viral-video-of-brothers-gift-to-sister– News18 Assam\nভনীয়েকক জন্মদিনৰ উপহাৰ ভাতৃৰ! পিছে উপহাৰ দেখি আচৰিত সকলো, এয়া কি? চাওক VIDEO\nUpdated:January 3, 2020, 9:20 AM IST\nPhoto : Facebook video grab\nবিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজনৰ জন্মদিনত দিয়া উপহাৰ আপুনি দেখিছে। কিন্তু এনেধৰণৰ উপহাৰ হয়তো আপুনি জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখিব।\nLast Updated: January 3, 2020, 9:20 AM IST\nনিজৰ জন্মদিনত প্ৰতিগৰাকী ভগ্নীয়ে ভাতৃৰ পৰা আশা কৰে এটা সুন্দৰ উপহাৰ। বিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজনৰ জন্মদিনত দিয়া উপহাৰ আপুনি দেখিছে। কিন্তু এনেধৰণৰ উপহাৰ হয়তো আপুনি জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখিব। জন্মদিনৰ দিনাই ভগ্নীলৈ ভাতৃয়ে আগবঢ়ালে উপহাৰৰ টোপোলা। ৰঙীন পেপাৰত মেৰিয়াই অনা উপহাৰ দেখি আনন্দিত ভগ্নী। বন্ধুবৰ্গৰ সন্মুখত ভাতৃৰ উপহাৰৰ বক্সটো খুলিবলৈ ল’লে ভগ্নীয়ে।\nএখনৰ পিছত আনখন কাগজ খুলিছে, উপহাৰ নোলায়হে নোলায়। ডাঙৰ বাকচটো লাহে লাহে সৰু হৈ আহিল। এটা সময়ত ভাবিলে ভিতৰত একো নাই। কিন্তু নাই এয়া কেনেকৈ হ’ব? ভাতৃয়ে তেনে নকৰে। আকৌ খুলিবলৈ ল’লে কাগজ। প্ৰায় ৫ মিনিট সময় ভাতৃৰ উপহাৰৰ টোপোলাৰ কাগজ খুলিবলগীয়া হ’ল ভগ্নীয়ে। অৱশেষত ওলাল। ভাতৃৰ উপহাৰ। কিন্তু উপহাৰ দেখি আচৰিত সকলো। জন্মদিনৰ উপহাৰ হিচাপে কি দিলে ভাতৃয়ে? ভিডিঅ’টো চালে জানিব পাৰিব আপুনিও। ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে এই ভিডিঅ’টো।


হেঙেৰাবাৰীলৈ গৈ গেৰুৱা গলবস্ত্ৰ ধাৰণ কৰিলেহে শিল্পীয়ে সুবিধা পাব নেকি? মানস ৰবীনৰ প্ৰশ্ন\nক’ৰ’ণাতংকই শিল্পী,কলা-কুশলীসকলৰ জীৱন-জীৱিকাৰ প্ৰতি চৰম ভাবুকি কঢ়িয়াই অনাৰ সময়তে গুৱাহাটীৰ জোনালীত থকা এন কে প্ৰডাকশ্যনত আজি এখন সংবাদমেল সম্বোধন কৰে শিল্পী তথা ‘কা’ বিৰোধী আন্দোলনৰ গুৰি ধৰোতা সকলৰ অন্যতম মানস ৰবীনে।\nসংবাদমেলত মানস ৰবীনে কয় যে ক’ৰ’ণাৰ ভয়াৱহতা আঁতৰা নাই, তেনে সময়ত ৰাজনৈতিক সভা-সমিতি পাতিব পাৰিছে, সকলো অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান খোলা হৈছে, কিন্তু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান বন্ধ কৰি ৰখা হৈছে।\nএনে অৱস্থাত পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থা হৈছে সাংস্কৃতিক কৰ্মীসকলৰ।\nএই সন্দৰ্ভত ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি জনপ্ৰিয় শিল্পী মানস ৰবীনে কয়—”সকলো ব্যৱস্থালৈ স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘুৰি আহিছে, কিন্তু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰলৈ কিয় স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘূৰি অহা নাই? শিল্পীসকল ক’ৰ’ণাৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেচাদৰ নেকি?”\nশিল্পী সকলে কা’ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল বাবেই এতিয়া শাস্তি প্ৰদান কৰি থকা হৈছে নেকি বুলিও প্ৰশ্ন কৰে শিল্পীগৰাকীয়ে।\nক’ৰ’ণা কালত চৰকাৰে শিল্পীসকলৰ বাবে ঘোষণা কৰা ৬ হাজাৰ টকাৰ এক কালীন সাহায্যৰ এটা ফুটাকড়িও পোৱা নাই বুলি তেওঁ খেদ প্ৰকাশ কৰে।\nজীয়াই থকা আৰু জীয়াই ৰখাৰ স্বাৰ্থতে শিল্পীসকলৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান খোলা দিয়াৰ বাবে দাবী জনায় মানস ৰবীনে।\nকা’ আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত ক’ৰ’ণাৰ ভয়াৱহতা আৰু লকডাউনৰ বাবে সংগীত তথা কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত ব্যক্তিসকল যোৱা প্ৰায় ১০ মাহ ধৰি অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আছে বুলিও শিল্পীগৰাকীয়ে প্ৰকাশ কৰে।\nতেওঁ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি কয়, “হেঙেৰাবাৰীলৈ গৈ গেৰুৱা গলবস্ত্ৰ ধাৰণ কৰিলেহে কোনো শিল্পীয়ে সুবিধা পাব নেকি?”\n“শিল্পীৰ অমিয়া পৰিবেশন শুনিছে, কা’ আন্দোলনৰ সময়ত শিল্পীৰ অগ্নিগৰ্ভ ভাষণ শুনিছে, শিল্পীৰ তাণ্ডৱ দেখা নাই, শিল্পীৰ তাণ্ডৱ দেখিলে গম পাই যাব”—এইদৰে চৰকাৰক পুনৰবাৰ সকিয়াই দিয়ে মানস ৰবীনে।


Translations < Assamese < 5.1.x - Development < GlotPress — WordPress\nTranslation of 5.1.x - Development: Assamese\nFilter ↓ • Sort ↓ • All (3,443) • Untranslated (1,667) • Waiting (0) • Fuzzy (6) • Warnings (0)\n↑\t html_lang_attribute\t as\t Details\nConvert to link\tbutton label লিঙ্কলৈ পৰিবৰ্তন কৰক\t Details\nলিঙ্কলৈ পৰিবৰ্তন কৰক\n2018-12-16 07:40:39 GMT\nTry again\tbutton label পুনৰ চেষ্টা কৰক\t Details\nপুনৰ চেষ্টা কৰক\n2018-12-16 07:40:49 GMT\nFont size: %s\t ফন্ট চাইজ্: %s\t Details\nফন্ট চাইজ্: %s\n2018-12-16 07:41:18 GMT\nContent…\tcontent placeholder লিখনি....\t Details\n2018-12-16 07:42:23 GMT\nEditor tips\t এডিটৰৰ টিপ্‌সমূহ\t Details\n2019-01-07 17:29:02 GMT\nA key value mismatch has been detected. Please follow the link provided in your activation email.\t ইয়াত কী(key) আৰু সংশ্লিষ্ট মান(value) ৰ বৈসাদৃশ্য পৰিলক্ষিত হৈছে। অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ এক্টিভেশ্যন ইমেইলত থকা লিঙ্ক অনুসৰণ কৰক।\t Details\nইয়াত কী(key) আৰু সংশ্লিষ্ট মান(value) ৰ বৈসাদৃশ্য পৰিলক্ষিত হৈছে। অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ এক্টিভেশ্যন ইমেইলত থকা লিঙ্ক অনুসৰণ কৰক।\n2018-12-16 07:40:18 GMT\nA variable mismatch has been detected.\t ভেৰিয়েবলৰ বৈসাদৃশ্য পৰিলক্ষিত হৈছে।\t Details\nভেৰিয়েবলৰ বৈসাদৃশ্য পৰিলক্ষিত হৈছে।\n2018-12-16 07:41:54 GMT\nDocument (selected)\t (নিৰ্বাচিত) নথি\t Details\n2018-12-02 12:00:11 GMT\nBlock (selected)\t (নিৰ্বাচিত)ব্লক\t Details\n2018-12-02 12:00:22 GMT\nMark the excerpt of this content. Content before this block will be shown in the excerpt on your archives page.\t এই লিখনিৰ সংক্ষিপ্তৰূপ নিৰ্বাচন কৰক। আপোনাৰ আৰ্কাইভ বা ভঁৰাল পৃষ্ঠাত ইয়াক সংক্ষিপ্তৰূপ হিচাবে দেখুওৱা হ'ব।\t Details\nএই লিখনিৰ সংক্ষিপ্তৰূপ নিৰ্বাচন কৰক। আপোনাৰ আৰ্কাইভ বা ভঁৰাল পৃষ্ঠাত ইয়াক সংক্ষিপ্তৰূপ হিচাবে দেখুওৱা হ'ব।\n2018-12-02 11:59:49 GMT\nCreate content, and save it for you and other contributors to reuse across your site. Update the block, and the changes apply everywhere it’s used.\t লিখনি সংযোজন কৰক আৰু ইয়াক আপোনাৰ আৰু চাইটোৰ আন আন সংযোজকৰ পুনৰ্ব্যৱহাৰৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰক। ব্লকটো আপডেট কৰক আৰু সালসলনিসমূহ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা সকলো স্থানতে প্ৰতিফলিত হ'ব।\t Details\nলিখনি সংযোজন কৰক আৰু ইয়াক আপোনাৰ আৰু চাইটোৰ আন আন সংযোজকৰ পুনৰ্ব্যৱহাৰৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰক। ব্লকটো আপডেট কৰক আৰু সালসলনিসমূহ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা সকলো স্থানতে প্ৰতিফলিত হ'ব।\n2018-12-02 12:03:48 GMT


ঢোলে ছেৱে ছেৱে কঢ়িয়াই আনে ছন্দ, অবিশ্ৰান্ত সিঁচি যায় কৃষ্টিৰ কঠিয়া৷ ঢোলৰ চাপৰেৰে হয় জাৰি বিপ্লৱৰ নতুন চমন৷ ঢোলে সঞ্জীৱিত কৰে নৱতম সৃষ্টিৰ ভ্ৰুণক৷ ঢোল নহলে বিহু নপকে৷ ঢোলৰ মাত শুনি থেকেচি যঁতৰ ভাঙিবলৈ মন যায়৷ ঢোলৰ চাপৰত গাভৰু নাচনীৰ দেহা সাতখন-আঠখন কৰে৷ গছৰ তলত, বিহু তলিত ঢোলৰ মাত শুনি বঢ়া ভাত কাঁহীতে এৰি থৈ নাচনী ঢাপলি মেলে ঢুলীয়াৰ কাষলৈ৷ পুৰুষৰ জেউতি চৰোৱা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ আপুৰুগীয়া সম্পদ ঢোল৷ ঢোল নহলে বিহু কিহৰ? ঢোলৰ ছেৱে নাচনীৰ গাত দেওধ্বনি তোলে৷ চ’তমহীয়া বিহু-ঢোলৰ চাপৰত গা উঠিলে ন-বোৱাৰীয়েও হেনো পানী ঘাটত লুকাই লুকাই এপাক মাৰে৷ ঢোলৰ ছেৱে ছেৱে এপাক নাছিলে হেনো বছৰটোলৈ মূৰ ফুৰণি ভাগে৷ সংগীতৰ পিতামহস্বৰূপ ঢোলে এনেদৰেই প্ৰাণ পাই উঠিছে গণশিল্পী ভাৰতীয় গণ নাট্য সংঘৰ আজীৱন সেৱক হেমাংগ বিশ্বাসদেৱৰ কবিতাৰ ছন্দত---\nকোনেনো প্ৰথম বাঁহতে বিন্ধাই তুলিছিল\nচৰাই চিৰিকতিৰ অনুকৃতি\nকোনেনো পশুৰ নাড়ীৰে তাঁৰ লগাই\nতুলিছিল প্ৰথম সুৰৰ কম্পন\nহেজাৰ হেজাৰ যুগ পাৰ হৈ\nসপ্তসুৰ কড়ি কোমল পঞ্চ ডালে ডালে\nশ্ৰুতিৰ নিভৃত পদচাৰণ,\nবাদ্যযন্ত্ৰৰ অপূৰ্ব বিভূতি\nআলাপ জোৰ ঝলাৰ ছন্দ প্ৰকৰণ\nসুৰ সংগতিৰ আশ্বৰ্য অৰ্কেষ্ট্ৰা৷\nতথাপিতো আদি পিতা সংগীতৰ\nআদি বন্য বাঘ মৰা যৌথ অভিযানৰ\nশক্তি, সাম্য মিলিত পদক্ষেপৰ ছন্দ,\nদুৰ্গম পবৰ্তৰ টিঙত\nমানুহৰ প্ৰথম বিজয় ঘোষণা\nআকৌ লাগে আজি আৰণ্যক ঢোলৰ মাত\nনিষ্ফলা মাটিৰ কইনাৰ\nগৰ্ভকোষ উদ্দীপিত কৰি\nসঞ্জীৱিত সৃষ্টিৰ ভ্ৰুণক\nবজ্ৰৰ গৰ্জনে অনা ধুমুহাৰ তালে ৷\nভীষণ মধুৰ তোমাৰ ঢোলৰ চাপৰ,\nভীষণ মধুৰ ৷\nনিসংগতাৰ মৰুভূমিত মৰহা\nসমাজৰ মৰা সৰাপাত\nস্তুপীকৃত আমাৰ বাটত\nচৌদিশে কুৰূপা দুষ্কৃতিৰ কংকাল সাধনা৷\nধুমুহাৰ বাঢ়নী লাগে,\nলাগে আজি মাটিহীন খেতিয়কৰ\nলাগে লক্ষ জনতাৰ কণ্ঠে কণ্ঠে\nআদিম আৰণ্যক বাঘমৰা ৰিঙনিৰ গীত৷\nওজা ভাই -- ছন্দ দিয়া ছেৱে ছেৱে\nবৃষ্টি! বৃষ্টি! বৃষ্টি!\nঅবিশ্ৰান্ত সিঁচি যোৱা\nবিপ্লৱৰ ঢোলৰ মাৰিৰে কৰা জাৰি\nপথাৰে পথাৰে উৰক ৰঙা নিচান---\nধান নিদিওঁ,ধান নিদিওঁ,নিদিওঁ আমাৰ ধান ৷\nজনতাৰ বিহুটি আহিব ৰমকে--জমকে ঐ,\nৰঙা মদাৰৰ ফুল৷\nসংগীত বাদ্যৰ আদি পিতাৰূপী এই বিধ বাদ্য যেন অসমীয়াৰ জাতীয় পৰিচয়ৰো এক অন্যতম বাহক৷ ঢোলৰ প্ৰতি অসমীয়াৰ হেঁপাহ , আন্তৰিকতা আৰু আগ্ৰহৰ কথা, জাতীয় জীৱনৰ লগত থকা অবিচ্চেদ্য সম্পৰ্কৰ কথা ছন্দে ছন্দে গীতে কথাই যেন বিদ্যমান৷\n‘চ'তে গ’ই গ'ই বহাগ পালেহি\nফুলপানী ছিগাতে ঢোলৰ মাত শুনিছোঁ\nগৰকি ভাঙি যাও যঁতৰ৷’\nএই ঢোল বাদ্যৰ ইতিহাস অতিকে প্ৰাচীন৷ এই বিশেষ বাদ্যযন্ত্ৰবিধ জনজাতীয় সমাজৰ পৰাই উদ্ভূত বুলি বিদ্বান সকলৰ অনুমান৷ আমাৰ ৰাজ্যতো ঢোল বাদ্যৰ ব্যৱহাৰ যথেষ্ট প্ৰাচীন৷ পুৰণি অসমৰ বিয়াঘৰ, ৰভাতল বিহুতলি, ৰাজবিষয়া আদি অহাযোৱা কৰা বাটছোৱাতো ঢোল বাদ্যক বিশেষ মঙ্গলসূচক বাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ৷ শাস্ত্ৰীয় সংগীত মাৰ্গত চাৰি প্ৰকাৰৰ বাদ্য যন্ত্ৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়৷ ঢোল তাৰ ভিতৰৰে আনদ্ধ যন্ত্ৰৰ অন্তৰ্গত৷ঢোলৰ লেখীয়া জন্তুৰ ছালেৰে ছাই লোৱা বাদ্য বিলাকেই হ’ল আনদ্ধ যন্ত্ৰ৷ আমাৰ ৰাজ্যত দবা, দামামা, গোমুখ, কহালা, নাগাৰা, পটহু, ডংকা, দিণ্ডিম, দুন্দুভি, জয়ঢাক আদি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ঢোলৰ প্ৰচলন আছিল৷ কিন্তু সম্প্ৰতি অসমীয়া সংস্কৃতিত ঢোল বুলিলে জয়ঢোল, ঢেপাঢোল, বৰঢোল, ওজাৰ ঢোল আদি কেই প্ৰকাৰমান ঢোলহে জনপ্ৰিয় হৈ ৰ’ল৷ অতি জনপ্ৰিয় পুৰণি ৰজাদিনীয়া বাদ্য হ’লেও ঢোলৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ সম্পৰ্কে সঠিক তথ্য পোৱা নাযায়৷ তেজপুৰত পোৱা প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্যত ঢোল বা ঢোলোকৰ চিত্ৰই তদানীন্তন কালৰে পৰা এই মূলুকত ঢোলৰ প্ৰচলনৰ কথাকে নুসূচায়নে বাৰু? অকল সেয়াই নহয়, মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত ঢোলৰ কথা লিপিবদ্ধ কৰা আছে এনেদৰে--\n‘বীৰ ঢাক ঢোল বাজে, তবল দগৰ দণ্ডি,\nশৱদ শুনিয়া কোলাহল৷’\nসূৰ্যসৰি দৈৱজ্ঞই ওঠৰশ শতিকাত ৰচিত তেওঁৰ ‘দৰং ৰাজবংশাৱলী’ত এনেদৰে উল্লেখ কৰি গৈছে ঢোলৰ কথা--\n‘ শংখ-ঘন্টা, কৰতাল দুন্দুভি বজাৱে ভাল\nঢাক-ঢোল ডগৰ নাগাৰা ৷’\nআনকি মহাভাৰততো পোৱা যায় ঢোলৰ উল্লেখ ৷ ইফালে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ কীৰ্ত্তন পুথিৰ অন্তৰ্গত ঘুনুচা কীৰ্ত্তনৰ পদত ঢোলৰ কথা লিখা আছে এইদৰে----\n‘বাৱে ঢাক-ঢোল ভেৰী মৃদঙ্গ খঞ্জৰী\nতাল কৰতাল বাৱে সৱে কৃষ্ণক আৱৰি৷’\nতাহানি কালৰ পৰাই ঢোলৰ প্ৰচলন থকাৰ তথ্যৰে ভৰা এই মালিতাখন মন কৰোঁ আহকচোন\n‘সত্যযুগে পাতিছিল হৰ-গৌৰী বিয়া,\nতেতিয়া বজাইছিল ঢোল অনাদি ঢুলীয়া৷\nত্ৰেতা যুগে পাতিছিল শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ বিয়া,\nতেতিয়া বজাইছিল ঢোল বিনন্দ ঢুলীয়া৷\nদ্বাপৰত পাতিছিল ৰুক্মিণীৰ বিয়া,\nতেতিয়া বজাইছিল ঢোল নন্দী ঢুলীয়া ৷\nকলিযুগে দেৱ বংশী ৰাজা নামি যায়,\nসোধন ঢুলীয়াই ঢোল বাই আনিলে নমাই৷’\nবিভিন্নজন বিশেষজ্ঞৰ মতে-- মালিতাখনত উল্লেখিত কলি যুগৰ দেৱ বংশী ৰাজা হ’ল আহোম স্বৰ্গদেউ চুকাফা৷ মালিতাখনৰ এই সোধন ঢুলীয়া হ’ল- স্বৰ্গদেউ চুকাফাৰ ৰাজ সভাৰ ঢুলীয়া৷ ঢোল বাদ্যৰ ঐতিহ্যৰ উঁহ বিচাৰি আমি এই বাৰ এই মালিতাখনত চকু ফুৰাওচোন--\n‘শুনা সভাসদ মোক নধৰিবা দায়,\nঢোলৰ উৎপত্তি কওঁ গুণক ধিয়াই\nআদি সত্য যুগে বাদ্য ভৈল উৎপন,\nকৈলাশৰ মহাদেৱে ঢোলৰ জনম৷\nগোলোকৰ চামগুটি কৃষ্ণে দিলে ব্ৰহ্মাৰ হাতত,\nব্ৰহ্মাই অপিৰ্লে গুটি ঋষি নাৰদত৷\nসেই চাম গুটি নিয়া পৃথিৱীত পঁচাই,\nশেষ নিশা দুই পাতি চাম ফুটিয়া ওলাই৷\nমহাধৰ্মে আসি ভৈলা চামৰ মাজে সাৰ,\nবিশ্বকৰ্মাই কাটি আনি কান্ধত ল’লে ভাৰ৷\nশুকমল বাঢ়ৈয়ে ঢোল কৰিলে গঠন,\nধীবৰৰ বীৰ্যে জন্ম ভৈলা মুছিয়াৰ৷\nখোল মৃদং গন্ধবৰ্ৰ বাদ্য ছাইল অপাৰ,\nভৰণ কহন বলো আৰু যে ভোলাই\nচাৰি যুগত চাৰি মুছিয়াৰে চায়৷’\nঅসমৰ অতিশয় পুৰণি ঢোল বাদ্য সকলো লোকবাদ্যৰ ভিতৰত বিশিষ্ট বুলি বিবেচনা কৰা হয়৷ বৈষ্ণৱ যুগতে কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত মহাভাৰতক অসমীয়া পদত ৰূপ দিওঁতা কবি ৰাম সৰস্বতীয়ে মহাভাৰত বিখ্যাত ৰাজসূয় যজ্ঞত বজোৱা বাদ্যসমূহৰ ভিতৰত ঢোল বাদ্যকো অন্তভুৰ্ক্ত কৰিছিল৷ ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল কবি ৰাম সৰস্বতীয়ে নিশ্চয় পদত মহাভাৰত ৰচনা কৰা কালত অসমৰ ঢোল বাদ্য দেখিছিল আৰু শুনিছিল৷ আগৰ দিনৰ ৰজা সকলৰ শাসন কালত যি কোনো ৰাজকীয় ঘোষণা ঢোল-পিতি শুনাই দিয়া হৈছিল ৷ ঘোষকজনে প্ৰথমে ঢোলত চাপৰ মাৰি ৰাইজৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল ৷ তাৰ পিছতহে ৰাজকীয় ঘোষণা ৰাইজক অৱগত কৰিছিল ৷ মনত নপৰা কালৰে পৰাই অসমত এই ঢোল বাদ্যক অতি সন্মান আৰু আদৰ ৰ চকুৰে চাই অহাৰ কথা কোনেনো নুবুজে! ঢোল বাদ্যৰ প্ৰচলন বিষয়ক আমাৰ ওজা সকলে গাই অহা এই মালিতাখনলৈ মনত পৰে-\n‘প্ৰথমতে আহি ৰাজা চুকাফা মহাৰাজ\nনানা বাদ্যৰ বাজনা কৰে ৰজাৰ চৰাত\nকৰিলেক তিনি হাত ৰজাৰ সভাত\nনেগেৰা টোকাৰী ঢুলীয়া বটা খ্যাত\nসিদিনাৰ হন্তে ঢোল খ্যাত সৰ্ব ঠাই ৷’\nএইদৰে ইন্দ্ৰবংশী টাই আহোম ৰজাৰ চ’ৰাত পূজা মন্ডপত , বিভিন্ন উৎসৱ-মহোৎসৱ আদিত ঢোল বাদ্য তথা সদ্য প্ৰচলিত ৰীতি নীতিৰ ওজা হাতৰ বাজনা প্ৰচলন হৈছিল৷ এই মালিতাখনক ঢোল-বাদ্যৰ ইতিহাস বুলি গণ্য কৰা নাযায় যদিও ঐতিহাসিক ইংগিত এটা ইয়াত নথকা নহয়৷ চুকাফাৰ দিনৰ ঢোলৰ ছেও -চাপৰ আৰু আজিৰ দিনৰ ঢোলৰ ছেও-চাপৰ নিমিলিব পাৰে, কিন্তু তাহানিৰ পৰা আজি পৰ্য্যন্ত এই বাদ্য বিধৰ ধাৰাবাহিকতা সুন্দৰভাবে ৰক্ষা পৰি আছে৷ চুকাফাৰ আদি দেশ টাই দেশ বা ব্ৰহ্মদেশ ৷ তথ্যবিজ্ঞ মহলৰ মতে উজনি অসমৰ ওজা সকলে বজোৱা আৰু আমাৰ বিহুত বজোৱা ঢোলৰ গI.ৰ ঢোল টাই দেশ বা ব্ৰহ্মদেশত এতিয়াও ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ঢোলৰ ইতিহাস যে অতি প্ৰাচীন সেই কথা ইতিমধ্যেই কৈ আহিছোঁ৷ আহকচোন, সেই ইতিহাসৰ পমখেদি আমি উলটি যাওঁ পঞ্চদশ শতিকালৈ -- ‘আইন-ই-আকবৰী’ গ্ৰন্থৰ পৰা পোৱা তথ্যানুসৰি তদানীন্তন মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ অৰ্কেষ্ট্ৰাত ঢোলৰ ব্যৱহাৰ আছিল প্ৰসিদ্ধ৷ গুজৰাটী গৰ্বা লোক সংগীত, নৱৰাত্ৰি উৎসৱ আদিত ঢোলৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰৰ কথা সকলোৱে জানে৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ গণেশ উৎসৱতো ঢোলে গ্ৰহণ কৰে বিশেষ ভূমিকা৷ সম্ভৱত: মহাৰাষ্ট্ৰই হ’ল ভাৰতবৰ্ষৰ একমাত্ৰ ৰাষ্ট্ৰ য’ত ঢোলৰ ব্যৱহাৰ সৰ্বাধিক৷ পঞ্জাৱত পাঞ্জাৱীসকলে যুদ্ধ-বিগ্ৰহত ঢোল বজোৱাৰ নিয়ম৷ খেতি চপোৱাৰ সময়ত খেতি ভাল হ’লেও পাঞ্জাৱীসকলে ঢোল বজাই আনন্দ কৰে৷ ঢোল পাঞ্জাৱী ভাংৰাত ব্যৱহৃত এবিধ জনপ্ৰিয় বাদ্য৷ ভাৰতৰ গাতে লাগি থকা পাকিস্তানত চুফী ৰহস্যবাদী সকলৰ উছৱ অনুষ্ঠানতো ঢোলৰ শৱদে জেউতি চৰায়৷ সুদূৰ আৰ্মেনিয়া পৰ্য্যন্ত ঢোলৰ বিস্তৃতি প্ৰসাৰিত৷ পৃথিবীৰ ভিতৰত ইজিপ্ততেই সৰ্ব প্ৰথম ঢোলৰ আৰ্হিৰ সম্ভেদ পোৱাৰ বিষয়ে শুনা যায়৷ সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰত আফ্ৰিকা মহাদেশতেই ঢোলৰ ব্যৱহাৰ আটাইতকৈ বেছি৷ দেৱ-বাদ্যৰূপে খ্যাত এই ঢোল হেনো প্ৰথমে কৈলাসত আছিল ৷ পাণ্ডু পুত্ৰ পাৰ্থই পৃথিৱীলৈ নমাই আনিলে বুলি ঢোলৰ আন এক মালিতাত শুনা যায়-\nআদি সত্য যুগে বাদ্য ভৈলা উতপন ৷\nকৈলাসৰ মহাদেৱ ঢোলৰ জনম ৷৷\nশিৱক খুজি পাৰ্থ ঢোল আনিলে নমাই ৷\nঅনাদি ঢুলীয়াক বাদ্য বাজনা শিকাই ৷৷\nআদি গুৰু বাক্যে বাদ্য পৃথিৱীত ঠাই ৷\nপৃথিৱীত ৰুক্মিণীৰ বিবাহ ঢোলক বজায় ৷৷\nসত্যত আছিল ঢোল শুদ্ধ সুবৰ্ণৰ ৷\nত্ৰেতাত আছিল ঢোল জানিবা ৰূপৰ ৷৷\nদ্বাপৰত ঢোল জানা আছিল তামৰ ৷\nকলিত ভৈলেক ঢোল কেৱল কাঠৰ ৷৷\nপ্ৰকৃতিৰ পৰশত, সময়ৰ বুলনিত আনন্দ মুখৰ হৈ উঠা অসমীয়া জাতিটোৰ প্ৰাণৰ উচ্চাসৰো যেন স্বীকৃতি বহন কৰি আহিছে এই ঢোল বাদ্যই ৷ ঐতিহাসিকভাৱে সু-প্ৰাচীন ই যেন অসমৰ সাংস্কৃতিক কাননৰ এপাহি সু-শোভিত পুষ্প ৷ ঢোল-সংস্কৃতি বৃহৎ অসমীয়া লোক সংস্কৃতিৰ এটি সুমধুৰ পকা মিঠৈ স্বৰূপ৷ এই সংস্কৃতিয়ে ৰক্ষা কৰি আহিছে অসমৰ জাতীয় স্বাৰ্থ৷ ঢোল-সংস্কৃতি যেন বৃহৎ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ চিনাকি ফলি৷ প্ৰকৃত অসমীয়া বিয়াঘৰ, সাংস্কৃতিক মঞ্চ আদিত ঢোলৰ ব্যৱহাৰ অতিকে আপোন ৷ ঢোল অবিহনে অসমীয়া লোকৰ বিয়াঘৰ তেনেই উকা৷ বিহুতলী তেনেই নিৰস৷ প্ৰাণহীন, নিস্তেজ ৰাজহুৱা উছৱ অনুষ্ঠান৷ অতি আদিম কালৰ পৰাই ঢোলবাদ্যই অসমীয়া সংস্কৃতিত নিজৰ বাবে এক মৰ্যাদাপূৰ্ণ স্থান তৈয়াৰ কৰি লৈছিল ৷\nঢুলীয়া সংস্কৃতি অসমৰ প্ৰাচীনতম ঐতিহ্যপূৰ্ণ সংস্কৃতি৷ আদিম মানৱৰ সাংস্কৃতিক সোপানস্বৰূপ ঢোলবাদ্য পৃথিৱীৰ প্ৰায় বিলাক জাতিৰ মাজতেই বিদ্যমান৷ আকৃতিৰ ভিন্নতা হয়তো থাকিব পাৰে, কিন্তু সেই একেই ফোপোলা কাঠেৰে গা-গছৰ টুকুৰাৰ দুয়োমূৰে গৰু বা অন্য জন্তুৰ ছালৰ একোটুকুৰা বৰতিৰে বান্ধি তৈয়াৰ কৰি লৈছিল ঢোল৷ গহীন গুমগুমাই থকা ঢোলৰ শব্দ আৰু মেঘৰ গাজনিৰ লগত অদ্ভুত সাদৃশ্য লক্ষ্য কৰিয়েই ঢোলৰ শব্দেৰে মেঘক আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ যাদু অনুষ্ঠানক কৃষিভিত্তিক আদিম সমাজে পৰম বিশ্বাসেৰে গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ই সংস্কৃতিৰ অনবদ্য আহিলা৷ আদিম কালতেই মানুহে অনুভৱ কৰিছিল ঢোলৰ দুলিঁড়ত শব্দত হৃদয়ৰ স্পন্দন৷ ঢোল আৰু হৃদয়ৰ স্পন্দনৰ অদ্ভুত সাদৃশ্যই যুগে যুগে মানুহক বাৰুকৈয়ে আকৰ্ষণ কৰি আহিছে ৷ ঢোল যেন গঞাৰ কলিজা৷ ৰজা-ঘৰ, প্ৰজা-ঘৰ উভয়ৰ হাততে হয় ঢোলৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ৷ ঢোলৰ ব্যৱহাৰ নহয় ক’ত ! শত্ৰুৰ আগমনৰ আগজাননীত , শত্ৰুৰ বিপক্ষে চলা অভিযান কালত, ৰজাঘৰীয়া বিশেষ সংবাদ প্ৰেৰণত, অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ নৃত্য-গীতৰ সকলো প্ৰাচীন পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানত ঢোলৰ ব্যৱহাৰ সৰ্বাধিক৷ ঢোলক একাষৰীয়াকৈ থৈ জাতিৰ বাপতিসাহোন ৰঙালী বিহুৰ কল্পনা যিদৰে অসম্ভৱ, একেদৰে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ দৰা আদৰা, পানী তুলিবলৈ যোৱা , কইনাক বিদায় দিয়া, বৰযাত্ৰা আদি সকলোতে ঢোল বাদ্যৰ থাকে অনন্য ভূমিকা৷\nঢোল তালৰ শব্দেৰে স্পন্দিত আৰু উজ্জীৱিত হৈ ৰোৱা বিহুৰ দৰে মূলত: প্ৰায়বোৰ লোক উৎসৱৰ গুৰি কথা হৈছে প্ৰকৃতিৰ মাতৃমুখী সৃষ্টি স্পৃহা৷ প্ৰাচীন মানৱ সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্ভৰশীল হ’ব লগা হৈছিল কৃষিৰ ওপৰত৷ দেৱতাক নৃত্য-গীতেৰে তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে শক্তিৰ বৃদ্ধি বা সমৃদ্ধি সম্ভৱ নহয়৷ নৃতত্ববিদ ৰুথ বেনেদিথৰ মতে পৃথিৱী নাৰী জীৱনৰ অভিব্যক্তি৷ নাৰী আৰু পৃথিৱীৰ জন্মদায়িনী শক্তি একেটা সৃষ্টি স্পৃহাৰে ৰূপান্তৰ মাথোন৷ বিশ্ববিশ্ৰুত দাৰ্শনিক বাট্ৰাণ্ড ৰাছেলৰ মতে-- ‘It was thought that by promoting human fertility, the fertility of soil could be encouraged.’ সৃষ্টিৰ অভিব্যক্তিৰে পূৰ্ণ প্ৰতিটো উছৱতে যেন ঢোলে দি আহিছে অনাবিল গতি৷ অসমৰ সাংস্কৃতিক পৰিমণ্ডলত ঢোল আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সাংস্কৃতিক বাদ্য৷ অসমৰ সকলো জাতি-উপজাতিৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ বৰঘৰ নিজৰ নিজৰ জাতীয় বাদ্যৰে গুমগুমাই আছে৷ মিৰিসকলে দুমদুম বা দুম্পাক, কাবিৰ্য়ে চেং, দেউৰীয়ে দুৰুম, হাজঙে খিৰুণ, তিৱাসকলে খ্ৰামবাৰ, ডিমাছাই খ্ৰাম, বড়োৱে খাম, ৰাভাসকলে হেম বা খ্ৰাম আদি বিভিন্ন নামেৰে অসমৰ প্ৰাণৰ ঢোলটি প্ৰতিনিয়ত বজাই আহিছে৷ ঢোল মাদলৰ মাতত এনেদৰেই টোপনি ভাঙে চাহজনগোষ্ঠীৰ গাভৰুৰ--\n‘ঢোল মাদল শুনি নিন্দ নাই মোৰ চইখে ধনি\nহামে আৱনি ধনি শুনিকে বাজনা৷’\nবিহু ঢোল বা পাতি ঢোল আৰু ওজা ঢোল (বিহু নৃত্য আৰু গীতৰ লগত সংগত কৰা সৰু আকৃতিৰ ঢোল),খাম আৰু খ্ৰাম[ডিমাছা আৰু তিৱাসকলে ব্যৱহাৰ কৰা ঢোলৰ নাম হ’ল খ্ৰাম আৰু বড়ো আৰু ৰাভাসকলে বজোৱা দীঘলীয়া আকৃতিৰ ঢোলটোক খাম বুলি জনা যায়] ,ঢেপাঢোল [দৰং-মঙ্গলদৈৰ ফালে ঢেপাঢুলীয়া অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ হোৱা এই ঢোলৰ নিৰ্মাণ প্ৰণালী, বজোৱাৰ কৌশল আদি সম্পূৰ্ণ পৃথক৷ ছাগলীৰ ছালেৰে দুতৰপীয়াকৈ ছোৱা, দীঘলীয়া আকৃতিৰ এই ঢোলৰ মাজত পানী ভৰাই বজোৱা হয়] , জয়ঢোল [বৃহৎ আকাৰৰ আৰু ডাঙৰ শব্দ কৰা ঢোল৷ দেওধনি নৃত্যৰ লগত সংগত কৰা হয়৷ দৰং- মঙ্গলদৈৰ ফালে জয়ঢুলীয়া নামৰ অনুষ্ঠানত আৰু লগতে মনসা বা মাৰৈ পূজাত একক ভাবে জয়ঢোল বজোৱা হয়৷] , মাদল[চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকে ঝুমুৰ গীতৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰা ঢোল৷], বৰঢোল[ঢোল বিলাকৰ মাজত বৰঢোলেই আটাইতকৈ আকাৰত ডাঙৰ, প্ৰায় দেৰ মিটাৰমান দৈৰ্ঘ্যৰ বৰঢোলৰ দুইমূৰৰ ব্যাস আধা মিটাৰৰ পৰা এক মিটাৰমানলৈকে হোৱা দেখা যায়৷], কৱিঢোল [গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰা , বহল মুখৰ, মাৰিৰে কোবাই বজোৱা এবিধ ঢোল৷] আদি আমাৰ ইয়াত সততে প্ৰচলিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ঢোলৰ নাম৷ ঢোলৰ বিভিন্ন অংগসমূহ হ’ল- কাঠৰ খোলা , কাটনি ছাল,কোবনি, কুৰল, তালি, কনাৰি, কনাৰি জৰী, বৰতি,মলুৱা ইত্যাদি৷ ঢোলৰ মাৰিক মাহিতা বুলিও কোৱা হয় ৷\nঢোলতে উৰুলি ঢোলতে কুৰুলি\nঢোলৰে অমিয়া মাত,\nঢোলৰ মাতে শুনি ৰ’বকে নোৱাৰোঁ\nএৰি যাওঁ পেটৰে ভাত৷\nঢোলৰ মাত , ঢোলৰ বুলনি, জুৰণি, গিৰিজনি যেন অসমৰ আকাশে বতাহে, নৈ পাৰে পাৰে, মন্দিৰে-পথাৰে, নামঘৰে সকলোতে৷ বিহুতলিৰতো কথাই সুকীয়া৷ কণমানি শিশুৰ পৰা ডেকা, ডেকাৰ পৰা বুঢ়ালৈ সকলোৰে কান্ধতেই যেন ঢোল অসমৰ বিভিন্ন জাতি জনজাতিৰ মানুহৰ৷ নিজৰ ওচৰত প্ৰতে্যকগৰাকী নিজেই যেন প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ -- সমগ্ৰ ৰাজ্যতে আমি ঢুলীয়া সংস্কৃতিৰ পৰম্পৰা অক্ষুন্ন ৰাখিবই লাগিব৷ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ পৰম সম্পদ ঢোলেই যেন পৰিচায়ক আমাৰ গতি শীলতাৰ৷ ঢোলৰ শৱদেৰেই যেন নিৰ্ণিত হ’ব আমাৰ জাতীয় বিকাশৰ সামগ্ৰিক প্ৰতিচ্চৱি৷\n[এই লেখাটো যুগুতাওঁতে বিভিন্ন গ্ৰন্থ, পত্ৰিকা আদিৰ সহায় লোৱা হৈছে ৷ ]


