উড়িয়া গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ / মুচিক : এক প্ৰেম কথা\nHomeঅনূদিত গল্পউড়িয়া গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ / মুচিক : এক প্ৰেম কথা\ntranslatorsassam July 11, 2021\nমুচিক : এক প্ৰেম কথা\nমূল (উড়িয়া) : শশাংক প্ৰিয়সখা\nঅনূবাদ: নৱকুমাৰ মিশ্ৰ\nআটাইয়ে নিদ্ৰামগ্ন হোৱাৰ পিছত নিস্তব্ধতাই আৱৰি ৰখা গভীৰ নিশাবোৰত উজাগৰে থাকি আমি কবি-লেখকসকলে চিত্ৰকল্প, প্ৰতীক, ৰূপক, প্ৰতিচ্ছবি আদি বিচাৰি ফুৰোঁ। নিশা উজাগৰে কটাই এই বিচাৰি ফুৰা অভ্যাসটোৰ বাবে মই গেংটকত থকা সময়চোৱাত কেবাবাৰো সমস্যাত পৰিবলগীয়া হৈছিলোঁ। সেই শীতপ্ৰধান পাহাৰীয়া জনবসতিপূৰ্ণ এলেকাত স্ত্ৰী-পুৰুষ নিৰ্বিশেষে সৰহভাগ লোকে নিচাযুক্ত পানীয় সেৱন কৰে। অধিকাংশই নিশাৰ প্ৰথম প্ৰহৰতে বিছনাত শুই পৰে আৰু গভীৰ টোপনিত লালকাল দিয়ে। ঠিক তেতিয়াই আৰম্ভ হয় মোৰ উজাগৰী যাত্ৰা। এবাৰ এনে এক গভীৰ নিশা শুনিবলৈ পাইছিলোঁ পাৰ চৰাইৰ দীঘলীয়া ৰুণ। কিন্তু মই জানিছিলোঁ, তাত পাৰ চৰাই মুঠেও নাছিল। এবাৰ নহয়, দুবাৰ নহয় একেৰাহে কিছুসময়লৈ হৈছিল সেই শব্দ। পিছত অৱশ্যে গম পাইছিলোঁ, মোৰ ভাড়াঘৰটোৰ মালিকৰ শাহুগৰাকীয়ে বৃদ্ধাৱস্থাৰ বাবে অতিপাত শীত সহ্য কৰিব নোৱাৰি এনে শব্দৰ সৃষ্টি কৰিছিল।\nসেই ভয় মনৰপৰা আঁতৰাৰ আগতেই আৰু এদিন মাজৰাতি শুনিবলৈ পালোঁ এক বিকট শব্দ। সেই নিশাটো আজিলৈকে মোৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ নিশা আছিল।\nবাহিৰত পোহৰ জ্বলি আছিল। সেই বিকট শব্দটো মোৰ ঘৰৰ ফালে ক্ৰমশঃ আগুৱাই আহিছিল আৰু কিহবাই মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰত টুকুৰিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰা যেন লাগিছিল। প্ৰচণ্ড শীতৰ সেই নিশাতো মোৰ শৰীৰৰপৰা ঘাম বৈছিল । মই ঘৰৰ ভিতৰত জ্বলি থকা লাইট নুমাই দিছিলোঁ। ক্ৰমশ: শব্দটো আঁতৰলৈ যোৱা যেন অনুমান কৰি সাহস গোটাই পৰ্দাখন আঁতৰাই কাঁচৰ খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চাই দেখিলোঁ- এটা ভূত। গোটেই দেহত ক'লা-বগা দাগ। লগে লগে বিভিন্ন ধৰণৰ দুশ্চিন্তাই মোক অৱশ কৰি পেলালে। উপায় নাপাই ঘটনাটো মনৰ পৰা আঁতৰাবৰ বাবে টিভিৰ পৰ্দাত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ আৰু ৰিমোটটোৰে টিভিৰ চেনেল সলনি কৰিব ধৰোঁতেই এটা হৰৰ দৃশ্য মোৰ চকুৰ সন্মুখত উদ্ভাসিত হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মই টিভিৰ ভলিউমটো বঢ়াই দি কম্বলৰ তলত মুখ গুজি শুই পৰিলোঁ।\nপিছদিনা কথাটো মই অফিচত আটাইৰে সন্মুখত উলিয়ালোঁ। মোৰ কথা শুনি আমাৰ অফিচৰ পিয়ন টাচি ভূটিয়াই যেন হাঁহি হাঁহি বাগৰিহে পৰিব! ভূতৰ\nহাঁহিৰ দৰেই আছিল দাঁত নিকটাই হঁহা তাৰ সেই হাঁহি। আগদিনা ৰাতি বিকট শব্দ কৰি অহা ভূতটো আচলতে হেনো এজন তান্ত্ৰিকহে। সিহঁতে শৰীৰটো অতি বিকৃতভাৱে সজাই, দেহত ৰং সানি, এখন হাতত মৃত ম'হৰ লাওখোলা আৰু আনখন হাতত ম'হৰ শিং লৈ মুখেৰে শিঙা বজাই বিকট শব্দ সৃষ্টি কৰি গভীৰ নিশা হেনো এনেদৰে ভূত খেদে।\nমই মনে মনে সেই তান্ত্ৰিকজনক উদ্দেশ্যি 'চালা', 'গাহৰি' আদি কেইটামান গালি নিক্ষেপ কৰিলোঁ আৰু বিৰক্ত হোৱাৰ দৰে\nসুধিলোঁ- "সেই ভূত খেদাৰ ঠিকাটো তাক কোনে দিলে?"\nতাচি ভূটিয়াই ক'লে- "এই পাহাৰত এনেধৰণৰ বহু তান্ত্ৰিক আছে। ভূত খেদাটো তেওঁলোকৰ এক নৈতিক দায়িত্ব বুলি তেওঁলোকে ভাৱে। ৰাতি যিঘৰত পোহৰ জ্বলি থাকে, সেই ঘৰতে ভূত থাকে বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে।"\nইমানতে মোৰ ৰাতি উজাগৰে থাকি প্ৰতিবিম্ব, চিত্ৰকল্প আদিৰ সন্ধানত যতি পৰিল। মোৰ লেখিবলগীয়া কথাখিনি এতিয়া নিতৌ দিনৰ ভাগতে সৰল ভাষাৰে, পোনপটীয়াকৈ লেখিবলৈ ললোঁ আৰু পাহাৰৰ অধিবাসীসকলৰ দৰে সাজ লগাৰ পাছতে শুবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ।\nএনেতে এদিন কাৰোবাৰ পদধ্বনি শুনিবলৈ পালোঁ। মোৰ টিভিৰ কেৱলৰ তাঁৰডাল হালি পৰে, টেলিফোনৰ তাঁৰডাল ডুলি থাকে। টেবুলৰ ওপৰত হঠাৎ কিবা এটা সৰি পৰাৰ শব্দ হয়। মই ভয়তে বেড চুইচটো অন কৰোঁ। দেখোঁ- নিগনি!, চালা, চুটিয়া নিগনি!!\nএই গল্পটো পঢ়ি এতিয়ালৈকে প্ৰতিবিম্ব আৰু চিত্ৰকল্পৰ পিছত লাগি থকা আমাৰ ভাষা-সাহিত্যৰ আলোচক, সমালোচক আৰু বিশাৰদসকলে নিগনি এবিধ অমুক, নিগনি এবিধ তমুক, নিগনি এবিধ হেন, নিগনি এবিধ তেন ইত্যাদি পৰস্পৰ বিৰোধী মন্তব্য দিবলৈ হয়তো আৰম্ভ কৰিব। মই কিন্তু কৈ থৈছোঁ, নিগনি এবিধ প্ৰতিবিম্ব বা তেনেধৰণৰ একো নহয়। মই চিধা ভাষাত লেখোঁ। মই নিগনিক নিগনি বুলিয়েই লিখিছোঁ। তথাপি ফপজহী প্ৰজাতিৰ একাংশ বিশাৰদে মোৰ কথাক গ্ৰাহ্য নকৰি নিগনিক প্ৰেম বা কাম কিম্বা অহংকাৰ- কিবা নহয় কিহবাৰ স'তে জড়িত কৰিব বুলি মোৰ ধাৰণা। তেওঁলোকৰ প্ৰতি আগতীয়াকৈ মোৰ এক মিনিটৰ মৌন প্ৰাৰ্থনা।\nকিন্তু এই গল্প সম্পূৰ্ণ পঢ়ি অঁতাই কোনো কোনো পাঠকে নিশ্চয় এই কথা ক'ব - আৰে বাবা, নিগনিয়ে তোমাক যদি\nইমানেই জ্বলালে, তেন্তে খাদ্যবস্তুত বিষ দি তাৰ নিধনৰ ব্যৱস্থা নকৰা কিয়?\nহৰি ৰাম! হৰি ৰাম! কি ক'লা প্ৰভু? আমি হ'লোঁ লেখক! কবি! পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ অধিক সংবেদনশীল প্ৰাণী! আমি\nকেনেকৈ বিষ দিব পাৰিম? অৱশ্যে হয়, কাঠখৰিৰে টঙনিয়াই তাৰ মূৰটো দুফাল কৰাটো অৱশ্যে সুকীয়া কথা!\nনিগনিটোৱে টিভি কেৱলৰ তাঁৰডালৰ ওপৰত বহি মোলৈ ৰ' লাগি চাই আছিল। পিছফালৰ ভৰি দুখনেৰে বহি, সন্মুখৰ\nদুখনেৰে হাতযোৰ কৰি সি যেন মোক প্ৰথম লগ পোৱাৰ দৰে নমস্কাৰহে কৰিছিল! কেৱলৰ তাঁৰডালৰ ভিতৰেৰে টিভিলৈ অহা 'টম-জেৰী' চিৰিয়েলৰ টমে হয়তো টিভিৰ ভিতৰত জেৰীক বিচাৰি আছে আৰু এইফালে জেৰীয়ে টিভিলৈ নাহি প্ৰতাৰণা কৰি আদবাটতে তাঁৰডাল কাটি দি কেৱলৰ তাঁৰডালৰ ভিতৰৰপৰা বাহিৰলৈ ওলাই দাঁত নিকটাই হাঁহি আছে।\nআৰু মই যাতে টমক এই কথা নজনাওঁ, সেইবাবে তাৰ সেই নমস্কাৰ। তাৰ পাছত বোধকৰোঁ নিজকে আকৃতিত সৰু কৰি\nআনকি সুতা এডালৰ মাজেৰে সোমাই যাব পৰাকৈ সৰু কৰি টমে কেৱলৰ তাঁৰডালৰে সোমাই গৈছে আৰু দুষ্ট জেৰীয়ে জাপ মাৰিছে টেলিফোনৰ তাঁৰডালৰ ওপৰত। আহা:! এনেকুৱাতো নহয়- যে টমে টিভিৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈছে আৰু মই টিভিৰ চুইচ অফ কৰি দিছোঁ? জানোচা অন্ধকুপৰ ভিতৰত বেচেৰা টমৰ নগুৰনাকটি হৈছে? মই উঠি গৈ যেতিয়া টিভিৰ চুইচটো অন কৰিলোঁ, জেৰী আৰু নাই। মই শুই পৰিলোঁ।