বিশ্বাসঘাতক অগপ! ৰাজ্যসভাত বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৈশ্যই নিদিলে কেবৰ বিৰুদ্ধে ভোট - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nউন্নয়ন! ধলপুৰত দলং ভাঙি পানীত পৰিল বাইকসহ আৰোহী…VIDEO\nবিলত মাছ ধৰিবলৈ গৈ চৰাইদেউত এজন সন্ধানহীন\nএবিএমছুৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মহিবুৰ ইছলামকে ধৰি শতাধিকৰ যোগদান…\nওদালগুৰি জিলা কাৰাগাৰৰ পৰা চাৰি হাজোতিৰ পলায়ন…\nধলপুৰ আৰক্ষী চকীত পুনৰ চাৰিজনৰ দেহত কোভিড পজিটিভ..\nজুবিন গাৰ্গক আক্ৰমণৰ ঘটনাঃ মুল অভিযুক্ত হীৰকজ্যোতি ৰাজবংশীক…\nমহানগৰীৰ পাণ্ডুত অগ্নিকাণ্ড, অগ্নিনিৰ্বাপক বাহিনীৰ জুই…\nমহানগৰীত ড্ৰাগছৰ বিৰুদ্ধে আৰক্ষীৰ সফল অভিযান,…\nনাহৰলাগুনত বান, লাগুন নদীৰ বানত ওপঙিছে গাড়ী-মটৰ…\nঅসমঃ স্বাধীনতা দিৱসত কোনে ক’ত কৰিব পতাকা…\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিবই লাগিব,নহলে…\nছয়গাঁৱত কোৰোনাত আক্ৰান্ত এজন লোকৰ মৃত্যু…\nবানৰ পাছত চৰহা পোকে নষ্ট কৰিছে কৃষিভূমিঃ মূৰে-কপালে হাত দিছে…\nস্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে ওদালগুৰি দুগৰাকী আৰক্ষী বিষয়ালৈ…\nতীৰ্থযাত্ৰীৰ বাবে সুখবৰ: ১৬ আগষ্টৰ পৰা মুকলি হ’ব…\nই আই এৰ সন্দৰ্ভত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত পুনঃবিবেচনাৰ বাবে…\nজম্মু-কাশ্মীৰত সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণ, নিহত ২ আৰক্ষীৰ…\nদেশত যোৱা ২৪ ঘন্টাত ৬৪,৫৫৩ জনৰ দেহত ধৰা পৰে কোৰোনা,…\nবয়োজ্যেষ্ঠ লোকৰ বাবে ৰাছিয়াৰ কোৰোনা ভেকচিনৰ হোৱা নাই…\nবিশ্বাসঘাতক অগপ! ৰাজ্যসভাত বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৈশ্যই নিদিলে কেবৰ বিৰুদ্ধে ভোট\n১ মিনিটত ২৫খবৰ... • ধলপুৰ আৰক্ষী চকীত পুনৰ চাৰিজনৰ দেহত কোভিড পজিটিভ.. • ওদালগুৰি জিলা কাৰাগাৰৰ পৰা চাৰি হাজোতিৰ পলায়ন... • অসমঃ স্বাধীনতা দিৱসত কোনে ক'ত কৰিব পতাকা উত্তোলন...সবিশেষ • উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিবই লাগিব,নহলে গণতন্ত্ৰৰ ধংস অনিবাৰ্য... • ছয়গাঁৱত কোৰোনাত আক্ৰান্ত এজন লোকৰ মৃত্যু... • নাহৰলাগুনত বান, লাগুন নদীৰ বানত ওপঙিছে গাড়ী-মটৰ... • ই আই এৰ সন্দৰ্ভত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত পুনঃবিবেচনাৰ বাবে কেন্দ্ৰই জনোৱা আবেদন নাকচ সবোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ... • বানৰ পাছত চৰহা পোকে নষ্ট কৰিছে কৃষিভূমিঃ মূৰে-কপালে হাত দিছে কৃষক ৰাইজে, প্ৰতিবাদত নামিছে ছাত্ৰ সন্থা... • তীৰ্থযাত্ৰীৰ বাবে সুখবৰ: ১৬ আগষ্টৰ পৰা মুকলি হ'ব বৈষ্ণো দেৱী যাত্ৰা, দৈনিক ৫০০ যাত্ৰী যাব পাৰিব মন্দিৰলৈ...\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Dec 11, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ অসম আন্দোলনৰ পিছত অসমীয়াৰ আবেগে এদিন জন্ম দিছিল এটা আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দলৰ। অসমীয়া জাতি, মাটি, ভেটি ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত সদায় কাম কৰি যোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া দলটোৰ নাম ৰখা হৈছিল অসম গণ পৰিষদ। কিন্তু আজিৰ অসম গণ পৰিষদ দলত অসমীয়াৰ স্বাভিমান, অসমীয়াৰ দাবী, আবেগ-অনুভুতিৰ কোনো মূল্য নাই। নাগপুৰীয়াৰ ওচৰত শৰণাপন্ন হৈ এতিয়া অসম গণ পৰিষদে হেৰুৱাইছে পূৰ্বৰ মান।\nযি সময়ত অসমীয়া জাতিয়ে নিজৰ জাতিটোৰ স্বাৰ্থত সকলো জলাঞ্জলি ৰাজপথলৈ ওলাই আহি বিতৰ্কিত নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰোধিতা কৰিছে, সেই সময়ত অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ দল বুলি পৰিচিত অসম গণ পৰিষদে কিন্তু সমৰ্থন কৰিছে জাতি ধ্বংসৰ ষড়যন্ত্ৰকাৰী দলটোক। পূৰ্বে এই দলটোৰ ৩ নেতাই কেবৰ বিৰোধিতা কৰি বিজেপিৰে মিত্ৰতা ভংগ কৰি ৰাজ্য চৰকাৰত লাভ কৰা মন্ত্ৰিত্বও ত্যাগ কৰিছিল। কিন্তু শেষত সকলো ফুটুকাৰ ফেন হল।\nসময়ৰ লগে লগে পুনৰ স্থাপন হ’ল অগপ-বিজেপিৰ মিত্ৰতা! পুনৰ মন্ত্ৰিত্বৰ পদ উভতাই ল’লে অতুল বৰা, ফণীভূষণ চৌধুৰী আৰু কেশৱ মহন্তই। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে কেবৰ সমৰ্থন কৰে। প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ ৰাজপথলৈ ওলাই অহা খিলঞ্জীয়াক উপহাস কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁলোকে এবাৰ ভাৱি চোৱাৰ প্ৰয়োজন বোধো নকৰিলে।\nঅসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ চৰম প্ৰতিবাদকো নেওচি বুধবাৰে ১২৫ টা ভোট লাভ কৰি ৰাজ্যসভাত গৃহীত হ’ল নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক। বিধেয়কখনৰ বিপক্ষে ভোট দিলে ১০৫ গৰাকী সাংসদে। পৰিতাপৰ কথা এয়ে যে বিতৰ্কিত বিধেয়কখনৰ সমৰ্থনত যিসকল ৰাজ্যসভাৰ সাংসদে ভোট দিছিল, তাৰ ভিতৰত এজন হৈছে অসম গণ পৰিষদৰ সাংসদ বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৈশ্যও।\nপূৰ্বে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰোধিতা কৰি অসমীয়ৰ খিলঞ্জীয়াসকলৰ আস্থা জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৈশ্যই। সকলোৱে আশা কৰিছিল যে এগৰাকী অসমীয়া হিচাপে অন্তত বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৈশ্যই ৰাজ্যসভাত এই বিতৰ্কিত বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰিব। কিন্তু বুধবাৰে খিলঞ্জীয়াক একপ্ৰকাৰ বিশ্বাস ঘাতকতা কৰিয়েই বিধেয়কখনৰ সমৰ্থনত ভোট দিলে সাংসদজনে। অসমীয়াৰ অস্তিত্বক নসাৎ কৰিব বিচৰা এখন বিধেয়কৰ সমৰ্থনত অগপৰ একমাত্ৰ সাংসদজনে প্ৰদান কৰা ভোটটোৱে অগপ দলটোৰ প্ৰতি থকা মানুহৰ শেষ কণ আস্থাও নাইকীয়া কৰি পেলোৱা বুলি এতিয়া মন্তব্য কৰিছে সকলোৱে।\n‘উত্তৰ পূবৰ গণ প্ৰতিবাদ নেওচি এটা বন্ধ কোঠাত কেইজন মান সদস্যই লোৱা বলপূৰ্বক সিদ্ধান্ত আমি নামানো’\nঅমিত শ্বাহেই পণ্ডিত নহয়, শিক্ষিত আমিওঃ কেবৰ বিৰুদ্ধে গৰজি উঠিল জুবিন গাৰ্গ\nএবিএমছুৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মহিবুৰ ইছলামকে ধৰি শতাধিকৰ যোগদান ইউপিপিএলত…\nআগৰ পিছৰ 1 of 6,596


ভেকচিন আৰু সতর্কতা – নিয়মীয়া বাৰ্তা\nভেকচিন আৰু সতর্কতা\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা\t On Jul 25, 2020\nসমগ্র বিশ্বই সম্প্রতি ন’ভেল ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ প্রতিষেধকৰ বাবে প্রতীক্ষা কৰিছে৷ ইতিমধ্যে গৱেষকসকলে ক’ৰোনাৰ ভেকচিনক লৈ আশাৰ বতৰা প্রেৰণ কৰিছে৷ চলিত বর্ষৰ সমাপ্তিৰ পূর্বে নহ’লেও ২০২১ চনৰ আৰম্ভণিতে ঔষধৰ বজাৰত ক’ৰোনাৰ ভেকচিন উপলব্ধ হ’ব বুলি গৱেষণাৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও প্রতিষ্ঠানে নিশ্চয়তা প্রদান কৰিছে৷ স্বাভাৱিকতে মানুহে এই বিশ্বাসত অপেক্ষাৰত হৈ আছে যে ভেকচিন ওলালেই এই মাৰাত্মক ভাইৰাছৰ পৰা মানৱ জাতি সম্পূর্ণ মুক্ত হ’ব পাৰিব৷ কিন্তু চিকিৎসা বৃত্তিৰ সৈতে জড়িত অভিজ্ঞ লোকে পৰামর্শ আগবঢ়াইছে– ভেকচিননির্ভৰ হোৱাৰ সলনি মানুহে কঠোৰভাৱে সতর্কতামূলক নিয়ম–নীতি পালন কৰি যোৱাটো হ’ব অধিক নিৰাপদ৷ ভাইৰাছৰ আক্রমণৰ পিছত সাধাৰণতে মানুহৰ দেহত এণ্টিব’ডী সৃষ্টি হৈ উক্ত নির্দিষ্ট ভাইৰাছৰ পৰা ৰক্ষাৰ বাবে প্রতিৰোধ ক্ষমতা প্রদান কৰে৷ মাজুআইৰ দৰে ৰোগ এবাৰ হোৱাৰ পিছত এজন ব্যক্তিৰ শৰীৰত এই ৰোগে দেখা নিদিয়ে৷ কাৰণ নির্দিষ্ট ব্যক্তিজনে আজীৱন প্রতিৰোধ ক্ষমতা অর্জন কৰে৷ কিন্তু ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ ক্ষেত্রত এয়া পৰিলক্ষিত হোৱা নাই৷ এবাৰ ক’ৰোনাত আক্রান্ত হোৱা লোক নির্দিষ্ট সময়ৰ পিছত পুনৰ এই ভাইৰাছৰ দ্বাৰা আক্রান্ত হোৱাৰ একাধিক ঘটনা পোহৰলৈ আহিছে৷ ইতিমধ্যে বিজ্ঞানীসকলে সাৱধান কৰি দিছে যে ক’ৰোনাত আক্রান্ত লোকে সাৱধানতা পৰিত্যাগ কৰাটো বিপজ্জনক৷ কিয়নো ক’ৰোনাত আক্রান্ত হোৱাৰ পিছত শৰীৰত এণ্টিব’ডীৰ সৃষ্টি হ’লেও মানৱ দেহত ইয়াৰ উপস্থিতি দীঘলীয়া নহয়৷ নির্দিষ্ট সময়ৰ পিছত স্বয়ংক্রিয়ভাৱে শৰীৰৰ পৰা এণ্টিব’ডী নোহোৱা হ’বলৈ ধৰে আৰু এনে পৰিস্থিতিত নির্দিষ্ট ব্যক্তিজন পুনৰ ক’ৰোনাত আক্রান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়৷ এতিয়া প্রশ্ণ হৈছে– এইপর্যন্ত যিবিলাক ভেকচিনৰ গৱেষণা চলি আছে আৰু অহা কেইমাহমানৰ ভিতৰত বজাৰত উপলব্ধ হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে, উক্ত ভেকচিনসমূহে কিমান দিনলৈ ক’ৰোনা ভাইৰাছ প্রতিৰোধ ক্ষমতা প্রদান কৰিব? ইয়াৰ সম্পূর্ণ নিশ্চিত উত্তৰ পাবলৈ এতিয়াও কিছুদিন অপেক্ষা কৰিব লাগিব৷ সাধাৰণতে বিজ্ঞানৰ অগ্রগতিৰ ফলত বর্তমানৰ যুগত যিবোৰ ৰোগ প্রতিৰোধৰ বাবে ভেকচিন প্রদান কৰি অহা হৈছে, সেই ভেকচিনসমূহে আশানুৰূপভাৱেই কাম কৰিছে৷ কিন্তু বজাৰত উপলব্ধ হোৱাৰ পূর্বে উক্ত ভেকচিনসমূহৰ ওপৰত দীঘলীয়া গৱেষণা চলোৱাৰ অৱকাশ আছিল৷ ক’ৰোনাৰ ভেকচিনৰ ক্ষেত্রত পৰিস্থিতিটো সুকীয়া৷ কিয়নো এই জৰুৰী পৰিস্থিতিত ভেকচিনৰ গৱেষণাৰ কেতবোৰ নিয়ম শিথিল কৰি দিয়া হৈছে৷ যাতে সম্ভৱপৰ শীঘ্রে ভেকচিন প্রদানৰ গণ অভিযান আৰম্ভ কৰিব পাৰিব৷ মানৱ জাতিৰ হকে উৎসর্গিত বিজ্ঞানীসকলক সম্পূর্ণ আস্থাত লোৱাৰ পিছতো একমাত্র এই কাৰণটোতে বহুতেই গোটেই বিষয়টোক লৈ সম্পূর্ণৰূপে সন্দেহমুক্ত হ’ব পৰা নাই৷\nএই মুহূর্তত যিকেইটা ভেকচিনৰ অগ্রগতি অত্যন্ত আশাপ্রদ, তাৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ল অক্সফ’ড–এষ্ট্রা জেনেকাৰ দ্বাৰা গৱেষণা চলোৱা ভেকচিন৷ কিন্তু এই ভেকচিনসমূহৰ গৱেষণা দ্রুতগতিত আগবাঢ়িলেও ইয়াৰ কার্যকাৰিতা আৰু নিৰাপদ দিশটো সম্পূর্ণ সন্দেহমুক্ত হোৱা নাই৷ কাৰণ লেবৰেটৰীৰ পৰীক্ষাত চলোৱা ফলাফল কিমান নির্ভৰযোগ্য সেয়া সদায় সন্দেহৰ আৱর্তত থাকিবই৷ এই সন্দেহ দূৰ কৰিবলৈ হ’লে ভেকচিন প্রদানৰ গণ অভিযানৰ ফলাফললৈ অপেক্ষা কৰিবই লাগিব৷ তদুপৰি এইপর্যন্ত যিবোৰ তথ্য প্রকাশ কৰি থকা হৈছে, সেয়া অত্যন্ত আশাপ্রদ হ’লেও পৰীক্ষা–নিৰীক্ষাসমূহ্ কিমান বিস্তৃত পর্যায়ত চলোৱা হৈছে, তাৰ নিশ্চিত তথ্য এতিয়াও উপলব্ধ হোৱা নাই৷ এশ বা এহেজাৰ মানুহৰ শৰীৰত পৰীক্ষা কৰি সফলতা অর্জন কৰিলেই গণ অভিযানৰ সময়ত ভেকচিনৰ কার্যকাৰিতা আৰু নিৰাপত্তাৰ দিশটোক লৈ নতুন ইছ্যু সৃষ্টি হোৱাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি৷ তদুপৰি গৱেষণাসমূহৰ পৰা এতিয়াও আন কেতবোৰ গুৰুত্বপূর্ণ বিষয়ত উত্তৰ পাবলৈ বাকী আছে৷ ইয়াৰে এটা হ’ল– সকলো বয়সৰ লোকৰ ক্ষেত্রত এই ভেকচিন সমানেই কার্যকৰী হ’বনে? এইদৰে গুৰুতৰ পার্শ্বক্রিয়াৰ পৰা ভেকচিন লোৱা ব্যক্তি সম্পূর্ণ মুক্ত হ’ব বুলি নিশ্চয়তা প্রদান কৰিব পৰা যাবনে? এইক্ষেত্রত অক্সফ’ড–এষ্ট্রা জেনেকাৰ ভেকচিনক লৈ বিজ্ঞানীসকলে অৱশ্যেই আস্থা ব্যক্ত কৰিছে৷ ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল– অক্সফ’ড বিশ্ববিদ্যালয়ে অনুৰূপ ভাইৰাছৰ ওপৰত গৱেষণা আৰু ভেকচিন প্রস্তুতৰ ক্ষেত্রত ইতিমধ্যে সফলতা অর্জন কৰিছে৷ দীর্ঘদিন ধৰি মিড্ল ইষ্ট ৰেছপিৰেট’ৰী ছিণ্ড্রম (মার্ছ) আৰু ছিভিয়েৰ একিউট ৰেছপিৰেট’ৰী ছিণ্ড্রম (ছার্ছ)ৰ ওপৰত অক্সফ’র্ডে গৱেষণা চলাই আহিছে৷ ন’ভেল ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ একে পৰিয়ালৰে ভাইৰাছ হ’ল এই দুই ৰোগৰ ভাইৰাছো৷ সেয়ে অক্সফ’ডৰ ভেকচিনক লৈ আগ্রহ বৃদ্ধি পোৱাটো স্বাভাৱিক৷ কিন্তু সেয়ে হ’লেও এই মুহূর্তত সতর্কতা অৱলম্বন কৰাটোৱেই হ’ব আটাইতকৈ নিৰাপদ৷\nফার্মাচীলৈ গৈ প্রহূত বিশেষভাৱে সক্ষম শিশু; অভিযুক্ত আৰক্ষী নিলম্বিত\nবন্ধ ফেৰী সেৱা আৰু মাজুলীৰ আশা


মহাগৌৰী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nসৌন্দৰ্য আৰু নাৰীসকলৰ দেৱী\nপাৰ্বতী/ আদি পৰাশক্তিৰ অৱতাৰ\nশ্বেতে বৃষে সমাৰুঢা শ্বেতাম্বৰধৰা শুচিঃ।\nমহাগৌৰী শুম্ভ দঘান্মহাদেৱপ্ৰমোদদা॥\nত্ৰিশূল, ডম্বৰু, অভয়মুদ্ৰা, বৰদা মুদ্ৰা\nগংগা দেৱী আৰু বিষ্ণু\nকাৰ্তিক, গণেশ, জ্যোতি, অশোকাসুন্দৰী\nমহাগৌৰী (সংস্কৃত: महागौरी) হৈছে পাৰ্বতীৰ অষ্টম অৱতাৰ আৰু নৱদুৰ্গাসকলৰ অন্যতম। নৱৰাত্ৰিৰ অষ্টম দিনা মহাগৌৰীৰ পূজা কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি দেৱী মহাগৌৰীয়ে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ সকলো ইচ্ছা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিব পাৰে। যিজনে দেৱীক উপাসনা কৰে তেওঁ জীৱনৰ সকলো দুখ-কষ্টৰ পৰা সকাহ পায়। মহাগৌৰীক চতুৰ্ভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। দেৱীৰ এখন সোঁহাত অভয় মুদ্ৰাত থাকে আৰু আনখনত তেওঁ ত্ৰিশূল ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ এখন বাওঁহাতত এটা ডম্বৰু থাকে আৰু আনখন বৰদা মুদ্ৰাত থাকে।\nনামৰ অৰ্থ আৰু চিত্ৰায়ন[সম্পাদনা কৰক]\nমহাগৌৰী নামৰ অৰ্থ হৈছে অত্যন্ত উজ্জ্বল, পৰিষ্কাৰ বৰণৰ বা চন্দ্ৰৰ দৰে উজ্জ্বল (মহা = মহান; গৌৰী = উজ্জ্বল, পৰিষ্কাৰ)। মহাগৌৰীক সাধাৰণতে চতুৰ্ভূজ ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ চাৰিও হাতত ত্ৰিশূল, পদুম ফুল আৰু ডম্বৰু ধাৰণ কৰে। এখন হাত বৰদা মুদ্ৰা অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদৰ ভঙ্গীত থাকে। পদুম ফুলৰ সলনি কেতিয়াবা জপমালাও ধাৰণ কৰা দেখা যায়। ইয়াৰ সলনি কোনো সময়ত তেওঁক অভয় মুদ্ৰাতো দেখা যায়। তেওঁ শুকুলা বৃষভৰ পিঠিত আৰোহণ কৰে। তেওঁ সাধাৰণতে শুকুলা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে।\nমহাগৌৰীৰ উৎপত্তিৰ কাহিনী এনেধৰণৰ: ৰাক্ষস শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ বৰ আছিল কেৱল পাৰ্বতীৰ কুমাৰী, অবিবাহিত ৰূপৰ দ্বাৰা বধ কৰিব পৰা যাব। সেয়েহে ব্ৰহ্মাৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি শিৱই পাৰ্বতীক তেওঁৰ ছালৰ ৰঙৰ বাবে বাৰে বাৰে উপহাস কৰে। পাৰ্বতী এই উপহাসৰ দ্বাৰা উত্তেজিত হয় আৰু নিজৰ দেহৰ বৰণ শুকুলা কৰিবৰ বাবে তেওঁ সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাক উদ্দ্যেশ্যি গভীৰ তপস্যাত লীণ হয়। ব্ৰহ্মাই তেওঁক এই বৰদান দিবলৈ নিজৰ অক্ষমতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰে আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে পাৰ্বতীক তপস্যা সমাপ্ত কৰি শুম্ভ আৰু নিশুম্ভ ৰাক্ষসক বধ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। এই কথাত পাৰ্বতী সন্মত হয় আৰু হিমালয়ৰ গংগা নদীত স্নান কৰিবলৈ যায়। পাৰ্বতীয়ে গংগা নদীত প্ৰৱেশ কৰি স্নান কৰাৰ লগে লগে তাইৰ কৃষ্ণবৰ্ণ ছাল সম্পূৰ্ণৰূপে নোহোৱা হয় আৰু তেওঁ শুভ্ৰ পোছাক আৰু আ-অলংকাৰেৰে ভূষিতা ৰূপ লাভ কৰে। সেয়েহে তেওঁ মহাগৌৰী নাম পায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ হিমালয়ত শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ ধ্বংসৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি থকা দেৱতাসকলৰ সন্মুখত উপস্থিত হয় আৰু চিন্তিত হৈ তেওঁলোকে কাক পূজা কৰিছে জানিবলৈ বিচাৰে। তেতিয়াই তেওঁ কৃষ্ণবৰ্ণা দেৱী কৌশিকী হিচাপে প্ৰকাশিত হয় আৰু নিজকে এই কথাৰ উত্তৰ দি কয় যে ৰাক্ষস শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ হাতত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত দেৱতাসকলে তেওঁকে আৰাধনা কৰি আছিল। পাৰ্বতীয়ে তেতিয়া দেৱতাসকলৰ প্ৰতি দয়াপৰৱশ হৈ কৃষ্ণবৰ্ণ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু কালিকা নাম পায়। পৰৱৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ চণ্ডীলৈ (চন্দ্ৰঘণ্টা) ৰূপান্তৰিত হয় আৰু ৰাক্ষস ধুম্ৰলোচনক বধ কৰে। দেৱী চণ্ডীৰ তৃতীয় নয়নৰ পৰা নিৰ্গত দেৱী চামুণ্ডাই চণ্ড আৰু মুণ্ডক বধ কৰে। চণ্ডীয়ে ৰক্তবীজ আৰু তেওঁৰ ৰক্তৰপৰা নিৰ্গত ৰক্তবীজৰ অংশসমূহক বধ কৰে। আনহাতে চামুণ্ডাই তেওঁলোকৰ ৰক্ত পান কৰে। পাৰ্বতী পুনৰ কৌশিকীলৈ পৰিণত হৈ শুম্ভ আৰু নিশুম্বক বধ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনৰ মহাগৌৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। তেওঁক শিৱ পুৰাণত মহাসৰস্বতী আৰু দেৱী মাহাত্ম্যত (মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ) অম্বিকা নামেৰে সম্বোধন কৰা হৈছে।\nইয়াৰ পিছত এটা বৃষভৰ পিঠিত আৰোহণ কৰি তেওঁ কৈলাসলৈ উলটি আহে আৰু মহাদেৱ, কাৰ্তিক আৰু গণেশৰ সৈতে মিলিত হয়॥\n↑ Hindu Astrology (2011-09-28). "Mahagauri | Durga Pooja Ashtami Tithi". Astrobix.com. http://www.astrobix.com/hinduism/post/mahagauri-durga-pooja-ashtmi-tithi.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-04.\n↑ www.wisdomlib.org (2018-11-08). "Śiva’s sports on the Mandara mountain [Chapter 24"] (en ভাষাত). www.wisdomlib.org. https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/shiva-purana-english/d/doc226660.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-10.\n↑ www.wisdomlib.org (2018-11-08). "The goddess (devī) attains fair complexion [Chapter 25"] (en ভাষাত). www.wisdomlib.org. https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/shiva-purana-english/d/doc226661.html#note-t-89255। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-10.\n↑ www.wisdomlib.org (2014-09-12). "The Devī-Māhātmya: The goddess’ conversation with the Asura’s messenger [Canto LXXXV"] (en ভাষাত). www.wisdomlib.org. https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/the-markandeya-purana/d/doc117163.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-10.\n↑ www.wisdomlib.org (2018-11-04). "Dhūmralocana, Caṇḍa, Muṇḍa and Raktabīja are slain [Chapter 47"] (en ভাষাত). www.wisdomlib.org. https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/shiva-purana-english/d/doc226607.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-10.\n↑ www.wisdomlib.org (2018-11-04). "The manifestation of Sarasvatī [Chapter 48"] (en ভাষাত). www.wisdomlib.org. https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/shiva-purana-english/d/doc226608.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-10.\n↑ www.wisdomlib.org (2018-11-08). "Gaurī’s embellishment [Chapter 27"] (en ভাষাত). www.wisdomlib.org. https://www.wisdomlib.org/hinduism/book/shiva-purana-english/d/doc226663.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-10.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মহাগৌৰী&oldid=295346"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৪:৫০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