নহৰু কি? বিপদত কেন্দ্ৰ চৰকাৰ! | News Next One\nনহৰু কি? বিপদত কেন্দ্ৰ চৰকাৰ!\nডিজিটেল ডেস্কঃ নহৰু কি? পাচলি নে মচলা? খাদ্য আৰু যোগান বিভাগৰ কোনো চাকৰিৰ সাক্ষাৎকাৰত যদিহে এই প্ৰশ্ন সোধে তেন্তে কি ক’ব? চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই৷ চাকৰিৰ সাক্ষাৎকাৰত আপুনি সদ্যহতে এনে প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই৷ কিয়নো নহৰু প্ৰকৃততে কি সেই লৈ চৰকাৰ নিজেই সন্দিহান৷\nকেৱল সন্দিহানেই নহয়, এইক্ষেত্ৰত সৰ্বসাধাৰণকো বিমোৰত পেলাইছে চৰকাৰে৷ নহৰুক লৈ এনেদৰে বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি কৰি ন্যায়ালয়ৰ ভৎসৰ্নাৰ সন্মুখীন হৈছে কেন্দ্ৰ চৰকাৰ৷\nউল্লেখ্য যে কেন্দ্ৰই নহৰুক পাচলি আৰু মচলা দুয়োবিধৰ তালিকাতে অন্তৰ্ভূক্ত কৰি জি এছ টি আৰোপ কৰিছে৷ এই সন্দৰ্ভত ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰপতি সংগীতৰাজ লোধা আৰু বিনীত কুমাৰ মাথুৰৰ খণ্ড বিচাৰপীঠে একে বিধ সামগ্ৰীকে বেলেগ বেলেগ তালিকাত ৰাখি কৰ আৰোপ কৰাৰ অধিকাৰ ক’ত পালে বুলি প্ৰশ্ন কৰে৷\nসৰ্বভাৰতীয় কৃষক সংঘই চৰকাৰৰ উক্ত সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা কৰি জনোৱা আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি খণ্ড বিচাৰপীঠখনে কয় যে পাচলিৰ তালিকাত নহৰুৱে জি এছ টিৰ তালিকাৰ বাহিৰত পৰিলেও মচলাৰ তালিকাত ধৰিলে ই জি এছ টিৰ তালিকাভূক্ত হ’ব৷\nচৰকাৰে মন্দা অবস্থাৰ সময়ত খেতিয়কে যাতে উৎপাদিত সামগ্ৰীত জি এছ টি ভৰিব লগা নহয় সেয়ে নহৰু, পিয়াজ আৰু অন্য মচলা সামগ্ৰীক মন্দা অৱস্থাত বিক্ৰী কৰাৰ সুবিধাৰ বাবে নহৰুক মচলা সামগ্ৰীৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰিছিল যদিও পিছত ইয়াক পাচলিৰ তালিকাত অন্তৰ্ভূক্ত কৰে৷\nআদালতে চৰকাৰক প্ৰশ্ন কৰে যে চৰকাৰে বিধিগতভাৱে কাম কৰিব বিচাৰে নে যি মন যায় তাকে কৰিব বিচাৰে৷ চৰকাৰে এনে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰ ক’ত পালে বুলিও কঠোৰ সমালোচনা কৰে৷ এতিয়া বিষয়টোক লৈ অতিৰিক্ত মহা অধিবক্তা শ্যামসুন্দৰে চৰকাৰৰ হৈ পৰৱৰ্তী শুনানিত উত্তৰ দিব৷


'স্বাস্থ্যৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কণী' (ডা° ভূপেন শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘স্বাস্থ্যৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কণী’ (ডা° ভূপেন শইকীয়া)\nশিৰোনামাটো পঢ়ি কোনো কোনোজন হয়তো সচকিত হৈ উঠিব পাৰে৷ প্ৰেচাৰ, চুগাৰ, কলেষ্টৰ’ল, মেদবহুলতা,গাউট (বৰ্ধিত ইউৰিক এচিড থকা) থকা লোকে কণী খোৱাটো সমীচিন হয়নে ? আন নিয়মীয়া স্বাস্থ্যৰ লোকে দিনে কেইটা কণী খোৱা উচিত ? ‘চানডে হো য়া মনডে ৰোজ খাৱো অণ্ডে’ নাইবা ‘ৱান এগ এ ডে কিপচ ডা ডক্তৰ এৱে’- এনে শ্লোগান কিমানদূৰ সত্য ? হাফ বইল বা কেঁচা কণী খোৱাটো নিৰাপদনে ? কণীৰ বগাখিনি ভালনে ভিতৰৰ হালধীয়াখিনি ভাল ? আকৌ দেখিবলৈ বগা কণীতকৈ মুগা বৰণৰ কণী বেচি গুণবত্ত নেকি ? ফ্ৰাই, সিদ্ধ, গুড়ি ভাজি নে প’চড (poached) – কণী কেনেদৰে খোৱাটো বেচি স্বাস্থ্যসন্মত ? খোৱাৰ বাহিৰে আন কি কি কামত কণীৰ প্ৰয়োগ হয় ? কণীৰে বনোৱা কেক কাষ্টাৰ্ড বা পুডিং আপুনি খাই কেনে পায় ? কণীৰ খোলাটো কিবা কামত আহেনে ? কণীৰ ভাল বেয়া কেনেকৈ চিনাক্ত কৰিব ? বইল কণীৰ বাকলি কেনেকৈ সহজতে গুচাব ? মূৰ্গীৰ কণী আৰু হাঁহৰ কণীৰ ভিতৰত কোনবিধ বেচি ভাল ? কণীত স্বাস্থ্যৰ উপযোগী কি কি তত্ব থাকে নো ? পাঠকৰ মনত সচৰাচৰ উদয় হোৱা এই সম্ভাব্য কৌতুহলসমূহ সাঙুৰি এই আলোচনাটো আগবঢ়াব খুজিছোঁ৷\nপোনতে কণীৰ বিষয়ে বুৰঞ্জীৰ পাত লুটিয়াই চাওঁ আহক৷ যুগ যুগান্তৰ পৰা মানুহে বিভিন্ন পক্ষীৰ কণী ভক্ষণ কৰি আহিছে বুলি জনা যায়৷ অনুমানিক খৃষ্টপূৰ্ব ৭৫০০ৰ পৰা ভাৰত আৰু দক্ষিণ পূৱ এছিয়াত সভ্যতাৰ ক্ৰম বিকাশৰ লগত সংগতি ৰাখি চিকাৰী আদিম মানুহে লাহে লাহে পক্ষী আৰু জীৱক পোহনীয়া কৰি পালিবলৈ আয়ত্ত কৰিলে৷চীন আৰু ইজিপ্তত খৃষ্টপূৰ্ব ১৫০০,গ্ৰীচ আৰু ইউৰোপত খৃষ্টপূৰ্ব ৮০০ৰ পৰা এই প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়৷ কলম্বচে ১৪৯৩চনত আমেৰিকাত ভাল প্ৰজাতিৰ মূৰ্গীৰ সঁচ মেলিছিল বুলি জনা যায়৷ বৰ্তমান বিশ্বত ২০০বিধ কুকুৰাৰ প্ৰজাতি আছে৷তাৰে সৰ্বোত্তম বিধ পক্ষীয়ে বছৰত ২৫০ৰ পৰা ২৮০টা কণী পাৰে৷ ১৭শতিকাত ফ্ৰান্সত কণী আৰু ফলৰ ৰসৰ মিশ্ৰণ এটা সময়ত জনপ্ৰিয় খাদ্যৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল৷ ১৯ শতিকাৰ পৰা কণীৰ ঔদ্যোগীকৰণ আৰম্ভ হয়৷ কানাডাৰ ব্ৰিটিচ কলম্বিয়াৰ জোচেফ কয়’লে ১৯১১চনত ভঙা কণী বিষয়লৈ বিক্ৰেতা আৰু গ্ৰাহকৰ মাজৰ বিবাদ সমাপ্ত কৰিবলৈ কণীৰ কাৰ্টন আৱিস্কাৰ কৰে৷ আজি বিশ্বত শীৰ্ষস্থানত থকা কণী উৎপাদনকাৰী দেশকেইখন হ’ল- চীন,আমেৰিকা,ভাৰত,জাপান আৰু ৰাচিয়া৷ কে‌ৱল চীনৰ উৎপাদন ক্ষমতা বাকী চাৰিখন দেশৰ যোগফলৰ প্ৰায় দুগুণ৷ বিজ্ঞানীসকলে কণীৰ গুণাগুণ সম্পৰ্কে নিৰন্তৰ গ‌ৱেষণা চলাই আহিছে আৰু নানান তথ্য অৱগত কৰি কণীৰ বিষয়ে সামাজিক সচেতনতা বৃদ্ধি কৰিছে৷ ২০১২চনৰ পৰা অক্টোবৰ মাহৰ দ্বিতীয় শুকুৰবাৰে ‘বিশ্ব ডিম্ব দিবস’ দেশে-বিদেশে পালিত হৈ আহিছে৷\nআপুনি শুনি বিস্মিত হ’ব কণীৰ খোলাটোত আমি খালি চকুৰে মনিব নোৱৰা কেইবা শ (প্ৰায় ১৭০০) ক্ষুদ্ৰ ছিদ্ৰ থাকে৷ এই ছিদ্ৰইদি কাৰ্বন ডাইঅক্সাইডৰ বহিৰ্গমণ হয় অৰ্থাৎ জীৱন্ত কণীয়ে ইয়াৰ মাধ্যমেৰে শ্বাস-প্রশ্বাস লয়৷ খোলাৰ তলত দুখন পাতল জাল (মেমব্ৰেন) থাকে৷ মেমব্ৰেন দুখনৰ মাজত কিছু পৰিমানে বায়ুকোষ থাকে৷ ইয়াৰ ভিতৰলৈ ক্ৰমে বগা এলবুমিনৰ তৰপ আৰু হালধীয়া কুহুমৰ তৰপ থাকে৷ কাচিৎ দুটা কুহুম নাইবা বিনা কুহুমৰো কণী ওলায়৷ সেয়া বিসংগতি৷\nজলৰ বাহিৰে আমাৰ শৰীৰে আহৰণ কৰা আন খাদ্য তত্বসমূহক দুটা শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰিব পাৰি৷ ১-মেক্ৰনিউট্ৰিয়েন্ট * প্ৰটিন, কাৰ্বোহাইড্ৰেট আৰু ফেট ২- মাইক্ৰনিউট্ৰিয়েন্ট * ভিটামিন, মিনাৰেল আৰু ট্ৰেচ এলিমেন্টট৷ কণী হ’ল এনে এবিধ প্ৰাকৃতিক উপাদন য’ত এই সকলোবোৰ তত্ব থাকে৷ এতিয়া পৃথকে পৃথকে কণীৰ ভিন্ন ভিন্ন অংশত কি থাকে জানো আহক৷\nকণীৰ জুলীয়া বগা অংশটোৰ ৯০শতাংশ হ’ল পানী৷ এই জুলীয়াখিনি হ’ল ৰাসায়নিকভাবে এলকেলাইন৷ বাকী ১০শতাংশ প্ৰটিন হ’ল এটা কণীত থকা মুঠ প্ৰটিনৰ অৰ্ধেক৷ কণীত ৪০বিধ ভিন্ন ধৰণৰ প্ৰটিন থাকে৷কণীৰ এই প্ৰটিন হজম হ’বলৈ সময় লাগে৷ সেয়ে কণী খোৱাৰ পিছত আমাৰ উদৰ বেচ কিছু সময়লৈ পূৰ হৈ থকা যেন লাগে৷ গতিকে কণীয়ে আমাক অতি-ভোজনৰ (overeating) পৰা ৰক্ষা কৰে৷ কণীৰ এই বগা অংশত ফেট মুঠেই নাথাকে৷ কাৰ্বোহাইড্ৰেটত থাকে এক শতাংশৰো কম ৷ এটা ৫০গ্ৰামৰ কণীত এই বগা এলবুমিন অংশৰ ওজন হব ৩৩ গ্ৰাম৷\nএটা ৫০গ্ৰামৰ কণীৰ হালধীয়া অংশটোৰ (কুহুমৰ) ওজন হব ১৭ গ্ৰাম ৷ কণীৰ কুহুমৰ হালধীয়া বা ৰঙচুৱা বৰণটো লেচেথিন, জিয়াজেনথিন নাইবা জেনথোফাইলিন নামৰ তত্বৰ বাবে হয়৷ এই লেচিথিন নানাবিধ কচমেটিকত ব্যৱহৃত হয়৷ কুহুমত থাকে ফেট,কলেষ্টৰল আৰু ফেট চলিবল ভিটামিনসমূহ (ডি,ই,কে,এ)৷ এটা কণীত থকা ৮০কেলৰিৰ ৬০কেলৰি আহে কুহুমৰ পৰা আৰু ২০কেলৰি আহে এলবুমিন অংশৰ পৰা৷\nপ্ৰটিন আমাৰ মাংসপেশীৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে লাগতিয়াল৷গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ভ্ৰুণৰ বিকাশত কণী অতি উপকাৰী৷ কণীৰ এমাইন এচিডে শৰীৰৰ ষ্টেমিনা বঢ়ায়৷ আমেৰিকাৰ কেমিকেল চ’চাইটিয়ে ২০১৩চনতে এটা বিজ্ঞপ্তিযোগে জনাইছিল কণীৰ এলবুমিনত থকা এবিধ তত্ব ৰক্তচাপ কমোৱাত সহায়ক হয় – ঠিক কম পৰিমাণৰ কেপ্তপ্ৰিল নামৰ দৰবৰ ক্ৰিয়াৰ নিচিনাকৈ৷গতিকে উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত কণী সহায়ক বুলি সিদ্ধ হৈছে৷\nকণীত ভিটামিন-এ থকা বাবে চকুৰ দৃষ্টিশক্তিৰ নানাধৰণেৰে সহায়ক হয়৷ ভিটামিন-ডিয়ে হাঁড়,চুলি আৰু নখক উপকৃত কৰে৷ বেচিকৈ শালমন লোৱাৰ লোকৰ বাবেও কণী উপকাৰী বুলি জনা যায়৷\nকণীত থকা ৱাটাৰ চলিবল ভিটামিন-বি গোটৰ কলিন শৰীৰৰ বাবে অত্যন্ত উপকাৰী সিদ্ধ হৈছে৷ কলিনে শৰীৰত হ’মচিষ্টিন নামৰ শৰীৰৰ বাবে ক্ষতিকাৰক তত্ব বিধ সৃষ্টিত বাধা দিয়ে৷ হ’মচিষ্টিনৰ আধিক্যই আমাৰ শৰীৰৰ বিভিন্ন কোষৰ ইনফ্লেমেচন কৰি ক্ষতিসাধন কৰে৷ গতিকে কণীত থকা কলিন আমাৰ স্নায়ুতন্ত্ৰ আৰু ৰক্তপ্ৰবাহী প্ৰণালীৰ বাবে সহায়ক৷ কণী খোৱা ৪৪শতাংশ মহিলাই বক্ষৰ কৰ্কট ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা লভে৷ এটা কণীত থাকে ১০০মাইক্ৰগ্ৰাম কলিন৷\nকণীৰ ট্ৰেচ এলিমেন্টসমূহে শৰীৰ ইমিউনিটি অৰ্থাৎ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বঢ়ায়৷\nসৰ্বসাধাৰণ লোকে সপ্তাহত ৬টা কণী খোৱাটো ভাল৷ এই পৰিমাণত গোটা কণী খালেও শৰীৰত কলেষ্টৰল নাবাঢ়ে৷ অন্যথাই তেজৰ বেচি কলেষ্টৰল থকালোকে কণীৰ বগা অংশটো নিৰ্ভয়ে খাব৷ খাদ্যত সঠিক পৰিমাণৰ কণীয়ে মেদবহুলতা নকৰে৷ মনত ৰাখিব এদিনত একেলগে ২টাৰ বেচি কণী খালে কিডনি আৰু লিভাৰৰ কষ্ট হয়৷ আগতে বিশেষজ্ঞসকলে হৃদৰোগীসকলক সপ্তাহত ২টা কণী খাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল এতিয়া সেই পৰিমাণ ৪টালৈ বঢ়োৱা হৈছে৷ কিডনি ভালে থকা ডায়েবেটিজৰ ৰোগীয়ে সপ্তাহত ৫টা কণী খাব পাৰে৷বহুতৰ ডায়েবেটিজ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপ একেলগে থাকে৷ তেনে লোকসকলে কণীৰ বগা অংশটো সপ্তাহত ৫দিন খাব পাৰিব৷\nসুখৰ বিষয় আজিকালি স্বাস্থ্যৰ বাবে কণীৰ উপযোগিতা বহুলাংশে জনসাধাৰণৰ জ্ঞাত হোৱাত এক শ্ৰেণীৰ নিৰামিষ ভোজীলোকেও কণীক সহজভাবে খাদ্য-তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লৈছে৷\nৰুচি অনুসৰি মানুহে কণী সিদ্ধ বা বইল, প’চ, আমলেট নাইবা গুড়ি ভাজি ( আজিকালিৰ প্ৰচলিত শব্দ ‘ভূজিয়া’) কৰি খায়৷ কেক,পুডিং নাইবা কাষ্টাৰ্ড বনোৱাতো কণী ব্যৱহৃত হয়৷ কণীৰ ৰোল,কণীৰ চপ আৰু কণীৰ বিৰিয়ানি বহুতৰ প্ৰিয় খাদ্য৷ আলুৰ দমৰ লগত ভজা সিদ্ধ কণী বহুতে খাই ভাল পায়৷ কিন্ত এই সকলোবোৰ বনোৱা পদ্ধতিৰ ভিতৰত সৰ্বত্তম হ’ল সিদ্ধ কৰা কণী – য’ত কণীৰ গুণসমূহ সম্পূৰ্ণ অটুট থাকে৷ ঘিউ (অপকাৰী ট্ৰান্সফেট) বা তেল দি ভজাৰ লগে লগে কণীৰ গুণ হ্ৰাস পায়৷\nকণীৰ ভাল বেয়া পৰীক্ষা কৰাৰ সহজ পদ্ধতি :\nএটা পাত্ৰত লুনীয়া পানীত কণীটো দি চাওক৷ পানীত নুডুবি ওপঙা কণীটো বেয়া৷ ফ্ৰিজত কণী ৩সপ্তাহলৈ ভালে থাকে৷ বেচি গৰম পৰিলে ফ্ৰিজৰ বাহিৰত থকা কণী ২৪ ঘন্টাতে বেয়া হ’ব পাৰে৷ কণী সহজে বেয়া হয় আৰু দূষিত কণী শৰীৰৰ পাক প্ৰণালীৰ বাবে ক্ষতিকাৰক৷ কণী সেয়ে পৰাপক্ষত বাতানুকুলিত দোকানৰ পৰা কিনাটো ভাল৷উন্নত দেশসমূহৰ উৎপাদিত প্ৰতিটো কণীৰ ওপৰত বেচ্চ নম্বৰ, উৎপাদনৰ তাৰিখ, ম্যাদ ওকলাৰ তাৰিখ আৰু প্ৰস্তুতকৰ্তাৰ নাম মোহৰ মাৰি উল্লেখ কৰা থাকে৷\nপ্ৰায় সকলোৱে জানে কণীৰে নানাবিধ সৌন্দৰ্য্যৰ উপাদান প্ৰসাধন,শ্বেম্পু আদি তৈয়াৰ হয়৷ঘৰুৱাভাবে আজিও মহিলাসকলে দৈ, জেতুকা,জবাফুলৰ পাত নাইবা নেমুৰ ৰস আদিৰ সৈতে কণী মিহলাই বা অকলে কণীৰ চুলিত প্ৰলেপ লগায়৷ কিন্ত আমোদৰ কথা বহুতবোৰ মদৰ উজ্বলতা আহে মদত কণীৰ এলবুমিন মিহলোৱাৰ পিছতহে৷ ইনফ্লুৱেঞ্জা ভেকচিন বনাবলৈ কণীৰ এলবুমিনৰ ব্যৱহাৰ হয়৷ আহোম ৰজাসকলে কাৰেংঘৰ,তলাতল ঘৰৰ নিৰ্মাণত কণীৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি সেয়া বুৰঞ্জীবিদসকলে সঠিককৈ কব পাৰিব৷এটা সময়ত বুক বাইণ্ডিঙত কিতাপৰ বেটুপাতত উজ্বলতা আনিবলৈ কণী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ হাঁহৰ কণী কুকুৰাৰ কণীতকৈ আকাৰত ডাঙৰ হোৱাত তাত প্ৰটিন, ফেট,কলেষ্টৰল, মিনাৰেল, ভিটামিন আৰু কেলৰিৰ পৰিমাণ অধিক৷ ১০০গ্ৰাম হাঁহৰ কণীত ১৮৫ কেলৰি থাকে৷হাঁহৰ কণীত চালমোনেলাৰ সম্ভাৱনা বেচি৷হাঁহৰ কণী খালে নানা পুৰণি বেমাৰে উক দিয়ে বুলি গ্ৰামাঞ্চলত এটা বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে৷ এই কথাটোৰ সত্যতা নাই৷ মাত্ৰ ভালকৈ নিসিজা বা কেঁচা কণীৰ যোগেদি চালমোনেলাৰ সংক্ৰমণ হব পাৰে৷ হাঁহৰ কণী কাৰোবাৰ বাবে এলাৰ্জিৰ কাৰকো হব পাৰে৷লক্ষ্যনীয় কথাটো হ’ল- হাঁহৰ কণীত যিদৰে প্ৰটিন, ভিটামিন বেচি থাকে- একেদৰে কলেষ্টৰলো বেচি থাকে৷ গতিকে যাৰ ইতিমধ্যে তেজত কলেষ্টৰলৰ আধিক্য তেওঁৰহে হাঁহৰ কণীয়ে অপকাৰ কৰিব৷\nকণীৰ অপকাৰিতা –\nসকলো খাদ্যৰে অতিমাত্ৰাই ক্ষতিকাৰক৷ অনিয়ন্ত্ৰিতভাবে কণী গ্ৰহণ কৰিলে হ’ব ডিচলিপিডেমিয়া,মেদবহুলতা, সন্তানহীনতা,ভৰিৰ বিষ আদি বিকাৰ৷\nকিছুমান শিশু বা প্ৰাপ্তবয়স্কৰো হাঁহৰ নাইবা কুকুৰাৰ কণীৰ এলাৰ্জি, বদহজমি আদি দেখা যায় – তেনেলোকে সেইবিধ পৰিহাৰ কৰি চলাই মংগলজনক৷\nমোখনিত ইমানেই ক’ম যে আজিকালি আমাৰ বহুতৰ দৈনন্দিন ব্যৱহাৰৰ খাদ্য তালিকাত কণী থাকেই৷ বহুতে পুৱাটো আৰম্ভ কৰে কণীৰে৷শীতকালত কণীৰ উত্তাপে ঠাণ্ডাৰ অনুভৱ কমকৈ হ’বলৈ দিয়ে৷ গতিকে জাৰকালি দিনে ২৷ ৩টা কণী খোৱাটো ভাল বুলি ভা‌ৱে ৷ বহুতে এবাৰত কেইটা কণী ভক্ষণ কৰিব পাৰে তাৰ বাজি মাৰে৷ সৰু ল’ৰা ছোৱালীক বহু অভিভাৱকে স্বাস্থ্যৰ উন্নতি হওক বুলি চলে-কৌশলে কণী খোৱায়৷ কিন্তু কিমান পৰিমাণত কণী শৰীৰৰ বাবে লাগতিয়াল সেই বিষয়ে অজ্ঞ৷ বলপূৰ্বক বেচিকৈ কণী খুউৱাৰ ফলত কম বয়সতে তেজত কলেষ্টৰল বঢ়াৰ উদাহৰণ দেখা যায়৷ আৰু বহুত কথাই হয়তো লিখিবলৈ থাকি গ’ল, তথাপিও এই লিখনিটোৰ উদ্দেশ্য পাঠকক কণীৰ বিষয়ে এক সম্যক আভাস দিয়াৰ প্ৰয়াস৷\nডা০ ভূপেন শইকীয়া, ৬ জুন ২০১৫\n← অসমীয়াৰ সংজ্ঞা বিতর্ক (ময়ূৰ চেতিয়া)\nসাপ সম্পৰ্কে প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাস বোৰ (জয়দীপ চক্ৰবৰ্তী) →\nজিন আৰু সুস্বাস্থ্য (সৌৰভ দত্ত)


