ৰহাত অনুসূচিত জাতি পৰিষদৰ কেন্দ্ৰীয় বাৰ্ষিক সাধাৰণ সভাৰ আয়োজন - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nবৰ্তমানলৈ সৰ্বাধিক ধন উপাৰ্জন কৰা বলিউদৰ ৫খন ছবি…\nচি বি এছ ইৰ দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ফলাফল ঘোষণা…\nCRPFত চাকৰি ওলাইছেঃ কৰিব পাৰে আবেদন…\nবিজেপিৰ সদ্য প্ৰয়াত নেতা অশ্বিনী চেতিয়াৰ দুই ভাতৃ আক্ৰান্ত…\nশচীন পাইলট বৰ্তমান বিজেপিত! সংবাদ মাধ্যমক জনালে কংগ্ৰেছৰ…\nৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ মাজতে ৰাজস্থানৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দুই ঘনিষ্ঠৰ…\nদিশপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৱেব সন্মিলন…\nজু-ৰোডৰ আকাশী পথৰ এটা বাসগৃহত অগ্নি সংযোগ দুৰ্বৃত্তৰ…\nছিকিমৰ মংগনত খহি পৰিল ৪ মহলীয়া অট্টালিকা… VIDEO\nNIAৰ আদালতত ছাত্ৰ মুক্তিৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি মানস কোঁৱৰৰ…\nঅসম-নগালেণ্ড সীমান্তত নগাৰ দপদপনিঃ নগা আৰক্ষীয়ে প্ৰহাৰ কৰিলে…\nবিহপুৰীয়াৰ ৫ শতাধিক পৰিয়ালৰ মাজত খাদ্য সামগ্ৰী বিতৰণ বিজেপি…\nদিল্লীত থাকি কংগ্ৰেছৰ পাইলটে চলাইছে বিজেপি গমনৰ যো…\nডাকঘৰ স্তব্ধঃ সদৰ কাৰ্যালয়, বিমানঘাটি, ষ্টেচনত পচিছে…\nমহাৰাষ্ট্ৰত ২৪ ঘন্টাত ৭৮২৭ জনৰ দেহত কোভিড-১৯, আক্ৰান্তৰ…\nবৰ্তমানলৈ সৰ্বাধিক ধন উপাৰ্জন কৰা বলিউদৰ ৫খন ছবি... • NIAৰ আদালতত ছাত্ৰ মুক্তিৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি মানস কোঁৱৰৰ জামিন... • বলিউদৰ মোহময়ী অভিনেত্ৰীৰ অকাল মৃত্যু... • অসম-নগালেণ্ড সীমান্তত নগাৰ দপদপনিঃ নগা আৰক্ষীয়ে প্ৰহাৰ কৰিলে অসমৰ যুৱকক... • দিল্লীত থাকি কংগ্ৰেছৰ পাইলটে চলাইছে বিজেপি গমনৰ যো জা!... • ৰাজ্যত পুনৰ ৭৩৫জনৰ দেহত ধৰা পৰিছে কোভিড-১৯ পজিটিভ... • বিহপুৰীয়াৰ ৫ শতাধিক পৰিয়ালৰ মাজত খাদ্য সামগ্ৰী বিতৰণ বিজেপি নেতা অমিয় ভূঞাৰ... • দিশপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৱেব সন্মিলন অনুষ্ঠিত... • ছিকিমৰ মংগনত খহি পৰিল ৪ মহলীয়া অট্টালিকা... VIDEO • জু-ৰোডৰ আকাশী পথৰ এটা বাসগৃহত অগ্নি সংযোগ দুৰ্বৃত্তৰ...\nডিজিটেল সংবাদ, ৰহাঃ নগাঁও জিলাৰ ৰহাত ২৮ আৰু ২৯ মাৰ্চত দুদিনীয়াকৈ অসম অনুসূচিত জাতি পৰিষদৰ কেন্দ্ৰীয় বাৰ্ষিক সাধাৰণ সভাখনৰ আয়োজন কৰা হৈছে৷ অনুসূচিত জাতিৰ নগাঁও-মৰিগাঁও জিলাৰ সকলো ৰাইজক একত্রিত কৰি এক জাগৰণ সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যে সভাখন ৰহাত আয়োজন কৰা হৈছে। নগাঁও জিলা অনুসূচিত জাতি পৰিষদৰ উদ্যোগত, ৰহা আঞ্চলিক আৰু ৰহা অনুসূচিত জাতিৰ সকলো ৰাইজৰ ব্যৱস্থাপনাত হ’ব লগা এই অনুষ্ঠানলৈ অসম বিধানসভাৰ আটাইকেইগৰাকী অনুসূচিত জাতিৰ বিধায়ক আৰু অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী আৰু বিত্ত মন্ত্রীক আমন্ত্রণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nইতিমধ্যে ৰহাৰ ৰাইজে এখনি শক্তিশালী অভ্যৰ্থনা সমিতি আৰু ১১ খন উপ সমিতি গঠনেৰে আজিৰে পৰা পূৰ্ণ গতিত কাম সমূহ আগুৱাই নিবলৈ মনস্থ কৰিছে। ইয়াৰ লগতে অনুষ্ঠানটি স্মৃতি যোগমীয়া কৰি ৰাখিবলৈ এখনি স্মৃতিগ্ৰন্থ প্ৰকাশৰো ব্যৱস্থা কৰিছে। স্মৃতিগ্ৰন্থ খনিৰ বাবেও অনুসূচিত জাতিৰ ইতিহাস তথা তথ্য সমৃদ্ধ লেখাৰ বাবে ৭০০২০৫৬৫৭৭ আৰু ৯৪০১২৪৩২০৭ নম্বৰত যোগাযোগ কৰিবলৈ অভ্যৰ্থনা সমিতিয়ে আহ্বান জনাইছে।\nNIAৰ আদালতত ছাত্ৰ মুক্তিৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি মানস কোঁৱৰৰ জামিন…\nআগৰ পিছৰ 1 of 6,314


গুঞ্জন ভৰদ্বাজ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৭ জুলাই, ১৯৮৬ (৩৫ বছৰ)\nতিনিচুকীয়া, তিনিচুকীয়া জিলা, অসম\nৰিম্পী দাস (ভগ্নী)\nগুঞ্জন ভৰদ্বাজএগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিখ্যাত। ২০১৪ চনত অসমীয়া ছবি টি আৰ পি আৰুত অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ জানমণি ভিচিডিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ অহেতুক বোলছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য ছবিত অভিনয় কৰে।\n১৯৮৬ চনৰ ১৭ জুলাই তাৰিখে অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ তিনিচুকীয়াত গুঞ্জন ভৰদ্বাজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ লোক তিনি গৰাকী ভাতৃ-ভগ্নী। তেওঁৰ বায়েক ৰিম্পী দাস এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু হিন্দী টেলিভিছন উদ্যোগত অভিনয় কৰে।\nগুঞ্জন ভৰদ্বাজে প্ৰথমতে সাংগীতিক ভিডিঅ'সমূহত অভিনয়ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ভিচিডি ছবি জানমণিৰ পিছত তেওঁ প্ৰযোজক সকলৰ চকুত পৰে। তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ উমান পোৱাৰ পিছত ২০১৪ চনত তেওঁ টি আৰ পি আৰুত অভিনয়ৰ সুযোগ লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ বাণী দাসৰ বাণিজ্যিক ভাবে সফল ছবি অহেতুকত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াত তেওঁ অমৃতা গগৈৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ২০১৭ চনৰ কেইবাখনো বেছি বাজেটৰ অসমীয়া ছবি যেনে কেলেণ্ডাৰ, ৰাফ্ এণ্ড টাফ্, তুমি আহিবানে আৰু প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়।\n২০১৪ টি আৰ পি আৰু মৃদুল গুপ্তা প্ৰথম ছবি\n২০১৭ ৰাফ্ এণ্ড টাফ্ মণি সিনহা\nতুমি আহিবানে প্ৰেৰণা বৰবৰুৱা\nপ্ৰিয়াৰ প্ৰিয় মুনিন বৰুৱা\n২০১৮ কেলেণ্ডাৰ হিমজ্যোতি তালুকদাৰ\n২০১৯ ককাইদেউ বিন্দাচ ধ্ৰুৱ বৰদলৈ\nএৰাসুঁতিৰ ঢল চাৰু কমল হাজৰিকা\n২০২০ জনকনন্দিনী কুঞ্জলতা গগৈ দাস\n↑ ""TRP aru…" – New Assamese Film by Mridul Gupta". Magicalassam.com. http://www.magicalassam.com/2014/11/mridul-guptas-trp-aru-hitting-screen-november-28.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 Nov 2014.\n↑ "Teaser of upcoming Assamese film Calendar released, Promises to touch hearts". unitreed.com. http://unitreed.com/entertainment/teaser-of-upcoming-assamese-film-calendar-released-promises-to-touch-hearts/। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 Feb 2017.\n↑ "Gunjan Bharadwaj". Moviebuff.com. http://www.moviebuff.com/gunjan-bharadwaj&grqid=McuaYzAT&hl=en-IN&geid=1005। আহৰণ কৰা হৈছে:4April 2017.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গুঞ্জন_ভৰদ্বাজ&oldid=238595"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৬:১১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ব্যতিক্ৰমী কেৰিয়াৰ (-প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহায়াৰ ছেকেণ্ডেৰীত কোনোমতে পাছ কৰি ঘৰত গালি খোৱাসকললৈ\nহায়াৰ ছেকেণ্ডেৰীত কোনোমতে দ্বিতীয় বিভাগত বা তৃতীয় বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ ক’তো ছীট এটা নাপাম বুলি চিন্তাত গৰ্ভ গেলিছে নেকি আৰু লগতে পিতাশ্ৰী-মাতাশ্ৰীৰ ধমধমনিত চকুৰে সৰিয়হ ফুল দেখিছেনেকি?\nচিন্তা বা টেন্‌চন এৰক। এতিয়া পোনে পোনে চাকৰিৰ কথাহে ভাবক। আজিকালি চৰকাৰী চাকৰিত দা-দৰমহা বেছ ভাল। বাহিৰা টকাও আছে, কিন্তু সেইবোৰ বাহিৰা টকালৈ মন নেমেলাই ভাল, কেতিয়াবা হিতে বিপৰীত হয়।\nহায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পাছ কৰি Lower Division Clerk (LDC) ৰ চাকৰিৰ কাৰণে পৰীক্ষা দিব পাৰি। আপুনি মেট্ৰিক পৰীক্ষা দি উঠি ৰিজাল্ট দিয়া সময়খিনিলৈকে এনেয়ে বহি নাথাকি যদি কম্পিউটাৰৰ ছাৰ্টিফিকেট কৰ্চ এটা কৰি থৈছে তেন্তে আৰু ভাল। Lower Division Clerk হিচাপে চাকৰি আৰম্ভ কৰি অলপ কষ্ট কৰিলে এসময়ত (৪০ বছৰ মান বয়সত) বহুত ডাঙৰ অফিচাৰ হ’বগৈ পাৰি। কেনেকৈ? উদাহৰণ এটা দিছো।\nধৰা হওক, আপুনি দিল্লী চৰকাৰত Lower Division Clark হিচাপে চাকৰি আৰম্ভ কৰিলে ২০-২১ বছৰ মান বয়সত। এতিয়া আপোনাৰ সন্মুখত দুটা বিকল্প আছে _\n১) তিনিবছৰ চুপ-চাপ চাকৰি কৰক আৰু লগতে Common Assistant Accounts Officer (Civil) Examination ৰ কাৰণে নিজকে প্ৰস্তুত কৰক। তাৰ কাৰণে কোচিং লব পাৰি। এই পৰীক্ষাটো দিল্লী চৰকাৰত (বা যিখন চৰকাৰত পৰীক্ষা দিব সেই চৰকাৰত) LDC, UDC আদি চৰকাৰী চাকৰি কৰা মানুহখিনিৰ কাৰণেহে আৰু পৰীক্ষা দিবলৈ হ’লে তেওঁলোকে সেইখন চৰকাৰত কমেও তিনিবছৰৰ LDC/UDC হিচাপে চাকৰি কৰাটো বাধ্যতামূলক। এতিয়া এবাৰত নোৱাৰিলেও দুবাৰত এই পৰীক্ষাটো পাছ কৰি ২৬-২৭ বছৰ মান বয়সত Assistant Accounts Officer হিচাপে দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ ৰাজপত্ৰিত বিষয়া হওক। ১০ বছৰৰ ভিতৰত Accounts Officer, Sr. Accounts Officer আৰু ১৫ বছৰৰ ভিতৰত Dy. Controller of Accounts হৈ এজন ক্ষমতাশালী, সিদ্ধান্ত ল’বৰ অধিকাৰ থকা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ৰাজপত্ৰিত বিষয়া হৈ উঠক।\n২) LDC চাকৰি আৰম্ভ কৰি সমান্তৰালভাৱে কোনোবা এখন কলেজত B.A. পঢ়া আৰম্ভ কৰক। IGNOU ৰ পৰা Correspondence কৰিব পাৰে। B.A. পাছ কৰি Head Clark/Assistant Gr.-I কাৰণে পৰীক্ষা দিয়ক। এবাৰত নোৱাৰিলে দুবাৰত পাৰিবই। Head Clark হৈ কেইটামান বৰ বঢ়িয়া প’ষ্টিং পোৱা যায়। যেনে- Food Supply Inspector, VAT Inspector, Labour Inspector ইত্যাদি। (ৰাইজে এই প’ষ্টিং বিলাকৰ দুই নম্বৰী অৰ্থ নুলিয়ায় যেন।) ৭-৮ বছৰ মান Head Clark ৰ চাকৰি কৰি Office Superintendent ৰ ঢাপলৈ প্ৰমোশ্যন পায়। তেতিয়াও কেইটামান বৰ বঢ়িয়া প’ষ্টিং পোৱা যায়। যেনে- Food Supply Officer, Asstt. VAT Officer ইত্যাদি। ১০ বছৰ মান Office Superintendent হৈ থকাৰ পিছত তেওঁলোকে DANICS (Delhi Andaman Nicobar Island Civil Service) লৈ মনোনীত হয়। তাৰ পিছত তেওঁলোকে দিল্লী চৰকাৰত বঢ়িয়া বঢ়িয়া প’ষ্টিং পায়। যেনে- Sub-Divisional Magistrate, Asstt. Commissioner (Food Supply), Dy. Secretary ইত্যাদি। তাৰ মাজতে তেওঁলোকে আন্দামান-নিকোবৰত ৪ বছৰমানৰ বাবে প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ প’ষ্টিং পায়।\nগতিকে হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰীত ৰিজাল্ট সিমান ভাল নহ’ল বুলি হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়ি বহি থাকি লাভ নাই। সন্মুখত বাট মুকলি হৈ আছে। অলপ কষ্ট কৰিবই লাগিব কিন্তু।


দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা কিয় আঁতৰাই দিয়া হ’ল মহাশ্বেতা দেৱীৰ বহু চৰ্চিত চুটিগল্প “দ্ৰৌপদী”? - The Cross Current\nদিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা কিয় আঁতৰাই দিয়া হ’ল মহাশ্বেতা দেৱীৰ বহু চৰ্চিত চুটিগল্প “দ্ৰৌপদী”?\nBy দ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Last updated Aug 26, 2021\nমহাশ্বেতা দেৱীৰ বহু চৰ্চিত চুটিগল্প দ্ৰৌপদীক লৈ এতিয়া দেশত সৃষ্টি হৈছে বিতৰ্কৰ। প্ৰাপ্ত তথ্য অনুযায়ী দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় শৈক্ষিক পৰিষদে BA (Honours) ইংৰাজীৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা আঁতৰাই দিলে দ্ৰৌপদী নামৰ চুটিগল্পটো। গল্পটোত পুৰুষৰ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে মূৰ ডাঙি যুঁজ দিয়া এগৰাকী মহিলাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ঘটনা অনুসৰি এগৰাকী মহিলাক এজন পুৰুষ বিষয়াৰ সন্মুখত অমান্য কৰা হৈছিল যিগৰাকী পুৰুষ বিষয়াই আন বিষয়াসকলক ধৰ্ষণ কৰি আছিল। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজক প্ৰত্যাহ্বান জনাই এগৰাকী জনজাতীয় মহিলাই কিদৰে ক্ষমতাশালী জমিদাৰৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছিল সেয়াই হৈছে গল্পটোৰ মূল আধাৰ। মহাভাৰতৰ দ্ৰৌপদীক সুৰক্ষা দিবলৈ স্বয়ং ঈশ্বৰ আহি পাইছিল কিন্তু এইগৰাকী দ্ৰৌপদীয়ে নিজেই নিজৰ বাবে যুঁজ দিছিল।\nদ্ৰৌপদী মূলতঃ বাংলাভাষাত মহাশ্বেতা দেৱীৰ দ্বাৰা ৰচিত এটা চুটি গল্প। গল্পটো গায়ত্ৰী চক্ৰৱৰ্তী স্পিৱাকে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে। প্ৰায় ২০ পৃষ্ঠাৰ এই চুটি গল্পটোৰ শৈলী নাৰীবাদী। নাৰীবাদী শৈলীৰে নাৰীৰ সৱলীকৰণ কিম্বা মহিলাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিষয়বোৰ সম্পৰ্কে গল্পটোত আলোচনা কৰা হৈছে।\nশৈক্ষিক পৰিষদৰ বৈঠকত ইয়াৰ ১৫ গৰাকীকৈ সদস্যই পৰ্যৱেক্ষণ সমিতিৰ কাৰ্যকলাপৰ বিৰুদ্ধে স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে। সদস্য সকলে অভিযোগ কৰিছে যে ইংৰাজী পাঠ্যক্ৰমত যথেষ্ট খেলিমেলিৰ সৃষ্টি হৈছে। তদুপৰি ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি ইয়াৰ পূৰ্বেও অভাৰচাইট কমিটিয়ে প্ৰথমে দুজন দলিত লেখক – বামা আৰু সুখৰথৰুণীক আঁতৰাই তাৰ ঠাইত উচ্চ বৰ্ণৰ লেখক ৰামবাইক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল । মহাশ্বেতা দেৱীৰ দ্ৰৌপদী পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা আঁতৰ কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ বিপৰীতে বহু লোকে এই কাম কৰাৰ কোনো শৈক্ষিক যুক্তি নাই বুলি মত পোষণ কৰিছে।\nএকাডেমিক কাউন্সিলৰ সদস্যৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তথ্য অনুসৰি ১৯৯৯ চনৰ পৰা দ্ৰৌপদী দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। কিন্তু বিশ্ববিদ্যালয়ত গল্পটো একেবাৰে শিকোৱা হোৱা নাছিল।\nগো-সুৰক্ষা বিধেয়ক আৰু গো-পালকৰ আৰ্থ-সামাজিক বিপৰ্যয়\nউত্তৰ পূৱৰ কি কি সম্পদ লীজত দিয়া হ’ব পুঁজিপতিক ?


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 আমোচ3অধ্যায়\nইস্রায়েলৰ প্রতি সতর্কবাণী আৰু প্রথম দণ্ড\n1 হে ইস্ৰায়েলৰ লোক সমূহ, তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে অর্থাৎ যিসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা মই উলিয়াই আনিলো, সেই গোটেই ফৈদৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাই কোৱা এই বাক্য শুনা;2“পৃথিৱীৰ সকলো ফৈদৰ মাজৰ পৰা মই কেৱল তোমালোককেই বাচি ললোঁ। এই কাৰণে তোমালোকৰ সকলো পাপ কার্যৰ বাবে মই তোমালোকক দণ্ড দিম।।3এক-পৰামৰ্শ নহলে দুজনে জানো একেলগে খোজ কাঢ়ে?4চিকাৰ নোপোৱাকৈ অৰণ্যত সিংহই জানো গৰ্জ্জন কৰে? একো নধৰাকৈ যুবা সিংহই জানো তাৰ গাতৰ ভিতৰত গুজৰি থাকে?5ফান্দত টোপ নাথাকিলে জানো চৰাই ফান্দৰ ওচৰলৈ আহে? একো নধৰাকৈ জানো ফান্দ উফৰি উঠে?6নগৰত ৰণশিঙা বজালে প্ৰজাসকল জানো নকঁপিব? যিহোৱাই নঘটালে জানো নগৰত বিপর্যয় ঘটে?7অৱশ্যে প্ৰভু যিহোৱাই তেওঁৰ দাস ভাববাদীসকলৰ ওচৰত নিজৰ পৰিকল্পনা প্রকাশ নকৰাকৈ একোকে নকৰে। 8 সিংহই গৰ্জ্জন কৰিলে কোনে ভয় নকৰিব? প্ৰভু যিহোৱাই কবলৈ কলে কোনে ভাববাদীৰূপে কথা নোকোৱাকৈ থাকিব পাৰিব?9তোমালোকে অচ্‌দোদ আৰু মিচৰৰ সকলো দুর্গৰ লোকসকলৰ ওচৰত প্ৰচাৰ কৰি কোৱা, ‘তোমালোকে চমৰিয়াৰ পৰ্ব্বতবোৰৰ ওপৰত গোট খোৱা; চোৱা, তাৰ মাজত কিমান বিশৃঙ্খল হৈছে! লোকসকলৰ মাজত কিমান অত্যাচাৰ হৈছে’!”\n10 কিয়নো প্রভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে, “তেওঁলোকে ন্যায় কাৰ্য কৰিব নাজানে; তেওঁলোকৰ দুর্গবোৰৰ ভিতৰত তেওঁলোকে অত্যাচাৰ আৰু লুট-দ্রব্য সাঁচি থৈছে। 11 এই হেতুকে কোনো এজন শত্ৰুৱে দেশ ঘেৰাও কৰিব; তেওঁ তেওঁলোকৰ শক্তিশালী প্রতিৰক্ষাৰ উপায়বোৰ ধ্বংস কৰিব আৰু দুর্গবোৰ লুট কৰিব।”\n12 যিহোৱাই এই কথা কৈছে, “মেৰ-ছাগ ৰখীয়াই যেনেকৈ সিংহৰ মুখৰ পৰা কেৱল মেৰ-ছাগৰ দুখন ঠেং বা কাণৰ এডোখৰ উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে, তেনেকৈ চমৰিয়াত যি ইস্রায়েলৰ লোকসকলে বাস কৰে, তেওঁলোকে কেৱল শয্যাৰ চুক বা বিচনা চাদৰৰ এটা টুকুৰাৰ সৈতে উদ্ধাৰ পাব।* সেই সময়ত বনৰীয়া জন্তুৱে আহি কোনো মেৰ-ছাগ বধ কৰিলে, তাৰ ৰৈ যোৱা অংশ গৰাকীৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা ৰখীয়ৰ কৰ্তব্য। যদি ৰখীয়াই এই কর্তব্য পালন নকৰে, তেনেহলে সেই মেৰ-ছাগৰ মূল্য ৰখীয়াজনে দিব লাগিব।”\n13 বাহিনীগণৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই কৈছে, “তোমালোকে শুনা আৰু যাকোবৰ বংশৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিয়া। 14 কিয়নো মই যিদিনা পাপৰ কাৰণে ইস্ৰায়েলক দণ্ড দিম, সেইদিনা মই বৈৎএলৰ যজ্ঞবেদীবোৰ ভাঙি পেলাম; বেদীৰ শিংবোৰ ভাঙি মাটিত পৰিব। 15 মই জাৰকাল কটোৱা ঘৰ আৰু জহকাল কটোৱা ঘৰ ভাঙি পেলাম; হাতী দাঁতৰ শিল্পকার্য কৰা ঘৰবোৰ নষ্ট কৰা হ’ব আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ ঘৰবোৰ ধ্বংস কৰা হ’ব।” যিহোৱাই এই কথা কৈছে।\n*3 অধ্যায়:12 সেই সময়ত বনৰীয়া জন্তুৱে আহি কোনো মেৰ-ছাগ বধ কৰিলে, তাৰ ৰৈ যোৱা অংশ গৰাকীৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা ৰখীয়ৰ কৰ্তব্য। যদি ৰখীয়াই এই কর্তব্য পালন নকৰে, তেনেহলে সেই মেৰ-ছাগৰ মূল্য ৰখীয়াজনে দিব লাগিব।


