OPINION: কৃষক বিদ্ৰোহক কিয় কোনোৱে স্বাৰ্থৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে লাগিছে? Why-do-farmers-protests-seem-to-be-arranged– News18 Assam\nOPINION: কৃষক বিদ্ৰোহক কিয় কোনোৱে স্বাৰ্থৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে লাগিছে?\nUpdated:January 2, 2021, 4:00 PM IST\nবিগত এমাহ ধৰি দিল্লীৰ লগতে সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত চলি আছে কৃষকৰ উত্তাল প্ৰতিবাদ।\nবিগত এমাহ ধৰি দিল্লীৰ লগতে সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত চলি আছে কৃষকৰ উত্তাল প্ৰতিবাদ। বিতৰ্কিত কৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত অটল কৃষকসকল।\nকিন্তু এই খিনিতে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে! কিয় নিজৰ উপাৰ্জনৰ অংশ ঘূৰাই দিব বিচাৰিছে কৃষকসকলে? নতুন এই আইনকেইখন কাৰ্যকৰী হৈ থাকিলেও কৃষকৰ বাবে পুৰণি ফচল বিক্ৰীৰ পথ খোলা থাকিব। আনকি ইয়াৰ উপৰিও কৃষকৰ হাতত থাকিব নিজৰ উত্‍পাদিত ফচল বিক্ৰীৰ নতুন পথ। গতিকে এই আন্দোলনৰ প্ৰকৃত ছবিখন যেন স্পষ্ট হোৱা নাই।\nপ্ৰথমে, এই সংস্কাৰৰ বাবে দীৰ্ঘদিন ধৰি দাবী কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে একেই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল কংগ্ৰেছেও। আম আদমী পাৰ্টীৰ ইস্তাহাৰতো একেই দাবী কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় কিষান ইউনিয়নেও বাৰে বাৰে দাবী কৰি আহিছে। নিজৰ ফচল কৃষকে নিজৰ ইচ্ছামতে বিক্ৰী কৰাৰ স্বাধীনতা পাব লাগে। তেন্তে এতিয়া বিক্ষোভ কিয়?\nএবাৰ অন্য দিশৰ পৰা বিষয়টো ভবা যাওক। ইমান দিন ধৰি সংস্কাৰৰ কথা কৈ থকাৰ পিছতো অন্যান্য ৰাজনৈতিক দল চৰকাৰত থকাৰ সময়ত এই সিদ্ধান্ত কিয় কাৰ্যকৰী কৰা নহ’ল?কাৰণ সম্ভৱত তেওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰভাৱশালী গোষ্ঠীৰ চাপ আছিল, যিয়ে কৃষকৰ মাজত ক্ষোভৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। দশকৰ পিছত দশক ধৰি দেশৰ মণ্ডি বা মধ্যভোগীৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত এই ব্যৱস্থা চলি আহিছে। ভাৰতৰ এই ব্যৱস্থাৰ সৈতে স্থানীয় ৰাজনৈতিকৰ নিবিড়\nবিক্ষোভকাৰীৰ মাজত বহুতে বিভিন্ন ধৰণৰ কথা কৈছে। চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কথা কৈ আন্দোলনক উচতনি দিয়াৰো অপচেষ্টা কৰিছে। নতুন কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে বিক্ষোভ চলিছে\nঠিকেই,কিন্তু আইনৰ বিৰুদ্ধে নাই তেওঁলোকৰ নাই কোনো স্পষ্ট যুক্তি।\nকোনে এই আন্দোলন নেতৃত্ব দিছে সেই দিশটো চোৱাতো প্ৰয়োজন। এই আন্দোলনত আটাইতকৈ বেছি যি প্ৰতীক চকুত পৰিছে, সেয়া হ’ল কাঁচী। ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ\nঅধিকাংশই কৃষিজীৱি লোক। এই জনসংখ্যাক যদি কোনো ৰাজনৈতিক সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন হয়. তেন্তে কি তেওঁলোক বাওপন্থীৰ ফালে হাত আগবঢ়ায় নেকি? বামপন্থী দলসমূহে\nবহুদিনৰ পূৰ্বেই দেশত গণভিত্তি হেৰুৱাইছে।\nএই আন্দোলন যিমান ডাঙৰ বুলি দাবী কৰিছে, তাৰ ওপৰতো উঠিছে প্ৰশ্ন। কাৰণ দেশৰ জনতাৰ যি অংশ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে বুলি বিক্ষোভকাৰীয়ে দাবী কৰিছে. বাস্তৱৰ সৈতে সেই ক্ষেত্ৰত আছে অমিল।কাৰণ যদি ধৰা হয়, ৬০ কোটি মানুহ জীৱিকাৰ সংকটত পৰিছে আৰু\nতাৰ বাবেই ক্ষোভ, তেন্তে ইমানদিনে দেশত অচলাবস্থাৰ সৃষ্টি হ’ল হেতেন। নতুন আইন পাছ হোৱাৰ সাত মাহ পাৰ হ’ল। অতদিনে মূলতঃ এখন ৰাজ্যৰ পৰাই ১০ হাজাৰ মান\nকৃষক একগোট হৈ আন্দোলন কৰিছে।\nএই আন্দোলনৰ পৰা কোন উপকৃত হৈছে? চীনৰ তুলনাত ভাৰতত সুবিধা হ’ল, আমাৰ দেশে গণতন্ত্ৰত বিশ্বাস কৰে। সেই কাৰণে গোটেই বিশ্বই চীনৰ তুলনাত ভাৰত চৰকাৰৰ পদক্ষেপৰ ওপৰত বেছি ভৰসা ৰাখে। চীনে বিচাৰে, গোটেই বিশ্বই এটা বিশ্বাস কৰক যে, তেওঁলোকৰ দেশৰ দৰে ভাৰতত চৰকাৰ বিৰোধী ক্ষোভ দেখাৰ কোনো সুযোগ নাই।\nচীনৰ এই স্বাৰ্থ কি উপেক্ষা কৰিব পৰা যায়? ভাৰতৰ বামপন্থীৰ সৈতে চীন চৰকাৰৰ সম্পৰ্কৰ কথা কি একেবাৰে উপেক্ষা কৰিব পাৰি? এই বিক্ষোভত দেশৰ বিভিন্ন বেচৰকাৰী সংস্থাক লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছে। বিশেষকৈ ভাৰতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰা হৈছে। অথচ চীনা সামগ্ৰী বা সংস্থাক বয়কট কৰাৰ কোনো শ্লোগান দিয়া হোৱা নাই। এটা অংশই চীনা এপ নিষিদ্ধ কৰা আৰু আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত সংকল্পকো ইতিকিং কৰিছিল।\nএই ধৰণৰ বিক্ষোভ বাৰে বাৰে বিদেশী শক্তিয়ে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ অভিযোগ উঠে।\nলেখক- অভিষেক বেনাৰ্জী।\nলেখক এজন গণিতজ্ঞ।\nFirst published: January 2, 2021, 4:00 PM IST


xukhdukh.com December 10, 2016 CURRENT ISSUES, DR.AJIT-KR-PANTANGIA, ডাঃ অজিত কুমাৰ পটংগীয়া, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nতিনি তালাকৰ প্ৰসংগ আৰু\nবিজেপিৰ ঘঁৰিয়ালৰ চকুপানী\nকিছুদিনৰ আগতে আছমা খাতুন নামৰ কেৰালৰ এগৰাকী মহিলাক ডুবাইত কাম কৰা তেওঁৰ স্বামী জাহাংগীৰে টেলিফোন কৰি ক'লে যে- 'মই তোমাক তালাক দিলোঁ।' কোনো কাৰণৰ অৱতাৰণা নকৰাকৈ তিনিবাৰ তালাক বুলি কৈ ফোনটো কাটি দিলে। তেতিয়াৰে পৰা ১১ বছৰীয়া এটি সন্তানৰ মাতৃ আছমাৰ লগত তেওঁৰ স্বামী জাহাংগীৰে আৰু কোনো যোগাযোগ ৰখা নাই। ২০১৬ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেৰ আশ্ৰিয়া নামৰ ১৮ বছৰীয়া যুৱতী এগৰাকীক তেওঁৰ স্বামী মহম্মদ কাজিমে কাগজ এখনত তিনিবাৰ তালাক লিখি সন্তানসহ ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে। তাৰ পিচত আশ্ৰিয়াই প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক তাইৰ জীৱনৰ সকলো ঘটনা বৰ্ণনা কৰি তিনি তালাক বিলোপ কৰিবৰ বাবে অনুৰোধ জনাই এখন চিঠি লিখিছিল। ঠিক একেদৰে উত্তৰা খণ্ডৰ ছাইৰাবানু নামৰ এগৰাকী মহিলাই তিনি তালাক বিলোপ কৰিবৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ত আৱেদন জনাইছে। তেওঁকো স্বামীয়ে একেলগে তিনিবাৰ তালাক বুলি কৈ ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়ে। আমাৰ দেশত মুছলমানসকলৰ মাজত বিবাহ বিচ্ছেদ বা তালাকৰ এনেধৰণৰ মৰ্মান্তিক অপপ্ৰয়োগৰ হেজাৰটা ঘটনা ঘটি আহিছে।\nসেয়েহে আজি ভাৰতবৰ্ষৰ মুছলমান সমাজত প্ৰচলিত মধ্যযুগীয়া তালাক প্ৰথা বিলোপ কৰাৰ বাবে বিতৰ্ক আৰম্ভ হৈছে। অৱশ্যে এই বিতৰ্ক পূৰ্বৰ পৰায়েই চলি নথকা নহয়। অলপতে প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে উত্তৰ প্ৰদেশৰ এখন নিৰ্বাচনী সভাত মুছলমান মহিলাসকল গণতান্ত্ৰিক সম অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত নহ'বলৈ ইছলাম ধৰ্ম্মত থকা 'তিনি তালাক' প্ৰথাৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু তাক বিলুপ্তিকৰণৰ বাবে বৰ্তমান চৰকাৰৰ সদিচ্চাৰ কথা ব্যক্ত কৰে। ভাৰতত ১৯৩৭ চনত গ্ৰহণ কৰা মুছলিম পাৰ্ছনেল আইন(শ্বৰীয়ত)ত কেৱল তালাকৰ কথাহে উল্লেখ আছে, তিনি তালাকৰ নাই। এই সম্পৰ্কে চলি থকা বিতৰ্কত এচাম গোড়া ইছলাম ধৰ্মালম্বীলোকে তিনি তালাকৰ লগত ধৰ্ম্মৰ কথা যিদৰে সনাপোটকা কৰিছে, সি যুক্তিসন্মত নহয়। তেওঁলোকে হয়তো নাজানে বা জানিও নজনাৰ ভাওঁ ধৰিছে যে ইছলাম ধৰ্ম্মালম্বী ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ বহুতেই এই প্ৰথা বাতিল কৰিছে। মই পাৰিবাৰিক সূত্ৰে মাজে মাজে ভ্ৰমণ কৰা ইৰাণত দেখিছো এই প্ৰথা একেবাৰে নাই আৰু আলোচনা কৰি জানিব পাৰিছিলো আন দেশত ইছলাম ধৰ্ম্মালম্বীলোকৰ মাজত থকা এই প্ৰথাৰ উপৰিও একাধিক পত্নী থকাতো ইৰাণৰ সভ্য সমাজে ভাল দৃষ্টিৰে নাচায়। ভাৰতবৰ্ষত যদি ইছলাম ধৰ্ম্মত দোহাই দি তিনি তালাক প্ৰথা থাকিব লাগে, তেনেহ'লে সেই ইছলামিক দেশ হিচাবে ঘোষণা কৰা বা মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ট থকা ৰাষ্ট্ৰবোৰত তিনি তালাক প্ৰথা নোহোৱা হ'ল কিদৰে?\nএই 'তিনি তালাক' মধ্যযুগীয় জঘণ্য প্ৰথা যাৰ জৰিয়তে স্বামীয়ে ইচ্ছা কৰিলেই স্ত্ৰীক পৰিত্যাগ কৰিব পাৰে, কাৰ্য্যত ভৰণ-পোষণসহ সকলো দায়-দায়িত্ব অস্বীকাৰ কৰিবও পাৰে। তিনি তালাকপ্ৰাপ্ত নি:সহায় মুছলমান মহিলাক সহায় কৰিবলৈ ডাঙৰ-সৰু বহু সংগঠনে আমাৰ দেশত কামো কৰি আহিছে। এই প্ৰথাৰ সম্পৰ্কে মুছলমান সমাজৰ মাজতো যথেষ্ট বিৰোধীতা আছে, থকাতো স্বাভাৱিক। ঐতিহাসিক ভাবে দেখা যায় তিনি তালাক প্ৰাক্ ইছলামী যুগৰ আৰবত প্ৰচলিত এক প্ৰথা। অতীততে কোনোবা এটা সময়ত যদি ধৰ্ম্মৰ অনুসংগ হৈ এক বিশেষ পৰিস্থিতিত এইবোৰ প্ৰথাৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হৈছিল, মানৱ সমাজে সভ্যতাৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে সময়ৰ লগত খাপ খুৱাই তাক সলনি কৰিছে, যিদৰে ধৰ্ম্মীয় আচৰণৰবোৰৰো সংস্কাৰ কৰা হৈছে। নহ'লে পাকিস্থান, বাংলাদেশসহ কমেও বিশ্বৰ ২২খন মুছলিম প্ৰধান দেশে এই প্ৰথাৰ পৰোক্ষ আৰু প্ৰত্যক্ষ পৰিবৰ্তন আনিব নোৱাৰিলে হয়। আলজেৰিয়া, মালয়েছিয়া, টিউনেছিয়াৰ দৰে মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ট দেশে আদালতৰ বাহিৰত 'তালাক' বা 'বিবাহ বিচ্ছেদ' নিষিদ্ধ কৰিছে। ইৰাক-ইৰাণত এই প্ৰথাৰ অস্তিত্বই নাই। কিন্তু ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে দেশ যি হিন্দুপ্ৰধান হৈয়ো সমাজত জাত-পাতৰ ভেদা-ভেদ দূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই, বিধৱা বিবাহৰ আইন থকা সত্বেও সমাজে তাক গ্ৰহণ কৰাৰ কোনো চেষ্টাই কৰিব পৰা নাই, ভিন্ন জাতৰ মাজত বিয়াক যি হিন্দু সমাজে ঘৃণাৰ চকুৰে চায়, সেই দেশত হঠাৎ শাসকসকলে যদি মুছলমানৰ তালাক প্ৰথা বাতিল কৰাৰ বাবে ইমান তৎপৰ হৈ উঠে, তাক সুন্দৰ প্ৰচেষ্টা বুলি কৈ উদ্ধবাহুহৈ সমৰ্থন জনাবলৈ অসুবিধা হয়। হিন্দুত্বৰ ধ্বজাধাৰী বিজেপিৰ এই তৎপৰতাক সৎ গণতান্ত্ৰিক উদ্দেশ্য হিচাবে আমি ধৰি ল'লো হয় যদি তেওঁলোকে তাৰ আগতে দেশৰ হিন্দু সমাজৰ মাজত আজিও যি অগণতান্ত্ৰিক জঘন্য প্ৰথাবোৰ পৰম বিক্ৰমে চলি আছে, সেইবোৰ দূৰ কৰাত অগ্ৰণী হ'ল হয়। মুছলমান নাৰীৰ অসহায়তাকলৈ আজি যিসকল বিজেপি নেতাই ৰাইজৰ সন্মুখত বিলাপ কৰিছে, প্ৰতিদিনে হিন্দু ঘৰৰ ছোৱালী যিদৰে ধৰ্ষিতা হৈছে, পুৰুষৰ অত্যাচাৰত নিগৃহীত হৈছে, নিহত হৈছে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি সেই নেতাসকলৰ দৃষ্টিভংগী কেনে সেইয়া প্ৰথমে তেওঁলোকে স্পষ্ট কৰক। দিল্লীৰ নিৰ্ভয়া কাণ্ডৰ পাছত আৰএছএছে নিদান দিলে যে নাৰীয়েই ইয়াৰ বাবে দায়ী, তেওঁলোকে সন্ধিয়াৰ পাছত ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই যায় কিয়?। 'নাৰীৰ বাবে পাকঘৰেই উপযুক্ত স্থান' - এনে ধৰণৰ হিটলাৰি নিদান আমাৰ দেশৰ আৰএছএছৰ বহুতো নেতাৰ কন্ঠত শুনা যায়।\nতালাক প্ৰথাৰ দৰে মধ্যযুগীয়া ব্যৱস্থাৰ বিলোপ আমাৰ কাম্য হ'লেও বিজেপিয়ে ইয়াৰ বাবে যি তৎপৰতা চলাইছে সেইয়া অশুভ উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত, ভোটৰ স্বাৰ্থত সাম্প্ৰদায়িক মেৰুকৰণ ঘটোৱাৰ মতলবত। এটা কথা ঠিক আৰু আশাব্যঞ্জক যে, মুছলমান মহিলাসকলৰ মাজৰ পৰায়েই 'তিনি তালাক' প্ৰথা বিলোপৰ দাবী উঠিছে, তেওঁলোকৰ এটা সংগঠনে ইয়াকেলৈ স্বাক্ষৰ সংগ্ৰহ কৰি জনমত গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। তেওঁলোকেই এই প্ৰথা বাতিল কৰাৰ দাবী তুলি উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হৈছে। কিন্তু তেওঁলোকে যি যন্ত্ৰণা পৰা মুক্তি পাবলৈ এক মহৎ উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য লৈ তৎপৰ হৈছে, বিজেপি-সংঘ পৰিবাৰৰ অভিপ্ৰায় ঠিক তাৰ বিপৰীত। এই প্ৰথাৰ বিলোপ ঘটাই মুছলমান নাৰী সমাজক যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তি দিয়া বিজেপিৰ লক্ষ্য নহয়, ই ইছুটোক কেন্দ্ৰ কৰি হৈ ছৈ লগাই ভোটৰ আগতে হিন্দুত্ববাদৰ জয়ধ্বজা উৰোৱাতো তাৰ লক্ষ্য। যি অতি ভয়ংকৰ আৰু সৰ্বনাশী কথা।\nপৰিয়ালৰ অমতত কোনো ঘৰৰ ছোৱালী ভিন্ন জাতৰ ল'ৰাৰ ল'গত প্ৰেমত পৰিলে আৰু বিয়া হ'ব বিছাৰিলে, ছোৱালীৰ পৰিয়াল বা পিতৃকুলে যে তেওঁলোকৰ ছোৱালী আৰু সেই প্ৰেমাস্পদক নৃশংসভাবে হত্যা কৰিব পাৰে আৰু ইয়াৰ নামাকৰণ হ'ব পাৰে 'অনাৰ কিলিং' অৰ্থাৎ 'সন্মান ৰক্ষাৰ্থে হত্যা' - এনে ধৰণৰ ঘটনাবোৰ প্ৰচাৰ হোৱাৰ পাছত ভাৰতবাসী, বিশেষকৈ দেশৰ সভ্য সমাজৰ মাজত জোকাৰনি তুলিছে। মিডিয়াতো বিতৰ্ক হৈছে। আধুনীক ভাৰতবৰ্ষত ধৰ্ম্মীয় সংখ্যাগুৰু হিন্দু সমাজৰ মাজত এনে এক বৰ্বৰ প্ৰথা আছে, বহুতেই শুনি বিস্মিত আৰু মৰ্মাহত হৈছে, তথাপিও কিন্তু অনাৰ কিলিং বন্ধ হোৱা নাই। কাৰণ জাতিবিদ্বেষত দীৰ্ণ হিন্দু সমাজ ইয়াক লৈ গৰজি উঠা নাই, তীব্ৰ সামাজিক আন্দোলনৰ সৃষ্টি হোৱা নাই। তথাকথিত 'ধৰ্ম্ম নিৰপেক্ষ - কংগ্ৰেছ' বা 'হিন্দুত্বৰ ধ্বজাবাহী - বিজেপি' কোনো ৰাজনৈতিক দলেই ইয়াক লৈ মূৰ ঘমোৱা নাই, মূৰ ঘমাব নিবিছাৰে।\nযিকোনো গণতান্ত্ৰিক দেশতে জাতি-ধৰ্ম্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে একে ধৰণৰ দেৱানী আইন থকাতো এখন সভ্য সমাজৰ দাবী। ভাৰতবৰ্ষতো সেইয়াই হোৱাতো দেশৰ শুভবুদ্ধিসম্পন্ন আৰু গণতন্ত্ৰপ্ৰিয় মানুহৰ কাম্য। কিন্তু কেনেকৈ? সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ জোৰত মাত্ৰ সংসদত আইন পাছ কৰি এই কাম কৰিলে সেইয়া দেশৰ মুছলনমান সমাজৰ গ্ৰহণীয় নহ'বও পাৰে। দেশৰ মুছলনমান সমাজৰ মাজৰ পৰায়েই সামাজিক আন্দোলন গঢ়ি তুলি এই পৰিবৰ্ত্তন ঘটাব লাগিব - যাৰ স্ফূৰণ দেখা গৈছে।


Laharighat ত অখিল গগৈৰ মুক্তিৰ দাবীত তীব্ৰ প্ৰতিবাদ – AmarAsom\nHome / Morigaon / Laharighat ত অখিল গগৈৰ মুক্তিৰ দাবীত তীব্ৰ প্ৰতিবাদ\nDebrata Pyne November 27, 2020\tMorigaon Leaveacomment 72 Views\nবদৰুদ্দিন আজমল অসমৰ বাবে আশীৰ্বাদ নে অভিশাপ?…\nআপুনি নিশ্চয় এজন বলিষ্ঠ অসম সংগ্ৰামী নেতাৰ কথা গম পায়। যিজনে সুদীৰ্ঘ প্ৰায় এক বছৰ ধৰি কাৰাবাস খাটি আছে । সেইজন আজি অসমীয়া জাতিৰ কাৰণে কাৰাগাৰত থাকিব লগীয়া হৈছে । যিজনে আকৌ কেৱল অসমীয়া জাতি ৰখাৰ বাবে কাৰাগাৰত থাকি নেতৃত্ব প্ৰদান কৰী ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰিছে ।\nআমি যিজনৰ কথা কব বিছাৰিছো নিশ্চয়কৈ সেইজনক আপুনি চিনি পাইছেই । পিছে ৰব সেইজনেই হৈছে অখিল গগৈ। অখিলৰ মুক্তিৰ দাবীত আজি laharighat ত দেখা গৈছে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ। তেঙাগুৰি কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতৰ উদ্যোগত সম্পন্ন হয় এই প্ৰতিবাদ । প্ৰতিবাদ কাৰী সকলে তীব্ৰ ভাষাৰে bjp চৰকাৰক সমালোচনা কৰা দেখা যায় । অনাগত দিনবোৰত প্ৰতিবাদ আৰু তীব্ৰতৰ হৈ উঠিব বুলি শুঙ্কাৰ প্ৰদান কৰে প্ৰতিবাদ কাৰী সকলে।\nPrevious শ্ৰমিক কৃষক নিৱনুৱা যুৱক-যুৱতীৰ স্বাৰ্থবিৰোধী বিজেপি চৰকাৰৰ নীতি পৰিবৰ্তনৰ দাৱীত আৰু সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰ বিৰুদ্ধে কেন্দ্ৰীয় ট্ৰেড ইউনিয়ন শিল্পাভিত্ত্বিক কৰ্মচাৰী সংগঠনৰ যৌথ উদ্যোগত অহা ২৬ নভেম্বৰ ২০২০ বৃহস্পতিবাৰৰ দিনা দেশজোৰা ধৰ্মঘাট অব্যাহত থাকিব।।\nNext ধুবুৰীৰ গোলকগঞ্জৰ আলোকঝাৰী প্ৰস্তাবিত সংক্ষৰিত বনাঞ্চলত জৈৱবৈচিত্ৰ উদ্যানৰ শুভ উদ্বোধন ৰাজ্যিক বন আৰু পৰিবেশ মন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যৰ\nভিৰ ! হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ ভিৰ । পিছে কিহৰ এই ভিৰ ? আপুনি হয়তো ভাবিছে …


