Niketan Class6Social Chapter 21 কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ » Dev Library\nNiketan Class6Social Chapter 21 কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ\nNiketan Class6Social Chapter 21 কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ is the answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapters Shankardev Shishu Niketan Class6Social Chapter 21 কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ and select need one.\nAlso, you can read the Assam Board book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of Shankardev Sishu Niketan All Subject Solutions. Here we have given Assam Board Shankardev Vidya Niketan Class6Social Chapter 21 কৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ Solutions for All Subjects, You can practice these here.\nকৃষি, উদ্যোগ আৰু সেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ\nপ্রশ্ন ১। মানুহৰ বৃত্তিসমূহ কি কি অর্থনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ অন্তর্ভুক্ত ?\nউত্তৰঃ মানুহৰ বৃত্তিসমূহ তিনিটা অর্থনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ অন্তর্ভুক্ত । সেইকেইটা হ’ল কৃষিখণ্ড , উদ্যোগখণ্ড আৰু সেৱাখণ্ড ।\nপ্রশ্ন ২। সেৱাখণ্ড বুলিলে কি বুজা ? সেৱাখণ্ডত প্রযুক্তিৰ প্ৰভাৱ আলােচনা কৰা ।\nউত্তৰঃ সেৱাখণ্ড বুলি ক’লে আমি সেইবােৰ ব্যৱস্থাক বুজো যিবােৰে পােনপটীয়াকৈ কোনাে সামগ্রী উৎপাদন নকৰে যদিও পৰােক্ষভাৱে উৎপাদনত সহায় কৰে আৰু বিভিন্ন অভাৱ পূৰণ কৰে ।\nসেৱাখণ্ডত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভাৱ :- সেৱাখণ্ডত বর্তমান প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে গােটেই বিশ্বতে এক আলােড়ন সৃষ্টি কৰিছে । বর্তমান সেৱা কাৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত অতি ব্যাপকভাৱে প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ হ’বলৈ লৈছে । সকলাে ধৰণৰ সেৱা কার্য এই ক্ষেত্ৰৰ অন্তর্ভুক্ত ।\nকেইটামান সেৱা কার্যত প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ —\n( ক ) শিক্ষা সেৱাত প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ :- বর্তমান শিক্ষা ব্যৱস্থাত নতুন নতুন প্রযুক্তিৰ প্রয়ােগ হ’বলৈ ধৰিছে । শিক্ষা ব্যৱস্থাটো কেৱল শিক্ষক আৰু বিদ্যালয়ৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ নাথাকি বিভিন্ন মাধ্যমেৰে শিক্ষাদানৰ ব্যৱস্থা আৱিষ্কৃত হৈছে । বর্তমান বিভিন্ন দৃশ্য – শ্রাব্য , সামগ্ৰীৰ জৰিয়তে ঘৰতে বহি শিক্ষা লাভ কৰিব পৰা গৈছে । ৰেডিঅ’, টেলিভিছনৰ বিভিন্ন কার্যসূচী , অডিঅ ’ টেপ , ভিডিঅ ’ টেপ আদিৰ জৰিয়তে শ্ৰেণীকোঠাত তথা ঘৰতে বহি বহুতাে দিশত শিক্ষা লাভ কৰিব পাৰি । আজি-কালি শিক্ষাৰ কাৰ্যসূচীত ইণ্টাৰনেট , কম্পিউটাৰ , প্রজেক্টৰ আদিৰ ব্যৱহাৰ দ্রুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে । এইদৰে প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত শিক্ষা ব্যৱস্থাত ব্যাপক পৰিৱৰ্তন সাধন হৈছে ।\n( খ ) চিকিৎসা সেৱাত প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ :- চিকিৎসা সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপকভাৱে প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ধৰিছে । প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত চিকিৎসা সেৱাই চমকপ্রদ সফলতা লাভ কৰিছে । বিভিন্ন দুৰাৰােগ্য ৰােগৰ ঔষধ আৱিষ্কাৰ হৈছে । বসন্ত , প্লেগ , কলেৰা আদি মহামাৰীসমূহ নিয়ন্ত্রিত হৈছে । শল্য চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত হােৱা উন্নতিৰ বাবে হৃৎপিণ্ড , বৃক্ক , মগজু আদি শৰীৰৰ অতি গুৰুত্বপূর্ণ অংগৰ অস্ত্রোপচাৰ কৰিব পৰা হৈছে । আনকি এজন লােকৰ বৃক্ক , চকু , হৃৎপৃণ্ড আদি আন এজন লােকৰ শৰীৰত স্থাপন কৰাটোও সম্ভৱ হৈছে । কৃত্রিম অংগ তৈয়াৰ কৰি পংগু লােক শৰীৰত সেইবােৰ সংযােগ কৰি তেওঁলােকৰ শাৰীৰিক অক্ষমতা হ্রাস কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে । সেইদৰে দৃষ্টিশক্তি হ্রাস পােৱা লােকৰ বাবে চশমা , কাণেৰে নুশুনা লােকৰ বাবে শ্ৰৱণ সহায়ক যন্ত্ৰ আৰু হৃদপিণ্ড দুর্বল হােৱা লােকৰ বাবে পেছমেকাৰ ব্যৱহাৰ হ’বলৈ ধৰিছে । এই সকলােবােৰ সম্ভৱ হৈছে চিকিৎসা সেৱাত ব্যৱহাৰ হােৱা নতুন প্রযুক্তিৰ বাবে ।\n( গ ) পৰিৱহন সেৱাত প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ :- প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে বর্তমান সময়ত পৰিবহন অতি সহজ আৰু খৰতকীয়া কৰি তুলিছে । পৰিবহন কেইবা প্ৰকাৰৰ — পথ পৰিবহন , জল পৰিবহন আৰু আকাশী পৰিবহন । পৰিবহনৰ ক্ষেত্ৰত চকাৰ আৱিষ্কাৰ এটা উল্লেখনীয় অৱদান।চাইকেল , ৰিক্সা , বাছ , মটৰগাড়ী , ৰেল গাড়ী আদিৰ সহায়ত মানুহে এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ যাব পৰা হ’ল ।\nউৰাজাহাজেৰে মানুহ এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন বহু দূৰৰ ঠাইলৈ অতি কম সময়তে যাব পৰা হ’ল । জাহাজেৰে নদী , সাগৰ , মহাসাগৰৰ বুকুৰে গধুৰ বস্তুবােৰ অনা – নিয়া কৰিব পৰা হ’ল । এইদৰে পৰিবহন ব্যৱস্থাই মানুহৰ যাত্রা সুচল কৰাৰ উপৰি কেঁচামাল , খাদ্য – দ্রব্য আদি অনা – নিয়াত সহায় কৰে । এইদৰে উন্নত পৰিবহন ব্যৱস্থাই গােটেই পৃথিৱীখনকে ওচৰ চপাই গ্ন’বেল ভিলেজত পৰিণত কৰিছে ।\n( ঘ ) যােগাযােগ সেৱাত প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ :- যােগাযােগ সেৱাত প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে গােটেই বিশ্বতে এক নতুন যুগৰ সূচনা কৰিছে । আগৰ দিনত মানুহে নিজে গৈ বা চিঠিৰ মাধ্যমত যােগাযােগ কৰিছিল । কিন্তু এতিয়া যােগাযোগ নতুন নতুন মাধ্যমৰ দ্বাৰা আমি ঘৰতে বহি বিশ্বৰ বিভিন্ন প্রান্তত কি কি ঘটনা ঘটি আছে তাক জানিব পাৰোঁ । কৃত্রিম উপগ্রহৰ আৱিষ্কাৰ তথা স্থাপনৰ পিছত মানুহে ম’বাইল ফোন , টেলিভিছন , কম্পিউটাৰ , ইণ্টাৰনেট আদিৰ যােগেদি দেশ – বিদেশৰ বিভিন্ন বা বাতৰি ঘৰতে বহি লাভ কৰাৰ উপৰি বিভিন্ন জনৰ লগত কথা-বার্তা পাতিব পৰা হ’ল । ই – মেইলৰ যােগেদি যিকোনাে খবৰ , ছবি পঠিয়াব পৰা হ’ল । ফেক্স মেচিনৰ সহায়ত তথ্যৰ প্রতিলিপি অইন ঠাইলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হ’ল ।\nমুঠৰ ওপৰত আধুনিক প্রযুক্তিয়ে যােগাযােগ ব্যৱস্থাক এনে এটা পর্যায়লৈ লৈ গৈছে যে গােটেই পৃথিৱীখনেই আমাৰ হাতৰ মুঠিত উপলব্ধ হৈছে ।\n( ঙ ) বেংক সেৱা আৰু প্ৰযুক্তি :- বেংক হৈছে এটা বিত্তীয় প্রতিষ্ঠান য’ত আমি টকা – পইচা জমা থ’ব আৰু উলিয়াব পাৰে । আজি-কালি নতুন নতুন প্রযুক্তি প্রয়ােগে বেংকৰ কাম – কাজ সুচল আৰু খৰতকীয়া কৰি তুলিছে । যেনে— এন ই এফ টি ( National Electronic Fund Transfer ) ৰ সহায়ত এটা একাউণ্টৰ পৰা আন এটা একাউণ্টলৈ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে পইচা পঠিয়াব পাৰি। এ টি এম ( Automated Teller Machine ) ৰ সহায়ত আমি বেংকলৈ নােযােৱাকৈ নিজৰ একাউণ্টৰ পৰা পইচা উলিয়াব পাৰোঁ । ডেবিট কার্ড ( Debit Card ) ৰ সহায়ত হাতত পইচা নােহােৱাকৈও বিভিন্ন সামগ্রী কিনিব পাৰি । আজি-কালি বেংকে এছ .এম .এছ ( SMS ) ৰ জৰিয়তে গ্রাহকক তেওঁলােকৰ টকা জমা আৰু উলিওৱা সম্পর্কে জনােৱাৰ ব্যৱস্থাও হৈছে ।\nপ্রশ্ন ৩। কুটীৰ উদ্যোগ কাক বােলে ?\nউত্তৰঃ যিবােৰ শিল্প কম মূলধনেৰে ঘৰুৱাভাৱে প্রতিষ্ঠা কৰিব পাৰি আৰু যন্ত্রৰ ব্যৱহাৰ কম হয় তেনে শিল্প বা উদ্যোগক কুটীৰ শিল্প বােলে । যেনে — হস্ততাঁত শিল্প , বাঁহ শিল্প , কাঁহ – পিতলৰ উদ্যোগ আদি ।\nপ্রশ্ন ৪। আমাৰ দেশত থকা দুটা বৃহৎ উদ্যোগৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ আমাৰ দেশত থকা দুটা বৃহৎ উদ্যোগ হ’ল – লাে – তীখা উদ্যোগ, তেল উদ্যোগ ।\nপ্রশ্ন ৫। পৰিবহন কেইপ্রকাৰৰ আৰু কি কি ?\nউত্তৰঃ পৰিবহন তিনি প্রকাৰৰ — পথ পৰিবহন , জল পৰিবহন আৰু আকাশী পৰিবহন ।\n( ক ) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ :-\nপ্রশ্ন ১। উদ্যোগ কাক বােলে ?\nউত্তৰঃ যি প্রতিষ্ঠানে কাৰিকৰী কৌশল আৰু প্রযুক্তি খটুৱাই প্রাকৃতিক আৰু কৃষিজাত সামগ্ৰীসমূহ আমাৰ উপভােগ্য সামগ্রীলে ৰূপান্তৰ কৰে , তাকে উদ্যোগ বােলে ।\nপ্রশ্ন ২। উদ্যোগৰ প্ৰকাৰ কেইটা কি কি ?\nউত্তৰঃ উদ্যোগৰ প্ৰকাৰকেইটা হ’ল — বৃহৎ উদ্যোগ , মজলীয়া উদ্যোগ, ক্ষুদ্র উদ্যোগ আৰু কুটিৰ উদ্যোগ ।\nপ্রশ্ন ৩। সেৱাখণ্ড বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ সেৱাখণ্ড বুলি ক’লে আমি সেইবােৰ ব্যৱস্থাক বুজো যিবােৰে পােনপটীয়াকৈ কোনাে সামগ্রী উৎপাদন নকৰে যদিও পৰােক্ষভাৱে উৎপাদনত সহায় কৰে আৰু আমাৰ বিভিন্ন অভাৱ পূৰণ কৰে ।\nপ্রশ্ন ৪। কৃষিষণ্ডৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ কৃষিখণ্ডৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহ হ’ল— খেতি – বাতি , পশুপালন , মীন পালন , দুগ্ধ উৎপাদন ইত্যাদি ।\nপ্রশ্ন ৫। উদ্যোগ খণ্ডৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ উদ্যোগখণ্ডৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহ হ’ল — চাহ উদ্যোগ , কাগজ উদ্যোগ , বস্ত্ৰ উদ্যোগ , তেল উদ্যোগ , মৰাপাট উদ্যোগ , লাে – তীখা উদ্যোগ , বাঁহ – বেত উদ্যোগ , কাঁহ – পিতল উদ্যোগ ইত্যাদি ।\nপ্রশ্ন ৬। সেৱাখণ্ডৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ সেৱাখণ্ডৰ লগত জড়িত বৃত্তিসমূহ হ’ল— শিক্ষা , চিকিৎসা , যােগাযােগ পৰিবহন , বেংক , বীমা , আইন , ওকালতি ইত্যাদি ।\nপ্রশ্ন ৭। ‘ সেউজ বিপ্লৱ ‘ বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ নিশ্চিত পানী যােগান , উচ্চ উৎপাদনক্ষম বীজৰ ব্যৱহাৰ , ৰাসায়নিক সাৰৰ প্ৰয়ােগ আৰু আধুনিক কৃষি সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত ভাৰতৰ পঞ্জাৱ , হাৰিয়ানা , উত্তৰ প্ৰদেশ আদি ঠাইত কৃষি উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত যি বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছে , সেই বিপ্লৱক ‘ সেউজ বিপ্লৱ ’ বােলা হয় ।\nপ্রশ্ন ৮। বেপাৰ বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত প্রযুক্তিয়ে কেনেধৰণৰ ভূমিকা পালন কৰিছে লিখা ।\nউত্তৰঃ বেপাৰ – বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত প্রযুক্তিয়ে এক বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে । বাণিজ্য সম্পর্কীয় আৱশ্যকীয় তথ্যপাতি অতি সহজতে প্রযুক্তিৰ সহায়ত পাব পৰা হৈছে । বর্তমান প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত বাণিজ্যিক লেনদেন কৰা অতি সহজ হৈ পৰিছে । ফলত বাণিজ্য সম্প্রসাৰণ হৈছে আৰু মানুহৰ আয় বৃদ্ধি হৈছে আৰু জীৱনৰ মান ক্ৰমাৎ উন্নত হৈছে ৷\nপ্রশ্ন ৯। এন. ই. এফ. টি. কি ?\nউত্তৰঃ এন. ই. এফ. টি. অর্থাৎ National Electronic Fund Transfer হৈছে – বেংক সেৱাকার্যত ব্যৱহৃত এটা ব্যৱস্থা । উন্নত প্রযুক্তিগত এই ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে বেংকৰ এটা একাউণ্টৰ পৰা আন এটা একাউণ্টলৈ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে পইচা পঠিয়াব পাৰি ।\nপ্রশ্ন ১0। এ. টি. এম. কি ?\nউত্তৰঃ এ. টি. এম. অর্থাৎ Automated Teller Machine হৈছে – এনে এটা ব্যৱস্থা যাৰ জৰিয়তে আমি বেংকলৈ নােযােৱাকৈয়ে নিজৰ একাউণ্টৰ পৰা পইচা উলিয়াব পাৰো ।\nপ্রশ্ন ১১। খালী ঠাই পূৰ কৰা –\n( ক ) ………………ৰ ব্যৱহাৰে বর্তমান সময়ত পৰিবহন অতি সহজ আৰু খৰতকীয়া কৰি তুলিছে ।\nউত্তৰঃ প্রযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে বর্তমান সময়ত পৰিবহন অতি সহজ আৰু খৰতকীয়া কৰি তুলিছে ।\n( খ ) পৰিবহনৰ ক্ষেত্ৰত ………………… ৰ আৱিষ্কাৰ এটা উল্লেখনীয় অৱদান ।\nউত্তৰঃ পৰিবহনৰ ক্ষেত্ৰত চকাৰ আৱিষ্কাৰ এটা উল্লেখনীয় অৱদান ।\n( গ ) উন্নত পৰিবহন ব্যৱস্থাই গােটেই ……………….. কে ওচৰ চপাই ‘ গ্লোবেল ভিলেজ’ত পৰিণত কৰিছে ।\nউত্তৰঃ উন্নত পৰিবহন ব্যৱস্থাই গােটেই পৃথিৱীকে ওচৰ চপাই ‘ গ্লোবেল ভিলেজ ‘ ত পৰিণত কৰিছে।\n( ঘ ) ……………….. মেচিনৰ সহায়ত তথ্য প্রতিলিপি অইন ঠাইলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হ’ল ।\nউত্তৰঃ ফেক্স মেচিনৰ সহায়ত তথ্যৰ প্রতিলিপি অইন ঠাইলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হ’ল ।\n( ঙ ) প্রযুক্তিৰ সুফল লাভ কৰিবলৈ শিক্ষা আৰু ……………….. ৰ আৱশ্যক ।\nউত্তৰঃ প্রযুক্তিৰ সুফল লাভ কৰিবলৈ শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণৰ আৱশ্যক ।