\nমই সপোনত দেখিলোঁ, সেই নিগনিটোৰ সৈতে মই কৈলাশ পৰ্বতলৈ গৈছোঁ। সম্পূৰ্ণ বৰফাবৃত সেই পাহাৰ। বৰফৰ\nওপৰত স্কেটিং কৰিছে সেই নিগনিটোৱে। শিৱ, পাৰ্বতী, গণেশ আৰু তেওঁলোকৰ সহযোগীসকলে সেই দৃশ্য প্ৰাণভৰি উপভোগ কৰিছে আৰু টমেও সেই ঠাই গৈ ওলাইছেগৈ। তেনেতে মোৰ টোপনি ভাঙি গ'ল। চকু দুটা দুহাতেৰে মোহাৰি মোহাৰি মই বাহিৰলৈ ওলালোঁ। পুৱাৰ সূৰ্যৰ সোণালী আভাৰ পৰশত এক পাহাৰী কন্যাৰ হাঁহিৰ দৰে অপূৰ্ব দেখা গৈছিল গেংটক চহৰখন। কাঞ্চনজংঘা গিৰিশৃংগই ইতিমধ্যে সূৰ্যস্নান কৰি উঠিছিল। মেঘাচ্ছন্ন দিনকেইটাক বাদ দি এনে দৃশ্য বেলকনিৰ পৰা মই প্ৰায়ে উপভোগ কৰোঁ।\nমাজে মাজে মোৰ এনে লাগে যেন মই কাঞ্চনজংঘাৰ শৃংগত গৈ উপস্থিত হৈছোঁ। তাত মই অকলশৰীয়া। সেয়ে তাত\nকোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা নাই। আপেক্ষিকতাবাদো নাই। সুখ-দুখ আটাইকে একাকাৰ কৰি বিধাতাই তাত বৰফৰ শুকুলা বিচনা পাৰি থৈছে আৰু মোক যেন কৈছে- আহা বাপু, ধ্যানত প্ৰৱিষ্ট হোৱা।\nসিদিনা অফিচৰপৰা উভতি আহোতে পলম হৈছিল। অধিকাংশ লোকৰ ঘৰৰ বিজুলী চাকিসমূহ ইতিমধ্যে নুমাই গৈছিল। মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰ খোলাৰ সময়ত এটা শব্দ শুনিবলৈ পালোঁ। মই লাইটৰ চুইচ অন কৰিলোঁ। টিভিৰ চুইচটো দি দিলোঁ। টিভিৰ পৰ্দাত কিন্তু একো নাহিল। দুই-চাৰিটা চাপৰ মাৰি চালোঁ। গাঁৱতো আমাৰ এনে টিভি এটা আছিল, যিটো চাপৰ মাৰিলেহে চলে। কিন্তু মোৰ এই টিভিটোৰ পৰা কোনো মাত নোলাল। ভালকৈ চাই গম পালোঁ, কেৱলৰ তাঁৰডাল ইতিমধ্যে নিগনিটোৱে কুটিলেই।\nআগৰ দিনা এই নিগনিটোক যি সংৱেদনশীল দৃষ্টিৰে চাইছিলোঁ, সি ইতিমধ্যে মোৰ মনত অসন্তুষ্টিত পৰিণত হৈছিল।\nমই পকেটৰপৰা মোবাইলটো উলিয়াই থোৱাৰ লগে লগে তৎক্ষণাত নিগনিটোৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ল আৰু মুহূৰ্ততে বিচনাৰ\nতলত ই অন্তৰ্ধানো হ'ল। মই দেখিলোঁ, ই ইতিমধ্যে মোৰ ডায়েৰীখনৰ এটা কোণ কুটিলেই। ৰাতি অনিদ্ৰাত ভুগি, যন্ত্ৰণাত চটফট কৰি মই যি লিখিছোঁ, তাক যদি কোনোবাই নষ্ট কৰে, মই কেনেকৈ সহ্য কৰোঁ? মোৰ ৰাগ পঞ্চমত চৰিল।\nমই মাৰি এডাল হাতত তুলি ললোঁ। বিচনাৰ তলত মাৰিচালনা কৰিলোঁ, কিন্তু নিগনিটো নোলাল। বিচনাখনকে টানি\nআনিলোঁ। এটা কোণত নীৰৱে বহি আছে নিগনিটো। মই এটা ব্ৰহ্মমাৰ সোধালোঁ। নিগনিটো পলাই সাৰিল কিন্তু মাৰিডালহে\nভাঙি থাকিল। এইবাৰ সি টেবুলৰ ওপৰত থকা টিভিটোৰ কাষতে ক'ৰবাত লুকাল। মোৰ হাতত তেতিয়া আছিল কাপোৰ\nওলোমাই থোৱা এপাত হেংগাৰ। সেই পাতকে নিগনিটোলৈ ফৰ্মুটিয়াই পঠিয়ালোঁ। হেংগাৰপাত তলত পৰি ভাঙিল আৰু নিগনিটো ক'ৰবাত লুকাল। পাছে ময়ো এৰি দিয়া ভকত নহয়। সোঁ হাতেৰে জাৰুপাত লৈ আক্ৰমণৰ বাবে মই প্ৰস্তুত হৈছিলোঁ আৰু গেছ চিলিণ্ডাৰটো টানি আনিছিলোঁ। জাৰুৰ কোবটো এইবাৰ নিগনিৰ ওপৰত পৰিল ঠিকেই, কিন্তু এইবাৰো সি নিমিষতে পলাল।\nধেৎতেৰি, মহা সমস্যাত পৰিলোঁ দেই। কি আজব শব্দৰ নগৰীত আহি পৰিলোঁ! পুনৰ দুৱাৰত মৃদু কৰাঘাত, কাহিলিপুৱাতে ফুল তোলাৰ অচিলাৰে আহি কোনো প্ৰেমিকাই যেনেদৰে দুৱাৰত টুকুৰিয়ায় সন্তৰ্পনে.... ঠিক তেনেকুৱা শব্দ। মই প্ৰথমে বাহিৰৰ লাইটটো জ্বলাই দিলোঁ আৰু তাৰ পিছত দুৱাৰখন খুলিলোঁ।\n"ভৈয়া, মাই কৈছে, তলত পেচেণ্ট আছে, সেয়ে বেছি শব্দ নকৰিব, অসুবিধা হৈছে..."\nতাই ঘৰৰ মালিকনীৰ জীয়েক। বেছি নেপালী, কম হিন্দীৰে হাঁহি হাঁহি তাই কথাখিনি কৈছিল। পাহাৰৰ শীতকো তুচ্ছজ্ঞান কৰি তাই পিন্ধিছিল এটা হাফপেণ্ট আৰু এটা হাতকটা গেঞ্জী।\nমই ক'লোঁ, "নিগনিয়ে মোৰ কেৱলৰ তাঁৰডাল কুটিলে। কিতাপ কুটিলে, ডায়েৰীৰ পাত কুটিলে। কাইলৈ সি মোৰ\nবিচনা-পত্ৰ কুটিব, তাৰ পিছত তোমালোকৰ বিল্ডিংটো... । তাকে নিধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিলোঁ...।"\nসেই মুহূৰ্ততে নিগনিটো কৰবাৰ পৰা দৌৰি আহি তাইৰ আৰু মোৰ ভৰিৰ ওপৰেৰে বগাই নিৰুদ্দেশ হৈ গ'ল। অগত্যা ছোৱালীজনী মোৰ ৰুমটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল। পিছে পিছে ময়ো। আমি দুয়ো নিগিনটোলৈ চোপ ললোঁ। মোৰ হাতত চেণ্ডেল এপাট। পাকঘৰৰপৰা তাই এমুঠা চজিনা হাতত তুলি ল'লে। ভীতিগ্ৰস্ত হৈ নিগনি পোৱালিটো এইবাৰ বহিছেহি মোৰ\nগেছ ষ্টোভটোৰ তলত। তাই ষ্টোভটো অলপ টানি আনি দিলে এক মস্ত প্ৰহাৰ। চজিনাৰ মুঠিটো ছিন্ন-ভিন্ন হ'ল, গেছ\nষ্টোভটো তললৈ সৰি পৰি ভাঙি থাকিল। নিগনি এইবাৰো পলাল। এইবাৰ বেডৰুম। মই এইবাৰ জাৰুপাত ওলোটাকৈ লৈছোঁ, তাইৰ হাতত এটা পানীৰ বটল। আমি দুয়ো এইবাৰ মুখামুখিকৈ বহি লৈছোঁ। যেন আমি কিবা এবিধ খেলৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছোঁ। আৰু যেনিবা যিজনে নিগনিটো মাৰিব পাৰিব, সিয়েই প্ৰথম হ'ব। কিন্তু নহ'ল। এইবাৰো পানীবটলটো গ'ল। নিগনিটো পুনৰ পাকঘৰত সোমাল। এইবাৰ তাই মোক বুজালে- তাই এনেখন কৰিব, মই তেনেখন কৰিব লাগিব, এইবাৰ\nআৰু নিগনিৰ ৰক্ষা নাই। জাৰুপাত এতিয়াও মোৰ হাতত, তাইৰ হাতত মিচ মেৰী প্ৰেচাৰ কুকাৰত ঢাকনিখন। অতি\nসন্তৰ্পনেৰে তাই বহি ৰ'ল এক চিকাৰী বাঘিনীৰ দৰে- চিকাৰৰ অপেক্ষাত। মুখেৰে কথা নকৈ তাই মোক চকুৰে নিৰ্দেশ দিছে সেনাবাহিনীৰ কামাণ্ডাৰৰ দৰে, পজিচন লোৱা... ৰেডি হৈ থকা... ফায়াৰ....।\nসঁচা কথা কবলৈ গ'লে এই নিগৰি মৰাৰ মিচনটো পিছলৈ মোৰ বাবে মাথো এক অজুহাততহে পৰিণত হৈছিল। মোৰ বাবে\nই হৈ পৰিছিল পাহাৰী কন্যাৰ ৰূপসুধা পান কৰা মিচনহে! কিন্তু মোৰ যিমানদূৰ অনুমান, সেই পাহাৰী কন্যাৰ মিচন কিন্তু\nনিগনি বধনেই আছিল আৰু মিচন সফল কৰিবৰ বাবে তাইৰ প্ৰচেষ্টাও আছিল সন্দেহাতীত। তাইৰ অতি টেকনিকেল ভাষা বুজিবলৈ মোৰ পাৰদৰ্শিতাৰ অভাৱৰ বাবে আমাৰ দুয়োৰে মাজত এক শক্তিশালী মুখামুখি খুন্দা লগা স্বত্বেও তাই পূৰ্বৰ দৰে অবিচলিত আছিল আৰু নিগনিটোও পূৰ্তবৎ সেই ঠাইতেই অৱস্থান কৰিছিল। তাৰ পিছতো তাই বাওঁহাতত পুনৰ আন এমুঠি চজিনা আৰু সোঁহাতত মিচ মেৰী প্ৰেচাৰ কুকাৰৰ ঢাকনিখন লৈ 'অব আয়া চুহা জমীন পৰ' বুলি পুনৰ এক প্ৰহাৰ কৰিলে।\nহাৰামী নিগনিটো এইবাৰো ক'ৰবাত উধাও হ'ল। জেৰীৰ ভূমিকাত তাৰ অভিনয়ে আপোনাক বিমোহিত কৰিব। আপুনি, মই আৰু সেই পাহাৰী কন্যা - আমি মাথো একো একোজন দৰ্শক।\nমই ক'লোঁ- "মোৰ মিচ মেৰী যে টপলেচ হৈ গ'ল!"\nতাই তৎক্ষণাত নিজৰ শৰীৰটোৰ প্ৰতি নজৰ দিলে।\nমই ক'লোঁ, "নাই নাই, মই মিচ মেৰী প্ৰেচাৰ কুকাৰটোৰ কথাহে কৈছোঁ। ঢাকনিখনটো ভাঙি গ'ল, এতিয়া ভাত খাম কেনেকৈ?"