অতিথি (মূল – হুমায়ূন আহমেদ) – অনুবাদ : মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া – ফটাঢোল\nAugust 1, 2020 অনুবাদ\tLeaveacomment\nঅতিথি (মূল – হুমায়ূন আহমেদ) – অনুবাদ : মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া\nতিনি বছৰৰ মূৰত সফুৰা নিজৰ গাঁৱলৈ যাবলৈ ওলাইছে। ঢাকা চহৰখনত একেলেথাৰিয়ে তাই যে ইমানদিন পাৰ কৰি দিব পাৰিলে কেনেকৈ সেয়া তাই নিজেও ধৰিব পৰা নাই। এনেকুৱা লাগে যেন সৌ সিদিনা আহিছিল হে কোনোবা এক জাৰকালি, মাজতে দুটামান জাৰকালি আৰু পাৰ হৈ গৈ এয়া তিনি নম্বৰ জাৰৰ বতৰ।\nপ্ৰথমদিনা ভয়ে ভয়ে বাৰান্দাত বহি আছিল। মালিকনী বাইদেৱে তাইক দেখিও নেদেখাৰ ভাও ধৰিছিল, ওচৰতেই ইমান মৰমলগা অকণমানি দুজনী ৰূপা আৰু লোপাই খেলি আছিল অথচ তাইৰ ফালে ঘূণাক্ষৰেও ঘূৰি চোৱা নাছিল। এবাৰ সফুৰাই ভয়ে ভয়ে সুধিয়েই পেলালে –\n: ভণ্টি, তোমাৰ নামটো কি?\nৰূপাই তাইৰ ফালে নোচোৱাকৈয়েই উত্তৰ দিলে-\n: মোক ভণ্টি বুলি নামাতিবা।\nসফুৰা মনে মনে বহি থাকিল। সময় যেন নাযায় নুপুৱায়। সিহঁতে তাইক কামত বাহাল কৰিব নে নাই তাৰো ঠিক নাই। তাইৰ বৰ পিয়াঁহ লাগিছিল। পানী বিচাৰিব কাক?\nবহুত দেৰিৰ মূৰত মালিকনী বাইদেউ চাহৰ কাপ হাতত লৈ তাইৰ সন্মুখত বহিল। তাইৰ ফালে তীক্ষ্ণ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি ক’লে-\n: ঘৰৰ কাম-কাজ কৰিব জানা?\nসফুৰাই কি উত্তৰ দিব ধৰিব নোৱাৰিলে। ঘৰৰ কাম আটাইখিনিয়েই তাই জানে। ভাত ৰন্ধা, বাচন ধোৱা, কাপোৰ ধোৱা… কিন্তু ঢাকাৰ নিচিনা চহৰৰ এই ঘৰবোৰত বা কি কাম কৰিব লাগে, কোনে জানে?\n: আগতে কেতিয়াবা কাৰোবাৰ ঘৰত কাম কৰিছিলা নে?\n: নাই, নাই কৰা।\n: ঢাকাত কি প্ৰথমবাৰৰ বাবে আহিছা?\n: মালিকনী বাইদেৱে ৰুক্ষ স্বৰত ক’লে-\nহাতত ধৰি কাম শিকাম, পাখী গজিব, উৰা মাৰি গুচি যাবা আকৌ লোকৰ ঘৰলৈ। তোমালোকক মই হাড়ে হাড়ে চিনি পাওঁ।\n: মই ক’লৈকো নাযাওঁ।\n: এনেই যি তি প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিবা। এইবোৰ মোৰ জনা আছে। দৰমহা কিমান ল’বা?\nসফুৰা মনে মনে বহি থাকিল। যিজনে তাইক লৈ আহিছে কাম দিব বুলি, সেইজনে বাৰে বাৰে কৈ পঠিয়াইছিল- দৰমহাৰ কথা সুধিলে মুখেৰে নামাতিবা। উপযাচি একো নক’বা। তাই মনে মনে আছে সেয়ে, মুখেৰে একোৱেই মতা নাই।\n: কি হ’ল, মুখেৰে নাই মতা যে? কিমান লাগিব দৰমহা?\n: আপুনি যিমান দিয়ে, সিমানেই হ’ব।\n: কাপোৰ কানি আনিছা নে?\nসফুৰাই লাজেই পালে, কাপোৰ কানি বুলিবলৈনো আৰু কি, শাড়ী এখন আছিলে সেইখনকে লগত লৈ আনিছে, ইমান কাপোৰ কানি থকাহেঁতেন ল’ৰা ছোৱালীহালক এৰি, স্বামীক এৰি থৈ ঢাকা চহৰলৈ কাম বিচাৰি আহিলহেঁতেন নে তাই?\nমালিকনী বাইদেৱে বিৰক্ত হৈ ক’লে-\n: তোমালোকৰ এইটো এটা প্ৰব্লেম, এযোৰ কাপোৰ লৈ গুচি আহিবা যাতে লগে লগেই কিছু কাপোৰ কিনি দিব লাগে।\nসফুৰাই তলমূৰ কৰি থাকিল।\n: তোমাৰ নামটো কি আছিল?\n: শুনা সফুৰা, ইয়াত থাকা। কাম কৰা। কিছুদিন তোমাৰ কাম-কাজ চাওঁ। যদি কাম পছন্দ হয় দৰমহা ঠিক কৰিম। মোৰ পৰিয়াল সৰু। কাম তেনেকৈ নাই বুলিলেই হয়। ছোৱালী দুজনীক কেতিয়াও নাম কাঢ়ি নামাতিবা, আণ্টী বুলি মাতিবা, ডাঙৰ আণ্টি, সৰু আণ্টি। মনত থাকিব নে?\n: হয়, থাকিব।\n: আমাৰ বাথৰূম বেলেগ। সেই বাথৰূমত কেতিয়াও নোসোমাবা। মনত থাকিব?\n: তোমাক বেলেগকৈ কাঁহী বাটি দি দিম। সদায় সেইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিবা। আমাৰ কাঁহী-বাটি কেতিয়াও ব্যৱহাৰ নকৰিবা।\n: বাৰু, ঠিক আছে।\n: সদায় চাফ-চিকুণ হৈ থাকিবা। গাঁৱৰ পৰা আহিছা যেতিয়া পেটত অসংখ্য পেলু আছে চাগৈ, পেলু মৰা দৰৱ দিম।\nমূৰত ওকণি আছে নে?\n: হয়, আছে।\n: ওকণিৰ দৰৱ দিম। লৰেকছিন। চুলিত সানি গা ধুবা।\n: দুদিনৰ মূৰে মূৰে গাঁৱৰ ঘৰলৈ যোৱা নহ’ব। আজি ইয়াৰ অসুখ, কাইলৈ তাৰ অসুখৰ বাহানা নচলিব। গাঁৱৰ ঘৰলৈ যাবা বছৰত এবাৰ। তাৰ পৰাও সপ্তাহে পষেকে মানুহ লগ কৰিবলৈ আহিব নোৱাৰিব। দৰমহাৰ পইচা প্ৰতিমাহৰ দুই তাৰিখে দি দিম।\nমাণি অৰ্ডাৰ কৰি দিবা নহ’লে কাৰোবাৰ হাতত পঠাই দিবা।\n: কাঁচৰ বাচন-বৰ্তন খুব সাৱধানে ধৰিবা। মেজৰ ওপৰত যে ফল থৈ দিয়া কাঁচৰ বাটিটো দেখিছা সেই বাটিটোৰ দাম তিনি হেজাৰ টকা।\nএটা বাটিৰ দাম তিনি হেজাৰ টকা! সফুৰাৰ দম বন্ধ হৈ আহিল। তিনি হেজাৰ টকাত গৰু এটা কিনিব পাৰি। সামান্য বাটিটোৰ দাম তিনি হেজাৰ টকা? বাটিটো এবাৰ চুই চাব লাগিব।\nসফুৰাক কামত লগোৱা হ’ল। যি যি শিকিবলগীয়া আছিল এসপ্তাহৰ ভিতৰত তাই শিকি ল’লে। মালিকনী বাইদেউ যে তাইৰ কাম-কাজত সুখী, ন দিনৰ দিনা সেয়াও তাই গম পালে। পকাখন মচি থাকোঁতে তাই শুনিলে মেডামে কাৰোবাক ফোনত যেন কৈ আছে, মোৰ কাম কৰা মানুহজনী বৰ খৰ। কামো ভাল। শিকাৰ আগ্ৰহ আছে। কিন্তু টিকিব নোৱাৰে। কাম শিকি লৈ বেলেগ এঘৰলৈ কাম কৰিবলৈ গুচি যাব। ইহঁতবোৰক মই ভালদৰে চিনি পাওঁ।\nমালিকনী বাইদেউৰ কথা সঁচা নহ’ল। তাই ক’লৈকো নগ’ল। সেইখন ঘৰতেই থাকি গ’ল। যোৱা তিনিটা বছৰে তাই ঘৰলৈকো যোৱা নাই। কেবাবাৰো যোৱাটো ঠিক হৈছিল কিন্তু প্ৰতিবাৰেই কিবা নহয় কিবা এটা অসুবিধা আহিয়েই যায়। প্ৰথমবাৰ সৰু আণ্টিৰ ফ্লু হ’ল। অসুস্থ ছোৱালীজনীক পেলাই থৈ কোন সতেনো তাই যায়! দ্বিতীয়বাৰ জাপানৰ পৰা অতিথি আহিল ফুৰিবলৈ। ইয়াত থাকিলেও এসপ্তাহ মান। ঘৰতেই আলহী অতিথি পেলাই থৈ তাই যায় কেনেকৈ? যাবৰ সময়ত সেই মানুহহালে তাইক এটা হাতঘড়ী দিলে, কি আচৰিত, তাইৰ নিচিনা মানুহকনো কোনোবাই ঘড়ী দিয়েনে? ঘড়ীৰে তাই কৰিব কি? ঘড়ী তাইৰ কি কামত আহিব।\nবকুলৰ দেউতাৰাই যেতিয়া পাছৰবাৰ টকা নিবলৈ আহিল তেতিয়া তাই টকাৰ লগতে ঘড়ীটোও দি দিলে।\n: ঘড়ী ক’ত পালা?\n: মোক উপহাৰ দিছে।\n: কি কোৱাহে!\n: যিটো সঁচা, সেইটোৱেই কৈছোঁ।\n: বৰ দামী বস্তু যেন লাগিছে।\n: হয়, নিবিকিব।\n: নাই নাই, কিয় বিকিম? ঘড়ীৰ এটা মূল্য আছে। ঘড়ীৰ সন্মানেই বেলেগ।\nবকুলৰ দেউতাকে ঘড়ী পিন্ধি আনন্দত আত্মহাৰা হ’ল। মানুহজন খুব চৌখিন। পইচা পাতি নিবলৈ আহিলে তেওঁক ভদ্ৰমানুহ এজনৰ দৰেই লাগে। মূৰৰ চুলি বেছিভাগেই পকি গৈছিল। এবাৰ আহিল, সব চুলি কিচকিচিয়া ক’লা। চুলিত ৰং সানিছে। পাঁচ-দহ টকামান খৰচ হৈছে নিশ্চয় কিন্তু মানুহজনে এইবোৰ লৈ গুৰুত্ব নিদিয়ে, বৰ চৌখিন। সফুৰাৰ খুব মন যায় এই চৌখিন মানুহজনক নি ডাইনিং টেবুলত বহুৱাই ভাত এসাঁজ খুৱাবলৈ, তিনি হেজাৰ টকাৰ বাটিত চালাড খুৱাবলৈ কিন্তু সেয়া সম্ভৱ নহয়।\nমালিকনী বাইদেৱে কৈ থৈছে-\n:তোমাৰ গিৰিয়েৰাই যে দুদিনৰ মূৰে মূৰে সাজিকাচি টিপটপ হৈ আহে, ভাল কথা, কিন্তু তেওঁক ঘৰলৈ নামাতিবা, এবাৰ আহিলেই অভ্যাস হৈ যাব।\nমালিকনী বাইদেউৰ কথাকেইটা শুনিবলৈ বেয়া হ’লেও কৰিবলগীয়া একোৱেই নাই। তেওঁৰ অন্তৰখন ভাল। তিনিবাৰ ঈদতেই তাইৰ ল’ৰা ছোৱালীহাললৈ টকা দিছে। যোৱাবাৰ ঈদত দৰমহাৰ উপৰঞ্চি পাঁচশ টকা দিছিল। গৰম কাপোৰ এখন দিছিল। তাইৰ দৰমহা আছিল ডেৰশ টকা, তাই নকওঁতেই সেয়া বঢ়াই দুশ কৰি দিছে। তাৰোপৰি যিমান আলহী অতিথি আহে সবেই যাবৰ সময়ত তাইৰ হাতত পঞ্চাছ এশমানকৈ টকা দি থৈ যায়। প্ৰতিটো পইচাই তাইৰ কামত আহে। দৰমহাৰ টকাৰ বাহিৰেও যি পা-পইচা তাই পায় সেয়া তাই সাঁচি থয়। যাবৰ সময়ত তাই সেয়া লৈ যাব। ল’ৰা ছোৱালী কেইটাৰ বাবে কিবাকিবি কিনিবলৈ হ’ব। তাই কষ্টত ঘটা পইচা।\nবকুলৰ দেউতাকে তাইক নিবলৈ আহিছে। একেবাৰে চাহাবৰ দৰে সাজিকাচি আহিছে। হাতত ঘড়ী, চকুত ক’লা চছমা। গম্ভীৰ মুখেৰে বাৰান্দাত বহি আছে। সফুৰাই বিদায় পৰত মালিকনী বাইদেউৰ ভৰিত ধৰি সেৱা কৰিলত কান্দি দিলে, তিনিবছৰ আছিল, এক মায়াত আৱদ্ধ হৈ পৰিছে। যাবলৈ লওঁতে কষ্ট হৈছে।\n: তোমাৰ কাম-কাজত মই সুখী, ছোৱালী দুজনীয়েও তোমাক ভাল পায়। বৰ বেছিদিন নাথাকিবা। আহি যাবা। আজিৰ পৰা মই তোমাৰ দৰমহা বঢ়াই তিনিশ কৰি দিলোঁ। ঘূৰি অহাৰ পিছতো এইটো দৰমহাতেই কাম কৰিবা।\n: আপোনাৰ আশীৰ্বাদ বাইদেউ।\nদৰমহাৰ টকাকেইটাৰ বাদেও গাড়ীভাড়া বাবদ আৰু দুশ টকা তেওঁ দিলে। নতুন শাড়ী এখন দিলে। পুৰণি ছেণ্ডেল এযোৰ দিলে। উদাস ভাৱে ক’লে,\n: তোমালোকৰ চাহাবৰ এটা কোটচোলা আছিল। এতিয়া নিপিন্ধে, লৈ যোৱা, কাৰোবাক দি দিবা।\nবকুলৰ দেউতাকে সেই কোটচোলা লগে লগে পিন্ধি ল’লে, পিন্ধি উঠিয়েই ক’লে,\n” জোখত হৈছে একদম, ব’লা বাছষ্টপেজলৈ যাওঁ এতিয়া, বাছখন ধৰিব লাগিব।\nসফুৰাই আচৰিত হৈ সুধিলে,\n: ল’ৰা ছোৱালী কেইটাৰ বাবে অলপ বজাৰ নকৰিম নেকি? ইমান দিনৰ মূৰত ঘৰলৈ গৈ আছোঁ?\n: কি বজাৰ কৰিবা? ব’লা গৈ চাওঁ, জোতা, কাপোৰ কানি কিবা পাওঁ নেকি? ৰিক্সা ল’ব লাগিব।\nবকুলৰ দেউতাকে চিগাৰেট জ্বলাই লৈ খালী ৰিক্সা চাবলৈ লাগিল।\n: আপোনাক দেখিলে ধৰিব নোৱাৰি। চাহাবৰ দৰে লাগিছে। চছমা যে পিন্ধিছে কিমান লৈছে নো?\n: সস্তাত কিনিছো‌ঁ, ৰ’দত পিন্ধি ল’লে চকুকেইটাই আৰাম পায়।\n: আপুনি এতিয়া এযোৰ জোতা লওক।\nবকুলৰ দেউতাকে উদাস কণ্ঠেৰে ক’লে,\n: ব’লা যাওঁ, সস্তাত পালে জোতা এযোৰ ল’ম বাৰু।\nৰিক্সাত উঠি বকুলৰ দেউতাকে সৰুকৈ ক’লে-\n: ঘটনা এটা হ’ল সফুৰা, তোমাক আগতেই নক’লে ঘৰলৈ গৈ চিঞৰ বাখৰ লগাবা, চিঞৰ বাখৰ কৰিবলগীয়া কথা নহয় পিচে।\nসফুৰাই আতংকিত হৈ সুধিলে-\nবকুলৰ দেউতাকে যিমান পাৰি সৰু সৰুকৈ ক’লে-\n: তুমি ঢাকালৈ গুচি আহিলা, মোৰ সংসাৰ উচ্ছন্নে গ’ল, ঘৰৰ ইমানসোপা কাম, গাঁৱৰ ৰাইজে ক’লে…\n: আপুনি নতুনকৈ বিয়া পাতিছে নেকি?\n: উপায়ন্তৰ হৈ যোৱা বাৰিষাত …\n: মোক যে খবৰ এটাও নিদিলে।\nবকুলৰ দেউতাক মনে মনে থাকিল। সফুৰাৰ চকুপানী ওলাই গ’ল, শাড়ীৰ আঁচলেৰে তাই চকু দুটা মোহাৰি ল’লে।\nমানুহজনে যোৱা বাৰিষাতেই বিয়া পাতিলে, ঈদৰ পিছতেই। জাকাতৰ বাবে যি উপৰঞ্চি ৫০০ টকা মালিকনী বাইদেৱে দিছিলে সেই টকাৰেই তেন্তে… সেই টকা কেইটাই কাল হ’ল।\n: খং কৰিলা নেকি সফুৰা? ভাবি চোৱা মাইকী মানুহৰ অবিহনে সংসাৰ চলে নেকি? তুমি পৰি আছা ঢাকা চহৰত।\n: ন-ছোৱালীৰ নাম কি?\n: দেখিবলৈ কেনে?\n: গাৰ বৰণ?\nআকৌ সফুৰাই এখন্তেক কান্দিলে, চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ মন গৈছিল তাইৰ, কিন্তু কান্দি হ’ব কি?\nঘূৰি ঘূৰি বহুত বজাৰ কৰিলে তাই, ল’ৰা ছোৱালী কেইটাৰ বাবে চোলা, জোতা, স্নো, আলতা, আঠুৱা,\nচেনি, পলাউ বনাবলৈ চাউল, এক ডজন কমলা। সকলোৰে বাবে ইটো সিটো কিনিলে তাই, কেৱল ন-ছোৱালীৰ বাবে একো এটা কিনা নহ’ল, তাই আকৌ অসন্তোষ কৰিব, তাইৰ গাতনো কি দোষ? বিয়া পাতি আনিছে বাবেহে আহিছে তাই।\nসফুৰাই ন-ছোৱালীৰ বাবে ৰঙা পাৰীৰ শাড়ী আৰু ৰঙা খাৰু কিনিলে।\n: ৰঙা ফিতাও ল’বাচোন, তাই ফিতাৰ কথা কৈছিল।\nসফুৰাই ৰঙা ফিতাও ল’লে।\nদুপৰীয়া সিহঁতে বাছত উঠিল। বকুলৰ দেউতাকে মিঠাপান কিনিলে, তেওঁ বাছৰ খিৰিকীৰ কাষৰ ছিটত বহিল নহ’লে তেওঁৰ মূৰ ঘূৰায়। তেওঁ ঘড়ীলৈ চাই ক’লে ৰাতি আঠমান বাজিব। জাৰকালি হোৱা বাবে ৰক্ষা নহ’লে খুব কষ্ট হ’ল হয়, এতিয়া আৰামত যাব পাৰিবা। জাৰকালিৰ বাহিৰে গাঁৱৰ ঘৰলৈ নাহিবা। ঘূৰি ফুৰিবলৈ এই দিনকেইটা ভাল। সফুৰাই একো নামাতিলে। জাৰকালিৰ পকা ৰ’দত তাই ঘৰলৈ গৈ আছে, কাষত বহি গৈছে স্বামী। কিমানদিনৰ মূৰত ল’ৰা ছোৱালী কেইটাক চাবলৈ পাব। আনন্দাশ্ৰু নিগৰিব সিহঁতৰ। ৰাতি হয়তো টোপনি নাযাব সিহঁত। ন-ছোৱালীয়ে ৰঙা পাৰীৰ শাড়ীখন পিন্ধি আহি তাইক সেৱা কৰিব। ন-ছোৱালীক তাই হয়তো ক’ব-\n: মোৰ বহু কষ্টৰ সংসাৰ এইখন। তুমি ইহঁতক চাই-চিতি ৰাখিবা।\nক’বলৈ লওঁতে তাইৰ চাগে চকুপানী ওলাব। আজিকালি বিনা কাৰণতেই তাইৰ চকুপানী ওলায়।\nকিমান আনন্দ সহকাৰে তাই ঘৰলৈ গৈ আছে, এতিয়া কান্দিবলৈ একোৱেই নাই, তথাপি কি আচৰিত! তাই কান্দিয়েই আছে, বহু বছৰ আগতে বিয়া হৈ স্বামীগৃহলৈ আহোঁতেও তাই এনেকৈয়ে কান্দিছিল।\n« অনুশাসন (মূলকাহিনী:- হৰিশঙ্কৰ পৰছাই); অনুবাদ – পূৰবী কটকী\nকলেজীয়া ফটাপ্ৰেম-গীতিমল্লিকা গগৈ »


অসমৰ বুৰঞ্জী- (২) – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/অসমৰ বুৰঞ্জী- (২)\nমূল: সঞ্জয় মিত্ৰ : অনুবাদ: অঞ্জন শৰ্মা\n(পূৰ্বতে প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছৰ অংশ)\nবুৰঞ্জী প্ৰকৃততে কি? একেষাৰে ক’বলৈ হ’লে অসমীয়া বা “তাই” ভাষাত লেখা ইতিহাস। কিছুমান হ’ল বংশাৱলী। কিছু হ’ল ৰাজসভাৰ বিৱৰণী। কিয়দংশ উচ্চপদস্থ ৰাজপুৰুষ বা সীমান্ত প্ৰদেশৰ দায়িত্বত থকাসকলৰ লিখিত প্ৰতিবেদন। বহুক্ষেত্ৰত মাথোন যুদ্ধৰ বিৱৰণ। প্ৰধান স্থপতিৰ প্ৰাক্কলনেও স্থান লাভ কৰিছে মাজে মাজে। সকলোবিলাক মিলি এক বিচিত্ৰ খিচিৰি। ক’ৰবাত হয়তো ৰাজনৈতিক ঘটনাৱলীৰ বিশদ বিৱৰণ, ক’ৰবাত আকৌ ৰাজন্যবৰ্গৰ ক্ষমতালিপ্সাৰ কথা, ক’ৰবাত চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ – বিশেষকৈ গৌড় বা মোগল সাম্ৰাজ্যৰ পৰিচয়, আকৌ ক’ৰবাত আহোম শাসনৰ পতনৰ পূৰ্বানুমান ; একেবাৰে সজাই থোৱা তথ্যসম্ভাৰ। পঢ়ক, মিলাই চাওক, যিখিনি প্ৰয়োজন- গ্ৰহণ কৰক।\nঅসমৰ বুৰঞ্জী সাহিত্যকীৰ্তি হিচাপেও অতুলনীয়। ইতিহাস ৰচনা যে এক উৎকৃষ্ট সাহিত্য সেয়া অসমৰ বুৰঞ্জীৰ ক্ষেত্ৰত পৰিষ্কাৰকৈ বুজিব পাৰি। সহজ সৰল, অনাড়ম্বৰ, ফটফটীয়াকৈ অসমীয়া বা তাই ভাষাত লিখা গদ্য। চুটি চুটি বাক্য। সৰল, দেশীয় ভাষা। তৎসম বা তদ্ভৱ শব্দৰ বোজা নাই। ইমান পুৰণি গদ্যও আকৌ প্ৰায়বিলাক ভাৰতীয় ভাষাত নাই। হিন্দী, বঙলা বা তামিল সাহিত্যৰ আৰম্ভণি বোধহয় পদ্যৰ দ্বাৰাই। গদ্য আহিছে বহুত পিছত। সেইক্ষেত্ৰত অসমৰ বুৰঞ্জী সচাই অসাধাৰণ।\nএতিয়ালৈকে প্ৰায় এশ-ডেৰশ বুৰঞ্জী “পুনৰাবিষ্কৃত” হৈছে। ১৯৩০ চনৰ পৰা পন্ডিতপ্ৰবৰ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ তত্বাৱধানত বিভিন্ন বুৰঞ্জী সংকলিত, অনুদিত আৰু প্ৰকাশিত হৈছিল। মূল গ্ৰন্থবোৰ বিভিন্ন স্থান আৰু পান্ডুলিপিৰ পৰা সংগ্ৰহীত। সেইবোৰ আছিল সম্ভ্ৰান্ত ৰাজপুৰুষসকলৰ ব্যক্তিগত পুথিভঁৰালত। সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল অন্তিম আহোম ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ মহাফেজখানাৰ পৰা। আহোম পুৰোহিতসকলৰ পৰাও, বিশেষকৈ দেওধাই বা বাইলুং সকলৰ পৰাও সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। আনকি সাধাৰণ পৰিয়ালবোৰৰ পৰাও – যিসকলৰ কিছুমানৰ বাসগৃহত পাৰিবাৰিক বুৰঞ্জীক মাজে-সময়ে পূজাও কৰা হৈছিল। ড: ভূঞা আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে এইক্ষেত্ৰত অসম চৰকাৰৰ পুৰাতত্ব আৰু ঐতিহাসিক অনুসন্ধান বিভাগৰ অকুন্ঠ সহযোগিতা তথা পৃষ্ঠপোষকতাও লাভ কৰিছিল।\nঅন্তিম আহোম ৰজা পুৰন্দৰ সিংহই নিজৰ মহাফেজখানা পন্ডিতসকলৰ বাবে মুকলি কৰি দিছিল। এয়া পিছে কোনো নতুন ঘটনা নাছিল। বেছিভাগ আহোম ৰজাই সকলো কথা লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ সচেষ্ট আছিল। তেওঁলোকে এই কাৰ্যৰ বাবে এজন বিশেষ অধিকাৰী নিয়োগ কৰিছিল আৰু তেওঁক “লিখাকাৰি (লিখক) বৰুৱা” বোলা হৈছিল। এই বিষয়াগৰাকীয়ে বুৰঞ্জী লিখকসকলক বা প্ৰতিবেদকসকলক লেখাৰ দায়িত্ব দিছিল। তেনে কাৰ্যৰ বাবে যিবোৰ ৰাজকীয় বা গোপনীয় নথি প্ৰয়োজন হয়, সেইবোৰো যোগান ধৰিছিল বা যোগাৰ কৰি দিছিল। লেখা সমাপ্ত হ’লে পান্ডুলিপি গুচি গৈছিল “গন্ধিয়া বৰুৱা”ৰ হাতলৈ – যি গৰাকী বিষয়া পুথি বা পান্ডুলিপিৰ সংৰক্ষণৰ দায়িত্বত আছিল। লেখা-পঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত আহোমসকল আৰম্ভণিৰ পৰাই সজাগ। আহোম ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শান ৰাজকুমাৰ চুকাফাই ১২২৮ চনত অসমলৈ আহিয়েই পন্ডিতসকলৰ ফটোৱা জাৰি কৰিছিল সকলোবোৰ কথা লিখি ৰাখিবলৈ। তেওঁলোকৰ এনে ‘লিখা’ কাৰ্য আকৌ বহুত পুৰণি। বৰ্মা, থাইলেণ্ড, কাম্বোডিয়া, লাওচ – এনে সকলো স্থানতেই একেই ধাৰা দৃশ্যমান। ধাৰণা হয় যে এই ধাৰা চীনৰ পৰা লাভ কৰিছিল। সেই সময়ত চীনৰ ইউনান প্ৰদেশে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ প্ৰায়বোৰ দেশৰ ওপৰতেই গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nবঙ্গ, বিহাৰ, উৰিষ্যাৰ দৰে অসমতো বৃটিছ চিভিলিয়ানসকলে পুৰণি দলিলপত্ৰ বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগতে পঢ়িবলৈও আৰম্ভ কৰিছিল। সৰ্বপ্ৰথমে ড: জে পি ৱেডে (Dr. J. P. Wade) ১৭৯২-৯৪ চনত বুৰঞ্জী সংক্ৰান্তীয় বিষয়টো ইংৰাজী জনা সৰ্বসাধাৰণৰ সন্মুখলৈ লৈ আহে। তেওঁলোকে, অৰ্থাৎ ইংৰাজ ৰাজপুৰুষসকলে বোধহয় এনেবোৰ তথ্য-পাতি, পাণ্ডুলিপি ব্যক্তিগতভাৱে যোগাৰ কৰিছিল। ইতিহাস চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশিক্ষিত নাছিল বাবেই তেওঁলোকৰ পঢ়া-শুনা কিছু বিক্ষিপ্ত আছিল। তেওঁলোকে প্ৰায়েই সঠিকভাৱে উদ্বৃতি দিব পৰা নাছিল। আহোমৰ তথ্যৰ আকৰ সম্পৰ্কে ধাৰণা অস্পষ্ট হৈ থাকিছিল। বহুক্ষেত্ৰত মূল নথি-পত্ৰ ভালকৈ সংৰক্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল।….\nThe Link for the First part place below.


