চৰকাৰৰ কোনো সাহাৰ্য আঁচনিয়ে ঢুকি নোপোৱা কৃষকসকলৰ কথাৰে | ChandubiNews\nHomeARTICLEচৰকাৰৰ কোনো সাহাৰ্য আঁচনিয়ে ঢুকি নোপোৱা কৃষকসকলৰ কথাৰে\nচৰকাৰৰ কোনো সাহাৰ্য আঁচনিয়ে ঢুকি নোপোৱা কৃষকসকলৰ কথাৰে\nপ্ৰকাশিত তাৰিখঃ ১জুন, ২০২০\nনিৰ্বাচনৰ ফলাফলৰ দৰে ৰাজ্যখনত এতিয়া ক’ৰ’ণা প’জিটিভ সংখ্যা বাঢ়িব ধৰিছে। ক’ৰ’ণাৰ সংক্ৰমণে ৰূদ্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰাত ভয়–শংকাৰ মাজেৰে ৰাজ্যৰ জনসাধাৰণেও দিন অতিবাহিত কৰিব লগা হৈছে। কষক ৰাইজ পথাৰত নমাৰ কাৰণে টঙালি বন্ধাৰ সময় হৈছিলহে, তেনে সময়তে ক’ৰ’ণাৰ সংক্ৰমণেও ৰূদ্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। পথাৰত নমাৰ আগে আগে ক’ৰ’ণা প্ৰতিৰোধ হ’ব বুলি কৃষকসকলে আশা কৰিছিল যদিও তাৰ বিপৰীত ছবিহে দেখা গ’ল। অৱশেষত ক’ৰ’ণাৰ ভয়–শংকাৰ বোজা বোকোচাত লৈয়েই কৃষক সমাজ পথাৰত নামিব লাগিব।\nপশ্চিম গুৱাহাটী সমষ্টিৰ ৰাণী অঞ্চলত ধান খেতিৰ বাদেও উদ্যানশস্য, পশুপালন, কাঠফুলা আদি খেতিৰ লগত জড়িত হৈ আছে অসংখ্যলোক। লকডাউনৰ সময়ছোৱাত তেনে কেইজনমান কৃষকৰ কিছু মনৰ কথা প্ৰথম প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ কৰা হ’ল–\nৰাণীৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ মাণিকপুৰ গাঁৱত ঘৰ হোজা খেতিয়ক বটহু দাসৰ। ৫৫ বছৰীয়া কৃষকজনৰ পত্নীৰ লগতে তিনিজন ল’ৰাৰে এখন সুখৰ সংসাৰ। ডাঙৰ ল’ৰাজনক স্থানীয় মৈৰাপুৰ চ’কত এখন দোকান পাতি দিছে। মাজু ল’ৰাই পিতাকৰ সতে থাকি খেতি–বাতিত সহযোগ কৰে আৰু সৰু ল’ৰাই জেচিবি গাড়ীত সহায়ক হিচাপে কাম কৰে। উক্ত খেতিয়কজনৰ ৮বিঘা মাটি আছে তাৰে ৪ বিঘা খেতিমাটি আৰু ৪ বিঘা বস্তি মাটি। কল, তামোল, নাৰিকল, বাঁহৰে পৰিপূৰ্ণ বস্তিটোত তিনিশ জোপা পৈণত তামোল গছৰ এখন বাগান আছে। আজিৰ পৰা চাৰি বছৰ আগতে সেই বাগানৰ তামোল গছত আঢ়ৈশ জোপা জালুকৰ কলম ৰোপণ কৰিছিল। পৈণত হোৱা সেই জালুক গছৰ পৰা আজি সম্পূৰ্ণৰূপে উৎপাদন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। যোৱাটো বৰ্ষত তেওঁৰ বাগানত ২১২ কেজি জালুক উৎপাদন হৈছিল। প্ৰতি কেজি জালুকত চাৰিশ পঞ্চাশ টকাকৈ বেছি মুঠ ৯৫ হেজাৰ টকা লাভ কৰিছে। এই বৰ্ষতো প্ৰায় চাৰিশ সত্তৰ কেজি জালুক উৎপাদন হৈছে। কিন্তু এইপৰ্যন্ত বিক্ৰী কৰিব পৰা নাই। জালুক কিনিবলৈ বহুকেইজন বেপাৰী আহিছিল যদিও লক্‌ডাউনৰ অজুহাতত তেওঁলোকে দুশ টকাৰ ওপৰত দাম দিব খোজা নাই। জালুকৰ দাম উঠিব নে নুঠে সেই কথাই তেখেতক চিন্তিত কৰি তুলিছে। তদুপৰি জালুকবোৰ যদি অতিসোণকালে বেছিব নোৱাৰে তেনেহ’লে সেমেকি উঠিব আৰু সেমেকি উঠাৰ লগে লগে তাৰ দামও কমি যাব। কৰ্ম ব্যস্ততাৰ মাজতে তেখেতে দুজনী মাইকী গাহৰিৰ লগতে হাঁহ–মুৰ্গী, পাৰ আদিও পালন কৰিছে। ইপিনে, ১লাখ ত্ৰিশ হেজাৰ টকা ব্যয় কৰি ঘৰতে স্থাপন কৰিছে এটা ধান বনা কল। পাঁচ বছৰ আগতে তেখেতে বি পি এল কাৰ্ডও লাভ আছে। লকডাউনৰ সময়ত চৰকাৰে যোগান ধৰা ফ্ৰী চাউল লাভ কৰিছে। প্ৰধানমন্ত্ৰী কিষাণ সন্মান নিধি আঁচনিৰ ধনৰ বাবে ৰাণীৰ কৃষি উন্নয়ন চক্ৰত আবেদন কৰিছিল যদিও সেয়া লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। কে চি চি ঋণ কি তেখেতে নাজানে। সেয়াই নহয় কৃষকৰ উন্নয়নৰ বাবে প্ৰদান কৰা চৰকাৰৰ বহু আঁচনিৰ কথাই তেখেতে নাজানে।\nএকেখন গাঁৱৰে বাসিন্দা ষাঠিটা বসন্তস গৰকা অনিল দাস। তেখেতেও নিজৰ ৭ বিঘা বস্তিৰ আধাত তামোল–পান, জালুক ৰোপণ কৰিছে। বটহুৰ দৰে একে সময়তে ৰোপণ কৰা জালুকৰ পৰা অনিলেও উপাৰ্জন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। আনহাতে, ৰাধিকা দাস (৩৫), বিশেষভাৱে সক্ষম যুৱকজনৰো আছে তিনি বিঘাৰ বস্তি এটা। উক্ত বস্তিত তামোলৰ বাগান এখন থকাৰ লগতে জালুক, পান আদিও ৰোপণ কৰিছে। বৰ্তমান উৎপাদনক্ষম হোৱা জালুক গছ সমূহৰ পৰা উপাৰ্জন লাভ কৰি আছে।\nপুৰাণশুকুৰেবীয়াৰ মোহন ৰাভা (৬৫) নামৰ কৃষকজনৰ ৮ বিঘা কৃষিভূমি আছিল। অঞ্চলটোত হোৱা বনৰীয়া হাতীৰ উপদ্ৰৱৰ ফলত ৪বিঘা মাটিত ধান খেতি সম্পূৰ্ণৰূপে বাদ দিব লগা হৈছে। এতিয়া বাকী থকা ৪ বিঘা আৰু পাৰিলে আধি–চুকানিত মাটি চহ কৰি কোনোমতে চলি আছে। আঢ়ৈ বিঘাৰ বস্তিটোত নাৰিকল, তামোল ৰোপণ কৰিছে। প্ৰতিজোপা তামোল গছত জালুক আৰু কম পৰিমাণে পানৰ গছ ৰোপণ কৰিছে। বৰ্তমান পৈণত হোৱা জালুক গছবোৰৰ পৰা ফল লাভ কৰিছে। যোৱা বছৰ ১২ কেজি জালুকত ২৫০ টকাকৈ মুঠ ৩হেজাৰ টকা লাভ কৰিছে। এইবাৰ তেখেতে ১৩ কেজি জালুক লাভ কৰিছে আৰু লকডাউনৰ সময়ছোৱাতে প্ৰতি কেজিত আঢ়ৈশ টকাকৈ বিক্ৰী কৰিছে। মোহন ৰাভাৰ সংসাৰত পুত্ৰ–বোৱাৰী, নাতি–নাতিনী আছে। তেখেতৰ পুত্ৰই সৰুকৈ এখন গাহৰি পাম আৰম্ভ কৰিছে। পামত বৰ্তমান ৫টা গাহৰি আছে। তদুপৰি ল’কেল কুকুৰাও বহুকেইটা পুহিছে। কৃষকজনৰ পৰিয়ালত বি পি এল কাৰ্ড থকাৰ লগতে এই কাৰ্ডৰ যোগেদি চৰকাৰৰ পৰা বিনামূলীয়া চাউল লাভ কৰিছে। তেখেতে পি এম কিষাণ আঁচনিৰ বাবে আবেদনৰ সময়কে জানিব নোৱাৰিলে। বাহিৰত জালুকৰ বহু দাম চলি থকা বুলি ইমান বছৰে শুনিহে আছিল কিন্তু তেখেতে উৎপাদন কৰা জালুকত কোনোদিনে সেই দাম লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই।\nজয় বসুমতাৰী, আন্ধেৰীজুলি গাঁৱৰ এজন যুৱ উদ্যমী। আজি চাৰি বছৰ ধৰি তেখেতে কাঠফুলা খেতি কৰি আহিছে। লকডাউনৰ প্ৰথম সময়ছোৱাতে তেখেতে সকলোবোৰ কেঁচা কাঠফুলা বিক্ৰী কৰি উঠিছিল। তাৰ পিছৰ গোটটোৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ধানখেৰ লগতে অন্যান্য সা–সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰি উঠিছিল। কোনো অসুবিধা নাথাকিলে এপ্ৰিলৰ আৰম্ভণিতে কাঠফুলা টোপোলা সমূহ সাজু কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু লকডাউনৰ কাৰণে সকলোবোৰ ওলট–পালট লাগি গ’ল। আনপিনে, গাহৰি পাম পৰিচালনাৰ বাবে এলানী প্ৰশিক্ষণ ২০১৯তে সমাপ্ত কৰি থৈছিল। নিজৰ ঘৰতে স্থাপন কৰিব সপোনৰ এখন গাহৰি পাম। য’ত নিজে সংস্থাপিত হোৱাৰ লগতে দুই–এজনক সংস্থাপিত কৰিব পাৰিব। গাহৰিৰ গৰাঁলসমূহ ইতিমধ্যে সাজু কৰি তুলিছে। তেনে সময়তে আহি গ’ল আফ্ৰিকান ছোৱাই ফিভাৰ নামৰ গাহৰিৰ মহামাৰীবিধ। গতিকে গাহৰি পামৰ পৰিকল্পনা সিমানতে পেলাই থ’ব লগা হৈছে। সম্প্ৰতি কৰ্মহীন হৈ পৰা বসুমতাৰীয়ে ল’কেল কুকুৰা পোৱালি এশটামান পোহাৰ মন মেলিছিল। কিন্তু তাতো কেনা লাগিল। বৰ্তমান পৰিস্থিতিত কুকুৰা গঁৰালৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নেট, পোৱালি, দানা আদি সংগ্ৰহ কৰাটোই জটিল হৈ পৰিছে। ইপিনে, ল’কেল কুকুৰাৰ পোৱালি যোগান ধৰা প্ৰতিষ্ঠান সমূহ হ’ল বৰপেটা ৰ’ড, হাউলী আদিৰ। লকডাউনৰ কাৰণে তেওঁলোকেও গুৱাহাটীলৈ পোৱালি যোগান ধৰিব পৰা নাই। সম্প্ৰতি গুৱাহাটী মহানগৰীত তীব্ৰ ৰূপত ক’ৰ’ণা প’জিটিভৰ সংখ্যা বাঢ়ি আছে। তেনেক্ষেত্ৰত চহৰখনলৈ যোৱাটোও এটা চিন্তাৰ কাৰণ হৈ পৰা বুলি যুৱকজনে ব্যক্ত কৰিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে, প্ৰতিখন চৰকাৰেই কৃষকৰ উন্নয়নৰ নামত অসংখ্য আঁচনি যুগুতাই উলিয়াইছে। সেই অনুসৰি অনুদান লাভ কৰিলে কৃষকসকল উন্নতিৰ শীৰ্ষ পৰ্যায়ত উপনীত হ’ব পাৰিলেহেতেন, কিন্তু বাস্তৱত হৈ আছে কি? অঞ্চলটোত মোহন, বটহুৰ দৰে অলেখ খাটিখোৱা কৃষক আছে যিয়ে বছৰ বছৰ ধৰি চৰকাৰী সাহাৰ্য লাভৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে। চৰকাৰে জয় বসুমতাৰীহতৰ দৰে উদ্যমী যুৱকসকলৰ কথাও ভাৱকচোন। কৃষকক অধিক উৎপাদনক্ষম কৰি তুলিবলৈ চৰকাৰৰ কৰিবলগীয়া একোৱেই নাই নে? নিজৰ ব’লত উঠি অহা কৃষকসকলে উৎপাদিত ফচল বিক্ৰীৰ বাবে উপযুক্ত বজাৰৰ সমস্যাত ভূগি আহিছে। কৃষকে পাবলগীয়া আৰ্থিক সাহাৰ্য লাভ কৰে কৃষিৰ লগত জড়িত নথকা ব্যক্তিয়ে। কৃষকৰ অভাৱ অভিযোগৰ খা–খবৰ ৰাখিবলৈ চৰকাৰৰ এটা বিয়াগোম বিভাগ আৰু তাত বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ কৰ্মচাৰী নিযুক্ত হৈ আছে। কৃষকসকলৰ অভাৱ অভিযোগৰ তথ্যপাতি সংগ্ৰহ কৰি বিহীত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ বাবে চৰকাৰক অৱগত কৰোৱাটোৱে তেওঁলোকৰ মূল দায়িত্ব আছিল। কিন্তু কৃষি বিভাগৰ কৰ্মচাৰীসকল কৃষকৰ ওচৰত যায় নে? বাস্তৱত\nকিন্তু কৃষক সকলেহে বিভাগৰ কাৰ্যালয়ে কাৰ্যালয়ে দৌৰি ফুৰিবলগীয়া হৈছে।\nRani Dev Block\nPrevious articleৰাজ্যত তিনি তৰপীয়া কৃষি পদ্ধতিৰ পোষকতাঃ কাঁহিকুছিৰ কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল\nNext articleৰাইজক হাঁহিৰ খোৰাক যোগোৱা এসময়ৰ খুহুতীয়া মানুহ দুজন আজি নিজেই হাঁহিব পাহৰিছে


Homeদ্বিতীয় বছৰ-১ম সংখ্যাঅনুবাদ লেখা\nএলবাৰ্টিনা চিচুলু : এক সাহসী সত্তা\nঠেৰেঙালগা প্ৰচণ্ড শীতৰ সময়ৰ কথা.. গাঁওখনৰ বহুতো লোক এক অচিন, দুৰাৰোগ্য বেমাৰত আক্রান্ত হৈ পৰিছিল । মা মণিকাঝিৰ দেহতো লাহে লাহে এই ৰোগৰ লক্ষণে দেখা দিছিল । ঠেটুঁৱৈ ধৰা জাৰৰ দিনতো তাইৰ সৰ্বশৰীৰৰপৰা অহৰহ ঘাম বৈ আছিল, গৰমৰ প্ৰকোপত তাইৰ গালদুখন দগ্ধ হৈ যোৱা যেন লাগিছিল । তাইৰ মন গৈছিল বৰফাবৃত গোটেই ঘাঁহবোৰ যেন মুখমণ্ডলত ঘঁহি পেলাব । তাই নিজৰ স্ফীত উদৰত হাত থৈ ধৰালৈ আহিবলগীয়া শিশুটিক উদ্দেশ্যি ক'লে, " সাহসী হ'বা মোৰ বাচা ! শীত সোনকালেই শাম কাটিব, আমি একেলগে সদায় শক্তিশালী । " শিশুটিয়েও যেন কিবা বুজি পাই পেটৰ ভিতৰতে ভৰি আচাৰি মাকক তাৰেই ইংগিত দিলে । মণিকাঝি বিচনাত উঠি বহিল । মাজনিশা আপদীয়া ভোক এটাই উজাই অহাত আগৰে বাকী ৰোৱা মাংস অকণ চোবাই গিলি থ'লে । ভোকটো চোন কিবা চিৰবৈৰী !!\nদিনবোৰ এনেকৈয়ে পাৰ হৈ গৈ থাকিল । এটা জোনাকভৰা নিশা হঠাতে তাইৰ উশাহ ঘন হৈ আহিছিল... মণিকাঝিয়ে বুজিছিল যে পৃথিৱীৰ বুকুলৈ তাইৰ দ্বিতীয়টি সন্তানৰ আগমনৰ সময় সমাগত । চুবুৰীয়া এণ্টীলা, কাৰদপাহঁতে তাইৰ প্ৰসৱত সহায় কৰিবলৈ দৌৰি আহিছিল । সিহঁতে তাইৰ পিঠিত পিহি দিছিল আৰু কুহুমীয়া পানীৰ সেক দিছিল । যেতিয়া তাই দুহাতেৰে সদ্যোজাত কন্যা সন্তানটিক তুলি ধৰিছিল, মণিকাঝিয়ে জানিছিল যে তাই এজনী অসাধাৰণ কন্যা ভূমিষ্ঠ কৰিলে , তাই হ'ব বিশেষ, অনন্য .. নাম তাইৰ 'এলবার্টিনা'।\nএযুৰি ক'লা সুগভীৰ চকুৰে এলবাৰ্টিনা দেখিবলৈ বৰ ৰূপহী আৰু গঠনত শক্তিশালী আছিল । ককায়েক মেকেঞ্জীৰ তাই বৰ আদৰৰ আছিল, দুয়ো মিলি খুহুতীয়া কথাবোৰত বেছ হাঁহিছিল । মৰমতে তাইক এতিয়া সকলোৱে নিৎচিকি বুলিহে মাতিবলৈ লৈছিল । মাংস আছিল তাইৰ বৰ প্ৰিয় খাদ্য ; ককায়েক মেকেঞ্জীৰ পিছে পিছে তাই মাকে পুহিবলৈ অনা কুকুৰাৰ পোৱালিবোৰ বাৰীৰ ঢাপলৈকে খেদি ফুৰিছিল । মাক মণিকাঝিয়ে বাৰীত তৰহে তৰহে ৰুই থোৱা শাক-পাচলিবোৰ গচকি নষ্ট কৰিলে সিহঁত দুয়ো বাৰুকৈয়ে গালি খাইছিল । লাহে লাহে নিৎচিকিৰ দুই ভায়েক ক্ৰমে ভেলাফী আৰু কুডালীলৰো জন্ম হ'ল আৰু এজনী ভনীয়েক - নমিয়ালেক' । নিৎচিকিৰ এতিয়া তিনিটাকৈ ভায়েক-ভনীয়েকৰ যতন লোৱা, আলপৈচান ধৰাৰ গধুৰ দায়িত্ব । মাকে বাৰীৰ পাচলি লৈ হাটলৈ বেচিবলৈ যায় । দেউতাকৰ কাম ঘৰৰপৰা আঁতৰত । তাই আৰু ককায়েক মেকেঞ্জীয়ে মিলি ঘৰৰ কামবোৰ কৰে , ভায়েক-ভনীয়েকক উমলায় আৰু গধূলি সকলোৱে মনৰ আনন্দত একেলগে গায়.. " একতাই পৰম বল, সদায় সাহসী হোৱা " ।\nসিহঁতৰ ককাক কিংগিৱিয়ে ঘোঁৰাৰ প্ৰতিপালন কৰিছিল । তেওঁৰ সবাতোকৈ প্ৰিয় ঘোঁৰাজনী আছিল ছিশ্বি। ককাকে নিৎচিকিক ছিশ্বিৰ পিঠিত বহি কেনেকৈ চেঁকুৰিব পাৰি তাকে শিকাইছিল । লগতে, কেনেকৈ ছিশ্বিক মৰমেৰে কথা ক'ব লাগে, ধুনীয়া মিহি নোমখিনিত হাত বুলাই মৰম কৰিব লাগে । এইবাৰ বৰদিনৰ সময়ত দেউতাক বনিলিঝিও ঘৰলৈ আহিছিল, নিৎচিকিয়ে ছিশ্বিক লগত লৈ দেউতাকক বাছ আস্থানৰপৰা আনিবলৈ গৈছিল । তাইক তেনেকৈ দেখি দেউতাকে বৰ গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিল । এটি সন্তোষৰ হাঁহি মাৰি তেওঁ জীয়কৰ সৈতে ঘৰমুৱা হৈছিল ।\nজীৱনৰ ষষ্ঠটো জন্মদিনত তাইক মাকে গাঁৱৰে একমাত্র প্ৰাথমিক স্কুলখনত নাম লগাই দিবলৈ লৈ গৈছিল । ওখ, হটঙা শিক্ষকজনে তাইৰ নামটো আচহুৱা বুলি কৈ নাম লগোৱাৰ সময়তে সলাই ল'বলৈ ক'লে । কিন্তু মাকে তাইক ইমান মৰমেৰে দিয়া নামটো তাই সলাবই বা কিয় !! বিকৃত ৰুচিৰ শিক্ষকজনে তাইৰ নামটোক লৈ কৰা উপহাস তাই নসহিলে আৰু নাম নলগাও বুলি একেকোবে তাৰপৰা উচাট মাৰি ওলাই গুচি আহিল । আহি থাকোঁতে গোটেই বাটটোত তাই ভাবি থাকিল... ' সঁচাই তাইৰ নামটো কিছু দীঘলীয়া যদিও শুনিবলৈ বৰ শুৱলা.... এল...বাৰ্টি...না । ' মাকে এলবাৰ্টিনা নামৰ মহীয়সী বীৰাংগনা এগৰাকীৰ কথা প্ৰায়েই তাইক কৈ থাকিছিল.. তাই বুজিছিল মাকে কিয় তাইৰ নামটো 'এলবাৰ্টিনা' ৰাখিছিল । তায়ো পিছে বেছ সাহসী.. নিজকে তাই তেনেকৈয়ে ভাবে ।\nঅসুস্থ মাকে বিচাৰিছিল তাই আখৰ চিনক, অনাখৰী হৈ মাকৰ দৰে আজলী হৈ নৰওক । ককাক আৰু দেউতাকেও বহুত বুজোৱাৰ পিছত যেনিবা 'এলবাৰ্টিনা' বুলিয়ে স্কুলত নাম লিখাবলৈ সৈমান হৈছিল । শ্ৰেণীৰ সবাতোকৈ ডাঙৰ শিক্ষার্থী তায়েই আছিল । সেয়ে তাইকে মুখিয়াল পতা হ'ল।\nদিনবোৰ গৈ থাকিল... প্ৰাথমিক শ্ৰেণী সাং কৰি স্কুল এৰাৰ সময় সমাগত । তেনেতে এদিন নিৎচিকিৰ প্ৰিয় বান্ধৱী বেট্টীয়ে ক'লে, " মোৰ বুদ্ধিমতী বান্ধৱীজনী, তুমি দেখোন হাইস্কুলত পঢ়িবলৈ জলপানি পোৱা পৰীক্ষাত বহিব পাৰা.. মই জানোঁ তুমি পাৰিবা ।" বেট্টীৰ সু-পৰামৰ্শক সন্মান জনাই নিৎচিকিয়ে মনপুতি পৰীক্ষাৰ বাবে পঢ়াত লাগিল । ৰাতি দুপৰলৈ মমবাতি জ্বলি শেষ নোহোৱালৈকে তাই পঢ়ি থাকিছিল । অংক, শব্দৰ বানান, সাধাৰণ জ্ঞান আৰু যে কত কি !! ইস্ কি যে হ'ব.. পৰীক্ষা চোন আহিয়ে পালে..\nপৰীক্ষাৰ দিনা চিকমিকাই থকা জোতা - মোজা আৰু চাফা সাজযোৰ পিন্ধি, পেঞ্চিল জোঙা কৰি তাই ছিশ্বিক লগত লৈ কেন্দ্রলৈ বুলি ওলাল । পৰীক্ষাত যে তাইৰ হাত-ভৰি নচলা হৈ পৰিল.. আও, ইমান জটিল অংককেইটাহে আহিব লাগে নে !! আঙুলি কঁপিল, মুখ শুকাল । কিন্তু নিজৰ মনটোক বুজনি দিলে যে পৰীক্ষাত ভাল ফলাফল বিচাৰিলে ভয় খালে নহ'ব, পাৰ্যমানে সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ শুদ্ধকৈ কৰাহে কথা । তাৰপিছত তাই দেখোন নিজকে শান্ত কৰি প্ৰায় আটাইবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কৰিব পাৰিলে । তিনি ঘন্টা পৰীক্ষাত বহি আত্ম-সন্তুষ্টিৰে কেন্দ্রৰপৰা ওলাই ছিশ্বিৰ পিঠিত বহি তাই ঘৰলৈ আহিল । দহ দিনৰ পিছত জলপানি পোৱা পৰীক্ষাৰ্থীৰ নামসমূহ কেন্দ্রই জাননীত ঘোষণা কৰিব ।\nপৰীক্ষাৰ ফলাফল চাই তাই হতবাক । বয়স বেছি হেতুকে তাইৰ প্ৰাৰ্থীত্ব নাকচ কৰা বুলি ফলাফলৰ জাননীত লিখি থোৱা আছে । তাই কেনেবাকৈহে নকন্দাকৈ থাকি ভাবিব ধৰিলে, ' কান্দিলে নহ'ব, ইয়াৰ সমাধানৰ কথা ভবাটোহে সময়ৰ কাম। ' নিজকে চম্ভালি লৈ তাই পৰীক্ষাকেন্দ্ৰৰ প্ৰধানক লগ কৰি চিধাকৈ সুধিলে কিয় তেওঁ পৰীক্ষাৰ আগতে একো বাধা আৰোপ নকৰি ফলাফলৰ সময়ত এইদৰে বয়সৰ দোহাই দি প্ৰাৰ্থীত্ব বাতিল কৰিছে । মানুহজনে স্পষ্টকৈ একো উত্তৰ দিব নোৱাৰি তাইলৈ এক পুতৌসূচক দৃষ্টিৰেহে চালে । পিছদিনাৰ কাকতত তেওঁ নিজৰ ধূৰ্তালিৰ পৰিচয় দি এক সম্পূর্ণ মনেসজা কাহিনীক বাতৰিৰূপে প্ৰকাশ কৰোৱালে । নিৎচিকিৰ ঘৰৰ সহজ-সৰল মানুহখিনিয়ে বৰ মনোকষ্ট পালে ।\nকিন্তু সাহসী নিৎচিকি বিচলিত নহ'ল । তাই সমগ্র সত্য ফাদিল কৰি সংবাদদাতাক গোটেই কথা বিৱৰি অৱগত কৰিলে। গাঁৱৰ সকলোৱে তাইৰ সাহসিকতা আৰু উপস্থিত বুদ্ধিৰ শলাগ ল'লে । তাইক অৰ্হতাৰ ভিত্তিত এক জলপানিও প্ৰদান কৰা হ'ল । তাইৰ মনটো উলাহত নাচি উঠিল... তাই যে এতিয়া হাইস্কুলীয়া হ'বগৈ !! গাঁওখনৰ প্ৰথমজনী ছোৱালী হিচাপে তাই হাইস্কুলৰ শিক্ষা ল'বলৈ সুদূৰ মাটাটীল চহৰলৈ যাবলৈ নিজকে সাজু কৰিলে । প্ৰিয় বান্ধৱী বেট্টীক জোৰকৈ সাৱটি ধৰি তাই কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিলে । তাইৰ ঘৰৰ মানুহে মনৰ আনন্দতে কুকুৰা মাৰি ভোজভাতৰ আয়োজন কৰিলে । লগা দুযোৰমান পোছাক আৰু বহী-কলম বান্ধি নিৎচিকিয়ে বাকচ সাজু কৰি থ'লে । মাটাটীল চহৰলৈ পঢ়িবলৈ যাবলৈ ৰাওনা হোৱাৰ আগতে ছিশ্বিৰ সৈতে তাই কিছু সময় কটাব খুজিছিল । ছিশ্বিৰো যেন মনটো গধুৰ হৈ পৰিছিল নিৎচিকিয়ে যাবলৈ ওলোৱাত । তাই বুজি পায় । ছিশ্বিৰ মিহি, কোমল নোমখিনি হাতেৰে পিহি নিৎচিকিয়ে মৰম যাঁচিছিল । আকলুৱা চাৱনিৰে তাইলৈ চাই ছিশ্বিয়ে যেনিবা সুধিবহে খুজিছিল, ' তালৈ যোৱাৰ পিছত তুমি মোক পাহৰি পেলাবা নেকি, নিৎচিকি ? ' ছিশ্বিক সজোৰে সাৱটি ধৰোঁতে তাইৰ চকুলো বৈ আহিল ।\nস্কুলৰ দিনবোৰ আৰম্ভ হ'ল। সকলো শিক্ষাৰ্থীয়ে পুৱা বেলি নোলাওঁতেই শোৱাপাটীৰপৰা উঠি প্ৰাতঃকৰ্ম কৰি নিজৰ নিজৰ কোঠালি পৰিষ্কাৰ কৰি পাঠগ্ৰহণৰ বাবে থকা কেন্দ্রত যাব লাগে । অতি কম দিনৰ ভিতৰতে নিৎচিকি এজনী বৰ নিয়মানুৱর্তী শিক্ষাৰ্থী হিচাপে পৰিগণিত হ'ল । সকলো ঠিকেই চলি গৈ থাকিল, মাথোঁ লুঠুৰী খাবলৈ দিয়াৰ পৰতহে মাকজনীলৈ তাইৰ বেছিকৈ মনত পৰে । মৰমৰ মাকজনীয়ে যে কিমান সুস্বাদু লুঠুৰী ৰান্ধি খুৱাইছিল ঘৰত... !! ইয়াতে যে তাই এতিয়া পৰ্যাপ্ত আহাৰো নাপায় খাবলৈ । কিন্তু, পিছ মুহূর্ততে নিজৰ আৱেগক সামৰি থৈ অসুস্থ মাকৰ কথা চিন্তি তাই পঢ়াত একান্তচিত্তে মনোনিৱেশ কৰিলে । পিছবেলা খেলিবলৈ ওলাই গ'লে তাইৰ ছিশ্বিলৈ বৰ মনত পৰিছিল । বন্ধৰ দিনবোৰত সিহঁতে মিলি শাৰীৰিকভাৱে টান কাম কিছুমানো কৰিব লগা হৈছিল । পাঠ্যক্রমৰ এনেবোৰ শিক্ষাই তাইক মানসিকভাৱে আৰু বেছি সবল কৰি তুলিছিল । ককায়েক, ভায়েক ভনীয়েকৰ কথা মনত পেলাই ভাবি থাকিছিল তাই... সিঁহতক বাৰু কোনে সাধুকথা শুনায় এতিয়া.. ককায়েক মেকেঞ্জীয়ে বাৰু কুকুৰাৰ মাংস খাওঁতে তাইক মনত পেলায়নে... বুকুখন বিষাই যায় তাইৰ.. আপোন ঘৰখনলৈ ঘূৰি যোৱাৰ ইচ্ছা তীব্ৰতৰ হয় । কিন্তু শিক্ষয়িত্ৰীসকলে তাইক আৰু লগৰ সকলো ছাত্রীকে বুজায় সময়ৰ কাম সময়মতে কৰাটো কিমান জৰুৰী। তাইৰো শিক্ষয়িত্ৰীসকলৰ দৰে হ'বলৈ মন যায়...\nএদিন তাই এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী আৰু সহপাঠীবোৰৰ লগত ৰেলগাড়ীৰে জোহান্সবার্গলৈ গৈছিল । তাতে থকা কেন্দ্রত বহুতো ৰুগ্ন আৰু বয়োবৃদ্ধ লোকে বাস কৰে। দিনটো নিৎচিকিহঁতে তেওঁলোকৰ পৰিচৰ্যা কৰিলে, কিনি লৈ যোৱা নতুন সাজবোৰ তেওঁলোকক পিন্ধাই দিলে । কি যে এক বুজাব নোৱাৰা স্ফূৰ্তি, শান্তি লভিছিল সিদিনা নিৎচিকিহঁতে !! ঘৰখনলৈ মনত পৰিছিল তাইৰ.... মাক-দেউতাক, ককাক, ককায়েক, ভায়েক, ভনীয়েক ছিশ্বি বেট্টী --- এইখনেই তাইৰ সৰু পৃথিৱী । কিন্তু সিদিনা প্ৰথমবাৰৰ বাবে তাইৰ নিজকে বৰ বিশাল পৃথিৱী এখনৰ অংশ যেন লাগিছিল... এনেকুৱা অনুভৱ হৈছিল যেন তাইৰ আৰু বহুতৰে প্ৰতি কৰণীয় আছে । তাই জীৱনটোক নতুনকৈ বেলেগ ধৰণে চাবলৈ শিকিছিল ।\nঅ'... লাহেকৈ তাইৰ আৰু এটা চখ হৈছে -- টেনিচ খেলা । সকলোৱে কয় তাই হেনো ভাল টেনিচ খেলে ।\nদিনবোৰ বৰ ধুনীয়াকৈ পাৰ হৈ গৈ আছিল... তাই শিক্ষা সাং কৰি নিজৰ গাঁওখনলৈ ঘূৰি আহিল । নিৎচিকি এতিয়া গাভৰুজনী হ'ল । ককায়েক মেকেঞ্জীয়ে তাইৰ বিবাহৰ বাবে উপযুক্ত পাত্ৰ বিচাৰি চলাথ কৰিলে । ৱাল্টাৰ চিচুলু নামেৰে এজন সুশিক্ষিত, সাহসী আৰু বলিষ্ঠ নেতাৰ সৈতে নিৎচিকিৰ বিবাহ সম্পন্ন হ'ল । বিবাহৰ দিনা তাইক আশিস দিবলৈ অহা প্ৰত্যেকজন শুভাকাঙ্ক্ষীকে তাই একোটিকৈ গছপুলি উপহাৰ দিলে । স্বামী ৱাল্টাৰৰ সৈতে মিলি নিৎচিকিয়ে এখন স্বাধীন দক্ষিণ আফ্রিকাৰ সপোন ৰচিছিল । এই লক্ষ্য আগত ৰাখি ৱাল্টাৰ আৰু এলবাৰ্টিনাই ( নিৎচিকি ) গাঁৱে গাঁৱে সজাগতা অভিযান আৰম্ভ কৰিলে । চাওঁতে চাওঁতে এটি পুত্ৰ সন্তানৰ মাতৃ হ'ল এলবাৰ্টিনা । সিহঁতৰ এই মুক্তিকামী আঁচনিবোৰৰ সম্ভেদ শাসকশ্রেণীয়ে পাবলৈ বৰ বেছি সময় নালাগিল । হঠাতে এদিন আৰক্ষী সিহঁতৰ বাসগৃহত উপস্থিত হৈ তাইক প্ৰহাৰ কৰিলে আৰু স্বামী ৱাল্টাৰ চিচুলুক বন্দী কৰি লৈ গ'ল। ২৬ টা বৰ্ষ কাৰাবন্দী হৈ কটোৱা ৱাল্টাৰে কাৰাগাৰত থাকোঁতেও বিভিন্ন প্রকাৰে পত্নী এলবাৰ্টিনাৰ কামত সহায় কৰি গৈছিল। এলবাৰ্টিনাই কেতিয়াও বিচলিত নহৈ অন্য সাহসী নাৰীসকলকো একগোট কৰি এক মহিলা মৰ্চা খুলি নিজৰ লক্ষ্যৰ দিশে কাম কৰি যোৱাত অটল আছিল । এলবাৰ্টিনায়ো বহুবাৰ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল । কিন্তু জীৱনত কেতিয়াও হাৰ মানিবলৈ নিশিকা নিৎচিকিজনীক তাহানিতে মাক মণিকাঝিয়ে শিকাই থৈ যোৱা গান তাইৰ তেজত বৈ আছিল.... ' সাহসী হোৱা , শক্তিমন্ত হোৱা... একতাই পৰম বল... '।\nঅনুবাদ সাহিত্য দ্বিতীয় বছৰ-১ম সংখ্যা


