দাৰিদ্ৰ! এসময়ত খেলিছিল দেশৰ হৈ, এতিয়া জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিব এইগৰাকী ফুটবলাৰে... -\nHomeআঞ্চলিকদাৰিদ্ৰ! এসময়ত খেলিছিল দেশৰ হৈ, এতিয়া জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিব এইগৰাকী...\nডিজিটেল ডেস্ক : এসময়ত তেওঁৰ পদছন্দই শিহৰণ তুলিছিল খেলপথাৰত। সকলোকে চমকিত কৰি তেওঁৰ দুভৰিৰ যাদুত টাকুৰি-ঘূৰাদি ঘূৰিছিল ফুটবলটোৱে। গেলাৰীভৰ্তি দৰ্শকে এদিন সমস্বৰে চিঞৰি উঠিছিল দেবুদা… দেবুদা… দেবুদা…, সেই দেবুদা এতিয়া এলাগী। এদিন সেউজ ঘাঁহনি শিহৰণ তোলা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ফুটবলাৰগৰাকী এতিয়া নিষ্প্ৰভ-নিষ্প্ৰাণ। চৰম দাৰিদ্ৰই তেওঁক একপ্ৰকাৰ কৰি তুলিছে কোঙা। উপায়ন্তৰ হৈ তেওঁ এক হৃদয়বিদাৰক কাম কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে। জলাঞ্জলি দিবলৈ স্বাভিমান। নিজৰ নালাগে ভাৰাঘৰত থাকিবলৈও সম্বল নোহোৱা এইগৰাকী ফুটবলাৰ বাবে এটা এথলেটিক ক্লাবেই হৈ পৰিছে ঠিকনা। নিজৰ সহ্যাতীত দাৰিদ্ৰ্যৰ বোজা লাঘৱ কৰিবলৈ তেওঁ এতিয়া নিলাম কৰিবলৈ ওলাইছে যিকোনো এজন খেলুৱৈৰ বাবে গৌৰৱৰ আকৰস্বৰূপ জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ।\nৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খ্যাতি অৰ্জন কৰা এইগৰাকী প্ৰাক্তন ফুটবলাৰ হৈছে দেৱাশীষ ৰয়। ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এইগৰাকী খেলুৱৈৰ সকলো খ্যাতি আৰু গৰিমা এতিয়া ম্লান কৰি পেলাইছে চৰম দৰিদ্ৰতাই। গুৱাহাটীৰ ছানৰাইজ এথেলেটিক ক্লাব আজি তেওঁৰ ঠিকনা হৈ পৰিছে। ফুটবলৰ আজন্ম প্ৰেমিকজনে এদিন কৰিমগঞ্জৰ নিজা ঘৰ এৰি গুৱাহাটীত থিতাপি লৈছিল। এতিয়া প্ৰশিক্ষক হিচাপে বিভিন্ন ক্লাবত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিয়েই জীৱন ৰথ চলাই নিছে এসময়ৰ জনপ্ৰিয় ফুটবলাৰগৰাকীয়ে। আজি দৰিদ্ৰতাই কোঙা কৰি পেলোৱা এইগৰাকী দেৱাশীষ ৰায়ৰ ক্ৰীড়া জীৱনটো আছিল গৰিমাময় অভিজ্ঞতাৰে সমৃদ্ধ। নিজৰ কেৰিয়াৰৰ ঈর্ষণীয় সফলতাৰে চিৰদিনলৈ তেওঁ ভাৰতীয় ফুটবল মানচিত্ৰত নিজৰ নাম খোদিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। অসমৰ ফুটবলকো তেওঁ নিজৰ সফলতা আৰু খ্যাতিৰে নতুন মাত্ৰা দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nএইগৰাকী দেৱাশীষ ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৪ চনৰ ২ ডিচেম্বৰত কৰিমগঞ্জত। সৰুৰে পৰাই ফুটবল খেলিবলৈ লোৱা দেৱাশীষ ৰয়ে পুলক লাহিড়িৰ অনুৰোধত ১৯৭৩ চনত যোগ দিয়ে গুৱাহাটী টাউন ক্লাবত। টাউন ক্লাবত আগবঢ়োৱা আকৰ্ষণীয় প্রদর্শনৰ সুবাদতে ৰায়ে ভাৰতীয় জুনিয়ৰ দলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। অসম দলক সন্তোষ ট্ৰফীত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱাশীষ ৰয়ে ১৯৭৮ চনত কলকাতাৰ এৰিয়ান ক্লাবত যোগ দিয়ে। ১৯৮০ চনত তেওঁ বিখ্যাত মহমেদান স্পৰ্টিং ক্লাবত যোগ দিয়ে। ক্লাবটোৰ হৈ খেলি কলকাতা লীগত তেওঁ শীৰ্ষ স্ক’ৰাৰৰ সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ক্লাবটোৰ হৈ তেওঁ জয় কৰে ছিকিমৰ গভৰ্নছ গোল্ড কাপ। লগতে বিদেশী দলক হৰুৱাই তেওঁ জয় কৰে ৰোভাৰ্ছ কাপ। ইয়াৰ পাছতে প্ৰতিভাৱান এইগৰাকী খেলুৱৈয়ে ১৯৭৭ চনত জাতীয় দলৰ জাৰ্চি পিন্ধাৰ সুযোগ লাভ কৰে। সেইবাৰ তেওঁ ভাৰতীয় দলৰ হৈ অংশ লয় কিংছ কাপত।\nকেৱল অসমৰ হৈয়েই নহয়, দেৱাশীষ ৰয়ে নিজৰ জীৱন কালত বংগৰ হৈও সন্তোষ ট্ৰফীৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত প্ৰতিযোগিতাত অংশ লয়। ‘৭৯, ‘৮০, ৮২,’৮৩,’৮৪,’৮৫ আৰু ‘৮৬ চনত সন্তোষ ট্ৰফীত বংগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। বংগৰ হৈ পাঁচবাৰকৈ তেওঁ সন্তোষ ট্ৰফী লাভ কৰে। বংগৰ ফুটবল মানচিত্ৰত চিনাকি হৈ পৰা এইগৰাকী অসম সন্তানে পৰৱৰ্তী সময়ত ইষ্ট বেংগল আৰু মোহন বাগানৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত দল দুটাত যোগ দিয়ে। দল দুটাৰ হৈ বিশেষভাৱে সাফল্য অর্জন কৰিছিল এইগৰাকী অসম সন্তানে।\n৫ লাখ টকাত সেই ব্লেজাৰ নিলাম\nকিন্তু এনে গৰিমাময় পৰিক্ৰমা অতিক্ৰম অহা খেলুৱৈগকীয়ে জীৱন ধাৰণৰ বাবে তেওঁৰ সাফল্যৰ চিনস্বৰূপ ভাৰতীয় জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰটো নিলাম কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে। অন্যথা চলিব কিহেৰে? ৫ লাখ টকাত সেই ব্লেজাৰ নিলাম কৰি তাৰে চাৰি লাখ টকাৰে তেওঁ জীৱনটো চলাৰ কথা ভাবিছে। বাকী এক লাখ টকা তেওঁ খৰচ কৰিব খোজে অসমৰ গাঁৱে-ভূঞে থকা প্ৰতিভাৱান ফুটবলাৰক খেলৰ বুট-জাৰ্চী যোগান ধৰাৰ দৰে কামত। চৰম দৰিদ্ৰতাৰ মাজতো তেওঁ ক্ৰীড়াক লৈ নিজৰ দায়বদ্ধতা নপাহৰাটো এক বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য বিষয়। তেওঁৰ দুৰৱস্থাৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ কয়, ‘যোৱা দুবছৰ ধৰি কোচিং বন্ধ হৈ আছে। কোচিং চলি থকা হ’লে অসুবিধা নহ’লহেঁতেন। আনহাতে চৰকাৰে যি পেঞ্চন দিয়ে, সেই পেঞ্চনো মাহে মাহে লাভ কৰা নাই। ফলত আৰু অধিক অসুবিধা হৈছে। সেইবাবে মই এতিয়া ব্লেজাৰটো নিলাম কৰিব বিচাৰিছোঁ। অৰুণাচলৰ এগৰাকী লোকে ইয়াৰ বাবদ ২লাখ টকা দিব বিচাৰিছে যদিও মই ৫ লাখ টকা পালেহে মোৰ কামত আহিব বুলি ভাবিছোঁ।’\nদেশক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী ফুটবলাৰে এনেদৰে জাতীয় দলৰ ব্লেজাৰ নিলাম কৰিবলৈ ওলোৱাটো চৰম দুৰ্ভাগ্যজনক হিচাপে বিবেচিত হৈছে। দেশৰ বিভিন্ন খেলপথাৰত এসময়ত আলোড়ন তোলা তথা বিভিন্ন ক্লাবত প্ৰশিক্ষণেৰে ভৱিষ্যতৰ ফুটবলাৰক গঢ় দিয়া এই দুৰৱস্থাই চৰকাৰৰ নীতিৰ ওপৰতো সৃষ্টি কৰিছে প্ৰশ্নবোধকৰ। যি সময়ত ৰাজ্য চৰকাৰখনে ৰাজ্যৰ ক্ৰীড়াবিদসকলক যথোচিত সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰাই নহয়, আৰ্থিকভাৱেও সহযোগিতা আগবঢ়াইছে সেই সময়তে এগৰাকী প্ৰাক্তন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবলাৰে এনেদৰে ব্লেজাৰ নিলাম কৰিবলৈ ওলোৱা সঁচাকৈয়ে দুৰ্ভাগ্যজনক। এই দাৰিদ্ৰৰ পৰা ফুটবলাৰগৰাকীক মুক্তি কৰাৰ লগতে তেওঁ উপযুক্ত সন্মান যঁচাটোও সময়ৰ দাবী বুলি বিবেচিত হৈছে।\nPrevious articleকেৱল ৰজাঘৰীয়াৰ বাবে ১২৭ কোটিৰ উৰণ সেতু ! দিছপুৰত সাধাৰণ জনতাৰ বাবে মৰণফাণ্ড\nNext articleহিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জনক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী : চোঁচৰাই আনি দাহ প্ৰতিকৃতি !


'তোক যদি মই কেইটামান জেতুলিপকা দিওঁ, তই বাৰু মোক তোৰ মাছজনী দিবিনে ? '\nএইবাৰ যেন তাইৰ মনটো অকণমান কুমলিল। ' সচাই দিবিনে ? '\n' অ দিম বুলি কৈছোঁ নহয় দিমেই। '\nমুঠতে যেনেতেনে ৰঙক পৰীৰ মাছজনী লাগে। চিচাৰ বটল এটাত পানী ভৰাই আজি এসপ্তাহে পৰীয়ে জীয়াই থোৱা মাছজনী ৰঙক লাগে। যোৱা তিনিদিনে সি কিমান যে কুটুৰিছে তাইক। নাই,তাই কোনোপধ্যেই নিদিয়ে। পুৱা মাকে কেৱল তাৰ কাৰণেই ভাজি দিয়া মালপোৱা দুটা আনি তাইক দিছেহি সি। দেউতাকে টাউনৰ পৰা আনি দিয়া ৰং পেনচিলৰ পেকেটটোও নোখোলাকৈয়ে তাইক আনি দি দিছে। তথাপি তাই তাক মাছজনী নিদিয়ে। চিচাৰ বটলটোৰ ভিতৰৰ পানীখিনিত সাতোটামান ৰঙেৰে তিৰবিৰাই সাতুৰি থকা খলিহনা মাছজনী সি এইকেইদিন সপোনতো দেখিছে। তথাপি পৰীয়ে বুজি নাপায়।\n' তই বাৰু মোক কিমান জেতুলিপকা দিবি ? '\n' তোক যিমান লাগে সিমান '।\nসি একে উশাহে ক'লে।\n' তোক যদি মই এসোপামান জেতুলিপকা বিচাৰো, তইনো মোক ক'ৰপৰা আনি দিবি কচোন ৰঙ ? ' তাৰ চকুযোৰ তিৰবিৰাই উঠে। চকুৰ সন্মুখত জিলিকি উঠে এদৰা জেতুলিপকা।\nসি ফুচফুচাই কোৱাদি কয়- ' যমৰ কাঠনিত লোমালোমে জেতুলিপকা লাগি আছে। তোক ইমান আনি দিম যে তই খাই খাই শেষেই কৰিব নোৱাৰিবি। '\nযমৰ কাঠনি যমৰ কাঠনি । পৰীৰ বনফৰিঙৰ দ'ৰে গাটো আগলি কলাপাত এখনৰ দ'ৰে থৰথৰকৈ কঁপে।\nচকুৰ আগত ফেট তুলি নাচে মচোৱাগোম সাপ এডালে। কৰঙণৰ চুকত বহুদিনৰ পুৰণি বিষ এটা উকাই।\nতাই সেহাই উঠে- ' ৰঙ অ ', যমৰ কাঠনিলে ভুলতো নাযাবি। তাত দিনতে দতে ধৰি থ'ব। ইমান বিষাই '\nবহুদিনৰ মূৰত এটা গল্প লিখিছো- ' ভয় '


কম্পিউটাৰ এটা কিনোঁতে.. (১) (মেদিনী নেওগ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকম্পিউটাৰ এটা কিনোঁতে.. (১)\nমোৰ জীৱনৰ প্ৰথম ডেস্কটপ কম্পিউটাৰটো ২০০৭ চনত কিনিছিলোঁ, উলুবাৰীৰ “জৈন কম্পিউটাৰ্ছ”-ৰ পৰা। অকলে গৈছিলোঁ কিনিবলৈ, কম্পিউটাৰ কিনাৰ বিষয়ে বৰ বিশেষ একো নাজানো তেতিয়া। দোকানীক ক’লো ডেস্কটপ এটা কিনিম বুলি আহিছোঁ, দোকানীয়ে কাগজ এখিলা উলিয়াই খচখচকৈ দহ-এঘাৰটামান বস্তুৰ নাম শাৰী শাৰীকৈ লিখি লৈ মোক সুধিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে: “মাদাৰব’ৰ্ড?.. প্ৰচেছৰ?.. এচ-এম-পি-এচ?.. ৰেম?.. মনিটৰ?…”\nমই যিকেইটাৰ বিষয়ে জানো, সেইকেইটা ক’লো, শেষত বাকী কেইপদ সামগ্ৰী দোকানীৰ পৰামৰ্শ মতেই কিনা হ’লগৈ ।\nঅসুবিধাটো এইখিনিতেই। কম্পিউটাৰ এটা আমি কি’নো নাই কমেও বিশ হাজাৰ টকা এটা খৰচ কৰি, সেই পইচাখিনি ভুল বস্তু কিনাত খৰচ কৰিমনে ? আমাক ভাল কম্পিউটাৰ এটাই লাগে, কিন্তু কম্পিউটাৰ এটা কিনাৰ সময়ত আমি প্ৰায়ে দোকানীৰ কথামতেই বস্তু কেইপদ কি’নো গৈ । দোকানীয়ে নিজৰ লাভৰ বাহিৰে বৰ বেছি কিবা এটা ভাবে বুলি প্ৰায় ক্ষেত্ৰতেই নালাগে ।\nমই সেই কম্পিউটাৰটো কিনাৰ পিছৰে পৰা এই বিষয়ত সজাগ হ’লো । ইফালে সিফালে পঢ়ি শুনি, নিজে কৰি কিবাকিবি অলপ শিকিছোঁ, তাকে যিমান পাৰি সৰলকৈ বুজাব চেষ্টা কৰিম । একেবাৰতে গোটেই কথা খিনি ক’ব গ’লে আঁত হেৰুৱাই পেলাম, গতিকে অলপ অলপকৈ ক’ম । কিবা ভুল দেখিলে নিশ্চয় শুধৰাই দিব। ময়ো কথাবিলাক শিকিহে আছো…\nআৰু মই কথাখিনি সদ্যহতে ডেস্কটপ কম্পিউটাৰৰ বিষয়ে ক’ম । লেপটপৰ বিষয়ে আলোচনাটো অলপ বেলেগ ধৰণৰ হয়, তালৈ পিছত আহিম।\nকম্পিউটাৰতো চলে কিহত ?\nকম্পিউটাৰ এটা বিদ্যুৎ শক্তিৰ সহায়ত চলে। আৰু কম্পিউটাৰ হৈছে এটা মেচিন। গতিকে, বিদ্যুৎ শক্তিত চলা আন যিকোনো মেচিনৰ দৰেই কম্পিউটাৰ এটাৰ ক্ষেত্ৰটো আমি কম্পিউটাৰটোক লগা ধৰণেৰে বিদ্যুৎ যোগান দিব পাৰিব লাগিব। এই কথাটো কম্পিউটাৰ এটা কিনাৰ সময়ত কিন্তু প্ৰায়ে উপেক্ষিত হৈ ৰয়। আৰু এই কাৰণেই আমি কিনি অনা ডেস্কটপ কম্পিউটাৰ বিলাকত অতি কম সময়তে বিভিন্ন বিসংগতিয়ে দেখা দিয়ে।\nকম্পিউটাৰৰ কথা বাদেই, যিকোনো বৈদ্যুতিক সামগ্ৰী ঘৰত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় বস্তুটো হৈছে ঘৰৰ বিদ্যুত বৰ্তনীৰ “গ্ৰাউণ্ডিঙ”। ইয়াৰ মূখ্য কাৰণ হৈছে বৈদ্যুতিক সামগ্ৰী বিলাকৰ নিৰ্মাতা সকলে সামগ্ৰী বিধ গ্ৰাউণ্ডিঙ থকা বৰ্তনীৰ কাৰণেহে নিৰ্মাণ কৰে । গতিকে এই কথাটো সকলোতকৈ আগতে ঠিক কৰি লওঁক । [এইখিনিতে হয়তো বহুতে ক’ব – “এইটো কথা হ’ল নেকি কিবা? মই ইমান বছৰে চলাই আছো তেনেকৈয়ে…!!” – আপুনিও যদি এনেকৈয়ে ভাবিছে, মোৰ ক’বলগীয়া একো নাই.. 🙂 ]\nতাৰ পিছত আহিম ইউ. পি. এচ. বুলি কোৱা বস্তুবিধলৈ। ইংৰাজীত ইয়াক কোৱা হয় Uninterrupted Power Supply বুলি। একেবাৰে সাধাৰণ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে, হঠাতে কাৰেন্ট গ’লে কম্পিউটাৰতো যাতে লগে লগে বন্ধ হৈ নাযায়, এই কথাটো লক্ষ্য ৰাখে এই আহিলা বিধে। এই কামটো কৰিবৰ কাৰনে ইউ. পি. এচ. বিলাকৰ ভিতৰত এটা বেটেৰি থাকে। লগতে থাকে এটা সৰু বিদ্যুৎ বৰ্তনী। বৰ্তনীটোৱে বিদ্যুতৰ যোগান লক্ষ্য ৰাখে আৰু যদিহে বিদ্যুৎ যোগানত কিবা খেলিমেলিয়ে দেখা দিয়ে, বিদ্যুতৰ মূল যোগান লাইনৰ পৰিৱৰ্তে বেটেৰিটোক ব্যৱহাৰ কৰে, যাতে কম্পিউটাৰটোৱে প্ৰয়োজনীয় বিদ্যুতখিনি কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ পাই থাকে। থোৰতে ইউ. পি. এচ. এটাৰ কাম এইখিনিয়েই। কিন্তু এইখিনি কম্পিউটাৰটোৰ বাবে বৰ প্ৰয়োজনীয় কাম।\nইউ. পি. এচ. এটা কিনিবৰ সময়ত ভাবিবলগীয়া সকলোতকৈ প্ৰয়োজনীয় কথাটো হ’ল আপোনাৰ কম্পিউটাৰটোত কি কি থাকিব আৰু সেই বস্তুখিনিক কিমান শক্তিৰ প্ৰয়োজন হ’ব। তাৰ লগতে আহি পৰে আপোনাক ইউ. পি. এচ.-টোৰ পৰা কিমান সময় “বেক-আপ” লাগিব। এই কথাকেইটা মই আজি ক’বলৈ লোৱা বাকী কেইটা বস্তু কিনাৰ সময়তো আহি পৰিব, গতিকে অলপ সময়ৰ কাৰনে ইউ. পি. এচ.-ৰপৰা ফালৰি কাটি বেলেগ কথাকেইটামান কৈ লওঁ।\nআমি যে কম্পিউটাৰ বোৰ কিনো, সেইবিলাকৰ ভিতৰত লগোৱা সামগ্ৰী বিলাকে আচলতে নিৰ্ণয় কৰে কম্পিউটাৰটোৱে কিমান শক্তি খাব। আৰু এই শক্তিৰ প্ৰয়োজনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আমি কিনা কম্পিউটাৰবিলাকক কেইটামান ভাগত ভগাব পাৰোঁ। এই বিষয়টোত নানা মুনিৰ নানা মত, কিন্তু মোৰ মতেৰে পৃথিৱীত তিনি ধৰণৰ ডেস্কটপ কম্পিউটাৰ আছে –\n১) মাদাৰ-ব’ৰ্ড, প্ৰচেছৰ, মেম’ৰী, ডিস্ক ড্ৰাইভ, কুলাৰ আৰু মনিটৰ – এই কেইবিধ নিতান্তই প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী থকা সাধাৰণ কম্পিউটাৰ এটা। এই বিধ ডেস্কটপেই পৃথিৱীত আটাইতকৈ বেছি সংখ্যাত আছে চাগৈ। আমাৰ প্ৰায়ভাগৰে কম্পিউটাৰ বিলাক এইটো শাৰীত পৰে। এই কম্পিউটাৰ বিলাকে আটাইতকৈ কম শক্তিত চলে কাৰণ ইয়াত ভিতৰত বৰ বেছি বিদ্যুৎ শক্তি প্ৰয়োজন হোৱা সামগ্ৰী নাথাকে। এনে ধৰণৰ কম্পিউটাৰ এটা সাধাৰণতে ২২০-অৰপৰা ৩৫০ ৱাট শক্তিৰ সহায়ত আৰামত চলি থাকে।\n২) এই ভাগৰ কম্পিউটাৰৰ সংখ্যা প্ৰথম ভাগতকৈ কম, কিন্তু এই ভাগত বহুত বেলেগ বেলেগ ধৰণৰ কম্বিনেশ্যন-অৰ কম্পিউটাৰ পোৱা যায় । প্ৰথম ভাগত উল্লেখ কৰা সামগ্ৰী কেইবিধৰ বাহিৰেও এই কম্পিউটাৰ সমূহত গ্ৰাফিক্স কাৰ্ড, ছাউণ্ড কাৰ্ড, টিভি টিউনাৰ আৰু বহুক্ষেত্ৰত একাধিক মনিটৰ পোৱা যায়। কিন্তু এই ভাগৰ কম্পিউটাৰ বিলাকত ব্যৱহাৰ হোৱা সামগ্ৰী বিলাক প্ৰায়ে মধ্যম শাৰীৰ হয়। মানে ধৰক এই কম্পিউটাৰ বিলাক ব্যৱহাৰ কৰি আপুনি মধ্যম শাৰীৰ গে’ম খেলিব পাৰিব, আপুনি ফ’ট’ নাইবা ভিডিঅ’ এডিটিঙো কৰিব পাৰিব আৰু হাই ডেফিনিশ্যন চিনেমাও চাব পাৰিব, কিন্তু একেলগে ভিডিঅ’ এডিটিঙ আৰু হাই ডেফিনিশ্যন চিনেমা চলাওঁতে অলপ অসুবিধা পাব পাৰে। আজিৰ প্ৰজন্মৰ মধ্যবিত্তীয় ল’ৰা ছোৱালী বিলাকৰ হাতত এই শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ সৰহ সংখ্যাত দেখা যায়। এই শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ বিলাকে সাধাৰণতে ৩৫০-অৰপৰা ৬০০ ৱাট শক্তিৰ ব্যৱহাৰ কৰে।\n৩) এই শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰত আপুনি ওপৰত কৈ অহা সামগ্ৰীখিনিয়েই পাব, কিন্তু সিহঁতৰ পাৰ্ফৰমেন্স একদম ওপৰ খাপৰ হয়। অতিপাত শক্তিশালী প্ৰচেছৰ, গ্ৰাফিক্স কাৰ্ড, মাদাৰব’ৰ্ড আদি এই শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰত দেখা যায়। এনে কম্পিউটাৰত একাধিক গ্ৰাফিক্স কাৰ্ড, লিকুইড কুলিং, একাধিক মনিটৰ ইত্যাদি ধৰণৰ প্ৰযুক্তি বিলাক দেখা যায়। এই শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰত ৬০০ ৱাটতকৈ অধিক বিদ্যুৎ শক্তি সদায়েই লাগে।\nব্যৱহাৰ হোৱা শক্তিৰ পৰিমাণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মই এই তিনিবিধ কম্পিউটাৰেই সাধাৰণতে দেখা পাওঁ। এতিয়া, কম্পিউটাৰ এটা কিনাৰ আগতে আপুনি এই তিনিবিধৰ কোন শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ এটা ল’ব, সেইটো ঠিক কৰক। ডিটিপি চেন্টাৰ এটা খুলিবৰ কাৰনে, সৰু ফ’ট’ ষ্টুডিঅ’ এটাৰ কাৰনে, ঘৰতে চিনেমা চাবৰ কাৰনে, ইন্টাৰনেট কেফে এখনৰ কাৰনে নাইবা কম্পিউটাৰ শিকাবৰ কাৰনে কম্পিউটাৰ ল’ম বুলি ভাবিছে, প্ৰথম বিধ কম্পিউটাৰ লওক। সেই শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ বিলাকৰ মাজতে বহুত ধুনীয়া কম্বিনেশ্যন পাই যাব, আৰু বহুত দিন চলিবও। [সেইবিলাক কিটিপ পিছলৈ..] এইবিলাকৰ বাহিৰে বেলেগ যিকোনো কামৰ বাবে মই দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ এটা লোৱাৰ পক্ষপাতী। তৃতীয় শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ এটা সাধাৰণতে আমাক নালাগে। আপোনাক যদি ছাউণ্ড ৰেকৰ্ডিঙ ষ্টুডিঅ’ এটাৰ কাৰনে লাগে, নাইবা আপুনি বজাৰত ওলোৱা শেহতীয়া হাই ডেফিনিশ্যন গে’মটোহে যদি খেলি ভাল পায়, তেতিয়া বেলেগ কথা। তাৰোপৰি অলপমান পইচা খৰচ কৰিয়েই পিছলৈ দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ এটাক প্ৰথম শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ কৰি তুলিব পৰা যায়। এনে কম্পিউটাৰ এটা আজিৰ তাৰিখত ভাৰতৰ যি কোনো বজাৰত মোটামুটি ৩৫-৫৫ হাজাৰ টকাৰ ভিতৰত পাই যাব।\nএতিয়া ঘুৰি আহোঁ ইউ. পি. এচ.-অলৈ। পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ কথাবিলাক বাদ দি ইউ. পি. এচ.-অৰ কথা বুজোৱাটো টান, কিন্তু চেষ্টা এটা কৰি চাওঁ ৰ’ব..\nইউ. পি. এচ. এটা কিনিবলৈ গ’লে দুটা বস্তু চকু দিব – এটা হৈছে ইউ. পি. এচ.-টোৰ VA ক্ষমতা আৰু ইটো হৈছে Watt ক্ষমতা। দুয়োটা সূচকেই বিদ্যুৎ শক্তিৰ পৰিমাণ বুজায়, কিন্তু আমি এই বিষয়ৰ বিজ্ঞানৰ সূত্ৰ বিলাকলৈ নাযাওঁ। মই মাত্ৰ ক’ম এই দুটা সূচকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভাল এটা ইউ. পি. এচ. কেনেকৈ বাচি ল’ব।\nপ্ৰথমেই চাওক মই ওপৰত কোৱা তিনিটা শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰৰ ভিতৰত আপুনি বাচি লোৱা শ্ৰেণীটোৰ সৰ্বোচ্চ শক্তি প্ৰয়োজন কিমান। সেই সংখ্যাটোতকৈ অলপ বেচি নাইবা সমান Watt ক্ষমতাৰ ইউ. পি. এচ. এটা আপোনাক লাগে।\nকিন্তু সিমানতে কথাটো শেষ নহয়।\nএইবাৰ চাওক ইউ. পি. এচ.-টোৰ VA ক্ষমতা। ইউ. পি. এচ. এটাৰ Watt ক্ষমতা আৰু VA ক্ষমতাৰ অনুপাতটোক কোৱা হয় তাৰ পাৱাৰ ফেক্টৰ বুলি। আমি ব্যৱহাৰ কৰা কম্পিউটাৰ বিলাকত ব্যৱহাৰ হোৱা ইউ. পি. এচ. বিলাকৰ পাৱাৰ ফেক্টৰ ০.৬-০.৭ (নাইবা ৬০%-৭০%) হোৱা দৰকাৰ। মানে, আপুনি কিনিবলৈ লোৱা ইউ. পি. এচ. টোৰ ক্ষেত্ৰত এই ফৰ্মূলাটো প্ৰয়োগ কৰক:\nWatt ক্ষমতা / VA ক্ষমতা = ০.৬ ~ ০.৭\nউদাহৰণস্বৰূপে, আপুনি যদি মই উল্লেখ কৰা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ কম্পিউটাৰ এটা লৈছে, আপোনাৰ কাৰনে ৬০০VA – ৩৬০Watt ইউ. পি. এচ. এটা ঠিক হ’ব। এনে ইউ. পি. এচ. এটাৰপৰা আপুনি ১২-১৫ মিনিট বেক-আপ পাব।\nযদি এই কেইটা কথা মিলি গৈছে, তেতিয়া হ’লে আপুনি বাছি লোৱা ইউ. পি. এচ. টোৰ শক্তিৰ ক্ষমতা ঠিকে আছে। এতিয়া আহিল ডাঙৰ কথাটো – ইউ. পি. এচ.-টোৰ ভিতৰৰ বস্তুবোৰৰ মানদণ্ড। পাৱাৰ ফেক্টৰ মিলি গ’ল বুলিয়েইটো আৰু যা-তা কিবা এটা উঠাই লৈ আনিব নোৱাৰি।\nমানদণ্ডৰ কথা যেতিয়াই আহে, সকলোৱে বেলেগ কোম্পানীৰ নাম লয়। এইটোহে ভাল, সেইটোহে ভাল। ইউ. পি. এচ.-অৰ পৃথিৱীখনত এই কাজিয়াবিলাকৰ উৰ্দ্ধত এটা কোম্পানীৰ নাম আছে – এ’. পি. চি.। এই কোম্পানীৰ ইউ. পি. এচ. গোটেই পৃথিৱীতে বিখ্যাত আৰু লগতে ইয়াৰ মানদণ্ড বহুত ভাল। কিন্তু লগতে, ইয়াৰ দামটোও বাকী বিলাকতকৈ অলপ বেছি । দাম অলপ বেছি হ’লেও কিন্তু মই এ’. পি. চি. কিনাতেই গুৰুত্ব দিওঁ। আজিকালি লিউমিনাছ কোম্পানীৰ ইউ. পি. এচ. বিলাকো ভাল দেখিছোঁ। নিউমেৰিক আৰু মাইক্ৰ’টেক্সেও ভাল ইউ. পি. এচ. নিৰ্মাণ কৰে । কিন্তু এ’. পি. চি.-ৰ ইউ. পি. এচ. গুণগত ভাৱে বাকীবিলাকতকৈ ওপৰত বুলি বিশ্বাস কৰি আহিছোঁ।\nইন্টেক্স আৰু ফ্ৰন্টেক কোম্পানীৰ ইউ. পি. এচ.-অত ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰীৰ মানদণ্ড নিম্নখাপৰ বুলি সততে বিভিন্ন ফ’ৰাম বিলাকত পাই আহিছোঁ।\nমই নিজেও কিনাৰ এবছৰৰ ভিতৰতে বেয়া হৈ পৰা দুটা ইন্টেক্স ইউ. পি. এচ.-অৰ মালিক। এটা ইউ. পি. এচ. কিনাৰ সময়ত মোটামুটিকৈ এইখিনি কথা লক্ষ্য ৰখা দৰকাৰ। অতি শীঘ্ৰেই কথা পাতিম পি. এচ. ইউ.-ৰ বিষয়ে, মানে পাৱাৰ চাপ্লাই ইউনিট। এইটোও বৰ দৰকাৰী বস্তু, ক’বলৈ গ’লে কম্পিউটাৰ এটাৰ ভিতৰৰ সামগ্ৰী খিনিৰ ভিতৰত সকলোতকৈ দৰকাৰী।\nভূত (পংকজ চেতিয়া) →


