আলাপ- ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআলাপ- ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন বৰা\nঅফিচ ছুটি হোৱাৰ পাছত ঈশান পোনেই টাউনৰ ফালে খোজ ললে, কিয় জানো আজি তাৰ ৰূমলে সোমাবলে মন নগল৷ আজি বুলিয়েই নহয়, আজি কিছুদিনৰ পৰা অকলে অকলে খোজ কাঢ়ি ফুৰিবলৈ তাৰ যেন কিবা ভাল লগা হৈ আহিছে৷ ৰাতিপুৱা উঠিয়েই পোনে পোনে অফিচ যোৱা আৰু অফিচ ছুটিৰ পাছত লক্ষবিহীন ভাবে টাউনৰ অচিন পথচাৰীৰ মাজত খোজকাঢ়ি ফুৰি নিজকে হেৰুৱাই পেলোৱাটো তাৰ যেন অভ্যাসত পৰিণত হৈছে৷\nটাউনত মানুহৰ ভিৰ, সকলোৰে বিৰাট ব্যস্ততা, কেৱল যেন সিহে ব্যস্ত নহয়৷ সকলো ঘৰমূৱা পখী, ঘৰত আপোন মানুহে বৰ ব্যগ্ৰতাৰে অপেক্ষা কৰিছে। সেয়ে সকলোৰে লৰালৰি, সোনকালে ঘৰ পাবগৈ লাগে৷ কিন্তু তাৰ বাবে ৰুমত নিঃসংগতাখিনিৰ বাবে অপেক্ষা কৰিবলৈ আছেই বা কোন? গতিকে মিছাই ব্যস্ত হৈ কি লাভ -ঈশানে নিজকে কলে৷\nএনেদৰে নিজকে কৰবাত হেৰুৱাই দি খোজকাঢ়ি ফুৰোতে ঈশানে কোনো চিনাকি মানুহক লগ নেপালেই ভাল পায়৷ একে ধৰণৰ কিছুমান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি দি তাৰ আমনি লগা হৈছে৷ থানা চাৰিআলি পাৰহৈ গড় আলি পাওঁতেই সি অনুভৱ কৰিলে, তাৰ কান্ধত আঙুলিৰে হেঁচুকি দিছে কোনোবাই৷ যিটো বেয়া পায় সেইটোৱেই হল বুলি সি ঘূৰি চাই দেখিলে হাঁহিত পৰম বিস্ময় সানি থিয় হৈ আছে তাৰ এসময়ৰ অন্তৰংগ বন্ধু আমজাদ৷\n“চিনি পোৱা নাই নেকি ঐ, আমজাদ! আমজাদ, ইমান চিঞৰিলোঁ তোক, শুনা নাই নেকি? দাৰ্শনিকৰ দৰে কি ভাৱ দি ৰাস্তাত ঘূৰি ফুৰ? চিনি পাইছ নাই এতিয়া?”\n“একদম নুশুনিলো বে…কেনেকৈনো মনলে আহিব? এই ঠাইত তই যে মোক চিঞৰি থাকিবি? চ’ৰি দোষ্ট!” ঈশানে লাজুক হাঁহি এটা মাৰি অপৰাধীৰ দৰে ক’লে৷ তোৰ কথা কচোন৷\n“আজিকালি উজনিত৷ কি যে এটা চাকৰি এটা পালো নহয়! উপায় নাই কৰিবই লাগিব বাবে কৰি আছোঁ। তোৰ কচোন৷ কাম কেনে চলিছে?গান কি হ’ল? লাগি আছনে? কেছেট উলিয়াইছিলি যে!তামাম হিট হৈছিল দেই তেতিয়া৷ তই এইবোৰতে থাকিব লাগিছিল, তোৰ নাম হল হয়৷ আমজাদে একে উশাহতে ক’লে৷\nঈশানৰ এটা হুমুনিয়াহ ওলাই আহিল, আমজাদে তাৰ প্ৰতিটো কথাই মনত ৰাখিছে৷ সংগীতক সি যে বিচৰা ধৰণে সময় দিব নোৱাৰিলে, অথচ মানুহে তাৰ পৰা কিছু আশা কৰিছিল৷\n“তই গুৱাহাটী গুচি যাব লাগিছিল বুজিছ৷”\n“কি আৰু, গান লিখিব পাৰিলিহয়, সুৰ সংগীত দিব পাৰিলিহয়, তই নিজে বিচৰা ধৰণে জীয়াব পাৰিলিহয়৷ আৰে আজিকালি গানৰ কোৱালিটি চাইছনে নাই, যি মন যায় তাকেই লিখিছে৷ ঐ, এনেকৈয়ে থিয়ৈ থিয়ৈ কথা পাতি থাকিবি নেকি? বল, এনজয় কৰোঁগৈ৷\n“মানে?” ঈশানে সুধিলে\n” মানে আৰু কি, কোনোবা বাৰত বহি মাল টানোগৈ” আমজাদে কলে৷\n“নাই অ, কফিকে খাওগৈ বল৷ মোৰ ফেটি লিভাৰ, ডাক্তৰে মানা কৰিছে৷”\n“ধূৰৰৰ!! ডাক্তৰে কি জানে মালৰ কথা” লিভাৰ এক্টিভ হৈ যাব ব’ল৷ কিমান দিনৰ মূৰত লগ পাইছো৷ মই য’ত থাকোঁ, এনজয় কৰা পাৰ্টনাৰেই নাই৷ ব’ল ব’ল.. ব্ৰ’ডৱেটে বহোঁগৈ৷\nঈশানে এইবাৰ মানা নকৰিলে৷ কিমান দিনৰ মূৰত দেখাদেখি! এই যে আমজাদটো, সি যে তাক কিমান উৎসাহ দিছিল প্ৰতিটো কথাতে৷\n” কি ল’বি ক, আজি পুৰা গিলিম৷ বহুদিনৰ মূৰত লগ হোৱাৰ ফূৰ্ত্তি মনত থকা হ’ব লাগিব বুজিছ?”আমজাদে কলে৷\n” এ, ল ল, তোৰ চইছত ল কিবা এটা৷ মইটো বহুদিন লোৱাই নাই৷”\n“আৰ চি চলিব?”\n“এ হলেই হ’ল” ঈশানে কলে৷\n“দুটা আৰচি লাৰ্জ, চিকেন ড্ৰাই ফ্ৰাই এক প্লেট” আমজাদৰ অৰ্ডাৰ মতে স্মাৰ্ট ৱেইটাৰজনে এবটল পানীৰে সৈতে দি গ’ল৷\nআমজাদে পানী ঢালি ঢালি ঈশানলে চাই ক’লে, “পানী চাই লবি৷ মই পানী বেছি নলওঁ৷ কিবা মাল টানি থকা যেনেই নেলাগে৷ একেবাৰে চোকেই নাই যেন৷ চব ডুপ্লিকেট হৈ গল চাল্লা৷ আমজাদে লক্ষ্য কৰিলে এসময়ৰ ৰঙীয়াল ঈশান যেন সলনি হৈ গল৷ বন্ধুৰ মাজত সকলো সময়তে জমাই থকা ঈশানে ইমান সময় বিশেষ কথা কোৱাই নাই৷ কেৱল সি হে ফটফটাই আছে৷ গান বুলিলে পাগল ঈশানে আগতে পিকনিক বিয়া আদিলৈ গ’লে পৰিবেশেই সলনি কৰি দিয়ে৷ অথচ আজিচোন সি নিমাত৷ কিবা যেন সেই আগৰ ঈশান যেন লগা নাই৷ সি ঈশানক কেতিয়াও এনে দাৰ্শনিক, ভাবুক ৰূপত লগ পাব বুলি ভবা নাছিল৷ অবশ্যে দুটামান পেগ পৰিলে হয়তো স্মাৰ্ট হৈ যাব৷\nপিছে তিনিটাকৈ লাৰ্জ পেগ পৰাৰ পাছতো আমজাদৰ হে কথা বাঢ়ি আহিল৷ তাৰ নিচা ধৰাৰ ষ্টাইল সেই আগৰ দৰেই আছে৷ সি কয় যিমান, তাৰ সিমান ‘ষ্ট্ৰেঙ্থ’ নাই৷ আমজাদৰ জিভা পাক খালেই৷ ঈশানলে চাই সি সুধিলে\n“তোৰ কি হল বে, মাতবোল নাই যে ভূতটোৰ দৰে কিয় বহি আছ? আবে অলপটো ফূৰ্ত্তি কৰ ভাই৷”\n“হ’ব কৰিম ৰ ফূৰ্ত্তি, তোৰ ফূৰ্ত্তিয়েই মোৰ বুলি নধৰ কিয়? তোৰ কথা ক’—কেনে লাগিছে চাকৰি?\n“চাকৰি আৰু কি, কৰিবই লাগিব, নহলে বাচিবি কেনেকৈ? কিন্তু তাত একদম ফূৰ্ত্তি নাই বে! চাল্লা নিজৰ দেশতেই অচিন লাগে, বিহাৰ নে বেংগল ঠিকেই নাই৷ চহৰতটো অসমীয়া নুশুনিয়েই৷ মাঠা বেয়া হৈ যায়৷ তাতে আকৌ আমাৰ অসমীয়াবোৰৰহে হিন্দী কোৱাৰ কোবটো বেছি৷ ভাল নলগা হল একদম৷ মানুহবোৰ চব যন্ত্ৰ হৈ গল৷ চিনাকি মানুহেও বোকা মাৰি থৈ যায়, লেভেল একে নহলে গাড়ীতেই নুঠায় বে.. কিমান দিন যে মোৰ লগত এনে হৈছে৷… আৰে বাদদে সেই চব৷ মানি আৰূ মাইকীৰ ধাণ্ডা, দুনিয়া পাগল হৈ গৈছে বে৷ অহ, তোৰ ডাৰ্লিঙৰ খবৰ কি? ৰাখিছনে খবৰ? কি নাম আছিল? আমজাদে দোৰোল খোৱা জিভাৰে আগৰ দিনৰ টেইপ ৰেকৰ্ডাৰত গান বাজি থাকোতে ৰিল ফচি গ’লে ওলোৱাৰ দৰে হোৱা মাতেৰে চকুকেইটা বৰ ডাঙৰ কৰি তাক সুধিলে৷\n“কাৰ কথা কৈছ?”\n“ইঃ, এতিয়া পাহৰি গলি? তোৰ চুইট হাৰ্ট বে!কি আছিল নামটো?”\nঈশানৰ বুকুখন মোচৰ খাই গল৷ সি গম পাইছে আমজাদে কাৰ কথা সুধিছে৷\n“আবে! নামটো নোলায় যে.. দেখিলো নহয় বে গুৱাহাটীত৷ তোক তাই কিয় লাঠ মাৰিলে? তোৰ পইচা নাই..অহ! তাই ভাল পটালে কিন্তু..ফৰচূনাৰত উঠি কি খিকিণ্ডালি তাইৰ৷ একদম নিজ চকুৰে দেখিছোঁ৷ পিছে তাই তোৰ বিষয়ে জানেনে নাই? এতিয়া যে পইচা- ষ্টেটাচ দুইটাই তোৰ আছে?”\n“মই বুজা নাই৷” ঈশানে কথা সলাব খুজিলে৷ তাৰ অবিহনে এসময়ত মৰিব পৰা ইপ্সিতাৰ কথা সি এই মুহূৰ্তত একেবাৰে মনত পেলাব বিছৰা নাই৷\n“যাওঁ বল, বহুত খালো, তোৰ কথাই নুঘূৰা হল৷” ঈশানে আমজাদলৈ চাই কলে৷\n“অহ, বেয়া পালি? ডাৰ্লিঙৰ কথা কোৱা বাবে… আব্বে তোক এৰি তাই বৰ্বাদ হৈ গল৷ তোৰ নিচিনা ভাল ল’ৰা এটাৰ ‘দিলত ঢোখা’ দি তাই ডাঙৰ ভুল কৰিলে আৰু ৰিজাল্ট পাই গল৷”\n“কিয় কি হল তাইৰ? ঈশানৰ মাতটো প্ৰয়োজনতকৈ বেছি ডাঙৰকৈ ওলাল৷ সি উৎকৰ্ণ হৈ আমজাদলৈ চাই ৰ’ল৷\n“ইঃ, তাৰ প্ৰেম চা৷ একো হোৱা নাই বে!..এনেই তোক চালোঁ৷” আমজাদে বৰ ৰহস্য ময় হাঁহি এটা মাৰি ক’লে৷ দুইটা হোটেলৰ পৰা ওলাই আহিল৷ বহুদিনৰ মূৰত লগ পাই ফূৰ্ত্তি কৰি ভাৰসাম্যহীন হৈ পৰা দুটা নিভাঁজ বন্ধুৰ শৰীৰে ৰাস্তাত বহুতো ভাঁজ লগাই আগবাঢ়িল৷ অলপ দূৰ আহি দুইটা থানা চাৰিআলি পালে৷ তাৰ পৰা কিছু আগত আমজাদৰ ঘৰ। সি এনেই খোজকঢ়াৰ চলেৰে ওলাই আহিছিল৷ অফিচৰ কামত দুদিনৰ বাবে ঘৰলৈ আহিছে৷\n“আব্বে! লগ কৰিবি ভাই৷ কণ্টেক্টত থাকিবি৷ হোৱাট্টচআপ কৰিবি৷ গুডনাইট” ঢলংপলংকৈ দীঘল খোজেৰে আমজাদ আগবাঢ়িল৷ তাৰ নিচা লাগিছে৷ একেই আছে সি৷\nঈশান তাৰ ৰূমলৈ বুলি আগবাঢ়িল৷ সি অনুভৱ কৰিলে, নিস্তদ্ধতাই যেন পথটো এফালৰ পৰা গিলি আনিব ধৰিছে৷ সময় অলপ হল৷ ঘড়ীৰ কাটাই দহ বাজি বিশ মিনিট স্পৰ্শ কৰিছে৷ এখন, দুখন গাড়ী—এজন দুজন পথচাৰী৷ কি কব খুজিছিল বাৰু আমজাদে, ইপ্সিতাৰ কথাই নেকি বাৰু? কিবা গধুৰ বস্তু এটাই যেন ঈশানৰ বুকুত স্পৰ্শ কৰিলে- তাৰ তেনে লাগিল৷ কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰাৰ বাবেই মনত পেলাব নিবিচৰা ইপ্সিতাক আমজাদে আজি পুনৰ মনত পেলাই দিলে, উমি উমি জ্বলি থকা বিৰহৰ জুইকুৰা সি যেন ফু মাৰি দপ দপকৈ জ্বলাই দিলে৷ সি যে কেতিয়াও ভবা নাছিল, তাৰ একমাত্ৰ প্ৰিয় নাৰীৰ হাতত গভীৰ বিশ্বাস আৰু প্ৰত্যশাৰে তুলি দিয়া তাৰ কোমল কলিজাখন থানবান কৰি কেৱল মাত্ৰ টকাৰ বাবেই ইপ্সিতাই তাক এনেদৰে এৰি আনৰ হৈ যাব পাৰিব!\n-কিন্তু আমজাদে কি কলে? তাই বাৰু দুখত পৰিছে নেকি?\n– ঈশানে গধুৰ যেন লগা তাৰ বুকুৰ বাওঁফালে হাত দি চালে৷\nনিশা এঘাৰ বাজিল৷ মাকৰ মিচকল। অহ! আজি মাকলৈ ফোন কৰাই নহ’ল৷ সি মাকলৈ ফোন লগালে–\n“ভাত খালিনে মা? ঠিকে আছ? শুব হোৱাই নাই নেকি তোৰ?”\n“মই ঠিকেই আছো, তই ভাত খালিনে?”\n“খালো মা খালোঁ, এই শুমেই আৰু৷ তই শুই থাক দেই!”\nমাকক সি ফাঁকি দিলে৷ কিছুমান কথা মাককো ক’ব নোৱাৰি৷ কেতিয়াবা কিবা ভালৰ বাবে মিছা কোৱাই ভাল৷\n← শৈশৱত শৰতৰ সুবাস- পৰিস্মিতা বৰদলৈ\nআপুনি – কমল কুমাৰ তাঁতী →\nভেলেণ্টাইন ডে’- (উৎপলা কৌৰ)\nনেওতা – তুষাৰ ৰঞ্জন কাশ্যপ\nএটি সতেজ পুৱা (অনুপল গগৈ)


নাৰিকলৰ খেতি (ৰুদ্ৰ নাৰায়ণ বৰকাকতি) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনাৰিকলৰ খেতি (ৰুদ্ৰ নাৰায়ণ বৰকাকতি)\nঅসমৰ মাটি আৰু জলবায়ু নাৰিকল খেতিৰ কাৰণে উপযুক্ত৷ অসমীয়া গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ প্ৰতিঘৰ মানুহৰ বাৰীত দোজোপা হ’লেও নাৰিকল গছ পৰিলক্ষিত হয়৷ অবশ্যে, মধ্য অসম আৰু অবিভক্ত কামৰূপ জিলাত নাৰিকলৰ উৎপাদন যথেষ্ট মাত্ৰাত হোৱা দেখা যায়৷ সঠিকভাৱে যতন ললে ৬ বছৰ মানৰ পৰাই নাৰিকল গছত ফল ধৰা পৰিলক্ষিত হয় আৰু পাছলৈ উৎপাদন বৃদ্ধি পায় গৈ থাকে যদিও ১৩ বছৰ মানৰ পাছত স্থিৰমাত্ৰাত ফল লাগিবলৈ ধৰে৷ গছৰ উৰ্বৰতা অনুযায়ী বছৰি ২০ টাৰ পৰা ১৫০ টা পৰ্যন্ত নাৰিকল লাগে৷ মন কৰিবলগীয়া যে,- নাৰিকল গছে চাৰিকুৰি বছৰ পৰ্যন্ত ফল দিবলৈ সক্ষম৷ নাৰিকলৰ বগা কোমল অংশ কেঁচাই খোৱাৰ উপৰিও ইয়াৰ পৰা গাখীৰ, তেল প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি ৷ ডাব নাৰিকলৰ পানীয়ে গ্ৰীষ্মকালত স্বাস্থ্য সতেজ কৰি ৰাখে৷ নাৰিকলৰ ফুলৰ পৰা নিঃসৃত ৰসক কিন্বন ঘটাই সোমৰস প্ৰস্তুত কৰি কিছু জনগোষ্ঠীয়ে পৰম্পৰাগত পানীয় ৰূপে পৰিবেশন কৰে৷ ইয়াৰ উপৰিও, নাৰিকলৰ বকলাটোৰ পৰা আঁহ উলিয়াই বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ এই আঁহ ধূনা জ্বলাবলৈও ব্যৱহৃত হয়৷\nএশ গ্ৰাম নাৰিকলৰ পুষ্টিগত মানদণ্ড বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায়,- শক্তিঃ ৩৫৪ কিলো কেলৰি, কাৰ্বহাইড্ৰেটঃ ২৪.২৩ গ্ৰাম, শৰ্কৰাঃ ৬.২৩ গ্ৰাম, খাদ্যযুক্ত আঁহঃ ৯.০ গ্ৰাম, চৰ্বিঃ ৩৩.৪৯ গ্ৰাম, প্ৰ’টিনঃ ৩.৩৩ গ্ৰাম থকাৰ লগতে ভিটামিন সমূহ ক্ৰমে, থায়ামিনঃ ০.০৬৬ মিঃগ্ৰাঃ, ৰিব’ফ্লেভিনঃ ০.০২ মিঃগ্ৰাঃ, নিয়াচিনঃ ০.৫৪মিঃগ্ৰাঃ, পেণ্ট’থেনিক এচিডঃ ১.০১৪ মিঃগ্ৰাঃ; ইয়াৰ উপৰিও, কেলচিয়ামঃ ১৪.০ মিঃগ্ৰাঃ, লোঃ ২.৪৩ মিঃগ্ৰাঃ, মেগনেছিয়ামঃ ৩২ মিঃগ্ৰাঃ, ফছফৰাছঃ ১১৩ মিঃগ্ৰাঃ, পটাচিয়ামঃ ৩৫৬মিঃগ্ৰাঃ, জিংকঃ ১.১ মিঃগ্ৰাঃ, পানীঃ ৪৭ গ্ৰাম থাকে৷ আনহাতে প্ৰতি এশ গ্ৰাম নাৰিকল পানীৰ পুষ্টিগত মানদণ্ড বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায়,- শক্তিঃ ১৯ কিলোকেলৰি, কাৰ্বহাইড্ৰেটঃ ৩.৭১ গ্ৰাম, শৰ্কৰাঃ ২.৬১ গ্ৰাম, খাদ্যযুক্ত আঁহঃ ১.১ গ্ৰাম, চৰ্বিঃ ০.২ গ্ৰাম, প্ৰটিনঃ ০.৭২ গ্ৰাম; আনহাতে, ভিটামিন সমূহৰ ভিতৰত, থায়ামিনঃ ০.০৩ মিঃগ্ৰাঃ, ৰিব’ফ্লেভিনঃ ০.০৫৭ মিঃগ্ৰাঃ, নিয়াচিনঃ ০.০৮ মিঃগ্ৰাঃ; ইয়াৰ লগতে, কেলচিয়ামঃ ২৪.০ মিঃগ্ৰাঃ, লোঃ ০.২৯ মিঃগ্ৰাঃ, মেগনেছিয়ামঃ ২৫ মিঃগ্ৰাঃ, ফছফৰাছঃ ২০ মিঃগ্ৰাঃ, পটাচিয়ামঃ ২৫০ মিঃগ্ৰাঃ, জিংকঃ ০.১ মিঃগ্ৰাঃ, পানীঃ ৯৫ গ্ৰাম থাকে ৷\nনাৰিকলৰ ভাল সঁচ বুলি ক’বলৈ গলে ”টি. X ডি. বৰ্ণসংকৰ” চাপৰ জাতবিধ, থলুৱা ”আছাম টল”, ”বেংগল চিলেক্টেড” আৰু ”বেংগল হাজাৰী”য়েই প্ৰধান ৷ সঁচ সংগ্ৰহৰ সময়ত ২০-৬০ বছৰৰ ভিতৰৰ তুলনামূলকভাৱে অধিক আৰু প্ৰতি বছৰে স্থিৰসংখ্যক লাগনি দিয়া গছ বাচনি কৰি, অক্টোবৰৰ পৰা জানুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত বীজৰ বাবে নাৰিকল পাৰিব লাগে৷ লগতে, নৱেম্বৰৰ পৰা ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত বীজ সিঁচিব লাগে৷ পুলিবাৰীৰ ভেঁটিটো খেতিয়কৰ সুবিধানুযায়ী কৰিব পাৰে যদিও, অভিজ্ঞতা নথকা সকলে ৩০ ছেন্টিমিটাৰ ওখ, ৭.৫ মিটাৰ দীঘল আৰু ১ মিটাৰ বহল ভেঁটি প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে৷ ভেঁটিত ৩০ ছেণ্টিমিটাৰৰ ব্যৱধানত তিনিটা শাৰী কৰি প্ৰত্যেক শাৰীত ৩০ ছেণ্টিমিটাৰৰ অন্তৰে অন্তৰে নাৰিকলটো ঢাক যোৱাকৈ গাঁত খান্দিব লাগে৷ পঁচোৱাৰ আগতে নাৰিকলৰ দুটা শীৰৰ মাজৰ বহল পিঠিখন ওপৰফালে পথালিকৈ ৰাখি পুতিব লাগে৷ ভালকৈ প্ৰতিপালন কৰি এবছৰৰ পাচত পাঁচটা বা ততোধিক পাত ওলোৱা আৰু তলফালৰ এটা বা দুটা পাত ফালিবলৈ ধৰা নিৰোগী পুলি বাচনি কৰিব লাগে৷\nপ্ৰতিবছৰে বাৰিষা আৰম্ভ হোৱাৰ আগত এবাৰ আৰু পাছত এবাৰ, মুঠতে দুবাৰকৈ নাৰিকল গছত সাৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে৷ এবছৰীয়া নাৰিকল গছক প্ৰয়োজন হোৱা গোবৰ, ইউৰীয়া, একক চুপাৰ ফচফেট, মিউৰেট অৱ পটাচ আৰু বৰাক্স সাৰৰ পৰিমান ৫ কিলোগ্ৰাম, ৩০০ গ্ৰাম, ৫০০ গ্ৰাম, ৩৫০ গ্ৰাম আৰু ৫০ গ্ৰাম৷ ইয়াৰে বৰাক্সৰ বাদে বাকীকেইটা সাৰ প্ৰতিবছৰে বঢ়াই যাব লাগে৷ দুবছৰত দুগুণ, তিনিবছৰত তিনিগুণ, চাৰি বছৰত চাৰিগুণ আৰু পাঁচ বছৰত পাঁচগুণ ৷ পাঁচবছৰ বয়সৰ ওপৰত এইমাত্ৰা স্থিৰ ৰাখিব লাগে৷\nৰাসায়নিক সাৰখিনি সমানে দুইভাগত ভাগ কৰি এভাগ মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত আৰু আনভাগ চেপ্টেম্বৰ-অক্টোবৰ মাহত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে৷ এবছৰীয়া, দুবছৰীয়া আৰু তিনিবছৰীয়া নাৰিকল গছৰ গুৰিৰ পৰা ৫০ ছেণ্টিমিটাৰ; চাৰি আৰু পাঁচ বছৰীয়া গছত গুৰিৰ পৰা ১০০ ছেণ্টিমিটাৰ; আৰু পাঁচ বছৰৰ ওপৰৰ গছত গুৰিৰ পৰা ১৫০ ছেণ্টিমিটাৰ দূৰত্বৰ ব্যাসাৰ্ধত বৃত্তাকাৰে পাতলীয়া আঙুঠিৰ দৰে নলা খান্দি সাৰ-গোৱৰৰ মিশ্ৰণটো প্ৰয়োগ কৰা উচিত৷ খৰাং পৰিস্থিতিত আৰ্দ্ৰতা কমি গ’লে পানী প্ৰয়োগ কৰা প্ৰয়োজন৷\nপোক-পতংগ আৰু ৰোগ-ব্যাধি\nবিভিন্ন ধৰণৰ পোক-পতংগ আৰু ৰোগ-ব্যাধিয়ে নাৰিকল গছক আক্ৰমণ কৰা পৰিলক্ষিত হয়৷ গঁড়পোক, উঁইপোক, ফল ও ফুলখাদক পোক আৰু ঘূণেধৰা পোকৰ লগতে থোঁৰ পাত পঁচা বেমাৰ, মুকুট বন্ধন, কোঁহ পচা, গা-গছৰ ৰস নিৰ্গত হোৱা আৰু গেণ’ডাৰ্মাই প্ৰধান৷ পোক-পতংগৰ বাবে ২ মিলিলিটাৰ ডাইমিথয়েট প্ৰতিলিটাৰ পানীত মিহলাই প্ৰয়োগ কৰা উচিত৷ ভেঁকুৰ জাতীয় ৰোগৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ বৰড’মিশ্ৰণ (চূণ আৰু তুতীয়াৰ পৰা প্ৰস্তুত ভেঁকুৰনাশক) প্ৰয়োগ কৰা উচিত৷ বৰন(Boron)ৰ অভাৱত ফল সৰা দেখা যায়, সেয়ে প্ৰতি বছৰে নাৰিকল গছৰ গুৰিত ৫০ গ্ৰাম বৰাক্স প্ৰয়োগ কৰা প্ৰয়োজন৷ ১ মিঃগ্ৰাঃ প্লেনোফিক্স নামৰ হৰমন ১০ লিটাৰ পানীত মিহলাই গৰ্ভধাৰণ হোৱাৰ পাছত ফুলৰ থোকত প্ৰয়োগ কৰক আৰু ইয়াৰ এমাহৰ পাছত ২ মিঃগ্ৰাঃ প্লেনোফিক্স ১০ লিটাৰ পানীত মিহলাই ছটিয়াওক৷\n← বিহগী কবি, তোমাৰ দহিকতৰা ভালে নাই (জয়দ্বীপ চক্ৰৱৰ্তী)\nগল্পৰ আঁৰৰ মই (কুল শইকীয়া) →\nস্বাস্থ্য আৰু মানৱ অধিকাৰ -(ৰক্তিম শৰ্মা)\n‘যাত্ৰা পাৰ্টিৰ নবাবজন- অমৃত চৌধুৰী’