গুৱাহাটীৰ হোটেল ৰেডিচন ব্লুত ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় হ’ব নেকি মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ? - The Cross Current\nগুৱাহাটীৰ হোটেল ৰেডিচন ব্লুত ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় হ’ব নেকি মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ?\nBy The CrossCurrent\t On Jun 23, 2022\nস্বতন্ত্ৰতাৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন ৷ আমাক আৰ্থিকভাৱে সহযোগ কৰিব পাৰে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি – https://rzp.io/l/ZrpLsROos Visit: https://thecrosscurrent.in/ Follow Us Facebook: https://www.facebook.com/TheCrossCurrent YouTube: https://www.youtube.com/c/TheCrossCurrentYoutube Instagram: https://www.instagram.com/crosscu Twitter: https://twitter.com/CurrentCross #maharashtra #MLA #SivSena #Guwahati #redisonblu #UddhavThackeray #EknathShinde #BJPGovt #HimantaBiswaSarma #thecrosscurrent @The CrossCurrent \nকৃষিমন্ত্ৰী অতুল বৰাৰ সমষ্টিৰ গুদামত হাজাৰ কুইন্টল চাউল কেনেকৈ গেলিবলৈ পালে? মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৰাজহুৱাকৈ কৃষিমন্ত্ৰীক জবাবদিহি কৰিব পাৰিবনে?


হাহেঁ হাঁহে (উজ্জ্বল ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“এখ একতিৰিচ এক\nএখ একতিৰিচ দুই\nএখ একতিৰিচ তিনি” এইটো সৰুকণৰ দিচাংমুখৰ ঘাটত পূৰ্ণোদ্যমে মাছৰ ডাক চলি আছে।\n“এহ ভীম কাই দিয়েই দিলি নেকি সেইটো। বৰ ভাল মাছ আছিল দেই সেইটো। আৰু আছেনে?” ৰাজে মিৰি ককাইক সুধিলে।\nএই মিৰি ককাইক সকলোৱে ভীম কাই বুলি কয়। ৰাজে শুনামতে এবাৰ ককাইয়ে ভাওনাত ভীমৰ ভাও লৈছিল। ককাইৰ তেতিয়া ভৰ যৌৱন। ককাইয়ে প্রেয়সী জয়ন্তীক কৈছিল ” তই যদি আজি ভাওনা চাবলৈ নাহ মই কিন্তু দিচাঙত\nজাপ দিম। মাছে খাব মোক” । জয়ন্তীও সন্ধিয়াতে আহি নামঘৰত উপস্থিত হল নিজৰ মানুহটোক ভীমৰ ৰূপত দেখাৰ আশাত। কাঢ়া ৰঙা লিপষ্টিক আৰু ডাঠ কলা কাজলেৰে জয়ন্তীকো হিড়িম্বা যেন লাগিছিল। আঠ বাজি গল ন’ বাজিগল।\nকিন্তু ভীম ওলোৱাৰ কোনো উমঘাম নাই। চাইকেলৰ চকাৰ প্রেচ মাৰোতে ব্যৱহাৰ কৰা আঠাৰে লগোৱা মোচকোচা খজুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ককাইৰ। শেষত মাজনিশা প্রমটাৰৰ চিঞৰ “এয়া ভীমৰ প্রৱেশ”।\n“বাপেৰৰ প্রৱেশ। আঠটাত উলিয়াম বুলি বাৰটাত উলিয়াইছ। বিম নোলাই বিম গৰত গৈ শুই তাকিব। বিমে আজি বাওনাত আসুৰ নবদে তোকে বদিব। ” দিচাঙৰ পাৰে পাৰে ভীমৰূপী মিৰিককাই আৰু আগে আগে প্রান হাতত লৈ ধুতি কোঁচাই প্রমটাৰ। সেই তেতিয়াৰ পৰাই মিৰি ককাই ভীমকাই বুলি গোটেই অঞ্চলত জনাজাত।\n“আছে ৰবি টো অলপ। তোৰ কাৰনে ইচপিচিয়েল এটা থৈছো।” ভীমকাইয়ে চকু টিপিয়াই কলে।\nউৰুকাৰ দিনা ৰাজে ভীমকাইক যেতিয়াই লগ পাই চিনাকি গানটো গাই তেওঁক জোকাই “দিচাঙ মুখৰ ডেকাটি, বজালিজে পেপাটি।” ভীম কাইয়েও তালে তালে সূহুৰি বজায়।\nপিছে এইটো কিহৰ মাত সূহুৰিৰ মাতটো নহয়। “ট্রিৰিৰিৰিং ট্রিৰিৰিৰিং ব্রিৰিৰিং ব্রাৰৰৰঙ থিথথককক থাথাকক” ক্রেজি ফ্রগৰ ৰিঙটনটো বাজি উঠিল।\n“এহ , সপোনহে দেখি আছিলো। সপোনো সপোন বিহুৰ আগদিনা গৈ একেবাৰে দিচাঙমুখৰ ঘাট পালোগৈ। বাবলুৰ ফন’” ফনটো চাই ৰাজে ভোৰভোৰালে।\n“অ মূৰচোবোৱা ক। ভাল সপোন এটা দেখি আছিলো লগালিহি খেলিমেলিখন।” ৰাজে বাবলুক কলে।\n“অই , কাইলৈ কি কৰি আছ?” ৰাজৰ উত্তৰলৈ নৰৈ বাবলুৱে আকৌ কবলৈ ধৰিলে “হেৰৌ কাইলৈ মাঘৰ বিহুৰ উৰুকা । ভোজ খাও যে,জেওৰা জপনা চুৰ কৰো,লোকৰ বাৰীৰ আলু কচু চুৰ কৰো। মনত পৰিছেনে?”\nবাবলুৱে সুধিলে ৰাজক।\nহঠাত ৰাজে চিঞৰি উঠিল “অই পিশাচ চিঞৰি নাথাকিবি। গেঞ্জীৰ ব্রেণ্ড এক্সপ্রেচৰপৰা জকিলৈ সলনি হব পাৰে কিন্তু সিপাৰে কপি থকা অন্তৰখন জানো সলনি হব। তই গুৱাহাটিৰ উজান বজাৰৰ আৰু মই শিৱসাগৰৰ। মোক গজনি বুলি ভাবিছ নেকি? চৰ্ট টাৰ্ম মেমৰি লচ। এনেই মূৰটো গৰম হৈ আছে বিহুত ঘৰলৈ যাব পৰা নাই , তাতে তই সেইবোৰ মনত পৰিছে নে নাই সুধিছ। ইফালে নিউজ লাইভ আৰু দিৱাই ৩৬৫ৰ যুদ্ধখন আছেই । কোনে কিমান ডাঙৰ মাছ দেখুৱাব পাৰে । কোনোবাটো উজান বজাৰৰ মাছৰ বজাৰত পিটপিটাই ফুৰিছে আনটো গৈ যোৰহাটৰ মাছৰ বজাৰ পাইছেগৈ। মৰি থকা মাছকেইটা দাঙি দাঙি দেখুৱাওতে কেমেৰামেনটোৱে পাৰিলে মাছটোকো কব ‘স্মাইল প্লীজ'”।\n“হাঁ হাঁ হাঁ , হব দে খঙ নকৰিবি। এতিয়া কথা হল কাইলৈ উৰুকা বুলি ৰনৰ ঘৰতে বহিম। আৰু হাঁহ এজনী আনিব লাগিব। হাঁহে কোমোৰাই উহ ৰক্ষা নাই আৰু। কি কৱ।” বাবলুৰ জিভাৰ পানী মবাইলৰ মাজেৰে আহি ৰাজৰ কাণ তিয়াই যোৱা যেন লাগিল।\n“থিক আছে দে কাইলৈ ৰাতিপুৱাই হাঁহ বিচাৰি যাম। মোৰ ঘৰৰ কাষৰ বজাৰত পাই যাব লাগে। নহলে মাৰাথাহালি ব্রীজৰ কাষত হাঁহ পাই বোলে। ৰনে জানে। মই পালে লৈ যাম আৰু তহঁতে পালে মোক খৱৰ দিলেই হল।” ৰাজে কলে।\n“হব দে আমি হাঁহ পালে খৱৰ দি আছো।” বাবলুৰ উত্তৰ।\nজাৰৰ মুখৰ ব্যস্ত পথ। তাতে স্কুল যোৱাৰ সময়। কানাড়াই হওক বা অসমীয়াই হওক পাঁচ পইচাবোৰ স্কুল গৈ থকা দেখিলে ৰাজৰ নিজৰ সৰুকালৰ দিনবোৰ মনত পৰি যায়। কাৰো ৰবলৈ সময় নাই। গাড়ীৰপৰা আলু বস্তা কঢ়িয়াই\nঅনা মানুহকেইটাৰপৰা আদি কৰি সেই বজাৰ কৰিবলৈ অহা মানুহ কেইজনলৈ সকলো ব্যস্ত। নাকত সোপা দি এগৰাকী ভদ্র মহিলাই গিৰীয়েকক কৈছে “হেৰি মই এই গেলাখনত নোসোমাও দেই। আপুনি যাওক আৰু ভাল মাছ\nকেইটামান লৈ আহক। আৰু ভালকৈ চাই আনিব। মই কিন্তু উৰুকাৰ দিনা গেলা মাছ খাব নোৱাৰো। ” – মানুহহাল বঙলা বুলি, সন্দেহ এটা হৈছিল ৰাজৰ কিন্ত হঠাত অসমীয়া চিনাকি শব্দকেইটা কাণত পৰাত এক মূহুৰ্তৰ বাবে\nৰাজৰ শিৱসাগৰৰ চেন্ট্রেল মাৰ্কেটৰ মুখত ৰৈ থকা যেন লাগিল। বিহুৰ দিনা ঘৰৰপৰা আতৰত থাকি অচিনাকি হলেও দম্পত্তিটোক মাত এষাৰ দিবলৈ মন গল ৰাজৰ। কিন্তু ভিতৰত শুই থকা বেয়া ৰাজটোৱে মাত লগালে “ৰাজ তই ইমান তললৈ যাব পাৰনে?নতুনকৈ বিয়া পাতি আহিছে কপালত ৰেড চিগনেল দেখা নাইনেকি?” ভাল ৰাজটোৱে খঙত ভিতৰতে গুজৰি গুমৰি উঠিল “কুকুৰ সেই ভাববোৰ তোৰ হে আহে। মই বিহুববীয়া শুভেচ্ছা দিম বুলিহে ভাবিছিলো।\nতই সেই বেয়া মানুহবোৰৰ দৰে , যিবোৰে ভাবে মহাত্মা গান্ধীয়ে মৰাৰ আগতে ‘হে ৰাম’কোৱা নাছিল। নাথুৰাম গদছেক ‘হেৰামজাদা’ কব বিচাৰিছিল। “হেৰাম” ক’লে কিন্ত “জাদা” কোৱাৰ আগতেই বাপুৱে বিদায় মাগিলে। আমি ভালবোৰে আজিও\nহে ৰাম বুলিয়ে ভাবো”। “থ থ তোৰ চকুৱে যেতিয়া কথা কয় শব্দ কিয়নো লাগে। মানুহজনীৰ দেহাৰ ভাজে ভাজে তোৰ পিটপিটাই ফুৰা চকুকেইটা দেখিয়েই মই বুজি পাইছো তই কিমান ভাল।” বেয়া ৰাজটোৱে আকৌ এচাত দিলে\nভাল ৰাজক। সৰুৰে পৰা নিজৰ মাজতে জীয়াই থকা দুটা ৰাজৰ মাজত সন্ধি কৰিবলৈ গৈ ৰাজে কেতিয়াও নিজক বিচাৰি নাপায়। তথাপি বেয়া ৰাজক শান্ত কৰিবলৈ বুকুত উলমাই ৰখা কলা চকুযোৰ লগাই ৰাজে চকুদুটা লুকুৱাই থলে।\nকপালত এজাক ঘামৰ সৈতে মানুহ এজন আলু বস্তা এটা পিঠিত লৈ দম্পতিটোৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গল। আলু বস্তাটো ভালকৈ উঠোৱাৰ চলেৰে ভদ্রমহিলাক এবাৰ কেঢ়াহিকৈ চাই গল। সি যেন এক নতুন উদ্যম পালে।\nতাৰ কাণত চাগৈ ‘জুৰমলয়া কোন দেশলৈ বাতৰি নিয়া’ দৰে কিবা কানাড়া গান বাজি উঠিল। একে সময়তে ভদ্র মহিলাৰ মুখৰ পৰা দুটামান কটু শব্দ ওলাই আহিল। “চিঃ কটা এইদাল চোৱাচোন। ধুলিৰে গোটেইটো পোত খাই\nআহিছে। আৰু কি দূৰ্গন্ধ।” ভদ্রমহিলাই যেন পাৰিলে গোটেই ৰুমালখন নাকত সোমোৱাই দিব। বস্তা কঢ়িয়াই নিয়া মানুহটো আৰু ভদ্রমহিলাৰ মাজৰ বতাহখিনিও চাগৈ অলপ সময়ৰ বাবে থমকি ৰল। হয়তো বতাহখিনিয়েও বুজি নাপালে কিয় এটাই তাক প্রশংসাৰে উপচাই পেলালে আৰু আনজনীয়ে তাতে চেঁচা পানী ধালিলে।\nৰাজেও ধোৱা অলপ উৰুৱাই গোটেই ঘটনাটোৰ গতিবিধি চাই আছিল। মনে মনে সি ভাবিলে প্রত্যেকটো ঘামৰ টোপালৰে ভাগ্য বেলেগ বেলেগ। বস্তা উঠোৱা মানুহটোৰ কপালৰ পৰা ইটোৰ পিছত সিটো ঘামৰ টোপাল পুৰঠ হৈ নিজে\nনিজে সৰি পৰিছে আৰু ভদ্রমহিলাৰ গালত যেন ঘামৰ টোপাল জন্ম নৌহৌওতেই মৃত্যুক সাৱটি লৈছে। থিক সেই গৰ্ভপাত কৰোৱাৰ দৰে। কোনোবাই এটা সন্তানৰ বাবে মঠ মন্দিৰ ঘূৰি হাবাথূৰি খাই আৰু কোনোবাই ফিগাৰ বেয়া হব বুলি\nবা অনাকাংক্ষিত সন্তানক গৰ্ভাপাত কৰোৱাই।\n“অই হাঁহ পালো।আহি যা।” বাবলুৰ ফনত ৰাজ আকৌ বাস্তৱ জগতলৈ ঘূৰি আহিল।\n“গৈ আছো।” ৰাজৰ উত্তৰ। যোৱাৰ আগতে সি ভনীয়েকক ফন কৰি হাঁহ ৰন্ধাৰ কাৰুকাৰ্য্যবোৰ বুজি ললে। কাৰণ আজি উৰুকাৰ দিনা হাঁহৰ মাংস লগত যুদ্ধ কৰিবৰ মন নাই তাৰ। ৰনে হাঁহ ৰন্ধাত অলপ সহায় কৰিব কিন্তু বাবলুৰপৰা\nএকো আশা কৰিব নোৱাৰি। খুব বেছি নহৰু আৰু পিয়াঁজ গুছাই দিব পাৰে। তাকো বহুত অনুৰুধ কৰিব লাগিব। তাক কথা কৈ থাকিব পালেই হল আৰু একো নালাগে। ৰনৰ ঘৰ পাই ৰাজে দেখিলে বাবলু ৰঙীন পানী থিক কৰাত হে ব্যস্ত।\nতিনিওটাই এপেগ এপেগ লৈ ‘জয়’ বুলি কৈ গ্লাছকেইটা যুজাই দিলে। বাবলুৱে সাধাৰণতে কৰাৰ দৰে গান বজোৱাত ব্যস্ত হৈ পৰিল। ৰন আৰু ৰাজে হাঁহৰ লগত যুদ্ধ আৰম্ভ কৰিলে। ভনীয়েকে কোৱাৰ দৰে ৰাজে সকলোখিনি কৰি গল।\nকিন্তু হাঁহ সিজাৰ কোনো লক্ষণ নাই। ৰাতি বহু দেৰি হল। হাঁহ সিজোৱা চলিয়েই আছে।\nৰাজে বাবলুক সুধিলে “কৰ পেঞ্চন পোৱা বুঢ়া হাঁহ এটা কিনি আনিলি?”\n“অ বে এতিয়া ছোৱলীবোৰ বাদেই দে হাঁহেও বাঁহ দিয়া হল।” বাবলুৱে কলে।\n“প্রেছাৰত ভৰাই অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ হুইছেল মৰাই দিয়া যাওক। ধান খাকে হাঁহ কাহা যায়েগা।” ৰনে ৰাজলৈ চাই কলে।\n“ধান খাকে নহয় কোমোৰা খাকে হাঁহ কাহা যায়েগা” ৰাজে হাঁহি হাঁহি কলে।\nছয়টা মান হুইছেল মৰাৰ পিছত হাঁহ কুমলিল। বাবলুৰ চিঞৰ তাক ৰঙীন পানীৰ লগত হাঁহ খাবলৈ লাগে। ভাতো যে খাব লাগে বপুৰাই পাহৰিলেই। তিনিটা বাজি গল।\nৰাজে ৰনক কলে “উৰুকাৰ হাঁহ খাওতে খাওতে মেজি জ্বলিবই।”\nৰনে হাঁহি হাঁহি মূৰ দুপিয়াই তিনিওটালৈ ভাত বাঢ়ি দিলে। ভাত খাই উঠি বাবলুৰ নাটক আৰম্ভ হল।\n“যাৰ বাবে মহল সাজিলো\nতাই মোৰ কাষলৈ নাহিল।\nমোৰ আশাৰ নাও যেতিয়া ডুবিছিল\nতাই তেতিয়া পাৰত বহি হাঁহিছিল।”\n“শেষ।এই চাৰিটা বজাত ইয়াৰ পেনপেননি আৰম্ভ হল। ” ৰাজে কলে।\nৰনে বাচি ৰোৱা হাঁহৰ টুকুৰা এটাত কামূৰি সুধিলে “কিহৰ মহল অ,মদৰ মহল সাজিলে কৰ ছোৱালী আহিব।”\n“হাঁ হাঁ হাঁ এই ছোৱালীমখাৰ কথা কলে মোৰ খঙ হে উঠে বুজিছ। ইহঁত বিয়া হৈ গলে সিহঁতৰ লগত গোটেই ঘৰখনে কান্দে। কিন্তু দুদিন পিছত সিহঁতৰ কান্দোন কচুপাতৰ পানীৰ দৰে নোহোৱা হয়। মনত পৰেনে প্রথম ঘৰৰ বাহিৰলৈ পঢ়িবলৈ ওলাইযোৱা সময়খিনি।ঘৰৰ মানুহখিনিয়ে বৰ সন্তোষ পাইছিল ‘ভালেই হল চকুৰ আগত আৰু ইয়াৰ উৎপাতবোৰ চাই থাকিবলগা নহয়।’এতিয়া তহঁতেই কছোন এবাৰ ঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই অহা কেইটা ভাগ্যবান আছে যি নিজৰ ঘৰুৱা চহৰখনত চাকৰি পাইছে। কিন্তু আমাৰ কাৰণে কোনোবাই ভাবেনে?” বেয়া মাতটো মাতি ৰাজে কলে “কোনেও নাভাবে।”\nবাবলুৰ ফালৰপৰা অলপ কলা নিমখৰ দৰে গোন্ধ উৰি আহিল। সি এই গোন্ধ বিয়পাই ৰাজৰ কথাৰ সমৰ্থন কৰিছেনে বিৰোধিতা কৰিছে বুজা নগল। ৰনে নাকত সোপা দিয়াৰ দৰে কৰি কলে “কাৰোবাৰ ইখন দুৱাৰেদি হাঁহে হাঁহিছে যেন পাইছো।”\nৰনলৈ চাই বাবলুৱেও যেনে তেনে নাকত ধৰিলেগৈ। নিচাৰ কোবত হাতে নাক বিচাৰি পাওতে অলপ সময় ললে।\nৰাজে টিভিত নিউজ লাইভ লগাই বাবলুক কলে “সেই সাংবাদিকটোৱেই কামটো কৰিলে দে। তোৰ হাঁহ থিকেই আছে।”\n“আৰু তই যে বিয়া বিয়া কৈ থাক আমাৰনো বয়স কিমান হৈছে? সৰুতে বহুতবাৰ দাবল প্রমচন পালো বুলি কম বয়সতে পঢ়া শেষ হল আৰু কম বয়সতে চাকৰি পালো।তাত মোৰ কি দোষ।” ৰনে যিমানপাৰি নহঁহাকৈ কলে।\n“মইটো এল পি বৃত্তি দিবলৈ নাপালো। তৃতীয়ৰপৰা পঞ্চম শ্রেনীলৈ দাবল প্রমচন পাই গলো। কি কৰিবি বেছি চোকা হলেও বেয়া।” ৰাজে মাত লগালে।\n“মোৰটো বয়সৰ প্রমানপত্রই নাই। কিয় সোধ?” ৰনে কলে।\n“কিয়? তোৰ মেট্রিকৰ এডমিট হেৰুৱালি চাগৈ।” বাবলুৱে গহীন হৈ সুধিলে।\n“মেট্রিকৰ পৰীক্ষা দিলেহে এডমিট পাবি। পৰীক্ষাই দিবলৈ নাপালো।” ৰনে যিমানপাৰে গহীন হৈ কলে।\n“কি তই মেট্রিক নিদিয়াকৈ ইঞ্জিনিয়াৰিঙ কেনেকৈ কৰিলি।” বাবলুৰ যেন নিচা ফাটি গল।\n“দাবল প্রমচন পাই গলো নহয় নৱমৰপৰা একাদশলৈ।” ৰনৰ উত্তৰ।\n“ধেত্ চাল্লা তহঁতে পঢ়িছিলি নে ১০০ মিটাৰ হাৰ্ডলছ দৌৰিছিলি?” বাবলুৱে মূৰটো খজুৱাই খজুৱাই কলে।\nহঠাত টিভিৰ পৰ্দাত ক’ৰবাৰ মেজি জ্বলোৱা দৃশ্য ভাহি আহিল। বাবলুৱে আঠু কাঢ়ি সেৱা কৰিবলৈ ধৰিলে।\n“হেৰৌ গাটো ধুৱাই নহল সেৱা কৰো জানো এনেকৈ।” ৰাজে কলে।\n“টিভিৰ মেজিহে দায় দোষ নধৰে দে ” ৰনে মাত লগালে।\n“মনটো পৱিত্র হলেই হল।” বাবলুৱে এইটো বাক্য কৈ কৈ হোস্টেলত একেৰাহে আটাইটকৈ বেছিদিন গা নোধোৱাৰ ৰেকৰ্ড কৰি আহিছে।\nতিনিওটাই আঠু কাঢ়ি সেৱা কৰাত লাগিল। তলপেটত হেচা পৰাত বাবলুৰ হাঁহে এইবাৰ অট্টহাস্য মাৰিব ধৰিলে “ধুধুধুতততততত ধাধাধাততত পুপুতত পাপাততততত”\n“কেচাই পকাই ধ্বংসি নিয়া। ” একেসময়তে টিভিৰ পৰা এটা চিঞৰ ভাহি আহিল। মেজিত বাঁহ ফুটিল চাগৈ।\nতিনিওটাই হাঁহি হাঁহি একেলগে চিঞৰিলে “হাঁহ, কোমোৰাক মুক্তি দিয়া।”\n← আঘাট (প্ৰ্তিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\nএটা সন্ধিয়াৰ ডায়েৰী (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য) →\nপ্ৰাপ্তি — দিবাকৰ দত্ত