Lupical in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nLupical ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Lupical Benefits & Uses in Assamese- Lupical ar laabh aaru byavaharsamuh\nLupical ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Lupical Dosage & How to Take in Assamese - Lupical ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLupical ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Lupical Side Effects in Assamese- Lupical ar parshwakriyasamuh\nLupical সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Lupical Related Warnings in Assamese- Lupical xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lupicalৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Lupical with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Lupical ar gurutor kriya-pratikriya\nLupical মতভেদসমূহ- Lupical Contraindications in Assamese- Lupical nishedhsamuh\nLupical ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Lupical in Assamese- Lupical ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lupical ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Lupical Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Lupical kriya-pratikriya\nLupical ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lupical Benefits & Uses in Assamese - Lupical ar laabh aaru byavaharsamuh\nLupical তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLupical ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Lupical Dosage & How to Take in Assamese - Lupical ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLupical-ৰ উপাদানসমূহ - Lupical Active Ingredients in Assamese - Lupical-ar upadaansamuh\nLupical ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lupical Side Effects in Assamese - Lupical ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Lupical ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLupical সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lupical Related Warnings in Assamese - Lupical xonkranta xatarkatabanisamuh\nLupical-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLupical-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Lupical কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nযকৃতত Lupical কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Lupical ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lupicalৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lupical with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Lupical ar gurutor kriya-pratikriya\nLupical তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLupical মতভেদসমূহ - Lupical Contraindications in Assamese - Lupical nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Lupical লোৱা অনুচিত যাতে -\nLupical ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lupical in Assamese - Lupical ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Lupical-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lupical ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lupical Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Lupical kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Lupicalৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Lupicalৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া


30 year old women will get every month 44 thousand rupees pension how can possible know details- | ৩০ বছৰীয়া মহিলাৰ বাবে সুখৰ খবৰ! প্ৰতিমাহত পাব ৪৪ হাজাৰ টকীয়া পেন্সন, জানি লওক সহজ উপায়– News18 assam\n৩০ বছৰীয়া মহিলাৰ বাবে সুখৰ খবৰ! প্ৰতিমাহত পাব ৪৪ হাজাৰ টকীয়া পেন্সন, জানি লওক সহজ উপায়\nএকাউণ্টত ৬০ বছৰ বয়সত মুঠ ১.১২ কোটি টকা থাকিব। তেওঁ ইয়াৰ পৰা সহজে প্ৰায় ৪৫ লাখ টকা লাভ কৰিব।\nLast Updated : January 11, 2022, 17:42 IST\nসকলোৱে এনে এটা ঠাইত বিনিয়োগ কৰিব বিচাৰে, যাতে ভৱিষ্যতে কোনো অসুবিধাৰ সৃষ্টি নহয়। কিয়নো কিছুমান প্ৰতিষ্ঠান আছে, যিবোৰে নানা কথা কৈ বিনিয়োগৰ বাবে গ্ৰাহকক আকৰ্ষণ কৰি পিছত পলায়ন কৰে। গতিকে স্বাভাৱিকতে মানুহে সুৰক্ষিত আৰু লাভজনক ঠাইত বিনিয়োগ কৰিবলৈ পালে ভাল পায়।\nএইক্ষেত্ৰত আমি আপোনাক এনে এখন আঁচনিৰ বিষয়ে ক'বলৈ গৈ আছোঁ, যি আপোনাৰ ভৱিষ্যৎ সুৰক্ষিত কৰিব পাৰে। যদি আপুনি ক'ৰবাত জব কৰে আৰু আপোনাৰ পত্নী ঘৰত থাকে, তেন্তে এই বাতৰিটোৱে আপোনাৰ বাবে যথেষ্ট অৰ্থ বহন কৰিব পাৰে। আপুনি কমকৈ বিনিয়োগ কৰি আপোনাৰ পত্নীৰ ভৱিষ্যৎ উজ্জ্বল কৰিব পাৰে (You can brighten your wife's future by Investing)।\nএইক্ষেত্ৰত, আপুনি আপোনাৰ পত্নীৰ নামত এটা নিউ পেন্সন ছিষ্টেম একাউণ্ট (NPSA) খুলিব পাৰে। যেতিয়া পত্নীৰ বয়স ৬০ বছৰ হ'ব, এন পি এছে মুঠ পৰিমাণ পৰিশোধ কৰিব আৰু প্ৰতিমাহে একাউণ্টত বৃহৎ পেঞ্চনো আহিব।\nআপুনি নিউ পেন্সন ছিষ্টেম একাউণ্টত থকা সুবিধা অনুসৰি প্ৰতি মাহে বা বাৰ্ষিক হিচাপত ধন জমা কৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ পত্নীৰ নামত মাত্ৰ ১০০০ টকাৰ পৰা New Pension System Account খুলিব পাৰে। ৬০ বছৰ বয়সত এন পি এছ একাউণ্ট পৰিপক্ব হয়।\nপ্ৰক্ৰিয়াটো জানি লওক\nযদি আপোনাৰ পত্নীৰ বয়স ৩০ বছৰ আৰু আপুনি তেওঁৰ এনপিএছ একাউণ্টত প্ৰতি মাহে ৫০০০ টকা বিনিয়োগ কৰে। এই বিনিয়োগৰ ওপৰত বছৰি ১০ শতাংশ ৰিটাৰ্ন লাভ কৰে, তেওঁৰ একাউণ্টত ৬০ বছৰ বয়সত মুঠ ১.১২ কোটি টকা থাকিব। তেওঁ ইয়াৰ পৰা সহজে প্ৰায় ৪৫ লাখ টকা লাভ কৰিব। আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল, প্ৰতি মাহে পত্নীয়ে গোটেই জীৱনৰ বাবে ৪৫,০০০ টকাৰ পেঞ্চন লাভ কৰি থাকিব।\nকিমান পেঞ্চন পাব?\nবয়স- ৩০ বছৰ\n-বিনিয়োগৰ মুঠ ম্যাদ ৩০ বছৰ।\n-মাহিলি অৱদান ৫,০০০ টকা।\n-বিনিয়োগৰ ওপৰত আনুমানিক লাভ ১০%।\nমুঠ পেঞ্চন পুঁজি- ১,১১,৯৮,৪৭১ টকা (ম্যাদপূৰ্তিৰ পিছত প্ৰত্যাহাৰ কৰিব পাৰি)\nএনুইটি আঁচনি ক্ৰয়ৰ পৰিমাণ- ৪৪,৭৯,৩৮৮ টকা/S\nআনুমানিক এনুইটি ৰেট ৮ শতাংশ- ৬৭,১৯,০৮৩ টকা।\nFirst published: January 11, 2022, 17:37 IST


chinese government-run news channel CGTN is currently at the top2of the trending Facebook in assam | অসমৰ ওপৰত শেনচকু চীনা সংবাদ মাধ্যমৰ, অসমত ফেচবুকত মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু কেইবাটাও সংবাদ মাধ্যমক চেৰ পেলাই শীৰ্ষত চীন?– News18 assam\nCGTN | Assam: অসমৰ ওপৰত শেনচকু চীনৰ সংবাদ মাধ্যমৰ, অসমত ফেচবুকত মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু কেইবাটাও সংবাদ মাধ্যমক চেৰ পেলাই শীৰ্ষত চীন?\nশীৰ্ষত থকা China Global Television Network বা CGTN চীন দেশৰ ইংৰাজী ভাষাৰ নিউজ চেনেল । চেনেলৰ মালিকীস্বত্ব China Central Television (CCTV)ৰ হাতত আছে । CCTV চীন কমিউনিষ্ট পাৰ্টীৰ জন সংযোগ বিভাগৰ দ্বাৰা পৰিচালিত\nLast Updated : April 16, 2022, 16:46 IST\nঅসমত ফেচবুক পেজ Engagementত দ্বিতীয় স্থানত আছে চীনৰ সংবাদ মাধ্যম CGTN; মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু আন জনপ্ৰিয় অসমৰ সংবাদ মাধ্যমক কেনেকৈ চেৰ পেলাই শীৰ্ষত স্থান পাইছে চীনৰ সংবাদ মাধ্যমে? অসম ৰঙা চীনৰ চাইবাৰ আক্ৰমণৰ কৰাল গ্ৰাসত সোমাই পৰিছে নেকি ?\nহয়, আচৰিত যেন লাগিলেও মাৰ্চৰ ১৮ তাৰিখৰ পৰা এপ্ৰিলৰ ১৪ তাৰিখলৈ প্ৰাপ্ত তথ্য মতে অৱধাৰিতভাৱে অসমৰ ভৌগোলিক পৰিসীমাত ফেচবুক পেজৰ ট্রেণ্ডিঙৰ শীৰ্ষত আছে ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্র মোদী। কিন্তু দ্বিতীয় স্থানত আছে চীন চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নিউজ চেনেল CGTN । ১০.৩১ শতাংশ অংশীদাৰিত্বৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী প্ৰথম স্থানত থকাৰ বিপৰীতে CGTNৰ অংশীদাৰিত্ব ৯.১৩শতাংশ ।\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অংশীদাৰিত্ব ৮.৬৯ শতাংশ । News18 অসম NEকে ধৰি আটাইকেইটা অসমৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানক চেৰ পেলাইছে CGTN য়ে । আনহাতে অৰুণাচল প্ৰদেশতো মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ পিছতে ফেচবুক পেজৰ ট্রেণ্ডিং তালিকাত দ্বিতীয় স্থানত আছে চীনৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানটো ।\nআপাত দৃষ্টিত অসমৰ চীনৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানৰ ফেচবুকত দৰ্শক নথকাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কেনেকৈ দ্বিতীয় স্থান পাইছে CGTNয়ে । Data Analyst ভাৰ্গব ওজাপালিয়ে News18ক জনোৱা মতে, এয়া একপ্ৰকাৰৰ চাইবাৰ আক্ৰমণৰ উকমুকনিও হ’ব পাৰে । তেওঁ কয় – “আমি ব্যৱহাৰ কৰা চীন দেশত নিৰ্মিত মোবাইল ফোনবোৰত কিছুমান In-built app থাকে। সেইবোৰৰ যোগেদি অতি গোপনে চীনে আমাৰ Cyber Space আগ্ৰাসন কৰাৰ কথাটো নুই কৰিব নোৱাৰি ।“ তেওঁ পুনৰ কয় – হাউলি সদৃশ সৰু চহৰত CGTNয়ে কেনেকৈ পঞ্চম স্থান দখল কৰিব পাৰে ?\nবিষয়টো গভীৰভাৱে বিশ্লেষণ কৰি তেওঁ কয় – ধনৰ বিনিময়ত ফেচবুক পেজৰ Engagement বৃদ্ধি কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। কিন্তু CGTNয়ে কিয় অসমৰ ভৌগোলিক পৰিসৰ বাছি ল’ব ? গতিকে চীনে অতি গোপনে Propaganda বিস্তাৰৰ ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হোৱাৰ কথাটোও নুই কৰিব নোৱাৰি ।\nChina Global Television Network বা CGTN চীন দেশৰ ইংৰাজী ভাষাৰ নিউজ চেনেল । চেনেলৰ মালিকীস্বত্ব China Central Television (CCTV)ৰ হাতত আছে । CCTV চীন কমিউনিষ্ট পাৰ্টীৰ জনসংযোগ বিভাগৰ দ্বাৰা পৰিচালিত । CGTNৰ verified ফেচবুক পেজত ১১৭মিলিয়ন Followers আছে । উল্লেখযোগ্য যে চীন দেশত ফেচবুক নিষিদ্ধ ।\nNews18-এ নিজাববীয়াকৈ এই তথ্য নিশ্চিত নকৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ আগশাৰীৰ ডিজিটেল তথ্য বিশ্লেষক ভাৰ্গৱ ওজাপালিৰ মন্তব্য আৰু তথ্যৰ ভিত্তিত এই প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।


কৰ্মবিমুখতাৰ বাবে অসমীয়াই চাহবাগিচা হেৰুৱাইছিল নেকি? (ৰঞ্জীত গোবিন্দ বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n১৮৩৬চনৰ পৰা আজিলৈকে অসমৰ চাহবাগিচাৰ পৰা সুদূৰ ইংলেণ্ডত বহি থকা বণিয়াই যিমান টকা অন্যায় উপায়েৰে অৰ্জন কৰিলে, তাৰে ২০ শতাংশও যদি অসমে পালেহেঁতেন, আমাৰ ৰাজ্যখনৰ আজি ইমান দুৰ্গতি নহ’লহেঁতেন। অন্য নালাগে ১৯৪৭চনৰ পিচতো চাহবাগিচাৰ পৰা যিমান টকা বিদেশলৈ গৈছে, সেই ধনেৰে অসমে কাৰো ওচৰত হাত নপতাকৈ বহু কল্যাণমূলক আঁচনি গ্ৰহণ কৰিব পাৰিলহেঁতেন। আজিৰ অসমৰ ছবিখনেই সলনি হৈ গ’লহেঁতেন। এতিয়া ‘হেঁতেন’বোৰ বাদ দি আচল কথালৈ আহো। এইলিখাৰ উদ্দেশ্য অৰ্থনীতিৰ সম্ভাৱনা সন্ধান নহয়। সততে শুনা যায়, কানি খোৱা অসমীয়াৰ কৰ্মবিমুখতাৰ কাৰণে ৰাজ্যৰ চাহবাগিচাত বহিঃৰাজ্যৰ শ্ৰমিকেৰে ভৰিপৰিল। শ্ৰমিকৰ জীৱন পছন্দ নকৰাৰ বাবে ইংৰাজে বহিঃৰাজ্যৰ পৰা শ্ৰমিক অনাই বাগিচা ভৰাই তুলিলে। এয়া ইতিহাসৰ অপব্যাখ্যাৰ বাহিৰে অইন একো নহয়।আৰম্ভণিতে অসমৰ চাহবাগিচাত থলুৱা অসমীয়া লোকে বনুৱাৰ কাম কৰিছিল। তাৰেবেছিভাগ চাহ-শ্ৰমিক আছিল দৰং জিলাৰ জনজাতীয় লোক। কালক্ৰমত চাহ-শিল্পৰ পৰাথলুৱা শ্ৰমিক সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্বাসিত হ’ল। কিন্তু কিয়?\nউত্তৰটো বিচাৰি যোৱাৰ পূৰ্বে অসমত চাহ-শিল্পৰ ইতিহাস অলপ খুঁচৰিব খুজিছো।\nআমি সকলোৱে জানো যো ষষ্ঠদশ শতিকাত জেছুইট মিছনেৰীসকলে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইউৰোপৰ মানুহক চাহ নামৰ নতুন পানীয় বিধৰ সোৱাদ দিছিল। সেই চাহ নিয়া হৈছিল চীনৰ পৰা। সেইবিধ পানীয় ইংৰাজৰ সমাজ জীৱনত এনেদৰে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিলে যে বৃটিছ সম্ৰাটে সহজ আৰু সূচলভাৱে চাহ আমদানিৰ পথ উলিয়াবলৈ চীনৰ প্ৰতিবেশী ভাৰতত থকা ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীত নিৰ্দেশ দিলে। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ ডিৰেক্টৰ জোছেফ বেংকে ১৭৮৮ চনত প্ৰেৰণ কৰা প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰিছিল যে উত্তৰ-পূব ভাৰতত চাহ খেতি কৰিলে তাৰ পৰা সুফল পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। মন কৰিব, তেতিয়াও ইয়াণ্ডাবু চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱা নাই। চাহ খেতিও ইংৰাজে অসমভূমি দখল কৰাৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। ১৮২৬ চনত অসম বৃটিছৰ অধীনলৈ আহে। তাৰে তিনি বছৰৰ পূৰ্বে এজন বৃটিছ সামৰিক বিষয়াই উজনি অসমৰ চিংফৌ গাঁৱত চাহগছৰ সম্ভেদ পায়। স্থানীয় জনজাতীয় লোকে গছবিধক ‘ফানাপ’ বুলি কৈছিল। ১৮৩৪ চনত ইষ্টইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ একচেটিয়া অধিকাৰ বন্ধ হয়। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ অসমত থকা চাহ-বাগিচাৰ পৰিচালনাৰ বাবে ১৮৪০ চনত গঠন কৰা হ’ল আছাম টি কোম্পানী। আজি যিমানবোৰ চাহ কোম্পানী আছে, সেইবোৰ আসাম টি কোম্পানীৰে সতি-সন্ততি বুলি ক’ব পাৰি। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৮৩৪ চনত অসমত পৰীক্ষামূলকভাৱে চাহখেতি আৰম্ভ হয় আৰু ১৮৩৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অসমৰ পৰা ১ পাউণ্ড চাহ ইংলেণ্ডলৈ চালান দিয়া হয়।\nচাহ খেতিৰ বাবে ইংৰাজক বুজন পৰিমাণত মাটিৰ প্ৰয়োজন হ’ল। পিচত থলুৱা লোকে চাহ-শ্ৰমিক হিচাপে নিয়োজিত নোহোৱাৰ এইটো অন্যতম কাৰণ হৈ দেখা দিয়ে। চাৰ খেতিৰ বাবে বৃটিছে যাতে ইচ্ছানুযায়ী মাটি পাব পাৰে তাৰ বাবে ১৯৩৮ চনত The Waste Land Rules প্ৰণয়ন কৰা হ’ল।সেই নিয়মাৱলীৰ আধাৰত ইংৰাজে থলুৱা লোকক উচ্ছেদ কৰি ব্যাপক হাৰত মাটি দখল কৰি ল’লে। সেই মাটিৰ ওপৰত খাজনাৰ ব্যৱস্থাও উঠাই দিয়া হ’ল। এটা উদাহৰণ দিলে কথাখিনি স্পষ্ট হ’ব—১৮৭০-৭১ চনলৈকে চাহ বাগিচাৰ বাবে আবণ্টন দিয়া ৭লাখ একৰ মাটিৰ মাথোঁ ৮ শতাংশ ভূমি অৰ্থাৎ ৫৬,০০০একৰ মাটিত চাহ খেতি কৰা হৈছিল। বাকী বৃহৎ পৰিমাণৰ মাটিত ইংৰাজে জমিদাৰী গঠন কৰি সেই মাটিত ভূমিহাৰা মানুহক থলুৱাত শ্ৰমিক হিচাপে লৈ বসতি কৰিবলৈ দিছিল। কাৰ্যতঃ তেওঁলোক ইংৰাজৰ ভূমিদাস হৈ পৰিছিল। স্বাধীনচিতীয়া লোকসকলৰ বাবে সেয়া কেতিয়াওগ্ৰহণযোগ্য নাছিল। শ্ৰমিকৰ নামত বৃটিছে যি নিৰ্মম অত্যাচাৰ চলাইছিল সেয়া আছিল বৰ্ণনাতীত। কথাখিনি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পাশৱিক দাস-ব্যৱসায়ৰ সম আছিল।\nপ্ৰথমেকোৱা হৈছে যে থলুৱা লোকক শ্ৰমিক হিচাপে লৈ ইংৰাজে অসমৰ চাহবাগিচা স্থাপনকৰিছিল। প্ৰথমে কিছুসংখ্যক চীনা শ্ৰমিকক আমদানি কৰা হৈছিল। কিন্তু তেওঁলোককবেছি দৰমহা দিব লগা হৈছিল। ১৮৪৮ চনত চীনা শ্ৰমিকে চাহবাগিচা এৰি গুচি গৈছিল। ফলত থলুৱা লোকক শ্ৰমিক হিচাপে নিয়োগ কৰিবলৈ ইংৰাজসকল বাধ্য হ’ল।কিন্তু ইংৰাজে চাহবাগিচাৰ বাবে প্ৰয়োজনোধিক মাটি বলপূৰ্বক অধিগ্ৰহণ কৰাতভূমিহীন থলুৱা লোকসকল বৃটিছ জমিদাৰৰ ভূমিদাসত পৰিণত হ’ল। তেওঁলোকৰ ওপৰতচলিল অমানুষিক নিৰ্যাতন, শোষণ, উৎপীড়ন। শ্ৰমিকে বিদ্ৰোহ কৰি উঠিল। ১৮৫৮চনত মধু কোঁচ নামৰ বিদ্ৰোহৰ নেতা তথা শ্ৰমিকজনক ৮ বছৰৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড বিহাহ’ল।\nএয়াই অসমৰ চাহ শিল্পৰ পৰা থলুৱা শ্ৰমিকৰ নিৰ্বাসন অথবা অপসাৰণ মূল কাৰণ। চাহবাগিচাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ লগে লগে শ্ৰমিকৰ প্ৰয়োজন বাঢ়ি আহিছিল।কিন্তু চতুৰ ইংৰাজে এটা কথা ভালদৰেই জানিছিল, থলুৱা লোকৰ দ্বাৰা উদ্যোগটো দীৰ্ঘদিন চলাব পৰা নাযাব। থলুৱা লোকে একত্ৰিত হৈ শোষণ, উৎপীড়ন, নিৰ্যাতনৰ প্ৰতিবাদ কৰিব। (এই নীতিটো আজিও উদ্যোগীসকলে গ্ৰহণ কৰে। যোগীঘোপাৰ অশোক পেপাৰ কল ধ্বংসৰ সেয়াও হেনো অন্যতম কাৰণ আছিল)। ১৮৫৯ চনত ইংৰাজে থলুৱা লোকক নিয়োগ কৰা নীতি পৰিহাৰ কৰি দুৰ্ভিক্ষ কবলিত বিহাৰ, ওড়িশা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আদিৰ পৰা ভূমিহীন শ্ৰমিকক আমদানি কৰিবলৈ ধৰিলে। ফলত ১৮৬৭-৬৮চনত অসমত থকা ৩৪,৪৩৩ জন চাহ-শ্ৰমিকৰ ভিতৰত থলুৱা লোকৰ সংখ্যা ১১,৬৩৩ জনহয়। আজিৰ ছবিখন কেনেকুৱা সেয়া নক’লেও হ’ব।\nগতিকে কোনোবাই যদি কয়যে শ্ৰমবিমুখতা, দাস হ’ব নোখোজা মানসিকতাৰ বাবে থলুৱা লোকে চাহ-শ্ৰমিক হিচাপে নিজকে জড়িত কৰিব নোৱাৰিলে সেয়া ইতিহাসৰ অপব্যাখ্যা আৰু বহিঃবিশ্বত অসমবাসীৰ ছবি নষ্ট কৰাৰ চক্ৰান্তৰ বাহিৰে একো নহয়।\n← অসম আৰু অসমীয়াৰ সমস্যা:কিছু চিন্তা (বিশ্বজিৎ সুত্ৰধাৰ)\nঅপৰাধপূৰ্ণ পৰিবেশ আৰু বিপন্ন ব্যক্তিগত নিৰাপত্তা (কৌস্তুভমনি শইকীয়াদত্ত) →\nবিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ খাদ্যসম্ভাৰৰ নামসমূহৰ তালিকা (হিমজ্যোতি তালুকদাৰ)


