ফ্ৰণ্টফুটত (পিনাকপাণি বৰুৱা) | সন্ধান ই-আলোচনী | Xondhan e-magazine\nYou are at:Home»অন্যান্য»ফ্ৰণ্টফুটত\nBy পিনাকপাণি বৰুৱা on January 3, 2017 অন্যান্য, কথাশিল্প\nনিশা প্ৰায় তিনি বাজোঁ বাজোঁ, চাৰি নম্বৰ হোষ্টেলৰ ভিতৰচ’ৰা অস্বাভাবিক ভাবে নিমাওমাও। বতাহে বজোৱা সুঁহুৰিৰ বাদে অন্য শব্দ শুনিবলৈ নাই। শীতৰ প্ৰকোপত হোষ্টেলৰ আশে-পাশে থকা হাবিৰ ফৰিঙকেইটাও আজি নিশ্চুপ। জালুকবাৰীৰৰ ফালে শীতৰ মাত্ৰা গুৱাহাটীৰ অন্য অঞ্চলতকৈ এনেও অলপ বেছি। তাতে আজিৰ দৰে মৃদু বতাহ বলি থাকিলেতো ক’বই নালাগে। দুই-তিনিখন কম্বল গাত লৈ টোপনিৰ কোলাত পৰি চিন্তামুক্ত হোৱাৰহে কথা। পিছে এনে অনুপ্ৰাণিত পৰিস্থিতিটো উদিত্যই ল’ব পৰা নাই টোপনিৰ আমেজ। এবাৰ দুৱাৰখনৰ ফালে মুখ দি চাইছে, এবাৰ পকীবেৰৰ ফালে, এবাৰ ওপৰলৈ মুখ কৰিছে এবাৰ তললৈ, কিন্তু কামত অহা নাই। যিমানে টেবুলত থকা ঘড়ীটোৰ কাঁটাকেইডাল ঘূৰিবলৈ ধৰিছে সিমানে নতুন নতুন চিন্তাই তাৰ মনত অশান্তিৰ শিপা ৰুব ধৰিছে – কাইলৈ কি হ’ব? টোপনি ক্ষতি হৈচোন আৰু অসুবিধা হ’ব মনোযোগ দিয়াত? কাইলৈও বিফল হ’লে বৰ বেয়া লাজ পাম কিন্তু। দুটামানেতো কৌতুক কৰা আৰম্ভ কৰিছেই মোৰ বিফলতাৰ ওপৰত। তাতে গধূলি হৈ যোৱা মিটিংখনত সৌৰভদাৰ কথাৰ পৰা বুজিব পাৰিছোঁ যে কাইলৈয়ে মোৰ শেষ সুযোগ। কাইলৈ কিবা এটা কৰিব নোৱাৰিলে দুনাই হয়টো কোনোদিনে আৰু সুযোগ নাপাম। হোষ্টেলৰ বাকী চিনিয়ৰবোৰটো মোক বাদ দিয়াৰ পক্ষতে আছিল, একমাত্ৰ সৌৰভদাৰ বাবেই এটা সুযোগ পাইছোঁ। কাইলৈ বিফল হ’লে সৌৰভদাৰ আগতো বৰ লাজ পাম’।–ইত্যাদি চিন্তাই উদিত্যৰ মন অশান্ত কৰি ৰাখিল বহু পৰ।\nযোৱা চাৰি বছৰধৰি হোষ্টেলৰ চাৰিৰ ক্ৰিকেট দলৰ অপেনাৰৰ ৰূপত খেলি অহা বিশ্বজিত শ্যাম পাছ কৰি ওলাই যোৱাৰ পাছত হোষ্টেলৰ বাসিন্দাসকল এক প্ৰকাৰৰ সমস্যাতে পৰিছিল। বিশ্বজিতৰ কথাই বেলেগ আছিল, আউত নহওঁ বুলি ভাবিলে তেওঁক আউট কৰিব পৰা বলাৰ মহাবিদ্যালয়ত নাছিল। যোৱাবাৰ হোষ্টেলক চেম্পিয়ন কৰাত তিনিটা শতৰাণেৰে তেওঁৰ অবদান আছিল বিশেষ। দলৰ আনজন অপেনাৰ প্ৰাঞ্জলৰ সৈতেও বিশ্বজিতৰ সমন্বয় আছিল অতি ভাল। সেয়ে সকলোৱে ভাবিছিল তেওঁৰ বিকল্প সহজে পোৱা নাযাব’ বুলি। পিছে বিকল্প ওলাল, মহাবিদ্যালয় সপ্তাহ আৰম্ভ হোৱাৰ এক মাহে পূৰ্বে নতুন অপেনাৰ বিচাৰি আৰম্ভ হোৱা অনুশীলনত দ্বিতীয় ষান্মাসিকৰ উদিত্যই সকলোকে প্ৰভাবিত কৰিলে। তাৰ ৰক্ষণ-কৌশল দেখি প্ৰায় সকলোৱে এটাই কথা ভাবিছিল- পৰবৰ্তী চাৰি বছৰলৈ অপেনাৰ এজন পাই গৈছে হোষ্টেলে। দ্বিতীয় ষান্মাসিকৰ একমাত্ৰ ল’ৰা হিচাপে দলত সুযোগ পাই উদিত্যৰো বুকু ফুলি উঠিছিল, একে ৰাতিৰ ভিতৰতে হোষ্টেলৰ নিজৰ ষান্মাসিকৰ ল’ৰাবোৰৰ মাজত সি হৈ পৰিছিল নায়ক।\n…. ন বজাৰ লগে লগে সকলো আহি খেলপথাৰত উপস্থিত হ’লহি। কুঁৱলিৰ চাদৰে বেলিৰ পোহৰ পৰিব দিয়া নাই অঞ্চলটোত। খেলপথাৰৰ বনবোৰত লাগি থকা নিয়ৰৰ টোপালবোৰ জিলিকি উঠিছিল। মধ্যক্ৰমৰ বেটছমেনৰ দৃঢ়তা আৰু বলাৰৰ সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনৰ ফলত ছেমি-ফাইনেলত উপনীত হোৱা চাৰি নম্বৰ হোষ্টেলৰ বাবে বাকীচোৱা পথ আছিল অতি জটিলতাৰে ভৰা। …\nপিছে নায়কত্ব বেছি দিন নচলিল, লীগৰ প্ৰথম খেলৰ প্ৰথম বলতে উদিত্যৰ মিড’ল ষ্টাম্প তিনি লুটি খাই বাগৰি পৰিল। তীব্ৰ বেগত অহা ৰঙা বলটো কেতিয়া পেড আৰু বেটৰ মাজেৰে সৰকি গ’ল সি তৎ ধৰিবই নোৱাৰিলে। “একো নাই, একো নাই,” “বলটো ভাল আছিল”- ইত্যাদি বাক্যৰে দলৰ সকলোৱে তাক অনুপ্ৰেৰণা দিলে উভতি যোৱাৰ পাছত। পিছৰখন খেলত সি সাবধানেৰে আৰম্ভ কৰিলে ইংনিছ, পিছে তিনিটা বল খেলি চতুৰ্থ বলটোৰ ফালে বেট আগবঢ়াওতেই বলে বেটৰ কাষত চুমা খাই সোমালগৈ প্ৰথম শ্লীপৰ কোলাত। পাঁচ চেকেণ্ডমান ক্ৰীজতে স্থিৰ হৈ থাকি সি উভতি আহিল নিৰাশ মনেৰে। দলৰ বাকীসকল বহি থকা স্থানৰ কাষতে থকা ব্লেকবৰ্ডত প্ৰথম ষান্মাসিকৰ এজনে নতুনকৈ চকেৰে স্ক’ৰ লিখিলে, ০/১।তৃতীয় খেলত অধিনায়ক সৌৰভৰ নিৰ্দেশত উদিত্যৰ বিপৰীতে প্ৰাঞ্জল সন্মুখীন হ’ল প্ৰথম বলৰ। পিছে এই পৰিবৰ্ত্তনৰ ফলতো ভাগ্যৰ উদয় নহ’ল উদিত্যৰ, ব্যক্তিগত পাঁচ ৰাণ হওঁতেই এটা বলে খুন্দিয়ালেহি ষ্টাম্পৰ ঠিক সন্মুখত থকা তাৰ বাঁওভৰিৰ পেডত। বলাৰজনে চিঞৰি উঠিল, আম্পায়াৰে দাঙিলে আঙুলি, স্কৰ-১৩/১। চতুৰ্থ খেলৰ পূৰ্বে যি হ’লে হওঁক ভাবি মাৰমুখী বেটিং কৰিব যাওঁতে বেটখনেই উফৰি পৰিল ষ্টাম্পৰ ওপৰত। হিট ৱিকেট, স্কৰ-১১/১।\n“অ’, ই তাৰমানে কেনেকৈ কেনেকৈ আউত হ’ব পাৰি অভিজ্ঞতা লৈ আছে” “পিছৰখনত ৰাণ-আউট হ’ব চাই থাকিবি, সেইটোৱেই বাকী আছে”-ইত্যাদি বাক্যৰে আদৰণি জনোৱা হ’ল উভতি আহি বেটখন দলিয়াই দিয়া উদিত্যক।\nচাৰিটামান বজাত টোপনি যোৱা উদিত্যৰ কোঠাৰ দুৱাৰত পুৱা সাতমান বজাত টোকৰ পৰিল। “অই উদিত্য, উঠ, সৌৰভ দাই মাতিছে তোক”। উদিত্যই ততাতৈয়াকৈ মুখ-হাত ধুই সৌৰভৰ কোঠাত উপস্থিত হ’লগৈ। “সৌৰভ দা, মাতিছিলে বোলে?”-দুৱাৰদলিৰ পৰা সি সুধিলে। “অ শুন, আমি যে কৈ থাকোঁ শ্যাম দাৰ কথা, তেওঁ ফোন কৰিছিল। শনিবাৰে অফিচ বন্ধ থাকে বাবে খেল চাব আহিব বুলি কৈছে। গতিকে আজিও যদি বেয়া খেল বৰ বেয়া গালি দিব শ্যাম দাই। মোৰ সলনি কি ল’ৰা দলত সুমুৱালি বুলি, বুজিলি? গতিকে যিমান মনোযোগ দিব পাৰ সিমান মনোযোগেৰে বল চাবি আজি আৰু তোক মই আগতেও কৈছোঁ যে তোৰ কাম মাত্ৰ বলটো পুৰণা হোৱালৈকে ক্ৰীজত থকা। গতিকে লাষ্ট খেলৰ দৰে মূৰ্খামি কৰিলে মোৰ পৰাও গালি খাবি কিন্তু কৈ দিছোঁ।এতিয়া যা, ব্ৰেকফাষ্ট কৰি সাজু হ সোনকালে।”\nন বজাৰ লগে লগে সকলো আহি খেলপথাৰত উপস্থিত হ’লহি। কুঁৱলিৰ চাদৰে বেলিৰ পোহৰ পৰিব দিয়া নাই অঞ্চলটোত। খেলপথাৰৰ বনবোৰত লাগি থকা নিয়ৰৰ টোপালবোৰ জিলিকি উঠিছিল। মধ্যক্ৰমৰ বেটছমেনৰ দৃঢ়তা আৰু বলাৰৰ সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনৰ ফলত ছেমি-ফাইনেলত উপনীত হোৱা চাৰি নম্বৰ হোষ্টেলৰ বাবে বাকীচোৱা পথ আছিল অতি জটিলতাৰে ভৰা। ছেমি-ফাইনেলৰ প্ৰতিপক্ষ এক নম্বৰ হোষ্টেলৰ বেগী বলাৰকেইজন মহাবিদ্যালয় বিখ্যাত। এতিয়ালৈকে হৈ যোৱা খেলবোৰৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক উইকেট দখলকাৰীৰ শাৰীৰ প্ৰথম পাঁচজন বলাৰৰ ভিতৰত তিনিজনেই হোষ্টেল একৰ, তাৰে এজনে অসমকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে কোনো এক প্ৰতিযোগিতাত। কি যে হ’ব আজি!-বুলি ভাবি বেটখন বতাহতে ঘূৰাই থকা উদিত্যৰ দিশত সৌৰভ আৰু আন এজন যুবক আগবাঢ়ি আহিল। সেইজনেই আছিল বিশ্বজিত শ্যাম, হোষ্টেলৰ পুৰণা ফটোত উদিত্যই দেখিছে তেওঁক।\n: উদিত্য, এইজনেই শ্যাম দা।– সৌৰভে চিনাকী কৰাই দিলে। উদিত্যিই কৰমৰ্দন কৰিবলৈ হাতখন আগবঢ়ালে।\n: কি হে ভাইটি, ফৰ্ম বৰ বেয়া চলিছে বুলি শুনিলোঁ।–বিশ্বজিতে ক’লে।\n: হয় দাদা। অবস্থা বৰ বেয়া।\n: আগতে খেলি পাইছনে নাই চিলাই বল?\n: খেলিছোঁ, স্কুলৰ হৈ অপেনিংও কৰিছিলোঁ। এতিয়া পিছে বহুত দিন খেলা নাই কাৰণেই চাগে ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা নাই। কিবা অলপ টিপচ দিয়ক দাদা, আপোনাৰ বেটিঙৰ বিষয়ে বহুত শুনিছোঁ।\n: এহ: ইমানো ভাল খেলুৱৈ নহয় অ’ মই; যে কিবা টিপচত তোৰ ফৰ্ম ঘূৰি আহিব। পিছে মই মোৰ পদ্ধতিটোকে কৈ দিব পাৰোঁ তোক, বাকী খেলপথাৰত কিমান সফল হয় সেইটো তোৰ ওপৰত।\n: চাওঁ, বেটখন দে মোক। (উদিত্যই হাতত লৈ থকা বেটখন আগবঢ়াই দিলে।) শুন এতিয়া, প্ৰধান কথাটো হ’ল যে আমাৰ কলেজৰ পিটছবোৰত বল বৰ বেছি বাউন্স নকৰে যদিহে বলাৰজন বৰ ওখ-পাখ নহয়। গতিকে যিমান পাৰ ফ্ৰণ্টফুটত খেলাৰ চেষ্টা কৰিবি(বেটখন আৰু বাঁওভৰিটো আগুৱাই নি তেওঁ ক’লে)। মোৰটো প্ৰত্যেক বলতে বাঁওভৰিটো আগবঢ়াই নিয়াৰ এক প্ৰবনতাই আছিল। তয়ো চেষ্টা কৰিবি, যদি বলটো বহুত আগত মানে শ্বৰ্টপিটছত পৰা যেন দেখ লগালগ বেকফুটত আহি যাবি আৰু সময়ত আহিব নোৱাৰিলেও বেটখন ঢিলাকৈ ধৰি বলতো ৰখাই দিবি, তেতিয়া বেটত লাগি ওপৰলৈ উঠি যোৱাৰ সম্ভাবনা নাথাকে আৰু বেগীবলাৰবোৰৰ বল যিমানে আগত খেলিবি সিমানে চুইঙৰ পৰা বাচিবি, বুজিলি?\n: বুজিছোঁ। মই আকৌ বিপৰীতটো কৰোঁ, বেকফুটত খেলি বেছি ভাল পাওঁ। সেয়ে বল বেছি বাউন্স নকৰিলে অসুবিধা পাওঁ। আমাৰ হোষ্টেলৰ পকা পিটছখনত সেয়ে ভালেই খেলোঁ, ইয়াতহে বিপদত পৰোঁহি। আজি পিছে আপুনি কোৱাৰ দৰেই কৰিম।\nখেলপথাৰৰ সোঁমাজত ইতিমধ্যে টছ সম্পন্ন হৈছে, হোষ্টেল একে প্ৰথমে বলিং কৰিব।\n: ভালকে খেলিবি, হোষ্টেলৰ ইজ্জতৰ কথা আছে আৰু জিকিলে পাৰ্টি মই দি আছোঁ ৰাতিলৈ।– বিশ্বজিতে উদিত্যৰ লগতে দলৰ বাকীসকলোকে উদ্দেশ্যি ক’লে।\nকুঁৱলিয়ে সেমেকাই ৰখা পৰিবেশৰ মাজতে খেল আৰম্ভ হ’ল আৰু প্ৰথম বাৰৰ বাবে এই প্ৰতিযোগিতাত কিবা এটা বেলেগ হ’ল। উদিত্যৰ সলনি এইবাৰ প্ৰাঞ্জল প্ৰথমে আউট হ’ল। প্ৰথম অভাৰৰ তৃতীয় বলটোৱে বতাহতে দিশ সলাই উফৰাই নিলে তাৰ লেগ ষ্টাম্প, স্কৰ-০/১। ফৰ্মত থকা সৌৰভ সোমাই আহিল পৰবৰ্তী বেটছমেন হিচাবে। “সাংঘাটিক চুইং হৈ আছে বল”-উদিত্যই তাক ক’লে। সংযমেৰে সৌৰভে ইংনিছ আৰম্ভ কৰিলে কিন্তু অভাৰৰটোৰ শেষ বলটোত পুনৰ এক অঘটন ঘটিল, সৌৰভৰ ভৰিৰ মাজেৰে সৰকি পুনৰ বলে উফৰাই নিলে ষ্টাম্প, স্কৰ-০/২। একে অভাৰতে দুজনকৈ ফৰ্মত থকা বেটছমেন হেৰুৱাই হোষ্টেল চাৰিৰ শিবিৰ প্ৰায় নিস্তব্ধ হৈ পৰিল। “শেষ”, “ৰ ৰ অসীম থকালৈকে আশা আছে”। ষষ্ঠ ষান্মাসিকৰ অসীম হ’ল বৰ্ত্তমানলৈকে প্ৰতিযোগিতাৰ সৰ্বাধিক ৰাণ কৰোঁতা বেটছমেন। এতিয়ালৈকে প্ৰতিযোগিতাত মাত্ৰ এবাৰ আউট হোৱা অসীমৰ ওপৰতে দলৰ সকলো আশা নিৰ্ভৰশীল।\nদ্বিতীয় অভাৰৰ প্ৰথম বলটো খেলিবলৈ সাজু হোৱা উদিত্যই অলপ সকাহ পাইছিল মনত উইকেট দুটা যোৱাৰ ববে, আজিও বেয়া খেলিলে অন্তত সি অকলশৰীয়া নহয়। এইবুলি ভাবি প্ৰথম বলটোৰ দিশত বেটখন আগবঢ়াওঁতে বলে অলপৰ বাবে বেটত চুমা নোখোৱাকে পাৰ হৈ গ’ল উইকেটকীপাৰৰ হাতলৈ। বুকু চিৰিং কৈ মাৰিলে তাৰ, কি কৰিছে সি এইবোৰ। আজি ভাল খেলিবয়ে লাগিব, হেৰুৱা সন্মান ঘূৰাই আনিবলৈ আজিতকৈ ভাল পৰিস্থিতি নাপায়-সি মনতে ভাবিলে আৰু বিশ্বজিতৰ উপদেশটোলৈ মনত পেলালে। দ্বিতীয় বল লৈ বলাৰ আগবাঢ়ি থকাৰ সময়তেই সি মনত থিৰাং কৰিলে কি কৰিব।সোঁভৰিটো অলপ পিছলৈ নি সি বাঁওভৰিটো আগলৈ মেলি দিলে বলটোৰ দিশত, দৃষ্টি স্থিৰ বলৰ সৈতে। বলে আহি লম্বভাবে খুন্দিয়ালেহি বেটৰ সোঁমাজত। কিবা হেৰুৱা বস্তু ঘূৰাই পোৱা যেন লাগিল তাৰ। পিছৰ বলটোৰ বাবেও সি একেদৰেই তৈয়াৰ হ’ল, ভৰি আৰু বেট আগবঢ়াই বতাহতে দিশ সলোৱা বলটোক সি স্পৰ্শ নকৰাকৈ যাব’ দিলে উইকেটৰক্ষকৰ হাতলৈ।অভাৰটোত কোনো ৰাণ নহ’ল যদিও উদিত্যৰ আত্মবিশ্বাস বঢ়োৱাত বহুত সহায় কৰিলে। আজি আউট নহওঁ বুলি মনতে থিৰাং কৰি ল’লে সি। লাহে লাহে ইংনিছ আগবাঢ়িল, আঠ অভাৰ পৰ্যন্ত আৰু কোনো বেটছমেন আউট হোৱা নাছিল যদিও হোষ্টেল একৰ শংকাবোৰ আঁতৰ হোৱা নাছিল। কাৰণটো আছিল দলৰ অতি কম ৰাণ-ৰেট, আঠ অভাৰত স্কৰ অছিল ১২/২। অসীমে খেলি আছিল তেৰটা বলত আঠ ৰাণ কৰি আৰু উদিত্যই খেলি আছিল ঊনত্ৰিশটা বলত তিনি ৰাণ কৰি। “উদিত্য ষ্ট্ৰাইক ৰ’টেট কৰি যাবি” “ৰাণ লাগে, ৰাণ লাগে” বাহিৰৰ পৰা মাত আহিল। বাৰ অভাৰৰ পাছতে থোৱা পানীখোৱা বিৰতিৰ সময়তো প্ৰথম ষান্মসিকৰ এজনে একে সংবাদকে লৈ আহিল। “অসীম দা, অলপ মাৰি খেলিব কৈছে সৌৰভ দাই আৰু উদিত্য, তোক যিমান পাৰি ষ্ট্ৰাইক অসীম দাক দিব কৈছে”।\nকুঁৱলীৰ চাদৰ আঁতৰি বেলিৰ পোহৰে প্ৰথমবাৰলৈ স্পৰ্শ কৰিলেহি খেলপথাৰৰ মাটি। লাহে লাহে আঁতৰিছিল নিয়ৰৰ জিলিকনি, লগতে আঁতৰিছিল নতুন বলৰ ওপৰত থকা চমকো। দহ অভাৰলৈকে সাবধানেৰে খেলি অসীমে আক্ৰামণাত্মক হোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে মনতে। অফ ষ্টাম্পৰ বাহিৰেদি অহা এঘাৰ অভাৰৰ দ্বিতীয় বলটোৰ ওপৰত এক প্ৰচণ্ড প্ৰহাৰ পৰিল। স্কোৱাৰ পইণ্টৰ ওপৰেদি বল পাৰ হৈ গ’ল সীমাৰেখাৰ বাহিৰলৈ। অতপৰে নিস্তব্ধ হৈ থকা হোষ্টেল চাৰিৰ শিবিৰ উত্তেজিত হৈ পৰিল। “বঢ়িয়া” “আৰু লাগে” “আহি গৈছে”। অভাৰৰ শেষ বলত পুনৰ এবাৰ ঘূৰিল অসীমৰ বেট, বলাৰৰ সোঁফালেদি বল পাৰ হৈ গ’ল সীমাৰেখাৰ বাহিৰলৈ। উত্তেজনা দুগুণে বাঢ়িল। অভাৰটোৰ শেষত অসীম উদিত্যৰ কাষলৈ আহিল, “এক ৰাণ এটা লৈ মোক দে।”\nউদিত্যই সকলো দিশে চালে, কভাৰ আৰু ফাইন লেগত খেলুৱৈ নাই। সি সাজু হ’ল, দ্ৰুত গতিত বলাৰজন আগবাঢ়ি আহিল। বলাৰৰ হাতৰ পৰা ওলাই মাটি স্পৰ্শ নকৰাকৈ বল আহি থাকিল উদিত্যৰ দিশত। ভৰি আগবঢ়াই বলৰ দিশ সলালে বেটেৰে, বল কভাৰৰ দিশত আগবাঢ়ি গ’ল আৰু লং অফৰ খেলুৱৈজনে আয়ত্ব কৰাৰ আগতে দুয়ো বেটছমেনে স্থান সলালে নিজৰ। উদিত্যৰ অলপ খং উঠিল দুৰ্বল বলটোত মাত্ৰ এক ৰাণ লোৱাৰ বাবে। সি বেটখন অলপ খঙত মাটিত মৰা দেখি অসীমে, “একো নাই একো নাই, এনেকৈয়ে খেল”-বুলি কৈ আকৌ সাজু হ’ল।\nবিশ অভাৰলৈকে অসীমে উদিত্যৰ সহযোগত সুন্দৰ ভাবে আগবঢ়াই লৈ গ’ল ইংনিছ। ১২/২-ৰ পৰা বিশ অভাৰত স্কৰ হ’লগৈ ৯৫/২। ইয়াৰ মাজতে পোন্ধৰতম অভাৰৰ চতুৰ্থ বলটোত এক ৰাণ লৈ অসীমে নিজৰ অৰ্ধশতকো সম্পন্ন কৰে। “অন্তিম দহ অভাৰত কমেও আশী ৰাণ লাগিব’ আৰু তইও অলপ হাত খোল।”-বিশ অভাৰৰ শেষত অসীমে উদিত্যক ক’লে।\nঅতপৰে দৈৰ্য্য ধৰি থকা উদিত্য সাজু হ’ল পৰবৰ্তী বলৰ বাবে। প্ৰথম অভাৰতে দুটা উইকেট লোৱা বলাৰজন দৌৰি আহিল, উদিত্যই ভৰি আগবঢ়াই বলটো আগত পৰা দেখি লগালগ পিছুৱাই আহিল। তাৰ বুকুৰ দিশত উঠি অহা বলটো সি ফাইনলেগৰ দিশত পঠিয়াই দিলে বেটৰ সহায়ত। তীব্ৰ বেগত আগবাঢ়ি যোৱা বলটো ৰখোৱাত ব্যৰ্থ হ’ল দৌৰি যোৱা খেলুৱৈ দুজন। জপিয়াই উঠিল উদিত্যৰ লগৰখিনি।