\nভৈয়া, তুমি আজি এতিয়ালৈ খোৱা নাই নেকি?"\n"মোৰ ভাতসাজ টেবুলৰ ওপৰতে আছে। মই পঢ়ি উঠিহে খাওঁ। আৰু অলপ পাছত আমাৰ ঘৰৰ আটায়ে বিচনাত শুই পৰিব। মই ভাতসাজ ইয়ালৈ লৈ আহিম আৰু দুয়ো ভগাই খাম। দুৱাৰখন খোলা ৰাখিবা।"\nএনেদৰে কৈ তাই গুচি গ'ল। মই তাইৰ পিছফালে চাই স্বগোতক্তি কৰিলোঁ- "হে দেৱী, আজি তুমি মোৰ ঘৰত যি তাণ্ডৱ\nচলালা, কেৱল তুমি নাৰী আৰু সুন্দৰী হোৱা বাবে তোমাৰ ওপৰত খং কৰিব নোৱাৰিলোঁ।"\nযথাসম্ভৱ চেষ্টা কৰি ঘৰটো পুনৰ সজাই ললোঁ। তাই পুনৰ আহি উপস্থিত হ'ল। ভাত, দাইল, ইচকচৰ তৰকাৰী আৰু\nজলকীয়াৰ চাটনি। তাই এখন থালত অলপমান ভাত লৈ তাৰ ওপৰতে দাইল-তৰকাৰী লৈ চামুচ এখনেৰে থিয়ৈ থিয়ৈ খাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মই খাদ্যৰ সোৱাদৰ প্ৰশংসা কৰিলোঁ।\n"তুমি বাৰু নিগনিটোক দেখিলে ইমান এগ্ৰেচিভ হৈ পৰা কিয়?" -মই সুধিলোঁ।\n"এই নিগনিয়ে মোৰ কেৰিয়াৰ বৰবাদ কৰি দিছে। দুবছৰ আগৰেপৰা মই 'মিচ টিন নৰ্থ-ইষ্ট' কনটেষ্টত ভাগ লৈছিলোঁ।\nপ্ৰথম ৰাউণ্ডতে মই টপ হৈছিলোঁ। চুইম চ্যুট ৰাউণ্ডৰ পোচাক পিন্ধিবৰ সময়ত বেগ খুলি দেখিলোঁ, বেগৰ ভিতৰৰ মোৰ\nপোচাকজোৰ নিগনিয়ে কুটি পেলাইছে। উপায়হীন হৈ মই কণ্টেষ্টৰ পৰা আঁতৰি আহিলোঁ।"\n"চুইম চ্যুট ৰাউণ্ডতো তুমি টপ হ'লাহেঁতেন।"\nমই নিলাজৰ দৰে তাইক সেই সান্ত্বনাটো দিলোঁ, অৱশ্যে সচেতন ভাৱেৰেই।\nশুভৰাত্ৰিৰ অভিবাদন জনাই তাই গুচি গ'ল। মোৰ কিয় জানো ৰাতিটো টোপনি নাহিল।\nপ্ৰেম নামৰ বস্তুবিধ ইমান সস্তীয়া নহয়, অন্ততঃ মোৰ বাবে। সেই পাহাৰী কন্যাৰ স'তে মই মুখামুখি খুন্দা খালোঁ বুলিয়েই\nযে মোৰ স'তে তাইৰ প্ৰেম হৈ যাব বা বেচ কিছু সময় ধৰি তাইৰ দেহৰ সুষমা মই উপভোগ কৰিলোঁ বুলিয়েই যে প্ৰেম হৈ গ'ল, ঘটনাটো মুঠেও তেনে ধৰণৰ নহয়।\nবৰং গোটেই ৰাতি মই শুনিবলৈ পাইছিলোঁ নিগনিয়ে কিবা কুটি থকাৰ শব্দ। দেৱাল ঘড়ীৰ বেটাৰী খুলি দিয়াৰ পাছতো মই শব্দৰপৰা পৰিত্ৰাণ পোৱা নাছিলোঁ। হাতঘড়ীৰ চেকেণ্ডৰ কাটাডালৰ শব্দও ইমান কৰ্কশ হ'ব পাৰে! ইমান নীৰৱতা? শব্দইহে মাথো জুখিব পাৰে এই নীৰৱতাক। মই হাতঘড়ীৰ চলনো বন্ধ কৰি দিলোঁ। কিন্তু তাৰ পিছতো নিগনিয়ে কুটি থকাৰ শব্দটো মোৰ হৃদয়তন্ত্ৰীত তেতিয়াও বাজি থাকিল। সেই শব্দ বন্ধ কৰাৰ ক্ষমতা মোৰ হাতত নাছিল।\nপুৱা শুই উঠাৰ পৰত কাঞ্চনজংঘাৰ বুকুত এবুকু বৰফ। সেই শুভ্ৰ গিৰিশৃংগৰ স্ৰষ্টা বিধাতাই যেন মোক কৈছিল- "হেৰ,\nতই এতিয়া ইয়াত ধ্যানত বহিবৰহে কথা।"\n"হে বিধাতা, তুমি মোৰ বাবে তাত শুভ্ৰ চাদৰ পাৰি দিছা আৰু ইফালে অপ্সৰাজনীক পঠিয়াই দিছা? মই ধ্যানত বহাৰ আগতেই তুমি মোক লক্ষ্যভ্ৰষ্ট কৰোৱাইছা। তোমাৰ এয়া কি লীলা প্ৰভু?"\nদেখিলোঁ, এচপৰা পাহাৰীয়া মেঘে মোৰ গাত খুন্দা খাই আকাশৰ ওপৰলৈ উঠি গ'ল আৰু তাৰ পাছতে ই নিগনিৰ ৰূপ\nপৰিগ্ৰহ কৰি কাঞ্চনজংঘাৰ ফালে ধাৱমান হ'ল। সঁচাকৈয়ে যেন দেৱাদিদেৱ মহাদেৱ কৈলাশাধিপতি ভোলানাথে নিগনিটোক মেঘৰ বেশেৰে কৈলাশ পৰ্বতৰপৰা কাঞ্চনজংঘালৈ পঠিয়াইছে ৰিপোৰ্ট দিবৰ বাবে যে সেই ঠাইৰ বতৰটো ভাঙৰ খেতিৰ বাবে উপযুক্ত হয়নে নহয়।\nএনে অবান্তৰ কথাবোৰ সময়ে সময়ে মোৰ মনলৈ আহে । মই কবি হোৱা বাবে এনে ধৰণৰ অবান্তৰ কথাবোৰে অন্তৰত\nপাখি মেলে। যেনে- মই ভাবোঁ, মই কাঞ্চনজংঘাৰ শিখৰ পাইছোঁগৈ আৰু ভোলানাথে মোক ফঁচাই দি ভাঙৰ খেতিত লগাই দিছে। ঘৰলৈ যাবলৈ ছুটী বিচাৰিলে কৈছে- "ফচলখিনি তুলি দি পোন্ধৰ দিনৰ বাবে ছুটীত যাবা বাৰু।" মই ভীতিগ্ৰস্ত হৈ\nআকাশলৈ চাই থাকোঁ আৰু ওপৰত মেঘৰ বেশত নিগনিটোৱে মোলৈ চাই হাঁহি থাকে।\nদুৱাৰৰ শব্দৰপৰা গম পাই গলোঁ যে সেই পাহাৰী সুন্দৰী পুনৰ মোৰ দুৱাৰমুখত দেখা দিছে।\n"ভৈয়া, কুৰি মিনিট হ'ল, মই ইয়াত দুৱাৰত টুকুৰিয়াই আছোঁ।"\n"অহ: চৰি। মই কিবা ভাৱত বিভোৰ হৈ আছিলোঁ- তোমালোকৰ এই পাহাৰ, জংগল আৰু কাঞ্চনজংঘাৰ...।"\n"তুমি এজন কবি নেকি?"\n"এৰা, এই ধৰা সৰুসুৰা বিধৰ এজন কবি। কোৱা কি ক'ব খুজিছিলা।"\n"কব খুজিছিলোঁ, আজি সন্ধিয়া আমাৰ ঘৰত এটা সৰু পাৰ্টি আছে। সেয়ে ডিনাৰ আজি আমাৰ স'তে কৰিব লাগিব। ড্ৰিংক\nসিদিনা অফিচৰপৰা উভতি আহি দেখোঁ, মোৰ মোবাইলৰ চাৰ্জাৰৰ তাঁৰডাল নিগনিয়ে কুটি পেলাইছে। মোৰ ধৈৰ্য্যচ্যুতি\nঘটিল। ইয়াৰ আগৰবাৰ মোৰ বিফলতাৰ বাবে মই তাক ক্ষমা কৰি দিছিলোঁ। কাৰণ, নিগনিৰ উপদ্ৰৱৰ বাবে মই যি যি\nহেৰুৱাইছিলোঁ, তাৰ বিপৰীতে মই পাইছিলোঁ সেই সুন্দৰী পাহাৰী কন্যাৰ স'তে কিছু ৰমণীয় মুহূৰ্ত। সেয়ে সেইবাৰৰ হিচাপৰ ৰফা-দফা হৈ গৈছিল আৰু মই অস্ত্ৰবিৰতি ঘোষণা কৰিছিলোঁ ।অস্ত্ৰবিৰতি উলংঘন কৰিলে পৰিণতি ভয়াবহ হ'ব বুলি মই সঁকিয়াই দিছিলোঁ।\nমই সঁচাকৈয়ে এইবাৰ কম্বিং অপাৰেচন আৰম্ভ কৰি দিলোঁ। মোৰ এই কোলাহলময় অপাৰেচনে তলৰ মহলাত চলি থকা পাৰ্টিত বিশেষ প্ৰভাৱ নেপেলাব বুলি থকা মোৰ মনৰ বিশ্বাসটো অৱশ্যে বেছি সময় টিকি নাথাকিল। দুৱাৰৰ মৃদু\nকৰাঘাতে বুজাই দিলে- সেই পাহাৰী সুন্দৰীৰ পুনৰ আগমনৰ বতৰা। এই আটাইবোৰ যেন প্ৰভু ভোলানাথৰে মায়া! মোৰ এই অত্যাচাৰী নিগনিটোৰ মূলোচ্ছেদ কৰাৰ অংগীকাৰ ৰূপত মোৰ তপস্যাক ভংগ কৰিবৰ বাবেই যেন তেওঁ বাৰে বাৰে পঠিয়াই দিয়ে এই অপ্সৰাজনীক।\nদুৱাৰ খুলি দিলোঁ। সেই পাহাৰী কন্যা। যিপদ মই লুকাই-চুৰকৈ চলে বুলি কৈছিলোঁ, সেইপদকে লৈ আহিছে এক সম্ভ্ৰান্ত কাঁচৰ পাত্ৰত। চিকিমত এইবিধৰ অবাধ প্ৰচলন। তাৰ স'তে কিছু চাটনি। কুকুৰাৰ পেটৰ ভিতৰৰ নাড়ীবোৰ ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰি কুচি কুচিকৈ কাটি তেল-পিয়াজ-মছলা দি ভাজিলে হৈ পৰে এই প্ৰিয় চাটনি কৰ্চ্চিমৰ্চ্চি।\nসেইখিনি মোৰ টেবুলৰ ওপৰত থৈ তাইও মোৰ স'তে নিগনি বধৰ অভিযান চলাবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিলে। তাই মিনিস্কাৰ্ট পিন্ধি মোৰ স'তে নিগনি মাৰিলে মোৰ মিচনটো যে পূৰ্ণত: বিফল হ'ব, এই আশংকা কৰি মই তাইক পৰামৰ্শ দিলোঁ যে পাৰ্টিৰ পৰিৱেশৰ এই ড্ৰেচযোৰ লেতেৰা নকৰি তাই বৰং পাৰ্টিত যোগ দিয়াই ভাল হ'ব। কিন্তু তাই নাচোৰবান্দা। কোৱা বাহুল্য যে এক অবিৰাম সংঘৰ্ষৰ পাছত এইবাৰো নিগনিটো পলাই যাবলৈ সক্ষম হ'ল আৰু সেই পাহাৰী কন্যাৰ ৰণকৌশলৰ পৰিণতিত এইবাৰো মোৰ ঘৰৰ কিছু সামগ্ৰী বিনষ্ট হ'ল আৰু ঘৰখন দেখিবলৈ উনবিংশ দিনৰ কুৰুক্ষেত্ৰ ৰণৰ ৰণাংগনৰ দৰে হৈ পৰিল। সেই পাহাৰী সুন্দৰী যাবলৈ ওলাল আৰু তাৰ আগমুহূৰ্তত মোক পুনৰ মনত পেলাই দি গ'ল যাতে মই আধাঘণ্টা পাছতে ডিনাৰত উপস্থিত হওঁগৈ।