ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব7মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট 10\nHomeমিষ্ট্ৰিয়াচ নাইটফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব7মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট 10\nজোনাক অসম - November 05, 2018\nফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব 7\nRead ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব (6)\nএ সপ্তাহে নিৰৱ বৰঠাকুৰৰ ওপৰত পুলিচে এফ আই আৰ নিলিখিলে ৷ আনকি হিমাশ্ৰীৰ সাক্ষ্যৰ ভিত্তিক তাক প্ৰাথমিক জেৰাও কৰা নহ'ল ৷ পোন্ধৰতা দিনে নিউজ চেনেলবোৰে মাথোঁ বিভিন্ন আৱহ সংগীত লগায় ভিন্ন ভিন্ন সুৰৰ সমাহাৰেৰে বাতৰি পৰিবেশন কৰি টি. আৰ. পি . ৰ খেল খেলিছে ৷ ছাত্ৰনেতা , সমাজনেতা, ৰাজনেতা সকলোৱে নিজ নিজ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰি এই ঘটনাৰ বিৰোধিতা কৰিছে ৷ জাতীয় নেতাবোৰে হাত মুৰ জোকাৰি , ডিঙিৰ শিৰ ফুলায় , চিঞৰি , সঘনাই ধিক্কাৰ আৰু গৰিহণা দিছে ৷ তেওঁলোকৰ কিছুমানে বক্তব্যত ভবিষ্যতে এনে ঘটনা সংঘটিত নকৰিবলৈ সকিয়াই দিছে ৷ আচৰিত ধৰণে একো একোজন মানুহৰ একো একোটা সংগঠন ৷ ' একলা চলো' নীতিক সৰোগত কৰি তেওঁলোকেও প্ৰেছ ক্লাৱত বহি মন্তব্য দিছে ৷ পকামুৰীয়া, গাল সোতোৰা পৰা ছাত্ৰ নেতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সো পন্হী, বাওপন্হী , মধ্যপন্হী, উভয়পন্হী কোনো যেন পিছপৰি থাকিব বিছৰা নাই ৷ তাৰ মাজে মাজে আকৌ কিছুমান নাৰীবাদী সংগঠনৰ নেত্ৰীয়ে সাজন কাচন কৰি, মুখত প্ৰসাধন ঘহি , ডিজাইনাৰ কাপোৰ পিন্ধি হাতত ম'ম জ্বলাই সমদলৰ নেতৃত্ব কৰি ঘনে ঘনে 'এফ বি'ত চেলফি আপলোড কৰিছে এটি সুন্দৰ টেগ লাইন সহ ' জাষ্টিচ ফৰ অঞ্জলী ' ৷ ধৰ্ষণ নহয় যেন কোনো উৎসৱহে চলিছে ৷ এই উৎসৱত যোগদানৰ পৰা কোনেও যেন আঁতৰি থাকিব বিচৰা নাই ৷ প্ৰত্যেকেই ভিন্ন ভিন্ন চলাহী কথাৰে নিজৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়োৱাৰ প্ৰয়াস চলাইছে ৷ মুঠৰ ওপৰত এইকেইদিন টিভিৰ পৰ্দাত ধিক্কাৰ , গৰিহণা , সমবেদনা, সকিয়নি দিয়াৰ জোৱাৰ উঠিছে ৷ সকলোৱে মাথো দিছে হে দিছে ৷ সিহঁতৰ বহুতে আকৌ কাক দিছে, কিয় দিছে তাকো নাজানে ৷ ধৰ্ষণৰ গৰিহণা দিব লাগে, গতিকে দিছে ৷ টি ভি পৰ্দাৰ এই গৰিহণা আৰু ৰাজপথৰ মম সমদলবোৰে ধৰ্ষণকাৰীৰ মনত কি প্ৰভাৱ পেলায় হিমাশ্ৰীয়ে বুজি নাপায় ৷ কিন্তু ম'ম সমদল আৰু টি ভিৰ ধৰ্ষণ বিৰোধী আলোচনাবোৰত নিৰৱ বৰঠাকুৰৰ উদ্যাক্ত ভাষণ শুনি তাই বুজিব পাৰিছে যে নিৰৱ হঁতৰ দৰে দৈত চৰিত্ৰৰ মানুহবোৰৰ মনত এইবোৰৰ কোনো প্ৰভাৱ নপৰে ৷ প্ৰভাৱ নপৰে কোনো নেতা , পালিনেতা অথবা তথাকথিত নাৰীবাদীৰ জীৱনত ৷ মাথো প্ৰভাৱ পৰে ধৰ্ষিতাৰ পৰিয়ালটোৰ ওপৰত ৷ সমস্ত পৰিযালটোৰ ওপৰত কাল অমানিশা নামি আহে ৷\nনিৰৱৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰিবলৈ সহায় বিচাৰি এইকেইটা দিনত মন্ত্ৰী, বিধায়ক, বুদ্ধিজিৱী, জাতীয় নেতা, ছাত্ৰনেতা, নাৰীবাদী সংগঠনৰ নেত্ৰী কাক লগ ধৰা নাই হিমাশ্ৰী আৰু পল্লৱীয়ে ! সকলোৱে প্ৰথমে সহায়ৰ আশ্বাস দিয়ে যদিও নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ নাম শুনা মাত্ৰকে মুৰ টুলুকা মাৰে ৷ নিৰৱৰ দৰে মুধা ফুটা লিখকৰ বিৰোদ্ধে যুঁজি সমাজত নিজৰ ভাৱ মুৰ্তি কোনেও ম্লান কৰিব নিবিচাৰে ৷ অসমত বিখ্যাত লোক এজনৰ বিৰুদ্ধে কিবা ক'ব যোৱা মানে জাতিদ্ৰোহী, দেশদ্ৰোহীৰ বদনাম নিজৰ গাত জাপি লোৱা ৷ গতিকে এজনী অচিনাকী ছোৱালীৰ বাবে কোনেও নিজৰ ভবিষ্যতক লৈ ৰিস্ক ল'ব নিবিচাৰে ৷ টি ভি ৰ পৰ্দাত বৰ বৰ কথা কোৱা মানুহবোৰৰ প্ৰকৃত চৰিত্ৰ দেখি এই মানসিক বেমাৰী সকললৈ ঘিণ উপজিছে হিমাশ্ৰীৰ ৷ ন্যায় ব্যৱস্হা যেন আজি এক বিশেষ শ্ৰেণীৰ পেণ্টৰ জেপত ৷ সেই বাবেই নিৰৱৰ দৰে মানুহবোৰে কাকো খাতিৰ নকৰে ৷ আজিৰ সমাজ ব্যৱস্হা কোন দিশত ? নিৰৱ হঁতৰ দৰে এই তথাকথিত শিল্পীবোৰ ড· ভুপেন হাজৰিকা বা জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালা হতকৈ উচ্চ মানদণ্ডৰ নে ? এয়া শিল্পৰ গৰ্ব নে ধনৰ ? ধনীক শ্ৰেণীৰ বিৰোদ্ধে এই সমাজৰ পৰা কোনো সহায় আশা কৰাটো বৰ্তমান সময়ত যে এক অবান্তৰ কথা হিমাশ্ৰীয়ে বুজি উঠিছে ৷ উপায়ন্তৰ হৈ হিমাক্ষী পুনৰ পুলিচ থানা পালে ৷ এইবাৰ থানাখনত তাই এক অস্বাভাৱিক পৰিবেশৰ সন্মুখীন হ'ল ৷ থানাখনৰ মানুহবোৰে তাইক দেখি নেদেখাৰ ভাও জুৰে ৷ পিছ দিলেই ফিচিঙা ফিচিঙি কৈ হাঁহে ৷ কোনেও তাইক একো সোধাৰ সুযোগ দিয়া নাই ৷ তাই কিবা সুধিব পোৱাৰ আগতেই সমুখৰ ব্যক্তিজন কিবা অজুহাতত আঁতৰি যায় ৷ বহুপৰ এনেদৰে থাকি এটা মুহুৰ্তত তাইৰ ধৈৰ্যৰ বান্ধ ছিঙিল ৷ তাই কাকো একো নোকোৱাকৈ পোনছাটেই অ' ছি জনৰ কোঠালৈ সোমায় গৈ পোনচাটেই ক'লে , " ছাৰ মই অঞ্জলী ৰেপ এণ্ড মাৰ্ডাৰ কেচত মি· নিৰৱ বৰঠাকুৰৰ বিৰুদ্ধে এফ আই আৰ দিব বিচাৰো ৷ আপুনি তাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক ৷ "\n: " তোমাৰ কথা মতেই নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ নিচিনা ভদ্ৰ মানুহ এজনক আমি গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব নোৱাৰো নহয় ৷ কি প্ৰমাণ আছে তোমাৰ হাতত তেখেতৰ বিৰুদ্ধে ? কিবা সঠিক প্ৰমাণ আছে যদি দিয়া ৷ নহ'লে আমাৰ বহুমুলীয়া সময় অপব্যয় কৰিবলৈ নাহিবা ৷ - পুলিচজনে কঠোৰ ভাৱে ক'লে ৷\n: "প্ৰমাণ আছে ছাৰ ৷ এয়া চাওক নীৰৱে লিখা গল্প এইবোৰ ৷ " হাতত থকা পেপাৰ কাটিংবোৰ অ' ছি জনলৈ আগবঢ়াই তাই পুনৰ কৈ গ'ল " এয়া চাওক প্ৰতিটো গল্পৰ নায়িকা আৰু নিৰুদ্দেশ ছোৱালীবোৰৰ নাম একেই ৷ গল্পবোৰ লিখা তাৰিখ আৰু নিৰুদ্দেশ হোৱা দিনবোৰৰ মাজতো মিল আছে ৷ আপুনি প্লীজ সেই চয়তানটোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক ৷" - কথাখিনি কওতে হিমাশ্ৰী কিছু উত্তেজিত হৈ পৰিল ৷\nঅ ' ছি জনে কিছুপৰ একেথৰে হিমাশ্ৰীলৈ চায় থাকিল ৷ তাৰ পিছত হঠাৎ সনুখৰ মেজ খনত খুণ্ডা মাৰি ঠিয় হৈ গৰজি উঠিল , " চাওক মেডাম , পুলিচে মনে সজা কাহিনীত কাম নকৰে ৷ তোমাৰ আবোল তাবোল কাহিনী শুনিবলৈ চৰকাৰে আমাক পুহি ৰখা নাই ৷ তোমাৰ এইবোৰ কথাৰ ভিত্তিত নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ দৰে ব্যক্তিক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ গৈ মই সম্পুৰ্ণ পুলিচ বিভাগৰ নাক কটাব নোৱাৰো ৷ আচলতে দুবাৰকৈ পুলিচক ভ্ৰমিত কৰাৰ অপৰাধত তোমাকহে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগে ৷" তাৰ পিছত অ' ছি জন কিছু সময় মৌন হৈ ৰ'ল ৷ অ' ছি গৰাকীৰ ধমক খায় হিমাশ্ৰীৰ দুচকু পানীৰে উপচি উঠিল ৷ কিছুপৰ মৌনতাৰ পিছত অ' ছি গৰাকীয়ে পুনৰ তাইলৈ চালে ৷ এইবাৰ তেওঁ কিছু নম্ৰ ভাৱে ক'লে , " তুমি সৰু ছোৱালী ৷ এইবোৰ অনাহক কথাত লাগি থাকিব নাপায় নহয় ৷ তোমাৰ কাম পঢ়া শুনা কৰা ৷ তাত গুৰুত্ব দিয়া ৷ আইন শৃংখলা চাবৰ বাবে আমি আছো নহয় ৷ সৰু ছোৱালী বাবে এইবাৰলৈ এৰি দিছো ৷ দুনাই যদি এইবোৰ কথা লৈ থানালৈ আহা পোনে পোনে লক আপত সোমোৱাই থম ৷ এতিয়া ঘৰলৈ যোৱাগৈ যোৱা ৷ "\nএটা হতাশা গ্ৰস্ত মন লৈ হিমাশ্ৰী থানাৰ পৰা ওলায় আহিল ৷ তাই ভালকৈ বুজিলে যে নীৰৱৰ বিৰুদ্ধে তাইৰ এই যুঁজত তাইক সহায় কৰিবলৈ কোনো আগবাঢ়ি নাহে ৷ এই যুঁজ তাইৰ ৷ তাই অকলেই যুঁজিব লাগিব ৷ স্কুটীখন ষ্টাৰ্ট দিব খুজিও হিমাশ্ৰী ৰৈ গ'ল ৷ ক্ষন্তেক কিবা ভাবিলে ৷ তাৰ পিছত জেপৰ পৰা মোবাইল ফোনটো উলিয়াই কাৰোবালৈ ফ'ন লগালে ৷ সিমোৰৰ পৰা এটা কঁপা কঁপা মাত এটা ভাহি আহিল ৷\nসন্ধিয়া সাত বাজিছে ৷ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰে ইখনৰ পিছত সিখন গাড়ী পাৰ হৈ গৈছে ৷ তাৰ মাজে মাজে তীব্ৰ বেগে স্কুটী চলায় হিমাশ্ৰী আগবাঢ়িছে ৷ লক্ষ্য , এশ কিলোমিটাৰ দুৰৰ নীৰৱ বৰঠাকুৰৰ পৈত্ৰিক চহৰ ৷ দুই এটোপ বৰষুণ পৰিছে যদিও তাই ভ্ৰুক্ষেপ নকৰি আগবাঢ়িছে ৷ আঁহতগুৰি উৰণীয়া সেঁতুত উঠাৰ লগে লগে ধাৰাসাৰে বৰষুণ পৰিবলৈ ধৰিলে ৷ বৰষুণৰ প্ৰকোপত তাই বাট পথ একো মনিব নোৱাৰা হ'ল ৷ কোনোমতে উৰণীয়া সেঁতুখন পাৰ হৈ পথৰ দাঁতিতে থকা দোকান এখনত আশ্ৰয় ল'লে ৷ দোকান খনৰ ভিতৰত এগৰাকী মহিলা বহি আছিল ৷ হিমাশ্ৰীক দেখি তেখেতে মৃদু হাঁহি মাৰি সম্ভাষণ জনালে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে ভালকৈ চালে দোকানখনলৈ ৷ এটা আয়না খটোৱা সৰু আলমাৰি ৷ ভিতৰখন প্ৰায় খালী ৷ আলমাৰীৰ ওপৰত শাৰী শাৰীকৈ থোৱা কাঁচৰ বয়াম কেইটামান বিস্কুট, চকলেট, সস্তীয়া কেক আদি সজোৱা আছে ৷ আলমাৰীটোৰ কাষতে এখন কাঠৰ সৰু মেজ ৷ মেজ খনৰ ওপৰত প্লেটত তামোল পান সজোৱা আছে ৷ তাৰ কাষতে চিগাৰেট, চাধা জাতীয় সামগ্ৰীবোৰ ৰাখি থৈছে ৷ মেজ খনৰ কাষতে এখন সৰু চাং ৷ তাত কাৰ্টন কিছুমান দমাই থোৱা আছে ৷ সুউব সম্ভৱ নিশা দোকান বন্ধ কৰাৰ সময়ত সকলোবোৰ সামগ্ৰী এই কাৰ্টনবোৰতে ভৰায় থৈ যায় ৷ চাং খনৰ এটা মুৰত বহি মহিলাগৰাকীয়ে একান্তমনে তামুলৰ বাকলি এৰুৱাইছে ৷ বৰষুণৰ প্ৰকোপ ক্ৰমে বাঢ়ি আহিছে ৷ হিমাশ্ৰী থিয় হৈ থকা টিনৰ চালি খন উৰুখি তাইৰ গাত পানী পৰিছে ৷ তাই অলপ আঁতৰি ঠিয় হ'ল ৷ ' আপুনি ক'ত যাব ?' বাৰাণ্ডা খনৰ সিটো মুৰৰ পৰা কোনোবা এজনীয়ে মাত লগালে ৷ ইমান সময়ে হিমাশ্ৰীয়ে মানুহজনীক লক্ষ্যই কৰা নাছিল ৷ এই আপদীয়া বতৰত কথা পাতিবলৈ কাৰোবাক পায় তাইৰ ভাল লাগিল ৷হিমাশ্ৰীয়ে তাইৰ গন্তব্য স্হানৰ বিষয়ে নকৈ উত্তৰত বৰষুণ জাকৰ কথাহে ক'লে ৷ দুয়ো কথা পতাত লাগিল ৷ প্ৰায় এঘণ্টা মানৰ মুৰত বৰষুণ এৰিলে ৷ এইবাৰ দোকানী গৰাকীয়ে হাঁহি হাঁহি হিমাশ্ৰীক তাই কলৈ যাব সুধিলে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে ঠাকুৰবাৰীলৈ যাব বুলি ক'লে ৷ লগে লগে দোকানী গৰাকীৰ মুখৰ ৰং সলনি হৈ গ'ল ৷ তাই খৰখেদাকৈ দোকান বন্ধ কৰি যাবলৈ ওলাল ৷ হিমাশ্ৰীয়ে স্কুটী ষ্টাৰ্ট দিলে ৷ " ময়ো অলপ আগৰ চ'ক টোলৈ আপোনাৰ লগতে যাব পাৰিম নে ? " হিমাশ্ৰীৰ লগত বাৰাণ্ডা খনত ঠিয় হৈ থকা মাইকী গৰাকীয়ে মাত লগালে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে মুৰ দুপিয়াই সন্মতি জনালে ৷ হিমাশ্ৰীৰ সন্মতি পায় তাই স্কুটীখনৰ পিছৰ ছিটত উঠি বহিল ৷ কিছুমান মানুহে বাইকত বহিব নাজানে ৷ ফলত চলিত অৱস্হাত বাইকখন এফলিয়াকৈ টানে ৷ হিমাশ্ৰীৰ স্কুটীখনো হঠাৎ তেনেদৰে টানিব ধৰিলে ৷ বিশেষকৈ কাষেৰে যেতিয়া কোনো গাড়ী পাৰ হৈ যায় তাইৰ স্কুটীখন সজোৰে সেইপিনে টানে ৷ বহু কষ্টেৰে তাই স্কুটীখন নিয়ন্ত্ৰণ কৰি থাকিল ৷ লগতে এই আপদীয়া মানুহগৰাকীক মনৰ ভিতৰতে পাৰে মানে গালি বকি গ'ল ৷\nকিছুদুৰ যোৱাৰ পিছতে বৰষুণজাক ধাৰাসাৰে পৰিব ধৰিলে ৷ কিন্তু ৰ'বলৈ কোনো ঠাই নাপায় দুয়ো জুৰুলি জুপুৰি হৈ স্কুটী চলায় গৈ থাকিল ৷ হিমাশ্ৰীয়ে লক্ষ কৰিছে যে কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা প্ৰতিখন গাড়ীয়ে সিহঁতৰ অৱস্হা দেখি চিঞৰি সিহঁতক জোকায় গৈছে ৷ হঠাৎ হিমাশ্ৰীৰ হাতত বিজলুৱা কিবা এটা লাগিল ৷ ঠিক সেই সময়তে কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা বাছ এখনৰ পৰা তাইক উদ্দেশ্যি বহুবোৰ মানুহে চিঞৰি কোৱা শুনিলে ' পিছলৈ চোৱা ৷' হয় তেনেকৈয়ে কৈছে মানুহবোৰে ৷ " পিছলৈ ছোৱা " ৷ কিন্তু কি চাবলৈ কৈছে ? তাই ৰিয়েৰ ভিউ গ্লাছ খনত চালে ৷ কিন্তু আন্ধাৰৰ বাবে একো চকুত নপৰিল ৷ কিন্তু তাই অনুভৱ কৰিলে তাইৰ পিছৰ ছিটৰ মানুহগৰাকী যেন নাই ৷ তাইৰ বুকুখন চিৰিংকৈ মাৰিলে ৷ তাই স্কুটীখন ৰখাব খুজিলে কিন্তু সেই বিজলুৱা হাতখনে তাইক বজ্ৰ মুঠিৰে খামুচি স্কুটীখন ৰখোৱাত বাধা দিলে ৷ এইবাৰ হিমাশ্ৰীয়ে ভালকৈয়ে বুজিলে ইমান পৰে তাইৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা গাড়ীৰ মানুহবোৰে কিয় চিঞৰি গৈছিল ৷ তাইৰ স্কুটীখন কাষেৰে গাড়ী পাৰ হৈ গ'লে কিয় সেইপিনে টানি নিয়ে ৷ তাই বুজিলে এনেদৰে আগবাঢ়িলে বিপদ নিশ্চিত ৷ গতিকে তাই দুয়োখন হাত হেণ্ডেলৰ পৰা এৰি দিলে ৷ লগে লগে বিকট শব্দ কৰি স্কুটীখন পথৰ ওপৰতে বাগৰি পৰিল ৷হিমাশ্ৰী পথতে বাগৰি পৰিল যদিও সম্পুৰ্ণ সজাগ হৈ থকাৰ বাবে বিশেষ একো আঘাত নাপালে ৷ তাই লক্ষ্য কৰিলে তাইৰ কাষৰ পৰা কিবা এটা ভীষণ বেগে আঁতৰি গৈ পিছফালৰ পৰা আহি থকা ট্ৰাক এখনত প্ৰচণ্ড খুণ্ডা মাৰিলে ৷ প্ৰকাণ্ড ট্ৰাকখন পুতলা গাড়ীৰ নিচিনাকৈ ক্ষন্তেকতে পথৰ ওপৰতে বাগৰি পৰিল ৷ বেচেৰা ড্ৰাইভাৰ জনে চাগে একো তৰকীবই নোৱাৰিলে ৷\nনিশা দহমান বজাত হিমাশ্ৰী গৈ ঠাকুৰবাৰী ত সোমাল ৷ সৰু চহৰ খনৰ এই অঞ্চলটো অইন অঞ্চলবোৰতকৈ হিমাশ্ৰীৰ অলপ আচহুৱা যেন লাগিল ৷ ঠাইখন তেনেই নিমাওমাও ৷ বৰঠাকুৰবাৰীলৈ যোৱা পথটোৰ আৰম্ভণিতে এটা ক'লা কাঁচৰ বিশাল গেট ৷ তাত ৰঙা হৰফেৰে লিখা আছে "ঠাকুৰ বাৰীলৈ আপোনাক স্বাগতম " ৷ তেজ ৰঙৰ আখৰবোৰ সঁচা তেজেৰে লিখা নে ৰং তুলিকাৰে লিখা ধৰিবই নোৱাৰি ৷ ধীৰ গতিৰে হিমাশ্ৰী নীৰৱৰ ঘৰলৈ বুলি আগবাঢ়ি থাকিল ৷ বাটত লগ পোৱা মানুহ , কুকুৰ , মেকুৰী আটাইবোৰৰে অৱস্হা তথৈবচ ৷ যেন বহুদিন খাবলৈ নাপায় শুকাই ক্ষীনাই গৈছে সকলোবোৰ ৷ শেতা পৰা চেহেৰা সকলোৰে ৷ সিহঁতৰ গাত তেজ বুলিবলৈ যেন একোৱেই নাই ৷ সকলোবোৰে যেন ভীষণ ৰক্তহীনতাত ভুগিছে ৷ কিন্তু তাইক আচৰিত কৰি গোটেই পথচোৱাত কেচাঁ তেজৰ ভেকেটা ভেকেট গোন্ধ ৷ কোটৰত সোমায় যোৱা চকুবোৰেৰে সকলোৱে তাইলৈ ৰ লাগি চাইছে ৷ যেন তাই কোনো পৰগ্ৰহীহে ৷ মানুহবোৰৰ মুখবোৰ চালে কোন ডেকা কোন বুঢ়া ধৰিবই নোৱাৰি ৷ সকলোৰে একেই অৱস্হা ৷\nPisor khini ketiale dibo? ?pohi khub interesting lagise