“বঢ়িয়া” “আহি গৈছে, আহি গৈছে।”এক সপ্তাহৰ মূৰত আজি ভালকৈ মৰা হাঁহি এটা দেখা পোৱা গ’ল উদিত্যৰ চেহেৰাত। পিছে কাম এতিয়াও বহুত বাকী আছিল, নিজকে পুনৰ সংযমিত কৰিলে আৰু পিছৰ বলটোত এক ৰাণ লৈ স্থান সলালে উদিত্যই। অসীমেও থিৰাং কৰিয়ে লৈছিলে এতিয়াৰ পৰা সকলো বলতে আক্ৰামাত্মক হ’ব বুলি। অভাৰৰ শেষ দুটা বলতে আহিল চাৰি ৰাণকৈ, এটা বল গ’ল কভাৰৰ দিশত আৰু আনটো ফাইন-লেগত।\nতীব্ৰ গতিত ৰাণৰ সংখ্যা বাঢ়ি গ’ল, সমান্তৰাল ভাবে বাঢ়িল হোষ্টেল একৰ শিবিৰৰ উত্তেজনা। অসীমে পয়সত্তৰটা বলত আঠানব্বৈ ৰাণ কৰি থাকোঁতে উত্তেজনা চৰমসীমা উপনীত হ’লগৈ। পৰবৰ্ত্তী বলটো সাৱধানেৰে লংঅনৰ দিশত খেলি এক ৰাণ লৈ আনটো মূৰত উপস্থিত হওঁতেই বলে ষ্টাম্পত খুন্দিয়াই পুনৰ আঁতৰি গ’ল অফচাইডে থকা খালী স্থানৰ দিশত। দুয়ো পুনৰ দৌৰ মাৰিলে বিপৰীত দিশত, অসীমে বেটখন ওপৰলৈ দাঙি আনন্দত জপিয়াই উঠিল, জপিয়াই উঠিল বাহিৰতো বহুকেইজন। উদিত্যই সাবটি ধৰি অভিনন্দন জনালে অসীমক।\nইংনিছ সমাপ্তিৰ দিশত আগবাঢ়িছিল আৰু বাহিৰৰ পৰা বিপুল আবেদন আহিছিল চাৰি আৰু ছয়ৰ।বিচৰা মতেই হৈছিল কাম। কিন্তু বেছি সময় আঠাইশতম অভাৰৰ চতুৰ্থ বলত ছয় ৰাণ যোগ কৰাৰ চেষ্টাত বলটো উঠাই দিলে অসীমে লং-অফৰ দিশত। পিছে সীমাৰেখাৰ এক মিটাৰ মান আগতেই বলে গতি হেৰুৱাই মাটিলৈ নামি আহিল আৰু আশ্ৰয় ল’লে সেই স্থানত ৰৈ থকা খেলুৱৈজনৰ হাতত, স্কৰ-১৪৭-৩। ছয়াষীটা বলত এশ আঠ ৰাণ কৰি ইংনিছ সামৰিলে অসীমে, উদিত্যই খেলি আছিল চৌসত্তৰটা বলত তেত্ৰিছ ৰাণ কৰি। শেষ দুই অভাৰত ছয় চাৰি মৰাৰ দায়িত্ব পৰিল উদিত্যৰ কান্ধত, পৰবৰ্ত্তী বলত প্ৰচণ্ড জোৰেৰে বেট ঘূৰাবলৈ সি সাজু হ’ল। বলে বেটৰ ওপৰচোৱাত লাগি উৰি গ’ল উইকেটৰক্ষকৰ ওপৰেদি চাৰি ৰাণৰ বাবে।“আহিলেই হ’ল ৰাণ” “ঘূৰাই থাকা গদা”। ইংনিছৰ অন্তিম বলটোৰ বাবে উদিত্য সাজু হ’ল, প্ৰবল নিবেদন আহিল ছয় ৰাণৰ। সি ফ্ৰণ্টফুটত আহি উঠাই দিলে বল লং-অনৰ সীমাৰেখাৰ ওপৰেদি, সি বতাহতে ঘোঁচা এটা মাৰিলে আনন্দত। দলৰ মুঠ ৰাণ হ’লগৈ ১৬২-৩।\nবলিঙৰ ভৰষাতে জিকি অহা হোষ্টেল একৰ বেটিং আছিল তুলনামূলক ভাবে দূৰ্বল, প্ৰথম কেইঅভাৰমান উইকেট নোযোৱাকৈ পাৰ হৈছিল যদিও ৰাণৰ গতি আছিল বহুত কম। পাছলৈ প্ৰয়োজনীয় ৰাণ-ৰেটৰ লগত ইংনিছৰ ৰাণ ৰেট মিলাবলৈ গৈ কেইবাটাও উইকেট হেৰুৱালে হোষ্টল একৰ দলে। মাজ বাটতে কঁকাল ভগাৰ পাছতো শেষলৈও মূৰ দঙাত ব্যৰ্থ হ’ল দল আৰু শেষ হাঁহি মাৰিলে হোষ্টেল চাৰিৰ দলে। সকলোৱে অসীমক অভিনন্দন দিলে আৰু শেষলৈকে আউট নোহোৱা উদিত্যৰো ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিলে। ফাইনেল অহা দেওবাৰে প্ৰতিবেশী হোষ্টেল দুইৰ লগত; মাজত আৰু এক সপ্তাহ বাকী।\nহোষ্টেল জীবনৰ প্ৰথম কেইটাদিন সহজ-সৰল স্বভাবৰ উদিত্যৰ বাবে অতি দুৰ্বিসহ আছিল। আগষ্টৰ গেলা গৰমত দিনে-ৰাতিয়ে পিন্ধিবলগীয়া হোৱা দীঘল হাতৰ চাৰ্ট আৰু ফৰ্মেল পেণ্টে দিছিল প্ৰথম যন্ত্ৰণা। তাৰ উপৰি আছিল চিনিয়ৰৰ অসহ্যকৰ অত্যাচাৰ। হোষ্টেলত প্ৰবেশ কৰাৰ দিনাই তাৰ হাতত পৰিছিল হোষ্টেলৰ বিভিন্ন তথ্য সংযুক্ত এখন দস্তাবেজ, এক সপ্তাহৰ ভিতৰত মুখস্থ কৰিব লাগিব সকলো নৱাগতই। তদুপৰি জানিব লাগিব সকলো চিনিয়ৰৰ নাম, কোঠাৰ সংখ্যা আৰু তেওঁ কোন ষান্মাসিকত পঢ়ে। কিন্তু এইখিনি জানিলেও অত্যাচাৰৰ পৰা বাচি যাব নোৱাৰি, “ক’ আমাৰ দত্ত চাৰৰ গাড়ীৰ নাম্বাৰ কিমান?” “কলেজলৈ উঠি যোৱা বাটত চিৰি কেইটা আছে?” উত্তৰ-“নাজানো দাদা” শুনিয়েই গৰজি আহে সোধাজন, “নাজান’? কি জান’ তেন্তে? কাইলৈ চাই আহিবি, নহ’লে…….”\nগধুলি ছয় বজাৰ আগে আগে সকলো নৱাগত আহি হোষ্টেলত সোমোৱাৰ নিয়ম। সেই সময়ৰ পৰাই আৰম্ভ হোৱা অত্যাচাৰ অব্যাহত থাকে ৰাতি দুটা তিনিটালৈ। ইমান পলমকৈ শোৱাৰ পাছত পাছদিনা আকৌ পুৱাতে উঠিব লাগে হোষ্টেলৰ পৰা দীপৰ বিলৰ পাৰলৈকে দৌৰ লগাবলৈ। ইমান কষ্টৰ মাজত ৰাতি দুই তিনি ঘণ্টা শুই পাছদিনা শ্ৰেণীকোঠাত মনোযোগ দিব পৰাকৈ শক্তি আৰু নাথাকে। কেইটামানতো প্ৰথম বেঞ্চত বহিয়েই টোপনি যায়। চাৰিটা বজাত ক্লাচ শেষ হোৱাৰ পাছত ছয় বজাৰ আগতে ছাত্ৰাবাসত সোমাই কোনেও নিজে বিপদ মাতি নানে। পিছে বাহিৰত কোনো কাম নথকাকৈ ঘূৰি থাকি ধৰা পৰিলেও বিপদ আহে। উদিত্যই সেয়ে ক্লাচ শেষ হোৱাৰ পাছত শ্ৰেণীকোঠাতে এঘুমটি মাৰি লয় হোষ্টেললৈ যোৱাৰ পূৰ্বে। কেইবাদিনো তাক চকীদাৰে জগাইছেহি টোপনিৰ পৰা। তেনে দিনবোৰৰ মাজৰে এটা দিনৰ কথা………\nআনদিনাৰ দৰে সিদিনাও বহী-কিতাপ বেগত ভৰাই বেগটো গাৰু কৰি ল’লে উদিত্যই। শূন্য কোঠাটোৰ প্ৰথমখন বেঞ্চত পৰি ৰৈছিল কোনোবাই এৰি যোৱা সেউজীয়া ৰঙৰ ছাটি এটা। ছাতিটো সি চিনি পাইছিল, কাৰণ ছাতিৰ গৰাকী নিতৌ ৰাতিপুৱা যেতিয়া শ্ৰেণীকোঠাত প্ৰবেশ কৰে তেতিয়া আনবোৰ ল’ৰাৰ লগতে তাৰো চকু স্থিৰ হৈ গতি কৰে ছাটিৰ গৰাকীৰ খোজৰ সৈতে। নামটো সি নাজানে, পিছে জানিবলৈ বহুত ইচ্ছা মনত। হোষ্টেলৰ জ্বালা-যন্ত্ৰণাবোৰ খাই অৱস্থাহীন হৈ নথকা হ’লে চাগে’ ভালদৰে চিনাকী হোৱাৰ চেষ্টা এটা চলালেহেঁতেন। পিছে বুটাম চিগি যোৱা মলিয়ান চাৰ্ট পিন্ধি আৰু তেনে সাহস নহয়। হোষ্টেলৰ কথা মনত পৰি একে কোবেই ঘূৰি আহিল তাৰ মন আকৰ্ষণৰ পৃথিবীৰ পৰা।\nমাকলৈ সিদিনা বৰকৈ মনত পৰিছিল তাৰ। মনৰ পৰ্দাত ভাহি আহিছিল প্ৰথমবাৰৰ ববে ঘৰৰ বাহিৰত থাকিবলৈ পঠিওৱাৰ মুহূৰ্তই সেমেকাই তোলা মাকৰ গালখন। সেমেকিছিল তাৰো গাল, মাকৰ কোলাত শুই উচুপিবলৈ সেইদিনাৰ সমান পূৰ্বে কেতিয়াও ইচ্ছা যোৱা নাছিল। সি উচুপি থাকিল এখন কোমল হাতৰ স্পৰ্শ তাৰ পিঠিত নপৰালৈকে। মূৰ দাঙি সি দেখা পাইছিল সেউজীয়া ছাতিটো হাতত লৈ তাৰ নিচেই কাষত থিয় হৈ থকা ছাতিৰ গৰাকী।\n: হোষ্টেলত খুব ৰেগিং কৰিছে নেকি?-চেহেৰাটোৰ দৰেই ধুনীয়া তাইৰ মাত।\n: নাই, মনটো অলপ বেয়া লাগিছিল।– গালখন মোহাৰি মোহাৰি সি ক’লে।\n: ইয়াতে কি সদায় শুই থাকা নেকি ক্লাচ শেষ হোৱাৰ পাছত?\n: প্ৰায়েই, গধুলি হোৱাৰ আগতে যাওঁ আৰু হোষ্টেললৈ। তোমাৰ নামটো কি?-ঘপককৈ সি শুধি পেলালে মনে বিচৰা প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ।\n: কাবেৰী, তোমাৰ?\n: উদিত্য। ইয়াতে কেনেকুৱা লাগিছে?\n: ইমান ভাল লগা নাই, পিছে লাহে লাহে ভাল লগা হ’ব বুলি আশা কৰিছোঁ। তুমিও দুখ কৰি নাথাকিবা এনেদৰে, ৰেগিং পিৰিয়দ শেষ হ’লে চব ভাল ল’গা হ’ব চাবা। মোৰ দাদাও ইয়াতে পঢ়া, ২০০৮ পাছ-আউট। দাদাই কৈছে পিছত এই দিনকেইটালৈ খুব মনত পৰে আৰু হাঁহি উঠে। হোষ্টেল জীবনৰ প্ৰথম দিনকেইটাই আৰু শেষ দিনকেইটাই হেনো প্ৰায় সকলোৰে চকুপানী উলিয়াই দিয়ে। প্ৰথম দিনকেইটাৰ কথা বাৰু বুজিছোঁ, পিছে শেষ দিনকেইটাৰ অনুভব কেনে হ’ব ধৰিব পৰা নাই এতিয়াই।\n: থিকেই কৈছা, এতিয়াতো এই চাৰিটা বছৰ কেতিয়া শেষ হ’ব যেন হে লাগিছে। কিন্তু সকলোৱে কোৱা শুনো যে হোষ্টেল জীবনৰ অনুভবেই বোলে বেলেগ। ইয়াতো চিনিয়ৰবোৰে কৈ থাকে, এই চাৰিটা বছৰেই আনন্দ কৰি ল আৰু তাৰ পিছত জীৱন জটিল হৈ পৰিব। আশা কৰোঁ কথাবোৰ শুদ্ধ হওঁক।\n: হ’ব, নিশ্চয় হ’ব। পিছে আজি কিয় কান্দি আছিলা? নে সদায় কান্দি থাকা ইয়াত অকলে অকলে?\n: নাই অ’, আজি মা লৈ বৰ মনত পৰিছিল।-সি লাজ লাজ কৈ ক’লে।\n: আই অ’ দেহি।\nকাবেৰীৰ বেগত থকা মবাইল ফ’নটো বাজি উঠিল, উত্তৰ দিয়া বুটামটো টিপি তাই লগে লগে কলে,\n: ৰ’বা ৰ’বা গৈ আছোঁ।–বুলি কৈ তাই সংযোগ বিচ্ছিন্ন কৰিলে।\n: মোৰ লগৰকেইজনী মোৰ বাবে ৰৈ আছে বুলি পাহৰি গৈছিলোঁ, যাওঁ দিয়া এতিয়া। তুমিও বলা এতিয়া।\n: তোমালোকৰ হোষ্টেলত ম’বাইল ৰাখিব দিয়ে নেকি লগত?- সি একেলগে বাহিৰলৈ ওলাই আহোঁতে সুধিলে।\n: অ দিয়ে, তোমালোকৰ নিদিয়ে নেকি?\n: নাই, মই লোকেল গাৰ্জেনৰ ঘৰত থৈ আহিলোঁগৈ। এটা সহায় কৰিব পাৰিবানেকি?\n: কি কোৱাচোন।\n: ফ’ন এটা কৰিব পাৰিম নেকি?\n: নিশ্চয়, লোৱা।\nদুবাৰমান ৰিং হোৱাৰ পাছত উদিত্যৰ মাকে ফ’নটো উঠালে।\n: হেল্ল’, মা। কি কৰিছা?\n: বাবা? মই টি ভি চাই আছিলোঁ। কাৰ ফ’নৰ পৰা কৰিছ?\n: বন্ধু এজনৰ। ঘৰত ভালনে সকলোৰে।\n: অ ভালেই, তোৰ ভাল? হোষ্টেলত কিবা অসুবিধা পাইছ নেকি?\n: নাই নাই, একো অসুবিধা নাই পোৱা।– কওঁতে গধুৰ হৈ পৰিল তাৰ মন। চকুৰ পৰ্দাত পুনৰ ভাহিল এক জিলিকনি।\n: কিবা অসুবিধা হ’লে জনাবি আৰু পইচা-পাটি আছেনে লগত?\n: আছে আছে।\n: হোষ্টেলৰ খানা-পিনা ভালনে? যৰ-তৰ বস্তু নাখাবি আৰু পানীও ফিল্টাৰৰ পৰাহে খাবি, বুজিছ?\n: বুজিছোঁ, খানা-পিনাও থিকে আছে, চিন্তা নকৰিবি। এতিয়া ৰাখোঁ দে।–বুলি কৈ ফ’নটো কাটি সি উচুপি উঠিল। তাৰ অবস্থা দেখি জিলিকিছিল কাবেৰীৰো দুচকু।\n: ইছ্ ইমান ডাঙৰ ল’ৰা, এনেকৈ কান্দে নেকি বাৰু! তাকো আজি চিনাকী হোৱা ছোৱালী এজনীৰ সন্মুখতে।–বুলি কৈ তাই উদিত্যৰ গালৰ পৰা মোহাৰি আনিলে এটোপাল চকুলো। পলকতে সকলো দুখ-কষ্ট মোহাৰি নিলে তাইৰ হাতখনে। সি চাই ৰ’ল তাইৰ ফালে থৰ লাগি। হাঁহিটো আঁতৰি গহীন হৈ পৰিল তাইৰ চেহেৰাৰ ভাব।\n: যাওঁ দিয়া এতিয়া।–বুলি কৈ ফ’নটো লৈ তাই আঁতৰি গ’ল। সি চাই ৰ’ল, অলপ দূৰলৈ গৈ তাই ঘূৰি চাই আগবঢ়ালে এটা মিচিকিয়া হাঁহি। সি যেন জানিছিল তেনে হ’ব। চিনেমাৰ দৃশ্যৰ দৰে মুহূৰ্ত্তটোক হাত দাঙি বিদায় জনাই উদিত্য আঁতৰি আহিল।\nঠিক দুই সপ্তাহৰ পাছত ১৪ আগষ্টৰ ৰাতি উদিত্যহঁতে স্বাধীনতা পালে। দেহৰ পৰা আঁতৰিল ফৰ্মেল সাজ-পোছাক, আঁতৰিল ম’বাইল লগত ৰখাৰো প্ৰতিবন্ধকতা। পাছদিনাই সি তাৰ লোকেল গাৰ্জেনৰ ঘৰৰ পৰা লৈ আনিলেগৈ তাৰ ম’বাইল আৰু লেপটপ। প্ৰধান উদ্দেশ্য কাবেৰীৰে সৈতে বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক আগুৱাই নিয়াৰ। ইয়াৰ পূৰ্বৰ কেইদিনো দেখা পালেই হাই হেল্ল’ আদান-প্ৰদান চলি আছিল পূৰ্ণগতিত। পিছে ক্লাছত সকলোৰে আগতে কথা পাতিবলৈ অসুবিধা, লগৰবোৰে সুযোগ পালে তিলটোকে তাল কৰি পেলাব।\nৰাতিপুৱাতে প্ৰেৰণ কৰা বন্ধুত্বৰ প্ৰস্তাব ৰাতিলৈ গ্ৰহণ কৰিলে কাবেৰীয়ে, ফেচবুকৰ নীলা ৰঙৰ মাজত জিলিকি উঠিল ৰঙা ৰঙৰ অধিসূচনা।\n: ইমান দেৰি কৰিলা যে এক্সেপ্ট কৰোঁতে?-উদিত্যই সুধিলে।\n: মই ইমান ফেচবুকত অনলাইন নাথাকোঁ যে, তুমি কি অপেক্ষা কৰি আছিলা নেকি?\n: অ’। সিদিনা প্ৰথম লগ পাই ভাল লাগিছিল বাবে মন গৈ আছিল পুনৰ ভালদৰে কথা পাতিবলৈ।\n: নতুনকৈ চিনাকী হোৱা মানুহৰ লগত কথা পাতি মোৰো ভাল লাগে, পিছে কেবল বন্ধু হিচাবেহে দেই। বেলেগ কিবা হ’ব বুলি আশা কৰিছা যদি আগতেই কৈ দিছোঁ দেই মই উপলব্ধ নহয় বুলি। চিধাচিধি কৈ দিয়াৰ বাবে বেয়া নাপাবা।\n: বেয়া নাই পোৱা কিন্তু অলপ আচৰিতহে হৈ হ’লোঁ। মোৰ কথাৰ পৰা তুমি মোৰ বেলেগ কিবা উদ্দেশ্য আছে যেন অনুভব কৰিছিলা নেকি?\n: নাই কৰা, কিন্তু প্ৰায়বোৰ ল’ৰাই বন্ধু হোৱাৰ আঁৰত একেটা উদ্দেশ্যই লৈ ফুৰে যে মনত। পিছত গম পালে বেয়া লাগে সেয়ে আগতেই কৈ দিলোঁ। বেয়া নাপাবা তুমি।\n: নাই পোৱা, ময়ো এই হৃদয়ৰ জটিলতাবোৰৰ আঁতৰি থাকিব বিচাৰোঁ। সহজ-সৰল অকলশৰীয়া জীৱনেই ভাল।\n: বাঃ সাহিত্যিকৰ দৰে কথা কোৱাচোন, লিখা-মেলা কৰা নেকি?\n: সৰুতে আছিল অভ্যাস, এতিয়া ইমান ৰাপ নাই। খেলা-ধুলা কৰিহে বেছি ভাল পাওঁ।\n: কি খেলা?\n: ক্ৰিকেট। স্কুলৰ হৈ খেলিছিলোঁ, এতিয়া পিছে বহু দিন খেলা নাই। ইয়াতে খেলিম সুযোগ পালে।\n: ময়ো ভাল পাওঁ ক্ৰিকেট খেল চাই। মোৰ দেউতাতো সাংঘাটিক ফেন। খেল পালে একো নালাগে আৰু।\nকথাৰ মালা গুঠি থাকিল দুয়ো এনেদৰেই। দিন বাগৰিল, বাঢ়িল বন্ধুত্বৰ গভীৰতা। তুমি-তামাবোৰ তইলৈ ৰুপান্তৰিত হ’ল। মাজতে এদিনাখন ৰুমমেট বিকাশে লগ-আউট নকৰাকৈ এৰি যোৱা উদিত্যৰ লেপটপত আবিস্কাৰ কৰিলে কাবেৰী-উদিত্যৰ ফেচবুকৰ বাৰ্ত্তালাপবোৰ। লগে লগে গৰম খবৰ বিয়পি পৰিল হোষ্টেলত।\n“পানী আন, পানী আন” “পাৰ্টি ,পাৰ্টি” –চিঞৰি চিঞৰি এজাক লৰা সোমাই আহিল উদিত্যৰ কোঠালৈ। দুটামানে হোষ্টেলৰ পাকঘৰৰ পৰা বেয়া হোৱা দাইল-ভাজি আনি পানীৰ লগত মিহলি কৰিলে উদিত্যৰ কোঠাৰ বাহিৰত। “উলিয়াই আন তাক বাহিৰলৈ” “ৰুমৰ পৰা ওলাই আহ’ সোনকালে, ভিতৰখন লেতেৰা কৰিবৰ মন নাই।” হুলস্থূল লগাই থকা জাকটোক বুজাবলৈ বহুত কষ্ট হ’ল উদিত্যৰ। বহুপৰ লাগিল সিহঁতক বুজাবলৈ যে কাবেৰী আৰু সি ভাল বন্ধুহে মাত্ৰ, সিহঁতে ভবাৰ দৰে একো হোৱা নাই দুয়োৰে মাজত। লাহে লাহে শান্ত হ’ল ৰাইজ, দুটামানে পিছে শেষলৈকে মান্তি নহ’ল। “ল’ৰা এটা আৰু ছোৱালী এজনী ভাল বন্ধু কেতিয়াও হ’ব নোৱাৰে, মই নামানো” “পাৰে, যদি ছোৱালীজনী দেখাত বেয়া হয় বা তাইৰ যদি ইতিমধ্যে কোনো বয়ফ্ৰেণ্ড আছে” “কিন্তু ইহঁতৰ ক্ষেত্ৰতটো এনে নহয়, গতিকে এদিন নহয় এদিন পানী ঢালিবলগীয়া হ’বই” “হ’ব’ হ’ব’ এটা চেমিষ্টাৰ গৈছেহে, চব হ’ব।”\nপ্ৰথম ষান্মাসিক বাগৰি দ্বিতীয় ষান্মাসিকত ভৰি দিলে উদিত্যহঁতে। আহিল সি বাট চাই থকা দিনবোৰ, ক্ৰিকেটৰ দিন। অনুশীলনত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰি হোষ্টেলৰ দলত অপেনাৰ হিচাবে স্থান পালে উদিত্যই। পিছে প্ৰদৰ্শন হে কৰিব নোৱাৰিলে আশা কৰা মতে। প্ৰথম চাৰিখন খেলত বেয়াকৈ ব্যৰ্থ হোৱাৰ পাছত ছেমি-ফাইনেলত পঞ্চাছ ৰাণ কৰি হেৰুৱা সন্মান অলপ ঘূৰাবলৈ সফল হ’ল। বাকী ৰ’ল হোষ্টেল দুইৰ বিৰুদ্ধে থকা দেওবাৰৰ ফাইনেলখন। তাৰ ঠিক দুদিন আগত মানে শুকুৰবাৰে ঘটিল আৰু এটা উল্লেখনীয় ঘটনা।\nপ্ৰথম ক্লাছটো শেষ হওঁ হওঁ, অথচ কাবেৰী আজি আহি পোৱাহি নাই। সদ্যহতে ক্লাছ খতি নকৰা কাবেৰী সিদিনা কিয় নাই অহা বুলি ভাবি উদিত্যৰ মনটো উগুল-থুগুল লাগি থাকিল। ক্লাছটো শেষ হোৱাৰ লগে লগে সি কাবেৰীৰ ৰুমমেট ৰশ্মিৰ কাষ চাপিল।\n: তোৰ ৰুমমেট নাই অহা কিয় অ’ আজি?