জিনৰ সঙ্গত অসুবিধা – মূল: ৰাস্কিন বণ্ড, অনুবাদ: ননী চহৰীয়া বৰা | Xahitya.Org\nমোৰ বন্ধু জিমিৰ এখনেই হাত৷ ৷ আনখন হাত সি পচিশ বছৰীয়া ডেকা ল’ৰা হৈ থাকোতেই হেৰুৱাইছে৷ তাৰ ধুনীয়া সোহাতখন হেৰুৱাৰ কাহিনীটো বিশ্বাস কৰিবলৈ অলপ টান; কিন্তু মই শপত খাই কৈছোঁ, সেয়া একেবাৰে সঁচা৷\nআৰম্ভণিতে কৈ থওঁ, জিমি আচলত এটা জিন আছিল (সম্ভৱ এতিয়াও আছে)৷ জিন এটা আচলতে আমাৰ দৰে মানুহ নহয়৷ অন্য এখন জগতৰ পৰা অহা অশৰীৰি আত্মাই মানুহৰ ৰূপ গ্ৰহণ কৰে৷ জিমি এটা প্ৰকৃত জিন আছিল আৰু জিনৰ প্ৰতিভাৰে ইচ্ছা কৰিলেই তাৰ হাতখন দীঘল কৰিব পাৰিছিল৷ বেচিভাগ জিনে সিহঁতৰ হাতখন বিশৰ পৰা ত্ৰিশ ফুট পৰ্যন্ত দীঘল কৰিব পাৰে৷ জিমিয়ে পিছে তাৰ হাতখন চল্লিশ ফুটলৈকে দীঘল কৰিব পাৰিছিল৷ তাৰ হাতখনে বেৰৰ ওপৰত, শূন্য ঠাইত আৰু মাটিৰ ওপৰত সৰীসৃপৰ দৰে ধুনীয়াকৈ বগাই যাব পাৰিছিল৷ আমগছৰ তলত থিয় হৈ হাতখন প্ৰসাৰিত কৰি গছৰ ওপৰৰ পৰা আম ছিঙি অনা মই নিজে দেখিছিলো৷ আম খাই সি বৰ ভাল পাইছিল৷ সি স্বভাৱতে খকুৱা আছিল আৰু এই খকুৱা স্বভাৱৰ বাবেই সি তাৰ অপূৰ্ব উপহাৰটোৰ অপব্যৱহাৰ কৰিছিল৷\nউত্তৰ ভাৰতৰ পাহাৰীয়া অঞ্চল এটাৰ স্কুল এখনত আমি দুয়ো একেলগে পঢ়িছিলোঁ৷ বাস্কেট বল খেলত জিমি বিশেষ ভাৱে পাৰদৰ্শী আছিল৷ হাতখন সি বৰ বেছি দীঘল নকৰিছিল, সেইখিনি বুদ্ধি তাৰ আছিল৷ সি যে এটা জিন, সেয়া সকলোৱে জনাটো সি বিচৰা নাছিল৷ মুষ্টিযুদ্ধৰ খেলত সি সাধাৰণতে জিকিছিল৷ প্ৰতিপক্ষই তাৰ কবলৰ পৰা ওলাই আহিব নোৱাৰিছিল৷ সিহতক বিবুধিত পেলাই নাকত টেপা মাৰি ধৰিছিল৷\nআমাৰ ছমহীয়া পৰীক্ষা চলি থকা সময়তে মই জিমিৰ গোপন ৰহস্যৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিলো৷ সেইদিনা আমাৰ এলজেব্ৰাৰ প্ৰশ্ন কাকতখন কিছু কঠিন হৈছিল৷ কিন্তু মই শুদ্ধ উত্তৰেৰে কেইখিলামান কাগজ লিখিবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ৷ এনেদৰে আৰু এখন কাগজত লিখিবলৈ সাজু হৈছোহে, এনেতে মোৰ ডেস্কত কাৰোবাৰ হাত এখন দেখিলো৷ প্ৰথমতে নিৰীক্ষকৰ হাত যেন লাগিল৷ চাই দেখিলো কোনো নাই মোৰ কাষত৷ মোৰ পিচফালে বহি থকা ল’ৰাজনৰ হাত হ’ব পাৰে নেকি! চাই দেখিলো সি নিৱিষ্টমনে প্ৰশ্ন কাকত পঢ়ি আছে আৰু তাৰ হাত দুখন যথাযথ ঠাইতে আছে৷ ইতিমধ্যে হাতখনে মোৰ উত্তৰ লিখা কাকতখিনি খামোচ মাৰি ধৰি সাৱধানে আতৰি গৈছে৷ হাতখন নামি যোৱা দিশে চাই এখন আচৰিত ধৰণৰ হাত চকুত পৰিল৷ চোৰৰ দৰে হাতখন ডেস্কৰ তললৈ সোমাই গৈছে আৰু পূৰ্বৰ অৱস্থালৈ ঘূৰি নহালৈকে মজিয়াত হাতখন লাহে লাহে ঘহি আছে৷ নিশ্চিতভাৱে হাতৰ গৰাকীজন আছিল এ্লজেব্ৰা বিষয়টো কেতিয়াও ভাল কৰিব নোৱাৰা এজন ছাত্ৰ৷\nমই দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে আকৌ উত্তৰসমূহ লিখিব লগীয়াত পৰিছিলোঁ৷ কিন্তু পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছত পোনে পোনে জিমিৰ কাষ পালোগৈ আৰু তাৰ এই খেলা খন মই ভাল নোপোৱাৰ কথাষাৰ জনালো৷ তাৰ গোপন কথাটো সকলোকে কৈ দিম বুলিও মই তাক ভয় খুৱালো৷ কথাটো কাকো নকবলো সি মোক কাকূতি কৰিলে৷ সি জনালে যে উপায় নোহোৱাতহে তেনে কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে৷ বিনিময়ত মই যি কাম বিচাৰো তাকে কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে৷ জিমিক বন্ধু হিচাপে পোৱাটো এফালে উৎসাহৰো কথা৷ তাৰ দীঘল হাতখন মোৰো নিশ্চিতভাৱে কামত আহিব‌৷ সেয়ে বিষয়টো আওকাণ কৰিবলৈ মই সন্মত হ’লো আৰু আমি দুয়ো ভাল বন্ধু হৈ পৰিলো\nপিছে অতি সোনকালে মই আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ যে জিমিৰ প্ৰতিভা গঠনমূলক কামতকৈ অনৰ্থক কামত বেচিকৈ ব্যৱহাৰ হয়৷ কাৰণ জিমিৰ মানসিকতা নিম্নমা্নৰ আছিল আৰু তাৰ শক্তিৰ প্ৰকৃত ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে সি অজ্ঞ আছিল৷ শ্ৰেণীকোঠা, সমূহীয়া শয়ন কক্ষ আৰু দোকানত কাপোৰৰ ভাজত তাৰ দীঘল হাতখন ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ ছাত্ৰাবাসৰ পৰা আমাক যেতিয়া চিনেমা চাবলৈ অনুমতি দিছিল তেতিয়াও সি আন্ধাৰ হলত তাৰ দীঘল হাতখন কামত লগাইছিল৷\nসকলো জিনৰ ক্ষেত্ৰত থকা অসুবিধাটো হ’ল, মহিলাসকলৰ দীঘল, ক’লা চুলিৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা৷ চুলি যিমানেই ক’লা আৰু দীঘল হয়, সিমানেই জিনহতৰ মজা৷ কিন্তু মহিলা এগৰাকীক যদি জিনে লম্ভে, —তেওঁৰ শৰীৰৰ নিশ্চয় অৱনতি হ’ব আৰু সৌন্দৰ্য্য মৰহি যাব; তেওঁৰ সকলো ধ্বংস হ’ব; কেৱল চুলি কোছাৰ সৌন্দৰ্য্য অটুট থাকিব৷\nতেনেকৈ মহিলাক লম্ভিবলৈ জিমিৰ অৱশ্যে বয়স তেনেই কম৷ কিন্তু দীঘল, ক’লা চুলি দেখিলে সিও নিজকে চম্ভালিব নোৱাৰে৷ তাৰ এই খেয়াল চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ চিনেমা হলেই আটাইতকৈ ভাল ঠাই৷ তাৰ হাতখন দীঘল হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে, আঙুলিবোৰে শাৰী শাৰী আসনৰ মাজত পথ বিচাৰে আৰু প্ৰসাৰিত হাতখনে তাৰ ইপ্সিত বস্তুটো বহি থকা আসনৰ পিচফাল নোপোৱালৈকে লাহে লাহে কাম আৰম্ভ কৰে৷ তাৰ হাতখনে বৰ মৰমেৰে দীঘল ক’লা চুলিখিনিত হাতখন ফুৰায় আৰু কিবা অনুমান কৰি ছোৱালীজনীয়ে যদি পিচলৈ ঘূৰি চাই, জিমিৰ হাতখন বহা আসনৰ তলত অদৃশ্য হৈ পৰে আৰু খুটিবলৈ সাজু হৈ থকা ফণাধৰৰ দৰে তাত ৰৈ থাকে৷\nদুই তিনি বছৰ পিচত, কলেজত পঢ়া সময়ত জিমিৰ প্ৰকৃত বলিজনে মৃত্যুক সাৱটিলে৷ তেওঁ অৰ্থনীতি বিষয়ৰ অধ্যাপিকা আছিল৷ ৷ দেখাত বৰ ধুনীয়া নহয়, কিন্তু তেওঁৰ কিচকিচিয়া ক’লা চুলিকোছা আঠুলৈকে পৰা আছিল৷ চুলিখিনি সাধাৰণতে তেওঁ বেণী গুঠিয়েই ৰাখিছিল৷ কিন্তু এদিন মূৰ ধোৱাৰ পিচত তেওঁ কঠখনত হেলনীয়া কৈ বহি চুলিখিনি শুকুৱাই থাকোঁতেই জিমিয়ে দেখা পালে৷ সি নিজকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে আৰু জিমিৰ জিনৰ আত্মা তেওঁৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিলে৷ পিচদিনাৰ পৰাই মানুহজনী মানসিক কষ্টত উন্মাদপ্ৰায় হৈ পৰিল আৰু কুহকুহীয়া জ্বৰ হ’ল, খোৱা বোৱাও এৰিলে৷ ’কমা’অৱস্থালৈ গ’ল আৰু কেইটামান দিনৰ ভিতৰতে কঙ্কালসাৰ হৈ পৰিল৷ ৷ মৃত্যুৰ সময়ত মানুহজনীৰ শৰীৰত হাড় আৰু ছালৰ বাহিৰে একো নাছিল৷\nএই কৰুণ ঘটনাটোৰ পাচত মই জিমিৰ সঙ্গ এৰাই চলিলো৷ ভদ্ৰমহিলা গৰাকীৰ মৃত্যুৰ বাবে সিয়েই জগৰীয়া বুলি মই প্ৰমাণ কৰিবও নোৱাৰো, যদিও মই এই বিষয়ে সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত আছিলোঁ৷ কাৰণ জিমিক লগ পোৱাৰ পিছত জিনৰ বিষয়ে মই যথেষ্ট অধ্যয়ন কৰিছিলো আৰু সিহঁতৰ ধৰণ কৰনৰ বিষয়ে জানিছিলোঁ৷\nতাৰ পিছত কেইবাবছৰ আমাৰ দুজনৰ দেখা দেখি হোৱা নাছিল৷ কিন্তু যোৱা বছৰ বন্ধ কটাবলৈ পাহাৰীয়া ঠাইখনলৈ যাওতে তাক লগ পালোঁ৷ দুয়ো একেখন হোটেলতে আছিলোঁ৷ মই তাক অৱজ্ঞা কৰিব নোৱাৰিলোঁ৷ একেলগে বহি কেইবটলমান বিয়েৰ খোৱাৰ পিছত মোৰ ভাৱ হ’ল, জিমি সম্পৰ্কে মোৰ ধাৰণা কিজানি ভুল হ’বও পাৰে৷ মই ভবাৰ দৰে সি ইমান দায়িত্ব হীন জিন নহবও পাৰে৷ সম্ভৱত কেৱল কলেজৰ অধ্যাপককহে আক্ৰমণ কৰা কিবা ৰহস্যময় অসুস্থতাৰ বাবে অধ্যাপিকা গৰাকীৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু জিমিৰ তাত কোনো দোষেই নাছিল৷\nআমি একেলগে দুপৰীয়াৰ আহাৰ খোৱাৰ সিদ্ধান্ত কৰিলোঁ আৰু দুবটলমান বিয়েৰ লৈ গাড়ী অহা যোৱা কৰা ৰাস্তাটোৰ কাষতে ঘাহনিত বহিলোঁগৈ৷ খোৱাৰ পিছত মই শুই পৰিলো৷ যেতিয়া সাৰ পাইছিলোঁ তেতিয়া আবেলি হৈছিল৷ সাৰ পাই দেখিলো, জিমি উত্তেজিত হৈ উঠিছে৷\nকি হৈছে, মই সুধিলোঁ৷\n“তুমি দেখা নাই সিহঁতক? ৰাস্তাটোৰ ঠিক ওপৰত, সিটো ফালে সৰল গছৰ তলত ? “\n“ছোৱালী দুজনী দেখিছো৷ পিছে কি হ’ল? “\n“বাওঁফালে যে বহি আছে, তাইৰ চুলি কোছা দেখা নাইনে? “\nহয় বৰ সুন্দৰ আৰু দীঘল৷ পিচে চোৱা জিমি, তোমাৰ মনটো বান্ধিবলৈ চেষ্টা কৰা৷ “\nকিন্তু ইতিমধ্যে তাৰ হাত খন দৃষ্টিৰ বাহিৰলৈ গৈছিল, ৰাস্তাটো পাৰ হৈ সাপৰ দৰে তাৰ হাতখন বগাই গৈ আছিল৷\nএতিয়া মই দেখিছোঁ হাতখন জোপোহা কিছুমানৰ মাজেৰে ক’লা চুলিৰ গৰাকীৰ ফালে আগুৱাইছে৷ এই প্ৰিয় খেলখনত সি ইমান মগ্ন হৈ আছে যে হৰ্ণ বজোৱাৰ শব্দ তাৰ কানত পৰা নাছিল৷ ৰাস্তাৰ ভাজটো পাৰ হৈ মাৰ্চিডিজ বেনজ ট্ৰাক এখন প্ৰচণ্ড বেগত আহি আছিল৷\nজিমিয়ে যেতিয়া ট্ৰাকখন দেখিছিল, তেতিয়া হাতখন কোচ খুৱাই স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ অনাৰ সময় নাছিল৷ ৰাস্তাটোত পথালিকৈ হাতখন পৰি আছিল আৰু ট্ৰাকখন তাৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ গৈছিল৷ যন্ত্ৰনাত কেকোৰা হৈ অজগৰ এটাৰ দৰে পৰি আছিল হাতখন৷\nট্ৰাক দ্ৰাইভাৰ আৰু মই মিলি ডাক্তৰ এজন যোগাৰ কৰিলোঁ৷ হাতখন যিখিনি বাকী আছিল স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ আহিছিল৷ আমি জিমিক হস্পিতেল লৈ লৈ গৈছিলো৷ ডাক্তৰে হাতখন কাটি পেলোৱাটো উচিত হব বুলিলে৷ ট্ৰাক দ্ৰাইভাৰ জনে বাৰে বাৰে কৈ আছিল, সি যিখন হাতৰ ওপৰত গাড়ী উঠাইছিল সেই খন কমেও ত্ৰিশ ফুট দীঘল হব৷ মাতাল হৈ গাড়ী চলোৱা বুলি তাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল৷\nকিছুদিন পিছত জিমিক মই সুধিছিলো,\n“তুমি কিয় ইমান মনমৰা হৈছা? এতিয়াও আৰু এখন হাত আছে তোমাৰ৷ সিখনৰ দৰে এইখনৰ চমৎকাৰিত্ব নাই নেকি? “\n”আছে নে নাই চাবলৈ মই কেতিয়াও চেষ্টা কৰা নাই আৰু চেষ্টা ও নকৰো৷ “\nনিশ্চিতভাৱে সি এতিয়াও এটা জিন আৰু যেতিয়াই সি দীঘল ক’লা চুলিৰ ছোৱালী দেখে, ভাল হাত খনেৰে তাৰ নিশ্চয় ক’লা ধুনীয়া চুলিখিনি ত হাত বুলাবলৈ প্ৰবল ইচ্ছা জাগে৷ কিন্তু সি শিক্ষা পাই গৈছে৷ জিন বা প্ৰতিভধৰৰ চমকপ্ৰদ শক্তিতকৈ মানুহ হৈ থকাই ভাল৷\nকেইটিমান গজলৰ অসমীয়া অনুবাদ (মাখন লাল দাস)


