পাথাৰ্খমাহ, উমলিঙেৰে ৪ ঘণ্টা : উজ্জ্বল গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদেওবাৰ আছিল৷ দুপৰীয়াটোত লগৰ এজনৰ লগত কথা পাতি বহি আছিলোঁ৷ আমাৰ দুয়োৰে অভ্যাস এটি আছে; সময় পালেই গুগল মেপখন খুচৰি চাওঁ৷ সেইদিনাও তাৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল, হঠাৎ মোক সুধিলে ‘তই ৰাণী ৰিজাৰ্ভ ফৰেষ্টৰ মাজৰ ৰাস্তাটোৰে গৈ পাথাৰ্খমাহ ফালে গৈ পাইছনে? ’ সেইটো ৰাস্তাৰে মই তাৰ আগেয়ে দুবাৰ গৈছিলোঁ; এবাৰ পাথাৰ্খমাহ হৈ মাইৰাঙলৈ গৈছিলোঁ আৰু আনবাৰ উমচাও হাবি, নংখাইলেম বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ মাজেৰে আহি নংপোৰ ওচৰৰ উমলিঙত ওলাইছিলোঁগৈ৷ লগৰজন সেইটো ৰাস্তাৰে গৈ পোৱা নাছিল, গতিকে ঠিক কৰিলোঁ দুপৰীয়াৰ সময়খিনি নষ্ট কৰাতকৈ গৈ আহোঁ৷ শুকুৰবেৰীয়াৰ পৰা পাথাৰ্খমাহ আৰু পাথাৰ্খমাহৰপৰা উমলিঙলৈকে আমি যাবলৈ ঠিক কৰা ৰাস্তাটো মেঘালয়ৰ দ্বিতীয় কম জনবসতি প্ৰধান ৰি-ভই জিলাৰ অন্তৰ্গত৷ ৰি-ভই জিলাখনে অসমৰ কামৰূপ জিলা আৰু খাচী পাহাৰৰ অন্যান্য ঠাইবোৰৰ সৈতে নিজৰ চাৰিসীমা কৰিছে৷ জিলা মুখ্য কাৰ্য্যালয় নংপুহ যদিও প্ৰশাসনৰ সুবিধাৰ্থে পাথাৰ্খমাহত এটা প্ৰশাসনিক শাখা আছে৷ সৰু যদিও পাথাৰ্খমাহখন ৰি-ভই জিলাৰ ব্যৱসায়ৰ অন্যতম প্ৰাণকেন্দ্ৰ৷ মাইৰাং, নংপুহ, উমলিং, শুকুৰবেৰীয়া আনকি অসমৰ আজাৰা, ৰাণী ইত্যাদি ঠাইৰপৰাও ব্যৱসায়ীসকলে তালৈ গৈ ব্যৱসায় কৰেগৈ৷\nআজাৰা, ৰাণীগেট পাৰ হৈ ৰাণী বনাঞ্চলৰ মাজেৰে এনফিল্ডখন চলাই গৈ থাকিলোঁ৷ বৰষুণ দিয়াৰ লক্ষণ নাছিল যদিও হঠাৎ এটোপাল দুটোপাল বৰষুণ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷ ৰাস্তাৰ কাষতে ৰ’লো; নিস্তব্ধ পৰিৱেশ এটা আছিল৷ ভাবিবলৈ আচৰিত লাগে গুৱাহাটীৰ দৰে হাই-উৰুমি চলি থকা চহৰখনৰ পাৰ্শ্বৱতী অঞ্চলত এনেধৰণেও এখন ঠাই থাকিব পাৰে৷ বৰষুণৰ টোপাল অলপ বেছিকৈ পৰিবলৈ ধৰিছিল৷ পাহাৰীয়া যাত্ৰাৰ অভিজ্ঞতা থকাসকলে ভালদৰে জানে যে পাহাৰৰ বৰষুণ কেতিয়া দিয়ে আৰু কেতিয়া এৰে তাৰ কোনো নিশ্চয়তা নাই৷ দুয়ো লৰালৰিকৈ তাৰপৰা যাবলৈ থিৰাং কৰিলোঁ, আশা কৰিছিলোঁ যেন সীমান্তৱৰ্তী শুকুৰবেৰীয়া গাওঁখন পাৰ হওঁ মানে বৰষুণ এৰে৷ আমাৰ আশা নিৰাশ হোৱা নাছিল, অবতৰীয়া বৰষুণজাকে লগ এৰা দিছিল৷ ৰাণীৰপৰা পাথাৰ্খমাহলৈ প্ৰায় ৪০কি.মি. হয়৷ বৰষুণ আঁতৰি ৰ’দজাক ওলোৱাৰ বাবে ঠেক ৰাস্তাটোৰ কাষে কাষে থকা গছবোৰত পানীৰ টোপালবোৰ জিলিকি আছিল৷ জনবসতি সেৰেঙা অঞ্চল; গাওঁবিলাকৰ দূৰত্ব যথেষ্ট৷ কেইখনমান গাঁৱলৈ পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি যাব লাগে; ৰাস্তাৰ কাষত একোখন চাইনবৰ্ডত কাঁড় চিন এডালেৰে গাওঁখনৰ নাম লিখি থোৱা আছে৷ পাহাৰবিলাকৰ বেছিভাগতে কুৱাই(তামোলৰ গছ), মাকৈ, আনাৰস, কলৰ খেতি৷ গাওঁবিলাকৰ বিষয়ে সকলোতকৈ বেছি আকৰ্ষণীয় কথাটো হ’ল প্ৰতিখন গাওঁয়েই চাফ-চিকুণ, ৰাস্তাৰেপৰা আদি কৰি ঘৰ-বাৰী, ঘৰৰ আগফালে থকা নানাৰঙী ফুলবোৰ সকলোবোৰে মিলি সোণত সুৱগা চৰোৱা যেন লাগিল৷ লগৰজনে ক’লে ‘অকল মাওলিননংক ক্লীনেষ্ট ভিলেজ কিয় দিব লাগে! ইয়াৰে দেখোন প্ৰতিখন গাঁওয়েই চাফ-চিকুণ৷ ’\nপাথাৰ্খমাহ টাউনখন পাইছিলোঁগৈ৷ দেওবাৰ আছিল বাবে বেছিভাগ দোকান-পোহাৰ বন্ধ আছিল৷ স্থানীয়লোকসকলে ধুনীয়াকৈ সাজ-পাৰ পৰিধান কৰি গীৰ্জাত সমবেত হৈছিল৷ গুমটি এখন খোলা দেখা পাই তাতে বহি চাহ খালোঁ৷ ফুৰিবলৈ গ’লে মই সদায় পকেটত চকলেট ৰাখি থওঁ গতিকে কেডবেৰীজ আৰু ৰঙা চাহেৰে লাহে লাহে লাগি অহা ভোকটোৰ কিছু পৰিমাণে উপশম কৰিলোঁ৷ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালী দুটামান বাইকৰ ওচৰত আহি ৰৈছিলহি, চকলেট খাবলৈ দিয়াৰ পাছত আঁতৰি গ’লগৈ৷ আকৌ বাইক ষ্টাৰ্ট দিলোঁ; সৰু ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাই হাত জোকাৰি বাই বাই বাই বাই বুলি চিঞৰিছিল, দুটামানে বাইকখনৰ সমানে সমানে হাতৰ লাঠিডালেৰে চাইকেলৰ চকা দৌৰাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল; কেকুঁৰিটো ঘূৰোঁতে পাছলৈ চালোঁ তাহাঁতে হাত জোকাৰিয়েই আছিল৷\nপাথাৰ্খমাহৰপৰা অলপ আগলৈ আহিয়েই এটা তিনিআলি আছে৷ এটা ৰাস্তাৰে মাইৰাঙলৈ যায়গৈ আৰু আনটোৰে উমলিং ওলায়গৈ৷ মাইৰাঙলৈ যোৱা উমকাধৰ পথটি এৰি আমি উমলিঙৰ ৰাস্তালৈ বাইক ঘূৰালোঁ৷ ৰাস্তাটি সৰু কিন্তুু ভাল, কেকুঁৰিবিলাক ঘূৰি লাহে লাহে গৈ থাকিলোঁ৷ উমচাও হাবিখনৰ কাষেৰে গৈ আছিলোঁ, উপকণ্ঠ অঞ্চলবোৰত মানুহৰ বসতি আছিল৷ প্ৰকৃতিৰ শোভাৰ মাজেৰে আপোনপাহৰা হৈ গৈ থকা আমি দুয়ো কথা পাতিছিলোঁ ‘আজিকালি বন্ধৰ দিন পালেই গুৱাহাটীৰ মানুহবোৰৰ শ্বিলং, চেৰাপুঞ্জী নতুবা ডাউকীলৈ যোৱাটো একপ্ৰকাৰৰ কমন ফেশ্বন হৈ পৰিছে; তাতোকৈ যদি কোনোবাই নিৰ্জন ঠাই এটুকুৰাত প্ৰকৃতিৰ লগত পাক এটা মাৰোঁ বুলি ভাবে তেন্তে এইবোৰ ঠাইও শ্বিলং, চেৰাপুঞ্জী নতুবা ডাউকীতকৈ কোনোগুণে কম নহয়৷ ’ অলপ আঁতৰৰপৰা ক্ৰছ এটা দেখিলোঁ, গীৰ্জাঘৰ৷ ফটো উঠাবলৈ সেইখিনিতে ৰ’লো৷ নীলা আকাশখন, সৰু জুৰি এটাৰে সৈতে মুকলি পথাৰৰ মাজত থকা গীৰ্জা ঘৰটি দেখি কোনোবা এখন বিদেশী কথাছবিৰ দৃশ্য এটিলৈ মনত পৰিছিল; সাদৃশ্য বহুতো আছিল৷ গীৰ্জাৰ মাইকৰ শব্দত ধৰ্মযাজকজনৰ মুখেৰে ওলাই অহা বাইবেলৰ বাণীবিলাক সেইখিনিতে বহু দেৰি ৰৈ শুনিলোঁ৷ ভাগৰবিলাক ক’ৰবালৈ দৌৰিছিল, মনটো যথেষ্ট ফৰকাল হৈ পৰিছিল৷ কিবা এক অনামী আনন্দই মনৰ মাজত দোলা দিছিল৷\nনংৱাহ মাৱলেইন, মাৱটামুৰ ইত্যাদি গাওঁবিলাক পাৰ হৈ গৈ উমট্ৰ’ নদীখন পাইছিলোঁগৈ৷ এইখিনিতে উল্লেখ কৰি থওঁ উমট্ৰ নদীখন মেঘালয়ৰ মাজেৰে বৈ গৈ বৰ্ণিহাট হৈ ডিগাৰু নাম লৈ কপিলীত লগ লাগি ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছেগৈ৷ ৰাস্তাটো দুভাগ কৰি বৈ যোৱা উমট্ৰ নদীখনৰ আমি গৈ পোৱা সেই অংশটিৰপৰা অসমৰ গড়ভঙ্গা বনাঞ্চললৈ যাবলৈ এটি ৰাস্তা আছে৷ বাইকখন ৰাখি অলপমান আগুৱাই গ’লো, ম’হৰখীয়া দুজনমানে ম’হকেইটামান বান্ধি ৰাখি থৈ বৰশী টোপাই আছিল৷ পিন্ধনত একোটা হেট, হলৌ কোট একোটা আৰু বুট জোতা৷ মুখত চিগাৰেট লৈ বৰশী টোপাই থকা তেওঁলোকৰ জোলোঙা কেইটালৈ চালোঁ কেইবাটাও মাছ আছিল৷ হঠাৎ তেওঁলোকৰ এজনে বৰশীৰ হুইলটো পকাই ধৰি চিঞৰি দিলে; ডাঙৰ মাছ এটা লাগিছিল৷ কিন্তুু বাকীকেইজনক তেখেতৰ মাছটো লৈ বৰ সুখী হোৱা যেন নালাগিল কাৰণ নিজৰ মাজতে এজনে আনজনক ইতিকিঙৰ সুৰত কিবা এটা কৈ আকৌ বৰশী টোপোৱাত মনোনিৱেশ কৰিছিল৷ আমাৰো মন গ’ল বৰশী টোপাবলৈ, খুজিলোঁ অলপ সময়ৰ কাৰণে; পোনচাটেই No No বুলি ক’লে৷ লাজো পালোঁ, কি কৰিম ভাবিবও পৰা নাছিলোঁ৷ তেনেতে এজনে আমাক পুখুৰী এটাত বৰশী টোপাই থকা আনকেইজনমানলৈ দেখুৱাই ক’লে ‘Go there, actually we are in competition’৷ পুখুৰীটোৰ পাৰলৈ গ’লো, আমাৰ হাতত বৰশী একোডালকৈ দিলে তেওঁলোকে৷ বহুখিনি সময় তাত পাৰ কৰাৰ পাছত আকৌ আগবাঢ়িলোঁ উমলিঙলৈ বুলি৷\nউমদু পাৰ হৈ নংখাইলেম বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ মাজেৰে আগবাঢ়িলোঁ৷ পঢ়িবলৈ পোৱা মতে ঠাইখন বিভিন্ন ধৰণৰ উদ্ভিদ আৰু চৰাইৰ বাবে বিখ্যাত৷ ৰাস্তাৰে গৈ থাকোঁতেই চৰাইৰ কিচিৰ-মিচিৰ মাতবোৰ শুনা পাইছিলোঁ৷ কোনো কোনো ঠাইত দুই-তিনিজন মানুহ লগ হৈ গাড়ী ধুই আছিল৷ আমিও পাহাৰৰ দাঁতিত এটুকুৰা ঠাইত অলপ সময়ৰ বাবে ৰৈছিলোঁ৷ পাহাৰৰ পৰা বৈ অহা নিজৰা এটাৰ পানীৰে মুখ-হাতবিলাক ধুলোঁ৷ লগৰজনক সুধিলোঁ ‘এতিয়া যদি আমাক কিডনেপ কৰে কোনোবাই কি কৰা যাব? ’ চিধা প্ৰশ্নৰ চিধা উত্তৰ তপৰকৈ আহিল লগৰজনৰপৰা ‘ইমান ধুনীয়া ঠাই আৰু কেইদিনমান ৰাখকচোন বুলি ক’ম আকৌ’৷ আহি আহি এটা সময়ত আঁতৰৰপৰা গুৱাহাটী-শ্বিলং ৰাস্তাটি দেখা পাইছিলোঁ, বুজি পালোঁ উমলিং পাবৰহি হৈছেহি৷ হঠাৎ মনত পৰিছিল দুয়োৱে থিৰাং কৰি অহা এটা কাম দেখোন কৰায়ে নহ’ল৷ বাইক ৰখাই লৈ আঁতৰৰ পাহাৰকেইটালৈ চাই হেঁপাহ পলুৱাই উকি মাৰিলোঁ৷\nস্বৰ্গতৃপ্তি হয়তো তাকেই বুজায়৷ দিনটো সুন্দৰকৈ কটোৱাৰ পাছত চাৰে চাৰি মান বজাত উমলিঙৰ ৰাস্তাত নামি জি.এছ. ৰোডেৰে গুৱাহাটীলৈ বুলি মিটাৰ বক্সৰ কাটাডাল ওপৰলৈ নিলোঁ৷


