অথন্তৰৰ এবোজা শোক-চুটিগল্প~বাণীকান্ত লহকৰ\nbyRinku Rajowar Posted at Thursday, December 10, 2020\nচাৰিদিন আগ পিছ কৰি দুয়োজন গ'ললৈ ।য'ৰ পৰা আৰু উভতি অহাৰ প্ৰশ্ন নুঠে । হাজাৰ জয়দেউ কাকূতি মিনতি কৰিলেও তাৰ পৰা তাইৰ মাত নুশুনে । বাধ্য হৈ তাই উচ্চ স্বৰত চিঞৰিবলৈ আৰু সুৰুঙা নাপাব । তাই হয়তো পাহৰি যাৱলৈ চেষ্টা কৰিছিল অথবা পাহৰিছিলেই কিন্তু সামান্য ঘটনা এটাতে তাই বিব্ৰত হৈ পৰে আৰু উন্মোচিত হয় বাৰে বাৰে সেই কাহিনীবোৰ । আজি তাইৰ যেনেকৈ মান সন্মান বা অহংকাৰ নাই আগতে তাই তেনে আছিল নে ? তাই নিজকে প্ৰশ্ন সোধে "ক'ত গ'ল তোৰ সেই দাম্ভিকতা মীনাক্ষী ! খোজত কঁপাই দিয়া সেই লয়লাস ভংগী । দিনটো হয়তো দুই তিনিবাৰ পিন্ধি থকা সাজ সজ্জা পৰিৱৰ্তন কৰিছিল । কিন্তু আজি বুজি উঠিছে সেইবোৰৰ কোনো মূল্য নাছিল । সেইয়া কেবল চিকমিকনিহে আছিল । সূৰ্য্যৰ পৰা ধাৰ কৰা চন্দ্ৰৰ পোহৰৰ দৰে । একমাত্ৰ দেউতাকৰ পদবী আৰু ঐশ্বৰ্য্য বিভূতিৰে তাই গৌৰৱান্বিত হৈ উঠিছিল । কিন্তু সেই পোহৰৰ পৰা তাই লাহে লাহে বঞ্চিত হ'ব ধৰিলে । অপথে আহোৰণ কৰা ধনৰ পাহাৰত উঠি দেউতাকে পাহৰি গৈছিল পথ ,সমাজ আৰু পৰিয়াল । ৰঘুমালাৰ দৰে তেওঁৰ জীৱনলৈ আগমণ ঘটিলে দ্বিতীয় পত্নীৰ আৰু তেওঁৰ লাহে লাহে সংযোগ বিচ্ছিন্ন হ'ব ধৰিলে ।\nতাইৰ ভাগি পৰা মনটোক সাহস আৰু অনুপ্ৰেৰণা জগাবলৈ আগবাঢ়ি আহিল নৰেন । নৰেনৰ সান্নিধ্যই পোহৰাই তুলিলে তাইৰ পৃথিৱী । তাইৰ বাবে নৰেনেই সূৰ্য্য । নৰেনৰ পোহৰৰে তাই উদ্ভাসিত হ'ব বিচাৰে ।\nনৰেনে স্থানীয় কাৰ্য্যালয় এটাত কেৰানীৰ চাকৰি কৰে । মাক দেউতা নথকা নৰেনৰ অবিবাহিত ভনীয়েক কৰবী আৰু বিবাহিত ভনীয়েক ৰুমী তেজপুৰত থাকে । নৰেনৰ চাকৰিত মকৰল হোৱাৰ বেছিদিন হোৱাই নাই । কৰবীয়ে মনে প্ৰাণে এজনী নবৌ বিচাৰে তাই বিয়া হৈ যোৱাৰ আগতে । পাকে প্ৰকাৰে সেই কথাটো তাই নৰেনকো কৈছিল ।\nনৰেনৰ অভাৱ আছে যদিও কৰৱীৰ অভিযোগটো পূৰণ কৰা কথা মনতে নভবা নহয় ।ভাল ছোৱালী এজনী পালে বিয়াখন পাতি পেলাব পাৰে । কিন্তু বিয়া পাতিবলৈ ছোৱালী এজনী বিচাৰিবলৈ তাৰ লাজ লাগে ।ঘটনাক্ৰমে মীনাক্ষীক সি অখিলৰ চাইকেলদোকানত লগ পালে ।গাঁৱৰে ছোৱালী মীনাক্ষীয়ে তাক কোনোদিন পাট্টা দিয়া নাছিল অথবা সি কোনোদিনে তাইৰ প্ৰতি চকু দিয়া নাছিল । মীনাক্ষীহঁত গাওঁখনৰ লেখত লব লগীয়া ধনী মানুহ আছিল । চাৰিচকুৰ মিলনে আৰু সিহঁতৰ আলোচনা আৰু কথা বতৰাই কেতিয়া ৰূপান্তৰিত হৈছিল প্ৰেমলৈ দুয়ো নাজানে । এতিয়া দুয়ো দুয়োকে লগ কৰে ।কথা পাতে । বিনিময় কৰে সুখ দুখ ।সপোন দেখে নতুন সমাজ গঢ়াৰ । এনেকৈ মনে মনে সিহঁতে বিবাহৰ দিন মাহ পৰ্য্যন্ত থিক কৰি পেলালে । এতিয়া মাত্ৰ ৰাইজক সাক্ষী কৰি বিয়াখন পাতিব লাগে । ইমান সুখৰ আৰু ডাঙৰ খবৰ এটা লুকাই ৰাখিব নোৱাৰি কথা প্ৰসঙ্গত এদিন অখিল চাইকেল মেকাৰক কৈ পেলালে । তাইৰ বিয়াৰ সকলো নৰেনৰ লগত থিক হৈ গ'ল বুলি ।\nনৰেনৰ দেউতাকৰ দোকানখন ভাড়াত লৈ চাইকেলৰ দোকান চলাই থকা অখিলৰ এনে লাগিল যেন কিবা এটা সাংঘাতিক অঘটন হ'ব ওলাইছে । নাই, এইটো হ'ব দিব নোৱাৰে । জানি শুনি সি ল'ৰাজনক মৃত্যুৰ মুখলৈ ঠেলি দিব নোৱাৰে ।\nসি গৈ নৰেনৰ ভনীয়েক কৰৱীক সকলো ক'লে আৰু কৰৱীক লগত লৈ নৰেনৰ খুৰাক শিক্ষক অভয়ক সকলো ভাঙি পাতি ক'লে । সাপ নেজীয়া চুলি আৰু খৰম যুৰিয়া ভৰিৰ মীনাক্ষীৰ লগত নৰেনৰ বিয়া হ'লে যে বেছিদিন বাছি নাথাকিব জোৰ দি ক'লে । নৰেনৰ খুৰাক অভয়ে এইবোৰ সঁচা নে মিছা একো নাজানে । এইবোৰ যদি অন্ধ বিশ্বাস তেতিয়া হ'লে সমাজখন বিপথে পৰিচালিত নকৰিছেনে ? কিন্তু নিজৰ ভতিজা এজনক কিয় পৰীক্ষা শালত বহুৱাব ? ৰাইজে কি ক'ব ! মাক দেউতাক নহোৱা লৰাটোক খুৰাকে চকু নিদিলে । হওঁতে তেওঁলোকৰ বয়সৰ বেছি পাৰ্থক্য নাই । তৎক্ষণাত সিদ্ধান্ত লৈ পেলালে কাইলৈ ৰাতিপুৱাই তাক লগত লৈ বায়েক ৰুমীৰ তালৈ যাব ।\nনৰেন তেজপুৰত বহুদিন থাকিব লগীয়া হোৱা বাবে মীনাক্ষী গমে নেপালে সি ক'ত আছে । ৰুমীয়ে এজনী শিক্ষয়ত্ৰী কন্যা তাৰ লগত বিয়াৰ বাবে থিক কৰিলে । দিনবাৰ সকলো থিক হোৱাৰ পিছত তাক লগত লৈ গাঁৱলৈ আহি বিয়াৰ কামত লাগি গ'ল । অতি কমদিনৰ ভিতৰতে বিয়াখন হৈ গ'ল । মীনাক্ষীয়ে একো তৎ ধৰিব নোৱাৰিলে কিহৰ পৰা কি হ'ল । মানুহজন কেনেকৈ সলনি হ'ল !\nনৰেনে তাইক কিহত বেয়া পালে ? কিহৰ বাবে তাইক প্ৰতাৰণা কৰিলে ? তাইক এবাৰো জানিব নিদিলে তাইৰ দোষ কি ? তাই কথাবোৰ ভাবিব নোৱাৰে । তাইৰ সম্বন্ধীয় আইতাক এজনীয়ে এদিন তাইক কৈছিল "তুমি ইমান সুন্দৰী হৈ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছা । দহজন পুৰুষে তোমাৰ ৰূপত চগা পুৰা দি জাহ যাব । কিন্তু চকু চৰহাই তোমাৰ চুলি আৰু ভৰিৰ খুঁত উলিয়াই অপমান কৰিব পাৰে । তুমি ভয় নকৰিবা মোলৈ চোৱা ,তোমাৰ ককা এতিয়াও দপ দপাই ফুৰি আছে । মইহে কোনোবা দিনা টিকট কাটিম যেন পাইছো ।\nসেইদিনা মনে মনে মীনাক্ষী অনুভৱ কৰিছিল নৰেনে কিয় আচম্বিতে তাইৰ জীৱনৰ পৰা পলাই গৈছিল । কিন্তু তাৰ বাবে তাই আপচোচ কৰিব এৰি দিছিল । সকলো নেদেখা জনৰে লীলা বুলি সান্তনা লভিছিল । অন্তৰত গুজুৰি গুমুৰি উঠা অথন্তৰৰ এবোজা শোক যেন তাইৰ চিৰ লগৰী । তাইৰ জীৱনত দৰা নাহিব নেকি ? পিছলৈ সেইটো প্ৰশ্নই তাইক খুলি খাইছিল । বহুতে তাইক চাব আহিছিল , কিন্তু পচন্দ কৰা নাছিল ।\nঅৱশেষত ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাত এজন আদহীয়া পুৰুষৰ লগত তাইৰ বিয়া হয় । সকলোৰে বু বু বা বা কাটি কৰি পোন্ধৰটি বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত তাইৰ মানুহজন ঢুকাল । অত্যাধিক মদ্যপান কৰাৰ বাবে কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ জীয়াতু ভোগী ভোগী । তাৰ কিছুদিন পিছত তাই খবৰ পালে এক অচিন ৰোগত নৰেনো ঢুকাইছে ।\nতাইৰ চিঞৰি চিঞৰি সুধিব মন গৈছিল । তোমালোকে কিয় নৰেনক বচাব নোৱাৰিলা ! নৰেনক বচাবৰ বাবেই তাইক প্ৰেমৰ পৰা বঞ্চিত কৰা নাছিলনে ? কিন্তু তাইৰ চিঞৰ কোনে শুনিব ?\nLabels#চুটিগল্প, #বাণীকান্ত লহকৰ


ল'কডাউনতো পাব পাৰে সুৰা, যদিহে থাকে চিকিৎসকৰ নিদানপত্ৰ!\nল’কডাউনতো পাব পাৰে সুৰা, যদিহে থাকে চিকিৎসকৰ নিদানপত্ৰ!\nকেৰালাত ল’কডানৰ ফলত সুৰাৰ প্ৰচলন বন্ধ হৈ পৰাৰ পিছত বিভিন্ন স্থানৰ পৰা সুৰাসক্ত লোকৰ আত্মহত্যাৰ ঘটনা পোহৰলৈ অহাত মুখ্য মন্ত্ৰী পিন্নাৰাই বিজয়নে ৰাজ্যখনৰ আবকাৰী বিভাগক চিকিৎসকৰ নিদানপত্ৰ থকা ব্যক্তিক সুৰা যোগান ধৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে মদৰ প্ৰচলন বন্ধ হৈ পৰাৰ পিছত ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন ঠাইত সুৰাসক্ত লোকসকৰ মাজত নিচা এৰাৰ লক্ষণ (withdrawal symptom) দেখা দিয়াৰ লগতে আত্মহত্যাৰ ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ পিছতে এই সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।\nৰাজ্যখনৰ থ্ৰীছুৰ জিলাত শনিবাৰে এজন সুৰাসক্ত যুৱকে নৈত জাপ দি আত্মহত্যা কৰে। livemint ৰ এক বাতৰিত প্ৰকাশ।\nআন এক ঘটনাত কায়ামকুলামত চলেুনত কাম কৰা ৩৮ বছৰীয়া এজন লোকে মদ খাবলৈ নাপাই ছে’ভিং ল’চন খাই দিয়ে। লোকজনক পিছত চিকিৎসালয়লৈ নিয়া হয় যদিও তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে।\nবাতৰিটোত প্ৰকাশ পোৱা মতে কেৰালা চৰকাৰে এনে লোকসকলক বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদান কৰাৰ লগতে নিচামুক্তি কেন্দ্ৰত ভৰ্তি কৰাবলৈ আবকাৰী বিভাগক নিৰ্দেশ দিছে।\nইয়াৰ উপৰি বাতৰিটোৰ মতে এইদৰে হঠাতে সুৰাৰ প্ৰচলন বন্ধ হৈ পৰাৰ ফলত কেতবোৰ সমস্যাই দেখা দিব পৰাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ৰাজ্য চৰকাৰে অনলাইন সুৰা বিক্ৰী কৰিব পৰা যায় নেকি তাক বিবেচনা কৰি আছে বুলিও মুখ্য মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে লগতে জনায়।


মোমো - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনেপালত তিলৰ হালধীয়া চছ আৰু ৰঙা আদা-জলকীয়া চছৰ সৈতে মোমোৰ প্লেট\nএপেটাইজাৰ বা এণ্ট্ৰি\nপূব আৰু দক্ষিণ এছিয়া\nতিব্বত, লাডাখ, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল, আৰু দাৰ্জিলিং\nনেপাল, ভাৰত, ভূটান\nতিব্বতীয় লোক বা হিমালয়ৰ নেপালী বেপাৰী\nময়দা, পানী; ভিতৰত ভৰাবলৈ মাংস, পাচলি বা চীজ লগত বিলাহী, তিল বা সেউজীয়া চাটনি; চুপ বা চুৰুহা\nভাপত দিয়া মোমো, ভজা মোমো, খোলা মোমো, পানীত সিজোৱা মোমো\n৩৫০ - ১০০০ (৩৫ - ১০০ প্ৰতি পিচ) কিলোকেলৰি\nমোমো বা মম' (ইংৰাজী: Momo) পূব আৰু দক্ষিণ এছিয়াত প্ৰচলিত ময়দা বা তেনেজাতীয় আটাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা আৰু ভিতৰত মাংস, পাচলি বা পানীৰ আদি সুমুৱাই প্ৰস্তুত কৰা একপ্ৰকাৰৰ খাদ্য। মোমো দক্ষিণ-পশ্চিম চীন অঞ্চল তিব্বতৰ লগতে ভূটান, নেপাল, লাডাখৰ উত্তৰ ভাৰতীয় অঞ্চল, ছিক্কিম, অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লগত উত্তৰ-পূব ভাৰতীয় অঞ্চল, আৰু দাৰ্জিলিংৰ পূব অঞ্চলত প্ৰচলিত। ই ভাৰতীয় উপমহাদেশ এক বিস্তৃত অঞ্চলত জনপ্ৰিয়। মোমো চীনা বাওজি, জিয়াওজি, আৰু মানটু, মংগোলিয়ান বুজ, জাপানী জিয়াজা, কোৰিয়ান মাণ্ডু আৰু তুৰ্কিক মান্তিৰ দৰে, কিন্তু দক্ষিণ এছিয়াৰ মচলা আৰু পাৰম্পৰিক ঔষধিৰ সৈতে ভাৰতীয় উপদেশৰ ৰন্ধনৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত। বৰ্তমান মোমো অত্যন্ত জনপ্ৰিয় আৰু ৰেষ্টুৰেণ্টৰ পৰা পথ বিক্ৰেতালৈ প্ৰতিটো প্ৰকাৰৰ দোকানত পোৱা যায়।\n4 প্ৰস্তুত প্ৰণালী\nশানক্সিত একো ভৰাই নিদিয়া আটাৰ বনবোৰক জিন চীনা ভাষাত প্ৰায়ে মোমো (饃饃) বুলি কোৱা হয়। এয়া সাধাৰণ "ভাপত দিয়া বন।" মোমো নামটো তিব্বত, ভাৰত আৰু নেপাললৈ বিয়পি পৰে আৰু সাধাৰণতে এতিয়া ভিতৰত কিবা সুমুৱাই দিয়া আটাৰ বন বা ডাম্পলিংক মোমো বুজায়। মোমো হৈছে তিব্বতী শব্দ "মোগ মোগ"ৰ কথিত ৰূপ। ঠাইভেদে ইয়াক ভিন ভিন নামেৰে জনাজাত।\nমোমোৰ ইতিহাসৰ সঠিক উৎস পোৱা নাযায়। কিন্তু ইয়াৰ নামটোৰ ব্যুৎপত্তি উত্তৰ চীনত হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয়। এই খাদ্যবিধে মধ্য এছিয়াৰ ষ্টেপক প্ৰাচ্য আৰু পশ্চিম দুয়োটালৈ সংযোগ কৰা কাৰাভান পথৰ দ্বাৰা বিয়পি পৰিছিল। মোমো সদৰে ভৰ্তিকৈ তৈয়াৰ কৰা হয়। মোমোৰ লগত ঘনিষ্ঠভাৱে সম্পৰ্কিত গোটৰ খাদ্যক মঙ্গোলিয়ান, তুৰ্কী, পাৰ্চী, উজবেক, আৰু আন বহুতো মধ্য আৰু পূৱ এছিয়াৰ ৰন্ধনশৈলীত প্ৰচলিত একে ধৰণৰ নামেৰে জনা যায়।\nহিমালয়ৰ মোমো তিব্বতৰ পৰা বিয়পি পৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু লগতে তিব্বতী প্ৰবাসীসকলৰ আগমনে বিভিন্ন ঠাইলৈ ইয়াক সিঁচৰত কৰিছিল। যিহেতু এই ব্যঞ্জনটো প্ৰথমতে নেপালৰ কাঠমাণ্ডু উপত্যকাৰ নেৱাৰ সম্প্ৰদায়ৰ মাজত জনপ্ৰিয় আছিল, এক প্ৰচলিত বিশ্বাস অনুসৰি নেপালী নেৱাৰ ব্যৱসায়ীসকলে ভ্ৰমণ কৰি তিব্বতৰ পৰা ইয়াৰ ৰন্ধনশৈলী আৰু মোমো নাম আমদানি কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁলোকে দক্ষিণ এছিয়াত ইয়াক বিয়পাই দিয়ে। তিব্বতত পাচলিৰ অভাৱৰ বাবে মোমো ভৰ্তি কৰিবলৈ সাধাৰণতে য়াকৰ মাংস ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে উত্তৰ ভাৰতীয় সমভূমিত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত, মোমোত এতিয়া নিৰামিষসকলৰ বৃহৎ জনসংখ্যাৰ চাহিদাৰ বাবে আধুনিক যুগত নিৰামিষ তাৰতম্য অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। কথিত আছে নেপালৰ গৃহযুদ্ধয়ে নেপালী প্ৰবাসীসকলক ভাৰতীয় উপ-মহাদেশত জীৱিকা বিচাৰিবলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। তেওঁলোকে হিমালয় শৈলীৰ মোমোৰ ব্যৱহাৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত বিয়পাই দিয়ে।\nমোমো ময়দা বা তেনেজাতীয় আটাৰ সৰু টোপোলা আৰু তাৰ ভিতৰত মাংস বা পাচলি সুমুৱাই ভাপত সিজোৱা ব্যঞ্জন। মোমো নেপাল, তিব্বতৰ লগতে ভূটানৰ নেপালী আৰু তিব্বতী সম্প্ৰদায়ৰ লগতে ভাৰতৰ লাডাখ, উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু দাৰ্জিলিং অঞ্চলৰ লোকসকলৰ মাজত এক পৰম্পৰাগত সুস্বাদু খাদ্য। অঞ্চলভেদে ইয়াৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী আৰু সামগ্ৰীৰ তাৰতম্য দেখা যায়।\nনেপালৰ মোমো প্লেট\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত এগৰাকী তিব্বতীয় মহিলায়ে মোমো প্ৰস্তুত কৰি আছে\nসাধাৰণতে মোমোৰ বাহিৰৰ আৱৰণ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ময়দা আৰু পানীৰ মিশ্ৰণ ভালকৈ মিহলাই গোঠি লোৱা হয়। কেতিয়াবা ইয়াত অকণমান ইষ্ট বা বেকিং চডা যোগ কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে মোমো কিমা বা অতি মিহিকৈ কটা মাংসৰে ভৰ্তি কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। কিন্তু আধুনিক যুগত এয়া সলনি হৈছে আৰু ভিতৰত সুমুৱাই দিবলৈ বহুতো সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ হব ধৰিছে। যেনে মোমো মিহিকৈ কুটা মাংস, পাচলি, টফু, পনীৰ, চীজ, কোমল চুৰপি (স্থানীয় কঠিন চীজ) আৰু পাচলি আৰু মাংসৰ সংমিশ্ৰণৰ যিকোনো সংমিশ্ৰণেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়।\nমাংস: বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মাংস পূৰ জনপ্ৰিয়। নেপাল, তিব্বত, দাৰ্জিলিং জিলা, ছিক্কিম আৰু ভূটানত গাহৰি, মুৰ্গী, ছাগলী, গৰু আৰু ম'হৰ মাংস সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হিমালয় অঞ্চলত ভেড়া আৰু য়াক মাংস অধিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিমা কৰা মাংস নিম্নলিখিত যিকোনো বা সকলোৰে সৈতে একত্ৰিত কৰা হয়: পিঁয়াজ, নহৰু, আদা আৰু ধনিয়া। কিছুমান লোকে মিহিকৈ কটা বিলাহী আৰু চয়া চছ যোগ কৰে\nপাচলি: মিহিকৈ কটা বন্ধাকপি, গাজৰ, চয়া দানা, আলু, প্লেন বীন (লিলভা কচোৰী) বা স্কুয়াছ ভাৰত আৰু নেপালত প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nচীজ: সাধাৰণতে সতেজ চীজ (পনীৰ) বা পৰম্পৰাগত কোমল চুৰপি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই প্ৰকাৰটো ভাৰত আৰু পূৱ নেপালত সচৰাচৰ ব্যৱহৃত হয়\nখয়া: চেনিৰ সৈতে মিহলি কৰা গোটা গাখীৰৰ সৈতে ভৰ্তি মোমো কাঠমাণ্ডু উপত্যকাত মিঠাই হিচাপে জনপ্ৰিয়।\nময়দাটো সৰু বৃত্তাকাৰ সমতল টুকুৰালৈ ঘূৰাই দিয়া হয়। তাৰ পিছত পূৰণটো বৃত্তাকাৰ ময়দা আৱৰণত ঘূৰণীয়া পকেটত বা আধা চন্দ্ৰ বা অৰ্ধচন্দ্ৰৰ আকৃতিত আৱৰি ৰখা হয়। মানুহে যথেষ্ট চৰ্বি থকা মাংস পছন্দ কৰে কিয়নো ই গোন্ধযুক্ত ৰসাল মোমো প্ৰস্তুত কৰে। ভৰ্তিটো আৰ্দ্ৰ আৰু ৰসাল ৰাখিবলৈ কেতিয়াবা মাংসত অলপ তেল যোগ কৰা হয়। তাৰ পিছত কেঁচা মোমোবোৰ মোমো তৈয়াৰ কৰা ভাপৰ বাচন এটাত চুপ (হাড় বা পাচলিৰ ওপৰত আধাৰিত ষ্টক) ওপৰত ভাপ কৰি ৰন্ধা হয়। এই বিশেষ বাচনটোক 'মুকটো' বুলি কোৱা হয়। ভাপত সিজা পিছত মোমো বোৰ চাটনি, চছ বা চুপৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। কিছুমানে ভাপত সিজোৱা পিছত পাতলকৈ বা তেলত ডুবাই ভাজি খাই ভাল পায়।\nমোমো সাধাৰণতে দুই প্ৰকাৰৰ ভাপত সিজোৱা আৰু ভজা। মোমো সাধাৰণতে এটা ডিপিং চছৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয় (স্থানীয়ভাৱে চাটনি/আছাৰ) বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে এই চাটনি বিলাহীৰ সৈতে আধাৰ উপাদান হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হয়। চুপ মোমো হৈছে মাংস বা পাচলিৰ ঝোলত নিমজ্জিত ভাপত দিয়া মোমোৰ সৈতে এটা ব্যঞ্জন। পেন-ফ্ৰাইড মোমোক কোথে মোমো বুলিও কোৱা হয়। গৰম চচত পৰিৱেশন কৰা ভাপৰ মোমোক চি-মোমো বুলি কোৱা হয়। ভাৰতীয় ৰাজ্য ছিক্কিম আৰু দাৰ্জিলিং জিলাত নেপালৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মোমোজাতীয় ব্যঞ্জন পোৱা যায়। ইয়াৰে ভিতৰত আছে টিংমো আৰু থাইপো অন্যতম।\n'মুকটো' বাচনত মোমো\nনেপালত প্ৰচলিত কথে নামৰ পেন-ফ্ৰাইড মোমো\nচি-মোমো বা জলকীয়া মোমো\nহিমালয় ৰেষ্টুৰেণ্টৰ পৰা কেন্দ্ৰত থকা (ওপৰৰ পৰা ঘড়ীৰ দিশত) টিংমো (ভাপা পিঠা), থান্থুক (নুডল চুপ), চুপত মোমো, পাচলিৰ গ্ৰেভি, আৰু কেন্দ্ৰত থকা তিব্বতীয় আহাৰ\nদাৰ্জিলিংত নহৰু চাটনিৰ সৈতে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল শৈলীৰ মোমো\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 Lynelle Seow (15 January 2017). CultureShock! India. Marshall Cavendish International Asia Pte Ltd. পৃষ্ঠা. 202–. ISBN 978-981-4771-98-6. https://books.google.com/books?id=8s6iDgAAQBAJ&pg=PT202.\n↑ Gordon, Stewart (2009). When Asia Was the World: Traveling Merchants, Scholars, Warriors, and Monks Who Created the "Riches of the "East" (Reprint সম্পাদনা). Da Capo Press. পৃষ্ঠা. 13. ISBN 978-0306817397.\n↑ Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae. Akadémiai Kiadó. 1955. পৃষ্ঠা. 209. https://books.google.com/books?id=wr8TAQAAMAAJ.\n↑ Gordon, Stewart (2009). When Asia Was the World: Traveling Merchants, Scholars, Warriors, and Monks Who Created the "Riches of the "East" ((Reprint ed.) সম্পাদনা). Da Capo Press. পৃষ্ঠা. 13. ISBN 978-0306817397.\n↑ Sijapati, Alisha (September 17, 2016). "A Juicy Love Affair". http://kathmandupost.ekantipur.com/news/2016-09-17/juicy-love-affair.html.\n↑ "Momo recipe". Himalayanlearning.org. http://www.himalayanlearning.org/the-himalaya/food-momo.php.\n↑ Williams, James. "Momos Chutney Recipe". http://recipickr.com/559/momos-chutney-recipe/.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মোমো&oldid=264912"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০৫:৪১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