ধনুষ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভেঙ্কটেশ প্ৰভু কস্তুৰী ৰাজা\n২৮ জুলাই, ১৯৮৩ (৩৮ বছৰ)\nঅভিনেতা, পৰিচালক, গীতিকাৰ, নেপথ্য গায়ক\nকস্তুৰী ৰাজা (পিতৃ)\nসৌন্দৰ্য আৰ. অশ্বিন (পত্নীৰ ভগ্নী)\nধনুষ (তামিল: தனுஷ்; জন্ম ২৮ জুলাই, ১৯৮৩) হৈছে ভাৰতীয় এজন তামিল চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, গীতিকাৰ আৰু নেপথ্য গায়ক। এখেতৰ জন্ম হয় ১৯৮৩ চনৰ ২৮ জুলাই তামিলনাডুৰ চেন্নাইত। ২০১১ চনত, তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰ 'আদুকালাম'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা হিচাবে জাতীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে আৰু একে বছৰতে তেওঁৰ “হোৱাই দিছ কোলাৱেৰী ডি” শীৰ্ষক গীতটো ইউটিউবত সৰ্বাধিক দেখা ভাৰতীয় গানলৈ পৰিণত হোৱাৰ বাবে তেওঁ আন্তৰ্জাতিক মনোযোগ পায়। ২০১৪ চনত, তেওঁ দক্ষিণত দুটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫ চনত শ্ৰেষ্ঠ শিশু চলচ্চিত্ৰ (কাকা মুত্তাই) -ৰ প্ৰযোজনাৰ বাবে তেওঁ দ্বিতীয়বাৰ জাতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।\nতামিল চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক ও প্ৰযোজক কাস্তুৰি ৰাজাৰ পুত্ৰ ধনুষৰ জন্ম হয় ১৯৮২ চনৰ ২৮ জুলাইত। তেওঁ ভাতৃ, পৰিচালক সেলভাৰাঘবানৰ কাষ চপাৰ পিছত তেওঁ অভিনয়ত প্ৰৱেশ কৰিছিল।\nধনুষ ১৮ নৱেম্বৰ ২০০৪-ৰ ৰজনীকান্তৰ জ্যেষ্ঠ ছোৱালী ঐশ্বৰ্য ৰজনীকান্তৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ দুই সন্তান যাত্ৰা আৰু লিঙ্গা, যাৰ ২০০৬ আৰু ২০১০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।\n২০১৬ চনত, মেলুৰৰ এক প্ৰবীণ দম্পতী ধনুষক সিহঁতৰ পুত্ৰ সন্তান হিচাবে দাবি কৰিছিল আৰু তাৰ বাবে ৬৫ হাজাৰ টকা দাবী কৰিছিল। এই কেচটো ২০১৭ চনৰ এপ্ৰিলত মাদ্ৰাজ হাইকোৰ্টৰ মাদুৰাই শাখাৰ দ্বাৰা প্ৰমাণৰ অভাৱৰ বাবে দ্ৰুতভাৱে খাৰিজ কৰা হৈছিল।\n↑ 1.0 1.1 Dhanush's son named Linga – Tamil Movie News. Indiaglitz.com (2 July 2010). Retrieved 10 April 2013.\n↑ "K. Selvaraghavan". Internet Movie Database. http://ia.rediff.com/movies/2005/mar/29spice.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 May 2007. "their father Kasturi Raja"\n↑ Tamil Nadu / Chennai News : Rajnikanth turns grandfather Archived 24 September 2009 at the Wayback Machine. The Hindu (13 October 2006). Retrieved 10 April 2013.\n↑ "Dhanush wins paternity case, HC quashes claims of couple claiming to be his parents" (en ভাষাত). The Indian Express. 2017-04-21. https://indianexpress.com/article/entertainment/tamil/dhanush-wins-paternity-case-hc-quashes-claims-of-couple-claiming-to-be-his-parents-4622119/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-07-01.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ধনুষ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\nধনুষ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nৰ'টেন ট'মাট'জত Dhanush\nশ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\nউত্তম কুমাৰ (১৯৬৭)\nঅশোক কুমাৰ (১৯৬৮)\nসঞ্জীৱ কুমাৰ (১৯৭০)\nএম জি ৰামচন্দ্ৰন (১৯৭১)\nসঞ্জীৱ কুমাৰ (১৯৭২)\nP. J. Antony (১৯৭৩)\nSadhu Meher (১৯৭৪)\nM. V. Vasudeva Rao (১৯৭৫)\nমিঠুন চক্ৰবৰ্তী (১৯৭৬)\nBharath Gopi (১৯৭৭)\nArun Mukherjee (১৯৭৮)\nনাছিৰুদ্দিন শ্বাহ (১৯৭৯)\nBalan K. Nair (১৯৮০)\nওম পুৰী (১৯৮১)\nকমল হাচান (১৯৮২)\nওম পুৰী (১৯৮৩)\nনাছিৰুদ্দিন শ্বাহ (১৯৮৪)\nশশী কাপুৰ (১৯৮৫)\nকমল হাচান (১৯৮৭)\nমিঠুন চক্ৰবৰ্তী (১৯৯২)\nনানা পাটেকৰ (১৯৯৪)\nRajit Kapur (১৯৯৫)\nকমল হাচান (১৯৯৬)\nBalachandra Menon আৰু Suresh Gopi (১৯৯৭)\nঅজয় দেৱগন আৰু Mammootty (১৯৯৮)\nঅনিল কাপুৰ (২০০০)\nঅজয় দেৱগন (২০০২)\nSaif Ali Khan (২০০৪)\nসৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী (২০০৬)\nপ্ৰকাশ ৰাজ (২০০৭)\nUpendra Limaye (২০০৮)\nধনুষ আৰু Salim Kumar (২০১০)\nইৰফান খান আৰু Vikram Gokhale (২০১২)\nৰাজকুমাৰ ৰাও আৰু Suraj Venjaramoodu (২০১৩)\nSanchari Vijay (২০১৪)\nঅক্ষয় কুমাৰ (২০১৬)\nRiddhi Sen (২০১৭)\nআয়ুষ্মান খুৰানা আৰু Vicky Kaushal (২০১৮)\nমনোজ বাজপেয়ী আৰু ধনুষ (২০১৯)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ধনুষ&oldid=311548"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ জানুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ২১:১৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সপ্তদশ খণ্ড:আম্ৰপালী: বৰ্ণিল দস্তাবেজৰ স্বৰ্ণীল লিপি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসপ্তদশ খণ্ড:আম্ৰপালী: বৰ্ণিল দস্তাবেজৰ স্বৰ্ণীল লিপি\nঅলেখ গুণাগঁথা কৰি ৱিজ্জী পৰিষদৰ উপৰজা যুদ্ধবীৰেই বৈশালীৰ পৰৱৰ্তী নৃপতি হিচাপে যোগ্য নেতা হিচাপে গণ্য কৰিলোঁ আৰু পৰৱৰ্তী কাৰ্যসূচীৰ বাবে সাজু হ’লোঁ।\n“ৱিজ্জী পৰিষদৰ নেতা তথা উপৰজা যুদ্ধবীৰৰ সৈতে নৈশ-আহাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ পাই খুবেই আপ্লুত। আশাকৰোঁ খাদ্যসমূহ আপোনাৰ মন-পছন্দৰ হৈছে।” যুদ্ধবীৰক সম্ভাষণ জনালোঁ।\n“নগৰবধূৰ বাসভৱনত আহাৰৰ নিমন্ত্ৰণ পাই নথৈ আনন্দিত অনুভৱ কৰিছোঁ। মোৰেই সৌভাগ্য যে, যি সময়ত নগৰবধূৰ সাক্ষাৎ পাবলৈ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ বাহিৰত দেশী-বিদেশী ব্যক্তিয়ে শাৰী পাতিছে, সেই সময়ত খোদ নগৰবধূৱে মোক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ দিছে”, যুদ্ধবীৰে বিনয়ীভাৱেৰে মোক সম্ভাষণৰ উত্তৰ দিলে।\nমায়াসনা হাঁহি এটাৰে উত্তৰ দিলোঁ, “শুনিছিলোঁ, বৈশালীৰ উপৰজা কেৱল কামতেই দক্ষ এনে নহয়, তেওঁৰ আচৰণো মাৰ্জিত, কথাও শ্ৰুতিমধুৰ। সেয়া আজি প্ৰমাণ পালোঁ।”\n“ধন্যবাদ মহোদয়া। কিন্তু আপোনাৰ প্ৰশংসাই মোক লজ্জিতহে কৰিছে। শ্ৰুতিমধুৰ শব্দপ্ৰয়োগত আপোনাৰ সৈতে মোৰ তুলনা নহয়।”\nহাঁহিৰ ঝংকাৰ এটি বতাহত বিয়পি গ’ল। উপৰজা যুদ্ধবীৰ মোহাচ্ছন্ন। দেৱী আম্ৰপালীৰ এই সাক্ষাৎ যেন বাস্তৱ নহয়, এক মধুৰ স্বপ্নহে। যি সময়ত ৰজা মনুদেৱে আম্ৰপালীৰ অহংকাৰৰ কথা কৈ তেওঁৰ কৰ্ণ গধুৰ কৰি থৈছে, সেই সময়ত দেৱী আম্ৰপালীৰ এই ব্যৱহাৰ সঁচাকৈয়ে আশ্চৰ্যজনক। তেওঁ তত ধৰিব নোৱাৰিলে।\n“বৈশালীবাসীৰ বাবে আচলতে আপোনাৰ দৰে নেতাহে যোগ্য নেতা। ৰজা মনুদেৱৰ দৰে অবিবেচকী আৰু দাম্ভিক ব্যক্তি এজন ৰজা হৈ আচলতে বৈশালীবাসীক প্ৰতাৰণা কৰিছে। আপুনি এই দায়িত্ব লোৱা উচিত”, মই লাহেকৈ বাণ এটা এৰিলোঁ।\nউপৰজা যুদ্ধবীৰে থতমত খালে। কণ্ঠত ভদ্ৰতা সানি ক’লে, “ধন্যবাদ মহোদয়া। কিন্তু ৰজা মনুদেৱে বিগত কুৰিবছৰৰ পৰা ৰজাৰ দায়িত্ব বৰ সুন্দৰকৈ পালন কৰি আহিছে। বৈশালীবাসীৰ বহু বিপদৰ সময়ত তেওঁ কাষত থিয় দিছে।”\n“সেয়া কোনোবা যুগৰ কথা উপৰজা যুদ্ধবীৰ। সেই কথা এতিয়া ইতিহাস হ’ল। সমগ্ৰ বৈশালীবাসীয়ে জানে যে, সোমৰস আৰু ৰোহঘৰৰ বাদে বৈশালী নৃপতি মনুদেৱৰ আন ঠিকনা বৰ্তমান নাই। সমগ্ৰ বৈশালীয়ে জানে যে, মনুদেৱৰ হৈ সকলো দায়িত্ব উপৰজা যুদ্ধবীৰেই পালন কৰি আহিছে।”\nপুনৰ থতমত খোৱাৰ উপক্ৰম হ’ল উপৰজা যুদ্ধবীৰৰ। ৰাজমহলৰ অন্তেষপুৰৰ ইমান গোপন খবৰ এই নাৰীৰ নখদৰ্পণত কিদৰে আহিল?\n“মই কিবা অনুচিত বচন মাতিছোঁ নেকি উপৰজা যুদ্ধবীৰ?”, তেওঁৰ আশ্চৰ্যৰ পম খেদি মই প্ৰশ্ন কৰিলোঁ।\n“নাই, মানে…..”, উপৰজা মোৰ প্ৰশ্নত একপ্ৰকাৰ বন্দী হৈ পৰিছে।\n“বাৰু বাদ দিয়ক এইবোৰ কথা। মোৰ প্ৰশ্নটো হৈছে, আপুনি কেতিয়াবা, বৈশালীৰ ৰাজসিংহাসনত অধিষ্ঠিত হ’ব খোজেনে?”\n“এয়া কেনেধৰণৰ প্ৰশ্ন দেৱী? বৈশালীৰ ৰাজসিংহাসনত বহিবলৈ কোনে ইচ্ছা নকৰিব? কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত মই কোনো সপোন নেদেখোঁ, যিহেতু ৰজা মনুদেৱ এতিয়াও শাৰিৰীক মানসিকভাৱে সুস্থ আৰু বয়সৰফালৰ পৰাও তেওঁ যোগ্য ব্যক্তি।“\n“শাৰিৰীক-মানসিকভাৱে আপুনিও সুস্থ তথা বয়সৰ ফালৰ পৰা তেওঁতকৈও যোগ্য ব্যক্তি।”\n“দেৱী, কিয় মিছা সপোনৰ কথা পাতি সময় নষ্ট কৰিছোঁ আমি?”, উপৰজা বিতত হৈছে।\nহঠাতে মোৰ কথাৰ সুৰটো গহীন হৈ পৰিল। ধীৰে ধীৰে উচ্চাৰণ কৰিলোঁ, “যদি মই আপোনাক এটা সপোন দেখুৱাওঁ, যদি মই আপোনাক বৈশালীৰ মুকুট আনি শিৰত তুলি দিওঁ?”\nউচপ খাই উঠিছে উপৰজা যুদ্ধবীৰ, কি কয় দেৱীয়ে? দেৱীৰ ইমান ক্ষমতা আছেনে ? দেৱীয়ে তেওঁৰ প্ৰতি ইমান সদয় হোৱাৰ কাৰণেই বা কি?\nতেওঁৰ মনৰ কথা টানি আনি উত্তৰ দিলোঁ, “আপোনাৰ প্ৰতি সদয় হোৱাৰ এটাই কাৰণ, সেয়া হ’ল ৰজা মনুদেৱৰ সৈতে মোৰ শত্ৰুতা। আপোনাক বাচি লোৱাৰ এটাই কাৰণ, সেয়া হ’ল আপোনাৰ নৈতিকতা, আপোনাৰ দায়িত্বশীলতা।”\n“কিন্তু এয়া একপ্ৰকাৰ অসম্ভৱ কথা। ৱিজ্জী পৰিষদৰ চকুত নেতা হিচাপে মনুদেৱ যোগ্য ব্যক্তি। মনুদেৱৰ ওপৰত তেওঁলোক অসন্তুষ্ট নহয়। তেওঁলোকে মনুদেৱক এৰি আনক নেতা হিচাপে নিৰ্বাচন কিয় কৰিব?” তেওঁৰ সৰল বিশ্বাস দেখি হাঁহি উঠিল মোৰ, “উপৰজা যুদ্ধবীৰ, বৈশালীৰ নগৰবধূ হিচাপে মই ৱিজ্জী পৰিষদৰ বিভিন্ন সদস্যসকলৰ সান্নিধ্যলৈ আহিছোঁ, কথাৰ লাচত মই সকলোৰে মনৰ খবৰ গম পাইছোঁ। ৰজা মনুদেৱক লৈ কোনোৱেই সন্তুষ্ট নহয় অথচ বিকল্পৰ বাবেও চিন্তা কৰিবলৈ সময় নাই যেন। আমি বিকল্প হিচাপে আপোনাক প্ৰক্ষেপ কৰিব বিচাৰিছোঁ। আপোনাৰ সন্মতি পালেই আমাৰ কাৰ্যপন্থা হাতত ল’ব পাৰিম।“\n“মই সন্মতি দিলোৱেই যেনিবা, আপুনি কিদৰে কামত আগবাঢ়িব? আৰু যদি আপুনি সফল নহয়, মোৰ ৰাজনৈতিক জীৱন শেষ হৈ যাব। আপুনি বুজি পাইছেনে মই কি ক’ব খুজিছোঁ?”\n“মই আপোনাৰ ৰাজনৈতিক জীৱন উত্তৰণ ঘটাবলৈহে এই কাৰ্যপন্থা হাতত লৈছোঁ, আপুনি মোৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখক।“\nহুমুনিয়াহ এটা নিগৰি আহিল বুকুৰে। অলপ ৰৈ আকৌ ক’লোঁ, “সেই ওঠৰবছৰীয়া ছোৱালীজনীৰ কথা মনত আছেনে উপৰজা যুদ্ধবীৰ, মনুদেৱে ষড়যন্ত্ৰ কৰি যিগৰাকীক অনিয়মভাৱে নগৰগণিকা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল, সেই ৰজাই অতবছৰৰ পাছতো সেই ছোৱালীজনীৰ আঙুলিটো পৰ্যন্ত স্পৰ্শ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই। আপুনি তাইৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখক। দেৱী আম্ৰপালীয়ে যি কাম হাতত লয়, সেই কাম আধাকৈ নেৰে আৰু বিফলতা শব্দটো দেৱীৰ মাজত নাই।“\nদুচকু পানীৰে ভৰি পৰিছিল মোৰ- হয়তো ক্ষোভত নতুবা আবেগত।\n“মই আপোনাক বৈশালীৰ সিংহাসনত বহুৱামেই, আপুনি নিশ্চিন্ত থাকক। বিনিময়ত মই মনুদেৱক বিচাৰিম, মনুদেৱৰ সকলো শেষ হৈ যোৱা চাবলৈ মই এই অভিযান সফল কৰি তুলিমেই।“\nউপৰজা যুদ্ধবীৰে সন্মতিসূচক হিচাপে মূৰ দুঁপিয়ালে।\n“কিন্তু দেৱী এটা চৰ্তত…”\n“কৈ যাওক উপৰজা যুদ্ধবীৰ। কি চৰ্ত?”\n“ৰজা মনুদেৱে যেন এই আলোচনাৰ বিষয়ে ঘূণাক্ষৰেও গম নাপায়। গোপনীয়তা আমাৰ প্ৰধান অস্ত্ৰ হ’ব।”\n“ময়ো তাকেই ক’ব খুজিছিলোঁ উপৰজা যুদ্ধবীৰ। আমি ৰাজহুৱা স্থানত এই ঘনিষ্ঠতা দেখুওৱা উচিত নহ’ব। তদুপৰি আমি সঘনাই মিলিত হোৱাটোও উচিত নহ’ব। তিনিমাহত এবাৰ লগ পালেই যথেষ্ট হ’ব আমাৰ বাবে। কিন্তু তলে তলে আমি কামবোৰ আগবঢ়াই থাকিম।“\nতাৰ পিছত ক’লোঁ, “ইয়ালৈ অহা নেতাসকলৰ আগত প্ৰভাই কৌশলেৰে কথা পাতিব। সেইটো কৰিলে কোনজন ৰজা মনুদেৱৰ সপক্ষে আছে নতুবা কোনজন বিপথে, সেয়া গম পোৱা যাব। আৰু উপৰজা যুদ্ধবীৰ যাতে শেষ সময়লৈকে ৰজা মনুদেৱৰ আস্থাভাজন হৈ থাকে। ৰজা মনুদেৱৰ মনত আপোনাৰ প্ৰতি তিলমাত্ৰও সন্দেহৰ জন্ম হ’ব নালাগিব।”\nচকুত আশাৰ তিৰবিৰণি আৰু জিভাত সুমিষ্ট আহাৰৰ সোৱাদ লৈ যুদ্ধবীৰে আম্ৰকুঞ্জৰ পৰা বিদায় ল’লে। মই আৰু প্ৰভাই আখৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ পিছদিনা হ’বলগীয়া শুক্ল পক্ষৰ নৃত্যানুষ্ঠানটোৰ বাবে। ৰামায়ণৰ সীতা-হৰণ কাণ্ডৰ আধাৰত আমি নৃত্যৰ ভংগীমাসমূহ ফুটাই তুলিলোঁ। শেষ ৰাতিলৈ আমাক ক্লান্তিয়ে হেঁচি ধৰিলে।\nনিদ্ৰাৰ সেই চেতন-অচেতন সময়খিনিতে দেখিলোঁ, সূৰুযৰ দৰে শৌৰ্য-বীৰ্যৰ জিলিকনি লৈ এজন সুপুৰুষ উপস্থিত হৈ মোৰ ক্লান্ত দেহাটো দাঙি লৈছে, ময়ূৰপংখীৰে চকু মুখত শীতল বা’ দি মোৰ ক্লান্তি দূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। কিমান কঠিন অথচ কিমান সুকোমল সেই আলিংগন। আলিংগনৰ বৰষুণজাকে মোক তিয়াই দিলে। উচপ খাই সাৰ পাই উঠিলোঁ। কপালত বিন্দু বিন্দু ঘাম।পাটী এৰোঁতে বেলি দুপৰ হ’ল। কোন আছিল এই সুপুৰুষ? মন গ’ল যেন প্ৰভাক সুধি পেলাওঁ। নাই। প্ৰভা ব্যস্ত হৈ আছে। প্ৰভাৰ তদাৰকীত দাসীসকলে প্ৰমোদকক্ষৰ মঞ্চসজ্জাত লাগিছে। অতিথিবৃন্দৰ বাবে প্ৰৱেশপথত ৰঙা দলিচা পাৰি দিছে। ফুল আৰু বন্তিৰে সজোৱা হৈছে আম্ৰকুঞ্জৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ তোৰণ। হৰিৎ উদ্যানত ভিন্নৰঙী দীপমালাৰ ঢিমিক ঢামাক পোহৰ। পাকশালাত সুস্বাদু ব্যঞ্জন। সমগ্ৰ চৌহদ নিৰাপত্তাৰক্ষীৰে পৰিবেষ্টিত ।\nনৃত্যত সংগ দিয়াৰ উপৰিও কৃশাংগী প্ৰভাৰ ওপৰত এটা দায়িত্ব আছে। নেতা কল্কিনাথক ৰজা মনুদেৱৰ প্ৰতি সমৰ্থন উঠাবলৈ বুজনি দিয়াৰ দৰে গুৰুদায়িত্ব এটা তাই হাতত লৈছে। সখী প্ৰভাই অনেকবাৰ কল্কিনাথৰ অংকশায়িনী হৈছে। কাজেই কল্কিনাথৰ দুৰ্বলতাসমূহ তাইৰ অজ্ঞাত নহয়।\nনৃত্যানুষ্ঠানৰ পিছত দাঁতিকাষৰীয়া ৰাজ্যৰ পৰা আহি আম্ৰকুঞ্জত ভৰি থোৱা বণিকজনৰ বাবে দ্বাৰৰক্ষীয়ে মোৰ অনুমতি বিচাৰিলে।\n“বিক্ৰমসেনে দেৱীৰ সাক্ষাতৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে”, দাসীয়ে আহি মোক খবৰ দিলে।“কোন বিক্ৰমসেন?”, ভাগৰুৱা কণ্ঠেৰে ওলোটাই সুধিলোঁ।“সেইজন বণিক, যি বিগত দুয়োটা নৃত্য-অনুষ্ঠানৰ খৰছ বহন কৰিছে”।“স্বপ্নকক্ষিকালৈ আমন্ত্ৰণ দিয়া হওক তেওঁক”, দাসীৰ ওচৰত দ্বাৰৰক্ষীলৈ খবৰ পঠিয়াই পালংকৰ শুভ্ৰ মখমলী বস্ত্ৰত মুখ গুজি ৰ’লোঁ।\nস্বপ্নকক্ষিকাৰ দুৱাৰ খুলিবলৈ মন নাছিল মোৰ। ভাগৰুৱা দেহাটো শয়নপাটীত এৰি মনৰ মাজত আগৰাতিৰ সপোনৰ সুন্দৰ পুৰুষজনৰ ছবি আঁকিবলৈ মন আছিল। অনন্ত সময় ধৰি যেন অপেক্ষা কৰিছোঁ সেই অচিন পুৰুষলৈ। নৃত্যৰতা অৱস্থাতো বাৰে বাৰে মোৰ ভৰি থমকিব খোজে। তেওঁৰ নিৰীক্ষণত যেন পৰিচালিত হৈ আছে মোৰ আত্মা। কোন হয় তেওঁ, কিয় ৰৈ আছোঁ তেওঁৰ বাবে, একোৱেই নাজানো। স্বপ্নকক্ষিকাৰ বন্ধ দেৱাল সাক্ষী হৈ ৰোৱা সহস্ৰজনৰ প্ৰেমেও সুখী কৰিব পৰা নাই মোক। স্বৰ্গীয় প্ৰেমৰ অনুভূতিসমূহ নৃত্যৰ মুদ্ৰাতে সামৰি থৈছোঁ। ৰাধা-কৃষ্ণৰ দৰে সৰ্ব-সমৰ্পিত প্ৰেমৰ ধাৰণাবোৰ মোক স্পৰ্শ কৰাবলৈ কোনো পুৰুষৰ সাধ্য আছে নে এই জগতত? খোজত আলস্য সানি স্বপ্নকক্ষিকাৰ ফালে খোজ ল’লোঁ। দুকাষে দুজন নিৰাপত্তাৰক্ষী।\n“মহাশয় বিক্ৰমসেন, স্বপ্নকক্ষিকালৈ আপোনাক সাদৰ স্বাগতম জনাইছোঁ”, ভাগৰৰ প্ৰলেপ ঢাকি স্মিত হাঁহিৰে দুয়ো হাত দাঙি নমস্কাৰ জ্ঞাপন কৰিলোঁ তেওঁক। মোৰ প্ৰৱেশৰ উমান তেওঁ পোৱা নাছিল। মোৰ ফালে পিঠি দি একান্তমনে দেৱালৰ ছবিসমূহলৈ চাই আছিল।\nমোৰ সম্ভাষণত উচপ খাই উঠি মুখ ঘূৰাই নমস্কাৰৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিলে তেওঁ। উচপ খাই উঠিলোঁ ময়ো, ক’ৰবাত যেন দেখিছোঁ, যেন লগ পাইছোঁ তেওঁক, যেন বহু যুগৰ চিনাকী এই পুৰুষ, যেন চিনাকী সুবাস।\nএকেই কাতৰ চাৱনিৰে মোলৈ একেথৰে চাই ৰ’ল তেওঁ। ইমান তীক্ষ্ণ অথচ কিমান সুগভীৰ সেই চাৱনি! চকুৰ পলক নপৰিল মোৰো। বিগত সময়ত কত পুৰুষৰ কামুক দৃষ্টিক মই নীৰৱে গ্ৰহণ কৰি গৈছোঁ, অথচ এই যে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোৰ চকুহাল শৰবদ্ধ পহুৰ দৰে তেওঁৰ চকুৰ মাজত বন্দী হৈ গ’ল । “কোন হয় আপুনি, ক’ৰ পৰা আহিছে, অচিনাকী হৈও ইমান নিৰাপত্তা কিদৰে আনি দিব পাৰিছে আপুনি?”- অজস্ৰ কথাই মনত তোলপাৰ লগালে। নিৰাপত্তাৰক্ষীক বিদায় দি স্বপ্নকক্ষিকাৰ দুৱাৰ জপাই অতিথিৰ সন্মুখত আসন ল’লোঁ।\nৰাজভূষণ এৰি সাধাৰণ পোছাক গ্ৰহণ কৰা ছদ্মবেশী বিম্বিসাৰে তেতিয়া অটল ভাৱনাত ডুব গৈ আছে। তেওঁ ভাবিব পৰা নাই, সন্মুখত যি দেখিছে সেয়া সপোন নে দিঠক। আজি নিচেই ওচৰৰ পৰা দেখিছে দেৱী আম্ৰপালীক। অপ্সৰাৰ সৌন্দৰ্যৰে সৌন্দৰ্যায়িত, অপূৰ্ব দেহ-বল্লৰীৰ অধিকাৰী এই নাৰী। স্বপ্নকক্ষিকাৰ ৰেহ-ৰূপ দেখিও আশ্বৰ্যচকিত তেওঁ। এই বৈভৱে তেওঁৰ বিম্বিসাৰপুৰীকো চেৰ পেলাবলৈ সক্ষম হ’ব। বগা পাথৰৰ মজিয়া, দেৱালত কাষ্ঠৰে নিৰ্মিত কাঠামোসমূহত বিশ্বৰ বিখ্যাত মহিষ-মহিষীসকলৰ তৈলচিত্ৰ। “তাৰমানে এই নৃত্য-পটিয়সী চিত্ৰকলাৰো অনুৰাগী”, তেওঁ ভাবিলে।“এগৰাকী নাৰী কিদৰে ইমান অসাধাৰণভাৱে সাধাৰণ হ’ব পাৰে”, তেওঁ নিজকে প্ৰশ্ন কৰিলে।\nপ্ৰশ্নবোৰে আকৌ ঠিকনা হেৰুৱালে। দিনৰ পিছত দিন গণি যাৰ সান্নিধ্য পাবলৈ তেওঁ সাধাৰণ বণিকৰ দৰে অস্থায়ী শিবিৰত বাহৰ পাতিছিল, যাৰ বাবে পত্নী ক্ষেমাৰ ওচৰত মিছা মাতিবলগাত পৰিছিল, যাৰ ছবি বিনে তেওঁৰ এক নিমিষ দুচকুৰ পৰা সৰকি যোৱা নাছিল, এই মুহূৰ্তত সেই নাৰী তেওঁৰ পৰা মাত্ৰ কিছুহাত দূৰত। মন গ’লেই চুব পৰাকৈ, বাহুত সুমুৱাই ল’বপৰাকৈ নিকট স্থানত অৱস্থান লৈছে তেওঁ। অথচ তেওঁ যেন নিজক চম্ভালিব পৰা নাই, দেৱীৰ কণ্ঠই তেওঁক বাকৰুদ্ধ কৰিছে, দেৱীৰ চকুৰ ৰশ্মিয়ে তেওঁক দিশহাৰা কৰিছে। কঁপি উঠিছে তেওঁ, আবেগৰ বিহ্বলতাত তেওঁ চকু মুদি দিছে, দেৱী আহি পিছফালৰ পৰা তেওঁক আঁকোৱালি লৈ পৰ্যংকত শুৱাই দিছে,\n“বিশ্ৰাম কৰক মহাশয়, মই আপোনাৰ শুশ্ৰষাৰ দিহা কৰোঁ।”\nকোন হয় এখেত, কিয় কঁপি উঠিছে তেওঁ, বহল বক্ষৰ, দীৰ্ঘ উচ্চতাৰ পেশীবহুল মানুহ এজন কিদৰে এনেকৈ দুৰ্বল হ’ব পাৰে, এনে হাজাৰ প্ৰশ্ন মনৰ মাজত ৰাখি তেওঁৰ বাবে গো-দুগ্ধ গৰম কৰিলোঁ, পাদুকা খুলি গৰম পানীৰে ভৰি ধুৱাই দিলোঁ। বিৰবিৰাই থাকিল তেওঁ,\n“দেৱী এই কাম নকৰিবা দেৱী, চৰণ স্পৰ্শ কৰি মোক পাপী নসজাবা।”\nনিহালিৰে শৰীৰ ঢাকি মই তেওঁৰ মুখলৈ চালোঁ, কপালত চন্দনৰ তিলক, গৌৰবৰ্ণী বদন, কেশসজ্জা কান্ধলৈকে পৰা, যেন এটা ৰাজকীয় অৱয়বৰ দেহা।\n“কোন হয় আপুনি?”, সুধি পেলালোঁ।\nশান্ত কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিলে তেওঁ, “সেয়া যে মই নিজেও নাজানো।“\n“কি অবান্তৰ কথা!”, কথাত ব্যংগ ফুটি উঠিল মোৰ।\n“প্ৰশ্নটোৱেই অবান্তৰ”, তেওঁ গহীন স্বৰত উত্তৰ দিলে। “সেয়া কিদৰে?”\n“পৃথিৱীলৈ আহোঁতে নৱজাত কেঁচুৱাই জানো জানে তেওঁৰ পৰিচয় কি, ক’ৰ পৰা আহিল, ক’লৈ যোৱাৰ লক্ষ্য।“\n“তেওঁ নিজে নাজানিলেও আনে দিয়া এটা পৰিচয় থাকে। আপোনাৰ তেনে কোনো পৰিচয় নাই?”\n“আছে, তেনে বহুত পৰিচয় আছে, কাৰোবাৰ পুত্ৰ হিচাপে, কাৰোবাৰ স্বামী হিচাপে মোৰো ভিন্ন পৰিচয় আছে। এই সমাজত মোৰ পৰিচয় বিক্ৰম নামেৰে”, মিছা মাতিবলৈ যেন জড়বোধ হৈছিল মগধৰাজ বিম্বিসাৰৰ।\n“বিক্ৰম! অৱশ্যেই আপোনাৰ লগত নামটো বৰ সুন্দৰকৈ খাপ খাই পৰিছে। কিন্তু এই বিক্ৰমী পুৰুষজন কঁপি উঠিল কিয়, পৃথিৱীৰ উত্তাপে তেওঁক সহযোগিতা কৰা নাই নে আন কোনো কাৰণ?”\nসেমেকা হাঁহি এটাৰে উত্তৰ দিলে তেওঁ,“তোমাৰ প্ৰশ্নবোৰ মোৰো প্ৰশ্ন, তোমাৰ দৰেই মোৰ ওঁঠতো উত্তৰহীনতা। চকুলৈ চোৱা, হয়তো উত্তৰ তাতেই পাবা।”\nএইবাৰ কঁপি উঠিলোঁ মই। কিয় চাম তেওঁৰ চকুলৈ? মনৰ মাজত দুৰ্দান্ত প্ৰেমৰ তাড়না কঢ়িয়াই থাকিলেও বাস্তৱক্ষেত্ৰত কোনো পুৰুষৰ বশ হোৱাৰ পক্ষপাতী নহয় মই। কণ্ঠটো কঠোৰ হ’ল মোৰ,\n“হে পুৰুষ, কিয় আপোনাৰ চকুলৈ চাম মই? মোৰ অনুষ্ঠানত আপুনি ধন দান কৰিছে, বিনিময়ত ৰাতিৰ এই অন্ধকাৰত মোৰ দেহাটো আপোনাৰ হাতত মই তুলি দিব পাৰোঁ। ইয়াত চকুৰ কথা আহিলেই বা কিয়?”\nকঁপি উঠা বন্তিগছি ফুঃ মাৰি নুমুৱাই দিলোঁ। চকুলৈ চাবলৈ ভয় লাগিল মোৰ। আগৰাতিৰ সপোনটো মনলৈ আহিল, একেই অৱয়ৱ, একেই চাৱনি, একেই সুন্দৰতা।\nপুৰুষ মানুহ ইমান সুন্দৰ হ’ব পাৰে নে? আন্ধাৰ ফালি মই স্বপ্নকক্ষিকাৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ প্ৰস্তুত হ’লোঁ।\n“মহাশয়, আপোনাৰ প্ৰস্তাৱ মই মানিব নোৱাৰিলোঁ, আপোনাৰ চকুত মই চকু থ’ব নোৱাৰিলোঁ। এই দৃঢ়তা মই বৰ কষ্টকৈ আৰ্জিছোঁ। দুৰ্বল হোৱাৰ ইচ্ছা নাই মোৰ।” হাঁহি উঠিল সুন্দৰ পুৰুষ, “তাৰমানে মোৰ চকুলৈ চালে তুমি দুৰ্বল হোৱাৰ আশংকা আছে।“\n“সেয়া অৱশ্যেই”, মুখেৰে হঠাতে ওলাই গ’ল মোৰ।\nমোৰ হাতখনত থাপ মাৰি ধৰিলে তেওঁ, “এই আশংকাক মই মোৰ জয় বুলি গণ্য কৰোঁনে দেৱী?”\nতেওঁৰ হাতৰ পৰা পলাবলৈ উদ্যত হ’লোঁ মই, “প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত জয়-পৰাজয় কিদৰে আহিল মহাশয়? এয়াতো যুদ্ধক্ষেত্ৰ নহয়।”\n“ক্ষমা কৰিবা দেৱী। মোৰ কথাই তোমাক আহত কৰিছে।“, বিচলিত হৈ পৰিছে তেওঁ।\nওঁঠত আঙুলি ৰাখি উত্তৰ দিলো, “বিক্ৰমী পুৰুষে সাধাৰণ নাৰীৰ ওচৰত ক্ষমা নোখোজে।”\n“তুমি সাধাৰণ নোহোৱা, তুমি অসাধাৰণ, তুমি অনন্যা, তোমাৰ ৰূপ দেখিয়েই মই প্ৰেমত পৰিছিলোঁ। আজি ভাবিছোঁ, তোমাৰ আত্মিক সৌন্দৰ্য তোমাৰ কায়িক সৌন্দৰ্যতকৈ কিমান যে উচ্চ!\n“পুৰুষে নাৰীক মুখৰ আগতে বন্দনা নকৰে মহাশয়, সেয়া প্ৰেমতেই হওক বা যুদ্ধতেই হওক। এইবোৰ মাথোঁ কাব্য আৰু গীততহে থাকে।”\n“ক্ষান্ত হোৱা দেৱী, পুৰুষ-বিদ্বেষেৰে তোমাৰ অন্তৰ দহি আছে। মই তেনে পুৰুষ নহওঁ।”\n“কেনে পুৰুষ আপুনি? ৰজা মনুদেৱতকৈ কিহত পৃথক আপুনি? তেখেতে বলেৰে মোক বশ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল, আপুনি বুদ্ধিৰে।“\n“দেৱী তুমি শান্ত হোৱা। এনে কথা নক’বা, যিবোৰে পিছলৈ তোমাৰ বুকু দহিব।“\n“মোৰ বুকুৰ দহনৰ বিষয়ে কিদৰে জ্ঞাত আপুনি?”\n“সেয়াই পাৰ্থক্য ৰজা মনুদেৱ আৰু মোৰ মাজত”, তেওঁ গভীৰ কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিলে।\nপুৱতি পখীয়ে গীত জুৰিলে, শুক্ল পক্ষৰ চন্দ্ৰটোৱে জিৰণি ল’বলৈ আকাশৰ বুকুত লুকাই গ’ল। গৱাক্ষৰ আৱৰণ আঁতৰাই দিলোঁ, আদিত্যৰাজৰ কোমল কিৰণে ধৰাৰ বুকুত উম দিছে। মোৰ বুকুত উম দিবলৈ আহিছে কোন?\nতেওঁলৈ চালোঁ, পৰ্যংকৰ পৰা নামি পাদুকাযোৰ ভৰিত সুমুৱাই লৈছে তেওঁ। কিয় কিয়? প্ৰস্থানৰ বাবে সাজু হৈছে নেকি তেওঁ? বুকুখন কঁপি উঠিল মোৰ। কেনে পুৰুষ তেওঁ, মোৰ অন্তৰৰ আহ্বান শুনা নাই কিয় তেওঁ? যোৱাটো নিশা মই তেওঁৰ লগত বাৰ্তালাপ কৰি উজাগৰে কটালোঁ, তেওঁ বুজা নাই নে সেই কথা?\n“নাযাবা, নাযাবা”, দুভৰিত সাৱটি ধৰি ৰাখি থ’ম যেন তেওঁক।\nতেওঁ মোৰ কান্ধত হাত থ’লে, “এৰাতিৰ বাবেহে চুক্তি আছিল।“\n“কেৱল স্বপ্নকক্ষিকাৰ বাবেহে চুক্তি আছিল, হৃদয়লৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ অনুমতি কোনে দিছিল?”\n“আকৌ আহিম, বহুদিনৰ বাবে আহিম।“\n“কিমান দিনৰ বাবে ?”\n“অনন্ত সময়ৰ বাবে আহিম, মহাকালৰ লগত বিলীন হৈ নোযোৱালৈকে থাকিম।”\nচিকুটি চালোঁ তেওঁক, “এয়া সপোন নে বাস্তৱ?”\nতেওঁ উত্তৰ দিলে, “মই দেৱীৰ বিক্ৰম, দেৱীৰ সাহস”।\n“বৈশালীৰ কোনো পুৰুষৰ কণ্ঠত এনে মধুৰ বাচ্য মোৰ কৰ্ণশ্ৰুত হোৱা নাছিল। আপুনি কোন?”\n“পৃথিৱীৰ পৰিচয় মই পাহৰি গৈছোঁ, এই সময়ত দেৱীৰ মই একান্ত প্ৰেমিক, সেয়া স্ফটিকৰ দৰে নিৰ্মল আৰু শুদ্ধ।“\n“যোৱাগৈ বিক্ৰম, মাত্ৰ এটা কথা শুনি যোৱা।”\nবিক্ৰমে মোৰ মুখলৈ চালে। নিসংকোচে তেওঁৰ হাতখন মোৰ হাতত তুলি ল’লোঁ, “পঁচিশটা বসন্ত গৰকিলো, পঁচিশটা ধুমুহা পাৰ কৰি পঁচিশটা শ্ৰাৱণ ঋতু পাৰ কৰিলোঁ। কোনোটো শ্ৰাৱনেই মোক এই ৰাতিটোৰ দৰে ভিজাব নোৱাৰিলে। তাতোকৈ আচৰিত কথাটো কি জানানে?”\nতেওঁ মৌন, মই ডিঙিৰ হাৰডাল দেখুৱাই ক’লোঁ, “মোৰ ডিঙিৰ মণি এডালো লৰচৰ নহ’ল এই ৰাতিটোত। অথচ কোষে কোষে, ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে আলোড়ন উঠিল বিক্ৰম। মোৰ দৰে কঠোৰ নাৰীৰ বাবে এই দুৰ্বলতা কিদৰে সম্ভৱ বিক্ৰম!”\nকাষ চপাই আনিলে তেওঁ, দুবাহুৰ মাজত আলিংগন কৰি উত্তৰ দিলে, “এই সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সময়ে দিব দেৱী। সময়ৰ ওপৰত আস্থা ৰাখা।”\nকুঁৱলীৰে ঢকা কেঁকুৰি এটাত মোক এৰি থৈ তেওঁ মুহূৰ্ততে প্ৰস্থান কৰিলে। ৰহস্যৰ আৱৰ্তত পাকঘূৰণি খাই থাকিল প্ৰশ্নৰ টুকুৰাবোৰ।\n“এয়া মোৰ শ্ৰেষ্ঠতম সময়” বুলি কোৱা নহ’ল তেওঁক। অনন্তকালৰ বাবে তেওঁ অহাৰ কথা, তেতিয়ালৈ সাঁচি ৰাখিলোঁ বহু কথা।


