Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা অসমীয়া জাতি ডাঙৰ জাতিবাতৰি কাকতৰ জাননীবিষয় আৰু বিষয়াবৰবৰুৱাৰ 'ফটোগ্ৰাফ'চুমা বিজ্ঞানকাপ আৰু কাকতৰ কথোপকথনঢেকী-কবিঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰকবিতামোৰ জন্ম-ৰহস্যপ্ৰত্নতত্ত্বৰাজেন্দ্ৰ লাল মিত্ৰসমাজিককৃপাবৰ বৰুৱাকৃপাবৰ বৰুৱাৰ ওভতনি উদ্বোধন অৱতাৰভাৰত-উদ্ধাৰআনন্দৰাম বৰুৱাৰ চমু জীৱন চৰিতবন্দে মাতৰমপাৰ্লেমেণ্টজগন্নাথ বৰুৱাএখন মুকলি চিঠিপুৱাৰ বৰগীতভুলটোপনি ভাঙনিবৰবৰুৱাৰ বৰ বক্তৃতাভাৰতবৰ্ষীয় জাতীয় সঙ্গীতঅশ্বাৰোহণ পৰ্ব্বঅসমীয়া ডেকাৰ প্ৰতি উপদেশটকৰুৰ দৌৰাত্ম্যবসন্তবাৰজন বিখ্যাত লোকৰ চমু জীৱন-চৰিত্ৰকবিতা দেৱীবৰবৰুৱাৰ সাহিত্যিক ৰহস্য কৃপাবৰ বৰুৱাৰ নতুন টোপোলা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চমু জীৱন চৰিত\n১৮৩১ শকৰ নিশ্চয় ভালেমান বছৰৰ আগেয়ে অসম দেশৰ অন্তৰ্গত গুৱাহাটীৰ উত্তৰ পাৰত পিছত বিখ্যাত হবলগীয়া কপালেৰে আনন্দৰাম বৰুৱাই পানীকেচুৱাতে জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ জন্ম হোৱাৰ আগেয়ে সিপুৰীত এই কথা কেইটা থিৰাং কৰি লৈছিল যেন অনুমান হয়।--(১) ডাঙৰীয়া গৰ্গৰাম বৰুৱা সদৰামিনক তেওঁ বাপেক আৰু সদৰামিনৰ সহধৰ্ম্মিণী দুৰ্ল্লভেশ্বৰী বৰুৱানীক মাক মনোনীত কৰিব।(২) উল্লিখিত বৰুৱা বৰুৱানীৰ বৰবোপা জানকীৰাম আৰু মাজুবোপা পৰশুৰামৰ পিছত হে তেওঁ পৃথিৱীত প্ৰবেশ কৰি সৰুবোপাৰ পদ লব আৰু সৰু ভায়েক মণিৰামৰ মূৰত ভৰি দি তেওঁ উপজিব আৰু তাৰ পিছতহে মণিৰাম উপজিব পাৰিব।(৩) তেওঁক অসমীয়াৰ ভিতৰত প্ৰথম বি.এ. প্ৰথম বেৰিষ্টাৰ আৰু প্ৰথম চিভিলিয়ান পাতিব লাগিব।(৪) তেওঁ ছত্ৰিছ জাতৰ মানুহৰ হাতে ভাতে খাবলৈ তেওঁক ক্ষমতা দিব লাগিব আৰু সেই অন্ন খাই উঠি গামোছাৰে মুখ মছি সেই মুখেৰেই বেদ বেদাঙ্গাদি শাস্ত্ৰৰ শ্লোক মাতিবলৈ দিব লাগিব।(৫) ইংৰাজ গৱৰ্ণমেণ্টে তেওঁক হাকিমৰ বিষয়খন খাবলৈ দিব লাগিব আৰু সেই বিষয় তেওঁ খাই থাকোতেই তেওঁৰ ৩৯ বছৰ বয়সত, অসমীয়া মানুহৰ মুখ নেদেখাকৈ কলিকতাত বঙালীৰ মাজত পক্ষাহাত ৰোগত তেওঁক মাৰিবলৈ এৰি দিব লাগিব। আচৰিত কথা যে বৰুৱাদেৱে এই বন্ধৱস্তৰ চৰ্ত্তবোৰ অলপো লৰচৰ হবলৈ নিদিয়াকৈ উচল কৰি ললে। আনন্দৰাম বৰুৱাই পূৰ্ব্বজন্মৰ প্ৰাক্তনৰ ফলত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহলা বিলাকত টপাটপ উঠি গৈছিল। তেওঁৰ বুদ্ধিটো সৰুৰে পৰা ভোটা আছিল দেখি সৰ্বসাধাৰণ ল’ৰাবিলাকে যিবোৰ কাৰ্য্য কৰি যহ আৰ্জ্জে, তেওঁ সেইবোৰ কাৰ্য্য কৰিব নোৱাৰিছিল। যেনে—তেওঁ সিহঁতৰ দৰে মিছা মাতিব নোৱাৰিছিল; দন্দ কৰিব নেজানিছিল, কিলাকিলি কৰিব নোৱাৰিছিল। নপঢ়ি হৈ-গুদু খেলি ফুৰি সময় কটাব নোৱাৰিছিল। মাঘ মহীয়া মেজিলৈ লোকৰ বাৰীৰ কাঠ বাঁহ মনে মনে কাটি আনিব আৰু লোকৰ ঢেকীশালৰ পৰা ঢেকী চুৰকৈ আনিব নাজানিছিল। সৰুতে যেনেকৈ তেওঁ মিছা কথাৰ ফলা মুখস্থ কৰিব নোৱাৰিছিল ডাঙৰ হলতো সেই দৰে কোনোমতে সেই ফলা মুখস্থ কৰিব নোৱাৰিছিল নতুবা, তেওঁ বিলাতৰ পৰা চিভিলিয়ান হৈ উভতি আহিলত, মিছাকৈ পৰাচিত হব নোৱাৰি বাপেকক মনঃকষ্ট নিদিলেহেঁতেন; আৰু তেওঁৰ পিছৰ কালৰ চোকা বুধীয়া “বিলাত ফেৰ্ত্ত” সকলৰ দৰে “আমি বিলাতত টৌ খুটি মাৰিহে ভাত খাই আহিছোঁ”, বুলি ডাঠকৈ কৈ, পকা তেলত ভজা সৰিয়হশাকৰ খৰলিৰ দৰে সিজি অসমীয়া মানুহৰ জাতৰ পেটত সোমাই গলহেঁতেন। সৰহ নকওঁ তেওঁ তেওঁৰ ভোটা আৰু ঠৰঙা বুধিৰ নিমিত্তেই অসম এৰি দেশান্তৰী হবলগীয়াত পৰিছিল আৰু শেহত মৰিবৰ সময়ত বঙালৰ ঘৰত বঙালে মুখত দিয়া পানী এঢোকা গিলিহে প্ৰাণ পৰিত্যাগ কৰিবলগীয়াত পৰিছিল। আনন্দ বৰুৱাই সংস্কৃত ভাষাটো ভালকৈ খৰচি মাৰি শিকি লৈছিল আৰু সংস্কৃত অভিধান ব্যাকৰণ আৰু টীকা পুথি ৰচনা কৰিছিল। সেই পুথি বা কিতাপবোৰ আজিকালি অনাদৰত ভেকুৰা লাগি পৰি আছে বুলি মানুহে কোৱাকুই কৰা শুনা যায়। সংস্কৃত মৰা ভাষা। মৃতকৰ সৈতে কথা পতা যেনে, মৰা ভাষা শিকি তাৰে কিতাপ পত্ৰ লিখাও তেনে। গতিকেই আনন্দ বৰুৱাই সেই ভাষাটো ঘাটিমুটি সময় নষ্ট কৰি অনাহকতে জীৱনটো কটাব নালাগিছিল। মানুহৰ বুধিটোত যদি চোক নাথাকিল তেন্তে তাৰপৰা একো আশা কৰিব নোৱাৰি। “উষা” কাকতত চমুকৈ তেওঁৰ জীৱন-চৰিত ৰচোঁতাজনে লিখিছে যে, “বিলাতত থাকোঁতেই তেওঁ ফ্ৰানছ্ দেশৰ ভাষা এনে ভালকৈ শিকিছিল যে তেওঁৰ কথাবাৰ্ত্তা শুনি সেই দেশৰ মানুহেও তবধ মানিছিল।” জীৱন চৰিত লেখোঁতাই এই ফাঁকি কথাৰ দ্বাৰাই আনন্দ বৰুৱাৰ সুখ্যাতি কৰিবলৈ নে অখ্যাতি কৰিবলৈ গৈছে কব নোৱাৰোঁ, কিন্তু মই হলে কওঁ যে বৰুৱাদেওৰ ভোটা বুদ্ধিৰ ইও এটা জ্বলন্ত প্ৰমাণ। তেওঁ আছিল অসমীয়া, থাকিছিল ভাৰতবৰ্ষত আৰু বিষয় বাসনা খাই আছিল ইংৰাজ গৰৰ্ণমেণ্টৰ অথচ ভাষা শিকি শৰীৰ পাত কৰিছিল ফ্ৰান্সৰ। তেওঁ দিনৌ ফ্ৰেণ্ঞ্চ ভাষাৰে মাত নামাতিলে তেওঁৰ কোনটো কাম নচলাত পৰিছিল কোনোবাই কব পাৰে নে? ইয়াৰ পিছত অকাৰ্য্যত সময় নষ্টৰ উদাহৰণ বিচাৰি আৰু দূৰলৈ যাব লগিব নে? এই হিচাবে চাবলৈ গলে তোমালোকে বৰবৰুৱাকো হনলুলু আৰু হংকং দেশৰ ভাষা শিকিবলৈ পঠিয়াব পাৰা কাৰণ তাৰ দ্বাৰাই তোমলোকৰ কিজানি কিবা উপকাৰ হয়েই।আনন্দৰাম বৰুৱা খৰচীয়া লোক নাছিল। তেওঁৰ দেউতাক চহকী; তথাপি তেওঁ দেউতাকৰ হাতনি পেৰাত হাত নিদি নিজে পোৱা জলপানীৰ পৰা ৰূপ গোটাই বিলাতত পঢ়িশুনি ফুৰিচাকি আহিল। প্ৰবাদ আছে তেওঁ বিলাতৰপৰা ভাৰতলৈ উভতি আহোঁতে, জলপানীৰ পৰা সঁচা এমোনা ৰূপ লগত লৈ আহিছিল। ইয়াৰপৰাই ভালকৈ বুজি লোৱাঁ, বৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ হাতৰ আঙুলিৰ মাজৰ বিন্ধাবোৰ কেনে পানী-নসৰকা আছিল। কিন্তু তেওঁৰ পিছৰ ডোখৰ কালত তেওঁৰ আঙুলিবোৰ সেৰেঙা হৈছিল। নতুবা তেওঁ অকলশৰীয়া মানুহ, তেওঁ পো নাই পোৱালি নাই, ঘৈণী নাই, শাহু নাই, এনে স্থলত তেওঁ এথৈলা ধন ভাঙি মুৰ্ছিদাবাদৰ বহৰমপুৰম ইমানটো ভব্য ঘৰ কিনি তাত বাস কৰি থাকিবৰ দিহা কৰিছিল কিয়? আনৰ কথাকে নকওঁ, সেইটো ঘৰৰ খোটালি কেইটাত বাহিৰে ভিতৰে চাকি লগাবলৈকে ৰাতিটোৱেপতি এখন তেলীশালে তেলৰ যোগান ধৰিহে কোনোমতে তৰণি পাব।বৰুৱাদেওৰ গাত বল আছিল; সেইদেখি তেওঁ অসমলৈ উভতি আহোঁতে জাহাজত যিটো খোঁটালিত আছিল তাত এজন য়ুৰোপীয় বলেৰে সোমাবলৈ যোৱাত্গ বৰুৱাদেৱে সেইজনক হেনো কিলাই দিলে। একিল খাই এবুধি চাপিলত সেইজনে বৰুৱাদেওৰ ওচৰলৈ আহি য়ুৰোপীয় ভাষাত বিং-বিং বাং-বাং কৰি কিবা ’এপলজি’ কৰি অৰ্থাত্ হেনো ক্ষমা মাগি ’হেণ্ডছেক’ কৰি গুচি গল।কিম্বদন্তি আছে যে আনন্দৰাম বৰুৱাই তেওঁৰ বয়সৰ আবেলি বেলিকা বেইত ঘূৰিবৰ মন কৰিছিল; আৰু সেই অভিপ্ৰায়ে এঠাই কি দুঠাইত ছোৱালী চাবলৈকো গৈছিল। অনুমান হয়, তেওঁ কালিদাসৰ শকুন্তলাৰ টীকা কৰি থাকোঁতে হঠাত্ মনত কিবা ভাবোদয় হৈহে তেনে কৰিছিল। নাইবা তেওঁৰ খানছামাই বজাৰ খৰচৰ পয়চা চুৰকৈ থাকোঁতে থাকোঁতে কোনোবা এদিন তেওঁৰ হাতত ধৰা পৰিলত, বৰলা ভাত গালৰ ওপৰত তেওঁৰ বেজাই লাগিহে তেওঁ সেই সঙ্কটময় খোজ চলাইছিল। অৱশ্যে মই মোৰ এই অনুমানৰ প্ৰমাণ দিব নোৱাৰোঁ। হব পাৰে গোটেই সঁচা, হব পাৰে সি গোটেই মিছা, অথবা হব পাৰে সি আদখিনি সঁচা, আদখিনি মিছা। এই কথা কিন্তু এখিনিতে মন কৰিবলৈ পাহৰিব নালাগে যে, সকলোকে সকলো কথাই নুশুজে। বৰুৱাদেৱেও এই ন কথা ”হাৱাপানী” “বৰ্দ্দাস্ত” কৰিব নোৱাৰিলে। নতুবা তেওঁ ইয়াৰ অলপ পিছতে ইহলোকৰপৰা পৰলোকলৈ পুলুকা মাৰিলে কিয়?আনন্দৰাম বৰুৱা শিৱসাগৰত হাকিম হৈ থাকোঁতে কোনো অসমীয়া মানুহৰ ঘৰলৈ তেওঁ নগৈছিল আৰু পৰাপক্ষত কোনো অসমীয়া মানুহও তেওঁৰ ঘৰলৈ নগৈছিল। বৰুৱাদেও হাকিম মানুহ, যাৰে তাৰে ঘৰলৈ তেওঁ গলে সেইসকলে তেওঁৰ ওপৰত কোনো সুবিধা লবলৈ বিচাৰিব পাৰে। সেইদেখি কাৰো ঘৰলৈ নগৈছিল। অসমীয়া ভাল মানুহ তেওঁৰ ঘৰলৈ নোযোৱাৰ কাৰণ,-- বৰুৱাদেৱে তেওঁলোকক তেওঁৰ ঘৰত পাই অপ্ৰস্তুত কৰি বিপদত পেলাবৰ দিহা কৰা সহজটো তেওঁৰ গাত আছিল। আমাৰ কথাৰ প্ৰমাণ ’উষাত’ ওলোৱা জীৱন-চৰিত্ৰৰ পৰাই দিওঁ—“তেওঁ শিৱসাগৰত থকাত, এদিন তেওঁৰ বঙলালৈ এজন দিহিঙৰ বৰসাজতোলা দেখা কৰিবলৈ গৈছিল। দুয়ো দুখন চকীত বহি কথাবাৰ্ত্তা পাতি আছিল, এনেতে ডেপুটী কমিছনাৰ কৰ্ণেল কেম্বেলকে আদি কৰি কেইজনমান চাহাব তেওঁ বঙলাত ওলালগৈ। চাহাব যোৱা দেখিয়েই সাজতোলাজন উঠিব খোজা দেখি বৰুৱাদেৱে তেওঁক কলে যে আপুনি স্বাধীন মানুহ, কেলৈ উঠিব; বহি থাকক। ইপিনে তেওঁৰ তাত সৰহ চকী নথকাত নিজৰখন চকী ডেপুটী কমিছনাৰক এৰি দি নিজে থিয় হৈ ৰল। কেইজনমান চাহাবক চকী অনাই দিয়ালে, কিন্তু আৰু চকী নোহোৱাত কেইজনমান চাহাব মেজত ভৰ দি থিয় দি থাকিল আৰু বহি থকা সাজতোলাজনৰ ফালে কেৰাহি কেৰাহিকৈ চাবলৈ ধৰিলে। সাজতোলাজন তাৰ পৰা উঠি লৰ মাৰিব পাৰিঅলে এতিয়া ৰক্ষা পৰে। কিন্তু বৰুৱাদেৱে চকুৰ ঠাৰেৰে সাহ দিয়াত যদিও তেওঁ বহি থাকি, ভয় ঘামি-জামি নগুৰশাস্তি হ’ল। চাহাবসকল গুচি যোৱাৰ পিছত সাজতোলাই বৰুৱাদেৱক “ডাঙৰীয়া, আপোনাৰ ইয়ালৈ অহা নহব” বুলি কৈ বিদায় ললে। মাহৰ মাৰ দেখি তিলে বেঁত মেলাৰ দৰে, বৰসাজতোলাৰ সেই দুৰ্দ্দশা দেখি, বৰুৱাদেৱে সৈতে সাক্ষাত্ কৰিবলৈ কুৰুংকাৰাং কৰা আন অসমীয়া ভদ্ৰলোকসকলে বেঁত মেলিয়েই ৰল।ওপৰত কোৱা জীৱ-চৰিতৰ পৰা আকৌ অলপ তুলি দিওঁ। “শিৱসাগৰত এছিষ্টেণ্ট কমিছনাৰ হৈ থকা সময়ত, কেৰ্ণেল কেম্বেল তাত ডেপুটী কমিছনাৰ আছিল আৰু লেফ্‌টেনেণ্ট এচিষ্টেণ্ট গ্ৰে কমিছনাৰ আছিল। পদত বৰুৱাদেও লেফ্‌টেনেণ্ট গ্ৰেৰ ওপৰত আছিল। সেইবাবে ডেপুটী কমিছনাৰ বাহিৰত থকাত বৰুৱাদেৱে গ্ৰে চাহাবৰ ওপৰত কিবা এটা দোষ ধৰি তেওঁৰ কৈফিয়ত্ খোজাত, তেওঁ সেই কথাত অপমান বোধ কৰি, ডেপুটী কমিছনাৰক জনোৱাত পিছৰ বাৰ ডেপুটী কমিছনাৰ চফৰলৈ যাওঁতে তেওঁ জিলাৰ ভাত বৰুৱাদেৱৰ গাত নিদি গ্ৰে চাহাবৰ গাত থৈ গ’ল। বৰুৱাদেৱে এই কথাত অপমান পাই গৰৱৰ্ণমেণ্টলৈ আবেদন কৰি বঙ্গদেশলৈ বদলি হৈ গুচি গল। তেতিয়াৰে পৰা আৰু অসম দেশলৈ উভতি নাহিল।” জীৱন-চৰিত লেখকে ওপৰত লেখা কথা কৈ এইটো সিদ্ধান্ত কৰিছে যে “তেওঁৰ প্ৰতি কথাতে তেওঁৰ মনৰ তেজ আৰু স্বাধীনতাৰ চিনাকি পোৱা যায়। তেওঁ অসম এৰি বঙ্গদেশলৈ যোৱাৰ কাৰণো এয়ে।” মই জীৱন-চৰিত লেখকৰ সিদ্ধান্তৰ পোষকতা কৰিব নোৱাৰি মনত বিষম পালোঁ। মোৰ সিদ্ধান্ত, কৰ্ণেল কেম্বেলে বৰুৱাদেৱে দুখ পাব বুলি মৰম কৰি জিলাৰ ভাবৰ বোজা কুমলীয়া বৰুৱাদেৱৰ গাত নিদি পৈণত গ্ৰে চাহাবক দিছিল। বৰুৱাদেৱে দয়ালু কেম্বেল চাহাবৰ দয়াৰ ভাব নুবুজি কেম্বেলে তেওঁক অপমান কৰাটো যেনহে বুজিলে আৰু সেউ বাবে ৰোহ পাতি অসমকে পৰিত্যাগ কৰিলে। ডাঙৰ লোকে পণ্ডিত লোকে আমি সৰু মানুহৰ দৰে পোন বাটেদি নাযায়, আৰু আমাৰ দৰে পোন পটিৰ কথা নুবুজি যে ওলোটা বুজে এইটোৱেই তাৰ প্ৰমাণ। সেইদেখিহে বোধকৰোঁ গীতাত লেখিছে, “যা নিশা সৰ্ব্বাভূতানাং তস্যাত্ জাগৰ্ত্তি সংযমী। যস্যাং জাগ্ৰতি ভূতানিসা নিশা পশ্যতো মুনেঃ।” অৰ্থাত্ সৰ্ব্বাসাধাৰণ লোকৰ পক্ষে যিটো ৰাতি, শ্ৰেষ্ঠসকলৰ পক্ষে সেইটো দিন। সকলো যেতিয়া সাৰে থাকে, তেওঁলোক তেতিয়া ফস্তি মাৰি শোৱে।আৰু এষাৰ কথা জীৱন-চৰিত লেখকৰ লেখাৰ পৰা তুলি দি সামৰণি মাৰিম—“তেওঁ অনেক দুখীয়া ল’ৰাক পঢ়াৰ খৰচ দি সহায় কৰিছিল আৰু মগনীয়া বিলাকক ভিক্ষা দি তেওঁ বৰ সুখ লাভ কৰিছিল।” দুখৰ বিষয় সেই দুখীয়া ল’ৰা আৰু মগনীয়াবোৰ অসমীয়া মানুহ নাছিল। বৰুৱাদেও বঙ্গদেশত থকা বাবে অসমীয়া দুখীয়া ল’ৰা আৰু মগনীয়াবিলাকে চুটি হাতেৰে তেওঁক ঢুকি নাপাইছিল। গতিকে অসমীয়াই তেওঁৰ সেই দানৰ পাত্ৰ হৈ তেওঁ পুণ্য উপাৰ্জ্জন কৰা কাৰ্য্যত তেওঁক সহায় কৰিব নোৱাৰিছিল।এইবোৰ যি হওক, বৰুৱাদেও অসম আইৰ সুপুত্ৰ আৰু সেই বাবে তেওঁ অসমীয়াৰ কুলৰ ভূষণ। তেওঁ পৃথিৱীৰ সকলো সভ্য দেশত অসমীয়াৰ মুখ পোহৰাইছিল আৰু সেই পোহৰ মুখ তেওঁ ঢুকাবৰ পৰা আকৌ এন্ধাৰ হল। অসম গছা আৰু তেওঁ চাকি আছিল। চাকিৰ পোহৰ দূৰলৈহে পৰে, গছাত নপৰে। গতিকে গছাই সেইবাবে দুখ নকৰি পোহৰ চাকিটোক যে সি তাৰ মূৰত তুলি লৈ আছিল, তাৰ বাবেই নিজক ধন্য মানিছে। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীঅন অসমীয়াৰ আৰ্হি জীৱন। বৰবৰুৱাৰ অদৃষ্টৰ গুণে, ভাল গৰুৰ ঘিউত দানা পৰাদি তেওঁৰ মূৰৰ ঘিউত আনন্দ বৰুৱাৰ বুদ্ধিৰ নিচিনা বুদ্ধিৰ দানা নপৰিল। তেওঁ বৰ পুৰুষাৰ্থ কৰিও আনন্দ বৰুৱাৰ নিচিনা বুদ্ধিমান হব নোৱাৰিলে; কিন্তু উঠি অহা অসমীয়া ডেকা ল’ৰাৰ ভিতৰত যাৰ মগজুত তেনেকুৱা বুদ্ধিৰ দানা পৰিছে, সি নিৰাশ হবৰ কোনো কাৰণ বৰবৰুৱাই দেখা পোৱা নাই।


tamilnadu - The Cross Current\nতামিলনাডুৰ হেলিকপ্টাৰ দুৰ্ঘটনাঃ ১৩ গৰাকী লোকৰ মৃত্যু – বৰ্তমানলৈ একমাত্ৰ জীৱিত ব্যক্তি CDS…\nThe CrossCurrent\t Dec 8, 2021\nতামিলনাডুত সংঘটিত শোকাৱহ হেলিকপ্টাৰ দুৰ্ঘটনাৰ উত্তেজনা এতিয়াও মাৰ যোৱা নাই। হেলিকপ্টাৰ খনত থকা ১৪ গৰাকী যাত্ৰীৰ ভিতৰত ১৩ গৰাকী লোকৰেই মৃত্যু হৈছে বুলি খবৰ ৰাজহুৱা হোৱাৰ লগে লগে এতিয়া উদ্বিগ্নতা বৃদ্ধি পাইছে সমগ্ৰ দেশতে। এয়া প্ৰায় নিশ্চিত…\nবুধবাৰে তামিলনাডুত এক ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনাৰ সমুখীন হয় এখন সেনাৰ হেলিকপ্টাৰ\nদুর্ঘটনাগ্ৰস্ত সেনাৰ এই হেলিকপ্টাৰখনত CDS বিপিন ৰাওটৰ লগতে তেওঁৰ পত্নীসহ অন্য ৩ গৰাকী সেনা বিষয়া আৰু ১৭ গৰাকী আৰোহি উপস্থিত আছিল।এই পৰ্যন্ত দুগৰাকী ব্যক্তিৰ মৃত্যু হোৱাৰ খবৰ প্ৰকাশ পাইছে। সেনাৰ উদ্ধাৰ অভিযান অব্যাহত আছে যদিও এই পৰ্যন্ত…\nতামিলনাডুত চৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে তামিল ভাষাৰ প্ৰশ্নকাকত বাধ্যতামূলক অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাত বাধ্যতামূলক নহ’ব অসমীয়া ভাষাৰ পৰীক্ষা ৷ অসম চৰকাৰে কেবিনেট বৈঠকত এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰী ড: হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সদম্ভে এপিএছছিৰ পৰা…\nঅতিবৃষ্টিত প্ৰাণ গল ১২ জনৰ৷তামিলনাডুত অতিবৃষ্টিয়ে ব্যাহত কৰি ৰাখিছে সাধাৰণ জীৱন যাপন৷\nThe CrossCurrent\t Nov 11, 2021\nঅতিবৃষ্টিত প্ৰাণ গল ১২ জনৰ৷তামিলনাডুত অতিবৃষ্টিয়ে ব্যাহত কৰি ৰাখিছে সাধাৰণ জীৱন যাপন৷বন্ধ ঘোষনা কৰা হৈছে স্কুল কলেজ৷এতিয়ালৈ অতিবৃষ্টিৰ ফলত প্ৰাণ হেৰুৱালে ৰাজ্যখনৰ ১২ জন লোকে৷\nকৃষি আইনৰ বিৰোধিতাৰে কি ক’লে ষ্টালিনে ?\nThe CrossCurrent\t Aug 28, 2021\nদেশৰ সৰ্বত্ৰ কৃষি আইন বিৰোধী প্ৰতিবাদ চলি থকাৰ মাজতে শনিবাৰে ৰাজ্যিক বিধান সভাত কেন্দ্ৰৰ তিনিখন কৃষি আইনৰ বিৰোধিতাৰে প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰি চৰ্চালৈ আহিছে তামিলনাডুৰ মুখ্যমন্ত্ৰী এম কে ষ্টালিন। বিধানসভাত ভাষণ ৰাখি ষ্টালিনে কয় যে আইন কেইখন…\nএখন বজাৰৰ পৰাই সংক্ৰমিত হ’ল ২,৬০০ গৰাকী!\nThe CrossCurrent\t May 14, 2020\nজনবহুল বজাৰত হোৱা ভিৰে ক'ৰোণাৰ সংক্ৰমন কি পর্যায়লৈ নিব পাৰে,তাৰ উদাহৰণ হ'ল, তামিলনাডুৰ পাইকাৰী বজাৰ কোয়মবেদু৷ এইখন পাইকাৰী বজাৰত সন্দেহজনকসকলক টেষ্ট কৰাৰ পিছত আহিছে ২,৬০০ জনৰ পজিটিভ ৰিপ'র্ট৷ বহুজনৰ ৰিপ'র্ট আহিবলৈ এতিয়াও বাকী৷ গতিকে সংক্ৰমনৰ…