\n: আহা নেদেখি চিন্তা হৈছে নেকি?\n: এহ্ ক না।\n: শুই উঠাই নাই মই আঁহোতে, ৰাতি কাৰোবাক গালি দি আছিল নেকি ফ’নত, টোপনিৰ জালত ভালকৈ ধৰিব নোৱাৰিলোঁ।\n: ঠিক আছে-বুলি কৈ উদিত্য বাহিৰলৈ ওলাই আহিল।\nকেইবাবাৰো ৰিং কৰাৰ পাছতো কাবেৰীয়ে ফ’নটো নধৰিলে। সি পুনৰ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু লাভ নহ’ল। মনটো তাৰ অসংখ্য ধাৰণাৰে ভৰি পৰিল। ৰাতি কাৰ লগত কথা পাতিছিল কাবেৰীয়ে? তাই কিবা লুকুৱাইছে নেকি তাৰ পৰা! কিন্তু কিয়? এবাৰ হোষ্টেললৈকে গৈ খবৰ এটা লৈ আহেগৈ নেকি? নাই নাই সেইটো অলপ বেছি কৰা হ’ব, বন্ধু হিচাবে ফ’ন এটা কৰি খবৰ এটা কৰাটোৱেই যথেষ্ট।–ইত্যাদি কথাবোৰ মনত পাগুলি থাকোঁতেই তাৰ ম’বাইলটো বাজি উঠিল।\n: হেল্ল’ ফ’ন কৰিছিলি? মই উঠিছোহে মাত্ৰ। ক্লাছ হৈছেনে?\n: হৈ আছে, নাহ নেকি আজি?\n: যাম ৰ’। ৰাতি বহুত দেৰিকৈ শুলোঁ কালি, গাটো কিবাকিবি লাগি আছে।\n: কিবা হ’ল নেকি ৰাতি, ৰশ্মিয়ে কৈছিল কাৰোবাক খুব গালি দি আছিলি বোলে ফ’নত?\n: তাই শুনিলে নেকি? মই গৈ কমগৈ ৰ’। এতিয়া ক’লে আকৌ মূৰটো গৰম হ’ব।\nচতুৰ্থ ক্লাছটো শেষ হোৱাৰ পাছত কাবেৰী আহি পালেহি। গোটেই ছোৱালীকেইজনীয়ে তাইক আবৰি ধৰিলে “কি হ’ল?” “কি হ’ল?” বুলি। কাবেৰীয়ে বিৰক্তি পাইছিল, উদিত্যৰ ফালে চাই মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰিছিল।\nক্লাছবোৰ শেষ হোৱাৰ পাছত কাবেৰীক লগ ধৰিবলৈ ভিৰ ভাঙি উদিত্য আগবাঢ়িল, সি আহি আছে বুলি অনুভৱ কৰি তাইও গতি মন্থৰ কৰি দিছিল খোজৰ।\n: কি হ’ল ক’ এতিয়া?\n: কেণ্টিনলৈ ব’ল, বৰ ভোক লাগিছে মোৰ।\nচিংৰা এটা এটা সমুখত লৈ দুয়ো বহিল একেখন টেবুলতে।\n: ক’ এতিয়া।–উদিত্যই কলে।\n: ক’ মানে এটাই বৰ অশান্তি কৰি আছে আজি কেইবাদিন ধৰি।\n: আমাতকৈ দুই বছৰ চিনিয়ৰ,দুই নাম্বাৰ হোষ্টেলৰ, নামটো প্ৰহ্লাদ।\n: কাণফুলি পিন্ধে নেকি? দেখাত অলপ গুণ্ডা টাইপ।\n: অ’ অ’, সেইটোৱেই।\n: কৰিছে কি?\n: ফাৰ্ষ্ট চেমত থাকোতেই সি মোক ফেচবুকত ফ্ৰেণ্ড ৰিকুৱেষ্ট পঠাইছিল।চিনিয়ৰ দেখি বিশেষ একো নাভাবি মই এক্সেপ্ট কৰিলোঁ। তাৰ পিছত তাৰ হাই হেল্ল আৰু কিবা কিবি প্ৰশ্নবোৰ আহিবলৈ আৰম্ভ হ’ল। মোৰ বয়ফ্ৰেণ্ড আছে নে নাই? মই কেনেকুৱা ল’ৰা বিচাৰোঁ–ইত্যাদি ইত্যাদি। প্ৰথমে দুই এটা উচিত বুলি ভবা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিছিলোঁ যদিও পিছলৈ একেবাৰেই বাদ দিলোঁ। আজিকালিতো ফেচবুক বাদেই দিছোঁ। পিছে দুই সপ্তাহমান আগতে ক’ত জানো সি মোৰ ফ’ন নাম্বাৰটো পালে! প্ৰথমে মই ধৰা নাছিলোঁ অচিনাকী নাম্বাৰ দেখি, পিছে বাৰে বাৰে কৰি থকাৰ পিছত এবাৰ ধৰিলোঁ আৰু বিপদটো নিজে চপাই ল’লোঁ। প্ৰথমবাৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাব দিওঁতে নাকচ কৰাৰ পিছতো অঁকৰাৰ দৰে লাগি থাকিল মোৰ পাছত। দিনে-নিশাই ফ’ন, মেচেজ দি অশান্তি কৰি থাকিল মোক। কালিতো মদ খাই ৰাতি এটামান বজাত ফ’ন কৰি অতি থাৰ্ড ক্লাচ ডায়লগ কিছুমান মাৰি আছিল “তুমি মোৰ নহ’লে আন কাৰো হ’ব নিদিওঁ”-ধৰণৰ। মোৰ খং উঠিলত হকে বিহকে খুব গালি দিলোঁ।\n: তই আগতে কোৱা নাই কিয়?\n: ক’লে নো কি কৰিবি? আৰু দিগদাৰ দিলে আমাৰ হেড চাৰকে লগাম। বাহঁতেও তাকেই কৰিবলৈ কৈছে।…….এতিয়া পিছে যাওঁ ব’ল ইয়াৰ পৰা।\n: কিয়? চিংৰাটো নাখালিয়েইচোন, আকৌ বোলে ভোক লাগিছে।\n: নহয় অ’, কামোৰটো এইফাললৈ আহি আছে।\nউদিত্যই ঘুৰি চাবলৈ লওঁতেই প্ৰহ্লাদ আহি সিহঁত বহি থকা টেবুলত চকী টানি বহি ল’লে।\n: ই কোন হয় তোমাৰ?-প্ৰহ্লাদে সুধিলে।\n: কিয় লাগে? ভালে ভালে যাওঁক ইয়াৰ পৰা। ন’হলে কথা বেয়া হ’ব।\n: কেনেকৈ যাম ডিয়েৰ, তুমি চুম্বকৰ দৰে টানি থাকা হৈছা যে মোক। ইয়াক যাব কোৱা, তোমাৰ দৰে ধুনীয়া ছোৱালী এজনী ইমান কেটেং মেটেং ল’ৰা এটাৰ লগত থাকিলে শোভা নিদিয়ে।\n: কি অসভ্য হে আপুনি, যাবলৈ ক’লে বুজি নাপাই নেকি?-উদিত্যই ক’লে। লগে লগে প্ৰহ্লাদ গৰজি উঠিল।\n: ঐ, চাল্লা ছেকেণ্ড চেমৰ পোৱালি ইমান দম।–বুলি গৈ গুৰিয়াই দিলে সি উদিত্যৰ গাত। চকীৰ সৈতে সি ঢলি পৰিল মাটিত। সকলোৰে দৃষ্টি তাৰ ফালে গ’ল, দৃষ্টি গ’ল অলপ আঁতৰত বহি চাহ খাই থকা চিভিলৰ শইকীয়া চাৰৰো।\n: অই কোন এইটো? কি গুণ্ডামি কৰিবলৈ আহিছ ইয়াত। গেট আউত অফ হিয়েৰ।\nপ্ৰহ্লাদৰ লগতে কাবেৰী আৰু উদিত্যও ওলাই আহিল বাহিৰলৈ, শইকীয়া চাৰে ঘটনাটো চাবলৈ ভিৰ কৰা বাকী সকলোকে খেদি পঠিয়ালে। উদিত্যই কাবেৰীক তাইৰ হোষ্টেলত এৰি নিজৰ হোষ্টেল পোৱাৰ আগতেই খবৰ জুইৰ দৰে বিয়পি পৰিল। হোষ্টেল চাৰিৰ বহুতো ল’ৰাই হাতত হকী ষ্টিক, ক্ৰিকেটৰ ষ্টাম্প লৈ হোষ্টেল দুইৰ আগত জুম বান্ধিলহি। “উলিয়াই আন তাক বাহিৰলৈ” “সৰু ল’ৰা পাই গুণ্ডামি কৰিব আহিছ”। প্ৰহ্লাদ আহি চোঁচা মাৰি গ’ল জাকটোৰ ফালে, বিপৰীত দিশৰ পৰা দুজন মান জঁপিয়াই পৰিল তাৰ গাত। অলপ লপা-থপা হোৱাৰ পাছত দুয়ো হোষ্টেলৰ অষ্টম ষান্মাসিকৰ ছাত্ৰসকলে কাজিয়াখন ভঙাৰ চেষ্টা কৰিলে। পিছে উত্তেজনা অব্যাহত থাকিল। ক্ৰিকেটৰ ষ্টাম্প, আঠুৱা লগোৱা মাৰি লৈ হোষ্টেলটোৰ বাসিন্দা সকলো ওলাই আহিল বাহিৰলৈ।“আজিটো এগোৰহে মাৰিছোঁ, আকৌ সন্মুখলৈ আহিলে চেহেৰাৰ নক্সা সলাই দিম তাৰ। প্ৰহ্লাদৰ ৰাষ্টা কাটি ভোল কৰিলে সি”–প্ৰহ্লাদে চিঞৰি উঠিল। “ঐ”-উচ্চ স্বৰত প্ৰত্যুত্তৰ আহিল বিপৰীত দিশৰ পৰা। পুনৰ যুযুধান হ’ল দুই ফৈদ। অতপৰে দূৰৈত ৰৈ প্ৰত্যক্ষ কৰি থকা সৌৰভ ভিৰ ফালি মাজত আহি থিয় হ’লহি। গহীন গম্ভীৰ স্বভাবৰ সৌৰভক কলেজত সকলোৱে সন্মানৰ দৃষ্টিৰে চায় । পূৰ্বে ছাত্ৰ একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদক ৰূপে কাম কৰা সৌৰভ কথাতো আছিল পাকৈত।\n: চা, ছোৱালীৰ কাৰণেই মহাভাৰত; ছোৱালীৰ কাৰণেই ৰামায়ণ, এতিয়া কাষতে থকা হোষ্টেল দুখনৰ মাজতো সেই একেই কাৰণতে কাজিয়া লাগিলে বৰ লাজৰ কথা হ’ব। সদায় দেখি থকা, আবেলি একেলগেই খাবলৈ যোৱা ল’ৰাবোৰৰ মাজত কাজিয়া লাগিলে পিছত নিজেই লাজ পাবি তহঁতে।\n: কিন্তু তাক শুদাই কেনেকৈ এৰি দিওঁ অসীম দা? আমি গোটেই হোষ্টেলৰ লগত লাগিব নাই অহাটো অকল এই গুণ্ডাটোক এসেকা দিব লাগে।– হোষ্টেল চাৰিৰ এজনে চিঞৰিলে।\n: ঐ, তহঁতৰ জুনিয়ৰটোৱে মোক অসভ্য বুলি কৈছিল আগত। তাক শিকাই ল’ কেনেকৈ চিনিয়ৰক ৰেচপেক্ট কৰিব লাগে তাৰ পিছত মোৰ লগত লাগিবলৈ আহিবি।–প্ৰহ্লাদে চিঞৰিলে।\n: এনেকুৱা ছোৱালী পাগল চিনিয়ৰক মোৰ জোতাইও সন্মান নকৰে। তাইক পুনৰ অশান্তি কৰিলে কাণফুলিৰ লগতে কাণো চিঙি আনিম তোৰ। সাধাৰণতে শান্ত স্বভাবৰ উদিত্যও উত্তেজিত হৈ যোগ দিলেহি কাজিয়াত, প্ৰহ্লাদেও চোঁচা মাৰি আহিল তাৰ দিশত।\n: ৰ’ ৰ’ শান্ত হ’ তহঁত। শুন, মোৰ লগত শান্তিপূৰ্ণ এটা সমিধান আছে।–সৌৰভে বাধা দিলে।\n: কি-প্ৰায় একেলগে সকলোৱে সুধিলে।\n: পৰহি ফাইনেলখন আছে, তাত উদিত্য থাকিব অপেনাৰ হিচাবে আৰু প্ৰহ্লাদ হ’ল তহঁতৰ প্ৰধান বলাৰ। আমি এতিয়া কাজিয়াখন নালাগি এই আক্ৰামণাত্মক ভাববোৰ খেলতেই প্ৰয়োগ নকৰোঁ কিয়? প্ৰহ্লাদে যদি উদিত্যক আউট কৰিব পাৰ তেন্তে উদিত্যই আৰু বাধা নিদিয়ে কোনোদিনে প্ৰহ্লাদক, কিন্তু যদি প্ৰহ্লাদে উদিত্যৰ বেটৰ মাৰ খাই তেন্তে প্ৰহ্লাদেও পুনৰ সেই ছোৱালীজনীক অশান্তি কৰি নাথাকিবি। হ’ব নে?\n: ঠিক আছে, তাক হেলমেট তিনিটামান পিন্ধাই আনিব’।–প্ৰহ্লাদে ক’লে।\n: হ’ব নে?-নিজৰ হোষ্টেলৰ ল’ৰাখিনিৰ ফালে চাই সৌৰভে সুধিলে।\n: হ’ব। উদিত্যৰ লগতে বাকীসকলেও ক’লে।\nৰাতি ফ’নত উদিত্যই কাবেৰীক গধূলিৰ কাজিয়াৰ কথা কওঁতে তাইৰ খুব খং উঠিল।\n: তহঁতে কিয় মোক লৈ ইমানখিনি হাংগামাৰ সৃষ্টি কৰিছ? মই বহুত বেয়া পাইছোঁ তোক, নামাতিবি মোক।–বুলি কৈ ফ’নতো কাটি দিলে তাই।\nঅধীৰ ভাবে অপেক্ষাৰত দেওবাৰৰ দিনটো আহিল অৱশেষত। ছেমি ফাইনেলৰ ৰাতিপুৱাৰ বিপৰীত দেওবাৰৰ পৰিবেশ। ৰ’দে পুৱাতে আহি শুকুৱালেহি হোষ্টেল ছয়ৰ সন্মখত থকা খেলপথাৰখন। সৌৰভে সকলোকে অলপ উৎসাহ দি উদিত্যৰ কাষলৈ আহিল।\n: বেছি উত্তেজিত নহ’বি। প্ৰথম কেই অভাৰমান সাবধানেৰে খেলি পিছত হাত খুলিবি। আৰু এটা কথা কওঁ ভালকৈ শুন,নিজৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থতকৈ হোষ্টেলৰ গৌৰৱ সদায় গুৰুত্বপূৰ্ণ, বুজিবি সেই কথা।\n: বুজিছোঁ।–মনটো মাৰি থকা উদিত্যই সৌৰভৰ কথাতো গুৰুত্ব সহকাৰে ল’লে। আজিও সি ভাল খেলিব লাগিব, কাবেৰীৰ কাৰণে নহ’লেও নিজৰ হোষ্টেলৰ কাৰণে- মন বান্ধিলে সি।\nবাৰ্ষিক ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাৰ ফুটবল আৰু ক্ৰিকেটৰ ফাইনেলত এক উৎসৱময় পৰিবেশে বিৰাজ কৰে খেলপথাৰত। খেল-পথাৰৰ চৌদিশে সৰু সৰু ৰং-বিৰং পতাকা লগোৱা হ’ল। খেল চাবলৈ আমন্ত্ৰিত শিক্ষকসকল বহিবৰ বাবে তম্বু তৰি চকী-টেবুল অনা হ’ল, টেবুলত ৰখা হ’ল ফুলদানি আৰু পানীৰ বটল। সকলো খেলুৱৈ সাজু হ’ল। টছত জিকি সৌৰভে প্ৰথমে বলিং কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। হোষ্টেল চাৰিৰ দৰে হোষ্টেল দুইৰ বেটিঙো শক্তিশালী। পূৰ্বৰ যিকেইখন খেলত হোষ্টেল দুইয়ে প্ৰথমে বেটিং কৰিছে তাত সিহঁতৰ দলে ত্ৰিশ অভাৰত এশ পঞ্চাছ ৰাণৰ তলত ৰাণ কৰা নাই। বলিঙটো প্ৰহ্লাদৰ বললৈ সকলোৱে ভয় কৰে। মূৰত ৰুমাল মাৰি আখতাৰৰ সদৃশ দৌৰেৰে আগবাঢ়ি আহিলে সাধাৰণ বেটছমেনৰ বুকু কঁপি উঠে।\nখেল আৰম্ভ হ’ল আৰু দ্বিতীয় অভাৰতে আঁতৰিল হোষ্টেল দুইৰ এজন বেটছমেন। পিছে আৰম্ভণিৰ চাপ বেছি দেৰিলৈ বজাই ৰাখিব নোৱাৰিলে হোষ্টেল চাৰিৰ বলাৰে। হোষ্টেল দুইৰ হৈ দ্বিতীয় উইকেটত ঋতুৰাজ আৰু ভাৰ্গবে গঢ়ে শতৰাণৰ যুটি, যাৰ ভেটি ধৰি দলৰ ৰাণ হয়গৈ ত্ৰিশ অভাৰত এশ তিৰাশী। “লক্ষ্য কঠিন, আৰম্ভণি ভাল হ’ব লাগিব”। ইতিমধ্যে সিহঁতৰ মাজত আহি উপস্থিত হোৱা বিশ্বজিতেও দলৰ সকলোকে উৎসাহ দিলে, “পাৰিবি পাৰিবি,ছয় ৰাণকেহে লাগে প্ৰতি অভাৰত।” বিৰতিত হোৱা আলোচনাত গহীন হৈ থকা দেখি কোনোবা এজনে উদিত্যক সুধিলে, “ভয় লাগিছে নেকি?” “নাই”-সি মাত্ৰ তাকে ক’লে। ভয় নাছিল তাৰ মনত আছিল, আছিল খঙৰ একুৰা জুই। সি যিমান পাৰি জুই কোৰা নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাৰ চেষ্টা কৰিলে। নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰাখিব পাৰিলে এই জুইকুৰাই বেলেগক পুৰিবলৈ সি ব্যবহাৰ কৰিব পাৰিব কিন্তু নোৱাৰিলে নিজেই ছাই হ’ব।–সৰু মাৰি এডালেৰে বাটৰ শিলগুটিবোৰ টুকুৰিয়াই থাকি সি ভাবিলে। খেলৰ আগত শিলগুটি টুকুৰিওৱাৰ অভ্যাসটো স্কুলত থাকোঁতেও আছিল তাৰ, ইয়াৰ ফলত খেলত বলটো ভালদৰে দেখা পাই সি।\nপ্ৰথম অভাৰৰ দ্বিতীয় বলত এক ৰাণ এটা খাই প্ৰাঞ্জলে উদিত্যক ষ্ট্ৰাইক দিলে, সন্মুখত বল হাতত লৈ আছিল হোষ্টেল দুইৰ পল্লব। অফ ষ্টাম্পৰ অলপ বাহিৰত পিটছ হোৱা বলটো উদিত্যই দিগদাৰি নিদিয়াকৈ উইকটৰক্ষকৰ হাতলৈ যাবলৈ দিলে। বলত চুইং নাছিল, বাউন্সো আছিল সুবিধাজনক। পিছৰ বলটো অফ ষ্টাম্পৰ আৰু অলপ বাহিৰত পিটছ হ’ল, ইচ্ছা কৰা হ’লে উদিত্যই কৰিব পাৰিলেহেঁতেন বলটোৰ ওপৰত উচিত প্ৰহাৰ, পিছে সি নিজৰ শক্তিখিনি বচাই ৰাখিলে পিছৰ অভাৰটোৰ বাবে। অভাৰটোৰ শেষ বলত এক ৰাণ এটা খাই সি ষ্ট্ৰাইক নিজৰ লগতে ৰাখিলে।\nদুটামান ওখ জাপ মাৰি প্ৰহ্লাদ সাজু হ’ল। মনৰ জুইকুৰা যিমান পাৰি শান্ত কৰি উদিত্যও সাজু হ’ল। আনটো মূৰত থকা প্ৰাঞ্জলে তাক লাহে লাহে খেলাৰ নিৰ্দেশ দিলে। প্ৰহ্লাদ দৌৰি আহিল ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি ধাৰণ কৰি। পিটছৰ ঠিক মাজতে মাটি স্পৰ্শ কৰা বলটো চোঁ চোৱাই উঠি আহিল উদিত্যৰ মূৰৰ দিশত। সি বহি নিজকে ৰক্ষা কৰিলে। প্ৰহ্লাদে আগবাঢ়ি আহি এক তাছিল্যপূৰ্ণ হাঁহি মাৰিলে উদিত্যলৈ চাই। পিছৰ বলটোৰ পৰাও একেদৰেই নিজকে ৰক্ষা কৰিলে উদিত্যই। আম্পায়াৰে অভাৰৰ দ্বিতীয় আৰু অন্তিম বৈধ্য বাউন্সাৰটোৰ সংকেত দিলে। উদিত্য পুনৰ সাজু হ’ল, প্ৰহ্লাদে গাৰ সম্পূৰ্ণ জোৰেৰে দলিয়ালে বল, মাটিত নপৰাকৈয়ে বল আহি থাকিল উদিত্যৰ পিঠিৰ ফালে। বেকফুটত আহি পূৰ্ণ জোৰেৰে সিও ঘূৰালে বেট, ‘টাক’-বলে বেটত খুন্দিয়াই এক সুন্দৰ শব্দ কৰি গতি কৰিলে আকাশৰ ফালে। ‘থাং’- হোষ্টেল ছয়ৰ দ্বিতীয় মহলাৰ খিৰীকিৰ কাঁচ ভঙাৰ শব্দ সেইটো। উল্লাস-উন্মাদনাৰে ভৰি পৰিল হোষ্টেল চাৰিৰ শিবিৰ, “বঢ়িয়া” “মাৰ তাক” “আৰু দে” “হেৰুৱাই দে বল” সমসাময়িক ভাবে হোষ্টেল ছয়ৰ পৰাও আহিল এক চিঞৰ, “অই, কোনে ভাঙিলি? গ্লাচ কিনি দিবি ভালে ভালে।” অশান্ত হৈ পৰা হোষ্টেল চাৰিৰ শিবিৰক সৌৰভে শান্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰিলে, “বেছিকৈ নিচিঞৰিবি, তাক খেলিবলৈ দে নিজৰ মতে।” পিছে উন্মাদনাই ইতিমধ্যেই স্পৰ্শ কৰিছিল উদিত্যক, অফষ্টাম্পৰ বাহিৰত পৰা পৰবৰ্ত্তী বলটো উদিত্যই ফ্ৰণ্টফুটত আহি উঠাই দিলে কভাৰত থকা খেলুৱৈজনৰ মূৰৰ ওপৰেদি, সীমাৰেখাৰ আধা মিটাৰমান আগত পৰি বল পাৰ হ’ল চাৰি ৰাণৰ বাবে। পুনৰ ঢৌ উঠিল উত্তেজনাৰ, “বঢ়িয়া, বঢ়িয়া” “ফালি পেলা বল” “আৰু মাৰ তাক” “লাজত ৰঙা পৰি গৈছে বলাৰ।” পিছৰ বলটোত এক ৰাণ এটা লৈ সি স্থান সলালে। “তই মৰিলি আজি”- প্ৰহ্লাদে তাৰ কাষত আহি কৈ গ’ল। শেষ বলটোত এক ৰাণ খাই পাছৰ অভাৰটোও প্ৰাঞ্জলেই খেলিলে কোনো ৰাণ নোলোৱাকৈ। চতুৰ্থ অভাৰত পুনৰ সন্মুখীন হ’ল উদিত্য আৰু প্ৰহ্লাদ। অভাৰটো আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক পূৰ্বে বিশ্বজিতে বাহিৰৰ পৰা উদিত্যক বলাৰে নেদেখাকৈ অলপ আগত আহি বেট ধৰিবলৈ ইংগিত দিলে, উদিত্যও তাকেই কৰিলে। প্ৰহ্লাদে প্ৰবল গতিৰে আহি থেকেচি দিলে বল মাটিত, পুনৰ মূৰৰ ফালে উঠি অহা বলটো উদিত্যই বেকফুটত আহি উঠাই