July 1, 2020 সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা\t20 Comments\nফেচবুকৰ লগত জড়িত হোৱাৰ এটা দশকতকৈও বেছি হ’ল। প্ৰথম এবছৰ মান Feeling very hot বা Nice weather জাতীয় পোষ্ট দিয়েই পাৰ কৰিলোঁ৷ এজন দুজনে কমেণ্ট কৰে Yes, really ইত্যাদি লিখি৷ সেয়াই আৰম্ভণি৷ তাৰ পিছত কিবাকিবি ইংৰাজীত লিখা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ মাতৃ ভাষাত সাত-কুৰি গণ্ডা বানান ভুল হয় বাবে ২০১৮ চন মানলৈকে অসমীয়াত লিখাৰ সাহস গোটাব পৰা নাছিলোঁ। তাৰ পিছত লাহেলাহে অসমীয়া লিপিৰ লগত অভ্যস্ত হ’লোঁ যদিও বানানৰ বিসংগতি আঁতৰি নগ’ল। দুই এজন শুভকাংশীয়ে ইনবক্সত এইটো বানান ভুল হৈ আছে, সেইটো বানান ভুল হৈ আছে বুলি আঙুলিয়াই দিয়ে আৰু ময়ো তৎক্ষণাত শুধৰাই লওঁ৷ ২০১৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভগ্নীসদৃশ মণিষা কাকতিৰ পৰা ফটাঢোল নামৰ গোট এটাত যোগদান কৰাৰ আহ্বান আহিল। সেয়াই আৰম্ভণি, প্ৰথমতে আনৰ হাস্যমধুৰ লেখাবোৰ পঢ়ি পঢ়ি এটা সময়ত মোৰো কিবাকিবি লিখাৰ আগ্ৰহ জন্মিল আৰু লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ কিন্তু কেতিয়াও ভবা নাছিলোঁ যে স্কুলৰ প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা এখনৰো সম্পাদনা কৰি নোপোৱা এই অধমে এদিন ফটাঢোলৰ দৰে সন্মানীয় মাহেকীয়া আলোচনী এখনৰ সম্পাদকৰ দৰে গুৰু দায়িত্ব ল’ব লগা হ’ব৷ এই অসাধ্য সাধন হ’ল একমাত্ৰ ৰিণ্টুমণি দত্ত দাই মোৰ ওপৰত দেখুওৱা বিশ্বাসৰ বাবে৷ আচলতে ৰিণ্টু দা যিমান ভাল অভিযন্তা তাতকৈ ভাল চেলচ মেনেজাৰ হ’ব পাৰিলেহেঁতেন বুলি মোৰ পূৰ্ণ বিশ্বাস আছে৷ মোক সম্পাদক হ’বলৈ পতিয়ন নিয়াই নোহোৱা-নোপোজা কাম এটা কৰাই দিলে অ’ এই মানুহজনে৷ জানুৱাৰী মাহৰ কোনোবা এটা দেওবাৰে “ভাইটি ফ্ৰী আছা যদি ফোন এটা কৰোঁ” বুলি দিয়া হোৱাটচআপ মেচেজ এটাৰে আৰম্ভ হোৱা কথোকথনে যে শেষত গৈ মোক সম্পাদক বনাই দিব সপোনতো ভবা নাছিলোঁ। মানুহজনে কি নো মোহিনী বান মাৰিলে বুজিয়েই নাপালোঁ৷ মোৰ দ্বাৰা নহ’ব, পাৰিম জানো, কোনোবা বেলেগক কওক ইত্যাদি বিভিন্ন ৰেডিমেড উত্তৰ আছিল যদিও দাদাক না ক’ব নোৱাৰিলোঁ। ফোনটোৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰি এইবাৰ ফোন লগালোঁ হেমন্ত কাকতি দাক৷ ভাবিলোঁ তেখেতকে মোৰ সীমাবদ্ধতাৰ বিষয়ে বুজাই দিওঁ৷ পিচে ফোনটো উঠাই দেখোন সেইজনে চিধাই অভিনন্দনহে দিলে৷ বুজিলোঁ গোটেইবোৰ এই ষড়যন্ত্ৰৰ অংশীদাৰ৷ আমি আছোঁ নহয়, কিহৰ টেনচন! সম্পাদকীয় লিখিবা, সাক্ষাৎকাৰ সাজু কৰিবা আৰু আমাৰ কথা ভাল ভালকৈ লিখি সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা লিখিবা, সেইখিনিয়েই কাম। দুজন জ্যেষ্ঠ সদস্যৰ মোৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাসক উলাই কৰাৰ সাহস নহ’ল আৰু নিজকে মানসিকভাবে প্ৰস্তুত কৰিলোঁ৷ জুন মাহৰ আৰম্ভণিতে সম্পাদনা সমিতিৰ হোৱাটচআপ গ্ৰুপত মোক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ল আৰু প্ৰথম দিনাৰ পৰাই দেখিলোঁ প্ৰতিজন সদস্যৰ নিস্বাৰ্থ সহযোগিতাৰ মনোভাৱ৷ এই গোটটোৰ প্ৰতি কিমান সদ্ভাৱ থাকিলে নিজৰ কৰ্মব্যস্ত জীৱনৰ পৰা সময় উলিয়াই ইমান সহায় সহযোগ কৰিব পাৰে সেইটোৰ অনুভৱ প্ৰথম দুদিনতে হ’ল। প্ৰথম কাম হ’ল লেখা বিচাৰি সদস্যসকলক সম্বোধন কৰি লিখিব লগা অনুৰোধ পত্ৰ। এইক্ষেত্ৰত মোতকৈ বেছি আগভাগ ল’লে হিমাংশু ৰাজখোৱা আৰু চন্দন বড়ীয়ে৷ দাদা, এইবাৰ ফাটাফাটি প্ৰচাৰ কৰিব লাগিব বুলি হিমাংশুৰ ফোন আহিলেই। কথা মতে কাম হিমাংশুৰ পৰিকল্পনাৰে মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ পৰাই আলোচনীখনৰ প্ৰচাৰে পূৰ্ণ গতি লাভ কৰিলে আৰু শেষলৈকে তুফানি গতিত চলি থাকিল। এই চেগতে প্ৰচাৰ বিভাগৰ দায়িত্বত থকা হিমাংশু আৰু চন্দনক মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ৷\nইতিমধ্যে এটা দুটাকৈ লেখাবোৰ আহিবলৈ আৰম্ভ হৈছিল। লেখাবোৰ নিজে পঢ়ি চাই যদিহে যাৱতীয় সম্পাদনাৰ প্ৰয়োজন সেইখিনি কৰি চিধাই চবিনা, ঋতুপৰ্ণা আৰু প্ৰণীতা বাৰ হোৱাটচআপত খুণ্ডা মাৰে বৰ্ণাশুদ্ধিৰ বাবে৷ আৰু মই ভবাতকৈ বহু সোনকালে বৰ্ণাশুদ্ধি হৈ লেখাবোৰ মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহে৷ চবিনাৰ শাৰীৰিক অসুস্থতা আৰু ঋতুপৰ্ণাৰ পৰীক্ষা,পৰিস্মিতা গগৈ আৰু প্ৰণীতা বাইদেউৱে ব্যস্ততাৰ মাজতো যিদৰে সহযোগিতা আগবঢ়ালে তাৰ বাবে ফটাঢোলৰ এই চাৰিও উজ্জ্বল নক্ষত্ৰৰ প্ৰতি চিৰকৃতজ্ঞ হৈ থাকিম। এই সুযোগতে কিয় চবিনাক ফটাঢোলৰ বানান বাইদেউ বুলি কোৱা হয় সেইটোও বুজি পোৱাৰ সুবিধা হ’ল৷\nএইবাৰ আহিল সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণৰ সময়৷ এজন ক্ৰীড়াবিদক এই মাহৰ অতিথিৰ আসনত বহুৱাম বুলি আগতেই সিদ্ধান্ত লৈ থৈছিলোঁ। যথা সময়ত দেবজিত শৰ্মা আৰু মনিষা কাকতিক সঙ্গী কৰি লৈ আংশিক লকডাউনৰ মাজতে এলভিছ আলি হাজৰিকাৰ সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰা হ’ল৷ সাক্ষাৎকাৰটো সুচাৰুৰূপে চলাই নিয়াত সহায় কৰাৰ বাবে দেবজিত শৰ্মা আৰু মণিষালৈ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ৷ ৰাইজৰ পৰা ফটাপ্ৰশ্নসমূহ সংগ্ৰহ কৰাত আগভাগ লোৱাৰ বাবে ৰাজশ্ৰী শৰ্মাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ’লোঁ।\nআলোচনীখনৰ সবাতোকৈ জৰুৰী কাৰিকৰী দিশসমূহত চকু ৰাখি আপলোডিং কৰা, লিংক কৰা ইত্যাদি বিভিন্ন কামত দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি সহায়ৰ হাত আগবঢ়োৱাৰ বাবে দেবজিত শৰ্মা, ঋতুপৰ্ণ, সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, হেমন্ত কাকতি দা, ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ আৰু ৰিণ্টুমণি দত্ত দালৈ অশেষ ধন্যবাদ থাকিল। PDF বা আন ভিন্ন ফৰ্মেটত অহা লেখাবিলাক ইউনিকডলৈ পৰিবৰ্তন কৰি দি দিম্পল কলিতাই যথেষ্ট সহায় কৰিলে। দিম্পলক ধন্যবাদ যাচিলোঁ\nসম্পাদনাৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা যিকোনো সমস্যাৰ বিষয়ে বিনা দ্বিধাই আলোচনা কৰিব পৰা ব্যক্তিজন হ’ল অভিজিত কলিতা দা। শলঠেকত পৰাৰ সময়ত তেখেতে দিয়া বহুমূলীয়া পৰামৰ্শসমূহৰ বাবে চিৰকৃতজ্ঞ হৈ ৰ’লোঁ। ফটাঢোলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বিজয় মহন্তৰ নাম নোলোৱাকৈনো কেনেকৈ থাকোঁ! মানুহজন নৈতিক মনোবল দিয়াত বিৰাট ভাল। বাকী তেওঁৰ পৰা লেখা বিচাৰি লাভ নাই৷\nআলোচনীখনৰ অলংকৰণৰ ক্ষেত্ৰত নীৰৱে কাম কৰি যোৱা আৰাধনা বৰুৱা আৰু তেখেতৰ লগত সমানে বেনাৰ, কাৰ্টুন আদি প্ৰস্ততকৰণত হাত উজান দিয়া দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যলৈও ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ।চিনেমাৰ বেনাৰখন কম সময়তে কৰি দিয়া বাবে ভাস্কৰজ্যোতি দাসলৈ অশেষ ধন্যবাদ৷\nএই সুযোগতে সম্পাদনা সমিতিৰ প্ৰত্যেকজন সদস্যৰ লগতে এই সংখ্যাত নিজৰ লেখা দি এখন সৰ্বাঙ্গ সুন্দৰ আলোচনী প্ৰকাশত অৰিহণা যোগোৱা সমূহ লেখক-লেখিকাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ’লোঁঁ৷ সাধাৰণ এজন পঢ়ুৱৈৰ পৰা সম্পাদকৰ আসন শুৱনি কৰিব পৰাটো মোৰ জীৱনৰ এক উল্লেখযোগ্য সফলতা বুলিয়েই গণ্য কৰিম আৰু ইয়াৰ সমগ্ৰ কৃতিত্ব ফটাঢোল পৰিয়ালৰ।\nহাঁহি থাকক, হঁ‌হুৱাই থাকক৷\n« ফটাপ্ৰেম- জ্ঞানদ্বীপ খনিকৰ\nপঞ্চপদী- হেমেন ডেকা »\nতোমাৰ লগত কাম কৰিও মজা লাগিল সুকুমাৰ৷ সময়খিনি স্মৰনীয় হৈ ৰব৷\nআলোচনীখনৰ ভিতৰৰ এই খবৰবোৰ বৰ মৰম লগা।\nনিশ্চয় লিখিব পাৰিব 😊😊\nআপোনাৰ সফলতাই মোক যথেষ্ট আনন্দ দিলে ।\nঅভিনন্দন সুকুমাৰ দা৷\nঅভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিলো দাদা\nআকৌ এবাৰ অভিনন্দন।\nPranita Goswami Barthakur.\nআপোনাৰ সুন্দৰ হাতৰ সম্পাদনাত এখন সৰ্বাংগসুন্দৰ আলোচনী পঢ়িবলৈ পালোঁ। অশেষ ধন্যবাদ আপোনাক। আপোনাৰ লগত কাম কৰি যথেষ্ঠ ভাল লাগিল। এইদৰেই সহযোগিতা ৰাখিব।\nভাল লাগিল আলোচনীখন,কি ঠিকনাত ফটাঢোললৈ লেখা পঠিয়াব লাগে জনাবচোন\nঅভিনন্দন জনালোঁ।পঢ়িবলৈ সাজু\nসুকুমাৰ দা আপোনাৰ লগত পাৰ কৰা সময়বোৰ সদায় মনত থাকিব৷ কাম কৰি ভাল লাগিল৷\nবৰ ধুনীয়াকৈ লিখিলা। আলোচনী খুব সুন্দৰ হৈছে\nঅতি সুন্দৰ আলোচনী এখন উপহাৰ দিছে\nফেৱবুক ডিএক্টিভেট কৰিলোঁ বাবে ৰিন্টুমণি দত্তক PDF version হোৱাটছ্টোঅাপত দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ। তেখেতক ধন্যবাদ। অাপোনাৰ লেখাখিনি পঢ়ি ভাল লাগিল। কিমান মানুহৰ নি:স্বাৰ্থ ত্যাগে অালোচনীখনক এইটো পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰিছে বুজিব পাৰিছোঁ। গোটৰ সদস্য হোৱাৰ পিছৰ পৰা ছপা মাধ্যমৰ প্লেটফৰ্ম এখনত ফটাঢোল গ্ৰুপক লৈ কাম কৰাৰ ইচ্ছা অাছিলো। চেষ্টা কৰি অাছোঁ। সোনকালে অাপোনালোকে দেখিবলৈ পাব।\nLockdown ত অসমীয়া কিবা কিবি পঢ়িব বিচাৰি internet surfing কৰি থকোতেই ইয়াত উপস্থিত হলোহি যোৱা কালি পৰাই নিৰন্তৰ গতিত পঢ়ি আছো সকলো লেখা ইমান সুন্দৰ!!\nফটাঢোল পঢ়ি ভাল পালো,আমিও নিয়মীয়াকৈ লিখিব পাৰিম নে, পুথি আলোচনা,প্ৰবন্ধ আদি লিখিম ভাবিছো


থৰ-থৰ-থৰ-থৰ, ঝক-ঝক-ঝক-ঝক – নয়নমণি হালৈ – ফটাঢোল\nথৰ-থৰ-থৰ-থৰ, ঝক-ঝক-ঝক-ঝক – নয়নমণি হালৈ\nইচ্, অকস্মাতে কি যে ঘটি গ’ল! ইমান লাজ লগা ঘটনা মোৰ জীৱনত কোনোকালে ঘটা নাছিল| শুই থকা শিয়ালে হেনো হাঁহ ধৰিব নোৱাৰে| ময়ো পৰা নাই| কিন্তু চেষ্টাৰ ক্ৰটিও যে কৰা নাই, সেয়াওতো সঁচা| যি নহওক মূল কথালৈ আহোঁ|\nনলবাৰী ৰেল ষ্টেচনৰ তিনি নং প্লেটফৰ্মটো প্ৰাতঃভ্ৰমণ আৰু সান্ধ্যভ্ৰমণ কৰিবলৈ অতি উপযোগী। হাইমাষ্ট লাইটৰ উজ্জল পোহৰ আৰু ৰঙ-বিৰঙী মানুহেৰে ভৰি পৰে সন্ধিয়াৰ প্লেটফৰ্ম| এক আৰু দুই নং প্লেটফৰ্মত ৰেল আহি ৰখে, কিছুসময়ৰ বাবে সেই দুটা প্লেটফৰ্ম চঞ্চল হৈ পৰে, মুখৰ হৈ উঠে| তাৰপিছত পুনৰ নিৰৱ, নিতাল মাৰে| তিনি নং প্লেটফৰ্ম প্ৰায় এক কিলোমিটাৰ দীঘল, যথেষ্ট আহল-বহল| ক’বলৈ গ’লে এখন মিনি ষ্টেডিয়াম| সেইবাবে এই প্লেটফৰ্মটো খোজকঢ়া বা ফুৰাচকাৰ বাবে বৰ সুচল ঠাই| তাতে আকৌ ৰেলৱে’ বিভাগে সজাই দিয়া পকী বেঞ্চবোৰত কিছুসংখ্যক অৱসৰপ্ৰাপ্ত আদহীয়া লোকৰ আড্ডাই ঠাইখনক ষ্টেচনৰ পৰা পাৰ্কলৈ উন্নীত কৰাত এশ শতাংশই অৰিহনা যোগাইছে| আন এটা দিশেৰে নলবাৰী চহৰবাসীৰ বাবে যে ফুৰিবলৈও এখন ‘পাৰ্ক’ বা মুকলি ঠাইৰ ব্যৱস্থা নাই, সেই লজ্জাজনক দিশটোও এই ষ্টেচনটোৱে পাহৰাই ৰাখে|\nযিয়ে নহওক, ৰাতিপুৱা শুই উঠাটো মোৰ বাবে অতি কঠিন কাম| মোৰ কৰ্ম-সক্ৰিয়তা আৰম্ভ হয় সন্ধিয়াৰ পৰাহে! বাকী দিনটোৰ সৰহভাগ সময় মোৰ হামিয়াই-হিকটিয়াই বা আলস্যভাৱেৰেই কাটি যায়| হয়তো মই হাঁহ ধৰিব নোৱাৰাৰ এয়াই প্ৰথম কাৰণ| কিন্তু এজন ভাল বন্ধুৱে সদায় দোষ-ক্ৰুটিবোৰহে আঙুলিয়াই দিয়ে| প্ৰশান্ত মোৰ খুব ভাল বন্ধু| সি খুব জোৰ কৰে, জোৰ কৰা মানে আগতে জোৰ কৰিছিল, এতিয়া গালি পাৰে| সি য’তে লগ পায় ত’তেই গালি পাৰে ৰাতিপুৱা শুই নুঠাৰ বাবে| সি প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা উঠে, দৌৰে, হাত-ভৰি মাৰে| সেয়ে স্বাস্থ্যও ভাল| আৰু মই কেটেৰা পৰা| তাৰ গালি খাই-খাই এদিন ঠিক কৰিলো যে ময়ো উঠিম। সূৰ্য উঠাৰ আগতে ময়ো উঠিম, মুকলি বতাহ খাম, দৌৰিম, এটা উজ্জল চেহেৰা আৰু তজবজীয়া দিন মোকো লাগে| প্ৰশান্তক কওঁ,- “বাপ, আপুনি ৰাতিপুৱা চাৰি বজাতে ধাৰাষাৰ গতিত মোক ফোন কৰিব| মই বিচনাৰ পৰা নুঠালৈকে এই গতি অব্যাহত থাকিব লাগিব কিন্তু|” বন্ধুৰ বাবে এইখিনি কৰিবলৈ প্ৰশান্ত হেলাৰঙে মান্তি হৈ গ’ল|\nপিচদিনা সঁচাসচি সি ফোন লগাই দিলে| ইচ্ ৰাম, চকু মেল খাবই নোখোজে! চকু মুদিয়ে কিবাকৈ উঠি গ’লো, খেপিয়াই খেপিয়াই ফোনটো হাতত লৈ অফ কৰি দি কাটি বগৰাই দিয়া গছডালৰ দৰে পুনৰ বিচনাত ধুপুচ| আবেলি প্ৰশান্তৰ বৈদ্য গালি,- “তোৰ জীৱনত কেতিয়াও উন্নতি নহয়”- সি ভৱিষ্যত বাণী কৰে|\nতাক আকৌ জোৰ কৰোঁ,-“ভাই, কাইলৈ খাটাং|”\nপিচদিনাও সেই একেই ঘটনাৰ পুণৰাবৃত্তি| তাৰ পিচদিনাৰ পৰা আহিল বৰষুণ| আই ঐ, ৰাতিপুৱাৰ সময়ত বৰষুণ দিলে শুই কি মজা ঐ! এসপ্তাহমান বৰষুণ চলি থাকিল| চলি থাকিল মোৰো টোপনি চিকুণ পুৱা| তাৰপিছত এদিন ঘপকৈ আধা এন্ধাৰ আধা পোহৰৰ মাজতেই প্ৰশান্ত আহি ওলাল| একেবাৰে গাত ট্ৰেকচ্যুট, ভৰিত ‘নাইকি’ৰ জোতা| মই বোলো আজি ৰক্ষা নাই| চকুদুটা আধা মেলা, আধা মুদা কৰিয়ে প্ৰশান্তৰ বাইকত প্লেটফৰ্ম পালো| বাইকখন সি এঠাইত থ’লে আৰু আৰম্ভ হৈ গ‘ল আমাৰ ৰাতিপুৱাৰ সংগ্ৰামী অভিযান|\nপ্ৰশান্তই মাজে-মাজে হাত দুখন বেলেগ-বেলেগ ভংগীত ওপৰ-তল কৰে, কেতিয়াবা কাৰোবাক ঘূঁচিয়াই দিয়াৰ দৰে সন্মুখলৈ মাৰে, ময়ো কৰি যাওঁ| কিন্তু টোপনিৰ আৱেশ নাভাঙেহে নাভাঙে| কিন্তু প্ৰশান্ত যেন ভক্তৰ মন বুজা অৰ্ন্তযামী নাৰায়ণ। সি মোক স্বাস্থ্যোজ্বল দিন এটা দিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ| এদিন সি মোক প্লেটফৰ্মৰ পৰা চিধাই কহিনুৰ ফিল্ডৰ কাষেৰে মথাউৰি পাৰ কৰি পাগলাদিয়া নৈৰ থিয় গৰা এটালৈ লৈ গ’ল| মনুষ্য কূলৰ বাবে তেতিয়াও ৰজনী প্ৰভাত হোৱা নাছিল যদিও চৰাই-চিৰিকতি, নৈপৰীয়া পোক-পতংগ আদিৰ দিনটোৰ ব্যস্ততা আৰম্ভ হৈ গৈছিল| এজাক চৰায়ে কিচিৰ-মিচিৰ কৰি ফুৰিছিল খাদ্যৰ সন্ধানত| আকাশখন ফাটি চিৰাচিৰ কৰি যেন এখন ৰঙা কাঁহৰ কাঁহী ওলাই আহিছিল| মেঘবোৰ চঞ্চলা গাভৰু হৈ যেন নদীৰ বুকুত জলকেলি কৰিবলৈ নামি আহিছিল| দুই-এটা মাছে টুপুককৈ ৰাতিপুৱাটোক যেন সম্ভাষণ জনাই গুচি গৈছিল| চাৰিওফালে সেউজীয়া গছ-লতা, পখীৰ কলকল আৰু বনৰীয়া ফুলৰ গোন্ধ| বিশ্ব জগতৰ মায়াময় এনে ৰূপ দেখি মই যেন উন্মাদ হৈ উঠিলো| প্ৰশান্তক ভুৰি ভুৰি ধন্যবাদ দিলোঁ| তাৰ মুখত বিশ্বজয়ৰ হাঁহি| নৈৰ পাৰৰ ঘাঁহনিত আমি প্ৰথমে সৰু ল’ৰাৰ দৰে দুইবাগৰমান মাৰি ললোঁ| তাৰপিচত যেন আমাৰ ভিতৰত একোজন ‘বাবা ৰামদেৱ’ জাগি উঠিল| নাম নাজানো আসনৰ| পদ্মাসন, চক্ৰাসন, পেটটো ওপৰমুৱাকৈ দি ডিঙিটো তললৈ অনা আসন, এখন ভৰিৰ ওপৰত কোনে কিমান সময় থিয় দি থাকিব পাৰে সেইটো আসন, বাগৰি বাগৰি কৰা আসন -মুঠতে দহবিধমান আসনেই কৰিলোঁ|\nমোৰ প্ৰাতঃভ্ৰমণৰ ইচ্ছা নৈখনে বঢ়াই তুলিলে| প্ৰথম দুদিনমান যি কষ্ট হ’ল হ’ল, তাৰপিছত যেন সকলো সহজ হৈ পৰিল| পুৱতি নিশাৰ পৃথিৱীখন যেন কুমাৰী নাৰী হৈ পৰিল, আৰু আমি হেঁপাহ পলুৱাই অভিসাৰত লিপ্ত হ’বলৈ ধৰিলোঁ| নৈৰ গৰাত থিয় হৈ কেতিয়াবা চুটি চিনেমা নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা মনলৈ আহে, খোজকাঢ়ি আহি থাকোতে কত গল্পৰ প্লট যে মনলৈ আহি মনৰ মাজতেই সমাধি ঘটে, তাৰ লেখ নাথাকে| মুঠতে প্ৰাতঃভ্ৰমণে হঠাত্ মোৰ গতানুগতিক দিনবোৰ যেন সলনি কৰি পেলালে| আমি দুয়ো বন্ধুৰ ৰাতিপুৱা উঠাৰ নিচাটো এনেদৰে বাঢ়ি গ’ল যে কেতিয়াবা আমি নিশা তিনিবজাতে সাৰ পাওঁ আৰু তেতিয়াই আমি দৌৰি দৌৰি নদীৰ পাৰ পাওঁ| কেতিয়াবা ভয়ো লাগিছিল, কাৰণ কেতিয়াবা হঠাত্ আমাক উচপ খুৱাই একোটা শিয়াল আমাৰ সন্মুখেৰে পাৰ হৈ গৈছিল|\nযি নহওক, সেইদিনাও প্ৰশান্ত আৰু মই দৌৰি-ঢাপলি, নদীৰ পাৰত হাত-ভৰি আচাৰি প্লেটফৰ্মলৈ উভটি আহিছো| ৰাতি পুৱাবলৈ তেতিয়াও কিছু সময় আছিল| আমি দুয়ো আহি প্লেটফৰ্মৰ নিৰ্দিষ্ট এখন বেঞ্চত বহি পৰিলো| সেইখনত আমি প্ৰায়ে ভাগৰ জিৰাওঁ| সেইদিনা প্ৰশান্ত নবহিল, ক’ৰবাত যাব, গতিকে মাত লগাই গুচি গ’ল| মই ঠেং-হাত মেলি ‘শৱাসন’ৰ ভংগীত বেঞ্চখনত গাটো পেলাই দিলো| আঃ.. ৰাতিপুৱাৰ কি শীতল সুমিষ্ট বতাহ| মোৰ কপালত যেন শীতল বতাহ একোছাটি আহি প্ৰেয়সীৰ দৰে হাত বুলাই দিছে| হঠাত্ মই দাৰ্শনিক হৈ পৰিলো| ভাব হ’ল এই পৃথিৱীখনত আৰু কোনো নাই| অনন্ত অসীম এই পৃথিৱীখনত ময়েই একমাত্ৰ জীৱিত প্ৰাণী| মূৰৰ ওপৰৰ এই বিশাল আকাশ, গছ লতিকা, এই বতাহ, এই কোমল মেঘ এই সকলোবোৰ যেন একমাত্ৰ মোৰ কাৰনেই স্ৰজন কৰা হৈছে| ময়েই ইয়াৰ অধীশ্বৰ, প্ৰাণ ভৰি উপভোগ কৰা হে মোৰ প্ৰাণ পখী! চকু দুটা মুদি দিলো| আঃ কি সুন্দৰ এই পৃথিৱী…. কি শীতল এই বতাহ..! লাহে-লাহে মই যেন অদৃশ্য এখন জগতলৈ গুচি গলোঁ| বতাহত ওপঙি থাকিলো| আঃ কি আৰাম! সময় যেন স্তব্ধ হৈ গ’ল| মহাকালৰ বুকুত মই ওপঙি থাকিলো, মেঘৰ মাজেৰে মই যেন অনন্ত কাল ধৰি গৈয়েই থাকিলো, গৈয়েই থাকিলো .. |\nহঠাত্ মোৰ কাণৰ কাষত কাৰোবাৰ গুণগুণ শব্দ শুনিলোঁ| গুণগুণ শব্দবোৰ ক্ৰমাত্ ডাঙৰ হৈ আহিল| তাৰপিচত কিছুমান বিশৃংখল শব্দৰ উৎস বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছো, কিন্তু মই ধৰিব পৰা নাই মেঘৰ মাজৰ এইখন পৃথিৱীত কাৰ কি কাম থাকিব পাৰে! হঠাত্ মোৰ ভাৱ হ’ল গুণগুণ শব্দবোৰ যেন কাৰোবাৰ ভৰিৰ খোজৰ শব্দলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ পৰিছে| খোজবোৰ যেন মোৰ চাৰিওফালে এইবাৰ ঘূৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে| চকু মেলিবৰ মনেই নাই| কি যে সুখৰ পৃথিৱী এখনত মই ভ্ৰমি ফুৰিছো! তথাপিও তন্দ্ৰা গুচাই চকু মেলি দিলো| কিন্তু ই কি! সূৰ্যটো ইমান ডাঙৰ হৈ গ’ল| মোৰ চকুৰ আগত দুটা মাখি কুঁ-কুঁৱাই উৰি আছে| আৰু গুণগুণবোৰ! জাপ মাৰি মই উঠি বহিলো এইবাৰ| মাখি দুটা উৰি গুচি গ’ল| হে হৰি, ইমান মানুহ মোৰ চাৰিওফালে! ঘড়ী চালোঁ| চাৰে সাতটা| মই দৌৰি আহোতে দেখোন পাঁচটা বজাই নাছিল| সেয়া গুৱাহাটী মুখী ‘মানস ৰাইনো পেচেঞ্জাৰ’ অহাৰ সময় হৈছে| ষ্টেচনত ঘন্টী বাজিছে| কিবা কাৰণত ট্ৰেইনখনৰ প্লেটফৰ্ম আজি সলনি হৈছে, ফলত এইটো প্লেটফৰ্মত মানুহ ভৰি পৰিছে| মোৰ এনে লাগিছে যেন বহুযুগ ধৰি গোটেই ষ্টেচনটোৱে মোলৈ অবাক নেত্ৰে চাই আছে| সেয়া কেইজনীমান ছোৱালীয়ে ফিচিককৈ মোলৈ চাই হাঁহিছে| বদমাছ লৰা কেইটামানে ইচ্ছা কৰিয়েই মই শুনাকৈ ঢেকঢেকাই হাঁহিছে| দুটামানে সুঁহুৰিও বজাইছে| আদহীয়া লোকৰ জুমটোৱেও যে মোৰ কথাকে পাতিছে, সেয়া খাটাং| “ৰাতি টোপনি নহা বেমাৰ আছে নেকি”- ঝালমুৰিৰ বেপাৰীটোৱেও ক্ষন্তেক ৰৈ মোকেই কৈ গৈছে| “হে বসুমতী, তুমি ফাঁট দিয়া, মই মূৰ দাঙি চাব নোৱৰা হৈছো আৰু! বসুমতী দয়া কৰা” |\nমই বসুমতীলৈ আৰু নৰ’লোঁ| লাহেকৈ উঠিলোঁ| আৰু সুৰসুৰকৈ মানুহজাকৰ মাজেৰে মই এইবাৰ ঘৰলৈ খোজ ল’লোঁ| ডিঙি বেঁকা কৰি গোটেইজাক মানুহে মোক যেন “গাৰ্ড অৱ অনাৰ” যাঁচিছে। এনে লাগিল যেন মোৰ পিচত গোটেই মানুহজাকে সমস্বৰে যেন গিৰ্জনি মাৰি হাঁহি উঠিছে| আৰু ৰাতিপুৱাৰ নিৰ্জনতা ভেদি সেই হাঁহিত কপি উঠিছে সমগ্ৰ ষ্টেচনৰ প্লেটফৰ্ম, থৰ-থৰ-থৰ-থৰ ঝক-ঝক-ঝক-ঝক..


