AHSEC 2nd year Education Chapter 1 : স্বাধীনতাৰ কালৰ ভাৰত আৰু অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বিকাশ - Sebahslc.In\nApril 30, 2022 by sebahslc.in\nপাঠ স্বাধীনতাৰ কালৰ ভাৰত আৰু অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বিকাশ\nHs 2nd year education chapter 1 Assamese Medium\nপ্র : ECCE বুলিলে কি বুজা?\nউ: ECCE অর্থাৎ Early Childhood Care and Education বুলিলে আগতীয়া বাল্যকালৰ তত্ত্বাৱধান আৰু শিক্ষাক বুজায়। ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিত কণ কণ শিশুসকলৰ বিকাশৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। শিশুসকলে যাতে আনন্দমুখৰ পৰিৱেশৰ মাজত বিকাশ লাভ কৰিব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা লোৱা হয় বাবে ইয়াত সুযম স্বাস্থ্যসম্মত খাদ্যৰ যোগান দিয়াৰ লগতে সামাজিক, মানসিক আৰু শাৰীৰিক দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়।\nপ্ৰঃ অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাবে চাৰিটা পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা ।\nউত্তৰঃ অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাবে চাৰিটা পৰামৰ্শ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-\n(১) শিক্ষাৰ গুণগত মানদণ্ড উন্নত কৰাৰ বাবে বৈষম্যমূলক শিক্ষা ব্যৱস্থা আঁতৰ কৰিব লাগিব।\n(২) প্রশিক্ষণ প্রাপ্ত শিক্ষক নিযুক্তি দিব লাগে।\n(৩) মাধ্যমিক শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰায়োগিক বিধৰ কৰি তোলা।\n(৪) মাধ্যমিক শিক্ষাত বৃত্তিমূলক বিষয় অন্তর্ভুক্ত কৰিব লাগে।\nপ্রঃ কোঠাৰী আয়োগৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী কর্ম- অভিজ্ঞতা’ কি?\nউ : কোঠাৰী আয়োগে শিক্ষাৰ গাঁথনি ১০+২+৩ ৰ ভিত্তিত হোৱাটোৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে। কোঠাৰী আয়োগে মত পোষণ কৰিছিল যে কৰ্ম অভিজ্ঞতা আমাৰ সাধাৰণ আৰু বৃত্তিমূলক সকলোবোৰ বিষয়ৰ শিক্ষাৰ অংশ হোৱা উচিত। কৰ্ম অভিজ্ঞতা প্ৰৱৰ্তনে আধুনিক শিক্ষাত থকা কৰ্ম বিমুখিতাৰ দুৰ্বলতা আঁতৰাব পাৰে।\nস্বাধীনতাৰ কালৰ ভাৰত আৰু অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বিকাশ\nপ্র : ছাত্ৰসকলৰ মাজত নেতৃত্ব গুণৰ বিকাশৰ বাবে মুডালিয়াৰ আয়োগে আগবঢ়োৱা দুটা পৰামৰ্শ উল্লেখ কৰা।\nউ : পৰামৰ্শ দুটা হৈছে- (১) মাধ্যমিক শিক্ষাত অনুশাসনৰ প্রশিক্ষণ আৰু (২) নেতৃত্বৰ প্ৰশিক্ষণ থাকিব লাগে। গতিকে মাধ্যমিক শিক্ষাত সাহিত্য কলা, ৰাজনীতি, বাণিজ্য আদিৰ ক্ষেত্ৰত নেতৃত্বৰ যোগান ধৰিব পৰা শিক্ষা ব্যৱস্থা হ’ব লাগিব।\nপ্রঃ ‘জাতীয় শিক্ষা ব্যৱস্থা’ বুলিলে কি বুজা?\nউ : জাতীয় শিক্ষা ব্যৱস্থা বুলিলে সমূহীয়া শিক্ষা সংগঠন আৰু সকলোৰে বাবে সমান শিক্ষাক বুজায়।\nপ্র : কোঠাৰী আয়োগৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী মাধ্যমিক শিক্ষাৰ গাঁথনিটো লিখা।\nউ : (১) ৫ বছৰীয়া মাধ্যমিক শিক্ষা (২) ৩ বছৰীয়া নিম্ন মাধ্যমিক শিক্ষা (৩) ৩ বছৰীয়া উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষা।\nপ্র : মুডালিয়াৰ আয়োগৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সংঘটিত হোৱা দুটা পৰিৱৰ্তন উল্লেখ কৰা।\nউ : পৰিৱৰ্তন দুটা হৈছে– (১) বহুমুখী বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা। (২) অসম মাধ্যমিক শিক্ষা আইন বলৱৎ।\n2nd year education chapter 1\nপ্র : উৎপাদনশীলতা আৰু শিক্ষাক সম্পর্কযুক্ত কৰিবৰ বাবে কোঠাৰী আয়োগৰ পৰামৰ্শসমূহ কি আছিল?\nউ : উৎপাদনশীলতা আৰু শিক্ষাক সম্পর্কযুক্ত কৰিবৰ বাবে কোঠাৰী আয়োগৰ পৰামৰ্শসমূহ হৈছে—\n(১) বিজ্ঞানভিত্তিক শিক্ষাঃ দৈনিক ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰীসমূহ বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰ। শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিজ্ঞান শিক্ষা অতি আৱশ্যকীয়। বিজ্ঞান শিক্ষাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আগুৱাই নিয়াৰ লগতে সমাজখনকো উন্নতিৰ পথত আগুৱাই লৈ যাব পাৰে।\n(২) বৃত্তিমুখীকৰণ : বৃত্তিমুখী শিক্ষা এটা নির্দিষ্ট শাখা হিচাপে পৰিগণিত হ’ব আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলক নিৰ্দিষ্ট পেচাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি তোলা হ’ব। বৃত্তমুখী শিক্ষাৰ অনুষ্ঠানসমূহ স্থাপন কৰাৰ দায়িত্ব চৰকাৰৰ ওপৰত থাকিব।\n(৩) কর্ম অভিজ্ঞতা : কোঠাৰী আয়োগে বৃত্তিমূলক শিক্ষা সম্প্ৰসাৰণত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি ‘কৰ্ম অভিজ্ঞতাৰ’ মাধ্যমত শিক্ষাক বিজ্ঞানসন্মত কৰি তোলাৰ কথা কৈছিল। কৰ্ম অভিজ্ঞতা আমাৰ সাধাৰণ আৰু বৃত্তিমূলক সকলোবিলাক বিষয়ৰ শিক্ষাৰ অংশ হ’ব লাগে।\n(৪) বিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী শিক্ষাৰ উন্নতি সাধন : কাৰিকৰী আৰু ব্যৱস্থাপনা শিক্ষাৰ ধাৰা যদিও দুটা পৃথক ধাৰণা, ইয়াৰ মাজত পৰস্পৰ সম্পৰ্ক আছে। কাৰিকৰী শিক্ষা আৰু ব্যৱস্থাপনা শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ পুনৰগঠন কৰা হ’ব লগতে অর্থনৈতিক, সামাজিক পৰিৱেশ, উৎপাদন আৰু পৰিচালন প্রক্রিয়া আদিৰ ৰিকাশ সাধন কৰিব লাগিব। আধুনিক আহিলা হিচাপে কম্পিউটাৰৰ ব্যৱহাৰ প্ৰশিক্ষণ বিস্তৃতভাৱে বিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ পৰা দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব। বিকাশৰ বাবে হোৱা গৱেষণাই বর্তমান প্রযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশ, উৎপাদন বৃদ্ধি আৰু থলুৱা বিকাশত সহায় কৰিব লাগিব।\nপ্ৰঃ ১৯৫২-৫৩ চনৰ মুডালিয়াৰ আয়োগে আঙুলিয়াই দিয়া অনুসৰি ভাৰতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ চাৰিটা আসোঁৱাহ উল্লেখ কৰা ৷\nউত্তৰ: মুডালিয়াৰ আয়োগৰ মতে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ চাৰিটা আসোঁৱাহ হ’ল—(১) আমাৰ বৰ্তমানৰ মাধ্যমিক শিক্ষা বাস্তৱ জীৱনৰ লগত জড়িত নহয়। এই শিক্ষা যান্ত্রিক, একমুখী, পুথিগত আৰু পৰিৱৰ্তনৰ দিশলৈ মনোযোগ নিদিয়া এক গতানুগতিক শিক্ষা ব্যৱস্থা।\n(২) বৰ্তমানৰ মাধ্যমিক শিক্ষা ঠেক গণ্ডীৰ আৰু এক পক্ষীয় হোৱাৰ কাৰণে সমতা প্রায় লোপ পাইছে। এনে পৰিস্থিতিত প্রকৃত ব্যক্তিত্বৰ গঠন সম্ভৱ নহয়।\n(৩) শ্রেণীসমূহত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা প্ৰয়োজনকৈ অধিক হোৱা বাবে শিক্ষক আৰু ছাত্ৰৰ মাজৰ পাৰস্পৰিক নিবিড় সম্বন্ধ ৰক্ষা কৰাত কঠিন হৈ পৰিছে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ চাৰিত্ৰিক সবলতা, কর্তব্যনিষ্ঠা আদি গুণৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষকৰ প্ৰভাৱ কমি আহিছে।\n(৪) মাধ্যমিক শিক্ষাত পৰীক্ষাৰ হেঁচা বৰ বেছি আৰু পৰীক্ষা ব্যৱস্থাও ত্রুটিপূর্ণ। এনে পৰীক্ষাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰকৃত জ্ঞানৰ মূল্যায়ন কৰাত বিফল হৈছে।\nClass 12 Education Chapter 1 Que3stion Answer In Assamese Medium\nপ্ৰঃ অসমৰ প্ৰথমখন মাধ্যমিক স্কুলৰ নাম কি ?\nউঃ অসমৰ প্ৰথমখন মাধ্যমিক স্কুলৰ নাম গুৱাহাটী ছেমিনাৰী স্কুল আছিল।\nপ্ৰ : মাধ্যমিক শিক্ষাৰ লক্ষ্য হিচাপে ‘বৃত্তিমূলক যোগ্যতা বিকাশ’ সম্পর্কে মুডালিয়াৰ আয়োগৰ পৰামৰ্শসমূহ কি আছিল?\nউ : মাধ্যমিক শিক্ষাৰ লক্ষ্য হিচাপে ‘বৃত্তিমূলক যোগ্যতা বিকাশ’ সম্পর্কে মুডালিয়াৰ আয়োগৰ পৰামৰ্শসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল—\n(১) ছাত্র-ছাত্রীসকলে কামৰ সৰু বৰ নাভাবি তাৰ প্ৰতি মনত সন্মানৰ ভাৱ গঢ় দি তুলিব লাগে। মাধ্যমিক শিক্ষাৰ যোগেদি এক কৰ্মৰ মনোভাৱ অথবা কর্ম সংস্কৃতি গঢ় দি তুলিব লাগিব।\n(২) শিক্ষাৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যসূচী বিভাজিত কৰি সৰহ সংখ্যক ছাত্রক কৃষি, কাৰিকৰী, বাণিজ্য আৰু আন আন ব্যৱহাৰিক পাঠ্যসূচীত প্ৰশিক্ষণ দিয়া।\n(৩) শিক্ষাৰ সকলো পৰ্যায়তে কাৰিকৰী দিশত নিপুণতা আৰু যোগ্যতা বিকশাই তুলিবৰ বাবে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক প্রশিক্ষণপ্রাপ্ত আৰু যোগ্য ব্যক্তি\nহিচাপে গঢ় দিয়া। ইয়াৰ উপৰিও যিবিলাকে কোনো ধৰণৰ আগ্ৰহ আৰু উদ্দেশ্য নোহোৱাকৈ উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ বিচাৰে তেওঁলোকক অন্য উপায় দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। বৃত্তিমুখী শিক্ষা এটা নিৰ্দিষ্ট শাখা হিচাপে পৰিগণিত হ’ব আৰু শিক্ষার্থীসকলক নিৰ্দিষ্ট পেচাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি তুলিব লাগিব। ঔদ্যোগিক প্রশিক্ষণ কেন্দ্ৰবোৰত বিভিন্ন ধৰণৰ সুবিধা থাকিব। স্বাস্থ্য পৰিকল্পনা আৰু স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থাপনা কৰি স্বাস্থ্য জড়িত বৃত্তিৰ বিষয় শিক্ষাত সন্নিবিষ্ট কৰি বৃত্তিৰ উপযোগী কৰি তোলা হ’ব। বাধাগ্রস্ত শিশুসকলৰ বাবে উপযুক্ত আঁচনি আৰম্ভ কৰিব।\nপ্র : মাধ্যমিক শিক্ষা আইন, অসম ১৯৬১ৰ দ্বাৰা প্রদত্ত ‘অসম মাধ্যমিক শিক্ষা বৰ্ডৰ চাৰিটা কাৰ্য উল্লেখ কৰা।\nউ : মাধ্যমিক শিক্ষা আইন, অসম ১৯৬১ৰ দ্বাৰা প্ৰদত্ত ‘অসম মাধ্যমিক শিক্ষা বোড’ৰ চাৰিটা কাৰ্য হ’ল—\n(১) এই আইন সমগ্র অসমতে বলবৎ হ’ব।\n(২) অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্বীকৃত সকলোবোৰ মাধ্যমিক স্কুলক বিশ্ববিদ্যালয় অথবা আন কোনো বোর্ডে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিব।\n(৩) চৰকাৰে বিশেষ জাননীৰ জৰিয়তে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ নিয়ন্ত্ৰণ, পৰিচালনা আৰু উন্নীতকৰণৰ অৰ্থে ‘মাধ্যমিক শিক্ষা বোর্ড’ নামেৰে এখন বোর্ড স্থাপন কৰিব।\n(৪) এই বোৰ্ডৰ সচিবগৰাকী চৰকাৰে নিয়োগ কৰিব।\nপ্ৰঃ ১৯৮৬ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিয়ে সমতাৰ বাবে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কি কি ব্যৱস্থাৰ কথা কৈছে?\nউ : ১৯৮৬ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিয়ে শিক্ষাত সমতাৰ সুযোগ প্ৰদানৰ বাবে তলত দিয়া পৰামৰ্শসমূহৰ কথা কৈছে—\n(১) মহিলাৰ সমতাৰ বাবে শিক্ষা : মহিলাৰ বাবে শিক্ষাৰ বিকাশ আৰু অগ্ৰগতিত বিশেষ গুৰুত্ব দিছে। মহিলাসকলক সম অধিকাৰ প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষাই মূল বাহক হিচাপে কাম কৰাৰ বাবে ব্যৱস্থা লোৱা। শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত মহিলা শিক্ষাৰ বিকাশৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সা-সুবিধাসমূহৰ ব্যৱস্থা কৰা, পাঠ্যপুথি পুনৰ প্ৰস্তুত কৰি নতুন মূল্যবোধ সৃষ্টি কৰাৰ লক্ষ্যৰে পাঠ্যপুথি প্রস্তুতকরণ, শিক্ষকৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু অভিৰোচন ব্যৱস্থা কৰা।\n(২) অনুসূচীত জাতি : অনুসূচীত জাতিৰ লোকসকলে যাতে অ-অনুসূচীত জাতিৰ লোকসকলৰ সমানে শিক্ষালাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় তাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব। পিছপৰা অঞ্চলৰ পৰিয়ালসমূহৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে যাতে ১৪ বছৰ বয়সলৈ স্কুললৈ গৈ থাকে তাৰ প্ৰতিও সজাগ হোৱাটো প্রয়োজন হ’ব।\n(৩) সংখ্যালঘুসকলৰ শিক্ষা : সংখ্যালঘুসকলৰ ভাষা আৰু সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ অৰ্থে তেওঁলোকৰ নিজস্ব অনুষ্ঠান স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত উদ্‌গনি দিয়া হ’ব। বিদ্যালয়ৰ কৰ্ম আঁচনি আৰু পাঠ্যক্ৰম আদিৰ প্ৰস্তুতিৰ ক্ষেত্ৰতো মনোযোগ দিয়া হ’ব।\n(৪) বাধাগ্ৰস্তসকলৰ শিক্ষা : বাধাগ্রস্ত শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে প্রতিখন জিলাতে আবাসিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হ’ব। অসমৰ্থ এনে শিক্ষার্থীসকলক উপযুক্ত প্ৰকাৰৰ বৃত্তিমূলক শিক্ষা দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব। শাৰীৰিক আৰু মানসিকভাৱে বাধাগ্রস্ত সকলকো অন্যান্যসকলৰ দৰে একেধৰণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা হ’ব। অসমৰ্থসকলৰ বিকাশৰ বাবে কৰা স্বেচ্ছামূলক প্রচেষ্টা কৰা সংগঠনসমূহক উৎসাহ প্ৰদান কৰা হ’ব।\nপ্র : ছাত্ৰসকলৰ বৃত্তিমূলক যোগ্যতাৰ উন্নতিৰ বাবে মুডালিয়াৰ আয়োগৰ পৰামৰ্শ সমূহ বর্ণনা কৰা\nউ : ছাত্ৰসকলৰ বৃত্তিমূলক যোগ্যতাৰ উন্নতিৰ বাবে মুডালিয়াৰ আয়োগৰ পৰামৰ্শ সমূহ হ’ল–ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বৃত্তিগত পাৰদৰ্শিতা বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে তেওঁলোকৰ কায়িক শ্ৰমৰ প্ৰতি শ্রদ্ধাভাৱ জগাই তোলা, স্ব-ক্ৰিয়াৰ প্ৰতি সচেতন কৰি তোলা, কর্ম তৎপৰতা বৃদ্ধি কৰা, শিল্প উদ্যোগৰ বাবে প্রয়োজনীয় কৌশল আয়ত্তকৰণ ব্যৱস্থা সূচল কৰা ইত্যাদি দিশৰ প্ৰতি মাধ্যমিক শিক্ষাই গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগিব। কোনো এটা বৃত্তি সকলো ছাত্র-ছাত্রীকে বাধ্যতামূলকভাৱে শিকালে তাৰ পৰা তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্বৰ কেউটা দিশৰ বিকাশ হ’ব বুলি ধৰা হয৷ তেতিয়া তেওঁলোকে জীৱিকা\nউপাৰ্জনৰ বাট বিচাৰি পাব, আগলৈ কাৰিকৰী বা ব্যৱহাৰিক শিক্ষা লাভৰ সুবিধা পাব। দেশৰ সম্পদ বৃদ্ধি, সুখানুভূতি বৃদ্ধি, শাৰীৰিক প্ৰৰিশ্ৰম, কায়িক শ্ৰমৰ প্ৰতি আমাৰ মানুহৰ মনোভাৱ সলনি কৰাবৰ বাবে পাঠ্যক্ৰমখনো প্রস্তুত কৰিব লাগে। তেতিয়াহে মাধ্যমিক শিক্ষাই শিক্ষার্থীসকলক স্বাৱলম্বী কৰি তুলিব লগতে জাতীয় অৰ্থৰ ভঁৰাল টনকিয়াল হ’ব আৰু জনসাধাৰণৰ জীৱন ধাৰণৰ মান উন্নত হ’ব।\nপ্ৰ: অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ চাৰিটা প্রধান সমস্যা উল্লেখ কৰা।\nউ : অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ চাৰিটা প্ৰধান সমস্যা হৈছে—\n(১) আমাৰ ৰাজ্যত মাধ্যমিক বিদ্যালয়সমূহ সমানে বিতৰণ হোৱা নাই। অর্থাৎ কিছুমান এলেকাত প্ৰয়োজনৰ তুলনাত বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হৈছে যদিও আন কিছুমান এলেকাত প্ৰয়োজনীয় বিদ্যালয়ৰ অভাৱ। (২) অসমৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্রম দোষমুক্ত নহয়। এই পাঠ্যক্রম একমুখী হোৱা বাবে আৰু কাৰ্যকৰী বিষয়ৰ অভাৱত শিক্ষার্থীৰ জীৱনৰ লগত সম্পর্কহীন। ইয়াৰ উপৰিও এই পাঠ্যক্ৰমত বুৰঞ্জী, ভূগোল আদি দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ক অৱহেলা কৰা হৈছে। বর্তমান এই বিষয়সমূহ বাধ্যতামূলক কৰি তুলিবৰ বাবে জনমতো গঢ়ি উঠিছে।\n(৩) মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যপুথি প্ৰস্তুত আৰু প্ৰকাশৰ দায়িত্ব মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদে গ্ৰহণ কৰে যদিও এই গুৰু দায়িত্ব পালনত সদায় অনেক বিসংগতিয়ে দেখা দিছে। শিক্ষাবর্ষ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে পাঠ্যপুথি যোগান ধৰিব নোৱাৰা অৱস্থাই সদায় এক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।\n(৪) বিদ্যালয় পৰিদৰ্শনৰ অনুন্নত অৱস্থাত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা। যথেষ্ট সংখ্যক বিদ্যালয় পৰিদৰ্শক থকা স্বতেও পৰিদৰ্শন ব্যৱস্থা কাৰ্যকৰী নোহোৱাত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ মান নিম্নগামী হৈছে।\nপ্র : জাতীয় শিক্ষানীতি, ১৯৮৬ত মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পর্কে আগবঢ়োৱা পৰামৰ্শসমূহ কি কি আছিল?\nউ : ১৯৮৬ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিত ১০+২+৩ শিক্ষা ব্যৱস্থা গ্ৰহণ ৰা হৈছে। এই শিক্ষানীতিৰ ভিত্তিত সংযোগিত বিভিন্ন পৰিৱৰ্তনসমূহ অসমৰো মাধ্যমিক শিক্ষা ব্যৱস্থাত পৰিলক্ষিত হৈছিল। ইয়াত গ্ৰহণ কৰা পৰামর্শ অনুযায়ী অসমৰ প্ৰতিখন জিলাতে একোখন ‘নৱোদয়’ বিদ্যালয় স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। এই সিদ্ধান্ত অনুসৰি প্ৰথম অৱস্থাত ৰাজ্যখনত ৭খন নৱোদয় বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত হৈছে মিক শিক্ষা বৃত্তিমুখী কৰি গঢ়ি তোলা। ছাত্ৰসকলৰ মাজত ক্রিয়া পটুতা বৃদ্ধি কৰি তোলা, শিক্ষা পৰিচালনা ক্ষমতা আৰু স্বনিয়োজন ক্ষমতা লাভ কৰা আৰু তাৰ যোগেদি মধ্যম বৰ্গৰ জনশক্তি বৃদ্ধি কৰি তোলাটো এই বৃত্তিমুখীকৰণৰ মূল উদ্দেশ্য।\n১৯৯৫ চনলৈ অসমত ৩৩ খন মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত বৃত্তিমূলক শিক্ষা প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত মুঠ ১৫০ খন উচ্চতৰ মাধ্যমিক\nবিদ্যালয়ত এই বৃত্তিমূলক শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। তথাপিও বৰ্তমান অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ গুণগত মান উন্নত হোৱা নাই বুলিব পাৰি।\nপ্ৰ: অসমৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ ৫টা সমস্যা লিখা।\nউঃ (১) আমাৰ ৰাজ্যত মাধ্যমিক বিদ্যালয়সমূহ সমানে বিতৰণ হোৱা নাই । অৰ্থাৎ কিছুমান এলেকাত প্ৰয়োজনৰ তুলনাত স্কুলৰ সংখ্যা বাঢ়িছে যদিও আন কিছুমান এলেকাত প্রয়োজনীয় বিদ্যালয়ৰ অভাৱ।