হোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতা – কুকি কল্পিতা মহন্ত – ফটাঢোল\nMarch 1, 2019 লটিঘটি\tLeaveacomment\nহোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতা – কুকি কল্পিতা মহন্ত\nপঢ়া শুনাৰ খাতিৰত আজিলৈকে চাৰিটা হোষ্টেলত জীৱনৰ আঠোটাকৈ বছৰ অতিবাহিত কৰিলোঁ। হোষ্টেলত থকা সময়ছোৱাত বহুত ধৰণৰ অভিজ্ঞতাই গঢ়ি উঠিল। তাৰে মাজত হোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতাও অন্যতম। আচলতে এই অভিজ্ঞতা বিধ বৰ ভিন্নৰঙী নহয়। প্রায় একে বুলি ক’লেও হয়তো ভুল কোৱা নহ’ব।\nপ্ৰথমে আহোঁ যোৰহাটৰ জে.বি কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে থকা এটা প্ৰাইভেট হোষ্টেলৰ কথালৈ। এইটোৱে আছিল মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম হোষ্টেল। তাত আণ্টীয়ে খানা নিজেই ৰান্ধিছিল। ভাত-পানীবোৰ ঘৰৰ দৰে নহ’লেও বৰ এটা বেয়া নাছিল। দেওবাৰৰ দিনা ৰাতি সদাই মাংস দিয়ে ভাতৰ লগত। সকলোৱে আগ্ৰহেৰে বাট চাই থাকে দেওবাৰৰ ৰাতিৰ ভাত সাজলৈ। পিছে কাঁহি বাটি লৈ ভাত আনিবলৈ গৈ দেখোঁ মাংসৰ জোলেই নে চুপেই ধৰিবই নোৱাৰিছো দেখোন এইয়া। ৰঙটো পাতল হালধীয়া। তিনিটুকুৰা মান মাংস আৰু লগতে দুটুকুৰা মান আলু আৰু একবাটি ধেঙ-ধেঙিয়া জোল। এনেকুৱাই মাংস তিনিবছৰ খালোঁ। এদিনো ইয়াৰ ৰূপ-ৰং তথা “কোৱালিটি” সলনি নহ’ল। “কনষ্টেণ্ট” এনেকুৱাই মাংস খাই থাকিবলৈ পালোঁ। এইবিধ মাংসৰ আমি নাম থৈছিলোঁ “মাছালা ৱাটাৰ চিকেন”! আমাৰ লগৰ এজনীয়ে আকৌ ব্ৰইলাৰ মাংস নাখাইছিল। তাইক আণ্টীয়ে এই স্পেচিয়েল মাংস ৰেচিপিৰ পৰা মাংসখিনি আঁতৰাই বইল ডিম এটা দি দিছিল আৰু ৰেচিপিটো পৰিৱৰ্তন হৈছিল “ডিমৰ ডমলৈ”।\nএইবাৰ আহোঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নলিনীবালা দেৱী ছাত্রী নিৱাসৰ মাংসৰ কথালৈ। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৰকাৰী হোষ্টেল সমূহৰ “মেছ ডিউছ” ৰ পৰিমাণ প্ৰাইভেট হোষ্টেলসমূহৰ তুলনাত যথেষ্ঠ কম বুলিয়ে ক’ব পাৰি। সেয়েহে তাৰ অনুপাতে মাংসৰ নমুনা কেনেকুৱা হ’ব সেইয়া চাগে নক’লেও হ’ব। দেওবাৰৰ দিনা মাংস দিয়ে। ভাত খাবলৈ গৈ কাঁহী বাটিযোৰ কীটচেনত ভৰাই দিওঁ আৰু ভিতৰৰ পৰা ৰান্ধনি খুড়ায়ে ভাত বাঢ়ি কাঁহী খন ভাত আৰু মাংসৰ বাটিটোৰে সৈতে উলিয়াই দিয়ে। মাংস মানে পহু কুটন বুলিযে কয়, তেনেকুৱা দুই টুকুৰা মাংস আৰু এটুকুৰা আলুৰে ধেঙ- ধেঙিয়া জোল। এয়াও পিছে বৰ কষ্টৰ মূৰত হে পোৱা যায়। হোষ্টেলত ছোৱালী সৰহ হোৱাৰ বাবে প্ৰায়ে হোষ্টেলত মাংস শেষ হৈ যায়। হোষ্টেলত চিনিয়ৰ ছোৱালীয়ে আগত আৰু জুনিয়ৰ ছোৱালীয়ে পাছত খোৱাৰ নিয়ম। গতিকে জুনিয়ৰ হৈ থকা বছৰ খুব কমেইহে এইবিধ মাংসৰ সোৱাদ লবলৈ পাইছিলোঁ। বেছি ভাগ সময় আমি জুনিয়ৰ ছোৱালীখিনিয়ে এটা ডিম ভাজি দুফাল কৰি দিয়া আমলেট খাওঁতেই গ’ল। চিনিয়ৰ হোৱাৰ পৰা যেনিবা মনৰ হেঁপাহ পলুৱাই এইবিধ মাংসৰ সোৱাদ ল’বলৈ পালোঁ।\nইয়াৰ পাছত Ph.D কৰিবলৈ বুলি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়লৈ পুনৰ যাওঁতে প্ৰথম তিনিমাহ মান সময় এটা প্ৰাইভেট গাৰ্লছ P.G ত আছিলোঁ। তাত আকৌ দেওবাৰৰ দিনা হোষ্টেলৰ ছোৱালীবোৰে লগ লাগি মাংস ৰান্ধে। ছোৱালীবোৰে নিজৰ হেঁপাহ পলুৱাই তেল ঢালে আৰু সুন্দৰকৈ মাংস ৰান্ধে। গতিকে মাংস খাবলৈ যে বৰ বেয়া নহয় সেয়া নক’লেও হ’ব। পিছে পিছদিনা তেলৰ বটলটো দেখিহে চাগে আণ্টীৰ মনটো দুখ লাগি আহে।\nইয়াৰ পাছত আহিলো ইউনিভাৰ্চিটিৰ “ৰিচাৰ্ছ স্কলাৰ” হোষ্টেললৈ। ইউনিভাৰ্চিটিৰ হোষ্টেল যদিও হোষ্টেলৰ মেছটো প্ৰাইভেট মালিকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আছিল। প্ৰথম হোষ্টেলত সোমাই আমি খানা দেখি অবাক। বাপৰে ইমান ধুনীয়া খানা দিয়ে এইটো হোষ্টেলত! হোষ্টেল হ’লে এনেকুৱাহে হ’ব লাগে। ৰাতিপুৱা গধূলি দেখোন খানাই খানা। খাই খাই আমনি লাগি যায়। মাংস সপ্তাহত দুদিন। বাকী কেইদিনো মাছ, ডিম, আমলেট, পনীৰ, কিবা নহয় কিবা এটাটো থাকেই। মাংস এদিন “ড্ৰাই ফ্ৰাই” আৰু এদিন থাকে মাংসৰ জোল। দুইবিধৰে মানদণ্ড ও উন্নত। গতিকে আমি পুৰা খুচ। হোষ্টেলত থকা ছোৱালীক “ৰেষ্টুৰেণ্ট ষ্টাইল” মাংস হোটেলতে পালে অৰুনো কি লাগিছে। পিচে খুব কম সময়ৰ বাবেহে এনেকুৱা খানা খাবলৈ পালোঁ। অলপ দিনৰ পাছতে খানা বেয়াৰ ফালে ঢাল খালে। ইমানেই বেয়া হ’লগৈ যে এটা সময়ত “এডমিনিষ্ট্ৰেটিভ”য়ে মেছৰ মালিক সলনি কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল। এইবাৰ নতুন মালিক আহিল। আহিয়ে মালিকৰ ফটফটনিত ত’তেই নাই এইবাৰ বোলে তেওঁ মাহেকত এবাৰ ছাগলী মাংসও খুৱাব তাকো নিজে বনাই। শুনিয়ে ভাল লাগি আহিল। ৱাহ! এইবাৰ হে এইবাৰ আৰু! প্ৰথম দুই এবাৰ মান বঢ়িয়াকে ছাগলী মাংস খালোঁ। তাৰপাছৰ পৰা ছাগলী ককা নে আইতা আনিবলৈ ল’লে জানো মাংস দেখোন হাড়ৰ পৰা এৰাইয়ে নাহে। যি অৱস্থা! উপাই নাপাই নিজৰ নামটো ছাগলী মাংস খোৱা ছোৱালীৰ নামৰ লিষ্টৰ পৰা আঁতৰাই ব্ৰইলাৰ মাংসৰ লিষ্টত ভৰালোঁগৈ। অলপ দিনৰ পাছত ব্ৰইলাৰ মাংসবোৰও বৰ টান টান পাবলৈ ল’লোঁ। যিমানেই বাছি বাছি মাংস নানো কিয় তাত মস্ত মস্ত চপৰা দুটামান থাকেই ৰবৰৰ নিচিনা টান। সেইকেইটুকুৰা কোনো পধ্যেই পেটলৈ নাযায়। উপায় নাপাই হোষ্টেলৰ মাংস খাবলৈকে বাদ দিলোঁ। পিচে “অলটাৰনেটিভ”ত পোৱা পনীৰ কেইটুকুৰাও একেই দেই যোৱা ৰবৰেই আছিল। একোৱে যেতিয়া খাব নোৱাৰোঁ, মাংস থকাৰ দিনা কিবা এটা নিজে ৰান্ধি খোৱাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাছিল। নিজে মাংস আনি কেতিয়াবা ৰান্ধি খাওঁ। পিছে আমি নিজে বনাই খোৱা মাংসবোৰ দেখোন কোমলেই হয়, হোষ্টেলৰবোৰনো কিয় এনেকুৱা হয় বুলি এদিন ৰান্ধনি ল’ৰাটোক সুধিলোঁ, -বোলো তোমালোকৰ মাংসবোৰ কিয় ইমান টান হয় হে?\nসি কওঁ নকওঁ কৈ ক’লে, বোলে সিহঁতৰ মালিকে হেনো ৫ কে.জি ৰ তলৰ ওজনৰ ব্ৰইলাৰ নিকিনেই। হে হৰি, সেইডাল ব্ৰইলাৰ আৰু ৰবৰ নহৈ কি হ’ব হে!\nপুনৰ মেছৰ মালিক সলনি হ’ল অলপ দিনৰ পাছত। নতুন মালিক আহিলে এদিন আকৌ বহুত দিনৰ মূৰত হোষ্টেলৰ মাংস খাবলৈ গ’লো। কোৱা শুনিলোঁ সেইদিনা বোলে মাংস কলডিল দি ৰান্ধিছে। ভাবিলোঁ আজি চাগে মজা মাংস খাবলৈ পাম। নতুন মালিক আহিছে যেতিয়া! অন্ততঃ এক মাহ মানতো ভাল খাবলৈ পামেই। পিছে এই আশা আশা হৈয়েই ৰ’ল আমাৰ। ভাত খাবলৈ গৈ দেখোঁ একেটা কলডিলেৰে এক কেৰাহি মাংস বনাইছে। বাতিটো দেখিয়ে মূৰে কপালে হাত দিলোঁ। ৰাম ৰাম বাটিৰ তলত মাংস দুই টুকুৰা আৰু তাৰ ওপৰতে কলডিলৰ টুকুৰা দুটামানে ধুনীয়াকৈ সাঁতুৰি আছে। কৃষ্ণহে বুলিলো আৰু দেই। ইমানতে হোষ্টেলৰ মাংসৰ ফালে পানী এচলু দি ‘আপোন হাত জগন্নাথ’ বুলি নিজে মাংস আনি বনাই খোৱাই ভাল বুলি ঠিক কৰিলোঁ।\nভবা মতেই কাম হ’ল। কলডিল আনি এইবাৰ নিজে লোকেল মুৰ্গীৰ মাংসৰ সৈতে বনালোঁ। প্ৰথমতে মাংসখিনি চাৰি জনীয়ে মিলি খাই শেষ কৰিব নোৱাৰিম বুলি ভাবি ৰাতিপুৱালৈ ও থোৱাৰ কথা ভাবিছিলোঁ। পিছে খাওঁতে খাওঁতে দেখোন কেৰাহী উদং হৈ গ’ল। ক’ত আৰু ৰাতিপুৱালৈ থোৱা হয়। তেতিয়াৰ পৰা কলডিলৰ লগত মই ৰন্ধা মুৰ্গীৰ মাংস মোৰ লগৰ কেইজনীৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য। মাংস আনিলেই লগত কলডিল বিচাৰি ফুৰা হ’লো। কেতিয়াবা মোৰ পিছে বিলাহীৰ লগত ও মাংস খাবলৈ মন যায়। পিছে লগৰ কেইজনীৰ পৰা আৰু মোৰ সেই আশা পূৰণ ন’হল। সিহঁতৰ ডিমাণ্ডত হোষ্টেলৰ পৰা অহাৰ দিনালৈকে কলডিলৰ লগত মাংস খাওঁতেই গ’ল।\nএইবিলাক হোষ্টেলৰ মাংসৰ অভিজ্ঞতা সদাই মনত থাকি যাব।\n« সাপ – অভিজিত মেধি\nছবিয়ে কি কথা কয়-৪ »


মীন বিভাগৰ কেইবা কোটি টকীয়া কেলেংকাৰি তদন্ত ভেঁকো ভাওনাত পৰিণত\nমীন বিভাগত কোটি কোটি টকাৰ কেলেংকাৰি! মুখ্য মন্ত্ৰীৰ তদন্তৰ নিৰ্দেশ সত্ত্বেও ‘দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত’ বিষয়াক বদলিতে সীমাবদ্ধ\nমীন বিভাগৰ আঁচনিৰ নামত সংঘটিত কেইবা কোটি টকীয়া কেলেংকাৰি তদন্ত ভেঁকো ভাওনাত পৰিণত\nগুৱাহাটী , November 23, 2019 9:17 pm\nঅনুসূচিত জাতি যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ সংবাদমেল। ২৩ নৱেম্বৰত।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ মীন বিভাগৰ ‘RIDF (XXI)’ নামৰ এখন আঁচনিৰ নামত বিভাগীয় বিষয়া, অভিযন্তাই কোটি কোটি টকাৰ কেলেংকাৰি সংঘটিত কৰা বুলি আৰ টি আই যোগে পোৱা তথ্যৰ ভিত্তিত গুৰুতৰ অভিযোগ আনিছে অনুসূচিত জাতি যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদে।\nদিচপুৰ প্ৰেছ ক্লাবত এখন সংবাদমেলত নিজৰ দাবীৰ সপক্ষে আজি সংগঠনটোৰ সভাপতি ৰুবুল দাসে তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আইনৰ অধীনত আৱেদন কৰি লাভ কৰা তথ্য দাঙি ধৰে।\nমীন বিভাগৰ প্ৰাক্তন পৰিচালন সঞ্চালক আৰু বৰ্তমানৰ যুটীয়া সচিব নিৰ্মলকান্তি দেৱনাথে অধ্যক্ষ ৰমাকান্ত দেউৰীৰ অজ্ঞাতে বিভাগটোত বিয়াগোম কেলেংকাৰি সংঘটিত কৰা বুলি দাবী ৰুবুল দাসৰ।\n“২০১৭-১৮ বৰ্ষত মীন নিগমে ১০৬টা সৰু-বৰ পেকেজ মীন মহলৰ উন্নয়নৰ বাবে ১০০ কোটি টকাৰ নিবিদা আহ্বান কৰিছিল। RIDF (XXI) নামেৰে এখন আঁচনি গ্ৰহণ কৰি ২০০জন ঠিকাদাৰক আবণ্টন দিছিল। কিন্তু চলিত বৰ্ষৰ ৩০ মাৰ্চত সেই সময়ৰ পৰিচালন সঞ্চালক তথা বৰ্তমানৰ মীন বিভাগৰ যুটীয়া সচিব হিচাপে কৰ্মৰত নিৰ্মলকান্তি দেৱনাথে সহকাৰী অভিযন্তা মহিতুষ বৰ্মনৰ লগ লাগি অধ্যক্ষৰ অনুমোদন আৰু কাৰ্য্যবাহী অভিযন্তাৰ ক্ষেত্ৰভিত্তিক প্ৰতিবেদন অবিহনে প্ৰায় ৭০জন ঠিকাদাৰক ২০ শতাংশ কামো সম্পাদন নকৰাকৈ গোপনে ৮ কোটি টকা পৰিশোধ কৰে”, দাসে অভিযোগ উত্থাপন কৰি কয়।\nকেলেংকাৰিটোৰ তদন্ত দাবী কৰি বিধায়ক ৰমাকান্ত দেউৰীয়ে মুখ্য মন্ত্ৰীলৈ লিখা পত্ৰখনৰ প্ৰতিলিপি।\nদাসে লগতে কয় যে এই বৃহৎ অনিয়মৰ কথা পোহৰলৈ অহাৰ পাছত নিগমৰ অধ্যক্ষ তথা বিধায়ক ৰমাকান্ত দেউৰীয়ে ৮ মে’ৰ দিনা উক্ত আঁচনিৰ বিল সম্পৰ্কীয় সকলোবিলাক ফাইল জব্দ কৰি আঠ কোটি টকা দুৰ্নীতি সংঘটিত হোৱা বুলি মুখ্য মন্ত্ৰীৰ ওচৰত লিখিত অভিযোগ দাখিল কৰিছিল। অভিযোগৰ পিছতে মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে ৰাজ্যৰ প্ৰাক্তন মীন সঞ্চালক স্বপন কুমাৰ দাসক তদন্তকাৰী বিষয়াৰূপে লৈ এখন তদন্ত কমিটি গঠন কৰি দিছিল।\n“কমিটিয়ে দাখিল কৰা প্ৰতিবেদনত নিৰ্মলকান্তি দেৱনাথ, মহীতুষ বৰ্মন আৰু সহকাৰী অধীক্ষক উজ্জ্বল দাস আৰু গাণনিক বিষয়া তাৰিণী ডেকাই কাৰ্য্যালয়ৰ নথি-পত্ৰ জাল কৰি উক্ত কেলেংকাৰি সংঘটিত কৰা বুলি স্পষ্টকৈ উল্লেখ আছে”, দাসৰ দাবী।\nইয়াৰোপৰি দাসৰ অভিযোগ, পৰিশোধ কৰা বিলসমূহত নিগমৰ কাৰ্য্যবাহী অভিযন্তা, প্ৰকল্প সঞ্চালক অথবা অধ্যক্ষ কাৰোৱেই সন্মতি নথকা সত্ত্বেও বিভাগৰ উচ্চপদস্থ বিষয়াৰ সহযোগত নিৰ্মলকান্তি দেৱনাথে বিলসমূহ মুকলি কৰি দিয়ে।\nকামৰূপ জিলাৰ চৌমুখা মীন মহল, পেকেজ নং-১ গ্ৰুপ জেদ এল ৱৰ্ক অৰ্ডাৰ নং-AFDC/3862017/RIDF-XXI/604-610 ৰ বিপৰীতে প্ৰদান কৰা ১৪,১৯,৪৯৭ টকা পৰিশোধ কৰা বিলখনত ক্ষেত্ৰভিত্তিক প্ৰতিবেদন অবিহনেই ধন পৰিশোধ কৰিবলৈ অনুমোদন জনায় বুলি দাসে অভিযোগ কৰে।\nদাসৰ গুৰুতৰ অভিযোগ, যোৱা ৩০ মাৰ্চত ঠিকাদাৰক ধন পৰিশোধ কৰাৰ পিছতহে ৰহস্যজনকভাৱে বিত্তীয় অনুমোদন বিচাৰি কনিষ্ঠ অভিযন্তাই ৮ মে’ৰ দিনা প্ৰকল্প সঞ্চালকলৈ ফাইল প্ৰেৰণ কৰিছিল।\n“অৱশ্যে প্ৰকল্পৰ সঞ্চালকে কাৰ্য্যবাহী অভিযন্তাৰ পৰা মেনেজমেণ্ট এণ্ড ইভ’লিউশ্যন\nবিল মুকলি কৰি দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি প্ৰকল্প সঞ্চালকে দিয়া টোকাটো।\nৰিপ’ৰ্ট নোহোৱাকৈ বিল পৰিশোধ কৰিব পৰা নাযায় বুলি জানিবলৈ দিয়ে আৰু বিত্ত তথা গাণনিক বিষয়াৰ পৰা প্ৰতিবেদন বিচাৰি ফাইলটোত নোট লিখি দিয়ে। কিন্তু তাৰ পিছতো প্ৰকল্প সঞ্চালকক বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই পৰিচালন সঞ্চালক নিৰ্মলকান্তি দেৱনাথে কোটি কোটি টকা আদায় দিয়ে”, দাসে সংবাদমেলত কয়।\nএই দুৰ্নীতি সংঘটিত হোৱা বুলি অভিযোগ তুলি যোৱা ১৬ মে’ত অনুসূচিত জাতি যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদে মুখ্য মন্ত্ৰীৰ বিশেষ তদাৰকী কোষত গোচৰ ৰুজু কৰিছিল বুলি জানিবলৈ দি তেওঁ কয়, “বৰ্তমানলৈকে কেৱল মোৰ ভাষ্য গ্ৰহণ কৰাৰ বাহিৰে অন্য কোনো ধৰণৰ বিশেষ তদন্ত আগ বঢ়োৱা নাই।”\nএই অভিযোগ উত্থাপন হোৱাৰ পাছতে পৰিচালন সঞ্চালক দেৱনাথক সচিবালয়লৈ বদলি কৰি যুটীয়া সচিব পদত নিযুক্তি দিয়া বুলি সদৰী কৰে দাসে।\n“মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে গঠন কৰি তদন্তকাৰী কমিটিয়ে প্ৰতিবেদন দিয়ালৈকে সকলো ঠিকেই আছিল। তাৰ পাছতে পৰিচালন সঞ্চালক দেৱনাথক সচিবালয়লৈ বদলি কৰি যুটীয়া সচিব পদত নিযুক্তি দিয়াৰ লগতে মহীতুষ বৰ্মনক শিলচৰলৈ বদলি কৰিলে। বদলি কৰাটোৱেই যদি কেলেংকাৰি কৰা বিষয়াৰ শাস্তি হয়, তেন্তে দুৰ্নীতি প্ৰতি শূন্য সহনশীলতাৰ কথা কোৱা চৰকাৰৰ দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি লাভ আছে নেকি? নে দুৰ্নীতি কৰা বুলি জানিয়েই মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে নাটকীয়ভাৱে তেওঁৰ নিজৰ কাষলৈ অধিক দুৰ্নীতি কৰিবলৈ বিষয়াজনক চপাই নিছে?” প্ৰশ্ন দাসৰ।\nকেলেংকাৰি হোৱা বুলি জানিবলৈ দি ব্যৱস্থা ল’বলৈ কোৱা তদন্ত প্ৰতিবেদনৰ প্ৰতিলিপি।\nইপিনে, দেৱনাথৰ বিৰুদ্ধে এই গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ সৈতে আমাৰ সাংবাদিকে যোগাযোগ কৰা হয়।\n“ৰুবুল দাসে এইবাৰেই প্ৰথম নহয়, মুঠ তিনিবাৰ এনে ধৰণৰ অভিযোগ আনিছে। এইবোৰ সম্পূৰ্ণ মিছা অভিযোগ”, এখন মিটিঙত আছো, এতিয়া কথা পাতিব নোৱাৰিম বুলি ফালৰি কাটিব খুজি দেৱনাথে কয়।


Thailand-doctor-made-corona-virus-vaccine– News18 Assam\nৰক্ষা! কৰোণা ভাইৰাছৰ প্ৰতিষেধক আৱিষ্কাৰৰ দাবী! ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে সুস্থ হৈ উঠিছে ৰোগী\nUpdated:February 3, 2020, 3:00 PM IST\nথাইলেণ্ডৰ এজন চিকিৎসকে আৱিষ্কাৰ কৰিছে এই প্ৰতিষেধক\nLast Updated: February 3, 2020, 3:00 PM IST\nচীনত মহামাৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে কৰোণা ভাইৰাছে। ইতিমধ্যে সমগ্ৰ বিশ্বতে কৰোণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈছে ১৭৩৮৭ জন লোক। ইয়াৰে ভিতৰত ১৭২০৫গৰাকী কেৱল চীনৰ।এই প্ৰৰ্যন্ত কৰোণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু মুখত পৰিছে ৩৬২জন লোক।\nকৰোণা ভাইৰাছৰ প্ৰতিষেধক আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ এতিয়া চিকিৎসা বিজ্ঞানীসকলে নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। থাইলেণ্ডৰ এজন চিকিৎসকে এতিয়া উদ্ভাৱন কৰিছে কৰোণা ভাইৰাছৰ ঔষধ! HIVৰ ঔষধৰ লগত বহু কেইটা বেমাৰৰ ঔষধ একেলগ কৰি আবিষ্কাৰ কৰা হৈছে কৰোণা ভাইৰাছৰ প্ৰতিষেধক। চিকিৎসকে দাবী কৰিছে, এই ঔষধে ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ধ্বংস কৰিব কৰোণা ভাইৰাছক।\nচিকিৎসক ক্ৰিয়েনচাকে কৈছে যে, এই নতুন ঔষধ সেৱন কৰি ৭১ বছৰীয়া এগৰাকী কৰোণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত ৰোগী ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰত সুস্থ হৈ উঠিছে। চিকিৎসকে লগতে উল্লেখ কৰিছে যে, এই নতুন ঔষধ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, অণ্টি–ফ্লু ড্ৰাগ ‘Oseltamivir’ক ‘Lopinavir’ আৰু ‘Ritonavir’ ৰ সৈতে একেলগ কৰি। উল্লেখযোগ্য যে, ‘Lopinavir’ আৰু ‘Ritonavir’ HIVৰ চিকিৎসাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।


ৰাজ্যবাসীৰ মূৰত মাধমাৰ! ১০খন জিলাত শতকৰ ঘৰ স্পৰ্শ কৰিলে পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্যই assam-petrol-diesel-price-rise-cros-100-in-10-district-tvhirok– News18 assam\nৰাজ্যবাসীৰ মূৰত মাধমাৰ! ১০খন জিলাত শতকৰ ঘৰ স্পৰ্শ কৰিলে পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্যই\nগুৱাহাটীত বৰ্তমান প্ৰতিলিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্য ৯৯.৩১ টকা।\nLast Updated : October 07, 2021, 16:58 IST\nঅসমতো অস্বাভাৱিক হাৰত বৃদ্ধি পাইছে পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য। ৰাজ্যখনৰ ১০ খন জিলাত এতিয়া প্ৰতিলিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্যই অতিক্ৰম কৰিছে শতকৰ ঘৰ। অসমৰ এই ১০ খন জিলা হৈছে- ধেমাজি, লখিমপুৰ, মাজুলী, বিশ্বনাথ, নগাঁও, পশ্চিম কাৰ্বি আংলং, ডিমা হাচাও, ওদালগুৰি, কৰিমগঞ্জ আৰু শিৱসাগৰ।\nডিজেলৰ মূল্যও বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি লিটাৰত ৯১.৪৬ টকা হৈছে। সমগ্ৰ দেশতে একেৰাহে তৃতীয় দিনৰ বাবে ইন্ধনৰ মূল্যবৃদ্ধি পাইছে। সমগ্ৰ ভাৰতত ইন্ধনৰ মূল্য নিয়মীয়াকৈ বৃদ্ধি হৈ আহিছে, যাৰ ফলত কেইবাখনো মুখ্য চহৰত ইয়াৰ মূল্যই ১০০ অতিক্ৰম কৰিছে।\nপেট্ৰ’লৰ মূল্যই ১০০ অতিক্ৰম কৰা দেশৰ প্ৰথম চহৰ আছিল ভূপাল। চহৰখনত মে’ মাহতে ইয়াৰ মূল্যই শতকৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত এই সংখ্যা অতিক্ৰম কৰা চহৰ দুখন হ’ল জয়পুৰ আৰু মুম্বাই। হায়দৰাবাদ আৰু বেংগালুৰুয়ে জুন মাহত এই সংখ্যাত উপনীত হৈছিল। আনহাতে ৰাজধানী দিল্লী, কলকাতা আৰু চেন্নাইয়ে জুলাই মাহত শতকৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে, পেট্ৰ'ল আৰু ডিজেলৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বাবে এতিয়া প্ৰতিবাদ অব্যাহত ৰাখিছে বিভিন্ন দল -সাংগঠনে।\nFirst published: October 07, 2021, 16:58 IST\nAssam Petrol diesel priceDieselPetrolPetrol diesel price increase