\nনদীৰ সোঁতৰ দৰে জীৱন প্ৰৱাহিত হৈ আছিল। সময়ে যি ক্ষত সৃষ্টি কৰে, সেই ক্ষত সময়েই পূৰণ কৰে। সেই পাহাৰী কন্যাৰ জীৱনত নিগনিয়ে যি ক্ষতি কৰিছিল, সেই ক্ষতিও সময়ে পূৰাই দিছিল। এই মাজৰ সময়ছোৱাতে তাই কেবাখনো নেপালী বোলছবিত নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰিছে। সেই তুলনাত নিগনিয়ে মোৰ জীৱনত যি ক্ষতি কৰিছে সি নগন্য। তাৰ পাছতে মোৰ ট্ৰেনস্ফাৰো হৈ গৈছিল- গেংটকৰপৰা খড়গপুৰলৈ।\nখড়গপুৰলৈ অহাৰ পাছত মই নিগনিটোৰ অভাৱ বৰকৈ অনুভৱ কৰিছিলোঁ। গেংটকৰ দৰে এখন শীতপ্ৰধান ৰাজ্যত মোৰ মন্থৰ জীৱনক বেছ প্ৰাণচঞ্চল কৰি তুলিছিল এই নিগনিটোৱে। মোক ই আৱেগবিহ্বল কৰিছিল। কৈলাশ পৰ্বতৰপৰা কাঞ্চনজংঘালৈ ই মোক ঘূৰাই লৈ ফুৰিছিল। গেংটকৰপৰা খড়গপুৰলৈ এই হাজাৰোধিক কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থাকিও মই সেই নিগনিয়ে কুঁটি থকা শব্দ শুনিবলৈ পাইছিলোঁ। মোৰ হৃৎপিণ্ডৰ শব্দ, হাত ঘড়ীৰ শব্দ, দেৱাল ঘড়ীৰ শব্দ, ৰেলগাড়ীৰ শব্দ, অফিচৰ জেনচেটৰ শব্দ, এচি পাৱাৰ চাপ্লাইৰ শব্দ আদিক অৱদমিত কৰি নিগনিয়ে কুটি থকা শব্দই মোৰ হৃদয় জগত মুখৰিত কৰি ৰাখিছিল।\nমই গেংটকৰপৰা গুচি অহাৰ তিনিদিন পিছত মোৰ মোবাইলত কোনো এক অজান নম্বৰৰপৰা কেবাখনো ফটো আহিছিল আৰু তাৰ তলত আছিল এটা দীঘলীয়া মেছেজ। সেই নম্বৰৰ প্ৰফাইল পিকচাৰ চাই গম পালোঁ, সেয়া অন্য কোনো নহয়, সেই পাহাৰী কন্যা। মেছেজটো আছিল-\n"ভৈয়া, মোক ক্ষমা কৰি দিবা। আমাৰ দুয়োৰে নিগনি মৰা সেই অভিযানক মই স্পাই কেমেৰাৰে বন্দী কৰি ৰাখিছিলোঁ। সেই ভিডিঅ'ৰ কেইটামান স্ক্ৰীণশ্বট আজি মই পঠিয়ালোঁ, য'ত তুমি অতি নিৱিষ্ট হৈ কিবা চাই আছিলা। তুমি কি চাইছিলা তাক তুমিও জানা, ময়ো জানো। ইয়াত মোৰ আপত্তিৰ কোনো কাৰণ নাই। সেয়া তোমালোকৰ পুৰুষসুলভ দৃষ্টি। আৰু তাৰ উপৰিও তুমি এজন কবি। ইমান লোভনীয় সম্পদবিধ ইমান ওচৰতে পাইও কিন্তু তুমি এবাৰো মুখ খুলি, হাত পাতি নুখুজিলা। তোমাৰ ব্যক্তিত্বৰ সেই স্বাভিমান আৰু ভদ্ৰতাই মোক তোমাৰ প্ৰতি বিশেষভাৱে আকৰ্ষণ কৰাইছে। তোমাৰ অজ্ঞাতে ভিডিঅ' কৰাৰ বাবে পুনৰ তোমাৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিছোঁ।"\nমই তাইক উত্তৰ দিলোঁ- "তুমি জীৱনত উন্নতি কৰা। আকাশ চুৱাৰ তোমাৰ সপোন সাকাৰ হওঁক।"\nতাৰ পিছদিনা তাই মোলৈ পুনৰ মেছেজ আৰু ফটো পঠিয়ালে। লেখিলে- "মিচন চাকচেচফুল।"\nফটোখন ডাউনলোড কৰি মই দেখিলোঁ- সেই পাহাৰী কন্যা, হাতেৰে সেই নিগনিটোৰ নেজডালত ধৰি আছে। তাইৰ হাতত মৃত নিগনিটো ওলমি আছে।\nহায় হায়! মই ঠিক সেইটো বিচৰা নাছিলোঁ। ইতিমধ্যেই মই সলনি কৰি পেলাইছিলোঁ মোৰ মিচন ষ্টেটমেণ্ট। নিগনিটোৰ প্ৰতি মোৰ মনত গঢ় লৈ উঠিছিল বুজাব নোৱৰা এক ভালপোৱা। তাৰ প্ৰতি মোৰ অন্তৰত জাগি উঠিছিল মৰম আৰু শ্ৰদ্ধা। যেনেদৰে জীৱনৰ স'তে সন্ধি কৰা হয়, সময়ৰ স'তে সন্ধি কৰা হয়, তেনেদৰে ময়ো নিগনিটোৰ স'তে সন্ধি কৰিছিলোঁ।\nসেই পাহাৰী কন্যাৰ জীৱনত নিগনিয়ে কৰা ক্ষতিক সময়ে পূৰাই দিয়া স্বত্বেও তাই প্ৰতিশোধৰ জ্বালাক পাহৰিব পৰা নাছিল। কিন্তু মোৰ বাবে সেই নিগনিটো মৰা নাই, সি এতিয়াও বাছি আছে। মোৰ হৃৎপিণ্ডৰ ভিতৰত সি চিত্ৰকল্প হৈ, প্ৰতিবিম্ব হৈ, ৰূপক হৈ, প্ৰতীক হৈ বাছি আছে আৰু বাছি থাকিব।\nবহুদিন হ'ল, ডায়েৰী লেখা নাছিলোঁ। নতুন ডায়েৰীখনৰ জানুৱাৰীৰ পাঁচ তাৰিখটো উলিয়াই- গেংটকক লৈ, কাঞ্চনজংঘাক লৈ, নিগনিটোক লৈ পৃষ্ঠা এটা লেখিবলৈ বহোঁতে সেই পাহাৰী কন্যাৰ অনুপ্ৰৱেশক মই কোনোপধ্যে বন্ধ কৰিব নোৱাৰিলোঁ। সেয়ে সেই তাৰিখৰ এই পৃষ্ঠাটো মই পুনৰ মোৰ বিশেষ ডায়েৰীখনতো লেখিব লাগিব। মোৰ সেই বিশেষ ডায়েৰীখন গেংটকৰপৰা আহিবৰেপৰা বাকচটোৰ ভিতৰতে আছিল। মোৰ জীৱনত এই পৰ্যন্ত যিসকল নাৰীক মই প্ৰেমৰ দৃষ্টিৰে চাইছিলোঁ, সেই মানস প্ৰেমিকাসকলক লৈ মোৰ সেই বিশেষ ডায়েৰীখন। সেই ক্ৰমত এই পাহাৰী কন্যা হ'বগৈ সপ্তম বালিকা। বাকচটো খুলি সেই বিশেষ ডায়েৰীখন টানি আনিবলৈ গৈ দেখিলোঁ, টমৰ কবলৰপৰা পলাবলৈ সকলো চেষ্টা কৰিও বিফল হোৱাৰ পাছত যেনেদৰে বহি থাকে ত্ৰস্ত জেৰী, ঠিক তেনেদৰে বহি মোলৈ অপলক দৃষ্টিৰে চাই আছিল সেই সন্ত্ৰস্ত নিগনিটোৱে।\nশশাংক প্ৰিয়সখা (১৯৮০) নৱপ্ৰজন্মৰ উড়িয়া কথা আৰু কাব্য সাহিত্যৰ অন্যতম ভাৱপূৰ্ণ স্বৰ। তেওঁৰ প্ৰতিটো উচ্চাৰণ যদিও প্ৰেমমনস্ক, তাত আউজি থাকে দৈনন্দিন জীৱনৰ পোৱা-নোপোৱাৰ বহু আবেগময় মুহূৰ্ত। আশে-পাশে দেখা ঘটনা আৰু বাটে-পথে লগ পোৱা চৰিত্ৰবোৰক তেওঁ মন আৰু\nমস্তিস্কৰে পৰিশীলিত কৰি গঢ়ি তোলে গল্পৰ আয়তন। উৰিষ্যাৰ সুপ্ৰতিষ্ঠিত সাহিত্যালোচনীবোৰৰ পৃষ্ঠাত শশাংকৰ সঘন উপস্থিতি চকুত পৰে।\nতেখেতৰ এতিয়ালৈকে প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হ'ল, কথাহানাৰ বেলাড (গল্প সংকলন), প্ৰেমৰে পৰিবা দিনচবু (কবিতা সংকলন), কবিৰ' কেনভাচ (কবিতা সংকলন)।\nবালেশ্বৰ জিলাৰ দহিচাৰাত জন্মা এইগৰাকী লেখক বৰ্তমান ভূৱনেশ্বৰত বি এচ এন এলত গাণনিক বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত।\nTranslatorsAssam অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্যৰ উত্‍কৰ্ষ সাধন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা এক বহুভাষিক প্ৰকল্প। এই প্ৰকল্পটোৰ যোগেদি অনুবাদিত কবিতা, অনুবাদিত গল্প, অনুবাদিত প্ৰবন্ধ, অনুবাদিত জনজাতীয় সাহিত্য, অনুবাদিত চিঠি-পত্ৰ, ডকুমেন্ট আৰু ঐতিহাসিক বক্তৃতা আদিসমূহৰ অসমীয়া অনুবাদ আৰু অসমীয়া সাহিত্যৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ কৰোঁ।


নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ ‘আপোনাৰ মোৰ কথাৰে’ শীৰ্ষক মনোজ্ঞ আলোচনা; কি ক’লে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে?\nনৰ্থ ইষ্ট নাওৰ ‘আপোনাৰ মোৰ কথাৰে’ শীৰ্ষক মনোজ্ঞ আলোচনাত গণতন্ত্ৰ আৰু বাকস্বাধীনতা সম্পৰ্কত কি ক’লে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে?\nনৰ্থ ইষ্ট নাওত আজি ‘আপোনাৰ মোৰ কথাৰে’ শীৰ্ষক এটা ভাৰ্চুৱেল আলোচনা অনুষ্ঠান হৈ যায়। এক ঘণ্টাজোৰা অনুষ্ঠানটোৰ আঁত ধৰে বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী ৰণেন কুমাৰ গোস্বামীয়ে। অংশগ্ৰহণ কৰে স্তম্ভলেখক পদ্মলোচন নাথ, অধ্যাপক ৰাজীৱ সন্দিকৈ, নৰ্থ ইষ্ট ছ’চিয়েল ট্ৰাষ্টৰ চেয়াৰমেন তচদ্দুক আৰিফুল হুছেইন আৰু নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ মুখ্য সম্পাদক তথা বুদ্ধিজীৱী পৰেশ মালাকাৰে।\nমনোজ্ঞ আলোচনা অনুষ্ঠানটোত দেশৰ সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতি, গণতন্ত্ৰ আৰু বাক স্বাধীনতাৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰা হয়। অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰথমতে পদ্মলোচন নাথে গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধৰ বিষয়ে বক্তৃতা আগবঢ়ায়। তেওঁ ভিন্ন মতৰ সহাৱস্থান সহনশীলতা অবিহনে এখন দেশ গণতান্ত্ৰিক হৈ থাকিব নোৱাৰে বুলি মত আগবঢ়ায়। বৰ্তমান চৰকাৰে গণতন্ত্ৰক আঘাত কৰা বুলি তেওঁ কয়।\nমোদী চৰকাৰে দেশৰ ইতিহাস বিকৃতকৰণৰ ওপৰত অধ্যাপক ৰাজীৱ সন্দিকৈয়ে আলোকপাত কৰে। তেওঁ কয় যে বৰ্তমান চৰকাৰে বুৰঞ্জীক গেৰুৱাকৰণ কৰে। ই চৰকাৰৰ সাম্প্ৰদায়িকতাবাদী ৰাজনীতি বুলি তেওঁ অভিমত প্ৰকাশ কৰে। লগতে তেওঁ কয় যে বৰ্তমান গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ সংবাদ মাধ্যমত ঘূণে ধৰিছে।\nআনহাতে, তচদ্দুক আৰিফুল হুছেইনে কয় যে চৰকাৰে নতুন বাগধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ ওলাইছে। এয়া হৈছে হিন্দুত্বৰ বাগধাৰা। তেওঁ অভিমত প্ৰকাশ কৰে যে এয়া ধৰ্মৰক্ষাৰ বাবে কৰা হোৱা নাই। বৰঞ্চ ক্ষমতাৰ ৰাজনীতিৰ বাবে হিন্দুত্বৰ ৰাজনীতি কৰা হৈছে।\nঅনুষ্ঠানটোৰ শেষত নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ মুখ্য সম্পাদক পৰেশ মালাকাৰে আটাইকেইজন বক্তাৰ বক্তব্যসমূহ পুনৰ আওঁৰায়। তেওঁ কয় যে আটাইকেইজন বক্তাৰেই বক্তব্যসমূহ ইটোৰ স’তে সিটোৰ সম্পৰ্ক আছে।\nঅনুষ্ঠানটোত বৰ্তমান অসমত কাৰাৰুদ্ধ হৈ থকা গুজৰাটৰ দলিত বিধায়ক জিগনেশ মেৱানী সন্দৰ্ভতো আলোচনা হয়।


পিণ্ডণ দিয়া নিয়ম... !!! - সন্ধান\nYou are at:Home»প্ৰথা-পৰম্পৰা»পিণ্ডণ দিয়া নিয়ম… !!!\nBy অলকেশ শৰ্মা on May 1, 2013 প্ৰথা-পৰম্পৰা\nসাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মাম্বলী লোকসমাজত কোনো আত্মীয়ৰ মৃত্যুৰ পিছত তেৰদিন পৰ্যন্ত মৃতকৰ আত্মাৰ চিৰশান্তি লাভ্যাৰ্থ্যে কৰ্ম কৰি যোৱা হয় ৷ উক্ত কৰ্মৰ মাজতে মৃতকক পিণ্ড দিয়া কাৰ্য্যও অতি নিয়াৰিকৈ পালন কৰা হয় ৷\nপ্ৰতি দিনে মৃতকৰ আত্মাক আহ্বান জনাই পিণ্ড দান কৰা হয় ৷ প্ৰথম দহ দিন পিণ্ডত তিল-চাউল দি আত্মাক সেই পিণ্ড গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হয় ৷\nএতিয়া জানিবলগীয়া কথা হ’ল পিণ্ডদান কৰোতে প্ৰধান পিণ্ডটোৰ উপৰিও অতিৰিক্ত দুটা পিণ্ড যথাক্ৰমে কাউৰি আৰু কুকুৰক দন দিয়া হয় ৷\nএই বিষয়ে আমি শাস্ত্ৰজ্ঞ পুৰোহিত দেৱক সোধোতে গম পালো যে মৃতকৰ আত্মাই স্বৰ্গৰ পৰা পৃথিৱীলৈ কৰা আগমন যাতে বাধাগ্ৰস্ত নহয় তাৰে প্ৰাতি লক্ষ্য ৰাখি অতিৰিক্ত দুটা পিণ্ড দান কৰা হয় ৷\n“ওঁ যমোহসি যমোদৃতোহসি বায়োঃ শোষি মহাত্মনঃ ৷\nঅগ্ৰ পিণ্ডং ময়া দত্তং কথত্যাং ধৰ্মৰাজতঃ ৷\nঐন্দ্ৰবৰুণাবয়ব্যা যামাশ্চ নৈঋতাশ্চ যে ৷”\nএই মন্ত্ৰ উচ্ছাৰণ কৰিয়ে কাউৰীক পিণ্ডৰ প্ৰতি আহ্বান জনোৱা হয় আৰু লগতে আত্মাৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি মিনতি কৰা হয় |\nঠিক একেদৰে কুকুৰক পিণ্ডদান কৰোতে\n“ওঁ দ্বৌ শ্বানৌ শ্বেতসবলৌ বৈবস্ব্তকুলোদ্ভবৌ ৷\nঅভ্যাং পিণ্ডং প্ৰযচ্ছামি ৰক্ষেথাঃ প্ৰেতকৎ পথি ৷”\nবেদৰ মতে কুকুৰটো বগাৰঙৰ হয় আৰু কুকুৰটোৱে আত্মাক এই ধৰালৈ বাট দেখুৱাই দিয়াত সহায় আগবঢ়াই .. ৷\nএনেকৈয়ে মৃতকৰ আত্মাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই পিণ্ডদান কৰা হয় ৷\n( ইয়াতে নিয়মটোৰ এটি থুল মুল আভাস চমু আকাৰত দিয়া হ’ল ৷ গতিকে সৰু সুৰা বহু ধৰণৰ ভুল ইয়াত থাকি যোৱাতো অস্বাভাবিক নহয় ৷ তাৰ বাবে আমি ক্ষমাপ্ৰাৰ্থী ৷)\n(উক্ত প্ৰথাৰ বিষয়ে সবিশেষ জনোৱাৰ বাবে ৰঙিয়াৰ জ্যেষ্ঠ শাস্ত্ৰজ্ঞ মাননীয় ভবেন শৰ্মা মহোদয়লৈ “সন্ধান- এক নতুন দিগন্তৰ” ও সংগ্ৰহকৰ তৰফৰ পৰা আন্তৰিক শ্ৰদ্ধা জ্ঞাপন কৰিলো ৷ তেখেতে দিয়া বহুমুলীয়া সময় খিনিৰ বাবে আমি তেখেতৰ ওচৰত চিৰ কৃতজ্ঞ ৷)\n– অলকেশ শৰ্মা, ৰঙিয়া\nPrevious Articleবিদায় দিয়া মোক বিষাদ গহ্বৰৰ পৰা\nNext Article বিষাদ


অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ লোগো\nলেটিন: Assam Medical College\nডা° প্ৰশান্ত দিহিঙ্গীয়া, এম. ডি. (মেডিচিন)\nডা° সঞ্জীৱ কাকতি, এম. ডি. (মেডিচিন)\nডিব্ৰুগড়, অসম,, ভাৰত\nবেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুল\nএ এম চি\nশ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ স্বাস্থ্য বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়,\nভাৰতীয় চিকিৎসা পৰিষদ, ভাৰত চৰকাৰ\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় (ইংৰাজী: Assam Medical College) অসমৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যতম আৰু আটাইতকৈ পুৰণি চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় নগৰৰ "বৰবাৰী" অঞ্চলত অৱস্থিত। অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খন আনুস্থানিকভাৱে ১৯৪৭ চনৰ ৩ নৱেম্বৰৰ দিনা উদ্বোধন কৰা হয়। ইয়াৰ আগেয়ে ই "বেৰী-হোৱাইট মেডিকেল স্কুল নামেৰে জনাজাত আছিল, যিখন ১৯০০ চনত স্থাপিত হৈছিল।\n2 বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম\n4 অধ্যক্ষৰ তালিকা\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ চিকিৎসালয়ৰ বহিঃবিভাগৰ সম্মুখভাগ\nছাৰ জন বেৰী হোৱাইট নামৰ এজন ব্ৰিটিছ সৈন্যবাহিনীৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াই তেওঁৰ জীৱনজোৰা উপাৰ্জনৰ ৫০ হাজাৰ টকা দান দি ১৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দত ডিব্ৰুগড়ত "বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুল" স্থাপন কৰে। এই মেডিকেল স্কুলখনলৈ শ্বিলং স্থিত অসম মেডিকেল কাউঞ্চিলেও বিত্তীয় সাহায্য আগবঢ়ায়। নাম ভৰ্তিৰ ন্যূনতম শিক্ষাগত অৰ্হতা আছিল মেট্ৰিক উত্তীৰ্ণ। পাঠ্যক্ৰম আছিল চাৰিবছৰীয়া। ইয়াৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হোৱা চিকিৎসক সকলক এল.এম.পি (Licentiate Medical practitioner) বোলা হৈছিল। "বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুল"ত শেষৰটো ছাত্ৰদল ভৰ্ত্তি হৈছিল ১৯৪৬ চনত আৰু এই দলৰ পাঠ্যক্ৰম শেষ হৈছিল ১৯৫০ চনত।