\n(২) অসমৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম দোষমুক্ত নহয়। এই পাঠ্যক্রম একমুখী হোৱা বাবে আৰু কাৰ্যকৰী বিষয়ৰ অভাৱত শিক্ষাৰ্থীৰ জীৱনৰ লগত সম্পর্কহীন। ইয়াৰ উপৰিও এই পাঠ্যক্ৰমত বুৰঞ্জী, ভূগোল আদিৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ক অৱহেলা কৰা হৈছে। বৰ্তমান এই বিষয়সমূহ বাধ্যতামূলক কৰি তুলিবৰ বাবে জনমতো গঢ়ি উঠিছে।\n(৩) স্কুল পৰিদৰ্শনৰ অনুন্নত অৱস্থাত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা। যথেষ্ট সংখ্যক বিদ্যালয় পৰিদৰ্শক থকা স্বত্ত্বেও পৰিদৰ্শন ব্যৱস্থা কাৰ্যকৰী নোহোৱাত মাধ্যমিক শিক্ষা নিম্নগামী হৈছে।\n(৪) মুডালিয়াৰ আয়োগ, কোঠাৰী আয়োগৰ লগতে ১৯৮৩ চনৰ জাতীয় শিক্ষানীতিত মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ শিক্ষা বৃত্তিমুখী কৰণত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল। কিন্তু প্রয়োগিক দিশত এই বৃত্তিমুখীকৰণ অসমত সফল হোৱা নাই।\n(৫) মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যপুথি প্রস্তুত আৰু প্ৰকাশৰ দায়িত্ব মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদে গ্ৰহণ কৰে যদিও এই গুৰু দায়িত্ব পালনত সদায় বহুতো বিসংগতিয়ে দেখা দিছে। শিক্ষাবর্ষ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে পাঠ্যপুথি যোগান ধৰিব নোৱাৰা অৱস্থাই সদায় এক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nপ্র : ১৯৬১ চনৰ অসম মাধ্যমিক শিক্ষা আইনৰ ৪টা প্রভাৱ লিখা।\nউ : মাধ্যমিক শিক্ষাৰ দ্ৰুত সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ১৯৬১ চনত মাধ্যমিক শিক্ষা আইন প্রস্তুত কৰা হয়। এই আইনৰ চাৰিটা প্ৰস্তাৱ হ’ল-\n(১) এই আইন সমগ্ৰ অসমতে বলবৎ হ’ব।\n(২) অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্বীকৃত সকলোবোৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় এই ব’ৰ্ডে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব। এনে নিয়ন্ত্রণ আন কোনো ব’ৰ্ডে কৰিব নোৱাৰিব।\n(৩) চৰকাৰে জাননীৰ যোগে মাধ্যমিক শিক্ষা সংস্থা গঠন কৰিব আৰু বিকাশ সাধনৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰিব।\n(৪) শিক্ষা বিভাগৰ সঞ্চালক এই সংস্থাৰ সভাপতি হ’ব। ইয়াৰ উপৰিও কৃষি, স্বাস্থ্য, শিল্প বিভাগ আদিৰ সঞ্চালক, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলাগুৰুসকল, স্ত্রী শিক্ষাৰ শিক্ষাধিকাৰ আৰু চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিযুক্ত আৰু মনোনীত সদস্যসকল থাকিব। সংস্থাৰ সচিব চৰকাৰে নিযুক্ত কৰিব আৰু তেওঁ তাত এজন সদস্যস্বৰূপে থাকিব।\nপ্র : ছাত্ৰসকলৰ বৃত্তিমূলক যোগ্যতাৰ উন্নতিৰ বাবে মোডালিয়াৰ আয়োগৰ ৩টা পৰামৰ্শ লিখা।\nউ : ছাত্ৰসকলৰ বৃত্তিমূলক যোগ্যতাৰ উন্নতিৰ বাবে মুড়ালিয়াৰ আয়োগৰ পৰামৰ্শসমূহ হ’ল—\n(১) সৰু-বৰ সকলো কামৰ প্ৰতি আগ্ৰহৰ মনোভাৱ জগাই তুলিব লাগে। ছাত্র-ছাত্ৰীসকলক ক্রীড়াভিত্তিক শিক্ষাৰ প্ৰতি আগ্রহী কৰিব লাগে।\n(২) বৃত্তিগত যোগ্যতাৰ উন্নীতকৰণৰ বাবে প্ৰযুক্তিমূলক ক্রিয়া কৌশলৰ বিকাশ সাধন কৰি তুলিব লাগে বুলি আয়োগে পৰামৰ্শ দিছিল।\n(৩) শিক্ষা ব্যৱস্থাত হস্তশিল্প আৰু উৎপাদনমূলক ক্ৰিয়াৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগে।\nপ্র :মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সংগঠন সম্পর্কে কোঠাৰী আয়োগে আগবঢ়োৱা পৰামৰ্শসমূহ চমুকৈ লিখা।\nউ : কোঠাৰী আয়োগৰ মূল প্রতিবেদনত দেশৰ শিক্ষাৰ সাংগঠনিক ব্যৱস্থাৰ এক পুনৰ গঠনৰ ব্যৱস্থা দাঙি ধৰা হয়। প্রাক প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যায়লৈকে সামৰি লোৱা শিক্ষাৰ সাংগঠনিক ব্যৱস্থাৰ লগত জাতীয় বিকাশৰ বিশেষ সম্বন্ধ আছে। শিক্ষা দান আৰু শিক্ষা গ্ৰহণৰ মুঠ সময়সীমাৰ লগত শিক্ষাৰ গুণমান ৰক্ষা কৰা আৰু দেশৰ মানৱ সম্পদৰ পূৰ্ণ প্ৰয়োগ কৰাৰ বিষয়টো ইয়াত জড়িত হৈ আছে। মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সংগঠন সম্পর্কে কোঠাৰী আয়োগে আগবঢ়োৱা পৰামৰ্শসমূহ হ’ল—\n(১) মাধ্যমিক স্তৰলৈ প্ৰথম দহবছৰীয়া শিক্ষাই কোনো পৃথকীকৰণ নকৰাকৈ সাধাৰণ শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰিব।\n(২) যিবিলাক বিদ্যালয়ত সম্ভৱ মাধ্যমিক শিক্ষা বৃত্তিমুখীকৰণ কৰিব লাগে।\n(৩) মাধ্যমিক পর্যায়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক নেতৃত্বৰ শিক্ষা দিব লাগে। (৪) মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সময়সূচী বঢ়াব লাগে।\nপ্র : মুডালিয়াৰ আয়োগে উল্লেখ কৰা মাধ্যমিক শিক্ষাৰ লক্ষ্য কেইটা উল্লেখ কৰা ।\nউঃ (১) জীৱনৰ লগত সংগতিবিহীন শিক্ষা।\n(২) পুথিকেন্দ্রিক শিক্ষা।\nপ্ৰশ্ন : মুডালিয়াৰ আয়োগৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ চাৰিটা লক্ষ্য লিখা ?\nউ : (১) গণতান্ত্রিক নাগৰিকত্বৰ বিকাশ (২) বৃত্তিগত যোগ্যতাৰ উন্নতকৰণ (৩) ব্যক্তিত্বৰ বিকাশ (৪) নেতৃত্বৰ শিক্ষা।\nপ্ৰ : ১৯৮৬ চনৰ নতুন শিক্ষানীতিয়ে পৰীক্ষা ব্যৱস্থাৰ সংস্কাৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা দুটা পৰামৰ্শ দিয়া।\nউ : পৰীক্ষা সংস্কাৰৰ নামত নতুন শিক্ষানীতিয়ে আগবঢ়োৱা পৰামৰ্শ দুটা হৈছে– (১) অবিৰত সামূহিক মূল্যায়ন ব্যৱস্থাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা। (২) আংশিক মানৰ পৰিবৰ্তে গ্রেড প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা লোৱা।\nপ্র : নবোদয় বিদ্যালয় কি?\nউঃ ১৯৮৬ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিয়ে এক নতুন প্ৰকাৰৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় উদ্ভাৱন কৰিছিল। অসমৰ প্ৰতিখন জিলাতে একোখন ‘নৱোদয়’ বিদ্যালয় স্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।অসমত প্ৰথম অৱস্থাত ৭ খন নবোদয় বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল। এনে স্কুলত বিশিষ্ট প্রতিভা আৰু যোগ্যতা থকা ছাত্র- ছাত্ৰীসকলক দ্ৰুতগতিৰে শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ সুবিধা দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা-নীতিৰ আন এটা গুরুত্বপূর্ণ সিদ্ধান্ত হৈছে মাধ্যমিক শিক্ষা বৃত্তিমুখী কৰি তোলা। এনেবোৰ লক্ষ্যত নরোদয় বিদ্যালয়।\nCategories AHSEC 2nd year Education Post navigation\nভাৰতবৰ্ষলৈ ইউৰোপীয় সকলৰ আগমন (প্ৰশ্ন উত্তৰ) ইতিহাস অধ্যায় ১


ব্লেকবেৰী Leap Price in India, Full Specs - 7th August 2020 | Digit\nCurrent Best Price of ব্লেকবেৰী Leap is ₹ 7600\nOut of Stock 16GB 7,600\nOut of Stock 16GB 27,999\nব্লেকবেৰী Leap Specifications\nম'ডেল : Leap\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Blackberry Leap\nব্লেকবেৰী Leap Brief Description\nব্লেকবেৰী Leap Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 294 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 720 x 1280 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে5-ইঞ্চি IPS LCD Capacitive touchscreen -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো 1.5 Ghz Dual ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত2GB ৰেম আছে৷ ব্লেকবেৰী Leap BB OS 10.3.1 OS-ত চলে৷\nব্লেকবেৰী Leap Smartphone June 2015 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nফোনটো Qualcomm Snapdragon S4 MSM8960 প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nব্লেকবেৰী Leap -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,HotSpot,,\nব্লেকবেৰী Leap -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,,Video Recording\nব্লেকবেৰী Leap Price in India updated on 8th May 2019\nব্লেকবেৰী Leap Price In India Starts From Rs. 7600 The best price of ব্লেকবেৰী Leap is Rs. 7600 in Flipkart, which is 268% less than the cost of ব্লেকবেৰী Leap in Amazon Rs.27999.This Mobile Phones is expected to be available in 16GB variant(s).\nFlipkart Blackberry Leap (Grey, 16 GB)(2 GB RAM) ₹ 7,600\nAmazon BlackBerry Leap (White) ₹ 27,999


নিমখ হাৰাম! নিমখক লৈ উত্তাল বিধান সভা – প্ৰথম খবৰ\nHome/ অসম/নিমখ হাৰাম! নিমখক লৈ উত্তাল বিধান সভা\nনিমখ হাৰাম! নিমখক লৈ উত্তাল বিধান সভা\nনিউজ ডেস্ক, প্ৰথম খবৰঃ নিমখক লৈ উত্তাল হৈ পৰিল আজি বিধান সভা। ৰাজহুৱা সামগ্ৰী বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ নিমখক লৈ বিৰোধী দলৰ বিধায়ক আব্দুল খালেকে পিডিএছ’ৰ নিমখক লৈ শাসকীয় মন্ত্ৰী ৰিহন দৈমাৰীক প্ৰশ্ন কৰে! তেখেতে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি কয় যে, বিগত বছৰত ৰাজ্যত ৩৮,৭৪১.৭৮ কুইন্টল নিমখ যোগান ধৰা হৈছিলে কিন্তু পিডিএছ’ৰ নিমখৰ দাম বজাৰৰ নিমখতকৈ বেছি।\nবিৰোধীৰ প্ৰশ্ন এই নিমখ কলৈ যায়? সদনৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ কালত বিৰোধী দলৰ বিধায়ক আব্দুল খালেকে শাসকীয় দলক সমালোচনাৰে ব্যতিব্যস্ত কৰি তোলে। তেখেতে খাদ্য আৰু অসামৰিক যোগান বিভাগৰ মন্ত্ৰী ৰিহণ দৈমাৰীক পোনপটীয়াকৈ প্ৰশ্ন কৰে। তেখেতে প্ৰশ্ন কৰে যে, ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ (পিডিএছ’) অধীনত ৰাজ্য চৰকাৰে কি কি খাদ্য সামগ্ৰীৰ যোগান ধৰে আৰু চলিত বিত্তীয় বৰ্ষত কি পৰিমাণৰ সামগ্ৰী যোগান ধৰা হৈছে?\nএই ব্যৱস্থাৰ সামগ্ৰীসমূহ অকল সমবায় সমিতি আৰু সুলভ মূল্যৰ দোকানসমূহৰ জৰিয়তে যোগান ধৰা হয় নে? বৰপেটা জিলাত এই ব্যৱস্থাৰ অধীনত কি পৰিমাণৰ কি কি সামগ্ৰী যোগান ধৰা হৈছে ?\nবিধায়ক আব্দুল খালেকৰ লিখিত প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মন্ত্ৰী ৰিহণ দৈমাৰীয়ে কয় যে, ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ অধীনত ৰাজ্য চৰকাৰে চাউল, কেৰাচিন, তেল, আটা আৰু যোন ৱাইজ এৰাইভেলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিমখ যোগান ধৰা হয়। চলিত বিত্তীয় বৰ্ষত (এপ্ৰিল-২০১৭ ৰ পৰা মাৰ্চ-২০১৮) বৰ্ষত যোগান ধৰা সামগ্ৰীৰ পৰিমান তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:\nচাউলঃ ১৩১,২১,৭৮,৫৭৯.৬১ কুইন্টল।\nআটাঃ ৬,৫৯,০৩৪ কুইন্টল।\nকেৰাচিন তেলঃ ২,৪৫,৮৫৬ কিলোলিটাৰ।\nনিমখঃ ৩৮,৭৪১,৭৮ কুইন্টল।\nখাদ্য, অসামৰিক যোগান আৰু উপভোক্তা পৰিক্ৰমা বিভাগৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য সুৰক্ষা আইন ২০১৩ ৰ যোগেদি এএৱাই হিতাধীকাৰী প্ৰত্যেক পৰিয়ালক ৩৫ কিলো আৰু অগ্ৰাধিকাৰ প্ৰাপ্ত পৰিয়ালৰ সদস্যই প্ৰতি ৫ কিলো কৈ চাউল প্ৰতিমাহে যোগান ধৰা হৈ আছে। ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ (পিডিএছ’) অধীনত বিতৰণ কৰা সামগ্ৰী সমূহ সমবায় সমিতি (জিপিএছএছ/ পাইকাৰী গ্ৰাহক সমবায় সমিতি (ডব্লিউচিচিএছ/ বৃহত্তৰ এলেকা বহুমুখী সমবায় সমিতি (এলএএমপিএছ) আৰু সুলভ মূল্যৰ দোকান সমূহৰ জৰিয়তে যোগান ধৰা হয়।\nবৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত বৰপেটা সদৰ মহকুমা আৰু বজালী মহকুমাত যোগান ধৰা সামগ্ৰীৰ নাম আৰু পৰিমাণৰ সমূহ সমবায় ভিত্তিক তালিকা সংলগ্ন ‘ক’ আৰু ‘খ’ ত দিয়া হ’ল। কিন্তু বৰ্তমান সময়ত সচাকৈ যোগান বিভাগে ইমানবোৰ সামগ্ৰী যোগান ধৰিছে নে বুলি একাংশই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে!\nকলগাছিয়াত খাৰবাল্লী এম ই মাদ্ৰাছাত শতাধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বিপৰীতে এজন শিক্ষক, ছাত্ৰী,ৰান্ধনীয়ে বিদ্যালয়ত দিছে পাঠদান\nৰহাত বাটৰ কেনভাচ্ অসমৰ ১৬সংখ্যক প্ৰতিষ্ঠা দিৱস\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু মুখ্যমন্ত্ৰীক মুকলিকৈ হত্যাৰ ভাবুকি স্বয়ম্ভূ সংগঠনৰ\nতিনিমাহে মজুৰি নাই, পেঙেৰীৰ খাটাংপানী চাহ বাগিছাত উত্তেজনা\nবৰ্তমানলৈ স্বচ্চ ভাৰত মিছনে ঢুকি পোৱা নাই অভয়াপুৰীৰ বহুকেইটা অঞ্চল


প্ৰাণ চঞ্চল অৰ্থনীতিৰ আশাত সূচক বাঢ়িছে — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / সমাজ কল্যাণ / বিত্তীয় অন্তৰ্ভূক্তি / বিত্তীয় সাক্ষৰতা / প্ৰাণ চঞ্চল অৰ্থনীতিৰ আশাত সূচক বাঢ়িছে\n: ছাৰ, সূচক হঠাৎ বাঢ়িছে ইমানকৈ কিয়?-\nচঞ্চল সৰকাৰে ইছাহক আলীক টেলিফোন কৰি সুধিলে।\nচঞ্চল সৰকাৰ এজন ডাক্তৰ। নতুনকৈ এম ডি কৰিছে। চাকৰিত সোমোৱা তিনি মাহমান হৈছে। চাকৰিত সোমায়েই অৰ্থনীতিবিদ আৰু আৰ্থিক উপদেষ্টা ইছাহক আলীৰ ওচৰলৈ গৈ ব্যক্তিগত বিত্তীয় ব্যৱস্থা কেনেকৈ কৰিব লাগিব সেইটো শিকি আহিছিল। ইছাহক আলীয়ে ডাক্তৰ সৰকাৰক পোনেই শ্বেয়াৰ বজাৰত সোমাবলৈ হাগ দিছিল। প্ৰথমে পি পি এফ, পেন্সন, স্বাস্থ্য বীমা আৰু জীৱন বীমা কৰাৰ পিচতহে ইকুইটিত হাত দিবলৈ কৈছিল।\nডা: সৰকাৰে এতিয়া দেখিলে তিনি মাহৰ ভিতৰত ১৯ হেজাৰ ছেনছেক্সৰ পৰা ২৮ হেজাৰ হ’লহি। তেওঁৰ বন্ধুখিনিয়ে বেছ ভাল লাভ কৰিলে- আগষ্ট মাহৰ শেষত। সেয়েহে ইছাহক আলীক প্ৰশ্ন কৰিলে-ছাৰ, হঠাৎ সূচক বাঢ়িল কিয়?\n: সূচক বাঢ়িলে পৰিবলৈ-ইছাহকে উত্তৰ দিলে।\n: নুবুজিলো ছাৰ।\n: ভাবি চাওক সূচক সদায় বৃদ্ধি হৈ নাথাকে।\n: চাব, ন-দহ দিনৰ মূৰত পৰিব।\nঠিক, ইছাহক আলীয়ে কোৱাৰ দৰে ৯ দিনৰ মূৰত ছেনছেক্সৰ সূচক ২৮,২০০ ৰ পৰা পৰি আকৌ ২৭,০০০ হ’ল। সেয়ে ২৮ হেজাৰত কিনিছিল-\nতেওঁলোকে মনত বৰ দুখ পালে। দুদিনতে লোকচান হ’ল’।\nইছাহক আলীয়ে বুজাই ক’লে-ইকুইটিত সোমালে তেনেকৈ ভাবিবলৈ এৰিব লাগিব। দুদিনত নাইবা দুমাহত ভাল ৰিটাৰ্ন পোৱা অসম্ভৱ। ইকুইটিত নিৰ্ভৰ কৰিলে দীৰ্ঘম্যাদৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিব লাগিব। কম সময়ত লাভ হয় কম। দীৰ্ঘ সময়ত লাভ হোৱাৰ আশা বেছি, ইছাহকে ক’লে।\n২০০০ চনত ইকুইটি পৰি গ’ল ৫০ শতাংশ। অৰ্থাৎ ছেনছেক্সৰ সূচক ২১ হেজাৰৰ পৰা পৰি ১০ হেজাৰ হৈছিল। পিচত আৰু কমি গৈছিল। কিন্তু যিখিনি মানুহে ভাল ভাল মিউচুৱেল ফাণ্ডত বিনিয়োগ কৰা টকা উলিয়াই নল’লে, আজি তেওঁলোকে বেছ ভাল লাভ কৰিব পাৰিব যদিহে তেওঁলোকে ইতিমধ্যে টকা উলিওৱা নাছিল। মাথো টকা এতিয়াহে উলিয়াব খোজে- কাৰণ এতিয়া ছেনছেক্স ২২ হেজাৰৰ কাষ চাপিলে। এতিয়া সূচকাংক বাঢ়িছে। সেয়ে ২০০০ চনত বা ২০০৮ চনত যিখিনিয়ে বিনিয়োগ কৰিছিল, তেওঁলোকে এতিয়া উলিয়ালেও লাভ কৰিব পাৰিব।\nইছাহকে ক’লে- ধৈৰ্য ধৰক, প্ৰকৃততে বজাৰ পৰিব লাগে ২০১৬-১৭ চনত।\n: কিয় ২০১৬-১৭ চনত।\n: পুৰণা অভিজ্ঞতাৰে চালে দেখা যাব ভাৰতত শ্বেয়াৰ বজাৰৰ গতি বিধি সলনি হয় প্ৰতি ৮ বছৰত। বজাৰ সলনি হৈছিল-\n১) ২০০০ চনত, ২) ২০০৮ চনত, ৩) ১৯৯২ চনত, সেয়েহে ২০১৬ চনত আশা কৰিব পাৰে ২০১৭ চনত। তাৰ মানে শ্বেয়াৰ বজাৰ তুংগত থাকিব ২০১৬ চনত। এই সময়ত বয়স্ক মানুহ ইকুইটিৰ পৰা ওলাই আহক। উলিয়াই অনা টকা প্ৰবীণ নাগৰিকে (৭৫ বছৰীয়াসকলে) ৰাখক বেংকত। আদহীয়াসকলে উলিয়াই আনি ‘ছিপ’ পদ্ধতিত বিনিয়োগ কৰক। ইয়াৰ পৰা আঠ বছৰৰ মূৰত ভাল লাভ কৰিব।\nশ্বেয়াৰ বজাৰ এতিয়া উঠা-নমা কৰি থাকিব। ২০১৬ বা ২০১৭ ত শ্বেয়াৰ বজাৰ তুংগত থাকিব। তেতিয়া টকা উলিয়াবৰ সময়। এবাৰ শ্বেয়াৰ বজাৰ পৰিলে টকা বিনিয়োগ কৰিব পৰা যায়। সাধাৰণে দীৰ্ঘম্যাদৰ বাবেহে বিনিয়োগ কৰিব লাগিব।\nচঞ্চল সৰকাৰে সুধিলে-খাদ্য সামগ্ৰীৰ দাম বাঢ়িব নেকি?\n: হয়তো বাঢ়িব। তথাপি চৰকাৰে চেষ্টা কৰিব- মজুত খাদ্যপণ্যৰ পৰা ঘাটি পূৰণ কৰিবৰ বাবে। অন্তত: খাদ্যপণ্যৰ সৰবৰাহ কমাৰ আংশকা নাই।\n: জাতীয় আয় বাঢ়িবনে?\n: জাতীয় আয় বাঢ়িছে ৫.৭ শতাংশ হাৰে।\n: এতিয়া ইকুইটি ইমান বাঢ়িলে কিয়?\n: আশাত, আগামী দিনত বিদেশীসকলে ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধি ভাল হ’ব বুলি ভাবে?\n: যদি তেওঁলোকৰ দেশৰ অৱস্থাও ভাল হয়?\n: আমাৰ বজাৰ পৰিব। কাৰণ দেশীয় মানুহতকৈ বিদেশীয়ে ধন লগাইছে বেছি।\n: তেনেহ’লে শ্বেয়াৰ বজাৰ ২০১৪-১৫ ত বাঢ়ি যাব পাৰে? – চঞ্চল সৰকাৰে সুধিলে।\n: নিশ্চয় পাৰে। ২০১৪ ৰ শেষৰ পৰা ২০১৫ শেষলৈ শ্বেয়াৰ বজাৰ উঠা-নমা কৰিবই। বজাৰ তুংগত থাকিব ২০১৬ চনত। তেতিয়া বজাৰৰ পৰা ওলাই অহা বুদ্ধিমানৰ কাম হ’ব।\n: টকাৰ যদি তেতিয়া প্ৰয়োজন নাথাকে? তেতিয়া কৰিম কি?\n: উত্তম প্ৰশ্ন। টকা বেংকত থ’ব আৰু ‘ছিপ’ পদ্ধতিত টকা আকৌ ১০ বছৰৰ বাবে ‘ছিপ’ত খটুৱাব পাৰিব।\n: এইবছৰ কৰ মুক্ত বণ্ড নাহিব নেকি?\n: আশা কম। নহ’লে বাজেটত ঘোষণা কৰিলেহেঁতেন। কিন্তু বজাৰৰ পৰা কিনিব পাৰে। ৰিটাৰ্ন হ’ব প্ৰায় ৮ শতাংশ। আয়কৰ নালাগে। এই বণ্ডসমূহ বেছি আয়কৰ দিয়া মানুহৰ বাবে ভাল। যেনে ডাক্তৰ, উকীল, কোম্পানীৰ ডাইৰেক্টৰ আদিয়ে। তেওঁলোকে ৩০ শতাংশ আয়কৰ দিয়ে-গতিকে তেওঁলোকৰ বাবে টেক্স কৰ বণ্ড বেছ উপযোগী হ’ব। চঞ্চল সৰকাৰে সুধিলে-এইবাৰ প্ৰভিডেন্ট ফাণ্ডৰ ওপৰত ৮.৭৫ শতাংশ সুদ দিয়া হ’ব। যিহেতু প্ৰভিডেন্ট ফাণ্ডত ইমান ভাল সুদ দিয়ে, তাত বেছি টকা থ’ব পাৰিম নেকি?\n: নিশ্চয়। ইছাহক আলীয়ে ক’লে। দৰমহাৰ ২০ শতাংশ তাত জমা থওক। চৰকাৰে আৰু কোম্পানীয়ে ১২ শতাংশ হে দিয়ে। নিজৰ পৰা ২০ শতাংশ দিয়ক। এইটো বুদ্ধিমানৰ কথা হ’ব।\n: পি পি এফ একা? –সৰকাৰে সুধিলে।\n: তাত ১.৫০ লাখ থ’ব পাৰিব বছৰে।\nচঞ্চল সৰকাৰে সুধিলে-এতিয়া শ্বেয়াৰ বিক্ৰী কৰিব লাগে নে কিনিব লাগে?\nইছাহক আলীয়ে ক’লে-\n১) এতিয়া ২০১৪ ৰ ছেপ্টেম্বৰত যদি ইতিমধ্যে ২০ শতাংশৰ লাভ কৰিছে, তেনেহ’লে বিক্ৰী কৰি আকৌ ‘ছিপ’ পদ্ধতিত কিনিব পাৰে।\n২) যদি ধৈৰ্য আছে ২০১৬ ত তুংগত উঠিলে বিক্ৰী কৰিব পাৰে।\n৩) যিহেতু আপুনি ডেকা আৰু ১০ বছৰ নুলিয়াব-টকা ইকুইটিত সাঁচি যাওক।\n৪) প্ৰবীণ নাগৰিকে ৭৫ বছৰ হ’লে ইকুইটিত টকা নথ’ব।\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Sep 29, 2020


