‘হিল কুইন’ এক্সপ্ৰেছত এদিন (আব্দুচ চাজিদ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলামডিং – ল’ৱাৰ হাফলং – লামডিং\n‘হিল কুইন’ এক্সপ্ৰেছত এদিন\n১৪এপ্ৰিল ২০১৪ৰ পুৱা৷\nনামনিমুৱা নাগালেণ্ড এক্সপ্ৰেছখনে সঠিক সময়তেই ডিফু ৰে’ল ষ্টেচনৰ এক নম্বৰ প্লেটফৰ্ম এৰিলে৷ শ্লিপাৰত খালী চিট পাই অনুজ ভ্ৰাতৃপ্ৰতিম ৰেকিব আৰু অগ্ৰজ ইচলামদাৰ সৈতে মুখামুখিকৈ বহি ল’লোঁ৷ তাৰ পিছৰ ৩০-৩৫মিনিট ধৰি বিভিন্ন প্ৰসংগত একে লেথাৰিয়ে কথা চোবাই মই বিদায় ল’লোঁ৷ এই ৩২কিল’মিটাৰ দূৰত্ব নিমিষতে অতিক্ৰম কৰা যেন অনুভৱ হ’ল৷ চমু যাত্ৰাটো সুন্দৰভাৱে সমাপ্ত কৰি নামি দিলোঁ লামডিং জংছনত৷ কাৰণ ইয়াতে মই গাড়ী বদলাম৷\nনামিয়েই অ’ভাৰব্ৰীজ বগাই চিধাই সিপাৰ পালোঁগৈ, টিকটটো আগে-ভাগে কাটি লওঁ বুলি৷ দেখিলোঁ, দুয়োটা কাউণ্টাৰতে পেচেঞ্জাৰ উপচি পৰিছে৷ কিবা ভাবি দীঘলীয়া শাৰীটোৰ শেষত অলপ সময় থিয় দিলোঁ৷ পিছত সোধ-পোছ কৰি গম পালোঁ, সেয়া উজনিমুৱা জনশতাব্দী এক্সপ্ৰেছৰ যাত্ৰীসকলে লগোৱা ভিৰহে৷ অলপ সময়ৰ ভিতৰতে কমি যাব৷ গতিকে লাইনৰ পৰা বাহিৰ ওলাই সময়লৈ অপেক্ষা কৰি থাকিলোঁ৷\nজনশতাব্দী আহিল বুলি স্পীকাৰত ঘোষণা হোৱাৰ আগতেই মানুহ পাতল হৈ পৰিল৷ ময়ো কাউণ্টাৰৰ মুখলৈ চাপি গ’লোঁ৷ আইনাৰ সিপাৰে বহি থকা বাইদেউগৰাকীলৈ টকা আশীটা আগুৱাই দি নিজলৈ বুলি টিকট সংগ্ৰহ কৰিলোঁ, লামডিং-ল’ৱাৰ হাফলং হিল কুইন এক্সপ্ৰেছৰ৷ তাৰ পিছত কালক্ষয় নকৰি যোৱা বাটেৰেই উভতি আহি খাপ দি ৰ’লোঁ মোৰ ট্ৰেইনখনলৈ৷\nএক নম্বৰ প্লেটফৰ্মৰ মিটাৰগজ লাইনটোত ইতিমধ্যে নামনিমুখী এখন গাড়ী লগোৱা হৈছেই৷ চয়-নিচয় কৰিবলৈ ঊধৰ পৰা মূধলৈ এবাৰ নিৰীক্ষণ কৰিলোঁ৷ হয়, এইখনেই ০৫৬৯৭ নং হিল কুইন এক্সপ্ৰেছ, য’ত মই উঠিম আৰু মাৰিম এটা এডভেঞ্চাৰ ট্ৰিপ৷\nপাহাৰ লাইনৰ যাত্ৰীসকল তেতিয়ালৈ দুই-এককৈ আহিব ধৰিছে৷ শেষৰ ডবাটোত উঠাৰ ইচ্ছা এটা আগৰে পৰাই পুহি ৰাখিছিলোঁ৷ কাৰণ ৰে’লখনৰ কেৰেলুৱাসদৃশ ৰূপটো তাৰ পৰাহে সম্পূৰ্ণকৈ দৃশ্যমান হ’ব৷ টাৰ্নিঙত ফটো তুলিবলৈও সুচল হ’ব৷ খাকী পোছাকত কাষতে বন্দুক লৈ ৰৈ থকা নিৰাপত্তাৰক্ষীসকলৰ মাজৰে এজনৰ সৈতে ছেগ মিলাই কিছু পৰ বাৰ্তা বিনিময় কৰিলোঁ৷ তেওঁ ক’লে… ‘এইটো চিকিউৰিটিৰ ডবা৷ আপুনি টিকট লৈছে যদি আগৰটোতে আৰামত বহি লওকগৈ৷ নহ’লে, কথাটো এনেকুৱা… ৷’ তেওঁ বুজালে৷ ময়ো বুজি-বাজি থ’লোঁ৷ ঠিক নাই, ঘূৰি আহোঁতে কামত লাগিব পাৰে৷ এতেকে জানি লোৱাটো ভাল৷\nলামডিং আহি পোৱা অন্যান্য উজনি আৰু নামনিমুৱা যাত্ৰীবাহী গাড়ীবোৰৰ পৰা নমা জনতাৰ আগমন ঘটিব ধৰিলে হিল কুইনলৈ৷ প্লেটফৰ্মৰ ৰঙা ডিজিটেল ঘড়ীয়ে ট-টকৈ দেখুৱাই থকা সময়টোলৈ সজাগতাৰে চাই এপাকত ষ্টেচনৰ টি ষ্টল এখনত থিয় হ’লোঁহি৷ দুই প্লেট পুৰী, ভাজি আৰু দুটা লালমোহন পেকিং কৰোৱাই ল’লোঁ৷ কালি ডিফু ৰে’ল ষ্টেচনৰ সমীপৱৰ্তী ‘নিউজ মাৰ্ট’ত ভট্টাচাৰ্যীদা আৰু দৈমাৰীৰ সৈতে ভ্ৰমণ সম্পৰ্কে আলাপ কৰি থাকোঁতেই তালৈ অহা পৰিচিত ডেকা এজনে মতলবটো শুনি মোৰ চকুত চকু থৈ কৈছিল… ‘খোৱাটো কিন্তু লৈ যাব দেই৷ নহ’লে একো নাপাব৷’\nআনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা শিক্ষা লোৱাটো বুদ্ধিমানৰ কাম বুলি ক’ৰবাত কেতিয়াবাই পঢ়িছিলোঁ৷ এতিয়া তাকে প্ৰয়োগ কৰিলোঁ৷ চব মিলাই ত্ৰিশ টকা এটা গ’ল যেনিবা৷ হ’লেও পেটটোৰ নিৰাপত্তা কেইঘণ্টামানলৈ নিশ্চিত হৈ থাকিল৷ ইফালে ঘৰৰ পৰাই লৈ যোৱা পানীৰ বটলটো লগত আছেই৷ গতিকে চলি যাব আৰু৷ ভোকাতুৰ সহযাত্ৰী পালে পৰিস্থিতি সাপেক্ষে ফিফটি-ফিফটি শ্বেয়াৰ কৰি পেলাম বুলিও গোপনে সিদ্ধান্ত এটা কৰি থ’লোঁ৷\nঅকলশৰীয়া যাত্ৰী মই৷ সময় ওচৰ চাপি অহাত খালী চাই ডবা এটাত বাঁওহাতে খিৰিকীৰ কাষত আৰামছে বহি ল’লোঁ৷ যোৱা ৰাতি সাংবাদিক-বন্ধু সঞ্জুক ফোন কৰোঁতে সকীয়াই দিছিল… ‘যাওঁতে বাঁওহাতে বহিব৷’ তেওঁৰ অভিজ্ঞতাকে এয়া কামত লগাইছোঁ৷ ডাউন ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল, নাগালেণ্ড এক্সপ্ৰেছ, চেন্নাই এক্সপ্ৰেছ, মৰিয়নি স্পেচিয়েল… লামডিঙলৈ কোনখনত যোৱাটো ভাল হ’ব বুলি সোধাত তেৱেঁই মোক… ‘আপুনি নাগালেণ্ডতে যাওক৷ লামডিঙত হাতত যথেষ্ট সময় পাব৷’ বুলি নিৰ্দিষ্ট কৰি দিছিল৷ কথাটো ঠিকেই৷ প্ৰমাণ পালোঁৱেই নহয় হাতে হাতে৷\nউজনিমুৱা জনশতাব্দী এক্সপ্ৰেছখন লামডিং জংছনত ৰোৱাৰ পিছতে পাহাৰ লাইনৰ যাত্ৰীসকল হুৰমূৰাই আহিল হিল কুইনক উদ্দেশ্য কৰি৷ মই বহাখনকে ধৰি সন্মুখৰ বেঞ্চখন অধিকাৰ কৰিলে সাতজনীয়া যুৱ-ছাত্ৰৰ এটা দলে৷ অলপ পাছতে পৰিচয়ৰ প্ৰসংগত জানিব পাৰিলোঁ, ডেকাসকল অন্তিম স্তপেজলৈকে যাব, মানে ল’ৱাৰ হাফলং৷ আহিছে গুৱাহাটীৰ পৰা৷ তাতেই সম্প্ৰতি শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে৷\nঠিক ৯.৪৫বজাৰ লগে লগে হিল কুইনে গা লৰালে৷ দুয়োপাৰৰ ঘৰ, পুখুৰী, বাঁহ, পাহাৰীয়া কলগছ আদিয়ে আৱৰা ভূভাগ পিছত থৈ সৰ্পিল ট্ৰেকেৰে ডিজেল ইঞ্জিনটোৱে ডবাবোৰ ক্রমান্বয়ে আগলৈ গহীনাই টানি নিব ধৰিলে৷ নিৰ্মীয়মান ফ’ৰ লেন হাইৱেটোৰ কামৰ অগ্ৰগতি লাহে লাহে চকুৰ আগলৈ আহিল৷ ব্ৰডগজ ৰে’লপথৰ শেহতীয়া ছবিখনো দিনটোলৈ দেখা পাই থাকিলোঁ৷ সময়ৰ সৈতে আগ বঢ়াই নিয়াৰ পৰিপন্থী কাৰ্যকলাপৰ বাবে ডিমা হাচাও এলেকাত কতবাৰযে গতিৰুদ্ধ হৈছে ৰে’ল আৰু পথ যোগাযোগৰ এই উন্নয়নমূলক কাম-কাজ৷ ভূ ৰাখোঁতাসকলে সেয়া বোধ হয় শুনিছেই৷ শেহতীয়া ডেডলাইন অনুসৰি লামডিং-শিলচৰ ব্ৰডগজ কনভাৰ্চনৰ কাম ২০১৫চনৰ মাৰ্চ-এপ্ৰিলত সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ খবৰ ওলাইছে৷ ২০১৪চনৰ ব’হাগত নৱবৰ্ষৰ উপহাৰ স্বৰূপে অঞ্চলটোৰ ৰাইজলৈ প্ৰজেক্টটো উচৰ্গা কৰাৰ বিষয়েও কৈ থকা শুনিছিলোঁ৷ পিছে হ’বগৈনে? নে চব ফুটুকাৰ ফেন? সেয়ে এপাক নিজ চকুৰে চাই আহোঁগৈ বুলিয়ে এয়া মোৰ দিনতীয়া যাত্ৰা৷\nইফালে, নেশ্যনেল হাইৱেজ ডেভেলপমেণ্ট প্ৰজেক্টৰ অন্তৰ্গত নিৰ্মিত লামডিং-শিলচৰ ৫৪নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱা ২০১৪ৰ ডিচেম্বৰত হৈ উঠাৰ কথা আছিল৷ গুজৰাট, ৰাজস্থান, মধ্য প্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, পশ্চিম বংগ আৰু অসমক চুই যোৱা ৩,৩০০ কিল’মিটাৰ দৈৰ্ঘৰ ইষ্ট-ৱেষ্ট কৰিডৰৰ কথা বোধ কৰোঁ সকলোৱেই জানে৷ গুজৰাটৰ পোৰবন্দৰৰ পৰা অসমৰ শিলচৰলৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে এই সুদৃশ্য, সুদীৰ্ঘ, আধুনিক পথ৷ আনহাতে, দেশৰ বাকী অংশৰ কথা নাজানো, এতিয়া চকুৰ আগত দেখাখিনিযে নিৰ্ধাৰিত সময়ত নহয়গৈ সেয়া কিন্তু লিখি দিব পাৰোঁ৷ ইফালে লামডিং-শিলচৰ পাৰ্বত্য খণ্ডৰ ২০১কিল’মিটাৰ দৈৰ্ঘৰ ব্ৰডগজ ৰে’লপথছোৱাৰ নিৰ্মাণ ব্যয় ১,৬৮৯.১২কোটিৰ পৰা বাঢ়ি গৈ ৩,৯০৯.৪৯কোটি পালেগৈয়ে৷ এই লৈ কংকন ৰে’লৱে প্ৰজেক্টত কৰ্মৰত এজন জাৰ্মান অভিযন্তাই বোলে মন্তব্য কৰিছিল, এনেদৰে… India seems like the richest nation in the world because of the manner in which its public sector projects are delayed and costs are allowed to escalate. Even the developed countries would not be able to afford such luxuries. ভাষ্যটো অপ্ৰিয় যদিও সত্য৷ সেয়াই আমাৰ উন্নয়নৰ স্বৰূপ৷\nকিতাপ পঢ়ি গম পাইছিলোঁ যে ১৮৮২-১৮৮৭চনৰ ভিতৰত ব্ৰিটিছৰ উদ্যোগত প্ৰথম জৰীপৰ কাম পৰিচালনা কৰা হৈছিল লামডিং-বদৰপুৰ ৰে’ল সংযোগী লাইন স্থাপনৰ লক্ষ্যৰে৷ দুৰ্গম পাহাৰৰ বুকুত সুৰংগ, দলং, ষ্টেচন আদিকে ধৰি মিটাৰগজ ৰে’লপথৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সমাপ্ত কৰোঁতে প্ৰায় বিশ বছৰীয়া সুদীৰ্ঘ এক পৰিক্ৰমাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল৷ পথ যোগাযোগ ব্যৱস্থা তেতিয়া ক’বলৈ গ’লে অকণোৱেই সুচল নাছিল৷ বস্তু-বাহানিবোৰ ব্ৰিটেইনৰ পৰা জাহাজেৰে আনিছিল আৰু বাংলাদেশৰ চিটাগঙৰ পৰা কঢ়িয়াবলগীয়া হৈছিল নিৰ্মাণস্থলীলৈ৷ অৰণ্যৰ ঘাতকৰূপী এনোফিলিচ মহৰ আক্রমণত অনেকজন মানুহে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল৷ তদুপৰি পৰ্বতীয়া ডিমাচা জনসাধাৰণে বগা চাহাবৰ প্ৰৱেশক সমৰ্থন কৰা নাছিল৷ তত্ৰাচ ১৮৮৭চনৰ ২৫অক্টোবৰত ব্ৰিটিছ গভৰ্ণৰ জেনেৰেলে সদম্ভে ঘোষণা কৰিলে যে ৰে’লপথ নিৰ্মাণ হ’বই হ’ব৷ ইয়াৰ অন্তৰালত অৱশ্যে ব্ৰিটিছ বাহাদুৰৰ চাহপাত, কয়লা আদি সম্পদ কঢ়িওৱাৰ অভিসন্ধি নিহিত হৈ আছিল৷ কলিকতা বন্দৰত ঘটা ব্য্যপক স্থানাভাৱ কল্পে চিটাগঙৰ সৈতে যোগাযোগ যথাসম্ভৱ শীঘ্ৰে গঢ়ি তোলাটো অতিশয় প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছিল৷ কাম চলি থকাৰ মাজতে ১৮৯৭চনৰ জুন মাহৰ ১২ তাৰিখে ৮.৭ৰিখটাৰ প্ৰাবল্যৰ ভূমিকম্প আহিল৷ ভূঁইকঁপে যথেষ্ট ক্ষতিসাধন কৰিলে আৰু কামতো ব্যাঘাত জন্মালে৷ তৎসত্ত্বেও তৎপৰতাপূৰ্বক কাৰ্য সম্পাদন কৰি ১৯০৪চনত ৰে’লপথছোৱা মুকলি কৰা হ’ল৷ ব্ৰিটিছৰাজৰ সেই কৰ্মস্পৃহাৰ সৈতে তুলনা কৰি এতিয়াৰ এই ব্ৰডগজ কনভাৰ্চনৰ কামক কি বুলিনো আখ্যা দিয়া যায় তাকে বহুসময় নীৰৱে চিন্তা কৰিব ধৰিলোঁ৷ ১৯৪৭ৰ ১৫আগষ্টৰ পিছত নিজকে স্বাধীন বুলি বুকু ফিন্দাই থকা আমাৰ দৰে ভাৰতীয়বোৰৰ কৰ্মকুশলতা আজি বিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী প্ৰযুক্তিৰ কৌশলগত প্ৰগতিৰ যুগতো এনেকুৱাইহেনে? ঘৃণাতে থু এসোপামান ওলাই আহিল৷\nবহুতেই হয়তো আজি পাহৰিয়ে পেলাইছে যে ১৯৯৬চনত ভাৰতৰ তদানীন্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী এইচ. ডি. দেৱেগৌড়াই শিলচৰত আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল, লামডিং-শিলচৰ ব্ৰডগজ কনভাৰ্চন প্ৰজেক্টৰ৷ তাৰ পিছত বৰাকৰ বুকুৱেদি বহু পানী বাগৰিল৷ নিৰ্ধাৰিত সময় ২০১১তে উকলিল৷ প্ৰজেক্ট আজিও হৈ নুঠিল৷ পথ যোগাযোগ ব্যৱস্থা, আইন-শৃংখলাজনক পৰিস্থিতি আৰু বৰষুণক দোষ দি থাকোঁতেই সময় অতীত হ’ল৷ এন. এফ. ৰে’লৱে এমপ্লয়িজ ইউনিয়নৰ এটা সূত্ৰৰ মতে আকৌ ২০১৮তহে কাম সম্পূৰ্ণ হ’বগৈ হেনো৷ তাৰ আগতে অসম্ভৱ৷ সময়মতে, সঠিকভাৱে হোৱা হ’লে দক্ষিণ অসমৰ উপৰি ত্ৰিপুৰা, মণিপুৰ আৰু মিজোৰামৰ ৰাইজৰ বাবে কিমানযে সুখকৰ হ’লহেঁতেন! পিছে এতিয়া সন্মুখত দৃশ্যমান হৈ আছে অ’ত এছোৱা, ত’ত এছোৱা৷ এইখিনিত কৰিছে, সেইখিনিত এৰিছে৷ কামৰ কোনো চিজিল নাই৷ কেতিয়া সম্পূৰ্ণ হ’বগৈ তাৰ কোনো ঠিক নাই৷ স্থবিৰতা আৰু শামুকীয়া গতি প্ৰত্যক্ষ কৰি মনটো ভিতৰি ভিতৰি ভীষণভাৱে অশান্ত হৈ উঠিছে৷ চকুৰ আগত দেখা পোৱা এই ৰূপটো হজম কৰিবলৈকে বৰ কষ্ট হৈছে৷ তথাপিও যাত্ৰাপথৰ আনন্দত ডুবিবলৈ যত্ন কৰিছোঁ, অন্য প্ৰসংগত মূৰটো গুজি৷\nগাড়ীয়ে গতি লোৱাৰ সমভাৱেই মোৰ সহযাত্ৰী ডেকাসকলে হাতে হাতে ম’বাইল উলিয়াই ফটো চোৱাই ফটো চাইছে, গান শুনাই গান শুনিছে, গে’ম খেলাই গে’ম খেলিছে৷ কোনোবাজনে আকৌ একোবত লেপটপটোকে খুলি লৈছে৷ মই মন কৰি গৈছোঁ, বুজিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছোঁ তেওঁলোকৰ কথা-কাণ্ডবোৰ, তেওঁলোকৰ আশা-নিৰাশাবোৰ, তেওঁলোকৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছাবোৰ৷ কেওজনৰে চেহেৰাত আধুনিকতাৰ চাপ৷ হাতত একো একোটাহঁত ডাঙৰ ডাঙৰ স্ক্ৰীণ টাচ্ছ ম’বাইল৷ কাণত হে’ডফ’ন৷ হৰ্ছকাট হেয়াৰ ষ্টাইল, কাণফুলি, বুঢ়া আঙুলিত আঙঠি, সৰু গাঁঠিত ৰিষ্টবেণ্ড, চশমাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জোতালৈকে ব্ৰেণ্ডেড ড্ৰেছ-পোছাক, বেগ ইত্যাদি৷ ডিমাচা ল’ৰা গোটেইকেইটা৷ হ’লেও নিজৰ মাজত হাফলং হিন্দীতহে কথোপকথন চলিছে৷ স্থানীয়ভাৱে প্ৰচলিত এই লিংগুৱা-ফ্ৰাংকাক হিল হিন্দী বুলিও কয় বহুতে৷ আনহাতে সমস্ত যাত্ৰাটোত কেইটামান মাত্ৰ ডিমাচা ভাষাৰ বাক্য তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা শুনিলোঁ৷ ডং, গিৰি, ফাই আদি দুই-এটা শব্দ নিজে জনাৰ সুবাদতে সেয়া মই ধৰিব পাৰিছোঁ, স্কুলীয়া দিনত মোৰ সহপাঠী নিৰ্মল নুনিচাই আগ বঢ়োৱা যৎসামান্য শিকণৰ অভিজ্ঞতাৰে৷ তাহানিৰ সেই মুহূৰ্তবোৰলৈ এতিয়া কিয় জানো, ঘনে ঘনে মনত পৰি গৈছে৷ ভাষা শিকাটো এটা দৰকাৰী কথা বুলি কোন কেতিয়াবাতে গম পাইছিলোঁ৷ গতিকে এতিয়া অন্ততঃ ধৰিব পাৰিছোঁ, এওঁলোকে কি ভাষা কৈছে৷\nডেকাসকলৰ মুখনিসৃত অসমীয়া শব্দ বা বাক্যৰ সংখ্যাও নগণ্য৷ তাকো আকৌ ‘লোকেল কুংফু’ৰ ডাইলগৰ প্ৰসংগতহে প্ৰকাশ কৰিব লগা হৈছে৷ ভাল লাগে এই বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ, সিহঁতৰ ‘বিন্দাচ’ লাইফ-ষ্টাইল৷ মানসিকভাৱে সিহঁতৰ সমবয়সীয়া হৈ পৰি হৃদয় উজাৰি কথা পাতিবলৈ, ভাব আৰু ৰসৰ আদান-প্ৰদানেৰে বন্ধুত্ব গঢ়িবলৈ বৰ মন যায়৷ কিন্তু ঘপকৈ নোৱাৰি৷ সেয়ে প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ কথা-বতৰাতে নিজকে সাময়িকভাৱে ক্ষান্ত ৰাখি পৰৱৰ্তী সুযোগৰ অপেক্ষাত ক্ষণ গণি আছোঁ৷ খিৰিকীৰ ৰেলিঙৰ ফাঁকেৰে কেমেৰাৰ লেন্স উলিয়াই অলপ পৰৰ পিছে পিছে ক্লিক কৰি গৈছোঁ৷ উপভোগ কৰিছোঁ হিল কুইনে ধাৰাবাহিকভাৱে চকুৰ আগলৈ কঢ়িয়াই অনা ইখনৰ পিছত সিখন লেণ্ডস্কেপ৷ নিজৰ জগতখনত ব্যস্ত থাকিও অৱশ্যে উৎসুকতাৰে, কৌতূহলেৰে আগ-পাছ, সোঁ-বাঁও সকলোফালে খেয়াল ৰাখিছোঁ৷\nপ্ৰকৃতিৰ নিয়ম মানি বসন্তৰ আগমনত পথৰ দাঁতিৰ গছ-গছনিতো নতুন পাতে ভুমুকি নমৰাকৈ থকা নাই৷ তথাপিও দৃষ্টিয়ে ঢুকি পোৱা নিৰ্দিষ্ট পৰিসৰৰ ভিতৰতে টকলা শুকান পাহাৰ দেখিছোঁ, হাবিত জ্বলোৱা জুই দেখিছোঁ, ভূ-খনন চলি থকা দেখিছোঁ৷ বনাঞ্চল তথা প্ৰকৃতি ধ্বংসৰ দেখ দেখ প্ৰমাণ পাইছোঁ৷ আনহাতে বুকুত চিৰাল ফাট লৈ হা পানী হা পানী কৰি থকা অনেকখন জলশূন্য নদী(!)