March 2019 - Page4of 8 - Growhills Publishing\nস্নেহাৰ্দ্ৰৰ নামত।ৰাব্বি মছৰুৰ\nস্নেহাৰ্দ্ৰৰ নামত (কবিতা) (১) তোমাক মই কি দিব পাৰো, বন্ধু হাতৰ অঞ্জলি ভ’ৰাই মইতো দিব নোৱাৰো কেঁচা তেজ অথবা বুকু ভ’ৰা ভালেপাৱা চকুৰ পতাত বিগলিত হৈ আছে শ্বাশত অশ্ৰু লাগে যদি বন্ধু উভাতাই নিয়া সিবোৰ যে এদিন তুমিয়েই দিছিলা। (২) বতাহজাক এতিয়াও বলা নাই তিমিৰ সিক্ত ৰক্তজবাই ক’লে আলসুৱা বনত হালি-জালি থকা নাই শুভ্ৰ শেৱালী ই হেনো শৰতত ফুলে ! (৩) পাতবোৰ তুমিয়েইতো সজীৱ কৰি তুলিছিলা চকুলোৰ বানত ডুব গৈছিল বাগিছাৰ প্ৰতিটো […]\nতেওঁ অহা বাট।ৰাব্বি মছৰুৰ\nতেওঁ অহা বাট (কবিতা) এইমাত্ৰ মই গম পালো তেওঁ অহা নাই আইৰ বুকুৰ বেদনা গুচোৱাৰ শক্তি সঞ্চয়ত সি হেনো ব্যস্ত আহা, আমি সুগম কৰো তেওঁ অহা বাট আহা! আমি হাতত লওঁ নল, খাগৰি কিংবা পাখি অথবা তীক্ষ্ণ তৰোৱাল। আহা আমি কণ্ঠত ধাৰণ কৰো – সুৰ, গান আৰু কিছু কথা তুলিকাত ভ’ৰাই লওঁ আমাৰেই নিঃসৃত ৰক্ত কণিকা আহা, আমি নীলা অন্তৰীক্ষত উৰুৱাও সংহতি, প্ৰেম আৰু মুক্তিৰ পতাকা। আহা, আমি সুগম কৰো তেওঁ অহা […]\nএখন পুৰণি চিঠি।ৰাব্বি মছৰুৰ\nএখন পুৰণি চিঠি (কবিতা) মোৰ মানস জুপুৰিটোৰ এচুকত জমা হোৱা আবৰ্জনাৰ দ’মবোৰ খুচুৰি থাকোতে হঠাৎ পাই গ’লো আজিৰ পৰা দুই দহকমান আগতে লিখা এখন পুৰণি চিঠি। চিঠিখন ময়েই লিখিছিলো এজন বন্ধুলৈ চিঠিখনত আমাৰ ইয়াৰ কিছু খবৰ আছিল আৰু আছিল কিছু নিচেই একান্ত ব্যক্তিগত কথা। আছিল প্ৰেম আৰু ভালেপাৱাৰ কথা আছিল জুইৰ কথা, এন্ধাৰৰ কথাও তাত আছিল, আছিল পোহৰৰ কথাও আছিল শতাব্দীয়ে শ্বাসৰুদ্ধ হৈ আত্মহত্যা কৰাৰ কথা। আৰু কিছু কথা আছিল ঠিক চিঠিখনৰ শেষৰ […]\nসাম্প্ৰতিক খবৰ।ৰাব্বি মছৰুৰ\nসাম্প্ৰতিক খবৰ (কবিতা) সম্প্ৰতি আমাৰ ইয়াত পানীৰ বৰ আকাল গছ-লতাবোৰ পাত হেৰুৱাই নাঙঠ হ’ল সম্প্ৰতি ইয়াত সবুজ শস্য নগজে ক্ষৰিত তেজেৰে প্লাবিত হ’ল মাটি বোকাত গজিল বালি সমভূমিবোৰ মৰুভূমি হ’ল সোণে হেৰুৱালে উজ্জ্বলতা নদীয়ে হেৰুৱালে খৰস্ৰোতা মাছবোৰ কেতিয়াবাই জীৱাষ্ম হ’ল ফৰকাল আকাশত জুইৰ শিখা জ্বলিছে দাউ-দাউকৈ অহৰহ উচুপিছে আকাশে। ইয়াত কেইবা দহক জুৰি ফুল নুফুলে। মাথো কাঁইটীয়া সাগৰ ফেনাই বিন্ধি ৰক্তাক্ত কৰিছে আমাৰ হৃদয় । ০ ০ ০ …ৰাব্বি মছৰুৰ\nপ্রতীকি (কবিতা) অন্ধকাৰে জুৰুলা কৰা নিঃসাৰ ৰাতিৰ মহাসন্ধিত সাৰ পায় মোৰ খাগৰি ৰক্তজবাৰ দৰে ৰঙা তেজৰ শলিতা জ্বলাই আঁকি যায় অবিৰাম ভঙা-গঢ়াৰ অলেখ ছবি। ফুল বছা আকাশৰ তলত কোনে বজায় বাঁহী· মোৰ আত্মাৰ গোপন কুঠৰীত সেই সুৰৰ প্রতিধ্বনি । ০ ০ ০ …ৰাব্বি মছৰুৰ\nতোমাৰ আশীর্বাদত।ৰাব্বি মছৰুৰ\nতোমাৰ আশীর্বাদত (কবিতা) তোমাৰ আশীর্বাদত মোৰ আই সাৰ পাই উঠিল মোৰ ভিতৰৰ সত্বা বিলুপ্ত হ’ল মনৰ সমস্ত অৰাজকতা ক্ষৰিত তেজত জিলিকি উঠিল যদৃচ্ছাকৃত সপোনবোৰ । তোমাৰ আৰ্শীবাদত আই মোৰ জলপ্লাৱন আহিল মোৰ হৃদয় সাগৰত ভাপহৈ উৰি গ’ল বুকুত গোট মৰা তেজৰ চেকা। তোমাৰ আৰ্শীবাদত আই মোৰ অৰুণোদয় হ’ল মোৰ মানস মালঞ্চত নিমিষতে পুৰি ছাৰ-খাৰ হৈ গ’ল বিলাসী বাসনাবোৰ । মই এতিয়া তোমাৰ স’তে, মোৰ আই পাৰ কৰিব পাৰো দিন অথবা ৰাতিৰ প্ৰতিটো কুটিল মূহুৰ্ত […]\nবিদেশী বন্ধুলৈ।ৰাব্বি মছৰুৰ\nবিদেশী বন্ধুলৈ (কবিতা) প্ৰিয় বিদেশী বন্ধু , তোমালৈ কি লিখিম মোৰ কথানে আমাৰ কথা ? মোৰ বিষয়ে ক’বলৈ মোৰ একোৱেই নাই মোৰ এটাই মাথো জুপুৰী ঘৰ- ইয়াতেই মই গান গাওঁ, খাওঁ, শোওঁ, ক্লান্ত হও আৰু জিৰণি লও আকৌ ক্লান্ত হও, আকৌ জিৰণি লও নিজৰ স’তে হাঁহো, কান্দো ইয়াতেই কাজিয়া কৰো একান্তই মোৰ নিজৰ স’তে ইয়াতেই মৰো, ইয়াতেই পুনৰ জী উঠো। ইয়াৰ বাহিৰে মোৰ আৰু একোৱেই নাই। প্ৰিয় বন্ধু শুনা, আমাৰ কথাকেই […]\nমোক দূৰত থাকিবলৈ দিয়া।ৰাব্বি মছৰুৰ\nমোক দূৰত থাকিবলৈ দিয়া (কবিতা) মোক ধৰ্ম নামৰ আফিংৰ পৰা আতঁৰত থাকিবলৈ দিয়া আফিং খাই বিবেক হেৰুৱাই মইতো হত্যা কৰিব নোৱাৰো মছজিদৰ ঈশ্বৰ মন্দিৰৰ ভগৱান গীৰ্জাৰ গড। মোক ধৰ্ম নামৰ আফিংৰ পৰা আতঁৰি থাকিবলৈ দিয়া লাগিলে মোক অধাৰ্মিক অথবা নাস্তিক অথবা কাফিৰ যি ইচ্ছা তাকেই ক’ব পাৰা তুমি মোক তোমালোকৰ মন্দিৰ-মছজিদৰ আফিংৰ পৰা আতঁৰি থাকিবলৈ দিয়া। মোক এজন মানুহ হ’বলৈ দিয়া যাৰ ঈশ্বৰ বাস কৰে মছজিদত নহয় মন্দিৰত নহয় নিৰ্যাতিত, নীপিড়ীৰিত, শোষিত […]\nপ্রেমিক শতাব্দীৰ।ৰাব্বি মছৰুৰ\nপ্রেমিক শতাব্দীৰ (কবিতা) হে প্ৰেমিক শতাব্দীৰ আহা, আমি এটি মাথো মূহুৰ্তৰ বাবে আশ্ৰয় লওঁ এইখন গছজোপাৰ তলত আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ পোছাক খুলি নাঙঠ হওঁ বিনিময় হওঁক কিছু প্ৰেম, কিছু নীৰৱতা। অলপ সময়ৰ বাবে আহা আমি দলিয়াই পেলাওঁ ক’লা বগা আৱৰণবোৰ আত্মীয়তাৰে ভৰি উঠক তোমাৰ মোৰ শূন্য হৃদয় । ০ ০ ০ …ৰাব্বি মছৰুৰ\nপ্রতিনিয়ত (কবিতা) দিনৰ পিছত দিন আৰু ৰাতি মই নদীৰ কাষলে’ যাওঁ তাইৰ বিশাল বুকুত প্ৰসাৰণ কৰো মোৰ সংকোচিত হৃদয় । দিনৰ পিছত দিন আৰু ৰাতি সুনীল আকাশৰ সেউজীয়াৰ স’তে মিতিৰালি পাতো আৰু পাহৰিব খোজো তেজে ধোৱা ৰক্ত-ৰঙা দুখেবাৰ। দিনৰ পিছত দিন আৰু ৰাতি নদীৰ হাত ধ’ৰা-ধৰিকৈ ময়ো বগাব খোজো সময়ৰ সৰ্পিল বাট। কিন্তু প্ৰতিবাৰেই উৰ্ফাল খাই বাগৰি পৰো আৰু চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈ যায় মোৰ সমস্ত অনুভৱৰ শৰীৰ নিমিষতে ৰক্তাক্ত হৈ পৰে মোৰ আত্মাৰ […]


1Sa 21 | AsmULB | STEP | তাৰ পাছত দায়ূদ নোবত থকা অহীমেলক পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ আহিল। তাতে অহীমেলকে কঁপি কঁপি দায়ূদৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহিল, আৰু তেওঁক ক’লে, “কিয় তোমাৰ লগত কোনো নাই আৰু তুমি কিয় অকলে আহিছা?”\nনোব আৰু গাতলৈ পলাই যোৱা।\n1তাৰ পাছত দায়ূদ নোবত থকা অহীমেলক পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ আহিল। তাতে অহীমেলকে কঁপি কঁপি দায়ূদৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহিল, আৰু তেওঁক ক’লে, “কিয় তোমাৰ লগত কোনো নাই আৰু তুমি কিয় অকলে আহিছা?” 2দায়ূদে অহীমেলক পুৰোহিতক ক’লে, “ৰজাই মোক তেওঁৰ কাৰ্য্যৰ অৰ্থে পঠাইছে, আৰু মোক ক’লে, ‘মই তোমাক যি কাৰ্য্যৰ উদ্দেশে পঠাইছোঁ আৰু তোমাক কি আদেশ দিছোঁ সেই যিষয়ে যেন কোনেও গম নাপাই।’ মই যুৱক সকলক বিশেষ ঠাইলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছোঁ।\n3এতিয়া তোমাৰ হাতত কি আছে? মোক পাঁচটা পিঠা বা ইয়াত যি আছে তাকে দিয়া।” 4পুৰোহিতে দায়ূদক উত্তৰ দি ক’লে, “মোৰ হাতত সাধাৰণ পিঠা নাই, কিন্তু পবিত্ৰ পিঠাহে আছে; যদি যুৱকসকলে নিজকে মহিলাৰ পৰা পৃথকে ৰাখে।”\n5দায়ূদে পুৰোহিতক উত্তৰ দিলে, “নিশ্চয়কৈ এই তিনি দিন আমাৰ পৰা মহিলাসকলক পৃথকে ৰাখিম। যেতিয়া মই ওলাই আহিলোঁ, যুৱকসকলৰ শৰীৰ পবিত্ৰ আছিল, যদিও বা এই যাত্ৰা সাধাৰণ আছিল। আজি তেওঁলোকৰ শৰীৰ আৰু কিমান পবিত্ৰ হ’ব লাগে?” 6তাতে পুৰোহিতে তেওঁক পবিত্ৰ পিঠা দিলে। কাৰণ তাত আন পিঠা নাছিল, কেৱল তাত থকা পিঠা যি যিহোৱাৰ সন্মুখৰ পৰা আঁতৰোৱা হৈছিল যাতে তাৰ ঠাইত গৰম পিঠা ৰাখিব পৰা যায়।\n7সেই দিনা চৌলৰ দাসসকলৰ মাজৰ ইদোমীয়া দোৱেগ নামেৰে এজন লোক যিহোৱাৰ সন্মুখত, তেওঁ চৌলৰ প্ৰধান পশুপালক আছিল।\n8দায়ূদে অহীমেলকক ক’লে, “তোমাৰ এই ঠাইত যাঠি বা তৰোৱাল একো নাই নে? কাৰণ, মই ৰজাৰ জৰুৰী কাৰ্য্য কৰিব লগা হোৱাত, মই নিজৰ তৰোৱাল বা অস্ত্ৰ লগত অনা নহ’ল।” 9পুৰোহিতে ক’লে, “এলা উপত্যকাত তুমি যাক বধ কৰিছিলা সেই ফিলিষ্টীয়া গলিয়াথৰ তৰোৱাল এফোদৰ পাছফালে কাপোৰেৰে মেৰোৱা আছে। যদি তুমি লব খোজা, লোৱা, কাৰণ তাৰ বাহিৰে আন কোনো অস্ত্ৰ ইয়াত নাই।” তাতে দায়ূদে ক’লে, “তাৰ সমান তৰোৱাল আৰু নাই; তাকে মোক দিয়া।”\n10তাৰ পাছত দায়ূদ উঠি চৌলৰ ভয়ত পলাল আৰু সেই দিনাই গাতৰ গজা আখীচৰ ওচৰলৈ গ’ল। 11আখীচৰ দাসসকলে তেওঁক ক’লে, “এই মানুহ জন জানো দেশৰ ৰজা দায়ূদ নহয় নে? তেওঁলোকে নাচি নাচি তেওঁৰ বিষয়ে পৰস্পৰে গান গাই কোৱা নাই নে -\n“চৌলে বধিলে হাজাৰ হাজাৰ লোকক,\nদায়ূদে বধিলে অযুত অযুত লোকক?”\n12তাতে দায়ূদে সেই কথা হৃদয়ত ৰাখি গাতৰ ৰজা আখীচলৈ অতিশয় ভয় কৰিলে। 13তেওঁ নিজৰ আচৰণ সলনি কৰিলে আৰু দুৱাৰত আঁকি-বাকি আৰু নিজৰ ডাঢ়িৰ ওপৰত লালটি বোৱাই তেওঁলোকৰ আগত বলীয়াৰ ভাও ধৰিলে।\n14তাতে আখীচে তেওঁৰ দাসসকলক ক’লে, “চোৱা, এই মানুহজন বলীয়া। তেওঁক মোৰ ওচৰলৈ কিয় আনিছা? মোৰ জানো বলীয়া মানুহৰ অভাৱ হৈছে, যে, মোৰ ওচৰত বলীয়াৰ দৰে ৱ্যবহাৰ কৰিবলৈ তোমালোকে ইয়াক আনিলা, এই মানুহ মোৰ গৃহত সোমাব নে?”