লখিমপুৰ জিলা প্ৰশাসনৰ সতৰ্কবাণী; ৪ বাৰকৈ পানী এৰিলে নীপকোৰ ৰঙানদীৰ প্ৰকল্পৰ\nলখিমপুৰ , September 13, 2018 7:55 pm\nলখিমপুৰ জিলাত পুনৰ বানৰ আশংকা কৰিছে স্থানীয় ৰাইজে। শেহীয়াকৈ আজি তিনিদিনকৈ ধৰি জিলাখনত হোৱা নেৰানেপেৰা বৰষুণৰ লগতে অৰুণাচলৰ পাদদেশত হোৱা প্ৰবল বৃষ্টিপাতৰ ফলত ৰঙানদী আৰু ইয়াৰ উপনদী সমূহত জলপৃষ্ঠ বৃদ্ধি পাইছে।\nতাৰোপৰি নীপকোৱে ৰঙানদী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ পানী এৰি দিয়াত নদীখনে আৰু অধিক ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। ফলত ৰঙানদীৰ নামনিত ভয়াৱহ বানৰ আশংকা কৰা হৈছে।\nইতিমধ্যে লখিমপুৰ জিলা প্ৰশাসনে নৈপৰীয়া লোকসকললৈ এই সন্দৰ্ভত সতৰ্কবাণী প্ৰেৰণ কৰি এক জাননী প্ৰেৰণ কৰিছে। নৈপৰীয়া লোকসকলক ৰঙানদীত নাও বোৱা, মাছধৰা আৰু সাঁতোৰাৰ পৰা বিৰত থকাৰ বাবে লখিমপুৰ জিলা প্ৰশাসনে আহ্বান জনাইছে।\nঅৱশ্যে লখিমপুৰ জিলাৰ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত গৰাকীয়ে প্ৰেৰণ কৰা জাননীৰ জৰিয়তে লখিমপুৰবাসীক এই সন্দৰ্ভত আতংকিত নহ’বলৈও আহ্বান জনাইছে।\nপ্ৰাপ্ত তথ্য মতে বুধবাৰৰ নিশাৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে ৰঙানদীৰ প্ৰকল্পৰ গে’ট ৪ বাৰকৈ খুলিছে। পুৱা ১০.৩০ বজাত ১৫০০ মিঃ মিঃ পানী খুলি দিয়াৰ পিছত সন্ধিয়া পুনৰ ৫.৪৫ বজাত ১৮০০ মি. মি. পানী নীপকোৱে এৰিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।


বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গীত গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / শিশুসকলৰ ক্ষেত্ৰ / বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গীত গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ\nওম ভূঃ ভূৱ্স্ব:\nতত্ সবিতু বৰেন্যং\nভৰ্গো দেৱ্স্য ধীমহি\nধিয়ো যো নঃ প্ৰচোদয়াত্ ওম ||\nশুণিলেই পৱিত্ৰ পৱিত্ৰ ভাৱ অহা, মন প্ৰাণ শীতল কৰি পেলোৱা এই মন্ত্ৰ ফাঁকি বিভিন্ন সুৰ আৰু ৰূপত গোটেই ভাৰতবৰ্ষত প্ৰচলিত| কম বয়্সত লগুন ললে ল’ৰা সংস্কাৰ সম্পন্ন হ্য় বুলি থকা ধাৰণা এটাৰ কাৰণে মোকো তেৰ বছৰ বয়্সত লগুন দিছিল| দুদিন পিছ্ত খৰমৰ পৰা নমাৰ ( সেই দুদিন খৰম পিন্ধি থাকিব লাগে !) দিনা পুৰুহিতক মূখষ্ঠ দিব লাগিব বুলি কোৱাত দোমোজাত পৰিছিলো- জ্যামিতিৰ উপপাদ্যৰ ওপৰত চৈধ্যতা ওমেৰে এই মন্ত্ৰফাঁকি ভুতৰ ওপৰত দানৱ পৰাদি পৰিছিলহি| পিছে দাদা এজনে আগে-পিছে দুটা ওম ৰাখি বাকীকেইটাক বৰ্খাস্ত কৰি মোক সুবিধা কৰি দিছিল|\nব্ৰাহ্মন পৰিয়ালত জম্ন হোৱা বাবে, কান্ধত লগুন লোৱাৰ পিছত ৰাতিপুৱাই গা-পা ধুই ( ১৬ বছৰত মাত্ৰ দুদিন গা- ধোৱা নাই !) গোসাঁইঘৰত সোমাই গায়্ত্ৰী মন্ত্ৰফাঁকি আওৰাই দিনটোৰ বাবে সাজু হৈছিলো | মাজে মাজে প্ৰশ্ন কৰিছিলো- কিয় কৰিব লাগে ? কৈশোৰ মনত মায়ে কোৱা সাধুকথা এটাই বৰকৈ প্ৰভাৱ পেলাইছিল -"এবাৰ ব্ৰাহ্মনসকলে সাৱিত্ৰী দেৱী (ব্ৰহ্মাৰ স্ত্ৰী) য্জ্ঞলৈ আহোতে দেৰি হোৱাত গৰু চৰাই থকা ছোৱালী (=গায়্ত্ৰী) এজনীক শুদ্ধ কৰাই য্জ্ঞ সম্পাদন কৰিছিল| সাৱিত্ৰী দেৱী আহি খংত জ্বলিব্ৰাহ্মনসকলক চিৰকাল দুখীয়া হৈ থাকিব বুলি অভিশাপ দিছিল| আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ স্বৰুপে গায়্ত্ৰী দেৱীয়ে এই মন্ত্ৰফাঁকি দিনে তিনিবাৰকৈ জঁপ কৰিলে শাপমুক্ত হব বুলি আশ্বাস দিছিল"| বহুদিনলৈ সেইটো ভয়তে (দুখীয়া নহও ম‍ই !) তিনিবাৰ নোৱাৰিলেও এৱাৰ জঁপ কৰিছিলো| লাহে লাহে পঢ়ি-শুনি নিজৰ প্ৰশ্ন নিজে উত্তৰ দিব পৰা হোৱাত ইয়াৰ তাত্‍পৰ্য্য বেলেগ ধৰণে দি মনতে সান্তনা লবলৈ ললো| ম‍ই প্ৰায়ে মন কৰিছিলো যে গা-পা ধুই মন্ত্ৰফাঁকি গাই ওলাই আহিলে মনটো প্ৰফুল্ল-প্ৰফুল্ল লাগে, লগতে আত্মবিশ্বাস বাঢ়ে! মোৰ অনুসন্ধিত্ মনে তলৰ অৰ্থখিনি ক’ৰবাত পাই সয্তনে লিখি থৈছিলো|\nতুমি আমাক উত্‍পন্ন কৰিছা, পালন কৰি আছা তুমিয়েই,\nতোমাৰ পৰায়ে প্ৰাণ পাও আমি, দুখীয়াৰ কষ্ট তুমি নোহোৱা কৰা,\nতোমাৰ মহান বল আছে, সকলো স্থানতে তুমি বিয়পি আছা,\nসৃষ্টিৰ সকলো বস্তুতে তুমি বিদ্যমান, তোমাৰ ধ্যান কৰো,\nতোমাৰ দয়া বিচাৰো আমি, আমাৰ বুদ্ধিক সত্ পথেৰে নিওঁক|\nগায়ত্ৰীদেৱী নে ভগৱানক উদ্দেশ্য কৰি লিখিছিল ম‍ই গম পোৱা নাছিলো| বহুদিনলৈকে ইয়াকে মনত ৰাখি নিত্ত-নৈমিত্তিক কাৰ্য্য কৰি গৈছিলো|\nবিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ, তাতে অনবৰতে বৈজ্ঞানিক গৱেষণাগাৰত নতুন আৱিস্কাৰৰ সন্ধানত থকা মনটোৱে শেহতীয়াকৈ গায়্ত্ৰী মন্ত্ৰফাঁকিৰ বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গী বিছাৰি উলিয়াবলৈ সক্ষম হ’ল |\nইয়াৰ বৈজ্ঞানিক মুল্যাংকন তলত দিয়া ধৰণে কৰা হৈছে-\nক) ওম ভূঃ ভূৱ্স্ব:\nভূঃ অৰ্থাত্ পৃথিৱী, ভূৱঃ অৰ্থাত্ গ্ৰহ, স্বঃ অৰ্থাত্ তাৰকামন্ডল |\nআধুনিক জ্যোতিবিজ্ঞানৰ মতে আমাৰ তাৰকাপুন্জত (Galaxy, Akash-Ganga, Milky Way) ১০০,০০০ মিলিয়ন তাৰকা আছে, প্ৰত্যেক তাৰকাতে আমাৰ সূৰ্য্যৰ নিচিনাকৈ নিজৰ নিজৰ কক্ষপথ্ত গ্ৰহ-উপগ্ৰহ আছে| আকৌ প্ৰতিটো গ্ৰহ‍ই অক্ষত ঘূৰে| আমাৰ সূৰ্য্যক নিজৰ পৰিয়ালৰ সৈতে তাৰকাপুন্জক কেন্দ্ৰ কৰি এপাক ঘূৰিবলৈ ২২.৫ কোটি বছৰ লাগে| সূৰ্য্যৰ নিচিনাকৈ প্ৰ্তিটো তাৰকামন্ডল প্ৰতি চেকেন্ডত ২০,০০০ মাইল বেগেৰে গতি কৰি আছে|\nআমি দেখি অহা ইলেক্ট্ৰিক পাংখা এখন এক মিনিটত ৯০০ পাক ঘূৰে আৰু এটা হো-হোৱনিৰ শব্দ হয় | এতিয়া কল্পনা কৰক -প্ৰতি চেকেন্ডত ২০,০০০ মাইল বেগেৰে গতি কৰি থকা তাৰকামন্ডলে কিমান প্ৰাৱল্যৰ শব্দ সৃষ্টি কৰিব পাৰে!\nগায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ এই খন্ডটিয়ে পৃথিৱীৰ সৈতে তাৰকামন্ডলে বেগেৰে গতি কৰি থ্কাৰ ফলত উত্‍পন্ন হোৱা শব্দr কথা প্ৰকাশ কৰে আৰু ইয়াৰ বহিঃপ্ৰকাশ হ’ল "ওম"| ইয়াক ঋষি বিশ্বামিত্ৰ‍ই ধ্যান কৰি থাকোতে অনুভৱ কৰিছিল | পিছলৈ ইয়াক ভগৱানৰ এটা ৰূপ বুলি আখ্যা দিছিল কাৰণ ই তিনিওটা কালতে বিদ্যমান | সেইকাৰেণ ইয়াক আকাৰবিহীন ভগৱানৰ প্ৰথম যুগান্তকাৰী ধাৰণা বুলি গন্য কৰা হয় | গীতাত কোৱা হৈছে " Omiti ekaksharam brahma" অৰ্থাত্ ভগৱানৰ আন এটা নাম "ওম" | পিছলৈ লক্ষ্য কৰা হ’ল যে অসীম ভৰৰ তাৰকামন্ডলে ২০,০০০ মাইল/চেকেন্ড বেগেৰে গতি কৰি থকাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা গতিশক্তি (1/2mv2, m=ভৰ, v= বেগ) cosmos এ বহন কৰা শক্তিৰ সমান হয়|\nখ) তত্ সবিতু বৰেন্যং\nতত্ অৰ্থাত্ সেই (ভগৱান), সবিতু অৰ্থাত্ সূৰ্য্য, বৰেন্যম অৰ্থাত্ পূজনীয়|\nএবাৰ যদি ব্যক্তি এজনৰ প্ৰকৃতি (ধাৰণা) আমাৰ জ্ঞাত হয়, আমি তেওঁক নিদিষ্ট স্থান দিব পাৰো | সেয়েহে ঋষি বিশ্বামিত্ৰ‍ই আকাৰহীন ভগৱানৰ উপাধি অৰ্থাত্ নামাকৰণ কৰি আমাক ধাৰণা কৰিবলৈ সুবিধা কৰি দিছিল | তেওঁ কৈছিল যে নজনা বস্তু বা আকাৰহীন ভগৱানক (formless GOD !) কিছুমান জনা বস্তুৰ আকাৰেৰে (নামেৰে) ধাৰণ কৰিলে তেওঁক গভীৰ ভাৱে পাৱলৈ সুবিধা হ্য়, বিশ্বামিত্ৰ‍ই দিয়া ভগৱানৰ নাম দুটা হ’ল - "ওম" আৰু "সূৰ্য্য"(পোহৰৰ উত্‍স) | এজন গাণিতিক বিজ্ঞানীয়ে x2 +y2=4 সমীকৰণটোৰ সমাধান কৰিবলৈ যিকোনো এটাৰ মান ধৰি লব লগা হয় | এজন ইন্জিনিয়াৰে নদীৰ বহলতা পাৰত থিয় হৈ থাকি ত্ৰিভুজ এটা ধৰি লৈ নিৰ্ণয় কৰিব পাৰে | ঠিক তেনেকৈ "ওম" আৰু "সূৰ্য্য" ক ভগৱান বুলি ধৰি ললে তেওঁক উপলব্ধি কৰিবলৈ উজু হয় |\nবিশ্বামিত্ৰ‍ই দিয়া বৈজ্ঞানিক অৰ্থ মন্ত্ৰৰ বাকী থকা অংশৰ পৰা উলিয়াব পাৰি |\nগ) ভৰ্গো দেৱেস্য ধীমহি\nভৰ্গো অৰ্থাত্ পোহৰ, দেৱেসু অৰ্থাত্ দেৱত্ব, ধীমহি অৰ্থাত্ ধ্যান |\nসেই মহামুনিয়ে আমাক পোহৰক ধ্যান (সূৰ্য্য প্ৰণাম) কৰি আকাৰহীন ভগৱানক পাবলৈ উপদেশ দি গৈছে |\nআকৌ তেওঁ "ওম" শব্দৰ জপ কৰিবলৈ কৈছে| মানুহৰ মন অবিৰত আৰু বিচলিত কাৰণে ব্ৰহ্মাৰ আকাৰ ধাৰণা কৰি মনটোক সন্তুলন কৰিবলৈ পিছৰ অংশ খিনিত কৈছে|\nঘ) ধীয়ো য়ো নঃ প্ৰচোদয়াত্\nধীয়ো অৰ্থাত্ বুদ্ধি, য়ো অৰ্থাত্ যি, নঃ অৰ্থাত্ আমি, প্ৰচোদয়াত্ অৰ্থাত্ শুদ্ধ পথেৰে|\nঅ’ ভগৱান, আমাৰ বিচাৰ-বুদ্ধিক শুদ্ধ পথেৰে লৈ নিওঁক|\nশেষত গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ অৰ্থ হৈছে\nপৃথিৱী (ভূঃ), গ্ৰহ (ভূৱঃ), তাৰকামন্ডল (স্বঃ) প্ৰচন্ড বেগেৰে গতি কৰি থকাৰ ফলত "ওম" (ভগৱান) শব্দৰ উত্‍পত্তি হয়| সেই ভগৱান (তত্ ), যিয়ে নিজকে সূৰ্য্যৰ পোহৰেৰে (সবিতু) দেখা দিয়ে, তেওঁক আমি মুৰ দোৱোৱা উচিত| লগতে "ওম" উচ্ছাৰণ কৰিব লাগে | তেওঁ (য়ো) আমাৰ (নঃ) বিচাৰ-বুদ্ধি, বিবেচনাক শুদ্ধ পথেৰে (প্ৰচোদয়াত্ ) চালিত কৰক|\n"ওম" শব্দৰ মাহাত্ম উপলদ্ধি হোৱাৰ পিছ্ত বেলেগ ধৰ্মৰ লোকে অলপ সলনি কৰি "আমিন" বা "আমেন" বুলি কবলৈ ললে|\nকমল কান্তি চক্ৰৱৰ্তী Mar 27, 2018 02:57 PM\nমননশীল ব্যাখ্যা । পিছে মূল মন্ত্ৰত দেৱস্য,যো আৰু ব্যাখ্যাত পোৱা দেৱেস্য, দেৱেসু,য়ো একে হয়নে ? বিনম্ৰতাৰে সুধিলোঁ ।\nৰাজেন্দ্ৰ Feb 22, 2018 11:29 AM\nমন্ত্ৰ শব্দৰ অৰ্থ বুজাই দিব নেকি ?


ক’ভিড- ১৯ আৰু বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি-মাণিক পাল\nbyRinku Rajowar Posted at Friday, April 23, 2021\n“The world needs huge positive energy to fight against the negative forces. Go to the centre of your inner being and generate that positive energy for the welfare of the humanity ” – Amit Ray .\nওপৰৰ উক্তিটো সম্প্ৰতি সময়ত প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ বাবে বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ । কাৰণ সম্প্ৰতি সময়ত ক’ভিড- ১৯ মহামাৰীৰ দ্বিতীয় আক্ৰমণে সমগ্ৰ দেশবাসীক আমনি কৰাৰ লগতে সমগ্ৰ দেশকে কম্পিত কৰিছে । বৰ্তমান সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বতে চলি থকা ক’ভিড-১৯ ৰ প্ৰথম নামাকৰণ কৰে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই (WHO) ইংৰাজী ২০২০ চনৰ ১১ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে । উক্ত দিনাখনে ইয়াক বিশ্ব মহামাৰী বুলিও ঘোষণা কৰে । এইটো আছিল বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ দ্বাৰা ঘোষণা কৰা ষষ্ঠ বিশ্ব মহামাৰী । ক’ভিড-১৯ (COVID-19)ৰ CO মানে ক’ৰোনা VI মানে ভাইৰাছ আৰু D মানে বেমাৰ । এই ৰোগৰ কাৰক হ’ল SARS -COV -2 । ইয়াৰ উৎস হ’ল বাদুলি । ইয়াৰ প্ৰথম সুচনা হয় চীনৰ হুৱানান ছীফুড হোলছেল মাৰ্কেটত । এই ভাইৰাছৰ প্ৰথম চিনাক্তকৰণ কৰা হয় ২০১৯ চনত চীনৰ হুৱেই প্ৰান্তৰ ৱুহান চহৰত । এই ভাইৰাছত আক্ৰমণ হৈ প্ৰথমজন ব্যক্তিৰ মৃত্যু হয় ২০২০ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত চীনৰ ৱুহানত ।\n২০২১ চনৰ ১৭ এপ্ৰিল পৰ্যন্ত বিশ্বৰ মুঠ ১৪১,০০০,৯৪৮ জন লোক এই মহামাৰীৰত আক্ৰান্ত হৈছে । ইয়াৰে ১১৯,৬৮৯,৬৬৩ জন লোক সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈছে , ৩,০১৭,৫৩৪ জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু ১৪,২৯৩,৭৫১ জন লোক বৰ্তমানলৈকে আক্ৰান্ত হৈ আছে । ২০২১ চনৰ ১৭ এপ্ৰিল পৰ্যন্ত ভাৰতত মুঠ ১৪,৭৩৬,৫০৫ জন লোক এই মহামাৰীৰ কৱলত পৰিছে । ইয়াৰে ১২,৭৭৬,৬৬১ জন লোক সুস্থ হৈছে , ১,৭৬,৮০৭ জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু এতিয়াও ১,৭৮৩,০৩৭ জন লোক আক্ৰান্ত হৈ আছে । এই মহামাৰীৰ দ্বাৰা আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত হোৱা দেশবোৰ হ’ল -আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ , ভাৰত, ব্ৰাজিল , ফ্ৰান্স , ৰাছিয়া , ব্ৰিটেইন , ইটালী ইত্যাদি । বিশ্বৰ মুঠ ২০৯ খন দেশ আৰু উপনিৱেশ এই মহামাৰীৰ প্ৰকোপত পৰিছে ।\nএইটো এটা মানুহৰ পৰা মানুহলৈ সংক্ৰমিত হোৱা বেমাৰ । এই বেমাৰৰ বীজাণু সংক্ৰমিত হোৱা ব্যক্তিৰ শৰীৰত সাধাৰণতে পাঁচ দিন , কেতিয়াবা দুইৰ পৰা ১৪ দিন পৰ্যন্ত সুপ্ত অৱস্থাত থাকে । তাৰ পিছতহে ৰোগৰ লক্ষণবোৰে দেখা দিয়ে । এই ৰোগৰ সাধাৰণ লক্ষণবোৰ হ’ল –\n১) জ্বৰ ২) শুকান কাহ ৩) ক্লান্তি বা ভাগৰ লগা ।\nইয়াৰ কিছুমান তাকৰ সাধাৰণ লক্ষণবোৰ হ’ল –\n১) বিষ বা যন্ত্ৰণা ২) গল ফোঁহা ৩) পেটচলা ৪) মূৰৰ বিষ ৫) সোঁৱাদ কমি যোৱা ৬) ছালত ৰাস হোৱা ৭) হাত আৰু ভৰিৰ আঙুলিৰ ৰং পৰিবৰ্তন হোৱা\nএই ৰোগৰ গম্ভীৰ লক্ষণবোৰ হ’ল –\n১) শ্বাস-প্ৰশ্বাসত কষ্ট ২) বুকুৰ বিষ ৩) কথা বা শৰীৰৰ চলন বন্ধ হৈ যোৱা ।\nসম্প্ৰতি সময়ত ভাৰতত এই ৰোগৰ প্ৰতিষেধক আৱিষ্কাৰ হৈছে যদিও , প্ৰতিজন নাগৰিকক প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ কাম শেষ হোৱাৰ আগতেই এই ভাইৰাছে দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে পুনৰ সমগ্ৰ দেশতে আক্ৰমণ কৰে । প্ৰথম বাৰতকৈ দ্বিতীয় বাৰত ইয়াৰ কু-প্ৰভাৱবোৰ বেছিকৈ দেখা গৈছে । গতিকে ইয়াৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ হ’লে আমি সকলো ধৰণৰ সাৱধানতাবোৰ মানি চলিব লাগিব । ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ হ’লে বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে আমি তলত দিয়া সাৱধানতাবোৰ অৱলম্বন কৰিব লাগিব –\n১) সামাজিক দুৰত্ব বজাই ৰখা :: বিভিন্ন বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে এই ভাইৰাছবিধ হ’ল মানুহৰ পৰা মানুহলৈ সংক্ৰমিত হোৱা বিধৰ । গতিকে ইয়াৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ হ’লে আমি সামাজিক দূৰত্ব বজাই চলিব লাগিব । বিশেষজ্ঞ আৰু CDC ( Centers for disease control and prevention) ৰ মতে এই সামাজিক দূৰত্ব কমেও ৬ ফুট হ’ব লাগে ।\n২ ) হাত ধোৱা :: CDC ৰ মতে ক’ভিড -১৯ ৰ সংক্ৰমণৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ হ’লে আমি চাবোনেৰে সঘনাই হাত প্ৰায় ২ছেকেণ্ড সময় ধোব লাগে । বিশেষকৈ বাহিৰৰ পৰা আহিলে , খোৱাৰ আগতে , কাহিলে বা হাঁচি মাৰিলে , মুখত স্পৰ্শ কৰাৰ আগতে , ৰাজহুৱা স্থানৰ পৰা অহাৰ পিছত , কোনো ৰোগীক স্পৰ্শ কৰাৰ পিছত আমি চাবোনেৰে হাত ধোব লাগে । যদি চাবোন আৰু পানী ওচৰত নাথাকে তেন্তে ৬০% এলক’হল যুক্ত ছেনিটাইজাৰেৰে হাত দুখন ছেনিটাইজ কৰিব লাগে ।\n৩) মাস্ক পৰিধান কৰা :: বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে ক’ভিড -১৯ ৰ যুদ্ধ জয় কৰাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ অস্ত্ৰ হ’ল মাস্ক । গতিকে মাস্ক পৰিধান কৰিহে ঘৰৰ বাহিৰত বা ৰাজহুৱা স্থানত যাব লাগে । কাৰণ মাস্কে ভাইৰাছ বিধক শ্বাস-প্ৰশ্বাস আৰু নাকৰ ড্ৰপলেটৰ দ্বাৰা এজন ব্যক্তিৰ পৰা আন এজন ব্যক্তিৰ শৰীৰলৈ যোৱাত বাধা প্ৰদান কৰে ।\n৪) ভ্ৰমণৰ পৰা বিৰত থকা :: বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে ক’ভিড-১৯ ৰ সংক্ৰমণৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ হ’লে যিমান সম্ভৱ ভ্ৰমণৰ পৰা বিৰত থকাই ভাল ।\nবৰ্তমানলৈকে ভাৰতত ক’ভিড-১৯ ৰ বাবে উপলব্ধ প্ৰতিষেধকবোৰ হ’ল – ক) Covaxin খ) Sputnix V গ) Covishield ।\nCovaxin ভাৰতৰ দেশীয় ক’ভিড-১৯ প্ৰতিষেধক । এইটো তৈয়াৰ কৰি উলিয়াইছে Bharat Biotech নামৰ কোম্পানীয়ে ICMR (Indian council of Medical Research ) আৰু NIV (National institute of Virology) ৰ সহযোগত । এই প্ৰতিষেধকক ইতিমধ্যে বহু দেশে ভাৰতৰ পৰা গ্ৰহণ কৰি নিজ দেশৰ নাগৰিকৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰিছে । সেই দেশবোৰ হ’ল – মঙ্গোলিয় , ম্যানমাৰ , শ্ৰীলংকা , ফিলিপাইন , ওমান , মালদ্বীপ , ভাহৰেইন ইত্যাদি । এই প্ৰতিষেধকটোক ২ ৰ পৰা ৮° C উষ্ণতাত সংৰক্ষিত কৰি ৰখা হয় ।\nSputnix V তৈয়াৰ কৰি উলিয়াইছে ৰাছিয়াৰ Moscow’s Gamaleya institute এ ।এই প্ৰতিষেধকটোক ইতিমধ্যে ৬০ খন দেশে প্ৰয়োগৰ বাবে অনুমতি প্ৰদান কৰিছে । ইয়াৰে ভিতৰত কিছুমান দেশ হ’ল – আৰ্জেণ্টিনা , ইউ এ ই , ইৰাণ , ভেনিজুৱেলা ইত্যাদি । ভাৰতেও ইতিমধ্যে এই প্ৰতিষেধকক ব্যৱহাৰৰ বাবে ৰাছিয়াৰ পৰা আমদানি কৰিছে । Oxford -Astra zeneca (Covishield) প্ৰতিষেধক ভাৰততে তৈয়াৰ কৰিছে Serum institute এ । মুঠতে সম্প্ৰতি সময়ত আমাৰ দেশত এই তিনিবিধ প্ৰতিষেধক ব্যৱহাৰ হৈ আছে ক’ভিড-১৯ ৰ যুদ্ধত চিৰস্থায়ী অস্ত্ৰ হিচাপে । আমাৰ দেশে মুঠ ৬৪ মিলিয়ন প্ৰতিষেধক “বাসুদেৱ কুটুম ” আদৰ্শৰে লেটিন আমেৰিকা , কেৰিবিয়ান , এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ মুঠ ৮৬ খন দেশক প্ৰদান কৰিছে । ইয়াৰ ভিতৰত ব্ৰিটেইন , কানাডা , ব্ৰাজিল আৰু মেক্সিকো আদিৰ দৰে দেশ অন্তৰ্ভুক্ত আছে । আমাৰ দেশত প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ শুভাৰম্ভ কৰা হয় এই বছৰৰ ১৬ জানুৱাৰীত । প্ৰথম অৱস্থাত দেশৰ Frontline worriors বুলি খ্যাত স্বাস্থ্য বিভাগৰ লগত জড়িত চিকিৎসক , নাৰ্চ আদিক প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা হয় । দ্বিতীয় পৰ্যায়ত ৬০ বছৰৰ উৰ্ধৰ নাগৰিকক প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা হয় আৰু বৰ্তমান সময়ত ৪৫ বছৰৰ উৰ্ধৰ নাগৰিকক প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা হৈ আছে । আকৌ ১ মে’ ৰ পৰা ১৮ বছৰ হোৱা সকলো নাগৰিকে প্ৰতিষেধক গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব ।\nসমগ্ৰ দেশবাসীয়ে অতীতত যেনেকৈ বিভিন্ন মহামাৰীক পৰাস্ত কৰি আগবাঢ়ি গৈছে , ঠিক তেনেকৈ ক’ভিড -১৯ মহামাৰীকো পৰাস্ত কৰি দেশ আগবাঢ়ি যাব বুলি মই আশাবাদী । কেৱল প্ৰয়োজন আছে অকমান সতৰ্কতা , সাৱধানতা , সাহস আৰু ধৈৰ্যৰ । ৰোগৰ লক্ষণবোৰে দেখা দিলেই অৱহেলা নকৰি চিকিৎসকৰ ওচৰত যাব লাগিব । কাৰণ অকনমান অসাৱধানতাই আমাৰ জীৱন চিৰদিনৰ বাবে কাঢ়ি নিব পাৰে । ইতিমধ্যে এই মহামাৰীয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে বহু লোকৰ জীৱন কাঢ়ি নিলে আৰু জীৱনৰ হাঁহিও কাঢ়ি নিলে । তাৰ উপৰিও দেশৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক দিশত বিপুল ক্ষতি সাধন কৰিলে । দেশৰ GDP (Gross domestic product ) ত বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰিলে । বহু লোকৰ জীৱন চলাৰ জীৱিকা কাঢ়ি নিলে এই মহামাৰীয়ে । দেশত নিবনুৱাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিলে । আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত কৰিছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষাত । তাৰ উপৰিও দেশৰ পৰ্যটন ক্ষেত্ৰতো বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰিলে । শেষত ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ পৰা দেশ অতি সোনকালেই ৰক্ষা পৰিব বুলি আশাবাদী হৈ “ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ” এটি ইতিবাচক উক্তিৰে সামৰিলো - “ ৰাতি যিমানে কঠিন হ’ব প্ৰভাত সিমানে উজ্জ্বল হ’ব । চাৰিওফালৰ পৰা আন্ধাৰে আৱৰি ধৰিলেও ভয় নকৰিবা , প্ৰভাত হ’বই । ”\nম’বাইল নং :৮৬৩৮৯৪৭২৯২\nLabels#প্ৰবন্ধ, #মাণিক পাল\nSanskrititihash on Assamese literature and Assamese history 23 April 2021 at 13:26\nআন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ আপোনাক মোৰ প্ৰবন্ধটো ইমান ধুনীয়া কৈ প্ৰকাশ কৰা বাবে 🙏🙏\nসংৰক্ষণাগাৰ January (142) December (184) November (202) October (257) September (296) August (329) July (357) June (267) May (204) April (156) March (158) February (130) January (163) December (161) November (174) October (196) September (259) August (352) July (311) June (279) May (337) April (235) March (227) February (78) January (118) December (2)