অনুভৱৰ বৰষুণ: লেখক ফচং\nলাহৰীৰ জীয়েকৰ বিয়াত কাউৰীৰ সমূহীয়া আক্ৰমণৰ বলিহৈ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশত নোম হেৰুৱাই ফাপৰে ধৰা জন্তুৰ দৰে হ’ব লগা হোৱাত লাজতে ফচং কেইদিনমান ঘৰৰ পৰা নোলালেই । দাংকাং,বাংকাঙেও বতাহ-পানী সলনি কৰাৰ চলেৰে দূৰৈৰ চহৰ এখনলৈ অলপ দিনৰ বাবে গুচি গ’ল । মাহেকজোৰা বু-বা কৰাৰ পাছত কাণ্ডটো সকলোৱে পাহৰিবলৈ ধৰিলে আৰু ফচঙেও গা-টঙাই আগৰদৰে বুকু ফিন্দাই ঘুৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে ।\n-সেই দগাবাজটো এইফালে আহিছে । মৰাৰ ভেশচন ধৰ জলদি । নহ’লে কেতিয়া তাৰ পেটত সোমাবিগৈ গমেই নাপাবি ।\n-এনে কিবা বলীউদৰ অভিনেতাকেইটা...মই যেনিবা ধৰিব পৰা নাই হে...তহঁতৰ দৰে কুন্ধচ জীৱবোৰ সদায় সদায় খাবলৈ মোৰ দৰে পাহুৱাল বোন্দাটোৰ হাত ভৰি নোহোৱা হৈ যোৱা নাই ।\n-বুজিছ ফচং এতিয়া আৰু তই আগৰ দৰে বেয়া কামবোৰ কৰি থাকিলে বোন্দা সমাজে সহি নাথাকে । বোন্দা সমাজৰো এটা সন্মান আছে । তই বাৰে বাৰে সেই সন্মান পানী কৰি দিয় । শুন ,ভালকৈ থাক । সমাজৰ দহজনে ভাল বোলা কিবা এটা ক’ৰ । তোৰ পুৰণি বন্ধু হিচাপে তোক ক’ব লগাখিনি ক’লো । ইয়াৰ পাছতো যদি তই নিজকে সলনি নকৰ আমি কিন্তু কঠোৰ হ’ম ।\nতলমূৰ কৰি ফচঙে কথাখিনি শুনি থাকিল । কালি পৰহিলৈকে তাৰ লগে লগে তাক তেলাই ঘুৰি ফুৰা টেক্সীয়ে আজি তাক ধমক দিব পাৰে ! তাৰ মৰি যোৱা সমান লাজ লাগিছিল । পৰাহলে তেতিয়াই টেক্সীৰ টেঁটু চেপি ধৰিলেহেঁতেন কিন্তু বোন্দা সমাজৰ সম্পাদক হোৱাৰ পাছৰে পৰা টেক্সীক জোকাই লোৱাৰ সাহস ফচঙৰ নাইকিয়া হৈ গ’ল । লাজে অপমানেই সি আঁতৰি আহিল । আৰু সেই লাজে এতিয়াও তাক দহি আছে ।\nপ্ৰথম দুদিন কোনেও কথাটো মন কৰা নাছিল যদিও লাহে লাহে কথাটো চাৰিওফালে বিয়পি গ’ল । ফচঙে কিবা লিখিছে ।ফচং লেখক হৈছে ! কথাটো ৰজাৰ কাণটো পৰিল গৈ । ৰজাই লগে লগে জিলীক খবৰ ল’বলৈ পঠালে । জিলী আহি ফচঙৰ কাষ পাই মানে ফচঙৰ লিখি হওঁ হওঁ । সি জিলীক সকলোবোৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰিলে । জিলীয়ে স্বভাৱসিদ্ধ মাতেৰে চিঞৰি চিঞৰি সকলোকে তাৰ লেখিনিৰ উদ্দেশ্য ঘোষণা কৰি দিলে । নিগনি আৰু এন্দুৰ কেইটাৰ বাহিৰে সকলোৱে একমুখে ফচঙৰ শলাগ ল’লে ।\nমেকুৰীৰ সমাজতো কথাটো আলোচনা হ’ল । নহবই বা কিয় । ফচঙে হেনো নিগনি ধৰা এশ এটা উপায় বুলি কিতাপ এখন লিখিছে । তাত নিগনি ধৰিবলৈ এশ এটা উপায় বৰ্ণনা কৰিছে । ফচঙৰ মতে এতিয়াৰ পৰা হেনো সৰু সৰু মেকুৰীৰ পোৱালিবোৰে সেই কিতাপখন পঢ়িলেই নিগনি ধৰিব পৰা হ’ব । মাকে বেলেগকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ দৰকাৰ নাই । আৰু যিবোৰ মেকুৰীয়ে নিগনি ধৰিব নোৱাৰে সেইবোৰেও এইখন কিতাপৰ সহায়ত সহজেই নিগনি ধৰিব পাৰিব । আচৰিত কথা !\nবনৰজাই এনে মহৎ কামৰ বাবে ফচঙলৈ এসোপা উপহাৰ পঠালে । আৰু সকলো মেকুৰী সমাজকে আদেশ দিলে সিহঁতে যাতে ফচঙৰ কিতাপখন পঢ়ে । মেকুৰীৰ সমাজেও আদেশটো আন্দনমনৰে আদৰি ল’লে । লগতে সদৌ ৰাজ্যিক বোন্দা সমাজৰ তৰফৰ পৰা ফচঙক এটা বিশেষ উপাধিৰে সন্মানিত কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিলে ।\nফচঙৰ এতিয়া জয়জয় ময়ময় । সি যেনিয়েই যায় তেনিয়েই জন্তুবোৰে তাক ঘুৰি ঘুৰি চায় । বহুতে ভাৱে ইছ ময়োতো তেনেকুৱা এখন লিখিব পাৰিলোঁহেঁতেন । আগেই কিয় নাভাবিলোঁ ! টেক্সীয়ে কিন্তু ফচঙে কিতাপ লিখাটো বৰ এটা ভালপোৱা নাছিল । তাৰ মতে মেকুৰীসমাজৰ এই গোপন কৌশলবোৰ গোপন হিচাপেই থকা ভাল আছিল । সি মেকুৰীৰ মাহেকীয়া আলোচনা সভাত কিতাপখনৰ বিভিন্ন দোষবোৰ আঙুলিয়াই দিলে । ফচঙে কথাটো ভাল নাপালে । টেক্সিক এসেকা দিয়াৰ এইয়াই সুযোগ বুলি ভাবি সি ঠেহ পাতি সভাখনৰ পৰা উঠি আহিল । ফচঙক তেনেকৈ সভা এৰি গুছি যোৱা দেখি বাকীবোৰ বোন্দাৰ মাজত হুলস্থুল লাগি গ’ল । শেষত সৰহসংখ্যক বোন্দাৰ মতামত অনুসৰি এটা সন্মানীয় প্ৰচেষ্টাক অপমান কৰাৰ অভিযোগত টেক্সীক বোন্দা সমাজৰ সম্পাদকৰ পদৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হয় আৰু ফচঙক নতুন সম্পাদক হিচাপে ঘোষণা কৰা হয় । সুখত ফচঙৰ মুখ উজ্জ্বলি উঠিল ।\nমুঠতে সকলোফালে ফচঙৰেই ভাগ্য সুপ্ৰসন্ন হৈ পৰিল । কিন্তু দুটা জাতি ফচঙৰ এই উন্নতিত বাৰুকৈয়ে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’বলৈ ধৰিলে । এন্দুৰ আৰু নিগনি জাতিৰ ! যিবোৰ মেকুৰীয়ে আগতে নিগনি এন্দুৰ ধৰিব নোৱাৰিছিল সেইবোৰেও ফচঙৰ কিতাপৰ পৰা জ্ঞান লৈ টপাটপ নিগনি ধৰিবলৈ ধৰিলে । আনহাতে বিভিন্ন বোন্দাৰ পৰা বিভিন্ন কৌশলবোৰ জানি ফচঙে সেইবোৰো কিতাপত অন্তভূক্ত কৰি যাবলৈ ধৰিলে । ফলত নিগনি আৰু এন্দুৰ সমাজৰ অস্তিত্ব প্ৰায় সংকটত পৰিলহি । উপায়হীন নিগনি-এন্দুৰবোৰে নিজৰ মাজতে আলোচনা-বিলোচনা কৰি মৰণত-শৰণ দি এদিন ফচঙৰ কাষ চাপিল ।\nতিনিমাহমানৰ পাছত মেকুৰীৰ সমাজত হৈ চৈ লাগিল । শগুণমৰা ৰাজ্যিক সম্পাদকৰ খৰতকীয়া সিদ্ধান্ত অনুসৰি এখন ৰাজহুৱা সভা অনুষ্ঠিত হ’ল । সকলো মেকুৰীকে বাধ্যতামূলক ভাৱে সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হ’ল । ফচঙো ওলাল । সভা আৰম্ভ হ’ল । তেতিয়াহে উৰহি গছৰ ওৰ ওলাল বোলে আজি দহদিনমান ধৰি কোনো মেকুৰীয়ে এটাও নিগনি-এন্দুৰ ধৰিব পৰা নাই । ঘৰ-বাৰী থকা সকলে গিৰিহঁতৰ দয়াত কিবা এটা খাবলৈ পাইছে যদিও ঘৰ-বাৰী নথকাসকলৰ লঘোন হৈছে । আগতেটো এনেকুৱা হোৱা নাছিল ! কেতিয়াবা কোনোবা মেকুৰীয়ে নিগনি ধৰিব নোৱাৰে সেইটো বেলেগ কথা কিন্তু সকলো মেকুৰীয়ে একেসময়তে নিগনি –এন্দুৰ ধৰিব নোৱাৰা কাৰণটো কি ? এনেকৈ হ’লেচোন মেকুৰীজাতিটোৰ অস্তিত্বই সংকটত পৰিব !\nসকলোৰে মুখবোৰ চিন্তাত শুকাই গ’ল । মেকুৰীৰ সমাজৰ বিষয়ববীয়া সকলৰ মাজত আলোচনা হ’বলৈ লাগিল । ফচঙে সেইবোৰ পাট্টা দিয়া নাই । তাৰ কাণতো সেইবোৰ সোমোৱা নাই । মিহি মিহিকৈ টোপনি অকণেহে তাক জোকাৰি আছে । সভালৈ অহাৰ আগ মুহূৰ্ত সি দুটা নিগনি খাই আহিছে । আনৰ কি হয় তাত তাৰ কি আহে যায় ।\n-ইয়াৰ কাৰণ মই জানো !\nকাৰোবাৰ গহীন মাতত সভাখন নিজম পৰি গ’ল । বাকীবোৰৰ লগতে ফচঙে পাছফাললৈ উভতি চালে । টেক্সী ! সেইয়া টেক্সীৰ মাত আছিল । সি গহীন গহীনকৈ ফচঙৰ কাষেৰেই সভাপতিৰ কাষলৈ গৈ তেওঁৰ কাণে কাণে কিবা এটা কলে । ফচঙে তালৈ কেৰাহিকৈ চালে । বেচেৰা ,সম্পাদকৰ পদবী হেৰুৱাৰ পাছত বৰ খীণালে ।\nফচঙৰ মুখৰে ফিচিককৈ হাঁহি এটা ওলাব খুজিছিলেই সভাপতিৰ মাততহে কোনোমতে ৰখালে ।\n-বাৰু ফচং , মেকুৰী সমাজে নিগনি-এন্দুৰ ধৰিব নোৱাৰাৰ কাৰণটো তই কি বুলি ভাৱ ?\n-দেউ,খুবসম্ভৱ সেইবোৰ মেকুৰীয়ে মোৰ কিতাপখন ভালকৈ পঢ়া নাই । নহ’লে এনেকুৱা দশা হ’বলৈ পাইনে ।\n-কিন্তু ফচং ,বনৰজাৰৰ আদেশত ৰাজ্যৰ সকলো মেকুৰীয়েই তোৰ কিতাপখন পঢ়িলে ...তাৰ পাছতো..\n-ভালকৈ নপঢ়িল চাগৈ ।\n-ভালকৈ নপঢ়িল নে তই আমাৰ কৌশলবোৰ বেলেগক শিকাই দিলি ?\nসভাপতিৰ সলনি এইবাৰ টেক্সিয়ে তীক্ষ্ণ স্বৰৰে সুধিলে । টেক্সিৰ প্ৰশ্নটো শুনি ফচঙৰ মুখ মেল খাই গ’ল । সেপ এটা গিলি কিবা এটা ক’বলৈ খুজিছিলহে টেক্সিয়ে হাত এখন দাঙি তাক মনে মনে থাকিবলৈ ইংগিত দি সমজুৱাক উদ্দেশ্য ক’বলৈ ধৰিলে-\nৰাইজ,যোৱা এসপ্তাহ ধৰি নিগনি ধৰিব নোৱাৰা বাবে মোৰ মূৰত বিভিন্ন কথাই পাকঘূৰণি খাবলৈ ধৰিছিল । শেষত বিভিন্ন উপায় অৱলম্বন কৰি এন্দুৰৰ চৰ্দাৰ এটা ধৰিলোঁ । তাক মই নামাৰিলোঁ । দুদিন ভোকত থাকিও তাক নাখালো । তাৰ সলনি চটুৱাই চটুৱাই তাৰ পৰা কথা উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ । আৰু শেষত সি মুখ খুলি যিখিনিহে কথা ক’লে মোৰ জিউ উৰি যোৱা যেন লাগিল ।\n-ৰাইজ,আউবেলি এনে এখন সভাতে মই সমাজৰ বিৰোধিতা কৰি কৈছিলোঁ যে ফচঙে যিখন কিতাপ লিখিছে সেইখনে আমাৰ মংগল যিমান কৰিব তাতোতকৈ অমংগল বেছি সাধিব । সেইসময়ত কোনেও মোৰ কথা গুৰুত্ব নিদিলে । আনকি মোৰ পৰা আঞ্চলিক সম্পাদকৰ পদবীটোও আঁতৰাই ফচঙক দি দিয়া হ’ল । মই একো নকলো । কাৰণ মই যি বুজাব খুজিছিলোঁ কোনেও বুজিবলৈ চেষ্টাই নকৰিলে । ....\n-এন্দুৰটোৱে কি ক’লে ?\n-সি কি ক’লে ?\nসভাৰ চাৰিওফালৰ পৰা সেই প্ৰশ্নটো ভাহি আহিবলৈ ধৰিলে । ফচঙে লাহেকৈ আৰু এটা সেপ গিলি ইফালে সিফালে চালে...কেনিও অলপো ফাঁক নাই ! কিহে পাইছিল তাক সেই জঞ্জালবোৰ চপাই ল’বলৈ । মেকুৰী হৈ নিগনিৰ কথাক বিশ্বাস কৰিবলৈ !\nসিদিনা নিগনিকেইটাৰ তাৰ কাষলৈ অহা দৃশ্যটো যেন ফটফটীয়াকৈ তাৰ সমুখত ভাহি উঠিল...\nদুপৰীয়া শুই থাকোঁতে কাষতে নিগনি চিঞৰ শুনি ফচঙে ইফালে সিফালে ডিঙিটো ঘুৰাই চাই যি দৃশ্য দেখিলে সি আচৰিত হৈ গৈছিল । কস্মিনকালেও নঘটা ঘটনা ! তিনিটা পাহুৱাল নিগনি আহি কঁপি কঁপি তাৰ কাষত ৰৈ আছিল । অলপ দূৰৈত আৰু কেইটামান !! ফচঙে জিভাখনৰে মুখ মচি ল’লে । তাৰ পাছত নিগনিকেইটালৈ কৌতুক মিহলিৰে প্ৰশ্ন কৰিলে\n-আজি দেখোন নিজেই শ্বহীদ হ’বলৈ আহিলি ? কথাটো কি হয় নে ? কিহৰ দুখত আত্মহত্যাৰ পথ বাচি লৈছ ?\n-দেউ,আপুনিয়েই আমাৰ হৰ্তা কৰ্তা । আপুনিয়েই আমাৰ ভগৱান । আপুনি আমাক ৰক্ষা কৰক ।\n-আউ ! মই আক কেতিয়াৰ পৰা তহঁতৰ ভগৱান হ’লো । দগাবাজহঁত মই নাজানো বুলি ভাবিছ নেকি তহঁতি সুবিধা পালেই মোক কেনেকৈ গালি পাৰ ।\n-দেউ,ক্ষমাহে ....আমাক ৰক্ষা কৰক ।\n-বাৰু আচল কথা ক ।\n-দেউ,আপুনি কিতাপখনৰ প্ৰচাৰ হোৱাৰে পৰা আমাৰ নিগনি-এন্দুৰ জাতিৰ বিৰাট সমস্যা হৈছে । খোৱা বস্তু এটা গোটাবলৈও গাঁতৰ পৰা ওলাব নোৱাৰা হলো । অনবৰতে মৃত্যু ভয়ে খেদি ফুৰে ।\n-হাঃহাঃহাঃ তাৰমানে মোৰ কিতাপখনে কাম দিছে ! বঢ়িয়া ।\n-দেউ,আমাৰ ইচ্ছা আছিল কিতাপখনতনো আপুনি এনে কি সুন্দৰ উপায় লিখিলে সেইয়া পঢ়ি চোৱাৰ ....\n-খবৰদাৰ ...সেইয়া তহঁতৰ বাবে নহয় ।\n-দেউ,আমিবোৰে নিজৰ মাজতে আলোচনা কৰি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছোঁ যে যদি আপুনি আমাৰ কোনোবা দুটা নিগনিক কিতাপখনৰ প্ৰতিটো পাত বুজাই দিয়ে তেতিয়া কিতাপখন পঢ়ি শেষ নোহোৱালৈকে আমি প্ৰতিদিনে এটা নিগনি আৰু এটা এন্দুৰ আপোনাৰ আহাৰ হিচাপে আগবঢ়াম ।\nএইবাৰ ফচং অলপ দৰক লাগি ৰ’ল । বুধিটো দেখোন বেয়া নহয় । বোন্দা সমাজক কিতাপখন পঢ়িবলৈ দিনো সি কি পাইছে..অলপ সন্মান আৰু এটা পদবীহে । এতিয়া ইহঁতক কিতাপখন পঢ়ি দিলে সদায় খাবলৈটো পাব । ফচঙৰ জিভাখন লকলকাই উঠিল । তথাপি মনৰ ভাৱ লুকুৱাই সি গহীন হৈ ক’লে\n-মোৰ বাৰু কিতাপখন পঢ়ি দিয়াত আপত্তি নাই । কিন্তু...মই যে তহঁতৰ সৈতে এনে এক চুক্তি কৰিছোঁ সেই কথাটো যেন কোনেও গম নাপায় । আৰু শুন লেৰেলা-চেপেটা নিগনি-এন্দুৰ খাবলৈ মই বেয়া পাওঁ । বুজিলি নহয় ।...\nৰাইজ, নিগনিকেইটাই বোলে ফচঙৰ কথাত হয়ভৰ দি গুচি গ’ল । আৰু তাৰ পিছদিনাৰে পৰা পাঠ আৰম্ভ হৈ গ’ল । ফচঙে যিমানপাৰে লেহেমিয়া গতিত পাঠবোৰ বুজাবলৈ ধৰিলে । নিগনি আৰু এন্দুৰ সমাজেও ভবিষ্যতৰ প্ৰজন্মক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ নিজকে বলিদান দি থাকিল । আৰু এই ফচঙে আমাৰ সকলোবোৰ কৌশল সিহঁতক গতাই দি আমাৰ প্ৰজন্মক ধ্বংসৰ মুখলৈ ঠেলি দিলে । ইয়াক এতিয়া কি কৰা যায় আপোনালোকেই কওকচোন...\nটেক্সীৰ শেষৰ বাক্যশাৰী শুনাৰ লগে লগেই ফচং মঞ্চৰ ফালে দৌৰ মাৰিল । সেইকেইটা টেক্সীৰ ঠেং । সেইকেইটাত লুটি খাই নপৰিলে আজি তাৰ অৱস্থা কাউৰী সমাজে কৰাতকৈ বেয়া হ’ব । কাৰণ পাছফালৰ পৰা গোটেই সভাখন উঠি আহিছে ..সেইয়া টেক্সী..টেক্সী...সি তাক বচাব...টে..ক্সী...\nPosted by মাধুৰীমা at 04:12


হিন্দী ভাষাৰ পয়মাল – পৰীশ‍্যামলী ভূঞা – ফটাঢোল\nহিন্দী ভাষাৰ পয়মাল – পৰীশ‍্যামলী ভূঞা\nহিন্দী নাজানো যদিও বস্তুবোৰৰ দাম ইমান কমত চিঞৰি থকা শুনিয়েই হিন্দী ভাষী দোকানবোৰৰ মাজলৈ আগুৱাই গ’লো। বয়সে সোণালী জয়ন্তী পাৰ কৰি যোৱা এই বয়সত এতিয়া তামোল খোৱা, খাৰ খোৱা জিভাত যিমান হিন্দী শিকালেও হিন্দী নোলায়। নাতিটোৱে তাৰ স্কুলৰ কিতাপৰ মাজৰ পৰা অলপ হিন্দী শিকাই এটা দুটা ক’ব পৰা কৰি তুলিছেগৈ, তথাপিও তাৰ এটা দুটাহে আনে বুজেগৈ বাকী ভালেখিনিয়েই নুবুজেগৈ। তথাপিও ইমান সস্তাত দামবোৰ চিঞৰি থকা শুনি আগবাঢ়ি নোযোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰি গৈ বজাৰৰ ভিতৰ পালোগৈ। অসম যদিও বজাৰখন যেন বিহাৰৰহে বজাৰ।\n“আয়িয়ে আয়িয়ে ৰাষ্টে কা মাল সষ্টে মে৷ য়হা আয়িয়ে সস্তে মে পায়িয়ে চপিং মল জায়িয়ে টেক্স ভৰিয়ে৷ আয়িয়ে আয়িয়ে ৰাষ্টে কা মাল ….. আয়িয়ে …. সস্তা মাল …”\nজোৰকৈ জোৰকৈ চিঞৰা মাতষাৰৰ দিশতে বাট পোনাই দিলোঁ। কিনো ওলাইছে বুলি ওচৰলৈ গৈ দেখোঁ এইবোৰ বিলাহীৰ দমহে৷ ইমানবোৰ বিলাহী? বিলাহীৰ দমত নেদেখা হৈ থকা দোকানীটোক ইফালে সিফালে বিচাৰিবহে ধৰিলোঁ। এনেতে ৰঙা দাঁতেৰে হাঁহি এটা মাৰি বিলাহীৰ দমটোৰ পাছফালৰ পৰা দোকানীয়ে মাত লগালে৷\n— হা বৌলিয়ে আণ্টীজী ?\nতেতিয়াহে দেখিলোঁ দোকানী তাতে বহি আছে লগত সৰু ল’ৰা এটাও, সি খৰখেদাকৈ বিলাহীবোৰ পাল্লাত জুখি শাৰী পাতি ৰোৱা গ্ৰাহকবোৰলৈ দলিয়াই গৈছে। বিলাহীৰ দমত সন্মুখৰ পৰা দুয়োজন নেদেখাই হৈ ৰৈছে।\nপিছে আণ্টীজী আৰু মই? শুনিয়েই মনটো ভাল লাগি আহিল। অজানিতে মুখৰ পৰা হাঁ‌হি এটি ওলাই আহিল। সোনালী জয়ন্তী পাৰ কৰিও দশক গৰকা বয়সতো তেতিয়া হ’লে মোৰ বয়স হোৱা যেন লগা নাই। আইতা হৈয়ো মই আজিও তেতিয়া হ’লে আণ্টীয়েই হৈ আছোঁ। মনটো ভাল লাগি আৰু এটি হাঁ‌হি বাগৰি ওলাই আহিল।\n“দশ ৰুপিয়া দশ ৰুপিয়া কিতনা লিজিয়ে লিজিয়ে, এসা সস্তা ঔৰ কহী নহী মিলেগা ” … মোলৈ চাই সি আকৌ এবাৰ চিঞৰটো মাৰিলে।\nহায়! দহ টকাত কেজি? দোকানীটোৰ মাথা বেয়া হোৱা নাইতো৷ কোন সুস্থ দোকনীয়ে দহ টকাত বিলাহী দিবহে? নিজৰহে মাথাটো বেয়া হোৱা যেন লাগি আহিল৷\n“ইতনা মত সচিয়ে বেহেনজী বিলকুল তাজা হে আভি তৌৰ কে লায়া খাকে দেখিয়ে৷”\nদোকানীৰ উত্তৰত মোৰ হুঁ‌চ হেৰাব ধৰিলে৷ কম নহয় দেখোন মনৰ ভাব তপককৈ ধৰিব পাৰিলে৷ তথাপিও, আটাইবোৰ বিলাহী ইমান ৰঙা, টিকটিকিয়া! ৰং সনা চগে৷ মনতে সন্দেহৰ ভাব এটা ঘূৰিলে৷\n“নেহি বেহেনজী ইসমে বিলকুল দুপ্লিকেট কালাৰ নেহি হে, খা কে দেখিয়ে৷”\nদোকানীৰ কথাত মোৰ চকু কপালতে উঠিল৷ মোৰ মনৰ কথা সি গম পালে? তৎবুদ্ধি হেৰুৱাই দোকানীটোৰ টপা মূৰটোৰ বাকী থকা পকা চুলিকেইডাললৈ চালো৷ এই পকা চুলি এনেই প্ৰদূষণত পকা নাই, দোকানী দেখিছোঁ বহু অভিজ্ঞ৷ মানুহৰ ফে’চ ষ্টাদি কৰি মাষ্টাৰ ডিগ্ৰীও কৰি থোৱা অছে মানে৷ মানুহৰ ঠেলা হেঁচাত কথমপি নপৰাকৈ বাচি তাৰপৰা আঁতৰি গৈ অন‍্য ফালে হৈ তাক সুধিলোঁ,\n“দহ টকা মে কিউ দি আছা হে? বেয়া চামান বেসি আছা হে?”\n” —একদম বেয়া চামান নেহি আণ্টীজী। অৰভী দেৰিমে আয়েগা অৰ ভি কমটি টকা মে পায়েগা।” মোৰ সহায় হ’বলৈ দোকানীয়েও পাৰে মানে হিন্দীটো সহজ কৰি তুলিলে।\n“কেনেকৈ? হম বুজতা নেহি হে।”\n“ৰাত যিমান আগে মে জায়েগা খানা খোৱাৰ টাইমটো পাস মে আয়েগা ওতনা কম দাম মে মিলিব৷”\nদোকানীৰ কথাষাৰে হঠাতে মোৰ মনলৈ বুদ্ধি এটা আনিলে। তাক সুধিলোঁ।\n“ঠিক হে ৰাতিৰ খানা খাইকে আয়েগী। টু ইয়াতে ৰৈ থাকেগা না”?\n“আৰে আণ্টজী কিয়া কৰতা হে৷ তবটো সব কুছ খটম হৈ যাব। ঠিক হে আঠ টকা মে দেতা হে। যে লিজিয়ে। আঠ টাকা মে কেজি লে জায়িয়ে৷”\nআঠ টকা! হে ভগৱান! মনে মনে ভগৱানক ধ‍্যান কৰি ভাবিবহে ধৰিলোঁ ই মোক বকৰা বনোৱা নাইতো৷\n“ঠিকে হে এক কেজি দে দৌ। গৰবৰ কৰিবি তৌ কালি আহি যেহি পে হম তুমকৌ লগ ধৰেগা।”\nআঠ টকাৰ বিলাহীৰে তিনিকেজি লৈ বেগটো ভৰাই পেলালোঁ। মনটো বিৰাট ফুৰ্তি এটাও লাগি আহিল।এনেই অলপ খোজ কাঢ়োঁ বুলি ওলাই আহি বজাৰখন কৰি নিয়া দেখি বোৱাৰীজনীয়ে যে কিমান আনন্দ পাব! তাতে ইমানবোৰ বিলাহী, ইমান কম দাম আৰু ফুৰ্তি পাব! আনন্দতে মোক বিধে বিধে বিলাহী দিয়া তৰকাৰী বনাই খোৱাব চাগে। জিভা টকালি বিলাহী লৈ আগবাঢ়ি যাওঁতেই আকৌ “ধনীয়া দহ ৰুপিয়া মে দৌ, ধনীয়া দহ ৰুপিয়া মে দৌ” কাণত পৰাত আচৰিত হৈ ওচৰ গৈ চালোঁ। অলপ আগতে ১০ টকাত মুঠি দি থকা ধনীয়াৰ মুঠিটোৱেই এতিয়া ৫ টকাত! তাকে দেখি ওচৰলৈ গৈ সুধিলোঁ-\n“ধনীয়া ১০ টকা মে দুমুঠি কিউ দি আছা হে?”\n“আৰে চাচীজী আপকৌ কম লাগতা হেতৌ এক দৌ টকা বেছি দে দিজিয়েগা৷”– দোকানীজনেও মই হিন্দী বুজাকৈ সহায় কৰি উত্তৰ দিলে।\n“বেছি কিউ দেগা বেয়া ধনীয়া বেচতা হে?”\n“আৰে চাচী কিয়া বৌলতি হৌ হামকৌ এদিন থৌৰি বেচনা হে৷ সদায় ইয়াতে ৰহনা হে৷ বেয়া সামান কিউ বেচেগা”\nধনীয়াবোৰ ভালদৰে চালোঁ। হয় ঠিকেই, বেয়া নহয়। তথাপিও আধা দামত কথাটো কি। তাক আকৌ সুধিলো,\n“তৌ এতিয়া ১০ টকাটো ৬ টকা কেনেকে হৌ গয়া?”\n“টাইম দেখিয়ে ৰাত কা আঠ বাজা হে, সব লৌগ খানা ভী খা লিয়া হৌগা৷ ৰাতিটো বেছি বাঢ়ি জায়েগা তৌ দামটো ভী কম হৌতে আয়েগা৷”\n“ঠিক হে, মে ঔৰ বেছি ৰাত মে আয়েগী ৫ মে দুটা মুঠি দিবা কিয়া?” তাক ধেমালি কৰি সুধি চালোঁ।\n“আৰে দিদি কাহেকৌ ধেমালি কৰতা হে, ১০ টকামে তিন লে জায়িয়ে৷”\nহে ভগৱান! ১০ টকাত তিনিমুঠি৷ থৎমৎ খাই ভেবাহে লাগিলোঁ‌৷ মনতে ভাবিলোঁ ঠিকেই বোৱাৰীয়ে আজি ধনীয়াৰ চাটনিকে বনাব পাৰিব৷ বহু দিন খোৱাও হোৱা নাই। তাই বৰ ভাল পাব। মনতে ৰেচিপিবোৰ অলপ ভাবি চিন্তি ধনীয়াবোৰ ল’লোঁ‌৷\nসি দিয়া ধনীয়াখিনি লৈ আৰু ক’ৰবাত কিবা শুনি পাও নেকি বুলি কাণ ওনাই গৈ থাকোতেই দেখিলোৱেই “১০ টকা ১০ টকা “কৈ চিঞৰি থকা এখন ডাঙৰ ঠাই বেৰি থকা এখন দোকান। কোবাকুবিকৈ আগবাঢ়ি গৈ চালোঁ‌৷ শ শ বস্তু। কোনটো লও? কোনটো দৰকাৰী? কোনটো মোৰ লগত নাই? এনেতে ফনী এখনত চকু পৰিল। বহু ডাঙৰ, বঢ়িয়া ডিজাইনৰ। ফনী এখনৰ প্ৰয়োজন সদায় হৈ আছে। পকা চুলিবোৰত ক’লা ৰং সানোতে সদায় বোৱাৰীৰ ফনীখন বেয়া কৰোঁ। ৰঙবোৰ লাগি ধৰি ফনীখনো বেয়াই হৈ ৰ’ল। বোৱাৰীয়ে সদায় কয় ৰং কৰিবলৈ বেলেগকৈ এখন ফনী ৰাখিবচোন। পিছে ডাঙৰ মুখৰ ফনী পাবলৈকে নোহোৱাত একেখন ফনীকে লৈ সদায় দুয়োজনীৰ টনা আজোৰা হয়। আজি সেই জোখৰ ফনীখন পাইছোগৈ। কিনি লৈ গ’লে তায়ো যে কিমান ভাল পাব! দোকানীজনলৈ চাই ফনীখনলৈ আঙুলিয়াই দেখুৱালোঁ।\n“দোকানী সেইটো দেনা”\nএতিয়াহে পৰিলোঁ আচল সমস‍্যাত ফনীখন হিন্দীত এতিয়া কি বুলি বুজাও। নাতিটোৱেও কিতাপ পঢ়ুতে ফনী শব্দটো আজিলৈকে মোক এবাৰো কোৱা মনত নাই। তথাপিও আঙুলিয়াই দেখুৱাইয়ে কাম চলাও বুলি আকৌ ফনীখনৰ ফালে আঙুলিয়াই দেখুৱালোঁ।\nবাৰে বাৰে দোকিনীয়ে বস্তুবোৰ এইটো লাগে নি সেইটো লাগে নি সুধি অতিষ্ঠই হৈ উঠিল। মানুহো বহুত। বস্তুবোৰ ইমান দূৰত আছে যে ফনীখন নিজে উঠাই আনিও দেখাব পৰা নাই। মনত এটা উপস্থিত বুদ্ধি খেলালে। তালৈ চাই চুলি ফনীওৱাৰ ভংগী দেখুৱাই ক’লো।\n“এনেকৈ ফনিয়াইতা হে না বহ লাগে।”\nফনী শব্দটো শুনিয়েই সি বুজি পালে। হাতত ফনীখন তুলি দিলে।\n“আৰে মাতাজী কংগী বৌলেয়ে। য়ে লিজিয়ে।”\nলগা বস্তুটো পাই এতিয়া মনটো শান্তি আনন্দ দচয়োটাৰে ভৰি আহিল। এইখন ডাঙৰ মুখৰ, এতিয়া চুলিত ৰং কৰি বেয়া হ’লেও আকৌ ইয়ালৈকে আহি আৰু এখন কিনি লৈ যাম। এতিয়া হিন্দীটোও শিকি ল’লোঁ। দোকানলৈ আহি এইবাৰ সমস‍্যা নহ’বয়ে চিধাই ক’ব পাৰিম “বহ দেনা জিসসে কংগীয়াইতা হে।”\nসোনালী জয়ন্তী গৰকিও দশক গৰকা এই বয়সত নাতিয়ে শিকাওতেই হিন্দী শিকি ক’ব পৰা জনী হৈ বজাৰো কৰিব পৰা হ’লোঁ, কম গৰ্বৰ কথানে! নিজেতো গৰ্ব কৰিছোঁ‌ৱেই বোৱাৰীজনীয়েও বিৰাট গৰ্ব কৰিব। তাই সদায় কৈ থাকে, “হিন্দী ক’ব নাজানে, শিকক শিকক। কেতিয়াবা নিজক বচাবলেই হিন্দী ক’বলগীয়া হ’ব পাৰে।” আজি হিন্দী কৈ বজাৰো কৰি আহিছোঁ বোৱাৰীজনীয়ে যে কিমান গৰ্ব কৰিব। তাকে ভাবি গৰ্বিত খোজকেইটাৰে ঘৰৰ ফালে আগবাঢ়ি গ’লোঁ।