বোলো ভাই প্ৰজাপতয়ে....শুভ বিবাহ (বিজে ৰঞ্জন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবোলো ভাই প্ৰজাপতয়ে….শুভ বিবাহ (বিজে ৰঞ্জন)\nবহাগ মাহ। বিয়াৰ তাৰিখেৰে মাহ ভৰি পৰিছে। বৰদৈচিলাই অনা চেঁচা বতাহজাকে বিয়াৰ মিঠা অনুভূতি কঢ়িয়াইছে।\nদিনচেৰেক আগেয়ে বিয়া এখনলৈ গৈছিলোঁ। দুপৰীয়াৰ পৰা প্ৰাক সন্ধ্যালৈ অভ্যৰ্থনাৰ সময় বান্ধি দিয়া আছিল। গোটেই কাৰবাৰটো দিনতীয়া আছিল। নীতি-নিয়মবোৰ আগবেলাতে সামৰি দুপৰীয়াৰ পৰা মানুহক নমস্কাৰ দি আদৰণি জনোৱা মূল গৃহস্থজনক সন্ধিয়া সাজ লগাৰ পিছত দেখা পোৱা গ’ল ডেইলী-বজাৰত, ঘৰৰ বাবে শাক-পাচলি কিনি থকা অৱস্থাত। যিহেতু আগধৰিয়ে হোম পুৰি (বা অন্য নিয়ম কৰি)বিয়াখন সম্পন্ন কৰি থোৱা আছিল, অভ্যৰ্থনাৰ দিনা গধূলি বেলালৈ গৃহস্থ সম্পূৰ্ণ ভাৰমুক্ত, চাপমুক্ত হৈ পৰিছে। যি দেখা গ’ল এনেকৈ বিয়া পাতিলে বিয়াঘৰীয়া সন্ধিয়ালৈ পূৰা-পূৰিকৈ মুক্ত হৈ ফাৰ্ষ্ট-শ্বো নহ’লেও চেকেণ্ড-শ্বো চিনেমা, থিয়েটাৰ বা বিহু ফাংচন আদি চাব যাব পৰা হৈ উঠেগৈ।\nসময়, কষ্ট, ধনৰ অপচয় দূৰ কৰিবলৈ নিসন্দেহে বিয়াবোৰত এনে ধৰণৰ ‘শ্বৰ্টকাট’ প্ৰথাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নোহোৱা হৈছে।\nবিয়াৰ বতৰত মনলৈ আহে সৰু কালি বিয়াবোৰৰ বৰযাত্ৰী হোৱা কথালৈ। বৰযাত্ৰাৰ নিয়মটো বাৰু এতিয়াও বহুল প্ৰচলিত নিয়ম তথাপি চহৰীয়া বিয়াত এই ধাৰণাটো ক্ৰমে অবান্তৰ যেন গণ্য হ’বলৈ ধৰিছে। কিয়নো মানুহে নিশা দুপৰলৈ ৰৈ, বৰযাত্ৰী হৈ, বিয়া খাবলৈ যাব টান পোৱা হৈছে। দৰা সাজি যোৱা বিয়াত আজিকালি প্ৰায়ে শুনিবলৈ পোৱা কথাংশবোৰ এনেধৰণৰ হৈ পৰিছে-‘বাপৰে! বৰযাত্ৰী? পাগল নেকি? অসম্ভৱ কথা। কালি পুৱাই মোৰ অমুকলৈ যাব আছে, অমুকক লগ নধৰিলে….লাখ টকা দিলেও যাব নোৱাৰোঁ ভাই।’\nবেলেগৰ কথা কি ক’ম, নিজৰে আজিকালি ৰাতি বিয়ালৈ যাবলগীয়া হলে টেনশ্যন চুৰু হৈ পেটে আৰ-পাক লগায়, সাত-কুৰিমান লেঠা একেলগে আহি দেখা দিয়ে, যিমান পৰা যায় বিবিধ আহুকাল দেখুৱাই ফাঁকি-ফুঁকা মাৰিবলৈ চেষ্টা চলাওঁ।\nঅথচ–অথচ সৰু থাকোঁতে বৰযাত্ৰী হ’বলৈ কিমান যে হেঁপাহ নাছিল। বেছি সৰু থাকোঁতে যাবলৈ অনুমতি নাপাই ঘৰত অশান্ত আত্মাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিলোঁ। অকণমান পাখী গজি যেতিয়া ডাঙৰ হোৱা যেন পালো-বাচ্, আৰু কোনে পায়। সন্ধিয়া লাগি অহাৰে পৰা আগ্ৰহেৰে ৰৈ থাকোঁ দৰা যোৱা বাছখনলৈ। সকলো ৰাইজেই অতি উত্সাহী আছিল। যাত্ৰাৰ দুঘন্টামান আগতেই বাছৰ চিটবোৰ ‘বুক’ হৈ গৈছিল গামোচা, মাফলাৰ, ৰুমাল আদিৰে। শেষ মুহূৰ্ত্তত দৰাই ৰাইজৰ লগত যাবলৈ যেতিয়া বাছত উঠিছিল তেতিয়াই আৰম্ভ হৈছিল আচল উত্তেজনা। কাৰণ বৰযাত্ৰী ‘চেকন’ প্ৰক্ৰিয়া তেতিয়াই আৰম্ভ হৈছিল। সৰু, কম বয়সীয়া ল’ৰাবোৰক বাছৰ পৰা ‘হুদু-খেদন’ দিয়া হৈছিল। ছোৱালী-মহিলা আদিকো বৰযাত্ৰী হ’বলৈ অনুমতি দিয়া নহৈছিল।\nএবাৰ দেখিছিলোঁ বিয়াত দৰাৰ লগত যাবলৈ অহা ছোৱালী দুজনীৰ শোকলগা অৱস্থা। ঘটনাটো আছিল এনেকুৱা- মাকজনীয়ে বহু সময় ছোৱালীহঁতক বিয়াঘৰত বিচাৰি চলাথ কৰি ক’তো নাপাই ব্যগ্ৰ চিত্তে বাছলৈ লৱৰি আহি তাতে বহি থকা দেখা পাই বাছৰ বাহিৰৰ পৰাই সিহঁতক হুৰামূৰাকৈ গালি পাৰিবলৈ ধৰিলে-‘বান্দৰীহঁত, নামি আহিছনে গাড়ীৰ পৰা? ব’ল ঘৰলৈ, চেণ্ডেলেৰে কোবাম আজি তহঁতক। ভালে ভালে নামি আহ বুলিছোঁ।’\nসুৰসুৰকৈ বাছৰ পৰা নামি সিহঁত ঘৰমুৱা হৈছিল গৈ। বেচেৰীহঁতে এনেকৈয়ে বৰযাত্ৰী হোৱা মনৰ আশা মনতে মাৰ খেদাইছিল।\nবাৰ বছৰমান বয়সত নেকি, মামা এজনৰ বিয়াত প্ৰথমবাৰলৈ বৰযাত্ৰী হোৱাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰি চাৰ্টৰ ওপৰৰ বুটাম দুটামান একেচাটে খুলি দিছিলোঁ-মনত অপাৰ আনন্দ আৰু ডাঙৰ হোৱা যেন ভাৱ। দাদা, মামাহঁতৰ লগত পাল্লা মিলাব যাওঁতে বয়স কম বুলি লেই-লেই, চেই-চেই কৰাত লজ্জানত হৈ সিহঁতৰ পিছ এৰিলো যদিও দমি নগৈ আন্ধাৰে-মুন্ধাৰে বাছৰ পিছফালৰ দুজনীয়া চিট এটাৰ খিৰিকীৰ কাষৰ চিটটোত ভালকৈ বহি ল’লোঁ যাত্ৰা-লগ্নৰ দুঘণ্টামান আগৰে পৰা। এসময়ত কাষত কেনেকুৱা যে অদ্ভুত মডেলৰ, পচন্দ নলগা মানুহ এজন আহি বহিলহি, চিনি-জানি নাপাওঁ, বহিয়েই বিড়ি টানাত লাগি গ’ল তেওঁ। “আমাৰ যাত্ৰা শুভ হওঁক” বুলি সময়ত গাড়ী এৰিলে। নিশাৰ আন্ধাৰ ফালি বাছ কোনফালে দৌৰিলে তলকিব নোৱাৰিলোঁ। বিপুল হৰ্ষধ্বনিৰ মাজত জীৱনত প্ৰথম বাৰলৈ বৰযাত্ৰী হোৱাৰ গৌৰৱ আৰু উত্তেজনা উপভোগ কৰিলোঁ। এঘণ্টামান অঁকোৱা পকোৱা ৰাষ্টাৰে গৈ কোনোবা গাঁওৰ ভিতৰুৱা ৰাষ্টাৰ কাষত গাড়ী ৰখোৱাত নামি গৈ দেখিছিলো-ইচ্ কি যে আচহুৱা ঠাই এইখন, কি নক্সাৰ বোকা-পানীময় ৰাস্তা-পদূলি। মানুহ, ৰাস্তা, পৰিৱেশ সব আচহুৱা। ভাৱ হৈছিল- ধেই, কি ঠাই এইখন, ইয়াতো মানুহ থাকেনে। কেনে-কেনে যে লাগিছিল সেই অচিনাকি পৰিৱেশ।\nপিছলৈ ‘ঘাগু’ হৈ বাছৰ ওপৰৰ ‘বডি’ত উঠিও বৰযাত্ৰী হৈ পাইছিলোঁ।\nএতিয়া আকৌ বৰযাত্ৰী হ’বলৈ হ’লে ঘৰৰ বিছনাখন আৰু দাইল-ভাত কেইটালৈহে বেছিকৈ মনক পৰিব ধৰে।\nদেৰিকৈ বিয়া পাতা বন্ধু এজনৰ বিয়াত নিশা দৰাৰ সতে যাবলৈ দিগদাৰী বুলি সংসাৰী বন্ধুবোৰে বৰ্ণোৱা অজস্ৰ অজুহাত শুনি অতিষ্ঠ হৈ এটা সময়ত দৰা-বন্ধুজনে খঙতে গৰ্জি উঠিছিল-‘বেটাহঁত, তহঁতৰ চবৰে বিয়াবোৰত ৰাতি থাকি-মেলি, খাতিছিলোঁ, এতিয়া মোৰ বিয়াত যাবলৈ তহঁতৰ অসুবিধা? লাজ পাব লাগে তহঁতে।’\nবন্ধুৰ উষ্মাভৰা কথা শুনি আমি চুপ হৈ গ’লো-হয়তো, ই আমাৰ চবৰে বিয়াত ইমান হাঁহি ফূৰ্তি কৰি লাগি ভাগি দিছিল, এতিয়া চোন ইয়াৰ বিয়াত ৰাতি যাবলৈ কোনো এজনেও নিবিচাৰে। বন্ধু এজনে কাণৰ কাষত সৰুকৈ ক’লে-‘ভাই, নিজৰ বিয়াৰ পিছত আৰু ৰাতি দৰাৰ লগত গৈ একো মজা নাই।’\nতাহানিৰ বিয়াবোৰত আমি সৰুবোৰে যে ফূৰ্তি কৰিছিলোঁ তেনে নহয়, দেউতাহঁতৰ দৰে বয়সীয়াল লোকসকলেও ইমান দৌৰা-দৌৰি বা তদাৰক কৰিছিল যে নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰলৈ চকু দিবলৈ তেওঁলোকে মুঠেও আহৰিয়ে পোৱা নাছিল। কেৱল চকুৱে চকুৱে পৰিলে য’তে নাথাকিলেও ডাঙৰকৈ সুধি দিছিল-‘ঐ খালি নে নাই?’\nসমবয়সীয়া এজনে কৈছিল-‘জানানে, আমাৰ দেউতাইও এনেকুৱা কৰে, ইম্মান যে খং উঠে, খাব লাগে বুলি নাজানো নেকি কিবা।’\nৰাইজৰ মাজতে দেউতাই খোৱাৰ কথা সোধা বাবে লাজত মৰি যোৱা যেন পাইছিলোঁ।\nপিছলৈ এই লাজৰ পৰা সাৰিবলৈ দেউতাক দূৰত দেখিলেই পাক মাৰি লুকাই পৰিছিলোঁ।\nএইবাৰ আহক তেতিয়াৰ বিয়াত চলা খোৱা-বোৱালৈ। সৰহভাগ বিয়াতে তেতিয়া খাদ্য বস্তু বিলোৱাৰ এনে নিয়ম আছিল- বিলনিয়ে মাছ, মাংসৰ হেতা এবাৰ যে পাতৰ ওপৰেদি ঘূৰাই দিছিল সেয়াই চূড়ান্ত আছিল, লাগিলে সি মাছৰ বুকুৰ ডোখৰেই হওঁক বা ভগা ফিচাৰ টুকুৰাই হওঁক। সপ্তাহত এদিন বা তাতোকৈ অধিক দিনৰ অন্তৰালতহে মাংস খাবলৈ সুযোগ পাইছিলোঁ বাবে বিয়াত খাবলৈ পাম বুলি আমাৰ জিভাৰে লেলাউতিৰ সোঁত বৈছিল। কোন বিলনীয়াই মাংস বিলাই সেই লৈ বিশেষভাৱে সজাগ দৃষ্টি ৰাখিছিলোঁ। বিলনীয়াবোৰ আছিল কিন্তু মহা চালাক। বিলাই থকা সময়ত সিহঁতে এনে এটা ভাৱ-ভংগী প্ৰকাশ কৰিছিল যেন খাবলৈ বহা কাকো চিনিয়ে নাপায়। কাৰণ এটাই- চিনাকি দেখাবলৈ গ’লে কোৰাচ ঘোঁকা মাৰি বিলাবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হৈ পৰিব। ফলত বস্তুৰ নাটনি হৈ পৰিব, শেষলৈ সিহঁতৰ মূৰতে গৃহস্থৰ গালিবৰ্ষণ হ’ব।\nযি নহওক, ভোকত আৰু খঁকত খোৱা সেই তিনি চাৰি ডোখৰ মঙহ অমৃত যেন বোধ হৈছিল আৰু জিভাত তাৰ সোৱাদ চিৰযুগমীয়া হৈ চিল-মোহৰ মাৰি ৰৈ গৈছিল(কোৱা নিষ্প্ৰয়োজন যে এতিয়া হৰেক ৰকমৰ কণ্টিনেন্টেল, চাইনিজ, দেশী-বিদেশী আধুনিক দামী থালীত সেই সোৱাদৰ বিন্দুমাত্ৰও মিল বিচাৰি নাপাওঁ।)\nমিঠাইৰ কথা উল্লেখ নকৰিলে ‘পাপ’ লাগিব। সবে জনা কথা, তেতিয়া বিয়াৰ মিঠাই বুলিবলৈ মুখ্য আৰু একমাত্ৰ আকৰ্ষণ ৰসগোল্লা। বহুত বিয়াঘৰত ৰসগোল্লা পগোৱা দেখিছিলোঁ। বিয়াৰ সন্ধিয়া ভাগলৈ আলহীবোৰৰ কথা বতৰাৰ অন্যতম বিষয়-বস্তু আছিল কোনে কিমান ৰসগোল্লা উদৰস্থ কৰিলে। কোনোবাই কয় দহটা, কোনোবাই পোন্ধৰটা, পঁচিশ-ত্ৰিশটা পৰ্যন্তলৈ ৰাইজে ‘হাটি’ দিয়া নাছিল। তিৰোতা মানুহখিনিও এই ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি থকা নাছিল। আজিকালিৰ তুলনাত কল্পনা কৰকচোন, অথচ কিমান বছৰ আগৰনো কথা।\nকইনাৰ বিয়াত ৰাতি দৰা পক্ষক অভ্যৰ্থনাৰ বাবে খাদ্য বস্তু বিলোৱাৰ বাবে বিশেষ কাৰ্য-পন্থা প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। অভিজ্ঞ দুই-এজনে বিলনিক উপদেশ দিছিল-‘শুনিছনে খগেন, খোজা মাত্ৰকে মাছ, মাংস দিবলৈ দৌৰি নাযাবি। চাৰি-পাঁচবাৰ, দৰকাৰ হ’লে সাত-আঠবাৰলৈ লাব্ৰা, দালি, খাৰ ঘূৰাই থাকিবি। শুনিবলৈ পাইছোঁ দৰাহঁতৰ পৰা হেনো আঠ-দহটামান পালোৱান যেন ডেকেৰা আহিব। ঘন্টাৰ পিছত ঘন্টা বোলে খায়ে থাকিব পাৰে। সাৱধান-চাবি কিন্তু, ডঙুৱাকেইটাই অকলেই সকলো মা-মঙহ সাং কৰি পেলাব।’\nকলেজ পোৱা মণিয়ে তাইৰ দেউতাকৰ লগত বিয়া এখনলৈ গৈ বিয়াঘৰত ৰীতাৰ সৈতে চিনাকি হৈ বান্ধৱী হৈ পৰিল। দুপৰীয়া দুয়োজনীয়ে একেলগে ভাত খাব বহিল। খাই থকাৰ মাজতে ৰীতাই মানুহ এজনলৈ ইংগিত কৰি মণিক কাণে কাণে ক’লে-‘মণি, দেখিছানে সন্মুখৰ শাৰীটোৰ প্ৰথমত বহা মানুজন যে, কেনেকৈ বকাসুৰৰ দৰে সোপাসোপে গিলিব ধৰিছে, একদম ৰাক্ষস দেই।’\nমণিয়ে মানুহজনলৈ ঘুৰি চাই কপালেদি ঘাম ওলাল, লাজত মাত-বোল বন্ধ কৰি তাই তলমূৰ কৰিলে। তাই ৰীতাক ক’ব নোৱাৰিলে যে মানুহজন তাইৰ দেউতাক হয়।\nএনেকৈ ‘বিৰাট’ খাব পৰা মানুহ আজিকালি নেদেখা হ’লো। এটা বহাতে তিনি-চাৰিটা ‘বেটছ’ খাই উঠি যোৱা পৰলৈ চপচপকৈ শব্দ তুলি খাই থকা মানুহৰ দৃশ্য কিন্তু আগতে প্ৰায় প্ৰতিখন বিয়াতে সহজলভ্য দৃশ্য আছিল।\nসৰু থাকোঁতে আমাৰ বাবে বিয়াৰ বিশেষ আকৰ্ষণ আছিল-সন্ধিয়াৰ জলপান। দৈ-চিৰা-কোমল চাউলৰ সলনি লুচি-তৰকাৰি-বুটৰ দাইল খুৱালে ফূৰ্তিতে জঁপিয়াই উঠিছিলোঁ। সময়ত লুচি-তৰকাৰী-দাইলক লুচি-মাংসৰ গ্লেমাৰে গ্ৰাস কৰিলে। বহু বছৰ অদ্বিতীয় হৈ থকা লুচি-মাংসক এটা সময়ত পোলাও-চিকেনৰ গ্লেমাৰে তল পেলালেহি। সময়ৰ সৈতে খোৱাৰো ৰুচিবোধ সলনি হৈ গৈ আছে। আজিকালি বিয়াবোৰত এনেকুৱা বস্তু খাবলৈ পাওঁ যাৰ নামেই নাজানোঁ। চিৰন্তন সত্য- যুগে যুগে নতুন গ্লেমাৰ ওলায় আৰু পুৰণিৰ ঠাই দখল কৰে, তৎসত্বেও কিন্তু পুৰণিৰ মাদকতা বা দৰকাৰ শেষ হৈ নাযায়।\nবিয়াৰ কথা ক’লে যে ওলায়ে থাকে, শেষ নহয়। স্থান, কাল, ব্যক্তি ভেদে বিয়াক কেন্দ্ৰ কৰি যে কিমান হৰেক ৰকমৰ ঘটনা, অনুঘটনা, পৰিঘটনা আদি আছে…।\nবিয়াৰ বতৰত কথাবোৰ মনত পৰিল। মনত পৰি ভাল লাগি অসংলগ্নভাৱে তাকেই কেইশাৰীমান লিখি পেলালোঁ।\nনৱবৰ্ষত পাতিবলৈ বিচৰা সকলো ধৰণৰে বিয়াৰ বাবে এই অধমৰ তৰফৰ পৰা আগতীয়া শুভেচ্ছা-বাৰ্তা জনালোঁ। বিয়াৰ যা-যোগাৰ আদি ভালে কুশলে হওঁক- এই বুলিয়ে কলমটো জপালোঁ।\n← সম্পাদকীয় (মঞ্জিল-দীপাংকৰ)\nচাঁচনিৰ দস্তাবেজ (২) -আকাশৰ নীলাখিনি (দ্বিপেন শইকীয়া) →


এইবাৰ খাদ্যতকৈ অক্সিজেন-ইনজেকচনত অধিক গুৰত্ব প্ৰদান: স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী– News18 Assam\n২০-২৫ দিনৰ ভিতৰত গুৱাহাটীত সম্পূৰ্ণ কৰিব বৃহৎ ক'ভিড হাস্পতাল, এইবাৰ খাদ্যতকৈ অক্সিজেন-ইনজেকচনত অধিক গুৰত্ব প্ৰদান: স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী\nDecoding Long Covid: কোৰোণা ৰোগীক দীঘলীয়া সময়লৈ ষ্টেৰইড দিয়াৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হয় হাড়\nExplained: কোভিডৰ সমান্তৰালকৈ ক্লিনিকেল স্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কৰাবলগীয়া হ'ব পাৰে এইসমূহ Test ! জানক এই Testসমূহৰ বিষয়ে ...\nUpdated:April 23, 2021, 7:00 PM IST\nৰাজ্য চৰকাৰে এইবাৰ খাদ্যৰ পৰিৱৰ্তে অক্সিজেন আৰু ইনজেকচনত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে বুলি জনাই মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nLast Updated: April 23, 2021, 7:00 PM IST\nক'ভিড সংক্ৰমন নিতৌ বৃদ্ধি পাইছে অসমৰ বিভিন্ন জিলাত। ক'ভিডৰ শেহতীয়া পৰিস্থিতি সম্পৰ্কত স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড: হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই শুকুৰবাৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা প্ৰকাশ কৰে। গুৱাহাটীৰ GMCH প্ৰকল্প অথবা খানাপাৰাত এশটা ICUৰ সুবিধা আৰু ৪৬০ টা অক্সিজেন বেডৰ সুবিধাৰে নতুন ক'ভিড হস্পিতাল নিৰ্মাণ কৰিব ৰাজ্য চৰকাৰে।\nপ্ৰস্তাৱিত এই নিৰ্মান কাৰ্য ২০-২৫ দিনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰিব গড়কাপ্তানি বিভাগে। এইবাৰ ক'ভিড যোৱা বাৰতকৈ ব্যতিক্ৰম বুলি কয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে। স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী গৰাকীৰ মতে এইবাৰৰ ক'ভিডে পোনপটীয়াকৈ lungsত আক্ৰমণ কৰে। ইফালে কামৰূপৰ শিঙিমাৰী আৰু গুৱাহাটীৰ এম এম চি এইছ, জি এম চি এইছ, যক্ষ্মা হাস্পতালক কভিড কেয়াৰ হাস্পতালৰ বাবে সাজু কৰি তুলিছে চৰকাৰে। দুদিনৰ পিছত ক'ভিড ৰোগীৰ বাবে সৰু-সজাই সাজু হৈ উঠিব বুলিও কয় মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে। BPL সকলৰ বাবে আন ক'ভিড আক্ৰান্ত সকলৰ পৰিয়ালে এইবাৰ ঘৰৰ পৰা খাদ্য , পানী ৰোগীৰ বাবে যোগাৰ কৰিব লাগিব। ৰাজ্য চৰকাৰে এইবাৰ খাদ্যৰ পৰিৱৰ্তে অক্সিজেন আৰু ইনজেকচনত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে বুলি জনাই মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nFirst published: April 23, 2021, 7:00 PM IST


পিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফৰ বিশ্বজুৰি আলোড়ন -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়পিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফৰ বিশ্বজুৰি আলোড়ন\nপিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফৰ বিশ্বজুৰি আলোড়ন\nপিতৃৰ নাই এখন ভৰি, পুত্ৰৰ নাই হাত-ভৰি; তথাপি এই আলোকচিত্ৰই কিদৰে তুলি ধৰিছে জীৱনৰ সৌন্দৰ্যক?\nডিজিটেল ডেস্কঃ কিছুমান আলোকচিত্ৰ বা কিছুমান ফটোগ্ৰাফে কথা কয়৷ মানুহৰ জীৱনত কিছুমান আলোকচিত্ৰই, কিছুমান ফটোৱে গভীৰভাৱে ৰেখাপাত কৰে৷ এখন বিশেষ ফটোগ্ৰাফে বৰ্তমান সমগ্ৰ বিশ্বৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ কিছুমানক কৰি তুলিছে আৱেগিক৷ যিসকলে নিজক লৈ নিৰুৎসাহিত সেইসকলৰ মনতো উৎসাহ যোগাইছে এই আলোকচিত্ৰখনে। তুৰস্কৰ ফটোগ্ৰাফাৰ মেহমত আছলানে এনে এখন আলোকচিত্ৰ তুলিছে, যিয়ে যিকোনো লোকৰ চকু সেমেকাই তুলিব পাৰে।\nআলোকচিত্ৰখনত দেখা গৈছে এহাল পিতা-পুত্ৰক। আলোকচিত্ৰখনত পিতৃ মুঞ্জিৰ আৰু পুত্ৰ মুস্তাফাৰ মৰম ফুটি উঠিছে। দুয়োৰে মুখত আছে স্বৰ্গীয় হাঁহি। তুৰস্কৰ সীমান্তৰ হেট প্ৰদেশৰ ৰেহনালীত বাস কৰা এজন ছিৰিয়ান শৰণাৰ্থী পিতৃ আৰু পুত্ৰৰ আনন্দক কেমেৰাত বন্দী কৰিছিল মেহমত আছলানে। এই আলোকচিত্ৰখন বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ আলোকচিত্ৰ হিচাপে বাছনি কৰা হৈছে। আলোকচিত্ৰখনত দেখা গৈছে পিতা-পুত্ৰ দুয়ো শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম কিন্তু তাৰপাছতো দুয়োৰে মুখত আছে হাঁহিৰ স্বৰ্গীয় জ্যোতি। পিতৃ মুঞ্জিৰৰ এখন ভৰি নাই আৰু পুত্ৰ মুস্তাফাৰ হাত-ভৰি একোৱে নাই।\nমানুহক সাহস যোগোৱা সেই বিশেষ ফটোখন\nআৰু পঢ়কঃ কাতি মাহত ৰুৱক এই তিনি জোপা গছৰ পুলি, আহিব সুখ-সমৃদ্ধি\nএই আলোকচিত্ৰখনক চিয়েনা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা ২০২১ত ‘Photo Of the Year’ হিচাপে বাছনি কৰা হৈছে। আলোকচিত্ৰখনত দেখা পোৱা পিতৃজনে ছিৰিয়াৰ বজাৰত সংঘটিত হোৱা বোমা বিস্ফোৰণত এখন ভৰি হেৰুৱাইছিল। আনহাতে গৰ্ভৱতী পত্নী গৃহযুদ্ধৰ সময়ত বিষাক্ত গেছৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, যাৰ ফলত হাত-ভৰি অবিহনেই জন্ম হৈছিল পুত্ৰৰ। পিতা-পুত্ৰৰ এই হাঁহিয়ে এতিয়াই পোহৰাই তুলিছে অনেক লোকৰে মন। হাজাৰ সমস্যাৰ মাজতো আমি হাঁহিবলৈ শিকিব লাগিব, সেই কথাই যেন বিশ্ববাসীক বুজাইছে এই আলোকচিত্ৰই। এই দৃশ্য দেখাৰ পিছত বহু লোকেই উপলব্ধি কৰিছে ”জীৱন তুমি সঁচাই ধুনীয়া।”\nPrevious articleভাৰতৰ হৈ নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ সাজু নে হাৰ্দিক পাণ্ডিয়া? শেহতীয়া তথ্য কি?\nNext articleবলীউড তাৰকাৰ ফোন টেপ, ৩৬টা ভুৱা গোচৰ! পুনৰ সমীৰ ৱাংখেৰেৰ বিৰুদ্ধে বিস্ফোৰক অভিযোগ


2014 - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nxukhdukh.com December 31, 2014 1\nনতুন বছৰত বিচৰা দহটা পৰিবৰ্তন অজয় লাল দত্ত নৱবৰ্ষই আনি দিয়া নতুন দিনবোৰত আমি কি কি কৰিব বিচাৰো তাৰ তালিকা প্ৰায়বোৰ মানুহেই বনায়। তাৰ...\nBy xukhdukh.com on December 31, 2014 1 comment:\nLabels: MONOR-KATHA, অজয় লাল দত্ত, প্ৰৱন্ধ, মনৰ কথা, মুকলি চিন্তা\nxukhdukh.com December 31, 2014 0\nআশা আৰু সৃষ্টিৰ সমন্বয়েৰে বিচাৰো শান্তি ৰূপাংকৰ চৌধুৰী সময়ৰ সোঁতত বিলীন হৈ গ'ল ২০১৪। সম্ভাৱনা আৰু বহুতো প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু আশাৰ...\nBy xukhdukh.com on December 31, 2014 No comments:\nLabels: MONOR-KATHA, মনৰ কথা, ৰূপাংকৰ চৌধুৰী\nনৱবৰ্ষৰ প্ৰাৰ্থনা দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা নতুন বছৰটোৰ বাবে মোৰ ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা এয়ে যে – সমগ্ৰ বিশ্বৰে উঠি অহা কণ কণ ল’ৰা ছোৱালীবো...\nLabels: MONOR-KATHA, দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা, মনৰ কথা\nxukhdukh.com December 30, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. অসমৰ বিভিন্ন জিলা প্ৰশাসন, ৰাজনৈতিক, সামাজিক, স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন, ন্যাস, টিভি চেনেল, সংবাদ গোষ্ঠী, ছাত্ৰ সংগঠন আদিয়...\nBy xukhdukh.com on December 30, 2014 No comments:\nধেমাজি Land and People ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই ‘ধেমাজি Land and People’ নামৰ গ্রন্থখনৰ প্রকাশক হৈছে –নক্সা। এই সংকলনখন সম্পাদনা কৰিছে ন...\nLabels: গ্ৰন্থ আলোচনা, ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই\nxukhdukh.com December 29, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. ডঃ হীৰেন গোহাঁইলৈ ইছমাইল হুছেইন সোঁৱৰণী সন্মান। চৰ-চাপৰি সাহিত্য পৰিষদ, অসমৰ উদ্যোগত কালি গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত ইন্...\nBy xukhdukh.com on December 29, 2014 No comments:\nধুমধামেৰে নৱবৰ্ষ উদযাপন নে আৰ্তজনলৈ সাহাৰ্য? ডাঃ ভূপেন শইকীয়া শ্ৰদ্ধাৰ ৰাইজ, ২০১৪ পুৰণি হ'ল, ২০১৫ৰে দুৱাৰত টোকৰ দিছেহি...\nLabels: ডাঃ ভূপেন শইকীয়া, সম্পাদকলৈ চিঠি\nxukhdukh.com December 28, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিবেশনতে প্ৰকাশ পাব লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ অমৰ সৃষ্টি “জুনুকা”ৰ ইংৰাজী অনুবাদ। অকণিৰ সাহিত্য...\nBy xukhdukh.com on December 28, 2014 No comments:\nজ্ঞান-সমুদ্ৰ ইণ্টাৰনেট, ফেচবুকঃ ভাল বনাম বেয়া দিশবোৰ অৰুণজ্যোতি দাস সিদিনা এগৰাকী ছো‌ৱালীক তেওঁৰ “ফেচবুক বন্ধু”ৱে সহযোগীৰ...\nলেখাটি সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ক্লিক কৰক»\nLabels: অৰুণজ্যোতি দাস, প্ৰৱন্ধ\nxukhdukh.com December 26, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. এনডিএফবি(সং)ৰ দৰে সংগঠনৰ সৈতে আলোচনা নকৰে বুলি স্পষ্ট কৰি দিলে দেশৰ গৃহমন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙে। এনে উগ্ৰপন্থীৰ বিৰুদ্...\nBy xukhdukh.com on December 26, 2014 No comments:\nআমাক যাদৱ পায়েং লাগে বৃতুল শৰ্মা সকলোৰে পৰিচিত এক নাম - যাদৱ পায়েং। জীৱনৰ ত্ৰিশটা বছৰ ধৰি অকল বৃক্ষৰোপণকেই নিজৰ কৰ্তব্য জ্ঞান ক...\nLabels: প্ৰৱন্ধ, বৃতুল শৰ্মা\nxukhdukh.com December 25, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. ভাৰত-ৰত্ন সন্মান জন্মদিনৰ উপহাৰ হিচাবে লাভ কৰা প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ আজি ৯০তম জন্মদিন। উত্তৰ-প্ৰ...\nBy xukhdukh.com on December 25, 2014 No comments:\nলোকেল তালিবান আৰু সাজু ৰখা গামোচা সুৰজিত নেওগ অৱশেষত তালিবান বা আইছিচৰ সৈতে ফেৰ মাৰিব পৰা একেই মানসিকতাৰ এটা গোট আমাৰ মাজৰ পৰাও ওলাই...\nLabels: মিচা ক'লে কি ডাল হব, সুৰজিত নেওগ\n"শৃংখল" ছবিখন আৰু বাৰ্তাবোৰ অজয় লাল দত্ত আজি অশান্ত এটা মন লৈ টিভিটোত চকু দি থাকোতেই বৰদিন উপলক্ষত বিশেষ উপহাৰ হিচাবে ...\nLabels: অজয় লাল দত্ত, ৰূপালী পৰ্দা\nxukhdukh.com December 24, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ী আৰু মুক্তিযুঁজাৰু তথা শিক্ষাবিদ মদন মোহন মালব্যলৈ ভাৰত-ৰত্ন প্ৰদান কৰিবলৈ ...\nBy xukhdukh.com on December 24, 2014 No comments:\nxukhdukh.com December 24, 2014 3\nতেজৰ নৈত বৰ্বৰৰ বণিজ অজয় লাল দত্ত টিভিতো খুলি লৈ যি লাইভ টেলিকাষ্ট দেখিবলৈ পালো, সি সঁচাকৈয়ে মনটো বিষাদেৰে ভৰাই আনিলে। কান্ধত মৃতদেহ...\nBy xukhdukh.com on December 24, 20143comments:\nLabels: অজয় লাল দত্ত, প্ৰৱন্ধ\nxukhdukh.com December 23, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. এভাৰেষ্ট জয় কৰা অসমীয়া মনীষ কুমাৰ ডেকাৰ আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ “এভাৰেষ্টত বিশ মিনিট” কালি গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মো...\nBy xukhdukh.com on December 23, 2014 No comments:


কাকনো বুলিম ককা: ললিত বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকাকনো বুলিম ককা\n(জীৱনৰ মৌগুটি কথা)\nবিমানবন্দৰৰ পৰা বাছেৰে যোৱা দুটাবছৰে বাস কৰি অহা ঘৰলৈ আহিব ধৰিছে সমীৰ | প্ৰায় দুঘন্টাৰ বাট, বেঙ্গেলুৰুত যিমানহে ট্ৰেফিকৰ-ভিৰ | ন’ন-ষ্টপ বাছখন ন’ন-ষ্টপ ব্ৰেক মাৰি মাৰি কুমজেলেকুৱাৰ গতিৰে আগবাঢ়িব লাগিছে | দিনটো জলে-স্থলে, আকাশে-বতাহে বহুত যাত্ৰা কৰিলে | ভাগৰ-ভাগৰ লগাত কাণৰ ফুটাত ইয়েৰফ’ন ডাল সোমোৱায় মিহি-মিহিকৈ অসমীয়া গীতৰ প্লে’লিষ্টটো লগাই দিলে | এতিয়া এঘুমতি শোৱাৰ সময়, এইবুলি চকুদুটা মুদিছিলহে, তেনেতে কালি এৰিথৈ অহা ৰাজ্যখনৰ একোণৰ পৰা ভাঁহি আহিল এটি মিঠা মাত – “ হেল্ল’ ”\nবিজুলিৰ দৰে দিনটোৰ অৱসাদ বিলাক যেন পলকতে নোহোৱা হৈ গ’ল | শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত বাছখনৰ আসনত লগাতকৈ বেছিকৈ ভেঁজা দি বহি লৈ পৰম আত্ম-তৃপ্তিত চকুদুটা আকৌ মুদি দিলে |\n– “ওঁ কোৱা দেহা” সুৰ-সনা মাতেৰে উত্তৰ দিলে |\n– “ক’ৰ পালাগৈ? বিমানৰ পৰা কেতিয়া নামিলা ?” ইটো পাৰত নিশ্চিত যে, মোবাইলৰ সংযোগ হৈছে যেতিয়া বিমানৰ পৰা নামিল |\n– “মই বেঙ্গেলুৰু পালোহি | এতিয়া বিমান-বন্দৰৰ পৰা ওলায় বাছত উঠিছো |”\n– “কেতিয়া পালাগৈ?”\n– “ওঁওঁওঁ…অলপ সময় হ’ল | আধা-ঘন্টা |”\nশেষৰ শব্দটোত ইপাৰৰ বতৰ সলনি হোৱাৰ জাননি পালে | ক্ষন্তেকৰ বাবে দুই-কুল মৌন হৈ ৰ’ল | এফালে ছেকেণ্ডে-ছেকেণ্ডে বাৰ্তা পঠায় নথকাৰ বিসংগতিৰ বাবে, আৰু সিপাৰে অভিমানৰ ঢৌত | ডাৱৰে ঢাকিব খোজা আকাশীৰ ৰূপ দেখি, ভাষাত সুৰ-তাল-লয় সকলো সানমিহলি কৰি মাত লগালে – “দেহা…”\n– “নামাতিবা মোক, যোৱা” অভিমানৰ ঢৌৱে কোবায় গ’ল|\n– “কিয়নো হ্হ্ম্ম, কি হ’লনো মোৰ জান…” যেন কাষত থকা হ’লে বুকুৰ মাজত সোমোৱাই মূৰৰ-চুলিৰে মাজেৰে আঙুলি বোলায় থাকিলহেঁতেন |\n– “বেছি কৰা তুমি…”\n– “নহয়হে, বাছত উঠিছোহে এইমাত্ৰ | তোমাক ফ’ন কৰিম বুলি ভাবিছিলো, তেনেতে তুমি কৰিলা” মাতিলে এষাৰ মিছা | যি মিছাকথাই ঘৰ বচায় সেই মিছাকথা মিছা নহ্য় বোলে |\nমৰমসনা কোমল মাতত ইপাৰ হৃদয় নামৰ বৰফৰ টুকুৰাবোৰ অলপ-অলপকৈ গলিব ধৰিলে | আকাশখন ফৰকাল-ফৰকাল লাগিল |\n– “সেইজনী কোন হাঁ কাষত? কাৰ লগত বহি গৈছা যে মোক ফ’ন এটাও কৰিব পাহৰিলা |”\nফৰকাল বতৰতো বিজুলী-ঢেৰেকনি মাৰিলে | কলীয়া ডাৱৰ আঁৰে-আঁৰে বিজুলীৰ চিক-মিক পোহৰ | এইপাৰৰ নাৱৰীয়াই নাকটো মোহাৰি বুদ্ধি পাঙিলে, এইছেগতে নাৱৰৰ গতি সলনি কৰাহে উচিত |\n– “কোননো হ’ব আৰু মোৰ জান, বান্দৰ এটাৰ লগত বহি আহিছো জানা ?”\n– “অ’ হয়নে হাঁ, কথা সলনি কৰিব জানিছা |”\nকাষত বহি থকা বান্দৰটোৱে তালৈ ঘোপাকৈ চালে যদিও সমীৰে কাণ-সাৰ নিদিলে | বৰষুণৰ পাছৰ ফৰকাল বতৰত দুয়ো বিলীন হৈ গ’ল | কঁহুৱাৰ মলয়াৰ মাজে-মাজে ৰূপহ-কোঁৱৰ আৰু পৰীৰ হাঁহিৰ ৰোল ভাঁহি আহিল | সমীৰে সেইসুঁতিৰে নাৱখন আগুৱায় লৈ গ’ল | গুৱাহাটীত বিমান বন্দৰৰ ভিতৰলৈ যোৱাৰ পৰা কি খালে, কি দেখিলে, কি কৰিলে, বিমানত বহি অহা ধুনীয়া গাভৰু জনীৰ কথা, তাইৰ সাজ-পোচাক, এয়াৰ-হোষ্টেজ কেইগৰাকীৰ কথা সকলো বিলাকৰ ছেকেণ্ড-ছেকেণ্ড বাতৰি দি বাছত কেনেকৈ আহি বন্দৰটোৰ কাষ পালে তাকে কৈ সামৰণি মাৰিলে |\nসমীৰ মনে মনে থকা যেন উমান পাই লগতে বহি অহা যাত্ৰীজনে মোবাইলটো উলিয়াই ল’লে | দিনটোৰ যাত্ৰাৰ অৱসাদে আকৌ হেঁচুকি ধৰিলে সমীৰক, কিন্তু চিলমিলকৈ অহা টোপনি ভাঁঙিল সহযাত্ৰীৰ কথাই | সহযাত্ৰীয়ে মৰমক মাকৰ লগত কথা পতাত লাগিল |\n– “অ’ মা! মই বিমানৰ পৰা নামি এতিয়া বাছেৰে গৈ আছো | ইমান দেৰি কাষতে বহি থকা বান্দৰ এটাই খেক-খেকাই থকা কাৰণে ফ’ন কৰা নাছিলো | ৰুম পালোহিয়ে, নামিবৰ হ’ল এতিয়া |” সহযাত্ৰীয়ে বান্দৰ শব্দটোত প্ৰয়োজনতকৈ বেছি চাপ প্ৰয়োগ কৰি উচ্চাৰণ কৰিলে |\n← স্বাস্থ্য সাৱধানতা (ধনঞ্জয় ডেকা)\nবন্ধন (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) →\nৰহঘৰা (৪) সৰু সৰু মানুহৰ দুখ !!!(-জ্যোতিৰ্ময় শৰ্মা )\nচিৰিলি চিৰিলি সৰলৰে পাত (জোনা নায়ক)\nৰহঘৰাঃ (১) জেতুলীপকাৰ পাতৰ পৰা (-দিগন্ত বৰা)\nupai naikia likhise dei….apuni jui kin2


ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব কপিল দেৱে ! মহা তাৰকাৰ ৰাজনীতি গমনৰ খবৰ ভাইৰেল - Olympia Sports\nHomeNewsৰাজনীতিত যোগদান কৰিব কপিল দেৱে ! মহা তাৰকাৰ ৰাজনীতি গমনৰ খবৰ ভাইৰেল\nখেলপথাৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত ৰাজনীতিৰ পথাৰলৈ আহি নতুন ইনিংছ আৰম্ভ কৰা ক্ৰিকেটাৰৰ তালিকাখন ভাৰতত দীঘলীয়া । শাসনাধিস্ত বিজেপি দলৰ লগতে কংগ্ৰেছ, তৃণমূল কংগ্ৰেছত বহু কেইজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ আছে । বহু কেইজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ আকৌ বিধায়ক, সংসদ হোৱাৰ উপৰি মন্ত্ৰীৰ পদো লাভ কৰিছে । উদাহৰণ বহুত আছে । কীৰ্তি আজাদ, নৱজ্যোত সিং সিদ্ধু, গৌতম গম্ভীৰ, হৰভজন সিঙকে ধৰি বহু তাৰকা ক্ৰিকেটাৰৰ নাম আছে এই তালিকাত । লক্ষ্মীৰতন শুক্লা আৰু মনোজ তিৱাৰীৰ দৰে প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ পশ্চিম বংগৰ ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী হৈছে ।\nশেহতীয়াকৈ আন এজন প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰৰ নাম এই ক্ষেত্ৰত খুব চৰ্চাত আছে । ১৯৮৩ চনৰ বিশ্বকাপ বিজয়ী ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক তথা কিম্বদন্তি ক্ৰিকেটাৰ কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰাৰ খবৰ ভাইৰেল হৈ পৰিছে । প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ জনে শীঘ্ৰেই জীৱনৰ নতুন ইনিংছ আৰম্ভ কৰিব বুলি খুব চৰ্চা চলিছে । কিন্তু প্ৰকৃততে ইয়াৰ সত্যতা কিমান ? সচাঁকৈয়ে কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব নেকি ?\nকোৱা হৈছে কপিল দেৱে অহা সপ্তাহত ৰাজনীতিত আনুষ্ঠানিকভাৱে যোগদান কৰিব । এই খবৰ সামাজিক মাধ্যমত ব্যাপক ৰূপত ভাইৰেল হৈছে । এই খবৰে যিমানে ভাইৰেল হৈছে সিমানেই মানুহৰ মাজত বিষয়টোৱে চৰ্চা লাভ কৰিছে । তেওঁ কোন দলত যোগদান কৰিব, নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰিব নে দলৰ আন দায়িত্ব ল’ব সেই বিষয়েও চৰ্চা হৈছে ।\nকিন্তু সামাজিক মাধ্যমৰ এই চৰ্চাৰ বিপৰীতে কপিল দেৱে নিজৰ সামাজিক মাধ্যম হেণ্ডেলৰ জৰিয়তে এই সম্ভৱনাক নস্যাৎ কৰিছে । কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব বুলি বিয়পি পৰা খবৰ ভুৱা বুলি তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিছে ।\nএইদৰে এক ভুৱা খবৰ বিয়পাই দিয়া বিষয়টোত একেবাৰে সন্তুষ্ট নহয় কপিল দেৱ । তেওঁ নিজৰ অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিছে মুকলিকৈ । তেওঁ নিজৰ ইনষ্টাগ্ৰাম ষ্ট’ৰীত লিখিছে, “মই এটা ৰাজনৈতিক দলত যোগদান কৰিবলৈ গৈ আছো বুলি খবৰ পাইছো । এইটো এটা সম্পূৰ্ণ মিছা কথা । মই কোনো দলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নহয় । মানুহে যিধৰণে ভুৱা বাতৰি প্ৰচাৰ কৰি আছে তাৰ বাবে মই অত্যন্ত দুঃখিত । নিশ্চিত হওক, যদি মই ভৱিষ্যতে ইমান ডাঙৰ সিদ্ধান্ত লওঁ, আপোনালোকক জনাম ।”\nউল্লেখ্য যে, কপিল দেৱে ২০০৯ চনতে ৰাজনীতিত যোগদানৰ চৰ্চা চলিছিল । সেই সময়ত কপিল দেৱে নিজেই কৈছিল যে, তেওঁ প্ৰায় প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলৰ পৰা তেওঁলোকৰ দলত যোগদানৰ প্ৰস্তাৱ পাইছিল । কিন্তু তেওঁ সেই সকলোবোৰ প্ৰস্তাৱ সবিনয়ে প্ৰত্যাখ্যান কৰিছে । এই প্ৰসংগত কপিল দেৱে কৈছিল, “মই বিচাৰো ভাল মানুহে ৰাজনীতিত যোগদান কৰক ।” ২০০৯ চনৰ পিছত এইবাৰ পুনৰ কপিল দেৱে ৰাজনীতিত যোগদান কৰাৰ কথা চৰ্চিত হৈছে । কিন্তু এইবাৰো, কিংবদন্তি তাৰকাজনে ইয়াক খাৰিজ কৰিলে ।\nইয়াৰ পূৰ্বে, নৱজ্যোত সিং সিদ্ধু, গৌতম গম্ভীৰ, হৰভজন সিংৰ দৰে কেইবাজনো ক্ৰিকেটাৰে ২২ গজ এৰি ৰাজনীতিত ভৰি দিছে । শচীন তেণ্ডুলকাৰো ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হৈছে। অৱশ্যে বহু সুবিধা তথা সুযোগ পায়ো কপিল দেৱে ৰাজনীতিৰ ৰং নিজৰ ওপৰত পৰিবলৈ বৰ্তমানলৈকে দিয়া নাই ।\nPrevious articleচেম্পিয়নৰ কাষত প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী\nNext articleবৰষুণ, ধুমুহা আহিলেও আই পি এলৰ প্লে’ অফৰ মেচ হ’বই ! বি চি চি আইৰ নতুন নিয়ম ঘোষণা..\nগুৱাহাটীত বাহৰ পাতিছে সৌৰভ তিৱাৰী, ছাহবাজ নাদিম, যশ ধুলকে ধৰি বহু প্ৰখ্যাত ক্ৰিকেটাৰে\nহাজৰিকাপাৰাত ভলীবল প্ৰতিযোগিতা সম্পন্ন : ৰেঙণিক পৰাস্ত কৰি হজৰাপাৰ চেম্পিয়ন


১. গৌতমবুদ্ধ ৰয়ে লিখি উলিয়ালে এখন চাচপেঞ্চধৰ্মী হাস্যকৰ নাটক । "লুটিবাগৰ" নামৰ নাটকখনি তেখেতে কইনাধৰাৰ মঞ্চত কালি মঞ্চস্থ কৰি ৰজাঘৰীয়াৰ উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n২. "চানাচুৰ বিধায়ক" নামৰ এবিধ নতুন শ্ৰেণীৰ বিধায়ক দিছপুৰত আৱিৰ্ভাৱ হোৱাক লৈ সকলো চিন্তিত হৈ পৰিছে। ৰাস্তাই ঘাটে বাতৰি কাগজত বন্ধা চানাচুৰৰ দৰে নিজকে সহজে বিক্ৰী কৰা বিধায়কসকলক এই নতুন সংজ্ঞাৰে বিসম্বাদী বিধায়ক সংঘই নামাকৰণ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n৩. ক্ৰন্দন চৰকাৰকহে শিক্ষা মন্ত্ৰী পাতিব লাগে বুলি শেহতীয়াকৈ দাবী তুলিছে সদৌ অসম বিসম্বাদী বিধায়ক দলে। তেওঁলোকৰ মতে তেওঁলোকৰ দলকো উচিত শিক্ষা দিয়া ক্ৰন্দন চৰকাৰ শিক্ষামন্ত্ৰী হ'লেহে অসমৰ শিশু সকলেও উন্নত শিক্ষা লাভ কৰিব। এন্ধাৰৰ ৰজাক সেই বিভাগ দি শিশু সকলৰ ভৱিষ্যত পোহৰাব পৰা নাযাব বুলিও তেওঁলোকে শংকা প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪. পাখি কটা বিশেষজ্ঞ ৰসাল গগৈৰ হাতত এইবাৰ শেহতীয়াকৈ চিকাৰ হ'ল হোৱা পখীবিধৰ নাম হিমু পখী বুলিচিনাক্ত কৰা হৈছে। এই পখীবিধে বাৰে বাৰে জালুকবাৰীৰ ৰোমাণ্টিক কৃষ্ণচূড়াৰ ডালৰ পৰা কইনাধৰা পাহাৰৰ ফালে উৰিবলৈ চেষ্টা চলোৱাত ক্ষোভিত হৈ পাহাৰৰ অধিপতিজনে পখীবিধৰ পাখি কৰ্তন কৰাৰ খবৰ প্ৰকাশিত হৈছে। এনেকৈ গগৈৰ চিকাৰ হোৱা পাখি কটা পখী সংঘই এতিয়া হিমু পখীৰ বাবেও দুখ প্ৰকাশ কৰিছে বুলিও গোপন খবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n৫. এতিয়াৰ পৰা অসমৰ স্বাস্থ্য সেৱাৰ দ্বায়িত্ব ইণ্টাৰনেটপ্ৰেমী নহৰুল চাহাবক দিয়াত সদৌ অসম ফেচবুকীয়ান সন্থাই সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে। অসমৰ ৰাইজে স্বাস্থ্য সেৱা তৎকালে পোৱাকৈ চাৰে প্ৰতিটো পঞ্চায়ততে গুগোল স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰি ইণ্টাৰনেটেৰে বেমাৰ-আজাৰৰ দৰৱ সন্ধান কৰিবলৈ আঁচনি লব বুলিও নহৰুল চাহাবৰ অফিচৰ পৰা সম্ভাৱনা প্ৰকাশ পাইছে।\n৬. লখিমপুৰত ৰেল'ৱে ষ্টেচনত নিৰ্মাণকাৰ্য চলি থাকোতেই পকী দেৱাল খহি পৰাত সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে স্থানীয় হালধীয়া সাংবাদিক সন্থাই। এতিয়া কৰ্মৰত ঠিকাদাৰৰ লগত মূল্যবৃদ্ধিৰ হাৰলৈ লক্ষ্য ৰাখিহে দৰ-দাম কৰা হব বুলিও সন্থাই মত প্ৰকাশ কৰিছে। ৰাজহুৱা ধনৰ লুট কৰা এনে ঠিকাদাৰক কম টকাত বাতৰি বন্ধ কৰাৰ বাবে ৰাজী হোৱাৰ প্ৰশ্নই নুঠে বুলিও সন্থাই দৃঢ়তা দৰ্শাইছে।\n৭. হোজাইত গৃহস্থক অচেতন কৰি লুট কৰাত সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে সচেতন নাগৰিক সন্থাই। আজিকালি সচেতন লোকৰ আগতে ৰাজহুৱা ধনৰ লুটপাত কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰা দিনত গৃহস্থক মানসিক ভাৱে চক নিদিবলৈ অচেতন কৰি লুৱাটো সদাশয় ডকাইত সকলৰ মানৱীয়তাৰ পৰিচয়েই বুলিও সন্থাই মত প্ৰকাশ কৰিছে।\n৮. বিগত ২৪বছৰতো পূৰ্ণাংগ ৰূপ নাপালে ঢকুৱাখানা মহকুমাই, তথাপিও বিষয়া কৰ্মচাৰী অবিহনে প্ৰশাসন চলাই থাকি অভিলেখ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে ঢকুৱাখনা। অধিক বিষয়া কৰ্মচাৰী দি এনেই ঘোঁচখোৰৰ সংখ্যা মহকুমাটোত বৃদ্ধি নকৰাত স্থানীয় নাগৰিক সন্থাই সন্তোষ প্ৰকাশ কৰাৰো গোপন খবৰ পোৱা গৈছে।\n৯. ৰাজধানী দিল্লীত ৯৯শতাংশ যৌন হাৰাশাস্তিৰ চিকাৰ হয় বুলি স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনে সমীক্ষাৰ ফল প্ৰকাশ কৰাত এতিয়া বাকী এক শতাংশক চিনাক্তকৰণৰ বাবে দিল্লী নিৰ্যাতনকাৰী সন্থাই দাবী তুলিছে। সেইখনি চিনাক্ত কৰিলে ১০০শতাংশ পূৰা কৰি দিবলৈকো সন্থাই প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰকাশ কৰিছে।\n১০. সদৌ অসম টিভি চেনেল সন্থাই আয়োজন কৰিছে ষ্টুডিঅ'ত চিঞৰ বাখৰ প্ৰতিযোগিতাৰ। এতিয়া উচ্চ সীমা ৰূপে কিমান ডেচিবেল ঠিক কৰিলে অসমৰ টিভি চেনেলৰ এংকৰে অংশ গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব তাকে লৈহে এতিয়া সিদ্ধান্ত লব নোৱাৰাত চিন্তাৰ কাৰণ হৈ উঠিছে।