অথঃ বিবাহ সংবাদ ( অভিজিৎ কলিতা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমই নাৰীবাদ সম্পৰ্কে বৰ বিশেষ নেজানো, তথাপিও মোৰ পিতৃ মাতৃয়ে সৰুতেই নাৰীক সন্মান কৰিব লাগে বুলি ধাৰণা এটা মনত সুমুৱাই দিবলে সক্ষম হৈছিল, জোখতকে বেছি কিতাপ পত্ৰও পঢ়িছিলো, গতিকে এক নিজস্ব চিন্তাধাৰা গঢ়ি উঠিছিল বুলি কব পাৰোঁ। যিহেতু বিয়াৰ পাছতহে মোৰ ঘৰৰ বাহিৰৰ এগৰাকী নাৰীৰ লগত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক স্থাপিত হব, সেইবাবে মোৰ ভাৱী পত্নীক মই দিব লগা স্থান আৰু সন্মান সম্পৰ্কে যথেষ্ট ভৱা গুণা কৰি কিছুমান সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিলোহি। সেই ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ কথাই অলপ কব বিছাৰিছো, নাৰীবাদৰ লগত নহলেও, নাৰীৰ লগত যিহেতু ইয়াৰ পোনপতীয়া সম্পৰ্ক আছে, গতিকে অলপ বহলাই লিখিলোঁ। ৰাইজে পঢ়ি কিবা ৰস পালে ভাল লাগিব।\nপ্ৰায় পাঁচবছৰ চাকৰি কৰাৰ পাছত, ঘৰৰ ডাঙৰ হিচাপে নিজৰ মেজৰ দ্বায়িত্ববোৰ প্ৰায় সামৰাৰ পাছত, ঘৰ বাহিৰ সকলো ফালৰে পৰা মোৰ ওপৰত তীব্ৰ চাপ প্ৰয়োগ কৰা হ’ল, সোনকালে বিয়া পাতিবলৈ। লগৰ সহকৰ্মীবোৰেও লাহে লাহে দুজনীয়া হবলৈ লোৱাত, মোৰ লগ সংগো কমি আহিল, গতিকে বিয়া পাতিম বুলি ঘৰত জনাই দিলোঁ। পিছে চাকৰিৰ নামত মই পাহাৰত উঠি থাকো, ছোৱালী নেলাগে মহিলাও কেতিয়াবা কাৎচিৎহে লগ পোৱা যায়। ছুটি বৰ কম আৰু, আটাইতকৈ ডাঙৰ অসুবিধা … তেতিয়া ফেচবুক, হোৱাটচ-এপ একো নাছিল। কৈশোৰৰ পৰা যৌৱনলৈকে যিকেইজনী ছোৱালী ভাৱী পত্নীৰ আসনত বহুৱাই গুণা-গঁঠা কৰি বিনিদ্ৰ ৰজনী পাৰ কৰিছিলো, সেই আটাইকেইজনীৰেই বিয়াত লুচি ভাজি, চিৰা দৈ খোৱাৰ সৌভাগ্য ইতিমধ্যে হৈছিলগৈ। কৰবাত কেনেবাকে উপযুক্ত কন্যা দুই এগৰাকী লগ পালেও, উমৰাংছু নামৰ ঠাইখন পৃথিৱীতে নে মংগল গ্ৰহত সেইটো নিশ্চিত নোহোৱা বাবে তেঁওলোকে আৰু তেঁওলোকৰ পিতৃ-মাতৃয়ে মোক দূৰতে বিদুৰ কৰিছিল, এলিয়েন এটালৈ ছোৱালী দিব পাৰিনে ? তাৰ মাজতে আকৌ আৰু এটা পাৰ্টিও আছিল, চীনা জোক পাৰ্টি!! এনেদৰে পিছত লাগিছিল, যেন ছোৱালী ঘৰত সুমুৱাই থৈয়েই যাব, মোৰ পলাব লগা অৱস্থা, দুই এবাৰ ‘আহুদি’ নামৰ গেৰিলা আক্ৰমণো চলোৱা হৈছিল বুলি মই বিশ্বস্ত সূত্ৰে পিছত জানিব পাৰিছিলো। এই বৈপৰীত্যৰ মাজত এটা কথা ফটফটীয়াকৈ ওলাই পৰিছিল যে, ঘৰৰ পৰা ছোৱালী চাই নিদিলে মই যে বৰলা ভাত খাই জীৱনটো কটাব লাগিব।\nগতিকে দ্বায়িত্বটো মা আৰু ভাইটি ভণ্টীৰ কান্ধত দি, মই মনপুতি মেচিন ভাল কৰাত লাগিলো। পিছে মই বিয়া পতাৰ বাবে, তেওলোকৰ আগত তিনিটা চৰ্ত ৰাখিলোঁ, চৰ্ত কেইটা এনেকুৱা…\nএক:- মই ছোৱালী চাবলে নেযাও, এই গৰুৰ বজাৰত গৰু ছোৱাদি ছোৱালী চোৱা, চাহ মিঠাই খোৱা কামটো মই কৰিবলে অপাৰগ। মই যদি কোনো ছোৱালীক সকলোৱে জনাকৈ বিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰে লগ ধৰো, তেন্তে মই সেইজনী ছোৱালীক কেতিয়াও প্ৰত্যখ্যান নকৰো। গতিকে মোৰ বিয়াৰ বাবে ছোৱালী বিছাৰি দিয়াৰ দ্বায়িত্ব লোৱা সকলে বাকী সকলো কথা আগতীয়াকে নিশ্চিত কৰাৰ পাছতহে মোক খবৰ দিব। মোৰ ফালৰ পৰা ছোৱালীজনী কেনেকুৱা হব লাগিব, সেইবিষয়ে সৰু সুৰা কথা কেইটামান আগতীয়াকৈ জনাই দিলো, আৰু তাৰে ৫০% এৰাধৰা কৰিম বুলিও নিশ্চিত কৰিলোঁ।\nদুই:- ছোৱালীজনীয়ে ঘৰৰ পৰা কোনো আচবাব, পিতলৰ কাঁহী বাতি, ৰাতি নকইনাই বাহিৰলৈ নেযোৱাকৈ সৰুপানী চুব পৰা এলুমিনিয়ামৰ চৰিয়া, আদি “অপৰিহাৰ্য(?)” বস্তু আনিব নোৱাৰিব, যি কেইটা আনিব, সেই কেইটা মই আগতেই গম পাব লাগিব আৰু অনাৰ কাৰণ মই জানিব লাগিব। প্ৰথমতে একো আনিব নোৱাৰিব বুলিয়েই ঠিক কৰিছিলো, কিন্তু কিছুমান বস্তুৰ লগত মানুহৰ আবেগিক সম্পৰ্ক থাকে বুলি সকলোৱে বুজোৱাৰ পাছত অলপ কম্প্ৰমাইজ কৰিলো। এইটো কথাও লগতে জনালোঁ, যে এজনী ছোৱালীৰ চোফাচেট, বক্স পালেং, গডৰেজ আলমাৰি, বানবাতি আদিৰ লগত আৱেগিক সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে বুলি কোনোবাই বধ শপত দিলেও মই বিশ্বাস নকৰোঁ। মই এপ্ৰুভ নকৰা কোনো বস্তু ছোৱালী জনীয়ে মোৰ ঘৰলৈ আনিব নোৱাৰিব। মোৰ প্ৰশ্ন আছিল, মই যদি তোমাৰ ছোৱালীক, মোৰ সামৰ্থ্যৰে ভাল বিচনা এখনত শুৱাবই নোৱাৰো, তেন্তে কিয় দিবা তুমি মোৰ দৰে অলগদ্ধ এটালৈ ছোৱালী?\nতিনিঃ- মই বিয়াৰ নামত কোনো জাকজমকতা নকৰো, পেণ্ডেল এখনো নিদিও, কাৰণ সেইবোৰ কৰিবলে মোৰ পইচা নাই, আৰু মোৰ বিয়াত মোৰ বাদে কাকো পইচা খৰছ কৰিবলে নিদিও, আৰু সমাজক দেখুৱাবলৈ ধাৰ ধুৰ নকৰো, কাৰণ সেই ধাৰ পাছত ময়ে মাৰিব লাগিব, আৰু তাৰ কাৰণে মোৰ ভাৱী পত্নীয়ে কষ্ট পাব। ড° ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ দীণবন্ধু গল্পটোৱেও মোক উৎসাহ দিছিল- সেইযে বিয়াত খুওৱা ৰসগোল্লাৰ সোৱাদ আৰু কোনোবাই ছোৱালী পলুৱাই অনাৰ দূর্নাম, সেই কথাখিনি। বিয়াখনো ৰেজিষ্ট্ৰি কৰিহে পাতিম, কাৰণ মোৰ মতে বিয়াখনৰ সামাজিকৰ লগতে আইনী স্বীকৃতিও সমানে প্ৰয়োজনীয়। ঠিক আছে, কৰ্টলে গৈ নকৰো, দৰকাৰ হ’লে ৰেজিষ্ট্ৰাৰ ঘৰলে আহি বিয়া পাতি দিব। কইনা ঘৰত যি মন যায় কৰিব পাৰিব, তাত মোৰ কোনো আপত্তি নাই।\nবিয়াৰ বাবে চৰ্ত ৰখাৰ কথা শুনিয়েই মা –দেউতাৰ লগতে বাকী আত্মীয় স্বজনৰ মুখ শুকাই গ’ল, দুই একে মোৰ উদ্ধতালিক পোনপতীয়াকৈয়ে গৰিহণা দিলে। প্ৰথম চৰ্তটোত ছোৱালী দিবলে ওলোৱা সকলে ভাল পালে, মোক শলাগি ততেই নোপোৱা হ’ল। হয়তো, নিজে তুলি তালি ডাঙৰ কৰা ছোৱালীজনীক সজাই পৰাই, দৰাৰ লগতে এসোপা মানুহক দকচি খুৱাব, যাবৰ সময়ত তেঁওলোকে – “ ঠিক আছে বাৰু, পিছত কথা পাতিম” বুলি দোধোৰ মোধোৰত পেলাই ওলাই যাব। তাৰ পাছত খা-খবৰ নাই, আৰু বহু ক্ষেত্ৰত বহুদিনৰ মূৰত কিবা এটা অজুহাত- যোৰা নিমিলে, আমি এইবছৰ বিয়া পাতিব নেপায়, ল’ৰাৰ ব্যৱসায় অলপ ডাউন, গতিকে এতিয়াই একো কব নোৱাৰি। বেটাহঁত এইবোৰ কথা ছোৱালীজনী চাবলে অহাৰ আগতে নাজানিছিলি নেকি তঁহতে? আচলতে, এনে কথা কোনো মাক বাপেকেই ভাল নেপায়, কেৱল পৰম্পৰা আৰু ছোৱালী জন্ম দিয়াৰ মহাপাপৰ বাবেই এইবিলাক সহ্য কৰি থাকে, মোৰ নিজৰো সেই অভিজ্ঞতা আছে বাবেই মই এই ‘ছোৱালী চোৱা’ নামৰ কামতো মনে প্ৰাণে বেয়া পাও। গতিকে এই চৰ্তটোৰ বাবে বিয়াৰ বজাৰত মোৰ অলপ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়িলেও, বাকী চৰ্ত কেইটাই মোক প্ৰায় এক ভিলেইনলৈ পৰ্যৱসিত কৰিলে। প্ৰথম কথা, “খালি হাতেৰে ছোৱালীজনী কেনেকে উলিয়াই দিম? দৰাটোৱে একো নকলেও তাৰ ঘৰৰ মানুহ আত্মীয় স্বজনৰ আগত কইনা ঘৰৰ কি সন্মান থাকিব? আৰু কোনোবাই যদি দুই এষাৰ কথা শুনাই দিয়ে নতুন ঘৰ খনত গৈ ছোৱালীজনীয়ে কিমান লাজ পাব?” দ্বিতীয় যুক্তি “ বিয়াখন এক সামাজিক অনুষ্ঠান, পেণ্ডেল দিয়া, কলপুলি ৰোৱা এই বিলাক কথাই বিয়াখনক এক সামাজিক ৰূপ প্ৰদান কৰে, আৰু কইনা জনীয়ে খালি চোতালত ভৰি দিব নেকি, এইটো অশুভ লক্ষণ নহবনে?”\nমই সকলো আলচনা বিলোচনাত নিজে ভাগ লব নোৱাৰা বাবে, ভাইটিকে মোৰ উকীল পাতিছিলো। আমাৰ ফালৰ যুক্তি আছিল “ আমাৰ ঘৰ আৰু আমাৰ আত্মীয় স্বজনে যৌতুক ননা বুলি কিবা প্ৰশ্ন উত্থাপন নকৰে, আৰু কোনোবাই কৰবাত কৰিলেও আমি বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিম, আমাক জনালেই হ’ল। আৰু আমি আগতীয়াকৈয়ে সকলোকে জনাই দিছো যে মোৰ কইনাই একো বয়-বস্তু নানে, তাত কাৰোবাৰ কিবা অসুবিধা আছে যদি মোৰ বিয়ালে নাহিলেই হ’ল। দ্বিতীয়তে, এই পৰম্পৰা বোলো বস্তুটো কতো লিখি থোৱা নাই, সেয়ে তাৰ কোনো সীমাও নাই, পেণ্ডেল, কলপুলিত আৰম্ভ হোৱা কথাটো মোক দেউলীয়া নকৰালেকে ক্ষান্ত নহয়।আমি নেমানো।” এই অৰিয়া অৰিৰ পৰা মা-দেউতাৰ দৰে বয়সস্থ সকল অলপ আঁতৰি থাকিল। তেঁওলোক ইফালেও নাই, সিফালেও নাই।\nমুঠতে সাতে সোতৰই মিলি…. নেচেল। মোৰ বাবে ছোৱালী পোৱাতো অসম্ভৱ যেনেই দেখা গ’ল। তাতে প্ৰথম চৰ্তটোৰ বাবে ঘৰত প্ৰায় গৃহকন্দলেই লাগিল, মোৰ মাক যদি পূৱা গধূলি গোঁসাই ঘৰত চাকি দিয়া, প্ৰাৰ্থনা গাব পৰা ধাৰ্মিক ধৰণৰ নিমাখিত ছোৱালী এজনী লাগে, ভাইটি ভণ্টীৰ আকৌ ফুৰ্তিবাজ, অলপ স্মাৰ্ট ছোৱালীহে পচন্দ হয়। গতিকে কোনে মোৰ হৈ আগতীয়াকৈ সকলো ঠিক ঠাক কৰি মোক খবৰ দিব? উপায় কৰিলোঁ, তোমালোকে ঠিক কৰাৰ পাছত মই ছোৱালীজনীৰ লগত প্ৰথমতে ফোনত কথা পাতিম, কোনেও গম নোপোৱাকে। কিন্তু ৰাইজক জনাই ছোৱালী চাবলে নেযাও। অলপ এৰাধৰা কৰাৰ বাবে সেইটো সমস্যা বাৰু মই সম্ভালিব পৰা অৱস্থাতে থাকিল।\nআৰু এক শ্ৰেণী লোকে মোক সাংঘাটিক বিৰোধিতা কৰিলে, সেয়া মোৰ সম্পৰ্কীয় মানুহবোৰ; তেঁওলোকে বোলে মোৰ বিয়া বুলি ফুৰ্তি কৰিবলে ঠেং ডাঙি আছে। আৰু মোক পইচা পাতি লাগি যদি দিবলৈয়ো সাজু আছে। মুঠতে পৰিয়ালৰ বিয়া হেন বস্তু এটা এনেই নষ্ট কৰিবলৈ দিব নোৱাৰি। আকৌ মই ৰেজিষ্ট্ৰি কৰি বিয়া পাতিম বুলি কোৱা কথাটোত আমাৰ বংশৰ বৃদ্ধ সকলে একেবাৰে নহবৰ হ’ল বুলিলে। এনে নোহোৱা নোপজা কথা মই কেনেকে ভাবিব পাৰিলোঁ? নিশ্চৰ মোৰ মুৰৰ বিকৃতি ঘটিছে !!!\nবহুদিন এইবোৰ খেলিমেলিৰ মাজতে পাৰ হ’ল। মোৰ ফালৰ পৰাও ছেগা ছোৰোকাকৈ প্ৰচেষ্টা চলি থাকিল। পিছে একো নহয় হে নহয়।\nশেষত গৈ যেনিবা ছোৱালী এজনী ওলালগৈ, মোৰ কলেজৰ চিনিঅ’ৰ এজনে খবৰটো আনিলে। চৰ্ত বোৰ শুনিও তেঁওলোকে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিলে, যদিও, অলপ এৰাধৰা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালে। এৰাধৰা কৰাত মোৰ আপত্তি নাই, কিন্তু মূল আদৰ্শ কেইটা মই নেৰো। জাত পাতৰ কথাবোৰ আমাৰ পৰিয়ালত কেতিয়াও নাছিল, তেঁওলোকৰো নাছিল। গতিকে সেইটো সমস্যা নাহিল।\nএতিয়া আৰম্ভ হ’ল নিগচিয়েচনৰ পৰ্ব, এফালে মোৰ ভাইটি, আনফালে গোটেই পৃথিৱী। কিমানলৈকে এৰাধৰা কৰিব পাৰি!! ৰাতি মোৰ লগত ফোনত কথা পাতে, দিনত পৰিয়াল, আত্মীয় স্বজন, কইনাঘৰীয়া, মূঠতে কিছুদিন চলিল। শেষত ভাইটি আৰু মোক একৰকম বলপুৰ্বক কিছুমান কথাত মান্তি কৰোৱা হ’ল – যেনে\n১। ছোৱালীয়ে ঘৰৰ পৰা বিচনা এখন আনিবই আনিব, নহ’লে আমাৰ কৌটিকলীয়া পৰম্পৰা বিনষ্ট হৈ অসমীয়া জাতি সমূলঞ্চে নাশ পাব। কথাটো মোৰ বিনা অনুমতিত ভাইটিয়ে মানি ল’লে, মই বিয়াৰ পাছদিনা ৰাতিপূৱাহে গম পালোঁ। অৱশ্যে বাকী আচবাব পত্ৰ বিলাক নিদিয়াটো ঠিক হ’ল।\n২। বিয়া ৰেজিষ্ট্ৰি হব, কিন্তু ছোৱালীৰ ঘৰত, লগতে ৰাইজে আমাক আশীৰ্বাদ এষাৰো দিব। মানি ললোঁ যদিও পিছত গম পালোঁ, আশীৰ্বাদৰ নামত বিধি পাঠৰ বিয়াখন পূৰাকৈয়ে পতা হ’লগৈ। আগতে বিয়া পতাৰ অভিজ্ঞতা নথকা বাবে মই গোটেই চিষ্টেমটো আশীৰ্বাদ বুলিয়েই বুজি থাকিলো, কিছুদিনলৈ।\n৩। আমাৰ ঘৰৰ আগত ৰভা নেথাকিলেও, দুটা কলপুলি থাকিব আৰু তামুলী পীড়াত দৰা কইনাক মোৰ ভণ্টীয়ে আদৰিব।\nমুঠৰ ওপৰত গৈ যেনেতেনে বিয়াখন হ’লগৈ আৰু মোৰো ইহকাল পৰকালৰ গতি লাগিল।\n১। মোৰ বিয়াৰ নেগচিয়েচনৰ জ্বলাকলা ভোগা মোৰ ভাইটিয়ে শেষত ক’লে – দাদা, তোৰ বিয়াত যি হ’ল হ’ল, মই কিন্তু একেবাৰে ১০০% সামাজিক বিয়া পাতিম। এই মানুহবোৰৰ লগত যুঁজি থাকি লাভ নাই। একো সলনি নহয়।\n২। ছোৱালীৰ আৱেগিক সম্পৰ্ক ইমানবোৰ বস্তুৰ লগত থাকিব পাৰে বুলি মই অনুমানেই কৰিব পৰা নাছিলো। মুঠতে কাঠৰ আচবাব দুটামান বাদ দি, বাকী মোৰ নৰ্মেল বিয়াৰ সমানেই “লাভ” হ’ল।\n৩। মই আৰু মোৰ পৰিয়ালৰ মানুহে অনবৰত সতৰ্ক দৃষ্টি ৰাখি থকাৰ মাজতো, মোৰ ওচৰ চুবুৰীয়া দুগৰাকী মান শুভাকাংখীয়ে মোৰ পত্নীক একো বস্তু ননাৰ বাবে দুষাৰ কথা শুনাইহে এৰিলে। অৱশ্যে তেঁওলোকক সকলোৱে মিলি পিছত গৰিহণা দিয়া হ’ল ।\n৪। মোৰ পত্নীৰ আৱেগিক সম্পৰ্ক থকা বস্তুবোৰ কত গ’ল, কি হ’ল তাৰ খবৰ ৰাখিব নোৱাৰিলো। বিচনাখনো থবলৈ মোৰ ঘৰ ঠাই নাইকিয়া হৈছিলগৈ । আৰু বিচনা বোলা বস্তুটোৰ যে কিমান এক্সেচৰিজ থাকিব পাৰে, মোৰ বিয়া নেদেখা লোকে ভাবিয়েই উলিয়াব নোৱাৰিব।\n← মিছা কথীয়াৰ হাত দীঘল (দিপাংকৰ মল্ল বৰুৱা)\nমাখন পেহাৰ সংসাৰ – ২ (নিলোৎপল শৰ্মা) →\nBhal lagil…ultimately apuni pass korile… 🙂 😀


গৰুখুটি কাণ্ডৰ বাবে জগৰীয়া কোন? পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰে কিয় সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে? - অসম newsbazar24\nHome – মুখ্যপৃষ্\nHome » গৰুখুটি কাণ্ডৰ বাবে জগৰীয়া কোন? পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰে কিয় সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে?\nগৰুখুটি কাণ্ডৰ বাবে জগৰীয়া কোন? পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰে কিয় সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে?\nby admin September 26, 20210comment\nছিপাঝাৰৰ গৰুখুটি৷ বেদখলকাৰীৰ পৰা চৰকাৰী হাজাৰ হাজাৰ বিঘা মাটি উদ্ধাৰৰ বাবে চলোৱা অভিযান এতিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চৰ্চাৰ বিষয়৷ দেশজুৰি চলিছে বিৰ্তক৷ বেদখলকাৰীয়ে উচ্ছেদকাৰী আৰক্ষীৰ ওপৰত কৰা আক্ৰমণ আৰু আৰক্ষীয়ে চলোৱা গুলীচালনাৰ ঘটনাই তুমুল বিৰ্তকৰ সূচনা কৰিছে৷ এনে সময়তে আৰম্ভ হৈছে গৰুখুটিক লৈ এইবাৰ বিৰোধীৰ মাজতেই কাজিয়া৷\n“গৰুখুটি কাণ্ডৰ বাবে জগৰীয়া কোন? পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰে কিয় সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে?”- এই প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰিলে AIUDFৰ বিধায়ক কৰিম উদ্দিন বৰভূঞাই৷\nAIUDFৰ বিধায়ক কৰিম উদ্দিনে পোন্ধৰ বছৰীয়া শাসন কালত কংগ্ৰেছে ছিপাঝাৰৰ গৰুখুটিৰ এইসকল বেদখলকাৰীক সংস্থাপনৰ দিহা নকৰিলে বুলি প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰে৷ লগতে বৰভূঞাই ক’লে- “এতিয়া কংগ্ৰেছে কেমেৰাৰ সন্মুখত কাপোৰ ফালি নাটক কৰিছে৷”\nAIUDFৰ বিধায়ক কৰিম উদ্দিন বৰভূঞাই কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপন কৰা এই অভিযোগৰ সন্দৰ্ভত মুখ খুলিলে কংগ্ৰেছী বিধায়ক নুৰুল হুদাই৷ হুদাৰ দাবী- “কংগ্ৰেছৰ শাসন কালত সংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত কিয় দাবী কৰা নাছিল AIUDFয়ে৷ কেচুৱাই নাকান্দিলে মাকেও গাখীৰ নিদিয়ে!”\nএয়াই কংগ্ৰেছী বিধায়কৰ পাল মৰা উত্তৰ৷ কেচুৱাই নাকান্দিলে মাকেও হেনো গাখীৰ নিদিয়ে৷ গৰুখুটিৰ বেদখলকাৰীক AIUDFয়ে সংস্থাপনৰ দাবী নকৰাৰ বাবেই কংগ্ৰেছে পোন্ধৰ বছৰীয়া শাসন কালত সংস্থাপনৰ দিহা নকৰিলে৷ এয়াই ৰাজনীতি।\nছেপ্তেম্বৰৰ শেষৰ ফালেও গৰমে দহিছে ৰাজ্যক। আজি নিশাৰ পৰা ৰাজ্যত প্ৰৱল বৃষ্টিপাতৰ আগজাননী!\nগৰুখুটি কাণ্ডক লৈ চোৰাং চোৱা আৰু জিলা প্ৰশাসনে মুখ্যমন্ত্ৰীক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে :Sipajhar Eviction\nহাজাৰাপাৰ ষ্টেডিয়াম তেজপুৰত আয়োজিত মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে...\nডেমো দেহাজানত অবৈধভাৱে কাঠ পৰিবহনৰ বাবে ট্ৰাক জব্দ\nআজি লামডিং চহৰত এক বিধ্বংসী অগ্নিকাণ্ড সংঘটিত হয়\nপদ্মশ্ৰী ডাঃ কুশল কোঁৱৰ শৰ্মা কেনেকৈ হৈছিল হাতীৰ...\nএইচডিএফচি বেংকে মুকলি কৰিলে ৫ম পৰিৱৰ্তনস্মাৰ্টআপ গ্ৰাণ্ট\nগুৱাহাটীৰ প্ৰথম এন ডি আৰ এফ বাহিনীলৈ শ্ৰেষ্ঠ...\nনিৰ্ধাৰিত সময়তকৈ ১৪ মাহ পূৰ্বেই নিৰ্মাণকার্য সম্পূৰ্ণ কৰি...\nকাৰ্বি শান্তি চুক্তিত স্বাক্ষৰকাৰী সংবিজিত ইংতি কাথাৰ আৰু...\n৩ নৱেম্বৰত উদ্ধোধন হব দিছপুৰ ছুপাৰ মাৰ্কেট উৰণীয়া...\nদিন দুপুরে শিলচর সোনাই রোড থেকে3লাখ...\nৰেলৱেৰ ঘোষণা! প্লেটফৰ্ম টিকটবোৰ এতিয়াৰ পৰা আগৰ দৰে টিকে 10-ত উপলব্ধ হ’ব\nহাজাৰাপাৰ ষ্টেডিয়াম তেজপুৰত আয়োজিত মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিনামূলীয়া আত্মৰক্ষা প্ৰশিক্ষণ\nনগৰ সমিতি, জিএমচি, স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ নিৰ্বাচন ফেব্ৰুৱাৰীত অনুষ্ঠিত হ’ব: মুখ্যমন্ত্ৰী সিংহাসন\nডি.টি.ও.-য়ে অমীমাংসিত কৰ থকা বাহনৰ বিৰুদ্ধে বিশেষ প্ৰৱৰ্তন অভিযান চলাব\n@2021 - All Right Reserved. Designed and Developed by Prakash Chandra Mandal


গল্প / দৰিদ্ৰ কোন (ব্যংগ ৰচনা) / ৰাজ কিশোৰ\nHomeঅনূদিত গল্পগল্প / দৰিদ্ৰ কোন (ব্যংগ ৰচনা) / ৰাজ কিশোৰ\ntranslatorsassam July 01, 2020\nদৰিদ্ৰ কোন (ব্যংগ ৰচনা)\nমূল(হিন্দী) : ৰাজকিশোৰ\nঅনুবাদ : তাম্ৰপালি ৰাজকোঁৱৰ\nসুলভ মূল্যৰ দোকানত কনডমৰ পেকেট বিক্ৰী কৰিবৰ বাবে বিতৰণ কৰিব পৰা যাব নে নাযায় এই বিষয়ক প্ৰায় ডেৰশ পৃষ্ঠাৰ এটা ফাইল সন্মুখত লৈ বিষয়াজন হিচাপ নিকাচ কৰাত ব্যস্ত আছিল৷ ফাইলটো ওপৰৰপৰা তললৈ বিভিন্ন জ্যেষ্ঠ বিষয়াই কনডম বিতৰণ সম্পৰ্কত আগবঢ়োৱা দিহা পৰামৰ্শৰে ভৰি আছিল৷ কিছুমানৰ মতে এই কমডম বিতৰণৰ জৰিয়তে গ্ৰাম্য অঞ্চলত জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ হাৰ হ্ৰাস কৰাত সহায় হ'ব৷ আন কিছুমানৰ মতে আকৌ ই পৰিয়াল নিয়োজনৰ গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটোকে হাস্যাত্মক কৰি পেলাব৷ ফলত গাঁৱত অনৈতিক কাম কাজ বৃদ্ধি হ'ব৷\nজ্যেষ্ঠ বিষয়াসকলে আগবঢ়োৱা এই পৰামৰ্শবোৰে দায়িত্বত থকা বিষয়াজনক কোনো সিদ্ধান্ত লোৱাত বিপাঙত পেলাইছিল৷ কাৰণ পৰামৰ্শবোৰত বিতৰণ কৰিব লাগে, নালাগে এই দুয়োটা অৰ্থই সোমাই আছিল৷ কনডম বিতৰণৰ ফলত হ'ব পৰা সমস্যাৰ সম্পৰ্কত এজনে ইমানে বিস্তৃতভাৱে লিখিছে যে তেওঁৰ মতে চাউল আৰু ঘেঁহুৰ দৰে কনডমৰ পেকেটো দোকানৰপৰা চুৰ হ'ব ৷ লগতে ইয়াক কেন্দ্ৰ কৰি এক ব্যাপক চোৰাং কাৰবাৰ সংঘটিত হোৱাৰো সম্ভাৱনা আছে৷\nতেনেতে বিষয়াজনৰ কেবিনৰ দুৱাৰত টোকৰ পৰিল৷ বিষয়াজনে ফাইলৰপৰা মূৰ আঁতৰাই কিবা কোৱাৰ আগতেই পিয়নজনে প্ৰৱেশ কৰি তেওঁলৈ চাই ক'লে-চাৰ, আপোনাক লগ কৰিবলৈ মানুহ এজন আহিছে৷ বিষয়াজনে অলপ ৰুক্ষ স্বৰে ক'লে, মই এতিয়া ভীষণ ব্যস্ত৷ তেওঁক পিছত আহিবলৈ কোৱাগৈ, যোৱা৷\nমই কেইবাবাৰো তেওঁক এই কথা কলো৷ কিন্তু তেওঁ পিছত আহিবলৈ মান্তি নহয়৷ তেওঁৰ মতে, আজি বুধবাৰ৷ প্ৰতি বুধবাৰে তিনি বজাৰপৰা পাঁচ বজালৈকে সাধাৰণ মানুহক আপুনি লগ ধৰাটো চৰকাৰী নিয়ম৷ গতিকে..পিয়নজনে মূৰ খজুৱাই উত্তৰ দিলে৷\nঅফিচাৰজনে ঘড়ীলৈ চালে-চাৰে তিনি হৈছে৷ 'মানুহজনক পঠিয়াই দিয়া'৷ বিষয়াজনে পিয়নটোক ক'লে৷\nকিছু সময়ৰ পিছত এজন দাড়ি মোচেৰে ভোবোকা বয়সস্থ ব্যক্তি কোঠাটোত প্ৰবেশ কৰিলে৷ মানুহজনক দেখিলেই লাগে যে তেওঁ সেই দৰিদ্ৰ শ্ৰেণীটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যি শ্ৰেণীটো কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য উভয় চৰকাৰৰ বাবে মূৰৰ কামোৰণি হৈ আছে৷ দৰিদ্ৰতা আঁতৰাবৰ বাবে যিমানে চেষ্টা চলোৱা হয়, সিমানে ই বাঢ়িহে গৈ আছে৷ বৰ্তমানে সমগ্ৰ দেশতে দৰিদ্ৰসকলৰ বাবে নিৰন্তৰ চিন্তা কৰা এটা শ্ৰেণীও উদ্ভৱ হৈছে৷ এওঁলোকৰ জীৱিকা, জীৱন দৰিদ্ৰসকলক ধিয়াই চলি থাকে৷ বিষয়াজনো সেই বিদ্বান শ্ৰেণীৰ৷\nকিন্তু বিষয়াজন যিহেতু চৰকাৰী বিষয়া আছিল গতিকে তেওঁ ধনী-দুখীয়া সকলোৰে লগত কেনেকৈ চলিব লাগে, ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে ভালকৈ জানিছিল৷ কাৰণ চাকৰিত সোমোৱাৰ আগতেই এই সম্পৰ্কে তেওঁলোকক মৌচুৰিত ভালকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়৷\nমানুহজনক আপাদমস্তক চাই বিষয়াজনে সুধিলে, 'মাহটোত কিমান কনডম ব্যৱহাৰ কৰে?'\nপ্ৰশ্নটোত মানুহজন থতমত খালে৷ কি উত্তৰ দিব, নিদিব এই ভাবত বিমোৰ হৈ বিষয়াজনলৈ চাওঁতে তেওঁ নিজৰ ভুল বুজি পালে৷ বিষয়াজনৰ মন-মগজু তেতিয়াও ফাইলটোতে সোমাই আছিল৷\nতেওঁ পৰিবেশটো সহজ কৰিবৰ বাবে অকণমান নৰম হৈ বৃদ্ধজনলৈ চাই সুধিলে, কি নাম?\nমানুহজনে পেণ্টৰ পকেটৰপৰা এখন কাৰ্ড উলিয়াই বিষয়াজনক দিলে৷ কাৰ্ডখন হাতত লৈ বিষয়াজনে সুধিলে, 'এইখন কি?' মানুহজনে ক'লে-বিপিএল কাৰ্ড৷ আপুনি এইখন কাৰ্ড চিনি নাপায়৷ এইখন কাৰ্ড আমাৰ দৰে দৰিদ্ৰসকলৰ বাবে৷\n:'তুমি বিপিএল মানে?' বিষয়াজনে সুধিলে৷\n: এতিয়ালৈকে হয়৷ কিন্তু গাঁওবুঢ়াই এতিয়া এইখন কাঢ়ি নিব বিচাৰিছে৷\nমানুহজনৰ অভিযোগটো শুনি বিষয়াজনৰ টিঙিচকৈ খং উঠি আহিল৷ তেওঁৰ অমূল্য সময় যেন মানুহজনে অবাবত নষ্ট কৰিছে৷ কণ্ঠত ৰুক্ষতা সানি বিষয়াজনে ক'লে-ইয়ালৈ কিয় আহিছে? পুলিচৰ ওচৰলৈ গৈ ৰিৰ্পট কৰক৷ এইটো সমাজ কল্যাণ বিভাগহে৷\n: মই আকৌ সমাজ কল্যাণ বিভাগতেই এইধৰণৰ সমস্যা সমাধান হয় ভাবিছিলো৷ মানুহজনে ক'লে৷\n: হ'ব পাৰে৷ কিন্তু এজন মানুহে সদায় কিমানৰ কল্যাণ কৰিব? চৰকাৰে সেইকাৰণে বেলেগ বেলেগ কামৰ বাবে বেলেগ বেলেগ বিভাগ খুলিছে৷\n: কিন্তু মহাশয়, মোৰ সমস্যাটো আপুনিয়ে সমাধান কৰি দিয়ক৷ মোক মাত্ৰ এখন চাৰ্টিফিকেট লাগে, যি মই দুখীয়া হোৱাৰ প্ৰমাণ দাঙি ধৰিব৷ যদি মই কোনো চৰকাৰী বিষয়াৰদ্বাৰা এই চাৰ্টিফিকেটখন উলিয়াই জমা নকৰো, তেন্তে গাওঁবুঢ়াই মোৰ বিপিএল কাৰ্ডখন বাতিল কৰিব ৷ তেওঁ দৰিদ্ৰৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰিবলৈ ওপৰৰপৰা এনে অৰ্ডাৰ আহিছে বুলি কৈছে৷\nমানুহজনৰ কথা শুনি বিষয়াজন এইবাৰ গহীন হ'ল৷ চকীখন পোনাই ভালদৰে বহি ল'লে৷ কোনো প্ৰমাণ, যুক্তি নোহোৱাকৈ কোনো কাগজত একো চহী নকৰিবলৈ তেওঁৰ নিচিনা বিষয়াক আগতেই প্ৰশিক্ষণ দি থোৱা আছে৷ নহ'লে কেতিয়াবা কোনো ভয়ংকৰ বিপদত পৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷\n: সমস্যাটো ক'ত? আপুনি দৰিদ্ৰ৷ গতিকে কোনেও আপোনাৰ বিপিএল কাৰ্ড বাতিল কৰিব নোৱাৰে৷\nমানুহজনে তেতিয়া ক'লে- কথাটো এনেকুৱা মহাশয়, যোৱা মাহত মোৰ মানুহজনী ঢুকালে৷ এইটো মাহত আকৌ ছাগলীজনীয়ে তিনিটা পোৱালি দিলে৷ গাওঁবুঢ়াৰ মতে এতিয়া মই হেনো দুখীয়া নহয়৷ কাৰণ এতিয়া মোৰ পৰিয়ালৰ এজন সদস্যৰ সংখ্যা কমিল, যাৰ ফলত বাকী থকা সদস্যৰ আমদানি গাইপতি বাঢ়িল৷ আনহাতে ছাগলীও এটাৰ ঠাইত চাৰিটা হ'ল৷ দৰিদ্ৰতাৰ যি সীমা চৰকাৰে নিৰ্ধাৰণ কৰিছে তাত এতিয়া মই নপৰো৷ যদি মই অচিৰেই চাৰ্টিফিকেটখন জমা নকৰো তেতিয়া গাওঁবুঢ়াই হেনো ভুৱা তথ্য দাখিল কৰাৰ অভিযোগত মোৰ ওপৰত কেচ ৰুজু কৰিব৷\nঅফিচাৰজন গভীৰ চিন্তাত ডুব গ'ল৷ কিছুসময় বিবেচনা কৰি তেওঁ মানুহজনক ক'লে-চোৱা, মই তোমাক কোনো কাগজতে চহী কৰি দিব নোৱাৰো৷ মোৰ হাতত কোনো ক্ষমতাও নাই৷\nকিন্তু এটা সমাধান দিব পাৰো৷ তুমি এইটো মাহৰ ভিতৰতে দ্বিতীয় বিবাহ কৰাই লোৱা৷ ছাগলীৰ পোৱালিকেইটাও কাৰোবাক বিক্ৰী কৰি দিয়া৷ তেতিয়া কোনেও তোমাৰপৰা বিপিএল কাৰ্ডখন ল'ব নোৱাৰে৷ কাৰণ তুমি আকৌ দুখীয়া হৈ পৰিবা৷\nইয়াৰ পিছত কি হ'ল, গুচৰীয়াজনে কি সিদ্ধান্ত ল'লে মই ক'ব নোৱাৰো৷ কিন্তু ইমানলৈকে জানো যে এই সমগ্ৰ কথোপকথন হৈ থকা কালছোৱাত বিষয়াজনে পিতৃসম মানুহজনক এবাৰো চকীত বহিবলৈ নক'লে৷