শইকীয়া পুৰাণ- মুনিমন্ত শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএইকেইদিন শইকীয়াদা অফিচলৈ অহাটো অনিয়মিত হোৱাৰ লগতে পলমো কৰিবলৈ লৈছে৷ এজনে খোচ মাৰি সুধিয়ে দিলে-“কি হে শইকীয়াদা, কিবা নতুন কাম হাতত লৈছে নেকি? নে কিবা লেখামেলাত ধৰিছে? সিদিনা দোকানৰ পৰা দিস্তা পাত কিনি নিয়া দেখিলো৷“\n“তহঁতে কেনেকৈ জানিলি? নাজানিবিনো কিয়? দুনিয়াৰ গোটেই জাবৰমখা তহঁতৰ মূৰতেইটো আছে৷ তাকে উকটি ফুৰ৷“ শইকীয়াদাৰ কথাত ভৎৰ্সনাৰ সুৰ৷\n“নহয়, মানে এইকেইদিন আপোনাৰ উপস্থিতি যে নিয়মীয়া হোৱা নাই সেয়েহে৷ তাতে আকৌ আপুনি অবাবতযে সময় নষ্ট নকৰে সেয়া সকলোৱে জানেই দেখোন৷ বেয়া পালে যদি নোসোধো আৰু দিয়ক৷“ -অলপ ওপৰলে উঠাই দিয়াৰ মানসেৰে বৰুৱাই ক’লে৷\nশইকীয়াদা কিছু নৰম হ’ল৷ ক’লে-“তহঁতক এতিয়াই কম বুলি ভবা নাছিলো যদিও এতিয়া ভাবিছো মোটামুটিকৈ অকণমান তহঁতক জনোৱাই ভাল হ’ব৷ আচলতে এটা অনুৰোধ ৰাখিবলৈ গৈ মই এখন কিতাপ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছো৷ মহাত্মা গান্ধীয়েযে এখন কিতাপ লিখিছিল “মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী“ তহঁতে বাৰু জাননে? ক’ত জানিবি? বাহিৰা কিতাপ জানো কেতিয়াবা চুই পাইছ? বাৰু সেইবোৰ বাদ দি আচল কথালৈ আহো৷ মহাত্মা গান্ধীৰ নাতিয়েক এজনে সিদিনাখন মোলৈ ই মেইল এটা যোগেদি জনাইছে যে মোৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকা ভ্ৰমণৰ বিষয়ে তেখেতে বহু বছৰ আগেয়ে কাকতত পঢ়িবলৈ পাই তেতিয়াৰ পৰাই মোৰ সন্ধানত ব্যস্ত আছিল আৰু হঠাতে কিছুদিন আগত ক’ৰবাৰ পৰা মোৰ ই মেইল সংগ্ৰহ কৰি এই অনুৰোধটো ৰাখিবলৈ দহোকুৰি শপত দিলে আৰু লগতে এয়াও জনালে যে কিতাপ খনৰ নাম হ’ব লাগে-’মোৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকা অন্বেষণৰ কাহিনী’৷\nসকলো আচৰিত৷ বৰুৱাই ৰব নোৱাৰি কৈয়ে উঠিল-“আপুনি? আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকা?“ -“পেংলাই নকৰিবি দেই৷ নাজানিলে সুধিবি৷ অৱশ্যে নাজানিবও পাৰ৷ সেয়া প্ৰায় ত্ৰিছ বছৰমান আগৰ কথা যে৷ বাতৰি কাকততো ওলাইছিল সেয়া৷ বিশ্বাস নকৰ যদি দেখুৱাব পাৰো৷ পিছে তহঁতে বিশ্বাস কৰই বা নকৰ মোৰ কি ফৰফৰাই যাবনো?“\n“আপুনি প্ৰচাৰ বিমুখ মানুহ বুলি আমি সকলোৱেই জানোৱেই৷ হ’লেও এই বিষয়ে আমাক অলপ হ’লেও জনাব লাগিছিল৷ আমিনো ইমান পৰ হলোনে?“ -মাজতে মই মাত দিলো৷\nমোৰ কথাত শইকীয়াদা অলপ গলিল৷ “অৱশ্যে হয় কথাটো৷ বাৰু এতিয়াই অলপ চুটিকৈ কৈ দিওঁ৷ মাজতে কিন্তু টেপেচ টেপেচ মাত নিদিবি৷ শুন-তেতিয়া মই চফল ডেকা৷ আত্মীয় এজনৰ জৰিয়তে কম খৰচত ভিছা এখন বনাই চিধা মাৰি পঠিয়ালো দক্ষিণ আফ্ৰিকালৈ৷ তাত উপস্থিত হৈয়ে অলপ খোজকাঢ়ি জেগা চাও বুলি একো নভবা নুগুনাকৈ আগবাঢ়িছো৷ হঠাতে দেখো বিকট শব্দৰে মিলিটেৰিৰ কনভয় এটা মোৰ ফাললৈকে আগুৱাই আহিছে৷ ভয়তে কব নোৱাৰাকৈয়ে দিলো দৌৰ মাৰি৷ ইমানজাক মিলিটেৰিৰ মাজৰ পৰা কেনেকৈনো সাৰো? ধৰি পেলালে মোক৷ সেইটো আছিল ৰেড লাইট এৰিয়া৷ ক্ষন্তেক আগতে হোৱা এক হত্যাকাণ্ডৰ খুনীক খেদি খেদি আহোতে খুনী কোনপাকে সৰকিল গম নাপাই মোকে খুনী সন্দেহত ধৰি দই এক কিলো সোধালে৷ মোৰ নিৰ্দোষিতা কেনেকৈ প্ৰমাণ কৰো? সিহঁতেতো অসমীয়া ভাষা বুজি নাপায়৷ ইংৰাজীও বুজি নাপায়৷ মোৰ শাস্তি আছিল বোধহয় মৃত্যুদণ্ড৷ সন্দেহতহে ক’লো কিয়নো সিহঁতে বহুসময় গাড়ীৰে নি এডাল ক্ৰেণৰ সহায়ত মোক ইমান দ’ ঠাই এডোখৰলে দলিয়াই দিলে যে মৃত্যুভয়ত মই অচেতন হৈ পৰিলো৷ কিমান সময় অতিবাহিত কৰিলো নাজানো৷ তত পাই লক্ষ্য কৰিলো মই দেখোন জীৱিত৷ ইমান ওপৰৰ পৰা পেলাই দিয়াৰ পিছতো কেনেকে নমৰাকৈ থাকিলো তাকে চিন্তা কৰোতেহে দেখিলো মই দেখোন কিবা স্পঞ্জৰ দৰে সোপোকা দম এটাৰ মাজত সোমাই আছো আৰু সেইটোৱে লৰচৰ কৰি আছে৷ হাজাৰ চেষ্টা কৰিও মই ওপৰলৈ উঠিব পৰা নাই৷ কিহবাই যেন মোক টানি আছে৷ এটা সময়ত মন কৰিলো হাকোটা সদৃশ কাঠৰ ডাল এটাৰে মই থকা সেই স্পঞ্জসদৃশ থোপাটোক কিহবাই টানি আছে৷ তেতিয়াহে মন কৰিলো কেউফালে ক’লা থুপথুপীয়া কিবা এসোপাৰ মাজত বন্দী মই৷ মনলৈ সাহ আহিল অন্ততঃ কোনোবাই মোক বচাব বিচাৰিছে৷ বহু সময়ৰ মূৰত থোপাটো পাৰত লাগিলহি৷ মোৰ বাবে আৰু আশ্চৰ্য বাট চাই আছিল৷ দুজন উলংগ পুৰুষ৷ গাত জিংগা লালা জাতীয় গছপাত আদিৰে চিলোৱা অদ্ভুত বেশভূষা৷ বিং বাং মাতেৰে মোক জোৰকৈ ধৰি টানি নিলে সিহঁতে৷ মোৰ বস্ত্ৰ আজুৰি ফালি উলংগ কৰি এটা সময়ত নি এজুম মানুহৰ কাষ পোৱালেগৈ৷ বিৰাট অট্টহাস্য-কিৰিলিৰে ঠাইডোখৰ গমগমাই গ’ল৷ মোৰভয় সোমাল এবাৰ নমৰিলো৷ কিন্তু এইবাৰ যে ইহঁতৰ খাদ্য হ’ব লাগিব তাকে ভাবি পেটতে হাত ভৰি লুকাল৷ মোৰ সন্দেহ অমূলক প্ৰমাণ কৰি সিহঁতে নিজৰ মাজতে বিং বাং কথা পাতিলে আৰু মোকো কিবা কিবি সুধিলে৷ মই আকিৰে ইংগিতে বুজাব পাৰিলোনে নাই নাজানিলো যদিও সিহঁতক সন্তুষ্ট হোৱা যেন লাগিল৷“\n“সেই সকল জুলু প্ৰজাতিৰ আছিল নেকি বাৰু?“-কোনোবা এজনে সুধিলে৷\n“নহয়, লুলু প্ৰজাতিৰহে৷“\nতেনেকুৱা নাম আজিলৈকে চোন আমি শুনাই নাই -বৰুৱাই অসহ্য হৈ ক’লে৷ আন এজনে ক’লে-“নেটত মাৰি চোৱাচোন৷ থাকিবওতো পাৰে৷“\n“এইবোৰ নেটত কেনেকৈ পাবা? কোনোবা জানো আজিলৈকে তালৈ গৈ পাইছে? আৰু গ’লেও জানো বাচি আহিব পাৰিছে? তাৰ পিছৰখিনি শুনা-জাতিটোৰ এটা বিশেষত্ব মনকৰিবলগীয়া৷ সিহঁত একে ঠাইতে নাথাকে, ঘৰবাৰী নাই৷ ভৱিষ্যতৰ চিন্তাও নাই৷ মুক্ত যৌনাচাৰ৷ সেই কেইদিনতেই যে কিমান খোজ কাঢ়িলো কি কম? গৈ পোৱা দিনাই কিবা লতা খুন্দি চেপি গছৰ পাতৰ খোল বনাই মোক এখোল খুৱাই দিলে তাৰ পিছৰ পৰা দেখোন ভোক কমকৈ লগা হ’ল৷ কেবাদিনৰ মূৰে মূৰেহে কিবা কিবি খালো৷ কেতিয়াবা মৌ ৰস, কেতিয়াবা পোৰা মাছ মাংস আদি৷ কিন্তু মোৰ প্ৰতি বিধি বোধহয় অপ্ৰসন্ন আছিল৷ এদিন ডাঙৰ সাপ এডাল জুইত পুৰি মোকোৰা মোকোৰে সকলোকে ভক্ষণ কৰা দেখি ওৱাক ওৱাককৈ মোৰ বমি ওলাই আহিল৷ নাহিবনো কিয়? এনেয়ে অখাদ্য, তাতে তেজবোৰ বিৰিঙিয়ে আছিল৷ দলপতিয়ে সিহঁতৰ ভাষাৰে মোক দিয়া নিৰ্দেশমতে মই বুজিলে সেয়া মোকো খাবলৈ কোৱা হৈছে৷ মই অমান্তি হ’লো৷ পৰিণতি হ’ল বোধহয় মৃত্যুদণ্ড৷ ভয়ত তাকে খাবলে মই সাজু হ’লো৷ তথাপিও শাস্তি বোধহয় একে থাকিল৷ মোক টানি আঁজুৰি ক’ৰবালৈ লৈ গ’ল৷ মৃত্যু অৱশ্যম্ভাৱী জানি মই শেষ যুঁজ এটা দি চাব বিচাৰিলো৷ সিহ’তৰ পেশীবহুল শৰীৰৰ লগত মই নোৱাৰিলো৷ ধৈৰ্য ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলো৷ পিছে পিছে আহি থকা দলটোৰ এজনে মোক এটা ডাঙৰ ৰঙা ফুলৰ থোপা হাতত দিলেহি৷ কিজানি সেয়া তেওঁলোকৰ শেষ সন্মান আছিল৷ হঠাৎ দেখিলো আকাশৰ নিম্ন ভাগেৰে আহি থকা এখন বিমান৷ আমাৰ মূৰৰ ওপৰ পোৱাৰ লগে লগে দিলো ৰঙা ফুলৰ থোপাটো ওপৰলৈ দলিমাৰি৷ ঘটনাৰ আকস্মিকতাত ক্ষণিক সময়ৰ বাবে বোধহয় সিহঁতো হতভম্ব হৈছিল৷ সেই সুযোগতে আগপিছ নুগুণি দিলো দিগবিদিগ হেৰুৱাই লৰ৷ চকুৰ আগত দেখিলো বিমানখনৰ পৰা এডাল ৰছিৰ জখলা নামি আহিছে৷ সিহঁতে মোক ধৰিৰ আগতেই ৰছিডালত থাপ মাৰি ধৰিলো আৰু বিমানে ক্ৰমাৎ ওপৰলে উঠাই নিলে৷ তলৰ হাইউৰুমি নুশুনা হোৱাৰ পিছত ওপৰলৈ উঠাই নিয়া জখলাডালেৰে গৈ বিমানৰ ভিতৰত সুমোৱাৰ পিছতো গাৰ কঁপনি কমা নাছিল৷ বিমানৰ ভিতৰত কাক পালো জান? সেইযে ডিচকভাৰি চেনেলত মৰা উটৰ কলিজা আদি অখাদ্য ভক্ষণ কৰি থকা মানুহটো, তাক৷ এডভেন্সাৰপ্ৰিয় মানুহটো এনে ঠাইবোৰলেকে সঘনাই গৈ থাকে যদিও এয়া তেওঁৰ বাবেও নতুন৷ ভাল লাগিল মানুহজনৰ লগত কথা পাতি৷\n“আপুনি জানো ইংৰাজীত কথা পাতিব জানে?“\n“তহঁতৰ নিচিনা মোক গাধা পাইছ নেকি? তহঁতৰ নিচিনা মেট্ৰিকত মই ইংৰাজীত গ্ৰেছ পাই অহাবুলি ভাবিছ নেকি? অৱশ্যে তেওঁ খৰকৈ কওঁতে মোৰ কিছু অসুবিধা হৈছিল৷ তাৰ বাবে এটা বুধি খটাইছিলো৷ তহঁতেতো জানই আমাৰ গাঁৱৰ ঘৰৰ কাষত দুখনমান মিতেই(মণিপুৰী) গাওঁ আছে৷ দুই এটা মণিপুৰী ভাষা ক’বও জানো৷ কথাৰ মাজতে দুই এটা মণিপুৰী শব্দ সুমোৱাই দিওঁ৷\nতেওঁ সেয়া চিন্তা কৰি থাকোতেই মই শব্দ সাজি লওঁ৷ এনেকৈয়ে বাচি আহিলো৷ মোক ভাল পাই একেবাৰে কলিকতালৈকে থৈ গ’লহি৷ তাকেই পোনাই পাজৰাই লিখিবলৈ অনুৰোধ জনাইছে বুইছ৷\nবাৰু কামত ধৰোগৈ ব’ল৷\n← পুৰণি গ্ৰন্থৰ সুবাস- অভিনিবেশ শৰ্মা\nমূলাৰ আচাৰ মানস জ্যোতি মিশ্ৰ →\nবাহুমাছ (নৱ কোঁৱৰ)\nঅসমীয়া কথন/পঠন আৰু কিছু চিন্তন – মামণি দাস


কোনেও বিশ্বাস নকৰে নৰেন্দ্ৰ মোদীক! প্ৰতিবাদত অটল হৈ ৰৈছে দেশৰ কৃষক, সোমবাৰে সংসদযাত্ৰা -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়কোনেও বিশ্বাস নকৰে নৰেন্দ্ৰ মোদীক! প্ৰতিবাদত অটল হৈ ৰৈছে দেশৰ কৃষক, সোমবাৰে...\nকোনেও বিশ্বাস নকৰে নৰেন্দ্ৰ মোদীক!\nডিজিটেল ডেস্ক : অতুলনীয় ঐক্য আৰু দৃঢ়তাৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰি কেন্দ্ৰৰ নৰেন্দ্ৰ মোদী নেতৃত্বৰ চৰকাৰক নমনীয় হ’বলৈ বাধ্য কৰি তুলিলে দেশৰ কৃষক সমাজে। কৃষকৰ নিৰন্তৰ হেঁচা আৰু প্ৰতিবাদৰ ওচৰত সেও মানি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বাতিল তিনিখন বিতৰ্কিত কৃষি আইন বাতিলৰ কথা ঘোষণা কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল। প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কৃষকসকলৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰি এই আইন তিনিখন বাতিল কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিলে। তাৰ পাছত মোদী কেবিনেটেও আইন বাতিলৰ সিদ্ধান্তত অনুমোদন জনালে। এতিয়া অহা সোমবাৰে এই আইন বাতিলৰ প্ৰস্তাৱ সংসদত উত্থাপন হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে আৰু তাৰ পাছতে হয়তো আইনখন আনুষ্ঠানিকভাৱে বাতিল কৰা হ’ব। কিন্তু কথা হৈছে চৰকাৰৰ এই ঘোষণাৰ পাছতো কিন্তু প্ৰতিবাদী কৃষকসকল ক্ষান্ত হোৱা নাই।\nআইন বাতিলৰ ঘোষণা শুনি তেওঁলোক আনন্দত আত্মহাৰা হৈ নিজৰ লক্ষ্যৰ পৰা বিচলিত হোৱা নাই। বৰং অধিক দৃঢ়তাৰে নিজৰ লক্ষ্য পূৰণৰ বাবে অবিচল সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখিছে। কৃষকৰ প্ৰতিবাদস্থলীবোৰত শেহতীয়াকৈ পুনৰ বৃদ্ধি পাইছে বিদ্ৰোহী কৃষকৰ ভিৰ। নতুনকৈ শ শ কৃষক চামিল হৈছে, গাজীপুৰ, টিক্ৰি, সিংঘু সীমান্তত। কেৱল এয়াই নহয় ২৯ নৱেম্বৰত কৃষকসকলে সংসদলৈ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰাৰো সিদ্ধান্তৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। সোমবাৰে ৬০খন ট্ৰেক্টৰ আৰু সহস্ৰাধিক কৃষকে এই সংসদ মাৰ্চ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰিব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে এই আন্দোলনৰ অন্যতম গুৰি ধৰোঁতা ৰাকেশ টিকাইটে। কৃষকসকলৰ এই অবিচল দৃঢ়তা আৰু চৰকাৰ তথা প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ প্ৰতি বিশ্বাসহীনতাই ভালেমান প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেগ ঘটাইছে।\nএখন দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কৰা ঘোষণাৰ পাছতো কিহৰ বাবে কৃষকসকল পতিয়ন যোৱা নাই। দেশৰ জনগণৰ কাষত চৰকাৰ বা প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বিশ্বাসযোগ্যতা এতিয়া শূন্য নেকি? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত পোনপটীয়াকৈ ক’ব পাৰি যে, হয় প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে এতিয়া বিশ্বাসযোগ্যতা হেৰুৱাই পেলাইছে। বাৰে বাৰে একনায়কত্ববাদী মানসিকতাৰে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী যেন এতিয়া কাৰো ওচৰতে বিশ্বাসযোগ্য হৈ থকা নাই। বিমুদ্ৰাকৰণ, জিএছটি, নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন, দেশজুৰি এনআৰচি বলৱৎ কৰা আৰু শেহতীয়া এই কৃষি আইন সম্পৰ্কত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ একপক্ষীয় আৰু সিদ্ধান্তই দেশত কেনে অস্থিৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিছিল সেয়া নতুনকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। এনে বিতৰ্কিত আৰু সময়ত ভুল বুলি প্ৰতিপন্ন হোৱা সিদ্ধান্ত তথা বিভিন্ন ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতিৰে ‘হেডলাইন মেনেজমেণ্ট’ত ব্যস্ত থকা প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ বিশ্বাসযোগ্যতা আৰু ভৰসাযোগ্যতা যেন শূন্য হৈ পৰিছে। প্ৰতিবাদী কৃষকসলকে সেইবাবে মোদীৰ ঘোষণাৰ পাছতো নিজৰ স্থিতিৰ পৰা সামান্যতমো বিচলিত হোৱা নাই বৰং অধিক দৃঢ়তাৰে তেওঁলোকৰ স্থিতিত অটল হৈ ৰৈছে। শেহতীয়াকৈ কেন্দ্ৰীয় কৃষিমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ সিং টোমৰে কৃষকসকলক আহ্বান জনাইছে যে, এতিয়া আৰু প্ৰতিবাদ কৰি থকাৰ কোনো যুক্তি নাই, যিহেতু আইন বাতিলৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছে। আপোনালোক ঘৰলৈ উভতি যাওক। কিন্তু প্ৰতিবাদকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ স্থিতিৰ পৰা সামান্যতমো বিচলিত নহৈ চৰকাৰ তথা প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ মুখতে যেন ছাই সানি দিছে। আনকি এই সন্দেহো কৰা হৈছে যে, চৰকাৰে পঞ্জাব, উত্তৰ প্ৰদেশৰ দৰে ৰাজ্যৰ নিৰ্বাচনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিহে এই সিদ্ধান্ত লৈছে। এখন নিৰ্বাচিত চৰকাৰ এনে সন্দেহৰ পাত্ৰ হৈ পৰাটো নিসন্দহে চৰকাৰখনৰ ব্যৰ্থতাৰে এক সূচক চিহ্নিত হৈছে।\nPrevious articleমহানগৰীত দিন-দুপৰতে ৯বছৰীয়া কিশোৰীক অপহৰণৰ চেষ্টা\nNext article২০বছৰীয়া যুৱতীক ধৰ্ষণ-হত্যা, জনহীন আবাসত পেলালে মৃতদেহ, কাৰ এই পৈশাচিক কাৰ্য?