স্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ'টো গুৱাহাটীৰ নহয়! - Factcrescendo Assamese\nস্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়!\nJune 20, 2022 June 20, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on স্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়!\nদেশত বাৰিষা আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ যোগেদি বহু ভিডিঅ’ পোহৰলৈ আহিছে য’ত মানুহে পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰি আছে। বানপানীয়ে অসমত বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে আৰু ৯ জন লোকৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিয়াৰ ফলত অসমত বানপানীত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যা ৭১ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছে। ইফালে ফেচবুকত বানপানীৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা বিভিন্ন ভিডিঅ’ অসমৰ বুলি দাবী কৰি পোষ্টৰে ভৰি পৰিছে।\nশেহতীয়াকৈ স্কুটাৰত উঠি অহা এহাল দম্পতী, বহু পৰিমাণে পানীৰে ভৰি থকা, পথৰ দাঁতিৰ এটা খাৱৈত বাগৰি পৰা এটা ভিডিঅ’ অসমত ভাইৰেল হৈ পৰিছে আৰু এই ভিডিঅ’টো প্ৰকৃততে অসমৰ গুৱাহাটীৰ বুলি দাবী কৰা হৈছে।\nগুৱাহাটী যোৱা এসপ্তাহতকৈও অধিক সময় ধৰি ভয়াৱহ বানপানীৰ কৱলত পৰিছে আৰু চহৰখনৰ বাসিন্দাসকলৰ দুৰ্দশাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি ছ’চিয়েল মিডিয়াত একাধিক ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ওপৰত উল্লেখ কৰা ভিডিঅ’টোও গুৱাহাটীৰ বুলি দাবী কৰি বহুতে শ্বেয়াৰ কৰি আছে।\nআমি, ফেক্ট ক্ৰেছেণ্ড অসমীয়াই, ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ বুলি কৰা দাবীৰ সন্দৰ্ভত তদন্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিলো। পুংখানুপুংখ তদন্তৰ অন্তত আমি গম পালোঁ যে ভিডিঅ’টো প্ৰকৃততে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ হয় আৰু দাবী কৰা মতে গুৱাহাটীৰ নহয়।\nভাইৰেল ভিডিঅ’টো আপলোড হোৱা ফেচবুক পোষ্টটো সঠিকভাৱে পৰীক্ষা কৰি গম পালোঁ যে ভিডিঅ’টোত থকা একাধিক ফেচবুক ইউজাৰে মন্তব্য কৰিছে যে ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয় আচলতে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ হয় ৷\nসেয়েহে আমি উক্ত তথ্য ব্যৱহাৰ কৰি গুগলত এটা কীৱৰ্ড চাৰ্চ কৰিলোঁ আৰু অতি সোনকালেই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো আচলতে আলিগড়ৰ বুলি নিশ্চিত কৰা একাধিক বাতৰি দেখা পালোঁ ।\nআমি ‘দ্য নিউ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ’ৰ এটা নিউজ ৰিপ’ৰ্টত ভাইৰেল ভিডিঅ’টোৰ বিষয়ে তথ্য পাইছিলোঁ য’ত স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰা হৈছে যে এই ঘটনা উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড় চহৰত সংঘটিত হৈছে। বাতৰিটোত উল্লেখ কৰা হৈছে যে স্কুটিত উঠি অহা ব্যক্তিজন এজন উত্তৰ প্ৰদেশৰ আৰক্ষী হয় আৰু পাছত বহি অহা ব্যক্তিজন তেওঁৰ পত্নী হয় । উললেখযোগ্য যে বাতৰিটোত ভাইৰেল ভিডিঅ’টো সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে ।\nScreenshot, news report, The New Indian Express\nThe New Indian Express Link\nইয়াৰ পিছত আমি ‘ইণ্ডিয়া টুডে’ৰ এটা ভিডিঅ’ নিউজ ৰিপ’ৰ্ট পাইছিলোঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰ ভাইৰেল ভিডিঅ’টোৰ বিষয়ে। ইণ্ডিয়া টুডেৰ নিউজ ৰিপ’ৰ্টত কোৱা হৈছে, “উত্তৰ প্ৰদেশত বাৰিষা অহাৰ লগে লগে এটা ভিডিঅ’ ওলাল, য’ত দেখা গৈছে যে আলিগড়ত বহুত পানী জমা হোৱাৰ পিছত স্কুটিত উঠি অহা এহাল দম্পতী খাৱৈত পৰিছে”। India Today Link\nভাইৰেল ফেচবুক পোষ্টটোত দাবী কৰা মতে এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয় বৰং উত্তৰ প্ৰদেশৰ আলিগড়ৰহে হয়। স্কুটিত উঠি অহা ব্যক্তিজন এজন উত্তৰ প্ৰদেশৰ আৰক্ষী হয় আৰু পাছত বহি অহা ব্যক্তিজন তেওঁৰ পত্নী হয়। গুৱাহাটী বা অসমৰ বানপানীৰ লগত এই ভিডিঅ’টোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই।\nTitle:স্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়!\nTagged Fact CrescendoFact Crescendo Assameseগুৱাহাটীগুৱাহাটী বানপানীস্কুটাৰ উত্তৰ প্ৰদেশস্কুটাৰ বানপানী\nএক নদীবান্ধৰ পৰা তীব্ৰ সোঁতত পানী এৰি দিয়াৰ ভাইৰেল ভিডিঅ’টো ভূটানৰ নহয়!\nAugust 21, 2021 January 29, 2022 Manjori Borkotoky\nনহৰু পানীত তিয়াই উতলাই খালে ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগৰ পৰা উপক্ৰম পাব পাৰি নেকি?\nFebruary 12, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky\nঅসমৰ ডিব্ৰুগড় ৰেলৱে ষ্টেচনত চাৰিজন মানুহৰ দেহত ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগৰ বীজাণু ধৰা পৰিছে নেকি?\nMarch 18, 2020 March 12, 2022 Manjori Borkotoky