ৰক্তদান কিয় কৰিব লাগে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / ৰক্ত দান- জীৱন দান / ৰক্তদান কিয় কৰিব লাগে?\nতেজ হৈছে জীৱনী তৰল যি জীৱনৰ ভেটি। তেজ ৬০ শতাংশ তৰল আৰু ৪০ শতাংশ গোটা পদাৰ্থৰে তৈয়াৰী। ইয়াৰ তৰল পদাৰ্থবিধক প্লাজমা বোলে। প্লাজমাত ৯০ শতাংশ পানী আৰু ১০ শতাংশ পুষ্টি, হৰমন আদি থাকে। এইবোৰ অতি সহজে খাদ্য, ঔষধ আদিৰ দ্বাৰা পৰিপুৰিত হয়। কিন্তু গোটা ভাগটোত থকা শ্বেতৰক্ত কনিকা, লোহিত ৰক্তকনিকা আৰু প্লেটলেটবোৰ নোহোৱা হ’লে পৰিপূৰণ কৰিবলৈ বহুত সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়।\nইয়াতেই আপোনাৰ ৰক্তদানৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰে। এনে গোটা অংশ নোহোৱা হ’লে ইয়াক পৰিপূৰণ কৰিবলৈ যিমান সময়ৰ প্ৰয়োজন হয় তাৰ ভিতৰত ৰোগীৰ মৃত্যুও হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা শৰীৰটোৱে ইয়াৰ পৰিপূৰণ কৰিব পৰা অৱস্থাত নাথাকে। আপুনি জানে যে তেজ কৃত্ৰিমভাৱে প্ৰস্তুত কৰিব পৰা নাযায়, ইয়াক দান দিব লাগে। অৰ্থাৎ তেজ প্ৰয়োজন হোৱা ব্যক্তিক আপুনি ৰক্তদান কৰি জীৱনদান কৰিব পাৰে। প্ৰতি বছৰে ভাৰতবৰ্ষক ২৫০ ছি ছি ৰ ৪০ লাখ একক তেজৰ প্ৰয়োজন হয়, কিন্তু মাত্ৰ ৫০০০০০ একক তেজহে উপলব্ধ হয়।\nপৃষ্ঠাৰ মান নিৰ্ধাৰণ (84 ভোট দিয়ক)\nSri Mithu Nath Mar 19, 2017 10:53 PM\nYes, I also like , I have already doneted blood,


Assamese Idioms Starting With ' ফ '\nফটা বাঁহ জোৰা নালাগে\nসম্পৰ্ক বিচ্ছেদ হ'লে পুনৰ মিলন অসম্ভৱ\na close relationship once severed is impossible to mend.\nContributed By: Anjal Borah (অঞ্জল বৰা) on 2008-03-28 19:03:09...More\nফটা হওক, চিটা হওক, পাটৰ টঙালি; কণা হওক, কুঁজা হওক, ভূঞাৰ পোৱালি |\nফটা-চিটা হ’লেও পাটৰ টঙালিৰ আদৰ আছে, ঠিক তেনেকৈ কণা-কুঁজা হ’লেও ভূঞা বংশজাত লোকৰ সামাজিক মৰ্যাদা আছে | অৰ্থাত্ মানুহৰ সামাজিক প্ৰতিপত্তি বহুক্ষেত্ৰত বংশ পৰিচয়ৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে |\nSilk cloths are considered valuable even when torn andaperson of Bhuyan family commands respect even if he is blind or has an arched back. It means that social recognition ofaperson often depends on his family background.\nContributed By: Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) on 2010-08-18 15:04:08...More\nফটাকঁথা তিতে মানে গালৈহে গধুৰ\nকৰিবলগীয়া কাম পেলাই থ\_'লে পাছলৈ সৰু সৰু কাম গোট খাই দিনকদিনে কঠিনৰ কঠিনতৰ হৈ পৰে ।\nContributed By: Anjal Borah (অঞ্জল বৰা) on 2008-03-28 18:58:49...More\nফলেন পৰিচয়তে ৷\nগছে তাৰ ফলৰ দ্বাৰা নিজ পৰিচয় দিয়ে ৷\n1) A tree is known by its fruits. 2)The proof of the pudding is in the eating thereof.\nContributed By: Dr. Armaan U. Muzaddadi on 2013-11-23 01:08:22...More\nফাঁক পালে আটায়ে চোৰ হয় ৷\nসাধাৰণতে মানুহৰ মনত চৌৰ্য ভাব সুমাই থাকে আৰু সুবিধা পালেই চুৰি কৰাৰ প্ৰবনতা থাকে ৷\nContributed By: Dr. Armaan U. Muzaddadi on 2013-11-23 01:19:23...More\nফাগুনৰ পছোৱাই দুৱাৰ মেলে, বৰলাৰ গাত জগৰ লাগে৷\nপশ্চিমৰ পৰা পূৱলৈ বোৱা বতাহ জাকক পছোৱা বুলি কোৱা হয়৷ এই বতাহ জাকে দুৱাৰ মেলিলেও বৰলাই আহি ঘৰৰ কোনোবা জীযৰী/বোৱাৰীক কিবা অশালীন ব্যৱহাৰ কৰিছে নেকি এনে সন্দেহ কৰা হয়৷ অৰ্থাৎ যিজনৰ স্থিতি সন্দেহজনক, নিৰপৰাধী হ’লেও তেনে লোককে সন্দেহৰ চকুৰে চোৱা হয়৷\nA person of having suspicious condition comes into the circle of blame, may he happens to be honest one or innocent about the evil deed done by someone else.\nContributed By: Sitaram Upadhyaya on 2015-09-03 06:05:24...More\nফান্দত পৰ ৷\nটান বিপদত পৰ ৷\nTo enter into the trap of problem or distress.\nContributed By: Dr. Armaan U. Muzaddadi on 2013-11-23 01:40:59...More\nফাল কাটোঁতেই মাহৰ বতৰ গ`ল৷\nকাঠ কাটি নাঙলৰ ফাল তৈয়াৰ কৰি থাকোঁতেই যদি বহুদিন লগোৱা হয়, তেন্তে মাহৰ খেতি কৰাৰ বতৰ উকলি যাব৷ অৰ্থাৎ সময়ৰ কাম সময়ত নকৰি এলাহ বা অৱহেলা কৰিলে ঈপ্সিত ফল পাব নোৱাৰি৷\nEvery task has to be accomplished at the appropriate time. If we neglect or delay in doing it in time, we cannot expect to achieve the desired goal.\nContributed By: Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) on 2013-10-28 10:53:50...More\nফিতাহি মাৰ ৷\nমইবৰ ভাৱ বা অতিমাত্ৰা আত্মগৌৰৱ দেখুৱা ৷\nTo show excessive pride in one's appearance, qualities, abilities, achievements, etc.\nContributed By: Dr. Armaan U. Muzaddadi on 2013-11-19 01:57:24...More\nফিৰিঙতিৰ পৰাই খাণ্ডব দাহ হয় ৷\nএটা মাত্ৰ জুইৰ স্ফুলিঙ্গৰ পৰাই খাণ্ডবৰ দৰে এখন বৃহৎ অৰণ্য পুৰি চাৰখাৰ হৈ যাব পাৰে ৷ ঠিক সেইদৰে মানুহে কৰা একোটা সাধাৰণ ভুলে ডাঙৰ বিপদ মাতি আনিব পাৰে ৷ এতেকে কোনো কথাকে গুৰুত্বহীন বুলি হেয় জ্ঞান কৰিব নালাগে ৷\nA big forest can burn and turn into ashes even from an ember. Similarly, asaconsequence of one small mistake, one may suffer fromabig problem.\nContributed By: Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) on 2012-02-27 23:35:49...More\nফু মাৰি উৰাই দে ৷\nকোনো কথা বা কাৰ্যক নভবা-নিচিন্তাকৈ উপলুঙা কৰ বা অগ্ৰাহ্য কৰ ৷\nTo neglect or ignore something without serious thinking.\nContributed By: Dr. Armaan U. Muzaddadi on 2013-11-14 03:31:34...More\nফুটা কলহৰ মাত সাৰ।\nজ্ঞান-বুদ্ধি নথকা ব্যক্তিৰ মুখত অধিক কথা শুনা যায় ৷\nEnglish sayings: Empty vessel sounds much.\nContributed By: Pankaj Borah (পঙ্কজ বৰা) on 2008-03-05 23:20:05...More\nঅকামিলা আৰু ক্ষণস্থায়ী বস্তু\nuseless and transitory thing\nContributed By: Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) on 2011-05-26 12:33:56...More\nফুলনি শুৱনি জবা, বিয়া-সবাহ শুৱনি ৰভা ৷\nযেনেদৰে জবাফুলে ফুলনি এখন সুন্দৰ কৰি তোলে, তেনেদৰে সুন্দৰকৈ সজোৱা ৰভা এখনে বিয়া-সবাহৰ মৰ্য্যাদা বঢ়ায়।\nChina rose or hibiscus makesaflower garden beautiful with red flowers, similarlyanicely arranged pandal in marriage party increasing the beauty of the marriage.\nContributed By: Dr. Armaan U. Muzaddadi on 2013-11-19 03:09:31...More\nফোপ দাঙ্গ (দাং), ধান নাইকিয়া সুদা চাঙ্গ (চাং)\nএকো নথকা মানুহ, যি নিজকে যহাই ফুৰে ৷\nA person who does not have anything, still keeps on boasting about himself.\nContributed By: Barnali Deuri Bora on 2010-11-10 23:17:43...More\nবৰকৈ ফিতাহি মাৰি ফুৰা লোক\nA vain person who boasts about himself.\nContributed By: Barnali Deuri Bora on 2010-11-10 23:19:47...More


ভিন্নস্বাদ – Page 53 – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\tLeaveacomment\nগল্পৰ দৰেই– অভিজিৎ মেধি\n(১) টিউচনৰ পৰা অৱশেষত বৰুৱাহঁতৰ ঘৰলৈ দ্বিতীয়খন স্কুটী আহিল। আগতে এখন স্কুটী থকা সময়ত বৰুৱাই সেইখন লৈ অফিচলৈ যায়, তাৰ পৰা সন্ধিয়া লৰা-ঢপৰাকৈ আহি উশাহ নসলোৱাকৈয়ে জীয়েক সুজাতাক টিউচনলৈ অনা-নিয়া কামবিধ কৰে। ইপিনে দিনটোত ইফালে-সিফালে পটকৈ ওলাই যাবলগীয়া হ’লে ঘৰৰ বাকী মানুহবোৰে ৰিক্সা বা অটোৰ ভৰসাত থাকে। কিন্তু এতিয়া দ্বিতীয়খন স্কুটী কিনাৰে পৰা আৰু হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰীত পঢ়ি থকা পুতেক কৌশিকে সেইখন চলাবলৈ শিকি লোৱাৰে পৰা বহুত সুবিধা হৈছে। নতুন স্কুটীখন অহাৰ পিছত সন্ধিয়া ভনীয়েক সুজাতাক টিউচনৰ পৰা অনা-নিয়াৰ দায়িত্বটোও কৌশিকৰ\nSeptember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t6 Comments\nউপদেশ বোলা বস্তুটো কেনে লাগে বাৰু আপোনালোকৰ? মানে এইভাগ কাৰোবাক দি হয়তো ভালেই লাগে, কিন্তু ল’বলগীয়া হ’লেহে কেতিয়াবা অলপ গাটো অলপ বেজবেজাই নেকি? গা-মন বেজবেজাই নিয়াব পৰা উপদেশবোৰক দিওঁতা আৰু পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্নভাগত ভগাব পাৰি। এই ধৰি লওক, আপুনি চ’ৰাঘৰত বহি বাতৰি কাকতত চকু ফুৰাই পুৱাৰ চাহকাপত চুমুক দিব লৈছে, আমেৰিকাৰ ছিৰিয়া আক্ৰমণৰ ওপৰত পৰিবাৰক কিবা এষাৰ কৈছে। ঠিক তেনেতে ঘৰ মচি থকাৰ পৰা আপোনাৰ বন কৰা মানুহজনীয়ে টেপেৰাই মাত দিব, -“এহ্ আমৰিকাই মাৰা-মাৰিয়ে কৰি ফুৰে, আকো নাজনে\nSeptember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t8 Comments\nজেউতীৰ প্ৰত্যাখ্যান– কৌশিক দাস\n-“ঐ ,বাপু ! জগবন্ধু হাজৰিকাৰ ঘৰটো চিনি পোৱানে ?” -“চিধাই যাই…যিখান কালভাৰ্ট পাবো তাতে এটা ইটাৰ দম দেখা পাবো …আৰু কাকো একো সুধবাই নালগে চিধা সুমে যাব’ !” -“থেংকু দেই ।” ধনঞ্জয় দোকানীৰ নিৰ্দেশমৰ্মে গাড়ীখন আগলৈ ৰাওণা হ’ল । … তেওঁলোকে জেউতিক চাবলৈ আহিছে। দেখনিয়াৰ ছোৱালীজনী জগবন্ধু হাজৰিকাৰ একমাত্ৰ কন্যা । সৰুৰে পৰা কাকো পৰোৱাই নকৰা বিধৰ ছোৱালীজনী পঢ়া শুনায়ো বৰ ভাল আছিল । দেউতাকো ভাল মানুহ । ভাল মানে …তেনেই পোনপটীয়া । ৰাস্তাত ওলালে যিটো ঘৰৰ ভিতৰতো সেইটোৱেই ।\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t18 Comments\nভাৰাঘৰ – বৈদুৰ্য্য বৰুৱা\nকোনোবাই যদি মোক সোধে, “আপুনি বাৰু কেতিয়াবা কিবা আজৱ ঘটনাৰ সন্মুখীন হৈছেনে?” মই কম…… মই মোৰ হিচাপত তিনিবছৰ মানৰ আগতে আজৱ পৰিস্থিতি এটাৰ সন্মুখীন হৈছিলো। মাৰ্ঘেৰিটাত এটা কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ ওলাইছিলো। কামটো আৰম্ভ কৰাৰ দিনাই মই পোন্ধৰজন মান বনুৱা বস্তু-বাহানি লাম-লাকটুৰে ৰাতিপুৱাই মাৰ্ঘেৰিটালৈ লৈ গ’লো। বনুৱা কেইজন পুৱাই ৰেলেৰে আহি পাইছিলহি। মাজুলীৰ পৰা অহা বিশেষ বনুৱা। ইহঁতক বহাই থোৱা মানেই মোৰ বিল উঠি থকা। গতিকে মোৰ উদেশ্য বনুৱা কেইজনক কামত লগাই কেইদিনমানৰ কাৰণে এটা সস্তীয়া ভাৰাঘৰ বিচাৰি লম, বনুৱাকেইজনক ৰাখিবলৈ।\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t27 Comments\nখেতিৰ দিহা – অভিজিত কলিতা\nঅসমৰ কৃষি ক্ষেত্ৰখন বিভিন্ন সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত। কৃষক ৰাইজে তেজক পানী কৰি শ্ৰম কৰে কিন্তু উৎপাদনৰ উচিত মূল্য নেপায়। কিন্তু আমি অলপ চেষ্টা কৰিলেই এই সমস্যাসমূহৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰো। এই ৰচনাত কৃষক ৰাইজৰ সহায়ৰ অৰ্থে কেইবিধ মান জনপ্ৰিয় শস্যৰ খেতিৰ সমস্যা বিলাক, তাৰ সমাধানৰ উপায় আৰু সামগ্ৰিক ভাৱে কৃষি পদ্ধতিটোৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। ইয়াৰ পৰা কৃষক ৰাইজ উপকৃত হব বুলি আশা কৰিব পাৰি। ধান খেতি:- যিহেতু ধানেই অসমৰ প্ৰধান কৃষিজাত উৎপাদন, গতিকে ধানৰ খেতিৰ ওপৰত এই ৰচনাত বি‍শেষ গুৰুত্ব\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t10 Comments\nএলিয়েন সুন্দৰী – অমিতাভ মহন্ত\nএলিয়েন সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাৰ ছেমি ফাইনেলিষ্ট ‘কিৰিন’ পৃথিৱীৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ ধৰাতললৈ আহিল৷ এই প্ৰতিযোগিতা ক’ত হ’ব, কেনেকৈ ৰেজিষ্ট্ৰেচন হ’ব কিৰিনে একো নাজানে ৷ কেৱল এলিয়েন সুন্দৰী প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হ’ব নোৱাৰাৰ পোতক তুলিবলৈ কিৰিনে পৃথিৱীলৈ ঢাপলি মেলিছে ৷ কিৰিনে এফনেটৰ ত্ৰুগুলত চাৰ্চ কৰি চালে নিশ্চয় গোটেই খবৰখিনি পালেহেঁতেন, কিন্তু লৰালৰিৰ কোবত তাইৰ সময়েই নহ’ল ৷ কিৰিন আহিছে টৰেণ্ট গ্ৰহৰ পৰা ৷ এই গ্ৰহৰ প্ৰাণী সাধাৰণতে অতি বুদ্ধিমান, তথ্য প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত অতি আগবঢ়া ৷ কিন্তু কিৰিন অলপ ব্যতিক্ৰম, তাইৰ বুদ্ধি\nচাওঁ হাঁহি এটা দিয়কচোন – মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা\nসৰুতে ক’ৰবাত পঢ়িছিলো, বোধহয় ড° মহেন্দ্ৰ বৰাৰ আত্মজীৱনী ‘উপলা নদীৰ দৰে’খনত ৷ এইখন এখন সকলোৱে পঢ়িবলগীয়া কিতাপ ৷ সৰুতে খুব কিতাপ পঢ়িছিলো আৰু মন চুই যোৱা কথা কিছুমান সৰু বহী এটাত টুকি থৈছিলো ৷ এনেদৰে টুকি থোৱা কথাবোৰ ছমাহে বছৰেকে পঢ়ি প্ৰতিবাৰতে নতুন নতুন ধৰণেৰে চিন্তা কৰিছিলো ৷ বৰষুণৰ বতৰত সাধাৰণতে বেছিকৈ পঢ়া হৈছিল ৷ বাচি বাচি কিতাপ কেইখনমান উলিয়াই লওঁ আৰু কোনখন প্ৰথমে পঢ়িম আৰু তাৰপিছত কোনখন পঢ়িম, সেইখন পঢ়া শেষ হ’লে কোনখন পঢ়িম এনেকৈ এঘণ্টামান চিন্তা কৰি লৈ\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t6 Comments\nএৰেঞ্জড মেৰেজ – বিকাশ শইকীয়া, গুৱাহাটী\nএৰেঞ্জড মেৰেজ হ’ল এনেকুৱা এটা অনুষ্ঠান য’ত সাঁতুৰিব নজনা মানুহ এজনক বোৱতী নৈ এখনলৈ দলিয়াই দিয়া হয় আৰু এই মহান কামটো কৰে আত্মীয়-স্বজনে……যাক বুলিব পাৰি এন’নিমাছ (anonymous) খণ্ড-১ এন’নিমাছে যিয়েই নকওঁক, এদিন নহয় এদিন নদীত জাপ দিবই লাগিব। সকলোতকৈ টান কাম আছিল মম্মী কো কনভিন্স কৰ্না……. মম্মীৰো বহুত লেঠা, সদায় মোক দুধ পিতা বচ্চা বুলিয়েই ভাবে৷ ভোদাফোনৰ কানেকচন এটা লৈ দিছিলো, দিনটোত চাৰিবাৰমান ফোন কৰে, ভাত খাইছ নে, গা-পা ধুলিনে, শুলিনে ……… কিন্ত যেতিয়াই মই কওঁ যে আজি দিনত ধেৰ\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t8 Comments\nআমাৰ বেটা-বেটীবোৰ – কৃষ্ণা বৰা ফুকন\n– মাইনা, কি নাম তোমাৰ? – নমস্কাৰ৷ মোৰ নাম শ্ৰী প্ৰিয়াংকু পল্লৱ কাশ্যপ, মই হ’লী ৱাটাৰ স্কুলৰ ক্লাছ টুত পঢ়োঁ। এনেকুৱাকৈ চিনাকি হ’বলগীয়া হোৱা মানুহৰ ঘৰলৈ দ্বিতীয় বাৰ যাবলৈ মোৰ বৰ ভয় লাগে। মই সাধাৰণতে মানুহৰ ঘৰে ঘৰে ঘূৰি-ফুৰি বৰ এটা ভাল নাপাওঁ। দুই এঘৰে সেয়ে মোক বেয়াই পায় নোযোৱাৰ কাৰণে, বোলে – “আমিবোৰৰ ঘৰলৈনো তই ক’ত আহিবি?”, “আজি হাইঠা মাটিত পৰিল অ’…”, “ৰাতিপুৱা বেলিটো পশ্চিমফালে ওলাইছিল হয়নে? তই যে আজি আমাৰ পদূলিটো চিনি পালি!” জাতীয় ডাইল’গবোৰ সেয়ে মোৰ পুৰণি\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t5 Comments\nপেহী মূতা – ভাস্কৰ জ্যোতি বৰুৱা\nবিয়া-বাৰুত বিলনীয়া হৈ পাইছেনে ? আজিকালি কেটাৰিং ছাৰ্ভিছ থকা বিয়াৰ কথা কোৱা নাই। আগতে ডেকা ল’ৰাই লাগি ভাগি দিয়া বিয়াৰ কথা কৈছো। আমাক চিনাকি মানুহ এজনে তাহানি বিয়া এখনৰ খোৱা ঘৰত দেখা পাই সুধিছিল, “তোমালোকে ইয়াতো লাগি আছা নেকি?” হয়, ঘৰৰ পৰা বহু দূৰত লগৰ ল’ৰাৰ সম্পৰ্কীয়ৰ ঘৰতো আমাক দেখা গৈছিল বিলনীয়া ৰূপত। এনে বিয়াবোৰত এটি বিশেষ চৰিত্ৰক আমি প্ৰায়ে লগ পাইছিলো। কেতিয়াবা গৃহস্থৰ ওচৰ চুবুৰীয়া হিচাপে, নতুবা কেতিয়াবা গৃহস্থৰ সম্পৰ্কীয় ৰূপত। কেতিয়াবা যদি তেওঁ এজন যুৱক, কেতিয়াবা আকৌ তেওঁ