খেল এতিয়া 'ধেমালি' নহয়, খেল এতিয়া কেৰিয়াৰ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nখেল এতিয়া ‘ধেমালি’ নহয়, খেল এতিয়া কেৰিয়াৰ…\nক্ৰীড়াৰ এক পৰিবেশ সৃষ্টি হৈছে অসমত। ক্ৰীড়াক যেন পূৰ্বতকৈ অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে অসমত। সকলোৱে বুজি উঠিছে ক্ৰীড়াৰ গুৰুত্ব আৰু মহত্ব। সকলোৱে যেন বুজি পাইছে এতিয়া খেল ‘ধেমালি’ হৈ থকা নাই। এতিয়া খেল হৈ পৰিছে এটা সুন্দৰ কেৰিয়াৰ। ৰাজ্যৰ শেহতীয়া ক্ৰীড়াৰ পৰিবেশে যেন সেই কথাই কয়।\nউত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী অৰ্জুন সন্মান বিজয়ী এথলিট ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ ৩ ছেপ্টেম্বৰৰ জন্ম দিনটো প্ৰতিবছৰে ৰাজ্যত পালন কৰি অহা হৈছে অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস হিচাপে। এইবাৰো ৰাজ্যবাসীয়ে পালন কৰিলে অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস। কিন্তু এইবাৰ পূৰ্বতকৈ কিছু পৃথক।\nপোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰে ‘আমাৰ খেলুৱৈ আমাৰ সন্মান’ শ্ল’গানেৰে পালন কৰিলে ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া পেঞ্চন দিৱস। অসম ৰাজ্যিক কেবিনেটৰ সিদ্ধান্ত অনুসৰি এতিয়াৰে পৰা প্ৰতি বছৰে ৩ ছেপ্টেম্বৰ অৰ্থাত ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্ম দিনটোক ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া পেঞ্চন দিৱস হিচাপে পালন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে। সেই অনুসৰিয়েই শুক্ৰবাৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰে পালন কৰিলে ক্ৰীড়া পেঞ্চন দিৱস।\nঅসমৰ ক্ৰীড়াক্ষেত্রৰ এগৰাকী জীৱন্ত কিংবদন্তি অৰ্জুন ভোগেশ্বৰ বৰুৱা ।১৯৬৬ চনৰ বেংকক এছিয়ান গেমছত লাভ কৰিছিল স্বৰ্ণ পদক। লগে লগে তেওঁ হৈ পৰিছিল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এথলেটিকছত স্বৰ্ণপদক অৰ্জন কৰা প্ৰথম গৰাকী অসমীয়া। এই সফলতাৰ বাবেই ১৯৬৭ চনতেই এইগৰাকী ক্ৰীড়া বিদক অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। এইগৰাকী অসম সন্তান কেৱল অসমৰে নহয়, সমগ্ৰ ভাৰতৰ ক্ৰীড়ীবিদৰ বাবে এক আদৰ্শ।যাৰবাবে জীৱন্ত কালতে এইগৰাকী অসমীয়া খেলুৱৈক সন্মান প্ৰদানৰ বাবে অসমত পালন কৰি অহা হৈছে অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস।\nশুক্ৰবাৰে অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস উপলক্ষে চান্দমাৰি উৰণীয়া সেঁতুৰ পৰা অজশ্ৰ ক্ৰীড়া প্ৰেমী আৰু গুমুগ্ধই নেহেৰু ষ্টেডিয়ামলৈ উলিয়াই এক চাইকেল ৰেলী। এই ৰেলীত অংশগ্ৰহণ কৰে ক্ৰীড়াবিদগৰাকীয়ে।এই অনুষ্ঠানত ক্ৰীড়ামন্ত্রী বিমল বৰাৰ সহিতে এখন বাহনত দেখা গ’ল অৰ্জুন ভোগেশ্বৰ বৰুৱাক।যাত্ৰা পথত ক্ৰীড়াপ্ৰেমী ৰাইজৰ অভিবাদন গ্ৰহণ কৰিলে অসমৰ প্ৰথমগৰাকী অৰ্জুুনে।\nইয়াৰ পিছতে হোটেল লেণ্ডমাৰ্কত জন্মদিনৰ কেক কাটিলে অৰ্জুন ভোগেশ্বৰ বৰুৱাই। অভিৰুচিৰ তৰফৰ পৰা অভিনন্দন জনোৱা হয় প্ৰবীণ খেলুৱৈগৰাকীক। জন্মদিন উদযাপনৰ এই বিশেষ অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকে অভিৰুচিৰ মূল উদ্যোক্তা বলেন চক্ৰৱৰ্তী, জেষ্ঠ ক্ৰীড়া সাংবাদিক প্ৰেমধৰ শৰ্মা, অসম খো’খো সন্থাৰ সভাপতি ৰাজীৱ প্ৰকাশ বৰুৱাকে আদি কৰি অসমৰ বহুকেইটা ক্ৰীড়া সন্থাৰ বিষয়-ববীয়াই।\nইফালে বিয়লি শ্ৰীমন্ত শংকৰদে কলাক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰিলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ক্ৰীড়া পেঞ্চন দিৱস। ক্ৰীড়াবিদ গৰাকীৰ জন্মদিনটোক এইদৰে উদযাপন কৰাৰ লগতে খেলুৱৈসকলক যি ধৰণে আৰ্থিক পুৰস্কাৰ আৰু পেঞ্চন প্ৰদান কৰিলে তাৰ বাবে তেওঁ সন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিলে।\nএই অনুষ্ঠানত ক্ৰীড়াবিদ গৰাকীৰ উপৰিও ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখী, মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী বিমল বৰাকে ধৰি আন বহুকেইজন মন্ত্ৰী, বিধায়ককে প্ৰমুখ্য কৰি বহু ক্ৰীড়িবিদে অংশগ্ৰহণ কৰে। অনুষ্ঠানত উপস্থিতি থাক অসম অলিম্পিক সন্থাৰ বিষয়ববীয়সকলৰ লগতে বিভিন্ন ৰা়জ্যিক ক্ৰীড়া সন্থাৰ বিষয়ববীয়াই।\nক্ৰীড়া পেঞ্চন দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি ৰাজ্যৰ ক্ৰীড়া বিভাগৰ ফালৰ পৰা মুঠ ৯৯ গৰাকী খেলুৱৈক প্ৰদান কৰা হ’ল নিয়মীয়া ক্ৰীড়া পেঞ্চন। এই পেঞ্চনৰ পৰিমাণ ৮ হাজাৰৰ পৰিৱৰ্তে ১০ হাজাৰলৈ বৃদ্ধি কৰাৰো সিদ্ধান্তৰ কথা ঘোষণা কৰা হ’ল। একেদৰে ১৫৩ গৰাকী খেলুৱৈক প্ৰদান কৰা হ’ল এককালীন আৰ্থিক পুৰস্কাৰ। চাকৰিত নিয়োজিত হৈ থকা পদকবিজয়ী খেলুৱৈসকলক ৫০ হাজাৰকৈ এককালীন সাহাৰ্য আগবঢ়োৱা হ’ল।\nআনহাতে এই অনুষ্ঠানতে বিশ্ব মহিলা বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰা যমুনা বড়ো আৰু আৰ্চাৰ সঞ্জয় বড়োক প্ৰদান কৰিলে ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া নীতি অনুসৰি চৰকাৰী চাকৰি। দুয়োগৰাকীকে প্ৰদান কৰিলে আবকাৰী পৰিদৰ্শকৰ চাকৰি। এই অনুষ্ঠানতে ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কৰে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য।তেওঁ কয় আগন্তুক সময়ত চৰকাৰী চাকৰিত খেলুৱৈৰ বাবে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব।\nমন কৰিবলগীয়া যে ৰাজ্যত শেহতীয়াকৈ ক্ৰীড়াৰ এক সুস্থ পৰিবেশ গঢ়ি উঠিছে। ৰাজ্যৰ ক্ৰীড়া বিদক চৰকাৰে বিভিন্ন ধৰেণে সংস্থাপন কৰাৰ লগতে প্ৰদান কৰিছে আৰ্থিক সাহায্য। একেদৰে অলিম্পিক, এছিয়ান, কমনেৱল্থ আদি প্ৰতিযোগিতাত পদক লাভ কৰা খেলুৱৈৰ বাবে ঘোষণা কৰিছে আৰ্থিক সাহায্যৰ লগতে চৰকাৰী চাকৰি। ট\nতেনে ঘোষণাক কেন্দ্ৰ কৰি টকিঅ’ অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক বিজয়ৰ জৰিয়তে অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰা লাভলীনাক অসম চৰকাৰে প্ৰদান কৰিছে ১ কোটি টকাৰ লগতে এ গ্ৰেডৰ চাকৰি।\nইফালে ৰাজ্যৰ খেলুৱৈক এইদৰে গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাৰ বাবে খেলৰ এক সুস্থ পৰিবেশ গঢ় লৈছে বুলি চৰকাৰী মহলে দাবী কৰিছে। কিন্তু এইখিনিতে প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে, কেৱল খেলুৱৈক আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰিলেই ক্ৰীড়াৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নয়ন সম্ভৱ হ’ব নে? খেলুৱৈ সৃষ্টি কৰাৰ বাবে চৰকাৰে কেনেধৰণৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে? ক্ৰীড়াৰ আন্তঃগাঁথনি সৃষ্টি হৈছেনে?\nঅসম চৰকাৰে যিদৰে খেলুৱৈক আৰ্থিক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰিছে সেইদৰে কিন্তু এইবোৰ বিষয়ত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। খেলুৱৈ সৃষ্টিৰ লগতে তেওঁলোকৰ উপযুক্ত অনুশীলনৰ ব্যৱস্থা কৰা আৰু উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা আদি বিষয়বোৰক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হোৱা নাই। চৰকাৰে খেলুৱৈক যিদৰে সংস্থাপিত কৰিছে আৰ্থিক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰিছে ঠিক সেইদৰে খেলুৱৈ সৃষ্টি, আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন আদি দিশ সমূহকো গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা উচিত। অন্যথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰত অসমৰ সফলতাৰ ধাৰাবাহিকতালৈ আগন্তুক সময়ত স্তব্ধ হৈ পৰিব। কাৰণ সীমিত সুযোগ, সুবিধাৰে খেলুৱৈ কিমান দূৰ আগবাঢ়িব সেয়া সকলোৰে অনুমেয়।\nএতিয়া অসমত ক্ৰীড়াক লৈ অসমৰ ৰাইজৰ মাজত সৃষ্টি হৈছে উৎসুকতা। নিজ সন্তানক খেল পথাৰলৈ উলিয়াই আনিছে অভিভাৱকে। সন্তানৰ হাতত খেলৰ সামগ্ৰী তুলি দি অভিভাৱকে খেল পথাৰলৈ পঠিয়াই দিছে সন্তানক। হিমা দাসে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত লাভ কৰা সফলতাৰ পাছতেই লাহে লাহে অসমত এনে এক পৰিবেশ সৃষ্টি হৈছিল। শেহতীয়াকৈ লাভলীনা বৰগোঁহাইয়ে অলিম্পিকত লাভ কৰা সফলতাৰ পাছতেই এতিয়া অসমৰ ক্ৰীড়াৰ সোণালী যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছে বুলি ক’ব বিচাৰে একাংশ‌ই।\nখেলুৱৈৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অভিভাৱক আৰু সচেতন মহলৰ মাজত গঢ় লৈ উঠা এনে ক্ৰীড়া সুলভ পৰিবেশক অধিক সুস্থিৰ কৰাৰ দায়িত্ব এতিয়া চৰকাৰে। যিদৰে খেলুৱৈক আৰ্থিক সাহায্য আৰু সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰি প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে ঠিক সেইদৰে এক বাস্তৱসন্মত ৰোড মেপ তৈয়াৰ কৰি খেলুৱৈ সৃষ্টিৰ লগতে উপযুক্ত আৰু উন্নত ক্ৰীড়া আন্তঃগাঁথনি তৈয়াৰ কৰা আৰু খেলুৱৈৰ উন্নত অনুশীলন আৰু প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা উচিত। চৰকাৰে যদি সেই ৰোডমেপ তৈয়াৰ কৰে তেনে নিশ্চিতভাৱে আগন্তুক সময়ত অসম হৈ পৰিব ভাৰতৰ ক্ৰীড়াৰ বৰঘৰ।\nমৌলানা মস্তোফা কামাল আজহাৰীক প্ৰত্যাহ্বান আহলে ছুন্নত ৱাল জামাতৰঃ ইছলামৰ তিনি শ্বৰীঅ’ত সিদ্ধান্তক প্ৰত্যাখ্যান\nকেন্দ্ৰীয় শিক্ষক দিৱস : নাৰায়ণপুৰত ৰাজনৈতিক নেতাৰ ভিৰত হেৰাল ড০সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ…


লক্ষ্য কেৱল ৰাইজৰ স্বাৰ্থপূৰণ আৰু উন্নয়ন! বিজেপিত আনুষ্ঠানিক ভাবে যোগদান কৰিলে সুশান্ত বৰগোহাঁইয়ে– News18 Assam\nলক্ষ্য কেৱল ৰাইজৰ স্বাৰ্থপূৰণ আৰু উন্নয়ন! বিজেপিত আনুষ্ঠানিক ভাবে যোগদান কৰিলে সুশান্ত বৰগোহাঁইয়ে\n»লক্ষ্য কেৱল ৰাইজৰ স্বাৰ্থপূৰণ আৰু উন্নয়ন! বিজেপিত আনুষ্ঠানিক ভাবে যোগদান কৰিলে সুশান্ত বৰগোহাঁইয়ে\nUpdated:August 1, 2021, 3:56 PM IST\nইফালে সুশান্তৰ পিছে পিছে বিজেপিত আগমনৰ প্ৰায় নিশ্চিত হৈছে AIUDFৰ বিধায়ক ফণী তালুকদাৰৰ ৷\nLast Updated: August 1, 2021, 3:56 PM IST\nদেওবাৰে আনুষ্ঠানিক ভাবে বিজেপিত যোগদান কৰে সদ্য প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছ নেতা তথা বিধায়ক সুশান্ত বৰগোহাঁইয়ে। বিজেপিত যোগদানৰ পূৰ্বে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সাক্ষাৎ কৰে সুশান্তই ৷ সুশান্তৰ বিজেপিত যোগদানৰ লগে লগে উজনিত কংগ্ৰেছ দল প্ৰায় নিচ্চিন্ন হ'ল বুলি দাবী কৰে ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ৷\nইফালে বিজেপিত যোগদান কৰি সুশান্ত বৰগোঁহাইয়ে কয় যে, 'ৰাইজৰ সেৱা আৰু উন্নয়নৰ স্বাৰ্থত মই বিজেপিত যোগদান কৰিছো। বিজেপিৰ নীতি আদৰ্শৰ সৈতে একাত্ম হৈ ৰাইজৰ সেৱা আগবঢ়াম। লগতে অসমীয়া জাতিটো যাতে আগুৱাই লৈ যাব পাৰো, এই দিশত আগন্তুক দিনত কাম কৰি যাম।'\nআজিৰ যোগদান কাৰ্যসূচীত সুশান্ত বৰগোহাঁইৰ লগতে ভালেসংখ্যক প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছ নেতা-কৰ্মীয়ে বিজেপি দলত যোগদান কৰে। যোগদান কাৰ্যসূচীত উপস্থিত থাকে মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকা, ৰাজ্যিক বিজেপিৰ সভাপতি ভৱেশ কলিতাৰ লগতে বিজেপিৰ বহু কেইজন আগশাৰীৰ নেতা-কৰ্মী। লক্ষ্যণীয় ভাবে সুশান্তৰ বিজেপিত যোগদানৰ কাৰ্যসূচীত উপস্থিত থাকে থাওৰা সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক কুশল দুৱৰীও।\nFirst published: August 1, 2021, 3:56 PM IST


SECOND CHAPTER: BASIC INSURANCE TERMINOLOGIES -CLASS IX-INSURANCE- বীমাৰ প্ৰাথমিক মূলপদসমূহ- দ্বিতীয় অধ্যায় - নৱম শ্ৰেণী- বাণিজ্য - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome class ix commerce INSURANCE নৱম শ্ৰেণী বাণিজ্য বীমা SECOND CHAPTER: BASIC INSURANCE TERMINOLOGIES -CLASS IX-INSURANCE- বীমাৰ প্ৰাথমিক মূলপদসমূহ- দ্বিতীয় অধ্যায় - নৱম শ্ৰেণী- বাণিজ্য\nSECOND CHAPTER: BASIC INSURANCE TERMINOLOGIES -CLASS IX-INSURANCE- বীমাৰ প্ৰাথমিক মূলপদসমূহ- দ্বিতীয় অধ্যায় - নৱম শ্ৰেণী- বাণিজ্য\n১/ বীমাকাৰী আৰু বীমাকৰ্তা বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ যি ব্যক্তিয়ে সম্ভাব্য বিপদৰ পৰা নিৰাপত্তা বিচাৰি বীমাপত্ৰ ক্ৰয় কৰে, তেওঁক বীমাকাৰী বোলা হয় ৷\nযি প্ৰতিষ্ঠান বা কোম্পানীয়ে কোনো ব্যক্তি বা প্ৰতিষ্ঠানক এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত জীৱন বা অন্যান্য সম্পত্তিৰ পৰা উদ্ভৱ হ'ব পৰা সাম্ভাব্য বিপদৰ পৰা নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰে, তেনে প্ৰতিষ্ঠান বা কোম্পানীক বীমাকৰ্তা বোলা হয় ৷\n২/ বীমা আশ্বাস মানে কি ?\nউত্তৰঃ বীমা আশ্বাস হৈছে এক চুক্তি যাৰ আধাৰত এটা পক্ষই আন এটা পক্ষৰ জীৱন আৰু সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ভৱ হোৱা সাম্ভাৱ্য বিপদশংকাৰ বিৰুদ্ধে আৰ্থিক নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰে ৷ যদি এনে বিপদ প্ৰকৃতাৰ্থত উদ্ভৱ হয়, তেন্তে তাৰ আৰ্থিক ক্ষতিপূৰণ দিয়া হয় ৷\n৩/ বীমাকিস্তি মানে কি ?\nউত্তৰঃ চুক্তি অনুসৰি বীমাকাৰীয়ে বীমাপত্ৰ ক্ৰয় কৰাৰ বাবদ বীমাকৰ্তাক একেলগে বা কিস্তি হিচাপত যি পৰিমাণৰ বৰঙনি পৰিশোধ কৰে, তেন্তে তাৰ আৰ্থিক ক্ষতিপূৰণ দিয়া হয় ৷\n৪/ বৰঙনি বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ যি নীতিৰ আধাৰত যদি একোটা বিষয়বস্তু একাধিক বীমা কোম্পানীৰ উচৰত বীমা কৰোৱা হয় আৰু তেনে সম্পত্তিৰ ক্ষতি হ'লে বীমাকাৰীয়ে প্ৰত্যেক বীমা কোম্পানীৰ পৰা সুকীয়া সুকীয়াকৈ ক্ষতিপূৰণ মূল্য আদায় কৰিব নোৱাৰে ৷ তেনে নীতিক বৰঙনি বোলা হয় ৷\n৫/ পুনঃবীমা কি হয় ?\nউত্তৰঃ পুনঃবীমা হৈছে এক প্ৰকাৰ বীমা প্ৰক্ৰিয়া যাৰ আধাৰত এটা বীমা কোম্পানীয়ে বীমা চুক্তিৰ বিপৰীতে গ্ৰহণ কৰা দেনা বা দায়িত্ব সম্পৰ্ণভাৱে বা আংশিকভাৱে অন্য এটা বীমা কোম্পানীলৈ চুক্তিৰ যোগেদি হস্তান্তৰ কৰে ৷\n৬/ চমুটোকা লিখা ( দুটামান শাৰীৰ ভিতৰত উত্তৰ লিখা )\n(খ) সম্পূৰ্ণ সৰল বিশ্বাস\n(গ) বীমাযোগ্য স্বাৰ্থ\n(ঙ) বীমা প্ৰতিনিধি\n(ঞ) অনুগ্ৰহৰ সময়\nবীমাচুক্তি আধাৰত বীমাকাৰীয়ে সন্মুখীন হোৱা ক্ষতিৰ যি পৰিমাণ ন্যায়িকভাৱে বীমাকৰ্তা কোম্পানীয়ে বীমাকাৰীক প্ৰদান কৰে, তাক ক্ষতিপূৰণ বোলে ৷ সাধাৰণতে এই ক্ষতিপূৰণ আৰ্থিকভাৱে প্ৰদান কৰা হয় ৷\n(খ) সম্পূৰ্ণ সৰল বিশ্বাসঃ\nবীমাচুক্তিৰ লগত জড়িত থকা সকলো পক্ষই সৰল বিশ্বাসৰ ভেটিত বীমাচুক্তি সম্পাদন কৰে ৷ এই ক্ষেত্ৰত সকলোবোৰ তথ্য সত্য আৰু শুদ্ধ হোৱা উচিত ৷ এই চুক্তি সম্পূৰ্ণ আৰু নিষ্টাৰে সম্পাদন হ'ব লাগিব ৷\n(গ) বীমাযোগ্য স্বাৰ্থঃ\nবীমাকাৰীৰ চুক্তি স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শেষ নোহোৱা পৰ্যন্ত বীমাযোগ্য স্বাৰ্থৰ অবিহনে বীমাচুক্তি কেতিয়াও সম্পৰ্ণ নহয় ৷\nবীমা চুক্তি আধাৰত উদ্ভৱ হোৱা যিবোৰ সাম্ভাব্য বিপদ বা বিপদশংকাৰ নাম বীমা চুক্তিত উল্লেখ থাকে, সেইবোৰক বীমাৰ সংকট বোলা হয় ৷ ই একমাত্ৰ চুক্তিত উল্লেখ থকা বিপদশংকা সমূহকে সামৰি হয় ৷ যেনে - অগ্নি, চুৰি ইত্যাদি ৷\n(ঙ) বীমা প্ৰতিনিধিঃ\nযিসকল ব্যক্তিয়ে কোনো বীমা কোম্পানীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু বিমা কোম্পানীৰ হৈ জনসাধাৰণৰ মাজত বীমাপত্ৰ বিক্ৰী বা বিনিময় কৰে, তেনে ব্যক্তিক বীমা প্ৰতিনিধি বোলা হয় ৷ বীমা প্ৰতিনিধি সকল বীমাকাৰী আৰু বীমাকৰ্তা সকলৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰীৰ ভূমিকা পালন কৰে ৷\nযিসকল ব্যক্তিয়ে জনসাধাৰণৰ মাজত বিভিন্ন কোম্পানীৰ বীমাপত্ৰ বিক্ৰী বা বিনিময় কৰে, তেনে ব্যক্তিক দালাল বোলা হয় ৷ তেওঁলোক কোনো বিশেস্ৰ কোম্পানীৰ সৈতে জড়িত নাথাকে আৰু গ্ৰাহকৰ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰতিভূতি কিনা-বেচা কৰা হয় ৷\nএজন বীমাকাৰীয়ে বীমাকোম্পানীক বীমাচুক্তিৰ আধাৰত উদ্ভৱ হোৱা লোকচানৰ ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ যি অনুৰোধ জনায় তাকে দাবী বোলা ৷ শাধাৰণতে বীমা কোম্পানীয়ে যি যি বিপদশংকাৰ বিৰুদ্ধে নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰে, তেনে বিপদসমূহ উদ্ভৱ হ'লেহে বীমাচুক্তিৰ আধাৰত বীমাকৰীয়ে দাবী জনাব পাৰে ৷\nএটা বীমা কোপানীয়ে এজন বীমাকাৰীক বীমা চুক্তিৰ আধাৰত সত্যতা আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য সম্পৰ্কে যি লিখিত নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰে, তাকে প্ৰতিশ্ৰুতি বোলে ৷\nবীমা চুক্তিৰ আধাৰত যি ঘটনা বা অগটন সংঘটিত হ'লে বীমাকাৰীৰ লোকচান বা ক্ষতি হয়, তাক বিপদশংকা বোলে ৷ এনে বিপদশংকা মানুহৰ জীৱনৰ লগত জড়িত হ'ব পাৰে বা সা-সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ভৱ হোৱা কোনো দূৰ্ঘটনা যেনে -জুই লগা বা চুৰি কাৰ্য ইত্যাদিও হ'ব পাৰে ৷\n(ঞ) অনুগ্ৰহৰ সময়ঃ\nবীমাচুক্তিৰ আধাৰত বীমাকাৰীয়ে বীমা কিস্তি পৰিশোধ কৰাৰ শেষ দিন উকলি যোৱাৰ পাছত যি অতিৰিক্ত সময়সীমা লাভ কৰে, তাক অনুগ্ৰহৰ সময় বোলে ৷ অনুগ্ৰহৰ সময়ৰ ভিতৰত বীমা কিস্তি পৰিশোধ কৰিলে বীমাপত্ৰ বাতিল হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে ৷\nআশ্বাস আৰু বীমাৰ মাজত বহুখিনি সামঞ্জস্য আছে, তথাপি আশ্বাস একমাত্ৰ জীৱন বীমৰ ক্ষেত্ৰতহে প্ৰযোজ্য হয় ৷ আশ্বাস অনুসৰি কোনো বিশেষ ঘটনা সংঘটিত হওঁক বা নহওঁক ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰা হয় ৷