মাঙ্কি পক্স ৰোধৰ নতুন নিৰ্দেশনা! বিৰত থাকিব লাগিব যৌন সম্ভোগ আৰু হস্তমৈথুনৰ পৰা! | Asom Live 24\nin বিবিধ, বিশ্ব, স্বাস্থ্য\nইউৰোপৰ পিছত আমেৰিকাতো মাঙ্কি পক্সৰ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। ইয়াৰ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ ইউৰোপৰ লগতে মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰটো কিছু বিশেষ নিৰ্দেশনা জাৰি কৰা হৈছে৷\nযদিওবা মাঙ্কি পক্স যৌন সংক্ৰামক ৰোগ নহয়, তথাপিও যৌন সম্ভোগৰ অন্তৰংগতাৰ সময়তে ইয়াৰ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধিও পায় বুলি কোৱা হৈছে। সেয়ে এইবাৰ আমেৰিকাৰ চেণ্টাৰ ফৰ ডিজিজ কণ্ট্ৰ’লে মাঙ্কি পক্সৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ যৌন স্বাস্থ্যৰ ওপৰত কিছু নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে।\nযৌন স্বাস্থ্য নিৰ্দেশনাত কোৱা হৈছে যে যিসকল লোকৰ মাঙ্কি পক্সত আক্ৰান্ত হৈ আছে বা তেনে কোনো ৰোগীৰ সংস্পৰ্শ বা ওচৰ চাপি আহিছে তেওঁলোকে সাৱধান হ’ব লাগে যাতে হস্তমৈথুন কৰাৰ সময়ত আন লোকে তেওঁৰ পৰা অতি কমেও ৬ ফুট দূৰত্বৰ ভিতৰত নাথাকে। লগতে যৌন সম্ভোগৰ ক্ষেত্ৰৰ পৰাপক্ষত দূৰত থাকিব লাগে৷\nলগতে পঢ়ক আকৌ পূৰ্ণ যৌৱনা হৈ উঠিব গুৱাহাটী! অন্য স্থানলৈ স্থানান্তৰণ হ’ব ৰাজ্যৰ ৰাজধানী!\nকেৱল এয়াই নহয়, গাইডলাইনত বিশেষজ্ঞসকলে যৌন সম্ভোগৰ লগতে চুমা খোৱাৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিছে। উত্তেজনা বৃদ্ধি কৰা কাপোৰ পৰিধান এৰাই চলাৰ লগতে আলিংগনৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈও নিৰ্দেশনা জাৰি কৰা হৈছে।\nউল্লেখ্য যে যোৱা ৮ মে’ত ব্ৰিটেইনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ধৰা পৰাৰ পাছৰে পৰা ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ বিভিন্ন দেশত এই ভাইৰাছ বিয়পি পৰিছে।\nযদিও ই কোনো যৌন সংক্ৰামক ৰোগ নহয়, তথাপিও এই ৰোগৰ প্ৰসাৰৰ ফলত ইউৰোপত এই ৰোগত আক্ৰান্ত লোকসকলৰ অন্তৰংগতা বিশেষকৈ যৌন সম্পৰ্ক স্থাপনৰ ফলতো বহু পৰিমাণে ইয়াৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধি পোৱা বুলি কোৱা হৈছে। তাৰ পাছৰে পৰা কেইবাখনো দেশে এই ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ ৰোধৰ বাবে যৌন সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে। এইবাৰ আমেৰিকাৰ নামো এই তালিকাত সংযোজিত হ’ল।\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in AssamCDShealth tipsmonkeypox


December 1, 2021 আপদীয়া পদ্য\n(১) হেৰমত পেৰেম আছিল বাদচাহ আছিল ৰণত আজৰি সময়ত মনত পৰিছিল মধুকুঞ্জ বনত সময় নাথাকে যে ৰৈ প্ৰতি পলে আছে কৈ দায়িত্ব পালন হে ৰাজ ধৰ্ম বাকীবোৰ মনত। (২) গীত গাই প্ৰেমিক প্ৰেমিকা ফুৰি আছিল চহৰত কাৰ্ফিউ আছিল সেইদিনা পৰি ৰ’ল জগৰত বিষয়াই ধৰি বিষয় বুজালে কাগজ পাতি চাব খুজিলে প্ৰেমৰ কিনো লাইছেন্স লাগে বুলি ডাইলগ দিলে ৰগৰত। (৩) কেছাৰীৰ কাষত পাণ দোকান দাদা বৰ নামী বিষয়াৰ তামোল এখনো কুৰিশ গুণ দামী দাদাৰ তাত জমা থয় জমাৰ পৰা দাদাই লয়\n১/ বৰুৱানীৰ দুদিন মুখ দেখা নাই চুবুৰীৰ শকতি তেওঁতে থাকে হায় আৰ কথা খুজি তাক হাঁহিটিতে থাকে পাক নহ’লে সময়বোৰ অবাবতে যায়। ২/ শৰণ ভজন মানি ভকতীয়া হ’ল ভোজ-ভাতৰ লোভ জিভাতে লাগি ৰ’ল বৰা-বৰানীৰ দশা চৰিত্ৰলৈ কিনো চাবা বু-বু-বা-বাত লাগিল গাঁও ওপৰ-তল। ৩/ কৰুণায়ে খহালে বগা ল’ৰাৰ ঘৰ উপায় নাপাই বোলে বেপাৰতে ধৰ দহজনী মুৰ্গী কিনি কণী বেছি চাউল-চেনী অনাত লগনীয়াৰ কথা বৰ বৰ । ৪/ দদাইদেৱে বোলে হেৰ’ ল’ৰাৰ মাক ল’ৰালৈও চাবি নুদুষিবি যাক-তাক খুৰীয়ে বোলে কি কয় মোৰ\nএল পিত পঢ়োঁতে আছিলোঁ ম‌ই বেপাৰী ফলুগুটি, পেঞ্চিল আদিৰে দিয়ে চুপাৰী পেণ্টৰ খোঁচনিত জলফাই আবেলি স্কুল চাফাই টেঙা খাই নিকটাওঁ মোৰ দাঁত দুপাৰী। হনুমন্ত বোলাটো আছিল মোৰ লগৰ অকণমান কথাতে লাগে তাৰ জগৰ শ্ৰুতলিপিত উঠে জ্বৰ কৰঙণত আছিল খৰ মৌখিক বুলিলেই সি সলাই বাগৰ। ☆ ★ ☆ ★ ☆\nলিমাৰিক-সুৰেন্দ্ৰ মোহন দাস\n(১) আলহী খাবলৈ গ’লে ৰসগোল্লা দিব, পাৰে নেকি কোনোবাই লোভ সামৰিব! এফালৰ পৰা ধৰি খাই থওঁ চাফা কৰি চুগাৰ লেভেল মোৰ বাঢ়িলে বাঢ়িব৷ (২) হাতীবৰুৱাই কিয় ধৰি আনি হাতী নিজৰ বিপদ তেওঁ আনিছেনো মাতি! প্ৰকৃতিপ্ৰেমীৰ কথা পাহৰিলে পাব ব্যাথা মৰিব খুজিছে চাগে তেওঁ জেল খাটি। (৩) খুৰাৰ প্ৰতাপ দেখি ভয় খাওঁ বৰ তেওঁ থাকিলেতো মই নাযাৱেই ঘৰ যদিহে বটল ভাঙি খেদি আহে হাত দাঙি মাৰিবতো লাগিবই মিছামিছি লৰ! (৪) ৰোগ থাকিলেও ফিট ভোগৰাম কাই তেওঁৰ দৰে খাওঁতা কোনোৱেই নাই খায়ে\nমৌনতাৰ আবেগ-প্ৰীতি শৰ্মা বৰুৱা\nকিছু মৌনতা, কিছু আবেগ মাথোঁ শব্দহীন অৰ্থৰ কিছু আঁক-বাঁকৰ অভিমান যৌৱনৰ জিৰ জিৰ মলয়াজাকত পাৰিজাত সুৱাসে যেন যুগমীয়া কৰিব কামনা নে সাধনা, প্ৰেম পিয়াসীৰ যেন তৃপ্তি ভাৱনাহে আহানা, এটি মোৰ সন্ধিয়া হোৱানা শৰতৰ শেৱালীৰ বুকুত আহানা, এজাক বৰষা হোৱানা মোৰ বুকুৰ ঢৌজাকৰ মাজত বন্ধ কোঠাৰ কোলাহলত নীৰৱ নিশাৰ ৰাগিত কলিজাৰ কঁপনিবোৰে হয়তো খন্তেকৰ বাবে কান্দিব! ☆ ★ ☆ ★ ☆\nNovember 1, 2021 আপদীয়া পদ্য\n(১) টীয়কৰ টিংকল টিকটক ৰাণী, পুৱাতেই সাজু হয় লিপষ্টিক সানি। সপ্তাহত একে সাজ, পিন্ধিবলৈ লাগে লাজ। সেইবুলি আনিলে শাৰী ছখন কিনি। (২) অতনুৰ বৰ চিন্তা কি হয় বা আজি! শ্ৰীমতী গৈছে ল’বলৈ কৰ’নাৰ বেজী। জ্বৰত যদি কয় তাই, “ভাত খাব মন নাই”, কেনেকৈ খুৱাব ৰান্ধি ৰুটি আৰু ভাজি! (৩) সৰুকণ চেতিয়া খাই-বৈ ফিটিং, আজি হেনো নাই অনলাইন মিটিং। ঘৈণীৰ লাগোতে ভেম, কৰিলে অকণ প্ৰেম, ‘ফেচবুক লাইভ’ হ’ল ভুল হৈ ছেটিং!\n১) বিপদ আহে জাতিলৈ সৰৱ হওঁ আমি সকলো কথা বোৰ বুজিও কিন্তু উত্তৰ পুৰুষক নক’লো জাতিৰ বাবে কলম মাত্র পাছলৈ হম পুতৌৰ পাত্র প্ৰতি দিন শতৰু এখোজ বাঢ়়ে ঠাইতে ৰৈ গ’লো ২) বাচি আছো মাত্র সেয়াই বহু ডাঙৰ কথা সমস্যা যেন বৰ বান ভঙা চাঙৰ বেথা দেশ সমাজৰ কি অৰ্থ জীৱন শক্তি কিয় ব্যৰ্থ কৰ্মহীন মাথো সকলো কলা জ্ঞানৰ\nলিমাৰিক- স্বপ্নালী কলিতা\n১/ ভঁৰালত লিমাৰিক সাঁচতীয়া নাই ভাবিগুণি অতপৰে হাবাথুৰি খাই আহি আছোঁ বাটে বাটে কিনো হ’ব সাতে পাঁচে ৰঙামাটি গুৱাহাটী যিয়ে হয় হায়। ২/ কৰ’ণা বাইদেউৰ লুকাভাকু খেল ইলেক্‌চন আহিলে নামাৰেহি মেল ক’তনো সোমাই থাকে কাকত টিভিতো নাহে হায় বিধি আমাকেই সজালেহি বেল। ৩/ বৰুৱাৰ ফেমিলি ফুৰিবলে ওলাল লাগেজ-পাতিৰে ভৰিলে গোটেই চোতাল গাড়ীয়ে বুলিলে হায় মানুহনে লাগেজ যায় কথা দেখি বৰুৱাৰ মূৰেই ঘূৰাল। ৪/ কণমায়ে ভাল পাই ভজা পুঠিমাছ খালে মনে মনে নুগুণিলে আগ-পাছ ঘনেপতি অহা যোৱা ৰাতিটো নহ’ল শোৱা\nপূজাৰ বতৰত অসমত পেট্ৰলে মাৰিলে শতক তেল দিপুত আমি প্ৰজাই টুকিছোঁ লোতক তেল মাৰক, তেল কিনক চৰকাৰী আঁচনিবোৰ জিনক সমানে গৈছে ডিজেলভাই পেট্ৰলৰ হেনো জাতক। পাকঘৰত লাগিল জুই, গেছ চিলিণ্ডাৰত হাজাৰ ধনী হৈছে আমাৰ দেশ, নকৰিবা কিন্তু বেজাৰ তথাপিও নাই অহংকাৰ লাগিলে বন্ধকত দি অলংকাৰ আহিনৰ ভৰ ৰ’দটো গা ধুলোঁ লগাই গিজাৰ। পূজাৰ বতৰত মনলৈ নানিবা দুখৰ ভাৱ অনাটনক নেওচি ফূৰ্তি কৰাটো আমাৰ স্বভাৱ হাতত মস্ত জেলেপি টোপোলা নেদেখাবা আনক ৰূপ ফোপোলা ☆ ★ ☆ ★ ☆\nজলকেলি- বেদান্ত ফুকন\nঅলেখ ভিৰৰ মাজত তোমাক বাছি লৈছিলোঁ, মনত অন্তহীন হেপাঁহ তোমাক নিজৰ কৰাৰ৷ বৰ হেপাঁহেৰে ঘৰ সুমুৱাইছিলো তোমাক৷ তুমিও ন-কইনাৰ দৰেই আছিলা৷ সময় আহিছিল দুয়ো কাষ চপাৰ৷ উদগ্ৰীৱ হৈ দুৱাৰত চিটিকনি লগাই আৱৰণ খুলি পান কৰিছিলোঁ মন মাতাল কৰা তোমাৰ সুগন্ধি৷ ওহোঁ এনেকৈ নহয়, তোমাৰ সৈতে জলকেলিৰ দুৰ্বাৰ বাসনা৷ অঘটন এনেকৈয়ে হয়, হঠাতে আচম্বিতে৷ কম’ডত ডুবিছা তুমি, মই মাথোঁ চাই ৰৈছো, মই অসহায়, উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰিম তোমাক৷ তোমাক চিৰবিদায় ফিয়ামা (জেল বাৰ)৷৷ ☆ ★ ☆ ★ ☆


অ’টিজিম : — Vikaspedia\nঅ’টিজিম’ আৰু অ’টিজিম স্পেকট্ৰাম ডিজঅৰ্দাৰ’ কি?\nকিয় হয় অ’টিজিম?\nঅ’টিজিম কেনেকৈ চিনাক্ত কৰা হয়?\nঅ’টিজিমৰ চিকিৎসা কেনেকৈ কৰে?\nপ্ৰতিবছৰে ২ এপ্ৰিলৰ দিনটো সমগ্ৰ বিশ্বতে ‘অটিজিম সজাগতা দিৱস’ৰূপে পালন কৰি অহা হৈছে। এইবছৰৰ(২০১৮) দুই এপ্ৰিল তাৰিখে একাদশ বাৰ্ষিকীৰূপে ‘বিশ্ব অ’টিজিম সজাগতা দিৱস’ পালিত হ’ব। সমগ্ৰ বিশ্বৰ ‘অ’টিজিম সস্থা’ বিলাকে এই দিনটো ‘অটিজিম’ আক্ৰান্ত শিশুসকলৰ সাহায্যৰ বাবে পুঁজি সংগ্ৰহ আৰুজনসাধাৰণৰ মাজত সজাগতা সৃষ্টিৰ কাৰ্যসূচী হাতত লয়।\nঅ’টিজিম’ আৰু অ’টিজিম স্পেকট্ৰাম ডিজঅৰ্ডাৰ’(ASD, এ.এছ.ডি)- দুয়োটাই মাগজুৰ বিকাশজনিত কিছুমান জটগিল বিসংগতি প্ৰকাশ কৰা সাধাৰণ সংজ্ঞা। ব্যক্তিভেদে এই বিসংগতিবিলাকৰ তাৰতম্য ঘটে। প্ৰধানকৈ ৰোগীৰ সামাজিক মিলা-মিচা, মৌখিক বা আংগিক প্ৰকাশভংগী আৰু পৌণঃপৌণিক ব্যৱহাৰ আদি প্ৰকাশ কৰাৰ অসুবিধাই দেখা দিয়ে।\nআগতে ‘অ’টিজিম’ বিসংগতি কেইবাটাও উপশ্ৰেনী বিভাগত ভাগ কৰা হৈছিল যদিও ২০১৩ চনৰ মে’ মাহত প্ৰকাশিত এক মেনুয়েলত(DSM-5Diagnostic Manual)সকলো প্ৰকাৰৰ ‘অ’টিজিম বিসংগতিকে একেলগে ‘অ’টিজিম স্পেকট্ৰাম ডিজৰ্ডাৰ’ নামেৰে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ল। এ.এছ.ডি. নামৰ নতুনকৈ নামকৰণ কৰা বিসংগতিটো প্ৰধানকি বুদ্ধিমত্তাজনিত বিকলাংগতা বা মস্তিষ্কৰ ‘মটৰ’ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ সামঞ্জস্য ৰক্ষাত অসুবিধা আৰু মনোযোগ ৰক্ষাত বিফলতা আদিৰ সৈতে জড়িত এক মানসিক বৈকল্যৰ লগতে এনে ৰোগীৰ শৰীৰত আনুষংগিকভাৱে কিছুমান অন্য অস্বাভাৱিকতায়ো দেখা দিয়ে।\nসেইবিলাকৰ ভিতৰত টোপনিত ব্যাঘাত আৰু পাচন তন্ত্ৰৰ আমনিও অন্যতম। এ.এছ.ডি.ত ভোগা কিছুমান ৰোগী আকৌ দৃষ্টি কুশলী, সংগীত, অংকশাস্ত্ৰ আৰু কলা বিসয়ত পাৰ্গত হয়।\nশৈশৱত মস্তিষ্কৰ বিকাশৰ তেনেই চালুকীয়া অৱস্থাতে ‘অ’টিজিম’ৰ উল্লেখযোগ্য আৰু স্পষ্ট লক্ষণ কিছুমান শিশুৰ দুই আৰু তিনি বছৰৰ ভিতৰতে প্ৰকাশ পাবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেয়ে এতিয়া চিকিৎসা বিজ্ঞানীসকলে যিমান পাৰি কম বয়সতে ‘অ’টিজিম’ চিনাক্ত কৰাৰ উপায় উদ্ভাৱনৰ বাবে গৱেষণা চলাইছে।\nকাৰণ কম বয়সতে এই ৰোগ ধৰা পেলাই ৰোগীক ‘বিহেভিৰেল থেৰাপি’ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰিলে এনে ৰোগী পিছলৈ স্বাভাৱিকভাৱে বিকশিত হৈ উঠিব পৰা হয়গৈ। সেয়ে ‘অ’টিজিম’ৰ বিসয়ে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত ব্যাপক অসজাগতা সৃষ্টিয়ে এই ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সহায় কৰিব।\nকেইবছৰমানৰ আগলৈকে এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ কোনো চিকিৎসা বিজ্ঞানীৰ ওচৰতে নাছিল। অৱশ্যে এতিয়া গৱেষকসকলে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পৰা হৈছেগৈ। চিকিৎসা বিজ্ঞানী গৱেষকসকলে কৈছে যে- অ’টিজিমৰ কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট কাৰণ নাই আৰু অ’টিজিমো কেৱল এক প্ৰকাৰৰ বিসংগতি নহয়। যোৱা পাঁচটা বছৰত বিজ্ঞানীসকলে অ’টিজিমৰ সৈতে জড়িত অতি বিৰল ধৰণৰ জিনৰ পৰিৱৰ্তন বা ‘মিউটেচন’ চিনাক্ত কৰিছে।\nইয়াৰে তেনেই কম সংখ্যক জিনে নিজাববীয়াকৈ অ’টিজিমৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ‘অ’টিজিম’ বিসংগতিৰ আশংকাযুক্ত জিন আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক কাৰণৰ সংমিশ্ৰণৰ ফলত শৈশৱতে মস্তিষ্কৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পৰে আৰু তাৰ ফলতে অধিকাংশ ‘অ’টিজিম’ৰ সৃষ্টি হয়।\nজিনগত আশংকাগ্ৰস্ততা থকা অৱস্থাতে অন্যান্য পাৰিপাৰ্শ্বিক চাপ পৰিলেও শৈশৱত এই ৰোগ হোৱাৰ ঘটনা বৃদ্ধি পায়। শিশু এটিৰ জন্মৰ আগতে অৰ্থাৎ মাতৃগৰ্ভত থকা অৱস্থাত আৰু জন্মৰ সময়তো এই ধৰণৰ পাৰিপাৰ্শিকত চাপে ৰোগটো হোৱাত সহায় কৰে।\nএই কাৰক বিলাকৰ ভিতৰত গৰ্ভাৱস্থাত মাতৃৰ অসুস্থতা আৰু প্ৰসৱৰ সময় দীৰ্ঘকাল ধৰি পৰ্যাপ্ত অক্সিজেনৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাটোও ইয়াৰ অন্যতম কাৰণ হ’ব পাৰে। অৱশ্যে মনত ৰখা দৰকাৰ যে এই কাৰকবিলাকে নিজে অ’টিজিম’ৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। জেনেটিক ‘ৰিস্ক ফেক্টৰ’বিলাকৰ সংমিশ্ৰণতহে অ’টিজিমৰ আশংকা বৃদ্ধি পায়।\nশেহতীয়াকৈ গৱেষকৰ এটা দলৱে প্ৰকাশ কৰিছে যে যদি মাতৃগৰাকীয়ে গৰ্ভধাৰণৰ কেইমাহমান আগৰে পৰা গৰ্ভধাৰণৰ পিছলৈকে ফলিক এচিডযুক্ত ভিটামিন খাই থাকে, আৰু পিছতো প্ৰতিদিনে অতি কমেও ৬০০ মাইক্ৰ’গ্ৰাম পৰিমাণত ফলিক এচিডযুক্ত আহাৰ খায়,- তেনেহ’লে তেওঁৰ শিশুটিক অ’টিজিম হোৱাৰ আশংকা বহুগুণে হ্ৰাস পায়।\nগৱেষকসকলে ‘অ’টিজিম’ প্ৰতিৰোধৰ ক্ষেত্ৰত শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ ভূমিকা সম্পৰ্কেও অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিছে।\nকোনোধৰণৰ মেডিকেল পৰীক্ষাৰ(তেজ, মল-মূত্ৰ ইত্যাদি) দ্বাৰা অ’টিজিম ধৰা পেলাব নোৱাৰি। কেৱল বিশেষভাৱে প্ৰশিক্ষিত চিকিৎসক আৰু মনস্তত্ত্ববিদসকলে ৰোগীৰ মানসিক গতি-বিধি নিৰীক্ষণ কৰি অ’টিজিম নিৰ্নয় কৰিব পাৰে।\nবেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে শিশুটিৰ কিছুমান অস্বাৱভাৱিক আচাৰ-আচৰণ লক্ষ্য কৰি এই বিসংগতিত ধৰা পেলোৱা হয়। শিশুটিয়ে যদি আনৰ চকুলৈ চাব নোখোজে, শিশুটিক নাম কাঢ়ি মাতিলে যদি সঁহাৰি নিদিয়ে, খেলিবলৈ দিয়া পুতুলা-খেলনা আদিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ নেদেখুৱায়- তেনেহ’লে শিশুটিয়ে ‘অ’টিজিম’ত ভোগা বুলি ধৰিব পাৰি।\nদুৰ্ভাগ্যবশতঃ আমাৰ বহুতো চিকিৎসকে অ’টিজিম নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি বা ইয়াৰ লক্ষণবিলাকৰ সৈতে পৰিচিত নোহোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত বহু সময়ত এনে ধৰণৰ বিসংগতিত ভোগা শিশুৰ পিতৃ-মাতৃৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰি ঘূৰাই পঠিয়াব। ফলত ৰোগ নিৰ্ণয় প্ৰক্ৰিয়া পলম হয় আৰু সোনকালে পাবলগা চিকিৎসাৰ পৰাও তেওঁলোক বঞ্চিত হয়।\nযদি কোনো শিশুৰ পিতৃ-মাতৃ বা অভিভাৱকে নিজৰ সন্তানটিৰ অস্বাভাৱিক আচৰণৰ বাবে চিকিৎসা বিচাৰি কোনো চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ আহে, তেনেহ’লে চিকিৎসকজনে তৎক্ষণাত শিশুটিক কোনো বিশেষজ্ঞৰ চিকিৎসৰ ওচৰলৈ পঠাই দিব লাগে, যাতে তেওঁ অতি সোনকালে প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসা আৰু পৰামৰ্শ পায়।\nবেছিসংখ্যক অ’টিজিমত ভোগা লোকেই নিজৰ আবেগ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব নোৱাৰে। আবেগ-অনুভূতি প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে প্ৰায়ে ‘অপ্ৰাপ্তবয়ষ্ক’ৰ দৰে আচৰণ কৰে। তেওঁলোকে পৰিৱেশ নেথাকিলেও য’তে ত’তে কান্দে আৰু সাধাৰণ কথা একোটাতে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহে।\nতাৰোপৰি তেওঁলোকে কেতিয়াবা সামান্য কথা এটাতে অতি উগ্ৰ আচৰণ কৰিব পাৰে বা অকাৰণতে আক্ৰমণাত্মক হৈয়ো উঠিব পাৰে। কোনো অ’টিজিম আক্ৰান্ত ৰোগীয়ে হতাশগ্ৰস্ত হৈ নিজৰ মূৰ অ’ত ত’ত খুন্দিয়াব পাৰে, নিজৰ চুলি টানি ছিঙিব পাৰে বা নিজৰ গালতে নিজে চৰিয়াব পাৰে।\nএনেধৰনৰ লক্ষণবিলাকৰ উপৰি অ’টিজিমত ভোগা লোকসকলৰ অধিকংশই(৮৫ শতাংশ শিশু) বিভিন্ন আন্ত্ৰিক সমস্যাত ভোগা। এই সমস্যাবিলাকৰ ভিতৰত দীৰ্ঘদিনীয় কোষ্ঠকাঠিন্য বা ডায়েৰিয়াত ভোগে বা পেটৰ বিষ বা পেট কামোৰণিত ভোগে বা পেটৰ বিষ বা পেট কামোৰণিত ভোগে। পেটৰ অসুখ হৈ থকাৰ বাবে এই ৰোগীসকল খিংখিঙীয়া স্বভাৱৰ হয়। অৱশ্যে উপযুক্ত চিকিৎসা পালে তেওঁলোকৰ এনেবোৰ সমস্যা আঁতৰ হয়।\nঅ’টিজিমত ভোগা ৩৯ শতাংশ লোকেই মৃগীৰোগতো আক্ৰান্ত হয়। সাধাৰণতে অ’টিজিমত ভোগা কম বয়সৰ শিশু বা কিশোৰ অৱস্থাতে মৃগী ৰোগৰ লক্ষন আৰম্ভ হয়। বহুতো অ’টিজিমৰ ৰোগীৰ স্পৰ্শ অনুভূতি অতি প্ৰখৰ হ’ব পাৰে। এওঁলোকৰ শ্ৰৱণ, গোন্ধ আৰু স্পৰ্শ অনুভূতি অতি সংবেদনশীল হব পাৰে।\nঅ’টিজিমত ভোগা শিশুসকলৰ মাজত কিছুমানৰ অখাদ্য সেৱনৰ প্ৰৱণতা থাকে। অৱশ্যে স্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি হোৱা শিশু এটিৰো ১৮ৰ পৰা ২৪ বয়সত হাতত যিহকে পায়, তাকে মুখলৈ নি খোৱাৰ প্ৰৱণতা গঢ় লয়। কিন্তু অ’টিজিমত আক্ৰান্ত শিশু তথা প্ৰাপ্তবয়ষ্ক লোকসকলে যিকোনো বয়সতে বোকা মাটি, পোৰা মাটি, ইটা, চক পেন্সিল, ৰঙৰ গুড়ি আদি খায়।\nবহুতে আকৌ অনবৰতে নিজৰ হাতৰ লেতেৰা আঙুলি চুপি থাকে। তেনেধৰণৰ অদ্ভুত অখাদ্য খোৱাৰ খোৱা অটিজিম ৰোগীসকলৰ তেজত বিষাক্ত সীহৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পোৱা দেখা যায়।\nপ্ৰতিজন অ’টিজিমত আক্ৰান্ত শিশু তথা প্ৰাপ্তবয়স্কৰে সুকীয়া সুকীয়া বৈশিষ্ট্য আছে। সেয়ে অ’টিজিমৰ ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে থকা পৰামৰ্শসমূহ(InterventionPlan) প্ৰতিজন ৰোগীৰ বাবেই সুকীয়া সুকীয়াকৈ সজাই ল’বলগীয়া হয়। এই চিকিৎসা দিহাবিলাকৰ ভিতৰত আছে- আচৰণ সম্পৰ্কীয় চিকিৎসা, ঔষধ আৰু কেতিয়াবা দুয়োটাৰে প্ৰয়োগ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে।\nবহুতো অ’টিজিম আক্ৰান্ত ৰোগীৰ আকৌ অতিৰিক্তভাৱে অন্যান্য শাৰীৰিক সমস্যাও থাকে। সেইবিলাকৰ ভিতৰত টোপনিৰ সমস্যা, মৃগী ৰোগ আৰু আন্ত্ৰিক ৰোগেই প্ৰধান। এইবিলাক সমস্যাৰো চিকিৎসক এজনে আচৰনজনিত বিসংগতিৰ লগতে চিকিৎসা কৰিব লগা হয়।\nলেখক: নীলিম ফুকন(স্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘজীৱন)


ডা° মৃদুল কুমাৰ নাথ (১ - ১৫ আগষ্ট ২০০৮). "থাইৰইড হৰম'ন". প্ৰান্তিক খণ্ড ২৭শ বছৰ (১৭ম সংখ্যা): পৃষ্ঠা ৩৭.\nReferences used in image are found in image article in Commons:Commons:File:Thyroid_systbcvhxcxcfffgem.png#References.