১ কৰিন্থীয়া 8 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (১কৰি 8)\n১ কৰিন্থীয়া 8\nএইবাৰ মই দেৱতাৰ মূৰ্তিলৈ উৎসর্গ কৰা প্ৰসাদৰ বিষয়ে কৈছোঁ। আমি জানো যে “আমাৰ সকলোৰে জ্ঞান আছে”। জ্ঞানে অহংকাৰ জন্মায়, কিন্তু প্ৰেমে গঢ় দিয়ে।\nযদি কোনোৱে কিবা বিষয়ত সকলো জানো বুলি ভাৱে, তেনেহলে তেওঁ যিৰূপে জনা উচিত, সেইভাৱে এতিয়াও নাজানে।\nকিন্তু কোনোৱে যদি ঈশ্বৰক প্ৰেম কৰে, তেনেহলে ঈশ্বৰে তেওঁক জানে।\nমূৰ্তিলৈ উৎসর্গ কৰা প্ৰসাদৰ খোৱাৰ বিষয়ে কওঁ; আমি জানো যে “জগত খনত দেৱতা বুলি আচলতে একোৱে নাই” আৰু “এজন ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন ঈশ্বৰ নাই”।\nকিয়নো স্বৰ্গতে হওক বা পৃথিৱীতে হওক, দেৱ-দেৱী বুলি কোৱা “বহুতো দেৱতা আৰু বহুতো প্রভু” থাকিলেও,\nকিন্তু সকলোৰে এনে জ্ঞান নাই; কিয়নো কোনো লোকৰ পূৰ্বৰ মূৰ্তিপূজাৰ অভ্যাস এতিয়ালৈকে থকাত, তেওঁলোকে দেৱতালৈ উৎসর্গ কৰা খোৱা বস্তু এতিয়াও প্ৰসাদ বুলি খায়; তাতে তেওঁলোকৰ বিবেক দূৰ্বল হোৱাত, সেয়ে অশুচি হয়।\nখোৱা বস্তুৰ দ্বাৰা আমি ঈশ্বৰৰ আগত গ্রহণযোগ্য নহওঁ। আমি নাখালেও আমাৰ ক্ষতি নহয় বা খালেও আমাৰ লাভ নহয়।\nকিন্তু সাৱধান! যি সকল বিশ্বাসত দুর্বল, আপোনালোকৰ এই স্বাধীনতা তেওঁলোকলৈ যেন উজুটি খুউৱা মূঢ়াস্বৰূপ নহয়।\nতোমাৰ জ্ঞান আছে; কিন্তু যি জনৰ বিবেক দুর্বল, তেওঁ যদি তোমাক দেৱতাৰ মন্দিৰত বহি প্ৰসাদ খোৱা দেখা পায়, তেনেহলে তেওঁ জানো মূৰ্তিলৈ উৎসর্গ কৰা খোৱা বস্তু খাবলৈ উৎসাহিত নহ’ব?\nএইভাৱে তোমাৰ জ্ঞানৰ দ্বাৰা সেই দুর্বল বিবেকৰ ভাই বা ভনী, যাৰ কাৰণে খ্ৰীষ্ট মৰিল, তেওঁ বিনষ্ট হয়।\nআপোনালোকে আপোনালোকৰ ভাই-ভনী সকলৰ বিৰুদ্ধে এইদৰে পাপ কৰি তেওঁলোকৰ দূৰ্বল বিবেকত আঘাত কৰিলে, আপোনালোকে খ্ৰীষ্টৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰা হয়।\nএতেকে খোৱা বস্তুৱে যদি মোৰ ভাই-ভনীৰ বাবে বিঘিনি স্বৰূপ হয়, তেনেহলে ভাই-ভনীৰ পাপৰ কাৰণ নহবলৈ মই পুনৰ কেতিয়াও মঙহ নাখাওঁ।\n১ কৰিন্থীয়া 8:1\n১ কৰিন্থীয়া 8:2\n১ কৰিন্থীয়া 8:3\n১ কৰিন্থীয়া 8:4\n১ কৰিন্থীয়া 8:5\n১ কৰিন্থীয়া 8:7\n১ কৰিন্থীয়া 8:8\n১ কৰিন্থীয়া 8:9\n১ কৰিন্থীয়া 8:10\n১ কৰিন্থীয়া 8:11\n১ কৰিন্থীয়া 8:12\n১ কৰিন্থীয়া 8:13


আখৰৰ জখলা Archives - Growhills Publishing\nTag Archives: আখৰৰ জখলা\nনৱকান্ত বৰুৱা।Navakanta Baruah। Nabakanta Barua\nনৱকান্ত বৰুৱা–চমু পৰিচয় নৱকান্ত বৰুৱা (১৯২৬-২০০২) বিংশ শতাব্দীৰ এজন লেখতলবলগীয়া অসমীয়া কবি, ঔপন্যাসিক আৰু শিশু সাহিত্যিক। তেওঁৰ জন্ম হয় গুৱাহাটীত। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা নগাওঁত শেষ কৰি শান্তি নিকেতনৰ পৰা বি. এ. আৰু আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। নৱকান্ত বৰুৱাই শিক্ষা সমাপ্ত কৰি জগন্নাথ মহাবিদ্যালয়ত কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলি কটন মহাবিদ্যালয়ত সুদীৰ্ঘ কাল অধ্যাপনা কৰি উপাধ্যক্ষৰ পদবীৰে কৰ্মজীৱনৰ সামৰণি মাৰে। ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই সাহিত্যৰ প্ৰতি ঢালখোৱা […]


একত্ৰিত হ’ব অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ দল! আঞ্চলিক শিবিৰৰ পৰা থাকিব এজনেই প্ৰাৰ্থী assam-jatiya-parishad-and-raijor-dol-will-marge-before-assam-aasembly-poll– News18 assam\nএকত্ৰিত হ’ব অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ দল! আঞ্চলিক শিবিৰৰ পৰা থাকিব এজনেই প্ৰাৰ্থী\nএই কথা জনালে অসম জাতীয় পৰিষদৰ নেতা জগদীশ ভূঞাই\nLast Updated : October 10, 2020, 16:25 IST\nএকেলগ হ’ব সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ নেতৃত্বত গঠন হোৱা অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি তথা বীৰ লাচিত সেনাৰ উদ্যোগত জন্ম হোৱা ৰাইজৰ দল। অহা নৱেম্বৰৰ মাহত আনুষ্ঠানিক সিদ্ধান্ত ল’ব দুয়োটা দলৰ ফালৰ পৰা। এই কথা সংবাদ মাধ্যমৰ আগত জনাইছে জগদীশ ভূঞাই। ভূঞাৰ মতে, ‘আগন্তুক নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে একত্ৰিত হ’বই লাগিব ৰাজ্যৰ আঞ্চলিক শক্তি। প্ৰতিটো সমষ্টিতে আঞ্চলিক শিৱিৰৰ পৰা থাকিব এজনেই প্ৰাৰ্থী।’ জগদীশ ভূঞাই লগতে কয় যে, ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী শিৱিৰ আৰু সাম্প্ৰদায়িক শক্তিৰ বিৰুদ্ধে হ’ব আগন্তুক ২০২১ৰ যুঁজ।’\nউল্লেখযোগ্য যে, ইয়াৰ পূৰ্বে অখিল গগৈয়ে বাৰে বাৰে সকলো আঞ্চলিক শক্তিক একেলগ হোৱাৰ আহ্বান জনাইছিল। এতিয়া জগদীশ ভূঞাই কোৱাৰ দৰে, কাৰ্যত এয়া যদি সম্ভৱ হৈ উঠে তেন্তে ই হৈ পৰিব বিজেপিৰ বাবে চিন্তাৰ কাৰণ।\nজাতীয় পৰিষদৰ লগতে ৰাইজৰ দলৰ উজনি অসমত বিশেষ ভাবে থাকিব শক্তি, সেইদৰে বিজেপিৰো শক্তিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ হ’ল উজনি অসম। তেনেস্থলত যদি জাতীয়তাবাদী শিবিৰৰ ভোট একেলগ হৈ যায়, তেন্তে ই বিজেপিৰ বাবে হৈ পৰিব বৃহত্ প্ৰত্যাহ্বান।\nFirst published: October 10, 2020, 16:25 IST\nAxom Jatiya ParishadJagadish BhuyanRaijor Dol


guwahat-unlock1-government-issued-a-guideline– News18 Assam\nগুৱাহাটীত Unlock-1: ব্যক্তিগত বাহন চলাচলৰ ক্ষেত্ৰত কি সিদ্ধান্ত ল’লে চৰকাৰে? খোলা থাকিব নে সুৰাৰ বিপণী?\nদুই কিশোৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰৰ ঘটনা সন্দৰ্ভত কাইলৈ অভয়াখুঁটিলৈ আহিব মুখ্যমন্ত্ৰী\nUpdated:July 18, 2020, 5:58 PM IST\nঅহা ২ আগষ্টলৈকে গুৱাহাটীত বাহাল থাকিব আনল’ক ১।\nLast Updated: July 18, 2020, 5:58 PM IST\nতিনি সপ্তাহৰ সম্পূৰ্ণ ল’ক ডাউনৰ পিছত সোমবাৰৰ পৰা গুৱাহাটীত আৰম্ভ হ’ব আনল’ক ১। আনল’ক ১ত বহু ক্ষেত্ৰত থাকিব শিথিলতা। শণিবাৰে এই সন্দৰ্ভত ৰাজ্যৰ মুখ্য সচিব কুমাৰ সঞ্জয় কৃষ্ণই জাৰি কৰে এখন বিশেষ গাইডলাইন। যদিও বহু ক্ষেত্ৰত শিথিলতা থাকিব, তথাপিও আনল’ক ১ৰ সময়ত বন্ধ থাকিব ব্যক্তিগত বাহনৰ চলাচল। সেইদৰে সোমবাৰ আৰু মঙলবাৰৰ দিনটোতহে আন্তঃজিলা যাতায়তৰ সুবিধা দিছে চৰাকাৰে। পৰৱৰ্তী নিৰ্দেশনা পৰ্যন্ত আকৌ বুধবাৰৰ পৰা সম্পূ্ৰ্ণ ৰূপে বন্ধ থাকিব আন্তঃজিলা যাতায়াত। অহা ২ আগষ্টলৈকে গুৱাহাটীত বাহাল থাকিব আনল’ক ১।\nকোৰোণাৰ ভয়াৱহতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আনল’ক ১ ত ব্যক্তিগত বাহন চলাচল সম্পূৰ্ণ ৰূপে নিষিদ্ধ। স্বাস্থ্যজনীত কাৰণত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব ব্যক্তিগত বাহন। লগতে চাকৰী সংক্ৰান্তীয় কাৰণত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব ব্যক্তিগত বাহন।\nসপ্তাহত সোমবাৰৰ পৰা শুকুৰবাৰলৈ খোলা থাকিব সকলো দোকান। খোলা থাকিব সুৰাৰ বিপণী।\nবন্ধ থাকিব জিম, চিনেমা হল, শ্বপিং মল, শিক্ষানুষ্ঠান।\n৩০ শতাংশ কৰ্মচাৰীৰে খুলিব পাৰিব চৰকাৰী-বেচৰকাৰী কাৰ্যালয়। সকলোতে কোৰোণা পৰীক্ষা কৰিব লাগিব।\nসকলো নিৰ্মাণ কাৰ্য কৰিব পাৰিব, মালিকসকলে নিৰ্মাণ কাৰ্যকলাপ চলি থকা স্থানত শ্ৰমিকক ৰাখিব পাৰিব ৷\nসপ্তাহৰ আটাইকেইটা দিনতে গাখীৰ, শিশু খাদ্য পোৱা যাব।\nপাৰ্লাৰৰ,চেলুন চুলি কটাৰ বাবে খুলিব পাৰিব ৷\nকেব, অটো, ৰিক্সা চলাব পাৰিব ৷ কিন্তু চেনিটাইজাৰ, থাৰ্মমিটাৰ ৰাখিব লাগিব ৷ কিন্তু বন্ধ থাকিব ই-ৰিক্সা।\nসান্ধ্য আইন সন্ধিয়া ৬ বজাৰ পৰা পুৱা ৬ বজালৈকে অব্যাহত থাকিব।\nচিটিবাছ বন্ধ থাকিব।\nহোটেল ৰেষ্টুৰেণ্ট সমূহে হোম ডেলিভাৰী কৰিব পাৰিব ৷\nE-commerce সমূহ সোমবাৰৰ পৰা শুকুৰবাৰলৈকে ডেলিভাৰী কৰিব পাৰিব।\nসোমবাৰ আৰু মঙলবাৰে আন্তঃজিলা যাতায়াত কৰিব পাৰিব। কিন্তু বুধবাৰৰ পৰা বন্ধ হ’ব এই সেৱা।\nFirst published: July 18, 2020, 5:51 PM IST


ব্যাস (জ্যামিতি) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকেন্দ্ৰগামী সৰলৰেখা যাৰ প্ৰান্তবিন্দু দুটা পৰিধিৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকে\n(ব্যাসৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএই জ্যামিতি সম্পৰ্কীয় চমু প্ৰবন্ধটো বহলাই লিখা প্ৰয়োজন। আপুনিও ইচ্ছা কৰিলে প্ৰবন্ধটো বিস্তাৰ কৰি ইয়াৰ মান উন্নত কৰিব পাৰে। সহায় কৰিবৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক। আপুনি যদি নবাগত তেন্তে ৱিকিপিডিয়াত সম্পাদনা কৰাৰ অনুগ্ৰহ কৰি আগেয়ে সহায়িকাখন এবাৰ চকু ফুৰাব।\n"ব্যাস" নামৰ পৃষ্ঠাই ইয়ালৈ পুনৰ্নিদেশ কৰিছে। আন ব্যৱহাৰৰ বাবে, ব্যাস (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা) চাওক।\nজ্যামিতিত বৃত্তৰ ব্যাস (ইংৰাজী: Diameter) হ’ল এডাল কেন্দ্ৰগামী সৰলৰেখা যাৰ প্ৰান্তবিন্দু দুটা পৰিধিৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকে। কোনো বৃত্তৰ সকলো ব্যাস সমান আৰু ব্যাসেই বৃত্তৰ বৃহত্তম জ্যা। ইয়াক ইংৰাজীত diameter বুলি কোৱা হয়। Diameter শব্দটো গ্ৰীক ভাষাৰ διάμετρος (diametros) শব্দটোৰ পৰা আহিছে, ই "diagonal ofacircle" বুজায়, য'ত δια- (dia-) ৰ অৰ্থ হ'ল "across, through" আৰু μέτρον (metron)ৰ অৰ্থ হ'ল "a measure। "\nচিত্ৰত জ্যা, ব্যাস, ব্যাসাৰ্ধ, স্পৰ্শক আৰু ছেদক\nঅধিক ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত এই সৰলৰেখাৰ দৈৰ্ঘ্যক (মাপক) ব্যাস বোলা হয়, কিয়নো যিকোনো এটা বৃত্তৰ সকলো ব্যাসৰ দৈৰ্ঘ্যৰ মাপেই সমান, এই মাপ বৃত্তটোৰ ব্যাসাৰ্ধৰ দুগুণ। ই বৃত্তৰ পৰিধিৰ কোনো এটা বিন্দুৰ পৰা আন এটা বিন্দুলৈ হ'ব পৰা দূৰত্বৰ সৰ্বোচ্ছ মান। গোলক এটাৰ পৃষ্ঠৰ দুটা বিন্দুৰ মাজৰ সৰ্বোচ্ছ দুৰত্বকো ব্যাস বুলি কোৱা হয়। বৃত্তৰ ব্যাসdআৰু পৰিধি C হ'লে C=πd.\n↑ "Diameter". mathworld.wolfram.com. http://mathworld.wolfram.com/Diameter.html। আহৰণ কৰা হৈছে: November 03, 2012.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ব্যাস_(জ্যামিতি)&oldid=257557"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে3January 2021 তাৰিখে 06:48 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ০৩ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১২:১৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=7205।


Troyzole in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Troyzole ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nTroyzole ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Troyzole Benefits & Uses in Assamese- Troyzole ar laabh aaru byavaharsamuh\nTroyzole ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Troyzole Dosage & How to Take in Assamese - Troyzole ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTroyzole ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Troyzole Side Effects in Assamese- Troyzole ar parshwakriyasamuh\nTroyzole সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Troyzole Related Warnings in Assamese- Troyzole xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Troyzoleৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Troyzole with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Troyzole ar gurutor kriya-pratikriya\nTroyzole মতভেদসমূহ- Troyzole Contraindications in Assamese- Troyzole nishedhsamuh\nTroyzole ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Troyzole in Assamese- Troyzole ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Troyzole ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Troyzole Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Troyzole kriya-pratikriya\nTroyzole ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Troyzole Benefits & Uses in Assamese - Troyzole ar laabh aaru byavaharsamuh\nTroyzole তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nTroyzole ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Troyzole Dosage & How to Take in Assamese - Troyzole ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTroyzole-ৰ উপাদানসমূহ - Troyzole Active Ingredients in Assamese - Troyzole-ar upadaansamuh\nTroyzole ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Troyzole Side Effects in Assamese - Troyzole ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Troyzole ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nTroyzole সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Troyzole Related Warnings in Assamese - Troyzole xonkranta xatarkatabanisamuh\nTroyzole-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nTroyzoleএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nTroyzole-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nTroyzole ৰ স্তন্যপায়ীসকলৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি কম বা নায়েই। গতিকে আপুনি ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনেই গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Troyzole কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Troyzole কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Troyzole কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTroyzoleৰ ব্যৱহাৰ কলিজা ৰ বাবে ক্ষতিকৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Troyzole ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTroyzoleএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Troyzoleৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Troyzole with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Troyzole ar gurutor kriya-pratikriya\nTroyzole তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nTroyzole মতভেদসমূহ - Troyzole Contraindications in Assamese - Troyzole nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Troyzole লোৱা অনুচিত যাতে -\nTroyzole ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Troyzole in Assamese - Troyzole ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Troyzole-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, Troyzoleসেৱনৰ এটা অভ্যাস গঢ় লৈ উঠিব পাৰে। এয়া লোৱাৰ আগেয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে কথা পাতক।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Troyzole লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, Troyzole সম্পুৰ্ণ নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Troyzoleৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Troyzole ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Troyzole Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Troyzole kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Troyzoleৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Troyzole ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Troyzoleৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nTroyzole লোৱাৰ সময়ত মদ্যপানৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াই দেখা দিব পৰাৰ সম্ভাৱনা কম। আপুনি যদি কোনো বিৰূপ প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায়, আনুগ্ৰহ কৰি যথাসম্ভৱ সোনকালে চিকিত্সা পৰামৰ্শ লওক।


হাত-ভৰিত লোৰ শিকলি; মানৱীয়তাৰ অপ-মৃত্যু !\nHOME/ STATE/ DHUBRI/DEATH OF HUMINITY IN DHUBURI ETV BHARAT NEWS\nPublished on: Sep 23, 2021, 2:20 PM IST\nধুবুৰীত এগৰাকী যুৱকক লৈ চাঞ্চল্য । লোৰ শিকলিৰে হাত-ভৰি বান্ধি এক প্ৰকাৰে জন্তুৰ দৰে ব্যৱহাৰ এজন যুৱকক ৷ কিন্তু কিয় ? এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি পথচাৰীৰ মাজতো সৃষ্টি হৈছিল তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ৷\nধুবুৰী,23 ছেপ্তেম্বৰ: ঘটনাটো কেইদিনমান পূৰ্বৰ ৷ সকলো ব্যস্ত ৷ সকলোৱে কৰি গৈছে নিজৰ নিজৰ কাম ৷ কিন্তু তাৰ মাজতে হঠাৎ মাজ ৰাস্তাত লাগিল হোৱা-দোৱা ৷ মাজ ৰাস্তাতে এজন যুৱকক কেন্দ্ৰ কৰি সৃষ্টি হ’ল এক হুলস্থূলীয়া পৰিৱেশৰ ৷\nহাত-ভৰিত লোৰ শিকলি লগোৱা এজন যুৱক\nঘটনাৰ স্থান ধুবুৰী ৷ ধুবুৰীৰ এগৰাকী ব্যক্তিৰ হাত-ভৰি বন্ধা আছে শিকলিৰে ৷ ভিডিঅ’ প্ৰতিবেদনত হাত-ভৰি বন্ধা দৃশ্যটো প্ৰত্যক্ষ কৰিলে নিশ্চয় আপুনিও কিছু সময়ৰ বাবে হৈ পৰিব বাকৰুদ্ধ ৷ শিকলিৰে হাত-ভৰি বন্ধা এই যুৱকজনৰ নাম হৈছে আছাদুল ৷\nপ্ৰকৃততে আছাদুল এগৰাকী মানসিক ভাৱে বিকাৰগ্ৰস্ত এজন যুৱক ৷\nজানিব পৰা মতে, বিগত প্ৰায় তিনি চাৰি বছৰ ধৰি মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছে আছাদুল ৷ মানসিক ৰোগী হোৱাৰ বাবেই সন্মুখলৈ অহা সকলোকে আক্ৰমণ কৰে আছাদুলে ৷ যাৰ বাবে পৰিয়াল তথা আত্মীয়ই আছাদুলক এনেকৈয়ে বান্ধি ৰাখিব লগীয়া পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছে ৷\nকিন্তু আপুনি জানি আচৰিত হ’ব, আছাদুলক চিকিৎসাৰ নামত চিকিৎসকৰ বিপৰীতে নিয়া হয় কবিৰাজৰ কাষলৈহে ৷ বৰ্তমান সময়ৰ চিকিৎসালয়ৰ চিকিৎসাৰ পৰিৱৰ্তে আছাদুলৰ পৰিয়াল তথা আত্মীয়ই প্ৰাধান্য দি আহিছে কবিৰাজকহে ৷ যাৰ বাবে হাত-ভৰি শিকলিৰে বান্ধি আছাদুলৰ ওপৰত এক প্ৰকাৰে নিৰ্মম অত্যাচাৰ চলাই আহিছে সকলোৱে ৷\nআছাদুলৰ ওপৰত চলা অত্যাচাৰৰ দৃশ্য প্ৰত্যক্ষ কৰিলে দৃশ্যটোৱে স্বাভাৱিকতেই প্ৰতিগৰাকী হৃদয়বান লোকৰ অন্তৰ কঁপাই তুলিব ৷ চিকিৎসকৰ জৰিয়তে উন্নত চিকিৎসাৰ পৰিৱৰ্তে আছাদুলক হাত-ভৰি শিকলিৰে বান্ধি ৰখাটো কিমান যুক্তিসংগত ? কোনো চৰকাৰী-বেচৰকাৰী সংস্থা অথবা স্থানীয় সচেতন ব্যক্তিয়ে পদক্ষেপ লৈ এই নিৰক্ষৰ পৰিয়ালটোক সহায় কৰি আছাদুলৰ চিকিৎসাৰ বাবে সহায়ৰ হাত আগ বঢ়োৱাৰ কামনা কৰিছে সকলোৱে ৷\nলগতে পঢ়ক: মহানগৰী আৰক্ষীৰ জালত দালালৰাজত জড়িত আমছুৰ স্বয়ম্ভূ সভাপতি


April 2021 - APSC Tutorials\nApril 24, 2021 by APSC Tutorials\nচৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ইতিহাসৰ 50+ প্ৰশ্ন উত্তৰ দিয়া হল, শ্বেয়াৰ কৰি সকলোকে সহায় কৰিব🙏🙏 ১) প্ৰশ্ন : ১২২৮ চনত নাগা সাম্ৰাজ্যৰ সীমাত উপস্থিত হৈ অসমত আহোম ৰাজ্য স্থাপন কৰি ১২৬৮ চনত মৃত্যু বৰণ কৰা আহোম স্বৰ্গদেউ জন কোন আছিল? উত্তৰ : চাওলুং চুকাফা। ২) প্ৰশ্ন : হিউৱেন চাং অসমলৈ অহাৰ সময়ত কামৰুপৰ ৰজা কোন …\nপঞ্চায়তীৰাজ ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে [ কিয় আৰু কেতিয়াৰ পৰা পালন কৰা হৈছিল]\nৰাষ্ট্ৰীয় পঞ্চায়তৰাজ দিৱস: প্ৰত্যেক বছৰে ২৪ এপ্ৰিল অৰ্থাৎ আজিৰ দিনটো পঞ্চায়তীৰাজ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়। • ২০১০ চনত মন মোহন সিঙে ২৪ এপ্ৰিল দিনটো ৰাষ্ট্ৰীয় পঞ্চায়তীৰাজ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰে। • বলবন্ত ৰাই কমিটীৰ আধাৰত এই পঞ্চায়তীৰাজৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ৭৩ নং সংবিধান সংশোধনীৰ বৈশিষ্ট্য: • গাওঁ সভা গঠন। …\nNational Panchayati Raj Day: April 24 Every year, the National Panchayati Raj Day is celebrated on April 24. The first National Panchayati Raj day was declared by Prime Minister Manmohan Singh on April 24, 2010. It is celebrated on April 24 as the Panchayati Raj System of India came into effect on April 24, 1993. …\nApril 24, 2021 April 24, 2021 by APSC Tutorials\nঅসমৰ মূখ্যমন্ত্ৰীসকলৰ তালিকা: ১/ গোপীনাথ বৰদলৈ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৬ ৬ আগষ্ট ১৯৫০ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ ১৬৩৮ দিন ২/ বিষ্ণুৰাম মেধি হাজো সমষ্টিৰ বিধায়ক ৯ আগষ্ট ১৯৫০ ২৭ ডিচেম্বৰ ১৯৫৭ ১৬৯৮ দিন ৩/ বিমলা প্ৰসাদ চলিহা সোণাৰি সমষ্টিৰ বিধায়ক ২৮ ডিচেম্বৰ ১৯৫৭ ৬ নৱেম্বৰ ১৯৭০ ৪৬৯৬ দিন ৪/ মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী গুৱাহাটী পূব সমষ্টিৰ বিধায়ক ১১ …\nCONSTITUTION RELATED QUESTIONS: *The idea of constitution was originated in Ans : U.S.A *A Constitution is known as Ans : Law of land *The mother of Constitutions Ans : British Constitution *The mother of Parliament Ans : British Parliament *The oldest Constitution in the world Ans : Britain *The land of modern democracy Ans …\nIAF Group C Civilian Recruitment 2021 – 1515 Vacancy Indian Air Force. Last Date: 30 Days. Indian Air Force has releasedanotification for the recruitment of 1515 Group ‘C’ Civilian vacancy at its various Air Force Stations/ Units across the country. Interested and eligible candidates may apply here. IAF-group-c-civilian-recruitment 2021 Name of …\nApril 22, 2021 April 22, 2021 by APSC Tutorials\nEvery assamese should know: কাক কি বুলি জানো (অসমীয়া সাহিত্যিক সকলৰ ছদ্মনাম) ১) অগ্নিকবি : কমলাকান্ত ভট্রাচার্য ২) অতিন্দ্রিয়বাদী কবি : নলিনীবালা দেৱী ৩) অভিনয়াচার্য : ব্রজনাথ শর্মা ৪) অসম কেশৰী : অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী ৫) অসম গৌৰৱ : হেম বৰুৱা ৬)।উপন্যাস সম্রাট : ৰজনীকান্ত বৰদলৈ ৭) কথা শিল্পী : আব্দুল মালিক ৮) কবিতা কোঁৱৰ : অম্বেশ্বৰ …