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 1 চমূৱেল 12 অধ্যায়\n1 চমূৱেলে ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক ক’লে, “চোৱা, তোমালোকে মোক যি যি কৈছিলা, সেই সকলো কথা মই শুনিলো, সেয়ে তোমালোকৰ কাৰণে এজন ৰজা পাতি দিলোঁ।2এতিয়া ৰজাই তোমালোকৰ আগত অহা-যোৱা কৰি আছে; কাৰণ মই পকা চুলিয়া বৃদ্ধ হ’লো; আৰু মোৰ সন্তান সকল তোমালোকৰ লগত আছে। যুৱক অৱস্থাৰ পৰা এতিয়ালৈকে মই তোমালোকৰ আগত অহা-যোৱা কৰি আছিলোঁ।\n3 মই ইয়াতে আছোঁ; যিহোৱা আৰু অভিষিক্ত জনাৰ সন্মুখত মোৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিছা। কাৰ ষাঁড়-গৰু মই ল’লো? কাৰ গাধ মই ল’লো? কাক মই প্ৰবঞ্চনা কৰিলোঁ? কাক মই উপদ্ৰৱ কৰিলোঁ? মোৰ নিজৰ চকু অন্ধ কৰিবলৈ কাৰ হাতৰ পৰা ভেটী ল’লো? তোমালোকে যিহোৱাৰ সাক্ষাতে আৰু তেওঁৰ অভিষিক্ত জনৰ আগত মোৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দি কোৱা, মই তোমালোকক তাক ওভোটাই দিম।”4তেওঁলোকে ক’লে, আপুনি আমাক প্ৰবঞ্চনা, উপদ্ৰৱ বা আমাৰ হাতৰ পৰা একো বস্তু লোৱা নাই।’5তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “যিহোৱা তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষী আছে, আৰু তেওঁৰ অভিষিক্ত জনো সাক্ষী হৈ আছে, যে, তোমালোকে মোৰ হাতত একো বস্তু পোৱা নাই।” তেওঁলোকে উত্তৰ দি ক’লে, “যিহোৱা সাক্ষী হৈ আছে।”\n6 চমূৱেলে লোকসকলক ক’লে, যিহোৱাই মোচি আৰু হাৰোণক নিযুক্ত কৰিছিল, আৰু তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিলে।7তোমালোকে এতিয়া প্ৰস্তুত হোৱা; তোমালোকলৈ আৰু তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকললৈ যিহোৱাই যি উপযুক্ত কাৰ্য কৰিলে, তাৰ বিষয়ে যিহোৱাৰ সন্মুখত মই তোমালোকৰ লগত কথা পাতিম।\n8 যাকোব মিচৰলৈ অহাৰ পাছত, যেতিয়া তোমালোকৰ পূৰ্ব-পুৰুষসকলে যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিলে, তেতিয়া যিহোৱাই মোচি আৰু হাৰোণক পঠালে; তেওঁলোকে মিচৰৰ পৰা তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক উলিয়াই আনিলে আৰু এই ঠাইতে তেওঁলোকক নিবাস কৰিবলৈ দিলে।9কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক পাহৰিলে; তাতে তেওঁ হাচোৰৰ সেনাপতি চীচৰাৰ, পলেষ্টীয়াসকলৰ আৰু মোৱাবৰ ৰজাৰ হাতত তেওঁলোকক বেচিলে; আৰু সিহঁতে তেওঁলোকৰ লগত যুদ্ধ কৰিলে।\n10 তাৰ পাছত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ ওচৰত কাতৰোক্তি কৰি ক’লে, ‘আমি পাপ কৰিলোঁ; কাৰণ আমি যিহোৱাক ত্যাগ কৰি বাল দেৱতাবোৰক আৰু অষ্টাৰেৎ দেৱীবোৰক পূজা কৰিলোঁ। কিন্তু এতিয়া আপুনি আমাক শত্ৰুৰ হাতৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰক; আৰু আমি আপোনাৰ আৰাধনা কৰিম।’ 11 তাৰ পাছত যিহোৱাই যিৰুব্বাল* গিদিয়োন , বাৰাক† বদান , যিপ্তহ আৰু চমূৱেলক পঠাই তোমালোকৰ চাৰিওফালে থকা শত্ৰুবোৰৰ হাতৰ পৰা তোমালোকক উদ্ধাৰ কৰিলে; তাতে তোমালোকে নিৰাপদে বসতি কৰিলা।\n12 অম্মোনৰ সন্তান সকলৰ ৰজা নাহচ যেতিয়া তোমালোকৰ অহিতে ওলাই অহা দেখিলা, তেতিয়া তোমালোকে মোক ক’লা, ‘নহয় যদিও তোমালোকৰ ঈশ্ৱৰ যিহোৱা তোমালোকৰ ৰজা আছিল, তথাপিও তোমালোকে ৰাজত্ৱ কৰিবলৈ এজন ৰজা বিচাৰিলা’। 13 তোমালোকে মনোনীত কৰা আৰু তোমালোকে বিচাৰা ৰজা এইজন; যিহোৱাই তোমালোকৰ কাৰণে ৰজা নিযুক্ত কৰি দিলে। 14 তোমালোকে যদি যিহোৱালৈ ভয় ৰাখি তেওঁৰ আৰাধনা কৰা, তেওঁৰ বাক্য পালন কৰা, যিহোৱাৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ নকৰা, তেনেহলে তোমালোক তথা তোমালোকৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰা ৰজা উভয়ে ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ অনুগামী হ’বা। 15 কিন্তু যদি তোমালোকে যিহোৱাৰ বাক্য পালন নকৰা, যিহোৱাৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰা, তেন্তে, যিহোৱাৰ হাত যেনেকৈ তোমালোকৰ ওপৰ পিতৃসকলৰ বিৰুদ্ধে আছিল তেনেকৈ তোমালোকৰো বিৰুদ্ধে হ’ব।\n16 সেয়ে তোমালোকে যিহোৱাৰ ওচৰত নিজকে সমর্পণ কৰা আৰু তোমালোকৰ চকুৰ সন্মুখত কৰা যিহোৱাৰ মহৎ কৰ্মবোৰ চোৱা। 17 আজি জানো ঘেঁহু ধান দোৱা সময় নহয়? যিহোৱাই যেন মেঘ-গৰ্জ্জনেৰে বৃষ্টি বৰষাই, ইয়াৰ বাবে মই যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিম। ‘তোমালোকে তোমালোকৰ বাবে এজন ৰজা খোজা, যিহোৱাৰ দৃষ্টিত কিমান ডাঙৰ অপৰাধ আছিল, সেই বিষয়ে তোমালোকে বুজিবা আৰু দেখিবলৈ পাবা’। 18 তাৰ পাছত চমূৱেলে যিহোৱাৰ ওচৰত নিবেদন কৰিলে, আৰু সেই দিনাই যিহোৱাই মেঘ-গৰ্জ্জনেৰে বৃষ্টি বৰষালে। এই সকলো দেখি, লোক সকলে যিহোৱালৈ আৰু চমূৱেললৈ অতিশয় ভয় কৰিলে।\n19 তাৰ পাছত সকলো লোকে চমূৱেলক ক’লে, “আপোনাৰ ঈশ্ৱৰ যিহোৱাৰ আগত আপোনাৰ দাস সকলৰ কাৰণে প্ৰার্থনা কৰক; যাতে আমাৰ মৃত্যু নহয়। কাৰণ আমি আমাৰ বাবে এজন ৰজা বিচাৰি অধিক পাপ কৰিলোঁ।” 20 চমূৱেলে উত্তৰ দি ক’লে, ভয় নকৰিবা; তোমালোকে এই সকলো দুষ্কৰ্ম কৰিছা হয়, কিন্তু তোমালোকে যিহোৱাৰ পথ ত্যাগ নকৰিবা আৰু তোমালোকে সকলো হৃদয়েৰে যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰিবা। 21 কোনো অসাৰ বস্তুৰ পাছত তোমালোক নাযাবা; সেয়া তোমালোকৰ কাৰণে লাভ জনক নহয় বা তোমালোকক ৰক্ষা নকৰে, কাৰণ এই সকলো অসাৰ।\n22 যিহোৱাই নিজৰ মহান নামৰ উদ্দেশ্যে নিজৰ প্ৰজাসকলক ত্যাগ নকৰে; কাৰণ তেওঁলোকক নিজৰ প্ৰজা কৰিবলৈ যিহোৱা সন্তোষ হয়। 23 মই তোমালোকৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ এৰি দিয়াৰ দ্বাৰাই যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিম, এনে নহওঁক, ইয়াৰ পৰিবৰ্তে, মই তোমালোকক উত্তম আৰু সৰল পথ শিকাম।\n24 তোমালোকে কেৱল যিহোৱালৈ ভয় ৰাখা আৰু সত্যতাৰে সকলো হৃদয়েৰে তেওঁৰ আৰাধনা কৰা; আৰু তেওঁ তোমালোকৰ অৰ্থে কৰা মহৎ কর্মৰ কথা বিবেচনা কৰা। 25 কিন্তু তোমালোকে যদি বেয়া আচৰণ কৰা, তেন্তে তোমালোক আৰু তোমালোকৰ ৰজা উভয়ে বিনষ্ট হ’বা।\n*12 অধ্যায়:11 গিদিয়োন\n†12 অধ্যায়:11 বদান