Published on December 14, 2017 | News Source: ডাঃ নীলাক্ষী চলিহা গগৈ\nকি লিখিম তোমাৰ বাবে মুন্নী?\nতুমি বগা হ’ব খুজিছা৷ বহুদিনৰ পৰাই বজাৰৰ ফেয়াৰনেছ ক্রীম সানি ভাগৰি পৰিছা৷ এতিয়া কিবা বিচাৰিছা মোৰ পৰা৷ মই লিখিবই লাগিব৷ তুমি যদি ক’লাহেঁতেন– বগাকৈ নহয়, কৃষ্ণ বর্ণেৰে তুমি জিলিকি উঠিব খুজিছা৷ তেতিয়াও মই লিখিলোঁহেঁতেন মোৰ প্রেছক্রিপশ্যনত৷ আৰু তুমি যদি কোৱা অন্য এটা ৰঙৰ কথা? ৰং যে ৰঙেই মুন্নী৷\nবগা-ক’লাৰে ভাগ হৈ যোৱা পৃথিৱীখনত সকলো বগাই ভাল৷ সকলো যোগ্যতাৰ নাম বগা৷ সকলো বগা বা ফেয়াৰ মানেই শুভ চিন্তাহ্ল ফেয়াৰ ইডেণ্ট, ফেয়াৰ প্রাইছ৲, ফেয়াৰ এটেন৲ডেন্স, ফেয়াৰ কেৰেক্টাৰ, বিহেভিয়াৰ৷\nমুন্নীক সুধিছিলোঁ– কিয় তাই ঢপলিয়াই আহিছে বগা হ’বলৈ৷ তাই জনালে– সদ্য বিবাহিতা তাই, অথচ এতিয়াও তাই নতুন জীৱনৰ আনন্দবোৰ মুঠিয়াই ল’বই পৰা নাই৷ তাই বিয়া হৈ যোৱা ঠাইখনৰ বেছিভাগ মানুহেই বগা আৰু পৰিয়ালটোত তাই ক’লা মানুহ দেখিবলৈকে পোৱা নাই৷ তাইৰ ক’লা বৰণটোৰ বাবে তাই আলহী-দুলহীৰ আগতো বেছি নোলায়৷ ওলালেও তাই বুজি পায়– মানুহবোৰে ভাবিছে– ‘কইনাজনী ক’লাহ্ল’ তাই এইবাৰ সেইখন ঠাইলৈ বগা হৈ যাব৷\nমুন্নীলৈ চাই মনত পেলালোঁ কথা এষাৰ– এলেক৲জেন৲ডাৰ এলিৰ৷ ‘Black women were geated of brown sugar and warm honey. The sweetest thing to bless the earth.’\nমুন্নী অৱশ্যে ইমান ক’লাও নহয়৷ তথাপি সেই বৰণো গ্রহণযোগ্য হোৱা নাই তাইৰ নতুন ঘৰত৷ কথাবোৰ ভাবি থাকোঁতেই দেখিছোঁ বর্ণবাদৰ বিৰোধিতা চলিছে অনেক ঠাইত৷ আমাৰ ফেচবুকতো৷ বন্ধু মৃণাল পি জ্যোতি– এজন বহুমুখী প্রতিভাধৰ– চিঞৰি উঠিছে তেওঁ৷ বিউটি এপ৲ছৰ সহায়ত কিয় বগা হ’ব খুজিছা তুমি? বর্ণবাদৰ পক্ষে চলি থকা তিতিকি ‘অনুপ্রেৰণাক তেওঁ নিপাত কৰিব খুজিছে’– তেওঁ নিজৰ ক’লা ফটো এখন দিছে৷\nঅথচ মই ক’ব খোজোঁ ব্লেকবেৰীৰ কথা৷\nব্লেক বার্ড তথা কুলি চৰাইৰ কথা৷\nক’ব খোজোঁ আন্ধাৰক ভালপোৱাৰ কথা৷ সূর্যৰ অভাৱত পৃথিৱীখনেই অন্ধকাৰ৷ সেই আন্ধাৰতো দেখাই যে চৰম দেখাহ্ল পৰম সত্য আন্ধাৰ৷\nক’লা-বগাৰ ইছু্যটো এতিয়া তুংগত, তথাপি সকলোৰে প্রিয় বগা ‘বগা ছাল’ মুন্নীক কৈছিলোঁ ঃ\n‘মুন্নী’ তুমিতো বহুত কথাই জানা?’\nমুন্নীক মই চিনি পাওঁ৷ হাইসুকলত থাকোঁতে তাই তর্ক প্রতিযোগিতাত সদায় প্রথম হোৱা ছোৱালী৷ শিক্ষকৰ ভুল আঙুলিয়াই দেখুৱাব পৰা সাহসী ছোৱালী৷ এতিয়া তাই লাজ কৰিছে নতুন ঘৰখনলৈ, নতুন ৰাজ্যখনলৈ ঘূৰি যাবলৈ৷ বগা মানুহেৰে ভৰা ৰাস্তা-পদূলি৷ নিতৌ কিমান খিৰিকীৰে চাব বাহিৰখনলৈহ্ল\nমুন্নীক কৈ চাইছিলোঁ মেলানিন, মেলান’চাইটৰ কথা৷ মেলানিন বেছি থাকিলে ছালৰ বৰণ ক’লা হয়৷ কেনেকৈ মেলানিনে কাম কৰে সেয়াও ক’লোঁ৷ মুন্নীয়ে কিন্তু কৈ উঠিল৷ ‘সকলো কথাতে বিজ্ঞানৰ কথা নকও মেম৷ কলিজা সকলোৰে ৰঙা৷ ভোকৰো বিজ্ঞান আছে, লোভৰো বিজ্ঞান আছে৷’\nকি সাংঘাতিক কথা কয় মুন্নীয়েহ্ল অথচ এইজনী মুন্নীৰ গাতে সামাজিক আচাৰৰ কোবহ্ল অতিষ্ঠ হৈছে মুন্নী৷ সমাজ আটাইতকৈ ওপৰত৷ বিজ্ঞান আৰু যুত্তিু প্রতিষ্ঠা অবিহনে এই পৃথিৱী বন্দীশাল বুলি ক’ব খুজিও ক’ব নোৱাৰিলোঁ– তায়েই লেঠা লগালে৷\n‘This is not our differencs that divids us. It is our inabilits to recognise, accept and celebrate those differencs.’\nকি ক’ম মুন্নীক? মুন্নীৰ প্রেছক্রিপশ্যনত কেনেকৈ লিখোঁ ছাল বগা কৰা ঔষধ৷ ঘৰখনৰ মনোবৃত্তিৰ কথা নোকোৱা হ’লে, বগা ৰংটো কেৱল তেওঁৰ পচন্দ বুলি কোৱা হ’লে, বগা নহৈ তেওঁৰ পচন্দ নীলা ৰং হ’লেও মই সহায় কৰিলোঁহেঁতেন৷ তাইৰ মুখলৈ চাই ৰ’লোঁ বহুপৰ৷\n...আমি যে বৃহৎ কোম্পানী কিছুমানৰ দ্বাৰাই পৰিচালিত কৰিছোঁ আমাৰ জীৱনচর্হ্ল গঢ়ি তুলিছোঁ সামাজিক ধাৰণা৷ পশ্চিমীয়া দেশবোৰে অতীজতে গৃহবন্দী কৰি ৰখা মানুহবোৰৰ ক’লা ছালৰ প্রতি থকা বিতুষ্ট মনোভাৱেই কিয় সোঁচৰিছে আমালৈ? আমাৰ ভাৰতীয়সকলৰ ক্ষেত্রততো তেনে কথা নাছিলহ্ল বিভিন্ন দিশত উচচ স্হান লাভ কৰা কত ক’লা বৰণীয়া মানুহ আছিল আমাৰ ভাৰতবর্ষতহ্ল ক’তনো কোন ব্যথিত হৈছিল এই ক’লা বৰণৰ বাবে? এতিয়া মানুহ বগা কৰিব খোজা কোম্পানীবোৰৰ ওফোন্দা জোলোঙাত বিধে বিধে ক্রীম, লোচন, পাওদাৰ, দিনক দিনে বাঢ়িছে গৱেষণা৷ কাৰ ছালত কি? পাতল ছালত কি? ডাঠ ছালত কি? পূবত কি? পশ্চিমত কি? সেয়া যিয়েই নহওঁক সেয়া কেৱল ক’লাক বগা বনাবলৈ৷ কোম্পানীবোৰৰ দীঘল হাতোৰাৰ তীক্ষ্ন নখে ৰত্তুাত্তু কৰিছে ভাৰতীয়সকলৰ মগজু৷ কি হ’ব? এতিয়া কি হ’ব?\nমই মুন্নীক মাতিলোঁ৷ তাই গভীৰ প্রত্যাশাৰে মোৰ মুখলৈকে চাই আছে৷ তাই মাকৰ ঘৰলৈ আহিছে, তাই নতুন ঘৰখনলৈ ঘূৰি যাবলৈ, নতুন ঘৰখনৰ মৰম বুটলিবলৈ বগীজনী হৈ ঘূৰি যাব খুজিছে৷ মই তাইক ক’ব খুজিলোঁ–\nমুলেট’ (Mullato)ৰ দৰে এটি প্রজন্মৰ কথা তুমি বাৰু ভাবিব পাৰিবা নে মুন্নী? ছাঁ-পোহৰৰ সংগমত জগি উঠা সেই মুলেট’ তুমি ভাল পাবা নে? বগা-ক’লাৰ পৰস্পৰ প্রেম আৰু শ্রদ্ধাৰ মাজেৰে জন্ম হৈছে এই শিশুবোৰহ্ল কেনেকৈ দোপতদোপে উন্নতি কৰি গৈছে সিহঁতে৷ ক’লা-বগাৰ সংঘাত ঠিক এনেকৈয়ে, আমেৰিকা-ইউৰোপৰ কোনোবা ঠাইবোৰত দেখাৰ দৰে নির্মল কৰিব নোৱাৰিবা নে? আৰু যে মুন্নী... পৃথিৱীৰ কোনো কোনো ঠাইত ৰঙৰ কোনো বিশেষ ধাৰণাই নাই৷ স্বচছ সমাজ৷ ৰং মানে আকাশৰ দৰে, গছৰ দৰে, বেলিৰ দৰে... চোৱাচোন কি সুন্দৰ... তেওঁলোকে কয় ৰঙটো চুলিৰ দৰে, ৰঙটো মুকুতাৰ দৰে...৷\nকিমান সময় পাৰ হৈ গ’ল ক’ব নোৱাৰোঁ৷ মুন্নীৰ চকুত চকুপানী৷ মই গুণগুণালোঁ৷\nI am soul lives within. (India, Arie)\nসভাপতিৰ অনুমতি লৈহে কথা ক’ব পাৰিব বিজেপিৰ নেতা-কর্মীয়ে\nSensex crashes 1,689 pts on black money crackdown, US election\nনিজম পৰিল দুগোর্ৎসৱ\nএ চি এছ ৰাজর্ষি সেন ডেকাক কাৰাগাৰলৈ প্রেৰণ\nনাগালিমক লৈ গোলাঘাটৰ অসম-নগালেণ্ড সীমান্তত আন্দোলনৰ ঢৌ\n‘কমলাদেৱী’ আৰু ‘হংসিনী’\nডঙ্ম ভূপেন হাজৰিকাৰ কলকাতাস্থিত বাসগৃহৰ সংৰক্ষণ হ’ব\nAJYCP and SBI distribute relief\nAll Rights Reserved 2018 © The Janambhumi | Total visits : 2945570


