ভাৰতৰ শক্তি খণ্ড - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমধ্যপ্ৰদেশৰ গ্ৰাম্য এলেকাত থকা এটা বৈদ্যুতিক টাৱাৰ\nবৈদ্যুতিক শক্তিৰ বিস্তৃতি\n৯৯.৭% (৯ জানুৱাৰী ২০১৯)\nজীৱাশ্ম ইন্ধনৰ অংশ\nনৱীকৰণযো্গ্য শক্তিৰ অংশ\nবিদ্যুৎ শক্তিৰ পৰা গ্ৰীনহাউছ গেছৰ নিৰ্গমন\n২,১৯৪.৭৪ মেগাটন কাৰ্বন ডাই অক্সাইড\nগড় হিচাপত বিদ্যুৎ শক্তিৰ ব্যৱহাৰ (২০১৮-১৯)\n১,১৮১ কিলোৱাট-আৱাৰ প্ৰতিজন\nবিতৰন আৰু সংবহন ক্ষতি (২০১৭-১৮)\n(মুঠৰ শতাংশ, ২০১৮-১৯)\nবিদ্যুৎ উৎপাদনত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অংশ\n৪৬% (মাৰ্চ ২০১৯)\nভাৰতৰ শক্তি মন্ত্ৰণালয়\nনৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ দায়িত্ব\nনতুন আৰু নবীকৰণযোগ্য শক্তিৰ মন্ত্ৰণালয়\nপৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ মন্ত্ৰণালয়\nবৈদ্যুতিক খণ্ডৰ আইন\nবিদ্যুৎ শক্তিৰ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত হৈছে পৃথিৱীৰ ভিতৰতে তৃতীয় বৃহৎ দেশ। আনহাতে বিদ্যুৎ শক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ তালিকাতো ভাৰতৰ স্থান তৃতীয়। ২০২০ চনৰ ৩১ মাৰ্চ পৰ্যন্ত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিদ্যুৎ গ্ৰীডৰ সৰ্বমুঠ প্ৰতিষ্ঠাপিত বহনক্ষমতা হৈছে ৩৭০.১০৬ গিগাৱাট। নৱীকৰণযোগ্য শক্তিকেন্দ্ৰসমূহ, (য'ত বৃহৎ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পও অন্তৰ্ভুক্ত)-এ মুঠ প্ৰতিষ্ঠাপিত ক্ষমতাৰ ৩৫.৮৬% বহন কৰে। ২০১৮-১৯ চনৰ আৰ্থিক বৰ্ষত ভাৰতৰ ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ দ্বাৰা উৎপাদিত হোৱা সৰ্বমুঠ বিদ্যুৎ শক্তি আছিল ১,৩৭২ টেৰাৱাট-আৱাৰ (TWh) আৰু ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠান/অৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা উৎপাদিত সৰ্বমুঠ বিদ্যুৎ শক্তিৰ পৰিমাণ আছিল ১,৫৪৭ টেৰাৱাট-আৱাৰ।২০১৮-১৯ চনত ভাৰতৰ জনমূৰি বিদ্যুৎ ব্যৱহাৰ আছিল ১,১৮১ কিলোৱাট-আৱাৰ। বিদ্যুৎ মাছুল কম হোৱা সত্ত্বেও ভাৰতৰ জনমূৰি বৈদ্যুতিক শক্তিৰ ব্যৱহাৰ আন বহু দেশতকৈ কম।\nভাৰতবৰ্ষৰ অতিৰিক্ত শক্তি উৎপাদন ক্ষমতা আছে যদিও বিতৰণ-প্ৰণালীৰ এক আন্তঃগাঁঠনিজনিত সমস্যা আছে। সেইটো দিশ নিৰীক্ষণ কৰিবলৈকে ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ বৰ্ষত "সকলোৰে বাবে বিদ্যুৎ" শীৰ্ষক কাৰ্যসূচীখন হাতত লৈছিল। ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰত সেই কাৰ্যসূচীখন বাস্তৱায়িত কৰি প্ৰয়োজনীয় আন্তঃগাঁঠনি তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু প্ৰত্যেকঘৰ মানুহ, উদ্যোগ, তথা বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহে যাতে অবিৰতভাৱে বিদ্যুৎ শক্তি আহৰণ কৰিব পাৰে, তাৰ নিশ্চয়তা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।\nভাৰতবৰ্ষৰ শক্তি খণ্ডক মূলতঃ আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি আহিছে জীৱাশ্ম ইন্ধনসমূহে; বিশেষকৈ কয়লাই। ২০১৮-১৯ আৰ্থিক বৰ্ষত কয়লাৰ জৰিয়তেই ভাৰতৰ তিনি চতুৰ্থাংশ শক্তিৰ চাহিদা যোগান ধৰা হৈছিল। নৱীকৰণযোগ্য শক্তিসমূহত বিনিয়োগ বৃদ্ধিৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছে। চৰকাৰে প্ৰস্তুত কৰা ২০১৮ বৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বৈদ্যুতিক আঁচনিৰ মতে- "২০২৭ চনলৈকে ভাৰতৰ ৰাজহুৱা খণ্ডত আৰু নৱীকৰণ-অযোগ্য প্ৰকল্পৰ প্ৰয়োজন নাই। যিহেতু ৫০,০২৫ মেগাৱাটসম্পন্ন কয়লাভিত্তিক শক্তি প্ৰকল্প ইতিমধ্যেই নিৰ্মীয়মান অৱস্থাত আছেই। প্ৰায় ৪৮,০০০ মেগাৱাটৰ পুৰণি কয়লাভিত্তিক প্ৰকল্পৰ অৱলুপ্তিৰ জোৰা মাৰিবলৈ ২৭৫,০০০ মেগাৱাট নৱীকৰণ-যোগ্য শক্তিৰ বহনক্ষমতা আছেই। "\n2 প্ৰতিষ্ঠাপিত বহনক্ষমতা\n2.1 ৰাজহুৱা শক্তি\n2.2 খণ্ড আৰু প্ৰকাৰ ভিত্তিত উৎপাদনভিত্তিক বহনক্ষমতা(ব্যৱহাৰ্য)\n2.3 আবদ্ধ শক্তি\n3.1 জনমূৰি ব্যৱহাৰ\n৩১ মাৰ্চ ২০২০ পৰ্যন্ত ভাৰতৰ বিভিন্ন উৎসৰ প্ৰতিষ্ঠাপিত বহনক্ষমতা\nকয়লা: 2,05,134.5 মেগাৱাট (55.4%)\nবৃহৎ জলবিদ্যুৎ: 45,699.22 মেগাৱাট (12.3%)\nক্ষুদ্ৰ জলবিদ্যুৎ: 4,683.16 মেগাৱাট (1.3%)\nবতাহ শক্তি: 37,693.75 মেগাৱাট (10.2%)\nসৌৰশক্তি: 34,627.82 মেগাৱাট (9.4%)\nজৈৱভৰ (Biomass): 10,022.95 মেগাৱাট (2.7%)\nনিউক্লিয়াৰ: 6,780 মেগাৱাট (1.8%)\nগেছ: 24,955.36 মেগাৱাট (6.7%)\nডিজেল: 509.71 মেগাৱাট (0.1%)\n১৮৭৯ চনৰ ২৪ জুলাইত কলিকতাত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বৈদ্যুতিক বাল্ব অৰ্থাৎ বিজুলী-চাকিৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। সম্পন্ন কৰিছিল পি.ডব্লিউ. ফ্লিউৰি আৰু কোম্পানীয়ে। ১৮৯৭ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত কিলবাৰ্ণ এণ্ড কোম্পানীয়ে ইণ্ডিয়ান ইলেক্ট্ৰিক কোম্পানীৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে কলিকতাৰ বৈদ্যুতিকীকৰণৰ অনুজ্ঞা পত্ৰ লাভ কৰে, যাৰ পঞ্জীয়ন হৈছিল ১৮৯৭ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত, লণ্ডনত। এমাহৰ পিছত এই কোম্পানীটোক কলিকতা বৈদ্যুতিক যোগান নিগম হিচাপে নামাংকিত কৰা হয়। অৱশ্যে কোম্পানীৰ নিয়ন্ত্ৰণটো ১৯৭০ চনতহে লণ্ডনৰ পৰা কলিকতালৈ বদলি কৰা হয়। যি কি নহওক, কলিকতাত বিদ্যুৎ বিতৰণে লাভ কৰা সফলতাৰ পাছত বোম্বাইত (এতিয়া মুম্বাই)লৈ বিদ্যুৎ শক্তি অনা হ'ল। ১৮৮২ চনত মুম্বাইৰ ক্ৰফৰ্ড বজাৰত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বিদ্যুৎ প্ৰজ্বলন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ১৯০৫ চনত বোম্বাই বিদ্যুৎ যোগান আৰু ট্ৰামৱেইছ কোম্পানী (BEST)-এ ট্ৰামপথত (Tramways) শক্তি যোগানৰ বাবে এটা উৎপাদন কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে।\n১৮৯৭ চনত দাৰ্জিলিঙ পৌৰনিগমৰ বাবে ছিদ্ৰাপঙৰ এখন চাহ-বাগিচাৰ কাষত ভাৰতৰ প্ৰথমটো প্ৰকল্প ছিদ্ৰাপংগ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প স্থাপন কৰা হয়। ১৯০৫ চনৰ ৫ আগষ্টত বাংগালোৰত এছিয়াৰ প্ৰথমটো বৈদ্যুতিক পথ-চাকি (Street-Light) স্থাপন কৰা হয়।১৯২৫ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ প্ৰথমখন বৈদ্যুতিক ৰে'ল চলে। ৰে'লখন চলিছিল মুম্বাইৰ হাৰ্বাৰ লাইনত; ভিক্টোৰিয়া টাৰ্মিনাছৰ পৰা পৰা কুৰ্লা ৰে'লৱে ষ্টেচনলৈকে। ২০১৫ চনৰ ১৮ আগষ্টত, CIAL সৌৰশক্তি প্ৰকল্পটো শুভাৰম্ভণিৰ লগেলগেই কোচী আন্তৰ্জাতিক বিমানবন্দৰটো সৌৰশক্তিৰে চালিত পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো পূৰ্ণপৰ্যায়ৰ বিমানবন্দৰ হৈ পৰে।\n১৯৬০ চনত ভাৰতে গ্ৰীড-পৰিচালনাৰ ধাৰণাটোক আঞ্চলিক পৰ্যায়লৈ লৈ আহে। ৰাজ্যিক গ্ৰীডসমূহ সম্পৰ্কিত কৰি ৫টা আঞ্চলিক গ্ৰীড সজা হয়। যিয়ে ভাৰতৰ উত্তৰ, দক্ষিণ, পূব, পশ্চিম আৰু উত্তৰ-পূবক সংলগ্ন কৰিলে। প্ৰতিটো খণ্ডৰে ৰাজ্যসমূহত অতিৰিক্তভাৱে বিদ্যুৎ শক্তিৰ সংবহন কৰিবলৈকে এই আঞ্চলিক গ্ৰীডসমূহ সংযুক্ত কৰা হ'ল। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে এখন ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰীডৰ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰে। আঞ্চলিক গ্ৰীডসমূহ পোনপ্ৰথমতে অসমলয়ী উচ্চবিভৱভেদ একমুখী প্ৰৱাহ (Asynchronous High Voltage Direct Current, HVDC)ৰ জৰিয়তে সংযুক্ত কৰা হ'ল আৰু সীমিত পৰিমাণৰ নিয়মীয়া শক্তিৰ বিনিময় কৰাৰ বাটটো মুকলি কৰা হ'ল। এই লিংক বা সংযোগবিন্দুসমূহ পৰ্যায়ক্ৰমে উন্নীতকৰণ হৈ থাকিল আৰু এসময়ত উচ্চক্ষমতাৰ সমলয়ী সংযোগবিন্দুলৈ তাক বিকশিত কৰা হ'ল।\n১৯৯১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আঞ্চলিক গ্ৰীডসমূহৰ মাজত প্ৰথমটো আন্তঃসংযোগ স্থাপন কৰা হ'ল যেতিয়া উত্তৰ-পূব আৰু আৰু পূব গ্ৰীডৰ মাজত সংযোগটো স্থাপন হ'ল। ২০০৩ চনৰ মাৰ্চত পশ্চিম গ্ৰীডটোক ইয়াৰ লগত সংযুক্তকৰণ হ'ল। ২০০৬ চনৰ আগষ্টত উত্তৰ গ্ৰীডটোকো ইয়াৰ লগত জড়িত কৰা হ'ল যাৰফলত একেটা কম্পনাংকতে চালিত হৈ থকা এটা কেন্দ্ৰীয় গ্ৰীড ভাৰতত তৈয়াৰ হ'ল। ২০১৩ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰত ৭৬৫ কিলোভল্ট ৰায়চোৰ-চোলাপুৰ সংবহন তাঁৰৰ মাজেৰে প্ৰৱাহ চালিত কৰাৰ লগেলগে অৱশিষ্ট দক্ষিণ গ্ৰীডটোও কেন্দ্ৰীয় গ্ৰীডৰ লগত সংযুক্ত হৈ পৰিল।\nজলবিদ্যুৎ উৎপাদনৰ কিছু বিফলতা সত্ত্বেও ২০১৫ কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষৰ সমাপ্তি পৰ্যন্ত, ভাৰত এখন শক্তি-অতিৰিক্ত দেশ (Power Surplus Nation) হৈ পৰে। ২০১৭ চনৰ ২৯ মাৰ্চত, কেন্দ্ৰীয় বিদ্যুৎ শক্তি কৰ্তৃপক্ষ (CEA)-য়ে জনোৱা মতে, পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰত বিদ্যুৎ শক্তিৰ ৰপ্তানিকাৰী হৈ পৰিছে। ৫,৫৮৫ মিলিয়ন ইউনিট শক্তি আমদানি কৰাৰ পৰিৱৰ্তে ৫,৭৯৮ মিলিয়ন ইউনিট শক্তি ভাৰতে ইয়াৰ চুবুৰীয়া দেশসমূহলৈ ৰপ্তানি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nপ্ৰতিষ্ঠাপিত বহনক্ষমতা[সম্পাদনা কৰক]\nৰাজহুৱা শক্তি[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতত প্ৰতিষ্ঠাপিত বহনক্ষমতাৰ বিকাশ\n31-Mar-2017 192,163 25,329 838 218,330 6,780 44,478 57,260 101,138 326,841 10.31%\n31-Mar-2018 197,171 24,897 838 222,906 6,780 45,293 69,022 114,315 344,002 5.25%\n31-Mar-2019 200,704 24,937 637 226,279 6,780 45,399 77,641 123,040 356,100 3.52%\nনিষ্ক্ৰিয় অৱস্থাত থকা বহনক্ষমতাক(য'তেই প্ৰযোজ্য) বিয়োগ কৰিহে এইখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। ৩১ মাৰ্চ ২০১৯ পৰ্যন্ত প্ৰায় ৪০,০০০ মেগাৱাট শক্তি নিৰ্মীয়মান পৰ্যায়ত আছে।\nখণ্ড আৰু প্ৰকাৰ ভিত্তিত উৎপাদনভিত্তিক বহনক্ষমতা(ব্যৱহাৰ্য)[সম্পাদনা কৰক]\n২০১৯ চনৰ ৩১ জুলাই পৰ্যন্ত বিদ্যুৎ শক্তিৰ (ব্যৱহাৰ্য) উৎপাদনভিত্তিক বহনক্ষমতা, খণ্ড আৰু প্ৰকাৰ হিচাপে তলত দিয়া হৈছে- \nখণ্ড আৰু প্ৰকাৰ ভিত্তিত মুঠ বহনক্ষমতা(ৰাজহুৱা)\nৰাজ্য চৰকাৰসমূহ 64,736.50 1,290.00 7,118.71 363.93 73,509.13 0.00 26,958.50 2,349.98 102,817.61 29\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ 56,340.00 3,140.00 7,237.91 0.00 66,717.91 6,780.00 15,046.72 1,632.30 90,176.93 25\nব্যক্তিগত 74,733.00 1,830.00 10,580.60 273.70 87,417.30 0.00 3,394.00 76,650.52 167,461.82 46\nসৰ্বভাৰতীয় 195,809.50 6,260.00 24,937.22 637.63 227,644.34 6,780.00 45,399.22 80,632.80 360,456.37 100\nআবদ্ধ শক্তি[সম্পাদনা কৰক]\n৩১ মাৰ্চ ২০১৯ পৰ্যন্ত উদ্যোগ-নিয়ন্ত্ৰিত(১ মেগাৱাটতকৈ ঊৰ্ধৰ) আবদ্ধ শক্তি কেন্দ্ৰৰ মুঠ বহনক্ষমতা হৈছে ৫৮,০০০ মেগাৱাট। ২০১৮-১৯ ৰাজহবৰ্ষত মুঠ ১৭৫,০০০ গিগাৱাট-ঘণ্টা শক্তি ইয়াত উৎপাদন হৈছিল।৭৫,০০০ মেগাৱাটৰ শক্তিসম্পন্ন ডিজেল জেনেৰেটৰৰ ছেটো দেশত স্থাপিত হৈছে। ইয়াৰ লগতে ১০০ কে.ভি.এ.তকৈ কমশক্তিসম্পন্ন বহুতো ডিজেল জেনেৰেটৰো স্থাপিত হৈ আছে- যিবোৰে সকলোধৰণৰ খণ্ডতে হ'ব পৰা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ সাজু হৈ থাকে। \nআবদ্ধ শক্তি খণ্ড\nআবদ্ধ শক্তিৰ বহনক্ষমতা (মেগাৱাট)\nউৎপাদিত শক্তি (গিগাৱাট-ঘণ্টা)\n১ কয়লা 34,833 60.06% 141,137 80.64%\n২ জলবিদ্যুৎ 48 0.08% 97 0.09%\n৩ নৱীকৰণযোগ্য শক্তিৰ উৎস 1,881 3.24% 2,258 1.28%\n৪ প্ৰাকৃতিক গেছ 7,753 13.37% 23,785 13.58%\n৫ তেল 13,485 23.25% 7,723 4.41%\nমুঠ 58,000 100.00% 175,000 100.00%\n1947** 330 4,182 10.11% 4.26% 70.78% 6.62% 2.99% 5.24% 16.3\n1950** 376 5,610 9.36% 5.51% 72.32% 5.49% 2.89% 4.44% 18.2\n1956 417 10,150 9.20% 5.38% 74.03% 3.99% 3.11% 4.29% 30.9\n1961 458 16,804 8.88% 5.05% 74.67% 2.70% 4.96% 3.75% 45.9\n1966 508 30,455 7.73% 5.42% 74.19% 3.47% 6.21% 2.97% 73.9\n1974 607 55,557 8.36% 5.38% 68.02% 2.76% 11.36% 4.13% 126.2\n1979 681 84,005 9.02% 5.15% 64.81% 2.60% 14.32% 4.10% 171.6\n1985 781 124,569 12.45% 5.57% 59.02% 2.31% 16.83% 3.83% 228.7\n1990 870 195,098 15.16% 4.89% 51.45% 2.09% 22.58% 3.83% 329.2\n1997 997 315,294 17.53% 5.56% 44.17% 2.09% 26.65% 4.01% 464.6\n2002 1089 374,670 21.27% 6.44% 42.57% 2.16% 21.80% 5.75% 671.9\n2007 1179 525,672 21.12% 7.65% 45.89% 2.05% 18.84% 4.45% 559.2\n2012 1,220 785,194 22.00% 8.00% 45.00% 2.00% 18.00% 5.00% 883.6\n2013 1,235 824,301 22.29% 8.83% 44.40% 1.71% 17.89% 4.88% 914.4\n2014 1,251 881,562 22.95% 8.80% 43.17% 1.75% 18.19% 5.14% 957\n2015 1,267 938,823 23.53% 8.77% 42.10% 1.79% 18.45% 5.37% 1010.0\n2016 1,283 1,001,191 23.86% 8.59% 42.30% 1.66% 17.30% 6.29% 1075\n2017 1,299 1,066,268 24.32% 9.22% 40.01% 1.61% 18.33% 6.50% 1122\n2018 1,322 1,130,244 24.20% 8.51% 41.48% 1.27% 18.08% 6.47% 1149\n2019 1,345 1,196,309 24.76% 8.24% 41.16% 1.52% 17.69% 6.63% 1181\n* Data from fiscal year ending on 31 March of each year.\nNote: Per Capita Consumption=(gross electricity generation by all sources plus net import) / mid year population. 'Consumption' is 'gross electricity generation by all sources plus net import' after subtracting transmission loses and auxiliary consumption in electricity generation.\nThe per capita annual domestic electricity consumption in India during the year 2009 was 96 kWh in rural areas and 288 kWh in urban areas for those with access to electricity. Globally the per capita annual average is 2,600 kWh and in the European Union it is 6,200 kWh.\nজনমূৰি ব্যৱহাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nElectricity Generation from 1985 to 2012\nElectricity generation in India from 2009 to 2019 (data source: powermin.nic.in)\nElectricity generation (utility sector) by source in India in FY 2018-19\nCoal: 10,21,997 GWh (74.5%)\nLarge Hydro: 1,35,040 GWh (9.8%)\nSmall Hydro: 8,703 GWh (0.6%)\nWind Power: 62,036 GWh (4.5%)\nSolar Power: 39,268 GWh (2.9%)\nBiomass & other RE: 16,750 GWh (1.2%)\nNuclear: 37,706 GWh (2.7%)\nGas: 49,886 GWh (3.6%)\nDiesel: 129 GWh (0.0%)\nPer-Capita Electricity consumption (kWh) in 2016-2017\nDadra and Nagar Haveli Western 15,783\nDaman and Diu Western 7,965\nGoa Western 2,466\nGujarat Western 2,279\nChhattisgarh Western 2,016\nMaharashtra Western 1,307\nMadhya Pradesh Western 989\nPuducherry Southern 1,784\nTamil Nadu Southern 1,847\nAndhra Pradesh Southern 1,319\nTelangana Southern 1,551\nKarnataka Southern 1,367\nKerala Southern 763\nLakshadweep Southern 633\nPunjab Northern 2,028\nHaryana Northern 1,975\nDelhi Northern 1,574\nHimachal Pradesh Northern 1,340\nUttarakhand Northern 1,454\nChandigarh Northern 1,128\nJammu and Kashmir Northern 1,282\nRajasthan Northern 1,166\nUttar Pradesh Northern 585\nOdisha Eastern 1,622\nSikkim Eastern 806\nJharkhand Eastern 915\nWest Bengal Eastern 665\nAndaman and Nicobar Islands Eastern 370\nBihar Eastern 272\nArunachal Pradesh North Eastern 648\nMeghalaya North Eastern 832\nMizoram North Eastern 523\nNagaland North Eastern 345\nTripura North Eastern 470\nAssam North Eastern 339\nManipur North Eastern 326\nNote: Per capita consumption = (gross electricity generation + net import) / mid year population.\n↑ "saubhagya". https://saubhagya.gov.in/। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 April 2020.\n↑ "WEO - Energy access database". worldenergyoutlook.org. http://www.worldenergyoutlook.org/resources/energydevelopment/energyaccessdatabase/। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 November 2016.\n↑ 3.0 3.1 3.2 "All India Installed Capacity of Utility Power Stations". http://www.cea.nic.in/monthlyinstalledcapacity.html.\n↑ "Scenarios/CO2 emissions/India". International Energy Agency. https://www.iea.org/weo/। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 March 2019.\n↑ 5.00 5.01 5.02 5.03 5.04 5.05 5.06 5.07 5.08 5.09 5.10 "Growth of Electricity Sector in India from 1947-2019". Central Electricity Authority. May 2018. http://www.cea.nic.in/reports/others/planning/pdm/growth_2019.