Amotid Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Amotid Forte ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAmotid Forte के प्रकार चुनें\nAmotid Forte 250 Mg Syrup Amotid Forte 250 Mg Tablet\nAmotid Forte ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Amotid Forte Price and Pack Size in Assamese - Amotid Forte ar mulya aaru pakor size\nAmotid Forte 250 Mg Syrup ₹53.0 दवा खरीदें\nAmotid Forte 250 Mg Tablet ₹32.0 दवा खरीदें\nAmotid Forte की जानकारी\nAmotid Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Amotid Forte Benefits & Uses in Assamese- Amotid Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nAmotid Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Amotid Forte Dosage & How to Take in Assamese - Amotid Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAmotid Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Amotid Forte Side Effects in Assamese- Amotid Forte ar parshwakriyasamuh\nAmotid Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Amotid Forte Related Warnings in Assamese- Amotid Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Amotid Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Amotid Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Amotid Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nAmotid Forte মতভেদসমূহ- Amotid Forte Contraindications in Assamese- Amotid Forte nishedhsamuh\nAmotid Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Amotid Forte in Assamese- Amotid Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Amotid Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Amotid Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Amotid Forte kriya-pratikriya\nAmotid Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Amotid Forte Benefits & Uses in Assamese - Amotid Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nAmotid Forte তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAmotid Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Amotid Forte Dosage & How to Take in Assamese - Amotid Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAmotid Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Amotid Forte Active Ingredients in Assamese - Amotid Forte-ar upadaansamuh\nAmotid Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Amotid Forte Side Effects in Assamese - Amotid Forte ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Amotid Forte ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAmotid Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Amotid Forte Related Warnings in Assamese - Amotid Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nAmotid Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Amotid Forteৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি সামান্য।\nAmotid Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ মহিলাই স্তনপান কৰাই আছে সেইবোৰে Amotid Forte গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গম্ভীৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব পাৰে। ইয়াক কেৱল চিকিতসকৰ নিৰীক্ষণত গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nবৃক্কত Amotid Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAmotid Forteৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nযকৃতত Amotid Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAmotid Forteৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Amotid Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAmotid Forteৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Amotid Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Amotid Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Amotid Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nAmotid Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAmotid Forte মতভেদসমূহ - Amotid Forte Contraindications in Assamese - Amotid Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Amotid Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nAmotid Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Amotid Forte in Assamese - Amotid Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Amotid Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Amotid Forte আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, আপুনি Amotid Forte লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Amotid Forte লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Amotid Forteৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Amotid Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Amotid Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Amotid Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Amotid Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Amotid Forte ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Amotid Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএকে সময়তে Amotid Forte আৰু মদ্যাপন কৰাটো সামান্য পাৰ্শ্চক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সমুখীন হয়, তেন্তে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nAmotid Forte ৰ অনুকল্প - Substitutes for Amotid Forte in Assamese\nAmbac D. खरीदें\nAmotid Forte खरीदें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Amotid Forte লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Amotid Forte ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Amotid Forte সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Amotid Forte ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Amotid Forte সেৱন কৰে?


বিধৱাৰ প্ৰেমত পৰি প্ৰেমিকৰ ভয়ংকৰ কাণ্ডঃ সামান্য কথাৰ কটাকটিত কাটি পেলালে প্ৰেমিকাৰ কাণ | Pratibimba Live\nবিধৱাৰ প্ৰেমত পৰি প্ৰেমিকৰ ভয়ংকৰ কাণ্ডঃ সামান্য কথাৰ কটাকটিত কাটি পেলালে প্ৰেমিকাৰ কাণ\n07/21/2021 - 17:58\nকামপুৰঃ "তাই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল মোৰ লগতে বিয়া হম বুলি। "তাই মৰি গ’লে মই মৰি যাম! মুছলমানে যদি কেইবাজনী বিয়া কৰাব পাৰে হিন্দুৱে নোৱাৰে কিয়? এইয়া এজন প্ৰেমিকৰ প্ৰেমিকাক কোৱা কেইটামান বাক্য। মান অভিমান অবিহনে প্ৰেম হেনো আধৰুৱা। এই হাল প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ মাজতো আছিল মান অভিমান। এই মান অভিমানেই আজি চূড়ান্ত ৰূপ লয় প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ মাজত। প্ৰেমিকে কাটি দিয়ে প্ৰেমিকাৰ কাণ। ঘটনাটো কামপুৰৰ কচুৱাৰ লুতুমাৰীৰ। প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূ-মণ্ডল; প্ৰেমত ফুলিছে শতদল।\nকিন্ত এই প্ৰেমৰ বাবেই নগাঁৱৰ কামপুৰৰ কচুৱাৰ লুটুমাৰীৰ এগৰাকী মহিলাৰ কাণ কটা গল। উল্লেখ্য যে লুটুমাৰীৰ শংকৰপুৰৰ চাৰি সন্তানৰ এগৰাকী বিধৱা মহিলা প্ৰেমত পৰিছিল মাধৱপুৰৰ কানাইলাল নামৰ এজন পঞ্চাছৰ উদ্ধৰ পুৰুষৰ লগত। মহিলা গৰাকীৰ স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত কানাইলালৰ লগত প্ৰেমে গভীৰ ৰূপ লয়। এদিন দুদিনকৈ প্ৰেমে দুবছৰ পাৰ হল।\nআজি মহিলা গৰাকী গৈছিল পথাৰত কাম কৰিবলৈ। তাতে লগ কৰিব যায় কানাইলালে। পথাৰৰ নিৰ্জনতাত দুয়ো কিছু সময় কথাও পাতে। কিন্ত হঠাৎ দুয়োৰে মাজত কোনো কথাত মতানৈক্য হয়। এটা সময়ত এই মতানৈক্যই অন্যৰূপ লয়। কানাইলালে মহিলাগৰাকীক মূৰত আঘাট কৰাৰ লগতে এখন কাণ কাটি দিয়ে। অতি গুৰুতৰভাৱে আহত হোৱা মহিলা গৰাকী বৰ্তমান চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ আছে। ইফালে স্থানীয়লোকে কানাইলালক কচুৱা আৰক্ষীক গতাই দিয়ে।\nঅসমত এতিয়া গৰুহে সুৰক্ষিত, মানুহ সুৰক্ষিত নহয়, মিজো আক্ৰমণৰ ঘটনাত প্ৰতিক্ৰিয়া বটদ্ৰৱাৰ বিধায়িকা শিৱামনি বৰাৰ\nনগাঁও জিলাৰ জুৰীয়াৰ সমীপৰ কলনিজলাহত পানীত পৰি শিশুৰ মৃত্যু, অঞ্চলজুৰি শোকৰ ছাঁ\nনিৰ্মাণৰ ডেৰ বছৰ পিচতো আৱৰণ খোল নাখালে ভ্ৰাম্যমানৰ দুই ৰথী-মহাৰথীৰ প্ৰতিমূৰ্তি\nঅৰুণাচলত পুনৰ আক্ৰমণৰ বলি অসমৰ দুজন ব্যক্তি\nঅৰুণাচলত পুনৰ আক্ৰমণৰ বলি অসমৰ দুই যুৱক


অপ্ৰাসংগিক(মুনীন্দ্ৰ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n২০১৪-১৯৯৭ = ১৭…, ঔ মাই গড্। আমি মেট্ৰিক পাছ কৰা বছৰত জন্ম হোৱা ল’ৰাই অহাবাৰ HS দিব!\nনৱম, দশম মিলি ৯০০ নম্বৰ। ৬ টা বি‌ষয়। দুখনকৈ কাকত। অসমীয়াত তিনিখন। বাপ ৰে বাপ! আমি কম হিৰ’ নাছিলো দেই কিন্তু। ৩০ নম্বৰ থাকে অবজেক্টিভ খনত। তাত কিমান পাওঁ হিচাপ কৰো গোটেই বছৰ। ভোকেন্দ্ৰ বৰুৱা / গোলাপ / হোৱাট ইজ এ গ্ৰেট বুক / দ্য অপেন উইণ্ড’ / চাইন থিটা, কছ থিটা / সমানুপাতিক অংশ আৰু অংশীদাৰী ব্যৱসায় / শ্বেয়াৰ ষ্টক আৰু লভ্যাংশ / আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা / হাইড্ৰ’কাৰ্বন…….. উফ কিমান আছিল ঐ।\nতাৰ বাহিৰেও আছিল জাংগল বুক / মহাভাৰত / জুনুন / শান্তি / আলিফ লাইলা / নাইট ৰাইদাৰ…..\nটেনিচ বল, ক্ৰিকেট, কুইজ আৰু ভিচিআৰৰ সেই মিক্সাৰ লাইফ। কাৰ ডেক্সত কাৰ নাম তাৰ গৱেষণাবিলাক। বেৰত / বেঞ্চত কাটি-কুটি বেয়া কৰা বিশেষ্য বিলাক / নতুনকৈ শিকি ক’বলৈ আৰম্ভ কৰা শব্দ-সম্ভাৰ। পিছৰ বেঞ্চত বহি মনে মনে পঢ়া কিতাপবিলাক….. বুজি পোৱাই পাইছে।\nছাত্ৰ সন্থাৰ ধৰ্ণা। বানপানীৰ বাবে আশ্ৰয় শিবিৰ। শোক-সভাৰ পিছত ঘৰলৈ গৈ থাকোতে পাক মাৰি ভিডিঅ’ হলত ৰঘুবীৰ / চবসে বড়া খিলাড়ী…..\nফিলিং ভেৰি ওল্ড ইউ ন’।…..\nআপোনাৰো বাৰু তেনেকুৱা হয়নে? বহুদিনৰ মূৰত এটা চিনাকী গোন্ধ নাকত লাগি গ’ল আৰু আপোনাৰ মনটো উৰা মাৰি গ’ল অতীতৰ কোনোবা এটা বিশেষ দিনলৈ…..\nএই ধৰক বাচত গৈ আছে, আগৰ চিটত বহা ভদ্ৰ মহিলা গৰাকীৰ শাৰীখনৰ আঁচলটো পৰি আছে, আপুনি তেখেতক কথাটো ক’বলৈ অকণ হাউলি গ’ল আৰু চিনাকী তেলৰ গোন্ধ এটাই আপোনাক মনত পেলাই দিলে আপোনাৰ খুৰীৰ ড্ৰেচিং টেবুলৰ সেই বিশেষ বটলটোলৈ! কি আছিল তেলটোৰ নাম? সেই যে সেউজীয়া ৰঙৰ চেপেটা বটল এটা! কেও কাৰ্পিণ। আস….. কেও কাৰ্পিণ…..।\nঅথবা আপুনি খূউব একান্ত মনে ভাবি ভাবি গৈ আছে— বিশ টকা এটা ক’ত খৰছ কৰিলে, হিচাপটো যে মিলা নাই……। দোকানত? নহয়। চাহ খাওঁতে মেনেজাৰে কিমান ঘূৰাই দিলে? ঠিকেইতো দিছিল। ক’ত বেছিকৈ গ’ল? ঠিক তেনেতে আপোনাৰ নিচেই কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা ছোৱালীজনীয়ে গাত সনা পাৰফিউমৰ এটা মিঠা সুবাস আপোনাৰ নাকত লাগি গ’ল আৰু মুহূৰ্ততে আপোনাৰ মনৰ পৰা বিশ টকাৰ হিচাপ উৰি গ’ল। আপুনি চকু মুদি মনত পেলাব খুজিলে ক’ত পাইছিল এই সুবাস? ক’ত? ক’ত? ……… বহু দিনৰ আগতে মামাৰ ঘৰত বিয়ালৈ টাউনৰ পৰা অহা মানুহ ঘৰৰ ছোৱালী জনীৰ গাত!! ইয়েচ!! তাতেই পাইছিল এই সুবাস। তাইয়ে আছিল নেকি বাৰু এইজনী? ……. না গুছি গ’ল। এটা মিচিকিয়া হাঁহি ওলাই গ’ল আপোনা-আপুনি আপোনাৰ মুখত।\nতগৰ ফুলৰ সেই চিনাকী গোন্ধটো যে, মনত আছে? সেই যে পৰীক্ষাৰ পিছত ফুৰিবলৈ গৈ আবেলি তিনিআলিৰ ফালে যাওঁতে এঘৰ মানুহৰ বাটচ’ৰাত ফুলি আছিল। এটা চিঙি আনি যে আপুনি ৰাখি থৈছিল কিতাপৰ মাজত!! মনত পৰিছে গোন্ধটো? (এইবাৰ সুবিধা পালেই গৈ আহিব।)\nমনত আছেনে নতুন কিতাপৰ গোন্ধটো? হাইস্কুলত যিদিনা কিতাপ দিয়ে, শুঙি চাই চকু মুদি যে দিছিল…….।\nফ্লেছ বেকৰ দৰে বহুত কথাই মনলৈ আহে এটা চিনাকী গোন্ধ বহু দিনৰ মূৰত পালে। মনে বাৰে বাৰে উভতি যায় সেই সময়খিনিলৈ। বুকুৰ ভিতৰত কেতিয়াবা যেন হাহাঁকাৰ লাগি যায়, সেই সময়খিনি ঘূৰাই পাবলৈ। এয়া মোৰ অনুভৱ। আপোনাৰো তেনেকুৱা হয় নেকি?\n← শৈশৱলৈ উভতি(দেৱপ্ৰতিম হাজৰিকা)\nগামা পেহেলৱান (-ৰাজীৱ ৰঞ্জন) →


দৃঢ়তা - এই সময়ত ᴾᴶᴹ\nPosted at 20:31h in নিবন্ধ\tby\tপংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\nএঞ্জেলা ডাকৱৰ্থ নামৰ এগৰাকী যুৱতীয়ে ২৭ বছৰত মেনেজমেণ্ট কনচাল্টিঙৰ তেওঁৰ আকৰ্ষণীয় চাকৰিটো এৰি দি গণিত-বিজ্ঞানৰ শিক্ষকতাত জড়িত হ’ল। তেওঁৰ বাবে শিক্ষকতা চাকৰিটো আছিল পূৰ্বৰ চাকৰিটোতকৈয়ো অধিক আকৰ্ষণীয়। নতুন চাকৰিটোত জড়িত হৈ, শিক্ষা দান, প্ৰশ্নকাকত প্ৰস্তুত, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ফলাফল… এই গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটোৰ মাজেৰে তেওঁ দেখিলে যে ভাল ফলাফল দেখুওৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বেয়া ফলাফল দেখুওৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজৰ পাৰ্থক্যটো কেৱল তেওঁলোকৰ বুদ্ধাংক(IQ)ৰ পাৰ্থক্যই নিৰূপণ কৰা নাই। কম বুদ্ধাংকৰ কোনো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েও ভাল ফলাফল দেখুৱাইছে, আৰু তথাকঠিত খুৱ স্মাৰ্ট কোনোবা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েও ভাল ফলাফল দেখুৱাব পৰা নাই। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক পাঠ্যপুথিৰ যিখিনি সাধাৰণ গণিত তেওঁ শিকাইছিল সেইখিনি তেওঁলোকে আৰু অলপ অধিক অনুশীলন কৰাহ’লেই অধিক জ্ঞান আহৰণ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, অধিক উন্নত ফলাফল দেখুৱাব পাৰিলেহেঁতেন বুলি তেওঁ প্ৰবলভাৱে অনুভৱ কৰিছিল। কেইবাবছৰো নিৰীক্ষণেৰে তেওঁ অনুভৱ কৰিলে, এই গোটেই কাণ্ডটোত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ তীক্ষ্ণতাৰ পৰিৱৰ্তে কিবা অনুপ্ৰেৰণামূলক দৃষ্টিভংগী তথা কিবা মনঃস্তাত্বিক প্ৰেক্ষাপটহে জড়িত হৈ আছে। সেয়েহে বিষয়টোৰ ৰহস্য উদ্ঘাটন কৰিবলৈ মনোবিজ্ঞান অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁ পুনৰ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ ঢাপলি মেলিলে। ইতিমধ্যে তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড কলেজত স্নায়ুজীৱবিদ্যা অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু অক্সফ’ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নায়ুবিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লৈছিল। এইবাৰ তেওঁ ইউনিভাৰ্চিটি অব পেনছিলভেনিয়াত মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণা আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ আৰু তেওঁৰ গৱেষক-দলে বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ কাষ চাপি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিক্ষক, সৈনিক, খেলুৱৈ, কৰ্পৰেট জগতৰ কৰ্মী আদি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ অলেখ মানুহৰ চাৰিত্ৰিক তথ্য-বস্তু বিশ্লেষণ কৰাত লাগিল। কিহৰ বাবে একোজন মানুহে দীৰ্ঘদিন ধৰি একেই মাত্ৰাত সফলতা ধৰি ৰাখিব পাৰে বা কিয় নোৱাৰে? কেনেকুৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী একোগৰাকীয়ে পিছলৈ সফলতা দেখুৱাব পাৰে? কোনকেইজন শিক্ষকে বছৰটোৰ শেষলৈকে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পাঠদানত প্ৰাৰম্ভিক সময়ৰ দৰে একেই অনুপ্ৰেৰণাদায়কভাৱে ব্ৰতী থাকিব পাৰে? সৈনিক-স্কুলৰ কোনবিলাক ছাত্ৰই অৱশেষত উত্তীৰ্ণ হৈ সৈন্য-বাহিনীত নিযুক্ত হ’বগৈ পাৰে? কোনকেইজন শিক্ষা-নবিছে চাকৰি পূৰ্ণকালীন কৰিবগৈ পাৰে? কিহে অন্তিম দিনলৈকে একোজন মানুহক কৰ্মত উদ্যেমেৰে লিপ্ত কৰাই ৰাখিব পাৰে? — এই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ বাবে তেওঁ প্ৰত্যেকৰে যিমান সম্ভৱ সকলো চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট বিশ্লেষণ কৰাত লাগিল। আৰু অৱশেষত তেওঁ দেখিলে যে— এই ভাল ফলাফলবোৰত মানুহৰ তীক্ষ্ণতা বা লাভ কৰা বিবিধ সুবিধাবোৰতকৈয়ো বেলেগ এটা গুণহে সকলোতকৈ অধিক পৰিমাণে জড়িত। আৰু সেইটো হ’ল— দৃঢ়তা।\nদূৰ-সময়ত উপনীত হ’বলগীয়া একোটা লক্ষ্যৰ পিনে যাত্ৰা কৰোঁতে ধৈৰ্যশক্তিৰ, সহ্যশক্তিৰ পৰীক্ষা হয়। তাৰ বাবে অধ্যৱসায় আৰু লক্ষ্যটোৰ প্ৰতি সদায় অনুৰাগ ৰখাটো প্ৰয়োজন, যিটো দৃঢ়তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। সামান্য দূৰত্ব তেজত্বৰে যোৱাটো দৃঢ়তা নহয়, বৰং দীঘলীয়া সময় পূৰ্ণবেগ দৌৰণ ধৰি ৰাখিব পৰাটোহে দৃঢ়তা। তীক্ষ্ণতাই যে এজন মানুহক দৃঢ় কৰে —তাৰ কোনো নিশ্চয়তাই নাই! প্ৰকৃততে, তীক্ষ্ণতাৰ লগত দৃঢ়তাৰ সম্পৰ্ক সম্পূৰ্ণ দূৰতৰহে হ’ব পাৰে। বাৰে বাৰে বিফলতাৰ পাছতো দূৰৱৰ্তী লক্ষ্য একোটাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখি অভীষ্ট লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ তীক্ষ্ণতাতকৈ দৃঢ়তাৰ বেছি প্ৰয়োজন।\nএঞ্জেলা ডাকৱৰ্থে ২০০৬ চনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লৈ বৰ্তমান ইউনিভাৰ্চিটি অব পেনছিলভেনিয়াৰে মনোবিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰি আছে। তাৰোপৰি তেওঁ এটি অলাভজনক সংস্থাৰ জৰিয়তে মানুহৰ অধ্যৱসায়ী-গুণ আহৰণ, আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, ব্যক্তিত্ব-বিকাশ আদিৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ লগতে দৰিদ্ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষাৰ উদ্দেশ্যেৰেও কাম কৰি আহিছে। হোৱাইট হাউছ, ৱৰ্ল্ড বেংক, মাইক্ৰ’চফ্ট আদিৰ বিভিন্ন বিষয়াক তেওঁ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। শেহতীয়াভাৱে তেওঁ heleo.com ৱেবছাইটটো প্ৰতিষ্ঠা কৰি মনোবৈজ্ঞানিক বিষয়ৰ বিশ্বশ্ৰেষ্ঠ অধ্যাপক, চিন্তাবিদ, লেখক আদিৰ লেখা আৰু তেনে বিশেষ বিষয় একোটাক লৈ আলোচনামূলক সাক্ষাৎকাৰ প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰতি বছৰে, যিকোনো ক্ষেত্ৰত মৌলিক, সৃষ্টিশীল, দিকনিৰূপক অসাধাৰণ অৱদান আগবঢ়োৱা যিকোনো বয়সৰ ২০-৩০জন আমেৰিকাৰ নাগৰিক বা নিবাসীক মেকআৰ্থাৰ ফেল’ হিচাপে এটা সংস্থাই নিৰ্বাচন কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা, সেই ব্যক্তিসকলৰ ভৱিষ্যতৰ কাৰ্যপ্ৰণালীত সহায়ক হ’বলৈ পাঁচ বছৰলৈ এটি আৰ্থিক অনুদান প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে পাঁচ বছৰত লাভ কৰা সেই বৃত্তিৰ মুঠ পৰিমাণ বৰ্তমান ভাৰতীয় মূল্যৰে চাৰি কোটি টকাৰো অধিক। এটা অতি সন্মানীয় আৰু গ্লেমাৰাছ পুৰস্কাৰ হিচাপেও গণ্য হোৱা এই ফেল’শ্বিপক “জিনিয়াছ গ্ৰাণ্ট” বুলিও কোৱা হয়। ২০১৩ চনত এঞ্জেলা ডাকৱৰ্থে মেকআৰ্থাৰ ফেল’শ্বিপ লাভ কৰে।\nএঞ্জেলা ডাকৱৰ্থে কয় যে দৃঢ় মানুহ একোজনৰ স্বভাৱত চাৰিটা সাধাৰণ বৈশিষ্ট আছে— গভীৰ ৰাপ, লক্ষ্যৰ প্ৰতি এক-দৃষ্টি-নিক্ষেপিত আৰু স্ব-ইচ্ছাকৃত কঠোৰতম অণুশীলন, উদ্দেশ্যপূৰ্ণ মনোভাৱ আৰু আশা। দূৰ ভৱিষ্যতে কৰিবলগীয়া কামৰ বাবে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মনত অনুপ্ৰেৰণা গঢ়ি তুলিবলৈ, বিফলতাৰ পাছতো লক্ষ্যভ্ৰষ্ট নহ’বলৈ সমাজ-সংস্কৃতিয়ে এটা দৃঢ়তাপূৰ্ণ পৰিৱেশ গঢ়িব লাগিব। সমাজৰ প্ৰতিটো স্তৰৰ মানুহৰ মাজত কষ্টসহিষ্ণুতা, ভৱিষ্যতলৈ দৃষ্টি দিব পৰা অদম্য মানসিক শক্তি আৰু প্ৰয়োজনীয় একো একোটা বিষয়বস্তুত গাঢ়তম ৰাপ ৰাখিব পৰা আদি গুণসমূহ বিকাশ হ’ব লাগিব।\nএঞ্জেলা ডাকৱৰ্থৰ আৱিস্কাৰ একেবাৰে নতুন কথা বুলিবও নোৱাৰি। যুগে যুগে অলেখ দাৰ্শনিক, লেখক, আৱিস্কাৰক, ক্ৰীড়াবিদ, অভিযাত্ৰী আদিয়ে সহজাত গুণতকৈয়ো অধিক পৰিমাণে তীব্ৰ অনুৰাগ আৰু অধ্যৱসায়েহে মানুহক প্ৰতিভাশালী কৰে বুলি বুজাই আহিছে। তেওঁৰ গৱেষণাই তাকেই যেন পুনৰাৱিস্কাৰহে কৰিলে। এঞ্জেলা নিজেও “প্ৰতিভা নথকাকৈয়ে” দৃঢ়তাৰ আগবাঢ়ি প্ৰতিভাৱান হিচাপে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰাৰ এটা উদাহৰণ।\nঅণুশীলন, অধ্যৱসায়, এঞ্জেলা ডাকৱৰ্থ, দৃঢ়তা, ধৈৰ্যশক্তি, প্ৰতিভা, বুদ্ধাংক, সহ্যশক্তি