ওখ-আটিল, সুদৰ্শন এজন তৰুণ যুৱক, যাৰ দৈহিক উচ্চতা কোনো ভাৰতীয় স্থলসেনাৰ দৰে ছয়ফুট বা পাঁচফুট, তেওঁ প্ৰতি মঙ্গলবাৰে ব্যস্ত চহৰৰ চুকটোত বহা গান্ধীবজাৰখনলৈ আহে| যুৱকজন দেখাত কোনো আঢ্যৱন্ত ঘৰৰ ল'ৰাৰ দৰে যদিও সমাজৰ উচ্চশ্ৰেণীৰ কিছুমান ধনী মানুহবিলাকৰ দৰে তেওঁ চুপাৰ ম'লত গৈ দুই-এপদ খৰচী বয়-বস্তু কিনাৰ সলনি পদপথত বহি থকা বেপাৰীবোৰৰ পৰাই নিজৰ লাগতীয়াল বস্তুবোৰ কিনে| হয়তো পদপথত বহি ভিন-ভিন পণ্য-দ্ৰব্য বিক্ৰী কৰি থকা বিক্ৰেতাসকলৰ সংগ্ৰামৰ লগত সহৱস্থান কৰা দুৰ্বিসহ জীৱন গাঁথা তেওঁ ভালদৰেই জানে| কিন্তু আচৰিত হ'বলগীয়া কথা এইটো যে, যুৱকজনে বিগত ছমাহ ধৰি একেজন ফল বেপাৰীৰ পৰা ফল-মূল ক্ৰয় কৰি আহিছে আৰু বেপাৰীজনৰ ওচৰতে পদপথত জীৰ্ণ-শীৰ্ণ অৱস্থাত, ছিগো ছিগো চিলাই থকা এখন বগা সাজ পিন্ধি, ফুল আৰু পূজাৰ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰি থকা বৃদ্ধা বিধৱা গৰাকীক এপলক চাই শেহত গুচি যায়গৈ| কেতিয়াবা কেতিয়াবা বিধৱাগৰাকীৰ চকুৰ লগত তেওঁৰ চকুৰ খুন্দা-খুন্দি হ'লে যুৱকজন প্ৰায় অপ্ৰস্তুত হৈ পৰে আৰু ততাতয়াকৈ তাৰ পৰা খৰ খোজেৰে আঁতৰি যায়| মানুহগৰাকীও তেতিয়া অবাক হয় যদিও সেইবোৰক লৈ তেওঁ মূৰ ঘমাই নাথাকে কাৰণ দিনটোৰ বেছিভাগ সময় বৃদ্ধা গৰাকী দহবছৰ আগতে নিখোজ হোৱা নিজৰ পুতেকৰ চিন্তাতে ডুব গৈ বহি থাকে|\nএনেদৰে প্ৰতি মঙ্গলবাৰে এই একেখিনিৰে পুনৰাবৃত্তি ঘটে|\nভদ্ৰ যুৱকজনৰ এই সকলোবোৰ কাৰ্য্য ফল বেপাৰীজনে বহুদিনৰ পৰা সন্তৰ্পণে লক্ষ্য কৰি আহিছে, যদিও একো নুসুধে| হয়তো সংকোচ কৰে নাইবা সম্ভ্ৰান্ত ঘৰৰ মানুহ বুলি ভাৱিয়ে তেনেই ব্যক্তিগত কথা এটা সুধিবলৈ বেপাৰীজনে সাহ নকৰে| কিজানিবা সকলোৰে আগত তেওঁক অপদস্ত কৰি যুৱকজনে কৈ দিয়ে--"Mind your own business!" ইয়াৰোপৰি ফল বেপাৰীজনৰ মনত অইন এটা দুঃশংকা আছেই, যদি কিবা প্ৰকাৰে তেওঁৰ কথাই যুৱকজনক অসন্তুষ্ট কৰে, তেনেহ'লে ভাল গ্ৰাহক এজন তেওঁ হেৰুৱাই দিব| সেইবাবে অতদিন ধৰি নীৰৱে সকলো লক্ষ্য কৰি থাকিলেও কোনোকালে ফলৰ বেপাৰীজনে যুৱকজনক একো সোধা নাই| কেৱল ক্ৰেতা-বিক্ৰেতাৰ ক্ষুদ্ৰ সম্পৰ্কটো চলাই নিছে|\nপ্ৰতি মঙ্গলবাৰৰ দৰে সিদিনাখনো এটা উজ্বল মঙ্গলবাৰৰ ৰাতিপুৱা যুৱকজন ফলৰ ঠেলাটোলৈ আহিল আৰু বাছি বাছি ফল দুটামান কিনিলে| সুমথিৰা, আপেল আৰু কল| বেপাৰীজনৰ পৰা ফলৰ টোপোলাটো লৈ তেওঁ পাঁচশ টকীয়া নোট এখন উলিয়াই বেপাৰীজনলৈ আগবঢ়াই দিলে আৰু প্ৰতিবাৰৰ দৰে নিশকতীয়া বুঢ়ী বাঁৰী গৰাকীক ভাৱলেশহীনভাৱে একমুহূৰ্ত ৰৈ চালে| বেপাৰীজনে কথাটো সাৱধানে লক্ষ্য কৰি আছিল| হাতত ফলৰ টোপোলা ধৰি পাষাণ-প্ৰতীমাৰ দৰে থিয় হৈ থকা সেই যুৱকজনে দেখিলে যে, বিধৱা বুঢ়ী গৰাকীয়ে সোঁতোৰা পৰা তেওঁৰ দুৰ্বল হাতেৰে মন্দিৰত নিৰ্মালি দিবৰ বাবে ফুল কিনিবলৈ অহা মহিলা ক্ৰেতা এগৰাকীক এপাহ বুকাৰ পদুম, তগৰ-নাৰ্জী আৰু সৰু সৰু কেইপাহমান সুগন্ধি বগা ফুল কলপাতত মেৰিয়াই বিক্ৰি কৰি আছিল|\n"আগতে এইখিনিতে তেওঁৰ গিৰিয়েকে দা-কটাৰী-চুৰি আদি বিক্ৰি কৰি উপাৰ্জন কৰিছিল| দহবছৰ আগৰ কথা এইটো| বৰ পানীৰাম আছিল গিৰিয়েকজন| ৰাতি টেঁটুলৈকে গিলি লৈ ঘৰত ঘৈণীয়েকক অত্যাচাৰ কৰিছিল| কিন্তু মানুহজন ঢুকুৱাৰ পিছত অকলশৰীয়া মানুহ গৰাকী ইয়াতে ফুল বিকি কষ্টৰে যি কেইটা টকা পায়, সেইকেইটা টকাৰে দিনৰ দুবেলা দুমুঠি ভাতৰ ব্যৱস্থা কৰে, বেচেৰীজনীয়ে!"\nনজনা কথা এটা যুৱকজনক অৱগত কৰোৱাৰ ভংগীত বেপাৰীজনে কণ্ঠস্থ সংলাপৰ দৰে কথাবোৰ কলকলাই ক'লে|\nফল বেপাৰীজনৰ কথাবোৰ শুনি, বিধৱা বুঢ়ী গৰাকীৰ মুখলৈ চাই ৰ' লাগি যোৱা চকুযোৰ ঘূৰাই আনি যুৱকজনে তেওঁলৈ কোনো উতসাহ প্ৰকাশ নকৰি এনেদৰে চালে যে, বেপাৰীজনে কোৱা কথাবোৰ তেওঁ বহুত আগৰ পৰাই জানে| হয়তোবা বেপাৰীজনতকৈ কিছু বেছিহে জানে| তথাপি তেওঁ সুধিলে-\n"আৰু কি কি জানা?"\nযুৱকজনৰ এই প্ৰশ্নটো শুনি উতসাহেৰে বেপাৰীজনৰ মুখখন জ্বলমলাই উঠিছিল| যদিও দুঃখ প্ৰকাশ কৰাৰ দৰে তেওঁ ক'লে--"তেওঁ গিৰিয়েৰক কুলাংগাৰ পুতেৰাই দাৰে ঘপিয়াই মাৰিছিল|"\nকুলাংগাৰ পুতেৰাই মাৰিছিল!-কথাটো যুৱকজনে মনে মনে আওৰালে|\n"কিয় মাৰিছিল?" শান্ত অথচ গম্ভীৰ কণ্ঠেৰে যুৱকজনে প্ৰশ্ন কৰিলে|\n"সেইটো আজিলৈকে কোনেও নাজানে| বাপেৰক কাটি সিও কৰবাত নিখোজ হৈ গ'ল|"\nবেপাৰীজনৰ এই দ্ব্যৰ্থহীন উত্তৰটো শুনি যুৱকজনৰ মুখত স্মিত বেঁকা হাঁহি এটা বিৰিঙি উঠিল| সেই হাঁহিটোৰ আঁৰত কিবা এটা যেন প্ৰহেলিকা লুকাই আছিল, কিবা গভীৰ তিক্ত অনুভৱ এটা দেখ-নেদেখকৈ প্ৰকাশ পাই আছিল| দেখিলেই গ্ৰাহকৰ মুখৰ ভাৱ পঢ়িব জনা বেপাৰীজনে যুৱকজনৰ মুখলৈ চাই সেই প্ৰকাশটি বুজিবলৈ হেজাৰ চেষ্টা কৰিও বিফল হ'ল| যুৱকজনে আকৌ এবাৰ বিধৱা গৰাকীৰ মুখলৈ চালে| ফল বেপাৰীজনে এইবাৰ ৰ'ব নোৱাৰি, ছমাহৰ মূৰত অৱশেষত অতদিন ধৰি পেটত সাঁচি ৰখা কথাটো যুৱকজনক সুধিয়ে পেলালে--\n"মই প্ৰায়ে দেখোঁ, আপুনি যেতিয়া ফল কিনিবলৈ আহে, সেই বিধৱাগৰাকীক খুউব মনোযোগেৰে চায় আৰু শেহত অহা বাটে উভতি যায়গৈ| অথচ কোনো দিনে তেওঁৰ লগত কথাও নাপাতে, নাইবা ফুলো নিকিনে| তেনেকুৱা কিয়(?) বাৰু, বুজিব নোৱাৰোঁ!"\nযুৱকজনে লগে লগে তেওঁৰ ফালে মুখ কৰি ঘূৰিল| কলা চশমাৰ আঁৰৰ পৰা দৃঢ়তাৰে তেওঁ বেপাৰীজনক এবাৰ চাই থৈ, কোনোধৰণৰ উত্তৰ নিদিয়াকৈ কোবাকুবিকৈ তাৰ পৰা যাবলৈ ধৰিলে|\nবেপাৰীজন এখন্তেক তভক লাগি ৰ'ল|\nচেহ্!..অসন্তুষ্ট কৰি পেলালোঁ নেকি? আৰু কেতিয়াও ফল কিনিবলৈ আহিবনে তেওঁ?-বেপাৰীজনে আক্ষেপ কৰি নিজকে নিজে ক'লে|\nকিন্তু হঠাতে নিজৰ হাতত লৈ থকা পইচাটোত চকু পৰিলত তেওঁৰ যেন মনত পৰিল, যুৱকজন ফল কিনাৰ পিছত ঘূৰাই পোৱা তেওঁৰ টকাকেইটা নোলোৱাকৈয়ে গুচি গৈছে| সৌৱা, তেওঁ ভিৰৰ মাজেৰে গৈ আছে! বেপাৰীজনে সজোৰে চিঞৰিলে-\n"হেৰৌ!..হেৰৌ ডেকা ল'ৰা!আপোনাৰ পইচা.."\nবেপাৰীজনৰ চিঞৰ শুনিও, সেই চিঞৰক আওকাণ কৰি প্ৰায় খৰ খোজেৰে যুৱকজন গুচি গৈছিল| যদিও তেওঁৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈ থকা বয়সস্থ মানুহ এজনে তেওঁক পিঠিত চপৰিয়াই ৰখোৱাত পিছফালে ঘূৰি চালে|\nমানুহজনে ক'লে-"বাবা, তোক সেই ফল বেপাৰীজনে চিঞৰি মাতি আছে, শুনা নাই নে? নিজৰ ঘূৰাই পোৱা পইচাকেইটা নোলোৱাকৈ গৈছা যে, অঁকৰাটো!"\nশেহৰ সম্বোধনটো তেওঁ মৰমতে ক'লে| মানুহজনৰ সেই মৰম সনা কথা পেলাব নোৱাৰি ধন্যবাদ জনাই যুৱকজন বাধ্যত বেপাৰীজনৰ ওচৰলৈ গ'ল| আৰু ঘূৰাই পাবলগীয়া পইচাকেইটা লৈ খৰধৰকৈ জেপত ভৰালে|\n"এনেকৈ ঘূৰাই পাবলগীয়া পইচাকেইটা নোলোৱাকৈ কোনোবাই যায় নেকি, হোঁ?"\nএইবাৰো যুৱকজনে একো নক'লে|\nতলমূৰকৈ যিমান বেগেৰে সম্ভৱ সিমান বেগেৰে সেইখিনি ঠাই এৰি তেওঁ যাবলৈ লৰালৰি কৰোঁতেই, ফলৰ মোনাটো ঠেলাৰ বাহিৰৰ ফালে ওলাই থকা খিলিটোত লাগি ফাটি থাকিল| যাৰ বাবে ফলবোৰ এটা-দুটাকৈ ফটা মোনাৰ পৰা সৰকি য'ত-ত'ত সিঁচৰিত হৈ পৰিল|\nআস্!কি যে বিপদ!..মুখৰ ভিতৰতে যুৱকজনে ভোৰভুৰালে|\nতেওঁ ফলবোৰ বুটলিবলৈ হাত মেলিলে, যদিও দুটা ৰসাল সুমথিৰা ৰাজপথলৈ বাগৰি গৈছিল, যিবোৰ অহৰহ অহা-যোৱা কৰি থকা যান-বাহনৰ চকাৰ তললৈ আহি নষ্ট হৈ গ'ল আৰু দুটামান সুমথিৰা আৰু এটা আপেল বলৰ দৰে জঁপিয়াই বাঁৰী বুঢ়ী গৰাকীৰ ফুলৰ খৰাহীতে গৈ পৰিল| নিজৰ নিখোজ পুতেকৰ চিন্তাত আনমনা হৈ থকা বৃদ্ধাগৰাকীয়ে তেওঁৰ অন্যমনস্কতা ভঙ্গ হোৱাত তুৰন্তে খৰাহীৰ ফুলৰ ওপৰত পৰা সুমথিৰা আৰু ৰঙা আপেলটো এবাৰ চালে, তাৰপিছত সেই ফলদুটা বুটলিবলৈ হাত মেলিও তেওঁৰ সন্মুখত এক প্ৰকাৰৰ সংকোচ আৰু দ্বিধাৰ বাবে থমকি ৰৈ যোৱা যুৱকজনৰ সুদৰ্শন মুখলৈ চালে| মানুহগৰাকীয়ে তেওঁৰ জেউতী হেৰুৱা বৃদ্ধ চকুৰে একমুহূৰ্ত তেনেদৰেই যুৱকজনক চাই থাকিল--দাঁড়ি-গোঁফ নথকা চিকুণ মুখ| গাৰ সাজ-পোছাক দেখি মানুহগৰাকীৰ এনে লাগিল, যুৱকজন কোনো সম্ভ্ৰান্ত ঘৰৰ ল'ৰা যদিও মুখত এনেকুৱা এটা চিনাকি আভা আছে, যিধৰণৰ আভা দহবছৰ আগতে নিখোজ হোৱা তেওঁৰ পুতেকৰ আছিল| একপলৰ বাবে মানুহ গৰাকীৰ এনে অনুভৱ হ'ল যেন সমুখত হাত মেলি ৰৈ থকা যুৱকজন তেওঁৰে পো| তেওঁৰে তেজ| কাৰণ, যুৱকজনক কাষৰ পৰা দেখি বৃদ্ধা গৰাকীৰ অন্তৰত হেৰাই যোৱা মাতৃত্বৰ অনুভূতি তীব্ৰতৰ হৈ উঠিছিল| হয়তো চশমাযোৰ নিপিন্ধা হ'লে তেওঁ ঠাৱৰ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, যুৱকজন দহবছৰ আগতে নিখোজ হোৱা তেওঁৰ পুত্র হয় নে নহয়| কিন্তু তেওঁ ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰিলে| তথাপি কলা চশমাৰ আঁৰত গোপন হৈ থকা যুৱকজনৰ চকুহালি তেওঁ মনোযোগেৰে চাই ৰৈছিল|\nঅৱশেষত, খৰাহীৰ পৰা ফলকেইটা তুলি তেওঁ যুৱকজনৰ হাতলৈ নিৰ্বিকাৰ মুখেৰে আগবঢ়াই দিলে| কোমল সেমেকা হাঁহি এটা মাৰি আলফুলকৈ যুৱকজনে ফলবোৰ ল'লে আৰু ক্ষণিক সময় বৃদ্ধা গৰাকীৰ মুখলৈ চাই যাবলৈ থিয় হ'ল| মানুহগৰাকীয়ে তেতিয়াও যুৱকজনৰ মাজত নিজৰ পুতেকৰ সাদৃশ্য বিচাৰি খেপিয়াই আছিল| তেওঁৰ পুতেক যদি আজি থকাহেঁতেন, দেখাত হুবহু যুৱকজনৰ দৰেই ওখ-পাখ, সুদৰ্শন ডেকা হ'লহেঁতেন| হুমনিয়াহ এটা কাঢ়ি মানুহগৰাকীয়ে সেপ ঢোকিলে|\nএইবুলি কৈ যুৱকজন যাবলৈ ওলাল| তেওঁ দুখোজ আগবাঢ়িছিলহে, কিন্তু তেনে সময়তে শকত-আবত বাটৰুৱা এজনৰ খুন্দাত তেওঁৰ চকুৰ পৰা কলা চশমাযোৰ মাটিত খহি পৰিল--চশমা নহয় যেন চকুৰ ৰহস্যত দীৰ্ঘদিন ধৰি বান্ধি ৰখা এপটী কাপোৰহে খহি পৰিল|\nঅদূৰৰ পৰা ফল বেপাৰীজনে সকলো চাই আছিল| তেওঁ দেখিলে যে, যুৱকজনৰ মুকলি চকুহালি দেখি বৃদ্ধা গৰাকীৰ চকুদুটা বহলকৈ মেল খাই গৈছে| একেসময়তে বিধৱা মানুহগৰাকীও দেখিলে, যুৱকজনৰ সোঁ-চকুৰ ঠিক তলতে এটা ঘা আছে| হয়তো বহু বছৰ পুৰণি ঘা| তথাপি দাগটো স্পষ্ট| সেই দাগটো দেখাত এনে লাগে যেন কোনোবাই সৰুতে সেই ঠাইখিনিত দ'কৈ ধাৰাল ছুৰিৰে ৰেপি দিছিল| সোঁ-চকুৰ সেই ঘাৰ দাগটোৱে বুঢ়ী গৰাকীক সুদূৰ দহবছৰ অতীতলৈ টানি লৈ গ'ল|\nএটা আন্ধাৰ কোঠা, য'ত ধিমিক-ধামাককৈ চাকি এগছী জ্বলি আছে| নিশা চুলাই ভাটিৰ পৰা মদ খাই থৰক-বৰক খোজেৰে গিৰিয়েক ঘৰ আহি সোমাইছেহি আৰু নানা ধৰণৰ কথাৰে ঘৈণীয়েকক প্ৰথমে ককৰ্থনা কৰিলে আৰু তাৰপিছত গতিয়া-গতি আৰম্ভ| বুকুত গিৰিয়েকৰ প্ৰচণ্ড গোৰ এটা খাই যন্ত্রণাত কান্দি কান্দি মহিলাগৰাকী ঢলি পৰিছে আৰু তেওঁৰ ওপৰত দয়ামায়া নুবুজা দানৱৰ দৰে জঁপিয়াই পৰিছে উন্মাদ, মদপী গিৰিয়েকজন| এইসকলোবোৰ দৃশ্য পোন্ধৰ বছৰীয়া ল'ৰা এটাই ভয়ে ভয়ে আঁতৰত থিয় হৈ চাই আছে| তেনেতে ঘটনাটো ঘটি গ'ল| গিৰিয়েকে পত্নীৰ ডিঙি চেপি ধৰিছে| কোনো মুহূৰ্তত মানুজনে তেওঁক মাৰি পেলাব পাৰে| ভয়ত কঁপি থকা ল'ৰাটো দৌৰি আহি মাকক বচাবলৈ চেষ্টা কৰিছে| কিন্তু তেতিয়াই হাত মেলোতেই পোৱা ধাৰাল ছুৰীখন লৈ পিতাকে ডিঙি ৰেপিব লওঁতে, মদৰ নিচাত ভুলতে সোঁ চকুৰ তলত দ'কৈ ৰেপি পালে| ল'ৰাজন কথমপি ৰক্ষা পৰিল কিন্তু তেজেৰে তাৰ মুখ ৰঙা হৈ পৰিছে| যন্ত্রণাত সি চিঞৰি উঠিল| কিন্তু মাকক বচাবলৈ উপায় নাপাই পিতাকে বজাৰত বিক্ৰি কৰা হাতিয়াৰবোৰৰ মাজৰ পৰা দা এখন আনি শূন্যত দাঙি ধৰিলে| সৰুতে দুৰ্গা পূজাত মহ বলি দিয়া সি দেখিছে| বলি দিয়া মহটোৰ দৰেই সি একে উশাহতে দেউতাকৰ ডিঙি কাটি পেলালে| মাক ৰক্ষা পৰিল| কিবা ডাঙৰ ভুল কৰা বুলি ল'ৰাটোৱে উপলব্ধি কৰি পিছমুহূৰ্তত ঘৰৰ পৰা লৰি ওলাই গ'ল| তেতিয়াৰে পৰা সি আৰু ঘৰলৈ নোভতিল| দুবছৰ পাৰ হৈ গ'ল| মাকৰ বুকু উদং হৈ পৰিল| পুলিচে তাক নিখোজ বুলি ধৰি লৈ তদন্ত সামৰিলে| কিন্তু মাকে নিজৰ সন্তানৰ সন্ধান সামৰা নাছিল| প্ৰায় তিনিবছৰৰ মূৰত মাকে নিজৰ পুতেকক এজন আঢ্যবন্ত ভদ্ৰ মানুহৰ হাত ধৰি বজাৰ এখনত ফল কিনি থকা দেখা পালে| ভিৰৰ আঁৰৰ পৰা পুতেকেও মাকক দেখিছিল| তাৰ চকুত মাকৰ বাবে পুতৌ ভাৱ জিলিকি আছিল| আউলি বাউলি হৈ মাকে ভিৰ ফালি পুতেকৰ ফালে দৌৰি গৈছিল| কিন্তু পুতেকৰ ওচৰ পোৱাৰ আগতে সি পুনৰ নিখোজ হৈ গৈছিল| হেৰাই গৈছিল ভিৰৰ মাজত| তেতিয়াৰে পৰা সেইখন বজাৰত ফুল বিক্ৰি কৰি কৰি পুতেকৰ অপেক্ষা মানুহগৰাকী ৰৈ আছে...ৰৈ আছে...|\nমাটিত খহি পৰা চশমাযোৰ তুলিবলৈ হাত মেলি যুৱকজন হাউলি গ'ল| কিন্তু সেই মুহূৰ্ততে, বিধৱা বুঢ়ীগৰাকীয়ে আটাহ পাৰি তেওঁৰ ফালে দৌৰি আহিল আৰু তেওঁৰ হাতটো থাপ মাৰি ধৰিলে| যুৱকজন আতংকিত হৈ উঠিল| ফল বেপাৰীজনেও তেওঁৰ মুখত স্পষ্ট হৈ উঠা সেই আতংক লক্ষ্য কৰিলে|\n"সঞ্জীৱ!..মোৰ সঞ্জীৱ!..মোৰ বোপাই!.."\nমানুহগৰাকী পাগলীৰ দৰে যুৱকজনৰ মুখলৈ চাই ক'বলৈ ধৰিলে| কৰ্কশ হাত এখনেৰে চকুৰ তলৰ ঘাঁটো মৰমেৰে চুই চালে| যুৱকজন মানুহগৰাকীৰ এই ব্যৱহাৰত ইতঃস্তত আৰু অপ্ৰস্তুত হোৱা দেখা গ'ল| তাত কৌতুহলী মানুহৰ ভিৰ জমা হ'বলৈ ধৰিলে| জমা হোৱা মানুহৰ চকুবোৰ যুৱকজন আৰু বিধৱা বুঢ়ীগৰাকীৰ ওপৰত থূপ খালেহি| মানুহৰ গুণগুণনি ভাহি আহিল|\n"তই ক'ত আছিলি, মোৰ বোপা? ক'ত আছিলি?"\nযুৱকজন শিলীভূত হৈ তলমূৰ কৰি নীৰৱ হৈ থাকিল| ফল বেপাৰীজনে দেখিলে, ছমাহ ধৰি একমাত্র তেওঁৰ পৰাই ফল কিনাৰ অজুহাতেৰে মানুহগৰাকীলৈ এখন্তেক চাই অহা বাটে গহীন খোজৰে উভতি যোৱা তেওঁৰ দীৰ্ঘদিনীয়া তৰুণ গ্ৰাহকজনৰ চকুৰ একোণত চকুপানী গোট খাইছিলহি| আশ্বৰ্যত ফল বেপাৰীজন ফাটি পৰিছিল|\n"বোপাই..মোৰ বোপাই, কেনে আছ তই?"\n"আপুনি কাৰ কথা কৈছে?--মই আপোনাক চিনিও নাপাওঁ| আপুনি যাক বিচাৰিছে সেইজন মই নহওঁ|"\nযুৱকজনে তেওঁৰ মুখলৈ নোচোৱাকৈয়ে ক'লে|\n"কি বকিছ তই এইবোৰ,...তই মোৰ পো!" মানুহগৰাকীৰ কণ্ঠত কাতৰতা ফুটি উঠিল|--"তই মোৰ তেজ বোপা! মোক অকলে এৰি থৈ ক'ত গুচি গৈছিলি তই? সকলোৱে তোক নিখোজ হ'ল বুলি কৈছিল মোৰ সোণ| কিন্তু মই জানিছিলোঁ, তই আহিবি বুলি|"\nমানুহগৰাকী উচুপি উচুপি কৈ আছিল| কিন্তু সেই উচুপনিক অৱজ্ঞা কৰিবলৈ ব্যৰ্থ চেষ্টা কৰি যুৱকজন মূক হৈ ৰৈছিল|\n"তই একো নকৱ কেলৈ?"\nএইবাৰ যুৱকজনৰ মুখ দৃঢ় হোৱা দেখা গ'ল| তেওঁ শৰীৰৰ সমস্ত শক্তিৰে বিধৱা গৰাকীয়ে থাপ মাৰি ধৰি থকা হাতখন এচাৰ মাৰি এৰুৱাই ল'লে আৰু মানুহগৰাকীৰ বয়স সংকুচিত মমতাময়ী মুখখন এবাৰ চাই ভিৰ ফালি তেওঁ দৌৰি পলাবলৈ ধৰিলে|\nমানুহগৰাকীয়ে কাতৰ কণ্ঠে চিঞৰিলে আৰু তেওঁৰ পিছে পিছে দৌৰিবলৈ ধৰিলে|\nভিৰত জমা হোৱা মানুহজাক হতবাক হৈ পৰিছিল| প্ৰকৃততে কি হৈছে তেওঁলোকে বুজিব পৰা নাছিল| মাত্র অনুমান কৰি জুকিয়াই পোৱা কথাৰে হকে-বিহকে গুণগুণনিৰ জোঁৱাৰ তুলিছিল| সেই গুণগুণনিত এগৰাকী পুত্রহীনা বিধৱা বুঢ়ীৰ, এগৰাকী মাতৃৰ ভগা অন্তৰৰ কৰণ ক্ৰন্দনৰ ধ্বনি একাকাৰ হৈ পৰিছিল|\n"এই নিদাৰুণ শাস্তি কিয় বোপাই, কিয়??..মাক-পুতেকৰ সম্পৰ্ক ইমান ঠুনুকা হ'ব পাৰেনে?বোপাই ঐ...ৰৈ যা বোপা..ৰৈ যা!"\nএবাৰৰ বাবেও পিছফালে উলটি নোচোৱাকৈ যুৱকজন তলমূৰকৈ মাঁথো দৌৰি থাকিল|\nTags: গল্প ৰোহিত তাঁতী