তো অতিক্রম কৰিছোঁৱেই৷\nডিজাউব্ৰা পাৰ হৈ লাংটিঙত আমাৰ গাড়ী থামিল৷ ১০২কিল’মিটাৰ দূৰত্বৰ লামডিং-ল’ৱাৰ হাফলং মিটাৰগজ শাখাৰ এইটোৱে প্ৰথম স্তপেজ৷ একাংশ লোক ইয়াত নামিল-উঠিল৷ যাত্ৰীৰ কোঢ়ালৰ উপৰি ছাগলীৰ বেবনি এটা ভাহি আহি কৰ্ণপটহ চুলেহি৷ বুজি পালোঁ, সকলোৰে বাবেই এই ৰে’ল, এই উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰে’লৱে৷\nডিহাখুৰ পিছতে বৰাইলৰ বক্ষৰে শিলৰ পাহাৰ ফালি আগ বঢ়া ৰে’লপথেৰে গহীন-গম্ভীৰ গতি এটাত হিল কুইন বীৰদৰ্পে আগুৱাব ধৰিলে কালাকটাং অভিমুখে৷ মাইবাং পোৱাৰ আগতে ৬টা সুৰংগ পাৰ হ’লোঁ৷ ব্ৰিটিছৰ দিনতে সজা এই পকী সুৰংগবোৰ৷ প্ৰত্যেকটোতে ক্রমিক নম্বৰ আৰু সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা খোদিত কৰা আছে৷ সুৰংগত সোমাই পৰোঁতে প্ৰতিবাৰেই ৰে’লখনৰ ডবাবিলাকৰ পৰা আনন্দ প্ৰকাশক এক ধৰণৰ কিৰিলী শুনিবলৈ পোৱা গ’ল৷ কথাটো বেয়া নালাগিল৷ লগ-সংগ থকা হ’লে হয়তো নিজেও তেনেকৈ চিঞৰিলোঁহেঁতেন, পৃথিৱীৰ সমস্ত কথা পাহৰি৷\nলামডিং ষ্টেচনটো মুকলি কৰা হৈছিল বিগত ১৯০৩চনতেই৷ ১৯৬৯চনৰ ১মে’ত লামডিং ৰে’লৱে ডিভিজনৰ সূচনা হৈছিল৷ ইয়াৰ অন্তৰ্গত এই ৰে’লপথছোৱাত ল’ৱাৰ হাফলং পৰ্যন্ত ১৮টা সৰু-বৰ টানেল আছে৷ সুৰংগৰ ভিতৰত বিজুলীৰ ব্যৱস্থা আজিও নাই৷ গতিকে ডবাৰ ভিতৰখন দিনতে অন্ধকাৰ হৈ পৰে৷ ৰে’লৰ ভিতৰত যি লাইট জ্বলে পোহৰ বুলিবলৈ সেইকণেই৷\nঅকোৱা-পকোৱা বাটছোৱাইদি লাংটিঙৰ পৰা ২৫-২৬কিল’মিটাৰমান টানি ৰে’লখনে যাত্ৰাপথৰ দ্বিতীয়টো স্তপেজ মাইবাং পোৱালেগৈ৷ তাতে আগৰতলা পেচেঞ্জাৰৰ সৈতে ক্রচিং হ’ল৷ দেদাউৰি পাৰি যোৱা ক’লা ছাগলী এহাল আগৰটো ডবাৰ পৰা নমাই গৰাকীজনে টানি টানি নিয়া দেখা পালোঁ৷ জোখ-মাখলৈ চাই আজি ইহঁতৰ দিন বেয়া যেনেই লাগিল৷ আনহাতে, ভাৰতীয় ৰে’ল সেৱাই সকলোকে সমান সুবিধা দিছে৷ ল’ব জানিলেই হ’ল৷ এই ধৰণৰ ভাব এটায়ো তৎমুহূৰ্ততে ক্রিয়া কৰিলেহি৷\nইতিহাসে কোৱামতে ডিমাপুৰৰ পিছৰ সুদীৰ্ঘ কাল এছোৱাত মাইবাঙতে ডিমাচা কছাৰী ৰজাৰ ৰাজধানী স্থাপন কৰা হৈছিল৷ ষোল্ল আৰু ওঠৰ শতিকাৰ মাজৰ সময় সেয়া৷ নিৰ্ভয় নাৰায়ণৰ পৰা আদি কৰি ১৭গৰাকী ৰজাই শাসন কাৰ্য পৰিচালনা কৰিছিল এই মাইবাঙৰ পৰাই, ১৫৪০ৰ পৰা ১৭৫৭পৰ্যন্ত৷ আহোমৰ আক্রমণত পিছলৈ ৰাজধানী খাচপুৰলৈ উঠি যায়৷ মাই আৰু বাং লগ লাগিয়ে হৈছে মাইবাং৷ মাই মানে খাদ্য-শস্য আৰু বাং মানে উভৈনদী৷ মাইবাঙৰ দাঁতিৰেই বৈ গৈছে মাহুৰ নৈখন৷ নৈখনৰ পাৰতে কছাৰী ৰজা মেঘনাৰায়ণে সজোৱা শৈলঘৰ আছে৷ নৰনাৰায়ণৰ দিনৰ শৈললিপি আদিও ইয়াতেই উদ্ধাৰ হৈছিল৷ তেতিয়াৰ ৩বৰ্গ কিল’মিটাৰ বিস্তৃতিৰ পুৰণি ডিমাচা ৰাজধানী মাইবাংখন এতিয়া ডিমা হাচাও টেৰিটৰিয়েল অট’ন’মাছ কাউন্সিলৰ অন্তৰ্গত ১০বৰ্গ কিল’মিটাৰ এলেকাৰ এখন চহৰ৷ ডিমা হাচাও জিলাৰ অন্যতম মহকুমা এই মাইবাং৷\nমাইবাঙৰ পিছত মাহুৰ পৰ্যন্ত পুনৰ ৬টা সুৰংগত সোমালোঁ-ওলালোঁ৷ ওৱাড্ৰেংডিছা, দাওটুহাজাৰ পিছৰে পৰাই পাক মাৰি মাৰি আমাৰ গাড়ী ক্রমে পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠিব ধৰিলে৷ ফাইডিং পাৰ হৈ এসময়ত মাহুৰ পালোঁগৈ৷ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা মাহুৰ ২,৩৮৫ফুট ওখ৷ সেই উচ্চতাত আৰোহণ কৰি এটা কথা নিশ্চিত হ’লোঁ যে দীৰ্ঘদিন ধৰি ইয়াত বৰষুণ নাই হোৱা৷ ফলত তলৰ নদীবোৰ একেবাৰে শুকাই গৈছে৷ বাইলা, মুপা, মাইবাং, দয়াং আদিয়ে তাৰেই প্ৰমাণ দিলে, উন্মুক্ত বক্ষৰে৷ তেনেকুৱা নৈৰ ওপৰত থকা লোৰ অৰ্ধচন্দ্ৰাকৃতিৰ দলঙেৰে পাৰ হ’লোঁ, খুব ধীৰ গতিৰে৷ আনহাতে, ব্ৰডগজৰ বাবে নকৈ সজা বিৰাট বিৰাট দলং, ইখন পাহাৰৰ সৈতে সিখন পাহাৰ সংযোগী দীঘলীয়া ফ্লাইঅ’ভাৰকেইখন স্বচক্ষে দেখা পাই, সঁচাকৈ কৈছোঁ, নিজকে কোনোবা অচিন দেশত বিচৰণ কৰা যেনেই লাগিল৷ ব্ৰডগজ কমপ্লিট হ’লে যাত্ৰাটো কেনে ৰোমাঞ্চকৰ হ’ব, অলপ পৰ তাকে কল্পনা কৰিলোঁ৷ অৱশ্যে কেতিয়া কমপ্লিট হ’ব সেয়া নিঃসন্দেহে কোটিটকীয়া প্ৰশ্ন৷ চকুৰ সন্মুখত দেখা সামগ্ৰিক ৰূপটোলৈ চাই এতিয়া মাথো এইটোৱে কওঁ যে কমপ্লিচন ডেট বুলি কোনো ডেট দিব নোৱাৰোঁ এতিয়া৷ একো ক’ব নোৱাৰোঁ, বৰাইল কিম্বা বৰাক ভেলীয়ে কেতিয়াকৈ হাঁহিব৷\nমাহুৰত এখন্তেক ৰৈ পুনৰ গাড়ী চলিল৷ আৰু ৬টা সুৰংগৰে পাহাৰীয়া পথছোৱা সুকলমে অতিক্রম কৰি অন্তিম স্তপেজ ল’ৱাৰ হাফলঙত উপস্থিত হ’লোঁগৈ নিৰ্দিষ্ট সময় দিনৰ ১বাজি ৩০মিনিটত৷ গাড়ীখনে অন্ততঃ সময়টো ঠিকেই মানি চলিছে, সেয়া কিন্তু ক’ব লাগিব দেই৷\n৩ঘণ্টা ৪৫মিনিটজোৰা যাত্ৰাৰ পিছত গন্তব্যস্থলত ট্ৰেইনখন ৰৈ দিয়াৰ আগতেই নমা-উঠাৰ বাবে যাত্ৰীসকলৰ মাজত উথপথপ লাগিল৷ প্লেটফৰ্মত যথেষ্ট মানুহ দেখা পালোঁ৷ ট্ৰেইন ইয়াত বেছি পৰ নৰয়, মাত্ৰ ১৫মিনিটহে৷ গতিকে ময়ো ডবাটোৰ পৰা ততালিকে জাঁপ মাৰি নামি কোবাকুবিকৈ টিকট কাউণ্টাৰ অভিমুখে ভিৰ ফালি খোজ পেলালোঁ৷ দেখোঁগৈ যে দীঘলীয়া শাৰী৷ অলপ সময় থিয় হ’লোঁ৷ নাই, নহ’ব৷ অথনিৰ চিকিউৰিটিৰ ডবাটোলৈ মনত পৰিল৷ খৰগতিৰে ঘূৰি আহি পুৱা লামডিঙত কথা পতাজনকে ধৰিলোঁ৷ বোলোঁ, ‘নিব লাগিব দেই ডাঙৰীয়া, টিকট হ’লে নাই৷’ তেখেতে অভয় দান কৰিলে… ‘উঠি লওক৷’\nআহোঁতে একেবাৰে শেষত থকা ডবাটো এতিয়া যাওঁতে একেবাৰে আৰম্ভণিতে পৰিল৷ অৰ্থাৎ ইঞ্জিনৰ পিছতে৷ ইঞ্জিনটো ঘূৰাই আনি এই মূৰে লগায়েই ০৫৬৯৮ নং হিল কুইন এক্সপ্ৰেছ ঢাপলি মেলিব লামডিঙলৈ৷ ইতিমধ্যে মামা-মামীৰে গিজগিজালেই চিকিউৰিটিৰ ডবাটো৷ তলৰ বেঞ্চত ঠাই নাই৷ বয়-বস্তু থোৱা বাংক এখন খালী পাই জাঁপ মাৰি তাতে উঠি ল’লোঁ৷ উদ্দেশ্য, মোৰ হাতত থকা টোপোলাটোৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে এতিয়া৷ পেটে ইতিমধ্যে বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰিয়ে দিছে৷ কালি ডেকাজনে ঠিকেই কৈছিল, ‘খোৱাটো কিন্তু লৈ যাব, একো নাপাব৷’ হয় কথাটো৷ আনৰ অভিজ্ঞতাৰ শিক্ষাক কামত লগাই আজি পুনৰবাৰ উপকৃত হ’লোঁ৷ আন এজনে কৈ পঠোৱা মতে বাঁওহাতে বহাৰ ফলত প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰাজিও বাধাহীনভাৱে প্ৰত্যক্ষ কৰিব পাৰিলোঁ৷\n৮খন পুৰী, ভাজি আৰু লালমোহন দুটা খৰখেদাকৈ চোবাই তাৰ পিছে পিছে পানী আধা বটল ঘটাঘটে পেটত ঢালি বাংকৰ পৰা নামি আহিলোঁ৷ পুনৰবাৰ প্লেটফৰ্মলৈ গৈ খালী টোপোলাটো জাবৰ-জোঁথৰৰ দ’ম এটালৈ দলি মাৰি দিলোঁ৷ তেনেকুৱাতে নিৰাপত্তাৰক্ষী লোকজন চকুৱে চকুৱে পৰিল৷ সুধিলে… ‘আপুনি বহিবলৈ চিট পোৱা নাই নেকি? আহক, ইয়ালৈকে আহক৷’ সেই বুলি কৈ নিজৰ বাবে সংৰক্ষিত দীঘলীয়া চিটটোত আথে-বেথে মোক বহাৰ সুবিধা কৰি দিলে তেওঁ৷\nসেইকণ সময়তে ইফালে-সিফালে চালোঁ৷ এই ষ্টেচনটোৰ পৰাই হাফলং চহৰলৈ যোৱা হয়৷ ওপৰত হাফলং, তলত ল’ৱাৰ হাফলং৷ বাইদেউ-ভিনদেউ থকাৰ সুযোগতে ১৯৮২ৰ এপ্ৰিলত প্ৰথমবাৰ হাফলঙলৈ গৈছিলোঁ, পুলিচৰ জীপৰ পিছফালে বহি, পকী ঠেক ৰাস্তাৰে৷ ৩২বছৰৰ আগৰ কথা সেয়া৷ তাৰ পাছত ১৯৮৪ৰ জুন মাহত অসম ৰাজ্যিক পৰিবহণ নিগমৰ ডিফু-হাফলং ৰঙা বাছত৷ সেইবাৰ হাফলং লে’ক আৰু অন্যান্য লোকেচনত তোলা ক’লা-বগা ফটোবোৰ এতিয়াও সযতনে সংৰক্ষিত হৈ আছে, মোৰ পুৰণি এলবামটোত৷ শেষৰবাৰ যাওঁতে লে’কৰ পাৰৰ টুৰিষ্ট লজত এৰাতি আছিলোঁ৷ ল’ৱাৰ হাফলঙেৰে নিশাৰ ট্ৰেইন ধৰি উভতি আহিছিলোঁ৷ গতিকে পথছোৱাত একো চোৱাৰ সুযোগ ভাগ্যত নঘটিল৷ মাজে মাজে মনত বাৰুকৈয়ে দোলা দি থকা সেই অতৃপ্তি আজি আঁতৰ কৰিছোঁ হিল কুইনৰ বেঞ্চত বহি দিনৰ পোহৰত কৰা এই ভ্ৰমণৰ জৰিয়তে৷\nৰে’লখনে সময়মতেই উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি দিলে৷ চিট সুৰক্ষিত যেতিয়া এইবাৰ উঠা-নমা, ইফাল-সিফাল ইচ্ছামতে কৰি থাকিব পাৰিম বুলি আগতেই ভাবি থ’লোঁ৷ আহোঁতে কিন্তু একেথিৰে বহিয়েই আহিলোঁ৷ কাৰণ ‘খোৱাটো লৈ যাব’ বুলি কোৱাজনেই কালি সন্ধিয়া আসন সম্পৰ্কে মোক হুচিয়াৰ কৰি দিছিল এইবুলি… ‘উঠিলেই চিট যাব৷’ সেয়েহে চিট হেৰুৱাবলৈ সত নগ’ল৷ চিটৰ স্বাৰ্থত তেতিয়া স্থানু হৈ ৰ’লোঁ যদিও এইবাৰ কিন্তু কথা বেলেগ হ’ব৷ বেমাৰীৰ দৰে বহি বহি টোপনিয়াই থকাত নাই৷\nগতিকে গাড়ী এৰাৰ লগে লগেই দৰজামুখ অধিকাৰ কৰিলোঁগৈ৷ হিল কুইনৰ গতিৰ লগে লগে ময়ো দৃষ্টি প্ৰসাৰিত কৰি দিলোঁ দূৰ দিগন্তলৈ৷ কেমেৰাই ইচ্ছামতে ক্লিক কৰি গ’ল, ইবাৰৰ পিছত সিবাৰকৈ৷ এইবাৰ মুঠতে একো এৰাত নাই৷ সিখন দৰজাৰে সিফালেও চকু ৰাখিছোঁ, ক’ত কি দেখা গৈছে বুলি৷ সজাগ হৈছোঁ, একো যাতে মিছ নহয়৷\nবাহুত এ.এছ.পি. লিখা পিতলৰ বেজ পিন্ধা চিকিউৰিটিৰ লোক এজনে কাষতে ৰৈ বন্ধুত্বপূৰ্ণ মনোভাবেৰে মোৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ ক’ৰ পৰা আহিছে, কি কাম কৰে, ফটোবোৰ তুলি কি কৰিব ইত্যাদি ইত্যাদি ঢেৰ প্ৰশ্ন৷ মোৰ উত্তৰ, কথা-বতৰা, পিন্ধন-উৰণ বা চাল-চলনে বোধহয় মানুহজনক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিলে৷ লাহে লাহে ঘনিষ্ঠতা বৃদ্ধি পালে৷ দৰজামুখত ৰৈ মই এখন হাতেৰে হেণ্ডেলত ধৰি শৰীৰটো হেলনীয়াকৈ বাহিৰলৈ উলিয়াই আনখন হাতেৰে কেমেৰা অ’পাৰেট কৰাৰ সময়ত তেওঁ মোৰ কঁকালত মৰা বেল্টডালত পিছফালৰ পৰা খামোচ মাৰি ধৰি থাকিল, যাতে ট্ৰেকৰ পাক আৰু ট্ৰেইনৰ জোকাৰণিত কোনো ধৰণৰ অঘটন নঘটে অৰ্থাৎ তললৈ সৰি নপৰোঁ যাতে৷ কাণ্ডটোৱে মোৰ অন্তৰতো স্বাভাৱিকতেই তেওঁৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধালু ভাব এটাৰ সঞ্চাৰ কৰিলে৷ লাহে লাহে গোটেইকেইজন মোৰ সৈতে সহজ আৰু অন্তৰংগ হৈ পৰিল৷ তেওঁলোকেই মোক তামোল কিনি খুৱালে, নিজৰ ভাগৰ মিনাৰেল ৱাটাৰৰ বটলৰ পৰা পানী খুৱালে, পকৰি আনি খুৱালে৷ আনকি… (পিছত কৈ আছোঁ)\nমালবাহী গাড়ী এখনৰ ক্রচিঙৰ বাবে দয়াং ব্ৰীজ পাৰ হৈ মিগ্ৰেনডিছাত কিছু পৰ থামিব লগা হ’ল৷ ‘কেতিয়াও ৰে’লৰ ইঞ্জিনত উঠি পোৱা নাই, বৰ মন যায়হে’ বুলি মই মোৰ জীৱনৰ অসম্পূৰ্ণ আকাংক্ষা এটাৰ সম্বন্ধে তেওঁৰ আগত প্ৰকাশ কৰিবলৈহে পালোঁ, তেওঁ মোক চিধাই মাতি লৈ গ’ল নাতিদূৰতে থকা ইঞ্জিনটোলৈ বুলি৷ আনহাতে, ‘উঠি লওক’ বুলি ক’বলৈ পালে কি নাপালে, ড্ৰাইভাৰৰ বিপৰীতে থকা মূৰটোত সংলগ্ন হেণ্ডেলত ধৰি মই আগে-ভাগে বগাই ওপৰ পালোঁগৈ৷ চে’ফ পজিচন এটা লৈ ৰৈ থাকোঁতেই হঠাতে মূৰত খেলালে আন এটা চিন্তা৷ টানেলত কি হ’ব? সমস্যা হ’ব নেকি? তেওঁ ক’লে, ‘কাপোৰ-কানি ক’লা হ’ব, গাৰ ছাল পুৰি যোৱা যেন লাগিব৷’ বিপদৰ সম্ভাৱনা দেখি ভাল ল’ৰাৰ দৰে ঘপাঘপ তাৰ পৰা জঁপিয়াই নামি আহি পূৰ্বৰ স্থান পালোঁহি৷ এডভেঞ্চাৰাচ পোকটোৱে অৱশ্যে ভিতৰি ভিতৰি বহুপৰলৈকে কামুৰিয়েই থাকিল… ছেঃ, বিৰল সুযোগ এটা নষ্ট হ’ল আজি, টানেলৰ কাৰণে৷ নহ’লে… ঈশ্বৰে বৰ মিলাইছিল!\nসি যি কি নহওক, লাংটিং পৰ্যন্ত দৰজাৰ মুখত একেলেথাৰিয়ে থিয় হৈ পাহাৰৰ শোভাৰে মন-প্ৰাণ উপচাই পেলালোঁ৷ তাৰ পিছতহে চিটত বহিলোঁহি৷ এইবাৰ কথাৰ মহলা মৰা আৰম্ভ হ’ল৷ চিকিউৰিটিৰ লোককেইজনে নিজৰ অভিজ্ঞতা ব্যক্ত কৰিলে৷ পথছোৱাৰ নেচাৰেল চিনেৰী, সুন্দৰ সুন্দৰ ল’কেচন কেইটামানৰ বিষয়েও কিছু কথা ব্যক্ত কৰিলে৷ বৰষুণ পৰিলে আকৌ এবাৰ আহিবলৈ বৰকৈ অনুৰোধ জনালে৷ আনহাতে ৰে’ল নিৰাপত্তাৰ ডিউটিক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হেতুকে ইচ্ছা থাকিলেও বিহু বুলি নিজ ঘৰলৈ, পৰিয়ালৰ মাজলৈ এপাক মাৰিব নোৱাৰাত তেওঁলোকৰ মনবোৰৰ মাজত খুন্দ খাই থকা দুখবোধৰ ইংগিতো পাবলৈ সক্ষম হ’লোঁ৷\nসন্মুখত বহা মামী চাৰিজনীৰ মাজৰে এজনীৰ সৈতে ভাবৰ আদান-প্ৰদান সম্ভৱ হৈ উঠাত লেথাৰি নিছিগাকৈ কথা পতাত লাগি গ’লোঁ৷ মাৰ জনগোষ্ঠীয় মহিলাগৰাকীয়ে হাফলঙৰ এগ্ৰিকালচাৰ মাৰ্কেটিং অফিচত চতুৰ্থ বৰ্গৰ চাকৰি কৰে৷ গুড ফ্ৰাইডেৰ আগে আগে বিহুৰ বন্ধ পাই কেইবাজনীও মিলি এয়া ডিমাপুৰলৈ যাত্ৰা কৰিছে, শ্বপিঙৰ উদ্দেশ্যে৷ হাফলঙত বস্তু-বাহানিৰ দাম বেছি, ডিমাপুৰত সস্তা৷ গতিকে সুযোগ বুজি এনেকুৱা আহ-যাহ চলি থাকে৷ হাফলঙৰ লাইট, পানী, ৰাস্তা, খেতি, পাচলি, ফল, কাউন্সিল, বন্ধ, গীৰ্জা, ৱ’মেন ফেল’শ্বিপ, চিকপুই ৰুই আদি বহু বিষয় আমাৰ আলোচনাৰ গণ্ডীলৈ আহিল৷ মোৰ খাৰ খোৱা জিভাৰে ওলোৱা হাফলং হিন্দী তেওঁ কেনে পালে নাজানো, যাবৰ পৰত কিন্তু তামোলতী মামীজনীয়ে খোলোচাকৈয়ে কৈ গ’ল… ‘আচ্চা হুৱা, হাম দোনো গপ মাৰা, না?’\nআনহাতে ইমান পৰে মই মন কৰি থকা আন এটা কথা আছিল, চিকিউৰিটিৰ লোককেইজনে মোক কিন্তু অথনিৰে পৰা ভাৰা এবাৰলৈও খোজা নাই৷ এইটো কেনেকুৱা কথা হ’ল? সেয়ে ৰে’লখনে লামডিং জংছন সোমাওঁ সোমাওঁ কৰোঁতেই মোৰ সোঁকাষে বহি জমা দিবৰ বাবে বন্দুকৰ গুলীবোৰ হিচাপ কৰি থকা নিৰাপত্তাৰক্ষী এজনৰ গাত হেঁচুকি কথাটো উলিয়ালোঁ… ‘মোৰ ভাৰাটো লওক আকৌ৷’ কেউজনেই যেন আগৰ পৰাই প্ৰস্তুত হৈহে আছিল! একে সুৰতে কৈ উঠিল… ‘নালাগে, নালাগে৷’ ময়ো নেৰিলোঁ… ‘লওক, লওক৷ তেনেকুৱা একো কথা নাই৷ মই নিচেই সাধাৰণ মানুহহে৷ আৰু এয়া আপোনালোকৰ প্ৰাপ্য৷’ প্ৰত্যুত্তৰত যিষাৰ ক’লে, মোৰ আৰু কৰিবলৈ একো নাথাকিল৷ ‘নাই নালাগে৷ আপুনি আজি আমাৰ আলহী৷’ বুলি আন্তৰিকতাৰে কোৱা বাক্যটিৰ সন্মানত দুনাই ভাৰাৰ প্ৰসংগ নুলিয়ালোঁ আৰু৷ প্ৰতিজনকে হেণ্ডচেক একোটাৰে ধন্যবাদ তথা কৃতজ্ঞতা জনালোঁ৷ লগতে পিছদিনা আৰম্ভ হ’ব লগা অসমীয়া নতুন বছৰটোৰ বাবে শুভেচ্ছা আৰু ব’হাগ বিহুৰ ওলগ জনাই পুনৰ লগ পোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে বিদায় মাগিলোঁ৷\nআমাৰ গাড়ী এইপাৰে ৰোৱাৰ সমানে সমানে ডিমাপুৰ অভিমুখী বি.জি. এক্সপ্ৰেছখনো নিৰ্ধাৰিত সময়তেই ৩নম্বৰ প্লেটফৰ্ম সোমালহি৷ আশা কৰা ধৰণেই কানেকচনটো পাই গ’লোঁ৷ সেইখনতে উঠি আহি গৃহচহৰ ডিফুত পদাৰ্পণ কৰিলোঁ৷ বৰাইলৰ বুকুৰ পৰা উভতি প্ৰায় ১২ঘণ্টাৰ মূৰত ঘৰলৈ খোজ লৈ থকা সময়ছোৱাত যোৱা নিশা ইউ-টিউবত আনৰ ভিডিঅ’ চাই উত্ৰাৱল হৈ পৰা হিল কুইনৰ যাত্ৰাটো আজি নিজে প্ৰেকটিকেলি সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা হেতুকে ঈশ্বৰক ধন্যবাদ জনালোঁ শত-সহস্ৰবাৰ৷\n← ৰূপম ভূঞাৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ\nঅসমীয়া জাতীয় সত্তাৰ প্ৰতীক গামোচা আৰু সংস্কৃতিৰ চিহ্ন বিহু-নৃত্য,গায়ন-বায়নৰ ব্যৱহাৰঃ (নিতুল বৰা) →


ফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্য - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্য (ইংৰাজী: Fermat's Last Theorem) সংখ্যা তত্ত্বৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উপপাদ্য যি ৩৫০ বছৰৰো অধিক কাল অপ্ৰমাণিত হৈ আছিল। ইয়াক ফাৰ্মাৰ অনুমান (Fermat's Conjecture) বুলিও জনা যায়। পিয়েৰ দি ফাৰ্মাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এই উপপাদ্যমতে a,bআৰু c ৰ বাবে an + bn = cn সমীকৰণটোৰ কোনো অশূন্য অখণ্ড সংখ্যাৰ সমাধান পোৱা নাযায় যদি n > ২ হয়।\n১৬৩৭ চনত পিয়েৰ দি ফাৰ্মাই ডায়'ফেণ্টাছৰ "এৰিথমেটিকা" নামৰ গ্ৰন্থখনৰ এটা পৃষ্ঠাৰ কাষত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই উপপাদ্যটোৰ অনুমান আগবঢ়াইছিল। তেওঁ লিখিছিল যে তেওঁৰ লগত উপপাদ্যটোৰ এটা প্ৰমাণ আছে, কিন্তু পৃষ্ঠাটোৰ কাষৰ ঠাইখিনিত প্ৰমাণটো লিখিবলৈ ঠাই নোজোৰে। পাছত ফাৰ্মাৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ‌ই এৰিথমেটিকাৰ কাষত লিখি থোৱা টোকাবোৰ সংগ্ৰহ কৰি প্ৰকাশ কৰে যদিও প্ৰথমাৱস্থাত সকলোৰে এই উপপাদ্যটোৰ প্ৰতি সন্দেহ আছিল। অৱশেষত ৩৫৮ বছৰ কাল গণিতজ্ঞসকলৰ অশেষ কষ্টৰ ফলত এই উপপাদ্যটোৰ এটা প্ৰমাণ পোৱা গ'ল। উপপাদ্যটোৰ প্ৰথম সফল প্ৰমাণ আগবঢ়াইছিল এণ্ড্ৰু ৱাইলছ নামৰ এগৰাকী গণিতজ্ঞই। ১৯৯৪ চনত আগবঢ়োৱা এই প্ৰমাণটো ১৯৯৫ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰকাশ কৰা হয়। এই উপপাদ্যটোৰ প্ৰমাণ আগবঢ়োৱা বাবে ২০১৬ চনৰ ২৪ মে'ত গণিতৰ নোবেল বঁটা ৰূপে পৰিচিত এবেল বঁটাৰে এণ্ড্ৰু ৱাইলছক সন্মানিত কৰা হয়।\nগণিতৰ ইতিহাসৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উপপাদ্যসমূহৰ ভিতৰত ফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্য অন্যতম। গিনিছ বুক অব্ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত এই উপপাদ্যটো "আটাইতকৈ কঠিন গাণিতিক সমস্যা" হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে আটাইতকৈ বেছি অসফল প্ৰমাণ থকা উপপাদ্যটোও এইটোৱেই।\n↑ 1.0 1.1 1.2 পংকজ জ্যোতি মহন্ত. "অশ্ৰুসিক্ত এণ্ড্ৰু ৱাইলছ মূক হৈ ৰোৱা মুহূৰ্তটো". গণিত চ'ৰা. https://as.gonitsora.com/andrew-wiles-fermats-last-theorem/। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 July 2019.\n↑ J J O'Connor, E F Robertson. "Fermat's last theorem". https://www-history.mcs.st-and.ac.uk/HistTopics/Fermat's_last_theorem.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 July 2019.\n↑ "Nigel Boston,p.5 "THE PROOF OF FERMAT’S LAST THEOREM"". https://www.math.wisc.edu/~boston/869.pdf.\n↑ "The Abel Prize Laureate 2016". https://www.abelprize.no/c67107/seksjon/vis.html?tid=67108। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 July 2019.\nৱিকিউক্তিত ফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্য সম্পৰ্কীয় উক্তিৰ সংগ্ৰহ।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ফাৰ্মাৰ_অন্তিম_উপপাদ্য&oldid=283120"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 22 June 2021 তাৰিখে 11:56 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ২২ জুন, ২০২১ তাৰিখে ১৭:২৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