চিংফৌসকলৰ লোক সংস্কৃতি — Vikaspedia\nনৃতাত্ত্বিক ভাৱে মংগোলীয় প্ৰজাতিৰ চিংফৌ সকলৰ আদি বাসস্থান তিব্বতৰ কোনো এক অচিন মালভূমিত আছিল বুলি কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁলোকে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বিয়পি পৰে. E.A. Gail ৰ মতে চিংফৌ সকলৰ আদি বাসস্থান চিন্দুইন নদী আৰু পাটকাই পৰ্বতৰ মাজৰ অংশ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৮০০ ৰ পৰা ৭০০ চনৰ ভিতৰত মংগোলীয়াৰ পৰা প্ৰব্ৰজন হৈ আহি তীব্বতৰ পামিৰ মালভূমিত কেইবাশ বছৰ ধৰি বাস কৰে। দ্বাদশ শতিকাৰ শেষ দশক আৰু ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকৰ কাল ছোৱাত চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ এচাম লোক হিমালয় পৰ্বত অতিক্ৰম কৰি উত্তৰ-পূব সীমান্তইদি তিব্বতৰ চাম্পো নদীয়েদি ভটিয়াই ব্ৰহ্মপুত্ৰ হৈ সৌমাৰৰ উত্তৰ-পূব খণ্ডত অৰ্থাৎ অসমৰ উজনি খণ্ডত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁলোকে বৰ্তমান উজনি অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত প্ৰধানকৈ বাস কৰা পৰিলক্ষিত হয়। অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য অৰুণাচলতো চিংফৌ জনগোষ্ঠীয় বহু সংখ্যক লোকে বাস কৰি আহিছে। এই চিংফৌ সকল ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, চীন, লাওচ আদি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অংশত ব্যাপ্ত হৈ আছে। অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্ৱাঞ্চলত প্ৰৱেশ কৰা চিংফৌ দলটিৰ সমসাময়িকভাৱে এই দেশ সমূহলৈও প্ৰব্ৰজন হৈছিল বুলি ভবাৰ যথষ্ট থল আছে।\nচিংফৌ সকলে বৌদ্ধ ধৰ্মী জনগোষ্ঠী। উজনি অসমৰ টাই বৌদ্ধ ধৰ্মী জনগোষ্ঠী কেইটিৰ দৰে চিংফৌ সকলেও বছৰৰ বিভিন্ন ঋতুত ধৰ্মীয় ৰীতি অনুযায়ী বিভিন্ন উৎসৱ অনুষ্ঠান পালন কৰে। তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰচলিত বসন্তকালীন লোক উয়্সৱ পয় ছাংকেনৰ উদ্‌যাপন ৰীতি অসমৰ অন্যান্য বৌদ্ধ ধৰ্মী জনগোষ্ঠী কেইটিৰ দৰে একেই। বৌদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ সৈতে সংগতি ৰাখি তেওঁলোকে পয় নৌন হৌক পালন কৰে। পবিত্ৰ বৰ্ষা বাসৰ আৰম্ভ কৰা হয় পয় খাওৱা উৎসৱেৰে। বৰ্ষা ব্ৰত পালন কৰা ব্যক্তি সকলে এই উৎসৱ উদ্‌যাপনৰ দিনৰ পৰা তিনি মাহ ধৰি পৰম্পৰাগত নিয়মেৰে বিভিন্ন ব্ৰতাচাৰ পালন কৰে। বৰ্ষাবাস চলি থকাৰ মাজতে ভাদ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত বিভিন্ন খাদ্য দ্ৰব্য বৌদ্ধ বিহাৰত দান কৰা হয়। খাদ্য দ্ৰব্য দান কৰাৰ এই পবিত্ৰ উৎসৱটিক চা-লে বোলা হয়। এই উৎসৱৰ পোন্ধৰ দিনৰ পিচত তেওঁলোকে মে-পি উৎসৱ পালন কৰে। পয় অকৱা উৎসৱেৰে তিনিমহীয়া বৰ্ষাব্ৰতৰ সমাপ্তি ঘটোৱা হয়। তেওঁলোকে পয় মৌ হেইং উৎসৱত ভগৱানলৈ এহেজাৰ পাহ পদুম ফুল আগবঢ়াই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ৰীতিৰে কান্ত কৰে। তেওঁলোকৰ সমাজত বৌদ্ধ ভিক্ষু সকলক যথেষ্ট সন্মানৰ চকুৰে চোৱা হয়।\nচিংফৌ সকলে প্ৰতি বছৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১৪ তাৰিখে তেওঁলোকৰ জাতীয় উৎসৱ স্বপংয়’ঙ মানাও পয় উদ্‌যাপন কৰে। উৎসৱৰ বাবে কোনো এডোখৰ নিৰ্দিষ্ট স্থান নিৰ্বাচন কৰি অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ চিংফৌ লোক সকল একত্ৰিত হৈ তেওঁলোকৰ এই জাতীয় উৎসৱটি পৰম্পৰাগত ৰীতিৰে উলহ-মালহেৰে পালন কৰে। স্বপংয়’ঙ হ’ল চিংফৌ সকলৰ আদিপুৰুষ। তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰাপ্ত লোক কাহিনীৰ মতে এই স্বপংয়’ঙ আছিল টিংলিয়ঙৰ দেউতাক। স্বপংয়’ঙৰ পুত্ৰই দেউতাক আৰু বিশ্বৰ সৃষ্টিকৰ্তা ‘মাঠুম মাঠা’ৰ পৰা আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্তিৰ বাবে এটি উৎসৱৰ আয়োজন কৰিছিল। কালক্ৰমত এই উৎসৱটিয়েই স্বপংয়’ঙ মানাও পয় নামে জনাজাত হয়। চিংফৌ ভাষাত ‘মানাও’ শব্দৰ অৰ্থ নৃত্য আৰু পয় মানে উৎসৱ। চিংফৌ সকলৰ আদি পুৰুষ স্বপংয়’ঙক স্মৰণ কৰি উদ্‌যাপন কৰিবৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা ঠাই ডোখৰ বৃত্তাকাৰে সজাই তোলা হয়। এই বৃত্তাকাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ সোঁমাজত কেইবাডালো দণ্ড সমষ্টিৰে ‘স্বাদুং’ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই স্বাদুঙৰ মাজভাগত ‘দুংৱি’ আৰু ‘দুংলা’ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ই পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতীক। দুংৱি আৰু দুংলা শীৰ্ষাংশত বেলি আৰু জোনৰ চিত্ৰ অংকিত কৰা হয়। চিংফৌ সকলৰ লোক বিশ্বাস মতে জোন আৰু বেলিৰ সৃষ্টিৰ পাচতহে পৃথিৱীত জীৱ-জন্ত, ফল-ফুল, গছ-বিৰিখ আদিৰ সৃষ্টি হৈছিল। স্বাদুঙৰ গাত পথালিকৈ এটি ধনেশ পখীৰ প্ৰতীক সংলগ্ন কৰা হয়। ইয়াৰ অন্তৰালতো এটি লোক কাহিনী পোৱা যায়। অতীজতে পীকুলে অৰণ্যত সৃষ্টি হোৱা ফল-মূল খাই সৃষ্টিকৰ্তাৰ গুণ-গৰিমা কৰি নৃত্য-গীতেৰে অৰণ্যত এক উৎসৱ মুখৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। পখীবোৰৰ সেই উৎসৱৰ নেতৃত্বত আছিল ধনেশ পখী। পক্ষীকুলৰ এই নৃত্য-গীত সমূহ ‘মাংদিয়াও’ নামৰ এক মানৱ সন্তানে লুকাই লুকাই প্ৰত্যক্ষ কৰে। তেঁৱেই পক্ষীকুলৰ পৰা শিকি অহা নৃত্যশৈলী চিংফৌ সকলক শিকাই দিয়ে। ধনেশ পখীয়ে অৰণ্যৰ নৃত্য উৎসৱত নেতৃত্ব বহন কৰাৰ কাহিনীটিৰ স্মৰণত স্বাদুঙৰ গাত ধনেশ চৰাইৰ প্ৰতীক সংলগ্ন কৰা হয়। এই স্মৃতিৰ সোঁৱৰণতে আজিও স্বপংয়’ঙ মানাও পয়ত নৃত্য পৰিচালনা কৰা ব্যক্তি কেইজনে মূৰত ধনেশ চৰাইৰ ঠোঁট লগোৱা শিৰস্ত্ৰা পৰিধান কৰে। স্বাদুঙৰ গাত অংকিত ৰং-বিৰঙৰ চানেকী সমূহ একো একোটা নৃত্যৰ শৈলী বুলি চিংফৌ সকলে ক’ব খোজে। উৎসৱ স্থলীত স্বাদুঙৰ মুখামুখিকৈ চিংফৌ সকলৰ পৰম্পৰাগত কাৰুকাৰ্যৰে এই গৃহটি সজাই তোলা হয়। এই গৃহটি উৎসৱৰ সময়ত অতিথি আপ্যায়ন, জিৰণী ঘৰ আৰু বহু ক্ষেত্ৰত ৰং-ৰহইচৰ থলী হিচাপেও পৰিগণিত হয়।\nস্বপংয়’ঙ মানাও পায় প্ৰকৃততে চিংফৌ সকলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য উৎসৱ। নৃত্য-গীতৰ মাগেদি সৃষ্টিকৰ্তা ‘মাঠুম মাঠা’ আৰু আদি পুৰুষ স্বপংয়’ঙক তুষ্ট কৰি তেওঁলোকৰ কৃপাদৃষ্টি লাভ কৰা সম্ভৱ বুলি চিংফৌ সকলে বিশ্বাস কৰে।\nউৎসৱৰ দিনা পৰম্পৰাগত পোছাকেৰে চিংফৌ পুৰুষ-মহিলা সকলে দুটা দলত বিভক্ত হৈ শাৰীবদ্ধ ভাৱে নৃত্যৰ বাবে সাজু হয়। নৃত্যত ভাগ লোৱা পুৰুষ সকলে ‘বাকা’ (পৰম্পৰাগত লূঙী), ‘ফুম্বাম’ (পাগুৰি) আৰু ‘প্লং’ (চোলা) পৰিধান কৰে। নৃত্যৰ নেতৃত্ব বহন কৰা মুখিয়াল কেইজনে ‘য়ামপ্লং’ (এবিধ ৰাজকীয় চোলা) পৰিধান কৰে। মূৰত তেওঁলোকে ধনেশ চৰাইৰ ঠোঁট আৰু ম’ৰা চৰাইৰ পাখি লগোৱা শিৰস্ত্ৰা পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে হাতত ‘নাপ’ আৰু কান্ধত ‘ম্ফইং’ (মোনা) ওলমাই লয়। নৃত্যত ভাগ লোৱা সহিলা সকলে ‘খাখুখ্ৰিং’ আৰু ‘মানম’খ্ৰিং’ দুয়োবিধ পোছাক পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে ‘বুকাং’ (পৰম্পৰাগত ফুলাম মেখেলা), ‘নুৱাত’ (ৰিহা), আৰু ‘চিংকেট’ (পেটী) ব্যৱহাৰ কৰে। হাত চুটি চোলাৰ উপৰি চিংফৌ মহিলা সকলে নৃত্য উৎসৱত ৰুপৰ মণিযুক্ত সুদৃশ্য ‘কুম্ফংপ্লং’ পৰিধান কৰে। হাতত তেওঁলোকে ৰুমাল অথবা ৰঙীন ফুলাম বিচনী লৈ নৃত্যৰ বাবে সাজু হয়। গীত-বাদ্য আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে নৃত্য কৰ্তা পুৰুষ সকলে হাতৰ তৰোৱাল খন ওপৰমূৱাকৈ ধৰি এক বিশেষ ভংগিমাৰে জোকাৰি নৃত্য কৰি কৰি আগ বাঢ়ে। মহিলা সকলে দুহাতেৰে ৰুমাল অথবা ৰঙীন বিচনী নচুৱাই নৃত্য কৰে। নৃত্যৰ গুৰি ধৰোতা পুৰুষ কেইজনক অনুসৰণ কৰি পুৰুষ-মহিলা সকলে স্বাদুঙৰ চপিপাশে বৃত্তাকাৰে নৃত্য কৰে। হেজাৰ হেজাৰ নৰ-নাৰীৰ সমন্বিত নৃত্য-গীতে চৌপাশৰ পৰিবশটো উৎসৱমুখৰ কৰি তোলে। সকলোৱে এক অনাবিল আনন্দত আত্মহাৰা হৈ নৃত্যৰ মাজত যেন নিজকে হেৰুৱাই পেলায়।\nউল্লেখযোগ্য যে চিংফৌ সকলৰ মাজত কেইবাবিধো লোক নৃত্যৰ প্ৰচলন আছে। কোনো লোকৰ মৃত্যু হ’লে তেওঁলোকে মনৰ শোক কাতি কৰি থৈ মৃতকক চি মানাও নৃত্যৰে অন্তিম বিদায় জনায়। চিংফৌ সমাজত কোনো লোকৰ অজস্ৰ ধন-সম্পত্তি হ’লে তেওঁ আনন্দতে উৎসৱ পাতে। সেই উৎসৱত তেওঁলোকে চ্যুৎত মানাও নৃত্য পৰিবেশন কৰি সেই সৌভাগ্যৰ গৰাকি জনক শলাগে। বহু দিনৰ মূৰত অন্তৰংগ বন্ধু-বান্ধৱ লগ পালে আনন্দত তেওঁলোকে কোমৰাল মানাও নৃত্য কৰে। অতিথি অদৰিবৰ বাবে তেওঁলোকে ডুম মানাও নামৰ এটা নৃত্য পৰিবশন কৰে। তেনেদৰে অতিথিক আনুষ্ঠানিক ভাৱে বিদায় জনাবলৈ তেওঁলোকে কোমৰান মানাও নৰৰুত্য কৰে। চিংফৌ সকলে জু মানাও নৃত্যৰ যোগেদি দেৱতাক উপাসনা কৰে। চিংফৌ সকল অতীজত যুদ্ধ প্ৰিয় জাতি আছিল। সেই স্মৃতিৰেই আজিও তেওঁলোকে পাদাং মানাও নৃত্য পৰিবেশন কৰে। তেওঁলোকে খেতি চপোৱাৰ পিচত ন-খোৱা উৎসৱ পালন কৰি থংকা মানাও নৃত্য পৰিবেশন কৰে। চিংফৌ সকলৰ লোক নৃত্যত প্ৰধানকৈ বাউ (বৰ কাঁহ), চিং (বৰঢোল) আৰু পি (বাঁহী) বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nতেওঁলোকৰ মাজত বিভিন্ন বিধ লোকগীতৰো প্ৰচলন থকা দেখা যায়। ইয়াৰ ভিতৰত চিয়গ’ই গীত, মামুথ, চয়বা, খায়ং, নিংকিন আদি অন্যতম। চিংগ’ই গীত সমূহক ডেকা-গাভৰুৰ প্ৰেমগীত হিচাপে অভিহিত কৰিব পাৰি। এই গীত সমূহৰ মাজত কোনো বুক্তি, প্ৰণয়, বিৰহ, প্ৰকৃতি আদিৰ সহজ-সৰল বৰ্ণনা থাকে। উৰালত ধান বনাৰ সময়ত চিংফৌ মহিলাই নিজৰ প্ৰৰত্যহিক জীৱনটোক লৈয়ে আপোন মনে গীত গায়। এই গীতক মামুথ ছয়ৱা বোলা হয়। এইবিধ গীত শ্ৰমগীত শ্ৰেণীৰ ভিতৰুৱা। চিংফৌ নাৱৰীয়াই নোপিয়েদি নাওঁ বাই যাওঁতে এবিধ গীত পৰিবেশণ কৰে। এই গীতক তেওঁলোকে খায়ং নিংকিন বোলে।\nচিংফৌ মহিলা সকলে পৰিধান কৰা সাজপাৰক প্ৰধানকৈ ‘খাখুখ্ৰি’ আৰু ‘মানমৌখ্ৰিং’ এই দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। সমত বাস কৰা চিংফৌ মহিলা সকলে এবিধ ৰঙীন মেখেলা পিন্ধে। এই মেখেলা খনক তেওঁলোকে ‘বুকাং’ বোলে। গাত তেওঁলোকে ‘প্লং’ (চোলা) পৰিধান কৰে। বুকুত তেওঁলোকে নুংৱাত (মেথনি) মাৰে। এই নুংৱাত খন পাঁচ হাত দীঘল আৰু এহাত বহল। তেওঁলোকে কঁকালত মৰা ৰঙীন পেটীডালক ‘চিংকেত’ বোলে। গাভৰু সকলে কঁকালত চিংকেত নামাৰে। চিংফৌ মহিলা সকলে ৰুপৰ মণিযুক্ত এবিধ পৰম্পৰাগত ক’লা চোলা পৰিধান কৰে। এই চোলাক তেওঁলোকে ‘কুম্ফংপ্লং’ বোলে। বিবাহিতা মহিলা সকলে চাদৰ খনৰ (বাপাই) দুই মূৰ কান্ধত পেলাই লয়। আনহাতে গাভৰু ছোৱালীয়ে চাদৰৰ এটা আগ সোঁফালৰ পৰা নি বাওঁ কান্ধত পেলায় লোৱা ৰনিয়ম।\nচিংফৌ পুৰুষ সকলে কঁকালত এবিধ ৰঙীণ সূতাৰে নিৰ্মিত বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে এই বস্ত্ৰক তেওঁলোকে বাকা (লুঙী) বোলে। ‘বাকা’ খন ক’লা, সেউজীয়া অথবা নীলা সূতা সমন্বয়ত তৈয়াৰ কৰা হয়। ডাঠ মটীয়া ৰঙৰ ব্যৱহাৰ চিংফৌ সকলৰ বাকাৰ এটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। তেওঁলোকে গাত প্লং (চোলা) পিন্ধে আৰু মূৰত ৰঙীণ সূতাৰে বোৱা ‘ফুম্বাম’ (পাগুৰি) মাৰে। চিংফৌ সমাজত সম্ভ্ৰান্ত পুৰুষে পৰিধান কৰা ৰাজকীয় চোলাক ‘য়াম প্লং’ বোলে। তেওঁলোকে কান্ধত এখন ‘নাপ’ (তৰোৱাল) আৰু এটা ফুলাম ‘ম্ফই’ (পৰম্পৰাগত মোনা) আৰি লয়। চিংফৌ সমাজত মহিলা সকলে হাতত সোণ অথবা ৰুপেৰে নিৰ্মিত বিভিন্ন শৈলীৰ ‘লুখন’ (খাৰু) পৰিধান কৰে। এই লুখন সমূহৰ ভিতৰত ‘খচমৰা লুখন’ অন্যতম। আঙুলিত তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণৰ ‘লাকচ’প’ (আঙুঠি) পৰিধান কৰে। চিংফৌ মহিলা সকলে ডিঙিত পৰম্পৰাগত মণি ‘কীচি; পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে কাণত বিভিন্ন আকাৰৰ লুকান (কেৰু) আৰু জাংফাই পৰিধান কৰে। চিংফৌ মহিলাই খোপা বান্ধিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ৰুপৰ চেইন ডালক জ-দাং বোলে। চিংফৌ সকলে বুমু আৰু পুংখু নামৰ দুটি চৰু আকৃতিৰ যতনত চেৱাদি কেঁচা কৌপাতেৰে মেৰাই এবিধ টোপোলা ভাত প্ৰস্তুত কৰে। এই খাদ্য বিধক তেওঁলোকে ‘চাত মাকাই’ বোলে। চিংফৌ সমাজত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত খাদ্য সমূহত তেল আৰু বজৰুৱা মা-মছলাৰ প্ৰয়োগ কৰা নহয়। তেওঁলোকে মাছ মাংস পুৰি, খৰিকাত দি, ভাপত সিজাই অথবা পাতত দি খাইহে অধিক তৃপ্তি পায়। চিংফৌ সকলে জলকীয়া, বানজি, মাচাংপাত আদি মিহলাই মাংস চুঙাত দি সিজায়। এই পদ্ধতিক তেওঁলোকে চু’পুং বোলে। চিংফৌ সকলে শাক ৰিচি, কুৱামুক, ডিকচি না-ই আদি নানা বনৰীয়া শাক ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে কাঠফুলাক এবিধ উপাদেয় খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে টাই ফাকে সকলৰ দৰে চিংফৌ সমাজতো টেঙা মাছৰ আঞ্জা (ঙা চান চিখি) খোৱাৰ প্ৰথা আছে। চিংফৌ সকলে লাইপাত কেইদিনমান চুঙাত ৰাখি টেঙা কৰা প্ৰক্ৰিয়াক ‘চিংখাংমিখি’ বোলে। চিংফৌ সমাজত মাছ-মাংস জুইত শুকুৱাই সংৰক্ষণ কৰাৰ পম্ম্পৰা প্ৰচলিত। এনেদৰে ৰখা শুকৰি মাছৰ সৈতে তেওঁলোকে মিখিচি (খৰিচা টেঙা) অথবা মিখিচুম্বান (শুকান খৰিচা) দি আংজা ৰান্ধে। চিংফৌ সকলে মছলা হিচাপে মচাংপাত, বানজি, বানখৌবান, নাটাংবান আদি গছা পাত ব্যৱহাৰ কৰে। বিশেষকৈ তেওঁলোকৰ মাজত মাচাংপাত আৰু ইয়াৰ গুটিৰ চাহিদা লেখত ল’বলগীয়া। চিংফৌ সকলে উৰিয়াম পাত, কচু, মানখৌবান, মাচাংগুটি আদিৰ সৈতে পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে এবিধ মাছৰ আঞ্জা ৰান্ধে। এই ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ডাঙৰ কাইথুমত সংগৃহীত উৰিয়াম গছৰ পাতখিনি ভালদৰে খুন্দি লোৱা হয়। মাছৰ বাকলি আৰু কাঁইট খিনি আঁতৰাই জলকীয়া, মাচাংপাত, বানখৌবান আদিৰ লগত মিহিকৈ ঠাহি দিয়া হয়। কোনো কোনো অঞ্চলত এনেদৰে ঠহাৰ আগতে মাছখিনি জুইত কিছু সময় পুৰি লোৱা হয়। মাছখিনি ঠাহি থাঁকোতে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণে লোণ-পানী দি থকা হয়। এনেদৰে প্ৰস্তুত কৰা মাছ খিনিৰ লগত কচু বা আলু পিটিকা, খুন্দি থোৱা উৰিয়াম পাতৰ মিশ্ৰণ খিনি মিহলাই এই ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰা হয়। চিংফৌ সকলে পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা পানীয় ফালাপ (চাহ)ৰ সোৱাদ অতুলনীয়। ফালাপে শৰীৰৰ ক্লান্তি দূৰ কৰাৰ লগতে শৰীৰ নীৰোগী কৰি ৰখাটো সহায় কৰে। তেওঁলোকৰ কাজত লাওপানী আৰ্থাৎ ‘চাপুপ’ৰ ব্যৱহাৰো মন কৰিবলগীয়া।\nপ্ৰাকৃতিক ভাৱে উৎপন্ন হোৱা চাহ গছৰ কুঁহি অংশ সংগ্ৰহ কৰি চিংফৌ সকলে জুইৰ ওপৰত একোটা বৃহৎ পাত্ৰত এটা নিৰ্দিষ্ট উত্তাপত উতলায়। এনেদৰে উতলোৱা কেঁচা চাহপাত সমূহ তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত জুই চাঙত মেলি শুকুওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁলোকে এক বিশেষ পদ্ধতিৰে বাঁহৰ চুঙাত পাত সমূহ খুন্দি খুন্দি সুমুৱাই পুনৰ জুইৰ চাঙৰ ওপৰত তুলি সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰে। চিংফৌ সকলৰ পৰম্পৰাগত ফালাপ প্ৰস্তুত কৰা প্ৰক্ৰিয়াটো দেখাত অতি সহজ যেন লাগিলেও বাস্তৱিকতে ইয়াৰ বাবে প্ৰচুৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰয়োজন। উপযুক্ত কুমলীয়া পাত নিৰ্বাচন, কেঁচা চাহপাত উপযুক্ত উত্তাপত উতলোৱাৰ নিৰ্দিষ্ট সময়, সিজোৱা কেঁচা চাহপাত খিনি শুকুওৱাৰ প্ৰণালী আদি প্ৰতিটো দিশৰে জ্ঞান থাকিলেহে উন্নত মানৰ সুস্বাদু ফালাপ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি। আনহাতে চুঙাত সুমুৱাই এই ফালাপ সমূহ ভৱিষ্যতৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰা পদ্ধতিৰ বিষয়ে সম্যক জ্ঞান নাথাকিলে প্ৰস্তুত কৰা নতুন ফালাপ সমূহ ভেঁকুৰৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈ নষ্ট হোৱাৰ পূৰ্ণ আশংকা থাকে। পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা এনে ফালাপ উপযুক্ত সংৰক্ষণৰ দ্বাৰা কেইবা বছৰলৈও ভালে ৰাখিব পৰা পদ্ধতি প্ৰায় প্ৰতি জন চিংফৌ লোকেই পৰম্পৰাগত ভাৱে আয়ত্ত কৰি লয়। এনেদৰে চুঙাত সংৰক্ষণ কৰা ফালাপ সমূহ শুকুৱাই লদা পতাৰ পাচত এই লদাটোৰ পৰা প্ৰয়োজন মতে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণে ভাঙি পানীত উতলাই তেওঁলোকে পান কৰিবৰ বাবে পৰম্পৰাগত পানীয় ফালাপ প্ৰস্তুত কৰে। বৰ্তমান উজনি অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত উলুপত প্ৰাকৃতিকভাৱে উৎপন্ন হোৱা যথেষ্ট সংখ্যক বনৰীয়া চাহ গছ পোৱা যায়। একোজন মুনিহে দুহাতেৰে আঁকোৱালি নোপোৱা, গা-গছত শেলুৱৈ ধৰা এই চাহ গছ সমূহৰ বয়স ৩০০-৪০০ বছৰ বা তাতোধিক বুলি সহজেই অনুমান কৰিব পাৰি। গছ সমূহ ২০-৩০ ফুট পৰ্যন্ত ওখ। এই গছ সমূহৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বীজৰ পৰা উক্ত অঞ্চলটিত ভালে সংখ্যক নতুন চাহ গছ গজি উঠাও পৰিলক্ষিত হৈছে। শিক্ষা-দীক্ষা, ব্যৱসায়-বাণিজ্য, চাকৰি-বাকৰি আদি সকলো দিশৰ পৰা চিংফৌ লোক সকল বহু দূৰ আগুৱাই গৈছে। বিশ্বায়নৰ প্ৰভাৱত পৰি আধুনিকতাক আঁকোৱালি ল’লেও স্বকীয় কৃষ্টি-সংকৃষ্টি, ভাষা-ধৰ্মক আজিও তেওঁলোকে জীয়াই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে। পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে আটক ধুনীয়াকৈ সাজি উলিওৱা চাংঘৰ সমূহৰ সৌন্দৰ্য অতুলনীয়। এই চাংঘৰ সমূহৰ চাল খন টকৌ পাতেৰে নিমজকৈ চাই লোৱাটো চিংফৌ সংস্কৃতিৰ এটি প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। এই সাংস্কৃতিক সমল সমূহেৰে আজিও অসমত বৰ্চঢ্য ৰুপত উজলি আছে চিংফৌ সকল। চিংফৌ সকলে নিজৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি অটুট ৰাখি বিশ্ব দৰবাৰলৈ আগুৱাই যাওক- আমি ইয়াকে কামনা কৰিলো।\nলেখক: চন্দ্ৰ কমল চেতিয়া


মহিলা-ছোৱালীৰ হাড়ৰ ক্ষয় : — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / মহিলাৰ স্বাস্থ্য / মহিলা-ছোৱালীৰ হাড়ৰ ক্ষয় :\nহাড়ৰ ভিতৰৰ ঘনত্ব বঢ়া-কমা এটি সাধাৰণ প্রক্রিয়া। সাধাৰণতে ১৪ ৰ পৰা ১৮ বছৰ বয়সলৈ হাড়ৰ দৈর্ঘ্য বৃদ্ধি বন্ধ হৈ যায়। কিন্তু ২০ বছৰ বয়সলৈ হাড়ৰ ভিতৰৰ গঠন ও ক্ষয় একেই গতিত চলি থাকে। ৪০ বছৰ অতিক্ৰম হোৱাৰ পিছৰে পৰা হাড়ৰ ক্ষয়ৰ মাত্রা অলপ অলপকে বাঢ়ি গৈ থাকে। পুৰুষৰ তুলনাত নাৰীসকল এই ৰোগত বেছি আক্রান্ত হয়। বিশেষকৈ নাৰীসকলৰ মাহেকীয়া ঋতুস্রাৱ বন্ধৰ পিছত শৰীৰৰ ইস্ট্রোজেন নামৰ হৰমন বিধ কমি যায়, ফলত হাড়ৰ ক্ষয়ৰ মাত্রা বাঢ়ি যায়।\nকি কি কাৰণত নাৰীৰ হাড় ক্ষয় বেছি হয় -\n১.মেনোপজ বা মাহেকীয়া ঋতুস্রাৱ বন্ধ হৈ যোৱাৰ বাবে।\n২.পর্যাপ্ত পৰিমাণে শাৰীৰিক পৰিশ্রম নকৰাৰ বাবে।\n৩.পর্যাপ্ত পৰিমাণে কেলচিয়াম ও ভিটামিন-ডি গ্রহণ নকৰিলে।\n৪.শৰীৰৰ ওজন (বিএমআই অনুযায়ী অতিৰিক্ত কম হলে)।\n৫.অতিৰিক্ত ধূমপান বা এলক'হল পান কৰিলে।\n৬.ইয়াৰ উপৰিও তলত দিয়া ৰোগবোৰত ভোগী থাকিলেও হাড় ক্ষয়ৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যায়।\n*শৰীৰত ইস্ট্রোজেন হৰমনৰ মাত্রা কমি গলে।\n*শৰীৰত থাইৰয়ড বা পেৰাথাইৰয়ড হৰমনৰ মাত্রা স্বাভাবিকভাৱে বাঢ়ি গলে।\n৭.যিবোৰ ৰোগত দীর্ঘদিন ধৰি শুই থাকিবলগীয়া হয়....! খোজ নকৰাকৈ থাকিলে হাড়ৰ ক্ষয় বেছি হয়। ব্রেইন স্ট্রোক,কেঞ্চাৰ ইত্যাদি ৰোগত ব্যৱহৃত ঔষধেও হাড় ক্ষয় কৰে।\nহাড় ক্ষয়ৰ লক্ষণসমূহ -\nবয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে হাড় ক্ষয় এটি প্রাকৃতিক প্রক্রিয়া,সেয়ে প্রাথমিক পর্যায়ত তেনে কোনো লক্ষণ দেখা নাযায়। কিন্তু হাড়ৰ ভিতৰৰ উপাদান বা মজ্জা অধিক পৰিমাণে কমি গলে বিভিন্ন উপসর্গ দেখা দিয়ে। যেনেঃ গোটেই শৰীৰত একেলেথাৰিয়াকৈ বিষ অনুভূত হয়। বেছি সময় খোজ বা চলাচল কৰিলে কষ্ট হয়; শৰীৰৰ ভাৰসাম্য কমি যায়। যাৰ ফলত পৰি গৈ হাড় ভাঙি যোৱাৰ সম্ভৱনা বহুত বেছি থাকে।\nহাড় ক্ষয় নির্ণয় কিদৰে কৰিব -\nহাড়ৰ ক্ষয় ৰোগ সহজেই নির্ণয় কৰা যায়। চিকিৎসকে ৰোগীৰ ক্লিনিকেল উপসর্গ পর্যবেক্ষণ, ৰোগীৰ বয়স, পূর্বৰ ৰোগ, হাড়ৰ এক্স-ৰে,এমআৰআই আৰু বিএমডি (ব'ন মিনাৰেল ডেনচিটি) পৰীক্ষাৰ মাধ্যমেৰে হাড়ৰ ঘনত্ব নির্ণয় কৰা হয়।\nহাড় ক্ষয় প্রতিৰোধৰ বাবে কৰণীয় -\n১.সুষম খাদ্যাভ্যাস অনুসৰণ কৰা। প্রচুৰ পৰিমাণে কেলচিয়াম ও ভিটামিন ডি সমৃদ্ধ আহাৰ গ্রহণ কৰা।\n২. নিয়মিত শৰীৰচর্চা ও ব্যায়াম কৰা।\n৩. ধূমপান ও মদ্যপান ত্যাগ কৰা।\n৪. ৫০ ৰ ঊর্ধ্বৰ বয়সৰ প্রত্যেক নাৰীৰ হাড়ৰ ঘনত্ব নির্ণয় কৰোতে চিকিৎসকৰ পৰামর্শ লোৱা।\nহাড় ক্ষয়ৰ প্ৰতিৰোধ চিকিৎসা নকৰিলে তাৰ পৰিণতিঃ\nহাড়ৰ ক্ষয়ত প্রাথমিক অবস্থাত তেনে কোনো উপসর্গ দেখা নাযায়। হাড় ক্ষয়ৰ ফলত হাড়ৰ ঘনত্ব কমি হাড় দুর্বল আৰু ভঙ্গুৰ হৈ যায়। যাৰ ফলত সামান্য আঘাত লাগিলে কিংবা পৰি গলেও হাড়ৰ অনিষ্ট হয়।


মঙলদৈৰ ছাহাদুলৰ ভয়ংকৰ কাণ্ড! ভাঙৰ নিচাত কাটি পেলালে নিজৰ যৌনাংগ assam-man-chops-off-penis-for-greater-good-after-smoking-marijuana-hb– News18 assam\nনিচাই মানুহক কি কৰিব পাৰে! আপুনি হয়টো ভাবিলে আচৰিত হ'ব। গাঞ্জাৰ ৰাগিত উন্মাদ হৈ এজন লোকে নিজৰ যৌনাংগ কাটি পেলায়।\nLast Updated : May 20, 2022, 20:03 IST\nনিচাই মানুহক কি কৰিব পাৰে! আপুনি হয়টো ভাবিলে আচৰিত হ'ব। গাঞ্জাৰ ৰাগিত উন্মাদ হৈ এজন লোকে নিজৰ যৌনাংগ কাটি পেলায়। এই ভয়ংকৰ ঘটনাতো সংঘটিত হৈছে এইখন অসমতে। মহম্মদ ছাহাদুল আলী নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে গাঞ্জাৰ প্ৰভাৱত নিজৰ লিংগ কাটি দিয়ে।\nশোণিতপুৰ জিলাৰ ডেকাৰ গাঁৱৰ বাসিন্দা আলী মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত বুলি জানিব পৰা গৈছে। লোকজনে গাঞ্জা সেৱন কৰিছিল আৰু নিচাত নিজৰ লিঙ্গ কাটি পেলায়। আলীয়ে কেৱল গাঁজা সেৱন নকৰে কিন্তু আন নিষিদ্ধ মাদক দ্ৰব্যও গ্ৰহণ কৰে।\nসংবাদ মাধ্যমৰ আগত ঘটনাৰ সন্দৰ্ভত আলীয়ে কয় যে, গাঁজা সেৱন কৰাটো তেওঁৰ ধৰ্মত পাপ বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু আলীয়ে ঔষধ অবিহনে এনে কাম কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে, তেওঁ অনুতপ্ত হৈ নিজৰ লিংগটোৱেই কাটি পেলায়।\n"মোৰ ধৰ্মই মোক গাঁজা ল'বলৈ অনুমতি নিদিয়ে। মই ধূমপান কৰাৰ পিছত, মই চিন্তিত হৈছিলো যে সমাজত কিবা বেয়া ঘটিব। মই সকলোৰে ভালৰ বাবে আৰু মোৰ এনে কৰ্মত অনুতপ্ত হৈ নিজৰ লিংগটো কাটি পেলাইছিলো,"- এনেদৰে কয় লোকজনে।\nFirst published: May 20, 2022, 20:03 IST\nAssam NewsMan Chops Off PenisMarijuanaSunitpur


বিহুৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অক্ষয় কুমাৰ, সুনীল ছেট্টী আৰু প্ৰভু দেৱা- বিপ্লৱ বৰা – ফটাঢোল\nMay 1, 2020 লটিঘটি\t3 Comments\nবিহুৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অক্ষয় কুমাৰ, সুনীল ছেট্টী আৰু প্ৰভু দেৱা- বিপ্লৱ বৰা\nতেতিয়া মই ক্লাছ টেনত। তেতিয়াৰ দিনত মাঘ বিহুৰ, বিশেষকৈ সৰস্বতী পূজাৰ পিছৰে পৰা বহাগ বিহুৰ সময়লৈকে নগাঁও টাউনত বিভিন্ন ক্লাৱ, অনুষ্ঠান আৰু বিহু সমিতিবোৰে খুব কুইজ প্ৰতিযোগিতা পাতিছিল৷ বছৰৰ অন্য সময়ত এনে কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ ইমান উজান দেখা নগৈছিল। আজিকালি তেনেকৈ কুইজ প্ৰতিযোগিতা পাতে নে নাপাতে, সবিশেষ নাজানো৷ সাধাৰণতে এই কুইজ প্ৰতিযোগিতাবোৰ মুকলি কুইজ প্ৰতিযোগিতা আছিল আৰু এই প্ৰতিযোগিতাসমূহত ভাগ লোৱা প্ৰতিযোগীসকলৰ বয়সৰ কোনো উৰ্ধতম সীমা নাছিল। সেয়ে এনে প্ৰতিযোগিতাসমূত স্কুলীয়া ছাত্ৰৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ বৰ্ষৰ ছাত্ৰলৈকে, বিভিন্ন বয়সৰ ছাত্ৰৰ সমাহাৰ দেখা গৈছিল। মহিলা প্ৰতিযোগী দেখা নগৈছিল বুলি ক’লেও একেবাৰেই ভুল কোৱা নহ’ব চাগে৷ প্ৰতিযোগী দলবোৰ সাধাৰণতে তিনিজনীয়া আছিল (কাচিৎ দুজনীয়া) আৰু প্ৰতিযোগী দলৰ সংখ্যা ইমানেই বেছি হৈছিল যে আয়োজকসকলে প্ৰতিযোগী বীৰসকলৰ ‘জইন ফীজ’টো লৈয়ে চিধাই এটা ছাটাই অভিযান চলাই দিছিল, যাক ডিপ্ল’মেটিক ভাষাত ‘প্ৰিলিমিনেৰি ৰাউণ্ড’ বোলা হৈছিল। নহ’লে প্ৰতিযোগিতা স্থলীত সমবেত প্ৰতিযোগী দল আৰু তেওঁলোকৰ সমৰ্থক বন্ধুবৰ্গৰ দলদোপ-হেন্দোলদোপত সেইখন মাছৰ বজাৰেই বহিছে, নে বেলেগ কিবাই হৈছে বহুসময়ত ধৰিব পৰাটোৱেই মস্কিল আছিল। সেই ছাটাই অভিযানত এখন অবজেক্টিভ টাইপ কুৱেশ্যন পেপাৰত বিছ/ পঁছিশটামান বোধহয় পৃথিৱীৰ সকলোতকৈ অদৰকাৰী আৰু পঢ়িলেই মূৰৰ চুলি নিজেই নিজেই খাৰা হৈ যাব পৰা প্ৰশ্নৰ সমাহাৰ ঘটিছিল। যথাসময়ত সেই ছাটাই অভিযানৰ অন্তত মূল প্ৰতিযোগিতালৈ দহ/বাৰটামান বীৰৰ দল নিৰ্বাচিত হয়। তাৰপিছত বাকী ছাটাই হোৱা প্ৰতিযোগী দলসমূহৰ মাজত থকা ব্যৌমকেশ বক্সী, চাৰ্লক হোমছ টাইপ বীৰসকলৰ মুখত বিভিন্ন কনচাইপেৰিচি থিয়’ৰি ফাদিল হয়- মূল প্ৰতিযোগিতালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা কোনটো প্ৰতিযোগী দলৰ কোনটো ‘মূৰ্খ’ আয়োজক সমিতিৰ কাৰ পুতেক/ ভতিজাকৰ পৰা কোনটো ‘মূৰ্খ’ৰ বায়েকক কুইজ মাষ্টাৰ বা আয়োজক কমিটিৰ কোনে ‘লাইন’ মাৰি আছেলৈকে। অধিকাংশ ছাটাই হোৱা দল আৰু তেওঁলোকৰ সমৰ্থক ফাইলসমূহে সাধাৰণতে মূল ৰাউণ্ড আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই প্ৰতিযোগিতা স্থলী ত্যাগ কৰে আৰু সময়ত ১০/১২টা প্ৰতিযোগী দল আৰু অতি কম সংখ্যক দৰ্শকৰ উপস্থিতিত এই কুইজ প্ৰতিযোগিতাবোৰ সম্পন্ন হৈছিল।\nএই মহামহিম নিজৰ স্কুলত হোৱা কুইজ প্ৰতিযোগিতাবোৰত সৰুৰে পৰাই আনডিচপুটেড মাল আছিলোঁ আৰু অষ্টম মান শ্ৰেণীৰ পৰা এনে মুকলি প্ৰতিযোগিতাসমূহত জইন কৰাৰো কচু এটা গাত লম্ভিছিল৷ অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে দুই-এখন প্ৰতিযোগিতাত মূল ৰাউণ্ডলৈ উৱৱ যদিও কোনো সফলতা হাতত পৰা নাছিল। নৱম শ্ৰেণীত কেইখনমান কম প্ৰাইজমানীৰ আৰু অলপমান জকাইচুকীয়া প্ৰতিযোগিতাত য’ত নগাঁঁৱৰ টাউনৰ সেইসময়ৰ দ্বিগজ কুইজবীৰসকলৰ কিবা কাৰণত সেইদিনা পদধূলা নপৰিছিল ( মূলতঃ ভিতৰুৱা অঞ্চলত হোৱাৰ বাবে বা প্ৰাইজমাণী লোভনীয় নোহোৱাৰ বাবে), তেনেকুৱা প্ৰতিযোগিতাত সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষমো হৈছিল। দশম শ্ৰেণী পোৱালৈ কুইজৰ চখে বলিয়া কৰিছিল। নগাঁও টাউনৰ আশেপাশে হোৱা যিকোনো ঠাইত কুইজ পাতিব বুলি গম পালেই স্কুল খতি কৰি হ’লেও পঁহচি গৈছিলোঁ।\nক্লাছ টেনৰ বিহুৰ বতৰ৷ এদিন খবৰ পালোঁ ওচৰতে এঠাইত কুইজ পাতিব বিহু কমিটি এখনে৷ নেচাৰ্চ বেকন বুলি প্ৰকৃতিসেৱী সংগঠন এটাৰ নগাঁও শাখা যুটীয়া উদ্যোক্তা বোলে সেইখন কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ ( আজিকালি নেচাৰ্চ বেকন বোলা সেই সংগঠনটো আছে নে নাই, নাজানো৷ কিন্তু এসময়ত অলপ নামী মালে আছিল প্ৰকৃতি ৰিলেটেড কিবাকিবি পতাত৷) ইতিমধ্যে সেইবছৰৰ সৰস্বতী পূজাৰ পিছৰ পৰা কেইবাখনো মুকলি কুইজ প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয়, তৃতীয় স্থান পাই মহামহিমৰ দাঁতত প্ৰাইজমানীৰ তেজৰ সোৱাদ ভালকৈয়ে লাগি গৈছে৷ এইখনৰ প্ৰাইজমানী প্ৰথম পুৰস্কাৰ ৩০০০ টকা (আৰু দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় পুৰস্কাৰ ক্ৰমে ২০০০ টকা আৰু ১০০০ টকা) বুলি শুনি প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লোৱাটো অনিবাৰ্য্য হৈ পৰিছিল।\nযথাসময়ত সেইদিনা আৰু দুটাক লগত লৈ কুইজস্থলী পালোঁগৈ। ইতিমধ্যে প্ৰতিযোগীৰ দল আৰু বিভিন্নজনৰ সমাবেশত কুইজস্থলীত বিৰ দি বাট নোপোৱা অৱস্থা। নগাঁঁও টাউনৰ আশে পাশে হোৱা কুইজ প্ৰতিযোগিতাসমূহ হিলাই থকা সেইসময়ৰ প্ৰায় সকলো দ্বিগজৰ সেইদিনা সেইখন কুইজ প্ৰতিযোগিতাত পদধূলা পৰিছিল৷ আনকি ইতিমধ্যে ভ’ল’ণ্টেৰি ৰিটায়াৰমেণ্টত যোৱা কেইবাজনো স্বনামধন্যয়ো ( মানে সেইসময়ৰ নগাঁঁৱৰ কুইজ চাৰ্কলৰ ফাডাৰ ফিগাৰ টাইপ মালেও) সেইদিনা সেইখনত কামবেক কৰিছিল৷ আচলতে ফাৰ্ষ্ট আৰু ছেকেণ্ড প্ৰাইজৰ প্ৰাইজমানীটো বৰ বেছিকৈ লোভনীয় পৰিমাণৰ আছিল আনবোৰ প্ৰতিযোগিতাৰ তুলনাত (সেই সময়ৰ হিচাপে)। দহ টকা নে পোন্ধৰ টকা কিবা এটা জইনফীজ লৈ সময়ত ছাটাই অভিযান আৰম্ভ হ’ল। এখন কাগজত গোটেই বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰকৃতি, পৰিবেশ, ভূগোল সাঙুৰি আনি ২৫ টা প্ৰশ্ন। সেইদিনা সেই কুইজ প্ৰতিযোগিতাত কিবা কাৰণে নিগেটিভ মাৰ্কিঙো লগাই দিছিল। হাতত সেই প্ৰিলিমিনেৰি ৰাউণ্ডৰ প্ৰশ্নখন লৈ দেখিলোঁ পাঁচটামান প্ৰশ্নৰ বাহিৰে বাকী এটা প্ৰশ্নৰো মাথা-মুণ্ড আমাৰ এণ্টেনাত কেটছ হোৱা নাই। তাতে আমি আছিলোঁ অসমীয়া মাধ্যমৰ ছাত্ৰ আৰু আয়োজক কমিটিৰ শনিকেইটাই প্ৰশ্নখন দিছিল ইংৰাজীত। গতিকে অসমীয়াত জনা ভূগোলৰ বহু শব্দৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ নজনাটোও নিগেটিভ মাৰ্কিং পৰিবেশত আমাৰ বাবে মূৰৰ কামোৰণি হৈ গৈছিল। সেইবছৰৰ সৰস্বতী পূজাৰ পিছৰে পৰা নিজৰ পাৰফৰমেঞ্চ দেখি লাহে লাহে ‘ছাপ্পন্ন ইঞ্চি কা ছীনা’ হ’বলৈ ধাল খোৱা বুকুৱে সেইদিনাৰ জইন ফীজৰ পোন্ধৰ টকাটো এনেই বতিয়ালোঁ বুলি আয়োজকসকলক মনে মনে শাও দি দি গোটেইখন প্ৰশ্নতে যা-হা-তা-হা টিক মাৰি চাবমিট কৰি দিলোঁ৷ আৰু বাহিৰত আহি ব্যৌমকেশ বক্সী, চাৰ্লক হোমছসকলৰ লগত গোপন ৰহস্যবোৰৰ পম খেদাত লাগিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ৷\nকিন্তু ‘খুদা মেহেৰবান তৌ বন্দা পেহেলবান’। আচৰিত ধৰণে সেইদিনা প্ৰিলিমিনেৰি ৰাউণ্ডৰ পৰা মূল প্ৰতিযোগিতালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা ১২ গ্ৰুপৰ অন্তিমটো গ্ৰুপ হিচাপে মহামহিম এণ্ড হিজ গেং চিলেক্ট হ’ল। চিলেক্ট হ’ল মানে, সেই যি চিলেক্ট হ’ল, কাহিনীয়ে তাৰপিছত আগাথা ক্ৰিষ্টিৰ উপন্যাস, আলফ্ৰেড হিটছককৰ চিনেমাৰ দৰেই ৰহস্যঘন ৰূপ ল’লে আৰু প্ৰায় দুঘণ্টা সময়ৰ পিছত ১৫ টা ৰাউণ্ডৰ শেষত মহামহিম এণ্ড হিজ গেঙে মা কা জেকপটেই হিটাই দিলে। সকলো দ্বিগজৰ আশাত কেৰাচিন তেল ঢালি মহামহিম এণ্ড হিজ গেঙে ফাৰ্ষ্ট প্ৰাইজ টিকাই দিলে। ডা প্ৰ’ভাৰ্বিয়েল ডেভিড ভাৰ্চাজ গোলিয়াথ গেইম এখন মঞ্চস্থ হৈ গ’ল। সেইবাৰেই জীৱনত প্ৰথম কোনো মুকলি কুইজ প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম পুৰস্কাৰ পাইছিলোঁ আৰু সেইদিনাৰ প্ৰিলিমিনেৰি ৰাউণ্ডৰ কুৱেশ্যন পেপাৰখনত কি আছিলনো, আজি একো এটাই মনত নাই আৰু সেইখন আজি পুনৰ কৰিবলৈ দিলেও পুনৰ বেছিভাগ টুক্কাই মাৰিম চাগে৷\nতিনিদিন পাছত বিহুৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত সন্ধিয়া সেই কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। বঁটা ল’বলৈ বুলি মহামহিম এণ্ড হিজ গেং সেইদিনা সন্ধিয়া বিহু মণ্ডপত নিজৰ নিজৰ বেইষ্ট ‘চিকনা লুক’টো দি উপস্থিত হ’লোঁ। তেতিয়া আমি ফুল ছুইংত পৃথিৱীখন সেউজীয়া সেউজীয়া দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁৱেই আৰু ফাৰ্ষ্ট প্ৰাইজ টিকাই দিছোঁ যেতিয়া প্ৰাইজ লৈ অনুষ্ঠানৰ মণ্ডপত সমবেত অপেশ্বৰীসকলৰ মাজত “বিজলী গিৰানে মে হু আয়ি” টাইপ বিজুলী নমোৱাতহে জোৰ আৰু! এনেই বিহুৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত মূখ্য অতিথি শিল্পী ষ্টেজত উঠিবৰ সময় ওচৰ নচপালৈকে আমাৰ কমৰেডসকলে সন্ধিয়াই কোনো বিহুৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান নিজৰ পদধূলাৰে সাধাৰণতে ধন্য নকৰে যদিও সেইদিনা আমাৰ প্ৰাইজমানীত বন্ধুত্বসুলভ অভিভাৱকত্ব সাব্যস্ত কৰি পাৰ্টিৰ নামত কিবা এটা হ’লেও খাবলৈ ‘জিগৰি দৌস্ত’কেইটাৰ উপৰিও হঠাৎ ‘জিগৰি দৌস্ত’ৰ অৱতাৰ ধাৰণ কৰা কেইটামানৰো আগমন ঘটিল আৰু আমাৰ লগত মণ্ডপত বহি থাকি ‘লোকেল আৰ্টিষ্ট’ৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰাৰ ভাও দিয়াত লাগিল৷ অৱশ্যে সেইদিনা মণ্ডপত কেইবাগৰাকীও সুন্দৰী দৰ্শক আছিল, যিটো চাগে দুজনমান আমাৰ ‘জিগৰি দৌস্ত’ হোৱাত মেইন ফেক্টৰ বা মেইন চাপৰ্টিং ফেক্টৰ জৰুৰ আছিল৷\nকিন্তু পয়মাল লাগিল প্ৰাইজ ল’বলৈ মহামহিম এণ্ড হিজ গেংক মঞ্চলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰোঁতেহে। সেইদিনা মঞ্চলৈ দুবাৰ আমাক নিমন্ত্ৰণ কৰাৰ পিছতো আমি মঞ্চলৈ যাব পৰা নাছিলোঁ৷ কাৰণ মঞ্চলৈ আমাক নিমন্ত্ৰণ কৰিলেই চৌদিশে হাঁহিৰ ৰোল উঠে আৰু আমাৰ অৱস্থা ফাৎ মেলা বসুমতি পাতালে লুকাওঁ হয়। ইতিমধ্যে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় স্থান অধিকাৰী দলেও নিজৰ বঁটা গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও আমি মঞ্চলৈ যাবলৈ সাহস কৰিব পৰা নাছিলোঁ৷ আচলতে তিনিদিন আগত সেই কুইজ প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰিলিমিনেৰি ৰাউণ্ডতে ছাটাই হ’ম বুলি আমি চিউৰ আছিলোঁ আৰু কুৱেশ্যন পেপাৰখন চাবমিট কৰোঁতে তাত আমাৰ নাম অক্ষয় কুমাৰ, সুনীল ছেট্টী আৰু প্ৰভু দেৱা বুলি লিখি দিছিলোঁ। পিছত প্ৰতিযোগিতাৰ শেষত আয়োজকসকলক আমাৰ আচল নাম জনাইছিলোঁ আৰু তেওঁলোকেও আমাৰ আচল নাম লিখি ৰাখি একো চিন্তা কৰিব নালাগে বুলি কৈছিল। কিন্তু সেইদিনা বঁটা ল’বলৈ আমাৰ নাম অক্ষয় কুমাৰ, সুনীল ছেট্টী আৰু প্ৰভু দেৱা বুলিয়েই এনাউঞ্চ কৰি আছিল আৰু ৰাইজৰ মাজত হাঁহিৰ ৰোল উঠিছিল। তৃতীয়বাৰ আমাৰ নাম ঘোষণা কৰোঁতে তেতিয়াই বঁটা ল’বলৈ নগ’লে পাছত প্ৰাইজমানী কেনেবাকৈ পালেও সম্পূৰ্ণ প্ৰাইজমাণী নাপাবও পাৰোঁ বুলি লগৰে এটা ‘কালা মুঁহ’, ‘কুফা’ বুলি নিজৰ ৰেপুটেশ্যন বিতৰ্কাতীতভাৱে ফালি থোৱা জিগৰি দৌস্তে ভৱিষ্যতবানী দিয়াত লগে লগে মঞ্চৰ ফালে ৰাওনা হ’লোঁ। ৰাইজে, বিশেষকৈ সুন্দৰীসকলে, হাঁহিব বুলিয়েই গাইপতি এহেজাৰকৈ মুঠ তিনি হেজাৰ টকাৰ লগত কোনো লিলিমাই খেলিবতো নোৱাৰি, পাৰি জানো! মই পুৰস্কাৰ লওঁতে মোৰ নাম এনাউঞ্চ হৈছিলগৈ সুনীল ছেট্টী বুলি আৰু তেতিয়াৰ দিনত মই সাংঘাতিক খীন আছিলোঁ। পুৰস্কাৰ লওঁতে তলৰ পৰা কোনোবা এটাই চিঞৰিছিল বুলি আজিও মনত আছে, “এইটোৰ বডী দেখোন সুনীল ছেট্টীতকৈয়ো তামাম বে, বাইচেপ চা, বাইচেপ চা!” আৰু মই আজিও চিউৰ যে আমাৰ ‘জিগৰি দৌস্ত’কেইটাৰে কোনোবা এটা একাধাৰে ‘মাৰাত্মক বন্ধু’ৰ চিঞৰ আছিল সেইটো। ‘মাৰত্মক বন্ধু’ৰ বাহিৰে আনৰ বাবে এনেকৈ সঠিক সময়ত সঠিক মৰম নিবেদন অসম্ভৱ। মই নিজেও এটা ‘মাৰাত্মক বন্ধু’ বাবে আন ‘মাৰাত্মক বন্ধু’ প্ৰাণী চিনিব পৰাত মোৰ দখল আছে৷\nপুৰস্কাৰ দি থাকোঁতেই আয়োজক এজনে কৈছিল আমাৰ আচল নাম লিখি ৰখা বহীখন কিবা জুতিত হেৰুওৱাত তেওঁলোকৰ আৰু বেলেগ উপায় নাছিল৷ ক’লে এতিয়া প্ৰাইজমানী লৈ যোৱা, পিছত এদিন আমাৰ ক্লাৱৰ পৰা আচল নামৰ চাৰ্টিফিকেট লৈ যাবাহি। সেইদিনা পুৰস্কাৰ লৈ সেই তিনি ‘চিকনা’ – অক্ষয় কুমাৰ, সুনীল ছেট্টী আৰু প্ৰভু দেৱা- সেই বিহু অনুস্থানত সমবেত সুন্দৰীসকলৰ আগত চেণ্টাৰ অৱ এট্ৰেকচন হৈ বিজলী গিৰাই থাকিবলৈ আৰু এখন্তকো ৰৈ নাথাকিল, আৰু পাছতো কোনোদিন আচল নামৰ চাৰ্টিফিকেট বিচাৰি নগ’ল আৰু। চাৰ্টিফিকেটত কি আছে, জীৱনত যিমান ডাঙৰ এভাৰেষ্ট হিলাই দিলেও এদিন আপোনাৰ মৃত্যুৰ খবৰ ছপা হোৱা কাগজকণেৰে বা শ্ৰাদ্ধৰ চিঠিখনেৰে কোনোবাই বুট, বাদামৰ চাখনাই বান্ধিব, আচল ‘এইচ’ কিন্তু হাতত থকা ‘কেছ’তহে আছে৷ সেয়া হাতত পৰিল, সেই খেল সিমানতে শেষ৷\n« লকডাউন মুদ্রা দোষ- ধনজিৎ বৰুৱা\nলকডাউন পাৰ্ট-2 সঞ্জীৱ ভট্টৰ দ্বিতীয় বিবাহ- অলকেশ ভাগৱতী »\nপঢ়িলো। লগতে প্ৰতি মাহতে নতুন কিবা পঢ়িবলৈ পাম বুলিও আশা কৰিলো।\nতামাম লাগিল সুনীল চেট্টি অহ চৰী বিপ্লব৷\nভাল লাগিল । কুইজৰ কিছুমান এনেকুৱা অভিজ্ঞতা মনত আছে এতিয়াও


জৰ্জ হাবাৰ্ট - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n৩ এপ্ৰিল, ১৫৯৩\n১ মাৰ্চ, ১৬৩৩ (৩৯ বছৰ)\nবিমাৰ্টন, ৱিল্টশ্বায়াৰ, ইংলেণ্ড\nজৰ্জ হাবাৰ্ট (ইংৰাজী: George Herbert) সোতৰ শতিকাৰ ইংলেণ্ডৰ এজন মহান ভক্তিবাদী কবি আছিল।\n3 চাকৰি জীৱন\n১৫৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৩ এপ্ৰিলত জৰ্জ হাবাৰ্টৰ জন্ম হৈছিল। তেঁওৰ বয়স তিনিবছৰ হওতে তেওঁৰ পিতাকৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁ মাতৃৰ নাম আছিল মেগডালিন হাবাৰ্ট।\nওৱেষ্টমিনষ্টাৰ স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু ১৬১৬ চনত ট্ৰিনিটি বিশ্ববিদ্যালয় পৰা উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।\nচাকৰি জীৱন[সম্পাদনা কৰক]\n১৬১৮ চনত তেওঁ ট্ৰিনিটি কলেজত অলংকাৰ শাস্ত্ৰ ৰিজৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। তাৰ পিছত ১৬১৯ চনত লোক বক্তাৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। এই পদত হাবাৰ্টে এজন দক্ষ বক্তাৰ পৰিচয় দিছিল। ১৬২৪ চনত তেওঁ আকৌ মণ্টেগোমাৰি অঞ্চলৰ বাবে সংসদৰ সদস্যত নিৰ্বাচিত হৈছিল।\nহাবাৰ্টে প্ৰায় ১৫০টামান কবিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ কবিতাৰ প্ৰধান বিষয় বস্তু আছিল আত্মা আৰু শৰীৰৰ মাজৰ দ্বন্দ্ব। প্ৰায় ১৫০টামান কবিতা ৰচনা কৰাৰ পিছত তেওঁ শৰীৰ অসুস্থ হোৱা বাবে তেওঁ প্ৰিয় বন্ধু নিকোলাচ ফেয়াৰ (Nicholes Ferrar)ক মাতি আনি তেওঁৰ সমস্ত পাণ্ডুলিপি বন্ধুৰ হাতত গতাই দিছিল আৰু প্ৰকাশৰ যোগ্য হয় নে নহয় তাক বিচাৰ কৰাৰ ভাৰ দিছিল। পাণ্ডুলিপিসমূহ গতাই দিয়া কিছুদিন পিছতেই তেখেতৰ দেহাৱসান ঘটিছিল। তেওঁ মৃত্যু পাছত একে বছৰতে বন্ধু নিকোলাছ ফেয়াৰৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁৰ পাণ্ডুলিপিসমূহ 'দ্যা টেম্পল'(The Temple) শিৰোনামেৰে কিতাপ আকাৰত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।\n১৬৩৩ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিল।\n↑ Wilcox, Helen (23 September 2004). Herbert, George. 13025. https://www.oxforddnb.com/view/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-13025;jsessionid=AA378E090870711274CAF1DED46BE1C2.\nThe ICCU id CFIV125863 is not valid.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=জৰ্জ_হাবাৰ্ট&oldid=301296"ৰ পৰা অনা হৈছে