\n১৯৩৮ চনত সেই সময়ৰ অবিভক্ত অসমৰ অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত চিকিৎসক সকলৰ দ্বাৰা আয়োজিত আৰু লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন সভাত বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুলক এখন পূৰ্ণাংগ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ উন্নীত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। এনেদৰে ১৯৪৭ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত "বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুল"ক উন্নীত কৰি "অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়" নামেৰে উদ্বোধন কৰা হয়। ১৯৫২ চনত ১২ জন ছাত্ৰই প্ৰথম স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সেইবছৰতে ই "ভাৰতীয় চিকিৎসা পৰিষদ"ৰ পৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত হয়। ১৯৬০ চনত অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰা হয়। আৰম্ভণিতে অসমত বেছি অভিজ্ঞ চিকিৎসক নাছিল বাবে জ্যেষ্ঠ অধ্যাপকৰ পদসমূহ পূৰণৰ অৰ্থে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা খ্যাতনামা চিকিৎসক অনা হৈছিল। তেখেতেসকলৰ ভিতৰত আছিল অধ্যাপক জি ডি কাপুৰ, অধ্যাপক পি এন টানেজা, অধ্যাপক এন গুপ্তা, অধ্যাপক বি এইচ্চ্ পি পাই, অধ্যাপক কে এচ গ্ৰেৱাল, অধ্যাপক পি চি নাম্বিয়াৰ, অধ্যাপক আৰ জি কৃষ্ণন, অধ্যাপক এ ই সুন্দৰসন আদি।\nডা: হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আছিল অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথমজন অধ্যক্ষ।\nবিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম[সম্পাদনা কৰক]\nএম বি বি এচ ৫ বছৰ ১৭০\nস্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ পাঠ্যক্ৰম ১০৯\nস্নাতকোত্তৰ ডিপ্ল'মাৰ পাঠ্যক্ৰম ৩২\nফাৰ্মাচি ডিপ্ল'মাৰ পাঠ্যক্ৰম ১০০\nলেব'ৰেটৰী টেকনিচিয়ানৰ পাঠ্যক্ৰম\nই চি জি টেকনিচিয়ানৰ পাঠ্যক্ৰম\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত মুঠ ২৫টা বিভাগ আছে। সেইকেইটা হৈছে:\nই এন টি বিভাগ\nকমিউনিটি মেডিচিন বিভাগ\nপ্লাষ্টিক চাৰ্জাৰি বিভাগ\nফৰেনচিক মেডিচিন বিভাগ\nমানসিক ৰোগ বিভাগ\nস্ত্ৰীৰোগ আৰু প্ৰসূতি বিভাগ\n১৯৪৭ চনৰপৰা কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰা অধ্যক্ষকেইগৰাকীৰ নাম হৈছে:\n১ স্বৰ্গীয় ডা° এইচ. চি. বৰুৱা ০১-১১-১৯৪৭ পৰা ১৪-১০-১৯৪৮ (প্ৰথম কাৰ্য্যকাল)\n১০-০৬-১৯৫৩ ’ৰ পৰা ৩০-১১-১৯৫৫ (দ্বিতীয় কাৰ্য্যকাল)\n২ স্বৰ্গীয় ডা° জি. ডি. কাপুৰ ০৫-০৪-১৯৪৯ ’ৰ পৰা ০২-০৯-১৯৫২\n৩ স্বৰ্গীয় ডা° আৰ. লাভ্যা ০২-০৯-১৯৫২ ’ৰ পৰা ০১-০৬-১৯৫৩\n৪ স্বৰ্গীয় ডা° স্বৰ্গীয় ডা° বি. এন. বেনাৰ্জী ১৯--০৩-১৯৫৬ ’ৰ পৰা ১৫-০৮-১৯৫৯\n৫ স্বৰ্গীয় ডা° এচ এন শৰ্মা ১৫-০৮-১৯৫৯ ’ৰ পৰা ৩১-০৫-১৯৬১\n৬ স্বৰ্গীয় ডা° পি এন বৰুৱা ৩১-০৫-১৯৬১ ’ৰ পৰা ১৫-১২-১৯৬২\n৭ স্বৰ্গীয় ডা° এম এন ভট্টাচাৰ্য্য ১৬-১২-১৯৬২ ’ৰ পৰা ৩১-১২-১৯৭৫\n৮ স্বৰ্গীয় ডা° নেকিবুজ জামান ০১-০১-১৯৭৬ ’ৰ পৰা ১৯-০৪-১৯৮৫\n৯ ডা° বি. এম. গোস্বামী ০১-০৫-১৯৮৫ ’ৰ পৰা ২৯-০৬-১৯৮৫\n১০ ডা° এম. এ. চৌধুৰী ২৯-০৬-১৯৮৫ ’ৰ পৰা ৩১-০৩-১৯৮৮\n১১ স্বৰ্গীয় ডা° এইচ. পি. বৰুৱা ২৮-১০-১৯৮৮ ’ৰ পৰা ১৫-৬-১৯৯০ (প্ৰথম কাৰ্য্যকাল)\n১০-২-১৯৯২ ’ৰ পৰা ২৪-১১-১৯৯৪ (দ্বিতীয় কাৰ্য্যকাল)\n১২ ডা° দিপালী বৰুৱা ১৯৯০ ’ৰ পৰা ১৯৯২\n১৩ স্বৰ্গীয় ডা° ভদ্ৰেশ্বৰ দাস ২৪-১১-১৯৯৪ ’ৰ পৰা ২৮-০২-১৯৯৭\n১৪ স্বৰ্গীয় ডা° জি. চি. বৰুৱা ০১-০৩-১৯৯৭ ’ৰ পৰা ২৯-০২-২০০৫\n১৫ ডা° নন্দিতা চৌধুৰী ১৮-৩-২০০২ ’ৰ পৰা ৩০-০৯-২০০৪\n১৬ ডা° তফিকুৰ ৰহমান বৰবৰা ০১-১০-২০০৪ ’ৰ পৰা ২২-০৭-২০০৫ (প্ৰথম কাৰ্য্যকাল)\n২৫-০৫-২০০৭ ’ৰ পৰা ২০১১ (দ্বিতীয় কাৰ্য্যকাল)\n১৭ ডা° দেৱজিত হাজৰিকা ২৪-০৭-২০০৫ ’ৰ পৰা ২৪-০৫-২০০৭\n১৮ ডা° প্ৰণৱ বৰুৱা ০৩-১১-২০১০ ’ৰ পৰা মাৰ্চ ২০১২\n১৯ ডা° অতীন্দ্ৰ কুমাৰ অধিকাৰী মাৰ্চ ২০১২ ’ৰ পৰা ২০১৬\n২০ ডা° ৰতন কুমাৰ কটকী ২০১৬ৰ পৰা ২০১৭\n২১ ডা° হিৰণ্য কুমাৰ গোস্বামী ২০১৭ ৰ পৰা ২০২০ লৈকে\n২০ ডা° সঞ্জীৱ কাকতি ২০২০ ৰপৰা বৰ্তমানলৈকে :\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাঙ্গনত স্থাপিত ড°জন বেৰী হোৱাইটৰ আৱক্ষ মূৰ্তি\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ আৰু অধীক্ষকৰ কাৰ্যালয়\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ড° জন বেৰী হোৱাইট প্ৰেক্ষাগৃহ\n↑ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ইতিহাস\n↑ "বিদ্যায়তনিক পাঠ্যক্ৰম". Assam Medical College. http://assammedicalcollege.in/web/aca_course.php। আহৰণ কৰা হৈছে: September 09, 2012.\n↑ "অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ বিভাগসমূহ". Assam Medical College. http://assammedicalcollege.in/web/dept.php। আহৰণ কৰা হৈছে: September 10, 2012.\n↑ "অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষসকল". Assam Medical College.. http://assammedicalcollege.in/web/p_princi.php। আহৰণ কৰা হৈছে: September 09, 2012.\n↑ "অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ ২০২০". https://www.insidene.com/assam-dr-sanjeeb-kakati-appointed-as-principal-cum-chief-superintendent-of-amch/.\nঅসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ বিষয়ে ৱেবচাইট\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অসম_চিকিৎসা_মহাবিদ্যালয়&oldid=287677"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৪ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ০৯:১৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ১নৱেম্বৰ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome goodnews ভাল খবৰ সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ১নৱেম্বৰ\nxukhdukh.com November 01, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. লখিমপুৰৰ মৈত্ৰী আশ্ৰমক দীৰ্ঘদিন নেতৃত্ব দিয়া বিশিষ্ট সমাজকৰ্মী লক্ষী ফুকনলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে ২০১৫বৰ্ষৰ অলমপ্ৰভা দাস সৰ্বোদয় বঁটা। অমলপ্ৰভা দাসৰ ১০৪ সংখ্যক জন্মদিৱস উদযাপন সমিতিয়ে আগবঢ়োৱা এই বঁটা অহা ১২নৱেম্বৰত অসমৰ ৰাজ্যপালে এক অনুষ্ঠানত প্ৰদান কৰিব।