কলি কালৰ মহাভাৰতৰ বীৰ গাঁথা\nচুমিন্দ্র চৌধুৰী নতুন দিল্লী\n২০১৬ চনৰ দীপাৱলী উৎসৱৰ সময়ৰ কথা। ভল্ভো কোম্পানীত কৰ্মৰত হৈ থাকোতে কৰ্মসূত্রে মই মধ্য প্ৰদেশৰ কাইমোৰত থকা এ. চি. চি. চিমেন্ট কোম্পানীৰ চূণশিলৰ খনিত প্ৰায় এসপ্তাহৰ বাবে আছিলোঁ । সচৰাচৰ কয়লা, জিপছাম, গ্ৰেফাইট, বক্সাইত, চূণশিল অথৱা আকৰিক লোৰ খনিবোৰত খনন কাৰ্য্যৰ বাবে ব্যৱহৃত বিশালাকাৰ এক্সাভেটৰ মেছিনবোৰৰ চালক আৰু মেকানিকবোৰক সময়ে সময়ে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। তেনে এক প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য্যসূচী হাতত লৈয়েই মই আৰু ভল্ভো কোম্পানীটোৰ ইন্দৌৰৰ ডীলাৰ নবীন ইনফ্ৰা নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ অভিযন্তা শচীন শৰ্মা গৈ উপস্থিত হৈছিলো গৈ কাইমোৰ চূণশিলৰ খনিত । জবলপুৰ চহৰৰ পৰা কিছু নিলগৰ কাইমোৰত উপযোগী হোটেল নথকাৰ বাবে কোম্পানীটোৰ অতিথি গৃহতে আমাৰ থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল । অতিথি গৃহত থকা সেই কেইদিন নিতৌ দোকমোকালিতে দূৰৈৰ গাওঁখনৰ পৰা ভাঁহি অহা দেহ বিচাৰৰ গীতৰ এটা কৰুণ সুৰত টোপনি ভাঙি গৈছিল । দূৰৈৰ পৰা ৰিণিকি ৰিণিকি শুনা সেই গীত কোনোবা বীৰপুৰুষৰ বীৰ গাঁথাৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি উমান পাইছিলোঁ । মনৰ অনুসন্ধিৎসুকতা দমাই ৰাখিব নোৱাৰি সহকৰ্মী শচীন শৰ্মাক কথাটো সোধাত সেইয়া বুন্দেলখণ্ডৰ বীৰভূমি মহোবাৰ বীৰযোদ্ধা আহ্লা -উদলৰ জীৱন-গাঁথা (আহ্লা খন্ড)ৰ ওপৰত ৰচিত কনৌজী ভাষাৰ লোকগীত বুলি ক'লে । নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত উত্তৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত সাধু-সন্যাসীবোৰে সেই দুয়োজন প্ৰসিদ্ধ বীৰ যোদ্ধাৰ গুনানুকীৰ্তন কৰি সমাজৰ লোকৰ মাজত দেশপ্ৰেম জগাই তুলিব চেষ্টা কৰে ।\nভবিষ্য পূৰাণত উল্লেখিত আছে যে মহাভাৰতৰ যুদ্ধৰ পৰিসমাপ্তিত অৰ্জ্জুনে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক কৈছিল, মাধৱ এই মহাসমৰ একমাত্ৰ তোমাৰ কাৰণে জিনিব পাৰিলোঁ । ভীমে অকলেই সকলো কৌৰৱক বধ কৰিলে। জেষ্ঠ ভ্ৰাতা যুধিষ্ঠিৰে কোনো বিশেষ বীৰযোদ্ধাক হতাহত কৰিব লগীয়া নহ'ল । পাছে এজনো কৌৰৱক হত্যা কৰিব নোপোৱাৰ লিপ্সাই মোৰ মন দিনক দিনে অস্থিৰ কৰি তুলিছে। যুদ্ধ বিজয়ী অহংকাৰী অৰ্জ্জুনৰ কথা শুনি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই সখীয়েকক পৰাজয়ৰ গ্লানি কিমান অসহ্যকৰ হয় তাৰ অনুভৱ কৰোৱা উচিত হ'ব বুলি ভাবিলে । এইখিনিতেই এটা কথা চিৰন্তন সত্য বুলি মানিবই লাগিব যে ভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ চিন্তাধাৰা আৰু দৰ্শন আন দেৱ-দেৱীসকলতকৈ অনন্য । দুষ্টক দমন আৰু সন্তক পালন কৰাৰ লগতে বিপথে যোৱা সন্তক সৎ পথলৈ আনিবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰে। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ চকুত শক্র, মিত্র, ভক্ত, অভক্ত, ধনী, দুখীয়া সকলো সমান । তেওঁত ভক্তি আৰু বিশ্বাসৰ সুবিধা লৈ কোনো সাৰি যাব নোৱাৰে । যুদ্ধ বিজয়ৰ পাছতো অৰ্জ্জুনৰ মনৰ ভিতৰত কিলবিলাই থকা অতৃপ্ত আশাবোৰ কলি যুগত পুৰণ হ'ব বুলি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই বৰদান দিলে ।\nপৰৱৰ্তীকালত বাৰ শতিকাত কালিঞ্জৰৰ চান্ডেল ৰজা পৰিমলৰ ৰাজসভাৰ প্ৰখ্যাত কবি জগনিকে ৰচনা কৰা আহ্লাখন্ড গ্ৰন্থখনৰ পৰিমল ৰস মহাকাব্যত শ্ৰীকৃষ্ণই সৃষ্টি কৰা কলিযুগৰ এই মহাভাৰতখনৰ বিশদ বৰ্ণনা কৰিছে ।\nআপোনালোকক আজি চন্ডেল কবি জগনিকে ৰচনা কৰা এই মহাভাৰত খনৰ দুজন প্ৰসিদ্ধ বীৰযোদ্ধা আহ্লা আৰু উদলৰ বিষয়ে অৱগত কৰাব বিচাৰিম ।\nসম্ৰাট হৰ্ষবৰ্ধনৰ মৃত্যুৰ পাছতে অখন্ড ভাৰতৰ সোণালীযুগৰ সূৰুয অস্তমিত হৈছিল । বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতখন খন্ড-বিখণ্ড হৈ সৰু সৰু ৰাজ্যলৈ পৰিণত হৈছিল। এঘাৰ শতিকাৰ সময়ত দক্ষিণ ভাৰতৰ শাসন ব্যৱস্থা চোলা ৰাজবংশৰ অধীনত আছিল যদিও উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতখন আজমেৰ, হস্তিনাপুৰ, মগধ, কনৌজ, বিঠুৰ, সীৰসাগৰ ( সিৰসা) , মহোবা, মান্ডোগড়, ঊৰৈ, কালিঞ্জৰ, ৰেৱা, ঝান্সী , গোৰক্ষপুৰ, নেনাগড়, কুমাও, ,বিধৰ্ভ, কটক, বংগ, কমতাপুৰ আৰু কামৰূপ নামেৰে বহুতো সৰু-বৰ ৰাজ্যত বিভক্ত হৈ পৰিছিল। সেই সময়ৰ আজমেৰ ( অজয়মেৰু)ৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানক আহ্লাখন্ড গ্ৰন্থত কলিযুগৰ দুৰ্যোধন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল । অগয়াৰ পানিগ্ৰহন কৰিছিল হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানে । ৰানী অগয়া আৰু সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰ ঔৰষত জন্ম লাভ কৰা কন্যা বেলাক আহ্লাখন্ডত দ্ৰৌপদীৰ পুনৰ্জন্ম বুলি উদ্ধৃত কৰা হৈছে । সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানে উত্তৰ ভাৰতৰ প্ৰায় সকলোবোৰ ৰাজ্য নিজৰ অধীন কৰিছিল যদিও কালিঞ্জৰ আৰু কনৌজ দখল কৰিব পৰা নাছিল। হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট অনঙ্গপালৰ দুই জীয়ৰীৰ নাতি সেই সময়ৰ কনৌজৰ সম্ৰাট জয়চন্দ আৰু আজমেৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ মাজত অহি-নকুল সম্পৰ্ক আছিল । ইফালে সম্ৰাট অনঙ্গপালে সৰু নাতি পৃথিৱীৰাজ চৌহানক হস্তিনাপুৰৰ শাসন ভাৰৰ অৰ্পণ কৰাৰ পাছত ৰজা জয়চন্দৰ অন্তৰত হিংসাৰ জুই দপদপাই জ্বলি উঠিছিল । তাতে আকৌ জ্বলা জুইত ঘিউ ঢালি ৰজা পৃথিৱীৰাজে জয়চন্দৰ একমাত্ৰ কন্যা সংযোজিতাক হৰণ কৰি নিয়াৰ পাছত দুয়োজন প্ৰভাবশালী ৰজা ইজনে-সিজনৰ চিৰ বৈৰী হৈ পৰিছিল । এই ব্যক্তিগত বৈৰীত্ব, প্ৰতিশোধ আৰু প্ৰতি হিংসাৰ দাবানলত ভাৰতৰ সোণালীযুগৰ পৰিসমাপ্তি ঘটিছিল। ৰজা জয়চন্দে অখণ্ড ভাৰতৰ সাৰ্বভৌমত্বক চিতাত তুলি তুৰ্কীৰ সম্ৰাট মহম্মদ ঘোৰীৰ লগত ষড়যন্ত্ৰ ৰচি সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানক বধ কৰাৰ লগতে ভাৰতৰ ৰাজনীতিত বিদেশী শক্তিৰ অনুপ্ৰৱেশ সূচল কৰি দিছিল । পৰৱৰ্তীকালত খন্ড-বিখণ্ড হৈ একতাবিহীন ৰাজ্যসমূহৰ মাজত থকা খিয়লা-খিয়লিৰ অজুহাতত ভাৰতৰ শাসন ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণভাৱে মোগলৰ অধীনলৈ হস্তান্তৰিত হৈছিল । ৰজা পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ আনজন চিৰশত্রু কালিঞ্জৰৰ চান্ডেল ৰজা পৰিমলে আকৌ বিবাহ কৰিছিল ঊৰৈৰ সম্ৰাট বাসুদেৱৰ ৰাজকুঁৱৰী মহ্লাল্মনাক। অত্যন্ত সুন্দৰী ৰানী মহ্লাল্মনা আছিল জ্ঞানী আৰু বিদ্যান।\nমহ্লাল্মনাৰ আন দুজনী সৰু ভগ্নী দেৱ কুৱৰী আৰু তিলকাকো ৰজা পৰিমলে নিজৰ সহোদৰ তথা সেনাপতিদ্বয় জচ্চৰাজ আৰু বচ্চৰাজলৈ বিবাহ কৰাইছিল। ৰানী মহ্লাল্মনাই দুই ভনীৰ বিবাহৰ আনন্দত দচ্চৰাজক পূৰ্বা আৰু বচ্চৰাজক সিৰসাৰ ৰাজমহল উপহাৰ দিছিল। ৰজা বাসুদেৱৰ চাৰিজনী ছোৱালীৰ উপৰিও মাহিল আৰু ভূপতি নামৰ দুজন ৰাজকোঁৱৰো আছিল । মহ্লাল্মনাৰ সতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পাছতে ৰজা পৰিমলে চান্ডেলৰ ৰাজধানী সীৰসাগৰৰ পৰা মহোবালৈ স্থানান্তৰণ কৰি মাহিলক ঊৰে আৰু ভূপতিক জগনেৰী মহললৈ পঠিয়াই দিছিল । মহ্লানাক ৰজা পৰিমললৈ বিয়া দিয়াৰ পাছত বাসুদেৱ নামতহে ৰজা হৈ থাকিল। ঊৰৈৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত পৰিমলৰ হস্তক্ষেপ বৃদ্ধি পোৱাটো ৰাজকোঁৱৰ মাহিলে সহজ ভাবে ল'ব পৰা নাছিল আৰু পাকে-প্ৰকাৰে মাহিলে নিজৰ ভিনিহিয়েক ৰজা পৰিমলক শলঠেকত পেলাবলৈ চেগ বিছাৰি ফুৰিছিল ।\nকালক্ৰমত সেনাপতি জচ্চৰাজৰ আহ্লা নামৰ এক সুন্দৰ , জ্ঞানী, ধাৰ্মিক আৰু বিদ্যান সন্তানৰ জন্ম হ'ল। জাক আহ্লাখন্ডত ধৰ্মৰাজ যুধিষ্ঠিৰৰ পুনৰ্জন্ম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ মেইহৰৰ কুলদেৱী মা ভৱানীৰ ঘোৰ ভক্ত আছিল । আহ্লাৰ ভক্তিৰ বলত মা ভৱানীয়ে আহ্লাক সাক্ষাৎ দৰ্শন দিছিল। আহ্লাই সদায়েই ধৰ্মৰ সপক্ষে ঠিয় দিছিল । তেওঁ নেনাগড় ৰাজ্যৰ ৰজা নেপাল সিংৰ সুন্দৰী আৰু বিদ্যান দুহিতা সুলক্ষনাৰ পানিগ্ৰহন কৰিছিল।\nএটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে ধৰ্মৰাজ যুধিষ্ঠিৰ ৰূপী আহ্লাৰ লগতে এই সমসাময়িক কালত কালিঞ্জৰ আৰু কনৌজত আন চাৰিজন মহান যোদ্ধাৰ জন্ম হৈছিল। আহ্লাৰ জন্মৰ পাছতেই দেৱ কুঁৱৰী পুনৰ গৰ্ভৱতী হৈছিল। কিন্ত গৰ্ভধাৰণৰ তিনিমাহৰ পাছতে মান্ডোগড়ৰ ৰজা জম্বেৰ নিৰ্দেশত সেনাপতি কৰিয়া ৰায়ে ৰাতি অতৰ্কিতে কালিঞ্জৰ আক্রমণ কৰি সেনাপতি দচ্চৰাজ আৰু বচ্চৰাজক অপহৰণ কৰি নি পাছত দুয়োজনক শিৰচ্ছেদ কৰিছিল। দুয়োজনৰে কটা মূৰ দুটা সেনাপতি কৰিয়া ৰায়ে মান্ডোগড়ৰ এডাল বিশাল বটগছত ওলোমাই ৰাখিছিল। কথিত আছে যে ৰজা পৰিমলৰ খুলশালী যাক মহাভাৰতৰ শকুনিৰ পুনৰ্জন্ম বুলি বিশ্বাস কৰা হয় সেইজন ঊৰৈৰ ৰজা মাহিলেই ষড়যন্ত্ৰ কৰি জচ্চৰাজ আৰু বচ্চৰাজক মান্ডোগড়ৰ ৰজাৰ দ্বাৰা পৰিকল্পিত ভাৱে হত্যা কৰিছিল। মাহিলে যিকোনো প্ৰকাৰে ৰজা পৰিমলৰ অহিত সাধন কৰিব বিচাৰিছিল।\nএই ঘটনাৰ পাছতেই দেৱ কুঁৱৰীয়ে এক আচৰিত বালকক জন্ম দিছিল । বালকজন ভূমিস্থ হোৱাৰ লগে লগে মাটি আঢ়ৈ হাত বহি গৈছিল । অধিক ওজনৰ সুষ্ঠ-সবল উদল নামৰে পাছলৈ খ্যাতি লাভ কৰা এই মহাবীৰ জনক পুনৰ্জন্ম লাভ কৰা মহাবলী ভীম বুলি কোৱা হৈছিল । জন্মৰ আগতেই পিতৃহাৰা হোৱা এই সন্তান অশুভ বুলি বিশ্বাস কৰি দেৱ কুঁৱৰীয়ে এজনী দাসীৰ হাতত গটাব ওলোৱাত মহাৰাণী মহ্লানাই উদলক নিজে তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। উদলক মহোবাৰ ৰাজমহললৈ অনাৰ পাছতেই ৰানী মহ্লানাৰ গৰ্ভত ব্ৰহ্মানন্দ নামৰ অস্ত্ৰ শস্ত্ৰত বিশাৰদ এক তেজস্বী সন্তানৰ জন্ম হৈছিল। আহ্লাখন্ডত তেওঁক পুনৰ্জন্ম ৰূপী অৰ্জ্জুন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে । তেওঁ ৰাজাধিৰাজ পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ কন্যা তথা দ্ৰৌপদী ৰূপী বেলাক বিবাহ কৰাৰ মানস কৰিছিল । পাছে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৰদান অনুযায়ী অৰ্জ্জুনৰ তৃপ্তি পূৰণ আৰু দৰ্প চূৰ্ণৰ হেতু দুৰ্যোধন ৰূপী পৃথিৱীৰাজৰ হাতত ব্ৰহ্মানন্দৰ মৃত্যু হৈছিল।\nমান্ডোগড়ৰ সেনাপতি কৰিয়া ৰায়ে বচ্চৰাজক অপহৰণ কৰি হত্যাকৰাৰ কিছুদিন পাছতে বচ্চৰাজৰ পত্নী তিলকাই এক সুন্দৰ সুঠাম আৰু বুদ্ধিমান সন্তানৰ জন্ম দিছিল। মলখান নামৰ এই বুদ্ধিমান লৰাজনেই দ্বাপৰ যুগৰ সহদেৱ । জন্মতেই মলখানৰ ভৰিত তলুৱাত এটি গুলপীয়া ৰঙৰ পদুমফুল আছিল। গণকে গণনা কৰি কৈছিল যে মলখানক কোনোৱেই অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ দ্বাৰা বধ কৰিব নোৱাৰিব। ভৰিৰ তলুৱাৰ পদুম ফুলটো যদি কিবা কাৰণত ফুটে তেতিয়াই তেওঁৰ মৃত্যু অৱশ্যম্ভাৱী।\nঠিক এই সময়তেই ৰজা পৰিমলৰ বন্ধু তথা কনৌজৰাজ জয়চন্দৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ বীৰযোদ্ধ ৰতিভানুৰ এক সুন্দৰ সুশীল ৰাজকুমাৰৰ জন্ম হৈছিল যাক নকুলৰ পুনৰ্জন্মৰ ৰূপ বুলি গন্য কৰা হৈছিল।\nএই পাচঁজন বিশেষ বীৰযোদ্ধা আৰু কালিঞ্জৰৰ ৰাজপুৰোহিত চিন্তামণিৰ বিদ্বান পুত্র দেৱকৰ্ণক লৈ মহাৰাজ পৰিমলৰ আনন্দৰসীমা নাইকিয়া হৈছিল। বয়সত ডাঙৰ হোৱাৰ বাবে সকলো কেইজন বীৰ যোদ্ধাই অহ্লাক বহুত শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি কৰিছিল আৰু মহাবীৰ আহ্লাইয়ো আটাই কেইজনক অত্যন্ত স্নেহ কৰিছিল । বিচক্ষণ দেৱকৰ্ণ আছিল আহ্লাৰ আৰু মহাৰাণী মহ্লানাৰ আতাইতকৈ বিশ্বাসী আৰু প্ৰিয়ভাজন ।\nউদলৰ জন্মৰ আগে আগে জচ্চৰাজৰ পত্নী দেশ কুঁৱৰীৰ আৰু এক সন্তান জন্ম হৈছিল । গনকে গননা কৰি কৈছিল যে এই পুত্রৰ মুখ দৰ্শন কৰিলেই পিতৃৰ মৃত্যু হ'ব আৰু ভবিষ্যতে নিজৰ আত্মীয় স্বজন হত্যাকাৰী আততায়ী হ'ব । এই কথা জানিব পাৰি দেৱ কুঁৱৰীয়ে নিজৰ সন্তানটো এজনী দাসীক দান কৰি যঠেষ্ট ধন-ৰূপ দি বহু নিলগত পঠিয়াই দিছিল। পাছত দৈব্যক্রমে ৰাজাধিৰাজ পৃথিৱীৰাজ চৌহানে এই শিশুটোক তুলি তালি ডাঙৰ দীঘল কৰি দেৱপাল নাম ৰাখিছিল। দেৱপালেই আছিল দ্বাপৰ যুগৰ দূশাসন। এইজন প্ৰতাপীবীৰো চান্ডেল ৰজা পৰিমল আৰু কনৌজ ৰজা জয়চন্দৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছিল।\nমহাৰাণী মহ্লানাৰ চন্দ্ৰাৱলী নামৰ অত্যন্ত ৰূপৱতী আৰু গুনৱতী কন্যা আছিল । বৌৰীগড়ৰ ৰজা বীৰ সিং আৰু ৰাজকুঁৱৰী চন্দ্ৰাৱলীৰ ঔৰসত এজন তেজস্বী পুত্রৰ জন্ম । পাছলৈ জগনিক নামেৰে বিখ্যাত হৈ পৰা এইজন কৰিয়েই কলিযুগৰ মহাভাৰত তথা আহ্লাখন্ড গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।\nশকুনিৰ স্বাভাৱৰ মাহিলে শান্তি-সমৃদ্ধিৰে পৰিপুষ্ট হৈ পৰা কালিঞ্জৰ ৰাজ্যৰ অৱস্থা দেখি দেই পুৰি মৰিছিল। ইফালে পাচঁজনকৈ বীৰ যুৱকে মুৰ দাঙি উঠা দেখি ভিতৰি ভিতৰি এক অজান আশংকাত ভুগিব ধৰিছিল। যিকোনো উপায়ে মাহিলে পৰিমলৰ ৰাজ্যত পুনৰ অশান্তিৰ বীজ ৰোপণ কৰিব উত্ৰাৱল হৈ পৰিছিল। একো কাৰণ বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰি আল্হা আৰু উদলক নিজৰ পিতৃৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ পূৰণ কৰিবৰ বাবে মান্ডোগড় ৰাজ্যকে আক্রমণ কৰিবলৈ উচতনি দিলে ।\nমহোবাৰ সৈন্য-বাহিনীৰ বাবে মান্ডোগড়ৰ কিলা আক্রমণ কৰাটো ইমান সহজ কথা নাছিল ।\nপাছে আহ্লা আৰু উদলে বাকী কেইজন বীৰ যোদ্ধাক লগত লৈ মান্ডোগড় আক্রমণৰ বাবে নক্সা তৈয়াৰ কৰি লৈছিল ।\nপৰিকল্পনা অনুযায়ী পাচোঁজন বীৰযোদ্ধা আৰু আহ্লাই সন্যাসীৰ বেশ ধাৰন কৰি সকলো পহৰাদাৰী সৈন্যৰ চকুত ধুলি মাৰি মান্ডোগড়ৰ কিলাত প্ৰবেশ কৰিছিল । আহ্লাই পাচোঁজন সতীৰ্থ বীৰযোদ্ধাক ক্ষত্রিয় ধৰ্ম পালন কৰি যুদ্ধ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল । ক্ষত্ৰিয় ধৰ্ম মতে নাৰী, শিশু আৰু বৃদ্ধৰ ওপৰত অস্ত্ৰ চালনা কৰা নিষেধ, শক্রৰ ওপৰত প্ৰথম আক্রমণ কৰাটোও নীতিবহিৰ্ভূত, আঘাতপ্ৰাপ্ত আৰু পলায়ন কৰা সৈন্যৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰাটো কাপুৰুষতা মাথোন, আত্মসমৰ্পণ কৰা সৈন্যৰ প্ৰতি দয়া কৰা উচিত । আহ্লাৰ নেতৃত্বত পাচোঁজন প্ৰসিদ্ধ যোদ্ধাই পৰাক্রমৰে পাছদিন ধৰি একেৰাহে যুদ্ধ কৰি মান্ডোগড়ৰ সেনাপতি কৰিয়া ৰায় আৰু ৰজা জম্বেৰ চিন্নমূণ্ড আনি কালিঞ্জৰৰ ৰজা পৰিমলৰ ভৰিত অৰ্পণ কৰিছিল । আহ্লাৰ নেতৃত্বত মান্ডোগড় ৰাজ্য বিজয় কৰা পাছত মহোবাৰ সৈন্যৰ উদ্যম দুগুণ বৃদ্ধি পাইছিল ।\nমান্ডোগড় যুদ্ধৰ পাছত মহোবাৰ পাচোঁজন বীৰযোদ্ধাৰ ৰথৰ ঘোঁৰাই জিৰণী ল'ব নৌপাওঁতেই ধূৰ্ত মাহিল ৰজাই আহ্লা আৰু উদলক হস্তিনাপুৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ উচতনি দিলে । মাহিলৰ মুখে বচ্চৰাজক বিয়াৰ উপহাৰ স্বৰূপে প্ৰদান কৰা সীৰসাগৰ ৰাজ্যখন সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানে চলনা কৰিহে কাঢ়ি নিয়া বুলি জানিব পাৰি ৰাজকুমাৰ মলখানৰ খঙে চুলিৰ আগ পাইছিল গৈ । এইবাৰো পাচোঁজন বীৰযোদ্ধাই পৃথিৱীৰাজ চৌহানক এসেকা দিবলৈ দৃঢ সংকল্প লৈ যুদ্ধৰ বাবে ৰজা পৰিমলৰ সন্মতি ল'বলৈ গ'ল। প্ৰথম অৱস্থাত ৰজা পৰিমলে সন্মতি প্ৰদান কৰা নাছিল যদিও অৱশেষত আহ্লাক প্ৰধান সেনাপতিৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰি হস্তিনাপুৰ আক্রমণ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল।\nসেই সময়ত সীৰসাগৰৰ শাসক আছিল সেই মহাৰাজ পৃথিৱীৰাজ চৌহানৰ পুত্র পাৰথ । আহ্লাৰ নেতৃত্বত পাচঁজন প্ৰসিদ্ধ বীৰযোদ্ধাই কৰা অতৰ্কিত আক্রমণত পাৰথ হতচকিত হৈ পৰিছিল। দিল্লীৰ পৰা পিতৃ পৃথিৱীৰাজ চৌহানে সেনাপতি চামুণ্ডা ৰায়ৰ নেতৃত্বত পঠিয়াই দিয়া দহহাজাৰ নিপুণ সৈন্যৰ দলেও আহ্লাৰ সেনাক প্ৰতিহত কৰিব বিফল হৈছিল। অৱশেষত পৰাক্রমী মহোবাৰ সৈন্যৰ সন্মুখত টিকিব নোৱাৰি হস্তিনাপুৰৰ সৈন্য ছেদেলি-ভেদেলি দিছিল। পাৰথ আৰু চামুণ্ডাৰায় দুয়োজনেই প্ৰাণ বচাই দিল্লীলৈ পলায়ন কৰিছিল । তিনিদিন একেৰাহে যুদ্ধ কৰি আহ্লাৰ নেতৃত্বত মহোবাৰ সৈন্যই সীৰসাগৰ দখল কৰিছিল । আহ্লা, উদল, ব্ৰহ্মানন্দ, মলখান আৰু দেবাৰ পৰাক্রম দেখি মহোবাৰ জনসাধাৰণ গৰ্বিত হৈ পৰিছিল। এই পাচোঁজন বীৰযোদ্ধাৰ খ্যাতি সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত বিয়পি পৰিছিল ।\nসীৰসাগৰ যুদ্ধ জয়ৰ পাছত আহ্লাৰ নেতৃত্বত মহোবাৰ সৈন্যই ইখনৰ পাছত সিখনকৈ যুদ্ধত জিকি কনৌজ আৰু কালিঞ্জৰৰ পৰিসীমা দুগুণে বৃদ্ধি কৰি পেলাইছিল। আহ্লা-উদলৰ যশ আৰু বীৰত্বৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ এজন গন্ধৰ্বই পক্ষীৰাজ,মৃ গৰাজ ৰাজসূজান, পবনবেগ আৰু মনবেগ নামৰ পাঁচটা প্ৰচন্ড বেগী ঘোঁৰা উপহাৰ দিছিল।\nইফালে নিজৰ ষড়যন্ত্ৰ সফল নোহোৱাত পেট-কোপটীয়া মাহিল ইৰ্ষাম্বিত হৈ পৰিছিল। ঊৰৈৰ ৰজা মাহিলে যিকোনো উপায় সাজি পৰিমলৰ আৰু আহ্লা-উদলৰ মাজত বিভেদ আনিবলৈ মনতে দৃঢ সংকল্প ল'লে।\nগন্ধৰ্বই উপহাৰ দিয়া ঘোঁৰা কেইটা আছলতে আহ্লা-উদলে ষড়যন্ত্ৰ কৰি ৰজা পৰিমল আৰু ৰাজকোঁৱৰ ব্ৰহ্মানন্দক আক্রমণ কৰিবলৈ ক্রয় কৰিছে বুলি সুবিধা বুজি মাহিলে অপপ্ৰচাৰ চলালে ।\nধূৰ্ত মাহিলৰ পাকচক্ৰত পৰি ৰজা পৰিমলে সেই উৰা-বাতৰিকে সত্য বুলি মানি আহ্লা আৰু উদলক কালিঞ্জৰৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰিছিল । ৰজা পৰিমলৰ এই সিদ্ধান্তত সমগ্ৰ মহোবাবাসীয়ে হিয়া-ঢাকুৰি কান্দি আহ্লা আৰু উদলক বিদায় দিছিল। তেতিয়া আহ্লা আৰু উদলক কনৌজ ৰজা জয়চন্দই নিজৰ নগৰত আশ্ৰয় ল'বলৈ নিয়ন্ত্ৰণ দিছিল। ইফালে আহ্লা আৰু উদলৰ অনুপস্থিতিৰ সুযোগ লৈ কালিঞ্জৰৰ ওপৰত আক্রমণ কৰিবলৈ মাহিলে হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজ চৌহানক উচতনি দিলে। চোৰাংচোৱাৰ পৰা আগতিয়াকৈ এই খবৰ পাই ৰজা পৰিমল ভীতিগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল । মহাৰাণী মহ্লানাৰ পৰামৰ্শ মানি ৰজা পৰিমলে কনৌজৰ পৰা আহ্লা আৰু উদলক মহোবাৰ ৰাজমহললৈ উভটাই লৈ গৈছিল।\nযুদ্ধক্ষেত্ৰত অপ্ৰত্যাশিতভাবে আহ্লা -উদলক দেখি সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰ সেনাপতি চামুন্ডা ৰায় আৰু পাৰথৰ মনোবল যুদ্ধৰ প্ৰাকক্ষণতেই ভাঙি পৰিছিল। আহ্লা-উদল সমন্বিত পাঁচ মহাযোদ্ধাৰ পৰাক্রমত হস্তিনাপুৰৰ সেনা পিচ হুহকিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কীৰ্তিসাগৰৰ এই ৰণত অনাকাংক্ষিত পৰাজয়ৰ সন্মূখীন হৈ সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজে দিল্লীলৈ পলায়ন কৰিছিল ।\nকিন্ত যুদ্ধ অবিহনে যেন ক্ষত্ৰিয় যোদ্ধাই অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগিব ধৰে। কনৌজৰ ৰজা জয়চন্দে নিজৰ কন্যা সংযোজিতাক সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজে হৰণ কৰি লৈ যোৱাৰ প্ৰতিশোধ পূৰণৰ বাব মাথোন সুযোগৰ সন্ধানত আছিল । পাছে ৰজা জয়চন্দ আৰু বেচি দিনলৈ সেই সুযোগৰ সন্ধানত অপেক্ষা কৰিব লগীয়া নহ'ল। ৰজা পৰিমলৰ যুৱৰাজ অৰ্জ্জুনৰূপী ব্ৰহ্মানন্দে সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰ একমাত্ৰ কন্যা বেলাক গন্ধৰ্ব বিধিমতে বিবাহ কৰাইছিল। পাছে নৱবধু বেলা আহি স্বামীৰ ঘৰ পোৱাৰ আগতেই পৃথিৱীৰাজৰ সৈন্যই বেলাক অপহৰণ কৰি নিছিল। সেই ঘটনাৰ পাছতেই হস্তিনাপুৰ আৰু মহোবাৰ মাজত এক মহাসমৰৰ সূচনা হৈছিল। কনৌজৰ ৰজা জয়চন্দে এই সুযোগ অথলে যাব দিব নিবিচাৰিছিল। ৰজা জয়চন্দে ৰাজকুমাৰ লাখনৰ নেতৃত্বত এক বিশাল সৈন্য বাহিনী ৰজা পৰিমল সৈন্য বাহিনীৰ লগত চামিল হ'বলৈ পঠিয়াই দিলে । দীৰ্ঘ দিন ধৰি চলা হস্তিনাপুৰৰ এই মহাসমৰক দ্বিতীয় মহাভাৰতৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হৈছিল। তয়াময়া ৰণত দুয়োপক্ষৰ বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল। উদল, দেবা, লাখন আৰু ব্ৰহ্মানন্দ সমন্বিত মহোবাৰ বহুটো বীৰযোদ্ধা ৰণত পৰিছিল। সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজৰো প্ৰধান সেনাপতি চামুন্ডা ৰায় পলায়ন কৰিছিল আৰু পুত্র পাৰথ, তোলনীয়া পুত্র দেৱকৰ্ণ আৰু বহুকেইজন প্ৰখ্যাত যোদ্ধাৰ মৃত্যু হৈছিল। ব্ৰহ্মানন্দৰ মৃত্যুৰ বাতৰি শুনি ৰাজকুঁৱৰী বেলাই নিজেই চিতা সাজি সতী গৈছিল বুলিও কথিত আছে । জন প্ৰবাদ আছে যে কুতুবুদ্দিনে বনোৱা বুলি মিছাই প্ৰচাৰ চলোৱা এই সুউচ্চ নিৰীক্ষণ গম্বুজটো সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজে ৰাজকুঁৱৰী বেলাৰ বাবেই সাজিছিল । বেলাই এই গম্বুজত উঠি দোকমোকালিতে যমুনাৰ নৈসৰ্গিক দৃশ্য উপভোগ কৰিছিল ।\nএই মহাসমৰত মূৰ্ছিত হৈ পৰি থকা সম্ৰাট পৃথিৱীৰাজক শগুণে খুটিয়াই খুটিয়াই খোৱা দেখি গভীৰ আঘাত প্ৰাপ্ত হৈ পৰি থকা দিল্লীৰ সামন্ত চঞ্জম ৰায়ে নিজৰ শৰীৰৰ মাংস কাটি কাটি শগুণবোৰক খাবলৈ দি নিজৰ প্ৰভুক ৰক্ষা কৰি প্ৰাণ আহুতি দিছিল । পৰবৰ্তীকালত প্ৰভুভক্ত চঞ্জম ৰায়ৰ এই নিদৰ্শনৰ কথা সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে বিয়পি পৰিছিল ।\nএই মহাসমৰত অতি স্নেহৰ দেৱা, উদল, লাখন আৰু ব্ৰহ্মানন্দক হেৰুৱাই নিজেও আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ যুদ্ধ ভূমিত পৰি ৰৈছিল । মহাকবি জগনিকৰ ৰচিত আহ্লাখন্ডত উল্লেখ আছে যে যুদ্ধ ভূমিত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ পৰি থকা আহ্লাক প্ৰভু গোৰক্ষনাথে স্বচৰূপে আহি নিজৰ আখাড়ালৈ তুলি লৈ গৈছিল আৰু আহ্লা পাছলৈ আখড়াৰ এজন মহন্ত হৈ পৰিছিল।\nজন প্ৰবাদ আছে যে মা ভৱানীৰ বৰদান লাভ কৰা মহাবীৰ আহ্লা আজিও জীৱিত আছে। তেওঁ আজিও পুৱতি নিশা বুন্দেলখণ্ডৰ চটনা জিলাৰ মেয়ৰ পাহাৰৰ ওপৰত থকা মা ভৱানীৰ মন্দিৰলৈ আহে। নিতৌ মা ভৱানীৰ পূজা সেৱা কৰি থৈ যোৱাৰ বহুতো প্ৰমাণ পোৱা গৈছে । আচৰিত কথাটো হ'ল, সন্ধিয়াৰ আগে আগে মন্দিৰৰ দুৱাৰত তলা মাৰি দিয়াৰ লগে লগে পাহাৰৰ ওপৰত থকা জীব-জন্ত, চৰাই-চিৰিকটিও আঁতৰি গুচি যায়। ইতিমধ্যেই বহু অনুসন্ধানকাৰীৰ দলে এই ৰহস্যৰ ভেদ ভাঙিব লৈ নিৰুদ্দেশ হোৱাৰ পাছত প্ৰশাসনেও সন্ধিয়াৰ পাছত কোনো ব্যক্তিকেই মেয়ৰ পাহাৰৰ ওপৰলৈ যোৱাটো নিষেধ কৰি দিছিল ।\nসহকৰ্মী শচীন শৰ্মাৰ মুখে আহ্লাখন্ডৰ কাহিনী আৰু মেয়ৰৰ মা ভৱানী মন্দিৰত কিম্বদন্তিত আহ্লাৰ নিত্য নৈমিত্তিক পূজাসেৱাৰ কথা শুনি নিজৰ মনটোক সামৰি ৰাখিব নোৱাৰি সৌভাগ্যবশত নিজেও এই প্ৰসিদ্ধ মন্দিৰ দৰ্শন লাভ কৰিব সমৰ্থ হৈছিলো। মন্দিৰ দৰ্শন কৰাৰ সময়ত কিম্বদন্তিত আহ্লাৰ এখন কাল্পনিক ছবি মনতে অৱলোকন কৰি পৌৰাণিক ইতিহাসৰ কথাবোৰ ভাবি কল্পনাত বিভোৰ হৈ পৰিছিলোঁ ।


"ছিলিকন ভেলী" - উদ্ভাৱন আৰু ব্যৱসায়ৰ বৰঘৰ - ধ্ৰুবজ্যোতি কাকতি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবৰ্তমানৰ পৃথিৱীখন অতীতৰ বহু স্বপ্নদ্ৰষ্টাৰ গভীৰ অধ্যৱসায় আৰু উজাগৰী ৰাতিৰ চিন্তাৰ ফচল। পৃথিৱীৰ এনে বহু অঞ্চল আছে যি সমূহ ভৱিষ্যতৰ পৃথিৱীখনৰ বাবে এক উদাহৰণ হৈ ঠিয় দিয়ে আৰু বিশ্ববাসীক দিয়ে নতুনৰ গতি। আপুনি শুনিছেনে ছিলিকন ভেলীৰ কথা? আচলতে ছিলিকন ভেলী এখন কেৱল ঠাই নহয়, ই এখন ভৱিষ্যতৰ ক্ষুদ্ৰ পৃথিৱী বুলিবই পাৰি!\nছিলিকন ভেলীৰ ইতিহাস ….\n“ ছিলিকন ভেলী “ ঠাইখন আমাৰ বাবে প্ৰায় অপৰিচিত। এই বাবেই অপৰিচিত যে বহু কেইটা অঞ্চল সামৰিহে এই অঞ্চলটোৰ নামাকৰন হৈছে। ছানফ্ৰান্সিস্কৰ দক্ষিণ দিশৰ উপসাগৰীয় কেইবাটাও অঞ্চলেৰে এই অঞ্চলটোৰ সৃষ্টি হৈছে। ১৯৭১ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত আমেৰিকান সাংবাদিক Don Hoeflerয়ে এই নামটো প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই ব্যৱহাৰ কৰাৰ মূল কাৰণ আছিল – সেই অঞ্চলটো বিভিন্ন ছিলিকন ভিত্তিক ইলেক্ট্ৰনিক আহিলা (ছেমিকণ্ডাক্টৰ ইত্যাদি) ৰ উদ্ভাৱনৰ কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত Intel – এ ১৯৭৪ চনত প্ৰথমটো ব্যৱহাৰ্য মাইক্ৰপ্ৰচেচৰ – intel 8080 মুকলি কৰি দিয়ে। তেতিয়াৰ পৰাই আৰম্ভ হয় এক নতুন যুগৰ, সৃষ্টি হল বিভিন্ন যন্ত্ৰ আৰু সেই যন্ত্ৰ ভিত্তিক দ্ৰব্য তথা সেৱাৰ ব্যৱসায়। ছিলিকন ভেলীৰ অন্তৰ্গত নগৰপালিকা সমূহ হ’ল – Atherton, Belmont, Campbell, Cupertino, Fremont, Los Altos, Los Altos Hills, Los Gatos, Menlo Park, Milpitas, Monte Sereno, Morgan Hill, Mountain View, Palo Alto, Redwood City, San Carlos, San Jose, Santa Clara, Saratoga, Sunnyvale.। আমাৰ পৰিচিত “ ছিলিকন ভেলি “ ত থকা কেইখন মান বিশ্ববিদ্যালয় হ’ল – Stanford University, University of California .\nছিলিকন ভেলী হৈ পৰিল বিশ্বখ্যাত কোম্পানী সমূহৰ কেন্দ্ৰ ….\nবিশ্ব বিখ্যাত HP কোম্পানী আৰম্ভ হৈছিল ১৯৩৯ চনত Palo Altoত। পৰৱৰ্তী সময়ত আৰম্ভ হ’ল Intel ১৯৬৮ চনত Santa Clara ত। দুয়োখন ঠাইৰ মাজৰ ব্যৱধান কেৱল ২৩ কি: মি:। তদুপৰি Apple প্ৰতিষ্ঠা হয় ১৯৭৬ চনত Cupertinoত। এনেদৰেই ছিলিকন ভেলীৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল এক বিশ্বমানদণ্ডৰ যাত্ৰাৰ।\nইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈছিল ইণ্টাৰনেটক অধিক সুচল কৰাৰ গৱেষণা। ১৯৯০ ৰ প্ৰথম ভাগতেই আমেৰিকাত আৰম্ভ হৈছিল অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থাৰ। মাৰ্চ, ১৯৯১ ত প্ৰায় এই মন্দাৱস্থাৰ অন্ত পৰিছিল। সেই সময়তে ইণ্টাৰনেট ক্ৰমে সাধাৰণ জনতাৰ মাজলৈ আহিছিল আৰু নবেম্বৰ, ১৯৯৩ ত মুকলি কৰা হৈছিল Mosaic Browser। এই ইণ্টাৰনেটৰ হাতত ধৰিয়েই ছিলিকন ভেলীত আৰম্ভ হৈছিল আন এক যাত্ৰাৰ। কোম্পানী Yahoo ৰ প্ৰতিষ্ঠা হয় ১৯৯৪ ত Sunnyvale ত আৰু ebay আৰম্ভ হয় ১৯৯৫ চনত San Jose ত। ইণ্টাৰনেটৰ এই উৰ্ধগামী যাত্ৰাই আমেৰিকাৰ মন্দাৱস্থাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nপৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৯৭ ত Netflix প্ৰতিষ্ঠা হয় Scotts Valley ত আৰু ১৯৯৮ ত Google প্ৰতিষ্ঠা হয় Menlo Park ত। দুয়োখন ঠাইৰ মাজৰ ব্যৱধান কেৱল ৬৪ কি: মি:। তদুপৰি অনলাইন পেমেণ্টৰ গুৰি ধৰা কোম্পানী PayPal ৰ আৰম্ভণি হৈছিল ১৯৯৮ চনত Palo Alto ত। পিছলৈ Tesla ( ২০০৩, san carlos ত ), ফেচবুক ( ২০০৪, Menlo Park ত ) আৰু টুইটাৰ ( ২০০৬, ছানফ্ৰান্সিস্কত ) ও আৰম্ভ এন ছিলিকন ভেলীৰ পৰাই।\nএনেদৰেই আজি বিশ্ব বজাৰ দখল কৰা বহু কোম্পানীৰ আৰম্ভ হৈছিল সেই “ ছিলিকন ভেলী “ নামৰ অঞ্চলটোৰ পৰাই আৰু এতিয়াও প্ৰতিষ্ঠা হৈ আছে শ-শ কোম্পানীৰ।\nআনতকৈ পৃথক – ব্যৱসায়ৰ চাবিকাঠি ….\nএতিয়া আমাৰ বাবে ডাঙৰ প্ৰশ্নটো হ’ল – সেই সময়ত প্ৰতিষ্ঠিত উল্লেখিত কোম্পানী সমূহে কিয় বজাৰ দখল কৰিছিল? – কাৰণ তেওঁলোকে আন কোম্পানীৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা কৰি একেই ধৰণৰ দ্ৰব্য বা সেৱাৰে বজাৰত মুকলি কৰাতকৈ নিজৰ উদ্ভাৱন বা সৃষ্টি কৰা নতুন দ্ৰব্য বা সেৱাৰে বজাৰ দখল কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছিল। যদিওবা কোম্পানী সমূহৰ মাজৰ দূৰত্ব অধিক নাছিল তথাপিও তেওঁলোকে নিজক আনতকৈ পৃথক কৰাত সফল হৈছিল।\nক’ভিড মহামাৰীয়ে জুৰুলা কৰা অসমৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ কেনেকৈ সম্ভৱ? এই প্ৰশ্নটোৱে হয়তো আমাৰ বহুতৰ মাজত খুন্দিয়াই আছে। এক কথাত ক’বলৈ গ’লে আমি আমাৰ চাৰিওফালে থকা মানুহৰ সমস্যা আৰু ইয়াৰ বাবে উপলব্ধ সম্পদ সমূহ বিচাৰি উলিয়াব পাৰিলে আমিও অসমক উপভোক্তাৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা উৎপাদনৰ কেন্দ্ৰ লৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পাৰিম। ইয়াৰ বাবে আমাৰ ব্যৱসায়িক আৰ্হি সমূহ আনতকৈ পৃথক হ’ব লাগিব, তেতিয়াহে আমি বিনিয়োগকাৰী লাভ কৰিম। আমি পৰম্পৰাগত ব্যৱসায়ৰ বিপৰীতে গৈ ষ্টাৰ্টআপৰ চিন্তা কৰিব পাৰো, যিয়ে বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিত আমাৰ সমস্যা সমূহ সমাধান কৰি এক বহনক্ষম উন্নয়নৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিব পাৰে।\nৰেডিঅ’ শুনা দিনবোৰ — আৰমান হাজৰিকা →\nকাতি পূজা (বন্দিতা গগৈ বৰা)