২০১৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০১৬ৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন\nঅসম বিধানসভা নিৰ্বাচন, ২০১৬\n৪–১১ এপ্ৰিল ২০১৬\nঅসম বিধানসভা সমগ্ৰ ১২৬ টা সমষ্টি\n৮৪.৭২% ( ৮.৬৮%)\nসৰ্বানন্দ সোণোৱাল তৰুণ গগৈ বদৰুদ্দিন আজমল\nবিজেপি কংগ্ৰেছ এ আই ইউ ডি এফ\nৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা ইউ পি এ মহাগটবন্ধন\n২০১৬ ১৯৭৬ ২০০৫\nমাজুলী তিতাবৰ দক্ষিণ শালমাৰা\n২৬ ৭৮ ১৮\n৮৬ ২৬ ১৩\n৬০ ৫২ ৫\n(INC only) ২,২০৭,৯৪৫\n৪১.৯% ৩১.০% ১৩.০%\nচতুৰ্দশ অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন ৪ আৰু ৫ এপ্ৰিল, ২০১৬ তাৰিখে অসমৰ মুঠ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ বাবে দুটাটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হয়। ফলাফল ঘোষণা কৰা হয় ১৯ মে', ২০১৬ তাৰিখে। এই নিৰ্বাচনত ভোটদানৰ হাৰ আছিল ৮৪.৭২%। ইয়াৰ পূৰ্বৱতী অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনতকৈ এই নিৰ্বাচনত ভোটদানৰ হাৰ যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়, ২০১১ চনত ভোটদানৰ হাৰ আছিল ৭৫%।\n২০১৬ চনত হোৱা এই নিৰ্বাচনত, ২০০১ চনৰ পৰা শাসনত থকা তৰুণ গগৈৰ নেতৃত্বৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ চৰকাৰক পৰাজিত কৰি সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় জনতা দলৰ চৰকাৰ গঠন হৈছিল।\nইয়াৰ পূৰ্বৰ ত্ৰয়োদশ অসম বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন ৪ আৰু ১১ এপ্ৰিল, ২০১১ তাৰিখে ১২৬টা সমষ্টিৰ বাবে দুটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ফলাফল ঘোষণা কৰা হৈছিল ১৩ মাৰ্চ, ২০১১ তাৰিখে। সেই নিৰ্বাচনত ৭৮খন আসম লাভ কৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে নিৰংকুশ সংখ্যা গৰিষ্ঠতা লাভ কৰিছিল আৰু তৰুণ গগৈয়ে একেৰাহে তৃতীয় কাৰ্যকালৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰিত্বৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।\nদল আৰু মিত্ৰদল\nভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি NDA ৪,৯৯২,১৮৫ ২৯.৫ ৬০ ৫৫\nঅসম গণ পৰিষদ ১,৩৭৭,৪৮২ ৮.১ ১৪ ৫\nবিপিএফ ৬৬৬,০৫৭ ৩.৯ ১২\nৰাভা জাতীয় ঐক্য মঞ্চ ০\nতিৱা জাতীয় ঐক্য মঞ্চ ০\nভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ UPA ৫,২৩৮,৬৫৫ ৩০.৯ ২৬ ৫৩\nইউ পি পি এল ০\nএ আই ইউ ডি এফ G.A ২,২০৭,৯৪৫ ১৩.০ ১৩ ৫\nজনতা দল (সংযুক্ত) ১২,৫৩৮ ০.০৭ ০\nভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাক্সবাদী) বাঁও ৯৩,৫০৮ ০.৫৫ ০\nভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি ৩৭,২৪৩ ০.২২ ০\nনিৰ্দলীয় ১,৮৬৭,৫৩১ ১১.০৪ ১ ২\n১৬৯১৯৩৬৪ ১০০.০ ১২৬\nভোটদান / হাৰ\n↑ "Assembly polls in Assam: Why it's the most interesting electoral battle of 2016". http://indianexpress.com/article/explained/election-year-in-assam-the-most-interesting-electoral-battle-of-2016/.\n↑ "Heavy polling points to polarisation". http://www.thehindubusinessline.com/news/national/heavy-polling-points-to-polarisation/article8476381.ece.\n↑ "More than 90 per cent turnouts mark aggressive Muslim voting in Assam". http://indianexpress.com/article/elections-2016/india/india-news-india/more-than-90-per-cent-turnouts-mark-aggressive-muslim-voting-in-assam/.\n↑ "Over 78 percent votes cast in Assam polls first phase". ABP Live.4April 2016. http://www.abplive.in/india-news/over-78-percent-votes-cast-in-assam-polls-first-phase-316841.\n↑ "Congress sweeps Assam, shocks BJP, AGP". Rediff. 13 May 2011. http://www.rediff.com/news/report/congress-sweeps-assam-shocks-bjp-and-other-rival-parties/20110513.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 May 2011.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=২০১৬ৰ_অসম_বিধানসভা_নিৰ্বাচন&oldid=276161"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 13 মে' 2021 তাৰিখে ০৯:৩৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অনন্য এক কাহিনী, ফুটবলৰ... ( তৃতীয় খণ্ড) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকোঠাৰ ভিতৰৰ পৰা মুক্তাংগনলৈ… মোৰ আয়োজন\nষষ্ঠবাৰৰ প্ৰতিজ্ঞা ৰক্ষা কৰি সুৰাপানৰ পৰা সম্পূৰ্ণভাৱে বিৰত থাকি একে লেথাৰিয়ে ৪টা বছৰ পাৰ কৰি দিলোঁ৷ তাৰ জৰিয়তে স্থানীয় ৰাইজৰ ওচৰত প্ৰমাণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’লোঁ যে মই জাৰ্মানীক কিমান ভাল পাওঁ, আৰু জাৰ্মানীৰ কাৰণে কি কৰিব পাৰোঁ৷ মইযে এজন Diehard German Fan, সেই ভাবমূৰ্তি মোৰ বোধেৰে নিশ্চয় পৰিষ্কাৰ ৰূপত ধৰি ৰাখিবলৈ সমৰ্থ হ’লোঁ৷\n8th FIFA World Cup চমু চাপি আহিল, চাৰিটা বছৰৰ অন্তৰত৷ ৯জুনৰ পৰা ৯জুলাই ২০০৬লৈ৷ লক্ষ্যণীয় এইটোৱেই যে সেইবাৰৰ বিশ্বকাপ মোৰ সমৰ্থিত দেশ জাৰ্মানীত৷ ঘৰুৱা দল, ঘৰুৱা খেলপথাৰ, ঘৰুৱা দৰ্শক৷ গতিকে আশা অনেক৷ আৰু আশাৰ নাগপাশত বন্দী হৈ ময়ো নতুন সাহ-উৎসাহেৰে, নতুন চিন্তা-ভাবনাৰে আয়োজনত হাত দিলোঁ, বেচ আগতীয়াকৈ৷\nসেইবাৰ অলপ বেলেগ ধৰণে ভাবিলোঁ৷ প্ৰথম কথা, বিগত বিশ্বকাপৰ খেলাবোৰ মোৰ ঘৰৰ কোঠাৰ ভিতৰত সীমাবদ্ধ এলেকাত উপভোগ কৰি আহিছিলোঁ৷ গতিকে স্থিৰ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ যে এইবাৰ সেইটো নকৰোঁ৷ এইবাৰ সকলোৰে সুবিধা হোৱাকৈ, একেলগে ২০০ মানুহে বহি আৰামত খেল চাব পৰাকৈ ঘৰৰ সন্মুখৰ চোতালখনত পাতিম৷ এটা নহয়, দুটা টিভিৰ ব্যৱস্থা কৰিম৷ কাৰো বাবে কোনো বাধা নাথাকিব৷ ফুটবল যি ভাল পায় তেওঁ নিজমনে আহিব, হেঁপাহ পলুৱাই খেলা চাব, এচেৰেঙা আনন্দ অন্তৰত লৈ গুচি যাব৷ ফুটবলৰ দুনীয়াত এইযে ৯০মিনিট ধৰি কোনোবাই বিচৰণ কৰিব, সেয়া হয়তো কাৰোবাৰ জীৱনলৈও মনত থাকি যাব, অমল ৰূপত৷ তেনেকৈয়ে ভাবিলোঁ৷\nদ্বিতীয়তে, যোগদানকাৰী দেশ ৩২খনৰ জাতীয় পতাকাসমূহ যোগাৰ কৰা হ’ল৷ ঘৰৰ চৌপাশে সেইসমূহ স্থাপন কৰি দিলোঁ৷ লগতে কাৰ্টুন, ফেষ্টুন আদিও আঁকিলোঁ৷ সকলোবোৰ সজাই-পৰাই দিয়াত পৰিৱেশটোৱে কিবা অভূতপূৰ্ব, কিবা বেলেগ ধৰণৰ হৈ পৰিল৷ ষ্টেডিয়ামৰ আৰ্হিত কল্পনাই ঢুকি পোৱামতে কৰা এই সাজোনৰ মাজত উচ্চশিৰে উৰি ৰ’ল মোৰ প্ৰিয় দল জাৰ্মানীৰ ধ্বজা৷ ফ্লেগখন সুদূৰ জাৰ্মানীৰ পৰা আনি দিছিল মোৰ নগা বন্ধু এম. জমিৰে, উপহাৰ স্বৰূপে৷\nজাৰ্মানী বিশ্বকাপ ২০০৬ৰ শুভাৰম্ভৰ সূত্ৰে ফ্লেগ অফ্ কৰি অভ্যাগতলৈ সম্ভাষণ জনালোঁ৷ বন্ধুসকলৰ উপস্থিতিত আৰম্ভণিৰ দিনা পূৰ্বপ্ৰচলিত নিয়মেৰে কেক্ এটা কটা হ’ল৷ বিবাহৰ সুদীৰ্ঘ ১২বছৰৰ পিছত জন্মা আমাৰ একমাত্ৰ সন্তান জেইনে সেইবাৰ কেক্‌টো কাটিলে৷ তায়ো চাগৈ ফুটবল-বলিয়া দেউতাকৰ ইচ্ছাৰ কথা কিবা এটা বুজি পালে৷ উপস্থিত সকলোৱে ভাগ-বতৰা কৰি কেক খালোঁ৷ মিউনিখত খেলা উদ্বোধনী খেলত ঘৰুৱা দল জাৰ্মানীয়েও কষ্টাৰিকাক ৪-২গ’লত পৰাভূত কৰি বিজয়-যাত্ৰাৰ সূচনা কৰিলে৷ আৰম্ভণিৰে পৰাই ষ্টীল কেমেৰাৰ উপৰি সেইবাৰ ভিডিঅ’ কেমেৰা যোগে মুহূৰ্তবোৰ ভৱিষ্যতৰ কাৰণে সাঁচি থৈ গৈছিলোঁ৷ বিভিন্নজন ক্রীড়াপ্ৰেমীৰ সৈতে বহি ফিফাৰ ফিকচাৰ অনুসৰি প্ৰত্যেকখন খেলেই উপভোগ কৰি গৈছিলোঁ, সমিলমিল আৰু ভ্ৰাতৃবৎ চেনেহ-প্ৰীতিৰে৷\nএনেকৈ ক্রমান্বয়ে দিন আগুৱাই গৈ ২০০৬ৰ বিশ্বকাপে এদিন কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত ভৰি দিলে৷ স্মৰ্তব্য যে গ্ৰুপৰ আন দুখন খেলত পোলেণ্ডক ১-০ আৰু ইকুৱেডৰক ৩-০ত পৰাস্ত কৰিছিল জাৰ্মানীয়ে৷ তাৰ পিছত ৰাউণ্ড অব চিক্সটিনত চুইডেনক ২-০গ’লত হৰুৱাই প্ৰথমেই কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত সোমাল৷\nতেনেকুৱাতে কাহানিও নভবা-নিচিন্তা ধৰণৰ কথা এটা হ’ল৷ ডিফুৰ পৰা ২৭০কিল’মিটাৰ নিলগৰ, আমাৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গুৱাহাটী মহানগৰীত বাস কৰা মোৰ দুজন বন্ধুৱে ফোনেৰে ঘটা সংযোগত বিশ্বকাপৰ আয়োজনৰ কথা গম পালে৷ মনৰ ইচ্ছা আৰু আকৰ্ষণক দমাব নোৱাৰি হঠাতে এদিন দুয়ো উপস্থিত হ’লহি মোৰ ঘৰত, বিশ্বকাপৰ খেল চাবলৈকে৷ বন্ধুদ্বয় আছিল ক্রমে জয়ন্ত শৰ্মা আৰু খগেন বুঢ়াগোহাঁই৷ আমাৰ স্থানীয় ক্রীড়ানুৰাগী ৰাইজৰ লগত দুয়ো একেলগে প্ৰাণভৰি উপভোগ কৰিলে আৰ্জেণ্টিনা আৰু জাৰ্মানীৰ মাজৰ ৩০জুনত বাৰ্লিনত অনুষ্ঠিত উত্তেজনাপূৰ্ণ প্ৰথমখন কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল খেল৷ খেলখন নিৰ্ধাৰিত সময়ত ১-১গ’লত অমীমাংসিত হৈছিল৷ প্ৰথম গ’লটো অৱশ্যে আৰ্জেণ্টিনায়ে স্ক’ৰ কৰিছিল, ৪৯মিনিটত৷ ৮০মিনিটত জাৰ্মানীৰ Miroslav Kloseএ সমতা স্থাপন কৰিলে৷ আৰু অন্তত মোৰ সমৰ্থিত দল জাৰ্মানী ৪-২গ’লত বিজয়ী হ’ল, পেনাল্টী শ্বুট আউটত৷ আলহী বন্ধুৰ উপস্থিতিত নিজ দলৰ বিজয়ত স্বাভাৱিকতে মোৰ আনন্দৰ মাত্ৰাও এখোপ চ’ৰা হ’ল৷\nপিছদিনা বন্ধুদ্বয় গুৱাহাটীলৈ ঘূৰিল৷ তেওঁলোকে মোৰ চোতালত বিশ্বকাপৰ খেল চোৱাৰ পৰিৱেশটো দেখি আনন্দিত আৰু মনে মনে অতিশয় বিস্মিতও হৈছিল৷ খগেন বুঢ়াগোহাঁই আছিল অসমৰ আগশাৰীৰ বাতৰি কাকত ‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ৰ গৰাকী জয়ন্ত বৰুৱাৰ নিকট বন্ধু৷ দুদিন গুৱাহাটীত অনুপস্থিত থকাত বৰুৱাই তেওঁক ক’ত গৈছিল সুধিলে৷ বুঢ়াগোহাঁয়ে জনালে : ডিফুলৈ গৈছিলোঁ, ৱৰ্ল্ডকাপ চাবলৈ৷ জয়ন্ত বৰুৱা আচৰিত হ’ল৷ ক’লে : বিশ্বকাপ, আৰু ডিফুত! তেতিয়া বুঢ়াগোহাঁয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা শুনালে৷ কথা শুনি জয়ন্ত বৰুৱা উৎসুক হৈ পৰিল৷ তৎমুহূৰ্ততে তেওঁ ‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ৰ ষ্টাফ ৰিপৰ্টাৰক নিৰ্দেশ দিলে যে ডিফুৰ পুতুল বৰাৰ লগত ইমিডিয়েট যোগাযোগ কৰিব লাগে৷ লগে লগে কাকতখনৰ হৈ জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক প্ৰকাশ মহন্তৰ পৰা মোলৈ এটা ফোনকল আহিল৷ তেওঁ মোৰ মুখৰ পৰা আয়োজন সম্পৰ্কে সবিশেষ জানিব বিচাৰিলে৷ ক’বলৈ গ’লে ফোনতেই তেওঁ মোৰ এটা সাক্ষাৎকাৰেই লৈ পেলালে৷ পত্নী গ্ৰেচীকো দুই-এটা প্ৰশ্ন সুধিলে৷ আনহাতে প্ৰয়োজন হোৱা ফটো এখন স্থানীয় সংবাদদাতাৰ জৰিয়তে তেতিয়াই যোগাৰ কৰি ল’লে৷পিছদিনা অৰ্থাৎ ৩.৭.২০০৬ তাৰিখে ‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ কাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত হেডলাইন ওলাল… ‘ডিফুৰ পুলিচ লাইনৰ ক্ষুদ্ৰ জাৰ্মানীত উৰিছে নানাদেশী পতাকা : বিশ্বকাপত বিলীন পুতুল বৰাৰ চোতালেই এতিয়া বাৰ্লিন ষ্টেডিয়াম’৷ পঢ়িবলৈ পাইছিল চাগৈ আপোনালোকেও৷ হয়তো সকলোৰে মনত নাথাকিবও পাৰে৷ কিন্তু এটা নভবা-নিচিন্তা কথাই, অন্ততঃ মোৰ দৰে সাধাৰণ লোকৰ বাবে৷ মই কৰি অহা বিশ্বকাপ ফুটবলৰ আয়োজনৰ সম্পৰ্কত প্ৰচাৰ মাধ্যমত সেয়াই আছিল প্ৰথম প্ৰকাশ৷ দীঘলীয়া লেখাটোৰ মাজেৰে বিগত ৱৰ্ল্ডকাপসমূহৰ দৰ্শনীৰ প্ৰচেষ্টা, জাৰ্মানীৰ এজন অন্ধ সমৰ্থক হিচাপে মই কেনেকৈ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে খেলা চাওঁ, ডিফুত থকা ফুটবল অনুৰাগীসকল, যাক মই ‘Greater Diphu Football Fan’ আখ্যা দিওঁ, সেইসকলে কেনেকৈ বিশ্বকাপৰ খেলসমূহ উপভোগ কৰে, সেই কথাবোৰ আমাৰ ৰাজ্যৰ প্ৰিণ্ট মিডিয়াত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ছপা হ’ল৷বহুল প্ৰচাৰিত অসমীয়া দৈনিকখনৰ সিদিনাৰ সেই বাতৰিটোৰ পৰা স্বাভাৱিকতে বহুতৰে মনত কৌতূহলো বৃদ্ধি পালে৷ চিনাকি-অচিনাকি অনেকেই মোক তেতিয়া যোগাযোগ কৰিছিল৷ এইদৰে ভাবিব নোৱাৰা ধৰণে, নিজৰ অগোচৰে প্ৰচাৰ লাভ কৰাটো মোৰ বাবে বৰ আনন্দদায়ক কথাই আছিল৷ তাৰ পিছদিনা ‘জনসাধাৰণ’ কাকততো লুইত পাঠকে ফুটবলৰ আগ্ৰাসী উন্মাদনাৰ প্ৰসংগত মোৰ বিষয়ে সামান্য উল্লেখ কৰিছিল৷ এই চেগতে প্ৰতিবেদক আৰু কাকত গোষ্ঠীসমূহলৈ মই কৃতজ্ঞতা জনাওঁ৷\nসেইখিনিলৈকে বেচ স্ফূৰ্তিয়ে লাগি আছিল৷ পিছে! তাৰ পিছতেই দৰ্শন কৰিবলগীয়া হ’ল মৰ্মন্তুদ দৃশ্যটো৷ মোৰ প্ৰিয় দলটো ইতিমধ্যে ছেমি ফাইনেল পাইছিলগৈ৷ হ’লেও নিজৰ ঘৰুৱা খেলপথাৰতে মই কাহানিও নিবিচৰা অঘটনটো ঘটিল৷ ইটালীৰ লগত সেইবাৰৰ বিশ্বকাপৰ প্ৰথমখন ছেমিফাইনেলত Dortmund1 FIFA WM Stadionত ৪.৭.২০০৬ তাৰিখে ২-০গ’লত জাৰ্মানী বিধ্বস্ত হ’ল৷ মোৰ সপোনবিলাকো পুনৰ নিমিষতে ছাৰখাৰ হৈ গ’ল৷ দুখবোধে বেয়াকৈ আবৰি ধৰিলে মন৷ প্ৰাক্তন খেলুৱৈ Jurgen Klinsmannৰ দ্বাৰা প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত, Michael Ballackৰ নেতৃত্বত Miroslav Klose, Philipp Lahm, Lukas Podolski আদিৰে পুষ্ট মোৰ জাৰ্মানীয়ে কি খেলিলে এয়া? ঘৰুৱা পৰিৱেশতো ইমানেই শক্তিহীন হৈ পৰিলেনে? মনত আছে, সেই পৰাজয়ত উক্ত মুহূৰ্তত মোৰ ইমানেই খং উঠিছিল যে মুখৰ আগতে পোৱা, বিশ্বকাপৰ সময়ত জাবৰ পেলাবলৈ ডাষ্টবিন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা ‘জাৰ্মানী ২০০৬’ লিখা এলুমিনিয়ামৰ বাল্টিটোতে প্ৰচণ্ড এটা ঘোঁচা সোধালোঁ৷ কাণ্ডটো ৰাজহুৱাভাৱে উল্লেখৰ একেবাৰে অযোগ্য যদিও সত্যৰ খাতিৰত নোকোৱাকৈ নোৱাৰিলোঁ৷ আৰ্জেণ্টিনা আৰু জাৰ্মানীৰ মাজত পূৰ্বৰ খেলত হোৱা বাক-বিতণ্ডাৰ সূত্ৰে ইটালীয়ে উত্থাপন কৰা অভিযোগৰ ভিত্তিত ফিফাৰ সিদ্ধান্ত মৰ্মে Torsten Fringsক উক্ত খেলখনৰ পৰা বিতাড়ন কৰা হৈছিল৷ ইটালীৰ চতুৰালিৰ কাৰণেই জাৰ্মানীৰ এজন নিৰ্ভৰযোগ্য মিডফিল্ডাৰ সেইদিনাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ খেলখনৰ পৰা আঁতৰত ৰ’ল৷ Fringsক নেখেলোৱাৰ আঁৰৰ এই কথাটোৱেও মনত স্বাভাৱিকতে নঞৰ্থক প্ৰকাৰে ক্রিয়া কৰি আছিল৷ সঁচাকৈয়ে খঙৰ বহিঃপ্ৰকাশ ঘটিছিল সিদিনা৷ মাটিৰ তলত নীৰবে শুই থকা Passport Scotchৰ বটলটো আকৌ চাৰিটা বছৰৰ বাবে তেনেকৈয়ে ৰৈ গ’ল! ভাবটোৱেও চাগৈ মোৰ খঙৰ তীব্ৰতা অনেকগুণে বঢ়াই তুলিছিল৷\nবাল্টিটোৰ কথা ওলালত ফৎকৈ মনত পৰিল৷ ১৯৯০ৰ ইটালী বিশ্বকাপৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰতি চাৰি বছৰৰ মূৰে মূৰে এলুমিনিয়ামৰ বাল্টি একোটাৰ ওপৰতো মই নিজহাতে বিশ্বকাপৰ চিহ্ন আঁকিছিলোঁ৷ খেল চোৱাৰ সময়ত ডাষ্টবিন হিচাপে সেই বাল্টিটো ব্যৱহাৰ কৰোঁ৷ তাৰ পিছত পৰৱৰ্তী বিশ্বকাপলৈকে সেইটো বাল্টিয়ে ঘৰুৱাভাৱে ব্যৱহাৰ কৰি থকা হয়৷ অৰ্থাৎ বিশ্বকাপৰ দৰেই মোৰ একোটা ‘World Cup Dustbin’ৰো ম্যাদৰ অন্তৰ ৪বছৰ৷\nঅৱশেষত Berlinৰ Olympia stadionত চূড়ান্ত খেলত ইটালী আৰু ফ্ৰান্স মুখামুখি হ’ল৷ নিৰ্ধাৰিত সময়ত ১-১গ’লত অমীমাংসিত হৈ ৰোৱা ফাইনেল খেলখনত পেনাল্টিৰ জৰিয়তে ইটালীয়ে ফ্ৰান্সক ৫-৩গ’লত পৰাভূত কৰি চতুৰ্থবাৰৰ বাবে বিজয়ীৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিলে৷ জাৰ্মানী সন্তুষ্ট থাকিব লগা হ’ল তৃতীয় স্থানত৷ তৃতীয় স্থান নিৰ্ধাৰণকাৰী খেলখনত জাৰ্মানীয়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বী, Christiano Ronaldo, Ricardo Costa, Luis Figo আদিৰে সমৃদ্ধ পৰ্তুগালক ৩-১গ’লত হৰুৱাইছিল৷ আৰু সন্তুষ্টি লভিব লগা হ’ল এইবুলি যে টুৰ্ণামেণ্টখনত ৫টা গ’ল স্ক’ৰ কৰি জাৰ্মানীৰ Miroslav Klose সৰ্বাধিক গ’লদিওঁতা বিবেচিত হ’ল, জাৰ্মানীৰ Lukas Podolski পৰিগণিত হ’ল শ্ৰেষ্ঠ যুৱ খেলুৱৈ হিচাপে৷ সেয়ে হ’লেও সান্ত্বনা জানো লভিব পাৰোঁ? জাৰ্মানীয়ে বিশ্বকাপটোত চুমুক দিয়াটোহে মোৰ একমাত্ৰ সপোন৷ তাৰ বাবেই ঈশ্বৰক প্ৰতিদিনে খাটোঁ৷\nপৰৱৰ্তী বিশ্বকাপত জাৰ্মানী বিজয়ী নোহোৱালৈকে সুৰাপানৰ পৰা বিৰত থাকিম বুলি কৰা প্ৰতিজ্ঞা বাহাল ৰাখিলোঁ আৰু অনাগত চাৰি বছৰলৈ আকৌ ধৈৰ্য ধৰি ৰ’লোঁ৷\nআগতে কৰাৰ দৰেই বিশ্বকাপৰ পিছতে লটাৰী খেল এখন সেইবাৰো পাতিলোঁ৷\nকথা আজি বৰ দীঘলীয়া হ’ল৷ এতিয়া সামৰোঁ৷ সকলোটি কুশলে থাওক৷ অহা সংখ্যাত জনাম, নেলছন মেণ্ডেলাৰ দেশত অনুষ্ঠিত বিশ্বকাপ ২০১০ৰ সময়ত আধুনিক যুগৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখি মোৰ আয়োজনে কেনে ৰূপ ধাৰণ কৰিলে৷\nসংলগ্নিত কৰা আলোক-চিত্ৰৰ সৱিশেষ —–\n১. চোতালত বিশ্বকাপ… পতাকাৰ বেষ্টনীত মোৰ চৌহদ… উৰি আছে বন্ধু জমিৰৰ মৰমৰ উপহাৰ\n২. জাৰ্মানী বিশ্বকাপ ২০০৬ৰ শুভাৰম্ভ… ফ্লেগ অফ্ কৰি সকলোকে সম্ভাষণ জনালোঁ\n৩. জীয়ৰী জেইনৰ হাতেৰে কেক্ কাটি সূচনা কৰা হ’ল\n৪. জাৰ্মান সমৰ্থক জেইন আৰু দেবনি\n৫. খেল উপভোগৰ এটা মুহূৰ্ত\n৬. অন্তৰংগ মুহূৰ্তত বন্ধুদ্বয়… জয়ন্ত শৰ্মা আৰু খগেন বুঢ়াগোহাঁই\n৭. ‘অসমীয়া প্ৰতিদিন’ৰ পাতত বিশ্বকাপ ২০০৬ৰ আয়োজনৰ খবৰ\n৮. খেল উপভোগৰ আৰু এক মুহূৰ্ত\n৯. ‘জনসাধাৰণ’ত প্ৰকাশিত লেখাটো…\n১০. খেল উপভোগৰ আৰু এটা মুহূৰ্ত\n১১. ‘World Cup Dustbin’… ১৯৯০চনৰ পৰা ২০০৬ পৰ্যন্ত\n১২. খেলৰ লগে লগে লটাৰীৰ উপহাসমূহৰ প্ৰদৰ্শন\n← গায়ত্ৰী মহন্তৰ সৈতে সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ অন্তৰংগ আলাপ\nঅসমীয়া ভাষাৰ সৰলীকৰণৰ বিষয়ে দুআষাৰ (ডাঃ চন্দন কুমাৰ বৰতামুলী) →