কাকনো বুলিম ককা (ললিত চন্দ্ৰ বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকাকনো বুলিম ককা (ললিত চন্দ্ৰ বৰা)\nকাকনো বুলিম ককা (জীৱনৰ মৌগুটি কথা – ৭)\nණ ললিত চন্দ্ৰ বৰা\nবসন্ত আহিছে | নাঙঠ পলাশ, নাহৰহঁতে লাজ ঢাকিবলৈ ন-সাজ উলিয়াই লৈছে, ঠাণ্ডাকালিও উলঙ্গ হৈ থাকি ভাল পোৱা জবা, গোলাপীহঁতে কাপোৰ-কানি পিন্ধাৰ লগতে জাকত-জিলিকা হৈ থাকিবলৈ সাজোন কাচোনতো ব্যস্ত | সকলোৰে প্ৰেমিক বসন্ত | এটি সন্ধ্যাত এটি অন্তৰঙ্গ মুহূৰ্ত নাইবা এটি জোনাকী ৰাতিত বসন্তৰ সৈতে মৰমৰ লুকা-ভাকু খেলিবলৈ সকলোৰে এটি হাবিয়াস আছে | সেয়ে এইকেইদিন সেউজী পেহীৰো আজৰি নাই | সকলোকে লাগে সেউজী-পেহীক | কাৰোবাক যদি কাপোৰ যতনাই দিব লাগে, কাৰোবাক আকৌ তিনি-শেৰীয়াকৈ চুলিৰ বেণী গুঠি দিব লাগে | চকুত কাজল সানি দিয়া, মুখত বৰহমথুৰিৰ ৰঙ বোলাই দিয়া, গাভৰুজনীৰ উন্মুক্ত যৌৱনক কাপোৰৰ আৰৰ পৰা প্ৰতিস্ফুত কৰি পাহুৱাল ডেকাৰ মন মতলীয়া কৰাৰ কাৰনো এই সেউজী-পেহী |\nএনে এটি সময়তে সমীৰ যায় আপোন ঘৰখনলৈ | ঘৰত এৰি থৈ অহা মৰম বিচাৰি, ব্যস্তজীৱনৰ পৰা আতৰি কেইদিনমানৰ কাৰণে নিজৰ মতে সময় কটাবলৈ মৰমবোৰৰ মাজত | পুৱা যেতিয়া পকীৰাস্তায়েদি যোৱা কুলাকাইৰ ভট-ভটি তিনিচুকীয়া খনৰ পৰা নামি গাঁৱৰ আলি-মুৰত প্ৰথম ভৰি দিয়ে অজান শিহৰণ বৈ যায় দেহৰ মাজেদি | চিনাকি সুগন্ধী বিলাকে তাক আগুৰি ধৰেহি | এই মৰমবিলাক পাবলৈ সমীৰেনো কি কি কৰিব লগা হয়, কেনে পৰিস্থিতি, কেনে আবেগ-অনুভুতিৰ মাজেৰে মৰমবিলাকৰ আদান-প্ৰদান হয় তাকে জানো আহক..!\nটুপী-পিন্ধোৱা পৰ্ব ১:-\nঘৰলৈ যাম বুলি পোন-প্ৰথমে কেলেণ্ডাৰত দিন-বাৰ চাই-চিতি অঙুলি মূৰতে মুঠতে কিমান দিন ঘৰত থাকিব তাৰ মুটা-মুটি হিচাপ নিকাচ এটা কৰি অফিচৰ মুৰব্বীক জনোৱা যায় | সেইটো আচলতে চুটি বিচাৰি আবেদন নহয়, চুটি লোৱাৰ জাননিহে | দুটা সপ্তাহৰ চুটিৰ কথা শুনিয়েই বছৰ চুলি থিয় হৈ যায় |\n-“দু….সপ্তাআআহৰ চুটি??? কিহে বিয়া কৰাবলৈ গৈ আছা নেকি ঘৰত |”\n-“নহয়হে, মইতো ঘৰলৈ বছেৰেকত এবাৰহে যাওঁ, একসপ্তাহলৈ গ’লে ঘৰত আধা-ঘণ্টাও থাকিবলৈ নাপামচোন |”\n-“কিয়, আপুনি নাজানে নেকি? ৰেলখন গৈ অসম পাওঁতে তিনিদিন লয় | অহা-যোৱাতে ছয়দিন | আৰু ৰেলখনটো আমাৰ ঘৰৰ চোতাললৈকে নাযায়তো, গতিকতে বাছেৰে অলপ অহা-যোৱা কৰিব লাগে | সেয়েহে ঘৰ গৈ মাৰ পৰা ঠাণ্ডাপানী এগিলাচ খাও মানে ঘুৰি আহিব হ’বই |”\n-আচ্ছা, ঠিক আছে তেন্তে |\nমিচিকিয়াকৈ হাঁহি এটা মাৰি সমীৰে নিজৰ ঠাইলৈ উভতি যায় যেন এখন যুদ্ধহে জয় কৰি আহিছে | প্ৰথম টুপীটো পিন্ধাই পৰম-সন্তুষ্টিৰে তাৰ মুখ-মণ্ডল ভৰি পৰে |\nটুপী-পিন্ধোৱা পৰ্ব ২:-\nবছেৰেকৰ মুৰত বিছৰা চুটিকণ দিবলৈও ভীষণ কৃপনালি কৰা বাবে বচৰ ওপৰত সমীৰ তিঙিৰি-তুলা হৈ থাকে | এনে কৰে যেন নিজৰ জেপৰ পৰাহে চুটিৰ দিনকেইটা উলিয়াই দিছে | সেইকাৰণে সমীৰে নিজৰ ওপৰি-পুৰুষক দুবাৰ তিনিবাৰলৈ হত্যা কৰে কেতিয়াবা | ঘৰলৈ আহি কামলৈ ঘুৰি যাবলৈ মন নাযায় | ঘৰৰ, চুবুৰীয়াৰ মাজত মৰম-আবেগৰ ডোলেৰে বান্ধি জীয়াই থাকিবলৈ মন যায় তাৰ | কৃত্ৰিমতাৰে ভৰা পৃথিৱীখনক তাৰ মুঠেই ভাল নালাগে | সেয়েহে চুটিৰ শেষৰ দিনকেইটাত মৰমবোৰ নেউচি যোৱাৰ বিষদেৰে মনটো বিহ্বল হৈ পৰে | বচক ফোন কৰি মিছা মাতে, কেতিয়াবা মৰি যোৱা ককা-আইতাক জীয়াই তুলি আকৌ মাৰি দুদিনৰ চুটি বঢ়াই লয় | হৈ যোৱা ককায়েক বা বায়েকৰ বিয়া দুনাই পাতি মেনেজাৰক এটা ফুলাম টুপি পিন্ধাই চুটি বঢ়াই লয় | ভাল-বেয়া সমীৰে নুবুজে, কিন্তু ঘাটে-ঘাটে টুপি পিন্ধাবলৈ বিচাৰি ফুৰা মেনেজাৰক বছেৰেকত এবাৰ টুপি পিন্ধাই সি পৰম সন্তুষ্টি লাভ কৰে |\nই.এম.আই. বিচাৰি যোৱা পৰ্বঃ-\nবিদেশত থাকি কৰ্ম-নিবাস কৰিলেও ঘৰ যোৱাৰ সময়ত সমীৰৰ আৰ্থিক অৱস্থা চাবলগীয়া অৱস্থা হয়গৈ | সেয়েহে ঘৰলৈ অহা-যোৱা খৰচ, উপহাৰ নিয়াৰ খৰচৰ বাবে সমীৰে আঙুলি মুৰত গণি গণি খৰচ কৰিব লগা হয় | মন গলেই একেঘণ্টাতে হাজাৰ টকা ভাড়া বঢ়াই দিয়া উৰাজাহাজৰ মালিকলৈ সমীৰৰ খংটো ওফৰি যায় | ৰাইজক লুটি-লূটি এটা নিজে ডুবিব লাগিছে – তাৰ ভাল লাগে, কিন্তু সেইটো ডুবাৰ সুবিধা লৈ বাকি কেইটাই যিহে উত্পাাত কৰিব লাগিছে তাৰ বাবে সমীৰৰ খংটো চৰিহে যায় | সেয়ে অহা-যোৱা খৰচটো কেনেবাকৈ কমাব পাৰি নেকি বুলি সি তিনিমাহ মানৰ আগৰে পৰা অফাৰৰ পাছে পাছে দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিয়ে | GoCoupon, Khujguru, Ibibo সকলোবোৰ চাই-চিটি তাল-ফাল লগাই | সাধাৰণতে অফাৰ আহি চকুৰ আগতে টিঘিল-ঘিলায় থাকে, কিন্তু দৰকাৰী সময়ত এটাকো বিচাৰি পাবলৈ নাথাকে | Credit Card ৰ অফাৰ বিচাৰি বিচাৰি Yatra.com ত বিনা সুতেৰে ই.এম.আইৰ সুবিধা এটা পাই হাততে সৰগ ঢুকি পোৱা যেন পাই, লাগিলে সেই ই.এম.আইয়ে তাক পাছৰ তিনিমাহ-ছমাহলৈ কাষলতিৰ চিকৰাই তেজ খোৱাৰ দৰে বেংকৰ একাউন্টতো খুলি খুলি খায় থাকক |\nবছেৰেকত দৰমহাৰ টকা কেইটা নাবাঢ়িলেও দিনে দিনে বাকী প্ৰতিটো বস্তুৰে দাম বাৰুকৈয়ে চৰি গৈ আছে | সেইকাৰণে যিমান পাৰি উপহাৰৰ সংখ্যা ও মূল্য কম কৰিবলৈ সমীৰে জৰীপ চলায় | একেবাৰে নোলোৱাকৈ নোৱাৰি বুলি থকা কেইটাৰ কাৰণে ই.এম.আইৰ সুবিধা এটা পালে মনটো ভাল লাগি যায় | খৰচ কমাবলৈ গৈ সি এইকেইদিনত যোগ-বিয়োগ, পুৰণ-হৰণৰ নেওতা পাকৈত হৈ পৰিছে | সকলোৰে আপদাৰৰ তালিকাখন লৈ শেষত সৰু ককায়েকলৈ ফ’ন কৰিলে | কথা-বতৰা হোৱাৰ পাছত লাহেকৈ কাপোৰ-কানিৰ কথা ওলাল |\n– তেন্তে, বিহুত কি লাগিব তোক?\n– এ, সকলোবোৰ আছেই দেখোন | যোৱাবেলি দিয়া উদলেণ্ডৰ জোতাযোৰত দাগ এটাকে লগাব পৰা নাই | বৰ ভাল দেই | বহুত দিন যাব |\nককায়েকৰ প্ৰসংশা শুনি সমীৰৰ বুকুখন দুবেগেত মান ডাঠ হৈ পৰিল | আত্মগৰ্বেৰে ক’লে – “তথাপিতো বিহু বুলি একো এটা নলবি জানো ?”\n– লোৱাতোনো কি আৰু, হয় মানে নুজুৰে ন?\n– হ্ম্ম্ম…দৰকাৰী বিলাক আছে যদি ভালেই দে | মিছাতে এনেই এসোপামান গোটাই লব নেলাগে |\nকম বাজেটতে সৰু-ককায়েকক বলে পাৰিম বুলি সমীৰৰ মনটো ভাল লাগি গ’ল |\n– এটা কাম কৰিবি |\n– এইবাৰ মোৰ কাৰনে অকল জীন্‌চ এটা আনিলেই হ’ব দে | অ’ অলপ নতুন ফেশ্বনৰ চাই আনিবি আৰু |\nফাট দিয়া বসুমতী পাতালে লুকাওঁ | নাই নাই বুলি আৰু এটা পাঁচ ক্ৰেডিট-কাৰ্ডৰ বিলত যোগ হৈ গ’ল | নতুন ফেশ্বন তাৰ মানে সাধাৰণতে পোৱা চল্লিশ শতাংশৰ ৰেহাই মূল্যটোও নাপাব | থাউকতে হিচাপটো কৰি মোবাইলটোকে মুৰত এবাৰ খুন্দিয়ালে | নাকটো এবাৰ লিৰিকি-বিদাৰি সমীৰে উত্তৰ দিলে |\n– ঠিক আছে দে | ভাল চাই এটা লৈ যাম | আজিকালি শ্লিম-ফিট খুব চলিছে | ৰঙা-হালধীয়া ৰঙৰ জীন্‌চ সকলোৱে লৈছে | তোৰ কাৰণে ৰঙা এটাকে লম দে |\n– তই যি ভাল দেখ’ আনিবি আৰু – শেষৰ কষাখিনিত আনন্দ-উচ্ছাহৰ ঢৌ দেখা পোৱা নগ’ল | ফ’ন বিচ্ছিন্ন হ’ল আকৌ এবাৰ “বাকী ভালেই ন?” বুলি শেষ প্ৰশ্নটো কৰি |\nপাছৰ দিনা কামৰ পৰা আহি সমীৰে মাকলৈ ফ’ন কৰিলে সদায় কৰাৰ দৰেই |\n– হয়নে, তই বুলে সউদাৰ(সৰু-দাদাৰ)কাৰণে ৰঙা জীন্‌চ আনিম বুলি ক’লি?\n– অ’ তাক কালি কি লাগিব বুলি সোধাত সিয়েই জীন্‌চ লাগে বুলি ক’লে | আমাৰ ইয়াত আজি-কালি সেইবিলাক খুব পিন্ধিছে, সেয়েহে তাৰ কাৰণেও এটা লৈ যাম বুলি ক’লো |\n– পিছে সি মোক কি কৈছে জান ?\n– “মা তাক কবিচোন মোক ৰঙা জীন্‌চ নালাগে | মই বৃহস্পতি বজাৰতে এটা কিনি লম, বেছি দামও নহয় ইয়াত | মই ৰঙা জীন্‌চ পিন্ধিলে বাকীবোৰে কি ক’ব বাৰু…নেলাগে দে”\nভেটা ভাঙি ওলায় আহিব ধৰা প্ৰচণ্ড হাঁহিৰ জোৱাৰটো হেচুকি ধৰি সমীৰে মাকক বুজালে\n– এইটো আজিকালিৰ ফেশ্বনেই আকৌ | ৰঙা জীন্‌চ, হালধীয়া আঁক-বাঁক লগা চাৰ্ট এটা, বগা জোতা জোৰৰ সৈতে ৰে-বেন্দৰ চশমাজোৰ | কেনে এটা সাজ-পাৰ | নে আপুনি কি কয় ?????\n← ‘বেটা দিল মেই লাড্ডু ফুটা’ (নীৰজ শ্বৰফ)\nফাপৰে ধৰা যোজনা (মনজিৎ) →


Assamese Cultural Writing: March 2019\nপেখু পেখু (বত্ৰিছ): মূৰ্তমান দৃশ্য, ভাবমূৰ্তি আৰু ...\nপেখু পেখু (একত্ৰিশ): নাট-কথা\nপেখু পেখু (ত্ৰিশ): নুফুলা ফুলৰ গান: ফুলৰ গান, গান...\nপেখু পেখু (বত্ৰিছ): মূৰ্তমান দৃশ্য, ভাবমূৰ্তি আৰু সৌৰভ কুমাৰ চলিহা\nৰেণে মাগ্ৰিটৰ ছবিৰ আধাৰত সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ ইমেজৰ পুনৰনিৰ্মাণ, সমুদ্র কাজল শইকীয়া\n[দৈনিক অসম, দেওবৰীয়া চ'ৰা, 17 March, 2019]\nভূপেন হাজৰিকাৰ জীৱনৰ অন্তিম কালত ৰুগ্ন অৱস্থাৰ কিছুমান ফটোগ্ৰাফ তেখেতৰ অনুৰাগীয়ে প্ৰচাৰ কৰোঁতে দুই একে আপত্তি দৰ্শাইছিল এই যুক্তিত যে গোটেই জীৱন মানুহজন আছিল নিজৰ ৰাজহুৱা ভাৱমূৰ্তি বা পাব্লিক ইমেজকলৈ অত্যন্ত সাৱধানী, এই ৰুগ্ন ভগ্ন শৰীৰেৰে অসাৱধানী অৱস্থাৰ ৰাজহুৱাকৰণ তেখেতে নিজেও হয়তো ভাল নাপালেহেতেন। কথাখিনি মিছা নহয়। শাক বাচি থকা বা পাচলি কুটি থকাৰ দৰে এটা নৈমিত্তিক ঘৰুৱা অৱস্থাৰ ফটো এখনতো ভূপেন হাজৰিকাক দেখা গৈছিল অত্যন্ত পৰিপাটী সাজেৰে, সচেতন অৱস্থাত। কিছুমান ব্যক্তি নিজৰ ভাৱমূৰ্তি, আনকি আবয়ৱিক দৃশ্যগত উপস্থিতিক লৈ অত্যন্ত সচেতন হয়। আমি যিমানেই উপেক্ষা নকৰো কিয়, দৃশ্যগত প্ৰতিকী ৰূপ এটাই জনমানসত দীৰ্ঘকালীন প্ৰভাৱ পেলায় আৰু সেইসমূহে ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ সৈতেও সাঙোৰ খাই পৰি নিজেই এটা বিষয় হৈ উঠেগৈ। ইয়াৰে কিছুমান মূৰ্তি সচেতন ভাবে নিৰ্মিত, অৰ্থাৎ য’ত তাৰ নিৰ্মাণৰ আঁৰৰ মতাদৰ্শগত সিদ্ধন্ত সমূহ স্পষ্ট। আন কিছুমান সচেতন ভাবে নিৰ্মিত নহয়, কিন্তু কালক্ৰমত সামূহিক চেতনাই তাক এটা ৰূপ দি লয়। এই কথা নক’লেও হ’ব যে এই সময়ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদত থকা নৰেন্দ্ৰ মোডী ডাঙৰীয়া এজন অত্যন্ত কেমেৰা সচেতন ব্যক্তি। অন্যভাবে ক’বলৈ হ’লে ৰাজহুৱা ভাৱমূৰ্তি নিৰ্মাণত তেখেত এজন অত্যন্ত সচেতন আৰু সেইবুলিয়েই বহুল চৰ্চিত ব্যক্তি। অৱশ্যে ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনত এই ইমেজ, মূৰ্তি, প্ৰতিকী ৰূপ অথবা আইকণ-ৰ গুৰুত্ব সকলো সময়তেই ব্যাপক ৰূপত ৰৈছে। নহ’লেনো বাৰু যিকোনো ৰাজনৈতিক দলে প্ৰচাৰৰ সময়ত স্থানীয় সমষ্টিৰ প্ৰাৰ্থীৰ লগতে সেই সংযুক্ত দলৰ মূৰব্বীৰ ফটোখনো কিয় ডাঙৰকৈ ব্যৱহাৰ কৰে? কোৱা হয় এতিয়াও গাঁৱে ভূঞে কংগ্ৰেছ বুলিলে মানুহে ইন্দিৰা গান্ধী বা ৰাজীৱ গান্ধীৰ আইকণিক মূৰ্তি-সমূহলৈকে মনত পেলায়। হাজাৰ সমালোচনা, তিৰষ্কাৰ, ককৰ্থনা স্বত্বেও কংগ্ৰেছ দলটোৰ মুখীয়াল দায়িত্বখিনি গান্ধী পৰিয়ালৰ মানুহৰ হাততেই সুদীৰ্ঘকাল ধৰি ন্যস্ত থকাৰ কাৰণটো ইয়াতেই বুলি ভাবিব পাৰি। কাৰণ নতুন মুখ এখন সন্মুখলৈ আনি তাক জনমাসত এটা সুদূৰপ্ৰসাৰী “আইকণ” ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাটো উজু নহয়। মোডী ডাঙৰীয়াৰ মুখখন সন্মুখত নাথাকিলে এই মুহূৰ্তত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ যি জয়জয় ময়ময় অৱস্থা সেয়া কাইলৈ একেৰূপত থাকিবনে সেই প্ৰশ্নটোও বহুতো বিজ্ঞ ৰাজনীতি বিশাৰদে কৰে। জনমানসত এটা ব্যক্তিত্বৰ ভাৱমূৰ্তিৰ বাবে তেওঁৰ শৰীৰী প্ৰতিৰূপায়ণ (ৰিপ্ৰেজেণ্টেচন) কেনেকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ ৰয় সেই কথাখিনিৰ বাবেই এইখিনি উদাহৰণৰ অৱতাৰণা।\nকালক্ৰমত ‘অৱলীলাক্ৰমে’ নিৰ্মিত মূৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত আমি অসমৰ দুই প্ৰাত:স্মৰণীয় ব্যক্তি জ্যোতিপ্ৰসাদ আৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদলৈ মনত পেলালেই হ’ল। জ্যোতি-জ্ঞান আৰু জ্যোতি-চৰ্চাৰ সৈতে ন্যূনতম জড়িত ব্যক্তিজনেও মনত কোনোবাখিনিত কপালৰ দুকষে কুম ওলোৱা চুলিৰে সৈতে এজন মাজবয়সীয়া জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাক মনত ৰাখিছে। তাৰ লগতে এই সংবাদখিনিও আছে যে কম বয়সতে মানুহজন ঢুকাইছিল। সেয়েহে সেই ডেকা কিম্বা মাজবয়সীয়া ব্যক্তিজনৰ সেই ‘ইমেজ’টোৱেও ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত আমাৰ অৱচেতনাত কাম কৰি থাকে যাৰ বাবে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ৰচনা বা সৃষ্টিৰ সৈতে অসমীয়াই সদায়ে এটা আৱেগিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি চলে। একেদৰেই বিষ্ণু ৰাভাৰ কোৱাৰ্টাৰ প্ৰফাইল, অলপমান ওপৰলৈ মু-কৰি থকা ফটো এখন অথবা সেই ফটোখনৰ আধাৰত নিৰ্মিত গ্ৰাফিক ইমেজ আমাৰ সকলোৰে মনত খোদিত আছে। এইখিনি কালক্ৰমত জনমানসত সাব্যস্ত হোৱা ইমেজ। এই মূৰ্তিটো উৰ্ধমুখি, উদ্দাত্ত। সৈনিক শিল্পী বুলি নাম থকা শিল্পীজনৰ ভাৱমূৰ্তি নিৰ্মাণৰ বাবে ই এক সঠিক ৰিপ্ৰেজেণ্টেচন।\nশিল্পত ৰিপ্ৰেজেণ্টেচন আৰু আইক’ণ’গ্ৰাফী- এই দুটাই ঘাই কথা। চিত্ৰকৰ বা মূৰ্তি-গঢ়োঁতাক চ্যুকাফাৰ কথা ক’লে তেওঁলোকে প্ৰথমেই ভাবিব হাতত কি থাকিব, হেংদাং নে তৰোৱাল। বাহন কি হ’ব, পোছাক কি হ’ব। নাট্যকৰ্মীৰ কথাও একেটাই। এজন গাৱলীয়া স্কুলৰ শিক্ষক বুলি ক’লে তেওঁৰ সাজ-সজ্জা কি হ’ব, তেওঁৰ ধৰণ-কৰণ কেনে হ’ব? এজন ৰাজনৈতিক নেতা আৰু এজন দৈনিক মজদুৰৰ শৰীৰী উপস্থাপনটো কেনে হ’ব- এইটোৱেই প্ৰথম প্ৰশ্ন। প্ৰচলিত ধাৰণাৰেই চৰ্বিত চৰ্বন কৰা হ’ব নে অন্য নতুন ৰূপৰ সন্ধান কৰা হ’ব সেইবোৰ কথাও আৰম্ভ এই প্ৰাথমিক প্ৰশ্নটোৰ পৰাই- মানুহজন দেখিবলৈ কেনে, অথবা মানুহজনৰ দেখিবলৈ পোৱা সম্ভাৱ্য কোনটো ৰূপৰ পৰা আমি কাম আৰম্ভ কৰিম?\nকিন্তু সকলোৰে শেষত শিল্প আচলতে জীৱন-বীক্ষা, জগত-বীক্ষা। এটা মূৰ্তি নিৰ্মাণেই শেষ কথা নহয়। শিল্প যে এটা জ্ঞান-শাখা, এটা বাগধাৰা, এটা চিন্তন-প্ৰণালী, এটা দৰ্শন; এইখিনি কথাকেই প্ৰাধান্য দিবৰ বাবেই বিশ্বজুৰি শিল্পৰ শিল্পৰ ইতিহাসত সময়ে সময়ে ইমেজ-বিৰোধী প্ৰতিবাদ কিম্বা আন্দোলন চলি আহিছে। এইখিনিয়েই গুৰি কথা যাৰ বাবে চিত্ৰকৰে চিত্ৰ নিৰ্মাণ মাজে মাজে বন্ধ কৰি দিয়া উচিত, মূৰ্তি-গঢ়োঁতাই মূৰ্তিনিৰ্মাণ ত্যাগ কৰা কৰা উচিত, অভিনেতাই চৰিত্ৰৰ “যথাযথ” ৰূপায়ণৰ দায়বদ্ধতা এৰি দিয়া উচিত। (এই মুহূৰ্ততে অসমীয়া নাট্যাভিনয়ৰ প্ৰতিবেদনত সততে উপলব্দ্ধ “যথাযথ” শব্দটোৰো এটা ব্যাখ্যা পোৱা গ’ল, যিটো সম্পৰ্কে আগলৈ আলচিম)। আন নালাগে সংগীতশিল্পীয়েও মাজে মাজে সুৰৰ সৈতে বৈৰীতা স্থাপন কৰা উচিত। দৃশ্যৰ, শব্দৰ, কল্পনাৰ মোহিনীবাণেৰে জনসমাজক মোহিত কৰি ৰখাটো শিল্পৰ উদ্দেশ্য কোনোকালেই নাছিল।\nচিত্ৰশিল্পী হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ আটাইতকৈ ভৰপক সময়খিনিতেই মাৰ্চেল ডুচ্যঁই ছবি আঁকিবলৈ এৰিছিল। শিল্পীৰ উদ্ধেশ্য কেৱল দৃশ্য নিৰ্মাণ বা বস্তু নিৰ্মাণ নহয় বুলিবলৈকে ১৯১৭ চনত চিনামাটিত মূত্ৰাগাৰ এটা প্ৰদৰ্শনীগৃহত ওলোটাকৈ সংস্থাপন কৰি তাতে স্বাক্ষৰ এটা কৰি দি ক’ব খুজিছিল- এয়ে মোৰ শিল্প। ৰেডীমে’ড। কথা আছিল যে বস্তু এটাৰ হুবহু ৰূপতে উপস্থাপন কৰি, অৰ্থাৎ তাক “সৃষ্টি” বা “নিৰ্মাণ” নকৰাকৈ তাৰ মাজেৰেও শৈল্পিক আৰু বৌদ্ধিক কথকতাৰ জন্ম দিব পৰা যায় নেকি তাৰেই প্ৰশ্ন কৰা। কিন্তু কালক্ৰমত ডুচ্যঁৰ সেই কামটো যুগান্তকাৰী বুলি পৰিগণিত হোৱাত আজি দৰাচলতে যিমানবোৰ আমি ডুচ্যঁৰ সেই “ফাউণ্টেইন, ২০১৭” নামৰ কামটোৰ প্ৰতিলিপি দেখা পাওঁ সেইবোৰৰ বেছিভাগেই আচলতে পৰৱৰ্তী কালত পুনৰনিৰ্মিত। ইমেজ নিৰ্মাণৰ বিৰোধীতা কৰিবলৈ বিচৰা কামটোও আকৌ ৰোমন্থিত হৈ ৰ’ল পুনৰনিৰ্মিত ইমেজৰ মাধ্যমেৰেই। কোনো ইমেজ বা বস্তু বা অবয়ৱ নিৰ্মাণ নকৰোঁ কেৱল দবা খেলি যাম বুলি সিদ্ধান্দ লোৱাৰ পিছতো মাৰ্চেল ডুচ্যঁই নিজেই ষাঠিৰ দশকত এটা চুটকেছত ভৰাই ফুৰিব পৰাকৈ নিজৰ পুৰণা কামৰ সৰু সৰু প্ৰতিলিপি বা মেকেট সাজি উলিয়াইছিল। তেনেহ’লে কি এয়া আছিল মাৰ্চেল ডুচ্যঁৰ ব্যৰ্থতা? ইমেজ আৰু বস্তুৰ পৰা আঁতৰি গৈ আকৌ ইমেজ বা বস্তুৰূপলৈকে প্ৰত্যাৱৰ্তন?\nসৌৰভ কুমাৰ চলিহা অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত এক বিৰল ব্যক্তিত্ব কেৱল সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানখিনিৰ বাবেই নহয় বৰঞ্চ নিজে নিজৰ এটা ৰাজহুৱা “ভাবমূৰ্তি” বা পাব্লিক ইমেজ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত লোৱা তেওঁৰ ব্যক্তিগত সিদ্ধান্তখিনিৰ কাৰণেও। সৰ্বদা লোকচক্ষুৰ আঁৰত ৰৈ যোৱাৰ তেখেতৰ যি প্ৰৱণতা- সিয়ে আজি এটা নতুন বাগধাৰাৰ জন্ম দিব পাৰে। বলীউড চিনেমাৰ বা সংগীতৰ ফেন ক্লাব থাকে, কিন্তু অসমীয়া লেখকৰো যে ফেন ক্লাব থাকিব পাৰে এয়া অবিশ্বাস্য লাগিব পাৰে, কিন্তু আছে। কাৰ আছে? সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ আছে। সদায় লোকচক্ষুৰ পৰা আঁৰত থাকি কাম কৰি যাবলৈ বিচৰা ব্যক্তি এজনো ‘চেলিব্ৰিটী’ হৈ উঠিব পাৰে। কেতিয়াও কেমেৰাৰ সন্মুখলৈ আহিবলৈ নিবিচৰা সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ এই মনোবৃত্তিটোৱেও বহু কথাৰ সূত্ৰপাত ঘটায়।\nকিন্তু সকলোৰে শেষত কেমেৰালৈ মুখ নকৰি পিঠি দি থকা ইমেজটোও এটা ইমেজ। কালক্ৰমত এই ইমেজটোও এটা জনমানসত দীৰ্ঘকালীন ৰৈ যোৱা এটা ইমেজ হৈ ৰ’ল। কথাষাৰৰ ইংগিত এয়ে নেকি যে যিয়েই যি নকৰোঁ কিয়, ইমেজ নিৰ্মাণৰ কোনো গত্যান্তৰ নাই? উপৰিউক্ত গোটেই কথাখিনি মনলৈ আহিছিল সুকবি অনুভৱ তুলসীৰ “মাটিভাষা” সংকলনৰ অন্তৰ্ভূক্ত এটা কবিতা পঢ়াৰ পিছত।