টেণ্ডাৰ- (পাৰ্থ পি শৰ্ম্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভূপেন মামাৰ গীতে মাতে অ-আ-ক-খ পঢ়াৰ আগৰে পৰা মামাৰ সৈতে তেওঁৰ গীতৰ মাধ্যমেৰে একপক্ষীয় চিনাকী আছিল | কিন্ত তেওঁৰ সৈতে প্ৰথম দেখা হয় ১৯৮২ চনত, তিনিচুকীয়াতে | মই তেতিয়া চেনাইৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ নিম্ন শ্ৰেণীৰ (ষষ্ঠ) ছাত্ৰ | সেইসময়তে মই তিনিচুকীয়াৰে বিষ্ণুজ্যোতি সংগীত মহাবিদ্যালয়ত অসমৰ প্ৰখ্যাত তবলাবাদক পবন বৰদলৈৰো ছাত্ৰ আছিলোঁ | সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ তেতিয়া নিজা ঘৰ নথকা বাবে চলিহা নগৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত আমি তবলা শিকিছিলোঁ | ১৯৮২ চনৰ আগভাগতে বিষ্ণুজ্যোতিৰ ফালৰ পৰা ভূপেন হাজৰিকাক তিনিচুকীয়ালৈ গীত গাবৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল |\nউদ্দেশ্য, কিছু ধন ৰাহি কৰি মহাবিদ্যালয়খনৰ বাবে নিজা ভৱন এটা নিৰ্মাণ কৰা ৷ আমি সেই মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আৰু তাতে তেনেই ফুকলীয়া হোৱাৰ বাবে বোধহয় বিনামূলীয়াকৈ সেই অনুষ্ঠানটো চাব পাৰিছিলোঁ ৷ পাছদিনা মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থায়ী ভৱনৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰি তেওঁ বক্তৃতা এটা দিছিল, বুজি পোৱা যেন নালাগিল ৷ কিন্ত মোৰ বাবে অত্যন্ত সুখৰ বিষয় এইটোহে আছিল যে বক্তৃতাৰ সময়ছোৱা তেওঁৰ তেনেই কাষতে থাকি তেওঁক ভালকৈ চাব পাৰিছিলোঁ ৷ তেওঁৰ বক্তৃতাৰ পিচতে তেওঁ আধাৰশিলা স্থাপনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা কৰণীখন নিলাম কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰা হ’ল ৷ তিনিচুকীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ তেতিয়াৰ অধ্যক্ষ হীৰা ভট্টই নগদ এশ টকা দি নিলাম আৰম্ভ কৰিছিল ৷ ’৮২ চনত কৰণী এখনৰ বাবে ১০০ টকা বহু বেছি ৷ বহু দেৰী এইবিষয়ত কাৰো মাতবোল নোহোৱাৰ পিছত আন এজনে চিঞঁৰিলে ১২৫ ৷ আকৌ কিছুপৰ সকলো নিশ্চুপ ৷আন এজনে এইবাৰ ২০০ বুলি মাত দিলে ৷ মই তেতিয়া নিলামৰ অৰ্থ নাজানিছিলোঁ ৷ বুজা নাছিলো মানুহ বিলাকে কিয় কিছু বিৰতিৰ মূৰে মূৰে একো একোটা সংখ্যা চিঞঁৰি দিয়ে ৷ এবাৰ ভাবিলোঁ চিঞঁৰা জনক চাগে কিবা দিব ৷ কিন্তু লগে লগে এইটোও মনত খেলালে যদি সেইটোৱেই হয়, তেন্তে বাকী মানুহ বিলাক নিমাত কিয় ? যি হয় হওঁক বুলি মই এইবাৰ টেটুফলা চিঞঁৰ এটা মাৰিলোঁ ৪০০ ৷ লগে লগে বাকী সমজুৱাৰ সমবেত কণ্ঠৰ উৎকণ্ঠিত বিচাৰ, “কোন কোন ?” “বাঃ ৪০০ দিছে !” ময়ো বীৰদৰ্পে আগুৱাই আহি “মই, মই” বুলি ডাকোটাৰ কাষ পালোহি ৷ কেইজন মানৰ “৪০০টকা আছে ? ৪০০ টকা দিব পাৰিবা ? দেউতাৰাই কি কৰে ?” জাতীয় প্ৰশ্নতহে মোৰ হুঁচ আহিল যে কথা গুৰুতৰ, মোকটো দিয়াৰ প্ৰশ্নই নাই, মইহে ওলোটাই ভৰিব লাগিল ! পলাবলৈয়ো উপায় নাছিল, বহুতেই চিনি পায় ৷ বেঙাটোৰ দৰে ইফালে সিফালে চাই মেলি থাকোতে শেষত যেনিবা কোনোবা সদাশয় বয়োজেষ্ঠ এজনে “সৰু ল’ৰা, নাজানি কৈ দিলে আৰু” বুলি দেউতাৰ সেইসময়ৰ প্ৰায় এমাহৰ দৰমহাটো ৰক্ষা কৰিলে ৷ তেখেতেই ৪০০ৰ লগত আৰু কেইটামান যোগ দি নিজে কৰণীখন কিনি থলে ৷ মই মহামূৰুখ সেইবাৰলৈ বাচিলোঁ ৷অৱশ্য মোৰ অজ্ঞানতাৰ বাবে আমাৰ মৰমৰ মহাবিদ্যালয়খনে ২০০ মান টকা সৰহকৈ পালে ৷\n← বি পজিটিভ্..(উজ্জ্বল ফুকন)\n‘‘নিমিলা অংক’’ – এক মিনিটৰ গল্প (মনোৰঞ্জন মজুমদাৰ) →\nৰিজাল্ট – মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা


ভঙা গঢ়াতকৈও মূল্যবান৷৷ মূল : শক্তি চট্টোপাধ্যায়, অনুবাদ: অৱনী বুঢ়াগোহাঁই৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / অনুবাদ / ভঙা গঢ়াতকৈও মূল্যবান৷৷ মূল : শক্তি চট্টোপাধ্যায়, অনুবাদ: অৱনী বুঢ়াগোহাঁই৷৷\nফেব্ৰুৱাৰী 21, 2018\tঅনুবাদ, কথাশিল্প, কবিতা মন্তব্য কৰক 74 দৰ্শন\nকোনেনো জানে ছন্দৰ বাৰাণ্ডা কেনেকৈ ভাঙিব লাগিব ?\nমিস্ত্ৰী তৈয়াৰ আছে,\nকাষত সকলো আছে শাবল, গাঁইটি,\nবনুৱাৰ হাত আদেশৰ বাবে ৰৈ আছে,\nআছে ভঙাৰ বাবে নিশ্চিত নিৰ্দেশ\nভঙাৰ ক্ষমতা আছে,\nআছে প্ৰয়োজনো ।\nবাৰাণ্ডাই উমান পাইছে;\nভঙাৰ বেলিকা সকলো নিপুণ নহয়,\nভঙাৰো নিজস্ব এক ছন্দ আছে,\nভাঙনৰ বিজ্ঞানেই ইস্ ইস্ আস্ আস্ কৰিব,\n‘ইয়াকে বোলে তছনছ কৰা’\nঅধ:পাতে যোৱাৰ শিকনি লৈছিল বুলিও ক”ব,\nকোনো কোনোৱে ক’ব, মূৰ্খ, ভঙা শিকিবলগীয়া বিষয়,\nঅপৰূপভাৱে ভঙাটোও……গঢ়াতকৈ মূল্যবান !\nমূল কবিতা:” ভাঙা গড়াৰ চেয়েও মূল্যবান।\nটেগঅনুবাদ কবিতা ভঙা\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা বন্দুকৰ বেৰেলত ফুলিব বকুল৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা নেলী, তোক মই কবৰ দিব নোৱাৰো৷৷ মাধুৰ্য বৰুৱা৷৷


ইলোৰা গুহাসমূহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(ইলোৰা গুহাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nকৈলাচান্থা মন্দিৰ (গুহা ১৬)\nশিলৰ চুড়াৰ পৰা এক দৃশ্য\n১৯৮৩ (অজ্ঞাত অধিবেশন)\nIndia Maharashtraত ইলোৰা গুহাসমূহৰ অৱস্থিতি\nইলোৰা গুহাসমূহ (ইংৰাজী: Ellora Caves) বৌদ্ধ ধৰ্ম, হিন্দু ধৰ্ম আৰু জৈন ধৰ্মৰ সাংস্কৃতিক কলাৰ একটি মিশ্ৰ কেন্দ্ৰ। ইলোৰা মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ঔৰংগাবাদ চহৰৰ পৰা ৩০ কিলোমিটাৰ (১৮.৬ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত এটা প্ৰত্নতাত্ত্বিক নিদৰ্শন। ইয়াত মুঠ ৩৪টা মঠ আৰু মন্দিৰ আছে যিসমূহ উচ্চ থিয় দেৱালৰ গাত পৰস্পৰৰ প্ৰায় গাত লগা-লগিকৈ খোদিত। এই দেৱালৰ দৈৰ্ঘ্য ২ কিলোমিটাৰ। ৰাষ্ট্ৰকূট ৰাজবংশৰ দ্বাৰা ৬০০ পৰা ১০০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মধ্যৱৰ্তী সময়ত নিৰ্মিত এই স্থাপত্যকলা ভাৰতৰ প্ৰাচীন সভ্যতাৰ শিল্পকৌশলৰ প্ৰতিফলন। ই সাংস্কৃতিক সম্পত্তি হিচাপে ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত।\n↑ "Ellora Caves , India: Brief Description, UNESCO World Heritage Site". http://whc.unesco.org/en/list/243। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-11-06.\n↑ "Ellora Caves: Advisory Body Evaluation" (pdf). UNESCO. http://whc.unesco.org/archive/advisory_body_evaluation/243.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-11-06.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ইলোৰা গুহা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ইলোৰা_গুহাসমূহ&oldid=234186"ৰ পৰা অনা হৈছে


2,31,000 বৰ্গ কি.মি. (89 বৰ্গ মাইল)\n32,900 বৰ্গ কি.মি. (12 বৰ্গ মাইল)\n570 মিটাৰ (1 ফুট)\n1,470 মিটাৰ (4 ফুট)\n1,828 km (1 মাইল)\n773 মিটাৰ (2 ফুট)\nটাংগান্যিকা হ্ৰদ আল্বাৰটাইন প্ৰাচীৰ (Albertine Rift) ৰ ভিতৰত অৱস্থিত। এই প্ৰাচীৰ পূব আফ্ৰিকাৰ প্ৰাচীৰ (East African Rift) ৰ এটা অংশ। আফ্ৰিকাৰ ভিতৰতে সৰ্ববৃহৎ প্ৰাচীৰ হ্ৰদ (rift lake)। এই হ্ৰদে বিশ্বৰ প্ৰায় ১৮% নিৰ্মল পানী ধৰি ৰাখিছে বুলি ধাৰণা কৰা হয়। টাংগান্যিক হ্ৰদ উত্তৰা দক্ষিণাকৈ 676 km (420 মাইল) দীঘল আৰু ইয়াৰ প্ৰস্থ প্ৰায় 50 km (31 মাইল)। হ্ৰদটোৰ মুঠ কালি 32,900 বৰ্গ কি.মি. (12 বৰ্গ মাইল), পাৰ (shoreline) 1,828 km (1 মাইল) আৰু গড় গভীৰতা 570 মিটাৰ (1 ফুট) আৰু সৰ্বোচ্চ গভীৰতা 1,470 মিটাৰ (4 ফুট)। হ্ৰদৰ পৃষ্ঠীয় পানীৰ উষ্ণতা ২৫°ছেণ্টিগ্ৰেড আৰু পি এইচ ( pH) ৮.৪।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=40250।


ভালে আছে ৯৮ বছৰীয়া দিলীপ কুমাৰ- উৎপল মেনা | Rupaliparda.com\nশ্বাসকষ্ট ! যোৱা ৬ জুনত চিকিৎসালয়ত ভর্তি কৰাইছিল বর্যীয়ান অভিনেতা গৰাকীক । অক্সিজেন ছাপোর্টত ৰাখিছিল ৯৮ বছৰীয়া দিলীপ কুমাৰক। ভেন্টিলেটৰৰ প্রয়োজন হোৱা নাছিল। সোমবাৰে এই তথ্য দিছিল ‘ হিন্দুজা ‘ ৰ চিকিৎসকে। আপাতত স্থিতিশীল বলিউডৰ প্ৰথম গৰাকী তাৰকাৰ শৰীৰ । সোমবাৰে অভিনেতা গৰাকীৰ টুইটাৰত এখন ফটোও পোস্ট কৰিছে । স্বামীৰ সৈতে চিকিৎসালয়ত থকা সায়ৰা বানুৱে কৈছে — ভালে আছে । ভালে থাকিব !\n” সর্বশেষ রচনাশৈলী একজন গুণী অভিনেতা দিলীপ কুমাৰ । ” — সত্যজিৎ ৰায় ” Dilip Kumar as the greatest actor of all time. ” — অমিতাভ বচ্চন\nবলিউডী নাম — দিলীপ কুমাৰ । জন্মৰ পিছতে নাম ৰাখিছিল মোহম্মদ ইউছুফ খান । বলিউডৰ বাটত খোজ পেলোৱাৰ সযয়তে কোৱা হৈছিল — ইউছুফ খান ! নোৱাৰিবা , এই নামেৰে বলিউডৰ নায়কৰ ট্ৰেকত দৌৰিব নোৱাৰিবা ! নাম সলাব লাগিব ! — আপত্তি কৰাৰ কাৰণ বিছাৰি নাপালে । আৰম্ভ কৰিলে বলিউড যাত্ৰা ।১৯৪৪ চনত চিত্ৰগৃহলৈ আহিল প্ৰথম খন চিনেমা । ‘ বোম্বে টকিজে ‘ৰ প্ৰযোজনা ‘জোৱাৰ ভাটা ‘ । আৰু তাৰ পিছত ? — অভিনয় কৰি গ’ল১৯৪৯ চনত ‘ আন্দাজ ‘ , ১৯৫২ চনত ‘ চালবাজ ‘ , ১৯৫৫ চনত ‘ দেবদাস ‘, ১৯৫৫ চনত ‘ আজাদ ‘, ১৯৬০ ত\n‘ মুগল-ঈ -আজম ‘, ১৯৬১ ‘ গঙ্গা যমুনা ‘ আদিত ।\nসকলো ঠিকেই চলি আছিল ; কিন্তু ১৯৭৬ চনত সন্যাস ল’লে দিলীপ কুমাৰে । অৱশ্যে চাৰি – পাঁচ বছৰ ! আৰু বিৰতিৰ পিছত নতুন ৰূপ ! চিত্ৰগৃহলৈ আহে — ‘ শক্তি ‘ (১৯৮২), ‘ কর্ম ‘ (১৯৮৬) আৰু ‘ সৌদাগৰ ‘ (১৯৯১)। অভিনেতা সর্বশেষ চিনেমা ‘ কিলা ‘ (১৯৯৮)।\nদিলীপ কুমাৰে কোন গৰাকী নায়িকাৰ বিপৰীতে আভিনয় কৰিছে ? — অভিনেত্রী বৈজয়ন্তীমালাৰ সৈতে । সাত খন চিনেমাত । কোৱা হয় — বলিউডৰ সফল , চিৰসেউজ যুটী ।\nদিলীপ কুমাৰে ভাৰতীয় অভিনেতা হিচাবে সর্বোচ্চসংখ্যক বঁটা প্ৰাপ্তিৰে গিনিজ বিশ্ব ৰেকর্ড বুকত স্থান লাভ কৰে । অভিনেতা গৰাকীয়ে ৮ বাৰ ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতা বঁটা সহ ১৯ বাৰ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পাইছিল । অভিনেতা গৰাকীয়ে ১৯৯৩ চনত ফিল্মফেয়াৰ আজীৱন বঁটাৰে সম্মানিত হয় । আৰু ২৬ জানুৱাৰি ২০১৫ ত ভাৰত সৰকাৰে অভিনেতা গৰাকীক পদ্মবিভূষণেৰে সন্মানিত কৰে ।\n### বছৰ / চিনেমা / ভূমিকা / বঁটা\n১৯৪৪ / জোৱাৰ ভাটা / জগদীশ / ০০০\n১৯৪৫ / প্রতীমা /০০০ /০০০\n১৯৪৬ / মিলন / ৰমেশ / ০০০\n১৯৪৭/ জুগনু / সুৰজ / ০০০\n১৯৪৮ / ছহীদ / ৰাম / ০০\n১৯৪৮ / নাদিয়া কে পাৰ / চটে কুমাৰ /০০০\n১৯৪৮ / মেলা / মোহন /০০০\n১৯৪৮ /ঘৰ কি ইজ্জত / চন্দ্ৰ / ০০০\n১৯৪৮ / আনোখা প্যাৰ / অশোক/ ০০০\n১৯৪৯ / শ্ববনম / মনোজ / ০০০\n১৯৪৯ / আন্দাজ / দিলীপ / ০০০\n১৯৫০ / জোগান / বিজয় /০০০\n১৯৫০ /বাবুল / অশোক / ০০০\n১৯৫০ / আৰজু / বাদল /০০০\n১৯৫১ / তাৰানা / মতিলাল /০০০\n১৯৫১ /হালচাল / কিশোৰ /০০০\n১৯৫১ / দিদাৰ / শ্যামু / ০০০\n১৯৫২ / ছাঙ্গদিল / শঙ্কৰ /০০০\n১৯৫২/ দাগ / শংকৰ / বিজয়ী: ফিল্মফেয়ার শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৫২ / আন / জয় তিলক /০০০\n১৯৫৩ / শিকাস্ট / ড. ৰাম সিং / ০০০\n১৯৫৩ /ফুটপাথ / নশু /০০০\n১৯৫৪ / অমৰ / অমৰনাথ / ০০০\n১৯৫৫ / উদান খাতোলা / কাশী /০০০\n১৯৫৫ / ইনছানিয়াত / মঙ্গল /০০০\n১৯৫৫ /দেবদাস / দেবদাস / বিজয়ী: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৫৫ / আজাদ / আজাদ … / বিজয়ী ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৫৭ / নয়া দৌৰ / শঙ্কৰ / বিজয়ী: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বটা\n১৯৫৭ / মুছাফিৰ / ৰাজা /০০০\n১৯৫৮ / ইহুদী / প্ৰিন্স মার্কাছ / ০০০\n১৯৫৮ / মধুমতি / আনান্দ আৰু দিবেন / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৫৯ / পাইগাম / ৰতন লাল / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬০ /কোহিনুৰ / যুবৰাজ ৰানা দেবেন্দ্র বাহাদুৰ / বিজয়ী: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬০ / মুগল-ঈ -আজম / যুবৰাজ ছেলিম / ০০০\n১৯৬১ / গঙ্গা যমুনা / গংগুৰাম ,গঙ্গা / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬৪ / লিডাৰ / বিজয় খান্না / বিজয়ী: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬৬ / দিল দিয়া দর্দ লিয়া / শঙ্কৰ ,ৰাজা ছাহেব মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬৭ / ৰাম অউৰ শ্যাম / ৰাম আৰু শ্যাম (দ্বৈত ভূমিকা) / বিজয়ী : ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬৮ / সংঘর্ষ / কুন্দা প্ৰসাদ /মনোনীত: ফিল্মফেয়ার শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৬৮ / আদমী / ৰাজেশ/ মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৭০ ছাজিনা মাহাতো ( বাংলা চিনেমা ) / ছাজিনা\n১৯৭০ /গোপি / গোপি / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৭২ / দাস্তান / অনিল/সুনীল(দ্বৈত ভূমিকা) /০০০\n১৯৭২ / আনোখা মিলন / ( অতিথি অভিনেতা ) /০০০\n১৯৭২ / কৌশিশ / ( অ . অ . ) / ০০০\n১৯৭৪ / ছাগিনা / ছাগিনা / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৭৪ / ফির কাব মিলোগী / তেজা সিং /০০০\n১৯৭৬ / বৈৰাগ / কৈলাশ – ভোলানাথ – সঞ্জয় (ট্রিপল ভূমিকা) / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা\n১৯৮১ / ক্রান্তি / চানগা – ক্রান্তি / ০০০\n১৯৮২ / বিধাতা / শচছেৰ সিং /০০০\n১৯৮২ / শক্তি / অশ্চিনী কুমাৰ / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতা ।\n১৯৮৩ / মাজদোৰ / দিনানাথ ছাক্সিনা / ০০০\n১৯৮৪ / দুনিয়া / মোহন কুমাৰ / ০০০\n১৯৮৪ /মশাল / বিনোদ কুমাৰ / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ শ্রেষ্ঠ অভিনেতা ।\n১৯৮৬ / ধৰম অধিকাৰী / ধৰ্মা / ০০০\n১৯৮৬ / কর্মা / বিশ্বনাথ প্রতাপ সিং, – ইলিয়াস ৰানা – দাদা ঠাকুৰ /০০০\n১৯৮৯ / কানুন আপনা আপনা / কালেক্টার জগৎ প্রতাপ সিং / ০০০\n১৯৯০ / ইজ্জতদাৰ / ব্রহ্মা দত্ত /০০০\nআগ কা দৰিয়া\n১৯৯১ / সৌদাগৰ / ঠাকুৰ বীৰ সিং / মনোনীত: ফিল্মফেয়াৰ / শ্রেষ্ঠ অভিনেতা ।\n১৯৯৮ / কিলা /জগন্নাথ – অমৰনাথ সিং (দ্বৈত ভূমিকা)\nbollywood actor Bollywood Cinema Bollywood Films Bollywood Movie Bollywood News Dilip Kumar Utpal Mena\nশেষ আৰু আৰম্ভণিৰ মাজত স্থায়ী হৈ ৰোৱা এটি অনুভৱ “স্পৰ্শ”-\nশেষ আৰু আৰম্ভণিৰ মাজত স্থায়ী হৈ ৰোৱা এটি অনুভৱ “স্পৰ্শ”। “স্পৰ্শ” বোৰ আচলতে খুব মিঠা। এগৰাকী মাতৃয়ে নিজ সন্তানৰ পৰা লাভ কৰা প্ৰথমটো স্পৰ্শ, কোনো এটা ভাল কৰ্মৰ পিছত সন্তানে লাভ কৰা প্ৰশংসাসূচক নিজ...\n“ৰাষ্টাই ঘাটে আৰু কিমান পিকাব? ডিঙিতে এটি বাল্টি ওলোমাই লওঁক”- মিনাংক ডেকা\n“বিশ্ব মূকাভিনয় দিৱস” উপলক্ষে আজি ৰাষ্ট্ৰীয় মূকাভিনয় শিল্পী মিনাংক ডেকাৰ আন এক প্ৰচেষ্টা। জনপ্ৰিয় কলা যদিও আজিও ক’ৰবাত চৰ্চাৰ পৰা বিমুখ হৈ থকা মূকাভিনয়ক জনসাধাৰণৰ ওচৰত প্ৰচাৰ কৰিবলৈ বিগত দিনৰ পৰা চলাই...