দিলে ফাইন লেগৰ ওপৰেদি। ‘থাং’-আৰু এখন কাঁচ ভাঙিল হোষ্টেল ছয়ৰ। “অই কি খুৱাই আনিলি অই ইয়াক আজি তহঁতে” “আমাৰ হোষ্টেলৰ গ্লাচবোৰে কি অসুবিধা কৰিছে অই তোৰ” “ফিল্ডখন সৰু হৈছে ইয়াৰ বাবে”- হোষ্টেল ছয়ৰ পৰা ভাহি আহিল চিঞৰবোৰ। ৰৈ নাথাকিল হোষ্টেল চাৰিৰ ৰাইজো, “এইয়া কিহৰ জোৰ?” “এইয়া প্ৰেমৰ জোৰ।” উদিত্যই হাঁহিলে বহুত দেৰিৰ মূৰত বাক্যশাৰী শুনি। ৰঙা-চিঙা পৰা মুখখন লৈ প্ৰহ্লাদ পুনৰ দৌৰি আহিল আৰু আগতকৈয়ো বেছি জোৰেৰে বল নিক্ষেপ কৰিলে। বলে দিশে হেৰুৱাই গতি কৰিলে ৱাইড হোৱাৰ দিশত, পিছে উদিত্যই তাকো ৰেহাই নিদিলে। পুনৰ বল উঠি গ’ল ফাইন লেগৰ ওপৰেদি, আৰু এটা ছয়। চিঞৰি উঠিল প্ৰহ্লাদে, লঙ-অনৰ পৰা সিহঁতৰ অধিনায়ক ভাৰ্গব দৌৰি আহি তাক শান্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰিলে পিছে ব্যৰ্থ হ’ল। খঙৰ ভমকত পিছৰ বলটোও আহিল ফুলটছ হৈ, পুনৰ ঘূৰিল বেট আৰু পুনৰ বলে পাৰ কৰিলে সীমাৰেখাৰ দূৰত্ব। পৰৱৰ্ত্তী বলটো দিয়াৰ আগতে অলপ পৰ ভাবিলে প্ৰহ্লাদে, উদিত্যয়ো পঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিলে তাৰ মন। বাউন্সাৰ মাৰি চালে, য়ৰ্কাৰ মাৰিব গৈ ফুলটছ দিলে, এইবাৰ সি শ্ল’ বল দিব। উদিত্যৰ বাবে সময় নিৰ্ভুলতাৰ আছিল, খুব জোৰত দৌৰি আহি সি বলটো মুকলি কৰিলে লাহেকৈ। পূৰ্বৰে পৰা সাজু উদিত্যই গাংগুলিয়ে অফ স্পীনাৰৰ বলত ওলাই অহাৰ আগবাঢ়ি আহি উঠাই দিলে বল প্ৰহ্লাদৰ মূৰৰ ওপৰেৰে। যোগ হ’ল আৰু ছয় ৰাণ। পঞ্চম বলত এক ৰাণ খাই উদিত্য আঁতৰিল। পিছৰ বলটোত প্ৰাঞ্জলেও লগালে এক প্ৰচণ্ড প্ৰহাৰ, অফ-চাইডৰ বাহিৰত পৰা বলটো প্ৰাঞ্জলে উঠাই দিলে ২০০৯ চনৰ বিশ্বকাপত শচীনে আখতাৰৰ বলত মৰা বিখ্যাত ছয়টোৰ দৰে। চতুৰ্থ অভাৰৰ অন্তত স্ক’ৰ হ’লগৈ ৩৫-০। প্ৰয়োজন ১৫৬ টা বলত ১৪৯ ৰাণৰ। পঞ্চম অভাৰৰ আৰম্ভণিতে পুনৰ এবাৰ কোলাহলৰ সৃষ্টি হ’ল হোষ্টেল চাৰিৰ শিবিৰত। “আহি গ’ল, আহি গ’ল ” “এইবাৰ চাগে’ বলে জালুকবাৰী পাৰ কৰি যাব”। উদিত্যৰ চকু পৰিল তাৰ ফালে চাই হাত লৰাই থকা কাবেৰীৰ ওপৰত। আন তিনিজনী ছোৱালীৰ সৈতে আহি তাই শিক্ষকসকল বহি থকা চকীবোৰৰ কাষতে আহি বহিলহি।\nপঞ্চম অভাৰৰ প্ৰথম বলটো কভাৰৰ দিশত খেলিলে যদিও খেলুৱৈ ওচৰতে আছিল বাবে ৰাণ ল’ব নোৱাৰিলে। বলাৰজনৰ লাইন-লেংথ ভাল, প্ৰায় সকলো বলেই গুড লেংথত পেলাই। পিছৰ বলটো দলিওৱাৰ লগে লগে উদিত্য দুখোজ আগবাঢ়ি গ’ল আৰু বলটো হাফ-ভলী কৰি উঠাই দিলে কভাৰৰ ওপৰেদি, পলকতে বল পাৰ হৈ গ’ল সীমাৰেখাৰ বাহিৰলৈ, চাৰি। পিছৰ বলতো সি একেই পদ্ধতি লৈ আগবাঢ়ি বেট দাঙিলে লং-অনৰ দিশত, চাৰি। কোলাহলে সীমা চেৰাই গৈছিল হোষ্টেল চাৰিৰ শিবিৰত। বিপৰীত শিবিৰ আছিল প্ৰায় শান্ত,“বলাৰ সলনি ক’ৰ ভাৰ্গব” “এটা উইকেট ল’ আৰু।”\nষষ্ঠ অভাৰৰ আগে আগে ভাৰ্গবে বল দিবলৈ অন্য এজন বেগী বলাৰ পাৰ্থক মাতিলে। কিন্তু প্ৰহ্লাদে বল হাতত লৈ ইতিমধ্যে প্ৰস্তুত হ’লেই ৰাণ আপ ল’বলৈ।\n: প্ৰহ্লাদে, এই অভাৰ পাৰ্থই কৰিব। তই এতিয়া নালাগে।\n: পাৰ্থক ৰ’বলৈ ক, এই অভাৰ মই কৰিমেই।\n: তোৰ মূৰ্খামীৰ কাৰণে গোটেই দলক বিপদত পেলাব নোৱাৰোঁ, বল দে ভালে ভালে।–খঙত ভাৰ্গবে ক’লে।\n: লাষ্ট এক অভাৰ কৰিব দে, এইবাৰ মাৰ খালে আৰু লাইফত বলত হাত নলগাওঁ মই।\n: ঠিক আছে, লাষ্ট চান্স।-ভাৰ্গব মান্তি হ’ল, প্ৰহ্লাদে আগবাঢ়িল। উদিত্যই লাহেকৈ বলটো অফচাইডে ঠেলি এক ৰাণ এটা ললে। পাছৰ বলটোত এক ৰাণ খাব পৰাকৈ জানি-বুজি প্ৰহ্লাদে অফচাইডৰ বাহিৰত দিলে। তৃতীয় বলটো অতি বেগেৰে আহিল উদিত্যৰ ভৰিৰ আঙুলিত খুন্দিওৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে, সি অন্তিম সময়ত বেটখন তললৈ আনি নিজৰ উইকেটটো বচালে। তিনিটা বল বাকী থকা অৱস্থাত অভাৰটোত এতিয়ালৈকে এটাও বাউন্সাৰ পৰা নাছিল। গতিকে উদিত্য সাজু হৈ থাকিল, ভবামতেই পিছৰ বলটো উঠি আহিল তাৰ গাৰ ফালে। বেট ঘূৰিল আৰু বলে পুনৰ এবাৰ পাৰ কৰিলে সীমাৰেখা, ছয়। উন্মাদনা অব্যাহত থাকিল, হাত তালি মাৰি ঠিক ফাইন লেগৰ সীমাৰেখাৰ কাষত থিয় হ’লহি কাবেৰী। অলপ সময় ধৰি বান্ধি থোৱা খঙটোৱে পুনৰ প্ৰহ্লাদেৰ মূৰত ধৰিলেগৈ। গাৰ জোৰেৰে সি বলটো নিক্ষেপ কৰিলে উদিত্যৰ গাৰ ফালে, উদিত্যই বেছি উত্তেজিত নোহোৱাকৈ বলটোক লাহেকৈ চুব দিলে বেটৰ কাষ। ঠিক কাবেৰীৰ কাষেদি পাৰ হৈ গ’ল বল সীমাৰেখাৰ বাহিৰ হৈ, উদিত্যৰ ব্যক্তিগত ৰাণ হ’লগৈ ৪৭। খঙত প্ৰহ্লাদে গুৰিয়াই উঘালি পেলালে আম্পায়াৰৰ কাষত থকা ষ্টাম্প, লগে লগেই সি পালে সকিয়নি। উপায়হীন হৈ পৰা প্ৰহ্লাদৰ শেষ বলটোকো উদিত্যই ৰেহাই নিদিলে, প্ৰচণ্ড কোব খাই বল লং-অনৰ সীমাৰেখাৰ পৰা প্ৰায় পাঁচ মিটাৰমান দূৰৈত থকা গছজোপাৰ তলত পৰিলগৈ। উদিত্য জপিয়াই উঠিল বেট দাঙি, চৌদিশে শুনা গ’ল হাত চাপৰিৰ শব্দ। ছয় অভাৰৰ শেষত দলৰ স্কৰ হ’লগৈ ৬৩-০, উদিত্য ৫৩ নট-আউট।\nপ্ৰহ্লাদ আৰু ঘূৰি নাহিল বল কৰিবলৈ; পিছে বাকী বলাৰসকলেও ৰেহাই নাপালে, বলে বেটৰ পৰশ লৈ গৈ থাকিল সীমা-ৰেখাৰ বাহিৰলৈ। ষোল্ল অভাৰৰ শেষত স্কৰ হ’লগৈ ১৩৭-০, প্ৰাঞ্জলে খেলি আছিল ৩৪ ৰাণত আৰু উদিত্য নট-আউট আছিল ৫২ টা বলত ৯৪ ৰাণ কৰি।\nসোত্তৰতম অভাৰটো কৰিবলৈ অহা স্পীনাৰজনৰ অন্তিম বলটো উদিত্যই তাৰ মূৰৰ ওপৰেদি সীমাৰেখা পাৰ কৰাই দিয়াৰ লগে লগে উত্তেজনাত যোগ আৰু এক লহৰ। বেট দাঙি উদিত্যই হাত-চাপৰি বজাই থকা দৰ্শকক ধন্যবাদ জনালে। তাৰ লগৰ দুজনমানে খেলপথাৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই তাত অভিনন্দন দিলেহি।\nতাৰ ঠিক পাছৰ অভাৰতে ভাগৰুৱা উদিত্য আৰু এটা ছয় ৰাণ যোগ দিয়াৰ প্ৰ্চেষ্টাত আউট হ’ল, বলে আধা বাটতে শক্তি হেৰুৱাই ধৰা দিয়ে সীমাৰেখাৰ কাষত ৰৈ থকা খেলুৱৈৰ হাতত। সি উভতি আহোঁতে সকলোৱে অভিনন্দন থিয় হৈ জনালে।“বঢ়িয়া, বঢ়িয়া” “এটাই কান্দিবলৈহে বাকী তোৰ মাৰ খাই” “যা যা, ৰৈ আছে কোনোবা।”\nদেহত লাগি থকা বস্তুবোৰ আঁতৰাই সি কাবেৰীৰ কাষ চাপিল,\n: মোৰ লগত কথা নপতাৰ কথা আছিলচোন?\n: নাপাতোঁটো, আৰু তোৰ খেল চাবলৈ অহা নাই নহয় মই।–তাই কৃটিমভাবে মুখখন বেকা কৰি ক’লে।\n: কাৰ খেল চাবলৈ আহিছ তেন্তে, প্ৰহ্লাদৰ?\n: অ’, বেচেৰাটো! কিয় মাৰিলি ইমানকৈ? (দুয়ো হাঁহিলে) এনিৱেইজ, তামাম খেলচোন তই!\n: কেতিয়াবা কেতিয়াবা….\n: আচলতে ৰাতিপুৱা বহুত বেয়া লাগিল কালি তেনেকৈ কোৱাৰ বাবে, মই তোক চ’ৰি ক’বলৈও আহিছিলোঁ।\n: ক’ তেন্তে।\n: আই এম চ’ৰি বুলি।\n: ক’লোঁতো ক’বলৈ আহিছিলোঁ বুলি! হ’ব আৰু।\n: হাঃ হাঃ, ঠিক আছে। ৰাতি পাৰিলে আহিবি হোষ্টেললৈ, ডাঙৰ পাৰ্টি হ’ব।\n: না না, হোষ্টেলৰ পৰা যাবলৈ নিদিব। কাইলৈ আবেলি লগ কৰিম দে ভালকৈ, যাওঁ এতিয়া মই। যা তয়ো এনজয় কৰ, বাই।\n: বাই।–কৈ তাই আঁতৰি গ’ল বান্ধবীকেইজনীৰ সৈতে।\nবাইশ অভাৰৰ তৃতীয় বলত চাৰি ৰাণ লৈ প্ৰাঞ্জলে খেল শেষ কৰিলে। হোষ্টেল চাৰিৰ সকলো বাসিন্দাই খেলপথাৰ উন্মাদনাৰে ভৰাই তোলে, উদিত্য আৰু প্ৰাঞ্জলক কান্ধত লৈ কেইবাপাকো লগালে খেলপথাৰত। বঁটা বিতৰণি সভাত মেকানিকেলৰ অধ্যাপক দীপল বৰুৱাৰ পৰা বিজয়ী বঁটা গ্ৰহণ কৰে হোষ্টেল চাৰিৰ দলে। প্ৰতিযোগিতাৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ বঁটা লাভ কৰিলে অসীমে আৰু ফাইনেলৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ বটা লাভ কৰিলে সেইদিনাৰ নায়ক উদিত্যই৷\nগিৰিজানন্দ চৌধুৰী ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট এণ্ড টেক্‌ন’লজী,\nকুণ্ডৰাবাৰী, ডেকাৰগাঁও, তেজপুৰ- ৭৮৪৫০১\nপৰাধীন অবিভক্ত ভাৰতৰ প্ৰথম জন ৰাষ্ট্ৰপতি - লক্ষেশ্বৰ বৰুৱা\nস্থবিৰ সময়: ডিচেম্বৰ, ২০১৪\nশান্তি আৰু উন্নতিৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক ক্ৰীড়া দিৱস\nPrevious Articleতুষাৰে আৱৰা টাৱাঙত\nNext Article এণ্টাৰ্কটিকাৰ সমীপত আৰ্নেষ্ট শ্বেকল্টনৰ অন্তিম নিশাকেইটা\nগিৰিজানন্দ চৌধুৰী ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট এণ্ড টেক্‌ন'লজী, কুণ্ডৰাবাৰী, ডেকাৰগাঁও, তেজপুৰ- ৭৮৪৫০১


শস্যক্ৰম বুলি ক’লে সাধাৰণতে একেডোখৰ মাটিত একেটা কৃষি বৰ্ষত একাধিক শস্যৰ খেতি কৰাকে বুজায়৷ ধানক মুখ্য শস্য হিচাপে বিবেচনা কৰি ধান চপোৱাৰ পাছত একেখন পথাৰত এটা নিৰ্দিষ্ট ক্ৰমত অন্যান্য শস্যৰ খেতি কৰা পদ্ধতিক ধান ভিত্তিক শস্যক্ৰম বোলা হয়৷ গোলাঘাট জিলাত মুঠ ১,৪৩,৭৯০ হেক্টৰ কৃষিভুমিত বিভিন্ন ধৰণৰ শস্যৰ খেতি কৰা হয়৷ কিন্তু বছৰেকত দুটাকৈ শস্যৰ খেতি কৰা মাটিৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাৰ যথেষ্ট সম্ভাৱনীয়তা আছে৷ গোলাঘাট জিলাত প্ৰধানকৈ ধান, কুহিয়াৰ আৰু চাহ খেতিয়েই কৰা হয় যদিও সৰিয়হ, তিল, তিটি, গুজিতিল, মটৰ, মাটিমাহ, মগুমাহ, মচুৰমাহ, গোমধান আৰু উদ্যান শস্যৰ ভিতৰত আনাৰস, তামোল, নাৰিকল, কল, টেঙা, অমিতা আৰু মছলাজাতীয় শস্য যেনে,- আদা, হালধী, জলকীয়া, ভোটজলকীয়া, নহৰু, পিঁয়াজ, জালুক, ধনীয়া ইত্যাদিৰ খেতিও কম বেছি পৰিমাণে কৰা হয়৷ বৰষুণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি খেতি কৰা মাটিৰ পৰিমাণ ১,৩৭,১০০ হেক্টৰৰ বিপৰীতে জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা থকা মাটিৰ পৰিমাণ তেনেই নগন্য৷ আনহাতে জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ১০,৬৬,৮৮৮ জন৷ এইজিলাৰ কৃষকে সাধাৰণতে শালিবতৰত দীৰ্ঘম্যাদি ধানৰ জাতৰ খেতি কৰে, যাৰ ফলত ধান চপোৱাৰ পাছত ৰবিশস্যৰ খেতি কৰিবলৈ সময়ৰ নাটনি হয়৷ অৱশ্যে ইয়াৰ কাৰণো নথকা নহয়৷ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ ফলত খাদ্য শস্যৰ চাহিদা বাঢ়ি গৈছে ফলত কৃষক সকল বছৰত দুটা খেতি কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে৷ কৃষি যান্ত্ৰিকীকৰণ তথা নিত্য-নতুন কৃষি প্ৰযুক্তিয়ে একেডৰা মাটিত ধানৰ পাছত অন্য এটা খেতি কৰা সহজ কৰি তুলিছে৷ উদাহৰণ স্বৰূপে,- ৰিলে শস্য পদ্ধতি অৱলম্বনৰ দ্বাৰা কৃষক সকলে দীৰ্ঘম্যাদী ধানৰ জাঁতৰ খেতি কৰাৰ পাছত ৰবি বতৰত অন্য এটা শস্যৰ খেতি অনায়াসে কৰিব পাৰে৷ ৰিলে শস্য হৈছে, শালিধান চপোৱাৰ ১০-১৫ দিন আগতে সৰিয়হ, মটৰ, খেচাৰী মাহ, গুজিতিল ইত্যাদি শস্যৰ বীজ ধানখেতিৰ পথাৰত সিঁচি দিয়া৷ ইয়াৰোপৰি, অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ে পলমকৈ সিঁচিব পৰা সৰিয়হৰ উন্নত জাঁত উদ্ভাৱন কৰিছে৷ এই জাত বিলাক শালিধান চপোৱাৰ পাছত ডিচেম্বৰৰ ১০ তাৰিখলৈকে সিঁচিব পাৰি৷ জে.টি. ৯০-১, টি. এচ.-৬৭ ইত্যাদি জাতবোৰ পলমকৈ সিঁচিব পৰা সৰিয়হৰ উন্নত জাঁত৷ অৱশ্যে শালিধানৰ খেতি কৰা সকলো শ্ৰেণীৰ মাটিত এইবিলাক শস্যৰ খেতি কৰিব নোৱাৰি৷ ৰিলে শস্যৰ সফলতা বহু পৰিমানে নিৰ্ভৰ কৰে মাটি নিৰ্বাচনৰ ওপৰত ৷ এই শস্যৰ বাবে মাটি নিৰ্বাচন কৰোতে কম আলতীয়া, বালিচহীয়া মাটি নিৰ্বাচন কৰিব লাগে৷ বীজ সিঁচাৰ সময়ত পথাৰ খনত অলপ জীপ থাকিব লাগে আৰু বীজৰ পৰিমাণ অনুমোদিত পৰিমাণতকৈ আধাগুণ বঢ়াই দিব লাগে৷\nতদুপৰি অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ে শালিধানৰ পাছত একেডোখৰ মাটিত সময়মতে ৰবিশস্যৰ খেতি কৰিব পৰাকৈ ইতিমধ্যে দুটা মধ্যম্যাদি ধানৰ জাত উদ্ভাৱন কৰিছে৷ ১৩০-১৩৫ দিনৰ ভিতৰত চপাব পৰা মূলাগাভৰু আৰু টি.টি.বি. ৪০৪ ধানৰ জাত দুটা শালিবতৰত কৰি তাৰ পাছত একে ঠাইতে ৰবি বতৰত সৰিয়হ, মটৰ, মচুৰ, বা অন্যান্য শীতকালীন শাক-পাচলিৰ খেতি কৰিব পাৰি৷\nমাটিৰ ভিন্নতা অনুসৰি উপযুক্ত ধানভিত্তিক শস্যক্ৰম কৃষকসকলৰ জ্ঞাতাৰ্থে তলত উল্লেখ কৰা হ’ল,-\n(১) ওখ মাটি (জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা থকা)ঃ\nক) আহুধান — মাটি/মগু মাহ — সৰিয়হ/মটৰ/শাক-পাচলি\nখ) শাক-পাচলি — মাটি/মগু মাহ — সৰিয়হ/মটৰ/আলু\n(২) মধ্যমীয়া বা মধ্য-দ মাটি (বানমুক্ত)\nক) শালিধান — সৰিয়হ/মটৰ/শাক-পাচলি (পাতল মাটিৰ বাবে)\nখ) আগতীয়া আহু — শালিধান\nগ) বৰোধান — শালিধান\n(৩) দ মাটি (বানমুক্ত)\nক) আহুধান — শালিধান\nখ) শালিধান — বৰোধান\n(৪) বানাক্ৰান্ত অঞ্চলৰ বাবে\nক) আগতীয়া আহু — শালিধান\nধানভিত্তিক শস্যক্ৰমৰ উপকাৰিতা\n১) উৎপাদন বৃদ্ধি\n২) সম্পদৰ উচিত ব্যৱহাৰ\n৩) নিয়োগ সৃষ্টি\n৪) শস্যক্ৰমত মাহজাতীয় শস্যৰ অন্তৰ্ভূক্তিৰ দ্বাৰা মাটিৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধি৷\n৫) অপতৃণ, বেমাৰ-আজাৰ আৰু পোক-পতংগ নিয়ন্ত্ৰণ\n৬) অপকাৰী জীৱক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰাকৈ শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰি৷\n৭) মাটিৰ ভিন্নস্তৰৰ পৰা পুষ্টি সংগ্ৰহ কৰাৰ বাবে খাদ্যৰ প্ৰতিযোগিতা কম হয়৷\nধানভিত্তিক শস্যক্ৰম সফলতাৰ বাবে তলত উল্লেখ কৰা বিষয় সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগে,-\n১) আগতীয়া শস্য পৰিকল্পনা\n২) শস্য পঞ্জীকা প্ৰস্তুতকৰণ\n৩) উৎপাদনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীসমূহ আগতীয়াকৈ লাভ কৰিব পৰা ব্যৱস্থা৷