এই দেশ মোৰ দেশ-সংখ্যা, পৰিসংখ্যাঃ কিমান নাটক আৰু কিমান বাস্তৱ ? (অজয়লাল দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসৰুতে আমাৰ গাঁৱত কোনো পৰিসংখ্যা বিভাগৰ শিক্ষক/প্ৰবক্তা নাছিল৷ এতিয়াও নাই৷ পাছতহে কমাৰ্চ কলেজ হোৱাৰ পাছত তাত এই বিষয়টো কলেজত পঢ়োৱা বিষয় বুলি জ্ঞাত হ’লো৷\nঅংকৰ শ্ৰেণীতে সংখ্যাৰ সতে মোৰ প্ৰথম চিনাকি ৷তাৰ পাছত এম ই স্কুলত সংহতিৰ সতে৷ তেতিয়া আমি নতুনকৈ সংখ্যাৰ পৰা সংখ্যাৰ সমষ্টিক সংহতি বুলিবলৈ শিকিছিলো৷ মিলন, ছেদন আদি গুল-গুল বনাই মগজুৰ ভিতৰত তাৰ খোপনি দৃঢ় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো৷ নতুনকৈ অংকৰ ক্লাচত বীজ-গণিতৰ এপ্লাচ বি হ’ল স্কুৱাৰটোৰ ঠাইত নিজৰ নামৰ প্ৰথম আখৰ আৰু ভাল লগা জনীৰ প্ৰথম আখৰটো বঢাই ফৰ্মূলাত পেলাবৰ চেষ্টা কৰাটোৱেই চাগৈ জীৱনৰ প্ৰথম গণিতীয় কূট-কৌশল আছিল!\nএইবোৰৰ মাজতে ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বিজ্ঞান সমাৰোহৰ বাবে প্ৰকল্প নিৰ্মাণৰ এটা সুযোগ আহিল৷ তেতিয়া প্ৰকল্পৰ বাবে মানুহৰ মাজত একোটা বিষয়ৰ ওপৰত থকা সজাগতাৰ উমান লবলৈ মনস্থ কৰিলো৷ গাইডৰ পৰামৰ্শত প্ৰথম বাৰৰ বাবে “সমীক্ষা” চলোৱাৰ বাবে খোজ দিবলৈ আগবাঢ়িলো৷ এই “সমীক্ষা” বোলা কাৰবাৰটো কৰাৰ বাবে প্ৰথমে প্ৰয়োজন কেতবোৰ প্ৰশ্নৰ৷\nমোৰ টপিক আছিল ”গৰল ৰোগৰ প্ৰাৰ্দুভাৱ সম্পৰ্কে সজাগতাৰ ওপৰত এক অধ্যয়ন”৷ নবৈ দশকৰ প্ৰথমচোৱালৈকে আয়ডাইজড নিমখৰ ধাৰণা নথকা বাবে আমাৰ গাঁৱতো গৰল ৰোগ মানে গইটাৰ হৈ ডিঙিত একোটা “টেমুনা” সদৃশ গৰল বহন কৰা মানুহ চকুত পৰা ধৰণৰ আছিল৷ সেয়েহে চালুকীয়া গ্লবেলাইজড ভাৰতৰ এচুকত ধেমাজিত১৯৯৪চনত, আয়ডাইজড নিমখৰ ব্যৱহাৰে গৰল ৰোগ নোহোৱাত সহায় কৰে; এই কথা প্ৰচাৰ কৰাৰ বাবে এই প্ৰকল্প হাতত লৈছিলো৷ সুধিব লগা প্ৰশ্নবোৰ যুগুতাবৰ বাবে প্ৰসংগ পুথি আদি পঢ়ি কিশোৰ এজনে লব লগা “লাগতিয়াল সম্যক” জ্ঞান খিনি গোটাই লৈছিলো৷ প্ৰশ্নবোৰ লৈ লগৰ কেইজনৰ লগত ১০০ঘৰ মানলৈ গৈ প্ৰশ্নোত্তৰ সংগ্ৰহ কৰিছিলো৷\nতাৰ পাছত প্ৰশ্নোত্তৰবোৰ লৈ অহাৰ পাছত গমপালো, এইবোৰক হেনো “ডাটা” মানে তথ্য বুলি কয়৷ মোল বোজা মানুহৰ বাবে, প্ৰচণ্ড ভেলুৱেবল বস্তু হেনো এইবোৰ!\nতাৰ পাছত শতাংশৰ খেল আহিল, কথাবোৰ নতুনকৈ বুজিলো৷ এইবাৰ অংকৰ চাৰে, পাই-চিত্ৰত কলা-বগা-ৰঙা দি, বাৰগ্ৰাফত এইবোৰক প্ৰতিফলিত কৰিবলৈ শিকালে৷ বোলে এইদৰে প্ৰেজেন্ট কৰিলে তথ্যবিশ্লেষণ কৰাত বা বুজাত সহায়ক হয়৷ আৰ্ট পেপাৰ লৈ সেইমতে কৰি প্ৰতিযোগিতাত জিলাস্তৰ পাৰ হৈ ৰাজ্যিক স্তৰ পালোগৈ ৷ এয়াই সমীক্ষা-সংখ্যা –পৰিসংখ্যাৰ সতে মোৰ প্ৰথম খোজ, প্ৰথমটো এফেয়াৰ!\nগুৱাহাটীত হোৱা ৰাজ্যিক শিশু বিজ্ঞান সমাৰোহত পোষ্টাৰ প্ৰদৰ্শনীতে ভণ্টি এগৰাকীৰ সতেও চিনাকী হ’লো ৷ তাইৰ নাম আছিল “সংখ্যা সংহিতা”! কথা পাতি জানিব পাৰিলো, দেউতাক পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক, সেয়ে দুহিতাৰ নামো সংখ্যা সংহিতা ৰাখিছে!\nতেতিয়াহে যে এই পাই ডায়েগ্ৰাম, বাৰ গ্ৰাফ আদিৰ এটা পদ্ধতিগত অধ্যয়নৰ বেলেগ বিভাগ আছে জানিব পাৰিলো৷ পৰিসংখ্যাও যে এক বিজ্ঞান জানিব পাৰিলো৷\nপাছলৈ গুৱাহাটীয়া মহা এজন পালো, তেখেত হেনো নতুনকৈ জিলা ঘোষণা হোৱাত স্থাপন হোৱা নতুন অফিচত কাম কৰে, ষ্টেটেচিষ্টেকল ডিপাৰ্টমেণ্ট, সেয়াই হেনো চৰকাৰী পৰিসংখ্যা বিভাগ ৷\nপাছলৈ দিল্লীলৈ যাওঁতে পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰতিস্থান ভাৰতীয় পৰিসংখ্যা প্ৰতিস্থান দেখিলো৷ এইদৰেই লাহে লাহে পৰিসংখ্যাৰ বিষয়ে জ্ঞানৰ পৰিসৰ বাঢ়িল, তথা পৰিসংখ্যাৰ গুৰুত্বতা তথা প্ৰয়োগৰ কথা জানিব পাৰিলো৷পৰিসংখ্যাৰ ওপৰতে দেশৰ বাজেট বনায়, পৰিকল্পনা যুগুত কৰে, আঁচনি বনায় আদিকথা লাহে লাহে বুজি পাবলৈ ধৰিলো৷ গম পালো যে এই পৰিসংখ্যাই দেশৰ নীতি নিৰ্ধাৰণৰ পৰা ধৰি জীৱনৰ প্ৰতিটো খোজতে প্ৰভাৱ পেলায়৷\nপৰিসংখ্যাক লৈ এটা কৌতুকে পেটৰ নাড়ী সদায়েই ডাল ডাল কৰে৷ সেয়া হ’ল- এবাৰএজন চিকিৎসকে এজন ৰোগীক অপাৰেচন থিয়েটাৰত সাহস দিছে-“পৰিসংখ্যাই কৈছে এইবিধ অপাৰেচনত ৯৯%ৰোগীৰেই মৃত্যু হয় ৷কিন্তু আপুনি চিন্তা কৰিব নালাগে, মোৰ হাতত ইতিমধ্যেই ৯৯জন ঢুকাল, আপুনি এশ নম্বৰ জনহে!”\nগতিকে পৰিসংখ্যাক সম্পূৰ্ণ ৰূপে ভৰসা কৰাটো বাস্তৱত সঁচাই বৰ বিপদজনক হৈ উঠিব পাৰে!\nঅ’ কৈশোৰ যৌৱনৰ দুৱাৰডলিতে আন এটা ষ্টেটিচটিকচৰ জ্ঞানে মগজু সমৃদ্ধ কৰিছিলহি৷ সেয়া আছিল ডাঙৰ ল’ৰাই দিয়া জ্ঞান৷ এইয়া আছিল নাৰীৰ “ভাইটেল ষ্টেটিচটিকচ”, যাৰ দ্বাৰা সম্যক জ্ঞান মানে আকাৰ, প্ৰকাৰ তথা আকৰ্ষণৰ প্ৰখৰতাৰ উমান পাব পাৰি৷ প্ৰাপ্ত জ্ঞানটো আছিল এনেধৰণৰ-\n৩২-২৬-৩২ হ’লে, আকৰ্ষণৰ মধ্যমণি, যেন জোন\n৩৪-২৮-৩৪ হ’লে খাওঁ খাওঁ বেলি\n২৮-২৬-২৮ হ’লে সৰু সৰু তৰা….\nজীৱনৰ ভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ অধ্যয়ন তথা তাৰ পৰিসংখ্যা সৃষ্টিৰ বাবে প্ৰথমে প্ৰয়োজন তথ্যৰ৷ তথ্যৰ বাবে সমীক্ষাৰ৷ সমীক্ষাৰ বাবে প্ৰশ্নৰ৷ কিন্তু বেছিভাগ চৰকাৰী সমীক্ষাৰেই ফলাফল প্ৰকৃত সত্যৰ পৰা বহু দূৰতেই থাকে! ফলত এই পৰিসংখ্যাও একোখন নাটকৰ মঞ্চায়নৰ ধৰণৰহে হয়গৈ সেই কথা ইয়াত আলোচনা কৰিব বিচাৰিছো ৷ তথ্য আহৰণৰ সময়তে ভুল তথ্য অহাৰ বাবেই মূলত এই ভূল পৰিসংখ্যাৰসৃষ্টি হয়৷ কেইটামান উদাহৰণ-\nক. “ঘৰত পকা লেটিন আছেনে?” বুলি সোধা এটা সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ একেজন মানুহে দুই ধৰণে দিব পাৰে৷ গাঁও পঞ্চায়তৰ সদস্যই সুধিলে “নাই” বুলি ক’লে তাৰ লগত লাগি থাকে পকা লেটিন এটা চৰকাৰী খৰচত অনাময় আঁচনিত পোৱাৰ সম্ভাৱনা৷\nআৰু একেজন মানুহকেই মিচনেৰী বা ইংলিচ মিডিয়ামৰ স্কুলত সন্তানৰ নাম লগাবলৈ যাওঁতে প্ৰিন্সিপালে সেই একেটা প্ৰশ্নকে সুধিলে কিন্তু সেই একেজন মানুহেই তেওঁৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ উমান লৈ সন্তানক নাম লগাবলৈ নিদিব বুলি ভয়তে “প্ৰকৃততে নাথাকিলেও” ঘৰত পকা লেটিন থকা বুলিয়েই কব৷ ই এটা ব্যৱহাৰিক সঁচা কথা ৷\nই একেবাৰে এজন সাধাৰণ মানুহক দুজন বেলেগ মানুহে দুটা পৰিস্থিতিত সোধা প্ৰশ্নৰ দুটা বিপৰীত উত্তৰৰ এটা সৰল উদাহৰণে৷\nখ. একেদৰে লোক-গণনাৰ ক্ষেত্ৰতো চহৰত বসবাস কৰিবলৈ লোৱা পৰিয়ালৰ মানুহ, ভাড়া ঘৰত থাকি পঢ়া বা চাকৰি কৰা লোকৰ নাম সাধাৰণতে কটা দেখা নাযায়৷ গতিকে স্থায়ী ঠিকনা আৰু বৰ্তমানৰ ঠিকনাত দুয়ো গণনাতে ই থাকে৷ এই কাৰণতেই লোকগণনাত চাগৈ ৩০%তকৈ বেছি মানুহ বিচাৰি পোৱা যাব৷ ৰেচন কাৰ্ড, গেচৰ কাৰ্ড আনকি ভোটাৰ তালিকাটো এই একেটা কাৰকেই প্ৰভাৱ পেলাইছে৷ পেন-কাৰ্ড বা ইউনিক পৰিচয় পত্ৰৰ সাৰ্বজনীন নোহোৱালৈকে এই কাৰকে প্ৰভাৱিত কৰি থাকিবই৷ আৰু আমাৰ বিশাল আৰু মহান ভাৰতত এইদিন আহিবলৈ কেইবা যুগো বাকী!\nগ.ভাৰতবৰ্ষত ইনকাম টেক্সৰ যিটো প্ৰচলিত ব্যৱস্থা, সেইটো হৈছে নিজে স্বীকাৰোক্তি দিয়া ব্যৱস্থা৷ ইয়াত মানুহে ইনকামৰ সঠিক খবৰ উল্লেখ কৰাটো অতি দুল্লৰ্ভেই৷ দৰমহাৰ পোৱা সাধাৰণ খাটিখোৱা কেইজনৰ টিডিএচৰ বাহিৰে অন্য আমদানিৰ উৎস স্বীকাৰোক্তিত লিখাটো পাপ বুলি ভবা মানসিকতাই দেশত ক’লা ধনৰব্যাপক প্ৰসাৰতাত উৎসাহ যোগাই আহিছে৷ ব্যৱসায়ী বা বাহিৰা পইচাৰ আমদানি থকা সকলক এই কাৰ্যত প্ৰফেচনেলৰূপে সহায় কৰাৰ বাবে সংঘবদ্ধ ৰূপত টকাৰ বিনিময়ত সহায় কৰিবলৈ দেশত চাৰ্টাড একাউণ্টেণ্টৰ আইন স্বীকৃত ব্যৱসায় আছেই৷আৰু আজিৰ তাৰিখত ই অতি লাভজনক ব্যৱসায়ত পৰিণত হৈছে৷ ক’লা ধনক আইনী সুৰুঙাৰে পাৰ্কিং কৰাৰ ঠাই উলিয়াই দিয়া কামতে এই জাত ভাৰাতীয়া প্ৰফেচনেল সদা-ব্যস্ত৷ তাৰোপৰি বেজৰ নাকতে খৰ কথাষাৰৰ কথাৰ জলন্ত উদাহৰণ কৰি গোটেই টেক্সিং ব্যৱস্থাটোৰ সু-ফল ইনকাম টেক্সৰ বিষয়াৰ ঘৰতহে দেখা যায়; টেক্স বিষয়াৰ পৰ্বতোসম দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ সদায়েই উজ্বল ভোটাতৰা হৈ দেশৰ আকাশত জ্বিলিকি থাকে৷\nগতিকে আদালতে তদন্ত কৰিলেই স্বীকাৰোক্তিত ঘোষিত আমদানিৰ সতে প্ৰকৃত সম্পত্তিৰ বিশালকায় ব্যৱধানে ন্যায়াধীশৰ মূৰ ঘূৰাই পৰিযোৱাৰ অৱস্থা হবই৷ ইনকাম টেক্সৰ ঘোষিত সম্পত্তিৰ তালিকাৰে তুলি ধৰা পৰিসংখ্যাক হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ কৰিবলৈ অসমৰ উদাহৰণ আৰ এইচ খান, শেহতীয়া আদিল জাফনাৰ আদি নামৰ একোজন মানুহেই যথেষ্ট নহয়নে?\nঘ. কিছুমান ব্যৱসায়ো অতি চমৎকাৰী সফলতাৰে চলি থাকে এনে পৰিসংখ্যাৰ নাটকীয় ফলাফলৰ ওপৰতে৷ কবলৈ বেয়া, তথাপি, ভাইগ্ৰা’ সেৱন কৰাৰ পাছত এজন পুৰুষক যদি ঠিকেইকাম কৰেনে বুলি সুধিলে, ফিডবেকত কোনজন পুৰুষে ভাইগ্ৰাইয়ো তেওঁৰ সমুখত হাৰ মানিছে বুলি মানি লব কওঁকচোন?\nএই পুৰুষৰ নাও ডুবিলেও টিঙৰ পৰা ননমা মনোভাৱৰ “আইৰণি”কে মূলধন কৰিয়ে ভাইগ্ৰা, বা তাৰ অনুৰুপ ধৰণৰ শক্তিবৰ্ধক জাতীয় টেবলেটে ডাক্তৰী প্ৰেছক্ৰিপচনক হেলাৰঙে বাটৰ পৰা আঁতৰাই চকুৰ আগতে বিক্ৰীৰ সকলো অভিলেখ ভংগ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তাৰ প্ৰমাণ চেলচ্ টেক্সৰ বিভাগৰ তথ্যত নহয়, লোভনীয় বিজ্ঞাপনৰ (ইলেক্ট্ৰনিক তথা আন মাধ্যমতো)প্ৰকোপ দেখিয়েই জলজল পটপতকৈ আপুনিও অনুমান কৰিব পাৰিব৷ ইয়াৰ প্ৰসাৰতা চৰকাৰী আঁচনিতকৈ সৰ্ব-ব্যাপি, দেশৰ অতি দুৰ্গম অঞ্চলতো ইবোৰে সফলতাৰ ধ্বজ্জা উৰুৱাই আছে!\nঙ. একেই ফৰ্মূলাৰে এমৱে জাতীয় নেটৱৰ্ক ব্যৱসায়ৰ সফলতাও ক্ষেত্ৰতো এনে নাটকীয় পৰিসংখ্যাৰ বিজ্ঞাপনেই মূল৷ এনে নেটৱৰ্কীংত ভৰ্ত্তি কৰাবলৈ অহা যি কোনো মানুহেই আপোনাক ভিডিঅ’ দেখুৱাব, অমুকৰ মানুহে ছিংগাপুৰত দুই কোটিৰ চেক লৈ থকা ফটো ভিডিঅ’, লগতে চটিয়াব ৰঙীন সপোনৰ ফাকু গুৰি৷ কিন্তু তেখেতক যদি প্ৰশ্ন কৰে, যে তেখেতে নিজে কিমান টকাৰ চেক পাইছে, সেই কথাৰ পৰা তেওঁ চলে বলে কৌশলে হ’লেও আঁতৰি থাকিব৷\nতাৰ এটাই লক্ষ্য, এটাই অৰ্থ যে, সঁচা তথ্যৰ পৰা আঁতৰত ৰাখি আপোনাক সপোন বিক্ৰী কৰিব৷ যি সেই ভায়াগ্ৰাৰ বেপাৰৰ দৰেই সৰ্ব-ব্যাপি আৰুঅন্যতম সফল ৰুপে কোম্পানীবোৰে হাজাৰ হাজাৰ কোটি টকা তুলি লৈ গৈছে৷ সেয়াও আমাৰ ৰঙাফিটাৰ “অফিচিয়েল পৰিসংখ্যা”ই ঢুকি নোপোৱা বিধৰ৷\nচ.টিভিত এটা বিজ্ঞাপনে চৰকাৰী খৰচত সঘনাই ভুমুকি মাৰে, যে চৰকাৰী পৰিসংখ্যা বিভাগে তথ্য আনিবলৈ যোৱা বিষয়াৰ পৰা একো নুলুকুৱাব৷ এই তথ্য অতি গোপনেৰখা হব, ইত্যাদি৷ তাৰ পাছতে দেখুওৱা হয় যে, ইয়াৰ ওপৰতে ভিত্তি কৰি দেশৰ পৰিকল্পনা, বাজেট, আঁচনি আদি ফৰ্মুলেট কৰা হয়৷ ইয়াৰ ওপৰতে ভিত্তি কৰি, বিশ্ব বেংকৰ পৰা বাহ্ বাহ্ লোৱা তথা নতুন ঋণ আদি লোৱা “আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাল্টি-বিলিয়ন ডলাৰৰ” কথাবোৰ নিৰ্ণীত হয়৷\nএই সাধাৰণ বুলি ভবা আপোনাক সোধা প্ৰশ্ন সমূহৰ উত্তৰৰ ওপৰত যিমান টকাৰ গ্ৰাণ্ট বা লেনদেন হয়সেই পৰিমানৰ শূণ্যৰ সংখ্যা শুনিয়েই সাধাৰণ মানুহৰ মূৰ-ঘূৰাই পৰি যাব লগা ধৰণৰ৷\nকিন্তু এনে তথ্য আহৰণৰ যি প্ৰক্ৰিয়া, সেই প্ৰক্ৰিয়াত যে সঠিক উত্তৰ পোৱা যায় সেয়া সন্দেহ জনক৷ যেনে আপোনাৰ ঘৰত থকা সোণৰ পৰিমান কিমান? কিমান ধন আছে, কিমান মাটি আছে৷ আপোনাৰ জনমূৰি আয়, অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ গণনাৰ বাবে এনেবোৰ প্ৰশ্ন কৰিলে, উত্তৰ দিওতাই সঁচাই শুদ্ধ উত্তৰদিয়েনে?\nগতিকে এনে পৰিসংখ্যাই সমাজখনৰৰ প্ৰকৃত ৰূপক সঁচাই প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰিছে বুলি আপুনি ভাবিব পাৰেনে?\nছ. ৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনী ইণ্ডিয়া টুডে আৰু কচম্-পলিটানে বছৰৰ মূৰত “ভাৰতীয়ৰ যৌন জীৱনৰ সমীক্ষা” কৰে আৰু সেই সংখ্যাৰ বিক্ৰীৰে ভাল ইনকাম কৰে৷ বিগত কিছু বছৰৰ পৰা মহানগৰৰ নতুন প্ৰজন্মৰ ওপৰত সমীক্ষা চলাই “বিস্ফোৰক” তথা “মুখ-ৰোচক” কথা বতৰাৰে পৃষ্ঠাবোৰ ভৰাই তোলে৷\nএনে সমীক্ষাতযদিও একোটা বাকচত নাম নিলিখাকৈ দিয়া প্ৰশ্নোত্তৰ বোৰ গোপনীয় ৰূপত মিক্স কৰাৰ আশ্বাস দিয়া হয়, তথাপি এনে সমীক্ষাত সঁচা কথা কোৱা লোকৰ সংখ্যা খুবেই কমেই যেন অনুভৱ হয়৷ নিজে নকৰা কিছু কামৰ বিষয়েও আহি বন্ধু-বৰ্গৰ আগত জহাই ভাল পোৱা মানুহে এনে গোপন প্ৰশ্নোত্তৰৰ পাতত ফ্ৰাষ্টেচন উজাৰি অতিৰঞ্জিত কথা লিখাৰেই সম্ভাৱনা বেছি থাকে৷\nমুখা-মুখিকৈ সুধিলে এনে বিষয়ত শুদ্ধ উত্তৰ পোৱাটো দূৰৈৰ কথা সকলো ধোৱা-তুলসীৰ পাত ওলাব, অথচ গোপন প্ৰশ্নোত্তৰত অভিসাৰী মানসিকতাৰ বিকৃত ৰূপটো উদঙাই দিয়াৰপ্ৰকোপটো লগাতকৈ বেছি হব৷ কিন্তু সংস্কাৰ, নীতি-নিয়ম, সমাজৰ সমুখত এনে অতি-কল্পনাবোৰৰ ৰূপায়ন বাস্তৱত প্ৰকৃততেই বেছি ভাগেই নকৰে, কিন্তু তাকে তথ্যৰ ৰূপত এনে মুখৰোচক সমীক্ষা কৰি তাৰ বিক্ৰীৰে নতুন অভিলেখৰ পৰিসংখ্যা গঢ়াতোহে সঁচা হৈ পৰে৷\nজ. সমাজ বিষয়ক এনে নাটকীয় সমীক্ষাৰ ভণ্ডামীৰ আন এক স্বৰূপৰ কথাও উল্লেখ কৰিব বিচাৰিছো৷ এখন কলেজৰ অধ্যক্ষই অতি ক্ষোভেৰে ক’লে- আজিকালি জানানে পিএইচডিৰ টপিক কি লৈ ডক্টৰেট লৈ আহিছে? “ৰেলৰ আলিৰ দুয়োপাৰৰ দুখন গাঁৱত খাদ্যাভাসৰ তুলনামূলক বিশ্লেষণ”!\n“আপুনি আলু কেইদিন খায়, কচু কেইদিন খায়?গাহৰি খায় নে কুকুৰা খায়…” এনে ধৰণৰ প্ৰশ্নোত্তৰ, তাৰ পদ্ধতিগত বিশ্লেষণ, পৰিসংখ্যাৰ সৃষ্টি, তাৰ পৰা সামাজিক সূত্ৰৰ উন্মোচন, ফলত পিএইচডি ডিগ্ৰী লৈ চাৰ বহি আছে”৷\n“বিজয়ীজনে বেলেগ কাম নকৰে, যি কৰে তাকেই বিজয়ী হোৱাকৈ কৰে” কথাক সত্য কৰি মনোমত বিষয়ত তথ্যৰ সৃষ্টি, পৰিসংখ্যাৰে বিশ্লেষণেৰে জগত জয় কৰাৰ কাহিনী, নাটক আদিৰ মঞ্চায়ন আপোনাৰ চৌপাশেও চাগৈ হৈয়েই আছে!\nগতিকে এনে নাটকীয় পৰিসংখ্যাত বিশ্বাস কৰিলে আমাৰো অৱস্থা সেই অপাৰেচনৰ টেবুলত শুৱাই লোৱা ৰোগীজনৰ দৰেই হব! সেয়াহে নিশ্চিত ৷\nদেশ শাসনৰ সফলতাৰ ঢাক-ঢোলো এনে নাটকীয় পৰিসংখ্যাৰেই ৰঙীন উপস্থাপনহে, প্ৰকৃত ছবি নিশ্চয় নহয়!\n← মা তুমি অনন্যা (নয়নমণি শৰ্মা ৰিকু)\nঅংক জংক পংক (দীপাংকৰ ভাগৱতী) →\nকোচ ৰাজবংশীৰ লোকভাষা: অৰূপজ্যোতি দাস\nগুলজাৰৰ "মেৰা কুচ ছামান তুমহাৰে পাছ পড়া হে" (আবিদ আজাদ)