কলাগুৰু বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাই অংকন কৰা বৰগীতৰ স্ৰষ্টা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ কল্পিত চিত্ৰ বৰগীতৰ মুল বস্তু কি?\nঅসমৰ নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ হোতা মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত, উচ্চ আধ্যাত্মিক ভাৱপূৰ্ণ, নিৰ্দিষ্ট ৰাগ বিশিষ্ট, এক বিশেষ শৈলীৰে গোৱা গীতসমূহকেই বৰগীত (ইংৰাজী: Borgeet) বোলা হয়। বৰগীতসমূহ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভক্তিৰ ব্যাখ্যাৰে ব্ৰজাৱলী ভাষা (ব্ৰজবুলি)ত ৰচিত। মহাপুৰুষ দুজনাই তেওঁলোকে ৰচনা কৰা গীত সমূহক বৰগীত হিচাপে নামকৰণ কৰা নাছিল। পৰবৰ্তী কালত তেওঁলোকৰ শিষ্য সকলে গীতসমূহক "বৰগীত" হিচাপে নামকৰণ কৰিছিল। বাণীকান্ত কাকতিয়ে ইংৰাজীত বৰগীতক noble numbers, কালিৰাম মেধিয়ে great songs বা songs celestial আৰু দেৱেন্দ্ৰনাথ বেজবৰুৱাই holy songs আখ্যা দিছে।\nশংকৰদেৱে ৰচনা কৰা মুঠ ডেৰকুৰি (ত্ৰিশ)টা গীতৰ সংগ্ৰহ পোৱা যায়। চৰিত পুথি মতে, তেখেতে বাৰ কুৰি (দুশ চল্লিশ) বৰগীত ৰচনা কৰিছিল কিন্তু দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে বনপোৰা জুয়ে সেই বৰগীত সমূহ নষ্ট কৰে। মাধৱদেৱে বাৰকুৰি (দুশ চল্লিশ) গীত ৰচনা কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে যদিও বৰ্তমান সৰ্বমুঠ নকুৰি (এশ আশী) মান গীতহে উপলব্ধ। অৱশ্যে ইয়াৰ ভিতৰত কিছু সংখ্যক অংকীয়া নাটৰ গীতো সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে।\nকোনো কোনো বৰগীতত মানৱ জীৱনৰ নশ্বৰতা, ধন-জন, ৰূপ-যৌৱনৰ অস্থায়িত্ব, কাম-ক্ৰোধাদি ৰিপুবোৰৰ দৌৰাত্ম আনহাতে ভক্তিৰ মাহাত্ম্য, মুক্তিৰ বাবে ভক্তৰ ভগৱানৰ চৰণত আত্মসমৰ্পণ আদি পাৰমাৰ্থিক তত্ত্বও বৰ্ণিত হৈছে।\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ৰচনা কৰা প্ৰথমটো বৰগীত মন মেৰি ৰাম চৰণহি লাগুৰ ৰচনা কাল প্ৰায় ১৫১৫ খৃঃ। সেয়া আছিল গুৰুজনাৰ প্ৰথম তীৰ্থ ভ্ৰমণৰ সময়। ধনশ্ৰী ৰাগ ভিত্তিক এই গীতৰ ৰচনাৰ স্থান বদৰিকাশ্ৰম বুলি অনুমেয়। বদৰিকা আশ্ৰমত গুৰুজন থাকোঁতে ঘটা এটা ঘটনাৰ উল্লেখ গুৰু চৰিতত পোৱা যায়। “…গৈ বদৰিকাশ্ৰমে উঠি উদ্ধৱক দৰশন হৈছেগৈ। তাত দক্ষিণ বাহুত বাঢ়িছে মাংস। সৰ্ব্বজয় আতৈ বোলে, কিবা হব হে। গুৰু বোলে আমাৰ সখা ইষ্ট এজন পুৰুষ মাধৱ নামে জন্মিছে।” …ইয়াৰ পৰা এইটো অনুমেয় যে গুৰুজনাৰ প্ৰথম বৰগীত ৰচনাৰ কাল, মাধৱ পুৰুষৰ জন্মৰ প্ৰায় সমসাময়িক।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nৰাগ: ভটিয়ালী, ৰচয়িতা: মাধৱদেৱ\nশিল্পী : অশ্বিনী ভিড়ে-দেশপাণ্ডে\nমহাপুৰুষ দুজনাৰ দ্বাৰা ৰচিত এই ভক্তি গীতসমূহ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অসমত প্ৰচলিত এটা স্বকীয় ধাৰা। ভাৰতৰ আন শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দৰেই এই গীতসমূহ, কেদাৰ, ধনশ্ৰী, সিন্ধুৰা আদি বিভিন্ন ৰাগ ভিত্তিক। কোনো বাদ্যযন্ত্ৰৰ আৱশ্যক নহ'লেও সাধাৰণতে এই গীতসমূহৰ পৰিৱেশনত খোল, তাল আৰু বাঁহীৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়।\nগুৰুজনাৰ 'ষড়ছন্দৰ গীত' বোলা তিনিটা গীতৰ বাহিৰে বাকীবোৰ বৰগীতত তালৰ উল্লেখ নাই।\nআন বৈষ্ণৱ সাহিত্যিকৰ গীত বা গুৰু দুজনাৰে আন কিছুমান গীতক বৰগীত বুলি ধৰা নহয়। ড॰ মহেশ্বৰ নেওগে বৰগীতৰ এই বৈশিষ্ট্যসমূহ এনেদৰে আঙুলিয়াই দিছে:\nবৰগীতৰ ভাষা অসমীয়া আৰু মৈথিলী ভাষাৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়ি তোলা। ব্ৰজাৱলী ভাষাত এই গীতসমূহ ৰচনা কৰা হৈছিল।\n↑ ড॰ নগেন শইকীয়া. "বৰগীত আৰু বৰগীতৰ প্ৰথম মুদ্ৰণ". nilacharai.com. http://www.nilacharai.com/borgeet/। আহৰণ কৰা হৈছে: February 18, 2013.\nকেইটিমান বৰগীতৰ দৃশ্যশ্ৰাব্যৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বৰগীত&oldid=318568"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ এপ্ৰিল, ২০২২ তাৰিখে ১৯:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বাৰ্তা:ফেইচবুক - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনামটো "ফে'চবুক" কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ দিলোঁ। (দেৱেন দত্তৰ মতে ফেইচবুক) — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 15:03,9অক্টোবৰ 2012 (UTC)\nফে’চবুক শুদ্ধ নে অশুদ্ধ ম‍ই নাজানো, কিন্তু ম‍ই দেখাত প্ৰায় সকলো মানুহেই লিখিতভাৱে "ফেচবুক" ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে| ফে'ইচবুক প্ৰথমবাৰৰ বাবে শুনিছো| ৱিকিটো এতিয়ালৈ বহু প্ৰবন্ধত ফেচবুক বুলিয়েই আছে| গতিকে শুদ্ধ পৃষ্ঠাটো স্থানান্তৰ কৰা লগে লগে আন পৃষ্ঠাসমূহটো সালসলনি আৱ্শ্যক হ’ব| গতিকে স্থানান্তৰ কৰিব লগা হ’লে বাকী দায়িত্বও লবলৈ অনুৰোধ জনালো|\nফে’চবুকৰ সন্ধান ফলাফল : ফে’চবুক\nফেচবুকৰ সন্ধান ফলাফল : ফেচবুক বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 16:45,9অক্টোবৰ 2012 (UTC)\nউচ্চাৰণ অনুসৰি নাম ৰাখিলে "ফেচবুক" নিশ্চয়কৈ অশুদ্ধ (ফেচ->ফেঁচাৰ দৰে উচ্চাৰণ)। আমি কওঁ "ফে'চবুক" (মুখৰ কথা কওঁতে যেনেকে "ফে'চ" বুলি কওঁ, ফেচ বুলি নকওঁ। বাকীবোৰত দেখা মাত্ৰকে শুধৰালেই হ'ল। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 19:33,9অক্টোবৰ 2012 (UTC)\nশিৰোনামাটো "ফেইচবুক" কৰিবলৈ পুনৰ প্ৰস্তাৱ দিলোঁ। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰস্তাৱিত লিপ্যন্তৰ পদ্ধতিত এনেদৰে কৈছে- "ei (লিখিত a, ai, ei আদি) অসমীয়াত এই লিখা হ'ব। যেনে- Jail=জেইল্, Mail=Male=মেইল্, Rail=ৰেইল্, Bail=Bale=বেইল্ (কিন্তু Bell=বে'ল্), Late=লেইট্, Vail=Vale=ভেইল্ ইত্যাদি। দেৱেন দত্তইও এনেকৈয়ে লিখে। ৱিকিপিডিয়াত সাধাৰণতে শব্দৰ প্ৰচলিত ৰূপকে ৰখা হয় যদিও বহু ক্ষেত্ৰত নামবাচক শব্দৰ বাবে আমি শুদ্ধ ৰূপটো মানি লৈছোঁ। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 19:21, 19 November 2015 (ইউ.টি.চি.)\nChanged the name to ফেইচবুক, since this is the way how the Assamese user interface of the website spells the name. See here: https://as-in.facebook.com/. --SlowPhoton (talk) 11:48, 25 March 2018 (ইউ.টি.চি.)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বাৰ্তা:ফেইচবুক&oldid=177260"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ মাৰ্চ, ২০১৮ তাৰিখে ১৭:১৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অতনু ভূঞাই নিজৰ স্বাৰ্থৰ বিৰুদ্ধে যোৱা অকথ্য লিখা নাই | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nOctober 18, 2012 November 19, 2016 ভূপেন শৰ্মা 10 Comments অকথ্য, অতনু ভূঞা, ভূপেন শৰ্মা, সাংবাদিকতা\nঅতনু ভূঞাৰ ‘সাংবাদিকতাৰ অকথ্য’ পঢ়িলো। বহুদিনৰ আগতে ভূঞাৰ গল্প দুই-এটা অ’ত-ত’ত পঢ়া মনত আছে। মনত আছে ভূঞাই লিখা একাংক নাটকৰ কথা। তাৰ পিছত তেখেতৰ সাংবাদিকতাৰ কালছোৱাত বিশেষ একো কৃতিত্ব নেদেখিলো যদিও ‘নিউজ লাইভ’ত তেখেতৰ অতিচাৰে সচেতন ৰাইজৰ চকু কপালত তুলিছিল। গতিকে গল্প আৰু নাটক লিখা অতনু ভূঞাইনো সাংবাদিকতাৰ কি অকথ্য লিখিলে তাকে চাবলৈ কিতাপখন আদ্যোপান্ত পঢ়িলো। পঢ়ি অনুভৱ হ’ল যে লিখাবোৰ অপাঠ্যহে হৈছে। ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই সাংবাদিকতাত জড়িত হৈ পিছলৈ টিভি চেনেলৰ এডিটৰ-ইন্-চীফ পদ গৰকা এগৰাকী ব্যক্তিৰ লেখা এনে ধৰণৰ অপাঠ্য হ’ব বুলি ভবা নাছিলো।\nযদিও কিতাপখনৰ নাম ‘সাংবাদিকতাৰ অকথ্য’,— ভূঞাৰ কৰ্মকাণ্ডত ‘সাংবাদিকতা’ৰ চৰিত্ৰ নায়েই। কিতাপখনৰ সমগ্ৰ লেখাৰ মাজেৰে প্ৰকাশ পাইছে যে যদি ভূঞাই কৰা কামক সাংবাদিকতা বুলি কোৱা হয়, তেন্তে সাংবাদিকতা মানে কোনো বিশেষ ৰাজনৈতিক দলৰ ভৃত্যস্বৰূপে কাম কৰা, সুবিধা পালেই সহকৰ্মীক লেং মৰা, ব্যৱসায়ী আৰু ৰাজনৈতিক দালালৰ এৰেহা চোবোৱা ইত্যাদি।\nকিতাপখনৰ আদিতে ‘এইখন আত্মজীৱনী বুলি ক’লে ভুল কোৱা হ’ব’ বুলি লিখি বেটুপাতৰ পিছফালে গ্ৰন্থখন আত্মজীৱনীমূলক বুলিছে, ইংৰাজীত দিয়া ভূমিকালিপিতো কিতাপখনক ‘An Autobiography’ বুলি কোৱা হৈছে। কিতাপখনৰ পাতে পাতে মিথ্যাচাৰ আৰু শঠতাৰ কেনে প্ৰকাশ হৈছে, তাক অলপমান ফঁহিয়াই চাইছোঁ।\nভূঞাই পঢ়ি থাকোঁতেই ‘পূৰ্বাঞ্চল প্ৰহৰী’ৰ ষ্টাফ ৰিপ’ৰ্টাৰ হৈছিল। এই হিন্দী ভাষাৰ কাকতখনলৈ হিন্দী নজনা ভূঞাক মাতি অনাৰ কাৰণ আছিল— ভূঞাই ‘গৰম খবৰ’ দিয়ে (পৃষ্ঠা-১১)। গৰম খবৰ!\nসুবিধা পালেই সুৰাৰ ৰাগীত মতলীয়া হোৱা, অশ্লীল কৌতুক কোৱা, সেই অশ্লীল কৌতুকবোৰকে শিশু সাহিত্যলৈ ৰূপান্তৰ কৰা, মাদ্ৰাজত কাপোৰ-কানিৰ বাকচ হেৰুৱাই ফাইভ ষ্টাৰ হোটেলত মন্ত্ৰী ৰচিদুল হকৰ সৈতে অন্তৰ্বাস পিন্ধি মদ খোৱা ইত্যাদি কথাবোৰ অন্তৰংগ বন্ধু-বান্ধৱৰ সৈতে হোৱা আড্ডাৰ কথোপকথনহে হোৱা উচিত। ISBN নম্বৰধাৰী কিতাপৰ ছপা অংশ হোৱা উচিত নহয়। অৱশ্যে ৰুচিবোধত অসুস্থতা থাকিলে এইবোৰকে নিলিখি আৰু কি লিখিব?\nভূঞাই সাংবাদিকতা কৰা কাকতৰো স্বত্বাধিকাৰী ৰাজকোষ লুণ্ঠনকাৰী। জেলৰ ভাত খোৱা, চি বি আইৰ চৰ খোৱা ৰাজেন বৰাৰ ‘আজিৰ বাতৰি’ৰ কৰ্মচাৰী আছিল অতনু ভূঞা। গতিকে ভূঞাৰ ভাল সংগত বাস নহ’লেই। তেখেতৰ সংগী— হয় দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত মন্ত্ৰী, ভ্ৰষ্ট ছাল্‌ফা অথবা নীতিবোধ নোহোৱা ব্যৱসায়ী। তেখেতৰ লেখাই এই ছবিয়েই আঁকিছে।\nভূঞাই এটা কাম বৰ কৌশলেৰে কৰিছে। ‘সাংবাদিকতাৰ অকথ্য’ নাম দি তেওঁ ৰাজেন বৰা আৰু দ্বীগেন বৰাৰ অকথ্যহে ভালকৈ চৰ্চা কৰিলে। ভূঞাৰ নীতিবোধো অদ্ভুত। কিতাপখনৰ ৪১ পৃষ্ঠাত লিখিছে যে বিধান সভাৰ অধ্যক্ষৰ বিৰুদ্ধে হত্যাকাণ্ডৰ অভিযোগ আহোঁতে অধ্যক্ষই সংবাদমেল পাতি সাংবাদিকক নোটৰ বাণ্ডিল বিলোৱাত ভূঞাৰ ভীষণ খং উঠিছিল;— সেইজন ভূঞাই ছাল্‌ফাই চলোৱা ‘খবৰ’ত কাম কৰোঁতে কয়লা চিণ্ডিকেট আৰু চেকগেটৰ ধনৰ ভাগো গ্ৰহণ কৰিছিল।\nভূঞাই দুটা কাৰণত হেনো ‘খবৰ’ত যোগ দিছিল। প্ৰথম— ছাল্‌ফাৰ অফুৰন্ত পইছা আছে আৰু দ্বিতীয়তে তেওঁলোক অসমীয়া ল’ৰা। ভূঞাই অসমীয়া ল’ৰাকেইটাৰ পৰা দিনে পাঁচশকৈ টকাৰ মদকে খাইছিল বুলিছে।\nপোনপতীয়াকৈয়ে হওক বা আওপকীয়াকৈয়ে হওক, সাংবাদিকতাৰ ভাৱত থকা দিনকেইটাত ভূঞা ডাঙৰীয়াই কংগ্ৰেছ দলৰ অনুগত হিচাপেই কাম কৰা বুলিয়েই কিতাপখনত প্ৰকাশ পাইছে। যিবা হিতেশ্বৰ শইকীয়াক অলপ বেয়া পাইছিল, দেউতাকৰ চিকিৎসাৰ বাবে শইকীয়াৰ পৰা ২৫ হাজাৰ টকা পোৱাত সেইখিনিও নাইকিয়া হ’ল। তদুপৰি ভূঞাই কাম কাম কৰা ‘আজিৰ বাতৰি’ৰ সংকট কালত হিতেশ্বৰ শইকীয়াই ৫ লাখ টকা দি সহায় কৰিছে— এইবোৰ কথাৰ প্ৰকাশে গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভটো যে কিছুসংখ্যক গণতন্ত্ৰ হত্যাকাৰীৰ হাতোৰাতহে বন্দী, সেই কথা ভূঞাই ‘অকথ্য’ বুলিলেও পেচাগত গোপনীয়তাৰ বাবেহে অকথ্য— ৰাইজক এইবোৰ ভণ্ডামিৰ বিষয়ে কোৱাটো জৰুৰীহে। গতিকে কিতাপখন বহুলাংশে অপাঠ্য যদিও ৰাইজে বৰ আপোন বুলি ভাবি থকা বাতৰি কাকতবোৰ যে ভূঞাহঁতৰ দৰে কিছুমান স্বাৰ্থান্বেষীৰ পৰিচালনাত আৰু ৰাজনৈতিক নেতা-ব্যৱসায়ীৰ অশুভ পৃষ্ঠপোষকতাৰে চলি থাকে সেই কথাৰ উমান কিতাপখনৰ পৰা পঢ়ুৱৈয়ে পাব। অৱশ্যে প্ৰফুল্ল মহন্ত, ৰাজেন বৰাৰ কথা কাহানিবাই বাতৰি কাকতত ওলাই গৈছে— সেয়া ভূঞাৰ নিজা উদ্ঘাটন নহয়।\nভূঞাই কিছুমান অদ্ভুত কথা লিখিছে। ১৭৪ পৃষ্ঠাত আত্মসন্মানবোধ থকা বাবেই ভূঞাই ‘খবৰ’ৰ চাকৰি এৰিলে বুলিছে। চিণ্ডিকেটৰাজৰ আন্ধাৰ জগতে চলোৱা কাকতত কাম কৰি দুই নম্বৰী ধনেৰে উদৰ পুৰাই থকা ভূঞাৰো আত্মসন্মানবোধ আছে! কিতাপৰ শেষৰ ফালে ভূঞাই আক্ষেপ প্ৰকাশ কৰিছে— অখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে ‘নিউজ লাইভ’ৰ বাহিৰে আন কোনো মেডিয়াই প্ৰকাশ নকৰিছিল। ভূঞাই অতদিনে সাংবাদিকতা কৰি এইটোও বুজা নাছিল যে অখিলক সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ প্ৰিণ্ট আৰু ইলেকট্ৰনিক মেডিয়াই চেষ্টা কৰিছিল এইবাবেই যে অখিল ৰাইজৰ সমস্যা লৈ ব্যস্ত আছিল। কেৱল ‘নিউজ লাইভ’-এহে অখিলৰ চৰিত্ৰত দাগ লগাবলৈ অহৰ্নিশে চেষ্টা কৰি একাশৰীয়া হৈ পৰিছিল। ৰাজভক্তিত গদ্ গদ্ হৈ থকা বাবেই হয়তো ভূঞাৰ এই অন্ধতা।\n২২৩ পৃষ্ঠাত ভূঞাই লিখিছে— তেওঁ হেনো তিনিজন মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰোষৰ বলি। পিছে ভূঞাই এটা হিচাপ পাহৰিছে,— তেওঁ ৰোষৰহে বলি, তাকো সেইসকল মন্ত্ৰীৰ ৰাজনৈতিক দৰ কচাকচিত ভূঞাই তাল ৰাখিব নোৱৰা বাবেহে। ভূঞা এতিয়াও বাহাল-তবিয়ত; আপোচহীন সাংবাদিকতাৰ বাবে পৰাগ কুমাৰ দাস, অনিল মজুমহাৰহঁতেতো জীৱনেই এৰিব লগা হ’ল।\nএটা দৰকাৰী অকথ্য ভূঞাই নিলিখিলে— চিলভিয়াচ কন্দপানক ৰাজ্যসভালৈ নিবলৈ যে বেচাযোৱা চাৰিজন বিধায়কক মন্ত্ৰী হিমন্তবিশ্বই গাড়ীৰে কঢ়িয়াই নিছিল, তাৰে ভিডিঅ’ ফুটেজৰ বিষয়ে একো নক’লে ভূঞাই। বোধকৰোঁ ‘নিউজ লাইভ’ত পুনৰ সোমোৱাৰ বাট মুকলি ৰাখিবলৈকে।\n‘আঁক-বাক’ৰ হৈ গণেশ চন্দ্ৰ নাথৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত, সুদৃশ্য ছপা-বন্ধাৰে ২২৪ পৃষ্ঠাৰ ‘সাংবাদিকতাৰ অকথ্য’ৰ বিক্ৰীমূল্য এশ আশী টকা।«\n← পৰিক্ৰমা ২০০\nগিৰীশ কাৰ্ণাড আৰু ‘টুগলক’ →\nসময় বচোৱাৰ বাবে ধন্যবাদ । দালালে কেতিয়াও কিতাপ লিখিব নোৱাৰে ।\nকিতাপখন বিয়াত উপহাৰ হিচাপে পাইছিলোঁ । পঢ়িলোঁ, পঢ়ি ভাবিছোঁ, অতনু ভূঞাই লিখাৰ সময়তো খুব বেছি সুৰাপান কৰি লিখিছে । কৌতুকৰ ভাল কিতাপ এখন উপহাৰ দিছে ।\nগগৈ ডাঙৰীয়াই কোৱা বা ভৱাৰ দৰে পুঠিখন ইমান নিঞৰ্থকো নহয়, পুথিখনত কিছু স্বাকাৰোক্তিমূলক কথাও আছে , যি বোৰে নেকি পুঠিখনক পিতাপৰ পৰ্য্যদা দিবলৈ সক্ষম হৈছে , পঢ়িব ছোন এবাৰ গগৈ ডাঙৰীয়া ধন্যবাদ\nB M Saikia\nA good review about Atanu Bhuyan\ndhanyabaad Bhupen Sharma Dangaria . Enekua 1ta xukhpathya parhiboloi diar babe…..\nঅতনু ভূঞাৰ “সাংবাদিকতাৰ অকথ্য” কিতাপখন মই পঢ়া নাই যদিও পঢ়াৰ ইচ্ছা আছিল, কিন্তু ইমানখিনি জনাৰ পিছত কিতাপখন পঢ়াৰ নূন্যতম আগ্রহ খিনিও নোহোৱা হল৷৷\nPABITRA KR RAY\nDiptarka Gohain Tezpur university\nthe writing ability and tendency of Mr. Bhuyan is utterly not an un-expected one…assamese media is mostly governed by “little learned” bunch of cheap ans unsocial comodities\neikhni kitap khon’r prothom bhag.. iyat likha ase je opriyo holeu kisuman ktha likha hoise. so moi bhabu 25 bosoria xangbadik kal’t opriyo ktha khini’he iyat likha hoi. ene hoi soi kori labh nai অকথ্য৷ অকথ্য মানে যি কথা কোৱা উচিত নহয়৷ শুদ্ধ তথা সঠিক কথা হ’লেও বহুতে অকথ্য ক’বলৈ বেয়া পায়৷ মই অকথ্য প্ৰায়ে কওঁ৷‘নিউজ লাইভ’ত‘অকথ্য’অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি বহুবাৰ বিপদত পৰিছোঁ৷ মোৰসাংবাদিক জীৱনে25বছৰত ভৰি দিলে৷ এই25বছৰত বিভিন্ন ঘটনাৰ মুখামুখি হৈছোঁ মই৷ ইয়াৰে কিছুমানঅপ্ৰিয়৷ এনে কিছুমান‘অকথ্য’ক লৈয়ে মোৰ এই কিতাপ লিখাৰ প্ৰয়াস৷ কথাবোৰ সম্পূর্ণ সঁচা৷ ইয়াৰ জৰিয়তে কাকো মই হেয় প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ বিচৰা নাই৷ যি দেখিছিলোঁ বা যাৰ সৈতে যেনেকৈ… বিস্তাৰিত পঢ়ক »\nজীৱনৰ কিছুমান মূহুৰ্তই মানুহক বৰ সাংঘাটিক ভাৱে সত্যৰ ওচৰলৈ লৈ যায় , আৰু সেয়াই হ’ল আত্ম উপলব্ধি, মই ভাৱো ” সাংবাদিকতাৰ অকথ্য” ত আমাৰ মৰমৰ লেখক অতনু ভূঞা দেৱেও তাকেই বুজাব বিচাৰিছে , এইখন কোনো আত্মপুঠি বুলি ভাৱিলে নিশ্চয়কৈ ভূল হ’ব , এখন সাংবাদিক পুঠি হিচাপেই বিবেচনা কৰি শ্ৰদ্ধাৰ পাঠক সমাজে আদৰি লওঁক , নিশ্চয় ভাল পাব