প্ৰেম–এক শিহৰণ, হৃদয়ৰ এক অবুজন অনুৰণন- (অজয় প্ৰীতম) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদুটা অক্ষৰৰ এটা মাথোন শব্দ আৰু এক বিশেষ অনুভৱ, এক বিশেষ শিহৰণ! ঠিকেই, প্ৰেম শব্দটোৱেই আনি দিয়ে হৃদয়ৰ নিভৃতলৈ এক বুজাব নোৱাৰা শিহৰণ৷ তাৰ লগতে ই এক বিৰল অনুভৱ; যাক হেজাৰ চেষ্টা কৰিলেও ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰাটো সম্ভৱ নহয়৷ পৃথিৱীত এনে কোনো শব্দ নাই, এনে কোনো ভাষা নাই, যাৰ দ্বাৰা নেকি প্ৰেমৰ পৰশে জগাই তোলা শিহৰণৰ প্ৰকৃত আক্ষৰিক ছবি অংকন কৰাটো সম্ভৱ হ’ব পাৰে৷ প্ৰকৃততে প্ৰেম এক স্বকীয় বৈশিষ্ট্য্য, যি নিজেই নিজত সম্পূৰ্ণ৷ আৰু প্ৰেমৰ এই সম্পূৰ্ণতাই কোনোবা প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ হৃদয়ত জগাই তোলা শিহৰণক কেৱল মাথোন মৌনতাৰেহে প্ৰকাশ কৰাটো সম্ভৱ—যি মৌনতাৰ সুযোগ লৈ প্ৰেমৰ বুজাব নোৱাৰা অনুভূতিৰ প্ৰতিচ্ছবি ভাঁহি উঠে কম্পিত দুই ওঁঠত আৰু চঞ্চল দুচকুৰ নীলাভ চাৱনিত…\nপবিত্ৰতাৰ অফুৰন্ত বৃষ্টিৰে হৃদয় সিক্ত কৰি তোলা প্ৰেম এনে এক অনুভৱ, যাক কেৱল মাথোন প্ৰকৃত প্ৰেমপক্ষীয়েহে উপলব্ধি কৰিব পাৰে৷ ক’বলৈ গ’লে হৃদয়ৰ এক স্বতঃস্ফুৰ্ত অনুৰণন৷ আৰু এই অনুৰণন কাৰ হৃদয়ত কেতিয়া জাগ্ৰত হৈ উঠে সেয়া কোনেও ক’ব নোৱাৰে৷ কিন্তু হৃদয়ৰ পৰিভাষা যে প্ৰেমেই সঠিক৷\nপ্ৰেম সাহসৰ অন্য এক প্ৰতীক৷ ই হৃদয়ত দুৰ্দমনীয়তাৰ অন্তহীন শিখা জগাই তোলে৷ হৃদয়ক উদ্বুদ্ধ কৰি তোলে সোঁতৰ বিপৰীতে যাবলৈ৷ উদ্বুদ্ধ কৰি তোলে প্ৰেমৰ বাবেই সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ বিপৰীতে থিয় দিবলৈ৷ প্ৰেমাম্পদৰ বাবে সমগ্ৰ দুখ, সমগ্ৰ সংগ্ৰাম নতশিৰে স্বীকাৰ কৰিবলৈও প্ৰেমেই শিকায়৷\nপ্ৰেমত জটিলতা আছে৷ কিন্তু প্ৰেম জটিল নহয়৷ ই মুগ্ধকৰ; ঠিক জোনাকৰ স্নিগ্ধতাৰ দৰেই স্নিগ্ধকৰ৷ যিদৰে জোনাকৰ শীতলতাই আলফুলে ধোৱাই তোলে হৃদয়, ঠিক তেনেদৰেই প্ৰেমৰ স্নিগ্ধতাই জোনাকময় কৰি তোলে হৃদয়ৰ চাৰিওদিশ৷\nপ্ৰেমেই মানুহক ধৈৰ্যশীল কৰি তোলে৷ কৰি তোলে সহনশীল৷ আৰু তাৰ লগতে ই হৃদয়লৈ আনি দিয়ে অসীম সৃষ্টিশীলতা; যি সৃষ্টিশীলতাই পৃথিৱীখনক নতুনকৈ চাবলৈ শিকায়; শিকায় হেঁপাহৰ এজাক কুঁহিপতীয়া সপোন ৰচিবলৈ..\nপ্ৰেমতো স্বাৰ্থ থাকিব পাৰে৷ কিন্তু সেই স্বাৰ্থ আৰ্থিক স্বাৰ্থ নহয়, নহয় সম্পদৰ স্বাৰ্থ৷ ভালপোৱাৰ বাবে ভালপোৱাৰ স্বাৰ্থ, প্ৰেমৰ বাবে প্ৰেমৰ স্বাৰ্থ৷ যি প্ৰেমত সম্পদৰ স্বাৰ্থ থাকে সেই প্ৰেম প্ৰেম হ’ব নোৱাৰে৷ হ’ব পাৰে বিনিময়, অথবা ভালপোৱাৰ নামত এক অভিনয়৷\nকোনোবাই একপক্ষীয়ভাবে হৃদয় দিয়ে আৰু আন কোনোবাই হৃদয় লৈ হৃদয় দিয়ে৷ উভয় ক্ষেত্ৰতেই নিহিত হৃদয়ৰ পৰিভাষা৷ গতিকে উভয়েই প্ৰেম৷ কাৰণ দুয়োক্ষেত্ৰতেই নিহিত একেটাই উদ্দেশ্য — প্ৰেমৰ বাবে জীৱন; প্ৰেমৰ বাবে হৃদয়৷ কিন্তু সেয়া কেতিয়াও প্ৰেম হ’ব নোৱাৰে, য’ত হৃদয় দিয়া-লোৱাৰ অভিনয়েৰে আৰ্থিক লাভালাভৰ এখনি নাটক ৰচা হয়৷ ৰচা হয় বিলাসিতাৰ ক্ষণভংগুৰ নাটক৷\nপ্ৰেমৰ পৰিসৰ অতিশয় বিশাল৷ ক’বলৈ গ’লে শেষহীন৷ পৰিব্যাপ্ত আৰু বিস্তৃত৷ ইয়াৰ কোনো সীমা নাই, নাই কোনো পৰিধি৷ এই প্ৰেমৰ বাবেই সৃষ্টি সুন্দৰ, আৰু সুন্দৰ জীৱনৰ বঁকিয়া৷ কিন্তু এই সুন্দৰতাৰ মাজতো আছে এক বিভৎস ৰূপ, প্ৰতাৰণা আৰু প্ৰেমৰ নামত নিতৌ সংঘটিত হৈ অহা কলংকৰ এক বিভৎস ৰূপ৷ ঠিকেই, আজি প্ৰেম যেন পণ্যসামগ্ৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ পৰিছে৷ হৈ পৰিছে যৌনতাৰ এক মুক্ত বেহা আৰু এক বিজ্ঞাপন৷ কিন্তু কিয়?\nপ্ৰকৃততে এই কিয়ৰ উত্তৰ দিয়াটো মস্কিল৷ অৱশ্যে উত্তৰ নথকা নহয়৷ উত্তৰআছে৷ আছে প্ৰতিনিয়ত সংঘটিত হৈ অহা বিষাদ বিলাপৰদৰে সমূহ ৰহস্যৰ নিশ্চিত আৰু সাৱলীল উত্তৰ৷ কিন্তু এই উত্তৰ বিচাৰিবলৈ যোৱা মানেই এখনি ৰামায়ণৰ তাৎপৰ্য উদঘাটন কৰিবলৈ যোৱা৷ ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজন বিশাল ৰচনাৰ…..\nপ্ৰেম আছিল জীৱনৰ সুখৰ কাৰণে শৃংখলাবদ্ধ এক সমন্বয়ৰ স্থল; যিয়ে নেকি হৃদয়ত জাগ্ৰত কৰিব পাৰে সীমাহীন স্নিগ্ধতাৰ জোনাকী জোঁৱাৰ৷ এনে এক জোঁৱাৰ, যি জোঁৱাৰে বিশাল শূন্যতাতো ঢালিব পাৰে সুখৰ আবিৰ৷ ইয়াৰ বাবে অৱশ্যে প্ৰয়োজন হাৰ্দিক অনুভৱ আৰু জৈৱিক আবেগৰ৷ যান্ত্ৰিক জড়তাই কেতিয়াও প্ৰৰোচিত কৰিব নোৱাৰে সৰগীয় প্ৰেমক৷ কাৰণ এই প্ৰেম যে উপলব্ধিৰ কাৰক৷\nসেইবাবেই হয়তো অধিক আবেগিক আৰু অনুভৱী লোকসকল হয় অধিক ৰোমাণ্টিক আৰু সঁচা অৰ্থতেই প্ৰেমিক৷\nকিন্তু কেৱল যে প্ৰেমিক ব্যক্তি এগৰাকীয়েই প্ৰেমৰ পবিত্ৰতা ৰক্ষা কৰিব পাৰিব সেয়াও শুদ্ধ নহয়৷ প্ৰকৃত প্ৰেমিক হ’বলৈ হ’লে আৱেগ, অনুভৱ আৰু উপলব্ধিৰ লগতেই প্ৰয়োজন সততাৰ; প্ৰয়োজন শুদ্ধ-অশুদ্ধ বিচাৰৰ ক্ষমতা আৰু দায়িত্ববোধৰ৷ প্ৰয়োজন বুজাবুজি কৰিব পৰা মনোভাৱৰ আৰু সুস্থ মানসিকতাৰ৷ আৰু প্ৰয়োজন ধৈৰ্য আৰু আকাংক্ষাৰ সীমাবদ্ধতাৰ৷ সীমাহীন আকাংক্ষাই এগৰাকী লোকক কেতিয়াও সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰে৷ কেৱল উচ্ছৃংখলহে কৰিব পাৰে৷ ই প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতেই প্ৰমাণিত৷ প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰতো৷\nকোনোবাই সীমিত সম্পদ আৰু ৰূপৰ মাজতো সৰগ ঢুকি পাব পাৰে আৰু কোনোবাই এটাৰ পাছত আনটো বিকল্পৰ সন্ধানত থাকিব পাৰে৷ সেইবাবেই উল্লেখ কৰা কাৰকসমূহৰ অবিহনে এগৰাকী লোকক কেতিয়াও প্ৰকৃত প্ৰেমিক বুলি ক’ব নোৱাৰি৷ কাৰণ তেওঁলোকৰ স্থায়ীত্ববিহীন উচ্ছৃংখল মস্তিষ্ক আৰু সীমাহীন আকাংক্ষাই প্ৰেমৰ পথাৰত সদায়েই তেওঁলোকক বিপথে পৰিচালিত কৰিব৷ হয়তো তেনে এচাম লোকেই সুযোগ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে প্ৰেমৰ দৰে এক পবিত্ৰ সম্পৰ্কৰ৷ কলংকিত কৰিব পাৰে প্ৰেমৰ পথাৰ৷ ই কেৱলমাত্ৰ এক সম্ভাৱনা নহয়, এয়া প্ৰতিনিয়ত হৈ আহিছে, প্ৰতিনিয়ত কৰি আহিছে৷ আৰু ক্ৰমশঃ বৃদ্ধি পাই আহিছে ইয়াৰ হাৰ৷ সেইবাবেই হয়তো আজি প্ৰেমৰ নাম তুলুঙাস্বৰূপ হৈ পৰিছে৷ প্ৰেমৰ নামত সৃষ্টি হৈছে তথাকথিত টাইমপাছ, বিষাদ, বিচ্ছেদ, প্ৰতাৰণা, প্ৰতিশোধ আদিৰ দৰে অনেকধৰণৰ ব্যাধিৰ; আৰু ইয়েই কলুষিত কৰি আহিছে আমাৰ দশোদিশ৷ তাৰ লগতে ক্ৰমশঃ আমাক ঠেলি লৈ গৈছে এক বিশ্বাসহীনতাৰ দিশলৈ৷ আৰু এই বিশ্বাসহীনতা বৰ্তমান চূড়ান্ত সীমনাত৷\nঠিকেই, এতিয়া প্ৰেম কৰা মানেই যেন জুৱাখেলত সৰ্বোচ্চ বিলীন কৰি দিয়া; কাৰণ প্ৰেম আজি এক জুৱা খেলত পৰিণত হৈছে৷ পৰিণত হৈছে এক বিজ্ঞাপনত; তথাকথিত ভালপোৱাৰ এক বিজ্ঞাপনত! কিন্তু এই বিজ্ঞাপনত কিমান সততা নিহিত থাকে তাক কোনেও ক’ব নোৱাৰে একমাত্ৰ বিজ্ঞাপনৰ ৰঙীন ফলক লগোৱা গৰাকীৰ বাহিৰে৷ আৰু সেই ফলকৰ ওপৰত ভৰসা কৰিয়েই আপুনি প্ৰেমৰ সাগৰত ডুবিব লাগিব৷ হয়তো আপুনি সফল হ’ব নতুবা লীন যাব বিষাদৰ অন্তহীন অন্ধকাৰত; অৱশ্যে বিষাদগহ্বৰে আপোনাক তেতিয়াহে সামৰিব, যদিহে আপুনি সঁচা প্ৰেমিক৷ অন্যথা আপুনিও যান্ত্ৰিকৰদৰেই সন্ধানত নামিব পাৰিব, এটাৰ পিছত আন এটা বিকল্পৰ৷ কাৰণ প্ৰেমৰ নামত ধেমালি কৰা সকলৰ হৃদয়ত কেতিয়াও আঘাত নালাগে৷ তেওঁলোকে বিকল্পৰ সন্ধান অব্যাহত ৰাখিব জানে৷ কিন্তু হৃদয়বানৰ বাবে প্ৰেমৰ আঘাত মৃত্যুযন্ত্ৰণাতকৈ অধিক; যি আঘাতে ভিতৰি ভিতৰি কোঙা কৰি তোলে তেওঁলোকক৷ অথচ সেই আঘাতৰ উন্মুক্ত প্ৰকাশো সম্ভৱ নহয়৷ যাৰ ফলত ভিতৰি ভিতৰি প্ৰতিপল জ্বলিবলগা হয় প্ৰকৃত প্ৰেমিক প্ৰেমিকাসকল…\nপ্ৰেম এনেকুৱাই, সফল হ’লে সৰগৰ সুখ আৰু বিফল হ’লে বিষাদৰ ফল্গুধাৰা৷ তথাপিতো প্ৰেমে আমাক পৈণতকৈ গঢ়ি তোলে৷ শিকায় জীৱনৰ হেজাৰ নতুন কথা৷ বিফলতাই গঢ়ি তোলে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা৷ প্ৰতিটো খোজত বৃদ্ধি কৰে সুস্থিৰতা৷ বিফলতাই সৃষ্টি কৰা যুক্তিবোৰে মস্তিষ্কলৈ আনি দিয়ে এক পৰিপক্বতা৷ অৱশ্যে ইয়াৰ বাবে ফঁহিয়াই চাবলগা হয় কাৰ্যৰ শুদ্ধতা৷\nধ্বংস নহয়, প্ৰেমৰ বিফলতাই জীৱনটোক নকৈ গঢ়িবলৈ শিকায়৷ প্ৰেমৰ বিফলতাৰ শেষত সাৰ পাই উঠা যুক্তিবোৰে আমাক অগ্ৰগামী পদক্ষেপত সাৱধান হ’বলৈ বাধ্য কৰে৷ আৰু এইক্ষেত্ৰত বুকুৰ বিষাদবোৰে যোগায় অপৰিসীম ইন্ধন; যি ইন্ধন আমাৰ সফলতাৰ চাবিকাঠী৷ সেইবাবেই প্ৰেম মহান৷ মহান প্ৰেমৰ প্ৰতি অনুভৱ, প্ৰতি অনুভূতি আৰু প্ৰেমত জাগি উঠা প্ৰতি শিহৰণ৷ এই শিহৰণ আমাৰ বাবে অনাবিল সুখৰ কাৰক৷\nমাথোন সুখবোৰ আঁকুহিবৰ বাবে কিছু যুক্তিৰ প্ৰয়োজন; বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিবৰ বাবেই আমাক কিছু যুক্তিৰ প্ৰয়োজন৷ কাৰণ আমি আমাক ধৰি ধৰি এৰি দিব লাগিব৷ অন্যথা বা-মাৰলীয়ে ক’লৈ উৰুৱাই নিয়ে সেয়া ক’ব নোৱাৰি৷ বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটেই বিষাক্ত৷ আমি এই বিষাক্ত প্ৰেক্ষাপটৰপৰা নিজকে বচাই ৰাখিব লাগিব৷ আৰু এইবাবেই সাৱধানতাৰ প্ৰয়োজন; এই সাৱধানতাৰ সৰ্বাধিক প্ৰয়োজন হৃদয়ৱান সকলৰ বাবে৷ কাৰণ হৃদয়ৱানসকলৰ বুকুত সদায়েই আঘাত অধিক লাগে৷ কাৰণ তেওঁলোক যান্ত্ৰিক নহয়৷ অনুভৱৰ সৰলতাৰে জীয়াই থাকিব বিচৰা প্ৰেম পক্ষীহে তেওঁলোক….\n← সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ৰ চাকৰিবোৰ- প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nপ্ৰেম: অন্য এক দৃষ্টিৰে- (ডাঃ দিগন্ত বুঢ়াগোহাঞি) →