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 August 2019.\n↑ "BP Statistical Review of world energy, 2016". http://www.bp.com/content/dam/bp/pdf/energy-economics/statistical-review-2016/bp-statistical-review-of-world-energy-2016-electricity.pdf.\n↑ Tripathi, Bhasker (2018-03-26). "Now, India is the third largest electricity producer ahead of Russia, Japan". Business Standard India. https://www.business-standard.com/article/economy-policy/now-india-is-the-third-largest-electricity-producer-ahead-of-russia-japan-118032600086_1.html.\n↑ "BP Statistical Review of World Energy June 2019". https://www.bp.com/content/dam/bp/business-sites/en/global/corporate/pdfs/energy-economics/statistical-review/bp-stats-review-2019-full-report.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:5August 2019.\n↑ "Tariff & duty of electricity supply in India". report. CEA, Govt. of India. March 2014. http://www.slideshare.net/ashishverma061/tariff-and-duty-of-electricity-supply-in-various-state-of-indiaa-review-by-cea.\n↑ "India can achieve 1,650 billion units of electricity next year, Piyush Goyal". http://economictimes.indiatimes.com/industry/energy/power/india-can-achieve-1-65-billion-units-of-electricity-next-year-piyush-goyal/articleshow/53103685.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:9July 2016.\n↑ "Mapped: The 1.2 Billion People Without Access to Electricity". https://www.visualcapitalist.com/mapped-billion-people-without-access-to-electricity/। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 November 2019.\n↑ "India tops list of scrapped coal projects in pipeline since 2010: Study". https://www.business-standard.com/article/economy-policy/india-tops-list-of-scrapped-coal-projects-in-pipeline-since-2010-study-118071100957_1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 July 2018.\n↑ "National Electricity Plan (Generation) 2018". http://www.cea.nic.in/reports/committee/nep/nep_jan_2018.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 March 2018.\n↑ "Location wise regional summary of all India installed capacity of utility power stations". http://cea.nic.in/reports/monthly/installedcapacity/2020/installed_capacity-03.pdf.\n↑ "Let there be light". The Telegraph. 26 April 2009. http://www.telegraphindia.com/1090426/jsp/calcutta/story_10866828.jsp.\n↑ "Electricity arrives in Mumbai". http://www.bestundertaking.com/mumbai.asp। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 August 2012.\n↑ "Archives Darjeeling Hydro Power System - IET history - The IET". http://www.theiet.org/resources/library/archives/featured/darjeeling.cfm। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 July 2015.\n↑ Daily News & Analysis (20 November 2011). "Relic of India's first electric railway to be dismantled". dna. http://www.dnaindia.com/mumbai/report_relic-of-indias-first-electric-railway-to-be-dismantled_1614956। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 July 2015.\n↑ "Cochin International Airport set to become worlds's first fully solar powered major airport". LiveMint (Kochi, India). 18 August 2015. http://www.livemint.com/Politics/nYRV0SGkot3GIOvQrqhBXL/Worlds-first-solarrun-airport-in-Kochi.html.\n↑ Menon, Supriya. "How is the world's first solar powered airport faring? - BBC News". Bbc.com. https://www.bbc.com/news/world-asia-india-34421419। আহৰণ কৰা হৈছে: 2016-12-01.\n↑ 22.0 22.1 22.2 "One Nation-One Grid". Power Grid Corporation of India. http://www.powergridindia.com/_layouts/PowerGrid/User/ContentPage.aspx?PId=78&LangID=english। আহৰণ কৰা হৈছে:2December 2016.\n↑ "Indian power system becomes largest operating synchronous grid in the world". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/india/All-India-Power-Engineers-Federation-Indian-power-system/articleshow/28294988.cms.\n↑ "Draft National Electricity Plan, 2016, CEA". http://www.cea.nic.in/reports/committee/nep/nep_dec.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 December 2016.\n↑ "surplu". https://energy.economictimes.indiatimes.com/news/power/will-try-to-keep-power-prices-lower-says-piyush-goyal/50525720। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 April 2020.\n↑ "Dark future ahead? 11,000 mw thermal power capacity lying idle, largest outage is in the north". https://energy.economictimes.indiatimes.com/news/power/dark-future-ahead-11000-mw-thermal-power-capacity-lying-idle-largest-outage-is-in-the-north/50556138। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 April 2020.\n↑ "Broad status of thermal power projects". Central Electricity Authority. April 2019. http://www.cea.nic.in/reports/monthly/broadstatus/2019/broad_status-04.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:3May 2019.\n↑ "Executive summary of Power sector, July 2019". http://www.cea.nic.in/reports/monthly/executivesummary/2019/exe_summary-07.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 August 2019.\n↑ "List of major captive power plants". https://powerline.net.in/2017/10/03/captive-power-market/। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 May 2018.\n↑ "Gensets add up to under half of installed power capacity; August, 2014". http://indianexpress.com/article/india/india-others/gensets-add-up-to-under-half-of-installed-power-capacity/। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 May 2015.\n↑ "No central help to debt-ridden state-run power discoms: Piyush Goyal Read more at: https://economictimes.indiatimes.com/industry/energy/power/no-central-help-to-debt-ridden-state-run-power-discoms-piyush-goyal/articleshow/47579813.cms?utm_source=contentofinterest&utm_medium=text&utm_campaign=cppst". http://economictimes.indiatimes.com/industry/energy/power/no-central-help-to-debt-ridden-state-run-power-discoms-piyush-goyal/articleshow/47579813.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 30 April 2020.\n↑ "The True Cost of Providing Energy to Telecom Towers in India". http://www.gsma.com/membership/wp-content/uploads/2013/01/true-cost-providing-energy-telecom-towers-india.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 August 2015.\n↑ "World Energy Outlook 2011: Energy for All". International Energy Agency. October 2011. http://www.iea.org/papers/2011/weo2011_energy_for_all.pdf.\n↑ "Rajya Sabha - Starred Question No. 6375 (Annexure-II". Ministry of Power, Govt. of India. https://powermin.nic.in/sites/default/files/uploads/LS05042018_Eng.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:2February 2019.\n↑ "Consumer wise real Time AP Power Supply Position". http://www.apvidyutpravah.in/। আহৰণ কৰা হৈছে:4July 2016.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতৰ_শক্তি_খণ্ড&oldid=254259"ৰ পৰা অনা হৈছে\nভাৰতত বিদ্যুৎ শক্তি\nএই পৃষ্ঠাখন ১২ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২০:১০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি, ৰোগীৰ দেহত ম্যাদ উকলা ছেলাইন Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি, ৰোগীৰ দেহত ম্যাদ উকলা ছেলাইন\nধুবুৰীঃ ধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ কৰ্মচাৰীৰ বিৰুদ্ধে গাফিলতিৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। চিকিৎসালয়খনত মঙলবাৰে তিনিগৰাকী ৰোগী ভৰ্তি কৰা হৈছিল। ৰোগীকেইগৰাকীৰ নাম ক্ৰমে আয়শা বিবি(৪৫), তাচিৰণ বেৱা (৮০), এনামুল হক(২৬)। এই তিনিজন ৰোগীৰ প্ৰদান কৰা হৈছে ম্যাদ উকলি যোৱা ছেলাইন। ছেলাইন গ্ৰহণ কৰাৰ পাছৰেপৰা তিনিওগৰাকী ৰোগী অসুস্থ হৈ পৰে।\nপাছত ৰোগীৰ পৰিয়ালৰ লোকে ম্যাদ উকলি যোৱা ছেলাইন দিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰি বিষয়টোৰ সন্দৰ্ভত নাৰ্ছক অৱগত কৰে। লগে লগে ধুবুৰী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত এক হুলস্থূলীয়া পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয়। ঘটনাস্থলীত আৰক্ষী-প্ৰশাসন উপস্থিত হৈ পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\nকিন্তু লক্ষ্যণীয় বিষয় যে, আচলতে কি চলি আছে ধুবুৰীৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ত! কাৰ গাফিলতিৰ বাবে ধুবুৰীৰ অসামৰিক চিকিৎসালয় চলি আছে এনেবোৰ ঘটনা? তদন্তৰ পাছতহে ঘটনাৰ সবিশেষ পোহৰলৈ আহিব।


টেটোন তামুলি/দ্বিতীয় অঙ্ক - ৱিকিউৎস\nটেটোন তামুলি/দ্বিতীয় অঙ্ক\n10793টেটোন তামুলিপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা১৯০৯\n[ ১৬ ] দ্বিতীয় অঙ্ক।\nটেটোন।— (অকলশৰে বহি) অহ, আজি এই পৃথিবীখনেই মােৰ ফুৰা- চকাৰ ঠাই। গােটেই জগতখনেই মােৰ বন্ধু। জোন, বেলি, তৰা সকলােৱেই মােৰ সুখ-দুখ দেখোঁতা। ইমানত আৰু অমুকাৰ ভয় কি ? বােপাইৰ বল নাপালেও, অমুকা তৰিব পাৰিব পায় দেখােন। কিন্তু, (অলপ পৰ টলকা মাৰি পেটৰ উমান লৈ) ওঁ-হুঁ-হুঁ, গতিক বিষম ! মােৰ ভেম্‌টো নৰজিবগৈ যেন পাইছোঁ। পুৱাৰ পঁইতা যে পেটতে পানী হলেই, বাটত খোৱা আঠীয়া কল আষিৰো বল নােপােৱাত পৰিছেগৈ। এতিয়া নাে ক’ত কি পাওঁ, পেটৰ জুইকুৰা কিহেৰে নুমাওঁ! হওঁতে এই পেটাৰিটো লৈ হে লেঠা, নহ’লে অমুকাক পায় কোনে? (পেট মােহাৰে)। এৰা, তাহানিৰ ফুল-কোৱঁৰৰ পিতেক নগৰা-জগৰাৰ দশা হে মিলিছে মােৰা । সিহঁতে দুখত আনদ কৰা শুনি হেনো মেনী মহে গাখীৰ পিয়াইছিল, শুকুলী হাতীয়ে পিঠিত তুলি লৈ ফুৰিছিল। মােলৈকো তেনে কোনােবা আছে বা? ময়ােচান সেই গটকে এবাৰ ধৰি চাওঁ।—কি বুলি ? (অলপ ভাবে) এঃ, যি বুলি আহে, মাৰি দিওঁ, বাপেকে, সেই বুলিয়েই:—\n“অ, বােপায়ে খেদিলে দুপৰীয়া ভােকত,\nঅ, কোন্ কত আছাহঁক এই জগতত,\nএমুঠি দিয়াঁহি মুখত।”\n[ ১৭ ] —সৌৱা নহয়, বাপেকে, চাপিছেহি আমাৰো কোনোবা। পিঠিত\nতুলি নি খুৱাবগৈ এতিয়া। (মূৰে-কপালে হাত দি নিটাল মাৰে)।\n(দুটা চোৰৰ প্ৰৱেশ)\n১ম, চোৰ।— এঃ, গৃহস্তে সাৰ পায় বুলিহে ভয়। নহলে, মোৰ দৰে উমানত বস্তু বাছিব জানে কেইটাই?\n২য়, চোৰ।— এৰা, মোৰ হ’লে দুৱাৰ মেলোঁতেই গম্ পায় যেন লাগি যায়। অ, সিদিনা আকৌ, জানিছ, বৰচাঙৰপৰা বোন্দাটো নামি অহা দেখিয়েই মানুহ বুলি বৰ ভয় খালোঁ ককাই! কিনো কম, দুদিনলৈকে মোৰ বুকুখনে ধানবনাদি বানি আছিল। সেই হে বোলোঁ, মোক আগ নকৰিবি, বহিৰতে থবি; মুঠেই, ভাৰ লবৰ বেলিকা মোক বিচাৰিবি।\n১ম, চোৰ।— অ, ইয়ালৈকে মতাটো হৈ উপজিছিলি? ভয়ৰ গোট ইমানটো হ’লে ইমান ডাঙৰ কামলৈ ওলাবই নেলাগে! হেৰ, বুধি জানিলে ভয় নাই। শুন, আন একো নেপালে দুৱাৰ-চুকৰ গাঁথিত চালৰ কুটা গুজি লব লাগে; তেতিয়া আৰু দুৱাৰে কেৰ্ নেকেৰায়। মনত ৰাখিবি।\n২য়, চোৰ।— এৰা, এই দৰে বিদাটো শিকাবি আকৌ, তেহে পাৰোঁ এতিয়াৰপৰা চাবিচোন তেন্তে। আজি ৰাতিয়েই দেখিবিচোন।\n১ম, চোৰ।— সঁচা, হয়। মাকৰ পেটতে কোনেও শিকি নাহে। তই বাৰু মোৰ চালত চলিবিচোন, তোক মই মানুহ কৰি হে এৰিম। নিছয় বুজিবি।\nটেটোন।— (আপোনা-আপুনি) এৰা, মোৰ মন্ত্ৰফাঁকিয়ে হাতে-হাতে গুণ দিলে। ইহঁতেই মোক দুখত আনদ কৰাব যেন পাইছোঁ। এতিয়া ইহঁতৰ লগৰ এটা হৈ লব পাৰিলেই কাম সাধিলোঁ; —আন, [ ১৮ ] নহলেও তেও মোৰ পেটজনাৰ জঞ্জালটো ভাঙ্গিব পৰা হব। কিন্তু, এই ফেৰাই মেনী ম’হৰ গাখীৰৰ হে কাম দিব; শুকুলী হাতীৰ পিঠিত উঠা সুখ ফেৰাওতো লাগে। বাৰু, দেখা যাওক, কৰ পানী কলৈ যায়। আছে তাৰো উপায়! (কেঁকাই কেঁকাই ) হে মোৰ কপাল! বোলে, দৰিদ্ৰ লঙ্কালৈ যায়, লঙ্কাত জুই লাগে!—ওঁ–হুঁ—হুঁ।\n২য়, চোৰ।— (উচাপ্ খাই) ঔ ককাই, এতিয়াহে মৰিলোঁ! এইটো মানুহ। কেনি পলাওঁ মই!\nটেটোন।— অ, নেলাগে পলাব, মই হে। বোলোঁ, এৰি নগলে লগ ধৰিব হে খোজোঁ।\n১ম, চোৰ।— হেৰ, ই ধৰে হেনোঔ!\nটেটোন।— ভয় নাই। লগ হে ধৰিব খুজিছোঁ।\n১ম, চোৰ।— কিনো কয় অ! ই আমাক চোৰ বুলি চিনিছে হবলা?\nটেটোন — অ, নিচিনিম নো কিয় হেৰা? সাপে হে সাপৰ ঠেং দেখে। সেই হে লগ ধৰিব খুজিছোঁ। ককাইহঁতঐ, যি ঘৰত হে সোমাইছিলোঁগৈ! কি হ’ব ক’লে! মই অকল দেখি হে? যি হে বস্তু বাজ কৰি লৈছিলোঁ। পিচে, কপাল! ভাৰ কানত তুলি লওঁতেই কঁকাল-মোচোকা খালোঁ। কোনোমতে বগুৱাবাই আহি এইখিনিতে বহি আছোঁ।\n২য়, চোৰ।— কি কথা আছে, ভাৰ লোৱাত মই আছোঁ নহয়। ককাইটি, নকৈছিলোঁ, বোলোঁ, ভাৰ লবলৈকো এটা লাগে।\n১ম, চোৰ।— বাৰু, ৰবিচোন তই। এওঁৰ সৈতে সোধা-পোছা কৰি চাওঁ।\nটেটোন।— সোধা-পোছাৰ সকাম নাই, আমি উঠিব হে লাগে। যাওঁ বলাহঁক। সৰহ দূৰৈ নহয়, সৌ ধাপ-মৰা বাৰীখনেই। বৰ চহকী মানুহ দেও সেই ঘৰ। [ ১৯ ] ১ম, চোৰ।— বেচ কথা। ভাল ছেগ মিলিছে। উঠাঁ তেন্তে।\nটেটোন।— এ, কওঁতেই ক’লা, বোলে, যঁতৰতে শলা। উঠিবলৈ নেদেখিছা, চিপ্ মাৰি কঁকালটো লৰাবই পৰা নাই! উস্ উস্ উস্।\n২য়, চোৰ।— পিচে?\nটেটোন।— জানো, এতিয়া কাৰ পিঠি পাওঁ?\n২য়, চোৰ।— কি “পিঠি পাওঁ”?\n১ম, চোৰ।— এ, নহয় অ, অৰ্থৎ তেওঁক বোকোচাত লব লাগে; —নহয় নে হে?\nটেটোন।— হয়, ঠিক ধৰিলাঁ কথাটো। তোমাৰ বুধিটো বৰ চোকা।\n২য়, চোৰ।— কিয়, মই আছোঁ নহয়। কি কথা আছে, ময়ে লম বাৰু বোকোচাত।\n১ম, চোৰ।— বেচ কথা। সেইটো হল বাৰু। পিচে, ভিতৰ সোমাব কোন্‌টো?\nটেটোন।— সেইটো মোকে ধৰি থোৱাঁচোন।\n১ম, চোৰ।— বাৰু, সোমাবাঁ তুমিয়েই। কিন্তু বন্ধু বাছিব জানিব জানো।\nটেটোন।— সেইটো নজনাকৈয়ে নো চোৰৰ বৃত্তিটো মূৰত লৈছোঁ নে? তথাপি, শুনোচান তোমাৰ বুধিটোও।\n১ম, চোৰ।— মই হলে কৰোঁ কি, এন্ধাৰত খপিয়াই পোৱা বস্তুবোৰ নিয়মীয়াকৈ বজাই চাওঁ। তেহে কেনে দৰৰ বস্তু বুজিব পাৰি।\nটেটোন।— উঃ, ভাল মিলি গল দেও কথাটো। ময়ো তাকে কৰোঁ।\n২য়, চোৰ।— নিমিলিব কেলেই, দুয়োজন পকা মানুহ।\nটেটোন।— এৰা, এতিয়া আৰু পলম কৰাৰ সকাম নাই। ৰাতি ভালেখিনি হৈছে। উঠিব হে লাগে।\n১ম চোৰ।— হয়, উঠিব হে লাগে।\nটেটোন।— এৰা, উঠোৱাঁ আকৌ? [ ২০ ] ২য়, চোৰ।— (পিঠি পাতি) এয়া নহয়।\nটেটোন।— মন্ত্ৰই গুণ দিছে বাপেকে! (স্ফূৰ্ত্তিৰে সৈতে বোকোচাত উঠে)।\n(টেটোনক বোকোচাত লৈ তিনিওৰো প্ৰস্থান।)\n⸺<>⌾<>⸺ দ্বিতীয় পট,—\nচহকী গৃহস্থৰ বৰঘৰ।\nগৃহস্থ।— (বৰঘৰৰ দুৱাৰ কেইখন ভালকৈ মৰা হৈছে নে নাই পৰীক্ষা কৰি চায়। বোলে, হৰিণাৰ গাৰ মঙহেই শত্ৰু। মোৰ ধন-বস্তুববাৰেই কাল হল। এইবোৰ আৰ্জ্জোতে যি দুখ পাইছিলোঁ, ৰাখোঁতে এতিয়া তাৰ ষাঠিগুণ দুখ পাইছোঁ। ই মোৰ শোৱন-খান নাইকিয়া কৰিছে। ৰাতি চিল্‌মিল্‌কৈ টোপনি আহিলেও, মেকুৰী—নিগনিয়ে জেৰজেৰালেই কাণ-সাৰ দি শুনি থাকোঁ; বতাহত দুৱাৰে কেৰ্‌কেৰালেই উঠি আহি চাওঁ। সিদিনা ধনৰ পেৰাটো চোৰে নিবৰপৰা মোৰ দেহত তৰণি নাই। পিচদিনাই বাকীখিনি ধন কলহত ভৰাই নিজানে নিজানে নি বাৰীচুকত পুতি থলোঁগৈ। এই কথা কাকো কোৱা নাই; সিজনীকো কোৱা নাই। নকওঁ, বেৰ-চালৰো কাণ আছে। নোকোৱাকৈ মৰোঁ যদি, ধনগুলৈয়ে পাওক; তথাপি চোৰৰ বুকুত নিদিওঁ। (দুৱাৰ-ডাংকেইটা আকৌ এবাৰ হেঁচি টানকৈ মাৰি) কিমান নো পৰ্ দিম আৰু!\nশোৱাখোঁটালীপৰা।— আজি ৰাতিৰে-ৰাতিটো পহৰা দিয়ে থাকিব নে? শোৱাপাটীত নপৰোঁ বুলিয়েই লাগিছে নে কি? [ ২১ ] গৃহস্থ।— এৰা, পাটীত পৰি নো লাভ কি! তাতো কাণেৰে পহৰা দিয়া হে!\nশো: কো: পৰা।—তেন্তে, দিনত শুই ৰাতি পহৰা দিবলৈ নিয়ম কৰাইভাল। এই দৰে টোপনি খতি কৰিলে গা নাঠাৱৰে নহয়।\nগৃহস্থ।—হয়, নিয়মটো বেয়া নহয়। এতিয়াৰপৰা তাকে হে কৰিব লাগিব। বাৰু, গৈছোঁ। (দুৱাৰ-ঘৰ আকৌ চকুফুৰাই চাই প্ৰস্থান)\nতৃতীয় পট,— বৰঘৰৰ ভিতৰ। ⸺\n(শোৱা-কোঠাত চাকি এটি মিট্‌মিট্‌কৈ জ্বলি আছে;\nচোৰ দুটাই দুৱাৰ মেলি টেটোনক ভিতৰলৈ\nসুমাই দি চোৰাং চাই থাকে।)\nটেটোন।