চিন্তনঃ নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জীৱিকাৰ বিপন্নতা ইত্যাদি :: ড° দীনেশ বৈশ্য - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE DRDINESHBAISHYA RECENT ডঃ দীনেশ বৈশ্য প্ৰৱন্ধ চিন্তনঃ নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জীৱিকাৰ বিপন্নতা ইত্যাদি :: ড° দীনেশ বৈশ্য\nxukhdukh.com May 31, 2022 ARTICLE, DRDINESHBAISHYA, RECENT, ডঃ দীনেশ বৈশ্য, প্ৰৱন্ধ,\nনিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জীৱিকাৰ বিপন্নতা ইত্যাদি\nড° দীনেশ বৈশ্য\nযৌনকৰ্মীৰ জীৱনকলৈ লিখা মোৰ উপন্যাস "নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰ" উন্মোচন কৰি তেতিয়াৰ ৰাজ্যপাল প্ৰয়াত জানকী বল্লভ পাটনায়কে কৈছিল- যৌনকৰ্মী সকলৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰা হৈছে। কিন্তু ৩০ মে তাৰিখে ভাৰতৰ ন্যায়ালয়ৰ আঁত ধৰি এই বাতৰিটো প্ৰকাশ পাইছে ফেমিনা.ইনত।\n"Inamajor development, the Supreme Court instructed the police not to intervene with or take criminal action against consensual sex workers. It stated that prostitution isa‘profession’ and that sex workers have the right to dignity and equal legal protection.\nThe bench comprised of three judges led by Justice L. Nageswara Rao issued six directives to protect the rights of sex workers. The court stated, “Sex workers are entitled to equal protection of the law. Criminal law must apply equally in all cases on the basis of age and consent. When it is clear that the sex worker is an adult and is participating with consent, the police must refrain from interfering or taking any criminal action. It need not be gainsaid that notwithstanding the profession, every individual in this country has the right toadignified life under Article 21 of the Constitution.”\nএই ৰায়ৰ বাতৰিয়ে ইংগিত দিছে যেন, ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ে যৌনকৰ্মী সকলক কিছু অধিকাৰ প্ৰদান কৰিলে। তথাপিতো আমি বাস্তৱিক ভাৱে চালে বুজি পাওঁ যে, তেওঁলোকে ভালদৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ এতিয়াও পোৱা নাই। সামাজিক অধিকাৰো পোৱা নাই। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এই নতুন নিৰ্দেশনাৰ পাছত হয়তো এইসকল লোকৰ ওপৰত এতিয়া অযথা পুলিচী নিৰ্যাতন কমিব।\nযৌনকৰ্ম কৰি জীয়াই থকা সকলক বহুতে বেশ্যা বুলি কয়। তেওঁলোকৰ বৃত্তিটোক বেশ্যা বৃত্তি আৰু বহুতে দেহ ব্যৱসায় বুলিও কয়। চাবলৈ গলে, কিন্তু এইটো কোনো ব্যৱসায় নহয় জীৱিকা হে। জীয়াই থকাৰ বাবেই এই কাম কৰে।\nযৌনকৰ্ম পৃথিৱীৰ অন্যতম প্ৰাচীন বৃত্তি। ইতিহাস চাবলৈ গলে দেখা পাও যে, প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষত যৌনকৰ্মী সকলক ৰাজকীয় মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল । কিন্তু সেইটো ৰাজহুৱা সন্মান প্ৰদৰ্শন নে ৰাজনৈতিক ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল সেইটোও এটা প্ৰশ্ন। কোৱা হয় আম্ৰপালী ভাৰতীয় ইতিহাস ৰ এগৰাকী সন্মানীয় যৌনকৰ্মী। আজিৰ তাৰিখত যৌনকৰ্মী সকলক বেয়া দৃষ্টিৰে চোৱা সকলে ইতিহাস ৰ এইসকল নাৰীৰ বিষয়ে জনা উচিত।\nসেয়া খৃ:পূ:৫০০ৰ কথা। প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষত এখন ৰাজ্য আছিল। নাম বৈশালী। এই ৰাজ্যত এগৰাকী অতি সুন্দৰী গাভৰু আছিল । নাম আম্ৰপালী। সেই সময়ত এক পৰম্পৰা আছিল। ৰাজ্যৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া গাভৰু জনীৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট এজন লোকৰ সৈতে বিবাহ হব নোৱাৰে। তেওঁ ৰাজ্য খনৰ সমূহীয়া সম্পদ। তেওঁ হ'ল নগৰবধু অৰ্থাৎ তেওঁ সকলোৰেই বোৱাৰী। আচলতে তেওঁ গণিকা। ৰাজ গণিকা।\nতেওঁ যাকে ভাল পায় তাৰ লগতেই সংগ দিব পাৰে কিন্তু কোনো এজনৰ জীৱন সংগী হব নোৱাৰে। তেওঁ ৰাজ নৰ্তকী। ৰাজ গণিকা। তেওঁৰ সন্মান আছে। কিন্তু স্বাধীনতা নাই। ৰজাক ৰাজন্যবৰ্গক সন্তুষ্ট কৰা তেওঁৰ প্ৰাথমিক কাম। আম্ৰপালী ৰাজহুৱা নাৰী আছিল। কাৰণ তেওঁ আটাইতকৈ ধুনীয়া। এইগৰাকী প্ৰাচীন ভাৰতীয় সৌন্দৰ্য্যময়ী নাৰী যদিও ৰাজহুৱা নাৰী আছিল তেওঁ বিদুষী আৰু সৰ্বকলা বিশাৰদ আছিল। সেয়াই আছিল নাৰীৰ প্ৰতি ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ ধাৰণা তথা ব্যৱহাৰ।\nসেই পৰম্পৰা আজি নাই কিন্তু আজিৰ তাৰিখতো অগণন আম্ৰপালী আছে। তেওঁলোক ৰাজকীয় সন্মান বিহীন।তেওঁলোক দৰিদ্ৰ। তেওঁলোক বঞ্চিত। তেওঁলোক লাঞ্চিত। আজিৰ আধুনিক সমাজৰ আম্ৰপালী সকলৰ কাহিনী বৰ দুখৰ।\nযৌনকৰ্মীৰ সৈতে আমাৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা কিছু কব খুজিছো।\nসত্তৰৰ দশকৰ মাজভাগত শৈক্ষিক ভ্ৰমণলৈ গৈ বোম্বাই মহানগৰীৰ এখন পুৰণি হোটেলত আছিলোগৈ।আমাৰ লগৰ সকলে আৱিষ্কাৰ কৰিলে আমাৰ কোঠাটোৰ কাষৰ কোঠাটোত কেইগৰাকীমান যৌনকৰ্মী থাকে। তেতিয়া এই শব্দটো নাছিল। প্ৰস্টিটিউত বুলিয়েই কোৱা হৈছিল। কোঠা দুটাৰ মাজত এখন প্লাইউডৰ বেৰ আছিল। বেৰখনত বহুতো ফুটা আছিল। এই ফুটাৰে জুমি চালে ভিতৰখন দেখা যায়। কোঠাটোত এগালমান ছোৱালী আছিল। সিহতৰ চৰ্দাৰ আছিল এজনী শকত আবত মহিলা। তেওঁ চিগাৰেট আৰু পান খাই থকা দেখিছিলো। আমি মন কৰিছিলো তলত ৰাষ্টাত গাড়ীৰ হৰ্ণ বাজিলেই ওপৰৰ পৰা ছোৱালী ওলাই যায়। সিহঁতৰ লগত এজন পুৰুষ মানুহ থাকে। আমাৰ লগৰ এজনে কথা বিলাক আমাক বুজাই দিলে। বোম্বাইৰ সেই অঞ্চল টো ৰেড লাইট এৰিয়া অৰ্থাৎ ৰঙা পোহৰৰ এলেকাত পৰে। ৰঙা চাকি বা ৰেডলাইট এলেকা মানে সেইবিলাক ঠাই য'ত যৌনকৰ্মী সকল থাকে। জীৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে যৌনকৰ্মী আৰু যৌনতাক জীবিকা কৰা লোক দেখিলো বোম্বাইত। শেহতীয়াকৈ বলিউডী চিনেমা 'গংগোবাই'ত এই সমাজখনৰ বিষয়ে বিশদ চিত্ৰায়ণ হৈছে।\nপিছলৈ গুৱাহাটীৰ চিনেমা হল একাংশ ৰ ওচৰে পাজৰে ঘুৰি ফুৰা একাংশ নাৰীক সেই শ্ৰেণীৰ নাৰী বুলি বহুতে দেখুৱাই দিলে আৰু তেওঁলোককেই যৌনকৰ্মী বা তেতিয়া লৈ কৈ থকা প্ৰস্টিটিউত কেনেকুৱা জনা হলো। সুদীৰ্ঘ কাল ধৰি মই এটা এনজিঅৰ লগত গুৱাহাটীত জড়িত আছিলো। আমি প্ৰধানকৈ গাঁৱৰ খেতিয়ক আৰু শিপিনী সকলৰ লগতেই কাম কৰিছিলো যদিও আমাৰ সংস্থাৰ সদস্য এজনে এইডছ কন্ট্ৰোল বিভাগৰ প্ৰকল্প এটাত কাম কৰাৰ কথা কলে। আমি এটা প্ৰকল্পত কাম কৰিবলৈ ললো।\nআমাৰ কামটো হল অসমৰ এখন সৰু টাউনত থকা যৌনকৰ্মী সকলক এইডছ ৰোগৰ বিষয়ে সচেতন কৰিব লাগে। টাউন খন মোৰ চিনাকি। প্ৰকল্পৰ টাৰগেট মতে তাত সেইখন টাউনত ৫০০ গৰাকী দেহোপজীৱিনী নাৰী আছে তেওলোকৰ সৈতে আমাৰ কাম। আমি প্ৰথমতে আচৰিত হৈছিলোঁ। ইমান সৰু টাউন খনত ৫০০ দেহোপজীৱিনী আছেনে?\nআমি তেওঁলোকৰ সৈতে কাম কৰি গম পালো এইখন এখন বিস্ময়কৰ পৃথিৱী। টাউনখনৰ মানুহে আমাক আমাৰ অফিচটো খুলিবৰ বাবে ভাৰাঘৰ দিব নোখোজে। কাৰণ হল তেওঁলোকৰ ভাৰা ঘৰলৈ কোনো যৌনকৰ্মী অহাটো নিবিচাৰে। তেওঁলোকৰ কথা হল তেওঁলোকৰ টাউনত কোনো যৌনকৰ্মী নাই। আমি টাউনখনৰ বদনাম কৰিব বিচাৰিছো। কিন্তু চৰকাৰী হিচাপ মতে তাতে ৫০০ যৌন কৰ্মী আছে। আমি যেতিয়া কাম আৰম্ভ কৰিলো তেতিয়া গম পালো সেই ঠাই বিলাকত ৫০০তকৈ বহুত বেছি যৌনকৰ্মী আছে।\nআমাৰ এনজিঅৰ কৰ্মী সকলে মোক যৌনকৰ্মী থকা ঠাই বিলাকলৈ লৈ গল। তেওঁলোকৰ লগত চিনাকি হলো কথা পাতিলো। এক বিস্ময়কৰ অভিজ্ঞতা। মানুহ এনেকৈও জীয়াই আছে বিশ্বাস নহয়। মানুহৰ জীবিকা ইমান নিম্ন আৰু অসন্মান জনক ভাবিব নোৱাৰি। যৌন কৰ্মও বজাৰৰ দৰে দাম দৰ হয়।নগদ অথবা বাকীতো হয়। বাকী কৰা গ্ৰাহকক বিচাৰি যাব লাগে। সিও মাত্ৰ বাৰ পোন্ধৰ টকা। অৱশ্যে সেয়া কুৰি বছৰ আগৰ কথা।\nএই বিষয়টোৱে মোক মগজুত কোবাই থাকিব ধৰিলে। এই সম্পৰ্কীয় কথা জানিবলৈ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰি গম পালো আমাৰ সমাজত পৃথিৱীৰ সকলো সমাজতে চলি থকা এইটো এটা অতি ভয়ানক কথা।\nএবাৰ এই বিষয়ৰ এখন আন্তৰ্জাতিক ছেমিনাৰলৈ গলো। কলকাতাত হোৱা এই ছেমিনাৰলৈ গৈ ভাৰতবৰ্ষৰ এখন অন্যতম প্ৰাচীন ৰেড লাইট এৰিয়া সোণাগাচিলৈ যোৱাৰ সুবিধা পালো। সোণাগাচিলৈ গৈ তাৰ যৌনকৰ্মী সকলৰ লগত কথা হল। এক বিস্ময়কৰ অভিজ্ঞতা। সোণাগাচিৰ যৌনকৰ্মী সকলে মানব অধিকাৰৰ দাবীত আন্দোলন কৰিছে। তেওঁলোকে সংগঠন কৰিছে। তেওঁলোকৰ সংগঠনৰ মূৰব্বী ভাৰতীয় চিনেমা ৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় নায়িকা। তেওলোকৰ দাবী কৃত্ৰিম যৌনতা বা ভাৰ্চুৱেল তথা ডিজিটেল যৌনতাৰ ব্যৱস্থা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে যৌনকৰ্মী সকলৰ জীৱিকাৰ অৱনতি ঘটিছে। তেওঁলোকৰ গ্ৰাহক কমিছে ফলত তেওলোকে জীয়াই থকাই অসম্ভৱ হৈছে। তেওঁলোকে চৰকাৰৰ ওচৰত দাবী উথ্বাপন কৰিছে তেওঁলোকক জীৱন আৰু জীৱিকাৰ সুৰক্ষা লাগে।\nএনেকুৱা আৰু বহুতো অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত মই এখন উপন্যাস লিখিছিলো। উপন্যাসখন ধাৰাবাহিক ভাবে প্ৰকাশ হৈছিল দৈনিক জনমভূমি কাকতত। পিছত গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিছিল চন্দ্ৰ প্ৰকাশে। উপন্যাস খনৰ নাম আছিল 'নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰ'। মই ভাবো অসমীয়া ভাষাত এনেকুৱা এটা বিষয়লৈ উপন্যাস লিখা হোৱা নাই বা অতি নগণ্য সংখ্যকহে আছে।\nসম্প্ৰতি কৰোণা মহামাৰীৰ সময়ত এইশ্ৰেণীৰ নাৰীৰ অৱস্থা অতি শোচনীয় হৈছে। এতিয়া তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কোনো গ্ৰাহক নাযায়। যোৱাটো সম্ভৱ নহয়। গতিকেই তেওঁলোকৰ কোনো উপাৰ্জন নাই। তেওঁলোকে এনেকুৱা পৰিবেশত জীৱন নিৰ্বাহ কৰে যে তাত স্বাস্থ্যসন্মত কোনো ব্যৱস্থা নাই। বিশেষকৈ মহানগৰীৰ বস্তি অঞ্চলত থকা যৌনকৰ্মী সকলৰ অৱস্থা অতি বেয়া। অমানবীয়।\nসম্প্ৰতি নগৰ মহানগৰ ত যৌনকৰ্মক জীৱিকা হিচাপে লৈ চলি থকা বহুত নাৰী তেওঁলোকৰ পুৰণি গাৱলৈ ঘুৰি আহিছে। কিন্তু তাতো তেওঁলোকে সামাজিক অত্যাচাৰৰ চিকাৰ হৈছে। চৰকাৰী তথ্যমতে ভাৰতবৰ্ষত ৯লাখ পঞ্জীয়ন ভুক্ত যৌন কৰ্মী আছে। চৰকাৰী হিচাপৰ বাহিৰত আৰু বহুত যৌনকৰ্মী আছে বুলি চৰকাৰী স্বাস্থ্য বিভাগে কয়।\nভাৰতবৰ্ষত তৃতীয় লিংগৰ লোক প্ৰায় ৬৫হাজাৰ মান আছে বুলি চৰকাৰী তথ্যত আছে। তৃতীয় লিংগ অৰ্থাৎ পুৰুষ বা নাৰী নহয় তেনেকুৱা তৃতীয় লিংগৰ একাংশ লোকে যৌনকৰ্মী হিচাপে জীবিকা নিৰ্বাহ কৰে। মুঠ ভাৰতীয় তৃতীয় লিংগ জনসংখ্যা ৰ ৬২শতাংশ যৌনকৰ্মী। এই সকলো লোক এতিয়া সম্পূৰ্ণ ভাবে জীৱিকা বিহীন। তেওঁলোকৰ পুনৰসংস্থাপনৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট কাৰ্য্যসূচী চৰকাৰৰ হাতত নাই।\nভাৰতবৰ্ষৰ আটাইতকৈ পুৰণি যৌনকৰ্মীৰ সংস্থা দৰবাৰ মহিলা সমন্বয় কমিটিয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ পঠিওৱা এখন আবেদনৰ ভিত্তিত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এইসকল লোকক খাদ্য যোগানৰ নিৰ্দেশ দিছে যদিও তেওলোক ক্ষুধাতুৰ। তেওঁলোক সকলো ধৰণৰ সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত। তেওঁলোক সমাজৰ দৃষ্টিত চৰিত্ৰহীন। তেওঁলোক লাঞ্চিত। কিন্তু কোনে কৰিলে, তেওঁলোকক এনেকুৱা? আজিৰ সময়ত তেওঁলোকৰ সমূখত ভালদৰে জীয়াই থকাৰ সকলো পথ ৰুদ্ধ হৈ গৈছে। তেওঁলোক এইখন আধুনিক সমাজৰ ট্ৰেজেডী। কিন্তু এইখন সমাজৰে অংশ। কথাবোৰ আমি এৰাই চলিলে নহব, সেই কথাও কিন্তু নিশ্চিত।\nলেখকৰ পূৰ্ব প্ৰকাশিত লেখা সমূহ পঢ়িবলৈ ক্লিক কৰক একত্ৰ লিংকঃ https://www.xukhdukh.com/search/label/DRDINESHBAISHYA\nTags # ARTICLE # DRDINESHBAISHYA # RECENT # ডঃ দীনেশ বৈশ্য # প্ৰৱন্ধ\nBy xukhdukh.com on May 31, 2022\nLabels: ARTICLE, DRDINESHBAISHYA, RECENT, ডঃ দীনেশ বৈশ্য, প্ৰৱন্ধ\nচিন্তনঃ নিষিদ্ধ প্ৰান্তৰঃ আধুনিক কাল, যৌনকৰ্মীৰ জী...\nমনৰ কথাঃ বিদ্যালয়ৰ গুণোৎসৱঃ মূল্যাংকন নে উৎকৰ্ষতা...\nচিন্তনঃ অপৰিসীম ৰবীন্দ্ৰনাথ, জাতীয়তাবাদ আৰু স্বাধী...\nভাল খবৰঃ ৰাজ্যিক ভিত্তিত টিকেন্দ্ৰজিৎ গগৈ স্মৃতি ক...\nচিন্তনঃ ‘লেখক’ৰ জীৱিকাৰ প্ৰশ্ন বনাম 'সাহিত্য'ৰ কোট...\nচিন্তনঃ জ্ঞানপীঠ বিজয়ী কাব্যঋষিলৈ নোবেল বঁটা সঁচাই...\nচিন্তনঃ কাঁনৰ ৰেড কাৰ্পেটঃ বিতৰ্ক বনাম বাস্তৱ কথাব...\nপ্ৰৱন্ধঃ ‘ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নিচান’ আৰু অসমৰ দুৰ্জেয় চিপা...\nপ্ৰৱন্ধঃ গুগল অনুবাদক, ইণ্টাৰনেটত অসমীয়া আৰু ভাষা-...\nৰূপালী পৰ্দাঃ লোকেল উৎপাত আৰু লোকেল ফ্লেইভাৰ :: কি...\nচিন্তনঃ সঁচাই পৰেশ বৰুৱা এতিয়াও ফেক্টৰ নে? :: সঞ্...\nমনৰ কথাঃ অসমত বৃদ্ধি পাইছে প্ৰকৃতিৰ ধ্বংস লীলাঃ শ্...\nভাল খবৰঃ ব্যৱসায়িক ভিত্তিত দুগ্ধপাম পালন আৰু উদ্যম...\nমনৰ কথাঃ সংবাদ মাধ্যমৰ স্বাধীনতাই নহয় জনপ্ৰিয়তাও ভ...\nচিন্তনঃ হোমেন বৰগোহাঞি আৰু 'জীৱন আৰু প্ৰজ্ঞা'ৰ শিক...\nচিন্তনঃ বৈকল্পিক ৰাজনীতি, বিৰোধিতা আৰু বিৰোধীৰ বিক...


সংকট কালীন অৱস্থাত ছিনিয়ৰ মাদ্রাছা | হাফিজ বায়েজিদ বোস্তামী\nকালৰ গতিত আমাৰ দেশৰ মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ দুৰ্গতিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰা দেখা যায়। এই দুৰ্গতিৰ কাৰণসমূহ বিশ্লেষণ কৰিলে আমি এনেদৰে ক'ব পাৰিম।\n১মঃ- ধৰ্ম, সমাজ, ৰাজনীতি ইত্যাদি সৰ্ববিষয়ত একমাত্ৰ অন্যতম নায়ক আলিম সমাজে গোড়ামী কৰি এই মহৎ কামবোৰ এৰাই চলি তথাকথিত খাদিম, ইমাম আদি "চাহেবান"ৰ হাতত এই মহৎ কৰ্মবোৰ সমৰ্পণ কৰা আনকি উলামা সমাজৰ মাজত নানান বৈষয়িক মতানক্য ঘটাই হ'ল ইয়াৰ সৰ্বপ্ৰথম কাৰণ। ইয়াৰ দ্ধাৰা যে কেৱল মাদ্ৰাছাৰেই ক্ষতি হৈছে তেনে নহয় বৰঞ্চ সমাজৰো শত সহস্ৰ ক্ষতি সাধন হৈছে। অথচ মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰে শিক্ষিত কোনো লোকে যদি দুই এটি ডিগ্ৰী লাভ কৰিব পাৰিছে তেনেহ'লে মাদ্ৰাছা শিক্ষা অথবা সমাজৰ উন্নতি অৱনতিৰ প্ৰতি দৃষ্টি দিয়াৰ সময় নাই। চাকৰি এটা কোনোমতে যোগাৰ কৰিব পাৰিলে কোনো বিষয়ত মূৰ ঘমোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰে। আৰু যদি ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত ভাগ্যত যদি চাকৰি নাথাকে অথবা উপযুক্ত শিক্ষা লাভ কৰিব নোৱাৰে তেনেহ'লে তেওঁ হ'ব সমাজ সেৱক নাইবা উপৰোক্ত "চাহেবান" সকলৰ মাজৰ এজন। কিন্তু এনে অৱস্থাত অৰ্থাৎ স্বাৰ্থ জড়িত উদ্দেশ্য লৈ তেওঁলোকে সমাজ, ধৰ্ম অথবা দেশৰ কি সেৱা কৰিব পাৰে? অথচ যাৰ নেকি সেৱা কৰাৰ শক্তি সামৰ্থ্যৰ অভাৱ। ঠিক তেনে সময়ত মাদ্ৰাছাৰ দুৰ্গতি নহৈ কি হ'ব?\n২য়ঃ- শিক্ষা বিভাগৰ আঁচনিবোৰেও সমান ভাৱে দায়ী। কিছু দৰ্শক পূৰ্বে আঁচনি প্ৰৱৰ্তন (ব্ৰিটিছৰ চতুৰালী)-ত কৰা হৈছিল। আজিৰ স্বাধীনোত্তৰ যুগতো সেয়া এতিয়াওঁ বাহাল আছে। এই আচঁনিখনত কলা বিভাগৰ বাদে অন্য কোনো বিভাগ নাই। অথচ কলা বিভাগতো কিছুমান বিষয় এতিয়ালৈ সন্নিবিষ্ট কৰা হোৱা নাই। আৰু যিবোৰ বিষয় আছে সেয়া উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে যথেষ্ট নহয়। ইয়াৰ বাদেও বৰ্তমানৰ সৈতে অতীতৰ তুলনামূলকভাৱে শিক্ষাদানৰ কোনো ব্যৱস্থা নাই। এই বিষয়াদিবোৰ মধ্যযুগৰ কোনো এজন ৰচয়িতাৰ দুই-এটা গ্ৰন্থই সেই বিষয়ৰ পূৰ্ণজ্ঞান আহৰণৰ বাবে যথোপযোগী বুলি পৰিচালক মহলৰ বিশ্বাস।\n৩য়ঃ- বিখ্যাত লেখকবোৰৰ গ্ৰন্থ আৰু এটি সমৃদ্ধিশালী কঠিন ভাষা আনকি এনে বিষয়বোৰ অধ্যয়ণ কৰাৰ বাবে উৰ্দু ভাষাক ( Medium of Instruction)ৰূপে ৰখা হৈছে। অথচ যিকোনো বিষয় লাগিলে নহওঁক কিয়? নিজৰ ভাষাত যদি সেয়া অৰ্জন কৰিব নোৱাৰে তেন্তে বেলেগ ভাষাত সেয়া আয়ত্ব কৰা কিমানদূৰ সম্ভৱ, এই কথা সকলোৱে সহজেই বোধগম্য। যাৰ ফলত লাভৰ পৰিৱৰ্তে অধিকাংশ ক্ষতি হোৱাই পৰিলক্ষিত হয়। মাতৃভাষাৰ সৈতে যি শিক্ষাৰ সংযোগ নাই তাৰ অৱস্থা কেনে হ'ব পাৰে,সেয়া কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।\n৪ৰ্থঃ- মাদ্ৰাছা সমূহৰ শিক্ষা পদ্ধতিও উপযুক্ত বা প্ৰয়োজনীয়ভাৱে উন্নত নহয়-আধুনিক বিজ্ঞান সন্মত নহয়। বহু ঠাইত অৰ্থাৎ বহু বিষয়ত ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োজনীয়তা থকা স্বত্ত্বেও তাৰ ব্যৱস্থা আজি পৰ্য্যন্ত কোনো এটা মাদ্ৰাছাত কৰা হোৱা নাই। বৰঞ্চ মান্ধাতা যুগৰ যুক্তি সমূহকেই এতিয়াওঁ শিক্ষা দিয়া হয়।\n৫মঃ- ওপৰত বৰ্ণনা কৰা এনে দূৰৱস্থা সমূহৰ আন এক গৌণ কাৰণ হ'ল যে, আজিৰ অভিভাৱকসকলৰ মাজত অনেকেই যিবোৰ ল'ৰা-ছোৱালী পঢ়া শুনাত মেধা নহয় তেওঁলোকক মাদ্ৰাছালৈ পঠিয়াই। আনকি মেধা সম্পন্ন ল'ৰা-ছোৱালীক ডাক্তৰী, ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজ আদিলৈ পঠিয়াই। ওপৰত বৰ্ণিত অকামিলা বা নিৰ্বোধৰ ভাষা বুলি ভুল ধাৰণাৰ বশীভূত হৈ পঠিয়াই দিয়ে মাদ্ৰাছালৈ। ফলত এটি কঠিন ভাষাৰ শিক্ষাৰ সন্মুখত তিষ্টিব নোৱাৰি অক্ষম মেধা শক্তিবোৰে ঘৰমুখী হৈ পৰে। ফলত মাদ্ৰাছাৰ শিক্ষাৰ বদনাম হয়। মাদ্ৰাছাত যে ভাল শিক্ষাৰ্থী নাই তেনেওঁ নহয়, মাদ্ৰাছাতো আছে অগণন মেধাসম্পন্ন শিক্ষাৰ্থী। কথা হ'ল দুই-এজনে বদনাম কৰিলে সম্পূৰ্ণ অনুষ্ঠানটোকেই দোষাৰোপ কৰা হয়।\n৬ষ্ঠঃ- দেশ-বিদেশত মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ্থী সকলৰ শিক্ষাৰ উন্নতিকল্পে এটি মাদ্ৰাছাৰ সৈতে অন্য এটি মাদ্ৰাছাৰ যোগাযোগ তথা ভ্ৰমণ ব্যৱস্থাৰ সম্পূৰ্ণ অভাৱ। এনে ভাৱৰ আদান প্ৰদান তথা ভ্ৰমণ ব্যৱস্থাৰ আৱৰ্তমানো এই শিক্ষাৰ দুৰ্গতিৰ এটি কাৰণ। অথচ আৰ্থিক ভাৱে দুৰ্বল তথা অৱস্থাহীন শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে কৰ্তৃপক্ষৰ ফালৰ পৰা সাহায্য, মেধাবী শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে উপযুক্ত বৃত্তি তথা ডিগ্ৰীধাৰীৰ বাবে উপযুক্ত চাকৰিৰ সুবিধা অথবা ব্যৱস্থা নথকাৰ বাবেও এই শিক্ষাৰ দুৰ্গতিৰ এটা কাৰণ। যিহেতু অৱস্থাহীন মেধাবী শিক্ষাৰ্থী সকলে অৰ্থৰ অভাৱত পঢ়া শুনা বাদ দিবলৈ আৰু ডিগ্ৰীধাৰী সকলে চাকৰিৰ অভাৱত বেকাৰ হৈ থকাৰ বাবে মানুহৰ দৃষ্টিত এই শিক্ষাৰ প্ৰতি বিতৃষ্ণা হ'বলৈ বাধ্য।\n৭মঃ- মাদ্ৰাছাৰ পাঠ্যতালিকাৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত কিছুমান পুস্তিকাৰ বহু বছৰ ধৰি ছপাঁ আৰু প্ৰকাশ বন্ধ। যিহেতু পৰীক্ষা দিবই লাগিব। তেনে তালিকাভুক্ত পাঠ্যক্ৰম অনুসাৰে কৰা প্ৰশ্ন উত্তৰবোৰেও অৱতাৰণা কৰে। আনফালে মাদ্ৰাছাবোৰৰ লাইব্ৰেৰী সমূহৰো প্ৰয়োজনীয় পুস্তক উপলদ্ধ নাই, আনকি অনেক মাদ্ৰাছাৰ লাইব্ৰেৰীৰ নামত এটি কিতাপো নাই। ইয়াৰ বাদেও মাদ্ৰাছাৰ পাঠ্যপুস্তকৰ ইমানেই মূল্য, ধনী ব্যক্তিৰ কৃপণতা আৰু কিছু অভিভাৱকে আৰ্থিক অভাৱত কিনিব নোৱাৰে।\n৮মঃ- কোৰ-আন, হাদীছৰ পৰা নৈতিক শিক্ষা অৰ্জন কৰি এজন মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ্থীয়ে তাৰ ওপৰত আমল কৰা যিমান প্ৰয়োজন সেইখিনিও অভাৱ হোৱাৰ ফলত এই শিক্ষাৰ দুৰ্গতিৰ আন এক কাৰণ।\nএই সমূহ কাৰণৰ বাবেই মাদ্ৰাছা শিক্ষা, শিক্ষক, শিক্ষাৰ্থী আৰু শিক্ষানুষ্ঠানৰ মানদণ্ড দিনক দিনে মন্দাৱস্থালৈ ঢাপলি মেলিছে। চৰকাৰৰো কিজানি তেনেবোৰ বিষয়ৰ প্ৰতি দৃষ্টিগোচৰ হৈ মাদ্ৰাছা সমূহ বন্ধ কৰাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে। কিছু বছৰ ধৰি মাদ্ৰাছা বৰ্ড সমূহৰ বিশেষকৈ অসমৰ বি.এ আৰু এম.এম পৰীক্ষাৰ ফলাফল দুই এজনৰ বাহিৰে শোচনীয় ভাৱে পৰিদৃষ্ট হৈছে। হাইমাদ্ৰাছা (মেট্ৰিক) পৰীক্ষাৰ ফলাফলো আশানুৰূপ নহয়। যাৰ ফলত চৰকাৰেও ইয়াৰ প্ৰতি বিহিত ব্যৱস্থা ল'বলৈ বাধ্য হৈছে।\n*মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা-\nকালৰ গতিত আমাৰ দেশত মাদ্ৰাছাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিলেও অতীত মাদ্ৰাছা সমূহৰ দৰে কলা, বিজ্ঞান, কাৰিকৰী আদি বিভিন্ন বিষয়ৰ শিক্ষা দিয়াৰ ব্যৱস্থা বৰ্তমান নাথাকিলেও যিবোৰ অৱশিষ্ট আছে সেয়াও কম নহয়। অন্ততঃ কলা শাখাৰ সমস্থ বিষয়বোৰ নাথাকিলেও যথেষ্ট বিষয়ৰ শিক্ষাদানৰ ব্যৱস্থা এতিয়াওঁ আছে। বৰ্তমানো মাদ্ৰাছা শিক্ষা বহুমুখী নোহোৱাৰ বাবে বহুতৰেই আক্ষেপ। সত্য কথা ক'বলৈ গ'লে মাদ্ৰাছা শিক্ষা বহুমুখী হোৱা নিতান্তই আৱশ্যক। কিন্তু আৱশ্যকতা যেতিয়া অনাৱশ্যকৰূপে কোৰ-আন, হাদীছৰ প্ৰকৃত জ্ঞান নথকা ব্যক্তি এজনৰ তত্বাৱধানত পৰিচালিত হয় তেন্তে আমাৰ কি কৰিবলগীয়া আছে! এটি বিষয় বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য যে, ধৰ্মীয় শিক্ষা ব্যতিত অন্যান্য শিক্ষাৰ বাবে যথেষ্ট শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান পৃথক পৃথকভাৱে গঢ়ি উঠিছে যদিওঁ ধৰ্মীয় শিক্ষাৰ বাবে তেনে কোনো বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমপৰ্যায়ৰ দৰে গঢ়ি উঠা নাই। সংস্কৃত টোল হিন্দু সকলৰ বাবে, খ্ৰীষ্টান মিচনেৰী খ্ৰীষ্টান সকলৰ বাবে আৰু মুছলমান সকলৰ বাবে মাদ্ৰাছাই একমাত্ৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান। ভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বী সকলৰ ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠানবোৰ জাক-জমকতাৰে পৰিচালিত হৈছে আনকি মুছলমানৰ ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠান বোৰত তলা লগোৱাৰ যোঁজা চলোৱা হৈছে। এয়াই নেকি হয় এখন ধৰ্ম নিৰপেক্ষ দেশৰ নীতি। যুগ সাপেক্ষে কেৱল ধৰ্মীয় শিক্ষা লৈ যদিও বৰ্তমান পৃথিৱীত চলিবলৈ অসুবিধাজনিত তথাপিওঁ নিজস্ব ধৰ্ম, মুছলমানত্ব তথা নিজৰ ঐতিহ্য বজায় ৰাখিবলৈ হ'লে মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰে শিক্ষিত হোৱা একান্ত প্ৰয়োজন। আজিৰ ভাৰতত মাদ্ৰাছা ব্যতিত ধৰ্মীয় শিক্ষাৰ বাবে কোনো প্ৰতিষ্ঠান নথকাত সমাজত এই প্ৰকাৰ অমূল্য শিক্ষাৰ প্ৰতি যি কৰ্তব্য, যি প্ৰয়োজনীয়তা, যি সুবিধা তথা যিবোৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি অৱজ্ঞা কৰা হৈছে সেয়াই হৈছে মাদ্ৰাছা। মাদ্ৰাছা সমূহত ধৰ্মীয় ধ্বজা সিৰোন্নত কৰি ৰাখি আজি বহু বছৰ ধৰি জীৱন্ত হৈ আছে মুছলমান সমাজ তথা মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ্থীৰ ওপৰত ভৰষা কৰিয়েই। সেয়েহে ক'ব লাগিব যে, মুছলমান আৰু মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ মাজত যি সম্বন্ধ আছে সেয়া চিৰদিন, চিৰ প্ৰয়োজনীয় তথা চিৰ বাঞ্ছিত। সম্প্ৰতি মুছলমান সমাজৰ মুছলমানত্ব আৰু ইছলামত্ব সম্পূৰ্ণৰূপে নাথাকিলেও যি পৰিমাণ বাকী আছে সেয়া কেৱল এই মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ বদলীকৰণতেই আছে। যি ন'হলে হয়তো আজিৰ দিনত আমি প্ৰকৃত পক্ষে মুছলমান হৈ থকা তথা ধৰ্মীয় তহজীব আৰু তমদ্দুন বজায় ৰখা ইমানদিন সম্ভৱ নহ'লে হয়। সেয়েহে এক কথাত ক'বলৈ গ'লে এই শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কেৱল বৰ্তমানৰ বাবেই নহয় বৰঞ্চ ক্বিয়ামত লৈকে এজন মুছলমান জীৱিত থকা পৰ্যন্ত এই শিক্ষা আৱশ্যকীয়-অলঙ্ঘনীয়। কিয়নো মহানবী হজৰত মহম্মদ মোস্তফা (চঃ)-ৰ আদেশ-- প্ৰত্যক মুছলমান স্ত্ৰী-পুৰুষৰ ওপৰত দ্বীনি (ধৰ্মীয়) শিক্ষা অৰ্জন কৰা ফৰজ (একান্ত পালনীয় কৰ্তব্য)।"\n*আৰবী ভাষাৰ কুটনৈতি মূল্য-\nভাৰতীয় গণতন্ত্ৰ এটি ধৰ্ম নিৰপেক্ষ তথা গোষ্ঠী নিৰপেক্ষ দেশ। সকলোৰ সৈতে শান্তিপূৰ্ণ সহ অৱস্থান তথা বন্ধুত্বপূৰ্ণ যোগাযোগ বজায় ৰখাটোৱেই হ'ল ইয়াৰ উদ্দেশ্য। পৃথিৱীৰ অন্যান্য দেশবোৰৰ লগত ই যেনেদৰে বন্ধুত্ব বজায় ৰাখিব বিচাৰে ঠিক তেনেদৰেই বন্ধুত্ব আৰবীয় ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ লগতো সম্পৰ্ক বজায় ৰাখিব লাগিব। অধিকাংশ বৰ্তমান আন্তৰ্জাতিক সঙ্কটাৱস্থাত বিশেষকৈ ভাৰতৰ কাশ্মীৰ, আৰব-ইজৰাইল যুদ্ধৰ ক্ষেত্ৰত আৰবীয় সকলৰ লগত আমাৰ যোগাযোগৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু অধিক বৃদ্ধি পাইছে।\nবৰ্তমান বিশ্বত সৰু-বৰ প্ৰায় ২০ খন আৰবী ভাষীক ৰাষ্ট্ৰ আছে। সেই সমূহৰ প্ৰত্যেকটিৰ লগত আমাৰ সম্পৰ্ক বজায় ৰাখিবই লাগিব। এই সম্পৰ্ক জীয়াই ৰাখিবলৈ হ'লে আৰবী ভাষাৰ জ্ঞান থকাৰ অনেক প্ৰয়োজন। আৰবীয় ৰাষ্ট্ৰবোৰত থকা আমাৰ দূতাবাস সমূহে প্ৰয়োজনীয় লোকৰ ইণ্টাৰভিউৰ ক্ষেত্ৰতো যথেষ্ট সংখ্যক লোকৰ অভাৱ ঘটে। কেতিয়াবা মানুহৰ অভাৱত ইণ্টাৰভিউ পৰ্যন্ত লোৱা নহয় বুলিও আমি শুনি আহিছো। তাৰ বাদেও অৰ্থনীতিৰ ফালৰ পৰাও আৰবীয়ান সকলৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলা একান্ত প্ৰয়োজন।\nবৰ্তমানৰ ধৰ্মবোৰে ধৰ্মীয় গোড়ামী বাদ দি বিজ্ঞান সন্মত গৱেষণাত স্থান লাভ কৰিছে। গৱেষণাৰ বাদেও আজি কালি দেশে দেশে আন্তৰ্জাতিক ধৰ্মীয় সভাও অনুষ্ঠিত হয়। সেইবোৰতো প্ৰতিনিধিত্ব কৰাও আমাৰ বাবে প্ৰয়োজন আছে।\nমুঠতে বিশ্বত আধুনিক শিক্ষাৰ যিমান প্ৰয়োজন আছে ঠিক তেনেদৰে ধৰ্মীয় শিক্ষাৰো সমানেই প্ৰয়োজন আছে। যুগ-যুগ ধৰি চলি অহা কোনো এটি ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠানক হঠাৎ বন্ধ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা মানে এচাম ধৰ্মীয় লোকৰ অন্তৰত আঘাত সনা। সেয়া এটি ধৰ্ম নিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰৰ বাবে কেতিয়াওঁ হ'ব নোৱাৰে।\nTags: প্ৰবন্ধ হাফিজ বায়েজিদ বোস্তামী