সন্তান তুলি লৈ এই সকল অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে দিলে অনন্য পৰিচয়, ছানী\nUpdated: 18-Apr-21 @ 23:00\nগ্লেমাৰাছ পৃথিৱীত ঘুৰি থকা বলীউডৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী সকল সঘনাই নিজৰ লুক লৈ ব্যস্ত থাকে। তাৰ মাজতে কেতিয়াবা পৰিয়ালৰ লোকৰ লগতো ব্যস্ত থাকে। কিন্তু ইয়ৰ মাজতো বলীউডত এনে কিছু লোক আছে যিয়ে নিজৰ কামৰ জৰিয়তে বহু লোকৰ বাবে আদৰ্শ হৈ পৰিছে।\nঅনাথ শিশু তুলি লৈ আদৰ্শ হৈ পৰিছে কিছু অভিনেতা-অভিনেত্ৰী। এই তালিকাত আছে বহু কেইগৰাকীৰ নাম। ছানী লিয়নী, সুস্মিতা সেন, প্ৰীতি জিণ্টা, মিথুন চক্ৰৱৰ্তী, ছলমান খানৰ পিতৃ সলীম খান, ৰবিনা টেণ্ডন আদি।\nসুস্মিতা সেন- প্ৰাক্তন মিছ ৱৰ্ল্ড এই গৰাকী সুন্দৰীয়ে দুগৰাকীকৈ কন্যা সন্তান তুলি লৈছে। ২০০০ চনত প্ৰথম সন্তান হিচাপে ৰিণি আৰু ২০১০ চনত এলিছাত তুলি লয়। উল্লেখ্য যে. সুস্মিতা সেন এগৰাকী ছিংগল মাদাৰ।\nছানী লিয়নি- বলীউডত ভৰি থৈ এৰি থৈ অহা জীৱনৰ বাবে প্ৰথমে বহু বাধাৰ সন্মুখিন হৈছিল। কিন্তু সকল বাধা নেওচি আগবাঢ়ি গৈছিল নিজৰ কামত। পিছত স্বামী ডেনিয়েলৰ সৈতে এগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লয় আৰু পিছত চাৰোগেচীৰ জৰিয়তে দুটি যমজ পুত্ৰ সন্তানৰো মাতৃ হয়। বৰ্তামানে ছানীৰ তিনি সন্তানেৰে সৈতে এখন সুখৰ সংসাৰ।\nপ্ৰীতি জিণ্টা- এটি দুটি নহয় মুঠ ৩৪ গৰাকী ছোৱালী তুলি লৈছে অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। ঋষিকেশৰ এখন বিদ্যালয়ৰ ৩৪ গৰাকী ছোৱালী তুলি লৈ কেউজনিৰে সকলো পঢ়াৰ খৰচৰ লগতে লালন পালনৰ খৰচ বহন কৰিছে প্ৰীতি জিণ্টাই।\nসলীম খান- ছলমান খানৰ পিতৃ সলীম খানে ঘৰৰ ওচৰৰে পদপথৰ পৰা এগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল। যি পিছলৈ গোটেই খান পৰিলায়ৰে হৃদয়ৰ মণি হৈ পৰে। সেই কন্যা সন্তান গৰাকীয়ে হৈছে অৰ্পিতা খান শৰ্মা। বৰ্তমানে অৰ্পিতা নিজেই দুটি সন্তানৰ মাতৃ।\nমিথুন চক্ৰৱৰ্তী- তিনিটা পুত্ৰ সন্তান থকাৰ পিছতো এটি কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল মিথুন চক্ৰৱৰ্তীয়ে। যি কন্যা সন্তান মিথুনৰ অতিকে মৰমৰ। কন্যা সন্তানটিৰ নাম ইশানী।\nৰবীনা টেণ্ডন- নিজৰ দুটি সন্তান জন্মৰ পূৰ্বে দুগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। ২০০৫ চনত প্ৰথম সন্তান আৰু ২০০৮ চনত দ্বিতীয় সন্তান জন্মৰ পূৰ্বে ১৯৯৫ চনত পুজা আৰু ছায়া নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল।\nসমীৰ চুৰী আৰু নীলম কোঠাৰী-বিবাহৰ দুই হছৰ পাছত ২০১৩ চনত এটি কন্যা সন্তান তুলি লয় দুয়ো অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে।\nমন্দিৰা বেদী- ৩৯ বছৰ বয়সত ২০১১ চনত পুত্ৰ সন্তান এটি সন্মৰ পাছত ২০২০ চনত অভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে এটি কন্যা সন্তান তুলি লৈছিল।\nইয়াৰ বাহিৰেও আছে বহু কেইগৰাকী ছবি নিৰ্মাতা- পৰিচালক প্ৰযোজক আদি। যিয়ে সন্তান তুলি লৈ সংসাৰত খুবেই সুখি।\nআৰু পঢ়ক : ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত জিলিকিছে মৰিগাঁৱৰ সু-সন্তান স্পৃহা ঋষি কাশ্যপ! নৃত্যৰে মুহিছে সকলোৰে মন\n18-Apr-21 @ 18:24\nসন্তান তুলি লোৱা


Govt JSY Scheme: এইসকল মহিলাৰ একাউণ্টলৈ ৩৬০০ টকা পাঠিয়াব কেন্দ্ৰই! বিবাহিত মহিলাৰ বাবে সুখবৰ! জানি লওক সবিশেষ... govt-jsy-scheme-for-married-women-central-govt-to-give-rs-3600-know-details-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Govt JSY Scheme: এইসকল মহিলাৰ একাউণ্টলৈ ৩৬০০ টকা পাঠিয়াব কেন্দ্ৰই! বিবাহিত মহিলাৰ বাবে সুখবৰ! জানি লওক সবিশেষ...\nGovt JSY Scheme: এইসকল মহিলাৰ একাউণ্টলৈ ৩৬০০ টকা পাঠিয়াব কেন্দ্ৰই! বিবাহিত মহিলাৰ বাবে সুখবৰ! জানি লওক সবিশেষ...\nGovt JSY Scheme: কেন্দ্ৰৰ নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে দেশৰ মহিলাসকলৰ বাবে বহুকেইখন বিশেষ আঁচনি চলাই আছে। আজি আমি আলোচনা কৰিব বিচৰা আঁচনিখনৰ নাম জননী সুৰক্ষা যোজনা।\n| January 15, 2022, 11:42 IST\nকেন্দ্ৰৰ নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে দেশৰ মহিলাসকলৰ বাবে বহুকেইখন বিশেষ আঁচনি চলাই আছে। আৰু আজি আমি আপোনাক এনে এখন মহিলাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত আঁচনিৰ কথা ক'বলৈ ওলাইছো, যিখনে দেশৰ দৰিদ্ৰ মহিলাসকলক আৰ্থিক ভাবে সহায় কৰে। এই আঁচনিৰ অধীনত চৰকাৰে মহিলাসকলক মুঠ ৩৪০০ টকাৰ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰে।\nদৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ মহিলাসকলৰ বাবে চৰকাৰে নানাভাবে আৰ্থিক সাহায্য আগবঢ়াই থাকে। বৰ্তমান যিটো প্ৰকল্পৰ কথা আলোচনা কৰা হৈছে, তাৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গৰ্ভৱতী মহিলাক এই সহায়তা প্ৰদান কৰে। আঁচনিৰ নাম জননী সুৰক্ষা যোজনা। দেশ গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু নৱজাতকৰ সৰ্বাংগীন উন্নতিৰ বাবে চৰকাৰে এই আঁচনি চলাই আছে।\nএই আঁচনিৰ অধীনত চৰকাৰে গ্ৰাম্য এলেকাত বসবাস কৰা গৰ্ভৱতী তথা দৰিদ্ৰসীমাৰ তলত থকা মহিলাক ১৪০০ টকাৰ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰসৱৰ পূৰ্বে সেৱাৰ বাবে আশা সহায়িকাক দুবাৰ ৩০০ আৰু ৬০০ টকা প্ৰদান কৰা হয়।\nইয়াৰ উপৰিও চহৰ এলেকাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে এই আঁচনিৰ অধীনত প্ৰসৱকালত ১০০০ টকাৰ আৰ্থিক সহায় লাভ কৰে। লগতে প্ৰসৱৰ পূৰ্বে সেৱাৰ বাবে আশা কৰ্মীয়ে দুবাৰকৈ ৪০০ টকাকৈ লাভ কৰে।\nচৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা এই আঁচনিৰ সুবিধা লাভ কৰিবলৈ হলে কিছুমান ডকুমেণ্টৰ প্ৰয়োজন। সেয়া হল- আবেদনকাৰীৰ আধাৰ কাৰ্ড, বিপিএল কাৰ্ড, আবেদনকাৰীৰ ঠিকনা, জননী সুৰক্ষা কাৰ্ড, চৰকাৰী হাস্পতালৰ কৰ্তৃত্ব থকা প্ৰসৱৰ কাৰ্ড, বেংক একাউণ্টৰ পাছবুক, মোবাইল নম্বৰ আৰু পাছপোৰ্ট চাইজ ফটো।\nএই আঁচনিৰ অধীনত দেশৰ গ্ৰামীণ আৰু চহৰ এলেকাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই আবেদন কৰিব পাৰে। কিন্তু ১৯ বছৰৰ ওপৰৰ গৰ্ভৱতী মহিলাকে এই আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰা হয়।সেইদৰে কেৱল দুটা সন্তানৰ জন্মৰ সময়তহে এই সুবিধা লাভ কৰিব।


পুনৰ্জন্ম (বৌদ্ধ ধৰ্ম) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপুনৰ্জন্ম (বৌদ্ধ ধৰ্ম)\n(জন্মান্তৰ (বৌদ্ধ ধৰ্ম)ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nবৌদ্ধ ধৰ্মৰ ৫ জগৎ থকা ভাৱচক্ৰ দৰ্শোৱা থাংকা।\nবৌদ্ধ ধৰ্মত পুনৰ্জন্ম হৈছে এই ধাৰণা যে কোনো ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ বাবে মৃত্যুৰ পাছত এক নতুন অস্তিত্ব লাভ কৰিব পাৰে। ই এক অন্তহীন চক্ৰত হয়, যাক সংসাৰ বোলা হয়। এই চক্ৰ দুঃখ। এই চক্ৰ তেতিয়াহে শেষ হয় যেতিয়া প্ৰজ্ঞা লাভ কৰি আৰু টান শেষ কৰি মোক্ষ লাভ কৰি মোক্ষ প্ৰাপ্তি হয়। কৰ্ম, নিৰ্বাণ আৰু মোক্ষৰ লগতে, পুনৰ্জন্ম বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মৌলিক তত্ত্বৰ অন্যতম।\n2 বিভিন্ন বৌদ্ধ পৰম্পৰাত\nপুনৰ্জন্মৰ তত্ত্বৰ মতে, পুনৰ্জন্ম আকৌ মানুহৰ ৰূপতে হ'ব বুলি কোনো নিশ্চিতি নাই। ই অস্তিত্বৰ ৬ গতিৰ যিকোনো এটাত হ'ব পাৰে, যাৰ ভিতৰত স্বৰ্গ, দেৱ, জন্তু, ভূত আৰু নৰকো আছে। বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ মতে,ৰ্পুনৰ্জন্ম নিৰ্ভৰ কৰে কৰ্মৰ ওপৰত। ভাল গতিত জন্মৰ কাৰণ কুশল কৰ্ম, আৰু বেয়া গতিত জন্মৰ কাৰণ অকুশল কৰ্ম। যদিও বৌদ্ধ শিক্ষাৰ সৰ্বোচ্চ উদ্দেশ্য নিৰ্বাণ, বৌদ্ধ কৰ্মৰাজিৰ এক বৃহৎ অংশই পুণ্য অৰ্জন, পুণ্য হস্তান্তৰ আৰু ভাল গতিত জন্ম তথা বেয়া জগতত জন্ম নোহোৱাৰ ওপৰত মনোযোগ দিয়ে।[note 1]\nবিভিন্ন বৌদ্ধ পৰম্পৰাত[সম্পাদনা কৰক]\nপুনৰ্জন্মৰ তত্ত্ব প্ৰাচীন কালৰে পৰা বৌদ্ধ ধৰ্ম অধ্যয়নকাৰীৰ মাজত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় হৈ আহিছে। বিশেষকৈ, পুনৰ্জন্মৰ তত্ত্বক কিদৰে অনত্তাৰ তত্ত্বৰ সৈতে সংগতিত ৰাখিব পাৰি, সেই প্ৰশ্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ, যিহেতু অনত্তাই আত্মনৰ অস্তিত্বক প্ৰত্যাখ্যান কৰে। ভিন ভিন বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ মাজত এই কথাক লৈ মতভেদ আছে যে যেতিয়া কোনো ব্যক্তিৰ পুনৰ্জন্ম হয়, সেই ব্যক্তিৰ কি বস্তু আছলতে পুনৰ্জীৱিত হয়, আৰু মৃত্যুৰ পাছত কিমান সোণকালে এই পুনৰ্জন্ম সংঘটিত হয়।\nকোনো কোনো বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ মতে, বিজ্ঞান এটি ধাৰাবাহিকতা বা ধাৰাত থাকে, আৰু যে এই বিজ্ঞানেই পুনৰ্জন্ম গ্ৰহণ কৰে। থেৰবাদকে সামৰি কোনো কোনো পৰম্পৰাৰ মতে, পুনৰ্জন্ম তৎক্ষণাত সংঘটিত হয়, আৰু বিজ্ঞানেই হওক বা আন কোনো "বস্তু"ৱেই হওক, এটি জীৱনৰ পৰা আন জীৱনলৈ পুনৰ্জম লভিবলৈ যাত্ৰা নকৰে (পিচে ইয়াতো এটি কাৰণগত সম্পৰ্ক আছে: যিদৰে মমত মোহৰৰ ছাপ দিয়া হয়)। আন বৌদ্ধ পৰম্পৰা, যেনে তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মত মৃত্যু আৰু পুনৰ্জমৰ মাজত এটি অন্তৱৰ্তীকালীন অৱস্থা কল্পনা কৰা হয় (অন্তৰাভৱ)। ই ৪৯ দিনলৈকে থাকিব পাৰে। এই বিশ্বাসেৰেই তিব্বতী দেহ সংস্কাসম্বন্ধীয় ৰীতি-নীতি পালন কৰা হয়। বৰ্তমানে অস্তিত্বত নথকা পুগ্গলবাদৰ মতে, এটি প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰা ব্যক্তিগত সত্তা (পুগ্গল) এটি জীৱনৰ পৰা আন জীৱনলৈ যায়।\n↑ Peter Harvey (2012). An Introduction to Buddhism: Teachings, History and Practices. Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 32–33, 38–39, 46–49. ISBN 978-0-521-85942-4. https://books.google.com/books?id=u0sg9LV_rEgC.\n↑ 2.0 2.1 Trainor 2004, পৃষ্ঠা. 58, Quote: "Buddhism shares with Hinduism the doctrine of Samsara, whereby all beings pass through an unceasing cycle of birth, death and rebirth until they findameans of liberation from the cycle. However, Buddhism differs from Hinduism in rejecting the assertion that every human being possessesachangeless soul which constitutes his or her ultimate identity, and which transmigrates from one incarnation to the next..\n↑ Robert E. Buswell Jr.; Donald S. Lopez Jr. (2013). The Princeton Dictionary of Buddhism. Princeton University Press. পৃষ্ঠা. 708–709. ISBN 978-1-4008-4805-8. https://books.google.com/books?id=DXN2AAAAQBAJ.\n↑ Norman C. McClelland (2010). Encyclopedia of Reincarnation and Karma. McFarland. পৃষ্ঠা. 226–228. ISBN 978-0-7864-5675-8. https://books.google.com/books?id=S_Leq4U5ihkC.\n↑ Edward Craig (1998). Routledge Encyclopedia of Philosophy. Routledge. পৃষ্ঠা. 402. ISBN 978-0-415-18715-2. https://books.google.com/books?id=8FWa85vgoTQC.\n↑ Obeyesekere, Gananath (2005). Karma and Rebirth: A Cross Cultural Study. Motilal Banarsidass. পৃষ্ঠা. 127. ISBN 978-8120826090.\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; buswelllopezp708 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; SwatosKivisto1998p66 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; Neufeldt1986p123 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ Ronald Wesley Neufeldt (1986). Karma and Rebirth: Post Classical Developments. State University of New York Press. পৃষ্ঠা. 123–131. ISBN 978-0-87395-990-2. https://books.google.com/books?id=iaRWtgXjplQC.\n↑ 23.0 23.1 Williams 2002, পৃষ্ঠা. 74-75.\n↑ Buswell & Lopez 2003, পৃষ্ঠা. 49-50.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পুনৰ্জন্ম_(বৌদ্ধ_ধৰ্ম)&oldid=321470"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 18 মে' 2022 তাৰিখে ২১:৪৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কেৱল আৰক্ষীৰ SI পদৰ পৰীক্ষাতে নহয়, বন আৰু জলসিঞ্চনৰ লিখিত পৰীক্ষাতো হৈছিল নেকি অনিয়ম?– News18 assam\nকেৱল আৰক্ষীৰ SI পদৰ পৰীক্ষাতে নহয়, বন আৰু জলসিঞ্চনৰ লিখিত পৰীক্ষাতো হৈছিল নেকি অনিয়ম?\n২০ ছেপ্তেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম আৰক্ষীৰ উপ পৰিদৰ্শক পদৰ লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিল হোৱাৰ পিছত এতিয়া চি আই ডিয়ে তীব্ৰতৰ কৰিছে তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া\nLast Updated : September 24, 2020, 14:13 IST\n২০ ছেপ্তেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম আৰক্ষীৰ উপ পৰিদৰ্শক পদৰ লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিল হোৱাৰ পিছত এতিয়া চি আই ডিয়ে তীব্ৰতৰ কৰিছে তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া। অসম আৰক্ষীৰ নিযুক্তি কেলেংকাৰীত ডি আই জি পৰ্যায়ৰ প্ৰাক্তন বিষয়া জড়িত থকাৰো তথ্য লাভ কৰিছে চি আই ডিয়ে। ইফালে বুধবাৰে আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিলৰ মূল অভিযুক্ত সঞ্জীৱ শৰ্মাক।\nকেৱল অসম আৰক্ষীৰ লিখিত পৰীক্ষাতে নহয়, ইতিমধ্যে হৈ যোৱা জলসিঞ্চন আৰু বন বিভাগৰ লিখিত পৰীক্ষাটো হৈছিল নেকি অনিয়ম? মূল অভিযুক্ত সঞ্জীৱ শৰ্মাক গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছতে এতিয়া বন বিভাগ আৰু জলসিঞ্চনৰ লিখিত পৰীক্ষাত অনিয়ম সংঘটিত হোৱাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে বহুতে। কাৰণ বুধবাৰে ধৃত সঞ্জীৱৰ ঘৰত চলোৱা তালাচীত জব্দ কৰা হৈছিল জলসিঞ্চন আৰু বন বিভাগৰ লিখিত পৰীক্ষাৰো বহু প্ৰশ্নকাকত।\nইফালে বন বিভাগৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল আজিলৈকে ঘোষণা কৰা নহ’ল। পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত বহু খেলিমেলি সৃষ্টি হোৱাৰো অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল। তাৰ সমান্তৰালকৈ জলসিঞ্চন বিভাগৰ পৰীক্ষা হৈ গ’ল যদিও আজি পৰ্যন্ত ঘোষণা কৰা নাই ফলাফল। এতিয়া সঞ্জীৱৰ ঘৰত কিদৰে লিখিত পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন কাকত ওলাল সেয়া চি আই ডিৰ তদন্তত পোহৰলৈ আহিব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nআচলতে কিয় অসম চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰা চাকৰি পৰীক্ষা সৃষ্টি হৈছে বেমেজালিৰ? এনেবোৰ কৰ্মকাণ্ডই এতিয়া আশাহত কৰিছে ৰাজ্যৰ লাখ লাখ শিক্ষিত নিবনুৱাক।\nFirst published: September 24, 2020, 14:13 IST\nAssam PoliceForest DepartmentIrrigationJob ScamSI Exam


