অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিছুমান প্ৰশ্নোত্তৰ - IslamHouse.com\nঅতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিছুমান প্ৰশ্নোত্তৰ ()\nএই পুস্তিকাটোত ঈমান আৰু আক্বীদা সম্পৰ্কিত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিছুমান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়া হৈছে। যিবোৰ জনা প্ৰত্যেকজন মুছলিমৰ কৰ্তব্য। সেয়ে প্ৰশ্ন উত্তৰ আকাৰত প্ৰস্তুত কৰা হৈছে যাতে বুজাত সহজ হয়।\nপ্ৰথম প্ৰশ্ন: তাওহীদৰ সংজ্ঞা কি? তাওহীদ কেই প্ৰকাৰ?\nদ্বিতীয় প্ৰশ্ন: ঈমান আৰু ইছলাম কি? এই দুটাৰ সাধাৰণ মূলনীতি কি?\nতৃতীয় প্ৰশ্ন: আল্লাহৰ নামসমূহ আৰু ছিফাতৰ লগতে ঈমানৰ আৰকান কি কি?\nচতুৰ্থ প্ৰশ্ন: আল্লাহ সকলো সৃষ্টিৰ ঊৰ্ধ্বত আৰু তেওঁ ‘আৰশ্বত উপবিষ্ট এই বিষয়ে আপোনাৰ মতামত কি?\nপঞ্চম প্ৰশ্ন: পৃথিৱীৰ আকাশত (প্ৰথম আকাশত) আল্লাহৰ ৰহমত নাযিল হয় আৰু তেওঁ নিজেই অৱতৰণ কৰে এই বিষয়ে আপোনাৰ ধাৰণা কি?\nসপ্তম প্ৰশ্ন: সাধাৰণভাৱে ঈমান কাক বোলে? ঈমান বৃদ্ধি আৰু হ্ৰাস হয়নে?\nঅষ্টম প্ৰশ্ন: সম্পূৰ্ণ ফাছিকৰ হুকুম (বিধান) কি?\nনৱম প্ৰশ্ন: মুমিনসকলৰ স্তৰ কেইটা আৰু কি কি?\nদশম প্ৰশ্ন: বান্দাৰ আমলসমূহৰ হুকুম (বিধান) কি?\nএকাদশতম প্ৰশ্ন: শ্বিৰ্ক কি? শ্বিৰ্কৰ প্ৰকাৰ কি কি?\nদ্বাদশতম প্ৰশ্ন: আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমানৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণ কি?\nত্ৰয়োদশতম প্ৰশ্ন: নবীসকলৰ প্ৰতি ঈমানৰ বিস্তাৰিত ব্যাখ্যা কি ধৰণৰ?\nচতুৰ্দশতম প্ৰশ্ন: কাজা ও কাদাৰ বা তাকদীৰৰ প্ৰতি ঈমানৰ স্তৰ কেইটা আৰু কি কি?\nপঞ্চদশতম প্ৰশ্ন: আখিৰাত দিৱসৰ প্ৰতি ঈমান বোলোতে কি বুজায়? কোন কোনটো বিষয় ইয়াৰ অন্তৰ্ভূক্ত?\nষষ্ঠাদশতম প্ৰশ্ন: নিফাক কি? ইয়াৰ প্ৰকাৰ আৰু আলামত কি কি?\nসপ্তদশতম প্ৰশ্ন: বিদ‘আত কি? বিদ‘আত কেই প্ৰকাৰ আৰু কি কি?\nঅষ্টাদশতম প্ৰশ্ন: আপোনাৰ ওপৰত মুছলিমৰ হক (দায়িত্ব-কৰ্তব্য) কি?\nঊনবিংশতম প্ৰশ্ন: নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ছাহাবীসকলৰ প্ৰতি আমাৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য কি?\nবিংশতম প্ৰশ্ন: ইমাম বা উম্মতৰ ইমাম থকাৰ বিষয়ে আপোনাৰ মতামত কি?\nএকবিংশতম প্ৰশ্ন: ছিৰাতুল মুস্তাকীম কি? ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য কি কি?\nদ্বাবিংশতম প্ৰশ্ন: কি কি গুণৰ ফলত মুছলিম ব্যক্তি কাফিৰ আৰু নাস্তিকৰ পৰা পৃথক হ’ব?\nসকলো প্ৰশংসা সেই মহান আল্লাহ তা‘আলাৰ বাবে যাৰ আছে সুন্দৰ সুন্দৰ নামসমূহ, পৰিপূৰ্ণ গুণাৱলী আৰু অগণন অনুগ্ৰহসমূহ। দুৰুদ আৰু ছালাম বৰ্ষিত হওঁক, দ্বীন-দুনিয়া আৰু আখিৰাতৰ সংস্কাৰৰ নিমিত্তে প্ৰেৰিত নবী মুহাম্মাদ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ প্ৰতি।\nএইটো এটা সংক্ষিপ্ত পুস্তিকা। ইয়াত দ্বীনৰ সেই সকলো গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়সমূহ আৰু ঈমানৰ মূলনীতিসমূহ আলোচনা কৰা হৈছে যিবোৰ জনা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ও অত্যাৱশ্যকীয়। সেইবোৰক মই প্ৰশ্নোত্তৰ হিচাপে প্ৰস্তুত কৰিছো, যাতে পাঠকৰ বুজিবলৈ আৰু অনুধাবন কৰিবলৈ সহজ হয়। সেইবোৰক মই শিক্ষা দিয়া আৰু শিক্ষা গ্ৰহণৰ মাধ্যমত ব্যাখ্যা কৰিছো।\nউত্তৰ: তাওহীদৰ সকলো প্ৰকাৰৰ সমন্বিত পূৰ্ণাঙ্গ সংজ্ঞা হৈছে: পৰিপূৰ্ণ গুণৰ সমন্বয়ত ৰব বা প্ৰতিপালকৰ একত্বতা সম্পৰ্কে বান্দাৰ জ্ঞান, বিশ্বাস, স্বীকৃতি আৰু ঈমান আৰু ইয়াত ৰবক (প্ৰতিপালকক) একক হিচাপে মানা, এই বিশ্বাস স্থাপন কৰা যে, তেওঁৰ কোনো অংশীদাৰ নাই, তেওঁৰ পূৰ্ণতাৰ কোনো উপমা নাই, তেওঁ সকলো বান্দাৰ বাবে ইলাহ আৰু মা‘বুদ (ইবাদতৰ একমাত্ৰ যোগ্য), আনকি সকলো ধৰণৰ ইবাদতৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁক একক বুলি স্বীকাৰ কৰা (আন কাকো অংশীদাৰ স্থাপন নকৰা)।\nএতেকে উপৰোক্ত সংজ্ঞাই তাওহীদৰ তিনিওটা প্ৰকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰিছে। সেয়া হৈছে:\nপ্ৰথম: তাওহীদুৰ ৰুবুবিয়্যাহ: আল্লাহক একমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা, ৰিযিকদাতা (জীৱিকাদাতা), পৰিচালনাকাৰী আৰু লালন-পালনকাৰী হিচাপে স্বীকাৰ কৰা।\nদ্বিতীয়: তাওহীদুল আছমা ওৱাচ ছিফাত: আল্লাহে নিজৰ বাবে যিবোৰ নাম আৰু গুণাৱলী সাব্যস্ত কৰিছে অথবা ৰাছুল মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আল্লাহৰ বাবে যিবোৰ নাম আৰু গুণাৱলী সাব্যস্ত কৰিছে সেইবোৰৰ কোনো সাদৃশ্য আৰু উপমা, বিকৃতি আৰু পৰিবৰ্তন নকৰি আল্লাহৰ বাবে সাব্যস্ত কৰা।\nতৃতীয়: তাওহীদুল ইবাদাহ: সকলো ধৰণৰ ইবাদতৰ বাবে আল্লাহক এক ও একক বুলি স্বীকাৰ কৰা আৰু তেওঁৰ লগত শ্বিৰ্ক নকৰি ইবাদতত একনিষ্ঠ হোৱা। এতেকে, তাওহীদৰ উপৰোক্ত প্ৰকাৰসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে ধাৰণ নকৰিলে আৰু এইবোৰক প্ৰতিষ্ঠা নকৰিলে বান্দা মুআহহিদ তথা একত্ববাদী হ’ব নোৱাৰিব।\nউত্তৰ: ঈমান হৈছে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যি আদেশ কৰিছে সেইবোৰৰ ওপৰত দৃঢ় বিশ্বাস স্থাপন কৰা আৰু সেই অনুযায়ী আমল কৰাকে ইছলাম বুলি কোৱা হয়। একমাত্ৰ আল্লাহৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰা আৰু তেওঁৰেই আনুগত্য স্বীকাৰ কৰাক ইছলাম বোলে।\nঈমান আৰু ইছলামৰ সাধাৰণ মূলনীতি নিম্নোক্ত আয়াতত একত্ৰিত হৈছে। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n﴿قُولُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِيَ ٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ١٣٦﴾ [البقرة: ١٣٦]\n“তোমালোকে কোৱা, ‘আমি ঈমান আনিছো আল্লাহৰ ওপৰত আৰু যি আমাৰ প্ৰতি নাযিল কৰা হৈছে আৰু যি নাযিল কৰা হৈছিল ইব্ৰাহীম, ইছমাঈল, ইছহাক, ইয়াকূব আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানসকলৰ ওপৰত, আৰু যি প্ৰদান কৰা হৈছিল মূছা আৰু ঈছাক আৰু যি প্ৰদান কৰা হৈছিল তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা নবীসকলক। আমি তেওঁলোকৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নকৰো, আৰু আমি তেওঁৰেই অনুগত”। [ছুৰা আল-বাকাৰাহ, আয়াত: ১৩৬]\nৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাদীছে জিব্ৰীলত আৰু অন্যান্য হাদীছত ঈমান আৰু ইছলামৰ ব্যাখ্যাত কৈছে,\n«الْإِيمَانُأَنْ تُؤْمِنَ بِاللهِ، وَمَلَائِكَتِهِ، وَكُتُبِهِ، وَرُسُلِهِ، وَالْيَوْمِ الْآخِرِ، وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ والْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، وَتَصُومَ رَمَضَانَ، وَتَحُجَّ الْبَيْتَ».\n“ঈমান হৈছে আল্লাহৰ প্ৰতি, তেওঁৰ ফিৰিস্তাসকলৰ প্ৰতি, তেওঁৰ কিতাবসমূহৰ প্ৰতি, তেওঁৰ ৰাছুলসকলৰ প্ৰতি আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা, আৰু তাক্বদীৰৰ (ভাগ্যৰ) ভাল-বেয়াৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা। ইছলাম হৈছে, তুমি এই কথাৰ সাক্ষ্য প্ৰদান কৰা যে, আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো (সত্য) ইলাহ নাই আৰু নিশ্চয় মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আল্লাহৰ ৰাছুল, ছালাত কায়েম কৰা, যাকাত আদায় কৰা, ৰমজান মাহৰ ছওম পালন কৰা আৰু বাইতুল্লাহৰ হজ্জ পালন কৰা।”\nএই হাদীছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ঈমানক অন্তৰৰ বিশ্বাস আৰু ইছলামক চৰী‘আতৰ বাহ্যিক আমলৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিছে।\nউত্তৰ: আছমাউল হুছনা তথা আল্লাহৰ সুন্দৰ সুন্দৰ নামসমূহৰ প্ৰতি ঈমান, এইবোৰ হৈছে নামসমূহৰ পৰা নিৰ্গত ছিফাত বা গুণসমূহৰ প্ৰতি ঈমান আৰু এইবোৰ নামৰ ছিফাতৰ আহকাম আৰু ইয়াৰ সম্পৃক্ততাৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা। এতেকে, আমি ঈমান আনিব লাগিব যে, আল্লাহ ‘আলীম’ অৰ্থাৎ মহাজ্ঞানী, সকলো বস্তুৰ ওপৰত তেওঁৰ পূৰ্ণাঙ্গ জ্ঞান আছে। তেওঁ ‘ক্বাদীৰ’ অৰ্থাৎ সৰ্বশক্তিমান, তেওঁ মহাশক্তিৰ অধিকাৰী, সকলো বস্তুৰ ওপৰত তেওঁৰ শক্তি আছে। আকৌ তেওঁ ৰাহীম অৰ্থাৎ পৰম দয়ালু, অনুগ্ৰহশীল, প্ৰশস্ত দয়াৰ অধিকাৰী, যাক ইচ্ছা তাকে তেওঁ দয়া কৰে। এইদৰে আন আন আছমাউল হুছনা অৰ্থাৎ আল্লাহৰ সুন্দৰতম নামসমূহ, ছিফাতসমূহ আৰু তাৰ পৰা নিৰ্গত গুণসমূহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা।\nউত্তৰ: আমি জানো যে, আমাৰ প্ৰতিপালক মহান, আল্লাহ আটাই ফালৰ পৰা ঊৰ্ধ্বত আৰু ওপৰত। সত্বাগত দিশৰ পৰাও তেওঁ সকলোৰে ঊৰ্ধ্বত। ক্ষমতা আৰু গুণৰ ফালৰ পৰাও সকলোৰে ঊৰ্ধ্বত। তেওঁ শক্তি আৰু পৰাক্ৰমশালিতাতো সকলোৰে ঊৰ্ধ্বত। তেওঁ সৃষ্টিজগতৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক। তেওঁ আমাক যেনেকৈ জনাইছে ঠিক তেনেকৈ তেওঁ ‘আৰশ্বত উপবিষ্ট হৈ আছে। তেওঁ যে আৰশ্বত উপবিষ্ট সেই বিষয়ে আমি জ্ঞাত, কিন্তু উপবিষ্ট থকাৰ ধৰণ আমাৰ অজ্ঞাত। তেওঁ কোৰআনত কৈছে, তেওঁ ‘আৰশ্বত উপবিষ্ট, কিন্তু কেনেকৈ উপবিষ্ট সেয়া আমাক কোৱা নাই। এইদৰেই আমি আল্লাহৰ অন্যান্য ছিফাতৰ বিষয়ে কম যে, তেওঁ সেইবোৰ সম্পৰ্কে আমাক সংবাদ দিছে, কিন্তু সেইবোৰৰ ধৰণ সম্পৰ্কে তেওঁ একো কোৱা নাই। এতেকে, আমাৰ কৰ্তব্য হৈছে আল্লাহে তেওঁৰ কিতাবত আৰু তেওঁৰ নবী মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ বিষয়ে যি কৈছে সেইবোৰৰ প্ৰতি যেনেকৈ বৰ্ণিত হৈছে ঠিক তেনেকৈ ঈমান আনিম আৰু এই বিষয়ে কম-বেছি কৰা অনুচিত।\nউত্তৰ: আল্লাহে নিজৰ বাবে যিবোৰ গুণ যেনে ৰহমত, সন্তুষ্টি, পৃথিৱীৰ আকাশত অৱতৰণ কৰা, আগমন কৰা ইত্যাদি যি বৰ্ণনা কৰিছে আৰু তেওঁৰ নবীয়ে (চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে) তেওঁৰ বিষয়ে যিবোৰ গুণ বৰ্ণনা কৰিছে যিবোৰ সৃষ্টিৰ লগত কোনো উপমা বা সদৃশ নহয় সেইবোৰৰ প্ৰতি আমি ঈমান পোষণ কৰো আৰু দৃঢ় বিশ্বাস কৰো। তেওঁৰ অনুৰূপ একো নাই। আল্লাহৰ সত্বাৰ অনুৰূপ কোনো সত্বা নাই। এইদৰেই আল্লাহৰ ছিফাত আছে যিবোৰ আনৰ ছিফাতৰ (গুণৰ) সদৃশ নহয়। এই কথাৰ প্ৰমাণ হৈছে, কোৰআন আৰু হাদীছত যিবোৰ গুণৰ বিস্তাৰিত বৰ্ণনা আছে, আল্লাহৰ যিবোৰ গুণৰ প্ৰশংসা আছে আৰু যিবোৰ গুণ সাধাৰণভাৱে তেওঁৰ সদৃশ, সমকক্ষ, সমতা আৰু অংশীদাৰমুক্ত সেইবোৰ সাব্যস্ত কৰা।\nষষ্ঠ প্ৰশ্ন: আল্লাহৰ কালাম আৰু কোৰআনৰ বিষয়ে আপোনাৰ মতামত কি? উত্তৰ: আমি কওঁ, আল-কোৰআন আল্লাহৰ কালাম, এইটো তেওঁৰ তৰফৰ পৰা নাযিলকৃত, এইটো তেওঁৰ সৃষ্টি নহয় আৰু তেওঁৰ ওচৰতেই প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিব। ইয়াৰ শব্দ আৰু অৰ্থ স্বয়ং আল্লাহেই কথা কৈছে, কিন্তু কোৰআন আযালী (সদায় বিদ্যমান আছিল তেনে কথা) নহয়। আল্লাহে যেতিয়া ইচ্ছা কৰে তেতিয়াই কথা কয় আৰু ক’ব, তেওঁৰ কথা কেতিয়াও শেষ নহয় আৰু ইয়াৰ শেষ সীমাও নাই।\nউত্তৰ: অন্তৰৰ বিশ্বাসসমূহ আৰু কাম, সেই অনুযায়ী অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গৰ কৰ্ম সম্পাদন আৰু জিভাৰ বা মৌখিক স্বীকৃতিক ঈমান বোলে। এতেকে, দ্বীনৰ উসূল আৰু ফুৰু‘ (মৌলিক নীতি আৰু শাখা-প্ৰশাখা) সকলোবোৰেই ঈমানৰ অন্তৰ্ভূক্ত। ফলত বিশ্বাসৰ শক্তি, ভাল আমল আৰু উত্তম কথাবাৰ্তা কম-বেছি হোৱাৰ কাৰণে ঈমান কেতিয়াবা বৃদ্ধি হয় আৰু কেতিয়াবা হ্ৰাস পায়।\nউত্তৰ: যি ব্যক্তি মুমিন আৰু তাওহীদত বিশ্বাসী কিন্তু বাৰে বাৰে গুনাহৰ কাম কৰে সেই ব্যক্তি মুমিন, যিহেতু তাৰ ঈমান আছে, কিন্তু সি ফাছিক। কিয়নো সি ঈমানৰ চাহিদা পূৰণ কৰা নাই, সেই ব্যক্তি অপূৰ্ণাঙ্গ ঈমান্দাৰ। এই ধৰণৰ মানুহে ঈমানৰ কাৰণে আল্লাহৰ ওৱাদাকৃত নি‘আমতৰ অধিকাৰী হোৱাৰ যোগ্য আকৌ পাপৰ কাৰণে আল্লাহৰ শাস্তিৰো প্ৰাপ্য। তথাপিও সেই ব্যক্তি জাহান্নামত চিৰস্থায়ী নহ’ব। কিয়নো সাধাৰণতে পূৰ্ণ ঈমান থাকিলেই সেয়া জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰাত বাৰণ কৰে আৰু অপূৰ্ণ ঈমান হ’লে জাহান্নামত চিৰস্থায়ী হোৱাত বাধা দিয়ে।\nউত্তৰ: মুমিনসকল তিনি প্ৰকাৰৰ। এটা দল হৈছে, ছাবিকূনা ইলাল খাইৰাত বা কল্যাণকৰ কামত অগ্ৰগামী। তেওঁলোক হৈছে সেইসকল লোক যিসকলে ফৰজ আৰু মুস্তাহাব যথাযথভাৱে পালন কৰে আৰু হাৰাম ও মাকৰূহৰ পৰা বিৰত থাকে। দ্বিতীয় দল হৈছে, মুকতাছিদূন বা মধ্যপন্থী। তেওঁলোক হৈছে সেইসকল লোক যিসকলে ফৰজ আমলসমূহ আদায় কৰিছে আৰু হাৰাম বৰ্জন কৰিছে। আৰু তৃতীয় দল হৈছে যালিমূনা লিআনফুছিহিম বা নিজৰ ওপৰত নিজেই অন্যায়কাৰী। তেওঁলোক হৈছে সেইসকল লোক যিসকলে ভাল আৰু বেয়া উভয় ধৰণৰ আমল কৰিছে।\nউত্তৰ: বান্দাৰ ভাল-বেয়া সকলো কামেই আল্লাহৰ সৃষ্টিৰ অন্তৰ্ভূক্ত আৰু তেওঁৰেই ইচ্ছাত আৰু ক্ষমতাত সম্পন্ন হৈ থাকে; কিন্তু বান্দা নিজেই এইবোৰ কামৰ কৰ্তা। আল্লাহে কাকো জবৰদস্তি নকৰে; যদিও সকলো কাম তেওঁৰেই ইচ্ছা আৰু শক্তিত সংঘটিত হৈ থাকে। এইবোৰ কাম দৰাচলতে বান্দাৰ নিজৰেই কৰ্ম। তেওঁলোক এইবোৰ কামৰ দ্বাৰা নিজেই প্ৰশংসিত বা নিন্দিত হয়, ভাল কামত পুৰষ্কৃত হয় আৰু বেয়া কামত শাস্তিপ্ৰাপ্ত হয়। বান্দাৰ কামসমূহ প্ৰকৃতপক্ষত আল্লাহৰ সৃষ্টি। কিয়নো আল্লাহেই এইবোৰ কাম সৃষ্টি কৰিছে আৰু তেৱেঁই সিহঁতক এইবোৰ কাম কৰাৰ ইচ্ছা আৰু সামৰ্থ প্ৰদান কৰিছে। এতেকে, এইদৰে যি যি সংঘটিত হয় সেইবোৰ সম্পৰ্কে কোৰআন আৰু ছুন্নাহৰ দলীল অনুযায়ী আমি বিশ্বাস কৰো এইবোৰ আল্লাহৰ সৃষ্টি আৰু ব্যক্তি, গুণাৱলী আৰু কাম সকলোবোৰৰ ওপৰতেই তেওঁৰ ক্ষমতা আছে। এনেকৈ কোৰআন আৰু ছুন্নাহ অনুসাৰে আমি আৰু বিশ্বাস কৰো যে, ভাল-বেয়া কামৰ মূল কৰ্তা বান্দা নিজেই। সিহঁত নিজৰ কামৰ বিষয়ে স্বাধীন। সিহঁতে নিজৰ পছন্দানুযায়ী ভাল বা বেয়া যিকোনো কাম কৰিব পাৰে। আল্লাহ কেৱল সিহঁতৰ সামৰ্থ আৰু ইচ্ছাশক্তিৰ স্ৰষ্টা। আৰু এই দুটা (সামৰ্থ আৰু ইচ্ছাশক্তি) সিহঁতৰ কাম আৰু কথাবাৰ্তা সংঘটিত হোৱাৰ উপায় মাত্ৰ। আৰু বস্তুৰ পূৰ্ণ উপকৰণ সৃষ্টিকাৰীয়েই বস্তুটোৰ (মুছাব্বাবৰ) স্ৰষ্টা। আল্লাহে সিহঁতক কাম কৰোৱাৰ বাবে জবৰদস্তি কৰাৰ পৰা পুত:পৱিত্ৰ, সুমহান আৰু সৰ্বাধিক ন্যায়পৰায়ণ।\nউত্তৰ: ৰুবুবিয়্যাতৰ মাজত শ্বিৰ্ক দুই প্ৰকাৰ। সেয়া হৈছে: বান্দাই এই বিশ্বাস পোষণ কৰা যে, কিছুমান সৃষ্টি বা কিছুমান পৰিচালনাৰ মাজত আল্লাহৰ লগত কোনোবা অংশীদাৰ আছে। আৰু দ্বিতীয় প্ৰকাৰ হ’ল, ইবাদতৰ মাজত শ্বিৰ্ক কৰা। এইটোৰ আকৌ দুই প্ৰকাৰ। ডাঙৰ শ্বিৰ্ক আৰু সৰু শ্বিৰ্ক। ডাঙৰ শ্বিৰ্ক হৈছে, যিকোনো ধৰণৰ ইবাদত আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো বাবে কৰা। যেনে, আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰোবাক আহ্বান কৰা বা কাৰোবাৰ ওচৰত কিবা আশা কৰা বা কাৰোবাক ভয় কৰা ইত্যাদি। এই ধৰণৰ ব্যক্তি দ্বীনৰ পৰা বহিষ্কাৰ হৈ যাব আৰু জাহান্নামত চিৰস্থায়ী হ’ব। আৰু সৰু শ্বিৰ্ক হৈছে, যিবোৰ কাম মানুহক ডাঙৰ শ্বিৰ্কৰ ফালে লৈ যায়। যেনে, আল্লাহৰ বাহিৰে কাৰো নামত শপত কৰা আৰু মানুহক দেখুৱাবলৈ ইবাদত কৰা ইত্যাদি।\nউত্তৰ: আমি অন্তৰৰ বিশ্বাস আৰু মৌখিক স্বীকৃতিৰ দ্বাৰা স্বীকাৰ কৰো যে, আল্লাহ ওৱাজিবুল উজূদ বা সদায় তেওঁৰ অস্তিত্ব থকা অত্যাৱশ্যকীয়, তেওঁ এক আৰু অদ্বিতীয়, তেওঁ কাৰো মুখাপেক্ষী নহয়, সকলো ধৰণৰ পূৰ্ণ গুণাৱলীত, মৰ্যদাত, মহত্বত, অহংকাৰত, শ্ৰেষ্ঠত্বত তেওঁ একক আৰু অদ্বিতীয়। সকলো গুণাৱলীত আছে তেওঁৰ পৰিপূৰ্ণ পূৰ্ণতা, য’ত সৃষ্টিজগতৰ বাবে উপনীত হোৱা অসম্ভৱ। তেৱেঁই আদি, তেওঁৰ আগত একো নাই, তেৱেঁই অন্ত, তেওঁৰ পিছত একো নাথাকিব, তেৱেঁই যাহিৰ তথা দৃশ্যমান, তেওঁতকৈ স্পষ্ট একো নাই, তেৱেঁই বাতিন তথা আটাইতকৈ নিগূঢ় সত্বা, তেওঁতকৈ নিগূঢ় একো নাই। তেওঁ সৰ্বোচ্চ, সুউচ্চ, উচ্চ সত্বা, উচ্চ ক্ষমতাসম্পন্ন, উচ্চ পৰাক্ৰমশালী, তেওঁ সকলো বস্তু সম্পৰ্কে মহাজ্ঞানী, সকলো জানে, সকলো বস্তুৰ ওপৰত ক্ষমতাবান, সৰ্বশক্তিমান, সৰ্বশ্ৰোতা, ভাষাৰ ভিন্নতা আৰু প্ৰয়োজনৰ নানা ধৰণ সত্বেও সকলোৰে আওৱাজ শুনিবলৈ পায়, তেওঁ সৰ্বদ্ৰষ্টা, সকলো দেখিবলৈ পায়, তেওঁ মহাপ্ৰজ্ঞাবান, সৃষ্টি আৰু আইন প্ৰদানত মহাবিজ্ঞ, তেওঁ গুণত আৰু কৰ্মত সৰ্বপ্ৰশংসিত, তেওঁ মহিমাত আৰু মহত্বত মহাগৌৰাবিত, তেওঁ দয়াবান, দয়ালু, তেওঁৰ ৰহমত সকলো বস্তুৰ ওপৰত বিস্তৃত আৰু সকলোৱেই তেওঁৰ অনুগ্ৰহ আৰু দানপ্ৰাপ্ত, তেওঁ ৰজাধিৰাজ, সকলো ৰজা আৰু ৰাজ্যৰ মালিক, তেওঁৰেই একক মালিকানা, উৰ্ধ্বজগত আৰু নিম্নজগত সকলো তেওঁৰেই মালিকানাধীন আৰু তেওঁৰ দাস, তেওঁৰ আছে একক কৰ্তৃত্ব আৰু হস্তক্ষেপ, তেওঁ চিৰঞ্জীব, তেওঁৰ আছে সকলো ধৰণৰ সত্বাগত গুণাৱলী সম্পন্ন পৰিপূৰ্ণ জীৱন, তেওঁ স্বয়ংস্থিতিশীল আৰু অবিনশ্বৰ, তেওঁ নিজেই প্ৰতিষ্ঠিত আৰু আনকো প্ৰতিষ্ঠা কৰে, তেওঁ সকলো ধৰণৰ কৰ্মসম্পাদনকাৰী, তেওঁ যি ইচ্ছা সেইটোৱেই সম্পন্ন কৰে, তেওঁ যিটো বিচাৰে সেইটোৱেই সংঘটিত হয়, আৰু তেওঁ যিটো নিবিচাৰে সেইটো সম্পন্ন নহয়, আমি সাক্ষ্য দিওঁ যে, তেওঁ আমাৰ ৰব, সৃষ্টিকাৰী (খালিক্ব), উম্মেষকাৰী, ৰূপদানকাৰী, যিয়ে সকলো সৃষ্টি সৃজন কৰিছে, সৃষ্টিত তেওঁ সুচাৰুতা আৰু দক্ষতা দেখুৱাইছে আৰু উত্তমৰূপে সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁ এনে আল্লাহ যাৰ বাহিৰে আন কোনো ইলাহ নাই, তেওঁ একমাত্ৰ উপাস্য, তেওঁৰ বাহিৰে কোনোৱেই ইবাদতৰ যোগ্য নহয়। এতেকে, তেওঁৰ বাহিৰে কাৰো সন্মুখত শিৰ নত নকৰো, একমাত্ৰ মহাশক্তিশালী, মহাপৰাক্ৰান্ত, মহাক্ষমাশীল আল্লাহৰ বাহিৰে কাৰো ওচৰত মূৰ অৱনত নকৰো, একো প্ৰাৰ্থনা নকৰো, আমি একমাত্ৰ তেওঁৰেই ইবাদত কৰো আৰু কেৱল তেওঁৰ ওচৰতেই সহায় বিচাৰো, তেওঁৰ ওচৰতেই প্ৰত্যাশা কৰো, তেওঁকেই ভয় কৰো, তেওঁৰ ৰহমত আশা কৰো, তেওঁৰ শাস্তিক ভয় কৰো, তেওঁৰ বাহিৰে আমাৰ কোনো ৰব নাই। এতেকে, তেওঁৰ ওচৰতেই আমি প্ৰাৰ্থনা কৰো আৰু তেওঁকেই আমি আহ্বান কৰো। তেওঁৰ বাহিৰে আমাৰ এনে কোনো ইলাহ নাই যাৰ ওচৰত আমি আশা কৰিব পাৰো। আমাৰ পৃথিৱীত আৰু আখিৰাতৰ কল্যাণ ও সংশোধনত তেৱেঁই একমাত্ৰ অভিভাৱক। তেওঁ উত্তম সাহায্যকাৰী আৰু সকলো বিপদাপদ আৰু অকল্যাণৰ পৰা তেৱেঁই একমাত্ৰ প্ৰতিৰোধকাৰী আৰু ৰক্ষাকাৰী।