গুৱাহাটীৰ পোদ্দাৰ অটোকৰ্প প্ৰাইভেট লিমিটেডত মহিন্দ্ৰাৰ XUV700 মুকলি - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nগুৱাহাটীৰ পোদ্দাৰ অটোকৰ্প প্ৰাইভেট লিমিটেডত মহিন্দ্ৰাৰ XUV700 মুকলি\nগুৱাহাটী, ৬ অক্টোবৰঃ ভাৰতৰ আগশাৰীৰ এছ.ইউ.ভি. নিৰ্মাতা মহিন্দ্ৰা এণ্ড মহিন্দ্ৰাই গুৱাহাটীৰ পোদ্দাৰ অটোকৰ্প প্ৰাইভেট লিমিটেডত বছৰটোৰ আটাইতকৈ প্ৰতীক্ষিত এছ.ইউ.ভি. XUV700 মুকলি কৰে। বাহনখন মুকলি কৰে জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী তথা অভিনেত্ৰী দীপলিনা ডেকা, এম এম লিমিটেডৰ উত্তৰ-পূৱৰ আৰএছএম আশিস মিশ্ৰা, পোদ্দাৰ অটোকৰ্প প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া অক্ষয় পোদ্দাৰ আৰু এম এম লিমিটেডৰ উত্তৰ-পূৱৰ এএছএম ৰাজদীপ ৰয় চৌধুৰীয়ে।\nXUV700 ৰ এমএক্স ছিৰিজৰ (MT, petrol, 5-Seater) এক্স-শ্ব’ৰুম, সৰ্বভাৰতীয় মূল্যত ১১.৯৯ লাখৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে। ইয়াৰ বুকিং মূল্য ২৫,০০০ ৰ পৰা প্ৰযোজ্য হ’ব। অফিচিয়েল বুকিং অহা ৭ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব।\nমহিন্দ্ৰাই XUV700-ৰ বাবে www.auto.mahindra.com/suv/XUV700/ ইয়াৰ ৱেবছাইটত ‘এড টু কাৰ্ট’ সেৱাও মুকলি কৰিছে। ই গ্ৰাহকসকলক বুকিং খোলাৰ পূৰ্বে ইন্ধনৰ প্ৰকাৰ, বহন ক্ষমতা, ৰং আৰু ডিলাৰৰ অগ্ৰাধিকাৰ সহ বিভিন্ন কনফিগাৰেচন সংৰক্ষণ কৰিবলৈ আৰু ৭ অক্টোবৰৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে বাহনখন অনলাইন বুকিং কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।\nXUV700 -এমএক্স(MX) আৰু এএক্স(AX) দুটা সংস্কৰণত আহে। লগতে পেট্ৰ’ল আৰু ডিজেল দুয়োটা ইঞ্জিনতে উপলব্ধ। এএক্স7(AX7) ভেৰিয়েণ্টটো এটা বৈকল্পিক বিলাসী পেকৰ সৈতে উপলব্ধ হ’ব আৰু ইয়াত চনিৰ দ্বাৰা ইমাৰ্চিভ 3ডি চাউণ্ড, বৈদ্যুতিকভাৱে নিয়োজিত স্মাৰ্ট ডোৰ হেণ্ডেল, 360 অ’ চাৰাউণ্ড ভিউ, ব্লাইণ্ড ভিউ মনিটৰিং, ইলেক্ট্ৰনিক পাৰ্ক ব্ৰেক আৰু ৱায়াৰলেচ চাৰ্জিং আদি সুবিধা অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব।\nপৃথিৱীৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ ফুল আৰু চৰাইটো কি?\nজোনাইৰ শিশু অপহৰণকাৰীক আঢ়ৈ মাহৰ অন্তত যোৰাবাটত আটক জোনাই আৰক্ষীয়ে


নৈসৰ্গিক কল্লোলৰে উত্তৰাখণ্ডৰ বিনচাৰ (ভেলী) উপত্যকা-মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনৈসৰ্গিক কল্লোলৰে উত্তৰাখণ্ডৰ বিনচাৰ (ভেলী) উপত্যকা-মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া\nস্নেহময়ী প্ৰকৃতিৰ পৰশে এবাৰ যদি পৰশি যায় হিয়ামন, মানুহক অন্য সঞ্জীৱনী নালাগে। এইষাৰ কথা মই প্ৰতিবাৰ, প্ৰতিটো ভ্ৰমনতে বাৰে বাৰে উপলব্ধি কৰোঁ। চহৰৰ চমকপ্ৰদ জীৱনে মোক কোনোদিনে আলোড়িত কৰিব পৰা নাই যি মই বিচাৰি পাওঁ নদীৰ মোহনাত, উত্তাল সাগৰৰ উৰ্মিমালাত। পাহাৰৰ কেঁকুৰি, বৈ অহা জলপ্ৰপাতে মোক যি শিহৰণ দিয়ে সেই শিহৰণ কোনো বৈষয়িক বৈভৱৰ সোণৰ লাঠি অথবা ৰূপৰ কাঠিয়ে দিব পাৰিব বুলি কোনোদিনে ভবা নাছিলোঁ। আচলতে ভ্ৰমণ ভোকৰ বাহিৰে অন্য কোনো সপোন নথকা আমাৰ চকুত সদায় বাৰিষাৰ পথাৰ, জাৰৰ ফুল ফুলা পাহাৰৰ নামনি, ওখোৰা-মোখোৰা বাট আৰু বুকুৰ হেন্দোলনিহে আছে।\nপ্ৰতিটো শৰৎ অথবা জাৰত নহ’লেবা গ্ৰীষ্মকালীন সময়ত সাধাৰণতে আমি ফুৰিবলৈ যাওঁ। ক্লাব মহিন্দৰৰ মেম্বাৰশ্বিপ লোৱা বাৰবছৰ হ’ল। থকাৰ সুবিধা সম্পূৰ্ণ বিনামূলীয়া। তাৰবাবে অৱশ্যে আগতে মূল্য জমা দিয়া হয়। তালিকামতে প্ৰতিটো সময়তে আমাৰ বাবে ভ্ৰমণৰ দিনবোৰ বন্ধা থাকে। ইচ্ছা মতে লব পাৰোঁ। বহুত আগতে বুক কৰি থব পাৰি।\nসেই অনুযায়ী যোৱা পূজাৰ আগে আগে আমি দুয়ো, অসমৰ স্বনামধন্য অভিনেত্ৰী মলয়া গোস্বামী বাইদেউ আৰু তেখেতৰ গৃহস্থ গোস্বামী দাদাৰ সৈতে নাইনিতাললৈ গৈছিলোঁ।তেওঁলোকৰ ক্লাব মহিন্দৰৰ সদস্য পদ আছে, যদিও এইবাৰ প্ৰথম যাত্ৰা কৰিছিল। মনত আশা আৰু হেঁপাহৰ ঢৌ। তাতে লগতে লাগিলোঁ মই।গানে,ৰগৰে যাত্ৰাটি মধুৰ হৈ পৰিছিল। মলয়া বাইদেউৰ গৃহস্থ গোস্বামী দাদাজন স্ফুৰ্তিবাজ। মলয়া বাইদেউও নিৰস নহয়। মোৰজন আকৌ বাহিৰ ওলালেই উদণ্ড ডেকা হৈ পৰে। সাতে পাঁচে যাত্ৰা ভিন্নৰঙী হৈ পৰিল।নাইনিতালৰ আটাইকেইটা তাল(পুখুৰীত)ত নৌকাবিহাৰকে ধৰি অলিগলিয়ে বেদুইন হৈ ঘূৰা-ফুৰাৰ অন্তত আমি আমাৰ অন্য এক গন্তব্যস্থান উত্তৰাখণ্ডৰ বিনচাৰ উপত্যকাৰ বাবে ৰাওনা হ’লোঁ। মাজে মাজে ৰৈ যাওঁ বাটৰ মায়াত। ইমান সুন্দৰ হব পাৰেনে ধুনীয়া ধৰণী?\nযাওঁতে কেচিধাম নামৰ এখন ধামত সোমাই গ’লোঁ। তাৰ স্থানীয় মানুহে জনোৱা মতে মাৰ্ক জুকাৰবাৰ্গে ফেচবুক আৰম্ভ কৰাৰ আগতে দেউতাকৰ পৰামৰ্শ মতে ইয়াত বোলে তিনিমাহ আত্মগোপন কৰি সফলতাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। কেচি ধাম এখন সৰু দেৱী ধাম।কাষত হুৰহুৰকৈ বৈ থকা পাহাৰী নদী আৰু শৰতৰ শাৰদীয় শোভাত এনে লাগিছিল যেন আমি বাটতে পালোঁ যেন এখন সৰগীধাম। আমি উপস্থিত হওঁতে তাত মা বৈষ্ণৱীৰ ভজন চলি আছিল।\nতাৰপিছত আমাৰ মূল যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল। শেৱালি ফুলা সময়ত শেৱালি দেখা নাছিলোঁ, যদিও আকাশত দেখিছিলোঁ তুলামেঘৰ শৰৎ পোহাৰ। আকুলতা আৰু শাৰদ বিলাসত\nএনেদৰে ওৰেটি বাট আত্মবিস্মৃত হৈ মই নিজৰ মাজতে সোমাই গৈছিলোঁ কুৰুকি কুৰুকি। মাজে মাজে এওঁৰ চিগাৰেটৰ গোন্ধত সম্বিত পাওঁ।খঙত এষাৰ কম বুলি ভাবিও সম্বৰণ কৰোঁ, এয়া বুঢ়া-বুঢ়ীৰ প্ৰমোদ ভ্ৰমণ। জীয়ৰীও লগত নাই। পাছে নেচেল, তেখেতৰ মেল ড্ৰাইভাৰৰ লগত। বিষয় উত্তৰাখণ্ডৰ ভৌগোলিক স্থিতি, ৰাজনৈতিক বাতাবৰণ। উপায়ন্তৰ হৈ আকৌ আকাশ বতাহৰ ধেমালি চাই উৎফুল্লিত হৈছিলোঁ।\nনাইনিতালৰ পৰা বিনচাৰলৈ পথেৰে নব্বৈ কিলোমিটাৰ বাট। কিন্তু একাবেঁকা পাহাৰীয়া পথত সেই দূৰত্ব প্ৰায় দিনটোৰ। গৈ গৈ\nবাটতে অন্য এখন পাহাৰীয়া ভ্ৰমনথলী “আলমোৰা” পালোগৈ। সময় তেতিয়া পাছ দূপৰ। স্বাস্থ্যকৰ ঠাই সুস্বাদু মিঠাইৰ বাবেও বিখ্যাত। মলয়াবাইদেৱে এসোপা মিঠাই ল’লে। এওঁলোকৰ যোগাৰ ৰঙাপানী। বাহিৰৰ দেশত এশোহা মাৰিবলৈ ময়ো ভালপাওঁ। আপত্তিৰ প্ৰশ্ন নুঠে।\nকেঁকুৰিৰ মূৰত কেকুঁৰি, যেন গাড়ীখন মইহে চলাইছিলোঁ। ইফালে বাগৰো সিফালে বাগৰো চিটতে। দূৰত জিলিকা সৰু বৰ সাতখন আঠখন পাহাৰীয়া গ্ৰাম্য চহৰ। শৰতৰ আকাশৰ আলসুৱা মেঘৰ চকুৰ টিপ।\nস্বগতোক্তি কৰিবলৈ মন গৈছিল…. স্বৰ্গ যদি আছে পৃথিৱীৰ মাজে ..ইয়াতে সি… ইয়াতে সি… ইয়াতে বিৰাজ।\nসাধাৰণতে কেৱল ক্লাব মহিন্দৰৰ পৰ্যটক সদস্যৰ বাহিৰে ভ্ৰমণকাৰীৰ উপস্থিতি এইফালে সেৰেঙা। বিনচাৰ উত্তৰাখণ্ডৰ প্ৰায় এমূৰৰ আওহতীয়া উপত্যকা। আমি দুটাই বহুত বাৰ যাম বুলিও যোৱা হোৱা নাছিল অকল এই দূৰত্বৰ বাবেই। জীয়ৰী নোৱাৰিলে,ইউনিভাৰ্চিটি খোলা বাবে। তথাপিও ময়লা বাইদেউহতঁৰ লগ পাই সুযোগ এৰি নিদিলোঁ। অৱশেষত কানিমুনিপৰত বিনচাৰৰ হোটেলত উঠিলোঁ।\nপ্ৰসংগত কওঁ, বিনচাৰ লৈ দিল্লীৰ পৰা এখনহে নিতৌ বিমান আহে। বিমানবন্দৰটো হ’ল পন্টনগৰ। পাহৰী চহৰ আলমোৰাৰ পৰা বিনচাৰ ওচৰত। মাথো তেত্ৰিশ কিলোমিটাৰ। উত্তৰাখণ্ডৰ অন্য এক চহৰ কাঠগোডামৰ পৰা এশ ন কিলোমিটাৰ।\nসমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২,৪২০মিটাৰ ওপৰত অৱস্থিত বিনচাৰ উপত্যকা। ঝান্দি পাহাৰ পৃষ্ঠাৰে পৰিবেষ্টিত বিনচাৰ আওহতীয়া ৰম্যভূমিৰ লেখিয়া পৰ্যটন কেন্দ্ৰ। কিন্তু কবলৈ গ’লে\nবিনচাৰৰ আটকীয়া পাহাৰীয়া সৌন্দৰ্য্য আৰু দূৰৰ পৰা মনিব পৰা হিমালয়ৰ পৰ্বতলানিৰ কপাহবগা ৰূপালী সন্মোহনৰ বাহিৰে উল্লেখযোগ্য চাবলগীয়া ঠাই তেনেকৈ একো নেদেখিলোঁ। পাহাৰীয়া মন্দিৰবোৰ কিন্তু বৰ দৃষ্টি নন্দন। এনে লাগে যেন তপস্যাৰত হৈ ৰৈ যাম বিষয় জঞ্জাল এৰি।\nআমি থকা হোটেলখনৰ আগগুৰি ধৰিব নোৱাৰি। জোপোহাৰ জংগলৰ মাজত যেন মুনিৰ আশ্ৰম। ফুলে জালিয়ে জাতিস্কাৰ। নৱদম্পত্তিবোৰৰ উজ্জ্বল মুখত সন্ধিয়াও দেখিছিলোঁ ভালপোৱাৰ নিয়ৰ মুকুতা। কোনোবা জোপোহাৰ ঘাঁহনিত বাগৰিছে, কোনোবাই মোবাইল টিপিছে, কোনোবাই অনভ্যাসলৈ সলনি হোৱা হাতবোৰ টেবুল টেনিছত ধাৰ কৰিছে।\nআলেখ লেখ চাওঁতেই এপৰ গ’ল। ৰাতিলৈ উদৰ পুৰাই এসাঁজ খায় নিন্দ্ৰাত পৰিলোঁ।\nপাছদিনা বাঘ্ৰেশ্বৰী মন্দিৰ এটালৈ গ’লোঁ।শৰততে শীত অহা বিনচাৰৰ তুলনাত তাত ৰ’দৰ দহন আছিল গা পুৰি নিয়া। মলয়া বাইদেউ আৰু দাদাই পূজা দিলে। এওঁ গাড়ীত বহি থাকিল।\nশিৱবাবাক প্ৰণাম কৰি মই হৰেক মালৰ দোকান বোৰ পিটপিটাই ফুৰিলোঁ। এসময়ত এই অঞ্চলত বোলে আগতে বাঘে দপদপাই ফুৰিছিল। মন্দিৰত বাটচৰাত ডাঙৰ এটা বাঘৰ মুৰ্তি দেখি নিজেও অনুমান কৰিছিলোঁ। পানীত ৰ’দবোৰ চকমক কৰিছিল। মলয়াবাইদেৱে ভৰিহাল ডুবাইহে এৰিলে। আবেলিলৈ হোটেলৰ আশেপাশে খোজকাঢ়ি সন্ধিয়া মলয়া বাইদেউ আৰু মই বহু দূৰ বাট গ’লোঁ। শীত শীত ভাব, নিজান সন্ধিয়াত আমাৰ মেলে কিন্তু অসমহে চুলে। লগতে মলয়া বাইদেউৰ অভিনয়ৰ ইটো সিটো বহুতো।\nতৃতীয় দিনা দিল্লীত কাম থকা বাবে আগতীয়াকৈ মলয়া বাইদেউহঁত উভতিল।আমি দুয়োৱে কুমায়ুন ৰেঞ্জত থকা বিনচাৰ ৱাইল্ড লাইফ চেঞ্চুৰীলৈ গ’লোঁ। এইবাৰ কিন্তু আমাৰ বিনচাৰ ভ্ৰমণ সফল হ’ল\nযথাযথ নিয়মমতে চহী কৰি, আইডেনটিটি কাৰ্ড আদি দেখুৱাই এবাৰ যেতিয়া ৱাইল্ড লাইফ চেঞ্চুৰীলৈ সোমালোঁ গহন বনত যেন নিজৰ সত্বাকে হেৰুৱাই পেলালোঁ। আকাশ ঢকা সেউজীয়াৰ ডাঠ অৰণ্যৰ মাজত গাড়ীখনত উঠি যাওঁতে নেদেখাজনলৈ প্ৰণাম জনালোঁ, এই ৰাস্তাটো এই জীৱনত দেখিবলৈ দিয়া সুবিধাকণৰ বাবে। তললৈ জুপি চাব লাগে সেউজীয়াৰ ঘন ছাঁ আঁতৰাই আঁতৰাই…..। এককথাত নিজকে টাৰজানৰ আত্মীয় যেন লাগিছিল। সাংঘাতিক ডাঙৰ সাহিত্যিক অথবা চিত্ৰকাৰেহে এনে অনুভৱৰ কাতৰতাখিনি প্ৰকাশ কৰিব পাৰিব। মোৰ সাধ্যৰ বাহিৰত। ৱাইল্ড লাইফ চেঞ্চুৰীখনত ইমান দূৰ গৈ তচনচ কৰিলোঁ, যদিও কিন্তু জীৱ-জন্তুৰ সঁচ এটাও নেদেখিলোঁ। হেপাঁহ পলুৱাই ফ’টো উঠিলোঁ মাথো।\nএবেলিৰ পিছত সেই একেখন অৰণ্যানীৰ মাজেদিয়েই আমি আমাৰ শেষ টুৰিষ্ট পইন্টলৈ ৰাওনা হ’লোঁ। সেয়া আছিল বিনচাৰ ভেলীৰ জিৰ পইন্ট। জিৰ’ পইন্টত এনেকুৱা লাগিছিল যে সপোন এটাহে যেন বুটলিবলৈ গৈছিলোঁ আমি। কেনেকুৱা নিৰ্জনতা আৰু অতীৱ সুন্দৰতা সেয়া মাথো অনুভৱতহে। মোৰ কলম ইমান উৰ্বৰ নহয়, এনে বৰ্ণনাক সাকাৰ কৰিবলৈ। কেউফালে ৰিঙা ৰিঙা অশৰীৰি নীৰৱতাৰ নুশুনা সুৰ এটা যেন জিৰ পইন্টত বাজি আছিল। এনে লাগিছিল ৰাতি চাগৈ অপ্সৰা নামে ইয়াত। হয়তো মোহন বাঁহী বজাই কানাইও ইয়াতে থাকে। নৈসৰ্গিক সৌন্দৰ্য্যৰ পয়োভৰত এককথাত মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈছিলোঁ। তলত দেখিছিলোঁ মাথো আকাশমুখী শৃংগ শৃংখলাৰ সৈতে হিমালয়ৰ ৰূপালী জিলমিল জ্যোতি। কিন্তু সেইদিনা ডাৱৰ আছিল বাবে হিমালয়খন বোলে অস্পষ্ট হৈ ওলাইছিল। তাত থকা সহায়কজনে কৈছিল। আমি কিন্তু তেতিয়াও পলক নেপেলোৱাকৈ হিমালয়ৰ ৰূপৰ সুধা পান কৰিছিলোঁ।\nজিৰ পইন্টতে আমি দেখিলোঁ শতিকা পুৰণি এটি সাধাৰণ ডাকবঙলা, যিটো কিন্তু এতিয়াও অসাধাৰণ হৈ তাত থিয় হৈ আছে। কাৰণ তাত বিবেকানন্দই চাৰিদিন থাকি ধ্যানমগ্ন হৈছিল।আগতে বুক কৰিব পাৰিলে এতিয়াও তাত থাকিব পাৰি। এখন চাইনবৰ্ডত সবিশেষ লিখা আছে এতিয়াও। (দৰকাৰ হ’লে টুকুৰা টো দিব পাৰিম) বন্য বিভোৰহৈ মগ্ন হোৱাৰ এটা ঘন্টাৰ পাছত লাহেকৈ আমাৰ উভতি আহিবৰ হ’ল।একোখন ভৰা বুকুৰে আহি হোটেল পালোঁহি।পাছদিনাখন আমি জিম কৰবেটলৈ আহিলোঁ হোটেল এৰি। অহাৰ দিনা বতৰ ৰ’দঘাই আছিল। বিনচাৰে আমাক বিমুখ নকৰিলে। চকমক ৰূপালী হিমালয় চকুৰ আগত বিদ্যমান হ’ল। একেবাৰে ফটফটীয়াকৈ জিলিকিছিল ৰ’দত। মনৰ আনন্দত মই চিঞৰি দিলোঁ। অৱধাৰিত ভাবে গৃহস্থও ৰোমাঞ্চিত হ’ল। ড্ৰাইভাৰে ক’লে হিমালয়ৰ লানিখিনিক তাত ত্ৰিশূলমালা বুলি কোৱা হয়। জোঙা জোঙা শৃংখলাৰ হিমালয়ৰ কাষতেই যেন ৰৈ আছিল। পুৰণি হিন্দী গানটো মনত পৰিল, ইয়ে কৌন চিত্ৰকাৰ হে…ইয়ে কৌন চিত্ৰকাৰ…..\nবেকগ্ৰাউণ্ডত হিমালয়ৰ ৰূপালী পোহৰখিনি লৈ আমি ফ’টো উঠিবলৈ লাগিলোঁ।\nড্ৰাইভাৰে হিন্দীতে ক’লে মৌচম ভাল, বহু দূৰ বাট, হিমালয় আপোনালোকৰ লগে লগে যাব। গাড়ীৰ খিৰিকীৰে মাথো চাই যাব অপলক। এতিয়া গাড়ীত উঠক। সন্ধিয়াৰ আগতে জিম কৰবেট সোমাবগৈ লাগিব।\n← অভাবৰ মাজতো থকা আনন্দবোৰ–আৰমান হাজৰিকা\nশিপা –স্বপ্না নীহাৰ →