মাতৃ দিৱসৰ প্ৰয়োজনীয়তা – আজিজুল হক | সৃষ্টিৰ জিলিঙনি\n← বিহুতলীত বৰদৈচিলা : মোৰ জীৱনৰ এক বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতা : সাৰদা শ্ৰেষ্ঠ\nঠিকাদাৰ ======= (মইনুল হক ) →\nবছৰটোত বিশেষ কোনো কোনো দিন বা দিৱস থাকে। মাতৃ দিৱসো তেনে এটি দিন। বৰ্তমান আমি উদ্‌যাপন কৰা মাতৃ দিৱসৰ ইতিহাসৰ মূলতে ১৮৫৮ চনৰ এটা দিনত এন মেৰী ৰিভ্‌ছ জাৰ্ভিচ নামৰ এগৰাকী মহিলাই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ গৃহযুদ্ধত মাতৃসকলৰ ভগ্ন স্বাস্থ্যৰ উন্নতিৰ বাবে সজাগতা আনিবলৈ কৰা প্ৰয়াস যাক তেওঁ ‘মাতৃৰ কৰ্ম দিৱস’ বুলিছিল। ১৮৭০ চনত জুলীয়া ৱাৰ্ড হো নামে সেই দেশৰ এগৰাকী কবি আৰু সমাজ সেৱিকাই মাতৃসকলক লৈ ‘মাতৃ দিৱস’ ঘোষণাৰে শান্তি আৰু নিৰস্ত্ৰীকৰণৰ বাবে সমদল উলিয়াইছিল যদিও এই কাৰ্যত তেওঁ বিশেষ কৃতকাৰ্য হ’ব নোৱাৰিলে।\nএন মেৰী ৰিভ্‌ছ জাৰ্ভিচৰ ১৯০৫ চনৰ ৯ মে’ত মৃত্যু হয়। পিছত আনা মেৰী জাৰ্ভিছ নামে তেওঁৰ কন্যাই অনুভৱ কৰিলে যে জীৱিত কালত তেওঁৰ মাতৃৰ যথাযথ সেৱা কৰিব পৰা নাছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ মাতৃসকলৰ বাবে এটি দিন স্মৰণীয় কৰাৰ কথা চিন্তা কৰে। ১৯০৭ চনৰ ১২ মে’ দেওবাৰে ঘৰতে এখন অনুষ্টুপীয়াকৈ তেওঁৰ মাতৃৰ সোঁৱৰণত এখনি সভা আয়োজন কৰে। সেই দিন আছিল মে’ মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰ। তেওঁৰ উৎসাহত বহুতো বন্ধু-বান্ধৱী আৰু গিৰ্জা কৰ্তৃপক্ষৰ সহযোগেৰে ১৯০৮ চনৰ ১০ মে’ত ৪০৭ টি শিশু আৰু তেওঁলোকৰ মাতৃসহ পশ্চিম ভাৰ্জিনিয়াৰ গ্ৰাফটন নগৰৰ এন্দ্ৰো মেথ’দিষ্ট এপিচক’পল গিৰ্জাত ৰাজহোৱা ভাৱে মাতৃ দিৱস উদ্‌যাপিত হয় আৰু ক্ৰমে অন্যান্য ঠাইতো মাতৃ দিৱসে প্ৰসাৰ লভে। ১৯১২ চনত এই দিৱসে আমেৰিকাত চৰকাৰী স্বীকৃতি লভে আৰু ১৯১৪ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি উড্ৰ উইল্‌ছনে জাতীয় দিৱসহিচাপে ঘোষণা কৰে। গিৰ্জাত বিশেষ আয়োজনেৰে উপাসনাত মাতৃসকলক উপহাৰ, ফুল আৰু শুভেচ্ছা-পত্ৰ প্ৰদানেৰে সন্মান যচা হয়। ক্ৰমে ভাৰতসহ আন আন দেশতো মে’ মাহৰ দ্বিতীয় দেওবাৰে এই দিৱস পালন কৰিবলৈ ধৰে।\nৰামায়ণত উল্লেখ, ‘জননী জন্মভূমিশ্চ স্বর্গাদপি গৰীয়সী’ অর্থাৎ মাতৃ আৰু মাতৃভূমি স্বর্গতকৈও শ্রেষ্ঠ। মহাভাৰততো উল্লেখ যে মাতৃ-পিতৃ আৰু গুৰু জনাৰ সেৱা কৰায়ে মানুহৰ প্ৰধান কৰ্তব্য। অথৰ্ব বেদে কৈছে যে পুত্ৰ নিজ পিতৃভক্ত আৰু তেওঁৰ অন্তৰ মাতৃৰ দৰে হোৱা উচিত। কোৰানত উল্লেখ, ‘মই মানুহক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ লগত সদ্ব্যব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিছোঁ’। হজৰত মহম্মদেও কৈছিল, ‘মাতৃৰ চৰণৰ তলত সন্তানৰ স্বৰ্গ’। বুদ্ধদেৱে মাতৃৰ প্ৰেমৰ উদাহৰণ দি কৈছিল, ‘যেনেকৈ এগৰাকী মাতৃয়ে নিজৰ জীৱন হানি হ’লেও তেওঁৰ সন্তানক প্ৰেম কৰে আৰু ৰক্ষা কৰে তেনেকৈ প্ৰত্যেক মানুহে পৃথিৱীৰ সকলো লোককে ভাল পোৱা উচিত’। বাইবেলে কৈছে, ‘পিতৃ-মাতৃক সন্মান কৰা, তেহে তোমাৰ কল্যাণ হ’ব আৰু দেশত দীৰ্ঘায়ু হ’ব’। অসমীয়া সমাজতো মাতৃৰ বিশেষ স্থান আছে। জয়মতী, ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰী, মূলা গাভৰু, কনকলতা আদিয়ে অসম বুৰঞ্জীৰ পাত জিলিকাই ৰাখিছে। কবি আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালাই কবিতা লিখি গৈছে, ‘কোনে মোক তুলি-তালি কৰিলে ডাঙৰ, মৌ সনা মিঠা মাতে পাহৰি ভাগৰ, কৰিছিল স্নেহ দুগালত চুমা খাই। তেওঁ মোৰ পূজনীয়া মৰমৰ আই’। সেয়েহে অসমীয়া সমাজত মাতৃৰ বিশেষ মৰ্যাদা আছে আৰু কথাতে কোৱা হয়, ‘নৈৰ সমান বব কোন, আইৰ সমান হ’ব কোন?’\nএই দৰে আমাৰ সমাজত মাতৃৰ প্ৰতি সন্মান দেখুওৱা বহুতো সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় পৰম্পৰা আছে। সেয়েহে এটা দিন নিৰ্দিষ্ট কৰি সেইমতে উদ্‌যাপন কৰাত একো অসুবিধা হ’ব নালাগে। সংস্কৃতি পৰিৱৰ্তনশীল। কোনো সংস্কৃতিয়েই গতিহীন বা স্থিৰ নহয়। আমাৰ ভাষাত কাপ, জগ, মগ, টেবুল, স্কুল, কাগজ, কলম আদি বিদেশী শব্দ কিছুমান যেনেকৈ স্বাভাৱিক হৈ পৰিছে সেইদৰে মাতৃ দিৱসো অস্বাভাৱিক হৈ থকা নাই। আমেৰিকাত আৰম্ভ হোৱা মাতৃ দিৱস আমাৰ সংস্কৃতিয়ে আঁকোৱালি লৈ নিজৰ কৰি ল’ব পাৰিছে।\nকষ্টেৰে সন্তান জন্ম দি লালন-পালন কৰি শাৰীৰিক, মানসিক, শৈক্ষিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশত গঢ়ি তুলি সমাজ তথা দেশৰ দায়িত্বশীল নাগৰিক হৈ উঠাত মাতৃৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। মহৎ লোকসকলৰ মূলতে পিতৃ-মাতৃৰ ভূমিকা আৰু আদৰ্শ। কলকলাই থকা শিশুৰ প্ৰথম মাত ‘মা’। এই ‘মা’ শব্দটিৰ পৰায়ে হৈছে মাতৃভূমি, মাতৃভাষা আৰু ভাৰতমাতা ইত্যাদি। প্ৰণিধানযোগ্য যে একেই ধৰণৰ উচ্চাৰণেৰ ইংৰাজীত ‘মম’ আৰু ‘মামী’; আৰবী, জাৰ্মানী, ডাছ, স্পেইনিজ, ৰাছীয়ান আৰু গ্ৰীক আদি ভাষাত ‘মামা’, ফৰাচীত ‘মামান’ আদি পৃথিৱীৰ প্ৰায়বিলাক ভাষাতে মাতৃক সম্বোধন কৰা ‘মা’ উচ্চাৰণৰ লগত বহুতো মিল আছে। গতিকে ‘মা’ বিশ্বজনীন বা সৰ্বজনীন।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি জৰ্জ ৱাশ্বিংটনে কৈছিল, ‘মই দেখা সকলোতকৈ মোৰ মা ধুনীয়া আছিল। মই যি হওঁ, মোৰ মাৰ বাবেহে। মোৰ জীৱনৰ সকলো শাৰীৰিক, নৈতিক আৰু বৌদ্ধিক শিক্ষাৰ মূলতে মোৰ মা’। সঁচাকৈ মাতৃ অতি মৰমৰ আৰু পূজনীয়। কিন্তু আজি আমাৰ সমাজত যেন মাতৃসকল ব্যথিত। আমি যেন মাতৃসকলে পাবলগীয়া মৰম আৰু আদৰত কৃপণালি কৰি আহিছোঁ। তেওঁলোকক সন্তানসকলে দিব পৰ নাই হিয়া উজাৰি মৰম, সহানুভূতি আৰু মান-সন্মান। সেয়েহে এই সকলো কথা সোঁৰৱাই দিবলৈ প্ৰয়োজন এটি সুকীয়া দিনৰ, মাতৃ দিৱসৰ।\nPosted on মে 11, 2017, in সম্পাদকীয়. Bookmark the permalink.\tমন্তব্য দিয়ক.


বড়ো ভাষাত গ্ৰন্থসম্পাদনা কৰক\nইংৰাজী ভাষাত গ্ৰন্থসম্পাদনা কৰক\nঅসমীয়া ভাষাত গ্ৰন্থসম্পাদনা কৰক\n↑ "BHASHA SAMMAN AWARDEES". Sahitya Akademi, Govt. of India. http://sahitya-akademi.gov.in/awards/bhasha%20samman_suchi.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 October 2021.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মধুৰাম_বড়ো&oldid=304919"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 25 October 2021 তাৰিখে 04:02 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ০৯:৩২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=36349।


আগষ্ট | 2016 | সৃষ্টিৰ জিলিঙনি\nMonthly Archives: আগষ্ট 2016\nহিন্দু বাংলাদেশীক নাগৰিকত্ব\nসাম্প্ৰতিক হিন্দু বাংলাদেশীক ভাৰতত সংস্থাপন আৰু নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ বিচৰা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সিদ্ধান্ত বিৰোধিতা কৰি অসমৰ বিভিন্ন দল আৰু সংগঠন প্ৰতিবাদমুখৰ হৈ উঠাটো অসমৰ খিলঞ্জীয়ালোকৰ সুৰক্ষা আৰু ধৰ্মনিপেক্ষতা তথা অসমীয়া ভাষাপ্ৰেমীসকলৰ সচেতনতাৰ পৰিচায়ক। আনকি বিধান সভাতো প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই সজোৰে প্ৰতিবাদৰ বক্তব্য ৰাখিছে। কিয়নো নৰেন্দ্ৰ মোদী নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ তেনে হঠকাৰী সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী হ’লে ভৱিষ্যতে অসমৰ খিলঞ্জীয়ালোক সংখ্যালঘুলৈ পৰিণত হৈ অস্তিত্বহীনতাত ভোগিব লাগিব আৰু অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিও বিপদাপন্ন হ’ব। “বাংলাদেশ, পাকিস্তান আৰু আফগানিস্তানত ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদীৰ বলি হৈ সেইবিলাক দেশৰ ধৰ্মীয় সংখ্যলঘুসকল প্ৰাণৰ মমতাত ভাৰতলৈ আহিছে। তেওঁলোকক আশ্ৰয় দি ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰা হওক’’- কথাষাৰ শুনাত অতি মানৱীয় আৰু জনহিতজনক যেন লাগিলেও ইয়াৰ আঁৰত আছে শাসকীয় দলটিৰ সাম্প্ৰদায়িক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত ৰাজনীতি। আন কথাত ক’বলৈ গ’লে ই ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ আদৰ্শত প্ৰতিষ্ঠিত ভাৰতীয় সংবিধানৰ প্ৰতি মোক্ষম অঘাত।\nধৰ্মৰ ভিত্তিত কাৰোবাক বহিষ্কাৰ কৰা আৰু কাৰোবাক ৰঙা দলিচা পাৰি দিয়া মানে চৰকাৰে বৈষম্য ৰখা নহ’বনে? অনেকৰ প্ৰশ্ন হ’ব ‘ভাৰতবৰ্ষ ধৰ্মনিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰ নে’? কোনোৱে দেখিব তেওঁৰ স্বধৰ্মীয় বিদেশীজন বাহিৰত, কিন্তু অন্য ধৰ্মীয় বিদেশীজন ভিতৰত। আনহাতে হিন্দু মৌলবাদীসকল হয়তো আনন্দিত হ’ব যে তেওঁলোকৰ ‘হিন্দুৰাষ্ট্ৰ’ৰ অভীষ্ট লক্ষ্যত উপনীত হৈছে। তদুপৰি ইয়াৰদ্বাৰা বাংলা দেশত সুখ-শান্তিৰে থকা অৱশিষ্ট হিন্দুসকল অসমলৈ ঢাপলি মেলিবলৈ উৎসাহিত হ’ব। আনকি সেই হিন্দুসকলে নিবিচাৰিলেও ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদীয়ে তেওঁলোকক ভাৰতলৈ আহিবলৈ বাধ্য কৰাব। অৰ্থাৎ আওপাকে ভাৰতে বাংলাদেশৰ ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদীক সহায় কৰাহে হ’ব। ইয়াৰ পৰিণতিত অসমত ধৰ্মীয় অসহিষ্ণুতা বৃদ্ধি পোৱাৰ আশংকা নুই কৰিব নোৱাৰি।\nঅসমীয়া ভাষাৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা প্ৰযোজ্য আৰু ইতিহাসেও তাকে সোঁৱৰায়। কিয়নো ১৮৩৬ চনত অসমৰ আদালত আৰু বিদ্যালয়ৰপৰা অসমীয়া ভাষা বাহিৰ কৰি বঙালী ভাষা জাপি দিয়াত ইংৰাজসকলক বঙালী বিষয়াই প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মানত অসমীয়া এটা দোৱান আৰু বঙালীৰ উপভাষা। প্ৰণিধানযোগ্য যে অসমত থকা বাংলাদেশী মুছলমানতকৈ হিন্দুহে বঙালী ভাষাত আঁকোৰগোজ হৈ থাকে আৰু অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি বিদ্বেষ মনোভাব পোষণ কৰে। আন কি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাতে বঙালীয়ে অসমীয়াৰ বিৰুদ্ধে ৰাজপথলৈ ওলাই অহাৰ নজিৰো আছে। গতিকে হিন্দু বাংলাদেশীক অসমত থিতাপি দিলে অসমীয়া ভাষাটিৰ বাবেও হানিকৰ হ’ব। মুঠতে জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে ৮৫৫ জন ছহিদৰ বিনিময়ত স্বাক্ষৰিত অসম চুক্তিৰ আধাৰত চৰকাৰে বিদেশী চিনাক্তকৰণ কৰি বিহিত ব্যৱস্থা লোৱাটোৱেই উত্তম পন্থা। এই ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে যেন বিধি-পথালি নিদিয়ে বা হোঁহকা-পিছলা নকৰে। অসমত অতিৰিক্ত বিদেশীৰ বোজা জাপি নিদিয়ক। জয় আই অসম!


সংক্ৰমক ৰোগৰ দৰে বাঢ়িছে এখন জিলাত অবিবাহিত পুৰুষৰ সংখ্যা , কিন্তু কিয় ?\nসংক্ৰমক ৰোগৰ দৰে...\n|5Nov 2019 12:38 PM GMT\nসংক্ৰমক ৰোগৰ দৰে বাঢ়িছে এখন জিলাত অবিবাহিত পুৰুষৰ সংখ্যা , কিন্তু কিয় ? ভাৰতবৰ্ষৰ এখন এনেকুৱা জিলা য'ত এফালে বাঢ়িছে জাবৰ জোথৰৰ দ্বাৰা হোৱা বেমাৰৰ সংখ্যা আৰু আনফালে বাঢ়িছে অবিবাহিত পুৰুষৰ সংখ্যা। দেশৰ প্ৰতিটো প্ৰান্ততে স্বচ্ছতা অভিযান চলোৱা হৈছে আৰু আনফালে কানপুৰৰ কিছুমান গাঁৱত জাবৰ জোথৰ তথা দুৰ্গন্ধই উৎকত ৰূপ ধাৰণ কৰিছে । যাৰ ফলত অঞ্চলত ৰোগৰ সংখ্যা ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাইছে।\nতথ্য অনুসৰি, কানপুৰৰ পনকী পড়ৱ ,জুমই, বদুয়াপুৰ ,চৰয়ামিতা আদি অঞ্চল ইমানে দুৰ্গন্ধময় হৈ পৰিছে যে এই গাওঁ খনৰ কোনো যুৱকলৈ ছোৱালী বিয়া নিদিয়ে । এই অঞ্চল সমূহক আৱৰ্জনাৰ দাম্পিং গ্ৰাউণ্ড হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পিছতে গাঁও সমূহৰ ৭০% লোক যক্ষ্মা, হৃদৰোগ আদিৰ আক্ৰান্ত হৈছে।\nবদুয়াপুৰৰ সন্তোষ ৰাজপুতে কোৱা অনুসৰি ঠাই খনত কেইবা টনো জাবৰ জোথৰ আছে । তাৰোপৰি এই অঞ্চল সমূহত কোনোৱে ওলাই আহিব নোৱাৰে কিয়নো সেই ঠাইসমূহত নিজে নিজে জুই লাগি যায় । তাৰোপৰি অঞ্চলটোত দিনক দিনে ৰোগৰ সংখ্যা বঢ়াৰ ফলত এই অঞ্চলৰ যুৱকলৈ কোনোৱে ছোৱালী বিয়া দিব নিবিচাৰে । যোৱা ৫ বছৰৰ পৰা এই পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছে এই অঞ্চলৰ যুৱক সকল । বৰ্তমান কমেও ৬০ জন মান উপযুক্ত বয়সৰ যুৱক গাঁৱ খনত আছে কিন্তু কোনোৱে এতিয়া বিয়াৰ বাবে ছোৱালী পোৱা নাই । এই অঞ্চলৰ প্ৰায় সকলো যুৱকে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছে ।\nতাৰোপৰি জানিব পৰা গৈছে যে প্ৰদূষণৰ ফলত বহু পৰিয়ালে নিজৰ লৰা ছোৱালী বিদ্যালয়লৈ নপঠিয়াই । যি নহওক কানপুৰৰ কেইবাটাও অঞ্চল অধিকভাৱে প্ৰদূষিত হৈ পৰিছে। লগতে অঞ্চলটোত এক ভয়াবহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে ।অতি দুখৰ বিষয় এয়ে যে কিছুদিন পূৰ্বে প্ৰকাশ পোৱা গিনিজ বিশ্ব ৰেকৰ্ডত কানপুৰ প্ৰদূষিত চহৰৰ স্থানত আছে ।\nTags: Kanpur Swachh Bharat Abhiyan


বিভৎস শিহৰণ (মেৰিলিন দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিভৎস শিহৰণ (মেৰিলিন দত্ত)\nচিগাৰেটটো জ্বলাই আহি আছো ৰুমলৈ ! নিশা তেতিয়া বাৰ বাজো বাজো ! মোৰ বাবে এইয়া ৰুম সোমোৱাৰ সময় ! বন্ধুজনে আধালৈকে আগবঢ়াই দিলে বাইকত ! এক্সিডেন্টৰ পাছত বাইকখন গেৰেজতে আছে ! ঠিক হোৱা নাই ! এইডোখৰ ৰাস্তা বোকা ! আধা কিলোমিটাৰ মান বাট ! আৰু মইয়ে ক’লো তাক\n: হ’ব দে ! জোনাক চাই চাই খোজ কাঢ়ি যাম !\nওঁঠত জুবিনৰ গান এটা লেটিয়াই গৈ আছো ইটোৰ পাছত সিটো ঘৰ পাৰ হৈ ! ফিৰফিৰীয়া বতাহ এজাক বলি আছে ! চিগাৰেটটোত দীঘলীয়া টান এটা মাৰিলোঁ ! চুৰেণ খুড়াৰ ঘৰ পাওঁ পাওঁ হওঁতে দেখিলো তেওঁৰ পদূলিমুখৰ ৰাস্তাত কোনোবা এটা বহি আছে ! বুজিলোঁ ! চুৰেণ খুড়াৰ মাজু পুত্ৰ খটাসুৰ ৰাজীৱেই হ’ব ! তাক নিশা বাহিৰত উলিয়াই দিয়াটো এক পুৰণা নিয়ম ! এক নং মদাহী ৰাজীৱ ! মদ খাই হজম কৰিব নোৱাৰে ! হেৰ’ মদ খায় হজম কৰিব নোৱাৰ যদি খাৱ কিয় ?? এনেয়ে তাৰ ওপৰত খং এটা উঠি গ’ল ! এনেয়ে ! গালি এটা দিওঁ ! পাৰিলে আজি দুথাপৰমান দি দিওঁ ইয়াক ! তাৰ পৰা কম অশান্তিনে ঘৰখনত !\nলাহে লাহে মই তাৰ ওচৰ চাপি গ’লো ! আঁঠু কেইটাত মুখখন গুজি এক বিশেষ ভঙ্গিমাত বহি আছে সি ! মই তাক দুবাৰ মতাটো সি মাত নিদিলে ! চাল্লা বেছি নিচা হৈছে তোৰ ! তাৰ চুলিকোছাত ধৰি মুখখন দাঙি ধৰিলোঁ ! মোৰ মুখখন তাৰ মুখৰ ওচৰলৈ নি চিগাৰেটটো দীঘলকৈ টানিলোঁ ! চিগাৰেটৰ ক্ষীণ পোহৰত তাৰ মুখখন অলপ জিলিকি উঠিল ! কিন্তু ই কি ??? মোৰ হাত ভৰিবোৰ কঁপিবলৈ ধৰিলে ! মই যেন এটা মৃত প্ৰাণী ! শূন্যত ওলমি ৰ’লো ! আঃ কি বীভত্‍স মুখ ! মই জীৱনত দেখা নাই ! মুখখন ছোৱালী নে ল’ৰাৰ ধৰিব নোৱাৰি ! মাংসবোৰ গেলিছে ! ওলমি আছে ! চকু এটাৰ বগা মণি ওঁঠত ! ক’লা দাঁত দুপাৰিয়ে চেলেকি আছে ! আহঃ চুলিত ধৰা মোৰ হাতখন শিথিল হৈ আহিল ! দুইমিনিটমানৰ পাছতে সম্বিত্ ঘূৰাই পালো ! বুজিলোঁ আজি আচল বস্তুয়ে পাইছে ! বুকুখন অলপ ডাঠ কৰি ল’লো ! নহ’লে মৃত্যু যে দুৱাৰডলিত এইটো খাটাং ! এক ছেকেণ্ডো বিলম্ব নকৰি ৰুমৰ ফালে খোজকাঢ়িলো ! ৰুম পালেগৈ ৰক্ষা ! ৰুমত মোৰ কীর্তন পুথি আছে !\nপ্ৰায় দৌৰি যোৱাদি ৰুমৰ ফালে আগবাঢ়িছোঁ ! ক্ষন্তেক পাচতেই অনুমান হ’ল কোনোবা যে মোৰ পাছে পাছে আহি আছে ! ভৰিত নুপূৰ এযোৰ পিন্ধি আহি আছে কোনোবা ! ঘূৰি নোচোৱাতোৱেই মঙ্গলজনক ! কথাষাৰ জানো ! মোৰ খোজৰ গতি বঢ়াই দিলো ! শব্দটো প্ৰায় ওচৰ চাপি আহিল !\nএইখিনিতে এটা কেঁকুৰি আছে ! দুজোপামান বাঁহ গছ ! মই কেঁকুৰিটো ল’লো ! হঠাতে তাত থকা আমগছজোপাৰ ডালবোৰ লৰি উঠিল ! এনে লাগিল কোনোবাই পকা আম সৰাবলৈ জোকাৰিহে দিছে ! মই সেইবোৰলৈ কাণ দিয়া নাই ! প্ৰায় দৌৰিছোঁ ! কেৱল দৌৰিছোঁ !\nবাঁহনি ডোখৰ পাৰ হ’বলৈ লৈছোঁহে হঠাতে এডাল বাঁহ মোৰ বাটত কেৰেককৈ পৰি গ’ল ! মোৰ জীৱটো উৰি গ’ল ! কি কৰিম কি নকৰিম লাগিল ! ইমান দেৰি যে মই জীয়াই আছো মোৰ নিজৰ ওপৰতে সন্দেহ জাগিল ! মৰ-সাহ ইয়াকে কয় চাগৈ’ ! মোৰ হাতখন জেপলৈ আপুনা আপুনি গ’ল আৰু কিবা এটা খেপিয়াবলৈ ধৰিলে ! হাতত মেছটো লাগি আহিল ! অকণো বিলম্ব নকৰি কাঠি এডাল জ্বলাই বাঁহজোপালৈ দলিয়াই দিলোঁ ! ইমানকণ সাহস ক’ৰ পৰা আহিল মই নিজেই নাজানো ! বাঁহডাল চাট মাৰি ওপৰলৈ উঠি গ’ল ! ভুলতে যদি ইয়াক দেও দিলো হয় মোৰ অৱস্থা কি যে হ’ল হয় !\nকথাবোৰ ভাবিব পৰা নাই ! মই দৌৰিছোঁ ! মাথো দৌৰিছোঁ ! ৩০০ মিটাৰমান আঁতৰত মোৰ ৰুম ! নিৰ্জন ৰাস্তাত মোৰ ভৰিৰ শব্দবোৰে এক অদ্ভুত শব্দ কৰি উঠিছে ! এনেতে মোৰ পিঠিত কিবা এটা জঁপিয়াই উঠিল ! শীতল শীতল , ঠাণ্ডা ঠাণ্ডা কিবা এটা ! ঠাণ্ডা আৰু বস্তুটোৰ ওজনত মোৰ পিঠিতো বেঁকা হৈ পৰিছে ! লগে লগে অনুভৱ কৰিলোঁ ডিঙিত এটা অসহ্য বিষ ! তীক্ষ্ণ কিবা এটা সোমাই পৰিছে কন্ঠনলীত ! চিঞৰাৰ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিও মই চিঞৰিব পৰা নাই ! মাতটো গেঙণিৰ দৰে ওলাইছে মোৰ ! ডিঙিৰ পৰা লুণীয়া কিবা এটা বৈ পেট পাইছেগৈ ! হয়তো তেজ !\nমোৰ উশাহবোৰ চুটি হৈ আহিল ! আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিও ৰুমৰ দুৱাৰখন খুলিব পৰা নাই ! মূৰটো ঘূৰাবলৈ ধৰিল ! মই দুৱাৰডলিত হামখুৰি পৰি ৰ’লো !\nলাহে লাহে মোৰ চকুত আন্ধাৰবোৰ গাঢ় হৈ আহিল !\n← সৰু সৰু ঘটনা (নিতুল বৰা)\nএগৰাকী মাতৃৰ কথাৰে (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) →\nঅপ্ৰাপ্তিৰ স্বৰলিপি(সুস্মিতা বৰা)


by©AdminPosted at Saturday, May 15, 2021\nভৰিখন দাঙিব খুজি আকৌ মাটিত নমাই আকাশৰ পিনে চাই তাই শিয়ৰি উঠিল। এদিন আমুলৰ হাতত ধৰি নিৰ্মালী মুকলি আকাশৰ তলৰ পৰা অৰণ্যৰ দাঁতিকাষৰীয়া এই ঠাইলৈ গুছি আহিছিল। তেওঁলোকক সংগ দিবলৈ আৰু বহুতো আহিল ।নদীৰ বুকুত জাহ যোৱা জীৱনৰ সেইবোৰ কৰুণ অধ্যায়।অৰণ্যক আপোন কৰিব জনা তেওঁলোকৰ সংগীহৈ পৰিল বনৰীয়া জীৱ জন্তবোৰ |\nকিন্তু কেনেকৈ জানো, বনৰীয়া জন্তুবোৰৰ ওপৰত এক শীতল মগজুৰে বধ কাৰ্য গঢ়ি তোলা হ'ল।তেওঁলোকৰ অজ্ঞাতে আৰু মৃত দেহ পৰি ৰ'ল চকুৰ সন্মুখত।কোনে হাত মিলাইছে অদৃশ্য চক্ৰৰ লগত। বহুতে বোলে স্থানীয় ভাষাটোকে মুখত ভালকৈ ফুটাব নোৱাৰে |কোনটো ফুটাৰ জোলোঙাৰে উলুৰ লগত বগৰী সোমাল। এতিয়া উচ্ছেদ অভিযানৰ কথা ওলাইছে বতাহত |ক'লৈ যাব সিহঁত ? নদীৰ বুকুত থকা ঘৰলৈ! বাকীবোৰ য'ৰ পৰা\nআহিছিল তালৈ যাব নোৱাৰে অহা ৰাস্তা খোলা। যোৱা ৰাস্তা নাই.ভোটবেংক বুলিও কথা এটা আছে বুলি তাই শুনিছে। হওঁতে বৰ পয়মাল হ'ব। কোনোৱে কয় ক্ষতি পূৰণ দিব।খেনৰ কথা আকৌ\nকিহৰ ক্ষতি পূৰণ গুলিয়াই মাৰা।আকৌ কিছুমানে কয় উপযুক্ত ঠাইত\nসংস্থাপন কৰক। কিযে হ'ব!\nকি হয় আপোনাৰ চকুৰ সন্মুখতে হব চকু দুটা মেলি ট ট কৈ চাই থাকক ।