\nউত্তৰ: সংক্ষিপ্ত আৰু বিস্তাৰিতভাৱে যিসকল নবীৰ নবুওৱত আৰু ৰিছালত সাব্যস্ত হৈছে সেইসকল নবীৰ প্ৰতি আমি ঈমান পোষণ কৰো আৰু বিশ্বাস কৰো যে, আল্লাহে অহী আৰু ৰিছালাতৰ মাধ্যমত তেওঁলোকক নিৰ্বাচিত কৰিছে আৰু তেওঁৰ নিজৰ আৰু সৃষ্টিৰ মাজত তেওঁৰ দ্বীন আৰু চৰীয়ত পৌঁছাই দিয়াৰ বাবে তেওঁলোকক মাধ্যম হিচাপে নিয়োজিত কৰিছে। তেওঁলোকে লৈ অহা বিষয়ৰ সত্যায়ন আৰু সঠিকতা প্ৰমাণৰ বাবে তেওঁ তেওঁলোকক মু‘জিযা প্ৰদান কৰি সহায় কৰিছে। তেওঁলোক জ্ঞান-গৰিমা আৰু আমলৰ ফালৰ পৰা আটাইতকৈ পূৰ্ণাঙ্গ আৰু পৰিপূৰ্ণ সৃষ্টি, তেওঁলোক সৰ্বাধিক সত্যবাদী, সবাতকৈ সৎ ব্যক্তি আৰু সৰ্বোচ্চ সচ্চৰিত্ৰবান। আল্লাহ তা‘আলাই তেওঁলোকক এনেকুৱা সৎ গুণাৱলী আৰু বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰি নিৰ্বাচিত কৰিছে যিটো আনক স্পৰ্শ কৰা সম্ভৱ নহয়। আল্লাহে তেওঁলোকক সকলো ধৰণৰ অসচ্চৰিত্ৰ পৰা পৱিত্ৰ ৰাখিছে। আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা তেওঁলোকে যি দাৱাত পৌঁছাই দিছে সেই বিষয়ে তেওঁলোক মাছুম তথা নিষ্পাপ আৰু নিষ্কলংক আছিল। তেওঁলোকে নিজৰ দাৱাত আৰু তাবলীগত সত্য আৰু সঠিকটোৱেই প্ৰচাৰ কৰিছে। তেওঁলোক সকলোৰে প্ৰতি আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা যি লৈ আহিছে সেইবোৰৰ ওপৰত ঈমান পোষণ কৰা, তেওঁলোকক ভালপোৱা, সন্মান কৰা আৰু মৰ্যদা প্ৰদান কৰা ফৰজ। আমি আৰু বিশ্বাস কৰো যে, এইবোৰ কাম আমাৰ নবী মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বিষয়ে কৰা (তেওঁৰ প্ৰতি আৰু তেওঁ লৈ অহা সকলো বস্তুৰ ওপৰত ঈমান আনা, তেওঁক সন্মান কৰা ইত্যাদি) আৰু অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ ফৰজ। তেওঁৰ বিষয়ে জনা, সাধ্যানুসাৰে তেওঁ লৈ অহা চৰীয়ত সংক্ষিপ্ত আৰু বিস্তাৰিতভাৱে জনা, এইবোৰৰ প্ৰতি ঈমান আনা আৰু সদায় ইয়াৰ ওপৰত অটুট থকা অনিবাৰ্য। তেওঁ লৈ অহা সকলো বিষয়ত আনুগত্য কৰা, তেওঁৰ আদেশ মান্য কৰা আৰু নিষেধৰ পৰা বিৰত থকাও ফৰজ। আমি আৰু বিশ্বাস কৰো যে, তেওঁ খা-তামুন নাবিয়্যীন বা সৰ্বশেষ নবী, তেওঁৰ পিছত আন কোনো নবী নাহিব, তেওঁৰ চৰীয়তে পূৰ্বৰ সকলো চৰীয়তক ৰহিত কৰি দিছে, তেওঁৰ চৰীয়ত কিয়ামত লৈকে অৱশিষ্ট থাকিব। বান্দাৰ ঈমান তেতিয়া লৈকে পূৰ্ণ নহ’ব যেতিয়া লৈকে সি বিশ্বাস নকৰিব যে, মুহাম্মাদ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে লৈ অহা সকলো বস্তু সত্য। আক্বলী (বিবেকপ্ৰসূ), ইন্দ্ৰিয় আৰু সকলো ধৰণৰ দলীল প্ৰমাণে তেওঁ লৈ অহা সত্যৰ বিপৰীত প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰিব; বৰং সঠিক বিবেক আৰু বাস্তৱ দৃশ্যমান বিষয়াসমূহ তেওঁৰ সত্যতা আৰু সঠিকতাৰ সাক্ষ্য প্ৰদান কৰে।\nউত্তৰ: তাকদীৰৰ প্ৰতি ঈমানৰ স্তৰ চাৰিটা। এই চাৰিটা স্তৰৰ গোটেই কেইটাৰ ওপৰত ঈমান নানিলে তাৰ ঈমান পূৰ্ণ নহ’ব। সেইবোৰ হৈছে: আল্লাহ সকলো বস্তু সম্পৰ্কে মহাজ্ঞানী এই কথাৰ ওপৰত ঈমান আনা, তাৰ ইল্ম সূক্ষ্ম আৰু স্পষ্ট সকলো বস্তু সম্পৰ্কে সৰ্বব্যাপী, তেওঁ এই সকলোবোৰ লাওহে মাহফূযত লিপিবদ্ধ কৰি ৰাখিছে আৰু সকলোবোৰ তেওঁৰ ইচ্ছা আৰু কুদৰতত সংঘটিত হৈ থাকে, তেওঁ যি ইচ্ছা কৰে সেইটোৱে সংঘটিত হয়, আৰু তেওঁ যিটো নিবিচাৰে সেয়া কেতিয়াও নহয়, ইয়াৰ পিছতো তেওঁ বান্দাক কাম কৰিবলৈ সক্ষমতা আৰু ইখতিয়াৰ দিছে, ফলত সিহঁতে নিজৰ পছন্দানুযায়ী আৰু ইচ্ছানুসাৰে কাম কৰি থাকে। যেনে আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n﴿أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَٰب٧٠﴾ [الحج : ٧٠]\n“তুমি নাজানা নেকি যে, আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত যি আছে, আল্লাহে সেয়া জানে? নিশ্চয় এইবোৰ এটা পুথিত (লিপিবদ্ধ) আছে।” [ছুৰা আল-হাজ্জ, আয়াত: ৭০]\n﴿لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ٢٨ وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ٢٩﴾ [التكوير: ٢٨، ٢٩]\n“তোমালোকৰ মাজত যিয়ে সৰল পথত চলিব বিচাৰে, তাৰ বাবে। আৰু তোমালোকৰ ইচ্ছাত একো নহয়, যদি সৃষ্টিজগতৰ ৰব আল্লাহে ইচ্ছা নকৰে”। [ছুৰা আত-তাকওৱীৰ, আয়াত: ২৮-২৯]\nউত্তৰ: মৃত্যুৰ পিছৰ জীৱন সম্পৰ্কে কোৰআন আৰু ছুন্নাহত যি বৰ্ণনা আহিছে সেই সকলোবোৰ আখিৰাত দিৱসৰ প্ৰতি ঈমানৰ অন্তৰ্ভূক্ত। যেনে, কবৰৰ অৱস্থা, বাৰযাখ, কবৰৰ নি‘আমত আৰু শাস্তি, কিয়ামতৰ দিনৰ অৱস্থা, সেই দিনাৰ হিচাব-নিকাচ, ছাৱাব, শাস্তি, ছুহুফ, মীযান, শ্বাফা‘আত, জান্নাত-জাহান্নামৰ অৱস্থা আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা, জান্নাতী আৰু জাহান্নামীসকলৰ অৱস্থা, আল্লাহে এই দুটাৰ অধিবাসীসকলৰ বাবে যি তৈয়াৰ কৰি ৰাখিছে এইবোৰৰ প্ৰতি সংক্ষিপ্ত আৰু বিস্তাৰিতভাৱে ঈমান পোষণ কৰা আখিৰাত দিৱসৰ প্ৰতি ঈমান বোলে।\nউত্তৰ: ভাল প্ৰকাশ কৰা আৰু ভিতৰত বেয়া গোপন ৰখাক নিফাক বোলে। নিফাক দুই প্ৰকাৰ। ডাঙৰ নিফাক, আৰু সেয়া হৈছে বিশ্বাসত নিফাক। এই ধৰণৰ মুনাফিক চিৰস্থায়ী জাহান্নামী হ’ব। এই প্ৰকাৰৰ মুনাফিকৰ বিষয়ে আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n﴿وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَمَا هُم بِمُؤۡمِنِينَ٨﴾ [البقرة: ٨]\n“আৰু মানুহৰ মাজত কিছুমান এনে মানুহ আছে, যিসকলে কয়, ‘আমি ঈমান আনিছো আল্লাহৰ প্ৰতি আৰু শেষ দিৱসৰ প্ৰতি’, অথচ সিহঁত মুমিন নহয়।” [ছুৰা আল-বাকাৰা, আয়াত: ৮]\nইহঁতে অন্তৰত কুফুৰী পোষণ কৰে আৰু মুখত ইছলাম প্ৰকাশ কৰে।\nআৰু দ্বিতীয় প্ৰকাৰ নিফাক হৈছে সৰু নিফাক, আৰু সেয়া হৈছে মানুহৰ ক্ৰিয়া কৰ্মৰ নিফাক। যেনে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ইহঁতৰ বিষয়ে কৈছে,\n«آيَةُ المُنَافِقِ ثَلاَثٌ: إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ، وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ.\n“মুনাফিকৰ আলামত (প্ৰতীক) তিনিটা: কথা ক’লে মিছা কয়, প্ৰতিশ্ৰুতি কৰিলে ভঙ্গ কৰে আৰু আমানত থলে খিয়ানত কৰে।”\nএতেকে, ডাঙৰ কুফুৰী আৰু ডাঙৰ নিফাকযুক্ত ঈমান আৰু আমল কোনো উপকাৰত নাহিব। কিন্তু সৰু কুফুৰী আৰু সৰু নিফাকী ঈমানৰ সৈতে একত্ৰিত হ’ব পাৰে, এই ক্ষেত্ৰত বান্দাৰ মাজত ভাল-বেয়া দুয়োটাই থাকিব অৰ্থাৎ ভাল কামৰ বিনিময়ত ছোৱাব পাব আৰু বেয়া কামৰ কাৰণে শাস্তি ভোগ কৰিব।\nউত্তৰ: বিদ‘আত হৈছে ছুন্নতৰ বিপৰীত কাম। এইটো দুই প্ৰকাৰ। বিশ্বাসত বিদ‘আত। আৰু সেয়া হৈছে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে যি কৈছে তাৰ বিপৰীত বিশ্বাস স্থাপন কৰা। এইটো ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নিম্নোক্ত হাদীছত উল্লেখ হৈছে,\n«وَسَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلَى ثَلَاثٍ وَسَبْعِينَ فرقةً كُلُّها فِي النَّارِ إلا وَاحِدَةً ، قَالُوا: ما هي يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «هُوَ مَا أَنَا عَلَيْهِ الْيَوْمَ وَأَصْحَابِي».\n“আৰু মোৰ উম্মতীসকল ৭৩ দলত বিভক্ত হ’ব। এওঁলোকৰ এটা দলৰ বাহিৰে সকলো দলেই হ’ব জাহান্নামী। ছাহাবীসকলে সুধিলে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল! এওঁলোক কোন? তেখেতে ক’লে: আজি মই আৰু মোৰ ছাহাবীসকল যিটোৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত।”\nএতেকে, যি ব্যক্তি হাদীছত বৰ্ণিত গুণাৱলী অনুযায়ী হ’ব সেই ব্যক্তি কেৱল ছুন্নাহৰ অনুসাৰী, আৰু যিজন ছুন্নাহৰ অনুসাৰী নহ’ব সি বিদ‘আতী। আৰু সকলো বিদ‘আতেই গোমৰাহী বা ভ্ৰষ্টতা। কিন্তু ছুন্নাহৰ পৰা দূৰত্ব অনুসাৰে বিদ‘আতৰ স্তৰও কম বেছি হয়।\nদ্বিতীয় প্ৰকাৰ বিদ‘আত হৈছে ‘আমলী’ বা ক্ৰিয়া-কৰ্মৰ বিদ‘আত। সেইটো হৈছে চৰীয়ত প্ৰণেতা আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে যিবোৰ ইবাদত কৰিবলৈ আদেশ কৰিছে সেইবোৰৰ বাহিৰে আন কোনো ইবাদত কৰা বা আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যিবোৰ হাৰাম কৰিছে সেইবোৰ হালাল কৰা। এতেকে, যি ব্যক্তি চৰীয়ত বহিৰ্ভূত কোনো ইবাদত কৰিলে বা চৰীয়তে যিটো হাৰাম কৰা নাই সেইটো হাৰাম কৰিলে সি বিদ‘আত কৰিলে।\nউত্তৰ: আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n﴿إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ إِخۡوَةٞ﴾ [الحجرات: ١٠]\n“নিশ্চয় মুমিনসকল পৰস্পৰে ভাই ভাই।” [ছুৰা আল-হুজুৰাত, আয়াত: ১০]\nএজন মুছলিম আন এজন মুছলিমক ভাই হিচাপে গ্ৰহণ কৰা ওৱাজিব। সি নিজৰ বাবে যি পছন্দ কৰে তাৰ ভাতৃৰ বাবেও সেইটোৱেই পছন্দ কৰা উচিত আৰু নিজৰ বাবে যি অপছন্দ কৰে আনৰ বাবেও সেয়া অপছন্দ কৰা উচিত। সক্ষমানুযায়ী সিহঁতৰ বাবে কল্যাণকৰ কিবা কৰা, পৰস্পৰ সংশোধনৰ চেষ্টা কৰা, নিজৰ মাজত ভালপোৱাৰ বন্ধন সৃষ্টি কৰা আৰু সিহঁতক সত্যৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠা ৰাখিবলৈ প্ৰচেষ্টা কৰা। এজন মুছলিম আন এজন মুছলিমৰ ভাই। সেয়ে সি তাৰ ওপৰত যুলুম নকৰিব, তাক অপমান নকৰিব, তাৰ বিষয়ে মিছা নক’ব, তাক হেয় বা তুচ্ছ বুলি নাভাৱিব। যিসকলৰ ওপৰত তাৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য আছে সিহঁতৰ হক আদায় কৰিব। যেনে, পিতৃ-মাতৃ, আত্মীয়-স্বজন, ওচৰ-চুবুৰীয়া, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু অধীনস্থ কৰ্মচাৰীসকলৰ অধিকাৰ আদায় কৰিব।\nউত্তৰ: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ প্ৰতি পূৰ্ণাঙ্গ ঈমান আৰু ভালপোৱাৰ অন্যতম অংশ হৈছে তেওঁৰ ছাহাবীসকলক তেওঁলোকৰ মৰ্যদা আৰু ইছলাম গ্ৰহণৰ অগ্ৰগামীতাৰ স্তৰ অনুসাৰে ভালপোৱা, উম্মতৰ সকলোৰে উৰ্ধ্বত তেওঁলোকৰ মৰ্যদাৰ স্বীকৃতি দিয়া। তেওঁলোকৰ ভালপোৱা বৃদ্ধিৰ বাবে আল্লাহৰ ওচৰত দুআ কৰা, তেওঁলোকৰ মৰ্যদা প্ৰচাৰ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ ভুল বুজা-বুজিক এৰাই চলা আৰু সমালোচনাৰ পৰা বিৰত থকা। আমি আৰু বিশ্বাস কৰো যে, সকলো উত্তম আদৰ্শৰ সমন্বয়ত তেওঁলোক সৰ্বোত্তম উম্মত, কল্যাণ আৰু ইছলাম গ্ৰহণৰ ফালৰ পৰা তেওঁলোক অগ্ৰগামী, সকলো ধৰণৰ অকল্যাণ আৰু অন্যায় কামৰ পৰা তেওঁলোক দূৰৈত আছিল, তেওঁলোক সকলোৱে ন্যায়পৰায়ণ আৰু ইনছাফকাৰী আছিল আৰু আল্লাহ তেওঁলোকৰ ওপৰত সন্তুষ্ট।\nউত্তৰ: আমি বিশ্বাস কৰো যে, উম্মতৰ ইমাম নিৰ্ধাৰণ কৰা ফৰজে কিফায়া। কিয়নো উম্মত ইমামবিহীন তেওঁলোকৰ দ্বীন আৰু দুনিয়াৰ কাৰ্যক্ৰম পৰিচালনা কৰা সম্ভৱ নহয়। ইমামে সিহঁতৰ শত্ৰুৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিব আৰু অপৰাধীৰ অপৰাধৰ হদ তথা শাস্তি কায়েম কৰিব। অন্যায় কামৰ বাহিৰে সৎকামত ইমামৰ আনুগত্য কৰাবিহীন নেতাৰ (ইমামৰ) নেতৃত্ব পৰিপূর্ণ নহয়। ইমাম সৎ হওঁক বা অসৎ হওঁক তেওঁৰ সৈতে জিহাদ কৰা, তেওঁক কল্যাণকৰ কামত সহযোগিতা কৰা আৰু অন্যায় কামৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ তেওঁক সদুপদেশ দিয়া জনগণৰ দায়িত্ব।\nউত্তৰ: ছিৰাতুল মুস্তাকীম হৈছে ইল্মে নাফে‘ তথা উপকাৰী ইল্ম আৰু সৎ আমল। আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা কোৰআন আৰু হাদীছত যি ইল্ম আহিছে সেইটোৱেই ইল্মে নাফে‘ তথা উপকাৰী ইল্ম। সৎ আমল হৈছে ছহীহ আক্বীদা, ফৰজ আৰু নফল আমল আদায় কৰা, নিষিদ্ধ কামৰ পৰা বিৰত থকা, অৰ্থাৎ আল্লাহৰ হক আৰু বান্দাৰ হক আদায়ৰ মাধ্যমত আল্লাহৰ সন্তুষ্টি অৰ্জন কৰা আৰু পৰিপূৰ্ণ ইখলাছ আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অনুসৰণবিহীন আল্লাহৰ সন্তুষ্টি অৰ্জন কৰা সম্ভৱ নহয়। এই দুটা মূলনীতিৰ (ইখলাছ আৰু ৰাছুলৰ অনুসৰণ) ওপৰতেই দ্বীনৰ সকলো কাম পৰিচালিত হয়। এতেকে, যাৰ ইখলাছ গুচি যাব সি শ্বিৰ্কত পতিত হ’ব আৰু যাৰ মাজত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অনুসৰণ নাথাকিব সি বিদ‘আতত পতিত হ’ব।\nউত্তৰ: এইটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অতিদীৰ্ঘ এটা প্ৰশ্ন। মুমিন আৰু অমুছলিমৰ মাজৰ পাৰ্থক্যই সচাঁ আৰু মিছা, সৌভাগ্যবান আৰু দুৰ্ভগীয়া নিৰ্ধাৰিত হয়। জানি থওঁক, প্ৰকৃত মুমিন সেই ব্যক্তি যিয়ে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনে, কোৰআন আৰু হাদীছত বৰ্ণিত তেওঁৰ নাম আৰু ছিফাতসমূহ জানি বুজি যথাযথভাৱে ঈমান আনে আৰু সেইবোৰ স্বীকাৰ কৰে আৰু যিবোৰ আল্লাহৰ নাম আৰু ছিফাতৰ বিপৰীত সেইবোৰৰ পৰা তেওঁক পৱিত্ৰ ৰাখে। ফলত তাৰ অন্তৰ ঈমান, ইল্ম, ইয়াক্বীন, প্ৰশান্তি আৰু আল্লাহৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপনত ভৰি যায়। ফলত সি একমাত্ৰ আল্লাহৰ ফালে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে, তেওঁৰ অনুগত হয়, তেওঁৰ নবীয়ে যেনেকৈ ইবাদত চৰীয়ত সম্মত কৰিছে ঠিক তেনেকৈ সি একনিষ্ঠাৰ সৈতে ছোৱাবৰ আশাত আৰু শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ বাবে ইবাদত-বন্দেগী কৰে। ফলত সেই অন্তৰত, ভাষাত আৰু অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গৰ মাধ্যমত আল্লাহৰ অশেষ নি‘আমত আৰু কৰুণাৰ কৃতজ্ঞতা আদায় কৰে, সি সদায় আল্লাহৰ যিকিৰত (স্মৰণত) ব্যস্ত থাকে। তেতিয়া সি আল্লাহৰ স্মৰণতকৈ ডাঙৰ কোনো নি‘আমত দেখিবলৈ নাপায়, ইয়াতকৈ ডাঙৰ সন্মান সি অনুভৱ নকৰে। একমাত্ৰ আল্লাহৰ ফালে প্ৰত্যাৱৰ্তন আৰু তেওঁৰ স্মৰণৰ তুলনাত তাৰ ওচৰত পৃথিৱীৰ ভোগ-বিলাস অতি তুচ্ছ আৰু নগন্য বিষয় হিচাপে ৰূপ লয়। তথাপিও সি দুনিয়াৰ জীৱনৰ যথাৰ্থ অংশ ভোগ কৰে, কাফিৰ, নাস্তিক আৰু অসচেতনৰ দৰে পৃথিৱীৰ ভোগ-বিলাসত মত্ত নাথাকে। বৰং এইবোৰক আল্লাহৰ হক আৰু বান্দাৰ হক আদায়ৰ উপকৰণ আৰু সহযোগিতা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। এই ধৰণৰ আত্মসমালোচনা আৰু আকাঙ্ক্ষা তাৰ ভোগক পূৰ্ণতা দান কৰে, অন্তৰ প্ৰশান্ত হয় আৰু সুখ-বোধ হয় লগতে তাৰ পছন্দনীয় কিবা নাপালে দুখিত বা চিন্তিত নহয়। এনেকৈ আল্লাহে তাৰ মাজত পৃথিৱী আৰু আখিৰাতৰ সুখ-সৌভাগ্য একত্ৰিত কৰি দিয়ে। আনহাতে কাফিৰ আৰু নাস্তিকসকল মুমিনসকলৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত। সেই মহান ৰব আল্লাহকেই অস্বীকাৰ কৰে যিয়ে নিজৰ অস্তিত্বৰ আৰু পৰিপূৰ্ণতাৰ প্ৰমাণত বিবেকপ্ৰসূত দলীল, কোৰআন হাদীছৰ দলীল, অত্যাৱশ্যকীয় বিজ্ঞান আৰু ইন্দ্ৰিয় বিজ্ঞান সন্মত অসংখ্য দলীল-প্ৰমাণ দাঙি ধৰিছে; কিন্তু এইবোৰ প্ৰমাণাদিৰ প্ৰতি সি ভ্ৰুক্ষেপ নকৰে। ফলত সি যেতিয়া আল্লাহৰ বিশ্বাস, স্বীকৃতি আৰু ইবাদত বিমুখ হয় তেতিয়া সি প্ৰকৃতিৰ পূজাৰীত পৰিণত হয়। তেতিয়া তাৰ অন্তৰ চতুষ্পদ প্ৰাণীৰ অন্তৰত পৰিণত হয়। পাৰ্থিৱ ভোগ-বিলাস, আমোদ-ফুৰ্তিৰ বাহিৰে তাৰ আন কোনো উদ্দেশ্য নাথাকে। তাৰ অন্তৰ সদায় অশান্তিত থাকে; বৰং নিজৰ প্ৰিয় আৰু পছন্দনীয় বস্তু হেৰুৱাৰ ভয়ত শঙ্কিত, আনৰ ষড়যন্ত্ৰ আৰু ক্ষতিৰ আশঙ্কাত ভীত-সন্ত্ৰস্ত থাকে। আল্লাহৰ প্ৰতি তাৰ এই ঈমান নাই যে, কোনোবাই তাৰ বিপদাপদ আৰু বালা-মুছিবত সহজকৰণ আৰু দূৰীকৰণ কৰিব পাৰে। ফলত সি ঈমানৰ সোৱাদ, আল্লাহৰ নৈকট্যৰ মজা আৰু পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত ঈমানৰ ফলাফলৰ পৰা বঞ্চিত থাকে। সি তাৰ কৰ্মৰ ছোৱাব প্ৰত্যাশা নকৰে আকৌ অন্যায়ৰ বাবে শাস্তিৰ ভয়ো নকৰে; বৰং তাৰ ভয় আৰু প্ৰত্যাশা কেৱল পাৰ্থিৱ জীৱনৰ নগণ্য বস্তু অৰ্জন।\nমুমিনৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে, তেওঁ জাতি বৰ্ণৰ ভেদাভেদ পাহৰি কথা-বতৰা, ক্ৰিয়া-কৰ্মত আৰু নিয়তত সত্যৰ অনুসন্ধানী, সৃষ্টিজগতৰ প্ৰতি বিনয়ী, আল্লাহৰ বান্দাসকলৰ প্ৰতি হিতাকাঙ্ক্ষী হয়। আনহাতে কাফিৰ আৰু নাস্তিকসকলৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে, সত্য আৰু সৃষ্টিজগতৰ বিষয়ে অহংকাৰী, আত্মকেন্দ্ৰিক আৰু কাকো কোনো সদুপদেশ নিদিয়ে। মুমিনৰ অন্তৰ প্ৰৱঞ্চনা, প্ৰতাৰণা আৰু হিংসা-বিদ্বেষ মুক্ত হয়। তেওঁ নিজৰ বাবে যি পছন্দ কৰে অন্যান্য মুছলিমৰ বাবেও সেইটোৱেই পছন্দ কৰে আৰু নিজৰ বাবে যি অপছন্দ কৰে আন মুছলিমৰ বাবেও সেইটো অপছন্দ কৰে। তেওঁ সক্ষমানুযায়ী আনৰ কল্যাণ সাধন কৰে, সৃষ্টিজগতৰ দুখ-কষ্ট নিজে বহন কৰে, কেতিয়াও আনৰ ওপৰত অন্যায় নকৰে। পক্ষান্তৰে, কাফিৰ ব্যক্তিৰ অন্তৰ প্ৰতিহিংসা, শত্ৰুতাৰে পৰিপূৰ্ণ, পাৰ্থিৱ স্বাৰ্থ অৰ্জনৰ উদ্দেশ্যৰ বাহিৰে আনৰ বাবে কোনো উপকাৰ আৰু কল্যাণ সাধন নকৰে, সুযোগ পালেই সৃষ্টিজগতৰ ওপৰত যুলুম কৰিবলৈ দ্বিধাবোধ নকৰে, মানুহৰৰ আপদ-বিপদ সহ্য কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সি আটাইতকৈ দুৰ্বলত পৰিণত হয়। মুমিন সদায় সত্যবাদী আৰু উত্তম আচৰণকাৰী। সহনশীলতা, শান্ত-শিষ্টতা, দয়া, ধৈৰ্যশীলতা, প্ৰতিশ্ৰুতিপূৰণ, সহজতা, নম্ৰ স্বভাৱ ইত্যাদি মুমিনৰ গুণ। আনহাতে বিভ্ৰান্তি, অস্থিৰতা, কঠোৰতা, অধৈৰ্যতা, ভীৰুতা, উদ্বিগ্নতা, মিথ্যাচাৰীতা, প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙ্গ কৰা আৰু দুশ্চৰিত্ৰ ইত্যাদি কাফিৰৰ গুণ।\nমুছলিমে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো ওচৰত শিৰ নত নকৰে। তাৰ অন্তৰ আৰু মুখমণ্ডল তাৰ ৰব (প্ৰতিপালক)ৰ বাহিৰে আনৰ ওচৰত অৱনত হোৱাৰ পৰা সদায় পৱিত্ৰ থাকে। তাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে পৱিত্ৰতা, শক্তিশালী, বীৰত্ব, দানশীলতা আৰু পুৰুষত্বতা। তেওঁ সকলোৰে বাবে কেৱল উত্তমটোৱে পছন্দ কৰে। আনহাতে কাফিৰ আৰু নাস্তিক ইয়াৰ বিপৰীত। তাৰ অন্তৰ সদায় সৃষ্টিজগতৰ ভয় আৰু প্ৰাপ্তিৰ বাবে ব্যাকুল হৈ থাকে, সি নিজৰ স্বাৰ্থত সিহঁতৰ বাবে ব্যয় কৰে, তাৰ কোনো পৱিত্ৰতা, সচ্চৰিত্ৰতা নাই। কেৱল নগণ্য উদ্দেশ্য অৰ্জনৰ বাবে তাৰ আছে শক্তি আৰু বীৰত্ব। তাৰ কোনো পুৰুষত্ব আৰু মানৱতা নাই। ভাল বা বেয়া যিকে নহওঁক সেইটো অৰ্জনত সি একো পৰোৱা নকৰে। মুছলিম ব্যক্তিয়ে কোনো বস্তু অৰ্জনৰ বাবে সেইটোৰ উপকাৰী উপকৰণ সংগ্ৰহ কৰে আল্লাহৰ ওপৰত তাৱাক্কুল কৰে আৰু তেওঁৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰে, সকলো কামত আল্লাহৰ সহায় প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু আল্লাহে বান্দাৰ কামত সহায় কৰে। আনহাতে কাফিৰৰ কোনো তাৱাক্কুল নাই, তাৰ নিজৰ দুৰ্বলতাৰ ফালে দৃষ্টিপাতৰ বাহিৰে তাৰ কোনো দূৰদৃষ্টি নাই, কেতিয়াবা কেতিয়াবা আল্লাহে তাক সহায় কৰে আকৌ কেতিয়াবা তাৰ উদ্দেশ্য বাস্তবায়নত সহায় নকৰি লাঞ্ছিত কৰে। ফলত তাৰ উদ্দেশ্য সফল কৰা হ’লে সি ইয়াক তাৰ ক্ৰমান্ধয়ে কৰা কামৰ সফলতা বুলি ভাৱে।\nমুমিন ব্যক্তিয়ে কোনো নি‘আমত প্ৰাপ্ত হ’লে ইয়াৰ বাবে কৃতজ্ঞতা আদায় কৰে, তেওঁ উপকাৰী কামত সেইটো আনৰ বাবে ব্যয় কৰে। ফলত তেওঁৰ ওচৰত আৰু কল্যাণ ও বৰকত উভতি আহে। আনহাতে অমুছলিমসকলে নি‘আমত প্ৰদানকাৰীৰ পৰা অত্যন্ত নিকৃষ্ট পদ্ধতিত, দাম্ভিকভাৱে নি‘আমত লাভ কৰে, সি উপকাৰীৰ কৃতজ্ঞতা আদায়ৰ পৰা বিৰত থাকে, নিজৰ হীন উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবেই সেইটো ব্যয় কৰে, অথচ তাৰ এই সম্পদ অতি দ্ৰুত নিশেষ হৈ যায় আৰু অনতিপলমে তাৰ পৰা গুচি যায়।\nমুমিনৰ বিপদাপদ আহিলে ধৈৰ্য আৰু সহনশীলতা, ইয়াৰ বিনিময়ত ছোৱাবৰ প্ৰত্যাশা আৰু এই বিপদ অতিসোনকালে গুচি যোৱাৰ আশাত মোকাবিলা কৰে। ফলত তাৰ পছন্দনীয় যি হেৰায় বা অপছন্দনীয় যি অৰ্জন কৰে ইয়াৰ বিনিময়ত ইয়াতকৈও উত্তম আৰু অধিক ছোৱাব লাভ কৰে। আনফালে কাফিৰৰ কোনো প্ৰিয় বস্তু হেৰাই গলে সি ইয়াক উদ্বিগ্ন উৎকণ্ঠাৰ কাৰণ বুলি ভাৱে, ফলত তাৰ মুছিবত আৰু বাঢ়ি যায় আৰু তাৰ প্ৰকাশ্য কষ্টৰ সৈতে মনৰ কষ্টও একত্ৰিত হয়। কেতিয়াবা কেতিয়াবা সি ধৈৰ্যহাৰা হৈ পৰে লগতে তাৰ এই বিপদৰ কোনো প্ৰতিদানৰ আশা নাই। ফলত তাৰ হতাশা আৰু দুশ্চিন্তা আৰু বৃদ্ধি হ’বলৈ ধৰে।\nমুমিনে সকলো নবী আৰু ৰাছুলৰ প্ৰতি ঈমান আনে, তেওঁলোকক সন্মান আৰু মৰ্যদা প্ৰদান কৰে, সৃষ্টিৰ মাজত আটাইতকৈ বেছি তেওঁলোকক ভালপায়, তেওঁলোকে স্বীকাৰ কৰে যে, কিয়ামতৰ দিনা তেওঁলোকে যিবোৰ নি‘আমত আৰু প্ৰতিদান লাভ কৰিব সেইবোৰ তেওঁলোকৰ অনুসৰণ আৰু উপদেশৰ বাবেই আৰু সেইদিনা সৃষ্টিজগত যি অকল্যাণ আৰু ক্ষতিৰ সন্মুখীন হ’ব সেইটো সিহঁতৰ বিৰোধিতা আৰু অনুসৰণ নকৰাৰ কাৰণে। নবী-ৰাছুলসকল সৰ্বোত্তম সৃষ্টি, বিশেষকৈ নবীসকলৰ নেতা আৰু সৰ্বশেষ নবী মুহাম্মাদ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নবী, আল্লাহে তেওঁক বিশ্ববাসীৰ বাবে ৰহমত স্বৰূপ আৰু সকলো কল্যাণ, সংস্কাৰ আৰু হিদায়াতৰ বাবে তেওঁক প্ৰেৰণ কৰিছে।\nআনহাতে, কাফিৰসকল মুমিনসকলৰ বিপৰীত। সিহঁতে ৰাছুলৰ শত্ৰুসকলক সন্মান কৰে, সিহঁতৰ মতামতক সন্মান কৰে, সিহঁতে নিজ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ দৰে সিহঁতেও নবীসকলে লৈ অহা বিষয়সমূহক লৈ উপহাস আৰু তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰে। সিহঁতৰ নিৰ্বুদ্ধিতা আৰু চাৰিত্ৰিক অধঃপতনৰ কাৰণে এইবোৰ কাম কৰি থাকে। মুমিনসকলে ছাহাবীক, মুছলিমসকলৰ ইমামক আৰু হিদায়াতৰ বাণী প্ৰচাৰক ইমামসকলক ভালপায়; কিন্তু কাফিৰসকল ইয়াৰ বিপৰীত। মুমিনসকলে একমাত্ৰ আল্লাহৰ ইখলাছৰ বাবে সেই সমূহ কাম কেৱল আল্লাহৰ বাবেই পালন কৰে আৰু উত্তমৰূপে আল্লাহৰ ইবাদত পালন কৰে; আনহাতে কাফিৰৰ তুচ্ছ উদ্দেশ্যৰ বাহিৰে সিহঁতৰ কামৰ কোনো লক্ষ্য-উদ্দেশ্য নাই। কিন্তু মুমিন ব্যক্তিয়ে ইল্মে নাফে‘ তথা উপকাৰী ইল্ম আৰু ছহীহ ঈমান, আল্লাহৰ নৈকট্য লাভৰ বাবে আগুৱাই আহে, আল্লাহৰ স্মৰণ আৰু সৃষ্টিজগতৰ উপকাৰ সাধন ইত্যাদিৰ ক্ষেত্ৰত মুমিনৰ হৃদয় প্ৰশস্ত। সকলো ধৰণৰ নিকৃষ্ট গুণাৱলী আৰু পঙ্কিলতাৰ পৰা তেওঁৰ অন্তৰ পৱিত্ৰ। কিন্তু গাফিল বা অমনোযোগী কাফিৰৰ মাজত অন্তৰ প্ৰশস্ততাৰ কাৰণসমূহ নথকাৰ বাবে সিহঁত এইবোৰ গুণাৱলীৰ বিপৰীত।\nএতেকে যদি কোৱা হয়, ওপৰত বৰ্ণিত ছহীহ ঈমানৰ সংক্ষিপ্ত আলোচনাৰ দ্বাৰা যিহেতু বুজা যায় যে, ছহীহ ঈমানৰ বাবেই মানুহে পৃথিৱী আৰু পৰকালৰ সুখ-সৌভাগ্য লাভ কৰে, ইয়াৰ দ্বাৰা মানুহৰ বাহ্যিক, অভ্যন্তৰীণ, আক্বীদা, আখলাক, আদব ইত্যাদি সংশোধন হয়, সঠিক ঈমানেই সকলো মানুহকেই কল্যাণ, সংশোধন আৰু দৃঢ় হিদায়তৰ ফালে আহ্বান কৰে (ওপৰত যেনেকৈ বৰ্ণিত হৈছে) তেনেহ’লে অধিকাংশ মানুহ দ্বীন আৰু ঈমানৰ পৰা কিয় বিমুখ? কিয় সিহঁতে দ্বীনৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত লিপ্ত হৈছে আৰু কিয় সিহঁতৰ কিছুমানে দ্বীন ইছলামক উপহাস কৰে? আচলতে বিষয়টো ইয়াৰ বিপৰীত হোৱা উচিত নহয় নে? কিয়নো মানুহৰ বিবেক বুদ্ধি আছে, সি বেয়াৰ পৰা ভালটো বাছি উলিয়াব পাৰে, অকল্যাণৰ পৰা কল্যাণটো নিৰ্বাচন কৰিব পাৰে আৰু ক্ষতিকৰ বস্তুৰ পৰা উপকাৰী বস্তুটো বাহিৰ কৰিব পাৰে।\nউত্তৰ: এই কথাষাৰ আল্লাহে আল-কোৰআনত উল্লেখ কৰিছে আৰু তেওঁ ঈমান পোষণ কৰা ও নকৰাৰ কাৰণটোও উল্লেখ কৰিছে। এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ উল্লেখ কৰিলে অধিকাংশ মানুহৰ ঈমান পোষণ নকৰা আৰু সত্য বিমুখ হোৱাত আচৰিত নহ’ব। আল্লাহ তাআলাই বহুসংখ্যক মানুহৰ দ্বীন ইছলামৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ নকৰাৰ বহুতো কাৰণ উল্লেখ কৰিছে। ইয়াৰ মাজৰ কিছুমান কাৰণ হৈছে, দ্বীন ইছলাম সম্পৰ্কে অজ্ঞতা, ইছলামক প্ৰকৃতভাৱে নজনা, ইছলামৰ সুউচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ নকৰা, মহান আদৰ্শ আৰু উপদেশ সম্পৰ্কে নজনা। ইয়াৰ বাহিৰেও ইল্মে নাফে‘ তথা উপকাৰী ইল্ম নজনাৰ বাবে মানুহ প্ৰকৃত বাস্তৱতা আৰু সুন্দৰ আখলাক লৈকে ঢুকি পাবলৈ বাধাৰ সন্মুখীন হৈছে। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“বৰং সিহঁতে যি বিষয়ে পূৰ্ণ জ্ঞান লাভ কৰা নাই, সেইটো সিহঁতে অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু এতিয়াও তাৰ পৰিণতি সিহঁতৰ ওচৰত অহা নাই”। [ছুৰা ইউনুছ, আয়াত: ৩৯]\nএই আয়াতত আল্লাহে আমাক কৈছে যে, কাফিৰসকলৰ অস্বীকাৰৰ কাৰণ হৈছে সিহঁতে বিষয়টো সম্পৰ্কে অজ্ঞ আছিল, সিহঁতৰ অসম্পূৰ্ণ জ্ঞানে বিষয়টোক সঠিকভাৱে আয়ত্ব কৰিব পৰা নাই, আৰু তেতিয়াও সিহঁতৰ ওচৰত প্ৰতিশ্ৰুত আযাব আহি পোৱা নাই, যি আযাব আহিলে বান্দাই অত্যাৱশ্যকীয়ভাৱে সত্যৰ পিনে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে আৰু সত্যক স্বীকাৰ কৰে। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“কিন্তু সিহঁতৰ অধিকাংশই মূৰ্খ।”[ছুৰা আল-আন‘আম, আয়াত: ১১১]\n“কিন্তু সিহঁতৰ অধিকাংশই নাজানে।” [ছুৰা আল-আন‘আম, আয়াত: ৩৭]\n“সিহঁত কলা-বোবা-অন্ধ। সেয়ে সিহঁত উভতি নাহিব।” [ছুৰা আল-বাকাৰাহ, আয়াত: ১৮]\n“নিশ্চয় ইয়াৰ মাজত নিদৰ্শনাৱলী আছে সেই জাতিৰ বাবে যিসকলে অনুধাৱন কৰে।” [ছুৰা আৰ-ৰূম, আয়াত: ২৪]\nইয়াৰ বাহিৰেও এই ধৰণৰ বহুতো আয়াত আছে যিবোৰত সিহঁতৰ অজ্ঞতাৰ কথা কোৱা হৈছে। অজ্ঞতা হয়তো সামান্য বিষয় নজনা হ’ব পাৰে। যেনে, ৰাছুলসকলৰ প্ৰতি মিছা প্ৰতিপন্ন দাৱাত বিমুখী অধিকাংশ মিছলীয়াৰ অৱস্থা, যিসকলে সিহঁতৰ নেতৃবৰ্গ আৰু বিশিষ্ট লোকসকলক অনুসৰণ কৰে। সিহঁতক আযাব স্পৰ্শ কৰিলে সিহঁতে ক’ব,\n“হে আমাৰ ৰব, আমি আমাৰ নেতৃবৰ্গ আৰু বিশিষ্ট লোকসকলৰ আনুগত্য কৰিছিলো, তেতিয়া সিহঁতে আমাক পথভ্ৰষ্ট কৰিছিল।” [ছুৰা আল-আহযাব, আয়াত: ৬৭]\nঅথবা অজ্ঞতাটো যৌগিক বা জটিল অজ্ঞতা হ’ব পাৰে। এইটো আকৌ দুই ধৰণৰ। প্ৰথম, সিহঁতৰ কিছুমানে সিহঁতৰ আজু-ককাৰ ধৰ্মত আছিল আৰু সিহঁতৰ লগতেই সেই ধৰ্মত ডাঙৰ হৈছে। তাৰ পিছত সিহঁতৰ ওচৰত সত্য দ্বীন আহিছে; কিন্তু সেই দ্বীনৰ প্ৰতি ভ্ৰুক্ষেপ কৰা নাই, যদিও সেই দ্বীনৰ প্ৰতি দৃষ্টিপাত কৰিছে তথাপিও সেইটো তাৰ আগৰ ধৰ্মৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট আৰু তুষ্টৰ পৰা অতি কম পৰিসৰত তুচ্ছ-তাচ্ছিল্যভাৱে দেখিছে আৰু তাৰ নিজৰ জাতিৰ বিষয়ে অন্ধভাৱে পক্ষপাতিত্ব কৰিছে। ইহঁত হৈছে ৰাছুলসকলক মিছা প্ৰতিপন্নকাৰী অধিকাংশ কাফিৰ, যিহঁতে ৰাছুলসকলৰ দাৱাত প্ৰত্যাখ্যান কৰি কৈছিল,\n“আৰু এইদৰে তোমালোকৰ পূৰ্বে যেতিয়াই আমি কোনো জনপদত সতৰ্ককাৰী পঠিয়াইছো, তেতিয়াই সেই ঠাইৰ বিলাসপ্ৰিয়সকলে কৈছে, “নিশ্চয় আমি আমাৰ পিতৃ-পুৰুষসকলক এটা মতাদৰ্শৰ ওপৰত পাইছো আৰু নিশ্চয় আমি সিহঁতৰেই পদাঙ্ক অনুসৰণ কৰিম।” [ছুৰা আয-যুখৰুফ, আয়াত: ২৩]\nআৰু এইটোৱেই হৈছে অন্ধ অনুসৰণ যিটোৰ অনুসাৰীসকলে ভাৱে যে, সি হকৰ (সত্যৰ) ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত আছে, অথচ সি বাতিলৰ ওপৰত আছে। অধিকাংশ বস্তুবাদী নাস্তিকসকল এই প্ৰকাৰৰ মিছলীয়াৰ অন্তৰ্ভূক্ত। কিয়নো গৱেষণা আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সিহঁত পূৰ্বৱৰ্তী নেতাসকলৰ অন্ধ অনুসৰণ কৰে। যেতিয়া সিহঁতে কোনো মতামত ব্যক্ত কৰে তেতিয়া সিহঁতে সেইটো এনেকৈ অনুসৰণ কৰে যেনিবা সেইটো আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা নাযিলকৃত অহী। আকৌ যেতিয়া সিহঁতে ভুল কিবা আৱিষ্কাৰ কৰে তেতিয়া সিহঁতৰ পৰবৰ্তীসকলে সিহঁতৰ লগত একমত হ’লেও সিহঁতৰ পথত চলে আৰু একমত নহ’লেও সিহঁতৰ সেই ভুল পথতেই চলে। এই ধৰণৰ লোকসকল অজ্ঞ লোকসকলৰ বাবে ডাঙৰ ফিতনা।\nযৌগিক অজ্ঞ লোকসকলৰ দ্বিতীয় প্ৰকাৰ হৈছে কাফিৰসকলৰ নেতা আৰু শীৰ্ষস্থানীয় নাস্তিকসকল, যিসকলে নিজকে প্ৰকৃতি আৰু মহাবিশ্ব সম্পৰ্কে বৰ দক্ষ আৰু সুক্ষ্ম জ্ঞানী বুলি ভাৱে আৰু আনক অজ্ঞ বুলি ভাৱে। সিহঁতে নিজৰ জ্ঞানক ক্ষুদ্ৰ পৰিধিত আৱদ্ধ কৰি ৰাখে আৰু ৰাছুলসকল লগতে তেওঁলোকৰ অনুসাৰীসকলৰ ওপৰত অহংকাৰ কৰে। সিহঁতে ধাৰণা কৰে যে, মানুহৰ ইন্দ্ৰিয় জ্ঞান আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাই জ্ঞানৰ সীমা, ইয়াৰ বাহিৰে যিবোৰ জ্ঞান আছে সেইবোৰ যিমানেই বিশুদ্ধ নহওঁক কিয় সিহঁতে সেইবোৰক মিথ্যাৰোপ আৰু অস্বীকাৰ কৰে। ফলত সিহঁতে মহাবিশ্বৰ মহাপ্ৰতিপালক ৰাব্বুল আলামীনক অস্বীকাৰ কৰে, তেওঁৰ ৰাছুলসকলক মিথ্যাৰোপ কৰে আৰু আল্লাহৰ প্ৰেৰিত ৰাছুলসকলে লৈ অহা গায়েবৰ (অদৃশ্য) বিষয়সমূহক মিছাপ্ৰতিপন্ন কৰে আৰু অস্বীকাৰ কৰে। এই শ্ৰেণীৰ লোকসকলেই আল্লাহৰ নিম্নোক্ত বাণীৰ অধিক অন্তৰ্ভূক্ত। আল্লাহ তা‘আলাই সিহঁতৰ বিষয়ে কৈছে,\n“তাৰ পিছত সিহঁতৰ ওচৰত যেতিয়া সিহঁতৰ ৰাছুলসকল স্পষ্ট প্ৰমাণাদিসহ আহিলে তেতিয়া সিহঁতে নিজৰ ওচৰত যি বিদ্যা আছিল সেইটোতেই উৎফুল্ল হৈ উঠিলে। আৰু যিটোক লৈ সিহঁতে ঠাট্ৰা-বিদ্ৰূপ কৰিছিল সেইটোৱেই (সেই শাস্তিটোৱেই) সিহঁতক পৰিবেষ্টন কৰিলে।” [ছুৰা গাফিৰ, আয়াত:৮৩]\nসিহঁতৰ প্ৰকৃতিৰ জ্ঞান-গৰিমা আৰু দক্ষতাই সিহঁতৰ আনন্দৰ অন্যতম কাৰণ, যিটো সিহঁতক সত্য-বিমুখ কৰি বাতিলৰ ওপৰত অটুট থাকিবলৈ অত্যাৱশ্যকীয় কৰি ৰাখে। যিহেতু সিহঁতৰ এই আনন্দ সিহঁতক আনৰ ওপৰত সন্মানিত আৰু প্ৰশংসিত কৰিছিল, সেয়ে সিহঁতৰ এই দুটা মিছা অহংকাৰে সিহঁতক ৰাছুলসকলে লৈ অহা হিদায়ত আৰু ইল্মৰ ওপৰত প্ৰধান্য দিছিল; আনকি এই অৱস্থা সিহঁতক এনে পৰ্যায়ত উপনীত কৰিছিল যে, সিহঁতে ৰাছুলসকলে লৈ অহা জ্ঞানসমূহক তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য আৰু হেয় প্ৰতিপন্ন কৰিছিল। ফলত সিহঁতে যিবোৰ বিষয়ক হেয় প্ৰতিপন্ন কৰিছিল সেইবোৰেই সিহঁতক বেষ্টন কৰি ৰাখিছে। আধুনিক জ্ঞান-বিজ্ঞান লৈ গৱেষণাৰত বিজ্ঞানীসকলক পূৰ্বৱৰ্তী কাফিৰসকলৰ প্ৰবঞ্চনাত পতিত কৰিছে, ফলত সিহঁতে সঠিক আক্বীদা আৰু দ্বীনৰ অনুসাৰী হোৱা নাই। ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে যিবোৰ বিদ্যালয়ত দ্বীনি শিক্ষাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়া নহয় সেইবোৰ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে লিখা-পঢ়াৰ শেষত দ্বীনি ইল্ম সম্পৰ্কে কদাপিও পাৰদৰ্শী নহয়, ইছলামী চৰীয়তৰ সুন্দৰ চৰিত্ৰৰে চৰিত্ৰবান নহয়, সি নিজকে এনে মহাপণ্ডিত বুলি ভাৱে যে, আনে একোৱেই নাজানে। ফলত সি দ্বীন আৰু দ্বীনদাৰ লোকসকলক হেয় প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আৰু এই ধৃষ্ট কামসমূহ তাক বস্তুবাদী নাস্তিকসকলৰ নেতাৰ আসনত বহিবলৈ সহজ কৰে। এই ক্ষতিকৰ বিপদটো ইছলামী বিশ্বত আটাইতকৈ ডাঙৰ ক্ষতিৰ কাৰণ হৈ থিয় দিছে। এতেকে, পোন প্ৰথমে মুছলিমসকলৰ কৰ্তব্য হৈছে শিক্ষা-প্ৰতিষ্ঠানসমূহত দ্বীনি শিক্ষাৰ গুৰুত্বাৰোপ কৰা, কিয়নো পৰৱৰ্তী সফলতা আৰু ব্যৰ্থতা এই শিক্ষাৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল; বৰং আন সকলো বস্তুৱেই এই শিক্ষাৰ অনুসাৰী হ’ব। শিক্ষা-প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্তৃপক্ষ, দায়িত্বশীল আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে এইটো সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ ফৰজ কাম। জাতিৰ ভৱিষ্যৎ এই কামৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল। সেয়ে যিসকলে এই কামৰ প্ৰতিনিধি বা যিসকলৰ কথাত এইবোৰ প্ৰতিষ্ঠান পৰিচালিত হয় তেওঁলোকে আল্লাহৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা উচিত, এই কামৰ বিনিময়ত আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা প্ৰতিদান প্ৰাপ্তিৰ নিয়ত কৰা উচিৎ আৰু শিক্ষা-প্ৰতিষ্ঠানত দ্বীনি শিক্ষাক সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিয়া উচিৎ। কিয়নো এই শিক্ষাক অৱহেলা কৰিলে জাতি ভয়ানক বিপদৰ সন্মুখীন হ’ব। জাতিৰ সংশোধন আৰু কল্যাণ দীনি শিক্ষাৰ গুৰুত্ব দিয়াৰ মাজতেই নিহিত আছে। অন্যান্য লোকসকলৰ দ্বীন গ্ৰহণ আৰু ঈমান আনিবলৈ অন্যতম বাধা হৈছে প্ৰতিহিংসা, সীমালঙ্ঘন যেনে ইয়াহূদীসকলৰ অৱস্থা, সিহঁতে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক, আৰু তেওঁৰ সত্যতা আৰু বাস্তৱতা এনেকৈ জানে যেনেকৈ সিহঁতে নিজৰ সন্তানসকলক চিনি পায়; কিন্তু সিহঁতে পাৰ্থিৱ নগণ্য স্বাৰ্থ অৰ্জনৰ লোভত জানি শুনিও সেইটো গোপন কৰিছে। মক্কাৰ কুৰাইশ্ব নেতাসকলেও এই ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল, যিবোৰ ইতিহাস আৰু ছীৰাতৰ কিতাবসমূহত উল্লেখ আছে। সিহঁতৰ গৌৰৱ আৰু অহংকাৰৰ ফলত এই ব্যাধি সিহঁতৰ মাজত সৃষ্টি হৈছিল, আৰু এই অহংকাৰেই সত্য অনুসৰণ আৰু ঈমান গ্ৰহণত আটাইতকৈ ডাঙৰ বাধা। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“যিসকলে অন্যায়ভাৱে পৃথিৱীত অহংকাৰ কৰে মোৰ আয়াতসমূহৰ পৰা, অৱশ্যই মই সিহঁতক বিমূখ কৰি ৰাখিম।” [ছুৰা আল-আ‘ৰাফ, আয়াত: ১৪৫]\nসত্য প্ৰত্যাখ্যান কৰা আৰু সৃষ্টিজগতক হেয় প্ৰতিপন্ন কৰাৰ অহংকাৰে বহুতকেই দলীল-প্ৰমাণ প্ৰকাশিত হোৱাৰ পিছতো সত্যৰ অনুসৰণ আৰু গ্ৰহণৰ পৰা বিৰত ৰাখে। এই বিষয়ে আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“আৰু সিহঁতে অন্যায় আৰু উদ্ধতভাৱে নিদৰ্শনসমূহক প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে; অথচ সিহঁতৰ অন্তৰে সেইটো নিশ্চিত বিশ্বাস কৰিছিল। এতেকে, চোৱা, ফাছাদ সৃষ্টিকাৰীসকলৰ পৰিণাম কেনে হৈছিল।” [ছুৰা আন-নামল, আয়াত: ১৪]\nঈমান পোষণ নকৰাৰ আৰু এটা কাৰণ হৈছে আছমানী দলীল-প্ৰমাণ আৰু সঠিক বিবেকসম্পন্ন দলীলৰ পৰা বিমুখ থকা। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“আৰু যিয়ে পৰম কৰুণাময়ৰ স্মৰণৰ পৰা বিমুখ থাকে আমি তাৰ বাবে এটা চয়তানক নিয়োজিত কৰো, ফলত সি তাৰ সঙ্গী হৈ যায়। আৰু নিশ্চয় সিহঁতেই (চয়তানে) মানুহক আল্লাহৰ পথৰ পৰা বাধা দিয়ে। তথাপিও এই প্ৰকৃতিৰ মানুহে ভাৱে যে সিহঁতেই হিদায়াতপ্ৰাপ্ত।” [ছুৰা আয-যুখৰুফ, আয়াত: ৩৬-৩৭]\n“আৰু সিহঁতে ক’ব, যদি আমি শুনিলোহেঁতেন অথবা বুজিলোহেঁতেন, তেনেহ’লে আমি জ্বলন্ত জুইৰ অধিবাসীসকলৰ অন্তৰ্ভূক্ত নহ’লোহেঁতেন।” [ছুৰা আল-মুলক, আয়াত: ১০]\nযিসকলে নিজৰ জ্ঞান-বুদ্ধি আৰু উপকাৰী শ্ৰৱণ নথকাৰ স্বীকৃতি নিজেই দিছে সিহঁতে ৰাছুলসকলে লৈ অহা জ্ঞান আৰু আল্লাহৰ নাযিলকৃত কিতাবত ঈমান আনিবলৈ আগ্ৰহী নাছিল। সিহঁতৰ কোনো সুস্থ বিবেক নাছিল যিটো সিহঁতক সঠিক পথত পৰিচালিত কৰিব; বৰং সিহঁতৰ কিছুমান ভুল ধাৰণা আৰু ভ্ৰান্ত চিন্তা-ভাৱনা আছিল যিটো সিহঁতে নিজৰ মূৰ্খ বিবেকৰ দ্বাৰা চিন্তা-ভাৱনা কৰিছিল। সিহঁতে ভ্ৰান্ত আৰু পথভ্ৰষ্ট নেতাসকলৰ অনুসৰণ কৰিছিল, সিহঁতে সিহঁতক সত্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিষেধ কৰিছিল, এইদৰেই সিহঁতে জাহান্নামত নিক্ষিপ্ত হ’ব, আৰু অহংকাৰীসকলৰ বাবে জাহান্নাম কিমান যে নিকৃষ্ট ঠাই!\nসত্য অনুসৰণৰ পৰা বিৰত থকাৰ আৰু এটা বাধা হৈছে সত্য তাৰ ওচৰত স্পষ্ট হোৱা সত্ত্বেও সেয়া প্ৰত্যাখ্যান কৰা। এই বাবে তাৰ অন্তৰক পৰিবৰ্তন কৰি দিয়া হ’ব। তেতিয়া তাৰ ওচৰত ভালক বেয়া আৰু বেয়াক ভাল সজাই তাক শাস্তি দিয়া হ’ব। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“তাৰ পিছত সিহঁতে যেতিয়া বক্ৰপথ অৱলম্বন কৰিলে, তেতিয়া আল্লাহে সিহঁতৰ হৃদয়সমূহক বক্ৰ কৰি দিলে।” [ছুৰা আচ-ছফ, আয়াত: ৫]\n“আৰু আমি সিহঁতৰ অন্তৰ আৰু দৃষ্টিসমূহ ওলোটাই দিম, যিদৰে সিহঁতে কোৰআনৰ প্ৰতি প্ৰথমবাৰ ঈমান আনা নাছিল আৰু আমি সিহঁতক সিহঁতৰ অবাধ্যতাত ঘুৰপাক খোৱা অৱস্থাত এৰি দিম।” [ছুৰা আল-আন‘আম, আয়াত: ১১০]\nএইটো আচলতে সিহঁতৰ কৰ্মৰ অনুৰূপ শাস্তি। সিহঁতৰ কথা অনুযায়ী আল্লাহ তা‘আলাই সিহঁতৰ বাবে সিহঁতৰ মাজৰ পৰা অভিভাৱক নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়ে। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“নিশ্চয় সিহঁতে চয়তানসকলক আল্লাহৰ বাহিৰে অভিভাৱকৰূপে গ্ৰহণ কৰিছে।” [ছুৰা আল-আ'ৰাফ, আয়াত: ৩০]\nকাফিৰ আৰু নাস্তিকসকলৰ ঈমান পোষণ নকৰাৰ আৰু এটা কাৰণ হৈছে অতিৰিক্ত বিলাসিতা আৰু নি‘আমতৰ অপব্যয়ত নিমজ্জিত থকা। কিয়নো এই কাম মানুহক তাৰ নিকৃষ্ট প্ৰবৃত্তিৰ অনুসাৰী কৰি তোলে। যেনে আল্লাহ তা‘আলাই এই বাধাৰ কথা বহুতো আয়াতত কৈছে,\n“বৰং আমিয়েই সিহঁতক আৰু সিহঁতৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক উপভোগ কৰিবলৈ দিছিলো; লগতে সিহঁতৰ আয়ু দীৰ্ঘ হৈছিল।” [ছুৰা আল-আম্বিয়া, আয়াত: ৪৪]\n“নিশ্চয় সিহঁত ইয়াৰ পূৰ্বে বিলাসিতাত মগ্ন আছিল।” [ছুৰা আল-ওৱাকিয়া, আয়াত: ৪৫]\nএতেকে, যেতিয়া সিহঁতৰ ওচৰত সঠিক দ্বীন আহে সিহঁতৰ বিলাসিতাক সমতা কৰিবলৈ, সিহঁতক ন্যায় উপকাৰী এটা সীমাত থাকিবলৈ, ক্ষতিকৰ লোভ-লালসা আৰু প্ৰবৃত্তিৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ কৈছে তেতিয়া সিহঁতে উক্ত দ্বীনক সিহঁতৰ স্বাৰ্থৰ বিপৰীত আৰু সিহঁতৰ ভ্ৰান্ত বাতিল প্ৰবৃত্তিৰ বাধা-স্বৰূপ দেখিলে। কিন্তু যেতিয়া আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা দ্বীন আহিলে যিটো মানুহক আল্লাহৰ ইবাদত আৰু তেওঁৰ নি‘আমতৰ কৃতজ্ঞতা আদায় কৰিবলৈ ফৰজ কৰিলে আৰু প্ৰবৃত্তিৰ বাসনাত নিমজ্জিত থাকিবলৈ নিষেধ কৰিলে তেতিয়া প্ৰবৃত্তিৰ অনুসাৰীসকলে সৰ্বাত্মকভাৱে বাতিলকেই সহায় কৰিলে। ফলত সিহঁতে সত্যক প্ৰত্যাখ্যান কৰি পশ্চাদপসৰণ কৰিলে।\nঅবিশ্বাসীসকলৰ দ্বীন গ্ৰহণ নকৰাৰ আৰু এটা বাধা হৈছে মিছলীয়াসকলে ৰাছুলসকলক আৰু তেওঁলোকৰ অনুসাৰীসকলক তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা আৰু ৰাছুলসকলৰ অনুসাৰীসকলক দুৰ্বল আৰু নিম্নমানৰ ধাৰণা কৰা। যেনে, আল্লাহ তা‘আলাই নূহ আলাইহিচ ছালামৰ জাতি সস্পৰ্কে কৈছে,\n“সিহঁতে ক’লে, আমি তোমাৰ প্ৰতি বিশ্বাস স্থাপন কৰিম নেকি, অথচ নিম্নশ্ৰেণীৰ লোকসকলে তোমাক অনুসৰণ কৰিছে।” [ছুৰা আশ্ব-শুআ'ৰা, আয়াত: ১১১]\nআল্লাহ তা‘আলাই সিহঁতৰ বিষয়ে আৰু কৈছে,\n“আৰু আমি দেখিছো যে, কেৱল আমাৰ মাজৰ নিম্ন শ্ৰেণীৰ লোকসকলেই বিবেচনাহীনভাৱে তোমাৰ অনুসৰণ কৰিছে; আৰু আমাৰ ওপৰত তোমালোকৰ কোনো শ্ৰেষ্ঠত্ব আমি দেখিবলৈ পোৱা নাই।” [ছুৰা হূদ, আয়াত: ২৭]\nদৰাচলতে সিহঁতৰ আত্ম অহংকাৰৰ কাৰণেই এই ধৰণৰ ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰ সৃষ্টি হৈছে। মানুহে যেতিয়া অহংকাৰ কৰে, নিজকে বৰ ডাঙৰ বুলি ভাৱে আৰু আনক তুচ্ছ বুলি ভাৱে তেতিয়া সত্য গ্ৰহণত সি সঙ্কুচিত হৈ যায়, আনকি যদিও ধৰি লোৱা হয় যে, তাৰ এই ধাৰণাক প্ৰতিহত কৰা হ’ব তথাপিও সি আনভাৱে নিজকে ডাঙৰ বুলি ভাৱিব। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“এনেকৈ তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ বাণী সত্য বুলি সাব্যস্ত হৈছে সিহঁতৰ ওপৰত, যিসকল অবাধ্য হৈছে যে, সিহঁত ঈমান নানিব।” [ছুৰা ইউনুছ, আয়াত: ৩৩]\nএতেকে, ফিছক তথা অবাধ্যতা হৈছে বান্দাই আল্লাহৰ অনুগত্যৰ পৰা বাহিৰ হৈ চয়তানৰ আনুগত্য কৰা। যাৰ অন্তৰ এই ধৰণৰ ঘৃণ্য দোষত দুষিত হয় তাৰ কথাত আৰু কৰ্মত আৰু সত্য গ্ৰহণত সেইটো আটাইতকৈ ডাঙৰ বাধা হয়। আল্লাহ তা‘আলাই এই ধৰণৰ লোকসকলৰ কেতিয়াও প্ৰশংসা কৰা নাই; বৰং তাক যালিম (অন্যায়কাৰী) বুলি আখ্যায়িত কৰিছে। ফলত সি অহংকাৰ আৰু পথভ্ৰষ্টতাত বাতিলৰ মাজত ঘুৰি পকি থাকে। তাৰ সকলো কৰ্ম আৰু চলা-ফুৰা অন্যায় আৰু বিশৃঙ্খলাময় হৈ থাকে। এতেকে, ফাছেকী সদায় বাতিলৰ লগত মিলিত হয় আৰু সত্যৰ পৰা বাধা দিয়ে, কিয়নো মানুহৰ অন্তৰ যেতিয়া আল্লাহৰ আনুগত্য আৰু বশ্যতাৰ পৰা ওলাই যায় তেতিয়া সি বিদ্ৰোহী চয়তানৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰে।\n“আৰু সি অনুসৰণ কৰে প্ৰত্যেক বিদ্ৰোহী চয়তানৰ। তাৰ সম্পৰ্কে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে যে, যিয়ে তাৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব সি নিশ্চয় তাক পথভ্ৰষ্ট কৰিব আৰু তাক প্ৰজ্জ্বলিত জুইৰ শাস্তিৰ পিনে পৰিচালিত কৰিব। [ছুৰা আল-হাজ্জ, আয়াত: ৩-৪]\nসত্যৰ অনুসৰণ আৰু ঈমান পোষণ নকৰাৰ আৰু এটা ডাঙৰ বাধা হৈছে জ্ঞান-বিজ্ঞান আৰু বাস্তৱ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাক সংকীৰ্ণ পৰিধিত সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা যেনেকৈ বস্তুবাদীসকলে ইন্দ্ৰিয় অনুভৱৰ মাজত জ্ঞান-বিজ্ঞানক সীমাবদ্ধ কৰি থাকে। সেয়ে যিবোৰ সিহঁতৰ ইন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰা বোধগম্য হয় সেইবোৰকেই সিহঁতে বিশ্বাস কৰে আৰু যিবোৰ ইন্দ্ৰিয়গ্ৰাহ্য নহয় সেইবোৰক সিহঁতে অবিশ্বাস কৰে; যদিও সেয়া আন পদ্ধতিত আৰু ইন্দ্ৰিয় অনুভৱতকৈও অধিক শক্তশালী আৰু স্পষ্ট দলীল-প্ৰমাণৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত তথাপিও সিহঁতে সেইটো স্বীকাৰ নকৰে। এই ফিতনা আৰু সংশয়ৰ কাৰণে বহুতেই পথভ্ৰষ্ট হৈছে। এই নিকৃষ্ট পদ্ধতিয়ে মহাবিশ্বৰ প্ৰতিপালকৰ অস্তিত্ব অস্বীকাৰ কৰে, ৰাছুলসকলৰ লগত কুফুৰী কৰে আৰু তেওঁলোকে লৈ অহা গায়েবৰ (অদৃশ্যৰ) সংবাদসমূহক অস্বীকাৰ কৰে যিবোৰ বিশ্বাস কৰিবলৈ বহুতো যুক্তি প্ৰমাণৰ দ্বাৰা দলীল দাঙি ধৰা হয়; বৰং প্ৰকৃতপক্ষত এইবোৰ স্পষ্ট দলীল-প্ৰমাণৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত। এই কথা অত্যাৱশ্যকীয় জ্ঞাতব্য জ্ঞান আৰু ইয়াকীনী ইল্ম যে, আল্লাহৰ অস্তিত্ব, তেওঁৰ একত্ববাদ, একক সৃষ্টিকৰ্তা আৰু পৰিচালনাৰ প্ৰমাণাদি অন্যান্য পদ্ধতিৰ দলীলৰ সমান নহয় বা আন দলীলৰ সৈতে তুলনা কৰা নাযাব। কিয়নো আল্লাহৰ অস্তিত্বৰ প্ৰমাণ আচমানী নাযিলকৃত দলীল, বিবেক প্ৰসূত দলীল, অনুভৱীয় দলীল আৰু স্বভাৱজাত প্ৰমাণৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত। বিশ্বজগতত আৰু মানুহৰ মাজত তেওঁ নিজৰ নিদৰ্শনাৱলী সুস্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে যাতে সিহঁতৰ ওচৰত স্পষ্ট হয় যে, তেওঁ সত্য, তেওঁৰ ৰাছুলসকল সত্য, তেওঁৰ প্ৰতিদান সত্য, তেওঁৰ প্ৰদানকৃত সকলো সংবাদ (অহী) সত্য আৰু তেওঁৰ দ্বীন সত্য। এতেকে, সত্য সুস্পষ্টভাৱে প্ৰকাশিত হোৱাৰ পিছত অনুসৰণ নকৰিলে বাতিলৰ বাহিৰে আৰু কি থাকিব পাৰে। কিন্তু বস্তুবাদীসকলৰ ঔদ্ধত্যতা আৰু সিহঁতৰ অহংকাৰ সিহঁতৰ আৰু সেই উপকাৰী সত্যৰ মাজত প্ৰতিবন্ধক যি সত্যবিহীন কোনোৱেই কোনোমতেই উপকৃত হ’ব নোৱাৰিব। দৃষ্টিসম্পন্ন মুমিন তাৰ দূৰদৰ্শিতাৰ আলোকত সি সত্য জানিব পাৰে আৰু বুজিব পাৰে যে, কাফিৰসকল স্পষ্ট গোমৰাহী আৰু অন্ধত্বৰ মাজত নিমজ্জিত। আল্লাহে আমাক হিদায়তৰ নি‘আমত দান কৰাৰ বাবে আমি তেওঁৰ প্ৰশংসা আৰু কৃতজ্ঞতা আদায় কৰিছো।\nকাফিৰ আৰু নাস্তিকসকলৰ ঈমান অনাত আৰু এটা বাধা হৈছে বস্তুবাদীসকলৰ আৰু সিহঁতৰ প্ৰবঞ্চনাত নিমজ্জিত সিহঁতৰ অনুসাৰীসকলে ভাৱে যে, বস্তু উত্তেলিত হোৱা আৰু প্ৰাকৃতি বিজ্ঞান সম্পৰ্কে মানুহে জনাৰ আগত মানুহৰ জ্ঞান পুৰঠ নাছিল। ইয়াৰ আগত মানুহৰ জ্ঞান পূৰ্ণতা পোৱা নাছিল। দৰাচলতে এইটো হ’ল সিহঁতৰ দুঃসাহস দেখুৱা, কূটতৰ্কত আগুৱাই অহা, সত্য আৰু বাস্তৱতাৰ ক্ষেত্ৰত অহংকাৰ প্ৰদৰ্শন। এই কথা সামান্য জ্ঞানৰ অধিকাৰী লোকসকলেও জানিব যে, সিহঁতে নিজৰ নিকৃষ্ট মতাদৰ্শৰ পৰা কেতিয়াও উভতি অহা নাই। এতেকে যদি সিহঁতে ক’লেহেঁতেন যে, বস্তু, শিল্প-কাৰখানা, আৱিষ্কাৰ, প্ৰকৃতিক বিষয়ৰ উন্নতি ইত্যাদি শেষৰ ফালে অৰ্থাৎ বৰ্তমান সময়ৰ আগত পূৰ্ণতা আৰু নিপুনতা লাভ কৰা নাছিল তেনেহ’লে সিহঁতৰ কথা ঠিক হ’লেহেঁতেন। কিন্তু সঠিক জ্ঞান, স্থিৰ বাস্তৱতা আৰু সুন্দৰ চৰিত্ৰ ইত্যাদি বিষয় সম্পৰ্কে সিহঁতৰ সংজ্ঞা, দু:সাহস প্ৰদৰ্শন আৰু অন্যায়মূলক কথা হৈছে আটাইতকৈ ডাঙৰ মিথ্যাচাৰ। কিয়নো বিবেক, সঠিক জ্ঞান তেতিয়াও চিহ্নিত আছিল, ইয়াৰ পূৰ্ণতা বা অপূৰ্ণতা ইয়াৰ প্ৰভাৱ, দলীল আৰু লক্ষ্য-উদ্দেশ্যৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত আছিল। মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে লৈ অহা সেইসমূহ মহৎ আচাৰ-আচাৰণ, আক্বীদা, আখলাক, দ্বীন, দুনিয়া, ৰহমত, হিকমত ইত্যাদি সম্পৰ্কে সুউচ্চ চিন্তা-চেতনা সম্পৰ্কে লক্ষ্য কৰক। এইবোৰ গুণাৱলী মুছলিমসকলে তেওঁলোকৰ নবীৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছে আৰু এইবোৰৰ ওপৰত আমল কৰাৰ লগতে দ্বীন আৰু দুনিয়াৰ সকলো কল্যাণকৰ আৰু ভাল কামসমূহ আনৰ ওচৰত পৌঁছাই দিছে। পিছত বিশ্বৰ সকলো জাতি তেওঁলোকৰ এইবোৰ গুণাৱলীৰ ওচৰত নতস্বীকাৰ কৰিছে আৰু সিহঁতে এই কথা স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে যে, মুছলিমসকল পূৰ্ণতাৰ এনে এক চৰম শিখৰত উপনীত হৈছে যে, আন আন লোকসকলে তাত উপনীত হ’ব পৰা নাই; আনকি আন আন লোকসকলে তেওঁলোকে দেখুৱা জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ পথতেই চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এতিয়া বস্তুবাদীসকলৰ চৰিত্ৰ চাওঁক, সিহঁতে নিজৰ মনোবাসনা চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ বস্তুক ব্যৱহাৰ কৰে, সিহঁতে এই খিনিতেই ক্ষেন্ত কৰা নাই; বৰং সিহঁতে সিহঁতৰ হীন উদ্দেশ্য বাস্তবায়নত নিম্নৰ পৰা নিম্নতৰ স্তৰত নামি গৈ কৈছে, বস্তু এটাৰ লগত আন এটা লাগি থকাৰ শক্তি নাথাকিলে মহাবিশ্বৰ সকলো তাৎক্ষণিক ধ্বংস হৈ গ’লেহেঁতেন। অথচ আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“আৰু যালিমসকলে যি কৰিছে, সেই বিষয়ে তুমি আল্লাহক কেতিয়াও অমনোযোগী বুলি নাভাৱিবা।” [ছুৰা ইব্ৰাহীম, আয়াত: ৪২]\nএতেকে, যদি পূৰ্বৱৰ্তী উন্নত জাতিসমূহৰ মাজত আল্লাহৰ দ্বীনৰ পৃথিৱী সংক্ৰান্ত আদবসমূহ অৱশিষ্ট নাথাকিলেহেঁতেন তেনেহ’লে বৰ্তমান বস্তুবাদীসকলৰ জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ উন্নতিৰ কোনো মূল্যই নাথাকিলেহেঁতেন। কিয়নো যিহঁত দ্বীন হেৰাইছে সিহঁত পৃথিৱীত পুত:পৱিত্ৰ, আনন্দময় আৰু সুখী জীৱন যাপনত ব্যৰ্থ। বাস্তৱ দৰ্শন আৰু অভিজ্ঞতা এই বিষয়ে আটাইতকৈ ডাঙৰ সাক্ষী। আৰবৰ মুশ্বৰিক আৰু সিহঁতৰ মতাদৰ্শীসকল যিসকলৰ অকনমান ঈমান আৰু ঈমানৰ কিছুমান উছুলৰ যেনে, তাওহীদুৰ ৰুবুবিয়্যাহ (আল্লাহক প্ৰতিপালক হিচাপে স্বীকৃতি) আৰু প্ৰতিদান দিৱসৰ স্বীকৃতি সম্পৰ্কে সামান্য স্বীকৃতি আছিল সিহঁত নিসন্দেহে বৰ্তমানৰ বস্তুবাদীসকলতকৈ ভাল আছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও এই কথা সকলোৰেই অৱশ্য জ্ঞাতব্য বিষয় যে, আল্লাহৰ ৰাছুলসকলে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা যিবোৰ সংক্ষিপ্ত আৰু বিস্তাৰিত অহী, হিদায়ত, নূৰ, সঠিক ইল্ম আৰু সৰ্বময় কল্যাণ লৈ আহিছে সেইবোৰ সুস্থ জ্ঞানে আৰু বিবেকে স্বীকৃতি দিয়ে, সেই বিবেক অৱশ্যই জানে যে, সকলোৱেই এই জ্ঞানৰ অত্যন্ত মুখাপেক্ষী আৰু ৰাছুলসকলে লৈ অহা সকলো বিষয় মানিবলৈ সেই বিবেক প্ৰস্তুত থাকে। সঠিক বিবেকে বুজে যে, ৰাছুলসকলে যি উপকাৰী ইল্ম আৰু কিতাব লৈ আহিছে পৃথিৱীৰ আদিৰ পৰা অন্ত লৈকে সকলোৱে একত্ৰিত হৈও এই ধৰণৰ কিতাব সিহঁতে ৰচনা কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ব। ইয়াৰ বাহিৰেও সুস্থ বিবেকে জানে যে, নবীসকলৰ উক্ত অহী নাথাকিলে মানৱ জাতি অৱশ্যই স্পষ্ট গোমৰাহী, মহা অন্ধকাৰ, দুৰ্ভাগ্য আৰু সদায় ধ্বংসত পতিত হ’লেহেঁতেন। আল্লাহ তা‘আলাই কৈছে,\n“অৱশ্যই আল্লাহে মুমিনসকলৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ কৰিছে, যেতিয়া তেওঁ সিহঁতৰ মাজৰ পৰাই সিহঁতৰ প্ৰতি এজন ৰাছুল পঠাইছিল, যিয়ে সিহঁতৰ ওচৰত তেওঁৰ আয়াতসমূহ তিলাৱাত কৰে আৰু সিহঁতক পৰিশুদ্ধ কৰে আৰু সিহঁতক কিতাব আৰু হিকমত শিক্ষা দিয়ে। যদিও সিহঁত ইয়াৰ আগত স্পষ্ট ভ্ৰান্তিত আছিল।” [ছুৰা আলে ইমৰান, আয়াত: ১৬৪]\nএতেকে, ৰাছুলসকলে লৈ অহা জ্ঞানৰ বাহিৰে মানুহৰ বিবেক সঠিক পূৰ্ণতাত উপনীত হ’ব নোৱাৰে। এই বাবেই সঠিক জ্ঞান আৰু দূৰদৰ্শিতাৰ অভাৱত কিছুমান শব্দৰ দ্বাৰা বাতিলক সুসজ্জিত কৰি সত্যক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ বাবে সিহঁতে (বস্তুবাদীসকলে) বহু মানুহক ধোঁকাত পেলাইছে। যেনে, সিহঁতে দ্বীনৰ জ্ঞান আৰু সুউচ্চ আখলাক সমূহক পশ্চাদগামিতা আৰু সিহঁতৰ জ্ঞান-বিজ্ঞান আৰু দ্বীনৰ বিপৰীত আখলাকক সংস্কৃতি আৰু প্ৰগতি বুলি নামকৰণ কৰি থাকে। সুস্থ জ্ঞানৰ অধিকাৰী সকলৰ ওচৰত এইটো স্পষ্ট যে, যিবোৰ সংস্কৃতি আৰু সংস্কাৰৰ মূলনীতিসমূহ দ্বীনৰ হিদায়তত আৰু দিশ নিৰ্দেশনাৰ লগত সম্পৃক্ত নহয় সেয়া নিশ্চয় পৃথিৱী আৰু পৰকালৰ বাবে অকল্যাণকৰ আৰু পথভ্ৰষ্টতা। অকনমান চিন্তা-ভাৱনা কৰিলেই দেখিবলৈ পোৱা যাব যে, যিসকলক বস্তুবাদী সভ্য বুলি কোৱা হয় সিহঁত চাৰিত্ৰিক অধঃপতনত আৰু সকলো ক্ষতিকৰ কামত অগ্ৰগামী আৰু উপকাৰী কামত নিম্নগামী। আনহাতে সুস্থ সভ্যতা আৰু সংস্কৃতি হৈছে বিবেকৰ সভ্যতা যিটো ৰাছুলসকলৰ হিদায়ত আৰু তেওঁলোকে লৈ অহা সঠিক জ্ঞানসম্পন্ন বিবেক। আৰু চাৰিত্ৰিক সভ্যতা হৈছে প্ৰশংসিত সুন্দৰ সচ্চৰিত্ৰ আৰু উপকাৰী দিশ নিৰ্দেশনাত সভ্য হোৱা যিটো সকলোৰে বাবে কল্যাণকৰ আৰু সঠিকতা, ভাল আৰু সফলতাৰ কামত সঠিক জ্ঞানৰ দ্বাৰা সহযোগিতা কৰা। ইছলামে সদায় পৃথিৱী আৰু পৰকালৰ সৌভাগ্য অৰ্জন আৰু উভয় জগতত সন্মান আৰু মৰ্যদা লাভ কৰিবলৈ আদেশ আৰু উৎসাহিত কৰে। দ্বীন ইছলামে কোৰআন আৰু হাদীছত সংক্ষিপ্তাভাৱে আৰু সবিস্তাৰে যি লৈ আহিছে সেইবোৰক লৈ কোনোবাই গৱেষণা কৰিলে জানিব পাৰিব যে, ইছলামৰ হিদায়ত আৰু দিশ নিৰ্দেশনাৰ ফালে উভতি নগ’লে আৰু সেই অনুযায়ী আমল নকৰিলে মানৱ জাতি কল্যাণ সাধিত হ’ব নোৱাৰিব। ইছলাম যেনেকৈ আক্বীদা, আখলাক আৰু ভাল কামৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য তেনেকৈ ই পৃথিৱীৰ কামৰ বাবেও প্ৰযোজ্য। ইছলামে সদায় সকলোৰে ব্যক্তিগত আৰু সমষ্টিক কল্যাণ আৰু উপকাৰৰ পথ নিৰ্দেশ দিয়ে।\nআল্লাহেই হৈছে তাওফীকদাতা আৰু হিদায়তকাৰী। আল্লাহ তাআলাই মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওপৰত ৰহমত আৰু শান্তি বৰ্ষণ কৰক।\n ছহীহ মুছলিম, কিতাবুল ঈমান, ১/৩৬, হাদীছ নং ৮, ওমৰ ইবনে খাত্তাব ৰাদিয়াল্লাহুৰ পৰা বৰ্ণিত; ছহীহ বুখাৰী, কিতাবুল ঈমান, ১/২৭, হাদীছ নং ৮; ছহীহ মুছলিম, কিতাবুল ঈমান, ১/৩৯, হাদীছ নং ৯, উভয়ে আবু হুৰাইৰা ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণানা কৰিছে।\n আল্লাহক একমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা, জীৱিকাদাতা, পৰিচালনাকাৰী আৰু লালন-পালনকাৰী হিচাপে স্বীকাৰ কৰাক ৰুবুবিয়্যাত বোলে। -অনুবাদক।\n ছহীহ বুখাৰী, কিতাবুল ঈমান, ১/৮৯, ৫/২৮৯, ৩৭৫, ১০/৫০৭, হাদীছ নং ৩৩, ২৬৮২, ২৭৪৯, ৬০৯৫; ছহীহ মুছলিম, কিতাবুল ঈমান, ১/৭৮, হাদীছ নং ৫৯। বুখাৰী আৰু মুছলিম উভয়েই হাদীছটো আবূ হুৰাইৰা ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছে।\n মুছনাদ আহমদ, ২/৩৩২; আবু দাউদ, কিতাবুছ ছুন্নাহ, ৫/৪, হাদীছ নং ৪৫৯৭; তিৰমিজী, কিতাবুল ঈমান, ৫/২৫, হাদীছ নং ২৬৪১; ইবনে মাজাহ, কিতাবুল ফিতান, ২/১৩২১, হাদীছ নং ৩৯৯২; ইবনে হিব্বান, হাদীছ নং ৬৭৩১; আল-আজুৰীয়ে তেওঁৰ শ্বৰী‘আহতত, পৃষ্ঠা নং ১৫; মুহাম্মাদ ইবনে নছৰ তেওঁৰ ছুন্নাহতত, পৃষ্ঠা নং ১৭-১৮; হাকিমে তেওঁৰ মুছতাদৰাকত, ১/৬ ও ১/১২৮; আল-ইছফিৰায়ীয়ে তেওঁৰ ফিৰাক বাইনাল ফিৰাক, পৃষ্ঠা নং ৪ ও ৫; তেওঁলোক সকলোৱে মুহাম্মাদ ইবনে ‘আমৰ ইবনে ‘আলকামা ইবনে ওৱাক্কাছ আল-লাইছীৰ পৰা, তেওঁ আবু ছালমা ইবনে আব্দুৰ ৰহমানৰ পৰা, তেওঁ আবু হুৰাইৰা ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা, তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা হাদীছটো বৰ্ণনা কৰিছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ বৰ্ণনাত নিম্নোক্ত শব্দাৱলী নাই।\n«كُلُّها فِي النَّارِ إلا وَاحِدَةً ، ................. هُوَ مَا أَنَا عَلَيْهِ الْيَوْمَ وَأَصْحَابِي».\nহাদীছৰ ছনদটো হাছান। ছনদৰ সকলো বৰ্ণনাকাৰী ছিক্বাহ, কেৱল মুহাম্মাদ ইবনে ‘আমৰ ইবনে ‘আলকামাৰ বাহিৰে। ইমাম যাহাবী ৰাহিমাহুল্লাহে মিযানত ৩/৬৭৩ কৈছে: তেওঁ বিখ্যাত শ্বাইখ, হাছানুল হাদীছ, আবু ছালমা ইবনে আব্দুৰ ৰহমানৰ পৰা অধিক বৰ্ণনা কৰিছে। ইমাম বুখাৰীয়ে তেওঁৰ হাদীছ মুতাবা‘আ হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছে। এই হাদীছ সম্পৰ্কে ইমাম তিৰমিজী ৰাহিমাহুল্লাহে কৈছে, হাদীছটো হাছান ছহীহ। ইমাম হাকিম আৰু ইবনে হিব্বানে হাদীছটোক ছহীহ বুলি কৈছে। এই হাদীছটো ছাহাবীসকলৰ পৰা এদল বৰ্ণনাকাৰীয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। চাওঁক, মাকাছিদুল হাছানাহ, ছাখাভী, পৃষ্ঠা, ১৫৮; নুযুমুল মুতানাছিৰাহ মিনাল হাদীছিল মুতাৱাতিৰাহ, কাত্তানী, পৃষ্ঠা, ৩২-৩৪।\nআনহাতে হাদীছত অতিৰিক্ত:\n«كُلُّها فِي النَّارِ إلا وَاحِدَةً وهي الجماعة».\nএই অংশখিনি মুছনাদে আহমাদত (৪/১০২) মু‘আবিয়া ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণিত হাদীছত আহিছে। ইয়াৰ বাহিৰেও এই অংশখিনি আবু দাউদ, কিতাবুছ ছুন্নাহ, ৫/৫; আযুৰুমীৰ শ্বৰী‘আহ, পৃষ্ঠা ১৮; হাকিমৰ মুছতাদৰাক, ১/১২৮; আৰু অন্যান্য কিতাপত উল্লেখ আছে। ইমাম হাকিমে এই হাদীছটো বৰ্ণনা কৰাৰ পিছত কৈছে, ‘হাদীছৰ এই ছনদসমূহ এই হাদীছটো ছহীহ হোৱাৰ বিষয়ে প্ৰমাণ, এই মত ইমাম যাহাবী ৰাহিমাহুল্লাহেও স্বীকৃতি দিছে। ইমাম শাতেবী ৰাহিমাহুল্লাহে আল-ই‘তিছামত হাদীছটোক ছহীহ বুলি কৈছে।\nমুছনাদে আহমাদত (৩/১২০) আনাছ ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণিত হাদীছত এই অতিৰিক্ত অংশখিনি বৰ্ণিত আছে; আজুৰীৰ আশ্ব-শ্বাৰী‘আহৰ পৃষ্ঠা নং ১৬-১৭ তো বৰ্ণিত আছে।\nইয়াৰ বাহিৰেও আজুৰীৰ আশ্ব-শ্বাৰী‘আহৰ পৃষ্ঠা ১৭-১৮ ত ছা‘দ ইবনু আবি ওৱাক্কাছ ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণিত আছে।\nআনহাতে হাদীছৰ আৰু এটা অতিৰিক্ত অংশ,\nআজুৰীৰ আশ্ব-শ্বাৰী‘আহৰ পৃষ্ঠা ১৫-১৬ ত আব্দুল্লাহ ইবনে ‘আমৰ ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণিত আছে। তাবৰানী ৰাহিমাহুল্লাহ মু‘জামুছ ছাগীৰত (১/২৫৬) আনাছ ইবনু মালিক ৰাদিয়াল্লাহু ‘আনহুৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছে।\nPDF - অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিছুমান প্ৰশ্নোত্তৰ - 988.5 KB\nDOCX - অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিছুমান প্ৰশ্নোত্তৰ - 8.8 MB


ড° নিৰোদ কুমাৰ বৰুৱাৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসাহিত্য ডট অৰ্গৰ জুন ২০১৫ সংখ্যাৰ সাক্ষাৎকাৰ শিতানৰ বাবে আমি লগ কৰিছিলোঁ সুদীৰ্ঘ দিন বিদেশত থাকিও অসমৰ বিষয়ত সদায় সচেতন ড° নিৰোদ কুমাৰ বৰুৱাক। বিগত শতিকাৰ তথা গোপীনাথ বৰদলৈৰ সময়ৰ অসমৰ ইতিহাস অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত তেখেত এজন লেখত ল’বলগীয়া ব্যক্তি। অসমৰ বৰ্তমান ৰাইজে তেখেতৰ বিষয়ে বৰ বেচি নাজানে যদিও এসময়ত তেখেতে নিয়মীয়াকৈ প্ৰান্তিক আলোচনীত লিখিছিল। ১৯৩৬ চনত অসমৰ নগাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই কটন কলেজ আৰু বেনাৰস হিন্দু বিশ্ব বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেখেতে ‘লণ্ডন’ আৰু ‘বন’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দুবাৰকৈ পি. এইচ. ডি. সম্পূৰ্ণ কৰি জাৰ্মানীত নিগাজীকৈ বাস কৰিবলৈ লয়। তেখেতে বহু গৱেষণা কৰি লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ দেৱৰ ওপৰত Gopinath Bardoloi, ‘The Assam Problem’ and Nehru’s Centre বুলি গ্ৰন্থখনি লিখি উলিয়াই। তেখেতৰ আন গ্ৰন্থ হ’ল Chatto, the life and times of an Indian anti-imperialist in Europe আৰু India and the Official Germany, 1886-1914.\nতেখেতৰ সৈতে হোৱা আলোচনা সম্পাদিত ৰূপত পাঠক সকললৈ আগবঢ়োৱা হ’ল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণৰ সুবিধা দিয়াৰ বাবে ‘অসমীয়াত কথা বতৰা’ আৰু ‘সাহিত্য ডট্ অৰ্গ’ৰ তৰফৰ পৰা আপোনালৈ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ। এতিয়া আমি আপোনাৰ পৰা জানিব খোজোঁ সুদীৰ্ঘকাল অসমৰ বাহিৰত থকাৰ পিছতো কিহৰ তাড়নাত আপুনি আজিও অসমৰ কথা ভাবে, অসমৰ কথা পঢ়ে আৰু অসমৰ বিষয়ে তথ্যসংগ্ৰহ কৰি আজিও টোকা লিখি ৰাখে?\nনিৰোদ বৰুৱা: ইয়াৰ অন্তৰালত কোনো মহৎ উদ্দেশ্য নাই। মই বুৰঞ্জী বিষয়ত এম. এ. পাছ কৰিছিলোঁ। তাৰ পিছত পি. এইচ্. ডি. গৱেষণাৰ কাৰণে মোক এটা বিষয়ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। সেই সময়ত মই মোৰ দেউতাৰ বন্ধু সূৰ্য্য কুমাৰ ভূঞাৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ। তেওঁ মোক বিষয় হিচাপে বাচি দিলে ‘ডেভিদ স্কট’। গতিকে অসমৰ বিষয়ে চৰ্চা কৰোঁতে মই এজন বুৰঞ্জীবিদ হিচাপেই থাকি গ’লোঁ আৰু অসমেই মোৰ মূল গৱেষণা ভূমি হৈ পৰিল। অসমৰ অন্যান্য বুৰঞ্জীবিদসকলৰ লগত মোৰ এইখিনিতেই পাৰ্থক্য যে তেওঁলোকে অসম সম্পৰ্কেই গৱেষণা বা লিখা-ব্যাখ্যা কৰি আছে আৰু মই অসম গৱেষণাতে ৰৈ থকা নাই। ডেভিদ স্কটৰ তথ্য বিচাৰি মই বিলাতলৈ গ’লোঁ কিয়নো সেই বিষয়ক প্ৰায়বোৰ তথ্য তাতহে সংৰক্ষিত হৈ আছিল। তাৰ পিছত মই বন)Bonn) বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ‘ভাৰত-জাৰ্মান সম্পৰ্ক’ৰ ওপৰত দ্বিতীয়টো পি. . এইচ্. ডি কৰিলোঁ আৰু এই সংক্ৰান্তত বিভিন্ন দেশৰ মহাফেজখানাৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰিলোঁ। ডেভিদ স্কটৰ পিছত মোৰ হয়তো অসমতে আৰু বহুত কৰিব লগীয়া আছিল; কিন্তু মোৰ জীৱনসংগীৰ লগত কৰ্মসূত্ৰে জাৰ্মানীতে থাকিলোঁ। মই চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলোঁ জাৰ্মানীতে থাকি মই কিহৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিব পাৰোঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: অসমৰ তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত উমি উমি জ্বলি থকা বিচ্ছিন্নতাবাদী মনোভাৱৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে?\nনিৰোদ বৰুৱা: আচলতে উমি উমি নহয়, জুইকুৰা ভালকৈয়ে জ্বলিছে। মই বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈদেৱৰ দ্বিতীয় পুত্ৰৰ লগত বন্ধুত্ব হৈছিল। মই লণ্ডনৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ পিছৰ তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ যাওঁতে তেখেতৰ নথি-পত্ৰবোৰ বহা কোঠাৰ মজিয়াত বিস্তৃত হৈ আছিল। তেওঁ মোক ক’লে যে তেওঁ পিতৃদেৱতাৰ নথি-পত্ৰসমূহ ঠানঠিত লগাব খুজিছে। তেতিয়াই মই বৰদলৈদেৱৰ জীৱনী লেখাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত তেওঁ সাদৰৰে সন্মতি জনালে। সেই সময়ত মই বহু কষ্টৰে কিছু তথ্য-পাতি দিল্লীত ফটোষ্টেট কৰাই লৈ আনিলোঁ। যেতিয়া মই অধ্যয়ন কৰিলোঁ তেতিয়া গম পালোঁ যে বৰদলৈদেৱৰ দৰে মানুহ অতি বিৰল। একে উশাহতে যদি কাৰোবাক গান্ধীবাদী আৰু আধুনিক বুলি ক’ব লগা হয় সেইজন হৈছে গোপীনাথ বৰদলৈ। তেওঁ অসমৰ ভৱিষ্যত চিন্তা কৰি তেতিয়াই সমস্যা সমাধানৰ উপায় চিন্তা কৰিছিল। ১৯৩৫ চনত অসমত প্ৰাদেশিক স্বায়ত্ব শাসন আইন ভাৰত চৰকাৰে আনোতেই তেখেতে লিখিছিল যে এইটো অতি সুখৰ কথা, কিন্তু কেন্দ্ৰৰ আক্ৰোশ নোহোৱাকে নাথাকিব আৰু সেই আক্ৰোশৰ পৰা মুক্ত হৈ থাকিবলৈ হ’লে অসম সদ্য সচেতন হৈ থাকিব লাগিব। মোক এই কথাখিনি অসমৰ এসময়ৰ ৰাজনীতিবিদ কমিউনিষ্ট গৌৰীশংকৰ ভট্টাচাৰ্য্যই দেখুৱাইছিল। বৰদলৈদেৱে বুজিছিল যে আমি অসমীয়া জাতি গঢ়িব লাগিব। বড়োসকল সেই সময়ত যথেষ্ট প্ৰগতিশীল আৰু শান্ত প্ৰকৃতিৰ আছিল। এতিয়া তেওঁলোক আক্ৰমণাত্মক আৰু অসহিষ্ণু হৈ পৰিছে। বৰদলৈদেৱে বুজিছিল যে তেওঁলোকৰ একাগ্ৰতা আছে। যি এটা ডাঙৰ শক্তি। তেতিয়াই তেওঁ ‘বেল্ট এণ্ড ব্লক’ চিষ্টেমৰ গঠন কৰিছিল যাতে বড়োসকল নিজৰ অঞ্চলত সুৰক্ষিত হৈ থাকিব পাৰে। ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল যে তেওঁলোক নিজৰ বসতিস্থানত সুৰক্ষিত হ’ব আৰু তাৰ খালী ঠাইসমূহ তেওঁলোকৰ বাবেই সঞ্চিত হৈ থাকিব। সেই সময়ত বড়োসকলৰ মাজত অ-বড়ো সকলো আছিল। বৰদলৈদেৱে বড়োকে ধৰি অসমৰ সমগ্ৰ গাওঁ অঞ্চলৰ কাৰণে গান্ধী আদৰ্শৰ পঞ্চায়তীৰাজ স্থাপন কৰি গাঁৱলৈ ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু গণতন্ত্ৰ প্ৰসাৰৰ চিন্তা কৰিছিল। তুমি যদি চোৱা গান্ধীবাদ হৈছে ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু গাঁওসমূহৰ উন্নতি। বৰদলৈদেৱে বোৰ কথা তেতিয়াই চিন্তা কৰিছিল। কিন্তু পিছত বিমলা প্ৰসাদ চলিহা বা দেৱকান্ত বৰুৱাহঁতে জধেমধে বংগদেশৰ বহিৰাগতক জনজাতি অঞ্চলত বহুৱাই অসমলৈ যাউতিযুগীয়া বিপদ চপালে।\nমই ভাবোঁ যে গান্ধী আদৰ্শৰে ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ কৰি আৰু অবৈধ প্ৰব্ৰজনক বাধা দি পুনৰ শান্তি শৃংখলা আৰু সমন্বয় ঘূৰাই আনিব পৰা যাব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: গতিকে আপুনি ক’ব খোজে যে কেন্দ্ৰীভূত শাসন ব্যৱস্থাত জনগোষ্ঠী marginalized হৈ পৰিল আৰু তেওঁলোকৰ সংঘাত বৃদ্ধি পালে।\nনিৰোদ বৰুৱা: অকল কেন্দ্ৰীভূত শাসন ব্যৱস্থাই নহয় অবৈধ বিদেশী প্ৰব্ৰজনে সকলো তল ওপৰ কৰি দিলে। ক্ষমতাবোৰ সদায় চহৰত দুৰ্নীতি পৰায়ণ লোকৰ মাজতেই থাকিল। নেতা বা নেতৃস্থানীয় মানুহখিনিয়ে তেওঁলোকক হেয় জ্ঞান কৰাৰ ফলত তেওঁলোকে অৱজ্ঞা কৰা যেন অনুভৱ কৰিলে। ইয়াৰ ফলতেই সংঘাত বাঢ়ি গ’ল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: গতিকে আমি ক’ব পাৰোঁ যে কেন্দ্ৰীভূত শাসন আৰু শাসক শ্ৰেণীয়ে চপাই অনা অবৈধ প্ৰব্ৰজনেই অসমৰ জনগোষ্ঠীয় সংঘাতৰ কাৰণ।\nনিৰোদ বৰুৱা: আমি এনেই দুখীয়া। ধন আৰু চাকৰিৰ কাৰণে আমাৰ উদ্যোগ নাই। গতিকে আমি আমাৰ কোনো সম্পদ গঢ়ি তুলিব পৰা নাই। সন্ত্ৰাসবাদে আমাক একো দিয়া নাই। তাতে কেন্দ্ৰৰ উন্নয়নৰ ধন আমাৰ গাঁওসমূহলৈ গৈ নাপায়। বহুবোৰ দূৰৰ গাঁৱত এতিয়াও একো উন্নয়ন হোৱা নাই। বাট-পথ নাই, বিদ্যুত নাই। এই অঞ্চলবোৰত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে খোপনি পুতিছে।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: যি সময়ত ইউৰোপৰ বিভিন্ন দেশে একগোট হোৱাৰ পথত আগবাঢ়িছে সেই একে সময়তে আমাৰ জনগোষ্ঠীসমূহ বিচ্ছিন্নতাবাদৰ দিশে আগবাঢ়িছে । ইয়াৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে?\nনিৰোদ বৰুৱা: কাৰণটো মই ইতিমধ্যে ক’লোৱেই। এই যি ইউনিয়ন হৈছে, ই হৈছে শক্তিশালী দেশ বিলাকৰ মাজত। প্ৰথমে পশ্চিমৰ ইউৰোপৰ উন্নত দেশবিলাক আহিল। পিছত আহিল পুৰণি ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ লগত লগ হৈ থকা প’লেণ্ড আদি। কিন্তু আমি হ’লো অনুন্নত। আমাৰ কোনো উদ্যোগ নাই। আমাৰ তাত কোনো ডাঙৰ উদ্যোগ স্থাপন কৰা হোৱা নাই। তাৰ কাৰণে আমি ওচৰ-চুবুৰীয়া দেশবোৰৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব লাগিব। আমাৰ প্ৰতিটো অংশ সবল বা কিছু উন্নত নহ’লে বিভাজন আহিবই। আমাৰ অসমতে এতিয়া এনে লাগে যেন গুৱাহাটীত বাইক চলাই ষ্টান্টমেন হৈ ফুৰাৰ বাদে আন কাম নাই। যেতিয়া গাঁওসমূহৰ মানুহে এইবোৰ দেখে তেতিয়া এক বিভেদ দেখাদেখিকৈ চকুত পৰিব। প্ৰতিখন ঠাই উন্নত হোৱাৰ কাৰণে আৰু মানুহবোৰ স্বাৱলম্বী হোৱাৰ কাৰণে চৰকাৰে যত্ন কৰিব লাগিব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ নৃতাত্বিক জটিলতা আৰু জনগোষ্ঠীয় সংঘাতৰ লগত পৃথিৱীৰ আন কোনো ঠাইৰ তুলনা কৰিব পাৰি নেকি?\nনিৰোদ বৰুৱা: যদিও ছোভিয়েট সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ লগে লগে পূব ইউৰোপৰ কিছু দেশৰ জনগোষ্ঠীয়ে নিজা নিজা হোমলেণ্ড স্থাপন কৰিলে আমাৰ সমস্যাটো তাতকৈ বলেগ; গতিকে মই দেখাত তুলনা কৰিব নোৱাৰি কাৰণ ভাষা, কৃষ্টি, সমন্বয়ৰ ফালৰ পৰা আমি বেলেগ নহয়।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: অসম আন্দোলনে অসমক বহু বছৰ পিছুৱাই লৈ যোৱা বুলি অভিযোগ উঠে। এই বিষয়ত আপুনি কি ক’ব খোজে?\nনিৰোদ বৰুৱা: এই কথাষাৰ মূলতে অসম আন্দোলনক মানিব নোখোজা লোকসকলে ক’ব খোজে। যেনে হোমেন বৰগোহাঞি। কিন্তু মই অসম আন্দোলনক কেন্দ্ৰৰ প্ৰভুত্বৰ প্ৰতি অসমৰ সজাগ জাগৰণ বুলি লৈ আনন্দ উপভোগ কৰিছিলোঁ। সেই সময়ত অসমত আন্দোলন এটাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। কিন্তু সেইটোৰ দায়িত্ব কেইজনমান ছাত্ৰৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণৰূপে এৰি দিয়া হ’ল। আন্দোলনটো আৰম্ভ হৈছিল অহিংস আন্দোলন হিচাপে কিন্তু পিছলৈ ই গান্ধীৰ সত্যাগ্ৰহৰ পৰা আঁতৰি আহিল। আন্দোলন ছয় বছৰলৈ চলি থাকিল। আন্দোলনৰ নেতৃত্ব লক্ষ্যভ্ৰষ্ট হ’ল আৰু ই প্ৰয়োজনতকৈ অধিক দীঘলীয়া হৈ পৰিল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: গতিকে আমি আন্দোলনটোৰ প্ৰয়োজনীয়তা অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। কিন্তু সেই সময়ত বহু হাজাৰ জন শিক্ষা-দীক্ষাই হওক বা অন্য কৰ্মক্ষেত্ৰৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ ফলতেই হওক আমাৰ কিছু ক্ষতি হ’ল।\nনিৰোদ বৰুৱা: হয়, আমি প্ৰয়োজনীয়তা নুই কৰিব নোৱাৰোঁ। আমাৰ ক্ষতি হৈছে। ইয়াৰ বাবে নেতাসকলেই দায়ী।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: বৰ্তমান অসমত বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশ, বিদেশী সমস্যাৰ আজি পৰ্য্যন্ত সমাধান নোহোৱাৰ বাবে গোপীনাথ বৰদলৈৰ পৰা তৰুণ গগৈলৈকে কোনখন চৰকাৰক বেছি দোষাৰোপ কৰিব পাৰি?\nনিৰোদ বৰুৱা: গোপীনাথ বৰদলৈক তুমি মুঠেই দোষ দিব নোৱাৰা। তেখেতে অকলেই অসমক পাকিস্তানৰ লগত সংলগ্ন কৰাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: থিকেই; এতিয়া আমি প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত আৰু তৰুণ গগৈৰ বিষয়ে কি ক’ম?\nনিৰোদ বৰুৱা: প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই সকলোখিনি সুবিধা পাইছিল। But he could not do anything. তেওঁ ছয়বছৰ অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সময় নষ্ট কৰাৰ পিছতো একো কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে তেওঁক কেতিয়াও ক্ষমা কৰিব নোৱাৰি। তেওঁ শাস্তিৰ যোগ্য। আৰু কংগ্ৰেছৰ কেইজন স্বীকৃত ভাবেই হাই কামাণ্ডৰ আঠুৱাৰ তলৰ ম’হ হৈ থাকিবলৈ ভাল পায়।। তেওঁলোকৰ বিষয়ে ক’বলগা একোৱেই নাই।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: গোপীনাথ বৰদলৈৰ দিনৰ কংগ্ৰেছী ৰাজনীতি, হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ দিনৰ ৰাজনীতি আৰু তৰুণ গগৈৰ দিনৰ ৰাজনীতিৰ মাজত কি সাদৃশ্য বা বৈসাদৃশ্য লক্ষ্য কৰে?\nনিৰোদ বৰুৱা: একেবাৰে সুমেৰু আৰু কুমেৰু। গোপীনাথ বৰদলৈৰ দৰে এজন মহান মানুহৰ লগত এই অসৎ, পাষণ্ড কেইটাৰ কিদৰে তুলনা কৰিবা? গোপীনাথ বৰদলৈৰ পিছত অহা কেইজন হৈছে কেন্দ্ৰৰ বহতীয়া। হিতেশ্বৰ শইকীয়া মোৰ কটনৰ দিনৰ বন্ধু আছিল। কিন্তু তেওঁ আছিল বেয়া অৰ্থত চতুৰ। গোপীনাথ বৰদলৈৰ পিছত তেওঁৰ দৰে অসমৰ কথা চিন্তা কৰা মানুহ আৰু নাই।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: ভাল মানুহ ৰাজনীতিলৈ নাহে বুলি এটা ধাৰণা আছে। পঢ়া-শুনাত ভাল ল’ৰা-ছোৱালীক ৰাজনীতিলৈ আকৃষ্ট কৰিবলৈ কি কৰা উচিত বুলি আপুনি ভাবে?\nনিৰোদ বৰুৱা: কোনে কাক ৰাজনীতিলৈ পঠাব? ই নিজে গঢ় ল’ব লাগিব। যি বোৰ মানুহৰ ৰাজনীতিৰ জ্ঞান আছে বা ৰাইজৰ কাম কৰাৰ অগ্ৰহ আছে তেওঁলোক নিজেই আহিব। তুমি কাকো আনিব নোৱাৰা। কোনোবাই যদি আনক আনিবই পাৰে তেন্তে তেওঁৰ নিজৰ স্থিতি ক’ত? সেইজন মানুহৰ পৰা তুমি আশাও কৰিব নোৱাৰা।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ লগত কথা পাতি গম পালো যে গোপীনাথ বৰদলৈ আপোনাৰ দৃষ্টিত অসমৰ শ্ৰেষ্ঠ মুখ্যমন্ত্ৰী।\nনিৰোদ বৰুৱা: তাত কোনো সন্দেহ নাই। এতিয়াও অসমৰ উন্নতি তেওঁৰ চিন্তাধাৰালৈ উভটি যোৱাতে নিৰ্ভৰ কৰিছে। ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু জাতি-জনগোষ্ঠীসমূহৰ সংৰক্ষণ আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ সুবিধা দিয়াটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: এতিয়া অসমত সঁচা অৰ্থত নেতৃত্ব দিব পৰা নেতাৰ কিয় অভাৱ?\nনিৰোদ বৰুৱা: মানুহক আজি জীৱন নিৰ্বাহৰ বাদেই বিলাসিতাৰ কাৰণেও অধিক ধনৰ প্ৰয়োজন হৈছে। সৎ মানুহ ৰাজনীতিলৈ আহিব নোখোজে। ৰাজনীতিত অসৎ পথেৰে সহজে অধিক ধন আৰ্জিব পাৰি। এনে পৰিবেশত নতুনকৈ কোনো ভাল মানুহ আহিব নোখোজে।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: এতিয়া আমি অলপ ব্যক্তিগত কথা পাতোঁ। জীৱনৰ সৰহ কাল অসমৰ বাহিৰত কটোৱাৰ পিছত আপুনি নিজৰ বিষয়ে কেনেদৰে অনুভৱ কৰে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মোৰ ধ্যান-ধাৰণাৰ ঠাই হৈছে অসম। প্ৰতিদিনে অন্ততঃ ২০ খানকৈ বাতৰি কাকতৰ পৃষ্ঠাৰ পৰা প্ৰিন্ট কৰোঁ। এইবোৰে মোৰ বহুতো সময় লয়। গতিকে অসমৰ বহু মানুহতকৈ মই অসমৰ খবৰ বেচি ৰাখোঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপুনি যদি নতুনকৈ জীৱনটো আৰম্ভ কৰাৰ সুবিধা পাই, কিদৰে চিন্তা কৰিব?\nনিৰোদ বৰুৱা: মোৰ কম্পিউটাৰ বিষয়ৰ জ্ঞান নাই। ব্যৱহাৰিক দিশত মোৰ এতিয়া নতুনকৈ পাৰ্গতালি নাহিব। গতিকে মোৰ প্ৰয়োজনীয় ক্ষেত্ৰত অলপ কম্পিউটাৰ বিষয়ত পাৰ্গত হৈ আহিবলৈ কামনা কৰিম।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: প্ৰৱাসী অসমীয়া সকলে অসমৰ বিকাশত কি দৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে বুলি ভাবে?\nনিৰোদ বৰুৱা: অলপ অৰ্থব্যয় কৰিব পৰা সকলে দুখীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষাত সহায় কৰিব পাৰিলে ভাল হ’ব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: প্ৰৱাসীসকলে নিজৰ সন্তানক অসমৰ শিপাৰ সন্ধান দিয়াটো প্ৰয়োজনীয় বুলি ভাবেনে? নে বৰ্তমানৰ গোলকীয় বিশ্বত ই নিষ্প্ৰয়োজন?\nনিৰোদ বৰুৱা: যি সকলে বাহিৰৰ মানুহৰ লগত বিবাহ কৰা নাই তেওঁলোকৰ সন্তানে অসমীয়া শিকেই। কিন্তু যি সকলৰ হৈছে তেওঁলোকৰ সন্তানৰ ক্ষেত্ৰত ভাষাগত প্ৰয়োজন নেদেখোঁ। মোৰ মতে কেৱল ভাষাই প্ৰেম নেদেখুৱাই। মোৰ ছোৱালীৰ অসমত জন্ম নহ’লেও অসম তথা পৰিয়ালৰ মানুহৰ প্ৰতি তান আছে। মানুহে মানুহ হ’বলৈ শিকিলেই বিশ্বত শান্তি আৰু সমন্বয়ৰ ভাব বিয়পিব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপুনি এতিয়াও ইমান কৰ্মঠ হৈ থকাৰ ৰহস্য কি?\nনিৰোদ বৰুৱা: হয়তো মই মোৰ মাৰ ফালৰ পৰা জন্মসূত্ৰে কিছু জিনীয় গুণ লাভ কৰিছোঁ। ইয়াৰ বাদেও মই খেলা-ধূলা কৰোঁ। প্ৰায় টেনিছ খেলোঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: এতিয়া আমি কিছুমান সৰু-সুৰা কথালৈ আহোঁ। আপোনাৰ নিজৰ, পৰিয়াল বা শিক্ষা-দীক্ষাৰ বিষয়ে কওকচোন।\nনিৰোদ বৰুৱা: মই ভাল ঘৰতে জন্ম লৈছিলোঁ। মোৰ দেউতা আছিল ডা. ললিত চন্দ্ৰ বৰুৱা। তেওঁ চিকিৎসক আৰু নাৰীবাদী আছিল। মোক খেলা-ধূলা কৰিবলৈ সদায় কৈছিল। কিন্তু তেওঁ আছিল নিয়মৰ ক্ষেত্ৰত অত্যন্ত কঠোৰ। মোৰ দেউতা নিজে আধুনিক হৈয়ো বাইদেউক সোনকালে বিয়া দিয়া বাবে মই অকলশৰীয়া হৈ পৰিছিলোঁ।\nদেউতাই মোক পঞ্চম শ্ৰেণীতে যোধপুৰত খুৰাৰ তালৈ পঢ়িবলৈ পঠাই দিলে। মই বৰ অকলশৰীয়া আৰু দুখী হৈ পৰিলোঁ। তাৰ পিছত মোক গুৱাহাটীত থকা আনজন খুৰা বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ পঠাই দিলে। তেতিয়া মই ডন বস্ক’ত ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়িছিলোঁ। কিন্তু এদিন মই কম কৰা মানুহ এজনৰ পৰা আঢ়ৈ টকা ধাৰ কৰি ঘৰলৈ পলাই আহিলোঁ। আনে যি নকওক, মোৰ মামাৰ ছোৱালী এজনীয়ে কৈছিল,”যি কৰিলি ভালেই কৰিলি, ঘৰৰ ল’ৰা ঘৰলৈ ঘূৰি আহিলি।” And that was great!\nআচলতে মই সৰু কালটো অকলশৰীয়া আছিলোঁ। পিছত বেনাৰসলৈ গৈছিলোঁ আৰু তাত মুকলি অনুভৱ কৰিছিলোঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: তাত আপুনি কি পঢ়িলে?\nনিৰোদ বৰুৱা: বি. এ., এম. এ. আৰু আইন।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: কিমান দিন আছিল আপুনি?\nনিৰোদ বৰুৱা: পাঁচ বছৰ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: তাৰ পিছত?\nনিৰোদ বৰুৱা: লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপুনি কেতিয়া লণ্ডনলৈ গ’ল?\nনিৰোদ বৰুৱা: ১৯৬১ চনত। দেউতা ১৯৬০ চনত ঢুকায়। কিন্তু তেওঁ মোৰ পঢ়াৰ বাবে সকলো যোগাৰ কৰি থৈ গৈছিল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: লণ্ডনৰ পৰা আহি আপুনি দিল্লী পালেহি?\nনিৰোদ বৰুৱা: হয়, কিৰোৰিমল কলেজত মই কাম কৰিলোঁ ১৯৬৫-৭০ চনলৈকে। তাত মই Constitutional History of England পঢ়াইছিলোঁ এম. এ. শ্ৰেণীত। তাৰ পিছত মই জাৰ্মানীলৈ আহিলোঁ। প্ৰথম পি. এইচ্. ডি. কৰিছিলোঁ ১৯৬৪ চনত আৰু জাৰ্মানীত দ্বিতীয়টো কৰোঁ ১৯৭৫ চনত বন বিশ্ববিদ্যালয়ত।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপুনি বাৰু বিদেশলৈ আহিম বুলি ভাবিছিলনে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মই বিচাৰিছিলোঁ। আৰু ইয়াৰ কাৰণে সকলোখিনি দেউতাই থিক কৰি থৈ গৈছিল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ সফলতাৰ আঁৰত কোনজন ব্যক্তিৰ হাত আছে বুলি আপুনি ক’ব খোজে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মোৰ দেউতা। দেউতা যি দৰে কঠোৰ আছিল ঠিক সেইদৰে আকৌ liberal আছিল। তেওঁ মোৰ কাৰণে সকলোখিনি কৰি থৈ গৈছিল। মোৰ আৰ্টত ৰাপ থকা কাৰণে তেওঁ আনকি সেই বিষয়তো চিন্তা কৰিছিল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ জীৱনত সকলোতকৈ অধিক প্ৰভাৱ কোনে পেলাইছে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মোৰ পত্নী। তেওঁৱেই মোক সকলোতকৈ সুখী কৰিছে। তাৰ বাদে মোৰ বাইদেউক মই বৰ ভাল পাওঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: কি ঘটনাই আপোনাৰ জীৱনত সকলোতকৈ অধিক প্ৰভাৱ পেলাইছে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মোৰ পৰিবাৰৰ মৃত্যু।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ কিবা স্মৰণীয় দিন?\nনিৰোদ বৰুৱা: নাই, তেনে কোনো বিশেষ দিন নাই।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপুনি যেতিয়া অসমলৈ যায় কেনে অনুভৱ লৈ যায়?\nনিৰোদ বৰুৱা: তেনে বিশেষ নাই। যোৱা দুবাৰমান বাদ দি মই আন কাকো লগ কৰিব পৰা নাই। মই খালি আৰ্কাইভতে সোমাই থাকোঁ। সেয়েহে কেৱল পৰিয়ালৰ মানুহকেইজনক লগ কৰাৰ বাদে বেলেগ চিন্তা নাথাকে।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ প্ৰিয় খাদ্য?\nনিৰোদ বৰুৱা: যি কোনো ভাল খাদ্যই মোৰ প্ৰিয়।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ প্ৰিয় ৰং?\nনিৰোদ বৰুৱা: মই ছবি ভাল পাওঁ। বিশ্বৰ প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পীসকলৰ ছবি চাওঁ। সেয়ে সকলো ৰঙেই মই ভাল পাওঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ প্ৰিয় শব্দ?\nনিৰোদ বৰুৱা: একে আষাৰতে ক’ব নোৱাৰি। অৱশ্যে দুটা জাৰ্মান শব্দ আছে। এটা হৈছে gemütlichkeit; যাৰ ইংৰাজী অৰ্থ হ’ব cozy কিন্তু সম্পূৰ্ণ নহ’ব। হয়তো শীতৰ দিনত শ্বিলং চহৰত জুই পুৱাই গল্প কৰিলে যেনে লাগিব। আনটো হৈছে waldeinsamkeit । এবাৰ মই ১৯৬২ চনত youth hostel ত থাকোঁতে বন্ধু এজনৰ লগত নিশা জাৰ্মানীৰ ব্লেক ফৰেষ্টৰ মাজেৰে বহু দূৰ খোজ কাঢ়িছিলোঁ। সেই অনুভৱটো কবিৰ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে নিৰ্জন অৰণ্যৰ নিসংগতা হ’ব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপুনি সাগৰ বা পাহাৰ ভাল পাইনে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মই পাহাৰ ভাল পাওঁ, কিন্তু সাগৰ নহয়। মোক সীমা লাগে। অসীম সাগৰত মই পাৰাপাৰ নোপোৱাৰ দৰে অনুভৱ হয়।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: নৱ-প্ৰজন্মক লৈ আপুনি আশাবাদী নে?\nনিৰোদ বৰুৱা: নিশ্চয়। অসমৰ কথা বৰকৈ ক’ব নোৱাৰিম কিন্তু ইয়াৰ জাৰ্মানীৰ নতুন চামক লৈ মই অতিশয় আশাবাদী।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ পঢ়ুৱৈ আৰু কৰ্মীসকলক আপুনি কিবা ক’ব খুজিবনে?\nনিৰোদ বৰুৱা: মই তেওঁলোকলৈ মোৰ শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছোঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: ইমানখিনি সময় আপুনি আমাক দিলে। আপোনাৰ পৰা আমি বহু কথা জানিব পাৰিলোঁ। সেয়ে পুনৰ আপোনাক ধন্যবাদ জনালোঁ আৰু আপোনাৰ সুস্বাস্থ্য কামনা কৰিলোঁ।\nনিৰোদ বৰুৱা: ধন্যবাদ\n← অসমীয়াত্বৰ সংকট: কাৰণ বিচাৰ আৰু প্ৰতিকাৰ (ৰক্তিম শৰ্মা)\nসম্পাদকীয়-(দীপজ্যোতি বৰা) →\nসাহিত্যিক জয়ন্ত মাধব বৰাদেৱৰ সৈতে এটি সাক্ষাৎকাৰ


বিস্তাৰিত ক’লা - Hourly Times\nক’লা হৈ যোৱা কলিজাৰ নতুন কলি,\nডালে ডালে পাতে পাতে ভৰপূৰ হক\nক’লা ক’লা সপোন,\nনালাগে ৰঙা ,\nনালাগে কিম্বা বাৰেৱৰণিয়া !!\nক’লা মোৰ ওচৰতেই,\nআগত পিছত সোৱে বাওঁৱে ,\nদুৰতো ক’লা, বহু দূৰত !!\nখেদি যাম ক’লা ক’লা সপোনবোৰ ।\nক’লা সত্য, ক’লা অপৰিবৰ্তি,\nক’লা স্থায়ী, ক’লা দীৰ্ঘস্থায়ী\nযুগ বহু যুগ ………\nনলওঁ ৰঙীন আৱৰণ\nমই সত্য,মই সহজ\nমোৰ আছে ক’লাৰ আৱৰণ ।\nক’লাতেই আছে মোৰ সকলো,\nক’লা হৈ যোৱা কলিজাৰ নতুন কলি\nবিস্তাৰ কৰক মোৰ পৃথিৱীত ।\nমিদুল আলী ।।


ভৰিৰ তলুৱা জ্বলা-পোৰা, ভৰিৰ জিনজিননি, জঠৰতা অনুভৱ কৰে নেকি? ইয়াৰ কাৰণ আৰু চিকিৎসা- Burning sensation in feet causes and treatment - fitassam\nপ্ৰায়ে স্নায়ুতন্ত্ৰত কিবা সমস্যা হ’লেহে ভৰিৰ তলুৱাত বিৰক্তি বা জ্বলাপোৰা অনুভৱ কৰে। ক্ষতিগ্ৰস্ত স্নায়ুতন্ত্ৰ (Damaged nerve fibers) হয়তো অধিক সক্ৰিয় হয় বা একেবাৰে কাম নকৰে। যাৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত স্নায়ুবোৰে বিষ নাথাকিলেও মগজুলৈ বিষৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে।\nভৰিৰ জ্বলাপোৰা, জিনজিননি সমস্যাৰ কাৰনসমূহ হল-What is the reason for burning sensation in feet?in assamese\n1. দীৰ্ঘম্যাদী বৃক্কৰ ৰোগ (Chronic Kidney Disease)\n2. ভিটামিনৰ অভাৱ (ভিটামিন B12, ফোলেট আৰু ভিটামিন B6)\n3. অত্যাধিক সুৰা পান।\n4. থাইৰইড হৰমনৰ স্তৰ হ্ৰাস\n5. লাইম ৰোগ (Lyme disease): ই হৈছে বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা হোৱা এক ৰোগ যি আন ৰোগৰ দৰে একে লক্ষণ দেখুৱায়।\n7. এমিলোড পলিনিউৰোপেথি (Amyloid polyneuropathy): এমিলইড প্ৰ’টিন জমা হোৱাৰ ফলত পেৰিফেৰেল স্নায়ুত(Peripheral nerves) হোৱা এবিধ ৰোগ৷\n8. কেমোথেৰাপী ঔষধ, ভিটামিন B6 ৰ অত্যাধিক পৰিমাণ, এইচ.আই.ভি. ঔষধ আদিৰ দৰে কিছুমান ঔষধৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া\n9. গধুৰ ধাতুৰ বিষক্ৰিয়া ফলত যেনে- সীহ, পাৰা, আৰ্চেনিক\n10. ৰক্তনলীৰ প্ৰদাহ\n11. চাৰ্কোইডোচিছ (Sarcoidosis): এই ৰোগ কোষৰ প্ৰদাহৰ ফলত হয়৷\n12. Guillain Barre syndrome (GBS) : ইয়াত, শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালীয়ে পেৰিফেৰেল স্নায়ুতন্ত্ৰৰ কিছু অংশ আক্ৰমণ কৰে।\n13. chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy (CIPD)\nস্নায়ুৰোগৰ উপৰিও, সংক্ৰমণৰ ফলত ভৰি ফুলা আৰু জ্বলা-পোৰা হ’ব পাৰে। ছালত ভেঁকুৰৰ ফলত সংক্ৰমণ হোৱা খেলুৱৈসকলৰ ক্ষেত্ৰত এই অৱস্থা অধিক সচৰাচৰ হয়।\nPeripheral artery disease (PAD) ফলতো ভৰিত জ্বলা-পোৰা কৰিব পাৰে। ই ভৰিলৈ ৰক্ত সঞ্চালন হ্ৰাস কৰে যাৰ ফলত ভৰিৰ বিষ বা ফুলা আৰু জ্বলা-পোৰা হয়।\nআনকি কিছু সময়ৰ গেষ্ট্ৰিক বাইপাছ চাৰ্জাৰীৰ পাছতো, কিছুমান লোকে ভৰিত জ্বলন-পোৰণ অনুভৱ কৰে। গেষ্ট্ৰিক বাইপাছৰ পিছত ভিটামিন বি শোষণ হ্ৰাস হোৱাৰ ফলত ভৰিৰ স্নায়ুৰোগ হ’ব পাৰে।\nভৰিৰ জ্বলা-পোৰাৰ চিকিৎসা -Burning sensation in feet Treatment in assamese\nস্নায়ুৰোগৰ ফলত ভৰিৰ জ্বলা-পোৰা সংবেদন বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ চিকিৎসা হৈছে স্নায়ুৰ ক্ষতি প্ৰতিহত কৰা।\nকিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰোগটোৰ কাৰণবোৰ নিৰ্ণয় কৰি চিকিৎসা কৰা হয়, কিন্তু কিছুমান পৰিস্থিতিত যেনে Small fiber neuropathy ত চিকিৎসকে ইয়াৰ লক্ষণবোৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কাৰণটোৰ চিকিৎসা কৰে।\nডায়েবেটিক স্নায়ুৰোগ থকা লোকসকলৰ বাবে, ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ স্বাভাৱিক ৰখাটোৱেই একমাত্ৰ আৰোগ্য। ইয়াৰ বাবে সাধাৰণতে আহাৰ পৰিবৰ্তন, দৰৱৰ ব্যৱহাৰ আৰু ইনচুলিন বেজীৰ প্ৰয়োজন হয়।\nইয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে অন্যান্য প্ৰতিকাৰবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণৰ:\n1. অতিৰিক্ত ভিটামিন B12 গ্ৰহণ বা বেজী লোৱাটোৱে এই পুষ্টিৰ অভাৱ দূৰ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।\n2. অত্যাধিক সুৰা পান প্ৰতিহত কৰিলে স্নায়ুৰ ক্ষতি প্ৰতিহত কৰিব পাৰে।\n3. দীৰ্ঘম্যাদী বৃক্কৰ ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত, ডায়েলাইচিছে স্নায়ুৰোগৰ ফলত বিষাক্ত পদাৰ্থ আঁতৰ কৰাত আৰু ভৰিৰ জ্বলা-পোৰা দূৰ কৰাত সহায় কৰে।\n4. থাইৰইড সেৱনে স্নায়ুৰোগ হ্ৰাস কৰি ভৰিৰ জ্বলা-পোৰা ৰক্ষা কৰে।\n5. GBS and CIDP ৰ চিকিৎসাৰ বাবে, প্লাজমা পৰিৱৰ্তন (Plasmapheresis) বা Intravenous immune globulin (IVIG) য়ে ভৰিৰ জ্বলা-পোৰাৰ পৰা সকাহ দিয়ে। ঔষধ সেৱনে ও জ্বলা-পোৰাৰ সমস্যাৰ পৰা সকাহ দিব পাৰে।\n6. এণ্টিফাংগাল ঔষধে ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণৰ চিকিৎসা কৰে আৰু খেলুৱৈজনৰ ভৰি জ্বলিলে জ্বলা-পোৰা ৰক্ষা কৰে।\nভৰিৰ তলুৱা জ্বলা-পোৰা, ভৰিৰ জিনজিননি, জঠৰতা আদি ক্ষেত্ৰত প্ৰকৃত কাৰন জনাৰ পিছতহে চিকিৎসা কৰা সম্ভৱ৷ গতিকে অভিজ্ঞতাসম্পন্ন চিকিৎসকৰপৰা এই ক্ষেত্ৰত পৰামৰ্শ লওঁক৷\n← পাকস্থলীত পিণ্ড বা Lumps ৰ লক্ষণসমূহ আৰু চিকিৎসা- Abdominal lumps in assamese\nখাদ্যনলীৰ আলচাৰ লক্ষণসমূহ কি? ইয়াৰ কাৰণ আৰু প্ৰতিকাৰ…Esophageal ulcer symptoms, causes in assamese →


চিনেমাৰ কথা জীৱনৰ কথা – বিৰিয়া Biriyaa\nচিনেমাৰ কথা জীৱনৰ কথা\nঅশান্ত ৰাজবংশী 12 মাহ ago\nআমাতকৈ কিছু জ্যেষ্ঠসকলৰ লগত যেতিয়া চিনেমাৰ প্ৰসংগ ওলায় তেতিয়া জ্যেষ্ঠসকলে পোনছাটেই বৰ্তমান সময়ৰ চিনেমাৰ প্ৰতি একধৰণৰ ঋণাত্মক মত পোষণ কৰা দেখা যায়৷ তেওঁলোকৰ মাজৰে অৰ্ধেকসংখ্যকে বৰ্তমান সময়ৰ চিনেমা জগতৰ কাণ-কাৰখানাবোৰক একপ্ৰকাৰ মানি লবলৈ টান পায়৷ কাৰ বাবে চিনেমা, কিহৰ বাবে চিনেমা,সাধাৰণজনৰ জীৱনৰ লগত এই চিনেমাবোৰৰ সম্পৰ্কই বা ক’ত? তেওঁলোকে বিচাৰি ফুৰে চিনেমাত সঁচা জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি৷ যিটো নেকি বৰ্তমান সময়ৰ চিনেমাবোৰত বিচাৰি নাপায় তেওঁলোকে৷ সেই মাডাৰ ইন্ডিয়াই হওক, দো বিঘা জমীনয়েই হওক বা চালাম বম্বেই হওক নাইবা হালধীয়া চৰায়ে বাওঁধান খায়য়েই হওক – তেওঁলোকে প্ৰতিখন চিনেমাতে বিচাৰি ফুৰে সঁচা জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি ৷\nকাৰোবাৰ হৃদয়ত আঘাত কৰে, কাৰোবাৰ চকুপানী নিগৰাই দিয়ে, কোনোবা হয়তো অচিন-চিনাকি এক অনুভৱত ডুব যায়৷ এয়াই কি চিনেমা?