মানসিকভাবে ভাগি পৰিছে শ্বাহৰুখ খান! নাকচ কৰি গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো প্ৰ'জেক্ট -\nHome ৰাষ্ট্ৰীয় মানসিকভাবে ভাগি পৰিছে শ্বাহৰুখ খান! নাকচ কৰি গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো প্ৰ’জেক্ট\nমানসিকভাবে ভাগি পৰিছে শ্বাহৰুখ খান! নাকচ কৰি গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো প্ৰ’জেক্ট\nমানসিকভাবে ভাগি পৰিছে শ্বাহৰুখ খান! নাকচ কৰি গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো প্ৰ'জেক্ট\nডিজিটেল ডেস্কঃ বলীউডৰ বাদশ্বাহৰ সাম্ৰাজ্যত এতিয়া এন্ধাৰৰ ছাঁ৷ কোনেও কাৰো মুখলৈ চাব পৰা নাই৷ সকলোৰে মন বিমৰ্ষ৷ ৰাজপুত্ৰ আৰিয়ানৰ কুকৰ্মত মানসিকভাবে ভাগি পৰিছে কিং খান শ্বাহৰুখ৷ সমগ্ৰ ভাৰতকে দেওবাৰে জোকাৰি গ’ল এটা বিশেষ খবৰে৷ বলীউডৰ বাদশ্বাহ শ্বাহৰুখ খানৰ পু্ত্ৰ আৰিয়ান খানক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে নাৰ্ক’টিক্স কণ্ট্ৰ’ল ব্যুৰোই(NCB)।\nমুম্বাইৰ ‘কৰ্ডেলিয়া’ নামৰ ক্ৰুজখনত চলি থকা এটা ড্ৰাগছ পাৰ্টীৰ পৰা অন্য ১০জন লোকৰ সৈতে শ্বাহৰুখ পুত্ৰক আটক কৰে এনচিবিয়ে৷ সোধা-পোছাৰ পাছত তেওঁলোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। এতিয়াও এনচিবিৰ জিম্মাতে আছে বাদশ্বাহৰ ৰাজপুত্ৰ। এই ঘটনাৰ প্ৰভাৱ শ্বাহৰুখ খানৰ কেৱল ব্যক্তিগত জীৱনতে নহয় প্ৰফেচ’নেল লাইফতো পৰিছে৷ এটাৰ পিছত এটা প্ৰজেক্ট নাকচ কৰি গৈছে অভিনেতাজনে৷ শ্বুটিং বাদ দি কেৱল ঘৰৰ ভিতৰতে সোমাই আছে শ্বাহৰুখ খান৷ এটলী কুমাৰৰ সৈতে এখন চিনেমাৰ শ্বুটিঙত ব্যস্ত থকা শ্বাহৰুখ খানে আধাতে বন্ধ কৰি দিলে শ্বুটিঙৰ কাম৷ উপায় নাপাই পৰিচালকে ‘বডী ডবল’-ৰে কাম চলাব লগা হৈছে৷\nআনহাতে শ্বাহৰুখে অজয় দেৱগণৰ সৈতে এটা বিজ্ঞাপনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰাৰ কথা আছিল কিন্তু দৃশ্যগ্ৰহণৰ কেইমিনিটমান আগতে শ্বাহৰুখে তেওঁৰ বিজ্ঞাপনটো বাতিল কৰি দিয়ে৷ নিৰ্মাতাসকলে ইয়াৰ বাবে সকলো প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিছিল কিন্তু শ্বাহৰুখ শ্বুটিং স্থলীত উপস্থিত হোৱা নাছিল।\nতেওঁলৈ অহা প্ৰতিটো প্ৰস্তাৱকে এফালৰ পৰা তেওঁ নাকচ কৰি গৈছে৷ ইয়াৰ পৰাই বুজিব পাৰি যে ঠিকে নাই শ্বাহৰুখ খান৷ মানসিক অৱস্থা নিশ্চয়কৈ এতিয়া সুস্থিৰ হৈ থকা নাই বলীউড বাদশ্বাহৰ৷ হয়তো কিছুদিন লাগিব পুনৰ স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি আহিবলৈ৷ পুত্ৰ-কন্যাৰ কুকীৰ্তিত সুস্থিৰ হৈ থাকিব পাৰিব কোন পিতৃ-মাতৃ, শ্বাহৰুখ খানো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়৷\nPrevious articleবাইক আৰোহীক খুন্দিয়াই খাৱৈত বাগৰিল ট্ৰাক: থিতাতে নিহত ১\nNext articleপুনৰ আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কাশ্মীৰী পণ্ডিত; জম্মু-কাশ্মীৰত সন্ত্ৰাসবাদৰ নতুন আতংক