Lilimai :: Assamese Sex Stories 2017 – ভোকাতুৰ কুকুৰ – Xkamini.com\nHomeAboutIncome 500 Per Day\tLilimai :: Assamese Sex Stories 2017 – ভোকাতুৰ কুকুৰ\nNovember 19, 2016 Salman Khan Sex\tএওৰ লগৰ এজনে বহুদিনৰ পৰাই লাইন মাৰি আছিল মোৰ লগত কিন্তু মোক কথাতো কব চান্চ পোৱা নাছিল ৷ এদিন ফেচবুকত চাটিং কৰি থাকোতে কৈ দিলে ৷ তেতিয়াৰ পৰা তেওৰ লগত ফ্ৰী হ’লো ৷ সদাই চাটিং কৰো ৷ লেতেৰা জোকছ বোৰ পঠাই ৷ ময়ো মাজে মাজে দুই এটা বেয়া কথা কোৱা কৰিলো ৷ এদিন ৰাতি সি তাৰ লিংগটো ফটো মাৰি পঠাই দিলে ৷ দেখি মোৰ মন চন বেয়া হৈ গ’ল ৷ ময়ো পেন্টি পিন্ধি মেখেলাখন দাঙি এটা ফটো পঠাই দিলো ৷ সি পাগল হৈ গল ৷ পিছদিনা আহিম কলে ৷ ৰাতিপুৱা লৰাছোৱালি আৰু এও যোৱাৰ পিছত সি আহি ঘৰ ওলাল ৷ মই ভবাই নাছিলো এনেকে যে আহিব ৷ মই গা ধোৱাই নাছিলো ৷ ৰাতিপুৱা দৌৰাদৌৰি হয় বাবে মই সব যোৱাৰ পিছত ফ্ৰিহৈ গা ধোও ৷ তাক কলো বহক মই গাটো ধুই লও লেতেৰা হৈ আছো ৷ সি মোৰ একো কথা নুখুনি মোৰ ওপৰত বাঘে জপিওৱা দি জাপ মাৰি সাবতি ধৰিলে ৷ মই এটা ঘৰত পিন্ধা শ্লিভলেছ নাইটি পিন্ধি আছিলো ৷ নিজকে লেতেৰা লেতেৰা লাগিছিল ৷ মই যিমানে তাক আতৰাব চেষ্টা কৰো সি সিমানে মোক জপটিয়াই ধৰে ৷ গোটেই ৰাতি বোলে মোৰ আধানাঙঠ ফটোখন চাই তিনিবাৰমান পানি গ’ল ৷ মোৰ গাল ডিঙি বাহু সবতে চুমা খাই চেলেকি কামুৰি মোক অস্থিৰ কৰি পেলাইছে ৷ এবাৰ হঠাতে মোৰ হাত খন দাঙি দি কাষলতি তলত মুখখন সোমাই হেচি ধৰিলে ৷ মই তর্কিব পৰাৰ আগতে সি মোৰ গোটেই কাষলতি তলটো চেলেকি চাফা কৰি দিলে ৷(www.xkamini.com) কেদিনমান ৰিমোভাৰ লগোৱা নাই ফলত তাৰে চুলিবোৰ অলপ দীঘল হৈছিল ৷ সি সব জিভাখনেদি খাব ধৰিলে ৷ খাই থাকোতে দুয়োখন হাতেদি মোৰ পোকৰখন মোহাৰি আছিল নাইটিৰ তলেদি ৷ এবাৰ মোৰ পোকৰৰ ফুটাত এটা আঙুলি ভৰাই দিলে আধামান সোমাই গ’ল ৷ মই ভৰি এখন অলপ দাঙা যেন কৰি তাক সুবিধা কৰি দিয়াত সি দুগুন উৎসাহেৰে আঙুলিটো ভৰাই দিয়াত গোটেইটো মোৰ পোকৰত সোমাই গ’ল ৷ মোৰ চকুদুটা মুদ খাই গ’ল ৷ এই চান্ছতে সি নাইটিটো দাঙি মুৰেদি সোলোকাই দিলে ৷ মই মোৰ পতিৰ বন্ধু এজনৰ আগত সর্ম্পুর্ন উলংগ হৈ ঠিয় দি ৰলো ৷(www.xkamini.com) মোৰ দেহৰ প্ৰতিটো ভাজতে সি হাত বুলাই চুহি চেলেকি মোৰ মোচাকখন ৰসে চপচপীয়া কৰি পেলালে ৷ ৰস বৈ মোৰ পোকৰ পাইছিল ৷ সি তেতিয়াও আঙুলিটো পোকৰত সোমাই থৈছিল ৷ তেতিয়া মোৰ দুভৰি মেলাই আছিল ৷ সি মোৰ সন্মুখত আঠুকাঢ়ি মোৰ পেটতো চেলেকি এখন হাতেদি মোৰ বালভর্তি বুছখন মোহাৰি আছিল ৷ এবাৰ সি মোৰ দুভৰিৰ মাজেদি পাৰ হৈ গ’ল ৷ এইবাৰ মোৰ পাছফালটো তাৰ সন্মূখত ৷ মুখখন দুইখন তপিনাৰ মাজত হেচি জিভাদি চুব খুজিছিল ৷ কিন্তু মোৰ তপিনাৰ দাবনা দুখন দাঙৰ বাবে পৰা নাছিল ৷(www.xkamini.com)\n(Visited 1,073 times, 22 visits today)\tAssamese Sex Stories 2017 assam sex, 2017 new sex stories assamese, 2017 new sex video assam, assam blue flim, assamese adult stories, assamese blue flim, assamese erotic video, Assamese mms 2017, assamese randi 2017, Assamese sex 2017, assamese sex video 2017, Buwari suda, new assamese mms, new assamese sex stories 2017, pokor mora 2017, suwali suda\nAssamese New Sex Stories 2017 :: মেমৰ প্ৰকান্ড বুছত মোৰ বাৰিদাল Part 2Assamese Adult Jokes (18+ Jokes) by Mousumi 12 thoughts on “Lilimai :: Assamese Sex Stories 2017 – ভোকাতুৰ কুকুৰ”\tJohny says:\tNovember 19, 2016 at 5:27 pm\tCntct korok mk plz\nReply\trimi says:\tNovember 21, 2016 at 7:46 am\tBoshr futa dagor hoi jwa ni\nReply\trimi says:\tNovember 21, 2016 at 7:47 am\tDin2 suda sudu,,acorit\nReply\tshivam says:\tNovember 21, 2016 at 7:50 am\tmai madarchod hoon meri momy duniya ki sabse badi randi hai\nwtsp pr add karo 730987****\nReply\tshivam says:\tNovember 21, 2016 at 7:53 am\tmai jab apni mom ki gaand pahli baar mara thaa to mom ki chillahat se bahen aa gai ar tab usko bho chodna pada tjaaa\nlog mujhe madarchod kahte hain to mujhe bahut achaa lagta hai 730987****\nReply\tBhanita says:\tNovember 21, 2016 at 9:53 am\tSalman pls fbt add kora mk . Bhanita das kalita\nReply\trobin says:\tNovember 22, 2016 at 5:38 am\tbhanita tumak fbt dekhisu..sudibo mon ase tumak…cntct koriba\nReply\tjeet says:\tNovember 22, 2016 at 7:18 pm\tbhanita tmr dp ki ase fb t\nReply\tjeet says:\tNovember 24, 2016 at 6:49 pm\tbhanita cntct me\nReply\trimi says:\tNovember 23, 2016 at 8:11 am\tBhanita tumr tamam sex na, fb t Ki photo dsa\nReply\tDebajyoti Nath says:\tNovember 24, 2016 at 9:58 am\trimi tumak facebook’t ki buli bisarim?\nReply\tdeeku das says:\tNovember 24, 2016 at 5:06 am\tMoja but hojai porai likhile aru besi kamuk lagil hoi….😆☺


হিতাধিকাৰী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- জয়ন্ত দত্ত\n“বোলো হয়নে বাপু, কি কৰিছ আজিকালি?”\nএইকাৰণে মই আহিব নোখোজো, বুঢ়াটো বৰ কামোৰ। ভালে আছোনে নাই জনাতকৈ, কি কৰিছোঁ সেইটোহে আগতে জানিবলৈ লাগে।\n“আছোঁ পেহাদেউ, মোটামুটিকৈ।”\nমাৰ ওপৰতো খঙ উঠিল। আজি বিহুৰ দিনা ৰাতিপুৱাই “যাচোন, পেহীয়েৰৰ ঘৰত বিহুৱানখন দি থৈ আহগৈ, বিহু যাবৰে হ’ল” বুলি ইমোশ্যনেল অত্যাচাৰ কৰিবলৈ কিহে পাইছিল!\n“আছতো দেখিছো, পিছে কৰিছ কি?”\nআগে–পিছে পেহীহঁতৰ ঘৰলৈ আহিব লাগিলে মই ঠিক সন্ধিয়া হোৱাৰ আগে আগে আহি ওলাওঁ। সেইখিনি সময়ত পেহাদেউ ওচৰৰে বজাৰখনৰ ফালে ওলাই যায়। অলপদেৰি বহি পেহাদেউ ঘৰ নোসোমাওতেই মই ফৰিংছিটিকা দিওঁ। অনেক সময়ত দৌৰা–দৌৰিৰ কোবত চাহে তালু পুৰি বখলিয়াই পেলায়। আজি সন্ধিয়া এফালে প্ৰ’গ্ৰেম আছে বুলিহে ৰাতিপুৱাৰ ভাগতে আহিবলগীয়া হ’ল।\n“এনেয়ে অলপ ইফালে–সিফালে দুই এটা সৰু–সুৰা কাম কৰি আছোঁ।”\nবিয়াগোম ধপ্! আচলতে একো কামডাল নকৰো মই, কাম কৰিবলৈ ইচ্ছায়ে নহয়। সকলো সময়তে চাৰিআলিৰ আড্ডাটোৰ ফালে কিবা এডাল অদৃশ্য সূতাই মোক টানি থাকে। কাজেই সকলো কাম–কাজ কাতি কৰি মুহূৰ্ততে সেই ঠাই ওলাওগৈ।\n“সৰু–সুৰা মানে, কিবা ঠিকা–ঠুকলি নে বেহা–বেপাৰ কৰিছ?”\nএহ্, এইডালৰ আৰু শেষেই নহয়। ইমান বিতং তথ্য কিয়নো লাগে! মইহে জানো নিৰ্বাচনৰ সময়ত কিমান ব্যস্ত আছিলোঁ, ঘৰৰ মানুহে মোৰ টিকনিকে দেখা নাপাইছিল। ৰাতিপুৱাই নি বাইকখন লাইনত লগাব লাগে, হিচাপ কৰি তেল–চেল ভৰাই দিয়াৰ পিছত দিনৰ দিনটো “আকৌ এবাৰ আমাৰ চৰকাৰ” জাতীয় সংলাপ আওঁৰাই ইফালে–সিফালে ঘূৰি ফুৰিব লাগে। কৰবাত কিবা খকা–খুন্দা লাগিলে ‘খিলঞ্জীয়া’, ‘আত্মনিৰ্ভৰ’, ‘গৰীবৰ বন্ধু’ জাতীয় শব্দ কিছুমান নিক্ষেপ কৰি প্ৰতিপক্ষক ধৰাশায়ী কৰি দিব লাগে। এইবিলাক কৰি ঘৰ সোমাওঁতে কেতিয়াবা ৰাতি দুপৰ হয়, পেহাদেৱে এইবিলাক কি বুজিব!\n“মানে পেহাদেউ, ঠিক তেনেকুৱা নহয়। অলপ ছ’চিয়েল মানে সামাজিক কাম–কাজতহে লাগি আছো।”\nনাই, আৰু নোৱাৰি। সৰুৰেপৰাই পেহাদেৱে কমখন কামুৰিছেনে! পঢ়াৰ কথা, পৰীক্ষাৰ কথা, ৰিজাল্টৰ কথা আৰু কতযে কি। মাথোঁ তলমূৰ কৰি বহি থাকো, ভিতৰৰ পৰা পেহীয়ে চাহ–ভাত কিবা খাবলৈ নমতালৈকে। এতিয়া আৰু সেইবিলাক নহব, ডাঙৰ হৈছোঁ এতিয়া। চাৰিআলিৰ পাণদোকানৰ সন্মুখত চিগাৰেট হুপি আড্ডা মাৰিব পৰা হৈছোঁ। পাৰ্টিত ঘূৰোঁ আজিকালি, দুই–একক লপাথপাও দিছোঁ ৰাজহুৱাকৈ। এতিয়া আৰু পেহাদেউক পাত্তা দিবলৈ নাই। তলমূৰ হৈ বহি থকাতকৈ অলপ ওপৰৰ লেবেল দিয়া ভাল।\n“সামাজিক কাম–কাজ বাৰু বুজিছোঁ, পিছে উপাৰ্জনৰ কিবা চিন্তা–চৰ্চা কৰিছনে? বাপেৰেও বুঢ়া হৈ আহিছে, কিমানদিন আৰু তহঁতক কাম কৰি খুৱাব!”\nএহ্, চেলাপেটী জোক একেবাৰে, এৰিবই নোখোজে। উপাৰ্জনৰ চিন্তাত মূৰ ঘমোৱা মানুহ এই অমুকা নহয়। এনেয়ে লোকক দেখুৱাবলৈ পাৰ্টি কৰিছোঁ নেকি! আজিৰ দিনত ‘অৰুণোদয়’, ‘স্বয়ম’, ‘কৃষক’, ‘মাজনী’, ‘মামণি’ সকলোবোৰ আঁচনিৰে সুবিধা লৈ বহি আছোঁ। যিকেইটা পাৰি নিজৰ নামত কৰিছোঁ, বাকীবোৰত মা, দেউতা, ভণ্টি সকলোৰে নাম ভৰাই থৈছো। ইফালে ‘জবকাৰ্ড’, ‘এনৰেগা’, ‘আমাৰ ঘৰ’, ‘দমকল’ এইবিলাকতো আছেই। মুঠতে আমাৰ চৰকাৰ থকালৈকে কোনো টেনশ্যন নাই, কেৱল খোৱা, শোৱা আৰু চাৰিআলিত আড্ডা মাৰা।\n“নাই পেহাদেউ, উপাৰ্জনৰ কথা এতিয়াই ভবা নাই। আগতে অঞ্চলটোৰ দুখীয়া মানুহখিনিৰ কিবা এটা সুবিধা কৰিব পাৰি নেকি, তাৰেহে চিন্তা–চৰ্চা কৰি আছো। আৰু হেৰি নহয় পেহাদেউ, দেউতাকো আজিকালি কাম–কাজ কৰাটো বন্ধ কৰি দিছোঁ। কি দৰকাৰ ইমান কষ্ট কৰি থকাৰ, আমাৰ চৰকাৰে দেখোন সকলোখিনি সুবিধা দিছেই বিনামূলীয়াকৈ।”\nএকেকোবে ছিক্সাৰ। প্ৰথম বলটো যেনে–তেনে ডিফেণ্ড কৰি, দ্বিতীয় বলতে বেটখন ঘূৰাই দিলোঁ একেবাৰে। সকলোকে কি নিজৰ দৰে বুলি ভাবিছে বুঢ়াই! ধন দা আৰু মনি বায়ে পঢ়ি শুনি নিজে চাকৰি যোগাৰ কৰি ললে বুলিয়েই সকলোৱে কি চাকৰিৰ পিছত দৌৰি ফুৰিব! সামাজিক দায়বদ্ধতা বুলিওতো কথা এটা আছে। তাতে আমি উঠি অহা ডেকা, এতিয়াই সমাজৰ কাম নকৰিলে বুঢ়া বয়সত “বাপু, কি কৰিছ আজিকালি…” বুলি লোকৰ ল’ৰা–ছোৱালীক কামুৰি থাকোঁতেই যাব। উত্তৰটো দি নিজৰ বাক চাতুৰ্য্যত নিজে সন্তুষ্টি লাভ কৰিলোঁ। চাওঁ, পেহাদেৱে এইবাৰ কেনেকৈ নিজকে ডিফেণ্ড কৰে।\n“ভাল কথা বাপু, সমাজৰ হকে কাম কৰিব পৰাতো কমখন গৌৰৱৰ কথানে! এই নিচাটো এৰি নিদিবি। পিছে পেছা হিচাপে মানুহৰ কিবা এটা থকাটোৱো কিন্তু জৰুৰী। অৱশ্যে আজিকালি নিচা আৰু পেছাৰ চিনচাব নোহোৱা হৈছে। সমাজৰ কাম কৰাটোও আজিকালি একধৰণৰ পেছাই, নে কি কৱ?”\nবুজিলোঁ, পেহাদেউ নাচোৰবান্দা। ময়ো ইমান সহজে হাৰমনা ভকত নহয়। যেনেতেনে আজি বুঢ়াক কাবু কৰিব নোৱাৰিলে, আগলৈ মোৰ কাৰণে এইফালে মুখ কৰাটো নেছেল। অলপ উচ্চস্বৰ প্ৰয়োগ কৰি হ’লেও বুঢ়াক দমাব লাগিব। এনেয়েও আজিকালি নিউজ চেনেলবোৰত ইচতিৰি কৰা চ্যুট পিন্ধি ইষ্টুডিঅ’ত বহি কিছুমান সাংবাদিকে ইস্পনচৰড্ প্ৰ’গ্ৰেমবোৰত উচ্চস্বৰত চিঞৰ–বাখৰ কৰি নিজকে ইস্মাৰ্ট বুলি জাহিৰ কৰে। ময়ো সেই ফৰ্মূলা এপ্লাই কৰিলোঁ, অলপ উচ্চস্বৰতে ক’লোঁ–\n“পেহাদেউ, আপোনালোকৰ এই মনোভাৱৰ বাবেইটো আজি ইমান বছৰে দেশখন ৰসাতলে গ’ল। এতিয়া আমি অলপ অলপকৈ উদ্ধাৰ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছোঁ বাবে আপোনালোকৰ গা জ্বলিছে। আপোনাৰ নিচিনা জনা–শুনা অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক এজনৰ পৰা এইখিনি আশা কৰা নাছিলোঁ।”\n‘কেনে দিলোঁ’ ভাৱত আঁৰচকুৰে পেহাদেউৰ ফালে চালোঁ। কিন্তু ই কি! বুঢ়াৰ চকুৱে–মুখে দেখোন ব্যংগাত্মক হাঁহি। মোৰ মূৰ–চুৰ গৰম হবৰ উপক্ৰম হ’ল। আৰু এচাট দিম বুলি মুখখন মেলোঁতেই পেহাদেৱে মাত লগালে–\n“বোপাই অ’, বিনাকষ্টে খাবলৈ পোৱাজনে গম নাপায়, জুহালৰ ধোৱাই কিমান চকু পোৰে। তোৰ ভাললৈহে মই চিন্তা কৰিছিলোঁ। কাইলৈ তই বিয়া পাতিবি, ল’ৰা–ছোৱালীও হব। সিহঁতক যদি পিছত কোনোবাই সোধে দেউতাৰাই কি কৰে বুলি, কি উত্তৰ দিব?”\nমোৰ হাঁহি উঠি গ’ল। এইটো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ মোৰ হাতত মজুত আছে। বিশেষ চিন্তা নকৰাকৈয়ে তপৰাই উত্তৰ দিলোঁ


সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ৩০ আগষ্ট - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome goodnews ভাল খবৰ সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ৩০ আগষ্ট\nxukhdukh.com August 30, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\nআজিৰ ভাল খবৰ\n১. ধ্যানচাঁদৰ ১১০ সংখ্যক জন্মদিনত সুখবৰ আহিল ভাৰতীয় হকীলৈ, ৩৬বছৰৰ পাছত অলিম্পিকত অংশ গ্ৰহণৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিলে ভাৰতীয় মহিলা হকী দলে। লণ্ডনত চলি থকা ইউৰো মহিলা হকী চেম্পিয়নশ্বিপৰ ছেমিফাইনেলত ইংলেণ্ডে স্পেইনক পৰাস্ত কৰাৰ লগে লগে ভাৰতীয় মহিলা দলটোৱে অনাগত ব্ৰাজিলত হব লগা ৰিঅ’ অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণৰ যোগ্যতা লাভ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n২. টেনিছ তাৰকা ছানিয়া মিৰ্জাক কালি ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে প্ৰদান কৰে দেশৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা। ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া দিৱসতে ১৭গৰাকীলৈ অৰ্জুন বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশিক্ষকলৈ দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটাও প্ৰদান কৰে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে।\n৩. দেৰগাঁও ক্ৰীড়া সন্থায়ো অহা ৩ছেপ্তেম্বৰত অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱসৰ আয়োজন কৰিছে। সামূহিক দৌৰৰ লগতে এখন ক্ৰীড়া বিষয়ক কুইজ প্ৰতিযোগিতাও আয়োজন কৰা হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n৪. কৃষক শ্ৰমিক কল্যাণ পৰিষদে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীলৈ লিখা চিঠিৰ ভিত্তিত অসমত ইন্দিৰা আৱাস যোজনাৰ ৰূপায়ণত হোৱা ব্যাপক দুৰ্নীতিৰ বিপক্ষে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে তদন্ত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ জাৰি কৰাৰ সুখবৰ পোৱা গৈছে।\n৫. আঞ্চলিক ভাষাতে সুনিশ্চিত তথ্যৰ যোগান, বিভিন্ন সেৱা আৰু সামগ্ৰীৰ সুবিধাৰ লগতে চৰকাৰী বিভিন্ন আঁচনিৰ বিষয়ে ইণ্টাৰনেটত উপলদ্ধ কৰাৰ লক্ষ্যৰে অসমীয়াতো চলিছে ‘বিকাশপেডিয়া’ৰ কাম। চেণ্টাৰ ফ’ৰ ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্টৰ ডঃ প্ৰদীপ কুমাৰ শৰ্মাৰ নেতৃত্বতে হায়দৰাবাদৰ চি-ডেক সহযোগত এই কাম চলি থকা বুলি জানিব পৰা গৈছে। অসমীয়া ভাষাত বৰ্তমান কৃষি, স্বাস্থ্য, শিক্ষা, সমাজ কল্যাণ, গ্ৰাম্য শক্তি আৰু ই প্ৰশাসনৰ সবিশেষ এই পৰ্টেলত উপলব্ধ কৰা হৈছে।\n৬. কালি গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত অনুষ্ঠিত হয় ভিকি পাৰ্ব্লিচাৰ্ছৰ গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভা। সাহিত্যিক নিৰুপমা বৰগোহাঞি আৰু ৰবীন্দ্ৰ গৱেষক উষাৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্যই অংশ লোৱা অনুষ্ঠানত কেইবাখনো গ্ৰন্থ উন্মোচিত হয়। তাৰ ভিতৰত অধায়ম অমলকান্তি ৰাহাৰ গল্পগ্ৰন্থ ‘নিষিদ্ধ গ্ৰন্থ’, নিশুতি মজুমদাৰৰ ‘সৰল চাণক্য শ্লোক’ আদি অন্যতম।\n৭. শ্ৰীমন্ত শংকৰ সংঘই গুৱাহাটীত বিবাহ পৰিচালকৰ প্ৰশিক্ষণ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰে। শংকৰ সংঘৰ নীতি-নিয়মেৰে কেনেকৈ বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰিব লাগে সেই বিষয়ত ৪১গৰাকী লোকে এই প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।\n৮. ইউনিচেফৰ সহযোগত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগৰ উদ্যোগত ২৫-২৯আগষ্টলৈ আয়োজিত হয় দক্ষতাবৃদ্ধিৰ এখনি কৰ্মশালা। মূলতঃ লোককলা পুতলা নাচৰ মাধ্যমেৰে বয়ঃসন্ধিৰ সমস্যা সমাধান সম্পৰ্কীয় এই কৰ্মশালা আয়োজিত হয়।\n৯. কালি গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মোচিত হয় সন্দিকৈ কলেজৰ অধ্যাপক ডঃ লক্ষী হাজৰিকাৰ নতুন গ্ৰন্থ ‘মধ্যযুগৰ অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপতাত্ত্বিক বিশ্লেষণ’।উন্মোচনীত ভাষাবিদ ডঃ ফণীন্দ্ৰ নাৰায়ণ দত্ত বৰুৱা আৰু ডঃ মুকুল চক্ৰৱৰ্তীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰে।\n১০. ভাৰতীয় সংস্কৃতি সম্বন্ধ পৰিষদে গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত সাতদিনীয়াকৈ মৈত্ৰী শীৰ্ষক এখন শিল্পকৰ্ম প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন ২-৮ ছেপ্তেম্বৰলৈ কৰা হৈছে। ভাৰতৰ ১০গৰাকী, চীনৰ ৯ গৰাকী মহিলা শিল্পীৰ মুঠ ২৪খন চিত্ৰশিল্পী ইয়াত প্ৰদৰ্শন কৰা হব।\nBy xukhdukh.com on August 30, 2015