\n২. যোৱা ১ ছেপ্তেম্বৰত প্ৰতি লিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্য দুটকাকৈ হ্ৰাস পোৱাৰ পাছত কালি পুনৰ প্ৰতি লিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্য লিটাৰ ৫০পইচাকৈ হ্ৰাস কৰা হৈছে। ডিজেলৰ দামৰ কোনো পৰিবৰ্তন হোৱা নাই।\n৩. দেশৰ প্ৰথম গৃহমন্ত্ৰী চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলৰ জন্মদিনত দিল্লীৰ ৰাজপথত কালি ‘ৰান ফৰ ইউনিটী’ৰ ফ্লেগ-অফ কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে। অচিৰেই তেখেতৰ আদৰ্শৰে ‘এক ভাৰত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰত’ অভিযান আৰম্ভ কৰিব বুলিও তেখেতে প্ৰকাশ কৰিছে। কংগ্ৰেছ দলেও দেশৰ কালি বিভিন্ন স্থানত লৌহপুৰুষজনৰ জন্মজয়ন্তী পালন কৰে।\n৪. উত্তৰ-পূৱ গ্ৰন্থমেলাত কালি উন্মোচিত হয় প্ৰতিভূ দত্তৰ ৰসাল গ্ৰন্থ ‘ভূ-ভাৰস্ত’ আৰু এলি আহমেদৰ সম্পাদনাৰে জীৱনীগ্ৰন্থ ‘ওৰণি’ৰ। গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মোচিত হয় সত্যেন তালুকদাৰৰ ‘দস্তাবেজঃ কৃষ্ণনগৰ’। গ্ৰন্থমেলাত ডঃ অমলেন্দু গুহ, ডঃ মহম্মদ তাহে, অধ্যাপক কৃষ্ণ কুমাৰ বৰা আৰু কবি অজিত বৰুৱাৰ জীৱন-কৃতিৰ আলোচনাৰে এখনি শ্ৰদ্ধাৰ্ঘ সভাও অনুষ্ঠিত হয়।\n৫. কম ঘনত্বত সৰ্বাধিক গঁড়ৰ বিচৰণভূমি মৰিগাঁও জিলাৰ পবিতৰা অভয়াৰণ্যৰ কালি পৰ্যটকৰ বাবে পুনৰ মুকলি কৰি দিয়া হৈছে। বনমন্ত্ৰী এটোৱা মুণ্ডাই অংশ লোৱা উদ্বোধনীৰে জীপ-ছাফাৰী আৰু হাতী-ছাফাৰী সেৱাৰো শুভাৰম্ভ হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। আজিৰে পৰা কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানো পৰ্যটকৰ বাবে মুকলি কৰা হব।\n৬. মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হৈ থকা জিঅ’ মামি মুম্বাই ফিল্ম ফেষ্টিফেলত প্ৰদৰ্শিত হৈছে দুগৰাকীকৈ অসমীয়া ছবি নিৰ্মাতাৰ ছবি। মঞ্জু বৰা পৰিচালিত ‘দাও হুনদুনি মেথাই’ আৰু ৰীমা বৰাৰ ‘বকুল’য়ে দৰ্শক, সমালোচকৰ ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\n৭. সুৰ-সন্ধানৰ উদ্যোগত আৰু সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ সহযোগত গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত বৰ্ণাঢ্য কাৰ্যসূচীৰে শিল্পী জয়ন্ত হাজৰিকাৰ ৩৮ সংখ্যক মৃত্যু বাৰ্ষিকী পালন কৰা হয়। বিশিষ্ট শিল্পী জগদীশ বৰুৱাক প্ৰদান কৰা হয় বৰ্ষটোৰ জয়ন্ত হাজৰিকা সংগীত বঁটা।\n৮. ইম্ফলত অনুষ্ঠিত উত্তৰ-পূৱ মাণ্ডলিক বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাত অসমৰ অস্মিতা চলিহাই ছোৱালী আৰু মহিলাৰ ছিংগলছত জয়ী হৈ দ্বি-মুকুট অৰ্জন কৰে।\n৯. সামাজিক সমস্যাক লৈ নিৰ্মিত চুটি ছবিৰ এখনি মহোতসৱ গুৱাহাটীত লায়ন্স ক্লাৱৰ যুৱ শাখাৰ দ্বাৰা আয়োজিত হৈছে। নৱ-প্ৰজন্মৰ উদীয়মান চিনেমা নিৰ্মাতা সকললৈ এনে পদক্ষেপে প্ৰেৰণা যোগাব বুলিও সুধীজনে মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছে।\n১০. সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰতি নৱ-প্ৰজন্মৰ আগ্ৰহ বৃদ্ধি কৰোৱাৰ আশা লৈ মধ্য মাজুলী কমলাবাৰী সত্ৰই প্ৰৱৰ্তন কৰা ‘চন্দ্ৰহাস গোস্বামী বঁটা’ প্ৰথম বছৰৰ বাবে ধুবুৰীৰ বিদ্যাপাৰা ল’ৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী সৃষ্টিশিল্পা পাটোৱাৰী আৰু গুৱাহাটীৰ নুনমাটিৰ অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী কৃষ্ণাৰাণী কোঁৱৰলৈ যুটীয়াভাৱে আগবঢ়োৱা হৈছে। হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সত্ৰীয়া নৃত্য বিষয়ত দুয়োগৰাকীয়ে সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰিছিল।


সদস্য বাৰ্তা:নিৰঞ্জন বড়া - ৱিকিউৎস\nসদস্য বাৰ্তা:নিৰঞ্জন বড়া\nনমস্কাৰ, নিৰঞ্জন বড়া\nGitartha.bordoloi (talk) ০৯:২২, ১২ মে' ২০১৯ (IST)\n৪ ভাৰতীয় ৱিকিউৎসৰ অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন ২০২০ পদক\n৬ We sent you an e-mail\n৮ Indic Wikisource Proofreadthon II 2020\nঅভিনন্দন! জনাবলৈ পাই সুখী হৈছোঁ যে এগৰাকী নতুন সদস্য হিচাপে আপুনি যোৱা মাহত অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিলৈ চাই আপোনাক "উদীয়মান সম্পাদক" পদক প্ৰদান কৰা হৈছে। আশা কৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পলৈ আপোনাৰ অমূল্য অৱদানৰ ধাৰা অব্যাহত থাকিব। আপোনাৰ সুন্দৰ ভৱিষ্যতৰ কামনাৰে-\nGitartha.bordoloi (talk) ১২:০৫, ৩১ May ২০১৯ (IST)\nআখৰ সৰু- ডাঙৰ কৰা সংকেত দিলে সেয়া বন্ধনী বা আন চিহ্নৰে ভালকৈ শেষ হৈছেনে নাই চাব লাগে। "কথা-গীতা.djvu/৯১" পৃষ্ঠাত smaller টেগ্ বন্ধ নকৰা বাবে ট্ৰান্সক্লুচনৰ পাছত ১৭৫ পৃষ্ঠালৈকে আখৰবোৰ সৰু হৈ গৈছিল! ঠিক কৰিলোঁ। Gitartha.bordoloi (talk) ১৬:৪১, ৯ May ২০২০ (IST)\nকিন্তু টেগ্‌টোচোন বন্ধ কৰা আছিলে ছবিখনৰ আগত; হ'বটো লাগিছিলে তাতেই বন্ধ। টেগ্‌টো এটা লাইনত হে কাম কৰে নেকি বাৰু।\nভাৰতীয় ৱিকিউৎসৰ অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন ২০২০ পদকসম্পাদনা কৰক\nভাৰতীয় ৱিকিউৎসৰ অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন ২০২০ উদ্যোগী পদক\nঅনামিকা(চুমু) বড়া (talk) ০০:০৫, ৩১ May ২০২০ (IST)\nWe sent you an e-mailসম্পাদনা কৰক\nHello নিৰঞ্জন বড়া,\nMediaWiki message delivery (talk) ০০:১৬, ২৬ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০ (IST)\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=সদস্য_বাৰ্তা:নিৰঞ্জন_বড়া&oldid=87248"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on ২৬ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০, at ০৩:১১