'মই IAS হব খোজো কিন্তু গুৰুজী বিদ্যালয়লৈ বহু পলমকৈ আহে, দেউতাই সুৰাপান কৰে'- বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰক সাক্ষাৎ কৰা চনু যাদৱ আজি ষ্টাৰ! patna-city-bihar-12-year-old-child-sonu-kumar-regrets-meeting-chief-minister-nitish-kumar-new-statement-came-in-the-discussion-hb– News18 assam\nশেহতীয়াকৈ, বিহাৰৰ নালন্দাৰ বাসিন্দা চনু সৰ্বত্ৰ ভাইৰেল হৈ পৰিছে।\nLast Updated : May 21, 2022, 08:59 IST\nশেহতীয়াকৈ, বিহাৰৰ নালন্দাৰ বাসিন্দা চনু সৰ্বত্ৰ ভাইৰেল হৈ পৰিছে। কিছুদিন পূৰ্বে চনুৱে মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰক কৰা সাক্ষাৎকাৰে এতিয়া দখল কৰিছে সংবাদ শিৰোনাম।\nযোৱা শনিবাৰে ১২ বছৰীয়া চনুৱে নীতিশ কুমাৰক কৈছিল যে, 'মই আইএএছ হ'ব বিচাৰো। কিন্তু বিদ্যালয়লৈ শিক্ষক পলমকৈ আহে আৰু অলপ কথা পতাৰ পিছত আঁতৰি যায়। শিক্ষকজনে ইংৰাজী নাজানে। মোৰ দেউতাই সুৰাপান কৰে।'-যেতিয়া চনুৰ এই ভিডিঅ' ক্লীপ ভাইৰেল হৈ পৰিছিল, বহুতে তেওঁক সহায় কৰিব বুলি আশ্বাস দিছিল। কিন্তু এতিয়া যেন অতীত হ'ল এই কথা!\nবৃহস্পতিবাৰে পঞ্চম শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত শিশুটোৱে দিয়ে আন এক বিবৃতি। চনুৱে কৈছে যে, তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰক লগ পোৱাৰ বাবে অনুশোচনা কৰিছে। তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৰা নিৰাপত্তা বিচাৰিছে। কাৰণ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সন্মুখত দেউতাক আৰু শিক্ষাগুৰুৰ সন্দৰ্ভত কৰা মন্তব্যই এতিয়া ভীষণ অস্বস্ত্বিত পেলাইছে চনুক। কাৰণ চনুলৈ বাৰে বাৰে আহিছে ফোন। সাক্ষাৎকাৰ বিচাৰি আনকি ভীৰ কৰিছে বহুজনে। বৃহস্পতিবাৰে সংবাদ মাধ্যম উপস্থিত হোৱাৰ পিছত চনুৱে কাকোৱেই সাক্ষাৎকাৰ দিব নিবিচাৰে বুলি উল্লেখ কৰে।\nপঞ্চম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ চনু হৰ্নাউত ব্লকৰ নীমা কোলৰ বাসিন্দা ৰণবিজয় যাদৱ আৰু লীলা দেৱীৰ পুত্ৰ। যোৱা শনিবাৰে বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰে কল্যাণ বিঘাৰ ৰামলাখন বটিকাত তেওঁৰ পত্নী, পিতৃ আৰু মাতৃৰ প্ৰতিমূৰ্তিত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰি মধ্য বিদ্যালয় চৌহদৰ স্থানীয় লোকসকলৰ সমস্যাৰ বুজ লৈছিল। আৰু সেইসময়তে ভিৰৰ মাজৰ পৰা ওলাই চনু কুমাৰে সাক্ষাত কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীক। আৰু সকলোৰে সন্মুখত নিজে সন্মুখীন হৈ অহা সমস্যাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছিল।\nFirst published: May 21, 2022, 08:59 IST\nIAS OfficerSonu Yadav


পাঠৰ নাম পাৰস্যত এভুমুকি\n১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়া\nটৰেখা→ সাগৰ বা হ্ৰদৰ বৃহৎ জলভাগৰ কাষত থকা স্থলভাগ।\nখিতাপ→সন্মান। চিচা→আইনা। তৈল→তেল। নীলিম→নীলা। লেকেটা→সহজে ছিগি ভাগি নােযােৱা, লিকটা। পহিলা→প্রথম। হিজাব→ইৰাণী মহিলাই মূৰ ঢাকি লােৱা কাপােৰ।\n(ক) পােনতে ইৰাণৰ পাৰমাণৱিক কাৰ্যসূচীৰ মূল পৃষ্ঠপােক কোন আছিল?\nউ : পােনতে ইৰানৰ পাৰমাণৱিক কাৰ্যসূচীৰ মূল পৃষ্ঠপােষক আছিল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্র।\n(খ) বুশ্বেৰ বিমান বন্দৰটোক কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলিছে?\nউ : বুশ্বেৰ বিমান বন্দৰটো ইৰানৰ এটা সামৰিক ঘাটি বাবে আৰু তাত থকা নিউক্লীয় ৰিয়েক্টৰৰ বাবে ইয়াক গুৰুত্বপূর্ণ বিমান বন্দৰ বুলিছে।\n(গ) লেখকে উল্লেখ কৰা মতে এওঁলােকৰ ৰিগটো ক’ত অৱস্থিত?\nউ : লেখকে উল্লেখ কৰা মতে তেওঁলােকৰ ৰিগটো পাৰস্য উপসাগৰত অৱস্থিত।\n(ঘ) বুশ্বেৰ কি?\nউঃ বুশ্বেৰ হ’ল ইৰানৰ এখন বন্দৰ নগৰী।\n(ঙ) বুশ্বেৰত হেলিকপ্টাৰৰ পৰা নমাৰ সময়ত লেখকৰ লগত কোন কোন আছিল?\nউঃ বুশ্বেৰত হেলিকপ্টাৰৰ পৰা নমাৰ সময়ত লেখকৰ লগত মেহদি আৰু ঘাছেম নামৰ দুজন ইৰানী যুৱক আছিল।\n(চ) লেখকে বুশ্বেৰত কি আছে বুলি শুনিছে?\nউঃ লেখকে বুশ্বেৰত এটা নিউক্লীয় ৰিয়েক্টৰ আছে বুলি\n(ছ) মেহদি আৰু ঘাছেম কোন?\nউঃ মেহদি আৰু ঘাছেম দুজন ইৰানী যুৱক। তেওঁলােক দুয়াে ‘ জি’লগ” নামৰ তেল অনুসন্ধানকাৰী ইটালীয় কোম্পানী এটাত ‘মাড়লগাৰ হিচাপে কাম কৰে।\n(জ) মেহদি আৰু ঘাছেমে কাম কৰা কোম্পানীটোৰ নাম কি?\nউঃ মেহদি আৰু ঘাছেমে কাম কৰা কোম্পানীটোৰ নাম জিঅ’লগ।।\n(ঝ) ভেংকি ক’ত থাকে?\n(ঞ) ভেংকিয়ে কি কৰে?\nউ : ভেংকিয়ে বন্দৰ নগৰী বুশ্বেৰৰ পৰা ৰিগলৈ যাবলগা হেলিকপ্টাৰ আৰু সামগ্রী যােগানকাৰী জাহাজৰ তদাৰক কৰে।\n(ট) আবুজাৰ কোন?\nউঃ আবুজাৰ লেখকৰ এজন ট্রেভেল এজেন্ট।\n(ঠ) আগা’ শব্দৰ অর্থ কি?\nউঃ আগা শব্দৰ অৰ্থ হ’ল শ্ৰীযুতৰ সমার্থক সন্মানীয় শব্দ।\n(ড) ইৰানে কেতিয়া ইছলামিক গণতন্ত্র হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে?\nউঃ ১৯৭৯ চনৰ পহিলা এপ্রিলৰ পৰা ইৰানে ইছলামিক গণতন্ত্র হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।\n(ঢ) ইৰানৰ ইছলামিক গণতন্ত্র প্রতিষ্ঠাতা কোন?\nউঃ ইৰানৰ ইছলামিক গণতন্ত্র প্রতিষ্ঠাতা হ’ল- ইমাম আয়াতুল্লা খােমেনি।\n(ণ) ইৰানৰ কোনটো বিষয়ে লেখকৰ কৌতুহল বৃদ্ধি কৰিছিল?\nউ : ইৰানৰ ভূতত্ত্ব বিষয়টোৱে লেখকৰ কৌতুহল বৃদ্ধি কৰিছিল।\n(ত) টেহৰানত বিমান বন্দৰ কেইটা?\nউ : টেহৰানত বিমান বন্দৰ দুটা।\n(থ) ইৰানৰ ৰাজধানীৰ নাম কি?\nউঃ ইৰানৰ ৰাজধানীৰ নাম হ’ল টেহৰান।\n(দ) লেখক থকা টেহৰাণৰ হােটেলখনৰ নাম কি?\nউঃ লেখক থকা হােটেলখনৰ নাম হােমা হােটেল।\n(ধ) স্লামবার্জাৰ কি?\nউ : স্লামবার্জাৰ হ’ল এটা বহুৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানিৰ নাম।\n(ন) ইৰাণীসকলে নৱবৰ্ষক কি বলে?\nউ : ইৰানীসকলে নৱবৰ্ষক নৰােজ (নতুন দিন) বােলে।\n(প) শ্বিৰীন ইবাডি কোন?\nউঃ শ্বিৰীন ইবাডি আছিল ইৰানৰ মানৱ অধিকাৰৰ অগ্রণী ৰণুৱা। শ্বিৰীন ইবাডিক ২০০৩ চনত শান্তিৰ ন’বেল বঁটাৰে সম্মানিত কৰা হৈছিল।\n(ফ) বেহেষ্ট-ই-জাহৰা কি?\nউ : বেহেষ্ট-ই-জাহৰা হ’ল-টেহৰানৰ এখন জনপ্রিয় সমাধি স্থল বা কবৰস্থান।\n(ব) চেনি কোনে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল?\nউঃ ইৰানৰ কিংবদন্তি মতে সম্রাট জামছেদে চেনি আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।\n(ভ) লেখক ইৰানলৈ কি দায়িত্ব লৈ গৈছিল ?\nউঃ খাৰুৱা তেল অন্বেষণৰ দায়িত্বত লেখক ইৰানলৈ গৈছিল।\n(ম) ইৰানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰটোৰ নাম কি?\nউ : ইৰানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰটোৰ নাম হ’ল- খােমেনি ইণ্টাৰনেশ্যনেল বিমান বন্দৰ।\n(য) কেন্দ’ৰ অর্থ কি?\nউঃ পাৰ্ছি শব্দ কেন্দৰ অৰ্থ হ’ল চেনি। ইংৰাজী কেন্দি শব্দটো পাছি শব্দ কেন্দৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হ’ল চেনি।\n(ৰ) পাৰস্যৰ এটা কথাই মােক সদায় আকর্ষণ কৰিছিল। লেখকক কি এটা কথাই আকর্ষণ কৰিছিল?\nউঃ পাৰস্যৰ এটা কথাই লেখকক সদায় আকর্ষণ কৰিছিল সেয়া হ’ল অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহাৰ হােৱা ফার্চী ভাষাৰ শব্দবোেৰ যেনে—কেঁচী, চিচা, চিয়াঁহী, দোৱাত আদি।\nপ্রঃ ২। জাগ্ৰছ পর্বতমালাৰ বিষয়ে তােমাৰ পাঠ্যপুথিৰ সহায়ত লিখা।\nউঃ ইৰানৰ মূখ্য আকর্ষণ হৈছে জাগ্ৰছ পর্বতমালা যেতিয়া আৰৱ ফলক আৰু ইউৰেছিয়া ফলকৰ সংঘাতৰ সৃষ্টি হৈছিল তাৰ ফলত সাগৰৰ বুকুৰ পৰা জাগ্ৰছ পর্বতমালাৰ সৃষ্টি হৈছিল। পৃথিৱীৰ সবাতােতকৈ ওখ পর্বত হিমালয় আৰু জাগ্ৰছৰ জন্ম কাহিনী একে। জাগ্ৰছ পর্বতমালাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত তেল আৰু গেছৰ বিৰাট ভাণ্ডাৰ সঞ্চিত হৈ আছে।\nপ্রঃ ৩। বেহেষ্ট-ই-জাহৰাৰ লগত টেহৰানবাসীৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে লিখা।\nউঃ বেহেষ্ট-ই-জাহৰা টেহৰানৰ এখন জনপ্রিয় সমাধিস্থল। বেহেষ্ট-ই-জাহৰাৰ লগত টেহনবাসীৰ এটা এৰাব নােৱাৰা সম্পর্ক আছে। চমু অর্থত টেহৰানবাসীৰ শেষ আশ্রয়স্থল হৈছে এই বেহেষ্ট-ই-জাহৰা। টেহৰানৰ সম্ভৱতঃ এইখনেই মুখ্য সমাধিস্থল যিখন কেইবা কিলমিটাৰ দীঘল। হয়তাে এইখনেই একমাত্র সমাধি স্থল যত খােৱা-বােৱাৰ দোকানৰপৰা খেল পথাৰলৈকে সকলােবােৰ আছে।\nপাৰস্যত এভুমুকি class 10 Question Answer\nপ্র : ৪। ইৰানীসকলৰ নৱবর্ষ উৎসৱৰ বিৱৰণ দিয়া।\nউ : বসন্তৰ মনােৰম দিনৰ আৰম্ভণিতে ইৰানীসকলেও নৱবর্ষ বা ন’ ৰােজ দুসপ্তাহ জুৰি উদ্যাপন কৰে। বসন্তৰ প্রথম দিনত যেতিয়া সূর্যই বিষুৱ ৰেখা অতিক্রম কৰে তেতিয়া আমাৰ বহাগ বিহুৰ দৰে এওঁলােকেও নতুন কাপােৰ লয়, পিঠা-পনা খায়। উল্লেখযােগ্য যে জোৰাষ্টিয়ান ধর্ম ইৰানৰ মূল ধর্ম হৈ থকা সময়তে এই উৎসৱৰ বিকাশ ঘটিছিল। সাধাৰণতে এই উৎসৱৰ সময়ত যিকোনাে পাৰ্ছি গৃহত টেবুল বা কার্পেটৰ ওপৰত এখন সুন্দৰ কাপােৰ পাৰি সাতবিধ খাদ্য বস্তু সজোৱা হয়। প্রতিটো বস্তুৰে এটা প্রতীকি অর্থ আছে। যেনে ছবজে (ঘেঁহু বা দাইল পুনর্জন্মৰ প্ৰতীক) চামানু (ঘেঁহুৰ কঠীয়াৰ পায়স নতুন জীৱনৰ প্ৰতীক) ইত্যাদি। এই সাতবিধ খাদ্যৰ কাষত পৱিত্ৰ কোৰান আৰু হাফেজৰ কবিতাপুথি ৰাখে। নৈবেদ্যত হােৱা আন কেইবিধমান বস্তু হ’ল মুদ্রা (ধনসম্পত্তি), খৰাহি ভর্তি ৰংকৰা কণী (উৰ্বৰতা বা প্রজনন ক্ষমতা), গােলাপজল (যাদুকৰী চাফাই শক্তি), গাখীৰ ( শিশুৰ পুষ্টিৰ বাবে) ভেটফুল আদি। নৈবেদ্যৰ কাষত এখন আইনা থােৱা হয় আৰু এই আইনাৰ দুয়ােকাষে মমবাতি সজোৱা হয়। পৰিয়ালৰ প্ৰতিটো শিশুৰ বাবে নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণিতে সকলােৱে পৱিত্ৰ কোৰান আৰু হাফেজৰ কবিতা পঢ়ে। এইদৰে যথেষ্ট ধুমধামেৰে পাৰস্যৰ তীৰৰ এই জনজীৱনে নতুন বছৰক আদৰি লয়।\nপ্র : ৫। তেলৰ বাবে চলােৱা খনন কার্যত ‘মাডলগিং’ আহিলাসমূহৰ ভূমিকা কি ?\nউঃ ভূতত্ত্ববিদৰ বাবে ই এবিধ গুৰুত্বপূৰ্ণ সঁজুলি। তেলৰ বাবে চলােৱা খনন কার্যত মাডলগিং’ আহিলাসমূহৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূর্ণ। এইবােৰৰ জৰিয়তে লাভ কৰা তথ্যই এখন তৈলক্ষেত্র আৱিষ্কাৰত আৰু বিপদ নােহােৱাকৈ খনন কার্য চলােৱাত সহায় কৰে।\nপ্র : ৬। ইৰানৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউ : ইৰান পথিৱীৰ এখন প্রাচীন সভ্য দেশ তথা ইতিহাসৰ ধ্বজাবাহক। প্রত্নতাত্ত্বিক, ঐতিহাসিক, সাংস্কৃতিক আৰু কীৰ্ত্তিস্তম্ভৰ যােগেদি ইৰানৰ প্রাচীন সভ্যতা আজিও সজীৱ হৈ আছে। প্রায় চাৰি হাজাৰ বছৰৰ আগত ইৰানলৈ আর্যগােষ্ঠীৰ লােকসকলৰ আগমন ঘটে। খ্রীঃপূঃ ছয় শতিকাৰ পূর্বে ইৰানীয় সম্রাট চাইৰাছে উত্তৰ ইৰানৰ ‘মেডেছ’ সকলক পৰাস্ত কৰি ইৰানবাসীক একগােট কৰিছিল। খীঃপূঃ ৫২৯৩ সম্রাট চাইৰাছৰ মৃত্যু হােৱাত নতুন সম্রাট দৰিয়াছে সাম্রাজ্য বিস্তাৰৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। খ্রীঃপূঃ চতুর্থ শতিকাত গ্রীক সম্রাট আলেকজেণ্ডাৰে চাইৰাছৰ পাছেপলিছ সাম্রাজ্যৰ পতন ঘটাইছিল।\nখ্রীষ্টপূর্ব দ্বিতীয় শতিকালৈকে চলা গ্রীক শাসনৰ পাছত পার্থিয়ানসকলে ইৰানৰ শাসনভাৰ লৈছিল। সেই সময়ত জোৰাষ্ট্রিয়ান ধর্মই ৰাজধৰ্মৰ স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ৩৫০ বছৰ কাল পার্থিয়ানে শাসন কৰাৰ পাছত চাৰিটা শতিকা ছাজানিদসকলে ইৰান শাসন কৰিছিল। তাৰ পাছত আৰৱসকলৰ ইৰানলৈ আগমন ঘটাৰ পাছত ইছলাম ধৰ্মই ইৰানৰ মুখ্য ধৰ্মৰ স্থান পায়। কেইবা শতিকা জুৰি চলা আৰৱ শাসনৰ পৰৱৰ্তীকালত বহুতাে বিদেশী শক্তিৰ আক্রমণে ইৰানক বিধ্বস্ত কৰে। ইয়াৰ পাছত ছাফাভিদ বংশৰ শাসন কালত ইৰানে পূর্বৰ খ্যাতি কিছু পৰিমাণে ঘূৰাই পায়। তেওঁৰ দিনত বদলাম ধৰ ছিয়া সম্প্রদায়ে ৰাজধৰ্মৰ খিতাপ লভিছিল। পৰৱৰ্তীকালত আফগান সকলৰ আগমণত ছাফাভিদ ৰাজত্বৰ পতন ঘটে। ইৰানৰ শাসকলকৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল নাদিৰ শ্বাহ। তেওঁ আফগানিস্তান আৰু ভাৰতবর্ষ আক্রমণ কৰিছিল। নাদিৰ শ্বাহৰ পিছত ইৰানৰ দুটা শাসক বংশৰ মাজত সংঘাত হয় আৰু ১৭৯০ খ্রীঃত কাজাব বংশ জয়ী হয়। এই বংশই প্রথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়লৈকে ইৰান শাসন কৰে। প্রথম বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত ৰেজাশ্বাহ পাহ্লাভিয়ে ইৰানৰ শাসনভাৰ হাতত ল’লে আৰু তেতিয়াৰেপৰা আধুনিকীকৰণৰ প্ৰচেষ্টাৰ আৰম্ভ হ’ল। ১৯৭৯ চনৰ বিখ্যাত ধর্মীয় বিপ্লৱৰ ফলস্বৰূপে পহিলা এপ্রিলৰপৰা ইৰানে ইছলামিক গণতন্ত্র হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিলে।\nপ্রঃ ৭। বুশ্বেৰ চহৰৰ এটা বিৱৰণ দিয়া।।\nউঃ বুশ্বেৰ হ’ল ইৰানৰ এখন সৰু তথা ব্যস্ত চহৰ। নগৰ পৰিকল্পনা মতে এই চহৰ গঢ়ি উঠিছে। মূল ৰাস্তাটো চাৰিলেনযুক্ত, মাজত ডিভাইডাৰ। চহৰখন যথেষ্ট চাফ- চিকুন। প্রতিটো ঘৰ দেৱালেৰে ঘেৰা, লগতে প্ৰৱেশদ্বাৰত একোখন মজবুত লােহাৰ গেট। আবাসিক অঞ্চলৰ ঘৰবােৰ দুই বা তিনি মহলীয়া। ৰাস্তা-ঘাটত বৰ বেছি ভিৰ নাই। বুশ্বেৰত এটা বিমান বন্দৰ আছে। এই বন্দৰটো ইৰানৰ এটা সামৰিক ঘাটি বাবে ইয়াৰ গুৰুত্ব বেছি। ইয়াত এটা নিউক্লীয় ৰিয়েক্টৰ আছে। বুশ্বেৰৰ খেজুৰ বিখ্যাত। পকা খেজুৰৰ পৰা ৰস উলিয়াই পৰঠাকে ধৰি নানা খাদ্য ব্যঞ্জন বনােৱা হয়।\nপ্রঃ ৮। ইৰানৰ ভূতত্বৰ বিষয়ে লিখা।\nউঃ জটিল বিবর্তন অঞ্চলত ইৰান অৱস্থিত। ইয়াৰ ভূতাত্ত্বিক অৱস্থান অতি বৈশিষ্ট্যপূর্ণ। দেশখনৰ ভূগৰ্ভত আৰৱ ফলক আৰু ইউৰেছীয় ফলক ওচৰা-ওচৰিকৈ অৱস্থিত। এই দুই ফলকৰ সংঘাতৰ ফলত ইৰানত সঘনাই ভূমিকম্প হৈ থাকে। ইৰানৰ ৰাজধানী টেহৰানাে ভূমিকম্পপীড়িত অঞ্চল। অতীতত আৰব ফলক আৰু ইউৰােপীয় ফলকৰ সংঘাতৰ ফলতে সাগৰৰ বুকুৰ পৰা উঠি আহিছিল জাগ্রছ পর্বত। এই পৰ্বতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত বিৰাট তেল আৰু গেছৰ ভাণ্ডাৰ সঞ্চিত হৈ আছে। পাৰস্য উপসাগৰীয় অঞ্চলত ডেৰশতকৈও অধিক তৈলক্ষেত্র আছে। এই তৈলক্ষেত্ৰৰ ওপৰত বহুতাে দেশে নির্ভৰ কৰে।\nপ্রঃ ৯। ইৰানৰ কেইখনমান ঠাইৰ নাম লিখা।