সেই চোৰজন (মূল-ৰাস্কিন বণ্ড, অনুবাদ-স্বাগতা বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅনিলক লগ পোৱাৰ সময়তো মই এজন চোৰেই আছিলো৷ যদিও তেতিয়া মোৰ বয়স মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰহে হৈছিল তথাপিও এই বৃত্তিটোত মই যথেষ্ট অভিজ্ঞ তথা সফল আছিলো৷\nঅনিলে মল্লযুঁজ এখন উপভোগ কৰি থকাৰ সময়ত মই তেওঁৰ সৈতে পৰিচয় হবলৈ আগবাঢ়িছিলো৷ তেওঁ আছিল প্ৰায় ২৫ বছৰীয়া এজন দীৰ্ঘকায় ক্ষীণ ব্যক্তি৷ দেখাত তেওঁক খুব মৰমীয়াল আৰু সৰল যেনেই বোধ হৈছিল, যিটো মোৰ বাবে আছিল অতি লাভদায়ক৷ মোৰ এনে লাগিছিল যেন মই অতি সহজেই এই ডেকাজনৰ বিশ্বাসৰ পাত্ৰ হব পাৰিম৷\n“আপোনাক দেখাত প্ৰায় মল্লযোদ্ধা যেনেই লাগে“ – সময় অপব্যয় নকৰি মই অনিলৰ কাষলৈ গৈ তেওঁক উদ্দেশ্যি ক’লো৷ উচ্চ প্ৰশংসাই বন্ধু বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে বাবে মই তেওঁক তেনেদৰে তোষামোদ কৰিলো৷\nকিন্তু ওলোটাই যেতিয়া তেওঁও মোক একেই প্ৰত্যুত্তৰ দিলে মই কিছু পৰিমাণে লজ্জিত হ’লো, কিয়নো সেই সময়ত মই বহুত ক্ষীণ আছিলো৷ তথাপিও মই সেই ভাবটো প্ৰকাশ পাবলৈ নিদি তেওঁক ক’লো যে মাজে সময়ে মই মল্লযুঁজ কৰো৷\n“তোমাৰ নামটো কি? “ – এইবাৰ অনিলে মোক মোৰ নামটো সোধাত মই নিজকে হৰি সিং বুলি পৰিচয় দি তেওঁক মিছা মাতিলো৷ প্ৰতি মাহতে একোটা নতুন নাম সলাই থকাৰ হেতুকে পুলিচ আৰু আগৰ মালিকবোৰৰ পৰা মই হাত সাৰি থাকো৷ চিনাকিপৰ্বৰ পাছত অনিলে মল্লযুঁজাৰুবোৰৰ সন্দৰ্ভত কিবাকিবি অলপ ক’লে কিন্তু তাত কবলগীয়া মই বিশেষ বিচাৰি নাপালো৷ তাৰপাছত অনিল আগবাঢ়ি গ’ল আৰু ময়ো তেওঁক অনুসৰণ কৰিলো৷ কিছুপৰৰ পাছত মই এটা আবেদনসূচক হাঁহিৰে তেওঁৰ হৈ কাম কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিলো৷ অনিলে মোক জনালে যে কাম কৰাৰ বিনিময়ত তেওঁ মোক কোনো ধৰণৰ মূল্য দিবলৈ অপাৰগ৷ কিছুসময় চিন্তা কৰাৰ পাছত মোৰ এনে বোধ হ’ল যেন অনিল নামৰ মানুহজনকলৈ মই কৰা ধাৰণাটো ভুল আছিল আৰু মই তেওঁ সুধিলো যে তেওঁ মোক খুৱাব পাৰিবনে নাই৷\n“তুমি ৰন্ধা-বঢ়া কৰিব জানানে? “ অনিলে মোক প্ৰশ্ন কৰিলে৷\n“হয়, জানো? “ – মই পুনৰ মিছাৰ আশ্ৰয় ল’লো৷\n“ঠিক আছে তেনেহ’লে, তুমি ৰান্ধিব জানাই যেতিয়া মই তোমাক মোৰ লগত লৈ যাব পাৰো৷ “\nইয়াৰ পাছত তেওঁ মোক জুমনা চুইট শ্বপলৈ লৈ গ’ল আৰু জনালে যে মই বেলকনিতে শুব লাগিব৷ কিন্তু সেই নিশা মই হয়তো খুবেই ভয়ানক খাদ্য তৈয়াৰ কৰিলো যাৰ বাবে তেওঁ সেই সমস্তখিনি কুকুৰ এটাক খাবলৈ দি দিলে আৰু মোক তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে৷ কিন্তু মই ক’লৈকো নগৈ সেই আবেদনসূচক হাঁহিটোৰে তেওঁৰ কাষতে ৰৈ থাকিলো আৰু উপায়ন্তৰ হৈ অৱশেষত অনিলেও নাহাঁহি নোৱাৰিলে৷ পাছত অনিলে মোক মৰমেৰে বুজালে যে তেওঁ মোক ৰন্ধা-বঢ়া শিকাব৷ তেওঁ ইয়াৰ লগতে মোক নিজৰ নামটো লিখিবলৈ শিকালে আৰু ক’লে যে কিছুদিনৰ পাছত সম্পূৰ্ণ বাক্য গঠন আৰু সংখ্যা যোগ কৰিবলৈও মই তেওঁৰ পৰা শিকিব পাৰিম৷ মই কৃতজ্ঞ হ’লো৷ মই জানিছিলো যে এবাৰ মাত্ৰ শিক্ষিত মানুহ এজনৰ দৰে লিখা-পঢ়া শিকি লব পাৰিলে মোৰ প্ৰাপ্তিৰ কোনো সীমা নাথাকিব৷\nঅনিলৰ বাবে কাম কৰি মই যথেষ্ট আপ্লুত হৈছিলো৷ পুৱা চাহকাপ বনাই উঠি বজাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে মই নিতৌ এটকাকৈ লাভত থাকো৷ অনিলে হয়তো জানিছিল এই বিষয়ে কিন্তু তেওঁ কোনোদিন ইয়াক লৈ আপত্তি দৰ্শোৱা নাছিল৷ তেওঁৰ নিজা উপাৰ্জনো অনিয়মিত আছিল – কেতিয়াবা যদি কাৰোবাৰ পৰা টকা ধাৰলৈ আনিবলগীয়া হৈছিল তেন্তে কেতিয়াবা কাৰোবাক ধাৰলৈ দিব পৰাকৈ ধন ৰৈ গৈছিল৷ টকাৰ চেকখন পোৱাৰ আগলৈকে যেনেদৰে উৎকণ্ঠাত কটাইছিল চেকখন হাতত পোৱাৰ লগে লগেই কিন্তু উদযাপনত ব্যস্ত হৈ পৰিছিল৷ অনিলে হয়তো কোনো কাকতৰ বাবে লিখা-মেলা কৰিছিল, মুঠতে এক অদ্ভুত জীৱন-প্ৰণালী!\nএদিনাখন আবেলি তেওঁ টকাৰ টোপোলা এটা হাতত লৈ ঘৰলৈ আহিল আৰু জানিবলৈ দিলে যে তেওঁৰ কিতাপ এখন প্ৰকাশকক বিক্ৰি কৰিছে৷ টকাখিনি ৰাতি তেওঁ শোৱা তুলিখনৰ তলতে থৈ দিয়া মই মন কৰিলো৷\nঅনিলৰ ঘৰত ইতিমধ্যে মই প্ৰায় এমাহেই চাকৰি কৰিলো৷ কিন্তু বজাৰৰ পৰা দুই- এটকা ইফাল সিফাল কৰাৰ বাদে আন একো চুৰি কৰা নাছিলো৷ তেনে সুযোগ বহুতো পাইছিলো, অনিলে আনকি ঘৰৰ চাবি এপাটো মোক দি ৰাখিছে যাতে তাক ব্যৱহাৰ কৰি ইচ্ছামতেই মই অহা-যোৱা কৰিব পাৰো৷ মই জীৱনত লগ পোৱা সকলোতকৈ বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তিজন তেখেত আৰু সেইকাৰণেই তেওঁক লুটাটো অনেক কঠিন আছিল মোৰ বাবে৷ লুভীয়াক লুটপাট কৰিব পাৰি কিন্তুু চিন্তাৰহিত ব্যক্তি এজনৰ তাত চুৰি কৰাটো আটাইতকৈ কষ্টকৰ৷ কিয়নো কোনো কোনো সময়ত এনে লোকে গমেই নাপাই যে তেওঁৰ তাত এটা চুৰি কাৰ্য সংঘটিত হৈ গ’ল আৰু এই কথাটোৱে চুৰিৰ সকলো আনন্দ নষ্ট কৰি পেলায়৷ এই সকলো ভাবৰ যতি পেলাই বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহি মই নিজকে কৈ উঠিলো যে এইয়াই সময়, এতিয়াই যদি মই টকাখিনি চুৰ নকৰো অনিলে হয়তো এইখিনি তেওঁৰ কোনোবা বন্ধুৰ সৈতে উৰাই দিব, যিহেতু কামৰ বাবদ মোক তেওঁ কোনো পাৰিশ্ৰমিক নিদিয়ে৷\nৰাতিৰ সাজ খাই অনিল শুই পৰিছিল৷ বেলকনিৰে জোনৰ ৰশ্মিৰ কিছু অংশ সৰকি বিছনাখনত পৰিছিলহি৷ মই মাটিতে বহি পৰিলো আৰু গোটেই কথাখিনি এবাৰ জুকিয়াই চালো – এতিয়াই যদি টকাখিনি লৈ মই পলাই যাওঁ তেন্তে লক্ষ্ণৌ লৈ যোৱা ১০: ৩০ৰ ট্ৰেইনখন ধৰিব পাৰিম৷ গাত লোৱা কাপোৰখন আঁতৰাই মই লাহেকৈ অনিলৰ বিছনাৰ কাষলৈ চুঁচৰি আহিলো৷ তেওঁ শান্তিপূৰ্ণভাবে শুই আছে৷ পৰিষ্কাৰ মুখমণ্ডল, আনকি মোৰ মুখতে যথেষ্ট চিন আছে, যদিওবা সেইবোৰৰ বেছিভাগেই দাগ‌৷\nহাতখন তুলিখনৰ তললৈ সুমুৱাই মই টকাখিনি বিচাৰিবলৈ লাগিলো আৰু এটা সময়ত যেতিয়া বিচাৰি পালো নিঃশব্দে তাক উলিয়াই আনিলো৷ অনিলে টোপনিতে হুমুনিয়াহ কাঢ়ি মুখখন মোৰফালে ঘূৰাই বাগৰ সলালে৷ মই ক্ষন্তেকৰ বাবে থতমত খালো আৰু তাৰপাছত যিমান পাৰো সোণকালে টকাখিনি হাতত লৈ কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আহিলো৷\nৰাস্তা পোৱা মাত্ৰকে দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলো৷ টকাখিনি মোৰ কঁকালৰ খোঁচনিত আছিল৷ ক্ৰমান্বয়ে দৌৰৰ গতি খোজলৈ পৰিণত হ’ল আৰু এপাকত এঠাইত ৰৈ মই পইছাখিনি গণিবলৈ ধৰিলো – মুঠ ছশ টকা, গোটেইকেইখন পঞ্চাশ টকীয়া নোট৷ ইমানখিনিৰেতো মই বেছ কিছু সপ্তাহ ধনী আৰবৰ জীৱন যাপন কৰিব পাৰিম৷\nষ্টেচন পোৱা মাত্ৰকে টিকট কাৰ্যালয়ৰ সন্মূখত ক্ষন্তেকো নোৰোৱাকৈয়ে মই প্লেটফৰ্মৰ ফালে অগ্ৰসৰ হ’লো (জীৱনত মই কোনোদিনেই টিকট কিনি নাপালো)৷ লক্ষ্ণৌ এক্সপ্ৰেচখন যাবলৈ ধৰিছিল যদিও গতি লবলৈ এতিয়াও কিছু বাকী আছিল৷ জাপ মাৰি ডবা এটাত মই উঠি লব পাৰিলোহেতেন, কিন্তুু কি এক সংকুচবোধে মোক আৱৰি ধৰিলে মই নিজেই কব নোৱাৰিলো আৰু সেইবাবেই মই তাৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ সুযোগ হেৰুৱাই পেলালো৷ ট্ৰেইনখন ইতিমধ্যে গুচি গৈছিল, শূন্য ষ্টেচনটোত মই নিজকে অকলশৰে ৰৈ থকা পালো৷ নিশাটো কিদৰে কটাম মই তাৰ একো আওঁভাওঁ পোৱা নাছিলো৷ মোৰ কোনো বন্ধুবৰ্গও নাছিল কিয়নো মই এই কথাত বিশ্বাসী আছিলো যে বন্ধুবোৰে সহায়তকৈ বেছি অসুবিধাৰহে সৃষ্টি কৰে৷ তদুপৰি ষ্টেচনৰে ওচৰৰ কোনোবা হোটেলত থাকি অনাহকতে উদগ্ৰীৱতাৰ সৃষ্টি কৰিব বিচৰা মই মুঠেও নাছিলো৷ সেই সময়ত পৰিচিত এজনেই লোকৰ কথা মোৰ মনলৈ আহিছিল আৰু সেইজন হৈছে অনিল, যাৰ পৰা কিছু সময়ৰ পূৰ্বে মই টকাখিনি লুটি লৈ আনিছো৷ ষ্টেচনটো এৰি মই লাহে লাহে বজাৰৰ দিশে খোজ ল’লো৷\nচুৰি জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা মানুহৰ মুখবোৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ মই শিকি গৈছিলো৷ তেনেকৈয়ে গম পাইছিলো যে নিজৰ বস্তু হেৰুৱাৰ পাছত এজন লুভীয়া লোকৰ মনত ভয়ৰ সঞ্চয় হয়; ধনী ব্যক্তি এজন উগ্ৰ হৈ পৰে আৰু দুখীয়াই কথাটো ভাগ্যৰ লিখন বুলি নিৰ্বিবাদে স্বীকাৰ কৰি লয়৷ কিন্তুু মই জানো চুৰি কাৰ্যটো পোহৰলৈ অহাৰ পাছত অনিলৰ মুখখনত এটা বিষাদভাবে খেলা কৰিব, টকাখিনি হেৰুৱাৰ দুখত নহয় বৰঞ্চ বিশ্বাস ভংগ হোৱাৰ বাবেহে৷\nকথাবোৰ ভাবি ভাবি মই মৈদান পালোগৈ আৰু লাহেকৈ তাৰে এখন বেঞ্চত বহি পৰিলো৷ ৰাতিটো যথেষ্ট ঠাণ্ডা, নৱেম্বৰ মাহৰ আৰম্ভণি আছিল তেতিয়া৷ লাহে লাহে মূষলধাৰে বৰষুণ পৰিবলৈ ধৰিলে৷ গাৰ চোলা পেণ্টযোৰ মোৰ শৰীৰত লিপিত খাই লাগি ধৰিছিলহি, শীতল বতাহ এজাকে মোৰ গালে-মুখে চুই গ’ল৷\nমই পুনৰ বজাৰখনৰ ফালে গতি কৰিলো আৰু সুউচ্চ ঘড়ীটোৰ তলতে বহি পৰিলো৷ নিশা বাৰ বাজিছিল৷ হঠাৎ মোৰ টকাখিনিৰ কথা মনত পৰিল যিবোৰ ইতিমধ্যে বৰষুণত ভিজি গৈছে৷\nপুৱা হয়তো অনিলে মোক সেই টকাৰ পৰাই দুটকামান দিলেহেতেন চিনেমা চাবলৈ বুলি৷ কিন্তুু এতিয়া এই গোটেইখিনিৰ মালিক মই৷ পূৰ্বৰ দৰে মই এতিয়া অনিলৰ খাদ্য তৈয়াৰ কৰিব অথবা বজাৰলৈ কিবা এটা আনিবলৈ বুলি দৌৰি যাব নোৱাৰিম, লগতে সম্পূৰ্ণ বাক্য এষাৰি শিকাৰ পৰাও মই বঞ্চিত হব লাগিব৷ চুৰিৰ উত্তেজনাই মোক এই সকলোবোৰ পাহৰাই ৰাখিছিল৷ মই জানো, লিখা-পঢ়াই মোক এই ক্ষুদ্ৰ টকাকেইটাতকৈও বহুত কিবাকিবি দিব পাৰে৷ চুৰি কৰাটো যেনেকৈ সহজ ঠিক তেনেকৈ চুৰি কৰি ধৰা পৰাটোও অসহজ নহয়, কিন্তু এজন প্ৰকৃতাৰ্থত ডাঙৰ, চতুৰ তথা সন্মানীয় ব্যক্তি হোৱাটো বেলেগ এটা বিষয়৷ মই উপলব্ধি কৰিব ধৰিলো যে জীৱনত ডাঙৰ মানুহ হবলৈ হ’লে মই অনিলৰ ওচৰলৈ ঘূৰি যাবই লাগিব৷\nকথাখিনি বুজি উঠা মাত্ৰকে ততাতৈয়াকৈ মই অনিলৰ ঘৰটোলৈ উভতি আহিলো৷ কিন্তুু উভতি আহিহে বিচলিত হৈ পৰিলো কিয়নো ধৰা নপৰাকৈ টকাখিনি ঘূৰাই দিয়াটো মোৰ পক্ষে বৰ কঠিন৷ দুৱাৰখন নিঃশব্দে মেলি মই দুৱাৰমুখতে কিছুপৰ তভক মাৰি ৰ’লো৷ অনিল তেতিয়াও টোপনিত৷ টকাখিনি আগৰ ঠাইত থবলৈ মই হাতখন তেওঁ শুই থকা বিছনাখনৰ মুৰৰ শিতানৰফালে আগবঢ়াই নিলো৷ অনিলৰ নিশ্বাসৰ পৰশ মই মোৰ হাতত অনুভৱ কৰিছিলো৷ কিছুসময় জঠৰৰ দৰে ৰৈ থাকি মই টকাখিনি তুলিৰ তলত থৈ আঁতৰি আহিলো৷\nপুৱা যেতিয়া সাৰ পাওঁ তেতিয়া দেখো যে সেইদিনা অনিলে নিজেই চাহকাপ তৈয়াৰ কৰিলে৷ মোক দেখা পাই তেওঁ হাতখন মোৰ ফালে আগুৱাই দিছিল – তেওঁৰ আঙুলিৰ মাজত পঞ্চাচটকীয়া নোট এখন৷ ধৰা পৰাৰ ভয়ত মোৰ বুকুখন কঁপি উঠিল৷\n“কালি কেইটকামান যোগাৰ কৰিব পাৰিলো, এতিয়াৰে পৰা তোমাক নিয়মিত দৰমহা দিব পাৰিম“ – অনিলে কৈ উঠিল৷\nমোৰ মনলৈ বল ঘূৰি আহিল, কিন্তুু নোটখন স্পৰ্শ কৰি অনুভৱ কৰিলো যে ৰাতিৰ বৰষুণত তিতি যোৱাৰ বাবে সেইখন এতিয়াও সেমেকি আছে৷\n“আজিৰ পৰা তোমাক সম্পূৰ্ণ বাক্য গঠন কৰিবলৈ শিকাম৷ “ অনিলে পুনৰ ক’লে৷\nঅনিলে সত্যটো জানিছিল কিন্তু তেওঁৰ চকুত বা মুখত তাৰ কোনো চিন প্ৰকাশ পোৱা নাছিল৷ মই তেওঁৰফালে চাই মোৰ আবেদনসূচক হাঁহিটো মাৰিলো, কিন্তুু এইবাৰ কোনো চেষ্টা নকৰাকৈয়ে স্বতঃস্ফুৰ্তভাবে হাঁহিটো ওলাই আহিল৷\n← কাশ্মীৰৰ বাকচ [মূল বড়ো –বিজিত গয়াৰী, অনুবাদ – নিউটন কে. বসুমতাৰী]\nহেঁপাহ- হৰিভক্ত কটুৱাল (অনুবাদ : ৰাজু কাশ্যপ) →


সুগন্ধি পখিলা: 2011\nপ্ৰযত্নে: হৃষীৰাজ শৰ্মা\nৰাতিৰ আন্ধাৰে উচুপি কাণে কাণে কয়\nসৌৱা দিখৌৰে ভটিয়াই গদাধৰেৰে উজাই\nলুইতত মিলিছে অসমীয়া |\nএহালি মৰমৰ বাবে তেওঁ এটি গান হ’ল\nমানুহৰ বুকুত সুৰৰ ৰাং সানি থাকোতেই\nপূৰ্ব দিশত সন্ধিয়া হ’ল.!\nসেই সোৱাদবোৰৰ বাবেইতো\nস্পন্দনৰ অন্য এক নাম\nবুকু ফালি দেখুৱাইছা একেখন ছবি\nছবিৰ মাজত উদ্ভাসিত অতীত,\nবৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ ভিন্নতা\nহেৰৌ অসমীয়া.! অনন্তকাল সাক্ষী হৈ ৰ’ব\nলুইতৰ পৰা মিচিচিপি হৈ ভল্গাৰ ৰূপ চাবা |\nদ্বাৰা: HRISHIRAJ SHARMA সময়: Thursday, November 17, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nভূপেন দা তুমি অমৰ হোৱা...\nআজি তুমি শিল্প হ’লা।\nআৰু সময় সেই অসহায় তুলিকাধাৰী...।\nবন্দনাৰ ভাষা যাৰ হেৰাই গৈছে,\nযাযাবৰ সত্তাৰ বিশালতাক বিন্দুত বান্ধিব খুজি।\nকাৰুণ্যৰ অমিয়া শংখ ধ্বনিৰ মাজেৰে\nযেতিয়া তুমি মূর্ত হৈছা,\nসমদলত বিলীন হৈছে বহু বর্ণিল ভাৱানুভূতি।\nআভিমানবোৰৰ আঁত হেৰাই গৈছে,\nঅট্টালিকাৰ ছাঁত জিৰোৱাসকলেও যেতিয়া সমস্বৰে চিঁঞৰি উঠিছে,\nচোৱা, ইশ্বৰ তেওঁৰ মাজতো আছিল।\nঅন্তিম শয়নৰ ঠিকনা বিচাৰি\nৰক্তিম এটি উত্তাপ হৈ বাৰে বাৰে ভেটিছা আজি\nআবেলিৰ অস্তমিত বেলি,\nকণ্ঠৰ শোণিতেৰে তিয়াইছা আজি\nশীতৰে সেমেকা ৰাতি।\nশব্দ যদি ব্রহ্ম হয়,\nসেই ব্রহ্মত্বৰ স্বাক্ষৰ হোৱা তুমি।\nমৃত্যু যদি শিল্প হয়,\nসেই শিল্প হোৱা তুমি।\nসৃষ্টি যদি অমৰ হয়,\nতেন্তে অমৰ হোৱা তুমি...।\nদ্বাৰা: Chandrama Kalita সময়: Wednesday, November 16, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nমোৰ ঠিকনা: অমৃতা প্ৰীতমৰ কবিতা\n( মূল পঞ্জাবী কবিতাৰ পৰা অসমীয়া অনুবাদঃ যামিনী অনুৰাগ )\nআজি মই মোৰ ঘৰৰ নম্বৰ মছি পেলালো\nআৰু গলিৰ মূৰত থকা ফলকৰ পৰা গলিৰ নাম আতৰাই দিলো\nআৰু প্ৰতিটো পথৰ দিশৰ নাম মোহাৰি পেলালো\nআৰু যদি আপুনি মোক বিচাৰি পাবই লাগে\nতেন্তে প্ৰতি দেশৰ, প্ৰতি চহৰৰ, প্ৰতি গলিৰ দুৱাৰ খটখটাৱক\nই এক শাপ, ই এক বৰ\nআৰু য’তেই স্বাধীন আত্মাৰ জিলিকনি পাব\n-জানিব সেয়াই মোৰ ঘৰ ।\nদ্বাৰা: যামিনী অনুৰাগ সময়: Wednesday, November 02, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nশীৰ্ষক: অনুবাদ কবিতা\nআবেলি এটিত তেওঁ...\nসৰাপাতে ৰিঙিয়াই থকা আবেলিটোত,\nতেওঁ বহু কথা সোঁৱৰে।\nআছিলনে কাহানিবা তেওঁ,\nকাৰোবাৰ ছন্দোবদ্ধ আবেগৰ শিৰোনাম?\nহ’ব পাৰিছিলনে তেওঁ,\nহালধীয়া দোপাত্তাৰে সোনাৰু সিচাঁ\nএজনী অনামিকা অথবা সাগৰিকা?\nহেমন্তৰ গুণগুণনিবোৰ শুনি শুনি\nতেওঁ বাৰে বাৰে ভাবে,\nকিহৰ ভয়ত তেওঁ শুনিব বিচাৰিও শুনা নাছিল,\nসেউজ পাতৰ আঁৰৰ সখিয়তীজনীৰ গীত?\nকি হেৰুওৱাৰ ভয়ত তেওঁ বুটলিব পৰা নাছিল,\nপদূলিত সৰা ফুলবোৰৰ পাহি?\nখিৰিকিখনৰ সিপাৰেৰে পাৰ হৈ গৈছিল,\nঅলেখ জোনাকী সপোনৰ মিছিল।\nস্বপ্নাতুৰ বিহগীজনী হৈও তেওঁ জোনাক চুব নোৱাৰিলে।\nবিষাদগ্রস্ত হৃদয়খনিত সদায় শূণ্য হৈ ৰ’ল,\nবিষন্ন পঁজাটিৰ দুৱাৰ খোলাৰ সাহস।\nবাহিৰ ওলালেইযে তেতিয়া নিয়ঁৰত তিতাৰ ভয়।\nদ্বাৰা: Chandrama Kalita সময়: Wednesday, October 12, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nএতিয়া তোমাৰ দুচকুক নদী বোলাৰ প্ৰয়োজন কি? : হৃষীৰাজ শৰ্মা\nএতিয়া তোমাৰ দুচকুক নদী বোলাৰ প্ৰয়োজন কি?\nবিৰহৰ দুপৰীয়াৰ সি বিৰক্ত মৰুভূমি\nএতিয়া তোমাৰ হাঁহিত গান হোৱাৰ প্ৰয়োজন কি?\nবিষাদ সুৰত বিশৃংখল মোৰ বেদনাৰ নগৰী\nএতিয়া শুকুলা ডাৱৰৰ আঁৰে আঁৰে ম‍ই তোমাৰ বাবে সাধুকথা নহওঁ\nএতিয়া এটোপ দুটোপ বৰষুণত তিতিবলৈ ম‍ই তোমাৰ বাবে দুপৰীয়া নহওঁ\nএতিয়া তোমাৰ সকলো উছাহৰ সমাপ্তি ম‍ই\nসকলো উছৱৰ শেষ ম‍ই\nসকলো ৰাতিৰ আৰম্ভণি আৰু সীমাহীন মৌনতাৰ প্ৰাতঃভ্ৰমণ ম‍ই\nএতিয়া তোমাৰ আকাঙ্খাৰ সিমূৰত ৰৈ থকাৰ প্ৰয়োজন কি?\nসকলোবোৰ কবিতাৰ বুকুৱেদি যদি বৈ যায় দুঃখৰ ফল্গুধাৰা\nশব্দ‍ই হাহাকাৰ কৰক, নালাগে একোকে থাকিবলৈ স্মৃতি জোকাৰি\nবাৰে বাৰে শৰত্ আহক\nহুমুনিয়াহবোৰ নিশাৰ ডাৱৰৰ সৈতে ক’ৰবালৈ গুচি যাওক\nম‍ই প্ৰাণ ভৰি চাই ৰ’ম আকাশ আৰু জোনৰ প্ৰেমৰ মায়াময়তা\nহৃদয় জুৰাই গান গাম, দুহাত মেলি স্পৰ্শ কৰিম সেউজীয়া উপত্যকাৰ মোহনীয়তা\nকবিতাবোৰ কবিতা হৈ থকাত ক্ষতি কি?