ফণী শৰ্মা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nফণী শৰ্মা (ইংৰাজী: Phani Sharma; ১৯০৯[lower-alpha 1] – ১৯৭০) আছিল এজন অসমৰ নাট তথা চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, নাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক। মঞ্চ অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰি তেখেতে পিছলৈ প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জয়মতী (১৯৩৫)-ত অভিনয় কৰে। তেখেতে ১৯৪৮ চনত ছিৰাজ আৰু ১৯৫৫ চনত পিয়লী ফুকন বোলছবি পৰিচালনা কৰাৰ লগতে তাত অভিনয় কৰে। অসমীয়া নাট্যজগতৰ প্ৰতি ফণী শৰ্মাৰ অৱদানক সন্মান জনাই তেখেতক নটসূৰ্য উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হয়।\n৩১ জুলাই, ১৯৭০\nঅভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, নাট্যকাৰ\n1 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু নাট্যশালা\n2 বোলছবি জীৱন\n4 অভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰ\n5 ফণী শৰ্মাৰ আত্ম-জীৱনী\n7 তথ্য সমল\nপ্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু নাট্যশালাসম্পাদনা কৰক\nতেজপুৰৰ ঐতিহাসিক বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ দ্বাৰ-ৰক্ষী হিছাপে ফণী শৰ্মাৰ নাট্যশালাৰ জীৱন আৰম্ভ হয়। তেখেতৰ দেউতাক মোলান শৰ্মাও এজন নাট বিশেষজ্ঞ আৰু বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ সু-অভিনেতা হিছাপে জনাজাত আছিল। দেউতাকৰ লগত নিয়মিত নাট্যশালালৈ গৈ ফণী শৰ্মাই ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰঠাকুৰ, ললিত মোহন চৌধুৰী, প্ৰফুল্ল বৰুৱা আদিৰ দৰে প্ৰবীণ অভিনেতাসকলৰ পৰিবেশনা উপভোগ কৰিছিল। ডেকা বলীন (ফণী শৰ্মাৰ ঘৰুৱা নাম) ক্ৰমাৎ নাট্যজগতৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। ১৯২৮ চনত তেখেতে বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ 'ৰাণা প্ৰতাপ' নাটকত 'আকবৰ'ৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ সুযোগ লাভ কৰে।\n১৯৩০ চনত ফণী শৰ্মাই পৰিভ্ৰমী নাট্যদল কহিনুৰ অপেৰাত যোগদান কৰে। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল ব্ৰজনাথ শৰ্মা। শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈকে, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়ো পাৰে কহিনুৰ অপেৰাই নাট মঞ্চস্থ কৰি যায় আৰু ফণী শৰ্মাৰ অভিনয় ইয়াৰ অন্যতম আকৰ্ষণ হৈ পৰে। এক নাট্য আন্দোলন আৰম্ভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৩১ চনত কহিনুৰ অপেৰাই অসমৰ মঞ্চত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সহ-অভিনয়ৰ সূত্ৰপাত ঘটায়।\nকৰুণাকান্ত মজুমদাৰৰ প্ৰযোজনাত আৰম্ভ হোৱা পূৰ্বজ্যোতি ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ প্ৰথম বৰ্ষৰপৰাই ফণী শৰ্মাই কেবাখনো নাটক পৰিচালনা কৰিছিল। একে নাট্যদলৰ বাবে দ্বিতীয় বছৰত ফণী শৰ্মাই অভিনয় কৰিছিল। তেখেতে পাছলৈ অন্যান্য ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰতো অভিনয় কৰিছিল।\nবোলছবি জীৱনসম্পাদনা কৰক\n১৯৩৫ চনত ফণী শৰ্মাই জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কথাছবি জয়মতীৰ নিৰ্মাণত সহযোগ কৰে আৰু তাত গাঁঠি হাজৰিকাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। আগৰৱালাৰ দ্বিতীয় কথাছবি ইন্দ্ৰমালতীত তেখেতে নায়কৰ বন্ধু 'ললিত'ৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে।\n১৯৪৮ চনত ফণী শৰ্মাই বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ লগত দেশপ্ৰাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ এটা জনপ্ৰিয় ছুটি গল্পৰ আধাৰত ছিৰাজ নামৰ বোলছবি নিৰ্মাণ কৰে।\n১৯৫৫ চনত তেখেতে পিয়লী ফুকন বোলছবি পৰিচালনা কৰাৰ লগতে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ১৯৬৩ চনত তেখেতে ইটো সিটো বহুতোত পৰিচালকৰ ভাৰ নলৈ কেৱল অভিনয় কৰে। চলচ্চিত্ৰ জীৱনৰ এয়াই আছিল তেখেতৰ শেষ অভিনয়।\nনাট্যকাৰ জীৱনসম্পাদনা কৰক\nগুৱাহাটী জিলা পুঁথিভৰালত অৱস্থিত কলাগুৰু, ৰূপকোঁৱৰ আৰু নটসূৰ্যৰ পূৰ্নাবয়ব মূৰ্তি\nমঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ উপৰি এজন নাট্যকাৰ ৰূপেও ফণী শৰ্মা সুপ্ৰসিদ্ধ আছিল। সংখ্যাত কম হ’লেও তেখেতৰ নাটক গুণমানবিশিষ্ট আছিল। এইবোৰত সাহিত্যিক দিশতকৈ নাটকীয়তাক অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। বিশ্বজনীন কাহিনী আৰু আবেদন থকা তেখেতৰ মঞ্চনাটসমূহ দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ দ্বাৰা উচ্চ প্ৰশংসিত হৈছিল।\nবুৰঞ্জীবিদ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ গ্ৰন্থ 'কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ'ত বৰ্ণনা কৰা আহোম স্বৰ্গদেউ চুন্যেওফাৰ দিনত হোৱা বিদ্ৰোহৰ আলম লৈ ফণী শৰ্মাই বুৰঞ্জীমূলক নাটক 'ভোগজৰা' লিখি উলিয়ায়। তেখেতৰ প্ৰথম বোলছবি জয়মতীও বুৰঞ্জীমূলক ঘটনাৰ ওপৰতে আধাৰিত আছিল আৰু ইয়াৰ পৰিচালক জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা এই নতুনচাম নাট্যকাৰৰ ভিতৰত আছিল অন্যতম। স্থানীয় কাহিনীক ভিত্তি কৰি জ্যোতিপ্ৰসাদে শোণিত কুঁৱৰী, কাৰেঙৰ লিগিৰী, লভিতা আদি নাটক ৰচনা কৰিছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদৰে পদানুসৰণ কৰি ফণী শৰ্মাই অসমীয়া মানুহ আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিচয় বহন কৰা কেইবাখনো নাট লিখে।\n১৯৪৮ চনৰ বোলছবি ছিৰাজৰ সফলতাৰ পিছত তেখেতে একে নামৰ নাটক এখন লিখিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰে। ইয়াৰ বিষয়বস্তু আছিল হিন্দু-মুছলমানৰ একতা। ফণী শৰ্মাই নিজেই নাটকখনৰ নামভূমিকাত অভিনয় কৰে আৰু ১৯৫০-৬০ৰ দশকত এশতকৈও অধিক ঠাইত নাটখন মঞ্চস্থ কৰে।\nঅভিনেতা হিছাপে নিজৰ অভিজ্ঞতা আৰু অভিনয় কালত পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ সংবাদত পোৱা দুখৰ ফলস্বৰূপে ফণী শৰ্মাই সামাজিক নাটক 'কিয়' ৰচনা কৰে। ইয়াৰ কাহিনী আছিল এনে এজন শিল্পীৰ যি নিজৰ ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক জীৱন আন মানুহৰ মনোৰঞ্জৰ বাবে উছৰ্গা কৰে আৰু তাৰ বিনিময়ত সমাজৰ পৰা যৎসামান্যও ক্ষতিপূৰণ নাপায়। আকৌ ৰাজনৈতিক ভ্ৰষ্টাচাৰক লৈ তেখেতে 'নাগ-পাশ' নামৰ নাটক ৰচনা কৰে। 'ক’লা বজাৰ' নাটকত তেখেতে সামাজিক ন্যায় আৰু অসমতাৰ দৰে গম্ভীৰ বিষয়ৰ লগতে হাস্যৰসো সন্নিৱিষ্ট কৰে।\nফণী শৰ্মাই জে. বি. প্ৰিষ্টলীৰ বিখ্যাত নাটক এন ইন্সপেক্টৰ কল্‌ছ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰে।\n১৯৭০ চনত ফণী শৰ্মাৰ মৃত্যু হয়।\nঅভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰসম্পাদনা কৰক\n১ ১৯৩৫ জয়মতী গাঁঠি হাজৰিকা\n২ ১৯৩৭ দেৱদাস -\n৩ ১৯৩৯ ইন্দ্ৰমালতী ললিত\n৪ ১৯৪৮ ছিৰাজ ছিৰাজ\n৫ ১৯৫৫ পিয়লী ফুকন পিয়লি ফুকন\n৬ ১৯৫৬ এৰা বাটৰ সুৰ হাৰাণ\n৭ ১৯৬১ লাচিত বৰফুকন ৰছিদ খাঁ\n৮ ১৯৬৩ ইটো সিটো বহুতো অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনা বিষয়া\n৯ ১৯৬৪ মণিৰাম দেৱান মণিৰাম দেৱান\nফণী শৰ্মাৰ আত্ম-জীৱনীসম্পাদনা কৰক\n'ৰং-বিৰং' ফণী শৰ্মাৰ আত্মজীৱনী। হাস্য-ব্যংগৰে ভৰপূৰ এই আত্মজীৱনীখনত সেই সময়ত অসমৰ সাংস্কৃতিক জগতৰ ছবি বিদ্যমান হৈ আছে। বিষ্ণু ৰাভাৰ লগত তেখেতৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা, অসমীয়া ভ্ৰাম্যমাণ নাটকৰ আৰম্ভণিৰ কাল আৰু জয়মতী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ বহুতো অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা ইয়াত দিয়া হৈছে।\n↑ বাণ থিয়েটাৰ, তেজপুৰৰ তথ্যমতে ফণী শৰ্মাৰ জন্ম ১৯১০ চন\n↑ কিশোৰ কুমাৰ কলিতা (লেখক-সংকলক), ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ ইতিহাস (প্ৰথম খণ্ড), সদৌ অসম ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ প্ৰযোজক সংস্থা, ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১১\n↑ ফণী শৰ্মা, ৰং-বিৰং (ফণী শৰ্মাৰ আত্মজীৱনী)\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ফণী শৰ্মা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ফণী_শৰ্মা&oldid=315291"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 24 February 2022 তাৰিখে 18:58 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ০০:২৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Isa7| AsmULB | STEP | উজ্জিয়াৰ নাতি যোথামৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ আহজ ৰজাৰ ৰাজত্বৰ সময়ত, অৰামৰ ৰচীন ৰজা আৰু ৰমলিয়াৰ পুত্ৰ ইস্ৰায়েলৰ পেকহ ৰজা, এই দুজন ৰজাই যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ আহিল; কিন্তু তাক পৰাজয় কৰিব নোৱাৰিলে।\nযিচয়াই আহজৰ লগত সাক্ষাৎ হোৱা, আৰু তাৰ ফল।\n1উজ্জিয়াৰ নাতি যোথামৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ আহজ ৰজাৰ ৰাজত্বৰ সময়ত, অৰামৰ ৰচীন ৰজা আৰু ৰমলিয়াৰ পুত্ৰ ইস্ৰায়েলৰ পেকহ ৰজা, এই দুজন ৰজাই যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ আহিল; কিন্তু তাক পৰাজয় কৰিব নোৱাৰিলে। 2সেই সময়ত অৰামে ইফ্ৰয়িমৰ সৈতে যোগ দিয়া কথা দায়ূদৰ বংশৰ লোকসকলক কোৱা হৈছিল; সেয়ে বতাহত অৰন্যৰ গছ কঁপাৰ দৰে তেওঁৰ মন আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ মন কঁপিছিল।\n3তেতিয়া যিহোৱাই যিচয়াক ক’লে, “তুমি তোমাৰ পুত্ৰ চাৰ-যাবূচৰ সৈতে ওপৰৰ পুখুৰীৰ নলাৰ শেষ অংশত, ধোবাৰ পথাৰৰ ফাললৈ যোৱা পথত আহজক সাক্ষাত কৰিবৰ অৰ্থে ওলাই যোৱা। 4আৰু তেওঁক এই কথা ক’বা যে, ‘সাৱধান হোৱা; নীৰৱে থাকা, দুবিধ জ্বলি থকা কাঠলৈ অৰ্থাৎ ৰচীন আৰু অৰাম, আৰু ৰমলিয়াৰ পুত্র পেখাৰ ভয়ঙ্কৰ ক্ৰোধৰ পৰা ভয় নকৰিব।\n5অৰাম, ইফ্ৰয়িম, আৰু ৰমলিয়াৰ পুত্রই তোমাৰ বিৰুদ্ধে কুমন্ত্ৰণা কৰি কৈছে, 6“আঁহা, আমি যিহূদাক আক্রমণ কৰো, তেওঁক আতঙ্কিত কৰো, আৰু পৰাজয় কৰি তাত টাবেলৰ পুত্ৰক আমাৰ ৰজা পাতো।”\n7প্ৰভু যিহোৱাই কৈছে, “এইটো স্থাপন নহ’ব, আৰু কৰা নহ’ব,\n8কাৰণ অৰামৰ নেতৃত্বত দম্মেচক আৰু দম্মেচকৰ নেতৃত্বত ৰচীন।\nপয়শষ্টি বছৰৰ ভিতৰত ইফ্ৰয়িম ভাগি ডোখৰ ডোখৰ হ’ব আৰু কোনো লোক নাথাকিব।\n9আৰু ইফ্ৰয়িমৰ নেতৃত্বত চমৰীয়া, আৰু চমৰীয়াৰ নেতৃত্বত ৰমলিয়াৰ পুত্র\nতোমালোক যদি বিশ্বাসত দৃঢ় হৈ নাথাকা, তেন্তে তোমালোক নিশ্চয় নিৰাপদে থাকিব নোৱাৰিবা”।’”\n10যিহোৱাই পুনৰ আহজক ক’লে, 11“তুমি তোমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ পৰা এটা চিন খোজা; অধ:স্থান বা উৰ্দ্ধস্থানত তাক খোজা।” 12কিন্তু আহজে ক’লে, “মই নোখোজোঁ, অথবা মই যিহোৱাক পৰীক্ষাও নকৰোঁ।”\n13সেয়ে যিচয়াই উওৰ দি ক’লে, “হে দায়ুদৰ বংশ শুনা, লোকসকলৰ ধৈর্যৰ পৰীক্ষা যথেষ্ট হোৱা নাই নে! মোৰ ঈশ্বৰৰ ধৈর্যকো পৰীক্ষা কৰিবা নে? 14এই হেতুকে প্ৰভুৱে নিজেই তোমালোকক এটা চিন দিব: চোৱা, যুৱতী কন্যা গৰ্ভৱতী হৈ এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিব, আৰু তেওঁৰ নাম ইম্মানুৱেল (আমাৰ লগত ঈশ্বৰ) ৰখা হ’ব। 15যেতিয়া তেওঁ বেয়াক অগ্ৰাহ্য, আৰু ভালক গ্ৰহন কৰিবৰ জ্ঞান পাব, তেতিয়া তেওঁ দৈ আৰু মৌজোল খাব।\n16কিয়নো ল’ৰাটিয়ে বেয়াক অগ্ৰাহ্য আৰু ভালক গ্ৰহণ কৰিবলৈ জনাৰ আগতেই, তুমি যি দেশৰ দুজন ৰজালৈ ভয় কৰিছা, সেই দেশ পৰিত্যক্ত হ’ব। 17যিহূদাৰ পৰা ইফ্ৰয়িম বিচ্ছেদ হোৱাৰ পৰা যেনেকুৱা দিন কেতিয়াও হোৱা নাই, যিহোৱাই তোমালৈ আৰু তোমাৰ লোকসকললৈ, আৰু তোমাৰ পিতৃ-বংশলৈ তেনেকুৱা দিন আনিব আৰু তোমালোকৰ ওপৰত অচূৰৰ ৰজাক নিযুক্ত কৰিব।”\nযিহোৱাই মিচৰ দেশৰ দূৰৰ নদীৰ পৰা মাখিৰ বাবে,\nআৰু অচূৰ দেশৰ পৰা মৌ মাখিৰ বাবে সুহুৰি মাৰিব।\n19সেইবোৰ সকলো আহিব আৰু সকলো সঙ্কীর্ণ ঠাইত, শিলৰ ফাটবোৰত,\nসকলো কাঁইটনিত, আৰু সকলো চৰণীয়া পথাৰত বাস কৰিব।\n20সেই সময়ত প্ৰভুৱে ইফ্রাত নদীৰ সিপাৰত থকা ৰজা অচূৰীয়াৰ পৰা ভাড়া দি অনা খুৰেৰে খুৰাব\nতেওঁ তোমালোকৰ মুৰৰ চুলি আৰু ভৰিৰ নোম খুৰাব, আৰু তেওঁ ডাঢ়িও খুৰাব।\n21সেই দিনা এজন মানুহে এজনী চেঁউৰী গৰু আৰু দুজনী ভেৰা জীয়াই ৰাখিব,\n22সিহঁতে দিয়া প্রচুৰ পৰিমানৰ গাখীৰৰ পৰা তেওঁ দৈ খাব;\nকাৰণ দেশত অৱশিষ্ট থকা প্ৰতিজনে দৈ আৰু মৌ খাব।\n23সেই সময়ত, যি ঠাইত হাজাৰ ৰূপৰ মূল্য, হাজাৰ দ্ৰাক্ষালতা আছিল,\nএতিয়া সেইবোৰ ঠাইত কাঁইটীয়া বন আৰু কাঁইটীয়া গছৰ বাহিৰে একো নাই।\n24মানুহে তালৈ কাঁড়-ধনু লৈ চিকাৰ কৰিবলৈ যাব; কাৰণ সমগ্র দেশত কাঁইটীয়া বন আৰু কাঁইটীয়া গছ হ’ব।\nযিবোৰ পাহাৰ কোৰমাৰি খেতি কৰা হৈছিল, তেওঁলোকে কাঁইটীয়া বন আৰু কাঁইট গছৰ ভয়ত তাৰ পৰা আতঁৰি থাকিব;\nকিন্তু সেই ঠাই গৰু আৰু ছাগলীৰ চৰণীয়া ঠাই হ’ব।


নিমাতীঘাটৰ নাও দুৰ্ঘটনাঃ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীক পদত্যাগৰ দাবী ভূপেন বৰাৰ... - NEWS8 NorthEast\nHome/উত্তৰ পূব/অসম/নিমাতীঘাটৰ নাও দুৰ্ঘটনাঃ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীক পদত্যাগৰ দাবী ভূপেন বৰাৰ…\nনিমাতীঘাটৰ নাও দুৰ্ঘটনাঃ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীক পদত্যাগৰ দাবী ভূপেন বৰাৰ…\nনিমাতীঘাটত বুধবাৰে সংঘটিত ভয়ংকৰ নাও দুৰ্ঘটনাক লৈ বৃহস্পতিবাৰে ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক সমালোচনাৰে থকা-সৰকা কৰিলে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছে।\nকাৰ ভুলৰ বাবে সংঘটিত হ’ল নিমাতীঘাটৰ শোকাবহ নাও দুৰ্ঘটনা ? বিগত সময়ত হৈ যোৱা অনুৰূপ ঘটনাৰ পৰা কিয় শিক্ষা নল’লে ৰাজ্য চৰকাৰে ?\nসংবাদমেলত এই প্ৰশ্ন প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ভূপেন বৰাৰ।\nভূপেন বৰাই কয়- ২০১৮ চনত উত্তৰ গুৱাহাটীত সংঘটিত হৈছিল আন এক শোকাবহ নাও দুৰ্ঘটনা। সেই অঘটনৰ বাবে আভ্যন্তৰীণ জল পৰিবহণ বিভাগৰ বিক্ৰমাদিত্য চৌধুৰী নামৰ অভিযন্তাজনক নিলম্বন কৰা হৈছিল।\nতিনি বছৰ পিছত পুনৰ কালি নিমাতীঘাটৰ দুৰ্ঘটনাৰ বাবেও এই একেজন বিক্ৰমাদিত্য চৌধুৰীক নিলম্বন কৰা হৈছে। বিষয়া একেজন, বিভাগীয় মন্ত্ৰীও একেজনেই। ২০১৮ ৰ নাও দূৰ্ঘটনাৰ সময়তো বিভাগটোৰ মন্ত্ৰী আছিল চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰী, এতিয়াও চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰী।\nযিজন অভিযন্তাক ২০১৮ ৰ দুৰ্ঘটনাটোৰ বাবে নিলম্বন কৰা হৈছিল, সেই একেজন অভিযন্তাক কিহৰ বাবে অসমৰ আটাইতকৈ ব্যস্ত জলপথ নিমাতীঘাট-মাজুলীৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল বুলি প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে ভূপেন বৰাৰ ?\nআভ্যন্তৰীণ জল পৰিবহণ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীৰ পদত্যাগৰ দাবী কৰাৰ লগতে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি, প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা এতিয়াৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালক জবাবদিহি কৰে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ভূপেন বৰাই।\nপ্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি গৰাকীয়ে লগতে কয় যে, ৰে’ল দুৰ্ঘটনাৰ বাবে নীতিশ কুমাৰ, মমতা বেনাৰ্জীয়ে পদত্যাগ কৰিছিল । বিমান দূৰ্ঘটনাৰ বাবে দায়িত্ব মূৰ পাতি লৈ পদত্যাগ কৰিছিল মাধৱৰাও সিন্ধিয়াই।\nগতিকে পৰিবহণ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীৰো পদত্যাগ দাবী কৰে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি গৰাকীয়ে।\nআনহাতে, ২০১৮ ৰ নাও দূৰ্ঘটনাৰ পৰা এইখন চৰকাৰে কোনো শিক্ষা নললে বুলি মন্তব্য কৰি ভূপেন বৰাই কয় যে, সেই দূৰ্ঘটনাৰ পিছতেই বিধানসভাৰ মজিয়াত পৰিবহণ মন্ত্ৰী পাটোৱাৰীয়ে ঘোষণা কৰিছিল যে নৈৰ বুকুত এটা ইঞ্জিনৰ নাও চলাচল বন্ধ কৰা হৈছে । চোৰ গলে বুদ্ধি আৰু বৰষুণ গলে জাপি লোৱাৰ দৰে আজি মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে নিমাতীঘাটৰ ঘটনাৰ পিছত ঘোষণা কৰিছে যে এটা ইঞ্জিনযুক্ত নাৱৰ চলাচল বন্ধ কৰা হব।\nতেন্তে তিনি বছৰ আগতে বিধানসভাত পাটোৱাৰীয়ে কৰা ঘোষণা কি আছিল ? কিয় কাৰ্যকৰী হোৱা নাছিল সেই ঘোষণা ? এইদৰে সংবাদমেল যোগে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে ভূপেন বৰাই\nৰাজীৱ ভৱনত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছে চৰকাৰক সমালোচনা কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতিক সোঁৱৰাই দি কয়- নিৰ্বাচনী সভাত এনেদৰেই যোৰহাট-মাজুলী সংযোগী দলং পাঁচ বছৰত নিৰ্মাণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ সেই প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ছয় বছৰৰ পিছত বুধবাৰে নিমাতীঘাটত সংঘটিত হ’ল ভয়ংকৰ নাও দুৰ্ঘটনা।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীক সমালোচনা কৰাৰ লগতে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালক কটাক্ষ কৰি প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ভূপেন বৰাই ক’লে- ‘নৈপৰীয়া বতাহ খাই এতিয়া সাগৰৰ বতাহ খাই আছে সোণোৱালে। মাজুলীৰ মানুহৰ মূৰত দলং সাজি মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা সোণোৱাল এতিয়া কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী৷ কিন্তু মাজুলীত দলং নহ’লগৈ৷ দুবাৰকৈ কিন্তু দলঙৰ আধাৰশিলা পাতিলে।’\nপ্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ভূপেন বৰাই মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাকো ৰেহাই নিদিলে৷ ভূপেন বৰাই ক’লে- ‘মুখ্যমন্ত্ৰীৰ এশদিনীয়া কাৰ্যকালত মৃত্যুয়ে কিৰীলি পাৰিছে৷ মিজোৰাম সীমান্তত ছয় আৰক্ষী জোৱানে প্ৰাণ দিলে, SP চিৰজীৱনৰ বাবে ঘুণীয়া হ’ল৷ ডিমা হাছাওত পাঁচজনে প্ৰাণ দিলে, ধেমাজিত ছাত্ৰীক ঘপিয়াই হত্যা কৰিলে৷ এতিয়া নিমাতীত পৰীমিতা দাসে প্ৰাণ দিবলগীয়া হ’ল৷\nইয়াৰ পিছত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বিধায়ক কিনা বাদ দি ৰাইজৰ কামত লাগক বুলি কটাক্ষ কৰে ভূপেন বৰাই।\nমাজুলীত প্ৰতিবাদী জনতাৰ ওপৰত জঁপিয়াই পৰিল আৰক্ষী-CRPF...\nঅসমৰ ৰাজপথত নামিব বায়ুসেনাৰ অত্যাধুনিক যুদ্ধ বিমান...