"অমলৰ মনুষ্যত্বৰ অধিবাস" (দিগন্ত যাদৱ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসৰু ল’ৰাটোৰ যন্ত্ৰণা কাতৰ চিঞৰটোত ওচৰে পাজৰে থকা প্ৰায় সকলোৱে এবাৰ হলেও ঘূৰি চাইছিল। পথৰ দাঁতিৰ চাহ দোকান খনৰ পৰা ল’ৰাটোৱে ডাঠ কাগজৰ ‘ট্রে’ এখনত পাঁচ গিলাচ চাহ আনি গৈ আছিল হয়তো কোনো এখন প্ৰতিষ্ঠানলৈ। লৰা-ঢপৰাত পথৰ ওপৰতে গৰম চাহ দুই গিলাছমান তাৰ নিজৰ গাতে পৰি গ’ল। ল’ৰাটো দহ-বাৰ বছৰ বয়সৰ হ’ব। খালি গা। গৰম চাহ পেটেৰে বৈ গৈ পিন্ধি থকা পেন্টটোৰ ভিতৰ পাইছিল। গৰম চাহৰ সংস্পৰ্শত শৰীৰৰ নিম্নাংশত পোৰণি আৰম্ভ হৈছিল। যন্ত্ৰণাত তাৰ জাপ দেখি কিছু মানুহে হাঁহিবলৈ লৈছিল।\nঅমল বেজবৰুৱাই পথটোৰ সিটো পাৰে ফল কিনি আছিল। তেওঁৰো দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল গোটেই ঘটনাটো । তেওঁ অৱশ্যে অইনবোৰৰ দৰে নাহাঁহিলে । বেজবৰুৱাই জানে বিপদত পৰা মানুহক হাঁহিব নাপায় । ফল কিনা হোৱাত মন্থৰ গতিত আহি থকা চিটি বাছখনত জঁপিয়াই উঠি তেওঁ ঘৰমুৱা হ’ল । যি হয় হৈ থাকক, তেওঁৰ কি ! কাষত থকা লোকবোৰেওতো একো কৰা নাই । কোনোবাইতো ঠাণ্ডা পানীকে ঢালি দিব পাৰিলেহেঁতেন, ল’ৰাটোৰ কিজানি পোৰণি কমিলেইহেঁতেন । বাছখনত উঠি নভবাকৈও সেই সৰু ল’ৰাটোৰে কথাই মনলৈ আহিল । …ধেৎতেৰি ! এনেবোৰ কাৰণতে অমল বেজবৰুৱাই মাজে মাজে বৰ অশান্তি পায়। ইমানেই যদি দৰদ আছিল, নিজে পানী অলপ আনি ল’ৰাটোৰ যন্ত্রনাৰ উপশম নকৰালি কিয়? হাঁহিঁ ৰং চোৱা কেইজনক ভালকৈ এজাউৰি নিদিলি কিয়? এতিয়া কিয় ভাবিব আহিছ? ক’ব নোৱাৰাকৈ এনেকৈ প্রায়ে অমল বেজবৰুৱাৰ নিজৰ মাজত একো একোখন কাজিয়াৰ সৃষ্টি হৈ থাকে। নিজৰ ওপৰতে খং উঠে। মনটোৱে ক’ব কিবা এটা, তেওঁ নিজে কৰিব অন্য এটা। নিজে কৰিব মানে, আচলতে একো নকৰে। নিজৰ গাতে গোটেই দোষসোপা ঢালি দিয়ে বেজবৰুৱাই। পিছত যে কাজিয়া খন লাগে, আগতেইটো ইয়াৰ সমাধান এটা উলিয়াই ল’ব পাৰি। কিয় যে এনে হয়!\nবেজবৰুৱাই এবছৰমানৰ পৰা মধুমেহ ৰোগত ভুগি আছে। ওচৰ চুবুৰীয়া ডেকা ডেকানী দুয়োজনেই বোলে যোৱা সাত-আঠ বছৰৰ পৰাই এই ৰোগত ভুগি আছে। নিয়মিত ‘ইনচুলিন’ লয়। বেজবৰুৱাই মাজে মাজে ওচৰৰ ‘ফার্মাচি’ খনত কিবা এটা সৰু মেচিনেৰে ‘ব্লাড চুগাৰ’ পৰীক্ষা কৰাই আহে। তেওঁ এতিয়াও ‘ইনচুলিন’ ল’বলগীয়া অৱস্থা এটাত আহি পৰা নাই। কিন্তু একো ঠিক নাই, যিকোনো সময়তে ‘ব্লাড চুগাৰ’ বাঢ়িও যাব পাৰে। সেয়ে অলপ সঘনাই অমল বেজবৰুৱাই ‘ব্লাড চুগাৰ’ ‘টেষ্ট’ কৰি আহেগৈ। ডেকাই এদিন বুদ্ধি দিলে যে ‘ব্লাড চুগাৰ’ পৰীক্ষাৰ ‘কিট’ এটা নিজে কিনি ঘৰত ৰাখিলে খৰচো ৰাহি হয়, বহুতো সুবিধাও হয়। ডেকাও ইয়াকো ক’লে যে গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হস্পিটেল চৌহদত থকা ‘ফার্মাচি’ত এনেধৰণৰ ‘কিট’ অলপ কম দামতে কিনিব পাৰি। সেয়ে ৰতিপুৱা এদিন ‘অফিচ’লৈ অহাৰ পথত ভঙাগড়ত বাছৰ পৰা নামি মেডিকেল কলেজ চৌহদত থকা ‘ফার্মাচি’ এখনলৈ সোমাই গ’ল। তেওঁ বিচৰা বস্তুটো ডেকাই কোৱা দামতে পালে।\nমেডিকেল কলেজখন অমলৰ বাবে তেনেই অচিনাকী নহয়। তিনিবছৰ মান আগতে দুর্ঘটনা এটাত পতিত হৈ ভিনিহিয়েকজন এমাহ থাকিব লগীয়া হৈছিল। তেতিয়াই ইয়াৰ তলানলা অলপ বুজি উঠিছিল। বিভিন্ন মানুহৰ হাঁহি-কান্দোন শুনিছিল, দেখিছিল। সঁচাকৈয়ে কি যে মানুহৰ বিচিত্র জীৱন। সেই এমাহৰ ভিতৰত অমল বেজবৰুৱাই প্রায় ১৫ দিনমান ভিনিহিয়েকৰ লগত আছিল। মানে ভিনিহিয়েকক চোৱা-চিতা আৰু আন যাৱতীয় কাম-কাজ বোৰ কৰিছিল। ৰাতি হ’লে বহুতো বিচিত্র অভিজ্ঞতাৰ সাক্ষী হৈছিল। আজি বহুদিনৰ পিছত ‘মেডিকেল’লৈ আহি অমলৰ অলপ আলেখ-লেখ চাবলৈ মন গ’ল। তেনেতে অমলৰ চাহ একাপলৈও মন গৈছিল। কাষতে লাগি থকা ‘ৰেষ্টুৰেন্ট’ খনলৈ সোমাই গ’ল। আৰাম কৰি চকী এখনত হেলনীয়া হৈ চাহত চুমুক দি ইফালে-সিফালে চালে। ‘মেডিকেল ৱার্ড’ বোৰৰ পৰা হাতত চিকিৎসকৰ ব্যৱস্থা পত্র একো-একোখন লৈ ‘ফার্মাচি’লৈ দৌৰি দৌৰি অহা মানুহবোৰৰ মুখলৈ চাব ধৰিলে। কাৰ যে কিমান উৎকণ্ঠা ভৰা চকু-মুখ!\nএকেবাৰে সাধাৰণ সাজ পাৰত মানুহ এজনে ছয়-সাত বছৰীয়া ছোৱালী এজনীক হাতত ধৰি অমল বহি থকা ‘ৰেষ্টুৰেন্ট’ খনলৈ সোমাই আহিল। ছোৱালীজনীৰ চকুত পানী, কিবা এটা কথাত খুব যে ভয় খাই আছে দেখিলেই ধৰিব পাৰি। অমলে এতিয়াহে মন কৰিলে ছোৱালীজনীৰ সোঁহাত খন ‘প্লাষ্টাৰ’ কৰি থোৱা আছে। ‘প্লাষ্টাৰ’টো লেতেৰা হৈ অদ্ভুত কিবা এটা ৰং লৈছে। তেওঁলোকৰ কথা-বতৰা শুনা নুশুনাৰ মাজতে বেজবৰুৱাই কিছু অনুমান কৰিব পাৰিলে যে-\nএমাহ আগতে ছোৱালীজনীৰ হাত খন ভগাত ‘প্লাষ্টাৰ’ কৰাইছিল। আজি দেউতাকে ছোৱালীজনীৰ ‘প্লাষ্টাৰ’টো কটাবলৈ আহিছে। তাই খুব ভয় খাইছে ‘প্লাষ্টাৰ’টোৰ লগতে তাইৰ হাতখনো কটা যাব বুলি। দেউতাকে বুজাইছে, তাই বিশ্বাস নকৰে। শেষত বোধহয় মিঠাই খোৱাৰ লোভত তাইৰ চকুপানী বন্ধ হ’ল।\n“এইটো মিঠাইৰ কিমান দাম … আৰু এইবোৰৰ …” দেউতাকে ‘ৰেষ্টুৰেন্ট’ খনৰ কর্মচাৰীজনক এফালৰ পৰা মিঠাইৰ দামবোৰ সুধি গ’ল। বিৰক্তি ভৰা কণ্ঠৰে কর্মচাৰীজনেও কৈ গ’ল। পিতৃয়ে জীয়েকৰ ফালে চাই দেখিলে তাই অপলক নেত্রেৰে আইনাৰ বাকচৰ ভিতৰত শাৰী শাৰীকৈ ৰখা মিঠাইবোৰ চাই আছে। তেওঁ পেন্টৰ জেপত হাত সোমোৱাই কিবা বোধকৰো হিচাব এটা কৰি চালে।\n“ৰসগোল্লা এটা আৰু একাপ চাহ দিবা” মানুহজনে ‘অর্ডাৰ’ দিলে।\n“দেউতা, তই ৰসগোল্লা নাখাৱ নেকি” ছোৱালীজনীয়ে বাপেকক প্রশ্ন কৰিলে। হয়তো বাপেকৰ পকেটত ইয়াতকৈ অধিক খৰচ কৰিব পৰাকৈ অৰ্থ নাছিলেই। দেউতাকে একো উত্তৰ নিদিলে। কর্মচাৰী এজনে মেজত প্লেট এখনত ৰসগোল্লা এটা আৰু প্লাষ্টিকৰ গিলাচ এটাত চাহ আনি থলে। ৰসগোল্লা খোৱাৰ আনন্দত ছোৱালীজনীৰ চকুত আনন্দৰ তিৰবিৰণিখিনি দেখি অমলৰ মনটো ভাল লাগি গ’ল।\nতাই চামুচ খনৰে মিঠাইটো লিৰিকি-বিদাৰি প্রথমতে চামুচখনকে চেলেকিবলৈ ল’লে। কিন্তু!!! অনভিজ্ঞতাৰ বাবেই হয়তো চামুচৰ খোচ এটাত ৰসগোল্লাটো দোকানৰ মজিয়াত আহি পৰিল। অতি হেপাহৰ মিঠাইটো তাই খাবলৈ নাপালে। দেউতাকে জীয়েকক ধমক এটা দি আৰু চাহকাপো খাই শেষ হোৱাত বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। অতি আনন্দৰ মুহূৰ্ত এটাৰ নিশ্চিত ভাবে ছন্দপতন ঘটিল। অমলৰ ছোৱালীজনীৰ মুখ আৰু চকুলৈ দৃষ্টি দিবলৈ ভয় লাগিল।\nঅমল বেজবৰুৱা ওলাই আহি বাহিৰলৈ খোজ ললে। এইবাৰো অমলৰ মানসিক অন্তৰ্দ্বন্দ্ব আৰম্ভ হৈ গৈছিল। কিয়? কিয়? কিয়? ছোৱালীজনীক তেওঁ এটা ৰসগোল্লা এটা খুৱাব নোৱাৰিলেহেঁতেন নেকি? এস! থাকক, আৰু অইন মানুহো আছিল সেই সময়ত। তেওঁলোকৰ এজনেওঁতো এই কথা ভবা নাছিল। কিয়! দোকান খনৰ কোনোবা এজনেওঁতো এটা মিঠাই ছোৱালীজনীক আনি দিব পাৰিলেহেঁতেন। থাকক… এইবোৰ ভাবি থকাৰ কোনো অর্থ নাই।\n‘অফিচ’ৰ পৰা ঘৰলৈ গৈওঁ অমলে মনত শান্তি নাপালে। ৰাতি বিছনাত পৰিলেই এনেবোৰ কথাই মনৰ ভিতৰত বিদ্রোহ কৰি উঠে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেনেকৈ গোটেই ৰাতিটো উজাগৰেই থাকিব লগীয়াত পৰে। সৌ সিদিনা পল্টন বজাৰত দেখা ল’ৰাটোৰ কথাও মনলৈ আহিল। গৰম চাহৰ পোৰণিত কিযে এক যন্ত্রণাত কাতৰ হৈ পৰিছিল। অমল ওচৰতে আছিল, দেখিও আছিল। একো নকৰিলে, কিন্তু কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। অমল বাৰু ভীৰু নেকি, নে এয়া কাপুৰুষালি। সৰু্তে কিতাপৰ পাতত পঢ়া ভাল মানুহৰ সংজ্ঞাৰ লগত অমলৰ ধৰণ-কৰণ দেখোন একেবাৰে নিমিলে। কৰিব পৰা কামেৰে অইনৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙোৱা আৰু বিপদক অইনক সহায় কৰা্টো নিশ্চয় মানুহৰ ধর্মৰ ভিতৰতে পৰে। তাৰ মানে অমল মানুহৰ শাৰীত নপৰে নেকি? তেনেহ’লে অমলৰ ওচৰে পাজৰে থকা লোকবোৰ… তেওঁলোক মানুহ হয়নে? সেই ৰাতিও বেজবৰুৱাই মানসিক অন্তৰ্দ্বন্দ্বত ভুগি উজাগৰী নিশা কটাইছিল।\nদেওবাৰ, এটা বন্ধৰ দিন। হাতত বেগখন লৈ বেজবৰুৱাই বজাৰলৈ বাট ল’লে। উদ্দেশ্য চুলিখিনি কটাব, একেলগে বজাৰো কৰি আহি ঘৰ সোমাবহি। চুলিখিনি কটাবলৈ চেলুন পালেগৈ। চেলুনখনৰ সন্মুখভাগতে অইন দেওবাৰ বোৰৰ দৰে অস্থায়ী ভাবে শাক-পাচলিৰ বজাৰখন বহিছে। বৰ হুলস্থূল। ক্রেতা-বিক্রেতাৰ মাত আৰু যান-বাহনৰ শব্দবোৰ মিশ্রিত হৈ অদ্ভুত কিবা এটা কোলাহলৰ সৃষ্টি হৈছে।\nনাপিতে চুলিখিনি কাটিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। অমলে সন্মুখত থকা আৰ্চীখনত আলেখ-লেখ বোৰ চাই আছিল। আৰ্চী খনত আকৌ বজাৰৰ এটা অংশও দেখা গৈছিল। অমলে দেখিলে বেছ হৃষ্টপুষ্ট ডেকা এজনে বিক্রেতা এজনৰ লগত বোধকৰো পাচলিৰ দৰ-দাম কৰি আছে। অমলৰ পৰিচিত বিক্রেতাজন। বেছ ভদ্র, অমায়িক। বৰ কষ্ট কৰি তেওঁৰ ছোৱালী দুজনীক স্কুলত পঢ়ুৱাই আছে। হঠাতে উত্তেজিত হৈ ডেকাই ভৰিৰে লঠীয়াই সেই বিক্রেতাজনৰ সকলো পাচলি পিছফালৰ লেতেৰা নলাটোত বগৰাই দিলে। কিনো জানো হ’ল! অমল বেজবৰুৱাই আধাকটা চুলিৰে ততাতৈয়াকৈ চেলুনৰ চকীৰ পৰা উঠি গৈ সেই তথাকথিত ডেকাক এক পূৰ্ণহতীয়া চৰ সোধালে। ফোপাই জোপাই অমলে ক’বলৈ ধৰিলে…\n“…(অশ্লীল)… … জাননে তই কিমান দূৰৰ পৰা কিমান কষ্ট কৰি এই মানুহজনে পাচলিখিনি লৈ আহে। ইয়াৰ লাভাংশৰে সি তাৰ পৰিয়ালটো পোহপাল দিয়ে। তাৰ সৰু সৰু দুজনী ছোৱালী আছে। সিহঁতে সন্ধিয়ালৈ বাপেকলৈ বাট চাই থাকিব, আজি দেউতাকে সিহঁতৰ বাবে কি কি ৰঙৰ মূৰত মৰা ‘বেন্দ’, ‘ক্লিপ’ আনিব। আৰু তই নিমিষতে সেই কণ-কণ ছোৱালী দুজনীৰ সপোন বোৰ ধূলিস্যাৎ কৰি দিলি!” চৰটো মাৰি কথাখিনি কৈয়ে অমল বেজবৰুৱাই প্রাণটাকি দৌৰিবলৈ ধৰিলে।\nহৃষ্টপুষ্ট ডেকাজনৰ ওলোটা মাৰ খোৱাৰ ভয়ত অমল বেজবৰুৱাই প্রাণটাকি দৌৰিছিল… তাত উপস্থিত থকা মানুহ খিনিয়ে তেনেকৈয়ে ভাবিছিল। বজাৰৰ সিটো প্রান্তত অন্ধ লোক এজনে দতঁৰা বজাই লোকগীত গাই আছিল। দুই এজনে এটকীয়া-দুটকীয়া মুদ্রা দলিয়াই দিছিল সন্মুখৰ থকা কাপোৰখনত। অমল সেইখিনিতে ৰ’ল। এশ টকা এটা অন্ধ লোকজনৰ হাততে গুজি দিলে। দতঁৰা বজোৱা বন্ধ কৰি লোকজনে অবিশ্বাস ভৰা মন এটাৰে এশ টকীয়া নোট খন চুই থাকিল। অমলে আকৌ ঘুৰি আহি চুলি কটোৱা সম্পূর্ণ কৰিলে।\n“ভালকৈ গাটো মালিশ কৰি দে, বিশ টকা ‘এক্সট্রা’ দিম” অমলে নাপিত জনক ক’লে।\nঅমল বেজবৰুৱাৰ আজি কোনোফালে ভ্ৰুক্ষেপ নাই। ‘চেলুন’ৰ পৰা ওলায় আহিয়েই ‘পণ্ডিত পান ছপ’ৰ সন্মুখত ৰ’ল-\n“মিঠাপট্টি ১২০ এখন দে, কিমাম দিবি দেই। ডুপ্লিকেট জর্দা নিদিবি কিন্তু। আৰু পানত ‘লিপিষ্টিক’ লগাই দিবি। বুজিছ নহয়”। পাণখন মুখত সুমুৱাই চিন্তা কৰিলে কি কি বজাৰ কৰিব লাগিব। অমল বেজবৰুৱাই বজাৰ খন ইফালৰ পৰা সিফাললৈ নিৰীক্ষণ কৰি দৰ দাম কৰি মোনাখন ভৰাবলৈ ল’লে।\n“… … মানুহে মানুহৰ বাবে\nযদিহে অকণো নেভাবে;\nভাবিব কোনেনো কোৱাঁ- সমনীয়া।। …” এই গীতটোৱেই গুণগুণাই গুণগুণাই অমল বেজবৰুৱাই ঘৰ আহি পালে। অমল বেজবৰুৱাই স্বগতোক্তি কৰিলে “অমল, আজি ৰাতি তোৰ ভাল টোপনি হ’ব। তই মানুহ বনিলি দেই!”…\n← জীৱন, ব্ৰহ্মাণ্ড আৰু বাকী সকলো (উদ্দীপ তালুকদাৰ)\nমেঘালীৰ চিঠি (অনুপমা বৰগোহাঁই) →\nসহোদৰ (অমিতাভ মহন্ত)


বিখ্যাত হ'বলৈ সহজ ভাল হোৱাটো কঠিন ~অনুভৱ- হেমেন হাজৰিকা\nএটা সন্তানক ডাঙৰ দীঘল কৰি সমাজত মানুহ হিচাপে চিনাকি কৰি গঢ় দিয়াটো আজিৰ দিনত খুবেই কঠিন | সন্তান জন্ম দিয়াটো সহজ কিন্তু এগৰাকী মাতৃৰ গৰ্ভত ভাল সন্তান ধাৰণ কৰাটোও খুউব কঠিন | কিয়নো মানুহ বিখ্যাত হোৱাটো সহজ কিন্তু ভাল মানুহ হোৱাটো সিমান সহজ নহয় | ৰাতিটোৰ ভিতৰতে এজন মানুহ বিখ্যাত হৈ যাাব পাৰে , কিন্তু ৰাতিটোৰ ভিতৰতে ভাল মানুহ হ'ব নোৱাৰে | ভাল মানুহ হ'বলৈ মানুহক সময় লাগে | সাধনা লাগে | কেনেদৰে হ'ব পাৰি দহজনে ভাল বুলি ক'ব পৰা এজন মানুহ | যিয়ে সময় বালিত খোজ থৈ যাব পাৰে | তেঁওৰ অবৰ্তমানত আনে ক'ব পাৰে ইয়াত এজন মানুহ আছিল | তেখেতে তেখেতৰ জীৱন কালত কৰিব পৰা কামেই , তেখেতৰ ব্যৱহাৰে , তেখেতৰ আচৰণে জীয়াই ৰাখিব মানুহৰ মাজত এগৰাকী ভাল মানুহ হিচাবে | ইয়াৰ আৰম্ভণি হ'ব লাগিব মাতৃগৰ্ভত ভ্ৰুণে স্থিতি লোৱাৰ দিনটোৰ পৰাই | এটা শিশু জন্মৰ আগমুহুৰ্তলৈ মাকৰ গৰ্ভত থাকে , তেতিয়াই সি সকলো শুনে , গতিকে এই ক্ষেত্ৰত মাক গৰাকী সাৱধান হ'ব লাগে বুলি লোকে কয় | এই ক্ষেত্ৰত শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু অভিমুন্যৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি |\nএজন ভাল মানুহ বিখ্যাত নহ'বও পাৰে আৰু এজন বিখ্যাত মানুহ ভাল নহ'বও পাৰে | কাৰণ এজন মানুহ বেয়া হৈও বিখ্যাত হ'ব পাৰে | গতিকেই কোৱা হয় ভাল হোৱাটো ইমান সহজ নহয় | ভাল মানুহৰ সংগ কম , বন্ধু কম | সেয়েহে তেওঁক বেছি মানুহে চিনি নাপায় | তেওঁ হ'ব আজিৰ তাৰিখত সোঁতৰ বিপৰীতে যোৱা মানুহ | আজিৰ সমাজ ব্যবস্থাত যেনেদৰে মানুহ চলিবলৈ লৈছে ভাব হয় সমাজত ভাল মানুহ আছেনে বাৰু ? ইতিমধ্যে আমাৰ মাজৰ পৰা বহু ভাল মানুহ আঁতৰি গ'ল চিৰদিনলৈ | সেই ৰিক্ত স্থান পূৰণ কৰিবলৈ অসম মাতৃয়ে কেতিয়াকৈ তেনে সন্তান প্ৰসৱ কৰিব ? তাৰ বাবে আমি আৰু কিমান দিন অপেক্ষা কৰিব লাগিব | আমাৰ ভালৰ বাবে আমি ভাল বুলিব পৰাকৈ এজন ভাল মানুহ | ভাল মানুহ হ'বলৈ এটা ভাল পৰিৱেশৰ প্ৰয়োজন হ'ব | ভাল আমৰ পুলি কেতিয়াবা বকৰাণিত গজিলেও সেই পুলিৰ পৰা ভাল আম আশা কৰিব নোৱাৰি | মই এজন ভাল মানুহ হ'ম বুলি সংকল্প লৈ আগবাঢ়ি সাধনা , অধ্যৱসায় ,আদিৰে আগবাঢ়িব লাগিব | ইয়াৰ মূল আধাৰ হ'ব তেওঁৰ ঘৰখন , পৰিয়াল আদি | কাৰণ এটা শিশুৰ বৃদ্ধি আৰু বিকাশৰ মূল আধাৰ হ'ল ঘৰখন | গতিকে তাৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিব লাগিব যাত্ৰা | সপোনক সৰোগত কৰি নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ হ'লে কঠোৰ সাধনাই হ'ব মূল মন্ত্ৰ | কাৰণ আজিৰ তাৰিখত আমাক ভাল মানুহৰ আৱশ্যক হৈছে | বিখ্যাত মানুহ আমাক নালাগে , লাগে ভাল মানুহ | ভাল মানুহেহে সমাজখন ভালকৈ সজাব পাৰিব | আমি আশা কৰিছোঁ ভাল মানুহে ভালদৰে এখন ভাল সমাজ গঢ়ক ||