অযোধ্যা (পৌৰাণিক নগৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅযোধ্যা হৈছে প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাৰ গ্ৰন্থ যেনে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা এক কিংবদন্তি নগৰ। এই গ্ৰন্থসমূহে ইয়াক ৰামকে ধৰি ইক্ষ্বাকু ৰজাসকলৰ ৰাজধানী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। এক সূত্ৰ অনুসৰি, ই বৰ্তমানৰ অযোধ্যা চহৰৰ সৈতে একে। আন এক সূত্ৰ অনুসৰি, ই এখন কাল্পনিক নগৰ আৰু বৰ্তমানৰ অযোধ্যা (আদিতে সকেতা নামেৰে জনাজাত) গুপ্ত যুগত চতুৰ্থ বা পঞ্চম শতিকাৰ আশে পাশে পৌৰাণিক নগৰখনৰ নামেৰে পুনৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।\n1 আখ্যানসমূহৰ বৰ্ণনা\n2 ঐতিহাসিক ভিত্তি\n2.1 বৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে চিহ্নিতকৰণ\n2.2 কিংবদন্তিমূলক নগৰ হিচাপে চিহ্নিতকৰণ\n2.2.1 পুৰাতাত্বিক প্ৰমাণৰ অভাৱ\n2.2.2 সাহিত্যভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱ\n3.1 সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী\nআখ্যানসমূহৰ বৰ্ণনা[সম্পাদনা কৰক]\nৰামায়ণৰ মতে অযোধ্যা আদিপুৰুষ মনুৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰিসীমা আছিল ১২ x৩ যোজন। ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত উভয়তেই অযোধ্যাক ৰাম আৰু দশৰথকে ধৰি কোশলৰ ইক্ষ্বাকু ৰাজবংশৰ ৰাজধানী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পুৰাণ-পঞ্চ-লক্ষণত নগৰখনক হৰিশ্চন্দ্ৰকে ধৰি ইক্ষ্বাকু ৰজাসকলৰ ৰাজধানী বুলিও বৰ্ণোৱা হৈছে।\nৰামায়ণৰ মতে ৰজা দশৰথৰ পুত্ৰ ৰামক বনবাস দিয়া হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ উভতি আহি এক আদৰ্শ ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল। উত্তৰা কাণ্ডৰ মতে, পৰৱৰ্তী সময়ত ৰামায়ণত যোগ দিয়া ৰমে তেওঁৰ শাসনকালৰ শেষত ৰাজ্যখনক ৰাজধানী শ্ৰাৱস্তী আৰু কুশৱতীৰ সৈতে উত্তৰ আৰু দক্ষিণ কোশলত বিভক্ত কৰি ইয়াৰ শাসনৰ ভাৰ তেওঁৰ দুই পুত্ৰ লৱ আৰু কুশক অৰ্পণ কৰে। ইয়াৰ পিছত ৰামে নগৰখনৰ সকলো বাসিন্দাৰ সৈতে সৰযূ নদীৰ পানীত প্ৰৱেশ কৰি আৰু স্বৰ্গগামী হয়। মহাভাৰতৰ মতে তেওঁলোক স্বৰ্গগামী হোৱাৰ স্থান হৈছে গোপ্ৰতাৰা তীৰ্থ। পৰৱৰ্তী সময়ত ৰজা ঋষভৰ দ্বাৰা অযোধ্যা পুনৰ জনবসতিপূৰ্ণ হয়।\nৰামৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত আন কেইবাটাও সাহিত্যকৰ্মত অযোধ্যাৰ কথা উল্লেখ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে কবি ভাষৰ দ্বাৰা ৰচিত অভিষেক আৰু প্ৰতিমান্তক (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকা বা তাৰ আগৰ), আৰু কালিদাসৰ ৰঘুবংশ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকা)। \nজৈন পৰম্পৰা অনুসৰি, অযোধ্যাত পাঁচজন তীৰ্থংকৰৰ জন্ম হৈছিল আৰু তেওঁলোক আছিল ঋষভনাথ, অজিতনাথ, অভিনন্দননাথ, সুমতিনাথ আৰু অনন্তনাথ।\nঐতিহাসিক ভিত্তি[সম্পাদনা কৰক]\nবৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে চিহ্নিতকৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nবি.বি. লাল এইচ.ডি. ছংকলিয়া আদি আধুনিক কালৰ পণ্ডিতে পৌৰাণিক অযোধ্যা নগৰক আধুনিক কালৰ অযোধ্যা চহৰৰ সৈতে চিহ্নিত কৰিছে। অৱশ্যে এই ধাৰণাটো সকলোৱে গ্ৰহণ কৰা নাই। \nইয়াৰ সপক্ষে আগবঢ়োৱা যুক্তিসমূহ হৈছে:\nৰামায়ণ, ভাগৱত পুৰাণ আৰু পদ্ম পুৰাণ আদি গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে যে বৰ্তমানৰ অযোধ্যা নগৰৰ দৰেই পৌৰাণিক নগৰখনো সৰযূ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত আছিল। \nগুপ্ত যুগৰ সাহিত্য যেনে ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ, কালিদাসৰ ৰঘূবংশ আদিত অযোধ্যাক বৰ্তমানৰ চহৰখনৰ প্ৰাচীন নাম সকেত বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী সময়ৰ সংস্কৃত সাহিত্য যেনে হেমচন্দ্ৰৰ অভিধান-চিন্তামণি আৰু যশোধৰাৰ কামসূত্ৰৰ বিষয়ে মন্তব্যমঞ্জৰীতো একেধৰণৰ উল্লেখ পোৱা যায়। \nবিষ্ণু স্মৃতি আৰু মৎস্য পুৰাণত অযোধ্যাক এক তীৰ্থক্ষেত্ৰ বুলি কোৱা হৈছে। ১০৯২ চনৰ চন্দ্ৰৱতী লিপিসমূহত উল্লেখ আছে যে ৰজা চন্দ্ৰদেৱে অযোধ্যাৰ সৰযূ আৰু ঘাগৰা নদীৰ সংগমস্থলৰ স্বৰ্গ-দ্বাৰ তীৰ্তগত স্নান কৰিছিল। \nমহাকাব্যসমূহত অযোধ্যাক কোশল দেশৰ ৰাজধানী বুলি বৰ্ণোৱা হৈছে। বৰ্তমানৰ অযোধ্যাত উদ্ধাৰ হোৱা ধনদেৱে লিখোৱা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰ লিপিত তেওঁক কোশলৰ অধিপতি বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।  পৰৱৰ্তী কালৰ বিভিন্ন লিপিতো অযোধ্যাৰ উল্লেখ আছে। \nকিংবদন্তিমূলক নগৰ হিচাপে চিহ্নিতকৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nবহুসংখ্যক পণ্ডিতে মতপোষণ কৰে যে ৰামায়ণৰ অযোধ্যা সম্পূৰ্ণৰূপে এখন কিংবদন্তিমূলক নগৰ আৰু ই বৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে একে নহয়।  এই পণ্ডিতসকলৰ ভিতৰত এম.চি. যোশী, হেন্স টি. বেক্কাৰ আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয় বা চমুকৈ জেএনইউৰ ২৫ গৰাকী ইতিহাসবিদ অন্যতম।  তেওঁলোকৰ মতে পৌৰাণিক অযোধ্যাক সকেত অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ অযোধ্যাৰ সৈতে চিহ্নিত কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া খ্ৰীষ্টিয় প্ৰথম শতিকাকেইটাতে আৰম্ভ হয় আৰু গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সময়ছোৱাতে ই সম্পূৰ্ণ হয়। \nএই মতৰ সপক্ষে যুক্তিসমূহ এনেধৰণৰ:\nপুৰাতাত্বিক প্ৰমাণৰ অভাৱ[সম্পাদনা কৰক]\nজেএনইউৰ ইতিহাসবিদসকলে কয় যে পুৰাতাত্বিক সমলসমূহৰ মতে অযোধ্যাত বসতিৰ যথাসম্ভৱ প্ৰাৰম্ভিক নমুনা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টম শতিকাৰ। ৰামায়ণত অযোধ্যাক নগৰকেন্দ্ৰীক বুলি বৰ্ণোৱা হৈছে যদিও পুৰাতাত্বিক খননসমূহে আদিম জীৱনশৈলীৰ কথাহে সূচায়। \nহেন্স টি. বেক্কাৰে নথিভুক্ত কৰিছে যে খ্ৰীষ্টিয় দ্বিতীয় শতিকাৰ আগৰ কোনো পুৰাতাত্বিক প্ৰমাণ বা সমলৰ সৈতে অযোধ্যা নামৰ কোনো ঠাই সংযুক্ত নহয়।  অযোধ্যাৰ প্ৰাৰম্ভিক উল্লেখ গুপ্ত যুগৰ লিপিসমূহতহে পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ৫৩৩-৫৩৪ চনৰ এক লিপিত অযোধ্যাৰ এক সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। সমুদ্ৰগুপ্তই লিখোৱা গয়া লিপিত (খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্থ শতিকা) অযোধ্যাক এক দুৰ্গ-চহৰ বুলি কোৱা হৈছে। \nসাহিত্যভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱ[সম্পাদনা কৰক]\nপৌৰাণিক বৌদ্ধ আৰু জৈন ৰচনাসমূহত কোশলৰ মুখ্য নগৰ হিচাপে অযোধ্যাৰ পৰিৱৰ্তে শ্ৰাৱস্তী আৰু সকেতৰ নামহে উল্লেখ কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালত ৰচিত পুৰাণসমূহত কোশলৰ ৰাজধানী বুলি অযোধ্যাৰ নাম উল্লেখ আছে যদিও এই গ্ৰন্থসমূহে সম্ভৱতঃ ৰামায়ণৰ বৰ্ণনাকেই অনুসৰণ কৰিছে। \nহেন্স টি. বেক্কৰৰ বিশ্লেষণ অনুযায়ী, সকেতৰ সলনি অযোধ্যাৰ উল্লেখ কৰা সংস্কৃত ৰচনাসমূহ মূলতঃ কাল্পনিক। এইসমূহৰ ভিতৰত আছে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু পুৰাণ-পঞ্চ-লক্ষ্মণ ইত্যাদি। আনহাতে অযোধ্যাৰ সলনি সকেতৰ নাম উল্লেখ কৰা সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহ আংশিকভাৱে বিজ্ঞানভিত্তিক বা সত্যৰ ওঅপৰত আধাৰিত।  পালি ভাষাৰ বৌদ্ধ সাহিত্যসমূহত অযোজ্য বা অযোঝ নামৰ এখন নগৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যদিও ই গঙ্গা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।  পোৰাণিক জৈন সাহিত্য থান সূত্তত ঔঝাক (অযোধ্যা) গান্ধীলাৱতী নামৰ কাল্পনিক ৰাজ্য এখনৰ ৰাজধানী বুলি কোৱা হৈছে।  ই এই কথা সূচায় যে অযোধ্যাও এক কাল্পনিক নগৰ। \n↑ Gopal, Sarvepalli; Thapar, Romila; Chandra, Bipan; Bhattacharya, Sabyasachi; Jaiswal, Suvira; Mukhia, Harbans; Panikkar, K. N.; Champakalakshmi, R. et al. (Feb 1990). "The Political Abuse of History: Babri Masjid-Rama Janmabhumi Dispute". Social Scientist খণ্ড 18 (1/2): 76–81. doi:10.2307/3517330. http://www.jstor.com/stable/3517330। আহৰণ কৰা হৈছে:7August 2020.\n↑ Bakker, Hans (1982). "The rise of Ayodhya asaplace of pilgrimage". Indo-Iranian Journal খণ্ড 24 (2): 103–126. doi:10.1163/000000082790081267.\n↑ K. D. Bajpai 1967, পৃষ্ঠা. 42.\n↑ 4.0 4.1 4.2 Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 7.\n↑ Meenakshi Jain 2013, পৃষ্ঠা. 91.\n↑ Hans T. Bakker 1982, পৃষ্ঠা. 103–104.\n↑ Kishore Kunal 2016, পৃষ্ঠা. 8-9.\n↑ Paras Kumar Choudhary 2004.\n↑ Herman Paul 2015, পৃষ্ঠা. 113-114.\n↑ S. N. Arya 1990, পৃষ্ঠা. 44.\n↑ 11.0 11.1 S. N. Arya 1990, পৃষ্ঠা. 46.\n↑ S. N. Arya 1990, পৃষ্ঠা. 45.\n↑ 13.0 13.1 Sarvepalli Gopal et al. 1995, পৃষ্ঠা. 76.\n↑ Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 10.\n↑ Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 11-12.\n↑ 16.0 16.1 Sarvepalli Gopal et al. 1995, পৃষ্ঠা. 76-81.\n↑ Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 9, 11.\n↑ Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 12.\n↑ 19.0 19.1 Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 9.\n↑ Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 5.\n↑ Hans T. Bakker 1984, পৃষ্ঠা. 3.\nB. B. Lal (1978–79). K. N. Dikshit. ed. "Was Ayodhyāamythical city?". Puratattva (Indian Archaeological Society) (10). https://archive.org/stream/in.ernet.dli.2015.532477/2015.532477.puratattva-no10#page/n55/mode/1up/.\nSarvepalli Gopal (1990). "The Political Abuse of History: Babri Masjid-Rama Janmabhumi Dispute". Social Scientist খণ্ড 18 (1/2): 76–81. doi:10.2307/3517330.\nHans T. Bakker (1984). Ayodhya. Institute of Indian Studies, University of Groningen. OCLC 769116023. https://books.google.com/books?id=r8rIygAACAAJ.\nHans T. Bakker (1982). "The rise of Ayodhya asaplace of pilgrimage". Indo-Iranian Journal খণ্ড 24 (2): 103–126. doi:10.1163/000000082790081267.\nK. D. Bajpai (1967). The Geographical Encyclopaedia of Ancient and Medieval India: Based on Vedic, Puranic, Tantric, Jain, Buddhistic Literature and Historical Records. Indic Academy. https://books.google.com/books?id=tWEBAAAAMAAJ.\nKishore Kunal (2016). Ayodhya Revisited. Ocean Books. ISBN 978-81-8430-357-5. https://books.google.com/books?id=gKKaDAAAQBAJ&pg=PR1.\nMeenakshi Jain (2013). Rama and Ayodhya. প্ৰকাশক New Delhi: Aryan Books. ISBN 978-8173054518.\nParas Kumar Choudhary (2004). Sociology of Pilgrims. Kalpaz Publications. ISBN 978-81-7835-243-5. https://books.google.com/books?id=lJwRAQAAIAAJ.\nS. N. Arya (1990). "Historicity of Ayodhya". Proceedings of the Indian History Congress (ndian History Congress) খণ্ড 51: 44–48.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অযোধ্যা_(পৌৰাণিক_নগৰ)&oldid=285813"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১১ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ১৩:৫৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Mar4| AsmULB | STEP | তাৰ পাছত যীচুৱে সাগৰৰ তীৰত গৈ পুনৰ উপদেশ দিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া অধিক লোক তেওঁৰ ওচৰত গোট খোৱাত তেওঁ সাগৰলৈ গৈ এখন নাৱত উঠি বহিল; আৰু লোক সকল সাগৰৰ পাৰতে ৰৈ থাকিল।\n1তাৰ পাছত যীচুৱে সাগৰৰ তীৰত গৈ পুনৰ উপদেশ দিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া অধিক লোক তেওঁৰ ওচৰত গোট খোৱাত তেওঁ সাগৰলৈ গৈ এখন নাৱত উঠি বহিল; আৰু লোক সকল সাগৰৰ পাৰতে ৰৈ থাকিল। 2তেতিয়া তেওঁ দৃষ্টান্তেৰে তেওঁলোকক অনেক উপদেশ দিলে ▼\n▼4:2 মথি ১৩:১-৩৩ ; লূক ৮:৪,৫৷\nআৰু উপদেশত তেওঁলোকক কলে:\n3“শুনক, এজন খেতিয়কে কঠীয়া সিচিবলৈ গ’ল। 4তেওঁ সিচোঁতে সিচোঁতে, কিছুমান কঠীয়া আলিবাটৰ কাষত পৰিল; তাতে চৰাইবোৰে আহি সেইবোৰ খুঁটি খালে। 5কিছুমান কঠিয়া অলপ মাটি থকা শিলনিত পৰিল, তাতে মাটি ডাঠ নোহোৱাৰ বাবে সোনকালে গজিল৷\n6কিন্তু যেতিয়া সূৰ্য উদয় হ’ল আৰু তাপ লাগিল তেতিয়া শিপা নোহোৱা বাবে, ▼\n▼4:6 গীত ১:৪ ; ইফি ৩:১৯ ; কল ২:৭৷\nসেইবোৰ শুকাই গ’ল। 7কিছুমান কঠিয়া কাঁইটনিত পৰিল; তাতে কাঁইটীয়া বনবোৰ বাঢ়ি উঠি সেইবোৰক হেচি ধৰিলে আৰু সেইবোৰত একো ফল নধৰিল৷\n8আন কিছুমান কঠিয়া ভাল মাটিত পৰিল আৰু গজালি মেলি বাঢ়ি উঠিল, তাতে ফল ▼\n▼4:8 যো ১৫:৫ ; কল ১:৬,১০ ; ইব্ৰী ৬:৭,৮ ; ২ পি ১:৮৷\nউৎপন্ন হ’ল৷ সেই কঠিয়াবোৰৰ কিছুমানে ডেৰ কুৰি, তিনি কুৰি আৰু এশ গুণলৈকে ফল উৎপন্ন কৰিলে।” 9তেওঁ ক’লে, “যাৰ শুনিবলৈ কাণ আছে, তেওঁ শুনক।”\n10তাৰ পাছত যীচু নিৰ্জন ঠাইত থকা সময়ত তেওঁৰ সঙ্গী সকলে সেই বাৰ জন শিষ্যৰ সৈতে গৈ সেই দৃষ্টান্ত কেইটাৰ বিষয়ে তেওঁক সুধিলে। 11তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক কলে, “ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ নিগূঢ়-তত্ত্ব তোমালোকক দিয়া হৈছে৷ কিন্তু যি সকল লোক বাহিৰত আছে, তেওঁলোকৰ আগত সকলো কথা দৃষ্টান্তেৰে কোৱা হৈছে,\n12“যাতে তেওঁলোকে যেতিয়া চাই, হয়, তেওঁলোকে চাই; কিন্তু দেখা নাপায়,\nআৰু যাতে তেওঁলোকে যেতিয়া শুনে; হয়, শুনে, কিন্তু বুজি নাপায়\nঅথবা তেওঁলোকে ঘূৰি আহিলহেতেন, আৰু ঈশ্বৰেও ক্ষমা দিলেহেতেন৷”\n13পাছত তেওঁ কলে, “তোমালোকে এই দৃষ্টান্ত বুজা নাই নে? তেন্তে সকলো দৃষ্টান্ত কেনেকৈ বুজিবা? 14সেই খেতিয়কে বাক্য সিচেঁ। 15য’ত বাক্য সিচাঁ হয়, সেই আলিবাটৰ কাষত থকা এওঁলোক এনেকুৱা লোক, এওঁলোকে বাক্য শুনি উঠাৰ লগে লগে চয়তানে ▼\n▼4:15 ১ পি ৫:৮ ; ইব্ৰী ২:১৷\nআহি তেওঁলোকৰ পৰা সিচাঁ বাক্য কাঢ়ি নিয়ে;\n16সেই দৰে শিলনিত সিচাঁ এওঁলোক এনেকুৱা লোক, তেওঁলোকে বাক্য শুনাৰ লগে লগে আনন্দেৰে গ্ৰহণ কৰে, 17কিন্তু তেওঁলোকৰ শিপা নথকাত, অলপ দিন মাথোন থাকে; পাছত বাক্যৰ কাৰণে ক্লেশ বা তাড়না হোৱা মাত্ৰকে তেওঁলোকে বিঘিনি পায়।\n18আৰু আনবোৰ কাঁইটনিত সিচাঁ, এওঁলোকে বাক্য শুনাৰ পাছত, 19সংসাৰৰ চিন্তা, ধনৰ মায়া আৰু আন আন বিষয়ৰ লোভ ▼\n▼4:19 লূক ২১:৩৪ ; ১ যো ২:১৬,১৭৷\nসোমাই, বাক্য হেঁচি ধৰে; তাতে সেই বাক্য বিফল হয়। 20আৰু ভাল মাটিত সিচাঁ এওঁলোক এনেকুৱা লোক, তেওঁলোকে বাক্য শুনি গ্ৰহণ কৰে আৰু ত্ৰিশ, ষাঠি আৰু এশ গুণকৈ ফল উৎপন্ন কৰে।”\n21যীচুৱে তেওঁলোকক আৰু কলে, “তোমালোকে ঘৰৰ ভিতৰত চাকি জ্বলাই গছাৰ ওপৰত নথৈ দোণৰ বা খাটৰ তলত থবলৈ আনা নে? কিন্তু তাক ভিতৰলৈ আনি গছাৰ ওপৰতহে ৰখা হয়৷ 22কিয়নো যি প্ৰকাশিত নহব এনে কোনো ঢাকি থোৱা বস্তু নাই ▼\n▼4:22 উপ ১২:১৪ ; লূক ১২:২ ; ১ কৰি ৪:৫৷\nআৰু যি বিষয় পোহৰলৈ নাহিব, এনে গোপন কৰি ৰাখিবলৈও কোনো বিষয় নাই ৷ 23কাৰোবাৰ যদি শুনিবলৈ কাণ আছে, তেওঁ শুনক।”\n24যীচুৱে তেওঁলোকক পুনৰ কলে, “তোমালোকে কি শুনা, তালৈ মন কৰা; যি জোখেৰে তোমালোকে জোখা, সেই জোখেৰে তোমালোকলৈকো জোখা হব; আৰু তোমালোকক অধিক দিয়া হব। 25কিয়নো যাৰ আছে, তেওঁকেই দিয়া হব; কিন্তু যাৰ নাই, তেওঁৰ যি আছে, সেইখিনিও তেওঁৰ পৰা নিয়া হব।”\n26যীচুৱে কলে, “ঈশ্ৱৰৰ ৰাজ্য এজন মানুহে তেওঁৰ কঠিয়া মাটিত সিচাঁৰ দৰে হয়৷ 27তেওঁ ৰাতিয়ে-দিনে, শোওঁতে উঠোতে, সেই কঠিয়া কেনেকৈ গজে আৰু বাঢ়ে, সেই বিষয়ে নাজানে। 28পৃথিবীয়ে নিজে নিজে, প্ৰথমে পাত, পাছত থোৰ, তাৰ পাছত থোকত পুৰ হোৱা গুটি উৎপন্ন কৰে। 29তাতে গুটি পকাৰ পাছত, শস্য দাবৰ সময় উপস্থিত হল বুলি জানি, তেওঁ তেতিয়া কাচি লগায়৷”\n30যীচুৱে পুনৰ ক’লে, “আমি কেনেকৈ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ তুলনা দিম, বা কি দৃষ্টান্তেৰে এই বিষয়টো প্ৰকাশ কৰিম? 31সি এটি সৰিয়হ গুটিৰ নিচিনা; যি গুটি মাটিত সিচোঁতে, পৃথিবীৰ আটাই কঠিয়াতকৈ সৰু; 32কিন্তু সেই বীজ সিচাঁৰ পাছত, সি গজি বাঢ়ি আটাই উদ্ভিদতকৈ ডাঙৰ হয় আৰু ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ ডাল ধৰে যে আকাশৰ চৰাইবোৰেও আহি তাৰ ছাঁত বাস কৰিব পাৰে।”\n33এইদৰে অনেক দৃষ্টান্তেৰে, যীচুৱে তেওঁলোকৰ শুনা শক্তি অনুসাৰে তেওঁলোকক বাক্য কলে৷ 34কিন্তু বিনা দৃষ্টান্তেৰে তেওঁলোকক একো নকলে; অৱশ্যে নিজৰ শিষ্য সকলক নিৰ্জ্জনে সকলো বুজাই দিলে।\n35সেই দিনা গধূলি সময়ত যীচুৱে তেওঁলোকক কলে, “আমি সিপাৰলৈ যাওঁহক৷” 36তেতিয়া শিষ্য সকলে লোক সকলক এৰি থৈ, তেওঁ যেনেকৈ নাৱত আছিল, তেনেকৈয়ে যীচুক লগত লৈ গ’ল৷ ▼\n▼4:36 মথি ৮:২৩-৩৪ ; লূক ৮:২২-৩৯৷\nআৰু আন আন নাৱো তেওঁৰ লগত আছিল। 37পাছত বৰ ধুমুহা বতাহ ব’লাত, ঢৌৰ কোবত নাও খন পানীৰে পূৰ হবলৈ ধৰিলে।\n38সেই সময়ত তেওঁ নাৱৰ গুৰিৰফালে গাঁৰুত মূৰ দি টোপনি গৈ আছিল। তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক জগাই ক’লে, “হে গুৰু, আমি যে এতিয়া মৰোঁ, ইয়ালৈ আপুনি চিন্তা নকৰে নে?” 39তেতিয়া তেওঁ উঠি, বতাহক ডবিয়ালে আৰু সাগৰকো ক’লে, “শান্ত হৈ থিৰে থাক৷” তেতিয়া বতাহ আতৰি গ’ল, আৰু অতি শান্ত হ’ল।\n40যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোক কিয় ভয়াতুৰ হৈছা? এতিয়ালৈকে বিশ্বাস হোৱা নাই নে?” ▼\n▼4:40 যিচ ৪৩:২৷\nতাতে তেওঁলোকে ভয়ত অতিশয় আতুৰ হৈ ইজনে সিজনে কোৱা-মেলা কৰি কলে, “বতাহ আৰু সাগৰেও যে এওঁৰ কথা মানে, এওঁ নো কোন?”


ঘোষণা পত্ৰ | নীৰ নিৰ্মল পৰিযোজনা, অসম (বিশ্ব বেঙ্কৰ সাহায্যপ্ৰাপ্ত প্ৰকল্প) | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nঘৰ ❯ উদ্ভাবন ❯ ঘোষণা পত্ৰ\n(মূল স্তৰৰ জৰীপ, ৰাজহুৱা বৰঙণি, সূচনা আৰু কৃতকাৰ্য্যতাৰ কাহিনী)\n“The Bulletin”খন হৈছে ৰাজহুৱা বৰঙণি, মূল স্তৰৰ জৰীপ আৰু আন আন তথ্যাদি ভাগ বটোৱাৰা কৰা তথ্যৰ আদান-প্ৰদানৰ মঞ্চ। গ্ৰাম্য পানী যোগান আৰু পয়ঃপ্ৰণালীৰ বাবে ৰাজহুৱা ভাৱে কৰা সংগঠন আৰু এই প্ৰকল্পৰ কৃতকাৰ্য্যতাৰ কাহিনীও ইয়াত লিপিবদ্ধ হৈ আছে।\nমূল স্তৰত জৰীপৰ গতিবেগ আৰু গুণাগুণ বৃদ্ধিৰ বাবে লোৱা ভূমিকাঃ- প্ৰকল্পিত অঞ্চলত এন.এন.পিৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিবলৈ মূল স্তৰত জৰীপ কৰা হয়। “ টেবলেটৰ ” মাধ্যমত থকা “চফটৱেৰ” ব্যৱহাৰ কৰি এই জৰীপৰ কামখিনি কৰা হয়।\nট্ৰেঙ্গুলেচন অৱ বেচলাইন ডাটা(Tri-BD) ৰ কাৰ্য্যকৰীকৰণঃ-মূল স্তৰৰ তথ্য সমূহ সঁচা বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ আমি ২ টা স্তৰত “ট্ৰেঙ্গুলেচন অৱ বেচলাইন ডাটা ”(Tri-BD) কাৰ্য্যকৰীওলাইছোঁ। ১ ম স্তৰটোত ৩ টা বিভিন্ন মূলত (অৰ্থাত SBM জৰীপৰ ডাটা, ২০১৬ চনৰ ভোটাৰ তালিকাৰ লগত তুলনা আৰু ৱাৰ্ড মেম্বৰ/গাওঁ পঞ্চায়তৰ সভাপতিৰ পৰা সৰ্বশেষত শুদ্ধ বুলি প্ৰমাণিত কৰা) মূল স্তৰৰ ডাটা সমূহ সত্য বুলি প্ৰত্যায়িত কৰা হব। ২ য় স্তৰত এৰি থৈ যোৱা ঘটনা সমূহৰ/HH (যদিহে আছে)ৰ জৰীপ সম্পন্ন কৰিম।\nৰিচ্চ কমিউনিটি থ্ৰু.এছ.এছ(RCTS) কাৰ্য্যকৰী কৰণঃ-\nআমি এতিয়া RCTS কাৰ্য্যকৰী কৰণ প্ৰক্ৰিয়াত—ৰিচ্চ কমিউনিটি থ্ৰু.এছ.এছ(বহু বিলাক এছ. এম. এছ ব্যৱহাৰ কৰি ) আছোঁ।RCTS ৰ প্ৰাথমিক উদ্দেশ্য হ’ল এই প্ৰকল্পৰ অধীনত নিৰ্বাচিত জন সাধাৰণৰ মাজত “গ্ৰাম্য পানী যোগান আৰু অনাময়প্ৰকল্প (RWSSP)”ৰ বিযয়ে সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰা।RCTS ৰ লক্ষ্য হ’লঃ-\n(১) ৰাজহুৱা বৰঙণি প্ৰাপ্তিৰ স্বীকাৰ কৰা\n(২) প্ৰকল্পটোৰ ওপৰত এটা স্পষ্ট সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰা\nৰিভিউ, ফিডবেক এণ্ড ৰেঙ্কিং(Re-Frank System) চিষ্টেমৰ কাৰ্য্যকৰী কৰণঃআমি এতিয়া মাহিলী ভিত্তিত, পুনৰীক্ষণ, পুনৰ্যোগান আৰু শ্ৰেণীভূক্ত (Re-Frank System) কাৰ্য্যকৰী কৰণ কৰিবলৈ ওলাইছোঁ।ৰি- ফ্ৰেঙ্ক পদ্ধতিৰ অধীনত এই পদ্ধতিটো নিম্নোক্ত ধৰণৰ হবঃ-\nডি.পি.এম.ইউ. য়ে অনলাইন মণিটৰৰ প্ৰয়োগত সকলো যুক্তি যুক্ত তথ্য প্ৰতি মাহৰ ৫ তাৰিখৰ ভিতৰত ভৰ্ত্তি কৰিব\nএছ.পি.এম.ইউ. য়ে তথ্য বিলাক লব আৰু উপস্থাপন কৰিব পৰাকৈ সজাই মেলি পুনৰীক্ষণৰ বাবে প্ৰতি মাহৰ ৭ তাৰিখৰ ভিতৰত সাজু কৰিব।\nএখন ৰাজ্যিক স্তৰৰ পুনৰীক্ষণ সভা এছ.এল.আৰ.এম. প্ৰতি মাহৰ ৯ তাৰিখে অনুস্থিত হব। যদিহে সেই তাৰিখটো বন্ধৰ দিন হয়, তেন্তে পিচৰ কৰ্ম দিনটোত পুনৰীক্ষণ সভাখন অনুস্থিত হব।\nকাৰ্য্য সম্পাদনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ডি.পি.এম.ইউ.বিলাকক প্ৰতি মাহৰ ১২ তাৰিখৰ ভিতৰত ৰি-ফ্ৰেঙ্কিং প্ৰদান কৰা হব।\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 77969


পুনৰ মুচিক ভৱঃ\n- এটা সৰুতে পঢ়া সাধুকথা৷\n- অতি প্ৰাচীন কালৰ কথা৷ এখন অৰণ্যত এজন সিদ্ধপুৰুষে একান্তমনে তপস্যা কৰি আছিল৷ এদিনাখন হঠাতে এটা নিগনি দৌৰি দৌৰি আহি সাধুৰ কোঁচত সোমালহি৷ নিগনিৰ ভয়াৰ্ত চকুহাললৈ চাই সাধুৱে সুধিলে, বাচা কি হ’ল তোৰ?\nনিগনিয়ে ক’লে, প্ৰভু ঈশ্বৰ মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰক৷ সেই দুৰন্ত মেকুৰীটোৱে মোক হত্যা কৰি তাৰ ক্ষুধা নিবাৰণ কৰিব বিচাৰিছে৷ আপুনি তাক আপোনাৰ যোগবলেৰে ভষ্ম কৰি মোক ৰক্ষা কৰক৷ তেতিয়া সাধুৱে ক’লে, বাচা মই জীৱহত্যা নকৰো কিন্তু তোক ৰক্ষা কৰিবলৈ মই তোক তোৰ শত্ৰুৰ সমকক্ষ কৰি তুলিবলৈ তোক এটা মেকুৰীলৈ ৰূপান্তৰ কৰি দিলো যা৷ এইবুলি সাধুৱে কমণ্ডলুৰ পৰা পানী এচলু লৈ মন্ত্ৰ মাতি নিগনিটোৰ গাত চতিয়াই দিলে আৰু সি তৎক্ষণাত এটা মেকুৰী হৈ পৰিল৷ সাধুৱে তাক আশীৰ্বাদ দি পুনৰ ধ্যানত মগ্ন হ’ল৷\nকিছুদিন পিছত এটা মেকুৰী প্ৰাণৰ ভয়ত দৌৰি আহি সাধুৰ পাছফালে আহি লুকাল৷ সাধুৱে তাক চিনি পাই সুধিলে, হেৰৌ তয়ে জানো সেই নিগনিটো নহ’ৱ যাক মই মেকুৰীৰ ৰূপ দিছিলো?\nহয়, ঠিকেই ধৰিছে সাধু মহাৰাজ৷ পিছে মোক আজি আকৌ ৰক্ষা কৰক৷ সেই দুৰ্দান্ত, উন্মাদ কুকুৰটোৰ কৃদন্ত বোৰৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰক৷ এইবাৰো সাধুৱে মেকুৰীটোক মন্ত্ৰ্ৰেৰে কুকুৰলৈ ৰূপান্তৰ কৰি দিলে৷ সাধু মহাৰাজ পুনৰ তপস্যামগ্ন হ’ল৷\nকিছুদিন পিছত সাধুৱে কুকুৰলৈ ৰূপান্তৰ কৰা নিগনিটোৱে ফোঁপাই ফোঁপাই দৌৰি আহি ধ্যানমগ্ন সাধুৰ পিচফালে আশ্ৰয় ল’লেহি৷ এইবাৰ সাধু কিছু বিৰক্ত হ’ল আৰু সুধিলে, ক, এইবাৰ তোক কাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব লাগে ? কুকুৰটোৱে ক’লে, প্ৰভু মোক এইবাৰ এই বাঘটোৰ পৰা ৰক্ষা কৰক৷\nসাধু মহাৰাজে কমণ্ডলুৰ পৰা পানী এচলু চতিয়াই ক’লে, তথাস্তু৷ আৰু কুকুৰটো বাঘ হৈ পৰিল৷\nএনেদৰে বেছ কিছুদিন গ’ল। কিন্তু এদিন সাধু মহাৰাজৰ তপ ভংগ হ’ল৷ তেখেতে দেখিলে যে এটা বাঘে হাও হাও কৰি তেখেতৰ পিনে আগুৱাই আহিছে৷ সাধুৱে বাঘটো চিনি পালে আৰু সুধিলে, আজি আকৌ তোৰ কি হ’ল? তইতো এতিয়া বনৰ ৰজা, তোৰ কাৰ পৰা ভয় ?\nতেতিয়া বাঘটোৱে ক’লে, আজি মোৰ কাৰো পৰা ভয় নাই কিন্তু যোৱা তিনিদিন ধৰি এটাও চিকাৰ কৰিব পৰা নাই গতিকে আজি তোকেই খাম৷\nহাও হাও হাও৷\nআজি তোক খাও৷\nবনৰ ৰজা মই৷\nআজি মই তোক খাও৷\nসাধুৰ অন্তৰত বৰ দুখ লাগিল৷ তেখেতে ক’লে, হেৰৌ মূৰ্খ, খাই পাত ফলা৷ মই তোক নিগনিৰ পৰা মেকুৰী কৰিলো, মেকুৰীৰ পৰা কুকুৰ কৰিলো, কুকুৰৰ পৰা বাঘ কৰিলো মাত্ৰ তোক তোৰ শত্ৰুৰ পৰা বচাবলৈ৷ আৰু আজি তই সকলো পাহৰি মোকেই মাৰিবলৈ আহিছ? অশলাগী, অকৃতজ্ঞ কৰবাৰ৷\nযাঃ তোক আজি মই পুনৰ নিগনিৰ ৰূপ দিলো৷ এইবুলি সাধু মহাৰাজে কমণ্ডলুৰ পৰা পানী এচলু মন্ত্ৰ মাতি বাঘটোৰ গাত চতিয়াই দি ক’লে “পুনৰ মুচিক ভৱঃ” আৰু বাঘটো পুনৰ এটা নিগনি হৈ পৰিল৷\nকাকো অত্যধিক মৰম কৰিব নালাগে আৰু ভাল ভাল বুলি বেছি প্ৰশংসা কৰিব নালাগে৷ আপোনাৰ মূৰত উঠিবলৈ বেছি সময় নালাগে আৰু আপোনাৰ বিপক্ষে যাবলৈও বেছি সময় নালাগে৷ গতিকে পিছত ‘পুনৰ মুচিক’ কৰাতকৈ আগতীয়াকৈ সাৱধান হোৱাটো ভাল৷\nদায়লুপ্তিঃ সকলোৰে ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহ’ব পাৰে৷


xobdo.org : সমূহীয়া (Assamese)\nসমূহীয়া ... 1 entrie(s) found.\nসমূলিকে • সমূলে • সমূহ • • • সমূহীয়া কেন্দ্ৰ • সমূহীয়া শয়নকক্ষ • সমূহীয়াকৈ\nAssamese: সমূহীয়া (xo.mu.hi.ya , IPA: xɔ.mu.hi.ja)\nadv. সমূহীয়াকৈ (xo.mu.hi.ya.koi )\n[Proper Adj. , Common] Of or pertaining to the people; belonging to the people; relating to, or affecting,anation, state, or community.\nৰাইজৰ অধিকাৰ থকা অথবা ৰাইজৰ লগত সম্পৰ্ক থকা ৷\n[IdeaID=558 ] Contributed By: Prabin Kakati (প্ৰবিন কাকতি) (2008-07-31 02:38:18)\nEnglish: public (ˈpəblɪk;পাব্লিক্ ) ,\nAssamese: সামূহিক (xa.mu.hik ) , ৰাজহুৱা (ra.jo.hu.wa ) adv. ৰাজহুৱাভাৱে (ra.jo.hu.wa.bha.be ) adv. ৰাজহুৱাকৈ (ra.jo.hu.wa.koi ) , সাৰ্বজনীন (xar.bo.jo.nin ) alt. সাৰ্ব্বজনীন (xar.bo.jo.nin ) , বাৰোৱাৰী (ba.ro`.ari ) , সমূহীয়া (xo.mu.hi.ya ) adv. সমূহীয়াকৈ (xo.mu.hi.ya.koi ) , সাৰ্ব্বজনিক (xarb.bo.jo.nik ) , সাৰ্বজনিক (xar.bo.jo.nik ) , সৰ্বজনীন (xor.bo.jo.nin ) alt. সৰ্ব্বজনীন (xor.bo.jo.nin )\nCommunity Cultivation সামূহিক কৃষি,সমূহীয়া খেতি Pankaj Neog 2012-06-11 06:31:36