ভানুমতী/ষষ্ঠ আধ্যা - ৱিকিউৎস\n9782ভানুমতীপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা১৮৯০-৯১ (গ্ৰন্থাকাৰে ১৯০৮)\nফুলনিত মোৰ বহুপৰ হ'ল হবলা। ইয়াৰ ভিতৰতে দেউতাই বোলে মোক দুবাৰ বিচাৰিছিল। আৰু, তৰা আইদেউৰ ওচৰৰ পৰাও দুবাৰ মোৰ ওচৰলৈ কোনোবা আহিছিল বোলে; মোক নেপাই চাকুলী বাইৰ হাততে এখন চিঠি দি থৈ লগুৱাটো গুচি গ'ল। ইফালে চাকুলী বুঢ়ীয়ে জন্‌জনাই দিলে। চিঠিখন সখীৰ, -তৰা আইদেউৰ। তেওঁৰ হেনো মোৰ লগত এটা গুপুত কথা আছে। পাৰিলে কাইলৈ পুৱা তেওঁ এবাৰ মোক লগ পাব। মনতে শলাগি থলোঁ, -'লগ পাব!' তাৰ পাচত, লৰালৰিকৈ চাকুলী বাইক সুধিলোঁ, দেউতাই নো মোক কিয় বিচাৰিছিল। চাকুলীয়ে কলে, "বিচাৰিছিল কিয়, কাকো একো নকলে দেখোন। দেউতাৰ হাতত সোণৰ ফুল দুপাহমান দেখিছিলোঁ। তাকে দিবলৈ বিচাৰিছিল হবলা।" মই মনতে শলাগি থলোঁ, -"ওঁ সোণৰ ফুল পিন্ধিম!"\nচাকুলী বাইক তাতে এৰি মই শোৱা-কোঠা সোমালোঁহি। আৰু, তাই মনটো আমোলাই নিজৰ কামত ধৰিলেগৈ। মই নিজঞ্জাল পাই, নানা কথা ভাবিবলৈ ধৰিলোঁ। ভাবিলো, আজিক এৰি আৰু তিনিদিন আছে। তাৰ পিচদিনা মোৰ নামে পতা বিহ-বিয়াৰ টেকেলি। গতিকে, মোৰ হাতত মুঠেই দুদিন আছে। আৰু, গোহাঞিদেৱে মোক দুদিনলৈ হে দিন দিছে। তাৰ পাচত আৰু তেওঁক ইয়াত কেৱে নেদেখে। কিন্তু তেওঁ আগধৰি বাজ হ'ব লাগিলে মোৰ আন কোনো উপায় নাথাকিব। আৰু তেতিয়া হলে তেওঁক সকলোৱে দায় দিব। বিশেষ, তেনে হ'লে, [ ২৫ ] ৰজায়ো তেওঁক অপৰাধী কৰিবৰ আশঙ্কা থাকে। গোহাঞিদেৱে মনৰ বেজাৰত বিপদলৈ পিঠি দিছে হয়, কিন্তু ৰজাই তেওঁক বিচৰাই ধৰাই আনি ইয়াৰ প্ৰতিশোধ ল'ব। ৰাজকোঁৱৰৰ বিয়াত বিঘিনি জন্মোৱাটো সামান্য অপৰাধৰ কথা নহব। তেতিয়া হলে, এই দুখুনীৰ দুয়ো কূল হেৰাব। গোহাঞিদেৱৰ প্ৰাণলৈকো আশঙ্কা; আৰু ময়ো জীৱন্তে অনাথিনী হম। এতেকে, বিয়াৰ বিঘিনি ঘটোৱাত কেতিয়াও গোহাঞিদেৱক কাৰণ হবলৈ নিদিওঁ। কিন্তু, কি উপায়েৰে এই অসাধ্য সাধন কৰোঁ! বিয়াৰ বিঘিনি সম্পূৰ্ণে ময়ে নহলে, আৰু অইন উপায় নেদেখোঁ। বিয়া মই ভঙ্গাটো নহলে, ইয়াৰ বিষময় ফল গোহাঞিদেৱ আৰু দেউতাৰ গাত ফলিয়াব। এতেকে, ভাবি পাইছোঁ, ঘৰৰপৰা মই বাজ হোৱাটোৱেই আটাইতকৈ ভাল উপায়।\nএই কথা অতি গুপুত। কিন্তু, মোৰ যোৱাৰ উদ্দেশ্য ভালকৈ ভাঙ্গি কৈ নগলে, গোহাঞিদেৱে পাচতো গোলমাল লগাব পাৰে। তেওঁ যদি আগৰ কথামতে দুদিনৰ মূৰত, মই যোৱাৰ পাচতো যায়, তেতিয়া হলেও সকলোৱে ভাবিব যে, এইবোৰ দুইৰো কেতিয়াবাৰেপৰা আলচ। পিচে, কি উপায়ে তেওঁক এই কথা জনাওঁ? মুখেৰে কবলৈ গলেও, গোহাঞিদেৱ আগ হ'ব। তেওঁ মোক কেতিয়াও যাবলৈ নিদিয়ে। এতেকে, চিঠিৰে জনোৱাটোৱেই সবাতকৈ ভাল উপায়। যাবৰ সময়ত বেৰ সৰকাই চিঠিখন তেওঁৰ শোৱা কোঠাত পেলাই থৈ যাম।ইয়াকে স্থিৰ কৰি লৰালৰিকৈ চিঠি লিখিবলৈ বহিলোঁ। অলপ সময়ৰ ভিতৰতে চিঠিত ভালেমান কথা লিখিলোঁ। চিঠি বৰ দীঘল হ'ল। তথাপি দুবাৰ ঘূৰাই ঘূৰাই পঢ়িলোঁ। পঢ়ি আঁচলৰ আগত বান্ধি থলোঁ।\nভাত-পানী খোৱা হ'ল। দেউতাক মুহুদিৰ তামোল কাটি দিলো। বৰ হেঁপাহেৰে আৰু দুখনি কাটি থুৰিয়াই দেউতাৰ তামোল খোৱা বটাত লাহেকৈ থলোঁগৈ। দেউতা শুইছিল গৈ। মোক বটাৰ কাষলৈ [ ২৬ ] যোৱাৰ গম পাই তেওঁ মাত লগালে, "আই"! মই উত্তৰ দিলোঁ, "দেউতা"? সুধিলে, "কি কৰিছা আই?" মোক শোকে খুন্দা মাৰি ধৰিলে, মোৰ মাত নোলাল। দেউতাই আকৌ কলে, "আই? শুই থাকাঁগৈ"। মই গেন্‌গেনীয়াকৈ উত্তৰ দিলোঁ, "ভাল।"\nদেউতাক দেখুৱাই তেতিয়াই পাটীত পৰিলোঁহি। কিন্তু মোৰ অন্তৰৰ পোৰণিত তৰণি নাই। দেউতালৈ চালেও মৰোঁ, বাহিৰৰ বিপদলৈ চালেও ডবো, কি কৰিম বিবুদ্ধি। চাটিফুটি কৰিলে দেউতাৰ টোপনি অহা পলম হ'ব। সেই কাৰণে, টানিমানি নিটাল মাৰি ৰলোঁ। কিন্তু, মনে আকাশ-পাতাল জুৰি ভ্ৰমিবলৈ ধৰিলে। বলেৰে চকু মুদি ৰৈছোঁ, কিন্তু কাণ সজাগ ৰৈছে। এই ভাবে অলপ পৰ আছোঁ, এনেতে, চাকুলী বাইৰ নাক-বাজনী উঠিল। শুনি ভাল লাগিল। ভালেমান পৰ টলকা মাৰি ৰলোঁ। মাৰলঘৰত শোৱা লিগিৰাহঁতৰো টোপনিত নাক বজা শুনিলোঁ। আৰু ভাল লাগিল। কিন্তু দেউতাৰ টোপনি অহাৰ গম্ ধৰিব পৰা নাই। তেওঁ শুলে টোপনি যোৱাৰ গম্ ধৰিবলৈ টান। এখন মান তামোল খাবৰ পৰ আকৌ নিটাল মাৰি ৰলোঁ। তাৰ পাচত, এবাৰ মূৰ তুলি চাওঁ দেখোন দেউতাৰ টোপনি আহিল। মই লাহেকৈ উঠি হাতৰ সাৰে ভৰিৰ সাৰে জুহালৰ কোঠা পালোঁহি। তাৰ পৰা ধীৰে ধীৰে মোৰ বুলনি কোঠাত সোমালোঁগৈ। সোমাই চাকিটো জ্বলালোঁ। তাৰ পাচত, শুবলৈ অহাৰ আগেয়ে যতনাই থোৱা কাপোৰৰ টোপোলাটো নমাই ললো। আৰু, তাৰ পৰা উলিয়াই লৈ এখন চুৰিয়া পিন্ধি কঁকালত এখন চেলেং মেৰিয়ালো। নিচেই তলত এটা বুকুচোলা পিন্ধি তাৰ ওপৰত এটা দীঘল চোলা পিন্ধিলোঁ। গাত এখন চেলেং ছটিয়াই ললোঁ। মূৰত এটা পাগুৰি মাৰিলোঁ। আৰু, আৰ্চীখনলৈ ভালকৈ চালো,-সাইলাখ ষোলবছৰীয়া ল'ৰা এটাৰ দৰে হলোঁ। [ ২৭ ] বাহিৰ ওলাই চোতালত ভৰি দিলোঁহি, এনেতে গছৰ ডালত ফেঁচাই কু-ৰু-ৰু কৰি উৰুলি দিলে। মই মনতে শলাগিলোঁ "ভাল কথা, মোৰ বিয়া হৈছে উৰুলি দিয়া।" তাৰ পৰা মই লাহে লাহে গৈ গোহাঞিদেৱৰ শোৱনীঘৰৰ কাষ চাপিলোঁগৈ। এবাৰ বেৰ-জলঙাইদি জুমি চালোঁ। দেখিলো, চাকিটি ধিমিক্-ধামাককৈ জ্বলি আছে। গোহাঞিদেৱে সাজ নসলোৱাকৈ বিছনাত পৰি দীঘল দি আছে; টোপনি নে সাৰেৰে নিটাল মাৰি আছে তত্ ধৰিব নোৱাৰিলো। মোৰ হাতৰ মুঠিতে চিঠিখন, কিন্তু বেৰ সৰকাবলৈ সাহ যোৱা নাই। কি কৰিম, ইফালে ভিতৰত কোনোবা সাৰ পাই উঠে যেন লাগিছে। গোহাঞিদেৱে গম্ পালেও সৰ্ব্বনাশ ঘটে! একো স্থিৰ কৰিব নোৱাৰি উচপিচাই আছোঁ। এনেতে, কোনোবা লগুৱা এটাই টোপনিতে বলকি উঠিল। সি 'কোন্ কোন্' বোলা যেন মোৰ কাণত বাজিলহি। -মই ঘামি উঠিলো। মোৰ গাত তত্ নোহোৱা হ'ল। ভাবিবৰ আৰু সময় নহল। কণামুনাকৈ চিঠিখন বেৰ সৰকাই দি, ভিৰাই লৰ ধৰিলোঁ। আঁতৰিবৰ সময়ত গোহাঞিদেৱক থিয় হোৱা যেন দেখি আহিলোঁ। মই উলটি চোৱা নাই, ভঁৰালঘৰৰ আঁৰ লৈ প্ৰাণকাতৰে লৰ ধৰিছোঁ। পিচলৈ মই মন কৰা নাই, -গাৰ চেলেংখনৰ একাঁচল মাটিত চুঁচৰি শুকান গছপাতত লাগি জৰজৰাই গৈছে। মোৰ ভাব হ'ল, লগুৱাটোৱে নে গোহাঞিদেৱেই মোক পিচে পিচে খেদি আহিছে। উলটি চোৱা নাই, প্ৰাণকাতৰে লৰিছোঁ। কিন্তু, কোন ফালে কলৈ গৈছোঁ কব নোৱাৰোঁ। তথাপি লৰিছোঁ, উলটি চোৱা নাই। পাচলৈ, উশাহ নোপোৱা হলোঁ। বুকুত বতাহে খুন্দা মাৰি ধৰিলে। আৰু এখোজমানো আগ বাঢ়িবলৈ শক্তি নোহোৱা হ'ল। বহি পৰিলোঁ। বহুত আহিলোঁ যেন লাগিল। কিন্তু, অলপ পৰ উশাহ লৈ চাওঁ, দেখোন তেতিয়াও মই আমাৰ টোলৰ দাঁতিতে! জিৰাবৰ সময় নাই। আকৌ ................ টানিমানি আকৌ লৰ ধৰিলোঁ। এইবাৰ দক্ষিণ [ ২৮ ] মুৱাকৈ পথাৰ ওলাবলৈ ধৰিলো। এইদৰে এছোৱা লৰ ধৰি, এছোৱা বেগ্ দি পথাৰৰ মাজ ওলালোঁগৈ। পথাৰখনৰ সিপাৰেই এখন গাওঁ যেন দেখিলোঁ। গাওঁৰ মাজ সোমোৱাটো নিৰাপদ যেন নালাগিল। সেইকাৰণে তাৰপৰা পছিমমুৱাকৈ বেগ্ দিলোঁ। এইদৰে দুখনমান তামোল খোৱাৰ পৰ গৈ এটা চাপৰিত উঠিলোঁগৈ। চাপৰিটো বৰ দীঘল আৰু বহল। ডাঙৰ গছ নাই। মাজে-মাজে দুই চাৰিটা বিৰিণাৰ জোপা। দুই দাঁতিয়ে মানুহৰ গাওঁ ভুঁই থকা যেন লাগিল। গতিকে, সমুখৰ পোনেই বেগাবেগিকৈ আগ বাঢ়িলোঁ। ক্ৰমাৎ যাবই লাগিছো। চাপৰিটোৰ সোঁ-মাজমান পালোঁগৈ। এনেতে, অকস্মাৎ মেঘে গিৰ্‌গিৰাই উঠিল। আৰু, অলপ পাচতে ক'লা ডাৱৰে আকাশ ঢাকি পেলালে। লাহে লাহে তৰা এটিও নেদেখা হল। কেইওফালৰ পৰা ঘোপ্‌মৰা আন্ধাৰে মোক গিলি ধৰাদি ধৰিলে। কেনিও বাট-পথ নেদেখা হলোঁ। তথাপি ৰোৱা নাই। গৈ আছোঁ। আৰু অলপ পাচতে ঢেৰেকনি-ধুমুহা আৰম্ভ হ'ল। একো একোবাৰ ঢেৰেকনিত কাণ টাল মাৰি যায়। স্বৰগ ভাগি মূৰত পৰা যেন লাগি যায়। কোনো কোনো বাৰ যুৰীয়াকৈ পাতাল-ফটা গাঁজনি মাৰে। মই সেইপোনেই মাটিতে চেপেটা লাগি পৰোঁ। আকৌ উঠোঁ, আকৌ যাওঁ। এইদৰেই পৰি-ধৰি অলপ যাওঁতেই মৌচেপা বৰষুণ আহিল। খন্তেকতে তিতি জুৰুলি-জুপুৰি হলোঁ। তথাপি গৈছো মাজে মাজে একোবাৰ একো নেদেখা হওঁ। একোবাৰ জপ্-জপাই বিৰিণাৰ জোপাত উঠোঁগৈ। একোবাৰ বিজুলীৰ পোহৰত বাট দেখা পায় এছোৱা লৰ ধৰোঁ। কিন্তু, বিজুলীয়ে উপকাৰৰ লগত অপকাৰো মাতিলে। ইমান পৰলৈকে মোৰ মানুহ-শত্ৰুলৈ মাথোন ভয় হৈছিল; এতিয়া বিজুলীৰ চমকনিয়ে চকুৰ আগত ভয়ঙ্কৰ ৰূপ দেখুৱাবলৈ ধৰিলে। মোক কেইওফালৰ পৰা বন-শত্ৰুৱে বেৰি ধৰা যেন পালোঁ। একোবাৰ ছাঁটোকে বাঘটো দেখিছোঁ। বিৰিণাৰ [ ২৯ ] জোপাটোকে কিবা এটা বহি থকাৰ দৰে দেখি যাওঁ। একোবাৰ ধৰিলেহি ধৰিলেহি যেন লাগি যায়; মই থিতাতে মাটিত চেপেটা লাগোঁ। এইদৰে আধামৰা হৈ যাওঁতে যাওঁতে চাপৰিতো এৰাই গলোঁ। আৰু ঢেৰেকনি, ধুমুহা, বৰষুণে অলপ শাম কাটিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ অলপ পাচতে বতৰ আকৌ মুকলি হ’ল। আকাশত তৰাবিলাক আকৌ জিলিকি উঠিল। আন্ধাৰ ৰাতি বুলিও, বাট-পথ আৰু দাঁতি-কাষৰৰ উৱাদিহ ধৰিব পৰা হলোঁ। দেখিলোঁ, আগত এখন সৰু পথাৰ। আৰু অলপ গলেই পথাৰৰ মাজত এজুপি অকলশৰীয়া গছ পায়গৈ। গছজুপি পাতে-চোতে গপ্‌গপীয়া। তলখন জিৰণিৰ থল যেন লাগিল। লৰালৰিকৈ গৈ গছৰ তলত থিয় হলোঁ। আৰু এখন এখনকৈ গাৰ তিতা কাপোৰকেখন চেপি, আকৌ আগৰ দৰে ভালকৈ পিন্ধি ললোঁ। এনেতে, লাহে লাহে পোহৰৰ আভাস পোৱা গ’ল। পূব-ফালে ক্ৰমাৎ সেন্দুৰীয়া হৈ আহিল। ধীৰে ধীৰে আন্ধাৰৰ ক'লা বৰণে পোহৰৰ মুকলি বৰণ ধৰি আহিল। চাওঁতে চাওঁতে ৰাতিৰ আন্ধাৰ পুৱাৰ পোহৰত লয় পালে। ময়ো লাহেকৈ গছৰ তলত গুটি সৰি পৰাদি পৰি বহি পৰিলোঁ।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ভানুমতী/ষষ্ঠ_আধ্যা&oldid=24654"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৫ মে' ২০১৯ তাৰিখে ২৩:৩৮ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


UPSC Admit Card 2021 – NDA & NA Examination (I) For 400 Posts\nUnion Public Service Commission (UPSC) has issued admit cards for National Defence Academy and Naval Academy Examination (I), 2021. Candidates who submitted their online applications for NDA and NA Examination (I), 2021 are able to download their Admit.\nNDA and NA exam will be started on 18 April 2021 across the country.\nRelease Date : 26-03-2021\nUPSC NDA & NA Exam Details\nExam Name: National Defence Academy Examination-I 2021\nOrganisation Name: Union Public Service Commission – UPSC.\nNo of Posts : 400 Posts\nDate of Exam: 18th April 2021\nAdmit Card Release Date: 26th March 2021\nHow to Download UPSC Admit Card 2021?\nCandidates who are preparing for the upcoming UPSC NDA and NA exams can download their admit card from the official website of UPSC, link is given below.\nCandidates can follow these steps below to download their Admit Card…\nGo to the section of the ‘important link’s below and click on ‘Click Here’.\nClick on the link to UPSC Admit Download given below.\nSelect one of the options between registration ID or roll number.\nNow click on your registration ID or roll number and date of birth, and then submit.\nAfter that, you will get your admit card.\nImportant Links of UPSC Admit Card 2021\nUPSC Admit Card Link Click Here\nCheck Exam Instructions Click Here\nRelated Search : dfccil recruitment 2021\n1. পৃথিৱীৰ বৃহত্তম জনবহুল মহানগৰী কি ?\n2. কোন দেশৰ ৰাজধানী একুৰি দ্বীপত অৱস্থিত ?\n3. পৃথিৱীৰ উচ্চতম বিমান বন্দৰৰ নাম হৈছে ?\n4. পৃথিৱীৰ প্ৰাচীনতম ৰাজধানী চহৰ খনৰ নাম কি ?\n5. পৃথিৱীৰ সৰ্বাধিক আগ্নেয়গিৰি থকা দেশখনৰ নাম হৈছে ?\n6. নদ – নদী, হ্ৰদ – বিল আদি একোৱেই নথকা দেশৰ নাম হৈছে ?\n(c) মিডিল আৰৱ\n7. কোনখন মহাদেশত বান্দৰ নাই ?\n8. বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ তেল শোধনাগাৰটোৰ নাম কি ?\n9. ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্যৰ দেশৰ সংখ্যা হৈছে ?\n(a) ১৯৩ খন\n(b) ১৬০ খন\n(c) ১৯৯ খন\n(d) ১৭৩ খন\nউত্তৰ:- ১৯৩ খন\n10. এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম মহিলা হৈছে ?\n11. বিশ্বৰ সৰ্বপ্ৰথম মহিলা মহাকাশযাত্ৰী হৈছে ?\n(a) হেলেম ৱাৰ্ট\n(b) মৰিণা জান\n(c) ভেলেটিনা ভ্. ভ. টেৰিছক’ভা\nউত্তৰ:- ভেলেটিনা ভ্‌লদিমিৰ ভনা টেৰিছক’ভা\n12. বিশ্বৰ সৰ্ব প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে ?\n(b) পাৰ্চন ধামেলে\n(c) মেৰিয়া ভল্ট\n(d) মেৰিয়া এচলটেলা পাৰ্চন\nউত্তৰ:- মেৰিয়া এচলটেলা পাৰ্চন\n13. বিশ্বত সৰ্ব প্ৰথম ‘বুকাৰ বঁটা’ কোনে লাভ কৰিছিল ?\n(a) পি এইচ নিউৱাই\n(b) জে পি ৱাইন\n(c) ধে ৱা যান\n(d) থি গি ইলিয়ানা\nউত্তৰ:- পি এইচ নিউৱাই\n14. পৰমাণুৰ গঠন তত্ত্বৰ আৱিষ্কাৰ কোনে কৰিছিল ?\n(a) আ গিযল\n(b) আ ৰাদাৰফোৰ্ড\n(c) জে বিলিয়াম\n(d) জি মাৰ্কনি\nউত্তৰ:- আ ৰাদাৰফোৰ্ড\n15. পৰমাণুৰ গঠন তত্ত্বৰ আৱিষ্কাৰ কিমান চনত কৰা হৈছিল ?\n(a) ১৯২১ চনত\n(b) ১৯১৯ চনত\n(c) ১৯১১ চনত\n(d) ১৯১৫ চনত\nউত্তৰ:- ১৯১১ চনত\nIndian Army Recruitment 2021(Women) – Apply Now July 10, 2021\nCOVID Vaccine Registration-Online (18+ नागरिकों के लिए) July 10, 2021\nCharaideo Recruitment 2021 July 5, 2021\nIndian Coast Guard Recruitment 2021 – Navik & Yantrik July 2, 2021\nNalbari Recruitment 2021- Easy to Apply June 27, 2021\nSBI RECRUITMENT 2021- Easy to apply June 27, 2021\nDHS Kokrajhar Recruitment 2021-Walk-in-intervew June 26, 2021\nDFCCIL Recruitment 2021 (1074 posts) CENTRAL Government Vacancy June 19, 2021


কপাল ফুলিল,নিশাটোৰ ভিতৰতে লাখপতি বিহাৰৰ নাপিত অশোক কুমাৰ? -\nHomeক্ৰীড়াকপাল ফুলিল,নিশাটোৰ ভিতৰতে লাখপতি বিহাৰৰ নাপিত অশোক কুমাৰ?\nকপাল ফুলিল,নিশাটোৰ ভিতৰতে লাখপতি বিহাৰৰ নাপিত অশোক কুমাৰ?\nনতুন দিল্লীঃ ক্ৰিকেট-নাম ৰৈ বৈ যোৱা এক শিহৰণ! গতিশীল সময়ৰ চাকনৈয়াত অইন ক্ৰীড়াসমূহে বিস্তাৰ লাভ কৰিলেও ক্ৰিকেটৰ জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰ স্পৰ্শ কৰিব পৰা নাই! মনোৰঞ্জন প্ৰদানৰ উপৰি নানা ধৰণৰ আমোদজনক ঘটনা প্ৰবাহো ক্ৰিকেট ইতিহাসৰ সাক্ষী হৈ ৰৈছে। সময়ৰ চলমান গতিত এনে ঘটনাপ্ৰবাহে শিৰোনাম দখল কৰাও দেখা যায়। আইপিএলৰ চলিত ছিজনো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। আইপিএল উপভোগ কৰি লাখপতি হ’ল এজন নাপিত। আচৰিত যেন লাগিলেও আইপিএলৰ বাবে কপাল ফুলিল এজন নাপিতৰ। আইপিএলৰ ড্ৰীম টীএম কনটেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰি লাভ কৰিলে ১কোটি টকা।\nউল্লেখ্য যে, কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ আৰু চেন্নাই ছুপাৰ কিংছৰ মাজত অনুষ্ঠিত খেলখনৰ নিখুত ভৱিষ্যত বাণীৰ বাবে এই পুৰস্কাৰ আগবঢ়োৱা হৈছে বিহাৰৰ অশোক কুমাৰক। কুমাৰৰ ভৱিষ্যত বাণী অনুসৰি ধোনী ব্ৰিগেডে ২ উইকেটত ৰুদ্ধশ্বাস খেলখনত জয়লাভ কৰিছিল। কেৱল মাত্ৰ খেলখনৰ ফলাফলে নহয় দুয়োটা দলৰ প্ৰথম একাদশৰ কেইবাটাও কথা নিৰ্ভুলভাৱে বাখ্যা কৰিছিল কুমাৰে। এক সাক্ষাত্‍কাৰযোগে অশোক কুমাৰে সদৰী কৰে যে, ‘খেলখনৰ পাছত প্ৰথম স্থান অৰ্জন কৰি ১কোটি টকা জিকিছো।’ জানিবলৈ পোৱা মতে, বিহাৰৰ মধুবনী জিলাৰ নিবাসী অশোকে বিগত কেইবাবছৰৰ পৰা আইপিএলৰ ড্ৰীম টীম কনটেষ্টত অংশ লৈ আহিছে। দীৰ্ঘ প্ৰতীক্ষাৰ অন্তত এইবাৰ বৃহত্ ধনৰাশিৰ জেকপট লাভ কৰি আনন্দিত অশোক। শেহতীয়া এই ঘটনাৰ পাছত ক্ৰিকেটৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ পুনৰ বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। আইপিএলৰ ড্ৰীম টীম কনটেষ্টতো প্ৰতিযোগীৰ সংখ্যা পূৰ্বৰ তুলনাত বৃদ্ধি পাইছে।\nPrevious articleকি কৰি আছিল ? গ্ৰেপ্তাৰৰ পাছত পোহৰলৈ তিনি যুৱতী, দুই যুৱকৰ কাণ্ড\nNext articleপৰ্যটকৰ বাবে মুকলি কাজিৰঙা ! কেৱল ফুৰিব পাৰিব এইখিনি স্থান….