\nআচলতে কথাবোৰ কিমানদুৰ সত্য? চিনেমাৰ লগত জীৱনৰ সম্পৰ্ক কি অৱশ্যাম্ভী নেকি? চিনেমাই কি জীৱন জগতক তুলি ধৰিবই লাগিব নেকি? এক নিৰ্দিষ্ট সুত্ৰ মতেই চলিব নেকি চিনেমাৰ কথা কাহিনী৷ এইক্ষেত্ৰত দেখা পোৱা যায় ভিন্নজনৰ ভিন্ন মত৷ হাজাৰ কোটি টকা খৰচ কৰি উন্নত কাৰিকৰী চমকেৰে নিৰ্মিত বৰ্তমানৰ চিনেমা দেখোন এখনৰ পিছতএখনকৈ নিৰ্মাণ হৈয়েই আছে৷ বলিউড-টলিউড নামিছে বাজেট বঢ়োৱাৰ প্ৰতিযোগিতাত৷ কিন্ত তাৰপিছতো কি মানুহৰ অন্তৰ জয় কৰিব পাৰিছে? কিমান দিন মানুহে মনত ৰাখিব বাহুবলীক? ৰবট আৰু ৰবটৰ ছিকুৱেলক? কিন্তু তাৰপিছতো দেখোন অতি কম বাজেটেৰে নিৰ্মাণ কৰা ছবি কিছুমানক আদৰি লৈছে দৰ্শক ৰাইজে৷ প্ৰদৰ্শন হৈছে দেশৰ বাহিৰে-ভিতৰে আৰু উচ্চ সমাদৰ লাভ কৰিছে৷ দৰ্শকৰ ৰুচিবোধক অমান্য কৰি, শিল্পক বজাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি বেছিদিন সেই বজাৰ চলাব নোৱাৰি৷ চিনেমা এক শিল্প৷ এই শিল্পৰ পৰা মানুহে আশা কৰে এক সুস্থ ধাৰণা৷ সি জীৱন সম্বন্ধেই হওক বা জগত সম্বন্ধেই হওক৷ কোনোবাখিনিত হয়তো কিবা বিসংগতি পোৱা গৈছে৷ সেয়ে আমাৰ অগ্ৰজসকল নাৰাজ৷ কিন্ত অকল জ্যেষ্ঠ বা বয়স্কসকলেই নে? আজিৰ প্ৰজন্মই বা কি বিচাৰে? আমাৰ অসম মুলুকতে এটা সময়ত গাঁৱৰ মানুহে বাছ ভাড়া কৰি ছবিগৃহত অসমীয়া চিনেমা চাবলৈ গৈছিল৷ চহৰ বা মফচলৰ ছবিগৃহত লানি লাগিছিল অসমীয়া চিনেমাৰ দৰ্শকৰ৷ এক তৃপ্ত মন লৈ তেওঁলোকে উভতিছিল ছবিগৃহৰ পৰা, আৰু বহুদিনলৈ সেই চিনেমাৰ কথা কাহিনী ছায়াছবিৰ দৰে তেওঁলোকৰ দৈনন্দিনতাৰ আশে-পাশে বিচৰণ কৰি ফুৰিছিল৷ কথাবোৰ সত্য৷ এতিয়াৰ প্ৰজন্মৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ বাবে যদিও কথাবোৰ সাধুকথাৰ দৰে লাগিব তথাপিও কিন্তু মানি ল’বই লাগিব যে এয়া সাধুকথা নহয়৷ এয়া জীৱনৰ দৰেই সত্য৷ আজিও সেইচাম মানুহে বিচাৰি ফুৰে আজলী নবৌজনীক, কোনোবা ধৰ্মকাইক, নাইবা সুৰুযক ৷ বিচাৰি ফুৰে প্ৰভাতী পখীৰ গানৰ সেই সংগ্ৰামী সমাজ সচেতন যুৱ চামক, কাৰোবাৰ মুখৰ আঁৰত জুমি চায় এন্টনীক ৷\nআজি কেইদিনমান আগতে অসমত সৰ্বত্ৰে ৰীমা দাসৰ ভিলেজ ৰকষ্টাৰচ্ক লৈ চৰ্চা হৈ আছিল৷ ছবিখন উপভোগ কৰিবলৈ আমিও শাৰী পাতিছিলো টিকট কাউণ্টাৰৰ শাৰীত৷ হলভৰ্তি দৰ্শকৰ সৈতে বহুবছৰৰ মুৰত অসমীয়া ছবি চোৱাৰ সেই আনন্দই আছিল সুকীয়া৷ চিনেমাৰ অন্তত খুউৱ শ্ল’থ গতিত চিৰিৰে নামি গৈছে হলভৰ্তি দৰ্শকসকল ৷ আমাৰ কাষে-কাষে দুগৰাকী আদহীয়া ব্যক্তি পৰিয়াল সহিতে নামি আহিছে চিৰিৰে ৷ তেওঁলোকক দেখি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছিল যে, তেওঁলোকৰ দেহৰ ভৰ যেন হঠাতে বাঢ়ি গৈছে আৰু মাল্টিপ্লেক্স হলৰ চিৰিয়ে সহিব পৰা নাই সেই ভৰ ৷ অজান অনুভৱৰ ভৰত তেওঁলোক যেন ভাৰী হৈ পৰিছিল ৷\n“ছেঃ দাস ,মনটো বৰ বেয়া লাগি গ’ল হে! বহুদিনৰ মুৰত কিবা নিজকে বিচাৰি পোৱা যেন পালো ৷একদম ,একদম মনটো উৰি গৈছে গাঁওলৈ৷ শৈশৱৰ সেই খগেন-দীগাম্বৰহঁতলৈ বৰকৈ মনত পৰি গৈছে আজি৷ আমিও যে কিমান কি নকৰিছিলোঁ নহয়৷ এইহে আচলতে চিনেমা৷ আমাৰ এইমখাই যে কি চিনেমা চিৰিয়েলবোৰ চাই থাকে নহয় ৷”\nদেহৰ ভাৰী ওজন লৈ তেওঁ ডাঙৰ চাইজৰ গাড়ীখনৰ কাষলৈ গতি কৰিছিল৷ পিছে পিছে অভিব্যক্তিবিহীন তেওঁৰ পৰিয়াল ৷\nকাৰোবাৰ হৃদয়ত আঘাত কৰে, কাৰোবাৰ চকুপানী নিগৰাই দিয়ে, কোনোবা হয়তো অচিন-চিনাকি এক অনুভৱত ডুব যায়৷ এয়াই কি চিনেমা? জীৱনৰ কোনোবা মূহূৰ্তক যি তুলি ধৰে, যি মূহূৰ্তই আমাক মুখামুখি কৰি দিয়ে নিজৰ সতে, মুখামুখি হ’ব নোখোজা কিছু সত্যৰ সতে – এয়াই কিজানি জীৱনৰ চিনেমা ৷\nবলিউদৰ এখন ব্যতিক্ৰমী চিনেমা – মাচান ৷ বাছ দুৰ্ঘটনাত নায়কৰ প্ৰেমিকাৰ মৃত্যু হৈছেু৷ প্ৰেমিকাৰ মৃতদেহ নায়কে নিজেই পেশাদাৰীত্বৰ খাতিৰত খৰি জাপি জ্বলাইছে৷ চিতাজুইৰ ফিৰিঙতিৰ কি সেই মৰ্মান্তিক দৃশ্য৷ আমি সাধাৰণ দৰ্শক আচৰিতভাবে নিৰ্লিপ্ত হৈ পৰোঁ সেই দৃশ্যত৷ ইমান নিদাৰুণ নিৰ্দয় নে? কিন্তু তাৰ পিছৰ দৃশ্যত দেখা পাওঁ বন্ধুৰ সতে শোকত ভাগি পৰা নায়কে মদ্যপান কৰিছে আৰু হুকহুকাই কান্দি ঢলি পৰিছে-ইয়ে দুখ ক্যিউ খতম নেহী হতে ……! মাচান এখন অতি কম বাজেটৰ আড়ম্বৰহীন বলিউদী চিনেমা৷ অথচ দৰ্শকৰ মাজত সমাদৃত হৈছে৷ চিনেমাই যুগ যুগ ধৰি মানুহক মোহাচ্ছন্ন কৰি আহিছে৷ চিনেমাৰ কথা কাহিনীয়ে আমাক প্ৰদান কৰি আহিছে অনাবিল সুখ অথবা অনুভৱ৷ কিন্তু দুখ? দুখকো আমি সমানেই ভাগ বিচাৰো চিনেমাত৷ কথাষাৰ মানি লওঁক-নলওঁক চিনেমাপ্ৰেমীয়ে, কিন্তু ই সূৰ্য্যৰ দৰেই সত্য ৷\nএইখিনিতে মনত এক ক্ষোভ জাগি উঠে যে, কি কাৰণত অসমীয়া চিনেমা আজি এটা স্তৰতে ৰৈ যাবলগীয়া হৈছে৷ কি কাৰণত পুৰণি অসমীয়া চিনেমাৰ দৰ্শকচামে বৰ্তমানৰ চিনেমাৰ কথা কাহিনীৰ সতে একাত্ম হব নোৱাৰে?\nএইখিনিতে মনত এক ক্ষোভ জাগি উঠে যে, কি কাৰণত অসমীয়া চিনেমা আজি এটা স্তৰতে ৰৈ যাবলগীয়া হৈছে৷ কি কাৰণত পুৰণি অসমীয়া চিনেমাৰ দৰ্শকচামে বৰ্তমানৰ চিনেমাৰ কথা কাহিনীৰ সতে একাত্ম হব নোৱাৰে? ইমান উন্নত কাৰিকৰী কলাকৌশল ,সুন্দৰ সাৱলীল অভিনয়, প্ৰচাৰৰ সীমাহীন আদব কায়দা তাৰপিছতো অসমীয়া ছবিজগতৰ আজি এই দুৰবস্থা কিয়? প্ৰযোজক পৰিচালকে ভয় কৰে অসমীয়া চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ৷ চিনেমা নিৰ্মাণ হয় ঠিকেই, কিন্ত দৰ্শক নাযায় ছবিঘৰলৈ৷ কিন্তু দৰ্শক জানো কাৰোবাৰ কিনা গোলাম? চিনেমা কাহিনীৰ নামত বেবেৰিবাং এসোপা দেখুৱাই থাকিলে কি অসমীয়া চিনেমাৰ দৰ্শক ঢপলিয়াই থাকিব চিনেমা হললৈ? অথচ অন্য ৰাজ্যৰ চিনেমা উদ্যোগ ইমান উন্নত পৰ্য্যায়লৈ গুচি গৈছে আৰু আমাৰ অসমীয়া চিনেমাৰ মানদণ্ড সেই পানীকেঁচুৱা অবস্থাতে ৰৈ গৈছে ৷ অতীতৰ চিনেমা আৰু বৰ্তমানৰ চিনেমাৰ মাজত তফাৎ নিশ্চয় নথকা নহয়৷ কিন্ত আচৰিত কথাটো হ’ল আগ্ৰহ৷ যি আগ্ৰহ বৰ্তমান সময়ত অসমীয়া চিনেমাৰ প্ৰতি নাই বুলিয়েই ক’ব পাৰি৷ তাৰে মাজত দুই এখন চিনেমা নিৰ্মাণ হয়, এচাম দৰ্শকৰ মাজত কিছুপৰিমাণে চৰ্চা লাভ কৰে, হয়তো বঁটা বাহনৰ বাবেও মনোনীত হয়৷ কিন্তু ৰাইজে আশ্বস্ত হ’ব পৰা অৱস্থাত আহিব পৰা নাই৷ সেই সোণালী দিন ঘুৰি আহিবনে অসমীয়া চিনেমাৰ মাজলৈ? আমি কিন্ত আশাবাদী৷\nদৃঢ় আৰু স্পষ্ট বাকেৰে বিবিধ বিষয়ৰ পৰ্য্যালোচক আৰু বিৰিয়াৰ সাঁউৰি\nPrevious তোমাক বিদায় নিদিও পাৰ্থ...\nNext সো ণা ৰি!\nচকীদাৰেৰে ভৰা এখন দেশ\nলোকসভা নিৰ্বাচন ২০১৯ : দিকভ্ৰান্ত ভোটাৰ আৰু মোডী মেজিক\nমানৱৰ সুৰক্ষা কৱচ মানৱ অধিকাৰ আইন\nৰাজনীতিৰ ৰণত পৰিছে ৰৌ-বৰালি\nবে দ ব্ৰ ত ব ৰা 11 মাহ ago


ক্ৰিকেটাৰৰ অতপালিঃ স্মিথৰ গুপ্তাংগত ফাৰ্গুছনৰ শ্ল’ৱাৰ ফুলটছ! -\nHomeক্ৰীড়াক্ৰিকেটাৰৰ অতপালিঃ স্মিথৰ গুপ্তাংগত ফাৰ্গুছনৰ শ্ল’ৱাৰ ফুলটছ!\nক্ৰিকেটাৰৰ অতপালিঃ স্মিথৰ গুপ্তাংগত ফাৰ্গুছনৰ শ্ল’ৱাৰ ফুলটছ!\nনতুন দিল্লীঃ আইপিএলৰ উন্মাদনাৰ মাজত বুৰ গৈছে ক্ৰীড়ানুৰাগী। আইপিএলৰ দ্বিতীয় ছিজনৰ আৰম্ভণিৰে পৰাই শিৰোনাম দখল কৰিছে কেইবাগৰাকীও তাৰকা ক্ৰিকেটাৰে। প্ৰতিদিনে নতুন নতুন ৰেক’ৰ্ড বহিঃপ্ৰকাশ ঘটাৰ লগতে কেতবোৰ ৰোমাঞ্চকৰ তথা আঘাতপ্ৰাপ্ত খবৰে উদ্বিগ্ন কৰি নোতোলাও নহয়। অলপতে কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ আৰু দিল্লী কেপিটেলছৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা তীব্ৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাপূৰ্ণ খেলখনত তেনে এক খবৰে নজিৰ সৃষ্টি কৰিছে। কেকেআৰৰ বিৰুদ্ধে উন্নত ফৰ্মত আছিল ষ্টিভ স্মিথ। স্মিথে বেট কৰি থকা সময়তে ঘটিল অঘটন। লকী ফাৰ্গুছনৰ বলে আঘাত কৰে স্মিথৰ গুপ্তাংগত।\nস্মিথে লেগৰ ফালে বলটো ফ্লিক কৰিব বিচাৰিছিল। কিন্তু ফাৰ্গুছনৰ শ্ল’ৱাৰ ফুলটছটোৰে সংযোগত ব্যৰ্থ হৈছিল স্মিথ। ফলত বলটো বেটৰ কাষত খুন্দা মাৰে আৰু স্মিথৰ গুপ্তাংগত আঘাত কৰে। খেলপথাৰত বাগৰি পৰা খেলুৱৈগৰাকী বৰ্তমান সম্পূৰ্ণ সুস্থ বুলি চিকিৎসকে সদৰী কৰিছে। ইফালে, অৱশেষত জয়ৰ মুখ দেখিলে কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছে। আইপিএলৰ ৪১সংখ্যক খেলখনত দিল্লী কেপিটেলছৰ বিৰুদ্ধে জয়লাভ কৰে কলকাতাই। দিল্লী কেপিটেলছে প্ৰথমে বেট কৰি ১২৮ৰানৰ লক্ষ্য বান্ধি দিছিল কলকাতাক। কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছে নিৰ্ধাৰিত অ’ভাৰৰ পূৰ্বেই সহজ লক্ষ্যত উপনীত হয়। বৰ্তমান ১০পইণ্টেৰে তালিকাৰ চতুৰ্থ স্থানত আছে কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ, আনহাতে ১৬পইণ্টেৰে তালিকাৰ দ্বিতীয় স্থানত আছে দিল্লী।\nPrevious articleআজি ৱ’ৰ্ল্ড হাৰ্ট ডে’, দিনটোৰ বিশেষত্ব কি?\nNext articleতালাচী চলাবলৈ মাজনিশা হোটেলৰ কোঠাত আৰক্ষী, তাৰ পাছতে ঘটিল এই বৰ্বৰ ঘটনা\nখেলো হাৰিল, জৰিমনাও ভৰিল; অধিনায়কৰ বাবে কিমান যোগ্য কে এল ৰাহুল ?\nপত্নীৰ সমুখতে প্ৰিয়ংকাক শ্বাহৰূখৰ চুম্বন, গোপনে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰো গুঞ্জন!\n‘মুছলমান বাবেই মোক মন্ত্ৰী পদৰ পৰা বাহিৰ কৰিলে’-অভিযোগত তোলপাৰ ৰাজনৈতিক মহল


ক'ভিড কেয়াৰ চেন্টাৰত থকা ৰোগীক দিয়া হ'ব টকা ! - Prag News\nHomeআঞ্চলিকক'ভিড কেয়াৰ চেন্টাৰত থকা ৰোগীক দিয়া হ'ব টকা !\nক’ভিড কেয়াৰ চেন্টাৰত থকা ৰোগীক দিয়া হ’ব টকা !\nগুৱাহাটী : ক’ভিডৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়া অসম সন্তোষজনক স্থিতিত আছে বুলি জানিবলৈ দিয়ে স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই৷ শীঘ্ৰে অসমলৈ কেন্দ্ৰই পুনৰ ৩ লাখ ভেকচিন পঠিয়াব বুলি জানিবলৈ দিয়ে৷ বৰ্তমান ৰাজ্যত মুঠ ৪ লাখ ভেকচিন আছে।\nঅহা ২, ৩ মে’লৈকে ভেকচিনৰ নাটনি নহয়৷ ১৩ হাজাৰ ৰেমডেছিভিৰ ইঞ্জেক্সন আছে, এসপ্তাহলৈ নাটনি নহয়৷ ইয়াৰ উপৰি ১০-১৫টা মিনি অক্সিজেন প্লান্ট বনোৱাৰ চিন্তা-চৰ্চা কৰি থকা হৈছে বুলিও স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে জানিবলৈ দিয়ে৷ ইপিনে ক’ভিড কেয়াৰ চেন্টাৰত থকা ৰোগীলৈ দৈনিক ৩০ টকা আগবঢ়াইছে চৰকাৰে৷ পুৱা, দুপৰীয়া আৰু নৈশ আহাৰৰ বাবে পানী ক্ৰয় কৰিব পাৰিব ক’ভিড চেন্টাৰৰ সন্মুখত থকা কেন্টিনৰ পৰা৷\nইয়াৰ উপৰি মন্ত্ৰী শৰ্মাই গাওঁসমূহত হ’ম কোৱাৰেন্টাইন কাৰ্যকৰীৰ ক্ষেত্ৰত চোকা দৃষ্টি ৰাখিবলৈ একোখন কমিটি বনোৱা হ’ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে৷ কাইলৈৰ পৰা সৰুসজাইত ৪০০ আৰু কাহিকুঁচিত ২৫০খন বিছনা মুকলি কৰিব৷\n২৮ এপ্ৰিলৰ পৰা সৰ্বসাধাৰণে ল’বলগা ভেকচিনৰ পঞ্জীয়ন আৰম্ভ হ’ব আৰু অনলাইন পৰ্টেল মুকলি কৰা হ’ব৷ ১৮ৰ পৰা ৪৫ বছৰ বয়সলৈ ভেকচিন বিনামূলীয়া হ’ব, যাৰ বাবে অসম চৰকাৰে আৰোগ্য নিধিৰ ধন ব্যয় কৰিব৷ ৪৫ বছৰ বয়সৰ উৰ্ধাৰ বাবে ভেকচিনৰ ব্যৱস্থা কৰিব কেন্দ্ৰই৷ সকলোকে সাৱধান হোৱাৰ আহ্বান জনাই হিমন্তই অসমত ডাৱল মিউন্টেন্টৰ প্ৰকোপ দেখা গৈছে, সামাজিক সংক্ৰমণ হৈছে বুলি কয়৷\nPrevious articleঅবৈধ প্ৰেমৰ পৰিণতি : হত্যাকাণ্ডৰ বলি হ’ল বিশিষ্ট ব্যৱসায়ী হৰিপদ তালুকদাৰ\nNext articleজীৱন্তে জ্বলাই হত্যা কিশোৰীক ! পঢ়ুৱাবলৈ নি লগাইছিল ঘৰৰ কামত


পত্নীয়েই হত্যা কৰিছিল পূজাৰী নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তীক! ফাদিল বিস্ফোৰক তথ্য -\nHomeআঞ্চলিকপত্নীয়েই হত্যা কৰিছিল পূজাৰী নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তীক! ফাদিল বিস্ফোৰক তথ্য\nপত্নীয়েই হত্যা কৰিছিল পূজাৰী নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তীক! ফাদিল বিস্ফোৰক তথ্য\nডিজিটেল ডেস্কঃ এগৰাকী পূজাৰীৰ নৃশংস হত্যাকাণ্ডই জোকাৰি গৈছিল মহানগৰীক। মহানগৰীৰ পল্টনবজাৰৰ কালিবাৰীত সংঘটিত হৈছিল এই চাঞ্চল্যকৰ হত্যাকাণ্ডটো৷ যোৱা বৃহস্পতিবাৰে নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তী নামৰ এজন পূজাৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হৈছিল ৰে’লৱে কলনীৰ কোৱাৰ্টাৰত৷ ঘটনাটোৰ দিনা ৰে’লৱে কোৱাৰ্টাৰটোৰ ৰখীয়া হৈ আছিল পূজাৰী নাৰায়ণ৷ কোৱাৰ্টাৰৰ মালিকে ষট পূজাৰ বাবে ধুবুৰীৰ ঘৰলৈ গৈছিল আৰু তেনে সময়তে এই হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হয়৷\nউল্লেখ্য যে, বুধবাৰে নিশা ১১বজাত সঞ্জীৱ চৌধুৰীৰ কোৱাৰ্টাৰলৈ অকলে আহিছিল নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তী। নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তী আৰু সঞ্জীৱ চৌধুৰী অতি ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল বুলি জনাইছে স্থানীয় লোকে। কালিবাৰী মন্দিৰৰ পূজাৰী আছিল মৃত নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তী৷ কোনে কি কাৰণত হত্যা কৰিলে সেয়া ইমানদিনে সন্দেহৰ আবৰ্তত আছিল যদিও সম্প্ৰতি পত্নী মৌচুমী চক্ৰৱৰ্তীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে লতাশিল আৰক্ষীয়ে। প্ৰথমৰে পৰা পত্নী মৌচুমী সন্দেহৰ আওতালৈ আহিছিল কাৰণ তেওঁৰ কথাৰ খেলিমেলি পাইছিল আৰক্ষীয়ে।এই হত্যাকাণ্ডত মৌচুমীৰ সৈতে জড়িত আছে আৰু এজন লোক। সেই লোকজনৰ সন্ধানত আছে আৰক্ষী।\nআৰু পঢ়কঃ পুনৰ ঘূৰি আহিব শৈশৱৰ সোণোৱালী দিন! আপোনাৰ সঁহাৰিত জী উঠিব টিংকল\nপাণবজাৰ মহিলা থানাত ৰখা হৈছে মৌচুমীক।হত্যাকাৰীয়ে হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰি পূজাৰীগৰাকীৰ মোবাইল ফোনটো লৈ গৈছিল। সেই মোবাইলটোৰ লাষ্ট লকেশ্বন দেখা গৈছিল আমবাৰীৰ লেম্ব ৰোডত। হত্যাকাণ্ডটোক ডকাইতিৰ ৰূপ দিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। কিন্তু পত্নীক সোধাপোচা কৰোতে সেয়া যে ডকাইতি কাণ্ড নহয় স্পষ্ট হৈ পৰে। পাৰিবাৰিক কাৰণতে এই নৃশংস হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হৈছে বুলি প্ৰকাশ। উল্লেখ্য যে নাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তীৰ ঘৰ কোচবিহাৰত। পত্নীৰ ঘৰ বক্সিহাতত (অসম বেংগল সীমান্ত)৷ ১৪ বছৰীয়া আৰু ৪বছৰীয়া দুজনী কন্যা সন্তানৰ পিতৃ আছিল মৃত চক্ৰৱৰ্তী।\nPrevious articleঅধ্যক্ষতকৈ মঞ্চ ডাঙৰ নহয়! কি সিদ্ধান্ত ল’লে সীমান্ত শেখৰে?\nNext article‘মোৰ পত্নীয়ে পুৰুষক জালত পেলাই পাছত ব্লেকমেইলিং কৰে!’ পত্নীক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী স্বামীৰ


TET Teacher Protest: মুখ্যমন্ত্ৰীক দিলে ৩১ মাৰ্চলৈকে সময়! সমস্যা সমাধান নহ'লে আকৌ আন্দোলনৰ হুংকাৰ টেট শিক্ষকৰ guwahati-contractual-tet-teacher-protest-demand-cm-to-solve-their-problems-before-31st-march-hb– News18 assam\nTET Teacher Protest: মুখ্যমন্ত্ৰীক দিলে ৩১ মাৰ্চলৈকে সময়! সমস্যা সমাধান নহ'লে আকৌ আন্দোলনৰ হুংকাৰ টেট শিক্ষকৰ\nTET Teacher Protest: প্ৰতিবাদৰ সময়ত বহু টেট শিক্ষকক আৰক্ষীয়ে আটক কৰে।\nLast Updated : March 24, 2022, 12:30 IST\nবৃহস্পতিবাৰে গুৱাহাটী মহানগৰীত প্ৰতিবাদত বহিল ৰাজ্যৰ ঠিকাভিত্তিক টেট শিক্ষক। হাজাৰ হাজাৰ টেট শিক্ষকৰ প্ৰতিবাদত কঁপি উঠিল কাহিলীপাৰাস্থিত সৰ্বশিক্ষাৰ কাৰ্যালয়। প্ৰতিবাদৰ সময়ত বহু টেট শিক্ষকক আৰক্ষীয়ে আটক কৰে। ইফালে টেট শিক্ষকৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে অহা ৩১ মাৰ্চলৈকে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সময়সীমা বান্ধি দিলে শিক্ষকসকলে। অন্যথা পুনৰ আন্দোলনৰ দিলে হুংকাৰ।\nFirst published: March 24, 2022, 12:30 IST\nHimanta Biswa SarmaRanuj PeguTeacher AppointmentTET TeacherTET Teacher Protest


কোন হ'ব পৰবৰ্তী ICC অধ্যক্ষ? BCCI য়ে কাক দিব সমৰ্থন? - Olympia Sports\nHomeNewsকোন হ'ব পৰবৰ্তী ICC অধ্যক্ষ? BCCI য়ে কাক দিব সমৰ্থন?\nকোন হ’ব পৰবৰ্তী ICC অধ্যক্ষ? BCCI য়ে কাক দিব সমৰ্থন?\nবিচিচিআইৰ অধ্যক্ষ সৌৰভ গাংগুলীৰ আইচিচিৰ অধ্যক্ষ হোৱাৰ সকলোপথ বন্ধ হোৱাৰ পিছত সকলোৰে মনত প্ৰশ্ন উদয় হৈছিল, বিশ্বৰ আটাইতকৈ ধনী ক্ৰিকেট ব’ৰ্ড বিচিচিআইৰ ফালৰ পৰা আইচিচিৰ অধ্যক্ষ পদৰ বাবে কাক সমৰ্থন জনাব? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পোনপটীয়াকৈ লাভ নকৰিলেও অৱশ্যে বিচিচিআইয়ে কাক সমৰ্থন জনাব তাৰ এক আগতীয়া ইংগিত লাভ কৰা গৈছে।\nআগন্তুক আগষ্ট মাহত অনুষ্ঠিত হ’ব আইচিচিৰ অধ্যক্ষ পদৰ নিৰ্বাচন। এই পদৰ বাবে এইবাৰ মাত্ৰ দুজন ব্যক্তিয়েহে মনোনয়ন দাখিল কৰিছে, নিউজিলেণ্ডৰ Gregor Barclay আৰু ছিংগাপুৰৰ Imran Khwaja ই। অৱশ্যে প্ৰথমাৱস্থাত সকলোৱে ভাবিছিল বিচিচিআইৰ অধ্যক্ষ সৌৰভ গাংগুলীয়ে আইচিচিৰ অধ্যক্ষ হোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিব। কিন্তু গাংগুলীয়ে সেই পদৰ বাবে ইচ্ছা প্ৰকাশ নকৰি বিচিচিআইৰ অধ্যক্ষ হৈ থাকিবলৈকে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিলে।\nগাংগুলীয়ে আইচিচিৰ অধ্যক্ষৰ বাবে মনোনয়ন দাখিল নকৰাত এতিয়া বিচিচিআইয়ে কাক সমৰ্থন জনাব তাকলৈ চৰ্চা অব্যাহত আছে। খবৰ অনুসৰি বিচিচিআইয়ে নিউজিলেণ্ডৰ Gregor Barclay আইচিচিৰ অধ্যক্ষ পদৰ বাবে সমৰ্থন জনাব। কাৰণ নিউজিলেণ্ডৰ Gregor Barclay ই দ্বিপাক্ষিক শৃংখলাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে আৰু ভাৰতেও দ্বিপাক্ষিক শৃংখলা অধিক অনুষ্ঠিত কৰাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী। মনকৰিবলগীয়া যে বৰ্তমানৰ আইচিচিৰ অধ্যক্ষ শশাংক মনোহৰৰ লগত বিচিচিআইৰ এই বিষয়টোকলৈয়ে মতানৈক্য আৰম্ভ হৈছিল। আনহাতে ছিংগাপুৰৰ Imran Khwaja আইচিচিৰ অধ্যক্ষ হ’লে বিচিচিআইৰ কোনোধৰণৰ লাভ নহ’ব আৰু আইচিচিৰ অন্তৰ্গত অন্যান্য দেশৰ ব’ৰ্ডেও নিউজিলেণ্ডৰ Gregor Barclay কেই অধিক সমৰ্থন দিয়াৰ উমান লাভ কৰা গৈছে।\nPrevious articleৰোহিত যদি আঘাতপ্ৰাপ্ত তেন্তে ষ্টেডিয়ামত কি কৰি আছে? কাৰ এই বিস্ফোৰক মন্তব্য!\nNext articleমাত্ৰ ১৫ বছৰীয়া এগৰাকী স্পীনাৰে খেলিব বিগ বেশ্বলীগ\nআজিৰে পৰা জে কে বৰুৱা আন্তঃজিলা ক্ৰিকেট\nঅসম শক্তিউত্তোলন দল ঘােষণা