daughter receivedaletter from boss on her first day at work father shares ridiculous letter|জীয়েকে চাকৰিৰ প্ৰথম দিনাই বছৰ পৰা পালে এনে এখন চিঠি, দেখি হতচকিত দেউতাক– News18 assam\nLetter From Boss to New Employee : চিঠিখন দেখি খঙতে দেউতাকে @essjax নামৰ এটা একাউণ্টৰ পৰা ইয়াক বিশ্ববাসীৰ সন্মুখত দাঙি ধৰে।\nLast Updated : December 09, 2021, 16:44 IST\nপিতৃ-মাতৃৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ আনন্দ হ'ল সন্তানক পঢ়াই-শুনাই নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হোৱা দেখিবলৈ পোৱাটো। নিউজিলেণ্ডত বাস কৰা এগৰাকী দেউতাকে (Zealand News) তেওঁৰ ছোৱালীয়ে প্ৰথম চাকৰি পোৱাৰ বাবে সুখী হৈছিল। কিন্তু তেওঁৰ জীয়েকে তেওঁৰ চাকৰিৰ প্ৰথম দিনাই বছৰ পৰা পোৱা অদ্ভুত চিঠিখন (Letter From Boss to New Employee) দেখি তেওঁৰ আনন্দৰ যতি পৰিছিল।\nচিঠিখন দেখি খঙতে দেউতাকে @essjax নামৰ এটা একাউণ্টৰ পৰা ইয়াক বিশ্ববাসীৰ সন্মুখত দাঙি ধৰে। নিউজিলেণ্ডৰ ৰিটেইলাৰত কৰ্মচাৰী হোৱা ছোৱালীজনীক বছে ১১টা পইণ্টৰ এখন অদ্ভুত পত্ৰ (Weird Rules for Employees) দিছিল। বিশ্বাস কৰক, ইয়াৰ প্ৰতিটো পইণ্টো আপোনাৰ মন নষ্ট কৰিব।\nএইবোৰ হৈছে নিয়ম আৰু নিয়ম বা অপমান!\nছোৱালীজনীৰ দেউতাকে ছ'চিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰা পত্ৰখনত মুঠ ১১টা পইণ্ট অন্তৰ্ভুক্ত আছে। সেয়া হ'ল:\n-জীৱন ন্যায়পূৰ্ণ নহয়, ইয়াৰ বাবে সাজু থাকিব।\n-পৃথিৱীয়ে আপোনাৰ আত্মসন্মানৰ বিষয়ে নাভাবে। আপুনি নিজৰ বিষয়ে ভাল অনুভৱ কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে।\n-আপুনি পঢ়া-শুনা কৰি ওলাই অহাৰ লগে লগে কোটি টকাৰ চাকৰি নাপায়। আপোনাক -গাড়ী আৰু ফোনৰ সৈতে ভাইচ প্ৰেছিডেণ্ট বনোৱা নাযায়।\n-যদি আপুনি ভাবে যে শিক্ষকজন কঠোৰ আছিল, বছ অহালৈ অপেক্ষা কৰক।\n-বাৰ্গাৰ ঘূৰোৱা কামটো সৰু বুলি নাভাবিব, আপোনাৰ ককা-আইতাই ইয়াক এটা সুযোগ বুলি বিবেচনা কৰিছিল।\n-যদি আপুনি ভুল কৰে তেন্তে এইটো আপোনাৰ পিতৃ-মাতৃৰ দোষ নহয়। আপুনি নিজেই ইয়াৰ পৰা শিকিব।\n-আপোনাৰ জন্মৰ আগতে আপোনাৰ মাক দেউতা ইমান আমনিদায়ক নাছিল। দায়িত্ব লোৱাৰ পিছত তেওঁলোক এনেধৰণৰ হৈ পৰিছিল।\n-এইটো গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় যে ই স্কুলত জিকিছে আৰু পৰাজিত হৈছে, কিন্তু জীৱনত ই গুৰুত্বপূৰ্ণ।\n-জীৱনত কোনো ছেমিষ্টাৰ নাই আৰু ইয়াত কোনেও আপোনাক সহায় কৰিবলৈ আগ্ৰহী নহয়। আপুনি নিজেই ভাবে কি কৰিব লাগে।\n-দূৰদৰ্শন বাস্তৱ জীৱন নহয়। বাস্তৱ জীৱনত, আপুনি কফি শ্বপ এখনত কাম কৰিবলৈ যাব নালাগে।\n-মূৰ্খৰ সৈতেও ভাল হ'ব, আপুনি তেওঁলোকৰ সৈতে কাম কৰিব লাগিব পাৰে।\nমানুহে বিভিন্ন ধৰণে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰে\nযেতিয়া ছোৱালীজনীৰ দেউতাকে গোটেই নিয়মবোৰ ছ'চিয়েল মিডিয়াত পোষ্ট কৰিছিল, মানুহে বিভিন্ন ধৰণে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছিল। কিছুমানে এইদৰে লিখিছিল: "আপুনি এজন কৰ্মচাৰীক এইবোৰৰ বিষয়ে কিয় ক'ব লাগিব? আন কিছুমানে এই পৰামৰ্শবোৰ জীৱনত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অৱশ্যে, চিঠিখন পোৱাৰ পিছতে ছোৱালীজনীয়ে তাত চাকৰি এৰি দিছিল।\nFirst published: December 09, 2021, 16:41 IST


দৈনন্দিন – Page 42 – ফটাঢোল\nগুৰুবাণী – হেমন্ত কাকতি\nমোৰ মৰমৰ শিষ্যগণ, ভক্তবৃন্দ আৰু অতিকৈ মৰমৰ সুন্দৰীসকল- প্ৰথমতে, মোৰ আশ্ৰমলৈ সকলোকে হিয়াভৰা আদৰণি জনালোঁ৷ মনত অতিকৈ শুভ চিন্তাৰ উদয় হোৱা হেতুকে তোমালোকে এনে এখন কৰ্মশালাত ভাগ লোৱাৰ সুবিধা পাইছা৷ ভক্তগণ শুনা, হয়তো পূৰ্বজন্মৰ কোনো পুণ্যৰ বাবেই এইহেন ভাৰত বৰিষত জন্ম লোৱাৰ সুবিধা পাইছা আৰু কিবা extraordinary কামৰ ফলস্বৰূপে এই আসাম মূলুকত৷ কিন্তু জানাই নহয়, সময় বৰ কঠিন। শক্তিপীঠৰ এই মূলুকত অজস্ৰ শক্তি চাৰিওফালে বিয়পি থকাৰ পিচতো আমাৰ spirits আজি all-time low কিন্তু outrage আজি all-time high. কিয় জানানে? আছলতে\nবেবেৰিবাং – অমিতাভ মহন্ত\nবিয়াগোম ফেচবুক চেলিব্ৰেটি বিশিষ্ট বৰ্মনে ঘড়ী ঘণ্টা, পঞ্জীকা আদি চাই ঠিক দহ বাজি পয়ত্ৰিশ মিনিট আৰু বাৰ চেকেণ্ডত দেশ, জাতি আৰু সমাজ উদ্ধাৰকাৰী ষ্টেটাচ এটা প্ৰসৱ কৰিলে৷ শনিবাৰৰ ৰাতিপুৱা৷ বৰ্মনৰ অফিচ সেইদিনা বন্ধ৷ গতিকেই ঠেং ঠুং মেলি হালধীয়া বক্সাৰটো পিন্ধি আৰামত বাহিৰৰ চোফাখনত বাগৰি ল’লে৷ বেমাৰী মুৰ্গীৰ দৰে চকু মুদ খাই আহিলেও কাণদুখন সম্পুৰ্ণ জাগ্ৰত কৰি ৰাখিছে৷ অপেক্ষা সেই বিশেষ শব্দৰ… ন’টিফিকেচনৰ৷ যোৱা চাৰিমাহৰ হিচাপ উলিয়াই থৈছে বিশিষ্ট বৰ্মনে৷ আজিকালি তেওঁৰ একোটা ষ্টেটাছত গড়ে ৫৪৭টা লাইক পৰে৷ জাতীয়তাবাদ, আলফা আৰু\n(১) এনেয়ে মই টিভি নাচাওঁ৷ অৱশ্যে চাবলৈ মন থাকিলেও উপায় নাই৷ ৰিম’ৰ্টটোৰ ওপৰত শ্ৰীমতীৰ অপ্ৰতিদ্বন্দী ৰাজত্ব চলে৷ এওঁৰ মতে, ”বেচি কথা নক’বা দেই৷ মই মাত্ৰ দিনত আৰু ৰাতিহে টিভি চাওঁ৷ বাকী সময়ত তুমি যি চোৱা চাই থাকিবা৷ মোৰ একো প্ৰব্লেম নাই৷ ” গতিকে মই হেন শান্তিপ্ৰিয় নিমাখিত জীৱ এটাই ”অ’কে ডাৰ্লিং” বুলি নকৈ আৰুনো কি ক’ম? অগত্যা লেপটপটোকে খুলি লৈ দেশৰ খবৰবোৰ লওঁ মাজে মাজে৷ মোৰ লেপটপ বুলি কৈছোহে৷ এইটোৰ ওপৰতো এওঁৰ শেনচকু৷ ইণ্টাৰনেট অন কৰাৰ লগেলগেই এওঁ আহি হাজিৰ৷\nআকস্মিক বক্তৃতা চামুচ – বিকাশ শইকীয়া\nআজি সভাৰ শ্ৰদ্ধাৰ সভাপতি মহোদয় আৰু শিক্ষা গুৰু সকল৷ জয়জয়তে সকলোকে মোৰ আন্তৰিক শ্ৰদ্ধা ও সেৱা জ্ঞাপন কৰি আজিৰ আকস্মিক বক্তৃতাৰ মোৰ বিষয়টোৰ ওপৰত একাষাৰ ক’বলৈ ওলাইছোঁ৷ ভুল-ভ্ৰান্তি হ’লে গালি নিদিয়ে যেন৷ কিন্তু জোতা-চেন্দেল দিব পাৰে৷ দোকান দিব নোৱাৰিলেও নিজে পিন্ধিব পাৰিম৷ নাইবা দান দিম৷ মোৰ বিষয়টো হ’ল চামুচ৷ চামুচ এবিধ ঘৰচীয়া সামগ্ৰী৷ হেতাৰ পোনা অৰ্থাৎ বাচ্চাবোৰকে চামুচ বুলি কোৱা হয়৷ ইয়াৰ কেইবাটাও প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ যেনে – কাঠৰ চামুচ, বাঁহৰ চামুচ, ষ্টীলৰ চামুচ, প্লাষ্টিকৰ চামুচ, কাটা চামুচ আৰু\nআজি ১২ তাৰিখ -প্ৰতিভূ দত্ত\nপুৱা তেতিয়া ১০ বাজিছে ৷ অফিছত বহি আছো ৷ মোবাইলটো বাজি উঠিল ৷ চাই দেখিলো শ্ৰীমতীৰ ফোন ৷ সাধাৰণতে এই সময়ত তেওঁ ফোন নকৰে ৷ গাটো বাজিল ৷ কিবা অঘটন ঘটিল নেকি আকৌ ! ভয়ে ভয়ে মাত দিলো, ‘‘অঁ কোৱা৷’’ ‘‘আজি কি তাৰিখ ?’’, শ্ৰীমতীৰ তেনেই চুটি তথা পোনপটীয়া প্ৰশ্ন ৷ আজি ১২ তাৰিখ বুলি জানো যদিও সন্মুখৰ কেলেণ্ডাৰখনলৈ এবাৰ চাই ক’লো, ‘‘আজি ১২ চেপ্টেম্বৰ !’’ তাৰ পাছত মই একো ক’বই নাপালো ৷ শ্ৰীমতীয়ে ফোনটো কাটি দিলে ৷ সাংঘাতিক চিন্তাত\nবিশ্বকৰ্মায়ো মোক সুদাই এৰা নাই – দেৱাংগ পল্লৱ শইকীয়া\n২০০০ চনত আমাৰ এখন স্কুটাৰ আছিল। এন ভি। আমাৰ বাবে ঢেৰ। হোষ্টেলৰ পৰা ঘৰলৈ গ’লে সেইখনত উঠি পাক দিওঁ। ৰং-বৰণ, কণ্ঠ চব ঠিকেই আছিল, মাত্ৰ কেতিয়াবা মন গ’লে ষ্টাৰ্ট বন্ধ হয়। তাৰপিছত সাধ্য নাই। মন গ’লে এবাৰতে হ’ল, মন নগ’লে নাই। গৰমৰ বন্ধত ঘৰলৈ যাওঁতে এদিন সেইখন লৈ টাউনৰ ফালে টহল দি আছিলো। কোনো সমস্যা নিদিয়াকে চলি আছিল। হঠাতে বাটতে বন্ধুক ৰৈ থকা দেখা পাই স্কুটাৰখনৰ ষ্টাৰ্ট বন্ধ কৰি বন্ধুৰ লগত কথা পাতিবলৈ ধৰিলো। আনটো দিশৰ পৰা কটনত একেলগে পঢ়া\nচাওঁতে চাওঁতে সেই দিনটো আহিল। আমি অধীৰ আগ্ৰহেৰে এই দিনটোলৈ বাট চাই আছিলোঁ। সিহঁতে আমাক আজি ছমাহ আগতে অপহৰণ কৰি লৈ গৈছিল। এমাহ আমি একো ধৰিব পৰা নাছিলোঁ ক’ত আছো, ঠাইডোখৰ অদ্ভুৎ আছিল। এমাহ পাছত সিহঁতৰ মূল ব্যক্তিজন আহিছিল আৰু আমাক অপহৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্য কৈ গৈছিল লগতে কৈছিল সেই ঠাইডোখৰৰ কথা। আমাক সিহঁতে এটা বেলেগ গ্ৰহলৈ অপহৰণ কৰি লৈ গৈছিল। গ্ৰহটোৰ নাম আছিল ছকাৰীয়। গ্ৰহটোৰ গোটেই ঘৰবিলাক ফুটবলৰ দৰে আছিল। মানুহবিলাকে হাতত অনবৰতে এটা গোলাকৃতিৰ বস্তু লৈ ফুৰিছিল। সিহঁতৰ মাৰণাস্ত্ৰবিলাকো\nতুমি মোৰ পৰা বহুত দূৰৈত থাকা৷ অথবা ওচৰত থাকিও দূৰৈত৷ তুমি মোৰ কোন? মোৰ সৈতে তোমাৰ সম্পৰ্কই বা কি? তেজৰ সম্পৰ্ক? সমাজ পাতি দিয়া এটা সম্পৰ্ক? অথবা তোমাৰ নৈকট্যত কটোৱা কিছু সময়ৰ বাবে গঢ় লৈ উঠা এটা আত্মিক সম্পৰ্ক? মোৰ জীৱনত তোমাৰ ভূমিকাই বাৰু কিমান? – এনেধৰণৰ কিছুমান প্ৰশ্নই মাজে মাজে মোৰ মনত দোলা দি যায়৷ নৈশ বাছৰ যাত্ৰাপথত তোমাৰ স’তে মোৰ চিনাকি হ’ল৷ কথা পাতিলো৷ আৰু আচৰিত ভাবে লক্ষ্য কৰিলো, তোমাৰ আৰু মোৰ চিন্তাৰ কিছুমান অদ্ভুত সাদৃশ্য। তুমি গান\nছোৱালীবিলাকে নামৰ আগত যে মিছটো লগায়, সেইটো কিন্তু কম বাহাদুৰীৰ বস্তু নহয় দেই৷ কিছুমান ঠাইত বৰকৈ নকয় এইভাগ শব্দ৷ গতিকে কোনোবাই কোৱা শুনিলে মানুহে অলপ আচহুৱা যেন পায়৷ গতিকে মিছটো বেলেগ কিবা হৈ পৰাৰো সম্ভাৱনা নথকা নহয়৷ সঁচা ঘটনা এটা৷ এবাৰ আমাৰ ঘৰলৈ মামাৰ ঘৰৰ ওচৰৰ ল’ৰা এজন আহিছিল৷ কাষৰ ঘৰলৈ ফুৰাবলৈ লৈ গৈছিলোঁ৷ মানুহঘৰত দুজনী ছোৱালী আছিল৷ কথা-বতৰা হ’ল ঘৰৰ মানুহৰ লগত৷ ডাঙৰ ছোৱালীজনী ওলালহি আলহীৰ আগত৷ ল’ৰাজনে ছোৱালীজনীক সুধিলে, ” তোমাৰ নামটো কি?” “মিছ টুমণি দত্ত” – ছোৱালীজনীয়ে


Moral Story:Xabodhan - Real Literature\n‘প্ৰত্যেক ভাল কৰ্মৰ আঁৰৰ উদ্দেশ্য ভাল নহ’বও পাৰে!’\nব্যৱসায়ী প্ৰদ্যুৎ আৰু ৰমেন দুয়ো কলেজীয়া দিনৰে বন্ধু।কলেজীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি দুয়ো এদিন আলোচনা কৰি ব্যৱসায় কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে।সেইমতে প্ৰদ্যুতে হাৰ্ডৱেৰ দোকান খুলি ব্যৱসায়ত বহিল আৰু ৰমেনে গেলামালৰ দোকান খুলি ব্যৱসায়ত বহিল।প্ৰদ্যুতে নিজৰ ব্যৱসায়ীক নিপুণতা আৰু পাৰদৰ্শিতাৰ বলত নিজৰ ব্যৱসায়ক দিনে দিনে উচ্চৰ পৰা উচ্চতৰ পৰ্যায়লৈ লৈ গ’ল।ইফালে ৰমেনে ব্যৱসায়ীক অদূৰদৰ্শিতাৰ পৰিচয় দি নিজৰ ব্যৱসায়ক দিনে দিনে অৰ্দ্ধমুখী কৰিলে।নিজৰ ব্যৱসায়িক বিফলতা আৰু বন্ধুৰ সফলতাই ৰমেনৰ চকুৰ টোপনি হৰিলে।\n‘কি কৰিম,কি নকৰিম’ এই ধৰণৰ অনেক ভাবনাই ৰমেনৰ মনত আগা দেৱা কৰিব ধৰিলে।নিজৰ ব্যৱসায়ীক বিফলতাৰ হতাশা আৰু বন্ধুৰ দিনে দিনে বাঢ়ি অহা উন্নতিৰ ছবিখন দেখি ৰমেনৰ মনত ঈৰ্ষাৰ সৃষ্টি হ’ল।\nৰমেন এদিন প্ৰদ্যুতৰ ঘৰলৈ ফুৰিবলৈ আহোঁতে প্ৰদ্যুতে ৰমেনৰ আগত বনকৰা ল’ৰা এটা লগাৰ কথা কথাৰ মাজতে উল্লেখ কৰিলে।ৰমেনে বনকৰা ল’ৰা এটা বিচাৰি দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে।….কেইদিনমান পিছত ৰমেনে ১৩-১৪ বছৰীয়া বনকৰা ল’ৰা এটা বিচাৰি আনি প্ৰদ্যুতক দিলে।তাৰ নাম আছিল ৰঘু। প্ৰদ্যুতে বৰ ভাল পালে।(তাৰ পত্নীৰ কষ্ট অলপ অন্ততঃ লাঘব হ’ব!!)সি ৰমেনক সাৱটি ধৰি ধন্যবাদ দিলে।ৰমেনৰ ওঁঠত এটা কুটিল হাঁহি বিৰিঙি উঠিল।\nনিজৰ পৰিয়ালৰ সদস্যৰ দৰেই প্ৰদ্যুতে ৰঘুক ঘৰত স্থান দিলে,মৰম-আদৰ কৰিলে।’ৰমেনে আনি দিছে যেতিয়া ভাল ল’ৰাই হ’ব’-এইবুলি ভাবি প্ৰদ্যুতে কেতিয়াও ৰঘুক সন্দেহৰ চকুৰে চোৱা নাছিল।লাহে লাহে ঘৰৰ প্ৰতিটো কোণাৰ লগত ৰঘুৰ পৰিচয় হ’ল।কি বস্তু ক’ত আছে, সকলো সি গম পালে।…আৰু এদিন,সোণৰ গহণা-টকা পইচা লৈ সি অন্তৰ্ধান হ’ল।প্ৰদ্যুতৰ ঘৰত হাহাকাৰ লাগিল।ৰঘুৱে তেনেকুৱা কাম কৰিব বুলি সিহঁতে ভবাই নাছিল কেতিয়াও।শেষত প্ৰদ্যুতে পুলিচত এজাহাৰ দিলে।\nবহু বিচাৰ খোচাৰ কৰাৰ অন্তত পুলিচে ৰঘুক বিচাৰি পালে।ৰঘুক জেৰা কৰি অলংকাৰ আৰু টকা পইচাৰ ও পুলিচে সন্ধান পালে।পুলিচৰ জেৰাত ৰঘুৱে এই চুৰি ৰমেনৰ নিৰ্দেশতহে কৰা বুলি বক্তব্য দিলে।ৰঘুৰ বক্তব্য মতে পুলিচে ৰমেনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে।প্ৰদ্যুতক খবৰ দিয়া হ’ল।থানাত গৈ প্ৰদ্যুতে চুৰিৰ মূল নায়কজনৰ কথা শুনি হকবাক হ’ল।\n“কিয় তই এনেকুৱা কৰিলি?”-বুলি প্ৰদ্যুতে বাৰে বাৰে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ ৰমেন সক্ষম নহ’ল।লকআপৰ ভিতৰত মাথোঁ তলমূৰ কৰি ৰ’ল।তাৰ কলেজীয়া বন্ধুক সেইদিনা অচিনাকী অচিনাকী যেন লাগিল।ক’ত তাৰ ভূল হৈ গ’ল সি বুজি নাপালে।সচাঁ বন্ধুত্বৰ এনেকুৱা ফল পাই বুলি সি সপোনতা ভবা নাছিল কেতিয়াও।\nআজিৰ দুনীয়াত মানুহৰ কৰ্ম চাই মানুহৰ উদ্দেশ্যক বুজা টান।কোনোবাই আমাৰ বাবে ভাল কিবা কৰিলেই যে তেওঁৰ উদ্দেশ্য ও ভাল হ’ব তাৰ নিশ্চয়তা নাই।ৰমেনেই তাৰ জ্বলন্ত উদাহৰণ।সি প্ৰদ্যুতৰ ঘৰত কাম কৰিবৰ বাবে বনকৰা ল’ৰা এটা বিচাৰি প্ৰদ্যুতৰ দৃষ্টিত ভাল কাম কৰিলেও তাৰ উদ্দেশ্য কিন্তু ভাল নাছিল।তাৰ উদ্দেশ্য তাৰ কৰ্মৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত আছিল।সেইবাবে আমি প্ৰতিমুহূৰ্ততে চকু মেলি ৰাখিব লাগে।সাৱধান হৈ থাকিব লাগে!!\ninteresting story, Moral story, New story, short story\nPrevious stories in assamese:Porinoti\nNext love story in written:Natun Diganta\n4 Replies to “Moral Story:Xabodhan”\nPingback: सुशांत सिंह राजपूत के इंस्टाग्राम पर 13.9 मिलियन फोल्लोवेर्स\nNiha sarmah says:\nসুন্দৰ হৈছে।।।এনেকুৱা হৈয়ে থাকে সমাজত।।।\nধন্যবাদ বাইদেউ। ।😊😊🙏🙏\nPingback: love story in written:Natun Diganta - Real Literature