কৃষক শক্তি - ভাৰতীয় কৃষকৰ নতুন বিপ্লৱ - Zillion Assamese\nHome/দেশ/কৃষক শক্তি – ভাৰতীয় কৃষকৰ নতুন বিপ্লৱ\nAbrar Nadim Follow on Twitter Send an email January 1, 2021Last Updated: January 1, 2021\nভৱিষ্যতৰ ভাৰত কেনেকুৱা হ’ব তাক জানিবলৈ বৰ্তমানৰ ৰাজনীতি তথা কূটনীতি বুজিব‌ই লাগিব। দেশৰ ৰাজনীতিত স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা কৃষক সকলে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে যদিও সিহঁতৰ অধিকাৰ আৰু ন্যায়ৰ দাবী আজিও বিদ্যমান। ঠাই বিশেষে কৃষকৰ আত্মহত্যা ইয়াৰ জ্বলন্ত উদাহৰণ। শতিকাৰ প্ৰথম দুটা দশকত প্ৰায় বিশ লাখ ভাৰতীয় কৃষকে আত্মহত্যা কৰিছে। কি উত্তৰ ভাৰত, কি দক্ষিণ ভাৰত, কি পশ্চিম ভাৰত, কি উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল সকলোতে একে দশা কৃষকৰ। ঋণৰ বোজা সহিব নোৱাৰি আত্মহত্যা কৰা কৃষকৰ ঘামৰ মূল্য কোনো চৰকাৰে দিব পৰা নাই আৰু দিবলৈ ইচ্ছাও কৰা নাই। ইয়াত দল সংগঠনৰ ভূমিকাও অতি পুতৌজনক। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ সমূহ হ’ল-\n1/ শিক্ষাৰ অভাৱ।\n2/ বৰ্ধিত হাৰত জনসংখ্যা বৃদ্ধি।\n3/ সম্পত্তিৰ অসমান বিতৰণ। (uneven wealth distribution)\nআজি সমগ্ৰ বিশ্ব পুজিঁপতিৰ দখলত। কৃষকৰ দখলত থকা মাটি খিনি ভাগ হৈ হৈ কমি গৈ আছে আৰু অন্য দিশত ২০২০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত The Economic Times ত প্ৰকাশিত এক বাতৰি অনুযায়ী Oxfam International ৰ এক report ত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ভাৰতত প্ৰায় ৭০% জনসংখ্যাৰ সম্পত্তিত কৈ ৪ গুণ বেছি সম্পত্তিৰ মালিক হ’ল ১% ধনী ব্যৱসায়ী। এয়া কেৱল ভাৰততেই নহয় World Economic Forum ৰ ৫০ তম বাৰ্ষিক অধিবেশনৰ আগত বিশ্বৰ অগ্ৰণী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন Oxfam এ কৈছে যে বিশ্বৰ প্ৰায় ৬০% জনসংখ্যাৰ মুঠ সম্পত্তিত কৈ বেছি সম্পত্তিৰ মালিক হ’ল ১% ধনী ব্যৱসায়ী। অৱশ্যে ভাৰতৰ বাকী ৰাজ্যবোৰৰ তুলনাত পঞ্জাৱ আৰু হাৰিয়ানাৰ কৃষকৰ আৰ্থিক অৱস্থা স্বচ্ছল। কিন্তু আজি সেই সকল কৃষকেও আন্দোলন কৰিবলৈ এক প্ৰকাৰ বাধ্য হৈ পৰিছে। মোডী চৰকাৰৰ এখন ক’লা আইনে যেন সিহঁতকো নিমিষতে পুঁ‌জিপতিৰ হাতলৈ ঠেলি দিব বিচাৰিছে।\nসংসদত সংখ্যাগৰিষ্ঠ চৰকাৰ পক্ষই কৃষক তথা বিৰোধী দলৰ সন্মতিৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিয়েই অাইন তিনিখন গৃহীত কৰিলে। চৰকাৰী পক্ষৰ মতে থলুৱা কৃষকে বহিঃ ৰাজ্যলৈও নিব পাৰিব উৎপাদিত শস্য। কিন্তু খৰচ কোনে দিব সেয়া উল্লেখ নকৰিলে। যি দেশত নগৰ-চহৰৰ বাট পথৰ অৱস্থাৰ অাজিও পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই তাত গাওঁৰ একা বেকা ৰাস্তাৰ পৰা কৃষকে বহিঃ ৰাজ্যলৈ কৃষিজাত সামগ্ৰীবোৰ নি যে মধ্যভোগীৰ দ্বাৰা প্ৰতাৰিত নহ’ব তাৰ নিশ্চয়তা কোনে দিব? দ্বিতীয়তে কোৱা হৈছে, কৃষকে চুক্তি কৰিব কোম্পানীৰ সৈতে। যদি অাশা কৰা ধৰণে শস্য উৎপাদিত নহয় তেতিয়া কোম্পানীয়ে কৃষকক ঋণৰ বোজা জাপি নিদিবনে? তৃতীয়খন অাইনৰ মতে এতিয়াৰে পৰা অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী বুলি একেবাৰেই নাথাকিব। ইয়াৰ দ্বাৰা বৃহৎ কোম্পানীয়ে কৃষিজাত সামগ্ৰীবোৰ মজুত কৰি ৰাখি বজাৰত কৃত্ৰিম নাটনিৰ সৃষ্টি নকৰিবনে? যদি সদিশ্চা আছে তেতিয়াহ’লে কৃষকৰ কল্যাণৰ বাবে চৰকাৰে কৰিব পৰা কাম বহুত অাছে। কৃষকৰ বিদ্যুৎৰ মাচুল, বীজৰ যোগান, জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা সুলভ অাৰু ব্যপক কৰা, কৃষকৰ পেঞ্চন, কৃষকৰ শস্যৰ নুন্যতম সমৰ্থিত দাম (MSP) আদি এশ এবুৰি সমস্যাৰ সমাধান কৰিবলৈ আছে। অভাৱ মাথোঁ সদিশ্চাৰ।\nপ্ৰবন্ধৰ মতামত লিখকৰ ব্যক্তিগত। ইয়াৰ বাবে Zillion Media দায়ী নহয়।\nFarmer কৃষক ভাৰত


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: বৃন্তচ্যুত ফুল তুমি ত্যাগৰ উৰ্মিলা\nচাঁত কৈ আহি তুমি ক’ত নো লুকালা ?\nলুকুৱা নাছিল ক’তো উৰ্মিলা৷ খোদ বাল্মীকিৰ মতেই ৰামায়নত উৰ্মিলাৰ অৱদান আছিল অতুলনীয়৷\nউৰ্মিলা আছিল ৰজা জনকৰ দ্বিতীয়া কন্যা ৷ যজ্ঞৰ বাবে মাটি মুকলি কৰিবলৈ লওঁতে স্বয়ং ৰজা জনকে নাঙলৰ শিৰলুত প্ৰথমা কন্যা সীতাক অকস্মাতে পাইছিল৷ তাৰ কেইবাবছৰৰো পিছত জনক আৰু পত্নী সুনয়নাৰ গৰ্ভত উৰ্মিলাৰ জন্ম হৈছিল৷ উৰ্মিলা আছিল ৰজা জনকৰ জৈৱ-সৃষ্ট কন্যা আৰু সীতা তোলনীয়া জীয়াৰী৷ ৰামে হৰ ধনু ভঙাৰ কিছুদিন পিছত বিয়াৰ দিন বাৰ ঠিক কৰিবলৈ দেউতাক দশৰথ যেতিয়া জনকৰ গৃহলৈ আহিছিল তেতিয়াই ৰাম-সীতাৰ লগতে উৰ্মিলাৰ বিয়াখনো লক্ষ্মণৰ লগত ঠিক হ’ল৷ বিয়াৰ আগতে লক্ষ্মণ উৰ্মিলাৰ পচন্দ আছিল নে নাছিল সেই কথা জনা নাযায় কিন্তু বিয়াৰ পিছত দুয়ো যে সুখী হৈছিল সেই কথা ৰামায়নত উল্লেখ আছে৷\nৰাম-সীতাৰ লগত লক্ষ্মণো বনলৈ যাবলৈ ওলোৱাত উৰ্মিলাও লগতে ওলাল৷ সীতাই নামানিলে যদিও উৰ্মিলাক কিন্তু সন্মত কৰিব পৰা হ’ল৷ লক্ষ্মণহীন অয্যোধাত কি কৰি থাকিব উৰ্মিলা - শাহু আইহঁতৰ আলপৈচান ধৰি? কথা আছিল সেইটোৱেই, কিন্তু আচলতে তেনে নহ’ল! আমোদজনক কাহিনী!\nঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পিছত প্ৰথম নিশাই ৰাম-সীতাই যেতিয়া শয়নৰ বাবে আগবাঢ়িল লক্ষ্মণ থাকিল জাগ্ৰত প্ৰহৰী হৈ৷ ককায়েক বৌয়েকৰ সুৰক্ষাৰ বাবেই তেওঁ ওলাই আহিছে ঘৰৰ পৰা৷ পিছে হলে কি হ’ব, হাজাৰ হলেও মানৱ শৰীৰহে, অলপ পিছতে লক্ষ্মণৰো টোপনি আহিবলৈ ধৰিলে৷ কাব্যিক ভাষাত লক্ষ্মণ নিদ্ৰীদেৱীৰ মুখা-মুখি হ’ল৷ লক্ষ্মণে দেৱীক মিনতি জনালে আনন্তুক চৈধ্য বছৰ নিদ্ৰাদেৱীয়ে যেন লক্ষ্মণক টোপনিৰ পৰা অব্যাহতি দিয়ে, ৰাম-সীতাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে দিনে নিশাই তেওঁ অতন্দ্ৰ প্ৰহৰী হৈ থকাটো প্ৰয়োজন৷ নিদ্ৰাদেৱীয়ে ক’লে – এই কথা অসম্ভৱ, প্ৰকৃতি বিৰোধী কথা! শৰীৰৰ অৱসাদ দূৰ কৰিবলৈ সকলো জীৱৰেই অৱশ্যেই জিৰণিৰ প্ৰয়োজন৷ নিদ্ৰাহীন জীৱন অসম্ভৱ! ক্ষন্তেক ৰৈ দেৱীয়ে আকৌ ক’লে – অৱশ্যে এটা উপায় আছে, তোমাৰ ভাগৰ টোপনিখিনি যদি কোনোবাই স্ব-ইচ্ছাই গ্ৰহন কৰিব পাৰে, তেতিয়া হলে তুমি দিনে নিশাই জাগ্ৰত হৈ থাকি তোমাৰ কাম কৰি যাব পাৰিবা৷ এনে সময়ত সকলো পতিৰে যি হয়, লক্ষ্মণৰো তেনে হ’ল - চাঁতকৈ উৰ্মিলালৈ মনত পৰিল৷ নিদ্ৰা দেৱীক অনুৰোধ জনালে তেওঁ যেন উৰ্মিলাক লগ ধৰি ইয়াৰ বাবে সন্মত কৰে৷ উৰ্মিলা সন্মত হ’ল৷\nৰামায়নত আছে, চৈধ্য বছৰ বনবাসৰ সময়ত লক্ষ্মণ এদিনো শোৱা নাছিল৷ আৰু লক্ষ্মণৰ টোপনিৰ ভাগ নিজলৈ আনি উৰ্মিলাই দিনে নিশাই মাথোন শুইছিল৷\nৰাৱনৰ পুত্ৰ মেঘনাদৰ ওপৰত দেৱতাৰ বৰ আছিল যে প্ৰৱল প্ৰতাপী তেওঁক বধ কৰিব পাৰিব সেইজন লোকেহে যি কেইবাবছৰো ধৰি নোশোৱাকৈ আছে! লক্ষ্মণে মেঘনাদক বধ কৰিছিল৷\nচৈধ্য বছৰৰ পিছত উৰ্মিলাই যেতিয়া টেপনিৰ পৰা উঠিবলৈ প্ৰথম বাৰৰ বাবে এঙামুৰি দিছিল, বাহিৰত তেতিয়া ৰামৰ অভিষেকৰ আয়োজন চলিছে!\nবৃন্তচ্যুত ফুল তুমি ত্যাগৰ উৰ্মিলা৷\nগদ্য আৰু পদ্যৰ অপূৰ্ব সমাহাৰেৰে উৰ্মিলাৰ কাহিনী কৈ আমাক এখন বেলেগ জগতলৈ লৈ যোৱা আমাৰ শ্ৰদ্ধাৰ লীলা কটকী ছাৰৰ সোঁৱৰণত৷\nPosted by Utpal Badol Baruah at 10:45 AM


চাকৰিৰ খবৰঃ গুৱাহাটীত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰতিষ্ঠানত ২০ টা পদৰ অনলাইন আবেদন - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome GOVTJOB JOBALERT চাকৰিৰ খবৰঃ গুৱাহাটীত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰতিষ্ঠানত ২০ টা পদৰ অনলাইন আবেদন\nচাকৰিৰ খবৰঃ গুৱাহাটীত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰতিষ্ঠানত ২০ টা পদৰ অনলাইন আবেদন\nxukhdukh.com June 15, 2020 GOVTJOB, JOBALERT,\nভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগ অধীনস্থ স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা গুৱাহাটীস্থ Institute of Advanced Study in Science and Technology, পশ্চিম বৰাগাঁও, গুৱাহাটী-781035 ত মুঠ ২০ টা পদৰ বাবে আবেদন প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে।\n১. প্ৰজেক্ট এচিছেণ্ট- ২টা পদ। প্ৰজেক্ট এচিষ্টেণ্টৰ দুটা পদৰ বাবে আবেদন বিচৰা হৈছে। শেষ তাৰিখঃ ২১ জুন ২০২০। দৰমহা ১২,৫০০ প্ৰতি মাহে। স্থানঃ গুৱাহাটী।\n২. ফিল্ড ৱৰ্কাৰঃ তিনিটা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ২১ জুন ২০২০।\n৩. লেৱৰেটৰী এচিষ্টেণ্টঃ ৩টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ২১ জুন ২০২০।\n৪. চিনিয়ৰ ৰিচাৰ্ছ এচোচিয়েটঃ ৪টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ২১ জুন ২০২০।\n৫. প্ৰজেক্ট চাইণ্টিষ্ট-II : ১ টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ২১ জুন ২০২০।\n৬. মেনেজাৰ (ইনকিউবেচন এণ্ড আউটৰিচ): ১ টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ৩ জুলাই ২০২০।\n৭. মেনেজাৰ (চাইন্স এণ্ড টেকন’লজি): ১টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ৩ জুলাই ২০২০।\n৮. অফিচ এচিষ্টেণ্টঃ ১টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ৩ জুলাই ২০২০।\n৯. প্ৰজেক্ট চাইণ্টিষ্টঃ ১ টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ১৬ জুন ২০২০।\n১০. প্ৰজেক্ট এচোচিয়েটঃ ১ টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ১৬ জুন ২০২০।\n১১. প্ৰজেক্ট এচোচিয়েটঃ ১ টা পদ। অনলাইন আবেদনৰ শেষ তাৰিখঃ ১৬ জুন ২০২০।\nসবিশেষ আৰু অনলাইন আবেদনৰ বাবে তলৰ ফটো বা লিংকত\nক্লিক কৰকঃ https://iasst.res.in/web/


A letter to respected Chief Minister from the writers society of Assam\nমাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী মহোদয়লৈ অসমৰ লেখক সমাজৰ তৰফৰ পৰা মুকলি চিঠি\nকৃষক নেতা অখিল গগৈ আৰু তেওঁৰ সতীৰ্থ সকলৰ বিনাচৰ্তে মুক্তিৰ দাবীত অসমৰ নবীন-প্ৰবীণ লেখক সমাজৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাললৈ মুকলি চিঠি:\nমাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী, অসম\nসম্ভাষণ গ্ৰহণ কৰিব। ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ ভয়ংকৰ সৰ্বগ্ৰাসী প্ৰভাৱ আৰু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে অসম চৰকাৰৰ সমৰ্পিত যুঁজ আমি মনোযোগেৰে লক্ষ্য কৰি আছোঁ তথা সমাজৰ এক সচেতন অংশৰ প্ৰতিনিধিত্বকাৰী হিচাপে আপোনালোকৰ তৎপৰতাৰ শলাগ লৈছোঁ। কিন্তু একেসময়তে আমি উদ্বিগ্নতাৰে এয়াও লক্ষ্য কৰিছোঁ যে, নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক বিৰোধী আন্দোলনত নেতৃত্ব দি কাৰাবাস খটা কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ নেতা অখিল গগৈ ,তেওঁৰ তিনি সতীৰ্থ ধৈৰ্য কোঁৱৰ, বিতু সোণোৱাল আৰু মানস কোঁৱৰ- মহামাৰীৰ এই দুৰ্যোগৰ সময়তো কাৰাবন্দী হৈ আছে। একেদৰে, নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি দিল্লীত কাৰাবন্দী হৈ আছে অসমৰ জীয়ৰী দেৱাংগনা কলিতা। শেহতীয়াকৈ সংবাদ মাধ্যম আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ মাজেৰে প্ৰাপ্ত খবৰমতে ধৈৰ্য কোঁৱৰ আৰু বিতু সোণোৱালৰ শৰীৰত ক'ভিড -১৯ ৰ ফলাফল পজিটিভ আহিছে। অখিল গগৈৰ স্বাৱৰ ফলাফল এতিয়ালৈ নিশ্চিতভাৱে গম নাপালেও তেওঁৰো যে আক্ৰান্ত হোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে সেয়া যিকোনো সচেতন মানুহেই বুজিব পাৰিব। এই সকলোবোৰ দেখি বুজি আমি অত্যন্ত আক্ষেপেৰে অনুভৱ কৰিছোঁ যে, তেওঁলোক সঁচা অৰ্থত অন্যায়-বৈষম্যৰ বলি হৈছে। একে সময়তে উপযুক্ত চিকিৎসা ক্ষিপ্ৰ গতিত নোপোৱা, আদালত আৰু ৰাইজৰ দাবীতহে ক'ভিড পৰীক্ষা কৰোৱাৰ দৰে ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ৰাজনৈতিক বন্দীৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ তথা মানৱ অধিকাৰৰ বুনিয়াদী চৰ্তবোৰ বিপন্ন হোৱা বুলি আমি উপলব্ধি কৰিছোঁ। এই মহামাৰী আতংক আৰু বিভীষিকাৰ সময়ত তেওঁলোকে সাধাৰণ মানৱীয় অনুকম্পাৰ পৰাও বঞ্চিত হোৱাটো নিশ্চয় এখন গণতান্ত্ৰিক দেশত পৰিতাপৰ কথা। তেওঁলোকৰ এনে অৱস্থাই আমাৰ মনলৈ প্ৰশ্ন আনিছে- ৰাজ্যৰ নাগৰিক সমাজে আপোনাক গণতান্ত্ৰিকভাৱে নেতৃত্বলৈ আনিছিল। তেনেক্ষেত্ৰত, ভাৰতীয় সংবিধানে সকলো নাগৰিককে প্ৰদান কৰা মৌলিক নাগৰিক অধিকাৰসমূহ ৰক্ষা কৰাটো আপোনাৰ নৈতিক দায়িত্ব নহয় নে? নিজৰ জাতিক ভাল পাই কা-বিৰোধী আন্দোলন কৰি কাৰাবন্দী হোৱা মানুহবোৰ এই দেশৰেই নাগৰিক নহয় জানো?\nবৰ্তমানৰ সময়ে, বিশেষকৈ ক'ভিড-১৯ মহামাৰীয়ে আমাক এক জটিল সামাজিক-অৰ্থনৈতিক-ৰাজনৈতিক সন্ধিক্ষণত উপনীত কৰাইছে। সেইবাবেই, এই জটিল সময়ক মনত ৰাখি নিম্নল্লিখিত স্বাক্ষৰকাৰী সকলে আপোনাৰ ওচৰত কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ দাবী আগবঢ়াব বিচাৰিছে-\n• অখিল গগৈক বিনাচৰ্তত মুকলি কৰি দিব লাগে। লগতে ধৈৰ্য কোঁৱৰ, বিতু সোণোৱাল, মানস কোঁৱৰ, দেৱাংগনা কলিতাকে ধৰি কা-বিৰোধী আন্দোলনত ভাগ লোৱা আটাইৰে ওপৰত ভাৰত চৰকাৰ তথা অসম আৰক্ষীৰ বিভিন্ন থানাই জাপি দিয়া গোচৰ সমূহ অনতি পলমে উঠাই লৈ তেওঁলোককো বিনাচৰ্তত মুকলি কৰি দিব লাগে।\n• কা-বিৰোধী আন্দোলনৰ সকলো ৰাজনৈতিক বন্দীৰ তাৎক্ষণিকভাৱে উপযুক্ত চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।\n• ক'ভিডৰ ফলাফল পজিটিভ পোৱা বন্দীসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা সকলো বন্দীৰ জৰুৰী স্বাস্থ্য পৰীক্ষা আৰু ৰোগীৰ উপযুক্ত চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰা তথা প্ৰতিজন কাৰাবন্দীয়ে পাবলগীয়া অধিকাৰ সুনিশ্চিত কৰিব লাগে।\nআশা কৰো- অসমৰ লেখক সমাজৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ অনুৰোধ বুলি আমাৰ এই পত্ৰক বিবেচনা কৰি আপুনি মানৱ অধিকাৰ আৰু সাংবিধানিক অধিকাৰৰ পক্ষত থাকি উপযুক্ত সিদ্ধান্ত লব। প্ৰক্ৰিয়াটো বৰ্তমান ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰাধীন হৈ থাকিলেও জাতিক ভালপোৱা অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৰ মুক্তিৰ সিদ্ধান্তত আপুনি দেখুৱাব পৰা ইতিবাচক সক্ৰিয়তাই আপোনাৰ এতিয়াও অটুট থকা জাতীয় দায়ৱদ্ধতাকেই প্ৰতীয়মান কৰিব বুলি আমি আশা কৰোঁ ।\nনীলমণি ফুকন, হীৰেন গোহাঁই, অপূৰ্ব শৰ্মা, প্ৰভাত বৰা, জ্ঞান পূজাৰী, নবীন বৰুৱা, আনিছ উজ জামান, ৰাণী গোহাঁই, অনুপমা দাস, দেৱব্ৰত দাস, অৰূপা পটংগীয়া কলিতা, সমীৰ তাঁতী, ৰাজেন কলিতা, শিৱানন্দ কাকতি, প্ৰয়াগ শইকীয়া, ৰূপকৃষ্ণ পাটৰ, মনজিৎ সিং, প্ৰেম নাৰায়ণ নাথ, বীৰেন গগৈ, বন্তি শেনচোৱা, কমল শইকীয়া, নীলিম কুমাৰ, নীলিমা ঠাকুৰীয়া হক, প্ৰদীপ শইকীয়া, মনোৰম গগৈ, এম কামালুদ্দিন আহমেদ, প্ৰণয় ফুকন, অজিত গগৈ, গংগামোহন মিলি, জয়ন্ত কুমাৰ চক্ৰৱৰ্তী, বিনয় কুমাৰ মজুমদাৰ, নিৰোদ গোহাঁই, অজিত ছিংনাৰ, ভৱ প্ৰসাদ দেউৰী ,জীৱন নৰহ, পল্লৱী বুজৰ বৰুৱা, জয়সিং টকবি, ৰত্না ভৰালী তালুকদাৰ, মৃদুল শৰ্মা, বিমান দলে, কুশল দত্ত, মৌচুমী কন্দলী, অৰিন্দম বৰকটকী, ৰশ্মিৰেখা বৰা, ধৰণী লাহন, মনালিছা শইকীয়া ,অৰবিন্দ ৰাজখোৱা ,জিতেন বেজবৰুৱা, আৰুণি কাশ্যপ, অজিত ভৰালী, স্বামিম নাচৰিন, দেৱভূষণ বৰা, উজ্জ্বল পাওগাম,মিলন নেওগ,সিদ্ধাৰ্থ শংকৰ বেজবৰুৱা, বৰ্ণালী বুঢ়াগোহাঁই, হৰিপ্ৰিয়া চৈবাম, ডালিম দাস, কমল কুমাৰ তাঁতী, বিপাশা বৰা, দিব্যজ্যোতি বৰা, সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া,চন্দন গোস্বামী, গায়ত্ৰী দলে,অলকেশ কলিতা,ডেনী গাম,মৃদুল হালৈ ,সঞ্জু বৰা ,দ্বিজেন কুমাৰ দাস,সৃষ্টি শ্ৰেয়ম ,চন্দনা বৰ্মন ,প্ৰশান্ত ৰাভা, দিগন্ত শইকীয়া,অনুৰাগ শইকীয়া,বিশ্বজিত ডি চেতিয়া, পবিত্ৰ নাথ, ৰশ্মিৰেখা শইকীয়া, নৰেন কুটুম ,কাবেৰী বৰা, বিভাৰাণী তালুকদাৰ, নিবেদিতা ফুকন, সংগীতা মেধি, সুপ্ৰকাশ ভূঞা, ইন্দ্ৰনীল গায়ন, নূপুৰ হাজৰিকা, মৃদুস্মিতা ফুকন, দেৱজ্যোতি বৰা, দেৱাঙ্গ পল্লৱ শইকীয়া, চনম চাংকি দাস, বিৰাজ জ্যোতি কলিতা, অপূৰ্ব জ্যোতি হাজৰিকা, হৰি নাৰায়ণ কলিতা, তৃপ্তি বৰা, অংকিতা মেধি, ৰশ্মিৰেখা সাউদ কলিতা, ৰূপজ্যোতি শৰ্মা, কৌশিক তালুকদাৰ, অভিজিৎ বৰা, টুনুজ্যোতি গগৈ, বাবলু প্ৰসাদ বৰুৱা, জয়ন্ত দত্ত, অজিতাভ হাজৰিকা, অংকুৰ ৰঞ্জন ফুকন, কোকিল শইকীয়া, প্ৰিয়দর্শিকা মেধি, জুৰি বৰুৱা, মৈত্ৰেয়ী পাতৰ, জয়শংকৰ দাস, পঞ্চানন হাজৰিকা, শ্যাম জ্যোতি শইকীয়া, নীলাভ সৌৰভ আৰু মদাৰজ্যোতি।\nব্যুৰ ৰিপৰ্ট, টাইমলাইন অসম