৩৩ বছৰীয়া প্ৰেমৰ অন্তত হৈছিল বিবাহ : দ্বীপেন বৰুৱাক অকলশৰীয়া কৰি গুচি গ'ল জ্যোৎস্না ৰহমান Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\n৩৩ বছৰীয়া প্ৰেমৰ অন্তত হৈছিল বিবাহ : দ্বীপেন বৰুৱাক অকলশৰীয়া কৰি গুচি গ'ল জ্যোৎস্না ৰহমান\nডিজিটেল ডেস্ক : 'এখন নেদেখা নদীৰ সিপাৰে/ ফুলিছে হাঁহিৰ শেৱালি/ মই চাই থাকোঁ ইপাৰৰ পৰা/ নোৱাৰোঁ আনিব বুটলি…'\nসঁচাকৈয়ে এখন নেদেখা নদীৰ সিপাৰে চিৰদিনৰ বাবে গুচি গ'ল অসমৰ যশস্বী শিল্পী দ্বীপেন বৰুৱাৰ পত্নী জ্যোৎস্না ৰহমান৷ অকলশৰীয়া হৈ পৰিল দ্বীপেন বৰুৱা। দ্বীপেন বৰুৱা আৰু জ্যোৎস্না ৰহমানৰ প্ৰেম কাহিনী প্ৰকৃততেই আছিল অতি ব্যতিক্ৰমী আৰু সকলোৰে বাবে আকৰ্ষণীয়৷ এই প্ৰেম কাহিনী সাধাৰণ প্ৰেম কাহিনী নহয়৷ ৰোমাঞ্চৰে ভৰপূৰ কোনো ৰোমাণ্টিক চিনেমাতকৈ কম নহয় দ্বীপেন-জ্যোৎস্নাৰ প্ৰেম কাহিনী৷ ষাঠি-সত্তৰ দশকৰ পৰা আজিলৈকে অসমীয়াৰ হৃদয়ক আলোড়িত কৰি ৰখা এক অনন্য শিল্পীসত্বাৰ নাম দ্বীপেন বৰুৱা৷ মানুহজন দুৰন্ত প্ৰেমিক৷\n'কি নাম দি মাতিম','হালে-জালে অ', 'আলফুলীয়া কপৌ ফুল', 'কোন বিধাতাই সাজিলে তোমাৰ পদুম চকুটি' আদিৰ দৰে ৰোমাণ্টিক গান গাই মানুহৰ হৃদয়ত প্ৰেমৰ আলোড়ন তোলা দ্বীপেন বৰুৱা এজন দুৰ্ঘোৰ প্ৰেমিক৷ এটা সময়ত সকলোৱে ভাবিছিল প্ৰেমৰে গান গাই থকা দ্বীপেন বৰুৱাৰ জীৱনত বাৰু প্ৰেম আছেনে? কেতিয়াবা প্ৰশ্নও উঠিছিল মানুহজনে বাৰু কিয় বিয়া নাপাতে? চিৰকুমাৰ হৈ থাকিব নেকি দ্বীপেন বৰুৱা? কিন্তু দ্বীপেন বৰুৱাই এই বিষয়ত কেতিয়াও মুখ খোলা নাছিল কাৰণ তেওঁ আছিল নীৰৱ প্ৰেমিক৷ বুকুত জ্যোৎস্না নামৰ এখনি প্ৰেমৰ নৈ বৈ আছিল অহৰহ৷ যাৰ ঢৌৱে তেওঁক দিয়ে জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণা৷ দ্বীপেন বৰুৱাই দৰদী কণ্ঠেৰে যুৱতীসকলৰ হৃদয়ত প্ৰেমৰ বীজ সিঁচিছিল৷ জ্যোৎস্না ৰহমান আছিল তেওঁৰ হাজাৰ হাজাৰ অনুৰাগীৰ মাজৰ এগৰাকী৷\n১৯৭৬ চনত ‘তৰামাই’ নামৰ ছবিখনৰ শ্বুটিঙৰ সময়ত দ্বীপেন বৰুৱাক লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য হয় জ্যোৎস্না ৰহমানৰ৷ প্ৰিয় শিল্পীগৰাকীক কাষতে পাই স্বাভাৱিকতে উৎফুল্লিত হৈ পৰিছিল জ্যোৎস্না৷ দ্বীপেন বৰুৱাও মুগ্ধ হৈছিল সহজ-সৰল জ্যোৎস্নাৰ অমায়িক ব্যৱহাৰত৷ সেয়াই আৰম্ভণি তাৰপিছত লাহে লাহে বন্ধুত্ব ঘনিষ্ঠ হ'ল আৰু সেই বন্ধুত্বই অতি কময়ৰ ভিতৰতে ল'লে প্ৰেমৰ ৰূপ৷ কিন্তু এই প্ৰেম সহজ নাছিল৷ দ্বীপেন বৰুৱা হিন্দু আৰু জ্যোৎস্না ৰহমান মুছলমান৷ দুয়োৰে নিৰ্ভেজাল প্ৰেমক কোনো সঁহাৰি নজনালে দুয়ো ঘৰৰ পৰিয়ালে৷পৰিয়ালৰ পৰা অহা বাধাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰেমে বিবাহৰ ৰূপ পোৱা নাছিল। দুই অভিন্ন হৃদয়ৰ বান্ধোন কিন্তু কোনেও ছিঙিব নোৱাৰিলে৷ দ্বীপেন বৰুৱা আৰু জ্যোৎস্না ৰহমানৰ ঘৰলৈ আহিবলৈ ধৰিলে বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ৷ কিন্তু দুই প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাই নাকচ কৰি গ'ল আটাইবোৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ কাৰণ হৃদয়ত এজনক ৰাখি কেনেকৈ জীৱনসংগী কৰিব আন এজনক৷ এয়া দুয়োৰে বাবে সম্ভৱ নাছিল৷ নিজৰ প্ৰেমৰ ওপৰত বিশ্বাস আছিল দ্বীপেন-জ্যোৎস্নাৰ যে এদিন নহয় এদিন তেওঁলোকৰ পৱিত্ৰ প্ৰেমে স্বীকৃতি লাভ কৰিবই আৰু সেই সময়ৰ বাবে দুয়ো অপেক্ষা কৰিব৷ ঘৰৰ মানুহক আঘাত দি মনে মনে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ সংসাৰ আৰম্ভ কৰাৰ পক্ষপাতী নাছিল দ্বীপেন-জ্যোৎস্না৷\nনিজৰ প্ৰেমক সফল ৰূপ দিবলৈ এই প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাহালে ৰ'ব লগা হ'ল সুদীৰ্ঘ ৩৩টাকৈ বছৰ। ঈশ্বৰো যেন বাধ্য হৈ পৰিল প্ৰেমিক চৰাইহালৰ মিলন ঘটাবৰ বাবে৷ এই শক্তিশালী, নিৰ্ভেজাল আৰু পৱিত্ৰ প্ৰেমৰ ওচৰত নতশিৰ হ’বলৈ বাধ্য হ'ল দ্বীপেন বৰুৱা আৰু জ্যোৎস্না ৰহমানৰ পৰিয়াল৷ দুই পৰিয়ালৰ সন্মতিত অৱশেষত ২০০৯ চনৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত এই প্ৰেমিক যুগল বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। সেই সময়ত প্ৰেমিক দ্বীপেন বৰুৱাৰ বয়স হৈছিল ৬৪ বছৰ আৰু প্ৰেমিকা জ্যোৎস্নাৰ বয়স আছিল ৫৯ বছৰ। সঁচাই বিশ্বৰ বিৰল অপূৰ্ব প্ৰেম কাহিনীৰ ভিতৰতে হয়তো অন্যতম এই প্ৰেম কাহিনী৷ দ্বীপেন-জ্যোৎস্নাৰ বিবাহ সেই সময়ত ঘৰে ঘৰে চৰ্চিত হৈ পৰিছিল৷ কিছুমানে ভাবিছিল প্ৰেম যদি হয় এনেকুৱাই হওক৷\nসুখ-দুখৰ লগৰী হৈ হাতে-হাত ধৰি দুয়ো জীৱনৰ বাটেৰে আগুৱাই গৈ থকাৰ সময়তে হঠাতে এৰ খালে এখন হাত৷ নিৰ্ভেজাল দীঘলীয়া প্ৰেম কাহিনী আৰু শেষত যুগ্মজীৱনৰ মাথো কেইটামান বছৰৰ পিছতে অকলশৰীয়া হৈ পৰিল দ্বীপেন বৰুৱা। উচ্চ ৰক্তচাপজনিত কাৰণত ১ অক্টোবৰৰ সন্ধিয়া ৮বজাত নিয়তিৰ কোলাত শুই পৰিল জ্যোৎস্না ৰহমান৷ একো তলকিবই নোৱাৰিলে দ্বীপেন বৰুৱাই৷ প্ৰাণৰ আপোন প্ৰেমিকাই হঠাতে তেওঁক এনেকৈ এৰি যাব বুলি সপোনতো ভবা নাছিল৷ বিৰহ-বেদনাত দগ্ধ এতিয়া দ্বীপেন নামৰ দুৰ্দান্ত প্ৰেমিকজন৷ প্ৰকৃতিৰ নিয়ম অনুযায়ী জ্যোৎস্না ৰহমান দ্বীপেন বৰুৱাৰ কাষৰ পৰা নীৰৱে-নিটালে আঁতৰি গ'ল যদিও তেওঁ সমাজত এৰি থৈ গ'ল প্ৰকৃত প্ৰেমৰ নিৰ্ভেজাল চাপ৷ জোনৰ পোহৰৰ দৰে যি স্নিগ্ধ সেয়াই জ্যোৎস্না৷ এই প্ৰেমৰ পোহৰত আজীৱন চমকিত হৈ থাকিব দ্বীপেন বৰুৱাৰ হৃদয়৷ নেদেখা দেশত কুশলে থাককগৈ জ্যোৎস্না ৰহমান…আপোনালৈ একাঁজলি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি….


ঘানা বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ পৰা আঁতৰিল গান্ধী প্ৰতিমূৰ্তি - ALAYRAN\nঘানা বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ পৰা আঁতৰিল গান্ধী প্ৰতিমূৰ্তি\nবৰ্ণবাদী মহাত্মা গান্ধীঃ প্ৰতিবাদ আফ্ৰিকাৰ বৌদ্ধিক মহলৰ\nআফ্ৰিকা মহাদেশত যোৱা চৈধ্য ডিচেম্বৰ ২০১৮ তাৰিখে আক্ৰাস্থিত ঘানা বিশ্বঃবিদ্যালয়ত ২০১৬ চনত স্থাপিত ভাৰতৰ গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তিটো বহু বিতৰ্কৰ অন্তত বিশ্বঃবিদ্যালয় চৌহদৰ পৰা আঁতৰাই দিয়া হ'য় ৷ উল্লেখ্য যে, তদান্তৰীন ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে ২০১৬ চনত ঘানা বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ চৌহদত দুয়ো দেশৰ মৈত্ৰি স্থাপনৰ হেতু হিচাপে গান্ধীৰ এটা প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰিছিল ৷\nআফ্ৰিকাৰ বিশ্বঃবিদ্যালয়খনত ঘানা প্ৰশাসনে গান্ধী প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰিব লোৱাৰ পৰাই ছাত্ৰ আৰু শিক্ষকসকলৰ প্ৰৱল বিৰোধৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল ৷ গান্ধী মূৰ্তি স্থাপন লৈ হোৱা বিবাদত বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ শিক্ষক সমাজে এক লিখিত আবেদনৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ লগত প্ৰশাসনে কোনো ধৰণৰ আলোচনা, বিচাৰ নকৰাৰকৈয় ভাৰতবৰ্ষৰ বৰ্ণবাদী নেতাজনৰ প্ৰতিমা বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ চৌহদত স্থাপনৰ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰে ৷ বিশ্বঃবিদ্যালয়খনৰ শিক্ষক সমাজৰ অভিযোগ আছিল যে, কৃষ্ণকায় আফ্ৰিকীয় লোকৰ প্ৰতি গান্ধীৰ মনেভাৱ ঠিক নাছিল ৷\nগান্ধীৰ বিৰুদ্ধে আফ্ৰিকা মহাদেশত প্ৰতিবাদী আন্দোলন হৈ থকাটো ভাৰতীয়ৰ কাৰণে স্বাভাৱিক যদিও মহাদেশখনৰ মুলনিৱাসী কৃষ্ণকায় লোকসকলৰ কাৰণে "গান্ধী বিৰুদ্ধ" এক সন্মানীয় বিষয় ৷ ঘানা বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ চৌহদত ভাৰতৰ পূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীৰ দ্বাৰা গান্ধী মূৰ্তি উদঘাটন কৰা দিনৰ পৰাই দেশখনৰ শিক্ষক, ছাত্ৰ, বুদ্ধিজীৱি সমাজে বিশ্বঃবিদ্যালয়খনৰ চৌহদৰ পৰা গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি আঁতৰাই নিবলৈ প্ৰশাসনৰ ওচৰত দাবী জনায় ৷ সমান্তৰালকৈ আফ্ৰিকাবাসীয়ে গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি মাহাদেশখনৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰিতিষ্ঠান আৰু ৰাজহুৱা স্থানৰ পৰা আঁতৰাবলৈ অভিযানত নামি পৰাটো এক সন্মানীয় হৈ পৰিছে ৷\nআফ্ৰিকীয় বিশ্বঃবিদ্যালয়খনৰ ছাত্ৰ, শিক্ষক আৰু দেশৰ বুদ্ধিজীৱি সমাজে একলগ হৈ মিষ্টাৰ গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা আৰু দেশখনৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা গান্ধীৰ প্ৰতিমা সম্পূৰ্ণ আঁতৰাই দিবলৈ বিচৰাৰ কাৰণ কি? কিয় কৃষ্ণকায় আফ্ৰিকীয় জনতাই গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে একত্ৰিত?\n১৮৯৩ চনত গান্ধীয়ে "নেটল পাৰ্লিয়ামেন্ট"লৈ লিখা চিঠিত লিখিছিল যে, "General belief seems to prevail in the Colony that the Indians arealittle better, if at all, than savages or the Natives of Africa", অৰ্থাৎ গান্ধীয় আফ্ৰিকীয় কৃষ্ণকায় মুলনিবাসী সকলৰ তুলনাত ভাৰতীয় সকল বহু পৰিমানে শ্ৰেষ্ঠ আছিল বুলি মানি লৈছিল ৷\n১৯০৪ চনত গান্ধীয়ে জোহাঞ্চবাৰ্গৰ স্বাস্থ্য বিষয়াক লিখা পত্ৰত উল্লেখ কৰিছিল যে, "The council "must withdraw Kaffirs" from an unsanitary slum called the "Coolie Location" wherealarge number of Africans lived alongside Indians. "About the mixing of the Kaffirs with the Indians, I must confess I feel most strongly." অৰ্থাৎ আফ্ৰিকীয় কৃষ্ণকায় লোকসকলক গান্ধীয়ে অপমানজনক শব্দ প্ৰয়োগ কৰি "কাফিৰ"ৰে তুলনা কৰে ৷ গান্ধীৰ এই বৰ্ণবাদী বিচাৰধাৰা আফ্ৰিকা আৰু ভাৰতবাসীৰ কাৰণে ঘোৰ অপমান আছিল ৷ "ভাৰতীয় আৰু আফ্ৰিকীয় লোকক নীচ গণ্যৰে খুদ নিজকে আৰ্য্য বংশৰ দেখুৱাই নিজৰ স্থিতি সুৰক্ষিত আৰু শ্ৰেষ্ঠ বুলি গান্ধীয়ে মানি লৈছিল ৷ গান্ধীৰ এনে বিচাৰৰ পাছতো "জাতিৰ পিতা" আখ্যা পোৱাটো বিচাৰ্য বিষয় ৷\nবাবা চাহাব আম্বেদকাৰৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় সংবাদৰ মধ্যমৰ নিকৃষ্ট সমালোচনা-বিলোচনা, চৰিত্ৰহননৰ মিছা সংবাদ পৰিৱেশনৰ পাছতো গান্ধীৰ ধূৰ্ত চৰিত্ৰৰ বিৰুদ্ধে সদা প্ৰতিবাদী আছিল ৷ এই কথা আজি সৰ্বজনবিদিত যে, বাবা চাহেব আম্বেদকাৰ দেৱৰ জাতিভেদ, বৰ্ণভেদ বিৰুধী আন্দোলন সমগ্ৰ বিশ্বই বুজিবলৈ সক্ষম হৈছে ৷ সেয়েহে ঘানা বিশ্বঃবিদ্যালয়ৰ চৌহদৰ পৰা গান্ধী মূৰ্তি আঁতৰ কৰাৰ পাছতে "The head of language, literature and drama at the Institute of African Studies'ৰ মুখ্য বিষয়া(HOD) Obadele Kambon দেৱে কৈ উঠিল, “If we show that we have no respect for ourselves and look down on our own heroes and praise others who had no respect for us, then there is an issue",\n“If we indeed don’t show any self-respect for our heroes, how can the world respect us? This is victory for black dignity and self-respect. The campaign has paid off."\nএটা কথা স্পষ্ট যে, গান্ধীয়ে ভাৰত বৃটিছ মুক্ত হোৱাটো বিচাৰিছিল ৷ তেওঁ অহিংসাৰ পূজাৰী আছিল সঁচা কিন্তু ভাৰতত হোৱা জাতিভেদ, বৰ্ণবৈষম্যৰ দৰে কৰ্কট ৰোগৰ বিৰুদ্ধে গান্ধীয়ে আন্দোলন, প্ৰতিবাদ কৰা নাছিল ৷ সেয়ে, তেওঁ দেশৰ বৰ্ণবাদী ভাৱধাৰ লোকৰ পৰিচয়ত নীচ-হীন জাতি- বৰ্ণত থকা মানুহখিনিক লৈ ৰাজনৈতিক সামাজিক স্থান আৰু সামাজিক পৰিচয় দিবলৈ "হৰিজন" নামৰ সংস্থাটো আৰম্ভ কৰিছিল ৷\nঘটনাৰ সত্যসত্যা ☞ দ্যা গাৰ্ডীয়ান\nBy Thaigir Bodosa at December 26, 2018


ব্যক্তিগত জয় আৰু ৰাজহুৱা জয় - Jeevan Britta\nব্যক্তিগত জয় আৰু ৰাজহুৱা জয়\nPublished June 23, 202011:46 am\nUpdatedJuly 10, 202010:07 am\nPosted by BIKASH KALITA on June 23, 2020. Updated: July 10, 202010:07 am\nৰাজহুৱা জয়ৰ বহু আগতে ব্যক্তিগত জয় আৰম্ভ হয়৷\nকেতিয়াবা কোনোবা এজন খেলুৱৈ, গায়ক বা শিল্পী একে ৰাতিতে জনপ্ৰিয় হৈ উঠে৷ সকলোৱে তেওঁৰ কাম চাব বিচাৰে, তেওঁক লগ পাব বিচাৰে, তেওঁ ভাল পাবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ এয়া হ’ল তেওঁৰ ৰাজহুৱা জয়৷ তেওঁৰ কামৰ শলাগ মানুহে লোৱা আৰম্ভ কৰে, তেওঁ কষ্টৰ ফল ৰাজহুৱাকৈ দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ কিন্তু তেওঁ সেই ফলাফল এদিনতে লাভ কৰা নাই, তেওঁৰ ৰাজহুৱা জয় এদিনতে সম্ভৱ হোৱা নাই৷\nমানুহে ব্যক্তিগত জয় বোৰ দেখা নাপায়, তেওলোকে দেখা পায় মাত্ৰ ৰাজহুৱা জয়বোৰহে৷ কিন্তু যিজনে এই কামবোৰ কৰি আছে, কষ্ট কৰি আছে তেওঁ নিজেহে আৰু মাত্ৰ তেওঁৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত দুই এজনে তেওঁত ব্যক্তিগত জয়বোৰ দেখা পায়৷\nকিন্তু ব্যক্তিগত জয় কি নো?\nআপুনি কোনোবা গায়ক হওক, এক্টৰ হওক, চিত্ৰশিল্পী হওক, আন্ট্ৰিপ্ৰনাৰ হওক বা কর্মচাৰী হওক, আপুনি প্ৰতিদিনে কষ্ট কৰে৷ আপুনি যি কাম কৰিব বিচাৰে সেই কাম কৰোতে, যিবোৰ ফলাফল লাভ কৰিব বিচাৰে সেইবোৰ লাভ কৰাৰ বাবে আপুনি কাম কিছুমান প্ৰতিদিনে কৰিব লাগে৷ এনে কামবোৰ কৰোতে সদায় ৰেজিষ্টেনচ বা প্ৰতিৰোধৰ বিপক্ষে আপুনি যুদ্ধ কৰে ৷ প্ৰতিৰোধৰ বিপক্ষে যুদ্ধ কৰাটো ইমান সহজ নহয়৷ প্ৰতিদিনে ইয়াৰ বিপক্ষে আপুনি যুজে আৰু বেছিভাগ দিনতে আপুনি জয়ী হৈছে৷ এয়া আপোনাৰ প্ৰতিদিনৰ ব্যক্তিগত জয়৷\nআপুনি নিজৰ বাবে কিছুমান ভাল অভ্যাস গঢ়িছে, সেইবোৰ প্ৰতিদিনে কৰি গৈ আছে৷ এই অভ্যাসবোৰৰ বাবেহে আপুনি সফল হ’ব পাৰিছে৷ কিন্তু অভ্যাসবোৰ গঢ়োতে আৰু সেইবোৰ সদায় কৰি থাকোতে আপোনাৰ যথেষ্ট কষ্ট হৈছে৷ কিন্তু তথাপিও আপুনি সেইবোৰ কৰিছে আৰু অভ্যাসবোৰ গঢ়াৰ কামত সফল হৈছে৷\nউদাৰণ স্বৰূপে, ৰাতিপুৱা আনে উঠাৰ আাগতে আপুনি উঠিছে, উঠি নিজৰ কামত ধৰিছে, যি সময়ত আন মানুহে আৰামেৰে শুই আছে৷ আনে যেতিয়া টিভি বা মবাইলত এটাৰ পিছত এটাকৈ হাহি উঠা ভিডিঅ চাই সময় কটাইছে তেতিয়া আপুনি নিজৰ কামত লাগি আছে৷\nআপুনি যদি এথলিট, তেতিয়া আপুনি আনে ভাবিব নোৱাৰা ধৰণে কষ্ট কৰিছে, জিমত নিজৰ শৰীৰৰ ঘাম সদায় মাটিত পেলাইছে আৰু তাৰ পিছতহে আপুনি জয়ী হ’ব পাৰিছে৷\nৰাতিপুৱা উঠি আপুনি সদায় মেডিটেচন কৰিছে, সদায় শাৰীৰিক ব্যায়াম কৰিছে আৰু তাৰ ফলত আপুনি বয়সতকৈ দেখাত সৰু হৈ আছে বা কোনো ধৰণৰ অসুখ-বিসুখ নোহোৱাকৈ আছে৷ আনে সেয়া দেখা নাপায়৷\nআপুনি কিতাপ এখন লিখিছে, বা চিনেমা এখন নিৰ্মাণ কৰিছে বা ভালদৰে বিজনেচ এটা কৰিব পাৰিছে, সেয়া কৰোতে আপোনাৰ সাংঘাটিক কষ্ট হৈছে, মানুহে সেয়া দেখা নাপায়, তাৰবাবে আপুনি কোনো স্বীকৃতিও নাপায় যেতিয়ালৈকে শেষ ফলাফলটো সকলোৱে নেদেখে৷\nসকলোৰে ক্ষেত্ৰত তেনেকুৱাই হয়৷\nকিন্তু আনে নাজানিলেও আপুনিতো জানে কিমান কষ্ট, কিমান ত্যাগৰ ফলত আপুনি সেয়া লাভ কৰিছে৷ ৰাজহুৱা জয় অহাৰ বহু আগতে এনে ব্যক্তিগত জয়বোৰ আপুনি লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হ’ব৷\nৰাজহুৱা জয় আহোতে সময় লাগিব পাৰে৷ আনে স্বীকৃতি দিয়ালৈকে, সকলোৱে আপোনাৰ কথা গম পোৱালৈকে সময় লাগিব পাৰে৷ কেতিয়াবা আপুনি ৰাজহুৱা জয় লাভ নকৰিলেও এই ব্যক্তিগত জয়বোৰো জানো আপোনাৰ বাবে ডাঙৰ হ’ব নোৱাৰে?\nৰাজহুৱা জয়বোৰত গুৰুত্ব দিয়াতকৈ আপুনি ব্যক্তিগত জয়বোৰত গুৰুত্ব দিলে বেছি ভাল নহ’বনে? ব্যক্তিগত জয়বোৰৰ পৰা ৰাজহুৱা জয় এটা সময়ত আহিবই৷ প্ৰতিদিনে লাভ কৰা ব্যক্তিগত জয়বোৰ আপুনি উপভোগ কৰিব নোৱাৰেনে? প্ৰতিদিনে আপুনি ব্যক্তিগত জয় লাভ কৰিছে আৰু সেইবোৰ কৰা বাবে আনন্দ পাইছে- সেই কথাটো বেছি ভাল নহ’বনে?\nব্যক্তিগত জয়ে আপোনাক বেছি আনন্দ দিব৷ এইবোৰ জয় যে আপুনি লাভ কৰিছে সেই কথাটোত আপুনি গর্ব কৰিব পাৰে৷ এনে জয়বোৰে আপোনাৰ নিজৰ প্ৰতি সন্মান বঢ়াব৷ মানুহ হিচাপে আমি যি যি কালজয়ী কাম কৰিব পাৰো সেই সকলোবোৰ সম্ভৱ এনে ধৰণৰ ব্যক্তিগত বিজয়ৰ পৰাহে৷\nভিক্টৰ ফ্ৰেঙ্কলৰ পাঁচটা উদ্ধৃতি যিয়ে আপোনাক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিব\nPrevious Post ৩০ দিনৰ প্ৰত্যাহ্বান – ১০০ পুশ আপ এমাহৰ বাবে\nNext Postসফলতা, সার্থকতা আৰু সুখ