(সম্পাদকীয়ঃ অসমীয়া ই আলোচনী ‘আখৰ’- ৰঙালী বিহু বিশেষ ২য় সংখ্যা)\nএখন দেশৰ সামগ্ৰিক বিকাশৰ বাবে সংশ্লিষ্ট দেশখনৰ মানৱ সম্পদৰ উন্নয়নৰ প্ৰয়োজন। এখন উন্নয়নশীল দেশ হিচাপে ভাৰতবৰ্ষৰ বাবে মানৱ সম্পদৰ উন্নয়ন সাম্প্ৰতিক সময়ত এক প্ৰত্যাহ্বান।এই প্ৰত্যাহ্বানক অতিক্ৰম কৰি দেশখনৰ সামগ্ৰিক বিকাশ সম্ভৱপৰ কৰি তুলিবলৈ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা হৈছে যদিও দেশখনে এইক্ষেত্ৰত সফলতা লাভ কৰিবলৈ এতিয়াও বহুত বাকী।সি যি কি নহওক দেশ এখনৰ মানৱ সম্পদৰ বিকাশত উচ্চ-শিক্ষাৰ ভূমিকাক অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি।উচ্চ শিক্ষাই উন্নত কাৰিকৰী জ্ঞান সম্পন্ন লোক,পৰিচালনা দক্ষতাৰ অধিকাৰী ব্যক্তি,উচ্চ পৰ্যায়ৰ গৱেষক,বিজ্ঞানী আদিৰ সৃষ্টি কৰে আৰু মানৱ সম্পদৰ বিকাশ বাস্তবায়িত কৰে।\nদেশ এখনৰ সামগ্ৰিক বিকাশত উচ্চ শিক্ষাৰ এনে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা সন্দৰ্ভত ১৯৬৬ চনৰ কোঠাৰী আয়োগ (Kothari Commission,1964-66) এ উল্লেখ কৰিছিল আৰু মন্তব্য আগবঢ়াইছিল যে “One of the major programmes in reconstruction is the development of our human resources and in this there can be no limit to the education to be provided’’. National Policy on Education NPE-1986)ও একেধৰণৰ মন্তব্য আগবঢ়াইছে আৰু কৈছে “Education develops manpower for different levels of the economy. It is also the substrate on which research and development flourish, being the ultimate guarantee of national self-reliance. In sum, Education isaunique investment in the present and the future. This cardinal principle is the key to the National Policy on Education”. তদুপৰি উল্লেখ কৰিছে যে,“Higher education provides people with an opportunity to reflect on the critical social, economic, cultural, moral and spiritual issues facing humanity. It contributes to national development through dissemination of specialized knowledge and skills. It is thereforeacrucial factor for survival”. কিন্তু কিমানদূৰ অসমৰ উচ্চ শিক্ষাই অসমৰ মানৱ সম্পদৰ বিকাশ সাধন কৰিছে সেয়া সন্দেহজনক। অপ্ৰিয় সত্য যে অসমৰ তত্ত্বসৰ্বস্ব শিক্ষা ব্যৱস্থাই মানৱ সম্পদৰ বিকাশ সাধন কৰাতকৈ মানৱ সম্পদৰ অপচয় সাধন কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। ফলত আমি শিক্ষিত নিবনুৱা নামৰ এচাম মানৱ সম্পদ(?) লাভ কৰিছো।ইয়াৰ অন্তৰালত বহুতো সমস্যা আছে যিবোৰে অসমৰ পটভূমিত উচ্চ শিক্ষা প্ৰকৃত লক্ষ্যত উপনীত হোৱাত প্ৰতিবন্ধকতাৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nসমস্যাৰে জৰ্জৰিত অসমৰ উচ্চ-শিক্ষা:\nঅসমৰ শিক্ষাব্যৱস্থা আৰু নিবনুৱা সমস্যাৰ সম্পৰ্কত সামগ্ৰিক ভাৱে আলোচনা কৰাৰ পূৰ্বে অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ সন্দৰ্ভত আলোচনাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে। বিভিন্ন সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনত বিগত দশকটোত কিছুমান নতুন সমস্যাৰ অন্তৰ্ভূক্তিয়ে অসমৰ সমগ্ৰ শিক্ষাব্যৱস্থাটোকে এক ভয়াবহ সংকটৰ দিশে লৈ গৈছে।সম্প্ৰতি ‘নামভৰ্ত্তিৰ সমস্যা’টো অসমৰ উচ্চশিক্ষাৰ এটা অন্যতম সমস্যা।বিভিন্ন সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছে যে প্ৰতিবছৰে অসমত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সংখ্যাৰ অনুপাতে সকলোৱে নামভৰ্ত্তি কৰিব পৰাকৈ অসমত উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান নাই, যি এক বুজন সংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ দিশে ঠেলি দিছে। ফলত এক গুৰুতৰ শৈক্ষিক আৰু সামাজিক সমস্যাৰ উদ্ভৱ হৈছে। স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেনীত নামভৰ্ত্তিকৰণৰ বিষয়টো ইয়াতকৈ গুৰুতৰ হিচাপে চিহ্নিত হৈছে।বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ অন্তৰ্গত কলেজসমূহৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী হৈ প্ৰতি বছৰে যিমানসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী উত্তীৰ্ণ হয় সেইসকলৰ ভিতৰত প্ৰথম বিভাগ লাভ কৰা সকলৰ বাবেও পৰ্যাপ্ত আসন সংশিষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়সমূহত উপলব্ধ নহয়। এটা প্ৰশ্ন উদ্ভৱ হোৱাটো স্বাভাৱিক যে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ পাছত উচ্চতৰ মাধ্যমিক,উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পাছত স্নাতক আৰু স্নাতকৰ পাছত স্নাতকোত্তৰ পঢ়িবই লাগিব বুলিও কোনো অলংঘনীয় নিয়ম নাই। কিন্তু এই সুযোগটো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে উপলব্ধ হোৱাৰ প্ৰয়োজন।কাৰণ অসমত অন্যান্য কাৰিকৰী শিক্ষানুষ্ঠানৰ অৱস্থিতি অত্যন্ত কম।এখন দেশৰ ওঠৰৰ পৰা তেইশ বছৰ বয়সৰ যুৱক-যুৱতীসকলৰ কিমান শতাংশই উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি Gross Enrollment Ratio(G.E.R) অৰ্থাৎ মুঠ নামভৰ্ত্তিৰ অনুপাত নিৰ্ণয় কৰা হয়। পৃথিৱীৰ উন্নত দেশসমূহৰ তুলনাত উন্নয়নশীল দেশসমূহত এই হাৰ অত্যন্ত কম । আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ,কানাডা,ছুইডেন,নৰৱে,ডেনমাৰ্ক আদি দেশত এই হাৰ সত্তৰ শতাংশতকৈ অধিক হোৱাৰ বিপৰীতে ভাৰতবৰ্ষৰ এই হাৰ মাত্ৰ এঘাৰ শতাংশ। অৰ্থাৎ ভাৰতবৰ্ষত ওঠৰৰ পৰা তেইশ বছৰৰ ভিতৰৰ যিমান সংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে তাৰ কেৱল এঘাৰ শতাংশইহে উচ্চ শিক্ষাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে।এই আপাহতে ভাৰতৰ উচ্চ শিক্ষাৰ মান সম্পৰ্কত ‘টাইমছ হায়াৰ এড্যুকেশ্বন ৰেংকিংছ’ নামৰ অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰতিবেদনৰ ফলাফল উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰিলো।বিশ্বৰ উন্নত শিক্ষানুষ্ঠানসমূহৰ গুণগত স্থিতিৰ বিষয়ে শিক্ষক,ছাত্ৰ,শিক্ষাবিদ আৰু সচেতন নাগৰিকক অৱগত কৰোৱাৰ লগতে সংশ্লিষ্ট দেশবোৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাটো হ’ল ‘টাইমছ’ৰ অধ্যয়নৰ মূল উদ্দেশ্য।উল্লেখযোগ্য যে ‘টাইমছে’ প্ৰকাশ কৰা বিশ্বৰ দুশখন উৎকৃষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তালিকাত ভাৰতৰ এখনেও আজিকোপতি স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল।ইয়াৰ দ্বাৰা এটা কথা স্পষ্ট হয় যে আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ত ভাৰতৰেই উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ অৱস্থিতি তথৈবচ।অসমৰ অৱস্থান বহু নিলগত। Planning Commission of India ৰ India Human Development Report (2011) অনুসৰি অসম হ’ল ভাৰতবৰ্ষৰ অৰ্থনৈতিকভাৱে অতি পিছপৰা ৰাজ্যসমূহৰ এখন।অপ্ৰিয় সত্য যে অতি কম পৰিমানৰ Net State Domestic Product (NSDP) আৰু Per Capita NSDP Growth Rate ৰে বিগত দশকটোত অসমে এক অভিলেখৰে সৃষ্টি কৰিছে,যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটতকৈ বহুত তলত।২০০৭-০৮ চনৰ এক তথ্য অনুসৰি ভাৰতবৰ্ষৰ Human Development Index (HDI) ০.৪৬৭ ৰ বিপৰীতে অসমে ০.৪৪৪ সূচাংকৰে ১৬তম স্থানহে লাভ কৰিছে।২০১১ৰ Census অনুসৰি সাক্ষৰতাৰ হাৰৰ ক্ষেত্ৰত অসমে ৭৩.২%ৰে ভাৰতৰ ভিতৰত ১৯তম স্থানহে লাভ কৰিছে। অন্যহাতে সামগ্ৰিকভাৱে ভাৰতবৰ্ষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ হ’ল ৭৪.০৪%,কেৰেলাৰ৯৩.৯%,মিজোৰামৰ৯১.৬%।অসমৰ উচ্চশিক্ষাৰ Gross Enrolment Ratio (GER) হ’ল ৮.৮% অন্যহাতে সামগ্ৰিকভাৱে ভাৰতবৰ্ষৰ এই হাৰ ১০.৮ শতাংশ(পৃথিৱীৰ ২৬ % আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৮৩%)।১৯%ৰে নাগালেণ্ডে ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰত এই তালিকাত প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছে(UGC Report on Higher Education in India, 2008)।ইয়াৰ পৰা এটা কথা স্পষ্ট হয় যে উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনত অসমৰ অৱস্থান যথেষ্ট তলত।ইয়াৰ অন্তৰালত থকা প্ৰধান কাৰণ হ’ল শৈক্ষিক ব্যৱস্থাটোত থকা কেৰোণ।আলোচনাৰ আৰম্ভনিতে অসমৰ উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠানৰ নামভৰ্ত্তিৰ সমস্যা সন্দৰ্ভত আলোচনা কৰোতে GER সম্পৰ্কে উল্লেখ কৰা হৈছিল।ধৰা হ’ল, অসমত GER যথেষ্ট বৃদ্ধি হ’ল আৰু অসমৰ নামভৰ্ত্তিৰ সমস্যাটো সমাধান সম্ভৱপৰ হৈ উঠিল কিন্তু ইয়াৰ সমাধানে আন এটা সমস্যাক অধিক ভয়াবহ কৰি তুলিব। সেইটো হ’ল অসমৰ নিবনুৱা সমস্যা,যিটো আমাৰ আলোচনাৰ প্ৰধান বিষয়।সি যি কি নহওক অসমৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ কেইটামান আন সমস্যা এইক্ষেত্ৰত সংক্ষিপ্তভাৱে হ’লেও উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজন।উল্লেখযোগ্য যে অসমৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনক কেন্দ্ৰ কৰি মাধ্যমকেন্দ্ৰিক বিতৰ্ক এটাৰ সূত্ৰপাত হৈ থকা পৰিলক্ষিত হয়।আচলতে শিক্ষা গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত মাধ্যম কেতিয়াও অন্তৰায় হ’ব নোৱাৰে।অন্যহাতে অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ মানদণ্ড উন্নত নহয় বুলি যিটো অভিযোগ শুনিবলৈ পোৱা যায় তাৰ সত্যতাক সহজে নুই কৰিব নোৱাৰি।অন্যান্য পিছপৰা জাতি,অনুসূচীত জাতি-জনজাতিৰ বাবে উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰখনত থকা সংৰক্ষণ ব্যৱস্থাই কিমান দূৰ এই নিৰ্দিষ্ট জাতিসমূহৰ বিকাশ বাস্তবায়িত কৰিছে সেইটো সন্দেহজনক।ব্যয়বহুল উচ্চ শিক্ষা,মানদণ্ডসম্পন্ন(qualified) শিক্ষকৰ অভাৱ আদিবোৰো অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ একো একোটা প্ৰধান সমস্যা।\nশিক্ষিত নিবনুৱা আৰু অসমৰ উচ্চ শিক্ষা.\nঅসমৰ নিবনুৱা সমস্যা ইতিমধ্যে অসমৰ এটা অত্যন্ত ভয়াবহ আৰু জ্জ্বলন্ত সমস্যা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।অত্যন্ত দূৰ্ভাগ্যজনক ভাৱে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডিগ্ৰীলৈও এচাম যুৱক যুৱতী তথাকথিত শিক্ষিত নিৱনুৱাৰ তালিকাখন শুৱনি কৰিব লগা হৈছে।ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল অসমৰ শিক্ষাব্যৱস্থাত প্ৰায়োগিক শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অভাৱ। প্ৰায়োগিক শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ এই অনুপস্থিতিক অসমৰ শিক্ষা ব্যবস্থাৰ চৰম দূৰ্বলতা তথা নেতিবাচক দিশ বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি।দূৰ্ভাগ্যজনকভাৱে তত্ত্বসৰ্বস্ব অসমৰ শিক্ষাব্যৱস্থাত ভাল ফলাফল লাভ কৰিবলৈ এক প্ৰকাৰৰ যুদ্ধত অৱত্তীৰ্ণ হৈ সংগ্ৰাম কৰি থাকোতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বাস্তৱ পৃথিৱীখনৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ বাধ্য হয়। কিছুমান কামৰ কৰ্মপদ্ধতি আৰু কৌশল শিকি নোথোৱাৰ বাবে বহুসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে স্ব-নিয়োজনৰ প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা থকা সহজলভ্য ক্ষেত্ৰ একোখনো হেৰুৱাই পেলায়। অৱধাৰিতভাৱে অসমৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ফচল হিচাপে আমি লাখ লাখ কৰ্মসংস্থানহীন শিক্ষিত যুৱক-যুৱতীক লাভ কৰো।অৰ্থাৎ নিবনুৱা সমস্যাৰ সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ দেশ তথা আমাৰ ৰাজ্যৰ শিক্ষা নীতি বহু পৰিমাণে দায়ী।আমাৰ দেশে স্বাধীনতাৰ ষাঠীবছৰ পাছতো এক সুদঢ় জাতীয় শিক্ষানীতি গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাই।ফলশ্ৰুতিত নিবনুৱা সমস্যা সাম্প্ৰতিক অসমৰ অন্যতম ভয়াবহ সমস্যা হিচাপে ধৰা দিছে যি অসমৰ বিপুল সম্ভাৱনাৰ অপমৃত্যু ঘটাইছে।এই নিবনুৱাসকলৰ এক বৃহত অংশ হ’ল শিক্ষিত নিবনুৱা। চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি অসমৰ মুঠ ৩১২ লাখ জনসংখ্যাৰ ভিতৰত প্ৰায় ২৪ লাখেই শিক্ষিত নিবনুৱা।নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰৰ ২০১০ চনৰ এক তথ্য অনুসৰি অসমৰ মুঠ চাকৰি প্ৰত্যাশীৰ( job seekers) ৭৫% হ’ল শিক্ষিত নিবনুৱা। মুঠ ১৪,৩৩,২১৮ গৰাকী শিক্ষিত নিবনুৱাৰ ভিতৰত ২,৮৩,৪৭১ গৰাকী হ’ল স্নাতক(মুঠ শিক্ষিত নিবনুৱাৰ ২০%),২১,৩৫২ গৰাকী হ’ল স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ অধিকাৰী আৰু ২,৮৩৯ জন হ’ল ইঞ্জিনিয়াৰিং ডিগ্ৰীৰ অধিকাৰী।কিন্তু এই সংখ্যাই চৰকাৰী নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰত নামভৰ্ত্তি কৰা নিবনুৱাসকলকহে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। তদুপৰি যথেষ্ট সংখ্যক নিবনুৱা আছে যিসকলে নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰত নামভৰ্ত্তি কৰা নাই।\nশিক্ষাব্যৱস্থাৰ সংস্কাৰ সাধনেৰে নিবনুৱা সমস্যাৰ সমাধান:\nসঠিক শিক্ষা হৈছে এজন মানুহৰ এনে এটা অপৰিহাৰ্য অংগ যি তেওঁক বিচাৰ-বিবেচনা আৰু কাৰ্যক্ষমতাৰে সৎ পথত আগবঢ়াই নিয়াত সহায় কৰে। আমাৰ সমাজৰ নামমাত্ৰ এটা অংশৰ বাহিৰে প্ৰায় সকলো স্তৰ অৰ্থনৈতিক অসমতা,জনসংখ্যাৰ বিষ্ফোৰণ,নিবনুৱা সমস্যা আদিৰে ভাৰাক্ৰান্ত।ইয়াৰ মূলত হৈছে প্ৰকৃত শিক্ষাৰ অভাৱ।অসমৰ শিক্ষাব্যৱস্থাই যে নিবনুৱা সমস্যা সৃষ্টিত অৰিহনা আগবঢ়াইছে সেইটো ওপৰত কৰি অহা আলোচনাৰ পৰা স্পষ্ট হয়। এই দিশৰ পৰা অসমৰ নিবনুৱা সমস্যা নিৰ্মূলৰ বাবে সমগ্ৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ এক আমূল পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন হ’ব। অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমত প্ৰায়োগিক শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ সংযোজন কৰিব লাগিব।পৰীক্ষা ব্যৱস্থাৰো আমূল পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন। আচলতে শিক্ষা ব্যৱস্থাটো শিক্ষাৰ্থীৰ মানসিক আৰু বৌদ্ধিক প্ৰৱণতা অনুসৰি হ’ব লাগে।কাৰিকৰী শিক্ষাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে কিছুমান বিশেষ পদক্ষেপ ল’ব লাগিব।কাৰিকৰী শিক্ষাৰ এটা বিশেষ গুণ যে কোনো চাকৰিত নিয়োজিত নোহোৱাকৈয়ে এজন মানুহে এনে শিক্ষাৰ জৰিয়তে নিজৰ বৃত্তিৰ সহায়ত স্বাধীনভাৱে উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।কাৰিকৰী শিক্ষা লাভৰ বাবে এটা উপযুক্ত পৰিবেশ অসমত গঢ়ি তুলিবলৈ হ’লে প্ৰথমে অসমত বিভিন্ন কাৰিকৰী শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিব লাগিব।এইক্ষেত্ৰত চৰকাৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব।সমগ্ৰ শৈক্ষিক ব্যৱস্থাটোক বৃত্তিমূখী,বাস্তৱ আৰু বিজ্ঞানসন্মত কৰি গঢ়ি তোলাৰ স্বাৰ্থত দেশৰ শিক্ষানীতিৰ সংস্কাৰ সাধনৰ বাবে বিশেষ শিক্ষা আয়োগ গঠনৰ ব্যৱস্থা চৰকাৰে ল’ব লাগিব।তৃতীয় বিভাগত উত্তীৰ্ণ আৰু অনুত্তীৰ্ণসকলৰ বাবেও সঠিক যুৱনীতিৰ প্ৰয়োজন। শিক্ষাখণ্ডত এনেধৰণৰ সংস্কাৰৰ বাবে যদিও বিভিন্ন পদক্ষেপ মাজেসময়ে লোৱা পৰিলক্ষিত হয় কিন্তু সুস্থ নীতিৰ অভাৱে এইবোৰক বিফল কৰি আহিছে। সি যি কি নহওক অসমৰ শিক্ষাব্যৱস্থাত এনেধৰণৰ এক সংস্কাৰ সাধন আৰু যথেষ্ট পৰিমাণৰ কাৰিকৰী শিক্ষানুষ্ঠান স্থাপন হ’ব এক দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰক্ৰিয়া আৰু ইয়াৰ সুফল ভৱিষ্যত প্ৰজন্মইহে লাভ কৰিব।কিন্তু যিসকলে ইতিমধ্যে এই শিক্ষাব্যৱস্থাটোৰ মাজেৰে অধ্যয়ণ কৰি আছে তেওঁলোকৰ মাজৰ খুউব কম সংখ্যকেহে সংস্থাপন লাভ কৰিব আৰু বাকীসকল শিক্ষিত নিবনুৱা শাৰীত অন্তৰ্ভূক্ত হ’ব লাগিব। এনে প্ৰেক্ষাপটত কিছুমান বিকল্পৰ প্ৰয়োজন।\nঅসমত চাকৰিৰ ক্ষেত্ৰখন যিহেতু অতি সীমিত গতিকে কৃষি,উদ্যোগ,ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি স্বনিয়োজিত হোৱাৰ বাহিৰে আন বিকল্প দূৰ্লভ।অসমৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহক ভিত্তি কৰি সৰু বৰ উদ্যোগ স্থাপন আৰু ব্যৱসায় স্ব-নিয়োজনৰ এক সম্ভাৱণাপূৰ্ণ পথ।বিভিন্ন সেৱাভিত্তিক উদ্যোগ যেনে- বিউটি পাৰ্লাৰ,ম’বাইল মেৰামতিৰ দোকান,কম্পিউটাৰ বা আই আই টি ভিত্তিক দোকান, কেটাৰিং ছাৰ্ভিছ,কাৰ ছাৰ্ভিছিং,টি ভি ছাৰ্ভিছিং,হোটেল,ৰেষ্টোৰাঁ আদি আৰম্ভ কৰি স্বাৱলম্বী হ’ব পাৰি।অসম পৰ্যটন উদ্যোগৰো এক প্ৰচূৰ সম্ভাৱণাপূৰ্ণ অঞ্চল। কিন্তু আচল কথাটো হ’ল অসমৰ শিক্ষিত নিবনুৱাসকলৰ স্বনিয়োজনৰ পৰিৱৰ্তে চাকৰিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বেছি। অসমৰ শিক্ষিত যুৱক-যুৱতীৰ চাকৰিমুখী স্বভাৱৰ বাৰে অন্যান্য ক্ষেত্ৰসমূহ ক্ৰমাৎ বহিৰাগতই দখল কৰিছেহি। অসমৰ যুৱক-যুৱতীয়ে সংস্থাপনৰ আশাত বহি:ৰাজ্যলৈ কৰা প্ৰব্ৰজন সাম্প্ৰতিক অসমৰ এক প্ৰধান আৰ্থ-সামাজিক সমস্যা হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। যদিও নিবনুৱাৰ উৎপত্তিৰ বাবে বহু পৰিমানে অসমৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাটো দায়ী কিন্তু তাৰ সমান্তৰালভাৱে শিক্ষিত নিবনুৱাসকলৰো দোষ আছে।স্থুল ৰুচি আৰু বিলাসিতাৰ পিছত দৌৰা আজিৰ সৰহভাগ যুৱক যুৱতীৰে জীৱনবোধ অগভীৰ।পৰিশ্ৰমবিমুখিতা,ধৈৰ্যহীনতা,অসহনশীলতা আদি যুৱক যুৱতীসকলৰ সাধাৰণ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য।অৰ্থসৰ্বস্ব জীৱন এটাৰ কামনা কৰা এইসকল যুৱক-যুৱতীয়ে খেতি নকৰে,ব্যৱসায় নকৰে।ফলত অসমৰ আৰ্থ সামাজিক অৱস্থাত ইয়াৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ গভীৰ ভাৱে পৰিছে।মুঠ কথাত অসমৰ নিবনুৱা সমস্যা সমাধানৰ বাবে অসমত এক কৰ্ম সংস্কৃতিৰ প্ৰয়োজন আৰু এই কৰ্ম সংস্কৃতি গঢ়ি তোলাত নতুন প্ৰজন্মই হাত উজান দিব লাগিব।\nঅসমত চাৰি বছৰৰ পৰা ছয় বছৰ বয়সতেই এটা শিশুৱে শিক্ষানুষ্ঠানৰ চৌহদ গৰকিবলৈ আৰম্ভ কৰে।কিছুমান ব্যক্তিগত মাধ্যমৰ শিক্ষানুষ্ঠান এইক্ষেত্ৰত এখাপ চৰা। তাৰপাছত আৰম্ভ হয় এক বিৰতিহীন যাত্ৰাৰ যাৰ কোনো নিকট সমাপ্তি নাই। কিছুসংখ্যকে উচ্চ মাধ্যমিক,উচচতৰ মাধ্যমিকৰ পাছত বৃত্তিমুখী,কাৰিকৰী পাঠ্যক্ৰমত অধ্যয়ন কৰে আৰু খুউব কম সংখ্যকে অন্যান্য আত্মসংস্থাপনৰ পথ বাচি লয়। কিন্তু গৰিষ্ঠসংখ্যকে স্নাতক,স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায় অতিক্ৰম কৰিও সংস্থাপনহীন হৈ ৰয়।পৰীক্ষাৰ মেৰপেচত আবদ্ধ এক দীঘলীয়া প্ৰতিযোগিতাৰ অন্তত এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যত।এক অসহায় অৱস্থা। উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিও অসমৰ এক বৃহৎ সংখ্যক যুৱক-যুৱতীৰ এনে অৱস্থা হয়।যদিও ইয়াৰ বাবে আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাটো বহুত পৰিমানে দায়ী কিন্তু আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলকো আমি একাষাৰে দোষমুক্ত বুলি কব নোৱাৰো।এই সম্পৰ্কত ওপৰত আলোচনা কৰি অহা হৈছে। ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলো এই বিষয়ত সজাগ আৰু সচেতন হোৱা উচিত।অসমৰ উচ্চ শিক্ষাত বৰ্তমান ডিগ্ৰীটো কেৱল এটা স্বীকৃতিহে।তাৰ সমান্তৰালভাৱে প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজকে অন্য কিছুমান দিশতো পাৰ্গত কৰি তোলাৰ প্ৰয়োজন যাতে বৰ্তমানৰ প্ৰতিযোগিতাৰ পৃথিৱীখনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিব পাৰে।আমাক এক কৰ্ম-সংস্কৃতিৰ প্ৰয়োজন। সি যি কি নহওক শিক্ষিত নিবনুৱাৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে অতি সোনকালে অসম তথা ভাৰতবৰ্ষৰ শৈক্ষিক ব্যৱস্থাটোৰ এক সংস্কাৰ সাধনৰ প্ৰয়োজন।যাতে যি হাৰত শিক্ষা ব্যৱস্থাটোৱে মানৱ সম্পদৰ অপচয় সাধন কৰি আহিছে সেই অপচয় বিকাশলৈ পৰিবৰ্তিত হৈ দেশ তথা ৰাজ্যখনৰ সামগ্ৰিক বিকাশ সম্ভৱপৰ হৈ উঠে।\nসহায়ক প্ৰবন্ধ/তথ্য/ৱেবচাইত ইত্যদি:\n১)উচ্চ শিক্ষিতসকলৰ দু:খ আৰু দোষ- অৰবিন্দ ৰাজখোৱা,স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ আলোচনী,\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়,২০০৪-০৫ বৰ্ষ।\n২)অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ ভয়াবহ সংকট- ড০ চুলতান আলী মামুদ,সাতসৰী,ছেপ্টেম্বৰ,২০১৩,\n৩)ভাৰতৰ উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰলৈ প্ৰত্যাহ্বান- ড০ জয়কান্ত শৰ্মা,প্ৰান্তিক,১-১৫ ফেব্ৰুৱাৰী,\n৪) India Human Development Report (2011): Towards\nSocial Inclusion.Institute of Applied Manpower Research,Planning Commission,Government of India\n৫)UGC, “Higher Education in India — Issues Related to Expansion, Inclusiveness, Quality and Finance”, November 2008\n৬)Challenges of higher Education in Assam for Development of Humen Resources - Dr. Mukul Saikia Assistant Professor in Education, Darrang College, Tezpur


CANDID KZ Cream - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - CANDID KZ Cream in Assamese\nCANDID KZ Cream ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - CANDID KZ Cream Price and Pack Size in Assamese\nCANDID KZ Cream की जानकारी\nCANDID KZ Cream ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Candid KZ Benefits & Uses in Assamese\nCANDID KZ Cream ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Candid KZ Dosage & How to Take in Assamese\nCANDID KZ Cream-ৰ উপাদানসমূহ- Candid KZ Active Ingredients in Assamese\nCANDID KZ Cream ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Candid KZ Side Effects in Assamese\nCANDID KZ Cream সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Candid KZ Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে CANDID KZ Creamৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Candid KZ with Other Drugs in Assamese\nCANDID KZ Cream মতভেদসমূহ- Candid KZ Contraindications in Assamese\nCANDID KZ Cream ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Candid KZ in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে CANDID KZ Cream ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Candid KZ Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nCANDID KZ Cream ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Candid KZ Benefits & Uses in Assamese\nCANDID KZ Cream তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nCANDID KZ Cream ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Candid KZ Dosage & How to Take in Assamese\nCANDID KZ Cream-ৰ উপাদানসমূহ - Candid KZ Active Ingredients in Assamese\nCANDID KZ Cream ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Candid KZ Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, CANDID KZ Cream ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nCANDID KZ Cream সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Candid KZ Related Warnings in Assamese\nCANDID KZ Cream-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nCANDID KZ Cream-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত CANDID KZ Cream কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nযকৃতত CANDID KZ Cream কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত CANDID KZ Cream ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে CANDID KZ Creamৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Candid KZ with Other Drugs in Assamese\nCANDID KZ Cream তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nCANDID KZ Cream মতভেদসমূহ - Candid KZ Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে CANDID KZ Cream লোৱা অনুচিত যাতে -\nCANDID KZ Cream ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Candid KZ in Assamese\nএই CANDID KZ Cream-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে CANDID KZ Cream ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Candid KZ Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু CANDID KZ Creamৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু CANDID KZ Creamৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই CANDID KZ Cream লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা CANDID KZ Cream ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে CANDID KZ Cream সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি CANDID KZ Cream ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত CANDID KZ Cream সেৱন কৰে?