—(আন্ধাৰত বগুৱাবাই বস্তু বিচাৰে) আন বস্তু মোক নেলাগে; সান্দহৰ কলহ এটা বিচাৰি পালেই হয় এতিয়া। (খপিয়াই ফুৰি) অ, বহালোঁ বাপেকে, এইটো গুড়ৰ টেকেলিয়ে ধৰা দিছে! এতিয়া সান্দহৰ কলহটো লগ পালেই মোৰ গা ৰব বাপেকে। ( খপিয়াই ফুৰে) এঃ নেপাওঁচান! আও! এই ঘৰৰ গৃহস্থ বৰ কট্‌কিনা মানুহ দেও! পেট মাৰি পইচা সাঁচিছে। চহকী হবলৈ বৰ মন ঔ! বাৰু, অলপ ৰবি, চহকী কৰিম বাপেৰে! মোৰ পেটৰ জুইকুৰা নুমাই লবলৈ হে চাইছোঁ। (খপিয়াই ফুৰোঁতে এটা ভগা ঢোলত হাত পৰে} অ, এইবাৰ হে বাৰ, বহালোঁ বাপেকে! (লুটীয়াই বগৰাই হাত ফুৰাই [ ২২ ] চায়) এঃ, নহয় হবলা সান্দহৰ কলহ। কিনো এইটো ঔ? অ, ভাল কথা; লগৰীয়াই বজাই চাবলৈ শিকাইছিল নহয়। বাৰু, চাওঁচোন বজাই কিনো এইটো। (ঢোলত চাপৰ ধৰে)।\n(ঢোলৰ মাত শুনি শোৱাচাঙ্গৰপৰা “কোন” “কোন” বুলি গৃহস্থে আহি টেটোনক গবা মাৰি ধৰে। ই দুটা চোৰে ভিৰাই ধৰি লৰ মাৰে)।\nগৃহস্থ।— হেৰ কটা, কোন্ তই?\nটেটোন।— কোন্ মই! কিনো অকৰাঔ! বোলে, ‘হাতত পুথি, মঙ্গলবাৰ’, সুধিব লাগিছে মে মই কোন্? মই ৰাতিফুৰা।\nগৃহস্থ।— কটা বন্দী তই চোৰ?\nটেটোন।— (ভোৰভোৰাই) আৰু নো ই কি বুলি ভাবিছিল! (ফুটাই ) বোলোঁ, চকু নাই নে? এই মাজনিশা চোৰ নহৈ আলহী সোমাইছোঁহিনে? চোৰ নে আলহী চিনিবি পাচত; আগেয়ে মোক বাৰু সান্দহৰ কলহটো দেখুৱাই দেচোন।\nগৃহস্থ।— অ, এইটোৱে কয় কি!\nটেটোন।— ভাল কৈছোঁ। পেটৰ জঞ্জালটো বোলোঁ আগেয়ে মাৰি লওঁ, পাচতো তোমাৰে সৈতে মেল মাৰি থাকিম।\nগৃহস্থ।— কটা, চোৰ বুলিলে ওৰ পৰে। ইয়াৰচোন মট্‌মটনি বাঢ়িছে হে!\nটেটোন।— বাৰু, মোক পাচেও ওৰ পেলাবাঁ। আগেয়ে ওৰ পেলাওঁ সান্দহৰ কলহ এটা, দেখুৱাই দিয়া।\nগৃহস্থ।— কটা, এইটো কৰবাৰ বলিয়া মানুহ। ই সান্দহ-বলিয়া। বাৰু, ৰজাক খুঁজি খাবিগৈ সান্দহ কাইলৈ। এতিয়া বান্ধি থওঁগৈ বল। (টেটোনৰ কঁকালত পঘা লগায় ) বল, কটা, বল।\nটেটোন।— বাৰু, বলাঁ। কিন্তু, কঁকালৰ বান্ধটো এফেৰি টানি দিয়াঁ। নহ’লে, কাছুটি খনে নৰওঁ নৰওঁকৈ ওজৰ কৰিছে। কালিৰেপৰা মোৰ পেটত লখিমীৰ সঞ্চাৰ হোৱা নাই। [ ২৩ ] গৃহস্থ।— তোৰ কেল্‌কেলনি শুনি থাকিলে গা নৰয় আৰু। উঠ যদি উঠ, নহলে চোঁচৰাই নিম এতিয়া।\nটেটোন — বাৰু, উঠিছোঁ, বলাঁ। কিন্তু, মোৰ পেটজনাক পূজা এভাগি নিদিলে তোমাক পাপে চুব, জানিবা দেই। (প্ৰস্থান।)\n⸻ চতুৰ্থ পট,—\n—●●●— (কানত নাঙ্গল লৈ এটা হালোৱাৰ প্ৰৱেশ)\nহালোৱা।— (কানৰপৰা নাঙ্গল নমাই থৈ) হেৰ ৰঙা, সও সও। উঃ, দেখিছা এতিয়া, সি ঢাপলি হে ধৰিছে আকৌ! (উলটি চাই) অ, ভাল হ’ল এতিয়াহে। ইটোক খেদোতে সিটোও যায় সিফালে। (উলটি খেদা মাৰি) হেৰ, সও, বগা সও, সও। হাঁই-আঁই, নৰয়, দেখিছা বাৰু! যক বাঘৰ বুকত হোৱা গৰু ক’লৈ যায়, নেবাওঁ হাল! কি কৰি, মই অকলে ইটোকে খেদিম নে সিটোকে খেদিম। (আঁঠুত বাহু পেলাই বহি) মই কানি-খোলাৰেপৰা নকৈছিলোঁ সিজনীক, বোলোঁ, সাঙোৰৰ পঘাৰ খান্দৰিত গুনঠিটো ভালকৈ সুমুৱাবি। গৰু চেঙ্গা বুলি তাই নেজানে জানো! ভাল ল! আজি ৰুবিহি দুই হাতে।\n(কঁকালত ৰচী লগোৱা টেটোনক লৈ গৃহস্থৰ প্ৰৱেশ)\nটেটোন।— ইজন বা কোন্? এওঁকো লগৰীয়া কৰি লোৱা হওকচোন ৰজাৰ আগলৈ।\nহালোৱা।— (আথেবেথে) হে দেউতাটি।\nটেটোন।— কিবা হ’ল, বিধতাটি? [ ২৪ ] হালোৱা।— মোক এফেৰি উপকাৰ কৰক দেউতা হে। ঈশ্বৰে হে মিলাইছে আপোনালোকক ইখিনি পৰত।\nটেটোন।— ভাল, আমি সাজু আছোঁ। পৰৰ উপকাৰ কৰাটি আমাৰ পিতৃধৰ্ম্ম। বাৰু, বাটতে ধৰম ফেৰি আৰ্জি লওঁ। কি কৰিব লাগে কোৱাঁ মাখোন।\nহালোৱা।— হে, দেউতা হে, লৰ মাৰি গৈ সৌ বাঘৰ বুকলৈ যোৱা গৰুটো মাৰ এটা মাৰি ৰাখি দিয়াঁগৈ দেও হে। আৰু, ইগৰাকীয়ে ইটোলৈ, খেদা এটা মাৰাঁ দেউতা হে।\nগৃহস্থ।— অঃ, সেইটো হব নোৱাৰে। মই এইটো চোৰ ধৰি ৰজাৰ আগলৈ আনিছোঁ। ইয়াক মই এৰি দিব নোৱাৰোঁ; ই মোৰ হাতত বন্দী।\nটেটোন।—এ, মই বন্দী হে, তুমি যে আকৌ মোৰ লেজুত ধৰা বন্দীৰো বন্দী। বাৰু, তুমি এৰিব নোৱাৰা থাকাঁ। তোমাৰ তো ধৰমলৈ মতি নাই। আৰু, মোৰ পেটজনাক পুজা নিদি তুমি ঘৰতে পাপ লগাই আহিছাই। মোৰ হলে পাপলৈ বৰ ভয় দেও। চাওঁ, এৰাঁ, লৰ মাৰি ধৰম ফেৰা আৰ্জি আহোঁ। (গৃহস্থৰ হাতৰপৰ আজোৰ মাৰি এৰাই আগ বাঢ়ে)।\nগৃহস্থ।— (অবাক্ হৈ ভোৰভোৰাই) উঃ কটা, চোৰৰ ধৰমলৈ মতি! মই হে অকল ধনতে মজিছোঁ! বাৰু, ইয়াক যাবলৈ দিওঁ। তাৰ পুণ্যৰ এভাগ কিজানি ময়ো পাম। কিয়নো, মই এৰি দিলে হে সি যাবলৈ পাব। (ফুটাই) বাৰু যা, নপলাবি আকৌ।\nটেটোন।— বাৰু, সেইটিলৈ ভয় কৰিব নেলাগে। অমুকাই পলৰীয়া নাম নলয়। চাই থাকাঁ, এটা লৰত পুণ্য আৰ্জ্জিমগৈ; আৰু উলটি ইটো লৰত পৰৰ গাত পাপ থমহি।\nহালোৱা।— এৰা, যোৱাঁ দেউতা হে, বেগাই যোৱাঁ। গুণ নহয় তেও ধৰম\nহব। পাকতে মই ইটো আগচি আনোগৈ। [ ২৫ ] টেটোন।— কিয়, গুণ নো নহব কিয়? মই দুইটা আৰ্জ্জিম চাই থাকিবা\nএতিয়া,—(গৃহস্থৰ হাতৰপৰা টোকোনডাল টান মাৰি লৈ, লৰ মাৰি গৈ, গৰুটো একেমাৰে বধি, উলটি আহে।)\nহালোৱা।— ক’তা গৰুটো ওভতাই নানিলা দেখোন।\nটেটোন।— তুমি জানো আনিবলৈ কৈছিলাঁ? ৰাখি থৈ আহিবলৈ হে কৈছিলাঁ। সৌটো নহয়, একেটা মাৰতে ৰাখি থৈ আহিছোঁ।\nহালোৱা।— কি কোৱাঁ!\nটেটোন।— ভাল কৈছোঁ। যেনেকৈ কৈ পঠিয়াইছিলাঁ, তেনেকৈ কৰি থৈ আহিছোঁ। চোৱাঁগৈ মিছা কৈছোঁ যদি, জিভা মেলি দীঘল দি পৰি আছে সৌটো।\nহালোৱা।— ঔ কটা, তই দহোন মোক মৰিয়াই মাৰিলি একা?\nটেটোন।— অ, তোমাক মৰিয়াই মাৰিলোঁ আকৌ কেতিয়া? গৰুটো হে মাৰিবলৈ কৈছিলা; তাক হে মাৰিলোঁ। তুমি নোকোৱাকৈ আকৌ তোমাক কিয় মাৰিম?\nহলোৱা।— অ, মই ইবোৰ-সিবোৰ কথা নেজানো। বল, ৰজাৰ আগত দিওঁগৈ। ময়ো এগছ লগাওঁ জৰী (টেটোনৰ কঁকালত জৰী লগায়)।\nটেটোন।— ই-এ। এইটো কেনে মানুহ ঔ! ইয়েই মাৰিবলৈ কয় গৰুটো, ইয়েই হেনো গোচৰ দিয়েগৈ! অ, উচটাই গো-বধ কৰাই এতিয়া পৰাচিতৰ ধন দিব লাগে বুলি এইখন টাং-বাং কৰিছ। বাৰু, বল ৰজাৰ আগলৈ। কাৰ ভাগত কি আছে দেখা যাব। এটাতকৈ বঢ়াই মাৰ মাৰিছোঁ যদি, মোৰ গাত ঘাটি।\n[ ২৬ ] পঞ্চম পট,— হাটৰুৱা বাট। ⸻\n(কল-বেঙেনা,পাণ-তামোলৰ পোহাৰ আগত লৈ এজনী পোহাৰী )\nপোহাৰী।— (আপোনা-আপুনি) আললু-আপচু দিবলৈ বহি! কোন্ নো বিজতৰীয়াক দেখি আহিলো ঐ আজি! পইচা এটাৰো কিবা বেছিবলৈ পালোঁহেঁতেন যদি! কিমান নো হাটৰুৱা-বাটৰুৱা আগেদিয়েই পাৰ হৈ গলহি, কেৱেচোন ফুটাকড়ি এটাও নেবেহালে! লোণজেবাকে নো কিনি নিওঁ কিহেৰে আজি! কিনো কৰিম আই, ঘৰত আৰু খাৰণি সৰালেগৈ হে হব। তাকো জানো পাৰোঁতে নকৰোঁ? লৰা-পোৱালিটোৱে আকৌ লোণ নহলে একোকে মুখত নিদিয়ে নহয়। (মূৰে-কপালে হাত দি টলকা মাৰি ৰয়) অ, বাৰু, সৌৱা কোনোবা গোটাদিয়েক এই বাটেই আহিছেচোন।\n(গৃহস্থ, হালোৱা আৰু টেটোনৰ প্ৰৱেশ)\nটেটোন।— অ, ৰবাচোনহঁক। মোৰ আৰু ভৰি নচলাই হল। কাছুটিখনো তোমালোকৰ বান্ধকেটাই হে ৰাখি থৈছে। বোলোঁ, কল- কুঁহিয়াৰ যি পোৱা অলপ কিনি-কুটি খুৱাই লোৱাহঁক। নহলে আৰু মোক কানতকৈ নিলেহে হব। (খপৰাই বহি পৰে)।\nগৃহস্থ।— এ হে! বাৰুটো অ! চোৰে আকৌ কানত উঠি হে যায় হেনো!\nটেটোন।— হুঁঃ, পিঠিত উঠি গৈ চোৰ সোমালোঁ, এতিয়া ৰজাৰ আগলৈ যাওঁতে কানত উঠাটো টান হে পালাঁ নে?\nহালোৱা।— হেৰ অধৰনী মেনে মেনে থাক। ঘিঁউত জুই ঢালি নলবি দেই এতিয়া! চোঁচৰাই নিম বুলি জনা নাই নে? [ ২৭ ] টেটোন।— জানিছোঁ। ঘিঁউত জুই ঢাল নেখায়, তোমাৰ খং-জুইকুৰা হে ঘিঁউত জুবুৰিয়াই দি চেচঁনি পেলাই লব খুজিছোঁ।\nহালোৱা।— কটা, সঁচাই বুলিছ নে? (খেদা মাৰি) হালোৱা এছাৰিৰ কোবত বেবাকৰাই পেলাম বুলি জনা নাই নে?\nটেটোন।— নেজানিম নো কিয় হেৰা। জানিছোঁ দেখিতো কওঁ, বোলোঁ, তেওঁৰ কানখন হে বিচাৰিছোঁ, তোমাৰ আকৌ মুৰত ভৰি থবলৈ নেপালে অমুকাক লৰাব পাৰিম বুলি ভাবিছাঁ জানো? সেইটি নেচেল।\nগৃহস্থ।— ৰবাঁ, হেৰা। এইটো কৰবাৰ অহৌ বলিয়া আধাকটা ল’ৰা। ইয়াৰে চুপতি মাৰি কি অন্ত পাবা? এতিয়া ইয়াক উল্‌মুলাই কোনোমতে ৰজাৰ আগত দিবগৈ পাৰিলেই হয়। হেৰা, আছে যদি গাঁথিত, পইচা এটা দি সৌ পোহাৰীজনীৰপৰা কল দুটামানকে আনি দিয়াঁ হে।\nহালোৱা।— এ, মোৰ গাঁথিত নাই দেও! মই পথাৰলৈ আহিছিলোঁ, পইচা কেলেই আনিছোঁ!\nগৃহস্থ।— এৰা, মোৰ হাতো শুদা!\nটেটোন।— টোকোনা চিকটা ককাইহঁত! বোলোঁ, গোচৰলৈ আহিছাহঁক, হাতত পইচা এটি নাই! বাৰু, তোমালোকৰ জৰী কেগছকে লেজুৱাকৈ এৰি দিয়াহঁকচোন, মোৰ বুধিৰ মোনাটোকে মেলি চাওঁ।।\nহালোৱা।— অঁ, অঁ, অঁ, মই বাৰু দিছোঁ ঢিলাই।\nগৃহস্থ।— বাৰু, ময়ো দিছোঁ এৰি, যক সি কেনেকৈ পাৰে মাৰকগৈ খঁকটো আপুনি।\nপোহাৰী।— এৰা তো, ভোকত কল বন এটা খাবলৈ এৰি দিব লাগে তো। হেজাৰ হলেও মানুহৰ পোৱালি হে দেহি! [ ২৮ ] টেটোন।— (পোহাৰীৰ কাষ চাপি) ইয়ে। আমাৰ জাপৰী বাইটী দেখোন। সঁচা, বাইটি, তুমি মোৰ দুখ নপতিয়ালে কোন পতিয়াব? বাইটি! কলবোৰ বাৰু নে? দিয়াঁচোন এটা খাই চাওঁ। (কল ছিঙ্গিবলৈ হাত মেলে।)\nপোহাৰী।— (হাত-মুখ জোকাৰি উঠি) এ-হে! বাৰুটি ঐ! বোলে, ক’ৰপৰা আহিলি ক’ত দিলি ভৰি, চোঁতালখন ফাটি গ’ল চাঁট্-চাঁট্ কৰি। কিনক নিকিনক ইয়াক এচোন এনেই কল খুৱাই লওঁ। নেদেখিছাঁ। গুচ্ গুচ্ ইয়াৰপৰা ভালে ভালে। মনত বিষাদ লাগি আছে। এতিয়ালৈকে পইচা এটাও বহনি হোৱা নাই।\nটেটোন।— এ, বাইটি, কেটেৰা-জেঙেৰা নো মাৰাঁ কিয় আকৌ? মোলৈ দেখোন তোমাৰ বৰ মৰম! বাইটি! পাক এটাকে দি দেখুৱাওঁ দেই, কল এটা দিবাঁ।⸺ (নাম গাই গাই নাচে।)\nবৰ ভাল পাওঁ তোমাক মই,\nবৰ ভাল শুনোঁ তোমাৰ ‘হঁই’।\nহাটে-বাটে শুনি আৰু\nবৰ ভাল পাওঁ মই।।\nশুনিলাঁ? দিয়া কল এটি এতিয়া বাইটি।\nপোহাৰী।— (মুখ বিদৰাই) কেনেসন কৰে এই ভেচেলীমুৱাটোৱে! গুচ্ এতিয়া ভালে ভালে, নহলে দিম বুঢ়ীমাৰে ভালদৰে। মন-চন বেয়া লাগি আছে।\nটেটোন।— বাৰু, ভাল দৰে দিব খুইছা যদি চাইটাও দিয়াঁ। দিলে, আমি দহোটাও বলে পৰা হব। [ ২৯ ] পোহাৰী।— হেৰ, কটাযোৱা পো, বোলোঁ, পইচাটো পেলাবি, কল আষি লবি, বুকুত গোৰ মাৰি গুচি যাবি; কিহৰ আকৌ এইসন লেৰেলা সাদৰ চেলাবলৈ আহিছ?\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=টেটোন_তামুলি/দ্বিতীয়_অঙ্ক&oldid=27172"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে ২৪ মে' ২০১৯ তাৰিখে ১৩:১৩ বজাত\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৪ মে' ২০১৯ তাৰিখে ১৩:১৩ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Ritomax L Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ritomax L Forte ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nRitomax L Forte Tablet\nmember can buy this for ₹1257.83\nRitomax L Forte की जानकारी\nRitomax L Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ritomax L Forte Benefits & Uses in Assamese- Ritomax L Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nRitomax L Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ritomax L Forte Dosage & How to Take in Assamese - Ritomax L Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRitomax L Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ritomax L Forte Side Effects in Assamese- Ritomax L Forte ar parshwakriyasamuh\nRitomax L Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ritomax L Forte Related Warnings in Assamese- Ritomax L Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ritomax L Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ritomax L Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ritomax L Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nRitomax L Forte মতভেদসমূহ- Ritomax L Forte Contraindications in Assamese- Ritomax L Forte nishedhsamuh\nRitomax L Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ritomax L Forte in Assamese- Ritomax L Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ritomax L Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ritomax L Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ritomax L Forte kriya-pratikriya\nRitomax L Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ritomax L Forte Benefits & Uses in Assamese - Ritomax L Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nRitomax L Forte তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nRitomax L Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ritomax L Forte Dosage & How to Take in Assamese - Ritomax L Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRitomax L Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Ritomax L Forte Active Ingredients in Assamese - Ritomax L Forte-ar upadaansamuh\nRitomax L Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ritomax L Forte Side Effects in Assamese - Ritomax L Forte ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ritomax L Forte ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nRitomax L Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ritomax L Forte Related Warnings in Assamese - Ritomax L Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nRitomax L Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nRitomax L Forteৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Ritomax L Forte ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nRitomax L Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Ritomax L Forte ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Ritomax L Forte গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Ritomax L Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Ritomax L Forte গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Ritomax L Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRitomax L Forteৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ritomax L Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRitomax L Forteৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ritomax L Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ritomax L Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ritomax L Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nRitomax L Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nRitomax L Forte মতভেদসমূহ - Ritomax L Forte Contraindications in Assamese - Ritomax L Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ritomax L Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nRitomax L Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ritomax L Forte in Assamese - Ritomax L Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ritomax L Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nRitomax L Forteৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nRitomax L Forte লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Ritomax L Forte লোৱা উচিত।\nRitomax L Forte য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ritomax L Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ritomax L Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ritomax L Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ritomax L Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nRitomax L Forte সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Ritomax L Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Ritomax L Forte একেলগে সেৱন কৰাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nRitomax L Forte ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ritomax L Forte in Assamese\nRitomax L Forte ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ritomax L Forte Price and Pack Size in Assamese - Ritomax L Forte ar mulya aaru pakor size\nRitomax L Forte Tablet ₹1324.0 खरीदें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ritomax L Forte লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ritomax L Forte ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ritomax L Forte সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ritomax L Forte ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ritomax L Forte সেৱন কৰে?