\n“আমি তেওঁক দেখা নাই। দেখিছোঁ যদিও তেওঁৰ পিছফালটোহে, তেওঁৰ\nপিঠিখনহে দেখিছোঁ। তেওঁ আমাক দেখাৰ কথা নাই। তেওঁ তেওঁৰ আগফালে\nনিজৰ ছাঁটোলৈকে চাই আছে। সত নগ’ল আমনি কৰিবলৈ”।\nএনেকৈয়ে আৰম্ভণী হৈছে অনুভৱ তুলসীৰ “সৌৰভ কুমাৰ চলিহা” শীৰ্ষক কবিতাটিৰ। গোটেই কবিতাটিৰ আধাৰ কেইখনমান ছবি, কেইটিমান ইমেজ, এটা আইকণ। সুপাঠ্য এই কবিতাটো আগবাঢ়ে কেইটিমান চলচ্ছিত্ৰীয় মুহূৰ্তৰে। কিবা ঘটনা এটা ঘটি থাকে। উপস্থিত নথকাকৈয়ো উপস্থিত থাকে চৰিত্ৰ এটা। আৰু তাৰ লগতে থাকে দ্ৰষ্টাৰ, কথকৰ সংযোগ স্থাপনৰ হাবিয়াসখিনি। এটা নাগৰীক মুহূৰ্ত জীৱন্ত হৈ উঠিছে ক্ৰমশ:। মুহূৰ্ত শব্দটো এইখিনিতে গুৰুত্বপূৰ্ণ এইবাবেই যে, ই এই আছে এই নাই।\n“এয়াৰছেলৰ গ্ল’চাইনকিখনলৈ ৰঙা-নীলা চকুৰে সেয়া সৌৰভ কুমাৰ চলিহাই\nচাই আছে নে কি? নে নিজেই বাইৰ হৈ গৈছে ফ্ৰেইমৰ”।\nমুহূৰ্তত ধৰা দিয়া এটা ইমেজ, নিজেই ফ্ৰেইমৰ বাহিৰ যাব পাৰে। যিখিন ইমেজৰ কথা কোৱা হৈ আছে, সেয়া নিৰ্মিত ইমেজৰ আধাৰত ইমেজৰ পুনৰ্নিৰ্মাণৰ কথা। সেই হিচাপেৰে এই কবিতাটো এটা মেটা-কবিতা। সৌৰভ কুমাৰ চলিহা নামৰ কোনোবা এজন ব্যক্তিৰ ইচ্ছাত (বা অনিচ্ছাত) এটা ইমেজ নিৰ্মিত হৈছিল, কালক্ৰমত তাৰে আধাৰত আৰু এটা ইমেজ নিৰ্মাণ কৰি লোৱা হ’ল। তাৰো পাছত আহিল অনুভৱ তুলসী।\nফ্লাইঅ’ভাৰৰ ৰেলিঙত সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ\nসোঁহাতখন ৰৈ গৈছে”।\nএনেকৈ শেষ হৈছে কবিতাটো। এই পাহৰণিতে সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ সোঁহাতখন ৰৈ যোৱাৰ কথাটোৱে আন কেইবাটাও কথা সূচায়। তাৰ মাজৰে এটা হ’ল, ইমেজ-মেকিং বা দৃশ্যগত প্ৰতীকী ৰূপায়ণক আমি নিমানেই নৎস্যাৎ কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰোঁ কিয়, দৃশ্যগত আৱেদনৰ পৰা মুক্তি পোৱাটো আচলতে আমাৰ বাবে সম্ভৱ নহয়েই নেকি?\nকেমেৰাৰ ফালে পিঠি দি, অৰ্থাৎ কেমেৰাৰ সন্মুখীন নোহোৱাকৈ প্ৰকাৰান্তৰে ইমেজ-নিৰ্মাণৰ প্ৰৱণতাৰ বিৰোধিতা কৰি সৌৰভ কুমাৰ চলিহাই অন্য এটা ইমেজ নিৰ্মাণ কৰি থৈ গ’ল- অনন্য আৰু আন বহুতো ইমেজতকৈ শক্তিশালী ইমেজ।\nPosted by Samudra Kajal Saikia at 11:57 PM\n[দৈনিক অসম, দেওবৰীয়া চ'ৰা,3March, 2019]\nঅসমৰ দৰে এখন ঠাই য'ত দিনটোৰ আধাখিনি সময় লোডশ্বেডিঙে অন্ধকাৰাচ্ছন্ন কৰি ৰাখে তাত অভিনেতাৰ উচ্চ বিদ্যুৎশক্তি চালিত স্পটলাইটৰ প্ৰতি ইমান মোহ কিয়? এই দেশত য'ত ঘৰ নিৰ্মিত হয় কাঠ বাঁহ অথবা মাটি লেপা ইকৰা খাগৰিৰে তাত অভিনেতাৰ চৰ্চা প্ৰেক্ষাগৃহমুখী কিয়? অভিনয়, কিম্বা যিকোনো শিল্পৰে মূল যদি হয় আপোন সত্বাৰ সৈতে মুখামুখি হোৱা, তেনেহ'লে নাট্যশিল্পৰ প্ৰতীক হিচাপে আজিও মুখা কিয়? যিবোৰ নাটক আমি দেখি আছোঁ, যিবোৰ আমি কৰি আছোঁ সেইবোৰ নাটক আমাৰ নাটক হয় জানো? আমাৰ নিজৰ নাটক হ'বলৈ হ'লে সেই নাটকৰ ভাষা কি হ'ব (ভাষা মানে ইয়াত নিশ্চয় অসমীয়া, হিন্দী, ইংৰাজী আদিৰ কথা কোৱা হোৱা নাই)?\nঅসমৰ সৰু বৰ অঞ্চলবোৰত সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপ আগতকৈ হ্ৰাস পাইছে অথবা মান নিম্নগামী হৈ আহিছে বুলি অভিযোগ কিছুমান শুনিবলৈ পাই থকা যায় যদিও এতিয়াও ভালেখিনি শিল্পী আৰু কলাকুশলীয়ে নিৰবিচ্ছিন্ন ভাবে কাম কৰি আহিছে। ভাৰতবৰ্ষৰ অন্যান্য ঠাইৰ তুলনাত আজিও সংখ্যাগতভাবে অসমৰ অঞ্চলসমূহত সাংস্কৃতিক আৰু শৈল্পিক কাৰ্যকলাপ যথেষ্ঠপৰিমাণে সুলভ। কিন্তু নিৰবিচ্ছিন্নভাবে কৰি যোৱাটো এটা প্ৰাথমিক চৰ্ত হ'লেও সেয়ে শেষ কথা নহয়। অভিনয় কৰাই অভিনয় কৰি আছে, নচাই নাচি আছে, গোৱাই গাই আছে। কিন্তু আমি কি কৰি আছোঁ, আমি কি কৰা উচিত এনেধৰণৰ প্ৰশ্ন কিছুমান সন্মুখলৈ আহি নপৰালৈকে কৰি থকা কামখিনিয়ে বিশেষ তাৎপৰ্য বহন কৰিব নোৱাৰে। সম্প্ৰতি দুটামান দৃষ্টান্তই এইখিনি প্ৰশ্নক আমাৰ সন্মুখত তুলি ধৰি নতুন চিন্তাৰ খোৰাক যোগাইছে।\nতত্ত্বান্বেষীৰ "হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল"\nমৰিগাঁৱৰ চৰাইবাহীৰ সোনাই পাৰত ১৬ আৰু ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী (২০১৯) তাৰিখে অনুষ্ঠিত হৈ যায় তত্ত্বান্বেষীৰ "হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল"। পথাৰৰ মাজত অনুষ্টুপীয়া অথচ মনোগ্ৰাহী আয়োজনত দিনৰ পোহৰতে কৰা এইখিনি নাট্যাভিনয়ৰ খবৰ প্ৰীতম যোগীৰ জৰিয়তে পাই আপ্লুত হৈছিলোঁ যদিও সোঁশৰীৰে অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত থাকিব নোৱাৰিলোঁ। তাৰ কেইদিনমানৰ পিছতে নলবাৰীৰ কৈঠালকুছিত তিনিদিনীয়াকৈ উদযাপিত হ'ল সুনাগৰ উদ্যোগত "পথাৰ নাট মেলা"। ইয়াটো তিনি দিন ধৰি চলিল পথাৰৰ মাজত নাটক। দিনৰ পোহৰত। সম্পূৰ্ণ অনুষ্ঠানত থাকিব নোৱাৰিলেও পৰিবেশটো দৰ্শনৰ অভিজ্ঞতা হ’ল।\nএতিয়া এই প্ৰয়াসখিনিক কেৱল ব্যতিক্ৰমী কিম্বা পৰীক্ষামূলক বুলি কৈ থ'লেই অন্যায় কৰা হ'ব যদিহে এইখিনি প্ৰয়াসে আনি দিয়া বাগধাৰাখিনি আগবঢ়াই নিব পৰা নাযায়। ব্যতিক্ৰম কিহত? এই ব্যতিক্ৰমৰ প্ৰাসংগিকতা কোনখিনিত? পৰীক্ষামূলক যদি সেয়া কিহৰ পৰীক্ষা? পৰীক্ষাৰ ফলাফল বা অনুসিদ্ধান্ত কি?\nঅসমত চলি থকা সমসাময়িক নাট্যচৰ্চাৰ তিনিটা ধাৰাৰ কথা আমি আগতে পাতিছোঁ। এটা হ'ল অঞ্চলে অঞ্চলে অনুষ্ঠিত হৈ থকা সদৌ অসম ভিত্তিক প্ৰতিযোগিতা সমূহৰ উদ্যোগ আৰু সমৰ্থনত চৰ্চিত হৈ থকা একাংকিকা নাটকসমূহ। বিস্তৰ চৰ্চাই গাঁৱে ভূঞে অলেখ কলাকুশলীক জন্ম দি আগবঢ়াই অনা এই প্ৰতিযোগিতাকেন্দ্ৰিক একাংকিকা নাটকৰ পৰম্পৰাক উলাই কৰিব পৰা নিশ্চয় নাযায়। কিন্তু ত্বৎসত্বেও প্ৰতিযোগিতামূলক ব্যৱস্থা এটাৰ অন্তৰ্গত হৈ ৰোৱাৰ ফলতেই এই পৰম্পৰাই বহুখিনি সীমাবদ্ধতাৰ মাজতে নিজকে আৱদ্ধ কৰি ৰাখিলে। এইখিনি কথা আমি অন্যত্ৰ ফঁহিয়াই বিশদভাবে আলোচনা কৰিছোঁ। দ্বিতীয়টো ভাগত থাকিল সততে এমেছাৰ বুলি চিহ্নিত এচাম কৰ্মীৰ নাট্যচৰ্চা। বিভিন্ন প্ৰেক্ষাগৃহত সময়ে সময়ে অনুষ্ঠিত নাটকসমূহ। একাংকিকাৰ চৰ্চাৰ পয়োভৰৰ অনুপাতে তাৰ আলোচনা সমালোচনা প্ৰায় নাই বুলিবই পাৰি। এমেছাৰ নাট্যচৰ্চা সমূহৰ দুই এখনৰ বাতৰি প্ৰতিবেদনৰ লেখীয়াকৈ অলপ অচৰপ কথা ওলায়। কিন্তু এটা দাৰ্শনিক ভিত্তিৰে সমালোচনাত্মক বাগধাৰা তেনেকৈ চকুত নপৰে। তৃতীয়টো ভাগত ৰ'ল ব্যৱসায়িক ভিত্তিত একালত শ্ৰীবৃদ্ধি লাভ কৰি এটা সুকীয়া পৰিচয় লাভ কৰা ভ্ৰাম্যমাণ নাটকখিনি। এই তিনিওটা ভাগতেই বছৰি হৈ থকা চৰ্চাৰ সংখ্যা তাকৰীয়া নহয়। কিন্তু এইবোৰৰ চৰ্চাই কেনেধৰণৰ কথাবতৰাৰ সুযোগ আমাৰ মাজলৈ অনি দিব পাৰিছে সেইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰসংগ।\nনাটক মানে কেৱল আঁৰকাপোৰ, হেলোজেন আৰু স্পটলাইট, উইংছ, গ্ৰীণৰুম আৰু প্ৰেক্ষাগৃহ নহয়। প্ৰচেনিয়াম নামেৰে জনাজাত এটা গঠণৰ পৰা নাটকক বাহিৰলৈ উলিয়াই আনি চোৱাটো আজিও অত্যন্ত জৰুৰী হৈ আছে। আজিও বুলি এইবাবেই কোৱা হ'ল এইকাৰণেই যে এই বিষয়ত কথাবতৰা আগতেও হৈছে। নাটক এটা জীৱন চৰ্চা। নাটক এটা দৰ্শন প্ৰণালী। আমি কেনে ধৰণৰ নাটক কৰিম, অথবা কোনখিনি নাটক আমাৰ নাটক হ'ব এইখিনি প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰি পশ্চিমীয়া নাট্যচৰ্চাৰ প্ৰভাৱেৰে আমাৰ মাজলৈ অহা প্ৰচেনিয়াম আৰ্হিটোক সমূলি নৎস্যাৎ কৰি পৰম্পৰাগত আৰু পশ্চীমীয়া আধুনিক নাটকৰ পৰিৱৰ্তে এই সময়ৰ আমাৰ নাটক এটা তৃতীয় ধাৰাৰহে হ'ব লাগিব বুলি কথা তুলিছিল বাদল সৰকাৰে। এই তৃতীয় থিয়েটাৰৰ প্ৰস্তাৱৰ ভিত্তিত যিখিনি কথা আলোচিত হ'ল তাত প্ৰাধান্য পালে অভিনেতা আৰু দৰ্শকৰ প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগৰ দিশখিনিয়ে। নাটক মঞ্চৰ পৰা নামি আহিল বাটলৈ, বজাৰলৈ। বিগত শতিকাৰ সত্তৰৰ দশকটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ এইবাবেই যে প্ৰায় সমান্তৰালভাবে বহুখিনি নতুন চিন্তাৰ উন্মেষ ঘটিবলৈ লৈছিল। উত্তৰগঠণবাদী চিন্তা চৰ্চাই যেনেকৈ আধুনিকতাবাদী ভিত্তিমূলখিনিক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ লৈছিল তাৰ প্ৰভাৱ সকলোতে পৰিছিল। বাদল সৰকাৰৰ থিয়েটাৰৰ ভাষা সম্পৰ্কীয় চিন্তা আৰু সম্পৰীক্ষণৰ দৰেই ৰিছাৰ্ড শ্বিখনাৰৰ আৰম্ভ হৈছিল পাৰ্ফৰমেটিভ চাৰ্কুমষ্টেন্সৰ অন্বেষন। আনফালে কানহাইলালে আগবঢ়াই নিলে নাটকক জীৱনৰ সৈতে সংপৃক্ত কৰি নাট্যচৰ্চা। শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভায়ো গোৱালপাৰাৰ ৰামপুৰত আগবাঢ়াই আনিলে অন্য এটা পৰিৱেশ। মাজতে হিমাংশু প্ৰসাদ দাসেও নাটকক আনি সুমুৱালেহি মহানগৰৰ ছিটিবাছৰ ভিতৰত। নাটক কেৱল নাটক হৈ নাথাকি হৈ পৰিল একধৰণৰ দৰ্শন-চৰ্যা। ইয়াৰ পিছত নাটকৰ সৈতে জড়িত মানুহখিনিয়ে নাটকক কেৱল পৰম্পৰাগত ধাৰণাটোৰ মাজেৰেই চাই থাকিবলৈ আৰু নাৰাজ। তেওঁলোকে পৰিৱেশন কলাৰ সমস্ত উপাদান আৰু সেইবোৰৰ মৰ্ম অধ্যয়ণ কৰি সম্প্ৰসাৰণ ঘটাবলৈ ল'লে পাৰ্ফৰমেন্স ষ্টাডিজ নামেৰে অন্য এটা সমান্তৰাল জ্ঞানশাখা।\nনাটক কৰি থকাটো যিমান জৰুৰী, নাটকৰ কথা পাতি থকাটোও সমানেই জৰুৰী।ক্থাওকতে উল্লেখ কৰি থওঁ যে নীলোৎপল বৰুৱাৰ “শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভা- যাত্ৰা আৰু মাত্ৰা” নামেৰে শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ থিয়েটাৰী দৰ্শন, সম্পৰীক্ষা, যাত্ৰা আৰু মাত্ৰা সম্বন্ধীয় গ্ৰন্থ এখন প্ৰকাশ পায় বাদুংদুপ্পা প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা। কেৱল শুক্ৰাচাৰ্য কিম্বা বাদুংদুপ্পা নহয়, বৰঞ্চ পাৰফৰমেন্স সম্পৰ্কীয় বহুতো আনুষংগিক দিশক সামৰি অনা অসমীয়া ভাষাত এইখন এখন অনন্য আৰু একক গ্ৰন্থ।\nচৰাইবাহীৰ সোনাই পাৰৰ তত্ত্বান্বেষীৰ "হোলোং" হওক কিম্বা কৈঠালকুছিৰ সুনাগৰ "পথাৰৰ নাট" হওক, এইখিনি উদ্যোগে কৰিলে কি আগলৈ কথা পাতিব পৰাকৈ আমাৰ সন্মুখলৈ সমল অলপ আগবঢ়াই দিলে। প্ৰথম, ইমান দিনে নাটক সম্পৰ্কে কথাবাৰ্তা যিখিনি পতা হৈ আছিল তাৰ গুৰুভাগ "নাট্যসাহিত্য" আখ্যা দি কেৱল নাটকৰ কাহিনী, সংলাপ আৰু মূল (বাচিক) কণ্টেণ্ট খিনিৰ মাজতে আৱদ্ধ আছিল। এইবাৰ এইখিনি উদ্যোগে কণ্টেণ্টৰ লগে লগে পৰিৱেশনৰ ফৰ্ম (আংগিক) সম্পৰ্কেও আমাক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰালে। দ্বিতীয়, পৰিৱেশনৰ আনন্দ, দৰ্শনৰ আমোদ প্ৰমোদৰ লগে লগে এটা পৰিৱেশন পদ্ধতি যে একপ্ৰকাৰৰ দৰ্শন চৰ্চা সেই কথাও সাব্যস্ত কৰিলে। তৃতীয়, পৰিৱৰ্তীত আৰ্থ-সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত "আজিকালি নাটক চাবলৈ মানুহ নাহে" বুলি হামৰাও কাঢ়ি থকা সময়ত নাটক চাবলৈ যদি মানুহ নাহে নাটককেই মানুহৰ মাজলৈ লৈ যোৱা যাওক- এনে এটা মনোবৃত্তিৰে নতুন সম্ভাৱনাৰ উন্মেষ ঘটালে।\nপৰিৱেশন কলা অথবা পৰিৱেশ্য কলা- এই দুয়োটা পৰিভাষাৰে ব্যুৎপত্তিগত মূল হৈছে পৰিৱেশ শব্দটো। সেয়েহে পৰিৱেশ শব্দটোকলৈ বিশেষ চিন্তা-ভাবনা নকৰাকৈ কেৱল ইয়াৰ চৰ্চাৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিখিনিৰেই চৰ্বিত চৰ্বন কৰি গৈ থকাটো নিশ্চয়কৈ গ্ৰহণীয় নহয়। এই ক্ষেত্ৰত হোলোং আৰু পথাৰৰ নাটে নাটকৰ উপস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত পৰিৱেশৰ কথাখিনিক পুনৰ প্ৰসঙ্গায়িতকৰণ কৰি অলপ কথা পতাৰ সুযোগ আনি দিলে। এটা ব্যৱহাৰিক কলাৰূপ হিচাপে ইয়াৰ পিছত আহিব আন জটিলৰ পৰা জটিলতৰ প্ৰসংগখিনি। প্ৰচেনিয়াম মঞ্চৰ ‘সফল’ নাট এখনকে আনি হুবহু ৰূপত ইয়াতো উপস্থাপন কৰা হ’ব নেকি? অভিনয়ৰ মেথ’ড বা পদ্ধতি কেনে হ’ব? অভিনেতাৰ প্ৰস্তুতি-প্ৰক্ৰিয়া কেনে হ’ব? অসমৰ গাওঁ বা অসমৰ পথাৰ বুলি কথা কওতেও তাতো বিস্তৰ ব্যৱধান আছে। স্থানিক ভাষিক সাংস্কৃতিক সামূহিক স্মৃতিয়ে এইখিনি পৰিৱেশন পদ্ধতিক কেনেকৈ প্ৰভাৱিত কৰিব? উজনিৰ গাঁও এখনৰ দৰ্শকৰ সৈতে অভিনেতাৰ সাক্ষাৎ অভিজ্ঞতাক নামনিৰ গাঁও এখনৰ দৰ্শকৰ সৈতে হোৱা অভিজ্ঞতাৰ সৈতে কেনেকৈ ৰিজাব পৰা যাব? অনুষ্টুপ আৰু ক্ষণস্থায়ী আয়োজনবোৰেই প্ৰাধান্য পাই থাকিব নে দীৰ্ঘম্যাদী এটা আন্দোলনৰ ৰূপত আগবাঢ়ি যাব পৰাকৈ এইবোৰৰ সাংগঠনিক ৰননীতি একোটায়ো গা কৰি উঠিব? নব্য-উপস্থাপন-ৰীতিয়ে নাট্যকাৰসকলকো নাট ৰচনাৰ কৌশল সম্পৰ্কে নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাব নেকি?\nনতুন পুৰুষে কথাবোৰ পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰশ্নবোৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। কথাৰে আৰু কামেৰে।\nসুনাগৰ উদ্যোগত "পথাৰ নাট মেলা"\nPosted by Samudra Kajal Saikia at 11:33 PM\nপেখু পেখু (ত্ৰিশ): নুফুলা ফুলৰ গান: ফুলৰ গান, গানৰ ফুল\n[দৈনিক অসম, দেওবৰীয়া চ'ৰা, 17 February, 2019]\nফেব্ৰুৱাৰী প্ৰেমৰ মাহ। গান মানেই প্ৰেম। প্ৰেম বুলিলেই ফুল ফুলাৰ বতৰা। এতিয়া বসন্ত। কিন্তু আমি চকুৰে দেখা ফুলপাহ গানত গোৱা হৈ থকা ফুলপাহৰ সৈতে একেই হ’ব বুলি কোনো কথা নাই। চাক্ষুস অভিজ্ঞতালব্ধ দৈনিক জীৱনত সাক্ষাৎ লাভ কৰা ফুলপাহ শিল্পই উপস্থাপন কৰা ফুলপাহৰ সৈতে একে নহ’বও পাৰে। আৰু এই কথাটোৱেই আমাক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাব যে প্ৰাত্যহিক জীৱনৰ আপাত বাস্তৱতা আৰু শিল্পৰ বাস্তৱতা হুবহু একে নহয়। “সদায় চকুৰে দেখা গছ পাতটিও/ ছবিটিত ভাল হৈ পৰে;/ সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিও/ গীত হলে প্ৰাণ টানি ধৰে...” কবিৰ ব্যাখ্যাই শৈল্পিক প্ৰতিৰূপায়ণ অথবা ৰিপ্ৰেজেণ্টেচনৰ প্ৰতি থকা আমাৰ আনুগত্যা কিম্বা আকৰ্ষণৰ কথাকেই সূচায়। কিন্তু এই ৰিপ্ৰেজেণ্টেচনৰ ব্যতিৰেকেও শিল্পত উপস্থাপিত গছপাতটি কিম্বা ফুলপাহৰ একক, স্বকীয় আৰু অদ্বিতীয় এটা অস্তিত্ব থাকে। সদায়ে তাক তাৰ এটা আপাত বাস্তৱিক অস্তিত্বৰ পৰিপূৰক বুলি উৎস সন্ধান কৰিবৰ প্ৰয়োজন নাথাকে। ছবিৰ গছপাতটি ছবিৰেই গছপাত, গানৰ ফুলপাহ গানৰেই ফুলপাহ বুলি পতিয়ন যাব পাৰিলে শিল্পৰ ৰসগ্ৰহণৰ প্ৰক্ৰিয়াটো আৰু বেছি উজু হৈ পৰে।\nকেইটিমান গানৰ কথা ক’ম য’ত আছে নুফুলা ফুলৰ বতৰা। য’ত আছে নথকাৰ থকা। ফুল নুফুলাৰ কথাখিনিয়ে তাৎক্ষণিকভাবে যদি বিৰহৰ ভাৱ এটাৰ উদ্ৰেক কৰে তেনেহ’লে ভুল হ’ব কাৰণ ক’ব খোজা গানকেইটা আচলতে অভাৱ, বিৰহ বা বিষাদৰ বিপৰীতে প্ৰাচুৰ্যৰহে গান।\nঅত্যন্ত প্ৰভাৱশালী প্ৰথমটো গান বিশ্বৰ সৰ্ৱশ্ৰেষ্ট প্ৰেমৰ গান বুলি তালিকা এখন কৰিলে তাৰ ভিতৰত নিশ্চয় উপৰৰ ফালেই থাকিব। যিহেতু প্ৰেমৰ গান, সেয়েহে ইয়াত ফুলৰ কথা আছে। নতুন বছৰৰ আৰম্ভণীৰ কথা আছে, বৰষুণৰ কথা আছে। গানৰ এটা সহজাত বৈশিষ্ট্য বা চৰিত্ৰ এয়েও যে সকলো সময়তে আপুনি গান এটা মনযোগেৰে নুশুনে, বা শুনিবই লাগিব বুলিও কথা নাই। বেছিভাগ সময়তে অৱচেতন মনতহে গুণগুণনি এটাই অথবা তাৰ কথাংশই দোলা দি যায়। সেই ফালৰ পৰা এই গীতটোত প্ৰেমৰ গান এটাত যিবোৰ শব্দ থাকিব লাগে সেইবোৰ শব্দই আছে। এটা প্ৰেমাকূল আৱহাৱা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ যিখিনি উপাদান লাগে সেইখিনিয়েই আছে। কিন্তু সেইখিনি থাকিও নাই। বস্তুখিনি থাকিও যে নাই সেয়াহে কৈ থকা হৈছে। "উদযাপন কৰিবলৈ নতুন বছৰৰ আৰম্ভণীৰ দিনো নহয়... বসন্তৰ প্ৰথম দিনো নহয়, গাবলৈ কোনো গান নাই... আচলতেই এয়া এটা তেনেই সাধাৰণ দিন... এপ্ৰিলৰ বৰষুণ নাই, ফুল ফুলা নাই..." একোৰে একোটো নাই, বৰঞ্চ আজি তেনেই এটা গতানুগতীক বৈচিত্ৰহীন দিন। এনে এটা বৈশিষ্ট্যৰহিত দিনতেই তোমাক মাতিলোঁ বা কল এটা কৰিলোঁ এই কথাটোকে ক’বলৈ যে- তোমাক ভালপাওঁ, I just called to say I love you...। সেই হিচাপেৰে এইটো এটা নুফুলা ফুলৰ গান, নোহোৱা বৰষুণৰ গান। কিন্তু অন্তৰত প্ৰেমৰ উচ্ছাস ইমানেই আছে যে তাৰ বাবে ফুল ফুলিবৰ বতৰলৈ অপেক্ষা কৰিবৰ প্ৰয়োজনেই নহ’ল। এটা গতানুগতিক দিনটো নুফুলা ফুলৰ উল্লেখেৰেও, কেৱল বাচিক উল্লেখেৰেই প্ৰাপ্তিৰ অনুভৱখিনি এনেকৈয়ে নিৰ্মিত হৈছে।\n১৯৮৪ চনৰ ষ্টিভি ৱণ্ডাৰৰ এই গীতটো আজিও এটা শ্ৰেষ্ঠতম গীত বুলিয়েই পৰিগণিত। কিন্তু এদিন আহি গম পালোঁ যে গানটোৰ ৰচয়িতা ষ্টিভি ৱণ্ডাৰ আছিল অন্ধ। গানটোৰ এটা ভিডিঅ' আছে য'ত ক'লা চছমা পিন্ধা ৱণ্ডাৰে টেলিফোনৰ ৰিচিভাৰটো কাণত কাষত ধৰি গানটো গাই আছে। যেতিয়া গম পোৱা যায় যে যে এজন অন্ধ গায়কে ফুল নুফুলাৰ গানটি গাইছে তেতিয়া এই কথাটোত আকৌ এবাৰ পতিয়ন যাবলৈ সহজ হয় যে গানৰ মাজৰ এই ফুল ফুলাৰ অথবা নুফুলাৰ বতৰা বাস্তৱৰ ফুলপাহৰ ফুলা-নফুলাৰ বতৰাতকৈ পৃথকেই হয়।\nতেনেকৈয়ে অঞ্জন দত্তৰ বঙালী ভাষাৰ যথেষ্ঠ জনপ্ৰিয় আন এটি গীত আছে। এইটো গীতত আকৌ ফুল নুফুলাৰ কথাতকৈয়ো আৰু এঢাপ আগবাঢ়ি কোৱা হ’ল যে ফুল ফুলিল বা নুফুলিল- সেই কথটোৰেই গুৰুত্ব নাই, “ফুল ফুটুক নাইবা ফুটুক আজ বসন্ত”। বাক্যাংশখিনি আহিছে কবি সুভাষ মুখোপাধ্যায়ৰ কবিতাৰ পৰা- ফুল ফুটুক না ফুটুক/ আজ বসন্ত। এইটো আন এটা নুফুলা ফুলৰ প্ৰাপ্তিৰ গান। তোমাৰ মোৰ আকাশৰ ৰং ফিকা হওক কোনো কথা নাই। ধুমুহা আহক বা নাহক, কোনো কথা নাই। এইখিনি গানে যি কথা প্ৰমাণ কৰে সেয়া হ’ল বাস্তৱিক ফুলৰ উপস্থিতিয়েহে যে প্ৰাচুৰ্যৰ সম্ভেদ আনিব পাৰে তেনে কোনো কথা নাই। গানৰ ফুলেও দিব পাৰে ঐশ্বৰ্যৰ সন্ধান। গানত নুফুলাকৈ থকা ফুলপাহেও বিলাব পাৰে সুৰভি।\nফুল ফুলিছে বুলি কোৱাটো যেনেকৈ গানৰ এটা সহজ উপাদান, ফুল নাই ফুলা বুলি কোৱাটোও তেনেকৈয়ে এটা উপাদান। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গানত "ফুলনিখন এতিয়া তেনেই উদং" কথাষাৰেও এটা চিত্ৰকল্পৰ সৃষ্টি কৰিছে। হেমন্ত ঋতুৰ গানত গায়কে গাইছে- "ফুলনি আজি তেনেই যে উকা,/ কুলি কেতেকীয়ে নুশুনোঁ মতা,/ কঁহুৱানি সৰি যায় নদীৰ চৰে।" নহয়, এয়াও বিষাহ বা বিৰহৰ গান নহয়। কুলি-কেতেকীত মাত কিম্বা ফুল নাই মানেই সেয়া বিষাদৰ গান নহয়। বৰঞ্চ এয়া বিষাদ দূৰ কৰাৰ হে প্ৰাৰ্থনা-সংগীত- "যাক অৱসাদ বিষাদ যিবোৰ,/ দিপালিকাৰে কৰা পোহৰ,/ কৰা পোহৰ, পোহৰে নিজৰ,/ শুনোৱা পোহৰৰ জয়বাণী...।"\nতেনেকুৱাকৈয়ে ফইজ আহমদ ফইজৰ তেনেই সহজ প্ৰেমৰ যেন লগা কিন্তু অত্যন্ত জটিল গান এটা আছে- “মুঝ চে পেহলি চি মুহব্বত মেৰে মেহবুব না মাংগ”: আগৰ দৰে আকৌ ভালপোৱাৰ কথা নক’বি সোণ। এহাতে মোৰ পৰা আৰু প্ৰেম নিবিচাৰিবি বুলি প্ৰকাৰান্তৰে প্ৰত্যাখ্যান কৰিও আকৌ গানটো ভৰি আছে প্ৰেমাস্পদৰ সৰস বৰ্ণনাৰে। পোনতে গানটো বিৰহৰ গান নে প্ৰাপ্তিৰ গান বুজিবলৈ কঠিন। ইমন কল্যাণ ৰাগৰ আধাৰেৰে মেডাম নুৰ জেহানৰ কণ্ঠত গীতটোৱে অসীম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। উৰ্দু ভাষাৰ অন্যন্য সুন্দৰ কথাৰে সৈতে এই গানটোৰ প্ৰভাৱ সুদূৰ-প্ৰসাৰী। আন উদাহৰণ নালাগে, গানটোৰ মাজৰ পৰা "তেৰে আঁখোঁ কে চিৱা ইছ দুনীয়া মেইন ৰখা ক্যা হেই" বাক্যটোকে ধাৰলৈ আনি মজৰুহ চুলতানপুৰীৰ কলমেৰে সৃষ্টি হৈছিল আন এটি কালজয়ী গান লতা মংগেশকাৰৰ কণ্ঠত। এই এটি মাত্ৰ বাক্যই যেনেকৈ অনুভৱী ব্যক্তি এজনক বহু সময় তন্ময় কৰি ৰাখিব পাৰে তেনেকৈয়ে গীতটোৰ বাকী বাক্যাংশবোৰো সমানেই শক্তিশালী। গানটিয়ে বৰ্ণনা কৰি যায় প্ৰেমাস্পদক আৰু প্ৰেমাস্পদৰ প্ৰতি গীতিকাৰৰ হাবিয়াসক-\n"...তোক পালেই পাম বৈকুন্ঠৰে ধাম\nতোৰ দুখৰ মণিটি লৈ নেলাগে মোক কুবেৰৰো ধান\nতোৰ এই মুখনিতে অনন্ত বসন্তৰে গান\nতোৰ দুচকুতেই মোৰ পূৱা মোৰ দিবাৱসান...।"\nকিন্তু ইমান হৃদয় উপচি পৰা প্ৰেমৰ অনুভূতি থকাৰ স্বত্বেও কিয় গানটোত বাৰে বাৰে কোৱা হৈছে, "আগৰ দৰে আকৌ ভালপোৱাৰ কথা নক'বি সোণ"? কিয় কোৱা হৈছে,\n"ভালপোৱাতকৈয়ো আৰু অন্য দুখো আছে সংসাৰত\nপ্ৰেমৰ সিপাৰেও আছে অন্য হেঁপাহ এই মৰতত?"\nকোৱা হয় ইংৰাজী ভাষাত প্ৰেম-ভালপোৱাৰ বাবে বহুল ব্যৱহৃত "Love" শব্দটোৰ বিপৰীতে উৰ্দু ভাষাত কেৱল প্ৰেম-ভালপোৱা বুজাবলৈকে ওঠৰটাকৈ শব্দ আছে। উৰ্দু কবিয়ে প্ৰেমৰ আৰু প্ৰেমিকাৰ গুণ-গান নিৰহ-নিপানীকৈ গাব জানে। কিন্তু গানটোৱে এইখিনিতে মোৰ সলায়- ভালপোৱাতকৈয়ো অন্য দুখৰ কথা যেতিয়া ক'বলৈ আৰম্ভ কৰে।\n"অমানিশাই ঢাকি ৰাখিছে আমাক কত শত কাল\nচেনেহৰ আঁচলেৰে ৰাখিব খোজা মানৱতা\nপ্ৰান্তে প্ৰান্তে দেখোঁ বজাৰত কেনেকে' বিক্ৰি হোৱা\nদেখিছোঁ ছাই হোৱা, তেজতে লুতুৰি পুতুৰি হোৱা\nমহাব্যাধিৰ জুহালত পোৰা মানুহৰ দেহা\nপুতিগন্ধময় ক্ষত বিক্ষত মানুহৰ দেহা"\nপ্ৰেমাকুল হৃদয়াৱেগৰ উৰ্দ্ধত গীতিকাৰে দেখিছে সমাজৰ অন্ধকাৰাচ্ছন্ন সময়- "মোৰ দৃষ্টিয়ে পোনায় সেইফালেও বাট কি যে কৰোঁ, আজিও ধুনীয়া তোৰ মান কোনো নাই পিছে কি যে কৰোঁ।" এটা প্ৰেমৰ গানৰ সলনি ই হৈ উঠিছে সমাজৰ প্ৰতি থকা শিল্পী-চেতনাৰ প্ৰকাশ। কিন্তু এই আপাত প্ৰেমহীনতাত কোনো দুখ নাই।\nফইজৰ আন এটি অনবদ্য গীত "গুলোঁ মেঁ ৰঙ্গ ভৰে' বাদ-এ-নৌ-বাহাৰ চলে/ চলে ভি আৱ' কি গুলশন কা কাৰোবাৰ চলে " য'ত আছে ফুল ফুলাৰ কামনা। ফুল ফুলি উঠাৰ প্ৰাৰ্থনা দ্বিজেন্দ্ৰ মোহন শৰ্মাৰ প্ৰখ্যাত গীতটোতো তীব্ৰ- "ফুল ফুলক, ৰ'দৰে ফুল হৃদয় সেউজী ধৰাত"। ফইজৰ গানত যেতিয়া ফুলৰ কামনা শুনিবলৈ পাইছোঁ- তেতিয়া ফইজ জেলত আৱদ্ধ। কাৰাৰুদ্ধ কবিয়ে কামনা কৰিছে-\nফুলৰ পাপৰি ৰঙাই, বসন্তৰ সুগন্ধিত শীতল বায়ু বৈ যাওক।\nগুছি আহা তুমি, ফুলনি জাতিষ্কাৰ হওক।\nইয়াতো ফুল ফুলা নাই। কেৱল কামনাহে আছে- বসন্তই আহি ফুলে ফুলে ৰং ভৰাই যোৱাৰ।\nফুল নুফুলাৰ কালতো গানৰ ফুলে আমাক সুবাস দি আহিছে। আনকি গানত নুফুলা ফুলেও সুবাস বিয়পাইছে, ফুলি মৰহি যোৱা ফুলেও দিছে প্ৰাচুৰ্যৰ সম্ভেদ। হেমাংগ দত্তৰ কবিতাৰ সূৰ্যটোৰ দৰেই। “ৰাতিয়ে উপহাৰ দিব নোৱাৰে সূৰ্য/ কিন্তু ৰাতিৰ কবিতাই পাৰে”।\nফুল ফুলক। জীৱন প্ৰেমময় হওক।\nPosted by Samudra Kajal Saikia at 11:27 PM


আন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(আন্তৰ্জাতিক একক প্ৰণালীৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nআন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতি সংক্ষেপে SI (ফৰাচী ভাষাত Système International) একক নামে পৰিচিত। মেট্ৰিক এককৰ আধুনিক সংস্কৰণ হল SI একক। দৈনন্দিন জীৱনৰ ব্যৱসায় আৰু বিজ্ঞানত পৃথিৱীৰ সবাতোকৈ বেছি বহুলভাৱে ব্যৱহৃত একক পদ্ধতি। \nআন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতিৰ সাতটা মৌলিক একক\n১৯৬০ চনত SI একক অৰ্থাৎ মিটাৰ-কিলোগ্ৰাম-ছেকেণ্ড (MKS) পদ্ধতি চেণ্টিমিটাৰ-গ্ৰাম-ছেকেণ্ড (CGS) বা Metric এককৰ পৰিবৰ্তে ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়।\nSI মৌলিক একক সমূহসম্পাদনা কৰক\nআন্তৰ্জাতিক একক পদ্ধতিয়ে (International System of Units) (SI) সাতটা মৌলিক ভৌত একক চিহ্নিত কৰিছে যাৰ পৰা অন্যান্য যৌগিক একক সমূহক বৰ্ণনা কৰিব পাৰি। এই সাতটা মৌলিক একক "SI বৰ্ণিত একক (SI derived units)” বা "SI একক” নামে পৰিচিত। তলত উল্লেখিত এককসমূহ হল মৌলিক SI একক। মাত্ৰাৰ দিশৰ পৰা ইহঁত স্বাধীন।\nকিলোগ্ৰাম kg ভৰ ফ্ৰান্সৰ সভ্ৰত Bureau International des Poids et Mesures (BIPM) ত সংৰক্ষিত প্লেটিনাম-ইৰিডিয়াম সংকৰ ধাতুৰে তৈয়াৰ কৰা এটা চুঙাৰ ভৰক ১ কিলোগ্ৰাম বোলে। এই চুঙাৰ ব্যাস ৩.৯ চেন্টিমিটাৰ আৰু উচ্চতা ৩.৯ চেন্টিমিটাৰ।\nছেকেণ্ড s সময় শূন্য কেলভিন তাপমাত্ৰাত এটি অনুত্তেজিত চিজিয়াম ১৩৩ পৰমাণুৰ ৯,১৯২,৬৩১,৭৭০ টা স্পন্দন সম্পন্ন কৰিবলৈ যিমান সময় লাগে তাকে ১ ছেকেণ্ড বোলে।\nDefined by: 13th CGPM (1967-1968) Resolution 1, CR 103\n২৪ ঘন্টায় এক দিন, ৬০ মিনিটে এক ঘণ্টা আকৌ ৬০ ছেকেণ্ডে এক মিনিট।\nএক ছেকেণ্ড হল এদিনৰ ১/(২৪×৬০×৬০) অংশ।\nমিটাৰ m দূৰত্ব ১/২৯,৯৭,৯২,৪৫৮ ছেকেণ্ডত বায়ু শূন্য স্থানত পোহৰে যিমান পথ অতিক্ৰম কৰে তাকে এক মিটাৰ বোলে আৰু ই ১০০ চেন্টিমিটাৰৰ সমান(প্ৰায় ৩৯.৩৭ ইঞ্চি)।\nDefined by: 17th CGPM (1983) Resolution 1, CR 97\nপৃথিৱীৰ বিষুৱৰেখাৰ পৰা পেৰিছৰ ওপৰৰ পৰা উত্তৰমেৰুগামী কাল্পনিক ৰেখাৰ ১/১,০০,০০,০০০\nঅংশ হল এক মিটাৰ।\nএম্পিয়াৰ A বৈদুতিক প্ৰৱাহ বায়ুশূন্য স্থানত এক মিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত অসীম দৈৰ্ঘ্যৰ আৰু উপেক্ষণীয় প্ৰস্থচ্ছেদৰ দুটি সমান্তৰাল সৰল পৰিবাহীৰ প্ৰত্যেকতে যিমান পৰিমাণৰ বিদ্যুৎ প্ৰৱাহ ঘটালে পৰস্পৰৰ মাজত প্ৰতি মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যত ২×১০−৭ নিউটন বল উৎপন্ন হলে তাক ১ এম্পিয়াৰ বোলে।\nকেলভিন K তাপমাত্ৰা পানীৰ তিনি বিন্দুয় (অৰ্থাৎ যি তাপমাত্ৰাত পানী কঠিন, তৰল আৰু গেছীয় - এই তিনিওটা অৱস্থাতেই থাকে) তাপমাত্ৰাৰ ১/২৭৩.১৬ অংশ হল এক কেলভিন।\nDefined by: 13th CGPM (1967) Resolution 4, CR 104\nসমুদ্ৰ পৃষ্ঠত পানীৰ হিমাংক আৰু উতলাংকৰ মধ্যবৰ্তী তাপমাত্ৰাৰ ১/১০০ অংশ হল ১ কেলভিন।\nম'ল mol পদাৰ্থৰ পৰিমাণ যিমান পৰিমাণ ০.০১২ কিলোগ্ৰাম কাৰ্বন ১২ ত অৱস্থিত পৰমাণুৰ সমান সংখ্যক প্ৰাথমিক একক(যেনেঃ পৰমাণু, অণু, আয়ন, ইলেকট্ৰন ইত্যাদি বা এইবোৰৰ নিৰ্দিষ্ট কোনো গ্ৰুপ) থাকে, তাকে ১ ম'ল বোলে। এই সংখ্যাটি(NA) হল প্ৰায় ৬.০২২১৪১৫×১০২৩ মল।\nকেণ্ডেলা cd দীপন তীব্ৰতা কোনো ৫৪০×১০১২ হাৰ্টজ কম্পনাংকৰ শুদ্ধ এক-কম্পনাংক পোহৰ উৎসৰ দীপ্তিৰ বিকিৰণ তীব্ৰতা ১/৬৮৩ ৱাট/ষ্টেৰেডিয়ান হলে তাৰ দীপন তীব্ৰতাক এক কেণ্ডেলা বোলা হয়।\n↑ New Techniques in the Manufacture of Platinum-Iridium Mass Standards, T. J. Quinn, Platinum Metals Rev., 1986, 30, (2), pp. 74–79\n↑ "17th General Conference on Weights and Measures (1983), Resolution 1.". http://www.bipm.org/en/CGPM/db/17/1/.\n↑ Bodanis, David (2005), Electric Universe, প্ৰকাশক New York: Three Rivers Press, ISBN 978-0‐307‐33598‐2\n↑ "CODATA Recommended Values of the Fundamental Physical Constants: 2006". Reviews of Modern Physics খণ্ড 80 (2): 633–730. 2008. doi:10.1103/RevModPhys.80.633. https://www.nist.gov/pml/div684/fcdc/upload/rmp2006-2.pdf. Direct link to value.\n↑ "Base unit definitions: Candela". The NIST Reference on Constants, Units, and Uncertainty. http://physics.nist.gov/cuu/Units/candela.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 September 2010.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আন্তৰ্জাতিক_একক_পদ্ধতি&oldid=227375"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on 13 মে' 2020, at 14:47\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=41613।\nএই পৃষ্ঠাখন 13 মে' 2020 তাৰিখে ২০:১৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তিবিদ্যা বনাম উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল - Gonit Sora\n04 Sep বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল\nPosted at 02:27h in নিবন্ধ, বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি by পংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\nবৰ্ত্তমান যুগটো হ’ল প্ৰতিযোগিতাৰ যুগ। এই প্ৰতিযোগিতাত নিজকে জিলিকাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েও। কলা-সংস্কৃতিত পূৰ্বৰে পৰা দক্ষ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল যে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাটো পাৰদৰ্শী সেইয়া প্ৰমাণ কৰি আহিছে যদিও সংখ্যাটো তেনেই তাকৰ। সেইবাবেই বৰ্তমান ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ লগতে চৰকাৰেও এখন উন্নত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰে সমৃদ্ধ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল গঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিছে।\nআমাৰ জীৱনৰ আৰম্ভণিৰে পৰাই আমি দেখোঁ সুন্দৰ মোহনীয় প্ৰকৃতি, গ্ৰীষ্ম-বসন্ত-শীতৰ সন্তুলিত মিশ্ৰণ, বসন্তৰ কোমল সেউজীয়া পাত, কুলি কেতেকীৰ মৌ-মিঠা মাত, বৰ্ষাৰ সেউজী পথাৰখন, শৰতৰ ৰাতিৰ সেমেকা শেৱালীৰ স্নিগ্ধ সুবাসিত নিয়ৰকণা, শীতৰ ৰোমান্তিক শিহৰণ।তাৰ মাজে মাজে উদযাপন কৰোঁ প্ৰকৃতিৰ লগত জড়িত আৱেগেৰে আমাৰ উৎসৱবোৰ। এই প্ৰেমৰ মাজতেই আমি সময়ৰ সোঁতত আগবাঢ়ো। সংস্কৃতিৰ চিৰ প্ৰবাহিত তেজ আমাৰ শিৰাই শিৰাই। কিন্তু সময়ৰ আহ্বানে আমাকো টানি লৈ যায় বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ পৰিসৰৰ ভিতৰলৈ। নহ’লে জীৱনটো যে কিমান কষ্টকৰ হ’ব! সেই উদ্দেশ্যতেই পৃথিৱীৰ আন আন ঠাইৰ যুৱক-যুৱতীৰ লগত ফেৰ মাৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ যুৱক-যুৱতী। ইয়াৰ বাবে সহায় কৰিছে বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানবোৰে শিক্ষানুষ্ঠানবোৰৰ লগত। উদাহৰণস্বৰূপে, IITG, NIT (Silchar), NEHU, School of Engineering (Tezpur University), NERIST, NIT (Agartala), AEC, JEC ইত্যাদি শিক্ষানুষ্ঠান আৰু বহুতো বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠান। লগতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ কষ্টকো উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰি। বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰতিযোগীতাৰ আয়োজন আৰু সফল অংশগ্ৰহণত তাৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে।\nতথাপি এটা কথা নুই কৰিব নোৱাৰি যে আমি তুলনামূলকভাৱে পিছ পৰি আছো। কিন্তু কিয়? এই কিয়ৰ পম খেদি যদি আমি বিচাৰ কৰো তেন্তে দেখিম যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত পোৱা সুবিধাৰ অভাৱে এনে অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছে। যাতায়তৰ অসুবিধা ইয়াৰ এটা মূল কাৰণ। তাৰ পাছতে গুৰু উদ্যোগৰ অভাৱ আন এটা মূল কাৰণ, যাৰ ফলস্বৰূপে যথেষ্ঠ পৰিমাণে প্ৰযুক্তিগত অভাৱৰ আমি মুখামুখি হওঁ। তৃতীয়তে, আমাৰ মাজত উপলব্ধ সম্পদৰ উচিত আৰু সদ প্ৰয়োগ প্ৰয়োজনীয় হাৰত কৰিব পৰা হোৱা নাই বৰ্তমানেও। কিন্তু তথাপিও, এই সকলোবোৰ সমস্যাৰ এটা ভাল ফল আমি পাই আছো যে আমাৰ প্ৰকৃতি এতিয়াও বহুত শক্তিশালী ৰূপত আছে।\nপ্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ব্যৱহাৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত বাৰুকৈয়ে প্ৰয়োজনীয়। অঞ্চলটোৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য ইমানেই মোহনীয় আৰু বিচিত্ৰ যে বহুতো দেশে আৰু প্ৰতিষ্ঠানে পৰ্যটন ক্ষেত্ৰত বিনিয়োগ কৰাৰ বাবে সঁহাৰি আগবঢ়াইছে। গতিকে প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে নিজৰ দক্ষতা ব্যৱহাৰ কৰি এই বিষয়ত যথেষ্ঠ সংখ্যক কৰ্মনিয়োগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ঠিক তেনেদৰে পেট্ৰলজাত সামগ্ৰীৰ উচিত আৰু কাৰিকৰী প্ৰয়োগ তেওঁলোকৰ আন এক প্ৰকল্প হ’ব পাৰে। অৱশ্যে চৰকাৰে এটা গেছ ক্ৰেকাৰৰ নিৰ্মাণ ইতিমধ্যে আৰম্ভ কৰিছে। সম্পদৰ ফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে বাঁহৰ সুপ্ৰয়োগ এতিয়ালৈকে হোৱা নাই। বাঁহৰ অভিযান্ত্ৰিক ডিজাইন কৰি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ডিজাইন পাৰ্গত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজৰ কৰ্মসংস্থাপন কৰিব পাৰে। তেনেদৰে বিভিন্ন ঔষধৰ লগত জড়িত গৱেষণাত অভিযান্ত্ৰিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে কাৰিকৰী সহযোগ দিব পাৰে, যিহেতু অঞ্চলটো ঔষধি দ্ৰৱ্যৰে ভৰপূৰ। তাৰোপৰি ধ্বংসকাৰী ব্ৰহ্মপুত্ৰক সৃষ্টিকাৰী উদ্যোগ হিচাপে পৰিণত কৰাটো উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰত্যহ্বানমূলক সমস্যা। যদি এই ক্ষেত্ৰত সফল হ’ব পৰা যায় তেন্তে অঞ্চলটোৱে হাৰাশাস্তিৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ লগতে পাব যথেষ্ট পৰিমাণৰ প্ৰাচুৰ্য্য।\nমানদণ্ড আৰু জ্ঞানৰ ফালৰ পৰা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বহু পৰিমাণে আগবঢ়া। কেৱল অন্যান্য সুবিধাৰ অভাৱ। সেইকাৰণে বাহিৰলৈ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে গ’লে তেওঁলোকে দাঙি ধৰে অনন্য প্ৰতিভাৰ নিদৰ্শন। এই সকলোবোৰ সফলতা বিফলতা বিশ্লেষণ কৰি দেখা যায় যে বৰ্তমান যুৱচাম নিজে আগবাঢ়ি অহা উচিত। যিমান সম্ভৱ এটা চামে নিজৰ বাবে আৰু তাৰ পাছত অনুজসকলৰ কাৰণে বাট মুকলি কৰি গৈ থাকিলে ই এটা পৰম্পৰা হৈ যাব আৰু অঞ্চলটোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰয়োজনীয় উন্নতি হ’ব। বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী ব্যক্তিৰ সহায় আৰু মূলত: ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ স্বাধীন চিন্তাই নিজৰ আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ উন্নতি সাধিব। এয়াই হ’ল বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত প্ৰকৃত প্ৰত্যাহ্বান।\n(২০১০ চনৰ টেকক্ষেত্ৰ উপলক্ষে প্ৰকাশিত আলোচনীৰ পৰা।)\nলেখক:- নৱজিৎ শইকীয়া।\nতৃতীয় ষান্মাসিক, সংগণক বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ,\nমাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী উপাচাৰ্য অধ্যাপক দিবাকৰ চন্দ্ৰ ডেকাৰ সৈতে কথোপকথন