দেৱাঃ ন জানন্তি, কুতো মনুষ্যাঃ (অঞ্জল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদেৱাঃ ন জানন্তি, কুতো মনুষ্যাঃ\nঅৰ্দ্ধ আকাশ!! কথাষাৰ পাক-ঘূৰণি খাই অম্লানৰ মনৰ মাজত খেলি থাকিল ৷ জন্মৰে পৰা এতিয়ালৈকে সি দেখি আহিছে তাৰ ঘৰখনত মাক, বায়েক, বৌয়েক আৰু ভতিজীজনীৰ সৈতে গোটেই ঘৰখনৰ এক তৃতীয়াংশ আকাশ কেৱল মহিলাই ভৰি আছে৷ মতা মানুহ বুলিবলৈ তিনিটা দেউতাক, সি আৰু ককায়েক৷ দিনটোৰ ২৪ ঘণ্টাৰ বেছি সময় ঘৰখনৰ পৰা নিজৰ নিজৰ কামত আটাইকেইজন মতা মানুহ আঁতৰিয়েই থাকে৷ সেয়ে ঘৰখনৰ ভিতৰত কি ঘটে তাৰ আও-ভাও সিহঁতে ৰাতি পাই মানে তেতিয়ালৈ দেৰিয়েই হৈ যায়…!!\nএক তৃতীয়াংশ মহিলাই আগুৰি থকা তাৰ মৰমৰ ঘৰখন কিয় এদিন ঠান-বান হৈ ভাগি থাকিল… কিয় প্ৰতিজনী মহিলাৰ মাজত খং, অভিমানে আগুৰি ধৰিলে তাৰ অৰ্থ সি কোনো দিনে উলিয়াব পৰা নাই ৷ শইকীয়া-শইকীয়ানীয়ে চাকৰি কালতে পুতেকৰ পছন্দৰে ছোৱালীজনীক চাই-মেলি সামাজিকভাৱে বিয়া পাতি আনিছিল৷ অকলশৰীয়া মাকৰ অকলশৰীয়া ছোৱালী৷ তাৰ বহু দিনৰ আগতে একমাত্ৰ ছোৱালীজনীক বিয়া দি শইকীয়া-শইকীয়ানী আজৰিও হৈছিল৷ সকলো ঠিকেই চলি আছিল৷ কিন্তু শাহুৱেক আৰু বোৱাৰীয়েকৰ মনৰ সংঘাতে সিহঁতৰ সপোন যেন ঘৰখন ভাঙি ঠান-বান কৰি দিলে৷ অৰ্দ্ধআকাশে এখন পূৰ্ণআকাশক দুভাগ কৰি একেখন চোঁতালতে দুখন ঘৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিলে৷ কিন্তু সেই আকাশৰ তলত থকা তিনিজন পুৰুষে আজিও একেলগে কথা পাতে, সুখ-দুখৰ অংশীদাৰ হয়৷ অংশীদাৰ নহয় মাথো একেটা ঘৰত থকা দুগৰাকী মহিলা৷ পৃথিৱীত এনে কিবা সমস্যা আছেনে যাক সমাধান কৰিব নোৱাৰি? শাহু-বোৱাৰীৰ সংঘাতৰ বাবে দোষ যাৰেই নাথাকক কিন্তু সেই সংঘাতে কিমান ঘৰ ঠান-বান কৰিছে, কিমান পুৰুষক পিতৃ-মাতৃৰ পৰা আঁতৰাই নিছে তাৰ হিচাপ কোনেও কেতিয়াও লোৱা নাই….!!\nনাৰীৰ মনবোৰ বাৰু সঁচাকৈ দেৱতাইও বুজিব নেৱাৰে নেকি? বেজবৰুৱাৰ ‘ভদৰী’ৰ কথা মনত আছেনে? বেজবৰুৱাই ভদৰীৰ মাজেৰে কেৱল চহা অসমীয়া তিৰোতাক বিশ্বৰ আগত পৰিচয় কৰায়েই দিয়া নাছিল৷ তেওঁৰ মাজত বিচাৰি পাইছিল এগৰাকী নাৰীৰ সৰলতা, ত্যাগ আৰু আত্মবলিদানৰ অনুপম গুণসমূহ৷ ডঃ হীৰেন গোহাঞিয়ে কৈছিল “ভদৰীক ভাৰতীয় হিন্দু নাৰীৰ সতীত্বৰ প্ৰতীক বুলি ভাবিলে ভুল হ’ব৷ সতীত্ব এটা অন্ধ-সংস্কাৰ; তাৰ মাজত ব্যক্তিত্বৰ সহৃদয় অভিব্যক্তি নাথাকিবও পাৰে৷ কিন্তু ভদৰীৰ অন্তৰত আমি পাইছোঁ গিৰিয়েক শিশুৰামৰ প্ৰতি গভীৰ আৰু গাঢ় ভালপোৱা৷ দৈনন্দিন জীৱনৰ ধোঁৱা আৰু ছাঁয়ে যাক ঢাকি ৰাখিছে মাত্ৰ৷” হয়৷ ‘ভদৰী’ক কেৱল সাহিত্যৰথীৰ অমৰ সৃষ্টি বুলিয়েই ক’ব নোৱাৰি৷ ভদৰীৰ সেই ত্যাগ, ভদৰীৰ প্ৰেম-ভালপোৱা, শ্ৰদ্ধা, সংস্কাৰ কোনো মানুহ নালাগে দেৱতাৰ বাবেও কোনোকালে বোধগম্য নহ’ব(দেৱাঃ ন জানন্তি, কুতো মনুষ্যাঃ)৷ কিন্তু ভদৰীৰ বিপৰীতে বেজবৰুৱাৰ আন এটা নাৰী চৰিত্ৰ পাতমুগী গল্পৰ “পাতমুগী”য়ে নাৰী মনস্তত্বৰ আন এক উজ্জ্বল দিশ বহন কৰিছে৷ গল্পটোৰ মাজত ‘পুৰুষ জাতিৰ প্ৰৱঞ্চনা’, নিষ্ঠুৰতা, আৰু দুৰ্বলতাৰ’ তিনিটা দিশ পাতমুগীৰ জৰিয়তে দেখুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ দুৰ্বলতা নাৰী-পুৰুষ সকলোৰে থাকে৷ গাভৰু বয়সতে স্বামী পৰিত্যক্তা পাতমুগীৰ মনত অন্য পুৰুষৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ থকাটো স্বাভাৱিক৷ কিন্তু বয়স আৰু পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য নাৰাখি আদিম বাসনাই মনত ভাৰাক্ৰান্ত কৰা পুৰুষ শ্ৰেণীটোৰ মনৰ লালসা দেখি পাতমুগী আচৰিত হৈছে৷ সেয়েহে ঔ টেঙা পাৰিবলৈ গৈ নামি আহোঁতে পাতমুগীৰ মুখত চকু পৰিয়েই আঢ়ৈকুৰি বয়সৰ সম্বন্ধীয়া দদায়েকৰ মনতো তাইৰ প্ৰতি উঠা দূৰ্বলতাৰ উমান তাই ধৰিব পাৰি আনন্দত জঁপিয়াই উঠিছে৷ নাৰীৰ এই আনন্দৰ বিষয়ে পাতমুগীৰ নিজৰ ভাষাত—“দদাই! মোৰ দোষ মৰিষণ কৰা৷ তিৰোতাৰ স্বভাৱৰ বিষয়ে মতা মানুহে কেতিয়াও ভালকৈ নাজানে আৰু জানিবও নোৱাৰে৷ মানুহে নজনাটোতো ঠিকেই? দেৱতায়ো নাজানে বুলি কয়৷ পুৰুষক হাতৰ মুঠিত ল’বলৈ পোৱাটোৱেই তিৰোতাৰ ডাঙৰ আশা৷ পুৰুষক জয় কৰাৰ আনন্দ তিৰোতাই লুকাব নোৱাৰে৷ তেহে সেই পুৰুষজন যেয়েই হওক৷” এয়া নাৰী মনস্তত্ত্বৰ সুন্দৰ প্ৰতিফলন৷ যাক পাতমুগীয়ে অকপটে স্বীকাৰ কৰিছে৷ এই স্বীকাৰত সত্যতা আছে আৰু এই সত্যতাৰ বাবেই নাৰী যুগ যুগ ধৰি পুৰুষৰ বাবে কৌতুহলৰ বিষয় হৈ আছে আৰু হৈ থাকিব৷\nনাৰী যদি ব্যতিক্ৰম নহয় তেন্তে নাৰীৰ বাবে এটা বিশেষ সংখ্যা কিয়? নাৰীৰ বাবে চিটীবাছত আসন সংৰক্ষণ কিয়? সংসদত আসন সংৰক্ষণ কিয়? প্ৰয়োজন আছে৷ কাৰণ ভাৰতীয় সভ্যতা, সংস্কৃতিত নাৰী সদায় পূজনীয় হৈ আহিছে৷ শক্তি ৰূপে, ধন-ঐশ্বৰ্যৰ গৰাকী ৰূপে আৰু বিদ্যাৰূপে নাৰী আমাৰ সমাজত সদায় পূজনীয়৷ সেয়ে নাৰীকলৈ সদায় আলোচনা হয়, সমালোচনা হয় আৰু যুগ যুগ ধৰি সৃষ্টি আৰু ধ্বংসৰ কাৰক হিচাপেও চিহ্নিত হৈ থাকে৷ নাৰী আৰু পুৰুষৰ সংঘাত আছিল, আছে আৰু থাকিব৷ যিদিনালৈকে নাৰীয়ে পুৰুষৰ মুক্ত বিচৰণৰ অবাধ স্বাধীনতাক অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰিব তেতিয়ালৈকে নাৰী আৰু পুৰুষৰ সংঘাত চলিয়েই থাকিব৷ কিন্তু এই সংঘাত প্ৰয়োজনীয়নে? ভগৱানে দুটা পৃথক দেহ-মনৰ গৰাকী কৰি নাৰী-পুৰুষক এনেই সৃষ্টি কৰিছেনে? মানুহ হিচাপে সম-অধিকাৰ নাৰী-পুৰুষে পাবই লাগিব৷ কিন্তু ঘৰ এখনক সুচাৰু ৰূপে চলাবলৈ, সমাজ এখনক আগবঢ়াই নিবলৈ নাৰী এগৰাকীক ভগৱানে এনে কিছুমান গুণৰ অধিকাৰী কৰি এই পৃথিৱীলৈ পঠিয়াইছে যিবিলাক পুৰুষৰ মাজত নাই৷ সেই অন্তৰ্নিহিত শক্তি আৰু গুণসমূহক নাৰীয়ে উপলব্ধি নকৰি কেৱল সম-অধিকাৰৰ প্ৰশ্নই “এক আছিল বুঢ়া-বুঢ়ী, নাছিল সিঁহতৰ ল’ৰা-লুৰি (ওলট-পালট)” কবিতাটোৰ দৰে এটা সময়ত বুজিবলৈ বাধ্য হ’ব যে- নাৰী আৰু পুৰুষ এজন মানুহৰ দুটা চকুৰ দৰে৷ এটা চকুৰ অবিহনেও মানুহ জীয়াই থাকিব পাৰিব কিন্তু মুখখনৰ গোটেই সৌন্দৰ্যটোৱেই নোহোৱা হৈ পৰিব৷\nনাৰীক লৈ বহু প্ৰবাদ-প্ৰৱচন, ডাকৰ বচন, ফকৰা-যোজনা সমাজত চলি আহিছে৷ “জী ভালেই জোৱাই ভাল”, “ছোৱালী আনিবা মাক ভাল, মাটি কিনিবা মাজ খাল”, “তিৰিৰ কপালে ধন, পুৰুষৰ কপালে জন”, “কটাৰি ধৰাবা শিলে, তিৰোতা বাবা কিলে”, “টিক বলধা ওলাই মাটি, মাক ভালে জীয়েক জাতি”, “পথে নাৰী বিবৰ্জিতা” “লাউ সদায় পাতৰ তল” ইত্যাদি অনেক কথা মানুহৰ মুখে মুখে চলি থাকে৷ কিন্তু কথাবোৰ ভবাৰ দৰে সহজ নহয়৷ কোনে কিয়, কি প্ৰসংগত এনেবোৰ প্ৰবচনৰ জন্ম দিলে তাক ক’ব নোৱাৰি৷ কিন্তু যুগ যুগ ধৰি এনে প্ৰবাদ-প্ৰৱচনবোৰৰ মাজত ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত এটা অন্তৰ্নিহিত সত্য লুকাই আছে৷ সেই সত্যটোকো জীয়াই ৰাখিছে কেৱল নাৰীয়েই৷ আজি আমি সেই সত্য আধুনিক শিক্ষিত সমাজত মানিবলৈ বাধ্য নহয়৷ উচিতো নহয়৷ সেয়ে “নাৰী তুমি অৰ্দ্ধআকাশ”হৈ আমাৰ সমগ্ৰ জীৱন-প্ৰণালীৰ পঞ্চাশ শতাংশ আগুৰি আছে৷ কিন্তু নাৰীয়েই নাৰীৰ প্ৰধান শত্ৰু হৈ বৃহৎ নাৰীশক্তিক প্ৰতিপল প্ৰত্যাহ্বান জনাই আহিছে৷ পুৰুষ সেই প্ৰত্যাহ্বানৰ এটা অংশ মাত্ৰহে৷ নাৰীয়েই নাৰীক বেচিছে, কিনিছে, পৰ-পুৰুষৰ হাতত গতাই দিছে… নিজৰ ঘৰত কাম কৰা ফুল-কুমলীয়া ছোৱালীজনীৰ গাত গৰম পানী ঢালি দিছে, আকৌ কেতিয়াবা যৌতুকৰ বাবে জ্বলাই দিছে৷ নাৰীয়েই যদি নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব নলয়… নিজৰ ঘৰখনতেই যদি নাৰী নাৰীৰ ওচৰত সুৰক্ষিত নহয় তেন্তে যুগ যুগ ধৰি চলি অহা পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজত নাৰীয়ে নিজৰ অধিকাৰ কেতিয়াও লাভ কৰিব নোৱাৰিব৷\nপুৰুষে নাৰীৰ মন বুজি নাপায়৷ কিন্তু নাৰীয়ে বাৰু কেতিয়াবা নাৰীৰ মন বুজিব পাৰিছেনে? এগৰাকী নাৰীয়ে নিজৰ পিতৃ-মাতৃক এৰি থৈ আন এখন নতুন ঘৰলৈ আছে৷ সকলো ঘৰৰে সংস্কাৰ, আদৱ-কায়দা, নীতি-নিয়ম বেলেগ বেলেগ৷ সেইবিলাক শিকিবলৈ বুজিবলৈ প্ৰত্যেক মানুহকে কিছু সময়ৰ প্ৰয়োজন৷ আকৌ নতুন ঠাই এখনলৈ আহোঁতে সেই ঠাইখনৰ নীতি-নিয়্ন মানি চলাতো প্ৰত্যেক মানুহৰে প্ৰধান দায়িত্ব৷ নিজৰখিনি আনৰ আগত জাপি দিবলৈ যাওতে আনৰখিনি গ্ৰহণ কৰাৰ ইচ্ছা আৰু শক্তি দুয়োটাই থাকিব লাগিব৷ কিন্তু শইকীয়ানী আৰু বোৱাৰীৰ মাজত সেই ইচ্ছা আৰু শক্তি কেতিয়াবাই নোহোৱা হৈ পৰিছিল৷ যাৰ বাবে বোৱাৰী হৈ এখন ঘৰলৈ অহা শইকীয়ানী শাহু হৈ নিজৰ মতত অচল হৈ ৰ’ল আৰু আনপিনে আধুনিক শিক্ষিতা বোৱাৰীয়েকে ৩০ বছৰ ধৰি মাকৰ আচলত সোমাই থকা এটা ল’ৰাক আৱেগিক অত্যাচাৰেৰে এটা বছৰৰ ভিতৰতে মাকৰ পৰা বহু দূৰলৈ লৈ গ’ল৷ ইয়াতেই নাৰীৰ জয় লুকাই আছে৷ (পুৰুষক হাতৰ মুঠিত ল’ব পৰাৰ জয়)৷ কিন্তু কোনো দিনে হয়তো বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰিলে নিজৰ আপোন মানুহজনৰ মনৰ মাজত লুকাই থকা বিষাদবোধক৷ এতিয়া পুতেক, শহুৰেক আৰু অম্লানৰ কোনো কথাই দুটা নাৰী চৰিত্ৰক এক কৰিব নোৱাৰে৷ ভাগি যোৱা ঘৰখন হাজাৰ চেষ্টা কৰিও নকৈ গঢ়ি তুলিব নোৱাৰে ৷ কাৰণ নাৰী অৰ্দ্ধআকাশ !!


xukhdukh.com March 19, 2014\nফেচবুক পেজৰ পৰা সৃষ্ট বিপ্লৱ\nইজিপ্তত জন্ম গ্রহণ কৰা ঘোনিম নামৰ এজন যুৱকে ফেচবুকত "today they killed Khaled"নামৰ এটা পেজ খুলিছিল।উদ্দেশ্য- ইজিপ্ত পুলিছৰ নৃশংসতাত মৃত্যু হোৱা খালেদ মহম্মদৰ হত্যাকাণ্ডৰ প্রতিবাদ। পেজ তোৰ শ্লোগান আছিল -"আমি যদি তাৰবাবে কিবা এটা নকৰো কালিলৈ সিহঁতে আমাকো হত্যা কৰিব" আৰু এই পেজ টোৱেই ইজিপ্ত চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে এটা বৃহৎ আন্দোলনৰ জন্ম দিলে।\nআজিৰ তাৰিখত সামাজিক মাধ্যমসমূহৰ জৰিয়তে ইচ্ছা কৰিলে সমাজৰ বহুতো ধনাত্মক কাম কৰিব পৰা যায়।সম্প্রতি আমিও দুই এজন ফেচবুক বন্ধুৰ সহযোগত এটা আন্দোলনৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ আগবাঢ়িছো। সেইয়া হৈছে ১. অসমৰ সমূহ চৰকাৰী কাৰ্য্যালয়ত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰ ২. অসমত থকা প্রতিষ্ঠান,কাৰ্য্যালয় সমূহৰ নাম ফলকত অসমীয়া ভাষাৰ বাধ্যতামূলক ব্যৱহাৰ। ৩. ব্যৱসায়ীক বিজ্ঞাপন প্রচাৰত অসমীয়া ভাষাৰ বাধ্যতামূলক ব্যৱহাৰ।\nউল্লেখযোগ্যযে এই ক্ষেত্রত অসম সাহিত্য সভাৰ লগতে অসমৰ কেইবাটাও জাতীয় সংগঠনে পদক্ষেপ হাতত লৈছিল যদিও আশানুৰূপ ফলাফল লাভ কৰিব পৰা নাই।\nআমাৰ বিশ্বাস মূলত সংগঠনসমূহৰ সদ্দিচ্ছা আৰু মানৱ শক্তিৰ অভাৱেই ইয়াৰ মূল কাৰণ।আহকচোন আমি সচেতন বন্ধুসকল একত্রিত হৈ ইয়াৰ বিৰুদ্ধে জনমত গঠন কৰো।প্রয়োজন সাপেক্ষে ৰাজপথলৈয়ো ওলাই যাঁও। আপোনালোকৰ মতামত আশাকৰিলো।\nBy xukhdukh.com on March 19, 2014


ভিতৰ আৰু বাহিৰ মূল- ৰবীন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰৰ ‘সদৰ ও অন্দৰ’ অনুবাদ - নয়নমণি হালৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভিতৰ আৰু বাহিৰ মূল- ৰবীন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰৰ ‘সদৰ ও অন্দৰ’ অনুবাদ – নয়নমণি হালৈ\nবিপিনকিশোৰ ধনীঘৰত জন্ম পোৱা ল’ৰা, সেইকাৰণে সি খৰচ কৰিবলৈ শিকিলে যিমান, তাৰ আধাও কিন্তুু উপাৰ্জন কৰিবলৈ নিশিকিলে৷ আনকি যিটো ঘৰত তাৰ জন্ম, সেই ঘৰটোকো সি নিজৰ কৰি ৰাখিবলৈ সক্ষম নহ’ল৷ কিন্তুু সি দেখাই-শুনাই সুন্দৰ সুঠাম, গান, বাজনা এইবোৰত সিদ্ধহস্ত, সুকুমাৰ কলাত ৰাপ থকা তৰুণ যুৱক আছিল৷ মাত্ৰ জীৱনযাত্ৰাৰ ৰথখন চলিবলৈ যি বিপুল আয়োজন লাগে, সেইখিনি কৰাটো তাৰ আয়ত্তৰ বাহিৰত, গতিকে জগন্নাথৰ ৰথখনৰ দৰেই তাৰ ৰথখন অচল৷\nতাৰ বিপৰীতে ৰজা চিত্তৰঞ্জন আছিল সৌভাগ্যশালী৷ তেওঁ বহুদিনীয়া মোকৰ্দমা এটাৰ পৰাও বহু বিষয়-সম্পত্তিৰ অধিকাৰী হৈ বহুদিনীয়া চখ পূৰণ কৰি থিয়েটাৰ পাৰ্টি এটা খুলি বহিছে৷ হেন সময়তে তেওঁৰ লগালগি হ’ল বিপিনকিশোৰৰ সৈতে৷ বিপিনকিশোৰৰ দৰে ধুনীয়া চেহেৰাৰ, তাতে আকৌ গান লিখে, গান গায়, এনে মানুহ পায় তেওঁ মুগ্ধ হ’ল আৰু আদৰ-সাদৰ কৰি থিয়েটাৰ পাৰ্টিটোতে সোমাই লৈ কম সময়তে তাক ৰজাৰ অনুগামী কৰি তুলিলে৷\nৰজা বি.এ পাচ কৰা লোক৷ তাতে তেওঁৰ কোনোধৰণৰ উচ্ছৃঙ্খল স্বভাৱ নাই৷ ডাঙৰ মানুহৰ ঘৰত জন্মিও তেওঁ নিয়ম মতে চলে, সময়মতে খায়, সময়মতে শোৱে৷ কিন্তুু হঠাতে তেওঁৰ এটা নিচা হৈ পৰিল, সেয়া হ’ল বিপিনকিশোৰৰ সংগ৷ বিপিনকিশোৰৰ সংগত ৰজাই সকলো পাহৰি যায়৷ বিপিনৰ লগত গান, বাজনা, গীতিনাট্য এইবোৰ আলোচনা কৰি থাকোতে ৰাতি বাঢ়ি যায়, সাজি থোৱা ভাত চেচা পৰি যায়৷ ঘৰৰ লগুৱা লিকচৌৱে কোৱা-কুই আৰম্ভ কৰিলে বোলে, ‘ৰজাৰ নিস্কলংক গাত চেকা বুলিবলৈ এতিয়া এটাই, সেয়া হল এই বিপিনকিশোৰৰ প্ৰতি অতি আসক্তি’৷\nহেনদেখি ৰাণী বসন্তকুমাৰীয়ে এদিন গিৰিয়েকক তৰ্জন-গৰ্জন কৰি উঠিল বোলে, ‘ক’ৰ পৰা ধৰি অনা বান্দৰ এটাই আমাৰ সুখৰ সংসাৰ মাটি কৰিবলৈ ওলাইছে৷ সি দূৰ নোহোৱালৈ মোৰ শান্তি নাই৷ ’\nৰজাই তাৰ কম বয়সীয়া ঘৈণীয়েকৰ কথা শুনি মনে-মনে হাঁহে৷ ভাবে, ‘এই তিৰোতাবোৰো যে আৰু.. যাক ভাল পায়, কেবল তাকহে চিনি পায়৷ জগতত যে ভাল পাবলৈ আৰু কিমান গুণী পাত্ৰ আছে, সেইবোৰ কথা ইহতে একো নাজানে৷ যিটো মানুহে ইহতৰ কাণৰ কাষত কিবা দুইষাৰ মন্ত্ৰ পঢ়ি বিয়া কৰাই লৈ গুচি আহে, পৃথিৱীখনৰ য’ত মৰম-আদৰ আছে কেবল তাকহে দিব৷ গিৰিয়েকৰ ভাত খোৱা সময় আধাঘণ্টা পাৰ হ’লেই ইহতৰ হাহাকাৰ লাগি যায়, কিন্তুু যাৰ বাবে গিৰিয়েক চলি আছে, তাক দূৰ কৰি দিলে যে একমুঠা ভাত পাবলৈও হাহাকাৰ হ’ব, সেইবোৰ কথা হ’লে ক’ব নোৱাৰে’৷ তিৰোতা মানুহৰ এনেহেন বিবেচনাহীন কাম দূষণীয় হলেও কিন্তুু ঘৈণীয়েকৰ এই খং চিত্তৰঞ্জনৰ কাৰণে কিবা এটা স্ফুৰ্তিৰ কথা হৈ পৰিল৷ সি যেতিয়াই-তেতিয়াই ঘৈণীয়েকৰ ওচৰত বিপিনৰ গুণ-গান আৰম্ভ কৰি দিয়ে আৰু তাতে যে ঘৈণীয়েকৰ খঙ উঠে, সেয়া সি ভিতৰি প্ৰাণভৰি উপভোগ কৰে৷\nৰজা-ৰাণীৰ অন্দৰমহলৰ এই খেল কিন্তুু বেচেৰা বিপিনৰ বাবে বৰ সুবিধাজনক নহ’ল৷ ধনীঘৰৰ ভৃত্য, কৰ্মচাৰী আদিৰ বাবে স্বভাৱতেই মালিকৰ আশ্ৰিত আলহী ওপৰঞ্চি বোজাস্বৰূপ, তাতে স্বয়ং ৰাণী যিহেতু আলহীৰ পক্ষত নাই, গতিকে চাকৰ-নাকৰ সকলোৱে তাক গুৰুত্ব কমাই দি ভিতৰি-ভিতৰি উপেক্ষা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷\nতাৰে এটা চাকৰ ‘পুটু’ক এদিন ৰাণীয়ে হুৰহুৰাই উঠিল, ‘তোক যে একো কামতেই দেখা নাপাও, গোটেই দিনটো তই কৰা কি’৷\nসিও উত্তৰ দিলে, ‘ৰজাই দেখোন সেই বিপিন বোলাটোৰ কামতেই মোক লগাই থৈ দিছে’৷\nৰাণীয়ে ক’লে: ‘ইচ, বিপিনটো কি ইয়াৰ নবাব ওলাইছে নেকি’৷\nতাৰে পিছদিনাৰ পৰাই পুটুৱে বিপিনৰ খোৱা-লোৱা বাচন একো চাফ-চিকুণ নকৰে, আনকি তাৰ খোৱা বস্তুত যে ঢাকোনখন দি থব লাগে, সেই কামটোকো সি নকৰে৷ উপাই নাপাই বেচেৰা বিপিনে নিজৰ খোৱা কাহী নিজে ধুই আনে, কেতিয়াবা ধুবলৈ এলাহ লাগিলে উপবাস দিয়ে৷ কিন্তুু ৰজাৰ ওচৰত এইবোৰ আপত্তি লৈ সি যাব নোখোজে৷ এইবোৰ অভিযোগ দি সি চাকৰ-নাকৰৰ দৰে মানুহৰ লগত কাজিয়া এখন চপাই লৈ নিজৰ আত্মসন্মান হেৰুৱাব নোখোজে৷ এনেকৈয়ে বিপিনৰ ভাগ্যই বাহিৰৰ পৰা আদৰ-সন্মান লৈ থাকিল যদিও অন্দৰমহলত অবজ্ঞাৰ সীমা নোহোৱা হ’ল৷\nএইফালে ‘সুভদ্ৰা হৰণ’ গীতিনাটকৰ ৰিহাৰ্চেল শেষ৷ ৰাজহাউলিৰ চোতালতে হব নাটকৰ অভিনয়৷ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভাওত স্বয়ং ৰজা আৰু অৰ্জুনৰ ভাওত আমাৰ এই বিপিন৷ আঃ অৰ্জুন নে অৰ্জুন৷ যেনে অৰ্জুনৰ মাত, তেনে অৰ্জুনৰ ৰূপ৷ দৰ্শক থৰ লাগিল৷ সকলোৰে মুখেৰে ওলাল কেবল দুটা শব্দ ‘ধন্য ধন্য’৷\nৰাতি শয়নকক্ষত ৰজাই ৰাণী বসন্তকুমাৰীক সোধে, ‘কেনে দেখিলা পিছে অভিনয়’৷\nৰাণীয়ে ক’লে, ‘বিপিনক অৰ্জুনৰ বেশত ইমান যে ধুনীয়া লাগিছিল৷ সি ল’ৰাটো চেহেৰাই-পাতিয়ে ভাল ঘৰৰ ল’ৰাৰ নিচিনাই, আৰু তাৰ মাতটোও যে ইম্মান মিঠা’৷\nৰজা: আৰু মোৰ চেহেৰা, মোৰ মাত এইবোৰত কি একো নাই?\nৰাণীয়ে ‘তোমাৰ কথা বেলেগ’ বুলি ক’লে যদিও মুখেৰে আকৌ বিপিনৰ অভিনয় প্ৰতিভাকেই বখানি থাকিল৷\nৰাণীৰ এই উত্‍সাহতকৈ বহু বেছি উত্‍সাহেৰে ৰজাই ৰাণীৰ আগত বিপিনৰ এনে প্ৰশংসা বহুবাৰ কৰি আহিছে, কিন্তুু এইমাত্ৰ ৰাণীৰ নিজ মুখেদি বিপিনৰ গুণগান শুনাৰ লগে-লগে তাৰ ভাব হ’ল যে, বিপিনৰ যিমানখিনি প্ৰতিভা, অবিবেচক মানুহবোৰে তাতকৈ বেছি প্ৰশংসা কৰি তাক বহুত ওপৰত উঠাই দিছে৷ তাৰ চেহেৰাই বা কি, তাৰ কন্ঠই বা কি বেলেগ! মাত্ৰ কিছুসময় আগলৈ এই মানুহজনীও অবিবেচক শ্ৰেণীৰ ভিতৰতে আছিল, হঠাত্ এইজনীৰো বিবেচনা জাগি উঠিল কেনেকৈ!\nপিছদিনাৰ পৰা কিন্তুু বিপিনৰ খোৱা-লোৱাৰ ব্যৱস্থা উন্নত হ’ল৷ বসন্তকুমাৰীয়ে ৰজাক ক’লে, ‘বিপিনক তলৰ সেই চাকৰ-নাকৰ থকা ঘৰটোত থাকিবলৈ দিয়াটো বৰ বেয়া কথা হৈছে৷ হাজাৰ হওক, সিও এটা সময়ত ভাল ঘৰৰ ল’ৰাই আছিল’৷ ৰজাই কেবল সংক্ষেপে ‘হ’ব’ বুলি কৈ কথাটো সামৰি থ’লে৷\nতাৰপিছত এদিন ৰাণীৰ পৰা অনুৰোধ আহিল, ‘শুনিছানে, কেঁচুৱাক ভাত মুখত দিয়াৰ দিনা আৰু এবাৰ যেন নাট্যাভিনয় অনুষ্ঠিত কৰা হয়’৷ ৰজাৰ যেন কথাটো কাণতেই নোসোমাল, তেনে দেখা গ’ল৷\nএদিন ৰজাৰ খঙ উঠিল, ই ‘পুটু’ই কাপোৰবোৰো ভালদৰে জাপি-জুপি নথয়৷ তাক দুইআষাৰমান গালি দিবলৈ লওতেই পুটুই মাত দিলে, ‘কি কৰিম, ৰাণীমাইৰ কথামতে মই দেখোন বিপিনৰ এইটো কৰা, সেইটো কৰা, বাচন ধোৱা এইবোৰ কৰোতেই যায়’৷ ৰাগে-খঙে ৰজাই কেবল ক’লে, ‘ইচ বিপিন কি ইয়াৰে নবাব ওলাইছে, সি কি নিজৰ বাচন নিজে ধুব নোৱাৰে’৷\nবিপিন যেন ‘পুনৰ্মূষিক ভবঃ’ সাধুটোৰ মুষিক হৈ পৰিল৷\nৰাণীয়ে এইবাৰ ৰজাক জোৰ দি ধৰিছে বোলে ‘বিপিনৰ লগত যেতিয়াই সংগীতৰ বৈঠক হয়, ৰাণীক যেন কাষৰ ঘৰৰ পৰ্দাৰ আড়ালৰ পৰা শুনি থাকিবলৈ দিয়া হয়৷ কাৰণ বিপিনৰ গান ৰাণীৰ বিৰাট ভাল লাগে’৷ ৰজাৰ পিছদিনাৰ পৰাই পূৰ্বৰ নিয়ম মতে সঠিক সময়ত আহাৰ, সঠিক সময়ত নিদ্ৰা আৰম্ভ হ’ল৷ গান বাজনা আৰু বন্ধ৷\nদুপৰীয়া সময়ত ৰজাই জমিদাৰী কাম-কাজবোৰ চোৱা-চিতা কৰে৷ এদিন পুৱাই পুৱাই অন্তেষপুৰত যায় দেখা পালে ৰাণীয়ে কিবা এখন হাতত লৈ পঢ়ি আছে৷ ৰজাই সুধিলে, ‘কি পঢ়ি আছা? ’ ৰাণী প্ৰথমে অলপ থতমত খালে, তাৰপিছত কলে, ‘বিপিনৰ গানৰ বহীটো আনি দুই এটা গান মূখস্থ কৰিব খুজিছো৷ তোমাৰতো আৰু গান বাজনাৰ চখ গুচিয়েই গ’ল’৷ গান বাজনাৰ চখটো নহোৱা কৰিবলৈ ৰাণীয়েই যে এদিন চেষ্টা চলাইছিল, সেইকথা আৰু ৰাণীক ৰজাই মনত কৰি নিদিলে৷\nতাৰ পিছদিনাই ৰজাই বিপিনক মাতি আনি বিদায় দিলে৷ ইয়াৰপিছত সি ক’ত যায়, কি কৰি পেটৰ ভাতমুঠা মোকলায় সেই কথা ৰজাই বিচাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন বোধ নকৰিলে৷\nদুখ কেবল সেইটোৱেই নহয়, ইতিমধ্যে বিপিনে যে ৰজাৰ লগত অকৃত্ৰিম অনুৰাগৰ এক বন্ধুত্ব গঢ়ি তুলিছিল, সেয়া যে দৰমহাৰ পইছাতকৈ বহুত বেচি দামৰ আছিল, সেই কথাও ৰাজাই নাভাবিলে৷ কি অপৰাধত হঠাত্ ৰজাৰ মনৰ পৰা সি ওলাই আহিবলগা হ’ল, সেই কথা সি বহু ভাবি ভাবিও উলিয়াব নোৱাৰিলে৷ অৱশেষত দীৰ্ঘনিশ্বাস পেলাই বন্ধুৰ সংসাৰৰ পৰা বন্ধুহীন বৃহত্ সংসাৰখনলৈ সি বাহিৰ হৈ আহিল৷ অহাৰ সময়ত তাৰ হাতত শেষ সম্বল হিচাপে দুইটকা আছিল৷ সি সেই দুইটকাটো ৰাজভৃত্য ‘পুটু’কে দি থৈ আহিল৷\n← মাৰ্ক টোৱেইনৰ পাঁচটি আৰ্শীবাদ – লম্বোদৰ গগৈ\n“সন্তাপ” (এক মিনিটৰ গল্প) – ডাঃ সমুজ্জ্বল ভৰদ্বাজ →