কিয় লিখোঁ - হীৰেন গোহাঁই - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমধ্য বয়সৰ সূৰ্য অস্তাচলৰ পিনে যিমানেই ধীৰে-ধীৰে ধাৱমান হৈছে, সিমানেই ক্ৰমে যোগাযোগ হেৰুৱাই পেলোৱা কনিষ্ঠ প্ৰজন্মৰ বাবে আন কিছুমান লেখকৰদৰে ময়ো এক প্ৰস্তৰ মূৰ্তিত পৰিণত হৈছোঁ বোধহয়- শ্ৰদ্ধেয়, কিন্তু অনাত্মীয়৷ সেয়ে তেওঁলোকে বিভিন্ন পত্ৰ-পত্ৰিকাৰ তৰফৰপৰা সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ আহি প্ৰশ্ন কৰেঃ আপুনি কিয় লিখে? ডেকা লেখকক কোনেও এই প্ৰশ্ন নকৰে৷ যেনেকৈ ডেকা টেনিছ খেলুৱৈক কোনেও নোসোধে, আপুনি কিয় টেনিছ খেলে? কিন্তু বয়স্ক লেখক এনে প্ৰশ্নৰ সন্মূখীন হয় মাজে-মাজে৷ হয়তো তাৰ মাজত প্ৰচ্ছন্ন হৈ থাকে এক বিস্মিত অসহিষ্ণুতা৷ যেন কোৱা হৈছে, ‘বস! বহুত হ’ল, এতিয়া বন্ধ কৰক৷’ অথবা হয়তো এক নিভাঁজ কৌতুহল – ‘জীৱনটো, জগতখন, সাহিত্যৰ ভাষা, ভাঙি নতুনকৈ গঢ়াৰ যি বয়স, সেই যৌৱন অতীত হোৱাৰ পাছতো কলম এৰা নাই কিয় আপুনি?’\nহয়তো এক বিৰক্তিকৰ অভ্যাস, ইংৰাজীত যাক কয় ‘cussedness’ ৷ অৱসৰৰ নিৰাপত্তাহীনতাৰ দুঃস্বপ্নৰপৰা উপাৰ্জনৰ প্ৰয়াসেৰে উদ্ধাৰ পোৱাৰ আকাংক্ষা! আৰু ক্ৰমে বাঢ়ি অহা শক্তিহীনতাৰ উৎকন্ঠাৰ পৰা পলায়নৰ এক দুৰ্দমনীয় কিন্তু কৰুণ আশা৷\nএই সকলোবোৰেই হয়৷ কিন্তু এইবোৰেই সকলো নহয়৷ এজন বয়োবৃদ্ধ লেখকৰ বিষয়ে তেওঁৰ আত্মীয়ই কয়, ‘ বেটাৰ নাম জাহিৰ কৰাৰ খঁক আৰু নগ’ল৷ দুদিন পাছত ওপৰৰ ডাক আহিব, কিন্তু এতিয়াও বাতৰিকাকতৰ পাতত নাম দেখিলে বুঢ়াই নাচোন দিব খোজে৷’ তেওঁৰ ৰসিক পাঠক এনে নীচ সন্দেহত ক্ৰুদ্ধ হ’ব, কিন্তু হ’লে কি হ’ব? এনে সন্দেহৰ টেঁটুত চেপা দিব নোৱাৰে৷ গতিকে এজন লেখকৰ দুৰ্বলতাৰপৰা তেওঁৰ সৃষ্টিশীলতাৰ বিচাৰ কৰা ভুল৷ এক অৰ্থত সকলোবোৰেইতো পলায়ন – ‘distracted from distraction by distraction’৷ কিন্তু অৰ্থহীনতাৰ, প্ৰেমহীনতাৰ, শূণ্যতাৰ আতংকৰ বিৰুদ্ধে মানুহৰ দুঃসাহসী অভিযানেইতো সভ্যতা৷ মানুহৰ চিন্তা-আৱেগ-কৰ্মই অহৰহ নিৰ্মম আৰু উদাসীন বিশ্বৰ হিমশীতল সুদুৰ নিৰ্লিপ্তিৰ বিৰুদ্ধে সাব্যস্ত কৰিছে তাৰ সাৰ্থকতা৷ সৃষ্টিৰ আনন্দ আৰু বেদনাৰ মহত্ত্বম উৎস তাতেই নিহিত৷\nএনে লেখক আছে যাৰ যশ-খ্যাতি আৰু স্বীকৃতিৰ নিৰ্লজ্জ লোভে আনক বিব্ৰত, লজ্জিত কৰে৷ সকলো মাধ্যমত তেওঁ নিজৰ নাম, আলোকচিত্ৰ, প্ৰশংসা পুৱাৰ সূৰ্যালোকৰদৰে বিচ্ছুৰিত হোৱাটো বিচাৰে৷ অথচ সেইজন লোকৰে সৃষ্টিয়ে এচাম পাঠকক আপ্লুত কৰি সেই লজ্জাকৰ দিশ পাহৰাই দিয়ে, তেওঁলোকৰ উপলব্ধিৰ আকাশ এক অলৌকিক আভাৰে উদ্ভাসিত কৰে৷ ঠেক পৰিধিৰ পৰা মনটো লৈ যায় মহিমামান্বিত দূৰ দিগন্তৰ পিনে৷ কোনো লেখক যশ-খ্যাতিৰ প্ৰতি সঁচাকৈ উদাসীন, কিন্তু তেওঁৰ ৰচনা পঢ়ি পাঠকৰ মনত জাগে প্ৰতাৰণাৰ গ্লানি, এক অসূখী অতৃপ্তি৷ কিন্তু তেৱোঁ পাঠকৰ মূল্যৱান সময় নষ্ট কৰে৷ অসংকোচে আমি আনক উপদেশ দিওঁ, কিয় আৰু সময় নষ্ট কৰিছা? আন কিবা দৰকাৰী কামত ব্যস্ত হৈ নপৰা কিয়? আমাৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত আনৰ এনে উপদেশে অযাচিত অপমানৰদৰে আঘাত কৰে৷\nতথাপি নিজৰ বিবেকৰপৰা শেষ পৰ্যন্ত বাগি দি সাৰিব নোৱাৰি৷ আনৰ সকলো তাচ্ছিল্য, অৱজ্ঞা আৰু উন্নাসিকতাক নিৰস্ত কৰাৰ পাছতো নিজৰ-নিজৰ বিবেকে নিৰ্মম বিচাৰকৰদৰে জিজ্ঞাসু দৃষ্টিৰে চাই প্ৰতীক্ষা কৰে উপযুক্ত সমিধানলৈ৷ কি হ’ব সেই সমিধান?\nভাগৱতপুৰাণতে আছে স্কুল জীৱনযাত্ৰাৰ প্ৰতি মানুহৰ এক চিৰন্তন সংশয় আৰু অতৃপ্তিঃ ইন্দ্ৰিয়ৰ তৃপ্তি আৰু স্বজন-পালনতে মানুহৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা নাই৷ এই চেতনা ধৰ্মশাস্ত্ৰত মোহনিদ্ৰাৰপৰা জাগৰণ ৰূপে উল্লিখিত হৈছে৷ সচেতন, শিক্ষিত, চিন্তাশীল মানুহ মাত্ৰেই এই প্ৰশ্নৰ সন্মূখীন হয়৷ তেন্তে কিহত জীৱনৰ সাৰ্থকতা আহে? এটা স্তৰত সকলো সচেতন মানুহে ভাবে যে নিজৰ কৰ্ম আৰু বৃত্তিত বুৎপত্তিয়েই মানহৰ জীৱন-চৰ্যাৰ সাৰমৰ্ম৷ লেখক হিচাপে সিদ্ধি আৰু সাফল্যও স্থুল ইন্দ্ৰিয় পৰিতৃপ্তিৰ ওপৰৰ স্তৰৰ সাৰ্থকতা৷\nসুনাম হৈছে এই সিদ্ধিৰ স্বীকৃতি৷ মানৱ-সমাজত সৌভাগ্যক্ৰমে বৃত্তি আৰু কৰ্মৰ কুশলতা পুৰুষাৰ্থ ৰূপে স্বীকৃত৷ সেয়ে এনে সুনামত ভকতীয়া ভণ্ডামিৰে ‘ছিঃ ছিঃ’ কৈ উঠাৰ কোনো যুক্তি নাই৷ কিন্তু যিজনলোকে কেৱল এনে এটা বৃত্তত পাকঘুৰণি খাই থাকে, তেওঁ বিচৰা বস্তুটো ক্ৰমাৎ এক অপসৃয়মান মৰীচিকাত পৰিণত হয়৷ গতিকে এইখিনিতে পুনৰ প্ৰশ্ন উঠেঃ তেন্তে সিদ্ধিৰ সাৰ্থকতা ক’ত?\nজুৰিখ চহৰত পেটেন্ট অফিচত অপৰিসৰ কোঠা এটাত কেৰাণীৰ চাকৰি কৰা মহাবিজ্ঞানী আইনষ্টাইনে একক, নিঃসংগ সাধনাত বিভোৰ হৈ প্ৰায় তপস্যাৰত ঋষিৰদৰে বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্বৰূপ উন্মোচনত এনে কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছিল যে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ সেই আৱিষ্কাৰে বহু প্ৰচাৰিত বাতৰিকাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ শিৰোনামা দখল কৰিছিল৷ খ্যাতিৰ সেই অকুল সমূদ্ৰত ভাহিও আইনষ্টাইনৰ মনীষা সুখনিদ্ৰাত আচ্ছন্ন হৈ পৰা নাছিল৷ বিজ্ঞান-চৰ্চাৰ অন্তিম লক্ষ্য কি, তেনে প্ৰশ্ন তেওঁৰ মনত তেতিয়াৰপৰা উদয় হৈছিল৷ ১৯৩০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আইনষ্টাইনে Caltech (California Institute of Technology) -ৰ ছাত্ৰসকলৰ এখন সভাত বৈজ্ঞানিক প্ৰগতিয়ে মানৱ-সমাজৰ সুখ-শান্তি কিয় সামান্যও বৃদ্ধি কৰিব পৰা নাই সেই প্ৰশ্ন উত্থাপিত কিৰ কৈছিলঃ “If you want your life’s work to be useful to mankind, it is not to mankind, it is not enough that you understand applied science as such. Concern for man himself must always constitute the chief objective of all technological effort… in suchamanner as to assure that the results of our scientific thinking may be blessing to mankind, and notacurse.” (তোমালোকে যদি তোমালোকৰ জীৱনযোৰা সাধনা মানুহৰ কামত অহা কৰিব খোজা, তেনেহ’লে কেৱল প্ৰায়োগিক বিজ্ঞান বুজি পালেই নচলিব৷ মানুহৰ উদ্বেগ আৰু চিন্তা সকলো প্ৰযুক্তিগত প্ৰয়াসৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হ’ব লাগিব, যাতে আমাৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ ফলাফল মানৱজাতিৰ বাবে অভিশাপ নহৈ আশীৰ্বাদ হয়৷’\nঅৰ্থাৎ জীৱনৰ এই পৰ্যায়ত এই মহা মনীষীজনেও মনীষাৰ বা মনৰ চৰ্চাৰ শেষ লক্ষ্য কি হ’ব পাৰে সেই চিন্তা কৰিছিল৷ তেওঁ সিদ্ধান্ত কৰিছিল যে জ্ঞান লাভ নহয়, মানৱ-কল্যাণেই বিজ্ঞান-চৰ্চাৰো প্ৰকৃত অন্তিম লক্ষ্য৷ ব্যক্তিগত সিদ্ধিৰ পৰা তেওঁৰ চিন্তা দূৰতৰ পৰিধিৰ পিনে অগ্ৰসৰ হৈছিল৷ মোৰ ধাৰণা যে সচেতন লেখকৰ বাবেও এই জিজ্ঞাসা বা অন্বেষা অতি প্ৰাসংগিক৷\nএনে চিন্তা নাম জাহিৰ কৰা বা তেনে স্থূল উদ্দেশ্যৰ বহু উৰ্ধত৷ মোৰ বিশ্বাস এনে চিন্তা ময়ো কৰোঁ৷ কিন্তু লেখকে বৈজ্ঞানিকৰদৰে পোনপটীয়াকৈ মানৱ-কল্যাণৰ ব্ৰত ল’ব নোৱাৰে৷ মোৰ ধাৰণা যি প্ৰাথমিক চৈতন্যৰ জাগৰণৰ কথা ভাগৱতত কৈছে, আনকি গীতাৰ ‘বিষাদ যোগ’ত যি মানসিক তথা আত্মিক সংকটৰ কথা কোৱা হৈছে, সাৰ্থক ৰচনাই পাঠকৰ মাজত সেই চৈতন্যৰ উদয় ঘটাব পাৰে৷ পাৰিছোঁ নে নোৱাৰিছোঁ বেলেগ কথা, কিন্তু তেনে আকাংক্ষা মোৰ নোহোৱাকৈ থকা নাই৷ সেইটো মানৱ-কল্যাণৰে এক নিদৰ্শন৷\nডিগবৈত এগৰাকী বোৱাৰীয়ে মোক কৈছিল যে মৃত্যুৰ আগমূহুৰ্তত তেওঁৰ শহুৰেকে মোৰ ‘মানুহ শঙ্কৰদেৱ’ ৰচনাখন পঢ়ি শুনাবলৈ কৈছিল৷ শুনি মই বিমূঢ় হৈ পৰিছিলোঁ৷ কি ঠিক মোৰ নিজৰ অজ্ঞাতে হয়তো মই কোনো-কোনো মানুহৰ এই পৰম উপকাৰ সাধিব পাৰিছোঁ৷ অৱশ্যে পাৰমাৰ্থিক উপাৰ সাধিব খোজাৰদৰে দূৰাকাংক্ষা মোৰ নাই৷ সমাজৰ অভ্যস্ত ধ্যান-ধাৰণাবোৰ নিৰ্বিচাৰে-নিৰ্বিবাদে মানি লোৱাৰ প্ৰমূল্যবোৰৰ বিষয়ে পাঠকৰ মনত সংশয় সৃষ্টি কৰি এক উন্নততৰ, প্ৰশস্ততৰ জীৱন আৰু মানসিকতাৰ পিনে যাবলৈ তেওঁক উদ্বুদ্ধ কৰাই মোৰ লক্ষ্য৷\nভক্তিধৰ্মই যদিও অসমীয়া সমাজৰ এক মৌলিক উত্তৰণ ঘটাইছিল, তথাপি সি সামন্তযুগীয়া মনোভাবতে অসমৰ মানুহক শেষ পৰ্যন্ত আবদ্ধ কৰি ৰাখিলে৷ যুক্তি আৰু বিজ্ঞানৰ চৰ্চা হ’ল তাকৰ৷ ভাৱাবেগৰ শক্তি হ’ল অপৰিসীম৷ এতিয়াও তাৰপৰা আমি বেছি দূৰ আগবাঢ়ি যাব পৰা নাই৷ প্ৰভাৱশালী ধূৰ্তলোকে এতিয়া প্ৰৱঞ্চনা কৰি নানা হুজুগত মানুহক মতলীয়া কৰিব পাৰে৷ সেয়ে যুক্তিনিষ্ঠ চিন্তা প্ৰতিষ্ঠা কৰা দৰকাৰ, যাতে মানুহে আনৰ প্ৰচ্ছন্ন অভিপ্ৰায় পূৰণৰ অচেতন হাতিয়াৰ নোহোৱাকৈ থাকিব পাৰে, আৰু সৎ সুস্থ, সুন্দৰ ব্যক্তিগত তথা সমূহীয়া জীৱন এটা বাছি ল’ব পাৰে৷ ভাবালুতাৰপৰা পাঠকক মুক্ত কৰিবলৈ হ’লে ভাষাৰো পৰিমাৰ্জনা দৰকাৰ৷ অন্যথাই ভাষাৰ যাদুৰে পাঠকক তথা সমাজক মুগ্ধ কৰি ধূৰ্ত লোকে সস্তীয়া মতামততে ‘মহত্ত্বৰ স্পৰ্শ থকা’ দিব্য জ্ঞান বুলি প্ৰচাৰ কৰিব, আৰু কোনো বিধায়ক বা আমোলাৰ সপক্ষে বা বিপক্ষে অৱস্থানকে ন্যস্ত স্বাৰ্থই ৰাইজৰ বাবে জীৱন-মৰণ সমস্যাত পৰিণত কৰিব৷ সামন্ত যুগৰ সভাসদ বা খাটনিয়াৰৰদৰে এচাম ভক্তই অধঃপতিত বা বিকৃত মনস্ক বুদ্ধিজীৱিক সমাজৰ পথপ্ৰদৰ্শকৰ স্থানত অধিষ্ঠিত কৰিব৷\nযুক্তি সেয়ে দৰ্শন বা ন্যায়শাস্ত্ৰৰদৰে বিমূৰ্ত আৰু বিবৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে৷ তাৰ মাজত কেতিয়াবা স্বপ্নৰ উত্তাপ, কেতিয়াবা বিদ্ৰুপ-ব্যংগৰ ধাৰ৷ অনিবাৰ্যভাবে তাক আমাৰ ব্যক্তিগত, মানসিকতাৰ বিকৃতি বুলি বিপৰীত শিবিৰৰ ভক্তই প্ৰচাৰ চলাব৷ প্ৰভুভক্তই প্ৰভুৰ পৰা কি প্ৰসাদ পায়, সেইটো তেওঁলোকৰ মাজৰ কথা৷ কিন্তু ‘কৰ্তাই ইচ্ছাই ধৰ্ম’ বুলি দহজনে মানি ল’লে সমাজ কেনে বিভ্ৰান্তিত পৰিব পাৰে যোৱা দশক দুটাত অসম আন্দোলন আৰু সংযুক্ত মুক্তি বাহিনীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় পটন্তৰৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে৷ সেইবোৰ মূহূৰ্তত পাৰ্যমানে যুক্তিৰ জোঁৰ ভাবালুতাৰ কল্লোলিত এন্ধাৰৰ মাজত দাঙি ধৰিছিলোঁ৷ সুনামৰ ঠাইত দুৰ্নামৰ ভাগী হৈছিলোঁ৷\nকিন্তু আনক শিকাবলৈ গৈ সৌভাগ্যক্ৰমে নিজেও শিকিছোঁ – কেতিয়াবা যন্ত্ৰণা আৰু কষ্টৰ মাজেদি, কেতিয়াবা বিস্ময়মুগ্ধ অনুৰাগৰ মাজেদি৷ দেখিছোঁ যি বিষয়ে মানুহৰ জ্ঞান বৃদ্ধি কৰিবলৈ গৈছোঁ সেই বিষয়েই মোৰ প্ৰাথমিক জ্ঞান নোহোৱাৰদৰে আৰু মোৰ সদিচ্ছাৰ প্ৰতি পুতৌ জন্মি অশিক্ষিত বা সাধাৰণ শিক্ষাৰে শিক্ষিত লোকেই মোক বহুত মূল্যৱান কথা শিকাইছে৷ সেই শিক্ষাই মোৰ অহং ভাব প্ৰশমিত কৰি মনলৈ বিনম্ৰ শান্তিৰ ভাব আনি দিছে৷ আকৌ দেখিছোঁ বহু বিষয়ত মোৰ মতান্ধ ধাৰণা কৰ্ম বা অনুশীলনৰ চেষ্টাই নস্যাৎ কৰি মনত দিশহাৰা আতংকৰ আৱেগ সঞ্চাৰ কৰিছে আৰু প্ৰকৃত সত্যৰ পথ বিচাৰি যন্ত্ৰণাত দগ্ধ হৈছোঁ৷\nসকলো বিষয়ে মাত মাতোঁ কিয়? ইও কোনো-কোনো পক্ষপাতগ্ৰস্তলোকৰ আপত্তিৰ কাৰণ৷ যি বিষয়ে মই একেবাৰেই নাজানো, সেই বিষয়ে মই মন্তব্য নিদিওঁ৷ কিন্তু ঢুকি পাব পৰা আন সকলো বিষয়তে মাত মাতোঁ৷ কাৰণ সেইবোৰ বিষয়ৰ প্ৰচলিত জ্ঞান বা ধ্যান-ধাৰণাত কৰাল মাৰি ধৰি আছে নান অপৰীক্ষিত সিদ্ধান্ত আৰু ধাৰণাই৷ সেই সকলো বিষয়তে আমি তোলা প্ৰশ্নবোৰ গৱেষকে বিবেচনা কৰি চালে কিছু হ’লেও উপকাৰ পাব৷\nখন্তেকীয়া গ্লেমাৰৰ ৰংচঙীয়া চমককে যিবোৰে মহত্ত্বৰ অব্যৰ্থ প্ৰমাণ বুলি ধৰে, তেনে মানুহে আমাৰ এই অতৃপ্ত, অশান্ত অনুসন্ধানক অবাঞ্ছনীয় বুলি ভবাত আচৰিত হ’বলৈ একো নাই৷ কাৰণ তেনে মানুহৰ বাবে সাহিত্য এক ধৰণৰ আত্মৰতি৷ পাঠকৰ সঁহাৰিত সিহঁতে আৱিষ্কাৰ কৰে নিজৰ ‘মহত্ব’ৰ নিত্য নতুন প্ৰমাণ৷\nকিন্তু কাণ্ড-জ্ঞান থকা লেখকে বুজে যে সাহিত্য একধৰণৰ সঞ্চাৰ আৰু সহযোগ, বিনিময় আৰু বিস্তাৰৰ আহিলা৷ আমাৰ অনুভূতি-উপলব্ধি, আমাৰ অনুমান আৰু সিদ্ধান্ত, আমাৰ জিজ্ঞাসা আৰু সন্তুষ্টি শেষ বিচাৰত আনৰ সঁহাৰিতে সত্য বুলি সাব্যস্ত হয়৷ যদিও সাধনাক নিসংগ বুলি কোৱা হয়, তাৰ সাৰ্থকতাও নিৰ্ণয় হয় আনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে৷ সেয়ে নিৰ্দ্ধিধাই ক’ব পাৰি যে লেখকে লিখাৰ মাজেৰেই বিচাৰে এখন সমাজ – যি সমাজ তেওঁৰ সত্তাৰ অস্তিত্বৰ বাবে জীৱৰ বায়ুমণ্ডলৰদৰে অপৰিহাৰ্য৷\nমই লিখোঁ কিয়? মই মোৰ লিখাৰ উপযুক্ত পাঠক বিচাৰিয়েই লিখোঁ৷ তেনে পাঠকেই জীয়াই ৰাখে মোৰ লেখক-সত্তা৷ ■■\n← অস্কাৰ ৱাইল্ডৰ সমাধিত – বিপুলজ্যোতি শইকীয়া\nগীতিকাৰ, সংগীত পৰিচালক আৰু শব্দযন্ত্ৰী ইবচন লাল বৰুৱাৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰ-মীনাক্ষী বৰুৱা →\nফিলিপ জাৰীলিৰ মনোদৈহিক অভিনেতা প্ৰস্তুতিৰ কৌশল : এক অৱলোকন — কিশোৰ ভৰদ্বাজ বৰুৱা


Assamese jokes (অসমীয়া কৌতুক) part ২ - Assamese Jokes - অসমীয়া কৌতুক\nHome Unlabelled Assamese jokes (অসমীয়া কৌতুক) part ২\nAssamese jokes (অসমীয়া কৌতুক) part ২\n১। ইন্টাৰভিউত কণপিতৌ\nকনপিতৌয়ে এবাৰ ইন্টাৰভিঊ এটা দিবলৈ গ'ল-\n২। কলিতাৰ পুতেক\n৩। সকলো ধৰনৰ চিকিত্‍সা\nএজন ডাক্তৰে এখন ক্লিনিক খুলিলে আৰু ক্লিনিক খনৰ সন্মুখত এখন ছাইনবর্ডত লিখি থ’লে :সকলো ধৰনৰ চিকিত্‍সা কেৱল ১০০ টকাত কৰা হ’ব আৰু যদি চিকিত্‍সা কৰিব নোৱাৰো, তেন্তে আমি আপোনাক ২০০ টকা ওভোটাই দিম । একো অসুখ নোহোৱা এজন ব্যক্তিয়ে ২০০ টকা নিজৰ হাতলৈ অনাৰ পাং পাতি ক্লিনিক খনলৈ আহিল ।\nতেওঁ ডাক্তৰ জনক ক’লে :\n‘‘মই মোৰ জিভাখনত একো সোৱাদ অনুভব কৰিব নোৱাৰা হৈছো !’’\nডাক্তৰ জনে তেওঁৰ সহাকাৰী জনক ২২ নম্বৰ ঔষধৰ বাকচটোৰ পৰা কেইটোপাল মান ঔষধ মানুহজনৰ জিভাত দি দিবলৈ ক’লে । ঔষধ কেইটোপাল জিভাত পৰাৰ লগে-লগেই মানুহজনে চিঞৰি উঠিল...\n‘‘ইছ ৰাম ! ইমান তিতা !!’’\nডাক্তৰ জনে হাঁহি এটা মাৰি ক’লে :\n‘‘Congratulation, আপোনাৰ জিভাৰ অনুভব শক্তি ঘূৰি আহিল ।’’\nএশ টকা যোৱাৰ খঙত মানুহজন জ্বলি-পকি উঠিল আৰু দুসপ্তাহ পাছত আগৰ এশ টকাৰ লগতে আৰু এশ টকা ঘূৰাই লোৱাৰ উদেশ্যেৰে পূণৰ ক্লিনিক খনলৈ আহিল ।\nমানুহজন :- ছাৰ, মই মোৰ স্মৃতি শক্তি হেৰুৱাই পেলালো, আগৰ কথা মোৰ এতিয়া অলপো মনত নাই !\nডাক্তৰ জনে তেওঁৰ সহকাৰী জনক ২২ নম্বৰ ঔষধৰ বাকচটোৰ পৰা কেইটোপাল মান ঔষধ মানুহজনৰ জীভাত দি দিবলৈ ক’লে । সহকাৰী জনে ঔষধ দিবলৈ লোৱাত মানুহজনে আচৰিত হৈ সুধিলে :-\n‘‘ৰ’ব ছাৰ, এই ঔষধটো দেখোন জিভাৰ অনুভব শক্তি ঘূৰাই অনাৰ বাবেহে!?’’\n৪। নগেন, ঘৈণীয়েক আৰু নিমখ\nএদিন নগেনৰ ঘৈণীয়েকে মজিয়াত বহি কিবা কাম কৰি আছিল৷ অলপ পাছত, ওচৰতে বহি বাতৰি কাকত পঢ়ি থকা নগেনক ঘৈণীয়েকে ক’লে,-\nঘৈণীয়েকেও চিঞৰি চিঞৰি ক’লে,-\n: মই জানোৱেই তুমি একো বস্তু বিচাৰি নোপোৱা৷ তুমি এটা কামচোৰ৷ এলেহুৱা৷ সোৰোপা৷ তুমি একো কামৰ মানুহ নহয়৷ অন্ধ৷ একো দেখা নোপোৱা৷ তোমাক একো কাম কৰিবলৈ দি লাভ নাই৷মই জানিছিলোৱেই তুমি বিচাৰি নাপাবা বুলি ৷সেইকাৰণে মই নিজে আগতেই নিমখৰ বাচনটো লৈ আনি থৈছো৷\n৫। বঢ়িয়া হ'ল\nপিতৌ নামৰ মানুহ এজনে আনে যি কথায়ে নাপাতক তেওঁ উত্তৰত বঢ়িয়া হ'ল বুলি কয় ।এবাৰ এজন বন্ধুয়ে তেওঁৰ লগত পতা কথোপকথনঃ\nবন্ধুঃ আপোনাক বহুত দিনৰ মোৰত লগ পালো দেই ।\nপিতৌঃ হেঃ হেঃ বঢ়িয়া হ'ল ন !তোমাৰ কেনে খবৰ পিচে ?\nবন্ধুঃ বৰ ভাল নহয় ।যোৱা বছৰ মানুহজনী মৰি থাকিল ,টকা পইচাৰ নাটনিত বৰ কষ্টত আছো বুইছেনে ।ইফালে খেতিয়ো বৰ ভাল নহ'ল এইবাৰ ।\nপিতৌঃ বঢ়িয়া হ'ল দেখুন কথাটো !\nবন্ধুঃ [খঙেৰে] কি বঢ়িয়া হ'ল ! মোৰ এনে অৱষ্টা হোৱাত আপোনাৰ ইমান ফ্ৰোর্তিনে ?\nপিতৌঃ তুমি বুজা নাই ,কথাটো বঢ়িয়া হ'ল ।\nবন্ধুয়ে পিতৌৰ কাণৰ তলত দুপাত মান দিয়াৰ পিছত পিতৌয়ে কেকাই কেকাই কলেঃ অ' বোপাই বঢ়িয়া হ'ল দে ।\n৬। দুজন বন্ধুৰ কথোপকথন\nদুজন বন্ধুৱে গছৰ তলত বহি কথা পাতিছে--\nপ্ৰথম বন্ধুঃ মই সৰুতে গোটেই ভাৰতবৰ্ষখনেই বিনা পইচাতে ফুৰি আহিলো।\nদ্বিতীয় বন্ধুঃ থ হেৰ গাজা কবলৈ আৰু মানুহ বিচাৰি নাপালি কোনোবাই বিনা পইচাত গোটেই ভাৰতবৰ্ষখন ফুৰি আহিব পাৰেনে ?\nপ্ৰথম বন্ধুঃ পাৰিতো মই মা-দেউতাৰ কোলাতহে বহি গৈছিলো।\n৭। যদু আৰু মধু\nযদুঃ কোটিপতি হোৱাৰ সহজ উপায় নামৰ কিতাপখন তুমি মোক আধা ফালি কিয় দিলা ?\nমধুঃ এস তোমাৰ বৰ খক হে আধা কোটি টকাৰে তোমাক নুকুলাব জানো।\n৮। বিনামুলীয়া পৰামৰ্শ\nক) ঘৰত কমেও দহ হাজাৰ মান টকা নগধ ৰাখিব৷ ঘপহকৈ কিবা বিপদত কামত আহিব৷ ৰাতিখন কত বেংক খুলা পাব৷\nখ) টিভি টো হলাবৰ হল৷ ইমান গধূৰ লৰচৰেই কৰিব নোৱাৰিলো৷ আজি কালি পাতল চেপেটা টিভি পাই৷\nগ) পনী খাইছে কলহত থৈ পিচে ভাত খাইছে প্লাষ্টিকৰ প্লেটত৷ কাঁহৰ কাঁহি ব্যৱহাৰ কৰিব৷ স্বাস্থ্যৰ বাবেও ভাল আৰু বেচিলে বজাৰত দামো পোৱা যায়৷\nঘ) বহুত চেষ্টাৰে আলমাৰীটো খুলিলো কিন্তু থবলৈ যদি বস্তুয়ে নাই সেইটো জেগা বন্দি কৰি টৰঙাই থোৱাৰ কি প্ৰয়োজন?\nঙ) মানুহজনীক দুই এপদ আছল সোনৰ গহনাও দিব৷ বিপদত কামতো আহিব৷\nচ) আপোনাৰ ধুনীয়া মানুহ জনীৰ যিহে Old fashioned কাপোৰ, মোৰ জনীয়ে সেইবোৰ কেতিয়াও নিপিন্ধে৷ খামটোত টকা এহেজাৰ থৈ গৈছো৷ মানুহজনীক ধুনীয়া গুলপীয়া শাৰী এখন কিনি দিব৷ আপুনি নাচায় নাই অন্তত আমি বুৰেই চাই শান্তি পাম৷\nনগেনে সিদিনা এখন দোকানলৈ গৈছিল ঘৰত থকা পোহনীয়া কুকুৰটোৰ কাৰণে বিষ্কুট আনিবলৈ ।নগেন (দোকানীলৈ চাই : "অ' ভাইটি, কুকুৰৰ বিষ্কুট আছে নেকি ?"\nদোকানী- "থকাটো আছে, কিন্তু আপোনাক দিব নোৱাৰিম, মানে আমাক অৰ্দাৰ দিয়া আছে যে কুকুৰ আছে বুলি প্ৰমাণ নহলে দিয়া মানা আছে..কুকুৰ টো লগত লৈ আহিব, লৈ যাব !"\nনগেনে গুচি আহিল। কেইদিনমানৰ পাছত আকৌ এদিন নগেনে সেই দোকান খনলৈ গল..\nনগেন- "ভাইটি, মেকুৰীক গা ধুওৱা চেম্পু আছে নেকি ?"\nদোকানী- "আছে দাদা, কিন্তু আপোনাৰ মেকুৰী আছে বুলি প্ৰমাণ নহলে দিব নোৱাৰিম..!"\nনগেনৰ টিকনি গৰম হৈ গল.. সি ঘৰলৈ গৈ হাতত কলা পলিঠিনৰ বেগ এটা লৈ আহিল.. দোকানীজনে নগেনক দেখি ক'লে- "আহক দাদা, কি লয় আহক..!"\nনগেনে মনতে ভাবিলে ৰহ বেটা তই মোক বহুত জলাইছ.. তোক মই আজি দি আছোঁ ! নগেনে ধুনীয়া হাঁহি মাৰি কলে- "হাঃ হাঃ কি লাগে গম পাবা, আজি প্ৰমাণো লৈ আহিছোঁ... দিয়াচোন তোমাৰ হাতখন এই বেগটোত সোমাই চোৱা..!"\nদোকানীজনে নগেনৰ কথামতে বেগত হাত ভৰাই ক'লে- "অ কিবা গৰম গৰম লাগিছে, কুমল, তিপি দিলে পিছলি যায় দেখোন দাদা... কিনো..?"\nনগেনে তামাম ফুৰ্টি কৰি কলে- "হাঃ হাঃ এইয়া মোৰ হেৰি, এতিয়াই কৰি আনিছোঁ গৰমে গৰমে, দিয়া হাৰপিক এটা, টয়লেট চাফা কৰিবলৈ লাগে !!!"\nAssamese jokes (অসমীয়া কৌতুক) part ২ Reviewed by Assamese jokes for smile on May 26, 2018 Rating: 5