মহাভাৰত - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(Mahabharataৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nপ্ৰাচীন শাস্ত্ৰত কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ বৰ্ণনা\nকুৰুক্ষেত্ৰত কৃষ্ণ আৰু অৰ্জুন , ১৮শ-১৯শ শতিকাৰ চিত্ৰ\nমহাভাৰত (महाभारत, IPA: [məɦaːˈbʱaːrət̪ə]) হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ দুই প্ৰধান সংস্কৃত মহাকাব্যৰ ভিতৰত এখন (আনখন হৈছে ৰামায়ণ)। এই মহাকাব্য ইতিহাসৰ এক অংশ।\nকুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধ আৰু কৌৰৱ তথা পাণ্ডৱসকলৰ শেষ দশা বৰ্ণনাৰ উপৰিও মহাভাৰতত হিন্দু দৰ্শনৰ বহুতো তত্ত্ব বিষয়ক আলোচনা সন্নিবিষ্ট আছে, যেনে- জীৱনৰ চাৰি লক্ষ্য বা পুৰুষাৰ্থৰ বৰ্ণনা (১২.১৬১)। এইবোৰ হৈছে ধৰ্ম (সঠিক কাৰ্য্য), পুৰুষাৰ্থ (উদ্দেশ্য), পুৰুষাৰ্থ (সুখ) আৰু মোক্ষ (মুক্তি)।\nমহাভাৰতৰ বিভিন্ন কাহিনীবোৰৰ ভিতৰত মদ্ভাগৱত গীতা, দময়ন্তীৰ কাহিনী, ৰামায়ণৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ আৰু ঋষ্যশৃংগ আদিক সুকীয়া কাব্য হিছাপে গণ্য কৰা হয়।\nমহাকবি ব্যাসক মহাভাৰতৰ লেখক বুলি অভিহিত কৰা হয়। ইয়াৰ ৰচনাৰ স্তৰ আৰু ইতিহাসৰ তথ্য উলিয়াবলৈ বহুতো চেষ্টা চলোৱা হৈছে। এই কাহিনীৰ উৎপত্তি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮ম আৰু ৯ম শতিকাৰ ভিতৰত হোৱা বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে যদিও কাহিনীৰ পুৰণি সংৰক্ষিত অংশ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চাৰিশ বছৰৰ আগৰ নহয়। সম্ভৱত গুপ্ত যুগৰ প্ৰথম ভাগৰ সময়ত কাহিনীটোৱে এতিয়াৰ ৰূপ পায়। ‘মহাভাৰত’ নামটোৰ অৰ্থ ‘ভাৰত বংশৰ মহান কাহিনী’ বুলিও কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ মতেই কাহিনীটোক ২৪,০০০ শ্লোকৰ পৰা বহলোৱা হৈছে যাক আদিতে কোৱা হৈছিল "ভাৰত" (কোনো কোনোৱে পুৰণি নামটো "বিজয়" বুলিও ক’ব খোজে)।\nমহাভাৰতত প্ৰায় এক লাখ শ্লোক আৰু দীঘল গদ্য বৰ্ণনাসমূহ ধৰি প্ৰায় ১৮ লাখ শব্দ আছে। ইয়াৰ কলেৱৰ ইলিয়াদ আৰু ওডিছীৰ সন্মিলিত দৈৰ্ঘ্যতকৈ দহগুণ বেছি বা ৰামায়ণতকৈ চাৰিগুণ বেছি। ডব্লিউ. জি. জনছনে বিশ্ব সভ্যতাত মহাভাৰতৰ গুৰুত্ব বাইবেল, শ্যেক্সপীয়েৰৰ লেখা, হোমাৰৰ লেখা আৰু কোৰানৰ লগত তুলনা কৰিছে।\n1 পৌৰাণিক পাঠৰ ৰূপ\n1.1 সংযোজন আৰু সম্পাদনা\n1.2 ঐতিহাসিক প্ৰসংগ\n1.3 ১৮টা পৰ্ব\nপৌৰাণিক পাঠৰ ৰূপ[সম্পাদনা কৰক]\nব্যাদে তেওঁৰ অনুলেখক গণেশক মহাভাৰতৰ শ্ৰুতলিপি দি থকাৰ দৃশ্য\nআগতেই কৈ অহা হৈছে যে পৰম্পৰাগতভাৱে ব্যাসক মহাভাৰতৰ লেখক বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ প্ৰথম অনুচ্ছেদৰ মতে ব্যাসে গণেশক তেওঁৰ শ্ৰুতলিপি অনুসৰি শ্লোকসমূহ লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰে। তেতিয়া গণেশে চৰ্ত্ত দিয়ে যে ব্যাসে আবৃত্তিৰ মাজত অকণো ৰ’ব নোৱাৰিব। আনহাতে ব্যাসো এই চৰ্ত্ততহে মান্তি হয় যে গণেশে লিখাৰ পূৰ্বে শ্লোকটো বুজি ল’ব লাগিব।\nএই কাব্যখনত কাহিনীৰ ভিতৰত কাহিনীৰ ৰূপ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াক ব্যাসৰ শিষ্য বৈশম্পায়নে অৰ্জুনৰ পৰিনাতি ৰজা জন্মেজয়ক আবৃত্তি কৰি শুনায়। এই আবৃত্তিকে পুনৰ উগ্ৰস্ৰৱা সৌতী নামৰ এজন পেছাদাৰী সাধুকওঁতাই নৈমিশ বনত সন্ন্যাসীৰ এটা দলক শুনায়।\nমহাভাৰতৰ মূল কাহিনী "জয়"ক কুৰু নৃপতি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু তেওঁৰ উপদেষ্টা তথা সাৰথি সঞ্জয়ৰ কথোপকথন হিছাপে দেখুওৱা হৈছে। সঞ্জয়ে ওঠৰ দিনৰ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ প্ৰতিটো ঘটনা বৰ্ণনা কৰি যায়। ধৃতৰাষ্ট্ৰই মাজে মাজে প্ৰশ্ন কৰে আৰু এই যুদ্ধৰ ধ্বংসলীলাৰ কথা গম পাই দুখ আৰু অনুতাপ কৰে।\nপ্ৰথমে সঞ্জয়ে আন গ্ৰহসমূহৰ আৰু পৃথিৱীৰ বিভিন্ন মহাদেশৰ ব্যাখ্যা কৰে আৰু তাৰপিছত ভাৰতবৰ্ষৰ শ শ ৰাজ্য, জাতি, নগৰ, চহৰ, নদী, পৰ্বত, বন আদি সকলোৰে কথা কয়। তেওঁ লগতে যুদ্ধৰ দুই পক্ষৰ প্ৰতিদিনৰ সমৰসজ্জা, প্ৰতিজন মহাৰথীৰ মৃত্যু আৰু যুঁজৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ দিয়ে। ব্যাসৰ জয়ৰ প্ৰায় ওঠৰটা অধ্যায়ত হিন্দুসকলৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ মদ্ভাগৱত গীতা সন্নিৱিষ্ট আছে। মহাভাৰতৰ মতেই ব্যাসৰ জয় লগ লাগি বৈশম্পায়নৰ ভাৰতৰ আকাৰ ডাঙৰ হয়। শেষত উগ্ৰস্ৰৱাই দুইখন কাব্য একগোট কৰি মহাভাৰতৰ ৰচনা কৰে।\nসংযোজন আৰু সম্পাদনা[সম্পাদনা কৰক]\nমহাভাৰতৰ কাহিনীৰ বিভিন্ন স্তৰৰ চিনাক্তকৰণ আৰু সময় নিৰূপণৰ বাবে অলেখ গৱেষণা কৰা হৈছে। তাৰপৰা এই কথা প্ৰমাণ হয় যে মহাভাৰতৰ কিছু অংশৰ উৎপত্তি বৈদিক কালত। মহাভাৰতৰ উৎপত্তি বৈদিক কালৰ আৰম্ভণিত আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ ভাৰতৰ প্ৰথম সাম্ৰাজ্যৰ পূৰ্বে বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। এই সময়ছোৱা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টম বা নৱম শতিকাও হ’ব পাৰে বুলি অনুমান কৰা হয়। এইটো সৰ্বসন্মত যে বেদৰ দৰে মহাভাৰতৰ কথা স্থায়ী নাছিল আৰু আবৃতিকাৰসকলে ইয়াক তেওঁলোকৰ নিৰ্দিষ্ট ভাষা আৰু পদ্ধতিৰে গঢ়ি-পিতি লৈছিল। এইটো অনুমান কৰা হয় যে সংস্কৃত ভাষাই গুপ্ত যুগৰ আৰম্ভণিত (খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকা) ইয়াৰ শেষ ৰূপ পায়। মহাভাৰতৰ প্ৰথমখন সমালোচনামূলক সংস্কৰণৰ সম্পাদক বিষ্ণু সুক্‌থাংকৰেও মত পোষণ কৰিছিল যে আৱিষ্কৃত পুৰণি নমুনাৰ আধাৰত মৌলিক পাঠৰ উদ্ধাৰ অতিশয় দুৰূহ কাৰ্য্য।\n‘মহাভাৰত’ৰ পাঠত মূল ২৪,০০০ শ্লোকৰ ‘ভাৰত’ক পিছত যোগ হোৱা কথাখিনিৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰি। মহাভাৰতৰ অতিকমেও তিনিটা সংস্কৰণ চিনাক্ত কৰিব পাৰি। সেয়া হ’ল ব্যাসৰ ৮,৮০০ শ্লোকৰ "জয়", বৈশম্পায়নে আবৃত্তি কৰা ২৪,০০০ শ্লোকৰ "ভাৰত" আৰু শেষত উগ্ৰস্ৰৱা সৌতীয়ে আবৃতি কৰা "মহাভাৰত" য’ত ১,০০,০০০০ ৰো অধিক শ্লোক আছে। আনহাতে জন ব্ৰকিংটনকে ধৰি একাংশ পণ্ডিতৰ মতে "জয়" আৰু "ভাৰত"ৰ পাঠ একেখিনিয়েই আৰু "জয়"ৰ কথা "আদিপৰ্ব"ৰ (১.১.৮১) এটা অধ্যায়ৰ ভুল ব্যাখ্যাহে।\nকিছু বিধিসন্মত আদৰ্শ মানি চলি ১৮ আৰু ১২ সংখ্যা দুটাক গুৰুত্ব দি এই বৃহৎ কলেৱৰৰ কাব্যখনৰ সম্পাদনা কৰা হৈছিল। কুষাণ যুগৰ সময়ৰ আৱিষ্কৃত সংস্কৃত পুথিখনেই এতিয়ালৈকে পোৱা মহাভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি ৰূপ আৰু তাত "অনুশাসন পৰ্ব" আৰু "বিৰাট পৰ্ব"ৰ অনুপস্থিতিলৈ চাই নতুন সংযোজনসমূহৰ সময় জানিব পৰা গৈছে। ইয়াৰপৰা এই কথা অনুমান কৰিব পাৰি যে প্ৰথম শতিকাত ১৮টা পৰ্বৰে কাব্যখনৰ সম্পাদনা কৰা হৈছিল। ২০টা পৰ্ব থকা আন এটা ৰূপো কিছুকাল বৰ্তি আছিল। ১০০টা "উপ-পৰ্ব"ত কৰা ভাগ (মহাভাৰত ১.২.৭০ ত উল্লেখ কৰা মতে) অধিক পুৰণি আৰু বেছিভাগ পৰ্বৰে শিৰোনাম তাত থকা কোনো উপ-পৰ্বৰ নামেৰে দিয়া হৈছে। হৰিবংশত এই এশ উপ-পৰ্বৰ শেষ দুটা আছে যাক প্ৰকৃত "মহাভাৰত"ৰ পৰিশিষ্ট বুলিও অভিহিত কৰা হয়।\nমহাভাৰত ১.১.৫০ৰ এটা চৰিত্ৰৰ মুখেৰেই কোৱা মতে মহাকাব্যখনৰ তিনিটা ৰূপ আছিল, যথা- "মনু" (১.১.২৭), "আস্তিক" (১.৩, উপ-পৰ্ব ৫) আৰু "বসু" (১.৫৭)। "বসু"ৰ সংস্কৰণে কথোপকথনৰ গাঁথনি এৰি ব্যাসৰ জন্ম কথাৰে পাঠ আৰম্ভ কৰে। "আস্তিক"ৰ সংস্কৰণত ব্ৰাহ্মণ সাহিত্যৰ পৰা "সৰ্পসত্ৰ" আৰু "অশ্বমেধ"ৰ কাহিনী যোগ দিয়া হয়, কাব্যখনৰ "মহাভাৰত" নাম দিয়া হয় আৰু "ব্যাস"ক লেখক বুলি উল্লেখ কৰা হয়। এই সংস্কৰণসমূহৰ সম্পাদকসকল সম্ভৱত পঞ্চৰত্ৰিন পণ্ডিত আছিল আৰু অ’বাৰ্লিছৰ (১৯৯৮) মতে পুথিখনৰ শেষ সম্পাদনালৈ তেওঁলোকে কতৃত্ব বজাই ৰাখিছিল। কিন্তু "ভীষ্ম-পৰ্ব"ত হুণসকলৰ উল্লেখে এই পৰ্বৰ সম্পাদনা ৪ৰ্থ শতিকাৰ সময়ছোৱাত হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।\nআদি-পৰ্বত আন আন কথাৰ উপৰি জন্মেজয়ৰ সৰ্প আহুতি ("সৰ্পসত্ৰ")ৰ কথাও সন্নিবিষ্ট হৈছে। এই "সৰ্পসত্ৰ"ৰ কাহিনীক এক ভিন্ন স্বাধীন কাহিনী বুলি ভবা হয় যাক কেৱল বিষয়বস্তুৰ আকৰ্ষণত মহাভাৰতত যোগ দিয়া হৈছিল। বৈদিক সংস্কৃত বা ব্ৰাহ্মণ সাহিত্যৰ লগত ইয়াৰ এক নিকট সম্পৰ্ক আছিল। পঞ্চবিংশ ব্ৰাহ্মণত (২৫.১৫.৩)ত "সৰ্পসত্ৰ"ৰ উল্লেখ আছে য’ত মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ "ধৃতৰাষ্ট্ৰ","জন্মেজয়" আৰু "তক্ষক"ৰ নাম আছে।\nএনেবোৰ কাৰণতে কাব্যখনৰ বৰ্ণনাক পণ্ডিতসকলে অগঢ়ী আৰু বিশৃংখল আখ্যা দিছে। হাৰ্মান অ’ল্ডেনবাৰ্গো কৈছে যে মূল পোৰাণিক পুথিখনত নিশ্চয় এক শোকাৰ্ত শক্তি আছিল কিন্তু গোটেই পুথিখন অতিকৈ বিশৃংখল।\nঐতিহাসিক প্ৰসংগ[সম্পাদনা কৰক]\nঅতিৰিক্ত তথ্য: শ্ৰীমদ্ভগৱতগীতা\nমহাভাৰত আৰু ইয়াৰ মূল ভাৰতৰ সকলোতকৈ পুৰণি উল্লেখ পোৱা যায় পাণিণিৰ অষ্টাধ্যয়ী (সূত্ৰ ৬.২.৩৮) (আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকা) আৰু গাৰ্হ্য সূত্ৰ (৩.৪.৪)ত। ইয়াৰ পৰা উমান পাব পাৰি যে ভাৰত নামৰ মূল ২৪,০০০ শ্লোক আৰু বিস্তাৰিত মহাভাৰতৰ প্ৰাথমিক ৰূপ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকামানত ৰচনা কৰা হৈছিল। গ্ৰীক লেখক ডিঅ’ ক্ৰাইছ'ষ্ট’ম (Dio Chrysostom)ৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪০-খ্ৰীষ্টাব্দ ১২০ৰ ভিতৰত) এটা লেখাত হোমাৰৰ পদ্যৰ আবৃত্তিও ভাৰতত শুনাৰ কথা পোৱা যায় আৰু ইয়াৰ অৰ্থ ইলিয়াদ ইতিমধ্যে সংস্কৃতলৈ অনুবাদ হোৱাটো বুজাব পাৰে। কিন্তু পণ্ডিতসকলে মত পোষণ কৰিছে যে ই মাত্ৰ "মহাভাৰত"ৰ অস্তিত্বৰ প্ৰমাণহে যাক ডিঅ’ বা তেওঁৰ উৎসসমূহে "ইলিয়াদ"ৰ কাহিনী বুলি ভুল কৰিব পাৰে। \nমহাভাৰতত থকা কেইবাটাও কাহিনীৰ স্বতন্ত্ৰ ৰূপো সংস্কৃত সাহিত্যত দেখিবলৈ পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে- গুপ্ত যুগৰ বিখ্যাত সংস্কৃত কবি কালিদাসৰ (আনুমানিক ৪ৰ্থ শতিকা)অভিজ্ঞানম শকুন্তলম গ্ৰন্থখন মহাভাৰতৰ আদি কাহিনীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কালিদাসৰ পূৰ্বৱৰ্তী কবি ভাসাৰ সংস্কৃত নাট উৰুভংগৰ কাহিনীভাগ ভীমৰ দ্বাৰা দুৰ্য্যোধনৰ মৃত্যুৰ ওপৰত লিখা হৈছে।\nমধ্যপ্ৰদেশৰ খোহৰ (সতনা জিলা) মহাৰাজ শৰ্বন্থৰ তামৰ ফলিত (৫৩৩-৫৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দ) "মহাভাৰত"ক "১,০০,০০০ শ্লোকৰ সংগ্ৰহ" ("শতসহস্ৰী সংহিতা") বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।\n১৮টা পৰ্ব[সম্পাদনা কৰক]\n১৮টা পৰ্বক তলত দিয়া ধৰণে ভাগ কৰা হৈছে :\nপৰ্ব শিৰোনাম উপ-পৰ্ব সাৰাংশ\n১ আদি পৰ্ব ১-১৯ সৌতীৰ দ্বাৰা নৈমিশ বনত ঋষিসকলক শুনোৱা মহাভাৰতৰ বৃত্তান্ত। জন্মেজয়ৰ "সৰ্পসত্ৰ’ৰ সময়ত তক্ষশীলাত বৈস্পায়নৰ দ্বাৰা মহাভাৰতৰ আবৃত্তি। ভৰত বংশৰ কথা বিস্তাৰিতভাৱে কোৱা হৈছে আৰু ভৃগু বংশৰ আঁতিগুৰি বিচাৰ কৰা হৈছে। কৌৰৱ ৰাজপুত্ৰসকলৰ জন্ম আৰু শৈশৱকাল। ("আদি"ৰ অৰ্থ প্ৰথম )\n২ সভা পৰ্ব ২০-২৮ মায়া দানৱৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰপ্ৰস্থত ৰাজপ্ৰসাদ আৰু ৰাজসভা নিৰ্মাণ। ৰাজপ্ৰসাদত কটোৱা জীৱন, যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞ, শকুনিৰ পাশাখেল আৰু পাণ্ডৱৰ বনবাস।\n৩ বন পৰ্ব বা "অৰণ্য পৰ্ব" ২৯-৪৪ বনত কটোৱা বাৰ বছৰ কাল।\n৪ বিৰাট পৰ্ব ৪৫-৪৮ বিৰাট ৰজাৰ ৰাজ্যত কটোৱা এবছৰ অজ্ঞাতবাস।\n৫ উদ্যোগ পৰ্ব ৪৯-৫৯ মহাৰণৰ প্ৰস্তুতি আৰু কুৰু-পাণ্ডৱৰ মাজত মাজত শান্তিৰ ব্যৰ্থ প্ৰচেষ্টা।\n৬ ভীষ্ম পৰ্ব ৬০-৬৪ মহাৰণৰ প্ৰথম ভাগ, কৌৰৱৰ সেনাপতি হিছাপে ভীষ্মৰ যুদ্ধ আৰু তেওঁৰ শৰশৰ্য্যা।\n৭ দ্ৰোণ পৰ্ব ৬৫-৭২ দ্ৰোণৰ সেনাপতিত্বত ৰণ। এইটো যুদ্ধৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্ব। দুয়োপক্ষৰে বেছিভাগ মহান যোদ্ধাৰে এই ভাগৰ অন্তত পতন ঘটে।\n৮ কৰ্ণ পৰ্ব ৭৩ কৰ্ণৰ সেনাপতিত্বত কৌৰৱৰ ৰণ।\n৯ শল্য পৰ্ব ৭৪-৭৭ শল্যৰ সেনাপতি বৰণ আৰু যুদ্ধৰ শেষ দিন। বলৰামৰ সৰস্বতী নদীলৈ যাত্ৰা। ভীম আৰু দুৰ্যোধনৰ মাজত গদাযুদ্ধ আৰু দুৰ্যোধনৰ উৰুভঙ্গৰ লগে লগে যুদ্ধৰ সামৰণি।\n১০ সুপ্তিক পৰ্ব ৭৮-৮০ অশ্বত্থামা, কৃপাচাৰ্য আৰু কৃতবৰ্মাৰ দ্বাৰা সুপ্ত অৱস্থাত পাণ্ডৱ সেনাৰ হত্যা। পাণ্ডৱ পক্ষত কেৱল সাতজন আৰু কৌৰৱ পক্ষত কেৱল তিনিজন যোদ্ধা বাকী থাকে।\n১১ স্ত্ৰী পৰ্ব ৮১-৮৫ গান্ধাৰী, কুন্তী আৰু কৌৰৱ-পাণ্ডৱ পক্ষৰ নাৰীসকলে মৃতকৰ বাবে কৰা শোক।\n১২ শান্তি পৰ্ব ৮৬-৮৮ হস্তিনাপুৰত যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজ্যাভিষেক আৰু ভীষ্মৰ দ্বাৰা সমাজ, অৰ্থনীতি আৰু ৰাজনীতি সম্পৰ্কে ৰজাক দিয়া উপদেশসমূহ। এইটো মহাভাৰতৰ আটাইতকৈ দীঘল পৰ্ব।\n১৩ অনুশাসন পৰ্ব ৮৯-৯০ ভীষ্মৰ অন্তিম উপদেশসমূহ।\n১৪ অশ্বমেধ পৰ্ব ৯১-৯২ যুধিষ্ঠিৰৰ অশ্বমেধ যজ্ঞ। অৰ্জুনৰ বিশ্বজয়। কৃষ্ণৰ দ্বাৰা অৰ্জুনক অনুগীতাৰ জ্ঞান প্ৰদান।\n১৫ আশ্ৰমবাস পৰ্ব ৯৩-৯৫ হিমালয়ৰ পাদদেশৰ কুটীৰত বাস কৰোঁতে বনজুইত ধৃতৰাষ্ট্ৰ, গান্ধাৰী আৰু কুন্তীৰ মৃত্যু। বিদূৰৰ তাৰ আগতেই মৃত্যু আৰু সঞ্জয়ৰ হিমালয় যাত্ৰা।\n১৬ মুষল পৰ্ব ৯৬ মুষলেৰে যাদৱসকলৰ মাজত হোৱা অন্তৰ্কন্দল আৰু তেওঁলোকৰ মৃত্যু।\n১৭ মহাপ্ৰয়াণ পৰ্ব ৯৭ যুধিষ্ঠিৰ আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃবৃন্দৰ অন্তিম যাত্ৰা আৰু হিমালয় আৰোহণ য’ত যুধিষ্ঠিৰৰ বাহিৰে আন সকলোৰে মৃত্যু ঘটে।\n১৮ স্বৰ্গাৰোহণ পৰ্ব ৯৮ যুধিষ্ঠিৰৰ অন্তিম পৰীক্ষা আৰু স্বৰ্গলৈ পাণ্ডৱসকলৰ প্ৰত্যাবৰ্তন।\nখিল হৰিবংশ পৰ্ব ৯৯-১০০ মহাভাৰতৰ ওঠৰটা পৰ্বত সন্নিবিষ্ট নোহোৱা কৃষ্ণৰ জীৱন কাহিনী।\n↑ The Encyclopaedia Of Indian Literature (Volume Two) (Devraj To Jyoti), Volume 2; By Amaresh Datta\n↑ 2.0 2.1 Brockington (1998, p. 26)\n↑ "ভাৰত"ৰ অৰ্থ ভৰত ৰজাৰ বংশ যাৰ নামৰপৰাই সাম্ৰাজ্যখনক ভাৰতবৰ্ষ বুলি জনা গৈছিল\n↑ W.J.Johnson (1998). The Sauptikaparvan of the Mahabharata: The Massacre at Night. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. ix. ISBN 9780192823618. http://books.google.co.in/books?id=d8sYSPhSBEAC&lpg=PP1&pg=PR9#v=onepage.\n↑ 9.0 9.1 9.2 Buitenen (1973) pp. xxiv–xxv\n↑ The Sanskrit epics, Part 2. Volume 12. BRILL. 1998. পৃষ্ঠা. 21. ISBN 9004102604. http://books.google.com/?id=HR-_LK5kl18C&pg=PA21.\n↑ The Spitzer Manuscript(Beitrage zur Kultur- und Geistesgeschichte Asiens), Austrian Academy of Sciences, 2004. It is one of the oldest Sanskrit manuscripts found on the Silk Road and part of the estate of Dr. Moritz Spitzer.\n↑ Hermann Oldenberg, Das Mahabharata: seine Entstehung, sein Inhalt, seine Form, Göttingen, 1922\n↑ "অশ্বমেধ পৰ্ব"ৰ "যৈমিনী ভাৰত" বুলি আন এটা ৰূপ পোৱা যায় য’ত কথোপকথনৰ ঠাঁচ নাই আৰু ব্যাসৰ আন এজন শিষ্য যৈমিনীক ইয়াৰ লেখক হিছাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। মূল মহাকাব্যখনতকৈ ইয়াত কৃষ্ণ সম্পৰ্কীয় আধ্যাত্মিক বৰ্ণনা বেছি। ইয়াৰ ৰচনা কাল ১২শ শতিকা বুলি অনুমান কৰা হৈছে\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত মহাভাৰত সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nশান্তনু · গংগা · ভীষ্ম · সত্যৱতী · চিত্ৰাংগদা · বিচিত্ৰবীৰ্য · অম্বিকা · অম্বালিকা · বিদুৰ · ধৃতৰাষ্ট্ৰ · গান্ধাৰী · শকুণি · পাণ্ডু · কুন্তী · মাদ্ৰী · যুধিষ্ঠিৰ · ভীম · অৰ্জুন · নকুল · সহদেৱ · দুৰ্যোধন · দুঃশাসন · যুযুৎসু · দুঃশলা · দ্ৰৌপদী · হিড়িম্বা · ঘটোৎকচ · অহিলাৱতী · সুভদ্ৰা · উত্তৰা · উলূপী · অভিমন্যু · বব্ৰুবাহন · বাৰবাৰিকা · পৰীক্ষিৎ · জন্মেজয়\nকৰ্ণ · দ্ৰোণ · অম্বা · ব্যাস · কৃষ্ণ · সাত্যকি · ধৃষ্টদ্যুম্ন · সঞ্জয় · বিৰাট · কীচক · কৃপ · অশ্বত্থামা · একলব্য · কৃতবৰ্মা · জৰাসন্ধ · মায়াসুৰ · দুৰ্বাসা · জয়দ্ৰথ · বলোৰাম · দ্ৰুপদ · হিড়িম্বা · শল্য · অধিৰথ · শিখণ্ডী · ভগদত্ত\nমহাভাৰত আৰু ভাৰতীয় বৰ্ণাশ্ৰম প্ৰথা · মহাভাৰতৰ অৱতাৰসমূহ · পাণ্ডৱ · কৌৰৱ · হস্তিনাপুৰ · ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ · প্ৰাচীন ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহ · কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ · শ্ৰীমদ্ভগৱতগীতা\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মহাভাৰত&oldid=242831"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৩ আগষ্ট, ২০২০ তাৰিখে ১১:০০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰূপম গোস্বামীৰ মিথ্যাচাৰ! অসম বন্ধলৈ কৰিমগঞ্জ বিজেপিৰ মুকলি সমৰ্থন\nৰাজ্যিক বিজেপিৰ মুখপাত্ৰ ৰূপম গোস্বামীৰ মিথ্যাচাৰ! অসম বন্ধলৈ কৰিমগঞ্জ বিজেপিৰ মুকলি সমৰ্থন\nNovember 3, 2018 8:36 pm\nবাঙালী যুৱ ছাত্ৰ ফেডাৰেচন তথা শতাধিক দল-সংগঠনে আজি অসম বন্ধৰ আহ্বান জনাইছিল। এই অসম বন্ধক লৈ প্ৰকৃততে অসম ৰাজ্যিক বিজেপিৰ সমৰ্থন আছে নে নাই, তাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে।\nঅসম ৰাজ্যিক বিজেপিৰ মুখপাত্ৰ ৰূপম গোস্বামীয়ে ‘অসম বন্ধৰ সমৰ্থনত বিজেপি দল পূৰ্বৰে পৰা নাই’ বুলি আজি ৰাজ্যিক বিজেপিৰ কাৰ্য্যালয়ত সংবাদমেল যোগে ঘোষণা কৰাৰ বিপৰীতে বৰাক উপত্যকাৰ কৰিমগঞ্জ জিলা বিজেপিৰ সভাপতি সুব্ৰত ভট্টাচাৰ্য্যই অসম বন্ধক সমৰ্থন জনাই কালি প্ৰকাশ কৰিছিল এক প্ৰেছ বিবৃতি।\nকালি কৰিমগঞ্জ জিলা বিজেপিৰ সভাপতি সুব্ৰত ভট্টাচাৰ্য্যই বাঙালী ভাষাতে জিলা বিজেপিৰ পেডত ৫ জনকৈ নীৰিহ লোকৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি প্ৰদৰ্শন কৰি লগতে বাঙালী সংগঠনে দিয়া ২৪ ঘন্টীয়া অসম বন্ধৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাবলৈ সকলোকে আহ্বান জনাইছিল।\nকৰিমগঞ্জ জিলা বিজেপিৰ সভাপতি সুব্ৰত ভট্টাচাৰ্য্যই অসম বন্ধক সমৰ্থন জনাই প্ৰকাশ কৰা প্ৰেছ বিবৃতিটো\nউক্ত প্ৰেছ বিবৃতিত তেওঁ লিখিছিল এইদৰে ‘কালি সন্ধিয়া অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ খেৰবাৰী গাঁৱৰ ৫ জন নীৰিহ গাওঁবাসীক নৃশংসভাৱে হত্যা কৰা ঘটনাৰ তীব্ৰ নিন্দা দিয়াৰ লগতে আত্মাৰ চিৰশান্তি কামনা কৰিছো। এই হত্যাৰ পাছত নিষিদ্ধ ঘোষিত সংগঠন ‘আলফাৰ’ হাত থকা বুলি সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে। বিগত কিছুদিন ধৰি অখিল গগৈ সহ অন্য কেইবাগৰাকী ব্যক্তিয়ে যিভাৱে হিন্দু বাঙালীৰ বিৰুদ্ধে উচটনিমূলক বক্তব্য দি এনে পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিছে তাৰ বাবে কৰিমগঞ্জ জিলা বিজেপিয়ে কঠোৰ আইনী ব্যৱস্থা ল’বৰ বাবে আহ্বান জনাইছে।‘\nআনহাতে সেই বিবৃতিটোৰ শেষৰফালে স্পষ্টকৈ লিখা আছে ‘ভৱিষ্যতে এনে কোনো ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি নঘটে তাৰ বাবে যাবতীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে জিলা বিজেপিয়ে দাবী জনাইছো আৰু কাইলৈ অৰ্থ্যাৎ আজি কৰিমগঞ্জ জিলা ৰাষ্ট্ৰবাদী হিন্দু যুৱ ছাত্ৰ সংগঠন সহ অন্যান্য কিছু ৰাষ্ট্ৰবাদী, সংগঠনে দিয়া বন্ধক সফল কৰি তোলাৰ কাৰণে আমাৰ নৈতিক সমৰ্থন আছে।‘\nমন কৰিব লগীয়া যে ‘অসম বন্ধ’ৰ বিৰুদ্ধে অৱস্থান লোৱা ৰূপম গোস্বামীক আজি উক্ত প্ৰেছ বিবৃতিৰ সম্পৰ্কত নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ সাংবাদিকে সোধাত তেওঁ উভটি ধৰে।\nতেওঁ কয় ‘ক’ত আছে, কি কথা মোক দেখুৱাওক প্ৰমাণ যদি আছে। আমাৰ দলৰ ফালৰ পৰা কোনো তেনেকুৱা হোৱা নাই।‘\nঅৱশেষত, যদি তেনেকুৱা কিবা হৈছে তেন্তে দলৰ ফালৰ পৰা বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব বুলি তেওঁ সংবাদমেলত স্থিতি স্পষ্ট কৰে।\nতেওঁৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰি নৰ্থ ইষ্ট নাও-এ এই প্ৰতিবেদনৰ জৰিয়তে তথ্য প্ৰমাণ দিলে। এতিয়া নিজৰ কথা ৰাখি তেওঁ কৰিমগঞ্জ জিলা বিজেপিৰ সভাপতিজনৰ বিৰুদ্ধে কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ লয় সেয়া লক্ষণীয় হ’ব।


ক্ষীণকায়সকলে কেনেকৈ শৰীৰৰ ওজন বঢ়াব? ডা০ ভূপেন শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআজিকালি বজাৰত ওজন আৰু উচ্চতা জোখা মেচিনৰ লগত বি.এম.আই. ফলাফল জনোৱা মেচিনো উপলব্ধ হৈছে। সকলোৰে বাবে ইণ্টাৰনেটৰ সহায়ত অনায়াসে বি.এম.আই. উলিয়াবলৈ এইখন এখন সহজ চাৰ্ট: http://www.maxlifeinsurance.com/…/best-plans/bmi.aspx\n– কমকৈ খাদ্য লোৱাৰ অভ্যাস\n– দুবাৰৰ খোৱাৰ মাজত দীঘলীয়া ব্যৱধান\n– খাদ্যৰ বাচনিত বেমেজালি\n– শাৰীৰিক অতিশ্ৰম – খাদ্যৰ পৰিমাণ নবঢ়ালে প্ৰয়োজনতকৈ কেলৰি কমকৈ পোৱা\n– দীঘলীয়া অসুস্থতাৰ ফলত বদহজম\n– কৰ্কটৰোগ,যক্ষ্মাৰোগ, হাইপাৰ-থাইৰইডিজম, ডায়েবেটিজ\n– এনৰেক্সিয়া নাৰ্ভোচাম, বুলিমিয়া নাৰ্ভোচাম জাতীয় মানসিক ৰোগ।\nএজন প্ৰাপ্ত বয়স্ক নিয়মীয়া স্বাস্থ্যৰ লোকক ২৪ ঘন্টা কাৰ্য্যক্ষম হৈ থাকিবলৈ পুৰুষক ২১০০ কেলৰি আৰু মহিলাক ১৯০০ কেলৰি দৈনিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন। ব্যক্তিজনৰ কাম বা শ্ৰমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কম বা বেচি কেলৰিৰ শৰীৰক প্ৰয়োজন হয়। নিজৰ বি.এম.আই. বয়স আৰু দৈনন্দিন সক্ৰিয়তাৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখি দৈনিক কিমান কেলৰিৰ প্ৰয়োজন হ’ব তাক সহজে ভাৰতীয়সকলে ইণ্টাৰনেটত এই লিংকটোৰ সহায়ত উলিয়াব পাৰে: http://www.medindia.net/patients/calculators/daily-calorie-counter-indian-food.asp । এই কেলৰি আহে আমাৰ খাদ্যৰ পৰা। খাদ্যৰ মূল তত্ব তিনি বিধ এই ধৰণেৰে আয়ত্ব কৰাটো বাঞ্চনীয় : ৪৫%-৬৫% কেলৰি কাৰ্বহাইড্ৰেটৰ পৰা, ২০%-৩০% কেলৰি ফেট বা চৰ্বিৰ পৰা, ১০%-৩৫% প্ৰটিনৰ পৰা। আকৌ প্ৰতি এক গ্ৰাম কাৰ্বহাইড্ৰেটৰ পৰা আহে ৪ কেলৰি শক্তি, প্ৰতি এক গ্ৰাম চৰ্বিৰ পৰা আহে ৯ কেলৰি শক্তি, প্ৰতি এক গ্ৰাম প্ৰটিনৰ পৰা আহে ৪ কেলৰি শক্তি।\nএতিয়া কিছুমান খাদ্যৰ বিশ্লেষণ চাওক:\n* খাদ্যাভাস সম্বন্ধে কবলগীয়া লাগতিয়াল কথা এইযে কোনো এটা সাজ নোখোৱাকৈ থাকিব নালাগে। ক্ষীণকায়লোকে লঘোন দিব নালাগে। মূল খাদ্যৰ কমেও আধা ঘন্টা আগত বা পিছত পানী বা আন জুলীয়া্ দ্ৰব্য ল’ব লাগে। মূলখাদ্যৰ মাজত পানী খালে হজম কমকৈ হ’ব পাৰে, লগতে খাদ্যৰ পৰিমানো কমি যাব পাৰে। সতৰ্ক হ’ব যাতে অতি বেচি পৰিমাণৰ খাদ্য খাই হাগনি বা বমিত নোভোগে। শৰীৰৰ মাংসপেশীসমূহৰ শ্ৰীবৃদ্ধি বঢ়োৱাৰ লগতে তাক সুগঢ়ি, আটিল আৰু অধিক সক্ৰিয় কৰি তুলিবলৈ সুষম, পুষ্টিকৰ খাদ্যৰ ওপৰি নিয়মীয়া ব্যায়াম বা কছৰতৰ প্ৰয়োজন। সকলোৱে বুল-ৱৰ্কাৰ বা আন যন্ত্ৰৰ সহায় ল’বৰ প্ৰয়োজন নাই। খুব বেচি এযোৰ ডামবেল ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। নহ’লে সাতোঁৰা, চাইকেল চলোৱা বা নানা ধৰণৰ শাৰীৰিক অনুশীলন যেনে উঠক-বৈঠক, ফ্ৰি-হেণ্ড কছৰৎ, যোগাসন, ৱেট লিফ্টিং আদি কৰিও মাংসপেশীক বাঢ়িবলৈ উদ্যম যোগাব পাৰে।\nএতিয়ালৈ ইমানেই। পাঠক জিজ্ঞাসা অনুসৰি আগলৈ আৰু দুই চাৰিটা কথা সংযোজন কৰা হ’ব পাৰে। লিখনিটোৰ বাবে সাহিত্যৰ এই সংখ্যাৰ সম্পাদকৰ উপৰি আৰু কেইবাজনো বন্ধুৰ ইনবস্ক মেছেজ পাইছিলোঁ। সকলোকে আন্তৰিক ধন্যবাদ।\n← ধুম ধুম ধুমুহা (উজ্জল ফুকন)\nদিখম নীৰৱে ব'ব (টুনুজ্যোতি গগৈ) →


ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰক শ্লীপিং টেবলেট খুওৱাৰ অভিসন্ধি পাকিস্তানৰ! তাৰ পাছত... -\nHomeক্ৰীড়াভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰক শ্লীপিং টেবলেট খুওৱাৰ অভিসন্ধি পাকিস্তানৰ! তাৰ পাছত...\nভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰক শ্লীপিং টেবলেট খুওৱাৰ অভিসন্ধি পাকিস্তানৰ! তাৰ পাছত…\nডিজিটেল ডেস্কঃ অক্টোবৰ মাহৰ উৎকট গৰম দেওবাৰ! সমুখ-সমৰত চিৰবৈৰী দুই দেশ, চৰ্চা বিশ্বজুৰি। আইচিচি মেনছ টি-২০ ৱৰ্ল্ড কাপৰ ছুপাৰ ১২ৰ মেচত মুখামুখী ভাৰত-পাকিস্তান। ক্ৰিড়ানুৰাগীৰ অপেক্ষা মাথো দেওবাৰৰ সন্ধিয়া ৭:৩০ বজালৈ। মেচৰ পূৰ্বে দুইপক্ষৰ মাজত চলিছে কথাৰ কটা-কটি। পিছে পাকিস্তানী খেলুৱৈয়ে এখোপ ওপৰলৈ গৈ মন্ত্ৰণা দিলে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰক শ্লীপিং টেবলেট খুওৱাৰ।\n‘ৰাৱালপিণ্ডি এক্সপ্ৰেছ’ ছোৱাইব আখতাৰে এক অনুষ্ঠানত দিলে এই বিস্ফোৰক মন্তব্য। ভাৰতক ৰুধিবলৈ পাকিস্তানে গুৰুত্ব দিবলগীয়া তিনিটা দিশৰ কথা ক’লে পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন বেগী বলাৰজনে। উল্লেখ্য যে, টি-২০ বিশ্বকাপত এতিয়ালৈকে খেলা পাঁচখন খেলতেই ভাৰতে পৰাস্ত কৰিছে পাকিস্তানক। শক্তিশালী ভাৰতক ৰুধিবলৈ এইবাৰ ছোৱাইবে নিজদেশৰ দলক দিলে কেইবাটাও পৰামৰ্শ। যদিও আখতাৰে খুহুতীয়া সুৰত তিনিটা পৰামৰ্শ আগবঢ়ায় তথাপি ই দেশদুখনৰ বৈৰিতাক আকৌ এবাৰ পৰিস্ফুট কৰে। ‘প্ৰথমতে ভাৰতক শ্লীপিং টেবলেট দিয়া। দ্বিতীয়তে, বিৰাট কোহলীক দুদিন ইনষ্টাগ্ৰাম ব্যৱহাৰৰ কৰিবলৈ মানা কৰা। আৰু তৃতীয়তে, এমএছ ধোনীক কোৱা তেঁও নিজেই বেটিং কৰিবলৈ নাহে যেন; মই কৈছো তেঁও এতিয়াও আটাইতকৈ ফৰ্মত থকা বেটছমেন’, পাকিস্তান দলক আখতাৰে খুহুতীয়া সুৰত পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়। এনেবোৰ কথাৰে কিছু হাস্যৰসৰ আমোদ লৈ আখতাৰে তেঁওৰ প্ৰকৃত পৰামৰ্শ আগবঢ়াই কয় যে, পাকিস্তানে এটা ভাল আৰম্ভণিৰ লক্ষ্যৰে ইনিংছ আৰম্ভণি কৰিব লাগিব। তাৰ পাছত দলে ডট বল এৰাই চলিব লাগিব আৰু ৫-৬ অভাৰলৈ বলে প্ৰতি ৰাণ সংগ্ৰহ কৰি ষ্ট্ৰাইক ৰেট উৰ্ধমুখী কৰিব লাগিব। বলিঙৰ সময়ত যদি হাতত এটা ভাল ৰাণসংখ্যা থাকে তেন্তে উইকেট ল’বলৈ চেষ্টা কৰিব লাগিব।\nইয়াৰ পাছত প্ৰাক্তন ভাৰতীয় স্পীনাৰ হৰভজন সিঙক পাকিস্তানক বিজয়ৰ পৰা বিৰত ৰাখিবলৈ ভাৰতে গুৰুত্ব দিবলগীয়া তিনিটা দিশৰ কথা সোধা হয়। হৰভজনে ভাৰতক মেচখন সুন্দৰকৈ আৰম্ভ কৰি কোনোধৰণৰ অতিৰিক্ত চাপৰ নল’বলৈ কয়। পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে এতিয়ালৈ খেলা আঠখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টি-২০ মেচৰ সাতখনতে বিজয়ী হৈছে ভাৰত।\nPrevious articleসঁচা প্ৰেমক কোনে পাৰে বাধা দি ৰাখিব! আৰক্ষীয়ে থানাতে বিয়া পাতি দিলে প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ\nNext articleশ্বাহৰুখ খানে বিজেপিত যোগদান কৰিলেই ড্ৰাগছ চেনি হৈ পৰিব! কোন মন্ত্ৰীৰ এই মন্তব্য?


১৭ এপ্ৰিল. ১৯৬৬ - বিক্ৰম, প্ৰকৃত নাম কেণ্ডি জন ভিক্টৰ, দক্ষি\nⓘ ১৭ এপ্ৰিল. ১৯৬৬ - বিক্ৰম, প্ৰকৃত নাম কেণ্ডি জন ভিক্টৰ, দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু গায়ক। ১৯৭৯ - সিদ্ধাৰ্থ সূৰ্য্যনাৰায়ণ, তামিল, তেলুগু, হিন্দী আৰু মালয়ালম চলচ ..\nⓘ ১৭ এপ্ৰিল\n১৯৬৬ - বিক্ৰম, প্ৰকৃত নাম কেণ্ডি জন ভিক্টৰ, দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু গায়ক।\n১৯৭৯ - সিদ্ধাৰ্থ সূৰ্য্যনাৰায়ণ, তামিল, তেলুগু, হিন্দী আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা।\n১৮০৬ - মণিৰাম দেৱান, উনৈশ শতিকাৰ অসমৰ সমাজ জীৱনৰ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি আছিল। মৃত্যু:১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী\n১৯৭২ - মুত্তিয়া মুৰলিধৰণ, শ্ৰীলঙ্কাৰ ক্ৰিকেট খেলুৱৈ।\n১৭৯০ - বেঞ্জামিন ফ্ৰাঙ্কলিন, আমেৰিকাৰ লেখক, চিত্ৰশিল্পী, ৰাজনীতিবিদ, বিজ্ঞানী, সঙ্গীতজ্ঞ, উদ্ভাৱক, ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধান, কৌতুকবিদ, গণআন্দোলনকাৰী আৰু কূটনীতিবিদ।\n১৯৭৫ - ড॰ সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ, ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, শিক্ষাবিদ আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেখেত স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম উপৰাষ্ট্ৰপতি আছিল। ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈকে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত নিৰ্বাচিত হৈছিল। জন্ম: ১৮৮৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৫ ছেপ্টেম্বৰ\nWikipedia: ১৭ এপ্ৰিল\nভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, গ ..


কেনে আছে চলিত বানত কাজিৰঙাত মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন গঁড় পোৱালিটো? rhinocerose separated from the mother is being cared for In Kaziranga– News18 assam\nকেনে আছে চলিত বানত কাজিৰঙাত মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন গঁড় পোৱালিটো?\nমাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন পোৱালিটো চকুৰ ৰোগৰ লগতে আন ৰোগতো আক্ৰান্ত।\nLast Updated : August 31, 2021, 19:31 IST\nপ্ৰতিবছৰে অহা বানে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে কঢ়িয়াই আনে দুখ। বানে কাজিৰঙাৰ বহু বন্যপ্ৰাণীৰ পোৱালিক মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰাৰ লগতে বহু মাতৃক সন্তানৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে বিচ্ছিন্ন কৰে ৷\nতেনে এটা ১৫ দিনীয়া গঁড় পোৱালি কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান কৰ্তৃপক্ষই বন্যপ্ৰাণী উদ্ধাৰ প্ৰতিপালন তথা পুনৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰ(CWRC)ৰ সহযোগত ৩০ আগষ্টত কঁহৰা বনাঞ্চলৰ মিহিমুখৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে৷ বৰগছ ৰিজ'ৰ্টৰ পাচলিবাৰীৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা মতা পোৱালিটোক বন্যপ্ৰাণী উদ্ধাৰ প্ৰতিপালন আৰু পুনৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰত ভৰ্তি কৰায়৷ কেন্দ্ৰটোৰ চিকিৎসক ডাঃ চামচুল আলী, ডাঃ ভাস্কৰজ্যোতি চৌধুৰীৰ নেতৃত্বত কেন্দ্ৰটোৰ পৰিচায়ক লক্ষী,তৰুণ,মাইমনহঁত ব্যস্ত হৈ পৰিছে পোৱালিটোক সুস্থ কৰাত ৷\nচিকিৎসকৰ নিৰ্দেশ ক্ৰমে পোৱালিটোৰ মুখত গুজি দিছে নিৰ্ধাৰিত পৰিমাণৰ লেক্ট'জেন গাখীৰ৷ কেতিয়াবা মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন পোৱালিটোৱে অলপ খাইছে কেতিয়াবা অলপো নোখোৱাকৈ মন মাৰি শুই আছে৷ চিকিৎসকৰ মতে, চলিত বানত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱা প্ৰথম গঁড় পোৱালিটোৰ অৱস্থা এতিয়াও সংকটজনক ৷\nমাত্ৰ ১৫ দিনীয়া গঁড় পোৱালিটো যথেষ্ট দুৰ্বল হৈ আছে ৷ মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন পোৱালিটো চকুৰ ৰোগৰ লগতে আন ৰোগতো আক্ৰান্ত। তথাপি চিকিৎসক আৰু পৰিচাৰকসকলে পোৱালিটো সুস্থ কৰিবৰ বাবে আপ্ৰাণ চেষ্টা চলাই আছে৷ বৰ্তমান কেন্দ্ৰটোত পূৰ্বৰ বানত মাতৃৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱা চাৰিটা গঁড় পোৱালিৰ লগতে সাতটা হাতীপোৱালি, এটা ম'হ আৰু পাঁচটা নাহৰফুটুকী বাঘ প্ৰতিপালিত হৈ আছে ৷\nআনহাতে চলিত বানত উদ্ধাৰ কৰা দুটা ছাগলী, পহুক ইতিমধ্যে পুনৰ মুকলি কৰিছে কেন্দ্ৰ কৰ্তৃপক্ষই৷ ইতিমধ্যে কুৰি বছৰত ভৰি দিয়া বন্যপ্ৰাণী উদ্ধাৰ প্ৰতিপালন আৰু পুনৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰৰ পৰা গঁড়, হাতী, ম'হকে ধৰি বহু বন্যপ্ৰাণীক পুনৰ সংস্থাপন দিছে ৷ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ কেন্দ্ৰটোত উদ্ধাৰ কৰা বন্যপ্ৰাণীসমূহ সম্পূৰ্ণ বন্য পৰিৱেশত প্ৰতিপালন কৰা হয়।\nFirst published: August 31, 2021, 19:31 IST\nFlood at Kazirangarhino


প্ৰত্যয়- কুলদীপ ৰঞ্জন দত্ত - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nধমক লগাটো কটা! এহেলৈ মই তাক মাছে-মঙহে ৰান্ধি খুৱাই তেজ বঢ়াইছোঁ৷পানী এগিলাচ নিজে লৈ নাখায়… তাৰ আল ধৰি দেহা শুকুৱাইছোঁ…. তাৰ ওপৰত আকৌ তাৰ ডেমাকি সহা মানুহজনীও অমুকীহে৷ —– নিৰলা বৰমাই বকি বকি টিউবৱেলৰ কাষলৈ আহি মোৰ ওচৰতে থিয় দি ৰ’ল৷ হাতত বাহি বাচন এজাপ৷ কালিৰে৷\n“ কি হ’ল নো বুঢ়াৰ? “ —- অলপতে পূৰ কৰা পানীভৰ্তি বাল্টিটোত তিয়নীখন জুবুৰীয়াই এবাৰ চেপি অৰুণে মাত দিলে৷\n“ চাহটোপা কাঢ়া হ’ল৷ তাতে শহুৰেকৰ নাম ধৰি ৰাগ টানিছে৷ “ — বৰমালৈ চালোঁ মই৷ পৌঢ় মুখাৱয়বত বয়সৰ চাপ ক্ৰমাৎ ফুটি উঠিছে৷ চকুৱে-মুখে গোমা ভাৱ এটা বেচ অশান্তিৰে ওলমি আছে৷ হয়তো খং উঠি থকাৰ বাবেই৷\n“ আজি হ’বপায় নাইট ডিউটি আছে “ —- বাচন-জাপ নমাই খালী বাল্টি এটা কলৰ মুখত পাতি হেণ্ডেলডাল তুলি বৰমাই সুধিলে৷\n“ নাই, আজি ঘৰলৈ যাম৷ কৃষ্ণই ডাবোল মাৰি দিব৷ “ কলিতা কেতিয়াকৈ আহিব?“ — পানী মাৰি মাৰি বৰমাই সুধিলে৷\n“ আজি আবেলিমানে আহিব লাগে৷ যোৱা সপ্তাহৰ পৰাই নাই৷ বিয়া খাবলৈ গৈ নিজৰে যোগাৰত লাগিল যেন পাইছোঁ৷ “ —- কৈ কৈ অৰুণ নিজৰ কোঠাৰ ফালে আগবাঢ়িল৷\nবাৰাণ্ডাত গোহাঁইদাই ষ্ট’ভ চাফা কৰি আছে৷ ফিতাবোৰ বৰ মনোযোগেৰে টানি উলিয়াই ব্লেড এখনেৰে সমান জোখত কাটি গৈছে৷ এনেয়ে গহীনকৈ মানুহটো৷ কিন্তু, হাঁহে প্ৰচুৰ৷ সৰু সৰু কথাবোৰতে ঢেক ঢেকাই হাঁহি থাকে বহুপৰলৈ৷\n“ গোহাঁইদাই আজি ভোজ ৰান্ধিব যেন পাইছোঁ “—- যাওঁতে চুপতি মাৰি গ’ল অৰুণে৷\n“ এঁহে হেঁ …. হয় …. হে হে হে হে … “\n— তেখেতে এইবাৰ কাপোৰ এখনত হাত দুখন মচি নিজৰ কোঠালৈ সোমাই গ’ল৷ ফোন আহিছিল৷ হয়তো ঘৰৰ পৰা৷ অৰুণ তাৰ কোঠাত সোমাইছিলগৈ৷ দীঘলীয়া ভাড়াঘৰটোৰ শেষৰ ৰূমটোৱেই অৰুণহঁতৰ৷ মানে অৰুণ, কলিতা আৰু কৃষ্ণৰ৷ বৰলা ডেকা৷ আই টি আই কৰি এতিয়া ৰে’লৱেৰ চাকৰিয়াল৷ অস্থায়ী কাম৷ অস্থায়ী থকাৰ ব্যৱস্থাও৷\nতাৰ আগৰ কোঠাটো খগেন বৰতাহঁতৰ৷ ক’ব পাৰি আৱাসস্থলীটোৰ স্নায়ুকেন্দ্ৰ৷ তাৰ কাহিনীৰে মহাকাব্য গ্ৰথিত হয়৷ তাৰ পটভূমিতে ভাওনা হয়৷ নাটকো চলে৷ কেতিয়াবা ৰোমাণ্টিক৷ কেতিয়াবা কৰুণ৷\nদ্বিতীয়টো ৰূম গোহাঁইদাৰ৷ পৰিয়াল আছে তেখেতৰ৷ কিন্তু, গাঁৱৰ ঘৰত৷ ইয়াত তেখেত অকলেই থাকে৷ নিৰহ-নিপানী, নিজঞ্জাল এটা মানুহ৷ কোঠাত বিছনা এখন আৰু ষ্ট’ভ এটা৷ চুক এটাত আলু-পিয়াজ পৰি থাকে৷ ৰচী এডালত ওলমি থাকে কেইপদমান কাপোৰ৷\n….. আৰু একেবাৰে প্ৰথম কোঠাটো মোৰ৷ তিনি কাৰ্টুন কিতাপ, প্লাষ্টিকৰ চকী-মেজ আৰু অলেখ সা-সৰঞ্জামেৰে যেতিয়া মই ইয়াত প্ৰৱেশ কৰিছিলোঁ — পুৰণি আৱাসীগণে মোক আচৰিত বস্তু চোৱাদি চাইছিল৷ লাহে লাহে প্ৰতিৱেশীকেইজন মোৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ একো একোটা চৰিত্ৰ হৈ পৰিছিল৷ নানা আদেশ-উপদেশ পাইছিলোঁ ….. পাইছিলোঁ স্নেহ-শুভকামনাও …\nকলেজীয়া ছাত্ৰ মই৷ বিশেষ পৰিস্থিতিত হোষ্টেল এৰি ওলাই আহিছিলোঁ৷ সেই সময়ত পি-জি বোৰো খালী নাছিল৷ ঘৰৰ পৰা আহিবলৈও দিনে চাৰি ঘণ্টা অতিক্ৰম কৰাটো সহজসাধ্য নহয়৷ গতিকে, শেষ পন্থা হিচাপে ইয়াতে মূৰ গুজিলোঁহি৷\nবিশেষ অসুবিধাৰ সন্মুখীন নহৈছিলোঁ৷ পুৱাতেই আলু বইলেৰে ভাত খাই কলেজলৈ ওলাই গৈছিলোঁ৷ আবেলি উভতি আহি নাকে-কাণে কৰ্কৰা দুটামান গুজি টিউচনলৈ বাট বুলিছিলোঁ৷ সন্ধিয়া মাছে-পাচলিয়ে, কাগজে-বহীয়ে প্ৰৱেশ কৰিছিলোঁহি কোঠালিত৷ নিজম আৱাসত৷\nদিনবোৰ সহজভাৱে গৈ আছিল৷ কিন্তু, তাৰ মাজতে ব্যতিক্ৰমৰ আসৰ বহিছিল৷ নিনাদিত কোলাহলৰ আসৰ৷ দিগভ্ৰান্ত হৈ উঠা আসৰ৷\nকালি নিশাটোত মই সুস্থিৰে টোপনি মাৰিব পৰা নাছিলোঁ৷ খগেন বৰতাহঁতৰ কোঠাৰ পৰা নিৰ্গত বীভৎস কোলাহলবোৰে মোক শাণিত বেজি হৈ আঘাত কৰিছিলহি কৰ্ণপটহত৷ ইমান হাল্লা ….. ইমান সন্ত্ৰাস … ইমান কোলাহল …. ইমান অশান্তি! !\n“ আ .. আ .. ই … ঐ …. বখলিয়ালে ঐ …. ই মোক শেষ কৰিব আজি …. “ —- নিৰলা বৰমাৰ সকৰুণ বিননি ভাঁহি আহিছিল৷\n“ অ .. ই .. ই .. ত …. চুপ …. মুখতে দিম ….. “ —- খগেন বৰ্তাৰ ধমক ভাঁহি আহিছিল৷\nঅৱধাৰিতভাৱে সেই ৰণাংগণত বাধা দিবলৈ কোনো নাছিল৷ খগেন বৰতা কাষৰীয়া ৰে’ল ষ্টেচনটোৰ কৰ্মচাৰী৷ ল’ৰা-বোৱাৰী-নাতিৰে ভৰুণ সংসাৰ৷ কিন্তু, ইয়াত কেৱল তেখেত আৰু বৰমাহে থাকে৷ পো-বোৱাৰী ৰে’লৱে কোৱাৰ্টাৰত থাকে৷ বৰতাই পোৱা কোৱাৰ্টাৰ৷ কিন্তু, তাত ঠাই কম আৰু ইয়াৰ পৰা বহু দূৰো৷ এতেকে,বৰতাহঁত আছেহি ইয়াত৷ ল’ৰাজনে মাছৰ ব্যৱসায় কৰে৷ নিম্নবিত্ত সমাজৰ অংশীদাৰ৷ গতিকে, দেউতাকৰ কোৱাৰ্টাৰতেই থিতাপি লৈ আছে৷\n“ মৰিলোঁ …. ঔ ….. আৰু কিমান খুন্দ … তই …. “ —- এইবাৰ নিৰলা বৰমাৰ কণ্ঠ আৰু উচ্চ হৈ উঠিছিল৷\nএই সমগ্ৰ ব্যাপাৰটোত কেতিয়াবা মই কিছু আচৰিতো হওঁ৷ কাৰণ, খগেন বৰ্তা তেনেই ক্ষীণ-মিন, চুটি-চাপৰ নিমাখিত মানুহ এটা৷ শক্তিৰ ফালৰ পৰা ভীমতো নহয়েই …. নকুল-সহদেৱো নহয়! মানুহটো থিয় হৈ থাকিব পৰাটোৱেই যেন তেখেতৰ বাবে এটা ডাঙৰ সক্ষমতা৷ কিন্তু, গোলাপী নিচাত আচ্ছন্ন হৈ পৰাৰ লগে লগে তেখেতৰ অভিব্যক্তিয়েই সলনি হৈ পৰে৷ সেই মুহূৰ্তত তেখেতে নিজকে কোনোবা অসীম শক্তিধৰ যোদ্ধা বুলিয়েই ভাৱে৷\nকিন্তু, নিৰলা বৰমা স্বাস্থ্যৱতী৷ স্থূলকায় শৰীৰ৷ খগেন বৰ্তাক অনায়াসে ডাঙি লৈ ফুৰিব পাৰে৷ তৎসত্ত্বেও, নিশাৰ ৰণাংগণত অপৰিৱৰ্তিত বৈপৰীত্য৷\n“ এই দুজনৰ আতিশয্যত নিশা শুব নোৱাৰা হৈছোঁ “ —- কাষৰে পি-জি ত থকা সহপাঠী অংকুৰক কৈছিলোঁ মই৷\n“ এটা কাম কৰিবা৷ তেওঁলোকে সেই পৰ্ব আৰম্ভ কৰিলে তুমি কাঁহী এখন লৈ বজাবলৈ ধৰিবা …. কিবা সুধিলে ক’বা … আপোনালোকে গোৱা গানটোৰ লগত মিলাকৈ বজাইছোঁ …. “ —- অংকুৰে কৈছিল৷ সি হয়তো মোৰ অৱস্থাটো আৰু উপভোগ্য কৰি তোলাৰ যত্নত আছিল৷\nযোৱা নিশা সীমা পাৰ হৈ উঠা চিঞৰ-বাখৰ বোৰত মই তেওঁলোকৰ কোঠাত ভূমুকি মাৰি চাইছিলোঁ৷ বৰ্তাই লাঠি এডালেৰে নিৰলা বৰমাক কোবাই আছিল৷ মই গৈ আজোঁৰ মাৰি লাঠিডাল লৈ পিছফালৰ খালটোত পেলাই থৈ আহিছিলোঁ৷\nআজি শনিবাৰ৷ দুই পোন্ধৰৰ ৰে’লখনত গ’লে সন্ধিয়া ঘৰ পাই কালিলৈ দিনটো থাকি পৰহি পুৱা পাঁচ বজাৰ ৰে’লত আহি কলেজ পাব পাৰিমহি৷ মনতে হিচাপটো কৰি লৈ কুকাৰত ভাতমুঠি বহাই, কেৰাহী মাজিবলৈ বুলি টিউবৱেলৰ কাষ পালোঁহি৷\nপীৰা এখনত বৰ্তাক বহুৱাই নিৰলা বৰমাই তেতিয়া গা-ধুৱাই আছে৷ চুলিত চেম্পুও সানিছে৷\n“ ইমান মৰম কৰোঁ, ইমান মৰম কৰোঁ; তেও তোমাৰ বুকুত সোমাবলৈ নাপাওঁ ….. “ —- অস্ফূটভাৱে কোৱা কথাকেইটা মোৰ কাণত ঠিকেই পৰিলহি৷ মই আঁৰ হৈ দিলোঁ৷\nবিয়লি ঘৰলৈ বুলি ওলাই কোঠাৰ দুৱাৰত তলাটো ওলোমাই ৰাস্তাত উঠিলোঁহি৷ দীঘল ভাড়াঘৰটোৰ বাৰাণ্ডাৰ এচুকত তেতিয়া ফ’ল্ডিং খাট এখন পাৰি খগেন বৰ্তা আৰু নিৰলা বৰমাই লুডু খেলি আছে৷ বৰমাৰ মুখ ঢৌৱাই যোৱা হাঁহি এটাই অকৃত্ৰিমভাৱে মোৰ দুচকুত ধৰা দিলেহি৷\nসেয়া চিৰ-অনুৰাগৰ হাঁহি৷ বিশ্বাসৰ হাঁহি৷ প্ৰত্যয়ৰ হাঁহি৷\n← ফাগুনৰ কথা -বৰ্ণালী বৰগোঁহাই\nগদাপাণি ডালিমীক বিচাৰি নগাপাহাৰলৈ- হিমাশ্ৰী দাস →\nডেমকেয়াৰ দীপাৱলী (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)