Fortune Cookies: এখন বিস্কুটে এগৰাকী মহিলাৰ জীৱন সলনি কৰি পেলালে ! চাকৰি হেৰুৱাই ভাগি পৰা মহিলাগৰাকী এতিয়া কোটিপতি...– News18 Assam\n»Fortune Cookies: এখন বিস্কুটে এগৰাকী মহিলাৰ জীৱন সলনি কৰি পেলালে ! চাকৰি হেৰুৱাই ভাগি পৰা মহিলাগৰাকী এতিয়া কোটিপতি...\nUpdated:September 27, 2021, 4:11 PM IST\nস্বামীয়ে আমাণ্ডাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ কুকিজৰ পেকেট এটা দিছিল। যেতিয়া তেওঁ এই কুকিবোৰ খুলিছিল, জীৱন সলনি হৈছিল। দৰাচলতে, ফৰ্চুন কুকিৰ (Fortune Cookies) সৈতে এটা টোকা লিখা হৈছিল - 'আপুনি আপোনাৰ ব্যৱসায়ত অসাধাৰণভাৱে সুখী হ'ব।' কিছুমান ভাগ্যৱান সংখ্যাৰ সৈতে, টোকাটোত ব্যৱসায়ৰ নামো আছিল য'ত তেওঁ সফল হ'ব পাৰে।\nLast Updated: September 27, 2021, 4:11 PM IST\nকেতিয়াবা আমি আমাৰ জীৱনত কি কৰিব লাগে নাজানো, কিন্তু আমাৰ চাৰিওফালৰ এটা ঘটনা এক ইংগিত হিচাপে আহে। যিজনে এই ইংগিত বুজি পায় তেওঁ জীৱনৰ দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰে। আমাণ্ডা (Amanda) নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰতো একেই ঘটনা ঘটিছিল। যেতিয়া তেওঁৰ জীৱনত সময় আহিল যে তেওঁ আগবাঢ়ি যোৱাৰ পথ বুজিব নোৱাৰিলে, এটা বিস্কুটে (Fortune Cookies) তেওঁক পথ দেখুৱালে।\n@someonefromthe80s নামৰ টিকটক একাউণ্টৰ সৈতে তেওঁৰ কাহিনী ভাগ বতৰা কৰি আমাণ্ডাই প্ৰকাশ কৰে যে ফৰ্চুন কুকিয়ে তেওঁৰ জীৱনক নিৰ্দেশনা দিছিল আৰু এতিয়া কোটিপতি হৈ পৰিছে। যেতিয়া তেওঁ এটা সুন্দৰ বাৰ্তাৰ সৈতে কুকিটো পাইছিল, তেওঁৰ জীৱন দুফালে ধাৱমান হৈ আছিল। চাকৰিটো শেষ হ'ল আৰু তেওঁ বুজিব নোৱাৰিলে যে পৰৱৰ্তী সময়ত কি কৰিব লাগে। বিস্কুটটো হাতত অহাৰ পিছত, মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ জীৱন বিচাৰি পালে।\nস্বামীয়ে সুখী কৰিবলৈ উপহাৰ কৰিছিল কুকিজ\nদুটা সন্তানৰ মাতৃ আমাণ্ডাই কয় যে তেওঁ পাঁচ বছৰ আগতে চাকৰি হেৰুৱাইছিল আৰু ভাগি পৰিছিল। ইফালে, স্বামীয়ে তাইক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ কুকিজৰ পেকেট এটা দিছিল। যেতিয়া ৩০ বছৰীয়া আমাণ্ডাই এই কুকিবোৰ খুলিছিল, জীৱন সলনি হৈছিল। দৰাচলতে, ফৰ্চুন কুকিৰ সৈতে এটা টোকা লিখা হৈছিল - 'আপুনি আপোনাৰ ব্যৱসায়ত অসাধাৰণভাৱে সুখী হ'ব।' কিছুমান ভাগ্যৱান সংখ্যাৰ সৈতে, টোকাটোত ব্যৱসায়ৰ নামো আছিল য'ত তেওঁ সফল হ'ব পাৰে।\nএই ধাৰণাই আমাণ্ডাৰ জীৱন সলনি কৰিলে\nএই বাৰ্তাটো চোৱাৰ পিছতহে আমাণ্ডাই ETSY shop খুলিছিল আৰু অভূতপূৰ্ব সফলতা অৰ্জন কৰিছিল। আমাণ্ডাৰ কাষ্টম-মেড বেনাৰবোৰ ভাইৰেল হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰা যথেষ্ট লাভান্বিত হৈছিল। আমাণ্ডা ৰাতিটোৰ ভিতৰতে কোটিপতি হৈ পৰিছিল আৰু এতিয়া তেওঁৰ কোম্পানী হৈছে ১২ মিলিয়ন ডলাৰৰ। আমাণ্ডাই এই কাহিনীটো টিকটকত ভাগ বতৰা কৰিছিল আৰু মানুহে ইয়াক ভাল পাইছিল। আমাণ্ডাই কৈছে যে বিশ্বাসৰ দ্বাৰা কৰা সকলোবোৰে সফলতা প্ৰদান কৰে।\nFirst published: September 27, 2021, 4:11 PM IST


FACT CHECK: এই ফটোখন ২০২১ৰ কুম্ভমেলাৰ নহয়! - Factcrescendo Assamese\nApril 19, 2021 January 28, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: এই ফটোখন ২০২১ৰ কুম্ভমেলাৰ নহয়!\nএকাংশ সাধুৰ এখন ফটো অসমৰ ছোচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে এই দাবীৰে যে এই ফটোখন ২০২১চনৰ কুম্ভমেলাৰ, যি চলিত বৰ্ষত কোভিডৰ ভয়াৱহতাৰ মাজতো চৰ্চিত হৈছে। ফটোখনৰ সৈতে থকা কেপছনত লিখা হৈছে যে প্ৰয়োজনীয় মাস্ক তেওঁলোকৰ নাই আৰু মাস্ক গৈ তেওঁলোকৰ লেংটি হে হৈছেগৈ। লগতে সামাজিক দূৰত্ব ৰক্ষা নকৰাৰ বাবেও সমালোচিত হৈছে।\nতেনেকুৱা কিছুমান পোষ্ট এয়া:\nফেক্ট ক্ৰেছেণ্ডো অসমীয়াই জানিব পাৰিলো যে সেই ফটোখন ২০২১চনৰ কুম্ভমেলাৰ নহয়।\nকেইটামান প্ৰাসংগিক শব্দৰে কৰা ছাৰ্চ আৰু গুগল ৰিভাৰ্ছ ইমেজ ছাৰ্চ পদ্ধতিৰে কৰা সন্ধানত ২০১৩চনত প্ৰকাশিত এটা লেখাৰ লিংকলৈ আমাক লৈ গ’ল। সেই লেখাটোতো একেই ফটো আছিল।\nসেইবাবে এইটো নিশ্চিত হ’ল যে সেই ফটোখন ২০২১চনৰ নহয়,২০১৩চনৰ হে।\n২০১৯ চনত ডেইলী ও নামৰ ৱেবচাইটটোত কিছুমান ভাইৰেল পোষ্টত সংলগ্ন কৰা দ্বিতীয় ফটোখন প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।\nফেক্ট ক্ৰেছেণ্ডো মালায়ালমে শেহতীয়াভাৱে কৰা সত্যতা নিৰূপনত জানিব পৰা গ’ল যে সেই ফটোখন থৰ্জ বাৰ্জাৰ নামৰ ফটোগ্ৰাফাৰজনে তোলা।\nসেই সত্যতা নিৰূপনত উল্লেখ যে ফটোগ্ৰাফাৰজনে এটা ৱেবচাইটৰ এটা সাক্ষাৎকাৰৰ সৈতে সেই ফটোখন উল্লেখ কৰিছিল।\nএকেখন ফটোৱে ২০২০চনতো ভাইৰেল হৈ পৰিছিল ৰাম মন্দিৰৰ ভূমি পূজনৰ ফটো বুলি। ইয়াত ফেক্ট ক্ৰেছেণ্ডো তামিলে সেই দাবীক নস্যাৎ কৰি কৰা সত্যতা নিৰূপন।:\nগতিকে এইটো কথা নিশ্চিত হ’ল যে সেই ফটোখন ২০২১চনৰ কুম্ভমেলাৰ ফটো নহয়। সেইখন ২০১৩চনৰ ফটো,যেতিয়া মাস্ক বা সামাজিক দূৰত্ব জৰুৰী নাছিল। এইখন এক ভূৱা বাৰ্তাৰে শ্বেয়াৰ কৰি থকা হৈছে। যদি আমাৰ পাঠকসকলে তেনেকুৱা কোনো ফটো বা ভিডিঅ’ লাভ কৰে, যিটো স্বাভাৱিক নহয় যেন লাগে,তেনেহ’লে আমাৰ ২৪/৭ ফেক্টলাইন নম্বৰ +৯১ ৯০৪৯০৫৩৭৭০লৈ ইয়াৰ সত্যাসত্য নিৰূপনৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে।\nTitle:এই ফটোখন ২০২১ৰ কুম্ভমেলাৰ নহয়!\nNovember 4, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky\nDecember 24, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky


পাণিনি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nখ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫০০ (আনুমানিক)\nপাণিনি (সংস্কৃত: पाणिनि; paːɳɪnɪ) হৈছে এগৰাকী প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃত ব্যৈয়াকৰণিক, মহৰ্ষিত বা মহামুনি। তেওঁৰ জীৱনকাল আনুমানিক খ্ৰীঃ পূঃ পঞ্চম শতাব্দীৰ ভিতৰত। পাণিনি অষ্টাধ্যায়ী ব্যাকৰণৰ প্ৰণেতা হিচাপে খ্যাত।\n1 জন্ম আৰু পৰিচয়\n2 পাণিনিৰ সময়\n3 পাণিনিৰ অষ্টাধ্যায়ী ব্যাকৰণ\n4 পাশ্চাত্য ভাষাবিজ্ঞানীৰ অভিমত\nজন্ম আৰু পৰিচয়[সম্পাদনা কৰক]\nমহৰ্ষি পাণিনিৰ বিষয়ে পৌৰাণিক সাধুকথা পঞ্চতন্ত্ৰ, কথাসৰিৎসাগৰ আদিত কিছুমান কাহিনী পোৱা যায়। এইবোৰৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰকৃত পৰিচয় পোৱা সহজ নহয়। বিশেষকৈ তেওঁৰ সময় নিৰ্ণয় কৰা অসম্ভৱ। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল- উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ তক্ষশীলা বা তি’লা অঞ্চলৰ অতকৰ নিকটৱতী শালাতুৰ গাঁৱত। পাণিনিৰ গ্ৰন্থত কাৰ্যাপণস্ আৰু এশ ৰক্তকা মুদ্ৰাৰ উল্লেখ থকাৰ কথাৰ পৰা প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় ইতিহাসকাৰ ডি.ডি. কৌশাম্বীয়ে তক্ষশীলাই পাণিনিৰ জন্মস্থান বুলি নিৰ্ণয় কৰিছে। তদুপৰি, চীনা ভ্ৰমণকাৰী হিউৱেন চাঙে এই অঞ্চলতে পাণিনিৰ স্মৃতিসৌধৰূপে নিৰ্মিত প্ৰতিমূৰ্তি এটা দেখা বুলি কৰা মন্তব্যয়ো ইয়াৰ আন এক সাক্ষী। পাণিনিৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম আছিল ক্ৰমে পণিন আৰু দাক্ষী। অৱশ্যে ভৱিষ্য পুৰাণৰ মতে, পাণিনিৰ পিতৃৰ নাম সামনহে। অৱশ্যে মাকৰ নামৰ ক্ষেত্ৰত তেনে কোনো ভিন্ন মত নাই। পাণিনিৰ মাক দাক্ষী সংস্কৃত ব্যাকৰণ-দৰ্শনৰ বিশিষ্ট শ্লোক সংগ্ৰহকাৰী ব্যাড়ীৰ ভনীয়েক আছিল। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস মতে, পাণিনিৰ গুৰু আছিল ভাতৃ মহামুনি বৰ্ষ। পঞ্চতন্ত্ৰৰ এটি আখ্যান অনুসাৰে, এটা সিংহৰ সৈতে হোৱা প্ৰচণ্ড যুদ্ধত পাণিনিৰ দেহাৱসান ঘটে।\nপাণিনিৰ সময়[সম্পাদনা কৰক]\nপাণিনি সম্বন্ধে কেতবোৰ বিক্ষিপ্ত তথ্য পোৱা গ’লেও তেওঁৰ সময় সম্বন্ধে কোনো নিশ্চিত তথ্য-আহৰণ আজিকোপতি সম্ভৱ হৈ উঠা নাই। কথা-সৰিৎসাগৰ তথ্য অনুসৰি বিচাৰ কৰিলে দেখা যায় পাণিনি আছিল ব্যাড়ী, কাত্যায়ন, আৰু ইন্দ্ৰদত্তৰ সমসাময়িক অৰ্থাৎ ৮০০-৭০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দৰ লোক। সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীকাৰ এ.বি. কীথ আৰু জাৰ্মান পণ্ডিত উইণ্টাৰনিজে তেওঁলোকৰ মতে, ৰচনাত যিহেতু ‘যৱনানি’ শব্দৰ উল্লেখ আছে, গতিকে তেওঁ গ্ৰীক বীৰ আলেকজেণ্ডাৰৰ ভাৰত আক্ৰমণ [খ্ৰী. পূঃ ৩২৭]-ৰ পাছৰ হোৱাহে সম্ভৱ। তেওঁলোকে পাণিনিক খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দ ৩৫০-৩০০ বুলি অনুমান কৰিছে। মে’মূলাৰে তেওঁৰ সময় খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দ চতুৰ্থ শতিকা বুলি অনুমান কৰিছে। এছ. কে. বেলভেকাৰে পাণিনিৰ সময় খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দ সপ্তম শতিকা বুলি ঠাৱৰ কৰিছে। বুৰঞ্জীবিদ বি.ডি. মহাজন আৰু ডি.ডি কৌশাম্বীৰ মতে পাণিনিৰ সময় খ্ৰীষ্টপূৰ্বাব্দ ১৫০-তকৈ কেইবছৰমানহে আগলৈ নিব পাৰি। সি যি কি নহওক, নিশ্চিত তথ্য অবিহনেও প্ৰায়বোৰ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ ইতিহাসত পাণিনিৰ সময় খ্ৰীঃ পূঃ পঞ্চম শতাব্দী ধৰা হৈছে।\nপাণিনিৰ অষ্টাধ্যায়ী ব্যাকৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nমহামুনি পাণিনিকৃত ব্যাকৰণখন আঠোটা অধ্যায় থকা বাবে ইয়াৰ নাম অষ্টাধ্যায়ী। ইয়াৰ প্ৰতিটো অধ্যায়ৰে আকৌ চাৰিটাকৈ ‘পাদ’ আছে। অধ্যায়সমূহৰ বিষয়বস্তু এনে ধৰণৰ:-\nপ্ৰথম অধ্যায়: ব্যাকৰণৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ আৰু উপস্থাপন ৰীতিৰ ব্যাখ্যা\nদ্বিতীয় অধ্যায়: বাকাৰ গাঁথনিত বিশেষ্য আৰু কাৰক-সম্বন্ধৰ আলোচনা\nতৃতীয় অধ্যায়: ক্ৰিয়ামূলত প্ৰত্যয়ৰ সংযোগ\nচতুৰ্থ আৰু পঞ্চম অধ্যায়: বিশেষ্য শব্দমূলত প্ৰত্যয়ৰ সংযোগ\nযষ্ঠ আৰু সপ্তম অধ্যায়: শব্দ-গঠনত প্ৰস্বন আৰু ধ্বনি-পৰিৱৰ্তনৰ বিৱৰণ\nঅষ্টম অধ্যায়: বাক্য গঠনত শব্দৰ ভূমিকা\nএনেদৰে সৰ্বমুঠ ৩৯৯৮টা সূত্ৰৰ মাধ্যমেৰে ব্যাকৰণখনিত বৈদিক আৰু লৌকিক সংস্কৃত ভাষাক সামৰি প্ৰাচীন ভাৰতীয় আৰ্যভাষাটোৰ আটাইবোৰ সম্ভাব্য দিশৰ পূৰ্ণাঙ্গ বিৱৰণ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। ‘সকলো বিশেষ্য পদ ক্ৰিয়াপদৰ পৰা সাধিত -এই মৌলিক তত্ত্ব অৱলম্বন কৰা বাবে ‘অষ্টাধ্যায়ী’ৰ আন এটা নাম হল ‘শব্দানুশাসনম্’ বা ‘শব্দ বিষয়ক শাস্ত্ৰ’। পাণিনিয়ে দেখুৱাইছে যে ক্ৰিয়ামূলবোৰ একোটাহঁত কাৰ্যৰ অৰ্থসূচক, এক আক্ষৰযুক্ত, অপৰিৱৰ্তনীয় গোট। সিবোৰৰ লগত বিভিন্ন প্ৰত্যয় আৰু বিভক্তি সংযুক্ত হৈ একোটাহঁত নামবাচক বা ক্ৰিয়াবাচক শব্দমূল গঠিত হয়, আৰু এনে শব্দমূলৰ পৰাই একো একোটা পদৰ সৃষ্টি হয়। পাণিনিৰ মতে- শব্দ হ’ল--- অৰ্থ আৰোপিত বৰ্ণ-সমষ্টি, আৰু এই শব্দ-প্ৰত্যয় আৰু বিভক্তিযুক্ত হৈ বাক্যত ব্যৱহাৰ হ’লে, তাক পদ আখ্যা দিয়া হয়। আনকথাত বাক্যত ব্যৱহৃত প্ৰত্যয় আৰু বিভক্তিযুক্ত শব্দৰ নামেই পদ। এনেদৰে পদৰ তিনি খলপীয়া বিভাজন কৰি তেওঁ দেখুৱাই দিছিল যে, বাক্যই হ’ল ভাষাৰ একক। ‘অষ্টাধ্যায়ী’ মূলতঃ শব্দ-সাধনৰ শাস্ত্ৰ হোৱা বাবে ইয়াত ধ্বনিগত দিশৰ বিশেষ আলোচনা পোৱা নাযায়, বৰং তাৰ পৰিৱৰ্তে ইয়াত শব্দৰ গঠন আৰু বাক্য বিন্যাসত পদৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কেহে অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। আপাততঃ ইয়াত ধ্বনি-নিয়ম আলোচিত হোৱা নাই যেন লাগে। যদিও ইয়াত পৰোক্ষভাৱে হ’লেও কেইবাটিও ধ্বনি-সূত্ৰ আলোচিত হৈছে। তাৰ ভিতৰত স্বৰৰ গুণ আৰু বৃদ্ধি বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। অতি চুম্বকীয় ৰীতিৰ প্ৰয়োগ ‘অষ্টাধ্যায়ী’ৰ এক প্ৰধান বিশেষত্ব। সংক্ষিপ্তীকৰণৰ জৰিয়তে সূত্ৰশৈলীৰ সহায়ত হাতী মাৰি ভুৰুকাত ভৰোৱাৰ দৰে ইয়াত সংস্কৃত ভাষাৰ প্ৰায় আটাইবোৰ কথাৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে। পাণিনিয়ে তৎকালীন ভাৰতৰ মধ্য আৰু উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলৰ আৰ্যভাষাটোকে আদৰ্শ হিচাপে লৈ স্থানীয় ঔপভাষিক ৰূপবোৰৰো সূক্ষ্ম বিচাৰ কৰি অষ্টাধ্যায়ী ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ লৌকিক ৰূপবোৰৰ সংস্কাৰ সাধান কৰি ভাষাটো ব্যাকৰণৰ কঠোৰ নিয়মেৰে শৃঙ্খলিত কৰাত তথা শিষ্ট সমাজত প্ৰচলিত ৰূপটোৰ স্বাভাৱিক প্ৰবাহ ক্ৰমাৎ ক্ষীণ হৈ হৈ এটা সময়ত তাৰ গতি ৰুদ্ধ হৈ যায়। অৰ্থাৎ সংস্কৃত ভাষা মৃতপ্ৰায় হোৱাত পাণিনিৰ পৰোক্ষভাৱে হ’লেও অৰিহণা আছে।\nপাশ্চাত্য ভাষাবিজ্ঞানীৰ অভিমত[সম্পাদনা কৰক]\nআৰ্থাৰ এ. মেকড’নেল, আৰ. এইচ্ছ, ৰবিন্‌ছ, ডেভিড ক্ৰিষ্টল আদি পাশ্চাত্যৰ ভাষা-চিন্তাবিদে এই ব্যাকৰণখনৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিছে। আধুনিক ভাষাবিজ্ঞানী ব্লুমফিল্ডে অষ্টাধ্যায়ীক ‘মানৱ বুদ্ধিমত্তাৰ সবোৰ্ত্তম কীৰ্তিস্তম্ভ’ হিচাপে অভিহিত কৰিছে। সাম্প্ৰতিক বিশ্বৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ভাষাবিজ্ঞানী নৌম চমস্কিয়ে পাণিনিৰ ব্যাকৰণখনত তেওঁৰ অভিনৱ টি.জি. তত্ত্বৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে। চমস্কিয়ে লিখিছে, "What is more it seems that even panini’ grammar can be interpreted asafragment of sucha“generative grammar’’, in essentially the contemporary sense of this term."\n↑ Steven Weisler; Slavoljub P. Milekic (2000). Theory of Language. MIT Press. পৃষ্ঠা. 44. ISBN 978-0-262-73125-6. https://books.google.com/books?id=wIaGLUFHtxsC&pg=PA44. , Quote: "The linguistic investigations of Panini, the notable Hindu grammarian, can be ..."\n↑ কৌশাম্বী, ডি.ডি. (১৯৭৩). ভাৰতৰ ইতিহাস (অনুবাদ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য). প্ৰকাশক গুৱাহাটী: অসম প্ৰকাশন প্ৰৰিষদ. পৃষ্ঠা. ২৮৪.\n↑ Keith, A.B. (1920 (Reprint 1973)). A History of Sanskrit Literature. Oxford UP, Delhi et al.. পৃষ্ঠা. 425.\n↑ ডেকা, খগেশ সেন. ব্যাকৰণ : পাচ্য আৰু পাশ্চাত্য. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: জ্যোতি প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ৬৮.\n↑ Keith, A.B. (1920 (Reprint 1973)). A History of Sanskrit Literature. Oxford UP, Delhi et al.. পৃষ্ঠা. 426.\n↑ Winternitz, M. (1967 (Reprint 1985)). History of Indian Literature, Vol. III. English translation by Subhadra Jha.. Motilal Banarsi Dass. Delhi. 3vols. পৃষ্ঠা. 461.\n↑ ডেকা, খগেশ সেন. ব্যাকৰণ ঃ পাচ্য আৰু পাশ্চাত্য. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: জ্যোতি প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ৬৮.\n↑ শ্ব, ৰামেশ্বৰ (১৯৯২). সাধাৰণ ভাষাবিজ্ঞান ও বাংলা ভাষা. প্ৰকাশক কলিকতা: পুস্তক বিপনী,. পৃষ্ঠা. ১৪৪.\n↑ Chomsky,, Noam (1965 (reprint 1992)). Aspects of the Theory of Syntax. প্ৰকাশক Massachusetts: MIT Press. Cambridge. পৃষ্ঠা. v.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পাণিনি&oldid=316473"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ মাৰ্চ, ২০২২ তাৰিখে ০৮:৫৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