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जनवरी 30\n1. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি ফৰৌণৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক কোৱা, ইব্ৰীয়া লোকসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, ‘মোৰ আৰধনা কৰিবৰ অৰ্থে মোৰ লোকসকলক যাবলৈ দিয়ক।\n2. কিন্তু এতিয়াও যদি তেওঁলোকক যাব দিয়াত অমান্তি হৈ তেওঁলোকক ধৰি ৰাখিব বিচাৰে,\n3. তেনেহ’লে আপোনাৰ পথাৰত থকা পশুবোৰ, যেনে ঘোঁৰা, গাধ, উট, গৰু, মেৰ-ছাগ, আৰু ছাগলী জাকবোৰৰ ওপৰত যিহোৱাই হাত দিব; আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই ভয়ানক মহামাৰী হ’ব।\n4. কিন্তু যিহোৱাই ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ পশুবোৰ আৰু মিচৰীয়া লোকসকলৰ পশুবোৰৰ মাজত প্ৰভেদ কৰিব; তেতিয়া যিবোৰ পশু ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ নহয় সেইবোৰ মৰিব’।”\n5. যিহোৱাই সময় নিৰূপণ কৰি ক’লে, “কাইলৈ দেশত মই এই কাৰ্য কৰিম।”\n6. পাছদিনা যিহোৱাই সেই কাৰ্য কৰিলে। মিচৰৰ আটাইবোৰ পশু মৰিল; কিন্তু ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ পশুবোৰৰ এটাও নমৰিল।\n7. তেতিয়া ফৰৌণে বিচাৰ কৰি দেখিলে যে, ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ এটাও পশু মৰা নাই। তথাপিও ফৰৌণৰ মন কঠিন হল, আৰু তেওঁ লোক সকলক যাবলৈ এৰি নিদিলে।\n8. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচি আৰু হাৰোণক ক’লে, “তোমালোকে মুঠি ভৰাই অগ্নিকুণ্ডৰ পৰা ছাঁই লোৱা, কিন্তু মোচি, তুমি ফৰৌণে চাই থকা সময়ত সেই ছাঁই ওপৰ ফাললৈ ছটিয়াই দিবা।\n9. তাতে, সেই ছাঁই গোটেই মিচৰ দেশখনতে মিহি ধূলি হৈ পৰিব। এই ধূলিৰ কাৰণে গোটেই মিচৰ দেশৰ মানুহ আৰু পশুবোৰৰ শৰীৰত অনেক ঘা আৰু ফোহাঁ উঠিব।”\n10. সেয়ে তেওঁলোকে অগ্নিকুণ্ডৰ পৰা ছাঁই লৈ, ফৰৌণৰ আগত থিয় হ’ল। মোচিয়ে সেই ছাঁই ওপৰলৈ ছটিয়াই পঠিয়ালে, আৰু সেই ছাঁইৰ কাৰণে মানুহ আৰু পশুবোৰৰ শৰীৰত অনেক ঘা আৰু ফোঁহা উঠিল।\n11. শাস্ত্ৰজ্ঞ সকলে সেই বিষম খহুৰ কাৰণে মোচিক বাধা দিব নোৱাৰিলে। কাৰণ সকলো শাস্ত্ৰজ্ঞ আৰু মিচৰীয়া লোকসকলৰ শৰীৰত সেই বিষম খহু ওলাইছিল।\n12. তথাপি যিহোৱাই মোচিক কোৱাৰ দৰে, তেওঁ ফৰৌণৰ মন কঠিন কৰিলে, সেয়ে ফৰৌণে মোচি আৰু হাৰোণৰ কথা নুশুনিলে।\n13. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি ৰাতিপুৱাতে উঠি, ফৰৌণৰ আগত থিয় হৈ, তেওঁক কবা, ‘ইব্ৰীয়াসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, “মোৰ সেৱা কৰিবৰ অৰ্থে মোৰ লোকসকলক যাবলৈ দিয়ক।\n14. কিয়নো গোটেই পৃথিৱীত মোৰ তুল্য যে কোনো নাই, ইয়াক আপুনি জানিবৰ বাবে, মই এইবাৰ তোমাৰ, তোমাৰ দাস আৰু তোমাৰ লোকসকলৰ ওপৰলৈ মোৰ সকলো মহামাৰী পঠিয়াম।”\n15. মই এতিয়ালৈকে তোমাৰ ওপৰত হাত দি, তোমাক আৰু তোমাৰ লোকসকলক মহামাৰীৰে প্ৰহাৰ কৰা হ’লে, তোমালোকে পৃথিৱীৰ পৰা উচ্ছন্ন হ’লাহেঁতেন।\n16. অৱশ্যে তোমাক মোৰ শক্তি দেখুৱাবলৈ আৰু গোটেই পৃথিৱীত মোৰ নাম যেন খ্যাতিমন্ত হয়, সেই কাৰণে মই তোমাক জীয়াই থাকিব দিছোঁ।\n17. এতিয়ালৈকে তুমি গৰ্ব কৰি, মোৰ লোকসকলক এৰি দিবলৈ সন্মত হোৱা নাই।\n18. শুনা, মিচৰ দেশ স্থাপন হোৱা দিনেৰে পৰা আজিলৈকে যি ধৰণে শিলাবৃষ্টি হোৱা নাই, মই কাইলৈ এনে সময়তে প্রচণ্ড শিলাবৃষ্টি বৰষাম।\n19. সেয়ে তুমি এতিয়া মানুহ পঠিয়াই পথাৰত থকা তোমাৰ পশু আৰু যি সকলো আছে, সেই সকলো গোটাই নিৰাপদ স্থানত ৰাখা। যিবোৰ মানুহ আৰু পশু ঘৰলৈ ননাকৈ পথাৰত থাকিব, সেইবোৰৰ ওপৰত শিলাবৃষ্টি হোৱাত, সেইবিলাক মৰিব’।”\n20. তেতিয়া ফৰৌণৰ যি সকল দাসে যিহোৱাৰ বাক্য বিশ্বাস কৰিছিল, তেওঁলোকে নিজৰ বন্দী আৰু পশুবোৰক বেগাই ঘৰলৈ আনিলে।\n21. কিন্তু যি সকল লোকে যিহোৱাৰ বাক্য গুৰুত্বৰ ভাবে লোৱা নাছিল, তেওঁলোকে নিজৰ বন্দী আৰু পশুবোৰক পথাৰতে থাকিব দিলে।\n22. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “গোটেই মিচৰ দেশৰ মানুহ, পশু, আৰু পথাৰত থকা সকলো গছ-গছনিৰ ওপৰত শিলাবৃষ্টি হবলৈ তুমি আকাশৰ ফাললৈ চাই তোমাৰ হাত মেলা।”\n23. মোচিয়ে আকাশলৈ চাই নিজৰ লাখুটি দাঙিলে। তেতিয়া যিহোৱাই গোটেই মিচৰ দেশত মেঘ-গৰ্জ্জন কৰি বিজুলী আৰু শিলাবৃষ্টি বৰষালে।\n24. এইদৰে শিলাবৃষ্টি আৰু বিজুলী মিহলি হৈ ভয়ঙ্কৰ ৰূপ ল’লে। এনে শিলাবৃষ্টি মিচৰ দেশ স্থাপন হোৱা দিনৰে পৰা কেতিয়াও হোৱা নাছিল।\n25. গোটেই মিচৰ দেশৰ পথাৰত থকা মানুহ আৰু পশু সকলোকে শিলাবৃষ্টিয়ে বিনষ্ট কৰিলে। শিলাবৃষ্টিয়ে পথাৰৰ সকলো গছ-গছনি আৰু দেশৰ সকলো গছ ভাঙিলে।\n26. কেৱল ইস্ৰায়েলী লোকসকল বাস কৰা গোচন দেশতহে শিলাবৃষ্টি হোৱা নাছিল।\n27. তেতিয়া ফৰৌণে মানুহ পঠিয়াই মোচি আৰু হাৰোণক মাতি অনালে। ফৰৌণে তেওঁলোকক ক’লে, “মই এইবাৰ পাপ কৰিলোঁ। যিহোৱা ন্যায়পৰায়ণ, কিন্তু মই আৰু মোৰ লোক সকল হ’লে দুৰ্নীতিপৰায়ণ।\n28. মহা-গৰ্জ্জন আৰু শিলাবৃষ্টি সহিব নোৱাৰাকৈ অধিক হৈছে, সেয়ে তোমালোকে যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰা। মই তোমালোকক যাবলৈ দিম; তোমালোক আৰু ইয়াত থাকিব নালাগে।”\n29. মোচিয়ে তেওঁক ক’লে, “নগৰ ত্যাগ কৰাৰ পাছতেই মই যিহোৱালৈ হাত মেলি প্রাৰ্থনা কৰিম। তেতিয়া পৃথিৱী যে যিহোৱাৰহে হয়, এই কথা আপুনি জানিবলৈ মেঘ-গৰ্জ্জন বন্ধ হ’ব, আৰু শিলাবৃষ্টিও নহ’ব।\n30. কিন্তু আপুনি আৰু আপোনাৰ দাসসকলে যে এতিয়াও ঈশ্বৰ যিহোৱাক প্রকৃততে সন্মান কৰা নাই, সেই কথা মই জানো।”\n31. সেই সময়ত শণ সূতাৰ ফুলবোৰ আৰু যৱ ধান নষ্ট হৈছিল; কাৰণ যৱ ধানৰ থোক পুৰঠ হৈছিল, আৰু শণ সূতাৰ ফুলবোৰ ফুলিছিল।\n32. কিন্তু ঘেঁহু আৰু সৰিয়হ নষ্ট নহ’ল কাৰণ সেইবোৰ ইয়াৰ পাছত হোৱা শস্য।\n33. মোচিয়ে যেতিয়া ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ নগৰ ত্যাগ কৰি যোৱাৰ পাছত যিহোৱালৈ হাত মেলি প্রাৰ্থনা কৰিলে, তেতিয়া মেঘ-গৰ্জ্জন আৰু শিলাবৃষ্টি হ’বলৈ বন্ধ হ’ল।\n34. ফৰৌণে যেতিয়া বৰষুণ, শিলাবৃষ্টি, আৰু মেঘ-গৰ্জ্জন বন্ধ হোৱা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ আৰু তেওঁৰ দাসসকলে নিজৰ মন পুনৰ কঠিন কৰি পাপ কৰিলে।\n35. এইদৰে যিহোৱাই মোচিক কোৱাৰ দৰে, ফৰৌণৰ মন কঠিন হ’ল, আৰু তেওঁ ইস্ৰায়েলী লোকসকলক যাবলৈ এৰি নিদিলে।\n1. যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি ফৰৌণৰ ওচৰলৈ যোৱা। মিচৰ দেশত মোৰ শক্তিৰ চিনবোৰ দেখুৱাবৰ বাবে মই ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ দাস সকলৰ মন কঠিন কৰিলোঁ।\n2. মই এইদৰে কৰাৰ কাৰণ এয়াও হয় যে, মই মিচৰীয়া লোক সকলক কিদৰে কঠোৰ ব্যৱহাৰ কৰিলোঁ, আৰু তেওঁলোকৰ মাজত মোৰ শক্তিৰ চিন কিদৰে দেখুৱালোঁ এই সকলো কথা তুমি তোমাৰ সন্তান আৰু নাতি-নাতিনীয়েক সকলক যাতে ক’ব পাৰিবা। ইয়াৰ যোগেদি তোমালোকে জানিবা যে, মই যিহোৱা।”\n3. তেতিয়া মোচি আৰু হাৰোণ ফৰৌণৰ ওচৰলৈ গ’ল, আৰু তেওঁক ক’লে, “ইব্ৰীয়া সকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: ‘তুমি মোৰ আগত নম্ৰ হবলৈ কিমান সময়লৈকে অমান্তি হৈ থাকিবা? মোৰ আৰাধনা কৰিবৰ অৰ্থে মোৰ লোক সকলক যাবলৈ এৰি দিয়া।\n4. কিন্তু তুমি যদি মোৰ লোক সকলক যাবলৈ দিয়াত অমান্তি হোৱা, তেনেহ’লে শুনা, কাইলৈ তোমাৰ দেশলৈ মই কাকতী ফৰিং আনিম।\n5. সেইবোৰে গোটেই দেশখন এনেকৈ ঢাকি ধৰিব যে, কোনো এজনে মাটিও দেখা নাপাব। শিলাবৃষ্টিৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা অৱশিষ্ট গছবোৰ সেইবোৰে খাই পেলাব। আনকি আপোনালোকৰ বাবে পথাৰত উৎপন্ন হোৱা সকলো গছো খাই পেলাব\n6. আপোনাৰ ঘৰ, আৰু আপোনাৰ দাস সকলৰ ঘৰত, আৰু সকলো মিচৰীয়াৰে সকলৰ ঘৰবোৰ সেই কাকতী ফৰিঙেৰে ভৰি পৰিব। ইমান ফৰিং হ’ব যে, আপোনাৰ পিতৃ আৰু আপোনাৰ ওপৰ-পিতৃসকলে কেতিয়াও তেনে ফৰিং দেখা নাই।” তাৰ পাছত মোচি ফৰৌণৰ আগৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল।\n7. তেতিয়া ফৰৌণৰ দাস সকলে ফৰৌণক ক’লে, “এই মানুহ জন আমালৈ কিমান দিনলৈকে ফান্দস্বৰূপ হৈ থাকিব? ইস্রায়েলী লোকসকল নিজৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰিবৰ অৰ্থে যাবলৈ এৰি দিয়ক। মিচৰ দেশখন যে ধ্বংস হ’ল, এতিয়ালৈকে সেই কথা আপুনি উপলব্ধি কৰা নাই নে?”\n8. তেতিয়া মোচি আৰু হাৰোণক ফৰৌণৰ আগলৈ পুনৰ মাতি অনা হ’ল, ফৰৌণে তেওঁলোকক ক’লে, “যোৱা, তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰা; কিন্তু কোনবোৰ লোক যাব?”\n9. মোচিয়ে ক’লে, “আমি আমাৰ ডেকা, বুঢ়া, নিজৰ নিজৰ লৰা-ছোৱালী, আৰু মেৰ-ছাগ, ছাগলী, গৰুৰ জাকবোৰকো লগত লৈ যাম। কাৰণ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে আমি উৎসৱ পালন কৰিব লাগিব।”\n10. ফৰৌণে তেওঁলোকক ক’লে, “যিহোৱা তোমালোকৰ লগত থাকক; যিহেতু মই তোমালোকক সন্তানসকলৰ সৈতে যাবলৈ এৰি দিছোঁ, আৰু চোৱা, তোমালোকৰ মন কিছু দুষ্টতাৰে পৰিপূৰ্ণ।\n11. সেয়ে নহব; কেৱল তোমালোকৰ মাজৰ পুৰুষসকল যাওক, আৰু যিহোৱাৰ সেৱা কৰক; কিয়নো এইদৰে কৰাটোৱেই তোমালোকে বিচাৰিছে।” পাছত ফৰৌণৰ আগৰ পৰা মোচি আৰু হাৰোনক পঠিয়াই দিয়া হ’ল।\n12. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “কাকতী ফৰিংবোৰ মিচৰ দেশলৈ আহি, শিলাবৃষ্টিৰ পৰা অৱশিষ্ট থকা তৃণ আদি সকলোকে খাবলৈ তুমি কাকতী ফৰিঙৰ বাবে মিচৰ দেশৰ ওপৰলৈ হাত মেলা।”\n13. তেতিয়া মোচিয়ে মিচৰ দেশৰ ওপৰলৈ নিজৰ লাখুটি দাঙিলে, আৰু যিহোৱাই সেই দিনা দিনে ৰাতিয়ে সেই দেশৰ ওপৰত পূব ফালৰ পৰা বায়ু বোৱালে। যেতিয়া ৰাতিপুৱা হ’ল, তেতিয়া পূব ফালৰ পৰা অহা বতাহে কাকতি ফৰিংবোৰ উৰোৱাই আনিলে।\n14. তাতে ফৰিংবোৰ সমগ্র মিচৰ দেশলৈ আহিল, আৰু মিচৰৰ আটাই অঞ্চলত উপদ্রৱ কৰিলে। ইমান বেছি ফৰিং পূৰ্বতে কেতিয়াও হোৱা নাই, আৰু পুনৰ কেতিয়াও নহ’ব।\n15. সেই ফৰিংবোৰে সমগ্র দেশ ছানি ধৰিলে, তাতে দেশখন অন্ধকাৰময় হ’ল। সেই ফৰিংবোৰে দেশৰ সকলো গছ-গছনি আৰু শিলাবৃষ্টিৰ পৰা অবশিষ্ট থকা গছৰ সকলো ফলবোৰ খালে। তাতে সমগ্র মিচৰ দেশত এজোপাও সেউজীয়া গছ জীয়াই নাথাকিল, আৰু পথাৰত এজোপাও গছ-গছনি নাথাকিল।\n16. তেতিয়া ফৰৌণে মোচি আৰু হাৰোণক বেগাই মাতি আনি কলে, “মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আৰু তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলোঁ।\n17. এতেকে বিনয় কৰোঁ, এইবাৰৰ বাবে মোৰ পাপ ক্ষমা কৰা, আৰু তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত প্রাৰ্থনা কৰা, যাতে তেওঁ মোৰ পৰা এই মৃত্যুদায়ক কষ্ট আঁতৰায়।”\n18. তেতিয়া মোচিয়ে ফৰৌণৰ ওচৰৰ পৰা বাহিৰলৈ গ’ল; আৰু যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।\n19. যিহোৱাই পশ্চিম ফালৰ পৰা অতি প্ৰবল বতাহ বোৱাই আনিলে; তাতে সেই বতাহে ফৰিংবোৰ উৰোৱাই নি চূফ সাগৰত পেলাই দিলে। সমগ্র মিচৰ দেশৰ কোনো অঞ্চলতে এটাও ফৰিং অৱশিষ্ট নাথাকিল।\n20. কিন্তু যিহোৱাই ফৰৌণৰ মন কঠিন কৰিলে, তাতে তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক যাবলৈ নিদিলে।\n21. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “সমগ্র মিচৰ দেশ অন্ধকাৰময় হ’বলৈ, তুমি আকাশৰ ফাললৈ হাত মেলা; তাতে সেই আন্ধাৰে সমগ্র দেশ গ্রাস কৰিব।”\n22. তেতিয়া মোচিয়ে আকাশৰ ফাললৈ হাত মেলিলে, আৰু সমগ্র মিচৰ দেশ তিনি দিনলৈকে ঘোৰ অন্ধকাৰময় হ’ল।\n23. কোনেও ইজনে সিজনক দেখা নাপালে, আৰু তিনি দিনলৈকে কোনেও নিজৰ ঘৰৰ পৰা নোলাল। অৱশ্যে ইস্ৰায়েলী লোকসকল বাস কৰা ঠাইত পোহৰ হৈ আছিল।\n24. তেতিয়া ফৰৌণে মোচিক মাতি আনি ক’লে, “তোমালোক যোৱা, যিহোৱাৰ আৰধনা কৰা গৈ। এনেকি তোমালোকৰ পৰিয়াল বৰ্গও লগত যাব পাৰিব, কিন্তু তোমালোকৰ মেৰ-ছাগ, ছাগলী, আৰু গৰুৰ জাকবোৰ ইয়াতেই থাকিব লাগিব।”\n25. কিন্তু মোচিয়ে ক’লে, “আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবলৈ আৰু হোম বলিৰ অৰ্থে আপুনি আমাৰ লগত জীৱ জন্তুবোৰো দিবই লাগিব।”\n26. আমাৰ লগত আমাৰ পশুবোৰো নিশ্চয় যাব; আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আৰধনা কৰিবলৈ আমাৰ পশুবোৰৰ এটা খুৰাও ইয়াত নাথাকিব। কাৰণ আমি কিহেৰে যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰিম, সেই বিষয়ে আমি সেই ঠাই নোপোৱালৈকে নাজানো।”\n27. কিন্তু যিহোৱাই ফৰৌণৰ মন কঠিন কৰিলে, তাতে তেওঁ তেওঁলোকক যাবলৈ নিদিলে।\n28. তেতিয়া ফৰৌণে মোচিক ক’লে, “মোৰ সন্মুখৰ পৰা গুচি যোৱা। এটা বিষয়ত সাৱধান হবা, মোৰ মুখ পুনৰ চাব নিবিচাৰিব; কিয়নো যি দিনাই মোৰ মুখ চাবা, সেই দিনাই তোমাৰ মৃত্যু হ’ব।”\n29. তেতিয়া মোচিয়ে ক’লে, “আপুনি নিজেই কৈছে; মই আপোনাৰ মুখ পুনৰ নাচাও।”\n8. চকুৰ মণিৰ দৰেই তুমি মোৰ ৰক্ষক হোৱা; তুমি মোক তোমাৰ ডেউকাৰ ছাঁত লুকুৱাই ৰাখা;\n9. যি সকলে মোৰ ওপৰত উৎপীড়ন কৰে, সেই দুষ্ট লোকসকলৰ পৰা, যিসকলে প্রাণ-নাশৰ কাৰণে মোক ঘেৰি ৰাখিছে, সেই শত্রুবোৰৰ পৰা, তুমি মোক তোমাৰ ডেউকাৰ তলত লুকুৱাই ৰাখা।\n10. তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ হৃদয়ত থকা মমতাৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰি ৰাখিছে, তেওঁলোকে মুখেৰে অহংকাৰৰ কথা কয়;\n11. তেওঁলোকে মোক বিচাৰিলে আৰু এতিয়া মোক চাৰিওফালে ঘেৰি ধৰিছে; তেওঁলোকে মোৰ ওপৰত চোকা দৃষ্টি ৰাখিছে, যাতে মোক মাটিত পেলাব পাৰে।\n12. তেওঁলোক চিকাৰ ছিৰা-ছিৰ কৰিবলৈ আগ্রহী হোৱা সিংহৰ নিচিনা; গোপনে খাপ পাতি থকা ডেকা সিংহৰ সদৃশ।\n13. হে যিহোৱা, তুমি উঠা, তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰা, তেওঁলোকক দলিয়াই পেলোৱা; তোমাৰ তৰোৱালৰ দ্বাৰাই দুষ্ট লোকৰ পৰা মোৰ জীৱন ৰক্ষা কৰা।\n14. হে যিহোৱা, মর্ত্যৰ লোকসকলৰ পৰা তোমাৰ নিজ হাতেৰে মোক ৰক্ষা কৰা; সেই মর্ত্য লোকসকলৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা, যিসকলৰ জীৱনৰ অংশ কেৱল এই পৃথিৱীতে আছে। তোমাৰ বহুমূল্য সম্পদেৰে তেওঁলোকৰ উদৰ পূৰ হওঁক, তেওঁলোকৰ সন্তানৰ সংখ্যা অনেক হওঁক, শিশুসকলৰ কাৰণে তেওঁলোকে নিজৰ ধন-সম্পদ ৰাখি যাওঁক।\n15. কিন্তু মই হ’লে ধাৰ্মিকতাৰ গুণে তোমাৰ মুখ দেখা পাম; মই যেতিয়া সাৰ পাম, তোমাৰ প্রতিমূর্তি দেখি মই পৰিতৃপ্ত হম।\n21. কিয়নো মানুহে কৰা সকলো কাম যিহোৱাই চাই, আৰু তেওঁ তাৰ সকলো পথ পৰ্যবেক্ষণ কৰে।\n22. এজন দুষ্ট লোক নিজৰ অপৰাধতে ধৰা পৰে; তেওঁক নিজৰ পাপৰূপ জৰীয়ে বান্ধি ৰাখে।\n23. নিয়মানুবৰ্ত্তিতাৰ অভাৱত তেওঁৰ মৃত্যু হয়; তেওঁৰ অজ্ঞানতাৰ কাৰণে তেওঁ বিপথে যায়।\n1. “স্বৰ্গৰাজ্য এজন গৰাকীৰ নিচিনা৷ তেওঁ এদিন নিজৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ কামৰ বাবে অতি ৰাতিপুৱাতে বনুৱা সকলক বিচাৰি ওলাই গ’ল।\n2. তেওঁ এক এক দীনাৰ দিবলৈ বনুৱা সকলৰ সৈতে বন্দবস্ত কৰি সিহঁতক দ্ৰাক্ষাবাৰীলৈ পঠাই দিলে।\n3. প্রায় নটা বজাত তেওঁ আকৌ ওলাই গ’ল আৰু আন কিছুমান বনুৱাক বজাৰত তেতিয়াও থিয় হৈ থকা দেখি তেওঁ সিহঁতক ক’লে,\n4. ‘তোমালোকেও মোৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীলৈ কাম কৰিবলৈ যোৱা। তোমালোককো মই উচিত মজুৰী দিম।’ তেতিয়া সিহঁতেও কাম কৰিবলৈ গ’ল।\n5. আকৌ প্রায় বাৰটা আৰু তাৰ পাছত তিনিটা বজাত তেওঁ ওলাই গৈ, সেই একেদৰেই কৰিলে।\n6. পুণৰ প্রায় পাঁচ মান বজাত তেওঁ ওলাই গৈ আন কেইজনমান বনুৱাক থিয় হৈ থকা দেখি সিহঁতক সুধিলে, ‘তোমালোকে একো কাম নকৰাকৈ গোটেই দিনতো ইয়াত কিয় থিয় হৈ আছা?\n7. সিহঁতে তেওঁক ক’লে, ‘কোনেও আমাক কামত লগোৱা নাই।’ তেতিয়া তেওঁ সিহঁতক ক’লে, ‘তোমালোকো মোৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ কামলৈ যোৱা।’\n8. পাছত গধূলি সময়ত, সেই দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ গৰাকীয়ে নিজৰ কর্মচাৰীক ক’লে, ‘বনুৱা সকলক মাতি শেষৰ জনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, প্ৰথম জনলৈকে প্রত্যেককে মজুৰী দিয়া।’\n9. পাঁচ মান বজাত যি সকলক বনুৱাক কামত লগোৱা হৈছিল, সিহঁতে আহি এক দীনাৰকৈ পালে।\n10. তাতে যি সকল বনুৱাক প্ৰথমে কামত লগোৱা হৈছিল, সিহঁতে বেচিকৈ মজুৰী পাব বুলি মনে মনে ভাবিলে; কিন্তু সিহঁতেও এক এক দীনাৰহে পালে।\n11. সিহঁতে নিজৰ মজুৰী পোৱাৰ পাছত গৰাকীৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ কৰি ক’লে,\n12. “আমি গোটেই দিনটো ৰ’দৰ তাপত কাম কৰিলোঁ; কিন্তু এই শেষত অহা বনুৱা সকলে মাত্ৰ এঘন্টা কাম কৰিছে, তথাপি আপুনি সিহঁতক আমাৰ সমানেই দিলে।”\n13. তেতিয়া গৰাকীয়ে সিহঁতৰ মাজৰ এজনক উত্তৰ দিলে, “বন্ধু, মই তোমালোকৰ ওপৰত একো অন্যায় কৰা নাই; তোমালোকে জানো মোৰ লগত এক দীনাৰত কাম কৰিবলৈ বন্দবস্ত কৰা নাছিলা?\n14. তোমালোকক যিমান দিছোঁ, এই শেষৰ কেইজনকো সিমান দিবলৈ মোৰ ইচ্ছা; নিজৰ পাবলগীয়াখিনি লৈ তোমালোক গুচি যোৱা৷\n15. যিবোৰ মোৰ নিজৰ বস্তু, সেইবোৰ মই নিজৰ ইচ্ছামতে ব্যৱহাৰ কৰাৰ অধিকাৰ জানো মোৰ নাই? নে মই উত্তম কৰ্ম কৰা বাবে তোমালোকৰ চকু পুৰিছে?\n16. এইদৰে পাছ হোৱা সকল আগ হ’ব আৰু আগ হোৱা সকল পাছ হ’ব।”