আমি বিচৰা সময়বোৰ…( হিমাক্ষী বৰা ) – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / ডেকা চাং / আমি বিচৰা সময়বোৰ…( হিমাক্ষী বৰা )\nএপ্ৰিল 1, 2017\tডেকা চাং মন্তব্য কৰক 485 দৰ্শন\nজানুৱাৰী 1, 2017\nমানুহবোৰ একেই..। চেহেৰাবোৰত খাঁজ খাই থকা মুখবোৰো চিনাকি। কণমাণিহঁতৰ একেই সলাজ চাৱনি। ‘তোলৈ লাজ কৰিছো মই’ বুলি দ্বিতীয় মানৰ ল’ৰাটোৱে কৈছে৷ কথাবোৰ সন্ধিয়া বাৰে বাৰে উজুতি খোৱা গাঁৱৰ ওখোৰা-মোখোৰা বাটটোৰ দৰে চিনাকি। চিনাকি আইতাজনীৰ মাতত কাৰ্বি জনগোষ্ঠীয় সুৰ।\nপঞ্চাশ চনৰ ৰং যোৱা স্কুলঘৰটোৰ ‘অ আ ক খ ৰ’ তালিকা দুখনৰ দৰে আপোন পিছফালৰ এফাল এৰুৱা প্ৰস্ৰাৱঘৰ টোৰ তৰ্জাৰ বেৰ দুখন।\nইমানবোৰ আত্মীয়তা, মৰম আৰু অবাঞ্চিত আতিথ্যৰ পাছত সামান্য কথোপকথন আৰু অলপমান সহানুভূতিৰে পুনৰ একেখন জটিলতা, কৃত্ৰিম আৰু অযথা দৌৰেৰে নিজে নিজৰ বাবে সজা ভাৰ্চুৱেল পৃথিৱী খনলৈ উভতি অহাৰ পথটো কিজানি আটাইতকৈ সহজ আছিল। সহজ আছিল স্বনিৰ্মিত, স্বনিৰ্বাচিত স্থূল দুখ-সুখৰ ঘৰটোত উশাহ বন্ধ কৰি সোমাই থকা।\nচাহবাগিছাৰ সৰু বাটটোৰে আগুৱাই যাওঁতে বাৰে বাৰে ভাবি আছো– কিয় গোলাপবোৰ কাঁইটেৰে ঘেৰি ৰাখে অহৰহ? কিয় টঙীঘৰ এটাত উলমি ৰয় আমাৰ আশাবোৰ একোটা হাতলেম হৈ? কিয় সভ্যতাৰ ফুলজাৰিৰে জহাই ফুৰাৰ পাছতো আমাৰ বাবে অৰণ্যবোৰত ৰৈ ওলোমাই ৰখা হয় ‘save birds’, ‘save animals’ আদিৰ দৰে ফলকবোৰ? কিয় NSS ৰ সকলো লক্ষ্য উদ্দেশ্য বুজাৰ পিছতো, আনৰ বাবে কিবা কৰিম বুলি সংকল্প লোৱাৰ পিছতো অলপ মান কাম কৰিয়েই ভাগৰি পৰো আমিবোৰ?\nতথাপি, শৈশৱৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়খন, দেউতাই চাইকেলখনকে সাৰথি কৰি সময়ানুবৰ্তিতা আৰু সততাৰে কৰা শিক্ষকৰ চাকৰিটো, আধাতে পঢ়া এৰি ঘৰতে বহি থকা গাঁৱৰ বেছিভাগ ল’ৰাৰ বিপৰীতে, ‘ইমান সৰু কাম কৰে নেকি’ বুলি হঁহাৰ পিছতো সন্মুখৰ ঘৰৰ ল’ৰাটোৱে চুবাটোত খোলা ঘুমটিৰ দোকানখন, ল’ৰা বুলি মানুহে ক্ৰমান্বয়ে হাঁহিবলৈ লোৱাৰ পাছতো বলিষ্ঠ প্ৰতিবাদেৰে মিনি ট্ৰাক এখন চলাই বইলাৰৰ ব্যৱসায় কৰা ছোৱালীজনীয়ে গাঁৱলৈ অনা নতুন ব্যৱসায়ৰ ধাৰণাবোৰ, আৰ্মিৰ ৰিটাৰ্মেন্টৰ পাছত পেঞ্চনৰ পইচাৰে আটোমটোকাৰিকৈ চলি থাকিব পৰাৰ পাছতো বাঁহৰ সৰু সৰু সজাব পৰা বস্তুৰে ঘৰখন ধুনীয়াকৈ সজাই ৰখা গাঁৱৰ মূৰৰ বৰদেউতা জনৰ পৰা আঢ্যৱন্ত চহৰৰ জেঠাইৰ আমেৰিকাৰ জোঁৱায়েকজনে গাৱঁলৈ আগবঢ়োৱা পুথিভঁৰালৰ কিতাপবোৰ ক’ৰবাত প্ৰেৰণা হৈ, ক’ৰবাত সাহস, ক’ৰবাত উদ্যম হৈ মনৰ এচুকত বহি আছিল।\nসেইবাবেই সৰল গাঁওখনৰ মানুহখিনিক ৰাজনৈতিক নেতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকসকলকৈ কৰি থকা চলচাতুৰি, সপোন দেখিব নোৱাৰাকৈ খহটা বাটবোৰকে জীৱন বুলি ভাবিবলৈ বাধ্য কৰা মানুহসকলকক জীৱনটো যাপন নহয় উদযাপন কৰিবলৈ, দূৰৈৰ হাইস্কুলৰ বাটতো দুৰ্গম বাবেই সপ্তম, অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়া সামৰি বিয়াত বহাৰ ভনীকেইজনীৰ বাবে,স্নাতক লৈকে পঢ়ি ‘ঘৰতে বেকাৰ হৈ আছো দে’ বোলা ভাইকেইটাক সপোন দেখুৱাবলৈকে আমি ৰৈ গৈছিলো কুঠৰি গাঁৱৰ সৰল মানুহখিনিৰ কাষত । আগবঢ়াই দিছিলো আমাৰ একোখনকৈ হাত। কাৰণ, বিশ্বাস দিব পৰাকৈ আমাৰ হাত দুখনৰ আনফালে আছিল ‘Not me but you’ NSS য়ে বুকুত খাপ খোৱাই দিয়া পাইনৰ দৰে প্ৰতিশ্ৰুতিৰ স্তম্ভটো, নেতৃত্বত থকাসকলৰ শিকনিবোৰ, অতদিনে কঢ়িয়াই ফুৰা কাৰোবাৰ বাবে কিবা কৰাৰ হেঁপাহটো। সকলো মিলাই এদিনৰ বাবে হ’লেও লগ হলো তেওঁলোকৰ ডেকা চামটো, মুখামুখি হলো তেওঁলোকে উত্থাপন কৰা নিজৰ সমস্যাবোৰ, সমাধানৰ বাবে আমালৈ চাই থকা পোহৰ এন্ধাৰৰ মুখবোৰ। এই সকলোবোৰে দিয়া ছাঁ-পোহৰৰ ধোঁৱাময় ছবিবোৰে দোমোজাত পেলালে।\nআচলতে কিবা এটা কৰিব লাগিব, নিশ্চয়কৈ। বুজাব লাগিব, শিকাব লাগিব, সচেতন কৰিব লাগিব নিজৰ অধিকাৰ সম্পর্কে৷ কিন্তু, কেনেকৈ?  একে সময়তে বাধা হৈ থিয় দিয়েচোন ভাষা, অাৰ্থসামাজিক পৰিৱেশ, সময় আদি কাৰকবোৰ। সমাধানৰ পথ ইমান সহজ নহয় বুজিলো সকলোৱে। সমান্তৰালকৈ সিদ্ধান্ত ল’লো আমি মাধ্যম হ’ম তেওঁলোকৰ সমস্যা আৰু সমাধানৰ।\nশিশুবোৰক দিম শিক্ষা, অভিভাৱকবোৰক সচেতন কৰিব লাগিব, সন্ধিয়াৰ আদ্দাত সমস্যাবোৰৰ কথা লাজ লাজ কৈ কোৱা ডেকা ভাই-ভনী কেইটাৰ কন্ঠ আমিয়েই বলিষ্ঠ কৰিব লাগিব। সেউজীয়া চাহগছ, কাৰ্বি আংলং আৰু মেঘালয়ৰ পাহাৰীয়া একাবেঁকা সৌন্দৰ্যই ঘেৰি ৰখা গাঁও খন আমাৰ আপোন। আমাৰে সহোদৰ ভাইহঁত থাকে তাতেই ।\nতেওঁলোকক বুজাব লাগিব, কিদৰে গণতন্ত্ৰ আমাৰ, কলবাগানৰ উপাৰ্জনত কিয় থাকিব মধ্যভোগী, কেনেকৈ উচ্চ শিক্ষাৰ তথ্যবোৰ পোৱা যাব, কেনেকৈ পৰিস্কাৰ কৈ ৰাখিব লাগিব নিজৰ চৌপাশ। গাহৰি-কুকুৰা পালনেৰে কিদৰে হ’ব পৰা যাব স্বাৱলম্বী, কিদৰে ফুটবল খেলবোৰৰ জৰিয়তে ভাঙিব পাৰি চহৰ-গাঁৱৰ প্ৰভেদ। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে আগবঢ়োৱা সহায়ৰ, বিশ্বাসৰ হাতখনত ধৰি কেনেকৈ আগুৱাব পৰা যাব সময়।\nআমি কৰিম, কাৰণ গাঁওবোৰ আমাৰ, সেউজীয়াবোৰ আমাৰ, ভবিষ্যতবোৰ আমাৰ৷ তেওঁলোকেও কৰিব৷ কাৰণ গাঁওবোৰ তেওঁলোকৰো– আশাবোৰো, জীৱনবোৰো, সপোনবোৰো। গাঁওবোৰ জীয়াই থাকিব লাগিব, মানুহবোৰ জীয়াই থাকিব লাগিব। জীয়াই থাকিব লাগিব আপুনি, মই আমিবোৰ। মানুহবোৰ জীয়াই থাকিবলৈ কৰ্মমুখী বিপ্লৱ এটা জানো আৰম্ভ কৰি নালাগিব ইয়াৰ পৰাই?\n(লেখাৰ সৈতে সংলগ্ন ছবি নীলাভ সৌৰভৰ)\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা নাহিদ, ফটোৱা আৰু মুছলমান সমাজ : সাংস্কৃতিক ৰাজনীতিৰ দুটামান দিশ ( জিতেন বেজবৰুৱা)\nপৰৱৰ্তী লেখা মায়ামৃগ (প্ৰতীক্ষা প্ৰিয়ম )\nজানুৱাৰী 1, 2017\t10,493


ৰক্তপিপাসু: শেষনিশাৰ হত্যাকাণ্ড (জ্যোতিপ্ৰকাশ নাথ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰক্তপিপাসু: শেষনিশাৰ হত্যাকাণ্ড (জ্যোতিপ্ৰকাশ নাথ)\nচ’তমহীয়া গভীৰ নিশাৰ জয়াল নিস্তব্ধতা ভাঙি ফেৰফেৰীয়া বতাহ এজাক বৈ আছে। সৰু শিলৰ পিছ নকৰা ৰাস্তাটো শুকান পাতেৰে ভৰি পৰিল। ডাৱৰ বোৰে জোনবাইক ঢাকি ধৰি আকাশখন আন্ধাৰ কৰি তুলিলে। বতাহজাক জোৰকৈ বলিবলৈ ধৰাত হঠাতে বিজুলী গুছি গ’ল। ফলত ছেগা ছোৰোকাকৈ জ্বলি থকা মানুহৰ ঘৰবোৰৰ আগফাল পিছফালৰ বিজুলী চাকি বোৰো নুমাই থাকিল। ঠাইখিনি সম্পুৰ্ণকৈ আন্ধাৰত বুৰ গ’ল। ৰাস্তাটো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঘাটৰ পৰা বেকাকৈ ওলাই পুৰণা ৰেল ষ্টেচনৰ সন্মুখেৰে মুল চহৰলৈ সোমাই গৈছে। চহৰলৈ ৰেলৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পৰা এইপিনেৰে ঘাটলৈ মানুহৰ আহ–যাহ তেনেকৈ নহয় বুলিয়ে কব পাৰি। ষ্টেছনৰ বিপৰীত ফালে থকা আনটো ৰাস্তাহে এতিয়া চহৰৰ লগত ঘাট সংযোগী মূল পথৰ লেখিয়া হৈছেগৈ। ওচৰতে থকা মানুহখিনিয়ে কেতিয়াবা ঘাটলৈ ফুৰিবলৈ গ’লেহে এই সৰু ৰাস্তাটো ব্যৱহাৰ কৰে। ঠাইখিনিক কালিপুৰ বুলি কয়। ৰাস্তাটো ঘাটৰ পৰা ষ্টেছনৰ সন্মুখেৰে গৈ কালিপুৰ হৈ বামুণগাওঁ ওলাইছেগৈ। আচলতে মানুহখিনি বুলি কবলৈ হ’লে সৰ্ব্বমূঠ দহৰ পৰা বাৰ ঘৰতকৈ বেছি নোলাব গোটেই কালিপুৰত। অৱসৰপ্ৰাপ্ত ষ্টেচন মাষ্টৰ শুভঙ্কৰ চক্ৰবৰ্তীয়ে জীৱনৰ শেষ দিন কেইটা কালিপুৰতে কটাম বুলি শিৱ মন্দিৰৰ কাষৰ মাটিটুকুৰা কিনি ঘৰ এটা সাঁজিছিল। কিন্তু প্ৰথম মহলা শেষ কৰি দ্বিতীয় মহলালৈ তেওঁ আৰু আগুৱাব নোৱাৰিলে। বেমাৰ আজাৰতে সাচতীয়া সকলোখিনি শেষ হ’ল। ইফালে নিবনুৱা পুতেকেও এজনী ঘৰ সোমোৱালেহি। ঘৈনীয়েকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ নিজেও শয্যাশায়ী হ’ল। ঘৰটোৰ আধাখিনি আৰু ওপৰত তৰ্জাৰে বেৰি সঁজা ঠাইখিনি ভাৰালৈ দি পুতেকেও আৰামত দিন কটাবলৈ ধৰিলে। মাহৰ শেষত বাপেকৰ পেঞ্চন কেইটালৈহে তাৰ চকু পৰা হ’ল। বেছিভাগ সময় বিছনাতে পৰি থাকে তেওঁ। টোপনি অলপো নাহে যদিও উঠি ফুৰিবলৈও গাত শক্তি নাইকীয়া। সেয়ে শেষনিশাও কৰবাত খুটুককৈ শব্দ এটা হ’লে গম পাই যায়। আগফালৰ বাৰান্দাত সদায় পহৰা দিয়া পোহনীয়াৰ দৰে হোৱা ঢেকুৰা তিনিতাৰ প্ৰচণ্ড ৰো–ৰোৱনিত চক্ৰবৰ্তী উচপ খাই উঠিল। হাতঘড়ীটোলৈ চাই দেখিলে ৰাতি তিনি বাজি পঞ্চলিশ মিনিট হৈছে। বাহিৰৰ লোহাৰ গেটখনত কিবা শব্দ হোৱা তেওঁ স্পষ্টকৈ শুনিলে।\nশুভঙ্কৰ চক্ৰবৰ্তীৰ ঘৰৰ কাষৰ শিৱ মন্দিৰটো এডাল প্ৰকাণ্ড আহত গছৰ গুৰিত অৱস্থিত। গছডালৰ প্ৰায় আধা ফাল তেওৰ ঘৰৰ চাৰিসীমাৰ ভিতৰত। পদূলিমুখতে থকা লোহাৰ গেটখনৰ ওচৰলৈ হাউলি থকা থানিটো হঠাতে হুৰহুৰাই তললৈ নামি আহি সাউতকৈ আকৌ ওপৰলৈ উঠি যোৱা দেখা গ’ল। তাৰ পৰা ছায়ামূৰ্তি এটা ধপকৈ গেটৰ ওপৰেৰে জাপমাৰি চৌহদৰ ভিতৰত পৰিলেহি। তাকে দেখি কুকুৰ কেইটাই ৰাউচি জুৰিলে। জগু আৰু কালু বোলা বেছি সাহসী দুটা আগবাঢ়ি গ’ল। চাঁয়ামূৰ্তিটো ঘৰটোৰ পিনে আগবাঢ়ি আহি থাকিল। জগুই অলপ বেছিকৈ আগবাঢ়ি গৈ আক্ৰমনাত্মক ভাবত ছায়ামুৰ্তিটোলৈ লক্ষ্য কৰি জাপ এটা মাৰিলে। ছায়ামুৰ্তিয়ে সোহাতখন সম্পূৰ্ণ এশ আশী ডিগ্ৰী ঘুৰাই জগুক চৰ এটা মাৰিলে। চৰটো তাৰ ডিঙি আৰু পিঠিৰ মাজত লগাত কো–কোৱাই সি মাটিত থেকেছা খাই পৰিল আৰু সেইপিনেই চকু মুদিলে। সহপাঠীৰ এই আকস্মিক পতনত কালু বিচলিত হৈ অলপ পিছুৱাই গৈ খং আৰু আক্ৰোশত আৰু বেছি জোৰেৰে ভুকিবলৈ ধৰিলে। এইবাৰ ছায়ামুৰ্তিটোৱে একেজাপে আহি কালুৰ ওপৰতে পৰিলে আৰু সি তৰ্কিব পোৱাৰ আগতেই মোচৰ মাৰি ডিঙিটো ভাঙি পেলালে। বাৰান্দাত থকাটো ইতিমধ্যে পলাই কোনোবাখিনি পালেগৈ। মুহুৰ্ততে দুয়োটা কুকুৰকে ডাঙি লৈ ছায়ামুৰ্তিটোক একেজাপে চৌহদৰ বেৰ পাৰ হৈ মন্দিৰৰ পিছপিনে অৱস্থান কৰা দেখা গ’ল। অৱশ্যে প্ৰচণ্ড বতাহৰ মাজত হোৱা শেষ নিশাৰ এইহত্যাকাণ্ড চাবলৈ তাত কোনো নৰমনিষ উপস্থিত নাছিল। আহত গছৰ তলত বহি ছায়ামুৰ্তিটোৱে এইবাৰ জগুৰ মৃতদেহটো ডাঙি লৈ তাৰ হনু দুটাত দুহাটেৰে ধৰি একেটানে ফালি পেলালে। জগুৰ কোৱাৰিৰে হলাহলে তেজ বৈ আহিল। এটোপালো মাটিত পৰিবলৈ নিদি ছায়ামুৰ্তিটোৱে জিভা উলিয়াই জোখতকৈ বেছিকৈ হনু দুটা মেলি দি তেজবোৰ মুখত পৰাকৈ জগুক ওপৰলৈ ডাঙি ধৰিলে। বনৰীয়া মহে পুখুৰীৰ পানী খোৱাদি সি চলৌপ চলৌপ কৈ জগুৰ তেজ খোৱাত লাগিল। মাজে মাজে এনেকুৱা একোটা শোহা মাৰিলে যেন তাৰ মুখখন মুখ নহয় এটা ভেকুৱাম ক্লিনাৰহে। একেই দশা কালুৰ লগতো হ’ল। ভোজনপৰ্ব সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত আহত গছডালৰ গুৰিত থকা ধোন্দৰ মাজত হেচি হেচি কুকুৰদুটাৰ বাকী থকা মাংস খিনি সি সুমুৱাই থলে।\nমুখখন মচি মচি অপূৰ্ব কলিতা শিৱ মন্দিৰটোৰ পাছফালৰ পৰা ওলাই আহিল। ইতিমধ্যে সকলো কথা তেওঁৰ মনত পৰিছে। কেনেকৈ অঞ্জন শৰ্মা নামৰ পিশাচটোৱে তেওঁৰ চেতনাক কাবু কৰি তেওঁক অৱশ কৰি পেলাইছিল আৰু তাৰ কুৎসিত মুখখনেৰে তেওঁৰ ডিঙিত কামোৰ মাৰি কোমল মাংসত ফুটা কৰি দিছিল। অসহ্য বিষত তেওঁ ছটফটাই উঠিব বিছাৰিছিল কিন্তু তেওঁৰ হাত ভৰিবোৰ অৱশ হৈ পৰিছিল। ডিঙিৰ পৰা বৈ অহা তেজবোৰ পিয়াহত অণ্ঠ কণ্ঠ শুকাই যোৱা বাটৰুৱাই হঠাতে হেৰাই পোৱা কলহৰ পানী খোৱাৰ দৰে চেলেকি চেলেকি খাইছিল। তাতো ক্ষান্ত নাথাকি সি তেওঁৰ শৰীৰৰ বাকী অংশটো তাৰ তীক্ষ্ন আৰু জোঙা জোঙা নখেৰে খুন কৰিছিল। এটোপাল তেজো বাকী ৰাখিব বিছৰা নাছিল সি কলিতাৰ দেহত। সকলো দেখি আৰু যন্ত্ৰনাত কাতৰ হৈও একো কৰিব পৰা নাছিল ইঞ্চপেক্টৰ অপূৰ্ব কলিতাই। প্ৰচণ্ড আক্ৰোশত চাই ৰৈছিল নিজৰে শৰীৰৰ ওপৰত সংঘটিত সেই বিভতস অত্যাচাৰ। তেজৰ সোৱাদ পাই বলিয়াৰ দৰে হৈ পৰিছিল অঞ্জন শৰ্মা। আনন্দত আত্মহাৰা হৈ অট্টহাস্য কৰিবলৈ ধৰিছিল সি। কিবাকিবি কৈ আছিল সি কিন্তু একো শুনিবলৈ পোৱা নাছিল কলিতাই। কিমান সময় তেনেদৰে পৰি আছিল তেওঁ কব নোৱাৰে। কিন্তু লাহে তেওঁৰ ক্ষতস্থানৰ বিষবোৰ নহোৱা হবলৈ আৰাম্ভ কৰিছিল আৰু প্ৰচণ্ড টোপনিয়ে হেচা মাৰি ধৰা যেন পাইছিল। লাহে লাহে পোহৰবোৰ আঁতৰি গৈছিল আৰু কেচেমা কেচেম গোন্ধ এটাৰ মাজেৰেহে তেওঁক যেন আগুৱাই লৈ যোৱা হৈছিল অন্ধকাৰৰ অতল গহ্বৰত নিমজ্জিত নিমজ্জিত অন্য এখন পৃথিৱীলৈ। ইয়াত বাস্তৱৰ পৃথিৱী খনৰ দৰে অৰাজকতা নাই, বিষাদ নাই আৰু নাই হা–হুমুনিয়াহ। সকলোপিনে যেন কেৱল প্ৰশান্তি বিৰাজ কৰিছে। চেঁচা–চেঁচা ভাল লগা আন্ধাৰ পোহৰৰ মায়াজালে আবৰা এক জয়াল কিন্তু মনোৰম পৰিবেশ। নিজৰ শৰীৰৰ পিনে চকু গ’ল কলিতাৰ। কিন্তু এয়া কি? অলপ আগতে অঞ্জন শৰ্মাই কামুৰি আচুৰি ক্ষত বিক্ষত কৰা কলিতাৰ শৰীৰটোত ক’তো অকনো দাগ নাই। তাতোকৈ আচৰিত বৰ্ণিল ঢোৱাৰ ওপৰত ওপঙি ফুৰিছে তেওঁ। দেহৰ ভৰ যেন একেবাৰে শূণ্য হৈ গ’ল। মৃত্যু ঘটিল নেকি বাৰু কলিতাৰ? এক মুহুৰ্তৰ বাবে তাকে সঁচা বুলি ভাৱিলে তেওঁ। কিন্তু তথাপিও ছোন অকনো দুখ বা আফচোচ নালাগিল। পল্লৱীলৈ মনত পৰিল তেওঁৰ। জীৱনৰ বাকীকেইটা ইয়াতে একেলগে কটাব পাৰিলে কিমান ভাল পালেহেঁতেন তাই।\nকিন্তু অপূৰ্ব কলিতাৰ এই সুখানুভূতি বেছি দীঘলীয়া হ’বলৈ নাপালে। হঠাতে বুকুত আঘাত পোৱাত সাৰ পাই উঠিছিল তেওঁ। সাৰ পোৱাতকৈ জ্ঞান ঘুৰাই পোৱা বুলি কলেহে বেছি সাৰ্থক হ’ব কাৰণ অঞ্জন শৰ্মাই সন্মোহিত কৰি কলিতাক একপ্ৰকাৰৰ অজ্ঞান কৰি পেলাইছিল। সন্মোহিত অৱস্থাত সম্পূৰ্ণ তেজ খিনি গাৰ পৰা উলিয়াই দিয়াৰ কিছুসময়ৰ পাছত হৃদয়ন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মানুহজনৰ মৃত্যু ঘটে। ইমানদিনে অকল গল্প কাহিনী চিনেমা আদিতে লগ পোৱা ভেম্পায়াৰ নামৰ মানুহৰূপী ৰক্তপিপাসু প্ৰাণীবিধৰ চিকাৰ নিজে হৈছিল কলিতা। অঞ্জন শৰ্মা এজন ভেম্পায়াৰ আছিল আৰু নৰৰক্তৰ প্ৰতি তাৰ আকৰ্ষন বেছি আছিল। মানুহ এজনক হত্যা কৰাৰ পাছত দেহত থকা বাকী তেজখিনি একেবাৰতে খাই নেপেলাই ভৱিষ্যতলৈ সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিছিল যাতে সঘনাই মানুহ হত্যা কৰিবলগীয়া নহয়। কছাৰীবস্তিৰ ছোৱালীজনীক হত্যা কৰাৰ পিছদিনাই ইন্সপেক্টৰ অপূৰ্ব কলিতাই সন্ধিয়া সময়ত তাৰ ঘৰলৈ অনুসন্ধান কৰিবলৈ আহিব বুলি মুঠেও আশা কৰা নাছিল সি। কিন্তু হঠাতে ঘৰৰ পিছফালে কলিতাক ঘুৰি ফুৰা দেখি শৰ্মাই তেওঁকো মাৰি পেলোৱাই ভাল হ’ব বুলি সিদ্ধান্ত লৈছিল। ক্ষোভত ফাটি পৰি কলিতাৰ ৰক্ত পান কৰি শৰ্মা উত্ফল্লিত হৈ পৰিছিল আৰু অত্যুত্সাহী হৈ জাপ মাৰি কলিতাৰ গাৰ ওপৰত উঠিছিল। কিন্তু সেয়াই ভুল হৈছিল অঞ্জন শৰ্মাৰ। অমনোযোগিতাৰ বাবে সন্মোহনত বাধাৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু ঠিক সেই সময়তে বুকুত ওজন অনুভৱ কৰি জ্ঞান ফিৰাই পাইছিল কলিতাই। সাৰ পাইয়ে শৰ্মাক এক ভয়ংকৰ ৰূপত বুকুৰ ওপৰত বহি থকা আৱিস্কাৰ কৰিছিল কলিতাই। কিন্তু অলপো বিচলিত নহৈ দুই আঠুৰে গাৰ সমস্ত শক্তি প্ৰয়োগ কৰি শৰ্মাৰ পিঠিত আঘাট কৰিছিল তেওঁ। মুৰৰ ওপৰেৰে ছিটিকি গৈ কোঠাৰ বেৰত পৰিছিল শৰ্মা। লগে লগে কলিতাও পৰাৰ পৰা উঠি একে জাপে আনটো মুৰে থকা দুৱাৰ খুলি আন এটা কোঠাত সোমাইছিল। আন্ধাৰতো স্পষ্টকৈ দেখা পাইছিল কলিতাই আৰু দেহৰ ক্ষতস্থান বোৰৰ বিষবোৰো অনুভৱ কৰা নাছিল। কোঠাটোত লোহাৰ চকী এখন দেখি একেটানে খুড়া এটা খুলি লওতেই গোৰ মাৰি দুৱাৰখন ভাঙি শৰ্মা কোঠাটোলৈ সোমাই আহিছিল। জাপ এটা মাৰি সি কলিতাৰ গাৰ ওপৰত পৰি মুহুৰ্ততে সাজোৰে গলধনত কামোৰ এটা বহুৱাই দিছিলহে কিন্তু কলিতাই ইতিমধ্যেই হাতত লোৱা লোহাৰ খুড়াটো শৰ্মাৰ বুকুত সোমোৱাই দিছিল। কৰ পৰা জানো ইমান শক্তি আহিছিল গালৈ কলিতাই নিজেই আচৰিত হৈ গৈছিল। কিন্তু অঞ্জন শৰ্মাই দুহাতেৰে খুড়াডাল বুকুৰ পৰা টানি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰা দেখি আৰু সময় নষ্ট নকৰি একেজাপে তাৰ কান্ধত উঠি মুৰটো পাক মাৰি ডিঙিটো ভাঙি পেলাইছিল আৰু গাৰ সমস্ত শক্তিৰে চকুৰ পচাৰতে ডিঙিটো পাঁচ পাক মান ঘূৰাই শৰীৰৰ পৰা বিছিন্ন কৰি দিছিল।\nবতাহৰ বেগ কমাৰ কোনো লক্ষণ দেখা নগল। দুই এক পানীৰ টোপালও গাত পৰা অনুভৱ কৰিলে কলিতাই। বৰদৈচিলাই মাকৰ ঘৰলৈ যাবলৈ যোজা চলোৱা যেন লাগিল। অচিৰেই ধুমুহা এজাক আহিব বুলি তেওঁ নিশ্চিত হ’ল। তেওঁ যেন প্ৰকৃতিক আৰু কাষৰ পৰা অনুভৱ কৰিবলৈ আৰাম্ভ কৰিছে, প্ৰকৃতিৰ লগত আৰু বেছি আত্মীয়তা অনুভৱ কৰিছে। তেওঁ যেন মানৱ শৰীৰ আৰু মনে অনুভৱ কৰিব পৰা ক্ষমতাতকৈ কিবা অধিক ক্ষমতাযুক্ত হৈ পৰিছে। ছষ্ঠ ইন্দ্ৰিয়ই প্ৰতিটো কথাৰ সঠিক অনুমান কৰা হৈছে। ধাৰাসাৰে বৰষুণ নামি আহিল আৰু কলিতাক ধুৱাই পেলালে। বিজুলীৰ চমকনিত শুভঙ্কৰ চক্ৰবৰ্ত্তীৰ এমহলীয়া ঘৰটো জিলিকি উঠিল। যোৱা তিনি বছৰে এই ঘৰটোৰে একোনত ভাড়াতীয়া হিচাপে বাস কৰি আছে কলিতা। বাস্তৱ পৃথিৱীখনৰ মুখামুখি হ’বলৈ সিদ্ধান্ত লৈ আকৌ সমাজলৈ ঘুৰি আহিছে কলিতা। জাপ মাৰি পকাৰ বেৰখন পাৰহৈ পিছফালৰ তেওঁৰ কোঠাৰ পিনে আগবাঢ়িল। আগতেও ৰাতিকৈ ডিউটিৰ পৰা ঘুৰি আহিলে পিছপিনৰ দৰ্জাৰে ঘৰ সোমায় তেওঁ। এপাত চাবি দৰ্জাৰ ওপৰৰ ফাঁক এটাত লুকুৱাই থৈছিল তেও কেতিয়াব আচলপাত হেৰুৱাই পেলায় বুলি। আজিও সেইপাত তাতেই আৱিস্কাৰ কৰিলে তেওঁ। অকনো শব্দ নকৰি কলিতাই সন্তপৰ্নে তলাটো খুলিলে। ভিতৰখনত ধুলি মাকতিৰে ভৰ্তি হৈ থকা আচবাব পাতি সিচৰিত হৈ আছে। আলমাৰিৰ ওচৰলৈ গৈ দেখিলে সেইটো খোলা কিন্তু ভিতৰৰ বস্তু একেদৰেই আছে। পুৰনি চোলা পেন্ট এযোৰ উলিয়াই আনিলে কলিতাই। কাপোৰৰ জোৰ পিন্ধি লৈ আইনা খনত নিজকে চাই ললে তেওঁ। কিমান দিনৰ মুৰত তেওঁ আকৌ থানালৈ যাব ওলাইছে ক’ব নোৱাৰে কিন্তু কোঠাটোৰ ধূলি মাকতিলৈ লক্ষ্য কৰি বেছ কিছুদিন হোৱা বুলি গ’ম পালে। দুমাহ তো অৱশ্যেই পাৰ হৈ গৈছে বুলি নিজে নিজেই তেওঁ কৈ উঠিল। লেপটপটো খুলি চাওঁ বুলি মেজখনৰ ওচৰলৈ গৈ দেখিলে সেইটো তাত নাই। বিছনা আলমাৰি আৰু আন দুখন মেজত বিছাৰিও লেপটপটো পোৱা নগল। সম্ভৱত অনুসন্ধানৰ বাবে পুলিচে লৈ গৈছে। ইতিমধ্যে পোহৰ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে অকণো শব্দ নকৰাকৈ কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আহি তেওঁ আৰু জাপ মাৰি গেট পাৰ হৈ ৰাস্তা পালে। আহত গছদালৰ প্ৰকাণ্ড ডাল এটা ধুমুহাত ভাঙি ৰাস্তাৰ মাজত পৰি আছিল। সেইটো আঁতৰাই ৰাস্তা মোকলাবলৈ হ’লে কোনোবাই মাজত কাটি দুটুকুৰা কৰিহে ডাঙিব পাৰিব। তাৰমানে দুপৰীয়ালৈকে সেইটো ৰাস্তাৰে গাড়ী মটৰ পাৰ হ’ব নোৱাৰিব। কলিতাই বাওঁহাতেৰে অনায়াসে ডালটো ডাঙি লৈ ৰাস্তাৰ এটা ফালে একাষৰীয়াকৈ থৈ বামুণগাঁৱৰ পিনে অগ্ৰসৰ হ’ল।\n← চহৰীয়া জীৱন, “চিৰ-চেনেহী মোৰ ভাষা জননী” আৰু অলপ ভাষিক সচেতনতা (ৰক্তিম গোস্বামী)\nইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় সম্পর্কে দুশাৰী (পঙ্কজ ঠাকুৰীয়া) →\nঅশোক কুমাৰ নাথ