\nউঃ ইৰানৰ কেইখনমান ঠাই হ’ল— আহৱাজ, চিৰাজ, বুশ্বেৰ, টেহন, টাৱৰিজ, ইছফাহান, কাৰমান, আৰডাবিল, হামদান আদি।\nপ্রঃ ১০। টেহৰাণৰ বিমান বন্দৰ কেইটা কি কি আৰু কোন কোন স্থানতঅৱস্থিত।\nউঃ টেহৰানৰ বিমান বন্দৰ দুটা হ’ল-\n(১) মেহৰাবাদ এয়াৰপৰ্ট, এইটো চহৰত অৱস্থিত।\n(২) খােমেনি ইন্টাৰনেশ্যনেল এয়াৰপৰ্ট চহৰৰ পৰা দূৰত অৱস্থিত।\nপ্রঃ ১১। টেহৰানৰ প্ৰাকৃতিক অৱস্থা কেনেকুৱা লিখা।\nউ : ইৰানৰ ৰাজধানী টেহৰানৰ প্ৰাকৃতিক মনােৰম দৃশ্যই সকলকে মােহিত কৰে। চহৰখনৰ ওচৰতে থকা ওখ ওখ পর্বতে সূৰ্যৰ পােহৰত অপৰূপ সৌন্দর্যৰে জিলিকি থাকে। টেহৰানক বহুতে মনােৰম প্রাকৃতিক দৃশ্যৰ বাবে পেৰিছৰ লগত তুলনা কৰে। গ্রীষ্মকালৰ দুটা মাহৰ বাহিৰে বাকী সময়ছােৱা ইয়াৰ জলবায়ু অতি আৰামদায়ক আৰু শীতকালত ইয়াত বৰফ পৰে। টেহৰানক সুন্দৰ জলবায়ু প্রদান কৰিছে এলব্রজ পর্বতৰাশিয়ে। পৰ্বতৰ ওপৰৰ হিমবাহেই হৈছে মহানগৰীখনৰ খােৱা পানীৰ উৎস।\nপ্রঃ ১২। স্লামবাজাৰ কোম্পানিৰ কার্যালয় ক’ত ক’ত আছে?\nউঃ ‘স্লামবার্জাৰ কোম্পানিটো এটা বহুৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানি। এই কোম্পানিটোৰ কার্যালয়বােৰ নাজিৰাৰ পৰা নাইজেৰিয়ালৈকে, দুলীয়াজানৰ পৰা ডুবাইলৈকে, টেহৰানৰ পৰা টেক্সাছলৈকে পৃথিৱীৰ সকলাে তৈলক্ষেত্ৰৰ ওচৰে- পাজৰে আছে। তৈল উদ্যোগৰ সৈতে এই কোম্পানীবােৰ অতি ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত।\nপ্রঃ ১৩। শ্বিৰীণ ইবাডি কোন ? তেওঁৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে পাঠ্যপুথিৰ সহায়ত লিখা।\nউ : শ্বিৰীণ ইবাডি হ’ল নবেল বঁটা বিজয়ী এগৰাকী ইৰানী বিপ্লৱী। ১৯৪৭ চনৰ ২১ জুন তাৰিখে এইগৰাকী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী ইৰানৰ হামাদাত জন্ম হয়। ছাদ্দাম হুছেইন সমর্থিত এটা বিপ্লৱৰ অংশীদাৰ হিচাপে তেওঁ খােমেনিক পদচ্যুত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। যাৰ বাবে তেওঁক শীতল মস্তিষ্কৰে হত্যা কৰা হৈছিল। ইৰানৰ কঠোৰ পন্থীৰ বিৰুদ্ধে শ্বিৰীণ ইবাডিয়ে যি সংগ্রাম কৰিছিল সি শলাগিবলগীয়া। তেওঁক বিচাৰপতি হােৱাৰ পৰা বঞ্চিত কৰি হিজাব পৰিধান কৰিবলৈ জোৰ দিছিল। তেনে এটা কঠিন পৰিৱেশত মানৱ অধিকাৰৰ বাবে তেওঁ এটা অত্যুৎসাহী পদক্ষেপ লৈছিল। শ্বিৰীণে নিপীড়িত লােকৰ বাবে যুঁজিছিল যত যুৱতীক ধর্ষণ কৰা হৈছিল, শাসন বিৰােধী বুলি যুৱকক শাক্তি দিয়া হৈছিল, পতিয়ে পত্নীক বেয়া ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বিজয়ৰ মুখ দেখাৰ লগে লগে তেওঁ মানৱ অধিকাৰৰ অগ্রণী ৰণুৱা হিচাপে সমগ্র বিশ্বতে পৰিচিত হৈ পৰিল। সেই সময়তে মানৱ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০৩ চনত তেওঁক নবেল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয় । ইৰাণীবাসীয়ে সকলােকে চমকিত কৰি তেওঁক টেহৰান বিমানবন্দৰত বিপুলভাবে আদৰণি জনাইছিল।\nপ্র : ইৰানীসকলৰ নৱবর্ষ উৎসৱৰ বিৱৰণ দিয়া।\nপ্র : ইৰানৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।


'মোক উপলুঙা কৰাসকলে অসমলৈ আহি এবাৰ চাই যাওকহি...' মন্তব্য ট্ৰ'ল কৰাসকলক কি উত্তৰ দিলে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই?– News18 Assam\n'মোক উপলুঙা কৰাসকলে অসমলৈ আহি এবাৰ চাই যাওকহি...' মন্তব্য ট্ৰ'ল কৰাসকলক কি উত্তৰ দিলে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই?\n»'মোক উপলুঙা কৰাসকলে অসমলৈ আহি এবাৰ চাই যাওকহি...' মন্তব্য ট্ৰ'ল কৰাসকলক কি উত্তৰ দিলে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই?\nUpdated:April 4, 2021, 2:17 PM IST\nকোৰোণাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি দেশৰ প্ৰায় সকলো প্ৰান্ততে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিবলৈ চৰকাৰী নিৰ্দেশনা জাৰি কৰা হৈছে।\nLast Updated: April 4, 2021, 2:17 PM IST\nসমগ্ৰ দেশতে আকৌ ভয়াৱহ গতিত বাঢ়িছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা। যোৱা ২৪ ঘণ্টাত ৯৩ হাজাৰতকৈ অধিক লোক কোৰোণাত আক্ৰান্ত হৈছে। কোৰোণাৰ সংক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মাস্ক তথা হেণ্ড চেনিটাইজ্যাৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সকলোকে আহ্ৱান জনাইছে কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰণালয়ে। কোৰোণাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি দেশৰ প্ৰায় সকলো প্ৰান্ততে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিবলৈ চৰকাৰী নিৰ্দেশনা জাৰি কৰা হৈছে। ইয়াৰ মাজতে ছ'চিয়েল মিডিয়াত চৰ্চিত হৈছে অসমৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীৰ এক সাক্ষাৎকাৰৰ কিয়দাংশ।\nসাক্ষাৎকাৰটোত মন্ত্ৰী শৰ্মাক সাংবাদিকে প্ৰশ্ন কৰিছিল যে, কিয় আপুনি মাস্ক পৰিধান নকৰে? আৰু সেই সম্পৰ্কত মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে উত্তৰ দি কৈছিল:\n'অসমত এতিয়া কোনো ধৰণৰ কোৰোণাৰ পৰিস্থিতি নাই। মাস্ক পৰিধান কৰি মানুহক পুনৰ ভীতিগ্ৰস্ত কৰিব বিচৰা নাই। বছৰ জোৰা ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰ অন্তত অসম এতিয়া অৰ্থনৈতিক ভাবে পুনৰ গা কৰি উঠিছে। মাস্ক পৰিধান কৰি থাকিলে বিউটী পাৰ্লাৰ কেনেদৰে চলিব? পৰিস্থিতি লাহে লাহে স্বাভাৱিক গৈছে। গতিকে পুনৰ মাস্ক পৰিধান কৰি মিছাতে শংকাৰ সৃষ্টি কৰিব বিচৰা নাই।' সেইদৰে অসমত যদি পুনৰ তেনে পৰিস্থিতি আহে, তেতিয়া সংবাদমেল সম্বোধন কৰি পুনৰ নীতি-নিয়ম পালন কৰিবলৈ ক'ব বুলিও কয় মন্ত্ৰী হিমন্তই।\nমন্ত্ৰীৰ এই মন্তব্য ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰে আৰু একাংশই ট্ৰল কৰা আৰম্ভ কৰে। এতিয়া সেইসকলকো প্ৰত্যুত্তৰ দিছে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। টুইটাৰযোগে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে, 'যিসকলে মাস্কৰ সন্দৰ্ভত মই কৰা মন্তব্যক উপলুঙা কৰিছে, সেইসকল অসমলৈ আহিব লাগে আৰু দিল্লী, কেৰালা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ তুলনাত আমি কিদৰে কোৰোণা প্ৰতিৰোধ কৰিছো চাব লাগে। লগতে আমাৰ চমকপ্ৰদ অৰ্থনৈতিক বিকাশো লক্ষ্য কৰিব লাগে। আমি একেই উত্‍সাহেৰে এইবাৰ ৰঙালী বিহুও উদযাপন কৰিম।'\nFirst published: April 4, 2021, 2:14 PM IST\nComments on Face mask


GMCH ৰ কৰ’না কক্ষত যন্ত্ৰণাত ভাগি পৰিল ৰোগী; কান্দি কান্দি ফোনত কি ক’লে মাতৃ-পত্নীক?\nপক্ষাঘাত ৰোগী অমৰ জ্যোতি ডেকা বঞ্চিত ন্যুনতম সুবিধাৰ পৰা; অশান্তিত কটাইছে দিন\nGMCH ৰ কৰ’না কক্ষত মৰ্মান্তিক বেদনাৰ মাজৰে দিন কটাইছে জাগীৰোডৰ দুৰ্ভগীয়া কোভিড-১৯ আক্ৰান্ত ৰোগী অমৰ ডেকাই।\nস্নায়বিক আৰু পক্ষাঘাত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থকা অমৰ এতিয়া এগৰাকী কোভিড-১৯ আক্ৰান্ত ৰোগী। এতিয়া তেওঁৰ কাষত পৰিচৰ্য্যাকাৰী হিচাপে নাই মাতৃ আৰু পত্নী।\nঅমৰৰ মাতৃ আৰু পত্নী বৰ্তমান মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী হস্পিতালত কোৱাৰেন্টাইন হৈ আছে।\nমাতৃ আৰু পত্নীৰ সৈতে হোৱা টেলিফোনিক বাৰ্তালাপত ন্যুনতম সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা বুলি গুৰুতৰ অভিযোগ তুলিলে দুৰ্ভগীয়া অমৰে।\n‘তহঁত ক’ত গ’লি? মোক কোনেও একো সহায় নকৰে। তহঁত আঁতৰি গ’লি।মই ইয়াত বহুত কষ্ট কৰি সহ্য-মহ্য কৰি আছো। মোক কোনেও একো খুৱাই নিদিয়ে। মই কেনেকৈ খাওঁ মইহে জানো। মই নিজে ভাতো খাব নোৱাৰো। বাওঁহাতৰে দুচামুচ বা এচামুচ যেনে-তেনে যায় তাৰ পাছত চামুচখনেই পৰি থাকে।‘ পত্নী আৰু মাতৃৰ সৈতে হোৱা টেলিফোনিক বাৰ্তালাপত উচুপি উচুপি এইদৰে কয় অমৰে।\nতাৎপৰ্য্যপূৰ্ণভাৱে, দেহৰ সোঁফালটো সম্পূৰ্ণ অকামিলা অমৰক এতিয়া আহাৰ খোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো সহায় কৰিবলৈ কাষত কোনো নাই।\nঅমৰে আৰু কয়, ‘এটা পেন্ট আৰু এটা স্পৰ্টিং চাৰিদিন পিন্ধি আছো। কান্দিছো চকুপানী ওলাইছে আৰু মুখতে শুকাইছে। মুখখন মচিবলৈয়ো কাপোৰ এখন নাই।যিদিনাখন ৰাতি শৌচ হৈ আছিল পেন্টৰে সৈতে হৈছিল। তেনেকৈয়ে শুই থাকিলো। বাথৰুম বিচাৰি বিচাৰি হাহাকাৰ।‘\nইয়াৰোপৰি, শৌচ-প্ৰসাৱ কৰিবলৈয়ো ওচৰত কোনোধৰণৰ টয়লেটৰ ব্যৱস্থা নাই বুলি অমৰে মাতৃৰ আগত অভিযোগ কৰে।\n‘মোক যিটো ৰুমত ৰাখিছে সেইটো ৰুমত শুদা বিচনা তিনিখন, আই চি য়ু আছে। লেট্ৰিন বিচাৰি বিচাৰি বহুদূৰ যাব লাগে।অকলে অকলে লেট্ৰিন বিচাৰি ফুৰিছো মই।‘\nইপিনে, মাতৃয়ে অমৰৰ দেহাৰ অৱস্থা কেনেকুৱা বুলি সোধাত তেওঁ কয়, ‘মোৰ আগৰ নিচিনাই। নতুনকৈ একো হোৱা নাই।কিন্তু বহুত অশান্তিত দিন কটাইছো। ভোক লাগিলেও ভাতকেইটা ভালদৰে খাব নোৱাৰো।চাহ দিলেও চাহৰ গিলাচটো লুটি খাই পৰি থাকে মুখৰ ওচৰ নাপায়হি।‘\n‘আপুনি কান্দি হতাশ নহ’ব।‘অসহায় পত্নীয়ে উৎসাহ দি অমৰক এইদৰে কয়।\nতাৎপৰ্য্যপূৰ্ণভাৱে মাতৃ-পত্নীক অমৰৰ লগত চিকিৎসা আৰু সহায়ক হিচাপে চাৰি-পাঁচগৰাকীকৈ চিকিৎসক নাৰ্চ নিয়োগ কৰা হৈছে বুলি মাতৃক চিকিৎসালয় কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা কোৱা হৈছিল যদিও অমৰে সেয়া নস্যাৎ কৰি কয় ‘এয়া সম্পূৰ্ণ মিছা কথা। এজনো নাই মোক সহায় কৰা।‘\nইপিনে, এই সন্দৰ্ভত নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ সৈতে হোৱা টেলিফোনিক বাৰ্তালাপত কোৱাৰেন্টাইনত থকা অমৰৰ মাতৃয়ে GMCH কৰ্তৃপক্ষলৈ আহ্বান জনাই কয়, ‘তাক যেনেকৈ নিয়া হৈছে তেনেকৈ শুশ্ৰুষা কৰিলে ভাল পাওঁ। উন্নত চিকিৎসা কৰে যেন সেইটো কৰিলে ভাল পাওঁ। সি লেট্ৰিন বা বাথৰুমলৈ যোৱাৰ সময়ত যেন চকু দিয়ে।‘\nঅমৰে অনা এনেবোৰ অভিযোগৰ পাছতে এতিয়া জিএমচিএইচৰ কোভিড কক্ষ পোতাশাল নেকি? বুলিও বহুতে প্ৰশ্ন কৰিছে।\nঅমৰে সন্মুখীন হোৱা এনেবোৰ সমস্যা তথা যি অভিযোগ মাতৃৰ আগত কৰিলে তাৰ এক উচিত তন্ত হ’ব নে? নে এনেদৰেই এৰি দিয়া হ’ব কোভিড আক্ৰান্ত ৰোগীসকলক?\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই যিসময়ত কোভিড-১৯ আক্ৰান্ত ৰোগীসকলক অতি উন্নত ব্যৱস্থাৰে চিকিৎসা সেৱা প্ৰদান কৰি অহাৰ কথা কৈ আহিছিল সেই সময়ত চিকিৎসাখণ্ডৰ হৃদপিণ্ডস্বৰূপ জিএমছিএইচৰ এনেবোৰ ছবিহে এতিয়া পোহৰলৈ আহিছে।


চিকিৎসা কক্ষৰ খিৰিকীৰে সমাজ অসমৰ সুৱদি মাত - ৰমেন হাজৰিকা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদিনটোৰ চৌব্বিশ ঘণ্টাই পেছাগত ব্যস্ততাৰ মাজত কটাবলগা হোৱাৰ বাবে চিকিৎসক সকলে পাৰিবাৰিক আৰু সামাজিক সম্পৰ্কবোৰ সন্তুলিত ভাবে বাহাল ৰখাত প্ৰায়ে আহুকালত পৰে, সমাজৰ কিছুমান খবৰ কেতিয়াবা ব্যস্ত চিকিৎসক সকলৰ অজ্ঞাতেই থাকি যায়৷ সামাজিক অনুষ্ঠানবোৰত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিলেও ৰোগীৰ কথা-বতৰাৰ প্ৰতি অকণমান সজাগ হলে কিন্তু চিকিৎসাকক্ষৰ ভিতৰতে কেতিয়াবা আমি সমাজৰ একোটা অতি স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ৰো উমান পাব পাৰো৷\nঅলপতে মোৰ চেম্বাৰত চকু পৰীক্ষা কৰাবলৈ অহা দম্পতী এযোৰাৰ কথা কবলৈ লৈছো৷ সেইদিনা মই চেম্বাৰত সোমাবৰ পৰত হিন্দীভাষী মানুহ হালে জীয়েক যেন লগা প্ৰায় পোন্ধৰবছৰীয়া ছোৱালীজনীৰে আপোনমনে কথাপাতি আছিল৷ ভিতৰলৈ মাতি মই ’বহক’ বুলি কওঁতে মহিলা গৰাকীক প্ৰথমে চাবলৈ আগবঢ়াই স্বামীয়ে হিন্দীতে মোক ৰোগীৰ অসুবিধা বোৰ বৰ্ণাবলৈ ধৰিলে৷ গতিকে ভদ্ৰমহিলাক নিৰ্দিষ্ট আসনত বহুৱাই ময়ো স্বাভাৱিকতে হিন্দিতে প্ৰয়োজনীয় কথাবোৰ সুধিবলৈ ল’লো৷ খন্তেক সময় হিন্দী আৰু ইংৰাজীত উত্তৰ দি মহিলা গৰাকীয়ে অস্বস্তি পোৱাযেন কৰি যন্ত্ৰৰ পৰা হঠাতে মূৰ ডাঙি মোৰ মুখলৈ চাই কৈ উঠিল- – “Will you mind me speaking Assamese sir? “ … … কি আশ্চৰ্য! মোৰ অন্তৰ খলকনি তোলা আৱেগখিনি ঢাকি ৰাখি হাঁহিমুখে মানুহ গৰাকীক ক’লো – – “ মই অসমীয়া মানুহজনে আপুনি অসমীয়া ক’লে কিয় বেয়া পাম; কওক৷ “\n“ নহয় ছাৰ, কিছুমানে বেয়া পায়, মই অভিজ্ঞতাৰ পৰা কৈছো৷ মই আক’ অসমীয়া কৈহে ভাল পাওঁ, ৰাজস্থানলৈ গ’লে মোৰ এই কথাটোতে আমনি লাগে৷ “ তেওঁ ক’লে৷\n“ তাই অচমীয়া মিডিয়ামত অনাৰ্চ ৰাখি পঢ়া ছোৱালী ছাৰ “ – – এইবাৰ গিৰীয়েকে পাছফালৰ পৰা মাত দিলে৷\n“ মোৰ ইয়াতে জন্ম ছাৰ, আমগুৰিৰ স্কুলত ’ক – শ্ৰেণীৰ’ পৰা পঢ়িছো৷ “ ’আগৰৱাল’ উপাধিটো নাজানিলে হুবহু উজনিৰ ঠাঁচত কথা কৈ থকা মিঠা-বৰণীয়া, সুগঢ়ি মানুহজনীক অসমীয়া নহয় বুলি জানিবৰ কাৰো সাধ্য নাই৷ মানুহগৰাকীৰ প্ৰতি ঔৎসুক্য জাগিছিল যদিও সেয়া কথা পতা সময় নহয়৷ গতিকে “আপোনাৰ চকুহাল ভালকৈ চাই লওঁ নেকি? “ বুলি প্ৰগলভা মহিলা গৰাকীক সেই সময়ত আমাৰ কৰণীয়খিনি সোঁৱৰাই দিলো৷ মোৰ ইংগিত ধৰিব পাৰি তেৱোঁ কথা নবঢ়াই মোক সহযোগ কৰিলে৷ স্বামী-স্ত্ৰীৰ বাদে সেইদিনা আৰু মাত্ৰ দুজন ৰোগীহে আছিল৷ সেই দুজন চাই মই আজৰি হোৱালৈ তেওঁলোকে বাহিৰৰ দোকানত চশমাৰ ফ্ৰেম পছন্দ কৰা হৈছে মাথোঁন৷ শেষৰজন ৰোগী ওলাই যোৱাৰ লগে লগে “ সোমাব পাৰোনে ছাৰ“ বুলি মানুহ গৰাকীয়ে জীয়েকক আনি মোক চিনাকি কৰাই দিলে৷ নমস্কাৰৰ পৰিৱৰ্তে সম্ভ্ৰমৰে দুয়োহাতে মোৰ ভৰি স্পৰ্শকৰা নৱম শ্ৰেণীত পঢ়া ছোৱালীজনীৰ শিৰত স্বতঃস্ফূৰ্ত ভাৱে মই হাত থলো৷\n“ মন আছিল যদিও ইহঁতক মোৰ দৰে অসমীয়া কৰিব নোৱাৰিলো ছাৰ৷ ক’ব পাৰে, কিন্তু অসমীয়া ভালকৈ লিখিব