গাখীৰ-নহৰু মিহলাই খালে কি হয় জানে? | News Next One\nWednesday, December 12, 2018 Last Update: 8:55 PM\nTuesday 10th of October 2017 05:10 pm | by NNO WEB BUREAU | 0\nডিজিটেল ডেস্কঃ নহৰুৰ উপকাৰিতা সকলোৱে জানে৷ মানৱ দেহৰ বাবে নহৰু উপকাৰি৷ নহৰুৰ লগতে গাখীৰৰ উপকাৰিতা কিমান তাক নতুনকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ কিন্তু নহৰু আৰু গাখীৰ মিহলাই খালে আপুনি চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যাবই নালাগে বুলি কোৱা হয়৷\nআপুনি জানেনে নহৰু আৰু গাখীৰ একেলগে খালে কি হয়৷ এজমা ৰোগ প্ৰতিৰোধ হয়, নিউমোনীয়া নহয়, শৰীৰত Cholesterolৰ পৰিমাণ কম কৰে, তেজ জমা হোৱা বন্ধ কৰে, তেজৰ চলা-চল বৃদ্ধি কৰে৷ নহৰু আৰু গাখীৰ একেলগে মিহলাই নিয়মিত ভাবে খালে টুপুনি ভাল হয়, বিষ নিৰাময় হয়, কাহ ভাল হোৱাৰ লগতে যৌন ক্ষমতা বৃদ্ধি হয়৷\n►কেনেকৈ তৈয়াৰ কৰিব?\n৫০০ ml গাখীৰ, বাকলি গুছাই ১০টা নহৰুৰ চুপহি, ২-৩ চামুচ চেনী আৰু ২৫০ ml পানী লওক। প্রথমে নহৰু থেতেলাই লওক৷ এটা পাত্ৰত গাখীৰ আৰু পানী মিহলি কৰক৷ গাখীৰ আৰু পানী মিশ্ৰণৰ সৈতে নহৰু পেলাই দিয়ক৷ কিছু সময় উতলাওক৷ তাৰ পিছত চেনি মিহলাই কিছু সময়ৰ পিছত অলপ ঠাণ্ডা কৰি খাওক৷\nআৰক্ষীৰ কটকটীয়া নিৰাপত্তা বেষ্টনীৰ মাজত মাৰ্ঘেৰিটাত পুৱা ৮ বজাৰেৰে পৰা আৰম্ভ হৈছে ভোটগননা\nৰঙিয়া মহকুমাত বিজেপি অগ্ৰগতি\nবেবেজীয়া-ডিমৌ-বাংঠাই গাঁও পঞ্চায়ত বি জে পিৰ দখলত\nটুকটুকীত বি জে পি-কংগ্ৰেছক ধৰাশায়ী কৰি এ আই ইউ ডি এফৰ বিজয়ধ্বজা\nশোনিতপুৰত বি জে পিৰ জয়জয়কাৰ\nভাটি বয়সত সুস্মিতাৰ বিয়া!\nঅইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড(দুলীয়াজান)ৰ সৌজন্যত ,তালাপ কৰ্দৈগুৰিত গ্ৰাম্য ক্ৰীড়া সমাৰোহৰ আয়োজন\nচুলিৰ সমস্যা দূৰ কৰাৰ ঘৰুৱা উপায়\nমানৱাধিকাৰ দিৱস পালন\nকামপুৰত HealthDNA-Mintlime-Nerusedৰ উদ্যোগত স্বাস্থ্য শিবিৰ\nকেমেৰাৰ সন্মুখত মুখ ঢাকিও সাৰিব নোৱাৰিব অপৰাধী


অভিজ্ঞতাৰ সঁফুৰা .. Abhigotar Xofura: আধুনিক মহিষাসুৰ\nতেতিয়া আমি তিতাবৰত থাকো৷ ক-খ শ্ৰেণীমানত পঢ়ি আছো৷\nপূজাৰ সময়ত বৰপেটাৰোডলৈ আহিছিলো, মোমাইদেউহঁতৰ ঘৰলৈ৷ আমি পাচোঁজন ভাই-ককাই আৰু প্ৰায় সমনীয়া সৰু মোমাইদেউ দুজন , বয়সত গোটেই কেইজন সৰু সৰু আছিলো৷ বৰপেটাৰোডত তেতিয়া খুব ডাঙৰকৈয়ে দুৰ্গা-পূজা পতা হৈছিল৷ পুজাৰ সময়ত ৰং-বিৰঙৰ বেলুন কিনাটো এটা ডাঙৰ আকৰ্ষণ আছিল আমাৰ বাবে৷\nএদিন সৰু মোমাইদেউৰ মূৰত এটা বুদ্ধি খেলালে, অলপ ব্যৱসায় কৰাৰ৷ পূজাৰ বজাৰত বেলুন বেচি দুপইচা উপাৰ্জন কৰাৰ৷ কথামতে কাম৷ আমি সকলোৱে নিজৰ নিজৰ হাতত থকা পাঁচ পইচা, দহ পইচা আদি গোটাই বজাৰৰ পৰা দুপেকেটমান বেলুন কিনি আনিলো৷ তাৰ পাছত আটাইকেইজন লাগি পৰিলো বেলুন ফুলোৱাত৷ এজনে মৰাপাটৰ ঠাৰি দুডাল মান লগ লগাই ক্ৰচ এটাৰ নিচিনা ফ্ৰেম এটা সাজিলে আৰু আমি বেলুনবোৰ ফুলাই ফুলাই তাতে ওলোমাবলৈ ধৰিলো৷ প্ৰায় বিশটামান বেলুন ফুলোৱা হ'ল৷ নানা ৰঙৰ বেলুনেৰে ফ্ৰেমটো ভৰি পৰিল৷ আমিও উৎসাহেৰে আগবাঢ়িলো ওচৰতে থকা ৰেল-স্টেচনটোৰ পিনে, আমাৰ ক্ষুদ্ৰ বেলুন ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰি দুপইচা ঘটিবলৈ৷\nস্টেচন পাই আমি সুবিধাজনক ঠাই এডোখৰ বাছি লৈ, মাটিত গোজ মাৰি থিয় কৰি দিলো আমাৰ বেলুনৰ ফ্ৰেমটো৷ মৃদু বতাহত ৰং-বিৰঙৰ বেলুনবোৰ লৰ-চৰ কৰি থাকিল৷ আমিও ঘাঁহনিত বহিলৈ বেলুনৰ গ্ৰাহক অহালৈ অপেক্ষা কৰিব ধৰিলো৷\nসৰু-সৰু ল'ৰা-ছোৱালী দুজন মান ওচৰ চাপি আহি বেলুন কেইটালৈ অলপ পৰ চাই থাকিল৷ আমিও আগ্ৰহেৰে সিহঁতলৈ চাই থাকিলো৷ অলপ পাছত সিহঁত আতৰি গ'ল৷ এটা বেলুনো নিকিনিলে৷ আমাৰ মনটো সেমেকি উঠিল৷\nতেনেদৰে আধাঘন্টামান পাৰ হৈ গ'ল৷\nঅলপ দুৰৰ পৰা দুজন ডাঙৰ ডাঙৰ ল'ৰাই আমাৰ ফালে চাই আছিল৷ লাহে লাহে ল'ৰাদুজন আমাৰ ফালে আগুৱাই আহিল৷ আমি অলপ উৎসাহ অলপ উৎকন্ঠাৰে ল'ৰাদুজনলৈ চাই থাকিলো৷ ল'ৰাদুজন একেবাৰে ওচৰ পালেহি৷\n"কি কৰিছ তহঁতে? বেলুন বেচিবলৈ আহিছ?" এজনে সুধিলে৷\nআমি মূৰ দুপিয়াই সঁহাৰি দিলো৷\n"এই ৰঙা বেলুনটোৰ দাম কিমান?" বুলি ল'ৰা এজনে ৰঙা বেলুন এটা হাতেৰে ধৰিলে৷ লগে লগে প্ৰচন্ড শব্দ এটা কৰি বেলুনটো ফাটি থাকিল৷ আমাৰ বুকুবোৰ বিষাই উঠিল৷\n"ধেৎতেৰি, এইটো ফাটিল৷ এই হালধীয়াটোৰ দাম কিমান?" বুলি মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি ল'ৰাজনে এইবাৰ হালধীয়া বেলুন এটা হাতেৰে ধৰিলে৷ লগে লগে হালধীয়া বেলুনটোও ফাটি থাকিল৷\nআমি অস্থিৰ হৈ পৰিলো৷ ল'ৰাজনে হাঁহিমাৰি ক'লে, " কি কথা? চব বেলুন দেখোন হাতেৰে ধৰিলেই ফাটি থাকে?" তাৰপাছত তৃতীয়টো হাতেৰে ধৰিলে ল'ৰাজনে৷ সেইটোৰো একেই অৱস্থা৷ হাততে ফাটি থাকিল৷\nহঠাতে আমাৰ মাজৰ এজনে লক্ষ্য কৰিলে, ল'ৰাজনে হাতত ভঙা গ্লাচৰ টুকুৰা এডোখৰ লৈ আছে আৰু বেলুন কিনাৰ ভাও ধৰি আমাৰ বেলুনবোৰ আচলতে ফুটাবলৈহে আহিছে৷ আমাৰ বুজিবলৈ অসুবিধা নহ'ল৷\nবাধা দিয়াৰ সাহস গোটোৱাৰ আগতেই ল'ৰা দুজনে আমাৰ চকুৰ আগতে এটা এটাকৈ গোটেই কেইটা বেলুন ফটাই দি ধেকধেকাই হাঁহি হাঁহি আতৰি গ'ল৷ আমি অসহায় ভাবে মাথোন চাই ৰ'লো৷ আমাৰ ব্যৱসায়ৰো কৰুণ পৰিসমাপ্তি ঘটিল৷\nঅলপ দুৰৈত থকা পূজা-মন্ডপখনলৈ চাই পঠিয়ালো৷ চকুত পৰিল মহিষাসুৰৰ মূৰ্ত্তিটো৷ মনত এনে ভাব হ'ল যেন এইমাত্ৰ বেলুন ফটাবলৈ অহা ল'ৰাদুজন সেই মহিষাসুৰতকৈও ভয়াবহ৷\nআমাৰ মাজত এগৰাকী দুৰ্গাৰ অভাৱ বাৰুকৈয়ে অনুভৱ হৈছিল সেই সময়ত৷\nPosted by ডঃ মাখন লাল দাস at 05:11\nBiswajit Sutradhar 25 October 2012 at 04:44\nআমি সৰু থাকোতে আকৌ দুষ্ট ল’ৰাবোৰে হাতত কেৰাচিন লৈ আছিল বেলুন ফুটাবলৈ৷ সেই সময়ত হোলীত ৰংখেলিবলৈ কিছুমান স্প্ৰে ওলাইছিল৷ সেই স্প্ৰেৰ ভিতৰত কেৰাচিন তেল লৈ দূৰত কোনোবাই বেলুন লৈ থকা দেখিলে দূৰৰ পৰাই স্প্ৰেৰ সহায়ত কেৰাচিন ছটিয়াই দি বেলুনবোৰ ফটাইছিল৷\nডঃ মাখন লাল দাস 25 October 2012 at 07:09\nমুঠতে দুষ্ট ল'ৰাৰ দুষ্ট বুদ্ধিৰ অভাৱ নাই..


ৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় D : অৰ্থনৈতিক পৰ্যাপ্ততা - Gonit Sora (গণিত চ'ৰা)\n13 Oct ৰামানুজন – গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় D : অৰ্থনৈতিক পৰ্যাপ্ততা\nPosted at 02:26h in Articles, Assamese, Books by Manjil Saikia0Comments\nD-0 ঐহিক কাৰকসমূহৰ দাবী বা চাহিদা :\nকিন্তু এনে আত্মমগনকাৰী অৱস্থা বেছিভাগৰ ক্ষেত্ৰতেই দীৰ্ঘদিনীয়া নহয়। অৰ্থনৈতিক হেঁচাটো আছিল অলংঘণীয়। পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা দায়িত্বয়ো ইয়াৰ নিজা হেঁচা দি আছিল। এটা ক্ষণ আহিল, য’ত এটা বিশেষ বিষয়ৰ অন্তটানৰ কেৰেপহীন অধ্যৱসায় আৰু ঐহিক জীৱনৰ দাবীৰ টনা-টনিত ভাঙি পৰা মুহূৰ্ত্ত এটা আহি পৰিছিল। ৰামানুজনৰ জীৱনত এনে এটা মুহূৰ্ত্ত আহি পৰিছিল ১৯১০ চনত। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স ২৩ বছৰ। তেওঁ চাকৰি বিচাৰিব লগা হৈছিল।\nD-1 চাকৰিৰ সন্ধানত :\nতেওঁ চাকৰিৰ সুৰুঙাৰ সন্ধানত লাগিল। ১৯০৭ চনত প্ৰফেচৰ ৰামস্বামী আয়াৰে স্থাপন কৰা ‘ইণ্ডিয়ান মেথেমেটিকেল চ’ছাইটি’ৰ কথা তেওঁ শুনিছিল। তেওঁ গম পাইছিল যে, যদিও তেওঁক প্ৰফেচৰ কোৱা হৈছিল, পিছে তেওঁ প্ৰকৃততে ‘মাদ্ৰাজ চিভিল-চাৰ্ভিচ’ৰ এজন ‘ডেপুটি কলেক্টৰ’হে আছিল। ডেপুটি কলেক্টৰ হিচাবে তেওঁ তেওঁৰ ডিভিজনৰ স্থানীয় ব’ডিৰ এজন এক্স-অফিচিঅ’ প্ৰেচিডেণ্ট আছিল। তেওঁৰ গণিতৰ প্ৰতি থকা একাত্মতা আৰু ডেপুটি কলেক্টৰ হিচাবে থাকিব পৰা প্ৰভাৱটোৰ বাবে ৰামানুজনে তেওঁকে এজন সম্ভৱপৰ পৃষ্ঠপোষক হ’ব বুলি ভাবিছিল। তেতিয়া ৰামস্বামী আয়াৰৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় আছিল টিৰুক্কোভিলুৰত। সেয়ে ১৯১০ চনত ৰামানুজন সেই ঠাই আহি উঠিল।\nতলৰ ৰামস্বামী আয়াৰৰ স’তে হোৱা সাক্ষাতৰ আমোদ কাহিনীটোত ৰামানুজনৰ চৰিত্ৰত সোমাই থকা অন্য এক মহৎ গুণৰ প্ৰকাশ দেখিবলৈ পাওঁ। সেয়া হ’ল আত্মব্যংগ। আত্ম-ব্যংগ কৰিব পৰে মাত্ৰ আতি গুণীজনেহে। ইয়াত ৰংগনাথনৰ ভাৱ প্ৰকাশৰ বাহাদুৰি প্ৰশংসনীয়। ‘ডায়েলগে’ মাত্ৰা চেৰাইছে ৰামানুজনৰ মহানতাৰ, তেওঁৰ বিনয়ৰ তথা অদমনীয় অতুলনীয় হেঁপাহটোৰ।\nD-2 আমোদ কাহিনী ২ – ৰামস্বামী আয়াৰৰ স’তে হোৱা সাক্ষাৎ :\nৰামানুজন : মই গণিতত আগ্ৰহী।\nৰামস্বামী আয়াৰ : হয় নে? আহাচোন, বহা। এতিয়ালৈকে তুমি কি কৰিছানো?\nৰামানুজন : এই টোকা বহীটোত মই কৰি পোৱা কেতবোৰ ৰিজাল্ট আছে, ইয়াৰ প্ৰমাণসহ।\nৰামস্বামী আয়াৰ : চাওঁ দিয়াচোন, সেইখন মোলৈ ঠেলি দিয়া। (চায়) প্ৰায় বেছিভাগেই নতুন যেন লাগিছে। হে, ভগবান! যিটো পৃষ্ঠাই চাওঁ, প্ৰতিটোৱেই দেখোন নতুন উপপাদ্য আৰু সূত্ৰৰ আকৰ। কিযে মনোৰম! তুমি ক’ত কাম কৰানো?\n(তেতিয়াও নোটবুকৰ পাত লুটিয়াই আছে) মই ভাবো তোমাৰ বেছ পৰিমাণৰ পৈত্ৰিক সম্পত্তি আছে যেন পাইছোঁ।\nৰামানুজন : নাই মহাশয়, মই এটা দুখীয়া পৰিয়ালৰ ল’ৰা। মোৰ দেউতা, কুম্বাকোনমৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ দোকানৰ এজন সাধাৰণ কেৰাণীহে। তদুপৰি মহাশয়, যোৱা বছৰ মোৰ পিতা-মাতাই মোক গৃহস্থী জীৱনতো সুমাই দিলে।\nৰামস্বামী আয়াৰ : (তেতিয়াও মন দি আছে নোটবুকত) হয় নে?\nৰামানুজন : মহাশয়, মোক যদি আপোনাৰ অফিচত অথবা তালুক-বোৰ্ডৰ অফিচত কেৰাণীৰ কাম এটা দি অনুগ্ৰহ কৰিলেহেঁতেন, তেতিয়া মই মোৰ জীৱিকাৰ পথ পালোহেঁতেন।\nৰামস্বামী আয়াৰ : এইটো দেখোন বৰ বেয়া কথা। তুমি যদি এই যিকোনো এটা অফিচত সোমোৱা, তেনেহ’লে তোমাৰ গাণিতিক প্ৰতিভাখিনি নোহোৱা নহ’বনে। তেনে কৰি মই এটা পাপ কৰিব নোৱাৰোঁ।\nৰামানুজন : মহাশয়, আপুনি তেনেকৈ নক’ব। মোক তেনেহ’লে কোনে সহায় কৰিব?\nৰামস্বামী আয়াৰ : মই তোমাক অবাধিত কৰিবলৈ যোৱা বুলি নাভাবিবা। তুমি মোৰ পৰা কিছু সঁচা সহায়েই পাবা দিয়াচোন। অলপ সময় অপেক্ষা কৰা হা।\nৰামস্বামী আয়াৰ কাৰ্যালয়ৰ কোঠাৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল আৰু পি. ভি. শেশু আয়াৰলৈ বুলি এখন অনুমোদন পত্ৰ লিখি আনিলে।\nৰামস্বামী আয়াৰ : এই চিঠিখন লোৱা ৰামানুজন। প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ প্ৰফেচৰ পি. ভি. শেশু আয়াৰক লগ ধৰাগৈ আৰু এই চিঠিখন তেওঁক দিয়াগৈ। অলপ হ’লেও তুমি তেওঁক জানা নহয়?\nৰামানুজন : হয় মহাশয়, কুম্বাকোনমৰ চৰকাৰী কলেজত মই তেওঁৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ।\nৰামস্বামী আয়াৰ : তেনেহ’লে তেওঁক লগ ধৰাত তোমাৰ সুবিধাই হ’ব দিয়া।\nD-3 আমোদ কাহিনী-৩ : আৰ. ৰামচন্দ্ৰ ৰাওৰ স’তে সাক্ষাৎ :\nৰামানুজনে সেইখন লৈ পি.ভি. শেশু আয়াৰক লগ ধৰাত তেওঁ নেলৰ জিলাৰ কলেক্টৰ দেৱান বাহাদুৰ আৰ. ৰামাচন্দ্ৰ ৰাও আৰু ইণ্ডিয়ান মেথেমেটিকেল চছাইটিৰ প্ৰেছিডেণ্ট’লৈ এখন পৰিচয়জ্ঞাপক টোকা দিলে। সেই টোকা-পত্ৰৰে ৰামানুজন নেলৰলৈ গৈছিল ১৯১০ চনৰ ডিচেম্বৰত। এতিয়া আমাৰ দ্বিতীয় আমোদ কাহিনীটোলৈ আহিছোঁ, যিটো ঘটিছিল আৰ. ৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৰ স’তে সাক্ষাতৰ সময়ত।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৱে বুজি পাইছিল ৰামানুজনৰ তুলনাত তেওঁৰ জ্ঞানৰ সীমাবদ্ধতা। সেয়ে তেওঁৰেই ভাষাত কৈছোঁ “মোৰ গাণিতিক জ্ঞানৰ ভঁৰালটোত মই ৰামানুজনক মোৰ উপস্থিতিলৈ নামি আহিবলৈ অনুমতি দিছিলোঁ।” তেওঁ ৰামানুজনক প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল এটা চুটি, কৰ্কশ দেহৰ মজবুত, ডাড়ি নকমোৱা মুখৰ, অতি পৰিচ্ছন্ন নোহোৱাকৈ থকা, এক দৃষ্টি আকৰ্ষণকাৰী অবয়বৰ এজন ব্যক্তি হিচাবে। তেওঁ আছিল উজ্জল দুটি চকুৰে, হাতৰ চেপাত এখন খহটা ফটা নোটবুকেৰে খোজ কাঢ়ি ফুৰা এজন সাধাৰণ লোক যেন। তেওঁ দুখ লগাকৈ দুখীয়া আছিল। তেওঁ কুম্বাকোনমৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল মাদ্ৰাজলৈ জিৰণিৰ সময় বিচাৰি তেওঁৰ অধ্যয়ন চলাই নিবলৈ বুলি। কোনো খ্যাতিৰ পিছত তেওঁ দৌৰা নিছিল। তেওঁ মাথোন আহৰি সময় বিচাৰি আছিল। অন্য ভাষাত এইখিনিয়েই বিচাৰিছিল যে তেওঁ অকণ সাধাৰণ খাদ্য বিচাৰিছে তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত কোনো চাপ নপৰাকৈ আৰু লগতে বিচাৰিছিল আশ-পাশৰ সমাজখনে যাতে তেওঁক তেওঁৰ সপোনটো দেখি থাকিবলৈ এৰি দিয়ে। (টোকা— ৰংগনাথনৰ ভাষাৰ মধুৰতা তথা ভাব প্ৰকাশৰ অভিব্যক্তি নিশ্চয়েই প্ৰশংসনীয়।)\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : প্ৰফেচৰ শেশু আয়াৰে কৈছে, তোমাৰ হেনো এটা ‘নোট-বুক’ আছে।\nৰামানুজন : হয় চাৰ, এয়া, এইটো। ইয়াৰ পৰা মোৰ উপপাদ্যসমূহৰ কেইটামান পঢ়ি শুনাম নেকি?\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : নাই নালাগে। মোলৈ নোট-বুকটো ঠেলি দিয়াচোন। (কিছু সময় নোট-বুকটো মন দি) এই সকলোখিনি বুজি উঠিবলৈ মই তেনে এজন গণিতজ্ঞ নহওঁ।\nৰামানুজন : ইয়াত কেতবোৰ অতি সহল ৰিজাল্টহে আছে ছাৰ।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : এৰা, সেয়া— সেয়া সৰল হ’ব পাৰে। পিছে এইবোৰ আমি জনা কোনো কিতাপতে নাই। এতিয়া কোৱাচোন, তুমি কি বিচাৰা?\nৰামানুজন : মই মোৰ জীৱিকাৰ কিবা এটা উপায় বিচাৰিছোঁ ছাৰ!\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : তুমি এই বিষয়ত একো মূৰ নঘমাবা। তুমি ক’ত থাকানো?\nৰামানুজন : চামাৰ হাউচ্-চামি পিল্লাই ষ্ট্ৰীট্, ত্ৰিপ্লিকেইন্-মাদ্ৰাজ, (এয়া সৰু আৰু অতি কম ভেণ্টিলেশ্যনৰ সুবিধা থকা এটা ফোপজহী ঘৰ)।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাও : ঠিক আছে। তুমি তোমাৰ ঠাইলৈ ঘূৰি যোৱা। তোমাৰ আৱশ্যক পূৰাবলৈ বুলি প্ৰয়োজন হোৱা ধন তুমি পাবা।\nএতিয়া আমি ইয়াৰ পিছৰ আমোদ কাহিনীটো পাঠকক দিবলৈ বুলি আগবাঢ়িছোঁ। এই আমোদ কাহিনীও এটা আলাপেই ‘ছেন্দো’ৰ স’তে।\nৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৰ পৰা ৰামানুজনে প্ৰতি মাহেই তেওঁৰ খৰছৰ বাবে মণি-অৰ্দাৰ পাবলৈ ধৰিছিল। যেনিবা ৰামানুজনৰ এয়া এক দাবীহে আছিল। আমি ভাবিব পাৰোঁনে এই দাবীটো কিহৰ? পাঠকলৈ বুলি এই চিন্তাটো এৰি আমি আমাৰ আলোচনা আগবঢ়াই নিছো। ৰামানুজনে তেওঁ তেওঁৰ সপোন দেখা কামটো চলাই গৈ থাকিল। তেওঁ গোটেই দিনটোৱেই আৰু ৰাতিটোৰো প্ৰায় গোটেইখিনি সময় তেওঁৰ স্বপ্নক সকাৰ কৰিবলৈ বুলি সাধনাত ৰত হ’ল। তেওঁৰ অৱসৰ বিনোদন হ’ল মাথোন সন্ধিয়াৰ শীতল সময়খিনিত ‘ত্ৰিপ্লিকেইন্-বীচ্চ’ত এক সান্ধ্য-ভ্ৰমণ আৰু তেওঁৰ অতি অন্তৰংগ বন্ধুকেইজন স’তে হোৱা আলাপখিনি। এনে ঘটিছিল আংশিকভাবে তেওঁৰ লাজুক স্বভাৱ আৰু আংশিকভাবে গণিতত তেওঁৰ নিজা চিন্তাৰে হৈ থকা প্ৰাক-ব্যস্ততাৰ বাবে। কিন্তু তেওঁ অসাধাৰণ গাণিতিক ক্ষমতা লাহে লাহে এক বৃহৎ অংশৰ লোকৰ মাজত বিয়পি পৰিছিল। এয়া ১৯১২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ কথা। মাদ্ৰাজ খৃষ্টিয়ান কলেজৰ ৰংগনাথনৰ এজন বন্ধু আৰু বন্ধুমহলে সাধাৰণতে ‘ছেন্দো’ বুলি মতা কে. এচ. শ্ৰীনিবাসে কুম্বাকোনমত থাকোঁতে ৰামানুজনক ঘনিষ্টভাবে জানিছিল। তেওঁ এক সন্ধিয়া ৰামানুজনক চামাৰ হাউচত দেখা কৰিছিলগৈ।\nD-4 ছেন্দোৰ স’তে আলাপ :\nছেন্দো : ৰামানুজন! তেওঁলোক সকলোৱেই তোমাক জিনিয়াছ বুলি কয় দেখোন।\nৰামানুজন : কি! (আচৰিত হৈ, অথচ এক ৰগৰৰ মানসিকতাৰে) মই এটা জিনিয়াছ। মোৰ কিলাকূটিটোলৈ চাওক, ইয়ে আপোনাক এই সম্পৰ্কত ইয়াৰ সাধুটো ক’ব।