\nসুখৰ এচিকুট বিচাৰি যোৱানিশা চাহেবপুৰালৈ গৈছিলোঁ, অনুৰাধাৰ স’তে\nসৰিয়হ ফুলা দিনবোৰ মাজুলীৰ বালিচৰত সমাধি দিয়া বহুবছৰ হ’ল\nএতিয়া তাৰ জীৱাশ্মটো বাকী আছে\nজুৰাছিক পাৰ্কৰ লেবৰেটৰীত ক্লনিঙৰ বাবে উপহাৰ দিব পাৰিম\nঅন্ততঃ মোৰ বাবে নহ’লেও আনৰ বাবে জী উঠিব ৰঙবোৰ\nয’ত চাগে’ তুমি নাথাকা\nনথাকিলেই ভাল, মাজুলীত খহনীয়া আৰু নালাগে..!!\nদ্বাৰা: HRISHIRAJ SHARMA সময়: Sunday, October 09, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nমৃত্যু চেতনা : কুলদীপ মেধি\nএটা জৰাগ্ৰস্থ কবিতা ম‍ই\nমোৰ স’তে লৈ ফুৰিছো\nদিহিঙে দিপাঙে অনাই বনাই\nঘুৰি ফুৰিছো সহবাস কৰিছো |\nঘূণ পোক এটাই কুটি কুটি খাইছে\nগোটেই ঘৰ খনৰ আচবাব কাঠৰ\nদুৱাৰ খিৰিকি ইত্যাদি\nজহিব ধৰিছে এপদ এপদকৈ\nলাগতিয়াল সকলো মূল্যবান সামগ্ৰী |\nমাস্তুল হেৰুৱা জাহাজ এখন\nগৈ আছে ভটিয়াই\nপাৰত কহুৱাৰ ৰিবৰিবনি\nঅজস্ৰ হাত বাউলি\nপানীত সূৰ্যাস্তৰ প্ৰতিবিম্ব\nভাহি উঠিছে জিলমিলায় |\nএই আন্ধাৰ এই পোহৰ\nপলকতে লোপ পায়\nচকুৰ আগৰ নান্দনিক দৃশ্য\nকায়াকল্প শুভ্ৰ জোত্‍স্না\nহয়তো কোনোবা দোকমোকালি এটাত\nসাৰ পোৱা শেৱালিয়ে চোতালত বহি লৈ\nজৰাগ্ৰস্ত কবিতাটোৰ মৰাশ দেখি\nআৰু নিজকে প্ৰশ্ন কৰিব\nজীৱন কি সচাঁকৈয়ে অসম্পূৰ্ণ !\nদ্বাৰা: Kuldip সময়: Sunday, October 02, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nএনেকৈয়ে শৰত্ আহক\nলাহে লাহে অনাবৃত হওক অৰণ্যখন\nওফোন্দ পাতি থকা ডাৱৰৰ ফাঁকেৰে\nপুৱাটোৰ সেমেকা গালেদি\nতৰুণ ৰ'দজাক বৈ আহক\nভিজা কুঁৱলীয়ে দুহাতেৰে চুই চাওক\nবেলিটোৰ চেঁচা পৰি থকা মুখ\nলালকাল দি থকা এডৰা ৰামধেনুত\nপ্রাণভৰি তিতক এবুকু সুগন্ধি নষ্টালজিয়া\nশেষ হওক অন্তহীন বৰষুণৰ ঋতু\nএনেকৈয়ে শৰত্ আহক।\nদ্বাৰা: Chandan সময়: Saturday, September 24, 20113মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nশৰৎ : মিতালী বর্মন\nসুৰুয উঠাৰ আগতে...\nদ্বাৰা: Mitali সময়: Thursday, September 22, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nঅচিন্তন : হৃষীৰাজ শৰ্মা\nবৰ্ণত যদি বৰণ সানি দিছিলা\nমোৰ হৃদয় সেউজীয়া,\nতোমাৰ অভিমান কজলা; চকুৰ বৰণৰ এফাল..!\nদ্বাৰা: HRISHIRAJ SHARMA সময়: Monday, September 19, 2011 1 মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nবৰষুণজাক খপজপকৈ পৰোঁতেই সাপটোৰ চিকমিকনি দেখিছিলো চাকিৰ অকমান পোহৰতচোন সি মোৰ ভৰিয়েদি বগাই আহে নিষিদ্ধতাত তাৰ হেনো দুআঙুল ডুবি চাবৰ মন।\nদ্বাৰা: Chandan সময়: Wednesday, September 07, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nআক্ষেপ: কুলদীপ মেধি\nজীৱনটোক যদি কেমেৰাৰে লুক-থ্ৰু কৰিব পৰা হ’লে\nবিষয় বস্তুৰ ওপৰত দৃষ্টি স্থিৰ কৰি\nজুম ইন জুম আউট কৰি লৈ\nফ’কাছ মিলাব পৰা হ’লে\nহয়তো হ’লহেতেন এখন সুন্দৰ প’ট্ৰেইট !\nদ্বাৰা: Kuldip সময়: Friday, September 02, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nকবিতা: কুলদীপ মেধি\nএতিয়া আহাৰ মাহ\nআম কঁঠালৰ বতৰ\nভৰা নৈত টুলুং-ভুটুং নাও\nকৃষ্ণ গহ্বৰত দৈত্যৰ বিকট চিঞৰ |\nদ্বাৰা: Kuldip সময়: Friday, July 29, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nকিমান পালাগৈ অ’ সন্ধ্যাতৰা\n(যাক চাই পচিমৰ আকাশত আপোন পাহৰা হওঁ প্ৰতিটো সন্ধিয়া, তেওঁলৈ)\nআশাৰ ডিঙৰা বাই\nদুখৰ কঠিয়াডঁৰা পুৰঠ হৈ\nমোৰ বুকুৰ পথাৰত এতিয়া আঘোঁণৰ উছাহ\nসন্ধ্যাতৰা, ৰাতি কিমান গভীৰ হলে বাৰু\nতোমাৰ সপোনত ভিৰ কৰে পুঁৱাৰ বোল, কিমান ?\nজানাইতো, যাতনাৰ ভাৰেৰেই কঢ়িয়াই ফুৰো মই\nভাৰসাৰে সৈতে অলপ আশা, সম্ভাৱ্নীয়তাৰ সৈতে অলপ সপোন\nআকাশত ডাঁৱৰৰ কিমান ডাঠ চামনি পৰিলে বাৰু\nগধুৰ হয়, অঠবা কিমান জোৰেৰে বৰষুণ হৈ আহিলে ই\nভাল লাগে তোমাৰ মন !\nস্মৃতিৰ সৰাপাটৰ কোনটো দুখৰ গানে বাৰু\nসেমেকাই তোলে তোমাৰ বকুলফুলিয়া হাঁহিৰ দুগাল |\nতুমিও উচপিচাই উঠা নেকি পদুলি মুখত জেওঁৰাৰ সিপাৰে\nকোনোবাই টাং-গুটি খেলিলে অথবা দৌৰ মাৰিলে চুবলৈ ’হাউ’ৰ ঘাই\nদেউতাৰ কান্ধেৰেই যেতিয়া পদুলিৰে ঘৰ সোমায়\nজিৰ জিৰ আঘোণী সপোন\nলেচেৰি বোটলাত হেৰাই পাওঁ মোৰ শৈশৱ\nনিহালিখন লৈ ৰ’দালেই আইতাই পুহৰ কোমল ৰ’দ\nসমগ্ৰ সত্তা জুৰি অনুভৱ কৰো\nআইতাৰ চুলিত ’লক্ষীবিলাস’ তেলৰ গোন্ধ\nককাৰ প্ৰথম মৰমৰ চিন |\nদুখৰ উজনি সোতে বাধা দিলেও যাবই যে লাগিব আগুৱাই\nবিশ্বাসেই হব তোমাৰ বিশ্বাসী সহচৰ\nসন্ধ্যাতৰা সপোন দেখি মইও ভাল পাওঁ জানা\nতথাপিও কাৰোবাৰ সপোনেৰেই যদি বন্ধা থাকে মোক\nভয়াতুৰ হৈ পৰো মই\nউৰুঙা উৰুঙা হৈ পৰে ভাৱনাৰ পথাৰ |\nভয় কৰো মই মোৰ দেউতাক, ভয় কৰো তেওঁৰ সপোন\nদুখৰ নৈত সাতুৰি সাতুৰিও যে তেও এজন অক্লান্ত যোদ্ধা\nযাতনাৰ হাকুটি জোৰাই জোৰাইও যে\nতেওঁ পাৰি আনিব খোজে সুখৰ এটুকুৰা জোন |\nকোনখন ক্ষোভৰ সাগৰত জানো মানুহজনে\nবান্ধিলে অভিজ্ঞতাৰ পাৰ আৰু কব পাৰিলে\n“কেবল আদৰ্শৰ নৈয়ে ধুই দিব নোৱাৰে বোপাই\nউটুৱাই নিব নোৱাৰে কল-মল কল-মল পেটৰ জুই,\nভোকৰ সময়ত সকলোকে লাগে ভাত\nলাজ ধাকিবলৈ নহলেও জাৰ ধাকিবলৈয়ে লাগে কাপোৰ এখনি গাত” |\nসন্ধ্যাতৰা দুখৰ বোকোচাতো লৈ ফুৰিছো এয়া ফাগুণত উতলা এটি মন\nদেউতাৰ সপোনকো নেওঁচা দি\nমোৰ আবেগৰ ধমনিত ধৌৱাই আছে\nটগ-বগ টগ-বগ সাটোতা তেজাল ঘোঁৰা\nমাৰ মৰমকো এৰি থৈ দুখৰ বতাহতে জলিছে একুৰা জুই |\nতুমিটো মৰমৰে এখনি নৈ\nহ’মনে বাৰু হ’মনে মই\nদুখৰ ৰ’দ অথবা সুখৰ বৰষুণ ঢাকিবলৈ\nতাৰেই এখনি চৈ.....\nকিমান পালাগৈ বাৰু অ’ মোৰ সন্ধ্যাতৰা\nআশাৰ ডিঙৰা বাই !!!!\nদ্বাৰা: Dhanjit সময়: Wednesday, July 27, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nআজি বৰকৈ তিতিলে\nখেতিয়কৰ খৰাং হেঁপাহ\nএতিয়া দুচকুত ভৰুণ কঠিয়াৰ ঘৰ\nভৰিত ছটফট মাছৰ লাহ-বিলাহ\nডাৱৰৰ ঠেঁহ ভাগোতে\nআকাশমুৱা গছৰ চুবুৰিটো তিতে\nকেঁচা ঘাঁহৰ গা জুৰ পৰে\nসেমেকি সেমেকি থাকে ৰাতিপুৱা\nবৰষুণৰ গানত কি সুৰ, কি ৰাগ?\nযি সুৰত নৈখন কাষচাপি আহে\nশেলুৱৈ টোপনিৰপৰা সাৰ পায়\nপ্রতিছটা প্রাচীন শিল\nকালি হাবিখনৰ সিপাৰে\nখহি পৰা বেলিটো হেনো\nআজি গোটেই দিনটো শুব।\nদ্বাৰা: Chandan সময়: Monday, July 25, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nতোমাৰ বসন্ত বসন্ত যেন লগা ধেমালিটোৰ আঁৰে আঁৰে\nএতিয়া এটি কক্ষ-চ্যুত নক্ষত্র হ’লো মই।\nঅথচ পদুম পাতৰ ছাঁত লালিত পালিত আছিল এই হৃদয়...\nদ্বাৰা: Chandrama Kalita সময়: Saturday, July 23, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nশাৰদ: হৃষীৰাজ শৰ্মা\nশৰতৰ ঠিকনা নুসুধিবা\nশৰত্ এনেয়োতো আহিব‍ই\nতুমি অহা দেখিলে\nনৈখনো ভটিয়াব একেলগে\nতোমাৰেই খোজত উখল মাখল\nশেৱালীৰ শুভ্ৰ শোভা\nমোৰ হৃদয়ৰ সকলো উত্‍সৱ\nতোমাৰেই প্ৰেমৰ মণিকাঞ্চন,\nসেয়াই শৰত্ নহয় যদি আৰুনো কি?\nদ্বাৰা: HRISHIRAJ SHARMA সময়: Friday, July 22, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nএই ধৰক, লগ পাই গলো হঠাতে এদিন তেওঁক\nওভতনি যাত্ৰাৰ বাচখনত খিৰিকী ফাঁকেৰে সেউজীয়াত মগ্ন থাকিব তেওঁ\nদুষ্ট বতাহজাকে চূৰ্ণি টানি মেহুৰা কৰি তুলিব\nআৰু ওফন্দা লাজ ধাকিবলৈ বাৰে বাৰে ব্যৰ্থ নহ’বলৈ চেষ্টা কৰিব\nতেওঁৰ বাবে ম‍ই সেউজীয়া হোৱাৰ প্ৰয়াস কৰিম\nনাইবা ধৰক, মহানগৰীৰ ভিৰ ৰাষ্টা পাৰ কৰাবলৈ\nবৃদ্ধজনৰ লাখুটিত থকা তেওঁৰ সেই হাতখনৰ প্ৰেমতেই পৰিলো\nঅথবা গ্ৰন্থমেলাত মোৰ পচন্দৰ কিতাপখন বিচাৰি তেওঁৰ সতে এটা খুন্দা মাৰিলো\nবিৰক্তিকৰ ৰেল ভ্ৰমণত সেই কিতাপখন বিচাৰিওতো তেওঁ আহিব পাৰে\n"আপুনি কিতাপৰ প্ৰেমিকা নেকি বাৰু ?" ম‍ই সুধিম\nতেওঁ ক’ব যে মানৱতাৰ জয়গানে মুগ্ধ কৰে তেওঁক\nযিয়েই শেৱালীৰ সুবাস ভাল পায় তেওঁয়েই তেওঁৰ প্ৰেমিক\nতেওঁৰ বাবে ম‍ই শেৱালিৰ সুবাস চিঙি আনিম\nএই ধৰক, হঠাতে এদিন মোৰ কবিতাৰ প্ৰেমতেই পৰিলে তেওঁ\nধৰক, কবিতাৰ শেতেলীত সামাজিক আঁকি সুখী হয় তেওঁ\nউশাহত যাৰ সেৱিত হয় কবিতা অথবা জীৱনৰ গান\nমোৰ কবিতাৰ গুচ্ছ উভালি নপৰাৰ জোখেৰে এজাক বৰষুণ হৈ নামিব\nবৰষুণ পিবলৈ ফুল হৈ ফুলিম\nসাগৰ হৈ মেলি দিম বুকু\nএই ধৰক, হঠাতে এদিন প্ৰেমত পৰি গলো তেওঁৰ...\nদ্বাৰা: ৰিদিপ কুমাৰ নাথ সময়: Monday, July 11, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nএকোছা ঘাঁহ হৈ খামুচি ধৰিবৰ মন গৈছে\nবৰপুখুৰীৰ কানৰ সেমেকা গোন্ধৰ মাটি\nয'ত চেঁচা বৰষুণ এজাকলৈ ৰ'ব পাৰি গোটেইটো ৰাতি\nদ্বাৰা: Chandan সময়: Friday, June 17, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nএমুঠি আহাৰ দিয়া\nকুঁহিয়াৰীয়া পেটৰ জোখেৰে,\nতাতেই বিল গেট্‌ছ ম‍ই |\nভিক্ষা দিয়া, ভোটৰ\nক’লা টকা |\nনাৰী হেনো ময়ো !\nজীয়াই থাকিব দিয়া মোক\nপৰ জনমত যৌতুকেৰে উপজিম |\nখুদকণ দিয়া পেটত,\nৰাত্ৰিদানেৰে দানী ম‍ই |\nতেজ দিয়া, শুহিম\nবাৰুদ পাবা আৰু\nগৰ্ভ দিলো তোমাক,\nবীৰ্য্য দিলো আৰু পোহৰ\nসংগ দিয়া মোক |\nদ্বাৰা: ৰিদিপ কুমাৰ নাথ সময়: Saturday, June 11, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nউন্মাদ সোঁতে বাৰে বাৰে হেঁচুকিলেও\nকিয় নাভাগে শিলৰ শেলুৱৈ টোপনি?\nহয়তো বুকুত এখন বুৰঞ্জী সামৰাৰ ভাগৰ\nদ্বাৰা: Chandan সময়: Thursday, June 09, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nখেতিৰ দিনৰ কবিতা\nহুৰমূৰাই বাঢ়িছে এপথাৰ ব্যস্ততা\nকুঢ়া চৰাইৰ কঠিয়াতলীত\nপোনা মাছৰ উলাহ\nসমাৰ বোৱা মাটিৰ গোন্ধত\nগাভিনী টোমবোৰ পাতল হয়\nগঙাচিলনীৰ কোঢ়ালবোৰো যায় নেকি কেনিবা?\nআলিৰ কানত ভেঁজা দি ৰোৱা\nএশাৰী খোকাত বন্দী\nৰাতিৰ সাঁজৰ কল্‌মল্ ভোক\nতোৰহে ব্যস্ততাৰ শেষ নাই।\nদ্বাৰা: Chandan সময়: Friday, June 03, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nতোমাৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ আৰু কত পৰ ? :হৃষীৰাজ\nতোমাৰ শব্দবোৰেৰে মোৰ উশাহ আৰু\nতোমাৰ ভাৱনাবোৰ মোৰ মন শৰতৰ জোনাক |\nতুমি প্ৰেমৰ ৰাগীৰ এপিয়লা ৰঙা মদিৰা\nআৰু ম‍ই ব্যকুল সেই নিচাত উতলিবলৈ\nতোমাৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ আৰু কত পৰ ?\nতুমি ৰৈ আছা দূৰণীত,\nবন্ধ তোমাৰ চৌপাশ\nম‍ই বিশৃংখল, মোহান্ধ, ভয়াৰ্ত\nনাজানোঁ, কেতিয়ালৈ মুকলি হ’ব\nতোমাৰ আঁচলত আবদ্ধ সেই জোন ;\nযাৰ জোনাকত তিতি বুৰি\nকবিতা লিখাৰ হেঁপাহ মোৰ বহুদিনৰ |\nতোমাৰ চকুৰ পতা জাপ খাওঁতেই কিজানি\nপ্ৰাণ পাই উঠে হুছেইনৰ তুলিকা ,\nতোমাৰ চাৱনিৰ বৰষাত গাভৰু হয়\nমোৰ হৃদয়ৰ মোহনা |\nতুমি হিয়াত ৰুণু ৰুণু সুৰ তুলি যোৱা\nএটি পাহাৰী চিফুঙৰ মাত ,\nবেলি লহিয়াওঁ লহিয়াওঁ কৰা এটি পথৰুৱা বাট |\nতোমাৰ পদূলীত এজুপি খৰিকাজাঁই দেখিলোঁ; ৰাতিপুৱা,\nৰূপোৱালী হাঁহিবোৰেৰে সি ফুলি উঠিছে |\nসেউজীয়া জপনাখন খুলি থ’বা আলফুলে,\nকিজানি সোমাবলৈ পাৰোৱেই ধীৰে ধীৰে |\nআৰু কত পৰ ৰখাই থ’বা মোক, বসন্তৰ ঠিকনা বিচাৰি\nশীতৰ বাতৰি বিচাৰি\nনৈৰ বিষাদ বিচাৰি\nআকাশৰ অভিমান বিচাৰি\nদ্বাৰা: HRISHIRAJ SHARMA সময়: Saturday, April 09, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nযান্ত্ৰিক: মিতালী বৰ্মন\nঅনুভৱবোৰ কিনিব পৰা হ'লে!\nভিন্ন স্বাদৰ অনুভৱবোৰ!!\nপ্ৰেমিকবোৰে আহি ভিৰ কৰিবহি\nপ্ৰেমৰ শ্ব'ৰুমৰ দুৱাৰদলিত\nপ্ৰেম নোপোৱাবোৰে পাবলৈ\nপোৱাবোৰে আৰু বেছি পাবলৈ\nপায়ো হেৰুৱাবোৰো আহিবআকৌ এবাৰ ভাগ্য জুখিবলৈ\nআটাইতকৈ চৰা দামত\nবিক্ৰি হ'ব সুখী অনুভৱবোৰ!\nমুখৰ আগত চেঙা লুটি খাই\nপৰি থাকিব দুখবোৰ....\nপ্ৰেমিকবোৰে কেৰাহিকৈয়ো চাব নুখুজে\nভয় হয়---- কি ঠিক\nডিচকাউণ্টৰ প্ৰলোভন দি\nটানি টানি মেৰিয়াই\nপিন্ধাই দিয়ে যদি দুখৰ পোচাক!\nমহঙা দিনৰ গোলকীয় কায়দা....\nপ্ৰেমিকবোৰে বুজিয়েই নাপায়\nদৰ-দাম কৰি কৰি\nচৰা দামত কিনা\nপ্ৰেমৰ বজাৰৰ সুখবোৰৰ লগত\nবিনামূলীয়াকৈ আহে দুখী অনুভৱবোৰ!!\nদ্বাৰা: Mitali সময়: Monday, April 04, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nমোৰ বুকুৰ খিৰিকী মেলি দিলো,\nএন্ধাৰৰ জাল বন্ধা ধূলিময় বাটেৰে সোমাই আহিল ফাগুনৰ বতাহজাক ,\nআৰু উদাস-উদাস ফাগুনৰ এজাক ৰ’দ\nশিৰ-শিৰাই উঠিল দেৱালবোৰ\nবহু যুগৰ সীমাহীন অপেক্ষাৰ ক্লান্তি ভাঙি যেন এক ৰৌদ্ৰস্নান\nঅভিমানত ডুবি থাকিল দেৱালৰ ঘড়ীটো\n’কিয় মোৰ বাবে নাছিল তোমাৰ তিলমানো অৱকাশ\nঅসাৰ যাতনাত ডুবি ৰ’ল ক’ত বসন্ত\nআজি কিয় ঘূৰি চালা মোৰ ফালে !’\nশুই আছে মোৰ বুকুৰ কোঠালিৰ আচ-বাব বোৰ\nমোৰ পঢ়া-মেজৰ অকামিলা টিপ-চাকিটো\nমোৰ আধালিখা ডায়েৰীবোৰ\nচিলিঙত ওলোমা বিচনীখন\nআৰু এটা নিলিখা কলম\nঅৱসাদৰ ধূলি চামনিত পোত খাই আছে মোৰ স্মৃতিৰ উদ্যান\nখিৰিকীৰে জুমি চালো, মৰহি যোৱা গোলাপৰ পাহিত লাগি আছে নেকি\nসন্ধিয়াৰ সেই কিছু একান্ত ক্ষণ,\nক’ৰবাত ৰৈ আছে নেকি অপেক্ষাৰ কবিতা\nওঠৰতা বসন্তৰ হিচাব-নিকাচ\nঅৱসাদে মূক কৰি নিছে মোক\nধূসৰ হৈ আহিছে দৃষ্টিৰ গভীৰতা\nসন্ধিয়াৰ আগমনে সোঁৱৰাই দিলে\nজোনাক হ’ব নোৱাৰাৰ কি যে দুখঃ\nদ্বাৰা: যামিনী অনুৰাগ সময়: Saturday, April 02, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nদ্বাৰা: Mitali সময়: Thursday, March 17, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nবৰ্তমান যুগত এটা শব্দ শুনিলেই মানুহে নাক কোঁচাব খোজে, সেইটো হ’ল ‘ৰাজনীতি’। ‘ৰাজনীতি’ শব্দটো ইমানেই বেয়া বুলি ভাবে যে ইয়াৰ নাম শুনিলেই কিছুলোকে সাত জাপ মাৰে। কিন্তু ৰাজনীতি বাদ দি এখন দেশ অথবা সমাজ চলিব পাৰে জানো? সেই তাহানিৰ ৰজা মহাৰজাৰ দিনৰে পৰাই ৰাজনীতি শব্দটোৱে সমাজৰ এক অপৰিহাৰ্য্য অংগ হিচাবে চিহ্নিত হৈ আহিছে। কিন্তু আজি সমাজত ৰাজনীতিৰ প্ৰতি ৰাইজৰ ইমান বিতৃষ্ণা কিয়? ৰাজনীতি কেতিয়াও বেয়া হ’ব নোৱাৰে, ইয়াক কলুষিত কৰি তুলিছে মাথোঁ কিছুমান ভণ্ড তথাকথিত ৰাজনীতিবিদে। আজি চৌদিশে দুৰ্নীতি, সন্ত্ৰাসৰ পয়োভৰ। আমি চৰকাৰ, ৰাজনীতিবিদক গালি শপনি পাৰি তত্ নাপওঁ। কিন্তু আমি এবাৰ ভাবি চাইচোনে যে কাৰ কাৰণে এওঁলোকে ক্ষমতা ভোগ কৰি আছে? আমিয়ে জানো এওঁলোকক ভোট দি জয়যুক্ত কৰি অহা নাই? কিহৰ কাৰণে হ’বলৈ পাইছে এইবোৰ? আমাৰ অমনোযোগিতাৰ কাৰণেই নহয়নে? ৰাজপথত দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে কিমান টেঁটু ফালিব আৰু? এনেধৰণৰ নেতিবাচক প্ৰশ্নবোৰে আমাৰ সকলোৰে মনটো ভাগৰুৱা কৰি তোলে। তেন্তে ইয়াৰ উপায় কি? এটাই হয়তো উত্তৰ, আমি যুৱ প্ৰজন্মটো ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱাটো। কাৰণ এতিয়া সমাজ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ ৰাজনীতিয়েই এটা ভাল হাথিয়াৰ। শিক্ষিত নৱপ্ৰজন্মৰ যুৱ সমাজ যদি ৰাজনীতিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয় তেন্তে ৰাজনীতিৰ গোটেই স্বৰূপ টোৱেই সলনি হৈ যাব বুলি মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস। সকলো ব্যক্তিৰেই আছে নিজস্ব এক নীতি আৰু আদৰ্শ, সেইবাবে ৰাজনৈতিক দল যিয়েই নহওঁক কিয়, এজন সৎ লোকে যিকোনো ৰাজনৈতিক দলৰে ভাৱমুৰ্তি নিকা কৰি তুলিব পাৰে। কথাতে কোৱা হয়, "লংকালৈ যিয়েই যায় সিয়েই ৰাৱণ হয়"। কিন্তু লংকালৈ ৰামো গৈছিল,ৰাম কেতিয়াও ৰাৱণ হৈ উভতি অহা নাছিল। এটা সময়ত ভাবিছিলো এজন ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া হ’ম। কিন্তু এতিয়া ভণ্ড ৰাজনীতিবিদ সকলৰ শ্ৰুতলিপি শুনি কাম কৰা সেই বিষয়া সকলৰ অৱস্থা দেখিলে পুতৌ ওপজে। অৱশ্যে তাৰে মাজত কিছুমান নিষ্ঠাবান বিষয়াও দেখা যায়, যিসকলে কিবা এটা কৰিবলৈ বিচাৰে কিন্তু ৰাজনৈতিক মেৰপাকত সি সম্ভৱ হৈ নুঠে। এতিয়া আপুনি নিজকে সোধক, দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি পঢ়ি শুনি হোৱা এজন প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ ক্ষমতা বেছি নে এগৰাকী দুই তিনিবাৰ মেট্ৰিক ফেইল কৰা ভণ্ড ৰাজনীতিবিদ এজনৰ ক্ষমতা বেছি? ইয়াৰ দ্বাৰা যদিও মই প্রশাসনিক বিষয়া সকলক হেয় জ্ঞান কোনো কাৰণতে কৰা নাই, কিন্তু ই বৰ্তমান সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত এখন প্ৰকৃত ছবি।