কহিনুৰ থিয়েটাৰৰপৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ দিব্যজ্যোতি দাসৰ – ভাল খবৰ\nশুক্ৰবাৰ, ডিচেম্বৰ ৪ ২০২০\nকোৰোনা সংক্ৰমিত মাতৃয়ে স্তনপান কৰাই থাকক নৱজাত সন্তানক\nকোৰোনা ভাইৰাছৰ লক্ষণ আৰু নিজক কেনেকৈ ৰক্ষা কৰিব\nৰাভা কৃষ্টিৰ ওজা ৰাজেন পামৰ ২২ সংখ্যক মৃত্যু বাৰ্ষিকী উদযাপন\nকৃষ্ণাইত কৃতী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সম্বৰ্ধনা আছু-আমছুৰ\nঅসমত এক কোটি হেণ্ড ছেনিটাইজাৰৰ যোগানৰ প্ৰস্তুতি\nঅৱশেষত নিৰ্ভয়াই ন্যায় পালে\nস্বৰ্ণ শাখা সাহিত্য সভাৰ ষষ্ঠ বিংশতিতম আলিপূব অধিবেশনৰ সফল সামৰণি\nহিতেশ ৰুংদুঙৰ দুটি ৰাভা ভিডিঅ’এলবামৰ শুভমুক্তি\nধুবুৰীত ক’ৰোনাৰ সজাগতা সভা\nঅসম কবি সন্মিলনৰ সৰসী শাখা সমিতিৰ দ্বি-বাৰ্ষিক অধিবেশন সম্পন্ন\nHome/ বিশেষ/কহিনুৰ থিয়েটাৰৰপৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ দিব্যজ্যোতি দাসৰ\nকহিনুৰ থিয়েটাৰৰপৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ দিব্যজ্যোতি দাসৰ\nমমিতা গগৈ October 11, 2018\n0 ৭২৭ 1 minute read\n“অসমৰ বোলছবি জগতৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা\nদিব্যজ্যোতি দাসৰ সৈতে সৰভোগৰ ছহিজুল আলীৰ সাক্ষাৎকাৰ”\nছহিজুল আলী: আপোনাৰ জন্ম ক’ত, কেতিয়া হৈছিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মোৰ জন্ম ১৯৭৬ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত, উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ দুৱাৰমুখ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ উলুবাৰীত, বৰ্তমানো উলুবাৰীত বসবাস কৰো।\nছহিজুল আলী:অভিনয় জগতত খোজ পেলোৱাৰ সপোন আছিলনে, হঠাৎ প্ৰৱেশ কৰিলে?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মোৰ তেনেকুৱা কোনো সপোন নাছিল, কিন্তু মোৰ পৰিয়ালত সৰুৰে পৰা গান, নৃত্য, অভিনয় আদিৰ চৰ্চা হৈছিল, মই এটা সুন্দৰ সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ পাইছিলোঁ। মোৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ, বহু নাটক-চিনেমা চাই ক্ৰমান্বয়ে অভিনয় জগতত সোমাই পৰিলোঁ৷\nছহিজুল আলী: অসমীয়া বোলছবি জগতত কেতিয়া আৰু কেনেকৈ আহিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই প্ৰথম চিনেমাখন কৰোঁতে যথেষ্ট সৰু আছিলোঁ, ১৯৮৮ চনত মুনীন বৰুৱাৰ পিতা-পুত্ৰ চিনেমাখনত শিশু অভিনেতা হিচাপে কাম কৰিছিলোঁ, তেনেকৈ সময় পাৰ হ’ল, এতিয়া মই নাটক, ভিচিডি, ছিৰিয়েল, ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত কাম কৰি আছোঁ, পিতা-পুত্ৰ চিনেমাখন কৰোঁতে মই পঞ্চম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ।\nছহিজুল আলী: অসমৰ ভ্ৰাম্যমানৰ লগত কেনেকৈ জড়িত হৈ পৰিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই অভিনয় কৰা তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ, সৰু বোৱাৰী, গুণ গুণ গানে গানে আদিকে ধৰি কেইবাখনো বোলছবিয়ে যেতিয়া জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল, সেই সময়তে এদিন শ্ৰদ্ধাৰ ৰতন লহকৰ ছাৰে কহিনুৰ থিয়েটাৰত মোক বিচাৰি আহিছিল। এনেদৰেই মোৰ কহিনুৰ থিয়েটাৰৰ পৰা ভ্ৰাম্যমানৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল৷\nছহিজুল আলী: বৰ্তমানলৈ আপুনি কিমানখন বোলছবি, ভিচিডি, থিয়েটাৰত কাম কৰিছে ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই বৰ্তমানলৈ প্ৰায় ১২ খন বোলছবি, ১২ ৰ পৰা ১৪ খন টেলিফিল্ম, কেইবাখনো ছিৰিয়েল, ভিচিডিত অভিনয় কৰিছোঁ। এতিয়া ছয় বছৰ ধৰি ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত লগত জড়িত হৈ আছোঁ।\nছহিজুল আলী: আপুনি ক’ৰ পৰা অভিনয়ৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: মই মুন্না আহমেদৰ স্কুল অৱ ড্ৰামাৰ পৰা, ১৯৯৬ ত অভিনয়ৰ এক বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম উত্তীৰ্ণ হৈছিলোঁ।\nছহিজুল আলী: থিয়েটাৰত অথবা বিভিন্ন বিভাগত কাম কৰা যুৱক-যুৱতীসকলে বছৰটোৰ প্ৰায়ভাগ সময় বাহিৰত থাকিবলগীয়া হয়, সেই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ অনুভৱ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: ঘৰৰ কথা খুৱেই মনত পৰে, কিন্তু নিজৰ কাম কৰিবই লাগিব। যিহেতু এইটোয়েই আমাৰ কাম। আমি মানসিকভাৱে শক্তিশালী হৈ বছৰটোলৈ ওলাই আহোঁ, বছৰটো শেষ কৰি ঘৰলৈ উভতি যাম বুলি। কেতিয়াবা নিজৰ ঘৰৰ আশে-পাশে দৰ্শনী থাকিলে, ঘৰলৈ যাবলৈ সৌভাগ্য হয়, কিন্তু প্ৰায় বেছিভাগ সময় বাহিৰতে অতিবাহিত হয়। প্ৰত্যেকখন থিয়েটাৰৰ অভিনেতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, কলা-কৌশলী এইদৰে সাজু হ’বলগীয়া হয়।\nছহিজুল আলী: নৱ-প্ৰজন্মৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলক কিবা ক’ব নেকি ?\nদিব্যজ্যোতি দাস: আমাৰ নৱ-প্ৰজন্মক ক’বলৈ বিচাৰোঁ যে, নিজৰ কাম নিষ্ঠা-সততাৰে কৰিব লাগে, যিকোনো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ আগতে অধ্যয়ন কৰিব লাগে। অন্য কথা বাদ দি নিজৰ প্ৰদৰ্শনক গুৰুত্ব দিব লাগে। নিজে অভিনয় কৰা প্ৰতিটো চৰিত্ৰত নিজে আনন্দ বা ফূৰ্তি কৰিব পাৰিব লাগিব, তেতিয়াহে দৰ্শকে আনন্দ লাভ কৰিব পাৰিব।\nদৰঙত অনাদৰিত হোৱা বৃদ্ধ-বৃদ্ধাৰ বাবে আশাৰ সঞ্চাৰ আনিছে তুলসী নাথ বৰা বৃদ্ধাশ্ৰমে\nহিমা দাসলৈ আন এক বিৰল সন্মান\nহীৰাই জিনিলে কন্ঠশিল্পী শংকৰ মহাদেৱনৰ মন\nগোৱালপাৰাত ৰাভা হাছং সাংস্কৃতিক আৰু ৰাভা চুক্তিৰ ৰূপালী জয়ন্তী সমাৰোহ উদযাপন\nLike, share & Subscribe us on Youtube\nTweets by bknewsofficial Follow @bknewsofficialTweet to @bknewsofficial\nশৰতৰ এটি মিঠা অনুভৱ\nSir kotha khini likhito bhabe prokash korar babe dhanyabad 😊...\nজলন্ত সমস্যা এটিৰ উপৰত এক সুন্দৰ লিখনি...\nঘৰিয়ালে বগালে ইউএছ নেভীৰ দেৱাল\nBrarnali Cover Girl Competition Round-3(Ramp Walk)\n© Copyright 2020, All Rights Reserved by ভাল খবৰ


বৰুৱাৰ স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান (নীলোৎপল শৰ্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘লান্স’ কৰিবলৈ লওঁতেই বৰুৱালৈ শ্ৰীমতীৰ ফোন আহিল । কাঢ়া অৰ্ডাৰ – যিমান পাৰে সিমান সোনকালে ঘৰলৈ যাব লাগে । বৰুৱাই বোলে – এইটো ইম্পছিবল… এনেকে অফিচৰ পৰা আধাতে ঘৰলৈ যাব পাৰি নেকি ! পাৰে যদি ছুটিৰ সময়ত অলপ সোনকালে যাবলৈ চেষ্টা কৰি চাব । ইফালে আকৌ শ্ৰীমতীও নাচোৰবান্দা… “অফিচ চফিচ বুজি নাপাও, মুঠতে ঘৰলৈ এতিয়াই মানে এতিয়াই আহিব লাগে। ইম্পৰটেন্ট কথা আছে” ।\nলান্স টাইমৰ প্ৰায় পোন্ধৰ মিনিট সময় দুয়োৰে মাজত অৰিয়াঅৰি চলাৰ অন্তত খুড়াকৰ অৱস্থা সাংঘাটিক বেয়া বুলি ৰেডিমেড আইদিয়াটোৰে বছক সৈমান কৰোৱাই বৰুৱা ঘৰমূৱা হ’ল । এনেই হওতে বৰুৱাৰ ৰাস্তাই ঘাটে লগ পোৱা অলেখ খুড়া আছে; কিন্তু নিজৰ খুড়া নাই কাৰণেই চাগে কিবা ইমাৰ্জেঞ্চিৰ সময়ত বৰুৱাক এই খুড়াৰ বেমাৰটোৱেই ৰক্ষা কৰে ।এয়া কলেজৰ দিনৰ পৰাই চলি আহিছে । নন্- কলেজিয়েট হ’লে খুড়াৰ বেমাৰ বুলি এপ্লিকেচন কৰিয়েই কেইবাবাৰু পৰীক্ষাত বহাৰো নজিৰ আছে বৰুৱাৰ । অৱশ্যে আজি কালি এই খুড়াৰ আইদিয়াটোত সেই পুৰণা ধাৰটো নাই । খুড়াৰ কেছেটখন বজাই বৰ বেছি দিনলৈ যে বৰুৱাই চলিব নোৱাৰিব সেইটোক লৈহে মাজে মাজে বৰুৱাই চিন্তাত পৰে । কিন্তু শ্ৰীমতীয়ে এনেকৈ হঠাৎ মাতি পঠোৱাৰ বাবেহে তেওঁ তাতকৈ বেছি চিন্তাত পৰিছে । “কি বা জগৰ লগালো”, বৰুৱাই মনে মনে অলপ ভয়ও নোখোৱা নহয় । সেয়ে গাড়ীখন চলাই আহি থাকোতেও বৰুৱাই শ্ৰীমতীৰ ফোনটোৰ কথাই ভা‌ৱি আহি আছে – ফোনটো কৰোতে বাৰু শ্ৰীমতী অলপ ৰাফ্ হৈ আছিল নেকি…ফোনত কথাবোৰ কৈ থাকোতে সেই অজ্ঞাত অথচ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়টো কি হ’ব পাৰে তাৰ কিবা ইংগিত দিছিল নেকি ! মুঠতে বৰুৱাই শ্ৰীমতীৰ টেলিফোনিক কথোপকথনটো যিমান পাৰে মনত পেলাবলৈ যত্ন কৰি কৰিয়ে গাড়ী চলাই থাকিল । যিমানেই বৰুৱাই ঘৰৰ ওচৰ চাপি আহি আছে সিমানেই ভয়টোও বেছি হৈ গৈ আছে । শেষত বৰুৱাই নিজে কিবা জগৰ লগাব পাৰে নেকি তাৰো এক তীব্ৰবেগী অনুসন্ধান কৰিবলৈও আৰম্ভ কৰি দিলে । পিছে ক’তা বৰুৱাৰতো তেনেকুৱা একো জগৰ লগোৱা মনত পৰা নাই….\nবহুত পৰ ভাবি থকাৰ পাছত বৰুৱাৰ নিজৰ ওপৰতেই খং উঠিল…কিনো দৰকাৰ, ইমানকৈ চিন্তা কৰি থকাৰ ! ঘৰ গৈয়ে দেখোন গম পামেই…পিছে কেতিয়াও আশা নকৰা পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হ’ব লগা হয়গৈ বুলিহে !! এনেইটো বৰুৱাৰ যিমান মনত আছে – একো জগৰ লগোৱা নাই; কিন্তু যদি মেমৰি পাৱাৰটোৱে ঠগি দিয়ে…যদি কিবা জগৰ লগায়েই থৈছিল…চেহ…কি যে বিড়ম্বনা…!!! খাটনিয়াৰে ঠিকেই কয়… মাইকী মানুহৰ কথাত দুনিয়া চলা হেঁতেন কেতিয়াবাই ডাইন’চৰৰ দৰে মানৱজাতি ধ্বংস হলহেঁতেন ! ঠিকেই… কিয়নো ইমান ভয় কৰিম হে… যি হয় হ’ব…কিবা জগৰ লগালেও লগাম… কোনে খাতিৰ কৰে…হু কেয়াৰ্চ… খাটনিয়াৰে কোৱাই হয়-“ লাও সদায় পাতৰ তল। এই পত্নী বোলা জীৱ বিধক সদায় দমিনেট কৰি ৰখাই ভাল । নহ’লে চাঞ্চ পালেই কেতিয়া ডিঙিলৈকে জপিয়াব একো ঠিক নাই ।” কম কথাত খাটনিয়াৰে পুৰুষমুক্তি আন্দোলনৰ নামত দেশে-বিদেশ ঘুৰি ফুৰিছে নে… ভালেই কৰিছে । নহ’লে কোন দিনা পুৰুষজাতিটো নিৰ্যাতিত নিপিড়িত হৈ অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগিব একো ঠিক নাই । মাজতে খাটনিয়াৰেই কৈছিল – “আমাৰ ইয়াতটো ভালেই; কোনো কোনো দেশত হেনো মহিলাই ডাঙৰ ডাঙৰ সমদল উলিয়াই চৰকাৰৰ ওচৰত দাবী তুলিছে যে সদায় কেঁচুৱা জন্ম দিয়াৰ কষ্ট কেৱল নাৰীয়েই ভোগ কৰি থাকিব কিয় ? সেয়া হেনো নাৰী জাতিৰ ওপৰত যুগ যুগ ধৰি পুৰুষৰ নিৰ্যাতন… যুগে যুগে নাৰী এনে দৰেই প্ৰতাৰিত হৈ আহিছে পুৰুষ জাতিৰ হাতত । সেয়ে চৰকাৰৰ ওচৰত এনে ব্যৱস্থাৰ পৰা নাৰীক মক্তি দিবলৈ দাবী জনাইছে, বহু ধনী ধনী দেশৰ বাঘা বাঘা মহিলা সংগঠনবোৰেও এনে প্ৰতিবাদৰ প্ৰতি হাত উজান দিছে ।”\nহয় দেই…কম ভয় লগা কথা হৈছে নে… ভাগ্য ভাল আমাৰ ইয়াত এতিয়ালৈকে এনেকুৱা একো হোৱা নাই । আৰু এনেকুৱা একো ভয় লগা পৰিবেশ নহওঁক বুলিয়ে খাটনিয়াৰহঁতে দিন ৰাত একাকাৰ কৰি পুৰুষজাতিৰ মুক্তিৰ হকে কাম কৰি গৈছে । চিটিবাছৰ মহিলাৰ চিটত পুৰুষ বহিব নোৱাৰে, কিন্তু পুৰুষৰ চিটত মহিলা বহিলে একো নহয়, মহিলাৰ বাবে আলোচনীয়ে বজাৰ ভৰি গৈছে, পিছে পুৰুষৰ বাবে বেলেগে আলোচনী নাই…এনে উদাহৰণ বিচাৰিলে আৰু ওলাব । এয়া পুৰুষৰ ওপৰত মহিলাৰ নিৰ্যাতন নহয়নো কি… ভালেই কৰিছে খাটনিয়াৰে ।\nকথাবোৰ ভ‌ৱাৰ লগে লগে বৰুৱাৰ বুকু ডাঠ হৈ গ’ল… মনটো সাহসেৰে ভৰি পৰিল…\nবাদ দিয়া হে… কোনে কালৈ কেয়াৰ কৰে… খাটনিয়াৰে কয় নহয়, পত্নীয়ে এনেও সদায় চাঞ্চ পালেই গাড়ীৰ চকাৰ দৰে চেপিবলৈকে বিছাৰে । কিন্তু পতিও যদি চকাৰ তলত পৰি থকা গজালটোৰ দৰে হ’ব নোৱাৰে তেতিয়াই সংসাৰ চেপেটা লাগে ।\nগতিকে ডিচিজন ফিস্কড্… কোনো চিন্তা নাই, অফিচ আধাতে এৰি আহিলোৱে যেতিয়া দেখা যাওক কি হয়… গাড়ীৰ চকাৰ দৰে চেপিব খোজিলেও গজালৰ দৰে বিন্ধিবলৈও জানো নহয় বাপ্পেকে ।\nবৰুৱা আহি ঘৰ পালেহি । শ্ৰীমতী যে সেইসময়ত ফায়াৰ হৈ আছিল দুৱাৰখন খুলি দিয়া ষ্টাইলতেই বৰুৱাই বুজিলে । প্ৰথম মুডটো দেখি বৰুৱাৰ জীৱ যাও যেন হৈছিলেই… পিছত আগৰ কথাবোৰ মনত পেলাইয়ে আকৌ সাহসী হ’ল । নাই নাই, এটেক্ ইজ দ্যা বেষ্ট ডিফেন্স… গতিকে প্ৰথম ষ্টেপটো বৰুৱাই ল’ব… প্ৰথমৰ পৰাই এটেক্ নিদিলে চাঞ্চ পাই যাব পাৰে । মুখত খঙৰ চাপ এটা আনিবলৈও চেষ্টা কৰিলে বৰুৱাই । মুঠতে চকাৰ তলৰ গজাল হ’ব নোৱাৰিলে যে বৰুৱা আজি চেপেতা লাগিব সেইটো শ্ৰীমতীৰ মুখখন দেখিলেই নিশ্চিত হ’ব পাৰি । তথাপিও সাহস কৰি মাতটো অলপ গলগলিয়া কৰি বৰুৱাই প্ৰথম সুধিলে –\n“কোৱাচোন কি হ’ল…কিয় এনেকে মাতি আনিলা মোক…?”\n–“আজি কি বাৰ ?”\nআৰে… এইটো আকৌ কেনেকুৱা প্ৰশ্ন… বৰুৱা অলপ আচৰিতো হল..।\n–“কিয় বা….সোমবাৰ বুলি মই কলেহে গম পাবা নেকি…”\n–“তাৰমানে কেইটা দেওবাৰ পাৰ হৈ গল হিচাপ আছেনে…?”\nঅ… বৰুৱাই এইবাৰহে বুজিলে…কথা তাৰমানে সেইটো….মানে আচল কথাটো হ’ল বৰুৱাৰ ঘৰত চাজা এখনৰ ওপৰত দুটা পুৰণি টিনৰ বাকচ আছে, মানে ট্ৰাংক জাতিয়। তাকেই শ্ৰীমতীয়ে বহুত দিনৰ পৰা কৈ আছে সেইকেইটা নমাই আনি কি আছে উলিয়াই দৰকাৰিবোৰ ৰাখি, অলাগতীয়ালবোৰ পেলাই চাফা কৰি পেলাব লাগে…নহ’লে নিগনিৰ উত্পাত দিনে দিনে বাঢ়িছে । তাকেই অফিচৰ পৰা আন দিনা সময় নাপায় কাৰণেই বৰুৱাইও দেওবাৰে কৰিম বুলি কৈ থয়…পিছে দেওবাৰেও বৰুৱাই সময় মিলাব নোৱাৰা ভালেমান দিনেই হ’ল…। সেইটোতে শ্ৰীমতীৰ খং বহুত দিনৰ পৰাই উঠি আছিল, আজি চাগে ধৈৰ্যৰ বান্ধ চিগি গ’ল । বুজিলে সকলো । ধুৰ.. সেইটো খং দেখুৱাবলৈ সন্ধিয়া ঘৰলৈ ঘুৰি আহোতেও পাৰিলে হয়… এনেকৈ আধাতে অফিচৰ পৰা মাতি আনিব লাগে নেকি…!!\nকথাটোত বৰুৱাৰ পিছে অলপ অলপ খঙো উঠিছিল । সেয়ে অলপ কঠোৰ সুৰতে ক’ল –\n— “সেইটো কথা ক’বলৈকে তুমি মোক অফিচৰ পৰা মতাই আনিলা… কেনেকে ফাঁকি-ফুকা দি মেনেজ কৰিছো মইহে জানো…এনেকে হ’লে মোৰ চাকৰি যাব কোনোবা দিনা । আৰু কি ইমান সাংঘাটিক কথা হ’লনো এইটো । মই সময় মিলাব পৰা নাই কাৰণেই দেওবাৰবোৰ আহিছে যদিও কামটো কৰিব পৰা নাই । তোমালোক মাইকী মানুহবোৰ কিয় এনেকুৱা হে… তিলটোকে তালটো কৰি কিয় ইমান ভাল পোৱা বাৰু ?”\n–“ইস্…দেখিছো নহয়, কি ফালি থাকে । দেওবাৰ অহাৰ লগে লগেই মূৰত কি চাফাই অভিযানৰ পোকে কামোৰে । ভাল এই স্বচ্ছ ভাৰতডাল ওলাল দেই”… শ্ৰীমতীয়ে মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰালে ।\n–“হওৰা… এজন সু নাগৰিক হিচাপে নিজৰ দেশখন চাফ চিকুনকৈ ৰখাৰ দায়িত্ব আমাৰ সকলোৰে ।”\n–“নিজৰ ঘৰটো একা…?? সেইটো কোনোবা বেলেগে কৰি দিব নেকি…? পিছে এতিয়া মই সেই পুৰণা কথাবোৰকে শুনাবলৈ মাতি অনা নাই…”\n–“এইফালে আহক…” – কথাটো কৈয়ে শ্ৰীমতী বেলেগ এটা কোঠালৈ সোমাই গ’ল..পিছে পিছে বৰুৱাও ।গৈ দেখে সেই বাকচ দুটা থকা কোঠাটোত সেই দুটা নাই । বৰুৱা আচৰিত… “অহ্ বাকচ দুটা কি হ’ল..??”\n–“আপুনি ৰাস্তা ঘাটেই চাফা কৰি ফুৰক… মই মদন কাইক মাতি সেইকেইটা নমাই আজি চাফা কৰি পেলালো । কোনোবাই কোৱাৰ লগে লগে ৰাস্তাত ঝাৰু মাৰিবলৈ দৌৰি গ’ল, টিভি কেমাৰাৰ আগত ঝাৰু মাৰি থকাৰ ফটোও উঠিলে, পিছে ইমান দিনৰ পৰা যে নিজৰ মানুহজনীয়ে কিবা এটা কৰিবলৈ কৈ আছিল সেইটো কিন্তু কৰিব নোৱাৰিলে । সেইকাৰণেই মাতি আনি দেখুৱাইছো…চাওক…”\nবৰুৱাৰ কিন্তু এইবাৰ সাংঘাটিক খং উঠিল… কেনেকুৱা মূৰ নোহোৱা তিৰোতা অ’ এইজনী… এইটো দেখুৱাবলৈ অফিচৰ পৰা ঘুৰি আহোতেও পাৰিলে হয়… এনেকে আধাতে অফিচৰ পৰা মাতি আনিব লাগে নেকি…\nতাতে বৰুৱাই অলপ লাজো পাইছিল চাগে… সেয়ে উঠাতকৈ বেছিকৈ খংটো প্ৰকাশ কৰি মুখেৰে কিবাকিবি ভোৰভোৰাই শ্ৰীমতীক গালি পাৰিলে ঠিকমতে । তাৰ পিছতে উচাৎ মাৰি নিজৰ শুৱা কোঠালিলৈ গুচি গ’ল । খঙতে টাইডাল খুলি বিচনালৈ দলিয়াই দিলে । পিন্ধি থকা হাত ঘড়ীটো খুলি থকেচকৈ টেবুলখনৰ ওপৰত থ’বলৈ লওতে দেখিলে টেবুলৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ প্লাষ্টিকৰ বেগ । লৰালৰিকৈ খুলি চাই দেখে কেইখনমান কাগজ, এটা বন্ধ হৈ থকা হাত ঘড়ী, এটা দীঘল চেক্ থকা চকলেট ৰঙৰ চাৰ্ট, দুটা চাবি ৰিং আৰু কেইটামান কলম…। বস্তুবোৰ বৰুৱাৰ চিনাকি….কাগজবোৰো…কাগজ এখন উঠাই ল’লে…তাত লিখা আখৰবোৰো বৰুৱাৰ চিনাকি…“মৰমৰ দেবু দা…..\n…তোমাৰ কথা নভ‌ৱাকৈ এক মূহূৰ্তও পাৰ কৰিব নোৱাৰো জানানে……..সেইদিনা কিন্তু তোমাক নীলা ৰঙৰ চাৰ্টটোৰেও খুব হেণ্ডচাম লাগিছিল, মিছা কে কিয় কোৱা তোমাক অকল চকলেট ৰঙৰ চাৰ্টেৰেহে ভাল লাগে বুলি…….সেইদিনা তুমি মোক এৰি যোৱাৰ কথা কিয় কৈছিলা, তুমিতো জানাই তুমি নহ’লে মোৰ জীৱন এন্ধাৰ ……… ….. …………………….মৰমেৰে তোমাৰ আৰু কেৱল তোমাৰ…\nনীলাক্ষি ।”বৰুৱাই এইবাৰ আন এখন কাগজ হাতত তুলি লৈ ওপৰে ওপৰে চকু ফুৰালে–\n“মৰমৰ দেবু দা……..