পূৰ্ণানন্দ দত্ত মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয়ৰ জন্ম-লগ্নৰ প্ৰাণ শক্তি আছিল। তেতিয়া মহাবিদ্যালয়খনৰ নাম আছিল ‘নাৰায়ণপুৰ কলেজ’। দত্তদেৱ নাৰায়ণপুৰ কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান সম্পাদক।\nতেখেতৰ লগত অংগাংগীভাৱে জড়িত হৈ আছিল খগেন গোস্বামী, পদ্ম বৰা আদি কেবাজনো ব্যক্তি।\nএই লেখক সেই সময়ত লক্ষীমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিলো। সেই সময়ৰ লক্ষীমপুৰৰ বিধায়ক মহানন্দ বৰাদেৱৰ লগত আমাৰ এক পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক আছিল আৰু সেই সূত্ৰে মই তেখেতৰ ঘৰত থাকি অধ্যয়ন কৰিছিলো।\nসেয়েহে সেই সময়ৰ লক্ষীমপুৰ জিলাৰ অনেক গণ্য-মান্য ব্যক্তিক লগ পোৱাৰ আমাৰ সৌভাগ্য ঘটিছিল। স্মৃতিৰ মণি-কোঠৰপৰা পূৰ্ণানন্দ দত্তদেৱৰ লগত সম্পৰ্কিত কেইটিমান কথা উনুকিয়ালো।\nআমি সকলোৱেই তেতিয়া মজিয়াত পীৰা পাৰি ভাত খাওঁ। বিধায়ক হ’লেও মহানন্দ বৰাদেৱৰ ঘৰতো একেই নিয়ম। সেইদিনা পূৰ্ণানন্দ দত্তদেৱ বৰাদেৱৰ ঘৰত আলহী।\nআচলতে ‘আলহী’ শব্দটো দত্তদেৱ আৰু বৰাদেৱৰ সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত মুঠেও গ্ৰহণযোগ্য নহয়। তথাপি আমি ডেকাচামৰ বাবে তেখেত ‘আলহী’।\nযিকোনো সময়তে দত্তদেৱ বৰাদেৱৰ ঘৰত উপস্থিত হয়। যি কি নহওক– ভাত খাবৰ সময় হোৱাত দত্তদেৱক ভাত খাবলৈ মাতিলো।\nদত্তদেৱে মোক জীৱন বুলিয়েই মাতিছিল। ভাত খাবলৈ মাতোতে তেখেতে ক’লে– “অ’ জীৱন, চেঃ কথা এটা হ’ল নহয়। মই কালিও গা-ধুবলৈ নহ’ল আৰু আজিও নহ’ল।\nতাতে আজি অলপ বিধূতি হ’লো। হাত-ভৰিবোৰ ধুলো বাৰু। হ’ব দে- ব’ল” বুলি কৈ দত্তদেৱ ভাতৰ পাতত বহিল।\nমোৰ মনত খু-দুৱনিৰ এজোলোকা ডাৱৰ ভাঁহিল।\nভাত খাই দত্তদেৱ বিচনাত পৰিল। আমি আহৰি হোৱালৈ বোধহয় তেখেতৰ টোপনি আহিছিল।\nতথাপি মনৰ উকমুকনি নিৰসন নোহোৱাত তেখেতক মাতিলোগৈ– “মোমাইদেউ, টোপনি গ’ল নেকি?” তেখেতে সাৰ পাই ক’লে– “কি হ’ল জীৱন?”\nমই বোলো “আপুনি অথনি- কালিও গা-ধোৱা নহ’ল আৰু আজিও গা নোধোৱাৰ কথা ক’লে-। তাতে আকৌ বিধূতিৰ কথা ক’লে- একো বুজিব নোৱাৰিহে সুধিলো।”\nদত্তদেৱে ক’লে যে ৰাতিপুৱাই তেখেত ধলপুৰৰ ঘৰৰপৰা ওলাই পথাৰেদি পোনাই নাৰায়ণপুৰৰ ফালে খোজ কাঢ়ি আহি আছিল।\nবাটতে তেখেতে এগৰাকী দূৰ সম্পৰ্কীয় তিৰোতাৰ মৃত্যু হোৱা বুলি শুনি মানুহঘৰত সোমাই একেবাৰে মৰিশালি পালেগৈ।\nতাৰপৰা চৰাই দলনি হৈ ওলাই ৰাষ্ট্ৰীয় পথেৰে নাৰায়ণপুৰৰ ফালে খোজ কাঢ়ি আহি থাকোঁতে বাটতে গাড়ী পাই লক্ষীমপুৰ পালেহি।\nসামাজিক দায়িত্ব পালন দত্তদেৱৰ জীৱনৰ ব্ৰত। কিন্তু সামাজিক নীতি-নিয়ম, ধূতি-বিধূতিয়ে তেখেতৰ দায়িত্ব পালনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে।\nমৰিশালীৰপৰা অহা বিধূতি গাৰেই তেখেতে নিজৰ দেহলৈ অকণো গুৰুত্ব নিদিয়াকৈ সামাজিক কাম কৰি ফুৰে।\nদত্তদেৱ তেতিয়া মাধৱদেৱ মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কামত দিনে ৰাতিয়ে ব্যস্ত।\nএদিন তেখেতে কেইজনমান ব্যক্তিৰ লগত কিবা কথা আলোচনা কৰি আছিল।\nলগত খগেন গোস্বামীও আছিল। হঠাতে কিবা এটা বিশেষ কামত তাৎক্ষণিকভাৱে তেতিয়াৰ ৰাজধানী শ্বিলঙলৈ যাব লগা হ’ল।\nখগেন গোস্বামীদেৱকো লগত ওলাবলৈ ক’লে। গোস্বামীদেৱে ‘ঘৰৰপৰা এপাক আহোঁ’ বুলি ক’লে।\nদত্তদেৱে ক’লে যে ঘৰলৈ গ’লে যোৱাটো দেৰি হ’ব। তেতিয়া গোস্বামীদেৱে পোন্ধৰ মিনিটৰ ভিতৰতে ঘৰৰপৰা পাবহি বুলি জনালে।\nদত্তদেৱে ক’লে যে পোন্ধৰ মিনিটৰ ভিতৰতে ঘূৰি আহিব লগাকৈ ঘৰত কি কাম আছে যে নগ’লে নহয়। তেতিয়া গোস্বামীদেৱে ক’লে যে কাপোৰ সাজ সলাইয়ে আহিব।\nদত্তদেৱে গোস্বামীদেৱক যাবলৈ দিলে যদিও কিছু ব্যঙ্গৰ সুৰত ক’লে যে – শ্বিলঙৰ কোনোবা ৰজাৰ ৰাজকীয় অনুষ্ঠানলৈ যাব নেকি যাৰ কাৰণে ঘৰৰপৰা ৰাজ-পোছাক পিন্ধি আহিব লাগে।\nলগতে দত্তদেৱে এইটোও ক’লে যে তেখেতৰ হাতত ঘড়ী যিহেতু নাই, সেই কাৰণে পোন্ধৰ মিনিট কেতিয়া হ’ব তেওঁ সঠিককৈ নাজানিব।\nসময় হোৱা যেন অনুমান হ’লে তেওঁ কিন্তু যাবগৈ।\nকোনোবা এজনে দত্তদেৱকো এপাক ঘৰত সোমাব নেকি সোধাত ক’লে– “মই ঘৰত সোমাব লগা একো নাই।\nঘৰৰপৰা কাপোৰ-কানি ল’বলৈকো মোৰ তেনে কোনো কাপোৰ নাই।\nপিন্ধি থকা সাজযোৰ ‘দেৱ’ [‘দেৱ’ মানে দেৱকান্ত বৰুৱা, সেই সময়ৰ অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী]ৰ ঘৰত পেলাই তাৰ ভাগৰ কাপোৰ এসাজ পিন্ধি উভটি আহিম।” আমি শুনি কেৱল অবাক হোৱাৰ পাল।\nমই তেতিয়া মহানন্দ বৰাদেৱৰ ঘৰতে আছো। এদিন দত্তদেৱ তালৈ গৈ বৰাদেৱৰ লগত বহুত সময় কথা পাতিলে।\nঅন্তৰ্দেশীয় পত্ৰ এখনত কিবা চিঠি এখন লিখিলে। হঠাতে মোক মাতিলে। মই দত্তদেৱৰ ওচৰত উপস্থিত হোৱাত মোক ক’লে– “এইখনত মই কোৱামতে ঠিকনাটো লিখচোন। আৰু শুন, ঠিকনা লিখা ঠাইখিনিৰ ওপৰত ইম্পৰটেন্ট বুলি লিখি ৰঙা চিয়াহীৰে তলত আঁক মাৰি দে।”\nঠিকনা তেখেতে কৈ গ’ল– “মাননীয়, শ্ৰীযুত দেৱকান্ত বৰুৱা, শিক্ষামন্ত্ৰী, অসম চৰকাৰ . . . , শ্বিলং।” মোক ক’লে– “ইয়াত আঠা বিচাৰি থাকিব নালাগে, ডাকঘৰতে পাবি। সোনকালে এইখন পঠাই থৈ আহ। নাৰায়ণপুৰ কলেজ চলাবলৈ ঢেৰ পইচা লাগে অ’।”\nমই ডাকঘৰলৈ বুলি খোজ ল’লো। মনতে ভাবিলো শিক্ষামন্ত্ৰীলৈ এনেকৈ চিঠি এখন দিলেই বাৰু পূৰ্ণানন্দ দত্তক শিক্ষামন্ত্ৰীয়ে টকা দিবনে?\nব্যৱস্থাটো দেখি কিনো লিখিছে বুলি চিঠিখন চালো। চিঠিখনৰ পাঠ এতিয়াও মোৰ মনত আছে।–\nআশাকৰো ভালে আছ।\nনাৰায়ণপুৰ কলেজ পাতিবলৈ পইচা লাগে। টকা অলপ পঠিয়াবি।\nচিঠিখন পঢ়ি মনে মনে হাঁহিলো।\nকেইদিনমানৰ পিছৰ কথা। সেইদিনা ঘৰত মহানন্দ বৰাদেৱ নাছিল। পিয়নে চিঠি দি গ’লহি। চালো এখন চিঠি শ্বিলঙৰপৰা আহিছে। প্ৰেৰক দেৱকান্ত বৰুৱা।\nমহানন্দ বৰাদেৱৰ মাৰফৎ পূৰ্ণানন্দ দত্তদেৱলৈ লিখিছে। চিঠিখন দেখি মনটো থৌকি-বাথৌ লাগিল। কি লিখিছে চিঠিখনত।\nটকা বিচাৰি পূৰ্ণানন্দ দত্তদেৱে দেৱকান্ত বৰুৱাদেৱলৈ লিখা চিঠিৰ উত্তৰ নে অন্য কিবা· ইফালে মহানন্দ বৰাদেৱো ঘৰত নাই। দুদিনৰ পিছতহে পাবহি। মনতে বুদ্ধি এটা খেলালে।\nচিঠিখন নি মোৰ বিচনাৰ তলৰ সেমেকা মাটিত চিঠিৰ আঠা দিয়া অংশখিনি মাটিত লগাই ওপৰত শিলগুটি এটাৰে হেঁচনি দি কলেজত ক্লাছ কৰিবলৈ গ’লো।\nআহি চিঠিখন চাই দেখিলো আঠাখিনি কুমলিছে যদিও চিঠিখন সম্পূৰ্ণকৈ খুলিব পৰা হোৱা নাই। চিঠিখন পুনৰ তেনেকৈয়ে বিচনা তলৰ মাটিত হেঁচা দি থ’লো।\nৰাতি ভাত-পানী খাই চিঠিখন চাওঁতে দেখিলো চিঠিখন খুলিব পৰা হ’ল। খুলি সন্তৰ্পণে পঢ়িবলৈ ল’লো।–\nটকা পঠাব পৰাকৈ ফাণ্ডত টকা নাই। তথাপি . .[অমুক] ফাণ্ডৰপৰা টকা কেইটামান পঠালো। খবৰ কৰিবি।\nমই শিলপৰা কপৌৰ দৰে হ’লো।\nচিঠিখন শুকুৱাৰ পিছত পুনৰ আঠা দি মহানন্দ বৰাদেৱৰ চিঠি-পত্ৰ অহা ঠাইত থৈ দিলো।\nকি যে এক সাংঘাটিক মানুহ আছিল পূৰ্ণানন্দ দত্ত মানুহজন।\n— জীৱন ভূঞা\nCategories চিন্তাশিল্প, ভিন্নস্বাদ Post navigation


মজুৰি শ্ৰমিক - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচাৰিবৰণীয়া কো-অপাৰেটিভ সক্ৰিয়তা\nমজুৰী শ্ৰমিক(ইংৰাজী: Wage labour) (সাধাৰণতে বেতনপ্ৰাপ্ত কাম, বেতনপ্ৰাপ্ত নিযুক্তি, বেতনপ্ৰাপ্ত শ্ৰমিক, বা মজুৰী দাসত্ত্ব)ৰ দ্বাৰা এজন শ্ৰমিক আৰু নিয়োগকৰ্তাৰ মাজৰ আৰ্থসামাজিক সম্পৰ্কক বুজোৱা হয়, য'ত শ্ৰমিকে তেওঁলোকৰ শ্ৰমিক শক্তি এক আনুষ্ঠানিক বা অনানুষ্ঠানিক নিযুক্তি চুক্তিৰ অধীনত বিক্ৰী কৰে। এই লেনদেনবোৰ সাধাৰণতে শ্ৰমিক বজাৰত হয় য'ত মজুৰি বা দৰমহা বজাৰ-নিৰ্ধাৰিত হয়।\nমজুৰি (হ্ৰস্বম্যাদী কাম-চুক্তিৰ বাবে সচৰাচৰ) বা দৰমহা (স্থায়ী নিযুক্তি চুক্তিত) হিচাপে পৰিশোধ কৰা ধনৰ বিনিময়ত, কামৰ সামগ্ৰী সাধাৰণতে নিয়োগকৰ্তাৰ অপৃথক সম্পত্তি হৈ পৰে। এজন মজুৰী শ্ৰমিক হৈছে এনে এজন ব্যক্তি যাৰ উপাৰ্জনৰ প্ৰাথমিক উপায় হৈছে তেওঁলোকৰ শ্ৰম বিক্ৰী কৰা।\nআধুনিক মিশ্ৰিত অৰ্থনীতি যেনে অইচিডি দেশবোৰত, ই বৰ্তমান কামৰ ব্যৱস্থাৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ প্ৰকাৰ। যদিও বেছিভাগ শ্ৰমিক এই গাঁথনি অনুসৰি সংগঠিত কৰা হয়, মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া, পেছাদাৰী কৰ্মচাৰী, আৰু পেছাদাৰী ঠিকা কৰ্মীসকলৰ মজুৰী কামৰ ব্যৱস্থাকে কেতিয়াবা শ্ৰেণীৰ দায়িত্বৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হয়, যাতে "মজুৰী শ্ৰমিক" কেৱল দক্ষতাহীন, অৰ্ধ-দক্ষ বা শাৰীৰিক শ্ৰমিকৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।\nবৰ্তমান মজুৰী শ্ৰমিকৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ প্ৰকাৰ হৈছে সাধাৰণ পোনপটীয়া, বা "পূৰ্ণ-সময়।" এয়া হৈছে এনে প্ৰকাৰৰ নিযুক্তি য'ত এজন মুক্ত শ্ৰমিকে তেওঁলোকৰ শ্ৰম এক অনিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে বিক্ৰী কৰে (কেইবছৰমানৰ পৰা শ্ৰমিকৰ সমগ্ৰ কেৰিয়াৰলৈ)। এই বিক্ৰী প্ৰক্ৰিয়াটো সম্পন্ন হয় ধন-মজুৰি বা দৰমহাৰ বিনিময়ত। এইক্ষেত্ৰত নিয়োগকৰ্তাৰ সৈতে এক নিৰন্তৰ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে যিটো সাধাৰণতে ঠিকাদাৰ বা অন্যান্য অনিয়মীয়া কৰ্মচাৰী প্ৰদান কৰা নহয়। অৱশ্যে, মজুৰী শ্ৰমিকে আন বহুতো ৰূপ লয় (অৰ্থাৎ স্থানীয় শ্ৰম আৰু কৰ আইনৰ দ্বাৰা চৰ্তবদ্ধ)। অৰ্থনৈতিক ইতিহাসত বিভিন্ন ধৰণৰ উপায় দেখুওৱা হয়, য'ত শ্ৰমিকৰ ব্যৱসায় আৰু আদান-প্ৰদান কৰা হয়। পাৰ্থক্যবোৰ নিকটতম ৰূপত দেখা যায়:\nনিযুক্তিৰ স্থিতি – এজন শ্ৰমিকক পূৰ্ণ-সময়, আংশিক-সময়, বা সাধাৰণ ভিত্তিত নিযুক্তি দিব পাৰি। উদাহৰণ স্বৰূপে তেওঁলোকক কেৱল এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰকল্পৰ বাবে অস্থায়ীভাৱে, বা স্থায়ী ভিত্তিত নিয়োগ কৰিব পাৰি। আংশিক-সময়ৰ মজুৰী শ্ৰমিকে আংশিক-সময়ৰ স্ব-নিযুক্তিৰ সৈতে একত্ৰিত হ'ব পাৰে। শ্ৰমিকজনক এপ্ৰেণ্টিছ হিচাপেও নিযুক্তি দিব পাৰি।\nঅসামৰিক (আইনী) স্থিতি – উদাহৰণ স্বৰূপে শ্ৰমিক এজন মুক্ত নাগৰিক, এজন বন্ধকী শ্ৰমিক, বলপূৰ্বক শ্ৰমিকৰ বিষয় হ'ব পাৰে (কিছু কাৰাগাৰ বা সেনা শ্ৰমিকসহ); এজন শ্ৰমিকক ৰাজনৈতিক কৰ্তৃপক্ষই এটা কামত নিযুক্তি দিব পাৰে, তেওঁলোক অৰ্ধ-দাস হ'ব পাৰে বা কোনো এক নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত আৱদ্ধ চাৰ্ফ হ'ব পাৰে যাক কিছু সময়ৰ বাবে নিযুক্তি দিয়া হয়। সেয়েহে শ্ৰম কম বেছি পৰিমাণে স্বেচ্ছামূলক ভিত্তিত, বা কম বেছি পৰিমাণে অনিচ্ছাকৃত ভিত্তিত সম্পন্ন কৰা হ'ব পাৰে। ইয়াত কামৰ বিভিন্ন স্তৰ থাকে।\nপৰিশোধৰ পদ্ধতি (পাৰিশ্ৰমিক বা ক্ষতিপূৰণ) – কৰা কামটো "নগদ" (ধন-মজুৰি) বা "প্ৰকাৰে" (সামগ্ৰী আৰু/বা সেৱা প্ৰাপ্ত কৰাৰ জৰিয়তে) বা "আংশিক মূল্য"ৰ ৰূপত (য'ত শ্ৰমিকে কিমান উৎপাদন কৰে তাৰ ওপৰত পোনপটীয়াকৈ নিৰ্ভৰশীল) পৰিশোধ কৰিব পাৰি। কিছুমান ক্ষেত্ৰত, শ্ৰমিকজনক সামগ্ৰী আৰু সেৱা ক্ৰয় কৰিবলৈ ব্যৱহৃত ক্ৰেডিটৰ ৰূপত, বা এটা উদ্যোগত ষ্টক বিকল্প বা শ্বেয়াৰৰ ৰূপত পৰিশোধ কৰা হ'ব পাৰে।\nনিয়োগৰ পদ্ধতি – শ্ৰমিকজনে তেওঁলোকৰ নিজা প্ৰচেষ্টাত শ্ৰমিক-চুক্তিত জড়িত হ'ব পাৰে, বা তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ শ্ৰম এটা গোটৰ অংশ হিচাপে নিয়োগ কৰিব পাৰে। কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ শ্ৰম মধ্যস্থতাকাৰীৰ জৰিয়তে (যেনে নিযুক্তি সংস্থা) তৃতীয় পক্ষক নিয়োগ কৰিব পাৰে। এই ক্ষেত্ৰত, তেওঁলোকক মধ্যস্থতাকাৰীয়ে পৰিশোধ কৰে, কিন্তু তৃতীয় পক্ষৰ বাবে কাম কৰে যি মধ্যস্থতাকাৰীক পৰিশোধ কৰে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কেইটাও মধ্যস্থতাকাৰীৰ সৈতে শ্ৰমিকক কেইবাবাৰো উপ-চুক্তিবদ্ধ কৰা হয়। আন এটা সম্ভাৱনা হৈছে যে শ্ৰমিকজনক ৰাজনৈতিক কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা চাকৰি এটাত নিযুক্তি দিয়া হয় বা মকৰল কৰা হয়, বা এটা সংস্থাই উৎপাদনৰ উপায়ৰ সৈতে একেলগে এটা উদ্যোগত এজন শ্ৰমিক নিয়োগ কৰে।\n↑ Steinfeld 2009, পৃষ্ঠা 3: "All labor contracts were/are designed legally to bindaworker in one way or another to fulfill the labor obligations the worker has undertaken. That is one of the principal purposes of labor contracts."\nCarsel, Wilfred (1940). "The Slaveholders' Indictment of Northern Wage Slavery". Journal of Southern History খণ্ড6(4): 504–520.\nHartmann, Heidi (1979). "The Unhappy Marriage of Marxism and Feminism: Towardsamore Progressive Union". Capital & Class খণ্ড3(4): 1–33.\nHallgrimsdottir, Helga Kristin; Benoit, Cecilia (2007). "From Wage Slaves to Wage Workers: Cultural Opportunity Structures and the Evolution of the Wage Demands of the Knights of Labor and the American Federation of Labor, 1880–1900". Social Forces খণ্ড 85 (3): 1393–1411. doi:10.1353/sof.2007.0037.\nNelson, John O. (1995). "ThataWorker's Labour Cannot BeaCommodity". Philosophy খণ্ড 70 (272): 157–165. doi:10.1017/s0031819100065359.\nRoediger, David (2007b). "An Outmoded Approach to Labour and Slavery". Labour/Le Travail খণ্ড 60: 245–250.\nSteinfeld, Robert (2009), Coercion/Consent in Labor, COMPAS Working Paper No. 66, প্ৰকাশক Oxford: University of Oxford, http://www.compas.ox.ac.uk/fileadmin/files/Publications/working_papers/WP_2009/WP0966%20Steinfeld.pdf, r কৰা হৈছে:3March 2013\nDeakin, Simon; Wilkinson, Frank (2005). The Law of the Labour Market: Industrialization, Employment, and Legal Evolution. প্ৰকাশক Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-815281-1.\nElkins, Caroline (2005). Britain's Gulag: The Brutal End of Empire in Kenya. প্ৰকাশক London: Jonathan Cape. ISBN 978-0-224-07363-9.\nFitzhugh, George (1857). Cannibals All! or, Slaves Without Masters. প্ৰকাশক Richmond, VA: A. Morris. ISBN 9781429016438. https://books.google.com/books?id=ECdb7EjiBnEC.\nKrahn, Harvey J., and Graham S. Lowe (1993). Work, Industry, and Canadian Society. Second ed. Scarborough, Ont.: Nelson Canada. xii, 430 p. আই.এচ.বি.এন. 0-17-603540-0.\nOlusoga, David; Erichsen, Casper W. (2010). The Kaiser's Holocaust: Germany's Forgotten Genocide. প্ৰকাশক London: Faber and Faber. ISBN 978-0-571-23141-6.\nMarx, Karl (1847). Wage Labour and Capital. http://www.marxists.org/archive/marx/works/1847/wage-labour/.\nMarx, Karl (1990). Capital, Volume I. প্ৰকাশক London: Penguin Classics. ISBN 978-0-140-44568-8.\nRoediger, David (2007a). The Wages of Whiteness: Race and the Making of the American Working Class (revised and expanded সম্পাদনা). প্ৰকাশক London & New York: Verso. ISBN 978-1-844-67145-8.\nYoung, John (1997). Peasant Revolution in Ethiopia: The Tigray People's Liberation Front, 1975–1991. প্ৰকাশক Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-02606-2.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মজুৰি_শ্ৰমিক&oldid=319968"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 1 মে' 2022 তাৰিখে ১২:২৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