প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ ২ কিঃমিঃ গোপন সুৰংগৰ ৰহস্য আৰু বাসভৱনৰ নজনা বহু কথা... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ ২ কিঃমিঃ গোপন সুৰংগৰ ৰহস্য আৰু বাসভৱনৰ নজনা বহু কথা…\nডিম্পুল বৰগোহাঁই, বিশেষ প্ৰতিবেদন\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ, দেশৰ প্ৰধামন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ বৰ্তমানৰ ঠিকনা। কেৱল নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে নহয়, পূৰ্বৰ কেইবাজনো প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে নিজৰ কাৰ্যকালত বাস কৰিছে এই ঠিকনাত। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা এই বিশাল স্থানত বাস কৰা প্ৰথমজন প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল ৰাজীৱ গান্ধী। ৰাজীৱ গান্ধীৰ পাছৰ পৰা দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰত্যেক গৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ঠিকনা হৈছে দিল্লীৰ ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ।\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ\nএইখিনিতে হয়তো সকলোৰে মনত প্ৰশ্ন উদয় হৈছে যে, ৰাজীৱ গান্ধীৰ আগৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীসকল কত বাস কৰিছিল? দৰাচলতে বৰ্তমান দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ চৰকাৰী বাসভৱন ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ১৯৮০ চনত। ১৯৮৪ চনত এই বাসভৱনটোৰ প্ৰথম বাসিন্দা হৈছিল তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধী। সেই সময়ত এই স্থানৰ নাম ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ নাছিল। সেই সময়ত ইয়াৰ নাম আছিল ৭ ৰেচ কৰ্চ ৰোড। কিন্তু ২০১৬ চনত ৭ ৰেচ কৰ্চ ৰোড নাম সলনি কৰি ইয়াৰ নাম দিয়া হৈছিল ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ।\nগুগল মেপত ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ\nএতিয়া আহিছো আমি পূৰ্বতে উত্থাপন কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰলৈ। ৰাজীৱ গান্ধীৰ আগৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীসকল কত বাস কৰিছিল? স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথমজন প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থকা কালত বাস কৰিছিল ত্ৰিমূৰ্তি ভৱনত। সেইসময়ত এই ভৱনেই আছিল প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ চৰকাৰী বাসভৱন। কিন্তু নেহৰুৰ মৃত্যুৰ পাছত এই বাসভৱটো সংগ্ৰহালয় হিচাপে গঢ়ি তোলা হয়। ইয়াৰ পাছতে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী বাস কৰিছিল দিল্লীৰ ১০ জনপদত। শাস্ত্ৰী মৃত্যুৰ পাছতো এই বাসগৃহ সংগ্ৰহালয় হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হয়।\nজৱাহৰলাল নেহৰু বাস কৰা ত্ৰিমূৰ্তি ভৱন\nইয়াৰ পাছতে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হয় ইন্দিৰা গান্ধী। তেও বাস কৰিছিল দিল্লীৰ ১ নং ছাফদৰগুঞ্জত। কিন্তু ১৯৮৪ চনৰ ৩১ অক্টোৱৰৰ দিনা দিল্লীত নিজা বাসভৱনৰ পৰা সমীপৰ আকবৰ ৰোডলৈ যোৱাৰ সময়তে দেহৰক্ষীৰ গুলীৰ আঘাতত নিহত হয়। ইয়াৰ পাছতে পূৰ্বৰ দৰে এই বাসভৱনৰ এক অংশ সংগ্ৰহালয় আৰু বাকী অংশত কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যালয় নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nবৰ্তমানৰ ১ নং ছাফদৰগুঞ্জৰ ভিতৰভাগ\nএনেকৈ ইন্দিৰা গান্ধীৰ মৃত্যৰ সময়ৰ লৈকে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীসকল থকা কোনো নিদিষ্ট এক স্থান গঢ় লৈ উঠা নাছিল। কিন্তু ১৯৮০ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ৭ ৰেচ কৰ্চ ৰোড অথাৎ এতিয়াৰ ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ। বিশাল এই প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ঠিকনাত প্ৰথম বাসিন্দা ৰাজীৱ গান্ধী। ইয়াৰ পাছতে ১৯৮৯-১৯৯০ চনলৈ দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ আসনত বহা ভি পি সিঙে এখন আইন প্ৰস্তুত কৰে যে এতিয়াৰে পৰা দেশৰ সকলো প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাবে স্থায়ী ঠিকনা হব ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ। আৰু তেতিয়াৰে পৰাই দেশৰ প্ৰত্যেকজন প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে নিজৰ কাৰ্যকালত বাস কৰে দিল্লীৰ এই ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত।\n২০১৬ চনত ৭ ৰেচ কৰ্চ ৰোড নাম সলনি কৰি ইয়াৰ নাম দিয়া হৈছিল ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ\nপ্ৰায় ১২ একৰ জুৰি মাটিকালি আগুৰি থকা ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত আছে মুঠ ৫ টা বিশাল বিশাল অট্টালিকা। বিভিন্ন সংখ্যাৰে নামাকৰন কৰা হৈছে এই অট্টালিকা কেইটাক। ১, ৩, ৫, ৭ আৰু ৯ ৰে নামাকৰন কৰা হৈছে অট্টালিকাকেইটাক। ইয়াৰে৯ নং অট্টালিকাটো ব্যৱহাৰ কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী বাসভৱনৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্বত থকা বিশেষ সুৰক্ষা বাহিনী চমুকৈ এছ পি জিয়ে(Special Protection Group)। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সকলো সুৰক্ষা সম্পকীয় দিশ তেওলোকেই চোৱা-চিতা কৰে।\n১২ একৰ ভূমিত থকা প্ৰধামমন্ত্ৰীৰ এই বাসভৱনৰ ভিতৰতে আছে সকলো সুবিধা। ১, ৩, ৫, ৭, আৰু ৯ ৰ ভিতৰত দেশৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ড০ মনমোহন সিং থাকিছিল ৩ নং অট্টালিকাত। কিন্তু বৰ্তমানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী থাকে ৫ নং অট্টালিকাত। ৩ নং অট্টালিকাতো এতিয়া ব্যৱহাৰ হয় অতিথিশালা হিচাপে। আনহাতে ৭ নং অট্টালিকাতো ব্যৱহাৰ হয় প্ৰধানমন্ত্ৰী কাৰ্যালয়ৰ বিভিন্ন কাম-কাজত। অৱশ্যে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আছে দিল্লীৰ ৰাইছিলা হিলছত। বাকী থকা ৯ নং অট্টালিকাতো এছ পি জি আৰু ১ নং অট্টালিকাটোত আছে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা হেলিকপ্টাৰৰ এখন হেলিপেড। এই হেলিপেডৰ পৰাই প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ পৰা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ যাত্ৰা কৰে।\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ এটা অট্টালিকা\nএইখিনিতে উল্লেখ কৰিবলগীয়া যে, প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে থকাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ৫ নং অট্টালিকাত ইয়াৰ পূৰ্বে বাস কৰিছিল ৰাজীৱ গান্ধী আৰু অটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে। ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত বাস কৰা মোডী হৈছে প্ৰথমগৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী, যিয়ে অকলশৰে থাকে। ইয়াৰ পূৰ্বে প্ৰত্যেকজন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সৈতে পৰিয়ালৰ সদস্য সকল বাস কৰিছিল। অৱশ্যে মোডীৰ প্ৰথমটো কাৰ্যকালত তেওৰ মাতৃ কিছুদিন ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত থাকিছিল। কিন্তু সেয়া আছিল কিছুদিনৰ বাবেহে।\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত মাতৃৰ সৈতে মোডী\nযদি কোনো সাধাৰণ লোক প্ৰধানমন্ত্ৰী সাক্ষাতৰ বাবে ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গলৈ যায়, তেন্তে প্ৰথমেই তেও প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাসভৱনলৈ যাব নোৱাৰে। প্ৰধানমন্ত্ৰী সাক্ষাতৰ পূৰ্বে লোকজনৰ সকলো পৰিচয় এন্টি কৰা হয় ৯ নং অট্টালিকাৰ এছ পি জিৰ কাৰ্যালয়ত। ইয়াৰ পাছতে কেইবা তৰপীয়া পৰীক্ষা-অনুসন্ধানৰ পাছত তেওক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ওচৰলৈ যাবলৈ দিয়া হয়। প্ৰাপ্ত খবৰ অনুসৰি ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ কাষতে থকা এখন পঞ্চতাৰকা হোটেল ‘সম্ৰাট’ৰ ৪ নং মহলাটোও প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সুৰক্ষাৰ কাম-কাজৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ উপৰিও এই হোটেলখনৰ ওপৰেদিও যাব নোৱাৰে কোনো উৰাজাহাজ।\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ নক্সা\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ প্ৰতিতো অট্টালিকাত ২ টা শোৱনি কোঠা, এটা অতিৰিক্ত কোঠা, এটা ড্ৰয়িং ৰূমৰ লগতে আছে এটা ডাইনিং হল। এই ডাইনিং হলত ৩০-৪০ জন লোকে একেলগে আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। এই হলটো এনেকৈ ডিজাইন কৰা হৈছে যে প্ৰত্যেকজন লোকৰ আসনৰ মাজত কিছু ব্যৱধান ৰখা হৈছে যাতে সুৰক্ষা সম্পকীয় দিশত কোনো অসুবিধা নহয়। সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ লগত থাকে ৬ খন বি এম ডব্লিউ কাৰ আৰু এখন এম্বুলেন্স।\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ ৫ নং অট্টালিকাৰ ড্ৰয়িং ৰূম\nসকলো সা-সুবিধাৰ লগতে ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত আছে এখন বিশাল বাগিছা। ভিন্ন প্ৰজাতিৰ ফুলৰ লগতে অৰ্জুন, দেৱদাৰু গছেৰে ভৰি আছে এই বাগিছা। ফুলৰ বাগিছাৰ মাজতে চৰাই-চিৰিকতিৰ বাবে সজা হৈছে বাহ। বহু ঘৰচীয়া চৰাইয়ে ভৰি আছে ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ, ইয়াৰ ভিতৰত ময়ুৰ অন্যতম। এই বাগিছা চোৱা-চিতা কৰিবলৈ আছে ২০০ গৰাকী মালী।\nমাতৃৰ সৈতে বাগিছাত মোডী\nদেশৰ প্ৰসিদ্ধ ডিজাইনাৰ তথা বাস্তুবিদ ৰৰ্বাট ৰছেলে ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ নক্সা। এই বাস্তুবিদ জন স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে নতুন দিল্লী চহৰৰ নক্সা তৈয়াৰ কৰা এডমিন লুতিয়ন দলৰ এজন অন্যতম সদস্য আছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰী বি পি সিঙৰ কাৰ্যকালত ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল।\nপঞ্চৱতী। ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত থকা অন্য এটা গৃহ। ২০০১ চনত অটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল এই গৃহটো।ব্যয় কৰা হৈছিলপ প্ৰায় ২.৬৫৮ কোটি। এই গৃহটোত আছে ২ টা প্ৰেক্ষাগৃহ। ইয়াৰ প্ৰতিটোতে ২০০-৩৪০ জন দৰ্শক বহিব পাৰে।ইয়াৰোপৰি এটা বিশাল ৰূমৰ বেৰত ভাৰতীয় কলা-সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন চিত্ৰ অংকিত কৰা হৈছে। এই বিশাল ৰূমটোতে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে বিভিন্ন্ স্থানত উপহাৰ হিচাপে পোৱা সা-সামগ্ৰী সুন্দৰকৈ সজোৱা আছে।\n৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গলৈ অতিথিক আদৰণি\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী এই বাসভৱনত আছে এটা চিনেমা গৃহয়ো। ২০০৬ চন মুক্তি পোৱা হিন্দী ছবি লগে ৰহো মুন্না ভাই মুক্তিৰ লগে লগে প্ৰধানমন্ত্ৰী বাসভৱনতো প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। ইয়ৈৰ পাছতে তাৰে জমান পৰ, পিপলী লাইভ নামৰ ছবি ২ খনো প্ৰৰ্দশন কৰা হৈছিল ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত।\nঅক্ষয় কুমাৰৰ সৈতে….\nএয়া আছিল দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী বাসভৱন ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ কিছু কথা। এছ পি জিৰ নিৰাপত্তাত থকা ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গ হৈছে দেশৰ একমাত্ৰ বাসগৃহ। সকলো সা-সুবিদা উপলদ্ধ এই ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গৰ আছে অন্য এক বিশেষত্ব। সেৱা হল এই বাসভৱনত আছে ২ কিঃমিঃ জোৰা এক সুৰংগ।\n২ কিঃমিঃ জোৰা এই সুৰংগটো যোগেদি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে পোনে পোনে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে দিল্লীৰ ছাফদৰগুঞ্জ বিমান বন্দৰত। প্ৰধানমন্ত্ৰী ড০ মনমোহন সিঙৰ দিনতে আৰম্ভ হৈছিল এই সুৰংগটোৰ কাম। ২০১০ চনত আৰম্ভ হোৱা এই সুৰংগটোৰ কাম ২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত সম্পূৰ্ণ হৈছিল। সুৰংগটোৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰধানমন্ত্ৰী জনেই হৈছে নৰেন্দ্ৰ মোডী। মুঠৰ ওপৰত কব পাৰি যে ৭ লোক কল্যাণ মাৰ্গত থকা সময়ত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক শত্ৰুয়ে চকু তুলিয়ে চাব নোৱাৰে।\nবৃহত্তৰ ডিব্ৰুগড় প্ৰেছ ক্লাৱৰ চতুৰ্দশ সংখ্যক প্ৰতিষ্ঠা দিৱস, সমাজসেৱীকা শান্তি গগৈসহ ৫ বিশিষ্ট ব্যক্তিক সম্বৰ্ধনা…\nকাইলৈ কোন মন্ত্ৰীয়ে ক’ত উত্তোলন কৰিব পতাকা…


Apo Sulfatrim DS in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Apo Sulfatrim DS ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nApo Sulfatrim DS की जानकारी\nApo Sulfatrim DS ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Apo Sulfatrim DS Benefits & Uses in Assamese\nApo Sulfatrim DS ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Apo Sulfatrim DS Dosage & How to Take in Assamese\nApo Sulfatrim DS-ৰ উপাদানসমূহ- Apo Sulfatrim DS Active Ingredients in Assamese\nApo Sulfatrim DS ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Apo Sulfatrim DS Side Effects in Assamese\nApo Sulfatrim DS সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Apo Sulfatrim DS Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Apo Sulfatrim DSৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Apo Sulfatrim DS with Other Drugs in Assamese\nApo Sulfatrim DS মতভেদসমূহ- Apo Sulfatrim DS Contraindications in Assamese\nApo Sulfatrim DS ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Apo Sulfatrim DS in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Apo Sulfatrim DS ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Apo Sulfatrim DS Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nApo Sulfatrim DS ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Apo Sulfatrim DS Benefits & Uses in Assamese\nApo Sulfatrim DS তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nApo Sulfatrim DS ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Apo Sulfatrim DS Dosage & How to Take in Assamese\nApo Sulfatrim DS-ৰ উপাদানসমূহ - Apo Sulfatrim DS Active Ingredients in Assamese\nApo Sulfatrim DS ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Apo Sulfatrim DS Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Apo Sulfatrim DS ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nApo Sulfatrim DS সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Apo Sulfatrim DS Related Warnings in Assamese\nApo Sulfatrim DS-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nالدوا] يمكن أن يكون لها آثار ضارة للنساء الحوامل. إذا كنت تواجه أي شيء من هذا القبيل، ثم التوقف عن Apo Sulfatrim DS وتأخذ نصيحة الطبيب]\nApo Sulfatrim DS-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nيمكن أن تشعر النساء الرضاعة الطبيعية بتاثيرات مؤذية من Apo Sulfatrim DS. التوقف عن تناول Apo Sulfatrim DS فورا إذا رأيت أي آثار جانبية. تحدث مع طبيبك بعد ذلك واعتبره مرة أخرى فقط بناء على نصيحة الطبيب\nবৃক্কত Apo Sulfatrim DS কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nتأثيرات مؤذية من Apo Sulfatrim DS نادرا ما تؤثر على الكلى\nযকৃতত Apo Sulfatrim DS কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nتأثيرات مؤذية من Apo Sulfatrim DS نادرا ما تؤثر على الكبد\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Apo Sulfatrim DS ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Apo Sulfatrim DSৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Apo Sulfatrim DS with Other Drugs in Assamese\nApo Sulfatrim DS তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nApo Sulfatrim DS মতভেদসমূহ - Apo Sulfatrim DS Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Apo Sulfatrim DS লোৱা অনুচিত যাতে -\nApo Sulfatrim DS ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Apo Sulfatrim DS in Assamese\nএই Apo Sulfatrim DS-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nبالنعاس Apo Sulfatrim DS لن تجعلك تشعر. لذلك كنت تدفع أو تشغيل الآلات بأمان\nنعم، ولكن تأخذ Apo Sulfatrim DS فقط حسب المشورة الطبية\nلا، استخدام Apo Sulfatrim DS في الاضطرابات النفسية ليست فعالة\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Apo Sulfatrim DS ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Apo Sulfatrim DS Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Apo Sulfatrim DSৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nيمكنك تناول Apo Sulfatrim DS مع الطعام\nমদ আৰু Apo Sulfatrim DSৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nإن تناول Apo Sulfatrim DS بالكحول يمكن أن يكون له آثار خطيرة كثيرة على جسمك\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Apo Sulfatrim DS লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Apo Sulfatrim DS ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Apo Sulfatrim DS সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Apo Sulfatrim DS ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Apo Sulfatrim DS সেৱন কৰে?


উদ্যমী হৈ বহুতৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছে মানস কলিতা - NE FOCUS\nউদ্যমী হৈ বহুতৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছে মানস কলিতা\nএসময়ত এইছ ডি এফ চি বেংকত চাকৰি কৰিছিল তেওঁ।কিন্তু চাকৰিৰ মোহে তেওঁক আবদ্ধ কৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে ।কাৰণ তেওঁ উদ্যমী আছিল।নিজাকৈ কিবা কৰাৰ মানসিকতাৰ বাবে এদিন ব্যৱসায়ত ধৰিল আৰু আজি এজন সফল ব্যৱসায়ীত পৰিণত হ’ল! তেওঁ কোন আছিল জানেনে? তেওঁ মানস কলিতা।চয়ুৰী ফাৰ্মৰ স্বত্বাধিকাৰী ।গুৱাহাটী উলুবাৰীৰ মানস কলিতাই তেখেতৰ মিৰ্জাস্থিত ফাৰ্মৰ যোগেদি বহু নিবনুৱাক স্বাৱলম্বী কৰি তুলিছে ।এই সম্পৰ্কে মানস কলিতাই এন ই ফ’কাচ ডট কমৰ আগত এনেদৰে কয়-আমাৰ ফাৰ্মৰ যোগেদি গাহৰি উৎপাদন হয়, প্ৰতিপালনৰ বাবে গাহৰি যোগান ধৰো আৰু গাহৰি মাংস বিক্ৰী কৰো।জানিব পৰা মতে মানস কলিতাই মিৰ্জাৰ সমীপৱৰ্তী গাঁৱৰ নিবনুৱাক ইতিমধ্যে গাহৰি যোগান ধৰিছে।চয়ুৰী ফাৰ্মত উৎপাদিত গাহৰি বিভিন্ন ঠাই যেনে মণিপুৰ, মিজোৰাম,নগালেণ্ডলৈ ৰপ্তানি হয়।ইয়াৰ উপৰিও গাহৰিৰ বিভিন্ন খাদ্য সম্ভাৰ বজাৰত পেকেট হিচাপে বিক্ৰী কৰে।গুৱাহাটীৰ জু ৰোড আৰু বেলতলাত পিগজিৰ নামৰ মাংসৰ দোকান আছে।গাহৰিৰ মাংস অধিক উৎপাদন কৰিবৰ বাবে কি লক্ষ্য হাতত লৈছে বুলি সোধাৰ এক প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কয় যে হাইব্ৰীড প্ৰজাতিৰ গাহৰি পঞ্জাৱৰ পৰা আনি ইয়াত উৎপাদন কৰিছো।যাৰ বাবে কম দিনতে অধিক মাংস লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছো।বিভিন্ন সংগ্ৰামৰ মাজৰে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা চয়ুৰী ফাৰ্ম আজি কিছু পৰিমাণে হ’লেও সফল হৈছে।সম্প্ৰতি চয়ুৰী ফাৰ্মৰ যোগেদি ১৪নিবনুৱাই জীৱন জীৱিকাৰ সম্বল বিচাৰি পাইছে আৰু বহুু নিবনুৱাক এই ব্যৱসায়ে আকৰ্ষিত কৰিছে ।বিশেষ কৃতজ্ঞতা ধ্ৰুৱ জ্যোতি অৰ্জুন..\nNextকেবাগৰাকীৰ ৰোৱনীৰ কাম সমাপন কৰিব শস্য ৰোৱা যন্ত্ৰইNext


১ সামুয়েল 29 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (১সামু 29)\n১ সামুয়েল 29\nপাছত পলেষ্টীয়াসকলে নিজৰ সৈন্যসামন্তক অফেকত একগোট কৰিলে, তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলে যিজ্ৰিয়েলত থকা ভুমুকৰ ওচৰত ছাউনি পাতিলে।\nযেতিয়া পলেষ্টীয়া অধিপতিসকলে হাজাৰ হাজাৰ সৈন্য লৈ ক্ৰমে আগবাঢ়ি গ’ল, তেতিয়া সকলোৰে শেষত আখীচৰ লগত দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলো গ’ল।\nতেতিয়া ফিলিষ্টীয়া অধিপতিসকলে সুধিলে, “এই ইব্ৰীয়া লোকসকলে ইয়াত কি কৰি আছে?” তেতিয়া আখীচে পলেষ্টীয়া অধিপতি সকলক উত্তৰ দি ক’লে, “সেই মানুহ জন ইস্ৰায়েলৰ ৰজা চৌলৰ দাস দায়ুদ নহয় নে? তেওঁ ক’ত দিন আৰু ক’ত বছৰ মোৰ লগত বাস কৰি আছে; আৰু তেওঁ যেতিয়াৰে পৰা মোৰ ফলীয়া হ’ল, তেতিয়াৰে পৰা আজিলৈকে মই তেওঁৰ কোনো দোষ পোৱা নাই।”\nকিন্তু তেওঁৰ ওপৰত পলেষ্টীয়া অধিপতিসকলৰ খং উঠিল আৰু তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “তুমি তাক ওলোটাই পঠাই দিয়া। তুমি যি ঠাই তাক নিৰূপণ কৰি দিছিলা, সেই ঠাইলৈ সি উভতি যাওক। সি আমাৰ লগত যুদ্ধলৈ নাহক, সি যুদ্ধলৈ আহিলে কিজানি আমাৰ শত্ৰু হ’ব; নহলেনো সি কিহেৰে নিজ প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিব? এই লোকসকলৰ মূৰেৰে নহয় নে?\nদায়ুদক লৈ লোকসকলে পৰস্পৰৰ মাজত গান গাই এইদৰে যে নাচিছিল, ‘চৌলে বধিলে হাজাৰ হাজাৰ লোকক, দায়ূদে বধিলে অযুত অযুত লোকক, ই জানো সেই দায়ুদ নহয়?’”\nতেতিয়া আখীচে দায়ূদক মাতি আনিলে আৰু তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, তুমি সৰল লোক, আৰু সৈন্যসামন্তৰ মাজত তুমি যে মোৰ লগত আহিছা, সেয়া মই ভাল দেখিছোঁ; কিয়নো তুমি মোৰ ওচৰলৈ অহা দিনৰে পৰা আজিলৈকে মই তোমাৰ কোনো দোষ পোৱা নাই; তথাপি অধিপতিসকল তোমাক লৈ সন্তুষ্ট নহয়।\nএতেকে পলেষ্টীয়া অধিপতিসকলক বেজাৰ নিদিবৰ বাবে, এতিয়া তুমি কুশলে উভটি যোৱা।”\nতেতিয়া দায়ূদে আখীচক ক’লে, “কিন্তু মই কি কৰিলোঁ? যেতিয়াৰে পৰা আপোনাৰ লগত আছোঁ, তেতিয়াৰে পৰা আজিলৈকে আপুনি এই দাসৰ জীৱনত কি দোষ পালে যে, মই মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ শত্ৰুবোৰৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ যাব নোৱাৰোঁ?”\nতেতিয়া আখীচে দায়ূদক ক’লে, “মই জানিছোঁ যে, তুমি মোৰ দৃষ্টিত ঈশ্বৰৰ দূতৰ নিচিনা উত্তম; তথাপি পলেষ্টীয়া অধিপতি সকলে কৈছে, ‘সেই মানুহ আমাৰ লগত ৰণলৈ যাব নোৱাৰে।’\nএই হেতুকে তুমি আৰু তোমাৰ লগত অহা তোমাৰ প্ৰভুৰ দাস সকলে ৰাতিপুৱাই উঠিবা আৰু পোহৰ হ’লেই প্ৰস্থান কৰিবা।”\nতেতিয়া দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলে ৰাতিপুৱাই উঠিল আৰু যাত্ৰা কৰি ফিলিষ্টীয়া সকলৰ দেশলৈ উভটি গ’ল। কিন্তু পলেষ্টীয়া সকল যিজ্ৰিয়েললৈ গ’ল।\n১ সামুয়েল 29:1\n১ সামুয়েল 29:2\n১ সামুয়েল 29:3\n১ সামুয়েল 29:4\n১ সামুয়েল 29:5\n১ সামুয়েল 29:6\n১ সামুয়েল 29:7\n১ সামুয়েল 29:8\n১ সামুয়েল 29:9\n১ সামুয়েল 29:10\n১ সামুয়েল 29:11


অসমৰ বান সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে লৈ স্থায়ী সমাধান কৰিব লাগিব : স্পষ্ট মত সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্য্যৰ\nবানপানীক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা : ‘কংগ্ৰেছৰ ঘোষণা’ আৰু বিজেপিৰ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বৰ বিজ্ঞাপনতে সীমাবদ্ধ\nগঙ্গাৰ ক্ষেত্ৰত যি পদক্ষেপ লয় আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপনৈ সমূহৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰৰ অনীহা কিয়? প্ৰশ্ন ভট্টাচাৰ্য্যৰ\nগুৱাহাটী , July 17, 2019 10:01 pm\nবানপানী আৰু গৰাখহনীয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ নামত চূড়ান্ত প্ৰহসন শাসনাধিষ্ঠ বিজেপি আৰু পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ। ‘কংগ্ৰেছৰ ঘোষণা’ আৰু বিজেপিৰ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বৰ বিজ্ঞাপনতে সীমাবদ্ধ হৈ ৰৈছে বানপানীক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে ঘোষণা কৰা প্ৰসংগ।\nউল্লেখযোগ্য যে ২০০৫ চনৰ ৫ মে’ত অসম চুক্তি ৰূপায়ণৰ সম্পৰ্কত সেই সময়ৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ অধ্যক্ষতাত ত্ৰিপাক্ষিক আলোচনা অনুষ্ঠিত হৈছিল। অসম চুক্তিৰ ৭ নং দফা অনুসৰি বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে স্বীকৃতি দিবলৈ দাবী তুলিছিল সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই। তাৰ পাছত সেই সময়ৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ জনসংযোগ বিভাগে ১৯ মে’ৰ দিনা বাতৰি কাকতৰ জৰিয়তে বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰিছিল।\nবিজ্ঞাপনটোত স্পষ্টকৈ উল্লেখ আছিল যে স্বাধীনতাৰ পাছৰ ৫৭ বছৰে অপূৰ্ণ হৈ থকা অসমৰ ৰাইজৰ দাবী বান আৰু গৰাখহনীয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হ’ব। ড০ মনমোহন সিং প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈ থকাৰ সময়তে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল এই সিদ্ধান্ত। কিন্তু পাছৰ সময়ছোৱাত সুৰ সলাইছিল কংগ্ৰেছ চৰকাৰে।\nদ্বিতীয়তে ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিজেপি দলটোৱে বাতৰি কাকতৰ জৰিয়তে অসমৰ বান গৰাখহনীয়া সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে নিশ্চিতভাৱে ঘোষণা কৰা হ’ব বুলি ৭ এপ্ৰিলত বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰিছিল। এই প্ৰতিশ্ৰুতি দি নৰেন্দ্ৰ মোদী প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈ তথা এটা কাৰ্য্যকাল পাৰ কৰিলে, তথাপি প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰতিশ্ৰুতিয়েই হৈ থাকিল।\nইয়াক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি আছুৰ উপদেষ্টা ড০ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই সংবাদ মাধ্যমৰ আগত কয় ‘আমাৰ স্পষ্ট মত অসমৰ বান সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে সমাধান কৰিব লাগিব। অসমৰ ভেটিক টচনচ কৰা এই সমস্যাৰ সমাধান হ’বই লাগিব।’\nতেওঁ লগতে কয় ‘কংগ্ৰেছে বানপানীক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে ঘোষণা কৰিম বুলি কৈ পিছলৈ সুৰ সলনি কৰিলে। ঠিক সেইদৰে বিজেপিয়ে বান সমস্যা সমাধানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল কিন্তু সেয়া বাস্তৱত হৈ নুঠিল। আকৌ বিজেপিয়ে চৰকাৰ গঠন কৰিলে।‘\n‘গংগাৰ ক্ষেত্ৰত যি পদক্ষেপ লয় আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপনৈ সমূহৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰৰ অনীহা কিয় ?’ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰলৈ মুকলি প্ৰশ্ন আছুৰ উপদেষ্টা গৰাকীৰ।\nতেওঁ আৰু কয় ‘অসম চৰকাৰে এই ক্ষেত্ৰত যিদৰে গৰজিব লাগিছিল তাৰ বিপৰীত ছবি কিয় দেখা গৈছে? আমাক টেলিফোনত খবৰ লোৱা, প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া সময় উকলিল এতিয়া বান সমস্যা সন্দৰ্ভত উচিত সমাধান লাগে।‘