মনৰ কথাঃ মাতৃভাষাক লৈ হীনমন্যতাবোধত ভোগো কিয়? :: শোণিত কুমাৰ গোস্বামী - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome MONOR KATHA MONOR-KATHA RECENT SONIT KUMAR GOSWAMI মনৰ কথা মনৰ-কথা শোণিত কুমাৰ গোস্বামী মনৰ কথাঃ মাতৃভাষাক লৈ হীনমন্যতাবোধত ভোগো কিয়? :: শোণিত কুমাৰ গোস্বামী\nমনৰ কথাঃ মাতৃভাষাক লৈ হীনমন্যতাবোধত ভোগো কিয়? :: শোণিত কুমাৰ গোস্বামী\nxukhdukh.com February 08, 2022 MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, SONIT KUMAR GOSWAMI, মনৰ কথা, মনৰ-কথা, শোণিত কুমাৰ গোস্বামী,\nমাতৃভাষাক লৈ হীনমন্যতাবোধত ভোগো কিয়?\nমাতৃভাষাই হৈছে প্ৰথম ভাষা। যাৰ বোকোচাত মানুহে চিন্তা কৰে, সপোন দেখে। চেতন-অৱচেতন মনৰ সকলো ভাৱনা-প্ৰৱাহ প্ৰৱাহিত হয়, এই আপোন ভাষাৰ যোগেদিয়েই। মানুহ ব্যক্তি সত্তাৰ পৰা সামাজিক সত্তাই ওলাই আহোতে ভাষাৰ ব্যৱহাৰ হৈ পৰে দৈনন্দিন জীৱনৰ এটি অতি আৱশ্যকীয় কলা। ভাৰতবৰ্ষত আকৌ জাতি তথা বহু ৰাজ্যও গঠন হৈছিল ভাষাৰ ভিত্তিত। সেয়ে ভাষা এটা স্পৰ্শকাতৰ বিষয়।\nমাতৃভাষাক লৈ হীনমন্যতাবোধ সকলোৰে নাথাকে। পৃথিৱীত অনেক জাতি-উপজাতি আছে যিবোৰৰ নিজা ভাষা থাকে। ভাৰতৰ দৰে বিবিধতাৰে ভৰপূৰ দেশত সহস্ত্ৰাধিক ভাষা আছে বুলি প্ৰতিটো শিশুৱে বিদ্যালয়লৈ গৈ সমাজ অধ্যয়নৰ পাঠত পঢ়িবলৈ পায়। এই কথাটো তেওঁলোকে নিজৰ ভাষাত পঢ়ে বাবেই নিশ্চিতভাৱে গৌৰৱবোধ কৰে। কিন্তু দেশত এনে কেতবোৰ জাতি আছে যিবোৰে নিজৰ ভাষাটোক লৈ হীনমন্যতাবোধত ভোগে, ইয়াৰ ভিতৰত অসমীয়া অন্যতম। অৱশ্যে এই কথাটোৰ বাবে জাতিটোৰ অসমীয়া কথকীসকল দায়ী নহয়, ইয়াৰ বাবে দায়ী হৈছে সেইসকল লোক যিসকলে এই জাতিটোৰ নেতৃত্ব লয় বুলি ঠিকা লৈছে মানে গণতান্ত্ৰিক প্ৰক্ৰিয়াৰে মন্ত্ৰী হোৱাৰ চাকৰি গ্ৰহণ কৰিছে। সময়ে সময়ে অসমীয়া নেতৃত্বত নিজৰ ভাষাৰ প্ৰতি হীনমন্যতাবোধ আৰু অন্য ভাষাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণৰ ফলত নিজৰ অস্তিত্ব লাহে লাহে সংকটৰ মুখলৈ ঠেলি দিছে। ১৮৩৬ চনৰ আগত অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপ কি আছিল সেয়া গৱেষণাৰ বিষয় কিন্তু এই চনটো সকলো অসমীয়া মনৰ ৰখাৰ কাৰণটো হৈছে অসমীয়াৰ সলনি বাঙালীক অসমীয়াৰ জাতীয় ভাষা কৰাৰ ঐতিহাসিক ভুলটো। পাছলৈ ইংৰাজ মিছনেৰীৰ বদন্যতাত আৰু তেওঁলোকৰ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য সফল কৰাৰ প্ৰয়াসত স্থানীয় লোকক বিশ্বাসত লোৱাৰ অংশ হিচাৰে ছপাশাল অসমলৈ অহা তথা অসমীয়া লিপিত ধৰ্মপ্ৰচাৰ পুথিৰ আৰম্ভণিৰে অসমীয়া সাহিত্য, ব্যাকৰণ আদিৰ আৰম্ভণিয়ে অসমীয়া ভাষাক টনকিয়াল কৰাৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ হৈছিল। তেন্তে শতাধিক বছৰৰ পুৰণি মান্য ভাষাটোক লৈ শংকা কিহৰ?\nইংৰাজ শাসকৰ পৰা মুক্তি পোৱা স্বাধীনতালৈ বা স্বাধীনতাৰ পাছৰ নেতৃত্বই অসমীয়া ভাষাটোক লৈ কৰা কথাবোৰ/সিদ্ধান্তবোৰৰ পৰিহাৰ কৰি পোনপটীয়াকৈ শেহতীয়া ২০২১চনত গঠিত হোৱা অসম চৰকাৰৰ কথাটোলৈ আহিছোঁ। এই চৰকাৰ পোনপ্ৰথম অসমীয়া ভাষাৰ বিষয়টোত (মানে সংকটত) অসম লোকসেৱাৰ আয়োগৰ পৰীক্ষাৰ পৰা অসমীয়া ভাষা বিষয়ক প্ৰশ্নকাকত বাতিল কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ জৰিয়তে আহিছিল। তাৰ পাছত প্ৰতিখন জিলাত ইংৰাজী মাধ্যমত বিদ্যালয় স্থাপনৰ চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতা আৰু শেহতীয়াকৈ নৱম শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ গণিত, বিজ্ঞান ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়োৱাৰ পোষকতা কৰি হাইব্ৰীড শিক্ষা ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তনৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ চিন্তা-চৰ্চা কৰিছে। এই কথাবোৰে এই কথাটো স্পষ্ট কৰিছে যে বৰ্তমানৰ অসম চৰকাৰে ভাষা বিৰোধী স্থিতি সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰিছে। পৰ্যায়ক্ৰমে অসমীয়া ভাষাটোক নিঃশেষ কৰাৰ পদক্ষেপৰ অংশ হিচাপে চৰকাৰে এতিয়া উচ্চ-উচ্চতৰ মাধ্যমিকত ইংৰাজী জনপ্ৰিয়তাকৰণত নামিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। নতুন হাইব্ৰীড শিক্ষা পদ্ধতিৰ সমৰ্থনত শিক্ষামন্ত্ৰী ৰণোজ পেগুৱে এই বুলি মন্তব্য কৰিছে যে শিক্ষাৰ্থী বিজ্ঞান, গণিত আদি ইংৰাজীত শিকিলে সৰ্বাভাৰতীয় প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব! এয়া এক অদ্ভুত যুক্তি কিয়নো যদিহে তেনে হোৱাহেঁতেন তেন্তে আজি সৰ্বভাৰতীয় চাকৰিবোৰত বিহাৰ-উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোক তথা দক্ষিণ ভাৰতৰ লোকে দপদপাই নাথাকিলেহেঁতেন! অসমীয়া শিক্ষাৰ্থীয়ে সৰ্বভাৰতীয় পৰীক্ষাত সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱাৰ কাৰণ যে ভাষা নহয় সেয়া প্ৰতিজন সচেতন লোকে বুজে। এনে প্ৰেক্ষাপটত চৰকাৰে শিক্ষা উপদেষ্টা ড০ ননী গোপাল মহন্তৰ পৰামৰ্শত অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়বোৰত গণিত-বিজ্ঞান বিষয় ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়োৱাবলৈ বিচৰাতো এক হঠকাৰী সিদ্ধান্ত। ইমান দিনে অসমীয়া মাধ্যমটোত পঢ়ি আহি এতিয়া হঠাতেই নৱম শ্ৰেণীত ইংৰাজী মাধ্যমত কোনো এটা বিষয় পঢ়িবলৈ পোৱাটো শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে কষ্টকৰ হৈ পৰিব আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ তেওঁলোকৰ শিক্ষাবৰ্ষত নিশ্চিতভাৱেই পৰিব। চৰকাৰে যদিহে প্ৰকৃতাৰ্থত অসমত সম্পূৰ্ণভাৱে অসমীয়া ভাষাটোক নিঃশেষ কৰি ইংৰাজীৰ প্ৰচলন কৰি শিক্ষাৰ ব্যক্তিগত ঠিকাদাৰৰ বাবে ৰঙা দলিচা পাৰি দিব বিচাৰিছে তেন্তে সকলো জনপ্ৰতিনিধিয়েও ইংৰাজীত কথা কোৱা আৰম্ভ কৰি দিব লাগে।\nঅসমত ইংৰাজীৰ প্ৰতি প্ৰীতি অধিকাংশৰেই আছে। অসমীয়াভাষী লোকৰ ভাষাক লৈ দায়িত্ববোধ কম বাবেই ইংৰাজীত অধ্যয়ন কৰি এটা ভাল দৰমহাৰ চাকৰি লৈ স্বাচ্ছন্দ্যৰ জীৱন জীয়াব পাৰি বুলি অসমীয়া লোকে বিশ্বাস কৰে (অভিভাৱক, বয়োজ্যেষ্ঠ সকলেও)। এই কথাটোক প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰেও ইন্ধন দি আহিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতিৰ অধীনত কেন্দ্ৰ চৰকাৰে আঞ্চলিক ভাষাৰ গুৰুত্বৰ কথা উল্লেখ কৰিছে ঠিক তেনেদৰে কেইমাহমান পূৰ্বে অভিযান্ত্ৰিক আৰু চিকিৎসা শিক্ষা আঞ্চলিক ভাষাত কৰোৱা হ’ব বুলি সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাৰ সময়তো অসমৰ একাংশ সচেতন লোকে প্ৰতিবাদ কৰিছিল। এয়া অসমৰ ক্ষেত্ৰত বাস্তৱিক কথা কিয়নো অসমীয়া লোকে অসমীয়া ভাষাতকৈ ইংৰাজী ভাষা বেছিকৈ পছন্দ কৰে। ইয়াৰ বাবে দায়ী কেৱল ৰাজনৈতিক নেতৃত্ব কিয়নো দেশৰ অন্য ৰাজ্যৰ নেতৃত্বই যিদৰে নিজৰ ভাষাটোক প্ৰাধান্য দি শিক্ষাৰ্থীক সৰ্বভাৰতীয় পৰীক্ষা বা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিছে সেয়া আমাৰ ৰাজ্যখনৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত হোৱা নাই (ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাত হৈছে বাৰু!)।\nশেষত মাথোঁ এটা উদাহৰণ দিব বিচাৰিছোঁ, কেৰেলাৰ ভাষা মালায়লী আৰু এই সৰু ৰাজ্যখনৰ ভাষাটোক লৈ সেই ৰাজ্যৰ জনতা আৰু চৰকাৰৰ ভালপোৱা ইমানেই বেছি যে আজি বিশ্বৰ প্ৰতিটো চুকে কোণে মালায়লী লোকে নিজৰ দপদপনি অব্যাহত ৰখাৰ সমানেই নিজৰ ভাষাটোৰ ক্ষেত্ৰতো একে খোপনি ৰাখিছে। ৰাজ্যখনৰ চৰকাৰে ভাষাটোৰ উন্নয়নৰ বাবে বিশেষত শৈক্ষিক পৰিৱেশত সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দি নিজৰ শিক্ষাৰ্থীক ইংৰাজী আৰু কাৰিকৰী শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত শক্তিশালী কৰি তুলিছে। কেৰেলা চৰকাৰে ইয়াৰ বাসিন্দসকলৰ বাবে চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত বহিঃৰাজ্যত (বিশেষত দেশৰ ৰাজধানী, অন্য মেট্ৰ’ চহৰত) মালায়লী ভাষাৰ শিক্ষা পদ্ধতিৰে স্কুল খুলি দিছে। দিল্লীত থকা এটা পৰিয়ালে নিজৰ সন্তানক কেৰেলাৰ দৰে শিক্ষা দিব বিচাৰিছে এই স্কুলবোৰত নাম লগাই দিয়ে আৰু কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি জীৱন আৰু সমাজৰ যাত্ৰাত দপদপাই আগবাঢ়ি যায়। এনে চিন্তা অসমত কৰাটো অসম্ভৱ কিন্তু অসমৰ বিদ্যালয়বোৰত ইংৰাজী ভাষাৰ উপযুক্ত বিষয় শিক্ষক নিযুক্ত কৰি অসমীয়াৰ ভাষাৰ সমান্তৰালকৈ ইংৰাজী শিক্ষাৰ প্ৰচলন কৰিলে ৰাজ্য চৰকাৰৰ নিৰ্বাচনী অংকত অধিক সফল হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nলেখাটি আমাৰ অসম কাকততো প্ৰকাশ পাইছে। লেখকৰ সুখ-দুখত প্ৰকাশিত আনবোৰ লেখাৰ একত্ৰ লিংকঃ\nসুখ-দুখৰ ভিডিঅ' সমলৰ বাবে ক্লিক কৰক, ইউ-টিউব চেনেলৰ লিংক চাওক আৰু Subscribe কৰকঃ\nBy xukhdukh.com on February 08, 2022


আজি চূড়ান্ত হ'ব পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নাম! একেখন বিমানযোগে দিল্লীলৈ ৰাওনা সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাwho-will-become-the-chief-minister-of-assam-himanta-biswa-sand-sarbananda-sonowal-fly-to-delhi– News18 Assam\nআজি চূড়ান্ত হ'ব পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নাম! একেখন বিমানযোগে দিল্লীলৈ ৰাওনা সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nUpdated:May 8, 2021, 8:12 AM IST\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সংগ দিছে তৰংগ গগৈয়ে। আনহাতে সৰ্বানন্দ সোণোৱালক সংগ দিছে বিধায়ক বিমল বৰাই।\nLast Updated: May 8, 2021, 8:12 AM IST\nকোন হ'ব অসমৰ পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰী? শনিবাৰে পুৱা বিশেষ বিমান যোগে দিল্লীলৈ ৰাওনা হৈছে সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। দুয়োগৰাকী ৰাজ্যিক বিজেপিৰ শীৰ্ষ পৰ্যায়ৰ নেতা একেখন বিমানতে দিল্লীলৈ উৰা মাৰিছে। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সংগ দিছে তৰংগ গগৈয়ে। আনহাতে সৰ্বানন্দ সোণোৱালক সংগ দিছে বিধায়ক বিমল বৰাই।\nদিল্লীত জে পি নাড্ডাৰ বাসগৃহত অনুষ্ঠিত হোৱা বৈঠকতে আজি চূড়ান্ত হ'ব অসমৰ পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নাম। ইফালে আমাৰ হাতত আহি পৰা খবৰ অনুসৰি, অসমৰ দুয়োগৰাকী নেতাক একেলগে বহুৱাই কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বই পৰ্যালোচনা কৰিব সকলো বিষয়। আৰু বৈঠক শেষ হোৱাৰ পিছতে ৰাজ্যৰ পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নাম আনুষ্ঠানিক ভাবে ঘোষণা কৰা হ'ব বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nসৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই শনিবাৰে পুৱা ১০:৩০ বজাত দিল্লীত বিজেপিৰ সভাপতি জে পি নড্ডাক সাক্ষাৎ কৰিব।\nFirst published: May 8, 2021, 8:12 AM IST


পুতাইলৈ চিঠি – Krishak Bandhu – An eMagazine with Homestead Theme on Sustainable Broad-based Agriculture\nHomeধাৰাবাহিক লিখনিৰ শিতানপুতাইলৈ চিঠি\nমৰম লবি৷ আশা কৰিছো ভগৱানৰ কৃপাত তই, বোৱাৰি আৰু লৰা-ছোৱালী দুটি কুশলে আছ৷ বতৰটো খৰাং৷ পানকেইজোপাৰ গুৰিত কলগছ দুটুকুৰা মান ফালি পেলাই দিবি৷ কলগছবোৰৰ গুৰিতো চিকুনাই দিবি৷\nপুতাই, তইযে সিদিনা সুধিছিলি কম খৰচত কি খেতি কৰিলে লাভৱান হব পাৰিবি এইবিষয়েই আজি মই তোলৈ লিখো বুলি ভাবিছো৷ পুতাই এসময়ত আমাৰ ভোট জলকীয়াই বিশ্বৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি জ্বলা জলকীয়া বুলি স্বীকৃতি পাইছিলে যদিও বৰ্তমান এই ভোট জলকীয়া জ্বলাৰ হিচাবত সাত নম্বৰলৈ নামিল৷ বৰ্তমান এক নম্বৰত আমেৰিকাৰ “কেৰ’লিনা ৰিপাৰ”৷\nকিন্তু মই তোক কও যে, সেইটো লেখত লব লগা কথা নহয়৷ কাৰণ ইয়াতকৈয়ো ডাঙৰ কথা দুটা আছে৷ প্ৰথমটো অৰ্থাৎ যিটো আমাৰ সপক্ষে যায়, সেইটো হৈছে – ভোট জলকীয়াৰ ওপৰত থকা বাকী ছয়বিধেই বৰ্ণশংকৰ৷ এই বৰ্ণ শংকৰ সাংঘাতিক জ্বলা থকা প্ৰকাৰ কেইবিধ স্থায়ী হোৱাৰ সম্ভাৱনা কম, ঘণে ঘণে চৰিত্ৰবোৰ সলনি হৈয়ে আছে৷ ভোট জলকীয়াৰ স্থায়িত্ব প্ৰমাণিত৷ প্ৰাকৃতিক হোৱাৰ বাবেই ভোট জলকীয়াৰ খেতি আন জ্বলা জলকীয়াতকৈ কম ব্যয় সাপেক্ষ৷ Hot pepper/chilli ৰ মুঠ বজাৰখনত এতিয়াও ভোট জলকীয়া ম’স্ট ৱানটেদ!\nদ্বিতীয় কথাটো, যিটো আমাৰ বাবে শংকাৰ বিষয় – উত্তৰ পূৱ ভাৰতত প্ৰায় আঠবিধমান ভোট জলকীয়া বৰ্তমানে বিদ্যমান, যিবোৰ প্ৰাকৃতিক cross pollination ৰ ফল, যি বিলাকৰ capsaicin content দহ লাখ SHU ৰ পৰা তিনিলাখ SHU লৈকে যিকোনো স্তৰত থাকে, তাকে লৈ ভোট জলকীয়াৰ গুনাগুনৰ ওপৰত প্ৰশ্ন আহি পৰিছে – আমাৰ ভোট জলকীয়াৰ জ্বলা কমি আহিছে নেকি?!\nকিন্তু মই টোক জনাও যে, ভোট জলকীয়াৰ জ্বলা কমি অহা নাই৷ ইয়াৰে বেছি জ্বলা কেইবিধ নিজৰ ঠাইতে আছে, আজিও বেছি জ্বলাই৷\nআজি এই জৈৱিক বৈচিত্ৰ্যৰ কুফল এটি উদাহৰণ হিচাবে চমুকৈ তোক জনাও যে – “ৰজা” ভোট জলকীয়া, যাৰ জ্বলা বেছি, কিন্তু বেমাৰ বেছিকৈ হয়৷ “ৰাণী” ভোট জলকীয়া, যাৰ জ্বলা কম, কিন্তু বেমাৰ কমকৈ হয়৷ অভিজ্ঞতা থকাজনে আকৃতি (ৰাণী বাইদেউ খীণ, মিহি; ৰজা ককাই থুপুকা, খহতা) চাই ধৰিব পাৰিলেও সাধাৰণ এজনে মাত্ৰ গোন্ধটোৰ পৰা পাৰ্থক্য ধৰিব নোৱাৰে৷\nআজিকালি “টেঙৰ” খেতিয়কে “ৰাণী” ভোট জলকীয়াৰ খেতি বেছিকৈ কৰে৷ “টেঙৰ” পুলি বিক্ৰী কৰাই “ৰাণী” ভোট জলকীয়াৰ পুলি বেছিকৈ গজাই৷ ৰিস্ক কোনে লব?!\nস্থানীয় বজাৰত সেয়ে আজিকালি “কম জ্বলা” ভোট জলকীয়াই ৰাইজক বেছিকৈ লগ পোৱা হৈছে!\nআন্তৰ্জাতিক বজাৰত মান্যতা পাবলৈ, বজাৰ স্থায়ীভাৱে দখল কৰিবলৈ কমেও আঠলাখ SHU জ্বলা থকা ভোট জলকীয়া লাগে৷\nএতিয়া তহঁতৰ ইচ্ছা, তহঁতি “ৰজা”ৰ খেতি কৰিবিনে “ৰাণী”ৰ খেতি কৰিবি ?\nএতিয়া তোক মই জনাও যে ভোটজলকীয়াৰ খেতিত বানিজ্যিকভিত্তিক সফলতা কেনেকৈ আনিব পৰা যাব?\nসিদিনা ভোট জলকীয়াৰ বিষয়ে ক্ষেত্ৰীৰ “কৃষি জীজ্ঞাস”ত এটা প্ৰশিক্ষণ হৈছিলে৷ মই ইয়াৰ সাৰাংশখিনি তোলৈ আগবঢ়ালো৷ আশা কৰিছো তহঁতৰ সকলোৰে কামত আহিব৷ সিদিনা হোৱা আলোচনাৰ অন্তত ভোট জলকীয়া খেতি আৰু ইয়াৰ ব্যৱসায়ৰ সম্পৰ্কত কেইটামান সমস্যা চিনাক্তকৰণ হৈছিলে, তাৰ ভিতৰতে নিম্ন উল্লিখিত কেইটা মুখ্য:\n• বজাৰত আজিকালি উপলব্ধ হোৱা ভোট জলকীয়াৰ ’ক্ৰমে কমি অহা জ্বলা’৷\n• ভোট জলকীয়া চিঙাৰ পাচত কম সময়তে গেলি যোৱা কথাটো (high perishability)\n• বজাৰ মুখী সুসংবদ্ধ উৎপাদন নথকা\n• সংশ্লেষণ (processing/value addition) ব্যৱস্থাৰ অভাৱ৷\n• বজাৰৰ সৈতে খেতিয়কৰ যোগসুত্ৰহীনতা, ইত্যাদি৷\nপুতাই, তই সমস্যাখিনি পাইছ যেতিয়া সমাধানও জনাটো দৰকাৰ৷ এই সমস্যাকেইটাৰ সমাধান হিচাবে তলত দিয়াখিনি শীঘ্ৰেকৰণীয়৷\n১| সঠিক ভেৰাইটিৰ চিনাক্তকৰণ: সকলোৰে অভিজ্ঞতাৰ পৰা এইটো কথা কব পাৰি যে এতিয়াও বেছি জ্বলা ভোট জলকীয়াৰ সঁচ আছে, কিন্তু cross pollination ৰ কাৰণে বিবিধ ভেৰাইটিৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু সকলোবোৰৰে জ্বলা একে নহয়৷ উপলব্ধ সকলোখিনি ভেৰাইটি গোটাই লৈ তাৰ মাজৰ পৰা সৰ্বাধিক জ্বলা থকা ভেৰাইটিটো বিজ্ঞানসন্মত ভাৱে বাচি উলিয়াব লাগিব৷ Pure line selection কৰি স্থায়িত্ব প্ৰাপ্ত টোক নিৰ্বাচন কৰিব লাগিব৷\n২| কৃষি পদ্ধতিৰ উন্নিতকৰণ (Formulation and optimization of right package of practice): আমাৰ স্থানীয় খেতিয়ক ৰাইজৰ মাজত সুদীৰ্ঘকাল ধৰি চলি অহা কৃষি পদ্ধতি সমূহৰ ভিত্তি হৈছে পুৰুষানুক্ৰমে পাই অহা অভিজ্ঞতা৷ সেয়ে বহুসময়ত দেখা যায় যে অভিজ্ঞতা সম্পন্ন খেতিয়ক একোজনে বিশেষ কিছুমান কথা উচ্চ শিক্ষিত বিজ্ঞানী এজনতকৈয়ো বেছি ভালকৈহে জানে, অন্তত কাৰ্যকৰীভাৱে৷ আনহাতে বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰে কথাবোৰ অনুধাৱন কৰাজনে কথাটো/কামটো কিয় হৈছে বা কিয় নাইহোৱা সেইটোৰ ব্যাখ্যা সন্তোষজনকভাৱে আগবঢ়াব পাৰে৷ সফলভাৱে চলি থকা পদ্ধতি এটাৰ উন্নতিৰ বাবে এই দুয়ো প্ৰকাৰৰ ব্যক্তিৰ পৰা অহা অৱদানৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে৷ আমাৰ ভোট জলকীয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সফল কৃষি পদ্ধতি এটা পৰিক্ষণৰ মাজেৰে গঢ়ি লৈ খেতিয়ক সকলৰ হাতত তুলি দিবলৈ এক চমু গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন আছে৷ এই কামটো আন্তৰিকতাৰে কৰি দিবলৈ ওলোৱা গৱেষণা কেন্দ্ৰ এটাক দ্বায়িত্ব দিব পাৰি৷ চৰকাৰী খণ্ডৰ কেন্দ্ৰ হোৱাটো প্ৰয়োজন যিহেতু এই পৰীক্ষণবোৰ কিছু বহু ব্যহুল হয়৷ খেতিয়কে অকলে/নিজে কামটো কৰিব পাৰিব বুলি আশা কৰিব পৰা নাযায়৷\n৩| ৰোগমুক্ত গুটি আৰু পুলিৰ উৎপাদন আৰু যুক্তিগত মূল্যত ভোট জলকীয়া খেতিৰ মুখ্য স্থান সমুহত যোগানৰ ব্যৱস্থা: সফলভাৱে ভোট জলকীয়াৰ খেতি কৰাৰ পূৰ্বচৰ্তই হ’ল ৰোগমুক্ত গুটি আৰু পুলিৰ উপলব্ধতা – গ্ৰহণযোগ্য মূল্যত, কৃষিভূমিৰ নিকত স্থানতে৷ ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় আন্তঃগাঁথনি থকা কেন্দ্ৰ কিছুমান বিভিন্ন ভোট জলকীয়া কৃষিপ্ৰধান স্থান সমূহত স্থাপন কৰিব লাগিব৷ তাত মাতৃ গছৰ (mother plants) খেতিৰ ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষিত ভাৱে কৰিব লাগিব৷ এইটোও এটা ব্যয়বহুল কাৰ্য৷ চৰকাৰী খণ্ডতহে এইটো সম্ভৱ৷\nকি কৰিম, চৰকাৰীভাৱে গঢ়ি তুলা বহুতো এনে সুবিধা এনেয়ে জহি পমি গৈ আছে আমাৰ চকুৰ আগতে৷ ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপায় নাই, ৰঙা ফিটাৰ পাক!\n৪| প্ৰাথমিক সংশ্লেষণৰ (primary processing) ৰাজহুৱা ব্যৱস্থা:\nমাত্ৰ প্ৰাথমিক সংশ্লেষণৰ (primary processing) ব্যৱস্থা থাকিলেও আমাৰ ভোট জলকীয়াৰ উৎপাদনখিনিৰ প্ৰায় গতি লাগিব পাৰে৷ প্ৰাথমিক সংশ্লেষণৰ ভিতৰত জীৱাণুমুক্ত কৰণ (sterilization), আদ্ৰতা কমোৱা (dehydration), শুকুৱা (drying) – এইকেইটাই মুখ্য৷ ইয়াৰ ওপৰি সংৰক্ষণ পদ্ধতিও এক য’ত এদিটিভ আদিৰ ব্যৱহাৰ হয়৷\nএই পদ্ধতিবোৰত সাধাৰণতে হট এয়াৰ দ্ৰায়িং, ফ্ৰীজ দ্ৰায়িং, স্ম’ক দ্ৰায়িং আৰু নতুনকৈ Microwave, Radio Frequency আদি ব্যৱহাৰ হয়৷ কিন্তু এই সকলোবোৰতেই ব্যয়বহুল আন্তঃগাঁথনিৰ প্ৰয়োজন যিটো সাধাৰণ খেতিয়কৰ সাধ্যৰ বাহিৰত৷ চৰকাৰীভাৱে এনে আন্তঃগাঁথনিৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে৷\n৫| বজাৰৰ তথ্য তথা বজাৰৰ সৈতে যোগাযোগ স্থাপন: ভোট জলকীয়াৰ বজাৰ ক’ত? উত্তৰ – গোটেই বিশ্বজুৰি! ভোট জলকীয়াৰ ব্যৱহাৰ কেৱল খাদ্য হিচাবেই নহয়, লাহে লাহে ই ঔষধ, প্ৰসাধন, অস্ত্ৰশস্ত্ৰ, আদি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত সোমাই পৰিছে৷\nগতিকে পুতাই, তই তোৰ লগৰীয়াসকলক লৈ এই বিষয়ত আগবাঢ়িব পাৰ৷ এতিয়া তোক মই কম এই ভোট জলকীয়া খেতিৰ পৰা হোৱা লাভালাভৰ বিষয়ে৷ চা পুতাই, খেতি আৰু জুৱা একেই ৷ তই যদি মনপুতি খেতিত লাগ বেলেগকৈ চাকৰিৰ পাছত দৌৰি থাকিবৰ দৰকাৰেই নাই৷\nএতিয়া তোক মই কও কৃষিভিত্তিক ব্যৱসায় ভোট জলকীয়াৰ লাভালাভৰ বিষয়ে৷\nতই পকা ভোট জলকীয়া ৩০ কেজি+ খাঁটি অলিভ তেল ২০ লিট + খাঁটি মিঠাতেল ২০ লিটাৰ আৰু সামান্য ইটো সিটোৰ সৈতে মুঠ খৰচ প্ৰায় ২৪০০০ টকা কৰি পাবি = ভোট জলকীয়া গুটি ১ কেজি + “ভূট ভেনম” ১৮ লিটাৰ + ভোট জলকীয়া আচাৰ ৫২ কেজি ৷\nআৰু এইবিলাকৰ ৰপ্তানি মুল্য =\nভোট জলকীয়া গুটি প্ৰতি কেজি = ৯০০০০ টকা, “ভূট ভেনম” প্ৰতি লিটাৰত = ৩৫০০ টকা, ভোট জলকীয়া আচাৰ প্ৰতি কেজি = ১২০০ টকা\nমুঠ ৰপ্তানি মুল্য = ২১৫৪০০ টকা\nভাবি চা পুতাই, মই বাপেৰে তোক কোনো সপোন দেখুওৱা নাই, কৃষি ভিত্তিক ব্যৱসায় মাথোঁঁ!! তোক যিটো কথা বুজিবলৈ দিয়া হৈছে সেইটো হ’ল – উৎপাদনতকৈ মাৰ্কেটিং কম গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়!\nগতিকে পুতাই আশা কৰিছো তই, তোৰ লগতে গাৱঁৰ সকলোকে এই খেতিত জড়িত কৰাৰ কথা ভাবিবি৷ শেষত নাতিনী কিটালৈ চেনেহ আৰু বোৱাৰীলৈ আশিৰ্বাদ দি আজিলৈ আহিলো৷ আকৌ অহা মাহত লগ পাম৷\nড° অনুজ বৰুৱা