গঁড়ক হাতযোৰ কৰি নমস্কাৰ বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যৰ! মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানা পৰিদৰ্শনৰ দিনাই জন্ম হ'ল দুটাকৈ ব্লেক পান্থা forest-minister-parimol-suklyaboidya-visited-zoo-in-guwahati-tvbipul-hb– News18 Assam\nগঁড়ক হাত যোৰ কৰি নমস্কাৰ বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যৰ! মন্ত্ৰীগৰাকীৰ ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানা পৰিদৰ্শনৰ দিনাই জন্ম হ'ল দুটাকৈ ব্লেক পান্থা\nUpdated:June 11, 2021, 7:35 PM IST\nচিৰিয়াখানা পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যই।\nLast Updated: June 11, 2021, 7:35 PM IST\nডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা মন্ত্ৰী সভাত স্থান লাভৰ পিছত প্ৰথমবাৰলৈ গুৱাহাটীৰ ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাত পৰিদৰ্শন কৰিলে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যই। কোভিডৰ এই মহামাৰীৰ সময়ত শুকুৰবাৰে চিৰিয়াখানালৈ গৈ বনকৰ্মীৰ খবৰ লোৱাৰ লগতে জীৱ-জন্তুক প্ৰদান কৰা আন্যান্য সা-সুবিধাৰো বুজ লয় বনমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nবনমন্ত্ৰীৰ আগমনৰ দিনাই ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাত জন্ম হ'ল দুটাকৈ ব্লেক পেন্থাৰ। সমগ্ৰ চিৰিয়াখানা প্ৰকল্প খোজকাঢ়িয়েই পৰ্যবেক্ষণ কৰে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে। মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে প্ৰত্যক্ষ কৰে জিৰাফ, গঁড়, বাঘ, সিংহ, পহু, কেংগেৰু, ঘোঙৰ লগতে আন বহু জীৱ-জন্তু চৰাই চিৰিকতি।\nইয়াৰ মাজতে ৰিলায়েন্সক দুটা ব্লেক পেন্থাৰ দিয়াৰ বিনিময়ত গুৱাহাটীৰ ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাই তেওঁলোকৰ পৰা চাৰিটা জেব্ৰা পাব বুলিও News18ক জনাই মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে। উল্লেখযোগ্য যে, কোভিড পৰিস্থিতি শাম কাটিলেই ইজৰাইলৰ পৰা গুৱাহাটীৰ চিৰিয়াখানালৈ আহিব জেব্ৰা চাৰিটা।\nইফালে কোভিড পৰিস্থিতিত চিৰিয়াখানাৰ বনকৰ্মীসকলক পৰ্য্যায় ক্ৰমে টেষ্ট কৰে চিৰিয়াখানা কতৃপক্ষই।\nFirst published: June 11, 2021, 7:34 PM IST\nMinister Porimal Suklyabaidya


প্ৰসংগঃ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ প্ৰথম মৃত্যু বাৰ্ষিকী, ২৯ নৱেম্বৰ বিহংগম দৃষ্টিৰে এক সত্ত্বাৰ সন্ধান: (অজয় লাল দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰসংগঃ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ প্ৰথম মৃত্যু বাৰ্ষিকী, ২৯ নৱেম্বৰ\nবিহংগম দৃষ্টিৰে এক সত্ত্বাৰ সন্ধান:\nমামণি বাইদেউক এবাৰ ন-কৈ আবিষ্কাৰ কৰিছিলোঁ | বিশাখাপট্টনত বঙ্গোপসাগৰৰ পাৰত বেলি ডুবা চাবলৈ গৈ সাগৰ তীৰতে চিনাকি হৈ অন্ধ্ৰৰ ল’ৰা এজনক সুধিছিলোঁ- আমি অসমৰ ৷ আমাৰ অসমৰ বিষয়ে তুমি কি জানা? তাৰ উত্তৰ আছিল- মই তিনিটা কথাই জানো, সেয়া হ’ল এচিয়াৰ সৰ্ব-বৃহৎ ছাত্ৰ আন্দোলন স্বৰূপ অসম আন্দোলন, দিল হুম হুম কৰে খ্যাত ডঃ ভূপেন হাজৰিকা আৰু জ্ঞানপীঠ বিজয়ী সাহিত্যিক ডঃ ইন্দিৰা গোস্বামী” ৷ বেলি ডুবাৰ পাছৰ কোমল অন্ধকাৰৰ মাজত আমাৰ মুখ কেইখন আকৌ এবাৰ উজ্জ্বলি উঠিছিল ৷ বহুবাৰ ভাৰতৰ বিভিন্ন কোণত অসম আৰু অসমীয়াৰ অস্তিত্বক সেই স্থানৰ ভাৰতীয়ক সোধোঁতে শত-বাৰ হৈছিল তিক্ত অভিজ্ঞতা ৷\nঅথচ এই অচিন ল’ৰাজনৰ বুদ্ধিদীপ্ত উত্তৰে আমাৰ মনলৈ এচেৰেঙা ৰঙা পোহৰ যেন কঢ়িয়াই আনিছিল৷ এনে লাগিছিল যেন মাত্ৰ লুইতখনেই বৈ অহা নাই এইখন সাগৰলৈ ৷ ইয়াৰ পাৰতো অসমীয়াৰ নাৰী-সত্বাৰ ধ্বজ এখন উৰি আছে আমাৰ অগোচৰেই, আৰু সেই ধ্বজ বহন কৰি আনিছে মামণি বাইদেৱে ৷ অসমীয়া নাৰী-সত্বাৰ পৰিচয়ক ৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত প্ৰতিস্থাপিত কৰাৰ বাবে বাইদেউক সিদিনা অন্তৰৰ পৰা যাচিছিলোঁ অলেখ কৃতজ্ঞতা ৷ এনে লাগিছিল, সাগৰ তীৰত জিলিকি থকা আলোকিত পথেদি সেয়া বাইদেউ, অসমীয়া নাৰীৰ নিচান উৰুৱাই যেন দেশৰ এটা প্ৰান্তৰ পৰা আন এটা প্ৰান্তলৈ পাৰ হৈ গৈছে নিমিষতে…….\nউত্তৰ-পূব হেনো জংঘল, তাৰ মানুহ তাত এতিয়াও জংঘলী ৷ এনে সাধাৰণ মনোভাৱ পোষণ কৰি ৰখা একেখন ভাৰতৰ বৌদ্ধিক মহল তথা সাধাৰণ ৰাইজ ৷ সেই মনোভাৱৰ মাজতো যেতিয়া বাইদেউৰ “গৱেষণাৰ বিষয়ে” আন এক নিচান উৰুৱালে, সেয়াও আমাৰ বাবে অন্য এক প্ৰাপ্তি ৷\nতুলসীদাস ৰচিত ৰামায়ণৰ সতে তুলনামূলক অধ্যয়ন কৰিব লগাকৈ আন এখন ৰামায়ণ চৈধ্য শ শতিকাতে অসম হেন প্ৰদেশত মাধৱ কণ্ডলীৰ দৰে পণ্ডিতে লিখি থৈ যোৱা কথাষাৰ এতিয়াও দেশৰ প্ৰথম-শাৰীৰ বুদ্ধিজীৱিয়ে মানি ল’বলৈ টান পাব ৷ আৰু অন্য এক সত্য কথা যে, বহু পণ্ডিত বুলি খ্যাতি লভা ৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত দপ-দপাই থকা মানুহো আজিকোপতি এই সম্পৰ্কে অজ্ঞ ৷ দেশৰ উত্তৰ-পূৱৰ অংশৰো যে একোটা সু-সংস্কৃত ইতিহাস আছিল আৰু আছে , ইয়াৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা যে অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰাই অতিশয় আগবঢ়া আছিল সেয়া আজিৰ তাৰিখতো ভাৰতীয় সাধাৰণ জনতাৰ মাজত উজ্বলি তথা পৰিস্ফুত হৈ উঠা নাই বুলিয়েই অনুভৱ হয় ৷ তাৰ মাজতেই সিদিনা গুৱাহাটীত গিৰিশ কানাৰ্ডে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ভাৰতীয় নাট্য সাহিত্যৰ অন্যতম বাটকটীয়া আছিল বুলি কৈ যোৱা কথাষাৰে মন চুই গ’ল ৷ এনে স্বীকৃতিয়ে আমাৰ জাতীয় জীৱনৰ ইতিহাস আৰু সাংস্কৃতিক উপাদান সমূহক বিশাল দৰ্শক তথা দেশবাসীৰ সমুখত তুলি ধৰিব বুলি এটা যোগাত্মক আশা পোষণ কৰিব নিশ্চয় পাৰি ৷এই যাত্ৰাৰ আৰম্ভণিৰ সেউজীয়া পতাকাখন জোঁকাৰি দিয়া দুহাতো যেন মামণি বাইদেউৰেই, তেনে একে অনুভৱে, তেখেতলৈ আন এক কৃতজ্ঞতাবোধ জগাই তুলিছে ৷\nভাষা-সাহিত্যৰ চৰ্চা আৰু ইয়াৰ পৰিসীমা, বুলিলে কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ জৰিয়তে মামণি বাইদেউৰ সৃষ্টিয়ে ভাষাৰ বাধা তথা দেশৰ ৰাজনৈতিক পৰিধি চেৰাই এক বিশ্বজনীন যাত্ৰাৰ সফলতা প্ৰাপ্ত কৰিছে ৷ তেখেতৰ জ্ঞানলব্ধ সৃষ্টিক দেশে-বিদেশে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ সতে সংলগ্ন কৰাটো আমাৰ ভাষা আৰু জাতিৰ বাবেই এক অনিৰ্বচনীয় আনন্দৰ প্ৰাপ্তি-স্বৰূপ ৷ অসমীয়া সাহিত্যৰ বিশ্বসভালৈ যাত্ৰাৰ অন্যতম বাটকটীয়া স্বৰূপ, তেখেতৰ সৃষ্টিৰাজিক, বিশ্ব দৰবাৰত কলমেৰে ৰাজত্ব কৰা আমাৰ অন্যতম প্ৰিয় লেখক ভি এচ নাইপল দৰে লেখকে প্ৰশংসাৰে আপ্লুত কৰাৰ বাবে মামণি বাইদেউক এখন অন্য স্থান হৃদয়ে দিব খোজে ৷ সেই স্থান সম-সাময়িক-যুগত আমাৰ মাতৃভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰা সকলৰ আনক দিবলৈ হয়তো এই হৃদয়, সদায়েই নিৰূপায় হৈ ৰ’ব ৷\nনিজে সুখৰ বালিভাত খায়, আনৰ দুখৰ অনুভূতিৰ গল্প লিখাটো খুবেই সহজ৷ কিন্তু মামণি বাইদেৱে নিজে দুখৰ পানীত আকণ্ঠ ডুবি লেখিছিল দুখৰ অনুভৱ, মানুহৰ দুখৰ আদিপাঠৰ জীয়া কাহিনী৷ নিজে দুখৰ উৎসত থাকি, মজ্জাগত হৈ তাৰ সাৰ তুলি ধৰিছিলে কলেমেৰে ৷ যাৰ ফলশ্ৰুতিত আন সকলৰ লেখাৰ পৰা তেথেতৰ কাপৰ লেখাই গভীৰতাৰ কেইবামাইল অতিক্ৰমী যাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ সেয়াও বাইদেউৰ সৃষ্টিৰ মাজত লুকাই থকা অন্য এক সত্বা স্বৰূপ৷ সৃষ্টিকৰ্মত মানৱীয় দুখ-শোক-সুখানুভূতিৰ প্ৰচুৰ অন্বেষণে মামণি বাইদেউৰ সৃষ্টিক আন এক পৰ্যায়লৈ তুলি দিছে ৷ বাস্তৱৰ মাজত ক্ষুৰধাৰ কলমেৰে মানুহৰ দুখক চিন্ন কৰি তুলি আনি সমাজৰ চকুত পানীৰে উপচাই, সেই দুচকুতে এনে অৱস্থা বা ব্যৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনৰ বাবে কাওঁবাওঁ কৰি উঠাব পৰাৰ যি প্ৰচুৰ শক্তি, সেয়া অভাৱনীয় ৷ সেই দুঃখ লাগিলে শ্ৰমিক, বিধৱা, বেশ্যা অথবা ছিন্ন-মুণ্ডৰ তেজে ধোঁৱা হাতৰ গৰাকীৰেই নহওঁক কিয়, সকলো কিন্তু পাঠকক সমাজ জীৱনৰ জীয়া-বাস্তৱৰ সতে মুখামুখিকৈ থিয় কৰাই দিয়াৰ একোটা অতীব সাহসী যাত্ৰাহে ৷ বাইদেৱে লেখিকাৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰি গ’ল সফলতাৰে, কিন্তু পাঠকে তেখেতে আশা কৰা যোগাত্মক পৰিবৰ্তনৰ বাবে কি কৰিছো সেয়াও চাগৈ আজি আমি ভাবি চাবৰ হ’ল ৷\nতেখেতক স্ব-চক্ষে দেখিছিলোঁ আমাৰ পঢ়াশালি ধেমাজি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ খেলপথাৰত৷ হয়তো ২০০৫চনৰ বহাগৰ এটি সন্ধিয়া, অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদে বহাগী উৎসৱলৈ আমন্ত্ৰণ কৰি আনিছিল তেখেতক৷ অসমৰ স্বাধীনতাৰ সন্ধানত অৰণ্যবাসী হোৱা ভাই-ককাইসকলক ঘৰ উভতাৰ বাণী লৈ বাইদেউ তেতিয়া ফুৰিছিল অসমৰ চহৰে-নগৰে ৷ অসমীয়া মানুহৰ মনত শান্তিৰ এক ৰেঙণি সিঁচি গৈছিল সেই দুহাতেৰে৷\nতেখেত মঞ্চত থাকোঁতেই টুটকীয়া সমালোচকে কৈছিল-সকলো ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হোৱাৰ কুচ-কাৱাজ বুলি৷ কিন্তু বাইদেৱে শেষ সময়লৈকে সেই আশাৰ ৰেঙনিৰ বাবেই কাম কৰি গ’ল, অথচ ৰাজনীতিৰ বোকা পথাৰত ভৰি নিদিলে ৷ সাহিত্যৰ পথাৰৰ ৰাজনীতিৰ পৰাও দূৰতেই থাকি আমাৰ মনত দি গ’ল অন্য এক অনাবিল অনুভূতি ৷\nযাক আজি হেৰুৱায়ো, এটা জাতিয়ে হৃদয়ত বান্ধি ৰাখিছে ; যাক অসম আৰু অসমীয়াই নিজৰ জীয়ৰী ৰূপে পুনৰ পোৱাৰ কৰিছে অযুত মানস কৰে, সেয়াই মামণি নামৰ এক সত্বাৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰাপ্তি ৷ যি হয়তো হৈ ৰ’ব “অসম ৰত্ন”ৰ দৰে চৰকাৰী সন্মানতকৈ অধিক অৰ্থবহ তথা এক চিৰদিনীয়া প্ৰশান্তিৰ এক অটল বৃক্ষ স্বৰূপ ৷\nকপাৰ্নিকাছ মাৰ্গত ভাৰত মাতা আৰু নৰকাসুৰ বধ (-নন্দিতা খাখলাৰী)