কেনেকৈ জানিব আপুনি কৰ্কট ৰোগত আক্রান্ত হৈছে নেকি? এই মাৰাত্মক ৰোগৰ পৰা পৰিত্রাণ কেনেকৈ পাব\nMonday, 20 September 2021 07:46 PM\nকৰ্কট ৰোগ হৈছে মানুহে ভোগা ৰোগবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ মাৰাত্মক। এবাৰ কৰ্কট ৰোগত আক্রান্ত হলে, ৰোগীক ৰক্ষা কৰাৰ সম্ভাৱনা ক্ষীণ হয়। অৱশ্যে, যদি কোনোবাই প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত এই মাৰাত্মাক ৰোগটোক চিনাক্ত কৰিব পাৰে, তেন্তে তেওঁক মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে।\n2015 চনৰ তথ্য অনুসৰি, বিশ্বজুৰি কৰ্কট ৰোগীৰ সংখ্যা প্ৰতি বছৰে 14 নিযুত আছিল। কেৱল সেয়াই নহয়, এই সংখ্যা বছৰে বছৰে ক্রমাৎ বাঢ়ি আহিছে। গতিকে চিকিৎসকসকলে শংকিত হৈছে যে যদি এই মাৰাত্মক ৰোগ এই গতিত বৃদ্ধি হয় গৈ থাকে, 2022 চনলৈ, দেশৰ চিকিৎসালয় সমূহত প্ৰতিটো কোঠাত এজনকৈ কৰ্কট ৰোগী থাকিব। এতিয়া প্ৰশ্নটো হ'ল, যেতিয়া কৰ্কট ৰোগে মহামাৰীৰূপ ধাৰণ কৰিব, আপুনি মই কেনেকৈ জীয়াই থাকিম? সেইকাৰণে চিকিৎসকসকলে পৰামৰ্শ দিছে যে ইয়াক লৈ শংকিত হোৱাতকৈ নিজকে স্বাস্থ্যৱান ৰখাটো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেয়েহে, যদি শৰীৰত কোনো ৰোগ হয়, বিশেষকৈ যদি কোনো উদ্বেগজনক লক্ষণ দেখা পোৱা যায়, আপুনি শীঘ্রেই চিকিৎসকৰ পৰামর্শ ল'ব।\nকিন্তু কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণবোৰ কেনেকৈ জানিব? এটা আন্তৰ্জাতিক স্বাস্থ্য ৱেবছাইটত ১০ টা মূল লক্ষণ উল্লেখ কৰা হৈছিল। যিবোৰৰ দুটা বা তাতোধিক লক্ষণ আপোনাৰ শৰীৰত দেখা দিলে কর্কট ৰোগত আক্রান্ত হোৱাটো নিশ্চিত, কিন্তু আপুনি ভয় আৰু নাৰ্ভাস নোহোৱাকৈ ডাক্তৰৰ প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসা আৰু পৰামর্শ গ্রহণ কৰক। গতিকে জানো আহক সেই দহটা মূল লক্ষণ -\n1. দীৰ্ঘসময় ভাগৰ লগা :\nযদি আপুনি দীঘলীয়া সময় ধৰি ভাগৰুৱা বা অৱসাদত ভুগি আছে, ই বহুতো ৰোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, হয়তো কৰ্কট ৰোগৰো কাৰণ হব পাৰে। মলাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ বা তেজৰ কৰ্কট ৰোগ হ'লে সাধাৰণতে এনে লক্ষণ দেখা যায়। সেয়েহে, যদি আপুনি স্বাভাৱিকতকৈ দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে ভাগৰুৱা বা অৱসাদত ভুগিছে, তাৎক্ষণিক চিকিৎসা লওঁক।\n2. হঠাতে ওজন হ্ৰাস:\nযদি আপোনাৰ কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ হঠাতে দ্ৰুত গতিত ওজন হ্ৰাস পাইছে, তেন্তে পৰীক্ষা কৰাই লওঁক।কৰ্কট ৰোগে সাধাৰণতে হুটিং কৰি ওজন হ্ৰাস কৰে। গতিকে সদায় শৰীৰৰ ওজনৰ যত্ন ল'ব।\n3. দীৰ্ঘম্যাদী বিষ:\nযদি আপুনি কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি বিষত ভুগি আছে, আনকি ঔষধ খোৱাৰ পিছতো উপশম পোৱা নাই, ইয়াৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ কাৰণ আছে। সাধাৰণতে শৰীৰৰ কোন অংশত বিষায় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, ৰোগীজন মস্তিষ্কৰ টিউমাৰ বা ডিম্বাশয়, বা মলাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত বুলি চিনাক্ত কৰা হয়।\n4. অস্বাভাৱিক মাংসপিণ্ড বাঢ়ি অহা:\nযদি আপুনি শৰীৰৰ এটা অংশত অস্বাভাৱিক মাংসপিণ্ড বাঢ়ি অহা দেখা পায় বা এনে পৰিৱৰ্তন অনুভৱ কৰে, ই আপোনাৰ বাবে অবাঞ্ছিত কিবা ৰোগৰ লক্ষণ। আনকি আপোনাৰ শৰীৰৰ কোনো পৰিৱৰ্তন স্বাভাৱিক যেন লাগিলেও পৰ্যবেক্ষণ কৰক আাৰু চিকিৎসকক অৱগত কৰক।\n5. সঘনাই জ্বৰ:\nকৰ্কট ৰোগত আক্রান্ত হলে শৰীৰত স্বাভাৱিক ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা হ্রাস পায়। ইয়াৰ ফলত সঘনাই জ্বৰ হয়। দুখজনক কথাটো হ'ল কিছুমান কৰ্কট ৰোগৰ অন্তিম পৰ্যায়ৰ লক্ষণবোৰ হৈছে সঘনাই জ্বৰ। অৱশ্যে, ইয়াৰে ব্লাড কৰ্কট ৰোগত প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত শৰীৰত সঘনাই জ্বৰ হয়।\n6. ছালৰ পৰিৱৰ্তন:\nবহুলোকে ছালৰ কৰ্কট ৰোগৰ বিষয়ে অৱগত নহয়। এনে কৰ্কট ৰোগ চিনাক্ত কৰাৰ বাবে ছালৰ অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন হৈছে আটাইতকৈ সহজ উপায়। গতিকে ছালত অতিৰিক্ত তিল বা ফ্ৰিকল বা আঁচিল চাওক। যদি ইয়াৰ ৰং, দেখাত অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন হয়, তাৎক্ষণিক চিকিৎসা লওঁক। ৰঙা ছাল, চোকোৰা আৰু ৰক্তক্ষৰণ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ।\n7. দীৰ্ঘম্যাদী কাহ:\nযদি আপোনাৰ ঔষধ গ্ৰহণ কৰা পিছতো কাহৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰা নাই আৰু যদি এই কাহৰ ফলত আপোনাৰ বুকু, পিঠি বা কান্ধত বিষ হয়, চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওঁক।\n8. মলমূত্র ত্যাগৰ অভ্যাসৰ পৰিৱৰ্তন:\nযদি আপুনি শৌচ বা প্ৰস্ৰাৱৰ বাবে সঘনাই শৌচাগাৰলৈ যাব লগা হয়, ই কৰ্কট ৰোগৰ কাৰণ হব পাৰে। মনত ৰাখিব ডায়েৰিয়া বা কোষ্ঠকাঠিন্যও মলাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ। প্ৰস্ৰাৱৰ সময়ত অন্ত্ৰৰ বিষ বা ৰক্তক্ষৰণ হৈছে প্ৰস্ৰাৱৰ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ।\n9. বিনা কাৰণত ৰক্তক্ষৰণ:\nযদি কাহৰ সময়ত ৰক্তক্ষৰণ হয়, ই কৰ্কট ৰোগৰ এক মুখ্য লক্ষণ। এনে ধৰণৰ অন্যান্য অস্বাভাৱিকতা, যেনে- মহিলাৰ গুপ্তঅংগ (যোনি) বা মলদ্বাৰৰ পৰা ৰক্তক্ষৰণ হৈছে কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ।\n10. খোৱাৰ সমস্যা:\nযদি খাদ্য খোৱাৰ সময়ত নিয়মীয়াকৈ বদহজমত ভোগে, ই পেট, ডিঙিৰ কৰ্কট ৰোগৰ কাৰণ হব পাৰে। অৱশ্যে, এই লক্ষণবোৰ সাধাৰণতে অতি গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা নহয়। তথাপিও আপুনি কেতিয়াও আওকান কৰিব নোৱাৰে।\nশেষত, কৰ্কট ৰোগৰ বহুতো কাৰণ জানিব পৰা হোৱা নাই, আনকি এটা কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা কৰি থাকিলে আন এক কৰ্কট ৰোগ দেখা দিয়ে। সেয়েহে, এই মাৰাত্মক ৰোগটিৰ পৰা বাচি থাকিবলৈ শৰীৰৰ যিকোনো ৰোগ গুৰুত্বসহকাৰে ল'ব লাগিব আৰু চিকিৎসা গ্রহণ কৰিব। স্বাস্থ্য পৰীক্ষা প্ৰতি ছয় মাহত বা প্ৰতি বছৰে কৰিব লাগে, বিশেষকৈ 30-40 বছৰ বয়সৰ লোকসকলে। আশা কৰোঁ, প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত ধৰা পৰিলে বেছিভাগ কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিব পাৰি।\nKrishi Jagran Assam Symptoms of Cancer How you know if you are affected by cancer Cancer treatment\nক'ৰণাৰ এই সংকট কালত আপোনাৰ দেহত অক্সিজেনৰ মাত্রা কেনেদৰে নিয়ন্ত্রনত ৰাখিব\nডায়েবেটিচ নিয়ন্ত্রণত আচৰিত ধৰণে সহায় কৰে নহৰু চাহে! কেনেকৈ বনাব নহৰুৰ চাহ, জানক সকলো -\nএই সহজ পদ্ধতিবোৰৰ সহায়ত ঘৰতে ফলমূল তথা শাক-পাচলি ৰাসায়নিক মুক্ত কৰক\nহালধি ভেজাল পৰীক্ষা কৰা পাঁচটা সহজ উপায়\nAdusa Plant Benefits: আডুচা উদ্ভিদে জ্বৰৰ পৰা শৰীৰৰ বিষলৈকে সকলোবোৰ দূৰ কৰে, জানক ইয়াৰ5টা লাভালাভ\nএবিধ বনৌষধি পনৌনোৱাৰ স্বাস্থ্যকাৰী গুণ জানো আহক


সম্পাদকীয় - মীনাক্ষী বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসম্পাদকীয় – মীনাক্ষী বৰুৱা\nআধুনিক জীৱনৰ মহাশত্ৰু মানসিক চাপ-\nএতিয়া ডিজিটেল পৃথিৱীৰ যুগ৷ ডিজিটেল সেৱাই বহুক্ষেত্ৰত পৃথিৱীৰ মানুহৰ শাৰীৰিক কষ্ট কমাই আজৰি সময়ৰ সুপ্ৰয়োগ কৰাৰ বাট মুকলি কৰি দিছে৷ আধুনিক যান্ত্ৰিক সভ্যতাৰ বিকাশৰ লগে লগে সকলো মানুহ যন্ত্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ বাধ্য হৈছে৷ যন্ত্ৰই মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱনপ্ৰণালী সুচল হৈ পৰাত সহায় কৰিছে৷ ডাঙৰ ডাঙৰ শ্বপিং মলকে আদি কৰি সৰু সৰু দোকানে-বজাৰে, ঘৰে-অফিচে সকলোতে এতিয়া কম্পিউটাৰৰ সুলভ প্ৰয়োগ৷ কিন্তু এই সঁজুলি সমূহ হঠাতে বিকল হৈ পৰা বা সুদক্ষ পৰিচালনাৰ অভাৱত উপভোক্তাই প্ৰায়ে জ্বালা-যন্ত্ৰণা খাব লগা হয়৷ ডাঙৰ ডাঙৰ চহৰবোৰৰ কথা সুকীয়া৷ সৰু সৰু ঠাইবোৰত এই সুবিধাবোৰে মানুহৰ জীৱনলৈ আকাংক্ষিত সুখ কঢ়িয়াই আনিবলৈ সক্ষম হৈছেনে? সাধাৰণ বস্তু এটা কিনিবলৈ গৈ, টকা কেইটামান বেংকত থ’বলৈ গৈ আপুনি অপ্ৰত্যাশিতভাৱে ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা দীঘলীয়া শাৰীত থিয় হৈ পাৰ কৰিব লগা হয় আপোনাৰ জীৱনৰ বহু মূল্যবান সময়৷ এনেবোৰ কথাই সাধাৰণ মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱন অভাৱনীয় উদ্বিগ্নতাৰে ভৰাই তুলিছে৷ ফলত দৈনিক জীৱনত সন্মুখীন হোৱা সমস্যাসমূহৰ ৰূপ এতিয়া আগৰদৰে নহয়৷ বিশেষকৈ মোবাইল সেৱাৰ দুৰাৱস্থা আৰু বিদ্যুৎ যোগানৰ অচলাৱস্থাই মানুহক পদে পদে বিপদত পেলায়৷ প্ৰয়োজনৰ সময়ত আপুনি নেটৱৰ্ক নাপাব পাৰে, দৰকাৰী সময়ত ইমূৰৰ নম্বৰটো চুইচ্ অফ হৈ থাকিব পাৰে অথবা সঁহাৰি নজনাব পাৰে ইত্যাদি কথাই মানুহৰ জীৱনলৈ কিছুমান নতুন সমস্যাৰ আমদানি কৰিলে৷ তেনেকৈ বেছিভাগ গাঁৱতে বিজুলী সংযোগ থাকিও নথকাৰ দৰে৷ গৰমৰ দিনত ফেন নুঘূৰে, টেঙ্কত পানী নুঠে, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পঢ়িব নোৱাৰে, অফিচ বা হস্পিতালৰ প্ৰয়োজনীয় যন্ত্ৰ-পাতি অচল হৈ পৰে আদি ভিন্ন সমস্যাৰে জৰ্জড়িত আধুনিক মানুহৰ জীৱন৷\nঅনলাইন ব্যৱস্থা সমূহো সকলো ঠাইৰ লোকৰ বাবে এতিয়াও সুবিধাজনক হৈ উঠা নাই৷ যদিও মানুহৰ জীৱনপ্ৰণালীত ইণ্টাৰনেটৰ ব্যৱহাৰ এতিয়া এৰাব নোৱাৰা বিষয় হৈ পৰিল, তথাপিও এই সেৱা কিছুমান বিশেষ অঞ্চলতে সীমাবদ্ধ হৈ আছে৷ নেটৱৰ্কৰ সমস্যা, চাৰ্ভাৰ ডাউন আদি সমস্যাই প্ৰায়ে মানুহক জোলোকা-জোলোকে পানী খুৱায়৷ এই সুবিধাবোৰ জনসাধাৰণৰ বাবে সুলভ হৈ উঠিবলৈ আৰু কিমানদিন অপেক্ষা কৰিব লাগিব সেই কথা সময়েহে ক’ব৷\nহাতে হাতে মোবাইল ফোন সুলভ হৈ উঠাৰ পিছত গৰিষ্ঠ সংখ্যক মানুহ সামাজিক মাধ্যমসমূহৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰিছে৷ এই মাধ্যমসমূহৰপৰা শিকিব লগা বহু কথা থাকে৷ অথচ বাস্তৱত দেখা যায় পুৱাৰপৰা দুপৰ নিশালৈকে মানুহ ব্যস্ত হৈ থাকে কিছুমান তুচ্ছ, অদৰকাৰী আৰু বিৰক্তিকৰ বিষয়ৰ সৈতে৷ মোবাইলত প্ৰয়োজনীয় বাৰ্তাতকৈ অপ্ৰয়োজনীয় কথাৰ প্ৰচলন অধিক৷ অদৰকাৰী বাৰ্তাৰ ভিৰত হেৰাই যায় প্ৰয়োজনীয় তথ্য অথবা বাৰ্তা৷ আজৰি সময়ৰ এনে কু-প্ৰয়োগৰ ফলত মানুহৰ নৈতিক আৰু বৌদ্ধিক বিকাশ স্থবিৰ হৈ পৰিছে৷ বিৰামহীন উদ্বিগ্নতাই বৰ্তমানৰ মানুহক অস্থিৰ কৰি তুলিছে, সকলো কথাতে মানুহ অসহিষ্ণু হৈ পৰিছে৷ মানসিক চাপ আৰু উদ্বিগ্নতাৰ এইবোৰ অদৰকাৰী কাৰক নহয়নে?\nমানসিক চাপ অথবা ষ্ট্ৰেছ বৰ্তমান সময়ৰ এক ভয়ংকৰ অভিশাপ হিচাপে চিহ্নিত হৈছে৷ অতিমাত্ৰা উত্তেজক কথাই মানুহৰ মনলৈ এসময়ত অৱসাদ কঢ়িয়াই আনে৷ আজৰিপৰৰ নিঃসংগতা বা নীৰৱতা এতিয়া শিশুসকলেও উপভোগ কৰিব নোৱাৰে৷ আমাৰ স্নায়ুতন্ত্ৰসমূহৰ সকাহৰ বাবে যে আমি সময়ে সময়ে জীৱনটোক কিছু জিৰণি দিয়াৰ প্ৰয়োজন সেইকথা ভাবিবলৈ আমাৰ কাৰো সময় নাই৷ হকে-বিহকে ইলেকট্ৰনিক মাধ্যমসমূহৰ সৈতে ব্যস্ত হৈ থকাৰ ফলত মানুহ এতিয়া কথাই প্ৰতি খিংখিঙিয়া হৈ উঠিছে৷ ওঁঠৰ সৰল হাঁহি লাহে লাহে হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে৷ ৰসৰাজে কোন কাহানিবাই কৈ গৈছিল, ’অসমীয়া মানুহে হাঁহিব নাজানে৷ “ কিন্তু এতিয়া, কেৱল অসমীয়াই নহয়, পৃথিৱীৰ প্ৰায় সংখ্যক মানুহৰে ওঁঠৰ হাঁহি লাহে লাহে ম্লান হৈ আহিছে৷\nএইবোৰ সমস্যাৰ উপৰিও মানসিক চাপত অৰিহণা যোগোৱা আন কিছুমান বিশেষ উল্লেখনীয় বিষয় হৈছে নগৰে-চহৰে বাঢ়ি অহা শব্দ প্ৰদূষণ, বায়ু প্ৰদূষণ, জলভূমি বিষাক্তকৰণ, প্ৰকৃতিৰ ধ্বংস-যজ্ঞ আদি৷ প্ৰকৃতি ধ্বংসৰ কু-ফল পৃথিৱীৰ মানুহে ইতিমধ্যে পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছেই৷ বায়ু প্ৰদূষণৰ ফলত দিল্লীৰ অধিক সংখ্যক কণ কণ শিশু হাপানী ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ খবৰ কাকতত প্ৰকাশ হৈছে৷ বিয়া, পূজা আদিৰ নামত আজিকালি উচ্চস্বৰে দিনে-নিশাই বিজতৰীয়া গীত কিছুমান নবজালেই নহয়! প্ৰতিবাদৰ পথ ৰুদ্ধ৷ অপমানিত হোৱাৰ ভয়৷ এইবোৰ কথাত মানুহৰ সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ অভাৱ স্পষ্টকৈ পৰিলক্ষিত হয়৷ নিকটৱৰ্তী কাৰ ঘৰত কেচুৱা জন্মিছে, কাৰ ঘৰত অসুখীয়া লোকে টোপনিৰ বাবে হাহাকাৰ কৰি আছে, কাৰ ঘৰত পৰীক্ষাৰ্থী আছে, এইবোৰ কথা চাবলৈ কাৰো প্ৰয়োজন নাই৷ মানুহৰ প্ৰতি থাকিব লগা ন্যূনতম সন্মান আৰু বিশ্বাসৰ অভাৱে মানুহক দিনে দিনে হৃদয়হীন আৰু স্বাৰ্থপৰ কৰি তুলিছে৷ ব্যক্তিগত স্বাধীনতা আৰু সামাজিক স্বাধীনতাৰ নামত কৰা এই উৎপাতবোৰে নিজৰ লগতে সমাজখনৰ বিকাশতো বাধাৰ সৃষ্টি কৰে৷ বিয়া এখন খাবলৈ গৈ আপুনি বহুদিনৰ মূৰত লগ পোৱা মানুহ এজনৰ সৈতে দুআষাৰ কথা পাতিব নোৱাৰে৷ কাৰো মাত কোনেও নুশুনাকৈ কাণৰ কাষত বাজি থাকিব হিন্দী অথবা অসমীয়া ভাষাৰ কিছুমান নাভূত-নাশ্ৰুত গান৷ কৃত্ৰিম আনন্দৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিবলৈ গৈ বাধা দিয়া হয় প্ৰকৃত আনন্দৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত প্ৰকাশত৷\nসমাজত চলি থকা এনেবোৰ কথাৰ বাবেই দিনে দিনে মানুহৰ প্ৰতি মানুহৰ খং-ক্ষোভ বৃদ্ধি হ’বলৈ ধৰিছে৷ ইয়াৰোপৰি বানপানীৰ সমস্যা, মূল্যবৃদ্ধিৰ সমস্যা, ভেজাল খাদ্য-সামগ্ৰী, আৱৰ্জনা নিষ্কাশনৰ সমস্যা আদি এশ এবুৰি সমস্যাৰ কথা নকলোৱেইবা৷ প্ৰতি বছৰে বানপানীৰ ফলত দেশত শ শ লোকৰ মৃত্যু হয়৷ এনে মহাপ্ৰলয়ত গৃহহাৰা হোৱা সংকট পীড়িত মানুহৰ দুৰ্দশাৰ ছবিয়ে, ক্ৰমাত বাঢ়ি অহা ধৰ্ষণ-হত্যাৰ খবৰে আজিৰ মানুহক অহৰহ বিষাদগ্ৰস্ত আৰু শংকিত কৰি ৰাখে৷\nঅৱশ্যে এই কথাও সত্য যে, মানসিক চাপ বা ষ্ট্ৰেছ আধুনিক জীৱনত হঠাতে উদ্ভৱ হোৱা চিৰনতুন সমস্যা নহয়৷ ই অনাদিকালৰেপৰা চলি অহা এক নীৰৱিছিন্ন প্ৰক্ৰিয়া৷ চিন্তনীয় এই বাবেই, সময়ৰ লগে লগে ই দ্ৰুত গতিত বৃদ্ধি হ’বলৈ ধৰিছে৷ হানছ্ ছেলি নামৰ এজন ডাক্তৰে বহু বছৰৰ আগতেই স্বীকাৰ কৰি গৈছে, “I can not, and should not be cured of my stress but merely taught to enjoy it.“ হয়, কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত ষ্ট্ৰেছ নহ’লেও জীৱন নচলে৷ সীমিত পৰিমাণৰ ক্লান্তি, ভাগৰ, বিৰক্তি বা আমনিও মানুহৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়৷ অৰ্থাৎ মানুহৰ জীৱনত এটা পৰ্য্যায়লৈকে সাধাৰণ মানসিক চাপ থকা উচিত৷ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পৰীক্ষাৰ বাবে কিছু পৰিমাণে মানসিক চাপ নল’লে ফলাফল ভাল কৰিব নোৱাৰে৷ চিন্তা আৰু উদ্বেগৰ ফলতেই পৃথিৱীত বহু অসাধ্য সাধন হৈ আছে৷ জীৱনৰ সফলতা আৰু সাৰ্থকতাৰ বাবে পৰিমিত মানসিক চাপৰ খুবেই প্ৰয়োজন৷ সমস্যা তেতিয়াহে আৰম্ভ হয়, যেতিয়া ক্ষতিকাৰক দুশ্চিন্তাৰ বোজা মগজুত অবিৰামভাৱে বহন কৰিব লগা হয়৷\nযিবোৰ কথাই অযথা আমাৰ দুশ্চিন্তা বঢ়ায়, সেইবোৰৰ পৰা আঁতৰি আহি আমি জীৱনটো কিছু পৰিমাণে চাপমুক্ত কৰি ৰাখিব নোৱাৰোঁনে? উত্তেজনা, উদ্বিগ্নতা, দুশ্চিন্তাৰ পৰা মুক্ত হোৱাৰ উপায় নিশ্চয় আছে৷ কিন্তু মোৰ বোধেৰে প্ৰধান উপায় হৈছে দিনটোত কিছুসময় মৌনতা বা নিঃসংগতাৰ মাজত কটোৱা৷ ইয়াৰ বাবে আমি ধ্যান কৰিব পাৰোঁ অথবা নিৰলে প্ৰাৰ্থনা গৃহত কিছুসময় বহিব পাৰোঁ৷ প্ৰাৰ্থনা মানে ভগৱানক বিচৰা নহয়, প্ৰাৰ্থনা মানে নিজৰ মাজত নিজকে বিচৰা৷জন অৰণ্যৰ এই কোলাহলৰ মাজত প্ৰত্যেক মানুহকে এতিয়া নীৰৱতাৰ খুবেই প্ৰয়োজন৷ আহকচোন তেনে এক চাপমুক্ত জীৱনৰ বাবে আজিৰপৰাই আমি অনুশীলন আৰম্ভ কৰোঁ৷\nশেষত, সকলোলৈকে পৱিত্ৰ ভাদ মাহৰ আন্তৰিক শুভেচ্ছা যাচিলোঁ৷\nসপ্তম বৰ্ষ, পঞ্চম সংখ্যা (ভাদ)\n← গীতিকাৰ, সংগীত পৰিচালক আৰু শব্দযন্ত্ৰী ইবচন লাল বৰুৱাৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰ-মীনাক্ষী বৰুৱা\nচিত্ৰ বীথিকা – সুব্ৰত বৰুৱা →\nসম্পাদকীয় – ৰাণা গগৈ\nসম্পাদকীয়, সাহিত্য আহাৰ (জুন,২০১৭) বৰ্ষা বিশেষ সংখ্যা\nপঢ়ি ভাল লাগিছে,,,,,,,