নিজকে কেনেদৰে মটিভেট কৰি ৰাখিব - Jeevan Britta\nPublished March 8, 202111:59 am\nUpdatedFebruary 23, 20214:01 pm\nPosted by BIKASH KALITA on March 8, 2021. Updated: February 23, 20214:01 pm\nআপুনি হয়তো প্ৰতিদিনে সম্পূর্ণ মটিভেচনৰে নিজৰ কামবোৰ কৰিব বিচাৰে, দিনটো ভালদৰে পাৰ কৰিব বিচাৰে৷ মটিভেচন থাকিলেহে কামবোৰ আপুনি ভালদৰে কৰিব পাৰিব৷ কিন্তু প্ৰতিদিনে নিজকে মটিভেট কৰি ৰখাটো সহজ নহয়৷ কেতিয়াবা মটিভেচন থাকে কেতিয়াবা নাথাকে৷ নিজকে প্ৰতিদিনে মটিভেট কৰি ৰাখিবলৈ আৰু প্ৰতিটো দিনেই ভালদৰে পাৰ কৰিবলৈ আপুনি কিছুমান কাম কৰিব পাৰে৷\nনিজৰ মটিভেচন ৰিচর্চ এটা ঠিক কৰক\nনিজকে মটিভেট কৰি ৰাখিবলৈ আপোনাক এটা মটিভেচন ৰিচর্চ লাগিব৷ এই মটিভেচন ৰিচর্চটোত কি থাকিব? ইয়াত আপোনাক মটিভেট কৰা ভিডিঅ, ফটো, অডিঅ, কিতাপ, গান আদি সকলো বস্তু থাকিব পাৰে৷ এনে আপোনাক অনুপ্ৰাণিত কৰা কিবা এটা পালে সেয়া আপুনি এঠাইত জমা কৰি থৈ যাব পাৰে৷ নিজৰ মবাইল ফোন বা কম্পিউটাৰতো আপুনি তেনে কৰিব পাৰে৷ মবাইল বা কম্পিউটাৰৰ এটা সুবিধা এই যে আপুনি লগে লগে, যিকোনো সময়তে এয়া খুলি চাব পাৰে৷ যদি মাত্ৰ এখন ভৰি থকা মানুহ এজনে জিমলৈ গৈ সাংঘাটিক ধুনীয়া, এথলেটিক শৰীৰ এটা সৃষ্টি কৰা ফটো এখনে আপোনাক এক্সাচাইজ কৰিবলৈ মটিভেট কৰে, তেনেহ’লে সেই ফটোখন আপোনাৰ মটিভেচন ৰিচর্চটোত থাকিব৷ মোৰ ভিডিঅ এটাই যদি আপোনাক মটিভেট কৰে, সেই ভিডিঅটো আপোনাৰ মটিভেচন ৰিচর্চত থাকিব পাৰে৷\nকাম কৰা আৰম্ভ কৰক, মটিভেচন নিজে নিজে আহিব\nযদি কিবা কাম কৰিব বিচাৰে তেন্তে মটিভেচনৰ বাবে ৰৈ নাথাকিব৷ কামটো আৰম্ভ কৰক, অলপ পিছত মটিভেচন নিজে নিজে আহিব৷ কাম এটা কৰা আৰম্ভ কৰিলে যি মমেন্টাম আৰম্ভ হয় সেই মমেন্টামে আপোনাক মটিভেট কৰিব৷ লগতে কাম এটা কৰা ফলত আপুনি যি সৰু-ডাঙৰ ফলাফল দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰে, সেই ফলাফলে পৰৱর্তী পর্যায়টো বা পৰৱর্তী কামটো কৰিবলৈ আপোনাৰ অনুপ্ৰাণিত কৰিব৷ কেতিয়াবা কাম এটা কৰিবলৈ মন নগ’লে জোৰকৈ সেয়া কৰা আৰম্ভ কৰক আৰু ১০-১৫ মিনিট পিছত আপুনি অলপ হলেও মটিভেচন লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব৷\nকাম সৰুকৈ আৰম্ভ কৰক\nমটিভেচন নোহোৱা হোৱাৰ বা নথকাৰ এটা কাৰণ হ’ল আপুনি কাম এটা কৰি তাৰ পৰা একো ফল দেখা নাপায় আৰু লগতে কামটো কেতিয়াবা আমাৰ বাবে টান হৈ পৰে৷ মটিভেচন নোহোৱা কৰা এই দুয়োটা সমস্যাৰ এটা সমাধান আছে৷ কাম এটা আৰম্ভ কৰোতে সৰুকৈ আৰম্ভ কৰক৷ ডাঙৰ লক্ষ্য এটাক সৰু কিছুমান লক্ষ্যত ভাঙি লওক, আৰু তাৰে এটা সৰু লক্ষ্য লৈ তাক পাবলৈ কাম আৰম্ভ কৰক৷ সৰু লক্ষ্য এটা ঠিক কৰি লৈ কাম আৰম্ভ কৰিলে কি লাভ হ’ব? আপুনি যদি সৰু লক্ষ্য এটা লৈ কাম আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া সেই সৰু লক্ষ্যটো লাভ কৰিবলৈ তুলনামূলকভাৱে সহজ হ’ব আৰু সেই লক্ষ্য লাভ কৰিলে আপোনাৰ তাৰ পিছৰ কামটো বা পর্যায়টো কৰিবলৈ মন যাব৷\nকিমান দূৰ আহিলে, কিমান কাম কৰিলে চাওক\nআপুনি যদি ডাঙৰ কাম এটা কৰি আছে বা বা বহুদিনৰ পৰা কাম এটাত লাগি আছে কিন্তু আজি সেয়া কৰিবলৈ বা কৰি থাকিবলৈ অলপো মটিভেচন নাই যেন পাইছে, তেতিয়া অলপ সময় ৰৈ মন কৰক এতিয়ালৈ আপুনি কিমান কাম কৰিলে আৰু কিমান দূৰ আহিলে৷ নিজৰ অগ্ৰগতি মন কৰিলে আপুনি দেখিব যে ইতিমধ্যে হয়তো আপুনি বহুতখিনি আগবাঢ়িছে, বহুত ফলাফল লাভ কৰিছে৷ সেই কথাটো মন কৰাৰ লগে লগে এই প্ৰগতিয়ে আপোনাক মটিভেট কৰিব কামটো কৰি থাকিবলৈ, এৰি নিদিবলৈ৷\nকি কাৰণে কৰি আছে মনত পেলাওক\nযদি মটিভেচন নোহোৱা হৈছে তেতিয়া আপুনি যি কাম কৰি আছে সেই কামটো কিয় কৰি আছে মনত পেলাওক৷ কাম এটা কৰাৰ কাৰণটোৱে আমাক সদায় মটিভেট কৰি থাকে৷ কেতিয়াবা আমি সেয়া পাহৰি যাও৷ কামটো কৰাৰ কাৰণটো আকৌ মনত পেলালে আপুনি লগে লগে নিজকে আকৌ অনুপ্ৰাণিত অনুভৱ কৰিব৷ মাত্ৰ সেই কাৰণটো এতিয়াও আপোনাৰ বাবে জৰুৰী, মৰমৰ, আৰু প্ৰয়োজনীয় হ’ব লাগিব৷\nদেখাত এক্সাচাইজৰ আপোনাৰ মটিভেচনত একো প্ৰভাৱ নাই যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু আপোনাৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক স্থিতিৰ ওপৰত ই পোনপটীয়াকৈ প্ৰভাৱ পেলায় আৰু আপোনাক ই মটিভেট কৰি ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে৷ নিয়মীয়াকৈ এক্সাচাইজ কৰা মানুহ এজনক সোধক, তেওঁ ক’ব তেওঁ ইয়াৰ পৰা দৈনন্দিন জীৱনত কিমান লাভ পাইছে৷ আপোনাৰ নিজৰ মনৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ বাঢ়িব, আপুনি বেছি মনোযোগেৰে কাম কৰিব পাৰিব, কামবোৰ কৰি ভাল লাগিব, মনটো ভাল লাগি থাকিব আৰু ফলত আপোনাৰ কাম বেছি কৰা হ’ব আৰু বেছি ভাল ফলাফল আপুনি প্ৰতিদিনে লাভ কৰিব৷ আৰু এই কথাবোৰে আপোনাক মটিভেট কৰি থাকিব৷\nPrevious Post আপুনি চাইডলাইনতে বহি আছে নেকি?\nNext Postষ্ট্ৰেটেজিক ব্ৰেইক


ক'ৰ'না ভাইৰাছঃ মীথ বনাম বৈজ্ঞানিক সত্য\nক’ৰ’না ভাইৰাছঃ মীথ বনাম বৈজ্ঞানিক সত্য\nby কমলনয়ন মিশ্ৰ\nজনতা কাৰ্ফিউৰ শেষত ৰাইজৰ অদ্ভুত উল্লাসে কিবা যেন এটা ভয়ংকৰ বিপদৰ আগ জাননী দিছে ।\nক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ আৰত থকা চীনা ষড়যন্ত্ৰৰ কথা ধুমুহাৰ গতিত চলি আছে। ৰাতিপুৱাৰে পৰা ৱাটছএপত অহা কেইবাটাও মেছেজত উল্লেখ কৰা হৈছে The eyes of darkness নামৰ 1981 চনত প্ৰকাশিত এখন থ্ৰিলাৰ উপন্যাসৰ কথা। দৰাচলতে উপন্যাসখনৰ 1996 চনত প্ৰকাশিত এটি সংস্কৰণতহে Wuhan 400 নামৰ চীনা বৈজ্ঞানিকৰ দ্বাৰা সৃষ্ট এবিধ জীৱননাশক ভাইৰাছৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। আনহাতে 1981 চনৰ সংস্কৰণটিত গৰ্কি ৰ নামেৰে ৰাছিয়াত নিৰ্মিত অন্য এটি ভাইৰাছৰ কথাহে Google books ৰ ইন্টাৰনেট সংস্কৰণত উল্লেখ আছে। যি নহওক য়ুহানৰ নামযুক্ত এই কল্পকাহিনীৰ ভাইৰাছটোৱে প্ৰকৃততে য়ুহান প্ৰদেশৰ পৰা বিয়পা ক’ৰ’ণা ভাইৰাছ বুলি বহু মানুহ ইতিমধ্যে পতিয়ন গৈছে। ইতিমধ্যে দিল্লীৰ দৰে ঠাইত মংগোলীয় মুখাৱয়বৰ উঃপূৰ্বাঞ্চলৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীক ক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ সৈতে তুলনা কৰাৰ দৰে ভয়ংকৰ জেন’ফ’বিক ঘৃণাজড়িত ঘটনাৰ সূত্ৰপাত হৈছে। নিজৰ বিবেক খটুৱাই চিন্তা কৰিব নোখোজা সকলৰ ক্ষেত্ৰত এই দুখৰ সময়তো নিজে অন্ধভাৱে সত্য বুলি ভবা কথা এটিৰ সমৰ্থণত ৱাটছএপৰ দ্বাৰা ‘অকাট্য প্ৰমাণ’ গোটোৱাৰ হয়তো মজাই বেলেগ!\nক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ সৈতে য়ুহান-400 ৰ পাৰ্থক্য অনেক। ক’ৰণাৰ বিপৰীতে কাহিনীত উল্লেখিত মানৱ নিৰ্মিত য়ুহান -400 নামৰ কল্পিত ভাইৰাছ বিধ বহু বেছি ভয়ংকৰ, যাৰ আক্ৰমণৰ পৰা কোনেও বাচিব নোৱাৰে । দুই, ক’ৰণা ভাইৰাছৰ লক্ষণবোৰ কমেও2পৰা 14 দিনৰ ভিতৰত দেখা দিয়াৰ বিপৰীতে য়ুহান-400 ৰ ক্ষেত্ৰত এই সময় মাত্ৰ4ঘন্টা। অৰ্থাৎ কিতাপখনত বৰ্ণিত জৈৱিক অস্ত্ৰ আৰু য়ুহান প্ৰদেশৰ পৰা সংক্ৰমিত ক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ মাজৰ সম্পৰ্ক একেবাৰে কাকতালীয়। ক’ৰ’ণাৰ দৰে ভাইৰাছ (SARS COV-2) কিদৰে পূৰ্বৰ কোনো ভাইৰাছৰ জিনীয় পদাৰ্থৰ পৰিৱৰ্তন ঘটি সৃষ্টি হ’ব পৰা এক বিপদজনক, নতুন ভাইৰাছ এই সম্পৰ্কে সচেতনতাৰ অভাৱৰ বাবেই একোটা কল্পকাহিনী হঠাৎ ‘বিখ্যাত’ হৈ পৰিছে, অথবা ইচ্ছাকৃত ভাৱেই তাক ‘ভাইৰেল’ কৰা হৈছে।\nCOVID 19 সৃষ্টিকাৰী SARS -COV2 নামৰ ক’ৰ’ণা ভাইৰাছ বিধ যে হঠাৎ প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচন আৰু বিৱৰ্তনৰ ফলতহে উদ্ভুত, সেই কথাটো বুজা দৰকাৰ। মানৱজাতিৰ সন্মুখলৈ অহা এই আচম্বিত দুৰ্যোগে এই ধৰণৰ ভাইৰাছৰ ওপৰত হোৱা শেহতীয়া বহু গৱেষণাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰাৰ সুযোগ এটিও সৃষ্টি কৰিছে। এনে জ্ঞানৰ প্ৰসাৰে বহু উৰা বাতৰি, ভুৱা দৰৱৰ বাতৰিয়ে গঢ় দিয়া স্বয়ম্ভু সৰ্বজান্তাৰ মানসিকতাক অথবা অহমিকা সূলভ অৱহেলাৰ মনোভাৱক জয় কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগাব। প্ৰকৃত গৱেষণাৰ প্ৰতি নিষ্পৃহ, নিৰ্বিকাৰ বহু শিক্ষিত মানুহে ‘বিজ্ঞান’ৰ শব্দ আৰু ভাষাত কোৱা ভুৱা ৰাজনৈতিক প্ৰপাগণ্ডাৰ স্বীকাৰ হয়। তাৰ ফলত কেতিয়াবা হাততালিৰ শব্দ, কাঁহি বাতিৰ শব্দই ভাইৰাছৰ ‘শৃংখল’ ধ্বংস কৰিব বুলি ভবা অদ্ভুত মানসিকতাও ৰোগ সদৃশ হৈ চৌদিশে বিয়পি পৰে ।\nগৱেষণাগাৰত নতুন ভাইৰাছ সৃষ্টি কৰাটো যেনিবা অসম্ভৱ নহয়, কিন্তু SARS-COV2ভাইৰাছ বিধে মানৱ দেহত সংক্ৰমিত হোৱাৰ পিছতহে এনে কিছু জৈৱৰাসায়নিক ধৰ্ম আয়ত্ত্ব কৰিছে যাৰ ফলত ই পূৰ্বৰ SARS-COV অথবা MERS-COV আদিৰ দৰে ভাইৰাছৰ তুলনাত অধিক শক্তিশালী হৈ উঠিছে। সেইবাবে হয়তো ইয়াক Novel আখ্যা দিয়া হৈছে। ই জীৱবিজ্ঞানৰ দুটি মৌলিক সূত্ৰ অভিযোজন(Adaptation) আৰু প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচন(Natural Selection) ৰ নিয়ম অনুসাৰেই অতিশয় বলীয়ান হৈ উঠিছে।\nThe Proximal Origin of SARS-COV-2 শীৰ্ষক Nature ত প্ৰকাশিত বহুল পঠিত গৱেষণা পত্ৰখনে আমাক ক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ বিষয়ে এনে বহু কথাৰ সম্ভেদ দিছে। এই গৱেষণাত প্ৰকাশিত দুই এটি তথ্যৰ বিষয়ে ক’ব খুজিছোঁ।\nক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ পৰিয়ালটোৰ আটাইবোৰেই RNA জিনীয় পদাৰ্থ যুক্ত। RNA ৰাসায়নিক ভাৱে অস্থিৰ বাবেই ইয়াত ঘটা পৰিৱৰ্তনৰ হাৰ অধিক ক্ষিপ্ৰ। অদূৰ ভৱিষ্যতেও RNA ত ঘটা পৰিৱৰ্তনৰ ফলতেই নতুন বিপদজনক ভাইৰাছৰ সৃষ্টি হোৱাৰ সম্ভাৱনা অতি প্ৰবল। তাৰ বিপৰীতে, সকলো কোষতেই থকা সুস্থিৰ DNA ত ঘটা পৰিৱৰ্তনৰ মাত্ৰা অতিশয় নগন্য। ক’ৰ’ণা ভাইৰাছে ইয়াৰ RNA ৰ পৰা ই আক্ৰমণ কৰা প্ৰাণীৰ (মানুহ, বাদূলি, বনৰৌ ইত্যাদি) কোষত ইয়াৰ নিজস্ব প্ৰ’টিন সৃষ্টি কৰে, এই প্ৰ’টিনে ভাইৰাছটোৰ বাহিৰৰ অতি পাতল খোলা(envelope)টো গঠন কৰে। ক’ৰণা ভাইৰাছৰ খোলাৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই থকা মুকুতা সদৃশ(crown like, যিটো শব্দৰ পৰাই Corona নামটিৰ উদ্ভৱ হৈছে) এবিধ বিশেষ spike protein পোৱা যায়। ঘূৰণীয়া আকৃতিৰ খোলাটোত কেতবোৰ সৰু সৰু থূপৰ দৰে spike protein বোৰ সজ্জিত হৈ থাকে। এই প্ৰ’টিনবোৰ সাধাৰণতে এমিন’ এছিডেৰে গঠিত যদিও এনেবোৰ এমিন’ এছিডৰ সৈতে কেতবোৰ নিৰ্দিষ্ট স্থানত glycan ৰ দৰে বহু শৰ্কৰাও যুক্ত হয়। অৰ্থাৎ আমি ক’ব পাৰো যে ভাইৰাছটোৱে বহুশৰ্কৰা যুক্ত spike protein বোৰৰ সহায়ত অতি নিখুঁত ভাৱে আমাৰ দেহৰ কোষৰ আৱৰণৰ সৈতে যুক্ত হৈ পৰে। এই যুক্ত হৈ পৰা প্ৰক্ৰিয়াটোৰ জৈৱ ৰসায়নক ঠিক মতে বুজি উঠিলেই আমি গম পাম, Nature পত্ৰিকাৰ গৱেষক সকলে কিয় SARS -COV-2 ভাইৰাছ বিধ অতি শেহতীয়াভাৱে ডাৰউনীয় প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা এবিধ নতুন ভাইৰাছ বুলি প্ৰায় নিশ্চিত কৰিছে।\n১. আমি ইতিমধ্যেই উল্লেখ কৰি অহা Spike প্ৰ’টিনৰ এটা অতি সংবেদনশীল অংশ হৈছে Receptor Binding domain (RBD), এই অংশটোৰ সহায়ত প্ৰ’টিন বিধে আমাৰ কোষৰ আৱৰণত থকা এবিধ বিশেষ receptor অণুৰ সৈতে যুক্ত হৈ পৰে। অথচ সাধাৰণ অৱস্থাত এই receptor টোৱে ACE (Angiotensin Converting Enzyme) নামৰ উৎসেচক বিধৰ সৈতেহে যুক্ত হ’ব পাৰে। প্ৰমাণিত হৈছে যে বাদূলীৰ ক্ষেত্ৰত পোৱা ক’ৰ’ণা ভাইৰাছতকৈ( SARS-COV) মানুহৰ দেহত সংক্ৰমিত ক’ৰ’ণা ভাইৰাছৰ এই RBD অংশত থকা এমিন’ এছিড সমূহ কিছু ভিন্ন। কিন্তু বনৰৌত পোৱা ভাইৰাছৰ সৈতে এই RBD অংশটো প্ৰায় একেই। অৰ্থাৎ যি ভিন্নতাই ভাইৰাছ বিধক অতি শক্তিশালী ৰূপত মানুহৰ কোষ আৱৰণৰ সৈতে যুক্ত হোৱাৰ সামৰ্থ্য প্ৰদান কৰিছে, সেই ভিন্নতা সৃষ্টি হৈছে তাৰ RNA আৰু প্ৰ’টিনত সৃষ্টি হোৱা পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে। এই পৰিৱৰ্তনৰ আৰত বিজ্ঞানীসকলে ভাইৰাছ বিধৰ মানুহৰ দেহত ঘটা অভিযোজন আৰু প্ৰাকৃতিক নিৰ্বাচনক দুটা মুখ্য কাৰক ৰূপে অভিহিত কৰিছে।\n২. পূৰ্বৰ SARS-COV অথবা MERS-COV আদিৰ দৰে ভাইৰাছত নথকা এবিধ অন্য বৈশিষ্ট্যই SARS-COV-2 ক অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছে। spike প্ৰ’টিনত হোৱা এমিন’ এছিডৰ পৰিৱৰ্তনে অন্য এটি নতুন অংশৰো সৃষ্টি কৰিছে, যি অংশৰ কেইবাটাও স্থানত আমাৰ শৰীৰত থকা furin ৰ দৰে উৎসেচকে বা enzyme য়ে অতি সহজেই ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা ছেদন কৰিবলৈ সক্ষম। ছেদনৰ লগে লগেই এমিন’ এছিডৰ একোটা প্ৰান্ত(Terminal) মুকলি হৈ পৰিব। মুকলি হোৱা এমিন’ এছিডৰ প্ৰান্তৰ সহায়ত ভাইৰাছৰ spike প্ৰ’টিনে দুগুণ শক্তিৰে আমাৰ কোষৰ ভিতৰত থকা endosome নামৰ অংগানুৰ ভিতৰত প্ৰবেশ কৰিব পাৰে আৰু লাহে লাহে ৰোগৰ লক্ষণ বোৰো আৰম্ভ হয়। Furin উৎসেচকৰ দ্বাৰা ছেদিত এই অংশটোক বহু ক্ষাৰকীয় ভংগন স্থান(Poly basic cleavage site,PBCS) বোলা হৈছে। ইতিমধ্যে গৱেষণাৰ পৰা প্ৰমাণিত হৈছিল যে চৰাইৰ দেহত পোৱা সাধাৰণ ফ্লু ভাইৰাছেও যদি এই PBCS অংশ কিবাকৈ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়, তেন্তে সিও এটা সময়ত ঘাতক হৈ উঠিব পাৰে। পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে মানৱ দেহত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত নিষ্ক্ৰিয় অৱস্থাতেই হয়তো ক্ৰমাগত পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে এই PBCS অংশটো ভাইৰাছে অৰ্জন কৰিছিল, আৰু পিছত এই অংশটোৰ বলতেই দ্ৰুত গতিত সি বিস্তাৰিত হৈ পৰিছিল। উল্লেখ্য যে এই অংশটোৰ উপস্থিতি ২০০৫ চনত দেখা দিয়া নিগনিৰ দেহৰ পৰা সংক্ৰমিত HKU1 নামৰ অন্য এবিধ ক’ৰ’ণা ভাইৰাছতো পোৱা গৈছিল।\n৩. Spike প্ৰ’টিনৰ সৈতে যুক্ত বহু শৰ্কৰা glycan ৰ কথা কোৱা হৈছে। গ্লাইকেনৰ উপস্থিতিৰ বাবেই ক’ৰ’ণা ভাইৰাছে আমাৰ দেহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধী ব্যৱস্থা, বিশেষকৈ এন্টিবডি বা অন্যান্য উপাদানক অতি সহজেই অতিক্ৰম কৰিব পাৰে। এই সম্পৰ্কে আৰু গৱেষণাৰ থল আছে।\nওপৰোক্ত আলোচনাৰ পৰা এয়া প্ৰতীয়মান হৈছে যে SARS -COV-2 ভাইৰাছ বিধৰ বিৰুদ্ধে মানৱজাতিৰ এই মহাযুদ্ধৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈছে — ভাইৰাছটোৰ ওপৰত চলি থকা বিস্তৰ আৰু নিৰৱিচ্ছিন্ন গৱেষণা। এই গৱেষণাই ভাইৰাছ বিধক প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা নতুন ঔষধ, ভেকচিন আদিৰ নিৰ্মাণো সম্ভৱ কৰি তুলিব। এই সংকটৰ মুহূৰ্তত আমি গৱেষকসকলৰ অৱদানৰ বিষয়ে কিছু অৱগত হৈ নিজৰ লগতে প্ৰৱল আত্মবিশ্বাসেৰে আনকো সজাগ আৰু সচেতন কৰিব লাগিব।


গ্ৰেপ্তাৰ হ’ব নেকি একালৰ মহাপ্ৰতাপী হাগ্ৰামা মহিলাৰী ? – Guwahati Times\nগ্ৰেপ্তাৰ হ’ব নেকি একালৰ মহাপ্ৰতাপী হাগ্ৰামা মহিলাৰী ?\nAssamese Newsগ্ৰেপ্তাৰ হ’ব নেকি একালৰ মহাপ্ৰতাপী হাগ্ৰামা মহিলাৰী ?\nকথাতে কয় নহয় বোলে, একালৰ বৃন্দাবন একালত পৰে চন । ঠিক এনে দশাই হৈছে এতিয়া একালৰ মহাপ্ৰতাপী ৰাজনৈতিক নেতা, বি টি চিৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী তথা বি পি এফৰ সভাপতি হাগ্ৰামা মহিলাৰীৰ । যিকোনো মুহূৰ্ততে “নিয়া”ই ধৰি বান্ধি গ্ৰেপ্তাৰ কৰি নিয়াৰ আশংকাত সম্প্ৰতি পেটতে হাত ভৰি লুকুৱাৰ অৱস্থা হৈছে বাহুবলী নেতা গৰাকীৰ ।\nইতিমধ্যে আত্মসমৰ্পন কৰা এন এল এফ বি নামৰ বড়োভূমিৰ উগ্ৰপন্থী সংগঠনটোৰ নেতা এম বাথাই “নিয়া”ৰ ওচৰত দিয়া এক স্বীকাৰোক্তিৰ ভিত্তিতেই হাগ্ৰামা মহিলাৰীৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ সম্ভাৱনা প্ৰকট হৈ পৰিছে । মন কৰিবলগীয়া যে, এন ডি এফ বিৰ সৈতে দিল্লীয়ে শান্তি চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰাৰ পিছত বড়োভূমিত ভূমিষ্ঠ হৈছিল এন এল এফ বি নামৰ নতুন উগ্ৰপন্থী সংগঠনটো । নেতৃত্বত আছিল এম বাথা ।\nসেই সময়তে ঘুনুক ঘানাককৈ চৰ্চা চলিছিল যে এন এল এল বিৰ জন্মৰ আঁৰত আছে হাগ্ৰামা মহিলাৰী । পৰৱৰ্তী সময়ত সদলবলে বাথাই আত্মসমৰ্পন কৰে । আত্মসমৰ্পনৰ পিছত “নিয়া”ই একাধিকবাৰ বাথাক জেৰা কৰিছে ৷ এই জেৰাত বাথাই এক বিস্ফোৰক স্বীকাৰোক্তি দিছে যে, তেওঁ ডেজিগনেটেড কেম্পত থকাৰ সময়ত হাগ্ৰামা মহিলাৰীৰ আত্মীয়ই তেওঁক পলুৱাই নিছিল ।\nফলত এতিয়া হাগ্ৰামা মহিলাৰী গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা পুৰামাত্ৰাই প্ৰকট হৈছে । চতুৰ হাগ্ৰামাই এনেধৰণৰ বিপদৰ গোন্ধ পায়েই বাৰম্বাৰ বিজেপিয়ে আঁতৰাই পঠিওৱাৰ পিছতো উপযাচি বিজেপিৰ কাষ চাপিবলৈ চেষ্টা চলাই আছে । আনকি সদ্য-সমাপ্ত উপ-নিৰ্বাচনতো বিজেপিয়ে নিবিচৰা স্বত্বেও হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে ভবানীপুৰত বিজেপিৰ হৈ প্ৰচাৰ চলাইছিল ।