অৰ্চনা মহন্ত - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৮ মাৰ্চ, ১৯৪৯\n২৭ আগষ্ট, ২০২০ (৭১ বছৰ)\nমাধৱ দাস (পিতৃ)\nলাবণ্য দাস (মাতৃ)\nঅংগৰাগ মহন্ত, কিংকিনী মহন্ত\nশিল্পী বঁটা (অসম চৰকাৰ)\nঅৰ্চনা মহন্ত (ইংৰাজী: Archana Mahanta; জন্ম: ১৮ মাৰ্চ, ১৯৪৯ - মৃত্যু: ২৭ আগষ্ট, ২০২০) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। তেখেতে অসমীয়া আধুনিক গীত, ভক্তিমূলক গীত, বিহুগীতত কণ্ঠদান কৰিছিল। বহুকেইখন অসমীয়া কথাছবিতো তেখেতে কণ্ঠ নিগৰাইছিল। শাস্ত্ৰীয় সংগীত, লোকগীতৰ পদ্ধতিগতভাৱে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা অৰ্চনা মহন্ত আকাশবাণীৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গায়িকা আছিল। আকাশবাণীৰ পৰা 'বি হাই গ্ৰেড' স্বীকৃতি লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী শিল্পী। অৰ্চনা মহন্তই কণ্ঠদান কৰা কেইটিমান উল্লেখযোগ্য গীত হৈছে- 'হোমৰ জুই জ্বলিছে', 'কিমান নাও যে ঘাটত লাগিল', 'শালিকী অ' অবুজন চৰাইজনী'। অষ্টম শ্ৰেণীত মাটিৰ স্বৰ্গ নামৰ কথাছবিখনত অভিনয় কৰা অৰ্চনা মহন্তই অভিনেত্ৰী হিচাপেও একাধিক নাটকত অভিনয় কৰিছিল। অৱশ্যে সংগীতৰ প্ৰতিহে তেওঁৰ প্ৰচুৰ ধাউতি আছিল। উল্লেখনীয় যে, অৰ্চনা মহন্ত আৰু তেওঁৰ স্বামী বিহুসম্ৰাট খগেন মহন্তৰ যুটিটো অসমীয়া সংগীত জগতৰ এটি সমাদৃত যুটি। তেওঁলোকে একেলগে মঞ্চত অসমীয়া গীত পৰিৱেশন কৰি শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল।\n1 শৈশৱ আৰু সাংগীতিক জীৱন\n2 পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত\n4 কেইটামান জনপ্ৰিয় গীত\nশৈশৱ আৰু সাংগীতিক জীৱন[সম্পাদনা কৰক]\nঅৰ্চনা মহন্তৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৯ চনৰ ১৮ মাৰ্চত। গুৱাহাটীৰ মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী চিকিৎসালয়ত তেখেতে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃৰ নাম আছিল মাধৱ দাস আৰু মাতৃ আছিল লাবণ্য দাস। আচল ঘৰ বৰপেটাত আছিল যদিও তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৱে পাছলৈ গুৱাহাটীতহে বাস কৰিছিল। অৰ্চনা মহন্তৰ পিতৃ-মাতৃৰো সংগীতৰ প্ৰতি অনুৰাগ আছিল। বিশেষকৈ মাতৃ লাবণ্য দাসে তেওঁৰ মনত সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ জগাই তুলিছিল আৰু সংগীতৰ অ-আ-ক-খ শিকাবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিল। মাতৃ লাবণ্য দাসে জীয়েক অৰ্চনাক আবুল হুছেইন নামৰ এগৰাকী সংগীতজ্ঞৰ ওচৰত সংগীতৰ শিক্ষা দিয়াইছিল। আনহাতে জীতেন দেৱৰ ওচৰত তেখেতে আধুনিক সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লৈছিল। সৰুৰেপৰাই অৰ্চনা মহন্তই ভজন, লোকগীত আদি পৰিৱেশন কৰিছিল।\nঅৰ্চনা মহন্তই শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰণালীবদ্ধ আৰু পদ্ধতিগত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। বিভিন্ন অনুষ্ঠানত মহাত্মা গান্ধীৰ ভজন গাই তেওঁ শ্ৰোতাক মোহিত কৰিছিল। তেওঁ গোকুল পাঠকৰ পৰা কামৰূপী লোকগীত শিকিছিল। অৰ্চনা মহন্তই গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডত সত্তৰৰ দশকতে 'অ সুন্দৰী ৰাধে মাই, বৃন্দাবন চাৰিয়া কৃষ্ণই মথুৰাক যায়' আদি লোকগীত গাইছিল। ১৯৬৫ চনত তেখেতে আকাশবাণীৰ শিল্পী ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। অষ্টম মান শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে অৰ্চনা মহন্তই এখন ছবিতো অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনৰ নাম আছিল 'মাটিৰ স্বৰ্গ'। অৰ্চনা মহন্তৰ মোমায়েক আছিল গিৰীশ চৌধুৰী আৰু অনিল চৌধুৰী। এই ছবিখন তেওঁলোকেই প্ৰযোজনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ পৰা উৎসাহ পাই অৰ্চনাই নাটকতো অভিনয় কৰিছিল। একাধিক অপেছাদাৰী মঞ্চত অৰ্চনা মহন্তই অভিনয় কৰিছিল।\nপৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত[সম্পাদনা কৰক]\nবাওঁফালৰ পৰা ক্ৰমে খগেন মহন্ত, অৰ্চনা মহন্ত আৰু হীৰেন ভট্টাচাৰ্য\nপুৰষোত্তম দাসে অৰ্চনা মহন্তক ৰেডিঅ' চেণ্টাৰত গান গাবলৈ লৈ গৈছিল। নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈই ৰচনা কৰা 'সুৰৰ আকাশত হ'লোঁ মই দিশহাৰা/কত যে মনৰ কত যে পদূলি' আছিল তেওঁৰ প্ৰথমটো গীত। ১৯৬৬ চনত অৰ্চনা মহন্তই প্ৰথমটো গীত ৰেকৰ্ড কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অৰ্চনা মহন্তই আকাশবাণীৰ 'বি হাই গ্ৰেড' শিল্পীৰূপে স্বীকৃতি পাইছিল। বহুকেইখন অসমীয়া ছবিত কণ্ঠ নিগৰোৱা অৰ্চনা মহন্তই ললিতা, উপগ্ৰহ, ৰশ্মি ৰেখা, প্ৰাণগংগা, ৰতনলাল, মেঘমুক্তি, মইনাজান, সোণটি আদিৰ দৰে ছবিৰ লগত জড়িত হৈছিল। তেখেতে প্ৰায় তিনি শতাধিক গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছিল। খগেন মহন্তৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পাছতো অৰ্চনা মহন্তই শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকি আছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ গুৰু আছিল অনিমেষ দত্ত।\nআকাশবাণীৰ এখন সংগীতালেখ্যত অৰ্চনা মহন্ত আৰু খগেন মহন্তই একেলগে গোৱা প্ৰথমটো গীত গাইছিল। গীতটো আছিল 'বাঁহৰ কাঠি তোলাই বাঁহনিতাৰ সাজিলোঁ'। উল্লেখ্য যে, খগেন মহন্ত-অৰ্চনা মহন্ত অসমীয়া সংগীত জগতৰ এটা বিখ্যাত যুটি। তেওঁলোকে একেলগে মঞ্চত আৰু এলবামত কণ্ঠদান কৰা গীতসমূহে শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ মাজত বিপুল জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। ক্ৰমাৎ তেওঁলোকৰ যুটিটোৰ সমাদৰ বাঢ়ি গৈছিল আৰু ১৯৯৩ চনত তেওঁলোকে আমেৰিকাকে ধৰি বিদেশৰ একাধিক মঞ্চত গীত পৰিৱেশনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পাইছিল।\nঅৰ্চনা মহন্তই কলকাতাত আয়োজিত 'ৱৰ্ল্ড পীচ ফেষ্টিভেল' (১৯৭২), ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰনেচনেল ফক মিউজিক ফেষ্টিভেল (১৯৯৩), আকাশবাণীৰ আঞ্চলিক গীতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যক্ৰমত (১৯৭২,'৭৮)ত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে ১৯৯৪ চনত আকাশবাণী কলকাতাৰ জনপ্ৰিয় 'ৰম্যগীতি' অনুষ্ঠানত বঙালী ভাষাত একক গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। তেখেতৰ অৰ্ধশতাধিক গীত এইচ এম ভি ৰেকৰ্ড আৰু কেছেটত বাণীবদ্ধ হৈছিল।\n১৯৭৩ চনত অৰ্চনা মহন্ত আৰু বিহু সম্ৰাট খগেন মহন্তৰ মাজত বিবাহ সম্পন্ন হয়। তেওঁলোকৰ পুত্ৰ অংগৰাগ মহন্ত (পাপন) দেশৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত কণ্ঠশিল্পী। তেওঁৰ জীয়ৰী হৈছে কিংকিনী মহন্ত। ২০১৪ চনত তেওঁৰ স্বামী খগেন মহন্তৰ দেহাৱসান হৈছিল।\nকেইটামান জনপ্ৰিয় গীত[সম্পাদনা কৰক]\nঅৰ্চনা মহন্তই কণ্ঠদান কৰা কেইটামান জনপ্ৰিয় গীত হৈছে:\n১ হোমৰ জুই জ্বলিছে কেশৱ মহন্ত খগেন মহন্ত\n২ কিমান নাও যে ঘাটত লাগিল কেশৱ মহন্ত অমিয়ধৰ বৰুৱা\n৩ শালিকী অ' অবুজন চৰাইজনী কেশৱ মহন্ত নলিনী চৌধুৰী\n৪ আগ চোতাল ভাৰত পৰি, কাউৰীজনীৰ কলকলনি নগেন বৰা বিপুল বৰুৱা\n৫ অ' ফুলপাহ হালিছ জালিছ কেশৱ মহন্ত খগেন মহন্ত\n৬ মই কেতিয়াবা অকলশৰে তোমাৰ কথাকে ভাবোঁ ইদ্ৰিছ আলী হীৰালাল বেনাৰ্জী\nঅসম চৰকাৰে অৰ্চনা মহন্তক 'শিল্পী বঁটা'ৰে সন্মানীত কৰিছিল।\n২০২০ চনৰ ২৭ আগষ্টত অৰ্চনা মহন্তৰ দেহাৱসান ঘটে। গুৱাহাটীৰ হেল্‌থ চিটি হাস্পতালত তেখেতে প্ৰায় এমাহকাল চিকিৎসাধীন হৈ আছিল। ২০২০ চনৰ ২৪ জুলাই তাৰিখে ষ্ট্ৰোকত আক্ৰান্ত হোৱাত তেখেতক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স আছিল ৭২ বছৰ।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 "অৰ্চনা মহন্ত আছিল অসমীয়া ছবিৰো নায়িকা…". Pratidin. https://www.asomiyapratidin.in/spcl-reportng-on-archana-mahanta-dead-by-mridul-kr-handique/। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 August 2020.\n↑ "Veteran Assamese singer Archana Mahanta passes away" (en ভাষাত). The Indian Express. https://indianexpress.com/article/north-east-india/assam/veteran-assamese-singer-archana-mahanta-passes-away-6572332/#:~:text=Mahanta%20is%20credited%20with%20popularising,and%20her%20condition%20deteriorated%20since.। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 August 2020.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "অসীমত হেৰাল এটি জীৱন্ত সুৰ, অমিয়া কণ্ঠৰ ঠিকনা". অসমীয়া খবৰ. ২৮ আগষ্ট ২০২০. https://www.assamiyakhabor.com/publishfinal/asset/guwahati/current/1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 August 2020.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 "সুকণ্ঠী গায়িকা অৰ্চনা মহন্তৰ দেহাৱসান". দৈনিক অসম. ২৮ আগষ্ট ২০২০. http://www.assamtribune.com/scripts/dainiknew.asp?id=aug2820/Page1। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 August 2020.\n↑ 5.0 5.1 5.2 "অৰ্চনা মহন্ত আৰু নাই!". Pratidin. https://www.asomiyapratidin.in/archana-mahanta-no-more2/। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 August 2020.\n↑ "প্ৰাণপৰশা গীতৰ সুৰ এৰি সুকণ্ঠী গায়িকা অৰ্চনা মহন্তৰ চিৰবিদায়". অসমীয়া প্ৰতিদিন. ২৮ আগষ্ট ২০২০. https://epaper.asomiyapratidin.in/edition/769/%E0%A6%85%E0%A6%B8%E0%A6%AE%E0%A7%80%E0%A7%9F%E0%A6%BE-%E0%A6%AA%E0%A7%8D%E0%A6%B0%E0%A6%A4%E0%A6%BF%E0%A6%A6%E0%A6%BF%E0%A6%A8/page/1#। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 August 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অৰ্চনা_মহন্ত&oldid=316729"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ মাৰ্চ, ২০২২ তাৰিখে ০৮:০৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: April 2019\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ “সুকুমাৰ-চন্দ্ৰা” আৰু লিটিকাইৰ সাধু (৬৯)\nআজি ক’বলৈ লোৱা মূল কাহিনীটো কোৱাৰ আগতে দুটা অন্য কাহিনী কৈ ল’বই লাগিব, অন্যথা কাহিনীৰ পাগ উঠাৰ সম্ভাৱনা কম৷\nপ্ৰথমে ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ “অনুগত ভৃত্য” নামৰ গল্পটোৰ কথালৈ আহোঁ৷ অসমীয়া ভাষাত পাব পৰা এইটো এটা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰেমৰ গল্প৷ সুকুমাৰ নামৰ যুৱৰজনৰ লগত চন্দ্ৰা নামৰ গাভৰু এগৰাকীৰ প্ৰেম আৰম্ভ হ’ল, প্ৰেম মানে দুৰ্বাৰ প্ৰেম৷ কিন্তু কথাটো তেওঁলোক দুয়োজনৰ বাদে আন কোনেও নাজানে৷ এসময়ত চন্দ্ৰাৰ বিয়াৰ কথা ওলাল৷ লাহে লাহে সেই বিয়াৰ দিন এদিন দুদিনকৈ আগবাঢ়ি আহিল৷ আৰু এদিন সমাজ, সংস্কাৰ আৰু বিশ্বাসৰ ওপৰেদিয়েই বিয়াৰ দিনটো পাৰ হৈ গুচি গ’ল৷ চন্দ্ৰা আনৰ হৈ গুচি গ’ল৷ তেওঁলোকৰ এজনেও তেওঁলোকৰ মাজত থকা সম্পৰ্কৰ কথা মুকলিকৈ ব্যক্ত কৰিব নোৱাৰিলে৷ বিধস্ত এটা মনেৰে সুকুমাৰে বিয়া নকৰোঁ বুলিয়েই ভাবিছিল কিন্তু চন্দ্ৰাই এদিন সুকুমাৰক বিয়া পাতিবলৈ জোৰ দি ধৰিলে৷ আৰু সেই প্ৰেমৰ দিনতে লগ পোৱা পূৰ্ণিমা নামৰ ছোৱালীজনীক, যাক মাক দেউতাকে জোৰকৈ প্ৰেমৰ পৃথিৱীৰ পৰা আতঁৰাই আনিছিল তাইকে বিয়া কৰাই পেলালে৷ এহাতে স্বৰ্গ-সৃষ্ট অনুভৱৰ সীমাহীন ব্যকুলতা আনহাতে নিষ্ঠুৰ বাস্তৱৰ সংঘাট আৰু সংস্কাৰ৷ তাৰ মাজত প্ৰেমৰ হাবুডুবু৷ ড° শইকীয়াৰ হাতৰ পৰশত প্ৰাণ পাই উঠা এই গল্পটো এবাৰ পঢ়িলে সতকাই পাহৰা টান৷\nএতিয়া আহোঁ আন এটা কাহিনীলৈ৷ প্ৰখ্যাত অসমীয়া কাহিনী-চৰিত্ৰ লিটিকাই৷ আমি সৰু থাকোঁতে আইতাই (বুৰিমা বুলি মাতিছিলোঁ) আমাক লিটিকাইৰ অনেক কাহিনী কৈ শুনাইছিল৷ কিছুমান কাহিনী ইমান আমোদজনক আছিল যে মইও আগলৈ লিটিকাইৰ দৰে হ’ম বুলি মনে মনে সংকল্প লৈছিলোঁ৷ তাৰে বহু কাহিনী কিতাপত মই কাহানিও পঢ়িবলৈ পোৱা নাই৷ লিটিকাই হৈছে এক নম্বৰ দুষ্ট, বাঘৰ আগতেল খোৱা, গিৰিহঁতক নাকনি-কাননি শিকোৱা এটা বুদ্ধিমান কিশোৰ, পক্কা বদমাছ! লিটিকাইয়ে এহাল বুঢ়া-বুঢ়ীৰ ঘৰত থাকি কাম কৰিছিল৷ লিটিকাইৰ কাণ্ডত অতিষ্ট হৈ এবাৰ বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে তাক মাৰিবৰ পাং পাতিলে৷ বুঢ়াই দূৰৰ ঠাই এখনত বাস কৰা পুতেকৰ ঘৰলৈ লিটিকাইক কিবা এটা আনিবলৈ পঠাই দিলে৷ কেইবাদিনৰো বাট৷ হাতত এখন চিঠি৷ বুঢ়াই ক’লে – “চিঠিতে মই সকলো লিখি দিছোঁ, তোৰ হাতত যি দিয়ে তাকে লৈ তই পোনে পোনে ঘৰলৈ ঘুৰি আহিবি৷” গৈ থাকোঁতেই লিটিকাইৰ মনত সন্দেহৰ সৃষ্টি হ’ল, কি কথা বা লিখা আছে চিঠিখনত? গতিকে লেখা-পঢ়া জনা মানুহ এজনৰ ওচৰ চাপি লিটিকাইয়ে চিঠিখন পঢ়িবলৈ দিলে, তাত লিখা আছিল – “গৈ পোৱা মাত্ৰেই লিটিকাইক গড়ত থৈ দুছেও কৰে যেন,- মানে লিটিকাইক কাটি দুটুকুৰা কৰিব লাগে!” লিটিকাইয়ে মিছিককৈ হাঁহি এটা মাৰি নতুনকৈ চিঠি এখন লিখাই ল’লে – “গৈ পোৱা মাত্ৰেই তোৰ একমাত্ৰ ছোৱালীজনীক কেচাকল কাটি ততাতৈয়াকে লিটিকাইৰ লগত বিয়া দি পঠিয়াই দিবি৷” নিস্তাৰ পালোঁ বুলি মহাসুখে আনন্দ কৰি থকা বুঢ়া-বুঢ়ীৰ ঘৰলৈ একমাত্ৰ নাতিনী-জোঁৱাই হৈ লিটিকাই দুসপ্তাহৰ পাছতে ঘৰ ওলালহি! কি বুদ্ধি লিটিকাইৰ! পাছে মই লিটিকাইৰ এই সাধুৰ পৰা একো শিকিব নোৱাৰিলোঁ৷\nএতিয়া আহোঁ আচল কাহিনীলৈ৷ মই তেতিয়া তামিলনাডুৰ মাদ্ৰাজ মহানগৰীত ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজ এখনত কাম কৰিবলৈ লৈছোঁ৷ বন্ধু ৰাতুলৰ লগত মই লজ এটাত ৰুম এটা ভাড়া কৰি থাকোঁ৷ সুখৰ জীৱন৷ ৰাতি ভাত-পানী খাই ঘৰটোৰ ওপৰত থকা চাঁদত বহি মাজ নিশালৈকে আড্ডা মাৰোঁ, কেতিয়াবা পুৱতি নিশালৈকে! লজটোত থকা আন অসমীয়া ল’ৰাকেইজনমানো প্ৰায়েই লগ লাগে৷ সেই লজটোতে আছিল বিপুল নামৰ ল’ৰা এজন৷ সাহিত্যত তাৰো ৰাপ আছে৷ এক ধৰণৰ কবিতা লিখে, মাজতে চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিবৰ বাবে কাহিনী এটা লিখি দেখুৱালে! চলি গৈ থাকে আমাৰ আড্ডা৷ এতিয়াৰ দৰে তেতিয়াও মোৰ লগত অসমীয়া ভাষাৰ বহুতো কিতাপ আৰু আলোচনী লগত আছিল৷ বিশেষকৈ ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ কেইখনমান গল্প কিতাপ আৰু প্ৰান্তিক আলোচনীৰ সংখ্যা কেইটামান মোৰ লগত সকলো সময়তে থাকে৷ তাৰে এখন কিতাপত ‘অনুগত ভৃত্য’ নামৰ গল্পটো আছিল প্ৰথম গল্প৷ কিতাপখন বিপুলে মোৰ পৰা পঢ়িবলৈ নিছিল৷\nএদিন হঠাতে শইকীয়া ছাৰৰ পৰা এটা খবৰ আহিল – “মই বাঙ্গালোৰলৈ গৈ আছোঁ, তুমি অমুক তাৰিখে এদিনৰ বাবে আহিব পাৰিবা নেকি?” মই জাপ মাৰি উঠিলোঁ৷ শইকীয়া ছাৰৰ সংগত কটোৱা সময়খিনি মোৰ বাবে ‘টনিক’-ৰ নিচিনা আছিল৷ এতিয়াও সেই সান্নিধ্যই ভেকচিন-ৰ দৰে গোটেই জীৱনটোত কাম কৰি আছে৷ মই লগে লগে সাজু হ’লো৷ বিপুলে ক’লে, - “ছাৰৰ গল্প কিতাপখন পঢ়ি ইমান ভাল লাগিছে, তেখেতলৈ মই চিঠি এখন দিম, আপুনি লৈ যাব নে?”\n- নিশ্চয়, নিশ্চয়!\nযোৱাৰ আগে আগে বিপুলে লেফাফা এটা মোৰ হাতত দিলেহি৷ প্ৰতি শ্ৰী়যুত ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া৷ মই চিঠিখন আথে-বেথে\nজেপত ভৰাই ল’লো৷\nশইকীয়া ছাৰ ডাঙৰ হোটেল এখনত আছিল৷ তাতে তেখেতক মই লগ কৰিছিলোঁ৷ এসময়ত, কথাৰ মাজত মই ক’লো – “মোৰ বিপুল নামৰ বন্ধু এজন আছে, আমি একেলগে একেটা লজতে থাকোঁ৷ সি আপোনাৰ লেখা বৰ ভাল পায়৷ আপোনালৈ চিঠি এখন দি পঠিয়াইছে৷” বন্ধ লেফাফাটো মই ছাৰলৈ আগবঢ়াই দিলোঁ৷ ছাৰে মনপুতি চিঠিখন পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ মাজতে মিচিককৈ এবাৰ হাঁহিলে৷ তাৰ পিছত খোলা চিঠিখন মোলৈ আগবঢ়াই দি ক’লে – পঢ়া৷\nবিপুলৰ হাতৰ আখৰ কাউৰী ঠেঙীয়া আছিল৷ চিঠিখন মই পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ – “ছাৰ, আপোনাৰ ‘অনুগত ভৃত্য’ নামৰ গল্পটো পঢ়ি মোৰ মনত অকণো সন্দেহ নাই যে এইয়া আপোনাৰ নিজৰ জীৱনৰ কথা৷ নহলে, কথাবোৰ ইমান নিখুঁটকৈ কোনেও নাজানিলে হয়৷ ইমানখিনি দুখ বুকুৰ মাজত ৰাখিও আপুনি যে লিখি থাকিব পাৰিছে তাৰ বাবে আপোনালৈ মই অশেষ ধন্যবাদ জনাইছো৷ দুখ নকৰিব ছাৰ, জীৱনটো … … …”\n(“জীৱন বাটৰ ৰসঃ”-ত থকা কাহিনীবোৰ ইতিহাস নহয় আৰু চৰিত্ৰসমূহৰ বেছিভাগেই কাল্পনিক৷ কবিৰ ভাষাত – অৰ্ধেক মানৱী এইয়া, অৰ্ধেক কল্পনা ৷ ইয়াৰ যিকোনো এটা খণ্ড পঢ়িবৰ মন গলে এই লিংকটোত পাব- http://utpalbaruah.blogspot.com)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 12:08 AM No comments:\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ “সুকুমাৰ-চন্দ...


লেখক হিচাপে মহাত্মা গান্ধী | An Assamese article by Hiren Kr Das\nHomeপ্ৰবন্ধ লেখক হিচাপে মহাত্মা গান্ধী | An Assamese article by Hiren Kr Das\nলেখক হিচাপে মহাত্মা গান্ধী\nযিসকল মহীৰূহ পৃথিৱীত ভূমিষ্ঠ হৈ তেওঁলোকৰ মহাজীৱনৰ আলোকেৰে জনকল্যাণৰ পথ উদ্ভাষিত কৰিছে, তেনে এগৰাকী মহান আত্মা হ'ল মহাত্মা গান্ধী। এইজনা মহামানৱে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মক নৱমন্ত্ৰেৰে আলোকময় পথৰ সন্ধান দি আহিছে। সেয়েহে গান্ধীজী হ'ল জাতিৰ জনক। তেওঁৰ অপৰাজেয় আত্মশক্তিয়ে সমগ্ৰ দেশবাসীৰ প্ৰাণশক্তিক জাগ্ৰত কৰি আহিছে। গান্ধীজী কেৱল ভাৰতবাসীৰে নহয়, তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বৰে এজন মহামানৱ।\nগান্ধীজী আছিল এগৰাকী ভিন্নমুখী লেখক আৰু সম্পাদক। তেওঁ কেইবাটাও দশক ধৰি গুজৰাটী, হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাত লিখাৰ উপৰিও বিভিন্ন কাকত - আলোচনী সম্পাদনা কৰিছিল। ১৯০৩ চনৰপৰা 'ইণ্ডিয়ান অপিনিয়ন'ৰ সম্পাদক হিচাপে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা গান্ধীজীয়ে ১৯৪৮ চনলৈকে কেইবাখনো কাকত- আলোচনীত লেখা-মেলা কৰিছিল।\nএগৰাকী লেখক হিচাপে গান্ধীয়ে লিখন-শৈলীতকৈ বাস্তৱবাদী চিন্তাৰ প্ৰতিফলনত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া দেখা যায়। ভাৱনাহীন শব্দচয়ন তেখেতে কেতিয়াও ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল। শব্দচয়নৰ সু-স্পষ্টতা তেওঁৰ লেখাসমূহৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য। তেওঁৰ লেখা সম্পৰ্কে এগৰাকী বৃটিছ ভাইচৰয়ে এনেদৰে প্ৰশংসা কৰিছে- "\n"Gandhi was direct and expressed himself in excellent English."\nগান্ধীজীয়ে বৃটিছ আমোলৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে জাতীয় কণ্ঠ হিচাপে ঠিয় দিছিল আৰু এই বাৰ্তা ভাৰতবাসীৰ মাজলৈ লৈ যোৱাৰ সংকল্পৰে অবিৰতভাৱে লিখি গৈছিল। তেওঁৰ লেখাত মৌলিক চিন্তা-চেতনাৰ ব্যাপকতা স্পষ্টৰূপত প্ৰকাশ পাইছে। গান্ধীৰ লেখাবোৰৰৰ মন কৰিবলগীয়া বিশেষত্বটো হ'ল সহজ-সৰল ভাষাৰ মাধ্যমেৰে বস্তুনিষ্ঠ দৃষ্টিভংগীৰে নিৰ্মোহ আৰু বিশ্লেষণাত্মক আলোচনা। কৃত্ৰিমতাপূৰ্ণ ব্যাখ্যাৰ বিপৰীতে মানৱতাবাদী চেতনাৰ সজীৱ চিত্ৰায়ন তেওঁৰ লেখাত সততে দেখিবলৈ পোৱা যায়।\n'ইণ্ডিয়ান অপিনিয়ন' আছিল গান্ধীজীৰ অগ্ৰগামী চিন্তাৰ উপকৰণ । ভাৰতবাসীক জাতীয় চেতনাৰে সংপৃক্ত কৰি আলোকময় পথৰ সন্ধান দিয়াৰ মানসেৰে ১৯০৩ চনৰপৰা ১৯১৪ চনলৈকে 'ইণ্ডিয়ান অপিনিয়ন'ত ধাৰাবাহিকভাৱে এঘাৰ বছৰ কাল লিখিছিল। ১৯৩৩ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনলৈ 'হৰিজন' (ইংৰাজী), 'হৰিজন বন্ধু' (গুজৰাটী) আৰু 'হৰিজন সেৱক' ( হিন্দী)ৰ সম্পাদনা কৰিছিল। স্বদেশত থকা কালত 'ইয়ং ইণ্ডিয়া'ৰ সম্পাদনা কৰাৰ উপৰও গুজৰাটী ভাষাৰ মাহেকীয়া আলোচনী 'নৱজীৱন'ৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পিছলৈ 'নৱজীৱন' আলোচনীখন হিন্দী ভাষাতো প্ৰকাশিত হয়।\nগান্ধীজীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে মূল্যবোধ আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ আধাৰত নিৰ্মিত সংস্কাৰী চেতনাইহে সমাজ উন্মেষৰ অগ্ৰগামী পথৰ সন্ধান দিয়াৰ লগতে ব্যক্তিজীৱনৰ লক্ষ্যৰ পৱিত্ৰতা নিৰ্ণয় কৰে। তেওঁৰ ভাষাত- "উত্তম বিচাৰেই উত্তম সংস্কাৰ" , অৰ্থাৎ আচৰণৰ পৱিত্ৰতা, চিন্তনৰ পৱিত্ৰতা আৰু লক্ষ্যৰ পৱিত্ৰতাইহে সংস্কাৰী জীৱনৰ মূল আধাৰ। গান্ধীয়ে 'সৰ্বোদয়া' প্ৰাপ্তিৰ বাবে নৈতিকতা আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ দৰ্শন অপৰিহাৰ্য বুলি বিবেচনা কৰিছিল, য'ত জড়িত হৈ থাকে সংস্কাৰ, আত্মজ্ঞান , উপলব্ধি আৰু অগ্ৰগামী চিন্তাৰ উপকৰণ। গান্ধীজীৰ লেখাত ৰামায়ণ, মহাভাৰতৰ দৰ্শন স্পষ্ট ৰূপত দেখা যায়।\nগান্ধীয়ে তেওঁৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থ 'হিন্দ্ স্বৰাজ'ত স্বৰাজৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। তেওঁৰ মতে- "মানুহে নিজক নিজে শাসন কৰিব শিকাটোৱে হ'ল স্বৰাজ।" মানুহক সকলো ধৰণৰ অমানৱীয় অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰপৰা মুক্ত কৰা, ব্যক্তিৰ আত্মসন্মান, দায়বদ্ধতা আৰু আত্ম-উপলব্ধি গঢ়ি তুলিব পৰাটো হ'ল স্বৰাজৰ মূল মন্ত্ৰ।" গান্ধীজীৰ মতে স্বৰাজ হ'ল সত্যৰ এটা অংশ। এই ধাৰণাৰ জৰিয়তে তেওঁ স্বৰাজক নৈতিক ৰূপ দিছে।\nগান্ধী লণ্ডনত থকা সময়ছোৱাত লণ্ডনৰ পৰা প্ৰকাশিত কাকতত ভাৰতীয় খাদ্যাভ্যাস সম্পৰ্কে লিখিছিল। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ দৈনিক-কাকতৰ সম্পাদকলৈ লিখা চিঠিত তেওঁ প্ৰচলিত ব্যৱস্থাৰ নেতিবাচক দিশ তুলি ধৰিছিল। গান্ধীজীৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত 'The story of My Experiments with Truth" আত্মজীৱনীখনত শৈশৱ জীৱনৰপৰা আৰম্ভ কৰি ১৯২১ চনলৈকে তেওঁৰ বৰ্ণিল জীৱন পৰিক্ৰমাৰ বহু কথা আমাক জনাইছে । এই গ্ৰন্থখনি গুজৰাটী ভাষাত প্ৰকাশিত 'নৱজীৱন' ত ১৯২৫ চনৰপৰা ১৯২৯ চনলৈ প্ৰকাশ পাইছিল। এই আত্মজীৱনীত মহাত্মাৰ শৈশৱ, তেওঁৰ জীৱন দৰ্শন আৰু জীৱন বাটৰ ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ সজীৱ চিত্ৰায়ন কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও নিৰামিষ ভোজন, আহাৰ আৰু স্বাস্থ্য , ধৰ্ম , সমাজ-সংস্কাৰ আদি বিষয়ত বহুতো লেখা-মেলা কৰিছিল। এগৰাকী শিশু সাহিত্যিক হিচাপে গান্ধীৰ সুকীয়া পৰিচয় বিদ্যমান । 'বাল পুথি' , 'নীতি ধৰ্ম' আৰু জেলৰ পৰা আশ্ৰমৰ শিশুলৈ লিখা চিঠিসমূহ অন্যতম। অনুবাদক হিচাপে গোখলেৰ বক্তৃতামালা আৰু লেখা তেওঁ গুজৰাটী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।\nগান্ধীজীৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ'ল-\n1) Autobiography : 'My Experiment with Truth'\n2)'The Essential Gandhi' : An Anthology of his writing of his life, work and ideas.\n4) Hind Swaraj or Indian Home rule (1909)\n5) Peace : The words of inspiration of Mahatma Gandhi.\n6) Non-violent Ressistance (Satyagraha).\n7) The way to God.\n8) Truth is God.\n9) Diet and Diet Reform.\n10) Ashram Observances in Action.\nপুঠিমাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়