আজি লাচিত দিৱস! লাচিত দিৱসৰ দিনা বীৰ পুৰুষক সুঁৱৰি… – Pratham Khabar\nঘৰ/অসম/আজি লাচিত দিৱস! লাচিত দিৱসৰ দিনা বীৰ পুৰুষক সুঁৱৰি…\nআজি সমগ্ৰ অসমবাসীয়ে স্মৰণ কৰিছে শৰাইঘাট ৰণৰ বীৰনায়ক লাচিত বৰফুকনক\nআজি লাচিত দিৱস। আজি সমগ্ৰ অসমবাসীয়ে স্মৰণ কৰিছে শৰাইঘাট ৰণৰ বীৰনায়ক লাচিত বৰফুকনক।\nলাচিত বৰফুকন আছিল অসমৰ আহোম সাম্ৰাজ্য এজন সেনাপতি। ১৬৬৯ চনত তেখেতে অসমীয়া সেনাৰ দ্বাৰা বিশাল মোগল সৈন্য-বাহিনী পৰাজিত কৰি অসমৰপৰা আঁতৰাই পঠিয়াইছিল। শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত লাচিতে দেখুওৱা বিক্ৰমৰ ফল স্বৰূপে অসমৰ বুৰঞ্জী ত তেখেতৰ নাম আজিও জিলিকি আছে।\nলাচিত বৰফুকনৰ পিতৃ মোমাই তামূলী বৰবৰুৱা আছিল আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহ ডাঙৰ বিষয়া। লাচিত আছিল মোমাই তামুলীৰ নুমলীয়া পুত্ৰ।\nৰাজকীয় পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা বাবে সামৰিক আৰু অসামৰিক দুয়োবিধ শিক্ষাই লোৱাৰ লগতে লাচিত বৰফুকন আছিল কৰ্তব্য পৰায়্ণ, কৰ্মনিষ্ঠা, সততা আদি গুণেৰে পৰিপুৰ্ণ। আহোমসকলৰ এটা বিখ্যাত ফৈদ হ’ল লুখুৰাখন ফৈদ। এই ফৈদৰে লোক লাচিত। এই ফৈদৰ আদি পুৰুষজন চুকাফাৰ লগতে অসমলৈ আহিছিল।\nলাচিতে একেদিনাই বৰফুকনৰ পদ পোৱা নাছিল। তেওঁ প্ৰথমতে আছিল ঘোঁৰা বৰুৱাৰ পদত। এই পদত থাকোঁতে তেওঁ অতি দুৰ্দান্ত ঘোঁৰাক বশ কৰিছিল। ঘোঁৰা বৰুৱা, দুলীয়া বৰবৰুৱা, শিমুলগুৰীয়া ফুকন (শিমলুগুৰীৰ দুৰ্গৰ সেনাপতি),\nদোলাকাষৰীয়া বৰুৱা (দোলা কঢ়িওৱা আৰু পালি পহৰীয়া সকলক চলোৱা) হোৱাৰ পিছতহে স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ বৰফুকন হৈছিল। দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা পদত থাকোঁতে লাচিতৰ দক্ষতা স্বৰ্গদেউৰ চকুত পৰে ।\nৰজা চক্ৰধ্বজ সিংহই লাচিতক এখন সোনোৱালী হেংদাং পুৰস্কাৰ দি সেনাপতি আৰু বৰফুকন পদত অধিষ্ঠিত কৰে। তাৰ পাছতে লাচিতে দেহে কেহে খাতি ১৬৬৭ চনৰ জহকালি আহোমৰ সেনাবাহিনী প্ৰশিক্ষন দি মোগলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ প্ৰস্তুত কৰি তোলে।\n“দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়”\nপ্ৰবাদ আছে যে মোগলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ প্ৰ্স্তুতি হোৱাৰ সময়ত তেওঁ মোগলক ভেটা দিবৰ বাবে একে ৰাতিৰ ভিতৰতে গড় বান্ধিবলৈ সৈন্যসকলক আদেশ দিছিল আৰু সেই কামটো তত্বাবধানৰ দায়িত্ব তেওঁৰ মোমায়েকৰ হাতত অৰ্পন কৰিছিল। শেষ ৰাতি তেওঁ চাবলৈ আহি দেখে যে কামবোৰ আগবঢ়া নাই। মোমায়েকক তাৰ উত্তৰ বিচৰাত সৈন্যসকল ভাগৰুৱা হৈ পৰিছে বুলি অজুহাত দেখুৱাই। নিজৰ কৰ্তব্য পিছ কৰা দেখি লাচিতে খঙত একো নাই হৈ ঠিতাতে হেংদাঙেৰে “দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়” বুলি মোমায়েকৰ শিৰশ্চেদ কৰিলে। তাৰ পিছতে ৰাতিৰ ভিতৰতে গড়ৰ কাম সম্পূৰ্ণ হৈ উছে। লাচিতৰ দেশপ্ৰেম, কৰ্তব্যনিষ্ঠাৰ এইটো এটা বিৰল উদাহৰণ।\nশৰাইঘাটৰ যুদ্ধৰ এবছৰৰ পিছতে ১৬৭২ চনৰ এপ্ৰিলত কলিয়াবৰত লাচিত বৰফুকনৰ মৃত্যু হয়। যুদ্ধৰ সময়ত হোৱা জ্বৰৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা নাছিল। এইয়া আহোম আৰু মোগলৰ মাজত অন্তিম যুদ্ধ নাছিল আৰু পিছত গুৱাহাটী মোগলে পুনৰ দখল কৰিছিল। ১৬৭৯ চনত লাচিত বৰফুকনৰ নিজ ভাতৃ লালুক সোলা বৰফুকনে গুৱাহাটীক মোগলৰ অধীনলৈ নিবৰ বাবে ইয়াক আহোম ৰাজ্যৰ পৰা পৃথক কৰে। অৱশেষত, মোগলে গুৱাহাটী দখল কৰে আৰু ১৬৮২ চনলৈকে নিজৰ অধীনত ৰাখে। গদাধৰ সিংহ আহোমৰ ৰাজপাটত উঠাৰ পিছত গুৱাহাটী দখল কৰে। এনেকৈয়ে কামৰূপত মোগল ৰাজত্বৰ সমাপ্ত হয়।\nAssam Lachit Divas News Time Assam Pratham Khabar\nশ্বাহিদ কাপুৰ অভিনীত 'জাৰ্চি'ৰ হিন্দী ৰিমেকৰ ট্ৰেইলাৰ আউত; চাওঁক ইয়াত


লালকিল্লাৰ হিংসাত জড়িত নাছিল দীপ সিদ্ধু! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nলালকিল্লাৰ হিংসাত জড়িত নাছিল দীপ সিদ্ধু!\nনতুন দিল্লী : পাঞ্জাবী অভিনেতা তথা সমাজকৰ্মী দীপ সিদ্ধু জড়িত নাছিল ২৬ জানুৱাৰীত দিল্লীত হোৱা হিংসাত্মক ঘটনাত। কৃষক আন্দোলনৰ সময়ত লালকিল্লাত হোৱা হিংসাত জড়িত থকাৰ অভিযোগত দিল্লী আৰক্ষীৰ বিশেষ শাখাৰ হাতত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা অভিনেতাজনৰ অধিবক্তাই এই দাবী কৰিছে। বৃহস্পতিবাৰে দিল্লীৰ এখন আদালতত তেওঁক জামিন আবেদন দাখিলৰ সময়ত এই দাবী কৰে অধিবক্তাজনে।\nতেওঁৰ অধিবক্তাই সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান এএনআইৰ আগত প্ৰকাশ কৰে যে, দীপ সিদ্ধুৱে কেৱল ছ’চিয়েল মিডিয়াত এটা ভিডিঅ’ পোষ্ট কৰিছিল আৰু তাৰ পাছতে তেওঁৰ নাম গণৰাজ্য দিৱসৰ হিংসাৰ মূল অভিযুক্তৰ ৰূপত সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ হয়। অধিবক্তাই লগতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে, সকলো ভুলেই অপৰাধ নহয়। ন্যায়ালয়ে সিদ্ধুৰ জামিনৰ শুনানি ১২ এপ্ৰিললৈ স্থগিত ৰাখিছে আৰু সিদ্ধুৰ ভাষণৰ প্ৰতিলিপি বিচাৰিছে।\nঅভিযুক্তজনৰ অধিবক্তাই আৰু প্ৰকাশ কৰে যে, আন্দোলন ঘোষণা কৰিছিল কৃষক সংঘইহে। লালকিল্লালৈ যোৱাৰ বাবে সিদ্ধুৱে কোনো আহ্বান জনোৱা নাছিল বুলিও তেওঁ স্পষ্ট কৰি দিয়ে। ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত হিংসাত উদগনি দিয়াৰ গোচৰত দীপ সিদ্ধুক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল দিল্লী আৰক্ষীয়ে।


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 যিচয়া 36 অধ্যায়\n1 ৰজা হিষ্কিয়াৰ ৰাজত্বৰ চতুৰ্দ্দশ বছৰত, অচুৰৰ ৰজা চনহেৰীবে, গড়েৰে আবৃত যিহূদাৰ সকলো নগৰবোৰ আক্রমন কৰে আৰু সেইবোৰ অধিকাৰ কৰে।2তাৰ পাছত ৰজা অচূৰীয়াই লাখীচৰ পৰা ৰবচাকিক বহুতো সৈন্যসামন্তই সৈতে যিৰূচালেমলৈ, ৰজা হিষ্কিয়াৰ ওচৰলৈ পঠালে। তেওঁ ধোবা-ঘাটলৈ যোৱা ৰাজ আলিৰ ওপৰত থকা পুখুৰীৰ নলাৰ ওচৰ চাপি তাৰ কাষত থিয় হ’ল।3তাতে হিল্কিয়াৰ পুত্ৰ ৰজাৰ ঘৰগিৰী ইলিয়াকীম, ৰাজ লিখক চেবনা, আৰু ইতিহাস লিখক আচফৰ পুত্ৰ যোৱাহে তেওঁৰে সৈতে সাক্ষাৎ কৰিবলৈ ওলাই গ’ল।\n4 ৰবচাকিয়ে তেওঁলোকক ক’লে, “হিষ্কিয়াক কোৱা যে, মহাৰাজ অচূৰীয়াই এই কথা কৈছে, ‘তোমাৰ আত্মবিশ্বাসৰ উৎস কি?5তুমি কেৱল মূল্যহীন কথা কোৱা, তুমি কোৱা যে যুদ্ধৰ কাৰণে পৰামৰ্শ আৰু শক্তি আছে। এতিয়া তুমি কাৰ ওপৰত নির্ভৰ কৰা! মোৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ কোনে তোমাক সাহ দিলে?\n6 চোৱা, তুমি সেই থেতেলা খোৱা মিচৰৰ নল- খাগৰিত ভাৰসা কৰিছা, কিন্তু মানুহে যদি তাত ভৰ দিয়ে, সেয়ে তেওঁৰ হাতত লাগি ধৰিব আৰু ই বিন্ধিব। মিচৰৰ ৰজা ফৰৌণৰ ওপৰত যি সকলে ভৰসা কৰে তেওঁলোকৰ সেই দৰেই হ’ব।7কিন্তু যদি তোমালোকে মোক কোৱা, “আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাত ভাৰসা কৰিছোঁ,” তেনেহ’লে যিজনে যিহোৱাৰ পবিত্র মন্দিৰ আৰু যজ্ঞ বেদিবোৰ গুচাই দিলে, আৰু যিহূদা আৰু যিৰূচালেমৰ লোকসকলক ক’লে, যিৰূচালেমৰ যজ্ঞ বেদিৰ সন্মুখত নিশ্চয়কৈ সেৱা কৰিব লাগিব, তেওঁ সেই হিষ্কিয়াই নহয় নে?”\n8 সেই কাৰণে, মই এতিয়া মোৰ প্ৰভু ৰজা অচূৰীয়াৰ পৰা অহা এটা ভাল প্রতিশ্রুতিত তোমাক বান্ধিব বিচাৰিছোঁ। যদি তুমি ঘোঁৰাত উঠিব পৰা দুই হাজাৰ মানুহ দিব পাৰা, তেনেহ’লে মই তোমাক দুই হাজাৰ ঘোঁৰা দিম।\n9 তুমি মোৰ প্ৰভুৰ দাস সকলৰ মাজৰ সকলোতকৈ সৰু সেনাপতি এজনক কেনেকৈ প্রতিহত কৰিবা? তুমি ৰথ আৰু অশ্বাৰোহীৰ কাৰণে মিচৰত ভাৰসা কৰিছা! 10 মই জানো যিহোৱাৰ অবিহনে ইয়ালৈ আহি এই দেশৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি ধ্বংস কৰিম? যিহোৱাই মোক ক’লে, “এই দেশ আত্রুমন কৰা আৰু ধ্বংস কৰা।”\n11 তেতিয়া ইলিয়াকীম, চেবনা, আৰু যোৱাহে ৰবচাকিক ক’লে, “অনুগ্রহ কৰি, আপোনাৰ দাস সকলক অৰামীয়া ভাষাত কথা কওক, কাৰণ আমি অৰমীয়া বুজি পাওঁ। কিন্তু গড়ৰ ওপৰত থকা লোকসকলে শুনাকৈ ইব্ৰী ভাষাৰে আমাক কথা নক’ব।” 12 কিন্তু ৰবচাকিয়ে ক’লে, “মোৰ প্ৰভুৱে তোমাৰ প্ৰভু আৰু তোমাৰ ওচৰলৈ জানো মোক এই বোৰ কথা ক’বলৈ পঠাইছে? যি সকলে তোমালোকৰ সৈতে নিজৰ বিষ্ঠা খাবলৈ, আৰু নিজৰ প্রস্রাৱ পান কৰিবলৈ গড়ৰ ওচৰত বহি আছে, তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ জানো মোক পঠোৱা নাই?\n13 তাৰ পাছত ৰবচাকিয়ে থিয় হৈ ইব্ৰী ভাষাৰে ডাঙৰ মাতেৰে চিঞৰি ক’লে, তোমালোকে মহান ৰজা অচূৰীয়া কথা শুনা। 14 ৰজাই এইদৰে কৈছে, হিষ্কিয়াক তোমালোকক প্রতাৰণা কৰিবলৈ নিদিবা; কাৰণ তেওঁৰ তোমালোকক ৰক্ষা কৰিব পৰা সমর্থ নাই। 15 “যিহোৱাই আমাক অৱশ্যে উদ্ধাৰ কৰিব, ৰজা অচূৰীয়াৰ হাতত এই নগৰ কেতিয়াও শোধাই নিদিয়ে, এই বুলি কৈ হিষ্কিয়াই তোমালোকক যিহোৱাত ভাৰসা নকৰাওক।\n16 তোমালোকে হিষ্কিয়াৰ কথা নুশুনিবা; কাৰণ অচূৰীয়া ৰজাই এইদৰে কৈছে, তোমালোকে মোৰ সৈতে সন্ধি কৰা, আৰু মোৰ ওচৰলৈ ওলাই আহাঁ। তেতিয়া তোমালোকৰ প্রতেক জনে নিজৰ দ্ৰাক্ষাগুটি, নিজৰ ডিমৰু গছৰ গুটি আৰু নিজৰ নাদৰ পানী খাবা 17 যেতিয়ালৈকে মই আহি তোমালোকৰ নিজৰ দেশৰ দৰে শস্য আৰু নতুন দ্ৰাক্ষাৰস থকা দেশ, অন্ন আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী থকা দেশলৈ তোমালোকক লৈ নাযাওঁ তেতিয়া লৈকে তোমালোকে এই দৰে কৰিবা।’\n18 ‘যিহোৱাই আমাক উদ্ধাৰ কৰিব বুলি’ হিষ্কিয়াই তোমালোকক নুভুলাওক। লোকসকলৰ কোনো এজন দেৱতাই জানো ৰজা অচূৰীয়াৰ হাতৰ পৰা তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিছিল? 19 হমাতৰ আৰু অৰ্পদৰ দেৱতাবোৰ ক’ত? চফৰ্বয়িমৰ দেৱতাবোৰ ক’ত? তেওঁলোকে জানো মোৰ শক্তিৰ পৰা চমৰিয়াক উদ্ধাৰ কৰিছিল? 20 সেই দেশবোৰৰ দেৱতাবোৰৰ মাজত এনে কোনো দেৱতা আছে নে যি মোৰ শক্তিৰ পৰা তেওঁৰ দেশ উদ্ধাৰ কৰিছিল, যিহোৱাই মোৰ শক্তিৰ পৰা যিৰূচালেম যেন উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিব?\n21 কিন্তু লোকসকল মনে মনে থাকিল আৰু উত্তৰ নিদিলে; কাৰণ ৰজাৰ আজ্ঞা আছিল, “তেওঁক উত্তৰ নিদিবা।” 22 তাৰ পাছত হিষ্কিয়াৰ পুত্ৰ ৰজাৰ ঘৰগিৰী ইলিয়াকীম, ৰাজলিখক চেবনা, আৰু ইতিহাস লিখক আচফৰ পুত্র যোৱাহে নিজৰ কাপোৰ ফালি হিল্কিয়াৰ ওচৰলৈ আহি ৰবচাকিৰ কথা জনালে।


গুৱাহাটী চিটি বাছৰ কেই নম্বৰৰ গাড়ী ক’লৈ যাব? জানিবলৈ চাওক এই বাতৰি | News Next One\nগুৱাহাটী চিটি বাছৰ কেই নম্বৰৰ গাড়ী ক’লৈ যাব? জানিবলৈ চাওক এই বাতৰি\nগুৱাহাটীঃ গুৱাহাটী মহানগৰৰ চিটি বাছ সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত পৰিবহণ বিভাগে কেতবোৰ নতুন নিয়ম-নীতি ঘোষণা কৰিছে৷\nসেই অনুসৰি বাছসমূহত কোনো হেণ্ডিমেন নাথাকিব আৰু এটা বাছ ষ্ট’পেজত সেইখন বাছ সৰ্বাধিক ২ মিনিটৰ বাবেহে ৰ’ব পাৰিব৷\nসিফালে, গাড়ী সন্মুখৰ গ্লাছত চালকৰ এখন বৃহৎ ফটো লগাব লাগিব৷ এই ফটোখন ৫০ মিটাৰ দূৰৰপৰা চকুত পৰিব লাগিব৷\nআনহাতে, মহানগৰত বৰ্তমানৰ ২২ টা চিটি বাছ সেৱাৰ পথ বৃদ্ধি কৰি ৩৭ টা কৰা হৈছে৷ সেই ক্ৰমিক নম্বৰ অনুসৰি সেৱাকেইটা হৈছেঃ\n১. খানাপৰাৰ পৰা জালুবাৰীলৈ, ভায়া, ছয়মাইল, দিশপুৰ, গণেশগুৰি, ভঙাগড়, পল্টনবজাৰ, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, ভৰলুমুখ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n২. বশিষ্ঠ মন্দিৰৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, বশিষ্ঠ চাৰিআলি, বেলতলা বজাৰ, দিশপুৰ লাষ্টগেট, গণেশগুৰি, ভঙাগড়, পল্টনবজাৰ, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, ভৰলুমুখ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n৩. নটবোমাৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, হাতীগাঁও চাৰিআলি, ৰাজধানী মজছিদ, দিশপুৰ লাষ্টগেট, গণেশগুৰি, ভঙাগড়, পল্টনবজাৰ, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, ভৰলুমুখ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n৪. চাৰ্ছ ফিল্ডৰপৰা পাণ্ডু, ভায়া, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, ভৰলুমুখ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n৫. কাহিলীপাৰাৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, দক্ষিণ গাঁও তিনিআলি, জটিয়া, গণেশ মন্দিৰ, গণেশগুৰি, ভঙাগড়, পল্টনবজাৰ, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, ভৰলুমুখ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n৬. কাছাৰীৰপৰা কামাখ্যা মন্দিৰ, ভায়া, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, ভৰলুমুখ, কামাখ্যা গেট৷\n৭. ফৰেষ্ট গেটৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, চান্দমাৰী, শিলপুখুৰী, চাৰ্ছ ফিল্ড, মাছখোৱা আৰু মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n৮. খানাপৰাৰ পৰা জালুবাৰীলৈ, ভায়া, বশিষ্ঠ চাৰিআলি, গেম ভিলেজ, সৰুসজাই ষ্টেডিয়াম, লখৰা, আই এছ বি টি, গড়চুক, বৰাগাঁও, জালুকবাৰী৷\n৯. পল্টনবজাৰপৰা এয়াৰপৰ্ট, ভায়া, ভৰলুমুখ, মালিগাঁও চাৰিআলি, জালুকবাৰী৷\n১০. পল্টনবজাৰপৰা জাগীৰোড, ভায়া, ভঙাগড়, গণেশগুৰি, ছয়মাইল, খানাপাৰা, যোৰাবাট, নিউ মাৰ্কেট, চামতা, টেটেলীয়া, ক্ষেত্ৰী, টপাটোলী৷\n১১. আই এছ বি টিৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, লখৰা, বশিষ্ঠ চাৰিআলি, বেলতলা তিনিআলি, দিছপুৰ লাষ্টগেট, গণেশগুৰি, চিৰিয়াখানা, জু-তিনিআলি, চান্দমাৰী, শিলপুখুৰী, চাৰ্ছ ফিল্ড, মাছখোৱা, মালিগাঁও চাৰিআলি৷\n১২. চন্দ্ৰপুৰৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, চিৎমাৰী, থানাবজাৰ, বেং তিনিআলি, হাতীশিলা, ৰে’লগেট, ফ’ৰেষ্ট গেট, নুনমাটি, অনুৰাধা, চান্দমাৰি, গুৱাহাটী ক্লাব, ডিষ্ট্ৰীক লাইব্ৰেৰী, কাছাৰী, ভৰলু/শান্তিপুৰ, ভূতনাথ\n১৩. আই এছ বি টিৰপৰা পল্টনবজাৰ, ভায়া, ডি টি অ অফিচ, লখৰা, সাউকুচি, চাৰ্ভে, জ্যোতিকুচি, হনুমান মন্দিৰ, লালগণেশ, বেটেলিয়ন গেট, শনি মন্দিৰ, চাইকেল ফেক্টৰী, বিৰোবাৰী, চাৰাবভাটি, ৰিহাবাৰী, নেপালী মন্দিৰ৷\n১৪. আই এছ বি টিৰপৰা কাছাৰী, ভায়া গড়চুক, কাটাবাৰী, পেট্ৰ’লপাম্প, নতুন বস্তী, দাতালপাৰা, মনপাৰা, গণেশপাৰা, ধীৰেনপাৰা, টিলা, টিলা ফেক্টৰী, আমবাৰী, ফটাশিল, ভৰলু৷\n১৫. খানাপাৰাৰপৰা আমিনগাঁও, ভায়া বশিষ্ঠ চাৰিআলি, গেম ভিলেজ, লালমাটি, বেহৰবাৰী, সৰুসজাই, লখৰা, ডি টি অ অফিচ, আই এছ বি টি, গড়চুক, বৰাগাঁও, টেটেলীয়া, নাৰ্চাৰী, সংস্কৃত ক’লেজ, জালুকবাৰী৷\n১৬. লালমাটিৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, ভেটাপাৰা, হাতীগাঁও, ৰাজধানী মছজিদ, গণেশগুৰি, খ্ৰীষ্টিয়ান বস্তি, এ বি চি, ভঙাগড়, বৰা চাৰ্ভিছ, লাচিত নগৰ, অপ্সৰা, পল্টনবজাৰ, লাখটকীয়া, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ, মাছখোৱা, ভৰলুমুখ, শান্তিপুৰ, ভূতনাথ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও গেট-৩, মালিগাঁও চাৰিআলি, আদাবাৰী৷\n১৭. খানাপাৰাৰপৰা খানাপাৰা, ভায়া, ছয়মাইল, চুপাৰ মাৰ্কেট, গণেশগুৰি, জু, এ আই ডি চি, ডু-তিনিআলি, হাতীগড়, নাৰিকল বস্তী, গীতামন্দিৰ, মঠঘৰীয়া, নাৰেংগী, পাঠৰকুৱাৰী, মেগজিং, বিষ্ন নগৰ, বৰবাৰী, চছল, ছয়মাইল৷\n১৮. ফৰেষ্ট গেটৰপৰা আমিনগাঁও ডি চি অফিচ, ভায়া, নুনমাটি, গুৱাহাটী ক’লেজ, অনুৰাধা, চান্দমাৰি, ৰেড ক্ৰচ, শিলপুখুৰী, গুৱাহাটী ক্লাব, ডিষ্ট্ৰীক লাইব্ৰৰী, আৰ বি আই, পানবজাৰ, ফাঁচীবজাৰ/মাছখোৱা, ভৰলু/শান্তিপুৰ, ভূতনাথ, কামাখ্যা গেট, মালিগাঁও গেট-৩, মালিগাঁও চাৰিআলি, আদাবাৰী, জালুকবাৰী৷\n১৯. বশিষ্ঠ চাৰিআলিৰপৰা গুৱাহাটী ইউনিভাৰ্চিটি, ভায়া, গেম ভিলেজ, লালমাটি, বেহৰবাৰী, সৰুসজাই, লখৰা, ডি টি অ অফিচ, আই এছ বি টি, গড়চুক, বৰাগাঁও, টেটেলীয়া, নাৰ্চাৰী, সংস্কৃত ক’লেজ, জালুকবাৰী৷\n২০. বশিষ্ঠ মন্দিৰৰপৰা কাছাৰী, ভায়া, চান্দমাৰি৷\n২১. কাছাৰীৰপৰা আদাবাৰী৷\n২২. বশিষ্ঠ মন্দিৰৰপৰা কাছাৰী, ভায়া, পল্টনবজাৰ৷\n২৩. খানাপাৰাৰপৰা কাছাৰী, ভায়া, গণেশগুৰি ফ্লাই অ’ভাৰৰ ওপৰেৰে৷\n২৪. লাল গণেশৰপৰা গুৱাহাটী ক্লাব, ভায়া, চান্দমাৰি৷\n২৫. নটবোমাপৰা গুৱাহাটী ক্লাব, ভায়া, চান্দমাৰি৷\n২৬. পাঞ্জাবাৰীৰপৰা কাছাৰী, ভায়া, চান্দমাৰি৷\n২৭. কাছাৰীৰপৰা ধাৰাপুৰ চাৰিআলি, ভায়া, মালিগাঁও৷\n২৮. কাছাৰীৰপৰা নাৰেংগী, ভায়া, চান্দমাৰি৷\n২৯. চন্দ্ৰপুৰৰপৰা গুৱাহাটী ক্লাব, ভায়া, নুনমাটি, চান্দমাৰি৷\n৩০. সাতগাঁঁওৰপৰা গুৱাহাটী ক্লাব, ভায়া, জু-ৰোড তিনিআলি, চান্দমাৰি৷\n৩১. খানাপাৰাৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, এন এইছ ৩৭৷\n৩২. আই এছ বি টিৰপৰা পল্টনবজাৰ, ভায়া, লখৰা, লালগণেশ৷\nজি এম ছি এলেকাৰ বাহিৰতঃ\n৩৩. আদাবাৰীৰপৰা হাজু৷\n৩৪. আদাবাৰীৰপৰা শুৱালকুছি\n৩৫. ছয়গাঁওৰপৰা আদাবাৰী৷\n৩৬. খানাপাৰাৰপৰা ক্ষেত্ৰী৷\n৩৭. বৰ্ণিহাটৰপৰা জালুকবাৰী, ভায়া, বশিষ্ঠ, লখৰা৷