\nছেন্দো : এয়া কি ৰামানুজন? এইটো ইমান খহটা আৰু ক’লা কিয়?\nৰামানুজন : মোক ‘জিনিয়াছ’ কৰোঁতেই মোৰ কিলাকূটি ক’লা আৰু খহটা হ’ল। ৰাতি-দিনে মই ‘শ্লেট’ত কেলকুলেশ্যন কৰোঁ। এইবোৰ প্ৰতিবাৰেই মচিবলৈ বুলি কাপোৰ বিচাৰি থকাতো বৰ লেহেমীয়া। সেয়ে মই ‘শ্লেট’ মচোঁ প্ৰায় প্ৰতি মিনিটতেই মোৰ কিলাকূটিটোৰে।\nছেন্দো : অ’ তুমি তেতিয়াহ’লে উদ্যমৰ (ইণ্ডাষ্ট্ৰীৰ) এখন পৰ্বত যেন। তোমাৰ যিহেতু ইমান কেলকুলেশ্যন কৰিব লগা আছে, তুমি তেনে কিয় ‘শ্লেট’ ব্যৱহাৰ কৰা? তুমি কাগজ ব্যৱহাৰ নকৰা কেলেই?\nৰামানুজন : য’ত খাদ্যয়েই এটা সমস্যা, তাতে মই কাগজৰ বাবে পইছা ক’ত পাম? মোক প্ৰতি মাহে চাৰি ৰীমকৈ কাগজ লাগিব পাৰে।\nছেন্দো : মোক তুমি সঁচাকে কোৱাচোন, তোমাৰ খাদ্যৰ বাবে তুমি কি কৰা? তুমি ক’ৰবাত কাম কৰা নেকি?\nৰামানুজন : আমাৰ প্ৰফেচৰ শেশু আয়াৰে মোক নোলোৰৰ ‘কলেক্টৰ’, দেৱান-বাহাদুৰ আৰ. ৰামাচন্দ্ৰ ৰাওৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিছিল। সেই মহাজনে মোক বৰ্তমান প্ৰতি মাহে ধনৰ যোগান ধৰি আছে।\nছেন্দো : তেনেহ’লে তুমি এতিয়াও ইমান চিন্তিত কিয়?\nৰামানুজন : মই কিমানদিন বেলেগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি থাকিম? ইয়াৰ পৰা মই লঘু হৈ থকা অৱস্থাটো মোৰ গভীৰলৈ শিপাইছে যে। সেয়ে যোৱা মাহৰ পৰা মই আৰু তেওঁ দিয়া টকাখিনি লোৱা নাই।\nছেন্দো : কি যে নভবা-নুশুনা কথা। পিছে এতিয়া তুমি কি কৰিব খুজিছানো?\nৰামানুজন : মই এই মাহৰ ৯ তাৰিখে মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ষ্ট্ৰাষ্ট্ কাৰ্যালয়ত এজন কেৰাণী হিচাবে যোগ দিছোঁ। বেতন মাহিলী ২৫ টকা।\nD-5 মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ :\nশেশু আয়াৰ আৰু ৰামস্বামী আয়াৰে কিছুদিন বেলেগ কাৰোবাৰ অনুগ্ৰহেৰে জীয়াই থাকিবলৈ কৰা ৰামানুজনৰ অনিচ্ছুকতাক প্ৰশংসা কৰিছিল। তেওঁলোকে ৰামানুজনক সহায় কৰিব খুজিছিল— তেওঁৰ ইচ্ছাটোক বুজিবলৈ। অৰ্থাৎ তেওঁ তেওঁৰ কামৰ প্ৰতিদানতহে জীৱিকা বিচাৰিছে। শেষত তেওঁলোকে মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ মেনেজাৰ, গণিতৰ এজন সক্ৰিয় কৰ্মী আৰু ইণ্ডিয়ান মেথেমটিকেল ছ’চাইটিৰ ট্ৰেজাৰাৰ এছ. নাৰয়ণক খাটনি ধৰিছিল, যাতে তেওঁ ৰামানুজনক তেওঁৰ ষ্টাফৰ এজন কৰি লয়। তেওঁলোকৰ উপদেশ মৰ্মে, ১৯১২ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰামানুজনে মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ একাউণ্টেণ্টলৈ দৰ্খাস্ত কৰিলে, তেওঁক এজন কেৰাণী হিচাবে নিযুক্তি দিবলৈ বুলি। তেওঁৰ দৰ্খাস্তখনত অনুমোদন জনাই লিখা অফিচ টোকাটো লিখিছিল এনেদৰে— “He is reported by MGR to beaMathematical Genious. Sanctioned.”। এই বাক্যটোৰ যেনিবা এটা ‘লিটাৰেল ভেলু’ আছে এনেযেন নালাগেনে? আজি আমি বাক্যটিক শ্যেক্সপিয়েৰৰ সাহিত্যিক মূল্য থকা বিখ্যাত বাক্য যেনে— ‘ৱৰ্ডচ্ ৱৰ্ডচ্ এণ্ড ৱৰ্ডচ্’ বা ‘টু লিভ্ অৰ নট্ টু লিভ্’ৰ লেখীয়া উদ্ধৃতিযোগ্য বাক্যৰ শাৰীত পেলাব পৰা যেনেই হোৱা বুলি মনে ধৰে। মি. মিড্-ল্-মাষ্টে তেওঁক গণিতত অসাধাৰণভাবে বুদ্ধিমান বুলি মত প্ৰকাশ কৰে। সেই মতে ১৯১২ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত তলৰ নিযুক্তি হুকুম (A5345) জাৰি কৰে ‘With reference to his application dated9February 1912, S. Ramanujan is informed that he has been appointed by the Chairman asaclerk in this office on Rs. 25 per mensem. He should report himself to duty on the first of March 1912’।\nইয়াৰেই ফলস্বৰূপে এনেদৰেই নিজৰ জীৱিকা নিজে আহৰণ কৰাৰ বাবে কিছুদিন ধৰি লৈ থকা এটা দীৰ্ঘদিনীয়া ইচ্ছা হিচাবে, ৰামানুজনৰ এটা কেৰাণীৰ চাকৰি পোৱাৰ হাবিয়াসটো পূৰণ হয়।\nD-6 আমোদ কাহিনী-৫ : মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ :\nৰংগনাথনৰ চিন্তাত আমোদ-কাহিনী হিচাবে ঠাই পোৱা অন্য এক কাহিনী হ’ল মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ এক কৌতুক জড়িত উৰা বাতৰি।\nএই কৌতুক জড়িত উৰা বাতৰিয়ে এক অবাস্তৱ খবৰ উলিয়াইছিল। ই বিশ্বাসযোগ্য বা সন্দেহজনক যিয়েই নহওক— উল্লেখযোগ্য পিছে হয়। বাতৰিটো মতে, ‘ইলিপ্তিক-ইন্টিগ্ৰেল’ সম্পৰ্কীয় কিছু ৰিজাল্ট অফিচৰ ফাইলৰ কাগজৰ মাজত চেয়াৰমেন চাৰ. ফ্ৰেন্সিচ্ স্প্ৰিঙৰ ওচৰ পাইছিল। লগে লগে তেওঁ তেওঁৰ মেনেজাৰ এছ. নাৰায়ণ আয়াৰলৈ বুলি দি পঠিয়ালে। অফিচৰ সময়খিনি নিজৰ ব্যক্তিগত কামত ব্যৱহাৰ কৰা বুলি মেনেজাৰক তেওঁ খং উঠা যেন দেখুৱাইছিল। মেনেজাৰ বিমোৰত পৰিছিল আৰু তেওঁ তেনে কাম কৰা নাই বুলি কৈছিল। চাৰ. ফ্ৰন্সিচ্ স্প্ৰিঙে ‘ইলিপ্তিক-ইন্টিগ্ৰেল’ সম্পৰ্কীয় কাগজখিনি দেখুৱাই ক’লে— তুমিয়েই অফিচত একমাত্ৰ লোক যি চখত এনে ধৰণৰ গণিত কৰা। মেনেজাৰে ক’লে যে এয়া তেওঁৰ হাতৰ আখৰ নহয়। চাৰ. ফ্ৰন্সিচ্ স্প্ৰিঙে সুধিলে— কোনে তেনেহ’লে চখত উচ্চগণিত কৰে। মেনেজাৰে ৰামানুজনৰ নাম উল্লেখ কৰিলে। তেতিয়া চাৰ ফ্ৰন্সিচে এক আন্তৰিক হাঁহিৰে ক’লে— মই এয়া জানো। মই এয়া তোমাক ধেমালী কৰিহে কৈছো।\nD-7 মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্টৰ অনিৰ্বাপিত গুৰুত্ব :\nমাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ ফালৰ পৰা ৰামানুজনৰ প্ৰতি এক অনিৰ্বাপিত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল। মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰত ৰামানুজনে মাত্ৰ এবছৰ কাম কৰিছিল। কিন্তু ফ্ৰেন্সিচ্ স্প্ৰিং আৰু এচ. নাৰায়ণ আয়াৰে গোটেই জীৱন ধৰি তেওঁলৈ মনোযোগ দিছিল। অধ্যায় E-ত দেখুওৱাৰ দৰে তেওঁলোকে ৰামানুজনৰ বাবে এনেদৰে উঠিপৰি লাগিছিল যাতে তেওঁ নিৰিবিলি পৰিবেশ আৰু সুবিধাৰে এখন বিশ্ববিদ্যালয়ত জীৱন অতিবাহিত কৰিব পাৰে। পিছত, তেওঁলোকে মাদ্ৰাজ আৰু কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁৰ কেৰিয়াৰটোক অতি মনোযোগেৰে অনুসৰণ কৰিছিল। ৰামানুজনৰ গৱেষণা কাকতৰ এক বুজন সংখ্যক মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰতেই গোট খাইছিল।\nৰামানুজনৰ কৃতিকৰ্মৰ সংগ্ৰহৰ সম্পৰ্কত হ’ব ধৰা প্ৰচেষ্টা কামখিনি ক্ৰমে আৰম্ভ হ’ব ধৰিছিল।\nD-8 ৰামানুজন মহাভেজখানা :\n১৯৫০ চনত এছ. নাৰায়ণ আয়াৰৰ জোঁৱাই আৰু পূৰ্বৰ মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ মেনেজাৰ মি. এম. এছ. ভেংকটাৰমণ আছিল প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰৰ চেয়াৰমেন। ১৯৫০ চনৰ জুন মাহত তেওঁ সেই সময়ৰ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিবহন আৰু ৰেলৱেৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী মি. কে. চান্থানমক ৰামানুজনৰ গৱেষণা কাকতসমূহ ভাৰতীয়া জাতীয় সংগ্ৰহত সংৰক্ষণৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছিল। ১৯৫০ চনৰ ১৪ জুলাইত ৰামানুজনৰ গৱেষণাকাকতসমূহ ল’বলৈ সন্মত হৈছিল। ১৯৫০ ৰ ২২ জুলাইত কাকতসমূহ ভাৰতীয় জাতীয় সংগ্ৰহলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। ১৯৫০ ৰ ১৭ অক্টোবৰৰ এক প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তি অনুসৰি ফাইলটো ১০৩ টা বিভিন্ন আকাৰৰ ফলিঅৰে ভৰা আছিল। এয়া আৰম্ভ হৈছিল মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰত এমাহত ২৫ টকাৰ চাকৰিটোৰ বাবে ১৯১২ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ কৰা দৰ্খাস্তখনেৰে আৰু শেষ হৈছিল ৩৩ বছৰ বয়সত হোৱা তেওঁৰ অসাময়িক মৃত্যুৰ বাতৰিটোৰে। ফাইলটোত আছিল তেওঁৰ দুৰ্বোধ্য গাণিতিক পৰ্যবেক্ষণসমূহ। এইখিনিয়ে দেখুৱায় তেওঁৰ শুদ্ধ জটিল বিমূৰ্ত সমস্যাসমূহৰ সমাধানত উপনীত হোৱা আমোদজনক স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তি। এইবোৰ জাতীয় সংগ্ৰহত সংৰক্ষণ কৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা লোৱা হৈছিল আৰু ইয়াৰ এক মাইক্ৰ’ফিল্মৰ পজিটিভ ক’পি দিয়া হৈছিল মাদ্ৰাজ-প’ৰ্ট-ট্ৰাষ্ট্ৰলৈ, ইয়াৰ ৰেকৰ্ডৰ বাবে। ৰামানুজনৰ সংগ্ৰহৰ অন্যবোৰ আছে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়, কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু লণ্ডন ৰয়েল ছ’চাইটিত। (টোকা— এয়া ৰংগনাথনে কিতাপখন লিখাৰ সময়ৰ কথা, এই সম্পৰ্কত অৱশ্যে আমাৰ হাতত শেহতীয়া খবৰ নাই)।


ৱাশ্বিংটন ডি.চি. - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী\nৱাশ্বিংটন ডি.চি.,(পূৰ্বতে District of Columbia আৰু সাধাৰণতে কোৱা হয় "ৱাশ্বিংটন", বা চমূকৈ "ডি.চি."), আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী মহানগৰী। ১৭৯০ চনৰ ১৬ জুলাইত স্বাক্ষৰ কৰা ’ৰেছিডেন্স আইন’ (Residence Act) অনুসৰি এই মহানগৰীৰ সৃষ্টি কৰা হয়। ৱাশ্বিংটন প’ট’মেক নদী (Potomac River)-ৰ পাৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পূব উপকূল (East Coast)-ত অৱস্থিত। মেৰিলেণ্ড আৰু ভাৰ্জিনিয়া প্ৰদেশে এই মহানগৰীৰ বাবে মাটি দান কৰে। এই মহানগৰীক ’জৰ্জ ৱাশ্বিংটন’ৰ সন্মানাৰ্থে এই নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।\nৱাশ্বিংটন ডি.চি. (Washington, D.C.)\n— Federal district —\nTop left: Smithsonian Institution Building; top right: Rock Creek Park; middle: National Mall, including the Lincoln Memorial in the foreground; bottom left: Frederick Douglass National Historic Site; bottom right: Howard Theatre\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: Nicknames of Washington, D.C.\nনীতি বাক্য: Justitia Omnibus (ইংৰাজী: Justice for All)\nভৌগোলিক স্থানাংক: 38°54′17″N 77°00′59″W / 38.90472°N 77.01639°W / 38.90472; -77.01639স্থানাংক: 38°54′17″N 77°00′59″W / 38.90472°N 77.01639°W / 38.90472; -77.01639\n- D.C. Council\nEleanor Holmes Norton (D), Delegate (At-large)\n৬৮.৩ বৰ্গ মাইল\n৬১.৪ বৰ্গ মাইল\n৬.৯ বৰ্গ মাইল\n১২৪.৬৬ মিটাৰ (৪০৯ ফুট)\n০.০০ মিটাৰ (০ ফুট)\nজনসংখ্যা (২০১৪ estimate)\n- জনঘনত্ব ১০,৫২৮ প্ৰতি বৰ্গ মাইল\n(এক্সপ্ৰেছন ত্ৰুটী: অপৰিচিত বিৰামচিহ্ন কেৰেক্টাৰ "" প্ৰতি বৰ্গ কি.মি.)\n- মহানগৰ ৫৯,৪৯,৮৫৯ (৭th U.S.) জন\n৯৪,৪৩,১৮০ (৪th U.S.) জন\n২০১৪ চন ৱাশ্বিংটনৰ জনসংখা্য আছিল ৬৫৮,৮৯৩ জন। ইয়াৰদ্বাৰা এই মহানগৰ আমেৰিকাৰ ২২তম জনবহুল মহানগৰী ৰূপে পৰিগণিত হয়। কাষৰীয়া মেৰীলেণ্ড আৰু ভাৰ্জিনিয়াৰ পৰা নিয়মীয়াকৈ অহা লোকেৰে কৰ্মদিনত মহানগৰৰ জনসংখ্যা এক মিলিয়নলৈ বৃদ্ধি কৰয়। এই মহানগৰৰ মূল অংশ ৱাশ্বিংটন মেট্ৰ’পলিটান এৰিয়া (Washington metropolitan area)-ৰ জনসংখ্যা ৫.৮ মিলিয়ন। দেশৰ ভিতৰত এই অঞ্চলৰ স্থান জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা সপ্তম।\nআমেৰিকাৰ ফেডাৰেল চৰকাৰৰ তিনিওটা অংশ অৰ্থাৎ কংগ্ৰেছ, ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয় এই মহানগৰত অৱস্থিত। তদুপৰি এই মহানগৰত ভালেসংখ্যক খ্যাতিসম্পন্ন সংগ্ৰহালয় আৰু ঐতিহাসিক কৃতীচিহ্ন আছে। এই মহানগৰত ১৭৬টা বৈদেশিক মন্ত্ৰালয় (foreign embassies) আৰু ভালেসংখ্যক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠনৰ মূল কাৰ্য্যালয়, শিক্ষানুষ্ঠান আদি অৱস্থিত।\nএগৰাকী স্থানীয়ভাৱে নিৰ্বাচিত মেয়ৰ আৰু ১৩ জন সদস্যৰে গঠিত কাউন্সিলে এই মহানগৰ ১৯৭৩ চনৰ পৰাই শাসন কৰি আহিছে।\nৱাশ্বিংটন ডি.চি. আমেৰিকাৰ উত্তৰ উপকূলৰ মধ্য আটলাণ্টিক অঞ্চলত অৱস্থিত। এই মহানগৰৰ মুঠ মাটিকালি 68.3 বৰ্গ মাইল (177 বৰ্গ কি.মি.),য’ৰ 61.4 বৰ্গ মাইল (159 বৰ্গ কি.মি.) মাটি আৰু বাকী 6.9 বৰ্গ মাইল (18 বৰ্গ কি.মি.) (১০.১৬%) পানী। এই মহানগৰৰ উত্তৰ-পশ্চিমে মেৰিলেণ্ডৰ ম’ণ্টগ’মাৰী কাণ্টি (Montgomery County, Maryland), পূবে মেৰিলেণ্ডৰ প্ৰিন্স জৰ্জেছ কাণ্টি (Prince George's County, Maryland), আৰু দক্ষিণ আৰু পশ্চিমে ক্ৰমান্বয়ে ভাৰ্জিনিয়াৰ আৰলিংটন (Arlington) আৰু আলেকজেণ্ড্ৰিয়া (Alexandria)।\nপট’মেক নদীয়ে ভাৰ্জিনিয়াৰ সৈতে ৱাশ্বিংটনৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। এই নদীৰ দুখন উপনৈ আছে- আনাক’ষ্টিয়া নদী (Anacostia River ) আৰু ৰ’ক ক্ৰীক (Rock Creek)। নেশ্য’নেল ম’লৰ মাজেদি পাৰ হৈ যোৱা প্ৰাকৃতিক নৈ টিবাৰ ক্ৰীক (Tiber Creek) ১৮৭০ চনলৈ মাটিৰ তলত আৱদ্ধ আছিল। এই নৈয়ে ১৮৫০ চনলৈকে ৱাশ্বিংটন চিটি কেনেল (Washington City Canal)-ৰ এটা অংশ আছিল।\nৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বোচ্চ উচ্চতা 409 ফুট (125 মিটাৰ)। পট’মেক নদীয়েই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বনিম্ন উচ্চতাত অৱস্থিত।  ৱাশ্বিংটনৰ ভৌগোলিক কেন্দ্ৰবিন্দু (geographic centre) ইয়াৰ চতুৰ্থ আৰু L নামৰ পথ মিলিত হোৱা অংশটো বুলি জনা যায়। প্ৰচলিত লোকবিশ্বাসৰ দৰে এই মহানগৰী জাবৰৰ পিতনিৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হোৱা নাছিল, বৰং জলাহভূমিৰ ওপৰতহে নিৰ্মিত।\n↑ "State & County QuickFacts". United States Census Bureau. January 2, 2008. http://quickfacts.census.gov/qfd/states/11000.html। আহৰণ কৰা হৈছে: June 4, 2008.\n↑ "Facts & FAQs". Interstate Commission on the Potomac River Basin. http://www.potomacriver.org/2012/facts-a-faqs/faqs। আহৰণ কৰা হৈছে: March 31, 2012.\n↑ Grant III, Ulysses Simpson (1950). "Planning the Nation's Capital". Records of the Columbia Historical Society খণ্ড 50: 43–58.\n↑ Heine, Cornelius W. (1953). "The Washington City Canal". Records of the Columbia Historical Society খণ্ড 53: 1–27.\n↑ "C&O Canal National Historic Park: History & Culture". National Park Service. http://www.nps.gov/choh/historyculture/index.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: July 3, 2008.\n↑ Dvorak, Petula (April 18, 2008). "D.C.'s Puny Peak Enough to Pump Up 'Highpointers'". Washington Post: পৃষ্ঠা B01. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/04/17/AR2008041703859.html। আহৰণ কৰা হৈছে: February 25, 2009.\n↑ Winegar, Deane (2003). Highroad Guide to the Chesapeake Bay. John F. Blair. পৃষ্ঠা. 5. ISBN 978-0-89587-279-1. https://books.google.com/books?id=bMejFkODGIcC.\n↑ "Science In Your State: District of Columbia". United States Geological Survey. July 30, 2007. http://www.usgs.gov/state/state.asp?State=DC। আহৰণ কৰা হৈছে: July 7, 2008.\n↑ Reilly, Mollie (May 12, 2012). "Washington's Myths, Legends, and Tall Tales—Some of Which Are True". Washingtonian. http://www.washingtonian.com/articles/people/washingtons-myths-legends-and-tall-talessome-of-which-are-true/। আহৰণ কৰা হৈছে: August 29, 2011.\n↑ Kelly, John (April 1, 2012). "Washington Built onaSwamp? Think Again.". The Washington Post. http://www.washingtonpost.com/local/washington-built-on-a-swamp-think-again/2012/03/31/gIQA7BfBpS_story.html.\nGuide to Washington, D.C., দ্য লাইব্ৰেৰী অব্ কংগ্ৰেছৰ পৰা তথ্য\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৱাশ্বিংটন_ডি.চি.&oldid=306505"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 17 November 2021 তাৰিখে 06:33 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১২:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=40392।