16.10.20 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – তোমালোকে সংগমত সেৱা কৰি গায়ন যোগ্য হ'ব লাগে তেতিয়া ভৱিষ্যতে পুৰুষোত্তম হোৱাৰ বাবে তোমালোক পূজ্য হৈ যাবাগৈ”\nকোনটো বেমাৰ শিপাৰে সৈতে সমাপ্ত হ'লে তেতিয়াহে পিতাৰ অন্তৰত অধিষ্ঠিত হ’বা?\n1) দেহ-অভিমানৰ বেমাৰ। এই দেহ-অভিমানৰ বাবেই সমস্ত বিকাৰে মহাৰোগী কৰি তুলিছে। এই দেহ-অভিমান সমাপ্ত হৈ গ’লে তেতিয়া তোমালোক পিতাৰ অন্তৰত অধিষ্ঠিত হ’বা। 2) অন্তৰত অধিষ্ঠিত হ’বলৈ হ’লে বিশাল বুদ্ধিৰ হোৱা, জ্ঞান চিতাত বহা। আত্মিক সেৱাত লাগি যোৱা আৰু বাণী চলোৱাৰ (জ্ঞান শুনোৱাৰ) লগতে পিতাক যথা ৰীতি স্মৰণ কৰা।\nজাগ চজনীয়া জাগ….. (জাগা প্ৰিয়তমাসকল জাগা.....)\nঅতি মৰমৰ আত্মিক সন্তানসকলে গীতটি শুনিলে - আত্মিক পিতাই এই সাধাৰণ পুৰণা শৰীৰৰ দ্বাৰা মুখেৰে ক’লে। পিতাই কয় - মই পুৰণা শৰীৰত পুৰণা ৰাজধানীত আহিবলগীয়া হ'ল। এতিয়া এয়া হৈছে ৰাৱণৰ ৰাজধানী। শৰীৰো আনৰ কিয়নো এই শৰীৰততো আগৰে পৰাই আত্মা আছে। মই আনৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰোঁ। নিজৰ শৰীৰ থকাহেঁতেন তাৰ নাম থাকিলহেঁ‌তেন। মোৰ নাম সলনি নহয়। মোক তথাপিও শিৱবাবা বুলি কয়। গীততো সন্তানসকলে নিতৌ শুনে। নৱযুগ অৰ্থাৎ নতুন সৃষ্টি সত্যযুগ সমাগত। এতিয়া কাক কয় যে জাগা? আত্মাসকলক কিয়নো আত্মাসকলেই ঘোৰ অন্ধকাৰত শুই আছে। অলপো বোধশক্তি নাই। পিতাকেই চিনি নাপায়। এতিয়া পিতা জগাবলৈ আহিছে। এতিয়া তোমালোকে বেহদৰ পিতাক জানা। তেওঁৰ পৰা নতুন যুগত বেহদৰ সুখ পোৱা যায়। সত্যযুগক নতুন বুলি কোৱা হয়, কলিযুগক পুৰণি যুগ বুলি কোৱা হ'ব। বিদ্বান, পণ্ডিত আদি কোনেও নাজানে। যিকোনো লোককে সোধা যে নতুন যুগ আকৌ পুৰণি কেনেকৈ হয়, তেতিয়া কোনেও ক'ব নোৱাৰিব। ক'ব যে এয়াতো লাখ লাখ বছৰৰ কথা। এতিয়া তোমালোকে জানা আমি নতুন যুগৰ পৰা পুৰণি যুগলৈ কেনেকৈ আহিলোঁ অৰ্থাৎ স্বৰ্গবাসীৰ পৰা নৰকবাসী কেনেকৈ হ’লোঁ। মনুষ্যইতো একোয়েই নাজানে, যাৰ পূজা কৰে তেওঁলোকৰ জীৱনবৃত্তান্তও (বায়'গ্ৰাফীও) নাজানে। উদাহৰণ স্বৰূপে জগদম্বাৰ পূজা কৰে কিন্তু সেই অম্বা কোন, সেয়া নাজানে। বাস্তৱত অম্বা বুলি মাতাসকলক কোৱা হয়। কিন্তু পূজাতো এগৰাকীৰে হ'ব লাগে। শিৱবাবাৰো এটাই অব্যভিচাৰী স্মাৰক আছে। অম্বাও এগৰাকী। কিন্তু জগত অম্বাক নাজানে। এয়া হৈছে জগত অম্বা আৰু লক্ষ্মী হ'ল জগতৰ মহাৰাণী। তোমালোকে জানা যে জগত অম্বা কোন আৰু জগতৰ মহাৰাণী কোন হয়। এই কথাবোৰ কোনেও কেতিয়াও জানিব নোৱাৰে। লক্ষ্মীক দেৱী আৰু জগত অম্বাক ব্ৰাহ্মণী বুলি কোৱা হ'ব। ব্ৰাহ্মণ সংগমতে থাকে। এই সংগমযুগক কোনেও নাজানে। প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা নতুন পুৰুষোত্তম সৃষ্টি ৰচা হয়। পুৰুষোত্তম তোমালোকে তাত দেখিবলৈ পাবা। এই সময়ত তোমালোক ব্ৰাহ্মণসকল গায়নৰ যোগ্য হোৱা। সেৱা কৰি আছা পাচত পূজাৰ যোগ্য হ'বাগৈ। ব্ৰহ্মাক ইমান ভূজা দিয়ে তেন্তে অম্বাকো কিয় নিদিব। তেওঁৰোতো সকলো সন্তান হয় নহয় জানো। ম-পিতায়েই প্ৰজাপিতা হয়। সন্তানসকলক প্ৰজাপিতা বুলি কোৱা নহয়। লক্ষ্মী-নাৰায়ণক কেতিয়াও সত্যযুগত জগত পিতা জগত মাতা বুলি নক’ব। প্ৰজাপিতাৰ নাম প্ৰসিদ্ধ। জগত পিতা আৰু জগত মাতা এজনেই। বাকী তেওঁলোকৰ সন্তানসকল। আজমিৰত প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাৰ মন্দিৰলৈ গ'লে তেতিয়া বাবা বুলি ক'ব কিয়নো হয়েই প্ৰজাপিতা। হদৰ পিতাসকলে সন্তান ৰচনা কৰে গতিকে তেওঁলোক হদৰ প্ৰজাপিতা হ'ল। এয়া হ'ল বেহদৰ। শিৱবাবাতো সকলো আত্মাৰ বেহদৰ পিতা হয়। এয়াও তোমালোক সন্তানসকলে পাৰ্থক্য লিখিব লাগে। জগত অম্বা সৰস্বতী এগৰাকী। নাম কিমান ৰাখি দিছে - দূৰ্গা, কালী আদি। অম্বা আৰু বাবাৰ তোমালোক সকলো সন্তান হোৱা। এয়া ৰচনা হয় নহয় জানো। প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাৰ জীয়ৰী সৰস্বতী, তেওঁক অম্বা বুলি কয়। বাকী সকলো হৈছে পুত্ৰ-কন্যা। হওতে সকলো তোলনীয়া (এড’প্টেড্)। ইমানবিলাক সন্তান ক'ৰ পৰা আহিব পাৰে। এয়া সকলো হৈছে মুখ বংশাৱলী। মুখেৰে স্ত্ৰীক ৰচনা কৰিলে গতিকে ৰচয়িতা হৈ গ'ল। এনেকৈ কয় যে এওঁ মোৰ। মই এওঁৰ দ্বাৰা সন্তান ৰচনা কৰিছোঁ। এয়া সকলো হৈছে তুলি লোৱা কাৰ্য (এডাপশ্চন)। এয়া আকৌ হৈছে ঈশ্বৰীয়, মুখৰ দ্বাৰা ৰচনা। আত্মাতো হয়েই। তেওঁলোকক তুলি লোৱা নহয়। পিতাই কয় - তোমালোক আত্মাসকল সদায় মোৰ সন্তান। আকৌ এতিয়া মই আহি প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সন্তানসকলক তুলি লওঁ। সন্তানসকলক (আত্মাসকল)ক তুলি নলয়, পুত্ৰ-কন্যাসকলক তুলি লয়। এয়াও অতি সূক্ষ্ম বুজিবলগীয়া কথা। এই কথাবিলাক বুজিলে তোমালোক এই লক্ষ্মী-নাৰায়ণ হোৱা। তেওঁলোক কেনেকৈ হ’ল সেয়া আমি বুজাব পাৰোঁ। এনেকুৱা কি কৰ্ম কৰিলে যে তেওঁলোক বিশ্বৰ মালিক হৈ গ'ল। তোমালোকে প্ৰদৰ্শনী আদিতো সুধিব পাৰা। তোমালোকে জানা তেওঁলোকে এই স্বৰ্গৰ ৰাজধানী কেনেকৈ ল'লে। তোমালোকৰ ভিতৰতো যথা ৰীতি প্ৰত্যেকেই বুজাব নোৱাৰে। যাৰ দৈৱীগুণ থাকিব, এই আত্মিক সেৱাত ব্ৰতী হৈ থাকিব তেওঁলোকে বুজাব পাৰে। বাকীসকলতো মায়াৰ বেমাৰত আৱদ্ধ হৈ থাকে। অনেক প্ৰকাৰৰ ৰোগ আছে। দেহ-অভিমানৰো ৰোগ আছে। এই বিকাৰ বিলাকেই তোমালোকক ৰোগী কৰি তুলিছে।\nপিতাই কয় - মই তোমালোকক পবিত্ৰ দেৱতা কৰি তোলোঁ। তোমালোক সৰ্বগুণ সম্পন্ন...... পবিত্ৰ আছিলা। এতিয়া পতিত হৈ গ’লা। বেহদৰ পিতাই এইদৰে ক'ব। ইয়াত নিন্দাৰ কোনো কথা নাই, এয়া বুজাবলগীয়া কথা। ভাৰতবাসীক বেহদৰ পিতাই কয় - মই ইয়াত ভাৰতলৈ আহোঁ। ভাৰতৰ মহিমাতো অপৰমঅপাৰ হয়। ইয়ালৈ আহি নৰকক স্বৰ্গ কৰি তোলে, সকলোকে শান্তি দিয়ে। সেয়েহে এনেকুৱা পিতাৰো মহিমা অপৰমঅপাৰ। পাৰাপাৰ নাই। জগত অম্বা আৰু তেওঁৰ মহিমাক কোনেও নাজানে। তেওঁলোকৰো পাৰ্থক্য তোমালোকে ক'ব পাৰা। এয়া জগত অম্বাৰ জীৱন বৃত্তান্ত, এয়া লক্ষ্মীৰ জীৱন বৃত্তান্ত। সেই জগত অম্বাই আকৌ লক্ষ্মী হয়। পুনৰ লক্ষ্মীৰ পৰা 84 জন্মৰ অন্তত জগত অম্বা হ'ব। চিত্ৰও বেলেগ বেলেগ ৰাখিব লাগে। দেখুৱায় যে লক্ষ্মীয়ে কলহ পালে কিন্তু লক্ষ্মী আকৌ সংগমত ক'ৰ পৰা আহিল। তেওঁতো (লক্ষ্মীতো) সত্যযুগত হৈছে। এই সকলোবোৰ কথা পিতাই বুজায়। চিত্ৰ তৈয়াৰ কৰা কাৰ্য যাৰ ওপৰত ন্যস্ত কৰা হৈছে তেওঁলোকে বিচাৰ সাগৰ মন্থন কৰিব লাগে। তেতিয়া বুজাবলৈ সহজ হ'ব। ইমান বিশাল বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন তেতিয়াহে অন্তৰত অধিষ্ঠিত হ’বা। যেতিয়া বাবাক যথাৰীতি স্মৰণ কৰিবা, জ্ঞান চিতাত বহিবা তেতিয়াহে অন্তৰত অধিষ্ঠিত হ’বা। এনেকুৱা নহয় যে যিয়ে বহুত ভালকৈ ভাষণ দিয়ে, তেওঁ অন্তৰত অধিষ্ঠিত হয়। নহয়, পিতাই কয় - অন্তৰত অন্তিমত অধিষ্ঠিত হ’ব, পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি যেতিয়া দেহ-অভিমান নাইকিয়া হৈ যাব।\nপিতাই বুজাইছে - ব্ৰহ্ম জ্ঞানীয়ে ব্ৰহ্মত লীন হ’বৰ বাবে পৰিশ্ৰম কৰে কিন্তু এনেকৈ কোনেও লীন হ'ব নোৱাৰে। বাকী পৰিশ্ৰম কৰে, উত্তম পদবী পায়। এনেকুৱা মহাত্মা হৈ যায় যে প্লেটিনিয়ামত ওজন কৰা হয় কিয়নো ব্ৰহ্মত লীন হ’বৰ বাবে পৰিশ্ৰমতো কৰে নহয় জানো। গতিকে পৰিশ্ৰমৰো ফল পায়। বাকী মুক্তি-জীৱনমুক্তি পাব নোৱাৰে। তোমালোক সন্তানসকলে জানা এতিয়া এই পুৰণি সৃষ্টি সমাপ্তিৰ পথত। ইমান বোমা তৈয়াৰ কৰিছে - ৰাখি থ’বলৈ জানো তৈয়াৰ কৰিছে। তোমালোকে জানা পুৰণি সৃষ্টিৰ বিনাশৰ বাবে এই বোমাবিলাক কামত আহিব। অনেক প্ৰকাৰৰ বোমা আছে। পিতাই জ্ঞান আৰু যোগ শিকায় পাচত ৰাজ-ৰাজেশ্বৰ দ্বৈত (ডবল) মুকুটধাৰী দেৱী-দেৱতা হ'বাগৈ। কোনটো উচ্চ পদবী। ব্ৰাহ্মণৰ টিকণি উচ্চত। টিকণি (ব্ৰাহ্মণ) সকলোতকৈ উচ্চত। এতিয়া তোমালোক সন্তানসকলক পতিতৰ পৰা পাৱন কৰি তুলিবলৈ পিতা আহিছে। আকৌ তোমালোকো পতিত-পাৱনী হোৱাগৈ - এইটো নিচা আছেনে? আমি সকলোকে পাৱন কৰি ৰাজ-ৰাজেশ্বৰ কৰি গঢ়ি আছোঁনে? নিচা থাকিলেতো বহুত আনন্দিত হৈ থাকিব। নিজৰ অন্তৰক সোধা মই কিমানক নিজৰ সমান কৰি তোলোঁ? প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মা আৰু জগত-অম্বা দুয়ো একে নিচিনা। ব্ৰাহ্মণৰ ৰচনা ৰচে। শূদ্ৰৰ পৰা ব্ৰাহ্মণ হোৱাৰ যুক্তি (উপায়) পিতাইহে শুনায়। এয়া কোনো শাস্ত্ৰত নাই। এইটো হয়ো গীতাৰ যুগ। মহাভাৰতৰ যুদ্ধও যথাযথ হৈছিল। ৰাজযোগ জানো এজনক শিকাইছিল। মনুষ্যৰ বুদ্ধিত আকৌ অৰ্জুন আৰু কৃষ্ণই আছে। ইয়াততো বহুতে পঢ়ে। বহেও চোৱা কিমান সাধাৰণভাৱে। সৰু ল'ৰা-ছোৱালীয়ে ‘অল্‌ফ’ (পিতা) আৰু ‘বে’ (বাদশ্বাহী) পঢ়ে নহয় জানো। তোমালোক বহি আছা তোমালোককো ‘অল্‌ফ’ আৰু ‘বে’ পঢ়াই আছে। ‘অল্ফ’ আৰু ‘বে’, এয়া হৈছে উত্তৰাধিকাৰ। পিতাই কয় - মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া তোমালোক বিশ্বৰ মালিক হ'বা। কোনো আসুৰিক কাম কৰিব নালাগে। দৈৱীগুণ ধাৰণ কৰিব লাগে। চাব লাগে মোৰ কোনো অৱগুণতো নাই? মই নিৰ্গুণহাৰীৰ কোনো গুণ নাই। এতিয়া নিৰ্গুণ আশ্ৰমো আছে কিন্তু অৰ্থ একোয়েই নাই। নিৰ্গুণ অৰ্থাৎ মোৰ কোনো গুণ নাই। এতিয়া গুণৱান কৰি তোলাতোতো পিতাৰেই কাম। পিতাৰ উপাধিৰ টুপী আকৌ নিজৰ ওপৰত ৰাখি দিছে। পিতাই কিমান কথা বুজায়। নিৰ্দেশনাও (ডাইৰেক্সনো) দিয়ে। জগত অম্বা আৰু লক্ষ্মীৰ পাৰ্থক্য শুনোৱা। ব্ৰহ্মা-সৰস্বতী সংগমৰ, লক্ষ্মী-নাৰায়ণ সত্যযুগৰ। এই চিত্ৰ হৈছে বুজাবৰ বাবে। সৰস্বতী ব্ৰহ্মাৰ জীয়ৰী। মনুষ্যৰ পৰা দেৱতা হ'বলৈ পঢ়ে। এতিয়া তোমালোক ব্ৰাহ্মণ। সত্যযুগী দেৱতাও মনুষ্যই হয় কিন্তু তেওঁলোকক দেৱতা বুলি কোৱা হয়, মনুষ্য বুলি ক'লে যেন তেওঁলোকক অপমান (ইনচাল্ট) কৰা হয় সেইবাবে দেৱী-দেৱতা বা ভগৱান-ভগৱতী বুলি কৈ দিয়ে। যদি ৰজা-ৰাণীক ভগৱান-ভগৱতী বুলি কোৱা হয় তেন্তে প্ৰজাকো ক'ব লাগিব, সেয়েহে দেৱী-দেৱতা বুলি কোৱা হয়। ত্ৰিমূৰ্তিৰ চিত্ৰও আছে। সত্যযুগত ইমান কম মনুষ্য, কলিযুগত ইমান অনেক মনুষ্য থাকে। সেইটো কেনেকৈ বুজাবা। ইয়াৰ বাবে আকৌ সৃষ্টি চক্ৰৰ চিত্ৰও নিশ্চয় লাগে। প্ৰদৰ্শনীলৈ ইমান অনেক লোকক মতা হয়। সীমা শুল্ক অধিকাৰীকতো (কাষ্টম কলেক্টৰকতো) কেতিয়াও কোনেও নিমন্ত্ৰণ দিয়া নাই। গতিকে এনে ধৰণৰ বিচাৰ কৰিব লাগে, এইক্ষেত্ৰত বহুত বিশাল বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন।\nপিতাৰতো সন্মান ৰাখিব লাগে। হুছেইনৰ ঘোঁৰাক কিমান সজায়। মূৰত বন্ধা পেটিপাত কিমান সৰু, ঘোঁৰা কিমান ডাঙৰ। আত্মাও কিমান সূক্ষ্ম বিন্দু, ইয়াৰ শোভা কিমান। এয়া অকালমূৰ্তৰ আসন হয় নহয় জানো। সৰ্বব্যাপীৰ ধাৰণাটোও গীতাৰ পৰা আনিছে। পিতাই কয় - মই আত্মাসকলক ৰাজযোগ শিকাওঁ তেন্তে সৰ্বব্যাপী কেনেকৈ হ'ম। পিতা-শিক্ষক-গুৰু সৰ্বব্যাপী কেনেকৈ হ'ব। পিতাই কয় - মইতো তোমালোকৰ পিতা হওঁ আকৌ জ্ঞান সাগৰ হওঁ। তোমালোকে বেহদৰ ইতিহাস-ভূগোল বুজিলে বেহদৰ ৰাজ্য পাই যাবা। দৈৱীগুণো ধাৰণ কৰিব লাগে। মায়াই একেবাৰে নাকৰ পৰাই ধৰি লয়। চলন লেতেৰা হৈ যায় তেতিয়া লিখে এনেকুৱা এনেকুৱা ভুল হৈ গ'ল। মই মুখ ক'লা কৰি পেলালোঁ। ইয়াততো পবিত্ৰতা শিকোৱা হয় আকৌ যদি কোনোবা অধঃপতিতো হয় তেন্তে সেইক্ষেত্ৰত পিতাই কি কৰিব পাৰে। ঘৰত কোনো সন্তান কলুষিত হৈ গ’লে, মুখ ক'লা কৰি দিলে তেতিয়া পিতাকে কয় - তুমি মৰি যোৱা হ'লেই ভাল আছিল। বেহদৰ পিতাই যদিও নাটক (ড্ৰামা) খনক জানে তথাপিও ক'বতো নিশ্চয় নহয় জানো। তোমালোকে আনক শিক্ষা দি যদি নিজেই অধঃপতিত হোৱা তেন্তে হাজাৰ গুণে পাপ বাঢ়ি যায়। কয় - মায়াই থাপৰ মাৰি দিলে। মায়াই এনেকুৱা ঘোঁচা মাৰে যে একেবাৰে বুদ্ধিয়েই নোহোৱা কৰি দিয়ে।\nপিতাই বুজাই থাকে, এই দুচকু বৰ প্ৰবঞ্চক হয়। কেতিয়াও কোনো বিকৰ্ম কৰিব নালাগে। ধুমুহাতো বহুত আহিব কিয়নো যুদ্ধক্ষেত্ৰত আছা নহয় জানো। গমেই পোৱা নাযায় যে কি হ'ব। মায়াই তৎক্ষণাৎ থাপৰ মাৰি দিয়ে। এতিয়া তোমালোক কিমান বিচাৰ বুদ্ধি সম্পন্ন হৈছা। আত্মাহে বিচাৰ বুদ্ধি সম্পন্ন হয় নহয় জানো। আত্মাই অবোধ আছিল। এতিয়া পিতাই বিচাৰ বুদ্ধি সম্পন্ন কৰি তোলে। বহুত দেহ-অভিমানত আছে। বুজি নাপায় যে আমি আত্মা হওঁ। পিতাই আমাক আত্মাসকলক পঢ়ায়। আমি আত্মাই এই কাণেৰে শুনি আছোঁ। এতিয়া পিতাই কয় - কোনো বিকাৰৰ কথা এই কাণেৰে নুশুনিবা। পিতাই তোমালোকক বিশ্বৰ মালিক কৰি তোলে, লক্ষ্য বহুত উচ্চ। মৃত্যু যেতিয়া সমীপত আহিব তেতিয়া তোমালোকৰ ভয় লাগিব। মনুষ্যৰ মৃত্যুৰ সময়তো মিতিৰ-কুটুম আদিয়ে কয় নহয় যে ভগৱানক স্মৰণ কৰা বা কোনোৱে নিজৰ গুৰু আদিক স্মৰণ কৰিব। শৰীৰধাৰীক স্মৰণ কৰিবলৈ শিকায়। পিতাইতো কয় - মামেকম্ (মনেৰে কেৱল মোক) স্মৰণ কৰা। এয়াতো তোমালোক সন্তানসকলৰহে বুদ্ধিত আছে। পিতাই আদেশ দিয়ে - মামেকম্ স্মৰণ কৰা। শৰীৰধাৰীক স্মৰণ কৰিব নালাগে। মা-পিতাও শৰীৰধাৰী নহয় জানো। মইতো বিচিত্ৰ হওঁ, বিদেহী হওঁ, এওঁ‌ৰ (ব্ৰহ্মাৰ) শৰীৰত বহি তোমালোকক জ্ঞান দিওঁ। তোমালোকে এতিয়া জ্ঞান আৰু যোগ শিকা। তোমালোকে কোৱা - জ্ঞান সাগৰ পিতাৰ দ্বাৰা আমি জ্ঞান শিকি আছোঁ, ৰাজ-ৰাজেস্বৰী হ'বৰ বাবে। জ্ঞানসাগৰে জ্ঞানো শিকায়, ৰাজযোগো শিকায়। ভাল বাৰু!\n(1) বুদ্ধিমান হৈ মায়াৰ ধুমুহাত কেতিয়াও পৰাজিত হ'ব নালাগে। দুচকুৱে প্ৰৱঞ্চনা কৰে সেয়েহে নিজে সাৱধান হ’ব লাগে। কোনো বিকাৰী কথা এই কাণেৰে শুনিব নালাগে।\n(2) নিজৰ অন্তৰক সুধিব লাগে যে মই কিমানক নিজৰ সমান কৰি গঢ়ি তোলোঁ? মাষ্টৰ পতিত-পাৱনী হৈ সকলোকে পাৱন (ৰাজ-ৰাজেস্বৰ) কৰি তোলাৰ সেৱা কৰি আছোঁ‌নে? মোৰ কোনো অৱগুণতো নাই? দৈৱী গুণ কিমানলৈকে ধাৰণ কৰিছোঁ?\nসকলোকে ঠিকনা দিওঁতা (মাৰ্গ-দৰ্শন কৰোঁতা) দয়াশীল পিতাৰ সন্তান দয়াশীল হোৱা\nদয়াশীল পিতাৰ দয়াশীল সন্তানে কাৰোবাক ভিক্ষাৰীৰ ৰূপত দেখিলে তেওঁৰ দয়া উপজিব যে এই আত্মাটিয়েও যাতে ঠিকনা পাই যায়, তেওঁৰো যাতে কল্যাণ হয়। তেওঁৰ সম্পৰ্কত যিয়েই আহিব তেওঁক পিতাৰ পৰিচয় নিশ্চয় দিব। যিদৰে কোনোবা ঘৰলৈ আহিলে প্ৰথমে পানী যচা হয়, এনেয়ে যদি গুচি যায় তেন্তে বেয়া বুলি ধৰি লয়, সেইদৰে যিয়েই সম্পৰ্কত আহে তেওঁক পিতাৰ পৰিচয়ৰ পানী অৱশ্যেই যাচিবা অৰ্থাৎ দাতাৰ সন্তান দাতা হৈ কিবা নহয় কিবা দিয়া যাতে তেৱোঁ ঠিকনা পাই যায়।\nযথাৰ্থ বৈৰাগ্য বৃত্তিৰ সহজ অৰ্থ হৈছে – যিমানেই উপৰাম (অনাসক্ত) সিমানেই মৰমৰ।