তুমি কোৱা কথাবোৰ ভুল বুলি মই কোৱা নাই, পিছে আজিৰ দিনত মাহঁতে কোৱা কথাবোৰহেচোন বেছি প্ৰেক্টিকেল যেন লাগে মোৰ……..ঠিকেইটো, কৰ্মই মানুহৰ জীৱন, তেনেস্থলত মোৰ নীলা চকুত তুমি কেনেকৈ জীৱন দেখা পোৱা ভা‌ৱিলেই আচৰিত হওঁ……..কালি মায়ে কথাটো আকৌ উলিয়াইছিল… … … নগাঁৱৰ মানুহঘৰেও………. ……………… ………… ……..ইতি…..বন্দিতা ।”\nবৰুৱাই চিঠিখন টেবুলৰ ওপৰত থৈ বস্তুবোৰৰ ওপৰত আকৌ এবাৰ চকু ফুৰালে । আচলতে এইবোৰ কলেজৰ দিনৰে চিঠি আছিল । এইবোৰ যে বৰুৱাই সেই টিনৰ বাকচদুটাৰে কোনোবাটোত ভৰাই থৈছিল একেবাৰে পাহৰি গৈছিল । তাৰমানে শ্ৰীমতীয়ে সকলো কথাই গম পাই গৈছে । এজনীতকৈও যে বেছি সেই কথাওতো তাৰমানে শ্ৰীমতীৰ বুজিবলৈ বাকী নাই । ভাগ্য ভাল সাগৰিকাৰ কথাযে গম নাপালে । অৱশ্যে সেইগৰাকীৰ লগত আকৌ মোবাইলতেই চলিছিল । যি দুগৰাকীৰ মূল্যবান সমলবোৰ শ্ৰীমতীয়ে স্বচক্ষে প্ৰত্যক্ষ কৰিলে সেই দুইগৰাকী আছিল প্ৰাক্ মোবাইল যুগৰ । বৰুৱাই লাহে লাহে অনুভৱ কৰিলে অলপ আগলৈকে তৰ্জন গৰ্জন কৰি থকা বৰুৱাৰ খংটো লাহে লাহে পম যোৱা বেলুনৰ দৰে সৰু হৈ আহিছে । বৰুৱাৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাই কিয় ইমান লৰালৰিকৈ বৰুৱাক অফিচৰ পৰা মতাই অনা হ’ল । বিয়াৰ পাঁচ বছৰৰ পিছতো বৰুৱাক এক্কেবাৰে ৰোমান্টিক মানুহ নহয় বুলি চাঞ্চ পালেই কথা শুনোৱা শ্ৰীমতীয়ে চাগে এইটোও বুজি উঠিছে বৰুৱা যে প্ৰকৃততে তেনেকুৱা একো নহয়…হয়তো এনেকেও বুজিব পাৰে যে শ্ৰীমতীৰ বাহিৰে বৰুৱা আনৰ লগত কিন্তু সাংঘটিক ৰোমান্টিক। হে হৰি কি কৰা যায় এতিয়া…. !! বৰুৱাই যিমানেই কথাবোৰ ভাবিছে সিমানেই টেনছন বাঢ়ি গৈছে । এইবাৰ কেনেকৈ শ্ৰীমতীৰ মুখামুখি হ’ব ভাবিয়ে বৰুৱা কঁপি উঠিল… চেহ্… নিজৰ ঘৰটো, নিজৰ সংসাৰখন চাফা নকৰাকৈ কিয় যে গৈছিল দেশ চাফা কৰিবলৈ… বৰ স্বচ্ছ ভাৰত কৰি ফুৰিছিল নহয়, এতিয়া যি দেখা গৈছে নিজৰ সংসাৰখনেই স্বচ্ছ হৈ যাব নেকি…স্বচ্ছ মানে একেবাৰে উচন নহলেই হ’ল আৰু …\nএই খাটনিয়াৰো নাই নহয়, কিবা এটা পৰামৰ্শ ল’বলৈ… লাও পাতৰ তল বোলোতেই এতিয়া শ্ৰীমতীৰ আগত যে বৰুৱাৰ মূৰ তল হ’ব লগা পৰিস্থিতি আহি পৰিছে সেইটো ভাবিয়েই বৰুৱাৰ পেটতে হাত ভৰি লুকাইছে । শ্ৰীমতীয়ে বাৰু কি কি ভাবি পেলাইছে বৰুৱাৰ কথা….\nকিনো দৰকাৰ আছিল স্বচ্ছ ভাৰত কৰিবলৈ…দেশ চাফা কৰাৰ আগতে যদি নিজৰ ঘৰখনকে চাফা কৰি ল’লে হয়…কিন্তু বৰষুণ যোৱাৰ পিছত ছাতি বিছাৰি কি লাভ…\nইতিমধ্যেই চাগে শ্ৰীমতীয়ে ৰণচণ্ডী মূৰ্তি ধৰিছেই… দেৱব্ৰত বৰুৱাৰ নামত আহা সেই মৰমৰ “দেবু দা” বোৰ দেখি শ্ৰীমতীয়ে চাগে ইতিমধ্যেই বৰুৱাক প্ৰচণ্ড খুন্দা মাৰি চকাৰ তলত পেলাই চেপিবলৈ সাজু হৈছেই… কিন্তু বৰুৱাই ভালকৈয়ে বুজি উঠিছে যে এই চেপাত খাটনিয়াৰে কোৱাৰ দৰে আৰু বৰুৱা এতিয়া চকাৰ তলৰ গজাল নহয়, কেৱল চকাৰ তলৰ গোৱৰ হে হ’বগৈ…শ্ৰীমতীয়ে চেপিব আৰু বৰুৱা দূৰৈত চিতিকি পৰিব………!!!


নাৰীৰ জীৱনৰ আঁৰৰ কিছু কথা | মেঘালী বৰুৱা\nনাৰী এগৰাকীক মাতৃ, ভগ্নী, পত্নী ইত্যাদি বিভিন্ন ৰূপে পাব পাৰি। কিন্তু ছোৱালী এজনী জন্মিলে মুখৰ উজ্বলতা নোহোৱা কথাটো আজি পৰ্য্যন্ত মাৰ নগ'ল। সেইয়া লাগিলে প্ৰথম সন্তান বা দ্বিতীয় সন্তান যিয়েই নহওঁক কিয় ছোৱালীহে বুলি কথাষাৰ শুনা যাবই। সেই জন্মৰ দিন ধৰিয়েই আৰম্ভ হৈ যায় নাৰীৰ জীৱন গাঁথা। শৈশৱৰ পৰা কৈশোৰ কাললৈ পৰিয়ালৰ বিভিন্ন জনৰ কথা মতে উঠা বহা। গাভৰু হোৱাৰ লগে লগে আহি পৰে দ্বিতীয়খন বাধাৰ প্ৰাচীৰ। ক'ৰবালৈ ওলাই গ'লে দেৰি কৰিব নোৱাৰি ঘৰৰ মানুহৰ তাগিদা। ল'ৰা এজনৰ লগত কথা পাতিব নোৱাৰি লাগিলে ল'ৰাজন ভাল বন্ধু বা জেঠী,পেহীৰ ল'ৰাই নহওঁক কিয় মানুহৰ জুমাজুমি আৰম্ভ হয়। বাইক এখন ঘৰৰ সন্মুখত ৰ'ব নোৱােৰে সকলোৰে কৌতুহল কোন আহিল?কিয় আহিল?চিনাকি ল'ৰা এজনে আদবাটতে খোজকাঢ়ি অহা দেখি যদি আগবঢ়াই থ'ব আহে ওৰে বাটে ভাবি আহিব লাগিব যে ঘৰত কি ক'ম,ওচৰ চুবুৰীয়াই কি ক'ব! এনেবোৰ বিভিন্ন কথাৰ উত্তৰ দিবলৈ ছোৱালীবোৰে মগজুটো সক্ৰিয় কৰি ৰাখিবই লাগিব। ইফালে ২০ৰ দেওনা পাৰ হোৱাৰ লগে লগে আহিব বিবাহৰ প্ৰশ্ন। মাকক ক'ব আপোনাৰ ছোৱালী বিয়া দিব পৰা হ'ল আৰু ছোৱালীক ক'ব বিয়া নাপাতা নেকি?এনেধৰণৰ প্ৰশ্নই ছোৱালী জনীক ভাৰাক্ৰান্ত কৰিব। লাহে লাহে চুবুৰীয়া তাৰ পিছত আলহী অতিথি কাৰো ঘৰত যাব নোৱাৰা পৰ্য্যায় এটা আহিব। প্ৰত্যেকৰে মুখত একে কেইটাই প্ৰশ্ন বিয়া নাপাতা নেকি?কোনোবা ৰাখি থোৱা আছে নেকি? গোটেই সমাজ খনৰে মুৰ কামোৰণি হ'ব। ছোৱালী এজনীক যেন সমাজেহে দায়িত্ব লৈ পুহি আছে। উপযুক্ত বয়সত ল'ৰাই ছোৱালী চাবলৈ আহিব। বিভিন্ন আড়ম্বেৰে চাহ জলপান খুৱাব লাগিব। ছোৱালী জনীক মাতি আনি বহুৱাই লৈ এনেদৰে প্ৰশ্ন কৰিব যেন চৰকাৰী চাকৰিৰ সাক্ষাৎকাৰতহে বহিছো তেনে লাগে।ছোৱালী জনীয়ে ল'ৰাজনক যদি এষাৰ কথাও সোধা যায় সেইয়া যেন ডাঙৰ অপৰাধ হৈ যায়। কিছুমানে পঢ়িব ইচ্ছা কৰে কিন্তু ঘৰৰ মানুহে ভাল ল'ৰা পায় বিয়া দিব খোজে যাৰ ফলত মানসিক অশান্তিত ভুগিব লগা হয় কেৱল ছোৱালীজনীয়ে। কিছুমানৰ অকণমান দেৰি হয় বিয়া খনত কিয়নো;বিয়া এখন পাতো বুলিয়েই পাতিব নোৱাৰি বিভিন্ন দিশ চালিজাৰি চোৱা যায়। যিহেতু গোটেই জীৱনটোৰ কথা আছে। কিন্তু সমাজখন,গাঁওখনৰ মানুহে হয়তো অমুকৰ ছোৱালীজনী ৰ'ল। বিয়া দিব নোৱাৰে নতুবা ক'ত বা দিবলৈ ৰৈ আছে এনেধৰণৰ কিছুমান কথা ক'ব আৰু এই কথাবোৰে ছোৱালী জনীক পীড়া কৰিব।\nআজিকালিৰ যুগ প্ৰতিযোগিতাৰ যুগ বুলি আমি সকলোৱে কওঁ।বিজ্ঞানৰ ধামখুমীয়া বুলিও কওঁ। জাত পাতৰ কথাক লৈ বিভিন্ন জনে লিখে। বিজ্ঞানৰ শিক্ষকে ল'ৰা ছোৱালীক অন্ধবিশ্বাস পুৰণিকলীয়া ৰীতি-নীতিৰ পাঠ পঢ়ায়। কিন্তু তাৰ একাংশ ব্যক্তিয়ে ছোৱালী চাবলৈ আহি ছোৱালীৰ নাম, ৰাশি এইবোৰ শুনি মুখ কোঁচায়। খং মানুহৰ স্বভাৱ জাত প্ৰবৃত্তি। প্ৰত্যেক মানুহৰে খং আছে ই কোনো ৰাশিৰ ওপৰত ভিত্তি নকৰে।আকৌ পছন্দ হোৱাৰ পিছত ছোৱালী ভঙা মানুহ এচামো আমাৰ সমাজত বৰ্তি আছে।ছোৱালী জনী যিমান ভাল বুলি জনাৰ পিছতো যদি কোনোবাই সঁচাই মিছাই বদনাম গাই ফুৰে মনটো অলপ হ'লেও বেয়া লাগিবই।ফলাফলত ছোৱালীজনীক বিয়া কৰাবলৈ অনিচ্ছা কৰা দেখা যায়। কাৰোবাৰ ঘৰত যদি চাৰি পাঁচ জনী ছোৱালীহে; ল'ৰা নাই সেইটোও বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত যেন ডাঙৰ সমস্যা। কাতচিৎহে ব্যক্তি আছে যিয়ে এইবোৰ কথা নাভাবি ছোৱালীক গ্ৰহণ কৰে। ল'ৰাৰ প্ৰয়োজন হয়তো ঘৰ এখত বহুত বেছি আছে, দহজনী ছোৱালী থাকিলেও ৰুগীয়া মাক বাপেকলৈ দৰব আনিব ৰাতি যাব নোৱাৰে কিন্তু সেই ক্ষেত্ৰত ল'ৰা থাকিলেও অৰ্থহীন যদিহে সেই লৰাই দায়িত্ব পালন নকৰে। ল'ৰা নাথাকিলেও সেই ঘৰ উকা হোৱা মই আজিলৈকে ক'তো দেখা নাই। সময় সাপেক্ষ জী-জোৱাই বা নাতি হ'লেও থাকে। তথাপিও নাৰীৰ ওপৰত যেন আঙুলি টোৱাই দিয়া মানুহৰ সীমা সংখ্যা নাই। এইবিলাক একোটা উদাহৰণহে এনেকুৱা বহুতো তিঁতা-কেঁহা অভিজ্ঞতা লৈ এজনী ছোৱালীয়ে জীৱন জীয়াব লাগে। বৈবাহিক জীৱনৰ পিছতো নিজৰ ভাললগা বেয়ালগা বোৰ প্রয়োজনত ত্যাগ কৰি হ'লেও সেই স্বামী গৃহৰ মানুহ বোৰক সুখী কৰিব লাগিব। আজৰি পৰত কিবা এটা ভাল লগা কৰিব ল'লেও হয়তো কোনোবা আহি ওলাব আৰু নিজৰ ইচ্ছা আকাংক্ষাক মনত সুমুৱাই থৈ আনক শুশ্ৰূষা কৰিব লাগিব। প্ৰত্যেকেই যে তেনেকুৱা হ'ব সেইয়া নহয় তাৰ মাজতো কিছু থাকে মধুৰ সম্পৰ্ক।যিয়ে বোৱাৰীক বুজে বা বোৱাৰীয়েও শাহুক মাতৃ জ্ঞান কৰে।\nআমি বৰ্তমানত জীয়াই আছো। 'মা' হ'তে কৰা ভুলবোৰ আমি আঙুলিয়াই দিব লাগিব কাৰণ আজিৰ সমাজত প্ৰত্যেক ছোৱালীয়ে শিক্ষিত। কিন্তু তাকে নকৰি শাহুৱেক, ননদ, গিৰীয়েক সকলো মিলি মাহ হালধিৰ গোন্ধ নোযোৱা বোৱাৰী জনীক কেৰাচিন ঢালি জ্বলাই মাৰে। কিছুমানে আকৌ এনে কৰ্ম কৰি আত্মহত্যাৰ ৰূপ দিয়ে। কিয়নো ইমান দোষনীয় হৈ পৰে ন কইনা জনী বুজিয়ে নাপাওঁ কোনোদিনে!নিজৰ সামৰ্থ্যৰে সকলো আচবাব নিয়াৰ পিছতো আৰু যৌতুক বুলি কি বাকী থাকে? সেই শাহুৱেকজনী বা ননদ জনী নাৰী নহয় নেকি? সহানুভূতি নাহে কিয় তেওঁলোকৰ? এইবিলাক উত্তৰবিহীন প্ৰশ্ন একো একোটা। বহুতে নাৰীৰ পোচাকৰ ওপৰত আঙুলি টোৱাই এইটো ১০০শতাংশই ময়ো মানো। দেহৰ একাংশত যদি কাপোৰ নাথাকে আমাৰেই চকুত পৰে। কেতিয়াবা ইটোই সিটোক কোৱাও যায়, কি পিন্ধিছে এইযোৰ বুলি সেই ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ চকুত পৰাটো স্বাভাৱিক। কিছুমানে জোকাব তেতিয়া বেয়া পালে ন'হব। এই অশালীন পোচাক পাতিয়ে নিৰ্যাতিতা হ'বলৈ নাৰী গৰাকীক বাধ্য কৰায়। কিন্তু সেই তিনি চাৰি মহীয়া কেছুৱাটোকো শোৱাপাটীৰ পৰা উঠাই নি ধৰ্ষণ কৰে এইবোৰ কি? এনে কিমান ধৰণৰ ঘটনা হয় নাৰীৰ ওপৰত তাৰ সীমা নাই। কিমান ত্যাগ আৰু কষ্ট হয় ছোৱালীৰ জীৱন যাত্ৰাত তাৰ পিছতো আজিৰ নাৰীয়ে কি কৰা নাই,ৰাষ্ট্ৰপতি,প্ৰধানমন্ত্ৰী, আৰক্ষী বিষয়া আৰু কত কি যে সন্মানীয় পদ অলংকৃত কৰিছে।বিভিন্ন দিশতে নিজে স্বাৱলম্বী হৈছে। তথাপিও কোনোবা খিনিত যেন স্বাধীনতা হেৰুৱাই পেলাও তেনে লাগে। এখন সমাজত নাৰী চিন্তামুক্ত হৈ জীয়াই থাকিবলৈ হ'লে প্ৰথমে নাৰীয়ে নাৰীক সন্মান কৰিব লাগিব। বুজিব লাগিব মৰ্মবেদনা।উপহাস ঈৰ্ষা বাদ দি ইজনীয়ে সিজনীৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ'ব লাগিব তেতিয়াহে প্ৰত্যেক জনী নাৰীৰ জীৱনৰ আঁৰৰ কথাবোৰৰ সমাধান হ'ব।নাৰীক যদি সন্মান কৰিব নাজানে তেন্তে অসন্মান কৰাৰো অধিকাৰ নাই।


Leoquin Ec in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Leoquin Ec ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLeoquin Ec की जानकारी\nLeoquin Ec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Leoquin Ec Benefits & Uses in Assamese- Leoquin Ec ar laabh aaru byavaharsamuh\nLeoquin Ec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Leoquin Ec Dosage & How to Take in Assamese - Leoquin Ec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLeoquin Ec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Leoquin Ec Side Effects in Assamese- Leoquin Ec ar parshwakriyasamuh\nLeoquin Ec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Leoquin Ec Related Warnings in Assamese- Leoquin Ec xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Leoquin Ecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Leoquin Ec with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Leoquin Ec ar gurutor kriya-pratikriya\nLeoquin Ec মতভেদসমূহ- Leoquin Ec Contraindications in Assamese- Leoquin Ec nishedhsamuh\nLeoquin Ec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Leoquin Ec in Assamese- Leoquin Ec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Leoquin Ec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Leoquin Ec Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Leoquin Ec kriya-pratikriya\nLeoquin Ec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Leoquin Ec Benefits & Uses in Assamese - Leoquin Ec ar laabh aaru byavaharsamuh\nLeoquin Ec তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLeoquin Ec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Leoquin Ec Dosage & How to Take in Assamese - Leoquin Ec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLeoquin Ec-ৰ উপাদানসমূহ - Leoquin Ec Active Ingredients in Assamese - Leoquin Ec-ar upadaansamuh\nLeoquin Ec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Leoquin Ec Side Effects in Assamese - Leoquin Ec ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Leoquin Ec ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLeoquin Ec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Leoquin Ec Related Warnings in Assamese - Leoquin Ec xonkranta xatarkatabanisamuh\nLeoquin Ec-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Leoquin Ec লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nLeoquin Ec-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ মহিলাই স্তনপান কৰাই আছে সেইবোৰে Leoquin Ec গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গম্ভীৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব পাৰে। ইয়াক কেৱল চিকিতসকৰ নিৰীক্ষণত গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nবৃক্কত Leoquin Ec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLeoquin Ec গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Leoquin Ec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLeoquin Ecএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Leoquin Ec ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLeoquin Ecৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Leoquin Ecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Leoquin Ec with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Leoquin Ec ar gurutor kriya-pratikriya\nLeoquin Ec তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLeoquin Ec মতভেদসমূহ - Leoquin Ec Contraindications in Assamese - Leoquin Ec nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Leoquin Ec লোৱা অনুচিত যাতে -\nLeoquin Ec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Leoquin Ec in Assamese - Leoquin Ec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Leoquin Ec-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nLeoquin Ecৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nLeoquin Ec লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Leoquin Ecয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Leoquin Ec লওক।\nনহয়, Leoquin Ecয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Leoquin Ec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Leoquin Ec Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Leoquin Ec kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Leoquin Ecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nLeoquin Ec আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Leoquin Ecৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLeoquin Ec আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।\nLeoquin Ec ৰ অনুকল্প - Substitutes for Leoquin Ec in Assamese\nLeoquin Ec ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Leoquin Ec Price and Pack Size in Assamese - Leoquin Ec ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Leoquin Ec লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Leoquin Ec ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Leoquin Ec সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Leoquin Ec ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Leoquin Ec সেৱন কৰে?