\nকিন্তু আমি আমাৰ কেৰিয়াৰ বাদ দি ৰাজনীতিৰ পথাৰত কেনেকৈ নামিম? লাখটকীয়া প্ৰশ্ন এটা! ইয়াৰ বাবে আমি নিজকে স্বাৱলম্বী কৰি তুলিব লাগিব। এতিয়া নহ’লেও হয়তো কিছু বছৰৰ পাছত। কম্পিউটাৰত বহি, নিজৰ ৰাজ্যৰ বাহিৰত থাকি হা হুমুনিয়াহ কাঢ়ি থাকিলে নিশ্চয় একো নহব, যেতিয়ালৈকে আমি হাতে কামে নালাগো। উপদেশতকৈ সদায় আৰ্হি ভাল। কিছুবছৰ পাছত হয়তো ময়ো ৰাজনীতিত যোগ দিম! এখন নিকা দুৰ্নীতিমুক্ত সমাজ গঢ়াৰ আশাৰে! লংকালৈ মইও যাম, কিন্তু ৰাৱণ নহওঁ। এয়া এক দৃঢ় বিশ্বাস।\nদ্বাৰা: হিমজ্যোতি সময়: Wednesday, March 09, 20113মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nআঁচুতীয়া কৈ থৈ দিয়া মোক\nহৃদয়ৰ সোণৰ সঁজাত,\nহিম চেঁচা যেন মৰমেৰে মোক,\nলৈ যোৱা গানৰ দেশত\nগুণ গুণ গানত ,\nঢৌ উঠে মনত,\nপ্ৰীতি সৰে মিঠা সুৰত,\nচন্দ্ৰ মণি বিচাৰো যি\nপ্ৰতি অন্তৰেৰে কোমল ভাঁজত..\nকাষলে অহাৰ সপোন জাগে,\nআঁতৰি গ’লে দিঠকে মাৰে,\nকিনো যে ভাবোঁ, কিনো যে কৰো\nদুয়োটা দুই দিশে যায়,\nআঁতুৰ আঁতুৰ ওঠৰে গান\nতুমি ছাগে শুনিছাই,\nআঁচুতীয়া কৈ থৈ দিয়া মোক..\nঘুমটি আহে, আহে ভাঁগে,\nপলক খুলি থৈ ৰাতি ৰওঁ সাৰে,\nবুকুৰ প্ৰতি উঠা নমাত,\nতোমাক ৰাখিছো সঁচাই\nআঁচুতীয়া কৈ থৈ দিয়া মোক.. (বাবু- অচিনাকী মন )\nআগলি বাহঁৰে গগনা বজাওঁ\nমাতে লাহৰি লাহৰি কৈ,\nলগৰী বোলোনে কোৱানা..?\nতোমাক আনি বুকুতে থয়...\nফুটুকীয়া সেই ফৰক চোলাটিৰে,\nতোমাকে পাইছিলো ল’ৰালিত,\nফলি-কিতাপ লৈ বহিছিলা গৈ,\nহেঁচুকি থৈ যায় অতীতে...\nহাতে বাউলী, সোঁৱৰণে মাতে,\nমনটো যায় নিতে গাঁৱলৈ..\nছতিয়নাজোপা একেই আছেনে,\nকুক-ভা এতিয়াও খেলানে..?\nনৈ পৰীয়া বা ৰুন্জুন..\nউভতি আহিছো আপোন গাঁৱলৈ\nআছা হ’বলা বাটে চাই...\nলগৰী বোলোনে কোৱানা..? (জুবিন - জোনাকীমন )\nমন যায়…..মোৰো মন যায়…\nলাহে লাহে ওচৰ পাবলে’\nবুকুখনি হয় তাজমহল..\nমন নদী হৈ মৰম সুঁতি বয়,\nঢৌ বোৰো তাত হয় সাঁথৰ,\nসমুখত যেতিয়া তোমাক দেখোঁ,\nযাযাবৰ অভিমান মুঠিতে ৰাখোঁ,\nমোৰ বুলিবলে আছেহি বুকুত,\nমৌ মিঠা তোমাৰে অনুভৱ\nভয় লাগে জানা কথাৰে ক’বলে,\nনাম দিয়া জানোচা শিহৰণ\nক’বানে কিয় এনে ভাললগা,\nঅসহায় অসহায় নিৰৱতা,\nউদাসী উদাসী চকুৰ পলকতে\nযোৰ সপোন আহি বহে,\nচুবুৰীয়া বহু শিহৰণে আহি\nমোক অকলশৰীয়া কৰে,\nমোৰ খোজৰ বাটত ছায়া নামে,\nতুমি পোহৰ দিয়া সাহনো বাঢ়ে,\nআৰু কিছুবেলি দেখা দিবা নেকি..\nতোমাক চোৱাৰ বতৰ এয়া\nহৃদয়ৰে বাঁকি তেজ সিঁচি সিঁচি,\nতোমাক ভবাৰ বতৰ এয়া,\nদুচকুলে আহা সুৰে হাঁহে\nআঁৰ হৈ আঁতৰা কাঁইটে খোঁচে,\nটুকুৰা টুকুৰা ভাঁঙি খুলি হোৱা\nমনটো কিদৰে জোৰা দিওঁ,\nবুকুত কিহৰেনো ৰঙ সানো,\nবেদনা বেদনা মোৰ ভালপোৱা,\nসুখী হৈয়ে ৰোৱা মই অবিহনে,\nএয়া মোৰে শুভ-কামনা\nলাহে লাহে আঁতৰাই আনি ল’লো\nমই মোক তোমাৰ পৰা\nসাধনা আজি যে আধৰুৱা হ’ল..\nমন যায়… ( মন যায়- জুবিন)\nচকুলোৰে মালা গঁথা গানত\nকি ৰঙ দিব খুজিছা,\nশুকান এখিলা পাতৰ বুকুত\nকিয় বসন্ত বাঁকিছা,\nডাল এৰি সৰা বহুদিন হ’ল\nমিছাতে সতেজ কিয় বুলিছা..?\nআপোন পৰিচয় হেৰোৱা\nমই মৰা সুঁতি\nকোন নদীয়ে এৰি গ’ল\nসিয়ো বেথাৰে স্মৃতি,\nশাওনৰ ঢল হয়নে আলহী\nবুলি কিয় মোক সুধিছা..?\nএকোঠা দুকোঠা মনৰ পঁজা,\nঅবোধ সপোনে ভৰা,\nখেলে ওমলে হাঁহে নাঁচে,\nৰঙাই থাকে মোৰ হিয়া\nসেয়া যে অতীত নহয় আজি,\nমিছাতে কিয়নো মাতিছা..? (আলসুৱা মন- জুবিন)\nটোপাল টোপাল বৰষুণে আহি,\nচকুৰ পতাত চুমা সিঁচি দি যায়\nমেঘৰ নাঁচোনে পৃথিবী কঁপালে\nসেউজ অহাৰ আজি বাতৰি পাই\nউপচি আহে কলিজাৰে জোঁৱাৰ\nকোঁহে কোঁহে শুনো গীতি ন বৰষাৰ\nপ্ৰতিটো টোপালত স্পন্দন আহে গৈ\nদুৰণিত হিয়াতে জোকাৰি যাবলৈ\nসপোনৰ গুঞ্জণ থোপা থোপে আহে গৈ,\nদুৰণিত বুকুতে জীপাল হ’বলৈ\nকেঁচা কেঁচা মাটিলে, থৌকি বাথৌ মন,\nসুৱাসত আমোলমোল মিঠা মিঠা যৌবন,\nমেঘে মেঘে ৰ’দালিৰ ,সোণালী চুলি মেলি,\nমায়াময় অভিনয় লুকা-ভাকু খেলি,\nটোপাল টোপাল… (বৰষুণ- জুবিন)\nদ্বাৰা: bornaly সময়: Tuesday, March 08, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nশীৰ্ষক: গীতৰ কথা\nসেই যে তাহানিতে বুকুৰ বাবাৰ শিৰত হাত ফুৰাই বিদায় দিছিলা\nনোটোকো বুলিয়েইটো চকুপানীবোৰ সযতনে সাঁচি থ’লা\nকিমান বিশাল তোমাৰ হৃদয়ৰ প্ৰতিটো কোঠালী\nয’ত তুমি সাঁচি ৰাখিছা সময়বোৰ\nসেই সময়বোৰকেই একলগ কৰি লিখাৰ কথা আছিল এদিন\nতোমাৰ বিশালতাক কেতিয়া চিনি পাম ম‍ই?\nমা ম‍ই দেখিছোঁ বন্ধুত্বৰ সোৱাদ, মৰমৰ প্ৰকাশ\nপিছে কোনোবাই এদিন ক’লে,\nচিঠিয়ে হেনো হৃদয়ৰ বতৰা কঢ়িওৱা বন্ধ কৰিছে আজিকালি\nম‍ই এতিয়াও তাহানিৰ বাবা হৈয়েই আছোঁ তোমাৰ বাবে\nমা সময়বোৰ বদলিল,\nহয়তো তুমি সাঁচি থোৱা সময়বোৰ আজিৰ বাবে ইতিহাস\nপাঁচ বছৰত কত নদীয়ে সোঁত সলালে তাৰ হিচাপ তুমিতো ৰখা নাই\nপাঁচ বছৰত মৰিশালিত ফুল গজিল, দিন বাঢ়িল, ৰাতি বাঢ়িল\nনোকোৱা কথাবোৰ কৈ কৈয়েই কোনে কিমান কাঢ়িলে\nকিমান ৰাখিলোঁ, কিমান দিলোঁ,\nসকলোবোৰ আজি অতীত মা\nতোমালৈ লিখিবলৈ দুখ লাগিছে,\nদূৰণীতো অনুভৱ কৰিছোঁ জাতিৰ পতন আৰু ব্যৰ্থ ৰণহুংকাৰ\nমা, জীৱনৰ সকলো দ্বাৰ বন্ধ হোৱাৰ পিছত\nপদে পদে বিশৃংখল হৈ পৰিছে মোৰ সত্ত্বা,\nস্বপ্নবোৰ বৰ ভয়ানক মা\nকেৱল জীয়াই থকাৰ তাড়নাতে চকু থাকিও কণা, কাণ থাকিও কলা আজি ম‍ই\nবিপন্ন পথেৰে বহুখিনি আগবঢ়াৰ পিছত দিনবোৰৰ লগত মিলিবলৈ শিকিলোঁ\nম‍ই মুগ্ধ মা, তোমাৰ সময়বোৰ সযতনে আছে আজিও\nতুমি সাঁচি ৰখা সময়বোৰকে ন সাজত নতুনকৈ গঢ়ি পিতি সজাম বুলি ভাবিছোঁ\nতুমি আশীৰ্বাদ দি যাবা মা, তোমাৰ বাবা এতিয়া ঘূৰি আহিছে\nকোনো কথাই সলনি হোৱা নাই এতিয়াও, তুমি শিকোৱাৰ দৰেই\nম‍ই আজিও জন্মৰে ভাৰতীয়, হৃদয়ৰে অসমীয়া..||\nদ্বাৰা: HRISHIRAJ SHARMA সময়: Monday, March 07, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nমালিনী থান এটি মন্দিৰৰ ধ্বংসাৱশেষ থকা এখনি সৰু ঠাই । এই ঠাই ছিয়াং জিলাৰ দক্ষিণ সীমান্তত অৱস্থিত । চিলাপথাৰ নামৰ ঠাইৰ পৰা কেইমাইলমান উত্তৰ-পূবত অৱস্থিত । পাহাৰৰ পাদদেশত । ইয়াত একালত কেইটিমান মন্দিৰ আছিল, নতুবা একোটি মন্দিৰতে দুৰ্গা, শিৱ, গণেশ আৰু সম্ভৱতঃ লক্ষ্মী-সৰস্বতীৰো উপাসনা কৰা হৈছিল । কিন্তু কালক্ৰমত মন্দিৰটি ভাগি পৰিল আৰু আৰু মূৰ্তি বা বিগ্ৰহ পোত গ’ল । অনেক দিন এইদৰে থকাৰ পাছত এই শতিকাৰ তৃতীয় দশকত ডব্লিউ-এইছ-কালভাৰ্ট নামেৰে পাছিঘাটৰ সহকাৰী পলিটিকেল অফিচাৰ এজনে মালিনী থান পৰিদৰ্শন কৰে আৰু উক্ত ঠাইত থকা সন্যাসী এজনক তাৰ পৰা খেদি পঠায় । সেই সময়লৈকে উক্ত ঠাইত ভালেমান দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি অক্ষত অৱস্থাত আছিল কিন্তু আগতে উল্লেখ কৰা সন্যাসীজনে কিছুমান মূৰ্তি ভাঙি পেলাই সম্ভৱতঃ তেওঁৰ নিজৰ বিশ্বাসসন্মত কোনোবা দেৱতাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিব খুজিছিল । তাৰ পিছত বছৰচেৰেক নীৰৱতাৰ মাজেদি পাৰ হৈ যায় । ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীনতা পোৱাৰ পিছত পুনৰ দুজনমান চৰকাৰী বিষয়াই মালিনী থান পৰিদৰ্শন কৰি যোনী-পীঠৰপৰা বিচ্ছিন্ন হৈ থকা থকা এটা শিৱলিঙ্গ, তিনিডোখৰ হৈ ভাগি থকা দুৰ্গাৰ দশভূজা মূৰ্তি, গণেশৰ মূৰ্তি আদিৰ উপৰিও কিছুমান ভগা-ছিগা মূৰ্তি দেখিবলৈ পায় । ১৯৬৮-৬৯ চনত অৰুণাচল চৰকাৰৰ বিভাগীয় কৰ্ত্তৃপক্ষ‍ই ঠাইডোখৰ পৰিষ্কাৰ কৰি প্ৰয়োজনীয় খনন কাৰ্য্য চলায় আৰু কিছুমান ঐতিহাসিক দিশৰপৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ বস্তু উদ্ধাৰ কৰে । সেই সময়তে আমি মালিনী থান চাবলৈ গৈছিলোঁ আৰু ভগ্নাৱশেষৰ মাজত থকা শিলৰ ভাস্কৰ্য্য দেখি অভিভূত হৈছিলোঁ ।\nমালিনী থানৰ সাম্প্ৰতিক ঐতিহাসিক গুৰুত্ব বিশেষ তাত্‍পৰ্য্যপূৰ্ণ । এই তাত্‍পৰ্য্যৰ ব্যাখ্যা দিবলৈ যাওঁতে স্বাভাৱিকতে অতীতলৈ তথা ইতিহাসলৈ উলটি যাব লাগিব । বৰ্তমান অৰুণাচল ৰাজ্যৰ ভিতৰত পৰশুৰাম কুণ্ড বা ব্ৰহ্মকুণ্ড, তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰ, ভীষ্মক নগৰ, মালিনী থান, ইটানগৰ আৰু ভালুকপুং এই ছঠাইত প্ৰাচীন ঐতিহ্যৰ ধ্বংসাৱশেষ দেখা পোৱা যায় । মালিনীথানৰ লগতে বাকী পাচঁখন ঠাইৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্বও পৰ্য্যবেশনযোগ্য ।\nঅৰুণাচল আৰু দেশৰ বাকী অঞ্চলৰ মাজত বাধাৰ হৈ দেখা দিয়ে ১৮৭৩ চনত । যেতিয়া তেতিয়াৰ বৃটিছ চৰকাৰে ইনাৰ লাইন সৃষ্টি কৰে । ইয়াৰ আগতে অসম আৰু সীমান্ত প্ৰশাসনৰ মাজত তেনে কোনো ঢাপ বা সীমা নাছিল । মিচিমি গড়, ডফলা গড় বা ৰাজগড় আদি মাটি বা ৰাজ্যৰ সীমা নহয় । এই অঞ্চলৰ সকলো মানুহেই ঝুম খেতি কৰে । ঝুম খেতি কৰিবলৈ ঠাই সলনি কৰি থাকিব লাগে । গতিকে ভৈয়ামৰ মানুহৰ একেডোখৰ মাটিৰ প্ৰতি যি মোহ, সেই মোহ পৰ্বতীয়া মানুহৰ প্ৰকৃততে নাছিল । তদুপৰি পাৰ্বত্য-জনজীৱন সদায়েই বিপদসংকুল ; যিকোনো মুহূৰ্ততে বিৰোধী ফৈদে আক্ৰমণ কৰিব পাৰে, গতিকে পৰ্বতৰ গাত এনে ঠাইত গাওঁ পাতে য’লৈ মাত্ৰ এটা বাটহে থাকে । সেই বাটত থাকিয়েই থাকিয়েই আক্ৰমণকাৰীক প্ৰতিহত কৰিব পাৰি । গতিকে পাৰ্বত্য জনজাতীয় মানুহে পুৰণিকালত মুকলি , নিৰাপত্তাহীন ঠাইতকৈ হাবিতলীয়া পৰ্বতীয়া ঠাইহে বাছি লৈছিল । ফলত পাহাৰৰ পাদদেশ অঞ্চল উন্মুক্ত আছিল আৰু জনজাতীয় লোকসকল যথেষ্ট ভিতৰত বাস কৰিছিল ।\nপ্ৰাচীন কামৰূপত সৰহভাগ মঙ্গোলীয় জনগোষ্ঠীৰ মানুহৰে বসতি । ৰামায়ন-মহাভাৰত যুগৰে পৰা প্ৰাচীন কামৰূপৰ কিৰাত-চিন মানুহৰ কথা পোৱা যায় । সেয়ে হ’লেও এসময়ত ভাৰতীয় আৰ্য্য সংস্কৃতিৰ এটা সোঁতা উজাই আহি সুদূৰ পৰশুৰাম কুণ্ড পায়হি । আনপিনে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ আৰ্য্যকৰণ কৰাত সহায় কৰোঁতা কৃষ্ণ-ভক্তি শাখাৰ মূল পুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণয়ো কুণ্ডিল নদীৰ পাৰত ভৰি দিয়া কাহিনীয়ে অসমৰ এই উত্তৰ-পূব অঞ্চল যে এসময়ত আৰ্য্য সংস্কৃতিৰে ধৌত হৈছিল তাৰ প্ৰমান পোৱা যায় । একালৰ হাবুং অঞ্চলত বসবাস কৰা কিছুমান বাহ্মণ মানুহ মিচিমি ৰাজ্যত সোমাই মিহলি হৈ যোৱাৰ কথাও শুনা যায় । ড: বাণীকান্ত কাকতিয়ে এই অঞ্চলত এখন কলিতা ৰাজ্য থকাৰ কথাও উল্লেখ কৰিছে । এইদৰে বৰ্তমান অৰুণাচল ৰাজ্যৰ দক্ষিণ সীমাৰপৰা অনেক ভিতৰলৈকে অ-জনজাতীয় মানুহৰ বসতি আছিল আৰু তাত নগৰ আৰু মঠ-মন্দিৰ নিৰ্মিত হৈছিল । কোনো পাৰ্বত্য জনজাতিৰ মানুহে এই ধ্বংসাৱশেষবোৰ তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ কীৰ্তিচিন আছিল বুলিও দাবী কৰে । সেয়ে হ’লে তেওঁবিলাক মূলতে অ-জনজাতীয় মানুহ আছিল, কালক্ৰমত সংমিশ্ৰিত হৈ জনজাতীয় মানুহত পৰিণত হ্য় ।\nইটানগৰ আৰু ভীষ্মক নগৰৰ ইটাৰ গড় আৰু নগৰৰ পৰিকল্পনাৰ পদ্ধতি দেখিছোঁ । ইটাবোৰ আহোম যুগত ব্যৱহৃত ইটাৰ আকাৰ-প্ৰকাৰৰ লগত মিলে । ইটানগৰৰ ইটাৰ দুৱাৰ মুখকেইখনো দেখিছোঁ ।ভীষ্মক নগৰ নামে অভিহিত ঠাইখনৰ ইটাৰ গড়, আলি আৰু পুখুৰীও দেখিছোঁ । বুৰঞ্জীত আছে ৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহ‍ই ১৫৯০ শকত অৰ্থাত্ ১৬৬৮ খৃষ্টাব্দত মণিপুৰলৈ (বৰ্তমান বৰদলনিৰ ওচৰত) গ’ল । টুৱা বিহিয়াৰ (ডফলা) গাঁৱৰ কোষত সোৱণশিৰীৰ কাষৰত ৺দেৱে নগৰ পাতিলে । তাতে বহুতো নগৰীয়া বৃত্তিয়াল নিলগাই পাতিলে । সোৱণশিৰীত মাঘ স্নান কৰি ৺দেৱো গড়গাঁৱলৈ আহিল ।সোৱণশিৰী অঞ্চলৰ দক্ষিণতে মাঘ-নোৱা সৰোবৰ। এই মাঘ-নোৱা সৰোবৰৰ উত্তৰতে ইটানগৰ ।সোৱণশিৰীৰ দক্ষিণ অঞ্চল টুৱা আৰু তিতা নামৰ দুজন ডফলা গামৰ অধীনত আছিল আৰু এওঁবিলাক বিহ-যোগনীয়া বিহিয়া বুলি জনাজাত আছিল। আনপিনে আজিকালি যাক ভীষ্মক নগৰ নাম দিয়া হৈছে, এইখনেই প্ৰকৃততে শদিয়াখোৱা গোহাঁইৰ ৰাজধানী শদিয়া । ছৈখোৱাৰ বিপৰীতে পতা শদিয়াখন ইংৰাজে পতা শদিয়াহে । পুৰণি শদিয়ালৈ অহা-যোৱা কৰা ৰাজগড় আলি এতিয়াও আছে । সেই ইটা আহোম যুগৰ ইটাৰ সৈতে একে । পুখুৰীতো খন্দাৰ পদ্ধতিও আহোম যুগৰ পুখুৰীৰ নিচিনা । ভীষ্মক ৰজাৰ সময় নাই বুলিও খৃষ্টপূৰ্বলৈ উজাই যাব । খৃষ্টপূৰ্বত বিশেষকৈ প্ৰাক্ আহোম যুগৰ মাজভাগৰ আগলৈকে অসমৰ স্থাপত্যত ইটাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা নাছিল, শিলৰহে ব্যৱহাৰ হৈছিল । মালিনী থানৰ স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্য্য শিলৰ । সেইবাবেই ইয়াৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্ব মন কৰিবলগীয়া । মালিনী থানত আৱিষ্কৃত হোৱা সম্পদসমূহৰ ভিতৰত মন্দিৰৰ ভেটিৰ কাৰুকাৰ্য্যখচিত গাথঁনি, গণেশ- মূৰ্তি, অপ্সৰা, পাৰ্বতী, শিৱলিঙ্গ আদি পোৱা গৈছে । শিৱৰ বাহন নন্দী, পাৰ্বতীৰ বাহন সিংহ আৰু ইন্দ্ৰ নামেৰে অভিহিত প্ৰস্তৰ মূৰ্তিটোত সোঁহাতত ডম্বৰু আৰু স্পষ্ট লিঙ্গলৈ চাই শিৱমূৰ্তি যেন লগা মূৰ্তি কেইটাৰ যথাৰ্থতে কোনো ৰূপদক্ষ ভাস্কৰৰ নিপুণ হাতৰ পৰশ পৰা যেন লাগে ।\nমালিনী থানৰ মন্দিৰটো দেখ্ দেখকৈ প্ৰাক্-আহোম যুগৰ । মই নিজে এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলোঁ মালিনী থানৰ ধ্বংসাৱশেষৰ মাজত যি কেইটা হাতীৰ মূৰৰ মূৰ্তি পোৱা গৈছে, সেই মূৰ্তিৰ চানেকীৰ লগত বৰ্মন বংশীয় ৰজাসকলৰ ৰাজকীয় তামৰ ফলিসমূহৰ ছীল-মোহৰৰ সাদৃশ্য আছে । এনে হাতীৰ মূৰ উৰিষ্যা আৰু দাক্ষিণাত্যৰ মন্দিৰবিলাকৰ গাতো দেখা পোৱা যায় । উৰিষ্যাৰ বিখ্যাত কোনাৰক মন্দিৰটি হাতী আৰু সিংহৰ ’মতিফ’ দেখা যায় । মালিনী থানৰ ভাস্কৰ্য্যসমূহত খৃষ্টীয় নৱম-দশম শতিকাত নিৰ্মিত অসমৰ অন্যান্য ঠাইত আৱিষ্কৃত হোৱা ভাস্কৰ্য্য্সমূহৰ লগতো মিল দেখা যায় । বৰগঙ্গাৰ ভগ্নাৱশেষত পোৱা প্ৰস্তৰ বাসুদেৱঁৰ পাদশিলা, নুমলীগড়ৰ দেওপৰ্বতত পোৱা উৰণীয়া বিদ্যাধৰৰ সৌন্দৰ্য্যপূৰ্ণ ভাস্কৰ্য্য, বেতালৰ মূৰ্তি, ডবকাৰ পাদশিলা, গছতলৰ দ্বাৰস্তম্ভৰ, জীৱজন্তুৰ মূৰ্তি, প্ৰহৰীৰ মূৰ্তি আদিৰ লগত মালিনী থানৰ ভাস্কৰ্য্যসমূহৰ সাদৃশ্য মন কৰিবলগীয়া । ইয়াৰদ্বাৰা এইটো প্ৰতীয়মান হয় যে গুপ্ত সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ লৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত যি সংস্কৃতিৰ বিকাশ সাধন হৈছিল তাৰ স্মৃতি পুৰাতত্বৰ বুকুতহে জীয়াই আছে । কিন্তু এইটো সত্য যে খৃষ্টীয় অষ্টম-দশম শতিকাৰ ভিতৰত অসমলৈ হিন্দুধৰ্ম আৰু আৰ্য্য সংস্কৃতিৰ এটি কোবাল ঢৌ আহিছিল । এই সময়তে ক্ষীণকৈ বৌদ্ধধৰ্ম আৰু বৈঞ্চৱ আদৰ্শ জীয়াই থাকিলেও তান্ত্ৰিক শাক্তধৰ্ম প্ৰৱল হৈ উঠিল। ইতিমধ্যে শাক্ত আৰু শৈৱৰ মাজত সন্ধি স্থাপিত হৈছিল । সেয়েহে দুৰ্গা, শিৱ, গণেশ, কাৰ্তিক, নন্দীৰ মূৰ্তি একে ঠাইতে পোৱা গৈছে। শাক্ত পূজাৰ অন্যতম তাম্ৰেশ্বৰীৰ অভ্যুত্থানৰ লগত মালিনী সম্বন্ধ অতি ওচৰ।\nমালিনী থান কোন বংশীয় ৰজাসকলৰ কীৰ্ত্তি, এই বিষয়ে আলোচনাৰ থল আছে । চুতীয়াসকল শাক্ত-পন্থী।তামেশ্বৰী কেচাইখাতীৰ উপাসক। মালিনী থানত বাসন্তী দুৰ্গাপূজা অনুষ্ঠিত হ্য়। দুৰ্গা-পূজাৰ ইতিহাসত বাসন্তী দুৰ্গা-পূজাহে প্ৰাচীন । প্ৰাক-আহোম যুগৰ চুতীয়া ৰজাসকলৰ লগত কমতাৰ ৰাজবংশৰ বৈবাহিক সম্পৰ্ক সংঘটিত হৈছিল । আনপিনে পালবংশীয় ৰজাসকলে চুতীয়া ৰাজ্যৰ অনেক ভিতৰলোকে দখল কৰি লৈছিল। উত্তৰ-পূব অসমত ভূঞা সকলো প্ৰতাপী হৈ উঠিছিল আৰু বৰ্তমান লক্ষীমপুৰ জিলাত নাৰায়ণপুৰ, চলপুৰ, কলংপুৰ, লক্ষীমপুৰ, ৰতনপুৰ, মণিপুৰ আদি স্থাপন কৰিছিল ।শংকৰদেৱৰ পূৰ্ববৰ্তী ভূঞা সকলো দোৰ্ঘোৰ শাক্ত আছিল ।কিবা কাৰণত আহোম যুগত মালিনী থান এৰা পৰিছিল নতুবা আহোম যুগৰ শেষলৈকে মালিনী থান মন্দিৰ অক্ষত অৱস্থাত আছিল । মালিনী থানৰ কাষেদি ঘাগৰ নামেৰে এখন নৈ বৈ গৈছিল । কোনোবা প্ৰলয়ংকৰী ভূমিকম্পত এই নৈখন পোত যায় আৰু মন্দিৰটোও ভাগি পৰে । তদুপৰি দাঁতিকাষৰীয়া ঠাই জনশূন্য হৈ পৰাত মালিনী থান অৱহেলিত হৈ পৰে ।\nমালিনী থানৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্ব এই কাৰণেই যে হাবিতলীয়া অনাৰ্য্য অধ্যূষিত অঞ্চলত আৰ্য্য সংস্কৃতিৰ ধ্বজাবাহী এটা মন্দিৰ অৱস্থিত, যি মন্দিৰৰ পূজা-পৰম্পৰা হেৰাই গ’লেও তাৰ ভগ্নাৱশেষত সৰ্বভাৰতীয় মন্দিৰ-ভাস্কৰ্য্যৰ চানেকী আৰু সাদৃশ্য দেখিবলৈ পোৱা যায় ।একালত পৰ্বত-ভৈয়াম, জাতি-উপজাতি সামৰি এই মন্দিৰে ঐক্য আৰু সংহতিৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিছিল, উত্‍সৱ পাৰ্বনৰ যোগেদি মানুহৰ পাৰলৌকিক ধাৰণা পূৰণ কৰাৰ উপৰিও প্ৰচুৰ আনন্দ দিছিল । (উত্‍স: হাঁহি আৰু বাঁহী: লীলা গগৈ)\nদ্বাৰা: যামিনী অনুৰাগ সময়: Sunday, March 06, 20110মন্তব্য এই লিখনিৰ সংযোগ\nএতিয়া তোমাৰ দুচকুক নদী বোলাৰ প্ৰয়োজন কি? : হৃষীৰ...