জলমগ্ন ৰাজপথত ঘঁৰিয়াল ওলোৱা ভিডিঅ'টো অসমৰ নহয়! - Factcrescendo Assamese\nমৌচুমী বায়ুৰ প্ৰভাৱত হোৱা নেৰানেপেৰা বৰষুণৰ ফলত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত যোৱা কিছুদিন ধৰি বানপানীয়ে বিস্তৰ ক্ষতিসাধন কৰিছে। এনে সময়তে বানপানী সম্বন্ধীয় কেতবোৰ ভিডিঅ’ চ’চিয়েল মেডিয়াযোগে ভাইৰেল হৈছে।\nচ’চিয়েল মেডিয়াত ভাইৰেল হোৱা তেনে এটা বিশেষ ভিডিঅ’ আমি লক্ষ্য কৰিছিলোঁ। ভিডিঅ’টোত দেখা গৈছে যে বানপানীৰ মাজত জলমগ্ন ৰাজপথৰ ওপৰত এটা ঘঁৰিয়াল ওলাইছে আৰু এন ডি আৰ এফ (NDRF)ৰ কৰ্মীয়ে ঘঁৰিয়ালটো ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। ভিডিঅ’টোত দাবী কৰা হৈছে যে এই ঘঁৰিয়ালটো দেখা গৈছে অসমৰ মংগলদৈত।\nআমি ফেক্ট ক্ৰেছেণ্ড অসমীয়াই এই সম্পৰ্কে অনুসন্ধান কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ। অনুসন্ধানৰ পাছত আমি জানিব পাৰিলোঁ যে ভিডিঅ’টো অসমৰ মংগলদৈৰ নহয়।\nআমি প্ৰথমে ইনভিড-উই ভেৰিফাই এপ্প ব্যৱহাৰ কৰি ভাইৰেল ভিডিঅ’টো কীফ্ৰেমত বিভক্ত কৰিছিলোঁ আৰু গুগলত ৰিভাৰ্চ ইমেজ চাৰ্চ কৰিবলৈ কীফ্ৰেম ব্যৱহাৰ কৰি কিছু তথ্য পালোঁ।\nপ্ৰথমে আমি ফেচবুকত “চেনেল নৰ্মদা” (Channel Narmada) নামৰ পেজ এটাৰ পৰা ৭আগষ্ট ২০১৯ তাৰিখে আপলোড হোৱা ভিডিঅ’ এটা পালোঁ, য’ত স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰা আছিল যে ভিডিঅ’টো গুজৰাটৰ ৱদোদৰাৰ, আৰু সেই ভিডিঅ’টো বৰ্তমান ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’ টোৰ স’তে একেই।\nতাৰপিছত আমি কীৱ’ৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি গুগল চাৰ্ছ কৰিলোঁ। তেতিয়া আমি এই সম্পৰ্কে কেইবাটাও নিউজ ৰিপ’ৰ্ট পালোঁ। “দ হিন্দু”ৰ ২৪ আগষ্ট, ২০১৯ তাৰিখৰ নিউজ ৰিপ’ৰ্টত কোৱা হৈছিল যে গুজৰাটৰ ৱদোদৰাত বন সংৰক্ষণ কৰ্মীসকলে বাৰিষা হোৱা বানপানীত জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চললৈ অহা বহুতো ঘঁৰিয়াল উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nঅনুগ্ৰহ কৰি ইয়াত পঢ়ক।\nইয়াৰ পিছত আৰু কেইটামান নিউজ ৰিপ’ৰ্ট আমি পালোঁ। অনুগ্ৰহ কৰি ইয়াত, ইয়াত আৰু ইয়াত চাওক।\nইউটিউবত চাৰ্ছ কৰিও আমি এই সম্পৰ্কে কেইবাটাও ভিডিঅ’ পালোঁ য’ত স্পষ্টভাৱে উল্লেখ আছে যে ভিডিঅ’টো গুজৰাটৰ ৱদোদৰাৰ।\nইউটিউবত এন ডি টিভিয়ে আপলোড কৰা আন এটা ভিডিঅ’ দেখা গ’ল। তাতো স্পষ্টভাৱে উল্লেখ আছে যে ভিডিঅ’টো গুজৰাটৰ ৱদোদৰাৰ।\nগতিকে ইয়াৰদ্বাৰা ক’ব পাৰি যে ভাইৰেল ভিডিঅ’টো অসমৰ মংগলদৈৰ নহয় বৰং গুজৰাটৰ ৱদোদৰাৰহে আৰু তিনিবছৰ পুৰণি।\nঅসমৰ মংগলদৈৰ বুলি ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’টো আচলতে গুজৰাটৰ ৱদোদৰাৰহে আৰু তিনিবছৰ পুৰণি।\nযদি আপুনি সন্দেহজনক অনুভৱ কৰা যিকোনো তথ্য, ৰেকৰ্ডিং, ফটো, ভিডিঅ’ প্ৰাপ্ত কৰে, সেইবোৰ আমাৰ হোৱাটছএপ নম্বৰলৈ ফৰৱাৰ্ড কৰক (+91 904 905 3770)। আমি তথ্যগত বিৱৰণ অনুসন্ধান আৰু প্ৰকাশ কৰিম। আমাৰ দৈনিক আপডেটবোৰো চাবস্ক্ৰাইব কৰক।\nTitle:জলমগ্ন ৰাজপথত ঘঁৰিয়াল ওলোৱা ভিডিঅ’টো অসমৰ নহয়!\nFact Check By: Debanjana Baishya\nTagged AssamCrocodileFact CrescendoFact Crescendo AssameseGujratMangaldoiVadodaraগুজৰাটঘঁৰিয়ালফেক্ট ক্ৰেচেণ্ড অসমীয়াবানপানীমংগলদৈৰাজপথ\nMarch 4, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky\nNovember 21, 2019 March 12, 2022 Manjori Borkotoky\nDecember 7, 2019 March 12, 2022 Manjori Borkotoky


বিহুগীতত ঢোলৰ প্ৰাসংগিকতা — Vikaspedia\nজাতীয় জীৱনৰ সকলো উচ্ছাস , আশা-আকাংক্ষা , ৰং-আনন্দ , আৱেগ- অনুভূতি জড়িত বিহু আমাৰ অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণ । বিহুত অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণৰ প্ৰতিটো স্পন্দন, প্ৰতিটো নিশ্বাস-প্ৰশ্ৱাস , প্ৰতিটো অনুভূতি , জীৱনৰ কামনাবাসনা , আগ্ৰহ হেঁপাহ চিৰ প্ৰবাহিত, চিৰ প্ৰতিফলিত হৈ আহিছে । বিহুৰ লগত অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণ এনেভাৱে সাঙোৰ খাই আছে যে বিহুক বাদ দিলে অসমীয়া জাতিৰ কৃস্টি-সংস্কৃতি, সভ্যতা আনকি সাহিত্যৰ বৰ মজিয়াখনো উৰুঙা হৈ পৰিব ।বসন্তৰ পৰশ লাগি জাতিষ্কাৰ হৈ উঠা প্ৰকৃতিৰ বুকুত অসমীয়া মানুহে প্ৰাণৰ হেঁপাহেৰে গীত গায়, বাদ্য বজায় আৰু সমজুৱাকৈ নৃত্য কৰে । বিহুৰ আগমনত নাৰী পুৰুষ উভয়েই আনন্দত উৰুলিকৃত হৈ ৰচনা কৰে জাতে জাতে বিহুগীত । উন্মুক্ত হৃদয়ৰ আৱেগে পাহি মেলে । হৃদয়ৰ আকুলতা প্ৰকাশক অসংখ্য বিহুগীত অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে । সেই গীতসমূহত মনৰ বিচিত্ৰ অনুভূতিৰ প্ৰকাশ লক্ষ্য কৰিবলগীয়া ।সমাজৰ নানা ৰীতি-নীতি , আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু জীৱন-যাত্ৰাৰ ছবিৰ মাজত মানব মনৰ বহুতো কল্পনা ,সুখ দুখৰ অনুভৱ আৰু ব্যক্তিগত জীৱনৰ পোৱা নোপোৱা , মিলন বিৰহৰ কথাৰে বিহুগীতবোৰ সমৃদ্ধ । বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন পৰিৱেশত ৰচিত হোৱা বিহুগীতবোৰ অধ্যয়ন কৰিলে মানৱ মনৰ বিচিত্ৰ প্ৰকৃতিৰ উমান পোৱা যায় ।মানব মন কেতিয়াবা হৈ পৰে আৱেগ বিভোৰ , কেতিয়াবা বুদ্ধিদীপ্ত , কেতিয়াবা আকৌ শোক বিহ্ৱল । এনেধৰণে বিহুগীতৰ মাজেদি হৃদয়ৰ ভাব অনুভূতিৰ চিত্ৰ বিচিত্ৰ ৰূপ প্ৰকাশ পোৱা দেখা যায় l\nদ'ল যেন নাহৰৰ চূড়াবৰত ফুল ফুলাৰ লগে লগে বিহুলৈ যে সৰহদিন নাই সেই কথা যেন কোনেও ক'ব নালাগে। তাতে আকৌ ধিনিকি-ধিন-দাও ঢোলৰ মাত শুনি মনৰ আৱেগ ৰোধিব নোৱাৰি গাই-\n"চ'তে গৈয়ে গৈয়ে ব'হাগে পালেহি\nফুল পানী ছিগাত গৈ ঢোলৰ মাত শুনি\nথেকেছি ভাঙি যাওঁ যঁতৰ ।"\nঅতীজৰে পৰা অসমীয়া সমাজ মুখৰিত হৈ অহা গীত মাতসমূহৰ মাজত বিহুগীত অন্যতম । ঢোল নহ'লে বিহু নপকে। ঢোলৰ চাপৰিত গা উঠে, এপাক নাচিবলৈ মন যায় । ঢোলৰ মাতত মন ৰাঁই-জাঁই কৰে । গা নাচি উঠে । বিহুতলীত ঢোলৰমাত শুনি ভাত কাঁহীতে থৈ ঢাপলি মেলে ।\n" ঢোলত চাপৰ মাৰি ঢুলিয়া ওলালে\nবহি বৈ আছিলো তাত\nটোপোলাৰে সেন্দুৰ টোপোলাতে থাকিল\nখাবলৈ নেপালো ভাত ।"\nঢোল সম্পৰ্কত বিভিন্ন জুনা(মালিতা)\nঢোল সম্পৰ্কত বিভিন্ন জুনা(মালিতা) পোৱা যায়। অতীতৰ মংগো-অষ্টিকসকলৰ মতে শস্যৰ ওচৰত বাদ্য বজাই নৃত্য কৰিলে উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধি পায় । এয়াই ঢোলৰ বিশেষত্ব বঢ়াই আৰু ই সময়ৰ সোঁতত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এপদ সম্পদহৈ পৰে ।\n"ইফালে ঢোলৰ মাত সিফালে ঢোলৰ মাত\nমাজত সোৱণশিৰি নৈ\nমুগা ৰিহা পিন্ধি নাচিবলৈ ধৰিবি\nথাকিব নোৱাৰোঁ ৰৈ ।"\nসাধাৰণতে কাঠ, বাঁহ, মাটি অথবা কোনো ধাতুৰ ফোপোলা খোল বা গাঁঠ নিৰ দুয়োমূৰে কোনো জন্তুৰ ছাল আবৃত বাদ্যযন্ত্টি হাতেৰে অথবা মাৰিৰে আঘাত কৰি সাংগীতিক ধ্বনি সৃষ্টি কৰে । এয়েই ঢোল । ঢোল বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছে ।বিহুঢোলৰ আকৃতি মজলীয়া । ইয়াক নিৰ্মাণৰ বাবে আম-কঁঠালৰ মাজ অংশ বিশেষ উপযোগী। বিহুঢোল দীঘলে প্ৰায় ৪৫ ছে মি আৰু ব্যাস প্ৰায় ৩০ছে মি বা তাতকৈ কিছু বেছি হোৱা প্ৰয়োজনন। ইয়াৰ মাৰিৰে বজোৱা সোঁফালটো গৰুৰ ছালৰ আৰু হাতেৰে বজোৱা বাওঁফালৰ অংশ ছাগলীৰ ছালৰ। ঢোলৰ বাওঁফালৰ বহল অংশক 'তালি' আৰু সোঁফালটোক 'কোবা' বা 'কোবনি' বোলে, এই অংশটো বাওঁফালতকৈ এক ইঞ্চিমান ঠেক। মিহি আৰু সৰু বৰতিৰে তলি আৰু কোবনিক টনাটনি কৰি,কমেও ৩২ডাল বৰতিৰে ঘনকৈ বন্ধা হয়। বৰতি লৰিলে সৰ লৰে। ঢোল চোৱা ছাল দুখনৰ নাম চাৱনি বা ছোৱা চাল। বিহুঢোলৰ ডাঙৰফালে কাটনি ছাল লগোৱা হয়। এডাল ১০ইঞ্চিমান দীঘল বাঁহৰ মাৰিৰে ঢোল বজোৱা হয়।\n"চামগুৰি হাটতে ঢোলে গিৰগিৰাই\nঢোলৰে কি কি নাও,\nএটা আমৰে এটা চামৰে\nবাঁহৰ মাৰি সাজি বাওঁ ।"\n"ঢোলৰ নাম উৰুলি ঢোলৰ নাম কুৰুলি\nঢোলতো বিন্ধিলে ঘুণে;\nমৰাণৰ মুচিয়া ঘৰত নাইকিয়া\nঢোলে চাই দিব কোনে!"\nঢোল অসমীয়া এক পবিত্ৰ দেৱবাদ্য স্ৱৰূপ\nঢোল অসমীয়া এক পবিত্ৰ দেৱবাদ্য স্ৱৰূপ। ঢোল শব্দৰ মূল সংস্কৃত ঢোলঃ (পুংলিঙ্গ) শব্দ। ইয়াৰ লগত নৈসৰ্গিক জগতৰো সম্পৰ্ক থকা বুলি কোৱা হয়। অতীতৰে পৰা বিহুনামত ঢোলৰ বিশেষত্ব ধুনীয়াকৈ দেখা যায়। ঢোলৰ মাত শুনিলেই গাত বিহু বিহু লাগে। বিহুগীত যিদৰে লোক-কৃস্টিৰ এক অমূল্য সম্পদ। ঠিক সেইদৰে বিহুগীতত ঢোলৰ উপযোগিতা বহুল। বিহুগীতত কোৱা হয়- "ঢোলটি বাবৰে তিনিটি আঙুলি\nমাজৰে আঙুলি লৰে\nততেকে জেউতি চৰে ।"\nঢোল পুৰুষৰ জেউতি চৰোৱা অসমীয়া আপুৰুগীয়া সম্পদ। বিহুৱতীৰ ঢোলৰ শুনিলে যঁতৰ ভাঙিবৰ মন যায়। ঢোলৰ ছেৱে নাচনীৰ গাত দেওধ্ৱনি তোলে।\n"ঢোলৰ ছেৱে ধৰি বাবি ঐ ঢুলীয়া\nঢোলৰ ছেৱে ধৰি বাবি;\nখৰকৈ নেবাবি উদাকৈ নেবাবি\nনাচনীৰ ছেৱতে বাবি।"\nচ'তমহীয়া বিহুঢোলৰ চাপৰত গা উঠিলে ন বোৱাৰীয়েও যেন পানীঘাটত লুকাই-চুৰকৈ এপাক মাৰে! "ঢোল বজাইহে যেনেকৈ, নেনাচিনো থাকো কেনকৈ?" ঢোলৰ ছেৱে ছেৱে বিহু নাচিলে হেনো মূৰফুৰণি ভাগে ।\n"ঢোলৰ মাতে বলিয়া কৰে সমনীয়া\nঢোলৰ মাতে বলিয়া কৰে,\nঢোলৰ মাতে শুনি ৰ'বকে নোৱাৰো\nহাতৰ কাম বন সৰি পৰে।"\nবিহুগীতৰ এক এৰাব নোৱাৰা অবিচ্ছেদ্য বাদ্য হৈছে ঢোল। ঢোলৰ চাপৰ শুনিলেই ল'ৰাৰ পৰা বুঢ়া-মেথালৈ সকলোৱে এপাক নাচি উঠে।\n"ঢোলত চাপৰ মাৰি ঢুলিয়া ওলালে\nপেঁপাইও টিহিটি কৰে,\nঢোল পেঁপাৰ মাত শুনি ৰ'বকে নোৱাৰো\nদেহা মন কেনেবা কৰে।"\nবিহুগীতৰ লগত ঢোলৰ মধুৰ সম্পৰ্ক\nবিহুগীতৰ লগত আছে ঢোলৰ এৰাব নোৱাৰা এক মধুৰ সম্পৰ্ক। অসমীয়া বাপতিসাহোন বিহুৰ প্ৰাকক্ষণত ঢোলৰ গুমগুমনিয়ে সোণৰ অসমখনি কঁপাই ৰাখে। ঢোলটি কান্ধত লৈ ঢুলীয়াই গাই উঠে-\n"ঢোলেবাই ঢুলিয়া গাত নাই চুৰিয়া\nগেলামাছ পাত দি খাই,\nবুকু ফিন্দাই ঢুলিয়া ঢোলত চাপৰ মাৰে\nমোৰ মান ঢুলিয়াই নাই।"\nমূলতঃ ঢোলক বিহুগীতৰ পৰা আতৰ কৰিলে বিহুগীত বিহুগীতহৈ নাথাকিব। ঢোল বিহুগীতৰ প্ৰাণে প্রাণে আছে । ঢোল যেতিয়া দূৰণিৰ ক'ৰবাৰ পৰা ভাহি আহে ঢোলৰ মাত, ৰাই-জাই কৰা মনে কয়,"এৰা, বিহু আহিল" আৰু মুখেৰে ওলাই আহে বিহুগীতৰ কলি।\n"স্ৱৰ্গদেউ ওলালে বাটচ'ৰা মুখলৈ\nদুলীয়াই পাতিলে দোলা,\nকাণত জিলিকিলে নৰা ঐ জাঙেফাই\nগাতে গোমেচেঙৰ চোলা।"\nঢোল, বিহুৰ বিহুগীতৰ বিশেষত্ব\nঢোল, বিহুৰ বিহুগীতৰ বিশেষত্ব। এয়া আমাৰ সংস্কৃতি । ঢোল, পেঁপা, গগনাৰ শব্দই মুখৰ কৰি তোলে অসমী আইৰ শীতল বুকু; কঁপাই তোলে আকাশ বতাহ। বিহুৰ ৰমনীয় অনুভূতি বৈ যায় অসমৰ সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ বুকুৰে। ইজনে সিজনৰ সাংস্কৃতিক অনুভূতিক শ্ৰদ্ধা জনাই একেলগে ব'হাগৰ বতৰত ঢোলত চাপৰ দিয়ে আৰু গায়-\n"বিহুৰ বিৰিণা পাতে সমনীয়া\nবিহুৰে বিৰিণা পাত,\nবিহু থাকে মানে বিহুকে বিনাবা\nবিহু গ'লে বিনাবা কাক?"\nলেখক : চিন্ময়ী দাস\nউৎস : জোনাকীৰ বাটেৰে(ই-আলোচনী)