অসমীয়া নজনা সেই অসমীয়া ল’ৰাজন ….(-মণ্টু কুমাৰ ডেকা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nFebruary 15, 2015 March 10, 20210Comments\nদিল্লীলৈ অহাৰ বেছিদিন হোৱা নাছিল , সেইয়া আছিল ২০০৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ কোনোবা এটা দিন | মাঘ বিহুৰ বাবে ৰাতিপুৱা সেই মাইনাচ পাঁচ নে ছয় কিবা এটা চেলচিয়াছৰ ঠাণ্ডাত ৭৭ নম্বৰ বাছখনত বহিছো | বাছত বহিয়েই মনে-মনে ভাবিলো ট্রেইনৰ যাত্রাত কোনোবা অসমীয়াক লগ পালে ভাল আছিল | যথা সময়ত ষ্টেচন পালোগৈ , ডাঙৰ-ডাঙৰ ,ৰঙা-ৰঙা আখৰ কেইটা সেই অনুসন্ধান কোঠাটোৰ ওচৰত থকা ডিজিটেল বর্ডখনত জিলিকি আছিল | কিছু সময় পাছত গুৱাহাটীলৈ যোৱা নর্থ-ইষ্ট এক্সপ্রেছ ট্রেইনখনৰবিষয়ে হিন্দীতে কিবাকিবি ঘোষণা কৰিলে| লগে-লগে সেই ডিজেটেল বর্ডখনৰ ওপৰত গতি কৰি থকা ৰঙা- ৰঙা আখৰ কেইটাই সংকেত দিলে যে নর্থ-ইষ্ট এক্সপ্রেছ ট্রেইনখন দুই ঘণ্টামান দেৰিকৈহে প্রস্থান কৰিব৷উপায়হীন হৈ প্লেটফর্মত বহি ক্ষণ গণি থাকিলোঁ যথা সময়লৈ ..| গোটেই ট্রেইনখনতেই কোনো অসমীয়া নাপালে বৰ আমনিদায়ক হ’ব | কথাষাৰ ভাবি থাকোতেই মনলৈ ধাৰণা এটা আহিল | সকলোৱে ঠাণ্ডাত গৰম কাপোৰেৰে গা-মুখ ঢাকি লৈছে৷ময়ো যদি মায়ে সযতনে দিয়া গামোছাখন গলত মেৰিয়াই লওঁ তেতিয়া দুটা কথা হ’ব পাৰে , প্রথম কথাটো, ঠাণ্ডাৰ পৰা হাত সৰা , দ্বিতীয় কথাটো প্লেটফর্মত থকা কোনোবা অসমীয়াক মই অসমীয়া বুলি চিনাকী দিয়াটো | মোৰ বুদ্ধিটোৱে কাম দিলে; কিছু সময় পাছতেই পাছফালৰ পৰা বাইদেউ এজনীয়ে মাত লগালে , “ হেই ভাইটি ….” কিছু সকাহ পালো | সেইদিনাই গম পালো গামোচাৰ লগতে পৰৰ দেশত অসমীয়া মাতষাৰৰ মূল্যৰ কথা | কথাবতৰা পাতি গম পালো তেওঁৰ লগতে আৰু কেইবাজনো মোৰ সমনীয়া ডেকা ল’ৰা আছে | টিকেটটো চাই গম পালো আমাৰ চিটবোৰো একেলগেই , আমাক আৰু কোনে পায় | খন্তেকৰ ভিতৰতে আটাইয়ে মিলি চাহ-বিস্কুট খালোঁ | বাইদেউজনীয়ে বেগৰ পৰা তামোলৰ টোপোলাটো উলিয়াই এখন তামোল মোকো দিলে৷সম্পূর্ণ এবছৰ পাছত সেইদিনা সেই তামোলখন খাই কিছু আনন্দ লভিলোঁ৷অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে আমি আটাইয়ে এটা পৰিয়ালৰ দৰে হৈ পৰিলোঁ | ট্রেইনখন আহিল , আমি নিজৰ নিজৰ আসনবোৰ ল’লো | বাইদেউজনীয়ে তেওঁ অনা সেই পুৰীৰ টিফিনটোৰ পৰা পুৰী কেইখনমান উলিয়াই আমাক খাবলৈ দিলে | খাই বৈ লাগি গ’লো কথা-বতৰাত |\nমই স্লিপাৰ ক্লাচৰ সেই কাষৰ ওপৰৰ চিটটোত বহি আছো | মোৰ তলৰ চিটটোত নতুনকৈ ল’ৰা এজন আহিছে৷দেখাই শুনাই অসমীয়া৷দুই এবাৰ হাতত থকা সেই দামী মোবাইলত কাৰোবাৰ লগত অসমীয়াত কথা পতাও শুনিলোঁ | কিছু সময় পাছত মই চিধাই সুধিলোঁ,\n“ দাদা , আপুনি অসমৰ কোন ঠাইৰ ?”\nতেওঁ মোৰ ফালে কিছু সময় চালে আৰু ক’লে,\n“ আসাম , জানা হে , তেজপুৰ ” |\nমোৰ অলপ সন্দেহ হৈ গ’ল ,মই আৰু কিবা সুধিম বুলিয়েই তেখেতে খিৰিকিৰে বাহিৰলৈ চাই পঠিয়ালে | মোৰ ওচৰত থকা আটাইবোৰ নিৰব হৈ ৰ’ল৷বাইদেউজনীৰ মুখখন খঙতে ৰঙা-চিঙা পৰি গ’ল | কিছু সময়ৰ পাছত ল’ৰাজনে চিটৰ পৰা উঠি মোলৈ চাই ক’লে,\n“ টাইম কিতনা হোৱা ?\nমই অসমীয়াতে ক’লো,\n“ দহটা বাজিবৰ হ’ল ”\nতেওঁ যেন একোয়েই নুবুজিলে , বাথ ৰুমলৈ গ’ল | আমাৰ লগত থকা বাইদেউ জনীয়ে খঙতে মুখেৰে কিবা কৈ আছে | তাকে দেখি ভায়েকজনে ক’লে,\n“ তেখেতে দিল্লীলৈ আহি অসমীয়াই পাহৰি গ’ল|”\nলাহে-লাহে ৰাতি হ’ল৷বাইদেউজনীয়ে টোপোলাবোৰ উলিয়াই খোৱা বস্তুবোৰ ভগাই দিলে | মাজতে এবাৰ সেই ল’ৰা জনকো সুধিলে,\n“ ভাইটি পুৰি খাবা? ” ,ল’ৰা জনে হিন্দীতে নেখাওঁ বুলি ক’লে | খাই বৈ শুই থাকিলোঁ |\nৰাতিপুৱা হ’ল ,শুই উঠিয়েই গ’ম পালো ল’ৰাজনৰ লগত কোনোবা বেলেগ এজন ল’ৰাই খুব কথা পাতি আছে৷অলপ কানপুৰৰ যেন লাগিল| দুয়ো একেল’গে লালবিহাৰী চাহো খালে৷কিমান যে কি কথা পাতিছে দুয়োয়ে৷কথা-বতৰাৰ পৰা এইটো বেছিকৈ স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে তেখেত এজন অসমীয়া |\nৰাতি হ’ল , সেই একেটা চিটতে দুয়ো মিলামিছাকৈ শুইছেও৷আমিও ভাত পানী খাই শুই থাকিলোঁ |আকৌ ৰাতিপুৱা হ’ল, বিহাৰ পাৰ হওঁ হওঁ৷আমি সকলোৱে আকৌ লালবিহাৰী চাহৰ জুতি ল’লো৷আঠ বাজিবৰ হ’ল | ল’ৰাজনক তেতিয়ালৈকে শুই থকা দেখা গ’ল | লাহে লাহে মানুহৰো ভিৰ লাগিল , তথাপি ল’ৰাজন শুইয়ে আছে | আমাৰ লগৰ বাইদেউজনীয়ে অসম পুলিচত কাম কৰে৷তেখেতে কথাটো অলপ মন কৰিলে৷ল’ৰাজনৰ লগৰ সেই কানপুৰৰ হিন্দী ভাষী ল’ৰা জনো নাই৷নাই তেখেতৰ মুৰৰ ফালে থকা এডিদাচৰ ৰঙা বেগটো আৰু চিটৰ তলত থকা সেই জোটাযোৰ.. কেবল তেখেতৰ চেন্দেল যোৰৰ এপাতহে তলত এফালে পৰি আছে | কথাটোৱে সকলোকে আচৰিত কৰি পেলালে | তেখেতক হিন্দীতে জগালো৷কিছু সময়ৰ পাছত তেখেতৰ টোপনি ভাগিল৷বাথৰুমৰ পৰা চকু কেইটা ধুই আহি ধলং-পলংকৈ আমাক এইবাৰ অসমীয়াতে ক’লে,\n“ ল’ৰাজনে মোক চাধা খুৱাই সকলোবোৰ লৈ গ’ল ” |\nপকেটৰ পইচা, বেগটোৰ ভিতৰত থকা ভনীয়েক়লৈ লৈ অনা সেই সোণৰ চেইনডাল , মাকলৈ লৈ অনা বিহুৰ কাপোৰ, ঘৰৰ সেই সৰু-সৰু ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ কাপোৰ সেই আটাইবোৰ লৈ গ’ল | কিছুসময় সেমেনা- সেমেনি কৰি থাকিল |\nবাইদেউজনীয়ে এইবাৰ হিন্দীতে ক’লে,\n“ থোৰা চাই পি লে , লাল বিহাৰী..পেইচা মেই হি দে দুংগী৷”\nল’ৰা জনৰ চকুলো নিগৰি গ’ল৷লাজে-ভয়ে-অপমানে সেমেনা-সেমেনি কৰি থাকিল | যি নহওঁক আমি অসমীয়া , দয়া উপজিল৷গুৱাহাটী পালোহি৷সকলোৰে পৰা ১০ , ২০ টকা লৈ তেখেতৰ কাৰণে এযোৰ চেন্দেল আৰু তেজপুৰলৈ যোৱা ভাড়াটো হাতত দি দিলো | এইবাৰ মই সকলোৰে পৰা বিদায় লৈ ল’ৰাজনৰ কথা ভাবি ভাবিয়েই আদাবাৰীলৈ যোৱা বাছখনত বহিলোঁ | ল’ৰাজনৰ সুৰেৰে ময়ো এবাৰ কণ্ডাকটৰক কৈ চালো ,\n“আদাবাৰী জানা হে|”\nকণ্ডাকটৰজনে চিঞৰি ক’লে,\n“ আদাবাৰী নেযায় , নামি দিয়ক৷” মানুহবোৰে ঘূৰি মোৰ ফালে চালে ..মই যে অসমীয়া কথাটো আটাইয়ে জানিছিল | বাছৰ পৰা নামি মযো এজন অসমীয়াৰ দৰে দ্বিতীয়খন বাছলৈ ৰৈ থাকিলোঁ…|\n( হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভালদৰে শিকিবলৈ সকলোকে পৰামর্শ দিওঁ৷কাৰণ এইটোও এজন অসমীয়াৰ বাবে অতি প্রয়োজনীয়৷বিশেষকৈ অসমৰ বাহিৰত থকাবোৰৰ কাৰণে; কিন্তু সেইবুলি অসমীয়া নজনা হৈ গ’লে এনেধৰণৰ ঘটনা হোৱাটো নিশ্চিত ..| ”\n© মণ্টু কুমাৰ ডেকা\nমোবাইল : 08800305719\n← সম্পাদকীয় (দেৱীকা ফুকন)\nফাগুন আহি আছে (-সত্যজিৎ কুমাৰ কাকতি) →\nOctober 15, 2016 March 10, 2021 0


শইকীয়া ছাৰ! – চিনেকথা\nBy বিজু ফুকন\nকথা আৰু কামৰ মাজত যাৰ ঘড়ীৰ কাঁটাৰ দৰে মিল, তেৱেই ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ছাৰ। ‘অগ্নিস্নান’ ছবিৰ বাবে ছাৰে দিয়া প্রস্তাৱৰ পাছত স্ক্ৰিপ্ট পঢ়ি বিব্ৰতবোধ কৰিছিলো – এনে এটা শক্তিশালী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিব পাৰিমনে? এই দ্বিধা-সংশয় আঁতৰাই ছাৰেই হাত ধৰি আগুৱাই নিছিল মোৰ অভিনয় জীৱনৰ এটা ব্যতিক্ৰম চৰিত্ৰৰ বাবে সাজু হ’বলৈ। ছাৰৰ স’তে কাম কৰি দেখিলো – কি আচৰিত শৃংখলাৰে সময়ক বান্ধি ৰাখে তেওঁ! ছবিৰ শ্বুটিং কৰিছে বুলিয়েই ‘প্রান্তিক’-‘সঁফুৰা’ৰ কাম পৰি থাকিব – এনে নহয়। ষ্টুডিঅ’তো সমাম্তৰালভাৱে তিনিখন মেজত তেওঁৰ কাম চলি থাকে। শ্বটিং, সঁফুৰা, প্ৰান্তিক। ইটো এৰি সিটো। শ্বুটিঙৰ মাজে মাজে সঁফুৰাক যেনেকৈ দুঘণ্টা সময় দিয়ে, ঠিক তেনেকৈ প্রন্তিককো সময় দিছিল আৰু শ্বুটিঙো চলাই গৈছিল। কিন্তু তেওঁৰ চিন্তাত, কামত কোনোদিনে আউল লগা নাছিল। আত্মসন্মানবোধক উচ্চাসন দি এক গৰিমাগৰ্বিত জীৱন যাপন কৰি অহা ছাৰৰ সততে মূৰ পোন কৰি থাকিব পৰা সৎ মৰ্যাৰ্দাসম্পন্ন মন এটা আছিল। হয়তো সেইবাবেই সকলো সমালোচনাৰ ঊৰ্ধত থাকি কেৱল কাম কৰি যাব পাৰিছিল ছাৰে। এই কথাৰ প্ৰমাণ পাইছিলো নিজেই।\n‘অগ্নিস্নান’ত মহীকান্তৰ চৰিত্ৰত বিজু ফুকন\nএবাৰ খবৰ-কাগজত ছাৰ সম্বন্ধে অলপ বেয়াকৈ ওলাইছিল। এই কথাত মৰ্মান্তিক আঘাত পাইছিল তেওঁ। অথচ কথাটো অতি সাধাৰণ – ‘তেওঁ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ পৰা আগতে কৰা ছবিৰ বিনিময়ত কৰ ঘূৰাই দিয়াৰ যি নিয়ম, সেই নিয়ম অনুসৰি পাওনা ধনৰ এটা অংশ তেওঁ এখন ছবিৰ প্ৰিন্ট উলিয়াবলৈ আগধন হিচাপে বিচাৰিছিল। এইটো কোনো অন্যায় কথা নহয়। অৱশ্যে এইদৰে আগতীয়াকৈ আগধন লোৱাৰ নজিৰো নাছিল। চাবলৈ গ’লে এইটো এটা অতি সাধাৰণ কথা। কিন্তু এই কথাটোকে লৈ খবৰ- কাগজখনত লিখা মন্তব্যটো পঢ়ি ছাৰে মনত আঘাত পাইছিল। এই ঘটনাৰ পাছত ছাৰে মোক কৈছিল – “বিজু, এতিয়াৰ পৰা সমাজৰ বাবে মই মৃত বুলি ধৰি ল’বা। এতিয়াৰ পৰা কোনো মেল-মিটিঙলৈ নাযাওঁ, মই কেৱল মোৰ কাম কৰি যাম” মই জানিছিলো এয়া ছাৰে ক্ষোভত কৰা মন্তব্য । কাৰণ ছাৰৰ আত্মসন্মানবোধৰ স’তে মোৰ পৰিচয় আছিল। এতিয়াও ভাবো, এই দায়িত্বশীল, সৎ মানুহজনৰ বিষয়ে কিবা এটা লিখাৰ আগতে এবাৰো তেওঁক সোধা উচিত নাছিলনে?\nএইজন ছাৰৰেই আন এটা ৰূপৰ স’তে পৰিচিত হৈছিলো শ্বুটিং ইউনিটত। মৰিগাঁৱত ‘অগ্নিস্নান’ৰ শ্বুটিং চলি আছিল। ডিচেম্বৰ মাহৰ ঠেটুৱৈ ধৰা ঠাণ্ডাত এটা পাতল পাঞ্জাবি পিন্ধি শ্বট দি থাকোতে, আমাক চাহ-পানী যোগান ধৰা ল’ৰাটোক মই দুবাৰ-তিনিবাৰ একাপ গৰম চাহ দিবলৈ কৈ আছো। মই কোৱা কথাত ল’ৰাজনে বিশেষ গুৰুত্ব নিদিয়াত এবাৰ তাক টানকৈ কালো। মই গম নোপোৱাকৈয়ে ছাৰে কথাটো মন কৰি আছিল। মানুহৰ মাজৰ পৰা ছাৰে হঠাৎ মাত দিলে – “বিজু, সি জোকাৰিলেহে জ্বলে।” মই প্রথমে কথাটো বুজা নাছিলো। ছাৰে তেতিয়া বুজাই দিলে যে টৰ্চলাইটত বেটাৰী ভৰাই লোৱাৰ পাছত যেনেকৈ অলপ জোকাৰি দিলেহে জ্বলে, সেই ল’ৰাজনকো অলপ ডকা-হকা দিলেহে কামত লাগে। ছাৰে কথাটো ভাঙি দিয়াৰ লগে লগে আমাৰ মাজত হাঁহিৰ ৰোল উঠিল।\n‘কালসন্ধ্যা’ৰ শ্বুটিঙৰ সময়ত আশীষ বিদ্যাৰ্থী আৰু নিকুমনি বৰুৱাৰ সৈতে পৰিচালক ডঃ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া\nআৰু এটা সৰু কথা। ছাৰৰ ব্যতিক্ৰমী ব্যক্তিত্বৰ অন্য এক উজ্বল দিশ৷ দীঘলীয়া সময় লৈ ‘অগ্নিস্নান’ৰ শ্বুটিঙৰ বাবে মৰিগাঁৱলৈ ওলাইছো। চুক্তিৰ বাবে মোৰ ঘৰলৈ আহি ছাৰে মোৰ পত্নী মিনিক (ৰাজশ্ৰী ফুকন) মাতি ক’লে – মই তোমাৰ মানুহজনক এমাহৰ বাবে লৈ যাম। গতিকে এমাহ ঘৰ চলাবলৈ তোমাৰ যিখিনি টকাৰ প্রয়োজন হ’ব সেইখিনি তোমাক দি যাম।” এইবুলি কৈ মিনিৰ হাতত কিছু টকা দি ছাৰে পুনৰ ক’লে -“এইখিনিকে শেষ বুলি নাভাবিবা। ছবি হৈ উঠাৰ পাছত মই বিজুৰ পাবলগা সকলোখিনি দিম।” মুগ্ধ হৈ গৈছিলো ছাৰৰ এই ব্যৱহাৰত। যিটো চিন্তা মই কৰিব লাগে, তাৰো দায়িত্ব তেওঁ লৈছে এজন প্রকৃত অভিভাৱকৰ দৰে। এই সৰু সৰু কথাবোৰ মনত সাঁচি ৰাখি কিবা এক বিমুগ্ধতাৰ, কৃতজ্ঞতাৰ, মধুৰ সান্নিধ্যৰ সোঁৱৰণৰ আবেশত প্রায়ে ডুব যাওঁ। এনেহে লাগে ছাৰক লগ পোৱা প্রতিটো মুহূৰ্তই যেন জীৱনৰ একো একোটা ক্ষয়হীন সম্পদ।\nবিজু ফুকনদেৱৰ এই লেখাটো ২০০৬ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ অসমীয়া সাৰেগামা আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছিল।\nগড় মাপকাঠী 4.4 / 5. ভোট : 131\nঅসমীয়া চিনেমা জগতৰ এজন প্ৰতিথযশা অভিনেতা আছিল স্বৰ্গীয় বিজু ফুকন। চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাবেও আত্মপ্ৰকাশ কৰা এইগৰাকী শিল্পীয়ে ২০১৭ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিছিল।\nRelated Items:ডঃ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, বিশেষ, শ্ৰদ্ধাঞ্জলি\nড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ছাৰৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকীত এক শ্ৰদ্ধাৰ্ঘ্য – এই বন্দৰৰ আবেলি


২ রাজাবলি3- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২রাজ 3)\n২ রাজাবলি 3\nযিহূদাত যিহোচাফটৰ ৰাজত্বৰ ওঠৰ বছৰত ইস্রায়েলৰ ৰজা আহাবৰ পুত্ৰ যোৰাম ৰজা হ’ল। তেওঁ চমৰিয়াত থাকি বাৰ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে।\nযিহোৱাৰ দৃষ্টিত তেওঁ কু-আচৰণ কৰিলে, কিন্তু তেওঁ তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ দৰে কৰা নাছিল; কিয়নো তেওঁৰ পিতৃয়ে বাল দেৱতাৰ পূজাৰ কাৰণে যি স্তম্ভ নিৰ্ম্মাণ কৰিছিল, তাক তেওঁ দূৰ কৰি দিছিল।\nতথাপি নবাটৰ পুত্র যাৰবিয়ামে যি সকলো পাপ কার্য কৰি ইস্ৰায়েলক পাপ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল, সেই পাপবোৰত তেওঁ আসক্ত হৈ থাকিল; তেওঁ সেইবোৰ বন্ধ নকৰিলে।\nমোৱাবৰ ৰজা মেচাই মেৰ-ছাগ পুহি সেইবোৰৰ বংশ বৃদ্ধি কৰিছিল। তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক কৰ হিচাবে এক লাখ মেৰ-ছাগ পোৱালি আৰু এক লাখ মতা মেৰ-ছাগৰ ঊল দিব লাগিছিল।\nকিন্তু আহাবৰ মৃত্যুৰ পাছত, মোৱাবৰ ৰজাই ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিলে।\nসেয়ে ইস্রায়েলৰ ৰজা যোৰামে তেতিয়া চমৰিয়াৰ পৰা ওলাই গৈ ইস্ৰায়েলীয়াসকলক যুদ্ধৰ কাৰণে একগোট কৰিলে।\nযিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটৰ ওচৰলৈ তেওঁ বার্তা পঠাই জনালে যে, “মোৱাবৰ ৰজাই মোৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছে; আপুনি মোৱাবৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ মোৰ লগত যাব নে?” যিহোচাফটে ক’লে, “মই আপোনাৰ লগত যাম। মই আপোনাৰ দৰেই হওঁ; মোৰ লোক আৰু ঘোঁৰাবোৰ যেনে আপোনাৰ লোকসকল আৰু ঘোঁৰাবোৰো তেনে।”\nতাৰ পাছত ৰজা যোৰামে সুধিলে, “আমি কোন বাটেৰে গৈ আক্রমণ কৰিম?” তাতে তেওঁ ক’লে, “ইদোমৰ মৰুপ্রান্তৰৰ মাজেদি।”\nসেইদৰে, যিহূদাৰ ৰজা আৰু ইদোমৰ ৰজাৰ সৈতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজা ওলাই গ’ল। তেওঁলোকে সাত দিন ধৰি অর্ধবৃত্ত হৈ ঘূৰি আগবাঢ়ি গ’ল। তেতিয়া সৈন্যসকলৰ কাৰণে আৰু লগত নিয়া পশুবোৰৰ কাৰণে তেওঁলোকে পানী বিচাৰি পোৱা নাছিল।\nতাকে দেখি ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই ক’লে, “হায় হায়! মোৱাবৰ হাতত পৰাজিত হ’বলৈকে যিহোৱাই আমাৰ এই তিনিজন ৰজাক একত্রিত কৰি মাতি আনিলে নেকি?”\nকিন্তু যিহোচাফটে ক’লে, “ইয়াত যিহোৱাৰ কোনো ভাববাদী নাই নেকি যিজনৰ যোগেদি আমি যিহোৱাৰ ওচৰত সুধিব পাৰিম?” তাতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ দাসবোৰৰ এজনে ক’লে, “চাফটৰ পুতেক ইলীচা ইয়াত আছে। তেওঁ এলিয়াৰ হাতত পানী বাকী দিয়া সেৱাকাৰী আছিল।”\nযিহোচাফটে ক’লে, “যিহোৱাৰ বাক্য তেওঁৰ ওচৰত আছে।” তাতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজা, ইদোমৰ ৰজা আৰু যিহোচাফট ইলীচাৰ ওচৰলৈ নামি গ’ল।\nইলীচাই ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক ক’লে, “আপোনাৰ কাৰণে মই কি কৰিব পাৰোঁ? আপুনি আপোনাৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ ভাববাদীসকলৰ ওচৰলৈ যাওঁক।” তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই তেওঁক ক’লে, “নহয়, আমি নাযাওঁ, কাৰণ মোৱাবৰ হাতত পৰাজিত হ’বলৈ যিহোৱাই আমাৰ তিনিওজন ৰজাক একত্রিত কৰি মাতি আনিলে।”\nইলীচাই ক’লে, “যিজনাৰ সন্মুখত থাকি মই সেৱা কৰিবলৈ প্রস্তুত, বাহিনীসকলৰ সেই জীৱিত যিহোৱাৰ শপত যে, যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফট যদি ইয়াত নাথাকিলহেঁতেন, মই আপোনালৈ মনোযোগ নিদিলোহেঁতেন, এনেকি মই আপোনাৰ ফালে নাপালোহেঁতেন।\nকিন্তু এতিয়া মোৰ ওচৰলৈ এজন বীণা বজোৱা লোকক লৈ আনক।” লোকজনে যেতিয়া বীণা বজাইছিল, তেতিয়া যিহোৱাৰ হাত ইলীচাৰ ওপৰলৈ আহিল।\nতাতে তেওঁ ক’লে, “যিহোৱাই এই কথা কৈছে: ‘এই শুকান নদীৰ উপত্যকাটো খান্দি খাল তৈয়াৰ কৰক।’\nকিয়নো যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘আপোনালোকে কোনো বতাহ বা বৰষুণ দেখা নাপালেও, এই নদীৰ উপত্যকা পানীৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব আৰু আপোনালোকে পানী খাব পাৰিব; আপোনালোকৰ পশুধন আৰু আন আন জন্তুবোৰেও পানী খাব।’\nযিহোৱাৰ দৃষ্টিত ই অতি সৰু কথা; তেওঁ মোৱাবীয়াসকলৰ ওপৰত আপোনালোকক বিজয়ী কৰিব।\nগড়েৰে আবৃত প্ৰত্যেকখন নগৰ আৰু উত্তম নগৰ আপোনালোকে আক্রমণ কৰিব; আপোনালোকে প্ৰত্যেকটো উত্তম গছ কাটি পেলাব, পানীৰ সকলো ভুমুক বন্ধ কৰি দিব আৰু সকলো উত্তম পথাৰ শিলেৰে নষ্ট কৰি পেলাব।”\nপাছদিনা ৰাতিপুৱা বলি উৎসৰ্গৰ সময়ত ইদোম দেশৰ ফালৰ পৰা পানীবৈ আহিল। পানীৰে দেশখন ভৰি পৰিল।\nইতিমধ্যে মোৱাবীয়াসকলে শুনিছিল যে, তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে সেই তিনিজন ৰজা যুদ্ধ কৰিবলৈ আহিছে। তেতিয়া যুদ্ধৰ সাজ পিন্ধি যুদ্ধ কৰিব পৰা সকলো একগোট হৈ দেশৰ সীমাত উপস্থিত হ’ল।\nঅতি ৰাতিপুৱাতে যেতিয়া তেওঁলোকে সাৰ পালে, তেতিয়া সূৰ্যৰ ৰশ্মি পানীৰ ওপৰত প্রতিফলিত হৈছিল। মোৱাবীয়াসকলে তেওঁলোকৰ ওচৰত সেই পানী তেজৰ দৰে ৰঙা যেন দেখিলে।\nতেওঁলোকে আচৰিত হৈ ক’লে, “এই চাওকচোন, চাওঁক, এইয়া তেজ! নিশ্চয়ে, সেই ৰজাসকলে এজনে আন জনক হত্যা কৰিলে আৰু তেওঁলোকৰ মৃত্যু হ’ল! গতিকে হে মোৱাবীয়াসকল ব’লা, এতিয়া আমি গৈ লুট কৰোঁহক!”\nকিন্তু মোৱাবীয়াসকল ইস্ৰায়েলৰ ছাউনিৰ ওচৰ আহি পোৱাত ইস্ৰায়েলীয়াসকলে অতর্কিতে ওলাই গৈ মোৱাবীয়াসকলক আক্রমণ কৰিলে আৰু মোৱাবীয়াসকল ইস্রায়েলৰ সন্মুখৰ পৰা পলাই গ’ল। ইস্ৰায়েলৰ সৈন্যসকলে মোৱাবীয়াসকলক বধ কৰি কৰি তেওঁলোকৰ দেশত সোমাই পৰিল।\nতেওঁলোকে নগৰবোৰ ধ্বংস কৰিলে আৰু প্ৰত্যেকে শিল দলিয়াই সকলো সাৰুৱা পথাৰবোৰ শিলাময় কৰিলে। তেওঁলোকে পানীৰ ভুমুকবোৰ বন্ধ কৰি দিলে আৰু উত্তম উত্তম গছবোৰ কাটি পেলালে। কেৱলমাত্র কীৰ-হেৰচত নগৰখনৰ শিলবোৰ য’তে আছিল ত’তে এৰি হ’ল। কিন্তু ফিঙ্গা অস্ত্রধাৰী সৈন্যসকলে নগৰখন আক্রমণ কৰিলে।\nপাছত মোৱাবৰ ৰজা মেচেই যেতিয়া দেখিলে যে তেওঁ যুদ্ধত পৰাজয় হ’ব, তেতিয়া তেওঁ সৈন্যসকলৰ মাজেদিয়েই ইদোমৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ যাবলৈ নিজৰ লগত সাতশ তৰোৱালধাৰী সেনা ল’লে; কিন্তু তেওঁলোকে নোৱাৰিলে।\nতাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ জ্যেষ্ঠপুত্র, যিজন তেওঁৰ পাছত ৰাজপাটৰ উত্তৰাধিকাৰী, তেওঁক লৈ গৈ নগৰৰ দেৱালৰ ওপৰত হোম-বলি উৎসর্গ কৰিলে আৰু ইস্ৰায়েলৰ বিৰুদ্ধে অতিশয় ক্রোধিত হ’ল। তাতে ইস্রায়েলীয়া সৈন্যসকলে ৰজা মেচাক এৰি দি নিজ দেশলৈ ওভটি গ’ল।\n২ রাজাবলি 3:1\n২ রাজাবলি 3:2\n২ রাজাবলি 3:3\n২ রাজাবলি 3:4\n২ রাজাবলি 3:5\n২ রাজাবলি 3:6\n২ রাজাবলি 3:7\n২ রাজাবলি 3:8\n২ রাজাবলি 3:9\n২ রাজাবলি 3:10\n২ রাজাবলি 3:11\n২ রাজাবলি 3:12\n২ রাজাবলি 3:13\n২ রাজাবলি 3:14\n২ রাজাবলি 3:15\n২ রাজাবলি 3:16\n২ রাজাবলি 3:17\n২ রাজাবলি 3:18\n২ রাজাবলি 3:19\n২ রাজাবলি 3:20\n২ রাজাবলি 3:21\n২ রাজাবলি 3:22\n২ রাজাবলি 3:23\n২ রাজাবলি 3:24\n২ রাজাবলি 3:25\n২ রাজাবলি 3:26\n২ রাজাবলি 3:27