অসমৰ বানপানী বনাম ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা\nবানপানী কাক কয়,অসমৰ জনগণক ক’বলগা একো নাই। এটা প্ৰজন্মৰ পিছত এটা প্ৰজন্ম গৈছে, কিন্তু অসমৰ বানপানী সলনি হোৱা নাই। অসমৰ বানপানীৰ সৈতে এটা বহুদিনীয়া দাবী সংযুক্ত হৈ আহিছে, সেইয়া হৈছে ভাৰত ৰাষ্ট্ৰই অসমৰ বানপানীক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা ৰূপে ঘোষণা কৰিব লাগে।\nএই সম্পৰ্কে কিছু কথা আমি পাতিম, শেষত কেনেকৈ অসমৰ বানপানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা যায়, তাৰ বাবে বিশ্বৰ অন্য প্ৰান্তত কেনেকৈ সফলতাৰে ভয়ংকৰ বানপানীক নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিছে, সেই সমন্ধে আলোচনা কৰিম। আমি কৈ আহিছোঁ যে যদি অসমৰ খাৰুৱা তেল, চাহ, কয়লা আদি আপুৰুগীয়া সম্পদসমূহ ৰাষ্ট্ৰৰ সম্পদ কিন্তু অসমৰ বানপানী ৰাষ্ট্ৰৰ সম্পদ কিয় নহয়?\nএই প্ৰশ্নটোত অসমৰ অতদিনে দুৰ্ভোগ ভুগি অহা জনগণৰ যাতনা-কষ্ট-আৱেগ প্ৰতিফলিত হয়। আৰু সেইয়া হোৱাৰে কথা কিয়নো স্বাধীনতাৰ পিছতো কোনো এখন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমৰ বানপানী নিয়ন্ত্ৰণৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰচেষ্টা হাতত নললে। অসমৰ ৰাজ্য চৰকাৰ সমূহে সাহসেৰে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক বাধ্য কৰাবলৈ সক্ষম নহ’ল। গতিকে অসমীয়াৰ মনত ক্ষোভ নাথাকি, কি থাকিব?\nসদায় ৰাজনৈতিক দলবোৰে অসমৰ মানুহৰ আৱেগক লৈ হেতালি খেলিছে, শাসনত থাকি একো নকৰাবোৰে বিৰোধীত থাকোঁতে মিছা গগন ফালে। এইবোৰ কাৰণত অসমৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াৰ সমাধানৰ কোনো ৰাস্তাই দেখা নাপালে।\nএইবোৰ সকলোৱে জনা কথা,এতিয়া আমি আহোঁ মূল প্ৰসংগলৈ যে অসমৰ বানপানীক ভাৰত ৰাষ্ট্ৰই কিয় ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা/ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ৰূপে ঘোষণা নকৰে? গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হৈছে ভাৰতৰ কোনো সমস্যাই ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা ৰূপে তালিকাভুক্ত নহয়। সঁচা কথাটো হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা বুলি কোনো বস্তু কোনো আইন অথবা সংবিধানত উল্লেখ নাই। তেন্তে আমাৰ বহুদিনীয়া দাবীটো অমূলক নেকি? সংসদতো কোনো কোনো সাংসদে ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা ৰূপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিবলৈ দাবী উঠাই দেখোন! আচল কথাটো হৈছে ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ স্বাৰ্থতহে এইধৰণৰ দাবীক ৰাজনৈতিক দল কিছুমানে অতদিনে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।\nএই বিষয়ত আমি কিছু গভীৰতালৈ যাব খুজিছোঁ- প্ৰথম কথাটো হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ(National Calamity) মানে কেইবাখনো ৰাজ‍্যজুৰি এটা দুৰ্যোগ বিয়পি পৰাক নুসূচায়। “ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা” বুলি কোনো সংজ্ঞা বা কোনো নিৰ্দিষ্ট নিৰ্ণায়ক নীতি নাই। দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা আইন, ২০০৫ (Disaster Management Act,2005)ত ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ বুলি কোনো দুৰ্যোগ লিপিবদ্ধ কৰা হোৱা নাই।\nএই আইনখনত কৈছে- ‘Disaster’ meansacatastrophe, mishap, calamity or grave occurrence in any area, arising from natural or man made causes,or by accident or negligence which results in substantial loss of life or human suffering or damage to,and destruction of property,or damage to,or degradation of environment and is of suchanature or magnitude as to be beyond the coping capacity of the community of the affected area. অৰ্থাৎ বিপৰ্যয় (Disaster) সম্পৰ্কে কৈছে যদিও তাত ৰাষ্ট্ৰীয় বিপৰ্যয় বা ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা বুলি স্বীকৃতি দিয়া ব্যৱস্থা নাই। বৰং সেই আইনখনত কিছুমান দুৰ্যোগক ‘Calamity of severe nature’ অৰ্থাৎ ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ ৰূপেহে কেতিয়াবা স্বীকৃতি দিয়ে।\nএতিয়া কেতিয়া এটা দুৰ্যোগক ‘উগ্ৰ প্রকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ বুলি চিনাক্ত কৰিব, তাৰো কোনো স্পষ্ট নীতি নিৰ্দেশনা ‘দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা আইন,২০০৫’ তে হওক National Disaster Response Fund(NDRF) বা State Disaster Response Fund (SDRF)ৰ নিৰ্দেশাৱলী(Guidelines)তো উল্লেখ নাই।\nএই কথাটোকে ২০১৮ বৰ্ষৰ সংসদৰ বৰ্ষাকালীন অধিৱেশনত তেতিয়াৰ গৃহ দপ্তৰৰ ৰাজ্য মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজুয়ে কৈছিল-“The existing guidelines of State Disaster Response Fund(SDRF)/ National Disaster Response Fund(NDRF) don’t contemplate declaringadisaster asaNational Calamity”(অৰ্থাৎ SDRF/NDRF ৰ বৰ্তমানৰ নিৰ্দেশাৱলীয়ে যিকোনো দুৰ্যোগ/বিপৰ্যয়ক ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ৰূপে ঘোষণা কৰিবলৈ মনস্থ নকৰে)।\nদশম বিত্তীয় আয়োগ (১৯৯৫-২০০০) ‘A national calamity of rarest severity’ (‘বিৰল উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ’) হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ এক প্ৰস্তাৱ পৰীক্ষা কৰিছিল এনেধৰণে-“যদি কোনো দুৰ্যোগে ৰাজ্যখনৰ এক-তৃতীয়াংশ জনগণক প্ৰভাৱিত কৰে” কিন্তু এই প্ৰস্তাৱটো তেতিয়াৰ পেনেলেও ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ৰ কোনো সংজ্ঞা নিৰূপণ নকৰিলে।\nপ্ৰস্তাৱটোত কৈছিল এনেকৈ- “…a calamity of rare severity would necessarily have to be adjudged onacase-to-case basis taking into account,inter-alia,the intensity and magnitude of the calamity,level of assistance needed, capacity of state to tackle the problem,the alternative and flexibility available within the plans to provide succour and relief etc.” ২০১৩ চনৰ উত্তৰাখণ্ডৰ ভয়াবহ বানপানী আৰু 1999 চনৰ উৰিষ্যাৰ ‘হুদহুদ’ ঘূৰ্ণিবতাহক ‘Calamity of severe nature’ ৰূপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। 2001 চনৰ গুজৰাটৰ ভূমিকম্পক ‘a calamity of unprecedented severity’ (উগ্ৰ নজিৰবিহীন দুৰ্যোগ)ৰূপে গণ্য কৰা হৈছিল বুলি 2001 চনৰ তেতিয়াৰ কৃষিমন্ত্ৰী শ্ৰীপদ নায়কে সংসদক জনাইছিল।\n২০১১চনত তেতিয়াৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ড০ মনমোহন সিঙৰ নেতৃত্বত দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিয়ে (National Committee on Disaster Management) ‘ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ’ সংজ্ঞাবদ্ধ কৰিবলৈ কি কি মাপকাঠী প্ৰয়োজন হ’ব,তাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল যদিও কোনোধৰণৰ নিৰ্দিষ্ট মাপকাঠী নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল।\nএতিয়া মূল প্রশ্নটো হৈছে প্ৰত্যেক বছৰে ধাৰাবাহিকভাৱে অসমক বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াই জুৰুলা কৰে, অৰ্থনৈতিক ভেটি ভাঙি চুৰ-মাৰ কৰে,বহু লোকৰ প্ৰাণহানি ঘটে,শ শ জীৱ-জন্তু মৃত্যুমুখত পৰে,তেনেস্থলত অসমৰ বানপানীক ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ৰূপে ঘোষণা কৰিব নোৱাৰেনে? নে অসমত বানপানীৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত কোনোবা এটা নিৰ্দিষ্ট বৰ্ষৰ ক্ষয়-ক্ষতিকহে মাপকাঠী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে? যদি সামগ্ৰিকভাৱে চোৱা হয়, অসমৰ মুঠ মাটিৰ ৩৯.৫৮%ই বানাক্ৰান্ত।\nতেনেহ’লে দশম বিত্তীয় আয়োগৰ এক-তৃতীয়াংশ জনগন আক্ৰান্ত হ’ব লাগিব বুলি যি প্ৰস্তাৱ আছিল, সেই ফালৰ পৰাও অসমৰ বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াক ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ৰূপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা নিশ্চয় থল আছে। অসমত প্ৰতিবছৰে গড়ে ৮০০০ হেক্টৰ স্থলভূমি খহনীয়াত জাহ যায়, অৰ্থাৎ ৭৮,৪২৩ বৰ্গ কি:মি:ৰ ৭% ইতিমধ্যেই নিশ্চিহ্ন হ’ল। ১৯৫৩-২০১৭ চনৰ ভিতৰত চৰকাৰী তথ্য মতে ৩০৯৩ জন লোক বানৰ ফলত মৃত্যু হ’ল। প্ৰতিবছৰে অসমৰ বানপানীৰ ফলত গড়ে ১২৮ কোটি টকাৰ সম্পত্তি নষ্ট হয়।\nইমান প্ৰলয়ংকাৰী অসমৰ বানপানীকো ‘National Calamity of severe nature’ ৰূপে কিয় শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা নহয়? আৰু কিমান ধ্বংস হ’লে, কিমান লোকৰ প্ৰাণ ল’লে,অসমৰ কিমান অংশ মাটিকালি নদীত জাহ গ’লে অসমৰ বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াক ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ বুলি স্বীকৃতি দিয়া হ’ব? এইবোৰ প্ৰশ্ন আমি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক সুধিব লাগিব। আমি অতদিনে ‘ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা’ ৰূপে স্বীকৃতি দিব লাগে বুলি দাবী কৰা সলনি ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ বুলি স্বীকৃতি দিব লাগে বুলি ক’লেহে বেছি শুদ্ধ হ’ব বুলি ভাবো।\nআমি আহিব খুজিছোঁ মৌলিক প্রশ্নটোলৈ,অসমৰ বান-খহনীয়াক ‘বিৰল উগ্ৰ প্রকৃতিৰ দুৰ্যোগ/সমস্যা’ ৰূপে ঘোষণা কৰিলে অসমৰ কি লাভ হ’ব? অসমৰ বানপানী চিৰদিনলৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব নেকি? এইখিনিতে এটা কথা গুৰুত্বপূৰ্ণ যে বানপানীৰ কেতিয়াও স্থায়ী সমাধান কৰিব নোৱাৰি, কৰিব পাৰি স্থায়ী নিয়ন্ত্ৰণহে।\nযিকোনো দুৰ্যোগক(প্ৰাকৃতিক/কৃত্ৰিম) ‘Calamity with rare severity/severe nature’ ৰূপে স্বীকৃতি দিলে, দুৰ্যোগৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্তৰ সকলো ক্ষতিপূৰণ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা যোগান ধৰা ব্যৱস্থা কৰা হয়। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে NDRFৰ অধীনত অতিৰিক্ত টকা প্ৰদান কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত ‘Calamity Relief Fund'(CRF) গঠন কৰি, তাৰ বাবে প্ৰথম অৱস্থাত ৩:১ অনুপাতত(কেন্দ্ৰ চৰকাৰ:ৰাজ্য চৰকাৰ) ধন মঞ্জুৰী দিয়ে, যদি সেইয়া পৰ্যাপ্ত নহয়, তেন্তে অতিৰিক্ত সমস্ত ধন NCCF(National Calamity Contingency Fund)ৰ অধীনত প্রদান কৰে, যিটো ১০০%ই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে যোগান ধৰে।\nআনকি দুৰ্যোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত ঋণগ্ৰস্ত ভুক্তভোগী থাকিলে এই fundৰ যোগেদি ভুক্তভোগীক সেই ঋণ ঘূৰাই দিয়া ক্ষেত্ৰতো ব্যৱস্থা লয় অথবা কোনো নতুনকৈ ঋণ প্ৰদানৰো ব্যৱস্থা কৰে এই ‘Fund’ৰ অধীনত। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কি প্ৰক্ৰিয়া দ্বাৰা পুঁজি মুকলি কৰে? National Policy on Disaster Management,2009ৰ অনুযায়ী ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ’ দুৰ্যোগৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় গৃহ সচিবক ইয়াৰ অধ্যক্ষ হিচাপে বাছনি কৰি এখন ‘Inter-ministrial’ সমিতি গঠন কৰা হয়। সেই সমিতিৰ প্ৰতিনিধি দল আক্ৰান্ত এলেকালৈ ক্ষয়-ক্ষতি নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ ক্ষেত্ৰ পৰ্যবেক্ষণৰ বাবে উপস্থিত হয়। ইয়াৰ ফলত কিমান সাহায্য তৎক্ষণাত দৰকাৰ,সেইয়া তেওঁলোকে নিশ্চিত কৰে। NDRF/National Calamity Contingency Fund(NCCF)ৰ পৰা কিমান পুঁজি মুকলি কৰিব,সেইয়া এই সমিতিয়ে ধার্য কৰে। তেওঁলোকৰ ৰিপৰ্টৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিত্ত মন্ত্ৰীক চেয়াৰমেন হিচাপে লৈ গৃহ মন্ত্ৰী,কৃষি মন্ত্ৰী,পৰিকল্পনা আয়োগৰ ডেপুটি চেয়াৰমেনৰ উপস্থিতিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ধন অনুমোদন কৰে। এইখিনি প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয় দুৰ্যোগ এটা সংঘটিত হোৱা পিছত,অৰ্থাৎ দুৰ্যোগ সংঘটিত হ’লেহে সেইয়া ‘উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগ’ ৰূপে স্বীকৃতি পাব নে নাপাই নিৰ্ধাৰণ হয়।\nঅসমৰ বান-খহনীয়া দৃষ্টিৰে যদি চোৱা যায় ,তেন্তে অসমত প্ৰতিবছৰে ক্ষয়-ক্ষতি কম-বেছি হয়। কোনোবা বছৰ প্ৰলয়ংকাৰী ৰূপ লয়, কোনোবা বছৰ মাত্ৰা কম হয়। কিন্তু এটা কথাত আমি নিশ্চিত যে অসমত বান প্ৰতিবছৰে হয়,আগলৈকো হোৱা সম্ভাৱনাই অধিক, গতিকে সমগ্ৰ অসমৰ বান-খহনীয়াক উগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগৰ শাৰীত সন্নিৱিষ্ট কৰাত আপত্তি ক’ত? এতিয়া গোটেই গণ্ডগোলটো হৈছে ইয়াৰ ক্ষেত্ৰত কোনোধৰণৰ provision নাই। ঘোষণাটো সীমাবদ্ধ থাকে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মানসিকতাৰ ওপৰত। বানপানীত অসমৰ যিমান পৰিমাণৰ ক্ষয়-ক্ষতি হৈছে,সেই হিচাপত ইয়াক calamity of severe nature ৰূপে নিশ্চয় আখ্যা দিব পাৰে,যদিহে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সদিচ্ছা আৰু মানসিকতা থাকে।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ‘National Calamity'(ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ) ঘোষণা কৰা নিয়ম আছে, ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেনে ঘোষণা কৰিলেহে Federal Emergency Management Agencyয়ে ৰাজ্যসমূহক সহযোগ কৰিবলৈ অনুমতি লাভ কৰে। ভাৰতবৰ্ষত তেনে ব্যৱস্থা নাই। যি কি নহওঁক, এতিয়া আমাৰ দাবীটো হ’ল যেনেকৈ অসমত পোৱা সম্পদ সমূহৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত চৰকাৰে একচেতিয়া অধিকাৰ স্থাপন কৰিছে, অসমৰ দুৰ্বল অৰ্থনীতিক প্ৰতি বছৰে অধিক দুৰ্বল কৰা বান-খহনীয়াৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে একচেতিয়াকৈ ভাৰত চৰকাৰে সম্পূৰ্ণ ব্যৱস্থা লওক।\nএইবছৰৰ বানপানীত ক্ষতিগ্ৰস্তৰ বাবে প্ৰায় ২৫১ কোটি টকাৰ যি অনুদান কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দিয়া কথা কৈছে বা তাৰ বাবে মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে প্ৰধানমন্ত্ৰীক ধন্যবাদ যাচিছে, সেইবোৰ প্ৰকৃতাৰ্থত নাটক! কিয়নো যি টকা আগবঢ়াইছে, সেইয়া SDRFৰ পৰাহে মুকলি কৰি দিছে, ই অনুদান নহয়, অসমৰ প্ৰাপ্যহে। SDRFৰ টকা এনেও অসম চৰকাৰৰ প্ৰাপ্য টকা, তাক মুকলি কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীয়ে আহি হেলিকপ্টাৰত পৰ্যবেক্ষণ নকৰিলেও হয়। ভাৰত চৰকাৰৰ সদিচ্ছা থকা হ’লে, অসমৰ বানক গুৰুত্ব দিয়া হ’লে, NDRF বা NCCPৰ পৰাহে অতিৰিক্ত পুঁজি যোগান ধৰিলেহেতেঁন। প্রধান মন্ত্রীয়ে নিজাববীয়াকৈ কোটি টকীয়া অনুদান ঘোষণা কৰিলেহেতেঁন, যি ধৰণে অন্য ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত কৰে।\nজানিব পৰা মতে অসম চৰকাৰে এতিয়াও কেইবা শ কোটি টকা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা SDRF ৰ অধীনত পাব লগা আছে। সেই দায়িত্ব ভাৰত চৰকাৰে পালন কৰক। অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ভীৰু নহৈ সাহসী হওক,মূৰ নোদোৱাকৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক বান আৰু গৰাখহনীয়া নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে সম্পূৰ্ণ ব্যৱস্থা লবলৈ বাধ্য কৰাওক। এতিয়া প্ৰশ্ন হ’ব, অসমৰ বান-খহনীয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো সম্ভৱ নে? শেহতীয়াকৈ ১৬ জুলাই তাৰিখে IOP Publishing নামৰ বিখ্যাত গৱেষণাধৰ্মী জাৰ্নেল খনত ইংলেণ্ডৰ পাঁচজনীয়া এদল গৱেষকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ,গংগা আৰু মেঘনা বেচিনৰ ওপৰত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ফলত কেনেকৈ প্ৰভাৱ পৰিব সেই সম্পৰ্কে বিস্তাৰিতভাৱে নিজৰ গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে। বৰ স্পষ্টকৈ কৈছে যে আগন্তুক দিনত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ফলত ন ন অঞ্চলত বানপানীৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধি পাব। কোনো দিন বানপানীত আক্ৰান্ত নোহোৱা ঠাই ভৱিষ্যতে বানপানীৰ ফলত বিধ্বস্ত হোৱা সম্ভাৱনা ব্যক্ত কৰিছে।\nস্বাভাৱিক কথা যে জলবায়ু ব্যাপক পৰিৱৰ্তনে শেহতীয়াকৈ হিমালয়ক প্ৰভাৱিত কৰিছে, তাত থকা বৰফ সমূহ গলিবলৈ ধৰিছে তেনেস্থলত হিমালয়ৰ পাদদেশত থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত ইয়াৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ নিশ্চয় পৰিব। এনেবোৰ কথা বিজ্ঞানীমহলে আমাক সোঁৱৰাই থাকে। ই প্ৰমাণ কৰে যে অনতিবিলম্বে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈ সমূহৰ বান নিয়ন্ত্ৰণৰ এক নিৰ্দিষ্ট বিজ্ঞানসন্মত কাৰ্যসূচী প্ৰয়োজন হৈছে। কিন্তু সেই কাৰ্যসূচী কৰিব কোনে? স্বাধীনতাৰ অতবছৰৰ পিছতো ব্ৰহ্মপুত্ৰক সম্পদলৈ ৰূপান্তৰৰ কোনো বাস্তৱ প্ৰতিফলন নহ’ল। প্ৰতিবছৰে বানপানী হয়,আমি বিজ্ঞানসন্মত অধ্যয়নৰ কথা কৈ কিবা কমিটি গঠন কৰোঁ, এইবাৰো সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ডাঙৰীয়াই তেনে কথা কৈছে।\n২০১৭ চনৰ বানপানীৰ পিছত নৰেন্দ্ৰ মোদী ডাঙৰীয়াই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বিজ্ঞানসন্মত অধ্যয়নৰ বাবে ১০০ কোটি টকা ঘোষণা কৰিছিল। সেই অধ্যয়নৰ ফলাফল কি হ’ল? যি সময়ত বিজ্ঞানসন্মত অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন, সেই সময়ত এইখন চৰকাৰে তথাকথিত ‘নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ’ পাতি কোটি কোটি টকা নষ্ট কৰিলে। বিশ্বৰ কোনখন দেশত পূজা-পাতল কৰি বান-গৰাখহনীয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰা উদাহৰণ আছে? এজন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্রীয়ে আহি ঘোষণা কৰিব ব্ৰহ্মপুত্ৰ খনন কৰি দুয়োপাৰে এক্সপ্ৰেছ হাইৱে নিৰ্মাণ কৰিব, দুদিনৰ পিছত অন্য এগৰাকী কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীয়ে ক’বহি ব্ৰহ্মপুত্ৰ খনন অবৈজ্ঞানিক,অসম্ভৱ। বাস্তৱত কোনো অধ্যয়ন নকৰাকৈ এজন দায়িত্বশীল মন্ত্ৰীয়ে পোহাৰী চুপতি মাৰিছিল নেকি? আমাক আৰু কিমান দিনলৈ মূৰ্খ সজোৱা হ’ব? ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বান আৰু গৰাখহনীয়া নিয়ন্ত্ৰণ অসম্ভৱ নহয়, সম্ভৱ কৰি তুলিবলৈ কেতিয়াবা কোনোবাই চেষ্টা কৰিছেনে ? নাই মানসিকতা আৰু সাহসিকতা।\nচুবুৰীয়া ম্যানমাৰৰ মাজেৰে ঠিক ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দৰে ইৰাৱতী নদী বৈ গৈছে। ম্যানমাৰে সেই স্ৰোতধাৰাক মূল আধাৰ ৰূপে লৈ গঢ়ি তুলিলে The irrawaty Flotilla। ফলত ই ম্যানমাৰক প্ৰাণচঞ্চল কৰি তুলিলে, এখন নদী আশীৰ্বাদলৈ পৰিণত হ’ল। যদি ম্যানমাৰে পাৰে আমি ভাৰতে নোৱাৰো কিয়? চীনে ভয়ংকৰ হোৱাংহো নদীক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ Huwai Rever Project গঢ়ি সফল হৈছে। আমি আজি আমেৰিকাত কেনেকৈ টেনিছ(Tennesse) নদীৰ প্ৰলয়ংকাৰী বান নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল, অলপ চাবলৈ চেষ্টা কৰিম।\nএসময়ত টেনিছ নদী উপত্যকা আমেৰিকা আটাইতকৈ পিছপৰা অঞ্চল আছিল, প্ৰত্যেক বছৰে বানে ধ্বংসলীলাত পৰিণত হৈছিল এই উপত্যকা। ১৯৩৩ চনৰ ১৮ মে’ তাৰিখে তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফ্ৰানকলিন ৰুচেলভ(Franklin Roosevelt)এ টেনিছ ভেলী অৰ্থৰীতি আইন(Tennesse Valley Authority act) প্ৰস্তুত কৰে। TVA এই প্ৰজেক্টটোৰ উদ্দেশ্য আছিল টেনিছ নদীৰ বানপানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, নৌ পৰিবহন চলাচলৰ উন্নত কৰা, দুয়ো পাৰে বনানিকৰণৰ কাৰ্যসূচী লোৱা, উপত্যকাৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলক সৎ প্ৰয়োগ কৰা, উপত্যকাৰ কৃষিখণ্ড উন্নয়ন আৰু উদ্যোগীকৰণৰ বাবে ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থা লোৱা। আৰ সেই তাহানিৰ পিছপৰা উপত্যকা আমেৰিকাৰ আজি অন্যতম উন্নত অঞ্চললৈ উন্নতি ঘটিল। অকল বান নিয়ন্ত্ৰণে নহয়, উপত্যকাটোৰ প্ৰতিগৰাকী কৃষকক সহায় কৰে, বিনামূল্য সাৰৰ যোগান ধৰে TVA য়ে। নদীখনত প্ৰায় ২৯ টা সৰু আৰু মজলীয়া নদীবান্ধ আছে। নদীবান্ধ কেইটাৰ মূলতঃ বান নিয়ন্ত্ৰণ উদ্দেশ্যেহে।\n১৯৩৩তে গঢ়ি উঠা Tennesse Valley Authorityৰ ফলত কি কি লাভ হৈছে- ১)বানপানী সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহিল।বানপানী প্ৰকমুহূৰ্তত আগজাননী দিয়া ব্যৱস্থা গঢ় লৈ উঠিল। ২) ৬৫২ মাইল দীঘল টেনিছ নদীত আজি বছৰি ২৫০০০-৩০০০০ জাহাজ/নাওঁ চলাচলৰ দ্বাৰা ৪০-৫০ মিলিয়ন টন সামগ্ৰী পৰিবহনৰ ফলত বছৰি ৪০০-৫০০ মিলিয়ন ডলাৰ পৰিবহন ব্যয় ৰাহি হয়। ৩) প্ৰায় ২৯ টা নদীবান্ধ,৩ টা নিউক্লিয়াৰ প্ৰকল্প, ১৫ টা সৌৰ শক্তি প্ৰকল্প, এটা বায়ু শক্তি প্ৰকল্পৰ ফলত প্ৰদূষণমুক্ত,নবীকৰণযোগ্য শক্তি উৎপাদন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে TVA অধীনত। ৪) জলসিঞ্চনৰ দ্বাৰা পানী যোগান আৰু প্ৰতিদিনে প্ৰায় ৫০ লাখ লোকক উপত্যকাৰ বাসিন্দা সকলক খোৱা পানী যোগান ধৰে। ৫) পৰ্যটন আৰু মনোৰঞ্জনৰ এক অনন্য স্থল ৰূপে গঢ়ি তুলিলে।\nওপৰত উল্লেখিত তেনে এক বহুমুখী প্ৰকল্প ব্ৰহ্মপুত্ৰক লৈ গঢ়ি তুলিব নোৱাৰে নে? কিহৰ অভাৱ? অসমৰ পৰা যে প্ৰতিবছৰে মন্ত্ৰী-আমোলা বিভিন্ন দেশলৈ ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ পঠিয়াই, তাৰ সলনি অসমৰ কেইজনমান সুদক্ষ অভিযন্তাক তেনে সফল প্ৰকল্পলৈ ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ পঠিয়াবলৈ চৰকাৰে ব্যৱস্থা ল’ব পাৰিব নে? বান নিয়ন্ত্ৰণত সফল হোৱা উদাহৰণ বিচাৰিলে অজস্ৰ পোৱা যাব, সেইবোৰ পৰা শিক্ষা লৈ অসম চৰকাৰ আগ নাবাঢ়ে কিয়? ভাৰত চৰকাৰ কোনো দিনে অসমৰ বিধ্বংসী বানপানীক লৈ চিৰিয়াছ নহয়, আমি বাধ্য কৰাবলৈকো সক্ষম হোৱা নাই। সঁচা অৰ্থত যদি বান-খহনীয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক বাধ্য কৰাব বিচাৰে, আমি সকলো একগোট হ’বই লাগিব।\nএইখিনিতে এগৰাকী অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ্থী হিচাপে অসম চৰকাৰলৈ এটা অনুৰোধ থাকিব- যিহেতু অসমৰ বান-খহনীয়াৰ সৈতে যুঁজি থকা অভিযন্তাসকল মূলতঃ অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় কেইখনৰে পৰা উত্তীৰ্ণ, গতিকে অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক পাঠ্যক্ৰমত বান-খহনীয়া নিয়ন্ত্ৰণ সম্পৰ্কীয় এক পাঠ্যক্ৰম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ AICTEক হেঁচা প্ৰয়োগ কৰক।প্ৰতিবছৰে অসমৰ অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ্থী বিশেষকৈ অসামৰিক (Civil Engineering) বিভাগৰ সকলক বান এলেকা সমূহত ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰা ব্যৱস্থা অসম চৰকাৰে কৰক। শিক্ষাৰ্থী জীৱনতে ওচৰৰ পৰা ইয়াৰ ভয়াবহতা প্ৰত্যক্ষ কৰিলে পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী ফলাফল পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। এনে বহু অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ্থী আছে, জীৱিকা কালতহে বানপানীৰ ভয়াবহতা অনুভৱ কৰেগৈ, যিটো আমি ভাবোঁ সদৰ্থক ভূমিকা লোৱাত সহায়ক নহয়।\nলেখক যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ\nফোন : ৯১০১৪৯১৩০৩