গড়গাঁও - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n— ঐতিহাসিক স্থল —\nগড়গাঁৱৰ কাৰেং ঘৰ\nগড়গাঁও (উচ্চাৰণ:/gɑ:ˈgɑ̃ʊ/) আহোম ৰাজ্যৰ তৃতীয় ৰাজধানী আছিল। ১৫৪০ চনত স্বৰ্গদেউ চুক্লেংমুঙে গড়গাঁৱত আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল। বৰ্তমান এই স্থান অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাত অৱস্থিত। গড়গাঁও শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা ১৩ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত। ১৫৪০ চনতে স্বৰ্গদেউ চুক্লেংমুঙে গঁড়গাঁৱত কাৰেং ঘৰ কাঠ আৰু শিলেৰে নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পাছত স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহয়ে ইয়াক ইটাৰে নিৰ্মাণ কৰে। তেওঁ গড়গাঁও কাৰেঙৰ চাৰিওফালে প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰে ইটাৰ দেৱাল আৰু প্ৰৱেশদ্বাৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ১৭৫২ চনত কাৰেংঘৰটো বেয়াকৈ ক্ষতি হয়। সেয়ে আহোম স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই ইয়াক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰায়।\n3 চিত্ৰ বিঠিকা\nগড়গাঁৱৰ অতীতত নাম হেমেনাবাৰী আছিল। ৰাজধানী হোৱাৰ আগতে ইয়াত হেমেনা নামৰ মানুহ এজনৰ মাটি-বাৰী আছিল। কথিত আছে যে স্বৰ্গদেউ চুক্লেনমুঙৰ পত্নী চাওচিঙে সমসাময়িক চীন দেশৰ শান ৰাজ্যৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ আৰ্হিত নতুন ৰাজধানী নক্সা সাজি উলিয়াইছিল। গড়গাঁৱৰ নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা অতি সুৰক্ষিত আছিল। তেওঁৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি গড়গাঁৱৰ চাৰিওফালে খাৱৈ খান্দি ওখ গড় বন্ধা হৈছিল। গড়গাঁও নামৰ মূল বিশেষত্ব এই যে গড় মাৰি ৰাজধানী পতাৰ বাবেই এই ঠাইৰ নাম গড়গাঁও হল।\nচাৰিওদিশে খাৱৈ খান্দি গড় বন্ধোৱা প্ৰথা টাই আহোম সকলৰ মাজত প্ৰচলিত। গড়গাঁৱক সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিবলৈ গড়ৰ বাহিৰে পানী থকা পুখুৰীৰ সমান দ আৰু বহল খাৱৈ খান্দি ৰাখে আৰু বৰষুণৰ ফলত যাতে গড়ৰ মাটি খহি নাযায় আৰু গড়ৰ মাজেদি যাতে শত্ৰুপক্ষ সোমাব নোৱাৰে তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি গড়ৰ ওপৰত কোটোহা বাঁহ ৰোৱা হৈছিল। ৰাজধানী সুৰক্ষাৰ বাবে বাজ গড়, ভিতৰ গড় আৰু ইটা গড়কে আদি কৰি তিনিখাপৰ গড় নিৰ্মাণ কৰি লৈছিল। গড়গাঁৱৰ কাৰেংঘৰ পূৰ্বে কাঠ–বাঁহৰ এটা দুমহলীয়া চাংঘৰ আছিল। পিছত স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহয়ে গড়গাওঁ নগৰ সুৰক্ষিত কৰিবৰ উদ্দেশ্যে নগৰৰ চাৰিওকাষে বাঁহগড় নিৰ্মাণ কৰাই দহখন দুৱাৰ আৰু তিনিখন সিংহদুৱাৰ স্থাপন কৰিছিল। পিছলৈ স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে (১৬৯৬—১৭১৪খৃঃ) গড়গাঁৱত পকী পূজাঘৰ আৰু গোবিন্দ দৌল নিৰ্মাণ কৰাইছিল।\n১৬৬৩ চনত অসম আক্ৰমণ কৰা মোগল চুবেদাৰ মীৰ জুমলায়ে কিছুকাল গড়গাঁৱত কটাইছিল। তাৰপিছত ১৬৬৩ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে আহোম স্বৰ্গদেউ জয়ধ্বজ সিংহ আৰু মোগলৰ সেনাপতি মীৰ জুমলায়ে তিপামৰ ঘিলাধাৰী ঘাট নামে ঠাইত ঘিলাধাৰী ঘাটৰ সন্ধিত স্বাক্ষৰিত কৰাৰ পিছত গড়গাঁও পুনৰ আহোমৰ অধীনলৈ আহে। ১৭৬৯ চনত মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহী আৰু মৰাণে কিছুকাল গড়গাঁও দখল কৰিছিল।\nকাৰেং ঘৰৰ ভিতৰছোৱা\n↑ "Assam Monuments and Museums - Gargaon Palace". mapsofindia.com. http://www.mapsofindia.com/assam/tourism/monuments-and-museum.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 জুলাই 2020.\n↑ 2.0 2.1 "Kareng Ghar - onlinesivasagar.com". Abhijit Borah. onlinesivasagar.com. http://onlinesivasagar.com/tourism/kareng-ghar.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 জুলাই 2013.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গড়গাঁও&oldid=230728"ৰ পৰা অনা হৈছে


অসম আন্দোলনৰ অসম্পূৰ্ণ ইতিহাস’’ গ্ৰন্থৰ আগকথা- (১) – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/অসম আন্দোলনৰ অসম্পূৰ্ণ ইতিহাস’’ গ্ৰন্থৰ আগকথা- (১)\nটাঞ্জানিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জন মাগুফুলিয়ে ২০১৬ চনত ‘টাঞ্জানিয়াৰ সকলো বিদ্যালয় সকলোবোৰ ছাত্ৰৰ বাবে বিনামূলীয়া কৰি দিয়া হ’ব’ বুলি ঘোষণা কৰাৰ লগে লগেই টাঞ্জানিয়াৰ মহিলাসকলে আনন্দত উৎফুল্লিত হৈ সকলো প্ৰকাৰৰ গৰ্ভনিৰোধক সামগ্ৰী পৰিত্যাগ কৰি একাধিক সন্তান জন্ম দিয়াৰ অঘোষিত প্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ কৰাৰ ফলত সম্প্ৰতি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ চকু কপালত উঠিছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ হিচাপ মতে ১৯৫০ চনত চাহাৰা সংলগ্ন আফ্ৰিকাৰ জনসংখ্যা আছিল ১৮০ নিযুত, ই আছিল ইউৰোপৰ সৰ্বমুঠ জনসংখ্যাৰ এক-তৃতীয়াংশ। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অনুমান অনুসৰি ২০৫০ চনলৈ এই সংখ্যা হৈ পৰিব প্ৰায় ২.২ বিলিয়ন (১০০ কোটিত ১ বিলিয়ন) আৰু ২১০০ চনত হৈ পৰিব প্ৰায় ৪ বিলিয়ন!\nপৃথিৱীৰ জনসংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পোৱাৰ পটভূমিত এসময়ত খাদ্য সংকটৰ গৰাহত পৰি পৃথিৱীত ভয়ংকৰ দুৰ্ভিক্ষ হোৱাটো অনিবাৰ্য বুলি ১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে, ১৭৯৮ চনত “An Essay on the Principle of Population” শীৰ্ষক ৰচনাৰ জৰিয়তে ৰেভাৰেণ্ড থমাছ মালথাছে (Reverend Thomas Multhus) সাৱধানবাণী শুনাই প্ৰথমটো বিপদঘণ্টা বজাইছিল বুলি আমি ছাত্ৰাৱস্হাতে পঢ়িছিলো। এগৰাকী মানৱদৰদী ব্যক্তি হিচাপে, খাদ্যসংকটৰ গৰাহত পৰি মৃত্যু বৰণ কৰিবলগীয়া দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ কথা ভাবি তেওঁ যিদৰে উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল, সভ্য-উন্নত এখন দেশৰ এজন নাগৰিক হিচাপে তেওঁ পৃথিৱীত দুৰ্ভিক্ষজনিত পৰিস্থিতিয়ে সৃষ্টি কৰিব পৰা সামাজিক-সাংস্কৃতিক অৱক্ষয়েৰে ভৰা এক বিশৃংখলাময় ভৱিষ্যতক লৈও সমানেই চিন্তিত হৈ পৰিছিল। ‘The Crowded Earth’ নামৰ এখন গ্ৰন্থত আছে, মালথাছ ডাঙৰীয়াৰ ভৱিষ্যৎবাণী এতিয়ালৈ ফলিলহেঁতেন, যদিহে পৃথিৱীত সেউজ বিপ্লৱে অধিক শস্য উৎপাদন নকৰিলেহেঁতেন। আমি পঢ়িছিলো যে ওঠৰ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মালথাছে বজোৱা বিপদঘণ্টাটো বিংশ শতাব্দীৰ শেষৰ ফালে বিশ্বৰ দেশে দেশে, উপমহাদেশে-মহাদেশে ভয়ংকৰ শব্দেৰে বাজিবলৈ ধৰিছিল আৰু শাসকসকলে-চিন্তাবিদসকলে-নাগৰিকসকলে ভালদৰেই বুজিবলৈ সক্ষম হৈছিল যে পৃথিৱী নামৰ শূন্যত ওপঙি থকা গোলকটোৱে বহন কৰিব পৰা জনসংখ্যা অতি শীঘ্ৰে বিপদসীমা অতিক্ৰম কৰিব। গতিকে ‘জনসংখ্যা’ শব্দটোক লৈ আৰম্ভ হৈছিল বিভিন্ন আলোচনা। ব্যৰৱহৃত হ’বলৈ ধৰিছিল নতুন নতুন শব্দ — ‘জনসংখ্যা বোমা’, ‘জনসংখ্যা বিস্ফোৰণ’; আৰু নতুন নতুন বিশেষণ, যেনে—‘জনসংখ্যাবিদ’! এনে এক পটভূমিতেই ৰাষ্ট্ৰসংঘই ১৯৭৪ চনত ৰুমাণিয়াৰ বুখাৰেষ্টত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ‘জনসংখ্যা বৃদ্ধি’ক লৈ এক অধিৱেশন অনুষ্ঠিত কৰিছিল আৰু ১৪০ খন দেশৰপৰা প্ৰায় ৩০০০ প্ৰতিনিধিয়ে সেই অধিৱেশনত যোগদান কৰিছিল। প্ৰথম বিশ্ব, দ্বিতীয় বিশ্ব আৰু তৃতীয় বিশ্বই অংশগ্ৰহণ কৰা সেই অধিৱেশনত আনকি ভেটিকানেও এজন পৰ্যৱেক্ষক প্ৰেৰণ কৰিছিল। সেই অধিৱেশনত জন্মনিয়ন্ত্ৰণ, সম্পদ বৃদ্ধি, অৰ্থনৈতিক অৱস্হাৰ উন্নতি আদি বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত বিভিন্ন দেশৰ প্ৰতিনিধিয়ে বক্তব্য দাঙি ধৰিছিল। ৰাজনৈতিক নেতাসকলে ৰাজনীতিৰ বকলা মেলিছিল আৰু জনসংখ্যাবিদে পৰিসংখ্যা দাঙি ধৰিছিল—আৰু দুয়োপক্ষই দুয়োপক্ষৰে কথাবোৰ বুজি পোৱাৰ চেষ্টা কৰা নাছিল! বিভিন্ন প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা সেই অধিৱেশন সমাপ্ত হোৱাৰ প্ৰায় ৪৪ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল, কিন্তু কাৰ্যক্ষেত্ৰত একোৱেই নহ’ল। ‘The Crowded Earth’-অত উল্লেখ আছে—”The popular understanding of ‘population’ unfortunately has been that it is about birth control and family planning. ‘Population’ means much more, it includes topics that determine how people’s lives are changed—health care, aging, migration, urbanization, women’s education, and social politics.”\nজনসংখ্যা বৃদ্ধিক কেন্দ্ৰ কৰি হ’ব পৰা যি দুৰ্ভিক্ষক লৈ মালথাছ উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল, সেই ‘দুৰ্ভিক্ষ’ আজি পৃথিৱীৰ বাবে প্ৰধান বিষয় হৈ থকা নাই, বৰং অইন বহু বিষয় জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ সৈতে জড়িত হৈ বিষয়টোক অত্যৱধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰি তুলিছে। মাইক্ৰ’ছফটৰ প্ৰতিষ্ঠাপক স্বনামধন্য বিল গেটছ্ ডাঙৰীয়ায়ো অলপতে কৈছে—”High fertility can also be seen asaglobal problem. Overall humanity is becoming wealthier. But because birth rates are so high in the world’s poorest countries, proverty and sickness are that much harder to eradicate. ‘Kids are being born exactly in the places’, where it is hardest to get schooling, health and other services to them”! অৰ্থাৎ, অধিক সন্তান জন্ম এতিয়া এক বিশ্বজোৰা সমস্যা হৈ পৰিছে আৰু সামগ্ৰিকভাৱে বিশ্বৰ মানুহে অধিক সম্পদ আহৰণ কৰিলেও বিশ্বৰ দুখীয়া দেশবোৰৰ অধিক জনসংখ্যাই দৰিদ্ৰতা, ৰোগ সমানে বৃদ্ধি কৰি এনে এক অৱস্হাৰ সৃষ্টি কৰিছে যে সেইবোৰ নিৰ্মূল কৰাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰিছে। বিল গেটছ্ মহোদয়ে ঠিকেই কৈছে যে অধিকাংশ শিশু এনে কিছুমান স্থানত জন্মগ্ৰহণ কৰিছে, য’ত বিদ্যালয়, চিকিৎসালয়কে ধৰি বহু প্ৰাথমিক সা-সুবিধা নাই। টাঞ্জানিয়াকে ধৰি চাহাৰা সংলগ্ন আফ্ৰিকাৰ অস্বাভাৱিক জনসংখ্যা বৃদ্ধি, বাংলাদেশৰ অস্বাভাৱিক জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু প্ৰব্ৰজন (বৈধ-অবৈধ) তথা প্ৰব্ৰজনজনিত সমস্যা, আমেৰিকা-মেক্সিকোৰ সীমান্তত ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে দীৰ্ঘতম প্ৰাচীৰ নিৰ্মাণ কৰি প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ সোঁত ৰুদ্ধ কৰা হ’ব বুলি ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা সময়ত কৰা উদাত্ত ঘোষণা, আশ্ৰয় বিচাৰি ইউৰোপ অভিমুখে ঢাপলি মেলা অজস্ৰ প্ৰব্ৰজনকাৰীক গ্ৰীচৰ লেচবছ দ্বীপকে ধৰি অইন চাৰিটা দ্বীপত সাময়িকভাৱে ‘ট্ৰেনজিট কেম্প’ত ৰখাৰ দৰে আশ্ৰয়দানৰ বিনিময়ত ইউৰোপীয়ান ইউনিয়ন আৰু তুৰস্কৰ মাজত হোৱা চুক্তি অনুসৰি তুৰস্কক বছৰি ৩.৪ বিলিয়ন ডলাৰ সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ লগতে গ্ৰীচকো সাহায্য প্ৰদান কৰি পোলেণ্ড-হাংগেৰী-চেক্ ৰিপাব্লিক-ইটালী-স্পেইন-ফ্ৰান্স-জাৰ্মানী আদিলৈ অস্বাভাৱিক হাৰত হৈ থকা প্ৰব্ৰজনৰ গতি মন্থৰ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা, ১৯৭৯-১৯৮৫ চনৰ ঐতিহাসিক অসম আন্দোলন, বৈধ-অবৈধ প্ৰব্ৰজনে আজিৰ অসমত সৃষ্টি কৰা বেদনাময় অৱস্হা তথা অস্বাভাৱিকভাৱে হোৱা জনসংখ্যা বৃদ্ধিয়ে অসমৰ সংস্কৃতি-ৰাজনীতি-অৰ্থনীতি-জনগাঁথনি সোলোক-ঢোলোক কৰি পেলোৱাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নবোৰ ঐতিহাসিকভাৱেই উত্থাপিত হৈছে।\nঅসমৰ কথালৈ বা ঐতিহাসিক অসম আন্দোলনলৈ পিছত আহিম। ৩২.৫৭ কোটি জনসংখ্যা (২০১৭ চনৰ তথ্য) আৰু ৯৮৩৪০ লাখ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আয়তনৰ বিশাল দেশ আমেৰিকাও আজি প্ৰব্ৰজনকাৰীক লৈ অতিশয় উদ্বিগ্ন। যিসকল প্ৰব্ৰজনকাৰীয়ে এদিন সেই বিশাল ভূখণ্ডত থকা খিলঞ্জীয়া (ৰেড ইণ্ডিয়ান)সকলক অস্তিত্বহীন কৰি ‘আমেৰিকান’ হিচাপে নিজৰ পৰিচয়, প্ৰবল প্ৰতিপত্তি, শৌৰ্য, বীৰ্য জাহিৰ কৰিছিল, সেই আমেৰিকানো আজি বৈধ-অবৈধ প্ৰব্ৰজনকাৰীক লৈ শংকিত, কিজানি কেতিয়াবা ‘আমেৰিকান’সকলো ‘নতুন ৰেড ইণ্ডিয়ান’ হৈ পৰে!! ‘Fedaration for American Immigration Reform’-ৰ এক প্ৰতিবেদন ‘The United States is already overpopulated’-অত এনেদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে -”The United States is already overpopulated in the sense that we are consuming our national ecological resources at an unsustainable rate. Because of the abundance of our nation’s resources, we have long been careless about our level of consumption, but it is the perceptions rise in the U.S. population over the last four decades that has resulted in our outstripping of our national resources. We are living beyond our means and are doing so increasingly as our population expands. This isaserious problem for future generations,………since 1970, the U.S. population has added more than 100 million residents, abouta50% growth in fewer than 40 years……what is propelling the nation’s rapid population growth? Inaword, it’s IMMIGRATION. That is because new immigrants and their U.S. born children currently account for 75% to 80% of our annual population growth.” আজিৰ আমেৰিকাৰ দুঃশ্চিন্তা বৃদ্ধি কৰা এনে প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ ভিতৰত অবৈধ প্ৰব্ৰজনকাৰীও আছে আৰু প্ৰব্ৰজনকাৰীৰদ্বাৰা আমেৰিকাত উদ্ভৱ হোৱা তথা ভৱিষ্যতে হ’ব পৰা সমস্যা নিৰাময় কৰাটো আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পৰ বাবে এক প্ৰধান কৰ্ম হিচাপে বিবেচিত হৈছে। ‘The Washington Post’ কাকতত এনেদৰে বাতৰি প্ৰকাশ হৈছে—‘‘Immigration policy and, specifically, illegal immigration to the United States, wasasignature issue of U.S. President Donald Trump’s presidential campaign. Official estimates of the number of illegal immigrants in the U.S. range from 11 and 12 million.” এই প্ৰসংগতে উল্লেখ কৰিব পাৰি যে আমেৰিকা আৰু মেক্সিকোৰ মাজত সুদীৰ্ঘ ১৯৫৪ মাইল (৩১৪৫ কিলোমিটাৰ) দৈৰ্ঘ্যৰ এক ব্যয়বহুল প্ৰাচীৰেৰে প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ গতি ৰুদ্ধ কৰিবলৈ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে ৩৩ বিলিয়ন ডলাৰৰ এক অকল্পনীয় আঁচনি প্ৰস্তুত কৰি তুলিছে। ২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে এই আঁচনিখনত অনুমোদনৰ বাবে কংগ্ৰেছক তীব্ৰ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছে (U.S. President Donald Trump pressed Congress again on 30th July, Monday, to approve the controversial construction ofawall along the U.S.-Mexico border to thwart illegal immigration. Trump said inanews conference in White House that ‘Border security is national security and strong nations must have strong borders.’ Trump called the United States “the laughingstock of the world, with the worst immigration laws in the world.”)।


স্নেপশ্বটছ্ (ৰাজীৱ ৰঞ্জন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(উভতি আহোঁতে চকুদুটাই আন্ধাৰ সহ্য কৰিব পৰা হৈছিলগৈ। মন কৰিলো গোটেই জেগাখিনিত অসংখ্য (১০০ৰ বেছি) ডেনড্ৰাইটৰ সৰু সৰু খালী টিউব। ল’ৰাকেইজনৰ ফালে ভালকৈ চাই বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। গোটেইবোৰে তাতে বহি ড্ৰাগছ্ খাই আছে। ইমানবোৰ সৰু সৰু ল’ৰা, ড্ৰাগছৰ কবলত!! জিকাৰ খাই উঠিছিল মনটো। দুখ-খং আৰু মিশ্ৰিত বহু অনুভূতিয়ে আহি আবৰি ধৰিছিল।)\n১) অসমত যথেষ্ট ঠাণ্ডা পৰিছে। ছুৱেটাৰ, জেকেট, মাফলাৰ, টুপীকে ধৰি সক’লোবোৰ নিপিন্ধাকৈ সন্ধিয়া বাহিৰলৈ ওলোৱা অসম্ভৱপ্ৰায়। আমি মানে মই আৰু মোৰ চাৰি-পাঁচজন বন্ধু বহি আছো আমাৰ সোতৰ বছৰ ধৰি চলি অহা পাণদোকান আৰু ফাৰ্মাচীৰ সন্মুখৰ বাৰান্দাৰ আড্ডাত। সন্মুখত ৫২ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। প্ৰায় ৩০ ফুট নিলগৰ সামৰিক বাহিনীৰ চিনাকী চেকপোষ্টটোত অচিনাকী নতুন মুখৰ কেইজনমান জোৱানে জুইৰ উত্তাপৰ সোৱাদ লৈ বহি আছে। সচৰাচৰ হোৱাৰ দ’ৰেই বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনা চলি আছিল আমাৰ মাজত। হঠাতে এক বিকট শব্দত আমি গোটেইকেইটা জঁপিয়াই উঠিলোঁ। এনেকুৱা শব্দ এটাৰ অৰ্থ এটাই হ’ব পাৰে। দুৰ্ঘটনা। কিন্তু গোটেইকেইজনে হতবাক হৈ পৰিলো যেতিয়া দেখিলো শব্দৰ উৎসটো। এজন চেঙেলীয়া ডেকা। পিন্ধনত জীনছ আৰু ক’লা ছামৰাৰ জেকেট, মুখ ঢকা হেলমেট্ আৰু জোতা। পালছাৰ ২২০ চিচিৰ মটৰ চাইকেলখনৰ পাছৰ চকাটো শূন্যত উঠাই ঠাইতে ৩৬০ ডিগ্ৰী ঘূৰি তীব্ৰ বেগেৰে গুচি যোৱাৰ দৃশ্যটো চাই শিয়ঁৰি উঠিছিল দেহ-মন। হাঁড় কপোৱা ঠাণ্ডাত কিবা কাৰণত যদি ল’ৰাজনে পৰি যায় কি হ’ব, তাকে ভাবি ভাবিয়েই বহি পৰিছিলো বেঞ্চখনত। কাৰো মুখেৰে একো শব্দ ওলোৱা নাছিল বহু সময়।\n২) তেজপুৰৰ হজৰাপুখুৰীৰ পাৰৰ ষ্টেডিয়ামত(?) ছাব্ জুনিয়ৰ আন্তৰাজ্যিক ভলীবল প্ৰতিযোগিতা। স্থানীয় ৰেঙনী ক্লাবৰ সৌজন্যত অনুষ্ঠিত প্ৰতিযোগিতাখনত বিভিন্ন জিলাৰ মুঠ ২৭ টা দলে অংশগ্ৰহণ কৰিছে। লোকে লোকাৰণ্য গোটেই খেলপথাৰখন। দেখি বৰ ভাল লাগিছিল। ৰেঙনি ক্লাবৰ তিনিজন অন্যতম মুখ্য সদস্য মোৰ বন্ধু। সিহঁতে কৰা কষ্টখিনি ওচৰৰ পৰা দেখি মনটো কেনেকুৱা লাগিছিল মই লিখি বুজাব নোৱাৰিম। সক’লো খেলুৱৈ তথা কৰ্মকৰ্তাৰ কাৰণে (মুঠ ১২০০ মান মানুহ) দিনে দুবেলাকৈ এসপ্তাহ খোৱা তথা শোৱাৰ ব্যৱস্থা অতি নিয়াৰিকৈ কৰিছিল ল’ৰা কেইজনে। ছোৱালীৰ শাখাত গুৱাহাটী আৰু নলবাৰীৰ মাজত ফাইনেল খেলখন হৈছিল। সৰু সৰু ছোৱালীকেইজনীৰ খেল চাই মনটো দেখোন দুখেৰেহে ভৰি পৰিছিল। ভৱিষ্যতে একোগৰাকী সুদক্ষ ভলীবল খেলুৱৈ হৈ পৰাৰ সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনা থকা ছোৱালীকেইগৰাকীৰ সপোনবোৰ সপোন হৈয়ে থাকিব নেকি? প্ৰতিযোগিতাত ল’ৰাৰ শাখাত বজালী আৰু ছোৱালীৰ শাখাত গুৱাহাটী জিলা দল বিজয়ী হয়। পিচত সক’লো খেলুৱৈৰ মাজৰ পৰা ৰাজ্যিক দলৰ কাৰণে খেলুৱৈ বাছনি কৰা হ’ল। তেওঁলোকে যি এতিয়া ৰাজস্থানত আন্তৰাজ্যিক ভলীবল প্ৰতিযোগিতাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আছে।\n৩)খেল চলি থকা অৱস্থাতে বাহিৰ ফুৰিবলৈ যাব লগা হ’ল। কোনোধৰণৰ ব্যৱস্থা চকুত পৰা অৱস্থাত নেদেখি ওলালোঁ ষ্টেডিয়ামৰ সীমাৰ বাহিৰৰ ৰাস্তাটোলৈ। খেলপথাৰৰ পৰা ৰাস্তাটোলৈ তেনেই অকণমান দূৰ, অলপ আন্ধাৰ। আন্ধাৰৰ মাজতে দেখিলো এজাক চেঙেলীয়া ল’ৰাই বহি চাধা-চিগাৰেটজাতীয় কিবা খাই আছে। অতি অশ্ৰাব্য কিছুমান কথা-বতৰাৰ ছিটিকনি আহি কাণত পৰিলহি। উভতি আহোঁতে চকুদুটাই আন্ধাৰ সহ্য কৰিব পৰা হৈছিলগৈ। মন কৰিলো গোটেই জেগাখিনিত অসংখ্য (১০০ৰ বেছি) ডেনড্ৰাইটৰ সৰু সৰু খালী টিউব। ল’ৰাকেইজনৰ ফালে ভালকৈ চাই বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। গোটেইবোৰে তাতে বহি ড্ৰাগছ্ খাই আছে। ইমানবোৰ সৰু সৰু ল’ৰা, ড্ৰাগছৰ কবলত!! জিকাৰ খাই উঠিছিল মনটো। দুখ-খং আৰু মিশ্ৰিত বহু অনুভূতিয়ে আহি আবৰি ধৰিছিল। খেলৰ অতিথি হিচাপে অহা আৰক্ষীৰ বহুকেইজন উচ্চপদস্থ বিষয়াৰ লগত অহা এজনক মাতি আনি কথাখিনি জনোৱা হ’ল। আৰক্ষীয়ে তাৰে দুজনমানক ধৰি লৈ যোৱা বুলি পাছত গম পালো।\n৪)আমিবোৰ বাৰু ক’লৈ গৈ আছো? কি হ’বলৈ গৈ আছে আমাৰ চাৰিওফালৰ সমাজখন? বাতৰি কাকতত পালোঁ অসমত ২০১১ চনত মুঠ ১৭০০ ধৰ্ষণৰ গোচৰ ৰুজু হৈছিল। ১৭০০!!!!আৰু ৰুজু নোহোৱাকৈ কিমান ঘটনা থাকি গ’ল তাৰ হিচাপ?\n← সোণৰ ব্যৱসায়ীৰ কাৰচাঁজি (নিৰঞ্জন হাজৰিকা)\nভালপোৱা (সত্যজিৎ বৰঠাকুৰ) →