ভাৰত বুৰঞ্জী কুইজ।Bharat Buranji Quiz। Indian History Quiz - Growhills Publishing\nভাৰত বুৰঞ্জী কুইজ\nপ্রঃ আৰ্যসকল কেতিয়া ভাৰতলৈ আগমন কৰিছিল ?\nউঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০-১৫০০ মাজত।\nপ্রঃ প্রাচীন ভাৰতীয় সভ্যতাটোক কি সভ্যতা বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ সিন্ধু সভ্যতা।\nপ্রঃ মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ প্রতিষ্ঠাতা কোন আছিল ?\nউঃ চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য।\nপ্রঃ চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই কেতিয়া ৰাজপাটত উঠে ?\nউঃ খ্ৰীষ্টপূর্ব ৩২১ চনত ।\nপ্রঃ মহাবীৰ আলেকজেণ্ডাৰে কেতিয়া ভাৰত আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ ৩২৭ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত।\nপ্রঃ চানক্যই ৰচনা কৰা বিখ্যাত গ্রন্থখনৰ নাম কি ?\nপ্রঃ চন্দ্ৰগুপ্তৰ ৰাজসভা ভ্ৰমণ কৰা গ্ৰীক ভ্ৰমণকাৰীজনৰ নাম কি আছিল ?\nপ্রঃ অশোকৰ শিলালিপিবোৰ কোন ভাষাত লিখা হৈছি ?·\nউঃ প্ৰাকৃত ভাষাত।\nপ্রঃ গুপ্তবংশৰ ৰাজত্বকালছোৱাত মগধৰ ৰাজধানী ক’ত আছিল ?\nপ্রঃ মগধ সাম্ৰাজ্যৰ প্রতিষ্ঠাতা কোন ?\nপ্রঃ শ্রেষ্ঠ মৌৰ্য সম্ৰাট কোন আছিল ?\nপ্রঃ কোনে সম্ৰাট অশোকক বৌদ্ধ ধৰ্মত দীক্ষিত কৰিছিল ?\nউঃ উপগুপ্ত নামৰ এজন বৌদ্ধ সন্নাসীয়ে।\nপ্রঃ কোনে ‘শকাব্দ’ নামৰ চনৰ প্রচলন কৰিছিল ?\nপ্রঃ কণিষ্ক কোন বংশৰ লোক আছিল ?\nউঃ কুষাণ বংশৰ।\nপ্রঃ গুপ্ত বংশৰ কোনজন ৰজা সামৰিক অভিযানকাৰী হিচাপে ইতিহাস বিখ্যাত ?\nপ্রঃ ভাৰতৰ কোনজন সম্ৰাটক ভাৰতৰ ‘নেপোলিয়ন’ বুলি কোৱা হয় ?\nপ্রঃ ভাৰতৰ কোনজন ৰজাই ‘বিক্ৰমাদিত্য’ উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল ?\nউঃ দ্বিতীয় চন্দ্ৰগুপ্ত।\nপ্রঃ ভাৰত বুৰঞ্জীত কোনটো যুগক ‘হিন্দু নৱজাগৰণ’ বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ গুপ্ত যুগক।\nপ্রঃ কোনজন চীনা পৰিব্রাজক হৰ্ষবৰ্ধনৰ ৰাজত্ব কালত ভাৰত ভ্ৰমণ কৰিছিল ?\nপ্রঃ ভাৰতৰ কোনখন বিশ্ববিদ্যালয়ক বিশ্বৰ প্ৰথম আবাসিক আন্তঃৰাষ্ট্রীয় বিশ্ববিদ্যালয় বুলি স্বীকাৰ কৰা হয় ?\nউঃ নালন্দা বিশ্ববিদ্যালয়।\nপ্রঃ ভাৰতত কেতিয়া ‘বিক্ৰমী যুগ’ আৰম্ভ হয় ?\nউঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৮।\nপ্রঃ কোন চনত গৌতম বুদ্ধৰ মৃত্যু হৈছিল ?\nউঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৮৭।\nপ্রঃ কোনে ভাৰতত পাল বংশ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ ৰজা গোপালে।\nপ্রঃ গুপ্ত বংশৰ শাসন কালত কোনটো বিদেশী জাতিয়ে ভাৰত আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ শূূণ জাতিয়ে।\nপ্রঃ গুপ্ত যুগৰ গুহা চিত্ৰৰ নাম কি ?\nউঃ অজন্তা গুহা চিত্ৰ।\nপ্রঃ ভাৰত বুৰঞ্জীত কোনটো যুগক ‘সোণালী যুগ’ বুলি কোৱা হয় ?\nপ্রঃ ভাৰতৰ প্রাচীনতম ৰাজবংশটোৰ নাম কি ?\nউঃ মৌৰ্য বংশ।\nপ্রঃ গুপ্ত যুগত ভাৰতত কোন ধৰ্মই প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল ?\nউঃ হিন্দু ধৰ্ম।\nপ্রঃ কোনজন ভাৰত শাসকক ‘অমিত্ৰঘাত’ (শত্ৰুনিধক) আখ্যা দিয়া হৈছে ?\nপ্রঃ মহেঞ্জোদাৰো ক’ত অৱস্থিত ?\nউঃ পাকিস্থানৰ সিন্ধু প্ৰদেশত।\nপ্রঃ সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতা ধবংশ হোৱাৰ প্রধান কাৰণ কি আছিল ?\nউঃ বানপানী আৰু ধুমুহা।\nপ্রঃ কোন ৰাজবংশৰ কালছোৱাত ভাৰতত সোণৰ মুদ্ৰাৰ প্রচলন হয় ?\nউঃ গুপ্ত বংশ।\nপ্রঃ তৰাইনৰ প্রথম যুদ্ধ কিমান চনত হৈছিল ?\nউঃ ১১৯১ খ্ৰীষ্টাব্দত।\nপ্রঃ তৰাইনৰ দ্বিতীয় যুদ্ধ কেতিয়া হৈছিল ?\nউঃ ১১৯২ খ্রিষ্টাব্দত ।\nপ্রঃ চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই কোনজন গ্ৰীক শাসকক পৰাজিত কৰিছিল ?\nপ্রঃ বুদ্ধদেৱে সর্বপ্রথম ধৰ্মোপদেশ ক’ত দিছিল ?\nউঃ ‘সাৰনাথ’ নামে ঠাইত।\nপ্রঃ ‘তৰাইনৰ যুদ্ধ’ কাৰ কাৰ মাজত সংঘটিত হৈছিল ?\nউঃ পৃথিৰাজ চৌহান আৰু মহম্মদ ঘোৰীৰ মাজত।\nপ্রঃ কেতিয়া ভাৰতৰ ইতিহাসত মধ্য যুগ আৰম্ভ হোৱা বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ ১২০৬ খ্ৰীষ্টাব্দত, কুতুবুদ্দিন আইবাকে দাস বংশ প্রতিষ্ঠা কৰাৰ লগে লগে।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে দাস বংশ প্রতিষ্ঠা কৰিছিল ?\nউঃ কুতুবুদ্দিন আইবাকে।\nপ্রঃ কুতুবুদ্দিন আইবাকে প্রতিষ্ঠা কৰা ৰাজবংশটোক কিয় ‘দাস’ বংশ বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ কুতুবুদ্দিন ঘজনীৰ চুলতান মহম্মদ ঘোৰীৰ এজন দাস আছিল বাবে তেওঁ স্থাপন কৰা ৰাজবংশক ইতিহাসত ‘দাস বংশ’ বুলি কোৱা হয়।\nপ্রঃ কুতুবুদ্দিনে কিমান বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল ?\nউঃ ৪ বছৰ।\nপ্রঃ দাস বংশৰ কোনজন চুলতানক ‘লাখ বক্স’ বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ কুতুবুদ্দিন আইবাকক ‘লাখবক্স’ বুলি কোৱা হৈছিল কাৰণ তেওঁ লাখ লাখ টকা দান কৰিছিল।\nপ্রঃ কুতুবুদ্দিনৰ পিছত কোনে দিল্লীৰ সিংহাসনত বহে ?\nউঃ কুতুবুদ্দিনৰ পুত্ৰ আৰাম ছাহ।\nপ্রঃ দাস বংশৰ তৃতীয়জন চুলতানৰ নাম কি ?\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ চুলতানক বাগদাদৰ খলিফাই ‘চুলতান-ই- আলম’ উপাধি প্রদান কৰিছিল ?\nউঃ ইলতুৎমিছক ।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে সর্বপ্রথম ৰূপৰ আৰু তামৰ মুদ্ৰা প্রচলন কৰে ?\nপ্রঃ ইতিহাস প্রসিদ্ধ ‘কুতুব মিনাৰ’ৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য কোনে আৰম্ভ কৰে আৰু কোনে সমাপ্ত কৰে ?\nউঃ কুতুবমিনাৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰে কুতুবুদ্দিনে আৰু ইয়াৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সমাপ্ত কৰে ইলতুৎমিচে।\nপ্রঃ কুতুবুদ্দিনৰ লগত ইলতুৎমিছৰ সম্বন্ধ কি আছিল ?\nউঃ ইলতুৎমিছ কুতুবুদ্দিনৰ জোঁৱায়েক আছিল।\nপ্রঃ দাস বংশৰ শ্রেষ্ঠ চুলতান (ৰজা) জন কোন আছিল ?\nপ্রঃ কাৰ ৰাজত্ব কালত চেঙ্গিজ খাঁই ভাৰত আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ দিল্লীৰ চুলতান ইলতুৎমিছৰ ৰাজত্ব কালত।\nপ্রঃ চেঙ্গিজ খাই কিমান চনত ভাৰত আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ ১২২১ খ্ৰীষ্টাব্দত।\nপ্রঃ দিল্লীৰ সিংহাসনত বহা প্রথমজনী মহিলা কোন আছিল ?\nউঃ চুলতানা ৰাজিয়া।\nপ্রঃ দাস বংশৰ কোনজন চুলতানে নিজ হাতে কোৰাণ নকল কৰি সেই ধনেৰে হাত খৰচ মোকলাইছিল ?\nউঃ চুলতান নাচিৰুদ্দিন মাহমুদে।\nপ্রঃ কোনে ভাৰতত ‘খিলিজি ৰাজবংশ’ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ জালালুদ্দিন খিলিজিয়ে।\nপ্রঃ জালালুদ্দিন খিলিজিয়ে কেতিয়া ‘খিলিজি’ বংশ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ ১২৯৯ খ্ৰীঃত ।\nপ্রঃ আমিৰ খশ্ৰু কোন আছিল ?\nউঃ আলাউদ্দিন খিলিজিৰ ৰাজকবি আছিল।\nপ্রঃ কোনে ‘আলাই দৰওৱাজা’ নিৰ্মাণ কৰে ?\nউঃ দিল্লীৰ চুলতান আলাউদ্দিন খিলিজিয়ে।।\nপ্রঃ বিখ্যাত ‘ৰণথম্বোৰ দুৰ্গ’ কোনে জয় কৰে ?\nউঃ আলাউদ্দিন খিলিয়িে ১২৯৯ চনত।\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ চুলতানে সৈনিকসকলক জাইগীৰি দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে বেতন দিয়াৰ নিয়ম প্রৱৰ্তন কৰে ?\nউঃ আলাউদ্দিন খিলিজিয়ে।\nপ্রঃ টোগলক ৰাজবংশৰ প্রতিষ্ঠাতা কোন ?\nউঃ গিয়াচুদ্দিন টোগলক।\nপ্রঃ কিমান চনত গিয়াচুদ্দিন টোগলক দিল্লীৰ ৰাজপাটত উঠে ?\nউঃ ১৩২০ চনত।\nপ্রঃ ‘টোগলকবাদ নগৰ’ কোনে নিৰ্মাণ কৰে ?\nউঃ গিয়াচুদ্দিন টোগলকে।\nপ্রঃ দিল্লীৰ কোনজন চুলতানক ‘গাজী মালিক’ বুলি জনা যায় ?\nউঃ গিয়াচুদ্দিন টোগলকক।\nপ্রঃ গিয়াচুদ্দিন টোগলকৰ মৃত্যুৰ পিছত কোনে দিল্লীৰ ৰাজসিংহাসনত বহে ?\nউঃ গিয়াচুদ্দিনৰ পুত্ৰ মহম্মদ বিন টোগলকে।\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ চুলতানক ‘ইতিাসহৰ বিচিত্ৰ পৰুষ’ আৰু ‘সৃষ্টিৰ পৰম বিষ্ময়’ বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ মহম্মদ বিন টোগলকক।\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ চুলতানে ৰাজধানী ‘দেৱনাগিৰি’লৈ স্থানান্তৰিত কৰিছিল ?\nউঃ মহম্মদ বিন টোগলকে।\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ চুলতানে দেশত তামৰ মু্দ্ৰাৰ প্রচলন কৰিছিল ?\nপ্রঃ কোনজন ভাৰত সম্ৰাটে পোন প্রথমে ইৰাক আক্ৰমণৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল ?\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ চুলতানক ‘জ্ঞানী-মূৰ্খ’ চুলতান বুলি কোৱা হয় ?\nপ্রঃ ‘চফৰ নামা’ পুথিখন কোনে ৰচনা কৰিছিল ?\nউঃ ইবন বতুটাই।\nপ্রঃ কোনজন বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ ভাৰত আক্ৰমণ ভাৰতবাসীৰ বাবে ‘ভগবানৰ অভিশাপ’ আছিল বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ চমৰখণ্ডৰ আমীৰ টাইমূৰৰ ভাৰত আক্ৰমণ ।\nপ্রঃ কোনজন দিল্লীৰ সম্ৰাটে দেশৰ নিবনুৱা সমস্যা সমাধানৰ বাবে কর্মসংস্থাপন বিভাগ স্থাপন কৰিছিল ?\nউঃ ফিৰোজ ছাহ টোগলকে।\nপ্রঃ কিমান চনত চমৰখণ্ডৰ আমীৰ টাইমূৰে ভাৰত আক্ৰমণ কৰে ?\nউঃ ১৩৯৮ চনত।\nপ্রঃ খিজিৰ খাঁই প্রতিষ্ঠা কৰা বংশটোক কিয় ‘চৈয়দ বংশ’ বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ খিজিৰ খাঁই নিজকে ইছমাল ধৰ্মৰ প্রতিস্থাপক হজৰত মহম্মদৰ বংশধৰ বুলি পৰিচয় দিছিল বাবে তেওঁ প্রতিষ্ঠা কৰা বংশটোক ইতিহাসত ‘চৈয়দ বংশ’ বুলি কোৱা হয় ?\nপ্রঃ দিল্লীত কোনে চৈয়দ ৰাজবংশ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ খিজিৰ খাঁই (১৪১৪ খ্ৰীঃত)।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে ‘লোডী ৰাজ বংশ’ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ পঞ্জাৱৰ শাসনকৰ্তা বাহলুল লোডীয়ে (১৪৫১ চনত) ।\nপ্রঃ কোনে বিজয় নগৰ ৰাজ্য প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ সংগম বংশৰ হৰিহৰ আৰু বুক্ক নামৰ দুজন ভাই-ককাইয়ে তুঙ্গভদ্ৰা নদীৰ দক্ষিণ পাৰত ১৩৩৬ চনত বিজয় নগৰ ৰাজ্য প্রতিষ্ঠা কৰে।\nপ্রঃ বাহমনি ৰাজ্যৰ প্রতিষ্ঠাতা কোন ?\nউঃ আলাউদ্দিন বাহমন ছাহ।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে মোগল সাম্ৰাজ্য স্থাপন কৰে ?\nউঃ জাহিৰুদ্দিন মহম্মদ বাবৰ নামৰ এজন আফগান নেতাই।\nপ্রঃ মোগলসকল কোনজন মংগোল নেতাৰ সতি-সন্ততি বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ চেঙ্গিজ খাঁৰ ।\nপ্রঃ ‘বাবৰ’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?·\nউঃ তুৰ্কী ভাষাত ‘বাবৰ’ শব্দৰ অৰ্থ ‘বাঘ’।\nপ্রঃ পানীপথৰ প্রথম যুদ্ধ কিমান চনত সংঘটিত হৈছিল ?\nউঃ ১৫২৬ খ্ৰীঃত।\nপ্রঃ পানীপথৰ প্রথম যুদ্ধ কাৰ কাৰ মাজত হৈছিল ?\nউঃ দিল্লীৰ চুলতান ইব্রাহিম লোডী আৰু আফগান নেতা জাহিৰুদ্দিন বাবৰৰ মাজত।\nপ্রঃ জাহিৰুদ্দিন মহম্মদ বাবৰে লিখা আত্মজীৱনীখনৰ নাম কি ?\nপ্রঃ বাবৰৰ পিছত কোনে দিল্লীৰ সিহাসনত উঠে ?\nউঃ বাবৰৰ পুত্ৰ হুমায়ুনে।\nপ্রঃ ‘হুমায়ুন’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাট হিন্দুসকলৰ প্রতি অতি উদাৰ নীতি গ্ৰহন কৰিছিল ?\nউঃ সম্ৰাট আকবৰে।\nপ্রঃ কোন দুৰ্গক ‘পূৱ-ভাৰতৰ দ্বাৰ’ বুলি কোৱা হৈছিল ?\nউঃ আগ্ৰা দুৰ্গক।\nপ্রঃ মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ জন্ম ক’ত হৈছিল ?\nউঃ ‘অমৰ কোট’ নামে ঠাইত (১৫৪২ চনত)।\nপ্রঃ হুমায়ুনৰ মৃত্যুৰ পিছত মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ অভিভাৱক কোন হৈছিল ?\nউঃ বৈৰাম খাঁ।\nপ্রঃ পানীপথৰ দ্বিতীয় যুদ্ধ কিমান চনত সংগটিত হৈছিল ?\nউঃ ১৫৫৬ চনত।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে মনচবদাৰী প্রথা প্রৱৰ্তন কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট আকবৰে।\nপ্রঃ কোনে ‘দিন-ইলাহী’ ধৰ্ম প্রৱৰ্তন কৰিছিল ?\nপ্রঃ ‘হুমায়ুন নামা’ গ্রন্থখন কোনে ৰচনা কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট হুমায়ুনৰ ভনী গুলবদন বেগমে।\nপ্রঃ কোনে মোগল সম্ৰাট আকবৰক ‘অশুচি বিদেশী’ বুলি উপহাস কৰিছিল ?\nউঃ মেৱাৰৰ ৰাণাই।\nপ্রঃ আকবৰৰ মৃতুৰ পিছত কোনে মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সিংহাসনত বহিছিল ?\nউঃ আকবৰৰ পুত্ৰ যুৱৰাজ চেলিমে ‘জাহাঙ্গীৰ’ নাম লৈ সিংহাসনত বহিছিল।\nপ্রঃ ‘জাহাঙ্গীৰ’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?\nউঃ বিশ্ব বিজয়ী।\nপ্রঃ জাহাঙ্গীৰে কাক নিকাহ কৰাইছিল ?\nউঃ মেহেৰুনিচ্ছা (নুৰজাহান)।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ দূতে মোগল সম্ৰাট জাহাঙ্গীৰৰ পৰা ভাৰতত বেপাৰ-বাণিজ্য কৰাৰ অনুমতি আদায় কৰে ?\nউঃ টমাচ ৰো।\nপ্রঃ জাহাঙ্গীৰৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম কি ?\nউঃ তুজুক-ই জাহাঙ্গীৰি।\nপ্রঃ জাহাঙ্গীৰৰ পিছত কোন মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাট হয় ?\nপ্রঃ ‘নুৰজাহান’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?\nউঃ বিশ্ব সুন্দৰী।\nপ্রঃ নুৰজাহানৰ পূৰ্বৰ নাম কি আছিল ?\nপ্রঃ ‘ছাহজাহান’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?\nউঃ বিশ্ব সম্ৰাট।\nপ্রঃ ছাহজাহানে কাক বিয়া কৰাইছিল ?\nউঃ আৰজুমন্দ ভানু বেগমক ‘মমতাজ মহল’ নাম দি বিয়া কৰাইছিল।\nপ্রঃ ‘মমতাজমহল’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?\nউঃ প্ৰসাদৰ অলংকাৰ।\nপ্রঃ বিশ্বৰ সপ্তম আশ্চৰ্য ‘তাজমহল’ কোনে নিৰ্মাণ কৰিছিল ?\nউঃ সম্ৰাট ছাহজাহানে।\nপ্রঃ ছাহজাহানৰ পূৰ্বৰ নাম কি আছিল ?\nপ্রঃ তাজমহলৰ নক্সা কোনে তৈয়াৰ কৰিছিল ?\nউঃ ওস্তাদ ইছা খাঁই।\nপ্রঃ বিশ্ব বিখ্যাত ‘ময়ূৰ সিংহাসন’ কোনজন শিল্পীয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল ?\nউঃ শিল্পী বেবাদল খাঁই (সাত বছৰ পৰিশ্ৰম কৰি)।\nপ্রঃ দেৱান-ই-খাচ আৰু দেৱান-ই-আম কোনে নিৰ্মাণ কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট ছাহজাহানে।\nপ্রঃ ছাহজাহানৰ পিছত কোনে মোগল সিংহাসনত বহিছিল ?\nপ্রঃ জামে-মছজিদ, জুমা মছজিদ আৰু মতি মছজিদ কোনে নিৰ্মাণ কৰিছিল ?\nপ্রঃ ঔৰংজেৱে কি নাম লৈ সিংহাসনত উঠিছিল ?\nউঃ আলমগীৰ পাদশাহ গাজী।\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাটে হিন্দুসকলৰ ওপৰত ‘জিজিয়া কৰ’ ধাৰ্য কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱে।\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাটক ‘জিন্দাপীৰ’ আখ্যা দিছিল ?\nউঃ কোৰাণৰ ওপৰত পৰম আস্থা থকা বাবে সম্ৰাট ঔৰংজেৱক মানুহে ‘জিন্দাপীৰ’ বুলি আখ্যা দিছিল।\nপ্রঃ ‘আলমগীৰ পাদশাহ গাজী’ শব্দৰ অৰ্থ কি ?\nউঃ পৃথিৱী বিজয়ী ধৰ্মযোদ্ধা সম্ৰাট।\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাটৰ দিনত মীৰজুমলাই অসম আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ সময়ত।\nপ্রঃ শিৱাজীৰ মন্ত্ৰীসভাক কি বুলি কোৱা হৈছিল ?\nউঃ অষ্ট প্ৰধান।\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাটৰ দিনত মোগল সাম্ৰাজ্যই সৰ্বাধিক বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল ?\nউঃ সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ সময়ত।\nপ্রঃ ঔৰংজেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত কোন মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাট হয় ?\nউঃ ঔৰংজেৱৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ মুৱাজ্জমে ‘প্ৰথম বাহাদুৰ ছাহ’ নাম লৈ মোগল সিংহাসনত উঠে। তেওঁ ‘প্ৰথম ছাহ আলম’ নামেও পৰিচিত।\nপ্রঃ কিমান চনত পাৰস্য সম্ৰাট নাদিৰ ছাহে ভাৰত আক্ৰমণ কৰে ?\nউঃ ১৭৩৯ চনত।\nপ্রঃ ‘মই কোন আৰু মই কিয় এই পৃথিৱীলৈ আহিছিলোঁ, মই নেজানো। মই মোৰ দেশ আৰু প্রজাৰ বাবে একো কৰি যাব নোৱাৰিলোঁ। মোৰ জীৱন অথলে গল।’- কথাষাৰ কোনজন মোগল সম্ৰাটৰ অন্তিম বাণী ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ।\nপ্রঃ কোনজন বিদেশী আক্ৰমণকাৰীয়ে সম্ৰাট ছাহজাহানে নিৰ্মাণ কৰা ‘ময়ূৰ সিংহাসন’খন লুট কৰি লৈ গৈছিল ?\nউঃ পাৰস্য সম্ৰাট নাদিৰ ছাহে।\nপ্রঃ পানীপথৰ তৃতীয় যুদ্ধ কিমান চনত সংগঠিত হৈছিল ?\nউঃ ১৭৬১ চনত।\nপ্রঃ ‘আইনী- ই আকবৰী’ গ্রন্থখন কোনে ৰচনা কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ সভা কবি আবুল ফজলে।\nপ্রঃ আকবৰৰ ৰাজত্ব কালত কোনজন ইংৰাজ পৰ্যটক ভাৰতলৈ আহিছিল ?\nউঃ ৰালফ ফিটচ্।\nপ্রঃ ঔৰংজেৱৰ দিনত কোনজন ফৰাচী পৰ্যটক ভাৰতলৈ আহে ?\nউঃ বাৰ্নিয়াৰ (Bernier)।\nপ্রঃ ইটালীৰ পৰ্যটক মানুচী (Monucci) কোনজন মোগল সম্ৰাটৰ ৰাজত্ব কালত ভাৰতলৈ আহিছিল ?\nউঃ ঔৰংজেৱৰ দিনত।\nপ্রঃ কোনজন চুলতানে অশোকৰ স্তম্ভ দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত কৰিছিল ?\nউঃ ফিৰোজছাহ টোগলক।\nপ্রঃ জাহাঙ্গীৰৰ ৰাজত্ব কালত ভাৰতলৈ অহা পৰ্তুগীজ পৰ্যটকজনৰ নাম কি ?\nউঃ ফ্রাঞ্চিসকো পেলসাৰ্ট (Francisco Pelsaert)।\nপ্রঃ কেতিয়া মোগলসকলে কোচ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ ১৬১৫ চনত।