নাহৰ আৰু কিছু অনুভৱ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- ববিতা শৰ্মা\n“নাহৰ ফুল ফুলিবৰ বতৰ\nনাহৰৰ গোন্ধে পাই\nনাচনীৰ গাত ততে নাই\nঐ গচকত ভাঙি যায় যঁতৰ।”\nএয়া ফাগুনী পছোৱাই নাহৰৰ সুগন্ধি বিলোৱাৰ বতৰ, এয়া নাহৰৰ গোন্ধত বাউলী হৈ য’ৰ যঁতৰ ত’তে পেলাই নাচনী বিহুতলীলৈ ঢাপলি মেলাৰ বতৰ। নাহৰ, তগৰ, কপৌ -এই তিনিবিধ ফুলে হেঁপাহৰ ৰঙালী বিহুৰ বতৰা বিলায়। সেয়ে অসমৰ জাতীয় জীৱনত এই তিনিবিধ ফুলৰ বিশেষ সমাদৰ আছে। প্ৰকৃতি পৰিৱৰ্তনশীল। প্ৰকৃতিৰ এই পৰিৱৰ্তনৰ লগত ঋতু চক্ৰৰ সম্পৰ্ক বৰ নিবিড়, বৰ ওচৰৰ। ফাগুন মাহৰ শেষৰ পৰা অসমলৈ আগমন ঘটে ছয় ঋতুৰ অন্তিমটো ঋতুৰ অৰ্থাৎ বসন্ত ঋতুৰ। বসন্ত ঋতুক ‘ঋতুৰাজ’ আখ্যা দিয়া হয়। শীতৰ ঠেঁটুৱৈ ধৰা জাৰ কমি লাহে লাহে উত্তাপ বাঢ়িবলৈ ধৰে। দুই-এজাক পাতলীয়াৰ পৰা মজলীয়া ধৰণৰ বৰষুণ আহি প্ৰকৃতিক জীপাল কৰি তোলে, গছে কুঁহিপাত মেলে। না না বৰণৰ ফুলেৰে প্ৰকৃতি জাতিষ্কাৰ হৈ পৰে। কুলি, কেতেকীয়ে সুললিল কণ্ঠৰে গীত জুৰি বসন্তক স্বাগতম জনায়। শীতৰ নিষ্প্ৰাণ প্ৰকৃতি প্ৰাণ চঞ্চল হৈ পৰাৰ সময়তে নাহৰ গছবোৰেও ৰাঙলী কুঁহিপাত মেলি জীৱন উদযাপনৰ প্ৰেৰণা যোগায়। ৰঙা আৰু সেউজীয়াৰ বৰণৰ সমাহৰত অপূৰ্ব হৈ উঠা গছজোপাৰ ঘন পাতবোৰৰ আঁৰে আঁৰে শৰীৰত সুগন্ধ সানি সোণালী কেশৰৰ বগা ফুলবোৰে ভূমুকি মাৰি ধৰাৰ বুকুলৈ বসন্তক আমন্ত্ৰণ জনায়। নৱ পল্লৱেৰে ৰাঙলী হৈ পৰা নাহৰজোপা দৰাচলতে বসন্ত ঋতুৰ আগমনৰ প্ৰতীক। সেয়েহে নাহৰ গছ অসমবাসীৰ বৰ মৰমৰ৷\nঐ নাহৰ ফুলাৰ বতৰ\nঐ নাহৰ মোৰ মৰমৰ\nঐ নাহৰ ঐ নাহৰ ঐ নাহৰ\nআনিলি তই ব’হাগৰে খবৰ ।\nনাহৰ গছক বাদ দি ব’হাগৰ ছবিখন অসম্পূৰ্ণ।\nব’হাগক পূৰ্ণ কৰা আমাৰ মৰমৰ নাহৰজোপাৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ’ল Mesua ferrea । ইংৰাজী ভাষাত নাহৰ গছক Ceylon Ironwood, Indian rose Chestnut বা Cobra’s Saffron বোলা হয়। নাহৰ গছৰ আদি বাসস্থান সিংহল দেশ বুলি জনা যায়। দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰখনত এই গছ ‘না’ বৃক্ষ নামেৰে পৰিচিত। ১৯৮৬ চনত শ্ৰীলংকাত ‘নাবৃক্ষ’ ওৰফে নাহৰ গছক ৰাষ্ট্ৰীয় বৃক্ষ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। নাহৰ গছৰ ভালেমান প্ৰজাতিত উপলব্ধ নাহৰ গছ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ ১০০০ৰ পৰা ১৫০০ মিটাৰ উচ্চতালৈ গজিব পাৰে। দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে নাহৰ গছ পোৱা যায়।\nঅসমৰ নাহৰৰ ঠাই বিশেষে বেলেগ বেলেগ নাম। দেৱভাষা সংস্কৃতত নাহৰৰ নাম নাগকেশৰ। গাৰো পাহাৰৰ গাৰো ভাষাত কিম্দে (Kimde)। বাংলাত নাগেশ্বৰ। ৰাজভাষা হিন্দীত নাগচম্পা বা নাগকেশৰ। কন্নড় ভাষাত নাগচম্পিগে (Nagasampige), মালয় ভাষাত পেনাগা (Penaga), মালায়ালম ভাষাত নাগচম্পকম (Nagachampakam), মাৰাঠী ভাষাত নাগচফা (Nagchafa), তামিল ভাষাত চেৰুনাগাপু (Cheru-nagapu), তেলেগু ভাষাত নাগকেশৰ (Nagakesara) আৰু উৰ্দু ভাষাত নাৰ্মিষ্কা (Narmishka)।\nপিৰামিডৰ আকাৰৰ নাহৰ গছ দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া। বসন্ত ঋতুত অসমৰ হাবিয়ে-বননিয়ে, ঘৰে-বাৰীয়ে, বাটে-ঘাটে হালধীয়া কেশৰৰ বগা পাহিৰ নাহৰ ফুলবোৰ ফুলি প্ৰকৃতিক অনিৰ্বচনীয় ৰূপত সজাই-পৰাই তোলে। নাহৰ গছবোৰৰ উচ্চতা প্ৰায় এশ ফুটমান হয়। গছজোপাৰৰ গুৰিটোৰ পৰিধি দুই মিটাৰমান হ’ব পাৰে। লাহি ডালবোৰ ঘন পাতেৰে ভৰা। নাহৰ এজোপা চিৰসেউজ বৃক্ষ। নাহৰৰ পাতবোৰ বল্লমাকৃতিৰ। গছজোপাৰ বাকলি ০.৫ ইঞ্চিমান ডাঠ হয়। সেউজীয়া বেটুৰ গোলাকৃতিৰ নাহৰ ফুলবোৰৰ পাপৰিবোৰ বগা, কেশৰবোৰ ডাঠ হালধীয়া আৰু সুগন্ধিযুক্ত। নাহৰ ফুলৰ ৰঙৰ এই বৈপৰীত্যই ফুলপাহক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। শংকু আকৃতিৰ খোলাৰে আবৃত্ত ফলবোৰৰ ভিতৰত এটা বা দুটা গুটি থাকে। ইয়াৰ পিৰামিড আকৃতিৰ গঠন, ৰঙা কুঁহিপাত, শুভ্ৰ ফুলবোৰৰ স্নিগ্ধ শোভা আদিৰ বাবে নাহৰ গছক পথৰ কাষত বা বৃহৎ বৃহৎ চৌহদত শোভাবৰ্দ্ধক গছ হিচাপে ৰোপণ কৰা হয়।\nআমাৰ মাজত প্ৰচলিত ‘কিনো নাহৰ গছৰ গুৰি কাটিছিলি’ বোলা খণ্ডবাক্যটিৰ পৰা গছজোপাৰ কাঠ যে বৰ টান তাক সহজে অনুমান কৰিব পাৰি। কাঠৰ ৰং ৰঙা। নাহৰ গছৰ কাণ্ডৰ পৰা এবিধ আঠা নিৰ্গত হয়। নাহৰ কাঠ কঠিন হোৱাৰ বাবে ইয়াক ঘৰৰ খুটা, ৰেলপথৰ শ্লীপাৰ আদি ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাহৰ কাঠেৰে নাঙল আৰু লাহনীৰ নাল আদিও তৈয়াৰ কৰা হয়। প্ৰাচীন কালত নাহৰৰ গুটি প্ৰজ্বলক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। নাহৰ ফুল পূজা আৰু গৃহসজ্জাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাহৰ গছৰ ঔষধি গুণো নথকা নহয়। সাপে খুটিলে নাহৰৰ ফুল আৰু পাত ঔষধ হিচাপে খাবলৈ দিয়াৰ উপৰিও খঁট স্থানত ফুল আৰু পিহি প্ৰলেপ দিয়া হয়।\nঅসমৰ জাতীয় উৎসৱ বিহুত নাহৰ গছৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে। ব’হাগ বিহুত গৰু বিহুৰ দিনা নাহৰৰ পাতত দেৱাদিদেৱ মহাদেৱক প্ৰাৰ্থনা কৰি ধুমুহা-বৰষুণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ তলৰ মন্ত্ৰটো লিখি ঘৰৰ চালত গুজি থোৱা হয় —–\n“দেৱ দেৱ মহাদেৱ নীলগ্ৰীৱ জঁটাধৰ\nবাত-বৃষ্টি হৰং দেৱ শঙ্কৰায়ে নমো নমঃ।।”\nনাহৰ ফুলে বিহুৱতী গাভৰুৰ ঘিলা খোপাৰ শোভা বঢ়ায়। নাহৰৰ সুগন্ধই বিহু বলীয়া নাচনীক উন্মনা কৰি তোলে। সেয়েহে হাতৰ যঁতৰ থেকেচি ভাঙি বিহুতলীলৈ ঢাপলি মেলে। অসমৰ জনজীৱনত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰা নাহৰ গছৰ পৰা অসমৰ বহু ঠাইৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। নাহৰনি, নাহৰকটীয়া, নাহৰজান আদি নামবোৰেই হ’ল ইয়াৰ উদাহৰণ। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়কে ধৰি অসমৰ বহুত অনুষ্ঠানৰ চৌহদত নাহৰ গছে সদৰ্পে শোভাবৰ্দ্ধক গছৰ মৰ্যাদা লাভ কৰি আহিছে। শ্ৰদ্ধাৰ অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰী বাইদেৱে নাহৰৰ দেশ ৰূপে খ্যাত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পটভূমিত লিখি উলিয়াইছে তেখেতৰ এখন জনপ্ৰিয় উপন্যাস ‘নাহৰৰ নিৰিবিলি ছাঁ’। বিহুগীতত নাহৰ গছে মৰ্যাদাৰে স্থান লাভ কৰাৰ দৰে আধুনিক গীততো ভালেমান গীতিকাৰে গণিতৰ মাজত গছজোপাক এক বিশেষ স্থান দিয়া দেখা যায় । অসমীয়া গাভৰুৰ ঘিলা খোপাৰ শোভা নাহৰ ফুল যদি প্ৰেয়সীৰ খোপাৰ শোভা হ’ব নোৱাৰে তেতিয়া হ’লে হিয়া ফুল এপাহকে প্ৰেয়সীৰ খোপাত গুজি দিয়াৰ কল্পনা কৰি কলাগুৰুৱে লিখিছে —-\n‘নাহৰ ফুলে নুশুৱায়\nকপৌ ফুলে নুশুৱায়\nযদি ঘিলা খোপাতে তোৰ\nহিয়া ফুল এপাহি দিম গুজি\nনিজৰ প্ৰেয়সীক কপৌ নে নাহৰ ফুলে শুৱাব থিৰাং কৰিব নোৱাৰি কোনোবা প্ৰেমিকে প্ৰেয়সীকে প্ৰশ্ন কৰিছে —-\nকপৌ ফুলে শুৱাব নে নাহৰ ফুলে শুৱাব\nফুলেহে মন জুৰাব নে মৰমে মন জুৰাব\nচম্পাৱতী কাণে কাণে ক\nলাজখিনি কাটি কৰি থ।\n(গীতিকাৰ: নগেন বৰা)\nকোনোবা প্ৰেমিকৰ বাবে প্ৰেয়সীৰ চকুযুৰি নাহৰৰ কলি —-\nনাহৰৰে কলি দেখিছা নে নাই\nতোমাৰ চকুযুৰি দেখোঁ তেনেকুৱাই\nএনে নাই নাই নাই দেখা নাই।\nআকৌ, কোনোবা প্ৰেমিকযুগলে নাহৰ, যুতি, কপৌ কোন পাহি ফুল কাৰ বাবে বিয়াকুল হৈ পৰে ভাবি নাপাই সুধিছে —-\nনাহৰ ফুলে, যুতি ফুলে, ফুলে তগৰ ফুল\nকাৰ বাবে কোন পাহি মন বিয়াকুল\nতুমি বাৰু জানা নে নাই\nতুমি জানিলেই জানা ময়ো জনা হয়।\n(জে. পি. দাস)\nসেইদৰে, নাহৰ ফুলৰ বতৰত কোনো ষোড়শী চঞ্চলা গাভৰুৱে নিজৰ পাখি লাহী মনৰ মাজত প্ৰেমৰ ৰাগি অনুভৱ কৰি গায় —-\nনাহৰ ফুলা বতৰতে মোৰ\nপাখি লাহি মনৰ মাজত\nকোনে আহি আজি\nহালধি-মাহে সুগন্ধি সনা\nচিকুণ কোমল দেহৰ ভাঁজত\nকিহে জানো পিৰেপিৰাই যায়।\nহাবি-বননিৰ দেশ অসম গছ-বনত চহকী দেশ। প্ৰতিজোপা গছেই ৰূপহী অসমৰ বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰি আহিছে। নাহৰো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতীক নাহৰ গছৰ সৌন্দৰ্যৰ লগতে ব্যৱহাৰিক মূল্যও কোনো গুণে কম নহয়। সেয়েহে অসমৰ জনজীৱনত নাহৰ গছৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। কিন্তু নাহৰ গছৰ বৃদ্ধি বৰ লেহেমীয়া। আনহাতে গছগছনিৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া মানুহৰ অদূৰদৰ্শিতাই অসমৰ ভালেমান গছ-গছনি অসমৰ মানচিত্ৰৰ পৰা মোহাৰি পেলাইছে। অদূৰ ভৱিষ্যতে যাতে নাহৰ গছৰ গতিও একে হৈ নপৰে তাৰ বাবে আমি সময় থাকোঁতেই সজাগ হোৱা\n(লেখাটোৰ তথ্যসমূহ ইণ্টাৰনেটৰ পৰা সংগৃহীত)\nদিঘলী পাৰৰ কথকতা\nFebruary 17, 2022 April 23, 2022 0\nমোৰ শৈশৱৰ ব’হাগ\nৰেডিঅ’ শুনা দিনবোৰ\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন পৰিসংখ্যাবিদ অসম-সন্তান ড° জ্যোতিপ্ৰসাদ মেধিৰ কথাৰে


November 2014 - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nxukhdukh.com November 30, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. অসমলৈ দ্বৈত ৰেলপথ নিৰ্মাণকে ধৰি ষোল্ল দফীয়া স্মাৰক পত্ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক প্ৰদান কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। আৰক্...\nBy xukhdukh.com on November 30, 2014 No comments:\nলোকেল গুজৱ.কম ১. দুদিন চাকৰি বাকী থকা এগৰাকী শীৰ্ষতম বিষয়াই কালি আৰু আজি গৃহমন্ত্ৰী আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভাষণৰ সময়ত টোপনিয়াই টোপনিয়াই থাক...\nদশপুত্ৰ সম কন্যাঃ অধিকাৰ আৰু আইন কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত ভাৰতীয় দৰ্শণে এটি কন্যা সন্তানক দহজন পুত্ৰৰ সমান বুলি আখ্যা দি কৈছে- দশপুত্ৰ স...\nxukhdukh.com November 29, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. কামৰূপ জিলাৰ মিৰ্জাৰ নিকটবৰ্তী অঞ্চলত প্ৰস্তাৱিত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ কেন্দ্ৰীয় ফৰেনছিক বিজ্ঞানাগাৰ লেব’ৰেটৰীট...\nBy xukhdukh.com on November 29, 2014 No comments:\nxukhdukh.com November 28, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. দিল্লীৰ বাহিৰত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে হব লগা দেশৰ আৰক্ষী সঞ্চালকপ্ৰধান সকলৰ সন্মিলন কাইলৈৰ পৰা গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হব । ...\nBy xukhdukh.com on November 28, 2014 No comments:\nবাওঁপন্থী বতৰাঃ ক'লা ধন, দ্বৈত ভাবুকি ইত্যাদি (১) ক’লা ধনৰ প্ৰসংগত ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু মিছা সপোন বিক্ৰী কি শাসনলৈ অহা বুলি নৰ...\nহৃদয়ে কথা কয় অগ্নিভ দত্ত আজি এই চৌদিশে বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ ধুঁৱলি-কুঁৱলিৰ মাজত মানৱতাৰ হাঁহাকাৰ অৱস্থা দেখি কেবা বছৰ আগৰ পুৰণা সৰু ঘটন...\nসুন্দৰ সংক্ষিপ্ত জীৱনপঞ্জীৰ গুৰুত্ব ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই কোনো কোনো চাকৰিৰ বাবে আবেদনকাৰীৰ পৰা এখন আবেদন-পত্র আৰু এখন সংক্ষিপ্ত জীৱনপঞ...\nxukhdukh.com November 27, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. দেশৰ আগশাৰীৰ পাঁচটা পৰিবেশ সংগঠনে প্ৰথমবাৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা “ ভগীৰথ ” সন্মান কালি নতুন দিল্লীৰ ডব্লিউ ডব্লিউ এফৰ প্...\nBy xukhdukh.com on November 27, 2014 No comments:\nকেন্দ্রীয় লোকসেৱা আয়োগৰ প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই কেন্দ্রীয় লোকসেৱা আয়োগে কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগ...\nLabels: কেৰিয়াৰ, ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰৱন্ধ\nইতিবাচক প্ৰচেষ্টাৰে জিলিকেছে নতুন প্ৰজন্ম অসমৰ জটিল ৰাজনীতি বনাম কিছু আটিল চিন্তা প্রিয়ংকু নাৰায়ন বৰুৱা শেহতীয়াকৈ অসমৰ ৰাজনীতিৰ আকাশ ব...\nLabels: প্রিয়ংকু নাৰায়ন বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ\nxukhdukh.com November 26, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. আজি নেপালত অনুষ্ঠিত হৈ থকা ছাৰ্ক দেশৰ শীৰ্ষ সন্মিলনত ভাষণ দি দক্ষিণ এছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহে নিজৰ মাজৰ বৈৰীতা ত্যাগ কৰ...\nBy xukhdukh.com on November 26, 2014 No comments:\nলোকেল গুজৱ.কম ১. ৰাইজৰ মৰমৰ হিমুকন বাবাক কলিকতীয়া চিবিআইৰ অফিচত সোধা-পোচা কৰিবৰ বাবে দিনবাৰ ঠিক হোৱা বুলি খবৰ পোৱা গৈছে। সোধা-পোচাত ...\nxukhdukh.com November 25, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. কালি ৰাজ্যজুৰি পালিত হ’ল লাচিত দিৱস। কাৰ্গিল যুদ্ধত প্ৰাণ আহুতি দিয়া অসমৰ বীৰ সন্তান শ্বহীদ জিণ্টু গগৈক কালি মৰণোত্তৰ...\nBy xukhdukh.com on November 25, 2014 No comments:\nলোকেল গুজৱ.কম ১. “বিজয়া বাইদেউৰ বেপেৰুৱা চিঠি” নামৰ এখন পত্ৰ সংকলন আজি দিল্লীত উন্মোচন হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। এই সংকলনখন বাংলাদেশৰ ...\nxukhdukh.com November 24, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. দেশৰ আগশাৰীৰ সাংবাদিক তথা টাইমছ নাও চেনেলৰ মুখ্য সম্পাদক অসম সন্তান অৰ্ণৱ গোস্বামীয়ে ইণ্ডিয়া টুডে গোটে চলোৱা দেশজ...\nBy xukhdukh.com on November 24, 2014 No comments:\nxukhdukh.com November 23, 2014 0\nআজিৰ ভাল খবৰবোৰ ১. অসমৰ মাটিৰ পৰা সকলো মৌলবাদী-সন্ত্ৰাসবাদী শক্তিক নিৰ্মূল কৰা, ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ উন্নীতকৰণ, বিদেশী বহিস্কাৰ, অ...\nBy xukhdukh.com on November 23, 2014 No comments:


মুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিছে, ছওম ভঙ্গ হ’বনে? - অসমীয়া - ইছলাম প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ ৱেবছাইট\nমুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিছে, সেই ব্যক্তিৰ ছওম ভঙ্গ হ’বনে? এই বিষয়ে ফতোৱা প্ৰদান কৰিছে ইছলাম প্ৰশ্ন উত্তৰ বেৱছাইট কৰ্তৃপক্ষই।\nমুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিছে, ছওম ভঙ্গ হ’বনে\nPDF 587.5 KB 2019-05-02\nমুআজ্জিনে আজান দি থকা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস কৰিলে ছওম ভঙ্গ হ’বনে?\n]অসমীয়া – Assamese –آسامي [\n২০১৬ - ১৪৩৭\n124290: মুআজ্জিনে ফজৰৰ আজান দি আছিল সেই সময়ত যি ব্যক্তি তাৰ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাসত লিপ্ত আছিল\nৰমজান মাহত ফজৰৰ আজানৰ আগৰে পৰা মই মোৰ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস কৰি আছিলো। আজান চলি থকা সময়তো মই সহবাস কৰি আছিলো। কিন্তু আজান শেষ হোৱাৰ আগতেই মই বিৰত হৈছো। মোৰ ধাৰণা আছিল যে, মুআজ্জিনৰ আজান শেষ কৰাৰ আগলৈকে সহবাস কৰা জায়েয। এতিয়া মোৰ কৰণীয় কি?\nএক: যদি ফজৰৰ সময় আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মুআজ্জিনে আজান দিয়ে, তেনেহ’লে ওৱাজিব হৈছে ফজৰৰ সময়ৰ পৰা সূৰ্যাস্ত লৈকে ছওম ভঙ্গকাৰী বিষয়সমূহৰ (মুফাত্তিৰাতৰ) পৰা বিৰত থকা। সেয়ে মুআজ্জিন ‘আল্লাহু আক্‌বাৰ’ (আল্লাহ মহান) কোৱাৰ লগে লগে খাদ্য, পানীয়, সহবাস আৰু ছওম ভঙ্গকাৰী সকলো বিষয় (মুফাত্তিৰাত)ৰ পৰা বিৰত থকা আৱশ্যক হৈ যায়।\nইমাম নৱৱী (ৰাহিমাহুল্লাহে) কৈছে:\n“যদি ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ সময়ত কাৰো মুখত আহাৰ থাকে, তেন্তে সি যেন সেয়া পেলাই দিয়ে। (আহাৰ) এৰি দিলে - তাৰ ছওম শুদ্ধ হ’ব, আৰু গিলি পেলালে - তাৰ ছওম ভঙ্গ হৈ যাব। আৰু যদি ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ সময়ত সি সহবাস কৰা অৱস্থাত থাকে, তেন্তে সেই অৱস্থাৰ পৰা লগে লগে আঁতৰি আহিলে – তাৰ ছওম শুদ্ধ হ’ব। আৰু যদি ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ সময়ত সি সহবাস কৰা অৱস্থাত থাকে আৰু ফজৰৰ ওৱাক্ত হৈছে বুলি জানিও সহবাসত লিপ্ত থাকে, তেন্তে তাৰ ছওম ভঙ্গ হ’ব- এই বিষয়ে ‘আলিমসকলৰ মাজত কোনো দ্বিমত নাই। আৰু সেই অনুসাৰে তাৰ ওপৰত কাফ্‌ফাৰা আৱশ্যক হ’ব।” সমাপ্ত। [আল-মাজ্‌মু‘ (৬ /৩২৯) ]\nতেওঁ আৰু কৈছে : “আমি উল্লেখ কৰিছো যে, ফজৰ উদয় হোৱাৰ সময়ত যদি কাৰোবাৰ মুখত আহাৰ থাকে, তেন্তে সি সেইটো পেলাই দিব আৰু তাৰ ছওম সম্পন্ন কৰিব। আৰু যদি ফজৰ হৈছে বুলি জানিও সি সেয়া গিলি পেলায়, তেন্তে তাৰ ছওম বাতিল হৈ যাব। এই বিষয়ে কোনো মতানৈক্য নাই”। আল-মাজ্‌মু‘ (৬/৩৩৩)\nইয়াৰ দলীল হৈছে ইবনে ওমৰ আৰু আইশ্বা ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুমৰ হাদীছ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহ ‘আলাইহি অছাল্লামে কৈছে:\n(إن بلالا يؤذن بليل , فكلوا واشربوا حتى يؤذن ابن أم مكتوم ) رواه البخاري ومسلم , وفي الصحيح أحاديث بمعناه.\n“বিলাল (ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহু) ৰাতি থাকোতে আজান দিয়ে। সেয়ে সেই সময়ত আপোনালোকে খাওক আৰু পান কৰক যেতিয়া লৈকে ইবনে উম্মে মাকতূমে আজান নিদিয়ে।” [হাদীছটো ইমাম বুখাৰী আৰু মুছলিমে সংকলন কৰিছে আৰু ছহীহ গ্ৰন্থত এই অৰ্থৰ আৰু হাদীছ আছে] সমাপ্ত\nএই হিচাপে কব পাৰি যে, যদি আপোনাৰ সমাজৰ মুআজ্জিনে ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ পিছত আজান দিয়ে, তেনেহ’লে আজানৰ প্ৰথম তাকবীৰ শুনাৰ লগে লগে সহবাসৰ পৰা বিৰত হ’ব লাগিব, আৰু যদি আপুনি জানে যে, মুআজ্জিন ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ আগতেই আজান দিয়ে অথবা এই বিষয়ে যদি আপোনাৰ সন্দেহ থাকে যে, তেওঁ ছুবহে ছাদিক হোৱাৰ আগতে আজান দিয়ে, নে পিছত আজান দিয়ে- সেই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ কৰণীয় একো নাই। কাৰণ আল্লাহ তা’আলাই ফজৰ পৰিস্ফুট হোৱা লৈকে খোৱা-বোৱা, পান কৰা আৰু সহবাস কৰা বৈধ কৰিছে। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে :\n(فَالْآَنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَاكَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ)\n“এতেকে এতিয়া তোমালোকে নিজ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস কৰিব পাৰা আৰু আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে যি (সন্তান) লিখি ৰাখিছে সেয়া কামনা কৰিব পাৰা, আৰু তোমালোকে পানাহাৰ কৰা যেতিয়া লৈকে কলা সুতা (ৰাতিৰ কলা ৰেখা)ৰ পৰা ঊষাৰ বগা সুতা (বগা ৰেখা) স্পষ্টৰূপে তোমালোকৰ ওচৰত প্ৰতিভাত নহয়।” [ছুৰা বাকাৰাহ, ২ : ১৮৭]\nফতোৱা বিষয়ক স্থায়ী কমিটিৰ ‘আলিমসকলক প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল:“কোনো এজন ব্যক্তিয়ে আগতেই ছুহুৰ খাইছে। কিন্তু ফজৰৰ আজান চলাকালীন সময়ত অথবা আজান দিয়াৰ ১৫ মিনিট পিছত পানী পান কৰিছে- ইয়াৰ হুকুম কি?\nতেওঁলোকে উত্তৰত কৈছে: “প্ৰশ্নত উল্লেখিত ব্যক্তিয়ে যদি জানে যে, সেই আজান ছুবহে ছাদিক পৰিষ্কাৰ হোৱাৰ আগত দিয়া হৈছিল তেন্তে তাৰ ওপৰত কোনো কাযা নাই। আৰু যদি তেওঁ জানে যে, সেই আজান ছুবহে ছাদিক পৰিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছত দিয়া হৈছে তেন্তে তাৰ ওপৰত উক্ত ছওম কাযা কৰা আৱশ্যক। আৰু তেওঁ যদি নাজানে যে, তেওঁৰ পানাহাৰ ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ আগতে হৈছে, নে পিছত হৈছে তেনেক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কোনো ছওম কাযা কৰিব নালাগিব। কাৰণ এই ক্ষেত্ৰত মূল অৱস্থা হৈছে- ৰাতি অৱশিষ্ট থাকা। সেয়ে এজন মু’মিনৰ বাবে উচিত নিজৰ ছিয়াম সম্পৰ্কে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা আৰু আজান শুনাৰ লগে লগে ছওম ভঙ্গকাৰী সকলো বিষয়ৰ পৰা বিৰত থাকা। কিন্তু তেওঁ যদি জানে যে, এই আজান ফজৰৰ ওৱাক্ত হোৱাৰ আগতে দিয়া হৈছে তেনেহ’লে সেয়া সুকীয়া কথা।” সমাপ্ত\n[ফাতাৱা ইছলামিয়াহ : (২/২৪০) ]\nযদি আপুনি এই বিধান সম্পৰ্কে জনা নাছিল আৰু এইটো ভাৱিছিল যে, আজানৰ শেষ পৰ্যায় লৈকে ছওম ভঙ্গকাৰী বিষয়াসমূহৰ (মুফাত্তিৰাতৰ) পৰা বিৰত হোৱা অনিবাৰ্য হয়, তেন্তে আপোনাৰ ওপৰত কোনো কাফ্‌ফাৰা নাই। কিন্তু সাৱধানতাবশতঃ আপুনি সেইদিনাৰ ছওমটো কাযা আদায় কৰিব লাগিব। এইদৰে দ্বীনৰ যিবোৰ বিষয় জনা আপোনাৰ বাবে ওৱাজিব আছিল, সেই বিষয়ে অৱহেলা কৰাৰ বাবে তাওবা আৰু ইস্তিগফাৰ কৰিব লাগিব।\nআৰু চাওঁক (93866) আৰু (37879) নং প্ৰশ্নৰ উত্তৰ।


সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ ( প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিষয়: সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ\nসঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ (১)\nকিয় আৰু কেনেকৈ – সঞ্চয় কিয় কৰিব লাগে? সকলোৱে জানেই। সময়ে সময়ে নিজৰ আৰু নিজৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা সকলৰ আৰ্থিক, সমাজিক আদি প্ৰয়োজনখিনি পুৰাই থাকি তাৰ পিছত এসময়ত নিজৰ উপাৰ্জনৰ পথ বন্ধ হৈ যোৱাৰ পিছতো থাকি যোৱা দিনকেইটা আৰামেৰে, কোনো আৰ্থিক সংকটত নপৰাকৈ কটাবলৈ সঞ্চয় কৰিব লাগে। অকল সঞ্চয় কৰিলেই নহ’ব, সঞ্চয়খিনি ঠিক ঠাইত বিনিয়োগো কৰিব লাগিব। বহুতে কয় – এইকেইটা মাত্ৰ টকা উপাৰ্জ্জন কৰো, বিনিয়োগ বাদেই, সঞ্চয় ক’ৰপৰা কৰিম? সঞ্চয় কৰি বিনিয়োগ কৰিবলৈ একেলগে এগালমান টকাৰ প্ৰয়োজন নাই। অলপ অলপকৈ সঞ্চয় কৰি অলপ অলপ কৈ ধাৰাবাহিক আৰু পদ্ধতিগতভাৱে (systematically) ভাল নিশ্চিত, বিপদ নথকা ঠাইত বিনিয়োগ কৰি থাকিলে এসময়ত, প্ৰয়োজনৰ সময়ত আৰ্থিক সচ্ছলতা অহাটো একো টান কথা নহয়। প্ৰতিটো বিনিয়োগ নিজৰ জীৱনৰ কিবা ভবিষ্যত পৰিকল্পনাৰ কামত অহাকৈ সময় বুজি কৰিলে আৰু ভাল।\nমূদ্ৰাস্ফীতিয়ে (ইনফ্লেচন) সঞ্চয়খিনি খাই পেলায় – মূদ্ৰাস্ফীতি মানে কি সকলোৱে জানেই। % টোৰ কথা ৰাইজে পাতিয়ে থাকে। সেয়ে আজি কৰা বিনিয়োগখিনিৰ পৰা এসময়ত কিমান টকা ঘূৰাই পোৱা যাব সেইটো মূদ্ৰাস্ফীতিৰ কথাটো মনত ৰাখিহে উলিয়াব লাগিব। মানে ধৰা হ’ল – আজি মই বছৰি ৯% সুদৰ হাৰত কিবা আঁচনিত এবছৰৰ বাবে টকা জমা কৰিলো। যদি বছৰি মূদ্ৰাস্ফীতিৰ গড় হাৰ বছৰি ৬% হয়, তেন্তে এবছৰৰ মূৰত মোৰ বিনিয়োগত পোৱা আচল উপাৰ্জ্জন (real return ) হ’ব মাত্ৰ ৩%। আনকি মূদ্ৰাস্ফীতিৰ বাবেই বিনিয়োগ কৰা টকাখিনিৰ মূল্যও প্ৰতি বছৰে কম হৈ হৈ গৈ থাকে। ভাবিলে আচৰিত লাগে কেতিয়াবা কিছুমান বিনিয়োগত (যেনে বেংকৰ নৰ্মেল চেভিংচ একাউণ্টত) বেছি দিনলৈ টকা এনেয়ে পেলাই থলে মূদ্ৰাস্ফীতিৰ হাৰটো এডজাষ্ট কৰাৰ পিছত নিগেটিভ উপাৰ্জ্জনহে আহে।\nবিনিয়োগত কেইটামান সাধৰণ নিয়ম –\n১) কম বয়সতেই আৰম্ভ কৰিব লাগে : যিমান পৰা যায় কম বয়সতেই সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগৰ অভ্যাস গঢ়ি তুলিব লাগে। লাগিলে কম পৰিমাণেই হওঁক।\n২) চক্ৰবৃদ্ধি সুদ : আইনষ্টাইনে কৈছিল – “The most powerful force of the universe is compound interest.”। পোনপটীয়া অৰ্থটো হ’ল বিনিয়োগৰ টকাৰ পৰা অৰ্জা সুদখিনিৰ পৰা আকৌ সুদ অৰ্জা। উদাহৰণস্বৰূপে , ধৰা হ’ল ৩০ হাজাৰ টকা ৫ বছৰৰ বাবে ১২% সাধাৰণ সুদত (simple interest) ফিক্স ডিপোজিতত বিনিয়োগ কৰা হ’ল। বছৰি ৩,৬০০ টকা সুদ পোৱা যাব আৰু ৫ বছৰৰ পিছত মুঠতে ৪৮ হাজাৰ টকা পোৱা যাব। এতিয়া এই ৩০ হাজাৰ টকা ৫ বছৰৰ বাবে ১২% চক্ৰবৃদ্ধি সুদত (compound interest) বিনিয়োগ কৰা হ’ল। প্ৰথম বছৰত পোৱা সুদখিনি (৩,৬০০ টকা) মূলধনৰ লগত যোগ দিয়া হ’ব, ফলত প্ৰথম বছৰৰ শেষত মূলধনখিনি বাঢ়ি ৩৩,৬০০ টকা হব। পিছৰ বছৰ এই ৩৩,৬০০ টকাৰ ওপৰত ১২% সুদ পোৱা যাব আৰু মূলধনখিনি বাঢ়ি ৩৭,৬৩২ টকা হব। এইদৰে গৈ গৈ ৫ বছৰৰ পিছত মুঠ টকাৰ পৰিমান হবগৈ ৫২,৮৭০ টকা। এইখিনি সাধৰণ সুদত পোৱা টকাতকৈ ২৭% বেছি। এইয়াই পাৱাৰ অফ কম্পাউণ্ডিং।\n৩) দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিব লাগে : দীৰ্ঘসময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিলে চক্ৰবৃদ্ধি সুদৰ সুবিধাটো বেছি ভালকৈ লব পাৰি।\n৪) ধাৰাবাহিকভাৱে আৰু পদ্ধতিগতভাৱে (systematically) বিনিয়োগ কৰিব লাগে : লাগিলে কম পৰিমাণৰে হওঁক, প্ৰত্যেক মাহে অলপ অলপ কৈ দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিব লাগে। পাৱাৰ অফ কম্পাউণ্ডিংৰ সুবিধা লব লাগে। উদাহৰণ – মাহে ১,০০০ টকাকৈ ৯% হাৰত (কম্পাউণ্ডেদ ইয়াৰলী) বিনিয়োগ কৰিলে ১০ বছৰৰ মূৰত ৬.৬৯ লাখ টকা পোৱা যাব, ৩০ বছৰত ১৭.৮৩ লাখ টকা পোৱা যাব আৰু ৪০ বছৰত ৪৪.২০ লাখ টকা পোৱা যাব।\n← ছদ্ম নাম তোমাৰ বেশ্যা(-দীপ ৰঞ্জন বৈষ্ণৱ)\nহাত (-মিতালী বৰ্মন) →


আখৰ ই-আলোচনী\nভোগালীৰ স্বপ্ন দুঃস্বপ্ন\nছ'নি টি ভিৰ ইন্দিয়ান আইডল নামৰ ৰিয়েলিটি শ্ব'টোৰ ফাইনেল চলি আছিল । তাতেই আছিল অসমৰ দুগৰাকী কণ্ঠ শিল্পী । এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত আৰু এগৰাকী আছিল নৱাগত । সেই অনুষ্ঠানতে প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী গৰাকীয়ে ধেমালিতে কৈছিল চাহ আৰু গঁড়ৰ পিছতে অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা মানুহ হৈছে তেওঁ । কথাটো তেওঁ ধেমালিতে কৈছিলে যদিও পিছত তাকে লৈ ছচিয়েল মিডিয়াত যথেষ্ট বিতৰ্ক হৈছিল যদিও সেয়াই তীব্ৰতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰাগৈ নাছিল হয়তো তাৰ এটা অন্যতম কাৰণ আছিল একেটা অনুষ্ঠানতে সেই একে গৰাকী শিল্পীয়েই আৱেগিক অসমীয়াৰ হিয়াৰ আমঠু বিহুক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত জিলিকাই তুলিছিল যিটোক সকলো অসমীয়াই আদৰি লৈছিল । এইয়া মাত্ৰ এটা উদাহৰণহে অসমীয়া মানুহৰ বিহুৰ প্ৰতি থকা অনুৰাগ ,ভাল পোৱাৰ ।\nআচলতে অসমীয়া মানুহৰ প্ৰায় খিনিয়েই হৈছে উৎসৱ প্ৰিয় মানুহ সেয়ে নিজা উৎসৱ-পাৰ্বণসমূহ উদযাপন কৰাৰ পিছতো বাকী থকা সময় খিনি বাহিৰৰ যিমান উৎসৱ...\nপাঠকে ছোৱালীজনীৰ বাবে বহুদিনৰ পৰাই ভাল ল’ৰা এটা বিচাৰি আছে৷ ছোৱালী কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰ৷ নাম থকা কোম্পানীত কাম কৰে৷ ভাল নাচে, গানো গায়৷ দেখিবলৈও চিনেমাৰ অভিনেত্ৰীৰ দৰেই৷ স্বভাৱে-চৰিত্ৰই সতী-সাৱিত্ৰীতকৈ কোনো গুণে কম নহ’ব যেন লাগে৷ যি ঘৰলৈকে বোৱাৰী...\nতাইৰ পেটত প্ৰচণ্ড বিষ হৈছিল আৰু এটা ডাঙৰ লাওৰ নিচিনাকৈ পেটটো বাঢ়ি আহিছিল। প্ৰকাণ্ড নাৰ্চিং হোমখনৰ বেডিঙত শুই ক্রমান্বয়ে বাঢ়ি অহা নিজৰ দীঘল পেটটোলৈ জানেকীয়ে এক প্ৰাচীন দৃষ্টিৰে চাই ৰ’ল। তাই অনুভৱ কৰিছিল...\nমোৰ পৰিচয়— মই এজন কবি। দিনৰ বেছিভাগ সময় মই মোৰ ৰুমটোৰ ভিতৰত সোমাই থাকোঁ। কাম বুলিবলৈ কেৱল দুটাই,...\nমানুহে পঢ়া শুনা কিয় কৰে? চাকৰি এটা পাবলৈকেনে? শিষ্যই গুৰুৰ ঘৰত থাকি পঢ়া শুনা কৰাৰ যুগত শিক্ষালাভৰ লক্ষ্য আছিল কেৱল জ্ঞান অৰ্জন৷ নিম্নজাতিৰ লোকৰ বাবে জ্ঞান অৰ্জন অসম্ভৱ আছিল৷ "হোৱাইট কলাৰ জব" ভাৰতবৰ্ষত আৰম্ভ কৰে বৃটিছে৷ এসময়ত চাকৰিৰ সংখ্যাৰ বিপৰীতে অৰ্হতাসম্পন্ন মানুহৰ সংখ্যা কম আছিল৷\nআধ্যাত্মিকতা হৈছে মানৱীয় চৰিত্ৰ গঠনৰ এটা ঢাপ ! অৰ্থাৎ মানৱ জীৱনৰ উত্তৰণৰ মূল পথ হ'ল আধ্যাত্মিকতা ৷ 'হেম কোষ'ত 'আধ্যাত্মিকতা' শব্দটো 'আধ্যাত্মিক গুণ' বুলি উল্লেখ আছে আৰু 'আধ্যাত্মিক' শব্দটো 'আত্মা সম্বন্ধীয়, আত্মাত...\nড০ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয় ২০১১ চনত। অসমীয়া সমালোচনা সাহিত্যক বিশেষভাৱে সমৃদ্ধ কৰা এইগৰাকী ব্যক্তিয়ে সমগ্ৰ জীৱনজুৰি সাহিত্য সাধনা কৰিছিল মানৱতাৰ হকে। কোনোদিন প্ৰচাৰমুখী নোহোৱা তথা তথাকথিত ...\nভাৰতৰ পূব প্ৰান্তৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য অতুলনীয়। আবেলিৰ সূৰুযৰ ৰেঙণিয়ে উজ্বলাই তোলা অৰুণাচলৰ পাহাৰবিলাকৰ নীলাভ শোভাই মন টানি ধৰে,প্ৰাণত আনন্দৰ হেন্দোলনি উঠে। কি এই অপৰূপ সৌন্দৰ্য কি এই প্ৰকৃতিৰ অনুপম কাৰুকাৰ্য...\nFree Basics, ফেচবুক আৰু ডিজিটেল স্বাধীনতা ইত্যাদি\nযোৱা কিছুদিনৰ পৰা ফেচবুকত এটা বাতৰি খুব বেছিকৈ দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। সেইটো হ’ল “অমুক বৰুৱা, তমুক তালুকদাৰ আৰু অন্যান্য ১০ জনে Free Basics ৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াইছে। আপুনিও সমৰ্থন কৰিব পাৰে” আৰু...\nসেইয়া আছিল ২০০৮ চনৰ কথা । এদিন খবৰ আহিল বোলে সাসল বুলি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কোম্পেনি এটাত চাকৰি এটা পাইছো । কি কৰিম নকৰিম চিন্তা আৰম্ভ হৈ গ’ল। গোটেই খন খেলি মেলি । ঘৰৰ কাকো কবই নোৱাৰি চবে জক জকাই উঠে ক’ৰ আফ্ৰিকা যাৱ,যাবলৈ আৰু ঠাই নাপালি ? লোকৰ মানুহ আমেৰিকা ইউৰোপ যায় তই আকৌ আফ্ৰিকাহে পালিগৈনে ? পাৰিবি জানো তাত থাকিব ? মুম্বাইতে ইমান ধুনীয়াকৈ আছ’ আকৌ ক’তনো যাব লাগে ? ইত্যাদি ইত্যাদি আদেশ, উপদেশ যিয়েই নকঁওক সেইবোৰেৰে ভৰি পৰিল ।হয়ো কথাটো, সাধাৰণতে আমি শুনি থকা দেখি থকা ঠাই এখন হ’লে ইমান অসুবিধা নহয় কাৰো ।তাতে আকৌ দক্ষিণ আফ্ৰিকা যে বেলেগ এখন দেশ ভাবি চোৱাই নহয় আফ্ৰিকা বুলিয়েই ভাবি থৈ দিঁও ।মোৰো দক্ষিন আফ্ৰিকা মানে মহাত্মা গান্ধী,মেণ্ডেলা আৰু ক্ৰিকেট টীমটোৰ বাহিৰে কিবা আছেযে বৰ এটা চিন্তাই কৰা নাছিলো । গতিকে সকলোৰে হকা বাধাৰ মাজত বোলো সেই...\nমই তেতিয়া কলকাতাত । অৰ্কুটৰ যোগেৰে এগৰাকী অতি সুন্দৰী যুৱতীৰ লগত চিনাকি হৈ কথা পতা দুদিন হৈছিলহে মাথোঁ। সুন্দৰীয়ে নিজৰ মৰমলগা কুকুৰটোৰ লগত পাঁচখনমান ফটো অৰ্কুটত দিলে । অনলাইন ভাষাবিদ সকলে তেতিয়ালৈকে ছেলফি শব্দটো আৱিস্কাৰ কৰা নাছিল । বাৰু যা হওঁক, সুন্দৰীয়ে মোক ফটোকেইখন কেনেকুৱা হৈছিল সুধিলে । মইও সঁচাটো ক’লোঁ, বৰ ধুনীয়া । তুমিও কুকুৰটোও । সুন্দৰী সন্তোষিত হ’ল আৰু মোক সুধিলে – তোমাৰ ফেভ এনিমেল কি ? আকৌ মই সঁচাটো ক’লোঁ – গৰু। হুৱাট ?? গৰু?? মই বুলো ইয়েচ গৰু, মোৰ প্রিয় জন্তু গৰু । ভৱিষ্যতে ফটো দিলে মই গৰুৰ লগত দিম । চাবা । কলকাতাত থকা, ইংৰাজী গান শুনা, ইংৰাজী কিতাপ পঢ়া, বিপিঅ’ত চাকৰি কৰা ডেকাৰ পৰা সুন্দৰীয়ে এনেকুৱা উত্তৰ আশা কৰা নাছিল । সেইদিনাৰে পৰা আজিকোপতি সেই সুন্দৰীৰ ছাঁটোও নেদেখিলোঁ । ফেভ এনিমেল গৰু হোৱা ল’ৰাৰ লগত তেওঁ আৰু কথা আগনবঢ়ালে...\nসৌৰভ কুমাৰ বৰুৱাৰ\nপ্ৰতিটো নিশা শেতেলীত পৰিলেই\nকিছুমান উঁই পোকৰ কট্ কট্ শব্দ\nমোৰ মগজুত ধ্বনিত হয় ৷\nশতাব্দীৰ ঘৰটোক কামুৰি কামুৰি\nমোৰ অথৰ্বতাত সিহতে অট্টহাস কৰে ৷\nমোৰ অনুভৱৰ সপোনবোৰ\nজীৱন আঁউসীৰ প্ৰতিধ্বনি হৈ বাজে\nগহীন হয় নিশাৰ গভীৰতা আৰু\nসাৰে থাকো মই কট্ কট্ শব্দৰ মাজত\nপোৱা নোপোৱাৰ দুৰূহ দোমোজাত ৷\nখেৰৰ জুইকুৰা নুমাই থাকিল\nৰ'দে ধোৱা চুবুৰীটোৰ আকাশত লাহে লাহে বাঢ়ি আহে সংশয়ৰ এ আকাশ ডাৱৰ ।\nইকাণে সিকাণে সংক্ৰমিত হয় এটি শ্ৰৱণ ইচ্ছাহীন গতানুগতিক খবৰ ...\nছোৱালীজনী আজি তিনিদিন হ'ল না খবৰ ।\nসোণপাহিৰ চোতালতে জ্বলিবলৈ আৰম্ভ হয় জুইকুৰা ।\nচুবুৰিটো পাৰ হৈ সমদলটো লাহে লাহে ৰাজপ্ৰসাদলে আগবাঢ়ে ।\n"hang the rapiest"\n"নাৰী নিৰ্য্যাতন বন্ধ কৰক"\nচিঞৰবোৰ কাক উদ্দেশ্যি সিহঁতে নাজানে ।\nসমদলৰ আগত থকা ভদ্ৰ(নে ভণ্ড)মুখখন\nচন্দ্ৰমুখীয়ে অৱশ্যে ঠিকেই চিনে ।\nমৃত স্বামীৰ মাহিলীৰ দিনাই গাত হাত দিয়া মানুহজনক তাই কেনেকৈ পাহৰে !!\n"নাৰীক সদায় সন্মান কৰিবা"\nপ্ৰৌঢ় ভূধৰে পণ্ডিতে উস্বচ্চৰে পঢ়াই\nল'ৰা জাকে পঢ়ে ।\nসমদলটো আগবাঢ়ে ।\nআৰু এদিন ৰাজভৱনলৈ গৈ\nখেৰৰ জুইকুৰা নুমাই থাকে ।\nধৰ্ষিতা সোণপাহিৰ কবৰত\nঅপৰাধীয়ে সাম্ৰাজ্য গঢ়ে ।\nভোগালীৰ ৩ টা স্নেপশ্বট\nমোৰ বাবে কি ভোগালী , কি কঙালী !\nবৰ দুখেৰে ক'লে তাই ,\nতাই কোন ?\nআমাৰ ঘৰৰ কাম কৰা বাই ...!\nবছৰৰ বিহু , হেৰা কিবা এটা কৰোঁ !\nএইবাৰ বাকী কেইদিন অলপ টানকৈ চলিবা দিয়া\nচালানী হলেওঁ ৰৌ এটাকে আনোঁ ,\nভোগালীৰ দিনা দৰমহা নহ'ল বুলি\nআকৌ মাতিব পাৰি জানো ...!\nস্নেপ শ্বট (৩)\n"মা, লোকেল মুৰ্গী খাম "\nদেউতাই তেনেতে ক'লে ,\n"কিয় খাহী নোখোৱা ?"\nমাই ক'লে পাৰিলে ভকুৱা এটাও আনিবা !\nআচলতে তিনিজন মানুহৰ বাবে\nসকলোবোৰৰ নাছিলেই প্ৰয়োজন ,\nকিন্তু এইয়াই বোলে\nসম্ভ্ৰান্তৰ ভোগালীক আদৰাৰ ব্যাপক আয়োজন ...!\nইকাতি সিকাতি কৰি চঞ্চল দুভৰি\nদেও দি চিন থৈ যায় নিজান বনত,\nকি লয়, কি সুৰ বাজে কৰ্ণকুহৰত\nআপোন পাহৰা হৈ মুকুতা সৰে পৰি।\nচিফুঙটিয়ে লাজৰ আঁচল আঁজুৰি\nদূৰণিতে মেৰিয়াই চপাই লৈ গাত,\nজুনুকা বিলাস; বাটেৰে সলায় বাট\nকোনেনো আনিলে সৰগৰ সুৰ কাঢ়ি?\nযৌৱনৰ এজোলোকা মধুৰ-মাধুৰী\nগোৰোহাৰে আঁকি প্ৰজাপতি আঁচলত,\nপাহাৰীয়া ৰাগ সানি দুভৰি পতাত\nকামনাত বুৰ যায় মনৰে চাপৰি।\nৰুনুক জুনুক বাজে ৰৈ ৰৈ ঠেও ধৰি,\nবতাহত নাচে বাগে নূপুৰ সুন্দৰী।\n::: ইটো সিটো ফাল্টু :::\nমনজিৎ কুমাৰ বৰা\nদুই অভিন্ন হৃদয়ৰ বন্ধু। প্রেমত পৰিল একেলগে। তাতে ছোৱালীও আকৌ একেজনীৰেই সৈতে। তাইৰ খেয়ালি খোজৰ ছন্দত জিগৰি দোস্তিত বৰ ভূইকঁপ। দোস্তি গুছি নিমিষতে 'নেপাল' হ'ল। প্রায় চাৰি পাচ মাহ পাৰ হ'ল থকা ৰূম একেটা অফিছ একেটা অথচ ন' মাতবোল। যোৱা কালি ফেইচবুক খুলি দুয়োৰে চকু থৰ। ভূইকঁপ অনা গৰাকীয়ে নোদোকা একাউন্ট থকা নিপোটল এজনৰ বুকুৰ পথাৰত "Meh n my Hubby" বুলি ভূঁই ৰুই আছে গৈ। গৰমত মৰমৰ এনে খবৰ পাই দুয়োৰে খঙে দুখে ঘামি জামি অৱস্থা বেয়া। ইটোৱে সিটোলে চালে। আৰু প্রায় একেলগেই ক'লে\n'অই বৰ বেয়া গৰম পৰিছে বে। আজি বোলে বিয়েৰ দে। ব'ল কে..া থিকছে আজি বিয়েৰকে খাও।"\nDivided By মিছা মৰম & United BY গেলা গৰম\nচিগাৰেট এটা বধো বুলি বাছ পৰা নামিল শইকীয়া। চিগাৰেটত হোপ দিওতেই হঠাতে পুৰণি বন্ধুৰ আর্বিভাৱ। হাতত চাহলৈ পুৰণি দিনৰ সোঁৱৰণ। সময়ৰ খেয়াল কৰিবলেই নহ'ল। বন্ধুক বিদায় দি উপলব্ধি কৰিলে বাছ খনে ইতিমধ্যে latitude longitude সলনি কৰিলেই । পকেটত হাত দি মনত পৰিল ফোনটোৰ লগতে মানুহজনীও চোন বাছতেই গুচি গ'ল। সেইজনীৰো যি হে টোপনি, ভূমিকম্পই জোকাৰি উঠালেহে উঠোৱা। 'কেনে দায়িত্বজ্ঞান নাইকিয়া মানুহহে? গিৰিয়েকটো মাজ ৰাস্তাত থাকি গ'ল অথচ খবৰেই নাই।' শইকীয়াই মনতে ভোৰ ভোৰালে।\nশইকীয়ানী সাৰ পাই চাই দেখে মানুহটো নাই। মাথা গৰম, হেৰাল মৰম। ফোন কৰিলত ফোনটোও তেওঁৰ বেগতে বাজিল। যাত্রীৰ দায়িত্ব ল'ব নোৱাৰে যদি বাছ চলাইছে কিয় বুলি হেন্দিমেনকে এজাউৰি বকিলে। 'এচোৱা পাৰ হৈ আহিলো এতিয়াহে মানুহটো নাই বুলি গম পাইছেহি নেকি?' এই বুলি হেন্দিমেনেও ঔ-মেন গৰাকীক কাউন্টাৰ দিলে। তাক ৰিপ্লাই নিদি বেগটো খোচৰাত লাগিল। দেখিলে অলপ টকাহে আছে। আৰম্ভ হৈ গ'ল শইকীয়ানীৰ ভোৰভোৰণি 'কেনে দায়িত্বজ্ঞান নাইকিয়া মানুহহে?