নোৱাৰে৷ ইংলিচ মিডিয়াম স্কুলত দিব লগা হ’লযে! মোৰ চৰকাৰী স্কুলতে পঢ়োৱাৰ মন আছিল, কিন্তু দেউতাক, বৰদেউতাকহতে ক’লে যে অসমীয়া ভাষাটোৰ কাৰণেই চৰকাৰী স্কুলত পঢ়াই ৰিজাল্ট ভাল নহলে পস্তাৱ লাগিব৷ আজিকালি চৰকাৰী স্কুলৰ কথা জানেই নহয় ছাৰ “- – মানুহজনীয়ে আক্ষেপৰে ক’লে৷\n“অচমীয়া ময়ো ভালপাও ছাৰ, মই বাহিৰত পঢ়িলে ভি গুৱাহাটীত আমাৰ তিন পুৰুচ হ’ল৷ কিন্তু আজিকালি চৰকাৰী স্কুলৰ গেৰান্তী নাইনা! ল’ৰাটো ইংলিচ মিডিয়ামত দিয়া কাৰণে ভাল ৰিজাল্ট কৰি এতিয়া কোটাত কচিং কৰিছে৷ আগৰ মাহত তাক ভি আপনাকে দেখাইছো৷ মনত আছেনা ছাৰ? এইবাৰ মেডিকেলত চীট পাবলে তাক আচিৰ্বাদ কৰিব৷ “ অলপ হেনা-হুচা যদিও মানুহজনে ’অসমীয়া ভালপাওঁ’ বুলি অসমীয়া ক’বলৈ লোৱাত মোৰ ভাল লাগিল৷ ল’ৰাটো মনত নপৰিল যদিও মনে মনে আশীৰ্ৱাদ দিলো৷ তেনেতে ছোৱালী জনীৰ ফোনটো বজাত “excuse me “ বুলি তাই বাহিৰলৈ গৈ সুন্দৰ অসমীয়াত কাৰোবাৰে কথা পাতিবলৈ ল’লে৷ “ আপোনাৰ ছোৱালীয়েও আপোনাৰ দৰেই ধুনীয়াকৈ অসমীয়া কব পাৰে দেখোন৷ “ – মই ক’লো৷\n“ক’ব পাৰে, কিন্তু অসমীয়াত চিঠি এখনো লিখিব নোৱাৰে৷ ল’ৰা-ছোৱালী দুইটাৰে একে অৱস্থা; সেইটোৱে মোৰ দুখ ছাৰ৷ আমি আটাইকেইটা ভাই-ভনীয়ে চৰকাৰী স্কুলত অসমীয়াত পঢ়িয়ে ভালকৈ কলেজতো পঢ়িলো, কিন্তু আজিকালি চৰকাৰী স্কুলৰ ৰিজাল্ট ইমান বেয়া হয়৷ সেইকাৰণে ইহঁতক ইংলিচ মিডিয়ামৰ প্ৰাইভেট স্কুলত পঢ়াবলগা হ’ল৷ প্ৰাইভেট স্কুলত ’অসমীয়া’ চাবজেক্টটো আছে যদিও বৰ গুৰুত্ব নিদিয়ে, আপুনি জানেনে চাৰ? “\n“এতিয়া মোৰ স্কুলীয়া ল’ৰা-ছোৱালী নাই যে, ভিতৰুৱা কথাবোৰ বৰকৈ নাজানো৷ কিন্তু আপোনাৰ উপৰিও আৰু দুই এজনৰ মুখত এই কথাটো শুনিছো৷ “ – – মই ক’লো৷\n“ সঁচা কথা ছাৰ, ইংলিচ মিডিয়াম স্কুলৰ পৰা অসমীয়াত ভাল কৰিবলৈ হ’লে গাৰ্জেনে কষ্ট কৰিব লাগিব৷ ইপিনে ল’ৰাটোৱে চাইঞ্চ পঢ়িম বোলাত বাকীবোৰ বিষয়ত জোৰ দিবলগীয়া হ’ল; গতিকে অসমীয়া তেনেকৈয়ে থাকিল আৰু! ছোৱালীজনী এইবাৰ নাইনত, তাইক অসমীয়া এতিয়ালৈকে ঘৰত ময়ে চাই দিছো, কিন্তু এইবাৰ মাষ্টৰ এজন ধৰিব লাগিব৷ ঘৰত অসমীয়া পেপাৰ, ’প্ৰান্তিক’ৰ উপৰিও মালিক ছাৰ, লক্ষ্মীনন্দন বড়া, মামণি ৰয়চম, ভবেন্দ্ৰনাথ শইকিয়া আদি বেচিভাগৰে গল্প-উপন্যাসৰ কিতাপ আছে যদিও তায়ো সেইবোৰ পঢ়িবলৈ ইচ্ছা নকৰে দেখোন ছাৰ৷ লগৰ বন্ধুৰ লগত বেচিকৈ ইংৰাজীতহে কথা পাতে৷ এতিয়া কাৰ ফোন আহিল জানো, তাইতো অসমীয়া ভালকৈ ক’ব পাৰে তথাপিও কিতাপ পঢ়িবলৈ মন নকৰে – – এই মবাইলটোৱেই ইহঁতৰ স্বভাৱ বেয়া কৰি পেলালে৷ “ মূলতঃ হিন্দীভাষী ৰোগী এগৰাকীৰ মুখত ইমানবোৰ অসমীয়া সাহিত্যিকৰ নাম শুনি মই আচৰিত হলো৷ বাহিৰত আৰু ৰৈ থকা ৰোগী নোহোৱাত এইবাৰ মই মুকলিকৈয়ে তেখেতৰ ঘৰুৱা আৰু স্কুলীয়া জীৱনৰ বিষয়ে দুই এটা প্ৰশ্ন কৰিলো৷ আমাৰ বিশ মিনিটমানৰ চমু কথোপকথনত কমেও তিনিবাৰ নিজকে ’অসমীয়া’ বুলি উল্লেখ কৰা মানুহ গৰাকীয়ে মোক যিখিনি জনালে তাৰ সাৰমৰ্ম হ’ল – –\nদেউতাকৰ এখন স্থায়ী দোকান সূত্ৰে আমগুৰিৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে তেওঁৰ দুজনী বায়েক আৰু এজন ভায়েকৰে সকলোৰে শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল৷ মাকৰ স্কুলীয়া শিক্ষা তেনেকৈ নাছিল; নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক বৰ্ণ-পৰিচয় কৰাব পৰাকৈ দেউতাক শিক্ষিত আছিল যদিও পুৱাৰ পৰা নিশালৈকে গোলাত ব্যস্ত থকা কাৰণে সন্তানৰ কাষত বহিবলৈ তেওঁৰ সময়ৰ অভাৱ৷ গতিকে ঘৰত ৰাজস্থানী ভাষা চলে যদিও হিন্দী আখৰ তেওঁলোকে স্কুলৰ ৫ম শ্ৰেণীতহে শিকিছিল৷ স্কুলৰ সমনীয়াৰে জ্যোতি সংগীত, ৰাভা সংগীত গোৱাৰ উপৰি চাদৰ-মেখেলা পিন্ধি বিহুনচা, হুচৰি গোৱা, গাঁৱৰ ভাওনা চোৱা আদি সকলো স্থানীয় উৎসৱ-পাৰ্বনত ভাগ লৈছিল৷ তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি স্থানীয় কলেজতে শিক্ষা বিষয়(Education)ত অনাৰ্চসহ স্নাতক হৈ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত এম, এ কৰিলে৷ মুঠতে তেওঁৰ মতে দেউতাকৰ দোকান থকা সৰু ঠাইখনৰ কৃষিজীৱি সমাজৰে মিলি পৰা তেওঁলোকৰ সৰু পৰিয়ালটি নিজৰ অজানিতে স্বতঃস্ফূৰ্তভাবেই এটি নিৰামিষাহাৰী অসমীয়া পৰিয়ালত পৰিণত হ’ল৷ তথাপিও অসম-আন্দোলন আৰু পৰৱৰ্তী উগ্ৰবাদী অভ্যুত্থানৰ সময়ত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৱেও কিছু দুৰ্যোগ নোভোগা নহয়৷ কিন্তু তেনে দুৰ্যোগ সেইসময়ত বহু খাঁটি অসমীয়া ব্যৱসায়ীয়েও ভুগিবলগা হৈছিল৷ সেয়ে বন্ধু-বান্ধৱ আৰু শুভাকাঙ্ক্ষীয়ে ৰাজস্থান বা আন ঠাইলৈ ব্যৱসায় স্থানান্তৰৰ বাবে দিয়া প্ৰস্তাৱ দেউতাকে নাকচ কৰিছিল – – – ইয়াৰ মূলতে আছিল তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সদস্যৰে অসীম অসম প্ৰীতি আৰু ’আমি অসমীয়া’ মনোভাৱ৷ এই ভাব তেওঁৰ অন্তৰত এনেদৰে প্ৰোথিত হৈ পৰিল যে এতিয়া শিপাৰ সন্ধানত গৈ ৰাজস্থানত এমাহ কটাবলগা হলেও দিনটোত এষাৰো অসমীয়া কথা শুনিবলৈ নাপায় তেওঁৰ অন্তৰ হাহাকাৰ কৰি উঠে৷ “সাহিত্যৰথীয়ে সঁচাই লিখিছে ছাৰ; আমাৰ অসমীয়াৰ দৰে সুৱদী মাত পৃথিৱীতে নাই! “ আৱেগিক ভাৱে কথাষাৰ কৈ তেওঁ নীৰৱ হৈ পৰিল৷ আমাৰ আলোচনা দীঘলীয়া হোৱাৰ উপৰি ইতিমধ্যে কেইবাটাও ফোনকল অহাত মানুগৰাকীৰ স্বামী কিছু অস্বস্তিত পৰা যেন লগাত – “ আপোনাৰে কথা হৈ ভাল লাগিল, আকৌ কেতিয়াবা লগ পাম “ বুলি মই মোখনি মাৰিলো৷ তেওঁৰ সৈতে আগ্ৰহৰে কথা পতাৰ বাবে ধন্যবাদ জনাই মোলৈ ফোন কৰি পুনৰ এদিন আহিব বুলি মাত লগাই পৰিয়ালটিয়ে বিদায় ল’লে৷\nএইকেইদিন মানুহগৰাকীৰ কথাবোৰেই অহৰহ মোৰ কাণত বাজি আছে৷ এৰা, এসময়ত ৰাজ্যখনৰ শিক্ষানুস্থান মানেই আছিল মাতৃভাষা মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়৷ আমিবোৰ, আমাৰ অগ্ৰজ-অনুজ সকলো এইবোৰ বিদ্যালয়তে গঢ়লোৱা নাগৰিক৷ এইবোৰ বিদ্যালয়তে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি অনেকে কৃতিত্বৰে ৰাজ্যিক, সৰ্বভাৰতীয় অথবা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আজিও সেৱা আগবঢ়াই আছে৷ কৃতিমান সকলে কিম্বা আমাৰদৰে সাধাৰণ প্ৰতিভাৰ মানুহেও মাতৃভাষা মাধ্যমত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ কাৰণে ৰাজহুৱা সেৱা প্ৰদান কৰাত কিবা বিঘিনি হৈছে বুলি পতিয়নযোগ্য কোনো উদাহৰণ আমি পোৱা নাই৷ অথচ আশীৰ দশকৰ শেষ ভাগৰ পৰাই অসমত নগৰ-চহৰৰ পৰা আৰম্ভকৰি পৰ্যায়ক্ৰমে গাঁৱে-ভূঞে সকলোতে ব্যক্তিগত খণ্ডত ইংৰাজী মাধ্যমৰ শিক্ষানুস্থান গঢ় লৈ উঠিল আৰু ৰাইজেও আগ-পাচ নুগুনি নিজৰ সন্তানক এইবোৰ অনুষ্ঠানত ভৰ্তি কৰাত হাত উজান দিলে৷ আপাততঃ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰতিযোগিতা সমূহত অধিক সাফল্যৰ সম্ভাৱনা, গোলকীকৰনে আনি দিয়া বিশ্বৰ বৃহৎ বৃহৎ কোম্পানী সমূহত নিযুক্তিৰ সুবিধা আদিকে ইয়াৰ কাৰণ বুলি কোৱা হ’ল যদিও চৰকাৰী শিক্ষানুস্থানৰ নিম্নমুখী শৈক্ষিক পৰিবেশহে ব্যক্তিগত শিক্ষানুস্থানৰ জনপ্ৰিয়তাৰ মুখ্য কাৰণ বুলি সময়ত প্ৰতীয়মান হ’ল৷\nশ্ৰীমতী আগ্ৰৱালে ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত ’অসমীয়া’ বিষয়টোক গুৰত্ব নিদিয়া বুলি কৰা অভিযোগটিও ভিত্তিহীন যেন নালাগে৷ কাৰণ Spoken English ত অত্যধিক গুৰুত্ব দি বিদ্যালয় চৌহদত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত মাতৃ-ভাষাৰ কথা-বতৰা নিষিদ্ধ কৰা বিদ্যালয়ৰ বাতৰি আমি কাকতে পত্ৰই পঢ়িবলৈ নোপোৱা নহয়৷ অত্যুৎসাহী এচাম অভিভাৱকে আক’ সন্তানক ’স্মাৰ্ট’ কৰাৰ আকাঙ্ক্ষাৰে ঘৰতো ল’ৰা-ছোৱালীৰে ইংৰাজীতহে কথা পাতে৷ এনে পৰিবেশত মাতৃভাষাৰ প্ৰতি অনীহা হোৱাৰ বাবে আমি নৱ-প্ৰজন্মক জগৰীয়া কৰিব পাৰো জানো?\nযোৱা শতিকাৰ শেষ দশকৰ পৰা গঢ় লৈ উঠা অসমীয়া মানুহৰ ’ইংৰাজী মাধ্যম’ প্ৰীতিয়ে আজি এনে এক পৰ্যায় পালেহি যে আজি চৰকাৰী অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত তলা লগাব লগা হ’ল৷ এচামৰ মাতৃভাষা মাধ্যমলৈ অনীহা, বা চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ পঁয়ালগা শৈক্ষিক পৰিবেশ; যি কাৰণেই নহওক লাগে, বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিয়ে যে অসমীয়া ভাষালৈ দুৰ্ঘোৰ সংকট মাতিছে সেয়া সত্য৷ এই সংকট মোচনৰ বাবে চৰকাৰ আৰু জনতাই সমন্বয়ৰে কাম কৰিব লাগিব৷ শিক্ষানুস্থানৰ আন্তঃগাথনি উন্নত কৰি যোগ্যতা সম্পন্ন নিষ্ঠাৱান শিক্ষক আৰু কট-কটীয়া শৈক্ষিক-পঞ্জী আৰু অনুশাসনৰে সময়মতে পাঠদান নিশ্চিত কৰাতো চৰকাৰৰ অৱশ্য কৰ্তৱ্য৷ তেহে চৰকাৰী বিদ্যালয়ত ছাত্ৰৰ সংখ্যা বাঢ়িব৷ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত চৰকাৰী শিক্ষা- নীতিৰ শ-শতাংশই প্ৰয়োগ হব লাগিব৷ আনহাতে চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত মাতৃভাষাৰ প্ৰচলনে ৰাইজৰ মাজত ইয়াৰ চৰ্চা নিশ্চয় বৃদ্ধি কৰিব৷ চৰকাৰলৈ অভিযোগৰ আঙুলি টোঁৱালেই ৰাইজৰ কৰ্তৱ্য শেষ নহয়৷ ব্যক্তিগত খণ্ডত ইতিমধ্যে দুই এটা মাতৃ-ভাষা মাধ্যমৰ স্কুলীয়া শিক্ষানুষ্ঠান অসমত গঢ় লৈ উঠিছে৷ স্থানীয় চৰকাৰী বিদ্যালয় আস্থাভাজন নহলে ৰাইজে এনে মানবিশিষ্ট অসমীয়া মাধ্যমৰ শিক্ষানুস্থানক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া উচিত৷ ইংৰাজী মাধ্যমত সন্তান পঢ়োৱা অভিভাৱক সকল সংশ্লিষ্ট স্কুলৰ মাতৃভাষা শিক্ষা সম্পৰ্কে অধিক সচেতন হোৱা প্ৰয়োজন৷\nবৰ্তমান সামাজিক মাধ্যমে আমাৰ ভাষা চৰ্চাত ভালেখিনি অৰিহণা যোগাইছে৷ নবীন-প্ৰবীন সকলোৰে উমৈহতীয়া অনেক গোটে নিৰন্তৰ মাতৃভাষাৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে কাম কৰি আছে৷ নৱ-প্ৰজন্মক আকৃষ্ট কৰিবৰ বাবে সম্প্ৰতি সামাজিক মাধ্যম উত্তম পন্থা৷ বিভিন্ন কৌতুক আৰু বিভিন্ন উৎসৱ, উপলক্ষ্যৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা শুভেচ্ছা/ অভিনন্দন পত্ৰবোৰ যুৱক-যুৱতী সকলৰ মাজত বেচ জনপ্ৰিয় হোৱা দেখা গৈছে৷ কিন্তু আমি উদ্বেগৰে লক্ষ্য কৰিছো যে অনেক ভুল বানানৰেই এই পূৰ্ব-প্ৰস্তুত বাণীবোৰ ইজনে সিজনৰে বিনিময় কৰে৷ সেইবোৰ বিনিময়ৰ প্ৰাকক্ষণত শুধৰাই লোৱাৰ এলাহ আৰু নিস্পৃহতাই আমাৰ আইৰ মুখৰ ভাষাটিৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধিছে৷ সামাজিক মাধ্যমৰ অনেক অসমীয়া লেখকে ’ও’ আৰু ’উ’ ৰ ব্যৱহাৰত ভুল কৰা পৰিলক্ষিত হয়৷ লেখক সকলৰ মাতৃভাষা চৰ্চাৰ শলাগ লোৱাৰ আপাহতে এনে ভুলৰ প্ৰতি সজাগ হবলৈ আমি সকলোকে বিনম্ৰ গোহাৰি জনালো৷ লেখা একোটি প্ৰকাশ কৰাৰ আগতে মাতৃ-ভাষাৰ নামত মাথোঁন আৱেগৰে পৰিচালিত হোৱাতকৈ আমি সচেতন, অধ্যৱসায়ী আৰু কৰ্তৱ্যনিষ্ঠ হোৱা ভাল; তেহে আমি “অসমৰ সুৱদী মাত“ সুৰীয়া কৰি ৰাখিব পাৰিম – – – ৰূপকোঁৱৰৰ বংশৰ (আগ্ৰৱাল) শ্ৰীমতী আগৰৱালে সেই বিশমিনিটৰ আলাপত মোক যেন এই কথাকে সঁকীয়াই গ’ল৷ তেখেতক আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালো৷\n← কাৰণ – অভিজিত দত্ত\nসাহস – ডিম্পল কলিতা →


"মন যায়" ৰ সফল ১৩ টা বৰ্ষঃ এতিয়াও সংলাপে কৰে আকৰ্ষণ- | Rupaliparda.com\nএগৰাকী সংগীত শিল্পীৰ সমান্তৰালকৈ জুবিন গাৰ্গৰ ছবিসমূহো বহুল ভাৱে চৰ্চিত। তেওঁ অভিনীত “তুমি মোৰ মাথো মোৰ” ছবিখনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্তমানৰ “কাঞ্চনজংঘা” লৈ তেওঁৰ সকলোবোৰ ছবি আঁকোৱালি লৈছিল অসমীয়া জনসাধাৰণে। এই ছবিসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দৰ্শকৰ প্ৰিয় ছবিখন আছিল “মন যায়”; বিগত ১৩ টা বৰ্ষ পূৰ্বে চলিত মাহতেই মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই ছবিখনে শ্ৰোতাক যে যথেষ্ট হাৰত আকৰ্ষণ কৰিছিল সেয়া নিশ্চিত। কিয়নো যেতিয়াই তেওঁৰ এই ছবিখনৰ বিষয়ে কোৱা হয় তেতিয়াই ইয়াৰ আৱেগবিহ্বল কেইটামান সংলাপে দৰ্শকৰ হৃদয় চুয়ে। চাওঁচোন আহক এই সংলাপ কেইটাঃ\n১. মনটো কিন্তু বৰ ডাঙৰ বস্তু। কেতিয়াবা মহাত্মা গান্ধী হ’বলৈ মন যায়,কেতিয়াবা নেপোলিয়ন হ’বলৈ মন যায় আৰু কেতিয়াবা চাল্লা আম্বানী হ’বলে মন যায়।\n২. মই মাষ্টৰৰ পুতেক; মোৰ আত্মসন্মান আছে।\n৩. মই পৰিস্থিতিয়ে উলিয়াই দিয়া সুবিধা ল’ব বিচাৰিছো; আফটাৰ অ’ল চব সুবিধাবাদী।\n৪.এই দুইজনীকে চাল্লা একেলগে বিয়া কৰাবলে মন যায়।\n৫.এইখিনিয়ে প্ৰজা আৰু এইখিনিয়ে ৰাজপাত; বুজিছ??\nকেৱল “নাই-নাই” আৰু “আছে-আছে”। ভালকে কোৱা কিতাপটো তই জানিব লাগিব।\n৬. কেতিয়াবাটো মইও গুচি যাম বহুত দূৰলৈ, এটা বেলেগ জেগাত মোক কোনেও চিনি নাপাব। জীৱনত যি ঘটি গ’ল,যিমান বিলাক ভুল কৰিলো চব মুচি দিম। আকৌ আৰম্ভ কৰিম এটি সুন্দৰ নিঁখুট জীৱন।\nassamese cinema Assamese Film Assamese Movie Assamese Old film Mon Jai zubeen garg\nগীতিকাৰ তথা সুৰকাৰ চন্দন কাকতিৰ দেহাৱসানঃ\n২০০১ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ সংগীত ক্ষেত্ৰখনত সক্ৰিয়তাৰে জড়িত হৈ থকা শিল্পী চন্দন কাকতিক হয়টো আপুনি নিশ্চয় চিনি পায়। তেওঁৰ কথাৰে নিৰ্মিত একোটা গীতত যেতিয়া জনপ্ৰিয় কন্ঠশিল্পীৰ কন্ঠৰ মোহৰ লাগে তেতিয়া ই আৰু অধিক উপভোগ্য হৈ পৰে।...\nসৰু মানুহৰ সৰু চিন্তাৰে পৰিচালিত প্ৰকল্প এটাক চলিত বৰ্ষৰ এপ্ৰিল মাহত ডিজিটেল প্লেটফৰ্ম Niri9 ত মুকলি কৰি দিয়া হৈছিল; প্ৰকল্পটোৰ নামে দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰাৰ সমান্তৰালকৈ ইয়াৰ কাহিনীভাগতো জনসাধাৰণে পাইছিল নতুন সোঁৱাদ।...