\nপ্রঃ ছাহজাহানৰ ৰাজত্ব কালত কোনজন ফৰাচী বণিক আৰু পৰ্যটক ভাৰতলৈ আহিছিল ?\nউঃ ট্ৰাভাৰ্নিয়েৰ (Travernier)।\nপ্রঃ আলাউদ্দিন খিলিজিৰ ৰাজত্বকালত মোগল সাম্ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰা আফ্রিকাৰ পৰ্যটকজনৰ নাম কি ?\nউঃ ইবন বটুতা।\nপ্রঃ দিল্লীৰ প্রথমজন আফগান চুলতান কোন আছিল ?\nউঃ বাহল’ল লোডী।\nপ্রঃ সম্ৰাট ছাহজাহানে কোনখন নগৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল ?\nপ্রঃ কোন চনত ছাহজাহানে আগ্ৰাৰ পৰা দিল্লীলৈ ৰাজধানী স্থানান্তৰিত কৰিছিল ?\nউঃ ১৬৪৮ খ্ৰীঃত।\nপ্রঃ শিৱাজীক ঔৰংজেৱে আটক কৰা অবস্থাৰ পৰা মুক্ত কৰাত কোনে সহায় কৰিছিল ?\nউঃ জয় সিং।\nপ্রঃ ভাস্ক-ডা-গামাই কেতিয়া ভাৰত অভিমূখী সাগৰীয় পথ আৱিস্কাৰ কৰিছিল ?\nউঃ ১৪৯৮ খ্ৰীঃত।\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাটৰ ৰাজত্বকালক মোগল ৰাজত্বৰ ‘সোণালী যুগ’ বুলি কোৱা হয় ?\nপ্রঃ কোনজন মধ্য যুগীয় ভাৰতীয় লিখকে তেওঁৰ লিখনীত আমেৰিকা আৱিষ্কাৰৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে ?\nউঃ আবুল ফজল।\nপ্রঃ আগ্ৰাৰ ওচৰৰ কোনখন ঠাই চিকন্দৰ লোডীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়·\nপ্রঃ বৃটিছ ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে প্রথমে ভাৰতৰ ক’ত সিহঁতৰ বাণিজ্যিক ঘাটি স্থাপন কৰিছিল ?\nউঃ ‘চুৰাট’ নামে ঠাইত।\nপ্রঃ নিজৰ জীয়েকক মোগল সম্ৰাট আকবৰলৈ বিয়া দিয়া ৰাজপুত ৰজাজনৰ নাম কি আছিল ?\nউঃ অম্বৰৰ ৰজা বিহাৰীমল।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে প্রথমে তামৰ মুদ্ৰাৰ প্রচলন কৰিছিল ?\nউঃ টোগলক বংশৰ চুলতান মহম্মদ বিন টোগলক।\nপ্রঃ বাবৰে প্রথমবাৰ ভাৰত আক্ৰমণ কৰা সময়ত দিল্লীৰ চুলতান কোন আছিল ?\nউঃ ইব্রাহিম লোডী।\nপ্রঃ ‘ৰাম চৰিত মানস’ গ্রন্থখনৰ লিখক কোন ?\nউঃ তুলসী দাস।\nপ্রঃ ময়ূৰ সিংহাসনত বহা অন্তিম মোগল সম্ৰাটজনৰ নাম কি আছিল ?\nউঃ মহম্মদ ছাহ।\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাটৰ ৰাজত্বকাল চলি থকা সময়ত তুলসী দাসে ‘ৰাম চৰিত মানস’ পুথিখন ৰচনা কৰিছিল ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট আকবৰ।\nপ্রঃ ভাৰতৰ কোনজন শাসকে ঐতিহাসিক ‘গ্ৰেণ্ড ট্ৰাংক ৰোড’ নিৰ্মাণ কৰিছিল ?\nউঃ ছেৰ ছাহ ।\nপ্রঃ ইংৰাজসকলক ভাৰতত বেহা-বেপাৰ কৰিবলৈ কোনজন মোগল সম্ৰাটে অনুমতি প্রদান কৰিছিল ?\nপ্রঃ কোনজন মোগল সম্ৰাট নিৰক্ষৰ আছিল ?\nউঃ সম্ৰাট আকবৰ।\nপ্রঃ মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ ৰাজহ মন্ত্ৰীজনৰ নাম কি আছিল ?\nপ্রঃ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ অন্তিমজন শাসকৰ নাম কি আছিল ?\nউঃ বাহাদুৰ ছাহ জাফৰ।\nপ্রঃ ‘দাগ’ প্রথা মানে কি ?\nউঃ দিল্লীৰ চুলতানসকলৰ দিনত মনচবদাৰ সকলে উৎকৃষ্ট আৰু প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত ঘোঁৰা ৰখাৰ নিয়ম আছিল। এই প্ৰথাকেই ‘দাগ’ প্ৰথা বুলি কোৱা হয়।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে প্রথমতে ‘দাগ’ প্রথা প্রৱৰ্তন কৰিছিল ?\nপ্রঃ তাজমহল ভাৰতৰ কোনখন নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ?\nউঃ যমুনা নদীৰ পাৰত।\nপ্রঃ ভাৰতলৈ নতুন সামুদ্ৰিক পথ আৱিষ্কাৰ কৰাৰ ক্ষেত্রত ইউৰোপৰ কোন জাতি অগ্ৰণী আছিল ?\nপ্রঃ ভাস্কো-ডা-গামাই ভাৰতৰ কোনখন বন্দৰত আহি উপস্থিত হৈছিল ?\nউঃ ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলত অৱস্থিত ‘কালিকট’ নামৰ বন্দৰত।\nপ্রঃ কোনজন ভাৰতীয় ৰজাই ভাস্কো-ডা- গামাক অভ্যৰ্থনা জনাইছিল ?\nউঃ কালিকটৰ ৰজা জামোৰিণে (Zamorin)।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনজন পৰ্তুগীজ লোক প্রথমতে ভাৰতত শাসনকৰ্তা নিযুক্ত হৈছিল ?\nউঃ ফ্রাঞ্চিসকো দ -আলমাইদা (Francisco-de Almaida)।\nপ্রঃ কিমান চনত পৰ্তুগীজসকল প্রথমে ভাৰতলৈ আহে ?\nউঃ ১৪৯৮ চনত।\nপ্রঃ কোন চনত পৰ্তুগীজ নাৱিক ভাস্কো-ডা-গামাই ভাৰতলৈ আহে ?\nপ্রঃ কোনজন পৰ্তুগীজ শাসনকৰ্তা ভাৰতত পৰ্তুগীজ শক্তিৰ প্রকৃত প্রতিষ্ঠাতা আছিল ?\nউঃ আলফোনচো আলবুকাৰ্ক।\nপ্রঃ কিমান চনত ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ইংলণ্ডৰ মহাৰাণীৰ পৰা ভাৰতলৈ বেহা-বেপাৰ কৰিবলৈ অনুমতি পায় ?\nউঃ ১৬০০ চনত।\nপ্রঃ ১৭০৯ চনত ইংলণ্ডৰ ইষ্ট -ইণ্ডিয়া কোম্পানী আৰু ‘নিউ-ইণ্ডিয়া’ কোম্পানী মিলিত হৈ এটি নতুন সংগঠনৰ জন্ম হয়। সেই নতুন বাণিজ্যিক সংগঠনটোৰ নাম কি ?\nউঃ ‘দি অনাৰেবল ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানী’ (চমুকৈ ‘ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানী’)\nপ্রঃ ইংৰাজসকলৰ পিছত কোন জাতি ভাৰতবৰ্ষলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ আহে ?\nপ্রঃ কিমান চনত ইংলণ্ডৰ পাৰ্লিয়ামেন্টে ইংলণ্ডৰ সকলো লোককে ভাৰতত বেপাৰ কৰিবলৈ এখন চনদ জাৰি কৰে ?\nউঃ ১৬৯৮ খ্ৰীঃত।\nপ্রঃ ভাৰতবৰ্ষলৈ অহা ফৰাচী ব্যৱসায়ী সংগঠনটোৰ নাম কি আছিল ?\nউঃ ‘ফৰাচী ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানী’।\nপ্রঃ ‘ফৰাচী ইষ্ট-ইন্ডিয়া কোম্পানী’ কোন চনত গঠন হয় ?\nউঃ ১৬৬৪ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত পলাচী যুদ্ধ সংগঠিত হয় ?\nউঃ ১৭৫৭ চনত।\nপ্রঃ পলাচীৰ যুদ্ধত বংগৰ নবাব চিৰাজ-উদ-দৌলাক কোনে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছিল ?\nউঃ সেনাপতি মীৰজাফৰে।\nপ্রঃ ভাৰতত ইংৰাজ আৰু ফৰাচীসকলৰ মাজত শেষ যুদ্ধখন ক’ত হৈছিল ?\nউঃ ৱান্দিৱাছ (Wandiwash) ত, ১৭৬০ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ওৱাৰেণ হেষ্টিংচে বঙ্গদেশৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল হয় ?\nউঃ ১৭৭২ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ইংলণ্ডৰ সংসদে ‘ৰেগুলেটিং এক্ট’ (নিয়ন্ত্ৰণ বিধি) নামৰ এখন আইন প্রণয়ন কৰে ?\nউঃ ১৭৭৩ চনত।\nপ্রঃ ‘বৃটিছ ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানী’টো এটা চৰকাৰী সংগঠন আছিলনে ?\nউঃ নহয়, ই এটা বেচৰকাৰী সংগঠন আছিল।\nপ্রঃ ‘ফৰাচী ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানী’এটা চৰকাৰী সংগঠন আছিলনে ?\nপ্রঃ কিমান চনত ‘পিটৰ ইন্ডিয়া এক্ট’ প্রণয়ন কৰা হয় ?\nউঃ ১৭৮৪ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘ৰোহিলা যুদ্ধ’ হৈছিল ?\nউঃ ১৭৭৪ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত শ্ৰীৰঙ্গপট্টমৰ সন্ধি সংঘটিত হৈছিল ?\nউঃ ১৭৯২ চনত।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলে ভাৰতত ‘বশ্যতামূলক মিত্ৰতা নীতি’ (Policy of Subsidiary Alliance) গ্ৰহণ কৰিছিল ?\nউঃ লৰ্ড ওৱেলেচলী।\nপ্রঃ কোনখন যুদ্ধৰ পিছত মহীশূৰ ৰাজ্যৰ পতন হয় ?\nউঃ চতুৰ্থ মহীশূৰৰ যুদ্ধৰ পিছত।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল ভাৰতবৰ্ষত ৰাজনৈতিক দিশত নিৰপেক্ষ  নীতিৰ সমৰ্থক আছিল ?\nউঃ চাৰ জন ছোৰ।\nপ্রঃ কিমান চনত মাৰ্কুইচ ডুপ্লে পণ্ডিচেৰীৰ শাসনকৰ্তা হৈ আহে ?\nউঃ ১৭৪২ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত মহীশূৰৰ চতুৰ্থ যুদ্ধ সংগটিত হৈছিল ?\nউঃ ১৭৯৯ চনত।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ গৱৰ্ণৰে মধ্যভাৰতৰ লুণ্ঠণকাৰী দল ‘পিণ্ডাৰী’সকলক দমন কৰিছিল ?\nউঃ লৰ্ড হেষ্টিংচে ।\nপ্রঃ ‘Annals and Antiquitis of Rajasthan’ গ্রন্থখন কোনে ৰচনা কৰিছিল ?\nউঃ জে’মচ টড (James Tod)।\nপ্রঃ বৃটিছ ভাৰতবৰ্ষত কোনে ‘চিৰস্থায়ী বন্ধবস্ত’ ব্যৱস্থা কৰিছিল ?\nউঃ লৰ্ড কৰ্ণৱালিচ।\nপ্রঃ কিমান চনত লৰ্ড কৰ্ণৱালিচে’চিৰস্থায়ী বান্ধবস্ত’ কৰিছিল ?\nউঃ ১৭৮৯ চনত।\nপ্রঃ কোনে প্ৰতিবেশী ৰাজ্যবিলাকৰ পৰা ‘চৌথ’ আৰু ‘সৰদেশমূখী কৰ’ আদায় কৰিছিল ?\nপ্রঃ কোন জন ইংৰাজ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলে কলিকতাত মেডিকেল কলেজ স্থাপন কৰে ?\nউঃ লৰ্ড উইলিয়ামবে বেন্টিংকে।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘অমৃতস্বৰৰ সন্ধি’ সংঘটিত হৈছিল ?\nউঃ ১৮০৯ চনত।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ শাসনকাল বিভিন্ন সংস্কাৰৰ বাবে বিখ্যাত ?\nউঃ লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংক।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে ‘সতীদাহ প্রথা’ নিবাৰণ কৰে ?\nউঃ লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংকে।\nপ্রঃ ভাৰতত কোনে ‘ঠগ’সকলক দমন কৰে ?\nপ্রঃ কোনজন বিদেশী পৰ্যটকে শিখসকলৰ নেতা ৰণজিৎ সিংহক ‘নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্টৰ ক্ষুদ্র সংস্কৰণ’ (Little Napoleon Bonapart ) বুলি কৈছিল ?\nউঃ ফৰাচী পৰ্যটক জেকোমোৱে (Jaquemont )।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলে ভাৰতত প্রথমে ডাক বিভাগ স্থাপন কৰে ?\nউঃ লৰ্ড ডেলহাউচি।\nপ্রঃ কোনে প্রথমতে ভাৰতত বিজুলী ডাকৰ প্রচলন কৰে ?\nউঃ লৰ্ড ডেলহাউচিয়ে।\nপ্রঃ কিমান চনত ডেলহাউচিয়ে বিজুলী ডাকৰ প্রচলন কৰে ?\nউঃ ১৮৫৪ চনত ।\nপ্রঃ কাক ‘সংবাদ মাধ্যমৰ স্বতন্ত্ৰতা প্রদানকাৰী’ বুলি জনা যায় ?\nউঃ লৰ্ড চাৰ্লছ মেটকাফ\nপ্রঃ কোনে ভাৰতত প্রথম ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰে ?\nপ্রঃ কোনে ভাৰতত ‘স্বত্ব বিলোপ নীতি’ প্রৱৰ্তন কৰিছিল ?\nপ্রঃ লৰ্ড ডেলহাউচিয়ে সৰ্বপ্রথমে ‘স্বত্ব বিলোপ নীতি’ কোনখন ভাৰতীয় ৰাজ্যৰ ওপৰত প্রয়োগ কৰিছিল ?\nউঃ চাতাৰা ৰাজ্য।\nপ্রঃ কিমান চনত ভাৰতত প্রথম ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰা হয় ?\nউঃ ১৮৫৩ চনত ।\nপ্রঃ ভাৰতত ইংৰাজ শাসনৰ বিৰুদ্ধে প্রথম কিমান চনত বিদ্ৰোহ হয় ?\nউঃ ১৮৫৭ চনত (চিপাহী বিদ্ৰোহ)।\nপ্রঃ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ তৎকালীন কাৰণ কি আছিল ?\nউঃ এনফিল্ড ৰাইফলৰ ব্যৱহাৰ।\nপ্রঃ কানপুৰত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল ?\nউঃ নানা চাহেেব।\nপ্রঃ মধ্য ভাৰতত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল ?\nউঃ ঝান্সীৰ ৰাণী লক্ষ্মীবাঈ।\nপ্রঃ কেতিয়াৰ পৰা ভাৰতৰ শাসনভাৰ ইংলণ্ডৰ সংসদৰ হাতলৈ যায় ?\nউঃ ১৮৫৮ চনৰ পৰা।\nপ্রঃ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত বিদ্ৰোহীসকলে কাক ভাৰত সম্ৰাট বুলি ঘোষণা কৰে ?\nউঃ মোগল সম্ৰাট দ্বিতীয় বাহাদুৰ ছাহক।\nপ্রঃ ‘চিপাহী বিদ্ৰোহ’ৰ প্রথম শ্বহীদ কোন ?\nউঃ মঙ্গল পাণ্ডে।\nপ্রঃ মণিপুৰৰ সেনাপতি ট্ৰিকেন্দ্ৰজিতক ইংৰাজে কিমান চনত ফাঁচী দিয়ে ?\nপ্রঃ ১৮৫৮ চনৰ ‘ভাৰত শাসন আইন অনুসৰি’ ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলক কি উপাধি প্রদান কৰা হয় ?\nউঃ ‘ভাইচৰয়’ (ৰাজপ্ৰতিনিধি)।\nপ্রঃ বৃটিছ ৰাজত্ব কালত কোনখন চহৰ ভাৰতৰ গ্রীষ্মকালীন ৰাজধানী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ?\nপ্রঃ কোন চনত ভাৰতৰ ৰাজধানী কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল ?\nউঃ ১৯১১ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘ভাৰত পৰিষদ আইন’ প্রণয়ন কৰা হয় ?\nউঃ ১৮৬১ চনত (ভাইচৰয় লৰ্ড কেনিঙৰ দিনত)।\nপ্রঃ কোনজন ভাইচৰয়ে ভাৰতত ‘ভাৰ্নেকুলাৰ প্রেস এক্ট’ প্রৱৰ্তন কৰিছিল?\nউঃ ভাইচৰয় লৰ্ড লিটনে (১৮৭৮ চনত)।\nপ্রঃ কিমান চনত ইংলণ্ডৰ মহাৰাণী ভিক্তোৰিয়াই ‘কাইজাৰ-ই-হিন্দ’ (ভাৰত সম্ৰাজ্ঞী) উপাধি গ্ৰহণ কৰে ?\nউঃ ১৮৭৬ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘উডৰ ঘোষণা পত্ৰ’ প্রণয়ন কৰা হয় ?\nউঃ ১৮৫৮ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘হান্টাৰ আয়োগ’ গঠন কৰা হয় ?\nউঃ ১৮৮২ চনত।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ ভাইচৰয়ে ভাৰতত ‘বিভাজনৰ জড়িয়তে শাসন’ নীতি গ্ৰহণ কৰিছিল ?\nউঃ লৰ্ড কাৰ্জন।\nপ্রঃ বৃটিছ ভাৰতবৰ্ষত কিমান চনত ‘ভাৰত শাসন আইন’ প্রৱৰ্তন কৰা হয় ?\nপ্রঃ ভাৰতত ইংৰাজ ভাইচৰয়সকলৰ ভিতৰত কোনজন ভাৰতবাসীৰ স্বাৰ্থৰ প্রতি অতি উদাৰ আছিল ?\nউঃ লৰ্ড ৰিপন।\nপ্রঃ কিমান চনত ভাৰতবৰ্ষত ‘কাৰখানা আইন’ প্রৱৰ্তন কৰা হয় ?\nউঃ ১৮৮১ চনত (লৰ্ড ৰিপনৰ দিনত)।\nপ্রঃ কিমান চনত মহাৰাণী ভিক্তোৰিয়াৰ মৃত্যু হয় ?\nউঃ ১৯০১ চনত।\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ ভাইচৰয়ে ভাৰতত ‘বিশ্ববিদ্যালয় আইন’ প্রৱৰ্তন কৰে ?\nউঃ লৰ্ড কাৰ্জনে (১৯০৪ চনত)।\nপ্রঃ কিমান চনত বংগ বিভাজন হয় ?\nউঃ ১৯০৫ চনত (লৰ্ড কাৰ্জনৰ দিনত)।\nপ্রঃ কাক ভাৰতৰ ‘ৰাজনৈতিক আন্দোলনৰ জনক’ বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ ৰাজা ৰামমোহন ৰায়।\nপ্রঃ ভাৰতৰ প্রথম ৰাজনৈতিক সংগঠনটোৰ নাম কি ?\nউঃ ‘জমিদাৰ সভা’ (১৮৩৭ চনত বংগ দেশৰ দ্বাৰকানাথ ঠাকুৰ আৰু প্ৰসন্ন কুমাৰ ঠাকুৰে প্রতিষ্ঠা কৰে)।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘ইণ্ডিয়ান এচ’চিয়েচন’ গঠন কৰা হয় ?\nপ্রঃ কোনজন ইংৰাজ ভাইচৰয়ে কলিকতাত ‘ভিক্তোৰিয়া মেমোৰিয়েল হল’ নিৰ্মাণ কৰায় ?\nউঃ লৰ্ড কাৰ্জনে।\nপ্রঃ ‘ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ’ কিমান চনত গঠন কৰা হয় ?\nউঃ ১৮৮৫ চনত।\nপ্রঃ কোনে ‘ব্রহ্ম সভা’ (পিছলৈ ‘ব্রহ্ম সমাজ’) প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ ৰাজা ৰামমোহন ৰায়ে (১৮১৯ চনত)।\nপ্রঃ কোনে ‘আৰ্য সমাজ’ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ দয়ানন্দ স্বৰস্বতীয়ে (১৮৭৫ চনত)।\nপ্রঃ কোনে ‘ৰামকৃষ্ণ মিচন’ প্রতিষ্ঠা কৰে ?\nউঃ স্বামী বিবেকানন্দই (১৮৯৭ চনত, ভেলোৰত)।\nপ্রঃ কোনে ‘মহম্মদান এংলো অ’ৰিয়েন্টল কলেজ’ (পিছলৈ ‘আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়) স্থাপন কৰে ?\nউঃ চৈয়দ আহম্মদ খাঁই ১৮৭৫ চনত।\nপ্রঃ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্রথম অধিৱেশন ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল ?\nউঃ বম্বেত (১৮৮৫ চনত )।\nপ্রঃ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্রথম অধিবেশনত কোনে সভাপতিত্ব কৰিছিল ?\nউঃ উমেশচন্দ্ৰ বেনাৰ্জী।\nপ্রঃ কিমান চনত প্রথম মহাসমৰ (প্রথম বিশ্বযুদ্ধ) আৰম্ভ হয় ?\nউঃ ১৯১৪ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘হোম ৰোল লীগ’ গঠন কৰা হয় ?\nউঃ ১৯১৬ চনত।\nপ্রঃ কোনজন ভাৰতীয়ই কৈছিল, ‘ভেকুলীৰ দৰে বছৰত এবাৰ টোৰটোৰাই আমি আমাৰ শ্ৰমৰ কোনো সফলতা অৰ্জন কৰিব নোৱাৰিম’ ?\nউঃ লোকমান্য বাল গংগাধৰ তিলকে।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘অল ইণ্ডিয়া মুছলিম লীগ’ গঠন কৰা হয় ?\nউঃ ১৯০৬ চনত।\nপ্রঃ ‘স্বৰাজ মোৰ জন্ম স্বত্ব’- কথাষাৰ কোনে কৈছিল ?\nপ্রঃ ‘ৰাউলাট আইন’ কিমান চনত প্রৱৰ্তন কৰা হয় ?\nউঃ ১৯১৯ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘জালিৱানৱালাবাগৰ হত্যাকাণ্ড’ সংঘটিত হয় ?\nপ্রঃ ‘জালিৱানৱালাবাগ’ৰ হত্যাকণ্ডৰ বাবে দায়ী কোন আছিল ?\nউঃ বৃটিছ জেনেৰেল ডায়াৰ।\nপ্রঃ ইংৰাজসকলে মহাত্মা গান্ধীক দিয়া পদকটোৰ নাম কি ?\nউঃ ‘কাইজাৰ-ই- হিন্দ’।\nপ্রঃ কিমান চনত মহাত্মা গান্ধী অসমলৈ আহে ?\nপ্রঃ ‘প্রিন্স অফ ৱেলচ’ কিমান চনত ভাৰতলৈ আহে ?\nপ্রঃ কিমান চনত কংগ্ৰেছৰ কিছুমান নেতাই কংগ্ৰেছৰ পৰা ফালৰি কাটি আহি ‘স্বৰাজ্য দল’ নামৰ এটি নতুন দল গঠন কৰে ?\nউঃ ১৯২৩ চনত।\nপ্রঃ ‘জালিৱানৱালাবাগৰ হত্যাকাণ্ড’ৰ প্রতিক্ৰিয়া হিচাপে কোনজন বঙালী সাহিত্যিকে ইংৰাজসকলে প্রদান কৰা ‘নাইট’ উপাধি প্রত্যাখ্যান কৰিছিল ?\nউঃ কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ।\nপ্রঃ কিমান চনত গান্ধীজীয়ে বুৰঞ্জী প্রসিদ্ধ ‘দাণ্ডিযাত্ৰা’ আৰম্ভ কৰে ?\nউঃ ১৯৩০ চনৰ ১২ মাৰ্চ তাৰিখে।\nপ্রঃ ‘দাণ্ডিযাত্ৰা’ত মহাত্মা গান্ধীৰ কিমানজন অনুগামী আছিল ?\nউঃ ৭৮ জন।\nপ্রঃ কংগ্ৰেছৰ কোনখন অধিৱেশনত মহাত্মা গান্ধীয়ে সভাপতিত্ব কৰিছিল ?\nউঃ ১৯২৪ চনত, বেলগাম অধিৱেশনত।\nপ্রঃ কোনজন নেতাক সৰোজিনী নাইডুৱে ‘হিন্দু-মুছলমান একতাৰ ৰাষ্ট্রদূত’ বুলি অভিহিত কৰিছিল ?\nউঃ মহম্মদ আলি জিন্নাক।\nপ্রঃ চৌৰিচৌৰাৰ ঘটনা কেতিয়া সংঘটিত হৈছিল ?\nপ্রঃ কোনজন বৃটিছ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ কালছোৱাত ‘ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱা’ প্রৱৰ্তন কৰা হৈছিল ?\nউঃ লৰ্ড কৰ্ণৱালিচৰ সময়ছোৱাত।\nপ্রঃ গান্ধীজীয়ে ক’ৰ পৰা ‘দাণ্ডি যাত্ৰা’ আৰম্ভ কৰিছিল ?\nউঃ সবৰমতী আশ্ৰমৰ পৰা।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘প্রথম ঘূৰণীয়া মেজমেল’ বহিছিল ?\nপ্রঃ কাক ‘সীমান্ত গান্ধী’ বুলি জনা যায় ?\nউঃ খান আব্দুল গফুৰ খান।\nপ্রঃ ৰাষ্ট্রসংঘ পৰিষদত সভাপতিত্ব কৰা প্রথমজন ভাৰতীয় লোক কোনজন?\nউঃ বিজয় লক্ষ্মী পণ্ডিত।\nপ্রঃ কোনজন ভাইচৰয়ৰ দিনত কংগ্ৰেছে পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ দাবী উত্থাপন কৰে ?\nউঃ লৰ্ড আৰউইন।