আধ্যাত্মিক সংগীত: নামঘোষাৰ প্রার্থনা-গীত - (মৌচুমী বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআধ্যাত্মিক সংগীত: নামঘোষাৰ প্রার্থনা-গীত – (মৌচুমী বৰা)\nJuly 14, 2013 March 10, 20210Comments\nআধ্যাত্মিক সংগীত: নামঘোষাৰ প্রার্থনা-গীত\n– মৌচুমী বৰা\nঅসমীয়া সমাজৰ এক অনুপম বৈশিষ্ট হৈছে প্রার্থনা গীতসমূহ। মহাপুৰুষ শ্রীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু তেৰাৰ শিষ্য শ্রীশ্রীমাধৱদেৱ বিৰচিত কীর্ত্তন-ঘোষাৰ মাজে মাজে আপুৰুগীয়া ৰত্নৰ দৰে খচিত প্রার্থনাসমূহৰ সুৰ যুগে যুগে মানুহৰ মুখে মুখে প্রচলিত হৈ আহিছে।বিশেষকৈ মহাপুৰুষ শ্রীশ্রীমাধৱদেৱৰ ৰচনা “নামঘোষা”ৰ প্রার্থনা কেইটিমানৰ আধাৰত এই লেখাটি আগবঢ়োৱাৰ এক নি:কিন প্রয়াস কৰা হৈছে।\nপ্রতি সন্ধিয়া নামঘৰৰ ডবাৰ শব্দেৰে আকাশ ৰজনজনাই যোৱাৰ সময়ত ঘৰে-ঘৰেমাটিৰ চাকি জ্বলি উঠে আৰু প্রার্থনাৰ সুৰীয়া সংগীতে অন্তৰাত্মা আপ্লুত কৰি তোলে।এনে কি আছে প্রার্থনাৰ সুৰত যাৰ বাবে গায়কক বর্ষযোৰা সংগীতৰ সাধনা অথবা এক সুমধুৰ কন্ঠস্বৰ অথবা অসংখ্য বাদ্যযন্ত্রৰ সমলয় নালাগে?\nসংগীত আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ ওত:প্রোত সম্পর্ক থকাৰ ক্ষেত্রত সম্ভৱত কোনো দ্বিমত নাই। ভাৰতীয় শাস্ত্রীয় সংগীতৰ গুৰু সকলে শিষ্যসকলক ৰাগ শিক্ষাৰ আৰম্ভনিতে এক বিশেষ জ্ঞানৰ উপলব্ধি কৰোৱাত গুৰুত্ব দিয়ে— গোৱাৰ আগতে এক শূণ্যাৱস্থা আহৰণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিবলৈ। এই শূণ্যাৱস্থাই মাথোন শূণ্য সংখ্যা নুবুজাই,ইয়াৰ মাজত অন্তর্নিহিত হৈ আছে এক ভাৰশূণ্যতাৰ অনু্ভৱ অথবা এক সর্বব্যাপী পৰিপূর্ণতা। এনে এক আত্মিক অন্তৰংগতাৰপৰাই আৰম্ভ হয় প্রকৃত জ্ঞানৰ যাত্রা। দেখা যায় আধ্যাত্মিক সংগীতৰ ক্ষেত্রত এই অনুভূতি স্বত:স্ফূর্ত্তভাবে নিগৰি আহে। অকল অসমেই নহয়, পৃথিবীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ বিভিন্ন ধর্মাৱলীৰ লোকে সংগীতৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰৰ প্রতি নিজৰ ভক্তি প্রকাশ কৰে আৰু এই ভক্তিভাৱেই হ’ল এনে প্রার্থনাৰ আধাৰ যাৰ ভিত্তিত একোজন অনভিজ্ঞ ভক্তয়ো ঈশ্বৰৰ সৈতে নিজৰ অন্তৰংগতা অনুভৱ কৰিব পাৰে।\nশংকৰী যুগৰপৰা অসমত প্রচলিত এই প্রার্থনা গীতসমূহ তালবদ্ধ নহয়; আনকি, হাতচাপৰিও দিয়া নাযায় কিন্তু সুৰ আৰু লয়ৰ ক্ষেত্রত এইয়া হৈছে অন্য এক অনুপম সংগীত যাৰ শ্রৱণে প্রশান্তি আনে।সৰহভাগ প্রার্থনা গীতৰ সাৰ‌মর্ম্ম হৈছে গভীৰ ভক্তিভাৱ। কিছু প্রার্থনাত আছে শংকৰগুৰুৰ গুণ-গান, কিছুমানত আছে বৈৰাগ্য অথবা নিষ্কাম সেৱাৰ প্রার্থনা।\n“নামঘোষা”ৰ আৰম্ভনিতে থকা প্রার্থনাটিত ভকতে নিজৰ মনোকামনা প্রকাশ কৰিছে এনেদৰে—\nমুক্তিতো নিস্পৃহ যিটো সেহি ভকতক নমো\nৰসময়ী মাগোহো ভকতি।\nসমস্ত মস্তকমণি নিজ ভকতৰ বশ্য\nভজো হেন দেৱ যদুপতি।।\nযিজন ভকতে ঈশ্বৰ-সেৱা কৰিবলৈ পাই মানৱ জন্মৰ দুখ-যাতনাৰপৰা মুক্তি পাবলৈও কামনা নকৰে, তেনেজন ভকত শ্রেষ্ঠ। ইফালে ঈশ্বৰো এনে ভকতৰ ভক্তি বুজিতেওঁৰ প্রতি কৰুণাময়।\nপুনৰ, গুৰু মাধৱদেৱে একেটি প্রার্থনাতে ভক্তিৰ মহিমা বুজাইছে এনেদৰে—\nযাৰ ৰাম-কৃষ্ণ নাম নাৱে ভৱসিন্ধু তৰি\nপাৱে পৰম্পদ পাপী যত।\nসদানন্দ সনাতন হেনয় কৃষ্ণক সদা\nউপাসা কৰোহো হৃদয়ত।।\nযিজনা প্রভুৰ নাম জপ কৰিয়ে এই কঠীন সাগৰহেন জীৱনযাত্রা সম্পূর্ণ কৰিব পাৰি, যিজনাৰ চৰণত ঠাই পাই পৰম পাপীজনো উদ্ধাৰ হয়, তেনেজন কৃষ্ণক যেন সদায় উপাসনা কৰিব পাৰো।\nঈশ্বৰ অবিহনে ভকত অস্তিত্বহীন কিয়নো সকলো মায়া দূৰ কৰি কৃপাময় কৃষ্ণইহে তেওঁক পথ দেখুৱাই।\nতুমি চিত্তবৃত্তি মোৰ প্রৱর্ত্তক নাৰায়ন\nতুমি নাথ মই নাথৱন্ত।\nচৰণ-ছত্রৰ ছায়া দিয়া দূৰ কৰা মায়া\nকৰা দায়া মোক ভগৱন্ত।।\nপ্রার্থনাৰ মূলভিত্তি হ’ল ভক্তি আৰু প্রকৃত ভক্তিৰ উৎস হ’ল সমর্পন। প্রভুৰ চৰণত নিষ্কাম সমর্পনেই হৈছে মহাপুৰুষ দুজনাৰ বৈষ্ণৱী নাম-ধর্ম্মৰ আধাৰ; একো কামনা নকৰাকৈ, ঈশ্বৰ সেৱাৰ মূল্য হিচাবে একো নিবিচৰাকৈ মাথোন গলে বস্ত্র বান্ধি শিৰ নত কৰি যেন জনমে জনমে ভক্তিৰ অমৃত পান কৰাৰ সুযোগ পাই মানৱে নিজকে ধন্য মানিব পাৰে। ঈশ্বৰ সেৱাত কোনো জটিলতাৰ স্থান নাই, নাই কোনো অনাহক বাহুল্যৰ প্রয়োজন; আছে যদি কেৱল অকৃত্রিমভাৱে প্রভুৰ চৰণত নিজকে সমর্পন কৰাৰ ইচ্ছা।\nনাজানোহো আৱাহন নাজানোহোবিসর্জন\nঈশ্বৰ পৰম কৰুণাময়, ভকতৰ সকলো অপৰাধ তেওঁ মৰিষণ কৰি পাপৰ ভাৰো হৰিব পাৰে, যদিহে ভকতে সকলো অহংভাৱ ত্যাগ কৰি তেৰাৰ চৰণ-তলে ঠাই বিছাৰি আহে।\nমই দুৰাচাৰ কেৱলে তোমাৰ\nক্ষমিয়োক হৰি লয়ো দাস কৰি\nপশিলো হেৰা শৰণ।।\nআন এটি প্রার্থনাত নাম-ধর্ম্মৰ “এক দেৱ এক সেৱ” ভিত্তিৰ ধাৰণা পোৱা যায়।\nকৃষ্ণ এক দেৱদুখহাৰী কাল মায়াদিৰো অধিকাৰী\nকৃষ্ণ বিনে শ্রেষ্ঠ দেৱ নাহি নাহি আন।\nসৃষ্টি স্থিতি অন্তকাৰী দেৱ তান্ত বিনা আন নাহি কেৱ\nজানিবা বিষ্ণুহে সমস্ত জগত সাৰ।।\nমায়াই ব্রহ্মাৰ দৰে দেৱকো নিস্তাৰ নিদিয়ে, মানৱ কোন কূটা— এই অচেতন, অর্ধচেতন, জড় জগতত মাথোন এজনেই চেতন, সার্ব্বজনীন আৰু সেয়া হৈছে ঈশ্বৰ।\nব্রহ্মা আদি কৰি জীৱ যত ৰাম ৰামৰাম ৰাম\nমায়া শর্য্যা মাজে আছয় ঘুমতি যায়।\nতুমি সি চৈতন্য সনাতন ৰাম ৰামৰাম ৰাম\nআমি অচেতন নিয়োক নাথ জগাই।।\nগ্রাহৰূপী সংসাৰৰ কৱলত পৰি হাহাকাৰ কৰা হস্তিস্বৰূপ মনুষ্যই পথ বিছাৰি সকাহ পাই এনেদৰে—\nদেখি সুবর্ণৰ পদ্ম ধৰি বোলে দুখে আর্তনাদ কৰি\nনমো ভগৱন্ত মোক লয়ো দাস কৰি।।\nমায়াত মগ্ন মানুহে ভগৱানক বিপদতহে বিছাৰি যায়, অথবা তুচ্ছ লোভ-মোহৰ আশাতহে পূজে। অস্থাৱৰ সুখৰ সপোন দেখি ভক্তিৰ মার্গ নাপাই ঘূৰি ঘূৰি দুখ-যাতনাৰ পাকচক্রত সোমাই আৰু নানান অকর্ম্মত লিপ্ত হয়। যেতিয়া অনুতাপে হৃদয় দগ্ধ কৰে, তেতিয়াই মুকলি হয় ঈশ্বৰৰ দ্বাৰ ক্ষমা প্রার্থনাৰে—\nক্ষমিয়োক হৰি লৈয়ো দাস কৰি\nইয়াৰ বাদেও অসমীয়া সমাজত অন্যান্য ধর্ম্মীয় অনুষ্ঠান উপলক্ষে নানান প্রার্থনা গীত গোৱা হয়। বিশেষকৈ, লহ্মীপূজা, জন্মাষ্টমী, বিভিন্ন আইসবাহ, ইত্যাদিত আইনাম, লহ্মীচৰিত, কৃষ্ণ গোসাঁইৰ জন্মকাহিনী বর্ণোৱা প্রার্থনাৰ প্রচলন আছে।\nসংগীত হিচাবে অসমৰ প্রার্থনা গীতসমূহৰ চর্চা হয়তো ইমান আকর্ষনীয় নহয়, কিন্তু এই গীতসমূহ আমাৰ ঐতিহ্য আৰু ধর্ম্ম-সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ অংশ আৰু উঠি অহা প্রজন্মই শুদ্ধৰূপত শিকিব পাৰিলে সুন্দৰ হ’ব।\n← অসমীয়া ভাষাত ঋণশব্দৰ ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰয়োগ -(ড° অঞ্জল বৰা)\nজীৱন বীমা: কিছু প্ৰাসংগিক চিন্তা -(মিন্টু বৰগোহাঁই) →\nশেৱালি ফুলৰ উপকাৰীতা — ডাঃ নয়নজ্যোতি হাজৰিকা\nসপোনৰ অসম! (ৰক্তিম শৰ্মা)\nঅসমত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞানঃ অতীত আৰু ভবিষ্যত (-ডাঃ বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা )


Class 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা » Dev Library\nClass 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা\nClass 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা The answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapters Economics class 12 AHSEC notes in Assamese, hs 2nd year Economics Question Answer, প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা class 12 economic and select needs one.\nClass 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা can be of great value to excel in the examination. Assam Board Class 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা gives youabetter knowledge of all the chapters. You can get solutions to questions of both basic and advanced levels. One of the best ways to excel in your board exams is through practicing Class 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা\nপ্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা\n১। প্রাথমিক খণ্ড কি ?\nউত্তৰঃ যিবোৰ খণ্ডই কৃষি আৰু কৃষিৰ আনুসংগিক কাৰ্য্যাৱলীক সাঙুৰি লয় ৷\n২। গৌণ খণ্ড কি ?\nউত্তৰঃ উদ্যোগ তথা যন্ত্রপাতি ইত্যাদিৰে পৰিপুষ্ট খণ্ড ।\n৩। সেৱা খণ্ড কি ?\nউত্তৰঃ সেৱা খণ্ডত , বেংক , বীমা , পৰিবহণ আৰু যোগাযোগ , বেহা – বেপাৰ ইত্যাদি সাঙুৰি লয় ।\n৪। কাৰ্য্যভিত্তিক গঠন ( Occupational structure ) কি ?\nউত্তৰঃ এখন অর্থনীতিৰ বিভিন্ন কর্মসংস্থানত , দেশৰ জনসাধাৰণৰ কাম কৰিব পৰা মানুহ খিনি য’ত নিয়োজিত হৈ থাকে ।\n৫। স্থৱিৰ অর্থনীতি কি ?\nউত্তৰঃ যিখন অৰ্থনীতিৰ উন্নয়নৰ হাৰ অতি নিম্নমাত্ৰৰ সেই খনে স্থৱিৰ অৰ্থনীতি ।\n৬। অর্থনৈতিক আস্তঃ গাঁথনি বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ ই এখন দেশৰ প্ৰাথমিক সুবিধা বা সেৱা কাৰ্য্য সমূহ বুজাই যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দেশ খনৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন জোখা হয় ।\n৭। এখন দেশত দেখা দিয়া মুখ্য খণ্ড সমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ এখন দেশত দেখা দিয়া মুখ্য খণ্ড সমূহ হ’ল–\n( ক ) প্রাথমিক খণ্ড ।\n( খ ) গৌণ খণ্ড । আৰু\n( গ ) সেৱা খণ্ড ।\n৮। কৃষিৰ বাণিজ্যিকৰণ বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ যেতিয়া কৃষি বা শস্যৰ উৎপাদন ভোগ কাৰ্য্যৰ বাবে নকৰি , প্রধানতঃ বজাৰত বিক্ৰীৰ উদ্দেশ্য কৰা হয় ।\n৯। প্রাথমিক খণ্ড কোনবোৰ বিষয় সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে ।\nউত্তৰঃ প্রাথমিক খণ্ড কোনবোৰ বিষয় সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে সেইবোৰ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল–\n( ক ) কৃষি ।\n( খ ) বনাঞ্চল ।\n( গ ) মীন পালন ।\n( ঘ ) গাখীৰ উৎপাদন ।\n( ঙ ) ফুল আৰু শাক পাচলিৰ উৎপাদন । আৰু\n( চ ) খনন কাৰ্য্য ।\n১০। গৌণ খণ্ডৰ বিষয় সমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ গৌণ খণ্ডৰ বিষয় সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল–\n( ক ) উদ্যোগ ।\n( খ ) যন্ত্ৰ – পাতি , আৰু নিৰ্মান কাৰ্য্য ।\n( গ ) বিদ্যুৎ যোগান ।\n( ঘ ) গেছ । আৰু\n( ঙ ) পানী যোগান ৷\n১১। সেৱা খণ্ডৰ বিষয় সমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ সেৱা খণ্ডৰ বিষয় সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল–\n( ক ) পৰিৱহণ আৰু যোগাযোগ ।\n( খ ) বেপাৰ – বাণিজ্য ।\n( গ ) বেংক আৰু বিত্তীয় ব্যৱস্থা ।\n( ঘ ) বীমা ।\n( ঙ ) হোটেল আৰু ৰেষ্টুৰেন্ট ।\n( চ ) চৰকাৰী প্ৰশাসন , প্ৰতিৰক্ষা , সামাজিক সেৱা ইত্যাদি ।\n১২। বৃটিছৰ শাসন কালত ভাৰতীয় জনসাংখ্যাৰ এটা বৈশিষ্ট্য লিখা ৷\nউত্তৰঃ জন্ম হাৰ আৰু মৃত্যু হাৰ দুয়োটাই উচ্চ আছিল ৷\n১৩। ঔপনিবেশিক শাসন বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ যেতিয়া কোনো এখন দেশে , আন এখন দেশলৈ গৈ , সেই দেশত নিজৰ শাসন কাৰ্য্য চলায় তেতিয়া তাক ঔপনিবেশিক শাসন বোলে ।\n১৪। ঔপনিৱেশিক শাসন কালত ভাৰতৰ জাতীয় আন গণনা কৰা কেইজন মাত্র অর্থনীতিবিদৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ ঔপনিৱেশিক শাসন কালত ভাৰতৰ জাতীয় আন গণনা কৰা কেইজন মাত্র অর্থনীতিবিদৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা হ’ল–\n( ক ) দাদাভাই নৌৰাজী ।\n( খ ) ফিন্দলে’ই ছিৰাচ্ ।\n( গ ) আৰ.চি. দেশাই । আৰু\n( ঘ ) ভি.কে.আৰ ভি.ৰাও ।\n১৫। বৃটিছ শাসন কালত ভাৰতীয় অর্থনীতিৰ স্থৱিৰতাৰ মুখ্য কাৰণ সমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ বৃটিছ শাসন কালত ভাৰতীয় অর্থনীতিৰ স্থৱিৰতাৰ মুখ্য কাৰণ সমূহ হ’ল–\n( ক ) নিম্ন মানৰ প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ প্ৰয়োগ ।\n( খ ) জলসিঞ্চন ব্যৱস্থাৰ অভাৱ ।\n( গ ) নিম্ন পৰিমাণৰ সাৰ আৰু কীটনাশক দ্ৰৱ্যৰ প্ৰয়োগ ৷\n( ঘ ) বিভিন্ন ধৰণৰ ভূমি প্রথা যেনেঃ জমিনদাৰী প্ৰথা , মহলদাৰী প্ৰথা ইত্যাদিৰ প্ৰয়োগ ।\n১৬৷ ‘ সম্পদ নিৰ্গত ’ বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ এখন দেশৰ সম্পদ সমূহ আন এখন দেশলৈ বাহিৰ ওলাই যোৱাটোকে ‘ সম্পদ নিৰ্গত ‘ বুলি কোৱা হয় ৷ বৃটিছৰ শাসন কালত ভাৰতৰ পৰা বহু পৰিমাণৰ সম্পদ , ইংলণ্ডলৈ ওলাই গৈছিল , যেনে — বৃটিছৰ দৰমহাৰ নামত ভাট্টা বা বানছৰ নামত , কেঁচা সামগ্ৰীৰ ৰূপত ইত্যাদি ।\n১৭৷ অর্থনৈতিক পৰিকল্পনা কি ?\nউত্তৰঃ ই হ’ল কেন্দ্ৰীয় ভাবে গ্রহন কৰা এক পদ্ধতি যাৰ সহায়ত পূৰ্ব নিৰ্দ্ধাৰিত কিছুমান লক্ষ্য বা উদ্দেশ্যত উপনীত হ’বৰ বাবে প্ৰচেষ্টা লোৱা হয় ।\n১৮। ভাৰতত পৰিকল্পনা কাৰ্য্যকৰী কৰা সংগঠনটোৰ নাম কি ?\n১৯। পৰিকল্পনা সমূহক চূড়ান্ত অনুমোদন জনোৱা সংগঠনটোৰ নাম কি ?\nউত্তৰঃ ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়ন পৰিষদ ৷\n২০। ভাৰতৰ একাদশ পৰিকল্পনাৰ উন্নয়নৰ হাৰ কিমান ?\nউত্তৰঃ প্ৰতি বছৰে ৯ শতাংশ ( ৯ % )\n২১। পৰিকল্পনা আয়োগ কিমান চনত গঠন কৰা হৈছিল ।\nউত্তৰঃ ১৯৫০ , ১৫ March .\n২২। পৰিকল্পনা আয়োগৰ অধ্যক্ষ কোন ৷\n১ । স্বাধীনতাৰ কালছোৱাত ভাৰতে সম্মুখীন হোৱা অর্থনৈতিক প্রত্যাহবান সমূহ কি কি আছিল ?\nউত্তৰঃ স্বাধীনতাৰ কালছোৱাত ভাৰতে সম্মুখীন হোৱা অর্থনৈতিক প্রত্যাহবান সমূহ হ’ল–\n( ক ) আত্ম নিৰ্ভৰশীল দেশ হিচাপে গঢ় লৈ উঠা ।\n( খ ) আন্তঃ গাঁথনিৰ উন্নয়ন সাধন কৰা ।\n( গ ) উদ্যোগৰ উন্নয়ন সাধন কৰা ।\n( ঘ ) দৰিদ্ৰতা আৰু নিবনুৱা সমস্যা নির্মূল কৰা । আৰু\n( ঙ ) স্বাস্থ্য আৰু শিক্ষাৰ বিকাশ সাধন কৰা ।\n২ । বৃটিছে ভাৰতলৈ আগবঢ়োৱা ধনাত্মক বৰঙণি সমূহ কি কি ?\nউত্তৰঃ বৃটিছে ভাৰতলৈ আগবঢ়োৱা ধনাত্মক বৰঙণি সমূহ হ’ল–\n( ক ) ৰে’ল আৰু পথৰ উন্নয়ন ।\n( খ ) জল পৰিবহনৰ উন্নয়ন আৰু বন্দৰ সমূহৰ প্ৰতিষ্ঠা ।\n( গ ) ডাক – তাঁৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলন ।\n( ঘ ) স্ত্রী শিক্ষাৰ প্ৰচলন আৰু ইংৰাজী শিক্ষাৰ ।\n৩। ভাৰতত ঔপনিৱেশিক চৰকাৰে অনুসৰণ কৰা অৰ্থনৈতিক নীতিসমূহৰ দৃষ্টিভংগী কি আছিল ? এই নীতিসমূহৰ প্ৰভাৱসমূহ কেনেকুৱা আছিল ?\nউত্তৰঃ ভাৰতত অৰ্থনৈতিক চৰকাৰে অনুসৰণ কৰা অর্থনৈতিক নীতিসমূহ আত্মকেন্দ্ৰিক আছিল। নীতিসমূহে ভাৰতীয় অর্থ ব্যৱস্থাৰ উন্নতি কৰাতকৈ তেওঁলোকৰ নিজ দেশৰ আৰ্থিক স্বাৰ্থৰ সুৰক্ষা আৰু অগ্ৰগতিত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল । উপনিৱেশিক চৰকাৰে অনুসৰণ কৰা অর্থনৈতিক নীতিবোৰে ভাৰতক ইংলেণ্ডলৈ কেঁচামালৰ যোগানকাৰী আৰু ইংলেণ্ডত উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ গ্ৰাহকত পৰিণত কৰি ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থাৰ সংগঠনলৈ এক মৌলিক পৰিৱৰ্তন আনিছিল । স্পষ্টতঃ উপনিৱেশিক চৰকাৰে ভাৰতবৰ্ষৰ জাতীয় তথা জনমুৰি আয় গণনাৰ বাবে কেতিয়াও আন্তৰিকতাৰে প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা নাছিল ৷\n৪। ঔপনিবেশিক শাসনকালত ভাৰতবৰ্ষৰ জনমূৰি আয় গণনা কৰা কেইজনমান বিশিষ্ট অর্থনীতিবিদৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ ঔপনিৱেশিক শাসনকালত ভাৰতবৰ্ষৰ জনমূৰি আয় গণনা কৰা কেইজনমান বিশিষ্ট অর্থনীতিবিদ সমূহ ক্রমে – দাদাভাই নৌৰজী , উইলিয়াম ডিগবি , ফিগুলেছিৱাচ ভি কে , আৰ . ভি ৰাও আৰু আৰ টি দেশাই ।\n৫। ঔপনিৱেশিক শাসন কালত ভাৰতীয় কৃষিৰ স্থবিৰতাৰ প্ৰধান কাৰণসমূহ কি আছিল ?\nউত্তৰঃ ঔপনিৱেশিক শাসন কালত ভাৰতীয় কৃষিৰ স্থবিৰতাৰ প্ৰধান কাৰণসমূহ আছিল ক্ৰমে ঔপনিৱেশিক চৰকাৰে প্ৰণায়ন কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ ভূমি বন্দৱস্থ ব্যৱস্থাসমূহত নিম্নমানৰ প্ৰযুক্তি , জলসিঞ্চনৰ অভাৱ আৰু তাকৰীয়া পৰিমাণৰ সাৰ প্ৰয়োগ ইত্যাদি ৷\n৬। স্বাধীনতাৰ সময়ত ভাৰতবৰ্ষত চলি থকা কেইটামান উদ্যোগৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ স্বাধীনতাৰ সময়ত ভাৰতবৰ্ষত চলি থকা কেইটামান উদ্যোগৰ নাম হ’ল–\n( ক ) বঙ্গদেশৰ বস্ত্ৰ শিল্প ।\n( খ ) টাটা আইৰণ এণ্ড ষ্টিল কোম্পানী ( TISCO ) ।\n( গ ) টাটা এয়াৰ লাইন্স ।\n( ঘ ) ইণ্ডিয়ান আইৰণ এণ্ড ষ্টিল কোম্পানী ( IISCO ) ।\n৭। পৰাধীন ভাৰতত ইংৰাজসকলে চলোৱা পদ্ধতিগত নিঃ উদ্যোগীকৰণৰ দুইধৰণৰ উদ্দেশ্য কি আছিল ?\nউত্তৰঃ পৰাধীন ভাৰতত ইংৰাজসকলে চলোৱা পদ্ধতিগত নিঃ উদ্যোগীকৰণৰ দুই ধৰণৰ উদ্দেশ্যসমূহৰ হ’ল—\n( ক ) ভাৰতবৰ্ষক ইংলেণ্ডত গঢ়ি উঠা আধুনিক উদ্যোগসমূহৰ কাৰণে প্ৰয়োজনীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ কেঁচা সামগ্ৰীবোৰৰ মাথোন ৰপ্তানিকাৰীৰ পৰ্যায়লৈ অৱনমিত কৰা । আৰু\n( খ ) সেই উদ্যোগসমূহৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষক এখন প্রাপ্তিবিহীনভাৱে প্ৰসাৰিত বজাৰলৈ পৰিণত কৰা , যাতে সিহঁতৰ মাতৃভূমি বৃটেইনৰ সৰ্বাধিক সুবিধাৰ বাবে এই উদ্যোগসমূহৰ বিৰামহীন প্ৰসাৰণ নিশ্চিত কৰিব পৰা যায় ।\n৮ । “ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ পৰাম্পৰাগত হস্তশিল্প সমূহ ধ্বংস হৈছিল ” । এই মন্তব্য সমৰ্থন কৰানে ? তোমাৰ উত্তৰৰ সমৰ্থনত যুক্তি দিয়া ৷\nউত্তৰঃ “ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ সময়ত ভাৰতবৰ্ষৰ পৰাম্পৰাগত হস্তশিল্প সমূহ ধ্বংস হৈছিল ” । উক্ত মন্তব্য সমর্থন যোগ্য । কিয়নো , ভাৰতবৰ্ষৰ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰে অনুসৰণ কৰা অৰ্থনৈতিক নীতিসমূহে ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থাৰ উন্নতি কৰাতকৈ তেওঁলোকৰ নিজ দেশৰ আৰ্থিক স্বাৰ্থৰ সুৰক্ষা আৰু অগ্ৰগতিত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। ইংলণ্ডৰ মেছিনত তৈয়াৰ হোৱা বস্ত্ৰবোৰ ভাৰতলৈ আনি বিক্ৰী কৰা হৈছিল আৰু ভাৰতক এখন স্থায়ী বজাৰত পৰিণত কৰা হৈছিল । ইপিনে , ভাৰতে বৃটিছৰ যন্ত্ৰ নিৰ্মিত বস্ত্ৰৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰা নাছিল ৷ ভাৰতৰ হস্তশিল্পৰ উৎপাদনৰ হাৰো নিম্ন আছিল , আনহাতে , যন্ত্র নির্মিত সামগ্রী সমূহৰ উৎপাদনৰ হাৰ আছিল যথেষ্ঠ বেছি । আকৌ , ঔপনিৱেশিক শাসনৰ সময়ত ভাৰতৰ পৰা যিবোৰ সম্পদ নিৰ্গত হৈছিল বিশেষকৈ কেঁচা সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত কপাহ , মৰাপাট , ইত্যাদিৰ ফলতো ভাৰতবৰ্ষৰ পৰম্পৰাগত হস্তশিল্প সমূহ ধ্বংসৰ গৰাহত পৰিছিল ৷\n৯ । ইংৰাজসকলে ভাৰতবৰ্ষত আন্তঃ গাঠনি উন্নয়ন নীতিৰ জৰিয়তে কেনে উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিব বিচাৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ইংৰাজসকলে ভাৰতবৰ্ষত আন্তঃগাঠনি উন্নয়ন নীতিৰ জৰিয়তে অকল জনসাধাৰণলৈ মৌলিক সা – সুবিধা আগবঢ়োৱাটোৱে তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য নাছিল , বৰঞ্চ বিভিন্ন ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থপূৰণ কৰাটোহে আছিল৷ঔপনিৱেশিক শাসনকালত ভাৰতবৰ্ষৰ মূল আন্তঃগাঠনিমূলক ব্যৱস্থা সমূহ আছিল ক্ৰমে – ৰেল’ৱে , বন্দৰ , জলপৰিবহন আৰু ডাক তাৰ সেৱা । ইংৰাজ শাসনৰ আগতে নিৰ্মাণ কৰা ৰাস্তাসমূহ আধুনিক পৰিবহনৰ বাবে উপযুক্ত নাছিল । ঔপনিৱেশিক প্রশাসনে যিবোৰ পথ নিৰ্মাণ কৰিছিল সেই পথসমূহ মূলতঃ ভাৰতবৰ্ষলৈ সৈন্য আনিবলৈ আৰু গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ পৰা কেঁচামাল ওচৰৰ ৰেল’ৱে ষ্টেচনলৈ বা বন্দৰলৈ নি সেইসমূহ ইংলেণ্ড তথা অন্যান্য লোভনীয় বিদেশী ৰাষ্ট্ৰলৈ পঠোৱাৰ বাবেহে ব্যৱহাৰ হৈছিল ।\nইংৰাজসকলে ১৮৫০ চনত ভাৰতবৰ্ষত ৰেল পথৰ সূচনা কৰো ই আছিল ইংৰাজ সকলৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙণি সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম ৷ ৰেল পৰিবহন ব্যৱস্থাই দেশখন জনসাধাৰণক বহু দূৰ – দূৰণিলৈ ভ্ৰমণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছিল আৰু এই ব্যৱস্থাই ভাৰতীয় কৃষিৰ বাণিজ্যিকীকৰণক উৎসাহিত কৰাৰ ফলত ভাৰতবৰ্ষৰ গ্ৰাম্য অৰ্থব্যৱস্থাৰ তুলনামূলক স্ব – নিৰ্ভৰশীলতাৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰিছিল । ৰেল পৰিবহনৰ সূচনাই ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ বাবে যি সুফলৰ সৃষ্টি কৰিছিল তাৰ তুলনাত দেশখনৰ অৰ্থব্যৱস্থাত ঘটা বৃহৎ লোকচানৰ পৰিমাণ অধিক । পথ আৰু ৰেল পৰিবহনৰ লগতে আভ্যস্তৰীণ বাণিজ্য আৰু সাগৰীয় পথ উন্নয়নৰ ব্যৱস্থা ইংৰাজ চৰকাৰে আস্তগাঠনি উন্নয়ন নীতিৰ ভিতৰত সামৰি লৈছিল। কিন্তু এই ব্যৱস্থাসমূহ সন্তোষজনক ফল প্ৰদানত ব্যৰ্থ হৈছিল । ঠিক এইদৰে ব্যয়বহুল বৈদ্যুতিক টেলিগ্রাফ ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলনে দেশখনৰ আইন শৃংখলা ৰক্ষাৰ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিছিল যদিও জনসাধাৰণৰ বাবে অতি উপযোগী সেৱা আগবঢ়োৱা স্বত্বেও ডাকসেৱা সম্পূৰ্ণৰূপে অযথোপযুক্ত আছিল ।\n১০। বৃটিছ ঔপনিৱেশিক প্রশাসকসকলে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা ঔদ্যোগিক নীতিৰ কিছুমান ক্ৰুটিৰ সমালোচনাত্মক মূল্যায়ন আগবঢ়োৱা।\nউত্তৰঃ বৃটিছঔপনিৱেশিক প্রশাসকসকলে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা ঔদ্যোগিক নীতিৰ কিছুমান ক্রুটিৰ সমালোচনাত্মক মূল্যায়ণ হ’ল , এনেধৰণৰ —\n( ক ) ভাৰতবৰ্ষত আধুনিক উদ্যোগৰ বিকাশ লেহেমীয়া হৈ থাকিল । এই বিকাশ কেৱল কিছুমান নির্দিষ্ঠ বস্তুতহে সীমাবদ্ধ হৈ থাকিল , যেনেঃ – কপাহী বস্ত্ৰ আৰু মৰাপাট কল স্থাপনত ।\n( খ ) ভাৰতবৰ্ষত অধিক ঔদ্যোগীকৰণৰ সহায়ক হ’ব পৰাকৈ কোনো মূলধন জাতীয় সামগ্ৰীৰ উদ্যোগ গঢ়ি নুঠিল ৷ যিবোৰ উদ্যোগ গঢ়ি উঠিছিল সেই উদ্যোগবোৰে যন্ত্রপাতিৰ সঁজুলি উৎপাদন বা ভোগ্য সামগ্ৰীৰ উৎপাদনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা নগৈছিল ।\n( গ ) নতুন উদ্যোগখণ্ডৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ আৰু মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদনলৈ এই উদ্যোগ সমূহৰ বৰঙণি তেনেই তাকৰ আছিল ।\n( ঘ ) নতুন উদ্যোগখণ্ডৰ আন এটা তাৎপর্যপূর্ণ ক্রুটি হ’ল ৰাজহুৱা খণ্ডৰ কাৰ্যৰ সীমিত পৰিসৰ । এই খণ্ডটো মাত্ৰ ৰেল , শক্তি উৎপাদন , যোগাযোগ , বন্দৰ আৰু আন কিছুমান বিভাগীয় উদ্যোগতে সীমাবদ্ধ হৈ থাকিল ৷\n( ঙ ) প্রশাসকসকলে ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ঠাইত দুই এটা উৎপাদনকাৰী গোট স্থাপন কৰিছিল যদিও পৰম্পৰা উদ্যোগসমূহ তেতিয়াও প্রাধান্য বিস্তাৰ কৰি আছিল । অর্থাৎ এই উদ্যোগসমূহক পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ শিল্পৰ প্ৰায় পদিকাৰী স্থানচ্যুতিৰ বিকল্প চাপে গণ্য কৰিব পৰা নগৈছিল ৷\n১১। ঔপনিৱেশিক শাসন কালত ভাৰতীয় সম্পদৰ নিৰ্গমণ বুলিলে তুমি কি বুজা ?\nউত্তৰঃ ইংৰাজ চৰকাৰৰ শোষণ নীতিয়ে ভাৰতৰ পৰা ইংলণ্ডলৈ সম্পদৰ যি নির্গমণ ঘটাইছিল , যেনে চমুকৈ ভাৰতীয় সম্পদৰ নিৰ্গমণ বুলি জনা যায় । ইয়াৰ ব্যাখ্যা অর্থনীতিবিদ দাদাভাই নৌৰাজীয়ে তেখেতৰ ‘ শোষণ তত্ত্ব বা নিৰ্গত তত্ব ’ ( Drain Theory ) ত দাঙি ধৰিছে । ১৮৭৬ চনত প্ৰকাশ পোৱা তেখেতৰ পাণ্ডিত্যপূর্ণ গৱেষণা পত্র ‘ Poverty of India ’ ত কোৱা হৈছিল যে , ১৭৬৭ চনৰ পিছত ভাৰতৰ পৰা যি বিস্তৰ পৰিমাণে মূলধন আৰু সম্পদ বাহিৰলৈ নিৰ্গত কৰা হৈছিল, সেইটোৱে আছিল ভাৰতীয় অর্থনীতিৰ অনুন্নত অৱস্থাৰ প্ৰধান কাৰণ।\nবিভিন্ন ধৰণে এই ধন বাহিৰলৈ নিৰ্গত হৈছিল । যেন – ইউৰোপীয় বিষয়াসকলে ভাৰতত কৰা সঞ্চয়ৰ ধনখিনি ইংলণ্ডলৈ পঠাইছিল ৷ দৰমহা আৰু পেঞ্চন হিচাপে ভাৰতৰ পৰা এক বুজন পৰিমাণৰ সম্পদ ইংলণ্ডলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল , ভাৰতে ইংলণ্ড আৰু ভাৰত উভয় দেশৰ চৰকাৰী ব্যয় বহন কৰিবলগীয়া হৈছিল ইত্যাদি । গতিকে দেখা যায় যে ভাৰতে আমদানি কৰাৰ পৰিমাণতকৈ অধিক ৰপ্তানি কৰিব লাগিছিল— আৰ্থিক নিৰ্গতৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিবৰ বাবে ।\n১২। ঔপনিৱেশিক শাসনকালত ভাৰতবৰ্ষত জনসংখ্যাৰ দৃশ্যপট সম্বন্ধে এটি পৰিমাণগত বিশ্লেষণ আগবঢ়োৱা ।\nউত্তৰঃ বৃটিছ শাসনকালত ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যা সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন বিস্তৃত তথ্য পোণ প্ৰথমবাৰ ১৮৮১ চনত এটি সমীক্ষাৰ জৰিয়তে সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল । ইয়াত ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বিষমতাৰ ছবি এখন প্রকাশ ঘটিছিল । ১৯২১ চনৰ আগত ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যা সঞ্চৰণৰ প্ৰথম স্তৰত আছিল । জনসংখ্যা সঞ্চৰণৰ দ্বিতীয় স্তৰ । ১৯২১ চনৰ পিছৰ পৰা আৰম্ভ হয় । সেই সময়ত সামগ্রিক সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ১৬ শতাংশৰো কম ? ইয়াৰ ভিতৰত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ স্তৰ অতি নগণ্য আছিল ।\nজনসংখ্যাৰ বৃহৎ অংশৰ বাবে জনস্বাস্থ্যৰ সুবিধাৰ কোনো ব্যৱস্থা নাছিল আৰু যদিও আছিল সেইও আছিল অতি নগণ্য । ফলত পানী আৰু বায়ুৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা বেমাৰ – আজাৰসমূহে প্রচণ্ড মূর্তি ধাৰণ কৰি বৃহৎ সংখ্যক মানুহৰ মৃত্যু ঘটাইছিল । সামগ্রিক মৃত্যু হাৰ যথেষ্ট উচ্চ আছিল , বিশেষকৈ শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰ প্ৰতিহাজাৰত ২১৮ টা শিশুৰ মৃত্যু হৈছিল । জীৱনৰ প্ৰত্যাশিত আয়ুসে অতি নিম্ন আছিল । সেই সময়ত প্রত্যাশিত আয়ুস আছিল মাত্র ৩২ বছৰ । ঔপনিৱেশিক শাসনকালত ভাৰতবৰ্ষত বিস্তৃত দাৰিদ্র্য বিৰাজ কৰিছিল আৰু ই ভাৰতবৰ্ষৰ জনসাধাৰণৰ অৱনতিপূৰ্ণ দৃশ্যপটত অৰিহণা যোগাইছিল ৷\n১৩। ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায় স্বাধনীতাৰ কালৰ বৃত্তিগত গাঠনিৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ দাঙি ধৰা ৷\nউত্তৰঃ ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায় স্বাধীনতা কালৰ বৃত্তিগত গাঠনিৰ অৰ্থাৎ বিভিন্ন উদ্যোগ তথা খণ্ডৰ মাজত কৰ্মৰত লোকৰ বিতৰণত পৰিৱৰ্তৰনে কোনো ধৰণৰ চিন নাছিল । মুঠ শ্রমিকৰ এক বৃহৎ অংশ অর্থাৎ প্রায় ৭০-৭৫ শতাংশ কেৱল কৃষিখণ্ডত নিয়োজিত আছিল , আনহাতে নিৰ্মাণখণ্ড তথা সেৱা খণ্ডত ১০ শতাশ আৰু ১৫-২০ শতাংশ নিয়োজিত আছিল । তামিলনাড়ু , অন্ধ্র প্রদেশ , কেৰেলা আৰু কৰ্ণাটকৰ কিছু অংশ আৰু পশ্চিমবংগত শ্ৰমিকৰ কৃষিখণ্ডত নিৰ্ভৰ শীলতা হ্রাস পাইছিল আৰু সম অনুপাতত নিৰ্মাণখণ্ড আৰু সেৱা খণ্ডত শ্ৰমিকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল ৷ কিন্তু একে সময়তে উৰিষ্যা , ৰাজস্থান আৰু পাঞ্জাৱ আদি ৰাজ্যত কৃষিখণ্ডত শ্ৰমিকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল । মুঠৰ ওপৰত আঞ্চলিক তাৰতাম্য বৃদ্ধি পাইছিল আৰু কৃষিখণ্ডৰ ওপৰতে অকল নির্ভৰশীলতা লাহে লাহে হ্রাস পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ।\n১৪ । স্বাধীনতাৰ সময়ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বান সমূহৰ কেইটিমান চিহ্নিত কৰা ।\nউত্তৰঃ অর্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানসমূহ আছিল –\n( ক ) দাৰিদ্র্য , পুষ্টিহীনতা আৰু অনুন্নত স্বাস্থ্য সেৱা ।\n( খ ) স্থবিৰ কৃষি ব্যৱস্থা ।\n( গ ) নিম্ন উদ্যোগিক উন্নয়ন ।\n( ঘ ) ভাৰতৰ বৈদেশিক বাণিজ্যত বৃটিছৰ নিয়ন্ত্রণ।\n( ঙ ) জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বিষমতাৰ ছবি । আৰু\n( চ ) বিভিন্ন উদ্যোগ তথা যন্ত্ৰৰ মাজত কৰ্মৰত লোকৰ বিতৰণত পৰিৱৰ্তনৰ কোনো চিন নাছিল ।\n১৫৷ স্বাধীনতাৰ সময়ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ আন্তর্জাতিক বাণিজ্যৰ আয়তন আৰু দিশৰ আভাষ দিয়া ৷\nউত্তৰঃ অতীজৰে পৰা ভাৰতবৰ্ষ বৈদেশিক বাণিজ্যত অংশ গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ দেশ । কিন্তু সামগ্রী উৎপাদন , বৈদেশিক বাণিজ্য আৰু শুল্কৰ ক্ষেত্ৰত ঔপনিবেশিক চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা ৰক্ষণশীলৰ নীতিয়ে ভাৰতবৰ্ষৰ আন্তর্জাতিক বাণিজ্যৰ ৰূপ , গঠন আৰু পৰিমাণৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাইছিল । ফলস্বৰূপে ভাৰতবৰ্ষ কপাহ , ৰেচম , ঊণ , চেনী , নীল , মৰাপাট ইত্যাদি প্রাথমিক উৎপাদনৰ ৰপ্তানীকাৰী আৰু কপাহী , ৰেচমী আৰু ঊণৰ কাপোৰ আদি চূড়ান্ত ভোগ্য বস্ত্ৰসমূহ তথা ইংলণ্ডৰ কাৰখানাত উৎপাদিত লম্বযন্ত্ৰ পাতিৰ লেখীয়া মূলধন জাতীয় সামগ্ৰীৰ আমদানিকাৰী হৈ উঠিছিল । সকলো ব্যৱহাৰিক অৰ্থত ইংলেণ্ডে ভাৰতবৰ্ষৰ আমদানি আৰু ৰপ্তানিৰ ওপৰ একচেটিয়া নিয়ন্ত্রণ সাব্যস্ত কৰিছিল । ফলস্বৰূপে , ভাৰতবৰ্ষৰ বৈদেশিক বাণিজ্যৰ আধাতকৈও অধিক ইংলণ্ডতে সীমাবদ্ধ আছিল । বাকীখিনি চীন , শ্রীলংকা , ইৰাণ আদি অন্যান্য কেইখন মান দেশৰ লগতো চলিবলৈ দিয়া হৈছিল । সমগ্র ঔপনিবেশিক কালছোৱাত ভাৰতৰ বৈদেশিক বাণিজ্যৰ অটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য আছিল বৃহৎ পৰিমাণৰ ৰপ্তানি উদ্ধৃত্তৰ সৃষ্টি, কিন্তু দেশখনৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ বিস্তৰ মূল্যৰ বিনিময়তহে এই উদ্বৃত্ত সম্ভৱ হৈছিল ।\n১৬। ভাৰতবৰ্ষত ইংৰাজ সকলৰ কিবা ইতিবাচক বৰঙণি আছিলনে ? আলোচনা কৰা ।\nউত্তৰঃ ইংৰাজসকলৰ কিছুমান ইতিবাচক বৰঙণি আছিল , সেইয়াবোৰ হ’ল –\n( ক ) শিক্ষাৰ প্ৰৱৰ্তন ৷ বিশেষকৈ ইংৰাজী শিক্ষা আৰু স্ত্রী শিক্ষাৰ প্ৰৱৰ্তন ।\n( খ ) উদ্যোগখণ্ডই আধুনিকীকৰণ , সক্ষমতা বৰ্দ্ধন আৰু বৰ্দ্ধিত ৰাজহুৱা বিনিয়োগৰ বাবে উদ্বাউল হৈছিল ।\n( গ ) বিখ্যাত ৰেলৱে ব্যৱস্থাকে ধৰি আন্তঃগাঠনিৰ উন্নয়ন , সম্প্ৰসাৰণ আৰু জনমুখীকৰণ সম্ভৱ হৈ উঠিছিল ।\n( ঘ ) এই সময়তে ভাৰতীয় কৃষিৰ বাণিজ্যিকীকৰণত উৎসাহিত কৰিছিল আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ গ্রাম্য অৰ্থব্যৱস্থা তুলনামূলকভাৱে স্ব – নিৰ্ভৰশীল হৈ উঠিছিল ।\n( ঙ ) সামাজিক কু – প্রথাসমূহ যেনে – সতীদাস প্রথা , বাল্য বিবাহ , বহু বিবাহ প্রথা ইত্যাদি নাইকিয়া হৈছিল ৷\nএইদৰে কিছুমান ইতিবাচক ইতিবাচক দিশ , আর্থ সামাজিক ক্ষেত্ৰত আলোচনা কৰি চাব পাৰি ।\n2 thoughts on “Class 12 Economics Chapter 13 প্ৰাক্ স্বাধীনতা কালৰ ভাৰতীয় অর্থব্যৱস্থা”\nmai buy korisilu but 3rt part tu nepalu je?\nyou buy 22 October but3part update 1st Nov so you didn’t it. Please Check ur mail, Already Sent Part3Separately