জয় বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nডিগবৈ, তিনিচুকীয়া, অসম\nৰক, চ'ল, ৱৰ্ল্ড বিট\nকণ্ঠ, গিটাৰ, ভায়োলিন, কিবৰ্ড\nজয় বৰুৱা অসমৰ এগৰাকী গায়ক, সংগীতকাৰ আৰু "জয়" নামৰ বেণ্ডটোৰ মূল কণ্ঠশিল্পী। বৰুৱাই কেইবাখনো জনপ্ৰিয় হিন্দী ভাষাৰ বোলছবিত কণ্ঠদান কৰাৰ লগতে অসমীয়া আৰু তেলেগু ভাষাৰ গীতটো কণ্ঠ নিগৰাইছে। এখেতৰ সংগীতৰ প্ৰকাৰবোৰ হৈছে: ৰক, চ'ল, ৱৰ্ল্ড বিট, জেজ আদি।\nডিচেম্বৰ ২০১০ত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত প্ৰথম ইংক কনফাৰেঞ্চত জয় বৰুৱাক ফেল্ল' (Fellow) হিচাপে নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়। জয়পুৰত ৮-১১ ডিচেম্বৰ ২০১১ত অনুষ্ঠিত ইংকৰ দ্বিতীয় কনফাৰেঞ্চতো জয়ক তেওঁৰ বেণ্ডৰ সৈতে বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।\n2.1 বিজ্ঞাপন জিংগল\n2.2 নেপথ্য গায়ক\n2.3 জয়: লুকিং আউট দা উইণ্ডো\n3 বঁটা আৰু কৃতিত্ব\nজয় বৰুৱাৰ জন্ম হয় তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিগবৈত। তেওঁৰ পিতৃ ৰোহিনি ধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃ ৰঞ্জনা বৰুৱা। চাৰি বছৰ বয়সতে দেউতাকে তেওঁক ভায়োলিন এটা উপহাৰ দিয়ে। সেয়াই আছিল তেওঁৰ সংগীত যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি। পাছত তেওঁৰ পৰিয়াল যোৰহাটৰ বাসিন্দা হয়গৈ। সাত বছৰ বয়সত তেওঁৰ ভগ্নীয়ে বৰুৱাক জোৰ কৰি সংগীত প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লবলৈ দিয়ে, যাৰ বাবে তেওঁৰ তাই এটি ইংৰাজী গীত শিকায়। বৰুৱা প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হয়। এনেদৰে তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰতি ৰুচি বাঢ়িব ধৰে। বিশেষকৈ পাশ্চাত্য সংগীতৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ পৰে। "দা বিটলচ্", "দা ঈগলচ্", "চাইমন এণ্ড গাৰফাঙ্কেল", "ইউ২" আদি বেণ্ড আছিল তেওঁৰ অনুপ্ৰেণাৰ উৎস।\nজয়ে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে শ্বিলংৰ চেইণ্ট এণ্টনিচ্ স্কুলৰ পৰা। পাছত তেওঁ গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।\n২০০২ চনত নয়না বৰঠাকুৰৰ লগত জয় বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। বৰ্তমান তেওঁলোক মুম্বাইত বাস কৰে।\nবিজ্ঞাপন জিংগল[সম্পাদনা কৰক]\nকেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিত জয় বৰুৱাই বহুতো কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনৰ গীতত কণ্ঠদান কৰে আৰু বৰ্তমানেও কৰি আছে। এনে কেইটামান কোম্পানী হৈছে: ভোডাফ'ন, ৰিলায়েঞ্চ, এল জি, হিৰো হোণ্ডা, নেচকেফে, ক্লাব মহিন্দ্ৰা, টাটা টি, কোকা কোলা মিনিট মেইড, কাৰ্ল-অন, হৰ্লিক্স, আলফা ৱান আদি।\nনেপথ্য গায়ক[সম্পাদনা কৰক]\nজয় বৰুৱাই কেইবাখনো হিন্দী ভাষাৰ বোলছবিৰ গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছে। প্ৰথম অবস্থাত তেওঁ দলীয় ৰূপে গীত গাইছিল যদিও পাছলৈ একক কণ্ঠৰ গীতত কণ্ঠদান কৰাৰ সুবিধি পায়। তেওঁ কণ্ঠদান কৰা কিছু বোলছবি হৈছে: "মুঝচে ফ্ৰেণ্ডচিপ কৰোগে" (২০১১), "জীন্দেগী না মিলেগী দুবাৰা" (২০১১), "লাভ কা দি এণ্ড" (২০১১), "ন' ৱান কিল্ড জেছিকা" (২০১১), "উড়ান" (২০১০), "হেল্প" (২০১০), "ডেভ ডি" (২০০৯), "অজব প্ৰেম কি গজব কাহানী" (২০০৯), "জাম্বো" (২০০৮), "গোলমাল ৰিটাৰ্ণচ" (২০০৮), "টচন" (২০০৮), "জব উই মেট" (২০০৭), "ভুল ভুল্লৈয়া" (২০০৭), "ভাগম ভাগ" (২০০৬), "গেঙষ্টাৰ" (২০০৬), "লগে ৰহো মুন্না ভাই" (২০০৬), "জীন্দেগী ৰকচ্" (২০০৬), "ৱক্ত: দা ৰেচ এগেইনষ্ট টাইম" (২০০৫), "ক্যা কুল হে হাম" (২০০৫), "এক আজনবি" (২০০৫), "নীল এণ্ড নিক্কি" (২০০৫), "মুন্না ভাই এম বি বি এচ" (২০০৩) আদি। বৰুৱাই অমিত ত্ৰিবেদী, প্ৰিতম, অনু মালিক, আশিতোশ পাঠক, ৰাম সম্পত, শংকৰ-এহচান-লয়, চেলিম-চুলেমান, বিশাল-শেখৰ, ললিত পণ্ডিত আদি জনপ্ৰিয় সংগীত পৰিচালকৰ লগত কাম কৰিছে।\nজয়ে ২০১০ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত "কালভাৰ কিঙ" নামৰ তেলেগু ভাষাৰ ছবিত নেপথ্য গায়ক হিচাপে কণ্ঠদান কৰে।\nএওঁ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ নেপথ্য গায়ক হিচাপে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে গীত গায় ২০১১-১২ বৰ্ষৰ হেঙুল থিয়েটাৰৰ নাট "খিৰিকি"ত।\nজয়: লুকিং আউট দা উইণ্ডো[সম্পাদনা কৰক]\nজয় বেণ্ড: বাওঁফালৰ পৰা- পৱন ৰচেইলি, জয় বৰুৱা, অবনি তাঁটি, ইবছন লাল বৰুৱা আৰু মানস চৌধুৰী\n২০১০ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত মুক্তি পাই জয় বৰুৱাৰ বেণ্ড "জয়"-ৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ আঠটা গীতৰ এক এলবাম "জয়: লুকিং আউট দা উইণ্ডো। " ইয়াৰ গীতসমূহ আছিল ৰক, চ'ল, ৱৰ্ল্ড বিট আৰু লোক-সংগীতৰ সংমিশ্ৰণ। গীতবোৰে শ্ৰোতাৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, বিশেষকৈ "আইকন বাইকন" আৰু "তেজিমলা" গীতদুটা অধিক জনপ্ৰিয় হয়। "আইকন বাইকন" নামৰ গীতটোৰ ভিডিঅ'ও নিৰ্মাণ কৰা হয়।\nজয় বেণ্ডটোৰ বৰ্তমানৰ আন সদস্য সকল হৈছে: পৱন ৰচেইলি (মূল গিটাৰবাদক), ইবছন লাল বৰুৱা (ৰিডম গিটাৰবাদক), মানস চৌধুৰী (বেচ্ গিটাৰবাদক), আৰু পাৰ্থ গোস্বামী (ড্ৰামবাদক)।\nবঁটা আৰু কৃতিত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nবিজয়ী: শ্ৰেষ্ঠ নবাগত কণ্ঠশিল্পী (পুৰুষ) - বিগ অসমীয়া মিউজিক এৱাৰ্ড ২০১০ ("জয়: লুকিং আউট দা উইণ্ডো"-ৰ বাবে )\n↑ 1.0 1.1 "Candid Conversation With Joi Barua". http://www.efi-news.com/2011/11/candid-conversation-with-joi-barua.html। আহৰণ কৰা হৈছে:9November 2011.\n↑ The INK Conference; আহৰণ: নবেম্বৰ ৯, ২০১১\n↑ ইংক কনফাৰেঞ্চত জয় বৰুৱা.\n↑ "INK2011: Power of the Journey". http://www.inktalks.com/। আহৰণ কৰা হৈছে: December 05, 2011.\n↑ "INK2011: Power of the Journey - Joi". http://www.inktalks.com/people/joi। আহৰণ কৰা হৈছে: December 05, 2011.\n↑ Singha, Bidisha (February 2011). Joi Ride - Eclectic Vibes. পৃষ্ঠা. 19-21.\n↑ "Joi Barua YouTube Channel". http://www.youtube.com/user/joibarua। আহৰণ কৰা হৈছে: November 09, 2011.\n↑ Interview with Singer Joi Barua, of Kalavar King Fame (Part 1).\n↑ আজিৰ দৈনিক বাতৰি; জুলাই ৮, ২০১১; পৃষ্ঠা ১০\n↑ জয় বৰুৱা - খিৰিকি (হেঙুল থিয়েটাৰ).\n↑ আইকন বাইকন - ভিডিঅ'.\nInterview with Joi Barua at IndianMusicMug\nJoi - A Voice spreading Joy at Fried Eye\nJoi: Looking Out of the Window -aReview at Fried Eye\nIndianMusicMug ia celebrating 2012 Rongali/ Bohag Bihu with Joi Barua at IndianMusicMug\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=জয়_বৰুৱা&oldid=246417"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৬:৪১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মই ঘৰত কাম আছে বুলি কৈ সকলোৰে পৰা বিদায় লৈ লাহে লাহে মোৰ অভিযন্তা বন্ধুজনৰ ঘৰলৈ আগ বাঢ়িলো৷ মোৰ মনটো কিন্তু ফৰকাল৷ কোনো ষষ্ঠ ইন্দ্ৰিয়ৰ ক্ৰিয়া অনুভব হোৱা নাই৷ নিশ্চয় তেওঁ ভালে আছে৷ কিন্তু মোৰ ঋণাত্মক ভাবটোৱে বাৰে বাৰে খুন্দিয়াই আছে৷ কিবা এটা যেন হৈছে৷ লাহে লাহে বিল্ডিংটোৰ তল পালোহি৷ তেখেত পঞ্চম মহলাত থাকে৷ বিল্ডিংটো বৰ ধুনীয়া৷ পূৱ ফালে এখন ধুনীয়া পাৰ্ক৷ মালীয়ে বৰ চিকুনাই ৰাখিছে৷ পাৰ্কখনৰ মাজতে সৰু লৰা-ছোৱালীৰ কিছু খেলৰ যতন৷ চাৰিওপিনে বহিবলৈ লোহাৰ বেঞ্চ৷ ইতিমধ্যে খবৰ কাকত সমুহ আহি পাইছে৷ কিছু আদবয়সীয়া লোকে বেঞ্চত বহি কাকত সমুহত চকু ফুৰুৱাত ব্যস্ত৷ ময়ো মোৰ বন্ধুজনক পাম বুলি জুঁমি জুঁমি চালো৷ কিন্তু নেদেখিলো৷ মোৰ ঋণাত্মক ভাব বোৰে বৰ বেছিকৈ খুন্দিয়াবলৈ ধৰিলে৷ এজন ইমান উচ্চ পদস্থ বিষয়া, বিভিন্ন বাতৰি কাকত পঢ়িবৰ কাৰণে আনৰ বাতৰি কাকত কঢ়িয়াই আনে, তেনে এজন মানুহক বাতৰি কাকতৰ মেলাৰ মাজত নেদেখি আচৰিত হলোঁ৷ ভয়তে কাকো একো নুসুধিলো৷ সুৰক্ষা কৰ্মীৰ পৰা আগন্তুকৰ টোকাবহীখন লৈ, নিজৰ নাম, ঠিকনা লিখি পঞ্চম মহলালৈ উঠিবলৈ স্বয়ংক্ৰিয় লিফ্ট'ৰ ৰ বুটামত হেচি দিলো৷\n৫০৪, তেওঁৰ ফ্লেটৰ সন্মুখত আহি থিয় দিলোহি৷ ধুনীয়া মাইকা লগোৱা দুৱাৰখনৰ সোমাজত, অলপ ওপৰফালে 'ছাই ৰাম' লিখা এটা ষ্টিকাৰ লগোৱা আছে৷ তাৰ ঠিক তলতে এটি মেজিক আই ৷ তেখেত হয়তো ছাই বাবাৰ ভক্ত৷ মই মনেৰে কলো “হে ছাই বাবা, তেওঁক কুশলে ৰাখা”৷ ভয়ে ভয়ে মই কলিং বেলটো টিপি দিলো৷ এজন আদহীয়া মানুহ ওলাই আহিল৷ পিন্ধনত ধুতি, গেঞ্জী আৰু ডিঙিত এখন গামোচা৷ সুধিলো, 'ছাৰ ঘৰত আছেনে? ভ্ৰু কোচাই মোলৈ চাই তেওঁ ক'লে, "আছে, পিছে মই আপোনাক আগেটো দেখা নাই৷ ৰ’ব.....নাই বহক৷ মই ছাৰক মাতি দিও" এই বুলি কৈ মানুহজন ভিতৰ সোমাল৷ তেওঁ হয়তো নলবাৰীৰ ফালৰ৷ কথাতেই ধৰিব পাৰি৷ মই জোতা খুলি দ্ৰয়িংৰুমলৈ সোমাই আহি লাহে লাহে চকু ফুৰালোঁ৷ বৰ আটোমটোকাৰীকৈ সজাইছে ৰুমটো৷ এটা অভিজাত ড্ৰয়িং ৰুম৷ কোঠালীটোৰ সোমাজত এখন কাৰ্পেট৷ চিলিঙত খুব ধুনীয়া ওলোমা ওলোমা লাইট৷ একাষে ছয়জন বহিব পৰা ডাইনিং ছেট৷ ঠিক বিপৰিতে এখন বুক ছেল্ফ৷ তাৰ ওপৰেৰে এখন ধুনীয়া oil painting ওলোমাই থৈছে৷ হয়তো মোৰ বন্ধুৰ পত্নী৷ ছেল্ফৰ ওপৰত সেয়া হয়তো পো-বোৱাৰীৰ ফটো৷ কাষৰ চুকটোতে এটা বৃহত একুৱেৰিয়াম৷ বিভিন্ন ধৰণৰ মাছ৷ কোনোটো কলা, কোনোটো বগা৷ মাছ চাই চাই বহু সময় পাৰ কৰিব পাৰি৷ এখন সুদৃশ্য ছোফাত বহি পৰিলো৷ বন্ধুজনক মাতিব যাওঁ বুলি কৈ যোৱা মানুহজনৰ মুখখন দেখি মোৰ মনটো ফৰকাল হৈছিল৷ বন্ধুজন ওলাই অহালৈ অপেক্ষা কৰিলো৷\nলাহে লাহে সদায় দেখি অহা ট্ৰেকচুত পৰিধান কৰি চিন্তাক্লিষ্ট মুখায়বেৰে সোমাই আহিল মোৰ অভিযন্তা বন্ধু৷ মোক দেখি তেওঁৰ মুখৰ ৰঙ যেনেকৈ সলনি হ’ল যেন হীৰুদাৰ এটি কবিতাহে৷ খৰকৈ আগুৱাই আহি, সোহাঁতখন আগুৱাই দি গুৰুগম্ভীৰ মাতটোৰে একপ্ৰকাৰ চিঞৰিয়েই ক’লে, 'গুড মৰ্নিং ইয়ং মেন, কি খবৰ?’ ময়ো হাতখন খামুচি ধৰি কলো, 'গুড মৰ্নিং ছাৰ।'\nকোঠালীটোলৈ যেন এজাক প্ৰশান্তিৰ বতাহ সোমাই আহিল৷ মোক একো ক'বলৈ সুবিধা নিদি তেওঁ চিঞৰি কলে, 'যতিন, আমাৰ দুয়ো জনলৈ ব্ৰেক ফাষ্ট বনোৱা৷ আগেয়ে একোকাপ ফিকা চাহ চেনী নিদিয়াকৈ’৷ মোলৈ ঘুৰি কলে ’জানে ইয়ং মেন, ফিকা চাহ চেনি নিদিয়াকৈ খাব লাগে৷ তেহে মজা’৷ ময়ো শলাগি থ'লো৷ কিহেৰে আৰম্ভ কৰিম বুলি উকমুকাই থাকোতেই, তেখেতেই আৰম্ভ কৰিলে ’কওকচোন ইয়ং মেন, খবৰবোৰ, আমাৰ আড্ডাবোৰ চলি আছেনে?’ মোৰ সংক্ষিপ্ত উত্তৰ 'হয়, চলি আছে’৷ এনেতে যতিন মানে মোক দুৱাৰ খুলি দিয়া লোকজনে এখন ট্ৰলিত দুকাপ ফিকা চাহ আৰু এখন প্লেটত ম'নাক' জাতীয় নিমখীয়া বিস্কুট লৈ কোঠালীটোলৈ সোমাই আহিল৷\nচাহৰ কাপত সোহা দি মোৰ বন্ধুৱে আৰম্ভ কৰিলে 'আই ৱাজ ৰিয়েলি এক্সপেক্টিং ইউI মই জানিছিলোঁ, আপুনি আহিব৷ ইয়ালৈ অহা প্ৰায় পাছ বছৰ হ’ল৷ শুনিছিলো উজান বজাৰৰ মানুহবোৰ মাছ আৰু বন্ধুত্ব বিলাসী৷ উজান বজাৰত নৈৰ তাজা মাছ পোৱা যায়৷ খাবলৈ বৰ সোৱাদ৷ কিন্তু মই বন্ধু গঢ়িব পৰা নাই৷ মানুহবোৰে যেন মুকলিকৈ কথা পাতিবলৈ সংকোচ কৰে৷ কিয়? অসমৰ পুৰণি ক্লাব বোৰৰ দুটা এই উজান বজাৰতে৷ কিন্তু বন্ধুত্ব গঢ়িবলৈ কৃপনালি কিয়?’ মোৰ কোনো উত্তৰ নাছিল৷\nআমাৰ চাহ খোৱা ইতিমধ্যে শেষ হৈছে৷ বন্ধু গৰাকী ব্ৰেক ফাষ্ট'ৰ তদাৰকী কৰিবলৈ ভিতৰলৈ গ’ল৷ ময়ো বুজি পালো আড্ডা জমিব৷ ফোনটো উলিয়াই পৰিবাৰক ব্ৰেক ফাষ্ট'ৰ খবৰটো দিলো৷ ভাগ্য ভাল আজি দ্বিতীয় শনিবাৰ৷ ৰুমটোৰ চাৰিওপিনে চকু ফুৰালো, খবৰ কাকতখন বিচাৰি৷ এনেতে বন্ধু গৰাকী ট্ৰেকচুটযোৰ সলাই শুধ্ব বগা ৰঙৰ কামিজ পিন্ধি ওলাই আহিল৷\nবন্ধুৰ মোলৈ প্ৰশ্ন, 'কি বিচাৰিছে?' মোৰ পোনপটীয়া উত্তৰ, 'খবৰ কাকতখন!'


স্বাধীনতা দিৱসৰ আনন্দ উপভোগৰ বাৰ্তা দিবলৈ শিলচৰত কাছাৰ আৰক্ষীৰ বৃহৎ সমদল... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nস্বাধীনতা দিৱসৰ আনন্দ উপভোগৰ বাৰ্তা দিবলৈ শিলচৰত কাছাৰ আৰক্ষীৰ বৃহৎ সমদল…\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Aug 13, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল সংবাদ, শিলচৰঃ স্বাধীনতা দিৱসৰ আনন্দ উপভোগ কৰাৰ উদ্দেশ্যে কাছাৰ আৰক্ষীয়ে মঙলবাৰে শিলচৰত এক সমদল উলিয়ায়৷ ৭৩ তম স্বাধীনতা দিৱসৰ দিনা যাতে সকলো শ্ৰেণীৰ লোক নিঃসংকোচে আৰু নিৰ্ভয়ে এই দিৱসটি উপভোগ কৰিব পাৰে, আৰু সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবেই মুলত সমদলটো উলিওৱা হয় বুলি জানিবলৈ দিয়ে আৰক্ষী অধীক্ষক মূগ্ধ জ্যোতি মহন্তই৷\nকাছাৰ আৰক্ষী আৰু ষষ্ঠ অসম আৰক্ষী বেটেলিয়নৰ পাঁচ শতাধিক আৰক্ষী বিষয়া আৰু জোৱানে অংশ গ্ৰহণ কৰা সমদলটোৰ ফ্লেগঅফ কৰে আৰক্ষী অধীক্ষক মূগ্ধ জ্যোতি মহন্তই আৰু ষষ্ঠ অসম আৰক্ষী বেটেলিয়নৰ অধিনায়ক আৰ ৰাজা মাৰথনন্দনে৷\nআৰক্ষী অধীক্ষকৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা এই সমদলটোত ষষ্ঠ অসম আৰক্ষী বেটেলিয়নৰ অধিনায়ক আৰ ৰাজা মাৰথনন্দনসহ কেইবাগৰাকী শীৰ্ষ বিষয়াই অংশগ্ৰহণ কৰে৷ সমদলটোৱে চেন্ট্ৰেল ৰোড, হাস্পতাল ৰোড হৈ ৰাংগিৰখাৰি পইন্টত সমাপ্তি ঘটায় ৷ ইফালে, স্বাধীনতা দিৱস শান্তিপূৰ্ণভাৱে উপভোগ কৰাৰ বাবে একাংশ ছাত্ৰী আৰু কেইবাটাও মহিলা সংগঠনেও শিলচৰত এটি সমদল বাহিৰ কৰে৷\nজঘন্য ঘটনা! নিশা দলবদ্ধভাৱে বলাৎকাৰ যুৱতীক…\nচামগুৰিৰ লাওখোৱা উন্নয়ন খণ্ডত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি! বিজেপি কৰ্মীয়েই দিলে বিজেপি নেতা গ’বেক ধ্বনি…


৬০ খন মিঞা পাব্লিক স্কুল স্থাপনৰ কাৰণ কি? আঙুৰলতা ডেকাৰ মতে, অসম শিক্ষা ব্যৱস্থাত এয়া এক আক্ৰমণ mla-angurlota-deka-react-on-miya-public-school-in-nagaon-tvbipul– News18 Assam\n৬০ খন মিঞা পাব্লিক স্কুল স্থাপনৰ কাৰণ কি? আঙুৰলতা ডেকাৰ মতে, অসম শিক্ষা ব্যৱস্থাত এয়া এক আক্ৰমণ\nUpdated:October 31, 2020, 3:27 PM IST\nঅসমত ৬০ খন মিঞা পাব্লিক স্কুল স্থাপন কৰিব বিচৰাটো দূৰ্ভাগ্যজনক আখ্যা দিয়ে শাসকীয় দলৰ বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকাই।\nLast Updated: October 31, 2020, 3:27 PM IST\nমিঞা স্কুল স্থাপনেৰে অসমৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাক আক্ৰমণ কৰিব বিচাৰিছে এটা বিশেষ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে। মিঞা পাব্লিক স্কুল স্থাপনকলৈ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি এই মন্তব্য আগবঢ়াই বটদ্ৰৱা সমষ্টিৰ বিজেপি বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকাই।\nঅসমত ৬০ খন মিঞা পাব্লিক স্কুল স্থাপন কৰিব বিচৰাটো দূৰ্ভাগ্যজনক আখ্যা দিয়ে শাসকীয় দলৰ বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকাই। সুকীয়াকৈ মিঞাৰ নামত কিয় অসমত স্কুল লাগে বুলিও প্ৰশ্ন কৰে বিধায়িকাগৰাকীয়ে। ইফালে আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ আৰু এআইইউডিএফৰ মাজত মুঠেই মিত্ৰতা নহয় বুলি দাবী কৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ উপাধাক্ষ্যৰ দায়িত্বত থকা আঙুৰলতা ডেকাই। আংগুৰলতাৰ মতে,\nতৃনমুল পৰ্য্যায়ত কংগ্ৰেছ আৰু এআইইউডিএফৰ কৰ্মীৰ মাজত তেল পানী সম্পৰ্ক।\nFirst published: October 31, 2020, 3:27 PM IST\nMiya public School


আমগুৰি মিনি ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণত অনিয়ম : বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাৰ সকীয়নি - Olympia Sports\nHomeNewsআমগুৰি মিনি ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণত অনিয়ম : বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাৰ সকীয়নি\nআমগুৰি মিনি ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণত অনিয়ম : বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাৰ সকীয়নি\nআমগুৰি মিনি ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণৰ নামত সংঘটিত হোৱা বৃহৎ কেলেংকাৰীৰ লগত জড়িতসকলক কঠোৰ সকীয়নি প্ৰদান কৰিছে আমগুৰি সমষ্টিৰ বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাই। বিভিন্ন সংবাদ মাধ্যমত ষ্টেডিয়ামখনৰ নিৰ্মাণত অনিয়ম আৰু ফ্লাড লাইট সম্পৰ্কীয় কেলেংকাৰীৰ বাতৰি সবিস্তাৰে প্ৰকাশ পোৱাত সমষ্টিৰ বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাই ষ্টেডিয়াম ভ্ৰমণ কৰি অনিয়মৰ লগত জড়িত ব্যক্তিসকলক সকীয়নি প্ৰদান কৰিছে।\n২০১৮-১৯ বৰ্ষতে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ চিগনেচাৰ আঁচনিৰ অধীনত আমগুৰি সমষ্টিত ১০ কোটি টকা ব্যয় সাপেক্ষে নিৰ্মাণৰ আঁচনি হাতত লোৱা হৈছিল। সেই অনুসৰি ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল যদিও কৰ’নাৰ বাবে এই নিৰ্মাণ কাৰ্যত স্থবিৰতা আহি পৰে। শেহতীয়াকৈ পুনৰ এই ষ্টেডিয়ামৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হৈছে যদিও সংঘটিত হৈছে বৃহৎ দুৰ্নীতি।\nঅভিযোগ অনুসৰি ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব লাভ কৰা ঠিকাদাৰ কনিষ্ঠ অভিযন্তাৰ সহায়ত ফ্লাড লাইট নিৰ্মাণ নকৰাকৈয়ে ফ্লাড লাইটৰ কাম সম্পূৰ্ণহোৱাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ লাভ কৰিছে। যাৰ বাবে সমগ্ৰ আমগুৰি অঞ্চলত সৃষ্টি হৈছে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ।\nমন কৰিবলগীয়া যে অতি লেহেমীয়া গতিৰে নিৰ্মাণকাৰ্য আগবঢ়া আমগুৰি মিনি ষ্টেডিয়ামৰ এই সমগ্ৰ অনিয়মৰ বিষয়ত প্ৰথম পৰ্যায়ত কোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰাত স্থানীয় ৰাইজে বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাক সমালোচনাৰ লক্ষ্য কৰি লৈছিল। ইয়াৰ পিছতে বিধায়ক হাজৰিকাই ষ্টেডিয়াম নিৰ্মাণস্থলীত উপস্থিত হৈ অনিয়মৰ লগত জড়িত সকলোকে কঠোৰ সকীয়নি প্ৰদান কৰিছে।\nফটো : Reporter Axom\nPrevious articleFoundation day of VCAA and Prof Umesh Chandra Sarma Memorial Lecture cancelled for Coronavirus outbreak\nNext articleআইপিএল ২০২০: উজলিছে চাৰি ৰাহুল!\nপি ভি সিন্ধুৰ অৱসৰ!\nনগাবন্ধাত সদৌ অসম প্ৰাইজমানি ক্ৰিকেট, ৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ ফাইনেলত হিলফুল ক্লাব বনাম দিলচান ইলেভেন