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা অসমীয়া জাতি ডাঙৰ জাতিবাতৰি কাকতৰ জাননীবিষয় আৰু বিষয়াবৰবৰুৱাৰ 'ফটোগ্ৰাফ'চুমা বিজ্ঞানকাপ আৰু কাকতৰ কথোপকথনঢেকী-কবিঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰকবিতামোৰ জন্ম-ৰহস্যপ্ৰত্নতত্ত্বৰাজেন্দ্ৰ লাল মিত্ৰসমাজিককৃপাবৰ বৰুৱাকৃপাবৰ বৰুৱাৰ ওভতনি উদ্বোধন অৱতাৰভাৰত-উদ্ধাৰআনন্দৰাম বৰুৱাৰ চমু জীৱন চৰিতবন্দে মাতৰমপাৰ্লেমেণ্টজগন্নাথ বৰুৱাএখন মুকলি চিঠিপুৱাৰ বৰগীতভুলটোপনি ভাঙনিবৰবৰুৱাৰ বৰ বক্তৃতাভাৰতবৰ্ষীয় জাতীয় সঙ্গীতঅশ্বাৰোহণ পৰ্ব্বঅসমীয়া ডেকাৰ প্ৰতি উপদেশটকৰুৰ দৌৰাত্ম্যবসন্তবাৰজন বিখ্যাত লোকৰ চমু জীৱন-চৰিত্ৰকবিতা দেৱীবৰবৰুৱাৰ সাহিত্যিক ৰহস্য কৃপাবৰ বৰুৱাৰ নতুন টোপোলা বৰবৰুৱাৰ বৰ বক্তৃতা\nকৰপৰা যে কি লেঠা আহি বৰবৰুৱা বৰগাত ঘপহ-কৰে লাগে কব নোৱাৰোঁ। ধোদোঙা কু-গ্ৰহে পালে মানুহৰ এনেকুৱা হয়। কিবা বোলে নে দুৰ্গা পূজাৰ বন্ধত দেখাক দেখি মোৰো গা উঠিল, ময়ো ফুৰিবলৈ ওলালোঁ, যাক তোমালোকে হাৱা-খোৱা বা হাৱা পানী বদলোৱা বা ফুৰাচকা বোলাঁ। মনতে ভাল ঠাই বিচাৰি বিচাৰি কটক পালো, অৰ্থাত্ জানিবা বাছোঁতে বাছোঁতে গেলা বৰালিত মোৰ হাত পৰিলগৈ। ভাবিলোঁ, কটকলৈকে যাওঁ, তাৰ পৰা পাক মাৰি পুৰিৰ পৰা আহিমগৈ। পিন্ধি-উৰি ফোট-লগুণ লৈ লেল্পোল নিছিগা ৰেলগাড়ীত উঠি কটক পালোঁগৈ। কেনেকৈ তাৰ মানুহে গম পালে, কোন কোৱা চিলাৰ মুখে বাতৰি ওলাল কব নোৱাৰোঁ। মই কটক পোৱাৰ পিছ দিনাই তাত ঢৌটো যেন হৈ খবৰ ওলাল যে কৃপাবৰ বৰবৰুৱা নামে ভইব প্ৰকাণ্ড ধানপুৰীয়া লিখক, পাঠক আৰু বক্তা এজন কটক পাইছেহি। পুৱা বহাৰ দুৱাৰমুখতে “লয়লাসে কাঢ়ে ভৰি” কৈ থি-থিয়ি কৰি আছোঁ এনেতে কটকৰ স্কুল-কলেজৰ ছাতৰৰ সভাৰ পৰা চাৰে তিনিজন ছাতৰে নিমন্ত্ৰণ চিঠি এখন লৈ মোৰ আগত থিয় হলহি। মই হেনো ছাত্ৰ-সভাত স্ত্ৰীশিক্ষা সম্বন্ধে বক্তৃতা এটা দিব লাগে। কি বিপদ। মই একেষাৰে কলো, “না। কিন্তু তিনিটা এডোখৰ উৰিয়া লৰাই (অৰ্থাত্ তিনিটা ডাঢ়ি গজা, এটাৰ নগজা) মোক কেৰজেৰকৈ ধৰিছে যে বক্তৃতা দিবই লাগিব নিদিলে কটকী ছাত্ৰসভাৰ সভাসকলে মৰ্ম্মান্তিক বেজাৰ পাব আৰু মই তেওঁলোকক আশাত নিৰাশ কৰিলে মো ছাতৰ পাতকে ছুব। মই নিৰুপায় হৈ ছাত্ৰবধ বা ছাতৰৰ আশাবধ পাতকৰ হাত এবাৰলৈ অগত্যা আত্মবধ ব্ৰহ্মবধ কৰিবলৈকে মান্তি হলো অৰ্থাত্ বক্তৃতা দিবলৈ গাত ললোঁ। কৃষ্ণই কংসবধ কৰিবলৈ ওলোৱাদি বক্তৃতাই বৰবৰুৱা বধ কৰিবলৈ ওলালে। বাইকৰূপী গোকুলৰ নৰ-নাৰীসকলে দেখক। উঠোতে-বহোঁতে-শোওঁতে, কংসই কৃষণক দেখাদি কৃপাবৰে বক্তৃতা দেখিবলৈ ধৰিলে। বক্তৃতাৰ দিনা মৰোঁ-জীওঁ-সোঁ-আধিকৈ বক্তৃতা দিবলৈ ওলালোঁ। যাওঁতে বাট ডোখৰত ভাবনাত তোৰ তিনি পোৱাতকৈ কিঞ্চিত সৰহ তেজ শুকালে, ডেৰ সেৰতকৈ অলপ কম মঙহ টুটিল আৰু কম বেছি আধেৰ গাৰ ৰস ঘাম হৈ ওলাই হানি হল। বক্তৃতাত কি কম বুলি মই যিমান ভাবো, সিমান সমুখৰ বাট আন্ধাৰ দেখোঁ আৰু সিমান মোৰ মূৰ টলবল কৰি ঘূৰে। ভৈয়াই মই এনেকুৱা বিপদত পৰিম বুলি জনাহেঁতেন হতছিৰী হোৱা জহনীত যোৱা গৰিহা খোৱা কুঠীয়া কটকলৈ কেতিয়াও নাহিলোঁহেতেন। কিন্তু বলি দিবলৈ শালত সুমোৱা ছাগলীয়ে কি কৰিব আৰু বক্তৃতা বাধ্দেনুত পৰা বৰবৰুৱাই বা কি কৰিব? থিতাতে মোৰ মনত পৰিল যে মই কটকলৈ যাত্ৰা কৰি আহিবৰ দিনা বৃহস্পতিবাৰ আছিল। বঙালীয়ে বৃহস্পতিবাৰক বাঘৰ সমান ভয় কৰে যেন বৃহস্পতিবাৰ্ৰে তেওঁলোকক খাবলৈ সদায় হাওঁহাওঁকৈ মুখ মেলি থাকে। বৃহস্পতিবাৰ তেওঁলোকৰ পক্ষে অমঙলীয়া বাৰ আৰু তাৰ ভিতৰৰ বাৰবেলাডোখৰ জানিবা তেওঁলোকৰ মানত, কৰবালৈ যাত্ৰা কৰি ওলাবৰ সময়ত ঘৰৰ দুৱাৰমুখত হঠাত্ কৰবাৰ পৰা আহি থি দিয়া চুলি-মেলা, নাক-কটা তিৰুতাজনীহে। বৃহস্পতিবাৰৰ দিনা তেওঁলোকে কোনো বেহা বেপাৰ আৰম্ভন নকৰে, কলৈকো যাত্ৰা কৰি নেযায়, হাতনি-পেৰাৰ পৰা ৰূপবান কাকো উলিয়ায় নিদিয়ে, ইত্যাদি ইত্যাদি। সৰহ নেলাগে, পাৰিলে আমাৰ বঙালী ভাইহঁতে ইংৰাজে চলোৱা ৰেল আৰু জাহাজবোৰকো বৃহস্পতিবাৰৰ দিনা বন্ধ কৰি থব খোজে। গুৰুবাৰ বৃহস্পতিবাৰৰ ওপৰত ভায়াসকলৰ এই বিধ আক্ৰোশ দেখি, বৰবৰুৱাই সদায় দুখীয়া বৃহস্পতিবাৰ ডোখৰক পুতৌ কৰি ঘাইকৈ সেই বাৰে তেওঁ সকলো কাৰ্য্যৰ আৰম্ভণ কৰে আৰু ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ যাত্ৰা কৰি ওলায়। অত দিন তেওঁ এক ৰকম নিৰ্ব্বিঘিনিয়ে চলিছিল। কিন্তু এই বাৰ তেওঁ দলঙাত শলমাছ পৰাদি ঘপহ কৰে পৰিল। এইবাৰ তেওঁ বুজিব পাৰিলে যে বঙালী ভাইহঁতৰ মত নিৰ্ভুল আৰু তেওঁৰ মত ভুল। বিশ্বাসঘাতক বৃহস্পতিবাৰৰ আপোন পৰ কোনো নাই। সকলোৰে হাক দলিয়াই পেলাই তেওঁ বৃহস্পতিবাৰৰ দিনা কটকলৈ যাত্ৰা কৰি আহিছিল। তাৰ ফল – বক্তৃতাৰূপী বকাসুৰে দীঘল ঠোটেৰে গিলিব খুজিছে।এইবোৰ যি হওক, মৰোঁ-জীওঁ-সোঁ-আধি কৰি ছাতৰৰ সভাত বক্তৃতা কৰিবলৈ ওলালোঁগৈ। মই সভাঘৰৰ দুৱাৰমুখত ভৰি দিলতে উৰুলিপুঙা ল’ৰাবিলাকে পট্ পট্ কৰে হাত চাপৰি বজাই দিলে। সিহঁতে অৱশ্যে মোক সন্মান কৰিবৰ মনেৰেহে তেনে কৰিছিল, কিন্তু মই হলে প্ৰত্যেকটো চাপৰি মোৰ গাত একোটা “ছানা গুলী” লগা যেন পালোঁ। মোৰ শুকান মুখ আৰু শুকাল। চকুৱে ধুৱঁলিকুৱঁলি দেখিলে। গতি বিষম বুজি লৰালৰিকৈ চকী এখনত বহি পৰি বলেৰে মিচিকিয়া নামৰ হাঁহি এটা মাৰি সকলো দুখ-যন্ত্ৰণা ঢাকিলোঁ।আমাৰ উৰিয়া ল’ৰাহঁত কাঠিয়ক দেই। মই পহিলাতে সিহঁতে হাৰমনিয়াম যন্ত্ৰৰ পৰা পোঁ-মাত উলিয়াই দিলে; পৌৰ পিছত সুৰ এটা উলিয়ালে। আৰু তাৰ পিছত ডিঙিৰপৰা ৰাগ ৰাগিণীৰে সৈতে এটা বাংলা গান ভূমিষ্ঠ কৰিলে। গানটোৰ প্ৰথম ফাঁকি-“গাওঁ, ভাৰতৰে জয়।” স্বৰূপতে কবলৈ গলে ইয়াৰ পিছৰ কেইফাঁকি কি গালে মই কব নোৱাৰোঁ। কাৰণ মই তালৈ কাণ নকৰি, সেই সুযোগতে অলপমান চম্ভালি থিয় হৈ ললোঁ। গান টোৰ ওৰ পৰিলতে মোৰো অন্তিম কাল পালেহি যেন লাগিল; কিন্তু কি কৰোঁ? “বিপদি ধৈৰ্য্যং” ভাবি কোনোমতে বুকখন ডাথ কৰি বক্তৃতা দিবলৈ উঠিব খোজোতেই এটা ডাড়ি-গোফ ঠুটিয়া ল’ৰাই টপ্‌কৰে উঠি কলে যে, ”বন্ধুগণ। আজি আন্তেমানৰ বৰ শুভদিন। আজি আমাৰ মধ্যত আসাম দেশৰো উজ্জ্বল ৰত্ন মহাত্মা কৃপাবৰ বৰুৱা আবিৰ্ভাৱ হল। আজি আন্তেমানে ভাগ্যক্ষেত্ৰ মুখপঙ্কজৰ জ্ঞানগৰ্ভ সুমধুৰ বাণী শুনি পৰম কৃতাৰ্থ মানিম। তাহাঙ্কু আজি এই মহাসভাত বক্তৃতা দিবৰ অনুৰোধ কৰিলো। এই কথা কেই আষাৰ কৈ লৰাটো ধুপুচ কৰে বহি পৰিলত আৰু এটাই উঠি ইংৰাজীত কলে, “ আই ছেকেণ্ড দি প্ৰপোজেল।” বায়ু কোণত ডাৱৰ উঠি ততালিকে বৰটুপীয়া বৰষুণ এজাক পৰাদি এই লৰাটো উঠাৰ পিছত হাত চাপৰি এজাউৰি পৰিল। মোৰ গা তুলিবৰ হল জানি উঠি ইংৰাজীতে কবলৈ ধৰিলোঁ। তাৰ অসমীয়া ভাঙনি আমি আমাৰ শত্ৰুমিত্ৰ উদাসীন অসমীয়া পাথকসকলে বুজিব পৰাকৈ তলত দিয়া গল:-চকীয়া মানুহ মহাশয়! ভাল মানুহৰ ঘৰৰ তিৰুতা আৰু মতাসকল। শ্ৰীবিষ্ণু, তিৰুতা মানুহ ইয়াত নাই দেখিছোঁ। মোৰ ভুল হৈছে, “আছলে পিছলে হাতীৰো পাও পিছলে’ ইয়াকে জানি চকীৰ মানুহ গৰাকীয়ে মোৰ দায় মৰিষিব। আজিকালি সভা বুলিলেই তাত পুংলিঙ্গ স্ত্ৰীলিঙ্গ দুই বিধৰ মানুহ থাকে। নতুবা সেই সভা বজা হয় আৰু সি একো সুফল প্ৰসৱ কৰিব নোৱাৰে। আপোনাসকলক কোৱা উচিত যে মোৰ তেনেকুৱা সভাতহে বক্তৃতা কৰিবৰ সহজ আছে আৰু সভা তেনেকুৱা নহলে বক্তৃতা বক্তৃতা চোবাই তাত চোকও পোৱা নেযায়। সঁচা কথা কবলৈ গলে, আপোনালোকৰ কৰ্ত্তব্যৰ ক্ৰুটী হৈছে। আপোনাসকলে সভাখন বজা কৰিব নেলাগিছিল। মোৰ মনত সেই বাবে বৰ বেজাই। আপোনাসকলে আগলৈ এনেকুৱা সভা পতিলে মোৰ বেজাইটোৰ কথা ভালকৈ টং কৰি চাব। ঘাইকৈ চকীৰ মানুহজনকেই এই কথ দকৈ গমি চাবলৈ কৈছোঁ। মোৰ বুকুখন কুমলীয়া তামোলটো যেন হোৱাহেঁতেন মই তাক দুফালকৈ কাটি তেওঁক দেখুৱালোঁহেতেন কেনেকৈ ভিতৰখন হম্‌হম্ কৰে পুৰিব লাগিছে। ভাৰতবৰ্ষৰ মানুহে তিৰুতাক সন্মান কৰিব নেজানে বুলি ইউৰোপৰ মানুহে কয়। ময়ো কওঁ যে এই কথা সঁচা। ফটা-কাঠতো সোণ থাকে বুলি কয়। আমাৰ দেশৰ লেতেৰী, আঘোণী, আলতী আদি তিৰুতাতো মহিমা নাই এনে নেভাবিবা। ৰূপেশ্বৰী, কালিন্দী আৰু চন্দ্ৰাৱলী তোমালোকে যেনে সন্মানৰ চকুৰে চোৱা, ওপৰত কোৱা ’লেতেব্যাঘোণ্যালত্যাদি’ মহিলাকো সেই চকুৰেই চাবাহঁক। মই হলে সেইদৰে চাওঁ। তিৰুতাক সন্মান কৰিব নেজানি ভাৰতবাসী বিপদত পৰিছে আৰু ভাৰতবৰ্ষকো পেলাইছে। মই হলে নাই পৰা। কাৰণ, মই তিৰুতাক সন্মান কৰি সাৱধানে চলিব লাগিছোঁ। মুঠতে আকৌ কওঁ যে, কুমাৰী, অকুমাৰী, বিয়া দিয়া, বিয়া নিদিয়া, বাঁৰী বা আয়তী তিৰুতাৰ অন্ততঃ এটা-এডোখৰ আজি এই সভাত থকা উচিত আছিল, কাৰণ আজিৰ বক্তৃতাৰ বিষয়টোৱেই হ’ল স্ত্ৰীশিক্ষা। তিৰুতাই নিজৰ বিষয়ে নিজে নুশুনি অকল মতাই শুনাটো অনুচিত কথা। বক্তৃতা হল তিৰীশিক্ষা আৰু শুনোতা হল মতা। ৰাম নথকা ৰামায়ণ, গোপিনী নথকা বৃন্দাবন। ৰুক্মিণী অনুপস্থিত অথচ ৰুক্মিণী হৰণ ভাওনা। বাখৰ নপতোৱা সোণৰ খাৰু যেনে, মাছে নগৰকা পাচলি যেনে, জীয়ৰী ছোৱালী নাইকীয়া মাকৰ ঘৰ যেনে, লেডি অৰ্থাত্ ভালৰ ঘৰৰ তিৰুতা মানুহ নথকা সভা-সমিতিবোৰও তেনে। আজিকালিৰ সুসভ্য দিনত তিৰুতা মানুহ লাগে পুতাইহঁত! তিৰুতা মানুহ লাগে, নহলে সভা ভ্ৰষ্ট পণ্ড।এইবিলাক যি হওক, আজি যে আপোনালোকে মোক এই সভাত বক্তৃতা দিবলৈ মাতি আনি মোৰ মান ধৰিছে, সেই বাবে মই আপোনাসকলৰ নথৈ শলাগ লৈছোঁ। (মনে মনে-লুইতেহে জানে বঠাৰ কোব কিমান দকৈ বহিছে। মইহে জানিছো মোৰ আজি কি সৰ্ব্বনাশ ঘটিছে। তোমালোকে কি জানিবা? তোমালোকে চাপৰি বজাবা, ৰং পাবা, আৰু শলাগ লৈ তোমালোকৰ গোটেইটো কৰ্ত্তব্য কৰিলা বুলি ভাবি ঘৰলৈ গৈ একাঁহী ভাত খাই ফস্তি মাৰি শুই থাকিবা)। ভাৰতবৰ্ষৰ উঠি অহা শকত, ক্ষীণোৱা, মুজুৰা, মেমেৰা, চিকুণ, টেটেৰা হাড় ওলোৱা পেটুৱা ডেকাসকলক দেখি আজি যে মোৰ প্ৰাণৰ ভিতৰত কি আনন্দ হৈছে, তাক মই প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰোঁ। (মনে মনে—আনন্দ হলেহে প্ৰকাশ কৰিব পাৰিম। আনন্দতো দূৰৰ কথা মোৰ চকুৱে জুই-আঙনি ওলাইছে, বুকুৱে ধান বানিব লাগিছে, জিভা শুকাই কড়াই খোলা যেন হবলগীয়া হৈছে তাৰ কি?) আজিৰ ল’ৰা কালিলৈ ডেকা বোপাটি, পৰ্শুলৈ কানী জন্মভূমিৰ লাখুটি, আজিৰ সোণকণি চঠাদিনালৈ আমাৰ খোৰা দেশৰ কাঠ ফেৰেঙনি; আজিৰ গজালি পঞ্চম দিনালৈ বৰগছ; আজিৰ পোনা ষষ্ঠ দিনালৈ ৰৌ বাহু; আজি যাৰ পিয়াহ খোৱা দাঁত সৰিছে কাইলৈ সি দাঁতে উঠিব; আজিৰ দমৰা কাইলৈ ভতৰা হব; আজি ডাঢ়ি ঠুটিৱাসকল কাইলৈ ডঢ়ীয়া মৌলানা, আৰু আজি উজুটিতে পৰিমৰাসকল কাইলৈ শত্ৰুক লঠিয়াব পৰা লোধোমা হব, আজি ক খ পঢ়োঁতা কাইলৈ বৰবৰুৱাৰ নিচিনা বক্তা হব। বোপাহঁত! তোমালোক ভাৰত আইৰ সুপুত্ৰ। তোমালোকে হাল-কোৰ ধৰি, পল-জুলুকি বাই ভাৰত আইক খুৱাই-পিন্ধাই পোহপাল দি ৰাখিব লাগে। তেওঁৰ ৰিহা-মেখেলা ফাটি গলে তোমালোকেহে কাইলৈ বোৱাইকটাই কিনিকুটি আনি দিব লাগিব, আমি নেথাকোঁ মৰি যাম। তেওঁৰ শোৱা পজাৰ চাল পছি উৱঁলি গৈ উৰুখিলে নাইবা মুধচ বতাহত উৰি গলে তোমালোকেহে তাক খোহা মাৰি চাই দিব লাগিব। আমি তেতিয়ালৈ জীয়াই নেথাকোঁ। তেওঁ শোৱা চাঙৰ কামি চচালি গাধৈ ভাগি গলে তোমালোকৰ ফালেহে তেওঁ চাব, কাৰণ আমি তেতিয়া মৰি-হজি ঢুকাম। তেওঁ চকুৱে নেদেখা হৈ নিজে এমুঠি ভাত ৰান্ধি খাব নোৱাৰা হলে তোমালোকেহে তেওঁক পৰলীয়া চাউলৰ ভাত এগাল ৰান্ধি-বাঢ়ি দি খুৱাব লাগিব, কাৰণ আমি সিমান দিনে পোক-পৰুৱাৰ আহাৰ হমগৈ। তেওঁৰ কানিৰ টেমাৰ কানি ঢুকালে মোৰ পুতাইহঁত! তোমালোকেহে বৰঙণি তুলি সেই টেমা পূৰাই দিব লাগিব, সিমান দিনলৈ বৰবৰুৱাৰ শাৰীৰ বুঢ়াবিলাকক ভগৱন্ত-বস্তুৱে কোঢ়োনাৰে চপাব। বোপাহঁত! তোমালোকৰ মুখ আন্দৰ হাঁহিত পূৰ্ণিমাৰ জোন যেন দেখিবলৈ হৈছে, যদিও তোমালোকৰ ভালেমানে এই ল’ৰা বয়সতে তামোল ধপাত চেলেউ চিগাৰেট আদি খাই অন্যায়কৈ নিজৰ মুকুটা যেন দাঁতবোৰ ক’লা কৰিছাহঁক। ভাইহঁত! মোৰ মুখতো এদিন তোমালোকৰ বয়সত এনেকুৱা হাঁহিৰ ৰাঙৰ (অৱশ্যে তামোল ধপাত, আৰু চেলেউৰ নহয়) জেউতি ফুলি উঠিছিল। হায়! সেই দিন আকৌ ঘূৰি আহিব নে? পাম নে? নাহে! নেপাওঁ! গল! জনমলৈ গল। তোমালোক কাৰ ”বাচ্ছা”, কাৰ সোণাই, কাৰ পুতাই, কাৰ সৰুকণ, কাৰ চকুৰ মণি, কাৰ সৰ্ব্বহ মোক কোৱাচোন? সেইসকলৰ মনত প্ৰাণত তোমালোকে কোনে আনন্দ দিছা, কোনে বেজাৰ দিছা, কোনে সুখ দিছা, কোনে দুখ দিছা! হায়, ত্প্মালোক কি ধৈন! তোমালোকে লেখাপঢ়া শিকি কেৰাণী, উকিল, হাকিম, চিৰস্তাদাৰ, মনছুপ, কানান্‌গু হবা। আহা তোমালোকে যেতিয়া বিচনীৰ তলত বহি অফিচ কাছাৰি শুৱাই থাকিবা তেতিয়া তোমালোকৰ বাপেৰে-মাৰা আপুটি পিতাইহঁতে কি সুখ পাব। তোমালোককনো মই আৰু কি পৰামৰ্শ দিম? মুঠতে ইয়াকে কওঁ যে, পেট্ৰিয়ট নহবা। নহৈ থাকিলে তোমালোকৰ পেট কামোৰণিয়ে ধৰে যদি হিন্দুপেট্ৰিয়ট নহবা। আন জাতৰ পেট্ৰিয়ট হব পাৰা। আজিকালি দিন-কাল বেয়া পৰিছে, পাৰিলে একো নোহোৱাকৈ থাকিব পাৰিলেই ভাল। সেই বাবে লোকে তোমালোকক ভীমটোকা, বাঢ়ৈটোকা যি বোলে বোলক তাত নেলাগিবা, তালৈ কাণ নিদিবা। মোৰ কথা শুনা যদি তোমালোক মাছো নহবা পহুও নহবা। তেতিয়া তোমালোকক কোনেও জালতও পেলাব নোৱাৰে জকাইৰেও ধৰিব নোৱাৰে। বাদুলিৰ সুবিধা বিস্তৰ। আকৌ কওঁ, একো এটা নোহোৱাকৈ কোনোমতে থাকিব নোৱাৰা যদি আৰু সেই বাবে ৰাতি তোমালোকৰ টোপনি নাহে যদি বৰংচোৰাংচোৱা আৰু টুটকীয়া হবা, তাতে লাভ আছে। এই কুৰি শতিকাৰ আদিত তোমালোকক চোৰ আৰু ডকাইত হবলৈ অৱশ্যে মই পৰামৰ্শ দিব নোৱাৰোঁ। সেইটো ত্প্মালোকে নিজ ইচ্ছাৰ গতি অনুসাৰে কৰিবা। কাৰো গাত হাত নুতুলিবা। লোকে তোমাৰ গাত তুলিলেও তাক গ্ৰাহ্য নকৰিবা। ভৃগুৱে শ্ৰীকৃষ্ণৰ বুকুতে গোৰ এটা মাৰি দিলে। কৃষ্ণই গোৰ খাই কি কৰিলে তোমালোকে জানাই দেখোন। আমাৰ সনাতন ধৰ্ম্মৰ শিক্ষাই এনেকুৱা। আমাৰ ভাগৱত শাস্ত্ৰত লিখিছে, “কুকুৰ শৃগাল গৰ্দ্দভৰো আত্মা ৰাম। জানি সবাহাঙ্ক কৰিবা প্ৰণাম।” আজি আৰু সৰহ বেলি মই ত্প্মালোকক এই সভাত আবদ্ধ কৰি নথওঁ। আজিৰ বক্তৃতাৰ বিষয় স্ত্ৰীশিক্ষা। মই মাথোন ইয়াকে কওঁ যে, স্ত্ৰীশিক্ষা ভাল।”মই খপৰ কৰ বহি পৰিলোঁ। আৰু লৰাহঁতে বন্দে মাতৰম বুলি চিয়ঁৰি হাত চাপৰি বজাই দিলে। মই লোকে নুশুনাকৈ লহেকৈ মাতিলোঁ-ফ্ৰোট ফ্ৰোৰেইট ফ্ৰাইট।


মনৰ কথাঃ সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতাই নহয় জনপ্ৰিয়তাও ভীষণ কমিছে :: বুলন কুমাৰ শইকীয়া - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome BULON-KR-SAIKIA RECENT বুলন -কুমাৰ-শইকীয়া মনৰ কথা মনৰ-কথা মনৰ কথাঃ সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতাই নহয় জনপ্ৰিয়তাও ভীষণ কমিছে :: বুলন কুমাৰ শইকীয়া\nxukhdukh.com May 16, 2022 BULON-KR-SAIKIA, RECENT, বুলন -কুমাৰ-শইকীয়া, মনৰ কথা, মনৰ-কথা,\nসংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতাই নহয় জনপ্ৰিয়তাও ভীষণ কমিছে\nসাম্প্ৰতিক প্ৰেক্ষাপটটো এনেকুৱা যে বহু ৰাষ্ট্ৰত সংবাদমাধ্যমৰ স্বাধীনতা হ্ৰাস পাইছে বা কৰ’বাত বিলুপ্তিৰ পথত ৷ ভাৰতো তাৰ ব্যতিক্ৰম নহয় আৰু ইতিমধ্যে ভাৰতত সংবাদমাধ্যমৰ স্বাধীনতাৰ সূচাংক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তালিকাত অতি নিম্ন স্থানত আছে। অসমত সংবাদমাধ্যমৰ স্বাধীনতাৰ অৱস্থা আৰু তথৈৱছ৷ এইকথা মুকলিকৈ ক’বই লাগিব যে বহু ক্ষেত্ৰত মূৰপোলোকা মৰা অৱস্থান গ্ৰহণ কৰিলেও প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালৰ কাৰ্যকালত ৰাজ্যখনৰ সংবাদমাধ্যমক বশীকৰণ কৰাৰ কোনো নীতি গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাছিল যিটো পৰৱৰ্তী এই সময়খিনিত দেখা গৈছে৷\nঅসমৰ বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰাজনৈতিক উপদেষ্টা ( নাজানো আৰু কি যোগ্যতাৰ ফলত এই বাব পালে ) জয়ন্তমল্ল বৰুৱাই বৰ আকৰ্ষণীয়কৈ কৈ থৈছে-“ আমি চৰকাৰী বিজ্ঞাপন দিওঁ। তাৰে সংবাদপত্ৰসমূহৰ কৰ্মচাৰীক মালিকে দৰমহা দিয়ে ৷ কৰোনাকালত সংবাদ উদ্যোগে ডুবিব ধৰাৰ পিচত এইটো চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা ডাঙৰ সকাহ।” অতএৱ, অসমত সংবাদপত্ৰৰ পৰোক্ষ মালিক এতিয়া চৰকাৰ বাহাদুৰ৷ মাজতে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱসৰ চৰকাৰী কাৰ্যসূচীত আমোদজনক ঘটনা এটা ঘটি গৈছে ৷ যি ভয়বিহীন সংবাদ স্বাধীনতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেছ দিৱস আয়োজন কৰা হয় সেই প্ৰেছদিৱসৰ মুখ্য অতিথি হয়গৈ সাংবাদিকৰ ঠেং ভাঙিম বুলি মুকলি হুংকাৰ দিয়া মন্ত্ৰীবৰ পীযুষ হাজৰিকা । এই সকলোবোৰ ঘটি আছে আমাৰ চকুৰ আগতে ৷ এনে লাগে যেন সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত জনসাধাৰণ লাহে লাহে অভ্যস্ত হৈ আহিছে ৷\nকিন্তু কথাটো প্ৰকৃততে তেনেকুৱা নহয় ৷ চৰকাৰ এখনৰ প্ৰশস্তি গাবলৈ দূৰদৰ্শন আছে , অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ আছে, ডিএভিপি, পি আই বি, জনসংযোগকে ধৰি এক বিৰাট মেকানিজিম আছে। তাৰমাজতে বিভিন্ন চৰকাৰী বঁটা-বাহন আছে যিবিলাক সাধাৰণতে এনে কিছুমান বাগ্মীতা থকা লোকক দিয়া হয় যিসকলৰ অৱস্থান কাহানিও চৰকাৰবিৰোধী নহয় আৰু যিসকলক মূঢ়মতি জনসাধাৰণে সমাজৰ দিগ্‌গ্ৰস্ত বুলি ভ্ৰান্ত ধাৰণা লৈ থাকে ৷ এনে প্ৰেক্ষাপটতে গুৰু দায়িত্ব থাকে সংবাদমাধ্যমৰ যি গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ বুলি পৰিচিত ৷ সুস্থ গণতন্ত্ৰত যি ধৰণে বিৰোধীৰ সবল স্থিতিৰ দৰকাৰ ঠিক একেদৰেই সংবাদমাধ্যমৰো নিৰ্মোহ ভূমিকা থকাটো দৰকাৰ। চৰকাৰ এখনৰ ভালখিনিক ভাল বুলি ক’বলৈ সাহসৰ দৰকাৰ নাই ৷ কিন্তু চৰকাৰ এখনৰ বা চৰকাৰখনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা মানুহকেইজনৰ বেয়াখিনিক বেয়া বুলি ক’বলৈ এটা সাহসৰ দৰকাৰ ৷ যেতিয়াই শাসক পক্ষৰ সৈতে সংবাদমাধ্যমৰ নিৰ্ণায়কসকলৰ দহৰম মহৰম আৰম্ভ হ’ব তেতিয়াই সেই সাহসখিনিৰো বিলুপ্তি ঘটিব আৰু সাংবাদিকৰ যি দায়ৱদ্ধতাৰ প্ৰসংগ সততে উত্থাপন হয় সেই দায়ৱদ্ধতাও অন্তিম পৰ্যায়লৈ গতি কৰিব ৷ শুনিবলৈ বেয়া লাগিলেও প্ৰকৃত সত্যটো এইটোৱেই যে অসমত এতিয়া এনে পৰিৱেশ এটাৰে সৃষ্টি হৈছে।\nএই পৰিৱেশটোৰ অৱসান ঘটিবনে? যেতিয়াই এই সম্পৰ্কীয় আলোচনা হয় তেতিয়াই আমাৰ সন্মুখত এটা নেতিবাচক উত্তৰ ভাঁহি আহে৷ অদূৰ ভৱিষ্যতে শাসকীয় পক্ষৰ চক্ৰবেহুৰ পৰা সংবাদমাধ্যমে নিজকে মুকলি কৰি অনাৰ সময় উকলি গ’ল আৰু কেনেবাকৈ আহিব পাৰিলেও বিশ্বাসযোগ্যতা আহৰণৰ ক্ষেত্ৰত ই বিফলপ্ৰায় হ’ব ৷ এইখিনিতে স্বতন্ত্ৰ সংবাদমাধ্যমৰ গুৰু ভূমিকা আছে আৰু এতিয়ালৈকে স্বতন্ত্ৰ সংবাদমাধ্যম মানে আমি ৱেব নিউজৰ জগতখনতে আছোঁ৷ ছচিয়েল মিডিয়াৰ সবল উপস্থিতি ৱেব মিডিয়াৰ বাবে এক ভাল আশ্ৰয় হৈ পৰিছে যদিও ৱেব মিডিয়া বা ছচিয়েল মিডিয়া দুয়োটাতে শাসকপক্ষৰ এজেণ্ডা লৈ ইতিমধ্যে এজেণ্ট সোমাই পৰিছেই৷ এইসকলোৰে একমাত্ৰিক উদ্দেশ্যটো হ’ল যিকোনো প্ৰকাৰে চৰকাৰক সঠিক প্ৰশ্ন সোধা কাৰবাৰটো বন্ধ কৰা ৷ অৰ্থাৎ ক্ষুদ্ৰকায় স্বতন্ত্ৰ সংবাদমাধ্যমবোৰক যিকোনো প্ৰকাৰে অৱদমন কৰা হ’বই ৷ এতিয়া মূল সুঁতিৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান সমূহেও ছচিয়েল মিডিয়াত নিজৰ একাউণ্ট পূৰ্ণোদ্যমে চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ ইয়াৰ আঁৰৰ কাৰণ আন একো নহয়। চৰকাৰৰ চাফাই গোৱাহে। এতেকেই ক’ব বিচাৰো যে সতকাই এই পৰিস্থিতিটোৰ অৱসান নঘটে ৷\nএনে প্ৰসংগতে এটা কথা সময়তকৈ বহু আগতেই বিনম্ৰতাৰে জনাই থ’ব বিচাৰিছো আৰু সেয়া হৈছে সংবাদৰ জগতত আমি সকলোৱে লাহে লাহে ক্ৰীড়নকত পৰিণত হ’ম ৷\nসময়ৰ কি কুটিল পৰিণতি ? স্বতন্ত্ৰ সংবাদ মাধ্যম বা সংবাদ মাধ্যমৰ বাক স্বাধীনতাত বিশ্বাসী আমাৰ দৰে এমুঠি মানুহে এতিয়া আশাৰে বাট চাবলগীয়া হৈছে টুইটাৰ ক্ৰয় কৰা পুঁজিবাদৰ অন্যতম স্তম্ভস্বৰূপ ইলন মাস্কৰ মুখলৈ। টুইটাৰ ক্ৰয় কৰিয়ে ইলন মাস্কে ঘোষণা কৰিছে চৰকাৰী কৰ্তৃপক্ষই টুইটাৰ চলালে এতিয়াৰ পৰা মূল্য আদায় দিব লাগিব। কাইলৈ হয়তো মাৰ্ক জুকাৰবাৰ্গেও একে পন্থাই ল’ব ৷ আমি ভাবিছো বাক স্বাধীনতাক এসময়ত এই মানুহবিলাকেই সুৰক্ষিত কৰিব৷\nসেয়াও সমূলি এটা ভুল ধাৰণা ৷ সম্পদ বৃদ্ধিহে ইলন মাস্কহঁতৰ লক্ষ্য ৷ এসময়ত যিয়ে বেছি টকা দিব তাৰ বক্তব্যই ছচিয়েল মিডিয়াত আটাইতকৈ বেছি Reachable হোৱা ধৰণৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলন হ’ব ৷ মূলতঃ এটা আইৰণিলৈ পৰিণত হ’ব বাক-স্বাধীনতা ৷\nআজি যিসকলে অন্তঃদ্বন্দৰে সংবাদ মাধ্যমটোত জড়িত হৈ আছে সেইসকলে কথাবোৰ উপলব্ধি কৰি বৈকল্পিক মাধ্যমৰ কথা সজোৰে ভাবক ৷ নহ’লে সময়ে কাকো ক্ষমা নকৰে ৷\nTags # BULON-KR-SAIKIA # RECENT # বুলন -কুমাৰ-শইকীয়া # মনৰ কথা # মনৰ-কথা\nBy xukhdukh.com on May 16, 2022