নাৰীবাদী দৃষ্টিৰে পৃথিবীখন - ( মূল : নিবেদিতা মেনন, অনুবাদ : ময়ূৰ চেতিয়া) - মুক্ত চিন্তা\n(যোৱা সংখ্যাৰ পাছৰপৰা)\nজেণ্ডাৰিঙৰ প্রক্রিয়াটোৱে নাগৰিকত্বৰ দৰে ৰাজহুৱা ধাৰণাবোৰকো প্রভাৱিত কৰে। কেনেদৰে প্রাইভেট অ-সমকামী পিতৃতান্ত্রিক পৰিয়ালৰ ধাৰণাটোৰ জৰিয়তে ৰাজহুৱা নাগৰিকত্বৰ নির্মাণ তথা মধ্যস্থকৰণ কৰা হয় - সেয়া বুজাটো তথা তাৰ বিৰোধিতা কৰাটো প্রয়োজনীয়। নাৰীবাদী তত্ত্বৰ মতে, পিতৃতান্ত্রিক পৰিয়ালেই হৈছে সমাজত মহিলাৰ নিম্ন স্থানৰ বাবে প্রধানকৈ জগৰীয়া আৰু সেইগতিকেই নাৰীবাদীসকলে ‘পার্ছনেল ইজ পলিটিকেল’ৰ দৰে শ্লোগানত বিশ্বাস কৰে। এই শ্লোগানৰ অর্থ হৈছে - যাক সাধাৰণতে ‘পার্ছনেল’ বিষয় বুলি গণ্য কৰা হয় (যেনে ধৰক পাকঘৰৰ ৰাজনীতি, বেডৰুমৰ ফুচফুচনি) - সিবিলাকো হৈছে বিভিন্ন ক্ষমতা-সম্পর্কৰ অধীন আৰু কাজেই ‘ৰাজহুৱা’ বিষয় (যেনে নাগৰিকত্ব, সম্পত্তি, চাকৰি আদি)বিলাকৰ ক্ষেত্রতো সিবিলাকে বিশেষ প্রভাৱ পেলায়; সেয়েহে পাকঘৰ, বেডৰুম আদিকো ‘ৰাজনৈতিক’ বিষয় হিচাপে গণ্য কৰা উচিত।\nউদাহৰণস্বৰূপে, ২০০৫ চনত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এটা গোচৰ সংক্রান্তত ঘোষণা কৰিলে যে একোটা শিশুৱে তাৰ পিতৃৰ জাতি বহন কৰে। গোচৰটোত আদালতে অনুসূচিত জাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত এটা সমষ্টিৰপৰা বিজয় লাভ কৰা এগৰাকী মহিলাৰ বিধায়িকা পদ নাকচ কৰিলে, কিয়নো মহিলাগৰাকীৰ পিতৃ এজন উচ্চবর্ণৰ ব্যক্তি আছিল। পৰাজিত প্রার্থীসকলে ৰুজু কৰা এই গোচৰটোত বিধায়িকা শ্রীমতী শোভা দেৱীয়ে আদালতত আবেদন কৰিছিল যে যিহেতু তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁৰ নিম্নজাতিৰ মাতৃক কেতিয়াও আনুষ্ঠানিকভাৱে বিয়া কৰোৱা নাছিল, যিহেতু তেওঁৰ পিতৃয়ে বহু আগেয়েই তেওঁৰ মাতৃক পৰিত্যাগ কৰি গুচি গৈছিল আৰু মাতৃৰ সমাজখনৰ মাজতেই তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, সেয়েহে মাতৃৰ জাতিসূচক নাম ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ যোগ্যতা আছে। আদালতে পিছে তেওঁৰ এই যুক্তি মানি নল’লে আৰু বৰং এইবুলি খেদ প্রকাশহে কৰিলে যে কেৱল ৰাজনৈতিক সা-সুবিধাৰ বাবেই বিধায়িকাগৰাকীয়ে তেওঁৰ নিজা মাতৃক ‘ৰক্ষিতা’ বুলি তথা নিজক তথা নিজৰ পাঁচোটা ভাই-ভন্টিক ‘জাৰজ’ বুলি অভিহিত কৰিছে।\nআদালতৰ মগজুত এইক্ষেত্রত কেইটামান বিচিত্র ধাৰণাই ক্রিয়া কৰিছিল। প্রথম - আদালতে বিশ্বাস কৰিছিল যে যিকোনো সন্মানীয় ব্যক্তিয়েই নিশ্চয় নিজৰ ‘জাৰজ’ চৰিত্র লুকুৱাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিব আৰু গতিকেই এগৰাকী সন্মানীয় বিধায়িকাই নিজকে ‘জাৰজ’ বুলি কোৱাৰ অর্থ হৈছে - তেওঁ ৰাজনৈতিক ক্ষমতাৰ লোভতহে এই কথা কৈছে। দ্বিতীয়তে - উচ্চবর্ণৰ তিনিওজন ন্যায়াধীশে বিশ্বাস কৰিছিল যে অনুসূচিত জাতি-জনজাতিয়ে ভোগ কৰা সংৰক্ষণ ব্যৱস্থা হৈছে এক অন্যায়পূর্ণ ব্যৱস্থা আৰু তাক যিমান পাৰি সিমানলৈ সীমিত কৰি ৰাখিব লাগে। এই ৰায়দানটোৰ এক মুক্তিদায়ী সম্ভাৱনা আছিল – আন্তর্জাতীয় বিবাহক স্বীকৃতি দিয়া তথা অবৈবাহিক মহিলাৰো বৈবাহিক অধিকাৰ স্বীকাৰ কৰা এক আইনী দৃষ্টান্ত হিচাপে ৰায়দানটো ব্যৱহৃত হোৱাৰ থল আছিল। কিন্তু যিটো ৰূপত ৰায়দানটো প্রদান কৰা হ’ল - শেহপর্যন্ত ই জাতিসূচক পৰিচিতিবোৰক পিতৃতন্ত্রৰ জৰিয়তে স্বাভাৱিক যেন কৰি তোলাতহে সহায় কৰিলে।\nআন এটা উদাহৰণ দিয়া যাওক। মধ্যপ্রদেশৰ চৰকাৰে মাজতে এখন আঁচনি ল’লে -‘মুখ্যমন্ত্রী কন্যাদান আঁচনি’ যাৰ অধীনত দুখীয়া ঘৰৰ ছোৱালীবোৰক চৰকাৰী খৰছত বিয়া দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হল। এনে বিবাহ হৈছে সম্পূর্ণ বিনামূলীয়া আৰু সকলো খৰছ জিলা প্রশাসনেই বহন কৰে। লগতে প্রতিহাল দম্পতীক পাঁচ হাজাৰ টকাৰ ঘৰুৱা সামগ্রীও দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। আন কথাত, ৰাজ্যিক চৰকাৰে নিজে দেউতাকৰ ভূমিকা লৈ সকলো ছোৱালীৰ বাবে বিবাহ এক অৱধাৰিত নিয়তি বুলি ঘোষণা কৰিলে। এনেকৈ বিবাহৰ বাবে টকা খৰছ কৰি থকাতকৈ গাভৰু ছোৱালীহঁতক কিছু কাৰিকৰী ট্রেইনিং, জীৱিকা চলাবলৈ সৰু-সুৰা ব্যৱসায় আদিৰ প্রশিক্ষণ ইত্যাদিও দিব পৰা গলহেঁতেন। পিছে আঁচনিখনৰ এইজাতীয় সমালোচনা কেতিয়াও বিকশিত কৰা নহ’ল। হঠাতে ২০০৯ চনৰ জুলাইৰ আশে-পাশে খবৰ আহিল – এনে বিবাহৰ বাবে চয়ন কৰা ছোৱালীহঁতৰ হেনো ‘কুমাৰীত্ব পৰীক্ষা’ (virginity test) লোৱা হৈছে। চাৰিওফালে হুলস্থূল লাগি গ’ল (Ghatwai 2009)। নিশ্চিতভাৱেই ই এক অদ্ভুত কাণ্ড আছিল। পিছে এইখিনিতে এটা কথা মন কৰক : বিবাহত ‘কন্যাদান’ কৰা প্রতিজন পিতৃয়েই একপ্রকাৰে তেওঁৰ ছোৱালীৰ কুমাৰীত্বৰ গেৰান্টি নিদিয়ে জানো? কন্যাদান শব্দটোৰ অর্থই জানো সেয়া নহয়? এতিয়া চৰকাৰে যদি দেউতাকৰ ভূমিকা লৈ কন্যাদান কৰিবলৈ লৈছে, তেনেস্থলত দেউতাকে জীয়েকৰ কুমাৰীত্ব পৰীক্ষা কৰিবলৈ লোৱাত আমিবোৰ কিয় আচৰিত হৈছো? অর্থাৎ কেতবোৰ অসাধাৰণ-বিশেষ পৰিস্থিতিৰ অধীনতহে পৰিয়াল নামৰ অনুষ্ঠানটোৰ মাজত লুকাই থকা হিংসাৰ প্রকৃত স্বৰূপবোৰ দেখা পোৱা যায়; ‘স্বাভাৱিক’ পৰিস্থিতিত সিবিলাক ‘স্বাভাৱিক’ অর্থাৎ অদৃশ্য হৈ থাকে।\nএইক্ষেত্রত যুক্তি দিয়া হৈছিল যে ইতিমধ্যেই বিয়া হৈ যোৱা কিছুমান দম্পতিয়ে উপহাৰখিনিৰ লোভত পুনৰ বিবাহৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰাইছিল; তেওঁলোকক ধৰা পেলাই আঁতৰাবলৈ এই কুমাৰীত্ব পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। আমোদজনকভাৱে, এইক্ষেত্রত পৰীক্ষকসকলে ধৰি লৈছিল যে অবিবাহিত মহিলাসকল নিশ্চিতভাৱে কুমাৰী হ’বই হ’ব! এই কন্যাদান আঁচনিখনে এটা মূল পিতৃতান্ত্রিক পূর্বধাৰণা অতি সুন্দৰকৈ আমাক দেখুৱাই দিলে – যে পৰিয়াল আৰু বিবাহৰ মূলতে হৈছে নাৰীৰ যৌনতাৰ নিয়ন্ত্রণ। ব্যক্তিগত স্তৰৰপৰা ৰাজহুৱা স্তৰলৈ এই পূর্বধাৰণাটোৰ স্থানান্তৰণ কৰি ই তাৰ নাৰী-বিৰোধী চৰিত্রটোৰো মুখা খুলি দিলে।\nবিবাহৰ অনুষ্ঠানটোক ৰাষ্ট্রই কি ৰূপত বুজে – সেয়া জানিবলৈ আন এটা উদাহৰণ লওঁ আহক : ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৪৯৭ নং ধাৰা মতে যদি কোনো পুৰুষে বিবাহিত মহিলা এগৰাকীৰ স’তে সম্পর্ক গঢ়ি তোলে, তেনেহ’লে মহিলাগৰাকীৰ স্বামীয়ে প্রথম পুৰুষজনৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধৰ গোচৰ দিব পাৰে। পিছে আমোদজনকভাৱে, স্বামীজনে নিজৰ পত্নীগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে কিন্তু এনে কোনো গোচৰ দিব নোৱাৰে! ঠিক তেনেদৰেই, পত্নী একোগৰাকীয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ স’তে সম্পর্ক ৰখাৰ বাবে দ্বিতীয় এগৰাকী মহিলাৰ ওপৰতো এনে গোচৰ দিব নোৱাৰে বা নিজৰ স্বামীৰ ওপৰতো গোচৰ দিব নোৱাৰে। এনে অদ্ভুত আইনৰ অর্থ কি? ইয়াৰ অর্থ হৈছে – পত্নী একোগৰাকী হৈছে স্বামীৰ নিজা সম্পত্তি, তেওঁ এক নির্জীৱ বস্তু, যাৰ ওপৰত আন কোনো পুৰুষৰ অধিকাৰ থাকিব নোৱাৰে। আন কথাত, আইনৰ এই ধাৰাটো হৈছে এক অতিশয় পিতৃতান্ত্রিক ধাৰা। বিগত কিছু সময় ধৰি ভাৰতীয় আইনী আয়োগ আৰু ভাৰতীয় মহিলা আয়োগে এই ধাৰাটোক জেণ্ডাৰ-নিৰপেক্ষ কৰি মহিলাসকলকো তাৰ অধীনত আনিবলৈ দাবী জনাই আহিছে। পিছে নাৰীবাদীসকলে বিশ্বাস কৰে যে যিহেতু এই সমস্ত কাৰবাৰটোৱেই হৈছে পিতৃতান্ত্রিক, সেয়েহে আইনৰ এই ধাৰাটোৰ অধীনলৈ মহিলাসকলকো অনাৰ বিপৰীতে ধাৰাটোকহে সম্পূর্ণভাৱে আঁতৰাই দিব লাগে। মন কৰা ভাল যে ২০১১ চনপর্যন্ত বম্বে উচ্চ আদালতে এইবুলি মতপোষণ কৰি আছিল যে বিবাহৰ পবিত্রতা ৰক্ষা কৰিবলৈ হ’লে ‘অবৈধ সম্পর্ক’ (adultery)ক অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰিবই লাগিব।\nপ্রাপ্তবয়স্ক দুজন ব্যক্তিৰ মাজত সহমতি ক্রমে স্থাপন হোৱা যৌন সম্পর্ক অপৰাধ হ’বই নোৱাৰে। অৱশ্যেই ব্যক্তি একোজনে নিজৰ পার্টনাৰৰ সহমতি অবিহনে আন এজন ব্যক্তিৰ স’তে সম্পর্ক স্থাপন কৰিলে ই বিবাহ-বিচ্ছেদৰ কাৰণ নিশ্চয় হ’ব পাৰে, কিন্তু তাক কোনোপধ্যে অপৰাধ বুলি গণ্য কৰিব নোৱাৰি। আধুনিক আইন বিধিত এই ৪৯৭ নং ধাৰাটোৰ কোনো স্থান থাকিব নোৱাৰে আৰু অতি সোনকালেই তাক আঁতৰাই পেলোৱা উচিত। তাৰ বিপৰীতে, একে এক পৰিবেশ সৃষ্টি কৰাৰ প্রয়োজনীয়তা আছে য’ত বিবাহ মানুহৰ বাবে এটা স্বাধীনভাৱে ল’ব পৰা সিদ্ধান্ত হ’ব, য’ত বিয়া কৰাবলৈ কোনো হেঁচা নাথাকিব, য’ত ন্যায়পূর্ণ বিবাহ-বিচ্ছেদৰ সুযোগ থাকিব, য’ত বিবাহ বিচ্ছেদৰ পাছত পৰিয়ালৰ সম্পত্তিৰ সমানুপাতিক বিভাজনৰ ব্যৱস্থা থাকিব। যেতিয়ালৈকে মহিলাসকলে বৈবাহিক সম্পত্তিত সমান অধিকাৰ লাভ নকৰে, তেতিয়ালৈকে গৰিষ্ঠসংখ্যক মহিলা বৈবাহিক সম্পর্কটোৰ দুর্বল পার্টি হিচাপে পৰিগণিত হৈ থাকিব, তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা শ্রমৰ অৰিহণা স্বীকাৰ কৰি লোৱা নহ’ব আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ পৰিস্থিতিত তেওঁলোকে আর্থিক নিৰাপত্তাহীনতাত ভুগি থাকিব। প্রায়েই দেখা যায় – বিবাহ বিচ্ছেদৰ পাছত মহিলাসকলৰ ওচৰত বসবাস কৰিবলৈ নিজাকৈ এডোখৰি চালিও নাথাকে। চৰকাৰে কিছু বছৰ পূর্বে এখন নতুন বিধেয়ক প্রস্তুত কৰিছে য’ত হিন্দু বিবাহ আইনৰ অধীনত 'বৈবাহিক সম্পর্কৰ স্থায়ী পতন' বিবাহ বিচ্ছেদৰ কাৰণ হ’ব পাৰে বুলি মানি লোৱা হৈছে। পিছে মহিলা সংগঠনসমূহে আশংকা প্রকাশ কৰিছে যে ঘৰুৱা সম্পত্তিৰ সমানুপাতিক বিভাজনৰ ব্যৱস্থা নকৰাকৈ চিধাই এনেকৈ বিবাহ বিচ্ছেদ সহজ কৰি পেলালে স্থিতি মহিলাৰ বাবে ভাল হোৱাক ছাৰি বিপৰীত হোৱাৰহে সম্ভাৱনা আছে (Singh 2012)।\nবিষয় নাৰীবাদ নাৰীমুক্তি\nNo Comments : "নাৰীবাদী দৃষ্টিৰে পৃথিবীখন - ( মূল : নিবেদিতা মেনন, অনুবাদ : ময়ূৰ চেতিয়া)"


Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : পশ্চিমীয়া অপসংস্কৃতি আৰু আমাৰ আওপুৰণি মূল্যবোধ\nপশ্চিমীয়া অপসংস্কৃতি আৰু আমাৰ আওপুৰণি মূল্যবোধ\n(We often forget that the prime purpose of our life is to ENJOY it)\nমুল আলোচনালৈ অহাৰ আগতে শিৰোণামটোত থকা দুটা ভুল ধাৰণাৰ কথা আলোচনা কৰিম। প্ৰথম, পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিক আমি অপ-সংস্কৃতি নাম দিবলৈ ক’ত অধিকাৰ পালোঁ? হয়, বহুতো পশ্চিমীয়া দেশত সকলোৱে মুকলিমূৰীয়াকৈ যৌন-জীৱন উপভোগ কৰে, বৰ বেছি মাক –দেউতাক, ল’ৰা ছোৱালী আদি কথা ভাৱি সময় নষ্ট নকৰে, ব্যক্তিগত সিদ্ধান্ত বিলাকত আপোন লোকৰ মতো গ্ৰাহ্য নকৰে, কথাই প্ৰতি বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে, কিন্তু তাৰ লগতে তেঁওলোকে নিজৰ দেশ-জাতিক অন্তৰৰ পৰা ভাল পায়, ভণ্ডামি নকৰে, সৰল ভাবে ভালক ভাল বুলি কয়, শ্ৰমক সন্মান দিয়ে, শিশুখাদ্য ভেজাল কৰি উপৰুৱা পইচা নঘটে। আমাৰ চকুত যেনেকে মুক্ত যৌনজীৱন এটা অপ-সংস্কৃতি, তেঁওলোকৰ মতেও ভগৱানৰ নামত লোকক ভয় দেখুৱাই ধন অৰ্জন কৰাটো এক অপ-সংস্কৃতি। আমাৰ সংস্কৃতিহে ভাল, তেঁওলোকৰটো অপ-সংস্কৃতি বুলি কোৱাটো আমাৰ ঠেক মনোবৃত্তিৰ পৰিচায়ক।\nদ্বিতীয়তে আওপুৰণি মূল্যবোধ, সমাজ এখনৰ সামগ্ৰিক মূল্যবোধ কেতিয়াও আওপুৰণি নহয়, আৰু ই সদা গতিশীল। আজি যদি সমাজৰ এক বৃহৎ অংশই ৰেইন ডেন্স বেয়া বুলি কৈছে, সেয়া আধুনিক সমাজৰে মূল্যবোধ। আমি ব্যক্তিস্বাধীনতাৰ দোহাই দি ইয়াক আওপুৰণি বুলি ইতিকিং কৰিলে আচলতে আমি যে সমাজ খনক নুবুজো, সেইকথাটোহে প্ৰতিফলিত হব।\nসৰুৰে পৰা পঢ়ি আহিছো, বুজি আহিছো, সমাজ আৰু সংস্কৃতি পৰিবৰ্তনশীল। মানৱ সভ্যতাৰ আদিৰে পৰা বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ মিলন চলি আহিছে, জীৱন ধাৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে সংস্কৃতিও সলনি হৈ আহিছে, আৰু এই পৰিবৰ্তন মানুহৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰত।কোনোবাই যদি কয়, পাঁচশ বছৰৰ আগতে আমি যি কৰিছিলো, সেয়াহে আমাৰ সংস্কৃতি, আজিকালি কৰি থকা বোৰ নহয় বুলি ক’লে, বোৱতী নদীক একে ঠাইতে বান্ধি ৰখাৰ প্ৰচেষ্টাৰ দৰে হব। কোনোবা সংস্কৃতিৰ ঠিকাদাৰে আকৌ এই পাঁচশ বছৰৰ সীমা পাৰ হৈ পাঁচ হেজাৰ মান বছৰৰ আগলৈ উভতি যোৱাৰ ওকালতি কৰিলে মহা পয়মাল নহবনে? কিন্তু যিমানেই সলনি নহওক লাগে, প্ৰতি সংস্কৃতিৰ এটা আত্মা থাকে, সি কেতিয়াও সলনি হোৱা উচিৎ নহয়। যিদৰে ডিব্ৰুগড়ৰ চেঁচা নদীৰ পানী সদায় বৈ আছে, নতুন পানী আহি আছে, কিন্তু তাৰ বৰলীয়া মাছৰ সোৱাদ সলনি হোৱা নাই। ঠিক তেনেদৰে আমাৰ লোক-সংস্কৃতিৰো এক নিজস্বতা আছে, আৰু এই নিজস্বতাই আমাৰ পৰিচয়। এই আত্মা জীয়াই থকা লৈকে, সংস্কৃতিৰ আৱশ্যম্ভাবী পৰিবৰ্তনবোৰে আমাক একো অপকাৰ কৰিব নোৱাৰে।\nএতিয়া প্ৰশ্নটো হ’ল, এই সংস্কৃতিৰ আত্মাটোক ক’ত বিচাৰি পোৱা যাব? যিহেতু আমাৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ আজিলৈকে কোনো বিজ্ঞানসন্মত বিশ্লেষণ হোৱা নাই, গতিকে আমি এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ আঁওপকীয়াকৈ বিছাৰিব লাগিব। আৰু তাৰ একমাত্ৰ উপায় হ’ল আমাৰ সংস্কৃতিৰ বিষয়ে জ্ঞান (তুলনামূলক জ্ঞান, মানে আনৰ লগত সুক্ষ্ম বাৱে তুলনা কৰি হোৱা উপলব্ধি) আৰু গৌৰৱবোধ। এই দুটা বস্তু থাকিলেই আমি সংস্কৃতিৰ আত্মাক বিছাৰি পাম। আজিৰ পৰিস্থিতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তাৰ বাবে এক সুচিন্তিত সামাজিক বিপ্লৱৰ প্ৰয়োজন, আৰু তাত আমাৰ সমাজৰ নীতি নিৰ্ধাৰক সকলৰ লগতে সমাজৰ প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ সহযোগীতাৰ প্ৰয়োজন, ( কেৱল নেতাগিৰী কৰি সুবিধা লোৱাৰ চেষ্টাত থকা সকলৰ বাহিৰে)\nএটা কথা মানি লবলৈ সংকোচ নকৰোঁ, আমাৰ সাংস্কৃতিক অৱক্ষয় ঘটিছে, আৰু তাৰ প্ৰমাণ ৰেইন ডেন্স নহয়। সমগ্ৰ অসমৰ এমুঠিমান লোকে ফাকুৱাত ৰেইন ডেন্স কৰিলে, সেইটো আচল সমস্যা নহয়, সেইকেইজন মানুহৰ কাৰণে সমগ্ৰ অসমীয়া সমাজখন পতিত হব বুলি আশংকা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। সামগ্ৰিক ভাবে কথাটো চালে দেখা যাব আমাৰ প্ৰায় বুজন সংখ্যক লোকেই আমাৰ সংস্কৃতিৰ আত্মাৰ পৰা আঁতৰি গৈছে। পাৰিবাৰিক, পাৰিপাৰ্শ্চিক সম্পৰ্ক বিলাকেই হওক, দেশ-জাতিৰ প্ৰতি দৃষ্টিভংগীয়েই হওক, সততা আৰু সৰলতাই হওক, কৰ্মসংস্কৃতিয়েই হওক, সকলোতে আমি প্ৰায় গোটেই সমাজখনেই আমাৰ আত্মাৰ পৰা আঁতৰি দিশহীন ভাৱে গতি কৰিছোঁ, আৰু সি আমাক এদিন বিশ্বসমুদ্ৰত নিশ্চিহ্ন কৰি পেলাব। সেইটোহে সামগ্ৰিক সমস্যা, আৰু সেই বিষয়ে আমি একেবাৰে সচেতন হোৱা নাই।\nআমাৰ সংস্কৃতিৰ লগত পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ মূল পাৰ্থক্যটো হ’ল মূল্যবোধৰ। তেঁওলোকে ব্যক্তিস্বাধীনতাক উচ্চস্থান দিয়ে আৰু ভোগৰ মাজেৰে জীৱন উপভোগ কৰাৰ পোষকতা কৰে, ইয়াত দোষণীয় একো নাই। তেঁওলোকৰ যুদ্ধবহুল ইতিহাস, কঠিন জীৱনশৈলীত তেনে এক ধাৰণাই গঢ় লোৱা স্বাভাৱিক। কিন্তু আমাৰ সংস্কৃতি, ত্যাগৰ ধাৰণাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। কাৰণ অতীজৰে পৰা আমাৰ জীৱন তুলনামূলক ভাৱে সহজ আছিল, প্ৰাকৃতিক পৰিবেশে আমাৰ সকলো সুবিধা হাত উজাৰি দিছিল (এমাহ অলপ কষ্ট কৰি খেতিটো কৰিলে বছৰটো শুই শুই খাব পাৰিলে অসমীয়া মানুহ এলেহুৱা নহৈ কি হব?) তাতে বিশ্বৰ এইখণ্ডত সভ্যতাৰ বিকাশ বাকী ঠাইবোৰতকৈ বহু আগতে হৈছিল। ঠিক আগতে বুলি ক’লে ভুল হব, আচলতে বিভিন্ন সভ্যতাৰ লোক সকলে ইয়াতে আহি থিতাপি লৈছিল সুচল পৰিবেশৰ বাবে। আৰু তুলনামূলকভাৱে সহজ জীৱন শৈলীয়ে আমাৰ পূৰ্ব পুৰুষক আনতকৈ বেছি গভীৰ ভাৱে চিৰন্তন সুখৰ সন্ধান কৰিবলৈ সুবিধা দিছিল। ভোগৰ ধাৰণা আমাৰ মাজতো নাছিল বুলি ক’লে ভুল হব, কাৰণ মানুহৰ প্ৰথম প্ৰবৃতি সেইটোৱেই। যেতিয়া এই পশ্চিমৰ অধুনা উন্নত দেশবিলাকে সভ্যতাৰ প্ৰথম পাঠ পঢ়াত ব্যস্ত আছিল, তেতিয়া ভাৰতত কামসূত্ৰ লিখা হৈছিল। পিছে বহুদিন পৰীক্ষা নিৰীক্ষাৰ মাজেৰে আমৰ পূৰ্বপুৰুষে উপলদ্ধি কৰিলে ভোগ নহয়, ত্যাগৰ মাজেৰেহে আচলতে জীৱন উপভোগ কৰিব পাৰি। উদাহৰণ এটা দিও-বহুতো আধুনিক ছাৰ্ভে আৰু নিৰীক্ষণে প্ৰমাণ কৰিছে যে, যৌনসম্পৰ্কৰ কোনো আগতীয়া অভিজ্ঞতা নথকা স্বামী-স্ত্ৰীৰ যৌনজীৱন, অভিজ্ঞ সকলতকৈ বেছি উপভোগ্য হয়, কাৰণ দুয়ু মিলি একেলগে শিকে, কেতিয়াবা ভুল হয়, সেই ভুলো একেলগে কৰে, সহমৰ্মীতা বাঢ়ে, ইজনে সিজনক বেছি ভালকে বুজিব পৰা হয়।মধুৰাত্ৰিৰ দিনাই এজনে কোনো আনজনক আণ্ডাৰ পাৰ্ফমাৰ বুলি প্ৰমাণপত্ৰ নিদিয়ে। ভাৰতীয় সভ্যতাইয়ো সেই কথাটো উপলব্ধি কৰিলে আৰু সেয়ে বিবাহপূৰ্বক যৌনসম্পৰ্কক অস্বীকাৰ কৰিলে, মানে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবৰ চেষ্টা কৰিলে। ঠিক একেটা কাৰণতে ভাৰতীয় সংস্কৃতিয়ে LGBT বা তেনেধৰণৰ যৌন অৱস্থাবিলাককো (অপ্ৰাকৃতিক বা পাৰ্ভাৰচন বুলি নকও) গ্ৰহণ নকৰিলে। আচলতে ভোগৰ ধাৰণাটোৱেই সীমাহীন। যিটো বস্তু পোৱা নাই সেইটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহ থাকে, পালে সুখো পোৱা যায়। কিন্তু সেই বস্তুটোকে নিবিচৰাকৈ সহজে পালে তাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ কমি যায়, আৰু মানুহৰ উন্নত মগজুৱে আৰু কিবা নোপোৱা বা পাব নোৱাৰা বস্তু এটা আৱিষ্কাৰ কৰে। অপ্ৰাপ্তি আমাৰ সুখৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়। ত্যাগ কৰিলে এই অপ্ৰাপ্তি সহজলভ্য হয়, নহ’লে বহুদূৰ যাব লাগে।\nকেইদিন মানৰ আগতে এজন ১৮ বছৰীয়া যুৱকৰ লগতে অন্তৰংগ ভাৱে কথা পাতিলোঁ, অতি বিত্তবান পিতৃ মাতৃৰ একমাত্ৰ সন্তান, মাক দেউতাকৰ বহুত সমস্যা তাক লৈ, অত ত’ত গন্দগোল লগাই ফুৰে আৰু মাক দেউতাকে নিজৰ সামাজিক প্ৰতিষ্ঠা বিঘ্নিত হোৱাৰ ভয়ত সকলো থাপিথুপি থোৱাৰ চেষ্টা কৰি থাকিব লাগে। বুজি পালোঁ, যুৱকজনে কৰি ফুৰা কাম বিলাকৰ বাবে কোনোধৰণে অনুশোচনা নকৰে। মোক খোলাখুলিকৈ ক’লে তেঁও ৱেষ্টাৰ্ণ কাণ্ট্ৰি বিলাকৰ লাইফষ্টাইল বিছাৰে, সকলো কথাতে মাক দেউতাক, পৰিয়ালে হস্তক্ষেপ কৰা কথাটো তেঁওৰ একেবাৰে অপচণ্ড। আৰে, সেইটো তেঁওৰ নিজৰ লাইফ, জন্ম দিলে বুলিয়েই মাক দেউতাক তেঁওৰ জীৱনৰ মালিক হৈ গ’ল নেকি? আৰু এই বুঢ়াবিলাকে কি বুজি পায়, কেতিয়াও জীৱন দেখা নাই। কুকুন, মানে লেটাটোৰ পৰা ওলাই চাৰিওকাষে চকু ফুৰাই চোৱা নাই, সিঁহতি কি জানে পৃথিৱীত ক’ত কি হৈ আছে। মুঠতে যাৰ যি মন যায় কৰি থাকক, এই আউটডেটেদ মানুহবিলাকৰ কথা শুণি জীৱন বৰ্বাদ কৰিব নোৱাৰি। আৰু ক’লে যে তেঁও জানে তেঁও মাক দেউতাকৰ নিষিদ্ধ অভিষাৰৰ বাই প্ৰডাক্ট হে, গতিকে বেছি বেছি কথা কৈ লাভ নাই, আৰু মোৰো ওকালতি কৰাৰ দৰকাৰ নাই।\nমই সমৰ্থন কৰিলোঁ, ব্যক্তিস্বাধীনতাক গুৰুত্ব নিদিয়াতো আমাৰ সংস্কৃতিৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্বলতা। মানুহ প্ৰাকৃতিক ভাবেই আপোনপেটীয়া, সেই সত্যক অস্বীকাৰ কৰি, কিবা এসোপা দাঁত ভঙা শব্দৰে মূল্যবোধৰ কথা কৈ থাকিলে কোন ব’ৰ নহব? মই নিজেও এই কথা মানো, আৰু সেয়ে পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ ব্যক্তিস্বাধীনতাক গুৰুত্ব দিও। গতিকে আমাৰ বন্ধুত্ব হ’ল, আৰু তেঁও মন খুলি কথা কোৱা আৰম্ভ কৰিলে। মই পাকে প্ৰকাৰান্তে কেইটামান প্ৰশ্ন তেঁওক সুধিবলৈ সক্ষম হ’লো।\n১। আমেৰিকাৰ কিশোৰ কিশোৰীয়ে নিজৰ ইচ্ছামতে জীৱন উপভোগ কৰে, পিছে ১৬ বছৰৰ পাছত তেঁওলোকে মাক দেউতাকৰ পৰা কোনো কাৰণতে পইচা বা সাহাৰ্য লোৱাতো ঘৃণনীয় কাম বুলি ভাবে, আনকি মাক-দেউতাকৰ ঘৰত থকাটোও আত্মসন্মানত আঘাত লগা কথা বুলি ভাৱে। তেঁও এই ৰেইন ডেন্স আদিৰ টিকটৰ পইচাখিনি কেনেকে গোটাইছে?\n২। তেঁও যদি কালিলৈ তেঁওৰ ধাৰণা মতে কোনো উন্নত সমাজত থকাৰ সুবিধা পায়, তেন্তে তেঁও ঘৰৰ বুলি কি বস্তুলৈ মনত পৰিব? ৰেইন ডেন্স নে মাঘ বিহুৰ মেজি?\n৩। কোনোবাই তেঁওৰ স্বকীয় সংস্কৃতিৰ কথা সুধিলে (সুধিবই) তেঁও স্পেইনৰ “লা টমেটিনা”ৰ কথা কবনে, আঘোনত ন-চাউল খোৱাৰ কথা কব? মোৰ এজন বন্ধুক ডেনমাৰ্কত মদ খোৱাৰ আগতে কোৱা “ Cheers” ৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ বিচাৰিছিল, এই বিষয়ে বন্ধুজনে লিখা চিঠি এখন ‘প্ৰান্তিক’ত প্ৰকাশ হৈ‍ছে।\n৪। ধৰা হওক তেঁও মুক্ত যৌনজীৱন উপভোগ কৰাৰ পোষকতা কৰিছে, ( ৱেষ্টাৰ্ণ কাণ্ট্ৰিৰ দৰে) আৰু কৰিছেও। এদিন তেঁও বিয়া পাতি সংসাৰ কৰিব। ( নকৰো বুলি ভৱা সকল এই আলোচনাৰ পৰা বাদ, মই কথা পতা যুৱকজনৰ কিন্তু পৰিয়াল এটা গঢ়িবৰ ইচ্ছা আছিল)। সেইদিনা তেঁও এনে এজনী ছোৱালীক পত্নী বুলি গ্ৰহণ কৰিবলে সাজু নে, যি জনী ছোৱালীয়ে তেঁওৰ দৰেই জীৱন যৌৱন বহুদিনৰ আগৰ পৰাই উপভোগ কৰিছে? সেই ৱেষ্টাৰ্ণ কাণ্ট্ৰি বিলাকত বিবাহপূৰ্ব যৌন অভিজ্ঞতা থকা ল’ৰা ছোৱালী হট প্ৰপাৰ্টি, তেঁওলোকৰ ধাৰণাই সেইটো যে তেনে লোকৰ লগত প্ৰথম দিনাৰ পৰাই চুড়ান্ত উপভোগ কৰিব পাৰিব। কেইদিনমানৰ পাছত আমনি লগিলে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি দিব পাৰি। তেনে বিবাহ বিচ্ছেদিত মহিলা এগৰাকীৰ লগত তেঁও ১০০% দ্বীধাবিহীণ ভাৱে সংসাৰ কৰিবলৈ তেঁও মানসিক আৰু সামাজিক ভাৱে প্ৰস্তুত হয় নে? আকৌ, ধৰা হওক তেঁও খুব চাই চিতি এজনী ছোৱালী বিয়া পাতিলে, কিছুদিনৰ পাছত গম পালে যে সেই ছোৱালীজনীৰ আগতে বহুতো পুৰুষৰ লগত শাৰিৰীক সম্পৰ্ক আছিল, তেতিয়া তেঁও ব্যক্তিস্বাধীনতাৰ দোহাই দি ছোৱালীজনীক অন্তৰেৰে গ্ৰহণ কৰিব পৰা মানসিকতা আছেনে?\nএই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ মই বিছৰা নাছিলো, কৈছিলো কেৱল ভাৱা, নিজকে জুখি চোৱা। মানি ললো পশ্চিমৰ সভ্যতা আমাতকৈ বহু বেছি ভাল, ওপৰত, তেন্তে তুমি পুৰা পুৰি পশ্চিমীয়া হৈ নোযোৱা কিয়? এই ডাবল ষ্টেণ্ডাৰ্ড কিয়? আমি জ্যেষ্ঠ লোকসকলে কিবা এটা আপত্তি কৰিলে তোমালোকে বেয়া পোৱা, ব্যক্তিস্বাধীনতাৰ কথা কোৱা, ঠিক আছে, পূৰা স্বাধীনতা দিছো, নিজে পুৰা জীৱনটো উপভোগ কৰি দেখুৱা!\nআচলতে এই নতুন প্ৰজন্ম আমাৰ দোষৰ কাৰণেই সুবিধাবাদী হৈ পৰিছে, এই আদৰ্শ ছাগে আমিয়েই দেখুৱাইছো। পশ্চিমৰ দেশৰ কিশোৰ কিশোৰীৰ দৰে এনজয়ো কৰিম, লগতে পিতৃ মাতৃয়ে আমাৰ সকলো বোজা বহনো কৰিব, আৰু লগতে যৌতুকত ধন সম্পত্তিও ঘটিম, এই মানসিকতাই আমাৰ সংস্কৃতিৰ ধ্বংসৰ বাট মুকলি কৰিছে, লগতে আমাক গুৰি বঠা নাইকীয়া নাঁৱত উঠাই গোলকীকৰণৰ সাগৰত মেলি দিছে।\nসমস্যাটো বৰ বেছি হৈছে আমাৰ দৰে পিতৃ মাতৃসকলৰ বাবে, আমি আমাৰ মা-দেউতাৰ দৰে পুৰণিকলীয়া মানসিতাৰ মাজত আৰামেৰে জীয়াই থাকিবও নোৱাৰোঁ, আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ অতি পশ্চিমমুখী চিন্তাধাৰাও সহ্য কৰিব নোৱাৰোঁ। গতিকে মই এটা আপোনপেটীয়া সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছো। মোৰ সন্তানে ৰেইন ডেন্স কৰা বা জীৱন উপভোগ কৰাত মোৰ কোনো আপত্তি নাই, যদিহে সেইবিলাকৰ পৰা হব পৰা যিকোনো কু-ফলাফলৰ বাবে মোৰ সামাজিক আৰু মানসিক স্থিতিত কোনো প্ৰভাৱ নপৰে আৰু মই বুঢ়া বয়সত থানা, পুলিচ, তেঁওৰ জীৱনসংগী বিছৰা আদি কামত দৌৰা দৌৰি কৰি থাকিব নেলাগে।\nবিশেষকৈ ২০ ৰ পৰা ৩০ বছৰৰ সদস্য সকলৰ পৰা এই লেখাৰ সমালোচনা বিছাৰিলোঁ, মানি লও মোৰ ধাৰণা ভুল হব পাৰে, আপোনালোকৰ সমস্যাবিলাক আমাক বুজাওক, যুদ্ধং দেহি মনোভাৱ নলব! আমি আউডেটত বুঢ়া বিলাক আপোনালোকৰ ফালে দহখোজ যাবলে সাজু আছো, ( আমি আচলতে আপোনালোকে ভবাতকৈ বেছি স্পৰ্টিং) , আমাৰ ফালে এখোজ দি চাওকচোন!\nPosted by Abhijit Kalita at 10:32 AM