ৰাভাসকল Class 10 Question Answer অসমীয়া বৈচিত্রময় অসম - Sebahslc.In\nFebruary 19, 2022 by sebahslc.in\nৰাভাসকল Class 10 Question Answer\n১। ৰাভাসকলৰ আদি বাসভূমি ক’ত আছিল?\nউঃ Linguistic Survey of India -গ্রন্থৰ মতে, ৰাভাসকলৰ আদি বাসভূমি আছিল গাৰাে পাহাৰ জিলাৰ ফুলবাৰীৰ পৰা দক্ষিণ কামৰূপৰ ৰাণীলৈকে, আৰু গাৰাে পাহাৰ আৰু খাচীয়া পাহাৰ জিলাৰ উত্তৰ সীমান্তৱর্তী কিছু অঞ্চল।\n২। সামাজিক ফালৰ পৰা ৰাভাসকল কি কি শাখাত বিভক্ত?\nউঃ সামাজিক ফালৰ পৰা ৰাভাসকল কেইবাটাও শাখাত বিভক্ত। এইবােৰ হৈছে – ৰংদানী, পাতি, দাহৰী, মায়তৰী, কোচ, বিতলিয়া, হানা, মদাহী আদি।\n৩। ৰাভা সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক কি?\nউঃ ৰাভা সংস্কৃতিৰ প্রতীক হৈছে মানচালেংকা বা মাছৰােকা চৰাই।\n৪। ৰাভাসকলৰ প্ৰধানদেৱতা কি?\nউঃ ৰিছি বা মহাদেৱ হৈছে ৰাভাসকলৰ প্রধান দেৱতা।\n৫। ৰাভাসকলৰ প্রধান পূজাটোৰ নাম কি?\nউঃ ৰাভাসকলৰ প্ৰধান পূজাটোৰ নাম বায়খাে পূজা।\n৬। চমুটোকা লিখা :\n(ক) বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা :\nউঃ অসমৰ সাহিত্য-সমাজ জীৱনক নতুন মাত্রা দিয়া এগৰাকী ব্যক্তি হৈছে বিষ্ণুপ্রসাদ ৰাভা । ১৯০৯ চনত বর্তমান বাংলাদেশৰ অন্তৰ্গত ঢাকা মহানগৰীত বিষ্ণুৰাভাৰ জন্ম, হৈছিল। ঢাকাতে প্রাথমিক শিক্ষা গ্রহণ কৰা বিষ্ণুৰাভাই পাছলৈ অসমৰ তেজপুৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত জিলাৰ ভিতৰতে প্রথম হৈ ‘কুইন এমপ্ৰেছ’ পদক লাভ কৰে। চেন্টপল কলেজৰ পৰা প্রথম বিভাগত আই এছ চি উত্তীৰ্ণ হৈ ৰিপন কলেজত বি এছ চি পদার্থ বিজ্ঞানত নামভর্তি কৰে। কিন্তু সেই সময়ত দেশজুৰি প্রবল আন্দোলনৰ জোৱাৰ বলিছিল আৰু বিষ্ণুৰাভাও আন্দোলনত সক্রিয়ভাৱে লাগি পৰিছিল। ফলত ব্রিটিছ প্রশাসনৰ ৰােষত পৰিছিল তেওঁ। সেই কাৰণে শিক্ষাজীবন সম্পূর্ণ কৰাও তেওঁৰ পক্ষে সমস্যা হৈ পৰিছিল। কলেজ সলনি কৰিও তেওঁ স্নাতক সম্পূর্ণ কৰিব নােৱাৰিলে। স্কুল আৰু কলেজীয়া জীৱনত পঢ়াৰ লগতে ফুটবল খেলুৱৈ হিচাপেও বিষ্ণুৰাভা পৰিচিত আছিল। তদুপৰি তেওঁ হকী আৰু ক্রিকেটো খেলিছিল। সুকুমাৰ কলা যেনে গান, নাচ আৰু চিত্রবিদ্যাতত তেওঁ দক্ষ আছিল।\nব্রিটিছ প্রশাসনৰ চকুৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ বিষ্ণুৰাভাই কলকাতাৰ ভিক্টেৰিয়া কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল আৰু সেই কালছােৱাতে তেওঁ ব্রিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে কবিতা লিখি আঁৰি দিছিল।বিল্পৱী সত্তাৰ লগতে কলকাতাত থকা কালছােৱাত তেওঁ বাহী আৰু আৱাহনত লিখি সাহিত্যিক দিশটোৰৰ বিকাশ কৰিছিল। ইপিনে, ৰাছিয়াৰ শিল্পী আনা পাভলভা, অসমৰ জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সান্নিধ্য লাভ কৰি বিষ্ণু ৰাভাৰ শিল্পী প্রাণো উজ্জীৱিত হৈ উঠিছিল আৰু সাংস্কৃতিক দিশততা সমৃদ্ধি লাভ কৰিছিল। ১৯৩৯ চনত কাশী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্রণ ক্রমে বিষ্ণুৰাভাই মহাদেৱৰ তাণ্ডৱ নৃত্য পৰিৱেশন কৰি ড° ৰাধাকৃষ্ণণৰাে ভূয়সী প্রশংসা লাভ কৰিছিল। ‘সােণপাহী’, ‘মিচিং কনেং’, ‘অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস’ আৰু অতীত অসম’ হৈছে বিষ্ণুৰাভা ৰচিত গ্রন্থাৱলী।\n১৯৬৭ চনত বিপ্লৱী শিল্পীগৰাকী তেজপুৰ সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক নির্বাচিত হয়। তথাপি তেওঁ সাধাৰণ লােকৰ দৰে জীৱন নির্বাহ কৰিছিল। অৱহেলিত আৰু দলিত শ্ৰেণীৰ পক্ষে সংগ্রাম কৰা ৰাভাদেৱে যথেষ্ট দুখ কষ্টৰ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। তথাপি নিজস্ব প্রতিভাৰে অসমক সমৃদ্ধ কৰাৰ লগতে নিজৰ সৃষ্টিৰ দ্বাৰা তেওঁ মানুহৰ হৃদয়ত ঘৰ সাজি থৈ গ’ল। জনসাধাৰণৰ মাজত তেওঁ কলাগুৰু’ নামেৰে বিখ্যাত। কবি,সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ, নৃত্যবিদ, অভিনেতা বিষ্ণু ৰাভাৰ মৃত্যু হয়। ১৯৬৯ চনত।\n(খ) ৰাজেন ৰাভা :\nউঃ প্রথিতযশা সাহিত্যিক ৰাজেন ৰাভাৰ জন্ম হয় ১৯২০ চনত দুধনৈত। এখন দোকানত কাম কৰি নিজৰ পঢ়াৰ খৰচ উলিওৱা ৰাজেন ৰাভা অসমীয়াৰ স্নাতকোত্তৰ উত্তীর্ণ। ৰাভা আৰু সমাজ-সংস্কৃতিৰ তেওঁ এগৰাকী গৱেষকো। পাছলৈ তেওঁ শিক্ষকতাৰে কর্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। সেই সময়তে ‘উদয়ন’নামৰ এখন তিনিমহীয়া আলােচনী উলিয়ায় তেওঁ ৷ তেওঁ যােৰহাটত এগৰাকী অধ্যক্ষৰ অধীনত এবছৰ কাল সংস্কৃত আৰু বাংলা ভাষা আয়ত্ত কৰে। পাছলৈ তেওঁ হিন্দী বিষয়ত বিশাৰদ ডিগ্রী লাভ কৰে। ড° মহেশ্বৰ নেওগৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁ ৰাভাসকলৰ ভাষা-সংস্কৃতিক লৈ The Rabhas: Their Language and Culture’ শীর্ষক গৱেষণাগ্রন্থৰ কাম কৰিছিল যদিও বিশ্ববিদ্যালয়ত জমা দিয়া নহ’ল। এইখনৰ উপৰি ‘The Rabhas: Their society and culture with special reference to non-sanskritized groups’ শীর্ষক গ্রন্থ দুখন অসমীয়া সাহিত্যৰ আপুৰুগীয়া সম্পদ।\nএইগৰাকী ব্যক্তি অসম সাহিত্য সভাৰ বঙাইগাঁও অধিৱেশনৰ উপসভাপতি আৰু দুধনৈ অধিৱেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি আছিল। অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰা ৰাভাই লাভ কৰিছিল ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষকৰাে বঁটা।তদুপৰি তেওঁ লিখি থৈ গৈছে ৰাভা সাধু, ৰাভা জনজাতি’আদি গ্রন্থৰ উপৰি ৪০ টাৰাে অধিক প্রবন্ধ।\nRelate Post: মণিপুৰী সকল Class 10\n(গ) প্রসন্ন পামঃ\nউঃ ৰাভা সংস্কৃতিৰ সাধক প্রসন্ন পামে ১৯৩২ চনত গােৱালপাৰা জিলাৰ লাতাপাৰ গাঁৱত জন্ম গ্রহণ কৰিছিল। ৰাভা কৃষ্টিৰ মাজতে ডাঙৰ-দীঘল হােৱা পামে সৰুৰে পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষাত কৈ বেছি চৰ্চা কৰিছিল সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰতহে। তেওঁ নিজে বহু গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে সুৰােকৰিছিল। তেওঁৰ ৰচনা আৰু সুৰাৰােপিত গীতসমূহ এতিয়াও জনপ্রিয়। তেওঁ নিজেও অনাতাঁৰ শিল্পীৰূপেও সুখ্যাতি লাভ কৰিছিল। কেইবাখনাে নাটকো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যিবােৰ অপ্রকাশিত। অৱশ্যে তেওঁৰ কেইবাখনাে নাটকো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যিবােৰ অপ্রকাশিত। অৱশ্যে তেওঁৰ প্রকাশিত নাট ‘দদান বীৰ’ জনপ্রিয় নাট। আজীৱন ৰাভা কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা আৰু সাধনাত নিমজ্জিত এইগৰাকী ৰূপকাৰৰ ১৯৭৮ চনত মৃত্যু হয়।\n(ঘ) বীৰুবালা ৰাভা\nউঃ বীৰুবালা ৰাভা এগৰাকী সংগ্রামী নেত্রী। তেওঁ নিজ কর্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৫ চনত লাভ কৰে IBN18 Network আৰু ৰিলায়েন্স গ্রুপে আগবঢ়োৱা Real Hero সন্মান। ২০১১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘সমাজপ্রাণ’ বঁটা আৰু ‘উর্মিলা দাস মেমােৰিয়েল বঁটা’। ২০১২ চনত তেওঁলৈ ডিব্ৰুগড় মহিলা ক্লাবে আগবঢ়ায় ‘জয়মতীবঁটা’। ২০১৩ চনত কোকৰাঝাৰৰ ইংখং বেলফেয়াৰ ছ’ছাইটিৰ দ্বাৰা বীৰুৱালা ৰাভা সন্মানিত হয় ‘মেন অৱ ইয়েৰ’ বঁটাৰে। ২০১৪ চনত শিৱসাগৰ সােণাৰী টাই আহােম যুৱ পৰিষদৰ দ্বাৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্রী প্রদান কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে। কেইবাখনাে নাটকো তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যিবােৰ অপ্রকাশিত। অৱশ্যে তেওঁৰ প্রকাশিত নাট ‘দদান বীৰ’ জনপ্রিয় নাট।\nআজীৱন ৰাভা কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা আৰু সাধনাত নিমজ্জিত এইগৰাকী ৰূপকাৰৰ ১৯৭৮ চনত মৃত্যু হয়।\nউঃ বীৰুবালা ৰাভা এগৰাকী সংগ্রামী নেত্রী। তেওঁ নিজ কর্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৫ চনত লাভ কৰে IBN18 Network আৰু ৰিলায়েন্স গ্রুপে আগবঢ়োৱা Real Hero সন্মান। ২০১১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘সমাজপ্রাণ’ বঁটা আৰু ‘উর্মিলা দাস মেমােৰিয়েল বঁটা’। ২০১২ চনত তেওঁলৈ ডিব্ৰুগড় মহিলা ক্লাবে আগবঢ়ায় ‘জয়মতীবঁটা’। ২০১৩ চনত কোকৰাঝাৰৰ ইংখং বেলফেয়াৰ ছ’ছাইটিৰ দ্বাৰা বীৰুৱালা ৰাভা সন্মানিত হয় ‘মেন অৱ ইয়েৰ’ বঁটাৰে। ২০১৪ চনত শিৱসাগৰ সােণাৰী টাই আহােম যুৱ পৰিষদৰ দ্বাৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্রী প্রদান কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে।\n১। অতি চমু প্রশ্নোত্তৰ\n(ক) ৰাভাসকল কোনটো জনগােষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত ?\nউঃ ৰাভাসকল মংগােলীয় জনগােষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত।\n(খ) ৰাভা, ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত পূর্ণাংঘৰূপে প্রকাশিত প্রশাসনীয় পৰিভাষাখনৰ নাম কি?\nউঃ ৰাভা, ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত পূর্ণাংগৰূপে প্রকাশিত প্রশাসনীয় পৰিভাষাখনৰ নাম “ছামলায়ছিনি ৰাওছামি”।\n(গ) ইতিহাস বা বুৰঞ্জীৰ মতে কাৰ দ্বাৰা বায়খাে পূজাৰ আৰম্ভণি হৈছিল?\nউঃ ইতিহাস বা বুৰঞ্জীৰ মতে ৰজাবীৰ দদানৰ দ্বাৰা বায়খাে পূজাৰ আৰম্ভণি হৈছিল।\n(ঘ) বিষ্ণু ৰাভাৰ ক’ত আৰু কেতিয়া জন্ম হৈছিল ?\nউঃ বিষ্ণু ৰাভাৰ ১৯০৯ চনত বর্তমান বাংলাদেশ ঢাকা চহৰত জন্ম হৈছিল।\n(ঙ) বিষ্ণু ৰাভাৰ পিতৃৰ নাম কি আছিল?\nউঃ বিষ্ণু ৰাভাৰ পিতৃৰ নাম আছিল গােপাল চন্দ্র ৰাভা।\nৰাভা সকল Class 10\n2। চমু প্রশ্নোত্তৰ :\n(ক) ৰাভা ভাষাৰ বিকাশ সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউঃ ৰাভা জাতিৰ নিজস্ব ভাষা বা দোৱান আছে যি ব্যাকৰণসন্মত। ‘চাম্পায়’ আৰু ‘প্ৰাক্- চাম্পায়’ৰ সময়ক ৰাভা ভাষা বিকাশৰ সােণালী যুগ বুলি কোৱা হয়।\nসময়ৰ সোঁতত গৱেষণা আৰু চর্চা নােহােৱাৰ বাবে ৰাভা ভাষা পাহৰণিৰ গৰ্ভত লুপ্ত হােৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল যদিও পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ পদক্ষেপে ভাষাটোক ঠন ধৰি উঠাত সহায় কৰিছে। ‘চাম্পায়’ আলােচনীৰ দ্বাৰা জীৱন্ত হৈ উঠা ৰাভা ভাষাত চিঙি খুৰাং নামৰ পষেকীয়া বাতৰি কাকতাে প্রকাশ পাইছিল। দুখন অভিধানাে এই ভাষাত আছে। ‘ছামলায়াছিনি ৰাওছামি’ নামৰ ত্ৰিভাষিক পূর্ণাংগ প্ৰশাসনীয় পৰিভাষা এখনাে পােৱা যায়।পৰিচয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পর্যায়লৈকে নিখিল ৰাভা সাহিত্য সভাৰ উদ্যোগত ৰাভা ভাষাৰ ডিপ্লমা কোর্চৰ বাবে পাঠ্যপুথিও যুগুত কৰা হৈছে। ৰাভা ভাষাত গাণিতিক সংখ্যাও পৰিপূৰ্ণভাৱে আছে।\n(খ) ৰাভাসকলৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ আগেয়ে ৰাভাসকলৰ সমাজ ব্যৱস্থা মাতৃপ্রধান আছিল। সেয়ে সন্তানাে মাকৰ ‘বাৰায়’ বা গােত্ৰত অন্তর্ভুক্ত হােৱাৰ নিয়ম। মাতৃৰ ফালৰ পৰা জন্ম হােৱা বাৰায়বােৰক ‘মাহাৰী বুলি কোৱা হয়। মাহাৰী সূত্রে নিকটস্থ মাহাৰীয়ে সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে দাবী কৰিব পাৰে। কিন্তু সেই দাবী পুৰুষে কৰিব নােৱাৰে, কেৱল মহিলাৰহে সেই অধিকাৰ থাকে মাতৃপ্রধান সমাজ হিচাপে। বর্তমান সময়ত অৱশ্যে ৰাভা সমাজো পিতৃপ্রধান সমাজলৈ ৰূপান্তৰ হােৱা দেখা যায়। সামাজিক একতা ৰক্ষা কৰি চলা ৰাভা জাতিৰ পুৰুষ-মহিলাই বন্যজন্তু বা মৎস্য চিকাৰ একেলগে কৰে। গাঁৱৰ পূজা-পাতল, বিবাহ, শ্রাদ্ধ আদি সমূহীয়া অনুষ্ঠানত সমানে ভাগ লয় । আনকি খেতি-বাতিও সমানে লগ হৈ কৰে।\n(গ) ৰাভাসকলৰ উৎসৱ-পাৰ্বণ তথা পূজা-অর্চনাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ ৰজা বীৰ দদানে বায়খাে’ পূজা কৰাৰ কথা ৰাভাসকলৰ ইতিহাসে কয়, তাৰ পাছৰ পৰাই পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাভাসকলে বায়খাে পূজা পালন কৰি আহিছে। ৰিছি বা মহাদেৱ তেওঁলােকৰ প্ৰধান দেৱতা। বায়-খখাচি নামৰ দুই বাই-ভনী দেৱীৰ পৰা কালক্ৰমত বায়খাে আৰু খােকছি দেৱীৰ পূজা কৰাৰ কথা আখ্যানত প্রচলিত হৈ আহিছে। তদুপৰি লাভা দেৱতা আৰু অইন ভিন ভিন দেৱ-দেৱীৰ পূজাও ৰাভাসকলে কৰি আহিছে। মূলতঃ জড় উপাসক ৰাভাসকলে শিল, গছ-গছনিক পূজা কৰি গাহৰি, কুকুৰা, পাৰ আদি উছৰ্গা কৰা দেখা যায়।\n(ঘ) বিষ্ণু ৰাভাৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান উৎকৃষ্ট গ্রন্থৰ নাম উল্লেখ কৰা।\nউঃ বিষ্ণু ৰাভাৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইখনমান উৎকৃষ্ট গ্রন্থৰ নাম হৈছে – ‘সােণপাহী’, ‘মিচিং কনেং’, ‘অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস’ আৰু ‘অতীত অসম’ ।\n(ঙ) বীৰবালা ৰাভা কোন? তেওঁ বৰ্তমানলৈ কি কি বটা তথা সন্মান লাভ কৰিছে?\nউঃ বীৰুবালা ৰাভা এগৰাকী সংগ্রামী নেত্রী। তেওঁ নিজ কর্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৫ চনত লাভ কৰে IBN18 Network আৰু ৰিলায়েন্স গ্রুপে আগবঢ়োৱা Real Hero সন্মান। ২০১১ চনত তেওঁলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘সমাজপ্রাণ’ বটা আৰু ‘উর্মিলা দাস মেমােৰিয়েল’ বঁটা। ২০১২ চনত তেওঁলৈ ডিব্ৰুগড় মহিলা ক্লাবে আগবঢ়ায় ‘জয়মতী’ বঁটা। ২০১৩ চনত কোকৰাঝাৰৰ ইংখং ৱেলফেয়াৰ ছ’ছাইটিৰ দ্বাৰা বীৰুবালা ৰাভা সন্মানিত হয় ‘মেন অৱ দ্য ইয়াৰ’ বঁটাৰে। ২০১৪ চনত শিৱসাগৰ সােণাৰী টাই আহােম যুৱ পৰিষদৰ দ্বাৰা বীৰাংগনা মূলাগাভৰু বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়। ২০১৫ চনত তেওঁক ডক্টৰেট ডিগ্রী প্রদান কৰে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে।\nমণিপুৰী সকল Class 10 – (প্রশ্নোত্তৰ) বৈচিত্র্যময় অসম দশম শ্ৰেণী


পুনৰ এবাৰ ভুৱা প্ৰচাৰৰ বাবে সাজু হৈছে নেকি বিজেপি? - The Cross Current\nপুনৰ এবাৰ ভুৱা প্ৰচাৰৰ বাবে সাজু হৈছে নেকি বিজেপি?\nঅভূতপূৰ্ব প্ৰচাৰ শৈলী আৰু অবাস্তৱ কথাৰ বাবে সদায়েই চৰ্চাত থাকে শাসকীয় দল বিজেপি। এইবাৰ আন এক প্ৰচাৰৰ চমক দিবলৈ সাজু হৈছে বিজেপি। বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বই দাবী কৰিছে যে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে দেশৰ অৰ্থনীতি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে। পৰিসংখ্যাই অন্য তথ্য দিলেও এতিয়া এনেদৰেই প্ৰচাৰ কৰিবলৈ সাজু হৈছে শাসকীয় বিজেপি। এই প্ৰচাৰৰ বাবে ইতিমধ্যেই ঢাক-ঢোল প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছে বিজেপিয়ে। অপেক্ষা মাথো মঙলবাৰৰ সন্ধিয়ালৈ। মঙলবাৰে কেন্দ্ৰই চলিত বিত্তীয় বৰ্ষৰ প্ৰথম তিনি মাহৰ(এপ্ৰিলৰ পৰা জুনলৈ) অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰ মুকলি কৰিব। ৰিজাৰ্ভ বেঙ্ক আৰু বিভিন্ন মূল্যাঙ্কন সংস্থাৰ পূৰ্বানুমান অনুসৰি এইবাৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰে ২০ শতাংশ স্পৰ্শ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে আৰু সেইবাবেই নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে অৰ্থনীতি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে বুলি প্ৰচাৰ চলাবলৈ সাজু হৈছে মোডী চৰকাৰৰ প্ৰায় সকলো মন্ত্ৰী আৰু বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্ব।\nঅৱশ্যে অৰ্থনীতিবিদসকলে মনত পেলাই দিছে যে আগৰ বিত্তীয় বৰ্ষত(এপ্ৰিল-জুন) দেশত লকডাউন চলি আছিল আৰু সেই সময়ৰ অৰ্থনীতিৰ লগত তুলনা কৰা বাবেই বিকাশৰ হাৰ বৃহৎ পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে। দৰাচলতে এইবাৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ হাৰ ২০% বৃদ্ধি হোৱাৰ পাছতো অৰ্থনীতি ক’ভিড কালৰ আগৰ সময়ৰ দৰে সুস্থিৰ নহব। কিন্তু কেন্দ্ৰ আৰু বিজেপিয়ে সাধাৰণ মানুহে পৰিসংখ্যাত বেছি গুৰুত্ব নিদিব বুলি ধাৰণা কৰি ভুৱা অতিৰঞ্জিত প্ৰচাৰৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিছে। অৰ্থনীতিবিদসকলৰ মতে বিগত বৰ্ষৰ এপ্ৰিল-জুন মাহৰ তুলনাত চলিত বৰ্ষৰ এপ্ৰিল-জুনত দেশৰ অৰ্থনীতি পৰিমাপ কৰা হ’ব। কিন্তু সেই সময়ত কোভিড আৰু লকডাউনৰ ফলত অৰ্থনীতি ২৪.৪% লৈ হ্ৰাসহে পাইছিল। অৰ্থাৎ বিগত বছৰৰ ৩১ মাৰ্চত জিডিপি ১০০ টকা হৈ থকাৰ বিপৰীতে জুনত ই ৭৫.৬ টকালৈ হ্ৰাস হৈছিল। এতিয়া দেশৰ জিডিপি হৈছে ৯০.৭২ টকা, যাৰ অৰ্থ হৈছে জিডিপি ২০% বৃদ্ধি হৈছে। অৰ্থাৎ এইবাৰৰ বৃদ্ধিয়ে কোনো প্ৰকাৰে দেশৰ অৰ্থনৈতিক পৰিকাঠামো সৱল হোৱাটো নুবুজায়।\nবিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ এজন বিষয়াই কয় যে ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পূৰ্বানুমান অনুসৰি এপ্ৰিল-জুনত বিকাশৰ হাৰ ১৮.৫ শতাংশত উপনীত হ’ব। আনকি সেই পূৰ্বানুমান সঁচা হ’লেও অৰ্থনীতিয়ে ক’ভিডৰ পূৰ্বৱৰ্তী স্থিতি স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব।\nঅৱশ্যে বিজেপি নেতৃত্বই অনুভৱ কৰে যে পৰিসংখ্যাই যিয়েই নকওঁক কিয় বিকাশৰ হাৰে প্ৰকৃততে ১৮-২০ শতাংশ স্পৰ্শ কৰিছে আৰু জনসাধাৰণৰ মাজলৈ যাবলগীয়া বাৰ্তাটো হ’ব যে মৃত অৰ্থনীতি পুনৰ্জীৱিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ই জনসাধাৰণৰ মনত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব। এই প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য হ’ব কৃতিত্ব যাতে নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে পায় সেয়া নিশ্চিত কৰা।\nক’ভিড পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ২০২০ চনৰ ২৫ মাৰ্চৰ পৰা সমগ্ৰ দেশত ৬৮ দিনৰ লকডাউন ঘোষণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত ২০২০-২১ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা জুনলৈ জিডিপিৰ ২৪.৪% হ্ৰাস পাইছিল। জুলাই-ছেপ্টেম্বৰত জিডিপি সংকোচন অব্যাহত আছিল আৰু ইয়াৰ স্তৰ ৭.৪ শতাংশলৈ হ্ৰাস পাইছিল।অক্টোবৰ-ডিচেম্বৰত অৰ্থনীতিয়ে অতি নগণ্য বিকাশৰ মুখ দেখিছিল। বিকাশৰ হাৰ আছিল মাত্ৰ ০.৪৬%। জানুৱাৰীৰ পৰা মাৰ্চ মাহৰ ভিতৰত ই সামান্য বৃদ্ধি হৈ ১.৬৪ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছিল।\nতালিবান নেতাৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ কিয় দেশ এৰিবলগীয়া হ’ল আফগান মহিলা সাংবাদিকে ?\nবিজেপিৰ হৈ ওকালতি কৰা কোন আইনজীৱী উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হ’ল ?


জন্মাষ্টমী কৃষ্ণাষ্টমী অষ্টমী গকুলাষ্টমী গোপাষ্টমী\nঅসমত জন্মাষ্টমী উদযাপন\nFAQs on জন্মাষ্টমী\nভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ দিনটোকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে এই উৎসৱটি পালন কৰে।\nশ্ৰীকৃষ্ণৰ এই জন্ম দিনটো প্ৰতি বছৰে ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ অষ্টমী তিথিত পৰে বাবেই ইয়াৰ নাম পৰম্পৰাগত ভাৱে জন্মাষ্টমী বুলি কোৱা হয়।\nশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমীক অনেক নামেৰে জনা যায় – কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণাষ্টমী, অষ্টমী, গকুলাষ্টমী, শ্ৰীকৃষ্ণ জয়ন্তী, কৃষ্ণ জন্মোৎসৱ, গোপাষ্টমী, জন্মা অষ্টমী তিথি ইত্যাদি।\nবৰ্ষ পঞ্জিকা অনুসৰি এই তিথিটো ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষত অষ্টমী তিথিত পৰে।\nইংৰাজী বৰ্ষ মতে ই আগষ্ট চেপ্তেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হয়।\nঅসমীয়া সমাজত বৰ ধুমধামেৰে এই তিথি ভাগ উদযাপন কৰা হয়।\nসকলো অসমীয়াই ব্যক্তিগত বা ৰাজহুৱাকৈ এই তিথি পালন কৰে।\nএই তিথিৰ দিনা নামঘৰত নাম প্ৰসংগ কৰা হয়।\nসাধাৰণতে এই উ ৎসৱ অসমীয়া সমাজে ৰাতি পালন কৰা দেখা যায়।\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ ৰচিত নাম গীত আদি গাই এই আনন্দোসৱত অসমীয়া লোক সকল মতলীয়া হৈ পৰে।\nএই দৰে নাম কীৰ্তন কৰা ব্যৱস্থাটো বৈষ্ণৱ যুগৰ পৰা চলি অহা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\nঅসমীয়া লোকবিশ্বাস অনুসৰি ৰাতি বাৰ বজাৰ লগে লগেই শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম হয়।\nসেই সময়ত কেচুৱাৰ কান্দোনৰ শব্দও কিছু কিছু স্থানত সৃষ্টি কৰা দেখা যায়।\nওৰেটো ৰাতি এই নাম কীৰ্তন চলি থাকে।\nএই উৎসৱৰ শেষত মাহ-প্ৰসাদ বিতৰণ কৰা হয়।\nএই মাহ প্ৰসাদৰ লগত গুৰ আৰু পিঠাগুৰি মিহলাই তৈয়াৰ কৰা পকা মিঠৈও দিয়া হয়।\nজন্মোৎসৱৰ পিছ দিনা নন্দোসৱ অনুষ্ঠানৰো আয়োজন কৰা হয়।\nনন্দোসৱৰ দিনা সমাজৰ পুৰুষ সকলে বোকা ভাওনা পতাও দেখা যায়।\nকিছু কিছু স্থানত এই দিনা ভাওনাৰো আয়োজন কৰে।\nপূৰ্বতে কোৱা হৈছে যে, প্ৰায় সকলো লোকেই শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম ৰাতি বাৰ বজাত হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰে।\nবিশ্বাস অনুসৰি শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত শিল বৰষুণ, ধুমুহা, মূষলধাৰ বৰষুণ আদি প্ৰাকৃতিক প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি হৈছিল।\nএই ধৰণৰ বিশ্বাসৰ কিছু কাৰণো নথকা নহয়।\nকিংবদন্তি অনুসৰি, কংসই বসুদেৱ দৈৱকীৰ সাতোটিকৈ সন্তান শিলত আচাৰি মাৰি পেলাইছিল।\nসেই বাবে অষ্টমটি সন্তান জীয়াই ৰাখিবলৈ, ভগৱান বিষ্ণুৱে চলনা কৰিছিল।\nকংস তথা তেওঁৰ সৈন্য-সামন্তই কৃষ্ণ জন্ম হোৱাটো গম নাপাবলৈ বিষ্ণুৱে এই প্ৰাকৃতিক প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল।\nগোপিনী কীৰ্তনত এই বিষয়ে পোৱা যায়-\nআজি ৰাতি শিলা বৰশিলে এ\nনুশুনি প্ৰজাৰ মাত।\nপালি পহৰীয়া সৱে নিদ্ৰা গৈলে\nউপজিলে জগন্নাথ।। (গোপিনী কীৰ্তন)\nগোপিনী কীৰ্তনৰ এই পদ সুৰ লগাই ৰাতি বাৰ বজাৰ লগে লগে আয়তী সকলে উৰুলি ধ্বনি দি গায়।\nজন্মাষ্টমী কি ?\nভগৱান শ্ৰীবিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মৰ দিনটোকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে জন্মাষ্টমী হিচাপে পালন কৰে।\nঅসমত জন্মাষ্টমী কেতিয়া উদযাপন কৰা হয় ?\nবৰ্ষ পঞ্জিকা অনুসৰি এই তিথিটো ভাদ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষত অষ্টমী তিথিত পৰে। ইংৰাজী বৰ্ষ মতে ই আগষ্ট চেপ্তেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হয়।\nCategories প্ৰবন্ধ Tags অষ্টমী, অসমীয়া লোকবিশ্বাস, অসমীয়া সমাজ, কংস, কৃষ্ণ জন্ম, কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণ জন্মোৎসৱ, কৃষ্ণ পক্ষ, কৃষ্ণাষ্টমী, গকুলাষ্টমী, গোপাষ্টমী, জন্মা অষ্টমী তিথি, জন্মাষ্টমী, জন্মাষ্টমী উদযাপন, নন্দোসৱ, নাম কীৰ্তন, নামঘৰ, পকা মিঠৈ, প্ৰাকৃতিক, বিশ্বাস, বিষ্ণু, বোকা ভাওনা, ভাওনা, ভাদ মাহ, মাধৱদেৱ, মাহ-প্ৰসাদ, শংকৰদেৱ, শ্ৰীকৃষ্ণ, শ্ৰীকৃষ্ণ জয়ন্তী, হিন্দু Post navigation