ভূত-প্ৰেতৰ সৈতে নিউয়ৰ্কৰ সেই সন্ধিয়াটো (তীৰুজ্যোতি বৰা দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভূত-প্ৰেতৰ সৈতে নিউয়ৰ্কৰ সেই সন্ধিয়াটো (তীৰুজ্যোতি বৰা দাস)\n(নিজকে বিভিন্ন কাৰ্টুন চৰিত্ৰ বা অন্য ধৰণৰে সজাই পৰাই ঘৰে ঘৰে গৈ কেণ্ডি খোজা ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক দেখিলে ব’হাগ বিহুত আমি সৰুবোৰে হুঁচৰি মৰাৰ কথা মনত পৰে । সৰু এটা ঢোল, টকা, তাল এযোৰ হাতত লৈ ৰিহা-মেখেলা পিন্ধি আমি যে ঘৰে ঘৰে বিহু মাৰি টকা গোটাই বালিত ভোজ খাইছিলোঁ, গামোছা মাৰি বিহু উৰাইছিলো । কিমান যে ধুনীয়া দিন আছিল সেইবোৰ !)\nসেয়া আছিল ২০১০ চনৰ ৩১ অক্টোবৰ। ভূত-প্ৰেতৰ সৈতে পাৰ হৈছিল এটা বিৰল সন্ধিয়া। নিউয়র্ক চিটিৰ সন্ধ্যাটোৰ কথা কোৱাৰ আগতে মই সেই দেশৰ এটি বিশেষ উৎসৱৰ বিষয়ে কিছু কথা ক’ব বিচাৰিছো।\nপ্ৰতিবছৰে অক্টোবৰৰ ৩১ তাৰিখে এই দেশত বৰ ধুমধামেৰে হেলোয়িন উৎসৱ পালন কৰা হয় । কথিত আছে যে এই উৎসৱ ইউৰোপৰ হাৰভেষ্ট ফেষ্টিভেল আৰু মৃত্যুৰ উৎসৱৰ (festival of death) পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছে । ১৬ শ শতিকাত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে হেলোয়িন (Halloween) শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যিটো স্কটিচ শব্দ All Hallows Eveৰ পৰা আহিছে । শৰৎ কালৰ শেষত আৰু শীতকাল আৰম্ভ হোৱাৰ আগে আগে বা বছৰৰ অন্ধকাৰৰ সময়খিনিৰ আগতে হেলোয়িন উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰা হয় । কিছুমান লৌকিক বিশ্বাসমতে হেলোয়িন উৎসৱটো ৰোমান বীজ আৰু ফলৰ দেৱী পম’না (Pomona)ক উদ্দেশ্যি কৰা ভোজৰ পৰা আহিছে আৰু আন কিছু লৌকিক বিশ্বাসমতে এই উৎসৱ মৃত্যুৰ উৎসৱ পেৰেনটেলিয়া (Parentalia)ৰ পৰা আহিছে ।\nহেলোয়িন উৎসৱৰ প্ৰায় দুসপ্তাহমান আগৰে পৰা মানুহে নিজৰ ঘৰবোৰত এক অলৌলিক বা ভৌতিক পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিবৰ চেষ্টা কৰে । তাৰবাবে ভূতৰ মূৰ্তি, কংকাল, মুখা, ডাঙৰ আকাৰৰ মকৰা, মকৰা-জাল আদি ঘৰৰ, বাৰাণ্ডাত, সন্মুখৰ ঘাঁহনি বা ঘৰৰ ভিতৰত ওলোমাই ৰাখে । লাইটৰ পোহৰো সেইদৰে কম কৰি ৰাখে যাতে ভৌতিক পৰিবেশৰ সৃষ্টি হয় । নিউজাৰ্ছিলৈ অহাৰ প্ৰথম বছৰ মই ভূত, পিশাচ, মানুহৰ কংকাল ওলোমাই ৰখা ঘৰবোৰ দেখি হতবাক হৈছিলো । পিছলৈ সেয়া এক মাদকতা হৈ পৰিছিল । হেলোয়িনৰ আগে আগে কাৰ ঘৰত কেনেকৈ ভূত, পিশাচেৰে সজাইছে সেয়া চাবলৈ সদায় আবেলি আবেলি কেমেৰাটো লৈ খোজকাঢ়ি ঘুৰি ফুৰাৰ অভ্যাস এটা গঢ়ি উঠিল । যদিওবা এনে অলৌকিক শক্তিৰ দৰে কথাবোৰ বিশ্বাস নকৰোঁ কিন্তু তথাপিও এই মূৰ্তিবোৰ দেখি ভয় নোখোৱা নহয় । এইবাৰ ব্ৰীজৱাটাৰৰ বালাজী মন্দিৰৰ ৰাস্তাৰ কাষত বিয়াগোম এজোপা গছৰ আকৃতিত কমেও ৫০ টামান কংকাল আৰি থোৱা দেখি ভয় খাই গৈছিলো । ভূতৰ চিনেমাত দেখাৰ দৰে ঘৰৰ চৌহদত কৰা এই দৃশ্য ইমান আকর্ষণীয় যে নেদেখিলে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি । এই উৎসৱত ব্যৱহাৰ কৰা সাজ-সজ্জা, মুখা আদিবোৰৰ বাবে সুকীয়া দোকানেই আছে ।\nকমলা, ক’লা, বেঙুনীয়া হৈছে হেলোয়িনৰ পৰম্পৰাগত ৰং । ইয়াৰে ক’লা ৰঙে অন্ধকাৰক সূচায় আৰু কমলা ৰঙে শৰৎ কালৰ সৰিবলৈ ধৰা গছৰ পাতৰ কমলা ৰঙৰ লগতে খেতিপথাৰৰ ফচলৰ ৰঙক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে । এই উৎসৱৰ দিনা সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে নিজকে উৎসৱৰ সাজপাৰেৰে সজাই পৰাই ঘৰে ঘৰে গৈ ‘ট্ৰিক অৰ ট্ৰিট’ (trick or treat ) কৰা বুলি কয় । ঘৰৰ গৃহস্থই ট্ৰিট বুলি ক’লে সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক কেণ্ডি বা চকলেট দিব লাগিব । আকৌ যদি গৃহস্থই ট্ৰিক বুলি কয় তেতিয়া সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে বদমাছী কৰি ঘৰৰ বয়-বস্তু নষ্ট কৰিব পাৰে । চকলেট থবলৈ সিহঁতে হাতত ৰঙালাওৰ খোলাৰে বনোৱা একধৰণৰ পাত্ৰ লৈ আহে । নিজকে বিভিন্ন কাৰ্টুন চৰিত্ৰ বা অন্য ধৰণৰে সজাই পৰাই ঘৰে ঘৰে গৈ কেণ্ডি খোজা ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক দেখিলে ব’হাগ বিহুত আমি সৰুবোৰে হুঁচৰি মৰাৰ কথা মনত পৰে । সৰু এটা ঢোল, টকা, তাল এযোৰ হাতত লৈ ৰিহা-মেখেলা পিন্ধি আমি যে ঘৰে ঘৰে বিহু মাৰি টকা গোটাই বালিত ভোজ খাইছিলোঁ, গামোছা মাৰি বিহু উৰাইছিলো । কিমান যে ধুনীয়া দিন আছিল সেইবোৰ !\nহেলোয়িন উৎসৱৰ আন এক আকর্ষণ হৈছে জেক অ’ লেনটার্ন (Jack O lantern) । ইয়াক ৰঙালাও কাটি বনোৱা হয় । ডাঙৰ আকাৰৰ ৰঙালাও কাটি সাধাৰণতে তাত ৰাক্ষসৰ মুখা তৈয়াৰ কৰা হয় । ঘৰৰ দুৱাৰমুখত মুখা তৈয়াৰ কৰা ৰঙালাওটো ৰাখি তাৰ ভিতৰত মম বা কৃটিম লাইট জ্বলাই ৰখা হয় ।এইয়াই হৈছে জেক অ’ লেনর্টান । জেক অ’ লেনর্টান দেখিলে মোৰ কাতি বিহুত ইকৰাৰে বনোৱা আকাশবন্তিৰ কথা মনত পৰে । কাতিবিহুৰ তিনিদিনমান আগৰেপৰা দাদা, বাইদেউ, দেউতা, মাৰ সৈতে লগলাগি আমি আকাশবন্তি বনাইছিলো, কলগছৰে পদূলিত শাৰী শাৰীকৈ চাকি জ্বলাইছিলো । সমনীয়াৰ লগত সদায় প্ৰতিযোগিতা হৈছিল কাৰ ঘৰৰ আকাশবন্তি কিমান ধুনীয়া আৰু ওখ সেইলৈ ।\nহেলোয়িনৰ দিনা মানুহে ভূতৰ চিনেমা চায় । ভূত-প্ৰেত, ৰাক্ষস, অলৌকিক বা অতিপ্ৰাকৃতিক চৰিত্ৰৰ বেশভূষাৰে নিজকে সজাই পৰাই তোলে । এয়া Irelandৰ Celtic সংস্কৃতিৰ পৰা আহিছে । তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে ৩১ অক্টোবৰৰ দিনা পৰিয়ালৰ মৃতকসকলে জীৱিতসকলক চাবলৈ আহে । সেয়েহে সেই দিনটোত তেওঁলোকে মুখা পিন্ধে থাকে যাতে জীৱিতসকলক মৃতকসকলে চিনি নাপায় আৰু তেওঁলোকৰ কোনো অনিষ্ট কৰিব নোৱাৰে । এই দিনটোত ভূত-প্ৰেত, ৰাক্ষস, আত্মাবোৰ ৰাস্তাই-ঘাটে ঘূৰি ফুৰে । তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে আন্ধাৰৰ ৰজা লর্ড ছামহেইনে (Lord Samhain)য়ে এই আত্মাবোৰক ধৰি পাতাললৈ লৈ যায় । বিভিন্ন ধৰণৰ খেল-ধেমালিও খেলে । এপল ববিং (apple bobbing), murder আদি খেলবোৰ খুউব জনপ্ৰিয় । ‘এপল ববিং’ত ডাঙৰ চৌবাচ্চা এটাত পানী ভৰাই তাত কিছুমান আপেল এৰি দিয়া হয়, খেলুৱৈসকলে আপেলবোৰ দাঁতেৰে কামুৰি উঠাব লাগে ।\nআমাৰ বিহুৰ পিঠাৰ দৰে হেলোয়িনত এই দেশৰ মানুহে কেণ্ডি এপল বনায় । ডাঠ চেনী পানীত আপেল জুবুৰিয়াই আপেলৰ এটা মূৰত ললিপ’পৰ দৰে এডাল লাঠী লগাই দিয়া হয় আৰু সেয়াই হৈছে কেণ্ডি এপল ।\nহেলোয়িনৰ আগে আগে ফার্মবিলাকত এপল পিকিং, পাম্পকিন পিকিং, ষ্টবেৰি পিকিং হয় । তাৰবাবে টিকট কাটিব লাগে । ফার্মৰ গাড়ীৰে খেতিপথাৰৰ মাজলৈ লৈ যায়। পছন্দ মতে আপেল, ৰঙালাও, ষ্টবেৰী, গোমধান আদি চিঙি আনিব পাৰি । এবাৰ এনেদৰে নিউজাৰ্ছিৰ নর্ছ-হিল ফার্মলৈ যাওঁতে দেখা পাইছিলো আমাৰ গাঁৱৰ দৰে এক পৰিবেশ । তাত ধানখেৰৰে সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ বাবে সৰু সৰু ঘৰ বনোৱা আছিল । তাতে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে আপোনমনে খেলিছিল, ধূলিত উমলিছিল । চক্ৰবেহুৰ দৰে ধানখেৰেৰে বাকছৰ আকৃতিত সজাই মাজে মাজে ৰাস্তা বনাই দিছিল । পথাৰত ৰঙালাওবোৰ শাৰী শাৰীকৈ সজাই ৰাখিছিল । ইয়াৰ আগলৈকে জীৱনত মই ইমান ডাঙৰ ৰঙালাও কেতিয়াও দেখা নাছিলো। এখন মেলাও হৈছিল তাত । বিভিন্ন আকৃতিৰ, বিভিন্ন ৰঙৰ ৰঙালাও দেখা পাইছিলোঁ, কিছুমান ৰঙালাও জাতিলাওটোৰ দৰে দীঘল আছিল, কিছুমান চৰাইৰ আকৃতিৰ , কিছুমান সাপৰ আকৃতিত পাক খাই খাই দীঘলকৈ আছিল । আনকি গোমধানবোৰৰ ৰঙো আছিল বিভিন্ন ৰঙৰ । তাতে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে গোবৰ, ধূলি লৈ খেলিছিল । আমি খেতিপথাৰৰ মাজলৈ গৈ চাইছিলোগৈ । সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক সৰু সৰু ঘোঁৰাৰ (pony)ওপৰত উঠাই ফুৰাৰ সুবিধা আছিল ফার্মখনত । এখন পুতলা ৰেলগাড়ীত উঠাই সকলোকে ফার্মত থকা বিভিন্ন ধৰণৰ খেতি, পোহনীয়া জন্তবোৰ দেখুৱাবলৈ লৈ গৈছিল । নর্ছ-হিল ফার্মত ঘূৰি ফুৰোতে অনুভৱ হৈছিল যেন বহুদিনৰ মূৰত মই অসমত এৰি অহা মোৰ মৰমৰ গাওঁখনৰ ধূলিৰ গন্ধ পাইছো।\n৩১ অক্টোবৰৰ সন্ধ্যা নিউয়র্ক চিটিৰ ৰাজপথত হেলোয়িনৰ বাবে এক সমদলৰ আয়োজন কৰা হয় । এই সমদলত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে নিজস্ব কলাসুলভ ভংগীমাৰে নিজকে সজাই পৰাই তোলে । সাধাৰণতে ভূত, ৰাক্ষস, অতি প্ৰাকৃতিক,পৌৰাণিক সাধুকথাৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ সাজ-সজ্জাৰে মানুহে নিজকে সজায় । ২০১০ চনৰ ৩১ অক্টোবৰৰ দিনা আমি নিউয়র্ক চিটিত হোৱা হেলোয়িন উৎসৱৰ সমদল চাবলৈ গৈছিলোঁ। প্ৰথমে আমি ষ্টেটেন আইলেণ্ডলৈ গ’লোহক ( Staten Island) । আমি থকা ঠাই ছমাৰভিলৰ পৰা ষ্টেটেন আইলেণ্ডলৈ গাড়ীৰে এঘন্টাৰ ৰাস্তা । ষ্টেটেন আইলেণ্ডৰ পৰা মানহাটানলৈ হাডছন নদী পাৰ হ’বলৈ বিনামূলীয়া ফেৰী ব্যৱস্থা আছে । সেইদিনা হেলোয়িনৰ বাবে জাহাজঘাটত প্ৰচুৰ ভিৰ আছিল । ফেৰীখন ভৰি আছিল পেৰেডত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ যোৱা মানুহেৰে । বেছিভাগেই নিজকে ভূত, ৰাক্ষস, ডাইনী, কংকাল আদিৰ বেশভূষাৰে সজাই তুলিছিল । ষ্টেটেন আইলেন্ড ফেৰীৰে হাডছন পাৰ হওতে সদায় মই জাহাজৰ ডেকৰ মুকলি অংশত থিয় হ’বলৈ ভাল পাওঁ, তাত খুউব বতাহ থাকে । সেইদিনা ইমান বেছি ভিৰ আছিল যে মোৰ প্ৰিয় ঠাই টুকুৰালৈ যোৱা দূৰৰে কথা ভিৰৰ মাজত ভৰি কেইটাহে যেনতেন থবলৈ পাৰিছিলো । জাহাজত কেইজনীমান সৰু ছোৱালী দেখা পাইছিলোঁ, সিহঁতে নিজকে ৰঙচঙীয়া পখিলাৰ দৰে সজাইছিল । ৰঙবিৰঙী পাখি লগাই মুখৰ সাজোনত সিহঁতক সাইলাখ তিলিপখিলীৰ দৰে লাগিছিল । মেট্ৰ’ ষ্টেচনত আমি ফোন কৰি হেল্পলাইনৰ সহায়ত পেৰেড হ’বলগা ঠাইলৈ কেনেকৈ যাব পাৰি খবৰ ল’লো। তেওঁলোকে দিয়া নির্দেশমতেই সন্ধ্যা ৬ বজাত গৈ ছিক্স এভিনিউত উঠিলোগৈ । হাজাৰ হাজাৰ মানুহেৰে ভৰি আছিল সেই ঠাই । পুলিচে খুউব সর্তকতাৰে সকলো মানুহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল । সৰহসংখ্যক মানুহেই অলৌকিক ৰূপত নিজকে সজাইছিল । এজনে ষ্টেচু অব্ লির্বাৰটিৰ ৰূপত নিজকে এনেদৰে সজাইছিল যে থমথমকৈ ৰৈ থকা মানুহজনক দেখি অনুভৱ হৈছিল যেন সেয়া সঁচাই হাডছনৰ বুকুত থকা ষ্টেচু অব্ লির্বাৰটিৰ মূৰ্তিয়েই । সেই হাড় কঁপোৱা ঠাণ্ডাতো শৰীৰত নামমাত্ৰ কাপোৰ পিন্ধি হাতত আপেল লৈ আদাম আৰু ইভৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল যুৱক-যুৱতী এহালে । মানুহবোৰে কুকুৰবোৰকো ধুনীয়াকৈ সজাইছিল, দীঘল দীঘল নোমবোৰত নক্সা আঁকি বিভিন্ন ৰং বুলাইছিল আৰু আটকধুনীয়া কাপোৰ পিন্ধাইছিল । গ্ৰীক চৰিত্ৰৰ ৰজা ৰাণীৰ ভূমিকা লৈছিল কেইবাজনেও । এজন প্ৰকাণ্ড মানুহে নিজকে গ্লেডিয়েটৰৰ ৰূপত এনেদৰে সজাইছিল যে ফটো উঠিবলৈ লৈ সঁচা যেন অনুভৱ কৰি মই ভয় খাই গৈছিলো । এটা ভূতে তাৰ দীঘল দীঘল নখবোৰেৰে মোৰ ডিঙিত চেপি ধৰাৰ প’জ দি ফটো উঠিছিল । বিভিন্ন কিতাপৰ চৰিত্ৰৰ, চিনেমাৰ চৰিত্ৰৰ সাজ-সজ্জাটো মানুহবোৰক দেখা গৈছিল । এইবোৰৰ ভিতৰত আকর্ষণীয় আছিল নেপোলিয়ন বোনাপার্ট, মকৰা, অদৃশ্য মানৱ, হাৰকুইলিন, আংকোল চেম, হেৰী পটাৰ, উৰণীয়া সাপ, মেড হেটাৰ, টেৰৰ অন দা ষ্ট্ৰীট, গৰিলা আৰু মই চিনি নোপোৱা কিতাপ আৰু চিনেমা জগতৰ বহু চৰিত্ৰ । সেইবছৰৰ হেলোয়িন পেৰেডৰ মূল থিম আছিল ‘ম’মেন্ট ম’ৰি’ (Memento Mori) । ইয়াৰ অর্থ হৈছে মৃত্যুৰ সত্যতাক মনত ৰখা (Remember you must die) । ১৮৯৩ চনত অংকন কৰা Michael Wolgemutৰ ডান্স অব্ ডেথ (Dance of death ) ছবিখনৰ পৰা মমেন্ট’ মৰিৰ নৃত্যটো লোৱা হৈছিল। ক’লা কাপোৰ পিন্ধা কিছুমান মানুহে মানুহৰ কিছুমান কংকাল, ডাইনোছৰৰ কংকাল মূৰৰ ওপৰত তুলি ধৰিছিল । সেই কংকালবোৰৰ শৰীৰত কিছুমান ৰছী বান্ধি সেইবোৰ তলৰ মানুহজনে নিজৰ হাতত, কঁকালত মেৰিয়াই লৈছিল । সংগীতৰ তালত মানুহবোৰে নাচোতে ওপৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ কংকালবোৰ বতাহত হালি জালি নাচি থকাৰ দৰে দেখা গৈছিল। হাতত বান্ধি লোৱা ৰচিৰ সহায়ত মানুহবোৰে কংকালবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। ২০১০ চনত হাইটী (Haiti)ৰ ভূমিকম্পত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সোঁৱৰণত এই নৃত্য কৰা হৈছিল । সেইদিনা ঠাণ্ডা মাইনাছৰ ঘৰত গৈছিল যদিও আমি উৎসৱৰ আনন্দত ইমানেই আত্মহাৰা হৈ পৰিছিলোঁ যে ঠাণ্ডাৰ কথা পাহৰিয়েই গৈছিলো । শাৰী শাৰীকৈ গৈ থকা ভূত, প্ৰেত, পিশাচবোৰৰ মাজত নিজকে দেখি অনুভৱ হৈছিল কোনোবা হ’ৰৰ চিনেমাৰ মাজতহে সোমাই আছো । বৰ নিখুঁত আছিল সকলোৰে মেক-আপ। কেইটামান ভূতে মানুহবোৰক ভয় খুৱাই আছিল । সংগীত শিল্পীসকলেও ৰাস্তাৰ দাঁতিত পতা মঞ্চ বা চলন্ত গাড়ীৰ ওপৰৰ মঞ্চত সংগীত পৰিৱেশন কৰিছিল । ল’ৰাৰ পৰা বুঢ়ালৈকে সকলো আছিল উৎসৱত মগন । সকলো মানুহেই নাচিছিল । দেখা পাইছিলো সেই পেৰেডত যোগ দিছিল বিভিন্ন ভাষা, কৃষ্টিৰ লোকে । এগৰাকী আমেৰিকান মহিলাই শাৰী পিন্ধি মুখত মুখা পিন্ধি নাচি থকা দেখিছিলো। অনুভৱ হৈছিল সেইদিনা নিউয়র্ক চিটিৰ প্ৰতিটো ষ্ট্ৰীট আৰু এভিনিউয়েই যেন কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, উৎসৱত মতলীয়া হৈ নাচিছিল । আমি ৰাতি ১২ বজাত মানহাটানৰ পৰা ঘৰমুৱা হৈছিলো। ষ্টেটেন আইলেণ্ড ফেৰীৰ বাবে ৰৈ থাকোতে জাহাজঘাটত দেখিছিলো ভূতৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰা সৰু সৰু ভূতপোৱালিবোৰ, অভিভাৱকৰ কোলাত ভাগৰত লেবেজান হৈ পৰিছিল। কিছুমান পকাতে শুই পৰিছিল । কণমানি ভূত পোৱালীবোৰ দেখি সৰুতে আবৃত্তি কৰা ‘কম্পূৰ সপোন’ কবিতাটো মনত পৰি গৈছিল—‘মা, মই সপোনত দেখিলো দুটা ভূতৰ পোৱালি, নাক জিলিকা চকু টেলেকা পিলিকা পিলিকা যখিনী ছোৱালী…\nসহায় লোৱা গ্ৰন্থ : Kelleys Ruth Edna , “Hallowe’en in America.”\nRogers ,Nicholas(2002) “Samhain and the Celtic Origins Of Halloween .”\nঅসমৰ জাবৰ চিকিৎসক আৰু ভাল চিকিৎসক: এক চমু অৱলোকন (আবিদ আজাদ)\nআমেৰিকাৰ চান হৌজেৰ মিউনিচিপাল ৰৌজগাৰ্ডেনখন- পৰী শ্যামলী ভূঞা