Biofer in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Biofer ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBIOFER XT SYRUP 200ML - ₹136\nBiofer ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Biofer Price and Pack Size in Assamese - Biofer ar mulya aaru pakor size\nBiofer ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Biofer Benefits & Uses in Assamese- Biofer ar laabh aaru byavaharsamuh\nBiofer ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Biofer Dosage & How to Take in Assamese - Biofer ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBiofer ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Biofer Side Effects in Assamese- Biofer ar parshwakriyasamuh\nBiofer সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Biofer Related Warnings in Assamese- Biofer xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bioferৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Biofer with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Biofer ar gurutor kriya-pratikriya\nBiofer মতভেদসমূহ- Biofer Contraindications in Assamese- Biofer nishedhsamuh\nBiofer ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Biofer in Assamese- Biofer ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Biofer ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Biofer Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Biofer kriya-pratikriya\nBiofer ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Biofer Benefits & Uses in Assamese - Biofer ar laabh aaru byavaharsamuh\nBiofer তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBiofer ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Biofer Dosage & How to Take in Assamese - Biofer ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBiofer-ৰ উপাদানসমূহ - Biofer Active Ingredients in Assamese - Biofer-ar upadaansamuh\nBiofer ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Biofer Side Effects in Assamese - Biofer ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Biofer ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBiofer সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Biofer Related Warnings in Assamese - Biofer xonkranta xatarkatabanisamuh\nBiofer-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBiofer গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nBiofer-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBiofer স্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত Biofer কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ ওপৰত Bioferৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো গৱেষনা উপলব্ধ নহয়। গতিকে ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ কথা জনা নাযায়।\nযকৃতত Biofer কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBioferৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত কলিজাৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Biofer ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBiofer গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত হৃদয় ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bioferৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Biofer with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Biofer ar gurutor kriya-pratikriya\nBiofer তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBiofer মতভেদসমূহ - Biofer Contraindications in Assamese - Biofer nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Biofer লোৱা অনুচিত যাতে -\nBiofer ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Biofer in Assamese - Biofer ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Biofer-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nBioferৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Biofer লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Biofer লওক।\nBiofer য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Biofer ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Biofer Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Biofer kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Bioferৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nBiofer সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Bioferৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nBioferৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nBiofer ৰ অনুকল্প - Substitutes for Biofer in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Biofer লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Biofer ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Biofer সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Biofer ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Biofer সেৱন কৰে?


সুবাস : 2018\nদিন বাগৰি যায় ৰৈ যায় মাথোন কাহিনীবোৰ। পোৱা নোপোৱাৰ মাজেৰে বৈ যায় সময় নামৰ নৈখন। তিতা মিঠা হাচঁটিত বান্ধি আমাৰ পৰা মেলানি মাগিলে এখন কেলেন্ডাৰে। কাৰোবাৰ বাবে হ'ল সুখৰ আৰু কাৰোবাৰ বাবে হ'ল দুখৰ। কিন্তু কবিৰ ভাষাৰে "দুখৰ অৰণ্য নাথাকিলে ক'ত আহি জিৰাবহি সুখৰ চৰাই!"\nএই বছৰে আমাক বহুতো সম্পদ দিলে, বহুতো সম্পদ লৈ গ'ল। দৌৰ ৰাণী হিমা দাসৰ পৰা ৰীমা দাসৰ ভিলেইজ ৰকস্টাৰৰ অষ্কাৰ অভিমুখী যাত্ৰাই যদি আমাক দি গ'ল অনন্য প্ৰাপ্তি তেনেকৈ সকলোকে কন্দুৱাই গুছি গ'ল নাট্য প্ৰতিভা শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভা আৰু বছৰৰ শেষৰ ফালে নীলপবন বৰুৱা দেৱৰ কেনভাছ উকা কৰি ৰাজ্যবাসীক কন্দুৱাই বিদায় মাগিলে কোকিল কন্ঠী গায়িকা দীপালী বৰঠাকুৰ বাইদেৱে।\nআকৌ আহিব নতুন বছৰৰ। আকৌ কেলেন্ডাৰত আঁক মাৰি আমি ব্যস্ত হ'ম পোৱা নোপোৱাৰ অংক কৰাত। জীৱনটো এটা সৰল অংক, তাত দীৰ্ঘমাত্ৰাই কেতিয়াবা ব্যতিব্যস্ত কৰিলেও অংকৰ লগত আমি যুঁজিবই লাগিব।\nআগন্তুক বছৰটোৱে সকলোৰে বাবে কঢ়িয়াই আনক আশাৰ বতৰা, সুখ সমৃদ্ধিৰ টোপোলা তাৰে কামনা কৰিলো। লগতে আগতীয়াকৈয়ে সকলোলৈকে ভোগালী বিহুৰ ওলগ জনালো।\nঅনাগত বৰ্ষত যাতে মেজিৰ জুইত নিপাত যায় গড় হত্যা, অন্ধবিশ্বাস আৰু সন্ত্ৰাসবাদ তাৰেই আশা কৰিলো।\nকৌশিক ৰঞ্জন বৰা\nচেমচাং মেট্ৰ চিৰিজৰ মবাইলটোত ফেচবুক কৰি কিন্তু কিছু মজা লাগে । আজিকালি এয়াৰচেলে বাইচ টকাত এশ এম বি ডাটা দিয়ে । পুৱাই সাৰ পাই বিচনাতে ফেচবুকটো নুখুলিলে যেন দিনটো আধৰুৱা হৈ যায় । তাতে এতিয়া শুই উঠিয়ে তাইক গুড মৰনিং মেছেজ দিয়াটো অভ্যাস হৈ পৰিছে ।\nতাই মানে জোৎস্না … জোৎস্না বৰবৰুৱা\nঠিক নামটোৰ দৰে তাই যেন জোনৰ ফটফটীয়া পোহৰৰ এখন বাগিছা ।\nজোৎস্নাৰ লগত চিনাকিও এটা আচৰ্য্য । ফেচবুক বোলা বস্তুটো তেতিয়া আমাৰ মাজত এটা নতুন ট্ৰেণ্ড । জ্যোতিষমান, এমকুমাৰ,পাৰ্থ ,প্ৰকাশ, পাৰ্থবিজয় , সুভম আৰু মই এদিন গোটেইসোপাই বহি বৌতানি ক্লাচত মেডাম নথকা অবস্থাত ফেচবুক খুলি জমনি কৰি আছিলো ।\nচেপ্টেম্বৰ নহ'লে অক্টোবৰ মাহ ।\nফেচবুকৰ উপত্যকা খুচৰি খুচৰি হঠাত এটা নাম চকুত পৰিল ;\n… জোৎস্না বৰবৰুৱা…\nনামটোৰ প্ৰতি কিবা এটা আকৰ্ষণত মই প্ৰফাইলটো খুলিলো । প্ৰফাইলত বাৰ্বি এজনীৰ ফটো লগাই থোৱা আছিল যদিও তলত পঢ়া স্কুল, ঠিকনা, জন্ম চন আদিৰ পৰা ফেক একাউন্ত নহয় যে নিশ্চিত হ'লো । কব নোৱাৰাকৈ মোৰ হাতৰ আঙুলিয়ে চেমচাং মেট্ৰ\nৰ কিবৰ্ডত টিপা খালে ।\nসেইয়াই ফ্ৰেণ্ড ৰিকুৱেষ্ট আৰু আৰম্ভনি ।\nপিছদিনা আছিল লক্ষ্মী পূজা ।\nফ্ৰেণ্ড ৰিকুৱেষ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ নটিফিকেচন মোলৈ আহিল । আগদিনাৰ পৰাই নামটোয়ে মোৰ মনত মাজে মাজে ভুমুকি মাৰিয়ে আছিল । ফেচবুকৰ পৃথিৱীখনত খোজ দিয়া ছমাহ মান হৈছেহে কেনেকৈনো অচিনাকি ছোৱালী এজনীৰ লগত চিনাকি হওঁ তাৰো আওভাও নাজানো । ইফালে প্ৰচণ্ড লাজ এটাই মোক বেৰি ধৰিছে ।\nপ্ৰথম দুদিনমান হাই/হেল্লৰে আৰম্ভ হৈ ভাল বেয়া খবৰকে ধৰি চুটি চুটি কথাবোৰ সহজ হৈ পৰিল । ইতিমধ্যে মোৰ বন্ধুমহলত কথাটো অলপ অচৰপ প্ৰচাৰ হবলৈ ধৰিল । বন্ধু জ্যোতিষেতো জোকাবলৈ নেৰাই হ'ল । ছোৱালীজনী আমাৰ লগৰেই কামিনীৰ পুৰণা চিনাকি বুলি মোৰ মহান বন্ধুসকলে আহি মোক খবৰ দিলে । মই সুযোগ এটা পালো জোৎস্নাৰ লগত কথা পতাৰ ।\n:" তুমি কামিনীৰ লগত পঢ়িছিলা ? "\nটাইপ কৰি ফেচবুকৰ চেণ্ড বটন টো টিপিলো । পলকতে মেছেজৰ নটিফিকেচন আহিল ।\n:" তুমি কেনেকৈ জানিলা ? "\nঅলপ যেন আচৰিত হ'ল তাই ।\n: "জানিলো আৰু, তাই মোৰ ভাল বান্ধবী । "\nতাইক মই যিকোনো উপায়েৰে বুজাই দিব খুজিছিলো যে তুমিও মোক বন্ধু বুলি ভাবিব পাৰা যিহেতু তোমাৰ নলে গলে লগা কামিনী জনীয়ে মোক ভালদৰে চিনি পায় ।\nতাৰপিছৰে পৰা যেন তাইৰ কথাবোৰ শেষেই নোহোৱা হ'ল । কামিনীৰ লগত তাই কি কি কৰিছে,স্কুলত কিমান উৎপাত কৰিছে আৰু কত কি , সকলো ফেচবুকৰ ইনবক্সত জমা হৈ পৰিল ।\nপিছে মইচোন তাইক আজিলৈকে দেখাই নাই । ফেচবুকত যিখন ফটো ওলমি আছে সেইখনতো এখন পুতলাৰ ফটোহে । মই আচল মানুহজনীৰ লগতে কথা পাতি আছো নে আন কোনোবাই জোৎস্না বৰবৰুৱা নামলৈ ফেক একাউন্তৰ খুলি থৈছে আৰু মই কথা পাতি আছো ? মোৰ চিন্তা বাঢ়িবলৈ ধৰিছে ।\nতথাপি তাইক খুলা খুলিকৈ কবলৈ সাহস নাহে । তাই কি বুলি ভাবিব ? মই তাইৰ কথাবোৰ সন্দেহ কৰো ?\n: " তুমি ফেচবুকত কিয় ফটো দিয়া নাই ? "\nভাত খাই উঠি বিচনাত পৰিয়ে , তাইক অনলাইন দেখা পাই কথাষাৰ কৈয়ে পেলালো ।\nতাই হাঁহিলে । বোধহয় অলপ লাজ কৰিছিল\n: " মই দেখিবলৈ অলপো ভাল নহয় । সেইকাৰনে… "\nসম্ভৱ খুব লাজকুৰীয়া হব ছোৱালীজনী , মনতে ভাবিলো ।\n: " মোৰ তোমাক এবাৰ খুব চাবলৈ মন গৈছে জানা "\nফেক একাউন্ট হয় নে নহয় তাৰ পৰীক্ষা লবলৈ চাগে মই সম্পূৰ্ণ সাজু হৈ আছিলো ।\n"মোক দেখা পালে তুমি পলাবা "\nতাইৰ দুষ্টালী ভৰা মেছেজটোত মই খুব হাঁহিলো ।\n"নপলাওঁ । তুমিহে মোৰ আগত ওলাবলৈ ভয় কৰিছা "\nমই চাগে বেছি গহীন হৈ ক'লো ।\n" মই ভূতৰ নিচিনা দেখিবলৈ "\n" মই ভূতলৈ ভয় নকৰো । ফেচবুকত ফটো নিদিয়াকৈ থকা মানুহবোৰলৈহে ভয় কৰো "\nপিছৰ পাঁচ মিনিটমান সিফালৰ পৰা ৰিপ্লাই আহিব বুলি অপেক্ষাতে গ'ল । নেটৱৰ্কৰ অসুবিধা বুলি জাভাৰ ফেচবুক এপটো দুবাৰমান বন্ধ কৰি আকৌ খুলি চালো । এপাকত মেছেজ নটিফিকেচন এটা দেখি লগা লগ খুলিলো ।\nসচাকৈ তাই ফটো এখন পঠিয়াইছে । গোলপীয়া টি চাৰ্ট এটা পিন্ধি এটা খোলা হাঁহিৰে ছোৱালী এজনীৰ ফটো । চুলিখিনি পিছফালে বন্ধা । ডিঙিত এডাল চেইন । কোনো জাক জমকতা নথকা সাধাৰণ অথচ চকু আতৰাবা নোৱাৰা ফটোখনলৈ মবাইল স্ক্ৰীনত একেথৰে ওলাই ৰ'ল ।\nমই বিস্ময় । বিশ্বাস নোহোৱা এটা পৰিস্থিতি ।\n" ইমান ধুনীয়া "\nমোৰ হাতৰ আঙুলীয়ে অলপো দেৰি নকৰি টাইপ কৰি চেণ্ড কৰিলে ।\nহৃদয় ,গান আৰু সুৰ\nইমান বহল নদীখন(আমজান?)\nটিঁহিটি টিঁহিটি,ৰিনিকি ৰিনিকি কৈ\nএতিয়াও বাজি আছে মোৰ হিয়াখন!\nতলসৰা শেৱালীৰ সতে\nনিঁয়ৰে গঠা সুৰৰ জৰিদাল খামুচি\nময়ো গুচি যাম কৰবালে\nমনে মনে !\nতুমি নজনাকে ।\nতোমাৰ বগা ৰিহাখনৰ বাবে\nবিৰিণাৰ চকুলোৰে তিয়াব নোৱাৰি জানা\nশীতৰ সেমেকা ৰাতি\nকেনেকৈ নাচিবা তুমি পাহাৰত\nনাটঘৰ আৰু প্ৰহেলিকা\nডঁৰিকণা সপোনেৰে আকাশ জিনিব খোজা\nহেঁপাহটোৰ আয়ুস আৰুনো কিমান দূৰ\nআশাবোৰৰ বয়স বুটলি বুটলি\nভীষণ ভাগৰুৱা এতিয়া মই.....।\nবৰফৰ ওঁঠদুটিক মৌনতাৰ পঘাডালে সী থৈ\nনিৰুদ্দিষ্ট ভৱিষ্যৎৰ প্ৰহেলিকা খেদি\n'বাঁও চকু লৰাৰ' মিছা প্ৰবোধেৰে\nঢেঁকীয়া ফুলীয়া ৰংবোৰ ৰ'দাই ৰ'দাই থঁও।\nপালতৰা নাঁওখনৰ টিঙত বহি বহি\nপানীৰঙী এপিয়লা জোনাকত\nডুব যোৱাৰ হাবিয়াস এৰা নাই এতিয়াও\nপাৰ-ঘাটত নাঁও বান্ধি বুকুত ওলমাওঁ\nহেলোজেনৰ হাজাৰ সমদল....।\nমাটিৰ মানুহৰ ভাও লৈ অৱসাদ এই জীৱনৰ\nআঁত হেৰুৱাই যৱনিকালৈ কিমান বাট\nসেইয়া মই নেজানো,\nঅলেখ ধূমকেতুৰ মাজত সূৰ্য বিচাৰি ফুৰা\nডঁৰিকণা সপোনটোৰ ভগ্নাংশ যোৰাই যোৰাই\nছঁয়াময়া কৈ দেখো,নেপথ্যত সেইয়া কোন???\nৰশ্মীৰিয়া গগৈ ডেকা\nকাৰ্বি আংলং ডিফু।\nঅচিনাকি হাতত উত্তপ্ত আঙুলিৰ বল প্ৰদৰ্শন\nৰুদ্ৰ ভাৱৰ নহয়\nপ্ৰেমিক মনোভাৱৰ ,\nহৃদয়ৰ হিমত প্ৰজ্জ্বলিত\nবৰফৰ অগ্নি ।\nআকাশখন ধৰণীৰ বালিত দেখিছো\nনীলা আৰু নীলা ....\nমনৰ আকুলতা অপেক্ষা হৈ বাগৰিছে\nঘড়ীৰ ত্ৰিশূলত ।\nকিয়নো খঙত আছা ৰাধা ?\nসন্তুষ্ট হ'বা জানো একুৰি ছন্দময়ী কবিতাত .....\nমুৰুলিৰ নিশ্বাস যে অক্সিজেন বিহীন ।\nহয় অশ্ৰু নিগৰিছে মোৰ দুখী ম'মৰ ,\nতোমাৰ অবিহনে দ্বাৰিকাৰ পূৰ্ণিমা নিশা\nকৃষ্ণকায় গহ্বৰত ডুব গৈছে ।\nঘূৰি অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি যোৱা তোমাৰ হৃদয়ক\nকেনেকৈ কন্দুৱাওঁ ,\nমোৰো আকাশৰ মৰিশালীত যে প্ৰেমৰ চিতা জ্বলিছে ।\nগোলাপ পাহ মৰহিছে ..\nতুলসীৰ অশ্ৰুৱে ডিঙিত সান্ত্বনাৰ ৰস হৈ বিয়পিছে শিৰা উপশিৰাত ,\nহৃদয়ত অশ্ৰুহীন ৰঙা বৰষুণ\nআৰু ধিপ ধিপাই উঠা পুৰণি ঢোলটো ।\nশিমলুগুৰি ( শিৱসাগৰ )\nফোন নং : ৭০০২৩৯২৫৯৪\nএদিন নিশা জোনৰ চকুত\nতিৰবিৰাই থকা আইক দেখিলো,\n(এৰি থৈ যে আহিছিলোঁ সুৱৰ্ণ ওঁঠ)\nগোটেই কোঠালিটো সেমেকি উঠিছিল,\nগৰ্কীৰ দ্যা মাদাৰ উপন্যাস খনত\nকাতৰতাৰ টোপাল এটাও বিৰিঙিছিল।\nএনে বিষন্নতাত ধোঁৱাময় হাত এখন\nদহ আঙুলিৰ আকুলতায়ে\nকাশ্মিৰী শীতত কঁপা\nমায়াৰ কথা সোঁৱৰায়।\nশীতৰ জড়তাক জন্মদিন\nনজনা শিশু বোৰে বুজি পায়\nআমি প্ৰেম বুজি পাওঁ\nসাঁচতীয়া দহটকাটোত আইৰ\n(১) মাছৰ সোৱাদ\n''আইজনী সুদা ভাত যে দিলা মাছ নাই নেকি?'' শহুৰেকে বোৱাৰীয়েকক সুধিলে ।\n''মাছ নাই কালিয়েই শেষ হ’ল ।'' বোৱাৰীয়েকে ক’লে ।\n"তুমিতো জানাই মই মাছ নহ'লে ভাত খাব নোৱাৰো । অকনমান থৈ দিব পাৰিলা হেঁতেন ।"\n"অকনমান আছিল পুতেকক দিলো । দিনটো ইমান কষ্ট কৰে । আপুনি বহি থকা মানুহে নেখালেও হ’ব ।""\n"মাক জীয়াই থকা হ’লে সেই টুকুৰা মাছৰ আধা ময়ো পালো হেতেন ।'' শহুৰেকে কৈ উঠিল ।\nআজি কিছুদিনৰ পৰা বাপেক জীয়েকৰ সম্পৰ্কটো মাজনীয়ে সহিব নোৱাৰা হৈ আহিছে । সকলো সময়তে ৰাজীবে জীয়েক নীলাক বিছাৰে । নীলা মাজনীৰ প্ৰথম স্বামীৰ সন্তান । নীলাৰ দহ বছৰ হওঁতেই তাইৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হ’ল । অকলশৰীয়া মাজনীয়ে জীয়েকৰ সৈতে অকলে থাকিব নোৱাৰা হৈ পৰিল । সকলোৰে চকু তাই আৰু জীয়েক নীলাৰ ওপৰত । নিজৰ আৰু জীয়েকৰ নিৰাপত্তা কথা ভাবি তাই ৰাজীবৰ প্ৰস্তাব মানি লবলৈ বাধ্য হৈছিল । কিন্তু ই কি? ৰাজীবৰ ওচৰতো যেন সিঁহতি সুৰক্ষিত নহয় । তাই নীলাক লগত লৈ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল । আশ্ৰয় বিচাৰি । আজিৰ পৰা তাইক আৰু জীয়েকক কোনেও বেয়া দৃষ্টিৰে চাব নোৱাৰিব । এবাৰ মৃত স্বামীক কথা ভাবিলে । আজিৰ পৰা আমি আকৌ সকলো একেলগে থাকিম।\nপূৰ্ণিমা শইকীয়া গগৈ