প্ৰেম সকলোতকৈ ওপৰত (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰেম সকলোতকৈ ওপৰত\nএবাৰ মথুৰাৰ গোৱৰ্ধন পৰ্বতৰ নামনিত কেইজনমান অতি সাধাৰণ মানুহৰ মাজত এটা আলোচনা হৈছিল – কোনটো মাৰ্গ শ্ৰেষ্ঠ? জ্ঞান-মাৰ্গ নে ভক্তি-মাৰ্গ? আলোচনা শেষ হোৱাৰ আগতেই মই মোৰ নিজৰ বাবে উত্তৰ পাই গ’লোঁ – ভক্তি-মাৰ্গ শ্ৰেষ্ঠ। মাত্ৰ আধ্যাত্মিক উৎকৰ্ষতাৰ বাবেই নহয়, জীৱনটো অৰ্থপূৰ্ণ ভাৱে কটাবলৈও ভক্তি-মাৰ্গেই শ্ৰেষ্ঠ। কাৰণ ভক্তি-মাৰ্গৰ আধাৰ হ’ল বিশ্বাস, প্ৰেম আৰু সমৰ্পণ।\nপ্ৰেমৰ বন্ধনত ভগৱানো বন্দী হয়। আনকি ভক্তৰ প্ৰেম-বন্ধনত বন্দী হৈ ভগৱানে কেতিয়াবা পাহৰিয়ে যায় যে তেওঁ ভগৱান। পৰম ব্ৰহ্ম কৃষ্ণই গোটেই জীৱন ভক্তৰ প্ৰেম-বন্ধনত বন্দী হৈ আছিল। যাক তেওঁ মাতৃ বুলি মানি লৈছিল সেই যশোদাৰ হাতত তেওঁ মাৰ খাবলৈও সাজু আছিল। মাতৃৰ পৰা মৰমৰ গালি কেইটা খাবলৈকে তেওঁ গকুল-নন্দগাঁৱত আন যিকোনো এজন দুষ্ট লৰাৰ দৰেই উৎপাত কৰি ফুৰিছিল। ইমানেই উৎপাত কৰিছিল যে খঙত যশোদাৰ কেতিয়াবা নিজৰে কান্দোঁ কান্দোঁ লাগি গৈছিল। ১১ বছৰ বয়সলৈকে কৃষ্ণ নন্দ-যশোদাৰ ঘৰত আছিল। এই ১১ বছৰ তেওঁ নন্দ-যশোদাৰ পুত্ৰ প্ৰেমত বন্দী হৈ আছিল।\nজগতৰ ঈশ্বৰ কৃষ্ণই সমনীয়া গোপ বালকসকলৰ প্ৰেমত বন্দী হৈ তেওঁলোকৰ সৈতে ব্ৰজধামত গৰু চৰাই ফুৰিছিল। পুতনা, কেশী, অঘাসুৰ আদি দানৱক পৰাজিত কৰা সেই কৃষ্ণই খেলত সাধাৰণ গোপবালকসকলৰ হাতত হাৰি গৈছিল। ব্ৰজৰ গোপীসকলৰ প্ৰেম বন্ধনত বন্দী হৈ তেওঁ গোপীসকলৰ ঘৰত মাখন চুৰ কৰি খাইছিল। চুৰ কৰি ধৰা পৰি গোপীসকলৰ আদেশ মতে জগতৰ ঈশ্বৰে তেওঁলোকক বাঁহী বজাই শুনাইছিল।\nৰাধাৰ প্ৰতি কৃষ্ণৰ প্ৰেমৰ তুলনা নাই। কবিয়ে গাইছে –\n“যাৰ ইচ্ছা নহ’লে এই জগতত গছৰ পাত এখিলাও লৰচৰ নহয়,\nএই জগতৰ যি সৃষ্টি কৰ্তা\nসেই কৃষ্ণক বৃন্দাবনত ৰাধাৰ ভৃত্য বুলি কোৱা হয়।“\nএবাৰ কৃষ্ণই যমুনাৰ বালিত খেলি থাকোঁতে ৰাধাৰ ভৰিৰ খোজৰ চিন এটা পাইছিল। চিনটোত সেই সময়ত দুপৰীয়াৰ ৰ’দ পৰি আছিল। কৃষ্ণই নিজৰ গাটোৰে ৰাধাৰ ভৰিৰ খোজৰ সেই চিনটোত ছাঁ দি থিয় হৈ আছিল। এয়া প্ৰেম।\nঅৰ্জুনৰ বন্ধুত্বৰ প্ৰেম-বন্ধনত বন্দী হৈ কৃষ্ণই কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ বহু আগৰে পৰাই অৰ্জুনৰ ৰথৰ সাৰথি হৈছিল।\nকবিয়ে গাইছে –\n“প্ৰেমৰ বশ হৈ অৰ্জুনৰ ৰথখন চলাই ফুৰোঁতে\nতেওঁ নিজৰ ব্ৰহ্মত্ব পাহৰিয়ে থাকিল।“\nদ্ৰৌপদীয়ে কৃষ্ণৰ সৈতে ভাতৃৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল। দ্ৰৌপদীৰ সেই ভাতৃ প্ৰেমৰ বন্ধনত বন্দী হৈ তেওঁ গোটেই জীৱন দ্ৰৌপদীক সকলো বিপদ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। দুৰ্বাসা, ভীষ্ম, ব্যাস প্ৰভৃতিয়ে কৃষ্ণক পুত্ৰৱৎ স্নেহ কৰিছিল।\nকৃষ্ণৰ প্ৰতি এই ভক্তসকলৰ আৰু এই ভক্তসকলৰ প্ৰতি কৃষ্ণৰ প্ৰেম আৰু সমৰ্পনৰ তুলনা নাই।\n← ভালপোৱা (১ম খণ্ড ) (কৌস্তুভমণিশইকীয়াদত্ত)\nবিষয়ঃ প্রেম (সুৰজিত নেওগ) →


প্রব্রজন উচ্ছেদ আৰু লৌহ পুৰুষ মেধি - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nমৃত্যু দিৱসত বিষুৰাম মেধিক সশ্রদ্ধ সোঁৱৰণ\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা On জানু 21, 2022\nঅসম তথা অসমীয়া জাতিৰ ভৱিষ্যৎ সুৰক্ষিত কৰা আৰু মুছলিম লীগৰ ‘অসম দখল’ অভিযান প্রতিহত কৰাৰ ক্ষেত্রত জাতিৰ অতি সংকটপূর্ণ মুহূর্তত সন্মুখৰ পৰা নেতৃত্ব লৈছিল ভাৰতৰত্ন লোকপ্রিয় গোপীনাথ বৰদলৈ, লৌহ পুৰুষ বিষুৰাম মেধি আৰু অসম কেশৰী অম্বিকাগিৰি ৰায় চৌধুৰীয়ে৷ গ্রুপিং, দেশ বিভাজন তথা স্বাধীনতাৰ পিছতো অসমৰ জাতীয় জীৱনলৈ নামি অহা গভীৰ সংকট আঁতৰোৱাৰ ক্ষেত্রত লোকপ্রিয় বৰদলৈৰ হাতত হাত ধৰি কাম কৰিছিল বিষুৰাম\nমেধিয়ে৷ মেধিয়ে জাতিটো মেৰুদণ্ড পোন কৰি জীয়াই থকাৰ এক পৰিৱেশ ৰচনা কৰিব বিচাৰিছিল যদিও কেন্দ্রীয় নেতৃত্বৰ হেঁচা, কংগ্রেছৰ আভ্যন্তৰীণ ষডযন্ত্র তথা স্বাধীনতাৰ পিছত মুছলিম লীগৰ পৰা কংগ্রেছলৈ জাঁপ মৰা একাংশ ন–কংগ্রেছীৰ চক্রান্তত এই কাম সম্পূর্ণ কৰি যাব নোৱাৰিলে৷ তথাপি পূব পাকিস্তানীৰ ভয়াৱহ আগ্রাসনৰ বিৰুদ্ধে মেধিয়ে গ্রহণ কৰা দৃঢ় স্থিতিৰ বাবেই এটা পর্যায়লৈ হ’লেও অসম তথা অসমীয়া জাতি কিছু পৰিমাণে হ’লেও সুৰক্ষিত হৈ ৰ’ল৷ কিন্তু জাতিক জীয়াই ৰখাৰ ইতিহাস চর্চাৰ ক্ষেত্রত বিষুৰাম মেধিৰ এই ঐতিহাসিক ভূমিকা বহু পৰিমাণে উপেক্ষিত হৈ ৰ’ল৷ প্রকৃততে অসম আৰু অসমীয়া জাতিৰ ভৱিষ্যৎ সুৰক্ষিত কৰাৰ ক্ষেত্রত লোকপ্রিয় বৰদলৈৰ সমানে সমানে বিষুৰাম মেধিয়েও অহোপুৰুষার্থ চেষ্টা কৰিছিল আৰু সকলো প্রতিকূলতাৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ়ভাৱে যুঁজ দিছিল৷\n১৯৪৬ চনত বৰদলৈ মন্ত্রীসভাত বিত্ত আৰু ৰাজহমন্ত্রীৰ দায়িত্ব লোৱা বিষুৰাম মেধিৰ এই ঐতিহাসিক ভূমিকা সন্দর্ভত বিশিষ্ট ৰাজনীতিবিদ তথা কমিউনিষ্ট নেতা গৌৰীশংকৰ ভট্টাচার্যই লিখিছে– ‘অসমৰ ৰাইজ আৰু জাতীয় নেতৃত্বই মর্মে মর্মে উপলব্ধি কৰিলে যে চাদুল্লা–মতিন চৌধুৰীৰ ষডযন্ত্রৰ ফলত অসমক পাকিস্তানৰ অন্তর্ভুক্ত কৰাৰ ব্যৱস্থা হ’ব ধৰিছে৷ ইয়াক প্রতিৰোধ আৰু প্রতিহত কৰাৰ কাৰণে অসমৰ ৰাজনৈতিক জগতৰ লৌহ মানৱ বিষুৰাম মেধিৰ নেতৃত্বৰ প্রয়োজন৷ সেই কাৰণে তেওঁ বিধানসভাৰ সদস্য আৰু ভূমি–ৰাজস্ব বিভাগৰ মন্ত্রী হ’বলৈ বাধ্য হ’ল৷’ (লৌহ মানৱ বিষুৰাম মেধি ঃ প্রমোদ চন্দ্র মেধি)৷ গৌৰীশংকৰ ভট্টাচার্যই আৰু লিখিছে– ‘চাদুল্লা মন্ত্রীসভাৰ দিনত এফালে ইংৰাজ পুঁজিপতিবিলাকৰ স্বার্থত চাহ বাগিচা, কয়লাৰ খনি, তৈলক্ষেত্র, জল পৰিবহণ আদিত শ্রমিক শোষণ আৰু দলন আৰু আনফালে পূর্ববংগৰ পৰা লাখ লাখ পমুৱা মুছলমানৰ আমদানি হয়৷ অসমৰ জাতীয় অস্তিত্ব ভয়ানক বিপদৰ সন্মুখীন হয়৷ গতি বিষম দেখি সেই সময়ৰ কংগ্রেছ সভাপতি সুভাষ চন্দ্র বসু অসমলৈ আহি কংগ্রেছৰ আগৰ সিদ্ধান্ত অর্থাৎ কাৰো লগত যুটীয়া চৰকাৰ গঠন নকৰাৰ সিদ্ধান্ত বাতিল কৰি ১৯৩৮ চনত গোপীনাথ বৰদলৈ ডাঙৰীয়াৰ নেতৃত্বত কংগ্রেছ কোৱালিচন মন্ত্রীসভা গঠন কৰে৷ বিধানসভাৰ বাহিৰত বিষুৰাম মেধি আদিৰ নেতৃত্বত ভাৰতৰ অংগ হিচাপে অসমৰ নিজস্ব অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ কাৰণে জনমত গঠন কৰাত বিশেষ যত্ন লোৱা হয়৷ স্পষ্টবাদী মেধি ডাঙৰীয়াৰ কাম–কাজ আৰু কথা–বতৰাই পমুৱা মুছলমান সম্প্রদায়ক বৰকৈ অসন্তুষ্ট কৰে৷ তেওঁলোকে আৰু কলিকতীয়া বাতৰিকাকত কিছুমানে মেধি ডাঙৰীয়াক অসমীয়া উচ্চবর্ণ হিন্দু সম্প্রদায়ৰ প্রবক্তা বুলি কুৎসা–ৰটনা কৰে৷ এই অপপ্রচাৰবিলাকে মেধি ডাঙৰীয়াক বৰকৈ বিৰক্ত কৰিছিল, কিন্তু পথভ্রষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে৷ তেওঁৰ কথা আছিল– মই এজন ভাল অসমীয়া আৰু সেই হেতুকে এজন ভাল ভাৰতীয়৷ ভাৰতীয় মহাজাতিৰ ভিতৰত অসমীয়া জাতিৰ সন্মানজনক ঠাইৰ কাৰণে যত্ন কৰাটো আমাৰ অতি পৱিত্র কর্তব্য৷’ (বিষুৰাম মেধি জন্ম শতবার্ষিকী স্মৰণিকা, হাজো)৷\nচাদুল্লা চৰকাৰৰ আমোলত অসমক পাকিস্তানৰ অন্তর্ভুক্ত কৰাৰ ষডযন্ত্রৰ অংশ হিচাপেই ‘গ্র’ মোৰ ফুড’ আঁচনিৰ অধীনত অসমলৈ লাখ লাখ পূর্ববংগীয় মুছলমানৰ প্রব্রজন ঘটোৱা হ’ল৷ কিন্তু এই ব্যাপক প্রব্রজনে অসমৰ খিলঞ্জীয়া জাতি–জনগোষ্ঠীসমূহ প্রতি সৃষ্টি কৰা ভয়ংকৰ ভাবুকিৰ গুৰুত্ব অনুভৱ কৰি ১৯৪৬ চনত বৰদলৈ চৰকাৰৰ বিত্ত–ৰাজহমন্ত্রীৰ দায়িত্ব গ্রহণ কৰিয়েই বিষুৰাম মেধিয়ে কঠোৰ পদক্ষেপ গ্রহণ কৰিলে৷ ৰাজ্যৰ বিভিন্ন স্থানৰ গ্রেজিং ৰিজার্ভৰ পৰা বেদখলকাৰীক উচ্ছেদ কৰিবলৈ মেধিয়ে দৃঢ় স্থিতি গ্রহণ কৰিলে৷ কিন্তু মুছলিম লীগৰ নেতা মৌলানা ভাছানীৰ নেতৃত্বত পূর্ববংগীয় মুছলমানসকলে বিভিন্ন ঠাইত ব্যাপকভাৱে সংগঠিত হৈ আৰক্ষীৰ লগতে খিলঞ্জীয়া ৰাইজৰ ওপৰত আক্রমণ আৰম্ভ কৰাৰ লগতে আনকি আৰক্ষী থানাতো আক্রমণ চলালে৷ ১৯৪৬ চনৰ মার্চত বৰপেটাৰ গোবিন্দপুৰ ৰিজার্ভত উচ্ছেদ অভিযানৰ সময়ত বেদখলকাৰীয়ে যাঠী–জোং লৈ আৰক্ষীৰ দলক আক্রমণ কৰাত আৰক্ষীয়ে গুলীচালনা কৰিবলৈ বাধ্য হয়৷ এই সংঘর্ষত এজন বেদখলকাৰী নিহত হোৱাৰ লগতে আন কেইবাজনো আহত হয়৷ এই সন্দর্ভত প্রশাসনীয় বিষয়া খনিন্দ্র চন্দ্র বৰুৱাই লিখিছে– ‘মেধি ডাঙৰীয়াই ৰিজার্ভ আৰু চৰকাৰী মাটিবোৰ বেদখলমুক্ত কৰাৰ থিৰ কৰি এই কামৰ কাৰণে মোক মনোনীত কৰি বৰপেটালৈ মহকুমাধিপতি হিচাপে বদলি কৰে৷ ৰিজার্ভবোৰ সংৰক্ষণৰ কাৰণে ৰিজার্ভ গার্ডৰ প্রৱর্তন কৰা হয় আৰু উচ্ছেদৰ কাৰণে সশস্ত্র পুলিচ বৰপেটাত ৰখা হয়৷ মই এক বছৰৰ ভিতৰতে ৰিজার্ভবোৰ সম্পূর্ণৰূপে বেদখলমুক্ত কৰিবলৈ সমর্থ হওঁ৷’ (লৌহ মানৱ বিষুৰাম মেধি ঃ প্রমোদ চন্দ্র মেধি)৷ খনিন্দ্র চন্দ্র বৰুৱাই আৰু লিখিছে– ‘ড্রাইবেল বেল্ট আৰু ব্লক গঠন কৰি ৰাজহ আইনত সংযোজন কৰা আইনৰ বিধানবোৰ মেধিৰ দিনত সুপৰিকল্পিতভাৱে পালন কৰা হৈছিল৷ আৰু ৰিজার্ভৰ বেদখলকাৰীসকলক উচ্ছেদ কৰি ৰিজার্ভ বেদখলমুক্ত কৰা হৈছিল৷ ১৯৪৬–৪৭ চনত লিখক বৰপেটাৰ মহকুমাধিপতি থাকোঁতে তাৰ চৰণীয়া ৰিজার্ভবোৰৰ পৰা হাজাৰ হাজাৰ বেদখলকাৰীক উচ্ছেদ কৰা হৈছিল৷ মেধি অসমৰ পৰা যোৱাৰ পাছত চৰকাৰৰ সোপাঢ়িলা নীতিত ৰিজার্ভ প্রায় নাইকিয়া হ’ল আৰু ড্রাইবেল বেল্ট আৰু ব্লকত অনা–ড্রাইবেল সোমাই ভৰি পৰিল আৰু নতুন সমস্যাৰ উদ্ভৱ হ’ল৷’ (বিষুৰাম মেধি জন্ম শতবার্ষিকী স্মৰণিকা, হাজো)৷\nমৌলানা ভাছানীৰ নেতৃত্বত লীগপন্থীসকলে বিভিন্ন ঠাইত আৰক্ষীৰ ওপৰত আক্রমণৰ ঘটনা সংঘটিত কৰাৰ লগতে আনকি অসমক পাকিস্তানৰ অন্তর্ভুক্তিৰ ষডযন্ত্রৰে ‘ডাইৰেক্ট একচন’ কার্যসূচীও গ্রহণ কৰিছিল৷ অসমৰ জাতীয় জীৱনক থানবান কৰিবলৈ হাতত অস্ত্র–শস্ত্র লৈ এই লীগপন্থী প্রব্রজনকাৰীসকল সর্বশক্তিৰে জঁপিয়াই পৰিছিল৷ কিন্তু ৰাজ্যৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ সুৰক্ষিত ভৱিষ্যতৰ স্বার্থত বেদখলকাৰীৰ বিৰুদ্ধে বৰদলৈ–মেধিয়ে কঠোৰতম স্থিতি গ্রহণ কৰিছিল৷‘Tension generated in the reserve areas on 21 March, 1946 andapolice petrol party, provoked by some immigrants, firedafew warning shots to disperse them. But this only infuriated the immigrants who, about 5000 in number, attacked the police camp in retaliation. And asaresult, police again opened fire which killed 12 persons. (Political history of Assam, V-III)\nপৰৱর্তী সময়ত ১৯৪৬ চনৰ ১৫ আৰু ১৬ মে’ত তেজপুৰৰ কুমলীয়া প্রফেচনেল গ্রেজিঙত বৃহৎ অভিযান চলাই প্রশাসনে ২২৯টা বেদখলকাৰী পৰিয়ালক উচ্ছেদ কৰে৷ লীগপন্থীৰ ভাবুকি–প্রত্যাহ্বানৰ মাজতো চলা উচ্ছেদ অভিযানৰ সময়ত আৰক্ষী আৰু বেদখলকাৰীৰ মাজত হোৱা সংঘর্ষত তিনিজন বেদখলকাৰী নিহত আৰু ছজন আহত হয়৷ দেশ–জাতিৰ জটিল সন্ধিক্ষণত লোৱা এনে দৃঢ়–টল ভূমিকাৰ বাবেই ১৯৪৭ চনৰ ২০ এপ্রিলত মুছলিম লীগৰ এদল দুষৃকতিকাৰীয়ে নগাঁও আৱর্ত ভৱনত বিত্ত–ৰাজহমন্ত্রী বিষুৰাম মেধিক ক’লা পতাকা প্রদর্শন কৰে৷ অৱশ্যে লীগপন্থীসকলে ইমানতে ক্ষান্ত নাথাকি অসমক পাকিস্তানৰ অন্তর্ভুক্ত কৰিবলৈ সর্বশক্তিৰে জঁপিয়াই পৰিছিল৷ ১৯৪৭ চনৰ ২৩ মার্চত মুছলিম লীগে পালন কৰা ‘পাকিস্তান দিৱস’ৰ দিনা অসমৰ নগাঁও, গোৱালপাৰা, বৰপেটা আদিত বৃহৎসংখ্যক পাকিস্তান সমর্থকে ‘লডকে লেংগে পাকিস্তান’, ‘চলো চলো জেলে চলো, পাকিস্তান কায়েম কৰো’ আদি শ্লোগান দি শোভাযাত্রা উলিয়াইছিল৷ অৱশ্যে লোকপ্রিয় বৰদলৈ আৰু বিষুৰাম মেধিৰ সবল নেতৃত্বই মৌলানা ভাছানী, চাদুল্লাহঁতৰ এনে ষডযন্ত্রক কলিতে মষিমূৰ কৰি অসম আৰু অসমীয়া জাতিৰ সুৰক্ষিত ভৱিষ্যৎ নিশ্চিত কৰিবলৈ সমর্থ হৈছিল৷\nগ্রুপিং, দেশ বিভাজন আৰু অসমত পূর্ববংগীয় মুছলমানৰ আগ্রাসনৰ পটভূমিত বিষুৰাম মেধিৰ এই ঐতিহাসিক ভূমিকাক স্মৰণ কৰি বিশিষ্ট গান্ধীবাদী নেতা ৰবীন কাকতিয়ে লিখিছে– ‘১৯৪৬ চনত মেধি ৰাজহ আৰু বিত্তমন্ত্রী হয়৷ এই বছৰটো অসমৰ কাৰণে এটা বিপদসংকুল বছৰ আছিল৷ অসম কেবিনেট মিছনৰ আঁচনিত বংগ দেশৰ লগত ‘চি’ গ্রুপত অন্তর্ভুক্ত৷ আনহাতে, মুছলিম লীগে অসমক পাকিস্তানৰ লগত বলেৰে অন্তর্ভুক্ত কৰিবলৈ প্রত্যক্ষ সংগ্রামৰ প্রস্তুতি চলাইছিল৷ বিভিন্ন ঠাইত শিবিৰ পাতি অস্ত্র–শস্ত্রৰ প্রশিক্ষণ দি হেজাৰ হেজাৰ নেচনেল গার্ড সংগঠন, হেজাৰ–বিজাৰ পূর্ববংগৰ পমুৱা মুছলমানে পৰিকল্পিতভাৱে গোৱালপাৰা, নগাঁও, কামৰূপ, দৰং আৰু উত্তৰ লখিমপুৰ মহকুমাৰ পতিত মাটি, গ্রেজিং আৰু ফৰেষ্ট ৰিজার্ভত ‘লৰকে লেংগে পাকিস্তান’ ধ্বনিৰে দখলৰ অভিযান চলাইছিল৷ বিভিন্ন পমুৱা ঘন বসতি অঞ্চলত বিৰাট সভা পাতি পাকিস্তানী পতাকা উত্তোলন, থানা, এছ ডি চি অফিচ অধিকাৰৰ চেষ্টা চলাইছিল৷ এনে বিপদসংকুল পৰিস্থিতিত মেধি ডাঙৰীয়াই অতি দৃঢ় আৰু নির্ভীকভাৱে মুছলিম লীগৰ এই সর্বনাশী পৰিকল্পনা ব্যর্থ কৰিবলৈ এফালে ন ন পমুৱাৰ মাটি দখলৰ অভিযান বন্ধ কৰা আৰু বেদখলকাৰীক উচ্ছেদ কৰা কার্য অতি দৃঢ়ভাৱে হাতত লৈছিল৷ এই কাৰণে কেইজনমান বিশিষ্ট কংগ্রেছী মুছলমান নেতাৰ তেওঁ বিৰাগভাজন হৈছিল৷’ (লৌহ মানৱ বিষুৰাম মেধি ঃ প্রমোদ চন্দ্র মেধি)৷\nস্বাধীনতাৰ পৰৱর্তী সময়তো প্রথমে বিত্ত–ৰাজহমন্ত্রী ৰূপে আৰু পিছত মুখ্যমন্ত্রীৰ দায়িত্ব লৈ মেধিয়ে পূর্ববংগীয় মুছলমানৰ বেদখলৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰতম স্থিতি গ্রহণ কৰিছিল৷ তেওঁ দৃঢ় পদক্ষেপ গ্রহণেৰে গোৱালপাৰা, বৰপেটা, দৰং, নগাঁও, কামৰূপ, লখিমপুৰ আদি মহকুমাৰ গ্রেজিং ৰিজার্ভ, বনাঞ্চল আদিৰ বেদখলকাৰীক উচ্ছেদ কৰি পূব পাকিস্তানলৈ খেদি পঠাইছিল৷ তাৎপর্যপূর্ণভাৱে এনে প্রেক্ষাপটত মুছলিম লীগৰ পৰা নিশাটোৰ ভিতৰতে কংগ্রেছলৈ জজাপ মৰা এদল ন–কংগ্রেছীৰ লগতে কংগ্রেছৰো একাংশ ক্ষমতালোভী নেতাই মেধিৰ বিৰুদ্ধে ‘মুছলিমবিৰোধী’, ‘বাঙালীবিৰোধী’ আদি বিভিন্ন অপপ্রচাৰ চলাইছিল৷ কংগ্রেছৰ একাংশ কেন্দ্রীয় নেতায়ো মেধিৰ সততা–নিষ্ঠাক আওকাণ কৰি ষডযন্ত্রকাৰীৰ ফান্দত ভৰি দি মেধিলৈহে অভিযোগৰ আঙুলি টোঁৱাইছিল৷ মূৰকত পূব পাকিস্তানীৰ অনুপ্রৱেশৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ় পদক্ষেপ লোৱাৰ পৰিণতিতে কংগ্রেছৰ কেন্দ্রীয় নেতৃত্বই বিষুৰাম মেধিক মুখ্যমন্ত্রী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰি তেওঁক মাদ্রাজৰ ৰাজ্যপাল ৰূপে প্রেৰণ কৰে৷ এই সন্দর্ভত প্রবীণ কংগ্রেছী নেতা তথা মুক্তিযুঁজাৰু দেৱেশ্বৰ শর্মাই লিখিছে– ‘মেধি ডাঙৰীয়াক মুখ্যমন্ত্রিত্ব পদ ইস্তফা নিদিবলৈ মই বৰ টানি কৈছিলোঁ৷ মই ইয়াকো কৈছিলোঁ যে তেখেতে বেছি খাটিব নালাগে৷ অর্ডাৰশ্বিটত কি নোট লিখিব লাগে তেখেতে কৈ যাব আৰু মই লিখি যাম৷ কিন্তু তেখেতে নামানিলে৷ মুখ্যমন্ত্রীৰ পদ ইস্তফা দি অসম এৰি তেখেত মাদ্রাজৰ গৱর্নৰৰ পদ গ্রহণ কৰিবলৈ গুচি গ’ল৷ এই কার্যই অসমৰ অপূৰণীয় ক্ষতি সাধিলে৷… মেধি ডাঙৰীয়াই দহ বছৰ কাল অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী পদত থকাহেঁতেন অসমৰ চেহেৰা অন্য প্রকাৰৰ হ’লহেঁতেন বুলি মোৰ ধাৰণা৷ বহিৰাগতই অসমত টিঘিলঘিলাই ফুৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন বুলি মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস৷’ (লৌহ মানৱ বিষুৰাম মেধি ঃ প্রমোদ চন্দ্র মেধি)৷ দেৱেশ্বৰ শর্মাই ‘হেৰাই যোৱা দিনবোৰ’ গ্রন্থত আৰু লিখিছে– ‘অসমীয়াৰ চৰম দুর্ভাগ্য যে অসমৰ বিৰুদ্ধে কোনোবাই কিবা কথা ক’লে নাইবা অসমীয়াক অপযশ দিলে অসমত তাৰ প্রতিবাদ কৰা লোকৰ অভাৱ হ’ল৷ চন্দ্রনাথ শর্মা, তৰুণৰাম ফুকন আৰু নবীন চন্দ্র বৰদলৈৰ পাছত বিষুৰাম মেধিয়ে কিছু কথাত অসমৰ হকে প্রতিবাদ কৰিছিল বাবে কেন্দ্রীয় চৰকাৰে আমাৰ ঘৰুৱা চক্রান্তৰ ফলস্বৰূপে তেওঁক ভাল নোপোৱা হৈছিল আৰু উপায়ান্তৰ হৈ তেওঁক মাদ্রাজৰ গৱর্নৰ পাতি মুখ বন্ধ কৰা হ’ল৷… অসম আৰু অসমীয়াৰ স্বার্থৰ বাহিৰে মেধিৰ মনত অন্য চিন্তাই ঠাই নাপাইছিল৷ মেধিয়ে দেখ দেখকৈ অসমীয়াৰ হক ৰক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ কাৰণে তেখেতৰ বদনাম ৰটিবলৈ কিছুমান লোকে সুযোগ পাইছিল৷… এই কথা নুই কৰিব নোৱাৰি যে মেধি মুখ্যমন্ত্রী হোৱাৰ আগতে যি অনুপাতে অসমত পাকিস্তানী অনুপ্রৱেশ ঘটিল মেধিৰ মুখ্যমন্ত্রিত্বৰ কালত তেনে হোৱা সম্ভৱ নহৈছিল৷’\nঅনুপ্রৱেশৰ বিৰুদ্ধে বিষুৰাম মেধিয়ে গ্রহণ কৰা দৃঢ় আৰু সবল স্থিতিক বর্ণনা কৰি ভাৰতীয় প্রশাসনীয় সেৱাৰ বিষয়া গণেশ চন্দ্র ফুকনে লিখিছে– ‘অসমক বিদেশীৰ কবলৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ তেখেতে আপ্রাণ চেষ্টা কৰিছিল৷ পাকিস্তানৰ পৰা বে–আইনীভাৱে অনুপ্রৱেশ বন্ধ কৰিবলৈ কেন্দ্রীয় চৰকাৰে কৰা আইনখন প্রকৃততে কার্যকৰী মাত্র তেখেত মুখ্যমন্ত্রী থকা কালতেই হৈছিল৷ অসমক ৰক্ষা কৰিবলৈ কৰা চেষ্টাক ভুল ব্যাখ্যা দি আৰু মিছা ৰং সানি স্বার্থান্বেষী এদলে দিল্লীত মেধিৰ বিষয়ে নানা কথা লগাই আৰু অভিযোগ তুলি তেখেতক অসমৰ পৰা আঁতৰালে৷ তেখেত অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী হিচাপে আৰু কিছু বছৰ থকা হ’লে অসমৰ বুৰঞ্জী বেলেগ হ’লহেঁতেন আৰু আজিৰ অসমগামী ক’লা ডাৱৰৰ সৃষ্টি হয়তো নহ’লহেঁতেন৷’ (বিষুৰাম মেধি জন্ম শতবার্ষিকী স্মৰণিকা, হাজো)৷\nবিষুৰাম মেধিৰ দূৰদর্শিতা, নিষ্ঠা আৰু নিভাঁজ অসমপ্রেমৰ বর্ণনা কৰি বিশিষ্ট কংগ্রেছ নেত্রী পুষ্পলতা দাসে লিখিছে– ‘দেশ বিভাজনৰ পিছত অসমৰ ৰাজনৈতিক তৰণীখনৰ গুৰিব’ঠা ধৰিবলগীয়া হোৱাত অনুপ্রৱেশৰ কথাটোৱে তেওঁক উদ্বিগ্ণ কৰি তুলিছিল৷ সেয়েহে বছা বছা বিষয়াক সীমান্ত ৰক্ষা কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল৷ ধুবুৰীৰ সেই সময়ৰ জিলাধিপতি ভাগৱালাৰ কথা ধুবুৰীবাসীয়ে নাপাহৰে৷ তেওঁ অনুপ্রৱেশকাৰীৰ কাৰণে এনে আতংক আছিল যে পূব পাকিস্তানৰ পৰা গুটি নাও এৰিবলৈও মানুহে ভয় কৰিছিল৷ মাজ নিশাও তেওঁৰ আদেশত অতন্দ্র প্রহৰী হৈ থকা ৰক্ষী বাহিনীয়ে জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে গুলীৰে অনুপ্রৱেশকাৰীক বাধা দিছিল৷’ (লৌহ মানৱ বিষুৰাম মেধি ঃ প্রমোদ চন্দ্র মেধি)৷\nআমাৰেই চৰম দুর্ভাগ্যৰ বিষয় যে বিষুৰাম মেধিৰ পিছত অসমৰ কোনো মুখ্যমন্ত্রী তথা শীর্ষ নেতাই অনুপ্রৱেশৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ় স্থিতি গ্রহণ কৰিবলৈ সমর্থ নহ’ল৷ বৰং ক্ষমতাৰ স্বার্থত ভোটবেংকৰ অংকৰে ৰাজনৈতিক নেতৃত্বই জাতীয় স্বার্থক বিসর্জন দি অনুপ্রৱেশকাৰীক তোষামোদৰ নীতিহে গ্রহণ কৰিলে৷ ফলত মেধিয়ে গোৱালপাৰা, বৰপেটা, দৰং, নগাঁও, কামৰূপ, লখিমপুৰ আদি মহকুমাৰ গ্রেজিং ৰিজার্ভ, বনাঞ্চল আদিৰ পৰা যি লাখ লাখ বেদখলকাৰী অনুপ্রৱেশকাৰীক খেদি পঠাইছিল, সেই স্থানত এখোজ–দুখোজকৈ পুনৰ পূব পাকিস্তানী–বাংলাদেশী অনুপ্রৱেশকাৰীয়ে খুঁটি পুতি বহিলহি৷ বৰদলৈ–মেধিৰ পৰৱর্তী পর্যায়ত একাংশ কংগ্রেছী নেতাৰ অনুপ্রৱেশকাৰী–তোষণ্ নীতিৰ বাবেই স্বাধীনতাৰ পূর্বেই আৰম্ভ হোৱা প্রব্রজন আৰু অনুপ্রৱেশৰ এই ধাৰাই পৰৱর্তী পর্যায়ত সর্বগ্রাসী ৰূপহে ল’লে৷\nস্বাধীনতাৰ প্রাক্ক্ষণৰ পৰা বর্তমানলৈ বিগত দিনত কংগ্রেছৰ ইতিহাস অতি সূক্ষ্মভাৱে লক্ষ্য কৰিলে এই কথা প্রমাণিত হয় যে মুছলিম লীগ আৰু কংগ্রেছৰ আদর্শগত সংঘাতৰ পটভূমিত স্বাভাৱিকভাৱেই কংগ্রেছে অসমীয়া আৰু ভাৰতবর্ষৰ স্বার্থৰ সপক্ষে দৃঢ়ভাৱে থিয় দিছিল৷ দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পিছত অসমৰ মুছলিম লীগৰ নেতাসকল ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ অংকত পাকিস্তানলৈ যোৱাৰ পৰিৱর্তে অসমতে থাকি গ’ল আৰু নেহৰুৰ নতুন ৰাজনৈতিক অংকত অসমৰ বৰমূৰীয়া হৈ পৰিল৷ একপ্রকাৰ ফকৰুদ্দিন আলী আহমেদ আৰু মুছলিম লীগৰ পৰা কংগ্রেছলৈ অহা মইনুল হক চৌধুৰী অসমত কংগ্রেছৰ সর্বময়কর্তা হৈ পৰিছিল৷ বৰদলৈ–মেধি যুগৰ অৱসানৰ পিছত দেৱকান্ত বৰুৱাৰ নেতৃত্বত এচামে এওঁলোকৰ ওচৰত আত্মসমর্পণ কৰিছিল আৰু আনচাম কংগ্রেছ নেতা পর্যায়ক্রমে ৰাজনীতিৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল৷ মেধি মাদ্রাজলৈ ৰাজ্যপাল ৰূপে গুচি যোৱাৰ পৰৱর্তী সময়ত কংগ্রেছত প্রাক্তন মুছলিম লীগ নেতাসকলৰ আধিপত্য দোপতদোপে বাঢ়িল আৰু কংগ্রেছৰ ৰাজনৈতিক আদর্শই সম্পূর্ণৰূপে অনুপ্রৱেশকাৰীৰ পক্ষলৈ গতি কৰিলে৷\nবৰদলৈ আৰু মেধিৰ উত্তৰসূৰীসকলৰ সবল নেতৃত্বৰ অভাৱ আৰু কংগ্রেছৰ কেন্দ্রীয় নেতৃত্বৰ সংখ্যালঘু প্রীতিয়ে অসমীয়া জাতিক আজিৰ পর্যায়লৈ লৈ গ’ল৷ ক্ষমতালোভী চক্রৰ এনে ষডযন্ত্রৰ বাবেই ৰাজ্যৰ বহুকেইখন জিলাত ইতিমধ্যে অনুপ্রৱেশকাৰীয়ে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা অর্জন কৰিছে৷ ৰাজ্য বিধানসভাৰ এক তৃতীয়াংশ সমষ্টিত এতিয়া স্থানীয় জনসাধাৰণৰ কোনো ভূমিকাই নাই৷ বিদেশীৰ আগ্রাসনৰ ফলত অসমত নিজৰ মাটিতে এতিয়া থলুৱা ৰাইজ অঘৰী হোৱাৰ উপক্রম ঘটিছে৷ এই পৰিস্থিতিৰ পৰা পৰিত্রাণ পাবলৈ হ’লে আমি বৰদলৈ–মেধিৰ পদাংক অনুকৰণ কৰি দৃঢ়ভাৱে আগবাঢ়িবই লাগিব৷ অৱশ্যে পৰিৱর্তিত পৰিস্থিতিত অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ লগত সর্বাংগীণভাৱে একাকাৰ হৈ পৰা সংখ্যালঘু লোকসকলৰ লগত আমাৰ সম্পর্কক নতুন ৰূপ দিব লাগিব আৰু তেওঁলোকেও আমাৰ সমাজৰ সমস্যাসমূহৰ ক্ষেত্রত জাতীয় জীৱনৰ পক্ষত থিয় দিব লাগিব৷ দেশ আৰু জাতিৰ সুৰক্ষিত ভৱিষ্যতৰ স্বার্থত বৰদলৈ–মেধিৰ সপোনৰ অসমখনক আমি বাস্তৱায়িত কৰিবই লাগিব৷\n(২১ জানুৱাৰীত লৌহ পুৰুষ বিষ্ণুৰাম মেধিৰ ৪১সংখ্যক মৃত্যু দিৱস উপলক্ষে)\nassam cmhimanta biswa sarmah


সদস্য:Boranitul - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবিষ্ণু শ‍ইকীয়াবাৰ্তা19:17, 17 এপ্ৰিল 2012(UTC)\nনমস্কাৰ| মই নিতুল বৰা। বসতি স্থান নগাঁও। কৰ্মসুত্ৰে ম‍ই অসম চৰকাৰৰ অধীনস্থ জনস্বাস্থ্য কাৰিকৰী বিভাগ, নগাঁও সংমণ্ডল, নগাঁও কাৰ্য্যালয়ত কৰ্মৰত। চিৰ চেনেহী মোৰ অসমীয়া ভাষাটোৰ প্ৰসাৰতাৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত যদি অলপ হ’লেও বৰঙনি আগবঢ়াব পাৰো সেয়াই হ’ব মোৰ বাবে জন্মভূমিৰ প্ৰতি কৰ্তব্য পালন|\n4 বেণুধৰ শৰ্মা\n5 কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ\nA barnstar for you![সম্পাদনা কৰক]\nFor the winner of the Assamese Photography Competition ... Keep contributing to Wikimedia Commons :-) Naveenpf (talk) 15:12, 18 June 2012 (UTC)\nবিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 10:01, 8 জুলাই 2012 (UTC))\nনিতুল দা, অসমীয়া ৱিকিত ছবি আপল'ড নকৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল, কেৱল ৱিকিকমন্সত কৰাৰ কথা কোৱা হৈছিল। তাৰোপৰি আপুনি আপল'ড কৰা অস্কাৰ আৰু নোবেল বঁটাৰ ছবি ৱিকিকমন্সত আছেই। লগতে আপল'ড কৰা ফটো দুখনৰ স্বত্বাধিকাৰী তথ্যত দিয়াৰ দৰে আপুনি নহয়! মই মচিবলৈ টেগ্ কৰি দিছোঁ দেই। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 11:57, 15 জুলাই 2012 (UTC)\nবেণুধৰ শৰ্মা[সম্পাদনা কৰক]\nশুদ্ধ নামটো "বেণুধৰ শৰ্মা"। পৃষ্ঠাখন আছেই। আপুনি "বেনুধৰ শৰ্মা"ৰ পৰা দৰকাৰী কথাখিনি নি সিখনত সুমুৱাই দিয়ক। তাৰপিছত এইখন ডিলিট টেগাই দিব। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 18:29, 27 জুলাই 2012 (UTC)\nকৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ[সম্পাদনা কৰক]\nকৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ পৃষ্ঠাখন বিলোপ কৰা হল বুলি জাননী লগোৱা আছে, নতুনকৈ পৃষ্ঠাখন পুনৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে নেকি বাৰু, যদি নতুনকৈ পৃষ্ঠাখন সৃষ্টি কৰা হোৱা নাই মই এই কামটো কৰিম বুলি ভাবিছো যিহেতু মোৰ হাতত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ বিষয়ে বিতংকৈ তথ্য মজুত আছে। গতিকে প্ৰশাসক মহোদয় বৃন্দই অনুমতি দিলে কামটো সৰ্ম্পূন কৰিব পাৰো। আশাৰে বাট চাই ৰলো।— নিতুল বৰা (talk) 02:30, 29 জুলাই 2012 (UTC)\nক'তনো বিলোপ কৰা হ'ল? আপুনি দিয়া লিংকটোত দেখোন পৃষ্ঠাখন আছেই। বহলাবলৈ অনুমতিৰ প্ৰয়োজন নাই। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 16:39, 29 জুলাই 2012 (UTC)\nসেইটোতো মইও দেখিছো, কিন্তু কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ প্ৰবন্ধটিৰ তথ্য এটিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ গৈ প্ৰথমে আলোচনা পৃষ্ঠা খোলোতেই জাননীখন চকুত পৰিল---সাৱধান আগতে বিলোপ কৰা পৃষ্ঠা এখন আপুনি পুনঃনিৰ্মান কৰিবলৈ গৈ আছে --- এই বাৰ্তাটো দেখিহে সুধিব লগিয়াত পৰিলো। ঠিক আছে এতিয়া গম পালো যেতিয়া কোনো কথা নাই, সেইখন মই এতিয়া কৰিম।— নিতুল বৰা (talk) 23:20, 29 জুলাই 2012 (UTC)\nৱিকিউৎসত আপোনাৰ বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে শলাগৰ চিনস্বৰূপে এই সামান্য বঁটা আগবঢ়ালোঁ। আশাকৰোঁ আগলৈও আপোনাৰ অৱদানেৰে ৱিকিউৎস সম্বৃদ্ধ কৰি যাব।\nপ্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 04:05, 13 মাৰ্চ 2014 (UTC)\nৱিকিউৎসত ৰাম নৱমী গ্ৰন্থখন যোগ কৰি দিয়া অৱদানৰ বাবে আপোনালৈ এই সামান্য সন্মান আগবঢ়োৱা হ'ল। প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 13:16,7নৱেম্বৰ 2014 (UTC)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সদস্য:Boranitul&oldid=153450"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ আগষ্ট, ২০১৫ তাৰিখে ০২:১৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বাৰিষাৰ অনুভৱ : ঔ ফুলাৰ বতৰ – কৰবী দুৱৰী – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2019 প্ৰবন্ধ\t2 Comments\nবাৰিষাৰ অনুভৱ : ঔ ফুলাৰ বতৰ – কৰবী দুৱৰী\nবৰষুণ বাৰিষাৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। কেতিয়াবা মুষলধাৰে, কেতিয়াবা কিনকিনিয়াকৈ বাৰিষাৰ দিনকেইটাত বৰষুণ থাকেই। এয়া যে খেতিৰ বতৰ, উকা পথাৰখন সেউজীয়া কৰি তোলাৰ বতৰ। খেতিয়ক ৰাইজৰ কিমান যে হেঁপাহ বাৰিষাক লৈ! বাৰিষাৰ বৰষুণক লৈ সৃষ্টি হৈছে অসংখ্য কবিতাৰ। বাৰিষাই কঢ়িয়াই সৃষ্টিৰ উন্মাদনা, নতুনৰ সম্ভাৱনা। ভৱিষ্যতৰ ভাতমুঠি যোগাৰ কৰিবলৈ এই দিনকেইটাত ল’ৰাৰপৰা বৃদ্ধলৈকে সকলো পথাৰত ব্যস্ত হৈ পৰে। কাহিলী পুৱাতেই শোৱাপাটি এৰি বলধহাল মেলি কান্ধত নাঙলটো লৈ কৃষকসকল আগবাঢ়ে পথাৰলৈ বুলি। গৃহিণীসকলেও ততাতৈয়াকৈ ঘৰৰ কাম-বন কৰি গৃহস্থলৈ জলপানৰ টোপোলাটো লৈ পথাৰলৈ বুলি খোজ দিয়ে। আপোনজনলৈ বান্ধি অনা টোপোলাটোত ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে বান্ধ খাই থাকে মৰম, শ্ৰদ্ধা, আন্তৰিকতা সকলো।\nবাৰিষাৰ সময়তে ঔ ফুলে, কুমলীয়া ঔটেঙা গছৰপৰা চিঙি আনি নিমখ, জলকীয়াৰে সোৱাদ লওঁতে পোৱা তৃপ্তিৰ লগত হোটেলৰ বাৰ্গাৰ, পিজ্জা আদিয়ে কোনোকালেই ফেৰ মাৰিব নোৱাৰে। ঔটেঙা-ঢেকীয়াৰ সৈতে ৰন্ধা পুঠিমাছৰ জোলখনৰ সুৱাদেই সুকীয়া নহয় জানো? মনত পৰে, শৈশৱতে স্কুলৰপৰা আহি নাকে-কাণে ভাতকেইটা গুজি লৈ চিধাই বৰশী বাবলৈ দৌৰ মৰাৰ কথা। আমাৰ দিনৰ সময়বোৰৰ লগত দেখোন আজিকালিৰ শিশুৰ সময়বোৰৰ তুলনাই নহয়। আমি মুকলিকৈ খেলা-ধূলা কৰাৰ ওপৰিও আম-কঠাল খাই অনাইবনাই ঘূৰি ফুৰিবলৈ পাইছিলোঁ, সন্ধিয়া লেম্পৰ পোহৰত কিতাপ পঢ়িবলৈ বহোঁতে টোপনিয়াই থকাৰ বাবে কতবাৰ যে চেকনিৰ কোব খাইছিলোঁ! এই দিন এতিয়া নোহোৱা হ’ল। আজিৰ শিশুহঁতে মুক্ত পৰিবেশৰ অভিজ্ঞতা ল’ব নোৱাৰে, প্ৰতিযোগিতাৰ দৌৰে গ্ৰাস কৰি পেলাইছে তেঁওলোকৰ শৈশৱৰ সোণোৱালী সময়বোৰ। এদিনৰ বাবে হ’লেও শিশুসকলক যান্ত্ৰিক জীৱনৰপৰা আঁতৰাই গাঁৱৰ কোলাহল বিহীন নিৰ্ভেজাল পৰিৱেশৰ লগত চিনাকি কৰাই দিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে। ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক কংক্ৰিটৰ মাজত আৱদ্ধ কৰি ৰখাৰ সলনি গাঁৱৰ মুকলি পৰিবেশৰ বোকা-মাটিৰ সৈতে একাত্ম হ’বলৈ শিকাওঁ আহক।\n« কৌতুক – প্ৰবাল খাটনিয়াৰ\nসমাজ আৰু নাৰী – ভাৰতী পাঠক »\nএখন সুন্দৰ আলোচনী আমাক উপহাৰ দিয়াৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ জনালোঁ ছাৰ


হিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী : চোঁচৰাই আনি দাহ প্ৰতিকৃতি ! -\nHomeআঞ্চলিকহিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী : চোঁচৰাই আনি দাহ প্ৰতিকৃতি !\nচতিয়া : বিতৰ্কিত হিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জন বৰাক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবীত আজি দক্ষিণ চতিয়াত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে অসম সংখ্যালঘু সংগ্ৰাম পৰিষদে। বিতৰ্কিত নেতাগৰাকীৰ প্ৰতিকৃতি পথৰ ওপৰৰে চোঁচৰাই আনি দাহ কৰি অসম আৰক্ষীক শীঘ্ৰেই গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী জনায়। শেহতীয়াকৈ ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক হজৰত মহম্মদক ডকাইত আৰু পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ কোৰানত উল্লেখিত ৭২গৰাকী হুৰক বেশ্যা বুলি অশ্লীল মন্তব্য কৰাত সৰ্বত্ৰে মুছলমান লোক সকলে জাঙুৰ খাই উঠিছে সত্যৰঞ্জনৰ বিৰুদ্ধে।\nইতিমধ্যে অসম সংখ্যালঘু সংগ্ৰাম পৰিষদৰ বিশ্বনাথ জিলা সমিতিৰ BNC PS 395/21 153A/295A নম্বৰত ৰুজু হৈ থকা গোচৰৰ ভিত্তিত শীঘ্ৰেই সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আইনগত শাস্তিৰ দাবী তুলে সংগঠনটোৱে। আনহাতে হজৰত মহম্মদক অপমান কৰা কাৰ্য্যক কেতিয়াও সহ্য নকৰে সংখ্যালঘু সংগ্ৰাম পৰিষদে। সত্যৰঞ্জনৰ ওপৰত শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰী লৈকে প্ৰায় সংখ্যক থানাতেই গোচৰ ৰুজু হৈ থকাৰ পাছতো কিহৰ বাবে অসম আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ ভয় কৰিছে সেইয়াও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে সংগঠনটিৱে।\nশীঘ্ৰেই সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰ নকৰিলে গোটেই ৰাজ্যজুৰি ভয়াৱহ গণ আন্দোলন গঢ়ি তোলাৰ হুংকাৰ প্ৰদান কৰে সংগ্ৰাম পৰিষদে। প্ৰতিবাদকাৰীসকলে সত্যৰঞ্জন বৰা হুচিয়াৰ, সাম্প্ৰদায়িক শক্তি নিপাত যাওক, অসম চৰকাৰ হায় হায়, অসম আৰক্ষী হায় হায় আদি শ্লোগানেৰে দক্ষিণ চতিয়াৰ আকাশ বতাহ উত্তাল কৰি তোলে।\nPrevious articleদাৰিদ্ৰ! এসময়ত খেলিছিল দেশৰ হৈ, এতিয়া জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিব এইগৰাকী ফুটবলাৰে…\nNext articleৰূপজ্যোতি কুৰ্মী শিয়াল, সিংহ কোন? বিধানসভা কঁপাব অখিল এণ্ড কোম্পানীয়ে!