লোভ, মায়া-মোহ! – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ – ফটাঢোল\nলোভ, মায়া-মোহ! – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ\nসৰুতেতো মই পঢ়াত ভালেই আছিলোঁ। সময়মতে পঢ়া-শুনা কৰিছিলোঁ। একো ওজৰ-আপত্তিও নাছিল। ঘৰৰ ওচৰৰে এল পি স্কুলখনতে পঢ়িছিলোঁ। দেউতাই অফিচলৈ ওলাই যাওঁতেই ভণ্টিকে, মোকে স্কুলত নমাই থৈ গৈছিল। ক’বলৈ বাজাজ স্কুটাৰখনৰ সৈতে আমি চাৰিটা প্ৰাণী অসম আৰ্হিৰ দুইকুঠলীয়া ঘৰটোত একদম ধুনীয়াকৈ থাকিব পাৰিছিলোঁ। সেইসময়ত যদি মোক কোনোবাই জীৱনৰ লক্ষ্য কি বুলি সুধিছিল, তপৰাই কৈছিলোঁ “এজন প্ৰকৃত মানুহ হিচাপে সমাজত নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰা।” ইমান সৰু ল’ৰাৰ মুখত কথাষাৰ বহুত ডাঙৰ যেন লাগিছিল নেকি, সকলোৱে উত্তৰটো শুনাৰ লগে লগে ‘হাঁ’কৈ মুখখন মেলি দিছিল। কিন্তু মই এই কথাত অটল আছিলোঁ কাৰণ এইটো কথা একমাত্ৰ দেউতাই মোক শিকাইছিল। স্কুললৈ অনাৰ বাটত, ঘৰত সকলোতে মাত্ৰ ‘প্ৰকৃত মানুহৰ সংজ্ঞা’ বুজাইছিল। মোৰ পঢ়াৰ প্ৰতি থকা মনোযোগিতা আৰু চিন্তাধাৰাবোৰ বেলেগতকৈ অলপ সুকীয়া কাৰণে স্কুলৰ চাৰ-বাইদেউসকলেও বৰ মৰমৰ চকুৰে চাইছিল।\nদেউতা আছিল এজন চৰকাৰী চাকৰিয়াল। কিন্তু আছিল তেনেই সাধাৰণ, উদাৰ। দেউতা যদিও উচ্চ বিষয়াই আছিল কিন্তু আনৰ দৰে আমাৰ তিনিসাজ তিনি মুঠি খাই চলি থকাৰ বাদে দেখুৱাবলৈ একো নাছিল।\nএদিন হঠাতে আমাৰ ঘৰৰ চোতাললৈ প্ৰকাণ্ড ট্ৰাক এখন সোমাই আহি ইটা, বালি পেলাই থৈ গ’ল। লাহে লাহে আগফালৰ প্ৰকাণ্ড চোতালখন খন্দা আৰম্ভ হ’ল। কথা কি হৈছে বুজিব নোৱাৰি মাক সোধাত ক’লে “আমাৰ বোলে নতুন ঘৰ বনাব। আৰ চি চি বিল্ডিং, একদম মামাহঁতৰ ঘৰৰ নিচিনা।” কথাটো শুনি ভণ্টি আৰু মই ফূৰ্তিতে ক’ব নোৱাৰা হ’লোঁ। মানে আমাৰ ঘৰত খটখটি থাকিব। বহুত কম দিনৰ ভিতৰতে দুইমহলীয়া ঘৰটো সম্পূৰ্ণ হৈ পুৰণা অসম আৰ্হিৰ ঘৰটো ঢাকি পেলালে। লাহে লাহে মা ব্যস্ত হৈ পৰিল ঘৰ সজোৱাত। প্ৰায়ে অটো এখনত উঠি বজাৰলৈ যায় তাৰপিছত ডাঙৰ ডাঙৰ মোনাত ঘৰৰ পৰ্দাৰ পৰা সকলো যাৱতীয় বস্তু আনি ধুনীয়াকৈ ঘৰটো সজাই তোলে। এদিন দেখিলোঁ মা-দেউতা দুয়ো অটোত এখনত উঠি ওলাই গৈছে। সাধাৰণতে মা-দেউতা দুয়ো একেলগে গ’লে হামাৰা বাজাজত যায়। কিন্তু সেইদিনা অটোত যে, কথাটো ঠিক ধৰিব নোৱাৰিলোঁ। মাহঁত ওলাই যোৱাৰ কেইঘণ্টামানৰ পিছত গাড়ীখন আমাৰ ঘৰলৈ সোমাই অহা দেখি ভণ্টি আৰু মই ওলাই গৈ “মা-দেউতা ঘৰত নাই” বুলি ক’বলৈ ধৰোঁতেই দেখিলোঁ গাড়ীৰ পৰা মা-দেউতা হাঁহি হাঁহি নামি আহিছে হাতত এটা মিঠাই টোপোলাৰ সৈতে। কথা কি সুধিবলৈ ধৰোঁতেই মায়ে মাত লগালে “বাবু মাইনা আঁহা আঁহা নতুন গাড়ীত উঠাহি।” ইয়ে আমাৰ নতুন গাড়ী, তাতে ইম্মান ডাঙৰ গাড়ী। কথাবোৰ কিবা সপোন সপোন লাগিল।\nসন্ধিয়ালৈ আমাৰ দুয়োকে উলিয়াই লৈ যায় বজাৰ কৰিবলৈ। নতুন জোতা, নতুন ইউনিফৰ্ম, নতুন বেগ, ফ্লাস্ক। এয়া কি ইউনিফৰ্ম দেখোন বেলেগ স্কুলৰ। পিছত মায়ে কওঁতেহে গম পালোঁ আমাক বোলে ইংৰাজী মিডিয়াম স্কুলত নাম লগাই দিব। কথাটো শুনিয়েই ভণ্টি আৰু মই ফেকুৰি উঠিলোঁ। এল পি স্কুলখনেই ভাল দেখোন, চাৰ-বাইদেৱেও ইমান মৰম কৰে। কিন্তু আমাৰ কথা নৰজিল। নতুন বছৰৰ পৰা আমি নতুন জোতা-মোজা, টাই, ব্লেজাৰ পিন্ধি নতুন স্কুললৈ যোৱা আৰম্ভ কৰিলোঁ। হঠাতে ইমান সলনি! আগতে যিখন ঘৰত একাপ চাহৰ লগত মাত্ৰ এখন মেৰি গল্ড বিস্কুট খাইছিলোঁ, আজিকালি সেইখন ঘৰত পিজ্জা অৰ্ডাৰ কৰিব পৰা হ’লোঁ। এনেকুৱা পৰিৱৰ্তনৰ কথা এদিন মাক সোধাত মায়ে ক’লে, “দেউতাই বোলে আজিকালি বহুত ডাঙৰ চাকৰি কৰে, বহুত দৰমহা পায়।” সেয়ে আমি বিচৰাটোকে দিবলৈ চেষ্টা কৰে। কথাটো শুনি ভাল লাগিল, আগতে আমি সপোনত দেখাবোৰ এতিয়া হাততে পাওঁ।\nলাহে লাহে দেখিলোঁ মা প্ৰায়েই সন্ধিয়া ওলাই যায়। দেউতাও দেৰিকৈ ঘৰ সোমায়। আমাক পঢ়িবলৈ দি থৈ যায় আৰু খাবৰ কাৰণে বাহিৰৰ পৰা কিবাকিবি লৈ অনা কৰিছিল। কিন্তু সদায় বাহিৰৰ খানা খাই আমাৰ পেট বেয়া হোৱাত ভাত-পানী ৰান্ধিবলৈ ৰান্ধনী এজনী ঠিক কৰি দিলে। আগতে যিখন ঘৰৰ পৰা সন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে প্ৰাৰ্থনাৰ শব্দ ভাঁহি আহিছিল, আজিকালি আহে টিভি, হিন্দী-ইংৰাজী গানৰ শব্দ। মা-দেউতা ঘৰত নথকাৰ সুযোগ লৈ আমিও পঢ়াৰ ফালে পিঠি দি টিভি চোৱাত লাগোঁ।\nলাহে লাহে দিন বাগৰিল। নতুন স্কুলৰ ৰিজাল্ট দিলে, আমাৰ দুয়োৰে ৰিজাল্ট ইমান ভাল নহ’ল। আগৰ কেইবছৰতকৈ বহুত কম নম্বৰ। নতুন স্কুল এডজাষ্ট হওঁতে সময় লাগিছে বুলি মাহঁতেও একো নক’লে। আমিও মাহঁতে একো নোকোৱা কাৰণে ভালেই পালোঁ। আজিকালি আগৰ নিচিনা মা-দেউতাৰ আমাৰ পঢ়া-শুনাকলৈ লাগি থাকিবলৈ ইমান সময় নাই। আজিকালি মা-দেউতা ইমান ভাল কি ক’ম, যিটোকে খোজোঁ তাকেই দিয়েই। সেই সাধাৰণ দেউতাজন কৰবাত হেৰাই যোৱা যেন লাগিছিল। কিন্তু হেৰাই গৈ ভালহে হৈছে আমি আৰামত চলিব পাৰিছোঁ।\nএদিন লেপটপ এটাৰ কথা কৈ চালোঁ, সন্ধিয়ালৈ দেউতাই আনি দিলেই। খোজোঁতেই ইমান সহজতে পাই গ’লোঁ, এতিয়া আৰু বস্তু খুজিবলৈ বেয়া নালাগে। মাহঁতৰতো আমাৰ কাৰণে আজিকালি সময় নায়েই। দেউতাক লগ ধৰিবলৈ কিছুমান মানুহ আহে, দেউতাই দেউতাৰ ৰূমলৈ লৈ গৈ অলপ সময় কথা পাতি পঠিয়াই দিয়ে। আগৰ চিনাকি মানুহবোৰো আমাৰ ঘৰলৈ বৰকৈ নহা হ’ল। মাৰ মতে সিহঁতে চাগে আমাৰ লগত ক্লাছ নিমিলাৰ কাৰণে আহিবলৈ বেয়া পায়। মাৰ লগৰ বেলেগ কোনোবা মানুহহে আহে। সিহঁতে খালী কিট্টি পাৰ্টিত কোনে কি কৰিলে সেইবোৰ কথাই পাতি থাকে।\nমায়ে আগৰ দৰে তেল লগাই খোপা বান্ধি ধুনীয়াকৈ শাৰীখন পিন্ধি নাথাকে। ষ্ট্ৰেইট কৰি লোৱা চুলিখিনি প্ৰায়েই মেলি থাকে। লাহে লাহে কুৰ্টি, জিনচ্ পিন্ধাও আৰম্ভ কৰিছে। মাজনীক কিবা মা মা নলগা হৈছে দেখোন। মায়ে যিয়েই নকৰক মোৰনো কি। ভালহে লাগে যেতিয়া লগৰ ল’ৰাৰ মুখৰ পৰা শুনো “ইয়ৰ মামা ইজ চ’ ইয়াং। চি ইজ চ’ বিউটিফুল।” ভণ্টিও একেই মাৰ ফুটতে উঠিছে।\nলাহে লাহে বছৰ বাগৰিল, আমিও ডাঙৰ হৈ আহিলোঁ। মই মেট্ৰিক, হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পাছ কৰিলোঁ। তাকো যেনে তেনে। ভণ্টিৰ দশাও একেই। কিন্তু আমাৰ এইবোৰক লৈ চিন্তা নাই। দেউতাৰ এতিয়া ইমান পইচা, নোহোৱা কামো পইচাৰ জোৰত হৈ যায়।\nকিন্তু লেঠা লাগিল তাতেই। পইচা থাকিলেও যদি মানুহৰ ইণ্টাৰেষ্ট নাথাকে, তেতিয়া পইচা দিও একো কৰিব নোৱাৰি। হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পাছ কৰি কি পঢ়িম একো ধৰিব নোৱাৰিলোঁ। দেউতাই ক’লে ডিগ্ৰীটো কমপ্লিট কৰ। চাকৰি মই দিয়াই দিম। ইমানবোৰক চাকৰি দি আছোঁ, তোক যদি অফিচাৰ পদৰ চাকৰি এটা দিব নোৱাৰোঁ কেনেকৈ হ’ব। কিন্তু ডিগ্ৰী পঢ় বুলি ক’লেইতো নহ’ব। ডিগ্ৰীত কি পঢ়ে সেইটোও জানিব লাগিব। বহুত ভাবি-চিন্তি থিৰা‌ং কৰিলোঁ ফটোগ্ৰাফী ডিপ্লোমা কোৰ্চ কৰিম। ভবামতেই কাম। দিল্লীৰ প্ৰাইভেট ইনষ্টিটিউট এটাত এডমিছন ল’লোঁ লগতে ডেৰ লাখটকীয়া এটা কেমেৰা। দামী কেমেৰা ল’লে কি হ’ব বান্দৰে নাৰিকলৰ মূল কি বুজিব। এমাহমান দিল্লীত থাকি কেমেৰাসহ টালি-টোপোলা বান্ধি গুচি আহিলোঁ ঘৰলৈ।\nকেইদিনমান ঘৰত থকাৰ পিছত ভাবিলোঁ এনেকৈ থাকিলেতো নহ’ব কিবা এটা কৰিব লাগিব। গতিকে বহুত ভাবি-চিন্তি এডমিছন ল’লোঁ হোটেল মেনেজমেণ্টত। এইবাৰ কলিকতাত। প্ৰথমতে অলপ মন বহিছিল যদিও পিছলৈ ক্লাছ বাদ দি মাহে মাহে দেউতাই পঠোৱা মোটা অংকৰ পকেট মানি খৰচ কৰি পাৰ্টি কৰাত লাগিলোঁ। তেনেকৈ ছমাহমান গ’ল। দিনে দিনে দেউতালৈ দিয়া পইচাৰ হিচাব বাঢ়ি যোৱাত এদিন দেউতাই ঘৰলৈ মাতি পঠিয়ালে। সেই যে ঘৰলৈ আহিলোঁ তাৰপিছত আকৌ উভতিবলৈ মন নগ’ল। আজিকালি মোৰ লগবিলাকো বহুত বেছি। সবকে কিবা এটা হ’লেই পাৰ্টি লাগে।\nঘৰত তেনেকৈয়ে কেইদিনমান থকাৰ পিছত মাহঁতে মানুহৰ উত্তৰৰপৰা সাৰিবলৈ গুৱাহাটীতে নতুনকৈ কিনা ফ্লেটটোত মোক থাকিবলৈ দি তাৰে এনিমেছনৰ ইনষ্টিটিউট এটাত এডমিছন দিয়ালে। মই যি কৰোঁ কৰি থাকোঁ অন্তত মাহঁতে ক’ব পাৰিব যে ল’ৰাই এনিমেছন শিকি আছে। গুৱাহাটীতো মোৰ ফ্লেটটো পাৰ্টি ক্লাব হোৱাদি হ’ল। মোৰ ফ্লেটৰ পৰা যোৱা নাচ গানৰ হুলস্থুল সহ্য কৰিব নোৱাৰি নেইবাৰছে বহুত কেইবাৰ কমপ্লেইন কৰিছে।\nএদিন তেনেকৈ পাৰ্টি চলি থাকোঁতে হঠাৎ পুলিচ আহি দুৱাৰ টুকুৰিয়ালে। দুৱাৰ খুলি ওলাই আহোঁতেই দেখোন পুলিচে মোৰ লগতে লগৰকেইটাকো গতিয়াই বাহিৰলৈ আনি গাড়ীত বহুৱাই থানা পোৱালেহি। ভাগ্য ভাল সেইদিনা আমাৰ গাৰ্ল ফ্ৰেইণ্ডকেইজনী আমাৰ লগত নাছিল। পুলিচ থানা আহি পাই দেখোঁ কথা নাই বতৰা নাই আমাক লক আপত ভৰাই দিয়ে। এতিয়ালৈকে এইখিনিয়েই বুজিছোঁ যে আমাৰ হুলস্থুলত নেইবাৰছে পুলিচক কমপ্লেইন কৰিলে।\nইফালে সিফালে মূৰ ঘূৰাই চাওঁতে দেখিলোঁ দেউতা বহি আছে এটা চুকত থকা টেবুল এখনত। লগত এজন পুলিচ অফিচাৰ। মানে দেউতাই মোৰ কথাবোৰ গম পালে। দেউতাক দেখি মনটো ভাল লাগি গ’ল। যি হ’লেও দেউতাই পইচা-পাতি দি মেনেজ কৰিব। ৰাতিটো মহৰ কামোৰ খাব নালাগে আৰু।\nকিন্তু ই কি! অলপ পিছত দেখোন দেউতাকো হাত কেৰিয়াৰ লগাই আন এটা লক আপত ভৰাই থ’লে। কাণ্ডবোৰ দেখি পুলিছজনক মাতিবলৈ ধৰোঁতেই দেখিলোঁ মা আৰু ভণ্টি কান্দি কান্দি সোমাই আহি দেউতাৰ ওচৰলৈ গৈছে। ‘মা মা’ বুলি দুবাৰমান চিঞৰোঁতেই পুলিচ এজন আহি আমাক মুকলি কৰি দিলে। মুকলি হৈয়েই মই চিধাই মাৰ ওচৰলৈ যোৱাত মায়ে মোক গবা মাৰি ধৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। কথাটো একো ধৰিব নোৱাৰাত ভণ্টিৰ ফালে চোৱাত তাই মোবাইলটো আগবঢ়াই দিলে “টকা লৈ চাকৰি দিয়াৰ অপৰাধত চৰকাৰী বিষয়া দীপকমল অধিকাৰীক গ্ৰেপ্তাৰ।”\nমানে এইবোৰ! বাতৰিটো চাই আমাৰ ঘৰত ঘটি যোৱা সকলোবোৰ ঘটনাই মোৰ চকুৰ আগত চিনেমাত দেখুৱাৰ দৰে অগা-ডেৱা কৰিলে। দেউতাই তাহানিতে শিকোৱা “সমাজত প্ৰকৃত মানুহ হৈ থিয় দিব লাগিব।” বাণীটোৱে বাৰে বাৰে মোৰ কাণত আহি ইতিকিং কৰি গ’ল। লোকৰ টকাৰে এটা ৰাতিত ধনী হোৱা দেউতাইতো পাহৰিলেই প্ৰকৃত মানুহৰ সংজ্ঞা লগতে হাততে সকলোবোৰ পাই ময়ো মোৰ জীৱনৰ লক্ষ্যক ভৰিৰে গুৰিয়াই কেতিয়াবাই কৰবাত পেলালোঁ। এতিয়া যেন গেৰেজৰ চুক এটাত পৰি থকা বাজাজ স্কুটাৰখনেও যেন প্ৰাণ পাই আমালৈ বিদ্ৰূপসূচক হাঁহি মাৰি ক’ব “এইবোৰকে কয় লোভ, মায়া-মোহ।”\n« অফিচ চৌহদত মৰি থকা ক’লী ম’হজনী (মূল: পূৰণ শৰ্মা) – অনুবাদ – মৌচুমী গগৈ\nকৌতুক – সঞ্জীব কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য »\nখুব ভাল লাগিল পঢ়ি ৰিমঝিম\nএকদম প্ৰেক্টিকেল কাহিনী৷ আজিকালিৰ কমন ঘটনা৷ বহুত ভাল লাগিল৷\nবৰ ভাল লাগিল ৰিমঝিম বা\nখুব ভাল লিখিছা ৰিম৷বাস্তৱ৷\nসম্প্ৰ্তি সমাজত ঘটি থকা ঘটনা .. ভাল লাগিল।\nবৰ্তমান সমাজত ঘটি থকা ঘটনা, বৰ ভাল লাগিল ৰিমঝিম।\nসুন্দৰ । দূৰ্নীতি , বস্তুবাদ, লোভ, মায়া-মোহ, চব বুজিলো। মগজু লৰাই দিয়া লিখনি।🙏🏼🙏🏼\nৱাও! ৰুঢ় বাস্তৱ নে কি বুলি শব্দ এটা আছে যে! একদম সেইটো৷\nভাল লাগিল ৰিমঝিম৷\nপঢ়িলো ! কমেন্ট টো সিপিঠিতে দিমগৈ !\nবহুত ভাল লাগিল ৰিমঝিম।\nচ্যেলুট ৰিমঝিম…. বহুত ধুনীয়া লিখিছা !\nভাল লাগিল। বাস্তৱ ছবি।\nবাস্তৱ ছবি এখন..বৰ ভাল লাগিল পঢ়ি…


নাথু-লা গিৰিপথ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনাথু লা গিৰিপথ\n৪,৩১০ মিটাৰ (১৪,৪০০ ফুট)\nভাৰত (ছিক্কিম) – চীন (তিব্বত)\n27°23′11″N 88°49′52″E / 27.386448°N 88.831190°E / 27.386448; 88.831190স্থানাংক: 27°23′11″N 88°49′52″E / 27.386448°N 88.831190°E / 27.386448; 88.831190\nছিক্কিম মানচিত্ৰত নাথু-লা গিৰিপথৰ অৱস্থান\nনাথু-লা পাছ ভাৰতৰ ছিক্কিম আৰু তিব্বতৰ সীমান্তবৰ্তী ঐতিহাসিক গিৰিপথ। হিমালয়ৰ ১৪,৪০০ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত এই গিৰিপথ বিশ্বৰ উচ্চতম গিৰিপথবোৰৰ অন্যতম। ১৯০৩ চনত ইয়ং হাজবেণ্ড নামৰ সামৰিক বিষয়া এজনে তিব্বতৰ লাছালৈ এটা অভিযান চলোৱাৰ সময়ত এই গিৰিপথটো আৱিষ্কাৰ কৰে। তেতিয়াৰপৰা এই পথেদি তিব্বতৰ লগত ভাৰতৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্য চলিছিল। \n১৯৬২ চনৰ ২০ অক্টোবৰত চীনে ভাৰত আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত নাথু-লা পাছ বন্ধ হৈ যায়। সুদীৰ্ঘ ৪৪ বছৰ বন্ধ হৈ থকাৰ পাছত গিৰিপথটো পুনৰ মুকলি কৰি দিয়া হয়। ২০০৩ চনত ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত এখন চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়। তাৰ পাছত কেৱল পৰ্যটকৰ বাবে নাথু-লা পাছ মুকলি কৰি দিয়া হয়। ইয়াৰ পাছত ২০০৬ চনৰ ৬ জুলাইৰপৰা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ বাবেও পথটো মুকলি কৰি দিয়া হয়।\n3 উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীকুল\n১৯০৩-০৪ চনত ব্ৰিটিছৰ তিব্বত অভিযানত নাথু লাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকে ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যক তিব্বতৰ অভ্যন্তৰীণ প্ৰসংগবোৰৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিব বিচাৰিছিল। এইদৰেই তেওঁলোকে সেই ক্ষেত্ৰত থিতাপি লৈছিল। ১৯০৪ চনত মেজৰ ফ্ৰান্সিছ ইয়ংহাছবেণ্ড, যিজনে সেইসময়ত তিব্বতৰ ব্ৰিটিছ কমিছনাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল-তেওঁ নাথু লা গিৰিপথেৰে এটা অভিযানৰ নেতৃত্ব দি লাছা(Lhasa) দখল কৰিছিল। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে তিব্বতৰ গিয়ানটিছ আৰু গাৰ্টকত দুটা বাণিজ্যস্থল স্থাপিত হৈছিল; লগতে নিকটৱৰ্তী চুম্বী উপত্যকাৰ নিয়ন্ত্ৰণো ব্ৰিটিছৰ হাতলৈ গৈছিল। পৰৱৰ্তী নৱেম্বৰ মাহত চীন আৰু গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ মাজত এক চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়। সেই চুক্তিৰ ফলত ছিক্কিম আৰু তিব্বতৰ মাজত এক বাণিজ্যিক দ্বাৰ মুকলি হয়। \nনাথু লাত ভাৰতীয় আৰু চীনা সৈন্য\n১৯৪৭ আৰু ১৯৪৮ চনত ছিক্কিমক সদ্য-স্বাধীনতাপ্ৰাপ্ত ভাৰতৰ লগত চামিল কৰিবলৈ এক লোকপ্ৰিয় ভোটিঙৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল যদিও কাৰ্যত সেইয়া ব্যৰ্থ প্ৰমাণিত হ'ল। সেইকাৰণে ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ছিক্কিমক এক বিশেষ সুৰক্ষিত মৰ্যাদা(special protectorate status) প্ৰদান কৰে। নেহৰুৰ সেই সিদ্ধান্তত ছিক্কিমে সন্মতি দিয়ে আৰু ভাৰতীয় সেনাবাহিনীক নাথু লাকে সাঙুৰি আন সীমান্তবোৰত অৱস্থান ল'বলৈ অনুমতি দিয়ে। সেইছোৱা সময়ত ১,০০০তকৈও অধিক খচ্চৰ আৰু প্ৰায় ৭০০ মানুহে নাথু লাৰ মাজেৰে হোৱা আন্তঃসীমান্ত বাণিজ্যত জড়িত আছিল।  ১৯৪৯ চনত যেতিয়া তিব্বতীয় চৰকাৰে তাত বসবাস কৰি থকা চীনদেশীয় মানুহখিনিক নিৰ্বাসন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে, তেতিয়া নিৰ্বাসিত হোৱা সৰহসংখ্যক মানুহেই নাথুলা-ছিক্কিম-কলিকতা পথটোৱেই অনুসৰণ কৰিছিল। \n১৯৫০ চনত তিব্বত চীনৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন হয়। ১৯৫৯ চনত চীনে এক তিব্বতীয় বিদ্ৰোহ দমন কৰে। ইয়াৰ ফলত ছিক্কিমৰ গিৰিপথবোৰেৰে তিব্বতীয় শৰণাৰ্থীৰ সোঁত ব'বলৈ ধৰে। ১৯৬২ চনৰ ভাৰত-চীন যুদ্ধৰ বিভীষিকা ছিক্কিমে প্ৰত্যক্ষ কৰে। ইয়াৰ পাছতেই গিৰিপথেৰে চলাচল সম্পূৰ্ণ বন্ধ কৰি দিয়া হয় আৰু চাৰি দশকতকৈও অধিক কাল এই পথৰে যাতায়াত স্তব্ধ হৈ থাকে। ১৯৬৭ চনৰ ৭ আৰু ১৩ ছেপ্টেম্বৰৰ মাজত চীন আৰু ভাৰতৰ সৈন্যৰ মাজত ছদিনজোৰা সুতীব্ৰ সীমান্ত-যুদ্ধ হয়। এই যুদ্ধত গধুৰ যুদ্ধাস্ত্ৰও ব্যৱহৃত হৈছিল।  ১৯৭৫ চনৰ মে' মাহত, ছিক্কিম ভাৰতৰ লগত সংযুক্ত হয় আৰু ভাৰত দেশৰ দ্বাবিংশতম ৰাজ্য হৈ পৰে। অৱশ্যে, চীনে সেই একত্ৰীকৰণত সন্মত হোৱা নাছিল। বেইজিঙে ছিক্কিমক এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ বুলিয়েই গণ্য কৰি থাকে। চীনৰ মতে ভাৰতে সামৰিক প্ৰতিৰক্ষাবেষ্টনীৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ গণভোটটো গ্ৰহণ কৰিলে। \nনাথু লাত থকা চীনা সামৰিক বাহিনীৰ চেকপ'ষ্ট\n২০০৩ চনত, চীন আৰু ভাৰতৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো সামান্য সুস্থিৰ হোৱাত ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীঅটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে চীন দেশ ভ্ৰমণ কৰে আৰু সীমান্ত পুনৰ মুকলি কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে। ২০০৫ চনৰ ২ অক্টোবৰত সীমান্ত মুকলি কৰাৰ কথা আছিল যদিও চীনদেশত সৃষ্টি হোৱা আন্তঃগাঁথনিগত সমস্যাৰ বাবে শেষমুহূৰ্তত সেই কাৰ্যসূচী পিছুৱাই দিয়া হয়। অৱশেষত, ২০০৬ চনৰ ৬ জুলাই তাৰিখে নাথু লা গিৰিপথ মুকলি কৰি দিয়া হয়। \nনাথু লা গিৰিপথৰ এক দৃশ্য\nনাথু লা গিৰিপথটো ছিকিমৰ ৰাজধানী গেংটকৰ পৰা ৫৪ কিলোমিটাৰ পূব দিশত অৱস্থিত আৰু তিব্বতৰ ৰাজধানী লাছাৰ পৰা ৪৩০ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।  