অনুচ্ছেদ ৩৭০ প্ৰত্যাহাৰৰ দুটা বছৰঃ কাশ্মীৰক সাংবিধানিকভাৱে ভাৰতৰ সৈতে একত্ৰিকৰণ কৰাত ভুৱনেশ্বৰ কলিতাৰ আছে অনবদ্য অৱদান– News18 Assam\n»অনুচ্ছেদ ৩৭০ প্ৰত্যাহাৰৰ দুটা বছৰঃ কাশ্মীৰক সাংবিধানিকভাৱে ভাৰতৰ সৈতে একত্ৰিকৰণ কৰাত ভুৱনেশ্বৰ কলিতাৰ আছে অনবদ্য অৱদান\nUpdated:August 6, 2021, 2:13 PM IST\n২০২০ চনত তেওঁক বিজেপিয়ে পুনৰ অসমৰ পৰা ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত কৰি আনি পুৰস্কৃত কৰিছিল\nLast Updated: August 6, 2021, 2:13 PM IST\nতাৰিখটো আছিল ২০১৯ চনৰ ৫ আগষ্ট, নৰেন্দ্র মোদী চৰকাৰৰ দ্বিতীয়টো কাৰ্যকালে দুটা মাহ অতিক্ৰম কৰিছিলহে মাথো! কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে উভয় সংসদত জম্মু-কাশ্মীৰ পুনৰগঠন বিল গৃহীত কৰি জম্মু আৰু কাশ্মীৰক চিৰদিনৰৰ কাৰণে সাংবিধানিকভাৱে চামিল কৰিলে ভাৰতৰ মূল ভূখণ্ডৰ লগত। প্ৰত্যাহাৰ কৰা হ’ল কাশ্মীৰক বিশেষ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা অনুচ্ছেদ ৩৭০।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ এই ঐতিহাসিক পদক্ষেপৰ সফল ৰূপায়ণৰ আঁৰত আছিল তেতিয়াৰ কংগ্ৰেছ সাংসদ ভুৱনেশ্বৰ কলিতা। অসমৰ পৰা একাধিকবাৰ ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা কলিতা প্ৰায় ৪দশক কাল জড়িত হৈ আছিল কংগ্ৰেছ দলৰে। গান্ধী পৰিয়ালৰ ঘনিষ্ঠ কলিতা তেতিয়া দলটোৰ Chief Whipৰ দায়িত্বতো আছিল।\nএতিয়া প্ৰশ্নহৈ কেনেকৈ এটা ৰাতিৰ ভিতৰত ভূৱনেশ্বৰ কলিতাই গেৰুৱা বসন পিন্ধিলে ?\nদিল্লীৰ পৰা প্ৰকাশিত ইংৰাজী দৈনিক ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ আজিৰ সংস্কৰণত উল্লেখ কৰা মতে, ২০১৯চনৰ ৪ আগষ্টৰ নিশা এজন উচ্চ পদস্থ চৰকাৰী বিষয়া আৰু এজন অসমৰ ৰাজনীতিক অতি সংগোপনে কলিতাৰ নতুন দিল্লীৰ বাসগৃহলৈ গৈছিল। এই সাক্ষাৎ ইমানেই গোপন আছিল যে স্বয়ং কলিতাকো আচৰিত কৰি তুলিছিল। কলিতাক সৈমান কৰিবলৈ তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ আৰু পৰিয়ালৰ লোকক দিল্লীলৈ লৈ অহা হৈছিল। দীঘলীয়া আলোচনাৰ অন্তত সৈমান হৈছিল কলিতা ।\nউল্লেখযোগ্য যে, ৰাজ্যসভাৰ মজিয়াত জম্মু-কাশ্মীৰ ৰাজ্য পুনৰ গঠন বিধেয়ক কলিতাৰ পদত্যাগৰ অবিহনে কঠিন আছিল। কলিতাই whip জাৰি কৰাৰ পিছত কংগ্ৰেছ সাংসদ সকলে সদনত উপস্থিত থাকি বিলখনৰ বিপক্ষে ভোট দিয়াৰ বাদে গত্যন্তৰ নাছিল।\nআগষ্টৰ ৪ তাৰিখে কলিতা আৰু গোলাম নবী আজাদে নিয়ম ২৬৭ৰ অধীনত জম্মু কাশ্মীৰৰ সেই সময়ৰ পৰিস্থিতিৰ সন্দৰ্ভত আলোচনা কৰিবলৈ জাননী দিছিল। কিন্তু আগষ্টৰ ৫ তাৰিখে ৰাজ্যসভা আৰম্ভ হওঁতেই অধ্যক্ষই কলিতাৰ পদত্যাগৰ কথা ঘোষণা কৰোতে আচৰিত হৈ পৰিছিল কংগ্ৰেছৰ সদস্যসকল। কাৰণ তেওঁলোকে কলিতাৰ এই সিদ্ধান্তৰ সম্পৰ্কে একেবাৰেই জ্ঞাত নাছিল। কলিতাক অনুসৰণ কৰি সমাজবাদী পাৰ্টীৰ সাংসদ সুৰেন্দ্ৰ নাথ নাগৰ আৰু সঞ্জয় শেঠেও পদত্যাগ কৰিছিল ।\nএই সন্দৰ্ভত আজি News18 কলিতাৰ কাষ চপিছিল। কিন্তু আজি এই সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে ভূৱনেশ্বৰ কলিতা। অৱশ্যে ২০১৯ চনৰ আগষ্টৰ ৫ তাৰিখে তেওঁ পদত্যাগ সন্দৰ্ভত মন্তব্য প্ৰদান কৰিছিল । তেওঁ কৈছিল – সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ৩৭০ প্ৰত্যাহাৰ হোৱাটো তেওঁ সদায় বিচাৰিছিল। এক দেশ, এক পতাকা, এক বিধানৰ আইন কোনেও আনিব পৰা নাছিল আৰু যেতিয়া এই চৰকাৰখনে এই পদক্ষেপ লৈছে কংগ্ৰেছে ইয়াৰ সমৰ্থন কৰাটো কলিতাই বিচাৰিছিল। কলিতাই কংগ্ৰেছ দলৰে আলোচনা কৰি ৱৰ্কিং কমিটী আৰু সংসদীয় বোৰ্ডত আলোচনাৰ পোষকতা কৰিছিল। দলটো অমান্তি হোৱাত কলিতাৰ হাতত পদত্যাগ কৰাৰ বাহিৰে অন্য একো ৰাস্তা নাছিল। কাৰণ তেওঁ কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে বিধেয়কখন সদনৰ মজিয়াত সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰে।\nবাতৰিকাকতখনত প্ৰকাশ পোৱা মতে, আগনিশা কোনোবাই এই বিষয়ত আলোচনা কৰিবলৈ তেওঁক সাক্ষাৎ কৰাৰ কথা তেওঁ অস্বীকাৰ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে, ২০২০চনত তেওঁক বিজেপিয়ে পুনৰ অসমৰ পৰা ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত কৰি আনে।\nFirst published: August 6, 2021, 2:13 PM IST


হীৰুদাৰ কথা..ইটো-সিটো-বহুতো - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- ৰঞ্জিত ভূঞা।\nকবি নৱকান্ত বৰুৱাই হীৰুদাৰ কবিতাৰ বিষয়ে কৈছিল, “তেওঁৰ কবিতাখিনি মোৰ বাবে এটামাত্ৰ দীঘল কবিতাৰ বিভিন্ন স্তৱক। হীৰুৱে যেন এই ত্ৰিশকাল জুৰি এটা কবিতাই লিখি আছে-সেই কবিতাৰ বিষয় হ’ল শস্য আৰু মানুহ!’’ তেখেতে হীৰুদাক লৈ এটা লিমাৰিক লিখিছিল এনেদৰে—\nচুটি চুটি কবিতা লিখে দীঘল হীৰেন ভট্ট ই\nফিলিস্তিন ক খৰ্ব কৰাত এক প্ৰকাৰে মত্তই\nযমক অনুপ্ৰাস ৰ জমক\nবুকুত লগাই দি যায় চমক\nহঠাতে কোৱা কথাবোৰো অবাক কৰা সত্য ই\nএই চুটি চুটি কবিতা বোৰ হীৰুদাই নো কিয় লিখে বুলি এবাৰ সুধিছিল ডঃ বীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্তই। অকণো সময় নলৈ হীৰুদাই উত্তৰ দিছিল, “ভৱিষ্যতে ল’ৰা-ছোৱালীৰ অসুবিধা নহ’বৰ কাৰণে৷” হীৰুদাই কবিতা পুথি এখন উপহাৰ দিছিল তেওঁৰ অতি ঘনিষ্ঠ গণশিল্পী হেমাংগ বিশ্বাসক। পঢ়ি উঠি হেমাংগ বিশ্বাসে এটি কবিতাৰে হীৰুদাৰ কবিতাৰ শলাগ লৈ সমালোচনা আগবঢ়ালে এইদৰে—\nকবি হীৰেন ভট্ট লৈ\nতোমাৰ নিৰ্বাচিত কবিতাৰ\nবৰ সুৱদি হাতখন তোমাৰ\nপঢ়ি পঢ়ি আমনি নালাগে,\nমন টানি লৈ যায় কানিৰ ৰাগীয়ে।\nনিচা কাটি গলে পিছে,\nতোমাৰ কবিতা বৰ\nউকা উকা লাগে,\nফটাকানিৰ গাত যেন\nপাৰিব জানো বাটৰ দাঁতিত\nঠেঁটুৱৈ লগা নঙঠা ছোৱালীৰ\nকেলেই নো এই ফুলবছা?\nএনেকৈয়ে ক’ব লগা খিনি, বুজাব লগাখিনি হীৰুদাক বুজালে গণ শিল্পী গৰাকীয়ে। অকণো বেয়া পোৱা নাছিল চাগে হীৰুদাই, হেমাংগ বিশ্বাসৰ প্ৰতি তেওঁৰ ঘনিষ্ঠতা, তেওঁৰ প্ৰতি থকা শ্ৰদ্ধা-আন্তৰিকতা কমি যোৱা নাছিল। বহুতে কব খোজে, ইয়াৰ পাছত ৰচনা কৰা হীৰুদাৰ কবিতাত এই সমালোচনাৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। এই কবিতা টোৰ ৰচনাৰ চন-তাৰিখ অৱশ্যে পোৱা হোৱা নাই। কি ভাবি লিখিছিল হীৰুদাইহে জানিব— ‘‘ল’ৰা-ধেমালি”ত হীৰুদাই লিখিলে—\nসমালোচক আচলতে ছদ্মবেশী নিন্দুক\nপ্ৰশংসা ৰ চলেৰে লেখকৰ বন্ধ কৰে মুখ\n১৯৫৪ চনত কবি গীতিকাৰ কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা সম্পাদিত “প্ৰবাহ” নামৰ আলোচনীত প্ৰকাশিত ‘নিমন্ত্ৰণ’ নামৰ কবিতাটোৱেই আছিল হীৰুদাৰ প্ৰথম কবিতা। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ২২ বছৰ। এই কথাতো হীৰুদাই নিজস্ব ধেমেলীয়া শৈলীৰে কয় যে ভোটাধিকাৰ পোৱাৰ পাছত হে কবিতা লিখিবলৈ লোৱা বুলি! কবিতা বাৰু বুজাব পৰা বস্তু নে বুলি এবাৰ এজন যুৱকে হীৰুদাক সুধিছিল। কবিৰ তাৎক্ষণিক উত্তৰ— ‘‘উত্তম প্ৰশ্ন কৰিছা। ধৰা শংকৰদেৱ। শংকৰদেৱক মোৰ পত্নী য়ে যিদৰে বুজিব, মোৰ ল’ৰাটো বা ছোৱালীজনীয়ে সেইদৰে নুবুজিব পাৰে আৰু মইয়ো পৃথক ধৰণে বুজোঁ। কবিতা ও ঠিক তেনেকুৱাই।” যুৱকে ঢেৰ বুজি পোৱা যেন দেখুৱালে!\nএবাৰ কবিতাৰে অনুষ্ঠান এটাত ন-পুৰণি কবি, শ্ৰোতা-দৰ্শক ৰ আগত কবিতাৰ জন্ম-মৃত্যুৰ কথা কলে এই বুলি, “দহ শাৰী কবিতা যেতিয়া পাঠকৰ মনত এশ শাৰী হয়, তেতিয়াই কবিতাৰ জন্ম হয় আৰু যেতিয়া অধ্যাপকে ক্লাছত কবিতা ব্যাখ্যা কৰে, তেতিয়াই কবিতাৰ মৃত্যু হয়!” এনেকুৱা ৰসাল, তপৰাই কৈ মানুহক অবাক কৰাৰ লগতে নিৰ্মল হাঁহিৰ জোৱাৰ উঠোৱা কিমান যে কথা আছে হীৰুদাৰ! চুটি, মাত্ৰ কেইটিমান শব্দ, কিমান ৰসাল আৰু গভীৰ অৰ্থবহ!\nসাদিন ৰ কাৰ্য্যালয়। সাংবাদিক তিলক হাজৰিকাৰ সম্বৰ্ধনা অনুষ্ঠান। বহুজনে তেখেতৰ গুণ-গৰিমা ব্যাখ্যা কৰি বক্তৃতা দিলে। হীৰুদাৰ পাল পৰিল। তেওঁ মাত্ৰ এষাৰি বাক্যতে সম্বৰ্ধনা জনালে এই বুলি, “তিলক দা ক সাংবাদিক হিচাপে মই ভাল পাওঁ; কাৰণ তেওঁ তিলকে তাল নকৰে!” মাত্ৰ কেইটা মান শব্দ, সকলো ক’ব লগা কোৱা হৈ গল!\nএবাৰ এক অন্তৰংগ আলাপত হীৰুদাক সুধিছিল কোনোবাই—‘‘আপোনাৰ ল’ৰালিৰ কিছু অভিজ্ঞতা ৰ কথা কওক চোন হীৰুদা।” অকণো নভবাকৈ হাঁহি এটা মাৰি দিয়া হীৰুদা ৰ উত্তৰ— ‘‘ল’ৰালিয়ে মোৰ লগ এৰা নাই৷” হীৰুদাৰ বাহিৰে এনে কথা আৰু কোনে কব পাৰে?\nজানেই বোধহয় সকলোৱে যে হীৰুদাই বোৰকা হাইস্কুলত (১৯৬৩-৬৪ চন মানত)শিক্ষকতা কৰিছিল। সেই সময়ৰ বহুতো ৰসাল কাহিনী আছে, তাৰে মাত্ৰ দুটামান— গৰমৰ বন্ধৰ আগদিনা। আন শিক্ষকে ঢেৰ homework দিছে, অবাবত সময় নকটাই ভালকৈ পঢ়িবলৈ উপদেশ দিছে। হীৰুদাৰ উপদেশ মাত্ৰ এটাই, “ছুটী মানে ছুটি। আম খোৱা, কঁঠাল খোৱা, কুৰ্মা খোৱা। মন-মগজু পাতল কৰা৷” শ্ৰেণীত ল’ৰা-ছোৱালী য়ে মনে মনে বেছি দেৰি থাকিলে হীৰুদাই বেয়া পায়। কয়, “তোমালোক ইমান মনে মনে আছা যে? চিঞৰ-বাখৰ কৰা। আমাৰ দিনতো স্কুল ত আমি চিঞৰ-বাখৰ কৰিছিলোঁ!” এইজন মাষ্টৰক ল’ৰা-ছোৱালী য়ে যে একেবাৰে নোপোৱাই পোৱা দি পাইছিল আৰু গাওঁৰ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে, গাঁৱৰ দুখীয়া খেতিয়ক-শিপিনী বোৰে! কেতিয়াবা মন গ’লে হীৰুদাই এগাল মান মৰ্টন আনি বিলাই দিয়ে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ মাজত। বিপদে-আপদে সহায় কৰাৰ উপৰি শিপিনীৰ বাবে সূতা কিনি আনে। সেই সময়ৰে ঢেৰ কথা।\n‘‘তুমি নো কি ইংৰাজী পঢ়ুৱা হে’’ বুলি ব্যংগ কৰা ইংৰাজী কাকতৰ সম্পাদকজনক যে চুঙা চাই সোপা দিছিল, সেই তো সকলোৱে জনা কাহিনী। শিক্ষকতা কৰা সময়তে অলপ দিন হীৰুদা অকলে আছিল। কোনোবাই সুধিছিল, “আপুনি ঘৰ টোত অকলে থাকে?” অকলে নহয়, , মোৰ লগত কেইটা মান জেঠী আৰু নিগনি ও আছে।” লগে লগে উত্তৰ আহিল! ‘‘আপুনি উপন্যাসো লিখিব চোন। বৰ ভাল হব।” বৰ আগ্ৰহেৰে এজন অনুৰাগী য়ে হীৰুদাক পৰামৰ্শ দিছিল। হীৰুদাই লগে লগে ক’লে—‘‘সেই কাৰণেই তো লিখা নাই। বৰ বেছি ভালটো সকলোতে বেয়া”\nগ্ৰন্থমেলা ত এজন অনুৰাগী য়ে লগ পাই সুধিলে হীৰুদাক— ‘‘এইবাৰ আপোনাৰ কি কিতাপ ওলাইছে হীৰুদা?” মিহিকৈ হাঁহি এটা মাৰি হীৰুদাই তেওঁৰ মুখলৈ চাই কলে, “মই কবিতা হে লিখোঁ, পঞ্জিকা নিলিখোঁ নহয়, প্ৰতি বছৰে ওলাবলৈ!” এবাৰ গ্ৰন্থমেলাতে এজন সাংবাদিকে সুধিলে হীৰুদাক, “হীৰুদা, আপুনি গ্ৰন্থ মেলালৈ সদায়ে কিয় আহে?” গ্ৰন্থমেলাৰ দুৱাৰ মুখতে বিনা পইচা ই দিয়া লিভছেভ ৰ বড়ি কেইটাৰ আশাত!”\nএবাৰ এগৰাকী অনুৰাগী য়ে হীৰুদাক অনুৰোধ জনালে -‘‘চুটি পদ্য এটা মাতক চোন হীৰুদা৷” এক মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে গাই দিলে হীৰুদাই— ‘‘মাৰা গুলি, ঢেকীয়াজুলি।”\nকবিয়ে কপৌ ফুল বোলে বৰ ভাল পাইছিল। কাৰণতো নো কি বুলি সুধিছিল সাংবাদিক মনোজ ডেকাই। হীৰুদাই কাৰণ ব্যাখ্যা কৰিলে এইবুলি, “জু ৰোড ত পানী নুঠে জানো? পানী উঠিলেও কপৌ ফুল ৰ একো নহয়, ওপৰত থাকে যে! সেই কাৰণে কপৌ ফুল ভাল লাগে।” হীৰুদাৰ ঘৰ “স্নেহ-তীৰ্থ” জু ৰোডত। গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজৰ ওচৰত। এজনে সুধিছিল এদিন, “আপোনাৰ ঘৰতো গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজৰ ওচৰত নহয় জানো?” প্ৰশ্নটো মুঠেও ভাল নাপালে হীৰুদাই। উত্তৰ দিলে এইবুলি, “নহয়, মোৰ ঘৰৰ ওচৰত হে গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজ।” তাৰ পাছত কলে লাহেকৈ, “কমাৰ্চ কলেজ হোৱাৰ বহু আগৰে পৰাই মই এই ঘৰৰ বাসিন্দা।” গতিকে হীৰুদাই সেই কথা মানি ল’ব ই বা কিয়?\nএনেকৈ কিমান যে কথা, কিমান যে বতৰা, ৰস লগা, ভাল লগা! তাৰ মাজতো কিন্তু হঠাতে কৈ পেলোৱা চিৰিয়াচ কথা, চিন্তা কিছুমানো আছে। আছে ৰাজনীতিৰ কথা, মানুহৰ কথা, মাতৃভাষাৰ কথা।\nথাকক নেকি এতিয়ালৈ ইমান তেই! আকৌ কেতিয়াবা হীৰুদা কথা আকৌ পাতিম এনেকৈয়ে!\n[লেখাটো প্ৰস্তুত কৰোঁতে ‘‘ৰ’দে বৰষুণে’’ (দিপালি ভট্টাচাৰ্য বৰুৱা), ভাবে ৰসে হীৰুদা (সংকলন আৰু সম্পাদনা-অক্ষয় কুমাৰ মিশ্ৰ) আৰু হেমাংগ বিশ্বাস ৰচনাৱলী (সম্পাদনা ডঃ পৰমানন্দ মজুমদাৰ) ৰ সহায় লোৱা হৈছে। হীৰুদাৰ ফটোখন Sumi Barman ৰ ৱাল ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা। ]


এন এনকাউণ্টাৰ উইথ এন ইণ্টাৰভিউৱাৰ (মূল : মাৰ্ক টুৱেইন) – অনুবাদ : গীতিকা শইকীয়া – ফটাঢোল\nসুন্দৰ তথা পৰিপাটি পোছাক পৰিহিত যুৱকজনক যথেষ্ট উদ্বিগ্ন দেখা গৈছিল৷ মই আগবঢ়াই দিয়া চকীখনত তেওঁ লাহেকৈ বহি লৈ ক’লে যে তেওঁ “ডেইলী থাণ্ডাৰষ্টৰ্ম” কাকতখনৰ লগত জড়িত হৈ আছে৷ লগতে তেওঁ ক’বলৈ ধৰিলে –\n“মই আপোনাৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ আহিছো৷ আশাকৰোঁ এই কথাটোৱে আপোনাক যেন ক্ষুণ্ণ কৰি নোতোলে৷”\n“মানে, মই কি কথাত ক্ষুণ্ণ হ’লোহেঁতেন বাৰু?”\n“সাক্ষাৎকাৰ, মানে আপোনাৰ ইণ্টাৰভিউ ল’ম যে।”\n“অ’…মই বুজিছো, য়েচ য়েচ…উম! য়েচ য়েচ..”\nআচলতে সেইদিনা পুৱাৰে পৰা মোৰ গাটো বৰ ভাল লাগি থকা নাছিল৷ সেয়েহে মোৰ মানসিক শক্তিও কিছু পৰিমাণে ডাৱৰীয়া হৈ আছিল৷ কিবা যেন অন্যমনস্কতাও আছিল অলপমান! কিবা ভাবি ভাবিয়েই মই বুকচেল্ফটোৰ ওচৰলৈ গ’লো আৰু প্ৰায় ছয়-সাত মিনিটমান কিবা বিচাৰি তাতেই সময় কটাই থাকোঁতে মনলৈ আহিল যে ডেকা ল’ৰাজন বহি আছে৷ মই ক’লো –\n“আপুনি কেনেকৈ উচ্চাৰণ কৰে?”\n“কি উচ্চাৰণৰ কথা ক’লে?”\n“অহ! হে ভগৱান! আপুনি কি কাৰণে এই শব্দটো উচ্চাৰণ কৰাটো বিচাৰে?”\n“মই উচ্চাৰণ কৰিবলৈ নিবিচাৰোঁ৷ মই চাব বিচাৰিছো যে এই শব্দটোৱে কি অৰ্থ বহন কৰে?”\n“আৰে! এয়াটো সঁচাকৈয়ে আচৰিত হ’বলগীয়া কথা, মই বাৰু ক’বই লাগিব নেকি? মই আপোনাক ক’ব পাৰোঁ যে এই শব্দটোৰ অৰ্থ কি অথবা কি সূচায়! ”\n“অ’ ভাল কথা তেন্তে৷ সেইটোতেই উত্তৰটো পাম, আৰু মই সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ ওচৰত বাধিত অনুভৱ কৰিছো৷“\n“ইণ, ইণ, টাৰ, টাৰ, ইণ্টাৰ….”\n“অ’, মানে তাৰপিছত আপুনি ইংৰাজী ’আই’ আখৰটোক লৈ উচ্চাৰণ কৰে হয়নে?”\n“অ’… সেই কথাটোকে বুজিবলৈ মোৰ ইমান সময় লাগিল৷”\n“কি কাৰণ, মোৰ শ্ৰদ্ধাৰ ছাৰ, আপুনি কি ধৰণেৰে এই শব্দটো উচ্চাৰণ কৰিম বুলি ভাবি আছিলে?”\n“ৱেল, মানে, মই মই মই— কি জানো? মোৰ স্পষ্টকৈ কোনো ধাৰণা নাছিল আৰু মই আচলতে আণ্ডাজতে ভাবি আছিলো যে হয়তো এই শব্দটোৰ ধাৰণাটোৰ লগত জড়িত কিবা ছবিজাতীয় আলোচনী বিচাৰি পাম নেকি ভাবিয়েই বুকচেল্ফটো খুচৰি আছিলো৷ কিন্তু যিখন পালোঁ সেইখন দেখোন আলোচনীখনৰ বহুত পুৰণি সংখ্যা৷”\n“আপুনি কি কাৰণে এনেকৈ চাব লগীয়া হ’ল মাই ডিয়েৰ ফ্ৰেইণ্ড? একেবাৰে নতুন সংখ্যাৰ কিতাপতো এই বিষয়ত কোনো তথ্য-ছবি নাথাকিব৷ মহাশয়, মই আপোনাৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিছো, আচলতে মই আপোনাক কষ্ট দিব বিচৰা নাই৷ কিন্তুু মই আপোনাৰ বিষয়ে যিটো ধাৰণা লৈ আছিলো সেইমতে আপোনাক যথেষ্ট বুদ্ধিমত্তা থকা ব্যক্তি যেন একেবাৰেই নালাগিল দেখোন! মই সঁচাকৈয়ে এইদৰে কৈ আপোনাক দুখ দিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই দেই! সঁচাকৈয়ে আপোনাক মনোকষ্ট দিয়াৰ মোৰ কোনো অভিপ্ৰায় নাই।“\n“নাই নাই, তেনেকৈ নক’লেও হ’ব৷ যিবিলাক মানুহে তোষামোদ নকৰে আৰু যি এই তোষামোদৰ ফলত অহংকাৰী হৈ যধে-মধে যিকোনো কাম নকৰে তেনে লোকসকলে মোক এনেদৰে কৈয়েই আহিছে যে মই অলপ বেলেগ প্ৰকৃতিৰ মানুহেই হওঁ৷ হয়, হয়, সেইসকল মানুহে মোক লগ পালে প্ৰায়েই অতি উচ্ছাসেৰে এনেদৰে কয়৷“\n“হয়, সেই কথাটো মই অতি সহজেই কল্পনা কৰিব পাৰিছো৷ কিন্তুু এই সাক্ষাৎকাৰটোৰ বিষয়ত ক’ব খোজোঁ যে আপুনি নিশ্চয় জানেই যে বৰ্তমান বদনামী হৈ যোৱা সকলো লোকৰেই সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰাটো এক প্ৰকাৰৰ লোকাচাৰ হৈ পৰিছে৷“\n“সঁচাকৈয়ে! অৱশ্যে মই আগতে এই কথাটো শুনা নাই৷ এইটো সঁচাকৈয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা৷ আপুনি কেনেদৰে ভাবে অথবা কৰে?”\n“অহ! ৱেল ৱেল ৱেল—এইটো সঁচাকৈয়ে দুখৰ কথা৷ এই কামখিনি যথেষ্ট গুৰুত্ব সহকাৰে কৰা উচিত, কিন্তু পৰম্পৰাগতভাৱে এনেকুৱাকৈ চলি আহিছে যে বহুত ক্ষেত্ৰতে সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰোঁতাই কিছুমান প্ৰশ্ন সোধাৰেই আৰম্ভ কৰে আৰু সাক্ষাৎকাৰ দিওঁতাই উত্তৰ দি গৈ থাকে৷ এইটোৱেই বৰ্তমান একপ্ৰকাৰৰ ধাৰণা হৈ পৰিছেগৈ! আপুনি বাৰু মোক এনে কিছুমান বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত কৰা প্ৰশ্ন সুধিবলৈ অনুমতি দিবনে যাতে সেই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ দিওঁতে আপোনাৰ ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত জীৱনৰ বহুখিনি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা উলিয়াই আনিব পৰা যায়?”\n“অ’ নিশ্চয় নিশ্চয়! অতি আনন্দেৰে উত্তৰ দিম৷ মোৰ অৱশ্যে স্মৃতিশক্তি অত্যন্ত বেয়া দেই, আশা কৰোঁ আপুনি সেই বিষয়ত বেয়া নাপায় যেন! ক’বলৈ গ’লে, এয়া এক প্ৰকাৰৰ অনিয়মীয়া স্মৃতি, একপক্ষীয়ভাৱেই অনিয়মীয়া স্মৃতি৷ কেতিয়াবা কিবা কথা পাতি থাকোঁতেই হঠাতেই স্মৃতিয়ে লগ এৰা দিয়ে, আৰু হয়তো পোন্ধৰদিনৰ পাছতহে কোনো এক ক্ষণত তাৰ পিছৰ কথাখিনি মনত পৰে৷ সেইটোৱেই মোৰ জীৱনৰ অত্যন্ত দুখৰ কথা৷“\n“অহ! কথা সেইটো নেকি! হ’ব দিয়ক, কোনো কথা নাই৷ আপুনি যিমান পাৰে মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিব বুলি আশা কৰিলো৷“\n“নিশ্চয় কৰিম৷ মোৰ গোটেই মনটো এই সময়খিনিত কেৱল ইয়াতেই ৰাখিবলৈ চাম৷“\n“ধন্যবাদ৷ তেন্তে আৰম্ভ কৰোঁ, আপুনি সাজু নে?”\n“প্ৰশ্ন : আপোনাৰ বয়স কিমান হৈছে?”\n“উত্তৰ : জুনত ঊনৈশ হ’ব৷”\n“প্ৰশ্ন : সঁচাকৈ! মই আপোনাক পঁয়ত্ৰিশ বা ছঁয়ত্ৰিশ বছৰ বয়সৰ বুলি ভাবিছিলো৷ আপোনাৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?”\n“উত্তৰ : মিছৌৰীত।”\n“প্ৰশ্ন : আপুনি কেতিয়াৰ পৰা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল?”\n“উত্তৰ : ১৮৩৬ চনৰ পৰা৷“\n“প্ৰশ্ন : কিয়, এইটো কেনেকুৱা কথা? এইটো কেনেকৈ সম্ভৱ যদি আপুনি ঊনৈশ বছৰীয়া হয়?”\n“উত্তৰ : মই নাজানো৷ এইটো সঁচাকৈ একধৰণৰ কৌতূহলোদ্দীপক কথা হৈ পৰিছে দেখোন!”\n“প্ৰশ্ন : হয় এইটো, সঁচাকৈয়ে তেনে লাগিছে! আপুনি লগ পোৱা কোনজন ব্যক্তিক আপুনি সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি বুলি বিবেচনা কৰে?”\n“উত্তৰ : এৰ’ণ বাৰ্ৰ”\n“প্ৰশ্ন : কিন্তুু যদি আপুনি ঊনৈশ বছৰীয়া হয় তেন্তে আপুনি এৰ’ণ বাৰ্ৰক কেতিয়াও লগ নাপালেহেঁতেন!”\n“উত্তৰ : এতিয়া, আপুনি যদি মোতকৈ মোৰ বিষয়ে অধিক জানে বুলি ভাবে, আপুনি মোক আৰু কি সুধিব খোজে?”\n“প্ৰশ্ন : ঠিক আছে বাৰু! এইটো এটা পৰামৰ্শহে আছিল, তাতকৈ বেছি একো নাছিল৷ কিন্তু আপুনি এৰ’ণ বাৰ্ৰক কেনেকৈ লগ পাইছিল বাৰু?”\n“উত্তৰ : ৱেল, কৈছো বাৰু, মই আচলতে তেওঁৰ শেষকৃত্যৰ সময়ত উপস্থিত আছিলো, আৰু তেওঁ মোক হুলস্থুল কৰিবলৈ মানা কৰিছিল আৰু…”\n“প্ৰশ্ন : হে ভগৱান! আপুনি যদি তেখেতৰ শেষকৃত্যৰ সময়ত উপস্থিত আছিল, তেন্তে সেই সময়ত তেখেত মৃত অৱস্থাত আছিল! আৰু যদি তেখেত মৃত আছিল তেন্তে আপুনি হুলস্থুল কৰিছিল নে মনে মনে আছিল সেইটো তেখেতে কেনেকৈ ক’ব বা জানিব পাৰিব?”\n“উত্তৰ : মই সেইটো নাজানো৷ অৱশ্যে তেখেত প্ৰত্যেকটো ক্ষেত্ৰতেই বিশেষভাৱে দায়িত্বশীল আছিল।”