পুংগী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটোক বীণ নামৰ প্ৰবন্ধৰ সৈতে খেলি-মেলি নকৰে যেন।\nসুৰাশ্ৰয়ী সুষিৰ বাদ্য\nপেঁপা, বাঁহী, সুতুলী\nপুংগী বা বীন (ইংৰাজী: Pungi) ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰচলিত এবিধ ফু দি বজোৱা সুৰাশ্ৰয়ী লোকবাদ্য। সাধাৰণতে লাওৰ খোলাৰে পুংগী তৈয়াৰ কৰা হয়। বায়ু ওলাই যোৱাৰ বাবে ফুটাযুক্ত দুটা নলিকা থাকে। পুংগীৰ এটা মূৰত ফুঁৱাই নলিকাৰ ছিদ্ৰত আঙুলি বুলাই সাংগীতিক ধ্বনি সৃষ্টি কৰা হয়। ইয়াক একেবাৰে বিৰাম নোহোৱাকৈ বজোৱা হয়। বৃত্তাকাৰ উশাহ নিয়ন্ত্ৰণৰ জৰিয়তে বাদকে বহুসময় ধৰি ইয়াক বজাব পাৰে। ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ জনপ্ৰিয় পথৰ প্ৰদৰ্শন 'সাপৰ নাচ' বা 'সাপৰ খেল'ত পুংগী ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\n3 সাপৰ খেলৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা\nপুংগী এবিধ ভাৰতীয় লোকবাদ্য। সাধাৰণতে পাকিস্তানৰ সিন্ধ আৰু পাকিস্তান আৰু ভাৰতৰ ৰাজস্থানত ফেঁটী সাপৰ নাচ বা খেল দেখুৱা লোকসকলে বজায়। বাদ্যবিধ দুডাল পাতল বাঁহৰ নলীৰে সংলগ্ন শুকান লাওৰ খোলাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ই এটা দ্বৈত-ৰিডযুক্ত বাদ্য। পুংগী থৰ মৰুভূমিত যোগীয়ে বজায়।\nধৰ্মীয় অনুশীলনৰ অংশ হিচাপে পুংগীৰ শব্দয়ে সাপৰ লগতে মানুহকো অৰ্ধসচেতন অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰাই দিয়ে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই বাদ্যবিধ বিশেষকৈ সাপৰ খেল দেখাই জীৱিকা অৰ্জন কৰা সকলে বজায়। ভাৰতৰ তৰাই আৰু নেপালত নৃত্য কৰিবলৈ আৰু সাপ জাগ্ৰত কৰিবলৈ বাদ্যবিধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উচ্চ আৰু নিম্ন সুৰত নিৰন্তৰ কম শব্দৰ গুণগুণ ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্য।\nপুংগী ভাৰতীয় লোক সংস্কৃতিত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাদ্য আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বিভিন্ন নামৰ দ্বাৰা জনা যায়। উত্তৰ ভাৰতত ইয়াক তুম্বি, মুৰলী আৰু বংশী বুলিও কোৱা হয় আৰু দক্ষিণত ইয়াক মাগুদি, মাদুদি, পুংগি, আৰু পাম্বাটিকুঝাল বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ লগত কেইবাটাও লোকপ্ৰবাদ জড়িত হৈ আছে।\nপুংগী বা বীন\nপুংগীৰ গা কঠিন নাৰিকলৰ আৱৰণৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হয়। ইয়াৰ সৈতে বাঁহৰ টুকুৰা যোগ দিয়া হয়। ইয়াৰ মূল দুটা উপাদান। প্ৰথমটো লাউৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা এটা ফোঁপোলা পাত্ৰ আনটো হৈছে দুডাল নলিকা। নলিকা দুটাত বাঁহীৰ ফুটা থাকে। এনে ফুটাৰ সংখ্যা এটাত আঠৰ পৰা নটা আৰু আনটোত এটা।\nবাদক গৰাকীয়ে বাদ্যটোৰ ওপৰৰ মুখৰ অংশৰ মাজেৰে ফু মাৰি বজায়। এডাল নলিকাৰ পৰা গুণ গুণ শব্দ ওলায় আৰু আনডালে সুৰ সৃষ্টি কৰে। সুৰ প্ৰস্তুত কৰা নলিকা সাতটা ফুটা আৰু এটা অষ্টকৰ পৰিসৰ আছে। গুণ গুণ শব্দ কৰা নলিকাত কেৱল এটা ফুটা থাকে। পৰম্পৰাগতভাৱে দুয়োটা শব্দ একেলগে বৃত্তাকাৰ উশাহ ব্যৱহাৰ কৰি এক ছন্দবদ্ধ প্ৰভাৱ সৃষ্টি কৰিবলৈ বজোৱা হয়।\nপুংগী সাধাৰণতে এককভাৱে বজোৱা হয়, কিয়নো ইয়াক আন বাদ্যৰ সৈতে বজোৱা কঠিন।\nসাপৰ খেলৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা[সম্পাদনা কৰক]\nপুংগী মূলত সাপৰ খেল দেখাওঁতে ৰাইজক মনোৰঞ্জন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে অৱশেষত এই প্ৰথাটো ১৯৯১ চনত সমগ্ৰ দেশত বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষা আইন, ১৯৭২ৰ অধীনত নিষিদ্ধ কৰা হয়।\n↑ 1.0 1.1 Avtar, Ram (1983) (en ভাষাত). Musical instruments of India: history and development. Pankaj Publications. https://books.google.com/books?id=U4IIAQAAMAAJ&q=Murli+instrument.\n↑ "Here's A Really Important Thing You Need To Know About Snake Charming" (en-US ভাষাত). Hand Luggage Only. 26 January 2016. https://handluggageonly.co.uk/2016/01/26/heres-a-really-important-thing-you-need-to-know-about-snake-charming/। আহৰণ কৰা হৈছে:7September 2020.\n↑ "FYI: Can Snakes Really Be Charmed By Music?" (en ভাষাত). Popular Science. https://www.popsci.com/science/article/2011-11/fyi-can-snakes-really-be-charmed-music/। আহৰণ কৰা হৈছে:7September 2020.\n↑ "A Seductive Musical Affair – The UrbanWire" (en-US ভাষাত). The UrbanWire. 1 June 2010. https://www.theurbanwire.com/2010/06/a-seductive-musical-affair/.\n↑ Manzar, Osama (2 March 2016). "Social media can save folk and oral wisdom". Mint. https://www.livemint.com/Opinion/6hNsMS6l4kJiW8bJFWXIBL/Social-media-can-save-folk-and-oral-wisdom.html.\n↑ "Fading sounds of tribal rhythms - Times of India". The Times of India. https://timesofindia.indiatimes.com/city/ranchi/Fading-sounds-of-tribal-rhythms/articleshow/16391458.cms.\n↑ Balocu, Nabī Bak̲h̲shu K̲h̲ānu (2012) (en ভাষাত). Musical Instruments of the Lower Indus Valley of Sindh. Culture Department, Government of Sindh. https://books.google.com/books?id=26KjbvxQ2jEC&q=Murli+instrument.\n↑ Booth, Gregory D.; Shope, Bradley (2014) (en ভাষাত). More Than Bollywood: Studies in Indian Popular Music. Oxford University Press. ISBN 9780199928835. https://books.google.com/books?id=kFwWDAAAQBAJ&q=Murli+instrument&pg=PA260.\n↑ "Transcendental tradition: Under the spell of Sindhi snake charmers - The Express Tribune" (en-US ভাষাত). The Express Tribune. 14 October 2013. https://tribune.com.pk/story/617716/transcendental-tradition-under-the-spell-of-sindhi-snake-charmers/.\n↑ "Asian Sub-continent: India, Pakistan". www.rootsworld.com. http://www.rootsworld.com/rw/feature/asia-sub.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 April 2018.\n↑ "Nepali Musical Instruments - We All Nepali". www.weallnepali.com. http://www.weallnepali.com/art-and-culture/popular-nepali-original-musical-instruments। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 April 2018.\n↑ "Instruments of Pakistan | American Institute of Pakistan Studies" (en ভাষাত). pakistanstudies-aips.org. http://pakistanstudies-aips.org/node/62। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 April 2018.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পুংগী&oldid=265945"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৩ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ০৫:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ট্ৰেইন ট্যু পাকিস্তান - অংকিনী বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসৰুতে মাৰ লগত বহি ভাৰত-পাকিস্তানৰ ক্ৰিকেট মেটছ চাওঁতে সদায় ভাবিছিলোঁ পাকিস্তান হাৰিলেই হয়৷ পাকিস্তানক ভাল নোপোৱাৰ কাৰণ বহুত আছিল৷ ১৯৯৯ চনৰ কাৰ্গিল যুদ্ধ ভালদৰে মনত আছে৷ মোৰ পেহা এজন আৰ্মিত আছিল৷ আমি সদায় টিভি, ৰেদিঅ’ত কাণ লগাই বহি ৰৈছিলোঁ, কিজানিবা কিবা বেয়া খবৰ আছে৷ জিণ্টু গগৈ শ্বহীদ হোৱাৰ দিনা টিভিত বাতৰি দেখি আনৰ লগতে ময়ো কান্দিছিলোঁ৷ যুদ্ধৰ সেই বিভীষিকাই সদায় পাকিস্তানক বেয়া পাবলৈ শিকাইছিল৷ কিন্তু ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে এই ঘৃণা আঁতৰি তাৰ ঠাই পালে পাকিস্তানৰ প্ৰতি থকা কৌতূহলে৷ কেনেকুৱানো পাকিস্তান, কেনেকুৱা তাৰ মানুহ, আমাৰ কথা কি বুলি ভাবে, মনত অজস্ৰ প্ৰশ্ন৷ দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰোঁতে ভবা নাছিলোঁ ইমান সোনকালে যে এই সুবিধা আহিব৷ হঠাতে পঢ়িবলৈ পালোঁ, ২০১৯চনৰ ১২নৱেম্বৰত শিখ ধৰ্মৰ প্ৰথমজন গুৰু গুৰুনানকজীৰ ৫৫০ তম জয়ন্তী উপলক্ষে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজৰ কৰ্টাৰপুৰ কৰিডৰ মুকলি কৰি দিয়া হ’ব; মোৰ পাকিস্তান ভ্ৰমণৰ বাবে ইয়াতকৈ ভাল সুবিধা আৰু হ’ব নোৱাৰে। তেতিয়াই ঠিক কৰিলোঁ, অতি সোনকালে তালৈ যামেই৷ কৰ্টাৰপুৰ কৰিডৰ হ’ল, ভাৰতৰ পাঞ্জাৱৰ গুৰুদাসপুৰ জিলাৰ ডেৰা বাবা নানক আৰু পাকিস্তানৰ কৰ্টাৰপুৰৰ সংযোগী ৰাস্তা, যিটোৰে ভাৰতীয় লোকে পাকিস্তানৰ কৰ্টাৰপুৰত থকা কৰ্টাৰপুৰ গুৰুদ্বাৰা দৰ্শন কৰিবলৈ যাব পাৰে৷ ১৫০৪চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই গুৰুদ্বাৰাত গুৰু নানকজীয়ে ১৫৩৯চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়লৈকে প্ৰায় ১৮বছৰ কাল ইয়াতে কটাইছিল৷ ৰাবি নদীৰ সোঁফালে অৱস্থিত এই গুৰুদ্বাৰাটো এসময়ত ভাৰতৰে অংশ আছিল, কিন্তু ১৯৪৭চনত স্বাধীনতাৰ সময়ত, পাকিস্তানৰ ভিতৰুৱা হয়৷ ১৯৭৫চনলৈ ৰাবি নদীত থকা এখন দলং পাৰ হৈ ভাৰতীয় শিখসকল সহজতে এই গুৰুদ্বাৰাটোলৈ যাব লাগিছিল যদিও ১৯৬৫চনত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ যুদ্ধত এই দলং ধ্বংস হয় আৰু তাৰ পাছত সীমা সুৰক্ষা বঢ়াই দিয়াৰ ফলত এই গুৰুদ্বাৰালৈ ভাৰতীয় দৰ্শনাৰ্থী যোৱাটো বন্ধ হৈ পৰে৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে ডেৰা বাবা নানকত থকা এখন প্লেটফৰ্মত উঠি টেলিস্কোপৰ সহায়ত ইয়াক চাব পাৰে৷\nবাৰু যি কি নহওক, এই কৰিডৰ মুকলি কৰাৰ পাছত ভৰিত পাখি লাগি থকা মই ফেব্ৰুৱাৰীৰ মাহত তালৈ যাম বুলি মন বান্ধিলোঁ৷ তাৰবাবে প্ৰথমে http: //prakashpurab550.mha.gov.in ত গৈ যাবতীয় ৰেজিষ্ট্ৰেচন পুৰা কৰিলোঁ৷ তালৈ যোৱাৰ বাবে ভিছা নালাগে, মাত্ৰ পাছপোৰ্ট নাম্বাৰ দি এই ছাইটত যাত্ৰাৰ ১০/১৫ দিন আগতে অনলাইন ৰেজিষ্ট্ৰেচন কৰিব লাগে৷ যাত্ৰাৰ ৪দিন আগতে আপুনি confirmation mail পোৱাৰ পাছত ETA বা Electronic Travel Authority Document ডাউনলোড কৰি ল’লেই আপুনি পাকিস্তান ভ্ৰমণৰ বাবে সাজু হ’ব পাৰিব৷ তাৰ লগতে লাগিব ২০USD বা প্ৰায় ১৪৮০টকা যিটো পাকিস্তানত সোমোৱাৰ সময়ত entry fee হিচাপে দিব লাগিব৷ ETA পোৱাৰ পাছত মোৰ প্ৰকৃতাৰ্থত পাকিস্তান যাত্ৰা দিল্লীৰপৰা আৰম্ভ হ’ল৷ মই ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২৭তাৰিখে কৰ্টাৰপুৰ যোৱাৰ বাবে অনুমতি পাইছিলোঁ, সেয়ে ২৬ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে দিল্লীৰপৰা অমৃতসৰ অভিমুখী শতাব্দী এক্সপ্ৰেছত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ প্ৰায় ৬ঘণ্টীয়া যাত্ৰা কালত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ বিষয়ে নিৰ্মিত চিনেমাবোৰৰ অংশবোৰ মনলৈ আহি আছিল৷ প্ৰায় ১১ বজাত অমৃতসৰ ষ্টেচনত নামি এখন ৰিক্সাত উঠি আগতেই বুক কৰি থোৱা হোষ্টেলৰ বিছনাত গা এৰি দিওঁতে ভাগৰে হেঁচা মাৰি ধৰিছিল যদিও নতুন ঠাই দেখাৰ কৌতূহলে মোক শুই থাকিবলৈ নিদিলে৷ লৰালৰি কৈ ওলাই গ’লোঁ শিখ ধৰ্মৰ মূল পীঠস্থান স্বৰ্ণ মন্দিৰ বা হৰমন্দিৰ চাহেবলৈ৷ এয়াও এটা অতি ভাল লগা অভিজ্ঞতা, এই বিষয়ে পাছত লিখিম; এতিয়াৰ বাবে মোৰ লক্ষ্যস্থান কাৰ্টাৰপুৰ চাহেব৷ ৰাতি লংগৰত নিশাৰ আহাৰ খাই সোনকালে শুই থাকিলোঁ, পুৱা সোনকালে উঠিব লাগিব৷ ৰাতিপুৱা ৯.৫৭বজাত অমৃতসৰৰপৰা ৮কিলোমিটাৰ দূৰৰ ভেৰকা ষ্টেচনৰপৰা ডেৰা বাবা নানকলৈ ট্ৰেইন আছে৷\nৰাতিপুৱা এলাৰ্মৰ শব্দত সাৰ পাই উঠি গা পা ধুই সাজু হওঁ মানে আঠ বাজিলেই৷ বেগটো সাজু কৰি ওলাই আহি কোনফালে যাব লাগিব চিন্তা কৰি থাকোঁতেই চকুত পৰিল, এজন 70 বছৰমান বয়সৰ লোকে ৰাষ্টাৰ কাষত চাহ বিক্ৰী কৰি আছে৷ চাৰিওফালে থকা কুঁৱলীৰ আচ্ছাদনৰ মাজত গৰম চাহ একাপৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছিল, লগতে ভেৰকালৈ কেনেদৰে যাব পাৰি সেই কথাও জানিব লগা আছিল৷ চাহ খাই খাই কথা পাতি থাকোঁতে অকলশৰীয়া ছোৱালী দেখি সহায় কৰিবলৈ কেইবাজনো আগবাঢ়ি আহিল৷ এজনে আগবাঢ়ি গৈ মোৰ বাবে এখন অ’টো লৈ আনিলেগৈ৷ চাহৰ পইচা দি সকলোকে ধন্যবাদ জনাই অ’টোত বহোঁ মানে ঘড়ীৰ কাঁটাই ৮.৩০ বজাৰ সংকেত দিলে৷ কুঁৱলী ফালি গৈ ভেৰকা ষ্টেচন পাই দেখোঁ এটা মৰমলগা সৰু মফচলিয়া ষ্টেচন৷ বাহিৰত দুই-এজন মানুহ ঘূৰি আছে৷ টিকট কাউণ্টাৰত ১৫টকাৰে টিকট এখন কিনি লৈ বেঞ্চ এখনত বহি অলেখ লেখ চাই থাকোঁতে ট্ৰেইন আহি পালেহি৷ খিড়িকীৰ কাষৰ ছিট এটাত বহি লোৱাৰ পাছত মনে ক’লে, এয়া মোৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হল, এসময়ৰ আমাৰ অংশ পাকিস্তান আৰু এতিয়াৰ চিৰ বৈৰী দেশ পাকিস্তান৷ ৫টা ডবাৰ সৰু এখন ট্ৰেইন, এমুঠিমান মানুহ৷ মোৰ সন্মুখত সৰু ল’ৰা এটাৰ স’তে এগৰাকী মহিলা৷ কথা পতাত মই ভালেই, ময়েই কথা আৰম্ভ কৰিলোঁ, তেওঁৰ পৰা জানিব পাৰিলোঁ তেওঁ ডেৰা বাবা নানকত থাকে, অমৃতসৰত তেওঁৰ জীয়েকক লগ কৰিবলৈ আহিছিল৷ তেওঁৰপৰা জানিব পাৰিলোঁ, এই ট্ৰেইনখনে আমাক লৈ যাব ডেৰা বাবা নানক ষ্টেচনলৈ৷ ষ্টেচনৰপৰা ফ্ৰী বাছ আছে ডেৰা বাবা নানক গুৰুদ্বাৰালৈ৷ কিন্তু তাৰ পৰা indian immigration পইণ্টলৈ প্ৰায় ২কিঃমিঃ ৰাস্তা যাবলৈ দিনটোত মাত্ৰ দুখন বাছ; ৰাতিপুৱা ৮বজাত আৰু দুপৰীয়া ২বজাত আৰু মই ডেৰা বাবা নানক পামগৈ ৰাতিপুৱা প্ৰায় ১১বজাত৷ ৩ঘণ্টা সময় কি কৰিম গুণা-গথা কৰি থাকোঁতে মহিলাগৰাকীয়ে ক’লে, মোক স্কুটীৰে থৈ আহিবলৈ তেওঁ কাৰোবাক ফোন কৰি মাতি দিব৷ অচিনাকি মানুহ এগৰাকীয়ে এনেকৈ সহায় কৰাৰ কথা কোৱাত এনে লাগিল আমি যেন সঁচাকৈ অথিতি পৰায়ণ৷ বাৰু যি কি নহওক, ষ্টেচন আহি পালোঁ৷ হালধীয়া বাছখন ৰৈ আছে, এইটোৱে ভাৰত সীমান্তৰ শেষ ষ্টেছন৷ সকলো নামি বাছত বহিলোঁ৷ ড্ৰাইভাৰজন আকৌ ডেৰা বাবা নানক গুৰুদ্বাৰাৰে চৰ্দাৰ এজন৷ মোক অকণমান বেলেগ দেখি সুধিলে ক’লৈ যাম, কিয় আহিছোঁ৷ প্ৰায় ১০মিনিটমান পাছত নামিবৰ হ’ল৷ ট্ৰেইনত লগপোৱা মহিলাগৰাকীৰ লগত, তেওঁ মোক থৈ আহিবলৈ মতা মানুহজনলৈ ৰৈ থাকোঁতে কাষতে এখন বাইক ৰ’লহি৷ চাই দেখোঁ আমি অহা বাছখনৰ ড্ৰাইভাৰজন৷ তেওঁ মোক থৈ আহিবলৈ বাছখন পাৰ্ক কৰি লৰালৰিকৈ আহিছে৷ শিখ মানুহৰ অতিথিপৰায়ণতা কথা শুনি আছিলোঁ, আজি চকুৰে দেখা পালোঁ৷ মহিলাগৰাকীৰ পৰা বিদায় লৈ বাইকত বহি সাজু হ’লোঁ, লক্ষ্য ইণ্ডিয়ান ইমিগ্ৰেচন পইণ্ট৷ ইয়াত মোৰ কাগজ-পত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ পৰীক্ষা কৰা হ’ব আৰু ইয়াৰেপৰা মোক থৈ অহা হ’ব জিৰ’ লাইনত, মানে ভাৰত-পাকিস্তানৰ সীমাত৷\nবিল্ডিং সোমোৱাৰ পাছতে আৰম্ভ হ’ল কাগজ-পত্ৰৰ পৰীক্ষণৰ কাম৷ ইয়াৰ লগত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অভিজ্ঞতা হল “পলিঅ’ দ’ বুণ্ড জিন্দেগী কে” খোৱাৰ৷ আচলতে পাকিস্তান এতিয়াও পলিঅ’ মুক্ত হোৱা নাই, তাৰপৰা যাতে বীজাণু আমাৰ দেশলৈ নাহে তাৰ বাবে এই সাৱধানতা৷ কাগজ-পত্ৰৰ কাম-কাজ শেষ হওঁতে এজনে আহি মাত দিলেহি, তাকো অসমীয়াত! মি. বেনাৰ্জী, তেওঁ আগতে অসমত কাম কৰিছিল আৰু এতিয়া কৰ্টাৰপুৰত কৰ্মৰত৷ তেওঁৰ পৰা গম পালোঁ, সেই বাটেদি পাকিস্তানলৈ যোৱা ময়ে প্ৰথম অসমীয়া৷ তেওঁৰপৰা বিদায় লৈ বিল্ডিংটোৰ পৰা ওলাই দেখিলোঁ, এখন ই-ৰিস্কা মোৰ বাবে ৰৈ আছে৷ সেইখনে মোক থৈ আহিব সীমান্তত৷ প্ৰায় ৮০০ মিটাৰমান যোৱাৰ পাছত দেখিলোঁ, ভাৰত-পাক সীমান্ত, দুয়োখন দেশৰ দুখন গেট মাজত টনা আছে এডাল বগা ৰেখা, সেয়াই জিৰ’ লাইন৷ ভাৰতৰ সীমাত থিয় হৈ আনফালে চাই ভাবিছোঁ, কিমান একে দুয়োখন দেশ কিন্তু এই ৰেখাডালৰ বাবে কিমান বেলেগ৷ মোৰপৰা দুখোজ দূৰত মোৰ সপোনৰ দেশ পাকিস্তান৷ মনত হাজাৰ ভাবৰ বুৰবুৰণি লৈ লাহেকৈ খোজ কাঢ়ি সীমান্ত পাৰ হ’লোঁ৷ মনতে নিজক ক’লোঁ, সকলোৱে ভয় খোৱা দেশখনলৈ অৱশেষত আহিলোঁ৷ সীমান্তৰ সিফালে ৰৈ থকা পাকিস্তানৰ জোৱানজনে হাঁহিমুখে আদৰণি জনালে৷ ইফালেও ৰৈ আছিল এখন ই-ৰিস্কা, এইখনে মোক লৈ যাব পাকিস্তানৰ ইমিগ্ৰেচন চেণ্টাৰলৈ৷ পাকিস্তানী ভাইয়াজনে আথে-বেথে লৈ গৈ নমোৱাৰ আগত ক’লে, “পাকিস্তানলৈ স্বাগতম”৷ পাকিস্তানৰ ইমিগ্ৰেচন চেণ্টাৰত আকৌ কাগজ-পত্ৰৰ পৰীক্ষা কৰিলে, যেতিয়া প্ৰায় ৩০০০কিঃমিঃ দূৰৰ পৰা অকলে আহিছোঁ বুলি ক’লোঁ তেতিয়া অলপ আচৰিতো হ’ল৷ ইমান আপোনভাবেৰে সকলো পৰীক্ষা কৰাৰ পাছত মোক আগবঢ়াই বহুৱাই থৈ গ’লহি বাহিৰত ৰৈ থকা এখন বাছত, আনকি মই পিঠিত লৈ যোৱা সৰু বেগটোও মোক ল’বলৈ নিদিলে৷ বাছখনে প্ৰায় ৪.৭কিঃমিঃ দূৰত থকা গুৰুদ্বাৰালৈ লৈ যাব৷ বাটত আমি পাৰ কৰিম ৰাবি নদী যাৰ পাৰত গুৰু নানকজীয়ে পাৰ কৰিছিল জীৱনৰ অন্তিম ১৮টা বছৰ৷ বাছৰপৰা নামি দেখিলোঁ, এশাৰী কাউণ্টাৰ, য’ত জমা দিব লাগে ২০ডলাৰ আৰু তাতে আছে মানি এক্সচেঞ্জ কাউণ্টাৰো৷ মই ভাৰতীয় ১০০০টকাৰ সলনি পালোঁ ১৮৭০পাকিস্তানী ৰূপী৷ তাৰপৰা ওলাই দেখিলোঁ এটা ডাঙৰ বগা বিল্ডিং, কৰ্টাৰপুৰ চাহেব গুৰুদ্বাৰাৰ বাটচ’ৰা৷ তাতে লগ পালোঁ চেলিম ভাইয়াক, তেওঁ মিঠা হাঁহিৰে সম্ভাষণ জনাই কৈ গ’ল কৰ্টাৰপুৰ চাহেবৰ বুৰঞ্জী৷ ১৫০৪চনত গুৰু নানকজীয়ে তেওঁৰ পৰিভ্ৰমী জীৱনৰ পাছত আহি ৰাবি নদীৰ পাৰত কৰ্টাৰপুৰ গাঁও পাতিলেহি আৰু তাতেই তেওঁ লগত থকা এমুঠি মান শিষ্যৰ লগত খেতি কৰিলে আৰু প্ৰথম লংগৰ আৰম্ভ কৰিলে৷ তাতেই তেওঁ জীৱনৰ শেষৰ ১৮টা বছৰ অতিবাহিত কৰিলে৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত হিন্দু আৰু মুছলিম দুয়ো পক্ষই দাবী কৰিলে নিজ নিজ নিয়ম মতে সৎকাৰ কৰিবলৈ, কাৰণ মুছলিমসকলৰ মতে তেওঁ এজন পয়গম্বৰ আৰু হিন্দুৰ মতে তেওঁ হিন্দুগুৰু৷ কিন্তু আচৰিতভাৱে ৰাতিয়ে নানকজীৰ শৱদেহ নাইকিয়া হল আৰু পৰি ৰ’ল এমুঠি ফুল৷ তাৰেই এভাগেৰে হিন্দুসকলে দাহ কৰি দুমহলীয়া কৰ্টাৰপুৰ চাহেবৰ তলৰ মহলাত সমাধি সাজিলে, যাক সমাধি চাহেব বুলি কোৱা হয় আৰু আনভাগেৰে মুছলিমসকলে মাঝাৰ সাজিলে, যিটো কৰ্টাৰপুৰ গাঁৱত আজিও আছে৷ ইমানখিনি কথা কোৱাৰ বাবে চেলিম ভাইয়াক ধন্যবাদ জনাই তাৰপাছত গ’লোঁ সৰোৱৰ চাহেবলৈ, য’ত পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে বেলেগ বেলেগকৈ গা ধোৱাৰ সম্পূৰ্ণ সুবিধা আছে৷ সৰোবৰ চাহেবত হাত-ভৰি ধুই গুৰুদ্বাৰালৈ আগবাঢ়িলোঁ৷ প্ৰথম মহলাত আছে সমাধি চাহেব, তাত মূৰ দোৱাই দ্বিতীয় মহলাত থকা গুৰুগ্ৰন্থ চাহেবৰ আগত মূৰ দোৱালোঁ৷ ইমান দূৰৰ পৰা আহি ইয়াত মূৰ দোৱাবলৈ সুবিধা দিয়াৰ বাবে মনতে ধন্যবাদ জনালোঁ৷ চাৰিওফালে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা অহা দৰ্শননাৰ্থী বহি আছে আৰু এটা দলে সুৰীয়াকৈ গুৰুগ্ৰন্থ চাহেব পঢ়ি আছে৷ ইমান পবিত্ৰ এটা পৰিবেশত মনটো নিজেই নিজেই ভাল হৈ পৰে৷ প্ৰায় এঘণ্টামান বহাৰ পাছত বাকী অংশ চাওঁ বুলি বাহিৰ ওলাই আহি ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰপৰা অহা দৰ্শননাৰ্থী চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰা দেখিলোঁ। সকলো একে, পিন্ধন-উৰণ, মাত-কথা, দেখা-শুনাতো একে, মাত্ৰ আমাক পৃথক কৰিছে ডিঙিত ওলোমাই ল’বলৈ দিয়া কাৰ্ডখনে; ভাৰতৰখন হালধীয়া আৰু পাকিস্তানৰখন ৰঙা৷ প্ৰায় ৪২একৰ মাটিত থকা গোটেই কম্পলেক্সটো বগা মাৰ্বলেৰে সজা৷ লগত লাইব্ৰেৰী, মিউজিয়াম আৰু লংগৰ হল৷ সোঁফালে এখন বৃহৎ আকৃতিৰ কৃপান সজোৱা আছে, যাক তেওঁলোকে কৃপান চাহেব বুলি কয়৷ চোতালৰ মাজভাগত আছে এটা কুঁৱা, যিটোৰ পৰা পানী তুলি নানকজীয়ে খেতি কৰিছিল৷ কুঁৱাৰ কাষতে এটা বম্বৰ খালি শ্বেল সজাই থোৱা আছে আৰু কাষতে এখন বৰ্ডত লিখা আছে যে, ১৯৬৫ চনৰ যুদ্ধৰ সময়ত ইণ্ডিয়ান আৰ্মীয়ে এই গুৰুদ্বাৰাটো নষ্ট কৰাৰ বাবে ইয়াৰ ওপৰত বম্ব পেলাইছিল, কিন্তু গুৰুৰ মহিমাৰ ফলত বম্বটো কুঁৱাত পৰে আৰু ফলস্বৰূপে গুৰুদ্বাৰাটো বাচি যায়৷ কুঁৱাৰ কাষত বহি অলেখ-লেখ চাই থাকোঁতে, পাকিস্তানৰ এটা স্কুলীয়া ল’ৰা-ছোৱালী গ্ৰুপ চিনাকি হ’বলৈ, ফটো তুলিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল৷ তেওঁলোকৰ লগত ফটো তোলাৰ পাছত আন এটা গ্ৰুপ, শেষত এনেকুৱা অৱস্থা হ’ল যে নিজকে চেলিব্ৰেটিৰ নিচিনা লাগিবলৈ ধৰিলে৷ সকলো আহি চিনাকি হৈছে, ফটো তুলিছে, কেতিয়াবা ভিছা লৈ পাকিস্তানলৈ মাতিছে৷ তেওঁলোকেও কেতিয়াবা ইণ্ডিয়ালৈ আহিব খোজে, তাজমহল চাব খোজে৷ এজন ল’ৰাই সুধিছে মই কেতিয়াবা শ্বাহৰুখ খানক লগ পাইছোঁ নেকি৷ ইমান আদৰ, ইমান আপোন ব্যৱহাৰ দেখি সেইদিনা মোৰ দুচকু ভৰি উঠিছিল৷ কিয় বা ইমান ঘৃণা আমাৰ সেই দেশখনৰ প্ৰতি! কিন্তু সেইদিনা যোৱাৰ পাছত গম পালোঁ ইমান আপোন মানুহ, একেই মন একেই ভাষা, এবুকু মৰম আমাৰ বাবে, ইণ্ডিয়াৰপৰা অহা ভাই-ভনীৰ বাবে৷ আনকি এজনে মোক লংগৰত খুৱাবৰ বাবে আগবঢ়াই লৈ গ’ল; যেন ঘৰলৈ অহা আলহীকহে মাতি নি খুৱাইছে৷ তৃপ্তিৰে এসাজ খোৱাৰ পাছত আগবাঢ়িলোঁ ভাই অজীতাজী বজাৰলৈ৷ এইখন এখন সৰু বজাৰ য’ত বিভিন্ন খোৱা বস্তু, স্মৃতি চিহ্ন কিনিবলৈ পোৱা যায়৷ বজাৰত ঘূৰি ঘূৰি আলেখ-লেখ চাই দুপদমান বস্তু ময়ো কিনিলোঁ৷ টকাৰ মূল্য আমাতকৈ কম, সেয়ে তেওঁলোকে ভাৰতীয় টকা ল’বলৈ বেয়া নাপায়৷ চাহ একাপ লৈ বহি থাকোঁতে এটা সৰু গ্ৰুপ আগবাঢ়ি আহিল, মোৰ চুটি চুলি আৰু মংগোলীয় মুখায়বৰ বাবে মোক চীনৰ বুলি ভাবিছিল, কিন্তু যেতিয়া মই অসমৰ বুলি ক’লোঁ, এগৰাকীয়ে ক’লে অসম চাহৰ বাবে বিখ্যাত নহয় জানো! মনটো আনন্দৰে ভৰি পৰিল, তেওঁলোকে আমাৰ অসমকো চিনি পায়৷ তেওঁলোকৰ লগত আড্ডা মাৰি থাকোঁতে আমাৰ উভতি যাবৰ সময় হ’ল৷ পাকিস্তানৰ স্থানীয় সময় মতে চাৰিবজাত তাৰ পৰা উভতিব লাগে৷ ভাৰত-পাক সীমান্তত আমাক থৈ আহিবৰ বাবে আকৌ সন্মুখত বাছ ৰৈ আছে৷ এটা আবেগেৰে ভৰা মন লৈ বাছত আহি বহিলোঁহি৷ মনতে ভাবিছোঁ, আকৌ এবাৰ আহিম পাকিস্তানলৈ, এইবাৰ ভিছা লৈ, লাহোৰ, ইছলামবাদ চাবলৈ আৰু আপোন মানুহবোৰক লগ পাবলৈ৷\nআখল – প্ৰণালীঃ পিংকি বৰুৱা →


এইবাৰ বাৰ্ড ফ্লু! চীনত চিনাক্ত হৈছে বাৰ্ড ফ্লুৰ নতুন ষ্ট্ৰেইনত আক্ৰান্ত প্ৰথমগৰাকী লোক! কিমান বিপদজনক? first-human-infection-case-of-a-new-strain-bird-flu-china-how-dangerous-it-is-gh-hb– News18 assam\nএইবাৰ বাৰ্ড ফ্লু! চীনত চিনাক্ত হৈছে বাৰ্ড ফ্লুৰ নতুন ষ্ট্ৰেইনত আক্ৰান্ত প্ৰথমগৰাকী লোক! কিমান বিপদজনক?\nচীনৰ জিনজিয়াং চহৰত বাৰ্ড ফ্লুৰ H10N3 ষ্ট্ৰেইনৰ প্ৰথমগৰাকী ৰোগী চিনাক্ত কৰা হৈছে । এমাহ সময় ধৰি চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈ আছে ৰোগীগৰাকী।\nLast Updated : June 02, 2021, 17:23 IST\nমহামাৰী সদৃশ ৰোগৰ সৈতে চীনৰ সম্পৰ্কৰ কথা কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি! বিগত ডেৰ বছৰৰো অধিক সময় ধৰি চীনৰ পৰা বিয়পি পৰা কোভিড১৯ মহামাৰীৰ সৈতে যুঁজি আছে সমগ্ৰ বিশ্বই। কোৰোণাৰ ত্ৰাসে বৰ্তমানেও সকলোকে ত্ৰস্তমান কৰি ৰখাৰ সময়তে এতিয়া চীনত বাৰ্ড ফ্লুৰ এটা নতুন ষ্টেইন ধৰা পৰিছে। H10N3 নামৰ এই ষ্টেইন প্ৰথমবাৰৰ বাবে এগৰাকী মানুহৰ শৰীৰত দেখিবলৈ পোৱা গৈছে । চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য আয়োগে নিজেই এই কথা ঘোষণা কৰি সকলোকে সতৰ্ক হৈ থাকিবলৈ আহ্বান জনায় ।\nএমাহৰ পিছত প্ৰথম ৰোগীৰ তথ্য -\nচীনৰ জিনজিয়াং চহৰত এমাহ পূৰ্বে এগৰাকী ৪১ বছৰীয়া ব্যক্তি অসুস্থ হৈ চিকিৎসালয়লৈ গৈছিল। এমাহ সময় ধৰি চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱাৰ পিছত এইটো নিশ্চিত কৰা হৈছিল যে, তেওঁ বাৰ্ড ফ্লুৰ H10N3 ষ্ট্ৰেইনত আক্ৰান্ত হৈছে। ৰোগীগৰাকীৰ শৰীৰত তীব্ৰ জ্বৰ আৰু চৰ্দিৰ দৰে লক্ষণ আছিল, যি কোৰোণাৰ দৰে আছিল। কিন্তু লোকজন কেনেকৈ এই ভাইৰাছৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, সেয়া এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই ।\nকোৰোণাৰ দৰে বাৰ্ড ফ্লুৰ বহু ষ্ট্ৰেইন বা প্ৰকাৰ আছে -\nH10N3 হৈছে বাৰ্ড ফ্লু ষ্ট্ৰেইনবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম, যি যথেষ্ট বিপদজনক। যদিও আজিলৈকে এই প্ৰকাৰ দেখা পোৱা যোৱা নাছিল। কিন্তু চীনত এতিয়া ধৰা পৰিছে এই ৰোগত আক্ৰান্ত প্ৰথমগৰাকী ৰোগী। ইতিমধ্যে কোৰোণাক লৈ সন্দেহৰ আওঁতাত থকা চীনে এইবাৰ এই ফ্লুৰ নিশ্চিত কৰি নিজকে সুৰক্ষিত কৰাৰ চেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে। চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য আয়োগে কয় যে, এই ষ্ট্ৰেইন পৰা ৰোগটো বিয়পোৱাৰ সম্ভাৱনা কম।\nচিডিচি(CDC)য়ে এই সম্পৰ্কত কি কয় ?\nআনহাতে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ স্বাস্থ্য সংস্থা চেণ্টাৰ ফৰ ডিজিজ কণ্ট্ৰোল এণ্ড প্ৰিভেনচন (CDC)য়ে পোনপটীয়াকৈ কয় যে, নিম্ন-বীজাণুৰ ঘটনা কেৱল চৰাইৰ মাজত সীমাবদ্ধ। সংগঠনটোৰ মতে, মানুহৰ ওপৰত এই ষ্ট্ৰেইন বা প্ৰকাৰ কিমান সংক্ৰামক বা মাৰাত্মক হ'ব পাৰে, সেয়া এতিয়াও জনা হোৱা নাই। বিদেশী প্ৰতিষ্ঠানসমূহ এতিয়া বাৰ্ড ফ্লুৰ এই নতুন ষ্ট্ৰেইনক লৈ সচেতন হৈছে আৰু বুজিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে ।\nএই ভাইৰাছ কেনেদৰে বিয়পে ?\nযদিও পৰিৱেশত বহু প্ৰকাৰৰ বাৰ্ড ফ্লুৰ ষ্ট্ৰেইন বা প্ৰকাৰ থাকে, তাৰে মাত্ৰ কেইটামানহে মানুহলৈ সংক্ৰমণ বিয়পাব পাৰে । বাৰ্ড ফ্লুক বৈজ্ঞানিকভাৱে এভিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা বুলিও কোৱা হয়, যি হৈছে প্ৰকাৰ A ভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত ৰোগ।\n৯০ৰ দশকত প্ৰথমে দেখা গৈছিল এই ভাইৰাছ -\nইয়াৰ আটাইতকৈ সচৰাচৰ প্ৰকাৰটোক H5N1 এভিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা বুলি কোৱা হয়। ই অত্যন্ত সংক্ৰামক। সময়মতে চিকিৎসা নাপালে মাৰাত্মক হ'ব পাৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, ১৯৯৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এভিয়ান ইনফ্লুৱেঞ্জা ৰোগীৰ খবৰ পোৱা গৈছিল। সংক্ৰমিত হোৱা প্ৰায় ৬০ শতাংশ লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল। ইয়াৰ লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত আছে চৰ্দি,জ্বৰ, উশাহ চুটি হোৱা, কঞ্জাক্টিবাইটিছ, ডিঙি ফুলা আৰু সঘনাই বমি হোৱা।\nকুকুৰাৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লোকসকলৰ বাবে প্ৰথম ভাবুকি -\nবৃহৎ সংখ্যক চৰাই থকা ঠাইত এই ভাইৰাছ বিয়পে। চৰাইৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা জীৱৰ উশাহৰ মাজেৰে এটা ভাইৰাছ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে। সেইকাৰণে ই সাধাৰণতে কুকুৰা ব্যৱসায়ীসকলৰ ওপৰত প্ৰথমে প্ৰভাৱ পেলায়।\nএই ভাইৰাছেও ৰূপ সলনি কৰি থাকে ঃ\nবাৰ্ড ফ্লুৰ ভিন্ন প্ৰকাৰ আছে যদিও এতিয়াও এই সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণৰূপে জনা হোৱা নাই । কিন্তু মানুহৰ ওচৰলৈ যোৱা কিছুমান প্ৰকাৰৰ নিশ্চিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ পাঁচটা প্ৰকাৰ হৈছে, H7N3, H7N7, H7H9, H9N2 আৰু H5N1 । ইয়াৰ ভিতৰত H5N1ক এতিয়ালৈকে আটাইতকৈ বিপদজনক ভাইৰাছ বুলি গণ্য কৰা হয়।\nবাৰ্ড ফ্লুক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হৈছে -\nবিজ্ঞানীসকলে প্ৰথমতে বাৰ্ড ফ্লুৰ বিষয়ে বিশেষ চিন্তিত নাছিল, কিন্তু কোৰোণা মহামাৰী বিয়পি পৰাৰ পিছত বহু কথা নতুনকৈ চিন্তা কৰা হৈছে। যদি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা নহয়, তেন্তে বাৰ্ড ফ্লুও মহামাৰীও হ'ব পাৰে। সেয়েহে চীনত নতুন প্ৰকাৰৰ প্ৰথম ঘটনাৰ বিষয়ে অৱগত হোৱাৰ লগে লগেই এই বিষয়ে ভিন্ন কথা উল্লেখ কৰে ।\nFirst published: June 02, 2021, 17:21 IST\nAvian InfluenzaBird fluCoronavirus Cases In Indiaresearch