\nপ্রঃ মাৰ্গাৰেট এলিজাবেথ নবেলক কোনে ‘নিবেদিতা’ আখ্যা দিছিল ?\nউঃ স্বামী বিবেকানন্দ।\nপ্রঃ স্বামী বিবেকানন্দই অংশ গ্ৰহণ কৰা বিশ্ব ধৰ্মৰ প্রসিদ্ধ সভাখন ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল ?\nউঃ আমেৰিকাৰ ‘চিকাগো’ চহৰত।\nপ্রঃ ইংৰাজসকলক ভাৰতৰ পৰা খেদি পঠিয়াবলৈ কোনজন ভাৰতীয় ৰজাই ফৰাচী নায়ক নেপোলিয়নৰ সহায় বিচাৰিছিল ?\nউঃ টিপু চুলতান।\nপ্রঃ বৃটিছ ভাৰতবৰ্ষৰ অন্তিমজন ভাইচৰয় কোন আছিল ?\nউঃ লৰ্ড মাউন্ট বেটেন।\nপ্রঃ কিমান চনত ‘গান্ধী-আৰউইন চুক্তি’ কৰা হৈছিল ?\nপ্রঃ তিনিওটা ‘ঘূৰণীয়া মেজমেল’ত উপস্থিত থকা ব্যক্তিজন কোন আছিল ?\nউঃ ভীমৰাও আম্বেদকাৰ।\nপ্রঃ কোনে ‘ফৰৱাৰ্ড ব্লক’ নামে এটি দল গঠন কৰে ?\nউঃ সুভাষ চন্দ্ৰ বসুই (১৯৩৯ চনত)।\nপ্রঃ কোনে ‘আজাদ হিন্দ ফৌজ’ (ইণ্ডিয়ান নেচনেল আৰ্মি) গঠন কৰে ?\nউঃ নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুয়ে।\nপ্রঃ ‘আজাদ হিন্দ ফৌজ’ৰ শ্লোগান কি আছিল ?\nউঃ ‘জয় হিন্দ’।\nপ্রঃ কোনজন ভাৰতীয় নেতাই কৈছিল, ‘তোমালোকে মোক তেজ দিয়া মই তোমালোকক স্বাধীনতা দিম’ ?·\nউঃ নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসু।\nপ্রঃ গান্ধীজীয়ে কেতিয়া প্রথম সত্যাগ্ৰহ আন্দোলন আৰম্ভ কৰে ?\nউঃ ১৯১৭ চনত।\nপ্রঃ ভাৰতৰ প্রথম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় কিমান চনত স্থাপন কৰা হয় ?\nউঃ ১৯১৬ চনত (পুনেত)।\nপ্রঃ ‘দিল্লী চলো’ শ্লোগানটো কাৰ আছিল ?\nউঃ নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ।\nপ্রঃ ভাৰতত উচ্চ শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে কোনে ইংৰাজী ভাষাৰ পোষকতা কৰিছিল ?\nউঃ লৰ্ড মেকলে।\nপ্রঃ কোন চনত জৱাহৰলাল নেহৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল ?\nউঃ ১৯৩৬ চনত।\nপ্রঃ কিমান চনত ভাৰতবৰ্ষই ইংৰাজৰ হাতৰ পৰা স্বাধীনতা অৰ্জন কৰে ?\nউঃ ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ দিনা।\nপ্রঃ সংবিধান অনুসৰি স্বাধীন ভাৰতত কিমান চনত প্রথমটো নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল ?\nউঃ ১৯৫২ চনত।\nপ্রঃ ‘সংবিধান সভা’ৰ সভাপতি কোন আছিল ?\nপ্রঃ সংবিধান সভাৰ খচৰা কমিটিৰ সভাপতি কোন আছিল ?\nউঃ ড০ ভীমৰাও আম্বেদকাৰ।\nপ্রঃ ভাৰতবৰ্ষই স্বাধীনতা লাভ কৰা সময়ত ইংলণ্ডৰ প্রধানমন্ত্ৰী কোন আছিল ?\nউঃ ক্লিমেন্ট এটলি।\nপ্রঃ স্বাধীন ভাৰতৰ প্রথম শিক্ষা মন্ত্ৰী কোন আছিল ?\nউঃ মৌলানা আবুল কালাম আজাদ।\nপ্রঃ স্বাধীন ভাৰতৰ প্রথম উপৰাষ্ট্ৰপতি কোন আছিল ?\nউঃ সবৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ।\nপ্রঃ জনতা দলৰ পৰা কোনে প্রথমতে ভাৰতৰ প্রধান মন্ত্ৰী হয় ?\nউঃ মোৰাৰজী দেশাই (১৯৭৭ চনত)।\nপ্রঃ স্বাধীন ভাৰতৰ প্রথম প্রধান মন্ত্ৰী কোন আছিল ?\nউঃ পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু।\nপ্রঃ স্বাধীন ভাৰতৰ পঞ্চম ৰাষ্ট্ৰপতি কোন আছিল ?\nউঃ ফখৰুদ্দিন আলি আহম্মেদ।\nপ্রঃ ১৯৫১ চনত ভাৰতৰ জনসংখ্যা কিমান আছিল ?\nউঃ ৩৬ কৌটি ১০ লাখ।\nপ্রঃ কিমান চনত চিকিমক ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্রৰ অন্তর্ভুক্ত কৰা হয় ?\nপ্রঃ স্বাধীন ভাৰতৰ প্রথম ভাৰতীয় গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল কোন আছিল ?\nউঃ চক্রৱৰ্তী ৰাজা গোপালাচাৰী ।00 0\n← ভাৰত ভূগোল কুইজ।India Geography Quiz\nভাৰতৰ ক্ৰীড়া কুইজ। Indian Sports… →


মেংগ’ ডেফিচিয়েনচি ডিজিজ্ – অশোক কুমাৰ নাথ – ফটাঢোল\nমেংগ’ ডেফিচিয়েনচি ডিজিজ্ – অশোক কুমাৰ নাথ\n“অ’ কাইটি, ক’ত গৈছিলা ?”\n“এ নকবি দে ৰূপম, আমাৰ এই হৰেণক ঠগেন্দ্ৰ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ গৈছিলোঁ। বিয়া পতা এবছৰেই হোৱা নাই, কিবা জলকা মাৰি থকা হৈছে। তাকে দেখালোঁগৈ ডাক্তৰক।”\n“হেই কাইটি! সেইটো ডাক্তৰ নহয়তো৷ সেইটো বেজহে৷ আজিৰ দিনত বেজৰ ওচৰলৈ যায় নেকি! তোমালোকো যে আৰু দেই৷\n“ইহ! টিথেচকোপ লৈ চাইছে আক’!”\n“ইহ! থোৱা থোৱা৷ ষ্টেটচকোপ্ (Statoscope) লৈ চালেই ডাক্তৰ হৈ যাব নেকি কাইটি? বাৰু, কি হৈছে বুলি কৈছেনো?”\n“কেইবাটাও পৰীক্ষা কৰিলে। তাৰ পিছত ক’লে, হৰেণৰ মেংগ’ ডেফিচিচি ৰোগ হৈছে বোলে!”\n“মেংগ’ ডেফিচিচি? কি বস্তু এইটো? চাওঁ কিবা কাগজত লিখি দিছে নেকি বেমাৰটো?\n“অঁ, মই কাগজ এখনত লিখি দিবলৈ কৈছিলোঁ ডাক্তৰক। ডাক্তৰে লিখি দিছে৷ চাচোন চা এই কাগজখন।”\n“মেংগ’ ডেফিচিয়েনচি ডিজিজ্ (Mango Deficiency Disease)! কি বেমাৰ এইটো?”\n“এ নকবি বোপাই! এইটো বেমাৰ হ’লে মানুহবোৰৰ হেনো ৰাক্ষসৰ দৰে আম খাবলৈ মন যায়। চাচোন, এই ফুলকুমলীয়া ল’ৰাটোক কি বেমাৰখন দিলে বিধাতাই! হায় হায়! চাচোন, সি কেনেকৈ আম গছডাললৈ থৰ লাগি চাই আছে!”\nৰূপম দেখি আচৰিত হ’ল! সঁচাকৈয়ে হৰেণে আমগছডাললৈ ৰ লাগি চাই আছে। সি একো বুজিব নোৱাৰিলে।\n“জাননে ৰূপম, ডাক্তৰে কৈছে — আমাৰ, মানে আজিকালিৰ মানুহৰ সকলোৰে কম-বেছি পৰিমাণে মেংগ’ ডেফিচিয়েনচি ৰোগ আছে বোলে! মোৰো আছে, আনকি তোৰো আছে। গতিকে আমি সকলোৱেই সাৱধান হ’ব লাগিব। পকা মিঠা আমবোৰ বেছিকৈ খোৱাৰপৰাই হেনো এই ৰোগৰ উৎপত্তি। এই ৰোগৰ হেনো লক্ষণ — অনবৰতে আম খাওঁ আম খাওঁ লাগি থাকে। বাৰু দে, এতিয়া বেছি দেৰি নকৰোঁ। এৰিছোঁ তোক।”\nৰূপমৰ মাত হৰিল। তাৰ চকু দুটাক বাৰে বাৰে আমগছডালে টানি নিবলৈ ধৰিলে। এইবাৰ সঁচাকৈয়ে সি আমগছডাললৈ চাবলৈ বাধ্য হ’ল। হাৰে! তাৰচোন আম খাবলৈ বৰ মন গৈছে। মেংগ’ জু’চ্ (Juice) এগিলাচ খাবলৈ তীব্ৰ বাসনা জাগিছে! আৰু বাসনাটো লাহে লাহে বাঢ়ি যাবলৈ ধৰিছে! কি হৈছে এইবোৰ? সি বৰ ভয় খালে! বেগাই খোজ ল’লে সি ঘৰলৈ বুলি! হঠাতে পিছফালৰ আমগছডাললৈ চাই সি এইবাৰ দৌৰিবলৈ ধৰিলে!!\nহৰেণৰ “মেংগ’ ডেফিচিয়েনচি” ৰোগ হৈছে– কথাটো গোটেই গাঁৱতেই বিয়পি পৰিল। লাহে লাহে আশে-পাশে থকা গাঁওবোৰলৈকো এই ৰোগ বিয়পিল। ঠগেন্দ্ৰ ডাক্তৰৰ গাত তৰণিয়েই নোহোৱা হ’ল ৰোগী চাই চাই!!\nআবেলিৰ সময়। হৰেণৰ ঘৈণীয়েক মিনতিয়ে পদূলিফালৰ পৰা দৌৰি চিঞৰি চিঞৰি চোতাল পালেহি –“অ’ ককাইদেউ, আহকচোন, আমাৰ এওঁ পদূলিমূৰৰ আমগছডাল সাৱট মাৰি ধৰি ৰৈ আছে! মই বহুতবাৰ এৰুৱাব খুজিও এৰুৱাব নোৱাৰিলোঁ। অ’ ককাইদেউ আহকচোন! অ’ বাইদেউ আহকচোন! মানুহটোৰ কি হৈছে এইবোৰ?” — মিনতিয়ে ছটফটাবলৈ ধৰিলে।\nঘৰৰ আটাইবোৰ মানুহ দৌৰি-ঢাপৰি গৈ পদূলি পালেগৈ। কিন্তু হৰেণ নাই!\n“ক’তা? নাইচোন? নাইচোন?”\nসকলোৱে হৰেণক বিচাৰিবলৈ ধৰিলে।\nহৰেনৰ ভতিজাকৰ হঠাতে চকুত পৰিল! সি চিঞৰি উঠিল– ‘সৌৱা খুৰা, আমগছৰ একেবাৰে ওপৰত!!’\nকাষ্টমাৰ : দাদা, মোৰ বিলটো কিমান হ’ল পটাপট ক‌ওকচোন।\nহোটেলৰ মালিক : কি কি খালে আপুনি ?\nকাষ্টমাৰ : গজা ৫টা, খুৰ্মা ৭টা, চিংৰা ৪টা, ৰসগোল্লা ৯টা, লালমোহন ১০টা, খাজা ৪টা, আনাৰকলি ৬টা, পেৰা ৮টা, বৰফি ৫টা, ৰসমলাই ১০টা, মলাই চমচম ১১টা, কালাগান ৮টা, জেলেপি ২০খন আৰু চিকেন ২ প্লেটৰ লগত পৰঠা ৩টা।\nহোটেলৰ মালিক : আপুনি আধা-আধি মোৰ হোটেলখনেই খাই দিলেচোন!\nকাষ্টমাৰ : নাই নাই! কিয় তেনেকৈ কৈছে হোটেল দা! হাতত সময়ো বেছি নাই! বৰ ব্যস্ত জানেনে! ২ ঘণ্টাত যিমান পাৰিছোঁ খাইছোঁ আৰু! বাৰু বিলটো ক‌ওকচোন।\nহোটেলৰ মালিক : আপোনাৰ এহেজাৰ ১৯ টকা ২৩ প‌ইচা হৈছে বিল।\nকাষ্টমাৰ : বাপৰে! ইমান হৈছেনে বিল ?\nহোটেলৰ মালিক : কি কৰিব! পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ দাম যিহে বাঢ়িছে, দেখিছেই নিশ্চয়। গতিকে ১ প‌ইচাকৈ আমিও বঢ়াইছোঁ বস্তুবোৰৰ দাম। চিংৰাৰ দাম আগতে আছিল ১০ টকা; এতিয়া ১০ টকা ১ প‌ইচা। তেনেকৈ গজা, খুৰ্মা, ৰসগোল্লাৰ দাম এতিয়া ক্ৰমে ৮.০১ টকা, ৯.০১ টকা আৰু ২০.০১ টকা।\nকাষ্টমাৰ : বাৰু হোটেল দা, আপোনাক বিশ্বাস কৰিছোঁ দিয়ক। আচ্ছা, মিছা কথা নক‌ওঁ৷ মিছা কথা কৈ এনেও মই বেয়া পাওঁ৷ মোৰ হাতত এতিয়া বাৰু প‌ইচা নাই। আপুনি এটা কাম কৰক৷ মোৰ নামত মিশ্ৰ সুতত আপুনি বাকী লিখি থৈ দিয়ক। মিশ্ৰ সুত মানেতো আপোনাৰ লাভেই লাভ! মোৰহে লোকচান হ’ব আৰু। বাৰু দিয়ক, একো কথা নাই! জীৱনটো এনেকুৱাই! সহ্য কৰিব‌ই লাগিব। এতিয়া আহিছোঁ হোটেল দা!\nহোটেলৰ মালিক : কি?\n« ইমাৰ্জেন্সি ভাজি – তৃষ্ণা সোণোৱাল\nকোমল চাউল – সুস্মিতা দাস »


Jobs in Agriculture Department Assam 2021 – 1837 Grade III and Grade IV Vacancy - Dimpu Baruah\nHome 10th Pass 12th PASS JOB 8th Pass Job ASSAM ASSAM GOV JOB Jobs in Agriculture Department Assam 2021 – 1837 Grade III and Grade IV Vacancy\nDATA ONE February 26, 2021 10th Pass, 12th PASS JOB, 8th Pass Job, ASSAM, ASSAM GOV JOB,\nকৃষি বিভাগত নিযুক্তি 2021\nগুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে অসম চৰকাৰৰ কৃষি বিভাগ খানাপাৰা আৰু ইয়াৰ জিলা কাৰ্যালয়ৰ অধীনত থকা ১৮৩৭ টা তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ বৰ্গ পদৰ নিযুক্তিৰ বাবে এক জাননী প্ৰকাশ কৰিছিল। কিছু দিন আবেদন গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত বিশেষ কাৰণত এই আবেদন প্ৰক্ৰিয়া বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল । এতিয়া পুনৰ এই অনলাইন আবেদন প্ৰক্ৰিয়া মুকলি কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰা হৈছে । আগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে ইয়াত অনলাইন আবেদন কৰিব পাৰে।\n1.কৃষি সম্প্ৰসাৰণ সহায়ক (AEA)\nখালী পদ: 1581 টা\nদৰমহা : 14,000 টকা – 60,500 টকা আৰু 6,200 টকাৰ গ্ৰেড পে\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - যিকোনো শাখাৰ পৰা হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পাছ কৰাসকলে আবেদন কৰিব পাৰে ।বিজ্ঞান শাখাত উত্তীৰ্ণ হোৱা আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ'ব। কিন্তু আবেদন সকলোৱে কৰিব পাৰিব ।\n2. জুনিয়ৰ সহায়ক\nখালী পদ: 200 টা\n# মুখ্য কাৰ্যালয়: 47 টা পদ\n# জিলা স্তৰ কাৰ্যালয় : 153 টা পদ\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - যিকোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো অনুশাসনত স্নাতক (Graduate) ।কম্পিউটাৰত নিম্নতম6মাহৰ বাবে ডিপ্লোমা ।\nখালী পদ: 09 টা পোষ্ট\nদৰমহা: 12,000 টকা – 35,000 টকা আৰু 3,900 টকাৰ গ্ৰেড পে\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - ক্লাছ ৮ পাছ ।\nখালী পদ: 05 টা\n# ইংৰাজী: 04 টা\n# অসমীয়া: 01 টা\nদৰমহা: 14,000 টকা – 60,500 টকা আৰু 6,200 টকাৰ গ্ৰেড পে\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - যিকোনো শাখাৰ পৰা হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পাছ কৰাসকলে আবেদন কৰিব পাৰে । লগতে Stenography diploma with minimum speed 80wpm, and minimum6months Computer diploma.\nখালী পদ : 04 টা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - মেট্ৰিক পাছ । লগতে2years Diploma in Electrical from Govt. I.T.I.\nখালী পদ : 24 টা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - যিকোনো শাখাৰ পৰা হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পাছ কৰাসকলে আবেদন কৰিব পাৰে । লগতে Statistics, Economics or Mathematics as one of the subject.\nখালী পদ: 06 টা\nদৰমহা: 14,000 টকা – 60,500 টকা আৰু 5,600 টকাৰ গ্ৰেড পে\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - মেট্ৰিক পাছ । লগতে2years Diploma in Mechanicl from Govt. I.T.I.\nখালী পদ : 08 টা\nদৰমহা: 14,000 টকা – 60,500 টকা আৰু 8,700 টকাৰ গ্ৰেড পে\nশিক্ষাগত অৰ্হতা - যিকোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো অনুশাসনত স্নাতক (Graduate) । লগতে Grade-I Stenography diploma with minimum speed 80wpm (Eng), and minimum6months Computer diploma.\nপ্ৰাৰ্থীৰ বয়স ১৮ বছৰতকৈ কম বা ৪০ বছৰতকৈ অধিক হ'ব নালাগে। উচ্চ বয়সৰ সীমা এচচি/এছটিৰ ক্ষেত্ৰত5বছৰ আৰু ওবিচিৰ বাবে3বছৰ শিথিল কৰা হয় ।\n1) বয়সৰ প্ৰমাণৰ বাবে জন্ম প্ৰমাণপত্ৰ বা মেট্ৰিক বা সমতুল্য পৰীক্ষাৰ এডমিট কাৰ্ড।\n2) শিক্ষাগত অৰ্হতাৰ মাৰ্কশ্বীট আৰু প্ৰমাণপত্ৰ।\n3) এচচি, এছটি (পি), এছটি (এইচ) আৰু ওবিচি/এমওবিচিৰ প্ৰাৰ্থীসকলৰ ক্ষেত্ৰত কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা জাৰি কৰা জাতিগত প্ৰমাণপত্ৰ।\n4) বৈধ নিয়োগ বিনিময় পঞ্জীয়ন কাৰ্ড/প্ৰমাণপত্ৰ। Employment Exchange Card.\n5) Agril. Extension Assistant,পদৰ বাবে আবেদন কৰিবলৈ ইচ্ছুক প্ৰাৰ্থীসকলে নিৰ্ধাৰিত অনুসূচী –III-ত গ্ৰাম্য বেক গ্ৰাউণ্ডৰ প্ৰমাণপত্ৰ জমা দিব লাগিব।( এইখন নিদিলেও আবেদন কৰিব পাৰিব কিন্তু দিলে আপোনাক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হব)\n6) পাছপোৰ্ট আকাৰ ফটোগ্ৰাফৰ ।\n8) ফৰ্ম A\nকৃষি বিভাগত কেনেকৈ আবেদন কৰিব How to apply Jobs in Agriculture Department\nআগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ Official Websiteত লৈ Online আবেদন কৰিব লাগিব । অনলাইন আবেদনৰ লিংক তলত দিয়া হব । আপুনি নিজে নাইবা যিকোনো কম্পিউটাৰ দোকানত গৈ আবেদন কৰিব পাৰে । যদি অসুবিধা হয় আমি আবেদন কৰি দিম । আমাৰ অনলাইন আবেদনৰ চাৰ্জ ১০০ টকা । আমাক কল কৰিব পাৰে 8984169157\nগুৰুত্বপূৰ্ণ তাৰিখসমূহ Important Dates\nঅনলাইন আবেদনৰ তাৰিখ: 22 মাৰ্চ 2021\nঅনলাইন আবেদনৰ অন্তিম তাৰিখ:5এপ্ৰিল 2021\nচুটি বিজ্ঞাপন: ইয়াত ক্লিক কৰক।\nঅনলাইন আবেদন: ইয়াত ক্লিক কৰক\nগ্ৰাম্য বেক গ্ৰাউণ্ডৰ প্ৰমাণপত্ৰ - ইয়াত ক্লিক কৰক\nফৰ্ম A - ইয়াত ক্লিক কৰক\nWritten by DATA ONE at February 26, 2021


(Himalayasৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n8,848 মিটাৰ (29 ফুট)\nহিমালয় পৰ্বতমালাক (ইংৰাজী: Himalaya Mountains) (pron.: /ˌhɪməˈleɪ.ə/ বা /hɪˈmɑːləjə/; সংস্কৃত: দেৱনাগিৰি: हिमालय), সাধাৰণতে হিমালয় বোলা হয়। সংস্কৃতৰ 'হিম' আৰু 'আলয়' - এই দুটা শব্দ মিলি 'হিমালয়' শব্দটোৰ গঠন হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে 'বৰফৰ ঘৰ'। হিমালয় পৰ্বতমালা ভাৰতীয় উপদ্বীপৰ উত্তৰ দিশত অৱস্থিত। পৃথিৱীৰ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য নদী হিমালয়ৰপৰাই উপত্তি হৈছে। দক্ষিণ এছিয়াৰ সংস্কৃতি সুগভীৰতাৰে গঢ়ি তুলি ধৰিছে। বহুতো হিমালয়ৰ শৃংগ হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু শিখ ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ বুলি ধৰা হয়।\n2 জীৱ জগত\nপৃথিৱীৰ আঠ হাজাৰ মিটাৰতকৈও ওখ শৃংগ সমূহ হিমালয়তে অৱস্থিত। এছিয়াৰ বাহিৰত থকা আটাইতকৈ ওখ শৃংগটো এণ্ডিজ পৰ্বতমালা অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ উচ্চতা ৬৯৬২ মিটাৰ (২২,৮৪১ ফুট)। অন্যহাতে, হিমালয়ত এশটাৰো অধিক ৭,২০০মিটাৰ (২৩,৬২২ ফুট)ৰো অধিক উচ্চতাৰ শৃংগ আছে। হিমালয়ত ৮,০০০ মিটাৰ (২৬,০০০ ফুট)ৰো অধিক উচ্চতাৰ মুঠ ১৪ টা শৃংগ আছে। হিমালয়ৰ সৰ্ব্বোচ্চ পাঁচটা শৃংগৰ নাম হৈছে:\nমাউণ্ট এভাৰেষ্ট - 8,848 মিটাৰs (29 ফুট)\nগডউইন অষ্টিন (কে2) - 8,611 মিটাৰs (28 ফুট)\nকাঞ্চনজঙ্ঘা - 8,586 মিটাৰs (28 ফুট)\nল'ৎসে - 8,516 মিটাৰs (27 ফুট)\nমাকালু - 8,462 মিটাৰs (27 ফুট)\nহিমালয়ৰ মূল পৰ্বতমালাটো পশ্চিমৰপৰা পূবলৈ তথা হিন্দু নদী উপত্যকাৰপৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী উপত্যকালৈকে, ধনু আকৃতিত প্ৰায় ২,৪০০ কিঃমিঃ (১৫০০ মাইল) জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ প্ৰস্থ ৪০০ কিঃমিঃৰপৰা (পশ্চিম কাশ্মীৰ-জিনজিয়াঙ অঞ্চলত) ১৫০ কিঃমিঃ(তিব্বত-অৰুণাচল প্ৰদেশ অঞ্চলত) লৈকে দেখা যায়। হিমালয় পৰ্বতমালাত তিনিটাকৈ উপ-বিভাগ আছে। উত্তৰ দিশত থকা সৰ্ব্বোচ্চ পৰ্বতমালাক বৃহৎ বা আভ্যন্তৰীণ হিমালয় বোলা হয়।\nজলবায়ু, বৃষ্টিপাত, উচ্চতা আৰু মাটিৰ প্ৰকাৰৰ ভেদে ইয়াৰ জীৱজগতৰ ভেদ দেখা যায়। পৰ্বতমালাৰ নিম্নাংশত গ্ৰীষ্ম মণ্ডলৰ জলবায়ু পৰা আৰু হিমালয়ৰ ওপৰৰ অংশত বৰফৰে ভৰা জলবায়ু লৈকে ইয়াৰ জলবায়ুত প্ৰভেদ দেখা পোৱা যায়। বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাতৰ পৰিমাণ ক্ৰমাৎ পশ্চিমৰপৰা পূবলৈ বাঢ়ি গৈছে। জলবায়ু, বৃষ্টিপাত, উচ্চতা আৰু মাটিৰ প্ৰকাৰৰ বৈচিত্ৰতাৰ বাবে হিমালয়ত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আৰু জীৱ-জন্তু পোৱা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে, হিমালয়ৰ সৰ্ব্বোচ্চ উচ্চতা (নিম্ন বায়ুৰ চাপত) আৰু অতিপাত ঠাণ্ডাৰ ফলত জীৱও হিমালয়ত পোৱা যায়।\nজলবায়ু সলনি হোৱাৰ ফলত হিমালয়ৰ উদ্ভিদ আৰু জীৱ-জন্তু জগতখনৰ গঠনত বৰ্তমান বহুতো সাল-সলনি হোৱা দেখা গৈছে। উষ্ণতাৰ বৃদ্ধি হোৱাৰ ফলত বহুতো প্ৰজাতিৰ জীৱই নিজৰ বাসস্থান উচ্চ স্থানলৈ সলনি কৰা দেখা গৈছে। বৰ্তমান গাঢ়ৱাল হিমালয় অঞ্চলত 'অ'ক' বনাঞ্চলৰ ঠাইত 'পাইন'ৰ বনাঞ্চলৰে ভৰি পৰা দেখা গৈছে। ইয়াৰ উপৰিও বহুতো প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ ঔষধীয় গুণত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।