আপুনি বুঢ়া হোৱাত পলম কৰি দিব নেকি খোজে নেকি? — Vikaspedia\nনে একেবাৰ বুঢ়া নোহোৱাকৈয়ে থাকিব খোজে?\nআমি যে বুঢ়া হওঁ আৰু মৰোঁ সেইটো এটা দৰকাৰী কথাও। অকল নতুন প্রজন্মৰ চাল-চলন, কথা-বতৰা, আচাৰ-ব্যৱহাৰ দেখি অতিষ্ঠ হৈ পৰা বাবেই আমাৰ নাটক সামৰাৰ প্রয়োজন নহয়, মানুহৰ (আৰু অন্য জীৱৰো) জীৱন শেষ হোৱাটো বিৱৰ্তনৰ ফালৰ পৰাও প্রয়োজনীয়।\nআমাৰ বয়োবৃদ্ধি আৰু মৃত্যু যে এৰাব নোৱৰা কথা সেই বিষয়ে বিৱৰ্তন বিষয়ৰ তাত্বিকসকলে এতিয়া ভালদৰে বুজি পাইছে। তেওঁলোকৰ মতে আমি বুঢ়া হোৱা আৰু মৰাৰ তিনিটা প্রধান কাৰণ আছে। সেইবোৰ হ’ল—\n(১) ভাল বস্তু বাছোতে অহা দুর্বলতা: এই ধাৰণাটো প্রথম আগবঢ়োৱা হৈছিল ১৯৫০ৰ দশকটোতে। এই তত্ত্ব মতে প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচন ডেকা মানুহৰ ক্ষেত্ৰত অধিক কার্যদক্ষ। আমাৰ দেহত কোষ বিভাজনৰ ভুল-ত্রুটি বা উৎপৰিৱৰ্তনৰ (mutations) ফলত হোৱা অনিষ্টকাৰী কোষবোৰ দেহৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া কামটোত ডেকা শৰীৰ এটা যিমান ভাল, বুঢ়া শৰীৰ এটা সিমান ভাল নহয়। তাৰ ফলত এনে কোষবোৰে বুঢ়া শৰীৰটোৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ ধৰে।\n(২) একে দেহকোষৰে বেলেগ বেলেগ আচৰণ: শৰীৰৰ কোষ বিভাজনৰ সময়ত উৎপন্ন হোৱা নতুন গুণবিশিষ্ট কোষ কিছুমানে কম বয়সীয়া শৰীৰটোৰ উপকাৰ কৰিলেও, বয়সীয়া শৰীৰটোত অপকাৰহে কৰে। ফলত বুঢ়া হৈ অহাৰ লগে লগে জীৱনটোৰ অৱক্ষয়ো ঘটি গৈ থাকে।\n(৩) নতুন প্রজন্মৰ প্ৰতি প্রীতি: জীৱবোৰৰ শৰীৰত সীমিত পৰিমাণৰ হে শক্তি থকা বাবে পুৰণা শৰীৰ এটা মেৰামত কৰি থকাতকৈ নতুন প্রজন্মৰ জননৰ ওপৰতহে অধিক গুৰুত্ব (প্রাকৃতিকভাৱে) আহি পৰে। নতুন প্রজন্মৰ ফালে সম্পদ খৰচ কৰাৰ বা জমা কৰাৰ এই প্ৰবৃত্তিৰ বাবে পুৰণি দেহবোৰ উৱলি যাবলৈ ধৰে।\nঅমৰ হোৱাৰ অসুবিধা-\nকিন্তু সকলো জানি-শুনিও আপুনি অমৰ হ’ব খোজে নেকি ?\nসেইটো পিছে বৰ সুবিধাজনক কথা বুলিব নোৱাৰি। ভালদৰে কথাবোৰ গমি-পিটি চালে আপুনি "খাবহে ' খুজিব যেন লাগে। সেইবাবে অমৰ হোৱাৰ বৰ মাগিব খুজিছে যদি অলপ সাৱধান হওক। সদায় বা সুদীর্ঘদিন জীয়াই থাকিলে আপুনি যে অকল পৰিয়াল-পৰিজন, বন্ধু-বান্ধৱবিহীন জীৱন এটাহে কটাব লাগিব সেইটো নহয়, তাৰ লগতে আপুনি বাঢ়ি অহা বয়সৰ সমস্ত অসুবিধাৰো সন্মুখীন হ’ব লাগিব। ছাল শোটোৰা-শোটোৰ দিয়া বা গালে-মুখে বয়স নামৰ অসুৰ এটাই দিয়া আঁচোৰবোৰৰ কথাতে থাকিবই, তাৰ উপৰি আপোনাৰ শৰীৰ-মনত তেতিয়া বয়সৰ লগত অহা বহুতো ৰোগেও বাহ ল’ব।\nযিমানে বয়স হ'ব, সিমানেই আপোনাক কেন্সাৰ, হাৰ্টৰ অসুখ, এলঝেইমাৰৰ ৰোগ (সেই যে কথাবোৰ পাহৰি যোৱা আৰু মানুহক চিনি নোপোৱা হোৱা ৰোগ), আৰু অন্য বয়সৰ ৰোগে পীড়া কৰিবলৈ ধৰাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি গৈ থাকিব। ইতিমধ্যে আমাৰ অসংক্রম্যতা তন্ত্ৰ দুর্বল হৈ অহা বাবে নানা সংক্রমণে আমাক আক্রমণ কৰিব। কাক বাৰু তেনে এক হাজাৰ হাজাৰ বছৰীয়া জীৱন লাগে?\nকিন্তু আপুনি যদি বৰ দীঘলীয়া জীৱন এটাও পালে আৰু শেষলৈকে সি স্বাস্থ্যৱান জীৱনো হৈ থাকিল। তেনে জীৱন বহুতকে লাগিব পাৰে। বিজ্ঞানীসকলে এনে জীৱনৰ বাবে দীৰ্ঘকালজুৰি চেষ্টা চলাই আহিছিল। এতিয়া তেওঁলোকে যেন তাৰ সন্ধান পাইছে।\nএই আবিষ্কাৰৰ পিছত এতিয়া এনে লোভনীয় সম্ভাবনা দেখা গৈছে যে আমি যেন বয়সৰ লগত জড়িত সকলো ৰোগকে একেটা টিলিকতে উৰুৱাই দিব পাৰিম। আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্নিয়াৰ নভেটোৰ বাক ইনষ্টিটিউট অৱ ৰিছাৰ্চ অন এজিঙৰ গৱেষিকা জুডিথ কেম্পিছিয়ে (Judith campisi) কৈছে— ‘সেইটোৱেই সপোন আছিল। ই চিকিৎসা বিজ্ঞান চলোৱাৰ প্রক্রিয়াটোকে সলাই দিব যেন লাগি গৈছে’। এতিয়া এনে দেখা গৈছে যে হৃদপিণ্ডৰ ৰোগ, কেন্সাৰ বা পাহৰণিৰ ৰোগৰ বাবে বেলেগ বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকৰ চিকিৎসা লোৱাৰ সলনি সোনকালেই এদিন ৰোগীয়ে একেজন মাত্র চিকিৎসকক দেখুৱাই এক সামগ্রিক চিকিৎসা ল’ব পাৰিব। আৰু চিকিৎসাই বা কিয় ল’ব লাগে, তেনে এক সামগ্রিক তন্ত্ৰৰে একেজন চিকিৎসকে মানুহজনক ৰোগে আক্রমণ কৰাৰ বিৰুদ্ধে প্রতিষেধক ব্যৱস্থাই দিব পাৰিব।\nকিন্তু এইবোৰ কথাৰ দাৰ্শনিক আৰু ব্যৱহাৰিক দিশো আছে। বয়োবৃদ্ধি কথাটো ৰোগ বুলি বিবেচনা কৰিব লাগেনে, আৰু তাক ঔষধ আৰু চিকিৎসাৰে নোহোৱা কৰি দিয়াৰ কথা ভাবিব লাগেনে? আমি যদি আমাৰ সু-স্বাস্থ্যৰ কালছোৱা বঢ়াই দিব পাৰোঁ, তেনেহ’লে আমি দীৰ্ঘদিন জীয়ায়ো থাকিম নেকি? তাৰ ফলত ব্যক্তি আৰু সমাজৰ ওপৰত কেনে ধৰণৰ প্ৰভাৱ পৰিব? আৰু তেনে সু-স্বাস্থ্যৰ পিছত আমাৰ এদিন কিহৰ বাবে মৃত্যু হ’ব ? নে দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱাৰ বাহিৰে মৃত্যু হোৱাৰ কোনো কাৰণেই নাথাকিব?\nকোষৰ বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থা-\nএনে অসম্ভৱ যেন লগা অমৰত্ব বা প্রায়-অমৰত্বৰ বাবে মূল চাবিকাঠী হ'ল পুৰণা, ভাগি-ছিগি যোৱা কোষবোৰক লক্ষ্য কৰি লোৱাটো। আমাৰ নতুন অংগবোৰত আগৰ বিনষ্ট হোৱা চুবুৰীয়া কোষবোৰৰ ঠাইত বিভাজিত হোৱা নতুন কোষ ভৰি থাকে। কিন্তু প্রত্যেকটো কোষ মাত্ৰ কেইবাৰমানহে বিভাজিত হয়। তাৰ পিছত সেই কোষবোৰ মৰি নগৈ এক বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থা (Seinescence) প্রাপ্ত হ’ব পাৰে। তেতিয়া সেইবোৰ ডাঙৰ আৰু আগতকৈ চেপেটা হৈ পৰে আৰু সিহঁতৰ ভিতৰত ৰাসায়নিক পৰিৱর্তন হয়। কোষবোৰৰ বিপাকৰ সময়ত মুক্ত হোৱা প্ৰতিক্ৰিয়াশীল ৰসায়নযুক্ত মূলকৰ দ্বাৰা (Free radicals) বিনষ্ট কোষবোৰৰো সেই একে অৱস্থাই হয়। গৱেষিকা কেম্পিছিৰ মতে আমাৰ বয়স হৈ অহাৰ লগে লগে এনে বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থাপ্রাপ্ত কোষ শৰীৰটোত গোট খাবলৈ আৰম্ভ কৰে। "আমি চোৱা প্রত্যেক অংগতে আমি এই কোষবোৰ দেখা পাইছো।"\nকেইবছৰমান আগলৈকে গৱেষকসকলে এই কোষবোৰেনো কি কাম কৰে সেই বিষয়ে বিশেষ একো জনা নাছিল। এতিয়া তেওঁলোক নিশ্চিত হৈছে যে এই কোষবোৰে আমাৰ বয়োবৃদ্ধিত বিশেষ ভূমিকা গ্রহণ কৰে।\nএই বিশেষ বৃদ্ধিাৱস্থাপ্রাপ্ত কোষবোৰ বিভাজিত হ’ব নোৱাৰে যদিও সিহঁতে কিন্তু প্ৰচুৰ পৰিমাণে প্ৰ’টিন আৰু অন্য ৰসায়ন বাহিৰ উলিয়াই দিয়ে। এইবোৰে দেহৰ নানা ঠাই ফুলাই দিয়ে। সেইটো হ’ল শৰীৰ ৰোগৰোধী তন্ত্ৰ বা অসংক্ৰম্যতা তন্ত্ৰৰ সঁহাৰি। এই কামত স্বাস্থ্যৱান কোষো বিনষ্ট হয়।\nআমাৰ বয়স হৈ অহাৰ লগে লগে এনে বিশেষ বৃদ্ধৱস্থাপ্রাপ্ত কোষৰ সংখ্যা বাঢ়ি আহে। ফলত আমাৰ শৰীৰত স্ফীতি আৰু পোৰণ হোৱাটো এক সদায় হৈ থকা বা সদায় চলি থকা ৰোগ হৈ পৰে। বয়সৰ লগত সম্বন্ধ থকা প্রায় সকলো ৰোগৰে স্ফীতি আৰু পোৰণি লগৰীয়া যদিও, এতিয়া গৱেষকসকলে এই স্ফীতি আক পোৰণৰ গ্ল’ক’মা, মাংসপেশী নষ্ট হৈ যোৱা আৰু কেটাৰেক্টৰ লগতো সম্পর্ক বিচাৰি পাইছে। আনকি এলঝেইমাৰৰ ৰোগ, পাৰ্কিনছনৰ ৰোগ, অষ্টিঅ'প'ৰ'ছিছ, আৰ্থ্ৰাইটিছ, হৃদযন্ত্র বিকল হোৱা, উচ্চ ৰক্তচাপ, কেন্সাৰ আৰু হাঁওফাও, যকৃৎ, বৃক্ক আৰু ছালৰ ৰোগৰ লগতো স্ফীতি আৰু প্রদাহৰ সম্বন্ধ, বা তাৰ মূলতে থকা বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থাপ্রাপ্ত কোষৰ প্রভাৱ বিচাৰি পাইছে।\nসকলো অনৰ্থৰ মূল যদি এই বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থাপ্রাপ্ত কোষবোৰেই, তেনেহ’লে আমি সিহঁতৰ পৰা নিস্তাৰ বাবে বা সিহঁতক শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিব বা নষ্ট কৰি পেলাব নোৱাৰোঁ নেকি? আমেৰিকাৰ (Darren Baker) ঠিক সেই কামটো কৰিবলৈয়ে আগবাঢ়িছে। তেওঁ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে নিগনিৰ কোষবোৰ এনে ধৰণে বিশেষ কৰি বা ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰি লৈছে যে সেই বিশেষ বৃদ্ধাস্থাপ্রাপ্ত কোষবোৰত একোটা চিনাক্তকৰণ চিন পৰিছে আৰু তাৰ ফলত সেই কোষবোৰ ধ্বংস কৰি পেলাব পৰা হৈছে। এই কামৰ কাৰণে নির্দিষ্ট কোষ ধ্বংসকাৰী ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।\nমানুহৰ বয়োবৃদ্ধিৰ গতিৰোধক-\nগৱেষক দলটোৱে সেই নিগনিবোৰক তিনি সপ্তাহ বয়সৰ পৰা সেই ঔষধবোৰ দি দেখিছে যে সিহঁতৰ পিঠিত হোৱা কুঁজ আৰু চকুৰ কেটাৰেক্ট নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰি। তদুপৰি সেই নিগনিবোৰ একে বয়সৰ অন্য নিগনিৰ তুলনাত কম বয়সীয়া যেন দেখা হৈ আছিল। সিহঁতৰ শৰীৰ অধিক বলিষ্ঠ যেন দেখা গৈছিল আৰু সিহঁতৰ ছাল টনটনীয়া, আৰু শোটেৰা-শোটোৰ নিদিয়া আছিল।\nবেকাৰৰ গৱেষক গোটটোৱে আনকি এইটোও লক্ষ্য কৰিলে যে ইতিমধ্যে বয়োবৃদ্ধিৰ লক্ষণ দেখুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰা নিগনিৰ ক্ষেত্ৰতো এনে ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰি ভাল ফল দেখা গৈছে।\nকিন্তু নিগনিৰ ক্ষেত্ৰত বয়োবৃদ্ধি মন্থৰ কৰি তোলাটো এটা কথা আৰু মানুহৰ ক্ষেত্রত বয়োবৃদ্ধি মন্থৰ কৰা বা একেবাৰে নোহোৱা কৰাটো আন এটা কথা। নিগনিৰ ক্ষেত্ৰত সিহঁতৰ বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থাপ্ৰাপ্ত কোষবোৰত চিনাক্তকৰণৰ চিহ্ন দিবৰ বাবে সিহঁতক ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰি সাল-সলনি কৰি লোৱা হৈছিল। মানুহক তেনেদৰে ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰি ল’ব নোৱাৰি।\nতেনেহ’লে অন্য কিবা উপায়ে মানুহৰ বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থাপ্রাপ্ত কোষবোৰ পুনৰ বিভাজনক্ষম কৰি ল’ব পৰা যায় নেকি ? সেই কামো এতিয়ালৈকে সম্ভৱ হৈ উঠা নাই।\nএতিয়ালৈকে বিজ্ঞানীসকলে এই কথাহে জানে যে বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থা কোষবোৰ আকৌ আগৰ দৰে বিভাজনক্ষম কৰি তুলিব নোৱাৰি। কোষৰ এই বিশেষ বৃদ্ধাৱস্থা পুনৰ ঘূৰাই নিব নোৱাৰা বা অপৰিৱৰ্তনীয় অৱস্থা।\nতেনেহ’লে আমাৰ বৃদ্ধাৱস্থা ৰোধ কৰিব বা ঘূৰাই নিব পৰাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই নেকি? বিজ্ঞানীসকলে এতিয়া তাৰ কিছু সম্ভাৱনা দেখা পাইছে।\nসেই কথা জানিবৰ বাবে আপুনি আৰু দুসপ্তাহ ৰ’ব লাগিব। কোনো কথা নাই, বিজ্ঞানীসকলে আপোনাৰ সেই দুসপ্তাহৰ বয়োবৃদ্ধিও ঘূৰাই দিব পাৰিবই যেন লাগে।


31NHৰ ওপৰেৰে বাগৰিছে পানী ! ভূটানৰ পৰা নামি অহা ঢলে সৃষ্টি কৰিছে জলপ্ৰলয়ৰ..– News18 assam\n31NHৰ ওপৰেৰে বাগৰিছে পানী ! ভূটানৰ পৰা নামি অহা ঢলে বঙাইগাঁৱত সৃষ্টি কৰিছে জলপ্ৰলয়ৰ...\nবঙাইগাঁৱত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰে বাগৰিছে আই নৈৰ বাঢ়নী পানী ৷ কেইবাঠাইটো ৰাইজে শ্ৰমদানৰে মথাউৰি ৰক্ষাৰ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছে।\nLast Updated : August 14, 2021, 16:57 IST\nভূটানৰ পৰা নামি অহা ঢলে বঙাইগাঁৱত জলপ্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰিছে ৷ সিদলসতীত আই নৈৰ বাঢ়নী পানীয়ে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ ওপৰৰে বাগৰি যোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ সম্প্ৰতি ৰাখালডুবিৰ পৰা টুলুঙীয়া সংযোগী পথছোৱাৰে বিপদজ্জনকভাৱে যান বাহন চলাচল কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে । প্ৰশাসনে বানপানীৰ কবলত পৰা এই পথটোৰে গধুৰ যান বাহনৰ চলাচলত বাধা আৰোপ কৰিছে ৷\nইফালে, আই নৈৰ বাঢ়নী পানীয়ে বহু ঠাইত মথাউৰিলৈ সংকট কঢ়িয়াই আনিছে ৷ বিশেষকৈ হুৰামাৰা , জাৰাগুৰী আদিকে কৰি কেইবাঠাইত বানপানীয়ে মথাউৰি ছিঙি নিয়াৰ উপক্ৰম হৈছে ৷ স্থানীয় ৰাইজে বালিৰ বস্তা আদি পেলাই মথাউৰি ৰক্ষাৰ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ আই নৈৰ জলপৃষ্ঠ ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাই গৈ থকাৰ ফলত জিলাখনৰ বান পৰিস্থিতি অধিক অৱনতি ঘটাৰ আশংকা কৰা হৈছে ৷ ইফালে , জিলাখনৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বহু লোক জলবন্দী হৈ পৰিছে । বানপানীত আৱদ্ধ হৈ পৰা লোকসকলক এনডিআৰএফ বাহিনীয়ে উদ্ধাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিছে ৷ জিলাখনৰ শতাধিক গাঁও বানপানীৰ কবলত পৰাৰ ফলত নিৰাপদ স্থান বিচাৰি বানাক্ৰান্তই হাহাকাৰ কৰিব লগীয়া হৈছে ৷\nFirst published: August 14, 2021, 16:57 IST\n''আগন্তুক দিনত মহিলাই দখল কৰিব মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসন''- তেজপুৰত আঙুৰলতা ডেকাই ক'লে\nAssam State Highest Civilian Awards : প্ৰথম বাৰৰ বাবে প্ৰদান কৰা হ'ব ৰাজ্যৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা, ৰতন টাটালৈ প্ৰথম সৰ্বোচ্চ বঁটা 'অসম বৈভৱ'\nVinod Dua: দেশৰ বিশিষ্ট সাংবাদিক বিনোদ দুৱাৰ মৃত্যু


দিখৌত নৌ সেনাক বিব্ৰত কৰি দুৰ্ভগীয়া গাড়ীখনৰ অৱস্থান নিৰ্ধাৰণ ২টুকুৰা চুম্বকৰ!\nগুৱাহাটী , September 5, 2018 11:30 pm\nউদ্ধাৰ হোৱা গাড়ীখন\nভাৰতীয় নে’ভিৰ চ’নাৰ (SONAR/ Sound Navigation And Ranging) প্ৰযুক্তিক বিব্ৰত কৰি দুৰ্ভগীয়া হৰেন বৰাৰ ডুব যোৱা গাড়ীখনৰ সন্ধান উলিয়াই উৎকণ্ঠিত অসমবাসীক সকাহ দিলে ডিব্ৰুগড়স্থিত ব্যৱসায়ী প্ৰতিষ্ঠানৰ দুটুকুৰা উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন চুম্বকে।\nযোৱা ১ ছেপ্তেম্বৰৰ সন্ধিয়া ৬ বজাৰ পৰা শিৱসাগৰ জিলাৰ ন দিছিয়ালত দিখৌ নৈত সন্ধানহীন হৈ আছিল হৰেন বৰাৰ পৰিয়ালটো।\nউদ্ধাৰ অভিযানত এচ ডি আৰ এফ আৰু এন ডি আৰ এফ দল বিফল হোৱাৰ পিছত ৱিশাখাপট্টনমৰ পৰা বিমানযোগে অনা হৈছিল নৌ সেনাৰ ৮জনীয়া এদল ডুবাৰু।\nদিখৌত গাড়ীখনৰ কোনো সন্ধান নোপোৱা নে’ভিৰ দলটোৱে ঘটনাথলীৰ ৩.৫ কি.মি. এলেকাৰ ভিতৰত গাড়ীখন আনকি নাই বুলিয়ে ঘোষণা কৰি দিলে।\nকিন্তু অসমৰ অগ্নি নিৰ্বাপন আৰু জৰুৰী সেৱাৰ বিষয়াই দুৰ্ভগীয়া গাড়ীখন বিচাৰি উলিয়াবলৈ বিকল্প চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিলে।\nবিভাগটোৰ মাণ্ডলিক বিষয়া আৰ চি ভগতে নৰ্থ ইষ্ট নাও-ক জনাই যে মঙলবাৰে সন্ধিয়া তেওঁলোকে শক্তিশালী চুম্বক বিচাৰি অসম ডনবস্ক’ য়ুনিভাৰ্ছিটিৰ সহযোগী অধ্যাপক ড০ বিক্ৰমজিৎ কাকতীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে।\nএন এফ ৰে’লৱে’ত অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা থকা ড০ কাকতীয়ে বিষয়াসকলক লগে লগে ডিব্ৰুগড়ৰ অসম মেগনেট কোম্পানিৰ মালিক অশোক গাড়দিয়াৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিলে।\nঅসম মেগনেট কোম্পানিৰ মালিক অশোক গাড়দিয়া (ক’লা চোলা পৰিহিতজন)। ফট’ নৰ্থ ইষ্ট নাও।\nগাড়দিয়াই বদান্যতাৰে মঙলবাৰে সন্ধিয়াই অসম অগ্নিনিৰ্বাপন আৰু জৰুৰী সেৱাৰ হাতত তুলি দিলে দুটুকুৰা উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন চুম্বক- তাৰে এটুকুৰা আয়তাকৃতিৰ আৰু আনটুকুৰা ডিম্বাকৃতিৰ। প্ৰতিটুকুৰাৰ ওজন আছিল প্ৰায় ৩ কি.গ্ৰা.।\n‘আমি যিহেতু ঔদ্যোগিক কামৰ বাবে চুম্বক তৈয়াৰ কৰো, সেয়ে মই ভাবিলো এই দুটুকুৰাই অভিযানটোৰ বাবে যথেষ্ট হ’ব,’ নৰ্থ ইষ্ট নাও-ক ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা জনালে গাড়দিয়াই।\nসেই চুম্বক দুটুকুৰাৰ সহায়তে বুধবাৰে পুৱা পুনৰ উদ্ধাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিলে অভিযানকাৰী দলে।\nআৰু মাত্ৰ এঘণ্টাতকৈয়ো কম সময়তে দিখৌৰ ৩০ ফুট তলৰ বোকাত পোত খাই থকা অৱস্থাত সন্ধান পালে দুৰ্ভগীয়া বাহনখনৰ।\nলগে লগে এচ ডি আৰ এফৰ ডুবাৰুৱে পানীৰ তলত গৈ নিশ্চিত কৰিলে ঠিকেই সন্ধান দিছে চুম্বক দুটুকুৰাই!


Hima Das Injured: হেমষ্ট্ৰিঙৰ সমস্যাত ভুগিছে হিমা দাস, টকিঅ' অলিম্পিকলৈ যাব পাৰিবনে হিমাই? আছে আন দুই সুযোগ– News18 assam\nHima Das Injured: হেমষ্ট্ৰিঙৰ সমস্যাত ভুগিছে হিমা দাস, টকিঅ' অলিম্পিকলৈ যাব পাৰিবনে হিমাই? আছে আন দুই সুযোগ\nহিমা দাসে আঘাতৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় এথলেটিকছ মীটৰ মহিলাৰ ৪×১০০ মিটাৰৰ ফাইনেলত অংশ ল'ব নোৱাৰিলেও টকিঅ' অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জনৰ দুটা সুযোগ আছে।\nLast Updated : June 28, 2021, 16:58 IST\n"ধিং এক্সপ্ৰেছ" হিমা দাস। ভাৰতবৰ্ষৰ তাৰকা এথলীট হিমা দাসে হেমষ্ট্ৰিঙৰ সমস্যাত ভুগিছে। সম্প্ৰতি পাঞ্জাৱৰ পাটিয়ালাত চলি থকা আন্তঃৰাজ্যিক এথলেটিকছৰ মহিলাৰ ১০০ মিটাৰ দৌৰত অংশ লোৱা হিমা দাসে প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈ থাকোঁতেই পুনৰ হেমষ্ট্ৰিঙৰ সমস্যাত ভুগে। আঘাতপ্ৰাপ্ত হ'লেও ২৩ জুলাইৰ পৰা টকিঅ'ত আৰম্ভ হ'বলগীয়া অলিম্পিক গেমছত যাবলৈ এতিয়াও দুটা সুবিধা আছে হিমা দাসৰ সন্মুখত। ভাগ্যই লগ দিলে যোগ্যতা নিৰ্ণয়কাৰী খেলত নেখেলাকৈও টকিঅ' অলিম্পিকলৈ যাব পাৰে হিমা দাসে।\nআচৰিত যেন লাগিলেও এয়াই সঁচা। আঘাতপ্ৰাপ্ত হিমা দাসে মঙলবাৰৰ মহিলাৰ ৪×১০০ মিটাৰ দৌৰৰ ফাইনেলত অংশ ল'ব পাৰিবনে নাই সেই বিষয়টো পৰ্যবেক্ষণ কৰি আছে এইমছৰ জ্যেষ্ঠ চিকিৎসকৰ দলে। যদি হিমা দাসে আঘাতৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় এথলেটিকছ মীটৰ মহিলাৰ ৪×১০০ মিটাৰৰ ফাইনেলত অংশ ল'ব নোৱাৰে তথাপি নেখেলাকৈয়ে টকিঅ' অলিম্পিক গেমছলৈ যোগ্যতা অৰ্জনৰ দুটা সুযোগ আছে। প্ৰথমটো পোনপটীয়া সুযোগ হ'ল হিমা দাস, দুতি চান্দ, অৰ্চনা সুচেন্দ্ৰান, ধনলক্ষ্মী, হিমাশ্ৰী ৰয় আৰু ধনেশ্বৰী মুঠ ছয়গৰাকী মহিলা খেলুৱৈ থকা ৰীলে দলটোৰ চাৰিগৰাকীয়ে মঙলবাৰৰ ৪×১০০ মিটাৰ ৰীলে দৌৰৰ ফাইনেলত অলিম্পিকৰ যোগ্যতা নিৰ্ণয়ৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সময় ০০:৪৩:০৫ ছেকেণ্ডত দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰিলেই হিমা দাস থকা ভাৰতীয় দলটো টকিঅ' অলিম্পিক গেমছলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব।\nআনহাতে মঙলবাৰৰ ফাইনেলত যদি প্ৰয়োজনীয় সময় স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে তেতিয়াও আন এটা সুযোগ থাকিব হিমা দাস থকা ভাৰতীয় দলৰ সন্মুখত। উল্লেখ্য যে পাটিয়ালাৰ চলিত আন্তঃৰাজ্যিক এথলেটিকছ মীটৰ মহিলাৰ ৪×১০০ মিটাৰ ৰীলে দৌৰৰ প্ৰাৰম্ভিক ৰাউণ্ডত ভাৰতীয় দলটোৱে ০০:৪৩:৫০ ছেকেণ্ড সময়েৰে ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰিছিল। হিমা দাসৰ আঘাতে ভাৰতীয় মহিলা ৰীলে দলটোক কিছু চিন্তিত কৰিছে যদিও মঙলবাৰৰ ফাইনেলত মাইক্ৰো ৪৫ ছেকেন্ড আগুৱাই অলিম্পিক গেমছলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পাৰিব বুলি আশাবাদী হৈ আছে। এই পোনপটীয়া সুযোগৰো যদি সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া বিশ্ব ৰেংকিঙত ষোল্ল নম্বৰ স্থানত থকা ভাৰতীয় দলটোৱে নাইজেৰিয়াৰ মুখলৈ চাব লাগিব। নাইজেৰিয়া দলে যদি যোগ্যতা অৰ্জনত ব্যৰ্থ হয় তেন্তে হিমা দাস থকা ৰীলে দলটোৱে টকিঅ' অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব।\nFirst published: June 28, 2021, 16:58 IST\nhima das. athleticsInjuryTokyo Olympics 2021


ৰক্ষা নাই আৰিয়ানৰ! পোহৰলৈ গোপন সত্য, সমীৰৰ বাবেই বিপদত পৰিছিল শ্বাহৰুখ… -\nHomeব্ৰেকিং নিউজৰক্ষা নাই আৰিয়ানৰ! পোহৰলৈ গোপন সত্য, সমীৰৰ বাবেই বিপদত পৰিছিল শ্বাহৰুখ…\nৰক্ষা নাই আৰিয়ানৰ! পোহৰলৈ গোপন সত্য, সমীৰৰ বাবেই বিপদত পৰিছিল শ্বাহৰুখ…\nনতুন দিল্লীঃ এটা নিশাৰ ভিতৰতে সলনি হ’ল আৰিয়ানৰ ভাগ্যদশা। আৰিয়ানক আটক কৰি শিৰোনাম দখল কৰিছিল সমীৰ ৱানখেডে। ২ অক্টোবৰত প্ৰমোদতৰীৰ ড্ৰাগছ পাৰ্টীৰ পৰা আৰিয়ানক আটক কৰা মূল নায়কজনেই আছিল সমীৰ ৱানখেডে। নাৰ্কোটিক্স কণ্ট্ৰোল ব্যুৰ’ৰ বিষয়া সমীৰ ৱানখেডে। সমীৰে মায়ানগৰীত ছদ্মবেশ ধৰিয়েই হাতেলোতে ধৰা পেলাইছিল বাদশ্বাহ পুত্ৰক। পৰৱৰ্তী সময়ৰ ঘটনাবোৰ এতিয়া সকলোৰে জ্ঞাত। কিন্তু ইয়াৰ মাজতে পোহৰলৈ আহিছে এক গোপন সত্য।\nকেবল আৰিয়ানেই নহয়,এটা দশক পূৰ্বে সমীৰৰ বাবে বিপদত পৰিছিল বলীউড কিং শ্বাহৰুখ খান। উল্লেখ্য যে, এটা দশক পূৰ্বে পৰিয়ালৰ সৈতে বিদেশৰ পৰা উভতিছিল শ্বাহৰুখ। কিন্তু বিমানবন্দৰত ভৰি থোৱাৰ লগে লগে আলৈ-আথানি হয় অভিনেতাজনৰ। বলীউডৰ ‘কিং’ক আটক কৰে আয়কৰ বিভাগে। সমীৰ তেতিয়া আয়কৰ বিভাগৰ ডেপুটী কালেক্টৰ আছিল। বিমানবন্দৰত শ্বাহৰুখক কেইবাঘণ্টা ধৰি সোধাপোছা কৰা হৈছিল। জানিবলৈ পোৱা মতে, শ্বাহৰুখ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে হ’লেণ্ড আৰু লণ্ডনৰ পৰা অতিৰিক্ত সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিছিল। তেওঁলোকে ২০ টা মোনা ভৰ্তি সামগ্ৰী লৈ আহিছিল বিদেশৰ পৰা। নিয়ম ভংগ কৰি পৰিত্ৰাণ পোৱা নাছিল শ্বাহৰুখে।\nএটা ভুলৰ বাবে ১.৫ লাখ টকাৰ জৰিমনা ভৰিবলগা হৈছিল শ্বাহৰুখে। স্মৰ্তব্য যে, এতিয়ালৈকে আৰিয়ানৰ বাবে কোনো বিশেষ ব্যৱস্থা কৰা হোৱা নাই। আন অভিযুক্তৰ দৰে নীৰৱে নিতালে কাৰাগাৰতে দিন অতিবাহিত কৰিছে বাদশ্বাহ পুত্ৰই। এক দশক পূৰ্বৰ সমীৰ আৰু এতিয়াৰ সমীৰৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য দেখিবলৈ পোৱা নাই। সলনি হৈছে মাথো স্থান আৰু কাল। যি সমীৰৰ হাতৰ পৰা খুদ শ্বাহৰুখ খানে সাৰি যোৱা নাছিল তেনেক্ষেত্ৰত আৰিয়ান কাণ্ডত নমনীয় স্থিতি গ্ৰহণ কৰাৰ সম্ভাৱনা প্ৰায় ক্ষীণ হৈ পৰিছে! শেহতীয়া তদণ্ডবোৰেই ইয়াৰ প্ৰমাণ…।\nPrevious articleকাৰাগাৰত দিন নাযায় ৰাতি নুপুৱায় আৰিয়ানৰ! উদ্বিগ্ন বলীউড বাদশ্বাহ, কি ক’লে চনু ছুডে?\nNext articleভয়ংকৰ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ, শ্বহীদ পাঁচ সেনা জোৱান, এতিয়া চলি আছে সংঘৰ্ষ