গাং‍মৌ থান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(গাংমৌ থানৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nগাং‍মৌ থান হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন থান। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ তীৰ্থভ্ৰমণ সময়ত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। সেই স্থানবোৰত কালক্ৰমত কিছুমান সত্ৰ, মঠ-মন্দিৰ ইত্যাদিৰ গঢ় লৈ উঠিছিল। এনে এখন থান হ’ল গাংমৌ থান। এই থান অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ বিহালীৰ বৰগাং আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত।\n1.1 শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ অহাৰ কাৰণ\n2 গাংমৌ থানৰ নিৰ্মাণ\n3 সাম্প্ৰতিক কালৰ গাংমৌ থান\nশংকৰদেৱ গাং‍মৌ থানলৈ প্ৰকৃততে কিমান চনত আহিছিল, সেই বিষয়ে কোনো তথ্য পোৱা নাযায়। বৰদোৱা গুৰু চৰিতৰ মতে তেওঁ আনুমানিক ১৪৩৮ শক অৰ্থাৎ ১৫১৬ চনত গাংমৌ থানলৈ আহিছিল।\nশংকৰদেৱ গাংমৌলৈ অহাৰ কাৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nচৰিত পুথিসমূহত শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ কিয় আহিছিল তাৰ বিষয়ে কিছু কথা উল্লেখ আছে। শিৰোমনি ভূঞা হোৱাৰ পাছত শংকৰদেৱে কিছুদিনৰ বাবে তীৰ্থভ্ৰমণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। সেইকেইদিনৰ বাবে তেওঁ শিৰোমনি ভূঞাৰ বাব পিতামহ জয়ন্তৰ হাতত দি থৈ গৈছিল। তীৰ্থযাত্ৰাৰপৰা ঘূৰি আহি তেওঁৰ মন ৰাজ্যচৰ্চাতকৈ ধৰ্মচৰ্চাতহে মনোযোগ দিছিল। সেইসময়ত নিকটৱৰ্তী কছাৰী ৰজাই ভূঞা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ফলত ভূঞা ৰাজ্য সংকটৰ সন্মুখীন হয়। এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হৈ উত্তৰপাৰৰ গাংমৌলৈ আহি ধৰ্ম চৰ্চা কৰাতহে মনোযোগ দিয়ে। সেই সময়ত সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ নাম গাংমৌ আছিল। শংকৰদেৱৰ লগত তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী কালিন্দী, দুই পিতামহ জয়ন্ত-মাধৱ আৰু পৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসকলো গাংমৌলৈ আহিছিল।\nগাংমৌ থানৰ নিৰ্মাণ[সম্পাদনা কৰক]\nশংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা গাংমৌ থানখন আনুমানিক ১৯২৭-২৮ চনমানতে খহনীয়াৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত জাহ যায়। এই থানখন প্ৰথমতে খেৰৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পিছত এই খেৰৰ থানখন স্থানীয় ৰঘূবী ছেত্ৰী নামৰ এজন নেপালী বৈষ্ণৱ গো-পালকে তেজপুৰৰ পৰা টিনপাত আনি নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰি দিছিল বুলি শুনা যায়।\nসাম্প্ৰতিক কালৰ গাংমৌ থান[সম্পাদনা কৰক]\nশংকৰদেৱৰ বাসগৃহ বুলি প্ৰবাদ থকা ওখ ঠাইখিনিত বৰ্তমান প্ৰায় একলাখতকৈও অধিক টকা ব্যয় কৰি গাংমৌ থানখন নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ১৯৮১ চনৰ ১৬ জুলাইত এই নৱনিৰ্মিত গাংমৌথানখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এতিয়া শংকৰদেৱৰ স্মৃতি জড়িত থকা কোনো বস্তু নাই। স্থানীয়ভাৱে পোৱা এটা শিলৰ মূৰ্তিকে শংকৰদেৱৰ সময়ৰ বুলি ভাবি ৰাইজে ইয়াত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 বন্যা বৰুৱা (DECEMBER 5, 2012). "গাং‍মৌ থানৰ ঐতিহ্য আৰু মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰালৈ ইয়াৰ অৱদান". বন্যা বৰুৱা. enajori.com. http://enajori.com/%E0%A6%97%E0%A6%BE%E0%A6%82%E2%80%8D%E0%A6%AE%E0%A7%8C-%E0%A6%A5%E0%A6%BE%E0%A6%A8%E0%A7%B0-%E0%A6%90%E0%A6%A4%E0%A6%BF%E0%A6%B9%E0%A7%8D%E0%A6%AF-%E0%A6%86%E0%A7%B0%E0%A7%81-%E0%A6%AE%E0%A6%B9/। আহৰণ কৰা হৈছে: January 09, 2013.\nগাংমৌ থানৰ বিষয়ে বিতংকৈ পঢ়ক\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গাং‍মৌ_থান&oldid=174396"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১৮:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


টিউচন–বৰ্ণালী এচ মুদৈ – ফটাঢোল\nটিউচন–বৰ্ণালী এচ মুদৈ\nটিউচন কৰিবলৈ গৈ মই এদিন আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ, মোৰ ছাত্রৰ মাক নিউটনতকৈ একো কম নহয়! কিয় কম নহয়, সেই ঘটনালৈ আহিছোঁ। মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস নিউটন চাহাব বাচি থকাহেঁতেন তেওঁ আৰু মোৰ ছাত্রৰ মাক মিলি আৰু অনেক সূত্রৰ জন্ম দিলেহেঁতেন!\nখুড়ীৰ মহিমা অপাৰ। কেতিয়া কি মুডত থাকে ম‌ই বুজিবকে পৰা নাই।\nসেই ঘৰলৈ প্রথম দিনা পঢ়াবলৈ গৈ দেখিলোঁ পঢ়াৰ শেষ কৰাৰ পাছত কেক, চাহ আৰু বিস্কুট দিলে।\nমাজে মাজে খুড়ীদেউৰ কি হয় ভগবানেহে জানে আৰু পাই! ম‌ই একো পাত্তাই নাপাওঁ। তেওঁ কেতিয়াবা মোক পুৰী-তৰকাৰী, পায়স আনকি ভাতো খাই যাবলৈ কয়। তাকো ডাঙৰ মাছ, মাংসৰে মানে তেওঁ যি ভাল ভাল ৰান্ধে সেইবোৰ আৰু। আকৌ মাজে মাজে কি হয় এই টিউচন মাষ্টৰনীৰ মগজুৱে ঢুকি নাপাওঁ, নিদিয়ে যি নিদিয়ে এগিলাচ ঠাণ্ডা পানীও নিদিয়ে পাই ডিঙিটো তিয়াবলৈও।\nম‌ইতো প্ৰথমে ভাবিলোঁ তেওঁৰ কিবা পাৰিবাৰিক কন্দলৰ ফলত মানে গিৰিয়েকৰ লগত এখুন্দা লাগি মন-চন বেয়া হৈ থাকিলে মানুহজনীয়ে এটা বেলেগ ৰেচপণ্ড দিয়ে আৰু ভালে থাকিলে বেলেগ এটা।\nএদিন দেখিলোঁ খুড়ীদেউৱে মোক খালী লালচাহ একাপ দিলে। খুড়ীৰ লালচাহ দিয়াৰ কাৰণ বিচাৰিবলৈ গৈ পালোঁগৈ যে মোৰ ছাত্রই টিউচনৰ পৰীক্ষাত খুড়ীৰ মনৰ মতন নম্বৰটো পোৱা নাই, মানে একদম বিল’ এভাৰেজ নাম্বাৰ পাইছে।\nইয়াৰ পাছত মই লক্ষ্য কৰিবলৈ ধৰিলোঁ যে, খুড়ীয়ে মোক ভাল ভাল খাবলৈ সেইদিনাই দিয়ে যিদিনা তেওঁৰ সন্তানে তেওঁ বিচৰা ধৰণেই নম্বৰ পায়।\nমার্কবোৰৰ এটা ৰেঞ্জ ধৰি লওক ৮০ অথবা তাৰ ওপৰত পালে ভাত, মাছ, মাংস, পনীৰ ইত্যাদি।\n৭০-৮০ ৰ মাজত পালে লুচি, মাংস, পায়স, ডিম ইত্যাদি।\n৬০-৭০ ৰ মাজত পালে পকৰী, পিয়াঁজী, আলুৰ চপ, সবজী ৰোল ইত্যাদি।\nআকৌ ৫০-৬০ ৰ ভিতৰত পালে চাহ, বিস্কুট, কেক ইত্যাদি।\n৫০ ৰ তলত পালে মোৰ চাৰি ইঞ্চি কঁপালত সেইদিনা খালি চাহ আৰু খুড়ীৰ মনে নক’লে সেইটোও নাই আৰু যদি দিয়েও ইমান বেছি চেনি দি দিয়ে যেন ভালপোৱাবোৰ এদিনতেই ঢালি দি মোক মাৰিয়েই পেলাব!\nখুড়ীক যিমানেই দেখিছোঁ মই সিমানেই মুগ্ধ হৈ গৈছোঁ। এটা মানুহে তাৰ নিজৰ মনৰ মাধুৰী মিলাই কৰি এটা সূত্র বানাই লৈছে যে,\n“তেওঁৰ সন্তানে টিউচন বা স্কুলৰ পৰীক্ষাত প্রাপ্ত মান আৰু ঘৰুৱা শিক্ষক খাবলৈ দিয়া খাদ্যৰ মান একেই সমানুপাতিক হাৰত বৃদ্ধি/হ্রাস পাব!”\nমই ডেম চিওৰ নিউটন চাহাব বাচি থাকিলে খুড়ীৰ প্ৰেমত পৰি গ’লহেঁতেন আৰু খুড়ীৰ ওচৰত জ্ঞানৰ পা‌ঠ ল’লেহিহেঁতেন প্রতিদিন।\nভাবিব নোৱাৰাকৈ আচৰিত!..\nমানে সন্তানে মার্কচ বেছি পালেই শিক্ষকক ভাল খাবলৈ দিব আৰু সন্তানে মার্কচ কম পায়, তেন্তে শিক্ষকক লঘু আহাৰ আৰু যদি কোনোমতে সন্তানে মাকৰ ৰেঞ্জৰ বাহিৰত মার্কচ পায় তেন্তে শিক্ষকৰ কঁপালত এগিলাচ ঠাণ্ডা পানীও নাই!\nমানে অস্ত্ৰৰে নামাৰি মোক খাদ্য তালিকাৰে মৰাৰ চিষ্টেম। মানে মোৰ কাৰণে ইয়ো এক অপমান। কিন্তু ডাইৰেক্ট নকয়। “সাপো মৰক লাঠিও নাভাঙক” চিষ্টেমত চলি আছে।\nসচেতন মাক বুলি কথা..!\nএইটো আৱিষ্কাৰ কৰাৰ পিছত ছাত্রই যেন প্রত্যেক পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰ পাই সেই চেষ্টাত আগত কৈ দুগুণ প্ৰস্তুতি চলাই দিলোঁ। ছাত্রক ক’লোঁ নম্বৰ যেন ৮০ ওপৰত থাকে(খুড়ীৰ হাতৰ মাছ-মাংসৰ লোভ)।\nছাত্রও একদম, হ’ব বাইদেউ!\nপিছৰ দিনাই খুড়ীয়ে মোক লালচাহ চেনি নিদিয়াকৈ দিলে। মোৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল ছাত্রই কি কৰিছে। ইমান কম নম্বৰ পাইছে খুড়ীৰ লগতে ময়ো আচৰিত হেৰৌ!\nময়ো ঠিকেই শিকাওঁ ছাত্ৰয়ো শিকে, কিন্তু স্কুলতহে গণ্ডগোলটো লাগে, মানে মোৰ ছাত্ৰ‌ই স্কুলত নিজে নিলিখি বেলেগৰ পৰা চাইহে লিখে।\nইয়াৰ পাছত এই পর্যন্ত মই মোৰ ছাত্রক এটাই মটিভেশ্যন দি আহিছোঁ যে তুমি আশীৰ ওপৰত পাব নালাগে, প্রত্যেক পৰীক্ষাত মাজে মাজে পালেই হ’ব কিন্তু তুমি অন্তত ৫০ তকৈ কম ভুলতো যেন নোপোৱা।\nছাত্রই ক’লে, হ’ব বাইদেউ! মই মোৰ ছাত্রৰ এই “হ’ব বাইদেউ” কনফিডেঞ্চটোক সেইদিনাৰ পৰা বৰ ভয় খাওঁ।\n: পালে কি হ’ব কোৱাচোন!\n: কি হ’ব বাইদেউ..?\n: চেনি নিদিয়া গাখীৰ চাহ তুমি আৰু মই ভগাই খাম, য’ত যি নহওক তুমি মোৰ ছাত্র, তোমাক নিদিয়াকৈ খোৱাটো বেয়া দেখায়।\n« এক্সকাৰ্ছন আৰু লটিঘটি: মন্দিৰা শৰ্মা\nশিমলু তলৰ ম’হযখ- মানসী বৰা »\nশিক্ষাৰ্থীৰ অভিভাৱকৰ মূল্যায়ন আচৰিত ৷\nজমনি অভিজ্ঞতা। সুন্দৰ বৰ্ণনা\nলাল চাহ দিয়াৰ দিনা ছাত্ৰক ডগৰি পিটন এটা দি দিব লাগিছিল। খুৰীৰ ফৰ্মূলা সলনি হৈ গল হেতেন 😂😂\nআচৰিত হিচাপ নিকাচ দেখোন😂😂😂\nপঢ়ি ভাল লাগিল বৰ্ণালী! 👏👏👏


ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলপথ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n১৯৯৯ (২৩ তম অধিবেশন)\n১৯৯৯ দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেল;\n২০০৫ কালকা-ছিমলা ৰেল;\n২০০৮ নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেল\nদাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেল, নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেল আৰু কালকা-ছিমলা ৰেল একত্ৰিতভাৱে ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলপথ (ইংৰাজী: Mountain Railways of India ) নামেৰে ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত। ঊনবিংশ শতাব্দী আৰু বিংশ শতাব্দীৰ প্ৰথমাৰ্ধত ব্ৰিটিছ শাসনকালত ভাৰতত পাঁচটি পাৰ্বত্য ৰেলপথ আৰম্ভ হৈছিল। এইসমূহ বৰ্তমান ভাৰতীয় ৰেলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত। এই পাঁচটাৰ মাজত তিনিটা উত্তৰ ভাৰতৰ হিমালয় পাৰ্বত্য অঞ্চলত অৱস্থিত। এইসমূহ হ’ল দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেল (১৮৮১), কালকা-ছিমলা ৰেল (১৮৯৮) আৰু কাংড়া উপত্যকা ৰেল (১৯২৪)। অৱশিষ্ট দুটাৰ মাজত এটা হ’ল দক্ষিণ ভাৰতৰ পশ্চিমঘাটৰ নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেল আৰু আনটো মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাথেৰন পাহাৰী ৰেল। এই পাঁচটা ৰেলপথৰ মাজৰ তিনিটাক "দুৰ্গম পাৰ্বত্য অঞ্চলত বাধাবিপত্তি সত্ত্বেও সাহসী আৰু অনবদ্য ইঞ্জিনিয়াৰিং দক্ষতাত কাৰ্যকৰী ৰেলপথ স্থাপনৰ নিদৰ্শন" হিচাপে ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৯৯৯ চনত দাৰ্জিলিং হিমালয়ান ৰেলে স্বীকৃতি পায়, ইয়াৰ পাছত ২০০৫ চনত নীলগিৰি পাৰ্বত্য ৰেল আৰু ২০০৮ চনত কালকা-ছিমলা ৰেল সম্প্ৰসাৰিত তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হয়। এইসমূহক "ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলপথ" নামেৰে (ii) আৰু (iv) শ্ৰেণীত এছিয়া -পেছিফিক অঞ্চলৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। চতুৰ্থ পাৰ্বত্য ৰেলপথ মাথেৰন ৰেলৰ দাবীটো বৰ্তমান আন্তৰ্জাতিক সংস্থাৰ ওচৰত অনুমোদনৰ অপেক্ষাত আছে।\n↑ "Mountain Railways of India". World Heritage: Unesco.org. http://whc.unesco.org/en/list/944। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-11-06.\n↑ "Mountain Railways of India" (pdf). Unesco. http://whc.unesco.org/archive/advisory_body_evaluation/944ter.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-11-06.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ভাৰতৰ পাৰ্বত্য ৰেলপথ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতৰ_পাৰ্বত্য_ৰেলপথ&oldid=229675"ৰ পৰা অনা হৈছে


দুৰ্নীতি নকৰা বিজেপিয়ে নিৰ্বাচনত হেলিকপ্টাৰ উৰুৱাবলৈ ইমান টকা ক’ত পালে? : তৰুণ গগৈ\n‘’বহুকেইটা ডিচেম্বৰ পাৰ হৈ গ’লেও হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে। তেওঁৰ সপোন সপোন হৈয়ে থাকিব,’’-গগৈ\nগুৱাহাটীত বৃহস্পতিবাৰে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ সংবাদমেল। ফটো : ইউ বি\nকংগ্ৰেছৰ ১৫ বছৰীয়া দুৰ্নীতি, অপশাসনৰ বিৰোধিতা কৰি বিজেপিয়ে অসমৰ ৰাইজৰ মাজলৈ আহিছিল। দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে শূন্য সহনশীলতাৰ নীতি লৈ সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনে অসমত শাসন চলাই যোৱা বুলি বিজেপি নেতা-কৰ্মীসকলে সততে কৈ আহিছে। কিন্তু বৰ্তমানৰ বিজেপি চৰকাৰৰ আমোলত সঁচাকৈয়ে দুৰ্নীতি হোৱা নাই নেকি? এই প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে।\nবৃহস্পতিবাৰে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে দিচপুৰৰ চৰকাৰী বাসভৱনত এখন সংবাদমেল অনুষ্ঠিত কৰি বিজেপি চৰকাৰৰ দুৰ্নীতি বিৰোধী স্থিতিক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে।\nগগৈৰ প্ৰশ্ন, ‘’যদি বিজেপিয়ে দুৰ্নীতি কৰাই নাই পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰৰ বাবে হেলিকপ্টাৰ উৰুৱাবলৈ আৰু নিৰ্বাচনৰ নামত ইমান খৰচ কৰিবলৈ টকাবোৰ ক’ত পালে?’’\nকংগ্ৰেছৰ দিনত দুৰ্নীতি হোৱাৰ কথা পূৰ্বতে কৰাৰ দৰে আজিও নিজে স্বীকাৰ কৰি তৰুণ গগৈয়ে যোৱা দুটা বছৰত বিজেপি চৰকাৰে কংগ্ৰেছৰ কেইজন জনপ্ৰতিনিধিৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ আনিব পাৰিছে বুলি প্ৰশ্ন কৰে। তাৰ সলনি গগৈয়ে নিজেই তিতাবৰ সমষ্টিত সংঘটিত হোৱা এটা দুৰ্নীতি পোহৰলৈ আনিছিল বুলি দাবী কৰে।\nইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁ বিজেপিকহে সকলোতকৈ দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ৰাজনৈতিক দল বুলি মন্তব্য কৰে।\nইপিনে, প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ডিচেম্বৰত মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব বুলি আগৰ এখন সংবাদমেলত কোৱা কথাষাৰ আজি ওলোটাই কয়, ‘’বহুকেইটা ডিচেম্বৰ পাৰ হৈ গ’লেও হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে। তেওঁৰ সপোন সপোন হৈয়ে থাকিব। অসমৰ মানুহে ইমান মিছলীয়া মানুহ এজনক মুখ্য মন্ত্ৰী নাপাতে। যদি পাতে মই ভাবিম অসমখন জহন্নামে গ’ল।‘’\nউল্লেখ্য যে, মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ডিচেম্বৰত মুখ্য মন্ত্ৰী হ’ব বুলি তেওঁ নিজেই দুই চাৰিজনৰ আগত কোৱা বুলি তৰুণ গগৈয়ে পূৰ্বৰ এখন সংবাদমেলত মন্তব্য কৰিছিল।\nইপিনে, বগীবিল দলঙৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি সংবাদমেলত গগৈয়ে প্ৰাক্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ বহুত বেছি অৱদান নাই বুলি মন্তব্য কৰে।\nতেওঁ কয়, ‘‘বগীবিল দলঙৰ আধাৰশিলা ১৯৯৭ চনতেই স্থাপন হৈছিল। তাৰ পাছত কাম আগবঢ়া নাছিল। মই বহুবাৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক অনুৰোধ কৰিলো। তাৰ পাছতহে ২০০২ চনত বাজপেয়ীয়ে কাম আৰম্ভ কৰিলে। আগৰ সময়খিনিত বাজপেয়ী চৰকাৰে কিয় কাম আগবঢ়াব পৰা নাছিল?’’\nতেওঁ লগতে বাজপেয়ীৰ নামত দলঙখনৰ নামাকৰণ কৰাৰো বিৰোধিতা কৰে।\nইয়াৰ উপৰি লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰক ব্যক্তিগত খণ্ডক গতাবলৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে লোৱা সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা কৰে তৰুণ গগৈয়ে।\n‘‘এই চৰকাৰখনে যিধৰণে গৈ আছে এদিন অইল, অ’ এন জি চিক ব্যক্তিগত খণ্ডক গতাব। জাতি মেটি ভেটিৰ কথা কোৱা চৰকাৰখনে এতিয়া জাতি মাটি ভেটি বিক্ৰী কৰিবলৈহে ওলাইছে’’,-গগৈয়ে কয়।\nঅৱশ্যে তেওঁ ব্যক্তিগতকৰণৰ এশ শতাংশই বিৰোধী নহয় বুলি স্পষ্ট কৰি দি দেশৰ মূল মূল ক্ষেত্ৰ সমুহক ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ হস্তান্তৰ কৰাটোৰহে বিৰোধিতা কৰাৰ কথা কয়।\nএকেখন সংবাদমেলতেই মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীকো উভতি ধৰে তৰুণ গগৈয়ে। পাটোৱাৰীয়ে ২০১১ চনৰ নিৰ্বাচনৰ সময়ত অগপই কংগ্ৰেছৰ পৰা ২০ কোটি টকা লোৱাৰ অভিযোগ আনিছিল।\nইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰ দি গগৈয়ে কয়, ‘‘চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীয়ে যদি মই টকা দিয়াৰ প্ৰমাণ কৰিব পাৰে মই ৰাজনীতি ত্যাগ কৰিম। যদি নোৱাৰে তেওঁ ৰাজনীতি ত্যাগ কৰক। তেওঁলোকৰ নেতা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই দিছে যদি মই নাজানো।‘’\nইয়াৰ সলনি তেওঁ বিজেপি আৰু এ আই য়ু ডি এফৰহে গোপন বুজাবুজি আছে বুলি কয়। ‘’বদৰুদ্দিন আছে বাবে বিজেপি আছে, বিজেপি আছে বাবে বদৰুদ্দিন আছে। লোকক দেখুৱাই কেটেৰাই মাতিলেও ভিতৰি নেৰিবা বেথা’’,-গগৈৰ কটাক্ষ।\nলগতে বিজেপি দলটো ‘বাংলাদেশী জনতা পাৰ্টি’ বুলি কটাক্ষ কৰি গগৈয়ে কয় যে অসমৰ কংগ্ৰেছে ‘অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটি’ বুলি কয়, কিন্তু বিজেপিয়ে অসমৰ নামটোৱে ব্যৱহাৰ নকৰে।