মিথ্যাচাৰৰ জালত ৰাফেল! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nফ্ৰান্সৰ পৰা ৰাফেল যুদ্ধ বিমান ক্ৰয় কৰি মোডী চৰকাৰ বিপদত পৰিছিল যদিও যোৱা শুকুৰবাৰে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰদান কৰা ঐতিহাসিক ৰায়ে কেন্দ্ৰক বিপদমুক্ত কৰাৰ এক পৰিবেশ ৰচনা হৈছিল। কিন্তু এইবাৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়কে ভুল তথ্যৰে বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে। দৰাচলতে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ উক্ত ৰায়টোত কোৱা হৈছিল যে কেন্দ্ৰই সঠিক নীতি-নিয়মৰ মাজেদিয়েই ফ্ৰান্সৰ পৰা ৰাফেল যুদ্ধ বিমান ক্ৰয় কৰিছিল।\nইয়াত মূল্য নিৰ্ধাৰণ, পদ্ধতিগত বিধি-ব্যৱস্থা আৰু অন্যান্য দিশত কোনো পক্ষই দুৰ্নীতি কৰাৰ একো তথ্য-প্ৰমাণ নাই বুলিও সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে ঘোষণা কৰিছিল। কিন্তু ৰায়টোত ৰাফেল চুক্তিৰ বিত্তীয় সকলো বিষয় সামৰি দেশৰ মহানিয়ন্ত্ৰক আৰু হিচাপ পৰীক্ষক চমুকৈ ‘কেগ’ৰ প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিচত সংসদৰ দ্বাৰা গঠিত ৰাজহুৱা হিচাপ পৰীক্ষক সমিতি চমুকৈ পি এ চিয়ে তাৰ পৰীক্ষা চলাইছিল বুলি উল্লেখ কৰাৰ পিছতহে সকলোফালেই হুৱাদুৱা লাগে।\nপ্ৰকৃততে কেগৰ প্ৰতিবেদন এতিয়ালৈকে সংসদত দাখিল হোৱাই নাই, তাক পি এ চিয়ে পৰীক্ষা কৰাতো দূৰৈৰ কথা! এতিয়া কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই মুকলিভাৱে অভিযোগ আনিছে যে কেন্দ্ৰই সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক বন্ধ খামৰ জৰিয়তে দাখিল কৰা ৰাফেল চুক্তি বিষয়ক সকলোধৰণৰ বিত্তীয় তথ্য মিথ্যাচাৰৰ বাহিৰে আন একো নহয়। যোৱা শনিবাৰে পি এ চিৰ অধ্যক্ষ তথা কংগ্ৰেছৰ বৰ্ষীয়ান নেতা মল্লিকাৰ্জুন খাৰ্গেই ঘোষণা কৰে যে ‘মই পি এ চিৰ সকলো সদস্যৰ সৈতে এই বিষয়ে কথা পাতিম। যিহেতু কেগৰ কোনো প্ৰতিবেদনেই দাখিল হোৱা নাই আৰু পি এ চিয়ে তাৰ পৰীক্ষা কৰাৰ প্ৰশ্নই অবান্তৰ। আমি এই কথা কেনেকৈ মানি ল’ম।’\nএই বিষয়টোক লৈ অচিৰেই সংসদত যুটীয়া সমিতি গঠন কৰাৰ দাবীও উত্থাপন কৰিছে কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই। অৱশ্যে তেওঁলোকে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে কংগ্ৰেছে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক দোষাৰোপ কৰিব বিচৰা নাই। বৰং সকলো দোষক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বুলিহে তেওঁলোক ন দি কয়। ইফলাে ৰায়টোত উল্লেখিত ভুলৰ সংশোধনী বিচৰা কেন্দ্ৰই ইতিমধ্যে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ওচৰত আবেদন দাখিল কৰিছে। সেই আবেদনত কোৱা হৈছে যে ব্যাকৰণগত ভুলৰ বাবেহে বিষয়টোক লৈ খেলিমেলিৰ সৃষ্টি হৈছে। কিন্তু কেন্দ্ৰৰ এই আবেদনক লৈ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে সদ্যহতে কোনো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ অৱকাশ নাই। কাৰণ ইতিমধ্যে বৰদিনৰ ছুটী উপলক্ষে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয় বন্ধ আছে।\nএই বন্ধৰ সময়চোৱাত ন্যায়ালয়ৰ কোনো বিচাৰপীঠে মুখ্য ন্যায়াধীশৰ দ্বাৰা গঠিত তিনিজনীয়া খণ্ডপীঠে দিয়া ৰায়ৰ সংশোধনী কৰিব নোৱাৰে। সম্প্ৰতি মুখ্য ন্যায়াধীশ দেশৰ বাহিত আছে। সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত খবৰ অনুসৰি তেওঁ ১৯ ডিচেম্বৰতহে নতুন দিল্লী আহি পাবহি। কিন্তু ৰাফেল চুক্তি বিষয়ক গোচৰক লৈ তেওঁৰ নেতৃত্বত গঠিত বিচাৰপীঠৰ আন দুজন ন্যায়াধীশ ক্ৰমে সঞ্জয় কিষাণ কৌল আৰু কে এম যোছেফো সম্প্ৰতি নতুন দিল্লীৰ বাহিৰত আছে। তেওঁলোক দুজনো হেনো ইংৰাজী নৱবৰ্ষৰ সময়তহে আহি কামত যোগদান কৰিব। অৰ্থাৎ সমগ্ৰ বিষয়টো কিছুদিন অন্ততঃ অমীমাংসিত হৈ ৰ’ব।\nসি যি কি নহওঁক, আমাৰ কথা হ’ল- কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দৰে দেশৰ কাৰ্যপালিকাৰ মূল সংস্থাটোৱে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক দাখিল কৰা বন্ধ খামত যদিহে সঁচাকৈ মিথ্যাচাৰমূলক বা বিভ্ৰান্তিকৰ তথ্য-পাতি সন্নিৱিষ্ট কৰিছে, তেন্তে সেয়া নিশ্চয়কৈ কাৰো বাবে বাঞ্ছনীয় হ’ব নোৱাৰে। ই দেশৰ গণতন্ত্ৰৰ বাবেও অশনি সংকেত হিচাপেই প্ৰতিপন্ন হ’ব। সেইদৰে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ পুনৰ লিখন বা সংশোধনীৰ বিষয়টোও সেই অৰ্থতেই অভাৱনীয় তথা বিস্ময়কৰ হ’ব। মুঠতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দাখিল কৰা তথ্য-পাতিৰ আধাৰতে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে প্ৰদান কৰা ৰায়ক লৈ সৃষ্টি হোৱা বিতৰ্কই সচেতন মহলক জোকাৰি গৈছে। এইক্ষেত্ৰত অচিৰেই সকলো বিষয় পৰিষ্কাৰ ৰূপত ওলাই পৰিলেহে জনসাধাৰণৰ আশংকা দূৰ হ’ব।\nআমেৰিকাৰ ৰাজপথত টকাৰ বৰষুণ, টকা দেখি গাড়ীৰ পৰা নামি আহিল লোক, চাওক ভিডিঅ’


বলিউদৰ ফ্ল’প হিৰ' বিবেক অ’বেৰয়ে নিৰ্মাণ কৰিব ‘লাচিত বৰফুকন’ৰ জীৱন আধাৰিত চিনেমা!\nবলিউদৰ ফ্ল’প হিৰ’ বিবেক অ’বেৰয়ে নিৰ্মাণ কৰিব ‘লাচিত বৰফুকন’ৰ জীৱন আধাৰিত চিনেমা!\nনিজৰ অভিনয় কেৰিয়াৰ সংকটত ভোগা বলিউদৰ অবিনেতা বিবেক অ’বৰয়ে অসমৰ বীৰ লাচিত বৰফুকনৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ছবি আৰু ৱেব চিৰিজ নিৰ্মাণ কৰিব।\nবলিউদৰ অভিনয় ক্ষেত্ৰখনত বৰ্তমান অস্তিত্বহীন হৈ পৰা বিবেক অ’বেৰয়ে মাজুলীৰ জেংৰাইমুখত অসম চৰকাৰৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত জনগোষ্ঠীয় সাংস্কৃতিক বিনিময় সমাৰোহ ‘সহোদৰ ২০২০-২১’ত এই কথা আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰিছে।\nঅতি কম সময়তে বলিউদত অভিনেতা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈও বিবেক অ’ৱৰয়ে পিছলৈ বলিউদৰ চিনেমা উদ্যোগটোত এজন ব্যৰ্থ অভিনেতা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।\nআনকি বলিউদৰ অভিনয় ক্ষেত্ৰখনত অস্তিত্বৰ সংকটতো ভোগা দেখা গৈছে অভিনেতাগৰাকীক।\nউল্লখ্যে যে বলিউদত অভিনয় দক্ষতাৰে বৰ্তি থাকিবলৈ সমৰ্থ নোহোৱা অভিনেতাজনে শেহতীয়াকৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি পি এম নৰেন্দ্ৰ মোদীত অভিনয় কৰি নিজৰ অস্তিত্ব বৰ্তাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা পৰলিক্ষিত হৈছিল। এই ছবিখনত অভিনয় কৰাৰ পিছৰে পৰা বিবেক অ’বেৰয়ে বিজেপি চৰকাৰৰ প্ৰতি অগাধ ভক্তি আৰু আনুগত্য মুকলিকৈ প্ৰকাশ কৰি অহা দেখা গৈছে।\nসেই সূত্ৰেই অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰৰ প্ৰতিও একেই আনুগত্য প্ৰকাশ কৰি আহিছে অভিনেতা বিবেক অ’বেৰয়ে। আনকি অসম চৰকাৰৰ সৈতে থকা মধুৰ সম্পৰ্কৰ বাবেই অভিনেতাজনে অসম চৰকাৰৰ চৰকাৰী কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণৰ বাবে একাধিকবাৰ অসমলৈও আহিছে।\nএইবাৰো অসম চৰকাৰে আয়োজন কৰা জনগোষ্ঠীয় সাংস্কৃতিক বিনিময় সমাৰোহ ‘সহোদৰ ২০২০-২১’ত উপস্থিত থাকি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ সন্মুখতে অসমৰ বীৰ লাচিত বৰফুকনৰ জীৱনৰ আধাৰত চিনেমা আৰু ৱেব চিৰিজ নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছে বিবেক অ’বেৰয়ে।\n‘সহোদৰ ২০২০-২১’ত অংশগ্ৰহণ কৰি অভিনেতাজনে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালক ‘সৰ্বাদা’ বুলি সম্বোধন কৰি উপস্থিত লোকসকলক পৰিয়ালৰ সৈতে মাজুলী ভ্ৰমণ কৰিবলৈ অহা বুলিও ব্যক্ত কৰে।\nইফালে লাচিত বৰফুকনৰ জীৱন আধাৰত নিৰ্মাণ কৰিবলগীয়া ছবিখনত অসমৰ অভিনেতাসকলক অধিক প্ৰাধান্য দিয়া হ’ব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে বিবেক অ’বেৰয়ে।\nপ্ৰশ্ন উঠিছে নিজৰে অভিনয় জীৱনৰ সংকটত ভোগা তথা ফ্লপ অভিনেতা বিবেক অ’বেৰয়ে অসমৰ প্ৰবাদ প্ৰতীম বীৰ লাচিত বৰফুকনৰ জীৱন আধাৰত নিৰ্মাণ কৰিবলগীয়া ছবিখনত বীৰজনাক সঠিকভাৱে উপস্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব নে? বাঘ হাজৰিকা ওৰফে ইছমাইল ছিদ্দিকীৰ দৰে ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী বীৰক কাষত লৈ ৰাম সিংহৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰা বীৰ লাচিত বৰফুকনক এজন হিন্দু বীৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠান কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব নেকি?\nএনে কেতবোৰ প্ৰশ্ন এতিয়া অসমৰ সচেতন লোকৰ মাজত উদয় হোৱা দেখা গৈছে।