বল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ - Notes | বিজ্ঞান ৷ নৱম ৷ শ্ৰেণী | Assamese |\nJuly 25, 2020 August 6, 2021 AdminNCERT Solutions- অসমীয়া মাধ্যম, বিজ্ঞান - নৱম শ্ৰেণীclass 9, class ix, ncert, science, solution, অসমীয়া মাধ্যম, নৱম, নৱম শ্ৰণী, বল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ, বিজ্ঞান\nঅসমীয়া মাধ্যমৰ, বিজ্ঞান বিষয়ৰ নৱম শ্ৰেণীৰ, অধ্যায়-9 বল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ – Notes – Force And Laws Of Motion ৷ পাঠ্যপুথিত থকা প্ৰশ্নাৱলী আৰু অনুশীলনীৰ প্ৰশ্ন – উত্তৰ সমূহ তলৰ Linkত click কৰিলে পাব ৷\nবল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ – Notes\nগতি বিষয়ক প্ৰথম সূত্ৰ – গতি বিষয়ক প্ৰথম সূত্ৰ আনুসৰি কোনো অসন্তুলিত বলে ক্ৰিয়া নকৰা পৰ্যন্ত স্থিতিশীল বস্তু এটা স্থিতিশীল অৱস্থাত আৰু গতিশীল বস্তুৱে সুষম বেগেৰে সৰল ৰেখাৰে গতি কৰি থাকিব ৷\nগতি বিষয়ক দ্বিতীয় সূত্ৰ – গতি বিষয়ক দ্বিতীয় সূত্ৰ অনুসৰি বস্তু এটাৰ ভৰবেগৰ পৰিবৰ্তনৰ হাৰ প্ৰয়োগ কৰা অসন্তুলিত বলৰ দিশত তাৰ সমাণুপাতিক ৷\nগতি বিষয়ক তৃতীয় সূত্ৰ – গতি বিষয়ক তৃতীয় সূত্ৰ অনুসৰি প্ৰতিটো ক্ৰিয়াৰে এটা সমান আৰু বিপৰীত প্ৰতিক্ৰীয়া থাকে ৷\nজড়তা – বস্তু এটাৰ স্থিতিশীল অৱস্থাৰ ৱা সুষম বেগেৰে গতিশীল অৱস্থাতৰ পৰিবৰ্তনক বাধা দিয়াৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱণতাক বস্তুটোৰ জড়তা বোলে ৷\nস্থিতি জড়তা – কোনো অসন্তুলিত বলে ক্ৰিয়া নকৰা পৰ্যন্ত স্থিতিশীল বস্তু এটা স্থিতিশীল অৱস্থাত আৰু গতিশীল বস্তু এটা সুষম বেগেৰে সৰল ৰেখাৰে গতি কৰি থাকিব বিচাৰে ৷ বস্তু এটাৰ স্থিতিশীল অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনক বাধা দিয়াৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱণতাক বস্তুটোৰ স্থিতি জড়তা বোলে ৷\nগতি জড়তা –\nকোনো অসন্তুলিত বলে ক্ৰিয়া নকৰা পৰ্যন্ত স্থিতিশীল বস্তু এটা স্থিতিশীল অৱস্থাত আৰু গতিশীল বস্তু এটা সুষম বেগেৰে সৰল ৰেখাৰে গতি কৰি থাকিব বিচাৰে ৷ বস্তু এটাৰ গতিশীল অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনক বাধা দিয়াৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱণতাক বস্তুটোৰ স্থিতি জড়তা বোলে ৷\nজড়তাৰ সূত্ৰ – গতি বিষয়ক প্ৰথম সুত্ৰটোকে জড়তাৰ সূত্ৰ বোলে ৷ গতি বিষয়ক প্ৰথম সূত্ৰ আনুসৰি কোনো অসন্তুলিত বলে ক্ৰিয়া নকৰা পৰ্যন্ত স্থিতিশীল বস্তু এটা স্থিতিশীল অৱস্থাত আৰু গতিশীল বস্তুৱে সুষম বেগেৰে সৰল ৰেখাৰে গতি কৰি থাকিব ৷\nভৰবেগ – বস্তু এটাৰ ভৰবেগ হ’ল বস্তুটোৰ ভৰ আৰু বেগৰ গুণফল ৷\nভৰবেগৰ এছ. আই (SI) একক kgms-1\nবলৰ এছ. আই (SI) একক kgms-2 বা নিউটন(N) ৷\n1 নিউটন বল – কোনো এটা 1 kg ভৰৰ বস্তুৰ ওপৰত ক্ৰিয়া কৰা বলে যদি বস্তুটোৰ 1\nkgms-2 ত্বৰণ সৃষ্টি কৰে তেনেহ’লে ক্ৰিয়া কৰা বলৰ মান হ’ব 1 নিউটন ৷\nভৰবেগৰ সংৰক্ষণ সূত্ৰ – ভৰবেগৰ সংৰক্ষণ সূত্ৰ অনুসৰি বাহ্যিক অসন্তুলিত বলে ক্ৰিয়া নকৰা পৰ্যন্ত দুটা বস্তুৰ সংঘাটৰ আগৰ মুঠ ভৰবেগ, সংঘাটৰ পিছৰ মুঠ ভৰবেগৰ সমান হ’ব ৷\nবল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ – পাঠ্যপুথিত থকা প্ৰশ্নাৱলী আৰু অনুশীলনী\nPrevious Previous post: বল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ\nNext Next post: ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া আৰু সমীকৰণ – Notes\n9 Replies to “বল আৰু গতি বিষয়ক সূত্ৰসমূহ – – Notes”


Class9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ » Dev Library\nClass9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ\nClass9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ Question answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapter Class9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ, SEBA Class9Social Science Books Assamese Medium Question Answer and select needs one.\nAlso, you can read SCERT book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of SCERT All Subject Solutions. Here we have given Class9Social Science History Chapter2ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ for All Subject, You can practice these here…\nভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণ\nপাঠ – ২ (সমাজ বিজ্ঞান)\nঅতি চমু / চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন :\nপ্ৰশ্ন:- ১) ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষণৰ প্ৰথম (প্ৰধান) কাৰকটো কি?সময় উল্লেখ কৰি লিখা\nউত্তৰঃ- ভাৰতীয়তাবাদৰ উন্মেষণৰ প্ৰথম (প্ৰধান) কাৰকটো হ’ল – পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ প্ৰভাৱ । ঊনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত ।\nপ্ৰশ্ন:- ২) আনন্দমঠ কোনে লিখিছিল?\nউত্তৰঃ- আনন্দমঠ বঙ্কিম চট্টোপাধ্যায়ে লিখিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৩) ‘স্যাৰে জাহাছে আচ্ছা …………’ গীতৰ গীতিকাৰ কোন?\nউত্তৰঃ- স্যাৰে জাহাছে আচ্ছা …………গীতৰ গীতিকাৰ হ’ল – চাৰ মহম্মদ ইকবল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৪) ভাৰতত পোন প্ৰথম ৰেল যাতায়ত কেতিয়া ক‘ত সূচনা হৈছিল?\nউত্তৰঃ:- ভাৰতত পোন প্ৰথম ৰেল যাতায়ত ১৮৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত , বোম্বাই আৰু থানেৰ মাজত সূচনা হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন:-৫) ভাৰতত পোন প্ৰথম টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থা কেতিয়া ক‘ত সূচনা হৈছিল?\nউত্তৰঃ-১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত , কলিকতা আৰু ডায়মণ্ড হাৰবাৰৰ মাজত বেচৰকাৰী খণ্ডত\nভাৰতত পোন প্ৰথম টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থাৰ সূচনা হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন :- ৬) ভাৰতত পোন প্ৰথম ছপাশাল কেতিয়া ক‘ত স্থাপন হৈছিল?\nউত্তৰঃ- ভাৰতত পোন প্ৰথম ছপাশাল ১৭৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দত , শ্ৰীৰামপুৰত স্থাপন হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৭) কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজ প্ৰথমে কি নামেৰে ক‘ত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল?\nউত্তৰঃ:- প্ৰেছিডেন্সি কলেজ প্ৰথমে হিন্দু কলেজ নামেৰে , কলকাতাত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ১৮১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত ।\nপ্রশ্ন:- ৮) লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংকৰ দুটা উল্লেখযোগ্য সমাজ সংষ্কাৰৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ- লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংকৰ দুটা উল্লেখযোগ্য সমাজ সংষ্কাৰৰ বিষয়ে তলত লিখা হ’ল –\n(১) স্ত্ৰী শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল ।\n(2) সতীদাহ প্ৰথাৰ আইনী প্ৰক্ৰিয়াৰে নিবাৰণ কৰিবলৈ অশেষ চেষ্টা কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন🙁৯) ভাৰতীয় সংবাদ পত্ৰৰ ইতিহাসৰ প্রথমখন বাতৰি কাকত কি ?\nউত্তৰঃ- ভাৰতীয় সংবাদ পত্ৰৰ ইতিহাসৰ প্রথমখন বাতৰি কাকত হ’ল – বেংগল গেজেট ।\nচমু/ দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন\nপ্ৰশ্ন:- (১) চিপাহী বিদ্ৰোহে কেনেকৈ ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষ ঘটাইছিল চমুকৈ লিখা ।\nউত্তৰঃ- ১৮৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ বিদ্ৰোহ আছিল এক প্ৰকাৰ ৰাজনৈতিক মুক্তিৰ আন্দোলন ।কাৰণ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ যোগেদি বিদ্রোহীসকলে ইংৰাজ শাসন ওফৰাই পুনৰ মোগল শাসকক সিংহাসনত বহুয়াবলৈ বিচাৰিছিল ।\nবিদ্ৰোহৰ উদ্দেশ্য পূৰণ হোৱা নাছিল যদিও ইয়াৰ ফলাফল আছিল ভাৰতীয় জনগনৰ কাৰণে সুদূৰপ্ৰসাৰী । এক কথাত এই বিদ্ৰোহৰ পৰাই নতুন ৰূপত ভাৰতীয় জাতীয় জীৱন গঢ়ি উঠিল বুলি ক’ব পাৰি ।\nইংৰাজ প্ৰশাসনে ভাৰতীয়ক পাশ্চাত্যৰ শিক্ষা-সংস্কৃতিৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়াত ভাৰতীয়ৰ দৃষ্টিভংগীৰ পৰিৱৰ্তন হৈছিল । তেওঁলোকৰ মনত নতুন চেতনাৰ উন্মেষ ঘটিছিল । যুক্তিৰ মাজেৰে সকলো কথা বিবেচনা কৰাৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ ধাউতি বাঢ়িছিল । শোষণ, অন্যান্য আদিৰ দিশবিলাক বিচাৰ কৰিবলৈ তেওঁলোককে সক্ষমতা লাভ কৰাৰ লগতে সমাজ,জাতি তথা মাতৃভূমিৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতাৰ ভাৱ জগাই তুলিছিল ।\nএই নৱ নৱচেতনাকে নৱজাগৰণ বা জাতীয়তাবাদৰ উন্মেষ বুলি আখ্যা দিয়া হয়। ষষ্ঠদশ শতিকাৰ ইউৰোপৰ নৱজাগৰণে যেনেকৈ নতুন ইউৰোপৰ জন্ম দিছিল ঠিক একেদৰে ঊনবিংশ শতিকাৰ নৱজাগৰণে এখন নতুন ভাৰতৰ সৃষ্টি কৰি কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন: (২) নিয়ন্ত্ৰণ সভাৰ প্ৰথম সভাপতি কোন আছিল? ভাৰতবৰ্ষৰ আধুনিক শিক্ষাৰ বিস্তাৰত কোনে প্ৰথম সুসংহদ আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল?\nউত্তৰঃ- চালৰ্চ উড নিয়ন্ত্ৰণ সভাৰ প্ৰথম সভাপতি আছিল । ১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত চালৰ্চ উডৰ ( নিয়ন্ত্ৰণৰ সভাৰ সভাপ্ৰতিৰ ) প্ৰচেষ্টাত ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ আৰম্ভ হৈছিল । তেওঁ কোম্পানীৰ চাৰকাৰলৈ শিক্ষাৰ বিস্তাৰৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা এই পত্ৰখনকে ‘উদৰ প্ৰেৰণ’ পত্ৰ বোলা হয় ।\nএই পত্ৰখনৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল- প্ৰাথমিক স্তৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা বিস্তাৰৰ এটা সু-সংহত আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰা । দেশীয় ভাষাৰে আৰু উচ্চ পৰ্যায়ত ইংৰাজী ভাষাৰে শিক্ষা প্ৰধানৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰা । মেধাবী ছাত্ৰক বৃত্তি দিয়া আৰু শিক্ষানুষ্ঠান চৰকাৰী অনুদান আদিৰ ব্যৱস্থা কৰি শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ আঁচনি লৈছিল। ইয়াৰ উপৰি প্ৰতিখন প্ৰদেশতে শিক্ষা বিভাগ খুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৩) ‘উদাৰ প্ৰেৰণপত্ৰ‘ৰ মূল উদ্দেশ্য কি কি আছিল লিখা ।\nউত্তৰঃ- ‘উদাৰ প্ৰেৰণপত্ৰ’ৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল – প্ৰাথমিক স্তৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা বিস্তাৰৰ এটা সু-সংহত আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰা । দেশীয় ভাষাৰে আৰু উচ্চ পৰ্যায়ত ইংৰাজী ভাষাৰে শিক্ষা প্ৰধানৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰা ।\nমেধাবী ছাত্ৰক বৃত্তি দিয়া আৰু শিক্ষানুষ্ঠান চৰকাৰী অনুদান আদিৰ ব্যৱস্থা কৰি শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ আঁচনি লৈছিল । ইয়াৰ উপৰি প্ৰতিখন প্ৰদেশতে শিক্ষা বিভাগ খুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\nপ্রশ্ন:- (৪) ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ চাৰিটা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ–ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ চাৰিটা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে তলত লিখা হ‘ল –\n(১) ঊনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত ইংৰাজী মিছনেৰী আৰু কেইগৰাকীমান চিন্তাশীল ব্যক্তিৰ চেষ্টাত ভাৰতত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি স্থাপনৰ বীজ ৰোপন কৰা হয় প্ৰথমে বংগদেশত আৰু পিছলৈ ভাৰতৰ আন আন ঠাইসমূহত আধুনিক শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে বিভিন্ন অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠে ।\nএকে সময়তে ব্ৰিটিছ চৰকাৰেও আধুনিক শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে বিশেষ ব্যবস্থা হাতত লৈছিল । ১৮৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল পৰিষদৰ আইনৰ সদস্য তথা শিক্ষা সমুতিৰ সভাপতি লৰ্ড মেক’লেৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত ১৮৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা কোম্পানীৰ চৰকাৰে আধুনিক শিক্ষা প্ৰৱৰ্তনৰ যো-জা চলাইছিল ।\n(২) ১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত চালৰ্চ উডৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰতত আধুনিক শিক্ষাৰ সূচনা হ’ল । উডে তেওঁৰ প্ৰেৰণ পত্ৰত প্ৰাথমিক স্তৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা বিস্তাৰৰ এটা সু-সংহত আঁচনি নিৰ্ধাৰণ কৰি নিন্ম পৰ্যায়ত দেশীয় ভাষাৰে আৰু উচ্চ পৰ্যায়ত ইংৰাজী ভাষাৰে শিক্ষা প্ৰদানৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক শিক্ষাৰ ভেটি তৈয়াৰ কৰিছিল । মেধাবী ছাত্ৰক বৃত্তি দিয়া আৰু শিক্ষানুষ্ঠানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ আচঁনি লৈছিল । প্রতিখন প্ৰদেশত শিক্ষা বিভাগ খুলিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\n(৩) পাশ্চাত্য শিক্ষাই বঙ্গবাসীক পোন প্ৰথম আলোড়িত কৰিছিল, এফালে ৰাজধানী কলিকতাৰ প্রতি আকর্ষণ আৰু আনফালে ইয়াৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান । কলিকতাৰ শিক্ষানুষ্ঠানত অধ্যয়ণ কৰিব পৰাটো এটা গৌৰৱৰ বিষয় হৈ পৰিছিল ।\nকালিকতাত ছাত্ৰ জীৱন শেষ কৰি উভতি অহাসকলে তেওঁলোকৰ নৱচিন্তাৰ আলোক সমাজখনত ছটিয়াই দিছিল । তেওঁলোকৰ মনত একতাৰ ভাৱ গঢ়ি উঠিছিল । পৰাধীনতাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ স্বপ্ন তেঁওলোকে দেখিছিল ।\n(৪) কলিকতাত গঢ়ি উঠা শিক্ষিত সমাজখনৰ পৰাই প্রথম জাতীয় চেতনাৰ বিকাশ ঘটিছিল । ঈশ্বৰচন্দ্ৰ গুপ্তই পোন প্ৰথমে স্বদেশপ্ৰেমৰ কবিতা ৰচি দেশবাসীৰ অন্তৰত দেশপ্ৰেম জগাই তুলিছিল । আনন্দ মঠ উপন্যাসৰ ৰচয়িতা বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে ‘বন্দেমাতৰম’ গীতেৰে মাতৃভূমিক বচোৱাৰ আহ্বান জনাইছিল । কবি ইকবালে ‘ সাৰে জাহাছে আচ্ছা হিন্দু-চাতা হামাৰা ‘ আদি গীতেৰে জাতীয়তাবাদৰ স্পৃহা জাগ্ৰত কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৫)ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত যাতায়াতৰ উন্নতিয়ে কেনেকৈ প্ৰভাৱ পেলাইছিল লিখা ।\nউত্তৰ :- কোম্পানীৰ শাসন আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতৰ আভ্যন্তৰীণ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ আমূল পৰিবৰ্তন সাধন হয় ।ভাৰতবৰ্ষৰ কেঁচা সামগ্ৰী: ক্ৰয় কৰিবলৈ আৰু ইংলেণ্ডত প্ৰস্তুত কৰা শিল্পজাত সামগ্ৰী ভাৰতবৰ্ষত বিক্ৰী কৰিবলৈ ভাৰতবৰ্ষৰ যাতায়ত ব্যৱস্থা উন্নত কৰা হৈছিল ।\n১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ গ্ৰেন্ড ট্ৰাংক ৰোড নিৰ্মাণ কৰিছিল । দুটা বছৰৰ ভিতৰতে এই পথছোৱাত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ আমূল পৰিবৰ্তন হয় । লৰ্ড ডেলহাউচিৰ কাৰ্যকালত এই পথটো পেচোৱাৰলৈকে সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল ।\n১৮৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংলেণ্ডৰ আৰ্হিত ভাৰতবৰ্ষতো ভাপ কলেৰে ৰেল যোগাযোগ আৰম্ভ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লোৱা হৈছিল । ১৮৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত বোম্ভাই আৰু থানেৰ মাজত ২১কি.মি. পথত ৰেল চলাচলেৰে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰথম ৰেল যাতায়াত ব্যৱস্থাৰ সূচনা হয় ।১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত মাদ্ৰাজত ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰে । ১৮৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত অসমতো শদিয়াৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈকে ৰেল যোগাযোগ আৰম্ভ হয়। অসমত চাহপাত উৎপন্ন আৰু ব্যৱসায় সাম্প্ৰসাৰণৰ বাবে এই ৰেলপথটো নিৰ্মাণ কৰা হয় ।\nৰেলপথৰ উপৰি দেশৰ মটৰ- গাড়ী চলাচল কৰিবৰ বাবে লৰ্ড ডেলহাউচিয়ে ৰাস্তা ঘাটৰো নিৰ্মাণ কৰিছিল । ১৮৫৪ চনত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধিনত কেন্দ্ৰীয় গড়কাপ্তানী বিভাগ এটা খুলিছিল । এই বিভাগটোৱে ৰাস্তা, দলং আৰু খাল আদি নির্মাণ কৰি যাতায়াত,পৰিবহণ আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ উন্নতি সাধন কৰিছিল ।\n১৮৩৯ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতা আৰু ডয়মণ্ড হাৰবাৰৰ মাজত বেচৰকাৰী খণ্ডত প্ৰথম টেলিগ্ৰাফ লাইনৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন হয় । লৰ্ড ডেলহাউচিয়ে ১৮৫১ খ্ৰীষ্টাব্দত টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থাটো চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনি কলিকতা আৰু আগ্ৰাৰ মাজত টেলিগ্ৰাফ ব্যৱস্থাৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটাইছিল । আধুনিক যোগাযোগ ব্যৱস্থাই শিক্ষিত ভাৰতিয়ৰ মনৰ দিগন্ত প্ৰসাৰ কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৬) ভাৰতীয় জাতীয় জগৰন গঢ়িতোলাত ৰাজা ৰামোহন ৰায়ৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ– ব্ৰাহ্মসমাজ ৰাজা ৰামমোহন ৰায়ে প্রতিষ্ঠা কৰিছিল।\nভাৰতবাসীৰ মাজলৈ জাতীয় জাগৰণ কঢ়িয়াই অনা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তিৰ নাম হৈছে ৰাজা ৰামমোহন ৰায় । তেখেতক আধুনিক ভাৰতৰ জন্মদাতা বুলি অভিহিত কৰা হয় । ৰাজা ৰামমোহন ৰায়ে হিন্দু ধর্মৰ সংস্কাৰৰ মাজতে আৱব্দ নাথাকি সমাজ সংস্কাৰ আৰু শিক্ষা বিস্তাৰতো সমানেই গুৰুত্ব দিছিল । তেওঁ বাল্য বিবাহ, পৰ্দা প্ৰথা,বহু বিবাহ আদিৰ তীব্ৰ বিৰোধীতা কৰিছিল ।