আমি ১০ টা বছৰে যি উন্নয়ন কৰিলোঁ, তাৰ পাছৰ মোদীৰ ৬ বছৰত অসমে কি পালে?-তৰুণ গগৈ\nমনমোহন সিঙে কথা কম কয়, কাম বেছি কৰে; মোদীয়ে কথা বেছি কয়, কাম কম কৰে: তৰুণ গগৈ\nগুৱাহাটী , February 8, 2020 1:46 pm\nশনিবাৰে গুৱাহাটীত প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ সংবাদমেল। ফটো: নৰ্থইষ্ট নাও\nমোদীৰ শুকুৰবাৰৰ অসম ভ্ৰমণৰ পাছতেই শনিবাৰে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে গুৱাহাটীত সংবাদমেল পাতি কেইবাটাও কথা স্পষ্ট কৰে।\nগগৈয়ে কয়,’’মোদীয়ে কালি যি ঘোষণা কৰিলে, ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হ’ল অসমৰ প্ৰতি তেওঁৰ দায়বদ্ধতা নাই, তেওঁ কেৱল ঘৰিয়ালৰ চকু পানীহে টুকিলে। উত্তৰ পূবলৈ শান্তি আৰু প্ৰগতি আহিছে বুলি কোৱা কথাটো গোকাট মিছা কথা। কা আনি অসমত অশান্তি আনিছে। আন্দোলনকাৰীক দেশদ্ৰোহী বুলি তেওঁ কব বিচাৰে।‘’\nতেওঁ কয় যে মোদীয়ে অসমৰ জুই কুৰা নুমোৱাৰ পৰিবৰ্তে, অসমৰ জনমতক সন্মান জনোৱাৰ পৰিবৰ্তে এই আইনখন অসমত বলবৎ কৰিম বুলিহে কালি ভাষণত ক’লে।\nগগৈয়ে কয় যে কা ৰ দ্বাৰা অসম চুক্তিৰ ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ কথাটো উলংঘা কৰিছে। ৭১’ৰ ২৪ মাৰ্চৰ পাছত অহা সকলক খেদি পঠোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আমি সকলো একমত।\n‘’প্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে এনেদৰে অপ প্ৰচাৰ কৰাটো শোভা নাপায়। অগপৰ দিনত সন্ত্ৰাসবাদ অধিক হৈছিল, অৰ্থনীতি বেয়া আছিল, উন্নয়ন বন্ধ হৈ আছিল। শান্তি উন্নয়নৰ প্ৰক্ৰিয়া আমাৰ দিনত ঘূৰি আহিল। আমি ১০ টা বছৰে যি উন্নয়ন কৰিলোঁ, তাৰ পাছৰ মোদীৰ ৬ বছৰত অসমে কি পালে?,’’-গগৈয়ে প্ৰশ্ন কৰে।\nপ্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে কয়, ‘’মোদী চৰকাৰৰ দিনত কি পালোঁ? দুটা কাগজ কল বন্ধ হ’ল, ব্ৰহ্মপুত্ৰ খনন নকৰিলে, যোৱা ৫ বছৰত ৩ লাখ কোটি টকা উত্তৰ পূবলৈ দিয়া বুলি কৈছে, যিটো একেবাৰে সঁচা নহয়। তেওঁ ২,৬৩,৫৯৬কোটি টকহে ধাৰ্য কৰিছিল, মুকলি কৰি দিলে ২,৩০,৬৪৬ টকা। বাকী প্ৰায় ৩২ হাজাৰ কোটি কমাই দিলে। ধাৰ্য কৰা দেখুৱাই কিন্তু মুকলি কমকৈ কৰি দিয়ে।‘’\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে আহি বড়োলেণ্ডত ১০০০ কোটি দিব বুলি আগতে ঘোষণা কৰিছিল, এতিয়া কিমান পালে? বুলি প্ৰশ্ন কৰি গগৈয়ে কয়,’’ ২০০৩ চনত হোৱা চুক্তিৰ পাছত মোদীৰ মতে বড়োলেণ্ডত শান্তি নাছিল, এই চুক্তি কৰাৰ পাছতহে বড়োলেণ্ডত শান্তি আহিছে বুলি তেওঁ বুজাব বিচাৰিছে। এই চুক্তিৰ ৮০% কাম আমাৰ দিনতে হৈছে। এতিয়া টিনপাত, লিপষ্টিকটোহে বিজেপিয়ে লগাইছে।‘’\nআনহাতে, গগৈয়ে ‘’যদি বেছি সংখ্যক লোকেই চুক্তিখন বিৰোধিতা কৰিলে বড়োলেণ্ডলৈ শান্তি আহিব নেকি? মোদীয়ে ভাষণেৰে শান্তি আনিব পাৰিব নেকি?’’বুলিও প্ৰশ্ন কৰে।\nতদুপৰি, প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী গগৈয়ে কা সন্দৰ্ভত কয়,‘’কা খন উঠাই দিলেহে অসমলৈ শান্তি আহিব, অসমত শান্তি নহ’লে বড়োলেণ্ডত কেনেকৈ শান্তি আহিব? যি সময়ত হিন্দু মুছলমানৰ সংঘাত হৈছিল তেতিয়া নেহৰুৱে নাগৰিকত্ব আইনৰ সমৰ্থন কৰিছিল, এতিয়াটো সেইটো হোৱা নাই।‘’\nহাগ্ৰামা আৰু হিমন্ত সম্পৰ্কতো গগৈয়ে মন্তব্য কৰি কয় যে হাগ্ৰামা কোনদিনা কাৰ লগত যায় ঠিকনা নাই। হিমন্তও একে, যিয়ে ক্ষমতাত থাকিব তেওঁলোকৰ লগতে থাকিম বুলি তেওঁ কয়।\nমোদীৰ আবেগিক ভাষণ সম্পৰ্কত গগৈয়ে মন্তব্য কৰে, ‘’ভূপেন হাজাৰিকাক গুজৰাটী জোঁৱাই বুলি কয়। তেওঁলোকৰ গুজৰাটী বোৱাৰীয়ে কি ব্যৱহাৰ কৰিলে? হাজৰিকাৰ শহুৰেকৰ ঘৰৰ মানুহে কিমান খবৰ ল’লে? মোদীৰ এই কথা বোৰ শ্বিপ্ হিমন্তই ইয়াৰ পৰা লিখি দিয়ে, তেওঁ দিল্লীত পঢ়ি আহি ইয়াতো গীত গাই দিছেহি, সকলো মুখস্থ বিদ্যা।‘’\nপ্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে তাৎপৰ্যপূৰ্ভাৱে মন্তব্য কৰে ‘’মনমোহন সিঙে কথা কম কয়, কাম বেছি কৰে, মোদীয়ে কথা বেছি কয়, কাম কম কৰে।‘’


ASD 198: 4TH MAY 2013 - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled ASD 198: 4TH MAY 2013\nআজিৰ নিৰ্বাচিত ই-গ্ৰন্থৰ ফ্ৰী ডাউনলোডঃ\n১. ই-সাহিত্য শিতানত\n২. মিচা ক’লে কি ডাল হব শিতানতঃ\nৰসাল কল্প-কথাঃ আজিৰ অতিথি বিশিষ্ট কবি ডালিম কুমাৰ\nপ্ৰথম বছৰঃ ১৯৮তম সংখ্যাঃ ৪মে ২০১৩\n১. ভাৰতীয় লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণাঃ সফলতাৰ ধ্বজ কঢ়িয়ালে ৯জনকৈ অসম সন্তানে ৷\n২. সুধাকণ্ঠৰ প্ৰতিচ্ছবি লৈ সমূহীয়া দৌৰত ভাগ লব এক হাজাৰ নাগৰিকে লখিমপুৰত অহা ৫মে’তঃ ভূপেনদালৈ জনাব শ্ৰদ্ধাঞ্জলি ৷\n৩. অৰুণাচলত ধনেশ পক্ষীৰ সংৰক্ষণৰ কাম কৰা ভাৰতৰ অপৰাজিতা দত্ত সহ ৮ গৰাকীলৈ গ্ৰীণ অস্কাৰ ২০১৩ ৷\n৪. ঘোষিত হ’ল মাধ্যমিকৰ টেট’ পৰীক্ষাৰ ফলাফলঃ খালী পদ ৬হাজাৰ, উত্তীৰ্ণ ৩১১৭জনহে, উত্তীৰ্ণৰ হাৰ ৬.৮১%\n৫. এইবাৰ চৰকাৰী নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰই অনুষ্ঠিত হ’ল নিয়োগ মেলা গুৱাহাটীতঃ সংস্থাপিত হ’ল ৫০০০ নিবনুৱা !\n৬. গুৱাহাটীৰ মহেন্দ্ৰ মোহন চৈধুৰী চিকিৎসালয়ত ৰোগীৰ সতে মত বিনিময় কৰিলেহি মিচ ইউনিভাৰ্চ কানাডাৰ ছাহাৰ বিনিয়াজে ৷\n৭. নাৰীৰ সফলতাৰ ধ্বজ উৰুৱাই UPSCৰ পৰীক্ষাত শীৰ্ষস্থান দখল কৰিলে কেৰেলাৰ হৰিথাই ৷\n৮. অহা ৭মে’ত পৰিকল্পনা আয়োগৰে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বৈঠকঃ ১৬ হাজাৰ কোটিৰ বাবে তুলি ধৰিব প্ৰস্তাৱ ৷\n৯. ছিণ্ডিকেট ৰোধিবলৈ এইবাৰ প্ৰশাসনৰ নতুন জালঃ ছীল কৰি দিলে পল্টন বজাৰ পাইকাৰী মাছ বেচা-কিনা সমবায় সমিতিৰ কাৰ্যালয় ৷\n১০. ক্ষোভৰ বৰ্হিপ্ৰকাশঃ পাকিস্তানী কাৰাবন্দীক জেলতে আক্ৰমণ কৰিলে আন কয়দীয়ে, জম্মু কাশ্মীৰত ৷\n১১. গুৱাহাটীৰ ৰাজগড়ত সৈনিকৰ জিৰণি ঘৰ "সৈনিক ভৱন"ৰ নৱ-নিৰ্মিত ভৱন মুকলি কৰিলে অসমৰ ৰাজ্যপালে ৷\n১. পাকিস্তানত হত্যা কৰা সৰৱজিত সিঙৰ মৃতদেহত নাছিল হৃদপিণ্ড আৰু বৃক্কঃ ভাৰতীয় চিকিৎসকৰ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ তথ্যই বোৱাইছে ক্ষোভৰ বন্যা ৷ ২১টা টোপধ্বনিৰে পাকিস্তানী ন্যায় ব্যৱস্থালৈ বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই সৰৱজিতলৈ ভাৰতে জনালে ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানঃ লোকে লোকাৰণ্য ভিখিৱিণ্ডত হ’ল শেষকৃত্য ৷\n২. সাৰদাৰ বিস্কুট ফেক্টৰী উন্মোচন কৰি এতিয়া বিপদত পৰা স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সংবাদ মেলত কৰিলে গ্ৰহ নক্ষত্ৰ অৱস্থানেৰে জ্যোতিষ বিদ্যা জাহিৰ ৷\n৩. বুটমাহৰ বিষক্ৰিয়াৰ ঘটনা ৰঙিয়াতঃ চল্লিশজনকৈ অধিক মহিলা-শিশু আক্ৰান্ত হৈ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি ৷\n৪. অখিল গগৈয়ে তুলিলে অভিযোগ, উদ্যোগ স্থাপনৰ নামত লোহিয়া, পৃথানী আদি ব্যৱসায়ীৰ দলে কৰিছে অসমৰ ভূ-সম্পদৰ লুণ্ঠনঃ কৃষক মুক্তিয়ে অহা ৯মে’ত উত্তাল কৰিব দিছপুৰ ৷\n৫. নামনি অসমত ধুমুহাৰ তাণ্ডৱঃ বিস্তৰ ক্ষয়-ক্ষতিৰ বাতৰি ৷\n৬. বঞ্চিত খিলঞ্জীয়া মউচলমান ক্ষোভঃ সংখ্যালঘু উন্নয়ন পুঁজি ব্যৱহাৰৰ নীতি সলনিৰ দাবী তুলিলে ঐক্য মঞ্চই ৷\n৭. এচিএছৰ জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত পদত অজনজাতিৰ লোকৰ নিযুক্তিৰ অভিযোগ তুলিলে ট্ৰাইবেল সংঘই ৷\n৮. বিশ মিনিটৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিক সাক্ষাৎ কৰিলে অগপ নেতৃত্বইঃ বিদেশী, বাংলাদেশক মাটি, চীট ফাণ্ড কাণ্ডকে ধৰি সমস্যাৰ বাবে দায়ী কৰি মুখ্যমন্ত্ৰীক অপসাৰণৰ তুলিলে দাবী ৷\n৯. বট’দ্ৰৱাৰ ৰাজহুৱা বিলৰ জৰীপ চলোৱা মণ্ডলক নিগ্ৰহৰ ঘটনাঃ আৰক্ষীয়ে এতিয়াও গ্ৰেপ্তাৰ কৰা নাই অপৰাধীক, তাকে লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া ৷\n১০. ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰতে অসমীয়া আৰ্চাৰৰ আত্মহত্যা পুণেতঃ পৰিয়ালে তুলিলে তদন্তৰ দাবী ৷\n১. বেনজিৰ ভূট্টোৰ হত্যাৰ গোচৰৰ তদন্তকাৰী অধিবক্তা চৌধুৰী জুলফিকৰ আলীক হত্যা পাকিস্তানত ৷\n২. দিল্লীত অনশনৰ অনুমতি নাপায় শ্ৰীনগৰলৈ উভতি আহিল য়াছিন মালিক ৷\n৩. সামৰণি পৰিল প্ৰচাৰ অভিযানঃ আজি কৰ্ণাটকত বিধান সভাৰ নিৰ্বাচন ৷\n৪. সজ্জন কুমাৰ ফাঁচীৰ দাবীৰে শিখ সংগঠনে কৰিলে দিল্লী উত্তালঃ যন্তৰ মন্তৰত পালন কৰিলে অনশন ৷\n৫. চিৰিয়েলৰ মহাৰাণী একতা কাপুৰৰ বালাজী টেলি-ফিল্মছৰ বিৰুদ্ধে ৩০ কোটি টকাৰ কৰফাঁকিৰ অভিযোগ ৷


শ্ৰেণীকোঠাৰ সংস্কাৰ সাধন | প্ৰণামিকা গোস্বামী | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nশ্ৰেণীকোঠাৰ সংস্কাৰ সাধন\nJuly 28, 2018 প্ৰণামিকা গোস্বামী0Comments প্ৰণামিকা গোস্বামী, মূল্যবোধ, শিক্ষা\nশিৰোনামটোৱে পাঠকৰ মনত শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ লগত জড়িত বহুকেইটা দিশৰ ছবি দাঙি ধৰিব পাৰে; কিয়নো শিক্ষাৰ পৰিসৰ অতিশয় বহল। এই বহল সাগৰখনৰ মাত্ৰ এটি বিন্দুৰ বিষয়ে, অৰ্থাৎ এটা সৰু বিষয় সম্পৰ্কত এই লেখাৰ জৰিয়তে আলোকপাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিম। সেয়া হৈছে— সামাজিক ব্যাধি ৰোধত ভাৰতীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ভূমিকা। শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ জৰিয়তে কিদৰে সামাজিক ব্যাধিবোৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰি, ই প্ৰতিজন সমাজ সচেতন ব্যক্তি তথা সমাজ সংস্কাৰকৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোচনাৰ বিষয়।\nসামাজিক ব্যাধিনো কোনবোৰ? কিছুমান ৰীতি-নীতি আৰু বিশ্বাস, যিবোৰে সমাজ এখনৰ শান্তি-সম্প্ৰীতিত ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰে, সমাজ এখনৰ অগ্ৰগতিত বাধা হিচাপে থিয় দিয়ে, সেইবোৰেই হ’ল সামাজিক ব্যাধি। অন্ধবিশ্বাস, কু-সংস্কাৰৰ বিষয়ে আমি সকলোৱে জ্ঞাত। এনে কৰ্ম-কাণ্ডবোৰৰ উৎপত্তিৰ উৎসৰ বিষয়ে সমাজ বিজ্ঞানীসকলে বিশদভাৱে আলোচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। সমাজৰ ক্ষুদ্ৰ সংস্কৰণ স্বৰূপ শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ বহু সময়ত এই সামাজিক ব্যাধিবোৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। শিক্ষা মনোবিজ্ঞান অধ্যয়নৰ দ্বাৰা আমি বুজিব পাৰোঁ যে আমি সমাজৰ কেতবোৰ অলিখিত-অঘোষিত নিয়ম-নিৰ্দেশনাৰ মাজত বান্ধ খাই আছোঁ। এই ধৰক, আপুনি যদি এজন শিক্ষক, তেনেহ’লে সমাজে আপোনাৰ পৰা নম্ৰতা, ভদ্ৰতা, শৃংখলাবদ্ধতা, অৰ্হতা, সততা আদি দাবী কৰে; মুঠ কথাত এক আদৰ্শ জীৱনৰ উদাহৰণ হোৱাটো বিচাৰে।\nঠিক সেইদৰে শিক্ষাৰ্থীৰ ওপৰতো সমাজ এখনৰ যথেষ্ট চাপ থাকে। শিক্ষাৰ্থী হিচাপে আপোনাৰ ব্যৱহাৰ কেনে হোৱা উচিত, আপোনাৰ শৈক্ষিক ফলাফল কেনেকুৱা হ’ব লাগে ইত্যাদি আৰু আন বহুকেইটা দিশত সমাজে আপোনাৰ ভূমিকা নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়ে; সেইমতে আপুনি নিজৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য সমাপন কৰে। গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, সমাজে যদি কোনো দিশত অতিপাত বেছি হস্তক্ষেপ কৰি ব্যক্তিক নীতি-নিৰ্দেশনা দিবলৈ যায়, তেনেহ’লে ই এক ব্যাধিতো পৰিণত হ’ব পাৰে। ব্যাধিৰ উপস্থিতিৰ কথা আহিলেই আহি পৰে সংস্কাৰৰ প্ৰশ্নটো।\nশ্ৰেণীকোঠাৰ ব্যাধি কি? শ্ৰেণীকোঠাৰ ব্যাধিৰ আটাইতকৈ চিনাকি উদাহৰণটো হ’ল, পৰীক্ষামুখিতা আৰু ফলাফলৰ ওপৰত আৰোপ কৰা অত্যধিক গুৰুত্ব। নিশ্চিতভাৱে শিক্ষালাভত পৰীক্ষা আৰু ফলাফলৰ গুৰুত্ব নুই কৰিব নোৱাৰি। তাৰ বাবে বিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষ আৰু শিক্ষা পৰিষদে এক সু-পৰিকল্পিত মূল্যাংকন ব্যৱস্থা নিৰ্ধাৰণ কিৰ দিয়ে। পাঠ্যক্ৰম নিৰ্ধাৰণতো শিক্ষা পৰিষদৰ ভূমিকা অপৰিসীম। শেহতীয়াকৈ অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ (SEBA)-এ সমাজত প্ৰচলিত ডাইনী হত্যা, পিছল মানুহ, অপহৰণ, শিশু নিৰ্যাতন, ইণ্টাৰনেটৰ অপপ্ৰয়োগ আদি ব্যাধি ৰোধ কৰাৰ লক্ষ্য আগত ৰাখি বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত এনে বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব খুজিছে, যিয়ে শিক্ষাৰ্থীক সমাজৰ প্ৰতি সচেতন আৰু দায়বদ্ধ কৰি তোলাত সহায় কৰিব। ই এক ইতিবাচক পদক্ষেপ।\nএই ক্ষেত্ৰত অৱশ্যেই প্ৰশ্ন উত্থাপন হয় যে এনেবোৰ বিষয়ৰ অন্তৰ্ভুক্তিয়েই জানো যথেষ্ট হ’ব, যদি বিষয়টোৰ পাঠদানৰ ক্ষেত্ৰত উপযুক্ত পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা নহয়? এই ক্ষেত্ৰত শিক্ষানুষ্ঠানসমূহে গ্ৰহণ কৰিব পৰা কেইটামান শিক্ষণ পন্থা হ’ব পাৰে এনে ধৰণৰ:\n১. বিষয়টো পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্তিকৰণৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে শিক্ষাৰ্থীক অৱগত কৰোৱা।\n২. কেনে ধৰণৰ পাঠ আৰু কাৰ্যকলাপে তেওঁলোকক মূল্যবোধৰ বিষয়ে জানিবলৈ সহায় কৰে, তাৰ বিষয়ে শিক্ষাৰ্থীসকলক নিজাকৈ ভাবিবলৈ সুযোগ দিয়া।\n৩. যোৰ পাতি বা দলবদ্ধভাৱে আলোচনা আৰু সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰিবলৈ শিক্ষাৰ্থীক সুবিধা দিয়া।\n৪. মূল্যবোধৰ শিক্ষাই বাস্তৱ জীৱনত কিদৰে সহায় কৰে ধৰণৰ প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণাৰে শিক্ষাৰ্থীসকলক বিষয়টো অধ্যয়নৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তোলা।\n| আৰু পঢ়ক: সাহিত্যৰ অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা ভাষাগত সমস্যাৱলী\nএইসমূহ কেইটামান উদাহৰণহে মাত্ৰ। শিক্ষণৰ বাবে হাততে পোৱা শিক্ষণ সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ, প্ৰতিযোগিতাৰ সলনি শ্ৰেণীকোঠাৰ পৰিৱেশত সহযোগিতাৰ ভাব বিলোৱা, দলবদ্ধ কামৰ প্ৰতি উৎসাহ যোগোৱা, নেতৃত্ব গ্ৰহণৰ সুযোগ প্ৰদান কৰা, আত্ম-নিৰীক্ষণ, ইজনে আনজনক পৰামৰ্শ প্ৰদান, বাক স্বাধীনতাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব প্ৰদান আদি কিছুমান দিশৰ প্ৰতি প্ৰত্যেকগৰাকী শিক্ষকে মনোযোগ দিয়াটো অতি প্ৰয়োজনীয়। এইবোৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিহে একো একোটা পাঠ্যক্ৰম তথা শ্ৰেণীৰ পাৰদৰ্শিতাৰ মূল্যায়ন কৰিব পাৰি। শ্ৰেণীকোঠাটোতে যদি আমি এজন ছাত্ৰক আন এজনৰ প্ৰতি প্ৰতিযোগিতামূলক ভাব পোষণ কৰিবলৈ শিকাওঁ, পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰ পাবলৈকে যদি শিক্ষাৰ্থীয়ে হিংসা-দ্বেষৰ মনোভাব শ্ৰেণী একোটাত পুহি ৰাখে, তেনেহ’লে পৰ্যাপ্ত মূল্যবোধৰ শিক্ষাৰ পাঠদানেও সমাজ সলনিত অৰিহণা যোগাব নোৱাৰে। গতিকে সামাজিক ব্যাধি ৰোধত শিক্ষাৰ ভূমিকাৰ প্ৰাথমিক চৰ্তটো হ’ল— শ্ৰেণীকোঠাৰ পৰিৱেশৰ সংস্কাৰ সাধন।\nলেখক গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী ভাষা শিক্ষণ বিভাগৰ শিক্ষাৰ্থী।\nবিপ্লৱী-শিল্পী বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা...\n← থিয়েটাৰ সূৰ্য্যলৈ যুৱ অভিনেতা অমৰেন্দ্ৰ অলম্যান\nহিমাৰ সাফল্যই তুলি ধৰা প্ৰশ্নবোৰ →


Home CURRENT ISSUES dr. biraj kr sarma ডাঃ বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nxukhdukh.com May 29, 2015 CURRENT ISSUES, dr. biraj kr sarma, ডাঃ বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nবলি দিয়া তান্ত্ৰিকৰ গণপ্ৰহাৰ\nআৰু সামাজিক পৰিবেশ\nপুনৰ সংঘটিত হৈছে নৃশংস ঘটনা । কোনোবা তান্ত্ৰিকে হেনো পূজাৰ নামত বলি দিলে পাঁচবছৰীয়া শিশুক। এক বুকু কঁপি যোৱা কাৰ্য্য। সমাজত প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাস, কু-সংস্কাৰ ইত্যাদিয়েই যে ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ তাক হয়তো দুনাই দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। আজিৰ দিনত সন্ধিয়াৰ ইলেক্ট্ৰ্নিক মাধ্যমৰ বাতৰি বা ৰাতিপুৱাৰ ছপা মাধ্যমৰ বাতৰি কাকতখনতেই হওঁক, প্ৰায়েই এটি নহয় এটি ডাইনী নিৰ্যাতনৰ খবৰ থাকেই । কিন্ত্ত সমাজৰ পৰা এনে কু-সংস্কাৰ, অন্ধবিশ্বাস, অপসংস্কৃতি আদি আজিৰ দিনত সম্পূৰ্ণকৈ আতঁৰ কৰা সম্ভবনে ? এইয়া এক লাখটকীয়া প্ৰশ্ন ।\nকাৰণ শিক্ষা-দীক্ষাৰ পোহৰৰ পৰা বঞ্চিত, অনুন্নত, পিছপৰা তথা আওঁহতীয়া এনেবোৰ ঠাইত নিৰ্বাচনৰ সময়তহে নেতা-পালিনেতা তথা ৰজাঘৰীয়া লোকৰ চকু পৰে । তদুপৰি স্বাস্থ্য তথা চিকিৎসা সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা এনেবোৰ ঠাইৰ বাসিন্দাসকলে আজিও বেজ-কবিৰাজৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল । যি নহওক এনেবোৰ অঞ্চলৰ লোকৰ জীৱনশৈলী উন্নত কৰিবলৈ তথা আধুনিক পৃথিবীৰ পোহৰ বিলাবলৈ হ’লে যথেষ্ঠখিনি কৰণীয় আছে । এনেক্ষেত্ৰত আমাৰ আজিৰ আধুনিক প্ৰজন্মৰ তথা শিক্ষা-দীক্ষাৰ জ্ঞানৰ পোহৰেৰে আগবঢ়া শ্ৰেনীটো তথা তথা গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ সংবাদ মাধ্যমে ইয়াৰ গুৰি-বঠা ধৰিব লাগিব এনে বিষবৃক্ষক সমাজৰ পৰা পুলি-পোখাই নিৰ্মূল কৰিবলৈ।\nযি ভাৰতবৰ্ষই আজি চন্দ্ৰত মানুহ পঠোৱাৰ প্ৰয়াস কৰিছে, মংগল অভিযানৰ লেখিয়া প্ৰকল্প হাতত লৈছে, সেই ভাৰতবৰ্ষৰ এচামে আকৌ আজিও বিশ্বাস কৰে চন্দ্ৰত মৃগপহু চৰে বুলি, আজিও বিশ্বাস কৰে চন্দ্ৰগ্ৰহন সূৰ্য্যগ্ৰহণ আদিত অপদেৱতাৰ হাত থকা বুলি । এতিয়া প্ৰশ্ন হয় আমাৰ শিক্ষিত চামো বাৰু এনেবোৰ অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা কিমানদূৰ মুক্ত?\nঅন্যহাতে গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ তথা জনসাধাৰণৰ মাজত সচেতনতা অনাৰ বাবে ব্ৰৰ্তী সংবাদ মাধ্যমে বাৰু এইক্ষেত্ৰত কিয় শক্তিশালী স্থিতি গ্ৰহণ নকৰে ? যি সংবাদ মাধ্যমে ডাইনী হত্যাৰ বাতৰি লোকচক্ষুৰ আগত প্ৰচাৰ কৰি ইয়াক অপসংস্কৃতি, কু-সংস্কাৰ আখ্যা দি সেই বাতৰি সমাজৰ জাগ্ৰত প্ৰহৰীৰ দৰে প্ৰকাশ কৰে, কিন্ত্ত সেই সংবাদ মাধ্যমেই যেতিয়া বিজ্ঞাপনত অন্ধবিশ্বাসৰ বাতৰি প্ৰকাশ কৰে, তাতোকৈ আৰু দূৰ্ভাগ্যজনক কথা আৰু আন কি হ’ব পাৰে! আমি বহুতো নিউজ চেনেলৰ বিজ্ঞাপনত লক্ষ্য কৰিছো বহুতো অন্ধবিশ্বাসৰ বিজ্ঞাপন যাৰ মায়াজালত আমাৰ সমাজৰ গণ্য মান্য ব্যক্তিসকলে উটি-ভাহি যায় ।\nসৌ-সিদিনা এটা নিউজ চেনেলে বিজ্ঞাপন দিছে যে কোনোবা ফকীৰৰ তাবিজ ল’লে হেনো নিঃসন্তান দম্পত্তিয়ে সন্তান লাভ কৰে, কোনোবা বাবাৰ তাবিজ ল’লে হেনো অপায় অমংগল দূৰ হ্য় । আজি বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যুগত যি নিঃসন্তানৰ ৰহস্য উদ্ঘাটন হৈছে আৰু তাৰ চিকিৎসা পদ্ধতি ওলাইছে, টেষ্ট-টিউব বেবী জন্ম দিয়াতো সম্ভৱপৰ হৈছে, তেনে এক সন্ধিক্ষণত এনেবোৰ বিজ্ঞাপনে সমাজক আভুৱা নভৰিবনে ?\nঅন্যহাতে আজি ছেটেলাইট টিভিৰ সম্প্ৰচাৰৰ বাবে জকাইচুকীয়া গাওঁখনতো সংযোগ সম্ভৱপৰ হৈছে, তেনে এক গাৱঁৰ ৰাইজে এনেবোৰ বিজ্ঞাপনৰ পৰা বাৰু কি শিক্ষা ল’ব সেইয়া সহজেই অনুমেয় । একপ্ৰকাৰ অন্ধবিশ্বাসৰ বশবৰ্তী হ’বলৈ বাধ্য নকৰাবনে ? অন্যহাতে আজি কেইদিনমানৰ আগতে এটি নিউজ চেনেলে Breaking News আকাৰত সম্প্ৰচাৰ কৰিছে যে গুৱাহাটীৰ কোনো ঘৰত হেনো ভূতৰ উপদ্ৰব চলে । এনেবোৰ গাজাখুৰি বাতৰি প্ৰকাশৰ প্ৰয়োজন আছেনে ? আনহাতে চৰ অঞ্চলৰ অনগ্ৰসৰ ৰাইজক আভুৱা ভৰা বদৰুদ্দিন আজমলৰ জৰাপানীৰ শক্তিৰ কথা বাৰে বাৰে সম্প্ৰচাৰ কৰাটো উচিত নহয় বুলি ভাবো। আশা কৰো, গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ তথা সমাজৰ জাগ্ৰত প্ৰহৰী হিচাবে সংবাদ মাধ্যমে নিজৰ ভুমিকা পালন কৰি এনেবোৰ বাতৰি তথা বিজ্ঞাপন প্ৰকাশত কিছু সতৰ্ক হ’ব যাতে সমাজলৈ নেতিবাচক বাৰ্তা নাযায় ।\nশেহতীয়াকৈ খবৰ পোৱা মতে অন্ধবিশ্বাসত বিবেক হেৰুৱাই শিশু বলি দিয়া তান্ত্ৰিকজনৰ গণপ্ৰহাৰত মৃত্যু হৈছে। এনে ঘটনাৰ পৰা ভাল-বেয়া দিশবোৰ ৰাইজেই বিচাৰ কৰিব লাগিব আৰু আধুনিক সমাজত যুক্তিৰ ভেটিত সামাজিক পৰিবেশ গঢ়াৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰিব লাগিব।\nTags # CURRENT ISSUES # dr. biraj kr sarma # ডাঃ বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা # সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nBy xukhdukh.com on May 29, 2015\nLabels: CURRENT ISSUES, dr. biraj kr sarma, ডাঃ বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ


icc-cricket-world-cup-2019-india-vs-new-zealand-semi-final-today– News18 Assam\nভাৰত নে নিউজীলেণ্ড, কোনে প্ৰৱেশ কৰিব বিশ্বকাপৰ ফাইনেলত? মানচেষ্টাৰত বৰষুণৰ সম্ভাৱনা\nআজি মানচেষ্টাৰত বৰষুণৰ সম্ভাৱনা আছে বুলি প্ৰকাশ কৰিছে বতৰ বিজ্ঞান বিভাগে। অৱশ্যে নক–আউট মেচৰ বাবে আই চি চিয়ে ৰাখিছে ৰিজাৰ্ভ ডে’।\nUpdated:July 9, 2019, 7:34 AM IST\nUpdated: July 9, 2019, 7:34 AM IST\nচলিত বিশ্বকাপৰ প্ৰথমখন ছেমি ফাইনেলত আজি মুখামুখি হ’ব ভাৰত আৰু নিউজীলেণ্ড। মানচেষ্টাৰৰ অ’ল্ড ট্ৰেফৰ্ড ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হ’ব খেলখন। ভাৰত আৰু নিউজীলেণ্ড প্ৰথমবাৰৰ বাবে চলিত বিশ্বকাপত মুখামুখি হ’ব, কিয়নো বৰষুণৰ বাবে বিঘ্নিত হৈছিল গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ মেচখন। ইয়াৰ বাবে দুয়োটা দলে লাভ কৰে ১–১ পইণ্ট। এতিয়া ছেমি ফাইনেলতো বৰষুণৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে। আজি মানচেষ্টাৰত বৰষুণৰ সম্ভাৱনা আছে বুলি প্ৰকাশ কৰিছে বতৰ বিজ্ঞান বিভাগে। অৱশ্যে নক–আউট মেচৰ বাবে আই চি চিয়ে ৰাখিছে ৰিজাৰ্ভ ডে’। এনে অৱস্থাত ছেমি ফাইনেল আৰু ফাইনেল মেচৰ দিনা বৰষুণ হ’লে পৰৱৰ্তী দিনটো ৰিজাৰ্ভ হ’ব। চিন্তাৰ কাৰণতো হ’ল, ৰিজাৰ্ভ ডে’ৰ দিনাও মূষলধাৰ বৰষুণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে মানচেষ্টাৰত।\nপ্ৰশ্ন হৈছে, যদি ৰিজাৰ্ভ ডে’ৰ দিনাও বৰষুণ হয় তেন্তে কি হ’ব? ভাগ্য আৰু গ্ৰুপ পৰ্যায়ৰ প্ৰদৰ্শনে সহায় কৰিব পাৰে ভাৰতক। যদি বৰষুণৰ বাবে এই খেলখন অনুষ্ঠিত নহয়, তেন্তে ভাৰতে নেখেলাকৈয়ে ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰিব। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল গ্ৰুপ মেচৰ পইণ্ট।