‘সাহস আছে যদি ৰাজধানী দিল্লীত লাচিতৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰক’-কোনে জনালে এই মুকলি প্ৰত্যাহ্বান -\nHomeআঞ্চলিক‘সাহস আছে যদি ৰাজধানী দিল্লীত লাচিতৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰক’-কোনে জনালে এই মুকলি...\n‘সাহস আছে যদি ৰাজধানী দিল্লীত লাচিতৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰক’-কোনে জনালে এই মুকলি প্ৰত্যাহ্বান\nডিজিটেল ডেস্ক: লাচিত দিৱসত মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মালৈ মুকলি প্ৰত্যাহ্বান অসম জাতীয় পৰিষদৰ সভাপতি লুৰিণজ্যোতি গগৈৰ৷ ‘মুখ্যমন্ত্রীৰ সাহস আছে যদি ৰাজধানী দিল্লীত লাচিতৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰক’- বুলি প্ৰত্যাহ্বান জনায় সভাপতিগৰাকীয়ে৷ গণতান্ত্রিক আন্দোলনৰ গৰিমাক নস্যাৎ কৰিবলৈ উঠি পৰি লাগিছে একাংশই বুলিও মন্তব্য লুৰিণজ্যোতি গগৈৰ৷ আজি অসমৰ স্বভিমান বীৰ লাচিতৰ জন্ম দিৱস৷ এই দিৱসত ৰাজ্যবাসীয়ে শ্ৰদ্ধাৰে সুঁৱৰিছে বীৰগৰাকীক৷ লাচিত দিৱস উপলক্ষে মহানগৰীৰ লাচিত নগৰৰ ‘লাচিত জ্যোতি সংঘ’ত অসম জাতীয় পৰিষদে লাচিত দিৱস উদযাপন কৰে৷ এজেপিৰ কামৰূপ মহানগৰ জিলা সমিতিৰ উদ্যোগত লাচিত দিৱসৰ কেন্দ্ৰীয় অনুষ্ঠান উদযাপিত হয়৷ এই অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকে অসম জাতীয় পৰিষদৰ সভাপতি লুৰিণজ্যোতি গগৈ, সাধাৰণ সম্পাদক জগদীশ ভূঞা৷\nএই অনুষ্ঠানত লুৰিণে মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ কেইবাটাও দাবী উত্থাপন কৰে৷ প্ৰথমটো দাবী অনুসৰি, NCERTৰ পাঠ্যক্রমত বিস্তৃতভাৱে অন্তভুর্ক্ত কৰক বীৰ লাচিতৰ কৰ্মৰাজি৷ দ্বিতীয়টো দাবী হৈছে ৰাজধানী দিল্লীত লাচিতৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰক। তৃতীয়টো দাবী অনুসৰি, লাচিতৰ নামত ৰাষ্ট্রীয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰক।\n‘লাচিতক হিন্দু বীৰ সজাব নালাগে, লাচিত অসমীয়াৰ বীৰ, বুৰঞ্জী নজনা সকলে বাঘ হাজৰিকাক কাল্পনিক চৰিত্র সজাবলৈ চেষ্টা কৰিছে, এয়া দুৰ্ভাগ্যজনক’- বুলি মন্তব্য প্ৰদান কৰে লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে৷\nইপিনে ‘কা’ৰ সন্দৰ্ভতো মন্তব্য আগবঢ়ায় সভাপতিগৰাকীয়ে৷ তেওঁ কয়, পুনৰ ‘কা আন্দোলন’ৰ পোষকতা কৰিব লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে৷ পুনৰ সুমুখৰ পৰা নেতৃত্ব ল’বলৈ প্ৰস্তুত হৈছে লুৰিণ৷ পুনৰ ‘কা’ আন্দোলন কৰিবলৈ ৰাজপথলৈ ৰাইজ নাহে মুখ্যমন্ত্রীৰ এই মন্তব্যৰ পাছতে মুখ্যমন্ত্রীক সকীয়নিও প্ৰদান কৰে লুৰিণে৷ আবুল-তাবুল বকি নিজৰ পদমর্যাদা লাঘৱ নকৰিবলৈ হিমন্তক আহ্বান জনায় তেওঁ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসত আন্দোলন নকৰাকৈ একো পোৱা নাই বুলি সকীয়াই দিয়ে বিজেপি শাসনাধীন চৰকাৰক৷ একাংশই আমাক বদনাম কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছে কিন্তু আমি আমাৰ স্থিতিত এতিয়াও অতল বুলিও উল্লেখ কৰে তেওঁ৷\nPrevious article২০২২ চনে এই ৬ ৰাশিৰ লোকৰ বাবে খুলি দিব সৌভাগ্যৰ দুৱাৰ! কি এই ৬ ৰাশি?\nNext articleভয় খাইছে নেকি নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে? কৃষক অধিক আক্ৰমণাত্মক হৈছে


বাৰ্তা:শোণিতপুৰ জিলা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nতেজপুৰ বুলি প্রবন্ধ এটা আছে কিন্তু\nপ্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ 13:22, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\n"তেজপুৰ" প্ৰবন্ধটো তেজপুৰ মহকুমা বা নগৰখনৰ বিষয়েহে। আনহাতে "শোণিতপুৰ" জিলাত তেজপুৰ, বিশ্বনাথ চাৰিআলি আৰু গহপুৰৰ তথ্য একেলগে থাকিব। বেলেগ বেলেগ হোৱাই উচিত। Gitartha.bordoloi 13:49, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nতেন্তে disambiguation page এটা দিলে ভাল নেকি? প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ 17:15, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nশিৰোনামা দুটাই বেলেগ দেখোন। disambiguation page কিয় লাগেনো। Gitartha.bordoloi 17:25, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nযি ভাল দেখাঁ প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ 19:41, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nতেজপুৰ, বিশ্বনাথ চাৰিআলি আৰু গহপুৰৰ বিষয়ে বিস্তৃত ৰূপত তিনিটা বেলেগ প্ৰবন্ধ কৰিম বুলি ভাবিছোঁ৷ তাত অকল নিৰ্দিষ্ট এলেকাটোৰ ভিতৰৰ কথাহে থাকিব৷ শোণিতপুৰ প্ৰবন্ধৰ ভিতৰত তেজপুৰ, বিশ্বনাথ চাৰিআলি আৰু গহপুৰৰ বিষয়ে সদৰ ঠাই, মহকুমা হিচাপে এটা আভাস দিম৷ লগতে বিস্তৃত বৰ্ণনা থাকিব৷ এনেদৰে হ'বনে?\nAnjal Borah 05:29, 14 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nপ্ৰবন্ধটোৰ শিৰোনামা "শোণিতপুৰ (জিলা)"ৰ ঠাইত "শোণিতপুৰ জিলা" কৰি দিওঁ। Gitartha.bordoloi 19:37, 26 নভেম্বৰ 2011 (UTC)\nফটো আৰু মেপ[সম্পাদনা কৰক]\nশোণিতপুৰ জিলাৰ লেখাটোত মেপখনত তেজপুৰকহে দেখুওৱা হৈছে৷ তেজপুৰ বুলি এটা অন্য লেখা আছে৷ তাত তেজপুৰক দেখুওৱাহে ভাল হ'ব৷ ইয়াত তলত থকা শোণিতপুৰৰ মেপখন দিব পাৰি৷ অন্য হাতে আৰম্ভণিতে অগ্নিগড়ৰ ফটোখন আঁতৰাই দিয়া ভাল হ'ব৷ (1) ই লেখাটোৰ কথাখিনি তললৈ লৈ গৈছে আৰু (2) ইয়াত সেই ফটোখন আৰম্ভণিতে প্ৰয়োজন নাই৷ গতিকে আপোনালোকে এবাৰ চাব৷\nAnjal Borah 09:47, 23 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nY হ'লনে এতিয়া? Gitartha.bordoloi 10:18, 23 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nমেপখনত শোণিতপুৰৰ অৱস্থানটো ভুলকৈ আছে৷ মানে অসমৰ তলৰ ফালে বৰাক উপত্যাকাৰ ফালেহে আছে৷ ইয়াত চোৱা http://www.thp.org/files/images/assam_map.gif ইয়াত থকাৰ দৰে ওপৰতহে থাকিব লাগিব৷ মানে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যাকাত৷\nAnjal Borah 10:26, 23 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বাৰ্তা:শোণিতপুৰ_জিলা&oldid=41814"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৩ জানুৱাৰী, ২০১২ তাৰিখে ১৫:৫৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ক’ৰণা ত্ৰাস : কুন্তলা শৰ্মা – ফটাঢোল\nক’ৰণা ত্ৰাস : কুন্তলা শৰ্মা\nবুকুখন মাজে মাজে বিষাবলৈ লৈছেচোন। উশাহটো লওঁতেও অকণমান কষ্ট হোৱাদি হয়। ক’ৰণা নেকি বাৰু? যিহে দিন কাল, গেষ্ট্ৰিকৰ পৰা আদি কৰি হাৰ্টৰ বেমাৰৰো পাত্তা নাইকিয়া হৈছে। ক’ৰণাহে পোনছাটেই।\nছেহ্, কালিও একেই আজিও একেই। সঁচাকৈ হৈছে নেকি বাৰু। জ্বৰতো নাই, ৰাতি শোৱাৰ সময়ত উঠে চাগে মই গ’মেই নেপাওঁ।\nএনেকৈয়ে দুটা দিন পাৰ হ’ল। চাই থকা বস্তু নহয় এইবোৰ। হোম কোৱাৰেণ্টাইন আৰম্ভ কৰাৰহে কথা।মৰিলে অকলেই মৰিম। মাহঁতক বেমাৰ দি যাব নোৱাৰোঁ।\n“মোৰ ওচৰলৈ, মোৰ ৰুমলৈ কোনো নোসোমাবি দেই।”\nবাকী সব হতভম্ব। হ’ল কি ছোৱালীজনীৰ!\nদিনে দিনে উশাহ লওঁতে বেছি গম পোৱা হৈছোঁ। মোৰ যদি ক’ৰণা হৈছে, ক’ৰ পৰানো বাছিম আৰু। এনেও ইম্যিউন চিষ্টেম দূৰ্বল। মোকহে পালেগৈ অ’…। ছেহ্ এনেই পঢ়া শুনাগাল কৰিলো। এম এচ চিটো শেষ নহ’লগৈয়ে নহয়..! যোৱা মাহত পাৰ্পলৰ লিপষ্টিক দুটা লৈছিলোঁ‌হে। এতিয়া লগাই চাবলৈও নষ্ট হ’ব। থাকক, পিছত ভণ্টিয়ে লগাব পাৰিব। ম’বাইলটো টে’ষ্টৰ ৰিজাল্ট অহা দিনাই ফৰমেট মাৰিম। মাঁহতৰ হাতত পৰিলে শেষেই আৰু। ও… ভালেই হ’ল ডায়েৰি নিলিখোঁ। আখৰ পুৰিলে পাপ লাগে। মাঁহতে বৰ কষ্ট পাব নহয়। হ’ব আৰু ভাইটি আছে ভণ্টি আছে। চম্ভালিব।\nব্ৰাইডেল মেকআপ কৰি ফটোশ্বুত এটা কৰাই ভাল আছিল। স্বাস্বতেও দেখিলে হয়। পিছে ভালেই হ’ল, সি ম’ভ অন কৰিব লাগিব। এইকেইদিন কনটেক্টটো কমাই দিব লাগিব। নে… কাজিয়া কৰি ব্ৰেক-আপেই লৈ লওঁ নেকি বাৰু..? ভাবিব লাগিব। ক্ৰাছ্কেইটাৰ বাৰু কি হ’ব? যাহ্ যি হয় হ’ ব আৰু। মই যেনিবা দুদিন আগতে যাম..। হ’লেও এই চাইনাখন। কিমান যে আশা আছিল অ’..হ’ব আৰু.. সব মোহ মায়া হ্যে।\nচৈধ্যদিন শেষ হ’ লচোন। বেলেগ একো চিম্পটমছ্ নাইচোন। ক’ৰণাৰ আকৌ দিনে প্ৰতি মিউট্যেছন হয় নহয়। হস্পিতাললৈ গৈ আহোঁ। ফোনটো ফুল চাৰ্জ কৰি লৈ যাওঁ, কিজানি ৰখাই দিয়ে! চাৰ্জাৰডালো ল’ ব লাগিব।\nডাক্টৰে ক’লে :- “ক’ৰণা নহয় ঔ। অলপ গেছৰ ট্ৰাব’ল লগতে অতিমাত্ৰা চিন্তা কৰাৰ ফলতহে…।”\nছেহ্, এনেই চিন্তাখন কৰিলোঁঁ। পিছে… ডাক্টৰে বা সঁচাকৈ কৈছে নাই। সাৱধানে থকাতো ভাল।\nবাকী ৰাইজৰ বক্তব্য ঠিক এনেকুৱা, “ত্ৰাহিমাম্.. ত্ৰাহিমাম্…এইকণ চিন্তা ৰিছাৰ্চত লগোৱা হ’লে ভেকছিন উলিয়াব পাৰিলি হয়!”\n« গ্ৰহৰত্নৰ গুণ- বকুলী বৈশ্য\nভালদিনৰ ট্ৰেইলৰ-নিৰুপম কোঁচ »\nমজা লিখিলে ।


কি লাভ হ'ল?\nকি লাভ হ’ল?\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Nov 10, 2021 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nযোৱা সোমবাৰে (৮ নৱেম্বৰ) বিমুদ্ৰাকৰণ অথবা নোটবন্দীৰ পাঁচ বছৰ হ’ল। ‘পৰিবৰ্তনৰ শ্ল’গানেৰে দেশৰ ক্ষমতায় অধিষ্ঠিত হোৱাৰ দুবছৰৰ পিচতে প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মোডীয়ে দেশবাসীৰ ওপৰত জাপি দিয়া এই আকস্মিক সিদ্ধান্তই দেশত কেনে এক ভূমিকম্পসদৃশ জোকাৰণিৰ সৃষ্টি কৰিছিল তাৰ কম্পনৰ ৰেশ এতিয়াও জনসাধাৰণৰ মনৰ পৰা মাৰ যোৱা নাই। বিমুদ্ৰাকৰণ আৰু পণ্য-সেৱাকৰ ব্যৱস্থাই দেশৰ সামগ্রিক অর্থনৈতিক অবস্থাক এনেকৈ ছেদেলি-ভেদেলি কৰি পেলালে যে বহু ক্ষুদ্র ব্যবসায়ীয়ে বেঁকা হৈ পৰা কঁকাল পোনাবই নোৱাৰিলে।\nভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি তাৰ তিনি বছৰৰ পিচত অহা কোৰোনা মহামাৰীয়ে দেশৰ অর্থনীতি বিধ্বস্তই কৰি পেলালে। এই তিনিটা ঘটনাৰ পৰিণতি দেশবাসীয়ে কেনেকৈ ভোগ কৰিব লগা হৈছে তাৰ অভিজ্ঞতা ঘৰে ঘৰে হৈছে, দোহৰা নিষ্প্রয়োজন। কিন্তু বিমুদ্ৰাকৰণৰ পাঁচ বছৰৰ পিচত দেশবাসীৰ মনলৈ অৱধাৰিতভাবে প্রশ্ন আহিছে দেশবাসীৰ অৱস্থা নাজল নাথল কৰি প্ৰধানমন্ত্রী মোডীয়ে কাকো কোনো আগজাননী নিদিয়াকৈ, সাজু হ’বলৈ ন্যূনতম অৱকাশো নিদিয়াকৈ যে বিমুদ্ৰাকৰণৰ সিদ্ধান্তটো ঘোষণা কৰি চমক দিছিল তাৰ পৰা দেশৰ কি লাভ হ’ল?\nক্লিক কৰি পঢ়কঃ বৰক্ষেত্ৰী এনৰেগাৰ ২৩১ কোটি টকাৰ কেলেংকাৰীঃ প্রাক্তন বি ডি অ’ নেকিবুৰ ৰহমান, কার্যবাহী অভিযন্তা ছাহজাহান আলীক নিলম্বন…\nএই প্রশ্নটোৰ উত্তৰ বিশ্লেষণ কৰাৰ পূর্বে স্মৰণ কৰা উচিত হ’ব বিমুদ্ৰাকৰণ ঘোষণা কৰিব লগাৰ বাবে কি পৰিস্থিতিৰ কথা কৈছিল প্রধানমন্ত্রীগৰাকীয়ে। কোৱা হৈছিল যে ৫ ত্ৰিলিয়ন ক’লাধন লুকুৱাই ৰাখিছে দুর্নীতিগ্রস্ত ব্যক্তি কলা বেপাৰীয়ে। আৰু কোৱা হৈছিল যে বৃহৎ পৰিমাণৰ ক’লাধনেৰে সন্ত্রাসবাদীক অর্থ যোগান দিয়া হৈছে দেশখনক অস্থিৰ কৰি ৰখাৰ স্বাৰ্থত। গতিকে সেই ক’লাধনৰ ভঁৰাল ধ্বংস কৰিবলৈ, সন্ত্রাসবাদীত প্রতিহত কৰিবলৈকে লোৱা হৈছে বিমুদ্ৰাকৰণৰ সিদ্ধান্ত। প্রধানমন্ত্রীয়ে ইয়াক ইমানদাৰীৰ উৎসৱ’ বুলি অভিহিত কৰি জনসাধাৰণক সহযোগ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল।\nতাৰ পিচৰ অৱস্থাটো এতিয়াও প্ৰতিগৰাকী দেশবাসীৰ স্মৃতিত সঞ্জীৱ হৈয়ে আছে। প্রধানমন্ত্ৰীৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি দি সেই ইমানদাৰীৰ উৎসৱত ভাগ লৈ কোটি কোটি সাধাৰণ মানুহে বেংকবোধৰ সন্মুখত শাৰী পাতিছিল নিজৰ সাঁচতীয়া পাঁচশ এহেজাৰটকীয়া নোটবোৰ সলনি কৰিবলৈ। বেংকৰ মানুহৰ তৰা নৰা ছিগি গৈছিল। সকলোৰে কেনে দুর্দশা হৈছিল তাৰ বৰ্ণনাৰ প্ৰয়োজন নাই। ‘ইমানদাৰ’ দেশবাসীয়ে নিজৰ ‘ইমানদাৰী’ সঠিকভাবেই প্ৰদৰ্শন কৰিলে। কিন্তু ক’লাধনৰ ভঁৰাল ধ্বংস হলনে? সন্ত্রাসবাদীক দিয়া ক’লাধনবোৰ কি হ’ল। শুনিলে আচৰিত হ’বলগীয়া কথাটো হ’ল যে ২০১৭ চনৰ ৩০ জুনৰ ভিতৰত বিমুদ্ৰাকৃত ৯৮.৯৬% ধনেই বেংকবিলাকলৈ ঘূৰি আহিল।\nধনৰ সংখ্যাৰ হিচাপত এই পৰিমাণ হল ১৫.২৮ ত্রিলিয়ন টকা। প্রশ্ন হ’ল এই বিশাল পৰিমাণৰ ধন বেংকক কোনে ঘূৰাই দিলে? বেংকৰ সন্মুখত শাৰী পাতিছিল জনসাধাৰণে। যদি ইয়াৰ মাজত দুর্নীতিগ্রস্ত ক’লাধনৰ গৰাকী বা ক’লা বেপাৰী আছিল তেওঁলোকৰ ক’লাধনবোৰ বগা কৰি পেলোৱা হ’ল নেকি? কাৰণ ক’লাধনবোৰ বগা হৈ বেংকলৈ আহিল, কিন্তু যাৰ ধন তাৰ হৈয়ে থাকিল। চৰকাৰৰ হাতলৈতো বা বেংকলৈতো কোনো গৰাকীবিহীন নোট নাহিল। ফলত অৱধাৰিতভাৱে জনসাধাৰণৰ মনলৈ অহা ধাৰণাটো হ’ল ক’লাধনৰ গৰাকীক বগাধনৰ গৰাকী কৰিবলৈকে সম্পন্ন হ’ল বিমুদ্ৰাকৰণৰ ভূমিকম্পসদৃশ পর্বটো, যাৰ বাবে চৰম লটি-ঘটিৰ সম্মুখীন হ’বলগা হ’ল ইমানদাৰ’ জনসাধাৰণ।\nঅৱশ্যে এটা কথা ঠিক হ’ল যে কাৰোবাৰ আলমাৰিত বা গোপন চন্দুকত সোমাই থকা নোটবোৰ বেংকলৈ আহিল আৰু জালনোটবোৰ আপোনা-আপুনি মূল্যহীন হৈ গ’ল। আনহাতে সেই বৃহৎ অর্থনৈতিক কাণ্ডটোৰ পিচত দেশত অভাৱনীয়ভাৱে বৃদ্ধি হ’ল ডিজিটেল লেনদেনৰ পৰিমাণ। আৰ বি আইৰ তথ্যমতেই ২০১৫-১৬ বিত্তীয় বর্ষৰ শেষত ১৬.৪১ লাখ কোটি টকাৰ নোট দেশত প্ৰচলন হৈ আছিল। সেইমতে চলি থাকিলে ২০২০-২১ বৰ্ষত এই পৰিমাণ হ’বগৈ লাগিছিল ৩২.৬২ লাখ কোটি টকা। কিন্তু সেই হাৰত বৃদ্ধি নহৈ ২০২১ ত এই পৰিমাণ হয়গৈ ২৮.২৬ লাখ কোটি।\nঅর্থাৎ ৪:৩৬ লাখ কোটি টকাৰ নোট কমকৈ প্রচলন হয়। ইয়াৰ পৰাই ধাৰণা কৰিব পাৰি ডিজিটেল লেনদেনৰ হাৰ কেনেদৰে ঊর্ধ্বগামী হৈছে। বিমুদ্ৰাকৰণৰ এনেকুৱা কিছুমান ভাল দিশ থাকিলেও ইয়াক বলবৎ কৰা পদ্ধতিটো যে ভুল আছিল সেইটো পৰৱৰ্তী সময়ত প্রতিপন্ন হৈছে। আকস্মিকভাবে এনেকুৱা এটা সাংঘাতিক সিদ্ধান্ত জাপি দি জনসাধাৰণক লটি-ঘটিৰ সম্মুখীন নকৰাকৈও সকলোকে অলপ সময় দি বিমুদ্ৰাকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সম্পন্ন কৰিব পৰা গ’লহেঁতেন। তেনে কৰিলেও একেই ফলাফলেই পোৱা গ’লহেঁতেন।\nঘটনাপ্রবাহৰ গতি-গোত্ৰলৈ চাই বিভিন্ন মহলত হোৱা চৰ্চামতে কলাধন ধ্বংসটো বাহ্যিকভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰা যুক্তিহে আছিল, আচলতে সেই সময়ত হ’বলগীয়া উত্তৰ প্রদেশ বিধানসভা নির্বাচনত যাতে সমাজবাদী পার্টি কংগ্রেছকে ধৰি বিৰোধী দলবোৰক ধন ব্যৱহাৰৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব পৰা যায়, তাৰ বাবেহে ততাতৈয়াকৈ বলৱৎ হৈছিল বিমুদ্ৰাকৰণৰ সিদ্ধান্তটো, যাতে দলবিলাকে জমা ৰখা ধন সলনিৰ সুবিধাই নাপায়। ভবামতে উত্তৰপ্ৰদেশ সেইবাৰ পুনৰ বিজেপিৰ কৰ্তৃত্বলৈ আহিল। এতিয়া আকৌ উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচন আহিছে। বিজেপিয়ে বিৰোধীক ৰুধিবলৈ এইবাৰ বা কি পথ লয়।\nবৰক্ষেত্ৰী এনৰেগাৰ ২৩১ কোটি টকাৰ কেলেংকাৰীঃ প্রাক্তন বি ডি অ’ নেকিবুৰ ৰহমান, কার্যবাহী অভিযন্তা ছাহজাহান আলীক নিলম্বন…\nটুইটাৰত আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক নেতা প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী…


শিলচৰৰ বিমান বন্দৰ কাণ্ড ভাৰতৰ ইতিহাসৰ এটা ‘ক’লা দিন’ : কমলাক্ষ দে’ পুৰকায়স্থ\nAugust 2, 2018 11:10 pm\nশিলচৰৰ কুম্ভীৰগ্ৰাম বিমান বন্দৰত তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি দলৰ প্ৰতি অসম আৰক্ষীৰ আচৰণক ভাৰতেৰ ইতিহাসৰ ‘ক’লা দিন’ৰূপে অভিহিত কৰিছে উত্তৰ কৰিমগঞ্জৰ বিধায়ক কমলাক্ষ দে’ পুৰকায়স্থই।\n‘চৰকাৰে বিমান বন্দৰত নাটক কৰোৱাৰ কি দৰকাৰ আছিল? বিমান বন্দৰত ইমান আৰক্ষী নিয়োগ কৰাৰ দৰকাৰ কি আছিল? জনপ্ৰতিনিধিক নিৰ্য্যাতন কৰা হৈছে আৰু আক্ৰমণ কৰিছে আৰক্ষীয়ে! এইটো আমাৰ দেশৰ ইতিহাসৰ এটা ক’লা দিন,’ ঘটনাটোৰ বাবে অসম চৰকাৰক দোষাৰোপ কৰি কংগ্ৰেছ বিধায়কজনৰ মন্তব্য।\n‘আমি অসমত শান্তি আৰু সম্প্ৰীতি অক্ষুণ্ণ থকাটো বিচাৰো। আমি মমতা বেনাৰ্জীৰ ‘গৃ্হ যুদ্ধ’ মন্তব্য সমৰ্থন নকৰো। কিন্তু তাৰ অৰ্থ গণতন্ত্ৰ হত্যা নেকি? তাৰ অৰ্থ এইটো নেকি যে সাংসদ আহিলে তেওঁলোকক আৰক্ষীয়ে বিমান বন্দৰত বাধা দিব? ইয়াৰ অৰ্থ চিধাকৈ এইটো যে এন আৰ চিৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰি্যাটোত ক’ৰবাত গণ্ডগোল আছে। ই যদি স্বচ্ছ প্ৰক্ৰিয়া হ’লহেঁতেন তেন্তে চৰকাৰে তৃণমূলৰ সাংসদ, বিধায়ক আৰু মন্ত্ৰীক শিলচৰত ভ্ৰমণৰ অনুমতি দিলেহেঁতেন,’ নৰ্থ ইষ্ট নাও-ক শিলচৰৰ পৰা ফ’নযোগে জনালে বিধায়কজনে।\nকমলাক্ষৰ মতে কোনেও যাতে এন আৰ চিৰ বিষয়ে একো গম পাব নৱাৰে তাৰ বাবে এই কাম কৰা হৈছে। ‘এন আৰ চিৰ প্ৰক্ৰিয়াত থকা কেৰোণ সম্পৰ্কে কোনোৱে যাতে প্ৰশ্ন কৰাৰ সাহ কৰিব নোৱাৰে, তাৰ বাবে এই কাম কৰা হৈছে,’ তেওঁ কয়।\nৰাজ্যত ভাষিক আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুক একাষৰীয়া কৰিবৰ কাৰণে এইটো চৰকাৰে কৰা ‘ষড়যন্ত্ৰ’ বুলিও বিধায়কজনে মন্তব্য কৰে।\nসূত্ৰৰ পৰা জানিব পৰা মতে দলৰ মুৰব্বী মমতা বেনাৰ্জীৰ নিৰ্দেশ মতে প্ৰতিনিধি দলটোৱে বিমান বন্দৰ চৌহদতে অৱস্থান কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।