\nবিধৱা বিবাহ আৰু অসৱৰ্ণ বিবাহক সামাজিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল । ভাৰতবৰ্ষত প্ৰচলিত সতীদাহ প্ৰথা সম্পূৰ্ণ বন্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৰায়ৰ বলিষ্ঠ ভূমিকা সামাজিক বুৰঞ্জীৰ এটা উল্লেখযোগ্য ঘটনা । স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বিস্তাৰত মনোযোগ দিয়াৰ লগতে নাৰীসকলক সম্পত্তিৰ অধিকাৰ দিবলৈ তেখেতে দেহে-কেহে খাটিছিল ।\nডেভিদ হেয়াৰৰ সৈতে লগ লাগি ভাৰতবৰ্ষত পশ্চিমীয়া শিক্ষা বিস্তাৰৰ কাৰণে ১৮১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত কলিকতাত তেখেতে হিন্দু কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । এইখন কলেজ পিছলৈ প্ৰেছিডেন্সি কলেজ (১৮৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) তেওঁ ন্যায় পালিকাৰ পৰা কাৰ্যপালাকাৰ পৃথকীকৰণ বিচৰাৰ লগতে দেৱানী আৰু ফৌজদাৰী বিধিৰ সংস্কাৰ সসাধনৰ বাবে চৰকাৰক আবেদন জনাইছিল । বৰ্ধিত ভূমি কৰ উঠাই দি খেতিয়কৰ আৰ্থিক অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল ।\n১৮৩৩ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ব্ৰিটিছ হাউজ অৱ কমন্সত বাছনি কমিটিৰ সভাত ভাৰতীয়ৰ সকে সাক্ষ্য দিবলৈ লণ্ডনত উপস্থিত হৈছিল । তেওঁ ভাৰতীয়ৰ বাবে নতুন চনদ বিচাৰিছিল আৰু ভাৰতীয় নেতাৰ লগত আলোচনা কৰি চানদ ৰূপায়ণৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল ।\nৰায়ে প্ৰতিভাশালী জাতীয় নেতাক সমাজ উত্তৰণৰ কামত জড়িত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল । তেওঁলোকৰ ভিতৰত দ্বাৰকানাথ ঠাকুৰ, প্ৰসন্ন কুমাৰ ঠাকুৰ, হেনৰি ভিভিয়ান ডেৰজিয় আদি উল্লেখযোগ্য । ৰায়ৰ আদৰ্শত বিশ্বাসী অধ্যাপাক হেনৰী ভিভিয়ান ডেৰজিয়াই ‘ইয়ং বেংগল’ নামৰ এটা অনুষ্ঠান গঠন কৰি হিন্দু কলেজৰ ছাত্ৰসকলক ইয়াৰ সদস্যপদ দিছিল ।\nডেৰজিয়ই ছাত্ৰসকলক দেশপ্ৰেমৰ মন্ত্ৰেৰে প্ৰচলিত সামাজিক অন্যায় আৰু কু-সংস্কাৰৰ প্ৰতিবাদ জনাবলৈ আহ্বান জনাইছিল । ডেৰজিয়ক প্ৰথমগৰাকী জাতীয়তাবাদী বুলি ক’বা পাৰি । তেওঁৰ স্বৰচিত কবিতাৰ মাজেৰে সমাজত বাস কৰা দুখীয়া-দুর্বলীৰ দুৰ্দশাৰ ছবিখন ফুটাই তুলিছিল । ডেৰজিয়ৰ কবিতাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ বঙ্কিমচন্দ্ৰই বন্দেমাতৰম গীতটি ৰচনা কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- ৭/ ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ- সংস্কৃত বিদগ্ধ পণ্ডিত স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে পঞ্জাৱত আৰ্য সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । ব্ৰহ্মসমাজৰ দৰে আৰ্য সমাজেও এক ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰি দেৱ – দেৱীৰ উপাসনা আৰু মূৰ্তিপূজাৰ অশাৰতা জনগনৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰিছিল । আৰ্য সমাজে ধৰ্মীয় উপাসনাৰ নামত বাহ্যিকতা সমৰ্থন কৰা নাছিল ।\nহিন্দু সমাজৰ বাল্য বিবাহ,’জাতি-ভেদ, বহু বিবাহক , স্ত্ৰী শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে আগভাগ লৈছিল । আৰ্য সমাজে সমুদ্ৰ যাত্ৰাত সমৰ্থন জনাইছিল আৰু সকলোবিলাক অন্ধবিশ্বাস পৰিহাৰ কৰিবলৈ প্ৰচাৰ চলাইছিল । স্বামী দয়ানন্দৰ মতে বেদত যি ধৰ্ম আছে সেয়াই ধৰ্ম । ‘বেদলৈ উভতি যোৱা’ এই বাণী তেওঁ প্ৰচাৰ কৰিছিল । আৰ্য সমাজে ধৰ্মান্তৰকৰন ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল । ইয়াক ‘শুদ্ধি’ বুলি জনা যায় ।\nহিন্দু ধৰ্মত আগতে অহিন্দু লোকক হিন্দু ধৰ্মত দীক্ষা দিয়াৰ কোনো প্ৰথা বা নিয়ম নাছিল । স্বামী দয়ানন্দই প্ৰথম ধৰ্মান্তৰকৰণ ব্যৱস্থাটো প্ৰৱৰ্তন কৰি আন ধৰ্মীয় লোকক ইচ্ছা অনুসাৰে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণত অনুমতি প্ৰদান কৰিছিল । ইছলাম আৰু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ অগ্ৰগতি ৰোধ কৰি এখন প্ৰগতিশীল হিন্দু সমাজ গঢ়াৰ বাবে অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল । আৰ্য সমাজৰ শাখা ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত স্থাপন কৰি ভাৰতত হিন্দু জাতীয়তাবাদ গঢ়ি তুলিছিল ।\nপ্রশ্ন- (৮) ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণৰ গঢ়ি তোলাত কেশৱ চন্দ্ৰ সেনৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা ।\nউত্তৰঃ- ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত কেশৱ চন্দ্ৰ অৱদান উল্লেখনীয় ।কেশৱ চন্দ্ৰ সেনে ব্ৰাহ্ম সমাজৰ আৰ্হিত মহাৰাষ্ট্ৰত ১৮৬৭ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰাৰ্থনা সমাজ প্ৰতিষ্ঠাৰ সংস্কাৰ আন্দোলনৰ সূচনা কৰিছিল । প্রাৰ্থনা সমাজে সমাজ সংস্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিছিল । সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰতত এই অনুষ্ঠানে সংস্কাৰমুখী এটা প্ৰবল আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰিছিল ।\nপ্ৰাৰ্থনা সমাজৰ মূল নেতৃত্ব গ্ৰহন কৰিছিল জাষ্টিছ মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানাডে । ৰানাডেৰ একান্ত চেষ্টাত ‘ বিধৱা বিবাহ সংস্থা’ আৰু ‘দাক্ষিণাত্য শিক্ষা সমাজ’ নামৰ দুটা বিখ্যাত অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছিল । প্ৰথমটো অনুষ্ঠানৰ যোগেদি বিধৱা বিবাহৰ প্ৰতি উৎসাহ যোগোৱাৰ লগতে অনাদৃত বিধৱাসকলৰ আৰ্থিক সংস্থাপনৰ বাবে কুটিৰ শিল্প অনুষ্ঠান গঠন কৰিছিল ।\nদ্বিতীয়তে দাক্ষিণাত্য শিক্ষা সমাজে অনাথ শিশুক শিক্ষাদান কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ শিক্ষা দিবৰ কাৰণে নৈশ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল ।\nপ্ৰাৰ্থনা সমাজৰ সংস্কাৰ আন্দোলনে সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰতৰ জনতাৰ অন্তৰত জাতীয়তাবাদী ভাৱধাৰাৰ গভীৰ প্ৰেৰণা সঞ্চাৰ কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (৯) ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ- ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ মদবাদক কেন্দ্ৰ কৰি ৰামকৃষ্ণ মিছন গঢ়ি উঠিছিল । ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস এগৰাকী সহজ-সৰল ব্যক্তি আছিল । অতি সুন্দৰ উপমাৰে তেওঁ ধৰ্মৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়ায় অনুগামীসকলক মুগ্ধ কৰিব পাৰিছিল ।\nৰামকৃষ্ণ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল স্বামী বিবেকানন্দ । কলিকতা বিশ্ববিদ্যালৰ কৃতি ছাত্ৰ বিবেকানন্দই ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ তেওঁৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল । গুৰুৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ১৮৮৭ খ্ৰীষ্টাব্দত এটা মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । স্বামী বিবেকানন্দই হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰকৃত সত্য দেশ বিদেশ বিস্তাৰ কৰিছিল । তেওঁৰ ধর্ম সাধনাৰ বিশেষত্ব আছিল –\n(ক) ভাৰতীয়ৰ মনত স্বদেশ প্রেম সঞ্চাৰ কৰা ,\n(খ)ভাৰতীয়ৰ মনত আত্মবিশ্বাস জগাই তোলা আৰু\n(গ) ভাৰতীয়ৰ মনত অধ্যাত্মিকতা ভাবৰ বিকাশ ঘটোৱা ।\nস্বামী বিবেকানন্দই ভাৰতীয়ৰ মাজত ঐক্য-সম্প্ৰীতি ভাব গঢ়ি তুলিব বিচাৰিছিল তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল বিশ্ব দৰবাৰত এটা শক্তিশালী ভাৰতীয় জাতি গঢ়ি তোলা ।\nপ্ৰশ্ন:- (১০) ভাৰতীয়ৰ জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত এনি বেছান্টৰ অৱদানৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ- ১৮৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দত আমেৰিকাৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত এটা আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় । এই অনুষ্ঠানটোৰ নাম ‘থিয়’ছফিকেল ছ’চাইটি” । এই অনুষ্ঠানটোৰ শাখা কাৰ্যালয় কৰা হয়। ১৮৮৫ খ্ৰীষ্টাব্দত মাদ্ৰাজত মুকলি কৰা হয় ।\nমাদ্ৰাজত কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত থিয়’ছফিকেল ছ’চাইটিক জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ মূলতে আছিল আয়ৰলেণ্ডৰ মহিলা মিছেছ এনি বেছান্টে ১৮৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দত এই ছ’চাইটিৰ মাজত মাদ্ৰাজত উপস্থিত হৈছিল ।\nএনিবেছান্টে সমাজ সেৱাৰ মাজেৰে প্ৰাচীন ভাৰতীয় সভ্যতা আৰু সংস্কৃতি পুনৰুদ্ধাৰৰ ওপৰত মুনোনিবেশ কৰিছিল । ভাৰতীয় আধ্যাত্মিকতাক প্ৰাধান্য দি তেওঁ কেইবাখনো আদৰ্শ শিক্ষানুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল । ১৮৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দত বাৰণসীত এনি বেছান্টে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ‘চেণ্ট্ৰে’ল হিন্দু স্কুল’ খনেই ১৯১৬ খ্ৰীষ্টাব্দত মদন মোহন মালব্যৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বেনাৰচ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰিণত হয় ।\nমিছেছ এনিবেছান্টে ভাৰতবৰ্ষক মাতৃভূমি হিচাপে আকোৱালি লৈছিল । তেওঁ কৰ্মস্পৃহা আৰু চিন্তাৰ বিশালতাই ভৰতীয়ক অনুপ্ৰেৰণা যোগইছিল । ১৯১৬ খ্ৰীষ্টাব্দত বেছান্টে ‘হোমৰুল লীগ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰি ভাৰতীয়ৰ মাজত স্ব-শাসনৰ প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰচাৰ কৰিছিল ।\nএনেকৈয়ে এনি বেছান্টে ভাৰতীয় জাতীয় জাগৰণ গঢ়ি তোলাত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (১১) ‘আলিগড় আন্দোলন‘ কি ? এই আন্দোলনে মুছলমানসকলক কেনেকৈ আধুনিক চিন্তা – চৰ্চাৰ পথ দেখুৱাইছিল লিখা ।\nউত্তৰ:- ভাৰতীয় মুছলমান সমাজক আলিগড় শিক্ষানুষ্ঠানৰ মাধ্যমেৰে আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তেওঁলোকৰ মাজত জাতীয়তাবাদী ভাৱ-চিন্তাৰ সঞ্চাৰ কৰাটোকে আলিগড় আন্দোলন বুলি কোৱা হয় । মুছলমান সমাজক আধুনিক চিন্তা – চৰ্চাৰে পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত চাৰ ছৈয়দ আহমদ খান ( ১৮১৭-৯৮) ৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য ।\nতেওঁ মুছলমান সম্প্ৰদায়ক পাশ্চাত্য শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে ১৮৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত জাগিপুৰত এখন ইংৰাজী আদৰ্শ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে । ১৯৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ তেওঁ আলিগড় মহম্মদন এঙলো ইণ্ডিয়ান কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে । কম সময়ৰ ভিতৰতে অনুষ্ঠানটো পাশ্চাত্য সাহিত্য-সাংস্কৃতিৰ আধাৰত জ্ঞান চৰ্চাৰ এটা অন্যতম কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈ পৰে ।\nচৈয়দ আহমদ খানে অলিগড়ত স্থাপন কৰা শিক্ষানুষ্ঠানটোৰ মুছলমানসকলৰ মাজত ৰাজনৈতিক চেতনাৰ বিকাশ ঘটাইছিল । জাতীয় কংগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত কংগ্ৰেছ সমভাৱাপন্ন আন এটা জাতীয় অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলাৰ বাবে আলিগড় এঙলো ইণ্ডিয়ান কলেজে বিশেষ বৰঙণি আগবঢ়াইছি ।\nএই অনুষ্ঠানটোৰ যোগেদি ভাৰতীয় মুছলমানসকল পাশ্চাত্য শিক্ষা-সাংস্কৃতিৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ বাট মুকলি লৈছিল । অনুষ্ঠানটোত শিক্ষা লাভ কৰা এচাম শিক্ষিত ব্যক্তিয়ে মুছলমান সমাজত নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰি সমাজক বহু পৰিমাণে কু-সংস্কাৰৰ পৰা মুক্ত কৰিব পাৰিছিল । ১৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দত এই কলেজখন ‘ আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়’ত পৰিনত হৈছিল ।\nপ্ৰশ্ন(১২) ‘বাতৰিকাকত‘ৰ জন্মই ভাৰতীয়সকলৰ মাজত জাতীয়তাবাদী চিন্তাৰ উদ্ৰেক ঘটাইছিল বৰ্ণনা কৰা ।\nউত্তৰঃ- ইংৰাজী ভাষাৰ মাধ্যমত প্ৰকাশিত বাতৰি কাকতৰ যোগেদি ভাৰতবৰ্ষত সংবাদ-পত্ৰ ইতিহাসত যেমছ আগষ্টাচ হিকিৰ দ্বাৰা প্ৰথমখন ইংৰাজী ভাষাত সংবাদ-পত্ৰ ‘বেংগল গেজেট’ (১৭৮০ খ্ৰীষ্টাব্দ ) প্ৰকাশ হোৱাৰ পৰা তিনিটা দশক জুৰি ইংৰাজসকলৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ইংৰাজী ভাষাৰ সংবাদ-পত্ৰই প্ৰাধান্য লাভ কৰিছিল ।\nআধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত ভাৰতীয়ই সংবাদ-পত্ৰৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰাৰ ফলস্বৰূপে ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয় দশকৰ পৰা আঞ্চলিক ভাষাত বহু কেইখন কাকত প্ৰকাশ পাইছিল। আঞ্চলিক ভাষাত প্ৰকাশিত সংবাদ-পত্ৰৰ জনপ্ৰিয়তা দ্ৰুতগতিৰে প্ৰকাশিত হোৱাৰ পটভূমিত সংবাদ-পত্ৰৰ স্বাধীনতা আৰু সমাজত গঢ়ি উঠা ইয়াৰ ভূমিকা সম্বন্ধে ইংৰাজ শাসকবৰ্গকো সজাগ কৰিছিল ।\nআঞ্চলিক ভাষাৰ সংবাদ-পত্ৰই ভাৰতৰ নৱজাগৰন তথা জাতীয়তাবাদ গঢ়ি তোলাত বিশেষ অৰিহণা যোগাইছিল । ফলস্বৰূপে চৰকাৰে আঞ্চলিক ভাষাৰ সংবাদ-পত্ৰৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল । ২৭৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ‘ প্ৰেছ ৰেগুলেচন ‘ প্ৰয়োগৰ যোগেদি লৰ্ড বৰলেছ্লিয়ে ভাৰতীয় বাতটি কাকতৰ ওপৰত বাধা-নিষেধ প্ৰয়োগ কৰি বাতৰি কাকতৰ স্বাধীনতা হৰণ কৰিছিল ।\n১৮১৭ খ্ৰীষ্টাব্দত লৰ্ড হেংষ্টিছে ভাৰতীয় সংবাদ-পত্ৰৰ ওপৰত বাধা – নিষেধ কিছু পৰিমানে উঠাই লয় । আকৌ ১৮২৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰতৰ অস্থায়ী গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল ছাৰ জন আদামে পুনৰ ভাৰতীয় ভাষাৰ কাকতৰ ওপৰত বাধা নিষেধ আৰোপ কৰিছিল ।\nদেশীয় ভাষাৰ কাকতসমূহে সাম্ৰাজ্যবাদী শাসনৰ কাম-কাজবোৰৰ ওপৰত কটু সমালোচনা কৰি ভাৰতীয়ৰ মনত ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে জমন গঢ়াত সহায় কৰিছিল । ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয় ভাগত বংগদেশত বহুল প্ৰচাৰিত কাকত ‘ বংগ দৰ্শন ‘ , ‘ সঞ্জীৱনী ‘ , ‘ আৰ্য দৰ্শন ‘ , ‘ অমৃত বজাৰ পত্ৰিকা ‘ আদি কাকতে ভাৰতীয়ৰ মাজত জাতীয় সত্তা বিকাশত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভুমিকা লৈছিল ।\nএই কাকতসমূহে ইংৰাজ শাখানে ভাৰতীয়ক শোষণ কৰি অহাৰ স্বৰূপটো উদঙাই দিছিল । শিক্ষিত সমাজখনত গঢ়ি উঠা , আত্মসচেতনতাই ব্ৰিটিছ শাসকসকলক চিন্তিত কৰি তুলিছিল । ১৮৭৬ চনত ইংৰাজ চৰকাৰে জাৰি কৰা প্ৰেছ আইনে ভাৰতীয়সকলক ক্ষুদ্ধ কৰি তুলিছিল আৰু আত্ম মৰ্যাদাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক স্বচেতন কৰিছিল ।\nপ্রশ্ন:- (১৩) ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ জন্মৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে এটি চমুটোকা লিখা ।\nউত্তৰঃ- ভাৰতৰ জাতীয় কংগ্ৰেছৰ জন্ম লগ্নত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড ডাফৰিণৰ উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আছে । তেঁওৰ উৎসাহক মূলধন কৰি এগৰাকী অৱসৰ প্ৰাপ্ত অসামৰিক বিষয়াই জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অংকুৰণ ঘটাইছিল । এলেন অক্টেভিয়ান হিউম নামৰ বিষয়া গৰাকীয়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ স্নাতকসকলক সম্বোধি এখন মুকলি চিঠিৰে ( ১ মাৰ্চ , ১৮৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ) তেওঁলোকক দেশমাতৃৰ সেৱাত জপিয়াই পৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল ।\nপ্ৰায় ৫০ জন ছাত্ৰৰ সহাঁৰিত কলিকতাত এখন বৈঠক অনুষ্ঠিত হৈছিল । ‘ ইণ্ডিয়ান নেচনেল ইউনিয়ন ‘ নামেৰে নামাংকিত এই বৈঠকখনে দেশৰ উন্নতিৰ স্বাৰ্থত এটা সৰ্বভাৰতীয় জাতীয় অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলাৰ পোষকতা কৰিছিল । বোম্বাইত এখন মহাসভা আয়োজন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ লৈ এটা জাতীয় অনুষ্ঠান গঠনৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল ।\n১৮৮৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২৮ ডিচেম্বৰ বোম্বাইৰ গকুল দাস তেজপাল সংস্কৃত কলেজ মহাসভাখন অনুষ্ঠিত হৈছিল । সভাত সভাপতিৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল কলিকতাৰ বেৰিষ্টাৰ উমেশচন্দ্ৰ বন্দোপাধ্যায় । মহাসভাই প্ৰস্তাৱিত জাতীয়\nঅনুষ্ঠানটোৰ নাম ‘ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ‘ বুলি নামাকৰণ কৰিছিল । সকলোবোৰ জাতি দেশ গোষ্টী , সম্প্ৰদায়ৰ জনমতৰ প্ৰতি সন্মান জনাই কংগ্ৰেছ আগুৱাই অহাৰ কাৰ্যকৰী প্ৰন্থা গ্ৰহণ কৰিছিল ।\nপ্ৰশ্ন:- (১৪) ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যাৱলী আৰু বিকাশ সম্পৰ্কে চমুকৈ লিখা ।\nউত্তৰঃ- ১৮৯০ খ্ৰীষ্টাব্দত জাতীয় কংগ্ৰেছে সুৰেন্দ্ৰনাথ বন্দোপাধ্যায়ৰ নেতৃত্বৰ এটা স্বজাতি দলত ইংলেণ্ডলৈ পঠাইছিল । আকৌ ১৮৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰত পৰিষদ আইনে কাৰ্যত:ভাৰতীয় একো নিদিয়াটোৱে জাতীয় কংগ্ৰেছক হতাশ কৰিছিল ।\nশান্তিপূৰ্ণ উপায়েৰে ব্ৰিটিছৰ পৰা বহু আশা কৰিও একো নোপোৱাত কংগ্ৰেছৰ এচামনেতা ও কৰ্মীৰ মনত প্ৰচলিত চিন্তা ত্যাগ কৰাৰ মানসিকতা গঢ়ি উঠিছিল । কংগ্ৰেছৰ ভিতৰতে এটা নতুন শক্তিয়ে গা কৰি উঠিছিল । তেওঁলোকে আবেদন-নিবেদনৰ পন্হা পৰিহাৰ কৰি ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে ষষ্টম হবলৈ সকলোকে আহ্বান কৰিছিল ।\nএছিয়াৰ ক্ষুদ্ৰ শক্তি জাপানে শক্তিশালী ৰাষ্ট্ৰ ৰুছিয়াক পৰাস্ত কৰাৰ ঘটনাই ভাৰতৰ জাতীয়তাবাদী সকলৰ মনত সংগ্ৰামী চেতনা অধিক জাগ্ৰত কৰিছিল । আনহাতে কাৰ্জনৰ বংগ ভংগই জাতীয়তাবাদীসকলক তীব্ৰ ইংৰাজ বিৰোধী কৰিছিল ।\n১৯০৫ খ্ৰীষ্টাব্দত বাৰাণসী অধিৱেশনৰ জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি গোপালকৃষ্ণ গুখলে নৰম সুৰৰ ভাষণ আৰু অনুনয়-বিনয় ত্যাগ কৰি কেৱল স্বদেশী কার্যসূচীক গুৰুত্ব দি কঠোৰ পন্হা গ্ৰহণ কৰিবলৈ বিপিনচন্দ্ৰ পালক আহ্বান জনাইছিল । এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি কংগ্ৰেছৰ মাজত মতানৈক্য ঘটিছিল ।\n১৯০৬ খ্ৰীষ্টাব্দত দাদাভাই নৌৰজীৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কলিকতা অধিবেশণে স্বদেশী আন্দোলনৰ কার্যসূচী গ্রহণ কৰাত পৰিস্থিতিত কিছু পৰিৱৰ্তন ঘটে । কিন্তু ১৯০৭ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাস বিহাৰী ঘোষৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত কংগ্ৰেছৰ চুৰাট অধিবেশনত জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দুটা শিবিৰত বিভক্ত হয় এটা চৰম পন্হী আনটো নৰম পন্হী ।\nচৰম পন্হীৰ দলত আছিল ভালগঙ্গাধৰ তিলক , লালা লাজপথ ৰায় আৰু বিপিনচন্দ্ৰ পাল চৰম পন্হীসকলে অৰবিন্দ ঘোষৰ নেতৃত্বত স্বৰাজ , স্বদেশী , জাতীয় শিক্ষা আদি বিষয়সমূহৰ ওপৰত আস্থা ৰাখি ভকৰতীয়ৰ মাজত ৰাজনৈতিক জাতীয়তাবাদৰ গতি বৰ্তাই ৰাখিছিল । ১৯১৬ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে চৰম পন্হীসকলে মূল জাতীয় কংগ্ৰেছৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিছিল ।