পৰিত্ৰাণায়ং সাধুনাং – জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন – ফটাঢোল\nএই যে আমাৰ সত্যেন্দ্ৰ দা, ওৰফে সতীদা, মানুহটো বহুত বহুত বাগ্মীবৰ। কথাৰ লাচত কথা কয়, কথাৰ লাচেৰেই কাটি থয়। কথাবোৰ কিন্তু সাংঘাতিক ‘পোষ্ট মডাৰ্ণ’! অসংলগ্ন, কিন্তু সংগতিবিহীন নহয় ।\nসিদিনা আহিল নহয় মোৰ কোঠালৈ! আহিয়েই ক’ব ধৰিলে, “ডেকা ল’ৰা। কিনো দিনৰ দিনটো শুই মৰা!? যাওঁ ব’লা ৰাজাবাৰী, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী পাৰ কৰি৷”\nসতীদাই মোক টানি-আজুৰি উঠাই ৰাজাবাৰীলৈ লৈ গ’ল।\nফেন্সীবাজাৰতেই জাহাজঘাটটো। ভট্-ভটী নাৱত উঠি আমি নদীৰ সিপাৰলৈ যাত্ৰা কৰিলোঁ। পানীজাহাজখনত দুজনী ফৰেইনাৰ ছোৱালীও উঠিছে। সতীদা উঠি গৈ ছোৱালী দুজনীৰ ওচৰত বহিল। মই বাদামৰ বাকলি গুচাই-গুচাই চলন্ত জাহাজখনত বাদাম চোবাই গৈ থাকিলোঁ।\n“ইয়ে আচাম কা বকাচুৰ হেই। বকাচুৰ কা মতলব বৰা অচুৰ৷” সমুখলৈ আঙুলিয়াই সতীদাই ছোৱালীদুজনীক দেখুৱালে। মই চাই আচৰিত৷ চাল্লা! লাচিত বৰফুকনৰ মূৰ্তিটোক সতীদাই বকাসুৰ বুলি ছোৱালী দুজনীক বুজাই আছে। ছোৱালী দুজনীয়ে হাকৈ মুখ মেলি চাই আছে। ভাগ্য ভাল ছোৱালী দুজনী ইউ.কে.ৰ আছিল আৰু হিন্দী নুবুজিছিল।\nমই ওচৰলৈ গৈ খঙতে ক’লো, “সতীদা, আপুনি এইবোৰ কি মিছা কথা কৈ আছে? এয়া ক’ত বকাসুৰ পালে? আপুনিহে বকাসুৰ টাইপ! পেটটো বকাসুৰতকৈয়ো গেৰেলা৷”\n“ওহ আকাশ, এয়া বকাসুৰ নহয় নেকি? মই বকাসুৰ বুলিহে ভাবিছিলোঁ‌৷”\nসতীদাই এইবাৰ ছোৱালী দুজনীক ক’লে, “এইবিধ বকাচুৰ নেই হ্যে। এইটো মহাত্মা গান্ধী হেই। হামৰা ভুল হৈ গেয়া হ্যে৷”\nছোৱালী দুজনীয়ে ইজনীয়ে-সিজনীৰ মুখলৈ চালে।\n“বাট্ গেন্দি নেভা’ ইউজ্ড্ ৱেপ’ন। ইজনট্ ইট্?” সিহঁ‌তে সুধিলে।\n“হাঃ হাঃ বহুত গাণ্ডা হ্যে। উপৰচে কাউৰীবোৰে মাথা পৰ বিষ্ঠা চোৰা হ্যে। ইচিলিয়ে গেণ্ডি বন গ’য়া। অচম মে বহুত বৰচুন আতা হ্যে। নিজে-নিজে চাফ হো যায়েগা৷”\n“লেকিন গান্ধীজী তলৱাৰ কিউ লেগা? ৱ’ তো অহিংচা কী ৰাষ্টা চে হি লড়াই কী থী৷” ছোৱালী দুজনীয়ে ভঙা-ভঙা হিন্দীত ক’লে। তাৰমানে হিন্দীও শিকিছে!\n“আপকো কিচনে বতায়া গান্ধীজী অহিংচা চে লড়া থা? আপ দেখা থা? হিষ্টিৰি-তিষ্টিৰি বুক কো বিস্বাচ্ কৰনা নেই। সেইবোৰ তো জীতা হুৱা পাৰ্টিয়ে লিখে। অপনি মন কি হিচাপ চে। চৰকাৰ কী অপনা আদমী লিখতা হেই এইচব হিষ্টিৰি। চচ্ নামমাত্ৰ ভী নেহি থাকে।\nক্যা পতা, গান্ধী ভী তলৱাৰ লিয়া থা! কিমান কিমান আদমীকো গান্ধীজী তৰোৱাল চে মাৰ দিয়া। কিতনা আদমীকো গান্ধীজী কী তৰোৱালৰ ডৰ কে মাৰে জাপান-জাৰ্মান ভাগনা হুৱা। আউৰ উধৰ মে হি গায়াব হো গয়া।\nগতিকে হিষ্টিৰি বেছি বিস্বাচ্ কৰি লাভ নেহি হেয়৷”\nচাল্লা, এই সতীদাটো না! এইবাৰ লাচিতক এক্কেবাৰে গান্ধী বনাই দিলে। ধূৰৰ্!!\n“সতীদা, এইবোৰ কি বকিছে আপুনি? এয়া লাচিত বৰফুকন হয়। অসমৰ পৰাক্ৰমী বীৰ্যবান বীৰ। ভালকৈ বুজাই কওক। মাৰিব আপুনি মানুহ!” মোৰ সঁ‌চাকৈয়েই এইবাৰ খং উঠিল।\n“এহ! হয় নেকি? ঠিক আছে কৈছোঁ ৰহ।”\nএইবাৰ সতীদাই ছোৱালী দুজনীক ক’লে, “এক্সুৱেলি এইজন লাচিত বাবা। তামাম বীৰ। একদম বীৰবলৰ মুণ্ডা কাটি পেলাইছিল এখেতে৷”\n“বীৰবল নহয় ও দাদা। সেয়া ঔৰংজেৱৰ দিনৰ কথা৷” মই শুধৰাই দিলোঁ।\n“ও হয় নেকি? ওকে !” সতীদাই ক’লে, “ইছ বীৰ নে ঔৰেংজেৱ কা মুণ্ডা কাট দিয়া থা৷”\n“নহয় ঔ। আপুনি যে আৰু !!”\n“তো কাৰ মাথা কাটিছিল?” সতীদা কনফিউজড্ হৈ গ’ল এইবাৰ।\nময়ো মনে মনে থাকিলোঁ।\nছোৱালী দুজনীয়ে একো বুজি নাপায় সতীদাৰ পৰা কাট্টি খাই দিলে।\nসতীদাও গুচি আহিল মোৰ ওচৰলৈ।\n“আকাশ, তই কচোন৷ এই যে লাচিতৰ মূৰ্তিটো। তেখেতে তৰোৱালখন লৈ ইমান খঙত অসমৰ ফালেহে চাই আছে কিয়? ফ’ৰেইনৰ ফালেহে চাব লাগিছিল।” সতীদা চিৰিয়াছ হৈ গ’ল।\n“নাজানো মই! বলক এতিয়া ৰাজাবাৰী।”\n“মই জানো! বুজিলি? মই জানো!”\nসতীদাই বহল শুকুলা পায়জামাটোৰ পকেটৰ পৰা ন’কিয়া ১১০০ ম’ডেলৰ ফোনটো উলিয়াই কাৰোবালৈ ফোন কৰিলে। মানুহটোক দেখি হাঁহিও উঠে, খঙো উঠে। যি তি মানে মানুহজন। এতিয়া তেখেতে এটা প্ৰকাণ্ড পায়জামা পিন্ধি আহিছে। ভিতৰত পৰ্বতো ভৰাই লৈ আহিব পাৰিব। অথবা পায়জামাটোৰে গোটেই উমানন্দ মন্দিৰটো আৰাম চে ঢাকি থ’ব পাৰিব!\nফোন কৰি উঠি আহি মোক ক’লে, “সৰ্বাক ফোন কৰিছিলোঁ। সি কিবা ‘হাতী-ধৰ্ম-বৰ্ণ-নিৰ্বিশেষে আমি একত্ৰিত ভাবে আগবাঢ়িব লাগিব’ বুলি ক’লে। যা তা আৰু!”\n“অঁ মই কি কৈ আছিলোঁ? অ’, লাচিতৰ মুখখন কিয় অসমৰ ফালে খং খং হৈ আছে! শুন, হিষ্টিৰি-পিষ্টিৰি বাদ দে। সেইবোৰ ইনেও ৰাজাৰ মানুহেই লিখে। খাঁ‌টি সৰিয়হৰ তেল মাৰি। আচল কথাটো শুন, এইজন লাচিত আজিকালিৰ লাচিত। বুজিলি? মোগল নাকাটে; কাকোৱেই নাকাটে। কাটিব অসমক। বুজিলি? অসমৰ মাটি কাটিব। কোনোবাই যদি বাধা দিয়ে, তাক কাটিব, বুজিলি? নহ’লে আমাৰ ফালে চাই ইমান খং কৰি দেখাই নে ??? শত্ৰু ভিতৰত নাই নহয়! বাহিৰৰ পৰাহে আহে। লাচিত বাবাই বাহিৰৰ ফালে চাই খং কৰিব লাগে। আমাৰ ফালে চাই কিয় ক’লা চকু দেখাব ৰে আকাশ! তই ক’ না বাবা। আমি তো নিৰপেক্ষ-নিৰীহ মানুহ। নহয়নে!???”\nআমাৰ নাওখন গৈয়েই থাকিল। বাৰিষা বতৰ। নদীৰ কোবাল ঢৌ। নাপায়হে নাপায় আমাৰ নাওখন। ইফালে ঘাটৰ পৰা ৰাজাবাৰী আৰু বহুত দূৰ যাব লাগিব।\nলাচিতৰ মূৰ্তি চকুৰে নমনা হৈ আহিছে। আমাৰ নাওখন বহুদূৰ আহি পাইছে। সতীদাই কিন্তু লাচিতক প্ৰশ্ন কৰিয়েই আছে। জবাবদিহি কৰিয়েই আছে। কাঠগড়াত তুলি দিছে লাচিতক। নিজেই জাজ্ হৈছে। নিজেই উকীল, নিজেই সপক্ষ, নিজেই প্ৰতিপক্ষ।\n“লাচিত, আৎসা! আপনি মামাক কাটিলে যে, ঔৰংজেৱ নে ৰামসিংহ নে কি- তাৰ মুণ্ডি কিয় নাকাটিলে?\nএতিয়াও আৰু আমাৰ ফালে খঙৰ চকু দেখাই আছে। পিছফালেৰে ’ইনিমি’ সোমায়েই আছে, সোমায়েই আছে। আপনাৰ টিকাটো আমাক দেখাক, লাল আখ সিফালে দেখাক ও! নহ’লে আমি মল্লু আৰু!! সবে আমাকে কাটে, আমাক মাৰিয়েই মাটি কাঢ়ে! মূৰটি অলপ হিলাই দিয়ক ও লাচিত বাবা৷”\nএনেকুৱাকৈ অভিনয় কৰি কৰি সতীদাই বচনবোৰ মাতি আছে যে নাৱৰ আটাইবোৰ মানুহ হাঁহিত বাগৰি পৰিছে।\nএনেতে আমাৰ নাওখন ৰৈ যোৱাৰ দৰে কৰিলে। ইঞ্জিনৰ ঢপ্-ঢপ্ শব্দ বন্ধ হৈ গ’ল আৰু নদীৰ কোবাল সোঁতত বিপদজনকভাবে ভটিয়াই যাব ধৰিলে।\nচালক দুজন যাত্ৰীৰ ওচৰলৈ আহিল। ক’লে- ইঞ্জিন লিক্ হৈ সকলো ইন্ধন নদীত পৰি গ’ল। নাৱৰ তেল শেষ। এতিয়া সোঁতে য’লৈ নিয়ে ত’লৈকে যাব লাগিব। ইফালে কোনো ম’বাইলৰেই নেটৱৰ্ক নাই। “\nনাওখন টুলুং-ভুটুংকৈ বৈ যাব ধৰিলে। যাত্ৰীবোৰ ভয়ত পেঁপুৱা লাগিল। চালক এজনে সতীদালৈ বহুসময় একেথৰে চাই আছিল। তেখেত সতীদাৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু ক’লে, “এটা উপায় আছে। এতিয়া বতাহ কিন্তু ধুনীয়া বলি আছে। আমি যদি এখন পাল তৈয়াৰ কৰি ল’ব পাৰোঁ, তেতিয়াহ’লে আৰামচে সোনকালেই পাৰত উঠিব পাৰিমগৈ। তাৰ বাবে ডাঙৰ-আহল-বহল এখন কাপোৰৰ দৰকাৰ আছিল।”\nসকলো মানুহে সতীদাৰ ফালে চালে। আৰু!? সকলোৱে সতীদাক ধৰি-মেলি তেখেতৰ বস্ত্ৰহৰণ কৰিলে। মোৰ বাধায়ো কোনো কাম নিদিলে।\nসতীদাৰ পায়জামাটোৰে এখন বৃহৎ পাল তৈয়াৰ কৰা হ’ল। পায়জামাৰ ৰচীৰে সেইখন ধুনীয়াকৈ গাঁ‌ঠি লোৱা হ’ল। সেইখন নাওত লগাই দিয়াত পালতৰা নাওখন ধীৰে-ধীৰে লুইতৰ চাপৰিলৈ আগবাঢ়িল।\nটিক্ টিকীয়া ৰঙা গেঞ্জীটোৰ তলত সতীদাৰ ঢোলপেটটো উজলি থাকিল।\nসতীদাই ক’লে, “হে লাচিত বাবা! ইহঁ‌তে মোৰ বস্ত্ৰ হৰণ কৰি দিলে। বৃহত্তৰ মানৱতাৰ খাতিৰত মই বাৰু মোৰ সেইটো বিসৰ্জন দিলোঁ। তুমি খালি এতিয়া মোৰ ফালে নাচাবা।”\nএইবুলি সতীদাই নাওৰ টিঙৰ ওপৰত উঠি দুহাত আকাশলৈ মেলি দিলে।\nএনেতে এটা ডাঙৰ শব্দ হ’ল। নাওখন পানীৰ পৰা এফুটমান ওপৰলৈ উঠি আহিল। নাওখনৰ পৰা প্ৰচণ্ড ভাৰ এটা সৰি পৰিল। সতীদা পানীত পৰি গ’ল। মই হাতত ধৰিও ৰখাব নোৱাৰিলোঁ। মই চিঞৰিলোঁ, “সতীদা উটি যায়! সতীদা উটি যায়!”\nসতীদাই এখন হাতেৰে কেনেবাকে’ নাৱৰ পঁ‌চা কাঠ এটুকুৰাত ধৰি নাৱৰ লগতেই উটি গৈ আছে। যাত্ৰীবোৰ আগবাঢ়ি আহিল। সতীদাৰ হাতখন ক্ৰমাৎ এৰ খাই গৈ আছে। মই এখন হাতেৰে সতীদাৰ নিম্নবাসৰ ৰচীডালত ধৰি আছোঁ।\nযাত্ৰীবোৰৰ মাজত এইবাৰ প্ৰচণ্ড বিতৰ্ক হ’ল। উচ্চস্বৰে এটা ভাগে ক’বলৈ ধৰিলে, “এখেতৰ গেঞ্জীটো চাওক! টিকটিকিয়া ৰঙা। বামপন্থাৰ উজ্জ্বল নিদৰ্শন! এখেত নিশ্চয় বামপন্থী৷ তেখেত নিজৰ দোষতেই ডুবিছে।থৈয়া-নথৈয়া সোঁ‌ততো তেওঁ নাৱৰ টিঙত গৈ উঠিছিল। গতিকে ইয়াত আমাৰ হাত নাই। লেট হিম ডাই!!”\nসতীদাই চিঞৰিলে, “মোক বচাওক ৰাইজ! মই ডুবিলোঁ। মুখেৰে পানী সোমাব লৈছে ও ৰাইজ!”\nমই তেখেতৰ নিম্নবাসৰ ৰচীডালত ধৰি হ’লেও তেখেতক সামান্য চাপ’ৰ্ট দিছোঁ। তথাপি সতীদা ডুবিব ধৰিছে ক্ৰমশঃ। মানুহবোৰে মজা চাইছে। চকু টিপিয়াইছে।\nএনেতে মোৰ হাতৰ টানত তেখেতৰ নিম্নবাসটো খুলি গ’ল । গেৰুৱা ৰঙৰ নিম্নবাসটো লুইতে উটুৱাই লৈ গ’ল। গেৰুৱা ৰঙৰ নিম্নবাসটো দেখি কিছুমান মানুহ কাষ চাপি আহিল। নাওখনৰ বাওঁফালে বহা যাত্ৰীবোৰে উল্লাসত চিঞৰি উঠিল, “ই বেটা সোঁ‌পন্থী! লুকুৱাই ৰাখিছিল তলত। এতিয়া ওলাই সুলকি পৰিল। খুব সাহসী দেখাই টিঙত বহিব গৈছিল; মৰিব দিয়ক তাক। নিজৰ দোষতেই সি ডুবিছে৷” নাওখনত মুঠতে সৰু-সুৰা উৎসৱ এটাই আৰম্ভ হৈ গ’ল। বাওঁফালে বহা মানুহবোৰৰ লগত ইমান সময়ে শুই থকা ওচৰ পাজৰৰ আন কিছুমান মানুহেও যোগ দিলে। সিহঁ‌তৰ উল্লাসিত চিঞৰত সতীদাৰ মৰণকাতৰ চিঞৰ তল পৰি থাকিল।\nমই ভাবিলোঁ, ‘নাওখনত কোনোবা মানুহ নাইনে!?’ কেইজনমান মানুহ এইবাৰ আগবাঢ়ি আহিল। সিহঁ‌তে হাতখন আগবঢ়াই দিলে সতীদালৈ। কিন্তু তৎমুহূৰ্ততেই হাতবোৰ আকৌ কোঁ‌চাই আনিলে। সতীদাৰ হাতত এটা কটা আঘাতৰ চিন আছিল। কোনোবাই সেইটো ‘আল্লাহু’ যেন দেখিলে। অস্পৃশ্য কিহ’বাত হাত লগাৰ দৰে সিহঁ‌তৰ হাতবোৰ কোচাঁ‌ই আহিল। কেইজনমানে বিতৰ্ক কৰিলে, সেইটো ’আল্লাহু’ নহয়, সেয়া ’ঔম্’ হে! গতিকে যি দুজন গৈছিল সহায় কৰিবলৈ, সতীদাৰ হাতৰ কটা দাগটো ’ঔম্’ যেন দেখি সিহঁ‌তো চুপ-চাপ আঁ‌তৰি আহিল।\nএইখিনি সময়তেই মোৰ খংটো উঠি আহিল। সতীদাক মই অকলে নাৱলৈ তুলিবও নোৱাৰোঁ, এৰি দিবও নোৱাৰোঁ। সহায় বিচাৰি চিঞৰি-চিঞৰি মই ভাগৰি পৰিলোঁ। লাহে-লাহে নাওখনৰ সতীদাই ধৰি থকা পঁ‌চা কাঠডাল নাওখনৰ পৰা খহি পৰিল। সতীদাক প্ৰচণ্ড ঢৌৱে উটুঁৱাই লৈ গ’ল। ঈশ্বৰক প্ৰণাম কৰি ময়ো সতীদাক বচাবলৈ নৈত জাঁ‌প দিলোঁ। কিন্তু, যোৱাৰ আগতে নাওখনৰ পালখন খুলি লৈ ল’লো।\nআমি দুয়ো নৈত সাঁ‌তুৰিছোঁ।\n“সতীদা, হিম্মৎ নেহেৰুৱাব! সাঁ‌তোৰক! সাঁ‌তোৰক! আপোনাৰ পেটটো কামত লগাওক। ইয়ে আপোনাক ওপঙাই ৰাখিব। বুঢ়া লুইতৰ ইম্মানো শকতি নাই, আপোনাৰ নাগাৰা পেটটো ডুবাব পাৰিব; দম নেৰিব। সাঁ‌তোৰক! সাঁ‌তোৰক! পায়জামাৰ কচম৷”\nআমি মৰোঁ-জীউসোঁ-আধিকৈ সাঁ‌তুৰিলোঁ। নৈৰ সোঁ‌তেও আমাক চাথ দিলে। উটি ভাঁহি আমি গৈ থাকিলোঁ।\nগৈ গৈ আমাৰ মূৰটো কিবা টান পকা এটুকুৰাত খুন্দা মাৰিলে। হাত মেলি দুয়ো তাতেই ধৰিলোঁ আৰু জাঁ‌প মাৰি পকী ডোখৰত উঠি ল’লো।\nধুনীয়া পকী ডাঙৰ বেচমেন্ট এটা। আহল বহল। পানীৰ ঢৌবোৰ অলপ শান্ত হওঁ‌তে দেখিলোঁ পানীত লাচিতৰ কঁ‌পি থকা প্ৰতিবিম্ব। হাতত উদ্যত তৰোৱাল, দুচকুত উগ্ৰ খং!\nআমি দুয়ো বাচি গ’লো। আমি লাচিতৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ পকী আধাৰত বহি ল’লো। সতীদাই মোৰ পৰা ফালি যোৱা পায়জামাটো পিন্ধি ল’লে। তলৰ পৰাই লাচিতৰ মুখলৈ চাই প্ৰকাণ্ড, প্ৰচণ্ড, দীৰ্ঘ প্ৰণাম এটা জুৰিলে।\n“এই যুগৰ শেষত হৈবো কল্কি অৱতাৰ,\nকাটি মাৰি তহঁ‌তক কৰিব বোন্দামাৰ৷” সতীদাই নামঘোষা এফাকি জুৰিলে।\nএনেতে আমি মৰণকাতৰ তীব্ৰ চিৎকাৰ শুনা পালোঁ। সেইফালে চাই দেখিলোঁ আমি উঠি যোৱা নাওখন ক্ৰমাৎ ডুবিব ধৰিছে। মানুহবোৰে মৃত্যুভয়ত চিঞৰিব ধৰিছে। সতীদাই মোক সেইফালে আঙুলিয়াই দেখ্যৱালে, “আকাশ! চা চা টাইটানিক। টিকট নালাগে। চাই ল’ লাইভ শ্বো। গিৰিব দে চাল্লা! তাত মানুহ নাও নহয়। এই ঔম্, আল্লাহু, বাওঁ‌হতীয়া, সোঁ‌হতীয়া আৰু হিজৰা বোৰহে আছে। লেট ডেম ডাই!!”\n“সতীদা, আপোনাৰ ফোনটো মোৰ পকেটতেই আছে। নেটৱৰ্ক দেখাই আছে চোন৷” মই পকেটৰ পৰা সতীদাৰ ফোনটো উলিয়াই ল’লো।\n“কি ফোন বুলি ভাবিছ এইটো!? ন’কিয়া ১১০০ হয়। বুজিলি? ময়ো নমৰোঁ, তয়ো নমৰ! আৰু আমাৰ ১১০০ ও নমৰ৷” গৌৰৱেৰে সতীদাই ক’লে।\n“পুলিছক এটা ফোন কৰি দিওঁ নেকি? আহি সিহঁ‌তক বচাওক৷” মই ক’লো।\n“বাদ দে! সেইবোৰ স্মাৰ্ট ফোনৰ মানুহ। তথাপি কৰিব খুজিছ যদি কৰ বাৰু৷” সতীদাই ক’লে।\nমই পুলিছলৈ ফোন লগালোঁ, “ইউ হেভ ইনচাফিচিয়েন্ট বেলেন্স টু মেক দ্য কল। প্লিজ ৰিচাৰ্জ ইম্মিডিয়েটলি।” মেকানিকেল ভইচত ছোৱালী এজনীয়ে কৈ উঠিল।\nচকুৰ আগতেই নাওখন ডুবিল। যাত্ৰীবোৰৰো জীৱনৰ ভেলিডিটি খতম হৈ গ’ল। বেলেন্স ভৰোৱাৰ আৰু সুবিধা নহ’ব। আমি লাচিতৰ ভৰি চুই সেৱা কৰিলোঁ।\n“পৰিত্ৰাণায়ঃ সাধুনাং, বিনাশায়চঃ দুষ্কৃতম!”\nক’ৰবাৰ পৰা সুৰ এটি ভাঁহি আহিল।\n« ব্যংগ সাহিত্যত হাস্যৰসৰ প্ৰভাৱ – মিতালী ভট্টাচাৰ্য\nভূগোল–প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ। »\nহাঃ হাঃ হাঃ …ভাল লাগিল\nজয় লাচিত বাবা কিইইই…… জয়।