১) চমুকৈ উত্তৰ লিখা৷\nক) অৰুণিমা সিনহাৰ কোনবিধ খেলত বিশেষ দক্ষতা আছিল?\nউত্তৰঃ অৰুণিমা সিনহাৰ ভলীবল খেলত বিশেষ দক্ষতা আছিল৷\nখ) অৰুণিমা সিনহাৰ ঘৰ ক’ত?\nউত্তৰঃ অৰুণিমা সিনহাৰ ঘৰ উত্তৰ প্ৰদেশত৷\nগ) হস্পিতালত থাকোতে অৰুণিমাৰ মনত কি সপোনে তীব্ৰ ৰূপ লৈছিল?\nউত্তৰঃ হস্পিতালত থাকোতে অৰুণিমাৰ মনত হিমালয়ৰ শৃংগলৈ উঠাৰ সপোনে তীব্ৰ ৰূপ লৈছিল৷\nঘ) চিকিৎসালয়ৰ পৰা ওলাই গৈ অৰুণিমাই কাক আৰু কিয় লগ ধৰিছিল?\nউত্তৰঃ চিকিৎসালয়ৰ পৰা ওলাই গৈ অৰুণিমাই পোনে পোনে এভাৰেষ্ট বিজয়ী বাচেন্দ্ৰী পালক লগ ধৰিছিলগৈ৷ অৰুণিমাৰ মনত এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোন তীব্ৰ হৈ উঠিছিল৷ বাচেন্দ্ৰী পালে এই ক্ষ‍েত্ৰত সঠিক পথ দেখুৱাব পাৰিব বুলিয়েই অৰুণিমা সিনহাই তেওঁক লগ ধৰিছিল৷\nঙ)মাউন্ট এভাৰেষ্টত অৰুণিমাই কেতিয়া আৰোহন কৰিছিল? তেওঁ তাত কিমান সময় ধৰি আছিল?\nউত্তৰঃ ২০১৩ চনৰ ২১ মে’ত অৰুণিমা সিনহাই এভাৰেষ্টত আৰোহন কৰিছিল৷ তেওঁ তাত প্ৰায় ডেৰ ঘন্টা কাল আছিল৷\n২) অৰুণিমা সিনহাই ৰে’লযাত্ৰাৰ সময়ত কি দূৰ্ঘটনাৰ মুখামুখি হ’বলগীয়া হৈছিল? এই দূর্ঘটনাত অৰুণিমাই কি হেৰুৱাব লগা হৈছিল?\nউত্তৰঃ এবাৰ লক্ষ্ণৗৰ পৰা দিল্লীলৈ ৰেলেৰে যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত অৰুণিমা উঠি যোৱা ৰে’লগাড়ীখনত ডকাইতে আক্ৰমণ কৰিছিল৷ অৰুণিমাই মাকৰ মৰমৰ চিন ডিঙিৰ চেইনডাল ডকাইতৰ হাতত তুলি নিদিয়াৰ বাবে ডকাইতবোৰে তেওঁক চলন্ত ৰে’লগাড়ীৰ পৰা বাহিৰলৈ দলিয়াই দিছিল৷ সেই সময়ত আন এখন ৰে’লগাড়ীৰ খুন্ডাত অৰুণিমা সিনহা ৰে’লপথৰ দাতিত চিটিকি পৰিছিল আৰু প্ৰায় সাত ঘন্টা সময় ধৰি তাতে পৰি ৰৈছিল৷\nএই দূর্ঘটনাত অৰুণিমা সিনহাই এখন ভৰি চিৰদিনৰ বাবে হেৰুৱাবলগা হৈছিল৷\n৩) অৰুণিমাৰ সপোন পূৰণ কৰাৰ ক্ষ‍েত্ৰত বাচেন্দ্ৰী পালে কেনেদৰে সহায় কৰিছিল?\nউত্তৰঃ এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোন দুচকুত লৈ অৰুণিমা সিনহা হস্পিতালৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে বাচেন্দ্ৰী পালৰ ওচৰ পাইছিলগৈ৷ দূর্ঘটনাটোৰ সকলো কথা সহমর্মিতাৰে শুনাৰ পিছত তেওঁৰ মনতো বিশ্বাস জাগিল যে সঠিক প্ৰশি‍ক্ষণ আৰু সাহস পালে অৰুণিমাই নিশ্চয় এদিন লক্ষ্যত উপনীত হ’ব পাৰিব৷ পৰামর্শ অনুসৰি অৰুণিমাই উত্তৰ কাশীত থকা ইকো এভাৰেষ্ট এক্সপেডিচন গ্ৰুপত যোগ দিলে‍গৈ আৰু বাচেন্দ্ৰী পালৰ তত্বাৱধানতে অৰুণিমাই অনুশীলন চলালে৷ এনেদৰেই বাচেন্দ্ৰী পালে অৰুণিমাক উৎসাহ যোগাইছিল৷\n৪) এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোন দিঠকত পৰিণত কৰিবলৈ অৰুণিমাই কেনেদৰে অনুশীলন কৰিছিল?\nউত্তৰঃ বাচেন্দ্ৰী পালৰ পৰামর্শ অনুসৰি অৰুণিমাই উত্তৰ কাশীত থকা ইকো এভাৰেষ্ট এক্সপেডিচন গ্ৰুপত যোগ দিলে‍গৈ৷ টাটা ষ্টীল এডভেঞ্চাৰ ফাউণ্ডেচনে চলোৱা অনুশীলন কেম্পটোত বাচেন্দ্ৰী পালৰ তত্বাৱধানতে অৰুণিমাই অনুশীলন আৰম্ভ কৰিলে‍৷ শাৰীৰিক, মানসিক দুয়ো দিশতে দৃঢ়তা আৰু অধ্যৱসায়েৰে তেওঁ প্ৰায় এবছৰ কাল একে লেথাৰিয়ে অনুশীলন চলালে৷ সাধাৰণ মানুহে দুই মিনিটতে শিকিব পৰা খোজ একোটা শিকিবলৈ তেওঁৰ কেতিয়াবা তিনিঘন্টাও সময় লাগিছিল৷ তথাপি আশা এৰি নিদি তেওঁ এভাৰেষ্ট বিজয়ৰ সপোনটোক দিঠকত পৰিণত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷\n৫) অৰুণিমা সিনহাই কিয় লাডাখত থকা মাউন্ট চামচেৰ কাংৰিৰ অভিযান সম্পূর্ণ কৰিব নোৱাৰিলে?\nউত্তৰঃ টাটা ষ্টীল এডভেঞ্চাৰ ফাউণ্ডেচনে চলোৱা অনুশীলন কেম্পটোত অনুশীলন সম্পূর্ণ কৰাৰ পিছত অৰুণিমাই লাডাখত থকা ২১,৭৯৮ ফুট উচ্চতাৰ মাউন্ট চামছেৰ কাংৰিলৈ চলোৱা এক অভিযানত যোগ দিলে৷ কিন্তু ২১,১০৮ ফুট উচ্চতালৈকে আৰোহন কৰাৰ পিছত অভিযান সামৰিব লগা হ’ল৷ প্ৰতিকুল বতৰৰ বাবেই বাকী থকা ৬৯০ ফুট উচ্চতা অতিক্ৰম কৰিবলৈ বাকী থাকিল৷ যাৰ বাবে অৰুণিমাৰ লগতে দলৰ সদস্যসকলে উক্ত অভিযানটো সম্পূর্ণ কৰিব নোৱাৰিলে৷\n৬) অৰুণিমা সিনহাৰ এভাৰেষ্ট অভিযানৰ বর্ণনা দিয়া৷\nউত্তৰঃ লাডাখত থকা ২১,৭৯৮ ফুট উচ্চতাৰ মাউন্ট চামছেৰ কাংৰিলৈ চলোৱা অভিযানৰ বি‍ফলতাৰ পিছত অৰুণিমাৰ সংকল্প পূর্বতকৈ অধিক দৃঢ় হ’ল আৰু এভাৰেষ্ট জয়ৰ আকাংক্ষা তীব্ৰতৰ হ’ল৷ অৱশেষত এভাৰেষ্টলৈ অভিযান আৰম্ভ হ’ল৷ এভাৰেষ্টৰ চাৰি নং কেম্প পাওতেই তেঁওৰ দুয়োখন ভৰিৰ পৰা তেজ নিগৰি ভয়ংকৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ লগত নি‍য়া অক্সিজেনো প্ৰায় শেষ হও হও হৈছিল৷ পথত বহু অভিযাত্ৰীৰ মৃতদেহ দেখা পাইছিল যদিও তেওঁ বিচলিত হোৱা নাছিল৷ অৱশেষত কাঠমাণ্ডুৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ বাৱন দিনৰ অন্তত নিশা প্ৰায় আঠ বজাত তেওঁ ৮৮৪৮ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ শৃংগত পদার্পন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল৷ লগত যোৱা শ্বেৰপাজনে তেওঁৰ অনুৰোধত ফটো তুলিলে৷ ২০১৩ চনৰ ২১ মে’ত এভাৰেষ্টৰ ওপৰত প্ৰায় ডেৰঘন্টা কাল কটোৱাৰ অন্তত তললৈ নামি আহে৷\n৭) ‘একোগৰাকী ব্যক্তিয়ে নিজৰ প্ৰতিভাৰে জাতীয় জীৱনত জিলিকি উঠি আন সহস্ৰজনৰ বাবে আশা আৰু প্ৰেৰণাৰ বতৰা কঢি়য়াই আনে৷’ – কথাষাৰৰ যুক্তিযুক্ততা অৰুণিমা সিনহাৰ জীৱনৰ আধাৰত বুজাই লিখা৷\nউত্তৰঃ লেখকে উ্ল্লেখ কৰা অনুসৰি বিভিন্ন সময় আৰু পৰিবেশত একোগৰাকী ব্যক্তিয়ে নিজৰ প্ৰতিভাৰে জাতীয় জীৱনত জিলিকি উঠি আন সহস্ৰজনৰ বাবে আশা আৰু প্ৰেৰণাৰ বতৰা কঢি়য়াই আনে৷ এনে লোকৰ সফলতাই বহুজনক আনন্দ দিয়াৰ লগতে মনৰ হতাশাও আঁতৰ কৰে৷ এইক্ষ‍েত্ৰত একলব্যৰ উদ্ধৃতি দি লেখকে কৈছে যে, নিজৰ সাধনাৰ বলত একলব্যই গুৰুৰ মূর্ত্তিৰ সমুখত অনুশীলন কৰিয়েই সিদ্ধি লাভ কৰিছিল৷ ষ্টিফেন হকিঙৰ দৰে প্ৰসিদ্ধ বি‍জ্ঞানীয়ে বিশ্ববাসীৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ অৰুণিমা সিনহায়ো কঠোৰ শ্ৰম আৰু অধ্যৱসায়ৰ বলত কৃত্ৰিম ভৰিৰেই এভাৰেষ্ট জয় কৰি বিশ্ববাসীৰ দৃষ্টি আকর্ষণ কৰিলে৷ ‘পদ্মশ্ৰী’ সন্মানৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰাও পুৰষ্কাৰ লাভ কৰিলে অৰুণিমাই৷ অৰুণিমাৰ প্ৰতিভাৰ এনে উদাহৰণে সমাজ জীৱনৰ আন দহজনক অনুপ্ৰাণিত কৰবিলৈ সক্ষম হৈছে৷\n৮) ক্ৰিকেট খেলুৱৈ যুৱৰাজ সিঙে অৰুণিমাক কেনেদৰে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল?\nউত্তৰঃ কর্কট ৰোগত আক্ৰান্ত যুৱৰাজ সিঙে নিজৰ অদম্য মানসিক শক্তিৰে সেই বেমাৰৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰি নিজৰ লক্ষ্য পূৰণৰ বাটত আগবাঢি়ছিল৷ এনে দুৰাৰোগ্য ব্যাধিয়েও তেওঁক বাধা দিব পৰা নাছিল৷ যুৱৰাজ সিঙে দেখুৱাই দিছিল – মনৰ বল আৰু আত্মবিশ্বাস থাকিলে শাৰীৰিক বাধাই কোনো প্ৰতিৰোধৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে৷ জীৱনৰ উত্তৰণৰ বাটতো ই হেঙাৰ হ’ব নোৱাৰে৷ ভলীবল খেলুৱৈ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত অৰুণিমাই ভৰি এখন চিৰদিনৰ বাবে হেৰুওৱাৰ পিছতো হতাশ নহৈ যুৱৰাজ সিঙৰ দৰে একাংশ লোকক অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হিচাপে লৈছিল আৰু এদিন এভাৰেষ্ট বিজয় কৰি বিশ্ববাসীৰ চকুত চমকৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷\n৯) চমুটোকা লিখাঃ\nউ্ত্তৰাখণ্ডৰ উত্তৰকাশী জিলাত ১৯৫৪ চনৰ ২৪ মে’ত বাচেন্দ্ৰী পালে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ ১৯৮৪ চনত এভাৰেষ্ট বিজয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ তেওঁ এভাৰেষ্ট বিজয় কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা৷ ২০১৯ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত এইগৰাকী মহিলালৈ ভাৰত চৰকাৰে আগবঢ়ায় ভাৰতৰ তৃতীয় শীর্ষতম পুৰষ্কাৰ পদ্মভূষণ৷ ইয়াৰ পূর্বে তেওলৈ পদ্মশ্ৰী সন্মান আগবঢে়াৱা হয়৷\nনেপালৰ খুম্বু জিলাত ১৯১৪ চনত টেনজিং নৰগেয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ শ্বের্পা হিচাপে কার্যনির্বাহ কৰা টেনজিঙে এডমান্ড হিলাৰীৰ সৈতে এভাৰেষ্ট অভিযান আৰম্ভ কৰে৷ ১৯৫৩ চনৰ ২৯ মে’ত দুয়োজনে এভাৰেষ্টৰ শীর্ষত উপস্থিত হৈ অভিযান সফল কৰি তুলিছিল৷ তেওলোক দুজনেই হৈছে এভাৰেষ্ট জয় কৰা প্ৰথম দুজন ব্যক্তি৷\nএকবিংশ শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ বি‍জ্ঞানীসকলৰ অন্যতম হৈছে ষ্টিফেন হকিং৷১৯৪২ চনত ইংলেণ্ডৰ অক্সফ’র্ডত জন্মগ্ৰহণ কৰা হকিং ডেকা বয়সতে ‘মটৰ নিউৰণ ডিজিজ’ নামৰ একপ্ৰকাৰৰ জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হয়৷ এই জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা স্বত্বেও তেওঁ বি‍জ্ঞান চর্চা অব্যাহত ৰাখিলে৷ তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থখনৰ নাম হ’ল ‘প্ৰপার্টি অৱ এক্সপাণ্ড‍িং ইউনিভার্চ’৷ ‘এ ব্ৰীফ হিচটৰী অৱ টাইম’ নামৰ বহু চর্চিত গ্ৰন্থখনৰ বাবে হকিং কেৱল বৌদ্ধিক সমাজতে নহয়, সর্বসাধাৰণৰ মাজতো প্ৰসিদ্ধ হৈ পৰিছিল৷ মহাকাশ বি‍জ্ঞানৰ অসংখ্য তত্বৰ আৱিষ্কাৰক হকিং জীৱনৰ অন্তিম সময়ত সম্পূর্ণৰূপে ৰোগগ্ৰস্থ হৈ পৰে৷ ২০১৮ চনত ৭৬ বছৰ বয়সত হকিঙে মৃত্যুক সাৱটি লয়৷\nসংশয় = সম্+শয়\nপর্বতাৰোহন = পর্বত + আৰোহন\nউৎসাহ = উৎ+ সাহ\nহিমালয় = হিম+আলয়\nপ্ৰত্যাহ্বান = প্ৰতি+আহ্বান\nবিপদাপন্ন = বিপদ+আপন্ন\n১১) উপসর্গ ভাঙি দেখুওৱাঃ\nঅনুৰাগ = অনু+ৰাগ\nঅনুভৱ = অনু+ভৱ\nঅভিনয় = অভি+নয়\nপ্ৰতিফল = প্ৰতি+ফল\nNext অৰণ্য যাত্ৰা\nOne thought on “অৰুণিমা সিনহা”\nজুন 25, 2019ৰ 6:10 অপৰাহ্নত\nজুন 25, 2019ৰ 6:12 অপৰাহ্নত\nkunal saha কৈছেঃ\nআগষ্ট 10, 2019ৰ 12:33 পূর্বাহ্ণত\nThis isavery useful site my friends always use it\nআগষ্ট 10, 2019ৰ 12:36 পূর্বাহ্ণত\nI want to see the answers I really need it\nizaki jackson কৈছেঃ\nঅক্টোবৰ 9, 2019ৰ 11:56 অপৰাহ্নত\n6 নম্বৰটো দিয়ক\nনীলমণী কাকতি কৈছেঃ\nনৱেম্বৰ 13, 2019ৰ 8:41 অপৰাহ্নত\nমই অসমীয়া কবিতা\nRuma Das কৈছেঃ\nনৱেম্বৰ 19, 2019ৰ 7:29 অপৰাহ্নত


জাখারিয়া 14 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (জাখা 14)\nচোৱা! যি দিনা তুমি লুট কৰি লোৱা দ্ৰব্য শত্ৰুৱে তোমাৰ মাজত ভাগ কৰি ল’ব, যিহোৱাৰ এনে এটা সোধ-বিচাৰৰ দিন আহি আছে।\nকিয়নো মই যুঁজৰ অৰ্থে যিৰূচালেমৰ অহিতে আটাই জাতিক গোটাম; তাতে নগৰখন আটক কৰা হ’ব! ঘৰবোৰ লুট কৰা হ’ব আৰু মহিলাসকলক বলাৎকাৰ কৰা হ’ব! নগৰখনৰ এভাগ লোক বন্দী অৱস্থালৈ ওলাই যাব, কিন্তু অৱশিষ্ট লোকসকলক নগৰখনৰ পৰা উচ্ছন্ন কৰা নহ’ব।\nকিন্তু যিহোৱাই যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই যাব আৰু সেই নগৰবোৰৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ যুঁজ কৰাৰ দৰেই যুঁজ কৰিব।\nসেই দিনা পূৱফালে যিৰূচালেমৰ সন্মুখত থকা জৈতুন পৰ্ব্বতৰ ওপৰত তেওঁৰ চৰণ স্থিতি হ’ব; আৰু জৈতুন পৰ্বত মাজেৰে ফাটি পূব আৰু পশ্চিম ফালে ভাগ হৈ বৰ ডাঙৰ উপত্যকা হ’ব আৰু পৰ্বতৰ এফাল উত্তৰ দিশে আৰু আন ফাল দক্ষিণ দিশে হুঁহকি যাব।\nতেতিয়া তোমালোকে মোৰ পৰ্ব্বত দুখনৰ উপত্যকাইদি পলাবা; কিয়নো পৰ্ব্বত দুখনৰ সেই উপত্যকা আঁচললৈকে বিস্তৃত হ’ব। এনে কি, যিহূদাৰ ৰজা উজ্জিয়াৰ ৰাজত্বৰ সময়ত ভূমিকম্প হওঁতে যেনেকৈ তোমালোক পলাইছিলা, তেনেকৈ পলাবা; তেতিয়া মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আহিব আৰু তোমালোকৰ সৈতে সকলো পবিত্ৰ লোক থাকিব।\nআৰু সেই দিনা পোহৰ নাইকিয়া হব, তৰাবোৰ ম্লান হৈ যাব।\nকিন্তু সেয়ে যিহোৱাই জনা অনুপম দিন হ’ব, সেয়ে দিনো নহয় ৰাতিও নহয়, কিন্তু সন্ধিয়া সময়ত পোহৰ হ’ব।\nআৰু সেইদিনা যিৰূচালেমৰ পৰা জীৱন্ত জল সমূহ ওলাব, তাৰ আধা পূৱ সমুদ্ৰৰ ফালে, আধা পশ্চিম সমুদ্ৰৰ ফালে যাব; সেয়ে গৰম বা জাৰকালতো থাকিব।\nযিহোৱা গোটেই পৃথিৱীৰ ওপৰত ৰজা হ’ব! সেইদিনা যিহোৱা অদ্বিতীয় হ’ব আৰু তেওঁৰ নামো অদ্বিতীয় হ’ব।\nগেবাৰে পৰা তাৰ মাজত দক্ষিণফালে থকা ৰিম্মোনলৈকে গোটেই দেশ পৰিবৰ্ত্তন হৈ অৰাবা যেন হ’ব আৰু নগৰখন বিন্যামীনৰ দুৱাৰৰ পৰা প্ৰথম দুৱাৰৰ ঠাইলৈকে, চুকৰ দুৱাৰলৈকে আৰু হননেলৰ ওখ কোঁঠৰ পৰা ৰজাৰ দ্ৰাক্ষাকুণ্ডলৈকে ওখ হৈ নিজ ঠাইত স্থাপিত হ’ব।\nলোকসকলে যিৰূচালেমত বাস কৰিব; কোনো শত্রুৱে তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিবলৈ তালৈ নাহিব। যিৰূচালেম নিৰাপদে বাস কৰিব।\nযিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰা আটাই জাতিক যিহোৱাই এই মহামাৰীৰে আঘাত কৰিব: ভৰিৰ ওপৰত ভৰ দি থিয় হৈ থাকোঁতে তেওঁলোকৰ মাংস ক্ষয় পাব, চকুৰ গাতত তেওঁলোকৰ চকু ক্ষয় পাব আৰু তেওঁলোকৰ মুখত তেওঁলোকৰ জিভা ক্ষয় পাব।\nআৰু সেই দিনা তেওঁলোকৰ মাজত যিহোৱাৰ পৰা মহাকোলাহল উপস্থিত হ’ব; তেতিয়া প্ৰতিজনে নিজ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ হাতত ধৰিব আৰু প্ৰতিজনে নিজ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ অহিতে হাত তুলিব।\nআৰু সেই ছাউনিবোৰত থকা ঘোঁৰা, খছৰ, গাধ আদি সকলো পশুৰ আঘাতবোৰ, সেই আঘাতৰ নিচিনাই হ’ব।\nআৰু যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে অহা আটাই জাতিৰ অৱশিষ্ট থকা প্ৰতিজনে বছৰে বছৰে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিবলৈ আৰু পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি আহিব।\nপৃথিবীৰ আটাই গোষ্ঠীবোৰৰ মাজত যিসকলে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিবলৈ যিৰূচালেমলৈ উঠি নাহিব, তেওঁলোকৰ ওপৰত বৃষ্টি নহ’ব।\nআৰু মিচৰীয়া গোষ্ঠী যদি উঠি আহি উপস্থিত নহয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ ওপৰতো বৰষুণ নহ’ব; পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি নহা জাতিক যিহোৱাই মহামাৰীৰে আঘাত কৰিব।\nএয়ে মিচৰৰ আৰু পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি নহা আটাই জাতিৰ দণ্ড হ’ব।\nকিন্তু সেই দিনা, “যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ!” এই কথা ঘোঁৰাবোৰৰ টিলিঙাত থাকিব আৰু যিহোৱাৰ গৃহত থকা সকলো ৰন্ধন-পাত্ৰ যজ্ঞবেদীৰ আগত থকা তেজ ৰখা পাত্ৰবোৰৰ নিচিনা হ’ব;\nএনে কি, যিৰূচালেম আৰু যিহূদাৰ প্ৰত্যেক ৰন্ধন-পাত্ৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ হ’ব; আৰু বলিদান কৰোঁতা আটাইলোকে আহি তাৰ মাজত কোনো কোনো পাত্ৰ লৈ তাতে সিজাব। সেই দিনা বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ গৃহত কনানীয়া লোক পুনৰ নাথাকিব।