সৰ্বদলীয় বৈঠকত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী— কেইসপ্তাহ মানৰ ভিতৰতে দেশবাসীয়ে লাভ কৰিব ভেকচিন\nদেশত ক’ৰ’ণা সংক্ৰমণৰ ছবি খন লাহে লাহে ভালৰ দিশলৈ আহিবলৈ লৈছে যদিও দিল্লীকে ধৰি কেইবাখনো ৰাজ্যত ক’ৰ’ণাৰ দ্বিতীয়টো ঢৌ অহা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nএনে সময়তে আজি প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ক’ৰ’ণা সম্পৰ্কত আলোচনা কৰিবলৈ এখন সৰ্বদলীয় বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰে।\nদেশৰ প্ৰধান প্ৰধান ৰাজনৈতিক দল সমূহৰ লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাৰ সাংসদে অংশগ্ৰহণ কৰা বৈঠকত মোদীয়ে কয় যে আৰু মাত্ৰ কেইটামান সপ্তাহ অপেক্ষা কৰাৰ পিছতে দেশবাসীয়ে ক’ৰ’ণাৰ ভেকচিন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব।\nভাৰতত ক’ৰ’ণাৰ ৮ টাকৈ ভেকচিনৰ পৰীক্ষণ চলি আছে বুলি মন্তব্য কৰি মোদীয়ে কয় যে বিজ্ঞানীসকলে ভেকচিন ব্যৱহাৰৰ সেউজ সংকেত দিলেই ক’ৰ’ণা যোদ্ধা, বৃদ্ধ লোক,ক্ৰনিক ৰোগত আক্ৰান্ত লোক,চিকিৎসক,নাৰ্চ আদিক প্ৰথম পৰ্যায়ত অগ্ৰাধিকাৰৰ ভিত্তিত ক’ৰ’ণাৰ ভেকচিন প্ৰদান কৰা হব।\nOur scientists are very confident of succeeding in their endeavour of making COVID vaccine. The world is keepingawatch on the cheapest & safe vaccine. That is why the world is watching India: PM Narendra Modi https://t.co/D1WWapSxkm\nতেওঁ লগতে কয় যে ক’ৰ’ণাৰ সস্তা দৰৰ কাৰ্যকৰী ভেকচিনৰ বাবে বিশ্ববাসীয়ে এতিয়া ভাৰতৰ বিজ্ঞানীসকললৈ আশাৰে বাট চাই আছে।\nভাৰতে যিহেতু ভেকচিন প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত ইতিমধ্যে অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰি থৈছে সেয়ে কোভিচৰ ভেকচিন প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত কোনো অসুবিধা নহব বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে।\nআজিৰ সৰ্বদলীয় বৈঠকত অংশগ্ৰহণ কৰে কংগ্ৰেছৰ গোলাম নবী আজাদ আৰু অধীৰ ৰঞ্জন চৌধুৰী, তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ সুদীপ বন্দোপাধ্যায়,ডিএমকেৰ সাংসদ টিআৰ বালু,জেডিএছৰ এইছ ডি দেৱেগৌড়া আদি সাংসদসকল।\nবৈঠকত সাংসদসকলক কোনো কথা কোৱাৰ সুবিধা দিয়া হোৱা নাছিল যদিও মোদীয়ে কাৰোৱাৰ কিবা ক’বলগীয়া থাকিলে লিখিত ৰূপত প্ৰদান কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।


সদস্য বাৰ্তা:Msasag - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n— গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 17:26, 17 September 2015 (UTC)\nপ্ৰতিভাবান নবাগত লেখক পদকসম্পাদনা কৰক\nইণ্ডোনেছিয়া, ইজিপ্ত, চৌদি আৰৱ শীৰ্ষক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি তথা অন্যান্য সম্পাদনাৰে অসমীয়া ৱিকিপিডিয়ালৈ আপুনি যি অৱদান আগবঢ়াইছে, তাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে আপোনালৈ এই সামান্য পদক আগবঢ়োৱা হ'ল। আশা কৰোঁ, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াক সমৃদ্ধিশালী কৰিবলৈ আপুনি নিৰন্তৰ সেৱা আগবঢ়াই যাব।- দিব্য দত্ত (talk) 18:54, 30 September 2015 (UTC)\nইংৰাজী, হিন্দী, বাংলা আদিৰ বানান অনুসৰি অসমীয়াত "তেলুগু ভাষা"ই হ'ব লাগে, "তেলেগু" নহয়। নে কি? — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 18:41,5October 2017 (ইউ.টি.চি.)\n-গীতাৰ্থ বৰদলৈ অসমীয়াত তেলেগু বুলিয়েই লিখা হয়, কিতাপতো তেলেগু বুলি পাইছিলোঁ। -চাগিৰ আহমেদ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সদস্য_বাৰ্তা:Msasag&oldid=284276"ৰ পৰা অনা হৈছে


voyonkor hei rati part5assamese new Novel ভয়ংকৰ সেই ৰাতি - JonakAxom- Assamese Quotes, Blogging , Business Ideas, Tips And Tricks\nClick here to read Voyonkor hei rati part 4\nসংগ্ৰাম সিঙে একো বুজি পোৱা নাছিল সিহঁতৰ সৈতে কি হৈ আছে। ৰাহুলৰ ভীতিগ্ৰস্ত চেহেৰা, হঠাৎ অস্বাভাবিক ভাবে নিৰুদ্দেশ হোৱা , ইপিনে গীতা আৰু অৰ্চনাদেৱী ৰহস্যময়ভাৱে জঙ্গলত যোৱা এই ঘটনাবোৰৰ একো এটাই স্বাভাবিক নহয় ।\nঅৰ্চনাদেৱী তেতিয়াওঁ বিস্ময় দৃষ্টিত জঙ্গলৰ পিনে চাই আছিল । যেন বুজি পোৱা নাই কিদৰে সিহত এই গভীৰ জঙ্গলত সোমাই গৈছিল !\n"....তোমালোকৰ সৈতে আৰু এজন কোন আছিল?" প্ৰশ্ন কৰিলে সংগ্ৰাম সিঙে, "এইমাত্ৰ দেখিছিলো, তোমালোকৰ কাষতেই ৰৈ আছিল...!"\n"...আমাৰ সৈতে!" অৰ্চনাদেৱীৰ কন্ঠস্বৰ শুনি এনে লাগিল যেন বিস্ময় আৰু এক ডিগ্ৰি বাঢ়ি গল । যেন আকাশৰ পৰাহে পৰিছে , এনেভাবে কলে , "আমাৰ সৈতে ! কোনো নাছিল তো! ..মই আৰু গীতাৰ বাহিৰে ... আৰু তো কোনো নাই !"\n"...অ.." শাহুৱেকৰ কথাত সমৰ্থন জনাই এইবাৰ অস্ফুটভাবে গীতাইও কলে , "আৰু কোনো তো নাছিল ইয়াত !" কৈ কৈ গীতা আশেপাশে চাবলৈ ধৰিলে । তাৰপিছত কলে , "আৰু মই...ইয়াত কেতিয়া আহিলো ?...মই দেখোন ৰাস্তাত ৰৈ আছিলো ...এই জঙ্গলত কিদৰে আহিলো ?"\nকৰ্মকাণ্ড দেখি সংগ্ৰাম সিং নিজেও আশ্চৰ্য্যচকিত হল। তেওঁ লাহে লাহে বুজিব পাৰিলে, ইয়াত কিবা এটা হৈ আছে যি মুঠেও স্বাভাবিক নহয়। কিবা এটা গণ্ডগোল আছে কৰবাত নহয় কৰবাত । তেঁও আৰু এক মূহুৰ্তও ইয়াত থাকিবলৈ ৰাজি নাছিল । তেওঁ বিছাৰিছিল , যিমান সোনকালে পাৰি ইয়াৰ পৰা যাব লাগে ।\n"...ৰাহুল কত ?" অৰ্চনাদেৱীৰ কথাত যেন সম্বিৎ ঘুৰি আহিল সংগ্ৰাম সিংৰ । শুনিবলৈ পালে , অৰ্চনাদেৱীয়ে কৈছে, "আমাৰ ৰাহুল কত? তাক পালানে ?"\nসংগ্ৰাম সিঙে স্ত্ৰীক আশ্বস্ত দিলে , "চিন্তা নকৰিবা। তাক পালো । সি ঠিকেই আছে। গাড়ীত বহি আছে।" তাৰপিছত তেওঁ কলে , "আৰু দেৰি কৰিব নোৱাৰো । সোনকালে বলা , গাড়ীত আহা "।\nস্ত্ৰী আৰু পুত্ৰবধূক লৈ সংগ্ৰাম সিং জঙ্গলৰ বাহিৰলৈ আহিবলৈ ধৰিলে । তেওঁৰ নিজৰ মন একদমেই ভাল লগা নাছিল । নানান চিন্তা ভাবনাত মনটো ভৰি আছে । পৰিবাৰৰ সকলোৱেই এতিয়া কিৰকম যেন অপ্ৰকৃতিস্থ অবস্থাত , এতিয়া নিৰাপদে ঘৰ পোৱাটোৱেই সিহতৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ চেলেঞ্জ। দুহাতে দুয়োজনৰে হাত দুখন খামুচি ধৰি তেওঁ জঙ্গলৰ বাহিৰৰ পিনে আহি থাকিল । সেই মূহুৰ্তত তেওঁ যেন সকলোৰে একমাত্ৰ অভিভাৱক হৈ পৰিছে । ঘোৰ অমাবস্যাত আদিম অৰণ্যৰ ৰূপ যে কিমান ভয়ঙ্কৰ হবলৈ পাৰে, সেয়া চকুৰে নেদেখিলে বিশ্বাস কৰিব পৰা নাযায় । ৰাহুল, অৰ্চনাদেৱী আৰু গীতা - তিনিওজনৰে মুখমণ্ডলত সাংঘাতিক এক আতংকই চানি ধৰিছিল । তিনিজনে কিবা দেখি একেবাৰে যেন বোবা হৈ গৈছে । কাৰো মুখত কোনো কথা নাই । গাড়ীত উঠি বহাৰ পিছত অৰ্চনাদেৱী আৰু গীতা দুয়োজনেই ৰাহুলক ঘেৰি ধৰি নানাধৰণৰ প্ৰশ্ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ কিয় চুপচাপ আছে , কি দেখিছে জঙ্গলত , সেই কথাক লৈ নানাধৰণৰ প্ৰশ্ন কৰিলে কিন্তু ৰাহুল একেবাৰে মৌন হৈ বহি থাকিল । যেন এইবোৰ লৈ সি মুখ খুলিবলৈ সাজু হোৱা নাই । তাৰ দুচকু যেন বিস্ফোৰিত, আতঙ্কিত। যেন সাঙ্ঘাতিক কিবা দেখি সাময়িকভাবে বোধশক্তি আৰু বাকশক্তি - দুয়োটাই হেৰাই পেলাইছে । সংগ্ৰাম সিং যেতিয়া গাড়ীৰ ড্ৰাইভিং চিটত আহি বহিল, তেতিয়া ৰাহুলে যেন নিজৰ হৃতশক্তি কিছু ওভোটাই পালে । দেউতাকক উদ্দেশ্য কৰি কলে , "দেউতা ! আৰু এক মূহুৰ্তও ইয়াত থাকিব নোৱাৰি ...শীঘ্ৰে বলা ইয়াৰ পৰা ...নহলে বিপদ আৰু বাঢ়িব ...!"\nসংগ্ৰাম সিঙে বুজিব পৰা নাই ৰাহুলৰ হঠাৎ এনেহেন মন্তব্যৰ কাৰণ কি। কিন্তু এটা যে ডাঙৰ গণ্ডগোল হৈছে , সেয়া তেওঁ বুজি পাইছে । হঠাৎ এই দূৰ্ঘটনা, গাড়ীত তেজৰ দাগ অথচ আশেপাশে কাৰো ঘৰ নাই, জঙ্গলৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত ৰাহুলৰ এনে অস্বাভাৱিক আচৰণ , গীতা আৰু অৰ্চনাদেৱী হঠাৎ জঙ্গলত গুচি যোৱা - এই ঘটনাবোৰৰ আঁৰৰ প্ৰকৃত ৰহস্য এতিয়ালৈ কোনোৱে বুজি পোৱা নাই ।\n"...দেউতা , গাড়ী ষ্টাৰ্ট কৰা...প্লিজ!" অধৈৰ্য হৈ এইবাৰ গীতাইও কলে । কন্ঠস্বৰ কি এক অজানা ভয় । তাৰ পিছত অলপ সময় ৰৈ কলে , "ৰাহুল হঠাৎ এনেকৈ চুপ হৈ গৈছে কিয় দেউতা?" কি হৈছে কোৱা , কাষত বহি থকা ৰাহুলৰ এখন হাতত নিজৰ হাত ৰাখি অলপ অলপকৈ মোহাৰি দিলে । যেন তেওঁক স্বাভাবিক কৰি তোলাৰ চেষ্টা কৰিছে , "ৰাহুল ইমান কপিছে কিয়?"\n"...নাজানো ", সংগ্ৰাম সিঙে কলে , "জঙ্গলৰ পৰা আহিয়েই দেখিছো কিৰকম যেন হৈ গৈছে! কোনো একো ঠিক কৈ খুলি কোৱা নাই !" কৈয়েই গাড়ীৰ ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট দিলে সংগ্ৰাম সিঙে।\n"...হে ভগবান! ঠিক মোৰ মনে যি কৈছিল , সেয়াই ঘটিছে!" কাতৰ স্বৰেৰে কলে অৰ্চনাদেৱীয়ে ," মোৰতো এতিয়াও মনত পৰা নাই মই জঙ্গলত কিদৰে গৈছিলো ...আৰু এতিয়া ৰাহুলক লৈ মোৰ চিন্তা আৰু বাঢ়ি গৈছে ..." কৈয়েই কাষতে বহি থকা স্বামীক উদ্দেশ্য কৰি কলে, "সোনকালে বলা , ইয়াৰ পৰা ! এতিয়াই এই জাগাটো এৰিব লাগিব ..!" শেষৰ কথাটো কোৱাৰ সময়ত প্ৰায় গলগলাই উঠিল অৰ্চনাদেৱীয়ে । কিন্তু তেতিয়াও ভয়াৰ্তভাবে এবাৰ খিৰিকীৰ কাঁচৰ মাজেৰে বাহিৰৰ জঙ্গলৰ পিনে চালে । ইপিনে , পিছৰ চিটত গীতাই অনুভৱ কৰিলে , ৰাহুলৰ শৰীৰ ক্ৰমশ ঠাণ্ডা হৈ গৈ আছে । তাই আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰি আছে , ৰাহুলৰ দেহৰ উত্তাপ ওভোটাই অনাৰ বাবে । বাৰেবাৰে ব্যাকুল হৈ প্ৰশ্ন কৰিছে , "কি হৈছে পৰিষ্কাৰ ভাবে মোক কোৱা ৰাহুল..কিবাটো কোৱা ৰাহুল...চুপ চাপ আছা কিয় ? কি হৈছে?"\n"...ৰাহুল...কি হৈছে?" এইবাৰ প্ৰশ্ন কৰিলে সংগ্ৰাম সিঙেও , "জঙ্গলৰ পৰা অহাৰ পিছৰ পৰাই কি হৈছে ...কি হৈছিল তাত ? কি দেখিছিলা? কোৱা আমাক...!"\nঅৰ্চনাদেৱীও বাৰে বাৰে প্ৰশ্ন কৰিবলৈ ধৰিলে।\nসকলোৱে একেলগে ৰাহুলৰ ওচৰত তাৰ এই অবস্থাৰ কাৰণ জানিবলৈ বিছাৰিলে । ৰাহুলে প্ৰথমতে একোৱেই কবলৈ ৰাজী নহল , সি তেতিয়াও প্ৰকৃতিস্থই হব পৰা নাই , ঠিককৈ কথা কোৱাৰ ক্ষমতাই যেন হেৰাই পেলাইছে । সকলোৰে শান্তনা আৰু গীতাৰ প্ৰচেষ্টাত কিছুসময় পিছত সি কথা কোৱাৰ সামান্য ক্ষমতা পালে । কিন্তু তাৰ কণ্ঠস্বৰ মুঠেই স্বাভাবিক নহয়। তাক দেখি এনে লাগিছিল , যেন সি এটা ভীতিগ্ৰস্ত নিৰীহ হৰিণ, যি এইমাত্ৰ জঙ্গলত বাঘৰ মুখত গৈ পৰিছিল । কোনোৰকমে প্ৰাণ বচাই পলাই আহিছে - এনেদৰে কঁপিছিল তাৰ কন্ঠস্বৰ। সি কলে,\n"...সকলো কম ..সকলো কম..আগতে তুমি ইয়াৰ পৰা সোনকালে বলা...যিমান সোনকালে পাৰা..এই জঙ্ঘল এলেকা পাৰ কৰিব লাগে ...যিমান সোনকালে সম্ভৱ..আৰু এক মূহুৰ্তও আমি ইয়াত থকা উচিত নহয়...নহলে ...ও...ও..." হঠাৎ ৰাহুল প্ৰায় হিষ্টিৰিয়া ৰোগীৰ দৰে কুচি মুচিবলৈ বহিবলৈ ধৰিলে । অৰ্চনাদেৱী আৰু গীতা দুয়োজনেই নীৰবে ৰাহুলক লক্ষ্য কৰিছিল । ৰাহুল ইমান ভীতিগ্ৰস্ত হৈ পৰা কেতিয়াও দেখা নাই । বৰঞ্চ ইয়াৰ ঠিক ওলোটা হে দেখা পাইছিল। ৰাহুল একেবাৰে তাৰ দেউতাকৰ দৰেই সাহসী। ৰাহুল গাড়ীৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাই আছিল , হঠাৎ সি বিকট স্বৰত চিৎকাৰ কৰি কুচি মচি বহিল , যেন হঠাৎ তাৰ চকুই ভয়ানক কিবা দেখা পাইছে । কি দেখি ৰাহুলে এনেকুৱা কৰিছে, তাৰ কাৰণ অনুসন্ধানৰ বাবে গীতা আৰু অৰ্চনাদেবীয়ে ৰাহুলৰ দৃষ্টি অনুসৰণ কৰি পথৰ পিনে জঙ্গলৰ দিশত চালে কিন্তু সিহঁতৰ চকুত নিকষ কলা আন্ধাৰ আৰু সেই আন্ধাৰে সৃষ্টি কৰা দৈত্যাকৃতি দৰে গছবোৰৰ বাহিৰে আৰু একো চকুত নপৰিল । কিন্তু ৰাহুলে নিশ্চয় কিবা দেখিছে।\nসংগ্ৰাম সিঙে লগে লগে গাড়ীৰ ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট কৰিলে । কিন্তু চকা ঘুৰিলেও তেওঁ গাড়ীখনক আগলৈ নিব পৰা নাই । কি হৈছে ? সংগ্ৰাম সিঙে আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে কিন্তু গাড়ীখন এক ইঞ্চিও লৰচৰ হোৱা নাই । বহু চেষ্টাৰ পিছত হঠাৎ এটা জোকাৰণি উঠি গাড়ীখন দ্ৰুতগতিৰে আগুৱাবলৈ ধৰিলে । তেওঁৰ মনতো এটা ভয় সোমাই গৈছে। ৰাহুলৰ চকু দেখি তেওঁ কিবা বুজি পাইছিল। ৰাহুল এনেকৈ ভয় কৰা লৰা নহয়, নিশ্চয় জঙ্গলত গৈ সি কোনো ডাঙৰ বিপদৰ মুখামুখি হৈছিল । অলপ আগেয়ে যেতিয়া গীতা আৰু অৰ্চনাদেৱীক বিছাৰি তেওঁ জঙ্গলত গৈছিল , তেতিয়া তেওঁ -তিনিটা ছায়ামূৰ্তি দেখা পাইছিল । কিন্তু ওচৰত গৈ দেখিছিল, তাত গীতা আৰু অৰ্চনাদেৱীহে আছে। কোনো তৃতীয় ব্যক্তি নাই । তেন্তে সেই তিনি নম্বৰ ছায়ামূৰ্তিটো কাৰ আছিল, হঠাৎ সেয়া কত নোহোৱা হৈ গল, সেয়া এতিয়াও তেওঁৰ ওচৰত এটা প্ৰশ্ন । এতিয়াও তেওঁ বুজিব পৰা নাই , সেয়া তেঁওৰ চকুৰ ভ্ৰম নে সঁচা । এই জঙ্গল যেন দুনিয়াৰ যাবতীয় ৰহস্যৰ আধাৰ। এই পথত প্ৰবেশ কৰাৰ পিছত সকলোৰে মগজুই যেন কাম কৰাই বন্ধ কৰি দিছে। জঙ্গলত সোমোৱাৰ পিছৰ পৰাই কিয় যে অৰ্চনাদেৱীও হঠাৎ ভূতপ্ৰেত লৈ কথা আৰম্ভ কৰিছিল । অথচ এতিয়া পৰ্যন্ত এনো একো ঘটনা ঘটা নাই যাক সচাকৈ অলৌকিক বুলি কব পাৰি । অথচ যি যি ঘটিছে, সেয়াও নিতান্তই স্বাভাবিক ঘটনা যেন নালাগে । ঠিক যেনেকৈ তেওঁ বুজিব পৰা নাই , টৰ্চ হাতত লৈ জঙ্গলত যোৱাৰ পিছত ৰাহুলে তাত কি দেখিলে। ইমান ভয় কিয় খালে ?\nঅন্ধকাৰচ্ছন্ন পকী পথেৰে সংগ্ৰাম সিঙৰ গাড়ী দ্ৰুত গতিৰে চলিবলৈ ধৰিলে । সংগ্ৰাম সিঙে যিমানদুৰ সম্ভৱ স্পিড কন্ট্ৰোল কৰি গাড়ী চলাইছিল । গাড়ীৰ ভিতৰত এতিয়া সকলোৱে চুপ চাপ হৈ আছে । সকলোৰে মুখ দেখি এনে লাগিছে যেন কোনোবাই প্ৰত্যেকৰে ওঠ দুটা চিলাই কৰি থৈছে । সকলোৱে গাড়ীৰ খিৰিকীৰে ভীতসন্ত্ৰস্ত দৃষ্টিত বাহিৰৰ জঙ্গলৰ পিনে চাই আছে । প্ৰায় ৫-১০ মিনিট পিছত অৰ্চনাদেৱীয়ে হঠাৎ নিস্তব্ধতা ভঙ্গ কৰি কলে, "ৰাহুল? কি হৈছিল তেতিয়া ...এবাৰ তো সকলো মোক খুলি কোৱা...তুমি ঠিকে আছাতো? চিন্তা নকৰিবা , আমি খুব শীঘ্ৰে এই ভয়ঙ্কৰ ঠাইখিনি এৰি যাম...কিন্তু তুমি কি দেখিছা খুলি কোৱা আমাক...কি এনেকুৱা হৈছিল তোমাৰ সৈতে ?"\nবেচ কিছুসময় পিছত নীৰবতা ভাঙিলে ৰাহুলে। সৰু লৰাৰ দৰে সি ভয়ে ভয়ে কলে , "না মা...সি আমাক কাকোৱে ইয়াৰ পৰা ওলাব নিদিব...কাকোৱে নিদিব ...! আমি আৰু কোনোদিনে এই ঠাইৰ পৰা ওলাব নোৱাৰিম ..! সি আমাক এই জঙ্গলৰ পৰা বাহিৰ হবলৈও নিদিব ..." কৈয়েই সি মুৰটো তলমুৱা কৰিলে আৰু আগৰ চিটত ভেজা দিলে।\nৰাহুলৰ কথাত যেন এক নিস্তব্ধতা নামি আহিল গাড়ীৰ ভিতৰত। তাৰ কথাত অৰ্চনাদেৱী তো বাদেই , গীতা আৰু সংগ্ৰাম সিং বিস্ময়ত হতবাক হৈ পৰিল । কৈছে কি ৰাহুলে! কোনে সিহঁতক ওলাব নিদিয়ে ? কাৰ কথা কৈছে ৰাহুলে!\n"...মানে?" সন্মুখৰ উইন্ডস্ক্ৰিনত দৃষ্টি নিবদ্ধ ৰখা সংগ্ৰাম সিঙে এক মূহুৰ্তৰ বাবে মুৰটো ঘুৰাই পিছৰ চিটত বহি থকা ৰাহুলৰ পিনে চাই কলে । পিছত সন্মুখৰ পিনে দৃষ্টি নিবদ্ধ কৰি কলে "ঠিক বুজিবলৈ পৰা নাই তোমাৰ কথা...কি কবলৈ বিছাৰিছিলা তুমি? কাৰ কথা কৈছা? আৰু কোৱা, আজি হঠাৎ কিয় ইমান ভয় খালা ?" তেওঁ কন্ঠত অপাৰ বিস্ময় ।\n"...অ, ৰাহুল, তুমি মোক কোৱা , আজি তুমি কিয় হঠাৎ ভয় খালা ?" কাষত বহি থকা গীতাইও এইবাৰ কলে , "তুমি তো কেতিয়াও ইমান ভয় কৰা নাছিলা ! কিন্তু আজি হঠাৎ কি হল?"\nকোনো উত্তৰ দিবলৈ নোৱাৰিলে ৰাহুলে। তাৰ কপালৰ পৰা এই শীতৰ ৰাতিও টপটপ কৈ ঘাম সৰি আছে । দুচকু এতিয়াও এক আতঙ্কময় । যেন এইমাত্ৰ সাক্ষাৎ মৃত্যুক সি দেখি আহিছে । বুকুখন এতিয়াও জোৰে জোৰে উঠা নমা কৰিছে । গীতাৰ চেষ্টাত সাময়িকভাবে সি বোধশক্তি পাইছে ঠিকেই, বাকশক্তিও পাইছে কিন্তু জঙ্গলৰ ভিতৰৰ সেই ভয়ানক স্মৃতি মনত পৰি আকৌ তাৰ অবস্থাৰ অবনতি হবলৈ ধৰিছে । সংগ্ৰাম সিং, অৰ্চনাদেৱী আৰু গীতা এইবাৰ ব্যতিব্যস্ত হৈ পৰিল ৰাহুলক লৈ। সিহতৰ কাৰো কথাত সি এবাৰো মুখ নুখুলিলে । ৰাহুলক এইলৈ বেছি সুধি থাকিলে তাৰ অবস্থা আৰু বেয়া হব পাৰে। সেয়ে চুপ থকাটোৱেই শ্ৰেয় বুলি সকলো মনে মনে থাকিল।\nগাড়ীৰ ভিতৰত এক অদ্ভুত নীৰবতা। কাৰোৰ মুখত টু টা শব্দ এটা নাই । নিৰ্জন অন্ধকাৰ পথত সিহঁতৰ গাড়ী দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়ি গৈ আছে।\nহঠাৎ ৰাহুলে এক অদ্ভুত কাণ্ড কৰিলে । সি প্ৰচণ্ড জোৰে অট্টহাস্য কৰি উঠিল ।\nএনে আকস্মিকভাৱে হাঁহিত সংগ্ৰাম সিং প্ৰায় হতচকিত হৈ গাড়ী ৰখাই দিলে মাজৰাষ্টাত । সকলোৱে ঘুৰি চালে ৰাহুলৰ পিনে । কি হল এইবাৰ ৰাহুলৰ? হঠাৎ এনেদৰে অপ্ৰকৃতিক ভাবে হাঁহিছে কিয়? দুশ্চিন্তাই এইবাৰ গ্ৰাস কৰিলে সিং পৰিবাৰক।\n"...দেউতা..!" হাঁহিতে হাঁহিতেই কলে ৰাহুলে, "গাড়ী নৰখাবা ইয়াত ..খবৰ্দাৰ ...তেন্তে কিন্তু পৰিণাম আৰু ভয়ঙ্কৰ হব .হা হা হা.." কৈয়েই আকৌ উচ্চস্বৰে হাঁহিবলৈ ধৰিলে সি । তাৰ কন্ঠস্বৰো স্বাভাবিক নহয়। গাড়ীৰ ভিতৰত সকলোৱে হতবাক।\n"...কি...কি হৈছে ৰাহুল?" ব্যাকুলতাৰে অৰ্চনাদেৱীৰ কলে , "কি হৈছে তোৰ? এনেদৰে হাঁহিছা কিয় পাগলৰ দৰে ?" তাৰপিচত যেন ভোৰভোৰাই কলে, "কোনো অশুভ আত্মাৰ বশীভুত হৈ পৰা নাইতো মোৰ একমাত্ৰ লৰাজন?" মুখমণ্ডলত আশংকাৰ মেঘ ক্ৰমশ ঘনীভূত হৈ উঠিছে।\n"...কি হৈছে ৰাহুল?" এইবাৰ প্ৰশ্ন কৰিলে সংগ্ৰাম সিঙে নিজেও, "কি হৈছে তোমাৰ কোৱা তো? জঙ্গলত কি দেখিছা, ..এইবাৰ এনেকৈ পাগলৰ দৰে হাঁহিছা...কিয় ? চোৱা ৰাহুল, আমাক এনেকৈ সংশয়ৰ মাজত নাৰাখিবা । সঠিক কৈ কোৱা, কি হৈছে তোমাৰ? কিবা দেখি তুমি অত্যন্ত ভয় খাইছিলা । কোৱা কি হৈছিল জঙ্গলত?"\nদেউতাৰ ধমকিয়ে এইবাৰ কামত দিলে । কিছুসময় চুপ হৈ বহি থকিল ৰাহুল। তাৰপিছত লাহে লাহে কবলৈ ধৰিলে , "তোমালোকে মোৰ পৰা সঁচা ঘটনাটো জানিব খোজা ? জানিব খোজা ন , মই জঙ্গলত গৈ কি দেখিছিলো , সেয়াইতো?"\nAlso Read মোৰ শেষ পাঠ The last lesson in Assamese\n"..অ . জানিবলৈ বিছাৰো ", অধৈৰ্য হৈ কলে সংগ্ৰাম সিং, অৰ্চনাদেৱী আৰু গীতা তিনিজনেই, "তাৰ পৰা আহি দেখিছো তুমি কিৰকম যেন হৈ গৈছা ..একেবাৰে গা মুখ শুকাই গৈছিল তোমাৰ ..কি হৈছিল তাত , কোৱা? কি দেখিছিলা?"\nসংগ্ৰাম সিঙে ভাবিছিল , ৰাহুলে হয়তো জঙ্গলত কোনো হিংস্ৰ জন্তুৰ সম্মুখীন হৈছিল। সেয়েতো ইমান ভয় খাইছে । যিহে জঙ্গল, হিংস্ৰ জীৱ জন্তু থকাটো বিচিত্ৰ নহয়। কিন্তু সেই নিৰ্জন বিপদসংকুল নিবিড় জঙ্গলৰ ৰাস্তাৰ মাজৰ গাড়ীৰ ভিতৰত বহি ৰাহুলৰ মুখৰ পৰা যিখিনি কথা শুনিলে , সেয়া তেওঁ কেতিয়াও কল্পনা কৰিব পৰা নাছিল । ৰাহুলে খুব শান্তভাবে লাহে লাহে কলে , "মা...মা...ঠিকেই কৈছিলা । অ..মা যি ভয় কৰিছিলো ...ঠিক সেয়াই ...হৈছে...মায়ে ..ঠিক অনুমান কৰিছিল ..."\n"...মানে?" ভ্ৰু কোঁচ খাই উঠিল সংগ্ৰাম সিঙৰ । মূহুৰ্তৰ বাবে এবাৰ স্ত্ৰীৰ পিনে চাই পিছত ৰাহুলৰ পিনে চাই কঠিন কণ্ঠস্বৰত প্ৰশ্ন কৰিলে , "আৰু ভালকৈ খুলি কোৱা । মই তো তোমাৰ কথা একো বুজিব পৰা নাই । তোমাৰ মায়ে কি মাথামুণ্ড ঠিক কৈছিল , খুলি কোৱা মোক..."।\nClick here to read Voyonkor hei rati part 6