কাৰেং ইংতিপী ফুকন | July 08, 2020 15:12 hrs\n৭ জুলাই, গুৱাহাটী: শাসকীয় চৰকাৰৰ ৰাজনৈতিক মেৰপাকত ক্ৰমাৎ তিলতিলকৈ মৃত্যুৰ মুখলৈ ঠেলি দিছে মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ উপদেষ্টা অখিল গগৈক। চৰকাৰৰ আক্ৰোশৰ বলি হৈ যোৱা ২০৮ দিন ধৰি কাৰাগাৰত দিন কটাইছে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ উপদেষ্টাগৰাকীয়ে । সম্প্ৰতি কাৰাগাৰৰ ভিতৰত কৃষক নেতা ভীষণভাৱে অসুস্থ হোৱাৰ খবৰে ৰাজনৈতিক মহলৰ নিকৃষ্ট ষড়যন্ত্ৰৰ দিশে ইংগিত দিছে। ইতিমধ্যে বহুসংখ্যক লোকে কৰ’ণা ভাইৰাছে কৃষক নেতাগৰাকীকো আক্ৰমণ কৰাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু যথাসময়ত সেয়াই হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। বিগত ২ জুলাইৰ পৰা কাৰাগাৰৰ ভিতৰেত গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ হৈ পৰিছে অখিল গগৈ।আদালতত ভিডিঅ’ কনফাৰেছিং ৰ জৰিয়তে অখিল গগৈক হাজিৰ কৰোৱাৰ সময়ত তেওঁ নিজেই জ্বড়, কাঁহ আৰু মূৰৰ বিষ হৈ কৰ’ণাৰ উপসৰ্গই দেখা দিয়াৰ কথা প্ৰকাশ কৰে। ইফালে ৫ জুলাইৰ পৰা ছাত্ৰ মুক্তিৰ নেতা বিতু সোণোৱালো জ্বৰত ভুগাৰ কথা আদালতত প্ৰকাশ কৰিছে। কিন্তু বৰ্তমনালৈ কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁলোকৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা তথা চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা নকৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল।\nঅখিল গগৈৰ এই খবৰ সংবাদমাধ্যমত প্ৰচাৰ হোৱাৰ লগে লগেই বিচনাত উচুপি উঠিছে নেতাগৰাকীৰ মাতৃ প্ৰিয়দা গগৈ। তেওঁ চৰকাৰৰ ওপৰত ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি কয় ‘অখিলক মাৰি পেলাওক, সোণোৱালে অখিলক মাৰি পেলাওক। অখিল মৰিলে মোৰ কোনো নাই। সি মৰিলে চৰকাৰ দোষী হ’ব।’\nবিগত তিনিমাহ ধৰি ৰাজ্যত কৰ’ণা ভাইৰাছৰ ভয়াবহতাক কেন্দ্ৰ কৰি অখিল গগৈৰ পৰিয়াল আৰু সতীৰ্থক লগ কৰিবলৈ দিয়া নাই কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই। শেহতীয়াকৈ তেওঁৰ পত্নীয়ে বন্দী স্বামীৰ খবৰ বিচাৰি আৰক্ষীক খবৰ কৰে যদিও নাকচ হয় তেওঁৰ অনুমতিৰ আবেদন। অখিল গগৈৰ পত্নী গীতাশ্ৰী তামুলীয়ে সামাজিক মাধ্যমৰ যোগেদি ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি কয়-“কেবামাহো হ'ল। ঘৰত টিভি নাই। বহু কথা নজনাকৈ ৰৈ যায়। এই মাত্ৰ ফেচবুকত দেখিছোঁ, অখিলৰ শৰীৰ অসুস্হ। ক’ভিডৰ লক্ষণ। কি ক'ম বুজি পোৱা নাই। বহুতে মোক ফোন কৰি বা আন ধৰণে ও সোধে, 'দাদা ভালে আছেনে?' কিন্তু মই নো কি জানো?কাৰ্যত: গুৱাহাটীৰ পৰা লৈ যোৱাৰ পাছত লগ ধৰিব পৰা নাই। আগেয়ে NSAত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ঘূৰাই ফুৰোতে মাজৰাতি থানা এখনৰ পৰা ফোন কৰি জনাইছিল। এইবাৰ কোনো বতৰা নাই। ফোন নাই। ডিব্ৰুগড়ত থাকোঁতে অসম আৰক্ষীৰ ডিজিপি মহোদয়ক ফোন কৰাত উপায়ুক্তক অনলাইন এপ্লিকেচন দিবলৈ কলে। দিলো। দুসপ্তাহ মানৰ পাচত উত্তৰ আহিল, 'Rejected'. আৰু তাৰ কাৰণো 'Rejected'।\nগুৱাহাটীলৈ আহিল। বাৰে বাৰে জেলৰ সমুখৰ পৰা ঘূৰি আহিলো। NIA কৰ্টৰ অনুমতি লৈ যাওঁতেও আমাক, মানে অধিবক্তা আৰু মোক কৰ’ণাৰ দোহাই দি লগ ধৰাৰ অনুমতি নিদিলে। ২৯জুনত ক'ৰ্টত হাজিৰ কৰাব বুলি বাট চালো। তাৰ আগতে গুৱাহাটীত লকডাউন। এতিয়া বাতৰি-কাকত বা চেনেল কেইটাৰ বাহিৰে জনাৰ একো উপায় নাই। আইনী পৰামৰ্শ, সেই বিষয়ৰ আলোচনা, বেমাৰ- এইবোৰে এতিয়া অভিযুক্ত বা তেওঁলোকৰ পৰিয়ালবোৰৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত নপৰিবও পাৰে। এতিয়া যে ক’ভিডে অনা জৰুৰী অৱস্থা চলি আছে। তথাপি এই মুহূৰ্তত মোৰ হাতত থকা একমাত্ৰ মাধ্যমটোৰে মোৰ এই উদ্বিগ্নতাখিনি উলিয়াই দিলো।”\nইয়াৰ পূৰ্বেও দুবাৰকৈ কাৰাগাৰৰ ভিতৰত অসুস্থ হৈছিল অখিল গগৈ। সেইসময়তো কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষ তথা চৰকাৰৰ ৰাজনীতিৰ বলি হৈ তিনিদিন বিচনাত কেকাই থাকিবলগীয়া হৈছিল নেতাগৰাকী । পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত সংবাদমাধ্যম তথা দলীয় সতীৰ্থৰ হেচাঁত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত দিনটীয়াকৈ চিকিৎসাৰ বাবে লৈ অহা হৈছলি নেতাগৰাকীক। কিডনী পাথৰ, গ্রেষ্টিক আলচাৰ আৰু খাদ্য নলীত ঘাঁ, কঁকাল বিষত গুৰুত্বৰভাৱে স্বাস্থ্য অৱনতি ঘটিছিল কৃষক নেতাগৰাকীৰ।\nছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ উপ সভাপতি লক্ষ্যজ্যোতি গগৈয়ে জিপ্লাছক জনায় যে-“অখিল দাক শেষৰবাৰৰ ফৰেনছিক লেবলৈ আনোতেই আমাৰ কেইগৰাকীমান সতীৰ্থই সাক্ষাৎ কৰিছিল। তাৰ পাছৰ পৰা আজিৰ তাৰিখিলৈ আমাৰ সতীৰ্থসকলৰ লগতে তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু অধিবক্তাইও লগ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল যদিও কৰ’ণাৰ গইনা লৈ কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই লগ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল। আমিও সামাজিক মাধ্যম অথবা ভিডিঅ’ কনফাৰেন্স জৰিয়তেই অখিল গগৈ আৰু আমাৰ সতীৰ্থ বিতু সোণোৱালৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কে জ্ঞাত হৈছিলো। কালি আমি দলৰ ফালৰ পৰা অখিল গগৈৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কত পৰীক্ষা কৰিবলৈ দুখনকৈ আবেদন পত্ৰ নিয়া আদালতত দাখিল কৰিছে।’’\nঅধিবক্তা কৃষ্ণ গগৈয়ে জিপ্লাছক জনায়- ‘ নিয়া আদালতকেও কেন্দ্ৰীয় কাগাৰাৰ কৰ্তৃপক্ষক তেওঁলোকৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰিবলৈ নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে। আমিও নিয়া আদালতত ইতিমধ্যে দুখনকৈ আবেদন দাখিল কৰিছো। যিহেতু কৰ’ণাৰ গইনা লৈ আমাক তেওঁক লগ কৰাৰ অনুমতি প্ৰদান কৰা নাই আমিও এই সম্পৰ্কে সবিশেষ তথ্য নাজানো।’\nইয়াৰোপৰি গুৱাহাটী কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত দুগৰাকী কয়ডীৰ দেহত কৰ’ণা ধৰা পৰাৰ পাছতেই অখিল গগৈ সহ কেবাগৰাকী কয়ডীয়ে ২৫ জুনত কাৰাগাৰৰ ভিতৰতে অনশত বহিছিল। অখিল গগৈয়ে কাৰাগাত কয়ডীৰ স্বাস্থ্যৰ নিৰাপত্তা নাই, কয়দী-হাজোতী সকলক যোগান ধৰা খাদ্য অপুষ্টিকৰ আৰু অতি নিম্নমানৰ,বিশুদ্ধ খোৱা পানীৰ অভাৱ, থকা -খোৱাৰ পৰিৱেশ অস্বাস্থ্যকৰ আৰু জেলৰ ভিতৰত চিকিৎসা সেৱাৰ ব্যৱস্থাও সুলভ নহয় কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে বুলি দাবী উত্থাপন কৰিছিল। চকু মুদা কুলিৰ ভাও ধৰিছে জেল কৰ্তৃপক্ষই বুলি মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছিল গগৈয়ে।\nযোৱা ৭ জুলাইত নিয়া আদালতে কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষক দুয়োগৰাকী কাৰাবন্দী নেতাৰ স্বাস্থ্যৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ নিৰ্দেশনা দিছে। গগৈৰ অসুস্থতা সন্দৰ্ভত আইজিপি দশৰথ দাসে জিপ্লাছক জনায় - "কালি নিয়া আদালতৰ আদেশমৰ্মে অখিল গগৈসহ বিতু সোণোৱালৰ শ্বাৱ কালেকশ্যন কৰা হৈছে। পূৰ্বৰে পৰা অখিল গগৈ চৰ্মৰোগত ভুগি আছিল। গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পতালৰ অধীনত অখিল গগৈৰ চিকিৎসা চলি আছে। বাহিৰত প্ৰকাশ হোৱা নিচিনাকৈ ইমান গুৰুত্বৰ নহয়, ইয়াৰোপৰি কাৰাগাৰৰ চিকিৎসকে তেওঁলোকক তদাৰক কৰি আছে। । দুই তিনিদিনৰ ভিতৰত গগৈ সহ সোণোৱালৰ শ্বাৱ কালেকশ্যনৰ ফলাফল আহিব। আমি পৰৱৰ্তী সময়ত দৰকাৰ হ’লে চিকিৎসকৰ ব্য়ৱস্থা কৰিম। বৰ্তমান তেওঁলোক সুস্থ অৱস্থাত আছে।”\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যজুৰি যি প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী গঢ় লৈ উঠিছিল সেই প্ৰতিবাদত উত্তাল কণ্ঠেৰে শাসকীয় গোষ্ঠীৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহৰ অপৰাধত ১২ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ত অখিল গগৈক যোৰহাটৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। অখিল গগৈৰ সহ মানৱ কোঁৱৰ, লক্ষ্যজ্যোতি গগৈ, দিব্যজ্যোতি শৰ্মাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰক্ষীয়ে। যোৰহাট সদৰ থানাত ৰুজু হোৱা গোচৰত ৩২৪৮/২০১৯ৰ অধীনত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল অখিল গগৈক। আনকি তেওঁৰ বিৰুদ্ধে জাপি দিয়া হৈছিল ভাৰতীয় দণ্ডবিধি ১২০ (বি)/১৪৩/১৫৩/১৫৩(এ)/১৫৭/১৫৮/২৯১/৪৩১ ধাৰা।\nবিগত ৭ মাহত শাসকীয় চৰকাৰে অখিল গগৈক কাৰাগাৰৰ চাৰিবেৰৰ মাজত বন্দী কৰি ইটোৰ পাছত সিটোকৈ বেআইনী কৰ্ম কৰি থকাতো চৰকাৰৰ ভীৰুতা পৰিলক্ষিত হৈছে লগতে অখিল গগৈক বিনাচৰ্তে কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰি দিবলৈ বহুসংখ্যক লোকে সামাজিক মাধ্যমত দাবী উত্থাপন কৰিছে। বৰ্তমান কাৰাগাৰাৰ ভিতৰত কৃষক নেতাগৰাকীৰ জীৱনলৈ ভাবুকি অহা পৰিলক্ষিত হৈছে বুলি আশংকা কৰিছে তেওঁৰ পৰিয়াল তথা শুভাকাংশীসকলে।


if-pizza-can-be-delivered-at-home-why-not-ration-kejriwal-challenged-centre-manju-b– News18 assam\nSarkari Ration : পিজ্জা যদি হোম ডেলিভাৰী দিব পাৰি চৰকাৰী ৰেচন কিয় নোৱাৰিব? তুংগত চৰকাৰী ৰেচনৰ ৰাজনীতি।\n"আমি ৫ বাৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা এই আঁচনিখন ৰূপায়ণৰ বাবে অনুমতি বিচাৰিছিলোঁ, যদিও আইনমতে ইয়াৰ বাবে কেন্দ্ৰৰ কোনো অনুমতিৰ প্ৰয়োজনেই নাই।"\nLast Updated : June 06, 2021, 14:03 IST\nচৰকাৰী ৰেচনক লৈ তুংগত উঠিছে দিল্লীৰ ৰাজনীতি। আজি মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে, "পিজ্জা যদি হোম ডেলিভাৰী দিব পাৰি চৰকাৰী ৰেচন কিয় নোৱাৰিব?" অনলাইন সংবাদমেলযোগে কেন্দ্ৰক জবাবদিহি কৰে কেজৰিৱালে।\nকেজৰিৱালে আৰু কয়, "আমি ৫ বাৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা এই আঁচনিখন ৰূপায়ণৰ বাবে অনুমতি বিচাৰিছিলোঁ, যদিও আইনমতে ইয়াৰ বাবে কেন্দ্ৰৰ কোনো অনুমতিৰ প্ৰয়োজনেই নাই।"\nউল্লেখ্য যে কেন্দ্ৰৰ অনুমতি লোৱা নাই বুলি কেজৰিৱাল চৰকাৰক সমালোচনা কৰি দিল্লীত ঘৰে ঘৰে ৰেচন যোগানৰ আঁচনি বন্ধ কৰি দিছিল কেন্দ্ৰই। দিল্লীৰ ৰাজ্যপালে শনিবাৰে এই আঁচনিখন বন্ধ ৰখাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। কেজৰিৱালৰ অভিযোগ ৰেচন মাফিয়াৰ ওচৰত শিৰ নত কৰিয়েই কেন্দ্ৰই এই আঁচনিখন বন্ধ কৰিছে।\n"প্ৰথমবাৰৰ বাবে আমি ৰেচন মাফিয়াৰ দপদপনি বন্ধ কৰাৰ পদক্ষেপ লৈছিলোঁ। চাওক তেওঁলোক কিমান শক্তিশালী, আঁচনি আৰম্ভ কৰাৰ এসপ্তাহ আগতেই আঁচনিয়েই বন্ধ কৰাই দিলে।" উল্লেখ্য যে এই আঁচনিখনৰ জড়িয়তে ৭২ লাখ লোকে ঘৰতেই পালেহেঁতেন চৰকাৰী ৰেচন।\n২০১৮ চনৰ পৰাই দিল্লী চৰকাৰে আঁচনিখন ৰূপায়ণৰ বাবে কেন্দ্ৰৰ অনুমতি বিচাৰি আছে যদিও আজিলৈ অনুমতি লাভ কৰা নাই। ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য সুৰক্ষা আইনৰ লক্ষ্যভিত্তিক ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থা ( Targeted Public Distribution System (TPDS))ৰ অধীনত দিল্লী চৰকাৰে 'মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘৰ ঘৰ ৰেচন যোজনা' নামেৰে এই আঁচনি আৰম্ভ কৰিছিল যদিও বাস্তৱত ৰূপায়ণ কৰিব পৰা নাই।\nFirst published: June 06, 2021, 14:03 IST\nARVIND KEJRIWALCentral GovermentDelhi GovernmentRation card


সাৰ্বজনীন কৰোনা টীকা ২০২৪ৰ পূৰ্বে নহয় : দাবী চিৰাম ইনষ্টিটিউটৰ | নতুন সময়\nHome বিশ্লেষণঃ স্বাস্থ্যঃ সাৰ্বজনীন কৰোনা টীকা ২০২৪ৰ পূৰ্বে নহয় : দাবী চিৰাম ইনষ্টিটিউটৰ\nএই মুহূৰ্তত সকলোৰে বাবে বহুমূলীয়া প্ৰশ্ন- সাৰ্বজনীন স্তৰত কেতিয়া উপলব্ধ হ’ব কৰোনা টীকা? ইতিমধ্যে বিভিন্ন স্তৰত বিভিন্ন পক্ষই এই বিষয়ত আগবঢ়াইছে মতামত৷ কোনোৱে যদি কৈছে চলিত বছৰৰ শেষৰ ফালেই সৰ্বাসাধাৰণে কোভিড প্ৰতিষেধক লাভ কৰিব, কোনোৱে আকৌ ইয়াৰ বাবে ২০২২ পৰ্যন্ত অপেক্ষা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে৷ কিন্তু জানিব পৰা মতে, কোভিডৰ প্রতিষেধক তৈয়াৰ হ’লেও সেয়া এতিয়াই বিশ্ববাসীৰ হাতত পৰাৰ সম্ভাৱনা নাই। তাৰ বাবে অপেক্ষা কৰিব লাগিব আৰু ৪-৫ বছৰ। কোভিডত ককবকাই থকা জনতাৰ বাবে এনে নিৰাশাজনক কথাই শুনালে চিৰাম ইনষ্টিটিউটে৷ চিৰামৰ শীৰ্ষ বিষয়া আদৰ পুণাৱালাৰ দাবী, সমগ্ৰ বিশ্বৰ বাবে পর্যাপ্ত পৰিমাণত কোভিড প্ৰতিষেধক তৈয়াৰ কৰিবলৈ ২০২৪ৰ শেষ পর্যন্ত অপেক্ষা কৰিব লাগিব।\nপুণৰ ঔষধ উৎপাদনকাৰী কোম্পানীটোৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী আদৰ পুণাৱালাৰ দাবী, সমগ্ৰ বিশ্বৰ কোভিড ৰোগীক প্রতিষেধক উপলব্ধ কৰোৱাৰ সামর্থ্য নাই ঔষধ প্রস্তুতকাৰী কোম্পানীসমূহৰ। তেওঁ লগতে কয়, কোম্পানীসমূহে উৎপাদন ক্ষমতা সিমান দ্রুততাৰে বঢ়াব পৰা নাই, যাতে বিশ্বৰ সকলো কোভিড ৰোগীক এই প্রতিষেধক কম সময়তে উপলব্ধ কৰাব পাৰে। বিশ্বৰ সকলোৰে বাবে টীকা উপলব্ধ কৰাবলৈ প্ৰায় চাৰি-পাঁচ বছৰ সময় লাগিব।\nএখন সর্বভাৰতীয় দৈনিক কাকতৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত এই দাবী কৰে আদৰ পুণাৱালাই। তেওঁৰ হিচাব অনুযায়ী, হাম বা ৰোটাভাইৰাছৰ দৰে কোভিড-১৯ৰ সংক্রমণৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ অন্তত দুটা ড’জৰ প্রয়োজন হ’ব। তেনে ক্ষেত্রত সমগ্ৰ বিশ্বৰ কোভিড ৰোগীসকলৰ বাবে প্ৰায় ১,৫০০ কোটি প্রতিষেধক প্রয়োজন। কিন্তু সকলোৰে বাবে সেয়া বোধহয় চলিত বছৰৰ শেষত বা আগন্তুক বছৰৰ আৰম্ভণিতে পোৱা সম্ভৱ নহয়।\nউল্লেখ্য যে অক্সফোর্ড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ছুইডিচ কোম্পানী এষ্ট্ৰাজেনেকাৰ দ্বাৰা তৈয়াৰী কৰোনা প্রতিষেধক কোভিশিল্ডৰ উপৰি নোভাভেক্সসহ পাঁচটা আন্তর্জাতিক কোম্পানীৰ সৈতে ইতিমধ্যে চুক্তি আছে চিৰাম ইনষ্টিটিউটৰ। ৰাছিয়াৰ তৈয়াৰী প্রতিষেধক ‘স্পুটনিক-ভি’ প্ৰস্তুতৰ বাবেও চিৰামৰ নাম শুনা গৈছে। কিন্তু সেই চুক্তি এতিয়াও সম্পন্ন নহ’লেও ১ কোটি প্রতিষেধক উৎপাদনৰ লক্ষ্যও আছে তেওঁলোকৰ। ইয়াৰ ভিতৰত ৫০ শতাংশই ভাৰতৰ বজাৰত মুকলি কৰা হ’ব বুলি পূৰ্বতেই জনাইছে চিৰামে। অৱশ্যে কোভিড ভেকচিনক লৈ বিশ্বজুৰি ৰাষ্ট্রনেতাসকলৰ প্রতিশ্রুতি পূৰণ কৰা যে অসম্ভৱ হৈ উছিঠে, তাকো মনত পেলাই দিছে আদৰ পুণাৱালাই। তেওঁ ভাবে, প্রতিশ্রুতিৰ সৈতে সমান্তৰালভাবে চলা নাই ঔষধ প্রস্তুতকাৰী কোম্পানীবোৰৰ উৎপাদন ক্ষমতা। তেওঁৰ মতে, “আমি জানো, সমগ্ৰ বিশ্বই প্রতিষেধকক লৈ আশাবাদী… কিন্তু এনেকুৱা ক’তো এতিয়াও শুনা নাই যে কোনোৱে ইয়াক উৎপাদন কৰাৰ দৰে অৱস্থাৰো ওচৰ চাপিব পাৰিছে।”\nকোভিড প্রতিষেধকক লৈ প্রায় একেই নিৰাশাজনক কথা শুনাইছে আদৰৰ পিতৃ ছাইৰাছ পুণাৱালাইও। আনকি ভাৰতত এই সম্পৰ্কত সুনির্দিষ্ট পৰিকল্পনা নাই বুলিয়ে ভাৱে তেওঁ। তেওঁৰ মতে, “ভাৰতত ৪০ কোটি ড’জতকৈ বেছি প্রতিষেধক উৎপাদনৰ দৰে কোনো সুনির্দিষ্ট পৰিকল্পনা নাই। আনকি কাগজে-কলমেও নাই।”\nPrevious articleমুম্বাই ইণ্ডিয়ানছত যোগ দিলে শচীন-পুত্র অর্জুন তেণ্ডুলকাৰে !\nNext articleলেকামহীন সাংবাদিকতাক তীব্র গৰিহণা ছুপ্রিম কোর্টৰ\nএদিনত ৯৫ হাজাৰ ! দেশত কৰোনা সংক্ৰমণৰ নতুন ৰেকৰ্ড\nভাৰতত সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে কোভিড টীকা উপলব্ধ হ’ব ২০২১ৰ শেষত!


NRC : অচিৰেই আৰম্ভ হোৱাৰ দিশে NRCৰ পুনৰীক্ষণ! পুনৰীক্ষণৰ আবেদনত বিস্ফোৰক তথ্য। – News18 assam\nNRC : অচিৰেই আৰম্ভ হোৱাৰ দিশে NRCৰ পুনৰীক্ষণ! পুনৰীক্ষণৰ আবেদনত বিস্ফোৰক তথ্য।\nপুনৰীক্ষণৰ আবেদনত বিস্ফোৰক তথ্য : ঘোষিত বিদেশীৰ নাম আছে NRCত। D-Voter আৰু বিদেশী ন্যায়াধিকৰণত গোচৰ থকা ব্যক্তিৰো নাম আছে NRCত। ভুল লিগেচী ডাটা ক’ড ব্যৱহাৰ কৰি NRCত নাম অন্তৰ্ভুক্ত। প্ৰকৃত বাসিন্দা(OI)ৰ ভুৱা প্ৰমাণ পত্ৰৰে NRCত নাম অন্তৰ্ভুক্ত।\nLast Updated : May 13, 2021, 18:53 IST\nশপত গ্ৰহণ কৰিয়েই মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কৈছিল, "শীঘ্ৰেই হ'ব NRCৰ বহু আকাংক্ষিত পুনৰীক্ষণ ৷ সীমান্ত অঞ্চলত ২০% আৰু আন অঞ্চলত ১০% হ'ব পুনৰীক্ষণ ৷"\nকথামতেই কাম। NRCৰ পুনৰীক্ষণৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ ৷ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত NRC পুনৰীক্ষণৰ আবেদন জনাইছে NRC কৰ্তৃপক্ষই ৷\nজানিব পৰা মতে বহু বিস্ফোৰক তথ্য উল্লেখ আছে NRCৰ পুনৰীক্ষণৰ আবেদনত। জানিব পৰা মতে আবেদনখনত উল্লেখ আছে "ঘোষিত বিদেশীৰ নাম আছে NRCত ৷ D-Voter আৰু বিদেশী ন্যায়াধিকৰণত গোচৰ থকা ব্যক্তিৰো নাম আছে NRCত ।"\nNRC কৰ্তৃপক্ষই উচ্চতম ন্যায়ালয়ত জনোৱা ৩৯ পৃষ্ঠ‍াৰ আবেদনৰ প্ৰতিটো পৃষ্ঠাতে আছে ভয়াৱহ তথ্য। NRCৰ দাবী আৰু আপত্তি (Claim & Objection)ৰ সময়ত কোনো শুনানি নোহোৱাকৈ ৪৩,৬৪২গৰাকী লোকৰ নাম কৰ্তন তালিকাৰ পৰা আনি NRCত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা বুলিও আবেদনত উল্লেখ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে ৷\nআনহাতে NRC কৰ্তৃপক্ষই চলোৱা ছেম্পল ভেৰিফিকেচনতো ওলাইছে আশ্বৰ্যজনক তথ্য। বাঘবৰ, কলগাছিয়া আৰু দলগাঁৱৰ তিনিটা NSKৰ ২,৩৪৬টা লিগেচী ডাটা ক’ড পৰীক্ষা কৰিছিল NRC কৰ্তৃপক্ষই। বাঘবৰ, কলগাছিয়া আৰু দলগাঁৱৰ এই তিনিটা NSKত ভুল লিগেচী ডাটা ক’ড ব্যৱহাৰ কৰি ৯৪৩গৰাকী ব্যক্তিৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে NRCত ৷\nএনে বহু বিস্ফোৰক অভিযোগ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত কৰা আবেদনখনত উল্লেখ থকা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nসমান্তৰালভাৱে প্ৰকৃত বাসিন্দা(OI)ৰ ভুৱা প্ৰমাণ পত্ৰৰে বহু ব্যক্তিৰ নাম অন্তৰ্ভুক্তৰ বিস্ফোৰক অভিযোগ উত্থাপন কৰা হৈছে পুনৰীক্ষণৰ আবেদনত।\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীৰ মূল তালিকা প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছৰে পৰা তুমুল বিতৰ্ক চলি আছে নাগৰিক পঞ্জীৰ শুদ্ধতাক লৈ। খোদ অসম চৰকাৰেই বিতৰ্কৰ আৱৰ্তত ৰাখিছে নাগৰিক পঞ্জীক ৷\n২০২০ চনৰ ২০ছেপ্টেম্বৰত পুনৰীক্ষণক লৈ বৈঠকত বহিছিল অমিত শ্বাহ- সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। ৰাজ্য চৰকাৰে তেতিয়াই পুনৰীক্ষণৰ আবেদন কৰাৰ কথা আছিল। পিছে প্ৰায় সাত মাহে ৰাজ্য চৰকাৰে দাখিল নকৰিলে কোনো ধৰণৰ আৱেদন ৷ যাক লৈ প্ৰশ্ন উঠিছিল যে প্ৰতীক হাজেলাপন্থী কোনোবা আমোলাৰ বাবেই হোৱা নাছিল নেকি পুনৰীক্ষণৰ আবেদনৰ কাম?\nএনে বহু বিতৰ্কৰ পিছত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ৰাজ্যিক NRC সমন্বয়কে পুনৰীক্ষণৰ বাবে কৰিছে আবেদন। ন্যায়ালয়ৰ ৰায় কি হয়, সেয়া হ’ব লক্ষণীয়।\nFirst published: May 13, 2021, 17:12 IST\nAssam NRCSupreme Court of India