অসমৰ হাবিৰ বনৰীয়া ঔষধি গছ - ঔটেঙা- — Vikaspedia\nঅসমীয়া মানুহৰ মাজত ঔটেঙা আৰু ঔকিল নিচিনা লোক কমহে ওলাব ৷ সঘনাই চেনেলবিলাকত হকে-বিহকে নানা সন্দেহত বিভিন্নজনক আইন হাতত তুলি লোৱা জনতাই ঔকিল সোধাই থকাৰ দূশ্য আজিকালি বৰ সুলভ৷ পিছে আজিৰ প্ৰজন্মই বনৰীয়া, গাঁৱলীয়া খাদ্য বুলি ভবা ঔটেঙাৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে দুই এটা কথা জানেনে তাত সন্দেহ আছে৷ গোটেই বিশ্বই এটা কথা জানে দক্ষিণ পূৱ এচিয়াৰ দেশসমূহৰ ভিতৰত অসমৰ বিভিন্ন বনাঞ্চলত ঔটেঙাৰ গছ আটাইতকৈ বেচিকৈ আছে৷ ঘাইকৈ বনৰীয়া হাতীৰ এবিধ প্ৰিয় খাদ্য হোৱা বাবে ইয়াৰ ইংৰাজী নাম হাতী-আপেল বা হাতী-ফল৷ এজন পাঠকে জনোৱামতে হাতীয়ে ঔটেঙাটো নভঙাকৈয়ে ভিতৰৰ বীজটো উলিয়াই খাব পাৰে হেনো আৰু ইংৰাজসকলে সেই বাবেই ইয়াক Elephant apple হিচাবে নামাকৰণ কৰিছিল। বড়োসকলে কয় ঠাইগৰ, কাৰ্বি সকলে কয় পিমপ্লান, ডিমাচাত থাইডি, মিচিং ভাষাত চম্ পা, টিৱাসকলে কয় অ'ৰো আৰু বিষ্ণুপুৰিয়া মণিপুৰীসকলে কয় হেইকিৰী৷ ইয়াৰ বাহিৰে আন আন ভাষাত ঔটেঙাৰ সমশব্দ হ'ল - নেপালী (পাঁচপানে, পাঁচ ফল, পঞ্চ কুলে, ৰামফল, থুলো তাতৰী), বাংলা (চালতা), টাই (মাক্ ছান্), হিন্দী (চলতা, কৰমবেল), ওৰিয়া (উহুবা), কানাড়া (বেটকানাগালু ), মলয়ালম (ভালাপুন্না), তেলেগু (উভ্ভা), তামিল (উভয়),আৰু সংস্কৃত (আভাৰ্টাকি)৷ ঔটেঙাৰ ব'টানিকেল নাম হ'ল - Dillenia indica ৷\nঔটেঙা গছৰ প্ৰাপ্তিস্থান : - ভাৰতৰ অসমৰ বিভিন্ন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল (ঘাইকৈ বাক্সা, ডিগবৈ, ডুমডুমা, বুঢ়ীদিহিং, কাকজান, বগাপানী আদিত), অৰুণাচল আৰু পশ্চিমবংগৰ ওপৰিও কম পৰিমানে উৰিষ্যা, বিহাৰ, মধ্য প্ৰদেশ, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, তেলেংগানা আৰু কৰ্ণাটকৰ অৰণ্যটো ঔটেঙাৰ গছ পোৱা যায়৷ বাংলাদেশত, শ্ৰীলংকাত, থাইলেণ্ডত, ভিয়েটনামত, মালেয়শিয়াত, ইণ্ডোনেচিয়া, চীন দেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰো বনাঞ্চলত ঔটেঙাৰ গছ দেখা গৈছে ৷\nঔটেঙা হ'ল চিৰসেউজ উদ্ভিদ৷ গছৰ উচ্চতা ১৫মিটাৰ বা তাতোকৈ ওখ হয়৷ পাতবিলাক ১৫ৰ পৰা ৩৬ চেন্টিমিটাৰ দীঘল, পাতবিলাক খহতা আৰু আঁচবিলাক স্পষ্টকৈ বহা অৰ্থাৎ পাতখিলাৰ শিৰাবিন্যাসৰ বিশেষত্ব চকুত লগা৷ পাতখিলা আলুৰ চিপচৰ দৰে পাতল৷ গছত ১৫৷২০ চেন্টিমিটাৰ ব্যাসৰ বগা ফুল জুন মাহৰ পৰা এমাহ মানলৈ ফুলে৷ ঔটেঙাৰ গছত অক্টোবৰৰ পৰা জানুৱাৰীলৈ ঘূৰণীয়া ৫৷১০ চেন্টিমিটাৰ ব্যাসৰ ফল লাগে৷ আৰম্ভণিতে সেউজীয়া হৈ লগা ফল পূৰঠ হৈ পকিলে হালধীয়া বৰণ লয়৷ পূৰঠ ঔটেঙাৰ পৰা ওলোৱা নিৰ্দিষ্ট গোন্ধ বহুতৰ প্ৰিয়৷ ফল পোন্ধৰটা পাহিৰ সমষ্টি৷ ইয়াৰ ভিতৰত ৫টা গুটি থাকে৷ ঔটেঙাৰ গুটিটো বিজলুৱা৷ তলসৰা এই গুটিৰ পৰাই নতুন পুলি গজে৷ হাতীৰ ওপৰিও বান্দৰ, হৰিণা পহু আৰু কেৰ্কেটুৱাই ঔটেঙা ভক্ষণ কৰে৷\nইয়াত থকা লাগতিয়াল তত্বসমূহ কি কি ?\n১০০গ্ৰাম ঔটেঙাৰ ফলৰ খাদ্যমূল্য এনেধৰণৰ - কেলৰি : ৫৯ কিলো কেলৰি, ৮ শতাংশ প্ৰটিন, ২-৫ শতাংশ ফাইবাৰ, ৩-৫ শতাংশ ছাই, ১৬ মিলিগ্ৰাম কেলচিয়াম, ২৬মিলিগ্ৰাম ফচফোৰাচ, ৪ মিলিগ্ৰাম ভিটামিন-চি৷ ইয়াৰ ওপৰিও থাকে ভিটামিন- বি, থায়ামিন, ৰাইবোফ্লেভিন আৰু বিটা-কেৰটিন৷\nঔটেঙা কেনেকৈ ব্যৱহৃত হয় ?\nঅসমীয়া মানুহে ঔটেঙাৰ মাছৰ আঞ্জা, দাইলত দি, অম্বল বনাই, চৰবত, আচাৰ আৰু চাটনি কৰি খায় ভাল পায়৷ আন বহুতে জাম, জেলি আদি বনায়৷ অসমীয়া ৰান্ধনীসকলে ঔটেঙাৰ নানাবিধ জুতিলগা ব্যঞ্জন বনায়৷ তাৰ কিছুমান হ'ল : - মাটিদাইলৰ লগত ঔটেঙাৰ আঞ্জা, মচুৰ দাইল + ঔটেঙা + ঢেকীয়াশাকৰ আঞ্জা, খুতৰা + কচু আৰু মাছৰ আঞ্জা, কুমলীয়া ঔটেঙাৰ কলিৰ চৰ্চৰি ভাজি, ভাতত সিদ্ধ কৰা ঔটেঙাৰ পিতিকা আদি৷ বহুতে ঔটেঙা সৰুসৰুকৈ কুটি নিমখ লগাই ৰ'দত শুকুৱাই সাঁচি থয়৷ কেঁচা ঔটেঙা ফ্ৰিজত এমাহলৈ সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি৷ অসমীয়া জনজীৱনত অতীজৰে পৰা ঔটেঙাই বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰি আহিছে৷ অলপতে মুক্তিপোৱা 'কথা নদী' বোলছবিখনতো ঔটেঙাই দৰ্শকৰ বিশেষ দূষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে ৷\nএতিয়া পাঠকসকলে অসমীয়া ভাষা শুৱনি কৰা এইকেইটিমান ঔ-মিঠা বাক্য পঢ়কচোন : "ঔফুলীয়া হাঁহি"! "আঞ্জাৰ সোৱাদ ঔ; মাতৰ সোৱাদ বৌ"! " ঔটেঙা ঢেকীয়া শাক, জিভাৰ পানী পৰি থাক"! "ঔৰে গছতে মৌৱে বাহ ল'লে ককাই পাৰি দে খাওঁ"!\nঔটেঙাৰ উপযোগী গুণসমূহ:\nকেইবাখনো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় শোধপত্ৰত প্ৰকাশ পোৱা তথ্য মতে ঔটেঙাৰ অন্তৰ্নিহিত গুণৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল-১- ডায়েবটিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত সহায়ক - ইতিমধ্যে বজাৰত ঔটেঙাৰ পাউদাৰ এই উদ্দেশ্যে উপলব্ধ হৈছে বুলি জনা গৈছে৷ ২-বীজানুনাশক গুণযুক্ত- এন্টিচেপ্টিক আৰু এন্টিভাইৰেল গুণযুক্ত বাবে অসমীয়া লোকবিশ্বাসমতে ঔটেঙা আৰু ইয়াৰ পাত শোৱনি কোঠাৰ বিচনাৰ তলত দি থোৱা হয় যাতে বসন্ত বা আন সংক্ৰামক ব্যাধি নিয়ন্ত্ৰণত থাকে৷ ৩ লিউকেমিয়াৰ দৰে গুৰুতৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষমতাযুক্ত৷ ৪- কীটনাশক গুণ : ঔটেঙাৰৰ পাত বা পাহি চতিয়াই থলে ধানৰ ভঁৰালত কীট-পতংগ নহয় আৰু এন্দুৰ, নিগনি আঁতৰ হয়৷ খাদ্যৰ বাহিৰে আন সচৰাচৰ কিছুমান ব্যৱহাৰ তলত উল্লেখ কৰিলোঁ - আয়ুৰ্বেদৰ মতে পেটৰ বিষ, ডায়েৰিয়া, ভাগৰ, স্নায়বিক দুৰ্বলতা জনিত ৰোগৰ চিকিৎসাত প্ৰয়োগ হয়৷ চুলি সৰা, উফিৰ বাবে ঔটেঙাৰ বীজেৰ মূৰ ধুলে আৰোগ্য হয়৷ চাবনৰ পৰিবৰ্তে ঔটেঙাৰ বীজ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ ঔগছৰ ডাল আৰু ঠাল-ঠেঙুলিৰ ভাল খৰি হয় ৷ ঔটেঙাৰ পাতেৰে উত্তৰ প্ৰদশ, বিহাৰ আদি ঠাইৰ লোকে বিড়ী নুৰিওৱাৰাত প্ৰয়োগ কৰে ৷\nপ্ৰাণীজগতক প্ৰকৃতিয়ে দিয়া এই গছৰ গুণৰ ওপৰত বিস্তাৰত অনুসন্ধান বৈজ্ঞানিক প্ৰয়োগশালাত চলি আছে৷ নৰসিংহ, ভেদাইলতা, মহানিম আদিৰ দৰে ঔটেঙাৰ বিষয়েও আমাৰ বহুতৰ ধাৰণা আছে যে উচ্চ ৰক্তচাপ থকালোকে ঔটেঙা খোৱা অহিতকাৰী৷ কিন্তু মই এই বিষয়ে বহু অনুসন্ধান কৰিও ঔটেঙাৰ বিৰুদ্ধে একো বিৰূপ তথ্য নাপালোঁ৷ এতিয়ালৈকে উপলব্ধ মেডিকেল তথ্য মতে ঔটেঙা খোৱাৰ আন কোনো অপকাৰিতাৰ কোনো বৰ্ণনা আমাৰ ক'তো চকুত পৰা নাই৷ প্ৰবাসী জীৱন কটোৱাৰ পৰা মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহৰ চুপাৰমাৰ্কেটৰ পৰাই শাক পাচলি আৰু ফলমূল কিনি আহিছোঁ ৷ ইয়াৰ বিপণিবিলাকত বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ খাদ্য সামগ্ৰীয়েই পোৱা যায় - আনকি কচুথুৰি আহে বাংলাদেশৰ পৰা, কলডিল আৰু পচলা আহে কেৰেলাৰ পৰা, লেতেকু আহে থাইলেণ্ডৰ পৰা, কণবিলাহী আহে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পৰা, মাটিকান্দুৰি আৰু কলমৌ আহে শ্ৰীলংকাৰ পৰা৷ নোপোৱা অসমীয়া দুষ্প্ৰাপ্য সম্পদকেইটি হ'ল- ঢেকীয়া, বেতগাজ আৰু ঔটেঙা! সাধাৰণতে ঔটেঙাৰ গছ মানুহে বাৰীত নুৰুৱে৷ ইয়াৰ কাৰণ হয়তো ঔটেঙা খাবলৈ বনৰীয়া হাতী, বান্দৰ আদি আহিলে গিৰিহঁতৰ অহিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে বাবেই৷ আনহাতে আমোদজনক ভাবে ঔৰ গছত ভূতে বাহ লয় বুলি একাংশ বঙালী লোকৰ ধাৰণা৷ গুৱাহাটীকে ধৰি অসমৰ প্ৰমুখ নগৰসমূহৰ বজাৰত একোটা ঔটেঙাৰ দাম দহটকা বা ততোধিধ, অৱশ্যে গ্ৰামাঞ্চলত ই সুলভ মূল্যত পোৱা যায়৷ ইয়াৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে অৱগত হোৱাৰ পিছত অসমৰ ৰাইজে ইয়াৰ ব্যৱসায়িক দিশটোলৈ চকু দিলে ভাল হয়৷\nদুই তিনিদিনৰ আগতে অসমৰ এজন যুৱকে (নামটো মনলৈ অহা নাই) মোক ঔৰ বিষয় লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰাত খৰখেদাকৈ এই লিখনিটো যুগুতাইছিলোঁ৷ জৈৱিক চাহৰ খেতি কৰা সেই যুৱকজনে এই লেখাটো পঢ়িলেনে নাই, মই গম পোৱা নাই৷ তেওঁৰ ব্যৱসায়ত ঔটেঙাৰ সংযোজন ঘটাব বুলি মই আশা কৰিলোঁ ৷\nলেখক: ডা০ ভূপেন শইকীয়া


মই অন্যন্যা……… তোমাৰেই আন্মনা………(অনামিকা বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকি-লিং …. কি-লিং …. কি-লিং …. কি-লিং …….\nবাহিৰত চাইকেলৰ বেলৰ শব্দ শুনি অভিনৱ ওলাই আহিল বাহিৰলৈ। হয়, সি ভবাৰ দৰেই পিয়নজন আহিছে। আজি দুদিনমানৰ পৰা সি এখন চিঠিলৈ অপেক্ষা কৰিয়েই আছিল। চিঠিখন হাতত লৈয়েই তাৰ মুখত এক হাঁহি খেলি গ’ল। হয়, সি বিচৰা চিঠিখনেই। তলত লিখা আছে, আন্মনা। মনটো ভাল লাগি গ’ল তাৰ।\nসি খৰধৰকৈ ভিতৰলৈ আহি চিঠিখন পঢ়ি চালেহি। এক উৎসাহভৰা, প্রেৰণাভৰা চিঠি। শিহৰিত হৈ যায় তাৰ মন। কোন বাৰু এই আন্মনা, তাৰ শুভাকাংক্ষী! আচৰিত হৈ যায় সি। সি যোৰহাট, শিৱসাগৰ, ডিগবৈ, তিনিচুকীয়া, ডিব্রুগড় য’তেই তাৰ গানৰ অনুষ্ঠান নকৰক কিয় এই আন্মনাই সেই অনুষ্ঠান নিশ্চয় চাইছে । অলপতে সি ডুলীয়াজানত এক গানৰ অনুষ্ঠান কৰি আহিছে। আজিৰ এই চিঠি সেই অনুষ্ঠানক কেন্দ্র কৰিয়েই। কিন্তু এয়া কেনেকৈ সম্ভৱ বাৰু, এজনী ছোৱালীৰ পক্ষে যিকোনো ঠাইতেই গৈ তাৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰাটো! প্রথমতে সি কোনোবাই এনেই বদমাচি কৰা বুলিয়েই ভাবিছিল । কিন্তু তাৰ মনৰ কথা যেনিবা সেই আন্মনাই বুজিহে পাইছিল। পিছলৈ তাই লিখিছিল, সেইদিনা আপোনাৰ “মায়াসনা তোমাৰ দুচকতে…” ইমান ভাল লাগিল। “আপোনাৰ অমুকতো গানে দৰ্শকক বেছ নচুৱাই দিলে দেই।“ “অমুক গানটো কিয় নাগালে? ইমান জনপ্রিয় গান আছিল”, ইত্যাদি ইত্যাদি। আচৰিত হৈ যায় সি কথাবোৰ ভাবি।\n৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹ ৹\nক্রিং ———— ক্রিং ———— ক্রিং ———— ক্রিং ————\n“হেল্ল’ …… কোনে কৈছে ?”\n“হেল্ল’ … অনন্যা, মই অভিনৱে কৈছোঁ । ভাল তোমাৰ? অঞ্জন আছে নে ?”\n“অ’ — অভিনৱদা, দাদা ঘৰত নাই নহয়। এইমাত্র ওলাই গৈছে। কিবা কামত ফোন কৰিছিলা নে ?”\n“অঁ, কথা এটা আছিল। তোমাকো ক’ব পাৰি অৱশ্যে।”\n“বুজিছোঁ । অলপতে অনুষ্ঠান কৰি আহিছা নহয়, আকৌ পালা হ’বলা এখন ?”\n“ঠিকেই ধৰিছা ।”\n“আচলতে কি জানা, তাই চাগৈ দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া নহয়। সেয়ে হয়তো তোমাৰ সন্মুখলৈ অহা নাই কেতিয়াও। জানোচা তোমাৰ ‘মুড্ অফ্’ হৈ যায়।” নিজৰ কথাত নিজেই হাঁহি উঠে আন্মনাই।\n“জোকাইছা নহয়, ৰ’বা ককায়েৰাক কৈ দিম।” কৃত্রিম খঙেৰে কৈ উঠে অভিনৱে।\n“বাৰু বাৰু কৈ দিবা। এই অভিদা, ক’বা নেকি কি কি লিখিছে আন্মনাই ?”\n“নাই নকওঁ। আকৌ জোকাবাহে।”\n“তেনেহ’লে থওঁ দিয়া। দাদা আহিলে ক’ম বাৰু তোমাৰ কথা।”\n“অঁ — ক’বা, মই গধূলিলৈকে এপাক যাম বাৰু।”\nঅঞ্জন অভিনৱৰ বাল্যবন্ধু। আন কথাত ক’বলৈ গ’লে অঞ্জন আৰু অভিনৱ দুয়ো এটা মুদ্রাৰ ইপিঠি-সিপিঠি। স্নাতক তৃতীয় বৰ্ষৰ ছাত্র দুয়ো। অভিনৱ বৰুৱা যেনেদৰে এজন শিল্পী তথা গায়ক, তেনেকৈয়ে অঞ্জন দত্তও এজন সুনিপুণ গিটাৰ বাদক। বেচ ভাল গিটাৰ বজায় সি। তাৰ হাতত গিটাৰে যেন প্রাণ পাই উঠে। দুয়ো সদাই একেলগেই অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি আহিছে আৰম্ভণিৰে পৰাই। কেতিয়াবা যদি অঞ্জন যাব নোৱাৰে কিবা কাৰণত তেনে সেই অনুষ্ঠান আগতেই বাতিল কৰি দিয়ে অভিনৱে। ইমান বন্ধুত্ব সিহঁত দুটাৰ মাজত। অনন্যা এই অঞ্জনৰেই ভনীয়েক। উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্রী তাই। তায়ো ভাল গান গায়। কেতিয়াবা অভিনৱৰ সতে অনুষ্ঠানত একেলগে গীত পৰিৱেশনো কৰে। তাৰোপৰি তাই প্রায় সদায়েই যায়, সিহঁতৰ গ্ৰুপটোৰ সতে অভিনৱৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰিবলৈ। ককায়েকো লগত থাকেই যেতিয়া চিন্তা নাই।\nগধূলি পৰত অভিনৱ ওলাই গ’ল অঞ্জনহঁতৰ ঘৰলৈ বুলি।\n“অ’— অভিনৱ, আহ আহ। ভণ্টীয়ে কৈছিল তই আহিবি বুলি। বহচোন।” অঞ্জনে ক’লে অভিনৱলৈ চাই।\n“কি কৰি আছিলি?” সুধিলে অভিনৱে।\n“তোৰ বাবেই ৰৈ আছিলোঁ । পলম হোৱা দেখি নাহিবি বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ । বাৰু বহচোন”\n“অ’… হেৰি নহয়, ভন্টীয়ে কিবা এটা কৈছিল মোক। আকৌ হেনো………?”\n“অঁ – অঁ, আজি পাইছোঁ এখন চিঠি। এই আন্মনাই দেখিছোঁ মোৰ চকুৰ টোপনি, পেটৰ ভোক নাইকিয়া কৰিহে এৰিব বুজিছ!”\n“কিয় কি হ’লনো ? মই জনাতটো তাই বৰ উৎসাহভৰা চিঠিহে দিয়ে তোলৈ।”\n“সেইবোৰতো ঠিকেই আছে। কিন্তু এইবাৰ কি লিখিছে জান! তাই হেনো আমাৰ কলেজতে পঢ়ে। মইযে তাইৰ বিষয়ে জানিব খুজিছোঁ সেয়াও তাই জানে । তহঁতি কিবা এটা কৰ ভাই। মই কিন্তু পগলা হৈ যাম এই আন্মনাৰ লগত।”\n“ৰ-চোন ৰ, পগলা হ’ব নালাগে। আন্মনা নামৰ সেই তোৰ শুভাকাংক্ষীজনীযে তোলৈ চিঠি দিয়ে যাক তই চিনি নাপাৱ। গতিকে তোৰ মনত যে এটা কৌতুহল হ’ব, তাইক জানিবলৈ মন যাব সেইটো স্বাভাৱিক। তাকেই তাই বুজি পাইছে আৰু লিখিছে। অৱশ্যে আমাৰ কলেজতে পঢ়ে আৰু আমি চিনিব পৰা নাই আজিলৈকে সেয়াহে আচৰিত কথা!”\n“চিঠিখনো নিজৰ হাতৰ আখৰেৰে নিলিখে নহয়। কম্পিউটাৰতহে লিখে। গতিকে আখৰ দেখি বোলে কেতিয়াবা চিনি পাওঁ সেয়াও অসম্ভৱ।”\n“ভন্টিকে ধৰিব পাৰোঁ দেখোন আমি। তাইকে সুধিম ৰ। তাইৰ ক্লাচত আন্মনা নামৰ কোনোবা আছে নেকি সুধিব লাগিব। নতুনকৈ অহা ছোৱালীও হ’ব পাৰে অৱশ্যে। অথবা মিছাকৈয়ে কৈছে তাই আমাৰ কলেজৰ বুলি।”\n“অনন্যাকেই সুধিব লাগিব ৰ।”\n“ভন্টি নাই এতিয়া। তাইৰ বান্ধৱী মনালিচাৰ ঘৰলৈ গৈছে। তাইৰ বাৰ্থডে’ হেনো আজি। আহোঁতে পলম হ’ব বাবে মোক যাবলৈ কৈছে আঠটামান বজাত। মানে মই গ’লেহে আহিব পাৰিব তাই।”\n“বৰ ভাল লাগে নহয় নে মনালিচাৰ ঘৰলৈ গৈ ? পিছে বাৰ্থডে’ হেনো বুলি ক’লি যে, তোক হ’বলা নামাতিলে ?”\n“ঐ চুপ থাক দেই। বেছি হৈছে ………….”\n“ঐ কৈ দে বুজিছ।”\n“তই বৰ কিবা দেই। কি আৰু, কৈ দে … মনালিচা …. আই লাভ ইউ। মই তোমাক ভাল পাওঁ ….. ”\n“তই চুপ থাকিলিনে এতিয়াই ……… ”\n“হাঃ ….. হাঃ ….. হাঃ ….. লাজতো চোৱা তাৰ! হাঃ ….. হাঃ ….. অ’কে অ’কে, মনে মনে ৰৈছো মই। কিন্তু পস্তাবি পিছত, কৈ থ’লো এতিয়াই। সময়ৰ শৰ সময়তে মাৰিব লাগে বুজিছ বন্ধু।”\n“হ’ব বাৰু ধন্যবাদ।”\n“ঐ অঞ্জন, বহুত দেৰি হ’ল দেখোন অ’। তই ওলা নহ’লে, ময়েই নমাই থৈ যাম তোক মনালিচাৰ ঘৰত।”\n“তোৰ লগত গৈ মোৰ কি লাভ! আন্মনাৰ কথা ভাবি ভাবি তোৰ মগজে কাম নকৰা হ’ল যেন পাইছো। তোৰ লগত গৈ এই ৰাতিখন মই ভন্টিৰ সতে কিহেৰে ওভতিম! খোজকাঢ়ি ?”\n“দিলি নহয় এপাট নহয়জানো ? ৰ, এবাৰ তাইক বিচাৰি উলিয়াওঁ, তাৰপিছত ……….”\n“তাৰপিছত কি ?”\n“এঃ, বহুত কিবাকিবি আৰু …………। বাৰু, মই তেনে এতিয়া যাওঁ, তয়ো ওলা। কাইলৈ কলেজত লগ হ’ম।”\n“যা বাৰু। মই গৈছো ৰ বাহিৰলৈকে।”\nপিছদিনা কলেজত সোমায়েই অভিনৱে চাৰিওফালে চোকা দৃষ্টি ৰাখিলে। কোনোবা ছোৱালীয়ে বাৰু তাৰ ফালে চাই আছে নেকি জানিবলৈ। হঠাৎ সি দেখিলে দূৰৈত সেয়া অনন্যা। মনালিচা আৰু লগৰ দুজনীমানৰ সৈতে কথা পাতি আছে। ক্লাচ নাই চাগে এতিয়া সিহঁতৰ।\n“এই অনন্যা ………….” অভিনৱে মাত লগালে।\n“অ’… অভিদা,” আহিলা। ৰাতি টোপনি গ’লাতো ভালদৰে ?” অনন্যাই আগবাঢ়ি আহি সুধিলেহি তাক।\n“কিয়, কি হৈছেনো মোৰ ?” আচৰিত হৈ সুধিলে অভিনৱে।\n“নহয় মানে কালি দাদাই কৈছিল। তোমাৰ হেনো ৰাতিৰ টোপনি নোহোৱা হ’ল, পেটৰ ভোক……….”\n“কোন আৰু। তোমাৰ দাদা, মোৰ বন্ধু।”\n“বৰু কোৱাচোন মোক কিয় মাতিছিলা ?”\n“এই অনন্যা, তোমাৰ লগৰ কোনোবা আন্মনা নামৰ ছোৱালী আছে নেকি হে ?”\n“আমাৰ ক্লাচতটো নাই। পিছে কিয় নো ?”\n“নহয় মানে জানিব খুজিছিলোঁ। প্লিজ, তুমি অলপ সহায় কৰা না। হয়তো নতুনকৈ কলেজলৈ অহা ছোৱালীও হ’ব পাৰে। আমি ল’ৰাবোৰেনো কেনেকৈ বিচাৰোঁ। তুমিয়েই বিচাৰি চাবা নেকি এবাৰ ?”\n“হ’ব বাৰু। বিচাৰিম মই তোমাৰ সেই আন্মনাক। পিছে এটা কথা নহয় ………….”\n“আকৌ কি কথা হ’ল ?”\n“তোমাৰ সেই আন্মনাজনীক তুমি ইমান বুৰ্বক বুলি কিয় ভাবিছা বাৰু ?”\n“মানে ………. ?”\n“মানে আৰু কি। যিজনী ছোৱালীয়ে নিজৰ হাতৰ আখৰকে তোমাৰ সতে চিনাকি কৰাই নিদিলে, তাই বাৰু তোমালৈ তাইৰ সঁচা নামটোকে লিখিব নে ? তাতে আকৌ কৈ ও দিছে একেখন কলেজতে পঢ়ে বুলি। তাই চাগে তোমাৰ ওচৰে-পাজৰে থকা কোনোবা ছোৱালীয়েই হ’ব। তথাপি মই বাৰু বিচাৰি চাম আন্মনাক। অ’, সৌৱা দাদা আহিছেই, তোমালোকৰ চাগৈ ক্লাচ আছে। ময়ো যাওঁ দিয়া, মনালিচাহঁত ৰৈ আছে।”\nসেইদিনা ৰাতি পঢ়াৰ টেবুলত অভিনৱৰ অনন্যাই কোৱা কথাকেইটা বাৰে বাৰে মনত পৰি থাকিল। ঠিকেইতো কৈছে তাই। ইমান সাধাৰণ কথাটো তাৰ মনত কিয় নেখেলালে বাৰু ? আন্মনা নামটো সঁচা নাম নহ’বও পাৰে। সঁচাকৈয়ে তাৰ ওচৰে-পাজৰে থকা কোনোবা ছোৱালীয়েই হ’ব আন্মনা। যাৰ আখৰ দেখিলেও হয়তো সি চিনি পাই যাব। কোন হ’ব পাৰে বাৰু ? আচৰিত। ভাবি ভাবি তত নাপায় সি। পঢ়া টেবুলত বহি আছে যদিও বাৰে বাৰে অনন্যাৰ কথাকেইটাহে মনত পৰি আছে তাৰ। হঠাৎ তাৰ মুখত এক হাঁহি খেলি যায়। তাৰমানে ………… তাৰমানে ………… সঁচাকৈ সি এটা মস্ত বুৰ্বকহে! ইমানদিনে উঃ ……… “Yes, I got it, I find her.” …….. হঠাৎ তাৰ মুখৰ পৰা ওলায় যায় কথাকেইটা।\nকিয় বাৰু সি ইমানদিনে বুজা নাছিল এই অকণমান কথাটিকে। অনন্যায়েইতো তাৰ প্রতিটো অনুষ্ঠানতে উপস্থিত থাকে, ককায়েকৰ লগে লগে গৈ। অনন্যাৰ আখৰো চিনি পায় সি। গতিকেই ……..। সদাই তাৰ ওচৰে-পাজৰে থাকি উৎসাহ দিয়া, কেতিয়াবা তাৰ গীতৰ কথাৰ কোনো শব্দ ইফাল-সিফাল কৰি “এনেকৈ গালেহে বেছি ভাল লাগিব নেকি” বুলি কোৱা কথাবোৰ এটা এটাকৈ মনত পৰি আহে তাৰ। এই সৰু সৰু কথাবোৰ সি বাৰু কেনেকৈ পাহৰি থাকিল ইমানদিন! অনন্যাৰ আগত সি এদিন কৈছিল আন্মনা নামটো তাৰ খুউব ভাল লাগে বুলি। আৰু সেয়ে হয়তো তাই সেই নামেৰেই ………। হাঁহি উঠি যায় তাৰ। তাইতো নাজানে, তাইলৈও কিমান মৰম লুকুৱাই থৈছে সি তাৰ অন্তৰত, কোনেও নজনাকৈ অতি সংগোপনে। অনন্যাৰ মৰমলগা মুখখন ভাঁহি উঠে তাৰ দুচকুত। কথা পাতিবৰ মন যায় তাৰ এই মূহুৰ্ত্তত অনন্যাৰ সতে। ফোন এটাকে কৰিব নেকি ভাবে সি মনতে। সময় চায় ৰাতি দহ বাজি গৈছে। নাই, নকৰে ফোন এতিয়া সি। তাই চাগৈ এতিয়া পঢ়াত ব্যস্ত, পঢ়ক। কাইলৈ কলেজতে ভাল চাৰপ্রাইজ এটাকে দিব লাগিব তাইক। ইমানদিন ভাল বুৰ্বক সজালে তাক আন্মনাই, অ’ …….. নহয় ….. তাৰ মৰমৰ …… অতি মৰমৰ অনন্যাই।