শীতকালত এই সমগ্ৰ পথছোৱা প্ৰচুৰ তুষাৰপাতেৰে আবৃত হৈ থাকে। নাথুলাত কোনো বতৰ-বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ নাই, সেইবাবে ঠাইখণ্ডৰ উষ্ণতা আৰু বৃষ্টিপাত সম্পৰ্কীয় তথ্যপাতি আহৰণ কৰাৰ কোনোধৰণৰ প্ৰণালীবদ্ধ ব্যৱস্থাও নাই।  অৱশ্যে গ্ৰীষ্মকালত ঠাইটুকুৰাৰ তাপমান ১৫ ডিগ্ৰীতকৈ অধিক নহয়। \nউদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীকুল[সম্পাদনা কৰক]\nঠাইখণ্ডৰ উদ্ভিদকুলৰ এক ছবি\nনাথুলা আৰু তিব্বতৰ আশে-পাশে, ঠাইখণ্ডত যথেষ্ট পৰিমাণে উদ্ভিদ দেখিবলৈ পোৱা নাযায়। ঠায়ে-ঠায়ে অৱশ্যে গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ দৃষ্টিগোচৰ হয়। ঠাইখণ্ডত দেখিবলৈ সৰু-জোপোহাজাতীয় উদ্ভিদৰ ভিতৰত ৰডোডেনড্ৰন, জুনিপাৰ আদি প্ৰধান। নাথুলাৰ তৃণভূমিত প'ৱা, মেক'ন'পছিছ, পেডিকুলাৰিছ, প্ৰিমুলা আৰু একনিটাম আদি প্ৰধান। এই ঠাইখণ্ডৰ চাৰিমহীয়া বৰ্ধনৰ কালছোৱাত সচৰাচৰ জলতৃণ, ঔষধিয় উদ্ভিদ বৰকৈ দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই ভূমিত বিচৰণ কৰিবলৈ নানাধৰণৰ পতংগ, বনৰীয়া আৰু ঘৰচীয়া তৃণভোজী প্ৰাণী আহে। নিকটৱৰ্তী "কিয়ংনছলা এলপাইন অভয়াৰণ্য"ত কিছুমান বিৰল, বিপদাপন্ন ভূমি-অৰ্কিড আৰু ওখ জুনিপাৰ আছে। \nএই ঠাইত মানুহৰ কোনো নিগাজী বাসস্থল নাই যদিও এক বৃহৎসংখ্যক প্ৰতিৰক্ষা জোৱানে নাথুলাৰ সীমান্তত নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰে। অল্পসংখ্যক অঘৰী তিব্বতীয় য়াক, ভেড়া আৰু ছাগলী নাথুলাত দেখিবলৈ পোৱা যায়।  নাথুলাত কিছুমান বিৰল আৰু বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰাণী যেনেঃ তুষাৰ চিতা, তিব্বতীয় কুকুৰনেছীয়া বাঘ, তিব্বতীয় তুষাৰ মুৰ্গী, সোণালী ঈগল আদি দৃষ্টিগোচৰ হয়। \n১৯৬২ চনলৈকে,অৰ্থাৎ গিৰিপথটো বন্ধ কৰি নিদিয়াৰ আগলৈকে, কিছুমান সামগ্ৰী যেনে কলম, ঘড়ী, কপাহী কাপোৰ, তেল, চাবোন, ঘৰ-নিৰ্মাণৰ সামগ্ৰী, ভঙা-চিঙা দুচকীয়া আৰু চাৰিচকীয়া বাহনাৰ অংশাদি খচ্চৰৰ পিঠিত উঠাই তিব্বতলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল। দুশটা খচ্চৰে নিজৰ পিঠিত মোটামুটি আশী কিলো ওজন কঢ়িয়াই গেংটকৰ পৰা লাছালৈ নিছিল। সেইবোৰ তেনেকৈ কঢ়িয়াই নিওঁতে প্ৰায় বিছ-পঁছিশদিনৰ সময় লাগিছিল। ওভতনিৰ পথত সিহঁতে ভাৰতলৈ ৰেশম, কেঁচা ঊল, ঔষধি উদ্ভিদ, দেশীয় সুৰা, মূল্যৱান পাথৰ, সোণৰ আৰু ৰূপৰ সামগ্ৰী লৈ আহিছিল। সেইখিনি সময়ৰ বাণিজ্যত মাৰোৱাৰী মানুহৰেই অংশগ্ৰহণ আছিল সৰ্বাধিক। দুশখন স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ ৯৫শতাংশৰেই গৰাকী আছিল তেওঁলোক। \n২০০৬ চনৰ পৰা এই গিৰিপথেৰে বাণিজ্যৰ এক নতুন ধাৰা আৰম্ভ হয়। সেই বছৰৰে জুলাই মাহৰ পৰা সপ্তাহটোৰ সোমবাৰৰ পৰা বৃহস্পতিবাৰলৈকে বেপাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হয়।  লগতে ভাৰতৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা সামগ্ৰীসমূহক শুল্কবিহীন কৰি দিয়া হয়। সেই সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত কৃষিজাত সৰঞ্জাম, কম্বল, তামৰ পণ্য, কাপোৰ, চাইকেল, কফি, চাহ, বাৰ্লি, চাউল, ঘেঁহু, ময়দা, শুকান ফল, পাচলি, সব্জিৰ তেল, ধঁপাত, মছলা, কেৰাচিন,ষ্টেছনাৰি, বাচন-বৰ্তন, দুগ্ধজাত সামগ্ৰী, টিনত থকা খাদ্য আদি। আনহাতে চীন দেশে ৰপ্তানি কৰা শুল্লবিহীন সামগ্ৰীৰ ভিতৰত আছিল ছাগলীৰ ছাল, ভেড়াৰ ছাল, ঊল, কেঁচা ৰেশম, য়াকৰ নেজ, য়াকৰ নোম, চীনা মাটি, বৰেক্স, মাখন, সাধাৰণ নিমখ, ঘোঁৰা, ছাগলী, আৰু ভেড়া।\nৰ'ড'ডেনড্ৰন নামৰ গুল্মজাতীয় ফুলবিধৰ খেতি, ১৯৩৮ চনৰ নাথুলাত।\nভাৰতৰ কিছুসংখ্যক ব্যৱসায়ীৰ মনত এক ভয় সোমাইছিল যে, ভাৰতৰ পৰা ৰপ্তানি হোৱা সামগ্ৰীবোৰে তিব্বতত এক সীমিত পৰিসৰহে লাভ কৰিছিল। আনহাতে চীন দেশে ছিকিম আৰু পশ্চিম বংগৰ চল্‌তি বজাৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল। গিৰিপথটোৰ পুনঃউন্মোচনে দুয়োখন প্ৰদেশৰ মাজত অৰ্থনৈতিক বাতাৱৰণ সুচল কৰিব বুলি ভবা হৈছিল যদিও কাৰ্যতঃ সেইয়া হৈ নুঠিল। তিব্বত স্বায়ত্ত্বশাষিত আঞ্চলিক বাণিজ্য সংস্থাই দাখিল কৰা প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০০৬ চনৰ ৫১টা দিনৰ ব্যৱসায়ৰ সময়ত নাথুলাৰ মাজেৰে কেৱল ১,৮৬,২৫০ আমেৰিকান ডলাৰৰহে ব্যৱসায় হৈছিল। \nআনহাতে ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপটত কেৱল ভাৰতীয় নাগৰিকেহে বুধবাৰ, বৃহস্পতিবাৰ, শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে গিৰিপথটো দৰ্শন কৰিব পাৰে, গেংটকৰ পৰা এদিন আগতে অনুমতি-পত্ৰ সংগ্ৰহ কৰি।  উল্লেখনীয় যে, ছিকিমৰ কিছুমান মঠ দৰ্শন কৰিবলৈ এই গিৰিপথটোৱে তীৰ্থযাত্ৰীসকলক সহায় কৰি আহিছে। বিশেষকৈ ৰুমটেক মঠ, যিটোক বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ অন্যতম পবিত্ৰ ঠাই হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আনহাতে হিন্দুসকলক এই গিৰিপথটোৱে মানসৰোবৰ হ্ৰদৰ যাত্ৰাকাল হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিছে (পোন্ধৰ দিনৰ পৰিৱৰ্তে দুটা দিন)।\n↑ 1.0 1.1 "জ্ঞানাঞ্জন". প্ৰান্তিক খণ্ড ৩১শ বছৰ (২০ শ সংখ্যা): ৪৫. ১৬ - ৩০ ছেপ্তেম্বৰ ২০১২.\n↑ Carrington, Michael: "Officers Gentlemen and Thieves: The Looting of Monasteries during the 1903/4 Younghusband Mission to Tibet", Modern Asian Studies 37, 1 (2003), pp. 81–109.\n↑ 3.0 3.1 Pradhan, Keshav (6 July 2006). "Trading Heights". Times of India, Mumbai (Bennett, Coleman & Co. Ltd.): পৃষ্ঠা 10. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2006-07-06/india/27820656_1_nathu-la-india-china-border-india-and-china.\n↑ "Historical Review". China Tibet Information Center.5July 2006. Archived from the original on 12 February 2007. https://web.archive.org/web/20070212230118/http://en.tibet.cn/newfeature/cknduila/ckndl_qt/t20060705_130884.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ "Nathu La: 'Sweetness and light'". Rediff.com.6July 2006. Archived from the original on 18 July 2006. https://web.archive.org/web/20060718041751/http://specials.rediff.com/news/2006/jul/06sld03.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Sreedhar (1998). "China Becoming A Superpower and India's Options". Across the Himalayan Gap: An Indian Quest for Understanding China (Ed. Tan Chung). Indira Gandhi National Centre for the Arts, New Delhi. Archived from the original on 12 February 2007. https://web.archive.org/web/20070212015549/http://ignca.nic.in/ks_41065.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ 8.0 8.1 "Historic India-China link opens". BBC News.6July 2006. Archived from the original on7July 2006. https://web.archive.org/web/20060707022630/http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/5150682.stm। আহৰণ কৰা হৈছে:6July 2006.\n↑ 9.0 9.1 Envis Team (4 June 2006). "Ecodestination of India-Sikkim Chapter" (PDF). Eco-destinations of India. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. পৃষ্ঠা: 43. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.scstsenvis.nic.in/Sikkim%20chapter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Saha, Sambit (8 September 2003). "Trading post: Prospects of Nathu-La". Rediff.com. Archived from the original on 24 February 2006. https://web.archive.org/web/20060224111833/http://www.rediff.com/money/2003/sep/08trading.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:4December 2006.\n↑ Envis Team (30 June 2006). "Vol-IV Water Environment" (PDF). Carrying Capacity Study of Teesta Basin in Sikkim. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. পৃষ্ঠাসমূহ: 30–31. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.sikenvis.nic.in/CCSOTB/Vol-IV_Water%20Environment.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 February 2007.\n↑ Envis Team (4 June 2006). "Ecodestination of India-Sikkim Chapter" (PDF). Eco-destinations of India. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. পৃষ্ঠা: 33. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.scstsenvis.nic.in/Sikkim%20chapter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Envis Team (4 June 2006). "Ecodestination of India-Sikkim Chapter" (PDF). Eco-destinations of India. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. পৃষ্ঠা: 114. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.scstsenvis.nic.in/Sikkim%20chapter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Envis Team (4 June 2006). "Ecodestination of India-Sikkim Chapter" (PDF). Eco-destinations of India. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.scstsenvis.nic.in/Sikkim%20chapter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Envis Team (4 June 2006). "Ecodestination of India-Sikkim Chapter" (PDF). Eco-destinations of India. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. পৃষ্ঠা: 44. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.scstsenvis.nic.in/Sikkim%20chapter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Roy, Ambar Singh (25 November 2003). "Nathula 'Pass'port to better trade prospects with China". Hindu Business Line. The Hindu. Archived from the original on 29 September 2007. https://web.archive.org/web/20070929120935/http://www.blonnet.com/2003/11/25/stories/2003112502160200.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:6July 2006.\n↑ Ministry of Commerce & Industry, Government of India (23 August 2006). "Trade Between India And China Through Nathu La Pass". Press Information Bureau: Press releases. NIC. Archived from the original on 10 December 2007. https://web.archive.org/web/20071210005128/http://pib.nic.in/release/release.asp?relid=20154। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 February 2007.\n↑ "Nathu-la shows the way: It opensanew route to amity". The Tribune. 8 August 2006. Archived from the original on 15 December 2006. https://web.archive.org/web/20061215125216/http://www.tribuneindia.com/2006/20060708/edit.htm#2। আহৰণ কৰা হৈছে:2December 2006.\n↑ "Nathu La Pass on Sino-Indian border closes". China Daily. 15 October 2006. Archived from the original on 19 January 2007. https://web.archive.org/web/20070119120843/http://www.chinadaily.com.cn/china/2006-10/15/content_708347.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 February 2007.\n↑ Envis Team (4 June 2006). "Ecodestination of India-Sikkim Chapter" (PDF). Eco-destinations of India. The Environmental Information System (ENVIS), Ministry of Environment and Forest, Government of India. পৃষ্ঠা: 45. Archived from the original on 19 June 2007. https://web.archive.org/web/20070619234731/http://www.scstsenvis.nic.in/Sikkim%20chapter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 December 2006.\n↑ Vinayak, G (28 July 2004). "Nathu La: closed for review". The Rediff Special (Rediff.com). Archived from the original on 22 February 2006. https://web.archive.org/web/20060222225540/http://www.rediff.com/news/2004/jul/28spec2.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 November 2006.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত নাথু-লা গিৰিপথ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নাথু-লা_গিৰিপথ&oldid=252232"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৯ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২৩:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Mare Asom Jiye Kon by Rita Chowdhury মৰে অসম জীয়ে কোন... ৰীতা চৌধুৰী প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন - SCIENTIA BOOK SHOP\nMare Asom Jiye Kon by Rita Chowdhury মৰে অসম জীয়ে কোন… ৰীতা চৌধুৰী প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nHome / Assamese Author অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্যিকসকল / Rita Chowdhury ৰীতা চৌধুৰী / Mare Asom Jiye Kon by Rita Chowdhury মৰে অসম জীয়ে কোন… ৰীতা চৌধুৰী প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশনâ€¹Return to Previous Page\nProduct code: 4810 Categories: Jyoti Prakashan, Rita Chowdhury ৰীতা চৌধুৰী\nমৰে অসম জীয়ে কোন…\nপ্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nপ্ৰথম প্ৰকাশ : 2021\nমূল্য : 300\nRegular Price Rs. 300 Sale Price Rs. 270\nTag: Mare Asom Jiye Kon by Rita Chowdhury\nMare Asom Jiye Kon : An Assamese novel by Rita Chowdhury\nPublished by : Jyoti Prakashan\n1st Edition : 2021\nDeowandeu by Nilima Bora দেওৱানদেউ ( বীৰ চিলাৰায়ৰ জীৱনভিত্তিক উপন্যাস ) নীলিমা বৰা প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nPopiya Tarar Sadhu পপীয়া তৰাৰ সাধু : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nKAR SWARTHAT JALISE ASOM কাৰ স্বাৰ্থত জ্বলিছে অসম অমৃত চেতিয়া প্ৰকাশক : গোৰ্খা জ্যোতি প্ৰকাশন (OTHER PUBLICATION)\nRag Malkosh Author: Rita Choudhury ৰাগ মালকোশ : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nMAHAJIVANAR ADHARSHILA Written by Rita Choudhury মহাজীৱনৰ আধাৰশিলা : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nAbirata Jatra অবিৰত যাত্ৰা : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nNayana Tarali Sujata নয়না তৰালী সুজাতা : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nHriday Nirupay হৃদয় নিৰুপায় : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nEi Samay Sei Samay এই সময় সেই সময় : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nRAJIV ISWAR AUTHOR: RITA CHOUDHURY ৰাজীৱ ঈশ্বৰ : ৰীতা চৌধুৰী (JYOTI PRAKASHAN)\nMon Aru Mon মন আৰু মন লুম্মেৰ দাই প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nBivaranta Bastav বিভ্ৰান্ত বাস্তৱ : ৰীতা চৌধুৰী\nEk Egoon Ek by Baiduryya Boruah এক এগুণ এক : বৈদুৰ্য্য বৰুৱা প্ৰকাশক : সঞ্জীৱন প্ৰকাশন (Others)\nUpakool উপকূল : আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nSRIHARA শ্ৰীহাৰা পংকজ গোবিন্দ মেধি প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nBajar by Jayanta Madhab Bora বজাৰ : জয়ন্ত মাধৱ বৰা প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nArunoday অৰুণোদয় : সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰ প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nSipare Jamuna সিপাৰে যমুনা : আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nASSAM YEAR BOOK-2021 (ASSAMESE) অসম ইয়েৰ বুক ২০২১ : শান্তনু কৌশিক বৰুৱা (অসমীয়া) (অসম বিষয়ক সামগ্ৰিক আৰু পূৰ্ণাংগ ইয়েৰ বুক) প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nJYOTI – BISHNU জ্যোতি-বিষ্ণু সাংস্কৃতিক ৰূপান্তৰৰ ৰূপৰেখা প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী ইন্দিবৰ দেউৰী প্ৰকাশক : অসম পাবলিচিং কোম্পানী\nJathartha Bhadralok যথাৰ্থ ভদ্ৰলোক : বাল্টাছাৰ গ্ৰেচিয়ান অনুবাদ : ড° প্ৰফুল্ল কটকী প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nTawangat Sasha Din টাৱাঙত ছশ দিন : লোহিত ডেকা প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nBippana Samay by Sri Medini Chowdhury বিপন্ন সময় (১৯৯৯ চনৰ সাহিত্য অকাডেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত উপন্যাস) মেদিনী চৌধুৰী প্ৰকাশক : চন্দ্ৰ প্ৰকাশ\nJanani জননী : যুঁজি যুঁজি ভাগৰি নপৰা মানুহৰ কথা… জিতুমণি বৰা প্ৰকাশক : জ্যোতি প্ৰকাশন\nSandhya Bhraman সান্ধ্য ভ্ৰমণ : ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Bhabendra Nath Saikia ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, Jyoti Prakashan\nসান্ধ্য ভ্ৰমণ : ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া Sandhya Bhraman Author: Dr. Bhabendra