কোলাহল (চলচ্চিত্ৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(কোলাহলৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n১৯৮৯ filmসাঁচ:SHORTDESC:১৯৮৯ film\nঅৰুণ নাথ ইত্যাদি\nকোলাহল (The Turmoil) হৈছে ১৯৮৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া পৰিচালিত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। শইকীয়াই ১৯৬৯ চনত লিখা এন্দুৰ নামৰ গল্পৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হয়। চলচ্চিত্ৰখনত অভিনয় কৰে ৰুণু দেৱী ঠাকুৰ, অৰুণ নাথ, বিভূ ৰঞ্জন চৌধুৰী আদিয়ে। চলচ্চিত্ৰখনে ৩৬ তম ৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) লাভ কৰে।\nধানৰ বস্তা কঢ়িওৱা ট্ৰাকৰ পৰা ধান আনি মাকক যোগান ধৰা মোতিৰ ওপৰতেই মাক কিৰণ প্ৰায় নিৰ্ভৰশীল ৷ কিৰণৰ স্বামী কৰ্মৰ সন্ধানত ঘৰৰ পৰা আঁতৰলৈ যায় ৷ পুৰষ নথকা ঘৰখনত কিৰণৰ কাষ চাপিবলৈ উদ্বাউল হৈ থাকে ওচৰৰে চকীদাৰ এজন, দাদা এজন ৷ তেনে এক পৰিৱেশৰ মাজতে এদিন ধানৰ বস্তাৰ তলত সোমাই মোতিৰ অকাল মৃত্যু হয়৷ কিৰণৰ মাতৃ-হৃদয় থানবান হৈ পৰে ৷ কিছুদিন পাছত খবৰ আহে, তেওঁৰ গিৰিয়েক বিনোদে অইন এগৰাকী মহিলাৰ লগত থাকিবলৈ লৈছে ৷ সংকটৰ এই মুহূৰ্তত কাষ চাপি আহে ট্ৰাকৰ চাফাই কৰ্মী বাদল৷ তেওঁ কিৰণক সহায় কৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে আৰু বিয়া কৰাব বিচাৰে৷ জীৱনৰ এক চৰম দোদুল্যমান অৱস্থাত কিৰণে কি সিদ্ধান্ত লয় আৰু তেওঁৰ সেই সিদ্ধান্তটোত এৰি অহা জীৱনটোৱে কেনেধৰণৰ ভূমিকা পালন কৰে-সেইয়াই মূলতঃ কোলাহলৰ কাহিনী৷ \nবিভূ ৰঞ্জন চৌধুৰী\nঅৰুণ গুহ ঠাকুৰতা\nকৃষ্ণা দাস নাথ\nদিলিপ ৰঞ্জন দত্ত\nইন্দু ভূষণ গগৈ\nমিতু ৰূপক শৰ্মা\nআৰু আৱাহন থিয়েটাৰৰ অভিনয়শিল্পীসকল\nপ্ৰযোজনা/পৰিচালনা/কাহিনী/চিত্ৰনাট্য/সংলাপ- ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া\nমুখ্য সহ পৰিচালনা- অৰুণ গুহ ঠাকুৰতা\nসহ-পৰিচালনা- সঞ্জীৱ হাজৰিকা, বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী, উৎপল দত্ত, সংগীতা শইকীয়া\nপ্ৰযোজনা নিয়ন্ত্ৰণ- প্ৰীতি শইকীয়া, ইন্দু ভূষণ গগৈ\nসংগীত- মুকুল বৰুৱা\nচিত্ৰগ্ৰহণ- কমল নায়ক\nসম্পাদনা- নিকুঞ্জ ভট্টাচাৰ্য\nশব্দগ্ৰহণ- পীয়ুষ কান্তি ৰয়, সতীশ চৌহান\nকলা নিৰ্দেশনা- ফটিক বৰুৱা, নুৰুদ্দিন আহমেদ\nসাজসজ্জা- সংগীতা শইকীয়া\nৰূপসজ্জা- দেৱী হালদাৰ\n‘সামাজিক ৰীতি-নীতি আৰু জীয়াই থকাৰ বাসনাৰ মাজত অৱস্থানৰত এগৰাকী দুখুনী মহিলাৰ সংঘৰ্ষৰ সাহসী বিষয়’টোৰ বাবে কোলাহলক ১৯৮৮ চনৰ অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী-চিত্ৰৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷ ছবিৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে ৰজত কমলৰ লগতে ড০ শইকীয়াই যথাক্ৰমে ১০,০০০ আৰু ২০,০০০ টকাৰ ধনৰাশি লাভ কৰে ৷ \n১৯৮৮ চনৰ 'ভাৰতীয় পেনোৰামা'লৈ নিৰ্বাচিত।\nছিডনী, মিউনিখ, মস্কো, মণ্ট্ৰীল আৰু ট'ৰণ্ট'ৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ বাবে নিৰ্বাচিত।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "Kolahal". Rupali Parda. http://www.rupaliparda.com/english/Kolahal.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:7এপ্ৰিল 2015.\n↑ "Best Assamese Feature Film". Awards and Shows. http://www.awardsandshows.com/features/best-assamese-feature-film-570.html। আহৰণ কৰা হৈছে:7এপ্ৰিল 2015.\n↑ 3.0 3.1 "36th National Film Awards 1989". http://dff.nic.in/images/Documents/81_36thNfacatalogue.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 20 May 2020.\nকোলাহল (চলচ্চিত্ৰ) সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কোলাহল_(চলচ্চিত্ৰ)&oldid=307796"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ২০:৪৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


cannibal-waiter-in-spain-killed-his-mother-and-cut-her-into-many-pieces-and-ate-gh-skd– News18 assam\nনৃশংস! মাতৃক হত্যা কৰি টুকুৰা–টুকুৰকৈ কাটি ভক্ষণ কৰিলে কুলাংগাৰ পুত্ৰই, খুৱালে কুকুৰকো!\nঘটনা সন্দৰ্ভত তথ্য লাভ কৰাৰ পিছতে আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে অভিযুক্ত পুত্ৰক। বাতৰি অনুসৰি, অভিযোগ প্ৰমাণিত হ'লে অভিযুক্ত পুত্ৰক বিহা হ'ব পাৰে ১৫ বছৰৰ কাৰাদণ্ড। (প্ৰতীকী ফটো)\nনিজ মাতৃক হত্যা কৰিয়েই ক্ষান্ত নথকা কুলাংগাৰ পুত্ৰই সংঘটিত কৰিলে আন এক আচৰিত তথা জঘন্যতম কাণ্ড৷ নৃশংস পুত্ৰই প্ৰথমে হত্যা কৰে মাতৃক আৰু তাৰ পিছতে মৃত মাতৃৰ শৰীৰটো হাজাৰ টুকুৰাত বিভক্ত কৰি ভক্ষণ কৰে নিজৰ পোহনীয়া কুকুৰৰ সৈতে৷ স্পেইনত সংঘটিত হৈছে এই ভয়ংকৰ ঘটনা৷\nতথ্য অনুসৰি, ২৮ বছৰীয়া এই কুলাংগাৰ পুত্ৰ হৈছে আলবাৰ্টো চেঞ্চেজ গোমেজ৷ যি এজন নিবনুৱা ৱেইটাৰ আৰু মাদ্ৰিদত মাকৰ সৈতে বাস কৰে। খবৰ অনুসৰি, আলবাৰ্টোৰ মাতৃ মাৰিয়া গোমেজৰ এগৰাকী বন্ধুৰ অভিযোগৰ ভিত্তিতে আৰক্ষী উপস্থিত হৈছিল আলবাৰ্টোৰ ঘৰত৷ আৰু ফ্ৰিজৰ ভিতৰত থকা এখন প্লাষ্টিকৰ মোনাত উদ্ধাৰ কৰিছিল ৬৮ বছৰীয়া মাৰিয়া গোমেজৰ মঙহ। মাৰিয়া গোমেজৰ এগৰাকী বন্ধুৱে তেওঁৰ নিৰুদ্দেশ হোৱা ঘটনাক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰি ঘটনা সম্পৰ্কত আৰক্ষীক অৱগত কৰিছিল। তাৰ পিছতে সেই খবৰৰ ভিত্তিতে আৰক্ষীয়ে চলোৱা অভিযানত পোহৰলৈ আহে আলবাৰ্টোৱে সংঘটিত কৰা এই ভয়ংকৰ ঘটনা৷\nআৰক্ষীয়ে অভিযোগৰ ভিত্তিত তদন্তৰ বাবে মাৰিয়া গোমেজৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ হতবাক হৈ পৰিছিল। আৰক্ষীয়ে এই বিষয়ে আলবাৰ্টোক প্ৰশ্ন কৰাত নিজৰ অপৰাধ স্বীকাৰ কৰে। আৰক্ষীয়ে এই সম্পৰ্কত জনায় যে যেতিয়া তেওঁলোক মাৰিয়া গোমেজৰ ঘৰত উপস্থিত হৈছিল, সেইসময়ত আলবাৰ্টোৱে দুৱাৰখন খুলিছিল। কৈছিল যে মাৰিয়া গোমেজ এতিয়া ইয়াতে আছে কিন্তু তেওঁ এতিয়া মৃত অৱস্থাতহে আছে।\nতাৰ পিছতে আলবাৰ্টোৱে কৈছিল, মই আৰু মোৰ কুকুৰটোৱে তেওঁক সম্পূৰ্ণকৈ খাই পেলাইছো। আৰক্ষীয়ে আলবাৰ্টোৰ এই মন্তব্যক লৈ ঘৰটোত তালাচী চলোৱাত মাৰিয়া গোমেজৰ সৰু মাংসৰ টুকুৰা ফ্ৰিজৰ ভিতৰত প্লাষ্টিকৰ মোনাত উদ্ধাৰ কৰিছিল।\nইপিনে ইয়াৰ পিছতে আৰক্ষীয়ে অভিযুক্ত পুত্ৰ আলবাৰ্টোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগতে অভিযোগ প্ৰমাণিত হ'লে অভিযুক্ত পুত্ৰৰ ১৫ বছৰৰ কাৰাদণ্ড হ’ব পাৰে বুলিও উল্লেখ কৰিছে।


গ্ৰেণ্ড শ্লাম (টেনিছ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nইউ এছ অপেন\nগ্ৰেণ্ড শ্লাম (ইংৰাজী: Grand Slam) টুৰ্ণামেণ্ট হৈছে বিশ্বৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ চাৰিখন বাৰ্ষিক টেনিছ টুৰ্ণামেণ্ট বা ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা। এই টুৰ্ণামেণ্টসমূহক মেজৰ নামেৰেও জনা যায়। গ্ৰেণ্ড শ্লামসমূহত আটাইতকৈ বেছি ৰেংকিং পইণ্ট আৰু প্ৰাইজমানি প্ৰদান কৰা হয়। টেনিছৰ অনুৰাগী আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ গুৰুত্বও ই অধিক পৰিমাণে লাভ কৰাৰ লগতে কোৰ্ট বা খেলপথাৰৰ আকাৰ-আকৃতিও বৃহত্তম। এই টুৰ্ণামেণ্টসমূহত বিজয়ী হ'বলৈ পুৰুষৰ বাবে ৫ খন ছেট বা খেলাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন ধাৰ্য কৰা হৈছে। অৰ্থাৎ অন্য টেনিছ প্ৰতিযোগিতাত মুঠ ৩খনৰ ২খন জিকিলেই খেলুৱৈ এগৰাকী জয়ী হোৱাৰ বিপৰীতে পুৰুষ খেলুৱৈসকলে ইয়াত ৫টা ছেটৰ ৩টাত জিকিলেহে চূড়ান্ত বিজয়ী হ'ব পাৰে। এই চাৰিখন টুৰ্ণামেণ্ট হৈছে জানুৱাৰীৰ মধ্যভাগত অনুষ্ঠিত অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন, মে'ৰ শেষৰভাগৰপৰা জুনৰ প্ৰথমভাগৰ ভিতৰত অনুষ্ঠিত ফ্ৰেন্স অপেন, জুনৰ শেষৰভাগৰপৰা জুলাইৰ প্ৰথমভাগৰ ভিতৰত অনুষ্ঠিত উইম্বলডন, আৰু আগষ্ট-ছেপ্টেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত ইউ এছ অপেন। এই টুৰ্ণামেণ্টসমূহ দুসপ্তাহ ধৰি চলে।\n3 গ'ল্ডেন শ্লাম, ছুপাৰ শ্লাম আৰু বক্সড ছেট\nঅষ্ট্ৰেলিয়ান আৰু ইউ এছ অপেন কঠিন পৃষ্ঠ অৰ্থাৎ হাৰ্ড কোৰ্টৰ টেনিছ। [lower-alpha 1] ইয়াৰ বিপৰীতে ফ্ৰেন্স অপেনৰ পৃষ্ঠভাগ মাটিৰ (ক্লে) আৰু উইম্বলডনৰ পৃষ্ঠভাগ প্ৰাকৃতিকভাৱে গজা ঘাঁ‌হৰ।\nচাৰিওখনৰ ভিতৰত উইম্বলডনেই হৈছে সবাতোকৈ পুৰণি আৰু ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ১৮৭৭ চনত। ইউ এছ অপেন আৰু ফ্ৰেন্স অপেন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় যথাক্ৰমে ১৮৮১ আৰু ১৮৯১ চনত। অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন আটাইতকৈ পিছত ১৯০৫ চনত স্থাপন হয়। ১৯২৪-২৫ চনৰ আগলৈকে ফ্ৰেন্স অপেনক গ্ৰেণ্ড শ্লামৰ মৰ্যাদা দিয়া হোৱা নাছিল। ১৯৮২ চনৰ আগৰ সময়ছোৱাত অধিক দূৰত্ব, বৰদিন আৰু নৱবৰ্ষৰ আগমণৰ সময়ত অনুষ্ঠিত হোৱা, তূলনামূলকভাৱে কম প্ৰাইজমানি ইত্যাদিৰ কাৰণে অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন বহু খেলুৱৈয়ে খেলিবলৈ আগ্ৰহ কৰা নাছিল\nঅন্যান্য টেনিছ টুৰ্ণামেণ্টৰ দৰে গ্ৰেণ্ড শ্লামসমূহ এচ'ছিয়েশ্ব্যন অফ টেনিছ প্ৰ'ফেশ্ব্যনেলছ বা এটিপি আৰু ৱিমেনছ টেনিছ এচ'ছিয়েশ্ব্যন বা ডব্লিউটিএই পৰিচালনা নকৰে। ইয়াৰ বাবে ইণ্টাৰনেশ্ব্যনেল টেনিছ ফেডাৰেচন বা চমুকৈ আইটিএফ বুলি এক সুকীয়া সংস্থা আছে। অৱশ্যে, প্ৰধান খেলসমূহৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটিপি আৰু ডব্লিউটিএই খেলুৱৈ এগৰাকীৰ ৰেংকিং পইণ্ট সংযোগ কৰে।\nগ'ল্ডেন শ্লাম, ছুপাৰ শ্লাম আৰু বক্সড ছেট[সম্পাদনা কৰক]\nআৰম্ভণিতে গ্ৰেণ্ড শ্লাম বুলিলে এটা বছৰতেই আটাইকেইখন প্ৰধান টুৰ্ণামেণ্টৰ খিতাপ জয় কৰাৰ বিৰল কৃতিত্বৰ কথা বুজোৱা হৈছিল। এই জয় এগৰাকী খেলুৱৈয়ে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ একক শাখা, দ্বৈত শাখা আৰু পুৰুষ-মহিলা সানমিহলি শাখা এই আটাইকেইটাৰ মাধ্যেমেৰে কৰিব পাৰিছিল। কেৰিয়াৰত চাৰিখন গ্ৰেণ্ড শ্লামৰ খিতাপ জয় কৰিলে ইয়াক কোৱা হয় কেৰিয়াৰ গ্ৰেণ্ড শ্লাম। আনহাতে একেটা কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষতে আটাইকেইটা গ্ৰেণ্ড শ্লাম জয় কৰিলে ইয়াক কেলেণ্ডাৰ গ্ৰেণ্ড শ্লাম বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰিও কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষটোত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকৰ স্বৰ্গপদকো জয় কৰিলে ইয়াক গ'ল্ডেন গ্ৰেণ্ড শ্লাম বা গ'ল্ডেন শ্লাম বোলা হয়। আনহাতে এই খিতাপসমূহৰ লগতে খেলুৱৈ এগৰাকীয়ে একক আৰু দ্বৈত উভয় শাখাত এটিপি ফাইনেলছ (পুৰুষ) বা ডব্লিউটিএ ফাইনেলছৰ (মহিলা) খিতাপ জয় কৰিলে ইয়াক কোৱা হয় ছুপাৰ শ্লাম। আটাইকেইখন গ্ৰেণ্ড শ্লাম খিতাপ আটাইকেইটা শাখাতে অৰ্জন কৰিলে ইয়াক বক্সড ছেট বোলা হয়।\n↑ ইয়াৰে প্ৰথমখন গ্ৰেণ্ড শ্লাম প্লেক্সিকুশ্বন আৰু দ্বিতীয়খন ডেক'টাৰ্ফৰ ওপৰত খেলোৱা হয়।\n↑ "Q. What is the points breakdown for all tournament categories?". RANKINGS: Frequently Asked Questions (10). ATP World Tour – Official Site of Men's Professional Tennis (atpworldtour.com). Retrieved7March 2014.\n↑ "About The ITF". fedcup.com. https://www.fedcup.com/en/organisation/about-the-itf.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2020.\n↑ Ginsburg, Yeshayahu (5 March 2014). "Why Indian Wells Is Almost (But Not Quite)aFifth Slam". tennisviewmag.com. http://www.tennisviewmag.com/tennis-view-magazine/article/why-indian-wells-almost-not-quite-fifth-slam.\n↑ Campigato, Jesse (9 September 2019). "Bianca Andreescu is the best in the world — it's just not official (yet)". CBC. https://www.cbc.ca/sports/tennis/bianca-andreescu-whats-next-1.5276352.\n↑ Clarey, Christopher (2 November 2012). "At Year's End,aFinal Tennis Showdown for Top Men". nytimes.com. https://www.nytimes.com/2012/11/03/sports/tennis/03iht-sratlead03.html.\n↑ USOpen.org. Archived 1 September 2006 at the Wayback Machine\n↑ Grandslamhistory.com "STATS". Grand Slam History Reference Book (grandslamhistory.com). Retrieved7March 2014.\n↑ Crowe, Jerry (22 May 1994). LA Times "Return to Grand Slam Glory: Rod Laver Was the Last Man to Sweep Four Major Titles and Thinks It Can Be Done Again". Los Angeles Times. Retrieved7March 2014.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গ্ৰেণ্ড_শ্লাম_(টেনিছ)&oldid=302572"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ২১:৫০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Peakhale Fb in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Peakhale Fb ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPeakhale Fb ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Peakhale Fb Price and Pack Size in Assamese - Peakhale Fb ar mulya aaru pakor size\nPeakhale Fb ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Peakhale Fb Benefits & Uses in Assamese- Peakhale Fb ar laabh aaru byavaharsamuh\nPeakhale Fb ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Peakhale Fb Dosage & How to Take in Assamese - Peakhale Fb ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPeakhale Fb ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Peakhale Fb Side Effects in Assamese- Peakhale Fb ar parshwakriyasamuh\nPeakhale Fb সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Peakhale Fb Related Warnings in Assamese- Peakhale Fb xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Peakhale Fbৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Peakhale Fb with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Peakhale Fb ar gurutor kriya-pratikriya\nPeakhale Fb মতভেদসমূহ- Peakhale Fb Contraindications in Assamese- Peakhale Fb nishedhsamuh\nPeakhale Fb ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Peakhale Fb in Assamese- Peakhale Fb ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Peakhale Fb ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Peakhale Fb Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Peakhale Fb kriya-pratikriya\nPeakhale Fb ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Peakhale Fb Benefits & Uses in Assamese - Peakhale Fb ar laabh aaru byavaharsamuh\nPeakhale Fb তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPeakhale Fb ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Peakhale Fb Dosage & How to Take in Assamese - Peakhale Fb ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPeakhale Fb-ৰ উপাদানসমূহ - Peakhale Fb Active Ingredients in Assamese - Peakhale Fb-ar upadaansamuh\nPeakhale Fb ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Peakhale Fb Side Effects in Assamese - Peakhale Fb ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Peakhale Fb ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPeakhale Fb সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Peakhale Fb Related Warnings in Assamese - Peakhale Fb xonkranta xatarkatabanisamuh\nPeakhale Fb-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nगर्भवती महिलाओं के लिए Peakhale Fb सुरक्षित है।\nPeakhale Fb-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nस्तनपान कराने वाली जो महिलाएं Peakhale Fb का सेवन करती है, उनको डॉक्टर से पूछने के बाद ही इसको खाना चाहिए, नहीं तो इसके कई घातक परिणाम भी हो सकते है।\nবৃক্কত Peakhale Fb কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nकिडनी पर Peakhale Fb के खराब प्रभावों को जानें बिना भी आप इसका सेवन कर सकते हैं क्योंकि इसका हानिकारक प्रभाव बेहद कम है।\nযকৃতত Peakhale Fb কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Peakhale Fb ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Peakhale Fbৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Peakhale Fb with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Peakhale Fb ar gurutor kriya-pratikriya\nPeakhale Fb তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPeakhale Fb মতভেদসমূহ - Peakhale Fb Contraindications in Assamese - Peakhale Fb nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Peakhale Fb লোৱা অনুচিত যাতে -\nPeakhale Fb ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Peakhale Fb in Assamese - Peakhale Fb ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Peakhale Fb-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nPeakhale Fb की लत नहीं लगती, लेकिन फिर भी आपको इसे लेने से पहले सर्तकता बरतनी बेहद जरूरी है और इस विषय पर डॉक्टरी सलाह अवश्य लें।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Peakhale Fb ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Peakhale Fb Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Peakhale Fb kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Peakhale Fbৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nPeakhale Fb व खाने को साथ में लेने से क्या प्रभाव होंगे इस बारे में शोध न हो पाने के कारण आंकड़े मौजूद नहीं हैं।\nমদ আৰু Peakhale Fbৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPeakhale Fb ৰ অনুকল্প - Substitutes for Peakhale Fb in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Peakhale Fb লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Peakhale Fb ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Peakhale Fb সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Peakhale Fb ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Peakhale Fb সেৱন কৰে?


নাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু প্ৰাকৃতিক আৰোগ্য কি? – Fayda Yarar\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু প্ৰাকৃতিক আৰোগ্য কি?\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰ কি সেইপ্ৰশ্নটো হৈছে যিসকলে আৰামদায়ক টোপনি পাব নিবিচাৰে আৰু তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ লোকসকলক অস্বস্তি সৃষ্টি কৰিব নিবিচাৰে। নাক ঘঁহনি কৰাটো এক হতাশাজনক অৱস্থা, কিন্তু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে ই দুৰ্বল স্বাস্থ্যৰ লক্ষণ হ'ব পাৰে। নাক ঘঁহনি বিভিন্ন কাৰণৰ ফলত হ'ব পাৰে, আৰু ওজন ৰখা সেইবোৰৰ ভিতৰত এটা। যদি আপুনি মৃদু আৰু মাজে মাজে নাক ৰাখক, এইটো এটা সমস্যা নহয়। অৱশ্যে, দীঘলীয়া শ্বাসতন্ত্ৰৰ বন্ধৰ সৈতে নাক ঘঁহনি কৰাটো বেছিভাগ কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগৰ আশংকাৰ সৈতে জড়িত আৰু জৰুৰী চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন।\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰ কি?\nনাক নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু আৰোগ্যই নাক নকৰাৰ কাৰণ বা পৰিমাণ অনুসৰি আপোনাক সহায় কৰিব পাৰিব। উদাহৰণ স্বৰূপে, যদি আপোনাৰ স্লীপ এপনিয়াৰ দৰে সমস্যাৰ ফলত নাক ঘঁহনি আছে, ই চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হ'ব পৰা পৰিস্থিতি সূচিত কৰে। সেয়েহে, আপুনি চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ অবিহনে চিকিৎসাৰ প্ৰথম পদক্ষেপ হিচাপে ভেষজ সামগ্ৰী পছন্দ কৰিব নালাগে। স্লীপ এপনিয়া হৈছে আন এটা অৱস্থা যিয়ে নাক ঘঁহনি কৰে। স্লীপ এপনিয়া হৈছে এক গুৰুতৰ টোপনিৰ বিকাৰ য'ত ব্যক্তি এজনৰ উশাহ বন্ধ হয় আৰু বাৰে বাৰে আৰম্ভ হয়। যদি আপুনি দীৰ্ঘ ৰাতিৰ টোপনিৰ পাছতো ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰে, আপুনি স্লীপ এপনিয়াত ভুগিব পাৰে। তথ্য অনুসৰি, বিশ্বব্যাপী 100 নিযুততকৈও অধিক লোক স্লীপ এপনিয়াত ভুগি আছে। তেওঁলোকৰ 80% তকৈও অধিক ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হোৱা নাই।\nনাক ঘঁহনি ৰখাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদত আদা আৰু মৌ চাহ\nআদা হৈছে আটাইতকৈ সচৰাচৰ ৰন্ধন সামগ্ৰী। পেট হৈছে এক চুপাৰফুড যি ওজন হ্ৰাস, হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ পৰা কাহ আৰু চৰ্দিলৈকে প্ৰায় যিকোনো চিকিৎসা কৰিব পাৰে। আদাই প্ৰদাহ-ৰোধী আৰু বেক্টেৰিয়া ৰোধী এজেণ্ট হিচাপে কাম কৰে, কণ্ঠটো শান্ত কৰে আৰু লালা নিগৰা বৃদ্ধি কৰে, যাৰ ফলত নাক নিগৰি পৰা মুক্তি পাব পাৰে। দিনত দুবাৰ কৈ আদা আৰু মৌ চাহ খোৱা টোকা খোৱাৰ সমস্যাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ বাবে নিখুঁত।\nনহৰু, পিঁয়াজ আৰু ঘোঁৰামূলি নাক নিৰাময় ৰবাবে ভাল\nনহৰু, ঘোঁৰামূলী আৰু পিঁয়াজৰ দৰে খাদ্যে নাক শুকাই যোৱা আৰু এনেদৰে বন্ধ হোৱাপ্ৰতিহত কৰে। এটা অধ্যয়নে এইটোদাবী কৰিছে যে এই খাদ্য সামগ্ৰীবোৰে টনচিলফুলা হ্ৰাস কৰে আৰু টোপনি এপনিয়া প্ৰতিহত কৰে। যদি আপুনি গোন্ধটোৰ বিষয়ে চিন্তা নকৰে বা আপুনি ইয়াক আপোনাৰ নৈশভোজত যোগ দিব পাৰে, আপুনি বিচনাৰ আগতে নহৰু/পিঁয়াজ/ঘোঁৰামূলী চিব পাৰে।\nআনাৰস, কল আৰু কমলা নাক নিকাৰ লাভালাভ\nনাক নিদ্ৰাৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপায় হৈছে আপোনাৰ টোপনিৰ মানদণ্ড উন্নত কৰা, আৰু শৰীৰত উৎপাদিত মেলাটোনিনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰি ইয়াক প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰি। মেলাটোনিন হৈছে এক হৰমন যিয়ে আমাক টোপনি আনিছে, আৰু এইটো কৰাৰ কাৰ্যকৰী উপায় হৈছে উচ্চ পৰিমাণৰ মেলাটোনিন ক্ষৰণ কৰা খাদ্য খোৱা। মেলাটোনিন নিৰাসৰণ কৰা খাদ্যবোৰৰ ভিতৰত আনাৰস, কল আৰু কমলা।\nচয়া গাখীৰ নাক নিবলৈ ভাল নেকি?\nএইটো জনাটো প্ৰয়োজন ীয় যে দুগ্ধজাত সামগ্ৰীবোৰেও নাক ঘঁহনি সৃষ্টি কৰিব পাৰে, কিয়নো ই ফেংম বৃদ্ধি কৰে। এইটো এই টোকাৰ বাবে যে গৰুৰ গাখীৰৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট প্ৰ'টিনে মৃদুৰ পৰা তীব্ৰ এলাৰ্জিক প্ৰতিক্ৰিয়া সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যি ভিড় বৃদ্ধি কৰে আৰু নাকৰ পথ বন্ধ কৰে আৰু নাক ঘঁহনি বৃদ্ধি কৰে। আপোনাৰ গৰুৰ গাখীৰৰ সলনি চয়া গাখীৰ বা আন এটা পাচলিৰ গাখীৰ যি জন্তুৰ দুগ্ধজাত সামগ্ৰী নহয়, আপোনাৰ নাক ৰখাৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰিব।\nনাক ঘঁহনি কৰাৰ বাবে অতিৰিক্ত কুমাৰী জলপাই তেলৰ লাভালাভ\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰৰ ভিতৰত, জলপাইৰ স্থানও গুৰুত্বপূৰ্ণ। নাক নিয়ন্ত্ৰণত জলফাইৰ লাভালাভ বৃদ্ধি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সামগ্ৰীটো অতিৰিক্ত কুমাৰী জলপাই তেল চিনাক্ত কৰা হয়। বিচনাৰ আগতে অলপ অতিৰিক্ত কুমাৰী জলপাই তেলত চুমুক দিয়াটোৱেবায়ুপথও ঠিক কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও, বিচনাৰ আগতে জলফাই তেলৰ চুমুক গ্ৰহণ কৰিলে কণ্ঠৰ পেশীবোৰে নিশা টোপনিৰ সময়ত বায়ুপথ অৱৰুদ্ধ কৰাত প্ৰতিহত কৰে। নাকৰ বন্ধৰ কাৰণ কি? নাকৰ বন্ধৰ বাবে কি ভাল? আপোনাৰ বাবে উপযোগী হ'ব পাৰে।\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদ আৰু প্ৰাকৃতিক সামগ্ৰী বোৰ কি?\nনাক নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰা লাভান্বিত হোৱা ভেষজ আৰু ভেষজ আৰোগ্যৰ\n-পিঁয়াজ, – ব\nআনাৰস- আদা মৌ-\nৰ- জলপাই তেল\nনাক ঘঁৰাৰ বাবে ভাল উদ্ভিদবোৰ কি? নাক ঘঁহনি আৰু টোপনি ৰক্তগ্ৰহণৰ বাবে কি ভাল? নাক নোহোৱাকৈ শুকানৰ বাবে প্ৰাকৃতিক ভেষজ নিৰাময় আৰু মিশ্ৰণ কি?\nSonraki গৰ্ভাৱস্থাৰ সময়ত ঠাণ্ডা পানী আৰু ঠাণ্ডা বৰষুণ খোৱাৰ দ্বাৰা কেঁচুৱাৰ ক্ষতি হয় নেকি? »


কম্পনাংক ( পাৰ্থ প্ৰতীম দাস ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nটোপনি গৈ থাকিলে বা ৰাতিপুৱাৰ ভাগত এনেই উঠিব মন নাই এটা ধুনীয়া আমেজত বাগৰি থাকিলে কোনোবাই কাষত কথা কৈ থাকিলে খঙটো খুব সোণকালে মূৰৰ উপৰ পায়গৈ৷ কিন্তু এই সময়চোৱাৰ সম্পূৰ্ণ সুবিধা লয় মাই৷ উপায়ো নাই৷ ৰাতিপুৱাৰ ভাগত মায়ে ঘৰ সাৰে আৰু ঘৰ সৰাৰ সমান্তৰাল ভাৱে কথাবোৰ কৈ যায়! কেতিয়াবা বিছনাত বহি কেতিয়াবা কাষতে থিয় হৈ৷ অভাৱৰ ঘৰ আমাৰ৷ দেউতা কেতিয়াবাতে ধুকাল৷ তথাপিও খঙটো উঠিবই দিয়কচোন৷ ৰাতিপুৱাৰ টোপনিৰ আমেজেই সুকিয়া৷ সেই সময়ত যদি বাবা হৰি হতৰ গাখীৰৰ পইছা দুমাহ দিয়া নাই, গেছৰ চিলিণ্ডাৰটো শেষ হবৰ হ’ল তই আজি টাউনলৈ গৈ বুকিং কৰি আহিবি, বাবা তেল নাই, ভায়েৰৰ এডমিশ্যনৰ খৰচ…৷ এটা অদ্ভুত কম্পনাংকৰ সৃষ্টি হয় নিজৰ অজ্ঞাতে, অভাবৰ বাবে৷ ইমান খিনি প্ৰব্লেম নিজৰেই বুলি শুনিব পাৰি টোপনিৰ আমেজতো৷ মগজুটো অলপ লোড লোৱা আৰম্ভ কৰে যদিও ভাবি লও ধৰি লও জীৱন এনেকুৱাই৷ কিন্তুু সদায় দিনবোৰ তেনেধৰণৰ সমস্যাৰে পাৰ হৈ নাযায়৷ এনেধৰণৰ কথাবোৰ থাকিলেও নিজৰ বুলি ভাবি সমস্যাৰ সমাধানৰ পথ উলিয়াব পাৰি কিন্তুু এই ধৰক পুৱাই পুৱাই ঐ শুনচোন এই ধীৰেণৰ নকইনাজনীৰ বোলে আগতে কাৰোবাৰ লগত লেটিপেটি আছিল৷ ৰাতিয়েই পলাই গ’ল বোলে৷ কি যে হৈছে নহয় দিনকাল…হেৰি অ’ নদীৰ সিপাৰে বোলে বাবা এজন আছে মানুহৰ সকলো বেমাৰ ভাল কৰিব পাৰে বোলে মামনি বিয়া নোহোৱাৰ বাবে তাত হাত দেখুৱালে আৰু চা তাইৰ অহা বহাগত বিয়া….মাধৱৰ যে বাপেকটো সদায় সদায় মদ খাই আহি হাল্লা কৰে৷ কালি আকৌ মাধৱকে মদৰ নিচাত চোৰ বুলি এগোৰ সোধালে৷ তই ৰাতি সোণকালে শুলি হব পায় তই গমেই নাপালি৷ ৰাতিপুৱাহে আধলী বুঢ়ীয়ে চম্পা হতৰ ঘৰত চাহ খাবলৈ গৈ গম পালে কথা ষাৰ৷ মাধৱে বোলে বাপেকক গুৰুলা গুৰুলকৈ পিতিলে৷ সিও চকৰী ফেটি৷ খংটো কপালতে লৈ ফুৰে…..\nউস্ ৰাম৷ আৰে ভাই কাৰোবাৰ ঘৈনীয়েক কাৰোবালৈ পলায় যায়, কাৰোবাৰ বাপেক পুতেকৰ মৰা মৰি হয়, কোনোবাৰ বিয়া এইচবৰ লগত মোৰ কি লেনা দেনা ৰে৷ কি কি যে কথা কয় নহয়৷ উপায়ো নাই৷ মাই কেনেবাকৈ হে কৰ চুক কেইটা চিনে৷ নিজৰ নামটো লিখিব জানে ঠিক মই নাম লিখিব পৰা হোৱাৰ সময়ত লিখাৰ দৰে৷ মোৰ হাতৰ আখৰ ভাল পৈণত হৈ আহি থাকিল কিন্তুু মাৰ ক্ৰমান্বয়ে অপৈনত হৈ গৈ থাকিল৷ কিন্তুু কিবা কলেও বিপদ৷ ৰাতিপুৱাৰ চাহ কাপ ঠেকেচকৈ দিব৷ মনে মনে থাকিব৷ ভাত ৰান্ধি থাকোতে ভোৰ ভোৰাব৷ দেউতাৰ কথা কৈ চকুলো টুকিব৷ দেউতাৰ কথা কলেই কঁপনিটো আকৌ সাৰ পায় উঠে৷ ক্ৰমান্বয়ে অতীতৰ ভয়াবহ দিনবোৰ মনত জলজল পটপট্ কৈ ভাহি উঠে৷ ইমান খিনি হবলৈ নো দিও কিয়! ! তাতকৈ চুপচাপ যি কয় শুনি থকাই ভাল৷ কও কেৱল পিঠিখন খজুৱাই দেচোন৷ মায়ে লাহে লাহে পিঠি খজুওৱা আৰম্ভ কৰে আৰু কৈ যায় বাবা বিয়া খন নাপাত নেকি? বিয়াৰ বয়স হলচোন৷ ছোৱালী চোৱা আছেনে চাব লাগিব৷ আমাৰ মামাৰ খুলখালীয়েক হতৰ গাঁৱৰ…..বাকীখিনি মোৰ কাণত নোসোমায়৷ এক সম্ভাব্য সুৰীয়া কম্পন মোৰ সমগ্ৰ দেহত বিয়পি পৰে৷ যেন গীতাৰ এখনত এজন সুৰকাৰে নতুন সুৰ এটি তোলাৰ চেষ্টা কৰিছে৷ অলপ খেলিমেলি আছে যদিও অলপ ইফাল সিফাল কৰিলে এক সুন্দৰ সুৰৰ সৃষ্টি হব৷ ৰদালীলৈ মনত পৰে৷ টোপনিৰ চিকুন পুৱাৰ আমেজ গভীৰতৰ হয়৷ গাৰুটোত মূৰটো গুজি কও মা এই বাওফালে খজুৱাই দেচোন৷ মায়ে খজুৱাই যায়৷ মই কও তলত তলত… এইখিনিত নে…অলপ বাওফালে…উপৰলৈ নে…অলপ এইফালে আন…অ অ আস্… মাই পিঠিত এচাব মাৰি কয় উঠ৷ স্কুললৈ নাযাৱ? মই কও তই খজুৱাই থাক৷ মই আৰু অলপ শুই লও! …….\nৰদালীয়ে বহুদিনৰ পৰা কৈ আছে সিহতৰ ঘৰলৈ নাযাও নাযাও বুলি৷ যাও, প্ৰায়ে দুমাহৰ মুৰত এবাৰটো যোৱা যায়েই৷ মানে মোৰ স্কুলখন সেইফালেই৷ স্কুললৈ যোৱা বাটটো তাইৰ ঘৰৰ সন্মুখেৰে পাৰ হৈ যায়৷ পেছাত মই টেট্ শিক্ষক৷ স্কুলখন অবশ্যে মোৰ ঘৰৰ উচৰত নহয় বুলিলে ভুল কোৱা হব৷ কাৰণ মোৰ লগৰ বোৰ যিমান দুৰে দুৰে থাকি ৰুম ভাৰা কৰি আছে সিহততকৈ মইতো উচৰতে আছো৷ ঘৰৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিল’মিটাৰ৷ বাইক খন লৈ যাও৷ তাই বাটত উলাই থাকে৷ ৰৈ অলপ কথা পাতো৷ পিছে বেছি ৰ’লেও বিপদ৷ কথাবোৰ গৈ গৈ বিয়াত শেষ হয়৷ তাইক চাবলৈ লৰা আহিছে৷ লৰা অমুক কৰে তমুক কৰে৷ এখন দীঘলীয়া লিষ্ট গায়৷ মই কও বিয়া নো হৈ নাযাৱ কেলৈ? তাই বেলেগ কথা উলিয়ায়৷ তাই মূখ ফুটাই মোৰ অবিহনে থাকিব নোৱাৰো বুলি নকয়৷ কলে বোলে মোৰ লেবেল বাঢ়িব৷ কয় কেৱল মই কিবা এটা কৰিব লাগে৷ বিয়া সোণকালে পাতিব লাগে! বাপেকটোৱে আকৌ টেট্ বুলিলেই ধেৎ বোলে৷ তেঁওৰ মতে টেট্ শিক্ষকৰ ভবিষ্যত নাই৷ টেট্ শিক্ষকৰ চাকৰি হেনো ছোৱালীয়ে কৰা চাকৰি! মাহৰ মূৰত কেইটিমান দৰমহা৷ প্ৰমোচনো নাই৷ গতিকে তেঁও মৰি যাব টেট্ শিক্ষকক ছোৱালী বিয়া নিদিয়ে৷ তেঁও একপ্ৰকাৰৰ ঘোষনা কৰি থৈছে৷ এই কথাষাৰ শুনাৰ দিনা মোৰ আপদীয়া কঁপনিটো বাৰুকৈয়ে লগ দিছিল৷ তাই তাৰমানে বিয়া হৈ যাব৷ আনৰ হব৷ যিটো মুঠেই মানি লব নোৱাৰা কথা৷ সেই কথাটো শুনাৰ দিনাৰ পৰা মোৰ তাইৰ ঘৰলৈ যাবলৈ বেয়া লগা হ’ল৷ গলেও বাপেকে আনক প্ৰায়ে ধমকি দিয়া হ’ল৷ যেন ধমকি বোৰ মোৰ বাবেই আওপকিয়াকৈ ফৰ্মুটি মাৰি পঠিয়াইছে৷ কোৱা হয় প্ৰেমৰ প্ৰথম কণ্টক হ’ল বাপেক আৰু ককায়েক৷ ভায়েক বা ভণ্টি থাকিলে কথা নাই৷ ভায়েক বোৰৰ গাৰ্জেন অধিক৷ মাক বাপেকৰ উপৰিও প্ৰতিটো কথাতে হস্তক্ষেপ কৰা বনাচ হিচাপে পোৱা ককায়েকজন বা বায়েকজনী৷ সিহতৰ আকাংক্ষাবোৰ পূৰণ কৰিবলৈ ভাবী ভিনিহিয়েক আছে নহয়! উদাহৰণ হিচাপে সি বা তাৰ লগৰ বোৰৰ ঘৰত বাইক আছে যদিও শিকা বা চলোৱাৰ ভাগ্যকণ এতিয়ালৈ হোৱাগৈ নাই৷ তেনেসময়ত ভিনিয়েকৰ বাইকখন চলাই যদি লগৰ বোৰৰ আগত পাক মাৰিব পাৰে বা এক্সিলেটৰ পকাই ধোৱা উলিয়াব পাৰে তেনেহলেটো সি পতিল বুলিয়ে ধৰক৷ ভণ্টিবোৰ পতাবলৈ অপচন বহুত৷ মবাইলটো দি চেলফি মাৰিবলৈ দিলেই হ’ল বা তাইৰ পচন্দৰ এযোৰ কাপোৰ! কিন্তুু মোৰ ফুটা কপাল৷ তাই ভায়েক বা ভনীয়েক নাই৷ আছে বাপেকটো! বুঢ়াৰ প্ৰতি মোৰ মুঠেও সদ্ভাৱ নাই বা বুঢ়াৰ মোৰ প্ৰতিও৷ তাই আকৌ আকোৰগোঁজ৷ বিয়া কেৱল মোৰ লগতেই হব৷ নহলে বোলে চিৰকুমাৰী৷ বেঙীজনী৷ মই বুজাও এতিয়াই নোৱাৰো অ’৷ তাতে বিয়া পতা সক্ষমতাৰ গ্ৰাফডাল পাৰ হোৱা মাত্ৰ তিনিবছৰ হৈছেহে! ভাইটিৰ এটা চেমিষ্টাৰতে পোন্ধৰ হাজাৰ লাগে৷ দৰমহা পাওনো কিমান৷ টিউচন কেইটাই হে চলাই আছে৷ তাই নাছোৰবান্দা৷ তাই মোৰ লগতে বোলে পানী আৰু পিঠাগুৰি খাইও জিন্দা থাকিব তথাপিও৷ সেইবাবে মই আজিকালি উপদেশ দিও সমবয়সৰ ছোৱালী ভাল পাব নালাগে….\n……গেট খন খুলিলো৷ গেটৰ শব্দৰ লগে লগে মোৰ বকুখনো সিঁয়ৰি উঠিল৷ বুঢ়া কতো নাইটো! আচলতে গেটত কুকুৰৰ পৰা সাবধান বাণীতকৈ বুঢ়াৰ পৰা সাবধান হে লিখিব লাগে৷ তাইলৈ মিছ কলালো৷ তাই আহি হাজিৰ৷ মই ইফালে সিফালে চাই সিহতৰ ছোফাত বহি পৰিলো….\n….ৰদালীক ভাল পোৱা বৰ বেছি দিনৰ কথা নহয়৷ খুব বেছি তিনিবছৰ৷ ডিগ্ৰী কৰি থাকোতেই৷ ডিগ্ৰীও পাছ কৰিলো টেট্ দিলো৷ আৰু খুব কম কষ্টতে চাকৰিটোও পালো৷ এইক্ষেত্ৰত নিজকে ভাগ্যবান বুলি কব লাগিব৷ ৰদালীৰ মেজৰ বেলেগ৷ চিনাকি হবলৈও সাহসৰ অভাব৷ ছোৱালী আৰু মই জুই পানীৰ নিচিনা৷ মই মাত দিয়া ছোৱালী অতিবেছি সাত আঠ জনী মান হব৷ চাৰিজনী মান সৰুতে উমলা৷ আৰু বাকী কেইজনী সৰুৰ পৰা একেলগে পঢ়া৷ নতুন ছোৱালীৰ লগত চিনাকি হব পৰা নাছিলো৷ হয়তো মোৰ হিনমন্যতা আছিল৷ একে সাঁজ৷ ইউনিফৰ্মো এযোৰ৷ পকেটত ফুটা কঢ়িও নাথাকে৷ অভাৱ! লগৰবোৰে যেতিয়া কেণ্টিন যায় তেতিয়া মই ডিঙিলৈ পানী ভৰাই লাইব্ৰেৰীলৈ যাও৷ এনেয়ে বহি থাকো৷ তথাপি মনটো! বিশ্বকৰ্মা পূজা৷ প্ৰত্যেক বছৰে উলহ মালহৰে আমাৰ ডিপাৰ্টমেণ্টত পূজা পাতে৷ লগৰ এজনীক মাতিবলৈ গৈছিলো৷ তাইৰ লগত ৰদালীক দেখিছিলো৷ বকুখন চিৰিংকৈ গৈছিল৷ কৰ পৰা জানো সাহস গোটাই তাইকো কৈছিলো, পূজালৈ আহিবা অলপ লাগি ভাগি দিবা৷ তাই আহিছিল৷ দিনটোৰ কষ্ট উৰি গৈছিল৷ ফোট দিয়াৰ পাল পৰিছিল৷ বুদ্ধি কৰি মই ফোট দিয়া কামফেৰা হাতত লৈছিলো৷ তাইক ফোট দিওতে তাইৰ শিৰলৈ চাইছিলো৷ এইখিনিতে মই এদিন সেন্দূৰ পিন্ধাম তাইক, পিন্ধাম মানে পিন্ধামেই আৰু সেইডালে হব মোৰ আয়ুস ৰেখা৷ সেইদিনা অজানিতে সকলোৱে দেখাকৈ হাত খন বাৰুকৈয়ে কঁপিছিল৷ লাজ লাগিছিল৷ ৰাতি অবাধ্য হাত খনক বৰকৈ কোবাইছিলো৷\nলাহে লাহে কি খবৰ৷ ভাল বুলি কব পৰা হৈছিলো৷ কণী বিক্ৰী কৰি পোৱা টকাৰে তাইক চকলেট এটা দিছিলো৷ সেইদিনাও চকলেটটো আগবঢ়াওতে হাত খন থৰথৰ কৈ কঁপিছিল৷ তাই কৈছিল মদ খোৱা মানুহৰহে এনেদৰে হাত কঁপে দেই…\nমোৰ কঁপনিটো আৰু মই যেন এটা মুদ্ৰাৰ ইপিঠি সিপিঠি৷ দেউতা সৰুতে ধুকাইছিল বাবে সৰুৰ পৰা মই মানুহৰ হীন চকুৰ পাত্ৰ আছিলো৷ প্ৰায়ে মানুহৰ ঘৰত গলে অস্বাভাৱিক প্ৰাণী দেখাৰ দৰে কুকুৰৰ দৰে খেদিছিল৷ ৰাতি শুৱাৰ সময়ত মদ খাই মানুহবোৰে আমাৰ বাটত চিঞৰিছিল৷ মই ভয়ত মাক সাৱতি ধৰিছিলো৷ মায়েও মোক সাৱতি কুচিমুচি শুইছিল৷ পিন্ধিবলৈ হাফপেণ্ট নাছিল বাবে প্ৰায় ছয় সাত বছৰলৈ নাঙঠ হৈ থকাৰ পিছত গামোছা পিন্ধিবলৈ শিকিছিলো৷ সিও এক সন্ত্ৰাস৷ মোতকৈ ডাঙৰ লৰা বোৰে ৰং চাবলৈ মোৰ গামোছা টানি গছৰ ফেৰেঙনিত আৰি ৰং চাইছিল৷ মই লজ্জা নিবাৰণৰ বাবে হাততে পোৱা বস্তুৰে শৰীৰৰ নিম্নাংশ ধাকিছিলো৷ আৰু আওবাটে ঘৰ সোমাইছিলোহি৷ প্ৰায়ে লৰাৰ জুম দেখিলে শংকিত হৈছিলো আৰু গৈ থকা বাটটো এৰি অন্য এটা বাট লৈছিলো৷ স্কুলত অংকৰ বহী দিওতেও বা কবিতা মুখষ্ঠ দিয়াৰ আগমুহুৰ্ততো বুকুখন দুৰু দুৰু কঁপিছিল৷ কেনেকৈনো কও চাৰক দুদিন লঘোনে থকাৰ কথা, চাকিত তেল নথকা হোৱাৰ কথা! লগৰ এজনে বৰষুণৰ কবিতা লিখিছিল৷ মই বৰষুণ তাৰ দৰে ভাল পাব পৰা নাছিলো৷ ৰাতি বৰষুণ দিলে ৰাতিপুৱা মাৰ কাম বাঢ়িছিল৷ অবশ্যে বৰষুণ দিলে মাছ খুউব মাৰিছিলো৷ এদিন লগৰ এজনীয়ে মোৰ পৰা সমাজ অধ্যয়নৰ বহী এখন নোট কৰিবলৈ নিছিল৷ উভতাই দিওতে ময়ো কিবা দিছো বুলি কৈছিল৷ তাত এখন চিঠি আছিল প্ৰেম পস্তাৱৰ! যদিও নিজৰ হীনমন্যতাৰ বাবে আগবাঢ়িব নোৱাৰিলো তথাপিও সেই চিঠিখনে বহুকেইটা বিনিদ্ৰ ৰজনী পাৰ কৰাইছিল৷ তাইক দেখিলে বুকুখন চিৰিং কৈ মাৰিছিল যদিও সেই কম্পন অলপ বেলেগ, অভাৱনীয, অলপ ভাল ভাল লগা! …..\n: ঐ কি ভাবি আছ? চাহ খা৷ ঠাণ্ডা হব৷\n: ভাবিছো! বাৰু পেক কৰিলি?\n: অ চব হৈ গ’ল৷ সিহতক খবৰ দিছ? আহিবনে?\n: আহিব৷ টেনচন নলবি৷\nমাক হাত মচি মচি সোমালহি৷\n: বোপা কলৈ যাবাহে?\n: বৰমা, শ্বিলঙলৈ যাম৷ এস্কাৰ্চন আছে৷ এইৰ কম্পিউটাৰ চেণ্টাৰত৷ চাৰিদিন মান থাকিব বোলে৷ মই বোলে তালৈ থৈ আহিবগে লাগিব৷\n: তুমি নোযাৱা?\n: মই নাযাও নেকি?\n: যোৱা৷ যোৱা৷ তোমাৰ ভৰষাতে যাবলৈ দিছো৷ তুমি নগলে কেনেকৈ হব৷ ঠাই বেলেগ৷ বিপদ আপদ হলে….\n: বাৰু চাও! কাম অলপ আছে যদি হয় চেষ্টা এটা কৰি চাম …\nচাহকাপ তুলি লওতে আজিও হাত খন থৰ থৰকৈ কঁপিছিল৷ বাইকত উঠি লাহে এক্সিলেটৰৰ গতি বৃদ্ধি কৰিলো৷ আচলতে প্ৰত্যেক বস্তুৰে নিজস্ব সময় থাকে৷ ভাল লগা বস্তু বা কাম এটাৰ নিৰ্দিষ্ট সময় থাকে৷ যদিহে ভাল লগা কামটো সময়মতে নকৰো পিছলৈ সম্ভৱ নহবও পাৰে বা নতুনৰ প্ৰয়োজনত সেইটো অপ্ৰয়োজনীয় হৈ উঠিব পাৰে৷ পিছলৈ হা হুমুনিয়াহ কাঢ়িবলৈ মন মুঠেই নাই৷ ভাবিলো হব দে চলিব তো লাগিবই চলিম আৰু৷ আচলতে সময় উকলিলে কামবোৰ অসম্পূৰ্ণ হলে পস্তাব লগীয়া হয়৷ মন্দিৰ পালোগৈ৷ লগৰবোৰ ৰৈ আছিল৷ যাৱতীয়া সামগ্ৰীবোৰৰ সৈতে বামুণ সম্পূৰ্ণ ৰেডী৷ লগৰবোৰৰ বাবে কেইটামান ফুলৰ বটলৰ লগতে অলপ মাংসৰ খৰচ৷ আজি আমাৰ বিয়া৷ পিছত সকলো মান্তি হলে আনুষ্ঠানিক ভাৱে আকৌ এবাৰ পাতিম৷ মানুহবোৰে হযতো বু বু বা বা কৰিবই৷ হু কেয়াৰছ্৷ জীৱনটো নিজৰ! লোগ তো কুছ কহেংগে, লোগো কা কাম হে কেহনা! ! ….\nটোপনি গৈ থাকিলে বা ৰাতিপুৱাৰ ভাগত এনেই উঠিব মন নাই এটা ধুনীয়া আমেজত বাগৰি থাকিলে কোনোবাই কাষত কথা কৈ থাকিলে খঙটো খুব সোণকালে মূৰৰ উপৰ পায়গৈ৷ কিন্তুু উপায় নাই৷ আগতে মা আছিল এতিয়াতো বিছনাৰ পাৰমেনেণ্ট বাসিন্দা আছেই৷ শোৱাৰ সময়তো লেকচাৰ ৰাতিপুৱাও৷ ৰাতি তাইৰ ঘৰৰ সম্পৰ্কীয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰে আৰু ৰাতিপুৱা মোৰ সম্পৰ্কীয়ৰ৷ তাতে চিৰিয়েলৰ কাহিনী বা গাঁৱৰ ৰিচেণ্ট আপদেট বোৰ আছেই! উপায় নাই৷ পিঠি খজুৱাবলৈ মাও নাহে আজিকালি৷ তাইকো কব নোৱাৰো কলেই কব বাঢনী লাৰি আহিছো…বাচন ধুই আহিছো…বাহী গা…মা আহিব.. তাতে তোৰ লেকচাৰ৷ গাৰুটোত মূৰ গুজি পৰি ৰও৷ হে ভগবান কিহৰ পাল্লাত পৰিলো৷ ইমান সোণকালে বিয়া নপতা হলেই ভাল আছিল….\nএইকেইদিন তাই প্ৰায়ে ডক্টৰ আৰু হস্পিটেলৰ কথা কৈ আছে৷ কোনখন হস্পাতাল ভাল সেইখন লিষ্ট তাইৰ যেন নখ দৰ্পনত৷ তাইৰ লগৰ এজনী বোলে গুৱাহাটীৰে কোনোবা এখনত কৰ্মৰত৷ ভাল নাম কৰিছে তাই৷ আৰে ভাই তোৰ লগৰজনীয়ে ভাল নাম কৰিছে তোৰ কি আহে যায় ৰে৷ ৰাতিপুৱাই ৰাতিপুৱাই কি কথাবোৰ খেলি থাকে নহয় তাইৰ৷ ডিমাগ বেয়া কৰিব ধৰিছে মোৰ৷ গাৰুটো গুজি এনেই ও ও কৈ থাকো৷ আকৌ মায়ে কলে নে কি নদীৰ পাৰৰ বাবা জনৰ তালৈ এদিন যাব৷ যাব মানে যাবই লাগিব৷ কিবা বোলে প্ৰাৰ্থনা কৰিব৷ কাম নাই৷ অলপ পিছত স্কুল যাব লাগিব৷ পেণ্ডকনাবোৰৰ এইগৰমত হাল্লাবোৰ শুনিব লাগিব৷ সিহতৰ অজীৱ অজীৱ ফৰমাইছবোৰ পূৰণ কৰিব লাগিব৷ উফ্ অলপ শুবলৈ দে মেৰি মা! ….\nস্কুললৈ যাবলৈ বাইকখন ষ্টাৰ্ট দি গেটটো খুলিলো৷ মায়ে পিছফালৰ পৰা মাত দিলেহি৷\n…. বাবা ৰচোন….কি হ’ল? আগতে কব নোৱাৰ নেকি? পিছফালৰ পৰা মাত দিলেহে হয় নেকি? মই গেজেৰা মাৰিলো৷ এনেই কি যে অশান্তি এদিনো ৰাতিপুৱাটো শান্তিৰে শুব নাপালো৷\n….কিয় কি হলনো? মায়ে সুধিলে …কি হল মানে…ৰৈ গলো৷ মা আৰু তাই ভাল সখী বান্ধিছে৷ সিহতৰ বিপক্ষে যোৱা মানে মোৰে মৰণ৷ ভাল মিলিছে৷ এজনীয়ে যদি মাছৰ কথা কয় আনজনীয়ে চুলিৰ৷ বিষয় যিয়েই নহওক৷ কথা পাতিবলৈ বিষয় নালাগে, কেৱল কথাহে লাগে উফ্৷\n….বাৰু ক কি হ’ল? মই সুধিলো…তই বোৱাৰীক লৈ আজিয়ে ৰমেনৰ ফাৰ্মাচীলৈ যা৷ ডাক্টৰ বহে আজি৷ স্কুল নালাগে দে যাব আজি… তাইৰ আকৌ কি হ’ল৷ অলপ আগলৈটো ঠিকেই আছিল…বুৰ্বক তাই মাক হব উলাইছে ..বিজুলী এচমকাহে যেন বুকুৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ কথা খিনি বুজাত মোৰ সময় লাগিল৷ কিবা বেঙাৰ দৰে সুধি পেলালো কাৰ মাক….\n: মোক কিয় কোৱা নাই তই?\n: কৈয়ে চোন আছো৷\n: তেনেকৈ কৈ থাকিলে মই কিবা বুজি পাও নেকি?\n: তই বেঙা নেকি? মোৰ কিবা লাজ নালাগে নেকি?\n: চাও এইফালে আহে৷\nতাই চাদৰেৰে আঙুলিত পাক দি থাকিল৷\n: আহ বুলি কৈছো নহয়৷ নে মই যাম৷\n: মায়ে দেখিব৷\n: কথাবোৰ উল্টা কিয় বুজনো৷ বহ ইয়াতে৷\nতাই বাহিৰলৈ চাই খুব সাবধানে বহিল৷\n: বাৰু নাম কি ৰাখিবি?\n: ওৱা সংসাৰ খনৰ খবৰ ৰাখ নাম উলিয়াব নোৱাৰিবি নে? বাৰু তোৰ কথামতে বাবাৰ তাতো যাম আৰু তোৰ লগৰজনীৰ তাতো যাব লাগিব৷ Appointment লবি৷\n: ওম৷ তাই তললৈ চাই কলে৷\n: ইস্ লাজুকী জনী হৈছে চা৷ ৰহ্৷ তাইক সাৱতি ধৰিলো৷ তাই অস্ফুট স্বৰে কৈ উঠিল.. মায়ে দেখিব ….নেদেখে….তই কিয় কঁপিছ…. অ কঁপিছো..আজি কঁপিছো যদিও স্বীকাৰ কৰিবলৈ লাজ নকৰো৷ এই কম্পনাংক আনন্দৰ, নতুন আলহী আগমনৰ আৰু এক সুন্দৰ ভবিষ্যতৰ৷ শংকিত যদিও অভাববোৰ এদিন আতৰিব আৰু কম্পনাংকৰ সুৰ আগতকৈ সুৰীয়া হৈ গৈ থাকিব…\n← সাংবাদিকৰ দুখ ( দিগন্ত চহৰীয়া )\nনিঅ’ নই চলচ্চিত্ৰ আৰু সমসাময়িক অপৰাধজনিত ঘটনা ( ৰাজীৱ কুমাৰ বৰদলৈ ) →\nবিয়াঘৰ (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\nঅণুগল্প:: বিশ্বজ্যোতি মহন্ত