ৰাফ cut : কৃপাল কলিতা |-- উৎপল মেনা | Rupaliparda.com\nআমাৰ প্ৰশ্ন : প্ৰথমে জানিব বিছাৰিম আপোনাৰ ‘সফলতা’ক আপুনি কেনেদৰে বিশ্লেষণ কৰিব? – হয় ,’ব্ৰীজ’ৰ কথা কৈছো।\nকৃপাল কলিতা : আমাৰ মনৰ কথা খিনি জানিব বিচৰা বাবে প্ৰথমে আপোনাক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ। প্ৰথম প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰত ক’ব বিছাৰিম, মোৰ দৃষ্টিত প্ৰতি টো সৃষ্টি কৰ্মৰ স্বীকৃতি হ’ল কৰ্মটোৱে পোৱা এক বিশেষ মাত্ৰা,যি মাত্ৰাই অনাগত দিনত কোনো এজন সৃষ্টি শিল ব্যক্তিক কৰ্মক্ষম হৈ থাকিব অধিক প্ৰেৰণা যোগাই।১৯৯৩/৯৪ চনৰ পৰাই কেৱল মাত্ৰ নাটক চিনেমা ৰ লগতেই লাগি আছোঁ। অন্য চিন্তা কোনো দিনেই কৰা নাই।এই যাত্ৰাত বহু ভাল কাম কৰাৰ সুযোগ পাইছোঁ, কিন্তু স্বীকৃতি ?? হয় যি কোনো কাম এটা মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা টো একে বাৰে ই সহজ কাম নহয়।দীৰ্ঘ সময় ৰ সংঘৰ্ষ ৰ অন্তত ব্ৰীজ চিনেমা খনে ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদ ত মানুহৰ অন্তৰ চুব সক্ষম হ’ল।দেশে -বিদেশে ব্ৰীজ ক আদৰি ল’লে।এই আদৰণিৰেই অহিবলগা দিন বোৰত কাম কৰি যাবলৈ অধিক কৰ্ম প্ৰেৰণা পাম। কিন্তু এয়া মোৰ প্ৰথমটো খোজ ,সন্মুখত অনন্ত পথ এতিয়াও বাকী।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : প্ৰসংগক্ৰমে আপুনিয়ে কৈছিল — ‘ব্ৰীজ’ক ‘পথেৰ পাঁচালী’ৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল কোনো মহোৎসৱৰ সৈতে জড়িত চিত্ৰৰসিকে। বিতংকৈ ক’লে আামাৰ ভাল লাগিব !\nকৃপাল কলিতা : এইটো মোৰ বাবে এক অমূল্য পুৰাস্কাৰ।যিখন চিনেমা ৰ নাম ল’লেই শ্ৰদ্ধাত মুৰ দোষ খাই যায় তেনে এখন মহান চিনেমা ৰ লগত ব্ৰীজ ৰ তুলনা নিশ্চয় এক অনন্য স্বীকৃতি। প্ৰতিজন ব্যক্তিৰে এক নিজস্ব দৃষ্টি ভংগী আছে হয়টো তেনে দৃষ্টি ভংগীৰেই চাগে South Asian Film festival of Montreal ৰ ফেষ্টিভেল ডিৰেক্টৰ Dushyant Yajnik ক মহোডয়ে ২০২০ চনৰ ২০ নবেম্বৰ ত হোৱা zoom meeting এই তুলনা কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে চলচিত্ৰ মহোৎসৱখনৰ লগত সংগতি ৰাখি হোৱা সিদিনাৰ আলোচনা চক্ৰ খনৰ মূল বিষয় আছিল Courageous ordinary Lives in flood prone Assam.আমাৰ চিনেমা ব্ৰীজ ৰ জড়িয়তে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় এটাই স্হান পোৱা টো নিশ্চয় এক ভাল লগা কথা। গোৱা ত অনুষ্ঠিত 51 International film festival of India (IFFI-2020) ত আমাৰ চিনেমা প্ৰদৰ্শন হোৱাৰ পিছত press information bureau (PIB)ৰ প্ৰেছ মিতটোত অসমৰ বানপানী ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হ’ব লাগে বুলি মই সযোৰে দাবি কৰিছিলোঁ। Google বা YouTube ত বিছাৰিলে (IFFI 2020 PIB Bridge ) প্ৰেছ মিতটোত চাব পাৰিব।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : পূৰ্বে অসমীয়া চিনেমাই দেশ – বিদেশৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ইমান গুৰুত্ব পোৱা নাছিল।২০১৯ -২১ সময় চোৱাত যিমান পাইছে! — এই ধাৰণা শুদ্ধ নে ? শেহতীয়া ভাবে একাংশ ‘প্ৰচাৰ মাধ্যম’ত এনে ধাৰণা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে — অসমীয়া চিনেমাৰ মান বহু বাঢ়িছে। সেয়েহে অসমীয়া চিনেমাৰ গুৰুত্ব দেশ – বিদেশৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বাঢ়িছে বুলি কোৱা হৈছে। আপোনাৰ ধাৰণাত এই ধাৰণা কিমান শুদ্ধ ?\nকৃপাল কলিতা : এই কথাটোৰ সত্যতা একেবাৰেই নুই কৰিব নোৱাৰি। কোনো এটা আঞ্চলিক ভাষাৰ চিনেমা ৰ মান বঢ়াই সেই অঞ্চলৰ নিৰ্মাতা সকলে। যাৰ ফলত সেই অঞ্চলৰ চিনেমা ই বিশেষ গুৰুত্ব পাই। আমাৰ মনতএক সহজাত ধাৰণা গঢ় লৈ উঠিছে যে দক্ষিণ ভাৰতত ভাল চিনেমা নিৰ্মাণ হয় বা বেংগলি চিনেমা ৰ এক বিশেষ মৰ্য্যদা আছে।এই ধৰণা প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে সেই অঞ্চলৰ অগ্ৰজ মহান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা কেইজনমান ৰ কিছুমান বিশেষ কাম ৰ বাবে। আমাৰ অসম টো শ্ৰদ্ধাৰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, জাহ্নু বৰুৱা,মঞ্জু বৰা, সান্ত্বনা বৰদলৈ, ৰীমা দাস আদি মহান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাই অসমীয়া চিনেমা ক এক সন্মানজনক স্হানত ঠিয় কৰাইছে। যাৰ বাবে দেশ-বিদেশত অসমীয়া চিনেমা ই গুৰুত্ব পাব লৈছে। অসমীয়া চিনেমা ৰ মান সম্পৰ্কে এইটো ক’ব পাৰি যে অসমত বহু মান সম্পন্ন চিনেমা পূৰ্বৰ পৰাই নিৰ্মাণ হৈ আহিছে। অগ্নিস্নান ,সাগৰলৈ বহু দুৰ ,গঙা চিলনীৰ পাখি, অদাহ্য আদি নিসন্দেহে বৰ উন্নত মানৰ চিনেমা।সম্ৰতি কাৰিকৰী দিশত অসমীয়া চিনেমা ই আনভাষাৰ চিনেমা ৰ লগত ফেৰ মাৰিব গৈ থকা পৰিলক্ষিত হৈছে।আন এটা কথা ক’ব পাৰি যে ইন্টাৰনেটৰ সহজ ব্যৱহাৰৰ বাবে দেশী- বিদেশী চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱবোৰ ঢুকি পোৱা টো এতিয়া সম্ভৱ যিটো আগতে বৰ কঠিন কাম আছিল।সেই বাবে হয়টো পূৰ্বৰ তুলনাত এতিয়া দেশ-বিদেশৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অসমীয়া চিনেমা ই অংশগ্ৰহণ কৰাৰ অধিক সুযোগ পাইছে। অন্যহাতে এখন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত যেতিয়া যিকোনো চিনেমা এখনে স্হান পাব নিশ্চয় সেই চিনেমা খন ভাল চিনেমা ই হ’ব লাগিব। কিয়নো বৰ্তমান সময়ত চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ বোৰত সমগ্ৰ বিশ্বৰ হাজাৰ ৰ হিচাপত অংশ গ্ৰহণ কৰে কিন্তু মহোৎসৱখনত ৬০/৭০ খন চিনেমা হে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।ইমান বোৰ চিনেমা ৰ মাজৰ পৰা স্থান লাভ কৰাটো সহজ কথা নহয়।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : আপুনি মুকলি মনেৰে কব পাৰিব নে — আজিৰ তাৰিখত অসমীয়া চিনেমাৰ মান আন ভাষাৰ চিনেমাতকৈ কোনো গুণে কম নহয়।\nকৃপাল কলিতা : কোনো গুণে কম নহয় বুলি নকৈ আমাৰ চিনেমাৰো মান আছে বুলি কোৱা ভাল হ’ব।সেই বাবেই অসমীয়া চিনেমাই আন ভাষাৰ চিনেমা ৰ লগত সমানে গুৰুত্ব পাব লৈছে। বাজেটৰ সিমাবদ্ধতাৰ বাবে কিছু ক্ষেত্ৰত আমাৰ হাত ভৰি বন্ধা থাকে।অসমৰ বাহিৰলৈ গ’লে যেতিয়া আমাৰ চিনেমা ৰ প্ৰশংসা ওলাই তেতিয়া তেওঁ লোকে সন্মান সহকাৰে আমাৰ চিনেমা ৰ কথা কয়। তেতিয়া অনুভব হয় আমাৰ চিনেমা ৰ মান ভাৰতৰ আন চিনেমাৰ তুলনাত কম নহয়। কিন্তু এই পৰ্য্যয়ৰ পৰা আমি আৰু উন্নতি কৰিব লাগিব।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : আজিৰ তাৰিখত অসমীয়া চিনেমাৰ ‘বিকল্প বজাৰ’ কেনেদৰে চিন্তা কৰিব পাৰি ?\nকৃপাল কলিতা : ৰাজ্যত ১০০ টা যি মিনি চিত্ৰ গৃহৰ কথা দশক দশক ধৰি কৈ অহা হৈছে সেয়া বজাৰৰ ক্ষেত্ৰত বাস্তৱ সন্মত প্ৰস্তাৱ। চিনেমা ৰ মৰ্য্যদা ছবি গৃহতহে মোবাইল ফোন ত নিশ্চয় নহয় । আনহাতে বহু উন্নত মানৰ চিনেমা কৰিলে বজাৰ খন নিজৰ ৰাজ্য খনতে সিমিত হৈ নাথাকে, বিশ্বব্যাপী হ’ব পাৰে।এই ক্ষেত্ৰত আমি চৰকাৰৰ মুখলৈ চাই থকাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাই।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : আপোনাৰ ধাৰণাত চিনেমা দৰ্শকৰ বাবে নে বঁটাৰ বাবে ?\nকৃপাল কলিতা : চিনেমা নিশ্চয় দৰ্শকৰ বাবেই।যি কোনো মাধ্যমেৰে ই দৰ্শকৰ ওচৰ চাপেই। চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱবোৰটো দৰ্শকে চিনেমা চাই। আমাৰ ব্ৰীজ এতিয়া লৈ ৩৫ টা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। প্ৰতিটো মহোৎসৱত অতি কমেও ২০০০ কৈ দৰ্শক হ’লেও পৃথিৱীৰ প্ৰায় ৭০ হাজাৰ দৰ্শকে চিনেমা খন চালে। কম বাজেটৰ চিনেমা ৰ ক্ষেত্ৰত বঁটাই চিনেমা এখনক আৰু অধিক দৰ্শকৰ মনোযোগ আকৰ্ষণৰ সহায়ক হয় আৰু এক মৰ্য্যদা প্ৰদান কৰে।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : আপোনাৰ পৰিচালনা শৈলীক আপুনি কেনেদৰে বিশ্লেষন কৰিব ?\nকৃপাল কলিতা : মোৰ পৰিচালনা শৈলী দৰ্শকে বিশ্লেষণ কৰিব , মই মোৰ বিচাৰকৰ কেনেদৰে হ’ম?\nনিজৰ নিৰ্মাণ শৈলী ৰ ক্ষেত্ৰত এটা কথাই ক’ব বিছাৰিম যিহেতু মই কোনো পঢ়াশালি ৰ পৰা চিনেমা নিৰ্মাণ কৌশল আয়ত্ব কৰা নাই গতিকে যি কৰো আনক দেখি শুনি পঢ়ি নিজৰ অনুভবেৰে কৰোঁ।প্ৰতিটো কামৰ নিৰ্মাণ শৈলী চিত্ৰনাট্য খনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।Red to Black নামৰ চুটি চিনেমা খনত এটাও সংলাপ ব্যৱহাৰ কৰা নাছিলোঁ।আন কাম বোৰত সংলাপ ৰ ব্যৱহাৰ বা কেমেৰাৰ ব্যৱহাৰ আদি বেলেগ হয় বা হৈছে। মই বিশ্বাস কৰো সৃষ্টিশীল ব্যক্তি কোনো এটা বদ্ধমূল ধাৰণা ত বন্দী হৈ থকাটো উচিত নহয়।\nআমাৰ প্ৰশ্ন : আমাৰ ধাৰণাত অসমত আজিৰ তাৰিখতো ‘চিনেমা’ৰ শুদ্ধ ধাৰণাৰে চিনেমাৰ বিশুদ্ধ চৰ্চা হয় বুলি কব নোৱাৰি। ফলত ‘অসমীয়া চিনেমা’ৰ ক্ষতি হোৱা নাই নে?\nকৃপাল কলিতা : মোৰ দৃষ্টিৰে সৃষ্টিশিল কৰ্ম কোনো ফৰমুলাত বন্দী নহয় । চিনেমা এনেকুৱাই হ’ব লাগিব বুলি কোনো নিৰ্দিষ্ট সূত্ৰ মই ভাবো নাই ।কিয়নো বিশ্বৰ বাৰণ্য নিৰ্মাতা সকলে এই কথাটো প্ৰতিয়মান কৰি গৈছে। কোনোবাই এটা শ্বটেৰেই চিনেমা ৰ সৰ্বাধিক দৈৰ্ঘ্যৰ ফুটেজ ব্যৱহাৰ কৰিছে।গদফাদাৰৰ দৰে চিনেমাত অনৰ্গল সংলাপ ব্যৱহাৰ কৰিও ক্লাচিক হৈ পৰিছে এনেকুৱা উদাহৰণ অলেখ ওলাব। মূল কথাটো হ’ল বিশ্বাস যোগ্যতা।যিটো কামে মানুহৰ মনত বিশ্বাস জন্মাব পাৰিছে সেইটোৱেই সফল কাম । চিনেমা ত মানুহৰ মুখৰ ভাষাত কৈ কেমেৰাৰ ভাষাৰ গুৰুত্ব বহুত বেছি।\nআমি আনক দেখি শিকোঁ বা ভুল কৰি কৰি শিকোঁ । আমাৰ শিকনি নিশ্চয় এদিন পুৰঠ হ’ব তেতিয়া আমাৰ অসমীয়া চিনেমা ও বিশুদ্ধ চৰ্চা হোৱা বুলি চৰ্চিত হ’ব।\nDushyant Yajnik কৃপাল কলিতা পথেৰ পাঁচালী\n“এটা আৰ্ট গেলাৰীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ইচ্ছা, য’ত প্ৰকৃতাৰ্থত চিত্ৰৰ অথবা কলাৰ সাধনা হ’ব”- হিমাংকু দাস\nকথাতে কয়, এগৰাকী শিল্পীয়ে হেনো নিঁয়ৰতো সপোন ৰচে। ডাৱৰৰ সৈতেও খেলা কৰিব পাৰে; আচলতে, এই কথাবোৰ কল্পনা ৰাজ্যতে আমি সীমাবদ্ধ হৈ থকা বুলি ভাবিছিলো। কিন্তু, শেহতীয়াকৈ এগৰাকী চিত্ৰশিল্পীয়ে তেওঁৰ কল্পনাৰ পৃথিৱীত খন ৰূপায়িত...\n| ৰাফ cut : বিশ্বজিত বৰা…||– উৎপল মেনা\nআমাৰ প্ৰশ্ন : আপোনাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ‘বেলকনিত ভগৱান’ৰ সফলতাৰ খবৰে আমাক আনন্দ দিছে।আপোনাক অভিনন্দন জনাইছো। কিন্তু আমি দোমোজাত আছো — সফলতাক লৈ। গতিকে প্ৰথমে সফলতাৰ ব্যাখ্যা বিচাৰিছো।বিশ্বজিত : ধন্যবাদ।...\n“শিল্পী” শব্দটো আচলতে বহু ওপৰৰ; ঢুকি পোৱা সহজ নহয়।”- পাৰ্থ গোস্বামী\nমনোৰঞ্জন ক্ষেত্ৰখনত বৰ্তমানৰ চৰ্চিত বিষয়টো হৈছে “Jibon Unplugged” ৰ হৃদয়স্পৰ্শী খণ্ডসমূহ। আমাৰ জীৱনৰ সৰু অথচ গভীৰ কথাবোৰক লৈ নিৰ্মাণ হোৱা এই খণ্ডসমূহৰ কাহিনীবোৰে আপ্লুত কৰিছে ৰাইজক। কাহিনীৰ আঁৰত থকা পাৰ্থ...\n“বৰ্তমান আৰু ভবিষ্যতেও মই ব্ৰতী হৈ ৰ’ম লোকসংগীতৰ সাধনাৰ মাজেৰেই”- হীৰকজ্যোতি শৰ্মা\n।।এখন গ্ৰন্থৰ খচৰা আৰু তৰালিৰ প্ৰথম প্ৰেম ।।– উৎপল মেনা\n“Iphone” ৰে শ্বুটিং কৰিম বুলি উৎসাহতেই কৈছিলো যদিও পিছলৈ প্ৰত্যাহ্বান বোৰ আহিছিল”- কুলনন্দিনী মহন্ত\n“চৰিত্ৰবোৰ ভালকৈ ৰূপায়ন কৰো যদিও ক’ৰবাত যেন আধৰুৱা হৈ আছে; তেনে লাগে”- কমল লোচন\n“মোৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য জীৱনকেন্দ্ৰিকহে”- সান্নিধ্য ভূঞা\n“জুবিন ইমানেই সৰল যে সি প্ৰত্যেকখন চকী উঠাই মোৰ মনিবেগ বিচাৰিছিল”- বিভূতি ভূষণ হাজৰিকা\nExclusive interview with Director Anmol Gurung\n“মলয়া বাইদেউৰ জীয়েক” এইবাৰ ৰূপালী পৰ্দাতঃ\nকলেজলৈ গ’লে বহুতেই জোকাই দিয়ে; “তোমাৰ উশাহত” নহ’লে “তুমি আহিলে” বুলিঃ দীপজ্যোতি মহন্ত\nমই আশা কৰো, দৰ্শকে যাতে “জানমণি” ক আগৰ দৰেই মৰম দিয়ে”- দিগাংগনা বৰা\n“মই থলুৱা গীত সমূহৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি আছো যাতে এই নতুন প্ৰজন্মৰ সৈতে খাপ খোৱাঁকৈ মই গীত সমূহ উলিয়াব পাৰো”- নিখিল জ্যোতি শৰ্মা