\n“প্ৰশ্ন : হ’লেও! মই এইটো একেবাৰে বুজি পোৱা নাই৷ আপুনি কৈছে যে তেখেতে আপোনাৰ লগত কথা পাতিছে বুলি, আৰু সিফালে তেখেতৰ মৃত্যু ঘটিছে৷“\n“উত্তৰ : মই অৱশ্যে কোৱা নাই যে তেখেতৰ মৃত্যু ঘটিছে বুলি!”\n“প্ৰশ্ন : কিয়, তেখেতৰ মৃত্যু হোৱা নাছিল?”\n“উত্তৰ : ৱেল, কিছুমানে কৈছিল যে তেখেতৰ মৃত্যু ঘটিছে, কিছুমানে কৈছিল নাই হোৱা বুলি।”\n“প্ৰশ্ন : এই বিষয়ত আপুনি কি ভাবে?”\n“উত্তৰ : অহ! সেইটোত মূৰ ঘমোৱাৰ মোৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই৷ সেইয়া মোৰ মৃত্যুৰ শেষকৃত্য নাছিল৷“\n“প্ৰশ্ন : আপুনি….(অলপ ৰৈ) যি কি নহওক, আমি এই বিষয়টোৰ পোনপটীয়া সমাধান কেতিয়াও নাপাওঁগৈ! সেয়ে মই আপোনাক বেলেগ বিষয়ৰ ওপৰতহে প্ৰশ্ন সুধিব খুজিছো, অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ জন্মৰ তাৰিখ, চনটো কওকচোন?”\n“উত্তৰ : সোমবাৰ, অক্টোবৰ ৩১, ১৬৯৩।”\n“প্ৰশ্ন : কি! এয়া অসম্ভৱ কথা দেখোন! সেই হিচাব মতে দেখোন আপোনাৰ বয়স এশ আশী বছৰ হ’বগৈ! আপুনি কেনেদৰে হিচাব কৰিছে অথবা এই বিষয়ত কি ক’ব খোজে?”\n“উত্তৰ : মই এই বিষয়ত মূৰ নঘমাওঁ, হিচাব কৰাৰে বা কি দৰকাৰ?”\n“প্ৰশ্ন : কিন্তু, প্ৰথমে আপুনি কৈছিল যে আপোনাৰ বয়স ঊনৈশ বছৰ বুলি, আৰু এতিয়া আপোনাৰ কথাৰ পৰাই এই হিচাবটো হৈ যায় যে আপোনাৰ বয়স এশ আশী বছৰ হৈছে৷ এইটো সঁচাকৈয়ে এটা অতি আঁসোৱাহপূৰ্ণ খেলিমেলি।”\n“উত্তৰ : কিয়, আপুনি সেইটো লক্ষ্য কৰিছে নেকি?” (মই হঠাতে তেওঁৰ হাতখন ধৰি লৈ) বহুত বাৰ এই কথাটো মোৰ বাবেও আঁসোৱাহপূৰ্ণ লাগি আহিছিল বুজিছেনে, বহুত চেষ্টা কৰিও মই নিজৰ মনটোক বুজাব পৰা নাছিলো৷ আপুনি ইমান ক্ষিপ্ৰতাৰে কেনেকৈ এই কথাটো লক্ষ্য কৰিলে বাৰু?”\n“প্ৰশ্ন : আপোনাৰ প্ৰশংসাৰ বাবে ধন্যবাদ, যদি এইটোৱেই সঁচা হয়! আপোনাৰ কোনো ভাই-ভনী আছিল অথবা আছে নে?”\n“উত্তৰ : এহ! মই, মই ময়ো ভাবো তেনেকৈয়ে। হয় হয়, কিন্তু মোৰ মনত পৰা নাই৷”\n“প্ৰশ্ন : ৱেল, এইটো এটা অতিশয় বিস্ময়কৰ বিবৃতি মই মোৰ জীৱনকালত প্ৰথমবাৰলৈ শুনিবলৈ পালোঁ৷“\n“উত্তৰ : কিয়, কি কাৰণে আপুনি তেনেকৈ ভাবিবলৈ ল’লে?”\n“প্ৰশ্ন : মই অন্যধৰণেৰে কেনেকৈ ভাবিব পাৰোঁ বাৰু? কিয়, কৈছো শুনক৷ সেই ৱালখনত লগোৱা ফটোখনত থকাজন কোন হয়? সেইয়া আপোনাৰ ভাইৰ ফটো নহয় নে?”\n“উত্তৰ : অহ! হয়, হয়। এতিয়া আপুনিহে মোক মনত পেলাই দিলে যে সেয়া মোৰ ভাইৰ ফটো৷ তেওঁৰ নাম উইলিয়াম, আমি বিল বুলি মাতিছিলো, আয়ৈ দেহি! দুৰ্ভগীয়া বিল!”\n“প্ৰশ্ন : কিয়? তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল নেকি, কেতিয়া?”\n“উত্তৰ : এহ! ৱেল, অৱশ্যে মই তেনেকৈয়ে ভাবো৷ আমি কোনেও কেতিয়াও ভালকৈ ক’ব নোৱাৰোঁ৷ এই বিষয়টোত এক বিয়াগোম ৰহস্য জড়িত হৈ আছে৷“\n“প্ৰশ্ন : সেইটো দুখজনক, সঁচাকৈয়ে দুখজনক কথা৷ তেওঁ তাৰমানে নাইকিয়া হৈ, নিৰুদ্দেশ হৈ গ’ল নেকি?”\n“উত্তৰ : ৱেল, সাধাৰণভাৱে তেনেকৈয়ে ক’ব পাৰি৷ আমি তেওঁক সমাধি দিছিলো৷”\n“প্ৰশ্ন : সমাধি দিছিল? তেওঁ মৃত হয় নে নহয় নজনাকৈয়ে তেওঁক সমাধিষ্ঠ কৰিছিল?”\n“উত্তৰ : অহ! নহয় সেইটো! তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাটো নিশ্চিতই আছিল…!”\n“প্ৰশ্ন : ৱেল, মই স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব যে মই এই কথাটো কোনোমতেই বুজি পোৱা নাই৷ যদি আপুনি তেখেতক সমাধিষ্ঠ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলিও আপুনি জানিছিল, তেন্তে…?”\n“উত্তৰ : নহয়, নহয়৷ আমি ভাবিছিলোহে তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি!”\n“প্ৰশ্ন : অহ! মই বুজিছো চাগৈ! তেওঁ পুনৰ জীৱিত হৈছিল নহয় নে?”\n“উত্তৰ : মই বাজী মাৰি ক’ব পাৰোঁ যে তেওঁ পুনৰ জী উঠা নাছিল!”\n“প্ৰশ্ন : ৱেল, মই এনেকুৱা কথা জীৱনত কেতিয়াও শুনা নাছিলো৷ কোনোবা এজনৰ মৃত্যু হ’ল৷ কোনোবা এজনক সমাধিষ্ঠ কৰা হ’ল৷ এতিয়া, কওকচোন সেই ৰহস্যটোনো কি আছিল বাৰু?”\n“উত্তৰ : এহ! সেইটোৱেই কথা৷ সেইটোৱেই আচলতে হৈছিল৷ আপুনি জানেনে যে আমি যমজ আছিলো, – সেই মানে মৃত্যু হোৱাজন আৰু মই, আৰু আমাৰ জন্মৰ দুসপ্তাহ হওঁতে বাথটাবত গা-ধোৱাই থাকোঁতে খেলি-মেলি অলপ হ’ল৷ আমাৰ দুজনৰ এজন পানীত ডুবি গ’ল৷ কিন্তু কোনেও নাজানিছিল যে পানীত কোনজন ডুবিছিল! কিছুমানে ভাবিলে সেই শিশুটি দুৰ্ভগীয়া বিল আছিল৷ কিছুমানে ভাবিলে সেয়া মই আছিলো।”\n“প্ৰশ্ন : ৱেল, সেইটো সঁচাকৈয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা আছিল৷ আপুনি কি ভাবে?”\n“উত্তৰ : ভগৱানেহে জানে! মই সমগ্ৰ বিশ্বকে এই কথাটো জনাটো বিচাৰোঁ৷ এই গভীৰ, ৰহস্যজনিত কথাটোৱে মোৰ সমগ্ৰ জীৱনতেই কিবা এক বিষণ্ণতাৰ শাও দিয়া নিচিনা লাগি আহিছে৷ কিন্তু মই আপোনাক এটি অতি গোপনীয় কথা ক’ম, যিটো মই ইয়াৰ আগতে কেতিয়াও জীৱিত-মৃত কাকোৱেই কোৱা নাই৷ আমাৰ দুয়োৰে শৰীৰত এটি বিশেষ চিহ্ন আছিল, আমাৰ এজনৰ বাওঁহাতখনৰ পিচফালে, মানে তলৰ ফালে এটা ডাঙৰ আকৃতিৰ কলা মাহ আছিল, আৰু কি জানে, সেইজন মই আছিলো৷ সেই শিশুটিয়েই আচলতে পানীত ডুবি মৃত্যু হৈছিল৷“\n“প্ৰশ্ন : বৰ ভাল কথা তেন্তে। এই সকলোবোৰ শুনাৰ পাছত লাগিছে যে এই বিষয়টোত ৰহস্য হ’ব পৰাকৈ একো নাই৷“\n“উত্তৰ : আপুনি কোনো ৰহস্য বিচাৰি নাপাব৷ অৱশ্যে মই পাইছো৷ যি নহওক, মই এইটো কথা বুজি নাপালোঁ যে তেওঁলোকে কেনেকৈ ভুল কৰি শিশুটিক সমাধিষ্ঠ কৰি ইমান ডাঙৰ মহাভুল এটা কৰিবলৈ পালে? কিন্তু… চচচচ… অনুগ্ৰহ কৰি এই কথাটো এনে ঠাইত উল্লেখ নকৰিব য’ত পৰিয়ালৰ কোনোবাই শুনিব পাৰে! এই ঘটনাটোৰ বাহিৰেও কোনে জানে মোৰ পৰিয়ালৰ মানুহখিনিয়ে আৰু কিমান দুখজনক ঘটনা সংঘটিত কৰিছে বুলি!”\n“প্ৰশ্ন : ৱেল, মোৰ বিশ্বাস হৈ গৈছে যে এতিয়ালৈকে আপোনাৰ লগত কথা পাতি যিখিনি তথ্য পালো সেয়া যথেষ্ট যেন ভাৱ হৈছে৷ মই আপোনাৰ ওচৰত বাধিত হৈ ৰ’ম যে আপুনি এই সময়খিনি মোক দিলে৷ কিন্তুু সেই এৰ’ণ বাৰ্ৰৰ শেষকৃত্যৰ কথাখিনি সঁচাকৈয়ে বহুত তথ্যপূৰ্ণ কথা৷ আপুনি যদি বেয়া নাপায় তেন্তে অনুগ্ৰহ কৰি মোক ক’ব পাৰিবনে যে সেই বিশেষ এনে কি পৰিস্থিতি আহি পৰিছিল যিটোৱে আপোনাক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল যে এৰ’ণ বাৰ্ৰ এজন বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি আছিল?”\n“উত্তৰ : অহ! এইটো এটা এতি নগণ্য কথাহে! পঞ্চাৰ্শোদ্ধ কোনো ব্যক্তিয়েই এই কথাটো লক্ষ্য নকৰিলেহেঁতেন! সেইসময়ত তেওঁৰ শৱদেহ ৰখা কফিনটোত ফাদাৰজনে আহি কৰিবলগীয়া নিয়মখিনি কৰি হৈছিল, আৰু শেষকৃত্যৰ বাবে সমাধিস্থললৈ লৈ যোৱাৰ বাবে সমদল আৰম্ভ হ’ব লৈছিল৷ ইতিমধ্যে মৃতদেহটোক লৈ উপস্থিত থকা বিভিন্নজনৰ মাজত বু-বু বা-বা কৈ গুজৱ হ’বলৈ লৈছিল, তেতিয়া তেখেতে, মানে এৰ’ণ বাৰ্ৰে সেই দৃশ্যটো শেষবাৰৰ বাবে চাব বিচাৰিছিল, আৰু সেয়ে তেওঁ উঠি বহিছিল আৰু তাৰপাছত গাড়ীৰ চালকৰ লগত গুচি গৈছিল৷“\nআৰু এনেদৰেই মোক লোৱা সাক্ষাৎকাৰৰ অন্ত পৰিছিল৷\nসাক্ষাৎ গ্ৰহণকাৰী যুৱকজন লাহে লাহে উঠিছিল৷ তেওঁৰ সংগ যথেষ্ট আনন্দদায়ক আছিল, আৰু সেয়ে তেওঁ গৈ থকাটো চাই চাই মোৰ বেয়া লাগিছিল৷\n* মাৰ্ক টুৱেইনৰ প্ৰকৃত নাম আছিল চেমুৱেল লংগহৰ্ণ ক্লিমেন্স৷ আমেৰিকা তথা সমগ্ৰ বিশ্ব সাহিত্যৰ এজন পুৰোধা ব্যক্তি মাৰ্ক টুৱেইন একাধাৰে আছিল প্ৰবন্ধ লিখক, ব্যংগাত্মক সাহিত্যত আগৰণুৱা, উপন্যাসিক, ভ্ৰমণ সম্পৰ্কীয় লিখক, উদ্যোগী, প্ৰকাশক আৰু অধ্যাপক৷ টুৱেইনৰ বিশ্ব বিখ্যাত উপন্যাস ক্ৰমে “দি এডভেন্সাৰ্চ অৱ টম চেইয়াৰ” (১৮৭৫) আৰু ইয়াৰ পিছৰখন “দি এডভেন্সাৰ্চ অৱ হাকলবেৰী ফিন” (১৮৮৫) বিশ্ব সাহিত্যৰ মহীৰুহ হিচাবে অভিহীত হৈ আহিছে৷\nতেওঁৰ ৰসবোধ আৰু খুহুতীয়া কথাৰ ৰচনা আছিল অনন্য৷ তেওঁৰ লিখনীয়ে সেইসময়ৰ সমালোচক তথা তেওঁৰ সমবয়সীয়া সকলক খুবেই মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰিছিল৷ তেওঁ ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান আদিৰ মুখ্য বক্তা হিচাপেও বিশেষ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল৷ মাৰ্ক টুৱেইনৰ সেইসময়ৰ সমাজৰ কথিত ভাষাৰ ওপৰত অপৰিসীম দখল আছিল৷\n“এন এনকাউণ্টাৰ উইথ এন ইণ্টাৰভিউৱাৰ” নামৰ এই গল্পটোত মাৰ্ক টুৱেইন এজন প্ৰখ্যাত ব্যক্তি হৈ পৰাৰ পাছৰে পৰা তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰ বাৰে বাৰে ল’বলৈ অহা মানুহৰ মানসিকতাক অধ্যয়ন কৰি লিখা এক বহুল জনপ্ৰিয় চুটি গল্প৷ প্ৰায়ে সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ আহি আজে-বাজে প্ৰশ্ন সোধাসকলক মাৰ্ক টুৱেইনেও আজে-বাজে কথা কৈ শলঠেকত পেলাইছিল৷ টুৱেইনৰ মতে সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰোঁতাসকলে নিজকে বেছি স্মাৰ্ট বুলি ভাবি ল’ব নালাগে৷ কাৰণ বেয়া ধৰণৰ প্ৰশ্ন সুধি ব্যতিব্যস্ত কৰা সাক্ষাৎকাৰ এটাত পঢ়োঁতাই কোনো আমোদ পাব নোৱাৰে৷ তেওঁৰ জীৱনৰ শেষৰ ফালে এখন আলোচনীৰ বাবে এই সাক্ষাৎকাৰটোৰ কল্পনা কৰিছিল৷ সমালোচকসকলৰ মতে সাক্ষাৎকাৰৰ আৰ্হিৰে এই গল্পটো এক প্ৰকাৰৰ অধিবাস্তৱবাদ (Surrealism)ৰ প্ৰভাৱত লিখা যেন অনুভৱ হয়৷ কাৰণ মাৰ্ক টুৱেইনৰ কোনো যমজ ভায়েক নাছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে গল্পটোত থকা এৰ’ণ বাৰ্ৰ (১৭৫৬-১৮৩৬) নামৰ ব্যক্তিজন আমেৰিকাৰ এজন ৰাজনীতিবিদ আছিল৷ থমাছ জেফাৰচন আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ থকা সময়ছোৱাত এৰ’ণ বাৰ্ৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি পদত আছিল৷\nমাৰ্ক টুৱেইন আছিল আমেৰিকাৰ ভাষা-সাহিত্যক এক বিশেষ ৰূপত উজ্জ্বলাই তোলাৰ বাটকটীয়া৷ তেওঁক আমেৰিকাৰ হাস্য-ব্যংগ সাহিত্য জগতৰ মহানতম ব্যক্তি হিচাবে অভিহীত কৰা হৈ আহিছে৷\n(বিঃদ্ৰঃ – ‘ইণ্টাৰভিউ’ শব্দটো কাহিনীটোৰ সুবিধাৰ বাবে ইচ্ছাকৃতভাৱে তেনেকৈ ৰখা হৈছে)\n« সানমিহলি – সোমকান্ত শইকীয়া\nশেষ পত্ৰ – মণিষা কাকতি »\nখুব ভাল অনুবাদ বা,মাৰ্ক টোৱেইনৰ গল্পবোৰ সঁচাই সুখপাঠ্য ।


পৃষ্ঠা:মিৰি-জীয়ৰী.pdf/৭৬ - ৱিকিউৎস\nমৰিল। মাক-বাপেকেই তাইৰ দোষৰ ভাগী হল।" এইবুলি জঙ্কিয়ে কপালত চাপৰ মাৰি "মোৰ এইখন কপাল, মই কি কুখেণত জন্মিছিলোঁ!" এই বুলি কান্দিব ধৰিলে। জঙ্কিৰ এই কথা মিৰিহঁত আচৰিত হল। গাঁৱৰ জঙ্কিৰ মানুহ-দুনুহবিলাকেও জঙ্কি এইবাৰ কলৈকো যোৱা নাই এই কথাষাৰৰ সাক্ষী দিলে। দুঃখিত মনেৰে সোৱণশিৰীৰ মিৰিজাক গুচি গল। পানেই আকৌ পলাইছে—এই বাতৰি ক্ৰমে ডালিমীৰ কাণতো পৰিল। ডালিমীৰ হৃদয়ত আকৌ দুটি ভাবে খেলিব ধৰিলে। তাই জানিলে যে জঙ্কিয়ে আকৌ তাৰ প্ৰণয়িণীক গৈ বিচাৰি উলিয়াব।\nজঙ্কিয়ে মিৰিহঁত গুচি গলত তাৰ হাতত যি টকা-সিকা আছিল সমস্তকে লৈ কিবা এটা মন কৰি ওলাল। যাবৰ পৰত ডালিমীক মাত দি যোৱাটো উচিত বিবেচনা কৰি ডালিমীক লগ ধৰিলেগৈ। সি গৈ পোৱা মাত্ৰকে ডালিমীয়ে সুধিলে—"জঙ্কি! মই শুনিলোঁ পানেই বোলে আকৌ পলাল।" জঙ্কিয়ে কলে—"হয় ডালিমী। তই যি কৈছ ময়ো তাকে শুনিছো।"\nডালিমী—"এতিয়ানো তই কি কৰিবি জঙ্কি?"\nজঙ্কি—"ডালিমী! মই মনে মনে এটা কথা থিৰ কৰিছোঁ। তাইক বিচাৰি যাওঁ। ঈশ্বৰে যদি মোৰ কপালত লেখিছে মই তাইক বিচাৰি এইবাৰ একেবাৰে আনিমগৈ। আৰু ডালিমী (চকু চলচলীয়া কৰি) যদি তাইক নেপাওঁ তেন্তে মই ইয়ালৈ উলটি নাহোঁ। এই দেশ এৰি যতে পাওঁ ততে থাকিম। নহলে কৰবাত মৰিমগৈয়ে।" জঙ্কিৰ এই কথাত ডালিমীয়ে মৰ্ম্মান্তিক বেদনা পালে, আৰু ক'লে—"জঙ্কি বাৰু বিচাৰিবলৈ যা। ঈশ্বৰে তাইক তোক মিলাই দিব। যদি নাপাওৱ তেনেহলে আকৌ ফিৰি আহিবি।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:মিৰি-জীয়ৰী.pdf/৭৬&oldid=20407"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৭ মাৰ্চ ২০১৯ তাৰিখে ১৪:০৯ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Fasigyn in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Fasigyn ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nFasigyn की जानकारी\nFasigyn ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Fasigyn Benefits & Uses in Assamese- Fasigyn ar laabh aaru byavaharsamuh\nFasigyn ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Fasigyn Dosage & How to Take in Assamese - Fasigyn ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFasigyn ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Fasigyn Side Effects in Assamese- Fasigyn ar parshwakriyasamuh\nFasigyn সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Fasigyn Related Warnings in Assamese- Fasigyn xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Fasigynৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Fasigyn with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Fasigyn ar gurutor kriya-pratikriya\nFasigyn মতভেদসমূহ- Fasigyn Contraindications in Assamese- Fasigyn nishedhsamuh\nFasigyn ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Fasigyn in Assamese- Fasigyn ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Fasigyn ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Fasigyn Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Fasigyn kriya-pratikriya\nFasigyn ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Fasigyn Benefits & Uses in Assamese - Fasigyn ar laabh aaru byavaharsamuh\nFasigyn তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nFasigyn ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Fasigyn Dosage & How to Take in Assamese - Fasigyn ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFasigyn-ৰ উপাদানসমূহ - Fasigyn Active Ingredients in Assamese - Fasigyn-ar upadaansamuh\nFasigyn ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Fasigyn Side Effects in Assamese - Fasigyn ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Fasigyn ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nFasigyn সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Fasigyn Related Warnings in Assamese - Fasigyn xonkranta xatarkatabanisamuh\nFasigyn-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Fasigynৰ পৰা মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনিও যদি একেই অনুভৱ কৰে তেন্তে ইয়াক বন্ধ কৰক আৰু কেৱল চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে আৰম্ভ কৰিব।\nFasigyn-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFasigyn এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Fasigyn গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Fasigyn কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFasigynৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Fasigyn কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFasigynৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Fasigyn ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFasigynৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Fasigynৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Fasigyn with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Fasigyn ar gurutor kriya-pratikriya\nFasigyn তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nFasigyn মতভেদসমূহ - Fasigyn Contraindications in Assamese - Fasigyn nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Fasigyn লোৱা অনুচিত যাতে -\nFasigyn ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Fasigyn in Assamese - Fasigyn ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Fasigyn-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Fasigynয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nFasigyn লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Fasigyn লোৱা উচিত।\nনহয়, Fasigynয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Fasigyn ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Fasigyn Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Fasigyn kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Fasigynৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Fasigyn লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Fasigynৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nFasigynৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nFasigyn ৰ অনুকল্প - Substitutes for Fasigyn in Assamese\nFasigyn ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Fasigyn Price and Pack Size in Assamese - Fasigyn ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Fasigyn লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Fasigyn ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Fasigyn সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Fasigyn ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Fasigyn সেৱন কৰে?