স্বর্গ-নৰকৰ দ্বাৰত অসমীয়া নাগৰিক : দিলীপ কুমাৰ বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nস্বর্গ-নৰকৰ দ্বাৰত অসমীয়া নাগৰিক\nবিশ্বাস কৰা হয় যে মৃত্যুৰ পিছত সকলো মানুহে পৰলোকৰ এখন দ্বাৰ পাৰ হৈহে স্বর্গ বা নৰকলৈ গতি কৰিব পাৰে। সেই দ্বাৰখনত চিত্রগুপ্তৰ নেতৃত্বত নৰকৰ একছত্রী সম্রাট যম আৰু স্বর্গৰ ৰজা ইন্দ্রৰ বছা বছা প্রতিনিধি মজুত থাকে। চিত্রগুপ্তই মানুহে পৃথিৱীত কৰা পাপ-পুণ্যৰ খতিয়ান সন্নিবিষ্ট প্রকাণ্ড বহীখন লৈ দুই গোটৰ প্রতিনিধিৰ সৈতে বহি থাকে। মৃত্যুৰ পিছত অৱধাৰিতভাৱে মানুহজান সেই দ্বাৰত আহি হাজিৰ হয়। চিত্রগুপ্তই মানুহজনৰ পঞ্জীয়ন নম্বৰ চাই বহীখনত লিপিবদ্ধ পৃথিৱীত তেওঁ কৰা পাপ-পুণ্যৰ মুল্যায়ন কৰে আৰু তেওঁ স্বর্গৰ নিবাসী হ’ব নে নৰকৰ হ’ব, এই জটিল প্রশ্নটোৰ অতি দক্ষতাৰে অংক কৰি সমিধান উলিয়াই ইন্দ্র বা যমৰ প্রতিনিধিৰ হাতত অর্পণ কৰে। লগতে নৰকলৈ গমনৰত মানুহজনৰ শাস্তিৰ ধৰণ আৰু পৰিমাণ নির্ণয় কৰি যমলৈ বুলি এটা টোকা লিখি পঠিয়ায়। তেওঁ প্রস্তুত কৰা টোকা অনুযায়ী কোনো কোনো লোকক কিছুদিন নৰক যন্ত্রণা ভুগিবলৈ দি স্বর্গলৈ যাব দিয়া হয় (যুধিষ্ঠিৰৰ নৰক দর্শন প্রণিধানযোগ্য)। আন আন লোকসকলক পৃথিৱীত সংঘটিত কৰা পাপবোৰ সুঁৱৰি ৰৌ ৰৌ নৰকত লেলাট ভূঞ্জিবলৈ এৰি দিয়া হয়। এওঁলোকক ক্ষমা বা দয়া কৰাৰ কোনো দফা যমৰাজৰ সংবিধানত নাই ।\nস্বর্গ-নৰকলৈ যোৱা দ্বাৰত থিয় দি আন সকলো লোকে এটা কথা প্রত্যক্ষ কৰি আচৰিত হয়, অসমৰ পৰা অহা সাধাৰণ লোক বুলি গম পালে চিত্ৰগুপ্তই বহী মেলি চোৱা দূৰৰে কথা, বৰং নিজে উঠি আহি আথে-বেথে পিঠিত চপৰিয়াই স্বর্গৰ প্রতিনিধিৰ হাতত অর্পণ কৰে, লগতে সঁকিয়াই দিয়ে এই নৱাগত অতিথিক স্বর্গত যেন ভালদৰে আল-পৈচান ধৰে। স্বর্গৰ প্রতিনিধিসকলে বোকোচাত তুলি তেওঁক স্বর্গলৈ লৈ যায়। অসমৰ সেই লোকজনৰ দুচকুৱেদি বেদনামিশ্রিত আনন্দাশ্রু বৈ যায়।\nপৰলোকৰ এই দ্বাৰত এনে বৈষম্যমূলক আচৰণ দেখি নৰকত বাস কৰা লোকসকল ক্ষুব্ধ হ’ল। তেওঁলোক একত্রিত হৈ ন্যায়ৰ দণ্ডধাৰী যমৰাজৰ কাষলৈ গ’ল আৰু চিত্রগুপ্তৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিলে। চিত্রগুপ্ত আৰু অসমৰ সাধাৰণ মানুহৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ বিষোদগাৰ শুনি ন্যায়মূর্তি যমৰাজ গৰজি উঠিল, “তহঁতৰ মৰসাহতো কম নহয়, যমৰ অন্যায় দেখুৱাবলৈ তহঁত কোন? এইখন তহঁতৰ অন্যায়ত পীড়িত সাধাৰণ নাগৰিকে ন্যায় বিচাৰি হাবাথুৰি খোৱা মুলুক বুলি ভাবিছ নেকি? এইখন যমৰাজ্য, ইয়াত সকলো ন্যায় হয়। তহঁতে অসমৰ এই নিমাখিত প্রাণী কেইটাৰ বিৰুদ্ধে লাগিছ, চিত্রগুপ্তই পক্ষপাতিত্ব কৰিছে বুলি অভিযোগ আনিছ, মোৰ ন্যায়ৰ ইমেজ লাঘৱ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছ, মোক জবাবদিহি কৰিবলৈ আহ, তহঁত পাপীবোৰক ষ্পষ্টীকৰণ দিয়াৰ মোৰ কোনো প্রয়োজন নাই, কিন্তু তথাপি মই তহঁতৰ মনৰ শংকা দূৰ কৰিবলৈকে দিছো, মন দি শুন।“ এইবুলি কৈ তেওঁ চিত্রগুপ্তক বহীখন লৈ আহিবলৈ নির্দেশ দিলে। বহীখনৰ পাতবোৰ লুটিয়াই এবাৰ চকু ফুৰাই যমে ক’লে, “অসমৰ এই সাধাৰণ মানুহখিনিৰ দুর্দশাৰ কাহিনীবোৰ শুনিলে তহঁত পাপীকেইটাৰো চকুপানী ওলাব, যদিও মই জানো হৃদয় নামৰ যি অমূল্য সম্পদ এপদ তহঁতক সৃষ্টি কৰোঁতে দি পঠিওৱা হৈছিল, তহঁতে তাক মুঠেই ব্যৱহাৰ নকৰিলি, কৰা হ’লে তহঁত ইয়ালৈ অহাৰ প্রয়োজনেই নহ’লহেঁতেন। এফালে স্বর্গৰ দেৱ-দেৱী সকলৰ কামেই নোহোৱা হৈছে আৰু আমাৰ ইয়াত পাপীসংখ্যাৰ বিষ্ফোৰণ হ’ব ধৰিছে, আমি তহঁতৰ বাবেই গেবাৰি খাতি মৰিবলগীয়া হৈছে। অসমৰ পৰা অহা কেইটাৰ মুখলৈ ভালকৈ চাচোন, তহঁতৰ ফুলা লুচিৰ দৰে মুখৰ বিপৰীতে সিহঁতৰ মুখেই নাই বুলিব পাৰি, নিস্তেজ, শেতা, ৰং বিহীন সেইবোৰ মুখেইনে? ইহঁতৰ দুর্দশাৰ কথা কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি, ইহঁত আকণ্ঠ দুর্নীতিৰ দ্বাৰা পিষ্ট, বিদেশীয়ে ইহঁতৰ মুখৰ ভাত কাঢ়ি খায়, ইহঁতেই পাতি দিয়া অভিভাৱক ইহঁতৰ চৰকাৰে বিদেশীৰ হৈহে ওকালতি কৰে, ইহঁতক মানৱ দৰদী হ’বলৈ উপদেশ দিয়ে; ইহঁত যাতে নিশকতীয়া হৈ একো চিন্তা কৰিব নোৱাৰাকৈ মানসিকভাৱেও ৰুগ্ন হৈ পৰে, তাৰ বাবে অলিয়ে গলিয়ে মদৰ বেহা পাতি দিয়া হৈছে, পিছত মদৰ পৰা উপার্জন হোৱা পুঁজিৰে ইহঁতৰ চিকিৎসাৰ বাবদ কোটি কোটি টকা খৰচ কৰাৰ ভেকো-ভাওঁনা ৰচা হৈছে, ইহঁতৰ আয়ুস আমি যিমান দি পঠিয়াওঁ, ততোকৈ বহু আগতে ইহঁত আহি ইয়াত হাজিৰ হয়। ইহঁতৰ কোনো স্বাধীনতা নাই, যেতিয়াই তেতিয়াই ইহঁতৰ মাত-কথা, চলন-ফুৰণ বন্ধ হৈ যায়, ‘অসম বন্ধ’, অঞ্চল ভিত্তিক বন্ধক সংস্কৃতি বুলি আঁকোৱালি ল’বলৈ ইহঁতক বাধ্য কৰা হৈছে, সেয়েহে ইহঁতে বন্ধক দুষ্কৃতি বোলাৰ সাহস কৰিব নোৱাৰে, স্বাধীনতা দিৱসৰ দিনা ইহঁতৰ নিজকে বেছিকৈহে পৰাধীন পৰাধীন লাগে। সন্ত্রাসবাদী আৰু মেলেটেৰীৰ যুঁজত ইহঁত বিৰিণা মৰাদি মৰে, বানপানীয়ে ইহঁতক নাকনি-কাকনি কৰে, চাওঁতা কোনো নাই, চৰকাৰে বাতৰি কাকতত বৃহৎ অংকৰ বিজ্ঞাপন দি ‘আপুনি বানপানীৰ বাবে প্রস্তুত নে?’ বুলি দুনাই তেওঁলোকক প্রশ্ন কৰি নিজৰ অকর্মণ্যতা ঢকাৰ প্রয়াস কৰে। বছৰৰ বাৰটা মাহত তেৰটা চান্দা ইহঁতে দিবই লাগিব, ন’হলে ইহঁতৰ পিঠি গুৰুলা-গুৰুল হ’ব, বাকী গুণ্ডাকৰৰ কথা নকলোৱেইবা! ইহঁতৰ শিক্ষা-দীক্ষাৰ ক্ষেত্রখনৰ অৱস্থাও তথৈবচ, নহলেনো মেট্রিকৰ দৰে গুৰুত্বপূর্ণ পৰীক্ষাৰ বহী গৰুৱে খাব পাৰেনে? বস্তুৰ দাম ইহঁতৰ অসম মুলুকত বেপাৰীয়ে খেয়াল-খুচিমতে বঢ়া-টুটা কৰিব পাৰে, মূল্য বৃদ্ধিৰ ৰাম-টাঙোন ডালেৰে ইহঁতক মৰিয়াই মৰিয়াই মূৰ ভাঙি দিলেও ইহঁতে সহি থাকিবই লাগিব, মুখেৰে টু বুলি শব্দ কৰিব নোৱাৰিব। জাত-পাত, কু-সংস্কাৰেৰে ইহঁত বিধ্বস্ত। গেলা গৰমত ইহঁতৰ ঘৰৰ বিজুলী যোগান স্তব্ধ হৈ যায়, ৰাস্তা-ঘাটত বাৰিষা হাল বাব পৰা অৱস্থা হয়। ইহঁতৰ লগত থাকিলে একো উন্নতি নহ’ব বুলি জানি ইহঁতৰ ছয় ভনীয়েও ইহঁতক ত্যাগ কৰিছে। ইহঁতে অসম মুলুকত লাভ কৰা যন্ত্রণাৰ কথা কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি। আন কথাত ক’বলৈ হ’লে ইহঁতে তাত যিমান শাস্তি ভুগি আহিছে, নৰকত ইহঁতে কৰা পাপৰ শাস্তি দিবলৈ একোৱেই বাকী নেথাকে। ইহঁতৰ বেছিভাগেই আকৌ কোনো পাপ নকৰাকৈয়ে নৰকৰ যন্ত্রণা কি বুজি আহিছে। সেইখন আমি সৃষ্টি কৰা নৰকতকৈয়ো মানুহে সৃষ্টি কৰা ভয়ংকৰ নৰক।“\nএইদৰে ভালেমান সময় অসমৰ পৰা স্বর্গলৈ যোৱা মানুহৰ সপক্ষে কথা কৈ যম কিছুপৰ মৌন হৈ ৰ’ল। তাৰ পিছত তেওঁক বেৰি ধৰা দুৰ্দান্ত পাপীবোৰৰ মুখবোৰ এবাৰ চাই ল’লে, পৃথিৱীত কোনোদিনে চকুপানী টুকি নোপোৱা, বৰং বহু লোকৰ অন্তহীন লোতকৰ কাৰক এই পাপীবোৰৰ খৰাং দুচকুৱেদি দুগাল তিয়াই চকুলো বৈ আহিব ধৰিছে। যম কিন্তু আচৰিত নহ’ল। যমে পুনৰ ক’বলৈ ধৰিলে, “এতিয়া তহঁতেই ক, এবাৰ যমৰ যন্ত্রণা ভূগি অহা সকলক দুনাই এই যন্ত্রণা দিয়াতো মই যমৰ পক্ষে, যাৰ ন্যায়ৰ কথা সুঁৱৰি দেৱতায়ো শপত খায়, উচিত বিচাৰ হ’বনে?” যম পুনঃ ৰ’ল, নৰকত তেতিয়া মৰিশালীৰ নীৰৱতা বিৰাজমান। এই নীৰৱতা বাংময় কৰি যমৰ উদ্দাক্ত কণ্ঠ ভাঁহি আহিল, “মই যম, মই অন্যায়ৰ যম, ন্যায়ৰ পালক, তহঁতে যাতে মোক দুনাই দূষিব নোৱাৰ, তাৰ বাবে তহঁতক এটা শেষ সুযোগ দিম, তহঁতে নৰকৰ শাস্তি ভোগাৰ পৰিৱর্তে তহঁতক মাত্র এবছৰৰ বাবে অসমলৈ পঠাই দিওঁ, এবছৰ পূৰ হ’লেই তহঁতক স্বর্গলৈ লৈ অহা হ’ব, তহঁত মান্তিনে ?’\nপ্রতিবাদকাৰী পাপীসকল ততালিকে যমৰ পদযুগলত দীঘল দি পৰিল, ‘আমাক ক্ষমা কৰক, আমাৰ ভুল হৈছিল, আমাৰ পাপৰ যি শাস্তি দিয়ে নৰকতে দিয়ক, আমাক দয়া কৰক।’ তেওঁলোকৰ এজনো অসমলৈ যাবলৈ মান্তি নহ’ল!\n← তথাপিও : চন্দ্ৰমা কলিতা\nঅপেক্ষা…এটি সপোনৰ : ৰাজীৱ ৰঞ্জন →\nতুমি, মই আৰু আমি (শাংকব চাংমাই)


← তোমাৰ খবৰ : হিতেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মা\nদীক্ষু জ্বৰত আক্ৰান্ত কাটাৰৰ অসমীয়া সমাজ – মল্লিকা কলিতা, অল-খোৰ,কাটাৰ →\nবিহুৰ মাতে শুনি ৰ’বকে নোৱাৰি\nগৰকি ভাঙি যাওঁ যঁতৰ।\nনাহৰ ফুল ফুলাৰ বতৰে সোঁৱৰাই দিয়ে অসমীয়াৰ অতিকৈ চেনেহৰ বাপতি সাহোন ৰঙালী বিহুটি। ই অসমীয়াৰ জাতীয় উত্‍সৱ, কিয়নো অসমীয়াৰ সকলো ধৰ্ম আৰু সকলো বৰ্ণৰ মানুহে স্বতঃস্ফুটভাৱে ইয়াক উপালন কৰি আহিছে। প্ৰকৃতি আৰু কৃষিভিত্তিত উদ্‌যাপিত এই পৰম্পৰা অসমৰ বিভিন্ন জাতি আৰু জনগোষ্ঠীৰ সমন্বয়ৰ সেতু হৈ আহিছে। ইয়াত নাই কোনো গোষ্ঠীগত সংকীৰ্ণতা অথবা ধৰ্মীয় গোড়ামী। অসমীয়া জাতিটো যেনেকৈ আৰ্য, অনাৰ্য, অষ্ট্ৰিক, মংগোলীয় জাতিৰ সমন্বয়ত গঢ়ি উঠিছে তেনেকৈ ইয়াৰ সংস্কৃতিও বাৰেৰহণীয়া। বিচ্ছিন্নতাকামী আৰু সমাজদ্ৰোহী শক্তিসমূহে অসমীয়া জাতিটোক থান-বান কৰিব বিচৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ঐক্য আৰু সমন্বয়ৰ এই উত্‍সৱে বিশেষ তাত্‍পৰ্য বহন কৰিছে।\nঅসমৰ নিৰ্বাচন আৰু নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰীক ৰাজনীতিয়ে বিহুৰ আগলি বতৰ গোমা কৰি তুলিলে। দিল্লীৰ পৰা বেজেপি আৰু কংগ্ৰেছী নেতাই অসমলৈ তাঁতবাটি দিলে। অনেক প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বন্যা বোৱালে। সেইবিলাক বাৰু ফলিয়াব নে? অৱশ্যে আমাৰ ৰাইজে আন নহ’লেও ওচৰৰ পৰা হেলিকপ্টাৰকে দেখিবলৈ পালে। কোনে আৰু কোন দলে চৰকাৰ গঠন কৰিব সেয়ে লৈ কেউফালে চিন্তা-চৰ্চা চলি আছে। বুদ্ধিজীৱী-শ্ৰমজীৱী সকলোৱে নিৰ্বাচকেন্দ্ৰীক চিন্তা-চৰ্চাত নিমগ্ন। আনকি সংবিধানৰ চতুৰ্থ স্তম্ভস্বৰূপ সংবাদ সেৱাও কোনো ৰাজনৈতিক দলৰ মুখপত্ৰস্বৰূপ হৈ পৰিছে। এই সেৱাই বাক্-বিতণ্ডা আৰু পক্ষপাতমূলক বাতৰি পৰিৱেশন কৰি সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজক বিভ্ৰান্তিত পেলাইছে। যি চৰকাৰেই নহওক লাগে আমি বিচাৰো অসমৰ সৰ্বাংগীন উন্নতি হওক আৰু নদীবান্ধ, বানপানী তথা গৰাখহনীয়া, নিবনুৱা, গড়হত্যা, সশস্ত্ৰ সংগ্ৰাম আৰু অবৈধ বিদেশী নাগৰিক আদি সমস্যাসমূহৰ আশু সমাধান হওক আৰু জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে অসমৰ মানুহে মিলা-প্ৰীতি আৰু শান্তিৰে দিন নিওৱাৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি হওক।\nPosted on এপ্ৰিল 10, 2016, in সম্পাদকীয়. Bookmark the permalink.\tমন্তব্য দিয়ক.


ধোনীয়ে কিয় নাপালে ফেয়াৰৱেল মেছ? প্ৰাক্তন নিৰ্বাচকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া - Prag News\nHomeক্ৰীড়াধোনীয়ে কিয় নাপালে ফেয়াৰৱেল মেছ? প্ৰাক্তন নিৰ্বাচকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nধোনীয়ে কিয় নাপালে ফেয়াৰৱেল মেছ? প্ৰাক্তন নিৰ্বাচকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nনতুন দিল্লীঃ ২০২১ চনৰ টি-২০ বিশ্বকাপ খেলিব বিচাৰিছিল মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে। নিৰ্বাচক মণ্ডলীৰ সৈতে বহি দল নিৰ্বাচন কৰাৰ কথা আছিল ধোনীৰ। তেতিয়া কেপ্টেইন কুলৰ টি-২০ ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ ধাৰণা মনলৈ অহা নাছিল বুলি দাবী কৰিছে নিৰ্বাচক শৰণদ্বীপ সিঙে। ভাৰতীয় ক্ৰিকেট ব’ৰ্ডৰ প্ৰাক্তন নিৰ্বাচকগৰাকীৰ এই বিস্ফোৰক মন্তব্যৰ পাছতে ক্ৰিকেটপ্ৰেমীৰ মনত বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ জোৱাৰ উঠিছে। ভাৰতীয় ক্ৰিকেটক সমৃদ্ধ কৰা কিম্বদন্তি খেলুৱৈগৰাকীক আনুষ্ঠানিক ৰূপে বিদায় নিদিয়াতো ধোনী অনুৰাগীৰ বাবে আজিও এক হুমুনিয়াহ!\nউল্লেখ্য যে, ২০২০চনৰ ১৫ আগষ্টৰ দিনা সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে টি-২০ ফৰ্মেটৰপৰা অৱসৰ ঘোষণা কৰিছিল ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ সৰ্বকালৰ অন্যতম সফল অধিনায়ক মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে। কেইবামাহ অতিক্ৰমী যোৱাৰ পাছত আজিও সাঁথৰ হৈ ৰৈছে ধোনীৰ অৱসৰ! ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ ধ্বজাবাহক গৰাকীৰ বাবে এখনো বিদায়ী খেল অনুষ্ঠিত কৰা নহ’ল! তাকে লৈ ক্ষুদ্ধ হৈ পৰিছিল ধোনী অনুৰাগীসকল।\nশেহতীয়াকৈ সংবাদমাধ্যমৰ এক সাক্ষাৎকাৰত প্ৰাক্তন নিৰ্বাচক শৰণদ্বীপ সিঙে পুনৰ আওতালৈ আনিছে ধোনীৰ প্ৰসংগ। তেওঁ দাবী কৰে যে, ‘টি-২০ বিশ্বকাপ খেলাৰ কথা ভাবিছিল ধোনীয়ে। কৰ’না মহামাৰীৰ কাৰণে এই টুৰ্নামেণ্টখন অনিৰ্দিষ্টকালৰ বাবে স্থগিত ৰখা হয়। খেল অনুষ্ঠিত হোৱাহেঁতেন টি-২০ বিশ্বকাপতে ধোনীৰ বিদায়ী সম্বৰ্ধনা জনোৱা হ’লহেঁতেন।’ ইফালে ২০১৯ চনত বিশ্বকাপৰ ছেমিফাইনেলত ভাৰত পৰাভূত হোৱাৰ পাছত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ লৈছিল ধোনীয়ে। নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় দলক জয়ী কৰিব নোৱাৰাত ব্যৰ্থ ধোনীয়ে হতাশাৰে পেভেলীয়নমুখী হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰাই ধোনীৰ বেটিং প্ৰদৰ্শনক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছিল।\nক্ৰমাত নিম্নগামী হৈ আহিছিল ধোনীৰ ষ্ট্ৰাইক ৰেট। নিৰ্বাচক মণ্ডলীয়ে ধোনীৰ উপস্থিতিতে বিকল্প খেলুৱৈৰ সন্ধান কৰিছিল। কমিটীৰ তৰফৰ পৰা উইকেট কীপাৰ-বেটছমেন হিচাপে ধোনীৰ পৰিৱৰ্তে ঋষভ পণ্টক ভাৰতীয় দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰিকল্পনাও কৰিছিল। তথাপি ধোনীৰ ইচ্ছা আছিল টি-২০ বিশ্বকাপ খেলাৰ। কৰ’না মহামাৰীয়ে বিধিপথালি নিদিয়াহেঁতেন হয়তো দেশেবাসীয়ে আশাকৰা ধৰণে ধোনীয়ে হয়তো জীৱনৰ অন্তিম টি-২০ খেলখন খেলিলেহেঁতেন!\nPrevious articleএয়া ন্যায় ব্যৱস্থাৰ জয়, মই সকলোকে ধন্যবাদ জনাইছোঁ : অখিল গগৈ\nNext articleগ্ৰেপ্তাৰ দুৰ্ধৰ্ষ ডকাইত হিতেশ ! বৰ্তমানেও পলাতক অন্য এটা ডকাইত\n২১ বছৰীয়া অপেক্ষাৰ অন্ত : উৎফুল্লিত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে দিলে কি বাৰ্তা?\nৰূপৰ পদকেৰে ভাৰতৰ অলিম্পিক অভিযান আৰম্ভ, মীৰাবাঈ চানুৰ সাফল্য


‘আশা কৰিম যাতে ছাত্ৰ সন্থাই...’, আছুৰ পৰা বিদায়ক্ষণত লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে কি ক’লে?|aasu-former-gs-lurinjyoti-gets-emotional-on-exit-ceremony– News18 assam\n‘আশা কৰিম যাতে ছাত্ৰ সন্থাই...’, আছুৰ পৰা বিদায়ক্ষণত লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে কি ক’লে? পুনৰ মুখ্য উপদেষ্টাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ\nLast Updated : November 30, 2020, 21:15 IST\nআজি সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ নৱগঠিত ৰাজ্যিক কার্যনির্বাহকক দায়িত্বভাৰ অর্পণ আৰু শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠানত আছুৰ সদ্য প্ৰাক্তন সাধাৰণ সম্পাদক লুৰিণজ্যোতি গগৈ যথেষ্ট আৱেগিক হৈ পৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰসন্ন নাৰায়ণ চৌধুৰী ছাত্ৰ জিৰণি কোঠাত আছুৰ ন–পুৰণি সকলো বিষয়ববীয়াৰ উপস্থিতিত শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয় ৷ শ্বহীদ বেদীত শ্ৰদ্ধা জনাই আয়োজন কৰা অনুষ্ঠানত আছুৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ নৱ নির্বাচিত সকলো বিষয়ববীয়াক চিনাকী সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়। নতুন কাৰ্যকালৰ বাবে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি সভাপতি দীপাংক নাথে পুৰণি সতীৰ্থ সকলৰ যথেষ্ঠ ত্যাগ থকাৰ কথা সোঁৱৰণ কৰে। দুলীয়াজান অধিৱেশন সফল কৰাৰ কাৰণে লুৰিণজ্যোতি, শংকৰ বৰুৱা আৰু ডিব্ৰুগড় ছাত্ৰ সন্থাক ধন্যবাদ জনায় সভাপতিয়ে। তেওঁ কয়, ‘আমি পুৰণি কাৰ্যকালত ৮ টাকৈ গোচৰ চলাই গৈছিলো। এই নতুন কমিতিয়েও সেই গোচৰ চলাই যাব লাগিব। আমি কা’ৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰি যাব লাগিব। কা’ আন্দোলনৰ শ্বহীদ সকলক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাইছো। আমি ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ শিক্ষা বিষয়টো ভালকৈ চাব লাগিব। কাৰণ ক’ভিডৰ বাবে এতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে শিক্ষানুষ্ঠান খোলা নাই।’\nলুৰিণজ্যোতি গগৈৰ অৱদানৰ কাৰণে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰি নতুন সাধাৰণ সম্পাদক শংকৰ বৰুৱাই কয়, ‘তেওঁৰ যথেষ্ট ত্যাগ আছে। তেওঁৰ এই ত্যাগৰ বাবে মই ধন্যবাদ জনাইছো। লুৰিণজ্যোতি গগৈৰ নতুন জীৱনলৈ শুভকামনা থাকিল। তেওঁক ৰাইজে আঁকোৱালি লব বুলি মই আশা কৰিলো।’\nছাত্ৰ সন্থাৰ পৰা বিদায় লোৱাৰ ক্ষণত আৱেগিক লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে ভাষণ প্ৰসংগত কয়, ‘বিদায় ক্ষণত মই এটাই কথা কওঁ মোৰ বাট এটাই, ছাত্ৰ সন্থাৰ মজিয়াত থাকোতে মোৰ বাট আছিল আপোচবিহীন। এতিয়াও মোৰ বাট আপোচবিহীন। মোৰ নীতি আদৰ্শ,দৃষ্টিভংগীৰ পৰা মই কেতিয়াও বিচলিত নহও। মই যদি ভুল কৰো আৰু বিশ্বাস হেৰুৱাও তাৰ সমালোচনা কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব ছাত্ৰ সন্থাৰ। মই যতে নাথাকো কিয় জাতীয় সত্তাৰ বাবে মই কাম কৰিম। মই আশা কৰিম ছাত্ৰ সন্থা দিল্লীৰ বহতিয়া নহ’ব। পূৰ্বৰ দৰে নিজা স্বাভিমান ৰাখিব। দিল্লীৰ কথা মতে কোনো কাম নকৰিব।’\nলগতে তেওঁ নিজৰ কাৰ্যকালৰ কথা সুঁৱৰি কয়,‘পূৰ্বে এটা বেৰ আছিল যে সভাপতি-সম্পাদকৰ লগত তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সদস্যই পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিব নোৱাৰিব। কিন্তু মই সেই বেৰ ভাঙি দিছিলো। মোৰ দুৱাৰ সকলো বাবে খুলি দিছিলোঁ। মই প্ৰায় সকলো তৃণমূল সদস্য লগত যোগাযোগ ৰাখিছিলো।’\nআনহাতে এই অনুষ্ঠানতে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ মুখ্য উপদেষ্টাৰ দায়িত্ব আকৌ গ্ৰহণ কৰে ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই।\nFirst published: November 30, 2020, 21:15 IST\nAASUAnti CAADr. Samujjal Kumar BhattacharyaLurinjyoti Gogoi