\n৬০০০ কিঃমিঃৰৰো অধিক গতি কৰাৰ পাছত ভাৰতৰ ভূ-খণ্ডই(ইণ্ডিয়ান প্লেট) এছিয়া (ইউৰেছিয়ান প্লেট)ক খুন্দা মৰা দেখা গৈছে।\nহিমালয় হৈছে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ নতুনকৈ গঠিত হোৱা পৰ্বতমালা। ইয়াৰ উৎপত্তি গেদীয় আৰু ৰূপান্তৰিত শিল ওপৰলৈ উঠি অহাৰ ফলত হৈছে। 'প্লেট টেকটনিক'ৰ আধুনিক তত্বৰ মতে, 'ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়ান প্লেট' আৰু 'ইউৰেছিয়ান প্লেট'ৰ সমকেন্দ্ৰিক সীমাত হোৱা 'মহাদেশীয় খুন্দা'ৰ (orogeny ) ফলত হিমালয় পৰ্বতমালাৰ গঠন হৈছে। ইয়াক 'fold mountain' বোলা হয়।\nহিমালয় পৰ্বতমালাত প্ৰায় ১৫০০০ মান হিমবাহ আছে আৰু এইবোৰত প্ৰায় ১২০০০ ঘন কিঃমিঃ বিশুদ্ধ পানী সংৰক্ষিত হৈ আছে। প্ৰায় ৭০ কিঃমিঃ দৈৰ্ঘ্যৰ ভাৰত-পাকিস্তানৰ সীমান্তৰ 'ছিয়াছেন হিমবাহ' মেৰু অঞ্চলৰ বাহিৰত অৱস্থিত পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম হিমবাহ। গংগোত্ৰী আৰু যমুনাত্ৰী (উত্তৰাখণ্ড), জেমু (ছিক্কিম), খুম্বু (মাউণ্ট এভাৰেষ্টঅঞ্চল) হৈছে হিমালয়ৰ আন কেইটামান উল্লেখযোগ্য হিমবাহ।\nপশ্চিম দিশৰ নদীসমূহৰ দ্বাৰা 'সিন্ধু উপত্যকা' গঠিত হৈছে। সিন্ধু নদী হৈছে ইয়াৰ বৃহত্তম নদী। তিব্বতৰ 'ছেংগে' আৰু 'গাৰ' নদীৰ সংগম স্থলত সিন্ধু নদীৰ উৎপত্তি হৈছে। ই দক্ষিণ-পশ্চিমমুৱাকৈ ভাৰতবৰ্ষ আৰু পাকিস্তানৰ মাজেদি বৈ গৈ আৰৱ সাগৰত পৰিছেগৈ। ইয়াৰ মুখ্য উপনৈ সমূহ হৈছে: ঝেলাম, চেনাব, ৰবি আৰু ছুটলেজ।\nহিমালয়ৰ আনটো নদী উপত্যকা হৈছে 'গংগা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী উপত্যকা'। গংগা, ব্ৰহ্মপুত্ৰ, যমুনা ইয়াৰ মুখ্য নদী। পশ্চিম তিব্বতৰ 'য়াৰলোঙ ছাঙপো নদী'ৰপৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উৎপত্তি হৈছে। ই তিব্বতৰ মাজেদি পূবমুৱাকৈ আৰু অসমৰ সমভূমিৰ মাজেদি পশ্চিমমুৱাকৈ বৈ গৈছে। গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ বাংলাদেশত মিলিত হৈ বংগোপ সাগৰত পৰিছেগৈ। গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সংগম স্থলতেই পৃথিৱীৰ বৃহত্তম ব-দ্বীপ, সুন্দৰবন অৱস্থিত।\nপূব দিশৰ হিমালয়ৰ নদীসমূহ মূলতঃ আয়েয়াৰ্ৱাদী নদী (Ayeyarwady River)ৰ উপনৈ। ই পূৱ তিব্বতত উৎপত্তি হৈ ম্যানমাৰৰ মাজেদি বৈ গৈ আন্দামান সাগৰত পৰিছেগৈ।\nপ্ৰায় ৫,০০০ মিটাৰ উচ্চতাত ভাৰতবৰ্ষৰ ছিক্কিমত অৱস্থিত এটা হিমালয়ৰ হ্ৰদ দেখা গৈছে\nলাডাখত অৱস্থিত কোনো এক গিৰিপথৰ মাজত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোকসকলে প্ৰাৰ্থনাত ব্যৱহাৰ কৰা পতাকা দেখা গৈছে।\nপশ্চিমৰ ইৰাণৰপৰা বলা শীতল বতাহক হিমালয় পৰ্বতমালাই বাধা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ ফলত কাশ্মীৰত তুষাৰপাত তথা পঞ্জাৱ আৰু উত্তৰ ভাৰতত ধাৰাষাৰ বৰষুণ হয়। উত্তৰ দিশৰপৰা বলা হিমশীতল বতাহক হিমালয়ে বাধা প্ৰদান কৰাৰ পাছতো কিছু বতাহ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকালৈ বৈ যায়। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল আৰু বাংলাদেশৰ উষ্ণতা কিছু পৰিমাণে হ্ৰাস পায়।\nপৃথিৱীৰ কেইবাখনো মুখ্য নদী, গংগা, ব্ৰহ্মপুত্ৰ, সিন্ধু, য়াঙৎজে, মেকং, ছুনজিয়াঙ আদি হিমালয়ৰপৰা উৎপত্তি হৈছে। এই নদীসমূহৰ উপত্যকাতেই আফগানিস্তান, বাংলাদেশ, ভূটান, চীন, ভাৰতবৰ্ষ, নেপাল, ম্যানমাৰ, কম্ব’ডিয়া, তাজাকিস্তান, উজবেকিস্তান, তুৰ্কমেনিস্তান, কাজাকিস্তান, কাইৰগিজস্তান, থাইলেণ্ড, ভিয়েটনাম, মালেয়েছিয়া আৰু পাকিস্তানৰ প্ৰায় ৩০ কোটি লোকে বসবাস কৰে।\nহিমালয়ত অৱস্থিত বহুতো স্থান হিন্দু, জৈন, শিখ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লগত জড়িত। হিন্দু ধৰ্মৰ মতে, হিমালয়ক ভগৱান হিমাৱতৰ অন্য এক ৰূপ বুলি ভৱা হয়। হিমাৱত হৈছে হিন্দুৰ দেৱতা শিৱৰ স্ত্ৰী পাৰ্বতীৰ পিতৃ। ইয়াৰ ধাৰ্মিক স্থানৰ এক উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ হৈছে পাৰ’ টাকছাং। কোৱা হয় যে, পদ্মসম্ভাৱই ইয়াতেই ভূটানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। দালাই লামাৰ বাসস্থানৰ দৰে বহুতো তিব্বতীয় বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোকসকলৰ ধাৰ্মিক স্থান হিমালয়ত অৱস্থিত আছে। তিব্বতত ছয় সহস্ৰাধিকৰো অধিক বৌদ্ধ বিহাৰ আছিল। ইয়াৰ উপৰিও তিব্বতীয় মুছলিম ধৰ্মৰ লোকসকলৰ লাছা আৰু ছিগাৎছেত নিজা মছজিদ আছিল। হৰিদ্বাৰ, বদ্ৰীনাথ, কেদাৰনাথ, গৌমুখ, দেৱপ্ৰয়াগ, ঋষিকেশ, মাউণ্ট কৈলাশ, মানসৰোবৰ আৰু অমৰনাথ হৈছে আন কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ধৰ্মীয় স্থান।\n'Everest', the IMAX movie (1998). ISBN 0-7888-1493-1\nSwami Sundaranand, 'Himalaya: Through the Lens ofaSadhu'. Published by Tapovan Kuti Prakashan (August 2001). ISBN 81-901326-0-1\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হিমালয়&oldid=224764"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ মে’, ২০২০ তাৰিখে ১১:৪৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


গণিত কুইজ চাকৰিৰ বাবে\nগণিত কুইজ প্ৰশ্ন\nSee also Assamese quiz - অসমীয়া সাহিত্য কুইজ\nআজি কুইজ শিতানত গণিত ওপৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আগবঢ়াই দিয়া হৈছে। যি সকল প্ৰাৰ্থীয়ে ভৱিষ্যতে অসম বা কেন্দ্ৰিয় শিক্ষক যোগ্যতা পৰীক্ষা লগতে অসমৰ যিকোনো চাকৰিৰ নিৰ্বাচনী পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হব বিচাৰিব তেওঁলোকৰ বাবে এই প্ৰশ্ন সমূহ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। আজি আপোনালোকলৈ আগবঢ়াই দিয়া সকলোবোৰ প্ৰশ্ন ২০১৯ বৰ্ষৰ অসম শিক্ষক যোগ্যতা পৰীক্ষা প্ৰশ্ন কাকতৰ পৰা আগবঢ়োৱা হৈছে। কেনে পালে কমেন্টত জনাবলৈ নাপাহৰিব। ধন্যবাদ।\nMathematics Quiz In Assamese\nToday, the Quiz presents very important questions on Mathematics. These questions are very important for candidates who want to appear for Assam TET or Central Teacher Eligibility Test as well as any job election exam in Assam in future. All the questions forwarded to you from the Assam Teacher Eligibility Test Question Paper for the year 2019. Don’t forget to comment on how you get it. Thank you.


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - अक्टूबर 1\n1. আমি যি শুনিলো সেয়া কোনে বিশ্বাস কৰিলে? আৰু যিহোৱাৰ বাহু কাৰ বাবে প্ৰকাশিত হ’ল?\n2. কাৰণ তেওঁ যিহোৱাৰ আগত গছ পুলিৰ দৰে, আৰু শুকান মাটিত অঙ্কুৰিত হোৱা কোমল গজালিৰ দৰে বাঢ়ি উঠিল; তেওঁৰ কোনো বৈশিষ্ট্যপূর্ণ চেহেৰা বা ঐশ্বর্য নাছিল, আমি যেতিয়া তেওঁক চাওঁ তেতিয়া আমাক আকর্ষণ কৰিব পৰা তেওঁৰ কোনো সৌন্দৰ্য নাছিল।\n3. তেওঁ ঘৃণিত আৰু মানুহৰ দ্বাৰাই প্রত্যাকখাণ কৰা; শোকাতুৰ আৰু যাতনা পৰিচিত ব্যক্তি। যাৰ পৰা মানুহে মুখ লুকাই ৰাখে, তেওঁ তাৰ দৰে; তেওঁক তুচ্ছ জ্ঞান কৰা হল, আৰু আমি তেওঁক বিশেষত্বহীন বুলি বিবেচনা কৰিলোঁ।\n4. নিশ্চয়ে তেওঁ আমাৰ যাতনাবোৰ ললে, আমাৰ ৰোগৰ ভাৰ বলে, তথাপি আমি তেওঁক ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই শাস্তি পোৱা, ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই প্ৰহাৰিত, আৰু পীড়িত বুলি ভাবিলো।\n5. কিন্তু আমাৰ বিদ্রোহী কার্যবোৰৰ বাবে তেওঁক খোচা হ’ল, আমাৰ পাপবোৰৰ বাবে গুড়ি কৰা হ’ল। আমাৰ শান্তিৰ বাবে তেওঁক শাস্তি দিয়া হ’ল, আৰু তেওঁৰ আঘাতৰ দ্বাৰাই আমি সুস্থ হলোঁ।\n6. আমি সকলোৱে মেৰ-ছাগৰ দৰে অপথে গৈছিলোঁ; আমি প্ৰতিজনে নিজৰ নিজৰ পথে ঘুৰিছিলোঁ, আৰু যিহোৱাই আমাৰ সকলোৰে ঘোৰ অধর্মৰ ভাৰ তেওঁৰ ওপৰত দিলে।\n7. তেওঁক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল, তথাপি তেওঁ নিজকে নম্ৰ কৰিলে, আৰু তেওঁ নিজৰ মুখ নেমেলিলে; যেনেকৈ কাটিবলৈ নিয়া মেৰ-ছাগ, আৰু যেনেকৈ নোম কাটোতাৰ আগত মেৰ-ছাগে নিজম দি থকে, সেই দৰে তেওঁ নিজৰ মুখক নেমেলিলে।\n8. তেওঁক দমন নীতি আৰু বিচাৰৰ দ্বাৰাই দোষী কৰা হৈছিল; সেই প্রজন্মৰ পৰা কোনে তেওঁৰ বিষয়ে আৰু অধিক চিন্তা কৰিছিল? কিন্তু জীৱিতসকলৰ দেশৰ পৰা তেওঁক বিচ্ছেদ কৰা হৈছিল; আৰু মোৰ লোকসকলৰ দোষৰ কাৰণে তেওঁক শাস্তি দিয়া হৈছিল।\n9. তেওঁলোকে অপৰাধীসকলৰ সৈতে তেওঁৰ মৈদাম স্থাপন কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে, আৰু মৃত্যুত তেওঁ ধনৱানৰ সৈতে আছিল, তথাপি তেওঁ কোনো অত্যাচাৰ কৰা নাছিল, নাইবা তেওঁৰ মুখত কোনো প্ৰতাৰণাৰ কথা নাছিল।\n10. তথাপি যিহোৱাই তেওঁক আঘাতপ্রাপ্ত কৰি গুড়ি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে; কিন্তু তোমালোকে যদি তেওঁৰ জীৱন পাপৰ বাবে উৎসর্গ কৰিব খুজিছা, তেনেহ’লে তুমি নিজৰ সন্তান সকলক দেখিবা, তেওঁৰ আয়ুস দীঘল হ’ব, আৰু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্য তেওঁৰ যোগেদি সিদ্ধ কৰিব।\n11. তেওঁৰ আত্মাই কষ্ট পোৱাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ জ্ঞানৰ দ্বাৰাই নিজকে সন্তুষ্ট হোৱা দেখিব। মোৰ ধাৰ্মিক দাসে অনেকক নির্দোষী প্রমাণ কৰিব, তেৱেঁই তেওঁলোকৰ অপৰাধৰ ভাৰ বহন কৰিব।\n12. সেইবাবে অনেক লোকসকলৰ মাজত মই তেওঁৰ অংশ দিম, আৰু তেওঁ বহুতৰ সৈতে লুটদ্ৰব্য ভাগ কৰিব; কাৰণ তেওঁ নিজৰ জীৱন মৃত্যুলৈ প্রকাশিত কৰিলে, আৰু আইন ভঙ্গ কৰাসকলৰ সৈতে গনিত হ’ল। তেওঁ অনেকৰ পাপৰ ভাৰ বহন কৰিলে, আৰু আইন ভঙ্গ কৰাসকলৰ কাৰণে মধ্যস্হতা কৰিলে।\n1. সন্তান জন্ম নিদিয়া মহিলা সকল গান গোৱা, কেতিয়াও প্ৰসৱ-বেদনা নোপোৱা মহিলা সকল, তোমালোকে আনন্দ গান আৰু উচ্চধ্বনিৰে উল্লাসিত হোৱা; কাৰণ যিহোৱাই কৈছে, বিবাহিত মহিলাৰ সন্তানতকৈ পৰিত্যক্ত মহিলাৰ সন্তান অধিক।\n2. তোমালোকৰ তম্বু ডাঙৰ কৰা, আৰু তম্বুবোৰ পর্দাবোৰ যিমান পাৰা বহলাই দিয়া; তোমালোকৰ জৰীবোৰ দীঘল কৰা আৰু খুটিবোৰ শক্তিশালী কৰা।\n3. তোমালোকৰ সোঁহাত আৰু বাওঁহাত মেলি দিয়া হ’ব, আৰু তোমালোকৰ বংশধৰসকলে দেশবোৰ জয় কৰিব, আৰু পৰিত্যক্ত নগৰবোৰ পুনৰ স্থাপন কৰিব।\n4. ভয় নকৰিবা, কাৰণ তোমালোক লজ্জিত নহবা; বা নিৰাশ নহ’বা কাৰণ তোমালোক অপমানিত নহ’বা; তোমালোকে যৌৱন-কালৰ লাজ আৰু তোমালোকক বর্জন কৰাৰ অপমান পাহৰিবা।\n5. তোমালোকৰ সৃষ্টিকর্তাই তোমালোকৰ স্বামী; তেওঁৰ নাম বাহিনীসকলৰ যিহোৱা। ইস্ৰায়েলৰ পবিত্ৰ ঈশ্বৰ জনা তোমালোকৰ মুক্তিদাতা; তেওঁ সমগ্র পৃথিবীৰ ঈশ্বৰ বুলি প্রখ্যাত।\n6. কাৰণ আত্মাত শোক পোৱা আৰু পৰিত্যাগ হোৱা, যৌৱনকালত বিয়া হৈ অগ্রাহ্য হোৱা মহিলাৰ দৰে, যিহোৱাই পুনৰ ভাৰ্যাৰ দৰে তোমালোকক আহ্বান কৰিছে, এই কথা তোমালোকৰ যিহোৱাই কৈছে।\n7. “মই অলপ সময়ৰ বাবে তোমালোকক ত্যাগ কৰিছিলোঁ; কিন্তু অধিক দয়াৰে মই তোমালোকক চপাম।\n8. অত্যন্ত ক্রোধত, মই ক্ষন্তেকৰ বাবে তোমালোকৰ পৰা মোৰ মুখ লুকুৱাইছিলোঁ; কিন্তু অনন্তকলীয়া বিশ্বাসযোগ্য চুক্তিৰে মই তোমালোকক দয়া কৰিম,” তোমালোকক উদ্ধাৰ কৰা যিহোৱাই কৈছে,\n9. “এইয়া মোৰ বাবে নোহৰ সময়ৰ জল সমূহৰ দৰে; সেই নোহৰ সময়ৰ জল সমূহে পুনৰায় পৃথিৱী প্লাবিত নকৰিব বুলি মই যেনেকৈ শপত কৰিছিলোঁ, সেই দৰে মই এতিয়া শপত কৰিছোঁ যে, মই তোমালোকক খং নকৰোঁ, আৰু ধমকিও নিদিওঁ।\n10. যদিও পৰ্ব্বতবোৰ ধ্বংস হ’ব, আৰু পাহাৰবোৰ কঁপিব; তথাপিও তোমালোকৰ পৰা মোৰ বিশ্বাসযোগ্য চুক্তি আঁতৰি নাযাব, বা মোৰ শান্তিৰ চুক্তি লৰচৰ নহব, যি জনে তোমালোকক অনুগ্ৰহ কৰে সেই যিহোৱাই কৈছে।\n11. হে পীড়িত জন, ধুমুহাত ক্ষতিগ্রস্ত আৰু শান্ত্বনা নোপোৱা জন, চোৱা, মই ফিৰোজাৰে তোমালোকৰ ফুটপাথ, আৰু নীলকান্ত মণিৰে তোমালোকৰ ভিত্তিমূল স্থাপন কৰিম।\n12. মই ৰুবী বাখৰৰে তোমালোকৰ চূড়াবোৰ, আৰু চিকমিকিৱা পাথৰেৰে তোমালোকৰ দুৱাৰবোৰ স্হাপন কৰিম, আৰু তোমালোকৰ চাৰিও সীমা ধুনীয়া পাথৰেৰে নিৰ্ম্মাণ কৰিম।\n13. তোমালোকৰ সকলো সন্তান যিহোৱাৰ দ্বাৰাই শিক্ষিত হব, আৰু তোমালোকৰ সন্তান সকলৰ শান্তি মহান হ’ব।\n14. ধাৰ্মিকতাত মই তোমালোকক পুনৰ স্থাপন কৰিম; তোমালোকৰ আৰু অত্যাচাৰ অভিজ্ঞতা নহ’ব, কাৰণ তোমালোকৰ ভয় নহ’ব; আৰু আতঙ্কজনক কোনো কথাই তোমালোকৰ ওচৰলৈ নাহিব।\n15. চোৱা, যদি কোনো এজন যন্ত্রণাৰে আলোড়িত কৰে, সেইয়া মোৰ পৰা নহয়; যি কোনোৱে তোমালোকক যন্ত্রণাৰে আলোড়িত কৰাৰ সৈতে তোমালোকক পৰাজিত কৰিব।\n16. চোৱা, মই কাৰিকৰ সৃষ্টি কৰিলোঁ, যি জনে জ্বলি থকা কয়লাত ফু মাৰে, ধাতুৰে অস্ত্ৰ-শস্ত্র গঢ়া তেওঁৰ কাম, সেই কমাৰক ময়েই সৃষ্টি কৰিলোঁ, আৰু মই ধ্বংস কৰিবলৈ ধ্বংসকাৰী সৃষ্টি কৰিলোঁ।\n17. তোমাৰ বিৰুদ্ধে গঢ়া কোনো অস্ত্ৰ সাফল নহ’ব; আৰু তোমালোকক দোষাৰোপ কৰা প্রতিজনকে তোমালোকে দোষাৰোপ কৰিবা। যিহোৱাৰ দাস সকলৰ এয়ে জন্ম স্বত্ত্ব, আৰু তেওঁলোকে মোৰ পৰা পোৱা সমর্থন” এয়াই যিহোৱাৰ ঘোষনা।\n1. তোমালোকে যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা। হে যিহোৱাৰ দাসবোৰ, প্ৰশংসা কৰা; যিহোৱাৰ নামৰ প্ৰশংসা কৰা।\n2. এতিয়াৰ পৰা অনন্ত কাললৈকে যিহোৱাৰ নাম ধন্য হওক।\n3. সূৰ্যৰ উদয়স্থানৰ পৰা অস্তস্থান পর্যন্ত যিহোৱাৰ নাম প্ৰশংসিত হওঁক।\n4. যিহোৱা সর্বজাতিৰ ওপৰত উন্নত; তেওঁৰ গৌৰৱ আকাশ-মণ্ডলতকৈয়ো ওখ।\n17. কুকুৰৰ কাণত ধৰা লোকৰ যেনে, বাটৰুৱাই আনৰ বিবাদত ক্রোধিত হোৱা তেনে।\n18. জ্বলন্ত কাঁড় মৰা জন যেনে,\n19. নিজৰ চুবুৰীয়াক প্ৰতাৰণা কৰা জনো তেনে, আৰু তেওঁ কয়, “মই জানো ধেমালি কৰা নাই?”\n1. এই কাৰণে মই পৌল, আপোনালোক অনা-ইহুদী লোকৰ কাৰণে খ্রীষ্ট যীচুৰ এজন বন্দী।\n2. আপোনালোকে শুনিছে যে আপোনালোকৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ কার্যৰ ভাৰ তেওঁ মোক দিলে।\n3. ঈশ্বৰে তেওঁৰ সত্যৰ নিগূঢ়-তত্ব মোক জানিবলৈ দিলে। এই বিষয়ে মই আপোনালোকলৈ আগেয়ে অলপ লিখিছিলো।\n4. আপোনালোকে সেইবোৰ পঢ়িলে, খ্ৰীষ্ট সম্বন্ধীয় সত্যৰ এই নিগূঢ় তত্বত মোৰ অন্তর্দৃষ্টি বুজিব পাৰিব।\n5. সেই নিগূঢ় তত্ব আত্মাৰ দ্বাৰা এতিয়া যিভাৱে তেওঁৰ পবিত্র ভাৱবাদী আৰু পাঁচনি সকলৰ ওচৰত প্রকাশ কৰা হ’ল, আগৰ যুগৰ ব্যক্তি সকলৰ ওচৰত এই ভাবত জনোৱা হোৱা নাছিল।\n6. সেই নিগূঢ়-তত্ব এই- শুভবার্তাৰ দ্বাৰাই অনা-ইহুদী সকল খ্ৰীষ্ট যীচুত যুক্ত হৈ ইহুদী সকলৰ সৈতে সহ অধিকাৰী, এক শৰীৰৰ সদস্য আৰু প্ৰতিজ্ঞাত সহভাগী হয়।\n7. ঈশ্বৰে নিজৰ পৰাক্ৰম কাৰ্য সাধন কৰি মোক যি অনুগ্রহ দিলে, ঈশ্বৰৰ সেই বিশেষ অনুগ্ৰহ দানৰ ফলত শুভবার্তা প্রচাৰ কৰাৰ কাৰণে মই এজন দাস হ’লো।\n8. ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ লোক সকলৰ মাজত মই অতি নগণ্যতকৈও নগণ্য; তথাপি ঈশ্বৰে মোক এই বৰ দান কৰিলে, যাতে মই খ্রীষ্টত থকা ধাৰণাতীত সম্পদৰ শুভবার্তা অনা-ইহুদী সকলৰ ওচৰলৈ গৈ ঘোষণা কৰোঁ;\n9. আৰু সকলো বস্তুৰে সৃষ্টিকর্তা ঈশ্বৰৰ নিগূঢ় পৰিকল্পনাৰ কথা সকলোকে জনাওঁ৷ এই নিগূঢ় সত্য পূৰ্ব কালৰে পৰা ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা গুপ্ত আছিল।\n10. ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা এই যেন মণ্ডলীৰ যোগেদি স্বর্গীয় স্থানবোৰত আধিপত্য আৰু ক্ষমতা প্রাপ্ত শাসনকৰ্তা সকলৰ ওচৰত ঈশ্বৰৰ জ্ঞান জনোৱা হয়;\n11. তাতে তেওঁ আমাৰ খ্রীষ্ট যীচুত নিজৰ অনন্ত কালৰ পৰিকল্পনা অনুসাৰে কার্য কৰিলে।\n12. খ্রীষ্টত বিশ্বাস কৰাৰ দ্বাৰাই আমি সাহস আৰু দৃঢ় প্ৰত্যয়েৰে সৈতে ঈশ্বৰৰ সন্মুখলৈ আহিব ক্ষমতা পালোঁ।\n13. গতিকে মোৰ নিবেদন এই যে, আপোনালোকৰ কাৰণে মই ক্লেশ ভোগ কৰিছোঁ বাবে আপোনালোক যেন নিৰুৎসাহ নহয়; সেই সকলোবোৰ আপোনালোকৰ গৌৰৱৰ বাবেই হৈছে।\n14. এই কাৰণে মই পিতৃৰ ওচৰত আঁঠু লৈছোঁ।\n15. সেই পিতৃৰ পৰাই স্বৰ্গত আৰু পৃথিৱীত থকা প্রত্যেক পৰিয়ালে নাম পাইছে; তেওঁৰ পৰাই সকলো প্রাণীক সৃষ্টি কৰা হৈছে।\n16. ঈশ্বৰে নিজৰ প্ৰতাপৰ ধন অনুসাৰে এনে শক্তি আপোনালোকক দান কৰক যাতে, তেওঁৰ আত্মাৰ দ্বাৰাই আপোনালোকৰ আন্তৰিক পুৰুষ শক্তিশালী হয়।\n17. বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই আপোনালোকৰ হৃদয়বোৰত খ্ৰীষ্ট নিবাস কৰক, যাতে আপোনালোক তেওঁৰ প্রেমৰ ভিত্তিমূলত শিপা ধৰি সুদৃঢ় হয়।\n18. তাতে আপোনালোক আৰু ঈশ্বৰৰ সকলো পবিত্র লোক সকলে যেন খ্রীষ্টৰ প্রেমৰ গভীৰতা, উচ্চতা, দৈর্ঘ্যতা আৰু বিস্তাৰতা বুজি পাব পাৰে।\n19. খ্রীষ্টৰ অদ্বিতীয় মহান প্রেম যেন আপোনালোকে উপলদ্ধি কৰিব পাৰে, তাতে ঈশ্বৰৰ সকলো পৰিপূর্ণতাৰে আপোনালোক পূর্ণ হব।\n20. আমাৰ হৃদয়ত ঈশ্বৰৰ যি শক্তিয়ে কার্য কৰে, তেওঁ সেই শক্তি অনুসাৰে আমি যি যাচনা কৰোঁ বা চিন্তা কৰোঁ, তাতকৈও অধিক বেচি কৰিব পাৰে।\n21. মণ্ডলীত আৰু খ্ৰীষ্ট যীচুত যুগে যুগে সদাসর্ব্বদায় তেওঁৰেই মহিমা হওক। আমেন।