দীপাৱলীৰ দিনা গুৱাহাটীত ফটকা বিক্ৰী, ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিবনে? উপায়ুক্তই দিলে জৰুৰী নিৰ্দেশ kamrup-dc-biswajit-pegu-issued-notice-regarding-dewali-celebration– News18 assam\nদীপাৱলীৰ দিনা গুৱাহাটীত ফটকা বিক্ৰী, ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিবনে? উপায়ুক্তই দিলে জৰুৰী নিৰ্দেশ\nঅসমবাসীক দীপাৱলীৰ শুভেচ্ছা জনালে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে\nLast Updated : November 14, 2020, 09:58 IST\nআজি পোহৰৰ উত্‍সৱ দীপাৱলী। দীপাৱলীৰ দিনাই কামাখ্যা গেটত উপস্থিত হ’ল মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল। কামাখ্যা গেটত উপস্থিত হৈ মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে ক্ৰয় কৰিলে ২৫শ টকাৰ চাকি-বন্তি। লগতে মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে ৰাজ্যবাসীক দীপাৱলীৰ শুভেচ্ছা জনোৱাৰ লগতে সকলোকে থলুৱা শিল্পীয়ে তৈয়াৰ কৰা চাকি ক্ৰয় কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।\nইফালে আজিৰ দিনটোত গুৱাহাটী মহানগৰীত সম্পূৰ্ণ ৰূপে বন্ধ থাকিব ফটকা বিক্ৰী আৰু ব্যৱহাৰ। কোনো লোক ফটকা বিক্ৰী অথবা ফুটাব নোৱাৰিব। এই জৰুৰী নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ উপাযুক্তই। অই সন্দৰ্ভত উপায়ুক্তগৰাকীয়ে কয় যে, ‘দীপাৱলীত ফটকা নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণ বৰ্ডো জাৰি কৰা নিৰ্দেশেই যথেষ্ট।\nজিলা উপাযুক্তই জাননী জাৰি কৰাৰ প্ৰযোজন নাই।’\nFirst published: November 14, 2020, 09:58 IST\nassamcm sarbananda sonowalDiwaliKampur Metro


1st Unit Test -2021 -Subject- Assamese - Class IX - Time:2Hours -Marks -45 ( Assamese and English medium both) - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome Assamese class ix Unit Test 1st Unit Test -2021 -Subject- Assamese - Class IX - Time:2Hours -Marks -45 ( Assamese and English medium both)\n1st Unit Test -2021 -Subject- Assamese - Class IX - Time:2Hours -Marks -45 ( Assamese and English medium both)\nAdmin September 28, 2021 Assamese, class ix, Unit Test,\nতলৰ প্রশ্নসমূহৰ অতি চমু উত্তৰ লিখা। (যিকোনাে তিনিটা)\n(ক) শংকৰদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ কি?\nউত্তৰঃ কীৰ্তনঘোষা ৷\n(খ) দধি মাথােতে যশােদাই কি গীত গাইছিল ?\nউত্তৰঃ কৃষ্ণগীত ৷\n(গ) প্রতিমাৰ খনিকৰজন কোন ?\nউত্তৰঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা ৷\n(ঘ) পৰাৎপৰ মানে কি ?\nউত্তৰঃ পৰাৎপৰ মানে শ্ৰেষ্ঠতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বা পৰম সত্য ৷\n২. চমু উত্তৰ লিখা। (যিকোনাে দুটা)\n(ক) শংকৰদেৱ ৰচিত দুখন অঙ্কীয়া নাটৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ ৰামবিজয় আৰু কালিদমন ৷\n(খ) যশােদাই কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই থৈ ক'লৈ গৈছিল ?\nউত্তৰঃ যশােদাই কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই থৈ গাখীৰ নমাবলৈ গৈছিল ৷\n(গ) মানৱ বন্দনা কবিতাটি কি ভাব ফুটি উঠিছে?\nউত্তৰঃ মানৱ বন্দনা কবিতাটিত মানৱ সেৱাৰ মনোভাৱ ফুটি উঠিছে ৷ মানুহৰ পাৰস্পৰিক মৰম চেনেহৰ জৰিয়তে যে এই মৰ্ত্যতেই স্বৰ্গৰ সুখ লাভ কৰিব পাৰি এই কথাও কবিতাটিত পৰিস্ফূত হৈছে ৷\n৩. তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা (যিকোনাে এচোৱা)\n(ক) যাক যােগী নপাৱে ধ্যানত\nউত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ''অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা ''ৰ অন্তৰ্গত শ্ৰীমন্ত শংকৰদৱে ৰচিত '' শিশুলীলা'' পাঠটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে ৷\nইয়াৰ দ্বাৰা কবিয়ে ইয়াকে প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছে যে যোগীসকলে বছৰ বছৰ ধৰি কৃষ্ণক ধ্যান কৰাৰ পাছতো তেওঁক লগ নাপাই অথচ শিশু কৃষ্ণ মাকৰ ভয়ত ইফালে সিফালে পলাই থাকে ৷\nমাক যশোদাই শ্ৰীকৃষ্ণক আহাৰ খুৱাই থাকোতেই হঠাৎ চৌকাত বহাই থোৱা গাখীৰ উতলি থকা দেখি মাকে তেওঁক এৰি গাখীৰ নমাবলৈ গৈছিল ৷ কিন্তু কৃষ্ণই সেয়া খং কৰি শিকিয়াত ওলোমাই থোৱা দৈৰ কলহবোৰগুটিৰে ভাঙি লৱণুবোৰ খাইছিল আৰু যিবোৰ খাব নোৱাৰিছিল সেইবোৰ বান্দৰক দি দিছিল ৷ মাক যশোদাই এইবোৰ কাণ্ড দেখি এছাৰি লৈ শিশুকৃষ্ণক খেদি গৈছিল ৷ তেওঁ মাকৰ ভয়ত দৌৰ মাৰিছিল ৷ এইখিনিতে কবিয়ে ক'ব বিচাৰিছে যে যোগীসকলে বছৰ বছৰ ধৰি কৃষ্ণক ধ্যান তথা তপস্ব্যা কৰাৰ পাছতো তেওঁক লগ নাপাই অথচ শিশু কৃষ্ণ মাকৰ ভয়ত ইফালে সিফালে পলাই গৈছে ৷ কৃষ্ণক খেদি খেদি মাক যশোদা ভাগৰি পৰিছে আৰু এই কষ্টৰ দৃশ্য চাই শ্ৰীকৃষ্ণই ভয় দেখুৱাই নজেই ধৰিব দিছিল ৷ ইয়াৰ পৰাই কবিয়ে ক'ব বিচাৰিছে যে ভগৱানক বলেৰে পাব নোৱাৰি ৷ তেওঁক পাবলৈ হ'লে ভক্তিৰ কৰিব লাগিব ৷ যশোদাৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ শ্ৰীকৃষ্ণই যশোদাৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিছিল ৷\n(খ) মানৱী জনম\nধৰম যে মৰততে।\n৪৷ তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ অতি চমু উত্তৰ লিখা (যিকোনাে তিনিটা)\n(ক) সত্যনাথ বৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণখনৰ নাম কি?\nউত্তৰঃ বহল ব্যাকৰণ ৷\n(খ) সময়ক কিহৰ লগত তুলনা কৰা হয় ?\nউত্তৰঃ নৈৰ সোঁতৰ লগত ৷\n(গ) ‘অন্ধ বিশ্বাস, কু-সংস্কাৰ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ গধুৰ বােজা’ -\nকথাষাৰ কোনে কৈছিল ?\n(ঘ) সময় কি গতিত ঘূৰে ?\nউত্তৰঃ বৃত্তাকাৰ গতিত ৷\n৫৷ তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ দিয়া (যিকোনো তিনিটা)\n(ক) কোনটো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ শত্ৰু সৰহ ?\nউত্তৰ ঃ অবাবত কেটেৰা মাত মাতি মানুহৰ মনত বেজাৰ দিয়া অযুগুত , কিন্তু নিৰ্বোধ খিংখিঙীয়া মানুহে ভৱিষ্যৎ নুগুণি কেটেৰা মাৰিহে মানুহৰ লগত কথা পাতে ৷ তেনে শ্ৰেণীৰ মানুহৰ শত্ৰু সৰহ ৷\n(খ) প্রাকৃতিক জগতৰ দুটা গতি বিধি উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ (১) বেলিফুল সূৰ্য্যৰ লগে লগে ফুলে ৷\n(২) পদুম ফুলপাহ ৰাতিপুৱা মুকলি হৈ আৰু সন্ধিয়া জাপ গৈ সূৰ্য্য উদয় হোৱা আৰু অস্ত যোৱা সময়ছোৱা দেখুৱাই দিয়ে ৷\n(গ) সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবিলাক কি কি ?\nউত্তৰঃ যুগ, কল্প আৰু শতাব্দী ৷\n(ঘ) কুসংস্কাৰ বুলিলে কি বুজা?\n(ঙ) অনুপান কি ?\n৬. তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা (যিকোনাে এটা)\n(ক) নম্রতা সজ ব্যৱহাৰৰ অনুপান।\nউত্তৰঃ নম্রতা সজ ব্যৱহাৰৰ অনুপান। উচিত অনুপানেৰে ঔষধ খালে সি বেছি গুণ দিয়ে। সেইদৰে\nসজ ব্যৱহাৰত নম্রতা মিহলালে তাৰে উপকাৰ সৰহ হয়। দম্ভালি কথা মানুহৰ কাণত কাঁড় ফুটা দিয়ে,\nসেই দেখি আনৰ লগত আলাপ-আচৰণ কৰোঁতে দম্ভালি এবি নম্র হােৱা উচিত। বহুতে ভাবে যে\nলােকৰ আগত নম্ৰ হ'লে নিজক সৰু বা লঘু কৰা হয়। এই বিশ্বাস ভুল। নম্রতা ডাঙৰ আশয়ৰ চিন;\nতাৰ পৰা আশয়ৰ উচ্চতাহে প্রকাশ পায়। নম্রতা এটা মনৰ গুণ, মিঠা মাত তাৰ ফল। মনত নম্রতাৰ\nভাব থাকিলে মুখেৰে আপােনা-আপুনি মিঠা মাত ওলায়। মনত অহঙ্কাৰ ৰাখি মুখে নম্র হলে মানুহক ছল কৰা হয় ৷ তেনেকুৱা আচৰণ অনুচিত। ব্যৱহাৰত মনে-মুখে একে হ’বলৈ সততে চেষ্টা কৰা যুগুত।\n(গ) সংস্কাৰ এক জীবন পদ্ধতি।\n৭. তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ লিখা (যিকোনাে চাৰিটা)\n(ক) বিপৰীত শব্দ লিখা - ইতিবাচক, অভিশাপ\nইতিবাচক - নীতিবাচক\nঅভিশাপ - আশীৰ্বাদ\n(খ) বিপৰীত লিংগ বাচক শব্দ লিখা - ধােবা, তাল।\n(গ) সমার্থক শব্দ লিখা - নীৰৱতা, বিষাদ\nউত্তৰঃ নীৰৱতা - মৌনতা\nবিষাদ - দুখ\n(ঘ) ণত্ব বিধিৰ এটা নিয়ম লিখ।\nউত্তৰঃ (১) ঋ, ৰ , ষ-ৰ পাছত ণ হয় ৷ যেনে ঃ ঋ + ণ = ঋণ\n(ঙ) ষত্ব বিধিৰ এটা নিয়ম লিখা।\n(চ) বাক্য ৰচনা কৰা - উজাগৰ, বাধ্য।\nউত্তৰঃ (ক) ৰাতি উজাগৰে থকাটো স্বাস্থ্যৰ পক্ষে ক্ষতিকাৰক ৷\n(খ) বাধ্যত পৰিহে তেওঁ নিজৰ কামটো কৰিছে ৷\n৮, তলৰ প্রশ্নসমূহৰ অতি চমু উত্তৰ লিখা (যিকোনাে তিনিটা)\n(ক) আহােমসকল মূলতঃ কি জাতিৰ মানুহ ?\nউত্তৰঃ টাই জাতিৰ মানুহ ৷\n(খ) আহােমসকলৰ আদি বাসস্থান ক’ত আছিল ?\nউত্তৰঃ চীন দেশৰ দক্ষিণ পশ্চিম অঞ্চল আৰু বৰ্তমানৰ ইউনান প্ৰদেশৰ মুংমাও ৰাজ্যত ৷\n(গ) আহােমসকলৰ বর্তমান জনসংখ্যা কিমান ?\nউত্তৰঃ প্ৰায় ২৫ লাখ ৷\n(ঘ) আহােমসকলৰ এটা বিবাহ পদ্ধতিৰ নাম লিখ।\n(ঙ) শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত মূল নেতৃত্ব কোনে লৈছিল ?\n৯, তলৰ যিকোনাে এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা।\n(ক) আহােমসকলৰ দুবিধ পৰম্পৰাগত পূজাৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ মে-ডাম মে-ফী আৰু চাইফা\n(খ) দুজন অসমীয়া স্বনামধন্য সাহিত্যিকৰ নাম লিখা।\n১০. তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ অতি চমু উত্তৰ দিয়া (যিকোনাে চাৰিটা)\n(ক) প্রাক শংকৰী যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ কবিজন কোন?\nউত্তৰঃ মাধৱ কন্দলী ৷\n(খ) হনুমন্ত লঙ্কাদর্শন’ কাব্যাংশ ক'ৰ পৰা লােৱা হৈছে?\nউত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীৰ সুন্দৰাকাণ্ড ৰামায়ণৰ পৰা ৷\n(গ) পৱন নন্দন কোন?\n(ঘ) কাৰ আদি আৰু অন্ত নাই।\n(ঙ) সন্মান নামৰ পাঠটি কোনখন পুথিৰ পৰা লােৱা হৈছে?\nউত্তৰঃ পাঠমালাৰ পৰা লোৱা হৈছে ৷\n(চ) হেমকোষৰ প্রণেতা কোন?\n১১, তলৰ যিকোনাে দুটা প্রশ্নৰ চমু উত্তৰ লিখা।\n(ক) হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্রৱেশ কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ মেকুৰীৰ অৰ্থাৎ বিৰালৰ ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল ৷\n(খ) যিকোনাে এটাৰ চমুটোকা লিখা - হনুমন্ত, বিশ্বকর্মা।\nউত্তৰঃ বিশ্বকৰ্মাঃ বিশ্বকৰ্মা দেৱতাসকলৰ বিমান আৰু অলংকাৰ নিৰ্মাণ কৰা দেৱতা হিচাপে জনা যায় ৷ শিল্পীগণৰ ভিতৰত তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ বুলি জনা যায় ৷\n১২, তলৰ যিকোনাে এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা।\n(ক) হনুমন্তই গধূলিসময়ত দেখা লংকা নগৰীৰ এটি বর্ণনা দিয়া।\n(খ) সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই কি ভাৱিছিল ?\n(গ) আমি কাক কাক সন্মান কৰিব লাগে ?\n' ঈশ্বৰৰ পাছতে পিতৃ-মাতৃ আমাৰ মাননীয় ' কাৰণ তেওঁবিলাকেই আমাক জন্ম দিছে আৰু তেওঁলোকৰ পৰাই আমি এই বিচিত্ৰ সংসাৰ দেখিবলৈ পাইছোঁহক ৷ আমি কেঁচুৱা থকা অৱস্থাত যেতিয়া আমি খোজ কাঢ়িব নোৱাৰিছিলো তেতিয়া তেওঁবিলাকে আমাক অত দুখ সহি তেওঁলোকৰ কোলাত আমাক তুলিছিল ৷ আমি নাখালে তেওঁবিলাকে তেওঁবিলাকৰ আহাৰত ৰুচি নহৈছিল ৷ আমি গাত দুখ পালে বা নৰিয়া পৰিলে শোকত তেওঁবিলাকে আমাৰ বেমাৰ ভাল হবৰ নিমিত্তে যত্ন কৰিছিল আনকি আমাৰ কুশলৰ কাৰণে প্ৰাণকে উচৰ্গিছিল ৷ আমি অলপ ডাঙৰ হলে সিবিলাকে আমাক প্ৰাথমিক জ্ঞান-বিদ্যা দি ভাল মানুহ হবৰ বাবে নেৰা নেপেৰা চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছিল ৷ এতিয়াও আমি ধনী , মানী ,যশস্বী হ'লে সিবিলাকৰ আনন্দৰ সীমা নাথাকে আৰু সেই পিতৃ-মাতৃৰ মুখ মলিন আৰু চকু লোতকেৰে পূৰ হয় যেতিয়া দুৰ্যশ বা দুৰ্ভাগ্যৰ কথা শুনে ৷ গতিকে আমি সদায় তেওঁলোকৰ আজ্ঞা মানিব আৰু সিবিলাকৰ সন্মান কৰিব লাগে ৷ তেওঁবিলাকৰ বুঢ়া কালত আমাৰ শক্তি অনুসাৰে সেৱা কৰা আৰু পোহ্পাল দি তেওঁবিলাকক সুখেৰে ৰখাটোও আমাৰ কৰ্তব্য ৷\n১৪ তেলৰ যিকোনাে দুটা শব্দৰ আধুনিক অসমীয়া ৰূপ লিখা।\nকলেৱৰ, গুৱা, তহিতে, দুতী।\nউত্তৰঃ কলেৱৰ - শৰীৰ , তহিতে - তাত\nTags # Assamese # class ix # Unit Test\nTags: Assamese, class ix, Unit Test\nUnknown 28 September 2021 at 14:27\nHello Please give me Assamese paper