পৰিচয় ইউটিউবাৰ, কিন্তু বলীউডলৈ তেওঁৰ হাতেৰেই সৰবৰাহ হয় নিষিদ্ধ নিচাৰ! -\nHomeজীৱন শৈলীপৰিচয় ইউটিউবাৰ, কিন্তু বলীউডলৈ তেওঁৰ হাতেৰেই সৰবৰাহ হয় নিষিদ্ধ নিচাৰ!\nজীৱন শৈলীব্ৰেকিং নিউজমনোৰঞ্জন\nপৰিচয় ইউটিউবাৰ, কিন্তু বলীউডলৈ তেওঁৰ হাতেৰেই সৰবৰাহ হয় নিষিদ্ধ নিচাৰ!\nমুম্বাই : সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ আত্মহত্যাৰ ঘটনাৰ পাছৰে পৰা দেশত নিষিদ্ধ নিচাৰ কৱলত পৰা চেলিব্ৰিটিৰ কাহিনীয়ে তোলপাৰ লগাই আছে। ইজনৰ পাছত সিজন তাৰকা জেৰাৰ সন্মুখীন হৈছে নাৰ্কোটিক্স কণ্ট্ৰোল ব্যুৰৰ। একাধিক হৈছে গ্ৰেপ্তাৰ। এই প্ৰক্ৰিয়া এতিয়াও অব্যাহত আছে। ড্ৰাগছৰ গোচৰত শুকুৰবাৰে ৰকুল প্ৰীত সিঙৰ দৰে তাৰকা অভিনেত্ৰীও ব্যুৰোৰ জেৰাৰ সন্মুখীন হৈছে।\nতাৰ মাজতে এইবাৰ পোহৰলৈ আহিছে আন এক বিস্ফোৰক খবৰ। এইবাৰ ব্যুৰৰ জালত পৰিছে এজন ইউটিউবাৰ। ব্যাপক পৰিমাণৰ ‘মানালি চাৰস’ অৰ্থাত গাঁজাসহ গ্ৰেপ্তাৰ হৈছে ইউটিউবাৰ গৌতম দত্ত। ইউটিউবাৰৰ জিম্মাৰ পৰা নাৰ্কোটিক্স কণ্ট্ৰোল ব্যুৰোৱে জব্দ কৰিছে ৫০ লাখ টকা দামৰ ১ কিলোগ্ৰাম নিষিদ্ধ ‘মানালি চাৰস’। মুম্বাই ক্ৰাইম ব্ৰাঞ্চৰ নিচাজাতীয় সামগ্ৰী নিবাৰক শাখাই আন্ধেৰী এলেকাৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰে ইউটিউবাৰ দত্তক। ইউটিউবাৰৰ পৰিচয় লৈ প্ৰতিষ্ঠিত হ’লেও নিষিদ্ধ নিচাৰ সৰবৰাহত জড়িত দত্তৰ গ্ৰেপ্তাৰে আন এখন গোপন দুৱাৰ মুকলি কৰাৰ সম্ভাৱনা প্ৰকট কৰি তুলিছে। দত্তৰ বলীউডৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক আছে বুলি আৰক্ষীৰ সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰিছে। এনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁ বলীউড তাৰকাক নিষিদ্ধ নিচাৰ যোগান ধৰাৰ আশংকা ব্যক্ত কৰিছে আৰক্ষীয়ে।\nশুকুৰবাৰে নিয়মীয়া তালাচীৰ সময়তে নাৰ্কোটিক্স কণ্ট্ৰোল ব্যুৰোই সন্দেহবশতঃ গৌতম দত্তক আটক কৰিছিল। তেওঁ কঢ়িয়াই ফুৰা বেগটো পৰীক্ষা কৰাৰ সময়ত আৰক্ষীয়ে এক কিলোগ্ৰাম ‘মানালি চাৰস’ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। জ্যেষ্ঠ আৰক্ষী বিষযে দত্ত নালাৱাড়েই এই তথ্য সদৰি কৰিছে। ৫০ লাখ টকা দামৰ নিচাজাতীয় দ্ৰব্য উদ্ধাৰৰ পাছতে আৰক্ষীয়ে তেওঁ ড্ৰাগছ প্ৰতিৰোধী কেইবাটাও ধাৰাত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। ইউটিউবাৰজনৰ গ্ৰেপ্তাৰে মায়ানগৰাকীত নিষিদ্ধ ড্ৰাগছৰ গোপন বেহা সন্দৰ্ভত আন ভালেমান দিশ পোহৰলৈ অনাৰ সম্ভাৱনা আছে। ব্যুৰোই এই সংক্ৰান্তত তদন্ত অব্যাহত ৰাখিছে।\nPrevious article‘ইন’ভেটিভ স্মাগলাৰ’ : অন্তৰ্বাসত ওলাল ৪৪ লাখৰ সোণ\nNext articleপঞ্চভূতত বিলীন হ’ল সিদ্ধাৰ্থ শুক্লা


পুলক গগৈ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমমতাজ ছবিৰ বাবে ভিভেল প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ পূব বঁটা গ্ৰহণ কৰা অৱস্থাত\nকাৰ্টুনিষ্ট, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক\nঅমিতাভ গগৈ, গীতিমা\nপুলক গগৈ (ইংৰাজী: Pulak Gogoi) অসমৰ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক। আমেৰিকাৰ ৱাশ্বিংটনত তেখেতৰ চিত্ৰশিল্পৰ প্ৰদৰ্শনী হৈছিল। ছবি বিক্ৰী কৰা পইচাৰে ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰামৰ্শক্ৰমে তেখেতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণলৈ মন মেলে আৰু ১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত খোজ নামৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি তেখেতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তেখেতৰ পৰিচালনাত মুক্তি পোৱা ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বন নামৰ চলচ্চিত্ৰখনে শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। তেখেতে মুঠতে ৯খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত খোজ, শ্ৰীমতী মহিমাময়ী, সেন্দূৰ, সূৰুজ, মমতাজ আদি চিনেমা উল্লেখযোগ্য। চলচ্চিত্ৰত জড়িত হোৱাৰ আগতে তেখেতে কাৰ্টুনিষ্টৰ কাম কৰিছিল।\n2 পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ\nএজন চিত্ৰশিল্পী হিচাপে গগৈৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁ মুম্বাইৰ বান্দ্ৰা স্কুল অৱ আৰ্টচ আৰু বষ্টন মিউজিয়াম অৱ ফাইন আৰ্টছত আনুষ্ঠানিকভাৱে ছবি অঁকা শিকিছিল। তেখেত পেন্‌ছিলভানিয়া একাডেমী অব্ ফাইন আৰ্টছলৈও গৈছিল। মুম্বাইৰ জাহাঙ্গীৰ আৰ্ট গেলাৰী, ৱাশ্বিংটন আদি কৰি বিভিন্ন ঠাইত তেওঁৰ চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী হৈছিল।\nআছাম ট্ৰিবিউনত তেওঁ কাৰ্টুনিষ্টৰ চাকৰি কৰিছিল। বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই নৱযুগ আলোচনী উলিওৱাত তালৈ গুছি আহিল। ১৯৬৬ চনত নৱযুগ বন্ধ হৈ যোৱাত কলিকতালৈ যায় আৰু পত্নীৰ সোণৰ গহনা বন্ধক থৈ কাৰ্টুনৰ এখন আলোচনী উলিয়ায়। তেতিয়া তেওঁ যথেষ্ট আৰ্থিক অনাতনৰ মাজত কটাবলগীয়া হৈছিল। ভূপেন হাজৰিকাই কথাটো গম পাই কিছু আৰ্থিক সকাহ দিবলৈ তকদীৰৰ পৰা অসমীয়ালৈ ডাবিং কৰি থকা ভাগ্য নামৰ চিনেমাখনৰ কামত সহায় কৰি দিবলৈ কৈছিল।\n১৯৭১-৭২ চন মানত গগৈয়ে আমেৰিকাৰ ৱাশ্বিংটনৰ এখন চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈছিল। তাত চল্লিশখনমান ছবি বিক্ৰি হোৱাত ভালেমান ধন গোট খালে। এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ বিমানত ঘূৰি আহোঁতে ফ্ৰেংকফুৰ্টত তেওঁৰ চুটকেছটো থাকি আহিল। সেয়েহে বিমান কৰ্তৃপক্ষই চুটকেছটো ঘূৰি নহালৈকে পাঁচদিন মুম্বাইৰ হোটেলত থকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে। পিছে হোটেলত থাকি আমনি পোৱাত তেতিয়া বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰি থকা বিজয় চৌধুৰী আৰু পীযুষ কান্তি ৰায়ৰ ওচৰলৈ তেওঁ গুচি গ'ল। তালৈ ভূপেন হাজৰিকাও আহিল। তাতেই সকলোৱে তেওঁক চিনেমা এখন কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিলে। ছবি বিক্ৰী কৰি পোৱা যথেষ্ট ধন হাতত আছেই। ভূপেন হাজৰিকাই ছবিৰ সঙ্গীত কৰি দিম বুলি গাত ল’লে। তেনেকৈ গগৈয়ে খোজ নিৰ্মাণ কৰি চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰিলে। ছবিখন অৱশ্যে ফ্লপ হৈছিল।\nতেওঁ মুঠ নখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ অসমীয়া ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে। ইয়াৰে ছখনৰ প্ৰযোজনা নিজৰ। তেওঁৰ দ্বিতীয় ছবি শ্ৰীমতী মহিমাময়ীয়ে লাভৰ মুখ দেখুৱাইছিল। সেন্দূৰ আৰু সূৰুয চুপাৰহিট ছবি আছিল। ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বনে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাইছিল। কিন্তু ছবিখন চিনেমাগৃহত মুক্তি দিয়া নহ’ল। অৱশ্যে বঁটা-বাহন, দূৰদৰ্শনৰ প্ৰদৰ্শন আদিৰ যোগে ছবিখনে প্ৰযোজকক প্ৰায় পাঁচলাখ টকাৰ লাভ দিছিল।\nপূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবিৰ উপৰিও গগৈয়ে বহুকেইখন চুটিছবি আৰু টেলিফিল্ম নিৰ্মাণ কৰিছিল।\nপুলক গগৈয়ে মুঠতে ৯খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল\n১ খোজ ১৯৭৫\n২ শ্ৰীমতী মহিমাময়ী ১৯৭৯\n৩ সাদৰী ১৯৮২\n৪ সেন্দুুৰ ১৯৮৪\n৫ সূৰুজ ১৯৮৫\n৬ ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বন ১৯৯২\n৭ মৰম নদীৰ গাভৰু ঘাট ১৯৯৯\n৮ পত্নী ২০০৩\n৯ মমতাজ ২০১৩\nৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বনে ৪০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯৩) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ 'ৰজতকমল' বঁটা লাভ কৰিছিল।\n২০১৪ চনত মমতাজে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ প্ৰথম ফিল্মফেয়াৰ পূব বঁটা লাভ কৰিছিল।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ভট্টাচাৰ্য, অতনু (২০১৯). বাৰ্তালাপ ১. আঁক-বাক. পৃষ্ঠা. ১১-২৪. ISBN ৯৩-৮২৭২৬-৯০-২.\n↑ 2.0 2.1 "Film Directors". enajori.com. 2013-01-22. http://enajori.com/film-directors/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-01-30.\n↑ "Pulak Gogoi". nthwall.com. http://www.nthwall.com/as/5678900169। আহৰণ কৰা হৈছে: February 14, 2013.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 অতনু ভট্টাচাৰ্য (ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৮). "মোৰ ইচ্ছামৃত্যু হ'ব যেন লাগে". সাতসৰী.\n↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 চন্দন কুমাৰ. "পুলক গগৈৰ সৈতে মুক্তচিন্তাৰ সাক্ষাৎকাৰ". http://muktosinta.org/. http://muktosinta.org/pulakgogoi/। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 July 2020.\n↑ "40th National Film Festival, PDF Page 58, 156". https://www.dff.nic.in/images/Documents/77_40thNfacatalogue.pdf.\n↑ "The winners of Vivel Filmfare Awards East.". Filmfare. 31 March 2014. http://www.filmfare.com/news/winners-of-vivel-filmfare-awards-east-5742.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 April 2014.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পুলক_গগৈ&oldid=325804"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ জুন, ২০২২ তাৰিখে ২২:৩৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


পানী লাগিছে ?... মূৰৰ বিষ?.... আৰু নাকো বন্ধ? : পংকজ নেওগ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅঁতো, খং উঠিব লগা কথাই। এনেয়ে অহৰহ নাকৰ পৰা পানী, বিজলুৱা শেঙুন ওলাই আছে, মূৰটোও গধূৰ, নাক বন্ধ- ইমান অশান্তিৰ মাজত এটা এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ পালে খং উঠিবইতো। পানী লগা মানেই বুজি পাব লাগে কি অশান্তিকৰ অৱস্থা। তাতে আকৌ কেঁচা ঘাত নিমখ ছটিওৱাৰ দৰে একো একোটা উপসৰ্গ সুধি থাকিলে খং কেলেই নুঠিব।\nলেখাৰ আৰম্ভণি সেই জনপ্ৰিয় বিজ্ঞাপনৰ পৰাই চুৰ কৰিছোঁ।\nহাঁচিয়াই মেলি ফাইল-পত্ৰ হাতৰ পৰা পৰি গৈছে।\nআইনা ভাঙিছে? কিবা দৰব নলয় নেকি?\nৰ’ব ৰ’ব, খং নকৰিব।\nমই আপোনাক একেষাৰতে ক’বলৈ ওলাইছোঁ যে, আজিলৈকে এই পৃথিৱীত ছৰ্দি বা পানীলগা ভাল কৰিব পৰা ঔষধ আৱিষ্কাৰ হোৱা নাই। কিয়, বিশ্বাস হোৱা নাই নহয়? আমাৰ বন্ধু এজনে কৈছিল- যদি আমি কোৱাৰ দৰে সঁচাই ছৰ্দিৰ ঔষধ নথকা কথাটো বিশ্বাস কৰিব লগা হয় তেন্তে হেনো তেওঁ আত্মহত্যাই কৰিব লাগিব। সেয়ে আপুনিও যদি ছৰ্দিৰ অশান্তিবোৰৰ হাত সাৰিবলৈ তেনে অন্ধ বিশ্বাসত শিৰ নত কৰে- আমাৰ ক’ব লগা নাই। কাৰণ বিশ্বখনেইতো তেনেকুৱা। ঈশ্বৰৰ নেজডাল বিচাৰি নেপালেও ঈশ্বৰৰ নামত পূজা-পাতল হয়। সাত খুন মাফ হয়, বেমাৰ নেথাকিলেও ঔষধ বিক্ৰী হয়!\nএকেই নহয় জানো কথাষাৰ? বাৰু পানী লগালৈ আহোঁ- তাৰ পিছত মৰ্জি আপকা। দৰব খাই ১৫/২০ দিন ছৰ্দিত ভুগিব। নিজৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা নোহোৱা কৰি আন বেমাৰত পৰি মৰিবনে ৫/৬ দিন মান শেঙুন পেলোৱা, অলপ ৰেষ্ট লোৱা আৰু ঔষধ নোখোৱাকৈ ভৱিষ্যত জীৱন সুস্থ-সবল ৰাখিব।\nপৰচৰ্চা কৰা বিষয়টোত অসমীয়াৰ নাম আছে। খং নকৰিব, এয়া মই কোৱা নাই। অতীতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ পণ্ডিতে বৰ গৰ্বেৰে কৈ গৈছে। আৰু এটা বিষয়ত অসমীয়াৰ নাম আছে। সেয়া হ’ল উদাৰতা। এই দুয়োটা কথা গমি-পিটি চাই আমি আৱিষ্কাৰ কৰিছোঁ- প্ৰথমটো ভাল, দ্বিতীয়টো পৰচৰ্চা আমি কৰোঁ। আমি যিহেতু উদাৰ মনৰ-বহল মনৰ সেয়ে চৰ্চা কৰোঁ পৰৰ। এই ক্ষুদ্ৰ দেহটোৰ কি চৰ্চা কৰিম। সেয়েহে কালৰ কবলত নপৰিবলৈ এই পাত পাত কৰা চৰ্চাবিধ নিজৰ দেহত ১০০ শতাংশ সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা ভাল। এই কথাৰ চিধা অৰ্থ হ’ল আপোনাৰ শৰীৰটোত কি হৈ আছে আপুনি নিজে জনাটো দৰকাৰ। নিজে নিজৰ ৰোগ বুজি ঔষধ গ্ৰহণ কৰিব নালাগে বুলি পুৰণি কালৰ পৰা এটা কথা প্ৰচলিত আছে। কিন্তু যেতিয়া ডাক্তৰৰ ঔষধকো বিশ্বাসত ল’ব নোৱাৰি তেতিয়া এই প্ৰচলিত কথা মানি নচলাটোৱেই মঙ্গলজনক। প্ৰথমে কেৱল নিজৰ ৰোগটোৰ সম্পৰ্কে জ্ঞান থকা আৱশ্যক। আমি ৰোগ বুজাৰ আৰম্ভণি, পানী লগাৰ পৰাই কৰোঁ।\nপ্ৰথম দুদিনমান ডিঙিটো সুৰসুৰাই থাকে। দুই-এটা হাঁচি ইয়াৰ পিছত অহৰহ নাকৰ পৰা পানী ওলোৱা। প্ৰথমে শুদ্ধ পানী ওলায়। ফটফটীয়া পানী। এক-দুই দিনৰ ভিতৰতে সেই পানী বিজলুৱা পদাৰ্থলৈ পৰিৱৰ্তন হয়- যাক শেঙুন বুলি কোৱা হয়। নাক বন্ধ হয়। শেঙুনবোৰ ঠিকমতে নোলালে মূৰৰ বিষ, জ্বৰ হ’ব পাৰে। এই শেঙুনবোৰ ওলোৱা কৰিলে বা নাকেৰে উজাই নি গিলিলে কফ জমা হ’ব পাৰে। যিবোৰ উলিয়াই দিবলৈ কাঁহ হয়।\nএক প্ৰকাৰৰ ভাইৰাছৰ বাবে আমাৰ এই ৰোগ হয়। এই ভাইৰাছে আমাৰ শ্বাস তন্ত্ৰৰ ওপৰৰ অংশ (Upper Respiratory Tract) আক্ৰমণ কৰে। আৰু এই অংশৰে কোষবোৰত থিতাপি লৈ বংশ বৃদ্ধি কৰে। ফলত এই অংশৰ প্ৰদাহ হয় আৰু ফুলি যায়। ‘মিউকাচ মেমব্ৰেন’ নামৰ এই অংশত থকা কোষবোৰ ধ্বংস হয়। এই কোষবোৰ ধ্বংস হোৱাৰ ফলত এই মৃতকোষ আৰু ৰসবোৰ নাকেৰে বাহিৰলৈ ওলাই আহে। এয়াই নাকৰ পানী বা শেঙুন। কেতিয়াবা এই মৃত কোষৰ সংখ্যা-পৰিমাণ ইমানেই বাঢ়ি যায় যে, ই নাক বন্ধ কৰি দিয়ে। এই সময়ছোৱাত নতুন নতুন কোষৰ জন্ম, ধ্বংসৰ লগতে আমাৰ শৰীৰ নিজা প্ৰতিৰোধী জীৱাণুবোৰেও সংগ্ৰাম চলাই থাকে ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে। এনে কোষৰ ধ্বংস আৰু কোষৰ ওপৰত পানী আৰু শেঙুনে আৱৰি ৰখাৰ বাবে আমি সাময়িকভাৱে ঘ্ৰাণ শক্তিও হেৰুৱাওঁ।\nএয়াই হ’ল ভাইৰাছৰ কথা। কিন্তু এই ভাইৰাছক সম্পূৰ্ণৰূপে অৱজ্ঞা কৰি কেৱল ঠাণ্ডাকেই পানী লগাৰ বাবে দায়ী কৰা হয়। হওতে কথাষাৰৰ আধা সত্য। কেৱল ঠাণ্ডাই ছৰ্দি কৰিব নোৱাৰে। দেহত হঠাত হোৱা উত্তাপৰ পৰিৱৰ্তন অৰ্থাত ঠাণ্ডাৰ পৰা হঠাতে গৰম বা গৰমৰ পৰা হঠাতে ঠাণ্ডা পৰিৱেশলৈ আহিলে বা খাদ্যবস্তু গ্ৰহণ কৰিলে সেই পৰিৱৰ্তনৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ শৰীৰটোক কিছু সময় লাগে। কবলৈ গলে শৰীৰটোৱে এনেবোৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগত হঠাতে সমতা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। সেই সময়খিনিত শৰীৰৰ স্বাভাৱিক প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাও হ্ৰাস পায়। ফলত ভাইৰাছৰ আক্ৰমণক প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰাত ছৰ্দি হবলৈ পায়। গতিকে ঠাণ্ডা গৰমৰ সমতা দেহে ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলেও ছৰ্দিৰ ভাইৰাছে ঢুকি নাপালে ছৰ্দি হব নোৱাৰে। সেইদৰে ছৰ্দিৰ ভাইৰাছে আক্ৰমণ কৰিলেও যদিহে শৰীৰৰ স্বাভাৱিক প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা অটুট থাকে তেন্তে ছৰ্দি নহবও পাৰে।\nপানী লাগিলে মোহাৰি পেলাওক আক’। এখন ডাঙৰ কাপোৰ লওক আৰু যিমান পানী ওলাই মোহাৰি থাকক। কিন্তু যিহেতু নিৰাময়তকৈ প্ৰতিৰোধ ভাল, গতিকে ৰোগ যাতে নহয় সেয়াহে যত্ন লোৱা উচিত। পৰাপক্ষত এই ৰোগ হব পৰা কাৰক দুটাৰ পৰা আঁতৰত থাকক। প্ৰথমতে বৰ গৰমৰ পৰা আহি ধক ধককৈ চেঁচা পানী নিপিব, গা নুধুব, ফেনৰ বতাহ নলব বা কাপোৰ কানি লগে লগে নুখুলিব। চেঁচা মজিয়া বা পকাত নুশুব। এইবোৰ কাম কৰাৰ আগতে অলপমান পৰিৱেশটোৰ লগত সমতা ৰক্ষা কৰি লোৱা প্ৰয়োজন। দ্বিতীয়তে, এনে যদি অবিজ্ঞানসন্মত কাৰ্য্য অকমান মানসিক দুৰ্বলতাৰ বাবে বা অকণমান শীতলতাৰ লোভত কৰিও পেলায় তেন্তে ভাইৰাছজনিত কাৰকসমূহে যাতে বেমাৰ কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে চাফ-চিকুণ হৈ থকা দৰকাৰ।\nসাৱধানতাৰ পিছতো যদি ছৰ্দি হয় উপায়তো নাই। নাকৰ শেঙুন মচি থাকক। যিমান শেঙুন ওলায় পেলাই দিবলৈ যত্ন কৰক। শেঙুন নাকেৰে উজাই নি গিলি নথব। যিমান পাৰে নাকেৰে শেঙুন উলিয়াওক উজুৱাই নি মুখেৰে নেপেলাব। শেঙুন গিলি থলে সেইবোৰ গিলি থলে সেইবোৰ ভিতৰলৈ গৈ কফ হব আৰু জমা হৈ থাকিব। ফলত ছৰ্দি ৫/৬ দিনৰ মূৰত ভাল হৈ গলেও কাহ আৰু কফে আপোনাৰ শান্তি হৰণ কৰিব। যিহেতু ছৰ্দি লাগিলে শ্বাস নলীত জলীয় পদাৰ্থৰ পৰিমাণ বাঢ়ে। ফলত নাকেৰে সোমোৱা ধূলিকণাৰ সৈতে নানা বীজাণু এই শেঙুনত লাগি ধৰে। এনে শেঙুন গিলি থলে এনে ধূলি মাকতি আৰু বীজাণুৱে খাদ্য নলীৰ বিভিন্ন অংশত ঘাঁ কৰিব পাৰে। বীজাণু পেটলৈ গৈ পাকস্থলী আৰু আন অংশৰ ক্ষতি কৰাৰ সম্ভৱনাও নথকা নহয়। বিছনাত শোওতে ওপৰমুৱাকৈ নুশুই কাটি কৰি শুলে ভাল। ওপৰমুৱাকৈ শুলে শেঙুন পেটলৈ যোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক। ইয়াৰ পিছতো যদি কফ জমা হয় তাক কাঁহ যোগে পেলাই দিয়াই ভাল। গিলি নথব।\nনাকত শেঙুন বা কফ কন্ঠত জমা হৈ থাকিলে তাত আন ৰোগৰ বীজাণু, বেক্টেৰিয়াও গা কৰি উঠিব পাৰে। সেয়ে ইয়াক জমা হ’বলৈ নিদিব। শেঙুন বা কফ হালধীয়া, সেউজীয়া হ’লে জানিব বীজাণুৰ আক্ৰমণ হৈছে। গতিকে তেতিয়া গৰম পানী ভাপ বা নিস্বাসত ললে সুফল পাব।\nনোখোৱাৰ ভিতৰত প্ৰথমেই কওঁ- ঔষধ নেখাব। নাকৰ শেঙুন বা পানী উলিওৱাৰ দৰে অস্বস্তিকৰ অৱস্থা এটাৰ হাত সাৰিবলৈ বহুতে ঔষধ খায়। পিচে ই আপোনাক ক্ষতি হে কৰিব। কাৰণ পানী শুকোৱা মানে শেঙুনবোৰ ডাঠ হোৱা। আৰু নাক বন্ধ হোৱা। পিছে ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ ক্ষমতা ইহতৰ নাই- বৰং লক্ষণবোৰহে নোহোৱা কৰিব পাৰে। আনহাতে যি তি প্ৰতিৰোধমূলক ঔষধ গ্ৰহণ কৰিলে শৰীৰৰ স্বাভাৱিক প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কমিহে যায় লাহে লাহে, কাৰণ ছৰ্দিৰ ভাইৰাছৰ প্ৰতিৰোধমূলক ঔষধ আজিলৈকে আৱিষ্কাৰ হোৱা নাই। ছৰ্দিৰ সময়ত আমাৰ শৰীৰৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা এই কাৰ্য্যত লাগি থাকে-সেই সময়ত প্ৰতিৰোধমূলক ঔষধ গ্ৰহণ কৰিলে শৰীৰে সেইবোৰৰ বিৰুদ্ধেও যুঁজিব লগা হয়। ফলত শৰীৰ দুৰ্বল হৈ পৰে। এনেবোৰ কাৰণতো ছৰ্দি ভাল হোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো পলম হয়। শৰীৰ দুৰ্বল হোৱাৰ ফলত আন ৰোগ হোৱাৰো সম্ভাৱনা থাকে। পিছে যদিহে ছৰ্দি লাগিলে ঔষধ গ্ৰহণ কৰে তেতিয়া বৰং ইয়াৰ ওলোটা ফলহে পোৱা যায়। ছৰ্দি হৈ থাকিলে আন ৰোগ নহয় বুলি বহুলোকে কোৱা শুনা যায়। এই কথা কিছু পৰিমাণে সত্য। কাৰণ যেতিয়া ছৰ্দি লাগে তেতিয়া এই ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ বাবে আমাৰ দেহৰ প্ৰতিৰোধ শক্তিয়ে গা কৰি উঠে। শক্তিশালী ছৰ্দিৰ ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুজি আমাৰ দেহৰ প্ৰতিৰোধ শক্তিও গা কৰি উঠে। সেই শক্তি ঔষধ গ্ৰহণ কৰি ধ্বংস কৰিব নালাগে। মাথো অলপ জিৰণিত থাকি নিজৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী হবলৈ দিয়াই উচিত।\nদ্বিতীয়তে- ধূমপান নকৰিব। এই ধোৱাৰ লগত যোৱা নিকটিন, টাৰ, কাৰ্বন মনোক্সাইড, বেনজ’পাইৰিন আদিবোৰৰ ভালেমান নাকৰ শেঙুনত লাগি থাকে। কফত লাগি থাকে। ফলত সাধাৰণতে ধূমপান কৰিলে হাওঁফাওঁ আৰু কলিজাৰ হোৱা ক্ষতি হ্ৰাস পালেও নাক আৰু শ্বাসনলিত থকা শেঙুন আৰু কফত এইবোৰ লাগি থাকি শ্বাসনলী, নাক, খাদ্যনলীত ঘাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। আনকি কেন্সাৰ কৰাৰ সম্ভাৱনাও নথকা নহয়। যদিহে লৰালৰিকৈ সেই ধূমে চুই যোৱা শেঙুন আৰু কফবোৰ উলিয়াই পেলোৱা নহয়।\nআনহাতে খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কিমান যে অন্ধবিশ্বাস আছে লাজেই লাগে। কল, কণী, গাখীৰ, মিঠাই, ফল-মূল… উস্ কত কি বস্তুবোৰ যে নোখোৱাৰ নিয়ম নাই। কিন্তু চব অন্ধবিশ্বাস। ছৰ্দি হ’লে প্ৰকৃততে গতানুগতিক গ্ৰহণ কৰা খাদ্যসমূহৰ উপৰিও বেছি পৰিমাণৰ পানী বা জুলীয়া পদাৰ্থ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। বহুতৰে ভুল ধাৰণা আছে যে, যিহেতু পানী ওলাইছে নাকেৰে গতিকে জুলীয়া বস্তু বেছিকৈ খোৱাটো বেয়া। আচলতে নাকেৰে পানী ওলোৱাৰ বাবেই বেছি পানী খাব লাগে। নহলে শৰীৰত পানীৰ অভাৱে দেখা দিব পাৰে। আৰু শৰীৰ দুৰ্বল হয়। আনহাতে, ছৰ্দিৰ ফলত মুখ, জিভা লেতেৰা হোৱাৰ বাবে স্বাদ আমি নাপাওঁ, নাক বন্ধ হৈ থকাৰ বাবে গোন্ধ নাপাওঁ, গতিকে খাদ্যৰ প্ৰতি অনিহাৰ সৃষ্টি হোৱাতো স্বাভাৱিক। সেই অনিহাই শেষত গৈ ছৰ্দি হ’লে এসাজ লঘোণ দিব লাগে ধৰণৰ ধাৰণাও কিছু সংখ্যক মানুহৰ মাজত আছে। কিন্তু এনে কাৰ্য্যই শৰীৰ দুৰ্বল কৰি ৰোগ নিৰাময়ত পলমহে কৰে। আনহাতে, ঔষধৰ উপৰিও ভাতৰ সলনি ৰুটি, মৌজোল, তুলসীপাত, জালুক, আদা, তালমিচিৰি, অত্যাধিক জলাৰে ৰন্ধা মাংস আদিবোৰক ছৰ্দি ভাল কৰা খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। এয়াও ভুল ধাৰণা। অৱশ্যে শুকান ৰুটি বা ভুজিয়া আদি খহটা খাদ্য গিলিলে কণ্ঠনলীত যি চেৰচেৰনি ভাৱ থাকে সেয়া সাময়িকভাৱে মাৰ যোৱাৰ ফলত অলপ ভাল লাগিব পাৰে। আকৌ জলা আৰু মিঠা বস্তু খালে বেছি পৰিমাণে লালটি ওলাই বাবে কণ্ঠৰ সেই চেৰচেৰনি ভাৱ মাৰ নিয়ায়। গৰম পানীৰে গাৰ্গল কৰিলেও অলপ ভাল লাগে। পিছে ৰোগ ৫-৬ দিন থাকিবই। গতিকে সেইবোৰ আপুনি যিয়েই নকৰক কেইটামান নিৰ্দিষ্ট কাম কৰাতো একান্তই বাঞ্ছনীয়।\n১) ছৰ্দি লাগিলে নাকত ৰুমাল লবলৈ নাপাহৰিব। ধূলি-বালি, বীজাণু নাকত নুসুমায় আৰু আপুনি হাঁচি মাৰিলে যাতে আপোনাৰ নাকৰ শেঙুন আনৰ গাত নপৰে। শেঙুন নাকত থাকিলে উলিয়াই পেলাব।\nছৰ্দি-পানী লাগিলে সুন্দৰ ভাৱে খাই বৈ, পৰিষ্কাৰকৈ থাকি, অলপ বেছিকৈ বিশ্ৰাম ৪-৫ দিন অতিবাহিত কৰক। আপুনি সম্পূৰ্ণ সুস্থ আৰু আগতকৈ অধিক ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ ক্ষমতা আয়ত্ব কৰিব। মিছাতে অশান্তি বুলি ভাবি থাকি ঔষধৰ মৰীচিকাৰ পিছত দৌৰি ফুৰি ৰোগ নিৰাময়ৰ দিন দীঘলীয়া কৰাৰ উপৰিও ভৱিষ্যত জীৱনটো অশান্তিময় কৰি নুতুলিব। শেষত আকৌ কওঁ-পানী লাগিছে? মূৰৰ বিষ? আৰু নাকো বন্ধ?…….৫-৬ দিন অপেক্ষা কৰক।\n← জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ : ডা° দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ\nধপাতৰ অপকাৰিতা : ডা° ভূপেন শইকীয়া →