নতুন বছৰত আমি কি নতুন হ'লো-হেমেন হাজৰিকা\nবহুত হৈ চৈ কৰি , ৰাতি দূৰলৈ মিউজিক চিষ্টেমত হাই ভলিউমত গান শুনি, টোপনি ক্ষতি কৰি বহু কিবা কিবি কৰি নতুন বুলি এটা বছৰ আদৰি লও সংকল্প লও ,\nপ্ৰতিশ্ৰুতি দিও এইটো কৰিম সেইটো কৰিম এইটো আৰু কেতিয়াও নকৰোঁ ইত্যাদি ইত্যাদি । কিন্তু সকলো ফুটুকাৰ ফেন । সেই সংকল্প, সেই প্ৰতিশ্ৰুতি, সকলো তেনেদৰে পৰি থাকিল । সকলো পুনৰ সোঁতৰ লগত মিলি গ'ল । তেতিয়া হ'লে আমি কি সংকল্প ললো আৰু কিয় লৈছিলোঁ মিছা সংকল্প । কুকুৰে চাই এৰিব নোৱাৰাৰ দৰে আমিও আমাৰ স্বভাৱ এৰিব পাৰিম জানো ? তেনেকুৱা কিমান নতুন সংকল্প, নতুন প্ৰতিশ্ৰুতি কালৰ সোঁতত উটি গ'ল । আমি কিন্তু তাতেই পৰি থাকিলোঁ ।\nঅসমৰ বৌদ্ধিক ক্ষেত্ৰ খনৰ স্বনামধন্য ব্যক্তি, প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যিক, অসম সাহিত্য সভাৰ তদানীন্তন সভাপতি, দৈনিক অগ্ৰদূত কাকতৰ সম্পাদক, সন্মানীয় কনকসেন ডেকা দেৱে কৈছিল নতুন পুৰুষে যুক্তিৰ আধাৰত নতুন সমাজ গঢ়ক । কিন্তু আমাৰ নতুন পুৰুষে নতুন সমাজ গঢ়িবলৈ কি সংকল্প লৈছে সেয়া আমি ধৰিব পাৰিছো ।\nপুৰণি বছৰ এটা শেষ হোৱা আৰু নতুন বছৰ এটা আৰম্ভ হোৱা এক স্বাভাৱিক মানৱ শৈলীৰ অংগ । এৰি অহা বছৰটোৱে মানুহক দিয়ে অভিজ্ঞতা । জীৱনক যুকিয়াই চাবলৈ দিয়ে শক্তি । আনহাতে নতুন বছৰটোৱে দিয়ে আগুৱাই যোৱাৰ অফুৰন্ত শক্তি । সম্ভাৱনাময় বছৰ এটা আমি নতুন উদ্যমেৰে নতুন শক্তিৰে নতুন প্ৰতিশ্ৰুতিৰে কিদৰে আগুৱাই লৈ যাব পাৰোঁ সেই সমগ্ৰ বিষয়টো ব্যক্তিজনৰ কাৰ্যৰূপায়নৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ'ব ।\n২০২১ইংৰাজী বৰ্ষটো অন্ত পৰিল । জীৱনৰ সীমাৰেখা ডাল আৰু এখোজ আগুৱাই গ'ল । বিভিন্ন সমস্যা যেনে মানৱ সৃষ্ট আৰু প্ৰাকৃতিক সৃষ্ট ঘাত-প্ৰতিঘাতত জৰ্জৰিত পৃথিৱীবাসীয়ে পুনৰ এটা বছৰ বিলাই দি নতুন বছৰ এটা আদৰি লৈছে । নতুন মানেই আশা, প্ৰত্যাশা, পৰিকল্পনা, নতুন উদ্যম, নতুন চিন্তা-ভাৱনা নতুন সপোন ৰচাৰ সময় । পুৰণিক বিদায় দি নতুনক আদৰি লোৱাটোৱেই প্ৰকৃতিৰ নিয়ম । পৰিবৰ্তন প্ৰকৃতিৰ চিৰন্তন স্বাভাৱিক আৰু অবিৰত প্ৰক্ৰিয়া ।\nআধুনিক জীৱন যাত্ৰা অতি দ্ৰুত । বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিয়ে মানুহৰ চিন্তা,কৰ্ম ৰূপায়নৰ পৰিবেশ সলনি কৰি পেলাইছে । আমাৰ চাৰিওফালৰ প্ৰতিযোগিতামুখী পৰিবেশত নিজকে শক্তিশালী ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰিব নোৱাৰিলে উজ্বলি উঠাটো সম্ভৱ নহয় । পুৰণি আৰু নতুনৰ সমন্বয় সাধন কৰিব লাগিলে আমাৰ চিন্তা-ধাৰাৰো সলনি হ'ব লাগিব । সময়ৰ বোকোচাত উঠি প্ৰকৃতিয়ে বিদায় দি ধৰাৰ বুকুত ৰচনা কৰে নতুনত্বৰ অবিৰত যাত্ৰা আৰু এই যাত্ৰাপথত কালৈকো অপেক্ষা নকৰি নিজ গতিপথেৰে গতি কৰি থকাটোৱেই সময়ৰ মূল নিয়ম ।\nএদিন দুদিনকৈ পল পল দণ্ড ধৰি এমাহ দুমাহ কৈ বছৰবোৰ পাৰ হৈ গৈ আছে । প্ৰতিবাৰেই অযুত সম্ভাৱনা বুকুত লৈ আমি গৈ থাকো উভতি নহা বাটেৰে । কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভাৱ হয় এই পৃথিৱীত মই নথকা হ'লেও দিন, ৰাতি,মাহ বছৰবোৰ সময়ৰ আচলত ধৰি গতানুগতিক ভাৱে গৈ থাকিলে হয় । মই নথকা হ'লেও জোন- বেলি-তৰা ওলায়েই থাকিল হয় । এই যে মই আছো সেই কথাটো কিমানে জানে । কিমানে মোক চিনি পায় । পুৱা গধূলি ওলাওতে, সোঁমাওতে মোৰ ভৰিৰ গছকত মৰি মৰি জীয়াই থকা চোতালৰ দুৱৰিবোৰে , খিৰিকীৰ কাষৰ হাচনাহানাজ জোপাই , শেৱালী জোপাই , পুৱা গধূলি এচৰু দচলু কৈ পানী খাই কোনো মতে জীয়াই থকা টাৱৰ ফুলবোৰে জানো মোৰ অস্তিত্ব অনুভৱ কৰে\nপুৱাই উঠি মই দিয়া বিস্কুট খাই দিনটোলৈ উৰামৰা মোৰ চুবুৰীৰ চৰাই- চিৰিকটিবোৰে জানো মোক চিনি পায় ? ৰদে বৰষুণে,ছাৰে আহে থিয় হৈ থকা গছ- গছনিবোৰৰ সতে সেউজীয়াৰ গোপন মন্ত্ৰ পাঠ কৰিবলৈ মোৰ জানো আহৰি আছে ? ৰাস্তাৰ কাষৰ তেজ বমি কৰিছিল ভোলোঙা খাই পৰি থকা গছ- গছনিবোৰ দেখি এবাৰকৈ হ'লেও মোৰ বুকুখন মোৰ খানে ? ক্ৰমে অৰণ্যৰ চিনাকি মাতবোৰ চুটি হৈ হৈ ওখ দেৱাল আৰু অট্টালিকাত হেৰাই গৈছে । এতিয়া ৰুক্ষ মন , ৰুক্ষ শৰীৰ , নপুংসক যৌৱন । অম্লজানৰ অভাৱত আতুৰ আমি । কৃত্ৰিম উশাহত ক্লান্ত সময় ।\nমই কাৰ বাবে জীয়াই আছো ? মোৰ আই- পিতাক , আত্মীয় কুটুম ? ওচৰ চুবুৰীয়া ? বন্ধুমহল ? সেউজীয়া উশাহ দিয়া গছ-গছনিবোৰৰ বাবে মই আছো নে ? চৰাই-চিৰিকটি, কীট- পতঙ্গ, জীৱ-জন্তুৰ বাবে ? জীয়াই আছো নে মই নৈ নিজৰা জান জুৰি বোৰৰ বাবে ? বতাহত ওপঙি ফুৰেনে গোন্ধ ? মাটিয়ে শুনেনে মোৰ মাত ? গো-বাট এটাৰে ওলাই আহি আজি মই ফু মাৰি ভাত খাৱ পৰা বাটত খোজ কাঢ়িছো ।\nগভীৰ অৰ্থত নতুন বছৰ বা বছৰৰ প্ৰথম নতুন দিন বুলি একো কথা নাই যদিও এনে এটা দিন মানুহে বাছি লৈছে গতানুগতিকতাৰ পৰা আঁতৰি জীৱনৰ অলপ সুকীয়া স্বাদ লাভ কৰিবৰ বাবে । কিন্তু আমি নতুন বুলি আদৰি লোৱা বছৰটোত যদি আমি পাৰ হৈ যোৱা বছৰবোৰৰ দৰে একে বোৰ কামে কৰি যাও তেন্তে নতুন বছৰটোত আমি কি নতুন হলো ? পাৰিবনে আমি নিজকে সলনি কৰিব অনাগত দিনবোৰত ?


নগাজৰী-খনিকৰগাঁৱৰ শিলালিপি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনগাজৰী-খনিকৰগাঁও, গোলাঘাট জিলা, অসম\nঅসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়, গুৱাহাটী\nনগাজৰী-খনিকৰগাঁৱৰ শিলালিপি (ইংৰাজী: Nagajari-Khanikargaon rock inscription) অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ নগাজৰী-খনিকৰ গাঁও অঞ্চলত উদ্ধাৰ কৰা পঞ্চম শতিকাৰ শিলালিপি।  ভূমি অনুদান হিচাপে খোদিত শিলালিপিখন খণ্ডিত ৰূপত পোৱা গৈছে। এইখন পূৰ্ব প্ৰকাৰৰ ব্ৰাহ্মী লিপিৰে সংস্কৃত ভাষাত লিখা হৈছে। শৈলী, ভাষা আৰু লিপিৰ ফালৰ পৰা ইযাৰ সৈতে উমাচল শিলালিপি আৰু বাৰগংগা শিলালিপিৰ সৈতে সাদৃশ্য দেখা যায়। এই শিলালিপিৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হৈছে সকলো কামৰূপ শিলালিপিৰ ভিতৰত একমাত্ৰ ইয়াত 'ব' আৰু 'ৱ' বৰ্ণৰ মাজত পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও যিহেতু ইয়াত স্থানীয় প্ৰাকৃতৰ কোনো প্ৰভাৱ দেখা নাযায়, সেয়ে এই শিলালিপিখনক বহু পণ্ডিতে উমাচল শিলালিপিতকৈ পুৰণি বুলি গণ্য কৰে। সেইমত অনুসৰি নগাজৰী-খনিকৰগাঁৱৰ শিলালিপি অসমত উদ্ধাৰিত আটাইতকৈ পুৰণি শিলালিপি। ইয়াৰ জৰিয়তে পঞ্চম শতিকাৰ ভিতৰত আৰ্য সংস্কৃতি গোলাঘাট অঞ্চললৈ বিয়পি পৰিছিল বুলি ঠাৱৰ কৰিব পাৰি।\n১৯৭২ চনৰ আগতে নগাজৰী অঞ্চলৰ কিছুমান ধ্বংসাৱশেষৰ মাজত খানিকাৰগাঁৱৰ লুদুৰাম শইকীয়া শিলালিপিখন সংগ্ৰহ কৰিছিল। ১৯৭২ চনৰ আশে পাশে এই শিলালিপি এম কে শইকীয়াই লুদুৰামৰ বাসগৃহত লক্ষ্য কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ লুদুৰামৰ পৰা ইয়াক উদ্ধাৰ কৰে। পিছলৈ গোলাঘাটৰ দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ে শিলালিপিখনক অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণৰ বাবে দান কৰে।\nশিলালিপিখনৰ পাঠ খণ্ডিত ৰূপত উদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু ইয়াত কোনো সম্পূৰ্ণ বাক্য উপলব্ধ নহয়। ইয়াক সংস্কৃতৰ শ্লোক বা পদত লিখা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। যিহেতু ইয়াৰ পাঠ খণ্ডিত, সেয়ে কোনো ইংৰাজী অনুবাদ উপলব্ধ নহয়। তথাপিও এইটো নিশ্চিত কৰা হৈছে যে শিলালিপিটো ভূমিৰ অনুদানৰ সৈতে জড়িত। এই অনুদানৰ ভূমিৰ পূবত "ডিব্ৰুমুখক্ষদা" বা এখন জলাশয় আৰু পশ্চিমত এজোপা বট গছৰ দ্বাৰা আবৃত আছিল।\n↑ (Sharma 1978, পৃষ্ঠা 303-305)\n↑ (Sharma 1978, পৃষ্ঠা 303)\n↑ (Sharma 1978, পৃষ্ঠা 305)\n↑ (Sharma 1972, পৃষ্ঠা 303)\n↑ (Sharma 1978, পৃষ্ঠা 304)\nশৰ্মা, মুকুন্দ মাধৱ (১৯৭৮). Inscriptions of Ancient Assam. প্ৰকাশক গুৱাহাটী, অসম: গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নগাজৰী-খনিকৰগাঁৱৰ_শিলালিপি&oldid=270282"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ২২:৫১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Russia-Ukrain War: ইউক্ৰেইনে নিজেই ভাঙি দিলে ৰাছিয়াৰে মিত্ৰতাৰ ৪৫ বছৰীয়া ঐতিহাসিক স্মাৰক, কোন দিশে যুদ্ধৰ গতি?- russia ukraine invasion ukraine soviet monument demolition in kyiv photos– News18 assam\nHome » photogallery » world »Russia-Ukrain War: ইউক্ৰেইনে নিজেই ভাঙি দিলে ৰাছিয়াৰে মিত্ৰতাৰ ৪৫ বছৰীয়া ঐতিহাসিক স্মাৰক, কোন দিশে যুদ্ধৰ গতি?\nRussia-Ukrain War: ইউক্ৰেইনে নিজেই ভাঙি দিলে ৰাছিয়াৰে মিত্ৰতাৰ ৪৫ বছৰীয়া ঐতিহাসিক স্মাৰক, কোন দিশে যুদ্ধৰ গতি?\nRussia-Ukrain War: ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইন যুদ্ধৰ দুমাহৰো বেছি হ'ল। এই যুদ্ধই দুয়োখন দেশৰ মাজত ইমান দীঘলীয়া দূৰত্বৰ সৃষ্টি কৰিছে যে ইউক্ৰেইনৰ নাগৰিকসকলে এতিয়া ৰাছিয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ঐতিহাসিক চিহ্নবোৰ লগত ৰাখিব নিবিচাৰে। ইয়াৰ বাবে ৰাজধানী কিয়েভত ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনৰ মাজত বন্ধুত্বৰ প্ৰতীক ছোভিয়েট স্মাৰকটো ধ্বংস কৰা হয়। (All Photo- AP)\n| April 27, 2022, 22:44 IST\nৰাছিয়াই ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ইউক্ৰেইন আক্ৰমণ কৰে, যাৰ পিছত ইউক্ৰেইনৰ বহুতো চহৰ ধ্বংসাৱশেষত পৰিণত হয়। যদিও এই দুয়োখন দেশ আজি আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু যেন লাগিছে, এটা সময় আছিল, যেতিয়া তেওঁলোকে একেলগে ৪৫ বছৰ ধৰি আমেৰিকান কূটনীতিৰ সন্মুখীন হৈছিল।\nশীতল যুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত কমিউনিষ্ট বিচাৰধাৰাৰ ছোভিয়েট মিত্ৰজোঁট ১৯৯২ চনলৈকে আমেৰিকাৰ সৈতে শীতল যুদ্ধত লিপ্ত হৈ আছিল। ছোভিয়েট ইউনিয়ন ভাঙি যোৱাৰ লগে লগে দুয়োৰে মাজৰ সম্পৰ্ক ভাঙি পৰে।\n১৯৯২ চনত ছোভিয়েট ইউনিয়ন ভাঙি যোৱাৰ পিছত ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনৰ মাজৰ সম্পৰ্ক তিক্ত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০২২ চনলৈ বিভেদ ইমানেই বৃদ্ধি পাইছিল যে ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভ্লাডিমিৰ পুটিনে ইউক্ৰেইন আক্ৰমণ কৰিছিল।\nযোৱা দুমাহ ধৰি দুয়োখন দেশৰ মাজত চলি থকা যুদ্ধত হাজাৰ হাজাৰ লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছে, আনহাতে লাখ লাখ লোকে পলায়ন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে।\nইউক্ৰেনে দাবী কৰিছে যে যুদ্ধত এতিয়ালৈ ২১,৯০০ ৰাছিয়াৰ সৈন্য নিহত হৈছে, যাৰ ভিতৰত কেইবাজনো জ্যেষ্ঠ পদবীৰ বিষয়াও আছে। একে সময়তে, ৮৮৪খন ৰাছিয়ান টেংক আৰু ১৫৪খন হেলিকপ্টাৰ ধ্বংস কৰা হৈছে।\nৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভ্লাডিমিৰ পুটিনৰ বিৰুদ্ধে পশ্চিমীয়া শক্তিৰ নিষেধাজ্ঞা আৰু বাক্যবাণৰ প্ৰভাৱ দৃশ্যমান নহয় আৰু ৰাছিয়াৰ সামৰিক বাহিনীয়ে বহুতো চহৰত অসামৰিক ভৱনসমূহক লক্ষ্য কৰি আছে।\nৰুছ-ইউক্ৰেইন যুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ কেইদিনমান পিছতে দুয়োখন দেশৰ আলোচনাকাৰীয়ে প্ৰথমে বেলাৰুছ-ইউক্ৰেইন সীমান্ত, তাৰ পিছত তুৰস্ক আৰু পিছত ইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী কিয়েভত আলোচনা কৰে।\nৰাছিয়াৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰী ছেৰ্গেই লাভৰভে ১৭ মাৰ্চত কৈছিল যে দুয়োখন দেশ এখন চুক্তিত সন্মত হোৱাৰ ওচৰত আছে। ইউক্ৰেইনে ছুইডেন আৰু অষ্ট্ৰিয়াৰ দৰে "নিৰপেক্ষ স্থিতি" গ্ৰহণ কৰিব।\nইউক্ৰেইনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জেলেনস্কিয়ে ইতিমধ্যে ৰাজহুৱাভাৱে স্বীকাৰ কৰিছে যে তেওঁৰ দেশে নাটো সামৰিক মিত্ৰতাত যোগদান নকৰিব, যি আৰম্ভণিৰে পৰা ক্ৰেমলিনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দাবী।


parents-killed-their-little-son-in-goroimari-south-kamrup-tv-abdul-skd– News18 assam\nনিষ্ঠুৰ পিতৃ–মাতৃৰ অমানৱীয় কাণ্ড, নিজৰ ফুল কুমলীয়া সন্তানক পুখুৰীত দলিয়াই হত্যা!\nকানহাৰা গাঁৱৰ মিজানুৰ খানৰ সৈতে তেওঁৰ পত্নীৰ আছিল দীৰ্ঘদিনীয়া কাজিয়া৷\nLast Updated : January 22, 2021, 12:47 IST\nকিমান নিষ্ঠুৰ হ’লে নিজৰ ফুল কুমলীয়া সন্তানক পুখুৰীত দলিয়াই হত্যা কৰিব পাৰে পিতৃ–মাতৃয়ে! তেনে এক নিষ্ঠুৰ, হৃদয়বিদাৰক ঘটনা সংঘটিত হৈছে দক্ষিণ কামৰূপৰ গৰৈমাৰীত৷ এটি ফুলকুমলীয়া দেৱশিশুক পুখুৰীত দলিয়াই পিতৃ–মাতৃয়ে হত্যা কৰে পিতৃ–মাতৃয়ে! পুখুৰীত উপঙি থকা অৱস্থাত উদ্ধাৰ হৈছে ডেৰ বছৰীয়া শিশুটিৰ মৃতদেহ৷ ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ গৰৈমাৰী অঞ্চলত সৃষ্টি হৈছে তীব্ৰ চাঞ্চল্যৰ৷\nকানহাৰা গাঁৱৰ মিজানুৰ খানৰ সৈতে তেওঁৰ পত্নীৰ আছিল দীৰ্ঘদিনীয়া কাজিয়া৷ প্ৰতিদিনৰ দৰে যোৱানিশাও দুয়ো স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত চলি আছিল কাজিয়া৷ কাজিয়াৰ মাজতে চুবুৰীয়াৰ লোকে শুনিছিল শিশুৰ চিৎকাৰ। পিছত নিশাৰ ভাগতে নিৰুদ্দেশ হৈছিল তেওঁলোকৰে ডেৰ বছৰীয়া পুত্ৰ আহমেদ খান৷\nপুৱাৰ ভাগত পুখুৰীত উপঙি থকা অৱস্থাত চুবুৰীয়াৰ লোকে প্ৰত্যক্ষ কৰে শিশুটিৰ মৃতদেহ৷ শিশুটিৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হোৱাৰ পিছতেই স্থানীয় ৰাইজৰ মাজত লাগে হুৱাদুৱা৷\nৰাইজে জানিবলৈ দিয়া মতে, স্বামী মিজানুৰ ৰহমানৰ লগত তেওঁৰ পত্নী মালেকা খাতুনৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল৷ তাৰ পিছত কিছুদিন ধৰি মালেকাই পুনৰ উভতি আহে স্বামী মিজানুৰৰ গৃহলৈ৷\nগৰৈমাৰী আৰক্ষীয়ে ইতিমধ্যে ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈ তদন্ত আৰম্ভ কৰিছে৷ আৰক্ষীয়ে ঘটনাৰ সঠিক তদন্ত কৰি দোষীক উপযুক্ত শাস্তি বিহাৰ দাবী জনাইছে স্থানীয় ৰাইজে ৷\nFirst published: January 22, 2021, 12:47 IST


Airtel গ্ৰাহকসকলৰ বাবে দুখবৰ ! আজিৰ পৰা ব্যয়বহুল হ'ল এইবোৰ পেক...– News18 assam\nAirtel গ্ৰাহকসকলৰ বাবে বেয়া খবৰ ! আজিৰ পৰা ব্যয়বহুল হ'ল Recharge পেক, কোনটো পেকৰ দাম কিমান বাঢ়িল বিতং জানক...\nটেলিকম সেৱা প্ৰদানকাৰী ভাৰতী এয়াৰটেলে (Airtel) ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলক (Customer) এক ডাঙৰ আঘাত দিছে। দৰাচলতে, ভাৰতী এয়াৰটেলে প্ৰিপেইড শুল্ক সংশোধন কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছে। জানিব পৰা গৈছে যে নতুন শুল্ক ২৬ নৱেম্বৰ, ২০২১-ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ'ব।\nLast Updated : November 26, 2021, 12:15 IST\nBusiness News : টেলিকম সেৱা প্ৰদানকাৰী ভাৰতী এয়াৰটেলে (Airtel) ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলক (Customer) এক ডাঙৰ আঘাত দিছে। দৰাচলতে, ভাৰতী এয়াৰটেলে প্ৰিপেইড শুল্ক সংশোধন কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছে। জানিব পৰা গৈছে যে নতুন শুল্ক ২৬ নৱেম্বৰ, ২০২১-ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ'ব। কোম্পানীটোৱে পৰিকল্পনাৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰি প্ৰতিজন ব্যৱহাৰকাৰীৰ গড় ৰাজহ লক্ষ্য ২০০ টকাত উপনীত হ'বলৈ চেষ্টা কৰি আছে। শুল্ক বৃদ্ধিৰ পিছত, কোম্পানীৰ আধাৰ আঁচনিৰ মূল্য এতিয়া ৭৯ টকাৰ পৰা ৯৯ টকালৈ বৃদ্ধি হৈছে।\nনতুন টেৰিফ প্ৰিপেইড পেকসমূহ আজি ২৬ নৱেম্বৰ, ২০২১-ৰ পৰা www.airtel.in। ইয়াত উপলব্ধ হ'ব। প্ৰৱেশ স্তৰৰ শুল্ক ভইচ আঁচনি ২৫% বৃদ্ধি হৈছে, আনহাতে সীমাহীন ভইচ বাণ্ডেলৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় ২০ শতাংশ বৃদ্ধি হৈছে।\nএয়াৰটেলৰ ৭৯ টকাৰ প্লেনৰ মূল্য ২০ টকা বৃদ্ধি পাইছে। এতিয়া পৰিকল্পনাটোৰ মূল্য ৯৯ টকা। কোম্পানীটোৱে পৰিকল্পনাটোত ৯৯ মিনিটৰ টকটাইমৰ সৈতে ২০০ এমবি ডাটাও আগবঢ়াইছে। আঁচনিখনত, কোম্পানীয়ে কল কৰাৰ বাবে প্ৰতি ছেকেণ্ডত ১ পইচা মাচুল লয়, আৰু আঁচনিখনৰ বৈধতা হৈছে ২৮ দিন।\nএয়াৰটেল প্লেন: ১৪৯ টকাৰ প্লেন ব্যয়বহুল...\nএয়াৰটেলৰ ১৪৯ টকাৰ প্লেনটো ২৮ দিনৰ বৈধতাৰ সৈতে আহে, আৰু ব্যয়বহুল হোৱাৰ পিছত এতিয়া ইয়াৰ মূল্য ১৭৯ টকা। এই আঁচনিৰ গ্ৰাহকসকলক সমগ্ৰ দেশৰ যিকোনো নেটৱৰ্কত কৰিবলৈ সীমাহীন কলিং সুবিধা দিয়া হৈছে। এই পৰিকল্পনাই প্ৰতিদিনে ১০০ টা বিনামূলীয়া এছএমএছ প্ৰদান কৰে। গ্ৰাহকসকলে এই আঁচনিত ২ জিবি ডাটা লাভ কৰে।\n২১৯ টকা আৰু ইমান পৰিশোধ কৰিব নালাগিব...\nবৃদ্ধিৰ পিছত পৰিকল্পনাটো ২১৯ টকাৰ পৰা ২৬৫ টকালৈ বৃদ্ধি পাইছে। এই আঁচনিয়ে গ্ৰাহকসকলক সীমাহীন কলিং প্ৰদান কৰে, আৰু প্ৰতিদিনে ১০০ টা বিনামূলীয়া এছএমএছ প্ৰদান কৰে। ইয়াত ইণ্টাৰনেট হিচাপে ১ জিবি ডাটা আছে।\n২৪৯ টকাৰ পৰিৱৰ্তে ২৯৯ টকা।\n৩৭৯ টকাৰ পৰিৱৰ্তে, আপুনি এতিয়া ৪৫৫ টকা খৰচ কৰিব লাগিব।\n৫৯৮ টকাৰ পৰিৱৰ্তে ৭১৯ টকা।\n১৪৯৮ ৰ পৰা ১৭৯৯ টকা।\n২৪৯৮ টকাৰ আঁচনিখনৰ মূল্য এতিয়া ২৯৯৯ টকা।\nFirst published: November 26, 2021, 12:13 IST\n249 rechargeAirtelMobile Service