চিন্তনঃ ছ'চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েল গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি ভাবুকি নেকি? :: ৰঞ্জুমণি মহন্ত - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE CHINTAN RANJUMONI_MAHANTA RECENT চিন্তন প্ৰৱন্ধ ৰঞ্জুমণি মহন্ত চিন্তনঃ ছ'চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েল গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি ভাবুকি নেকি? :: ৰঞ্জুমণি মহন্ত\nxukhdukh.com November 05, 2021 ARTICLE, CHINTAN, RANJUMONI_MAHANTA, RECENT, চিন্তন, প্ৰৱন্ধ, ৰঞ্জুমণি মহন্ত,\nছ'চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েল গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি ভাবুকি নেকি?\nইণ্টাৰনেট আৰু যোগাযোগৰ অন্যান্য ইলেকট্ৰ’নিক মাধ্যমসমূহে পৃথিৱীখনক এখন সৰু গাঁৱলৈ পৰ্যৱসিত কৰাৰ লগে লগে আমাৰ হাতে হাতে থকা এণ্ড্ৰ’ইড্ ফ’নসমূহে পৃথিৱীখনকেই হাতৰ মুঠিলৈ আনি দিলে৷ সমগ্ৰ পৃথিৱীতে বৰ্তমান ইয়াৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৪.৪৮ বিলিয়ন৷ এক পৰিসংখ্যা অনুসৰি গড় হিচাপত প্ৰায় প্ৰতিজন ভাৰতীয়ই দিনে ২.৫ ৰ পৰা ৪ ঘণ্টা পৰ্যন্ত ছ’চিয়েল মিডিয়াত সক্ৰিয় থাকে৷ এক কথাত ক’বলৈ গ’লে ই আমাৰ জীৱনৰ এক অংশ হৈ পৰিছে৷ মানুহৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন, সামাজিক সজাগতা সৃষ্টি আদিৰ ক্ষেত্ৰত ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ ভূমিকা অকল্পনীয়৷ আমাৰ দেশত সাহিত্য চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰতো ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ, বিশেষকৈ ফেইচবুক আৰু ৱাট্‌চআপৰ অৱদান স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব৷ তদুপৰি ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰ, শিক্ষা-দীক্ষা আদিৰ ক্ষেত্ৰতো ছ’চিয়েল মিডিয়াই এটা লেখত ল’বলগীয়া ভূমিকা ল’বলৈ সক্ষম হৈছে৷\nছ’চিয়েল মিডিয়াৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য ভূমিকাটো হৈছে - ই ধনী-দুখীয়া, শিক্ষিত-অশিক্ষিত, জাতি-ধৰ্ম, বৰ্ণ-লিংগ নিৰ্বিশেষে সকলো শ্ৰেণীৰ লগতে শোষিত-নিষ্পেষিতজনৰ কণ্ঠৰ বাবে এক মঞ্চ হৈ পৰিছে৷ কিন্তু অতি উদ্বেগজনক বিষয় যে যোৱা কিছুদিনৰ পৰা সামাজিক মাধ্যমসমূহৰ ব্যৱহাৰ গঠনমূলক হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে, সমাজত ঘৃণাৰ লগতে সাম্প্ৰদায়িক বিষবাষ্প বিয়পোৱা, পৰচৰ্চা, ট্ৰ’লিং, চৰিত্ৰহনন, মানহানি, ভাবুকি প্ৰদান আদিৰ দৰে কামতহে বেছিকৈ ব্যৱহাৰ হৈছে৷ আটাইতকৈ বিপদজনক কথাটো হৈছে দিনক দিনে বৃদ্ধি পোৱা ‘ছ’চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েল’ অৰ্থাৎ সামাজিক মাধ্যমতে বিচাৰ চলোৱাৰ প্ৰৱণতা ৷ ই কেৱল সমাজৰ বাবেই নহয়, গণতন্ত্ৰৰ বাবেও এক ভাবুকিস্বৰূপ৷\nন্যায়পালিকা হৈছে গণতন্ত্ৰৰ তৃতীয় স্তম্ভ৷ ভাৰতীয় সংবিধানে বিচাৰ কৰি ৰায়দান কৰাৰ ক্ষমতা কেৱল মাত্ৰ ন্যায়পালিকাকহে দিছে৷ কোনো প্ৰচাৰ মাধ্যম অথবা সামাজিক মাধ্যমক দিয়া নাই৷ কিন্তু বাস্তৱত তাৰ ওলোটাটোহে হোৱা দেখা যায়৷ ক’ৰবাত অপৰাধ এটা সংঘটিত হোৱাৰ খবৰ প্ৰচাৰ মাধ্যমত প্ৰচাৰ হোৱাৰ লগে লগে, আদালতত বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই সামাজিক মাধ্যমৰ স্বয়ম্ভু বিচাৰকসকলে ঘটনাটোৰ সত্যাসত্য বিচাৰ কৰি নোচোৱাকৈ, প্ৰচাৰ মাধ্যমে খলনায়ক হিচাপে চিহ্নিত কৰা লোকজনকে অপৰাধী বুলি ধৰি লৈ, তেওঁৰ বিৰুদ্ধে সামাজিক মাধ্যমত ৰায় দিয়া আৰম্ভ কৰি দিয়ে৷ কেতিয়াবা এইধৰণৰ ট্ৰ’লিঙে এনে জঘন্য পৰ্যায় পায়গৈ যে ভুক্তভোগী ব্যক্তিয়ে মানসিকভাৱে বিপৰ্যস্ত হৈ আত্মহত্যা কৰাৰ উদাহৰণো আছে ৷ আকৌ বহু সময়ত দেখা যায়, কোনো কোনো প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিয়ে ব্যক্তিগত ক্ষোভ কিম্বা শত্ৰুতাৰ বাবে আন কোনো ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে সামাজিক মাধ্যমত চৰিত্ৰহনন কৰি প’ষ্ট দিয়ে৷ বহুসংখ্যক অনুসৰণকাৰীৰে পৰিবেষ্টিত হৈ থকা তেনে লোকৰ প’ষ্ট সামাজিক মাধ্যমত দিয়া মাত্ৰকে কম সময়ৰ ভিতৰতে বিয়পি পৰে৷ আৰু লগে লগেই অনুসৰণকাৰীসকলে বিচাৰকৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈ সত্যাসত্য কোনো বিচাৰ নকৰাকৈ প’ষ্টদাতাই খলনায়ক হিচাপে অংকন কৰা মানুহজনকে দোষী সাব্যস্ত কৰি তেওঁৰ বিৰুদ্ধে কটু কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰি দিয়ে৷ এয়া নিতান্তই অপৰিপক্ক মনৰ পৰিচায়ক৷ এইখিনিতে এটা ঘটনাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিবলৈ ভাল পাম৷ কেইবছৰমানৰ আগতে জছলীন কৌৰ নামৰ এগৰাকী যুৱতীয়ে সৰবজিৎ সিং নামৰ এজন যুৱকে তেওঁক যৌন নিৰ্যাতন কৰাৰ অভিযোগ আনি ফেইচবুকত এটা প’ষ্ট দিছিল৷ তেওঁৰ প’ষ্টটোৱে হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ লগতে দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৰ্যন্ত দৃষ্টি আকৰ্ষণ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ তেওঁৰ এই পদক্ষেপক সাহসী আখ্যা দি দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অৰৱিন্দ কেজৰিৱাল প্ৰমুখ্যে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰতিষ্ঠিত ব্যক্তি আৰু সহস্ৰাধিক লোকে প্ৰশংসাৰে বুৰাই পেলোৱাৰ বিপৰীতে সেই প’ষ্টটোৰ ওপৰতে ভিত্তিতে যুৱকজনক দোষী সাব্যস্ত কৰি ‘দিল্লীৰ হত্যাকাৰী’(Delhi ke darinde) ‘বিকাৰগ্ৰস্ত’(Pervert) আদি বিশেষণেৰে সামাজিক মাধ্যমত ট্ৰ’ল কৰা আৰম্ভ কৰি দিলে৷ সামাজিকভাৱে তেওঁক একাষৰীয়া কৰাৰ উপৰি সেইটো কাৰণতে তেওঁ চাকৰি কৰি থকা ক’ম্পেনিটোৱেও তেওঁক চাকৰিৰ পৰাও বৰ্খাস্ত কৰিলে৷ কিন্তু আদালতত যেতিয়া বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হ’ল অভিযোগকাৰী যুৱতীগৰাকী আদালতত কোনোদিনেই উপস্থিত নহ’ল আৰু অৱশেষত সম্পূৰ্ণ অভিযোগটোৱেই সন্দেহজনক হোৱাত যুৱকজনক আদালতে দোষমুক্ত ঘোষণা কৰিলে যদিও ‘ছ’চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েলে’ ইতিমধ্যেই তেখেতৰ অপূৰণীয় ক্ষতি সাধন কৰিছিল ৷ নক’লেও হ’ব যে তেওঁক আদালতে দোষমুক্ত কৰাৰ খবৰটোৱে প্ৰচাৰ মাধ্যম অথবা সামাজিক মাধ্যম – ক’তোৱেই বিশেষ গুৰুত্ব নাপালে৷ গতিকে এনেদৰে আচল ঘটনাটো নজনাকৈ, কাৰোবাৰ সাক্ষ্য-প্ৰমাণহীন মুখৰ কথাকে বিশ্বাস কৰি আনটো পক্ষৰ বক্তব্য নুশুনাকৈ, একপক্ষীয়ভাৱে আন কাৰোবাক দোষী সাব্যস্ত কৰাটো ন্যায়সংগত নে?\nসামাজিক মাধ্যম কেৱল বিভিন্ন জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ, লিংগ ধনী, দুখীয়া, শিক্ষিত, অশিক্ষিত, শোষিত-নিষ্পেষিতসকলৰেই মঞ্চ নহয়৷ ই বহুতো ধূৰ্ত, ভণ্ড, ঠগ, প্ৰৱঞ্চক আৰু দগাবাজ লোকৰো মঞ্চ৷ তেনে বহু দু্‌ষ্ট চৰিত্ৰৰ লোকে ব্যক্তিগত শত্ৰুতাৰ বাবে আনৰ চৰিত্ৰহনন কৰি লোকজনক জনমানসত হেয় কৰাৰ দৰে কামত সামাজিক মাধ্যমক ব্যৱহাৰ কৰে৷ তদুপৰি কাঠফুলাৰ দৰে গজি উঠা, লাইক-কমেণ্ট-চেয়াৰ আৰু ভিউৱাৰ নিৰ্ভৰ নিউজ পৰ্টেলসমূহে উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিতভাৱে মানুহক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ৰহণ সানি প্ৰচাৰ কৰা বাতৰিসমূহে ছ’চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েলত ইন্ধন যোগাইছে৷ আজি কিছুদিন আগতে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ ছাত্ৰী এগৰাকীৰ সৈতে হোৱা সাংবাদিক এজনৰ কথা-বতৰাৰ ভিডিঅ’ এটাৰ মাজৰ পৰা এনে এক অংশ প্ৰচাৰ কৰিছিল, যিটো অংশত ছাত্ৰীগৰাকীৰ মূল বক্তব্যটোতকৈ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত অৰ্থ এটাহে প্ৰকাশ পাইছিল৷ ফলস্বৰূপে কমবয়সীয়া ছাত্ৰীগৰাকীয়ে সামাজিক মাধ্যমত ভয়ংকৰ ধৰণে মিডিয়া ট্ৰায়েল সন্মুখীন হৈছিল৷’ এনেধৰণে ন্যস্তস্বাৰ্থমহলক অন্ধভাৱে সহযোগিতা আগবঢ়োৱাটো দুৰ্ভাগ্যজনকেই নহয়, ক্ষতিকাৰকো৷ আচলতে সামাজিক মাধ্যমত অবাধ মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতাই হিতে বিপৰীতহে কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ এইখিনিতে উল্লেখ কৰা উচিত হ’ব যে সংবিধানে আমাক বাক-স্বাধীনতা দিছে যদিও ইয়াৰ লগতে কিছু বাধা-নিষেধো আৰোপ কৰিছে৷ দেশৰ সাৰ্বভৌমত্ব, অখণ্ডতা, ৰাজ্যৰ প্ৰতিৰক্ষা, বৈদেশিক ৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক, ৰাজহুৱা শৃংখলা, শালীনতা, নৈতিকতা আদিৰ প্ৰতি ভাবুকি হ’ব পৰা, আদালতক অৱমাননা কৰা, কাৰোবাৰ মানহানি কৰা আৰু অপৰাধৰ বাবে উদগণি দিয়া ধৰণৰ কথা কোৱাত বা মত প্ৰকাশ কৰাত সংবিধানে বাধা আৰোপ কৰিছে৷ কিন্তু বাক স্বাধীনতাৰ নামত সংবিধানপ্ৰদত্ত সীমা চেৰাই গৈ সামাজিক মাধ্যমত যিহকে ইচ্ছা তাকে প্ৰকাশ কৰাটো কেৱল উদ্বেগজনকেই নহয়, ই এক অপৰাধো৷\nসামাজিক মাধ্যমত অভিযুক্ত আৰু অপৰাধীৰ মাজৰ সীমাৰেখাডালক প্ৰায়েই আওকাণ কৰা দেখা যায়৷ কোনো এজন লোকৰ বিৰুদ্ধে কিবা অপৰাধ কৰা বুলি প্ৰচাৰমাধ্যমে বা আন কোনো ব্যক্তিয়ে প্ৰচাৰ কৰিলেই অথবা পুলিচে কোনো এজন লোকক কোনো গোচৰসংক্ৰান্তত গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলেই মানুহজন অপৰাধী নহয়৷ ভাৰতীয় ফৌজদাৰী ন্যায় ব্যৱস্থা (Indian Criminal Justice System) দুটা প্ৰধান নীতিৰ ওপৰত প্ৰতিস্থিত৷ নীতিকেইটা হৈছে - ‘Guilt to be proved beyond reasonable doubt’ আৰু ‘Presumption of innocence until proven guilty’ ৷ অৰ্থাৎ ‘সকলো সন্দেহৰ উৰ্ধত অপৰাধ প্ৰমাণিত হ’ব লাগিব’ আৰু ‘অপৰাধ প্ৰমাণিত নোহোৱালৈকে অভিযুক্তক নিৰ্দোষ বুলি ধৰা হ’ব’৷ কোনো এজন ব্যক্তিক পুলিচে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা মানেই ব্যক্তিজন অপৰাধী নহয়৷ যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ অপৰাধ সাক্ষ্য-প্ৰমাণসহিতে আদালতত প্ৰতিষ্ঠিত নহয়, তেতিয়ালৈকে তেওঁ অভিযুক্তহে ৷ তেনে বহু অভিযুক্ত বিচাৰৰ অন্তত নিৰ্দোষ প্ৰমাণিতও হয়৷ কিন্তু প্ৰচলিত দেশৰ আইন-কানুনৰ সামান্যতমো জ্ঞান নথকা সামাজিক মাধ্যমৰ কিছু সংখ্যক স্বয়ম্ভূ বিচাৰকে প্ৰচলিত আইনৰ মূল নীতিৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীতে গৈ ঘটনাই আদালতৰ মজিয়া পোৱাৰ আগতেই অভিযুক্তকে অপৰাধী হিচাপে ধৰি লৈ নিজা নিজা ৰায় দিয়া আৰম্ভ কৰে৷ ই আইনবিৰুদ্ধই নহয়, ই ব্যক্তিজনৰ মানৱ অধিকাৰো খৰ্ব কৰে৷ কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত পুলিচে গম পোৱাৰ আগতেই ছ’চিয়েল মিডিয়াত ঘটনাৰ বহুল প্ৰচাৰৰ ফলত পুলিচ গৈ পোৱাৰ আগতেই সাক্ষ্য-প্ৰমাণ নষ্ট কৰি পেলোৱাৰ ফলত তদন্ত প্ৰক্ৰিয়াতো বাধা জন্মে৷\nকিছুদিন পূৰ্বে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত হোৱা নিমাতীঘাটৰ ফেৰী দুৰ্ঘটনাৰ পাছত সামাজিক মাধ্যমত একাংশই(ইয়াৰ ভিতৰত কিছু সংখ্যক লেখক-বুদ্ধিজীৱিও আছে) নিজাববীয়াকৈ বিচাৰ কৰি দুৰ্ঘটনাটোৰ বাবে কোনো কোনোৱে মাজুলীৰ সত্ৰাধিকাৰসকলক আৰু আন কিছুমানে দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰা ফেৰীখনৰ মালিকক দোষী সাব্যস্ত কৰিলে৷ আৱেগৰ বশৱৰ্তী হৈ আন কিছুমানে আৰু এখোজ আগুৱাই গৈ তেখেতসকলক ‘হত্যাকাৰী’ বুলিও অভিহিত কৰিলে৷ অথচ ঘটনা এটা ‘হত্যা’ হ’বলৈ হ’লে ভাৰতীয় ফৌজদাৰী(Criminal) আইনমতে যিসমূহ ‘উপাদান’ৰ (Ingredients) উপস্থিতিৰ প্ৰয়োজন, ওপৰোক্ত দুৰ্ঘটনাটোত ছ’ছিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েলত দোষী সাব্যস্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ বিৰুদ্ধে সেইসমূহ উপাদানৰ ভিতৰত এটাও নাই৷ এনেদৰে আৱেগৰদ্বাৰা পৰিচালিত হৈ ভিত্তিহীনভাৱে কাৰোবাক জনমানসত হেয় কৰাটো আইনৰ চকুত এক দণ্ডনীয় অপৰাধ৷ আৱেগেৰে সাহিত্য-কলা-সংস্কৃতি, পৰিচালিত হ’ব পাৰে, কিন্তু আইন নহয়৷\nসামাজিক মাধ্যমৰ এই নব্য ভূমিকাৰ কুপ্ৰভাৱ পৰোক্ষভাৱে হ’লেও ন্যায়িক ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰতো পৰিব৷ কাৰণ ন্যায়িক বিষয়াসমূহো যিহেতু মানুহ, ছ’চিয়েল মিডিয়াত জনতাই প্ৰদৰ্শন কৰা আৱেগৰ বন্যাই তেওঁলোকৰ অৱচেতন মনত কিছু হ’লেও প্ৰভাৱ পেলাব ৷ গতিকে য’ত অপৰাধ প্ৰমাণিত নোহোৱালৈকে অভিযুক্তক নিৰ্দোষ বুলি ধৰিব লাগিছিল, তাত যদি তাৰ পৰিৱৰ্তে, অভিযুক্তক দোষী বুলি ধৰি লৈ বিচাৰকাৰ্য চলোৱা হয়, তেন্তে নিশ্চিতভাৱে ‘ন্যায় বিচাৰ’ (Fair Trial) বাধাপ্ৰাপ্ত হ’ব আৰু জনসাধাৰণ ন্যায়ৰ পৰা বঞ্চিত হ’ব৷\nছ’চিয়েল মিডিয়াত সততে দেখা আন এটা কথা হৈছে যে কিছু কিছু গোচৰৰ ক্ষেত্ৰত বহুতে অধিবক্তাসকলক অভিযুক্তৰ হৈ ওকালতি নকৰিবলৈ আহ্বান জনায়৷ এনেধৰণৰ আহ্বান মানৱাধিকাৰ বিৰোধীয়েই নহয়, নিতান্তই অসাংবিধানিক আৰু প্ৰাকৃতিক ন্যায়ৰ(Natural Justice) পৰিপন্থী৷ প্ৰতিজন অভিযুক্তৰে ন্যায় বিচাৰ পোৱাৰ অধিকাৰ আছে আৰু প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰে (লাগিলে তেওঁ কোনো গোচৰৰ অভিযুক্তই নহওক কিয়,) নিজৰ পছন্দৰ অধিবক্তাৰ যোগেদি নিজৰ যুক্তিসমূহ আদালতত জনোৱাৰ অধিকাৰ আছে৷\nছ’চিয়েল মিডিয়া ট্ৰায়েল কেৱল গণতন্ত্ৰৰ তৃতীয় স্তম্ভ ন্যায়পালিকাৰ প্ৰতিয়েই নহয়, ই গণতন্ত্ৰ প্ৰতিও ভাবুকিস্বৰূপ৷ গতিকে, সামাজিক মাধ্যমত প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়েই নিজৰ ক্ৰিয়া-কলাপসমূহৰ বাবে জবাবদিহি কৰাৰ লগতে মঞ্চখনৰ কাৰ্য-কলাপসমূহ আইনৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ অনাৰ সময় আহি পৰিছে৷\nলেখাটি দৈনিক জনমভূমি কাকততো প্ৰকাশ পাইছে। লেখিকাৰ নিজা ব্লগৰ ঠিকনাঃ https://www.ranjumoni.in লেখিকাৰ সুখ-দুখৰ পাতত প্ৰকাশিত লেখাবোৰৰ একত্ৰ লিংকঃ\nTags # ARTICLE # CHINTAN # RANJUMONI_MAHANTA # RECENT # চিন্তন # প্ৰৱন্ধ # ৰঞ্জুমণি মহন্ত


ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰি মন্দিৰৰ দান পাত্ৰ উঠাই লৈ গ’ল চোৰে! দৃশ্য ভাইৰেল সামাজিক মাধ্যমত - NEWS8 NE\nনিউজ ডেস্ক। সাধাৰণতে কোনো এক শুভ কাম আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে ঈশ্বৰক চিন্তা কৰাটো মানুহৰ এক স্বভাৱগত লক্ষণ। কিন্তু এইবাৰ এনে এক দৃশ্য ভাইৰেল হৈ পৰিছে, য’ত এজন যুৱকে নিজৰ এক ব্যতিক্ৰম কাম কৰাৰ পূৰ্বে বিচাৰিলে ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদ।\nঅৰ্থাৎ মন্দিৰৰ দানপাত্ৰ চুৰি কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ ভগৱানৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰি বিচাৰিলে আশীৰ্বাদ।\nএই ঘটনা যোৱা মঙলবাৰে সংঘটিত হৈছে মহাৰাষ্ট্ৰৰ থানেত। যুৱকজনৰ সেই কাৰ্যৰ দৃশ্য বন্দী হয় চিচি টিভিৰ কেমেৰাত। যিটো দৃশ্য বৰ্তমান ভাইৰেল হৈ পৰিছে সামাজিক মাধ্যমত।\nজানিব পৰা মতে, থানেৰ নৌপাৰা আৰক্ষীয়ে চুৰিৰ অভিযোগত এজন যুৱকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। যিয়ে হনুমান মন্দিৰৰ পৰা দানপাত্ৰ চুৰি কৰিছিল। চিচিটিভিৰ ফুটেজ দেখাৰ পিছত আৰক্ষী হতবাক হৈ পৰিছিল। কিয়নো অভিযুক্তজনক মন্দিৰৰ পৰা দানপাত্ৰ চুৰি কৰাৰ পূৰ্বে ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰা দেখা গৈছিল।\nনৌপাৰা আৰক্ষীয়ে জনোৱা অনুসৰি, খোপাট বাছ ডিপোৰ ওচৰৰ কবিৰৱাড়ী হনুমান মন্দিৰৰ পুৰোহিত মহন্ত মহাবীৰ দাসে বৃহস্পতিবাৰে ঘটনাটোৰ বিষয়ে তেওঁলোকক অৱগত কৰে। অভিযোগকাৰীজনে তেওঁৰ অভিযোগ পত্ৰত কৈছিল যে মঙলবাৰে নিশা ৮ বজাৰ পৰা ৯:৩০ বজাৰ ভিতৰত মন্দিৰত চুৰিৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছিল।\nThe Naupada police in Thane city, have arrestedaburglar who allegedly stoleadonation box fromaLord Hanuman temple.\nWhat left even the police amused, however, was that the thief was seen in CCTV footage touching the Lord’s feet before committing the theft pic.twitter.com/V5amm2Kjgl\n— Hindustan Times (@htTweets) November 13, 2021\nপুৰোহিতজনে সেই সময়ত মন্দিৰৰ পৰা কিছু কামৰ বাবে ওলাই গৈছিল আৰু যেতিয়া তেওঁ ঘূৰি আহিছিল, তেতিয়া মূৰ্তিটোৰ সন্মুখত দানপাত্ৰটো দেখা নাছিল। পুৰোহিতজনে কয় যে দানপাত্ৰটোত প্ৰায় ১,০০০ টকা আছিল।\nআৰক্ষীয়ে তেতিয়া মন্দিৰত স্থাপন কৰা চিচিটিভি ফুটেজ পৰীক্ষা কৰিছিল। ফুটেজত এজন যুৱকক মন্দিৰৰ ভিতৰলৈ অহা দেখা গৈছে। তেওঁ তেওঁৰ ম’বাইলৰ পৰা মন্দিৰৰ এখন ফটোও লয়। তাৰ পিছত তেওঁ ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰে আৰু তাৰ পিছত সোনকালেই দানপাত্ৰটো লৈ বাহিৰলৈ যায়।\nমন্দিৰৰ বাহিৰত স্থাপন কৰা চিচিটিভিত দেখা গৈছে যে তেওঁৰ সৈতে অহা আন এজনে মন্দিৰৰ বাহিৰত তেওঁলৈ অপেক্ষা কৰি থাকে।\nনৌপাৰা আৰক্ষী থানাৰ পৰিদৰ্শক সঞ্জয় ধুমলে কয়, “মন্দিৰৰ চাৰিওফালে থকা লোকসকলক সোধা-পোছাৰ ভিত্তিত আমি এটা তদন্ত আৰম্ভ কৰিছো। আমি স্থানীয় লোকসকলক চিচিটিভি ফুটেজৰ পৰা লোৱা ছবিবোৰ দেখুৱাইছিলো আৰু ই অভিযুক্তজনক চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিছিল। এই অনুসন্ধানৰ ভিত্তিত আৰক্ষীয়ে সন্দেহজনক লোকসকলক সোধা-পোছাৰ বাবে জেৰা কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু বৃহস্পতিবাৰে সন্ধিয়া ৰাবোডি নিবাসী কেজাছ মাচদে (১৮)ক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। তদন্তটোৱে তেওঁ জড়িত থকাটো নিশ্চিত কৰে আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীক চিনাক্ত কৰে। তেওঁৰ সংগী সুৰজ তোৰণ (২১) ক ৰাবডীৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।”\nউল্লেখ্য যে আৰক্ষীয়ে অভিযুক্তৰ পৰা দানপাত্ৰটো উদ্ধাৰ কৰে। য’ত ৫৩৬ টকা উদ্ধাৰ হয়।