"Kind Attention মুখ্যমন্ত্ৰী মহোদয়! : বিস্ফোৰক বাক্যৰে পুনৰ মুখ্য মন্ত্ৰীলৈ চিঠি অভিজিত শৰ্মাৰ\n“Kind Attention মুখ্যমন্ত্ৰী মহোদয়! : বিস্ফোৰক বাক্যৰে পুনৰ মুখ্য মন্ত্ৰীলৈ চিঠি অভিজিত শৰ্মাৰ\nকোভিড উৎসৱ নে কোনো পক্ষৰ ধন ঘটা আহিলা! নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ হাতত শৰ্মাৰ বিস্ফোৰক পত্ৰ\nগুৱাহাটী , July 19, 2020 9:13 pm\nবহু কেইটা বিস্ফোৰক অভিযোগৰে ভৰপূৰ বাক্যৰে মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ দ্বিতীয়খন পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিছে APW ৰ সভাপতি অভিজিত শৰ্মাই।\nনৰ্থ ইষ্ট নাওৰ হাতত আহি পৰিছে সেই বিস্ফোৰক পত্ৰ।\nচিঠিখনৰ আৰম্ভণি “Kind Attention মূখ্যমন্ত্ৰী মহোদয়!” ৰে কৰিছে শৰ্মাই।\n“মহাশয়, সন্মানসহকাৰে আপোনাক জনাও যে ৰাজ্যত কোভিডৰ নামত একাংশ ঠিকাদাৰে বিভিন্ন বিভাগত চলাই থকা মুকলি লুণ্ঠনৰ বিষয়টো দৃষ্টিগোচৰ কৰি ইয়াৰ পূৰ্বেও এখন মুকলি চিঠি আমি আপোনালৈ লিখিছিলো। আপোনাৰ তৰফৰ পৰা এই বিষয়ত কোনো সুদুত্তৰ নাপায় আজি এইখন দ্বিতীয় চিঠি আপোনালৈ লিখিবলৈ ওলাইছো।” চিঠিখনত উল্লেখ।\nচৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা ইমানবোৰ ব্যৱস্থা লোৱাৰ পাচতো ৰাজ্যত নৱজাতকৰ মৃত্যুৰ হাৰ অন্য ৰাজ্যতকৈ বেছি বুলি উল্লেখ কৰি চিঠিখনত শৰ্মাই লিখি কয় “ইয়াৰ আৰত আছে দুই নম্বৰী ঔষধৰ ৰমৰমীয়া ব্যৱসায় চলোৱা এজন ঔষধ মাফিয়া। এই মাফিয়াজনৰ স’তে ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য বিভাগৰ বৰমুৰীয়াসকলৰ থকা সনা পিটিকাৰ বাবেই যাৱতীয় সকলো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতো নৱজাতকৰ মৃত্যুৰ হাৰ কমোৱাত আপোনাৰ চৰকাৰ বাৰে বাৰে বিফল হৈছে।”\nইয়াৰুপৰি দেওৰা উপাধিৰ এজন একেই মানবতাহীন মাফিয়াই যোগান ধৰা বেক্টেৰিয়া লাগি থকা প্ৰসূতি ডেলিভাৰী কীটৰ প্ৰভাব নৱজাতকৰ মৃত্যুৰ সতে জড়িত আছে বুলি অভিযোগ আছে বুলি চিঠিত তেওঁ উল্লেখ কৰে।\n“এইটো এটা এনেকুৱা ঠিকাদাৰৰ দল যাৰ লুণ্ঠন বিগত কংগ্রেছৰ আমোলতো সেই একেই মাত্ৰাত চলিছিল যি মাত্ৰাত আপোনাৰ দিনতো চলি আছে, তথা ইয়াৰ আৰত আপোনাৰ চৰকাৰক শলঠেকত পেলোৱাৰ এক ষড়যন্ত্ৰও লুকাই আছে।” চিঠিত উল্লেখ।\nতেওঁ আৰু কয় “জনৈক “ধানুকা” উপাধিৰ একেজন মাফিয়াৰ ছত্রছায়াত কেইজন মান মানৱতাহীন এটি মাফিয়াৰ দলে বিভাগীয় মন্ত্ৰীৰ অগোচৰে কোভিডৰ মোকাবিলাৰ বিভিন্ন ঠিকা ঠাকুলিৰ এক বৃহৎ ছিণ্ডিকেট গা কৰি উঠিছে। এই ছিণ্ডিকেটত বিভাগীয় বৰমুৰীয়া সকল এনে ভাবে জড়িত হৈ পৰিছে।”\nইপিনে কোভিডৰ নামত অসমখনকেই যেন দুভাগ কৰি পেলাইছে বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ লগতে কয় “এভাগত আছে কোভিডৰ আতংকত আতংকিত সকলো ৰাইজ আৰু আন ভাগত আছে মুষ্টিমেয় এন এইচ এম ৰ বিষয়া আৰু সেই ড্ৰাগ মাফিয়াকেইজনৰ ছিণ্ডিকেট।”\nশৰ্মাৰ মতে “এই চিণ্ডিকেটৰ বাবে কোভিড এক উৎসৱ আৰু কোভিডৰ বিভিন্ন ঠিকা উক্ত মাফিয়াকেইজনৰ যিকোনো প্রকাৰে আদায় দিয়াটো দুই পক্ষৰ ধন ঘটাৰ আহিলা।”\n“মহাশয়, এয়া এক কৌটি দুই কৌটি টকাৰ কাৰবাৰ নহয়! উক্ত ঠিকাদাৰকেইজনৰ বাবে কোভিড হৈ পৰিছে এক দীর্ঘম্যদী ধন লুটাৰ আঁচনি। কোভিডে আমাৰ দৰে খাতিখোৱা জনতাক যিমানেই দুৰ্ভোগ ভুগাইছে সিমানেই উক্ত মাফিয়াজনৰ বাবে কোভিড বাৰেৰহণীয়া উৎসৱ হৈ পৰিছে।” শৰ্মাই গুৰুতৰ অভিযোগ তুলি চিঠিত উল্লেখ কৰে।\nতেওঁ লগতে লিখি কয় “অৱশ্য এনে নহয় যে অকল সেইজন মাফিয়াৰ বাবেই কোভিড উৎসৱ হৈ পৰিছে। একেটা দলৰে আশীষধন্য কেইজনমান মুষ্টিমেয় ঠিকাদাৰৰ বাবেও কোভিড এক উৎসৱত পৰিণত হৈছে। প্রতিজন এনে মাফিয়াৰ প্রতিটো তথ্য এজন এজনকৈ আমি ফাদিল কৰিম। যদি এনে তেজপিয়া সকলৰ বিৰূদ্ধে বিহীত ব্যৱস্থা ল’বলৈ আপুনি অপাৰগ তেন্তে আমি মাননীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে সকলো তথ্য প্রদান কৰিবলৈ বাধ্য হ’ম।”\nতদুপৰি তেওঁলোকে “শূণ্যত গদা ঘুৰাই সস্তীয়া জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰাৰ দৌৰত নাই” বুলি দাবী কৰি পত্ৰত লিখি কয় “মাত্র দুখন মান এনে ফার্মৰ নাম অতীত আৰু বর্তমানৰ কাম কাজৰ এক বিশ্লেষণ এক নির্ভৰযোগ্য সংস্থাৰ হতুৱাই কৰিলেই বহু কথা পোহৰলৈ আহিব!”\n“মহাশয়, আপুনি তদন্ত কৰক, পি পি ই কীট, ট্রিপল লেয়াৰ এন ৯৫ মাক্সকে ধৰি ছটা আইটেমৰ প্ৰায় এসত্তৰ কৌটি টকীয়া ঠিকাত দুশ পচানব্বৈ টা পাৰ্টিয়ে অংশ ল’লে য’ত মফটলাল, এপল’ ইণ্টাৰনে্শ্যনেলৰ দৰে আন্তৰাষ্ট্ৰীয় পার্টিয়ে অংশ লোৱাৰ পাচতো চিভিচি গাইডলাইন আৰু জি এফ আৰ গাইডলাইন অমান্য কৰি কাক ৱর্ক অর্ডাৰ দিয়া হ’ল সেয়া অনলাইন আপলোড নকৰিলে যাৰ বাবে সাধাৰণ জনতাই গমেই নাপালে কাম কাক দিয়া হল, যিটোত কেগৰ নিয়ম ৰাজহুৱা ক্ৰয় প্রক্রিয়া দেখ দেখ অমান্য কৰা হৈছে। কিয়? কোন ঠিকাদাৰৰ বাবে?” চিঠিত শৰ্মাই উল্লেখ কৰে।\nইপিনে, মেলাথিন ৫০% ঘনত্বৰ যোগানৰ নিবিদাত কি কি অনিয়ম হৈছে এবাৰ তদন্ত কৰিবলৈ আহ্বান জনাই শৰ্মাই লগতে কয় “উক্ত ৰাসায়নিক পদাৰ্থ বিধ ৫০ % ঘনত্ব আৰু ৯৫% শতাংশ বিশুদ্ধতাত ক’ত উৎপন্ন হয় তদন্ত কৰাওক। লগতে এইবিধ সামগ্রীৰ ঠিকা কাক দিয়া হ’ল কি প্রক্রিয়াৰ দ্বাৰা দিয়া হ’ল তদন্ত কৰিলেই সকলো ওলাব। লগতে এইটোও তদন্ত কৰক, এই নিবিদাৰ ৱর্ক অর্ডাৰ কপি আজিলৈ কিয় অনলাইনত উপলব্ধ নহল, যিটো চি ভি চি গাইডলাইনৰ লগতে জি এফ আৰ গাইডলাইনৰ দেখ দেখ অৱমাননা।”\nতেওঁ লগতে কয় “মহাশয়, এই প্ৰায় দুই কৌটি উনত্রিশ লাখৰ ১০% ছডিয়াম হাইপক্লৰাইড চলুশ্যন আৰু মেলাথিয়ন ৫০-৫৫% ঘনত্ব যোগানৰ নিবিদা আহ্বান কৰা হৈছে য’ত এই সমীকৰণৰ ঔষধৰ বিতৰণ পৃথিৱী বহু দেশত বাধা প্ৰদান কৰি থোৱা হৈছে ( দিল্লী, মধ্যপ্ৰদেশকে ধৰি), এই নিবিদাত চক্রান্তমুলক চর্ত আৰোপ কৰিয়েই অন্য পার্টিক নিবিদাত অংশ গ্রহণৰ পৰা বিৰত ৰাখি সেই একেটা ড্ৰাগ মাফিয়াক ৰঙা দলিছা পাৰি দিয়া হৈছে। আমাৰ সন্দেহ এই প্রক্রিয়াটোতো জালিয়াতি আছে।”\n“লগতে আমি ইয়াকো কওঁ এই সম্পর্কত বিভাগীয় স্পষ্টীকৰণ দিলেই আপোনাক ৰাজহুৱাকৈ এই কাৰচাজিত জড়িত এন এইচ এমৰ বিষয়ববীয়াৰ নাম পৰৱর্তী সময়ত জনাই দিম। বজৰং, আগাম, প্ৰগ্ৰেছিভ আৰু ঘনশ্যাম নামৰ এই ফার্ম বোৰে এইবোৰ নিবিদাত কি ভুমিকা লৈছে, বিভাগে এখনৰ পিছত আনখন কৰিগেণ্ডাম কিয় জাৰী কৰিব লগীয়া হ’ল, সেয়া তদন্ত কৰক মূখ্যমন্ত্ৰী মহোদয়।” চিঠিত উল্লেখ কৰি শৰ্মাই কয়।\nইপিনে Essential Drugs, consumables, hand rubs আদি যোগানৰ প্ৰায় বিশ কৌটি সাতানব্বৈ লাখৰ নিবিদাত একেজন মানুহৰ দুখন ফাৰ্ম ভাগ লৈ কেনেকৈ নিজেই নিজৰ প্ৰতিযোগী হ’ব পাৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰি তেওঁ লগতে কয়, “যিটো চিভিচি গাইডলাইনৰ প্ৰত্যক্ষ পৰিপন্থী, তাকো ৰাজহুৱা কৰা দৰকাৰ। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, এই নিবিদা আহ্বান কৰোতেই চর্তাবলীৰ ক্ষেত্রত ওপৰত উল্লেখ কৰা ড্রাগ মাফিয়াজনৰ পক্ষত সম্ভব হোৱাকৈ সকলো ব্যৱস্থা কৰা হৈছে, বিভাগীয় বিষয়ববীয়াৰ সনা পিটিকা অবিহনে এয়া অসম্ভৱ। প্রয়োজন হ’লে আপোনাক এই সম্পৰ্কে বিষদভাৱে তথ্য প্রমাণসহ বুজাই দিম জালিয়াতি কেনেকৈ ক’ত কোনে কৰিছে।”\n“মহাশয়, আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা, এই সমুহ ৱর্ক অর্ডাৰ বিভাগীয় ৱেবচাইটত আৰু অসম চৰকাৰৰ ই টেণ্ডাৰিং পৰ্টেলত আজিলৈ কিয় আপলোড নহল সেয়া ডাঙৰ প্ৰশ্নবোধক। বিভাগীয় মন্ত্রীক অন্ধকাৰত ৰাখি বৰমুৰীয়া আৰু ঠিকাদাৰৰ হাতোৰাত এইবোৰ চলি আছে। এইবোৰৰ আঁৰত আনকি কোভিড দীর্ঘম্যদী হ’লে দীর্ঘম্যদী ঠিকাৰ অংক জড়িত আছে। লগতে যদি এতিয়ালৈ ওপৰত উল্লেখ কৰা সামগ্ৰীবোৰৰ ৱর্ক অর্ডাৰ দিয়া হোৱাই নাই তেন্তে বর্তমান ৰোগীৰ চিকিৎসাত বা অন্যন্য কামত এইসমূহ সামগ্রী যে ব্যৱহাৰ হৈ আছে সেইবোৰ কোনে যোগান ধৰি আছে? নে ইয়াৰ আৰত বেক ডেটেড অর্ডাৰ ইছ্যু কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ চলিছে আমি আপোনাক সুধিছো মহোদয়।” ভয়ংকৰ অভিযোগ তুলি মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ প্ৰশ্ন অভিজিত শৰ্মাৰ।\nতেওঁ আৰু প্ৰশ্ন কৰি কয় “মহাশয়, লাখ লাখ মানুহক অন্ধকাৰত ৰাখি এনেকৈ কোনো জনৈক ধানুকা, কি কি, জৈন, দেওৰা, যাযোদিয়া, বাৰ্মা, কংগ্রেছৰ দিনৰ জনসংযোগ কেলেংকাৰীৰ নায়ক বৰা, এজন বহু বিতর্কিত এ চি এছ বিষয়াৰ পত্নী , জি আৰ দি, ঘনশ্যাম আদিৰ বাবে বিধে বিধে কৌটি কৌটি টকাৰ দুই নম্বৰী অংক কৰি কোভিডৰ নামত বেপাৰ চলোৱা অংকক আমি গৰিহণা দিছো লগতে ইনকাম টেক্সত সকাহ পোৱাৰ অংকত কৌটি কৌটি টকা আৰোগ্য নিধিত দান দি বিভাগীয় ঠিকা ঠাকুলিত ছিণ্ডিকেট চলাই কোভিডৰ ৰণ জিকিবলৈ বা জীয়াই ৰাখিবলৈ চলি থকা ষড়যন্ত্ৰক আমি গৰিহণা দিছো লগতে উচ্চ পর্যায়ৰ তদন্তৰ দাবী জনাইছো।”\n“এইক্ষেত্রত এই পৰ্যন্ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আদায় দিয়া প্ৰায় ৬৩০ কৌটি টকা আৰু ভৱিষ্যতে দিবলগীয়া তেনে বিয়াগোম ৰাশিক লৈ সর্বসাধাৰণৰ মূৰৰ ওপৰেদি যোৱা কোভিডৰ এক ভয়ানক অংক ও সকলো খেলিমেলিৰ আৰত কেলেংকাৰীৰ কাৰক হৈ আছে।” চিঠিত উল্লেখ।\nশৰ্মাৰ অন্য এক বিস্ফোৰক প্ৰশ্ন “মহোদয়, আপুনি আনৰ ভৰি চুই সেৱা কৰাটোকে অন্য অৰ্থত প্রকাশৰ উদ্দেশ্যে আগৰ এজন মুখ্যমন্ত্ৰীৰ লগত লগ লাগি হৰ্ডিং বনোৱাৰ অংক কৰি তথা আগৰ চৰকাৰৰ দিনত জনসংযোগৰ বিয়াগোম কেলেংকাৰীত জড়িত জনৈক ৰাজীৱৰ নিচিনা এজন দাগী মানুহক আপোনাৰ আমোলত এন এইচ এমত ৰঙা দলিচা পৰাৰ আঁৰত কি আছে? খাদ্য টেণ্টৰ যোগানত জড়িত এজন ব্যৱসায়ী কি কি কেলেংকাৰীত কেনেকৈ জড়িত হৈ কিমান লুণ্ঠন চলাইছিল আৰু আপোনাৰ দিনতো কেনেকৈ কত কত কি কি কৰি আছে সেই “কি কি”ৰ বিশদ তথ্য আপুনি বিচাৰিলেই আমি দিবলৈ সাজু হৈ আছো।”\nচিঠিৰ শেষত শৰ্মাই উল্লেখ কৰি কয় “মহাশয়, কোভিডৰ আঁৰৰ অনিয়ম সংক্ৰান্তত এইখন আপোনালৈ আমাৰ দ্বিতীয় চিঠি। ইয়াৰ পাচতো আমি আমাৰ সামর্থ্যৰে যুজ চলাই যাম। আশাকৰো তাৰ আগতেই আপোনাৰ পৰা আমি বিচৰা সূদুত্তৰ লাভ কৰিম।”