লোকসংস্কৃতি Class9Question Answer - অসমীয়া নৱম শ্ৰেণী - Sebahslc.In\nMay 13, 2022 by sebahslc.in\nলোকসংস্কৃতি Class9Question Answer | সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ | Class9Assamese Chapter 12 Question Answer\n১। অতি চমু উত্তৰ দিয়া।\nপ্ৰশ্ন (ক) লােক কৃষ্টিৰ সাধাৰণ উত্তৰণক কি বােলা হয়?\nপ্ৰশ্ন (খ) লোক সমাজত কোন সময়ৰ কথাৰ অধিক সমাদৰ।\nপ্ৰশ্ন (গ) লােক কৃষ্টি কাক বােলে?\nউত্তৰঃ লােক বা জ্ঞানৰ যি আচাৰ-অনুষ্ঠান, গীত-পদ, নৃত্য-নাচ, খােৱা-লােৱা, পিন্ধা- উৰা, পূজা-উপাসনা, ৰীতি-নীতি, উৎসৱ-অনুষ্ঠান, খেলা-ধূলা আদিৰ সমষ্টিকে লােক কৃষ্টি বােলে। লােক কৃষ্টিক লােক সংস্কৃতি বা গঞা সংস্কৃতি বুলিও ক’ব পাৰি। চমুকৈ জন সাধাৰণৰ বা লােক সাধাৰণৰ আচৰণৰ সমষ্টিয়েই হ’ল লােক কৃষ্টি।\nপ্ৰশ্ন (ঘ) লােক সংস্কৃতিৰ দৃশ্যমান দিশক কি বােলা হয় ?\nপ্ৰশ্ন (ঙ) লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সম্পাদনা কৰা সাধুকথাৰ পুথিখনৰ নাম কি?\nউত্তৰঃ লােক সমাজ সম্পর্কে কিছুমান লােকতত্ত্ববিদে দিয়া ধাৰণাটো এয়ে যে – লােক সমাজ সমাজৰ এটা নিম্ন স্তৰৰ অংগ। কিন্তু সেই চাম লােকতত্ত্ববিদৰ এনে ধাৰণা কেতিয়াও গ্ৰহণ কৰিব নােৱাৰি বুলি লিখকে স্পষ্টভাৱে কৈছে। তেওঁ কৈছে যে বিজ্ঞানসন্মত দৃষ্টিভংগী হলেই যে কোনো এখন সমাজ উচ্চতৰ হ’ব আৰু তাৰ বিপৰীত লােক বা গঞা সমাজ নিম্নৰ হ’ব লাগিব তাৰ কোনাে কথা নাই।\nলােক সমাজৰ অংগীভূত মানুহে প্রায়ে গাঁৱে-ভূঞে বাস কৰে আৰু অভিজাত লােক সকল নগৰ-চহৰ আদিত বাস কৰিলেও এই ধাৰণা সদা-সর্বদাই গ্রহণযােগ্য হ’ব নােৱাৰে, যিহেতু গাঁৱতাে শিক্ষিত মানুহ বাস কৰে। তাৰ বিপৰীতে চহৰ বা নগৰতাে গঞা লােকৰ বসতি দেখা যায়। নগৰ-চহৰ বিভিন্ন কাম- কাজৰ বাবে গঞা লােকৰ প্রয়ােজন হয়। তেতিয়া গাৱৰ লােকে চহৰ-নগৰত থাকি মজদুৰ বা কামৰ ভূমিকা পালন কৰে আৰু এইদৰেই তেওঁলোেক চহৰ বা নগৰবাসী হয়।\nউত্তৰঃ (ক) নিচুকনি গীতঃ নিচুকনি গীত হ’ল ল’ৰা-ছােৱালী ওমলােৱা আৰু নিচুকুওৱা গীত। এইবােৰক ধাই নামাে বােলা হয়। মিঠা কোমল সুৰৰ এই গীতবােৰৰ যােগেদি শিশুমনক এক আনন্দৰ জগতলৈ লৈ যােৱা হয় যত কালৰ ভয় দৌৰাত্ম্য একো নাই। এইবােৰে লােক সমাজৰ মৌখিক তথা লােকগীত।\n(খ) মালিতা বা কাহিনী গীতঃ পৌৰাণিক কাহিনী বা বুৰঞ্জী মূলক আখ্যান আদিৰ বৰ্ণনালে কেতবোৰ গীত লােক সমাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছিল। এই গীতবােৰকে মালিতা বা কাহিনী গীত বােলে। ইয়াৰ লেখক, চন, তাৰিখ আদিৰ বিষয়ে একো জনা নাযায় যদিও কিছুমান বুৰঞ্জীমূলক গীতৰ বিষয় বস্তু অনুসাৰে ৰচনাৰ কাল কিছু অনুমান কৰিব পৰা যায়।\nইংৰাজীত এই গীত বিলাকক ‘বেলাড’ বুলি কোৱা হয়। এই শ্রেণীৰ গীতক বিষয়বস্তু অনুসাৰে একাধিক ভাগত ভাগ কৰিব পৰা যায়। পালা-পার্বতীৰ গীত, মণি কোঁৱৰৰ গীত, ৰাধিকা শান্তিৰ গীত, মানামতীৰ গীত, মণিৰাম দেৱানৰ গীত, বৰফুকনৰ গীত আদি এই শ্ৰেণীৰ গীত।\n(গ) সাঁথৰঃ সাঁথৰ হ’ল— সাধাৰণ জন সাধাৰণৰ আৰু কেতিয়াবা পণ্ডিতৰৰ বুদ্ধিজাত শব্দৰ ধেমালি। এইবােৰত কল্পনাৰ সূৰণ, কাব্যশ্ৰীৰ স্পৰ্শ আৰু অনুপ্রাস আদি শব্দালংকাৰৰ ব্যঞ্জনা দেখিবলৈ পােৱা যায়। অত্যানুপ্রাস এটি সাধাৰণ লক্ষণ। এটা সাঁথৰৰ উদাহৰণ – ইয়ে সিহে, পিঠিৰে দৌৰে কিহে – (নাও)\n(ঘ) জনশ্রুতিঃ পৌৰাণি কালৰে পৰা মানুহৰ মুখে মুখে শুনি অহা বা চলি অহা মাত-কথা, কাহিনী আদিকেই জনশ্রুতি বােলা হয়। সেইবােৰ মানুহে ইজনৰ মুখৰ পৰা সিজনে শুনি মনত ৰাখিছিল আৰু এনেদৰে পৰম্পৰাগতভাৱে চলি আহিছিল। শুনি মনত ৰখা একেটা কথাই কেতিয়াবা বিকৃত বা নানান ৰূপ লব পাৰে। এইবিলাক মৌখিক সাহিত্যৰ অন্তর্ভুক্ত।\n(ঙ) জিকিৰঃ ইছলাম ধর্ম প্রচাৰৰ উদ্দেশ্যে শাহ মিলন বা আজান পীৰ নামৰ এজন ধর্ম প্ৰচাৰকে জিকিৰ ৰচনা কৰিছিল। এই গীতসমূহৰ ৰচনা কাল ১০৪৫ হিজৰী বা ১৬৩৪ খ্রীষ্টাব্দ আৰু ১১৪৫ হিজৰী বা ১৭৩৪ খ্রীষ্টাব্দ বুলি অনুমান কৰা হৈছে। অনেক জিকিত বৈষ্ণৱ সাহিত্য আৰু লােক-গীতৰ প্রতিধ্বনি শুনা যায়।\nজিকিৰৰ এটা উদাহৰণ-\nClass9Assamese Chapter 12 Question Answer\n(চ) দেহবিচাৰৰ গীতঃ দেহবিচাৰৰ গীতসমূহ এক প্ৰকাৰ ভকতীয়া গীত। এই গীতবােৰত গুপ্ত সাধনা আৰু শৈৱ-শাক্তৰ তান্ত্রিক ৰূপ প্ৰকাশ হােৱা দেখা যায় পূর্ণসেৱা, বৰখেলীয়া, গােপীধৰা, বৰসেৱা, ৰাতিখােৱা, কণিপতীয়া ৰীতিয়া আদিৰ পন্থাৰ মানুহে সাধাৰণতে এই গীত সমূহ গাইছিল।\nদেহ বিচাৰৰ গীতত শৰীৰক কেতিয়াবা নাও, কেতিয়াবা ঘৰ, কেতিয়াবা চাকিৰ লগত তুলনা কৰা হয়। শৰীৰ “চতুৰ অধিক কুৰিজনৰ মন্দিৰ”, চৌৰিশ তত্ত্বৰ ঘৰ। এই ঘৰৰ নৱথান দ্বাৰ” এই ঘৰৰ ভিতৰৰাে “নিজঘৰত” পূর্ণ কৃষ্ণ” বা পূর্ণানন্দ নিবাস। মায়া নদীৰ ইপাৰে সিপাৰে থাকে “কাল-বিকাল পক্ষী”– জীবাত্মা আৰু পৰমাত্মা। – এনেবােৰ কথা দেহবিচাৰৰ গীতত গােৱা হয়।\n(জ) হুঁচৰিগীতঃ হুঁচৰি গীত সমূহ ধর্মীয় ভাবাপন্ন আশীর্বাদ-প্রার্থনামূলক গীত। বিহুৰ সময়তেই এই গীত সমূহ গাই গৃহস্থ, ৰাইজ সকলােৰে মঙ্গল কামনা কৰি আশীর্বাদ দিয়া হয় আৰু ভগৱানৰ ওচৰত প্রার্থনা জনােৱা হয়। তাৰােপৰি পৰিবেশ-পৰিস্থিতিৰৰ এই গীতবােৰৰ মাজেৰে আভাস পােৱা যায়।\nউত্তৰঃ লোকজীৱন সামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠান , ভৌতিক বা বস্তুসংস্কৃতি আৰু পৰিৱেশ্য কলা এই তিনিটা ভাগত বিভক্ত ।\nসামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠানঃ মৌখিক সাহিত্য আৰু ভৌতিক সংস্কৃতিৰ মাজতে পৰম্পৰাগত জীৱন। পৰম্পৰাগত জীৱন ভৌতিক সংস্কৃতি আৰু মৌখিক সাহিত্যৰ মাজৰ সংযোগ সেঁতু। সমাজ আৰু পৰিয়ালৰ মাজত অনুষ্ঠিত কৃষি বা খেতি বাতি , জন্ম- বিবাহ – মৃত্যু বিষয়ক ৰীতি নীতি , আচাৰ ব্যৱস্থা আদিয়েই সামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠান । এইবোৰ লোকবিশ্বাসৰ সৈতে প্ৰধানভাৱে জড়িত। সামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠান চাৰিটা ভাগত বিভক্ত – উৎসৱ- অনুষ্ঠান, অৱসৰ- বিনোদন আৰু খেল- ধেমালি, লোকধৰ্ম আৰু লোকঔষধ ।\nভৌতিক বা বস্তু সংস্কৃতিঃ ভৌতিক বা বস্তুসংস্কৃতি হল লোকসংস্কৃতিৰ দৃশ্যমান দিশ। জীৱন ধাৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সমল নিৰ্মান, নাইবা খোৱা লোৱা বস্তু সামগ্ৰী আদিৰ ৰন্ধা- বঢ়া ,প্ৰস্তুতি আদিয়েই বস্তুসংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ সামগ্ৰী। ভৌতিক সংস্কৃতিৰ উপ বিভাগ কেইটা হৈছে – লোককলা, লোকশিল্প, লোক স্থপতিকলা , লোক আভৰণ আৰু লোকৰন্ধন প্ৰণালী ।\nলোক পৰিৱেশ্য কলাঃ লোক জীৱনৰ শেষভাগটো হৈছে লোক পৰিৱেশ্য কলা । পৰম্পৰাগত গীত, নৃত্য-নাচ, নাট আদিয়েই পৰিৱেশ্য কলাৰ উপাদান ।কোনো এটা সাধুকথা কোৱা বা লোকগীত এটি গোৱাকে পৰিৱেশন কৰা বোলে ।পৰিৱেশ্য কলাৰ পৰিসৰে নৃত্য গীত, নাট, বাদ্যযন্ত্ৰ আদিক সামৰে। লোকনাট হ’ল গীত আৰু নৃত্যৰ সমষ্টি । সংলাপৰ তুলনাত লোকনাটত গীত আৰু নৃত্যৰ গুৰুত্ব বেছি ।\n৫। বহলাই লিখাঃ\nসামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠানঃ মৌখিক সাহিত্য আৰু ভৌতিক সংস্কৃতিৰ মাজতে পৰম্পৰাগত জীৱন ।পৰম্পৰাগত জীৱন ভৌতিক সংস্কৃতি আৰু মৌখিক সাহিত্যৰ মাজৰ সংযোগ সেঁতু । সমাজ আৰু পৰিয়ালৰ মাজত অনুষ্ঠিত কৃষি বা খেতি বাতি , জন্ম- বিবাহ – মৃত্যু বিষয়ক ৰীতি নীতি , আচাৰ ব্যৱস্থা আদিয়েই সামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠান । এইবোৰ লোকবিশ্বাসৰ সৈতে প্ৰধানভাৱে জড়িত ।\nসামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠান চাৰিটা ভাগত বিভক্ত – উৎসৱ- অনুষ্ঠান, অৱসৰ- বিনোদন আৰু খেল- ধেমালি , লোকধৰ্ম আৰু লোকঔষধ ।\nভৌতিক বা বস্তু সংস্কৃতিঃ ভৌতিক বা বস্তুসংস্কৃতি হল লোকসংস্কৃতিৰ দৃশ্যমান দিশ । জীৱন ধাৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সমল নিৰ্মান ,নাইবা খোৱা লোৱা বস্তু সামগ্ৰী আদিৰ ৰন্ধা- বঢ়া ,প্ৰস্তুতি আদিয়েই বস্তুসংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ সামগ্ৰী ।ভৌতিক সংস্কৃতিৰ উপ বিভাগ কেইটা হৈছে – লোককলা, লোকশিল্প, লোক স্থপতিকলা , লোক আভৰণ আৰু লোকৰন্ধন প্ৰণালী ।\nলোক পৰিৱেশ্য কলাঃ লোক জীৱনৰ শেষভাগটো হৈছে লোক পৰিৱেশ্য কলা । পৰম্পৰাগত গীত , নৃত্য – নাচ , নাট আদিয়েই পৰিৱেশ্য কলাৰ উপাদান ।কোনো এটা সাধুকথা কোৱা বা লোকগীত এটি গোৱাকে পৰিৱেশন কৰা বোলে পৰিৱেশ্য কলাৰ পৰিসৰে নৃত্য গীত , নাট , বাদ্যযন্ত্ৰ আদিক সামৰে ।লোকনাট হ’ল গীত আৰু নৃত্যৰ সমষ্টি ।\n৬। লোকনাট কিহৰ সমষ্টি বুলি লেখকে কৈছে ? লোকনাটত সংলাপৰ গুৰুত্ব আছেনে তোমাৰ নিজৰ ভাষাত লিখা\nউত্তৰ: লোকনাট নৃত্য আৰু গীতৰ সমষ্টি বুলি লেখকে কৈছে । লোকনাটত সংলাপৰ গুৰুত্ব কম তাৰ পৰিবৰ্তে ইয়াত নৃত্য আৰু গীতৰহে গুৰুত্ব আছে বুলি লেখকে কৈছে । গীত আৰু নৃত্যৰ দ্বাৰাই লোকনাটৰ কাহিনী দেখুওৱা হয় ।\n৭। লোক সাহিত্যক কেইটা আৰু কি কি উপভাগত ভগাব পাৰি । ভাগবোৰৰ নাম লিখা\nউত্তৰ: লোক সাহিত্যিক ৫ টা উপভাগত ভগাব পাৰি ।\nক) লোক বা মৌখিক কবিতা বা বাচিক কবিতা বা লোকগীত\nখ) গদ্যধৰ্মী লোককথা\nগ) প্ৰবচন, বচন , লোকোক্তি, যোজনা , পটন্তৰ\n৮। ভৌতিক বা বস্তুসংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ বিষয়বস্তু কি ? ইয়াৰ উপ- বিভাগ কি কি ?\nউত্তৰ: জীৱন ধাৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সমল নিৰ্মান ,নাইবা খোৱা লোৱা বস্তু সামগ্ৰী আদিৰ ৰন্ধা- বঢ়া ,প্ৰস্তুতি আদিয়েই বস্তুসংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ সামগ্ৰী । ভৌতিক সংস্কৃতিৰউপ বিভাগ কেইটা হৈছে – লোককলা, লোকশিল্প, লোক স্থপতিকলা , লোক আভৰণ আৰু লোকৰন্ধন প্ৰণালী ।\n৯। ‘ অ মাই যশোৱা হে…মাই হে যশোৱা গীতটি কোনে লিখিত ৰূপ দিয়ে ?\nউত্তৰ: ডঃ ভূপেন হাজৰিকাই।\n১০। তাৎপৰ্য লিখাঃ\nলোক সংস্কৃতি পুৰণি হৈও নতুন , নতুন হৈও পুৰণি\nউত্তৰ: লোকসংস্কৃতিৰ উপাদান সমূহ প্ৰধানত:মানুহৰ মুখে মুখে যুগে যুগে পৰম্পৰাগত ভাবে চলি অহা। লোক সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্গত আহিলাসমূহ যেনে লোকগীত , হুঁচৰি, বিহুগীত, বিয়ানাম, লোকনাট, লোকসহিত্য, জিকিৰ- জাৰি, মালিতা আদি বহুযুগৰ পৰাই মানুহৰ মুখে মুখে চলি আহিছে আৰু চলি যাব। কেৱল মাত্ৰ এটা পিৰীৰ পৰা আন এটা পিৰীলৈ ই সম্প্ৰসাৰিত হৈছে। এনে হওঁতে কৰবাত ই হয়তো ৰূপ সলাই নতুন ৰূপ লৈছে।\nশিক্ষিত লোকৰ হাতত পৰি আধুনিক বা সম্পাদিত ৰূপ পাইছে। উদাহৰন স্বৰূপে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা দেৱে বুঢ়ী আইৰ সাধুখন সম্পাদিত কৰি নতুন ৰূপত প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল অথচ ইয়াত থকা সাধুসমূহ কিন্তু যুগে যুগে আইতা সকলৰ মুখে মুখে চলি অহা সাধুৱেই। একেদৰে অ’ মাই যশোৱা হে শীৰ্ষক গীতটিও ডঃ ভূপেন হাজৰিকা দেৱে নতুনকৈ লিখি গাইছিল। গতিকে দেখা যায় যে লোক সংস্কৃতিৰ বস্তু সমূহ কালৰ পিছত কাল ধৰি এনেদৰে চলি অহা । সেইবাবে আমি কব পাৰো যে লোকসংস্কৃতি পুৰণি হৈও নতুন আৰু নতুন হৈও পুৰণি ।\nখ) সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে লোকসংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে ।\nউত্তৰ: লোকসংস্কৃতিৰ উপাদান সমূহ মানুহে সমাজ তথা সময় সাপেক্ষে নিজৰ মতে গঢ় দিয়ে । কালৰ বিৱৰ্তনত এই উপাদানসমূহৰো ৰূপান্তৰ ঘটে । শিক্ষিত মানুহৰ হাতত পৰি এই উপাদান সমূহে আধুনিক ৰূপ পায় সেইবাবে কব পাৰি যে সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে লোকসংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে ।\n১১। তলৰ শব্দবোৰত মূৰ্দ্ধন্য ‘ণ’ আৰু ‘ষ’হোৱাৰ কাৰণ দৰ্শোৱা।\nউত্তৰ: কৃষি – ক বা ৰ- ৰ পাছত থকা প্ৰত্যয়ৰ স মূৰ্দ্ধন্য ষ হয় ।\nঅনুষ্ঠান- ই কাৰান্ত উপসৰ্গৰ পাছত থকা স্থা ধাতুৰ দন্ত্য স মূর্দ্ধণ্য ষ হয় ।\nধাৰণ- একেটা পদতে থকা ঋ, ৰ , ষ আৰু ন ৰ মাজত স্বৰবৰ্ণ , ক- বৰ্গ বা প- বৰ্গৰ কোনো বৰ্ণ বা য, ৱ , হ ব্যৱধান থাকিলেও দন্ত্য ন মূৰ্দ্ধন্য ণ হয় ।\nআহৰণ-একেটা পদতে থকা ঋ, ৰ , ষ আৰু ন ৰ মাজত স্বৰবৰ্ণ , ক- বৰ্গ বা প- বৰ্গৰ কোনো বৰ্ণ বা য, ৱ , হ ব্যৱধান থাকিলেও দন্ত্য ন মূৰ্দ্ধন্য ণ হয় ।\n১২। বিপৰীত অৰ্থ বুজোৱা শব্দ লিখা।\n১৩। সমাৰ্থক শব্দ লিখা।\nপিতা – দেউতা, পিতাই , পিতৃ\nবেমাৰ- ৰোগ, অসুখ\nলোক- জন, মানুহ\n১। ‘লােক’ শব্দটোৰ সলনি কি কি শব্দ ব্যবহাৰ কৰিৰ পৰা যায়?\nউঃ ‘লােক’ শব্দটোৰ সলনি জন, গঞা, গণ আদি শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।\n২। ‘লােক’ পদটোৱে কি বুজায়?\nউঃ আমি ৰাইজ বুলিলে যি বুজো–তেনে অর্থকেই ‘লােক’ পদটোৱে বুজায়।\n৩। লােক সংস্কৃতি বুলিলে চমুকৈ কি বুজায় ?\nউঃ লােক সংস্কৃতি বুলিলে চমুকৈ জনসাধাৰণ বা লােক-সাধাৰণৰ আচৰণসমূহৰ বিষয়ে বুজায়।\n৪। লােক সংস্কৃতিৰু আৰু কি কি বুলিৰ পাৰি?\nউঃ লােক সংস্কৃতিক আৰু গঞা সংস্কৃতি বা সর্বসাধাৰণৰ সংস্কৃতি বুলিব পাৰি।\n৫। ড° প্রফুল্ল দত্ত গােস্বামীয়ে সাধাৰণতে কাক লােক বা জন বুলি আখ্যা দিছিল?\nউঃ বিশেষভাৱে লিখা-পঢ়া নথকা গণ লােককেই ড° প্রফুল্ল দত্ত গােস্বামীয়ে সাধাৰণতে লােক বা জন বুলি আখ্যা দিছিল।\n৬। লোক বা জনসকল সাধাৰণতে কত বাস কৰে ?\nউঃ সাধাৰণতে লােক বা জনসকলে গাঁৱে-ভূঞে বাস কৰে।\n৭। গঞা লােকসকলৰ প্ৰধান জীবিকা কি?\nউঃগঞা লােকসকলৰ সাধাৰণতে প্রধান জীৱিকা হ’ল কৃষি।\n৮। গঞা লােকসকলে ছপা-সমল বা কিতাপ আলােচনীতকৈ কিহত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে?\nউঃগঞা লােকসকলে ছপা-সমল বা কিতাপ-আলােচনীতকৈ মুখে মুখে চলি অহা গীত-পদ, কথা-কাহিনী, যােজনা পটন্তৰ আদিত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে।\n৯। লােক জীৱনত কিহত যুক্তিতকৈ অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয়?\nউঃ লােক জীৱনত যুক্তিতকৈ বিশ্বাস অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয় ।\n১০। লােক সমাজত গভীৰ বিশ্বাসে কিহৰ প্রতি মানুহৰ মনবোৰ সর্বদা আকৃষ্ট কৰি থাকে?\nউঃ লােক সমাজত গভীৰ বিশ্বাসে পুৰণি ধৰণ কৰণ, ৰীতি-নীতি, ভূত-প্রেত, ধর্মীয় কৃত্য, ঔষধ-চিকিৎসা আদিৰ প্রতি মানুহৰ মনবোৰ সর্বদা আকৃষ্ট কৰি থাকে।\n১১। লােক সমাজত কোনবােৰ কথাৰ সমাদৰ অধিক?\nউঃ লােকসমাজত পুৰণি দিনৰ কথাৰ সমাদৰ অধিক।\n১২। কিহৰ জৰিয়তে শাস্ত্রীয় সংস্কৃতিৰ জন্ম হয় ?\nউঃ লােক কৃষ্টিৰ পৰিমাৰ্জনৰ জৰিয়তে শাস্ত্রীয় সংস্কৃতিৰ জন্ম হয়।\n১৩। লােক সংস্কৃতিৰ বিষয়বস্তুক প্রধানভাৱে কেইভাগত ভগাব পাৰি আৰু কি কি?\nউঃ লােক সংস্কৃতিৰ বিষয়বস্তুক প্রধানভাৱে দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। প্ৰথমটো লােক সাহিত্য বা বাচিক কলা আৰু দ্বিতীয়টো হ’ল লােক জীৱন।\n১৪। নিচুকনি গীত কি?\nউঃ কেঁচুৱা ল’ৰা-ছােৱালীক নিচুকাবলৈ গােৱা গীতেই হ’ল নিচুকনি গীত।\n১৫। সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠানবােৰ প্ৰধানভাবে কিহৰ সৈতে জড়িত?\nউঃ সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠানবােৰ প্ৰধানভাৱে লােকবিশ্বাসৰ সৈতে জড়িত।\n১৬। ভৌতিক সংস্কৃতিৰ উপ-বিভাগকেইটা কি কি?\nউ ভৌতিক সংস্কৃতিৰ উপ-বিভাগকেইটা হ’ল-লােক কলা, লােকশিল্প, লােক স্থপতিকলা, লােক আভৰণ আৰু লােক ৰন্ধন প্রণালী।\n১৭। ‘লােক সংস্কৃতি’ নামৰ প্ৰবন্ধটোৰ লেখক কোন?\nউঃ ‘লােক সংস্কৃতি’ নামৰ প্ৰবন্ধটোৰ লেখক হ’ল ড° নবীন চন্দ্র শর্মা।\n১৮। কোনখন পুথিৰ যােগেদি ড° নবীনচন্দ্ৰ শৰ্মাই অসমৰ ৰাইজৰ ওচৰত ওজাপালি অনুষ্ঠানটোক মেলি ধৰে?\nউঃ ‘অসমৰ ওজাপালি’ নামৰ পুথিখনৰ যােগেদি ড° শৰ্মাই অসমৰ ৰাইজৰ আগত ওজাপালি অনুষ্ঠানটোক মেলি ধৰে।\n১৯। ড° নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাই ৰচনা কৰি প্ৰকাশ কৰা পুথিৰ সংখ্যা কিমান?\nউঃ ড° নবীন চন্দ্র শৰ্মাই ৰচনা কৰি প্ৰকাশ কৰা পুথিৰ সংখ্যা হ’ল প্রায় ৯৭ খন।\n২০। পৰিৱেশ্য কলাৰ পৰিসৰে কি কি সামৰি লয়?\nউঃ পৰিৱেশ্য কলাৰ পৰিসৰে গীত, নৃত্ত-নৃত্য, নাটক, বাদ্যযন্ত্র আদিক সামৰি লয়।\n২১। লােকনাটত সংলাপৰ তুলনাত কিহৰ গুৰুত্ব অধিক হয় ?\nউঃ লােকনাটত সংলাপৰ তুলনাত গীত আৰু নৃত্যৰ গুৰুত্ব অধিক হয়।\n২২। লােক জীৱনক কেইটা ভাগত ভগাব পাৰি?\nউঃ লােক জীৱনক তিনিটা ভাগত ভগাব পাৰি।\n২৩। লােকনাট কিহৰ সমষ্টি?\nউঃ লােকনাট গীত আৰু নৃত্যৰ সমষ্টি।\n২৪। গদ্যধর্মী লােক কথাৰ উপশ্রেণীসমূহ কি কি?\nউঃ গদ্যধর্মী লােক কথাৰ উপশ্রেণীসমূহ হ’ল-পুৰাণ কথা, জনশ্রুতি আৰু সাধুকথা।\n১। লােকসমাজৰ মানুহে কিয় নতুন কথা, নতুন উপদেশ আদিতকৈ পীৰিয়ে-পীৰিয়ে চলি অহা কথাত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে?\nউঃ লােক সমাজৰ মানুহবোৰ সাধাৰণতে কম পঢ়া-শুনা বা নিৰক্ষৰ হোৱা বাবে তেওঁলােকে ছপা-সমল বা কিতাপ-আলােচনীতকৈ মুখে মুখে চলি অহা গীত-পদ, যােজনা-পটন্তৰ, আবু-আইতাৰ সাধুকথা, ৰামায়ণ-মহাভাৰত বা কোৰাণ, বাইবেল, জাতক আদিৰ কথা শুনি সীমাহীন আনন্দ লাভ কৰে আৰু তুলনামূলকভাৱে অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। সেয়েহে তেওঁলােকে নতুন কথা,নতুন উপদেশ আদিতকৈ পীৰিয়ে- পীৰিয়ে চলি অহা কথাত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে।\n২। লােক বা মৌখিক বা বাচিক কবিতা আৰু লােকগীতক কি কি উপশ্রেণীতভাগ কৰা হৈছে?\nউঃ লােক বা মৌখিক বা বাচিক কবিতা আৰু লােক গীতক মালিতা কাহিনী গীত বা বৰদৈ গীত, ধর্মীয় গীত, প্রণয়গীত,কৰ্মগীত,উৎসৱ-অনুষ্ঠানৰ গীত বা সংস্কাৰমূলক গীত, নিচুকনি গীত, শিশুৰ খেল-ধেমালিৰ লগত জড়িত গীত, তত্ত্বপূর্ণ গীত, বিদ্রুপাত্মক গীত আদি উপশ্রেণীত ভাগ কৰা হৈছে।\n৩। সামাজিক আচাৰ অনুষ্ঠান বুলিলে কি বুজা? ইয়াক কেইটা ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে আৰু কি কি?\nউঃ সমাজ আৰু পৰিয়ালৰ মাজত অনুষ্ঠিত কৃষি বা খেতি-বাতি,জন্ম-বিবাহ-মৃত্যু আদি বিষয়ক;ৰীতি-নীতি, আচাৰ ব্যৱস্থা-অনুষ্ঠান আদিয়েই হ’ল সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠান। সামাজিক আচাৰ-অনুষ্ঠানক চাৰিটা ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে। এইকেইটা হ’ল- উৎসৱ অনুষ্ঠান, অৱসৰ-বিনােদন আৰু খেল-ধেমালি, লােক ঔষধ আৰু লােক ধর্ম।\n৪। লােক পৰিৱেশ্য কলা বুলিলে কি বুজা? লােক পৰিৱেশ্য কলাৰ উপাদানসমূহ কি কি ?\nউঃ লােক জীৱনৰ এটা ভাগ হৈছে লােক পৰিৱেশ্য কলা। কোনাে এটা সাধুকথা কোৱা অথবা লােকগীত গােৱাকে পৰিৱেশন বােলে আৰু এনেধৰণে পৰম্পৰাগতভাৱে চলি অহা গীত, নৃত্য, নাটক, বাদ্যযন্ত্র আদিক সামৰি লােৱা পৰিৱেশ্য কলাকে লােক পৰিৱেশ্য কলা বুলি কোৱা। লােক পৰিৱেশ্য কলাৰ উপাদানসমূহ হ’ল পৰম্পৰাগত সংগীত, নৃত্য-নাচ,নাট আদি।\n৫। সমার্থক শব্দ লিখা :\nউপাসনা, আবু, যােজনা, উপদেশ, ৰােগ, প্রাণ\nউঃ উপাসনা : পূজা, অর্চনা\nআবু : আই, বুঢ়ীআই।\nযােজনা : পটন্তৰ, দৃষ্টান্ত, প্রবচন\nউপদেশ : দিহা পৰামর্শ\nৰোগ : ব্যাধি, নৰিয়া, বেমাৰ\nপ্রাণ : জীৱ, জীৱন\n৬। বিপৰীত অর্থ লিখাঃ\nসংস্কাৰ, নগৰ, পৰম্পৰাগত, সামাজিক, দৃশ্যমান, আধুনিক, নির্মাণ, বিদ্রুপাত্মক\nউঃ সংস্কাৰ : কুসংস্কাৰ\nনগৰ : গাঁও\nপৰম্পৰাগত : অপৰম্পৰাগত\nসামাজিক : অসামাজিক\nদৃশ্যমান : অদৃশ্যমান\nআধুনিক : প্রাচীন\nনির্মাণ : ধ্বংস\nবিদ্রুপাত্মক : প্রশংসামূলক


নুৰা ফতেহীৰ সৈতে ‘মুন্নী বদনাম হুয়ী’ নাচিলে মলাইকা আৰোৰাই, ভিডিঅ’ ভাইৰেল|actress-nora-fatehi-dance-with-malaika-srora-video-viral– News18 assam\nনুৰা ফতেহীৰ সৈতে ‘মুন্নী বদনাম হুয়ী’ নাচিলে মলাইকা আৰোৰাই, ভিডিঅ’ ভাইৰেল\nমঞ্চ কঁপাই তুলিলে দুই সুন্দৰীয়ে। ভিডিঅ’ ছচিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰিছিল মালাইকা আৰোৰাই।\nLast Updated : August 30, 2020, 18:04 IST\nমালাইকা আৰোৰা! প্ৰায়ে সক্ৰিয় হৈ থাকে ছচিয়েল মিডিয়াত। বিভিন্ন সময়ত ফটো, ভিডিঅ’ শ্বেয়াৰ কৰি সদায়েই চৰ্চাত থাকে মালাইকা আৰোৰা। আৰবাজ খানৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত নিজতকৈ ১০ বছৰতকৈ সৰু অৰ্জুন কাপুৰৰ সৈতে প্ৰেম সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি সংবাদ শিৰোনাম দখল কৰিছিল মলাইকা আৰোৰাই।\nছলমান খান অভিনীত দাবাং ছবিৰ ‘মুন্নী বদনাম হুয়ী’ আইটেম ছং বৰ্তমানো সকলোৰে মুখে মুখে। গীতটোত আকৰ্ষণীয় ৰূপত নৃত্য কৰিছিল মলাইকা আৰোৰা খানে। পুনৰ এবাৰ এতিয়া ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে গীতটো।\nWhy should only contestants have all the fun? Here’s justasmall glimpse of what you can expect in tonight’s episode of #IndiasBestDancer with @NoraFatehi - the new Munni is town! Dont forget to watch #IndiasBestDancer tonight and tomorrow at 8 PM on @SonyTVOfficial @terence_here @geeta_kapurofficial #rolereversal\nপিছে এইবাৰ কেৱল মলাইকা নহয়, লগত আছে ডান্সিং কুইন নুৰা ফতেহী। দুয়ো আকৰ্ষণীয় ৰূপত কৰিলে নৃত্য। কিছুদিন পূৰ্বে ‘ইণ্ডিয়া বেষ্ট ডান্সাৰ’ৰ শ্বুটিঙত দুয়ো কৰে নৃত্য। ছ’নী টিভিৰ জৰিয়তে সম্প্ৰচাৰিত হ’ব এই শ্ব’। ভিডিঅ’টো ছচিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰিলে মলাইকা আৰোৰাই।\nFirst published: August 30, 2020, 18:04 IST\nDancing Videomalaika aroraNoora FatehiViral Video


কলকাতাৰ পূজা পেণ্ডেলসমূহক ‘ন’ এন্ট্ৰী’ জ’ন ঘোষণাৰ নিৰ্দেশ\nকি জটিল যুঁজত অৱতীৰ্ণ হৈছে মোদী-ট্ৰাম্প? কি ক’লে জুনিয়ন ট্ৰাম্পে?\nগোৰেশ্বৰৰ কাউৰবাহাত অবড়ো সুৰক্ষা সমিতিৰ উদ্যোগত মত-বিনিময় অনুষ্ঠান\nকৰ’নাৰ চিকিৎসা : ১৪ বছৰীয়া কিশোৰীয়ে লাভ কৰিলে বৃহৎ সফলতা\nফাৰুক আব্দুল্লাৰ সন্মুখত নতুন বিপদ! ‘ৰাজনৈতিক প্ৰতিশোধ’ আখ্যা দলৰ\nবিমানবন্দৰ ব্যক্তিগতকৰণ : কেৰালা চৰকাৰৰ আবেদন অগ্ৰাহ্য ন্যায়ালয়ৰ\nলক্ষ্য- ২০২১ৰ নিৰ্বাচনত সমষ্টি দখল, হাজোত কংগ্ৰেছৰ কৰ্মীসভা\nউত্তৰপ্ৰদেশত পুনৰ ধৰ্ষণ কাণ্ড, পীড়িতা দলিত কন্যা\nক’ভিড আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ নিম্নগামী, মৃত্যুৰ সংখ্যাও হ্ৰাস\nআছুক বিদায় জনাব ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই, কি হ’ব পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ?\nHome/ৰাষ্ট্ৰীয়/জলপানিৰ প্ৰপত্ৰ পূৰণৰ বাবে গৈছিল যুৱতী, কিন্তু কি হ’ল লখিমপুৰত?\nDigital Desk Send an email August 26, 2020\n55,403 1 minute read\nলক্ষ্ণৌ : অপৰাধ আৰু অপৰাধীৰ ৰম্যভূমিত পৰিণত হৈছে যোগী আদিত্যনাথৰ উত্তৰপ্ৰদেশ। মঙলবাৰে এগৰাকী ১৭বছৰীয়া যুৱতীৰ ক্ষত-বিক্ষত মৃতদেহ ৰাজ্যখনৰ লখিমপুৰ খেৰিত উদ্ধাৰ হোৱাৰ পাছতে সৰ্বত্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছে। যুৱতীগৰাকীক বলাৎকাৰ কৰি হত্যা কৰাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে আৰক্ষীয়ে। যুৱতীগৰাকীক ডিঙি ৰেপি হত্যা কৰা বুলি আৰক্ষীয়ে প্ৰকাশ কৰিছে।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব: ট্ৰাক চালকৰ নৃশংস হত্যা : বহিঃৰাজ্যত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল অপৰাধী\nগাঁওখনৰপৰা ২০০ মিটাৰ আঁতৰৰ এটা পানী নথকা পুখুৰীত যুৱতীগৰাকীৰ মৃতদেহটো উদ্ধাৰ কৰে আৰক্ষীয়ে। খেৰিৰ আৰক্ষী অধীক্ষক সত্যেন্দ্ৰ কুমাৰে কয়, ‘মৰোনোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত যুৱতীগৰাকীক বলাৎকাৰ কৰাটো প্ৰমাণ হৈছে। আমি এই ঘটনাৰ সৈতে জড়িতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ বাবে সম্ভৱপৰ সকলো চেষ্টা চলাই গৈছোঁ। আশা কৰিছোঁ শীঘ্ৰেই উল্লেখযোগ্য সাফল্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ম।’\nআৰু পঢ়িব পাৰিব: নীট, জেইই পৰীক্ষা : কেন্দ্ৰীয় শিক্ষামন্ত্ৰীয়ে কৰিলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘোষণা\nযুৱতীগৰাকীৰ পৰিয়ালৰ লোকে জনোৱা মতে, যুৱতীগৰাকীয়ে সোমবাৰে পুৱাই ঘৰৰ পৰা সমীপৰে চহৰখনলৈ এখন জলপানিৰ প্ৰপত্ৰ পূৰণৰ বাবে গৈছিল কিন্তু তেওঁ ঘূৰি নাহিল। আৰু তাৰ পাছতে পৰিয়ালৰ লোকে আৰক্ষীক খবৰ দিয়ে। যোৱা ১০ দিনত লখিমপুৰত সংঘটিত হোৱা এয়া দ্বিতীয়টো বলাৎকাৰ-হত্যাৰ ঘটনা। যোৱা ১৫ আগষ্টত এগাৰকী ১৩ বছৰীয়া কিশোৰীক বলাৎকাৰ-হত্যা কৰি কুহিয়াৰৰ খেতিপথাৰত পেলাই থৈছিল দুৰ্বৃত্তই।\nট্ৰাক চালকৰ নৃশংস হত্যা : বহিঃৰাজ্যত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল অপৰাধী\n’২১ত নিৰ্বাচন নেখেলে হিমন্তই! সলনি হ’ব ৰাজনৈতিক সমীকৰণ!\nধৰ্ষণৰ বলি হৈ ছয় মাহৰ অন্তঃসত্ত্বা ১৪ বছৰীয়া কিশোৰী\nবিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি (17)\nব্ৰেকিং নিউজ (976)