দস্যু কান্তা আৰু পুতলা (অচ্যুত কৃষ্ণ হাজৰিকা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলাজ লাগে যদিও কওঁ, এইটো ৭০% সঁচা ঘটনা। ৰাইজৰ নামবোৰ সলাই দিয়া বাবে ৩০% “প্লান্টিক!!” (মানে সহজ ভাষাত “পেনাল্টি”)। মোক চেনিৰাম বা মৌ সিং বুলি ভাবিলেও আজি কওঁ আৰু। ক্লাচ নাইনৰ কথা। আজিৰ পৰা ১৩ বছৰৰ আগৰ ঘটনা। ছোৱালী এজনী ভাল লাগিছিল। (হয়, সেইটো সময় পঢ়াৰ সময় আছিল। কিন্তু কি কৰিম। “প্ৰেম কৰা নাযায়, ই হৈ যায়”) ছোৱালীজনীৰ আচল নামটো নকও দিয়ক। ধৰি লওক তাইৰ নাম “দস্যু কান্তা”। কান্তাক বৰ ভাল লাগিছিল। ছুটি চুলি, ডাঙৰ চকুহাল, লিহিৰি আঙুলি… মুঠতে মোৰ নিচিনা ভোমোৰা দুই-তিনিটাক পাগল কৰি দিব পৰা ধৰণৰ। স্কুল ছুটীৰ পিছত তাইৰ লগত চাইকেল ঠেলি ঠেলি অকণমান দূৰ যাব পোৱাটো একপ্ৰকাৰৰ মোৰ “এইম ইন লাইফ” হৈ পৰিছিল। কথাবোৰ কবলৈহে সাহস পোৱা নাছিলোঁ। ওপৰেৰে প্ৰেমিক চৰাই হ’লোঁ কি হ’ল, কাণতলীয়া চৰৰ ভয়ে বুকুত শিপা বঢ়াই লৈছিল। মাজে মাজে অৱশ্যে ৫ টকীয়া “মান্স” চকলেট দি আকাৰে-ইংগিতে বুজাব চেষ্টা কৰিছিলোঁ। পিছে মক্কেলজনীয়ে বুজিয়েই নাপালে।\nবাৰু যা হওক, প্ৰেমৰ বাঢ়নী পানীয়ে কলিজাত কবিতাৰ বান অনাৰ লগতে সমাজ অধ্যয়ন, বিজ্ঞান, অংক সকলোবোৰ ধোঁৱাচাঙত উঠাৰ সময়তে ভাল চান্স এটা পাই গ’লোঁ। কান্তাৰ জন্মদিন। মনটো ডাঠ কৰি ল’লোঁ। এইবাৰ হয় গুৱাহাটী নহয় ৰঙামাটি। কিবা এটা হেস্ত-নেস্ত কৰিবই লাগিব। ভাল চাই গিফ্ট এটা দি মনৰ কথাবিলাক কৈ পেলাব লাগিব। পিছে ভবা কথা নহয় সিদ্ধি, বোলে বাটত আছে কণা বিধি। পইচা? ক’ত পাওঁ পইচা? তেতিয়া পকেটত ৫০ টকীয়া এখন থাকিলে নিজকে ডুবাইৰ কোনোবা শ্বেখ যেন লাগিছিল। কিন্তু ভাই মোৰ কান্তাকতো আৰু ৫০ টকীয়া গিফ্ট দিব নোৱাৰো। কি ক’ৰা যায়! মনত হেজাৰ জল্পনা-কল্পনা, চিন্তা-চৰ্চা কৰি ঘৰ পালোগৈ। পঢ়া টেবুলতো চিন্তা সেয়াই কৰি থাকিলোঁ। ক’ত পাওঁ পইচা। হেজাৰটা বুদ্ধি উলিয়ালোঁ দেউতাক ১০০ টকা এটা খোজাৰ। কিন্তু নেচেল। ভাল পতিয়ন নিয়াব পৰা বুদ্ধি এটা নোলাল। হঠাৎ কিবা এটা মনত পৰি মোৰ মন-মগজুৰে চেৰেংকৈ বিজুলী এচাট বিয়পি গ’ল। হয়তো! অথনি মাই টকা ৩০০ থোৱা দেখিছিলোঁ ড্ৰেচিং টেবুলখনৰ ড্ৰয়াৰত। হৈ গ’ল বন্দোবস্ত। য়েচ্!! সাউতকৈ উঠি গৈ ১০০ টকা এটা আনি কিতাপৰ মাজত ভৰাই থ’লোঁ। উস্! প্ৰতিপক্ষৰ সৈন্য বাহিনীৰ মাজত অকলে খাৰা হৈ গোটেইখন তহিলং কৰি বীৰদৰ্পে ঘূৰি অহাৰ পিছত এনেকুৱাই লাগে চাগে’। কি কিনিম কি কিনিম ভাবি ভাবি পঢ়াৰ সময়খিনি খুব সুন্দৰকৈ ব্যৱহাৰ কৰি মায়ে দিয়া ভাত খাই বিচনাত পৰিলোঁ। অতি সোনকালে ভাঁহি গ’লোঁ অনাগত দিনৰ সোণালী মুহূৰ্তৰ সপোনৰ মাজত। আস্! কান্তা!\nস্কুলত সেইদিনা সময়বোৰ নেযাই নুপুৱায় লাগিল। কেতিয়া ৩ টা বাজিব, কেতিয়া গিফ্ট কিনিম, কেতিয়া তাইক দিম, কেতিয়া ক’ম মোৰ মনৰ কথা। হামিয়াই হিকটিয়াই কল্পনাৰ ৰাজ্যত উটি-ভাঁহি যেনে-তেনে সময়বোৰ কটালোঁ। টিং-টিং-টিং-টিং। ফাগু দাই ফাইনেল বেল বজোৱাৰ লগে লগে ক্লাচৰ পৰা ওলাই চাইকেল উৰাই দিলোঁ “জ্যোতি গিফ্ট কৰ্ণাৰ”লৈ। বহুত বাচ-বিচাৰ কৰি, বাজেটৰ অংক কৰি অৱশেষত ৯৯ টকীয়া সৰু কিন্তু মৰম লগা পুতলা এটা ল’লোঁ। সৰুকৈ বুকুখনতে লিখা আছিল ‘আই লাভ ইউ”। মজ্জাহ্! পুতলা দেখিয়েই গম পাই যাব মোৰ বুকুত তাইলৈ কিমান মৰম। এতিয়া দিয়াহে কথা। চাইকেল ঘূৰাই দিলোঁ “আমাৰ চাহ” হোটেললৈ। তাতে তাই বোলে লগৰবোৰক জন্মদিন বুলি কিবা খুৱাব। গোপন সূত্ৰৰ পম খেদি খবৰটো সংগ্ৰহ কৰি থৈছিলোঁ। চাইকেলখন ৰখাই সোমাই গ’লোঁ হোটেলৰ ভিতৰলৈ। দেখা পালোঁ তাই বহি আছে নিজৰ গ্ৰুপটোৰ লগত। সীমান্ত, আকাশ, মূৰ্ছনা, নম্ৰতা আৰু মৌচুমী। মই “ইনভাইটেচন” পোৱা নাছিলোঁ যদিও “প্যাৰ কিয়া তো ডৰনা ক্যা” বুলি হৰিধ্বনি দি গ’লোঁ আগবাঢ়ি।\n“হাই কান্তা। হেপ্পী বাৰ্থ-ডে। এইটো লোৱা।” বুলি সুন্দৰকৈ পেকিং কৰি অনা উপহাৰটো আগবঢ়াই দিলোঁ।\n“থেংক ইউ” বুলি তায়ো উপহাৰটো লৈ টেবুলৰ ওপৰতে চিঙৰাৰ প্লেটখনৰ কাষতে থৈ দিলে। বহি থকা বাকী প্ৰাণীকেইটাৰ ফালে এবাৰ সেমেনা-সেমেনিকৈ চাই চুচুক-চামাককৈ গুচি আহিলোঁ। চাল্লা! কি ফাল্টু বে! গিফ্টটো লৈ এবাৰো বহা বুলি নক’লে। ধুৰ্! সেইজাক থকা কাৰণে কথাটো কবও নাপালোঁ। যাহ্! পুতলাৰ বুকুৰ “আই লাভ ইউ” চাই যদি কিবা বুজি পায় পাব আৰু।\nঘৰ গৈ পাই একোতে মন নবহা হ’ল। যেনেকৈ ভাবিছিলোঁ তেনেকৈ নফলিয়ালে প্লেনটো। সেই খকুৱাকেইটাৰ কাৰণেই চাল্লা য’ত সৱ গণ্ডগোল হ’ল। আৰু তাইনো এনেকুৱা কৰিব লাগেনে মোৰ লগত। চাইকেল ঠেলি ঠেলি খোজকাঢ়ি যাওতে দেখোন বৰ খিল-খিল হাঁহি। গিফ্টটো লৈও এব্বাৰ নক’লে বে বহা বুলি। ইজ্জত নাই নেকি বে অমুকাৰ! এইবোৰকে ভাবি ভাবি সন্ধিয়া পঢ়াৰ সময়খিনি বৰশী বাই বাই কটাই দি ৯:৩০ মান বজাত ভাত খাবলৈ বহিলোঁ। এ মজ্জা! মাই নৰসিংহ আৰু গৰৈ মাছৰ তৰকাৰি ৰান্ধিছে। আল্টি!! ভাত দুগৰাহমান মুখলৈ গৈছেহে, হঠাৎ দেউতাই মূৰ নোতোলাকৈয়ে সুধিলে –\n“পুতলাটো কাক দিলি?”\nমোৰ যেন খাদ্যনলীডাল হঠাৎ সৰু হৈ গ’ল! ভাতৰ গৰাহটো লাগি ধৰিল মাজবাটত! বুকুখনত একেলগতে দহটামান ঢেকীয়ে ধান বনা যেন শব্দ হ’বলৈ ধৰিলে। কেনেকৈ গম পালে দেউতাই? হাও? মই চকুকেইটাত হাজাৰ প্ৰশ্ন লৈ দেউতাক শুধিলোঁ – “কি পুতলা?”\nদেউতাই একো নক’লে। অলপ পিছত সকলোৱে মনে মনে ভাত খাই উঠি গ’ল। ময়ো খুব খৰখেদাকৈ হাত-পাত ধুই বিচনাত পৰিবলৈ সাজু হ’লোঁ। জমদগ্নিৰ চকুৰ জুইত ভষ্ম হোৱাৰ আগতেই বিচনাত নিতাল মাৰি শুই থকাই ভাল। গামোচাখনেৰে হাতখন মচি গাটো ঘূৰাইছিলোঁহে, এনেতে…\nসাৰৌপ ! সাৰৌপ!!\nপিঠি দেৰদেৰাই গ’ল!!\nআকৌ… চাটাপ! চাটাপ!\nউদং কলাফুল ফালি তেজ ওলাই অহা যেন লাগিল!\n“চোৰ চাল্লা! অসভ্য! পইচা চোৰ কৰ’? মাৰে চিলিণ্ডাৰ আনিবলৈ থোৱা পইচা নি পুতলা কিন?”\nঠাচ্! ঠাচ্! ধাপ্! ধাপ্!\n“পঢ়া ৰসাতলে গ’ল। বৰ্বাদ হৈ গৈছ। আজি ১০০ টকা নিছ, কাইলৈ মাৰৰ গহনা নিবি। চাল্লা! বাপেৰ যে দিনটোত সেইফালেৰে পাক মাৰি থাকো গম নাপাৱ? ক’ৰ হোটেলত কি খাৱ, কোন ছোৱালীক কি দিয় বাপেৰে সব গম পাওঁ বুজিছ!”\nসাৰৌপ! সাৰৌপ! সাৰৌপ!\n“বুজিছনে নাই হো বুজিছনে নাই?”\nসেই সময়ত মোৰ বুকুত কান্তা নামৰ ফুল এপাহ লাহেকৈ মৰহি গৈছিল, মোৰ কাৰ্বন ফ্ৰেমৰ বিতচকুযোৰ পকাত পৰি এখন লেন্স ভাগি চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈ গৈছিল আৰু দেউতাৰ হাতত এডাল ফলাখৰি জৰাসন্ধৰ দৰে দুফাল হৈ গৈছিল!!


দ্বিতীয়বাৰ সাংসদ হৈ মন্ত্ৰী হ'ল ৰামেশ্বৰ তেলী, পিছে এই পথৰ উন্নয়ন হ'ব কেতিয়া?\nসাংসদ হৈ মন্ত্ৰী হ’ল ৰামেশ্বৰ তেলী, পিছে এই পথৰ উন্নয়ন হ’ব কেতিয়া?\nআজি মাৰ্ঘেৰিটা বৰগোলাইস্থিত ৩১৫নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত সৃষ্টি হোৱা প্ৰকাণ্ড প্ৰকাণ্ড গাঁত আৰু বোকাময় অৱস্থাৰ শীঘ্ৰে মেৰামতিৰ দাবীত অটো-মেজিক চালকসকলে পুৱা ১১ বজাৰ পৰা প্ৰায় দুই ঘণ্টা ধৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ অৱৰোধ কৰি তীব্ৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। ফলত বহু সময় ধৰি ব্যাপক যান-জঁটৰ সৃষ্টি হয়।\nউল্লেখযোগ্য যে বিগত তিনিবছৰে ৰাজ্য তথা কেন্দ্ৰত থকা বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ মেৰামতি নকৰাৰ ফলতেই সাধাৰণ জনসাধাৰণ যথেষ্ট কষ্টৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হৈছে। লগতে বিভিন্ন সময়ত সংঘটিত পথ দুৰ্ঘটনাত বহুলোকে অকালতে প্ৰাণ হেৰুৱাব লগা উপৰিও বহুলোকে পংগুত্বৰ জীৱন পাৰ কৰিব লগা হৈছে।\nফলত আজি ক্ষুব্ধ হৈ পৰা মাৰ্ঘেৰিটাৰ লিডু-জাগুন-বৰগোলাই লাইনৰ অটো-মেজিক চালকসকলে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ অৱৰোধৰ দৰে কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। পিছত অৱৰোধস্থলীত স্থানীয় আৰক্ষী উপস্থিত হৈ এই পথ অৱৰোধ মুকলি কৰে।\nপথ অৱৰোধৰ পিছত আজি প্ৰতিবাদকাৰী সকলে সাংসদ ৰামেশ্বৰ তেলী, মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু স্থানীয় বিধায়ক ভাস্কৰ শৰ্মাক অনতিপলমে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱা মেৰামতিৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ দাবী জনাইছে। অন্যথা অট-মেজিক চালকসকলে পত্নী সন্তানসহ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত বহি আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী হাতত ল’বলৈ বাধ্য হ’ব আৰু এইক্ষেত্ৰত চৰকাৰ-প্ৰশাসনে জগৰীয়া হ’ব বুলি হুংকাৰ দিয়ে।\nউল্লেখযোগ্য যে মাৰ্ঘেৰিটা সমষ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱাৰ মেৰামতিৰ দাবীত যোৱা ২৪ এপ্ৰিলত মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমাধিপতিৰ যোগেদি মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ এখন স্মাৰক পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তাৰোপৰি বৰোগোলাইত সংস্থাৰ স্থানীয় দল-সংগঠনৰ সহযোগত ৩ ঘন্টীয়া অৱস্থান ধৰ্মঘটৰ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণৰ জৰিয়তে পুনৰবাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ স্মাৰক পত্ৰৰ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল আৰু উল্লখিত স্মাৰক পত্ৰত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথচোৱা মেৰামতি তথা উক্ত পথ মেৰামতিৰ নামত হোৱা দুৰ্নীতিৰ এক উচ্চ পৰ্য্যায়ৰ তদন্তৰো দাবী উত্থাপন কৰা হৈছিল।\nকিন্তু মন কৰিব লগীয়া যে বিভিন্ন দল-সংগঠনে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ লগতে মুখ্য মন্ত্ৰীলৈ স্মাৰকপত্ৰ প্ৰেৰণ কৰাৰ পিছতো বৰ্তমানলৈকে চৰকাৰ তথা প্রশাসনে এই ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰণৰ স্থিতি স্পষ্ট নকৰিলে।


Taliban 2: দুদিনত গঠন হ'ব আফগানিস্তানত চৰকাৰ! কি দায়িত্ব, কেনে হ'ব Taliban2afghanistan-will-not-be-a-democracy-a-council-may-work-for-akhundzada-structure-detail-of-taliban-2-hb– News18 assam\nTaliban 2: দুদিনত গঠন হ'ব আফগানিস্তানত চৰকাৰ! কোনে ল'ব কি দায়িত্ব, কেনে হ'ব Taliban 2\nTaliban 2: ইতিমধ্যে তালিবানৰ ফালৰ পৰা পুলিচ বা সামৰিক বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা হৈছে। যাতে বিভিন্ন পদত তেওঁলোকৰ নিয়োজিত কৰিব পৰা যায়। এই কথা জনাইছে ৱাহিদুল্লাহ হাছিমীয়ে।\nLast Updated : August 19, 2021, 16:26 IST\nআগন্তুক দুদিনত গঠন হ'ব পাৰে চৰকাৰ। তালিবান অধিকৃত আফগানিস্তানত গণতান্ত্ৰিক চৰকাৰ হোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই। বৰঞ্চ এখন কাউঞ্চিল গঠন হ'ব পাৰে। যি কাউঞ্চিলৰ দায়িত্ব ল'ব ইছলামিক জেহাদী আন্দোলনৰ সৰ্বেসৰ্বা হায়াবতউল্লাহ আখুনদজদা, ৰয়টাৰ্ছক দিয়া সাক্ষাৎকাৰত এই কথা জনাইছে তালিবানৰ এগৰাকী নেতাই।\nইতিমধ্যে তালিবানৰ ফালৰ পৰা পুলিচ বা সামৰিক বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা হৈছে। যাতে বিভিন্ন পদত তেওঁলোকৰ নিয়োজিত কৰিব পৰা যায়। এই কথা জনাইছে ৱাহিদুল্লাহ হাছিমীয়ে। এতিয়া লক্ষণীয় হ'ব, কিমান সফল হব তালিবনাৰ তৎপৰতা।\nহাছিমীয়েএই কথা কিছু পৰিমাণে স্পষ্ট কৰিছে যে, যদি তালিবান চৰকাৰ গঠন হয় তেন্তে শক্তিৰ গাঁথনি কেনেকুৱা হ'ব। তেওঁৰ কথাৰ পৰা এইটো স্পষ্ট যে, ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ তালিবান শাসনত থাকোতে চৰকাৰে যিধৰণে চলিছিল, সেই পথকে অনুসৰণ কৰিব পাৰে তালবান ২ চৰকাৰেও। সেই সময়ত মোল্লা ওমৰ সমুখলৈ ওলাই অহা নাছিল। হাচামীয়ে ভাবে যে, হায়াবতউল্লাহে সেই ধৰণৰে ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। তেওঁৰ হৈ দেশ চলাব এখন কাউঞ্চিলে।\nতালিবানৰ সৰ্বেসৰ্বা হায়াবাতউল্লাহে তিনিজন ডেপুটি ৰাখিছে। মোল্লা ওমৰৰ পুত্ৰ মৌলৱী য়াকুব, হাক্কানি নেটৱৰ্কৰ মুৰব্বী চিৰাজুদ্দিন হাক্কানি আৰু দোহাত তালিবানৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যালয় পৰিচালনা কৰা আব্দুল গনি বাৰাদাৰ। আগন্তুক দিনত তেওঁলোকে কাক দায়িত্বত পায় সেয়া এতিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই।\nতালিবানৰ লক্ষ্য এই মুহূৰ্তত এটা নতুন সেনা বাহিনী গঠন কৰা। পুৰণি সৈন্যসকলেও আনকি চৰকাৰৰ হৈ কাম কৰা সকলৰ বাবে সেনাত যোগদান কৰিব পাৰিব। হাচামীয়ে বিশেষকৈ নিৰীক্ষণৰ বাবে পাইলট নিয়োগৰ ওপৰত জোৰ দিব বিচাৰিছে।\nFirst published: August 19, 2021, 16:26 IST\nAfghanistanTaliban 2Taliban Government


তামোল গছজোপাত খেলি থকা কেৰ্কেটুৱা কেইটা বৰষুণ অহা দেখি ক'ত পলালে জানো। ছেহ ! খেতিৰ পৰা আহি পিতাইয়ে তামোল জোপাৰ পৰা তামোল পাৰিহে খাই সুখ পায় কিন্তু এই তেলৰ আগখোৱা কেইটাৰ পৰা ক'ত আৰু শান্তি হ'ব!\n"মাজনী এইফালে আহচোন !" কেৰ্কেটুৱা আৰু তামোলৰ সাধুকথাত ডুব যোৱা "জোনালী" মাকৰ মাতত চক্ খাই উঠিল।\n"দিগেন বৰদেউতাহতঁৰ বৰমাক আমাৰ শৰালি গাভৰু হ'ল বুলি খবৰটো লৰ মাৰি দি থৈ আহচোন" । \nগাভৰু হ'ল ?\n১০ বছৰ বয়সতে গাভৰু বুলি ক'ব পাৰে জানো?\nএদিন যে তাই মাহেকীয়া হৈ থাকোতে স্কুলীয়া বগা চাদৰখনত লাগি থকা ৰঙা দাগটো দেখি চবেই ৰ' লাগি চাই আছিল আৰু তাই লাজতে যে বেঞ্চখনত থকা সৰু ফুটা এটা কম্পাছ ডালেৰেখুঁচি বেছি ডাঙৰ কৰি পেলাইছিল।\nশৰালিয়েও এতিয়া সেইবোৰৰ সন্মুখীন হ'ব লাগিব নেকি? বাৰে-বিংকৰা কথাবোৰ পাগুলিয়াই জোনালী বৰমাকৰ ওচৰ পালেগৈ ।\nজোনালী হৈছে গছপৰা গাঁৱৰ এজনী সাধাৰণ ছোৱালী । ভনীয়েক শৰালি আৰু মাকৰ সৈতে চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো পোহ-পাল দি থকা পিতায়েক আছিল গাঁৱৰ চহা খেতিয়ক। জোনালী ৩য় ষাণ্মাসিকৰ ছাত্ৰী ,গাঁৱৰে কেইটামান সৰু ল'ৰা-ছোৱালীক টিউচন কৰি দেউতাকক আৰ্থিক অভাৱৰ বোজাটোৰ ভৰ কম কৰিবলৈ এনেদৰেই সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছিল। ৪ৰ্থ শ্ৰেণীৰ ভনীয়েক শৰালিক ইংলিছ মিডিয়াম স্কুলত পঢ়াইছিল।\nবৰমাকে খবৰটোপাই আৰু দুগৰাকীমান মহিলাৰ সৈতে ততাতৈয়াকৈ জোনালীহঁতৰ ঘৰ পালেহি । ভঁৰালৰ এচুকত থকা গোঁসাই থাপনাৰ পৰা দুঁৱলিটো মাকে উলিয়াই আনি চাউল, পাণ -তামোল আৰু চাকি এগছি জ্বলাই দিলে। খেৰৰ ওপৰতে এৰিচাদৰ খন পাৰি শৰালিৰ শোৱাপাটী খন যোগাৰ কৰি দিলে।\nতামোলখন মুখত ভৰাই এগৰাকী আইয়ে কৈ আছিলে\n"এতিয়া আৰু চট্‌ফটাই ঘূূৰি নুফুৰিবি,গাভৰু হʼলি এতিয়া নিজকে আবুৰৰ মাজত কেনেকৈ ৰাখ' সেইটো তোৰ ওপৰত আৰু !" শৰালিয়ে মুখখন পোটোকা মাৰি দিলে আৰু মনতে গাভৰুৰ অৰ্থৰ বুজা-নুবুজাৰ দোমোজাত নিঃচুপ হৈ পৰিলে। \n"হো এইখন ল' ! মায়ে পুৰণা চাদৰখন ফালি বনাই দিছে, কপাহী কাপোৰৰে হয় , ব্যৱহাৰ কৰি আৰাম পাবি ।"\nতাই শৰালিক কাপোৰকেইখন দি মাকক কামত সহায় কৰিবলৈ গুচি গ'ল । শৰালিয়েও এঙা-বেঙাখন কৰি খেৰৰ তলতে কাপোৰকেইখন থৈ শুই পৰিল ।\nসন্ধিয়া আয়তী আহি উৰুলি দিয়াৰ সময়ত শৰালি থত্-মত খাই উঠিলে , কৰঙনৰ কাষেদি কিবা এসোঁতা যেন বৈ যোৱা হেন অনুভৱ হ'ল । পিছত মাকে কাপোৰৰ ব্যৱহাৰ আৰু সেই সোঁতা তেজ বুলি নহয় 'গা' গৈছে বুলি বুজাই দিলে।\n'বুজিছো' তাইয়ো মূৰ দুপিয়াই হয়ভৰ দিলে। এনেদৰেই নিয়মৰ মাজেদি শৰালিৰ তোলনি বিয়াখন ধুমধামেৰে পাতিলে। \nবিয়াৰ কেইদিনমান পিছত শৰালি স্কুললৈ গ'ল । তাইৰ লগত সদায় বহা ৰুকছানাৰ বেগত বগা ৰঙৰএটা প্লাষ্টিকৰ বস্তু দেখা পালে আৰু তাই খুউব কৌতুহলেৰে সুধিলে\n" অ'ই এইটো কি বস্তু ঔ?"\n'অ'হ তুমি নাজানা নেকি ? তুমি ফাৰ্ষ্ট পিৰিয়ডচ্ হওতে ইউজ্ কৰা নাছিলা ? "কিতাপখন জপাই ৰুকছানায়ে ক'লে ।\n-"মানে ? তোলনী হওঁতে? নাই ! মায়ে কাপোৰ দুখনমান চিলাই দিছে।"\nৰুকছানায়ে তেতিয়া ক'লে " আম্মী মোক কৈছে পিৰিয়ডচ্ টাইমত চেনিটেৰী পেড ইউজ্ নকৰিলে বহুতো বেয়া বেমাৰ হ'ব পাৰে ।" \n"চেনিটেৰী পেড? হয়তো এই বগা বস্তুটোৰ কথায়ে কৈছে । আৰু ৰুকছানাৰ মাক যিহেতু নাৰ্চৰ চাকৰি কৰে , কথাটো নিশ্চয় সঁচায়ে হয়!" শৰালিয়ে মনতে ভাবিলে ।\nতাই আকৌ ৰুকছানাক প্ৰশ্ন কৰিলে "তুমি মাহেকীয়া হ'লে আচুতীয়াকৈ থকা নেকি? আমাৰ বাইদেউ কিন্তু আচুতীয়াকৈ থাকে ।"\n"নাইতো তেনেকৈ নাথাকো ।" ৰুকছানাৰ উত্তৰত শৰালি মনে মনে থাকিলে।\nৰাতি ভাত খাই থাকোতে সৰু টি.ভিটোত নিউজ্ চেনেলত অম্বুবাচী মেলাৰ আয়োজন দেখাই আছিলে । তেনেতে ভাত গৰহা মুখত ভৰাই জোনালীক শৰালীয়ে কৈ উঠিল " অ'ই বা এতিয়া আৰু তই মাহেকীয়া হ'লে লেতেৰা কাপোৰসোপা ধুই থাকিব নালাগে মইয়ো নলওঁ । পেড ল'ব পাৰিবি , মই নামো সুধি আহিছো ৰুকছানাক , হেৰি.. কি আছিল নামটো .. অহ্.. ষ্টে.. ষ্টে.. ষ্টেফ্ৰী!!"\n"হেই আঁকৰীজনী , চুপ ! দেউতাৰৰ আগত এইবোৰ কথা ক'ব লাজ নাপাঅ'?" মাকৰ ধমকত তাই আকৌ মনে মনে ভাত খাব ধৰিলে। দেউতাকেও হাঁহি মাৰি "হেৰা হ'ব দিয়াহে" বুলি কথাটো সামৰি থৈ দিলে। কাঁহি কেইখন চপাই মাকে জোনালীক ক'লে " মাজনী কাইলৈ সাথ্ ভাঙিব নহয়, সোনকালে উঠিবি ।" \n"সাথ্? মানে ?" শৰালিয়ে আকৌ মাকলৈ এৰিলে প্ৰশ্নৰ বাণ।\n"আহাৰ মাহত দেৱী মা কামাখ্যা 'অসুবিধা' হয় আৰু সেয়ে কাইলৈ সকলো ধুই-পখালি বিশুদ্ধ কৰি দেৱী মাক পূজা কৰা হয় ।" মাকে বুজাই দিলে।\nকুঁৱা পাৰত বাচন ধুই থকা মাক আৰু জোনালীক যেন শৰালিয়ে চিঞৰি সোধা প্ৰশ্নটোৱে নিঃচুপ কৰি পেলালে " অ' মা ! দেৱী কামাখ্যা আমাৰ নিচিনাকৈয়ে 'গা' যায় নেকি? তেতিয়াহ'লে আমাক কিয় আঁচুতীয়াকৈ ৰাখে? আমাক কিয় মাহেকীয়া হ'লে ভগৱানৰ ওচৰত যাব নিদিয়ে ? অ' মা নোকোৱা কিয়?" ......\nTags: চুটিগল্প পৰিস্মিতা নাথ\nUnknown 21 January 2022 at 10:02\n‘তেলৰ আগ খোৱা’ নহৈ বাঘৰ আগ তেল খোৱা হ'লে ভাল আছিল ।