মই একমাত্র ঘৈণীয়েক জনীয়ে এই নামমাত্র টকাৰে শ্বপিং কৰিম কেনেকে? একলেন্ড যাম কেনেকে? আৰে কমচে কম ক্রেডিত কার্ড খনটো থৈ যাব পাৰিলে হয়।'\nৰাজপথত গাড়ীৰ এটা দীঘল লাইন। নাই নাই বুলিও প্রায় দুই কিলোমিটাৰ মান যোৰা। কোনোবা অভিমানী সংগঠনে চৰকাৰৰ ওপৰত অভিমান কৰি হেনো ৰাজপথ ভেটিছে। উইংগাৰ এখনৰ পিছফালে কোনোমতে টিকাতোক ভেটি এদোখৰ দি অহা শইকীয়াই যেন কিছু আশাৰ বতৰা পালে। কৃষ্ণ-গুৰুৰ নামলৈ নামি গৈ কৃষ্ণ-গুৰুক বিছৰাত লাগিল।(কৃষ্ণ-গুৰু বাছ খনৰ নাম)। ডেৰ কিলোমিটাৰ মান আতৰত মানুহজনীৰ সতে বাছ খন উদ্ধাৰ কৰিলে। প্রায় দুঘন্টাৰ মুৰত দু্য়ো মুখা মুখি। দেখা দেখি হৈয়ে বিৰোধীৰ ভাৱত অৱর্তীণ। ইজনে সিজনলে এৰিলে "তোমাৰ দায়িত্বজ্ঞান নাই নেকি??" বাণ পাত। ঠিক তেনেতে হেন্দিমেনে চিঞৰিলে 'ৰাস্তা খুলিলে ৰাইজ বহি লওক জাগাই জাগাই।' বাছ চলিল,খং গলিল। কাজিয়াও ৰ'ল, আমাৰ সাধুও শেষ হ'ল।\nUnited By পথ অৱৰোধ\nএটাৰ বাবে কাজিয়া লাগি এসপ্তাহ মাত বোল নোহোৱা বিকিয়ে ভায়েক ৰিকিক ভূইকঁপ আহোতে বোকোচাত তুলি বাহিৰলে দৌৰা দেখি মাকৰ সুখতে চকুপানী ওলাই গ'ল। বাপেকে মাকক কাণে কাণে ক'লে বোলে ইয়াকে কয় "DIVIDED BY আলুচপ UNITED BY ভুঁইকপ।"\nবৰ্তমান প্ৰতিযোগিতামূলক সমাজত নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ যথেষ্ট কষ্ট আৰু অধ্যৱসায়ৰ প্ৰয়োজন।সমাজ যেনেকৈ আগবাঢ়ি গৈছে, উঠি অহা প্ৰজন্মই লগতে ফেৰ মাৰি যাবলৈ সক্ষম হৈছে।\n‘তোমাৰ জীৱনৰ লক্ষ্য কি?’ বিশেষকৈ স্কুলত পঢ়ি থকা সময়ত প্ৰায়েই শুনা প্ৰশ্ন, কেতিয়াবা কেতিয়াবা পৰীক্ষাত দহ নম্বৰৰ কাৰণে এই বিষয়ৰ ওপৰত ৰচনা লিখা হয়। যেতিয়া এই বিষয়টোৰ ওপৰত উত্তৰ দিয়া হয়, সৰহসংখ্যকে জীৱনৰ শৈশৱ কালৰ কল্পনা জগতখনৰ মনলৈ অহা নতুবা সদায় শুনি থকা ভাল বৃত্তি বা কিতাপত থকা সহজলভ্য উত্তৰ দিয়া হয়। গৰিষ্ঠসংখ্যক গাঁৱৰ পৰিৱেশত থকা বিদ্যালয়ৰ কোনো ছাত্ৰ বা ছাত্ৰী, যিয়ে শ্ৰেণীৰ প্ৰথম, দ্বিতীয় বা তৃতীয় হয়, তেওঁলোকৰ নিজা তথা অভিভাৱক বা শিক্ষকৰো আশাৰ বাবে লক্ষ্য দুটা হৈ পৰে- চিকিৎসক অথবা অভিযন্তা। এনে সমাজ ব্যৱস্থাৰ মতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ডাঙৰ মানুহ হোৱাৰ কাৰণে দুটা সুবিধা আছে- হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষা। হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পাছত যদি বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্ত্তি কৰে তেন্তে প্ৰথম স্তৰটো উত্তীৰ্ণ হ’ল। অন্যথা যদিহে কলা শাখাত নামভৰ্ত্তি কৰে, তেন্তে আজিৰ সমাজ ব্যৱস্থাত এনে এক ধাৰণাই বাহ লৈছে যে ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীগৰাকী ডাঙৰ মানুহ হ’ব নোৱাৰিব কাৰণ বিজ্ঞান শাখাত নপঢ়িল।\nএতিয়া প্ৰথম স্তৰত উত্তীৰ্ণ হোৱা ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাব উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাৰ পাছত চিকিৎসক অথবা অভিযান্ত্ৰিক পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত যদি উত্তীৰ্ণ হৈছে তেন্তে সমাজৰ লগতে অভিভাৱকৰ নামো ৰাখিব পাৰিছে অন্যথা ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীগৰাকীৰ জীৱন সাৰ্থক নহ’ব। এনে কিছুমান ধাৰণাৰে আৱৰি থকা গাঁৱৰ পৰিৱেশৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ আমাৰ জীৱন আৰম্ভ হৈছিল। কলেজৰ লগতে হোষ্টেলীয়া জীৱনৰ জনা নজনা অভিজ্ঞতাৰ পৰা মনতে ঠিক কৰি লৈছিলোঁ যে ভৱিষ্যতে কোনোবা এটি বিষয়কে ভালদৰে পঢ়িম। ঘৰত এদিন উচ্চতৰ মাধ্যমিক ২য় বৰ্ষত থাকোতে ক’লো, বি এচ চিয়ে পঢ়িম, বেলেগ পৰীক্ষা নিদিওঁ। লগে লগে ঘৰৰ পৰিৱেশটো সলনি হৈ গৈছিল। এনেকৈয়ে অনিচ্ছাসত্ত্বেও মই CEE ( Combined Entrance Examination) পৰীক্ষাত অৱত্তীৰ্ণ হ’লোঁ। যথা সময়ত ফলাফল ওলাল আৰু যেনেকুৱা হ’ব লাগিছিল তেনেকুৱাই হ’ল। মই অনুত্তীৰ্ণ হ’লো তথাপি মনটো ভাল লাগিল এই কাৰণতেই যে মই পৰীক্ষাৰ বাবে বিশেষ প্ৰস্তুতো কৰা নাছিলো আৰু মনে বিছৰা বিষয়ত নামভৰ্ত্তি কৰিব পাৰিলোঁ। কিন্তু মোৰ ঘৰৰ মানুহ যে মোৰ সিদ্ধান্তক লৈ বিশেষ সুখী নহয় সেইটো মাজে মাজে ঘৰৰ দুই এষাৰ কথাৰ পৰা বুজি উঠো। যেনে, “লোকৰ ল’ৰা ডাক্তৰ ইঞ্জিনীয়াৰ হৈ ডাঙৰ মানুহ হৈছে, মোৰ ল’ৰাই কি কৰিছে, বি এচ চিহে”\nএজন ছাত্ৰই ভালদৰে স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ সেই বিষয়ত ভালদৰে গৱেষণা কৰি এখন সমাজৰ সৰ্বাংগীন উন্নতিত সহায় কৰিব পাৰে। বৃত্তিমুখী শিক্ষাতকৈ বৰ্তমান আমাৰ দেশত ‘বেচিক ছায়েন্স’ৰ গুৰুত্ব অধিক। গৱেষণা আদিৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতবৰ্ষ অন্যান্য উন্নত ৰাষ্ট্ৰবিলাকৰ তুলনাত পিছপৰি থকাৰ এক অন্যতম কাৰণো হৈছে অভিভাৱকসকলৰ বৃত্তিমুখী শিক্ষাৰ প্ৰতি থকা দুৰ্বলতা। এই দুৰ্বলতাৰ কাৰণ হিচাপে বৰ্তমান সমাজ ব্যৱস্থাকে জগৰীয়া কৰিলেও ভুল নহয়।\nদৰাচলতে আমি যিয়ে অধ্যয়ন নকৰো কিয়, তাৰপৰা লাভ কৰা জ্ঞানৰ পৰা যদি সমাজৰ অকমাণো লাভ হয় তাতেই জীৱনৰ সাৰ্থকতাৰ ফচল। সকলো অভিভাৱকে সন্তানৰ মনে কি বিচাৰে এবাৰ বুজিবলৈ যত্ন কৰি সেইক্ষেত্ৰত উৎসাহ দিয়া উচিত। তেতিয়া সন্তানেও অভিভাৱকক নিজ সন্তানক লৈ গৌৰৱ কৰাৰ থল এটি উলিয়াই দিব পাৰিব।\n© ২০১৬ আখৰ ই-আলোচনী


নল (ৰামায়ণ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকোম্পানী চিত্ৰ শৈলীত নল।\nনল (সংস্কৃত: नल),হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক বানৰ চৰিত্ৰ। সেই অনুসাৰে তেওঁ আছিল দেৱশিল্পী বিশ্বকৰ্মাৰ পুত্ৰ, যাৰ নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ শ্বেতপদ্ম বা বগা পদুম ফুল। বিশ্বকৰ্মাৰ পুত্ৰ হিচাপে তেওঁ আছিল বানৰৰূপী। তেওঁ ৰামায়ণৰ মুখ্য চৰিত্ৰ ৰামৰ লংকা গমনৰ সুবিধাৰ হেতু সমুদ্ৰৰ ওপৰত নিৰ্মিত ভাৰতৰ দক্ষিণ দিশে অৱস্থিত ৰামেশ্বৰমৰ পৰা লঙ্কাৰ ( বৰ্তমানৰ শ্ৰীলঙ্কা ৰাষ্ট্ৰ) মান্নাৰ অবধি বিস্তৃত বিশাল এক সেতু নিৰ্মাণৰ অন্যতম পৰিকল্পক আছিল। এই সেতু খনক নল সেতু বুলিও জনা যায়। একাধিক সংস্কৰণভেদে এই ৰামসেতু নিৰ্মাণত ৰামৰ বানৰ সেনাৰ মাজত এক প্ৰযৌক্তিক বানৰ তথা নলৰ ভ্ৰাতা নীলৰ নামো উল্লেখ পোৱা যায়। নলক বানৰ সকলৰ স্থাপত্যশিল্পী হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। ৰামায়ণৰ লংকাকাণ্ডত নল আৰু নীল উভয়কেই ৰামৰ পক্ষে লঙ্কাৰ ৰজা ৰাৱণৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰা বুলি উল্লেখ আছে।\n1 সেতুৰ নিৰ্মাতা\n2 যুদ্ধক্ষেত্ৰত নল\n3 জৈন সংস্কৰণ\n5 সহায়ক গ্ৰন্থ\nসেতুৰ নিৰ্মাতা[সম্পাদনা কৰক]\nমহাকাব্য ৰামায়ণত উল্লেখ পোৱা যায় যে অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ৰাম পিতৃবাক্য পালনাৰ্থে বনবাসলৈ যোৱাত বনৰ মাজতে ৰামৰ স্ত্ৰী সীতাক লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণে হৰণ কৰে। সীতাৰ অনুসন্ধানত বনৰ মাজতে ৰামৰ বানৰৰাজ সুগ্ৰীৱৰে মিত্ৰতা হয়। তেওঁ বানৰ সেনা তৈৰী কৰে আৰু ভুখণ্ডৰ শেষ বিন্দুত উপস্থিত হয়। সমুদ্ৰৰ পাৰৰ পৰা নিকটস্থ দশযোজন দূৰৱৰ্তী লঙ্কালৈ যোৱাৰ বাবে ৰামে সমুদ্ৰ দেৱতা বৰুণ দেৱক আমন্ত্ৰণ জানায় আৰু সমুদ্ৰৰ মাজেৰে পথ নিৰ্মাণ কৰাৰ অনুৰোধ কৰে। কিন্তু বৰুণদেৱ ৰামৰ সমুখত উপস্থিত নোহোৱাত ৰাম ক্ৰুদ্ধ হয় আৰু বাণ নিক্ষেপ কৰি সমুদ্ৰৰ পানী শুকুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভীতসন্ত্ৰস্ত বৰুণদেৱ ৰামৰ ওচৰত উপস্থিত হৈ এনে নকৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। তেওঁ ৰামক কয় যে সমুদ্ৰৰ মাজেৰে পথ নিৰ্মাণ সম্ভৱ নহয় যদিও দেৱশিল্পী বিশ্বকৰ্মাৰ পুত্ৰ দেৱস্থপতি নল বানৰ সেনাৰ মাজত উপস্থিত আছে। নলে তেওঁৰ পিতাৰ আশীৰ্ব্বাদস্বৰূপ স্থাপত্যশিল্প আৰু প্ৰযুক্তিৰ অত্যাৱশ্যকীয় শিক্ষা লাভ কৰিছে আৰু একাধিক অভিজ্ঞতাৰ মুখা-মুখিও হৈছে। বৰুণ দেৱে পৰামৰ্শ দিয়ে যে ৰামে যাতে নলৰ পৰিদৰ্শন আৰু দক্ষতাৰে সেইস্থানৰ পৰা লঙ্কালৈ এখন সেতু নিৰ্মাণ কৰে। এই সময়ত নলে স্বেচ্ছাসেৱী হিচাপে এই দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু মন্তব্য কৰে যে স্নেহৰ আহ্বান নুশুনাত ৰামে স্বগুণে জলদেৱতাৰ আত্মদম্ভ চূৰ্ণ কৰিছে আৰু ৰাম নাম সমুদ্ৰৰ বাবে অতি শুভ আৰু মান্য। বানৰদলে প্ৰকাণ্ড আকাৰৰ গধুৰ গছৰ মূঢ়া, সৰু-বৰ গছৰ ডাল, শিল আদি গোটাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু এইসমূহৰে সাগৰৰ ওপৰত মাত্ৰ পাঁচ দিনতে দহ যোজন (৮০ মাইল বা ১৩০ কিলোমিটাৰ) দৈঘ্যৰ সেতুখন নিৰ্মাণৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰে। ৰাম আৰু তেওঁৰ সৈন্যদল এই সেতুৰে পাৰ হৈ লংকাত উপস্থিত হয় আৰু ৰাৱণৰ সৈতে যুদ্ধ কৰাৰ হেতু প্ৰস্তুত থাকে। কোৱা হয় নলৰ বানৰ মাকৰ ৰূপত মোহিত হৈ তেওঁক আলিঙ্গন কৰাৰ সময়ত বিশ্বকৰ্মাৰ উদ্দীপনা আৰু ঔৰসত বানৰ মাতৃৰ গৰ্ভত নলৰ জন্ম হয়। কোনো কোনোৰ মতে সেতু নিৰ্মাণৰ বাবে বানৰ সৈন্যয় সামগ্ৰী একত্ৰিত কৰাৰ বিপৰীতে নলে অকলেই এই সেতুখন নিৰ্মাণ কৰে। কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে বানৰ সেনা নলৰ পৰিদৰ্শনে আৰু তেওঁৰ বুদ্ধিত পাঁচদিনতে এই সেতুখন নিৰ্মাণ হয়। দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰামায়ণৰ এক স্থানীয় প্ৰকাৰ কম্ব ৰামায়ণত কেৱল নলকেই সেতুৰ স্থাপত্য শিল্পী তথা নিৰ্মাতা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। তুলসীদাস গোস্বামীৰ ৰামচৰিতমানসত এই সেতু নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে নলৰ সৈতে তেওঁৰ ভ্ৰাতা নীলৰো উল্লেখ পোৱা যায়।\nৰাম-লক্ষ্মণৰ উপস্থিতিত নল-নীল সহ বান্দৰ আৰু ভালুক সৈন্যৰ সেতু নিৰ্মাণ\nৰামায়ণৰ কিছু সংস্কৰণত উল্লেখ আছে যে, নলৰ শিলক পানীত ওপঙি ৰখাৰ ক্ষমতা আৰু দক্ষতা আছিল, যাৰ ব্যৱহাৰেৰে নলে এই সেতু নিৰ্মাণ কৰাত সফল হয়। আৰু কিছু সংস্কৰণত নলৰ সৈতে তেওঁৰ ভ্ৰাতা নীলৰো সেই অনুৰূপ দক্ষতা আছিল বুলি উল্লেখ আছে, ফলত নল আৰু নীলে একত্ৰে উক্ত বিদ্যাৰ ব্যৱহাৰ কৰি সেতু নিৰ্মাণ কৰে। এই ঘটনাৰ ন্যায্যতাৰ প্ৰতিপাদন কৰিবলৈ গ'লে এক কিংবদন্তি পোৱা যায় যে নল-নীল কৈশোৰকালত খুব দুষ্টু প্ৰকৃৃতিৰ আছিল আৰু মুনি ঋষি সকলৰ আৰাধ্য দেৱ-দেৱীৰ দিব্য মূৰ্তি চুৰ কৰি পানীত পেলাই দিছিল। ইয়াৰ প্ৰতিবিধানস্বৰূপ মুনি ঋষিগণে ভাগ্যবিধান দিয়ে যে, নল আৰু নীলৰ দ্বাৰা পানীত পেলোৱা যিকোনো প্ৰস্তৰমূৰ্তি বা প্ৰস্তৰ খণ্ডই পানীত ডুব নাযাব। আন এটি জনশ্ৰুতি অনুসাৰি বৰুণদেৱে ৰামক আশ্বস্ত কৰি কয় যে দেৱস্থপতি নল আৰু নীলৰ দ্বাৰা পানীত পেলোৱা শিল পানীত ডুব নাযাব। কিন্তু সমুদ্ৰৰ সোতৰ ফলত তেওঁলোকে কেৱল শিলবোৰ পানীত স্থায়ীভাৱে স্থাপন কৰিব পৰা নাছিল। এই সমস্যাৰ সমাধান স্বৰূপে শ্ৰীৰামভক্ত বানৰসকলৰ দলপতি হনুমানে শিলবোৰত ৰাম নাম খোদিত কৰে যাতে শিলবোৰ ইটো সিটোৰ গাত লাগি থাকে আৰু এই উপায়টো পিছত ফলপ্ৰসূ হয়।\nতেলেগু তথা বাংলা আদি আঞ্চলিক ভাষাৰ ৰামায়ণৰ সংস্কৰণ সমূহ আৰু জাভাৰ ছায়ানাটিকা সমূহৰ ক্ষেত্ৰটো সেতু নিৰ্মাণ কাৰ্যত নল-নীল আৰু হনুমানৰ অৱদানৰ মাজত মতভেদ আছে। নলে তেওঁৰ অশুচি বাওঁ হাতেৰে হনুমানৰ পৰা শিলবোৰ লৈ পবিত্ৰ সোঁহাতেৰে সমূদ্ৰত পেলোৱাক লৈ দুঃখ অনুভৱ কৰি ৰামক এই কথা ব্যক্ত কৰে। প্ৰত্যুত্তৰত ৰামে কয় যে নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত বস্তু কঢ়িয়াবলৈ এই নীতিয়েই ব্যৱহাৰ হয়।\nপঞ্চদশ শতাব্দীত লিখা আনন্দ ৰামায়ণ নামৰ ৰামায়ণৰ এটি সংস্কৰণত উল্লেখ আছে যে সেতু নিৰ্মাণৰ আগতে ৰামে নলে অনা নটা জ্যোতিৰ্ময় শিলক নৱগ্ৰহৰূপে পূজা কৰে।\nযুদ্ধক্ষেত্ৰত নল[সম্পাদনা কৰক]\nদক্ষিণ ভাৰতীয় কম্ব ৰামায়ণ অনুসৰি লংকাত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত নলে নিজ তদাৰকিৰে বানৰ সেনা থাকিবলৈ এটা আৱাসস্থল নিৰ্মাণ কৰে। তেওঁ সোণ আৰু বাখৰ খচিত তম্বুৰে বানৰ সেনাৰ বাবে এখন চহৰ নিৰ্মাণ কৰে। বিপৰীতে নিজ থাকাৰ বাবে অতিসামান্য বাঁহ, কাঠ আৰু খেৰ আদিৰে এটি সাধাৰণ কুটিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।\nৰাম-ৰাবণৰ যুদ্ধত নল ৰামৰ পক্ষে, ৰাৱণ আৰু তেওঁৰ ৰাক্ষস সৈন্যদলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰে। কাহিনী অনুসাৰি ৰাৱণপুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎৰ বাণত নল গুৰুতৰভাৱে আহত হয়। নলে তপন নামৰ এক ৰাক্ষসক যুদ্ধক্ষেত্ৰত নিহত কৰে। মহাভাৰতৰ এক বিৱৰণ অনুসৰি নলে তুণ্ডক নামৰ এক দানৱক হত্যা কৰিছিল।\nজৈন গ্ৰন্থ অনুসৰি নলে জৈনদীক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু বৰ্তমানৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাঙ্গী-তুঙ্গীৰ ওচৰত মোক্ষ লাভ কৰে।\n↑ 2.0 2.1 2.2 Mani, Vettam (1975). Puranic Encyclopaedia: A Comprehensive Dictionary With Special Reference to the Epic and Puranic Literature. প্ৰকাশক Delhi: Motilal Banarsidass. পৃষ্ঠা. 519. ISBN 0-8426-0822-2. https://archive.org/details/puranicencyclopa00maniuoft.\n↑ 3.0 3.1 Nanditha Krishna (1 May 2014). Sacred Animals of India. Penguin Books Limited. পৃষ্ঠা. 246. ISBN 978-81-8475-182-6. https://books.google.com/books?id=DF_af8_547EC&pg=PT246.\n↑ Tulasīdāsa (1999). Sri Ramacaritamanasa. Motilal Banarsidass. পৃষ্ঠা. 582. ISBN 978-81-208-0762-4.\nPhilip Lutgendorf (13 December 2006). Hanuman's Tale : The Messages ofaDivine Monkey: The Messages ofaDivine Monkey. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-804220-4. https://books.google.com/books?id=fVFC2Nx-LP8C&pg=PA143.\nKamba Ramayana. Penguin Books India. 2002. ISBN 978-0-14-302815-4. https://books.google.com/books?id=t3OYeqSZgqYC&pg=PA325.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নল_(ৰামায়ণ)&oldid=286622"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ০২:৪৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Home ARTICLE CURRENT ISSUES DR.AJIT-KR-PANTANGIA ডাঃ অজিত কুমাৰ পটংগীয়া প্ৰৱন্ধ সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nxukhdukh.com February 06, 2016 ARTICLE, CURRENT ISSUES, DR.AJIT-KR-PANTANGIA, ডাঃ অজিত কুমাৰ পটংগীয়া, প্ৰৱন্ধ, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nচিলাৰায় দিৱসৰ তাৎপৰ্য্য আৰু ইতিহাসৰ শিক্ষা\nসমগ্ৰ অসমজুৰি ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহৰ মাঘী পূৰ্ণিমাৰ দিনা আজি চিলাৰায় দিৱস উদযাপিত হ'ব। যি সময়ত অসমত বসবাস কৰি অসমক আন্তৰিকতাৰে ভালপোৱা সকলো শুভবুদ্ধিসম্পন্ন মানুহেই ৰাজ্যখনৰ ভৌগলিক অখণ্ডতাক বিপদাপন্ন কৰি এই ভূখণ্ডত ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে গঢ়ি উঠা পৃথকতাবাদী আন্দোলনৰ সৰ্ব্বনাশীয় ঢৌৱে জনগণৰ ঐক্যকক মষিমূৰ কৰি পেলোৱাৰ সময়ত খুবেই উদ্বিগ্ন, বিচলিত আৰু বেদনাহৰ্ত, সেই সময়ত অসমৰ সমন্বয়ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম পথিকৃৎ মহাবীৰ চিলাৰায়ৰ পৰা আমি কি শিক্ষা ল'ম, সেই কথাও বিচাৰ্য হৈ উঠিছে!