নাটকৰ কথা, শিশুনাট আৰু আমাৰ অনুভৱ... ইত্যাদি (সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনাটকো লিখোঁ বুলিয়েই মেজত বহি কাগজ কলম উলিয়াই লিখা বস্তু নহয়। নাটক কৰা বস্তু। নাটক এটা হৈ উঠা বস্তু। এটা ঘটি যোৱা ঘটনা। একোটা পৰিবেশৰ তাগিদা লাগিব, পৰিবেশৰ সৈতে নিজে সাঙোৰ খাব লাগিব, নাটকখন কোনে কৰিব কিয় কৰিব কাৰ বাবে কৰিব সেইবোৰ বুজিব লাগিব তাৰ পিছতহে নাটকখন লিখা হৈ উঠিব। আকৌ নাটক এখন এবাৰ লিখা নহয়। বাৰে বাৰে লিখা হয়। এবাৰ আগতীয়াকৈ কল্পনাৰে। তাৰ পিছত তাৰ প্ৰায়োগিক দিশবোৰ চালি জাৰি চাই স্থানিক অভ্যাস চলি থকাৰ মাজত আকৌ এবাৰ লিখা হয়। নাটকখন এবাৰ মঞ্চস্থ হোৱাৰ পিছত ভুল ত্ৰুটিবোৰ চাই মেলি এবাৰ দুনাই লিখা হয়। মোটামুটি ভাবে ইমানেই ক’লোঁ। কিন্তু পদ্ধতিটো আৰু বেছি জটিল। যিমান বাৰেই নাটক এখন মঞ্চস্থ কৰা হয়, সিমানবাৰেই নাটকখন লিখা হৈ থাকে। আৰু অলপ দাৰ্শনিক ভাবে চাবলৈ গ’লে যিমানবোৰ দৰ্শকে যিমানবাৰ নাটকখন চায় সিমানবাৰেই নাটকখন নতুনকৈ লিখা হয়। কাৰণ প্ৰতিবাৰ কৰা একেখন নাটক আচলতে বেলেগ বেলেগ নাটক। এজন মানুহে আগতে চোৱা একেখন নাটক আচলতে দ্বিতীয়বাৰ এখন সম্পূৰ্ণ বেলেগ নাটক। তেনেহ’লে এখন নাটক যদি তিনিবাৰ মঞ্চস্থ হৈছে আৰু এশ মানুহে তিনিবাৰ চাইছে তেনেহ’লে সেয়া চিধা চিধি তিনি শ তিনিখন নাটক। আৰু অলপ জটিলতালৈ যাবলৈ যদি মন আছে তেনেহ’লে মনত পেলাওক অভিনেতা সকলে দৰ্শকৰ সামগ্ৰিক সত্বাক নিজৰ মাজতে ধাৰণ কৰে। গতিকে প্ৰতিজন অভিনেতাৰ মাজতে সেই সমগ্ৰ দৰ্শকৰ সংখ্যাক পূৰণ কৰক। একেটা কথাৰে ওলোটা দিশ এটা আছে। দৰ্শকৰ ইচ্ছা অনিচ্ছা ৰুচিবোধ ‘টেষ্ট’ আদিয়েহে অভিনেতাৰ ‘শৰীৰ’টো গঢ় দিয়ে। [“As an artifact the body constructs its viewers (and their expectations), while viewers’ expectations constructabody’s contours… ” Anuradha Kapur, “Actors Prepare”, Theatre India, National School of Drama’s Theatre Journal, May 2004, Number Nine, ed. by, K S Rajendran, pp. 8-9]\nগতিকে প্ৰতিজন দৰ্শকৰ হিচাপৰ লগত অভিনেতাৰ সংখ্যাবোৰো পূৰণ কৰক। এতিয়া গোটেইবোৰ পূৰণফল যোগ কৰক- কিমান হেজাৰ হ’লগৈ কিবা হিচাপ আছে নে? নাই। এই সংখ্যা অসীম অথবা পুণঃপৌণিক।\nপোণাদাই একাংক নাটৰ তালিকাখন বিচাৰোতে মন কৰিলোঁ যে মোৰ বেছিভাগ নাটকেই আচলতে শিশু নাট। ঠিক শিশু নাটো নহয়, চেমনীয়া নাট। শিশু বা চেমনীয়া নাট বুলিয়েনো কেনেকৈ কওঁ, যি সময়ত সেইবোৰ লিখা হৈছিল সেই সময়ত নিজৰ বয়সৰ ল’ৰা ছোৱালীৰ কাৰণেই লিখিছিলোঁ বা কৰিছিলোঁ, শিশুৰ বাবে বুলি তেনেকৈ ভাবি তো কৰা নাছিলোঁ। এইখিনিতেই শিশু নাট, শিশু সাহিত্য বা শিশু চলচ্চিত্ৰ আদিবোৰ কথাক লৈ আমাৰ অসুবিধাখিনি সোমাই আছে। শিশু নাট মানে কি? আচলতে শিশু উপযোগী নাট। শিশুৱে কৰিব পৰা নাট আৰু শিশু সকলৰ বাবে উপযোগী দৰ্শণ থকা নাট। তাৰমানে শিশুক উদ্দেশ্য কৰি ডাঙৰে লিখা নাট। গতিকে পাকে প্ৰকাৰে এইবোৰত ডাঙৰৰ কথাই সোমাই থাকে- মানে এজন ডাঙৰে শিশুক যেনেকৈ চাবলৈ বিচাৰে সেইখিনি। শিশুৰ মনস্তত্ব সেইবোৰত খুব কমেই হে থাকে।\nআমাৰ সমাজত নাৰী যেনেকৈ সংখ্যালঘূ, শিশুও তেনেকৈ সংখ্যালঘূ। জাতিগত সংখ্যালঘূ বা ধৰ্মীয় সংখ্যালঘূ সম্পৰ্কেতো আমি মাজে সময়ে কথা পাতোৱেই শিশু সংখ্যালঘূ সম্পৰ্কে কথাতো নাপাতোৱেই, আনকি নাজানোও যে তেওঁলোক সংখ্যালঘূ। মন কৰিবলগীয়া যে সংখ্যালঘূ কথাষাৰ সংখ্যাসূচক বিচাৰ বা নিৰ্ধাৰণ নহয়। এইখিনিতে গিলচ্ডিল্যুজে “কাফকাঃ টুৱাৰ্ডছ এ মাইনৰ লিটাৰেচাৰ” গ্ৰন্থত মাইনৰিটি সম্পৰ্কে লিখা কথাখিনি প্ৰণিধানযোগ্য। সংখ্যালঘূ বা মাইনৰিটি কথাষাৰৰ লগত যে সংখ্যাৰ কথাটো নাখাটে সেয়া বুজাবলৈ গৈয়েই তেওঁ ক’লে যে পুৰুষ খাটাংকৈয়ে সংখ্যাগৰিষ্ট বা মেজৰিটি, লাগিলে মহ, শিশু, নাৰী, কৃষ্ণবৰ্ণ, কৃষক, সমকামী আদিবোৰৰ তুলনাত সংখ্যাত তেওলোক তাকৰীয়াই নহওক কিয়। [ “it is obvious that ‘man’ holds the majority, even if he is less numerous than mosquitoes, children, women, blacks, peasants, homosexuals, etc. … Majority assumesastate of power and domination, not the other way around”. (Gilles Deleuze and Félix Guattari, Kafka: TowardsaMinor Literature (1975)]\nবাচৰ ছিটৰ পৰা শিশুক উঠাই দিয়া হয়, সভা সমিতিত আগশাৰীৰ আসন শিশুৱে নাপায়, ঘৰতো পৰতো কোনো সিদ্ধান্ত ল’বৰ পৰত শিশুৰ মতামত গ্ৰাহ্য নহয়। শিশুকাল সেয়েহে কাটে প্ৰচণ্ড লাঞ্ছনা গঞ্জনাৰ মাজেৰে। অপমান সহি সহি অব্যক্ত দুখভাৰ বুকুত বান্ধি লৈ শিশুমন এদিন নোহোৱা হৈ যায় ঠিক কেতিয়া কোনেও গমেই নাপায়।\nশিশুনাটৰ ক্ষেত্ৰতো একেটাই অবহেলার কাহিনী। ডাঙৰে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়ে শিশুৰ নাট কেনেকুৱা হ’ব লাগে। কেনেকুৱা হ’ব লাগে? অলিখিত বিধান অনুসৰি (ঠায়ে ঠায়ে লিখিত ৰূপো আছে) এনেকুৱা-\n২/ হাবি জংঘল নহ’লে সপোনপুৰীৰ পৰী-অপেস্বৰী থাকিব লাগিব।\n৪/ বৈচিত্ৰ্ৰৰ মাজত ঐক্য দেখুৱাই ‘মেৰা ভাৰত মহান’ বুলি কৈ দিব পাৰিলেতো কথাই নাই।\n৫/ মাত-কথাবোৰ শুনিবলৈ শুৱলা আৰু মৰম লগা হ’ব লাগিব। তাৰ বাবে অতিনাটকীয় বা চুপাৰফিচিয়েল হোৱাত আপত্তি নাই। কিন্তু কোনো কাৰণতেই ‘শিশুত্ব’ হেৰুৱাব নেলাগিব।\n৬/ গোটেই নাটকখন ছন্দিত গদ্যত হ’লে ভাল। মনত ৰাখিব অসমীয়াত ছন্দ (আচলতে মিত্ৰাক্ষৰ) এতিয়া শিশুৰ একছেটিয়া সম্পদ।\nশিশু মন বুজি পোৱাটো এটা কঠিন কাৰবাৰ। আমি নিজে যেতিয়া শিশু আছিলোঁ তেতিয়া কিন্তু আমি ডাঙৰে আমাৰ কাৰণে কৰি দিয়াখিনি বেয়া পাইছিলোঁ। আজিৰ এই গোটেই আলোচনাখিনি আচলতে এটা শিশু মনৰেই আলোচনা বুলি ধৰি ল’ব পাৰি। নাটক এখনত যে জোৰ কৰি ‘মেছেজ’ এটা দিবলৈ যোৱাটো খুব জৰুৰী কথা এটা নহয় সেয়া আমি নিজে শিশু হৈ থাকোতেই বুজি উঠিছিলোঁ। সেয়েহে নিজে নিজৰ নাটক লিখি উলিয়াইছিলোঁ। নিজে লিখিছিলোঁ বাবেই সকলো সময়তে চৰিত্ৰবোৰ নিজৰ কাণসমনীয়া আছিল। নিজৰ যেন বহুত কিবা কিবি কথা ক’বলৈ আছিল। ঠিক কি কথা আছিল নুবুজিছিলোঁ, আজিলৈকে নাই বুজা, কিন্তু কিবা যেন কথা আছিল। মই সপ্তম মানত থাকোতে আমাৰ নাটকৰ অভিনেতাবোৰ আৰু সেইমতে চৰিত্ৰবোৰো সপ্তম মানৰে আছিল। হয়তো এয়া মোৰ সীমাবদ্ধতা আছিল যে অন্য বয়সৰ অন্য ঠাইৰ চৰিত্ৰ একোটা মই কল্পনা কৰিব পৰা নাছিলোঁ। মোৰ কল্পনাশক্তি কম, এতিয়াও কম, সেয়ে এতিয়াও নেদেখা, লগ নোপোৱা চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অপাৰগ। কিন্তু সেই সূত্ৰেই এটা ভাল ঘটনা ঘটিছিল। সেয়া হ’ল আমাৰ নাটকবোৰ সাঙ্ঘাতিক ধৰণেৰে বাস্তৱ-ধৰ্মী হৈ উঠিছিল। সুৰ লগাই বা বেলেগ ধৰণেৰে নাটকীয় ভাব একোটাৰে গদ গদ হৈ সংলাপ মাতিব লগীয়া নহৈছিল। কেতিয়াও মঞ্চৰ আঁৰৰ পৰা কোনেও ‘প্ৰম্পট’ কৰিবলগীয়া নহৈছিল। লাহে লাহে নেচাৰেলিজমৰ ভক্ত হৈ উঠিছিলোঁ।\nশিশুমনৰ যন্ত্ৰণাখিনিৰ কথা কওতে আৰু এটা কথা কোৱা উচিত। শিশুৰ স্তৰ পাৰ হৈ চেমনীয়া স্তৰলৈ অহাৰ লগে লগে অৱহেলা আৰু বঞ্ছনাৰ সেই যন্ত্ৰণাই অন্য এক ৰূপ লয়। কাৰণ এইখিন সময়ত শিশু হিচাপে পোৱা এধানি দুধানি গুৰুত্বখিনিও নোহোৱা হৈ যায়। এইখিন আটাইতকৈ দিশাহাৰা কাল। চেমনীয়া নাট্যকৰ্মীৰ দুৰ্ভোগ ভুক্তভূগীৰ বাহিৰে আনে নুবুজিব। এইখিনি সময়ত তেওঁলোক শিশুচ’ৰা, শিশু-অনুষ্ঠানবোৰৰ পৰা বহিষ্কৃত। বয়সৰ দোষতে তেওঁলোকে শিশুনাট প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল’ব নোৱাৰিব। ডাঙৰৰ নাটকতো শ্ৰেষ্ঠ শিশু-শিল্পীৰ বাবে আছুটিয়াকৈ থোৱা (সংবিধানত থকা সংৰক্ষণ ব্যৱস্থাৰ দৰে) পুৰষ্কাৰটোৰ মুদা মৰিল। আনহাতে ডাঙৰৰ নাটক সমাৰোহবোৰত ভাগ ল’বলৈকো এতিয়া বহুকাল বাকী। এইখিনি সময়তে মেট্ৰিক নামেৰে জনাজাত বিপুল-দুঃস্বপ্ন-সম্ভৱা এক ৰাক্ষসী সন্মুখত ঠিয় দি থাকে। তাৰ বাবে ইমান দিনে শিশু বুলি গানৰ স্কুল, নাটকৰ কৰ্মশালা সকলোলৈ লৈ যোৱা অতি-উৎসাহী পিতৃ মাতৃবোৰেও খৰলুটি মাৰে।\n← ভাৰতত শিশু সাহিত্যৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰত জাতীয় গ্ৰন্থ ন্যাসৰ ভূমিকা (প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা)\nসাধুকথা আৰু শিশুসাহিত্য (দ্বিজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা) →\nআমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড, সমান্তৰাল বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডবোৰ বা বহুবিশ্ব : ধনজিৎ কুমাৰ শৰ্মা\nAugust 14, 2012 March 10, 2021 2\nশিশু মনৰ সুন্দৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে৷ শিশু নাটকৰ ক্ষেত্ৰত যিখিনি কথা লিখা হৈছে, শিশু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰতে সেইবোৰ খাটে৷


Asamiya Galpa-Sankalan(Vol.-III) অসমীয়া গল্প সঙ্কলন ( ৩য় খণ্ড ) সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি (PUBLICATION BOARD ASSAM) - SCIENTIA BOOK SHOP\nEdition by Homen Bargohain\nPublished by Dr. Rafiquz Zaman\nCategories: Assamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Homen Borgohain হোমেন বৰগোহাঞি, PUBLICATION BOARD ASSAM অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nTag: অসমীয়া গল্প সঙ্কলন ( ৩য় খণ্ড ) সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি\nA collection of short stories in Assamese, edition by Homen Bargohain and published by Dr. Rafiquz Zaman, IAS, Secretary, publication Board Assam, Guwahati-781021, Assam ,India.\nSecond edition : September 2007\nAsomiya Galpa Sankalan Vol. 1 অসমীয়া গল্প সঙ্কলন ( প্ৰথম খণ্ড ) সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি (PUBLICATION BOARD ASSAM) Asomiya Galpa Sankalan Vol.2অসমীয়া গল্প সঙ্কলন ( দ্বিতীয় খণ্ড ) সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি (PUBLICATION BOARD ASSAM) Asomiya Galpa Sankalan Vol – III অসমীয়া গল্প-সঙ্কলন ( তৃতীয় খণ্ড ) সম্পাদক : হোমেন বৰগোহাঞি সহকাৰী সম্পাদক : অৰিন্দম বৰকটকী প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ Shrestha Asamiya Samalosana Sahitya শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া সমালোচনা সাহিত্য সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ Srestha Asomiya Nirbacit Prabandha শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ ( প্ৰথম খণ্ড ) সম্পাদক : হোমেন বৰগোহাঞি প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ Srestha Asomiya Nirbachit Prabandha Vol-2 শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ ( দ্বিতীয় খণ্ড ) সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ Esha Bacharar Asamiya Kabita এশ বছৰৰ অসমীয়া কবিতা সম্পাদক : হোমেন বৰগোহাঞি প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ Asamiya Akhyan-Git Sangrah অসমীয়া আখ্যান-গীত সংগ্ৰহ সংকলন সম্পাদনা : ভৱপ্ৰসাদ চলিহা (PUBLICATION BOARD ASSAM) Asamat Bijnan Sarsar Dhara অসমত বিজ্ঞান চৰ্চাৰ ধাৰা সম্পাদন : পৰমানন্দ মজুমদাৰ (PUBLICATION BOARD ASSAM) Adhunik Asamiya Galpa-Sangraha আধুনিক অসমীয়া গল্প-সংগ্ৰহ সঙ্কলন আৰু সম্পাদনা : ত্ৰৈলোক্যনাথ গোস্বামী প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Swadhinata Andolon Aru Asom স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু অসম সম্পাদনা : ৰমেশ চন্দ্ৰ কলিতা (PUBLICATION BOARD ASSAM) ASAMIYA SAHITYAR BURANJI PART-VI অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী ,ষষ্ঠ খণ্ড (পৰিবৰ্ধিত সংস্কৰণ) সম্পাদক : হোমেন বৰগোহাঞি (আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা-কলা-সংস্কৃতি সংস্থা, অসম) JOURNEY OF ASSAMESE WOMEN 1836 – 1937 – DR. APARNA MAHANTA PUBLICATION : PUBLICATION BOARD ASSAM PRAKASHAR NIRBACHIT GOLPA প্ৰকাশৰ নিৰ্বাচিত গল্প সম্পাদনা : জয়ন্ত মাধৱ বৰা & মিহিৰ দেউৰী (PUBLICATION BOARD ASSAM) DR. NIRMALPRABHA BORDOLOI RACHANAVALI ( VOL. 2) ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ ৰচনাৱলী (দ্বিতীয় খণ্ড) সম্পাদনা : ড° পৰাগ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য PUBLICATION : PUBLICATION BOARD ASSAM Karbi Sahitya-Pratibhar Chaneki কাৰবি সাহিত্য-প্ৰতিভাৰ চানেকি সংকলন আৰু সম্পাদনা : হোমেন বৰগোহাঞি প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nMarua Phul মৰুৱা ফুল সম্পাদনা...\nCharai Chino Aahak চৰাই চিনো আ...