ঙুনৰাও: কন্দৰ্প কুমাৰ নাথ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঙুনৰাও: কন্দৰ্প কুমাৰ নাথ\nহত্যাকাৰীৰ অভিনৱ শাস্তি\nহাতে হাতে বন্দুক, জোং-যাঠি, তৰোৱাল লৈ মানুহবোৰে হাবিখনৰ এটা বৃহত এলেকা ঘেৰি লৈছে। প্ৰায় এশ ডেৰশ মানুহ। তাৰ পিছত ক্ৰমশঃ আগবাঢ়ি গৈ আছে এখোজ দুখোজকৈ। পাহাৰৰ গেজেপনি মৰা হাবি। এঢলীয়া অসমতল। মাজে মাজে বৃহদাকাৰ বৃহদাকাৰ শিল। মাজে মাজে আকৌ কুলু কুলুকৈ নামি অহা সৰু বৰ নিজৰা। আগফালে – পিছফালে, সোফালে- বাওফালে – কেওদিশে মাথোন মৃত্যুৰ কিৰিলি কেতিয়া কোন মূহুৰ্তত মৃত্যুৱে খাওঁ খাওঁকৈ খেদি আহিব সিহঁতৰ কোনেও নাজানে।\nসিহঁতে মাথো জানে- জীৱনৰ ঘাট-প্ৰতিঘাত, বাধা-প্ৰত্যাহ্বান বোৰ নেওচি লক্ষ্য প্ৰাপ্তিৰ মাদকতা কি। সেয়ে নিজ নিজ পথত দেখা দিয়া সকলো বাধা অতিক্রমি দলটো ক্ৰমশঃ লক্ষ্যৰ দিশে আগবাঢ়ি গৈ আছে।\nসকলো বাধাক অনায়াসে জয় কৰিবলৈয়েতো সিহঁতৰ জন্ম। সিহঁতেতো সেইদিনাই তালৈ অহা নাই। আগতেও আহিছে আৰু আগলৈও আহি থাকিব লাগিব।কাৰণ তাতেই আছে -সিহঁতৰ ভোক, সিহঁতৰ জীৱন।\nলাহে লাহে সিহঁত ওচৰ চাপি আহিছে লক্ষ্যৰ পিনে। হঠাৎ সিহঁতৰ এজনে দেখিলে সন্মুখৰ কিছু দূৰৈত জোপোহা এটিৰ আৰত কিবা এটা লৰচৰ কৰি আছে। মূৰটো কিচকিচিয়া ক’লা। লগে লগে সি বন্দুকৰ ট্ৰিগাৰ টিপি দিলে।\nলক্ষ্যভ্ৰস্ট নহ’ল। বিকট চিঞৰ এটা মাৰি লক্ষ্য ধৰাশায়ী হ’ল।\nবন্দুকৰ শব্দ শুনি সকলোৱে আনন্দত কিৰিলি পাৰি সেইফালে দৌৰি আহিল। ইটো সিটোকৈ সকলো গোট খালে। দেখিলে সিহঁতৰ মাজৰে এজন তেজেৰে তুমুৰলি হৈ নিথৰ হৈ পৰি আছে।\nহায় ! ভাগ্যৰ কি বিড়ম্বনা ! ভোক গুচাবলৈ গৈ জীৱন হেৰুৱালে।\nসেইদিনাৰ বাবে সিহঁতৰ অভিযান সিমানতে শেষ। মৃতদেহটো সকলোৱে ধৰাধৰিকৈ পাহাৰৰ ওপৰলৈ তুলি লৈ আহিল। স্বাভাৱিক মৃত্যু হোৱা লোকৰ দৰেই তিনি দিন মৃতদেহটো বগা কাপোৰেৰে ঢাকি ঘৰৰ ভিতৰতে শুৱাই থৈ দিলে।\nআৰম্ভ হ’ল ভোজ-ভাতৰ আয়োজন। ইফালে ঘৰৰ ভিতৰত মৃতদেহ আনফালে ঘৰৰ বাহিৰত ভোজ। মহাভোজ। গৰু, গাহৰি , মূৰ্গীৰ মাংসৰে মহা ভোজৰ আয়োজন চলিল।\nগাৱঁৰ সকলো মানুহ দলে বলে আহিছে, ঘৰৰ ভিতৰলৈ গৈ মৃতদেহৰ সন্মূখত প্ৰেয়াৰ কৰিছে আৰু যিয়ে যি ভাল পায় সেই মাংসৰে ভোজ খাই গৃহস্থক সামৰ্থনুযায়ী দান বৰঙণি দি ঘৰাঘৰি গুছি গৈছে।\nএকেৰাহে তিনিদিন –\nদিন ৰাতিৰ কথা নাই,\nৰান্ধনীয়ে ৰান্ধি আছে,\nযোৱাবোৰ গুছি গৈছে।\nএক বিশাল আড়ম্বৰপূৰ্ণ আয়োজন। দেখিলে এনে লাগিব যেন বিয়া সবাহৰহে আয়োজন চলি আছে।\nমই যাওঁতে মোক সোধে কি খাব বুলি। নেখালেও সিহঁতে বেয়া পাব বুলি কেৱল সিজোৱা কনী আৰু চালাদেৰে মই সেই মহাভোজত ভাগ লওঁ।\nতিনিদিনৰ দিনা ইতিমধ্যে কফিন সজা শেষ হয়। গাৱঁৰ সকলো মানুহ আহি মৃতদেহ কফিনত ভৰায় আৰু চাৰিওকাষে একগোট হৈ মৃতকলৈ শেষ শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপন কৰি আটায়ে আকৌ ভোজ-ভাত খাই লয়। তাৰ পিছত মৃতদেহৰ কফিনটো সকলোৱে ধৰাধৰিকৈ কান্ধত লৈ শ্মশান অভিমূখে ৰাওণা হয়।\nসেয়া আছিল ২০০৭ চনৰ নবেম্বৰ মাহৰ কথা। গাৰ নোম সিয়ৰি উঠা সিহঁতৰ পৰম্পৰাগত ‘ভালুক চিকাৰ'(beh jingim)ৰ এক কৰুণ বাস্তৱ ।\nঙুনৰাওৰ বুকুৰ জীয়া কাহিনী ।\nসেই যে মানুহজন মৰিল তাৰ বাবে কাৰো একো আক্ষেপ নাই । সকলো প্ৰভু যিশুৰ ইচ্ছাতেই হৈছে ।\nআৰু সেই যে হত্যাকাৰী সতীৰ্থজন তেখেতৰো কোনো আইনী শাস্তি নহ’ল। মাথো গীৰ্জাত সকলোৰে সন্মূখত স্বীকাৰ (confess ) কৰিলে যে সি ভুলতে ভালুক বুলি তেওঁক গুলিয়ালে।\nতাৰ সকলো দোষ মাফ হৈ গ’ল ।\nগীৰ্জাৰ ভিতৰত প্ৰতি ৰবিবাৰে প্ৰেয়াৰ কৰে সিহঁতে। আচলতে সেইদিনা সিহঁতৰ খোৱা বোৱা আৰু নৈমিত্তিক নকৰিলে নোহোৱা কাম খিনিৰ বাহিৰে আন কাম মানে উপাৰ্জনমূখী কাম কোনেও নকৰে । সপ্তাহটোৰ প্ৰতিটো দিনৰে নামবোৰ সিহঁতে কামৰ ভিত্তিত ভাগ কৰি লৈছে। শনিবাৰৰ দিনটো কেৱল কাপোৰ ধোৱা আৰু গা ধোৱা দিন আৰু ৰবিবাৰৰ দিনটো কেৱল মাথো ভগৱানক ভবা দিন\nকাপোৰ আৰু শৰীৰৰ সপ্তাহটোৰ ময়লাবোৰ ধুই নিকা কৰে শনিবাৰে নিজৰাত আৰু মনৰ ময়লাবোৰ ধুই নিকা কৰে ৰবিবাৰে গীৰ্জাত। এক ব্যতিক্ৰমী ছন্দোময় জীৱন।\nসেইদিনা ৰাতিপুৱা এক নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ত গীৰ্জাৰ ঘন্টা বাজি উঠে আৰু আবাল বৃদ্ধ বনিতালৈ সকলোৱে পৰিস্কাৰ সাজ-পাৰ পিন্ধি গীৰ্জাত হাজিৰ হয়। বিভিন্ন ধৰ্মীয় গীত-বাদ্যৰে গীৰ্জাৰ পৰিবেশটো মূখৰিত হৈ পৰে। মাজতে গীত, তাৰ মাজে মাজে পুৰুহিত বা পাষ্টৰৰ বাইবেলৰ ভাষণ আৰু মাজে মাজে প্ৰেয়াৰ।\nমই লক্ষ্য কৰো – প্ৰেয়াৰ কৰোতে সকলোৱে মূখৰ ভিতৰতে অস্পষ্টকৈ কিবা কিবা কৈ থাকে। কিছু সময় পিছত সিহঁতৰ কিছুমানে কান্দি দিয়ে আৰু কিছুমানে গীৰ্জাৰ মজিয়াতে ঢলি পৰে।\nনিৰৱ দৰ্শকৰ দৰে মই মাথো বিস্ময়াভিভূত হৈ চাই ৰও।\nমূৰ্চা গৈ সকলক পাস্তৰে গাল মুখ পিহি দিয়ে আৰু ৫/১০ মিনিত মানৰ পিছত পুনৰ স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘুৰি আহে । আকৌ প্ৰেয়াৰ আৰম্ভ কৰে।\nএক অবুজ কৌতূহলে মোৰ মনত দোলা দি থাকে – সিহঁতে প্ৰেয়াৰ কৰোতে কিয় কান্দে, কিয় ঢলি পৰে?\nদুপৰীয়া এক দুই ঘন্টামান জিৰণি হয়। সকলো ঘৰাঘৰি গুছি আহে আৰু খোৱা বোৱা, ৰন্ধা বঢ়াত ব্যস্ত হৈ পৰে কাৰণ আকৌ যে যাবই লাগিব প্ৰেয়াৰলৈ ।\nকৌতূহল লৈয়েই মইও ঘৰমুৱা হওঁ । বিচনাত বাগৰি তাৰ উত্তৰ ভাবি থাকোতে কেতিয়া যে টোপনি আহে গমকে নাপাওঁ।\nনিশা ৮ মান বজাত সাৰ পাই শুনা পাওঁ বাহিৰত মোৰ ঘৰৰ সন্মূখৰ ৰাস্তাটোৰে মানুহবোৰে কিবা-কিবি আলোচনা, হাঁহি খিকিন্দালি কৰি ঘৰমুৱা হৈছে। মই নিশ্চিত হওঁ যে গীৰ্জাৰ প্ৰেয়াৰ ইতিমধ্যে শেষ হৈছে। মই শুই উঠি ভাত ৰান্ধো আৰু খাই-বৈ ওচৰৰে থেইৰিতহঁতৰ ঘৰলৈ ওলাই যাওঁ।\nইতিমধ্যে সিহঁতৰ পৰিয়ালৰ আটায়ে খাই-বৈ জুহালৰ চাৰিওফালে পীৰা পাৰি বহি বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনা কৰি আছে। মই যোৱাত মোকো বহিবলৈ পীৰা এখন আগবঢ়াই দিয়ে। বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনা হয় জুহালত। সিহঁতে সুধিলে মই উত্তৰ দিও আৰু মই সুধিলে সিহঁতে উত্তৰ দিয়ে। গীৰ্জাত গৈ মোৰ কেনেকুৱা লাগিল , আমি ভগৱানক কেনেদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰো –এনে ধৰণৰ নানা প্ৰশ্ন।\nতাৰ মাজতেই থেইৰিতক মই সুধিলো গীৰ্জাৰ সেই কৌতূহলৰ কথা । গীৰ্জাত প্ৰেয়াৰ কৰোতে কিছুমানে কিয় কান্দে আৰু কিয় ঢলি পৰে।\nতাই মোক যি উত্তৰ দিলে সচাকৈয়ে মোৰ মন প্ৰাণ ভৰি গ’ল।\nতাই কলে, – ‘ বাবু, আমি প্ৰেয়াৰত ভগবানৰ সন্মুখত সকলো দোষ-পাপ-, কূকৰ্ম আদি অকপতে স্বীকাৰ কৰো। ভগবানে আমাক ক্ষমা কৰি দিয়ে বুলি আমাৰ গভীৰ বিশ্বাস। সেই আনন্দত আমি ইমানেই আত্মহাৰা হওঁ যে আমাৰ দুচকুৱেদি আনন্দৰ লোটক বৈ আহে আৰু কেতিয়াবা পাৰ ভগা আনন্দত আমি মূৰ্চা যাওঁ। ‘\nতাই আৰু কলে,-বাবু , অতীতৰ ভুল স্বীকাৰ কৰা আৰু তাৰ অনুশোচনাত দগ্ধ হোৱাৰ সমান ডাঙৰ শাস্তি কি হব পাৰে ?’\nকিবা এক প্ৰাপ্তিৰ শিহৰণে মোৰ দেহ-মন-প্ৰাণ ভৰাই তুলিলে। কেতিয়া মই সিহঁতৰ পৰা বিদায় লৈ আহিলোঁ, কেতিয়া আহি মই বিচনাত পৰিলোঁ – মোৰ মনত নাই। মাথো পিছদিনা সাৰ পাই ৰাতিপুৱাটো অধিক উজ্জ্বল আৰু সজীৱ সজীৱ লাগিল।\nএপ্ৰিল মাহৰ ঙুনৰাওৰ এটি সন্ধিয়া । ৰুমত সোনকালেই ভাত কেইটা খাই থেইৰিতহঁতৰ ঘৰৰ ফালে ফুৰিবলৈ ওলাই আহিলো ।\nথেইৰিতহঁতৰ ঘৰৰ সকলোৱে তেতিয়া পাকঘৰৰ চৌকাৰ চাৰিওফালে ঘেৰি পিৰা পাৰি বহি আছে। পাকঘৰৰ জুহালত বহি সকলোৱে আড্ডা মৰাটোৱেই সিহঁতৰ স্বভাৱ।\nগাঁৱৰ কোনোবা ফুৰিবলৈ আহিলেও সেই জুহালৰ আড্ডাতেই বহিবলৈ কয় । মাকক ঘৰুৱা কামত আমনি কৰি থকা এমা-ডিমা কেচুৱাবোৰ পিঠিত বান্ধি পুৰুষবোৰে ইঘৰ সিঘৰ ফুৰিবলৈ আহে আৰু কোনোবা এঘৰৰ সেই জুহালতেই বহি সময়বোৰ কটায়। জুইও পুৱাই , বিভিন্ন কথাও পাতে, মিনিতৰ মূৰে মূৰে তামোল বিড়িও খায়, গৃহস্থৰ লগত কেতিয়াবা ভাতো খায় লগতে কেচুৱাও ৰখে। গাঁৱৰ এক্ সদা পৰিচিত দৃশ্য।\nসেইদিনাও থেইৰিতহঁতৰ পাকঘৰৰ জুহালত বহি সিহঁতৰ ঘৰৰ পৰিয়ালৰ লগতে পানীকেচুৱা পিঠিত বান্ধি গাৱঁৰ দুজনমানে বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰি আছে। কমলা বিকি কোনে কিমান পালে, পিপেলি বিকি কিমান পালে, ঝাড়ু আৰু অন্যান্য খেতিৰ পৰা কিমান উপাৰ্জন পালে, গাঁৱৰ কোন লৰাই কোন ছোৱালীৰ লগত ঘুৰা ফুৰা কৰে বা নৈশযাপন কৰে, কোন ছোৱালীয়ে কোন লৰাক বিয়া কৰাই আনিলে বা পলুৱাই আনিলে ইত্যাদি বিষয়ৰ নানান আলোচনা।\nতাত ছোৱালীবোৰেহে লৰাবোৰক বিয়া কৰায়। মই যোৱাত ‘চং ন বাবু ‘(মানে বহক বাবু) বুলি সিহঁতে আথে বেথে পীৰা এখন বহিবলৈ আগবঢ়াই দিলে। মইও জুইৰ ওচৰতে পীৰাত বহি সিহঁতৰ আড্ডাৰ আংশীদাৰ হওঁ।\nথেইৰিতৰ মাকে চৌকাৰ পৰা ভাতৰ চৰুটো নমাই চাহৰ কেটলিটো বহুৱাই দিছে। অনিচ্ছা স্বত্বেও মাকে জোৰ কৰাত চাহ খাবলৈ বহিবলগীয়া হ’ল।\nসিহঁতৰ আটায়ে একেলগে এক প্লেটকৈ সুদা ভাত আৰু একাপ একাপ চাহ খাবলৈ সাজু হৈছে। হঠাৎ থেইৰিতৰ মাকে চৌকাটোত এখন তাৱা বহুৱাই ভিতৰৰ পৰা পলিথিনৰ টোপোলা এটি লৈ আহিল আৰু পলিথিনটো ওলোটাই তাৱাখনত কিবা বাকি দিলে। মই দেখিলো সেইবোৰ উই পৰুৱা। পাখি গজা উই পৰুৱা। কিছুমান মৰিছে আৰু কিছুমান আধামৰা হৈছে। মোৰ দেখি চকু কপালত উঠিল। কি কৰে এইবোৰ!\nমই হতবাক হলো আৰু সুধিলো কি কৰিব বুলি। সিহঁতে সেইবোৰ খাব বুলি যেতিয়া কলে মোৰ বিশ্বাস নহ’ল। এনেই ধেমালি কৰা বুলি ভাবিলো।\nইতিমধ্যে সেইবোৰ হেতা এখনেৰে ওলট পালটকৈ লাৰি আছে। উইৰ পাখিবোৰ পুৰি ক’লা হৈ গৈছে আৰু গোটেই ঘৰৰ ভিতৰখন লগতে বাহিৰৰ পৰিবেশটো এটা উটা উৎকট গন্ধই ছানি ধৰিছে। মই দৌৰি যেন ওলাই আহিম – তেনেকুৱা লাগিছে। কিন্তু সিহঁতে বেয়া পোৱাৰ আশংকাত মই মথো নিৰৱে চাই থাকিলো জীৱনৰ এটি নতুন অভিজ্ঞতাৰ সোৱাদ লবলৈ। ক’ৰ পৰা আনিছে বুলি সোধাত থেইৰিতৰ মাকে কলে যে দিনত হাবিত খৰি কাটিবলৈ যাওতে এখন উই হাফলু পাই সেইখন ভাঙি গোটেই উই পৰুৱাবোৰ পলিথিনত ভৰাই লৈ আহিছে ।\nভজা শেষ হ’ল। ইতিমধ্যে উইপৰুৱা ভাজি গৰমে গৰমে পৰিবেশনৰ বাবে সিহঁত সাজু হৈছে। থেইৰিতৰ মাকে প্ৰত্যেকৰে প্লেটত ভাতৰ ওপৰতে এক হেতাকৈ উইপৰুৱা ভাজি দি গৈছে। আটায়ে সমূহীয়া প্ৰেয়াৰ কৰি পৰম তৃপ্তিৰে উইপৰুৱা ভাজিৰে ভাত আৰু লাল চাহ খাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nকোনোমতে চাহটুপি খাই মই সিহঁতৰ পৰা বিদায় মাগিলো। গোন্ধটো তেতিয়াও নাকত লাগিয়েই আছে। আহোতে বাটে বাটে ভাবি আহিলো। কি বিচিত্ৰ এই ঙুনৰাও। প্ৰতিটো খোজতেই কৌতূহল , প্ৰতিটো খোজতেই বিষ্ময়। যেন কৌতূহল আৰু বিষ্ময়ৰ অন্য নাম ঙুনৰাও। একেই পৃথিৱী , একেই মানুহ , একেই ভোক। অথচ এই পৃথিৱীৰেই কিছু সংখ্যকে হয়তো এই মূহুৰ্তত পঞ্চতাৰকা হোটেলত সুস্বাদু ব্যঞ্জনৰ জুতিৰে উদৰ পুৰাই খাইছে আৰু এই পৃথিৱীৰেই মেঘালয়ৰ এখন অখ্যাত গাঁও ঙুনৰাওত কিছুসংখ্যকে সামান্য উই পৰুৱাৰ ভাজিৰে পৰম তৃপ্তিৰে উদৰ পুৰাই খাইছে। কিমান আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ। সাদৃশ্য মাথো এটাই — সেয়া ভোক। সচাকৈয়ে ভোকতকৈ সুস্বাদু ব্যঞ্জণ আৰু কি হব পাৰে?\nএটা নতুন পাঠ\nবাৰিষা ঠিক আৰম্ভ হৈছেহে মাথোন । মে’-জুন মাহৰ বৰ্ষণমুখৰ এটি আবেলি। মুষালধাৰ বৰষুণ আৰম্ভ হৈছে মৌচিনৰামত। গাজনি-ঢেৰেকণি আৰু ফিৰফিৰিয়া চেচাঁ বতাহ। বাহিৰলৈ ওলাব নোৱাৰি। যিহেতু ঙুনৰাৱো সেই এলেকাৰেই অন্তৰ্গত তাতো সেই একেই অৱস্থা। প্ৰচণ্ড বতাহ-বৰষুণৰ প্ৰকোপত সেইদিনা ৰুমৰ ভিতৰতেই আবদ্ধ হৈ আছো । কলৈকো যাব নোৱাৰি। পাকঘৰত মেইমেইয়ে জুইকুৰা ধৰি লৈছে , মইও বুঢ়ীৰ লগতে জুই পুৱাই আছো।\nহঠাৎ পলিথিন এখন মেৰিয়াই বাদেঙ হেহাঁই-ফোপাই পাকঘৰৰ ভিতৰলৈ হুৰমুৰকৈ সোমাই আহিল। তিতি বুৰি জুৰুলি জুপৰি হৈ আহিছে। পলিথিনৰ পৰা সৰ সৰকৈ পানীৰ টোপালবোৰ পৰি গোটেই মজিয়াখন তিতি গৈছে। আহিয়েই মোক কলেহি,’ হাই ন বাবু, দিহ্ থত জাপি হা খ্লাও।’\nমানে হাবিলৈ জাপি নামৰ কিবা এটা বস্তু বিছাৰি যাবলৈ মোকো লগ ধৰিছে। তাৰ অৱস্থাটো দেখি মোৰ হাঁহি উঠি গ’ল।\n‘ব’লা, কিমান আৰু ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই থাকিম।’\nএই সময়ত এনেকুৱা বতৰত ক’ত হাবিলৈ যাব ? ধেমালি কৰা বুলি ভাবি মইও ধেমালিতে যাওঁ বুলি ক’লো।\nমাজে মাজে সি মোক এইদৰে কৰবালৈ যাবলৈ লগ ধৰেই। কেতিয়াবা যাওঁ , কেতিয়াবা নেযাওঁ। মই সচাকৈয়ে যাম বুলি কোৱা বুলি ভাবি সি মোক ওলাবলৈ কলে আৰু লগতে এইটোও কলে যে গাৱঁৰ হেনো বহুত মানুহ আজি জাপি বিচাৰি হাবিলৈ যাব।\n‘বাবু গলে খুব ভাল লাগিব।’- সি ফুৰ্তিতে কলে।\nতেনেহলে ইহঁত যে যাবই সেয়া খাটাং। ‘জাপি’ৰ অৰ্থ কি সেয়া মই তেতিয়ালৈকে জনা নাছিলো। যিহেতু বতৰ বেয়া আৰু সেইবোৰ ঠাইলৈ মই আগতে গৈ পোৱা নাই সেয়েহে মই নেযাওঁ বুলি কৈ তাক যাবলৈ কলো।\nআচলতে সি মোৰ বিষয়ে একোৱেই নাজানে। সি নাজানে মই কি পৰিবেশত ডাঙৰ দীঘল হৈছো , নাজানে মোৰ জীৱন ধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া – মোৰ ৰীতি-নীতি , খাদ্যাভাস , ধৰ্ম-সংস্কৃতি এই সকলোবোৰৰ বিষয়ে সি সম্পূর্ণ অজ্ঞ। সি মাথো জানে মই সিহঁতৰ দৰেই এজন সাধাৰণ মানুহ।\nহাবিলৈ জাপি বিচাৰি যাবলৈ অমান্তি হোৱাৰ আগলৈকে মই সিহঁতক কোনোদিনে অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নাছিলো যে মই এজন বেলেগ পৰিবেশৰ পৰা অহা মানুহ। গাৱঁৰ ৰাস্তা মেৰামতিৰ কামলৈ যোৱাৰ পৰা গীৰ্জাৰ সমূহীয়া প্ৰেয়াৰলৈ , বিয়া সবাহৰ পৰা মৃতকৰ অন্তোষ্টিক্ৰিয়ালৈ , গাঁৱৰ ইঘৰ-সিঘৰৰ পাকঘৰত বহি আদ্দা মৰাৰ পৰা পাহাৰৰ নামনিলৈ নিজৰাত গা ধুবলৈ যোৱালৈকে – সকলোতে মই সিহঁতৰ সৈতে আগভাগ লৈছিলো , সিহঁতৰ সৈতে একাত্ম হৈছিলো। খুব ভাল পাইছিল সিহঁতে। কিন্তু আজি তাক নিৰাশ কৰি মনটো কিছু বেয়াও লাগিছিল। সি হয়তো মোৰ ৰুমত আবদ্ধ হৈ থকা বিৰক্তিকৰ অনুভৱটি বুজি পাইছিল। সেইবাবেই লগ ধৰিছিল।\nসি গুছি যোৱাৰ পিছত মোৰ অনুভৱ হল – কি ধাতুৰে গঢ়া এই আচৰিত মানুহবোৰ! ৰ’দ-বৰষুণ, বতাহ-ধুমুহা, গাজনি-ঢেৰেকণি একোৱেই যেন ইহঁতক টলাব নোৱাৰে। ইমান দূৰ্দান্ত সাহস ইহঁতৰ! সৰুৰে পৰাই আমাকতো মা-দেউতাই এনেকুৱা প্ৰতিকূল বতৰত আমাক ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই থাকিবলৈহে শিকালে। কয় – বেছি ৰ’দত নোলাবা , ক’লা পৰিবা , বৰষুণত নিতিতিবা , গা অসুখ হব, ধমুহা-গাজনিত ঘৰৰ বাহিৰলৈ নোলাবা , বিপদ হব – মুঠতে এইটো নকৰিবা , সেইটো নকৰিবা। বতৰৰ প্ৰতিকুল অৱস্থাবোৰৰ প্ৰতিয়েই হওঁক বা জীৱনৰ আন প্ৰত্যাহ্বানবোৰৰ ক্ষেত্রতেই হওঁক এই ‘নকৰিবা’, ‘নাযাবা’বোৰেই হয়তো আমাৰ মনত সৰুৰে পৰাই ভয় বা ত্ৰাসৰ বীজ সিচি থৈ গৈছিল ।\nকিন্তু ইহঁতৰ ক্ষেত্ৰত কথাটো সুকীয়া। মাক-দেউতাকৰ পৰা ইহঁতে কোনোদিন ‘নকৰিবা’, ‘নাযাবা’ , ‘নাখাবা’ জাতীয় শব্দবোৰ শুনিব লগা হোৱা নাই। সম্পূৰ্ণ স্বাধীনভাৱেই সিহঁতে প্ৰকৃতিৰ সৈতে সৰুৰে পৰাই সহবাস কৰিবলৈ শিকিছে। সেইবাবেই হয়তো হাবিলৈ যোৱাতো সিহঁতৰ বাবে ভাতৰ লগত পানী খোৱাৰ লেখিয়া কথা। পাহাৰৰ ওপৰৰ পৰা তললৈ প্ৰায় দুই ঘন্টা পথ হুৰ হুৰকৈ নামি যাব লাগে। লুংলুঙীয়া একা-বেকা শিলৰ খট খটি। অ’ত এটা শিল , ত’ত এটা শিল। এটা শিলৰ পৰা আন এটা শিললৈ জপিয়াই জপিয়াই যাব লাগে। ঠিয় গড়া। তেনে দূৰ্গম পথেৰে ৰাতি কিয়, দিনতো যাব নোৱাৰি , দুই ঘন্টা নেলাগে , দুই মিনিট সময় তললৈ নামি ওপৰলৈ উঠিবলৈ সাহস নহয়। বৰষুণ নেলাগে ফৰকাল বতৰতো যাব নোৱাৰি।\nএদিন এশ মিটাৰ তললৈ নিজৰাত গা ধুবলৈ গৈয়েই মোৰ যিহে অৱস্থা হৈছিল সেয়া মনত পৰিলে আজিও মোৰ বুকু কপি উঠে। নামি যাওতে কিবা এক নতুন অভিজ্ঞতা প্ৰাপ্তিৰ আনন্দত অসুবিধা অনুভৱ কৰা নাছিলো। কিন্তু গা ধুই উঠি যেতিয়া ওপৰলৈ উঠি আহিলো মোৰ অৱস্থাটো চাই বাদেঙ আৰু তাৰ লগৰবোৰে মাথো মোক ইতিকিং কৰি হাঁহিছিল। দহ খোজমান ওপৰলৈ উঠি পাচ মিনিটমান জিৰণি লওঁ। আকৌ দহ খোজ ওপৰলৈ উঠো, পাচ মিনিত জিৰাও। এনেদৰে এঘন্টামানৰ মুৰতহে মই পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি আহিবলৈ সক্ষম হৈছিলো। ভাগৰত ফোপাই জোপাই ঘৰ পাইছিলোহি। মোক হাঁহি হাঁহি কৈছিল ,\n‘ঐ বাবু , এইখিনি বাট উঠোতেই অৱস্থা কাহিল হৈছে। দুই আঢ়ৈ ঘন্টা উঠি আহিবলগীয়া হলে কি কৰিবি?’\nমই মাথো মুৰ দুপিয়াই মানি লৈছিলো।\nতেনেকুৱা দূৰ্গম পথেৰে ৰাতি, তাতে আকৌ গাজনি ঢেৰেকনীৰে মুষালধাৰে বৰষুণ , হাবিলৈ দুইঘন্টা তললৈ নামি আকৌ দুঘন্টাৰো অধিক ‘জাপি’ নে কি সেয়া বিচাৰি ওপৰলৈ উঠি অহা কথাটো মোৰ বাবে কল্পনাতীত কথা। ভাবিলেই গাৰ নোম সিয়ৰি ডাল ডাল হয়।\nকিন্তু সিহঁতৰ বাবে সেয়া যেন কোনো কথাই নহয়। সৰুৰে পৰাই সিহঁত অভ্যস্ত প্ৰকৃতিৰ সৈতে ওমলাত। হাবিলৈ যোৱা পথৰ প্ৰতিটো শিল , প্ৰতিজোপা গছ , প্ৰতিডাল লতা , প্ৰতিটো নিজৰাই সিহঁতক চিনি পায়। হাবিৰ হিংস্ৰ জন্তুৱেও সিহঁতক দেখিলে বাট এৰি দিয়ে। বিপদ , ভয় , শংকা এই শব্দবোৰ সিহঁতৰ জীৱনৰ অভিধানত নাই। এক কঠিন জীৱন সংগ্ৰামৰ অদম্য সৈনিক সিহঁত। বিলাস কি সিহঁতে নাজানে , সুখ কি সিহঁতে নাজানে , স্বাচ্ছন্দ্য কি সিহঁতে নাজানে। সিহঁতে জানে মাথোন জীৱন আৰু ভোক। এৰা , জীয়াই থাকিবলৈ হলে ভোক নিবাৰণ কৰিবই লাগিব আৰু ভোক নিবাৰণ কৰিবলৈ কঠোৰ সংগ্ৰাম কৰিবই লাগিব। দুয়োটাৰ মাজত আহি পৰা সকলো বাধা , সকলো প্ৰত্যাহ্বান সিহঁতে হেলাৰঙে অতিক্ৰম কৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ ।\nসেইদিনা নিশা বাদেং আৰু গাৱঁৰ বহুতো লগ লাগি হাবিলৈ ‘জাপি’ৰ সন্ধানত গ’ল । মই এটা নতুন অভিজ্ঞতাৰ সন্ধানত বিচনাত শুই পৰিলো।\nপিছদিনা থেইৰিতে মোক জগাই এটি মুখ বন্ধা মোনা দিলে আৰু সেইটো বাদেঙে দি পঠোৱা বুলি কলে। মই খুলি চাই দেখো সেইবোৰ কেকোঁৰা। মোৰ খুব ভাল লাগিল। মই তাইক সুধিলো, ‘ এইবোৰকেই জাপি বুলি কয় নেকি?’\n‘নহয় বাবু, এইবোৰক আমি ‘থাম’ বুলি কওঁ। জাপি বোৰ ঘৰতেই আছে।\nজাপি মানে কি তাইও মোক বুজাই কব পৰা নাই। হয়তো মোক আকাৰে ইংগিতেৰে বুজালেওঁ মই বুজি পাওঁ। কিন্তু তাই লাজ কৰিলে। মোৰ কৌতুহল বাঢ়ি গ’ল। কেকোঁৰাৰ মোনাটো তেনেকৈয়ে গজালত আৰি থৈ থেইৰিতৰ পিছে পিছে সিহঁতৰ ঘৰলৈ বুলি খোজ ললো। সদায় বহিবলৈ দিয়াৰ দৰে একেবাৰে পাকঘৰৰ ভাত ৰন্ধা চৌকাৰ কাষত বহিবলৈ দিলে।\nমই দেখিলো বাহঁৰ তমালেৰে ডিঙিটো ফুটাই ইটোৰ পিছত সিটোকৈ গথা প্ৰকাণ্ড দুডাল ভেকুলীৰ মালা। এডাল চৌকাৰ জুইৰ ওপৰত ওলোমাই থৈছে আৰু আনডাল তমালত গাথি থকা অৱস্থাতেই ভেকুলীবোৰৰ পেটুবোৰ থেইৰিতৰ মাকে উলিয়াই আছে। প্ৰতি ডাল মালাতেই প্ৰায় এশৰো অধিক ভেকুলী। চৌকাত আৰি থৈ দিয়া ভেকুলীবোৰ জুইৰ তাপত ইতিমধ্যেই কোনো অপৰাধীয়ে অস্ত্ৰ সস্ত্ৰ পেলাই দুই হাত ওপৰলৈ দাঙি আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ ভঙ্গীত শুকাই থৰঙা দিছে। মোৰ বুজিবলৈ বাকি নাথাকিল তাই কিয় মোক অভিনয় কৰি বা ইংগিতেৰে বুজাবলৈ টান পাইছিল। টান পোৱাটোৱেই কথা। কেনেকৈনো তাই মোক ভেকুলীৰ দৰে জপিয়াই জপিয়াই জাপিৰ অৰ্থ বুজাব?\nথেইৰিতে মোক চাহ খাই যাবলৈ কৈ ভাতৰ চচটো নমাই চাহৰ কেটলিটো বহুৱাই দিলে। মই না নকৰিলো। এটা নতুন অভিজ্ঞতা লাভৰ আশাৰে মই সিহঁতৰ কাৰু কাৰ্যবোৰ সূক্ষ্ম দৃষ্টিৰে নিৰীক্ষণ কৰি থাকিলো।\nমোক চাহ, বিস্কুট খাবলৈ দি সিহঁতৰ পৰিয়ালৰ আটায়ে সুদা ভাত আৰু লাল চাহ সাজু কৰি লৈছে। তাৰ পিছত শুকাই থৰঙা দিয়া ভেকুলী এটা এটাকৈ পুৰি প্ৰত্যেকৰে প্লেটত দি গৈছে। আটায়ে প্ৰেয়াৰ কৰি পৰম তৃপ্তিৰে এচামুচ ভাত, একামোৰ ভেকুলী আৰু এঢোক লাল চাহ – এইদৰেই প্ৰত্যেকে একপ্লেটকৈ ভাত খাই শেষ কৰিলে।\nসিহঁতৰ লগত চাহ খাই থাকোতে মোৰ মনত প্ৰশ্ন জাগিছিল – বতাহ-বৰষুণ, গাজনি-ঢেৰেকনি, আন্ধাৰ, বিপদ সংকুল পথ – সকলো প্ৰত্যাহ্বান নেওচি বিচাৰি অনা এটি সামান্য ভেকুলীৰে সৈতে পৰম সন্তুষ্টিৰে খোৱা এসাজ ভাতক আমি কি দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰহণ কৰিম? এয়া জানো তেনেই সাধাৰণ এসাঁজ ভাত?\nমোহনভোগৰ প্ৰকৃত সংজ্ঞা কি মই নাজানো। কিন্তু মোৰ উপলব্ধি হ’ল – আচলতে সকলো খাদ্যই পৰম আগ্ৰহেৰে বা মনৰ সন্তুষ্টিৰে খাব পাৰিলে সেয়াই মোহনভোগলৈ পৰিবৰ্তিত হব পাৰে। আমি সকলো খাদ্যকেই সন্মান কৰা উচিত। খাদ্যৰ ভাল বা বেয়া বুলি কোনো কথা নাই। সেয়া মাথো নিৰ্ভৰ কৰে খাওঁতাজনৰ দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰতহে।\nজীৱনৰ বাবে এটা নতুন পাঠ শিকি মই সিহঁতৰ পৰা বিদায় লৈ আহিলো।\n← প্ৰস্তুতি: ময়ুৰী দত্ত\nমৌন প্ৰাৰ্থনাঃ কুশল দত্ত →\nমেডিকেল কলেজৰ হাঁহি চকুলো – ২৫