\nপৃথিবীৰ এজন নমস্য চিন্তাবিদ তথা সমাজ বিপ্লৱৰ ৰূপকাৰ, নতুন চীন গঢ়োতা মাওঁ জে দঙে কৈছিল -"তুমি যদি নতুন চীন গঢ়িব খোজা তেনেহ'লে চীনৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰা, কাৰণ যোৱা কালিৰ পুৰণি চীনৰ পৰাইতো আজিৰ নতুন চীন গঢ়ি উঠিছে৷" সেয়েহে আজি যিসকলে সততাৰে আৰু আন্তৰিকতাৰে অসমৰ সকলো ধৰ্ম্ম-জনগোষ্ঠীৰ মানুহৰে এখন শোষণহীন সমৃদ্ধিশালী সুন্দৰ ঐক্যবদ্ধ নতুন অসম গঢ়িব খোজে, তেওঁলোকে অসমৰ পুৰণি ইতিহাস অধ্যয়ণ কৰাতো একান্তই আৱশ্যক; বিশেষকৈ যি সময়ত অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠী সমূহৰ এচাম ক্ষমতা আৰু ধনলোভী ৰাজনৈতিক নেতাৰ ৰাজনৈতিক আকাঙ্খা চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ সিহঁতৰ কূটিল প্ৰৰোচনাত অসমৰ সাধাৰণ জনগণ বলিৰ পঠা হৈ জাত-পাত, ধৰ্ম্ম-ভাষাৰ ভিত্তিত ভাগ ভাগ হৈ পৰিছে। যিবোৰ অসমৰ আদিম জনগোষ্ঠী-সম্প্ৰদায় বড়ো-কঁচাৰী, কাৰ্বি, মিচিং, ডিমাছা, আহোম, চুতিয়া, কোঁচ, ৰাভাৰ লগতে কলিতা, ব্ৰাহ্মণ, মুছলমান ইত্যাদিক প্ৰায় পঞ্চাছটা সৰু ডাঙৰ জনগোষ্ঠীক সামৰিলৈ বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতিসত্বা গঠনৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল, বৰ্ত্তমান সময়ত তাৰ উভটনী সোঁতত অসমীয়া জাতিসত্বাৰ সেই উপাদান সমূহ ভাঙি ভাঙি একোটা একোটা জাতিসত্বাৰ নাম ল'লেচোন অসমীয়া জাতিসত্বা নামৰ কোনো জাতিসত্বা ভৱিষ্যতে এই পৃথিবীত নাথাকিব৷\nআজিৰ এই কঠিন সময়ত অসমত চুকাফা, শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ, চিলাৰায় আৰু লাচিত বৰফুকনৰ দৰে মহৎলোক সকলৰ জীৱন পৰিক্ৰমা আৰু অতীতৰ প্ৰগতিশীল কাৰ্য্যাৱলী চৰ্চ্চাৰ পৰা পোৱা শিক্ষাইহে অসম তথা পূব ভাৰতক পুনৰ একতাৰ ডোলৰে বান্ধিবলৈ সঠিক পথ নিৰ্দ্দেশনা দিব পাৰিব৷ উদাৰ দৃষ্টিভঙ্গীৰে এই অঞ্চলৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সকলোকে সামৰি ৰাজ্য গঠনৰ পাতনি মেলা চুকাফাক আজি অসমীয়াই পাহৰিলে ভৱিষ্যতলৈ একতাৰে আগবাঢ়িবলৈ প্ৰেৰণা পাব কেনেকৈ? কল্পনা কৰক আজিৰ পৰা ৬০০ বছৰ আগতে কুসংস্কাৰ-অনাচাৰেৰে পৰিপূৰ্ণ ভাৰতৰ পূব দিশৰ বাৰেমিহলি জনজাতি আৰু বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ মাজত চলি থকা বিভিন্ন অন্ধবিশ্বাস দূৰ কৰি ঠেক জাত-পাত-বৰ্ণৰ ব্যৱধানৰ উৰ্দ্ধত একতাৰ ডোলেৰে বান্ধিবলৈ মহাপুৰূষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে আৰম্ভ কৰা মানৱতাৰ বহল প্ৰমূল্যসমূহ নিহিত ভক্তি আন্দোলন একশৰণীয়া নাম ধৰ্ম্মই অকল অসম ভূখণ্ডতে নহয়, সমগ্ৰ পূব ভাৰততেই হেজাৰ হেজাৰ ভক্তৰ সৃষ্টি কৰি প্ৰগতিৰ বাট দেখুৱাইছিল৷ সেই একে সময়তে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভতিজা জীক বিয়া কৰাই মহাপুৰূষজনাৰ আদৰ্শৰে প্ৰভাৱিত হৈ প্ৰেম, দয়া, ধৰ্ম্মনিৰপেক্ষতা, সহনশীলতা ইত্যাদি মানবীয় গুণৰে সংপৃক্ত চিলাৰায়ৰ দৰে এজন গুণী, জ্ঞানী, আৰু দুদ্ধৰ্ষ কৌশলী সেনাপতি-যোদ্ধাই অতীৱ দূৰদৃষ্টিসম্পন্ন ব্যক্তি হিচাবে যোগা-যোগৰ কোনো ব্যৱস্থা নথকা পশ্চাদপদ অনুন্নত পূবভাৰতৰ বিভিন্ন ধৰ্ম্ম-জনগোষ্ঠী-সম্প্ৰদায়ক একতাৰ ডোলৰে বান্ধি এখন সমৃদ্ধিশালী, ঐক্যবদ্ধ আৰু সংস্কৃতিসম্পন্ন পূৰ্বভাৰতৰ সপোন দেখিছিল৷\nপৃথিবীৰ খ্যাতিসম্পন্ন সামৰিক বুৰঞ্জীৰ কৰ্তৃত্বশীল বৃটিছ গৱেষক তথা ইতিহাসবিদ ছাৰ আৰ্নল্ড টয়নবীৰ মতে মহান লক্ষ্য, সাংগঠনিক ক্ষমতা, নেতৃত্ব দিব পৰা গুণ, যুদ্ধক্ষেত্ৰত বিৰল পাৰদৰ্শিতা, সামৰিক নীতি আৰু কৌশলৰ ফালৰ পৰা বিচাৰ কৰিলে পৃথিবীৰ ভিতৰতেই ভাৰতবৰ্ষৰ চিলাৰায় (১৫১০-১৫৭১)আৰু ছত্ৰপতি শিৱাজী (১৬৩৯-১৬৮০)আৰু ফ্ৰান্সৰ সেনাপতি নেপোলিয়ন বোনাপাৰ্ট (১৭৬৯-১৮২১) অসামান্য সমৰবিদ৷ চিলাৰায়ৰ পূবভাৰত সামৰিক অভিযান সমূহৰ প্ৰতি সেই সময়ত জয় কৰা অঞ্চলসমূহৰ জনসাধাৰণৰ স্বত:স্ফূৰ্ত সমৰ্থনে প্ৰমাণ কৰে এই অভিযান সমূহ যেন সম্প্ৰীতিৰ বতৰা কঢ়িওৱা এক উন্নত সংস্কৃতিক আন্দোলনহে আছিল৷ কাৰণ চিলাৰায়ে জয় কৰা অঞ্চলসমূহ কোচ ৰাজ্যৰ লগত সংযুক্ত কৰি এখন বিশাল কোচ সাম্ৰাজ্য গঢ়াৰ সপোন দেখা নাছিল, তাৰ পৰিবৰ্ত্তে সেই অঞ্চলসমূহৰ নৃপতি সকলৰ লগত সন্ধি কৰি অন্য বিজেতাৰ দৰে পৰাজিত কৰা অঞ্চলসমূহৰ জনসাধাৰণৰ ওপৰত লুটপাত, অত্যাচাৰ কৰাৰ পৰিবৰ্ত্তে আলি-পদূলি আৰু উপাসনাস্থল নিমাৰ্ণ, বৃক্ষৰোপন, খোৱাপানীৰ বাবে পুখুৰী খন্দা, কৃষিক্ষেত্ৰৰ উন্নয়ণৰ বাবে আঁচনি, কুটীৰ উদ্যোগক উদগনি দিয়া আদি কৰি নানা উন্নয়ণমূলক কামৰ জৰিয়তে সুন্দৰ শাসন ব্যৱস্থা স্থাপন কৰি পুনৰ কোঁচবিহাৰলৈ উভতি গৈছিল৷\nতেওঁ নিজে সমৰ্থন নকৰা বেলেগ ধৰ্ম্ম, বিশ্বাস আদিকো সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি প্ৰকৃত ধৰ্ম্মনিৰপেক্ষতাৰ পৰিচয় দিছিল৷ তেওঁৰ অসাধাৰণ নেতৃত্বকাৰী গুণাৱলী, কূটনৈতিক কৌশল, জ্ঞানপিপাষু মন, অগাধ পাণ্ডিত্য, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ পৃষ্ঠপোষকতা, ধৰ্ম্মপৰায়ণ মনোভাৱ, সদাচাৰ, চিকিৎসা শাস্ত্ৰজ্ঞান ইত্যাদিৰ বাবে সমসাময়িক বহু পণ্ডিত আৰু সাহিত্যিকে ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি গৈছে যদিও বেছিভাগ সাধাৰণ অসমীয়াই তেওঁৰ বিষয়ে আজি পৰ্য্যন্ত ভালদৰে নাজানে৷ বহুতেই নাজানে শক্তিপূজাৰ বিশ্ববিখ্যাত কামাখ্যাধাম গৌড় দেশৰ অত্যাচাৰী সেনাপতি কালাপাহাৰে ধ্বংস কৰাৰ পাচত চিলাৰায়ে ভাতৃ মহাৰাজ নাৰায়ণৰ লগত আলোচনা কৰি পূব ভাৰতৰ সমূহ ৰাজ্য জয় কৰি উপহাৰ হিচাবে পোৱা অজস্ৰ সোণ, ৰূপ আৰু মণি-মুকুতাৰ পৰা আহৰণ কৰা ধনৰে আজিৰ ৰূপত পুনৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিছিল৷ সৰ্ব্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠজন অসমীয়া আৰু কালজয়ী যুগনায়ক শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে কিছুমান দুষ্টলোকৰ চক্ৰান্তত আহোম ৰজ্য এৰি বিছ বছৰৰো অধিক কাল কোঁচৰাজ্যত কটোৱা সময়ছোৱা হৈছে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি-সভ্যতালৈ নতুন প্ৰগতিশীল চিন্তা-চেতনা কঢ়িয়াই অনা গৌৰৱাজ্জল সোণালী অধ্যায়৷ সেইয়া সম্ভৱ হৈছিল নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায়ৰ দৰে মহানুভৱ বিশাল হৃদয়ৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি প্ৰৱল ভাবে অনুৰক্তলোকৰ ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবেহে৷ সেইয়া নহ'লে অসমীয়াই হয়তো সেই যুগত সৃষ্টি হোৱা বহুমূলীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সম্ভাৰৰ পৰা বঞ্চিত হ'লহেতেন৷\nচিলাৰায় আৰু নৰনাৰায়নে বহু পণ্ডিত নিয়োগ কৰি পুৰাণ আৰু মহাকাব্যসমূহ সাধাৰণ মানুহে পঢ়িব পৰাকৈ সংস্কৃতৰ পৰা অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰাইছিল৷ গুণীয়েহে গুণীৰ মোল বুজে৷ চিলাৰায় নিজেও তেখেতৰ গুৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ দৰেই আছিল এক সৰ্ব্বগুণী মহান বিচক্ষণ পুৰুষ৷ সংস্কৃত ভাষাত বিৰাট দখল থকা চিলাৰায়ৰ সকলোতকৈ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৰ্ম্ম বাৰ শতিকাত জয়দেৱে ৰছনা কৰা বিশ্ববিশ্ৰুত "গীতাগোবিন্দ"ৰ ওপৰত সুগভীৰ নান্দনিক দৃষ্টিভংগীৰে লিখা "সাৰৱতী টীকা" যাৰ সমন্ধে ডঃ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই দেবে লিখিছিল -"শুক্লধ্বজ (চিলাৰায়) যে এগৰাকী বিৰাট পণ্ডিত, ৰসজ্ঞ, শিল্পী তথা জ্ঞানী উৎসাহী ৰাজকীয় ব্যক্তি আছিল সাৰৱতী টীকাই সুন্দৰকৈ প্ৰমাণ কৰিছে৷" পূব ভাৰতৰ অতীতৰ গুণী-জ্ঞানী অসাধাৰণ লোকসকলৰ কৃত্বিত্বৰ প্ৰতি সততে এই অঞ্চলৰ বাহিৰৰ সৰ্ব্বভাৰতীয় ইতিহাসবিদ আৰু বুদ্ধিজীৱি সকলে সদায়েই অৱজ্ঞা বা অনীহাৰ মনোভাৱ লৈ আহিছে৷ সেয়েহে আমিয়েই এই অঞ্চলৰ জনগণৰ ওচৰত উন্মোচিত কৰিব লাগিব আমাৰ সেই মহান লোক সকলে গঢ়ি থৈ যোৱা সমন্ময়ৰ ইতিহাস যাৰ প্ৰেৰণাৰে আমি আকৌ গঢ়িব পাৰিম অতীতৰ বৰ অসম হিচাবে নহ'লেও সকলোৰে ভাতৃত্ববোধ আৰু সমানাধিকাৰৰ ভিত্তিত ঐক্যবদ্ধ পূব ভাৰত৷ আমি মনত ৰখা উচিত অসম সহ পূব ভাৰত ভাগ ভাগ হৈ এশখন ৰাজ্যত পৰিণত হ'লেওঁ দিল্লীৰ শাসক গোষ্ঠীৰ কোনো অসুবিধা নহয়, বৰং আমাক হেলাৰঙে শাসন আৰু শোষণ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সুবিধাহে হ'ব৷\nঅসমীয়া মূলসুঁতিৰ বিজ্ঞ সকলে চিলাৰায়ৰ জীৱন-গাঁথাক সঠিক গুৰুত্ব নিদিয়াটোৱে বিশাল কোঁচ-ৰাজংবশী সম্প্ৰদায়কো অভিমানী কৰি তোলাৰ কথা বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱি হোমেন বৰগোহাঞিয়ে আঙুলিয়াই দিছিল। সেয়ে অসমৰে এজন সুশাসক, শাসনৰ সু-আৰ্হি বিকাশ কৰোতা তথা জ্ঞান চৰ্চাৰ পৃষ্ঠপোষকজনৰ জীৱন-কৰ্মৰ ওপৰত আলোকপাত নিশ্চয়কৈ জৰুৰী। চৰকাৰী বন্ধৰূপে ঘোষিত হোৱা চিলাৰায় দিৱসত প্ৰকৃততে এই কৰ্মময় জীৱনৰ ওপৰত সজাগতাৰ বাবে পদক্ষেপ ললেহে প্ৰকৃতাৰ্থত এই দিৱস পালন কৰাৰ অৰ্থ থাকিব আৰু সমাজৰ উত্তৰ-পুৰুষেই অতীতৰ ভেটিত সোনোৱালী ভৱিষ্যতৰ সপোন দেখিবলৈ উদ্বুদ্ধ হব।\nTags # ARTICLE # CURRENT ISSUES # DR.AJIT-KR-PANTANGIA # ডাঃ অজিত কুমাৰ পটংগীয়া # প্ৰৱন্ধ # সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nBy xukhdukh.com on February 06, 2016\nLabels: ARTICLE, CURRENT ISSUES, DR.AJIT-KR-PANTANGIA, ডাঃ অজিত কুমাৰ পটংগীয়া, প্ৰৱন্ধ, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nIndia Career March 9, 2016 at 11:14 PM\nNice Article, Bhal Lagil pori..great job


Health Tips, আপুনি গৰমৰ দিনত গৰম চাহ খোৱা পৰিহাৰ কৰে নেকি ? আপুনি কি কৰিব লাগে জানেনে ?– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Health Tips: আপুনি গৰমৰ দিনত গৰম চাহ খোৱা পৰিহাৰ কৰে নেকি ? আপুনি কি কৰিব লাগে জানেনে ?\nHealth Tips: আপুনি গৰমৰ দিনত গৰম চাহ খোৱা পৰিহাৰ কৰে নেকি ? আপুনি কি কৰিব লাগে জানেনে ?\nHealth Tips: গ্ৰীষ্মৰ দিনত, ঠাণ্ডা কোমল পানীয়ৰ ঠাইত, অধিক গৰম চাহ আৰু কফি খাই আৰামদায়ক হৈ থকাটো সম্ভৱ।\n| April 22, 2022, 19:38 IST\nগ্ৰীষ্মকালৰ দিন আহিছে। বায়ুত জলীয় বাষ্পৰ পৰিমাণ যথেষ্ট বেছি, তীব্ৰ তাপ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। কিন্তু এইটো গৰমৰ দিন আৰু কেইদিনমান অপেক্ষা কৰক। (Health Tips) বহুলোকে গৰমৰ দিনত গৰম চাহ আৰু কফি পৰিহাৰ কৰে। চাহ খোৱাটো অধিক গৰম হ'ব বুলি বহুতে ভাবে। কিন্তু বিশেষজ্ঞসকলে আন কিবা কয়।\nআপুনি গৰমৰ দিনত বাৰে বাৰে ঠাণ্ডা পানীয় খাব বিচাৰে নেকি ? চৰবত বহুবাৰ। ঠাণ্ডা পানী খাব। অলপ সময়ৰ পিছত, ডিঙিটো পুনৰ শুকাই যায়। আকৌ খাওক। অৱশ্যে এতিয়াও গৰম হৈ আছে। কোনো সকাহ নাই। আপুনি ঠাণ্ডা খাব নে সমস্যাটো সমাধান কৰিবলৈ গৰম কিবা খাব?\nসমস্যাটো অকলে আপোনাৰ নহয়। এয়া সকলোৰে সমস্যা। গ্ৰীষ্মকালত আৰ্দ্ৰতা অধিক হোৱা ঠাইবোৰত, সেই ঠাইবোৰৰ লোকসকলৰ এই সমস্যা বৃদ্ধি হয়।\nকিন্তু গৰমত, আপুনি বাৰে বাৰে ভাগৰি পৰিব। তেতিয়া আপুনি বাৰে বাৰে ঠাণ্ডা পানী খাব নোৱাৰে, ই বিপৰীত হ'ব। ইয়াৰ ফলত চৰ্দি আৰু কাহ জ্বৰ হ'ব পাৰে। তেন্তে কি কৰিব লাগে?\nঠাণ্ডা পানীয়ৰ ঠাইত গৰম পানীয় খাব লাগে। কেৱল সেইটোৱেহে এই সমস্যাটো সমাধান কৰিব পাৰে। কেনেধৰণে?\nমই ভাবো এইটো আৰু অধিক গৰম হ'ব। এনেকুৱা লাগিছে? এই ধাৰণাটো শুদ্ধ নহয়। ইয়াৰ বিপৰীতে, গৰমৰ দিনত, বাৰে বাৰে গৰম বা গৰম পানীয় খাই ঘাম ওলায়। কাৰণ শৰীৰৰ ভিতৰভাগো গৰম হৈ পৰে।\nদিনটোৰ শেষত দেখা যায় যে যদি মাজে মাজে ঘাম আঁতৰাব পাৰি, শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰণত থাকে। যেতিয়া শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা হ্ৰাস হয়, একেলগে ঠাণ্ডা অনুভৱ হয়। সেয়েহে গ্ৰীষ্মৰ দিনত, ঠাণ্ডা কোমল পানীয়ৰ ঠাইত, অধিক গৰম চাহ আৰু কফি খাই আৰামদায়ক হৈ থকাটো সম্ভৱ।


ৰুদ্ৰেশ্বৰ দেৱালয় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰুদ্ৰেশ্বৰ দেৱালয় বা ৰুদ্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ অসমৰ উত্তৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত ভগৱান শিৱৰ প্ৰতি উছৰ্গিত এখন মন্দিৰ। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ উত্তৰ পাৰৰ ৰুদ্ৰেশ্বৰ গাঁৱত অৱস্থিত। আহোম স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহয়ে ১৭৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ পিতৃ স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহৰ স্মৃতিত এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰাইছিল। এই দেৱালয় আহোম-মোগল মিশ্ৰিত স্থাপত্যশৈলীৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন।\n2 গঠন আৰু স্থাপত্য\nস্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে জীৱনৰ বিয়লি বেলাত আহোম ৰাজ্য পশ্চিমলৈ কৰতোৱা নদীলৈ বিস্তাৰিত কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। বৰ্তমান পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশৰ মাজেৰে বৈ যোৱা এই নদী প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ সীমা আছিল। সেই সময়ত বংগ মোগলৰ অধীনত আছিল। সেয়ে তেওঁ মোগল সম্ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে সৈন্যবাহিনী গোটাইবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে পাহাৰ ভৈয়ামৰ প্ৰায় ৪,০০,০০০ সৈন্য গুৱাহাটীত গোট খাইছিল। আহোমৰ লগত কছাৰী ৰাজ্য আৰু জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ৰজায়েও এই অভিযানত যোগ দিছিল। কিন্তু এই সময়তে ৰুদ্ৰ সিংহ নৰিয়াত পৰে আৰু ১৭১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত গুৱাহাটীৰ চাউনিত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃতদেহ টাই-আহোম পদ্ধতিৰ মৈদাম দিবলৈ চৰাইদেউলৈ নিয়া হৈছিল। কিছুমানৰ মতে ৰুদ্ৰ সিংহক উত্তৰ গুৱাহাটীত হিন্দু ৰীতিৰে অন্তিম সংস্কাৰ কৰা হৈছিল আৰু কিছুমানৰ মতে তেওঁৰ কেৱল এটা আঙুলি ইয়াত হিন্দু ৰীতিৰে সংস্কাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহ ৰাজসিংহাসনত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত পিতৃৰ স্মৃতিত তেওঁৰ নামেৰে ভগৱান শিৱৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰাইছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যুৰ স্থানতে এই দেৱালয় নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৭৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দত এই মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হয়। ৰুদ্ৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ কাষৰ গাঁৱৰ নাম ৰুদ্ৰেশ্বৰ হ'ল। স্বৰ্গদেউয়ে মন্দিৰৰ ৰক্ষণা-বেক্ষণৰ বাবে মন্দিৰৰ নামত ভূমিদান কৰিছিল।\nগঠন আৰু স্থাপত্য[সম্পাদনা কৰক]\nমধ্যযুগৰ পিছৰচোৱা সময়ত দেৱোত্তৰ ভূমিৰ ওপৰত এই শিৱ মন্দিৰটো সজোৱা হৈছে। মন্দিৰটোৰ দুটা বেলেগ বেলেগ ধৰণৰ গাঁথনি আছে, যেনে- বৰ্গক্ষেত্ৰ আকাৰৰ এখন ওখ মঞ্চ আৰু তাৰ ওপৰত মণ্ডপৰ সৈতে এটা মন্দিৰ। মাটিৰ ওপৰৰ নক্সাখন বৰ্গক্ষেত্ৰ আকাৰৰ আৰু তাৰে ভিতৰত প্ৰদক্ষিণ কৰিব পৰাকৈ এটা পদপথ। ওপৰ মহলাত শিখৰটোক আৱৰি ধৰি মন্দিৰক প্ৰদক্ষিণ কৰিব পৰাকৈ এটা মুকলি পদপথ আছে। এই গাঁথনিটোৱে মোগল যুগৰ কীৰ্তিস্তম্ভৰ নিদৰ্শন ধৰিব পাৰি। এই অৱয়বটো প্ৰধানকৈ এটা মন্দিৰ আৰু এটা কীৰ্তিস্তম্ভৰ সংমিশ্ৰণ। মাটিৰ পৰা ওপৰৰ মন্দিৰলৈ যাবলৈ বুলি এটা খটখটি বনাই থোৱা আছে। ওপৰৰ মহলাটো মুকলি ঠাই এটুকুৰাই আগুৰি আছে যাতে মন্দিৰটো প্ৰদক্ষিণ কৰিব পৰা যায়। এটা সৰু কীৰ্তিস্তম্ভৰ লগতে মন্দিৰটো থকা অসমত এইটোৱে একমাত্ৰ ভাস্কৰ্য্য। মন্দিৰখনৰ পুৰণি শিখৰটো বৰ্তমানে নাই। মন্দিৰখনত মাটিৰ তলত এটা কোঠা আছে আৰু ইয়াৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ মন্দিৰৰ সন্মুখত অৱস্থিত।\nৰুদ্ৰেশ্বৰ দেৱালয়ৰ মাটিৰ তলৰ কোঠালিৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ\nএই কোঠা কি কামত ব্যৱহাৰ হৈছিল জনা নাযায় যদিও ইয়াক খাদ্য আৰু অন্যান্য লাগতিয়াল সামগ্ৰী ৰখা ঠাই হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। এই কোঠাৰ ঠিক ওপৰতে মন্দিৰ মূল মণিকূটত শিৱলিংগ অৱস্থিত। মন্দিৰত বতাহ চলাচল কৰিব পৰা আৰু পানী ওলাই যাব পৰা সুন্দৰ ব্যৱস্থা আছে। মন্দিৰখনৰ চাৰিওফালে ইটাৰ বেৰ আছে। ইয়াত দুটা আহোম যুগৰ শিলালিপি উদ্ধাৰ হৈছে আৰু বৰ্তমান যাদুঘৰত সংৰক্ষণৰ বাবে ৰখা হৈছে। মন্দিৰৰ কাষতে কুঁৱৰী পুখুৰী নামেৰে এটা পুখুৰী আছে। স্থানীয় লোকৰ মতে ইয়াত ৰুদ্ৰ সিংহয়ে চাউনিত থাকোঁতে ৰাণী আৰু কুঁৱৰী সকলে ইয়াত গা ধুইছিল।\nকুঁৱৰী পুখুৰীৰ পূবত হিলৈধাৰী পুখুৰী নামেৰে আন এটা পুখুৰী আছে।\nআহোম ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত অসমত ব্ৰিটিছ শাসন আৰম্ভ হয়। এই কালছোৱাত দেৱালয়খনে ভূমি আৰু ৰাজ সাহায্য হেৰুৱাইছিল। ১৮৯৭ আৰু ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পত ইয়াৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন হৈছিল। পিছলৈ মন্দিৰখনৰ ওপৰৰ অংশ বৰ বেয়াকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হল। স্থানীয়লোকে ইয়াৰ মণিকূট আকৌ নিৰ্মাণ কৰিছিল। বৰ্তমান ই ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণৰ দ্বাৰা ঐতিহাসিকস্থল হিচাপে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণ আৰু অসম চৰকাৰে ইয়াৰ মেৰামতিৰ কাম হাতত লৈছে যদিও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই।\n↑ Gait E.A. A History of Assam 2nd edition 1926 Thacker, Spink & Co Calcutta page 180-181.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Sarma Siva Mahatirtha Asom published by Utpal Hazarika on behalf of Bani Mandir first edition 2007 Guwahati pp 93-94.\n↑ Neog Dr. Maheswar Pavitra Asam or The Sacred Assam 4th edition 2008 Kiran Prakashan, Dhemaji page 264-265.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰুদ্ৰেশ্বৰ_দেৱালয়&oldid=257451"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ২২:৫১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আজি ঘোষণা হ'ব অসম বিধানসভা নির্বাচন ২০২১ৰ ফলাফল: কোনে মাৰিব শেষ হাঁহি?\nআজি ঘোষণা হ’ব অসম বিধানসভা নির্বাচন ২০২১ৰ ফলাফল: কোনে মাৰিব শেষ হাঁহি?\nঅসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ভোটগণনা আজি পুৱা ৮বজাৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব। ইতিমধ্যে প্ৰায় সকলো এক্সিট প’লে অসমত বিজেপি মিত্ৰজোঁটে বিজয়ী হ’ব বুলি ভৱিষ্যতবাণী কৰিছে।\nইণ্ডিয়া টুডে-এক্সিছ মাই ইণ্ডিয়াই বিজেপি মিত্ৰজোঁটক ৭৫-৮৫খন আসন দিয়াৰ বিপৰীতে কংগ্ৰেছ মিত্ৰজোঁটক ৪০-৫০খন আসন দিছে।\nৰিপাব্লিক টিভি-আইএনএক্সে বিজেপি মিত্ৰজোঁটক ৭৪-৮৪খন আসন দিয়াৰ বিপৰীতে কংগ্ৰেছ মিত্ৰজোঁটক দিছে ৪০-৫০খন আসন ।\nসেইদৰে, এবিপি-চি ভোটাৰ এক্সিট প’লে বিজেপি মিত্ৰজোঁটক ৫৮-৭১খন আসন দিয়াৰ বিপৰীতে কংগ্ৰেছ মিত্ৰজোঁটক দিছে ৫৩-৬৬খন আসন।\nটুডেজ চানক্যৰ মতে বিজেপিয়ে ৭০খন আসন লাভ কৰি অসমত পুনৰ চৰকাৰ গঠন কৰিব আৰু কংগ্ৰেছে ৫৬খন আসন পাব।\nআনহাতে, টাইমছ নাওৱে বিজেপি মিত্ৰজোঁটক ৬৫খন আসন দিয়াৰ বিপৰীতে কংগ্ৰেছ মিত্ৰজোঁটক দিছে ৫৯খন আসন।\nএইবাৰ নিৰ্বাচনত দুটা প্ৰধান মিত্ৰজোঁট প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাত নামিছে। এটা বিজেপিৰ নেতৃত্বত আৰু আনটো কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত। বিজেপি নেতৃত্বৰ মিত্ৰজোঁটত আছে আঞ্চলিক দল অসম গণপৰিষদ আৰু ইউপিপিএল।\nসেইদৰে, কংগ্ৰেছ নেতৃত্বাধীন মহাজোঁটত আছে এআইইউডিএফ, আঞ্চলিক গণমৰ্চা, চিপিআই, চিপিআই(এম), চিপিআইএম(এল), বিপিএফ আৰু আৰজেডি।\nবিজেপিয়ে ৯২খন আসনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছে আৰু ইয়াৰ সহযোগী অগপ আৰু ইউপিপিএলে ক্ৰমে ২৬খন আৰু ৮খন আসনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছে।\nআনহাতে, কংগ্ৰেছ অকলে ৯৪খন আসনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়োৱাৰ বিপৰীতে এআইইউডিএফে ২৪খন আসনত, বিপিএফে ১২খনত, চিপিআই(এম) ২খনত আৰু চিপিআই, চিপিআইএম(এল), আৰজেডিয়ে এখনকৈ আসনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছে।\nৰাজ্যখনৰ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ বাবে সকলো ৰাজনৈতিক দলে ব্যাপক প্ৰচাৰ চলোৱা দেখা গৈছিল। এইবাৰ তিনিটা পৰ্যায়ত বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ভোটগ্ৰহণ ২৭ মাৰ্চৰ আৰম্ভ হৈ ৬ এপ্ৰিলত সমাপ্ত হৈছিল।\nঅসম বিধানসভাৰ ২০১৬ৰ নিৰ্বাচনত মুঠ ১২৬টা সমষ্টিৰ বাবে ১০৬৪গৰাকী প্ৰাৰ্থীয়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। ইয়াৰে ভিতৰত পুৰুষ প্ৰাৰ্থী আছিল ৯৭৩গৰাকী আৰু মহিলা প্ৰাৰ্থী আছিল ৯১গৰাকী।\nআনহাতে, ২০২১ৰ নিৰ্বাচনত মুঠ ১২৬টা সমষ্টিৰ বাবে ৯৪৬গৰাকী প্ৰাৰ্থীয়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছে। ইয়াৰে ভিতৰত পুৰুষ প্ৰাৰ্থী হৈছে ৮৭২গৰাকী আৰু মহিলা প্ৰাৰ্থী হৈছে ৭১গৰাকী।\nইপিনে, ২০১৬চনত মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা আছিল ১, ৯৯,৫৩,৪০৯ জন আৰু ইয়াৰে ভিতৰত পুৰুষ ভোটাৰ আছিল ১,০৩,১৪,১৭১জন আৰু মহিলা ভোটাৰ আছিল ৯৬,৩৯,২২৬জন তথা তৃতীয় লিংগৰ ১২জন। উক্ত নিৰ্বাচনত মুঠ ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰ আছিল ২৪,৮৯০টা।\nআনহাতে, ২০২১ত মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা হৈছে ২,৩৩,৭৪,০৮৭ জন আৰু ইয়াৰে ভিতৰত পুৰুষ ভোটাৰ হৈছে ১,১৮,২৩,২৮৬জন আৰু মহিলা ভোটাৰ হৈছে ১,১৫,৫০, ৪০৩জন তথা তৃতীয় লিংগৰ ৩৯৮জন। এইবাৰ নিৰ্বাচনত মুঠ ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰ আছিল ৩৩,৫৩০ টা আৰু ইয়াৰ মূল কেন্দ্ৰ আছিল ২৮,২০৫ আৰু সহকেন্দ্ৰ ৫,৩২৫টা।\nসেইদৰে, ২০১৬চনত পোষ্টেল বেলটৰ সংখ্যা আছিল ২৯,১৭৩খন। এইবাৰ ২০২১ত পোষ্টেল বেলটৰ সংখ্যা হৈছে ১,৫০, ০৩৩খন(৩০ এপ্ৰিললৈকে)। পোষ্টেল বেলটৰ সংখ্যা এইবাৰ ৪১৪শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে।\nআনহাতে, ২০১৬চনত ভোটগণনা কেন্দ্ৰ আছিল ১৪৩টা আৰু এইবাৰ ২০২১ত ভোটগণনা কেন্দ্ৰ হৈছে ৩৩১টা। ইয়াৰে ২৭৯টা ইভিএম গণনা হল আৰু ৫২টা পোষ্টেল বেলট গণনা হল।


আইয়ে পিতাইক চিঞৰি চিঞৰি বকনি তুলিলে |\n—–শুনিছেনে ? এই সৰু ছোৱালীজনীৰ পঢ়া-শুনা আধ্যা পৰিব যেন পাইছো | এজনীৰ লগ লাগি লৈছে নহয় | আঠা লগাদি | মাক পাগলী, ককায়েক গুণ্ডা | ভাল কামৰ ধান্দা নাই | ওপৰতে খাবলৈ লাগে | আগতে ৰুগীয়া বাপেকটোৱে আৰ ঘৰত তাৰ ঘৰত হাজিৰা কৰি তাৰে আকৌ ঘৰো চম্ভালিব ; মদো খাব | ঘৰখনৰ প্ৰতি কোনো দায়িত্ব নাই | লোকৰ ঘৰত মাহে মাহে চোমনি ৰাখিব | ঘৰখন কেনেকৈ চলে খবৰেই নাই | খোৱা-পিন্ধাৰে অনাটন | তাতে আকৌ ল’ৰা-ছোৱালীৰ পঢ়াৰ চিন্তা | ৰহিলাই এইবোৰ কথা চিন্তা কৰি কৰি পাগলী হৈ গ’ল | তথাপি তেনে এখন ঘৰৰ সমস্যা গোটেই গাঁৱৰ মানুহবোৰে ‘হাঁ’ কৰি চাই আছে, একো নাই | তই কি কৰিব পাৰিবি হুঁ | অনবৰত পলাশী পলাশী বুলি বলিয়া যে | আইয়ে খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ মোক খেদি অহাৰ দৰে কৰিলে | আইৰ এনে ৰূপ মই পিতাইৰ মদ খাওঁতেহে দেখো | আইৰ ৰুদ্ৰমূৰ্ত্তি দেখি ভয়তে মই পিতাইৰ কাষ পালোগৈ | আইয়ে এইবাৰ পিতাইক উদ্দেশ্যি ক’লে—–\n—–শুনিছেনে এইৰ কিবা এটা ব্যৱস্থা কৰক | এনেকৈ চাই থাকিলে নহ’ব | তাৰপিছত মোক উদ্দেশ্যি ক’লে—–\n—–আৰু তয়ো শুন ! তই তাইৰ লগ লবৰ দৰকাৰ নাই | যি হয় হৈ থাকক | গজ্ গজ্ কৈ ডেকা ককায়েকটো থাকোতে তাইৰ একো চিন্তাই থাকিব নালাগিছিল | পঢ়াই-শুনাই ইমান ভাল ছোৱালীজনীক বাপেক-ককায়েকেই মূৰটো খাইছে; তই কি কৰিব পাৰি ? শুন, আজিৰ পৰা যদি বেছি লগ হোৱা দেখো পিতাৰেও তোক বচাব নোৱাৰে কৈ দিছো | পিতাইৰ কোঁচত সোমায়েই সাহসেৰে আইক ক’লো—–\n—–আই, পলাশীক বাপেকে বৰ মৰম কৰে | তাইক স্কুললৈ পঠায় নহয় !\n—–পঠালে কি হ’ব ? পুতেকৰ ওপৰত কিবা শাসন আছে জানো ? বাপেকে তাৰ ভয়ত, তাৰ বেয়া কামত মাত এটাকে নামাতে | তেনে ল’ৰা ওভতগোৰে নানাচি কাৰ ল’ৰা নাচিব ? তাৰ ভয়ত সৰু ছোৱালী কেইজনী হাবিত থাকিব লাগে | আচৰিত ! আচৰিত ! এনেকুৱা যুগ হ’ল ঐ, ইছ ! ইছ ! শুনিছেনে ? ভৱেশক গাঁৱৰ ডাঙৰ মানুহসোপাই বুজাবগৈ নোৱাৰেনে বাৰু ? মৰমেৰে নুবুজিলে ঠিকছে বেটাই দিব লাগে | ঠিক হৈ যাব | কিমান দিনৰনো ল’ৰা এইটো ? নিজৰ পঢ়া গলেই ভনীয়েককো স্কুল এৰুৱাবলৈ আহে……| ৰহিলাই কম কষ্ট কৰি তুলিছিলনে সিহঁতক, এতিয়া তাই পাগলী হ’ল বুলিহে | নহ’লে নেখায়ো খুৱালেহেঁতেন তাই ! এই মতা মানুহবোৰে মাইকী মানুহবোৰৰ দুখ নুবুজে নহয়; পাইছে এতিয়া মজাটো |\nআইয়ে সমস্ত ক্ষোভ মতা মানুহৰ ওপৰত জাপি দিয়াত মই আইলৈ ভেবা লাগি চাই থাকিলো | পিতালৈ চাই দেখিলো মুখত এমোকোৰা গুৱা লৈ পিতাই চিন্তিত হৈ পৰিছে | মোক তেনেকৈ থকা দেখি আয়ে চিঞৰিলে—–\n—–মোৰ কথা তই কি ইমান ভেবা লাগি শুনিব লাগে | যা, যা, ভালে ভালে কিতাপ লগৈ | তহঁতৰ ভালৰ চিন্তা কৰি কৰি মই কষ্ট কৰি মৰিছো | তহঁতি আকৌ লোকৰ চিন্তা এসোপা সুমোৱাই মূৰ গৰম কৰি ফুৰ | কেৱল পঢ়াৰ চিন্তা কৰ | এতিয়া নিজৰ চিন্তা কৰ | পলাশীৰ কথা চিন্তা কৰিবলগীয়া হ’লে আমি কৰিম | তই নহয়, বুজিলি ?\nআইৰ পকাই পেলোৱা ডাঙৰ চকু দুটালৈ মোৰ ভয় লাগিল | আইৰ কথাবোৰ মই বুজিব পৰা হৈছো | কিন্তু কেতিয়াবা বুজিব নোৱাৰা হৈ যাওঁ | কিয় এনে হয় ? আয়ে কিয় পলাশীক মোৰ দৰে ভাবিব নোৱাৰে ? কিন্তু পলাশীটো আমাৰ ঘৰলৈ আহিলে আইয়ে খুউব মৰম কৰে, পঢ়া-শুনাৰ আদি কৰি খোৱা-বোৱাৰো খবৰ লয় | খাবলৈও ইটো-সিটো বস্তু বান্ধি দি পঠায় | আনকি আমাৰ কাপোৰ-কানিলৈকে তাইলৈ আৰু নীলাশীলৈ দি পঠায় | তেন্তে ? সেই একেজনী মানুহে কেনেকৈ দুটা কথা এনেকৈ ক’ব পাৰে ? নাই ! নাই ! আইক দুখ দি মই পলাশীৰ কথা চিন্তা নকৰো | কিন্তু….? স্কুল এৰিবলগীয়া হ’লে কি হ’ব তাইৰ ? জ্ঞানীসকলে কয় পঢ়িলে ‘মানুহ’ হ’ব পাৰি | পলাশী মানুহ হ’ব নোৱাৰিব নেকি ? ভাবৰ সাগৰত সাঁতুৰি মই সম্পূৰ্ণ অকলশৰীয়া হৈ পৰিলো | মোৰ বুকুখন বিষাই উঠিল | নিৰ্বিকাৰ পিতাক মই আৰু একো ক’ব নোৱাৰো | আকাশখনলৈ নীৰৱে চাই পঠিয়ালো | ইমান বিশাল মানুহৰ মনবোৰো যদি আকাশৰ দৰে বিশাল হ’লহেঁতেন !!! মোৰ এনে লাগিল সেই বিশাল আকাশৰ পৰা যেন মই বিচাৰি ফুৰা তৰাটি হেৰাই গৈছে !\nএক মূক বেদনাত মোৰ চকুহাল ভৰি উঠিল | দুগাল তিয়াই চকুপানীবোৰ সৰসৰাই ওলাই আহিল | মূৰত কাৰোবাৰ কোমল স্পৰ্শ |\n—–আইজনী, ব’ল ভিতৰলৈ ব’ল | পিতায়ে মোৰ মূৰটো বুকুত সুমোৱাই ল’লে |\nহৃদয়ে সেহাই ক’লে\nআহ, বুকুৰ মাজলৈ আহ !\nকলিজাৰ একোণত লাগি আছে নেহা |\nনীলা আকাশলৈ চাই বগলীবোৰ উৰি যোৱা দেখিলো | ময়ো যদি বগলী হলোহেঁতেন নিজৰ ইচ্ছামতে বিশাল আকাশত উৰি ফুৰিব পাৰিলোহেঁতেন | কিমান ভাল লাগিলহেঁতেন | আকাশেদি উৰি যোৱা বগলীবোৰ চাই চাই মই, পলাশী, চুকুৰমণিয়ে প্ৰায়ে গাওঁ—–বগলী বগা ফুট দি যা / বগলী বগা ফুট দি যা / বগলী এ / বগা ফুট দি যা / —–আজি বগলীক উদ্দেশ্যি মই চিঞৰি চিঞৰি বগা ফুট খুজিব নোৱাৰিলো | মোৰ মনটো অলপো ভাল লাগি থকা নাই | কালিৰেপৰা পলাশীক দেখা পোৱা নাই | খেলিবলৈ মোৰ ওচৰলৈ অহা নাই | স্কুললৈও যোৱা নাই | নঙলামুখৰ নঙলা এডালত বহি আলিটোৰ সিপাৰত থকা সন্মুখৰ সেউজীয়া পথাৰখনকে চাই আছো |\n—–মাইনী, কি কৰিছা ? পদূলিয়েদি যাব ধৰা নয়ন ককাইটিক দেখি মনটো অজানিতে পুলকিত হৈ উঠিল |\n—–নয়ন ককাইটি, ক’ৰপৰা আহিলা ?\n—–বহুত দূৰৈৰ পৰা আহিলো; তুমি এইবাৰ কোন শ্ৰেণী পালাগৈ ?\n—–চিক্সত আছো ককাইটি | কিমানদিনযে তোমাক দেখা নাই ? আজিকালি আমাৰ ঘৰলৈ কিয় নাহা ? তোমালোকৰ গাঁৱৰ মানুহবোৰে কোৱা শুনো নহয়, তুমি বোলে বহু দূৰৈত কাম কৰা |\n—–কাম ? নয়ন ককাইটিয়ে বিস্ময়েৰে চাই ক’লে |\n—–ওঁ সময়েই নাই অ’, চাওঁ কোঁচত লৈ চাওঁ তুমি বৰ ডাঙৰ এজনী হ’লা | নয়নৰ আপোন মাতত মই বিভোৰ হৈ পৰিলো | নঙলাৰ পৰা নয়ন ককাইটিৰ কোলাত জপিয়াই উঠিলো | তেওঁ মোক কোলাত লৈ চুমা এটি খাই খৰধৰকৈ গুচি গ’ল | ক’লে—–ভালকৈ পঢ়িবি দেই |\nদ’লনি গাঁৱৰ এই ককাইটিক মোৰ খুউব ভাল লাগে | আগতে এইজন ককাইটিয়ে অঞ্চলটোৰ শ্ৰেষ্ঠ বিহুৱা আছিল | তেওঁ বজোৱা পেঁপা, বাঁহী, ঢোলত আমাৰ এই তিনিখন গাঁৱৰ নাচনীবোৰ নাচত বৰদৈচিলাজনী হৈ পৰিছিল | এই ককাইটি আমাৰ ডাঙৰ বাইদেউৰ সমনীয়া | তেওঁ এই অঞ্চলৰ প্ৰায়ভাগ উন্নয়নমূলক কামত ভাগ লৈছিল | কোনেও ভাল নোপোৱাকৈ থকা নাছিল নয়ন ককাইটিক | সৰুৰ পৰা ডাঙৰলৈকে সকলো ল’ৰা-ছোৱালীয়ে নয়ন ককাইদেউক ‘নয়নকাইটি’ বুলিছিল | বহাগত মোক আৰু পলাশীক বাইদেউহঁতে পিন্ধাই দিয়া ৰিহা-মেখেলা পিন্ধি ওৰেনিশা তিনিখন গাঁৱত বিহু মাৰিছিলো | ভাগৰ লাগিলে তেওঁ মোক কোঁচত লৈছিল | কিমান কণমাণিজনীৰ পৰা যে মই বিহু নাচ নাচিলো | এবাৰ বিহু উৰুৱা দিনাখন বিহু মাৰি উঠা মাননিখিনি কোঁচত লৈ নয়নকাইটিয়ে কৈছিল—–\n—–মাইনীহঁত এইফালে আহচোন |\nমই, পলাশী, ৰূপজ্যোতি, লক্ষিতা, বিতুমনিয়ে নয়নকাইটিৰ কাষ পাইছিলোগৈ | তেওঁ মৰমেৰে ক’লে—–\n—–বৰ কষ্ট কৰিলি দেই তহঁতে | হুঁ তহঁতি প্ৰত্যেকে কলম এটা কিনি ল’বি আৰু চানা খাবি | আমাৰ প্ৰত্যেকেজনীক বিশ টকাকৈ দি নয়নকাইটিয়ে ক’লে—–\n—–এই টকাখিনিৰে এইবাৰ স্কুলখনৰ আধা টিনপাত আনিম | ভাল হ’বনে বাৰু ? নয়ন ককাইদেউৱে নিজেই এক তৃপ্তিৰ হাঁহি মাৰিলে | নয়নকাইটিলৈ আমাৰ অঞ্চলৰ শ্ৰেষ্ঠ বিহুৱতী ৰশ্মিবাক জোকাইছিলো | নয়নকাইটি কিমান উদাৰ, কিমান বিশাল ! আৰু মই ?\nএই মাটি বৰ ৰসাল\nতেও কিয় লাগে উকা………\nজয়ন্ত হাজৰিকাৰ এই গীতটি কাণত একেৰাহে বাজি থাকিল | পিতা অনবৰত ঘৰৰ কামত, বাৰীৰ কামত ব্যস্ত হৈ থাকে | বাধ্য ছোৱালীৰ দৰে মই পঢ়াত বহিছো |\n—–কি হ’ল পিতা ?\n—–কলম লৈ দাঁত কামুৰি থাকিব নেপায় আইজনী | বেয়া অভ্যাস | তই পঢ়াত মন দিব পৰা নাই নহয় ?\n—–দিছো পিতা |\n—–মিছা কথা ক’বলৈ শিকিছ তই ? পিতাৰ কথাত মই আহত হ’লো | পিতাই পুনৰ ক’লে—–\n—–তই পলাশীৰ কথাকে ভাবি আছ নহয় ? আয়ে কোৱা কথাবোৰকে ভাবি আছ হ’বলা | আইৰ কথাবোৰ মিছা নহয় | তই সৰু ছোৱালী হৈ আছ | ইমানবোৰ এতিয়াই বুজিব পৰা হোৱা নাই | ডাঙৰ হ’লে বুজিব পাৰিবি | আৰু ডাঙৰ হ’লেহে তই সমস্যাবোৰ সমাধান কৰিব পাৰিবি, কিন্তু অকল ডাঙৰ হ’লেই নহ’ব, যেতিয়া তই পঢ়ি-শুনি উপযুক্ত হবি, তেতিয়াহে পাৰিবি |\n—–কিন্তু, পিতা পলাশী মোৰ সখী হয় ! তাইক ককায়েকে মাৰে, পঢ়িবলৈ নিদিয়ে | তাইৰ কি হ’ব পিতা ?\n—–তাই কেতিয়াও স্কুল এৰিব নোৱাৰে | তাৰ ব্যৱস্থা মই কৰিম আইজনী, তই একো চিন্তা নকৰিবি | পলাশী তোৰ লগতেই ডাঙৰ হ’ব, স্কুলো যাব আৰু তোৰ লগতেই খেলিব | কিন্তু তহঁতে ভালকৈ পঢ়িব লাগিব | ভাল ছোৱালী হ’ব লাগিব কিন্তু |\n—–পঢ়িম পিতা, ভালদৰে পঢ়িম | মোৰ মনটো আনন্দত গড্ গড্ হৈ উঠিল | পলাশী তেনে নিসঙ্গ নহয় | এতিয়া হয়তো মইও কেতিয়াও নিসঙ্গ নহম | পিতা মোৰ লগত আছে | পিতাই পুনৰ ক’লে—–\n—–জান আইজনী | ভৱেশক মই বুজাইছো | সি মোক কোনোদিন মাতষাৰ নিদিয়াকৈ নাথাকে | বৰ নম্ৰতাভাৱে সোধে—–‘বৰপিতাই ভালনে ? বুলি’ | তাক দেখিলে তেনে কৰা যেন নালাগে | সেই ল’ৰাটোৱে ঘৰখনত যে ইমান উদ্ভণ্ডালি কৰে তাক বিশ্বাস কৰিবলৈ টান লাগে |\nপিতাৰ কথাখিনিত মই গভীৰ প্ৰশান্তি অনুভৱ কৰিলোঁ | পিতাইয়ে হয়তো ভৱেশক বুজালে | পলাশী এইকেদিন স্কুল গৈছে | কোনো বেয়া পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হোৱা নাই | তাই মনপুতি পঢ়িব পাৰিছে |\nআমাৰ ঘৰৰ কাষতে আইতাজনীয়ে মুক্তা বিড়ি খায় | পিতাৰ খুৰীয়েক | ধান মেলি থোৱা চোতালত দীঘল ডাং এডাল লৈ বেতৰ চকী এখনত বহি আইতাই ধান খাবলৈ অহা হাঁহ-কুকুৰাবোৰ ”ছু-আ” ”ছু-আ” কৈ চিঞৰি খেদাই থাকে | আইতাৰ মাথো বহি থকাই কাম যদিও আগবাঢ়ি প্ৰায়বোৰ কামতেই ভাগ ল’ব খোজে | বন্ধৰ দিনত মোৰ এটা প্ৰধান কাম হয়—-আইতাৰ মূৰত থকা চুটি চুটি পকা চুলিবোৰ ধান এটাৰ সহায়ত কাঢ়ি দিয়া আৰু ওকণি চাই দিয়া | আইতাৰ পকা চুলিবোৰৰ মাজত ওকণি নাপালেও আইতাৰ মৰমলগা সোলী মুখৰ ওঁঠেদি ওঁঠ তিয়াই তিয়াই কোৱা শুৱলা মাতৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু শুনাৰ লোভতে মই আইতাৰ পকা চুলি কাঢ়ো আৰু শোটোৰা শোটোৰ কোমল ছালবোৰ চুই থাকো | আইতাই মোৰ সঙ্গ কেনে পায় নাজানো কিন্তু আইতাক মই ভালপাওঁ | কিন্তু আইতাই বিড়ি খালে মই ভাল নাপাওঁ | যেতিয়াই তেতিয়াই আইতাই কয়—–\n—–মাইনী, ভিতৰৰ পৰা বিড়ি এটা আঙঠাত জ্বলাই লৈ আনিবি যাচোন | জ্বলাই অনা বিড়িটো লৈ আইতাই যেতিয়া হোপা মাৰে, আইতাৰ এবাৰ সোমাই যোৱা, এবাৰ ওলাই যোৱা গাল দুখন দেখি মোৰ বৰ হাঁহি উঠে | বিড়ি খাই তেওঁ কি তৃপ্তি পায় নাজানো | কিন্তু; শব্দ কৰি মই চক্ খাই যোৱাকৈ মৰা কাহটো শুনিলে মোৰ এনে লাগে আইতাই যেন খুউব কষ্ট পাইছে, মোৰ পুঠাদেউতাৰ দৰে | মোৰ পুঠায়ে কাঠৰ চিলিমত ভাং খোৱা দেখিছো | ভাং খাই কাহি কাহি অসুখীয়া হোৱা দেখিছো | পুঠায়ে উঠিব-লৰিব নোৱাৰা অৱস্থাত জুহালতে বাঁহৰ চুঙা এটাৰ আঙঠা ফুঁৱাই ফুঁৱাই কাহি কাহি বহি নাৰিকল টেমা এটাত ফুটছাই লৈ তাতে ঘিণলগা ‘খেকাৰ’বোৰ পেলায় | সদায় ৰাতিপুৱা সেইবোৰ এনায়ে পেলাব লাগে | প্ৰথমতে মই টেমাটোত খেকাৰ পেলায় বুলি জনা নাছিলো | এদিনাখন এটা ঘটনা ঘটিছিল | পুহমহীয়া ঠাণ্ডাত কঁপি থকা এটা দিন | এনাইয়ে চোতালত ডাঙৰ জুই একুৰা জ্বলাবলৈ লৈছিল | মোক ক’লে—–\n—–মাইনী, যাচোন জুহালৰ কাষতে জুইশলা এটা আছে লৈ আনিবি | মই চিধা জুহাল পালোগৈ | প্ৰায়ে আন্ধাৰ হৈ থকা জুহালত সন্ধ্যা বেছি আন্ধাৰ হৈছিল | নুমাবলৈ ধৰা জুইকুৰাৰ আঙঠাৰ পৰা ওলোৱা ঢিমিক্ ঢামাক্ পোহৰত জুইশলা খেপিয়াই ফুৰিলো | এবাৰ কিবা এটাত হাত দি দেখোঁ এঠা এঠা কিবা এটা মোৰ চাৰিটা আঙুলিত লাগি ধৰিছে |\n—–এনাই অঁ টেমা এটাত কি আছিল ? বৰ এঠা এঠা, পিছল পিছল লাগিছে |\n—–ছিঃ ছিঃ ! হাত চাবোনেৰে ধুব লাগিব | ৰ, সেইখিনি পুঠাৰৰ খেকাৰ আছিল | এনাইৰ কথা শুনি মই কান্দিবলৈ ধৰিলো | এনে ঘিণ লাগিল চাবোন মাৰি ঘঁহি ঘঁহি হাতখন ধুৱাই দিয়াৰ পাছতো মোৰ মুখত থু বাৰে বাৰে জমা হৈয়েই থাকিল | মই ভাত খাব নোৱাৰিলো সেইদিনা | আজিও আইতাৰ ওচৰত থাকি মই তাকেই ভাবিলো | আইতাই কিয় বিড়ি খাব লাগে | অকল আইতাই কিয় মোৰ পিতাইয়ো বিড়ি খায়, চিগাৰেট খায় | মোৰ বৰ বেয়া লাগে | বিড়ি হোপি থকা আইতাক চাই চাই মই ক’লো—–\n—–আইতা, তুমিযে বিড়ি খোৱা সেইকাৰণে তোমাৰ মুখখন খুব বেয়া গোন্ধায় |\n—–হয়নে, তইনো কেনেকৈ গোন্ধ পাৱ ?\n—–কিয় সাধু কওঁতে আক’ | তুমি কুহুৰ কুহুৰ কাহি থকা কাৰণো একেটাই |\n—–তইনো কেনেকৈ জানিছ এইবোৰ ?\n—–মই ডাঙৰ হৈছো নহয় আইতা, মই দেখি বুজিছো, পঢ়ি বুজিছো | এই গাঁৱৰ বহুতক বিড়ি খোৱা দেখিছো | মোৰ নিজৰ আইতায়ো ছাগে খাইছিল |\n—–তুমি মোৰ আইতাক বিড়ি খোৱা দেখিছিলানে ?\n—–অ’ সেইকাৰণে মোৰ পিতাইও বিড়ি, চিগাৰেট খাবলৈ শিকিলে | আইতালৈ মোৰ অভিমান হ’ল |\n—–আইতা, তুমি বিড়ি খাবলৈ এৰা |\n—–কিয়নো এতিয়া এই বয়সত এৰিব লাগে ?\n—–আৰু বুঢ়ী হৈ গ’লে বৰ কষ্ট পাবা | তুমি এৰিবই লাগিব | হঠাতে আইৰ মুখখন মোৰ চকুলৈ ভাহি আহিল | আয়ে মদ খায় | এদিন বিড়ি খাব | যদি খায় কি হ’ব | মই উচ্চস্বৰে আইতাক ক’লো—–\n—–আইতা, তুমি বিড়ি এৰা | নহ’লে মোৰ আয়েও খাবলৈ শিকিব | বিড়িটোৰ পেকেটত লিখি থোৱা কথাষাৰি মনলৈ আহি থাকিল—–\nধূমপান স্বাস্থ্যৰ পক্ষে হানিকৰ ! হানিকৰ !\nনামনি অসমৰ এটি পৰম্পৰাগত উৎসৱ “হৈতাকি “\nশক্তিৰ অধিস্থাত্ৰী দেৱী দূৰ্গা