Nath Saikia Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 100\nUrmilar Chakulo উৰ্মিলাৰ চকুলো : কাঞ্চন বৰুৱা (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Jyoti Prakashan, Kanchan Baruah কাঞ্চন বৰুৱা\nউৰ্মিলাৰ চকুলো : কাঞ্চন বৰুৱা Urmilar Chakulo Author: Kanchan Baruah Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 90\nOpaja Matir Tan ওপজা মাটিৰ টান : টমাছ হাৰ্ডি অনুবাদ : ড° প্ৰফুল্ল কটকী (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Jyoti Prakashan, Prafulla Kataki প্ৰফুল্ল কটকী\nওপজা মাটিৰ টান : টমাছ হাৰ্ডি অনুবাদ : ড° প্ৰফুল্ল কটকী Opaja Matir Tan Author: Dr. Prafulla Kotoky Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 150\nSABDA (WORDS) AUTOBIOGRAPHY: JEAN PAUL SARTRE শব্দ : প্ৰখ্যাত দাৰ্শনিক জাঁ পল ছাৰ্ত্ৰেৰ ‘নোবেল বঁটা বিজয়ী’ আত্মজীৱনী (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Autobiography আত্মজীৱনী, Jyoti Prakashan\nশব্দ : প্ৰখ্যাত দাৰ্শনিক জাঁ পল ছাৰ্ত্ৰেৰ 'নোবেল বঁটা বিজয়ী' আত্মজীৱনী SABDA (WORDS) AUTOBIOGRAPHY: JEAN PAUL SARTRE TRANSLATED BY: Hemanta Kumar Bharali Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 200 1ST EDITION: SEPTEMBER, 2015. ISBN: 978-93-81485-30-9\nAntarip অন্তৰীপ : ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া (JYOTI PRAKASHAN)\nঅন্তৰীপ : ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া Antarip Author: Dr. Bhabendra Nath Saikia Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 250\nAajan Fokir আজান ফকীৰ : জয়ন্ত মাধৱ বৰা (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Jayanta Madhab Bora জয়ন্ত মাধৱ বৰা, Jyoti Prakashan\nআজান ফকীৰ : জয়ন্ত মাধৱ বৰা Aajan Fokir Author: Jayanta Madhab Bora Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 160\nAkanir Ramayanar Mou Konh অকণিৰ ৰামায়ণৰ : মৌ-কোঁহ : সুৰেশ শৰ্মা (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Jyoti Prakashan\nঅকণিৰ ৰামায়ণৰ : মৌ-কোঁহ : সুৰেশ শৰ্মা Akanir Ramayanar Mou-Konh Author: Suresh Sharma Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 30\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Jyoti Prakashan, Rita Chowdhury ৰীতা চৌধুৰী\nঅবিৰত যাত্ৰা : ৰীতা চৌধুৰী Abirata Jatra Author: Dr. Rita Choudhury Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Regular Price Rs. 150 Sale Price Rs. 135\nSubarna Boloi Author: Kanchan Baruah সুবৰ্ণ বলয় : কাঞ্চন বৰুৱা (JYOTI PRAKASHAN)\nসুবৰ্ণ বলয় : কাঞ্চন বৰুৱা Subarna Boloi Author: Kanchan Baruah Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 100 7TH EDITION: APRIL, 2015\nDharma, Atma Aru Janmantarbad বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গীৰে ধৰ্ম, আত্মা আৰু জন্মান্তৰবাদ : ড° খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা (JYOTI PRAKASHAN)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Jyoti Prakashan, Khargeswar Bhuyan খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা\nবৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গীৰে ধৰ্ম, আত্মা আৰু জন্মান্তৰবাদ : ড° খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা Dharma,Atma Aru Janmantarbad Author: Dr. Khargeswar Bhuyan Language: Assamese Publisher: Jyoti Prakashan Rs: 120


অসমত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞানঃ অতীত আৰু ভবিষ্যত (-ডাঃ বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nগুৱাহাটীৰ খানাপাৰাৰ সেউজ পাহাৰৰ নামনিত নয়নাভিৰাম দৃশ্যৰে সমৃদ্ধ এটি চৌহদ৷যাৰ নিৰ্মল বায়ু তথা কোলহলমুক্ত পৰিৱেশে যেন হাত বাউলি মাতে সকলোকে মহানগৰীৰ যান্ত্ৰিকতাৰ পৰামুক্তি দিবলৈ।যাৰ নিৰ্মল পৰিৱেশত এজাক প্ৰানোচ্চল যুৱক-যুৱতীয়ে ভৱিষ্যতৰ সপোন ৰচে৷সেইয়া অসমৰ একমাত্ৰ আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সৰ্বপ্ৰথম পশুচিকিৎসা মহাবিদ্যালয় যিয়ে আজি অসমৰ অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত মানৱ সম্পদ গঢ়াত গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে৷যদিও আজিৰ তাৰিখত অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তথা আজিৰ বহুতৰে মনত পশুচিকিৎসা বিজ্ঞান এটি এলাগী বিষয় আৰু বহুতৰে বাবে দৃষ্টিৰ অগোচৰে পৰি ৰোৱা এটি বিভাগ, তথাপিও কিন্তু অসমত পশুচিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ইতিহাস গৌৰবোজ্জ্বল অধ্যায়েৰে পূৰ্ণ৷\nপ্ৰাচীন কালৰ পৰাই অসমত পশুচিকিৎসা বিজ্ঞানৰ চৰ্চা হৈ আহিছে যাৰ প্ৰমাণ সময়ে সময়ে উদ্ধাৰ হোৱা শিলালিপিসমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এই ক্ষেত্ৰত সৰ্বপ্ৰথমেই নাম ল’ব লাগিব কোচ ৰজা নৰনাৰায়নৰ কথা৷ তেওঁৰ উদ্যোগতেই কমতাপুৰৰ ঠাই বিশেষে পশু-চিকিৎসাৰ বাবে ঠায়ে ঠায়ে পশু-চিকিৎসালয় স্থাপন কৰা হৈছিলআৰু সৰ্বসাধাৰণ লোকে চিকিৎসাৰ বাবে বিভিন্ন জীৱ-জন্তু এনেবোৰ চিকিৎসালয়লৈ আনিছিল বুলি তথ্য আছে। অন্যহাতে আহোম ৰাজত্বৰ সময়তো পশু-চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কিছু অগ্ৰগতি হৈছিল বুলি আভাস পোৱা যায়৷প্ৰথমখন পশুচিকিৎসালয় ১৫৩৬ চন মানত কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজত্বৰ সময়তে এতিয়াৰ কোচবিহাৰৰ কোনো ঠাইত স্থাপিত হৈছিল বুলি গম পোৱা যায়৷ সেই সময়ত পশু-চিকিৎসা বুলি ক’লে ঘাইকৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰত ব্যবহৃত ঘোঁৰা আৰু হাতীৰ চিকিৎসাই প্ৰাধান্য পাইছিল৷প্ৰাচীন কামৰূপৰ নৃপতি কুমাৰ ভাস্কৰ বাৰ্মাৰ ৰাজত্বৰ সময়তো পশু-চিকিৎসা বিজ্ঞানে গুৰুত্ব লাভ কৰিছিল বুলি তথ্য পোৱা যায়৷ “হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ” আৰু “ঘোঁৰা নিদান” নামৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ দুখনতো ক্ৰমান্বয়ে হাতী আৰু ঘোঁৰাৰ চিকিৎসাৰ বিশদ তথ্য আছে৷ বৃটিছ ৰাজত্বৰ সময়ৰ পৰা অসমত পশু-চিকিৎসা বিজ্ঞানে কিছু অগ্ৰগতি লৈছিল৷ ১৯১২ চনত চাৰ উইলিয়াম হেৰিচ বৃটিছ ৰাজত্বৰ সময়ত অসমৰ পশু চিকিৎসা বিভাগৰ অধীক্ষক হিচাবে নিযুক্ত হৈছিল আৰু ১৯৪০ চনত এই বিভাগতো সঞ্চালকালয়ৰ পৰ্য্যায়লৈ উন্নীত কৰা হয়৷ এনেদৰেই অসমত পশু চিকিৎসা বিভাগে অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল যদিও স্বাধীনতাৰ প্ৰথমাৰ্ধত অসমৰ সু-সন্তান কেপ্তেইন ডাঃ জ্ঞানেন্দ্ৰ মল্ল বুজৰবৰুৱাৰ নেতৃত্বত অসমৰ পশু-চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ এক বৈপ্লৱিক পৰিবৰ্তন আহে৷\nঅসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন পশু-চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় ১৯৪৮ চনত নগাঁও চহৰত অস্থায়ীভাৱে স্থাপিত হয় আৰু ১৯৫০ চনত ইয়াক গুৱাহাটীৰ চেনীকুঠিলৈ অস্থায়ীৰূপে স্থানান্তৰ কৰা হয় যদিও ১৯৬০ চনত অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহাৰ প্ৰচেষ্টাত ইয়াক গুৱাহাটীৰ খানাপাৰাৰ স্থায়ী চৌহদলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়৷ এই মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ হিচাবে আসন শুৱনি কৰিছিল ডাঃ জি. কে. মেহেৰাই আৰু উপাধ্যক্ষ আছিল কেপ্তেইন ডাঃ জ্ঞানেন্দ্ৰ মল্ল বুজৰবৰুৱা৷ ডাঃ জ্ঞানেন্দ্ৰ মল্ল বুজৰবৰুৱাৰ প্ৰচেষ্টাতেই ১৯৬৫ চনত মহাবিদ্যালয় খনে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনলৈ আহে আৰু তেখেতেই মহাবিদ্যালখনৰ সৰ্বপ্ৰথম বিজ্ঞান গুৰু হিচাপে আসন শুৱনি কৰিছিল৷ইয়াৰ পিছৰ পৰ্য্যায়ত মহাবিদ্যালয় খন ১৯৬৯ চনত অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনলৈ আহে আৰু তাৰ লগে লগে মহাবিদ্যালয়খনত শিক্ষাদানৰ ওপৰিও গৱেষণা আৰু সম্প্ৰসাৰণ শিক্ষাইও প্ৰাধান্য লাভ কৰে৷অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মূলত কৃষিভিত্তিক অৰ্থনীতিত পশুপালনৰ ক্ষেত্ৰখনতও এক আমূল পৰিবৰ্তনৰ মহান উদ্দেশ্য হাতত ৰাখি মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু এনেদৰে নানা উত্থান পতনেৰে আজিৰ পৰ্যায়ত আহি উপনীত হৈছেহি আৰু যাৰ বাবে এই মহাবিদ্যালয়খনে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়তো জিলিকি উঠিবালৈ সক্ষম হৈছে আৰু লগতে ৰাজ্যখনত পশুপালনৰ ক্ষেত্ৰখনত এক সুস্থ বাতাৱৰণ সৃষ্টি এক উল্লেখযোগ্য অবদান আগবঢ়াই আহিছে। নক’লেও হ’ব যেএসময়ত অসমত পশু-চিকিৎসা বিভাগৰ পিতামহ তথা বাটকটীয়া কেপ্তেইন ডাঃ জ্ঞানেন্দ্ৰ মল্ল বুজৰবৰুৱা দেৱৰ বলিষ্ঠ নেতৃত্বৰ বাবেই যি বিভাগটোৰ দ্বাৰা অসমত এক নৱ বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছিল৷\nঅতীজৰেই পৰাই অসম এখন কৃষিনিৰ্ভৰ ৰাজ্য আৰু কৃষি আৰু পশুপালনেই হৈছে ইয়াৰ অৰ্থনীতিৰ মূল সম্বল৷ কৃষিৰ সৈতে পশুপালন এক এৰাব নোৱাৰা বিষয় আৰু কৃষিৰ লগত সংগতি ৰাখি পশুপালনেও গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ শ্ৰীবৃদ্ধিত এক বলিষ্ঠ অৰিহণা যোগাই আহিছে৷ পশুপালন বুলি ক’লে গ্ৰাম্য সমাজত ঘাইকৈ গৰু-ছাগলী পালন, হাঁহ-কুকুৰা পালন আৰু জনজাতীয় অঞ্চলসমূহত গাহৰি পালন ইত্যাদিকেই দৰাচলতে প্ৰাধান্য দিয়া হয় আৰু পশুপালনে অসমৰ কৃষিজীবি ৰাইজক আৰ্থিকভাবে কিছু হ’লেও সকাহ দি আহিছে৷ কিয়নো ভাৰতবৰ্ষৰ আন ৰাজ্যৰ তুলনাত অসমৰ কৃষকৰ খেতি ভূমিৰ পৰিমাণ খাদ্য উৎপাদন কৰিব পৰাকৈ তথা অৰ্থনৈতিকভাবে উৎপাদন বৃদ্ধি কৰিবলৈ যথেষ্ট নহয় বাবে পশুপালনে কৃষিক্ষেত্ৰখনত এক আনুষাংগিক উৎস হিচাবে এক গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে৷ কাৰণ পশুপালন কৰিবলৈ যথেষ্ট ভূমিৰ প্ৰয়োজন নহয় আৰু যাৰ বাবে উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত কৃষকক কিছু হ’লেও সকাহ দি আহিছে৷ ইয়াৰোপৰি মানৱদেহৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পশুজাত প্ৰ’টিনৰ অভাৱ দূৰ কৰাতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে৷বৰ্তমান সময়ত ভয়াবহ নিবনুৱা সমস্যাৰ সমাধানৰ ক্ষেত্ৰতো পশুপালনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে৷ আজি দেখা পোৱা গৈছে কেনেদৰে গ্ৰামাঞ্চলৰ বহুতো পৰিয়ালে পশুপালনৰ যোগেদি আৰ্থিকভাবে লাভাৱান্বিত হোৱাৰ লগতে আন বহুতকেই তেনে পথ ল’বলৈ উৎসাহিত কৰি আহিছে৷ ইয়াৰ এক অন্যতম উদাহৰণ বৰপেটা জিলাৰ বজালী মহকুমাৰ নিত্যানন্দ, সৰভোগ আদি অঞ্চল৷ যাৰ বাবে আজি সেই অঞ্চলৰ কিছু উদ্যামী লোকৰ প্ৰচেষ্টাত তাত এক দুগ্ধ বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছে আৰু চৰকাৰী চাকৰিলৈ আশাপালি নাথাকি বহুতো যুৱকে দুগ্ধ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত উন্নত মানৰ গাইগৰু পালনেৰে নিজকে সংস্থাপিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ ঠিক সেইদৰে শিৱসাগৰৰ নাজিৰাও ইয়াৰ এক অন্যতম উদাহৰণ৷ অকল দুগ্ধ উৎপাদনেই নহয়, আজি অসমত ব্যৱসায়িক ভিত্তিত ব্ৰইলাৰ কুকুৰা পালন, উন্নত মানৰ গাহৰি পালন আৰু ইয়াৰ মাংস উৎপাদন, কণী উৎপাদন আদিৰে অসমৰ বহু যুবকে নিজকে সংস্থাপিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ কিন্তু এয়াই যথেষ্ট নহয়৷অসমত ব্যৱসায়িক ভিত্তিত পশুপালনৰ এক উজ্জ্বল ভৱিষ্যত আছে যদিও এই কথা বহুতৰেই জ্ঞাত নহয়৷ অকল দুগ্ধ উৎপাদন, হাঁহ-কুকুৰা পালন আদিৰ উপৰিও যে আজিৰ যুগত ব্যৱসায়িক ভিত্তিত এমু চৰাই পালন, বঁটা চৰাই পালন, উন্নত মানৰ ছাগলী পালনৰ সুবিধা আছে, সেই কথা হয়তো বহুতৰে দৃষ্টিৰ অগোচৰে আছে৷ তাৰোপৰি কেৱল মাংস, কণী আৰু গাখীৰ উৎপাদনৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নাথাকি বিভিন্ন আনুষংগিক উৎপাদন যেনে, চামৰা উদ্যোগ স্থাপন, গোৱৰ গেছ উৎপাদনেৰে ঘৰুৱাভাবে শক্তিৰ ক্ষেত্ৰত স্বাৱলম্বী হোৱা, জৈবিক সাৰ উৎপাদনেৰে কৃষিৰ উৎপাদন বঢ়োৱা আদিৰ ওপৰতোযে ধ্যান দিয়াটো প্ৰয়োজন, সেই কথা বহুতৰে বোধগম্য নহয়৷ এই ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি যদি অলপ বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগী প্ৰদান কৰা হয় আৰু অসমৰ জনসাধাৰণক বৈজ্ঞানিক ভিত্তিত পশুপালনৰ বাবে উৎসাহিত কৰা হয়, তেন্তে আজিৰ অসমৰ সাম্প্ৰতিক ছবিখনে এক সম্পূৰ্ণ বিপৰীত ৰূপ ল’ব৷ কিয়নো বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰ সঠিক প্ৰয়োগেৰে যে কম খৰচতে অধিক উৎপাদন লাভ কৰিব পাৰি, সেইবোৰ দিশৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিবই লাগিব৷ যিদৰে পৰম্পৰাগত কৃষিকাৰ্যতকৈ বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে কৰা কৃষিকাৰ্যত যথেষ্ট উৎপাদন আশা কৰিব পাৰি, তেনেদৰে আমাৰ থলুৱাজাতৰ গাইগৰুতকৈ যে বৰ্ণসংকৰ পদ্ধতিৰে উৎপন্ন কৰা গাই গৰুৰ পৰা অধিক উৎপাদন পাব পাৰি বা উন্নত জাতৰ হাঁহ-কুকুৰা, গাহৰি পালন আদিৰে যে অধিক উৎপাদন পাব পাৰি, সেইকথা আমাৰ স্থানীয় লোকক পতিয়ন নিয়াব পাৰিব লাগিব। এনেবোৰ দিশলৈ চকু দিলে এই কথাও নিশ্চিত হয় যে পশু পালনৰ লগতে পশু চিকিৎসাৰ গুৰুত্বও অসীম৷ পশুপালনৰ লগতে জীৱ-জন্তুবোৰৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতিও চকু দিয়াটো নিতান্তই প্ৰয়োজন৷ কাৰণ অৰ্থনৈতিক ভাবে লাভাৱান্বিত হ’বলৈ হ’লে জীৱ-জন্তুবোৰক ৰোগমুক্ত কৰি ৰাখিবই লাগিব, ইয়াৰ অন্যথাই ৰোগাক্ৰান্ত হৈ পশুধনে মৃত্যুক সাৱতিব লগা হ’লে কৃষকসকলক অৰ্থনৈতিক ভাবেও কোঙা হয়৷ যদিও আজি বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যুগত কৃষিখণ্ডত আমূল পৰিবৰ্তন সম্ভবপৰ হৈছে, তথাপিও কিন্তু অসমৰ এক গৰিষ্ঠসংখ্যক লোক কৃষি তথা পশুপালনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আৰু অনেকেই কৃষিভূমি খেতিৰ উপযোগী কৰি তুলিবলৈ তেওঁলোকৰ মৰমৰ বলধ হালৰ ওপৰত আজিও নিৰ্ভৰশীল৷ কিন্তু খেতিৰ সময়তে যদি বলধহালে ৰোগাক্ৰান্ত হৈ উপযুক্ত চিকিৎসাৰ অভাৱত মৃত্যুমুখত পৰে, তেনেহলে তেনে এজন খেতিয়কৰ জীৱনলৈ কেনে অমানিশাৰ এন্ধাৰ নামি আহিব পাৰে সেই কথা আমি নিজেই অনুধাৱন কৰা উচিত৷ তাৰোপৰি দুগ্ধ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰ খনতো বা হাঁহ-কুকুৰাৰ উদ্যোগতো যে বিভিন্ন ৰোগে ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলায়, সেই কথাৰ প্ৰতি যথোচিত গুৰুত্ব দিয়াতো প্ৰয়োজনীয়৷ সেয়েহে এনেক্ষেত্ৰত ৰোগৰ চিনাক্তকৰণ আৰু ইয়াৰ লগতে উপযুক্ত সময়ত ৰোগৰ প্ৰতিষেধক প্ৰদান তথা ৰোগৰ প্ৰকৃত চিনাক্তকৰণৰ লগতে প্ৰকৃত চিকিৎসা প্ৰদান আদি বিষয়বোৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াটো নিতান্তই প্ৰয়োজন৷ আমাৰ অসমত পশুধন সমূহ বিভিন্ন ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ নজিৰ আছে৷ সেয়েহে এনে ক্ষেত্ৰত স্থানীয় ৰোগসমূহ চিনাক্তকৰণ কৰাৰ লগতে সময়ে সময়ে প্ৰাদুৰ্ভাৱ ঘটা ৰোগসমূহৰ ক্ষেত্ৰত আগতীয়াকৈ তৎপৰতা গ্ৰহণ কৰিলে এনেবোৰ সম্ভাৱ্য বিপদৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি৷ তেনেস্থলত পশুপালনৰ লগতে পশুচিকিৎসাৰ দিশটোৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰাটো বাঞ্ছনীয়৷\nতৎস্বত্বেও কিন্তু অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তথা জনসাধাৰণে এনে এটি বহুমূখী বিষয়ৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ অগোচৰে আছে৷ আজিৰ বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে কৃষি তথা পশুপালন, মৎস্যপালন আদি বিষয়সমূহৰ প্ৰতি বৰ বিশেষ এটি আগ্ৰহ নেদেখুৱায়৷ সকলোৰে সপোন হয়তো চিকিৎসক, অভিযন্তা হোৱাৰ৷ কিন্তু আমাৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ লগত জড়িত এনে বিষয়বোৰৰ প্ৰতি উৎসাহিত হ’লে হয়তো ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক তথা সামাজিক ক্ষেত্ৰখনত এক বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন সাধন হ’ব৷ যি সময়ত পাঞ্জাব, হাৰিয়ানা, গুজৰাটত আদি ৰাজ্যত পশু পালন বিভাগত বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আহিছে আৰু যিয়ে ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে, আনকি কৃষক ৰাইজক সকাহ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে গুজৰাটৰ গাঁৱে গাঁৱে পশু আবাস (animal hostel) গঢ়ি তোলা হৈছে, তাৰ তুলনাত অসমত এই বিভাগটো আজিও তেনেই চালুকীয়া অৱস্থাতেই আছে৷ এইক্ষেত্ৰত আমাৰ যথেষ্টখিনি কৰিবলগীয়া আছে কিয়নো অসমৰ দৰে এখন কৃষিনিৰ্ভৰ ৰাজ্যত ইয়াৰ গুৰুত্ব অসীম। এই বিভাগটোৰ উন্নয়নেৰে অসমৰ গ্ৰাম্য জীৱনৰ পট পৰিৱৰ্তন কৰি আমি কৃষকৰ আৰ্থসামাজিক উন্নয়নেৰেহে ৰাজ্যখনৰ শ্ৰীবৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাই বিকশিত অসমৰ জয়গান গাব পাৰিম আৰু গুজৰাট, হাৰিয়ানা, পঞ্জাৱ আদি ৰাজ্যৰ সৈতে অসমক তুলনা কৰিব পাৰিম৷\nমাৰফৎঃ শ্ৰী নব কুমাৰ শৰ্মা\nচাংসাৰী (সেনা চাউনীৰ ওচৰত)\nই মেইলঃ [email protected]\n← ‘নৰকৰ বেলি’ পঢ়িলো…… (-সৌৰভ দত্ত)\nমৌ-সনা সোঁৱৰণি (নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য): অষ্টাদশ খণ্ড →\nচহা সমাজ জীৱনৰ গোছ লোৱা পৰম্পৰা – পদ্মজা বৰুৱা মহন