আকাশবাণী গুৱাহাটীত বাতৰি পঢ়িবলৈ মানুহ নাই! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Jul 8, 2020 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nএয়া আকাশবাণী গুৱাহাটী। আঞ্চলিক বাতৰি পঢ়িছো অৱন বৰপূজাৰীয়ে।- এটা গলগলীয়া মাত। এই মাতটো অসমৰ ৰাইজৰ বাবে আছিল চিনাকি। এটা সময়ত এনে হৈছিল, ‘এয়া আকাশবাণী’ বুলি কোৱাৰ লগে লগে কোনে বাতৰি পঢ়িছে সেয়া আৰু ক’ব লগা নহৈছিল।\nকোনো দিনেই দেখি নোপোৱা এজন মানুহ। কিন্তু তেওঁ পৰিচিত। তেওঁৰ মাত শুনিলেই কৈ দিব পাৰে কোনে পঢ়িছে বাতৰি বা কাৰ মাত সেইটো। এসময়ত ৰেডিঅ’ৰ জনপ্ৰিয়তা আছিল এনেধৰণৰ। সময় সলনি হ’ল। ৰেডিঅ’ৰ স্থান আন মাধ্যমবোৰে ল’লে। কিন্তু এতিয়াও ৰেডিঅ’ বহুতৰ বাবে জনপ্ৰিয় আৰু আদৰৰ।\nখোদ প্রধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে মনৰ কথা কয় আকাশবাণীৰ জৰিয়তে। অনুষ্ঠানবোৰ সালসলনি হ’ল। পূৰ্বৰ জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠানবোৰৰ ঠাইত এতিয়া বহু নতুন অনুষ্ঠান হ’ল। আগতে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰচাৰিত আঞ্চলিক বাতৰিটোৱেই আছিল বহু মানুহৰ বাবে খবৰৰ উৎস।\nসন্ধিয়া ৬.৪৫ বজাত আৰু নিশা ৮.৪৫ বজাত প্ৰচাৰিত হৈছিল আঞ্চলিক বাতৰি। দিনৰ ভাগত এই আঞ্চলিক বাতৰি প্ৰচাৰ হোৱাৰ পাছতেই জিলাৰ চিঠি আৰু ৰাতিৰ ভাগত কৃষকৰ এক অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল।\nসেইবোৰ এতিয়া অতীত। কিন্তু এতিয়া কেনে আছে আকাশবাণী? আকাশবাণী গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ অসমৰ সমাজ জীৱনলৈ অৰিহণা আছে। এই দুই অনুষ্ঠানৰ সৈতে অসমৰ বহুত প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি জড়িত হৈ আছিল। এসময়ত আকাশবাণী গুৱাহাটীৰে সম্প্ৰচাৰিত ‘নোপোৱাই ভাল’, আকাশবাণী ডিব্ৰুগড়ৰ সোমবৰীয়া নাট্য অনুষ্ঠান আদি অনুষ্ঠানৰ প্ৰতি দৰ্শকৰ আছিল তীব্ৰ হেঁপাহ।\nগ্ৰাম্য সমাজ জীৱনত আকাশবাণীৰ প্ৰভাৱ এনে আছিল যে, ৰেডিঅ’ অনুষ্ঠান শুনিয়েই মানুহে গম পাইছিল কিমান সময় হৈছে। বিদ্যালয়লৈ যাব লগা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে সেই অনুষ্ঠানৰ সম্প্ৰচাৰণৰ সময়ৰ সৈতে নিজৰ ৰুটিন ঠিক কৰি লৈছিল।\nগুৱাহাটীৰ আকাশবাণীৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰিত বিদ্যাৰ্থীৰ অনুষ্ঠান, সুৰৰ পাঞ্চৈ, দেওবৰীয়া নাট্য অনুষ্ঠান, অকণিৰ মেল আদি বহু অনুষ্ঠান এতিয়া নষ্টাল’জিক হৈ সজীৱ হৈ আছে সেই সময়ৰ শ্ৰোতাসকলৰ মনত। নবেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ, খগেন মহন্ত, পুৰুষোত্তম দাস, সূৰ্য দাস, মুনিন ভূঞা, দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰ, প্ৰভাত শৰ্মা আদি অনেক গুণীজন এই আকাশবাণী অনুষ্ঠানৰ সৈতেই জড়িত হৈ আছিল।\nশেহতীয়াকৈ আকাশবাণী গুৱাহাটীকলৈ কিছু কথা চৰ্চা হৈছে। বিশেষকৈ এচাম সচেতন লোকে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ আঞ্চলিক বাতৰি শুনি ব্যৰ্থিত হোৱা বুলি কাকতে পত্ৰই লিখিছে। নলবাৰীৰ পৰা এজন ব্যক্তিয়ে লিখিছে এখন সম্পাদকলৈ চিঠি। য’ত লিখিছিল- ‘পুৱা, গধূলি একেজন মানুহেই বেসুৰীয়া মাতেৰে মুল বাতৰিক প্ৰায় ভুলকৈ পঢ়া শুনি শুনি ভাব হৈছে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ ঐতিহ্য যেন ম্লান হৈ পৰিব।’\nএই সচেতন শ্ৰোতা গৰাকীয়ে আঞ্চলিক বাতৰি পঢ়োতা জনৰ কি কি শব্দ ভুল আছে সেই সন্দৰ্ভতো এই পত্ৰখনত উল্লেখ কৰিছিল। ক্ৰিয়া, মিস্ত্ৰী, সাহায্য আদি শব্দ নুফুটাকৈয়ে তেওঁ কিদৰে বাতৰি পঢ়ি আহিছে বুলি প্ৰশ্ন কৰিছে। আকাশবাণী আঞ্চলিক বাতৰিৰ অশুদ্ধ উচ্চাৰণ, ভুল বাক্য, একেখিনি বাতৰিকে পুনৰ সম্প্ৰচাৰ আদি বিসংগতিবোৰ উনুকিয়াই দিছে।\nসেই পত্ৰখনৰ পাছত আকাশবাণীৰ ভিতৰচৰাত কি চলি আছে সেই সন্দৰ্ভত অনুসন্ধান কৰা হৈছিল। জানিব পৰা মতে, আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ আঞ্চলিক বাতৰি পঢ়োতা গৰাকীয়ে ১০০ দিন ধৰি একেলেথাৰিয়ে বাতৰি পঢ়াৰ অভিলেখ গঢ়া বুলি প্ৰচাৰো চলাইছে বিভিন্ন মাধ্যমত।\nতেওঁৰ ফেচবুক পেজত থকা কিছু পুৰণি আঞ্চলিক বাতৰি শুনি এই অনুমান হ’ল যে এই শ্ৰোতাজনে কৰা অভিযোগ সম্পূৰ্ণ মিছা বুলিব নোৱাৰি। বৰ্তমান আকাশবাণী গুৱাহাটীত কেৱল দুগৰাকী স্থায়ী বাতৰি পঢ়োতা আছে। তেওঁলোক ক্ৰমে- প্ৰিয়ব্ৰত হাজৰিকা আৰু অৰুণিমা গোস্বামী।\nএসময়ত আকাশবাণীৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী সচেতন বিষয়াই স্বীকাৰ কৰিলে অধপতনে গৈছে এই আকাশবাণী। এই ঐতিহ্যপূৰ্ণ অনুষ্ঠানটোত এতিয়া নাই স্থায়ী সঞ্চালকো। দায়িত্বত থকা সঞ্চালক ৰাজীৱ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত আকাশবাণী চলি আছে যদিও আকাশবাণীক লৈ এতিয়া শ্ৰোতা সন্তুষ্ট নহয় যেনে বোধ হয়।\nএসময়ত আকাশবাণী গুৱাহাটী বা আকাশবাণীৰ জৰিয়তে অসমীয়া বাতৰি পঢ়া লিলি দাস মালিক, নেকিব আহমেদ, অৱন বৰপূজাৰী, প্ৰমোদ শইকীয়া, গুণ বৰুৱা, অৰুণ দাস আদিৰ বাতৰি শুনি মানুহ ৰৈ গৈছিল। বাতৰি পঢ়াৰ অভিজ্ঞতা সন্দৰ্ভত অৱন বৰপূজাৰীয়ে কৈছিল- ‘ইন্দিৰা গান্ধীৰ মৃত্যুৰ সময়ত এই খবৰ পঢ়াৰ সময়ত মই কেনেদৰে এই খবৰ শ্ৰোতালৈ দিম সেয়া মনৰ ভিতৰতে ঠিক কৰি লৈছিলো। এটা দুখৰ খবৰ। এই খবৰটো যাতে মই শ্ৰোতাক এনেদৰে দিব পাৰো যি খবৰ শুনি শ্ৰোতাই এফালে গভীৰ শোক আৰু আনফালে বাতৰি পঢ়োতাজনৰ উপলব্ধিক অনুভৱ কৰিব পাৰে তাৰ প্ৰতি সচেতন হ’ব লগা হৈছিল।’\nএইগৰাকী জনপ্ৰিয় আকাশবাণীৰ বাতৰি পঢ়োতাই লগতে কৈছিল- আকাশবাণীত বাতৰি পঢ়াতো সহজ কাম নহয়। মানুহে শব্দৰ মাজতে এখন ছবি দেখা পাব লাগিব। কিন্তু সেই দিন যেন এতিয়া নাই। আনকি আকাশবাণীৰে কৰ্মচাৰীয়ে ক’লে- এতিয়া বাতৰিৰ নামত কি পঢ়ে সেয়া আমি একো নাজানো। কেন্দ্ৰ সঞ্চালক আছে, বাতৰি সম্পাদক আছে। তেওঁলোকে এইবোৰ দেখিও নেদেখে।\nআকাশবাণীৰ বাতৰি সেৱাৰ সৈতে জড়িত এই সকল লোকৰ অনিহা আৰু আভ্যন্তৰীণ খাম খেয়ালিৰে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ বাতৰি বিভাগটোক এতিয়া হাঁহিৰ পাত্ৰ কৰি তুলিছে। এইখিনিতে উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজন যে, আকাশবাণী গুৱাহাটীত বাতৰি পঢ়িবৰ বাবে কেইবাজনো অস্থায়ী বাতৰি পঢ়োতাও আচে। কিন্তু এই সকল বাতৰি পঢ়োতা অভিজ্ঞ হ’লেও বা তেওঁলোকে স্থায়ী বাতৰিপঢ়োতাৰ তুলনাত ভালকৈ এই বাতৰি উপস্থাপন কৰিব পাৰিলেও সেয়া কৰিবলৈ দিয়া নহয়।\nল’বী কেন্দ্ৰিক গ্ৰাসত এতিয়া আকাশবাণী গুৱাহাটী। লকডাউনৰ সময়ত আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ অস্থায়ী কৰ্মচাৰীসকলক অনা নিয়া কামত বাহন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে যদিও পূৰ্বৰ পৰাই তেওঁলোকক কাৰ্যালয়লৈ আনিবৰ বাবে এজেঞ্চীৰ জৰিয়তেই কিছু বাহন ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। এই বাহনসমূহে সেই সকল কৰ্মচাৰীক অনা নিয়া কৰাৰ পৰিৱৰ্তে কিছু লোকে ব্যক্তিগত কামতহে ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিযোগ উঠিছে।\nআকাশবাণী গুৱাহাটীত ১০গৰাকীকৈ অস্থায়ী বাতৰি পঢ়োতা আৰু অনুবাদক আছে। প্ৰতিটো ছিফটত দুজনকৈ ব্যক্তিয়ে বাতৰি প্ৰসাত কৰাৰ দায়িত্বত নিয়োজিত হৈ থাকে। এই অস্থায়ী বাতৰি পঢ়োতা সকলৰ উপৰিও ঠিকাভিত্তিক এজন কৰ্মচাৰী আছে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ বাতৰি বিভাগত।\nউল্লেখ্য যে, আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ বৰ্তমান পুৱা ৯ বজাত দিনটোৰ প্ৰথমখন আঞ্চলিক বাতৰি সম্প্ৰচাৰ হয়। সেই আঞ্চলিক বাতৰিৰ মাজতে গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত বাতৰি কাকতসমূহৰ শিৰোনামৰ এক অনুষ্ঠানহে এই কেজুৱেল বাতৰি পঢ়োতাসকলক দায়িত্ব দিয়া হয়।\nজানিব পৰা মতে, স্থায়ী আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ বাতৰি কাকত পঢ়োতাগৰাকীয়ে ১৫-২০ মিনিট আগত আহি কেৱল তেওঁ ষ্টুডিঅ’ত সোমাই বাতৰিহে পঢ়ে। বাকী সকলোখিনি কাম কেজুৱেল বাতৰি কাকত পঢ়োতা গৰাকীয়ে সম্পাদন কৰিব লগা হয়।\nবৰ্তমান আকাশবাণী গুৱাহাটীত বাতৰি বিভাগত বাতৰি সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছে মানস প্ৰতীম শৰ্মা। পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতা থাকিলেও ৰহস্যজনকভাৱে এইগৰাকী সম্পাদকে নিয়াৰিকৈ কাম কৰিব নোৱাৰাৰো অভিযোগ উঠিছে.।\nঅৱশ্যে এগৰাকী সম্পাদক হিচাপে তেওঁৰ এই উদাসীনতা, গুৱাহাটী আকাশবাণীৰ সঞ্চালকগৰাকীৰ নিৰ্লিপ্ততাই আকাশবাণীৰ গৰিমাতহে আঘাত হানিছে। পুৱাৰ উপৰিও সন্ধিয়া ৬.৪৫ বজাত সম্প্ৰচাৰিত হয় আন এক আঞ্চলিক বাতৰি। ১৫ মিনিটৰ বাবে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা এই বাতৰিৰ লগতে নিশা ৯.২৫ বজাত ৫ মিনিটৰ বাবে অন্তিমখন আঞ্চলিক বাতৰি সম্প্ৰচাৰিত হয় আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ জৰিয়তে।\nচেন্ট্ৰেল বাতৰি হিচাপে সম্প্ৰচাৰিত হোৱা পুৱা ৭.০৫ বজাৰ বাতৰি, দুপৰীয়া ১.৪০ বজাৰ বাতৰি আৰু সন্ধিয়া ৭.০৫ বজাৰ খবৰহে এতিয়া এই কেজুৱেল বাতৰি পঢ়োতা সকলে পঢ়াৰ সুবিধা লাভ কৰে।আকাশবাণীৰ ভিতৰচৰাৰ খবৰ শুনিলে আপোনাৰ চকু কপালত উঠিব।\nআকাশবাণীৰ ভিতৰত কোনো ফটো বা ভিডিঅ’ সংগ্ৰহ কৰা নিৰাপত্তাজনীত কাৰণত বাধা আছে যদিও প্ৰিয়ব্ৰত হাজৰিকাৰ নামত থকা এটা পেজত এনে আকাশবাণীৰ খবৰ ফেচবুক লাইভ যোগে সম্প্ৰচাৰ কৰা হয়।\nনিয়ম বহিৰ্ভূতভাৱে আকাশবাণীৰ এই খবৰ সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছে নেকি বুলিও এতিয়া প্ৰশ্ন উঠিছে। কিয়নো আকাশবাণী ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ পেজত নহয়, ব্যক্তিগত পেজত এইদৰে কোনো কৰ্মচাৰীয়ে আকাশবাণী অনুষ্ঠান লাইভ সম্প্ৰচাৰ কৰাতো কিমান যুক্তিগত?\nলকডাউনৰ বাবে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ অন্তৰ্গত প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু এফএম মহাবাহু কেন্দ্ৰৰ অনুষ্ঠানো বন্ধ হৈ আছে। স্বজনপ্ৰীতিভাৱে দীৰ্ঘদিন ধৰি আকাশবাণী গুৱাহাটী চৰ্চাত থাকিলেও মুখ খুলি কোনেও একো নোকোৱাৰ বাবে সেইবোৰ এতিয়া আন্ধাৰতে ৰৈ গৈছে।\nআনকি ঘোষক হিচাপে কৰ্মৰত আকাশবাণী কৰ্মচাৰীয়ে যোৱা ৫-৬ মাহ ধৰি তেওঁলোকে মাননী পোৱা নাই। প্ৰচাৰ ভাৰতীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ কেজুৱেল কৰ্মচাৰীসকলৰ দৈনিক মাননীও দূৰদৰ্শনৰ কেজুৱেল কৰ্মচাৰীসকলৰ তুলনাত কম।\nকোনো কোনো কেজুৱেল কৰ্মচাৰীয়ে বিষয়া-কৰ্মচাৰীসকলৰ সৈতে থকা সুসম্পৰ্ক হেতু মাহত যথেষ্ট সংখ্যক ডিউটী কৰাৰ সুযোগ পাই যদিও বেছিভাগেই সেই সুযোগৰ পৰা বঞ্চিত হয়। কেজুৱেল কৰ্মচাৰীসকলৰ ডিউটী সমবিতৰণৰ ক্ষেত্ৰতো আছে যথেষ্ট আশোৱাহ।\nআকাশবাণী গুৱাহাটীত এনে ঘটনাও ঘটিছে যে কেজুৱেল এংকৰৰ বাবে হোৱা লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্নকাকত ফাদিল হোৱা ঘটনাৰ এই বিষয়টো গাপ দিবলৈ সেই পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱা সকলোকে কেজুৱেল ঘোষক হিচাপে স্বীকাৰ কৰি ল’ব লগা হৈছে।\nইফালে, দিল্লীৰ পৰা সম্প্ৰচাৰ হোৱাৰ পূৰ্বেই আকাশবাণীৰ জৰিয়তে সম্প্ৰচাৰ হৈছিল যদিও দিল্লীৰ পৰা সম্প্ৰচাৰিত সেই খবৰ বন্ধ হোৱাৰ পাছত তাত নিয়োজিত অসমীয়া বাতৰি বিভাগৰ কৰ্মচাৰীসকলক গুৱাহাটীলৈ লৈ অহাত এতিয়া তেওঁলোকেই আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ স্থায়ী বাতৰি পৰিৱেশক হৈ পৰিছে।\nঅসমৰ ৰাইজৰ আৱেগ, অনুভূতি, সাহিত্য-সংস্কৃতি আদিলৈ প্ৰভূত বৰঙণি আগবঢ়োৱা আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ এনে দুৰাৱস্থাই সাধাৰণ শ্ৰোতাৰ অন্তৰো চুই গৈছে। কিন্তু সেইবোৰ দেখিও দেখা নাই আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ সঞ্চালক তথা উচ্চপদস্থ বিষয়াসকলে। কিন্তু ৰাইজে কৈছে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ বাতৰি এতিয়া আগৰ দৰে হৈ থকা নাই।\nকোৰোনা সংক্ৰমণ নহয়, তাতোকৈ ভয়ানক খবৰ আহিল…


মুছলমানৰ দীঘল দাঢ়ি কাটিবলৈ নিৰ্দেশ এখন আৰক্ষী থানাত; কিন্তু ক'ত ?\nমুছলমানৰ দীঘল দাঢ়ি কাটিবলৈ নিৰ্দেশ এখন আৰক্ষী থানাত; কিন্তু ক’ত ?\nএই সিদ্ধান্তৰ পিছতেই স্থানীয় মুছলমান সমাজৰ মাজত এক অৰাজকতাই দেখা দিছে। অলবৰৰ মুছলমান সমাজৰ নেতা শ্বেৰ মহম্মদে এই নিৰ্দেশনা মুছলমানৰ প্ৰতি ঘোৰ অপমান বুলি মন্তব্য কৰিছে। উল্লেখ্য যে, এই বিষয়টো লৈ পূৰ্বেও বিবাদ পৰিলক্ষিত হৈছিল\nUpdated: 24-Nov-19 @ 11:37\nকৰ্তব্যৰত অৱস্থাত দাঢ়ি ৰাখিব নোৱাৰিব মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ আৰক্ষীয়ে। মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ আৰক্ষীয়ে ৰখা দীঘল দাঢ়ি এতিয়াৰ পৰা নচলিব বুলি নিৰ্দেশ জাৰি কৰা হৈছে। কৰ্মৰ সময়ত সম্পূৰ্ণ কাটি পেলাব লাগিব মুখৰ দাঢ়ি। এই নিৰ্দেশ জাৰি কৰিছে ভাৰতৰে এখন আৰক্ষী থানাত। এই নিৰ্দেশনাৰ পিছতে স্থানীয় মুছলমান সমাজৰ মাজত তুমুল বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছে। এই ঘটনাটি সংঘটিত হৈছে নতুন দিল্লীৰ পৰা প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত অলবৰ চহৰত।\nচহৰখনৰ স্থানীয় আৰক্ষী চকীত বিষয়াই দাঢ়ি মোচ ৰখাৰ আদেশ দিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত সেই আদেশ উঠাই লয়। আৰক্ষী অধিক্ষক অনিল পাৰিশে তেওঁৰ আৰক্ষী চকীৰ ৩২জন আৰক্ষী জোৱানক দাঢ়ি ৰাখিবলৈ কৈছিল। কিন্তু পিছত তাৰে ৯ জন আৰক্ষী বিষয়াৰ পৰা তেওঁলোকৰ বিশেষাধিকাৰ কাঢ়ি লোৱা হয়।\nআৰক্ষী অধিক্ষক অনিল পাৰিশে এই বিষয় সন্দৰ্ভত কয় ”অকল নামত নিৰপেক্ষ হ’লে নহব’,দেখাতো নিৰপেক্ষ হ’ব লাগিব।”\nএই সিদ্ধান্তৰ পিছতেই স্থানীয় মুছলমান সমাজৰ মাজত এক অৰাজকতাই দেখা দিছে। অলবৰৰ মুছলমান সমাজৰ নেতা শ্বেৰ মহম্মদে এই নিৰ্দেশনা মুছলমানৰ প্ৰতি ঘোৰ অপমান বুলি মন্তব্য কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে, এই বিষয়টো লৈ পূৰ্বেও বিবাদ পৰিলক্ষিত হৈছিল। ২০১৬ চনত ৰমজান মাহত আৰক্ষী বিষয়াক দাঢ়ি ৰখাৰ বাবে অনুমতি দিছিল কিন্তু দীঘল দাঢ়ি স্থায়ীভাৱে ৰখাৰ বাবে কৰা আবেদন নাকচ কৰা হৈছিল। যাৰ বাবে এই বিষয়টো গৈ ন্যায়ালয়ৰ ওচৰো চাপিছিল।\n24-Nov-19 @ 11:37


চেকণীৰ আগত বিদ্যা - হিমাংশু ৰাজখোৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nJune 16, 2020 March 10, 2021 1 Comment\nআমি যিবোৰে অন্ততঃ সৰুৰে পৰা চৰকাৰী মাধ্যমৰ স্কুলত পঢ়ি ডাঙৰ হৈছোঁ, তেওঁলোকৰ জীৱনত শিক্ষা গুৰুক লৈ ৰসাল কাহিনীৰ অভাৱ নাই৷\nএগৰাকী শ্ৰদ্ধাৰ গুৰুৰ কথা আজি সুৱঁৰিছোঁ-\nকটন কলেজৰ বাবে দেবেন দত্ত ছাৰ যি, জাগী হায়াৰ চেকেণ্ডাৰীৰ বাবে ডেকা চাৰ একেই৷\nফিটফাট সাজ, ইংৰাজী, অসমীয়া ভাষাৰ ওজা, সাহিত্যিক ডেকা ছাৰ আছিল অলপ খেয়ালী মনৰ৷\nআমি পঢ়ি থকা দিনলৈকে চেকণীৰ আগত বিদ্যা কথাটো শিক্ষাগুৰু সকলে জীৱনৰ ব্ৰত হিচাপে লৈছিল৷ ডেকা চাৰে কোনোবাটো শ্ৰেণীত আমাক অসমীয়া পঢ়ায়, কোনোবাটোত ইংৰাজী৷ মাজে মাজে কথা নাই বতৰা নাই এনেই গা গৰম কৰিবলৈকে এজাউৰী বেত দি লৈহে পঢ়োৱা আৰম্ভ কৰে৷ ছাৰৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় শাস্তি আছিল ছোৱালী বোৰ বেঞ্চৰ ওপৰত থিয় হোৱা আৰু লৰা বোৰক আঁঠু কাঢ়িবলৈ দিয়াটো আৰু এই দুইটা শাস্তিৰ পৰা কোনেও বাচিব নোৱাৰিছিল সি লাগে আগদিনা মুখস্থ কৰি আনিব দিয়া কবিতাটো মুখস্থ কৰি আহক বা নাহকেই৷ আমি ছাৰৰ এই গুণটো জানিছিলোঁ বাবে মুখস্থ হলেও নাই হোৱা ছাৰ বুলি কৈ চিধাই আঁঠু কাঢ়ি দিছিলোঁ, যি সকল মেধাবী অবোধ বালকৰ আত্ম সন্মান আছিল বা আঁঠু কাঢ়িবলৈ বেয়া পাইছিল তেওঁলোকে ছাৰক মুখস্থ মাতি শুনাইছিল আৰু কবিতাৰ প্ৰতিটো শব্দৰ ভুল উচ্চাৰণৰ বাবে বেত খাই হাত ৰঙা কৰি আহিছিল৷\nআমি ধুৰন্ধৰ বোৰে বুজি পোৱা নাছিলোঁ আঁঠু কঢ়াৰ দৰে ইমান সহজ বিকল্প থাকোঁতেও তেওঁলোকে কিয় চেকণীৰ মাৰ খাব গৈছিল!\nযি কি নহওক, চাৰে আমাক আটাইতকৈ ডাঙৰ গুগলীটো দিছিল ক্লাছ টেনত৷ বেত খাই বা আঁঠু কাঢ়ি হলেও আমি কেইটামানে ছাৰৰ সকলো ইন চুইং, আউত চুইং, কাটাৰৰ মুকবিলা কৰিব পৰাকৈ সক্ষম হৈ গৈছিলোঁ, কিন্তু আমাৰ এই ধাৰণা ভুল আছিল!\nসম্ভৱ টেষ্ট পৰীক্ষাৰ আগত, চাৰে দিয়া প্ৰতিটো অনুবাদ শুদ্ধ কৈ কৰাৰ পিছত এদিন এটা অনুবাদত আমি বেয়াকৈ ধৰাশায়ী হলো!\nচাৰে বৰ্ডত লিখি দিলে এইটো ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰ-\n‘বেতনিত ঔ পৰিল বাসুদেবায় নমঃ’\nসেইদিনা বেতনিত ‘ঔ’ পৰিল নে ‘আমি’ পৰিলো সেইয়া চাবলৈ বাসুদেৱেও দূৰতে নমো নম: নমস্কাৰ কৰি আঁতৰিল৷\n← আম্ৰপালী: বৰ্ণিল দস্তাবেজৰ স্বৰ্ণীল লিপি (সপ্তম খণ্ড) – পৰী পাৰবীন\nজীৱনৰ ৰং : সাঁকো পাৰ হোৱা কাহিনী – ৰূপম ঠাকুৰীয়া →\nসঁচাকৈ চাৰৰ পাণ্ডিত্য অসীম |


বাইক চলোৱা ল’ৰাবোৰ – কনচেং বৰগোহাঁই – ফটাঢোল\nদিল্লীত গাড়ী চলালে ট্ৰেফিক পইণ্টত বোন্দাপৰ দি মানুহৰ মন মেজাজ ঠিক হৈ নাথাকে৷ তাতে গাড়ী মটৰৰ ২০০ ডেচিবেলৰ ওপৰৰ হৰ্ণৰ শব্দ আৰু ট্ৰেফিক পইণ্টত যিহে লম্বা লাইন, এবাৰতে সৰকি যাব পাৰিলেই যেন ৰক্ষা, উস্। তাৰোপৰি, পথত বাইক্‌ৱালাৰ দপদপনি আৰু অট’ৱালাৰ স্বভাৱসিদ্ধ বেপৰুৱামী৷ ইয়াৰ মাজতে বহুলোকে বৰ ধৈৰ্য ধৰি গাড়ী চলায়। আজি কিছুবছৰৰ আগৰ ঘটনা, মই আৰু মোৰ পৰিবাৰ দুয়ো কিবা সকামত ওলাই গৈছিলোঁ। সেইদিনা বৰ ভিৰো নাছিল৷ মন ভাল লাগিবলৈ এফ.এম-ত গান বজাই লৈছিলোঁ। আজিকালি এফ.এম টিপিলে গানেই গান। ইমানেই গান যে কোনটো শুনিলে বেছি ভাল লাগিব ঠিৰাং কৰিব নোৱৰি৷ দুয়ো গান শুনি বেছ ৰং মনেৰে গৈ আছিলোঁ৷ ঠিক তেনেতে এজন যুৱকে একা-বেঁকা ষ্টাইলেৰে বাইক চলাই ফোঁফোঁৱাই আমাৰ গাড়ীৰ কাষেৰে জোৰেৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ পাৰ হৈ গ’ল মানে কথাতে কয় নহয় এক চুলি মানতে বাচি গ’ল, লাগিলেইহেঁতেন৷ আজিকালি ল‘ৰাবোৰেই নে, ছোৱালীবোৰেও যিহে স্পীডত চলায়৷ দেখিলে জীৱ উৰি যায়। দিল্লী আগ্ৰা এক্সপ্ৰেছ ৱে-ত ধনীঘৰৰ সন্তানসকলে মাজনিশা মাজে মাজে কাৰ ৰেচ কৰে৷ এক্সিডেণ্টো বহুত হৈছে। এই ৰাস্তাটোত গাড়ী চলাবলৈ চকাত হাৱা কম কৰি ল‘ব লাগে নহ‘লে স্পীডত চলাবলৈ অসুবিধা হয় হেনো৷ ১২০ কি:মি: স্পীডটো হ’ল একেবাৰে নিম্ন৷ কাৰিকৰীভাৱে স্পীডত চলাবলৈকে এই ৰাস্তাটো তেনেকৈ বনোৱা হৈছে৷ গতিকে এক্সিডেণ্ট হ’লে প্ৰাণ ৰক্ষাৰ কোনো উপায় নাই৷ তলাবন্দীৰ পাছতে যেতিয়া নয়ডাৰ এক্সপ্ৰেছ ৱে’-ত গাড়ী মটৰৰ চলাচল কম হৈছিল তেনেকুৱা সময়ত পুৱাবেলাত ৰেচিং কাৰৰ নিচিনা শব্দ শুনিবলৈ পোৱা গৈছিল। তলাবন্দীৰ আগত নিউজত এনে কথাও শুনিবলৈ পাইছিলোঁ যে, ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ সন্মুখৰ ৰাজপথত ল‘ৰাবোৰে ৰাতি এঘাৰ -বাৰ বজাত বাইকৰ ষ্টাণ্ট কৰিবলৈ আহে। সেয়া পুলিচৰ সহ্য নহয়, খেদি ফুৰে কিন্তু ল‘ৰাবোৰক ক’ত বিচাৰি পাব। পুলিচে মটৰ বাইকৰ শব্দহে শুনে, আনকি বাইকৰ ধোঁৱাও দেখিবলৈ নাপায়৷ এনে কামবোৰ ডেকা বয়সতহে সম্ভৱ। তেওঁলোকৰ মনৰ আৰু দেহৰ শক্তি প্ৰায় ইচ্ছা শক্তিৰ সমান। এই যে ক’লোঁ, ল‘ৰাজন মোৰ গাড়ীৰ কাষেৰে এনেকুৱাকৈ পাৰ হৈ গ’ল মুখেৰে একো নকওঁ বুলি ভাবিও হঠাৎ মোৰ মুখেৰে এটা বাক্য ওলাই গ’ল -“এইজনে আজি ক’ৰবাত মাৰিব যেন লাগিছে ৷” পৰিবাৰে মাত লগালে “আপুনি তেনেকৈ কিয় কৈছে?” “নকৈ কি ক’ম! এই ল‘ৰাটো নেদেখিলানে তাৰ বাইক চলোৱাৰ কি ষ্টাইল? দুচকীয়া বাহনবোৰৰ একো বিশ্বাস নাই, বুইছা৷ এনে বাহনবোৰ এটা সময়ৰলৈকে তোমাৰ কণ্ট্ৰ’লত থাকে। কণ্ট্ৰ’লৰ কাটা পাৰ হ‘লেই অঘটন ঘটায়।” পৰিবাৰে ক’লে “মানুহে যি কয় তাৰে প্ৰভাৱ সেই লোকজনৰ ওপৰত পৰে৷ শব্দই হ’ল ব্ৰহ্ম৷ গতিকে সদায় ভাল এটাহে ক‘ব লাগে৷ আপুনি কোৱাৰ দৰে মানুহে বেলেগ বেলেগ বহু মন্তব্য দিয়ে। কাৰণ চিন্তা কৰাৰ শক্তি সকলোৰে একে নহয়৷ ভাল এটা ক‘বলৈ প্ৰথমে ভাল চিন্তা কৰিব লাগিব৷ এই ভাল চিন্তা আহিবলৈ মানুহৰ বোধশক্তি থাকিব লাগিব। সেই শক্তি অৰ্জন কৰিব লাগিব আৰু সেইটো একেদিনাই পাব নোৱাৰি৷ তাৰবাবে দৈনিক মানসিক অনুশীলনৰ প্ৰয়োজন। কথাটো শুনাত যিমান সৰু যেন লাগে, আচলতে ই তাতকৈ বহু বেছি গুণে ডাঙৰ আৰু চিন্তনীয়৷ আমি নভৱা-নিচিন্তাকৈ কাৰোবাৰ বিষয়ে ভালে বেয়াই কওঁ৷ আমি যদি ভালদৰে এবাৰ ভাবোঁ যে সেই ল‘ৰাজন আপোনাৰ বন্ধুৰ ল‘ৰা বা আপোনাৰ চিনাকি কোনো আপোনজনৰ হয় তেন্তে আপুনি তেনেকৈ ক’লেহেঁতেন নে? নিশ্চয় নকয়। সেয়ে আমি কথা কওঁতে বৰ সাৱধান হ‘ব লাগে৷ সেইবুলি বেপৰোৱা হৈ বাইক চলাবলৈ নিশ্চয় উদগনি দিব নোৱাৰি। সময় সুযোগ পালে সাৱধানেৰে চলাবলৈ বুজাই কোৱাটোহে যুগুত৷”\nৰাতিলৈ পৰিবাৰে কোৱা কথাখিনি আকৌ এবাৰ পাগুলি চালোঁ। কথাবোৰত অন্তনিৰ্হিত এক যুক্তি নিশ্চয় আছে৷ এই ল‘ৰাটোৰ ক্ষেত্ৰতে বহুজনে বহুধৰণৰ মন্তব্য দিব যেনে – এইটো মৰিবগৈ দেই বা এইজনে আজি এক্সিডেণ্ট কৰিবগৈ, কোনোবাই ক‘ব- আজিকালি ল‘ৰাবোৰ এনেকুৱাই। অন্য গ্ৰুপে হয়তো ক‘ব -ল‘ৰাজন ভালে ভালে ঘৰ পালেগৈয়ে হয়৷ (এই গ্ৰুপকেইটাৰ মানসিক চিন্তা চৰ্চাৰ স্তৰ কি সেইয়া ইয়াত বৰ্ণনা কৰিব খোজা নাই) কিন্তু দুখৰ বিষয় এই যে, শেষৰ গ্ৰুপৰ মানুহেই পৃথিৱীত আটাইতকৈ কম। মানুহৰ যদি বিচাৰধাৰা বা চিন্তা চৰ্চা সলনি হয় তেন্তে আমাৰ বহু সমস্যাই নোহোৱা হৈ যাব৷ আমি নিজক লৈ ইমানেই ব্যস্ত যে আনৰ বিষয়ে ভাবিবলৈ সময়ে নাপাওঁ, আনৰ বাবে ভাল কিবা এটা ভবাটো দূৰৈৰ কথা৷ আমাৰ সকলোৰে সুস্থ চিন্তা কৰিব পৰা শক্তি আছে কিন্তু আমি সেয়া নকৰোঁ৷ আমি সুস্থ চিন্তা কৰা আৰু তেনে চিন্তাক কামত প্ৰয়োগ কৰাৰ অভ্যাস নকৰোঁ৷ আমি আজি ইমানদিনে যি দেখি বা শুনি আহিছোঁ আৰু যেনে পৰিবেশত ডাঙৰ হৈছোঁ তাকে আমি আমাৰ সহজাত প্ৰবৃত্তিৰে মানি লৈছোঁ। সেয়া ত্ৰুটিপূৰ্ণ হ‘লেও এবাৰলৈ আমি তাক শুদ্ধ কৰাৰ চেষ্টা কৰি চোৱা নাই৷\nএই যে ল‘ৰাজন মোৰ আগেদি জোৰেৰে পাৰ হৈ গ’ল তাৰ বিষয়ে মই যদি ভালকৈ ভাবোঁ তেন্তে কথাষাৰ বা চিন্তাটো তাতেই শেষ হয়৷ ল‘ৰাজনৰ প্ৰতিও এটা ভাল ভাৱ পঠিওৱা হয়৷ ই এক প্ৰাৰ্থনাৰ দৰে৷ যদি আমি ওলোটাকৈ বা বেয়াকৈ ভাবোঁ -আমাৰ মনত বহু দেৰিলৈকে সেই চিন্তাই ক্ৰিয়া কৰি থাকিব, ই আমাক কিছু সময় অশান্তিত ৰাখিব৷ যি চিন্তাই আনক সহায় নকৰে আৰু নিজকো একো সহায় নকৰে বৰঞ্চ আমাৰ ৰক্তচাপ বৃদ্ধি কৰাৰ সম্ভাৱনাহে থাকে, তেনে ধৰণৰ চিন্তাৰ পৰা আঁতৰি থকাটোহে যুগুত।\nএবাৰলৈ যদি আমি ধৰি লওঁ- আজিকালি ডেকা ল‘ৰাবোৰে সন্ধিয়া ৰাস্তাত অকলে যোৱা ছোৱালীবোৰক নিজৰ ভনীয়েক বুলি ভাবি নোজোকায় বা অন্য বেয়া দৃষ্টিয়ে নাচায় আৰু ছোৱালীবোৰেও কোনো ভয় সংশয় নোহোৱাকৈ মুকলিমুৰীয়াকৈ চলন ফুৰণ কৰিব পাৰিছে, সেইদিনা সমগ্ৰ পৃথিৱীত বহু কথাই সলনি হৈ যাব। এনে বহু সৰু সৰু যেন লগা কথাবোৰ সুস্থভাৱে চিন্তা কৰি যদি প্ৰত্যেকে নিজকে শুধৰাই লবলৈ চেষ্টা কৰোঁ তেন্তে আমি জীয়াই থকা পৃথিৱীখনেই সুন্দৰ হৈ পৰিব৷ পৰিবেশ বা পৃথিৱী সদায় এজনৰ চিন্তা, কথা আৰু কামৰ পৰাই আৰম্ভ হয় আৰু ইয়াৰ আৰম্ভণি যিকোনো মূহূৰ্ত্তৰ পৰা হ‘ব পাৰে তাৰ বাবে কোনো সময়ৰ বাধ্যবাধকতা নাথাকে।\nবহুত ভাল লাগিল ৷ এটা যোগাত্মক বাৰ্তা দিলে লেখাটোৰ জৰিয়তে