অৰ্কিডৰ চেনেহতে জীৱন কটোৱা হোজাইৰ প্ৰকৃতিপ্ৰেমীজন | News Next One\nSatyajit Borpatra's blog\nঅৰ্কিডৰ চেনেহতে জীৱন কটোৱা হোজাইৰ প্ৰকৃতিপ্ৰেমীজন\nBy Satyajit Borpatra0Comments\nপ্ৰকৃতিক ভাল পোৱা এজন মানুহ। বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিৰ মাজত তে়ওঁ বিচাৰি পায় জীয়াই থকাৰ নতুন আশা। প্ৰকৃতিয়ে মানুহক আকাশলৈ মুৰ তুলি চাবলৈ শিকায়, প্ৰকৃতিৰ দৰে উদাৰ আৰু বিশাল মনৰ গৰাকী হবলৈ শিকায়। তেনে এটি সেউজীয়া মনৰ গৰাকীয়ে হৈছে হোজাইৰ লংকাৰ নিবাসী ড. ৰমহত আলী লষ্কৰ।\nদিনে দিনে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহৰ অত্যাচাৰ বাঢ়ি আহিছে। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যিমানেই উন্নতি হৈছে সিমানেই বৃদ্ধি হৈছে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত মানুহৰ অত্যাচাৰ। তাৰ পৰিপেক্ষিতত ক্ৰমাৎ হেৰাই গৈছে প্ৰকৃতিৰ স্বকীয়তা। এই হেৰাই যোৱা প্ৰাচুৰ্যৰ সন্ধানতে ড. ৰহমত আলীয়ে আৰম্ভ কৰিছিল জীৱনৰ এক বৰ্ণিল যাত্ৰা। এই যাত্ৰাৰ এটাই আছিল উদ্দেশ্য- প্ৰকৃতিৰ হেৰাই যোৱা প্ৰাচুৰ্যৰে অনাগত দিনবোৰত ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই গঢ়ি তুলিব এখনি নতুন বসুন্ধৰা।\nজীৱনৰ সংকটময় অৱস্থাতো ভিন্ন প্ৰজাতিৰ গছ পুলি সংগ্ৰহ কৰি বিলুপ্ত প্ৰজাতিৰে সপোনৰ সেউজীয়া বাগিচাখন দিঠকত ৰূপ দিয়া ড.ৰহমত আলী লস্কৰৰ জন্ম ১৯৮১ চনত। হোজাইৰ লংকা ৰাজহচক্ৰৰ অন্তৰ্গত কাকী মৌজাৰ বৰদলৈপথাৰ গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা ড. আলীৰ পিতৃ আছিল আব্দুল হান্নান লস্কৰ আৰু মাতৃ চায়াৰন নেছা। সৰুৰে পৰা সেউজ প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি আছিল তেওঁৰ অসীম ভালপোৱা। কৈশোৰ কালতে বিভিন্ন গছ পুলি সংগ্ৰহ কৰি তেওঁ বাৰীৰ চুকত সংৰক্ষণ কৰি লাভ কৰিছিল অপাৰ আনন্দ।\n১৯৯৪ চনত পিতৃৰ বিয়োগৰ পিছতে পৰিয়াল পোহ-পালৰ দায়িত্ব মূৰ পাতি লোৱা ৰহমত আলীয়ে দৈনিক ২৫ টকা হাজিৰাৰে এটা চিমেন্ট উদ্যাগত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। পৰিয়ালৰ এনে দুৰ্দিনৰ মাজতো সততে নোপোৱা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ গছৰ পুলি সংগ্ৰহ কৰি সংৰক্ষণ কৰা ৰহমত আলীয়ে কৰ্মদক্ষতা আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ বলত ৰেলৱে কোম্পানীৰ পৰিচালক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।\nকৰ্মজীৱনৰ ব্যস্ততা মাজতে এবাৰ ড. আলীয়ে কাশ্মীৰত লগ পাইছিল জিলা বন বিষয়া এম. বি মোগল বচিৰক। এই বচিৰ চাহাবৰ সান্নিধ্যই তেওঁক জীৱনৰ প্ৰকৃত লক্ষ্যত উপনিত হ’বলৈ দুৰন্ত সাহস যোগাইছিল। তেওঁক বচিৰ চাহাবে ভাৰতীয় বন সেৱাৰ উচ্চপদস্থ বিষয়া বি. এম শৰ্মা, ৰৌশ্বন জাগ্গী, বিজ্ঞানী ড. পীৰ জাদা ইছতিয়াক আদিৰ সৈতে চিনাকী কৰাই দিছিল। এই বচিৰ চাহাবৰ আতিথ্যতে তেওঁ গছ-গছনি সম্পৰ্ক ন ন তথ্য আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এম. বি মোগল বচিৰ দৰে তেওঁৰ জীৱনত প্ৰভাৱ পেলোৱা আন এজন বিশেষ ব্যক্তি হ’ল ড. অৰবিন্দ কুমাৰ ঝা। ''ঝা ছাৰৰ সান্নিধ্যই মোৰ জীৱনত আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱ পেলাইছিল। এইজন পিতৃতুল্য ব্যক্তি অবিহনে মোৰ যাত্ৰা বহু পিছপৰি থাকিলহেঁতেন।’’-ড. আলীয়ে মন্তব্য কৰে।\nনিজৰ উদ্যানত ১১৬৪টা প্ৰজাতিৰ অৰ্কিড আৰু ২০৬টা প্ৰজাতিৰ বাঁহৰ লগতে একাধিক দুষ্প্ৰাপ্য উদ্ভিদ সংৰক্ষণ কৰা সেউজ মনৰ গৰাকী ৰহমত আলীয়ে শেহতীয়াকৈ ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত বহুকেইখন উদ্যানৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰি দিছে। ভাৰতৰ বাহিৰতো তেখেতৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ECoLE SUPERIOR ROBERT DE SORBON, UNIVERSITY OF FRANCE য়ে ডক্টৰেট সন্মান আগবঢ়াইছে। তাৰোপৰি গীণিজ বুক অব ৱল্ড লিমকা, আইকন আদিত ড. আলীয়ে শীৰ্ষস্থান অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nঅতীজৰেপৰা প্ৰকৃতিৰ লগত মানুহৰ যি নিবিড় সম্পৰ্ক সেই সম্পৰ্কৰ মাজেৰে আধুনিক ধ্যান-ধাৰণাৰ মাজতো নিজকে প্ৰকৃতিৰ ৰক্ষক আৰু প্ৰেমিক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ড. ৰহমত আলী কেৱল অসমৰ অথবা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰেই নহয় সমগ্ৰ বিশ্বৰ বাবে হৈ পৰক এক আদৰ্শৰ সত্বা, এক চিৰসেউজ নাম।


সুস্মিতা বেনাৰ্জী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nসুস্মিতা বেনাৰ্জীৰ আলোকচিত্ৰ\nকলকাতা (পূৰ্বৰ কলিকতা), ভাৰত\nছেপ্টেম্বৰ ২০১৩ (বয়স ৪৮–৪৯)\nপক্তিকা প্ৰভিন্স, আফগানিস্তান\nকাবুলীৱালাৰ বাঙালী বৌ\nচৈয়দা কমলা (পূৰ্বৰ নাম: সুস্মিতা বেনাৰ্জী বা সুস্মিতা বন্দোপাধ্যায়; মৃত্যু: ৪ অথবা ৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৩) এগৰাকী বঙালী লেখিকা। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল কলকাতাত। তেওঁ ১৯৯৭ চনত 'কাবুলীৱালাৰ বাঙালী বৌ' (ইংৰাজী: A Kabuliwala's Bengali Wife; অসমীয়া: কাবুলীৱালাৰ বঙালী স্ত্ৰী) নামৰ বিখ্যাত স্মৃতি কাহিনী লিখিছিল। এই গ্ৰন্থখনত তেওঁ বিবাহ সূত্ৰে আফগানিস্তানৰ বোৱাৰী হোৱাৰ পিছত তালিবানৰ শাসনকালত আফগানিস্তানত হোৱা তেওঁৰ অভিজ্ঞতা সম্পৰ্কে বৰ্ণনা কৰিছে। এই সঁচা কাহিনীভাগৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই Escape from Taliban নামৰ এখন বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰ মুক্তি পাইছিল। ২০১৩ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰৰ সন্ধ্যা অথবা ৫ ছেপ্টেম্বৰৰ কাহিলী পুৱা ৪৯ বছৰ সময়ত তেওঁ আফগানিস্তানৰ পক্তিকা প্ৰভিন্সৰ নিজা ঘৰৰ সম্মুখত সন্দেহযুক্ত তালিবান উগ্ৰবাদীৰ হাতত নিহত হয়।\nছৈয়দা কমলা ভাৰতৰ কলকাতা (তেতিয়াৰ কলিকতা)ৰ এটা হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল। ১৯৮৮ চনৰ ২ জুলাই তাৰিখে তেওঁ আফগানী ব্যৱসায়ী জানবাজ খানক গোপনে কলকাতাত বিয়া কৰায়। অন্য ধৰ্মৰ ব্যক্তিৰ সৈতে হোৱা বিবাহ পৰিয়ালত গ্ৰহণযোগ্য নোহোৱাৰ ভয়ত এই বিবাহ গোপনে ৰাখিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে যেতিয়া তেওঁক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে তেওঁ খানৰ সৈতে আফগানিস্তানলৈ পলাই গুচি যায়। আফগানিস্তান গৈ পাই তেওঁ স্বামীক শয্যাত তেওঁৰ গুলগুটি নামৰ প্ৰথম পত্নীৰ সৈতে আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তেতিয়াহে তেওঁ জ্ঞাত হয় যে তেওঁৰ স্বামী ইতিমধ্যে বিবাহিত। বাকৰুদ্ধ হোৱা স্বত্তেও তেওঁ পাতিয়া গাৱঁত থকা খানৰ পুৰণি ঘৰত তিনিজন দেওৰ আৰু তেওঁলোকৰ পত্নী, গুলগুটি আৰু গুলগুটিৰ সন্তানৰ সৈতে থাকিবলৈ লয়। পিছত খানে কলকাতাত নিজৰ ব্যৱসায় চলাবলৈ ঘূৰি আহে যদিও ছৈয়দা আহিব নোৱাৰিলে। ছৈয়দা এগৰাকী প্ৰশিক্ষিত নাৰীৰোগ বিষয়ৰ নাৰ্ছ আছিল। সেয়ে তেওঁ গাঁৱৰ মহিলাসকলৰ সহায়ৰ উদ্দেশ্যে এখন ক্লিনিক স্থাপন কৰে।\nআফগানিস্তানত তালিবানৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে ছৈয়দাই দেশখনত মৌলবাদীৰ প্ৰভাৱত হোৱা অত্যাচাৰ প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ ধৰে। ২০০৩ চনৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত ছৈয়দাই কৈছিল যে, বিশেষকৈ মহিলাসকলৰ অৱস্থা দিনে দিনে শোচনীয় হৈ পৰিছিল। মহিলাসকলক কেৱল নিজৰ পৰিয়ালৰ বাদে আন পুৰুষৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক ঘৰৰ বাহিৰলৈ যাবলৈ বাধা দিয়া হৈছিল। বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়সমূহ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল। তালিবানৰ মানুহে ১৯৯৫ চনৰ মে' মাহত তেওঁৰ ক্লিনিকখন আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু ইয়াৰ অপৰাধত তেওঁক কঠোৰ শাৰীৰিক শাস্তি প্ৰদান কৰে।\nছৈয়দাই আফগানিস্তানৰ পৰা পলাবলৈ কৰা চেষ্টা দুবাৰ বিফল হৈছিল। তেওঁ ধৰা পৰিছিল আৰু গাৱঁৰ ঘৰত তেওঁক গৃহবন্দী কৰি ৰখা হৈছিল। তেওঁৰ বিৰুদ্ধে এক ফটোৱা জাৰি কৰা হৈছিল আৰু ১৯৯৫ চনৰ ২২ জুলাই তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যুদণ্ডৰ দিন স্থিৰ কৰা হৈছিল। গাৱঁৰ এজন মুখীয়ালৰ সাহাৰ্যত তেওঁ গাৱঁৰপৰা পলায় আৰু এইদৰে পলাওঁতে তেওঁ এ.কে.-৪৭ ৰাইফলেৰে তিনিটা তালিবানৰ মানুহক হত্যা কৰিছিল। শেষত তেওঁ কাবুলত উপস্থিত হৈ তাৰ পৰা বিমানেৰে ১৯৯৫ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে কলকাতাত আহি উপস্থিত হয়।\nতেওঁ ভাৰতত ২০১৩ চনলৈকে থাকি কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল। আফগানিস্তানলৈ ঘূৰি গৈ তেওঁ পক্তিকা প্ৰভিন্সত স্বাস্থ্য কৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু ইয়াৰ লগতে তাৰ মহিলাসকলৰ অৱস্থা চিত্ৰায়নৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল।\nআফগান পুলিচৰ তথ্য অনুসাৰে, সন্দেহযুক্ত তালিবান উগ্ৰবাদীয়ে পক্তিকা প্ৰভিন্সত থকা ছৈয়দাৰ ঘৰত ৪ ছেপ্টেম্বৰৰ নিশা বলপূৰ্বক ভাৱে প্ৰৱেশ কৰে। সিহঁতে ছৈয়দাৰ স্বামীক বান্ধি থৈ ছৈয়দাক লগত লৈ উধাও হয়। প্ৰভিন্সৰ ৰাজধানী শাৰানাৰ সমীপৱৰ্তী দাঁতিকাষৰীয়া এলেকাৰ এখন মাদ্ৰাছাৰ ওচৰত পিছদিনা কাহিলী পুৱা তেওঁৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয়। আৰক্ষীৰ সূত্ৰ অনুসাৰে ছৈয়দাৰ হত্যাৰৰ কাৰণ কেইবাটাও হ'ব পাৰে- তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ, সেই অঞ্চলত তেওঁৰ সমাজসেৱা, অথবা তেওঁৰ ভাৰতীয় পৰিচয়ৰ বাবেও হত্যাৰ বলি হ'ব পাৰে। তালিবানে অৱশ্যে এই হত্যাৰ দায়িত্ব অস্বীকাৰ কৰিছে।\nছৈয়দাই ১৯৯৫ চনত 'কাবুলীৱালাৰ বাঙালী বৌ' (A Kabuliwala's Bengali Wife) নামৰ এখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছিল। এই গ্ৰন্থত তেওঁৰ এজন আফগান ব্যৱসায়ী জানবাজ খানৰ সৈতে হোৱা প্ৰেম বিবাহ, ১৯৮৯ চনত তেওঁৰ আফগানিস্তান যাত্ৰা, তালিবানী প্ৰশাসনৰ আমোলত তেওঁৰ দুৰ্দশা আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ কলকাতালৈ পলায়ন- এই সকলো কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। ২০০৩ চনত এই কাহিনীভাগৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি Escape from Taliban নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰ বলিউডত নিৰ্মিত হৈছিল।\nতেওঁ 'তালিবানী অত্যাচাৰ- দেশে ও বিদেশে' (Taliban atrocities in Afghanistan and Abroad), 'মোল্লা ওমৰ, তালিবান ও আমি' (Mullah Omar, Taliban and I, ২০০০), 'এক বৰ্ণ মিথ্যা নয়' (NotaWord isaLie, ২০০১) আৰু 'সভ্যতাৰ শেষ পূণ্যবাণী' (The Swansong of Civilisation) নামৰ গ্ৰন্থকেইখনো ৰচনা কৰিছিল।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 "Indian author Sushmita Banerjee executed in Afghanistan by Taliban". The Times of India.5September 2013. http://timesofindia.indiatimes.com/india/Indian-author-Sushmita-Banerjee-executed-in-Afghanistan-by-Taliban/articleshow/22349517.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 "Exclusive: Knowing Sushmita Banerjee". Rediff.com.5September 2013. http://www.rediff.com/movies/interview/exclusive-just-who-is-susmita-banerjee/20130905.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 Narayan, Chandrika; Popalzai, Masoud (5 September 2013). "Afghan militants target, kill female author, police say". CNN. http://www.cnn.com/2013/09/05/world/asia/afghanistan-indian-author-killed/index.html?hpt=hp_t2। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n↑ "Indian diarist Sushmita Banerjee shot dead in Afghanistan". BBC News.5September 2013. http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-india-23968427.\n↑ Mitra, Sumit (October 22, 2001). "On hostile tract : Tales of Taliban barbarism by Afghan's Bengali wife becomeabestseller, being filmed". India Today. http://indiatoday.intoday.in/story/tales-of-taliban-barbarism-by-afghans-bengali-wife-become-a-bestseller-being-filmed/1/231484.html.\n↑ "Kabuliwala’s wife turns director". The Times of India. 15 May 2002. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2002-05-15/kolkata/27135718_1_omar-s-taliban-taliban-leader-mullah-omar। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সুস্মিতা_বেনাৰ্জী&oldid=231934"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 27 মে' 2020 তাৰিখে ১২:০৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Song5| AsmULB | STEP | হে মোৰ ভনীস্বৰুপা কন্যা, মই মোৰ উদ্যানত সোমালোঁহি; মই মোৰ গন্ধৰস আৰু সুগন্ধি দ্ৰব্য গোটালো; মই মোৰ মধুৰে সৈতে মোৰ মৌ-কোঁহ খালোঁ; আৰু মই নিজ গাখীৰেৰে সৈতে মোৰ দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰিলোঁ | হে বন্ধুবিলাক, ভোজন কৰা, হে প্ৰিয়-বিলাক,পান কৰা, এনে কি, অধিক পৰিমাণে পান কৰা ।\n1হে মোৰ ভনীস্বৰুপা কন্যা, মই মোৰ উদ্যানত সোমালোঁহি; মই মোৰ গন্ধৰস আৰু সুগন্ধি দ্ৰব্য গোটালো; মই মোৰ মধুৰে সৈতে মোৰ মৌ-কোঁহ খালোঁ; আৰু মই নিজ গাখীৰেৰে সৈতে মোৰ দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰিলোঁ | হে বন্ধুবিলাক, ভোজন কৰা, হে প্ৰিয়-বিলাক,পান কৰা, এনে কি, অধিক পৰিমাণে পান কৰা ।\nচুলম্মীতৰ বাক্য |\n2মই টোপনিত আছিলো, কিন্তু মোৰ মন সাৰে আছিল, এনে সময়ত মোৰ প্ৰিয়ৰ মাত শুনিলোঁ; তেওঁ দুৱাৰত টুকৰিয়াই কলে, ‘হে মোৰ ভনী, হে মোৰ প্ৰিয়া, হে মোৰ কপোতী, হে মোৰ শুদ্ধমতী, মোৰ নিমিওে দুৱাৰ মেলা; কিয়নো মোৰ মূৰ নিয়ৰেৰে, আৰু চুলি কোঁচা ৰাতিৰ জল-বিন্দুৰে পূৰ হৈছে |’\n3‘মই মোৰ অঙ্গ-ৰক্ষক বস্ত্ত সোলোকাই থলোঁ, আকৌ কেনেকৈ পিন্ধিম ? মই ভৰি দুখনি ধুলোঁ, কেনেকৈ আৰু মলিন কৰিম?’ 4মোৰ প্ৰিয়ই দুৱাৰৰ বিন্ধাইদি হাত মেলিলত, তেওঁলৈ মোৰ মন পুৰিবলৈ ধৰিলে |\n5মই মোৰ প্ৰিয়ৰ নিমিত্তে দুৱাৰ মেলিবলৈ উঠিলোঁ; তেতিয়া সলখাৰ নালডাল মই হাতেৰে চোৱাত, মোৰ হাতৰ পৰা গন্ধৰস, মোৰ আঙলিৰ পৰা দ্ৰৱ গন্ধৰস, টোপা-টোপে পৰিল |\n6এইদৰে মই মোৰ প্ৰিয়ৰ নিমিত্তে দুৱাৰ মেলি দিলো; কিন্ত্ত মোৰ প্ৰিয় গুচি গল; তেওঁ কথা কওঁতে মোৰ প্ৰাণ ওলাই গল; মই তেওঁক বিচাৰ কৰিলো কিন্ত তেওঁক নাপালোঁ | মই তেওঁক মাতিলোঁ, কিন্ত্ত তেওঁ মোক উত্তৰ নিদিলে |\n7নগৰ-ফুৰোঁতা প্ৰহৰীবোৰে মোক পালে, সিহঁতে মোক কোবালে, মোক ক্ষতবিক্ষত কৰিলে; গড়ৰ প্ৰহৰীবোৰে মোৰ গাৰ পৰা মোৰ চোলা কাঢ়ি নিলে |\n8হে যিৰুচালেমৰ জীয়াৰীবিলাক, মই তোমালোকক শপত দি কৈছোঁ, তোমালোকে যদি মোৰ প্ৰিয়ক লগ পোৱা, তেন্তে তেওঁক কবা যে, মই প্ৰেমতে পীড়িতা আছোঁ |\nযিৰুচালেমৰ জীয়াৰীবিলাকৰ বাক্য|\n9হে নাৰীবিলাকৰ মাজত পৰম-সুন্দৰী, আন আন প্ৰিয়তকৈ তোমাৰ প্ৰিয় কিহত উত্তম ? তুমি যে আমাক এনে শপত দিছা, আন আন প্ৰিয়তকৈ তোমাৰ প্ৰিয় কিহত উত্তম ?\n10মোৰ প্ৰিয় বগা, আৰু ৰঙচীয়া; তেওঁ দহ হাজাৰৰ ভিতৰত অগ্ৰগন্য | 11তেওঁৰ মূৰ অতি উত্তম নিৰ্ম্মল সোণৰ নিচিনা; তেওঁৰ চুলি কোঁচা কেঁকোৰা-কেঁকুৰি, আৰু ঢোঁৰা কাউৰীৰ নিচিনা ক’লা|\n12তেওঁৰ চকু যুৰি জুৰিৰ দাঁতিত থকা দুটি কপৌৰ নিচিনা; তাক যেন গাখীৰেৰেহে ধোৱা হৈছে, আৰু সেয়ে উত্তমৰুপে পতোৱা বাখৰৰ সদৃশ;\n13তেওঁ গাল দুখনি সুগন্ধি ফুল গছৰ এক ভেটিস্বৰুপ, আৰু মচলা উৎপাদক লতাৰ স্তম্ভ স্বৰুপ| তেওঁৰ ওঁঠ দুটি কনাৰি ফুলৰ সদৃশ; তাৰ পৰা দ্ৰৱ গন্ধৰস টোপটোপকৈ পৰে |\n14তেওঁৰ হাত দুখনি বৈদুৰ্য্য বাখৰ পতোৱা সোণৰ আঙঠিৰ নিচিনা | তেওঁৰ শৰীৰ নীলকান্ত বাখৰেৰে ঢকা হাতীদাঁতৰ শিল্পকৰ্ম্মৰ নিচিনা |\n15তেওঁৰ ভৰি দুখন উত্তম সোণৰ আধাৰত বহুৱা বগা শিলৰ দুটি স্তম্ভৰ নিচিনা | তেওঁ দেখিবলৈ লিবানোনৰ নিচিনা, এৰচ গছৰ নিচিনা উওম |\nতেওঁৰ মুখ অতিশয় মধুৰ; এনে কি, তেওঁ সম্পূৰ্ণৰুপে মনোহৰ | হে যিৰুচালেমৰ জীয়াৰীবিলাক, এই জনায়েই মোৰ প্ৰিয়, এই জনায়েই মোৰ সখা |\nযিৰুচালেমৰ জিয়াৰীবিলাকৰ বাক্য|