মৰ্য্যদা | ৫ম খণ্ড | বীণা বৰুৱা\nচকু-কাণ টিপি তাই বহি থাকিল প্ৰাচুৰ্য্যৰ ৰেহ-ৰূপ চাই। প্ৰাচুৰ্য্যই দুৱাৰৰ খিলিটো লগাই চাৰ্টটো খুলি আলনাত থৈ টেবুলত গিলাচত থকা পানী কেইঢোক মান ঘোট ঘোটাই পি খাই তাইৰ ওচৰত আহি\nবহিল।তাই একো মতা নাই যদিও তাইৰ চকুৰে সৰ সৰাই চকুলো বাগৰি আহিল।সি তাইৰ একেবাৰে ওচৰলৈ গৈ ওৰণিখন অলপ ওপৰলৈ উঠাই দি তাইক তাৰফালে চপাই আনিব খোজাত তাই অলপ ৰুক্ষ স্বৰেৰে কৈ উঠিল--\nমানসী----- plz....এইবোৰ ভাল নেলাগে মোৰ!\nপ্ৰাচুৰ্য্য---- কি হ'ল বিয়া মানেইতো এইবোৰ ! বিয়া মানেইতো সমাজত সকলোৱে জনা অথচ লোকচক্ষুৰ আঁতৰৰ বুকুৰ গোপন মৰম! তুমি মই সামাজিক বান্ধোনেৰে বান্ধ খালো যেতিয়া তোমাক মৰম কৰাৰ অধিকাৰ মোৰ আছে নিশ্চয়।\nমানসী--- মোৰ মন আৰু শৰীৰ ঠিক নহয়! বিয়াত কষ্ট হৈ আছে বহুত plz......\nপ্ৰাচুৰ্য্য......ঠিক আছে বাৰু! তুমি ৰেষ্ট লোৱা আৰু তুমি যেতিয়া বিচৰা তেতিয়াহে\nমই তোমাৰ ওচৰলৈ আহিম।\nতাই যেন সহজ হ'ব পৰা নাই প্ৰাচুৰ্য্যৰ ওচৰত।তাই অনুভৱ কৰে এয়া অন্যায় তাইৰ প্ৰাচুৰ্য্যৰ প্ৰতি। কিন্তু তাই কৰে কি?মনে নেমানে যে তাইৰ! প্ৰাচুৰ্য্যই তাইৰ ওচৰৰ পৰা গাৰু এটা লৈ তাই অসুবিধা হ'লে ব্যৱহাৰ কৰিব অনা ৰূমত থকা সৰু পালেংখনত শুবলৈ গ'ল।তাই একো নক'লে যদিও তাইৰ বেয়াও লাগিল। হওঁক তেওঁ শান্তি! ইচ্ছা কৰা হ'লে প্ৰাচুৰ্য্যই জোৰকৈ তাইৰ শৰীৰটোত অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব পাৰিলেহেঁতন, কিন্তু তাকে নকৰি সি বেলেগকৈ শুব গ'ল।তাইৰ মনটো কিছু ভাল লাগিল।পুনৰ প্ৰণয়লৈ মনত পৰিল তাইৰ! ক'ত আছে বাৰু সি?কি কৰি আছে? তাই যে কি পৰিস্থিতিত পৰিল এইয়া!চকুৰপানী নিগৰি থাকি তাইৰ শিতানৰ গাৰু তিতি থাকিল।চিগাৰেটৰ ধোঁৱাৰ দৰে কথাবোৰ পাকঘুৰণি খাই কুণ্ডুলি পকাই থাকিল তাইৰ মূৰত।তাইৰ হৃদয়ৰ অব্যক্ত বেদনা কাকো খুলি ক'বও নোৱাৰে আৰু সহিবও নোৱাৰে।\nআনহাতে প্ৰাচুৰ্য্যই ভাবিলে ছোৱালী মানুহ!বিয়াত চাগে তাইৰ বৰ কষ্ট হৈছিল।\nদুদিনমান ৰেষ্ট ল'লে ভাল পাব।এনেয়েও এখন ঘৰ এৰি আহিছে সময় ল'ব অলপ ঠিক হওঁতে।সিওঁ যিমান পাৰে সহজ হৈ তাইক সমৰ্থন কৰি যাব।আচৰিত!এই ছোৱালী জীৱনটো!এখন ঘৰত কেঁচুৱাৰ পৰা যৌৱনৰ নিৰ্দিষ্ট সময়লৈ যেন জিৰণি লয়।আকৌ বিয়াৰ পিছত আনখন ঘৰ আকোঁৱালি লৈ লাহে লাহে নতুন ঘৰখনৰ সকলো দায়িত্ব মূৰ পাতি লয় মৃত্যুৰ শেষ মুহুৰ্তলৈকে।ভগৱানেও নাৰীক আচৰিত শক্তি দিছে কিন্তু!\nৰাতিপুৱা প্ৰাচুৰ্য্যই নিজেই দুকাপ কফি বনাই তাইলৈ আগবঢ়াই দি ক'লে---\nপ্ৰাচুৰ্য্য--- Good Morning. নিশা ভালদৰে টোপনি গ'লা নে?\nতাই বেছি কথা নাপাতিলে।কফিকাপ হাতত লৈ ক'লে---\nমানসী------ এটা কথা সোধো।??\nমানসী-----মই যদি চাকৰি কৰিব খোজো কিবা আপত্তি আছে নেকি?\nপ্ৰাচুৰ্য্য---- কিয় আপত্তি থাকিব? ভাল হে। মই ওলাই যোৱাৰ পিছত তুমি অকলশৰে ব'ৰ হৈ পৰিবা।যদি বিচৰা মই কথা পাতি চাব পাৰো। ওচৰতে এখন প্ৰাইভেট বিদ্যালয় আছে।তাৰে মেনেজমেন্ট কমিটিত\nমই জড়িত আছো।তদুপৰি মই জনাত তাত এজন শিক্ষকৰ প্ৰয়োজন নে তুমি বেলেগ কিবা ভাবিছা? বা তুমি কিবা বেলেগ ঠিক কৰি থৈছা যদিও মোৰ কোনো আপত্তি নাই।\nতোমাৰ য'তেই ভাল লাগে !\nমানসী----নাই মোৰ তেনে কোনো নিৰ্দিষ্ট কৰি থোৱা নাই! মই কোনোবা কোম্পানীতেই হয়তো চেষ্টা কৰিলোহেঁতেন। বিদ্যালয় হ'লে ভালেই হ'ব।\nপ্ৰাচুৰ্য্য----উম! দৰমহা হয়তো বেছি নহ'ব।তথাপি তোমাৰ সময়খিনি কণ কণ ল'ৰা ছোৱালীৰ মাজত সৎভাৱে পাৰ হ'ব আৰু দৰমহাৰ লগত কোনো কথা নাই।তুমি ব্যস্ততাত থাকিব পৰিবা।\nমানসীৰ মনটো যথেষ্ট ফৰকাল হ'ল।প্ৰাচুৰ্য্য হয়তো তাই বিচৰাৰ দৰেই হ'ব! তাইক বুজাৰ চেষ্টা কৰিছেচোন! তথাপি তাই সহজ হ'ব নোৱাৰিলে।দুয়োৰে মাজত তাই নজনাকৈ এটা দূৰত্ব থাকি গ'ল।\nমাজে মাজে প্ৰাচুৰ্য্যৰ বৰ মন যায় তাইক মৰম কৰিবলৈ। কিন্তু তাইক কোনোদিনেই জোৰ কৰা নাই।স্বত:ফূৰ্ত মৰম নহ'লে জীৱনত কোনো আমেজ নাই।জোৰকৈ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ গ'লে হয়তো হিতে বিপৰীত হ'ব। হয়তো তাইৰ মন মৰম ভালপোৱাৰ সলনি ঘৃণাৰে ভৰি পৰিব।তাইতো এতিয়া তাৰেই!নাই নাই! সি তাইক অবিশ্বাস কৰিব নোৱাৰে।সম্পৰ্কটো আৰম্ভ হৈছেহে!সম্পৰ্ক এটাত বিশ্বাসৰ প্ৰয়োজন। বিশ্বাস জীৱনৰ এটা অংশ।যদি কিবা কাৰণত যিকোনো সম্পৰ্কত এবাৰ বিশ্বাস হেৰুৱাই তেনেহ'লে পুনৰ বিশ্বাস গঢ়া বৰ কঠিন হৈ পৰে।সম্পৰ্কৰ ঠুনুকা বান্ধোনত বিশ্বাস দৃঢ় হ'ব লাগে।সম্পৰ্কত যদি এজনে আনজনৰ প্ৰতি অবিশ্বাস কৰিছে তেন্তে জানিব লাগে ইজনে নিশ্চয় কিবা insecurityত ভুগিছে। আৰু সেই insecurity আঁতৰাবলৈ এজনে আনজনে বেয়াপোৱা কাম কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে।সততা থাকিলে প্ৰমাণ দি সম্পৰ্কটো দৃঢ় কৰি বিশ্বাস দৃঢ় কৰিব পাৰিব লাগে আৰু তাকে নকৰি যদি তৰ্কত লিপ্ত হয় তেতিয়া হয়তো ফোপোলা সম্পৰ্ক এটাৰ সৈতে কষ্টেৰে জীৱন কটাব লগাত পৰে।গতিকে তাইক কিছু সময় দি চাব সি।তাই নিজেই মানসিকভাৱে প্ৰস্তুত নোহোৱালৈকে সি অপেক্ষা কৰিব।তাইৰ টোপনি আহি আছিল।সি তাইলৈ একেথিৰে তাইৰ মুখলৈ চাই থাকিল...ইমান মৰম লগা,ইমান নিষ্পাপ ,ইমান নিৰ্ভয়ে টোপনি মাৰি আছে।শোৱক টোপনিটো ভালদৰে মাৰি লওঁক! তাইৰ গাত পাতল কাপোৰ এখন ভালদৰে উৰাই দি মৰম কৰিব বুলিও তাইৰ গালৰ ওচৰৰ পৰা হাতখন আঁতৰাই আনিলে টোপনিত ব্যাঘাত হ'ব বুলি।


ফেশ্বন ডিজাইনাৰ প্ৰত্যুষা গাৰিমেল্লাৰ ৰহস্যজনক মৃত্যু! হতাশাত ভুগি থকাৰ দাবী ঘনিষ্ঠৰ\nPrathyusha Garimella: ফেশ্বন ডিজাইনাৰ প্ৰত্যুষা গাৰিমেল্লাৰ ৰহস্যজনক মৃত্যু! হতাশাত ভুগি থকাৰ দাবী ঘনিষ্ঠৰ\nদেশৰ অন্যতম প্ৰসিদ্ধ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ প্ৰত্যুষা গাৰিমেল্লাৰ মৃতদেহ হায়দৰাবাদৰ বনজাৰা হিলছৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হয়। প্ৰাথমিকভাৱে আৰক্ষীয়ে ধাৰণা কৰিছে যে ৩৫ বছৰীয়া প্ৰত্যুষাই আত্মহত্যা কৰিছে। অৱশ্যে তেওঁৰ মৃত্যুকলৈ একাধিক ৰহস্য ঘণীভূত হৈছে।\nবৰ্তমান দেশৰ জনপ্ৰিয় ফেশ্বন ডিজাইনাৰসকলৰ মাজৰ এজন আছিল প্ৰত্যুষা। তেওঁৰ ক্লায়েন্টৰ ভিতৰত আছে বলীউডৰ পৰা টলিউডলৈকে চেলিব্ৰেটীসকল।\nকেৱল ৰূপালী পৰ্দাৰ চেলিব্ৰেটীয়েই নহয়, আন ক্ষেত্ৰৰো বহু চেলিব্ৰেটী তেওঁৰ ব্ৰেণ্ডৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আছিল।\nআৰক্ষী সূত্ৰই জনোৱা অনুসৰি শনিবাৰে দুপৰীয়াৰ পিছত বনজাৰা হিলছত প্ৰত্যুষাৰ ফ্লেটটোত দীৰ্ঘসময় ধৰি কোনো সঁহাৰি নোপোৱাৰ পিছত নিৰাপত্তাৰক্ষীয়ে স্থানীয় আৰক্ষী থানাক ঘটনাটো অৱগত কৰে। খৱৰ পোৱাৰ পিছত আৰক্ষী আহি আৰু দুৱাৰ ভাঙি তেওঁৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰে। ফ্লেটটোৰ বাথৰুমৰ পৰা প্ৰত্যুষাৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰা হয়।\nতদন্তৰ সময়ত আৰক্ষীয়ে তেওঁৰ কোঠাৰ পৰা বিহৰ বটল এটা উদ্ধাৰ কৰে। প্ৰাথমিকভাৱে প্ৰত্যুষাৰ মৃত্যু বিষক্ৰিয়াৰ বাবে বাবে হ’ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। অৱশ্যে আৰক্ষীয়ে এতিয়ালৈকে এয়া আত্মহত্যা নে হত্যা কৰা হৈছে সেয়া নিশ্চিত কৰা নাই।\nআৰক্ষীয়ে প্ৰত্যুষাৰ ঘনিষ্ঠ পৰিচিতসকলৰ পৰা জানিব পাৰে যে তেওঁ যোৱা কিছুদিন ধৰি মানসিক হতাশাত ভুগি আছিল। তেওঁৰ ঘনিষ্ঠসকলৰ ধাৰণা যে তেওঁৰ সেই হতাশা তেওঁৰ কামটোৰ সৈতে জড়িত আছিল।


can-a-single-lightning-flash-kill-18-elephants-what-sscience-says-gh-skd– News18 assam\nExplained : মাত্ৰ এটা বজ্ৰপাতৰ ফলতেই ১৮টাকৈ হাতীৰ মৃত্যু হোৱাটো সম্ভৱনে? এই বিষয়ে কি কয় বিজ্ঞানীয়ে?\nমৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰাথমিক প্ৰতিবেদনত আটাইকেইটা হাতীয়েই বজ্ৰপাতৰ ফলত হোৱা বুলি প্ৰকাশিত হোৱাৰ পিছতো ইয়াক লৈ ভিন্ন প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈ আহিছে।\nবজ্ৰপাতৰ ফলত পাহাৰত একেলগে ১৮টাকৈ হাতীৰ কৰুণ মৃত্যু হোৱাৰ খবৰে প্ৰকৃতিপ্ৰেমীসকলৰ মাজত শোকৰ ছাঁ পেলোৱাৰ লগতে এই বিষয়ক লৈ বৰ্তমানেও প্ৰশ্ন সমাপ্ত হোৱা নাই। মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰাথমিক প্ৰতিবেদনত আটাইকেইটা হাতীয়েই বজ্ৰপাতৰ ফলত হোৱা বুলি প্ৰকাশিত হোৱাৰ পিছতো ইয়াক লৈ ভিন্ন প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈ আহিছে। কিন্তু সাধাৰণ ৰাইজৰ এই প্ৰশ্নৰ বিপৰীতে এইবাৰ বিজ্ঞানীসকলে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি উল্লেখ কৰিছে যে বজ্ৰপাতৰ ফলত হাতীৰ এনে মৃত্যু সম্ভৱ আৰু এনে ঘটনা ইতিহাসৰ ওপৰত আধাৰিত।\nবজ্ৰপাতৰ ফলত কেনেদৰে মৃত্যু হয় জীৱ-জন্তুৰ?\n‘দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ’ত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি, পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আৰু অভিযন্তা চান্দিমা গোমেছে ২০১২ চনত আন্তৰ্জাতিক জৈৱ বতৰ বিজ্ঞান জাৰ্নেলত লিখিছিল যে বজ্ৰপাতৰ ফলত বিভিন্ন ধৰণে জন্তু আঘাতপ্ৰাপ্ত হ'ব পাৰে বা মৃত্যু হ'ব পাৰে। ইয়াৰ পিছতে এতিয়া জোহান্সবাৰ্গৰ উইটৱাটাৰ্চৰাণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হাই ভল্টেজ ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ অধ্যাপক গোমছে বজ্ৰপাতৰ ফলত হাতীৰ মৃত্যু হ'ব পৰা আন কিছুমান দিশ তালিকাভুক্ত কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে -\nপোনপটীয়া ফ্লেছ (Direct Flash) : মুকলি পথাৰত থকা জন্তুৰ শৰীৰৰ কিছু অংশ ওচৰৰ আন বস্তুৰ ওপৰেৰে বিয়পি থাকিলে ই পোনপটীয়াকৈ বজ্ৰপাতৰ কৱলত পৰিব পাৰে। এইক্ষেত্ৰত ওখ জন্তুবোৰ অধিক অসুৰক্ষিত।\nছাইড ফ্লেছ (Side Flash) : গছৰ দৰে ওখ বস্তুত যেতিয়া বজ্ৰপাত হয়, ইয়ে ছাইড ফ্লেছৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। যিয়ে গছৰ তলত থিয় হৈ থকা জন্তুক আঘাত কৰিব পাৰে।\nস্পৰ্শৰ সম্ভাৱনা (Touch Potential) : যদি ওখ জন্তু এটাৰ শৰীৰৰ এটা অংশ মাটিৰ সংস্পৰ্শ থাকে আৰু আন এটা অংশ, উচ্চ উচ্চতাত বজ্ৰপাত হোৱা বস্তু এটাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে, তেতিয়া ইয়াৰ শৰীৰৰ মাজেৰে আংশিক প্ৰবাহ পাৰ হ'ব পাৰে।\nখোজৰ সম্ভাৱনা (Step Potential) : চাৰি ভৰিৰ জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত বজ্ৰপাতৰ বিপদ সচৰাচৰ হোৱা দেখা যায়, যেতিয়া জন্তু এটাৰ সন্মুখ আৰু পিছফালৰ ভৰি যথেষ্ট দূৰত্বত থাকে। এনে পৰিস্থিতিত শৰীৰৰ মাজেৰে আংশিক প্ৰবাহ পাৰ হ'ব পাৰে।\nঅসমত সংঘটিত হোৱা হাতীৰ মৃত্যুৰ সৈতে ইয়াৰে কোনটো দিশ জড়িত থকাৰ সম্ভাৱনা আছে -\nমৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ সৈতে জড়িত দলটোৰ এগৰাকী সদস্যৰ মতে, মাটিৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত বিদ্যুতৰ দ্বাৰা হাতীকেইটা নিহত হোৱাটো সম্ভৱ। সেয়া হ'ব খোজৰ সম্ভাৱনা (Step Potential)। যেতিয়া বজ্ৰপাতৰ পিছত মাটিৰ মাজেৰে বিদ্যুৎ প্ৰবাহিত হয়, সেই সময়ত বৈদ্যুতিক সম্ভাৱনা (Voltage) সৰ্বাধিক হয় আৰু প্ৰবাহৰ দূৰত্ব হ্ৰাস হয়। যদি হাতীয়ে ষ্ট্ৰাইক পইণ্টৰ সন্মুখীন হয় তেন্তে বিদ্যুৎ সন্মুখৰ ভৰিৰ পৰা পিছফালৰ ভৰিলৈ ক্ৰমান্বয়ে কমকৈ প্ৰবাহিত হ'ব আৰু প্ৰক্ৰিয়াটোত হাতীটো বিদ্যুৎস্পৃষ্ট হৈ পৰিব।\nকিন্তু বজ্ৰপাতৰ এটা ফ্লেছত একেলগে ইমানবোৰ হাতীৰ মৃত্যু সম্ভৱ নে?\n‘‘এয়া হ'ব পাৰে কিয়নো এটা বিজুলীৰ ফ্লেছত বিদ্যুৎ কেইবাবাৰো মাটিলৈ প্ৰবাহিত হয়। এইবোৰক পৰৱৰ্তী ষ্ট্ৰোক বুলি অভিহিত কৰা হয়। এইকাৰণে আমি বজ্ৰপাতৰ এটা পোহৰ দেখিছো। পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ব্যাখ্যা কৰা কেইটামান কাৰণৰ বাবে পৰৱৰ্তী প্ৰতিটো ষ্ট্ৰোক ওচৰৰ বিভিন্ন বস্তুৰ সৈতে সংলগ্ন হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে’’, গোমেছে জনায় ।\nতেওঁ লগতে কয়, খোজৰ সম্ভাৱনাৰ বাহিৰে আন দুটা কাৰণতো একাধিক হাতীৰ একেলগে মৃত্যুৰ সম্ভাৱনা থাকে। ইয়াৰ ভিতৰত এটা হ'ল প্ৰথম হাতীৰ পৰা আনবোৰক আঘাত কৰা ছাইড ফ্লেছ। আনটো সম্ভাৱনা হ'ল ওচৰৰ গছৰ পৰা একাধিক ছাইড ফ্লেছ।"\nএইক্ষেত্ৰত হাতী বিশেষভাৱে অসুৰক্ষিত হোৱাৰ কাৰণ?\nযিহেতু হাতীৰ সন্মুখ আৰু পিছফালৰ ভৰি বোৰ বহল, তেনেস্থলত আন সৰু প্ৰাণী যেনে এন্দুৰৰ তুলনাত ই অধিক অসুৰক্ষিত। দুয়োখন ভৰিৰ মাজত বৰ্ধিত দূৰত্বৰ সৈতে সম্ভাব্য পাৰ্থক্য বৃদ্ধি পায়। সম্ভাব্য পাৰ্থক্য যিমানে ডাঙৰ হয়, শৰীৰৰ মাজেৰে বিদ্যুত সিমানে বেছিকৈ প্ৰবাহিত হয়। আনহাতে হাতীৰ উচ্চতায়ো ইয়াক অধিক অসুৰক্ষিত কৰি তোলে।\nএকাধিক জন্তুৰ এনে মৃত্যু সাধাৰণ ঘটনা নেকি?\n- ২০০৭ চনত পশ্চিম বংগৰ বাক্সা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলত একেধৰণৰ ঘটনাত পাঁচটা হাতী নিহত হৈছিল।\n- ২০১৬ চনত, বজ্ৰপাতৰ ফলত নৰৱেৰ হাৰ্ডাংগাৰভিডা মালভূমিত ৩০০ৰো অধিক মৃগপহুৰ মৃত্যু হৈছিল।\n- ১৯৭২ চনত আলাস্কাত বজ্ৰপাতৰ ফলত ৫৩টা মৃগপহুৰ মৃত্যু হৈছিল।\nFirst published: May 17, 2021, 18:19 IST