প্রজাপতয়ে নমঃ – বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাস – ফটাঢোল\nঅৱশেষত যোৱাটোৱেই ঠিক হ’ল। বহু ভবাগুণাৰ অন্তত সি অৱশেষত সিদ্ধান্তলৈ আহিল, যাব লাগিবই। হওঁতে যাবলৈ বৰ মন নাছিল। কেনেকৈনো যায়! ইমানবোৰ কাম, ইমানবোৰ দায়িত্ব। ছুটীৰ কথা ক’লেই অধ্যক্ষই এনে দেখুৱায় যেন কিলোগ্রামত এহেজাৰ টকাকৈ কিনা দুই কিলোগ্রাম আঁৰি মাছহে আৱৰ্জনাৰ দমত পেলাই আহিবলৈ কোৱা হৈছে!\n: ক্লাছ খতি হৈ থাকিলে ছাত্র-ছাত্রীৰ কোৰ্ছ কেনেকৈ শেষ হ’ব?\nঅথচ সি ছুটী তেনেকৈ নলয়েই, ক্লাছো বৰকৈ খতি নকৰে। কথাটো অধ্যক্ষয়ে জানে, তথাপি ক’ব লাগে কাৰণে, বা তেনেকৈ কোৱাটো তেওঁৰ অভ্যাস কাৰণে, কয়। ইফালে নিজৰে ল’ৰা-ছোৱালীৰ পৰীক্ষা৷ সি ঘৰত নাথাকিলেই ড’মেন, পোকেমন, ৱাটছএপ, ফেচবুক, টিকটক। মাকক পাত্তাই নিদিয়ে। গতিকে ডেৰশ কিলোমিটাৰ ষ্টাৰবাচ-টাটা মেজিক-পিলপিলি, কান্ধত বেগ, হাতত উপহাৰৰ টোপোলা, গুগল মেপ, বিয়াৰ চিঠিখন উলিয়াই বিবাহভৱনৰ নামটো নিশ্চিতকৰণ – এইবোৰৰ মাজেৰে বিয়া খাবলৈ যােৱা, তাতে ৰাতি থকাকৈ…. ক’ত আৰু যোৱাৰ মন থাকে !\nপিচে নহ’ল। নোযোৱাৰ সিদ্ধান্তত সি বাহাল থাকিব নােৱাৰিলে। কথা হ’ল, ল’ৰাৰ মম-ডেড, মানে মাক-দেউতাক দুয়ো আহিছে মাতিবলৈ; সি নাম নুশুনা লেটেষ্ট মডেলৰ দামী গাড়ীৰপৰা কঢ়া ইস্ত্ৰিৰ চিন থকা পোচাকেৰে নামি আহি, দেখাত কোনোবা অত্যুৎসাহী কবিয়ে জেপৰ ধন নে বাকচৰ ধন ভাঙি নিজে উলিওৱা সৰু কবিতাৰ কিতাপ যেন লগা আঢ়ৈশটকীয়া নিমন্ত্ৰণী পত্র, চিকচিকীয়া বটাত চাৰিটা তামোলে আঁঠখিলা পাণে আগবঢ়াই দি বিয়ালৈ মাতোতে দহাই দহাই কৈছে, নগ’লে ‘মস্ত’ বেয়া পাব৷ অকল বিয়া খাই গুচি আহিলে নহ’ব, ৰাতি দৰাৰ লগতো যাব লাগিব। বহিবলৈ কওঁতে, নাই নাই, একেবাৰে সময় নাই, আজিয়েই আৰু এঠাইলৈ গৈ বিয়াত মতা কামটো কৰি আজিয়েই উভতিব লাগিব, অতবোৰ কাম, জুৱেলাৰী, ফেশ্যন হাউচ, ডেক’ৰেশ্যন, ৰান্ধনি, কেটাৰিং, হেন, তেন, ইমানবোৰ মানুহ থাকোঁতেও সকলােফালে\nনিজে জোৰা নামাৰিলে নহয়, একমাত্র পুত্ৰৰ বিয়া, আঢ়ৈহাজাৰমান মানুহতো হ’বই, বেছিহে হ’ব, বাংগালুৰুত তাৰ সৈতে চাকৰি কৰা আৰু অন্য বন্ধু-বান্ধৱেই আহিব পঞ্চাছজনমান, ইমানবােৰ মানুহ, তাতে সিহঁতৰ থকাৰ ব্যৱস্থাওতো য’তে ত’তে কৰিলে নহ’ব, ফোৰষ্টাৰ হোটেলতো মিনিমাম, কইনাৰ দেউতাক বৰ ধনী মানুহ, কিবা চৰকাৰী চাকৰি কৰিছিল হেনো, অজস্র ধন-সম্পত্তি কৰিলে, জীয়েকৰ বিয়াত কিমান কি যে দিব, আমিও সিমান নোৱাৰিলেও কিছুতো মিলাব লাগিবই, কইনাক জোৰোণত দিবলগীয়া গহনাখিনি দিল্লীতে কৰি অনা হৈছে, কোনোমতে বিছ লাখত হৈ গৈছে, কইনাপক্ষৰ মানুহক মান ধৰিবলগীয়া কাপোৰতে তিনি লাখ গৈছে, সকলোবোৰ কলকাতাৰ পৰা অনা, ইফালে বিবাহভৱনবোৰেও কেৱল গণি গণি টকাখিনিহে ল’ব পাৰে, আগতে ঠিক মতে লাগি নাথাকিলে সময়ত এইটো নাই, সেইটো নাই, ক’তবোৰ লেঠা উলিয়ায়৷ সময় নাই নাই বুলি কৈ থাকিও দৰাৰ মাক-দেউতাকে একে উশাহে থিয়ৈ থিয়ৈ আৰু ওপৰাউপৰিকৈ ইমানবোৰ কথা ক’লে যে সেইখিনি সময়তে বহি লৈ চাহ একোকাপ খায়েই যাব পাৰিলেহেঁতেন।\nগতিকে যাবই লাগিব। সি কল্পনাও কৰিব নােৱৰা ইমান বিশাল এক আয়োজনৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো তাক মাতিবলৈকে গাড়ী দৌৰাই মানুহহাল ইমান দূৰ আহিছে, কম কথানে? অন্ততঃ সেই কথাটোৰ সন্মান ৰাখিয়েইতো সি বিয়ালৈ নোযোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰিব। সি যাব লাগিবই। সৌজন্য বুলি এটা কথা নাই জানো?\nসি অৱশ্যে বৰ বেছি চা-চিনাকি নথকা, কেৱল বিয়া-বাৰুৰ সময়তহে মনত পেলােৱা বা পেলাবলগীয়া ধৰণৰ মানুহৰ বিয়ালৈ যাবলৈ বৰ ভাল নাপায়। এবাৰতো তাৰ সমস্যাই হৈছিল। তাৰ প্ৰাক্তন ছাত্রী এগৰাকীয়ে তাক তাইৰ বিয়ালৈ মাতিছিল৷ বিয়াৰ দিনা গধূলি সময়ত তাক সুধি বিয়াঘৰ উলিয়াই ৰভাথলীৰ এচুকত সি বহিলগৈ। বহুসময় ধৰি তাক কোনেও মতা নাই। আন মানুহক খাবলৈ মাতি নি আছে, তাৰ পিনে দুই এজনে মাজে মাজে চাইছে যদিও খাবলৈ হ’লে তাক মাতি নিয়া হােৱা নাই৷ কইনাৰ বাহিৰে তাক কোনেও চিনি নাপায়, কিন্তু কইনাৰনো ক’ত সময় আছে তাৰ পিনে চকু ঘুৰাবলৈ! কি কৰোঁ কি নকৰোঁ বুলি ভাবি থাকোঁতেই এপাকত এগৰাকী বয়সস্থ মহিলা আহি তাক সুধিলে,\n: আপোনাক দেখোন চিনিব পৰা নাই৷ আপুনি কোননো?\nপ্রশ্নটোৱে তাক হতভম্ব কৰিলেও কিয় জানো, তাৰ অলপ ধেমালি কৰিবলৈ মন গ’ল; সি ক’লে,\n: কিয়, আপোনাৰ এনেকুৱা লাগিছে নেকি যে মই নমতাকৈ বিয়া খাবলৈ আহিছোঁ?\n: এ এ কি কয়, মই মানে আপােনাক আগতে দেখা নাইতো, সেই কাৰণে সুধিলোঁ। আপুনি আমাৰ মাইৰ বন্ধু নেকি, তাইৰ লগত একেলগে কাম কৰে নেকি?\nসি তাৰ ধেমালিৰ মুডত থাকিয়েই ক’লে,\n: মই নকওঁ দিয়ক। তাতকৈ আপুনি এটা কাম\nকৰিব, মই যোৱাৰ পিছত আপুনি আপোনাৰ মাইকে সুধিব, এই মানুহজন কোন বুলি৷\n: কিয় তেনেকৈ কৈছে? সোধা বাবে বেয়া পালে নেকি? চিনি নোপোৱা কাৰণেহে সুধিছোঁ৷ কওকচোন।\nসি একো উত্তৰ নিদি কেৱল মিচিকিয়াই হাঁহি থাকিল৷ হঠাৎ কইনাৰ চকু তাৰ ওপৰত পৰিল, মাকক তাৰ সৈতে কথা পাতি থকা দেখিলে, আৰু সেয়ে তাই ইংগিতেৰে মাকক কাষলৈ মাতি নি কিবা ক’লে৷ মাকে এইবাৰ দৌৰাদৌৰিকৈ তাৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে,\n: এ আপুনি কিয় ইমান সময়ে কোৱা নাই আপুনি আমাৰ মাইৰ ছাৰ হয় বুলি৷\nউত্তৰত সি কেৱল মিচিকিয়াই হাঁহিলে।\nনিজৰ চহৰতেই বিয়া খাবলৈ গৈ এই অৱস্থা। দূৰৰ চহৰত কি বা হয়গৈ! তথাপি যাব লাগিব। নগ’লে কেনেকৈ হ’ব?\nবৰযাত্ৰী হ’বলৈ ৰাতি থাকিব লাগিবই যেতিয়া সি অলপ দেৰিকৈ বিয়ালৈ বুলি ওলাল। ৰাতিপুৱাৰ ক্লাছ দুটা কৰি, অধ্যক্ষক কথাটো জনাই, অধ্যক্ষৰ গোমোঠা মুখৰ প্রতিক্রিয়া সম্পর্কে একো ধাৰণা কৰিব নোৱাৰাকৈয়ে সি কলেজৰ পৰা ওলাই চিধা বাছত উঠিলগৈ।\nবাছৰপৰা নমাৰ পিছত তাৰ প্ৰথম কামটো আছিল এটা উপহাৰ কিনা। উপহাৰ কিনিবলৈ গৈ সি সদায়ে হাৰাশাস্তিৰ মুখামুখি হ’বলগীয়া হয়৷ কি কিনিব সেইটো ঠিক কৰাটোৱেই এটা ডাঙৰ সমস্যা, অধিক মাছত বগলী কণা হোৱাৰ লেখীয়া৷ উপহাৰটো আন যি নহওক, আকাৰত বেছ ডাঙৰ হ’ব লাগিব, দিয়াৰ সময়ত যাতে উপহাৰ লওঁতা আৰু উপহাৰ দিওঁতা ইজনে সিজনৰ মুখ নেদেখা হয়।\nএটা প্রকাণ্ড উপহাৰ কিনি সেইটো কেঁকোজেঁকোকৈ বৈ পিলপিলি এখনত উঠি সি তাৰ লক্ষ্যস্থান বিবাহ ভৱনটোলৈ বুলি যাত্রা কৰিলে। সি জেপত নিমন্ত্ৰণী পত্ৰখন লৈ গৈছিল যাতে বিবাহ ভৱনটো বিচাৰি উলিওৱাত অসুবিধা নহয়। বিয়াঘৰ পাই দেখে যে কথা সাংঘাটিক, হাউলীলৈ ৰাস চাবলৈ গ’লে যে বিৰ দি বাট নোপোৱা অৱস্থা হয়, ঠিক তেনেকুৱা। কোনোমতে হেঁচা ঠেলাৰ মাজেদি ৰভাস্থলীৰ তোৰণখন অতিক্রম কৰি গৈ দেখে যে বহিবলৈতো দূৰৰ কথা, থিয় হৈ থাকিবলৈকে জেগাৰ নাটনি; কোন মুহূর্তত কোনে খুন্দিয়াই থৈ যায় ক’ব নোৱাৰি। সি ভাবিলে, প্রথমতে উপহাৰটো দি লৈ অলপ মুকলি হ’ব পাৰিলেই হয়। উপহাৰ দিয়াৰ বাবে সি দৰাক দেখে নেকি ইফালে সিফালে চালে, দৰা পিছে ক’ত! এবাৰ আজিকালিৰ দৰাই পিন্ধাৰ নিচিনাকৈ শ্বেৰৱানী পৰিধান কৰি থকা এজনক দেখি তাকে দৰা বুলি ভাবি আগবাঢ়ি যাওঁতে দেখিলে আন এজন তেনে পোছাক পিন্ধা ডেকা মানুহ আগুৱাই আহিছে। হে হৰি, দৰাৰ নিচিনা পোছাক পিন্ধা লোক দেখোন কেইবাজনো! ইয়াৰে কোনজননো দৰা!\nএবাৰ কইনাঘৰত বিয়া খাবলৈ গৈ তাৰ এনে এটা অভিজ্ঞতা হৈছিল। যিপিনেই চায় সেইপিনেই দুই তিনিজনীকৈ কইনা দেখা পায়। তাৰ মাজত আচল কইনানো ক’ত! এপিনে দেখিলে যে কেইটামান ছাটি মেলি থোৱা আছে, আৰু তিনিটামান কেমেৰা আৰু ফ্লাশ লাইটে সেইপিনে মুখ কৰি আছে। ৰভাথলীত ছাটি! কি কাণ্ড! বৰষুণ দিব নেকি! কি নো হৈছে চাওঁ বুলি সি মানুহৰ মাজেৰে অলপ আগুৱাই গ’ল! অ, কথা তেনে এইটোহে! ইয়াতেই ছাটিৰে ঢাক খাই কইনা বহি আছে, আৰু তিনিটা ডি.এচ.এল.আৰ আৰু অসংখ্য মোবাইল ফোনৰ কেমেৰাৰ চকুত কইনাৰ সৈতে নিজকে ধৰা দিবলৈ বিভিন্ন সুন্দৰ-সুন্দৰীয়ে হেতাওপৰা লগাই আছে। সি কইনাৰ পিনে আগুৱাই যাব খুজিও পৰা নাই। এনেতে এজনে ডি.এচ.এল.আৰ কেমেৰা লৈ থকা এজনক ক’লে,\n: অলপ সেইপিনে নাযায় কিয়? কইনাক এনেকৈ হেঁচি ধৰি থাকিলে মানুহে দেখোন কইনাক ভালকৈ দেখাই নাপাব৷\n: নাই নাই, এইখিনিত আমি থাকিবই লাগিব ৷ নহ’লে ফটো ভাল হ’ব কেনেকৈ?\nঅঁকৰাৰ নিচিনাকৈ মানুহজনে ক’লে,\n: হেৰি, কইনাৰ কাৰণে ফটো নে ফটোৰ কাৰণে কইনা?\nকেমেৰাৰ মানুহজনে একো নক’লে, তাৰপৰা আঁতৰিও নগ’ল, কেৱল মুখখন অলপ বেঁকা কৰি এনে এটা ভংগী কৰিলে যাৰ অৰ্থ, চোৱাচোন, এই অভং মানুহজনে কি ক’বলৈ আহিছে!\nঅৱশেষত দৰাৰ সন্ধান পোৱা গ’ল। যিজন ডেকা ল’ৰাই আন মানুহে দিয়া উপহাৰবোৰ লৈ আছে, যাৰ ওচৰলৈ গৈ বিভিন্ন পুৰুষ মহিলাই নিজৰ মোবাইলেৰে বাৰে বাৰে ছেলফী উঠি আছে, সেইজনেই দৰা। সিও দৰাজনক কোনোমতে উপহাৰটো দি অলপ মুকলি হৈ ল’লে।\nৰাতি দৰাৰ সৈতে যাবৰ সময়ত আকৌ বিড়ম্বনা। তিনিখন বাছ, বিছখন মান সৰু গাড়ী, পঞ্চাছখনমান বাইকতো আছেই, তাৰ লগতে এখন ট্রাকত কেইবাটাও প্রকাণ্ড প্রকাণ্ড চাউণ্ড বক্স লোৱা হৈছে, সেইবোৰে বৰ উচ্চ গ্ৰামত সংগীত বজাই আছে, সেই সংগীতৰ তালে তালে ট্রাকত উঠি নৃত্য কৰি এজাক ডেকাল’ৰা৷ ট্রাকখনৰ পিনে চাই সি কাষৰ এজনক সুধিলে,\n: এইবোৰ আকৌ কিয় লাগে?\n: কি যে সুধিছে! এইবোৰ নহ’লে আজিকালি বিয়া হয় নেকি? এইবোৰ ডিজে।\nডিজে? সিটো জানে ডিজে বা ডিস্ক জকী হৈছে এগৰাকী মানুহ যিয়ে পার্টী আদিত দর্শক শ্ৰোতাৰ কাৰণে সংগীতৰ ব্যৱস্থা কৰে। যিমানেই অত্যাধুনিক নহওক কিয়, এই বাকচবোৰনো ডিজে কয়নে?\nকইনাৰ বিয়া যিটো বিবাহ ভৱনত, সেইটোৰ পৰা অলপ আঁতৰত গাড়ীবোৰ ৰ’ল। ট্রাকত উঠি নৃত্য কৰা ডেকা ল’ৰাসকলতো আছেই, তাৰ লগতে এইবোৰ গাড়ীবোৰৰপৰা নামি ৰাস্তাত নাচি নাচি শিশুৰ পৰা বুঢ়ালৈকে এজাক পুৰুষ-নাৰী।\nনাচৰ কোবত কোনেও ভিতৰলৈ সোমাবকে নোখোজে। ইফালে লানি নিচিগাকৈ, কাণ তাল মাৰি যােৱাকৈ মৰা ফটকাবোৰতো আছেই। আধাঘণ্টামানৰ পিছত দৰাৰ মাক, মাহীয়েক, খুৰীয়েকহঁতৰ নাচি নাচি ভাগৰ লগাত যেনিবা দৰা ভিতৰলৈ সোমাব পাৰিলে। দৰা বহি আছে, পুৰোহিতে মন্ত্র মাতি আছে আৰু দৰাকো মাতি থাকিবলৈ কৈছে৷ এবাৰ পুৰোহিতে মন্ত্র এটাৰ আধা মাতোঁতে এজাক বন্ধু দৰাৰ কাষলৈ গৈছে, দৰাৰ মুখখন অকণমান নিজৰ ফালে ঘূৰাই খিটিককৈ মোবাইল ফোনেৰে ছেলফী লৈছে, পুৰোহিতৰ মন্ত্র আধাতে স্থগিত হৈছে। অলপ পিছত, আকৌ পুৰোহিতৰ মন্ত্ৰ আধাতে বন্ধ কৰি তিনিগৰাকীমান মহিলাই,\n: মইনা, আমি যাওঁ দে, বিয়াৰ পিছত কইনা লৈ আমাৰ ঘৰলৈ যাবা বুলি দৰাক মাত লগাবলৈ আহি দৰাৰ মুখখন নিজৰ পিনে ঘূৰাই লৈ আকৌ ‘খিটিক’। এনেদৰেই চলি আছে। পুৰোহিতৰ মন্ত্র, মোবাইল ফোনৰ খিটিক। আকৌ মন্ত্র, আকৌ খিটিক। মন্ত্র, খিটিক, মন্ত্র, খিটিক। অসহায় পুৰোহিত।\nসি ঘড়ীটোলৈ চালে। ৰাতি পুৱাবলৈ বেছি সময় নাই। জেপত হাতখন ভৰাই দিওঁতে সি বিবাহ ভৱনৰ নামটো চাবলৈ লগত লৈ অনা চিঠিখন হাতত লাগিল। সেইখন উলিয়াই আনি লিৰিকি বিদাৰি চালে। চিঠিখনৰ একেবাৰে ওপৰত লিখা আছে,\n« ফোন কল, ফ্ৰম আন-নোন নাম্বাৰ – কমল তালুকদাৰ\nগচক – বিশ্বজ্যোতি মহন্ত »