২ সামুয়েল7- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২সামু 7)\n২ সামুয়েল 7\nপাছত ৰজাই যেতিয়া নিজৰ গৃহত বাস কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু যিহোৱাই চাৰিওফালে থকা সকলো শত্ৰুৰ পৰা ৰজাক বিশ্ৰাম দিলে,\nতেতিয়া ৰজাই নাথন ভাববাদীক ক’লে, “এতিয়া চাওঁক, মই এৰচ কাঠেৰে সজা গৃহত বাস কৰি আছোঁ; কিন্তু ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি তম্বুৰ মাজ-মজিয়াতেই আছে।”\nতেতিয়া নাথনে ৰজাক ক’লে, “ভাল, আপোনাৰ মনত যি আছে তাকে কৰক; কিয়নো যিহোৱা আপোনাৰ লগত আছে।”\nপাছত নাথনলৈ সেই ৰাতিয়েই যিহোৱাৰ বাক্য আহিল,\nবোলে, “যোৱা আৰু তুমি গৈ মোৰ দাস দায়ূদক কোৱা, ‘যিহোৱাই এই কথা কৈছে: বোলে, তুমিয়েই জানো মোৰ বসতি গৃহ নিৰ্ম্মাণ নকৰিবা?\nকিয়নো মই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনা দিনৰে পৰা আজিলৈকে কোনো গৃহত বাস কৰা নাই; কেৱল মোৰ আবাস যি তম্বু, তাত থাকিহে ভ্ৰমণ কৰি আছোঁ।\nগোটেই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ মাজত মই অহা-যোৱা কৰা কোনো এক ঠাইত, মই যিজনক মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকসকলক প্ৰতি পালন কৰিবলৈ ভাৰ দিছিলোঁ, ইস্ৰায়েলৰ এনে কোনো ফৈদক জানো কেতিয়াবা এই কথা কৈছিলোঁ যে, “তোমালোকে কিয় মোৰ কাৰণে এৰচ কাঠৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণ নকৰা’?”\nএই হেতুকে এতিয়া, তুমি মোৰ দাস দায়ূদক কোৱা, “বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে: ‘মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ ওপৰত অধিপতি হ’বলৈ মই তোমাক মেৰৰ চৰণী ঠাইৰ পৰা আৰু জাকৰ পাছে পাছে যোৱাৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিলোঁ;\nআৰু তুমি যি যি ঠাইলৈ গৈছিলা, সেই সকলোতে মই তোমাৰ সঙ্গী হৈ তোমাৰ সন্মুখৰ পৰা তোমাৰ আটাই শত্ৰুসকলক উচ্ছন্ন কৰিলোঁ৷ পৃথিৱীত থকা মহৎ লোকৰ নামৰ দৰে তোমাৰো নাম মহৎ কৰিম।\nআৰু মই নিজ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ কাৰণে এটা ঠাই নিশ্চয় কৰি তেওঁলোকক ৰোপণ কৰিম; তাতে তেওঁলোকে নিজ নিজ ঠাইতে বাস কৰিব; তেওঁলোকক আৰু লৰোৱা নহ’ব৷ সেইদৰে আগৰ কালৰ নিচিনাকৈ দুৰ্জ্জনৰ সন্তান সকলে তেওঁলোকক আৰু দুখ নিদিব,\nযেতিয়াৰে পৰা মই নিজ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ ওপৰত বিচাৰকৰ্ত্তাসকলক নিযুক্ত কৰিছিলোঁ; তেতিয়াৰে পৰা যেনে হৈছিল, মই সকলো শত্ৰুবোৰৰ পৰা তোমাক বিশ্ৰাম দিম। তাৰোপৰি মই, যিহোৱাই ঘোষণা কৰিছোঁ যে, তোমাৰ কাৰণে এক বংশ উৎপন্ন কৰিম।\nতোমাৰ আয়ুস সম্পূৰ্ণ হ’লে, যেতিয়া তুমি নিজ ওপৰ-পিতৃসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হ’বা, তেতিয়া তোমাৰ ঔৰসত উৎপন্ন হোৱা তোমাৰ পাছৰ বংশৰ লোকক মই স্থাপন কৰিম আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য স্থিৰ কৰিম।\nমোৰ নামৰ কাৰণে তেওঁহে এটা গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিব আৰু মই তেওঁৰ ৰাজসিংহাসন চিৰস্থায়ী কৰিম।\nমই তেওঁৰ পিতৃ হম আৰু তেওঁ মোৰ পুত্ৰ হ’ব। তেওঁ অপৰাধী হ’লে মই মনুষ্যসকলৰ দণ্ডেৰে আৰু মনুষ্য সন্তান সকলৰ প্ৰহাৰৰ দ্বাৰাই তেওঁক শাস্তি দিম৷\nকিন্তু মই যি জনক তোমাৰ আগৰ পৰা দূৰ কৰিলোঁ, সেই চৌলৰ পৰা মই যেনেকৈ মোৰ দয়া গুচালোঁ, তেনেকৈ তেওঁৰ পৰা মোৰ দয়া নুগুচিব।\nআৰু তোমাৰ বংশ ও ৰাজত্ব সদাকাললৈকে তোমাৰ আগত থিৰে থাকিব৷ তোমাৰ সিংহাসন চিৰস্থায়ী হ’ব’।”\nএই সকলো বাক্য আৰু এই গোটেই দৰ্শন অনুসাৰে নাথনে দায়ূদক ক’লে।\nযেতিয়া দায়ুদ ৰজাই ভিতৰলৈ গৈ যিহোৱাৰ আগত বহি তেওঁ ক’লে, “হে প্ৰভু যিহোৱা, মইনো কোন, মোৰ বংশই বা কি, যে, তুমি মোক ইমান ওখ খাপলৈ আনিছা?\nতথাপি হে প্ৰভু যিহোৱা, তোমাৰ দৃষ্টিত ই অতি সৰু বিষয় আছিল৷ তুমি নিজ দাসৰ বংশৰ বিষয়েও সুদীৰ্ঘ কালৰ কথা ক’লা, হে প্ৰভু যিহোৱা, ইয়াক তুমি মানুহৰ বিধিৰ দৰে কৰিলা।\nইয়াৰ পাছত মই, দায়ূদে তোমাক আৰু কি ক’ম? কাৰণ হে প্ৰভু যিহোৱা, তুমি নিজ দাসক জানি আছা।\nকিয়নো তুমি নিজ বাক্যৰ কাৰণে আৰু তোমাৰ নিজ উদ্দেশ্য সিদ্ধ কৰিবলৈ, এই সমস্ত মহৎ কৰ্ম সাধন কৰি, তোমাৰ দাসক জনালা।\nএই হেতুকে হে ঈশ্বৰ যিহোৱা, তুমি মহান৷ কিয়নো আমি নিজ কাণে যি যি শুনিলোঁ, সেই সকলোৰ দৰে তোমাৰ তুল্য কোনো নাই। আৰু তোমাত বাজে আৰু কোনো ঈশ্বৰ নাই।\nআৰু তোমাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েললোকৰ তুল্য, যিসকলক ঈশ্বৰে নিজৰ কাৰণে মুক্ত কৰি নিজ প্ৰজা কৰিবলৈ আৰু নিজৰ নাম কীৰ্ত্তিমন্ত কৰিবলৈ আৰু মিচৰৰ পৰা অৰ্থাৎ অনা-ইস্ৰায়েলী আৰু তেওঁলোকৰ দেৱতাবোৰৰ মাজৰ পৰা তুমি মুক্ত কৰা তোমাৰ প্ৰজাৰ আগত আমাৰ পক্ষে মহৎ কৰ্ম আৰু তোমাৰ দেশৰ পক্ষে নানা ভয়ঙ্কৰ কৰ্ম সিদ্ধ কৰিবলৈ তুমি আগমণ কৰিলা, পৃথিৱীৰ মাজত এনে আন কোন জাতি আছে?\nআৰু সদাকাল তোমাৰ প্ৰজা হবৰ অৰ্থে তোমাৰ বাবে তোমাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকক তুমি স্থাপন কৰিলা৷ আৰু হে যিহোৱা, তুমি তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ থ’লো।\nএই হেতুকে এতিয়া হে ঈশ্বৰ যিহোৱা, তুমি নিজ দাসৰ আৰু তাৰ বংশৰ বিষয়ে যি বাক্য ক’লা, তাক সদাকাললৈ থিৰ কৰা; আৰু যেনেকৈ ক’লা, তেনেকৈয়ে কৰা।\n‘বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত থাকোঁতা ঈশ্বৰ আৰু তোমাৰ দাস দায়ূদৰ বংশ তোমাৰ সাক্ষাতে থিৰে থাকিব’, এইবুলি লোকে ক’ব৷ তোমাৰ নাম সদাকাল মহিমান্বিত হওঁক।\nকিয়নো হে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱা, ‘মই তোমাৰ কাৰণে এক বংশ স্থাপন কৰিম’ বুলি তুমিয়েই তোমাৰ দাসৰ আগত প্ৰকাশ কৰিলা৷ এই কাৰণে তোমাৰ আগত এই প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ তোমাৰ দাসৰ মনত সাহস জন্মিল।\nআৰু এতিয়া হে প্ৰভু যিহোৱা, তুমিয়েই ঈশ্বৰ, তোমাৰ বাক্য বিশ্ৱস্ত আৰু তুমিয়েই তোমাৰ দাসলৈ এই মঙ্গল প্ৰতিজ্ঞা কৰিলা।\nএই হেতুকে তোমাৰ দাসৰ বংশ যেন তোমাৰ আগত সদাকাল থাকে, এই কাৰণে অনুগ্ৰহ কৰি তাক আশীৰ্ব্বাদ কৰা৷ কিয়নো হে প্ৰভু যিহোৱা, তুমি নিজে প্ৰতিজ্ঞা কৰিলা আৰু তোমাৰ আশীৰ্ব্বাদৰ গুণে তোমাৰ এই দাসৰ বংশ সদাকাল আশীৰ্ব্বাদপ্ৰাপ্ত হওঁক।”\n২ সামুয়েল 7:1\n২ সামুয়েল 7:2\n২ সামুয়েল 7:3\n২ সামুয়েল 7:4\n২ সামুয়েল 7:5\n২ সামুয়েল 7:6\n২ সামুয়েল 7:7\n২ সামুয়েল 7:8\n২ সামুয়েল 7:9\n২ সামুয়েল 7:10\n২ সামুয়েল 7:11\n২ সামুয়েল 7:12\n২ সামুয়েল 7:13\n২ সামুয়েল 7:14\n২ সামুয়েল 7:15\n২ সামুয়েল 7:16\n২ সামুয়েল 7:17\n২ সামুয়েল 7:18\n২ সামুয়েল 7:19\n২ সামুয়েল 7:20\n২ সামুয়েল 7:21\n২ সামুয়েল 7:22\n২ সামুয়েল 7:23\n২ সামুয়েল 7:24\n২ সামুয়েল 7:25\n২ সামুয়েল 7:26\n২ সামুয়েল 7:27\n২ সামুয়েল 7:28\n২ সামুয়েল 7:29


যান্ত্ৰিকতাৰ বিপৰীতে (ৰেখা বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএকৈশ শতিকাৰ দুৱাৰদলিত আজি আমি প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিয়েই গৌৰৱবোধ কৰো নিজৰ বা দেশৰ উন্নতিত৷ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ পৰা গাঁৱলৈকে সৰু বৰ পকী ৰাষ্টা৷ সন্ধ্যাৰ সময়ত চহৰ-গাৱঁৰ ঘৰে ঘৰে বিজুলীবাতিৰ ৰঙীন পোহৰ, এতলা-দুতলাকৈ ক্ৰমে ডাঙৰ হৈ যোৱা ক্ৰংকীটৰ পকী দালান, ঘৰে ঘৰে শেহতীয়া উন্নত বিজ্ঞানসন্মত পদ্ধতি সম্পন্ন কম্পিউটাৰ, প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিৰ হাতে দামী এনৰইড ম’বাইল ফোন আদিয়েই স্পষ্ট কৰে আমাৰ লগতে দেশৰ শৈক্ষিক তথা অৰ্থনৈতিক উন্নতিৰ মাপকাঠি৷\nকিন্তুু এই উন্নতিৰ দুৱাৰদলিত ৰৈ কেতিয়াবা অনুভৱ হয় আমি যেন ক্ৰমে হেৰুৱাই পেলাইছো আমাৰ হৃদয়ৰ লগত জড়িত বহুতো আবেগ-অনুভূতি৷\nআজি কিছুদিনৰ আগতে স্থানীয় এখন বিদ্যালয়ৰ মুখপত্ৰত এজন ছাত্ৰৰ এটা প্ৰবন্ধত উল্লেখ কৰিছিল ক্ৰমে আমি হেৰুৱাই পেলোৱা সেই জোনাক ৰাতিৰ আইতাৰ সাধু কথা, জোনাকী পৰুৱাৰ পাছত দৌৰা আদিৰ দৰে হৃদয়ৰ লগত সংস্পৰ্শ থকা অনুভূতিবোৰৰ কথা৷ হয়তো বৰ্তমান প্ৰতিযোগিতামূলক যুগৰ মাজত সংস্পৰ্শ নথকা হৃদয়ৰ এক এৰাব নোৱাৰা নষ্টালজিয়াৰ বহিৰ্প্ৰকাশেই ছাত্ৰজনৰ সেই প্ৰবন্ধ৷ কিন্তুু কেৱল সেই ছাত্ৰ জনেই নে? আজি আমাৰ প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিয়েই হয়তো নিজৰ হাজাৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো কোনো এক নিৰ্জনতাত অনুভৱ কৰে ফৰিংফুটুকা জোনাক ৰাতিৰ, আইতাৰ কোলাত বহি শুনা সেই সাধুকথা, জোনাক ৰাতি নঙলামুখত দিয়া আড্ডাৰ কথা, ভৰ দুপৰীয়া আনৰ ঘৰৰ আম, বগৰী বুটলি ঘূৰি ফুৰাৰ সেই দিনবোৰৰ কথা…৷\nবৰ্তমান হৈছে কম্পিউটাৰ যুগ৷ বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিৰ তথা সভ্যতাৰ উন্নতিৰ লগে লগে আমি ক্ৰমে নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছো যান্ত্ৰিকতাত৷ বৰ্তমান যুগৰ শিশোৱে মাকৰ হাতত ধৰি খোজ কাঢ়িবলৈ শিকাৰ পৰিবৰ্তে ৱাকাৰ ব্যৱহাৰ কৰাটো বৰ্তমানৰ যান্ত্ৰিকতাৰ এটা উদাহৰণ মাত্ৰ৷\nআজিৰ শিশোৱে ৰবাবটেঙাৰ ফুটবল খেলি বা কাপোৰৰ পুতলাৰ দৰা-কইনা খেলাৰ বাবে মাকৰ গালি শুনিবলগীয়া নহয়৷ গালি শুনিবলগীয়া হয় দিনৰ দিনটো ভিডিঅ গেম খেলাৰ বাবেহে৷\nআজিৰ শিশোৱে ৰবাবটেঙাৰ ফুটবল খেলি বা কাপোৰৰ পুতলাৰ দৰা-কইনা খেলাৰ বাবে মাকৰ গালি খাবলগীয়া নহয়৷ গালি খাবলগীয়া হয় দিনটো ভিডিঅ’ গেম খেলাৰ বাবেহে৷\nপ্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ উন্নতিয়ে আমাৰ জীৱন বহুত সুন্দৰ তথা আৰামদায়ক কৰি তুলিছে সচাঁ, কিন্তুু কিছু ক্ষেত্ৰত যেন আমাৰ মানবীয়তাবোধকো জড়াগ্ৰস্থ কৰি তুলিছে৷ বৰ্তমানৰ বাস্তৱময় জীৱনত আনে যিমানেই আবেগিক বা খেয়ালি মনৰ বুলি নকওঁক কিয় গৰমৰ দিনত জোনাক ৰাতি হাতত বিচনি লৈ চোতালত ঘৰৰ ডাঙৰ-সৰু সকলোৰে সৈতে বহাৰ আনন্দখিনি, জোনাকী পৰুৱাৰ পাছে পাছে দৌৰাৰ আনন্দখিনি, আনৰ বাৰীয়ে বাৰীয়ে বগৰী, লেতেকু, পনীয়ল, আম বিচাৰি ফুৰাৰ আনন্দজানো আজিৰ শিশোৱে এবাৰলৈকো উপলব্ধি কৰিব পাৰে? ? কেৱল মাত্ৰ আনন্দইনে? ? এই সকলোবোৰ কথাই ভৱিষ্যত জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় তথ্য বা সমল যোগোৱাতো সহায় কৰে৷ গৰমৰ দিনত বহা সেই চোতালখনেই হৈ পৰে ঘৰৰ সকলোৰে মাজত বুজাপৰা, মিলাপ্ৰীতিৰ এক নিবিড় সমন্বয় ক্ষেত্ৰ৷\nআনৰ বাৰীৰ লেতেকু, বগৰী বিচাৰি ফুৰোতেই নিজৰ অজ্ঞাতেই পৰিচয় হয় সেই সকলো গছৰ লগতে প্ৰকৃতিৰ লগত৷ নঙলা মুখত হোৱা নানান আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে সমাজ, পৰিবেশ, পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে জনাৰ লগতে নিজকে সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ বাবে সাজু কৰিব পাৰি৷\nকিন্তুু আজিৰ শিশু ব্যস্ত থাকে শুই উঠাৰ পৰা টিউচন, কিতাপ, ভিডিঅ’ গেম, কম্পিউটাৰ, হমৱৰ্ক আদিৰ মাজত৷ বৰ্তমান প্ৰতিযোগিতামূলক জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় এটা তথাকথিত কেৰিয়াৰ গঢ়াত৷ আৰ্থিকভাৱে সচ্ছল এটা জীৱনৰ আশাত গঢ় লৈ থকা এই শিশুবোৰে মানসিক তথা শাৰীৰিক দুয়োফালৰ পৰাই বাধা পাই এটা মুক্ত জীৱন ধাৰণত৷ প্ৰকৃতিৰ নামত হয়তো দেখা পায় কেতিয়াবা আবেলি কোনো পাৰ্কৰ সৌন্দৰ্য্য, সমাজৰ তথা পৰিবেশ পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে জানে টিভি বা বাতৰিকাকতৰ একঘেয়ামী ব্যৱসায়িক দৃষ্টিভংগীৰ মাজেদি৷\nমানুহৰ জীৱনশৈলী নিয়ন্ত্ৰিত হয় সমাজ, সময় তথা পৰিবেশৰ যোগেদি৷ বৰ্তমানৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ উন্নতিলৈ লক্ষ্য কৰিলে বুজা যায় যে আৰু কিছুদিনৰ পাছত মানৱ সমাজ সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিব যন্ত্ৰত৷\nবৰ্তমানৰ সৰু সৰু হৃদয়ৰ লগত সংস্পৰ্শ হৈ থকা কথাবোৰ হৈ পৰিব সাধুকথা৷ জোন, জোনাক, নঙলামুখ আদিৰ দৰে শব্দবোৰ বিচাৰি পোৱা যাব শব্দকোষৰ মাজত৷ কিন্তুু তাৰ আগতেই আহক জোনাক ৰাতি চোতালত বহি যান্ত্ৰিকতাৰ বিপৰীতে অনুভৱ কৰি লওঁ নিজৰ হৃদয়ক…৷ আকাশৰ তিৰবিৰ তৰা লেখি পুনৰ ডুব যাওঁ কল্পনাৰ ৰাজ্যত৷ কাৰণ কোনে জানে এই সুবিধা আৰু বা কিমান দিন পাওঁ! !\n← দেৱালীৰ চিঠিখেল… (কৃষ্ণা বৰা ফুকন)\nচাৰ (অনন্ত বৰা) →


ণত্ব বিধি ষত্ব বিধি উদাহৰণ | ণত্ব বিধান ষত্ব বিধান | অসমীয়া ব্যাকৰণ | EduAssams.com - EduAssams.com\nHome › Assamese › অসমীয়া ব্যাকৰণ › ণত্ব › ণত্ব বিধান ষত্ব বিধান › ণত্ব বিধি ষত্ব বিধি উদাহৰণ\nণত্ব বিধি ষত্ব বিধি উদাহৰণ | ণত্ব বিধান ষত্ব বিধান | অসমীয়া ব্যাকৰণ | EduAssams.com\nণত্ব বিধি আৰু ষত্ব বিধি\nণত্ব বিধি :\nযি বিধিৰ মতে দন্ত্য ন-ই মূৰ্দ্ধন্য ণ-ৰ ৰূপ লয়, তাকে ণত্ব বিধি বোলে ৷ ণত্ববিধিৰ বহু কেইটা নীতি আছে ৷ তলত সেইবোৰ আলোচনা কৰা হল ৷\nএটা পদৰ ভিতৰত ঋ, ৰ, ষ-ৰ পিছত দন্ত্য 'ন' থাকিলে সি মূৰ্দ্ধন্য 'ণ' হয় ৷ যেনে :- ঋণ , তৃণ, কাৰণ , অৰুণ , কৃষাণ , বৰষুণ , বৰ্ণ ৷\nওপৰত উদাহৰণ দিয়া শব্দবিলাকৰ ণ বিলাকত অসমীয়া উচ্চাৰণমতে কোনো স্বৰ যোগ নাই ৷ কিন্তু সংস্কৃত উচ্চাৰণমতে অ যোগ আছে ৷ ণত্ববিধিত শব্দৰ সংস্কৃত উচ্চাৰণ ধৰা হয় ৷\nঋ, ৰ, ষ আৰু ন-ৰ মাজত কোনো স্বৰবৰ্ণ বা ক আৰু প বৰ্গৰ কোনো বৰ্ণ, বা য , ৱ, হ বা ং অনুস্বাৰ থাকিলেও ন মূৰ্দ্ধন্য ণ হয় ৷ যেনে:- কৃপণ, গ্ৰহণ, ব্ৰাক্ষণ, ৰাৱণ , নাৰায়ণ, প্ৰণালী আদি ৷\nঅসমীয়া শব্দত ঋ, ৰ, ষ-ৰ মাজত কোনো ব্যঞ্জনবৰ্ণ বা অ-ৰ বাদে আন স্বৰবৰ্ণ থাকিলে দন্ত্য ন মূৰ্দ্ধন্য ণ নহয় ৷ যেনে:- ৰইনা, বৰিয়নি , ফেৰেঙনি , গেৰেকনি ৷\nঅসমীয়া স্ত্ৰী প্ৰত্যয় নী-ৰ ন মূৰ্দ্ধন্য ণ নহয় ৷ যেনে:- বৰানী , বৰুৱানী , কমাৰনী , কুমাৰনী , গৰাকিয়নী ৷\nদুটা ভিন ভিন শব্দ গোট খাই এটা হলে, আগৰ শব্দটোত ঋ, ৰ, ষ থাকিলেও পিছৰ শব্দৰ ন মূৰ্দ্ধন্য ণ নহয় ৷ যেনে:- দুৰ্নাম , হৰিনাম , ত্ৰিনয়ন , সৰ্বনাম আদি ৷\nউত্তৰ, চান্দ্ৰ, পৰ আদি শব্দৰ আগত থাকিলেও পিছৰ শব্দৰ দন্ত্য ন মূৰ্দ্ধন্য ণ হয় ৷ যেনে:- উত্তৰ+অয়ন= উত্তৰায়ণ, চান্দ্ৰ+অয়ন= চান্দ্ৰায়ণ , পৰ+অয়ন= পৰায়ণ ৷\nদুটা শব্দ গোট খাই এটা প্ৰসিদ্ধ নাম হলে , আগৰ শব্দত ঋ, ৰ, বা ষ থাকিলেও পিছৰ শব্দৰ ন মূৰ্দ্ধন্য হয় ৷ যেনে:- শূৰ্পণখা , আক্ষৌহিণী ৷\nআম্ৰ আদি শব্দ আগত থাকিলে বন শব্দৰ ন মূৰ্দ্ধন্য হয় ৷ যেনে:- আম্ৰবণ ৷\nপদৰ শেষত থকা ন্ (হসন্ত ন) , ঋ , ৰ, ষ-ৰ পিছত থাকিলেও মূৰ্দ্ধন্য নহয় ৷ যেনে:- নৰান্ , ব্ৰক্ষ্মচাৰিন্ ৷\nত-বৰ্গৰ কোনো আখৰৰ লগত যোগ হলে ঋ, ৰ, ষ-ৰ পিছত থাকিলেও ন মূৰ্দ্ধন্য নহয় ৷ যেনে:- ৰান্ধন , বৃন্দাবন ৷\nট-বৰ্গৰ আখৰৰ লগত যোগ হলে ন সদায় মূৰ্দ্ধন্য হয় ৷ যেনে:- কণ্টক , পিণ্ড , মুণ্ড , কণ্ঠ ৷\nপূৰ্ব, পৰ, অপৰ আদি শব্দ আগত থাকিলে পিছৰ অহ্ন শব্দৰ ন মূৰ্দ্ধন্য হয় ৷ যেনে:- পূৰ্বাহ্ণ , পৰাহ্ণ , অপৰাহ্ণ ৷\nবিদেশী শব্দত বা নামত ণত্ব বিধিৰ নিয়ম প্ৰয়োগ নহয় ৷ যেনে:- কোৰান , হীৰেন , ইউৰেনাছ ৷\nকিছুমান শব্দৰ ন স্বভাৱতে মূৰ্দ্ধন্য হয় ৷ সেইবোৰ হল:- বাণিজ্য , ঘূণ , কণ , বণিক , গণ , শণ , বাণী , বাণ , কল্যাণ , বীণা , গৌণ , গুণ , শোণিত , লৱণ ,কোণ , মণি ৷\nযি নীতি বা বিধি অনুসৰি কিছুমান শব্দৰ দন্ত্য 'স' মূৰ্দ্ধন্য 'ষ' লৈ পৰিবৰ্তিত হয় , তাক ষত্ব বিধি বোলা হয় ৷ ইয়াৰ নিয়ম সমূহ তলত আলোচনা কৰা হল-\nঅ-বৰ্ণৰ বাদে আন স্বৰবৰ্ণ বা ক , বা ৰ-আগত থাকিলে প্ৰত্যয়ৰ দন্ত্য স মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ৷ যেনে:- জি + সন্ + আ = জিগীষা , মৃ + সন + উ = মুমূৰ্ষুু , শ্ৰীচৰণ + সু = শ্ৰীচৰণেষু ৷ ইয়াত সন্ প্ৰত্যয়ৰ দন্ত্য স মূৰ্দ্ধন্য ষ হৈছে ৷\nকিন্তু সাৎ প্ৰত্যয়ৰ স মূৰ্দ্ধন্য ষ নহয় ৷ যেনে:- ভূমিসাৎ, অগ্নিসাৎ , জনসাৎ ৷\nই বা উ অন্তত থকা উপসৰ্গৰ পিছত সদ্ , সিচ্, সিধ্ , নম্ আদি ধাতুৰ স মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ৷ যেনে:- বি-সদ্ + ঘঞ = বিষাদ ,অভি-সিচ্ + ঘঞ = অভিষেক , নি-সিধ্ + অ = নিষেধ , অভি-লস্ + ঘঞ = অভিলাষ , প্ৰতি-স্থা + ঙ = প্ৰতিস্ঠা , অনু-স্থা + ক্ত = অনুস্ঠিত ৷\nভূমি, গো শব্দৰ পিছত থকা স্থ শব্দৰ স আৰু যুধি শব্দৰ পিছত থকা স্থিৰ শব্দৰ স মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ৷ যেনে:- ভূমি + স্থ = ভূমিষ্ঠ , গো + স্থ = গোষ্ঠ , যুধি + স্থিৰ = যুধিষ্ঠিৰ ৷\nপ্ৰত্যয় যোগ হলে হবস্ আৰু চক্ষুস্ শব্দৰ স্ মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ৷ যেনে:- হবিস্ + ষ = হবিষ্য , চক্ষুস্ + অ = চাক্ষুষ ৷\nঋ-কাৰৰ পিছত থকা দন্ত্য 'স' মূৰ্দ্ধন্য 'ষ' হয় ৷ যেনে:- ঋষি , কৃষ্ণ , সংঘৰ্ষ ৷\nট আৰু ঠ-ৰ সৈতে যুক্ত হলে দন্ত্য স মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ৷ যেনে:- কষ্ট , ওষ্ঠ , ষষ্ঠ , দুষ্ট ৷\nএনেকুৱা বহু শব্দৰ স স্বভাৱতে মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ৷ সেইবোৰ তলত দিয়া হল -\nৰোষ , ভাষা , মহিষ , বৰ্ষা , কৰ্ষণ , পুৰুষ , ঘৰ্ষণ , পাষাণ , ভিষক , ঔষধ , বিশেষণ , ষোড়শ , তুষাৰ , আষাঢ় , মূষিক , বিশেষ্য , মেষ , ঈষৎ , ভীষ্ম , বিষ , পোষণ ৷\n> ক'ৰনা ভাইৰাছ বা ক'ভিড-১৯ কি ?\n>মোৰ প্ৰিয় গ্ৰন্থ-মিৰি জীয়ৰী\n>অসমৰ বানপানী বিষয়ে ৰচনা\n>বিহু বিষয়ে ৰচনা\n>মোৰ প্ৰিয় গ্ৰন্থ - জীৱনৰ বাটত\n>বাতৰি কাকত ৰচনা\n>অসমৰ প্ৰাকৃতিক তথা বনজ সম্পদ\nণত্ব বিধি মানে কি?\nযি বিধিৰ মতে দন্ত্য ন-ই মূৰ্দ্ধন্য ণ-ৰ ৰূপ লয়, তাকে ণত্ব বিধি বোলে ৷\nষত্ব বিধি মানে কি?\nযি নীতি বা বিধি অনুসৰি কিছুমান শব্দৰ দন্ত্য 'স' মূৰ্দ্ধন্য 'ষ' লৈ পৰিবৰ্তিত হয় , তাক ষত্ব বিধি বোলা হয় ৷\nমোৰ সদায়ে এইটোৱে চেষ্টা যে আপোনালোকক যিকোনো প্ৰকাৰেৰে যাতে সহায় কৰিব পাৰো ৷ যদি আপোনালোকৰ কোনো ধৰনৰ প্ৰশ্ন আছে আপুনি নিশ্চিতভাৱে মোক সুধিব পাৰে ৷\nমই সেই প্ৰশ্ন সমূহৰ সমধান দিবলৈ চেষ্টা কৰিম ৷ আপুনি এই লিখিনিটো পঢ়ি কেনে পালে মোক comment কৰি জনাব পাৰে ৷ যাৰ জৰিয়তে আপোনাৰ পৰামৰ্শৰ পৰা মই অলপ শিকিব পাৰিম আৰু সুধৰনী কৰি লব পাৰিম ৷ আপোনালোকলৈ মোৰ অনুৰোধ যে আপোনালোকে এই তথ্য সমূহ আপোনাৰ বন্ধু-বান্ধৱী সকলোৰে লগত share কৰিব ৷ মোক আপোনালোকৰ সহযোগিতাৰ বাৰুকৈয়ে প্ৰয়োজন , যাৰ জৰিয়তে মই আৰু নতুন নতুন তথ্যপাতি আপোনালোকক যোগান ধৰিব পাৰিম ৷\nণত্ব বিধি ষত্ব বিধি উদাহৰণ\nkishore April 19, 2021 at 4:10 PM\nPdf দিলে ভাল আছিল। কেবাটাও ছাইট চালো কিন্তু প্ৰায় সকলো বোৰেই ৰচনা বিচিত্ৰা ৰ পৰা কপি কৰিছে। আপোনাৰ বোৰ নহয়।\nEduAssams April 21, 2021 at 1:27 AM\nআপোনাক অশেষ ধন্যবাদ ৷ আগলৈও এনেদৰেই সহাৰি পাম বুলি আশা থাকিল ৷