পৃথিৱীৰ কেইটামান আচৰিত আৰু মনোমোহা প্ৰব্ৰজন – বিবিধা\nThis site is about culture, tradition, literature, science related subjects .\nপৃথিৱীৰ কেইটামান আচৰিত আৰু মনোমোহা প্ৰব্ৰজন\nPosted byjyotsnasonowal April 7, 2020 April 7, 2020 Posted inUncategorized\nআমি সকলোৱেই প্ৰব্ৰজনৰ বিষয়ে জানো ৷ খাদ্য, বাসস্থান আদিৰ বাবে হোৱা এই প্ৰব্ৰজনে কেতিয়াবা সমস্যাও সৃষ্টি কৰে৷ মানুহৰ অবৈধ প্ৰব্ৰজনে এখন দেশৰ জনগাঁথনি পৰ্য্যন্ত সলনি কৰিব পাৰে ৷ জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকটিৰ প্ৰব্ৰজনৰ কথাও আমি পায়েই আছো ৷ কিন্তু এইবোৰ বাদ দিও কিছুমান অতি মনোমোহা তথা আচৰিত প্ৰব্ৰজনৰ বিষয়ে জনাব খুজিছো যিবোৰ প্ৰাণী বা জীৱই প্ৰব্ৰজন কৰিব পাৰে বুলি আমি হয়তো ভবাই নাই ৷\nমেক্সিকোৰ অৰণ্যত মনাৰ্ক পখিলা\nপখিলাৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ পতংগয়ো যে প্ৰব্ৰজন কৰে এইটো নিশ্চয় আচৰিত কথা ৷ হয়, সকলো পখিলাই প্ৰব্ৰজন নকৰে , কেৱল মনাৰ্ক নামৰ পখিলাবিধেহে প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ উত্তৰ আমেৰিকাত পোৱা মনাৰ্ক নামৰ পখিলাৰ প্ৰজাতিবিধে প্ৰতিবছৰে জাৰকালি হোৱাৰ লগে উত্তৰ আমেৰিকাৰ পৰা প্ৰায় তিনিহাজাৰ মাইল অতিক্ৰম কৰি মেক্সিকোলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ আন প্ৰজাতিৰ পখিলাৰ দৰে এইবিধ পখিলাই ঠাণ্ডাত লেটা বা পলু হৈ জীয়াই থাকিব নোৱাৰে বাবেই এই প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ বতাহৰ সোঁত আৰু উষ্ণতাৰ পৰিমাণে এই পখিলাবিধক ইমান দীঘলীয়া পথ অতিক্ৰম কৰাত সহায় কৰে ৷ (এদিনত প্ৰায় ৫০-১০০ মাইল দূৰত্ব )৷ প্ৰতিবছৰে অক্টোবৰ মাহত মিলিয়নসংখ্যক পখিলাই মেক্সিকোলৈ প্ৰব্ৰজন ঘটায়৷ আচৰিত কথা এয়ে যে প্ৰব্ৰজন আৰম্ভ কৰা কোনো পখিলায়ে গৈ মেক্সিকো নাপায়গৈ , যাত্ৰা পথতে মৃত্যু ঘটে ৷দুটা বা তিনিটা প্ৰজন্মৰ পিছৰ পখিলাইহে মেক্সিকোত উপস্থিত হয়গৈ৷মেক্সিকোৰ অৰণ্যৰ এই দৃষ্টিনন্দন পখিলাবোৰ চাবলৈ হাজাৰ হাজাৰ পৰ্য্যটকৰ আগমন ঘটে ৷ আমোদজনক কথাটো হ’ল পখিলাৰ গোটসমূহক ক্যেলাইড’স্কপ ( kaleidoscope)বুলি কোৱা হয় ৷\nমনাৰ্ক পখিলাৰ এটা থুপ\nপ্ৰব্ৰজন কৰা মাছৰ দৃশ্য\nবাৰিষাৰ আগমনৰ লগে লগে ন-পানী পাই মাছৰ উজান উঠা আমি সকলোৱেই জানো ৷ সেয়াও এক প্ৰব্ৰজনেই ৷ কিন্তু আমি জনা এই মাছবোৰে বৰ বেছি দূৰলৈ নাযায় ৷ চৰাই আৰু জন্তুবোৰে কেইবাশ কিলোমিটাৰ দূৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আমি জানো ৷ কিন্তু পৃথিৱীত এনে কিছুমান মাছ আছে যিবোৰে হাজাৰ হাজাৰ কিলোমিটাৰ অতিক্ৰম কৰি প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ মাছবোৰে সাধাৰণতে প্ৰজননৰ বাবেই প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ সাগৰীয় টুনা মাছৰ প্ৰজাতিসমূহেই বেছিভাগ প্ৰব্ৰজন কৰা মাছ ৷ কিন্তু ছেলম’ন(salmon) নামৰ মাছবিধৰ কথাই সুকীয়া ৷ এই মাছবিধ জন্ম হয় নদীৰ পানীত আৰু প্ৰায় তিনিবছৰ ধৰি নদীতেই বাস কৰে ৷ ইয়াৰ পিছত সাগৰলৈ গুচি যায় ৷ সাগৰৰ লুণীয়া পানীত থাকি ডাঙৰ হোৱা পিছত পুনৰ প্ৰজননৰ বাবে নদীলৈ উভতি আহে ৷ এই মাছবিধৰ বিশেষত্ব হ’ল যে নিজে যি ঠাইত জন্ম হৈছিল সেই ঠাইলৈকে প্ৰজননৰ বাবে প্ৰব্ৰজন কৰে৷ নিজৰ ঠাই পাবলৈ প্ৰায় ছয়হাজাৰ মাইল অতিক্ৰম কৰে ৷ সাগৰৰ পানীৰ পৰা নদীৰ পানীতো প্ৰায় দুশ মাইল উজাই নিজৰ লক্ষ্যস্থানত উপস্থিত হয়গৈ ৷ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ পৰা গৈ পোৱালৈকে একো নোখোৱাকৈ নিৰৱিছিন্নভাৱে লাখ লাখ ছেলম’ন মাছে প্ৰব্ৰজন কৰি থাকে৷ যাৰ বাবে নদীৰ পানীত ইহঁতৰ ৰং সলনি হৈ ৰঙা হৈ পৰে৷ ৰঙা ৰঙটোৱে ইহঁতে নিজৰ প্ৰজননৰ সংগীক আকৰ্ষিত কৰে ৷ সংগমৰ পিছতেই মতা ছেলম’ন মাছবোৰৰ মৃত্যু ঘটে ৷ মাইকী ছেলম’নবোৰে কণী পৰাৰ পিছত মৰি যায় ৷ কাৰণ দীৰ্ঘদিন ধৰি অনাহাৰে যাত্ৰা কৰাৰ পাছত জীয়াই থকাৰ বাবে শক্তি বাকী নাথাকেগৈ ৷ অৱশ্যে সকলো ছেলম’ন মাছেই নিজৰ লক্ষ্যস্থান নাপায়গৈ ৷ যাত্ৰাপথত ইহঁতক খাবৰ বাবেই ভালুক , ঈগল আৰু মাছমৰীয়াসকল ৰৈ থাকে ৷ যিবোৰে লক্ষ্যস্থানত উপস্থিত হয় সিহঁতে পিছৰ প্ৰজন্মৰ বাবে প্ৰজনন ঘটায় আৰু মৃত্যু হয় ৷\nনদীলৈ উজাই যোৱা ছেলম’ন মাছ\nমাছৰ প্ৰব্ৰজনৰ বাবেও প্ৰতিবছৰে “বিশ্ব মাছ প্ৰব্ৰজন দিৱস” হিচাপে পালন কৰা হয় ৷ ইয়াৰ বাবে কোনো নিৰ্দিষ্ট দিন নাই ৷ প্ৰতিবছৰে এটা দিন ধাৰ্য কৰি দিয়া হয় এই দিৱসৰ বাবে৷ ২০১৯ চনত ২১ নৱেম্বৰত এই দিৱস পতা হৈছিল আৰু এইবছৰ অৰ্থাৎ ২০২০ চনত ১৯ মে’ তাৰিখে ধাৰ্য কৰা হৈছে ৷\nবিশ্ব মাছ প্ৰব্ৰজন দিৱস\nপ্ৰব্ৰজন কৰা ফৰিঙৰ জাক\nযদিও ফৰিংবোৰ সৰু সন্ধীপদী প্ৰাণী , খাদ্যৰ সন্ধানত ইহঁতেও শ শ কিলোমিটাৰ অতিক্ৰম কৰে ৷ অৱ্শ্যে ফৰিঙৰ প্ৰব্ৰজন মনোমোহা ক’ব খুজিলেও আচলতে ই দূৰ্ভীক্ষৰ আগজাননী বুলিহে ক’ব খোজে ৷ কাৰণ হাজাৰ হাজাৰ ফৰিঙে যেতিয়া আহাৰৰ সন্ধানত প্ৰব্ৰজন কৰে , ই যাত্ৰাপথৰ সকলো শস্য খাই তহিলং কৰি যায় ৷ আমাৰ ইয়াত আমি কাকতি ফৰিঙৰ লগত ৰিজাব পাৰো ৷ এইবোৰে দিনৰ ভাগতহে যাত্ৰা কৰে কাৰণ সূৰ্য্যৰ তাপত শৰীৰৰ উষ্ণতা বঢ়াইহে যাব পাৰে ৷ ইহঁতে প্ৰায় এহেজাৰ ফুট পৰ্য্যন্ত উৰিব পাৰে ৷ উৰি যাওঁতে ইহঁতে আকাশ চানি ধৰে বাবে দেখাত এচপৰা ক’লা ডাৱৰৰ দৰে লাগে ৷\nক’লা ডাৱৰৰ দৰে ফৰিঙৰ জাক\nৰঙা কেকোঁৰাৰ প্ৰব্ৰজন\nৰাস্তা পাৰ হোৱাত সহায় কৰা এজন লোক\nপ্ৰতিবছৰে অক্টোবৰ – নবেম্বৰ মাহত ঘন অৰণ্যৰপৰা খ্ৰীষ্টমাছ দ্বীপৰ উপকূল অভিমুখে মিলিয়ন সংখ্যক ৰঙা কেকোঁৰাৰ প্ৰব্ৰজন ঘটে ৷ দুটা পৰ্যায়ত এই প্ৰব্ৰজন ঘটে , প্ৰথমতে মতা ৰঙা কেকোঁৰাবোৰ যায় আৰু পাছে পাছে মাইকী ৰঙা কেকোঁৰাবোৰ ৷ দ্বীপটোৰ বাসিন্দাসকলে এই প্ৰব্ৰজনৰ সময়ত ৰাস্তা ঘাট সাময়িকভাৱে বন্ধ কৰি পাৰ হৈ যোৱাত সহায় কৰে৷ সমগ্ৰ দ্বীপটোৰ পাৰ দেখাত ৰঙা ফুল ছটিয়াই থোৱা যেন লাগে আৰু পোৱালিবোৰ গোটেই শিলবোৰত থুপখাই ৰঙা দলিচা পাৰি থোৱা যেন লাগে ৷ পোৱালিবোৰ ৫ মিলিমিটাৰ মান হোৱাৰ লগে লগে পুনৰ অৰণ্যলৈ উভতি যায় ৷ কেকোঁৰাবোৰ আহোঁতে ৫ দিন লাগে যদিও পোৱালিবোৰক প্ৰায় ৯-১০ দিন সময় লাগে অৰণ্য পাবলৈ ৷\nউপকূল দলিচাযেন কৰা ৰঙা কেকোঁৰাা\nশিলত থুুপখাই থকা পোৱালি\nপ্ৰব্ৰজন কৰি থকা সময়ত এজাক জিঞা\nফৰিঙতকৈও সৰু আৰু পাতল এই জিঞা ৷ এজাক বতাহতে থাউনি ধৰিব নোৱাৰা এই কণমানি পতংগবিধো অবিশ্বাস্য দূৰত্ব অতিক্ৰমি প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ প্ৰব্ৰজন কৰা পতংগৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰা পতংগৰ মাজৰ ইয়ো এবিধ ৷ ফৰিঙৰ সমান দূৰলৈ নগ’লেও ই প্ৰায় ১৪০০০পৰা ১৮০০০ কিলোমিটাৰ পৰ্য্যন্ত দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰে ৷ এই জিঞাবোৰ ভাৰতৰপৰা মালদ্বীপ, চিচিলি , মোজাম্বিক,উগাণ্ডা আদি দেশলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ অৱশ্যে মনাৰ্ক পখিলাৰ দৰে ইহঁতো নিজৰ জীৱন কালত লক্ষ্যস্থান নাপায়গৈ ৷ প্ৰব্ৰজন চক্ৰটো সম্পূৰ্ণ হ’বলৈ প্ৰায় চাৰিটা প্ৰজন্ম লাগে ৷\nযাত্ৰাপথত গছত আশ্ৰয় লোৱা এজাক জিঞা\nসাধাৰণতে ভেকুলী এটাই ৫০মিটাৰপৰা ৫কিলোমিটাৰ পৰ্য্যন্ত প্ৰজননৰ বাবে প্ৰব্ৰজন কৰিব পাৰে ৷ যদিও এই দূৰত্ব কম যেন লাগিছে , ভেকুলী এটাৰ বাবে ই যথেষ্ট কষ্টকৰ৷ ইহঁতে চৰাই , জীৱ – জন্তু, বা পতংগৰ দৰে যাব নোৱাৰে৷ আনহাতে বেছি বেগেৰেও যাব নোৱাৰে ৷ ইহঁতে ৰাস্তা, দীঘল দীঘল ঘাঁহ, নলা আদি পাৰ হৈ যাব লগা হয়৷ প্ৰজননৰ বাবে প্ৰতিবছৰে একে ঠাইলৈকে প্ৰব্ৰজন কৰে ৷ এই দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিবলৈ ইহঁতক কেইবামাহো প্ৰয়োজন হয় ৷ বহুসংখ্যক ভেকুলীৰ যাত্ৰাপথতে মৃত্যু হয় , কিছুমানক আন চৰাই বা বেলেগ প্ৰাণীয়ে ভক্ষণ কৰে ৷\nজীৱৰ জীৱন চক্ৰ পূৰণ কৰিবলৈ, প্ৰকৃতিত নিজৰ অস্তিত্ব জীয়াই ৰাখিবলৈ খাদ্য আৰু বাসস্থানৰ বাবে জীৱসমূহে এনেদৰেই প্ৰব্ৰজন কৰাটো প্ৰয়োজন হৈ পৰে ৷\nৰাস্তা পাৰ হোৱা এজাক ভেকুলী\nPublished by jyotsnasonowal\nফিনিক্স পখীৰ দৰে\tView more posts\nঅসুৰ পূজাঃ এক ব্যতিক্ৰমী পৌৰাণিক ধাৰা\n8 thoughts on “পৃথিৱীৰ কেইটামান আচৰিত আৰু মনোমোহা প্ৰব্ৰজন”\nJayanta Kumar Boruah says:\nবহুত দিন নীৰৱতাৰ অন্ততavery unique information।\nএই খিনি লিখিবলৈ কিমান অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন হৈছে, বুজিব পৰা গৈছে।\nLock down বুলি মোৰ দৰে বহু ব্যক্তি boring feel কৰি সময় কটাইছে।\nতোমাক শলাগ লৈছো।\nজিন্টু অসম says:\nঅতি সুন্দৰ তথ্য ককাইদেউ ভাবিলে আচৰিত লাগে।\nN. Regon says:\nকৰণাৰ আতংকৰ মাজতে এনে ধৰণৰ মূল্যৱান লিখনী পঢিবলৈ পায় ভাল লাগিল।\nAbhijit kr.payeng says:\nI like it.keep it up .My good wish always with u.\nLeaveaReply to jyotsnasonowal Cancel reply\nবিবিধা, Blog at WordPress.com.


অশান্ত কাশ্মীৰ - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Jul 3, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nকাশ্মীৰৰ পৰিস্থিতি ক্ৰমে ক্ৰমে অধিক জটিল হৈ আহিছে। ইংগিত আগতেই আছিল, বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কাশ্মীৰৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ আলোচনাতকৈ সংঘাতৰ পথেই বাছি ল’ব। ৰাজনৈতিক আলোচনাৰে নহয়, সম্পূৰ্ণ দমন নীতিৰেই কাশ্মীৰ উদ্ধাৰত ব্ৰতী হ’ব নৱনিৰ্বাচিত মোডী চৰকাৰ। ক্ষমতাৰে মদমত্ত শাসকক কোনে বুজাব যে এই পথ ৰাজনৈতিক প্ৰজ্ঞাৰ নহয়, ই নিৰ্ঘাত ৰাজনৈতিক হঠকাৰিতাহে। কাশমীৰত বিৰ্দোহৰ জুই দুগুণে জ্বলিব- বিচ্ছিন্নতাবাদীহঁতৰ অতপালি বাঢ়িব, নীৰিহ কাশ্মীৰবাসী সন্ত্ৰাসবাদী আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় জিংঘাসাৰ বলি হ’ব। এনে অৱস্থাৰ প্ৰতিবাদ কৰা ভাৰতীয় ‘ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহী’ হ’ব। বিদ্ৰোহ দমনৰ নামত হোৱা জিঘাংসাৰ ৰাজনীতি অব্যাহত থাকিব।\nকাশ্মীৰত বিচ্ছিন্নতাবাদী আৰু সন্ত্ৰাসবাদীসকলৰ কাৰ্যকলাপ যে দিনে দিনে বৃদ্ধি পাইছে আৰু পাকিস্তানে যে এই শক্তিবোৰক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ দি সহায় কৰি আহিছে, সেই কথাও এতিয়া গোপন হৈ থকা নাই। একে সময়তে এই কথাও সত্য যে তথাকথিত পাকিস্তানী গণতন্ত্ৰও জীয়াই আছে সেই দেশৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কাশ্মীৰকেন্দ্ৰিক ভাৰত-বৈৰী আৱেগৰ জোৱাৰ তুলিয়েই। ভাৰত-বৈৰিতা পাকিস্তানী শাসকৰ মোক্ষম অস্ত্ৰ। সেয়ে পাকিস্তানী চৰকাৰে কাহানিও নিবিচাৰে যে কাশ্মীৰ শান্তিত থাকক।\nকাশ্মীৰী বিচ্ছিন্নতাবাদীক ধনে-জনে সহায় কৰি আৰু পাকিস্তানত ঘাটি গঢ়ি তোলা বিচিত্ৰ সন্ত্ৰাসবাদী শক্তিক কাশ্মীৰ তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত কূটাঘাতমূলক ধ্বংস কাৰ্য সংঘটিত কৰিবলৈ পাকিস্তানে চৰকাৰেই যে সহায় কৰে, সেইবোৰ কথাও এতিয়া ইতিহাসৰ গোপন অধ্যায় নহয়। এই পাকিস্তানী মদতপুষ্ট সন্ত্ৰাসবাদীয়ে আমাৰ পবিত্ৰ সংসদ ভৱন আক্ৰমণ কৰিছিল, মুম্বাই চহৰক একাধিকবাৰ ধাৰাবাহিক বিস্ফোৰণেৰে তচনচ কৰিছিল। ইমানখিনিৰ পিছতো ভাৰতে পাকিস্তানৰ লগত সৰ্বাত্মক যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হোৱা নাই। ভাৰতে এতিয়াও আলোচনাৰ পথেৰে আৰু কূটনৈতিক বিচক্ষণতাৰে সন্ত্ৰাসবাদ নিৰ্মূল কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাই আহিছে।\nএই পথেৰে সন্ত্ৰাসবাদী ৰাজনীতিৰ পৃষ্ঠপোষক পাকিস্তানক চিহ্নিত আৰু এঘৰীয়া কৰাত ভাৰত ৰাষ্ট্ৰই বহুখিনি সফলতা অৰ্জনো কৰিছে। সন্ত্ৰাসবাদ নিৰ্মূলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ কূটনৈতিক তৎপৰতা নিশ্চয় প্ৰশংসাৰ যোগ্য। কিন্তু আভ্যন্তৰীণ ৰাজনীতিত কেন্দ্ৰত অধিষ্ঠিত তেওঁৰ চৰকাৰখনৰ ভূমিকা সদৰ্থকতো নহয়েই, বৰং সম্পূৰ্ণভাৱে প্ৰৰোচনামূলক। আজিৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ জম্মু-কাশ্মীৰত আৰু ছমাহৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ ম্যাদ বঢ়োৱা হৈছে।\nতাৰ আগতে কেন্দ্ৰীয় গৃহ দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে দুদিনীয়া ভ্ৰমণসূচী লৈ কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ পৰিস্থিতি অধ্যয়ন কৰি আহিছিল। সংবাদ মাধ্যম আৰু সংসদত গৃহ মন্ত্ৰীজনে প্ৰায় স্পষ্টভাৱে কৈছে যে বিচ্ছিন্নতাবাদীসকলৰ লগত সদ্যহতে কোনো আলোচনাৰ প্ৰশ্ন উঠিব নোৱাৰে। সংসদৰ জম্মু-কাশ্মীৰৰ বিষয় লৈ হোৱা বিতৰ্কৰ প্ৰত্যুত্তৰত অমিত শ্বাহে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে যিয়ে দেশক খণ্ডিত কৰাৰ কথা ক’ব, তেওঁলোকক সেই ভাষাতেই উত্তৰ দিয়া হ’ব। গৃহমন্ত্ৰীজনৰ এনে উক্তি যে স্বৈৰাছাৰী নীতিৰ সমাৰ্থক, সেয়া নক’লেও হ’ব। তেওঁ কাশ্মীৰ ভ্ৰমণৰ সময়তো আৰক্ষী, সামৰিক বাহিনীৰ উচ্চস্তৰীয় বিষয়াবৰ্গ আৰু ৰাজ্য প্ৰশাসনৰ মুৰব্বীসকলৰ বাদে কোনো ৰাজনৈতিক দল-সংগঠনৰ লগত আলোচনাত নবহিল।\nএকাধিক বিৰোধী দলে জম্মু-কাশ্মীৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন বিচাৰিছে। গৃহ মন্ত্ৰীয়ে পোনচাটেই তাক নসাৎ কৰিছে। বিগত লোকশভা নিৰ্বাচনৰ আগমুহূৰ্তত প্ৰকাশ কৰা বিজেপিৰ নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰত সংবিধানৰ ৩৭০ ধাৰাৰ- যি কাশ্মীৰীসকলক স্বায়ত্বশাসনৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে, সেই ধাৰাৰ বিলুপ্তিকৰণ কৰা হ’ব বুলি কোৱা হৈছে। এনে কাৰ্য যে সংবিধানবিৰোধী হ’ব, সেয়া মোডী চৰকাৰে নুবুজা নহয়।\nকিন্তু দাম্ভিক শাসকক কোনে পতিয়ন নিয়াব! কাশ্মীৰ জ্বলি আছে আৰু জ্বলিব। বিচ্ছিন্নতাবাদী-সন্ত্ৰাসবাদী নিপাত যাওক- সেয়ে আমাৰ কামনা। কিন্তু কাশ্মীৰ উপত্যকাত যিসকল নিৰীহ মানুহৰ ইতিমধ্যে অপঘাত মৃত্যু ঘটিছে আৰু যিসকল নিৰীহ লোক সেই মৰণ পথৰ যাত্ৰী হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখা গৈছে, তাৰ দায়িত্ব কোনে ল’ব?\nক্ৰিকেটপ্ৰেমীৰ বাবে দুখবৰ! এদিনীয়াৰ পৰা অৱসৰ ল’ব এম এছ ধোনীয়ে…\nদিছপুৰত বিধানসভা চৌহদৰ পাৰ্কিঙৰ নামত গছ কাটি তহিলং বন বিভাগৰ\nত্ৰিপাক্ষিক বৈঠক বাতিল, দিল্লীলৈ নগ’ল মিজোৰামৰ মুখ্যমন্ত্ৰী জোৰাম থাংগা…