পৃষ্ঠা:ঈশ্বৰলৈ অভিযোগ.pdf/৭৬ - ৱিকিউৎস\nদৰে অন্ধ – অনুকৰণ কৰি, কিছুমানে সিংহৰ দৰে অকল চুলিৰেই মূৰটো ডাঙৰ কৰি তৰ্জন - গৰ্জন কৰি মানুহ বোলাই থাকে। কিছুমানে আক’ হাতীৰ দৰে অকল গা - গাৰি বঢ়ায়েই মানুহ ৰূপ লৈ আছে। কিছুমানক যে লাজ - অপমান, মান-মৰ্যদা, পাপ - অভিশাপ একোৱে নাপায়গৈ ⸺ তেওঁলোক চাগে গড়ৰ বাকী থকা আত্মাৰ। হৰিণৰ প্ৰডাক্সন কমাই তাৰে অকল অসমৰ মানুহকেই সৃষ্টি কৰিলা নেকি বাৰু? কিবা দেখোন ভীত–চকিত-অসহায়!!\nমানুহক যে মৰণশীল কৰিলা, সেইটো কিন্তু বৰ ভাল কৰিলা। মৰণশীল বুলি জানিও মানুহবোৰৰ উদ্ভণ্ডালিৰ, দ্বন্দ - খৰিয়ালৰ সীমা নাই। কেনেবাকৈ অমৰ হোৱা হ’লে যে কি নকৰিলেহেঁতেন ভাবাচোন। পিছে, এটা কথা। সাধু - অসাধু সজ্জন - দুৰ্জন এই দুই ভাগৰ মৰণৰ মাজত তুমিচোন কোনো পাৰ্থক্যই নাৰাখিলা। কিয়? এই ধৰা, এজন মানুহৰ গোটেই জীৱন মৰাকে মাৰি ঘোচ খাওঁতেই, চোৰাং কাৰবাৰ আৰু অন্যান্য\nপাপবোৰ কৰোঁতেই গ'ল। দুৰ্নীতি - দুস্কাৰ্য কৰিয়েই ক’লা টকাৰে আনবেলেঞ্চকৈ বেঙ্ক বেলেন্স বঢ়ালে। বিভিন্ন চহৰত মাটি -অট্টালিকাৰে সতি-সন্ততিয়ে পাঁচ - ছয় পুৰুষলৈ চকুমুদি খাব পৰাকে অগাধ সম্পত্তি কৰি — এদিন তোমাৰ পৰা ‘চমন’ পাই এইবোৰ এৰি যাব লগা দুখতে অসুস্থ হ'ল। পিচে টকাৰ তো অভাৱ নাই। গতিকে জীৱনৰ ম্যাদ বঢ়াবৰ বাৰে তোমাৰ ওচৰত অপৰ্যাপ্ত উপচাৰেৰে আবেদন জনোৱাৰ উপৰিও, পৃথিবীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ডাক্তৰৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰাই, ভিটামিন প্ৰোটিনেৰে ভৰা আহাৰ ফল - মূল খাই, দামী দামী ঔষধ পথ্য খাই, সেৱা - শুশ্ৰূষা আৰু চিকিৎসাৰ ত্ৰুটি নোহোৱাকৈ নিৰাময়ৰ উপায় কৰিলে। তুমিও চাগে এইবোৰ দেখি শুনি থৎ মৎ খাই যোৱা নহয়? সেয়ে জীৱনৰ ম্যাদ প্ৰায়েই বঢ়াই দিয়া তেওঁলোকৰ। কেতিয়াবা অৱশ্যে নিদিয়া। নিদিলেও সুখৰ কোলাতেই সন্তান-\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:ঈশ্বৰলৈ_অভিযোগ.pdf/৭৬&oldid=117126"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৮ মে' ২০২১ তাৰিখে ২০:১৪ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Published on January 5, 2018 | News Source: মৃণ্ময় ভূঞা\nজীৱ জগতৰ ভিতৰত পৃথিৱীৰ শেষ আলহী হ’ল মানুহ৷ অর্থাৎ মানুহৰ বাহিৰে বাকী প্রাণীবোৰ পৃথিৱীলৈ আগতে অহা৷ গতিকে পৃথিৱীৰ গৃহস্থ হ’ল সেই প্রাণীবোৰহে, লগতে গছ গছনি, মাটি-পানী, বায়ু ইত্যাদি৷ সামাজিক নিয়মানুসাৰে আলহীৰ স্বভাৱ হোৱা উচিত কম কথকী, অমায়িক, ভদ্র আৰু সংকোচবোধ সম্পন্ন৷ গৃহস্থই নিজৰ ঘৰত নিজৰ স্বাভাৱিক স্বভাৱ বজাই ৰাখিব পাৰে, অর্থাৎ নিজৰ ঘৰত যদি কোনোবা উচছৃংখল হয়, অতি কথকী হয় বা ভদ্রতাৰ সীমা চেৰাই যায়, সেয়া নিন্দনীয় হ’লেও তেওঁক কাঠগড়াত থিয় কৰাব পৰা নাযায়৷\nপিছে, বিশ্ব প্রকৃতিৰ এই চিৰাচৰিত নিয়মক বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই আলহী ৰূপী মানুহে লক্ষ লক্ষ বছৰৰ পুৰণি আৰু স্থায়ী গৃহস্থৰ ওপৰত কৰিছে অমানুষিক আৰু অন্তহীন অত্যাচাৰ৷ সৌভাগ্যক্রমে এই গ্রহত গৃহস্থসকল নিৰীহ প্রকৃতিৰ৷ অসম্ভৱ সহ্য ক্ষমতাৰ অধিকাৰী৷ আলহীক দেৱতা জ্ঞান কৰা এই ঋষিতুল্য, মহান, ত্যাগী গৃহস্থসকলে অকণো বিদ্রোহ ভাব নকৰাকৈ ইমানদিনে আলহী (মানুহ)ৰ সকলো অহমিকা, অহংকাৰ, অত্যাচাৰ সহ্য কৰি অহাই নহয়, আনকি এৰি দিছে নিজৰ বশাংনুক্রমিক ঘৰ, মাটি৷ আঁতৰি গৈছে নিৰাপদ দূৰলৈ৷ সেই ঠাইতো যেতিয়া আলহীৰ আক্রমণ হৈছে তেওঁলোক গুচি গৈছে আৰু দূৰলৈ, বিনা প্রতিবাদে৷ কিন্তু কিমান দিন? এনেকৈ আঁতৰি আঁতৰি কিমান দূৰলৈ যাব তেওঁলোক? বিপৰীত দিশৰ পৰাওতো সমানেই আলহীৰ আগ্রাসনহ্ল সংকুচিত হৈ হৈ স্থানাভাৱত এদিন বিলুপ্ত হৈ যাব গৃহস্থসকল৷ ইতিমধ্যে বহুত হৈছেই৷\nদূৰতেই থাকক বা ওচৰতেই থাকক, গৃহস্থৰ অবর্তমানত যে এই গ্রহত মানুহৰ অস্তিত্ব বিপদাপন্ন হ’ব, জীৱন ধাৰণ অসম্ভৱ হ’ব সেই কথা জীৱশ্রেষ্ঠ আলহী প্রজাতিটোৱে এতিয়া হূদয়ংগম কৰিব পৰা নাইনে? এই যে জীৱশ্রেষ্ঠত্বৰ দাবী, এয়াতো এক স্বয়ম্ভু ঘোষণা৷ কোনে দিছে এই চার্টিফিকেট? জীৱকুলৰ মাজত থকা কি কি কোৱালিটিৰ মানুহে এই প্রমাণ-পত্র ডিঙিত আঁৰি লৈছে? আচলতে অসীম ধৈর্য আৰু সহ্য গুণী গৃহস্থসকলৰ কৃপা আৰু দয়াত বর্তি আছে এই ছেল৲ফ ষ্টাইল জীৱশ্রেষ্ঠ কুল৷ মাছৰ দৰে মানুহে পানীৰ তলেদি সাঁতুৰিব পাৰিছেনে? চৰাইৰ দৰে উৰিব, বান্দৰৰ দৰে জঁপিয়াব বা হৰিণৰ দৰে দৌৰিব পাৰিছেনে?\nগাধক লৈ তাচিছল্য কৰা মানুহে ব’ব পাৰিছেনে তাৰ সমান ভৰ? নাঙল বা মেটমৰা বোজাৰ গাড়ী টানিব পাৰিছেনে বলধৰ দৰে? ঘোঁৰাৰ দৰে দুভৰিৰ শক্তি আছেনে মানুহৰ? সামান্য গছ এডাল টানিবলৈও লাগে দেখো হাতী৷ এটা মাত্র, মাত্র এটা কোৱালিটিত (হয়তো) মানুহ অন্য জীৱতকৈ শ্রেষ্ঠ হ’ব পাৰে৷ সেয়াও সন্দেহ আৰু বিতর্কৰ ঊধর্বত নহয়৷ মগজু, মানুহৰ মগজুৰ চিন্তা আৰু বুদ্ধি শক্তি৷ এই মগজুটোৰ শক্তিৰেই মানুহে বশ কৰিছে পৃথিৱীখনক৷ মগজুৰ উর্বৰতা নথকা হ’লে মানুহো হয়তো অইন জীৱ-জন্তুৰ দৰে নির্জু, শান্ত প্রকৃতিৰ আৰু সহ্য গুণী হ’লহেঁতেন৷ এই মগজুটোৱেই মানুহক হিংস্র আৰু ঘাতক কৰি তুলিছে৷ বিজ্ঞান আৰু প্রযুক্তিৰ কৃপাত লাভ কৰা শক্তি (অপশক্তি?)\nআৰু ভোগ-বিলাসে মানুহৰ হিতাহিত জ্ঞান নোহোৱা কৰি পেলাইছে৷ মগজুই নস্যাৎ কৰিছে বিবেকক, প্রযুক্তিয়ে ধূলিসাৎ কৰিছে মানৱীয় মূল্যবোধক৷ বিবেক আৰু জীৱনৰ মূল্যবোধ নোহোৱাকৈ জীয়াই থকাৰ তাড়নাই মানুহক অমানুহ কৰি তুলিছে৷ অকৃতজ্ঞৰ দৰে আমি গৃহস্থৰূপী অন্যান্য জীৱ-জন্তু, হাবি, জংঘল মাৰি কাটি খাস্তাং কৰিছোঁ৷ এই জীৱ-জন্তু, গছ-গছনিৰ জীৱাষ্মই যুগ যুগ ধৰি উর্বৰ কৰি ৰাখিছে মাটি, কৃষিৰ বারে, ভূগর্ভত সঞ্চিত কৰি ৰাখিছে তৈল শক্তিৰ ভাণ্ডাৰ, একমাত্র মানুহৰ বাবে৷ আমিতো সম্পূর্ণৰূপে সিহঁতৰ ওপৰতেই নির্ভৰশীল৷ আমাৰ বাবেই সেউজীয়া গছে প্রস্তুত কৰি থয় খাদ্য নিজৰ দেহত৷ জীৱ শ্রেষ্ঠ বুলি কিছু অংশই ক’ব পাৰিলেহেঁতেন যদি আমিও গছৰ দৰে সূর্যৰ পোহৰত নিজৰ খাদ্য নিজে প্রস্তুত কৰি ল’ব পাৰিলোঁহেঁতেন৷\nমূল ফৰাচী কাহিনীৰ আধাৰত অবনীন্দ্র ঠাকুৰ ৰচিত জন্তু সভাৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণী (অৱনীন্দ্র ঠাকুৰ ৰচনাৱলী (প্রথম খণ্ড) পৃষ্ঠা ৪০০-৪০৬)ত জীৱ-জন্তুৰ ওপৰত মানুহৰ অবাধ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে অমাত্য জন্তুকুলৰ বিষোদ৲গাৰৰ মনোৰাম বর্ণনা পোৱা যায়৷ জর্জ অৰৱেল ৰচিত এনিমেল ফার্মৰ জনপ্রিয় কাহিনীও এই ক্ষেত্রত প্রযোজ্য৷ এই সকলো ৰচনাই মতগর্বী, অহংকাৰী আৰু অকৃতজ্ঞ মনুষ্যৰ মগজুৰ উর্বৰতাৰে সম্পাদিত কর্মকাণ্ডক উদঙাই দেখুৱায়৷\nমানুহৰ বাহিৰে আনবোৰ জীৱ-জন্তু, গছ-গছনি বা সামগ্রিকভাৱে গোটেই প্রকৃতি সীমাহীনভাৱে সহনশীল৷ ইয়াৰ অর্থ এইটো নহয় যে তেওঁলোক দুর্বল৷ আকস্মিকভাৱে কেতিয়াবা প্রকৃতিয়ে অসাধাৰণ শক্তিৰ পৰিচয় দিয়ে, যি শক্তিক আজিৰ দৰে এশটা মনুষ্য জাতিয়ে, এশগুণ বিজ্ঞান-প্রযুক্তিয়ে ভেটা দিয়াৰ কথা চিন্তাই কৰিব নোৱাৰে৷ উদাহৰণস্বৰূপে, চাইক্ল’ন ছুনামি, ভূমিকম্প ইত্যাদি৷ তেনেদৰে অসন্তুষ্ট বনৰীয়া হাতীৰ জাকৰ উপদ্রৱ৷\nঅলপতে উত্তৰ প্রদেশত আঠটা গাধক গ্রেপ্তাৰ কৰি চাৰি দিন জে’লত ৰখা হৈছিল৷ সিহঁতৰ অপৰাধ? চৰকাৰে ৰোপণ কৰা কিছু মূল্যৱান গছ সিহঁতে ভক্ষণ কৰিছিল৷ মানুহে নিজৰ মাজতে সমাজ পাতি আইন প্রণয়ন কৰিছে৷ মস্কিল হ’ল, এই বন্দৱস্তত আমি জন্তুকুলৰ কোনো সন্মতি লৈছিলোঁনে? মানুহ (আলহী)ৰ আইন তেওঁলোকে (গৃহস্থই) মানিবলৈ বাধ্য নহয়৷ বাঘৰ মতে হয়তো দুর্বল প্রাণীক ধৰি খোৱা উচিত৷ মানুহৰ মতে দুর্বলীক যি হত্যা কৰে সি অপৰাধী৷ তেনেহ’লেতো, ওপৰৰ গাধকেইটাতকৈ বাঘ ধাৰাবাহিকভাৱে অপৰাধী৷ আনপিনে মানুহে যে আকৌ খাদ্যৰ বাবে (বা কেতিয়াবা মূল্যৱান অংগৰ বাবে) অন্য জন্তুক হত্যা কৰে, তেতিয়া সেই অপৰাধৰ বিচাৰ ক’ত? হয়তো গাধ আৰু অন্য তৃণভোজী জন্তুবোৰৰ মতে প্রকৃতিক সজাই ৰখা সকলো গছ-গছনি, তৃণ-লতা সিহঁতৰ খাদ্যৰ ভিতৰত৷ মানুহৰ এক আশ্চর্য প্রৱণতা যে তেওঁলোকৰ মূল্যবোধৰ ক্ষেত্রখন সমগ্র মহাবিশ্বৰ বাবেই প্রযোজ্য৷\nচার্লছ ডিকেন্সৰ ‘অলিভাৰ টুইষ্ট’ উপন্যাসৰ এক চৰিত্রই কৈছিল, ‘....ল ইজ আ অ্যাছ৲ (Law is ‘a’ ass)৷ অর্থাৎ আইনৰ উদ্ভট ভাবনা আৰু ধাৰণাবোৰ একো একোটা বিৰাট মূর্খাম়ি, একো একোটা গাধ৷ অ্যাছ শব্দটোৰ আগত ‘অ্যান’ৰ পৰিৱর্ত্তে ‘আ’ বহুওৱাটো নিশ্চয় এক ইচছাকৃত নিপুণ কাৰছাজি৷ অৱশ্যে, আইনক গাধা বুলি কোৱা হৈছিল দুশ বছৰ পূর্বৰ এখন নাটকত়, হয়তোবা তাৰো পূর্বে৷ কিন্তু গাধা চৰকাৰীভাৱে গ্রেপ্তাৰ হোৱাৰ পাছত এতিয়া আৰু তেনে নাটকীয় বচন নচলিবহ্ল ইউৰোপত দ্বাদশৰ পৰা অষ্টাদশ শতাব্দী পর্যন্ত জন্তুৰ বিচাৰ চলিছিল়, বহু সময়ত সিহঁতক মৃতুদণ্ড দিয়াৰো উদাহৰণ আছে৷\n২০১৫ চনত ভাৰতত গুপ্তচৰ সন্দেহ কৰি গ্রেপ্তাৰ কৰা হৈছিল এটি পাৰ চৰাইক৷ যোৱা বছৰ মেক্সিকোত গ্রেপ্তাৰ হৈছিল এটি গাধ, মানুহক কামোৰাৰ অপৰাধত৷ কল্পবিজ্ঞান লেখক স্তানিছোৱাভ লেমে বাৰম্বাৰ কৈছে মানুহে নিজক কেন্দ্র কৰি সর্বত্র সিদ্ধ বুলি যি নীতিৰ সংমণ্ডল ৰচনা কৰিছে, সেই ঔদ্ধত্যই মানুহক মহামস্তানৰ ভূমিকাত প্রতিষ্ঠিত কৰিছে মাত্র৷ এয়া এক বুদ্ধিহীন আত্ম প্রশ্রয়ৰ নামান্তৰ মাথোন৷ লেমৰ এখন উপন্যাসত এটি গ্রহৰ সমুদ্রৰাশি চেতন পদার্থ হৈ বিৰাজ কৰে৷ সেই সমুদ্রই যেতিয়া তাৰ ওপৰত নিৰীক্ষাকাৰী মানুহৰ স্মৃতি বা কল্পনাৰ ভিত্তিত একো একোটা অৱয়ব প্রস্তুত কৰি মানুহৰ ওচৰলৈ প্রেৰণ কৰে, মানুহে তেতিয়া সেইবোৰক শত্রুজ্ঞান কৰে৷\nকিন্তু সেয়াই হয়তো সমুদ্রৰ যোগাযোগ চেষ্টা, বা মানুহৰ ওপৰত তাৰ ওলোটা পৰীক্ষা৷ আন এক উপন্যাসত এটি গ্রহত থাকে কেৱল ক্ষুদ্র ক্ষুদ্র যন্ত্রবোৰ৷ সেইবোৰে আগন্তুক মানুহৰ স্মৃতি শুহি লয়৷ যন্ত্রবোৰে কাহানিও নেদেখা মানুহ নামৰ অদ্ভুত প্রাণীটোক নিচিনে বা নুবুজে, মাত্র আত্মৰক্ষাৰ বাবে সিহঁতে সেই কাম কৰে৷ সিহঁতৰ ওপৰত মানুহৰ আইন-কানুন, ন্যায়-অন্যায় অর্থহীন, কাৰণ সিহঁত এক সম্পূর্ণ স্বতন্ত্র সত্তাৰ অধিকাৰী৷ মানুহে সেইবোৰকো শত্রু জ্ঞান কৰে৷ তুমুল প্রযুক্তি যুদ্ধত অৱতীর্ণ হয়, অনর্থক৷ তেনেহ’লে দেখো, বা-মাৰলী বা ছুনামিত যেতিয়া মানুহ মৰে, সেই প্রলয়বোৰৰ বিৰুদ্ধেও মানুহে অভিযান আৰম্ভ কৰিব নেকি? গতিকে গাধক আটক কৰি মানুহে নিজেই নিজৰ ওচৰত হঁাহিয়াতৰ পাত্র হৈছে৷\nফ’ন : ৯৪৩৫১-০০০১৬\nৰাজ্যত উন্নয়নমূলক কাম-কাজ মন্থৰ\nহিলৈখুন্দা চৰত সন্দেহজনক নাগৰিকৰ আগ্রাসন\nBangladesh PM to visit India to expand cooperative ties\nIndia eyes historic medal haul in Rio games\nআজি কাজিৰঙাত মুখ্যমন্ত্রী সোণোৱাল-জেলিয়াঙৰ বৈঠক\n9th Indo-Myanmar Border Committee Meet at Imphal concludes\nAll Rights Reserved 2018 © The Janambhumi | Total visits : 6058167


হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-১১ : ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-১১ : ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-১১\nমাজৰাতিলৈকে ঠিকেই গৈ আছিল। এটাৰ পিছত এটাকৈ চেলাইন লগাই থোৱা আছিল। আৰু আমি বাৰান্দাতে বেডৰ কাষত এখন কাপোৰ পাৰি পৰ দিছিলোঁ। অনুপমে ফোনটো লৈ ইফালে-সিফালে ঘূৰি আছিল। ম‍ইনাক শুবলৈ কৈ থকাৰ পিছতো শুব পৰা নাছিল। বাৰে বাৰে “জপং-জপং” শব্দ শুনা যেন পাই ম‍ই চক খাই উঠিছিলোঁ। খুড়া আহি পিছদিনা ৰাতিপুৱা তেজ দিবলৈ মানুহ এজন লৈ আহিব বুলি কৈ গৈছিল। আৰু অজ্ঞান অৱস্থাত পৰি আছিল কৈলাশদা। মাজে মাজে সি ভ্ৰম বকিছিল। ৯ টা মানতে এবাৰ ডাক্তৰ আহি চাই গৈছিল আৰু মাজৰাতিলৈকে কোনো খবৰ নাছিল। আচল সময়খিনি আৰম্ভ হৈছিল ১ মান বজাৰ পৰা। কৈলাশদা হঠাতে চক খাই চক খাই উঠিছিল আৰু হাত-ভৰিবোৰ লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা হৈ আহিছিল। আমাৰ দৌৰা-দোৰি লগাই দিছিলোঁ… কিন্তু কতো ডাক্তৰ-নাৰ্চক বিচাৰি পোৱা নাছিলোঁ। আমাৰ অৱস্থা দেখি ৱাৰ্ডবয় এজন ক’ৰবাৰ পৰা দৌৰি আহি কৈলাশদাৰ ওচৰ পাইছিল। অনুপমে কৰবালৈ ফোন লগোৱা আৰম্ভ কৰি দিছিল। ডাক্তৰ-নাৰ্চ কাকো বিচাৰি নাপাই ঘৰলৈ ফোন এটা লগাওঁ বুলি পেণ্টৰ পকেটত হাত ভৰাই চাওঁ, নাই ফোনটোও পাহৰি আহিলোঁ। কি কৰোঁ, কি নকৰোঁকৈ মহিলা ৱাৰ্ডলৈ গৈ মোৰ চকু কপালত উঠিল। এজন ডাক্তৰ আৰু দুগৰাকী নাৰ্চে ৫ টাকৈ ডেলিভাৰী কৰাই আছে। ডাক্তৰক মাতিব খুজিও প্ৰসৱ বেদনাত চিঞৰি থকা মানুহ কেইৰাকীৰ অৱস্থালৈ চাই ম‍ই ৰৈ গ’লোঁ। কি কৰোঁ এতিয়া, ইমান স্বাৰ্থপৰ কেনেকৈ হওঁ… কিদৰে এই অৱস্থাত এৰি ডাক্তৰ বা নাৰ্চগৰাকীক মাতো! তেনেতে ডাক্তৰজনে মোৰ চকুলৈ চালে।\n-চাৰ, বাহিৰত যে পেচেণ্টটো… হাত-ভৰিবোৰ লৰাব নোৱাৰা হৈ গৈছে।\n-হু! সেই যে ব্লিডিং হৈ থকা পেচেণ্টটো?\n-ঐ যমুনা, এইৰ এটেণ্ডেণ্ট কোনোবা আছেনে নাই? মাইকী মানুহ আছে যদি মাত….. ম‍ই পত্‌কৈ আহি আছোঁ। নাৰ্চ এগৰাকীক পৰামৰ্শ দি তেওঁ মোৰ কাষেৰেই সোঁ-সোৱাই বাৰান্দাৰ চুকটোলৈ আগবাঢ়ি গ’ল। যাওতে ৰেষ্টৰুমত থকা জাগ এটাৰ পানীৰে হাতখিনি এনেকৈ ধুলে যেন কেই ছেকেণ্ডমান দেৰি হ’লেই বহুত ডাঙৰ ঘটনা ঘটি যাব। কৈলাশদাৰ হাতৰ ৰগত হাত দিয়েই ডাক্তৰ চিঞৰি উঠিল- ও মাই গড!\n-আৰু কোন আছে আপোনালোকৰ লগত? ব্লাড দিব লাগিব। এতিয়াই। আপোনালোকে মানুহ বিচাৰক। অতি সোনকালে তেজ যোগাৰ কৰিব নোৱাৰিলে পেচেণ্টৰ কণ্ডিচন কব নোৱাৰি। এতিয়া ম‍ই হেমাক্সিল দিয়াৰ বাহিৰে বেলেগ উপায় দেখা নাই। গতিকে এঘণ্টামানৰ ভিতৰতে ব্লাড যোগাৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰক।\nইপিনে অনুপম দৌৰি আহি ওচৰ পাইছিলেই। সি তপৰাই মাত লগালে- চাৰ, ম‍ই আছোঁ। আপুনি কি কৰিব লাগে আৰম্ভ কৰক।\n-চাওক, আমাৰ এইখন স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰহে। ইয়াত ব্লাড লব পৰা ব্যৱস্থা নাথাকে। যদি চিভিলৰ পৰা আপোনালোকে তেজ আনি দিব পাৰে, তেন্তে দিব পৰা যাব। ৰোগীৰ অৱস্থা এতিয়া ইমানেই বেয়া যে, চিভিললৈকে নিবলৈও অনুমতি দিব পৰা নাযাব। সেয়েহে আপোনালোকে পাৰে যদি কিবা উপায়েৰে ব্লাড অনাৰ ব্যৱস্থা কৰক। ম‍ই এখন লিখি দিম বাৰু।\n-কিন্তু চাৰ, ইয়াত দেখোন ব্লাড বেংক নে কি লিখা থকা ৰুম এটা দেখা যেন পাইছিলো।\n-সেইটো ব্লাড কালেকচন চেণ্টাৰহে। লেব’ৰেট’ৰী টেষ্টৰ বাবে।\nমাজৰাতি। ক্ৰিটিকেল কণ্ডিচনত ৬-৭ জন ৰোগী। এজন ডাক্তৰ, দুগৰাকী নাৰ্চ। কোনোৱে আহৰি পোৱা নাই। অভিজ্ঞতাই কাম শিকাই তোলা ৱাৰ্ডবয় কেইজন কোনো ৰোগীৰ ওচৰলৈ গ’লেও এটেণ্ডেণ্টে সৰগ ঢুকি পোৱা যেন পাইছে। তাৰ পিছতো ডাক্তৰে কৈলাশদাৰ কেচটো গুৰুত্বসহকাৰে লৈছে। মাজৰাতি ব্লাড দিয়াৰ কথা ভাবিছে। অথচ আমি… আমি যেন প্ৰথম খোজতেই ৰৈ গ’লোঁ। আমি কোনেও নাজানো চিভিলত ব্লাড পোৱা যাবনে নাযায়, আৰু নাজানো কেনেকৈ যাম। কৈলাশদাৰ গা শেঁতা পৰি গৈছে। মুখেৰে অনৰ্গল বিৰবিৰাই কিবাকিবি বকিয়েই আছে, অস্পষ্টকৈ।\nহঠাতে মোৰ মনত পৰিল…হেমন্তৰ কথা। লেব’ৰট’ৰী টেকনিচিয়ান পঢ়ি আহি কৰবাত লেব’ৰেট’ৰী খুলিব বুলি শুনিছিলোঁ কেইদিনমান আগতে। সি কিবা সহায় কৰিব পাৰেই বা!\n-অনুপম, হেমন্ত ক’ত আছে? তাক ফোন নম্বৰ আছেনা? আছে যদি ফোন এটা কৰচুন। কিজানি কিবা সহায় কৰ্বা পাৰেই।\n-অ’, ভাল মনত ফেলৈছা । হেমন্ত আছে দেখুন… ৰহ।\nকেবাবাৰো ফোন কাটি যোৱাৰ পিছত অৱশেষত হেমন্ত‍ই ফোন উঠালে। অনুপমে তাৰ সুন্দৰ কথনভংগীৰে হেমন্তক বুজালে পৰিস্থিতিৰ গভীৰতাৰ কথা।\n-হা! ইমান ঘটনা ঘটছি, অথচ মোক ইটাহে কৈছা? ৰহ… ম‍ই নলবাৰী চিভিলৰ পৰা লৈ যাই আছু। মোক ডিটেইলখেনি দিছুন। মোৰ পৰা বেছি দূৰ নহৈ যিত্তে প্ৰোব্লেম নাই।\nআমাৰ মুখলৈ অলপ পানী আহিল।\nভাল-বেয়া, ভাল-বেয়া, এনেকৈ উঠা নমা হৈ আছিল আমাৰ ভাগ্যৰ ৰেখা। সেই মাছ মৰাৰ আৰম্ভণিৰপৰাই। জালখন নিগনিয়ে কূটাৰ পিছতো আমি জোৰা কাটিবলৈ টায়াৰ বিচাৰি পাইছিলোঁ, ইমান পানীৰ পিছতো আমি সঠিক দিশতেই আগবাঢ়িছিলোঁ, মাছ নাপায়ো শেষত আমি ফাঁচীলেঙীৰ মাছ সৰকাব পাৰিছিলোঁ, মাজ পথাৰত বাট হেৰুওৱাৰ পিছতো অৱশেষত আমি বাট বিচাৰি পাইছিলোঁ, সঠিক ভাৱেই ভূতৰূপী ভেকুলী বিচাৰি পাবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ, আৰু বেজৰ হাতৰপৰা ৰক্তক্ষৰণত লেবেজান হৈ পৰা কৈলাশদাক হাস্পতাল পোৱাবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ। আৰু এতিয়া, যেতিয়া তেজৰ প্ৰয়োজন হৈছে, অনুপম আহি হাজিৰ হৈছে, মাজৰাতি টোপনিৰ পৰা উঠি হেমন্ত‍ই কৈছে “ম‍ই লৈ আহি আছু ৰহ”। এবাৰ আকাশলৈ চালোঁ, যিখন আকাশে মোক সাহস দি আহিছে, যিখন আকাশলৈ চাই ম‍ই বহুতো সিদ্ধান্ত লবলৈ সহায় পাইছিলোঁ… আজিও সহায় কৰা হ’লে আকাশখনে।\nডাক্তৰে ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাৰে ’হেমাক্সিল’ যোগাৰ কৰি ৰোগীক দিয়া আৰম্ভ কৰি দিলে। ম‍ইনাই কাষত চকুপানী টুকি টুকি বহি আছে। ম‍ই ইপিনৰ পৰা সিপিনলৈ ঘূৰি আছোঁ। অতি ঘনকৈ ডাক্তৰে এবাৰ এইফালে এবাৰ মহিলা ৱাৰ্ডৰ পাক মাৰি আছে। তাতো কেবাটাও ক্ৰিটিকেল কেচ। সময় গৈ আছে। লাহে লাহে কৈলাশদাৰ দেহৰ উত্তাপ বাঢ়ি আছে। সফলভাৱে মহিলা ৱাৰ্ডত সন্তান জন্ম হৈ আছে… লাহে লাহে চিঞৰ-বাখৰবোৰ কমি আহিবলৈ ধৰিছে। তেনে সময়তে তেজ লৈ হেমন্ত হাজিৰ হ’লহি। ব্যক্তিগত চিনাকিসূত্ৰে হেমন্ত‍ই আনিবলৈ সক্ষম হোৱা তেজখিনি লৈ ডাক্তৰৰ তত্‍পৰতা যেন দুগুণে বাঢ়ি গ’ল। তেওঁ অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে তেজ দিয়া কাম আৰম্ভ কৰি দিলে।\nহেমন্ত। নলবাৰী চিভিলৰ কাষতে নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিছে তাৰ লেব’ৰেট’ৰী । আজি যেন ভগৱানৰ ৰূপতহে আমাৰ সন্মুখত দেখা দিলেহি! ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিবলৈ তাক মোৰ ওচৰত ভাষা নাছিল। যিজন হেমন্তক অলপমান কথাৰ বাবে মাতিবলৈ বাদ দিছিলোঁ, কাজিয়া কৰিছিলোঁ, সেই হেমন্ত‍ই আহি ইমান ডাঙৰ সহায় কৰি দিছিল যে ধন্যবাদ দিবলৈ অথবা আগৰ কৃত কামৰ বাবে ক্ষমা খুজিবলৈও ম‍ই লাজ পাইছিলোঁ। অনুপমৰ ইচ্ছা পূৰণ হোৱাৰ পথত আগবাঢ়িছিল। নলবাৰী চিভিলত গৈ তেজ দান কৰাৰ বাবে সি যাবলৈ বুলি সাজু হৈছিল। ভূতে ধৰা কৈলাশদাক তেজ দি সুস্থ কৰিবলৈ নিজৰ দেহৰপৰা এটোপ এটোপ তেজক সঞ্জীৱনীৰ ৰূপ দিবলৈ সি ব্যগ্ৰ হৈ পৰিছিল। আৰু ডাক্তৰ ! অবিৰামভাৱে লাগি আছিল কৈলাশদাৰ লগত।\nপুৱতি নিশা যেতিয়া ডাক্তৰে মাতিছিল তেতিয়া প্ৰায় ৪ বাজিছিল। আধাঘণ্টামান আগতে ৰাতিপুৱাই অহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি হেমন্ত তাৰ ভাৰাঘৰলৈ উভতি গৈছিল। লগত লৈ গৈছিল অনুপমকো। ম‍ইনাই চকুৰ পলক নমৰাকৈ শুশ্ৰূষা কৰি আছিল কৈলাশদাক। বিচনীখনেৰে অহৰহ বিচিয়েই আছিল তাই। একেবাৰে টান সময়খিনিত তাইৰ চকুৰ পিনে চাই এক ক’লা ডাৱৰ দেখিছিলোঁ, এতিয়া সেই ভয় আৰু নাই। ম‍ই বাৰান্দাতে থকা খুটা এটাত আউজি অলপ জিৰণি লৈছিলোঁ। জিৰণি লোৱা মানে বহিহে আছিলো। ৱাৰ্ডবয়জনে আহি ডাক্তৰে মতা বুলি কোৱাত ম‍ই বহি থকাৰ পৰা উঠি বহিলোঁ।\n-ম‍ইনা, ত‍ই অলপ থাকচুন। ম‍ই ডাক্তৰক লগ ধৰি আহু।\nম‍ই উঠি ডাক্তৰৰ ৰেষ্টৰুমলৈ আগবাঢ়িলো। হঠাতে কাণৰ কাষত বাজি উঠিল অনুপমৰ লগত হোৱা কথাখিনি-\n-তোৰতো ঘোৰোত চিন্তা কৰি আছে কিজানি?\n-নাই। ম‍ই জানৈছু।\n– কি বুলি?\n-তেজ দিবা আহা বুলি।\n-একো কোনাই মাএ?\n-কৈ দিলু… তুহুন অকৰ্মণ্য এটা পুহি ৰাখা বুলি গালি পাৰি থাকা, আজি কিবা এটা কৰ্বা চাঞ্চ পাইছু, কৰবাতো দি।\n-কি কৈছি তিত্তে?\n-একো মাতা নাই… হয়তো ফোনটু ৰাখি কান্দছি।\nৰেষ্টৰুমৰ বাহিৰত গৈ পোৱাৰ লগে লগে ডাক্তৰজনে এনেভাৱে মাতিলে যেন তেওঁ মোলৈহে বাট চাই আছিল।\n-কৈলাশ শৰ্মা আপোনালোকৰ ঘৰৰে?\n-হয় চাৰ, মোৰ দাদা।\n-কেনেকৈ কি হৈছিল?\nম‍ই মাছ মাৰিবলৈ যোৱাৰ পৰা সকলোখিনি আদ্যোপান্ত ভাঙি ক’লোঁ। শুনাৰ পিছত তেওঁ কৈ উঠিল-\n-ভাল কাম কৰিছে, সেইখিনি সচেতনতা আজি আমাৰ সকলোকে লাগে।\n-ভাল নে বেয়া হ’ল নাজানু চাৰ, পাছে গাঁৱত হ’লে হাহাকাৰ হৈ আছে।\n-হ’ব দিয়ক। এনে কাম কৰিবলৈ কোনোৱা নহয় কোনোবাই ইনিচিয়েটিভতো লব‍ই লাগিব। আপুনি সেই ইনিচিয়েটিভ লৈছে…. গতিকে অলপ প্ৰেচাৰ আহিব‍ই। পাচে ম‍ই আপোনাক মাতি আনিছু আন এটা কথা কবৰ বাবেহে।\nম‍ই ডাক্তৰলৈ চালো।\n-এই যে ম‍ই হেমাক্সিল ইউজ কৰিছোঁ, তেজ বাহিৰৰ পৰা আনিছোঁ সেয়া আচলতে আমাৰ নীতিবিৰুদ্ধ। কিন্তু ৰোগীজনৰ অৱস্থা চাই ম‍ই অলপ নীতিবিৰুদ্ধ কাম কৰিলোঁ। তাৰ বাবে আপোনালোকৰ সহায় লাগে।\n-কেনেকুৱা সহায়, কওক ম‍ই সাজু আছোঁ।\n-কাৰো আগত ক’ব নালাগে যে অনুমোদন অবিহনে আপোনালোকে তেজ লৈ আহিছে।\n-ধন্যবাদ। বাকী ৰোগী এতিয়া আউট অৱ ডেঞ্জাৰ। কিন্তু আৰু তেজ দিব লাগিব। গতিকে আপোনালোকে তেজৰ বিচাৰ-খোচাৰ কৰি থাকক।\n-হ’ব চাৰ। আৰু কেতিয়ালৈকে তেজ দিব লাগিব।\n-পাৰিলে আজি আবেলিলৈকে দিব লাগিব।\nসময় আগবাঢ়িছিল। আগবাঢ়িছিল মানুহৰ চেতনাবোধৰ যাত্ৰাও। গাঁওৰ যিসকল মানুহে আমাক বাধা দিছিল, প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰি লাহে লাহে দুৰ্বল হৈ আহিছিল। মানুহবোৰৰ কেইজনমানে বুজি পাইছিল কথাবোৰ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলো প্ৰতিৰোধ নকৰা হৈছিল। তিনিসপ্তাহ হাস্পতালত পৰি থকাৰ পিছত কৈলাশদাক ঘৰলৈ আহিবলৈ অনুমতি দিছিল ডক্তৰে। তেৰ বটল তেজ দিব লগা হৈছিল। অৱশ্যে দ্বিতীয় দিনাৰপৰা তেজৰ বাবে হাহাকাৰ কৰিব লগা হোৱা নাছিল। অনুপমৰ কথামতে “বানৰ সেনা” জঁপিয়াই পৰিছিল ৰক্তদান যুঁজত। এজন-দুজনকৈ ডেকাসকল আগবাঢ়ি আহিছিল তেজ দিবলৈ, আৰু সকলোকে নলবাৰী চিভিল হাস্পতালত কেনেকৈ কি কৰিব লাগিব, সুন্দৰভাৱে বুজাই দিছিল হেমন্ত‍ই। ৰোগীৰ লগত অহৰহ লাগি আছিলোঁ ম‍ই, এৰা দিলেই কিজানি কৰবাত কেনা লাগি যায়! তৃতীয় দিনাখন ডাক্তৰজনাৰ অনুগ্ৰহত আমি ৰোগীৰ বাবে জেনেৰেল ৱাৰ্ডত বে’ড পাইছিলোঁ। তাৰ পিছত যেন সকলোখিনি ঠিকেই গৈছিল।\nসকলো বস্তু-বাহানি ঠিক ঠাক কৰি ম‍ই বেডৰ আশে-পাশে এবাৰ শেষ নজৰ দি ওলাই আহিলো হাস্পতালৰ পৰা। কৈলাশদাক লৈ ইতিমধ্যে খুৰাহঁত আগতেই ওলাই গৈছে। সকলোখিনি ঠিকে-ঠাকে হৈ যোৱাৰ বাবে অজানা কোনোবাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতাত গদগদ হৈ যেতিয়া হাস্পতালৰপৰা ওলাই আহিছিলোঁ, হাস্পতালৰ গেটত মোলৈ বাট চাই আছিল আন এক আশ্বৰ্য। এক ইতিহাস। মোৰ চকু থৰ হৈ ৰৈছিল। মোৰ সন্মুখত থিয় হৈ আছিল .. আলোছাঁয়া। আজি প্ৰায় দহ বছৰ আগতেই পাহৰণিত কবৰস্থিত কৰিব খোজা….আলোছাঁয়া।\n← শিক্ষকতা জীৱনৰ কিছু অনুভৱ-8 : নিবেদিতা বৰি\nবৃন্দাবনৰ প্ৰেম (৯) : প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা →\nবিষয় – সঞ্চয় আৰু বিনিয়োগ – ৬


আকৌ কাল ৰূপ লৈছে কোৰোণাই! আমেৰিকাত এদিনতে দুই লাখ আক্ৰান্ত, ভাৰতবৰ্ষতো ঠায়ে ঠয়ে বন্ধ কৰিলে স্কুল-কলেজ, জাৰি কৰিলে সান্ধ্য আইন Nearly-2-lakh-new-COVID-cases-in-a-single-day-in-the-US– News18 Assam\nআকৌ কাল ৰূপ লৈছে কোৰোণাই! আমেৰিকাত এদিনতে দুই লাখ আক্ৰান্ত, ভাৰতবৰ্ষতো ঠায়ে ঠয়ে বন্ধ কৰিলে স্কুল-কলেজ, জাৰি কৰিলে সান্ধ্য আইন\nUpdated:November 21, 2020, 12:04 PM IST\nআকৌ কোৰোণাই লৈছে কাল ৰূপ\nআকৌ বাঢ়িছে কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ! পৰিস্থিতি কিছু সুস্থিৰ হোৱাৰ দিশে আগবঢ়িবলৈ লোৱাৰ সময়তে আকৌ আৰম্ভ হৈছে কোৰোণাৰ ভয়াৱহ সংক্ৰমণ। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত মাত্ৰ এদিনতে নতুনকৈ কোৰোণাত আক্ৰান্ত হৈছে প্ৰায় দুই লাখ লোক। সেইদৰে বাঢ়িছে মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যাও। ইয়াৰ সমান্তৰালকৈ ইউৰোপৰো বহু কেইখন দেশত এতিয়া জাৰি কৰা হৈছে ল’ক ডাউন।\nঅসমত এই মুহূৰ্তত যদিও কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ কিছু হ্ৰাস পাইছে, তথাপিও দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এতিয়াও অব্যাহত আছে কোৰোণাৰ সন্ত্ৰাস। ভয়ংকৰ ভাবে সংক্ৰমণ হৈছে দিল্লীত। ঠাণ্ডাৰ প্ৰকোপ বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি বৰ্তমান সময়ত এক চিন্তাৰ কাৰণ হৈ পৰিছে।\nশুকুৰবাৰে দিনটোত দিল্লীত নতুনকৈ ১১৮ জন লোক কোৰোণাত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুক সাৱটি লয়। ইফালে পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আহমেদাবাদত পুনৰ সান্ধ্য আইন জাৰি কৰা হৈছে। ইফালে মহাৰাষ্ট্ৰতো ৩১ ডিচেম্বৰ পৰ্যন্ত বিদ্যালয় বন্ধ ৰখাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছে।\nFirst published: November 21, 2020, 12:04 PM IST


প্ৰিন্স অফ ৱেলছ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্ৰিন্স অফ ৱেলছ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান\n(প্ৰিন্স অফ ৱেল্‌চ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nHRH The Prince of Wales Institute of Engineering and Technology\nWork is Worship (কৰ্ময়ে ধৰ্ম)\nডঃ হিতেশ তহবিলদাৰ\n, যোৰহাট, অসম, ভাৰত\n26°45′12″N 94°13′03″E / 26.7533°N 94.2174°E / 26.7533; 94.2174স্থানাংক: 26°45′12″N 94°13′03″E / 26.7533°N 94.2174°E / 26.7533; 94.2174\nহিছ ৰয়েল হাইনেছ প্ৰিন্স অফ ৱেলছ অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান অসমৰ যোৰহাটত অৱস্থিত এখন উল্লেখযোগ্য প্ৰযুক্তি শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। ১৯২৭ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে এই প্ৰতিষ্ঠান খন স্থাপন কৰিছিল। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষা প্ৰদান কৰা এইখন প্ৰথম প্ৰতিষ্ঠান।\n3.1 বিভাগ সমূহ\nপ্ৰতিষ্ঠান খন যোৰহাটৰ গড়আলিৰ ৩১ একৰ মাটিত অৱস্থিত। ই যোৰহাট ৰে'ল ষ্টেচনৰ পৰা মাত্ৰ ১.৫ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। ইয়াৰ পৰা যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় ৬ কিঃমিঃ আৰু যোৰহাট বাছ ষ্টেচন ৬.৫ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী বিমান বন্দৰ হৈছে ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰ।\nপ্ৰতিষ্ঠানখনে ব্যৱহাৰিক, যান্ত্ৰিক,বৈদ্যুতিক, কৃষি, অট'মোবাইল, অণুবিদ্যুৎ আৰু দূৰসংযোগ আৰু সঁজুলিবিদ্যা অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত ৩ বছৰীয়া ডিপ্ল'মা পাঠ্যকম আগবঢ়ায়। এই সকলো পাঠ্যক্ৰম অসম প্ৰযুক্তি শিক্ষা সঞ্চালকালয় অধীনৰ ৰাজ্যিক প্ৰযুক্তি শিক্ষা পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ পাঠ্যক্ৰমৰ নামভৰ্তিৰ বাবে প্ৰতিবছৰে প্ৰযুক্তি শিক্ষা সঞ্চালকালয়, অসমে পলিটেকনিক প্ৰৱেশ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰে।\nকৃষি অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ (Department of Agricultural)\nঅণুবিদ্যুৎ আৰু দূৰসংযোগ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ (Department of Electronics & Telecommunication Engineering)\nঅট'মোবাইল অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ\n(Department of Automobile Engineering)\nসঁজুলিবিদ্যা অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ (Department of Instrumentation Engineering)\n↑ "Jorhat District, Assam". http://jorhat.gov.in/technical-institutes-in-jorhat.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2017-06-20.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰিন্স_অফ_ৱেলছ_অভিযান্ত্ৰিক_আৰু_প্ৰযুক্তিবিদ্যা_প্ৰতিষ্ঠান&oldid=168711"ৰ পৰা সংকলিত\nযোৰহাট জিলাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ জুন, ২০১৭ তাৰিখে ০০:২৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অভাব অথবা অৰ্থনৈতিক সংকটত পৰিছে নেকি? এই ৫টা বিষয়ত সঠিক সিদ্ধান্ত লওক– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »অভাব অথবা অৰ্থনৈতিক সংকটত পৰিছে নেকি? এই ৫টা বিষয়ত সঠিক সিদ্ধান্ত লওক\nঅভাব অথবা অৰ্থনৈতিক সংকটত পৰিছে নেকি? এই ৫টা বিষয়ত সঠিক সিদ্ধান্ত লওক\nজীৱনত ধন উপাৰ্জনৰ লগতে তাৰ যথাযথ ব্যৱহাৰ অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ।\n| January 13, 2021, 10:52 IST\nজীৱনত ধন উপাৰ্জনৰ লগতে তাৰ যথাযথ ব্যৱহাৰ অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই ক্ষেত্ৰত বহুতে বিনিয়োগ কৰে। কোনোৱে বীমা কৰে। কিন্তু সকলো ক্ষেত্ৰতে প্লনিঙৰ প্ৰয়োজন। বিভিন্ন সময়ত উপাৰ্জনৰ পৰিমাণ কমিব পাৰে। চাকৰি যাব পৰে। ব্যৱসায়ত লোকচান হব পাৰে। পৰিয়ালৰ সমস্যাও হ'ব পাৰে। কিন্তু বিভিন্ন পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ আগতীয়াকৈ সাজু হৈ থকাতো ভাল।\nউপাৰ্জন পৰিৱৰ্তন, এটা সকলোৰে পক্ষে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। এই ক্ষেত্ৰত নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰত বা বছৰৰ শেষত আয় বঢ়াৰ লগে লগে নিজৰ অৰ্থনৈতিক সিদ্ধান্ত পৰিবৰ্তন হ'ব পাৰে। সেই অনুযায়ী বিনিয়োগ আৰু বীমা কৰিব লাগিব। সকলো বুজি সিদ্ধান্ত লব লাগিব। কাৰণ কোন সময়ত চাকৰি যায় বা ডাঙৰ সমস্যা আহে, কোনেও কব নোৱাৰে।\nউচ্চাকাংক্ষাৰ লগে লগে উপাৰ্জন চাব লাগিব। নিজৰ আয়-ব্যয়ৰ ওপৰত দৃষ্টি ৰাখিব লাগে। কৰবাত বিনিয়োগ কৰাৰ আগতে সকলো বিষয় বা নিজৰ ইনভেষ্ট কেপাচিটীত নজৰ ৰাখিব লাগিব। পৰিস্থিতি বুজি সিদ্ধান্ত ল'ব লাগিব। যদি আয় বাঢ়ে তেন্তে পৰিকল্পনা সলনি হব।\nজীৱনৰ কোনো ডাঙৰ ঘটনা, সন্তানৰ জন্ম, তেওঁলোকৰ পঢ়া-শুনা, উচ্চশিক্ষা, এইবোৰ জীবনৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ। কেৱল সংশ্লিষ্ট ব্য়ক্তিৰ নহয়,, লগতে জড়িত হৈ আছে তেওঁৰ পত্নী, পুত্ৰ, পৰিয়ালৰ আন আন সদস্য। এই ক্ষেত্ৰত সঠিক অৰ্থনৈতিক পৰিকল্পনা জৰুৰী। বিভিন্ন ধৰণৰ মিউচুৱেল ফাণ্ড, বিনিয়োগ, বণ্ড ইনভেষ্টমেণ্ট, বীমা আদি পৰ্যালোচনা কৰিব লাগে।\nবিভিন্ন লোনঃ প্ৰায় প্ৰত্যেকৰে গাড়ী ক্ৰয় বা ডাঙৰ কৈ ঘৰ সঁজাৰ সপোন থাকে। এই ক্ষেত্ৰত জীবনৰ অন্যতম ডাঙৰ অৰ্থনৈতিক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ দৰকাৰ।\nকোনো ডাঙৰ বিপদ! স্বাস্থ্য বীমা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। বৰ্তমান চৌদিশে প্ৰদূষণ। কোন সময়ত কাৰ কি হয়, কোনেও কব নোৱাৰে। গতিকে আগতীয়াকৈ সতৰ্ক হৈ থকা অত্যন্ত প্ৰয়োজন। নজনাকৈ কোনো জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হলে হুলোক আৰ্থিক সমস্যাত পৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। গতিকে এই ক্ষেত্ৰত আগতীয়াকৈ সতৰ্ক হৈ থকা ভাল। সেয়েহে ভালদৰে পৰিকল্পনাৰে জীবনটো আগবঢ়াই নিব লাগে।