চিকিত্‍সক স্বামী সমকামী! হানিমুনৰ সময়ত পৰিলে ধৰা, তাৰ পিছত যি কৰিলে নৱবিবাহিতা পত্নীয়ে...homosexual-husbands-secret-open-on-honeymoon-wife-called-police-now-filed-case-in-police-station-in-agra– News18 Assam\nচিকিত্‍সক স্বামী সমকামী! হানিমুনৰ সময়ত পৰিলে ধৰা, তাৰ পিছত যি কৰিলে নৱ-বিবাহিতা পত্নীয়ে...\nUpdated:October 4, 2020, 5:37 PM IST\nনৱ বিবাহিতা পত্নীৰ অভিযোগ- বিয়াৰ পূৰ্বে স্বামী সমকামী বুলি জানিব পৰা নাছিল। বিয়াৰ পিছতো ভালদৰে জনা নাছিল। কিন্তু হানিমুনৰ সময়ত ধৰা পৰে স্বামীৰ দুৰ্বলতা।\nLast Updated: October 4, 2020, 5:37 PM IST\nচিকিত্‍সক স্বামী সমকামী। হানিমুনলৈ গৈ এই কথা জানিব পাৰে পত্নীয়ে। আনকি এই কথা একেবাৰতে স্বীকাৰো কৰি লয় স্বামীয়ে। ঘটনাটো সংঘটিত হৈছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ হাথৰছত।\nকেইদিনমান পূৰ্বে বিয়াত বহিছিল কোটওটলি অঞ্চলৰ যুৱতীগৰাকী। আলীগড় ৰোডৰ বাসিন্দা স্বামী পেছাত চিকিত্‍সক। যুৱতীগৰাকীৰ অভিযোগ, বিয়াৰ আগতে স্বামী সমকামী বুলি জনা নাছিল তেওঁ। বিয়াৰ পিছতো ভালদৰে জনা নাছিল। কিন্তু হনিমুনৰ বাবে মানালীলৈ যাওতে স্বামীৰ দুৰ্বলতাৰ কথা জানিব পাৰে পত্নীয়ে। আৰু লগে লগে স্বামীয়েও স্বীকাৰ কৰে যে, তেওঁ সমকামী। মহিলাৰ প্ৰতি তেওঁৰ কোনো আকৰ্ষণ নাই। পিছত মানালীতে এই কথাকলৈ দুয়োৰে মাজত তৰ্কা-তৰ্কি হয় আৰু তেতিয়া পত্নীক হত্যা কৰিবলৈও চেষ্টা কৰে সমকামী স্বামীয়ে।\nযুৱতীগৰাকীৰ অভিযোগ, বিয়াৰ পিছত সুখী নাছিল স্বামীৰ পৰিয়ালৰ সদস্য। নানা ধৰণে শাৰীৰিক নিৰ্যাতনৰো চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু এই সকলো বোৰ প্ৰথমে সহ্য কৰি লৈছিল যুৱতীগৰাকীয়ে। কিন্তু হানিমুনলৈ যোৱাৰ সময়তে সকলো খেলিমেলি হৈ যায়।\nযুৱতীগৰাকীয়ে আৰক্ষীক জনাইছে যে, সমকামী বুলি জনাৰ পিছতে ৰিজৰ্টতে তেওঁক স্বামীয়ে মাৰধৰ কৰে। স্বামীয়ে ভাঙি পেলাই তেওঁৰ মোবাইল ফোনো। ঘটনাৰ কথা বুজিব পাৰি ৰিজৰ্টৰ মালিকে মানালীৰ আৰক্ষীক খবৰ দিয়ে।\nকিন্তু ৰিজৰ্টলৈ আৰক্ষী অহাৰ খবৰ পাই দুয়ো স্বামী-স্ত্ৰী সেই ঠাইৰ পৰা আঁতৰি যায়। আৰু আগ্ৰাস্থিত ঘৰলৈ উভতি আহে দুয়ো। পিছত স্বামীৰ ঘৰত উপস্থিত হৈয়ে আৰক্ষীৰ কাষ চাপে নৱ-বিবাহিতা মহিলাগৰাকী।\nFirst published: October 4, 2020, 5:37 PM IST


যৌন শিক্ষাৰ অভাৱৰ বাবে বিবাহোত্তৰ সম্পৰ্কত অস্বস্তি! বিশেষজ্ঞ পল্লৱী বাৰ্নৱালে দিছে সমাধান– News18 Assam\nযৌন শিক্ষাৰ অভাৱৰ বাবে বিবাহোত্তৰ সম্পৰ্কত অস্বস্তি! বিশেষজ্ঞ পল্লৱী বাৰ্নৱালে দিছে সমাধান\nUpdated:January 12, 2021, 3:03 PM IST\nকেনেকৈ এক সুস্থ সম্পৰ্ক ধৰি ৰাখিব সেই সন্দৰ্ভত সমাধান আগবঢ়াইছে বিশেষজ্ঞ পল্লৱী বাৰ্নৱালে।\nLast Updated: January 12, 2021, 3:03 PM IST\nযৌন শিক্ষা বা যৌনজ্ঞান সকলোৰে মাজত নাথাকে। আমাৰ সমাজত বিবাহলৈকে এগৰাকী নাৰী ‘ভাৰ্জিন’ বা কুমাৰী হৈ থকাৰ প্ৰত্যাশা ৰখা হয়। এনেকুৱাত নিৰুদ্বেগতাই বহু সময়ত একাংশক এই সন্দৰ্ভত সংকুচিত কৰি ৰাখে। এনে সংকুচনৰ প্ৰভাৱ পৰে বৈবাহিক সম্পৰ্কতো। এনেক্ষেত্ৰত কেনেকৈ এক সুস্থ সম্পৰ্ক ধৰি ৰাখিব সেই সন্দৰ্ভত সমাধান আগবঢ়াইছে বিশেষজ্ঞ পল্লৱী বাৰ্নৱালে।\nপ্ৰশ্নঃ মই এগৰাকী কুমাৰী (virgin) আৰু যৌনজ্ঞান মোৰ ইমান নাই। মই শাৰীৰিক সম্পৰ্কক লৈ আতংকিত।\nপল্লৱীৰ উত্তৰঃ আপুনি প্ৰথম মহিলা নহয় যি এই দিশত সংকুচিত বা ভয় খাই আছে। আমি সকলোৱে এই অভিজ্ঞতাৰ কম বেছি পৰিমানে ভুক্তভোগী। প্ৰথমবাৰলৈ সকলোৱে ভয় খায়। যৌন সম্পৰ্কৰ কোনো সঠিক বা ভুল পদ্ধতি নাথাকে। যদি আপুনি দুটি শিশুক হাবিত এৰি দিয়ে আৰু যেতিয়া তেওঁলোক বয়স্ক হ’ব তেতিয়া তেওঁলোকে ইজনে সিজনক সুখ দিয়াৰ বাট নিজে বিচাৰি ল’ব। আমাৰ শৰীৰৰ অন্যান্য গতিবিধিৰ দৰেই আমাৰ শৰীৰে এই কথাও বুজি লয় যে কোনটো কথা সঠিক আৰু কেনেকৈ কি কৰিলে শৰীৰে আনন্দ পাব। চেক্সৰ কোনো স্ক্ৰীপ্ট নাথাকে বা ইয়াৰ কোনো গাইডবুক (guidebook) নাই। কিন্তু ইয়াৰ বিষয়ে জানিলেহে নিজকে সহায় কৰিব পাৰিব আৰু অনাহক ভয় আৰু অসুৰক্ষিত ভাৱৰ পৰা মুক্তি পাব।\n1) পৰ্ণ মিছা। আমাৰ বেছিভাগ মানুহে পৰ্ণ চাই যৌনতাৰ বিষয়ে শিকে। প্ৰথমে এই ধাৰণাক মনৰ পৰা উলিয়াই দিয়ক। পৰ্ণ ভিডিওটোত দেখা পোৱা মানুহ প্ৰশিক্ষিত আৰু এই কামত তেওঁলোক পেছাদাৰী তথা স্ক্ৰীপ্ট মতে তেওঁলোকে ক্ৰিয়া–কৌশল দেখুৱায়। এই কাৰ্য স্বতঃস্ফুৰ্ত নহয়। যেনে চিনেমাৰ কিছু অনাংকাক্ষিত দৃশ্য কাটি দিয়া হয় তথা এডিটিং কৰি এফেক্টছ লগাই মানুহৰ মাজলৈ দিয়া হয় ইয়াতো একেই কাৰ্য হয়। এয়া বাস্তৱ চেক্স নহয়। আপুনি যৌন কাৰ্যত ৫০টা বেলেগ বেলেগ প’জ জানিব নালাগে। নিজৰ সংগীৰ পৰাও অতি কাৰ্য আশা নকৰিব। তেওঁ পেছাদাৰী পৰ্ণষ্টাৰ নহয়। গতিকে পৰ্ণ ভিডিও পাহৰি স্বাভাৱিকভাৱে যৌন মিলনত গুৰুত্ব দিয়ক।\n2) এইটো জৰুৰী নহয় যে আপোনাৰ প্ৰথম অভিজ্ঞতা বেদনাদায়ক হ’ব বা ৰক্তক্ষৰণ হ’বই। হাইমেন ভঙাটো কুমাৰীত্ব (virginity) প্ৰমাণ কৰাৰ বিশ্বাসযোগ্য সংকেত নহয়। বহুতো মহিলাৰ হাইমেন আগতেই কিবা কামৰ কাৰণে বা শাৰীৰিক গতি বিধিৰ যেনে চাইকেল চলোৱা আদি কাৰ্যৰ কাৰণে পূৰ্বেই ভাগে। সেইকাৰণে বেছিভাগ মহিলাৰে চেক্সৰ সময়ত তেজ নোলায়। যদি আপোনাৰ হাইমেন ভগা নাই তেতিয়াও এইটো খুব পাতল তৰপ আৰু এটোপা বা দুটোপা তেজহে ওলাব পাৰে। অৱশ্যে প্ৰথমবাৰ সম্ভোগত penetrationৰ সময়ত কিছুপলৰ কাৰণে বিষ বা অস্বস্তি হ’ব পাৰে। কিন্তু এইবোৰৰ পৰা বাচিবলৈ চেক্সৰ পূৰ্বে foreplayৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে যোনীৰ শিথিলতা নোহোৱা হয় আৰু বাটটো নমনীয় হৈ পৰে। সেইদৰে anal sexৰ কাৰণে ভাল কোৱালিটিৰ লুব্ৰিকেটৰ যি দোকানত বা অনলাইনত পোৱা যায় ব্যৱহাৰ কৰক। নিজৰ সংগীক কওক যাতে আপোনাক ভালকৈ উত্তেজিত কৰে যৌন মিলনৰ পূৰ্বে। প্ৰথম অৱস্থাত যৌন কাৰ্যসমূহ বেদনাহীন হ’ব লাগে।\n3) সুৰক্ষিত হৈ থাকক। কণ্ডম বা গৰ্ভনিৰোধক ব্যৱহাৰ কৰক। একাংশ মানুহে দুটা কণ্ডম ব্যৱহাৰ কৰে অধিক সুৰক্ষাৰ কাৰণে কিন্তু এইটো সঠিক নহয়। দুয়োটা ঘহনি খাই ফাটিব পাৰে। সেইকাৰণে এটাই যথেষ্ট। যদি আপুনি কিবা lubricantৰ প্ৰয়োগ কৰিছে তেনেহ’লে ল্যুবৰ ব্যৱহাৰ কৰক যি এইটো কাৰ্যৰ কাৰণে ভাল। বেলেগ তেল বা সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োগ কৰিলে কণ্ডম ফাটিব পাৰে।\n4) মন লগাই চাপমুক্ত হৈ সংগীৰ সৈতে এই ক্ষণৰ আনন্দ লওক। আপোনাৰ উত্তেজনা যথেষ্ট সময় নাথাকিব পাৰে বা হ’ব পাৰে যে আপোনাৰ যোনীৰ নমনীয়তাও বেছিভাগ নাথাকে। গতিকে নিজৰ ভাললগা–বেয়া লগা সংগীৰ সৈতে পাতি সম্পৰ্ক উপভোগ কৰক। বেছি প্ৰত্যাশা নৰখাকৈ কেনেকৈ সম্পৰ্ক ভাল কৰি ৰাখিব পাৰি সেয়া শিকি লওক।\nFirst published: January 12, 2021, 3:03 PM IST


August 23, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on অসমৰ চৰ-চাপৰিৰ কৃষ্টি ‘লাঠিবাৰি’\nআৰম্ভণঃ অসমৰ চৰ-চাপৰিত বসবাস কৰা ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকল বিশ্বৰ আন আন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ দৰে নিজা লোক সংস্কৃতিৰে চহকী । এই জনগোষ্ঠীটোৰ অন্তৰ্গত আটাইতকৈ চহকী হৈছে লাঠিবাৰি। সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰে যিদৰে একো একোটা মুখ্য তথা প্ৰতিনিধিত্বমূলক কৃষ্টি থাকে, যাৰ নামেৰে আমি সেই জাতি বা জনগোষ্ঠীটোক জানো বা চিনি পাওঁ। ঠিক তেনেদৰে লাঠিবাৰি অসমৰ …\nAugust 4, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on মিঞা নামৰ ক্ষেত্ৰত সমৰ্থনকাৰীৰ অভাৱ নাই\nএকৈশ শতিকাৰ বিশ্বায়নৰ যুগত যি সময়ত মানুহে জ্ঞান বিকাশ তথা দক্ষতা বিকাশৰ প্ৰতিযোগিতাত লিপ্ত সেই সময়ত অসমৰ দৰে এক ভৌগোলিক খণ্ডত শতিকা গৰকা এক নিৰ্দিষ্ট লোকসমষ্টিয়ে নিজৰ পৰিচয়, অধিকাৰৰ প্ৰশ্নত ব্যস্ত হৈ থাকিবলগীয়াটো সঁচাকৈয়ে দুৰ্ভাগ্যজনক। খাদ্য-শষ্য উৎপাদনৰ পৰা অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ, প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি অহা …\nAugust 3, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on ‘মিঞা’ এক সুকীয়া পৰিচয় হওঁক\nবিগত কিছুদিন ধৰি মিঞা শব্দটো লৈ অসমত এক বিতৰ্কৰ সূচনা হৈছে ৷ বিশেষকৈ “মিঞা পয়েট্ৰি”ক লৈ সংবাদমাধ্যমৰ লগতে ছচিয়েল মেডিয়াত ব্যাপক চৰ্চা চলিছে ৷ তাৰ লগে লগে মিঞা মুছলমানসকলৰ সূকীয়া পৰিচয়ৰ বিষয়টোৱেও আলোচনাৰ বিষয় হৈ পৰিছে ৷ সেই বিতৰ্কৰ আঁত ধৰিয়ে মই মোৰ নিজস্ব কিছু মতামত ব্যক্ত কৰিলোঁ ৷ প্ৰথম কথা …\nAugust 1, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on মিঞাসকল বঙালী নে অসমীয়া ?\nসম্প্ৰতি ‘মিঞা’ শব্দটো লৈ প্ৰায় সৰ্বত্ৰে বহুলভাৱে চৰ্চা হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। কি সংবাদ মাধ্যম, কি চ’চিয়েল মিডিয়া, কি সভা-সমিতি– সকলোতে চৰ্চিত হৈছে এই ‘মিঞা’ শব্দটো। কোনোবায় জনগোষ্ঠী হিচােপ, কোনোবায় গালি বা তিৰষ্কাৰ সূচক শব্দ হিচােপ, কোনোবায় সম্বোধন সূচক শব্দ হিচােপ; কোনোবায় আকৌ ৰাজনৈতিক পাশাখেলৰ গুটি হিচােপও ব্যৱহাৰ কৰিছে এই বহুল …\nJuly 31, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on মিঞা বিতৰ্কঃ অসমীয়াৰ সাৰ্বজনীনতা আৰু মিঞা কবিতা\nঅতি সম্প্ৰতি মিঞা কবিতা সম্পৰ্কীয় বিতৰ্কৰ প্ৰেক্ষাপটত কিছু প্ৰাসংগিক বিষয় উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা বোধ কৰিছোঁ। তথ্য মতে ১৯৯১ চনৰ লোকপিয়লত অসমত শতকৰা ৫৭ ভাগ লোকৰ মাতৃভাষা আসমীয়া বুলি উল্লেখ আছে। ইয়াৰে শতকৰা ১৮ ভাগ হ’ল অভিবাসী মুছলমানসকল (মিঞা)। কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ পৰাই এই লোকসকলে অসমীয়া ভাষাক মাতৃভাষা ৰূপে গ্ৰহণ কৰিছে। …\nJuly 30, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on ‘দূৰণিৰ পৰা আহি লুইতৰ পাৰৰে/মাটিক মাতৃ বােলা প্রতিজন ভাৰতীয়ই নতুন অসমীয়া’\n১৯০১ চন বা তাৰো আগতে প্ৰব্ৰজন ঘটা পূৰ্ববঙ্গীয় মূলৰ অসমৰ নদী দাঁতিকাষৰীয়া চৰ-চাপৰি অঞ্চলত বসবাস কৰা লোকসকলে অসমত ‘মিঞা’ ৰূপে পৰিচিত৷ ঘাইকৈ কৃষিজীৱী এই লোকসকলে অসমৰ থলুৱা লোকসকলৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক কৰি চৰ-চাপৰিৰ পৰা উৎপাদন কৰা শাক-পাঁচলি, গাখীৰ আদিৰ ব্যৱসায় কৰি আহিছে৷ এওঁলোকৰ মাজৰে বনুৱা কিছুমানৰ অবিহনে হয়তো চহৰ-নগৰৰ অট্টালিকাবোৰ নিৰ্মাণ …\nJuly 29, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on পৰিচয় সংকট আৰু অসমৰ মিঞা মুছলমান\nঅসমৰ সৰু-বৰ প্ৰতিটো জাতি-জনগোষ্ঠীৰে সুকীয়া সুকীয়া একো একোটা স্বকীয় পৰিচয় আছে যদিও, অবিভক্ত ভাৰতৰ পূৰ্ববঙ্গৰ পৰা বিভিন্ন কাৰণত অসম মুলুকলৈ আহি অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ চৰ-চাপৰিত বসতি স্থাপন কৰা মুছলমান সম্প্ৰদায়টোৰ আজিকোপতি এটা সৰ্বজনগ্ৰাহ্য নামকৰণ হৈ উঠা নাই। ঐতিহাসিক ঘটনা সংক্ৰান্তত ভাৰতৰ বঙ্গ প্ৰদেশক এবাৰ পূৱ বঙ্গ আৰু এবাৰ পশ্চিম বঙ্গ …\nJuly 28, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on ‘মিঞা’ বিতৰ্ক আৰু এক সঠিক নামকৰণৰ সমৰ্থনত !\nচৰ-চাপৰিত ৰাজনৈতিক কাৰণত থিতাপি লােৱা মুছলমানৰ যি জনগােটৰ এক সঠিক নামকৰণক লৈ ইতিমধ্যে বহু বছৰ ধৰি এক নিৰন্তৰ যুদ্ধ চলি আছে, এতিয়া সময় আহি পৰিছে এক সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱাৰ। প্ৰথমতে এটা কথা উনুকিয়াই দিব বিচাৰাে যে মুছলমানৰ এই জনগােটটোক বহুতেই বাংলাদেশী মূলৰ, বংগীয় মূলৰ আদি বিশেষণ দিয়া দেখা যায়। এয়া সম্পূর্ণ …\nমিঞা বিতৰ্কঃ আমাৰ জনগোষ্ঠীয় পৰিচয়\nJuly 27, 2019\tপ্ৰৱন্ধ Comments Off on মিঞা বিতৰ্কঃ আমাৰ জনগোষ্ঠীয় পৰিচয়\n(এক) আপাতদৃষ্টিত অসমত বসবাস কৰি অহা মন-প্ৰাণ দি অসম আৰু অসমীয়া ভাষাক ভাল পোৱা আটাাইসকল লোক অসমীয়া। জাতি অৰ্থত আটায়ে অসমীয়া হোৱাৰ পিছতো অসমীয়া জাতিৰ বিভিন্ন গোত্ৰ-গোষ্ঠীৰ মাজত জনগোষ্ঠীয় পৰিচয় দিয়াৰ এক প্ৰৱণতা ৰাজ্যখনত বাৰুকৈয়ে পৰিলক্ষিত হৈছে। ৰাজ্যখনত বসবাস কৰি অহা টাই, আহোম, মৰাণ, মটক, বড়ো, কাৰ্বি, ৰাভা, মাৰ-ডিমাচা, মিৰি-মিচিং, …