This page in Assamese script. Click here to watch this page in your favorite script.\nArmy, forces; troop, host; দৃষ্ট্ৱা তু পাণ্ডৱানীকম্ Bg.১.২. মহাৰথানাং প্ৰতিদন্ত্যনীকম্ Ki.১৬.১৪. পদাতীংশ্চ মহীপালঃ পুৰো$- নীকস্য যোজযেৎ H.৩.৭৩.\nA collection, group, mass; নৱাম্বুদানীকমুহূৰ্তলাঞ্ছনে R.৩.৫৩.\nFront, head; chief; ৰথেষু নো$নীকেষ্ৱধিশ্ৰিযঃ Rv.৮.২.১২. (সেনামুখেষু); অগ্নিৰ্ৱৈ দেৱানামনীকম্ Śat. Br.; অগ্নিমনীকং কৃৎৱা. cf. অনীকস্তু ৰেণ সৈন্যে সন্দেহে$পি চ কথ্যতে Nm.\nFace, countenance, ibid (মুখম্) (তস্য প্ৰাণৱাযুনিস্সাৰণাৎ তথাৎৱম্); splendour; brilliance; form (তেজস্); স্ৱনীক Rv.৭.১.২৩,৩.৬ (mostly Ved. in these two senses)\na sentinel., (armed) watch. অভিচক্ৰাম ভৰ্তাৰমনীকস্থঃ কৃতাঞ্জলিঃ Rām.৬.৩২.৩৪.\nan elephantdriver, or its trainer (দ্ৰাৱিডী ঽনেঽ = হত্তী); অনীকস্থপ্ৰমাণৈঃ প্ৰশস্তৱ্যঞ্জনাচাৰান্ হস্তিনো গৃহ্ণীযুঃ Kau. A.২.২.\nঅগ্ৰ-, the van of an army, Man. ৭, ১৯৩. যথা-অনীক + ম্, adv. as far as the host extended, MBh. ৩, ১৫৭১৫.\nধ্ৱজিনী ৱাহিনী সেনা পৃতনানীকিনী চমূঃ| ৱৰূথিনী বলং সৈন্যং চক্ৰং চানীকমস্ত্ৰিযাম্.|\nঅৱযৱ : হস্তিঃ,যূথমুখ্যহস্তিঃ,হস্তিৱৃন্দম্,নিৰ্বলহস্ত্যশ্ৱসমূহঃ,অশ্ৱঃ,অশ্ৱসমূহঃ,ৰথঃ,ৰথসমূহঃ,ৱাহনম্,হস্তিপকঃ,সাৰথিঃ,ৰথাৰূঢযোদ্ধা,অশ্ৱাৰোহঃ,যোদ্ধা,সেনাৰক্ষকঃ,সহস্ৰভটনেতা,সেনানিযন্তঃ,সৈন্যাধিপতিঃ,ধৃতকৱচগণঃ,পদাতিসমূহঃ,আযুধজীৱিঃ,ধনুৰ্ধৰঃ,বাণধাৰিঃ,শক্ত্যাযুধধাৰিঃ,যষ্টিহেতিকঃ,পৰ্শ্ৱধহেতিকঃ,খড্গধাৰিঃ,প্ৰাসাযুধিঃ,কুন্তাযুধিঃ,ফলকধাৰকঃ,ধ্ৱজধাৰিঃ,সৈন্যপৃষ্টানীকঃ,চমূজঘনঃ\nসম্বন্ধি২ : সৈন্যৱাসস্থানম্,সৈন্যৰক্ষণপ্ৰহৰিকাদিঃ,সেনাযাংসমৱেতঃ\nৱৃত্তিৱান্ : সেনাৰক্ষকঃ,সৈন্যাধিপতিঃ\n: হস্ত্যশ্ৱৰথপাদাতসেনা, পদাতিঃ, পদাতিসমূহঃ, সৈন্যৱ্যূহঃ, ৱ্যূহপৃষ্টভাগঃ, সৈন্যপৃষ্টানীকঃ, পত্তিসেনা, সেনামুখনামকসেনা, গুল্মসেনা, গণসেনা, ৱাহিনীসেনা, পৃতনাসেনা, চমূসেনা, অনীকিনীসেনা, অক্ষৌহিণীসেনা, প্ৰস্থিতসৈন্যঃ, অতিসঙ্কুলসৈন্যাঃ\nপদাৰ্থ-ৱিভাগঃ : সমূহঃ, দ্ৰৱ্যম্, পৃথ্ৱী, চলসজীৱঃ, মনুষ্যঃ\nমৃধমাস্কন্দনং সংখ্যং সমীকং সাংপৰাযিকম্. অস্ত্ৰিযাং সমৰানীকৰণাঃ কলহৱিগ্ৰহৌ ||\nঅৱযৱ : যুদ্ধাৰম্ভেঅন্তেৱাপানকৰ্মঃ,ৰণৱ্যাকুলতা,হস্তিসঙ্ঘঃ,ছলাদাক্ৰমণম্,ৱিজযঃ,ৱৈৰশোধনম্,পলাযনম্,পৰাজযঃ,নিৰ্জিতঃ,নিলীনঃ,মাৰণম্\nৱৃত্তিৱান্ : ৰথাৰূঢযোদ্ধা,যোদ্ধা\n: বাহুযুদ্ধম্, দাৰুণৰণম্, পশ্ৱহিপক্ষিনাম্যুদ্ধম্\nপদাৰ্থ-ৱিভাগঃ : , ক্ৰিযা\n, পুং, ক্লী, (নাস্তি নীঃ স্ৱৰ্গপ্ৰাপকো যস্মাৎ | কপ্, অৰ্দ্ধৰ্চ্চাদিত্বাৎ পুংস্ত্ৱং ক্লীৱৎৱঞ্চ | ) যুদ্ধং, সৈন্যং | ইতি মেদিনী ||\nপু০ ন০ অনিত্যনেন অন—ঈকন্ অৰ্দ্ধৰ্চাদি | সৈত্যে, তস্য হি জীৱনৰক্ষকৎৱম্ | ন নীযতে অপসাৰ্য্যতেঽস্মাৎ | নী—ক্ৱিপ্ ব০ কপ্ হ্ৰস্ৱাভাৱঃ | যুদ্ধে, ততোহি প্ৰাযোমৰণা- ন্নপুনৰাৱৃত্তিঃ | “ৰথেষুৱোঽনীকেষ্ৱধিশ্ৰিয” ইতি ঋ০ ৮, ২০, ১২ অনীকেষু সেনামুখেষ্ৱিতি ভা০ | “দৃষ্ট্ৱা তু পাণ্ডৱানীকং ৱ্যূঢং দুৰ্য্যোধনস্তদেতি” গীতা মুখে, তস্য প্ৰাণৱাযুনিঃসা- ৰণদ্ৱাৰৎৱাৎ তথাৎৱম্ “অগ্নেৰনীকমপআৱিৱেশাপামিতি” যজু০ ৮, ২৪, “অনীকং মুখমিতি” ৱেদদীপঃ |\nঅনীকাগ্ৰ- nt. front de lঽarmée.\nAssamese Selected Script


ৰহস্য: ১১ পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰ, দ্য বাৰ্ণিং ঈগল নেষ্ট (কৰুণা ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n১৯৪৯ চনত ভূতত্ববিদ ভাদিম কলপাক’ভ এক বিশেষ অভিযানত চাইবেৰিয়ালৈ যায়৷ স্থানীয় য়াকুটসকলৰ সাৱধানবাণীক আওকাণ কৰি অভিযানকাৰীৰ দলটো গভীৰ অৰণ্যত সোমাই পৰে৷ য়াকুটসকলে তেওঁলোকক সাৱধান কৰি দিছিল যে অৰণ্যৰ মাজত এক দৈত্যৰ বাসস্থান আছে যাক জীৱ জন্তুবোৰেও এৰি চলে৷ স্থানীয়ভাৱে সেই বিশেষ ঠাইডোখৰক “জলন্ত ঈগল চৰাইৰ বাঁহ” বুলি কোৱা হৈছিল আৰু স্থানীয় লোকসকলৰ বিশ্বাস আছিল যে সেই বিশেষ ঠাইখিনিলৈ যোৱা মানেই মৃত্যুক মাতি লোৱা৷\nবিজ্ঞানৰ অণুগামী হিচাপে কলপাক’ভ স্থানীয় লোকসকলৰ কথাত পতিয়ন নগ’ল যাৰ ফলস্বৰূপে গভীৰ অৰণ্যৰ মাজত আৱিস্কৃত হ’ল প্ৰায় ২৫ মহলীয় ঘৰৰ সমান এক দৈত্যাকায় সাঁচ বা চাপ (crater)৷ প্ৰায় ৩০০ৰ পৰা ৩৫০ বছৰৰ আগয়ে সৃষ্টি হোৱা বুলি কলপাক’ভে গণনা কৰি উলিওৱা সাঁচটোৰ ব্যাস ১৬০ মিটাৰ আৰু উচ্চতা ৪০ মিটাৰ আছিল৷ প্ৰথম দৃষ্টিত জ্বালামুখীৰ মুখ যেন লগা বিশেষ সাঁচটোৱে অভিযানকাৰীৰ দলটোক বিস্ময়াবিভূত কৰি ৰাখিলে কাৰণ ভূতত্ববিদ কলপাক’ভে ভালদৰে জানিছিল যে যোৱা কেইবা হাজাৰ বছৰ ধৰি সেই অঞ্চলটোত জ্বালামুখীৰ কোনো দৃষ্টান্ত নাছিল৷ তদুপৰি, crater টোৰ আশে পাশে লাভাৰ সোঁতৰো কোনো চিন নাছিল৷\nপেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো কিদৰে গঠিত হ’ল সেই সম্বন্ধে একাধিক মতবাদ আছে৷ আগ্নেয়গিৰি, উল্কাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এলিয়েনৰ যানলৈকে অনেকজনে অনেক মত আগবঢ়াইছে যদিও প্ৰকৃত কথা এতিয়াও ৰহস্য হৈয়ে আছে৷\n২০০৫ চনত চাইবেৰিয়ালৈ এক নতুন অভিযানকাৰীৰ দল ৰাওণা হয়; কিন্তু দুখৰ কথা, নিৰ্দিষ্ট ঠাইখনলৈ মাত্ৰ কেই কিলোমিটাৰমান বাকী থকা অৱস্থাতে অভিযানকৰীসকলৰ দলপতি Eugeny Vorobiev ৰ আকস্মিকভাৱে মৃত্যু হয়৷ স্থানীয় য়াকুটসকলে দাবী কৰে যে দৈত্যৰূপী সাঁচটোৱেই দলপতিজনৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল৷\nSaint Petersburg Mining Institute য়ে পাঁচবছৰ আগেয়ে “Patom crater-2010” শীৰ্ষক এক আলোচনাচক্ৰৰ আয়োজন কৰিছিল৷ Russian Academy of Sciences ৰ মুৰব্বী বিজ্ঞানী ভিক্টৰ এন্টিপিনে মত আগবঢ়াইছিল যে নিতান্তই ভূতাতাত্বিক কাৰণত পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটোৰ গঠন হৈছে৷ কিন্তু এচাম বিজ্ঞানীয়ে এন্টিপিনৰ মতামতক বিৰোধিতা কৰি কৈছে যে পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো ভূতাত্বিক কাৰণত গঠিত হোৱা হ’লে আমি পৃথিৱীৰ আন ঠাইতো অনুৰূপ প্ৰাকৃতিক গঠন দেখা পাব লাগিছিল৷\nIrkutsk State Technical University ৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু ভূপদাৰ্থবিদসকলে বিস্বাস কৰে যে পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো এটা ডাঙৰ উল্কাপিণ্ডৰ ফল৷ বহুতে আকৌ টুংগুষ্কাৰ বিস্ফোৰণটোৰ কাৰণ হিচাপেও ক্ৰেটাৰটোক বৰ্ণনা কৰে৷ তেওঁলোকৰ মতে টুংগুষ্কাৰ বিস্ফোৰণটোৰ কাৰণ আছিল এক বৃহৎ উল্কাপিণ্ড যিটোৱে পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটো গঠন কৰে৷ ওপৰে ওপৰে চালে কথাটো সঁচা যেন লাগে৷ কিন্তু কথাটো হ’ল টুংগুষ্কাৰ ঘটনাটো (১৯০৮চন) মাত্ৰ ১০৬ বছৰ পুৰণি যিটো পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰটোৰ গঠনৰ সময়তকৈ ২০০ বছৰমান পিছৰ৷\nসাঁচটিৰ স্থানীয় নাম “জলন্ত ঈগল বাঁহ” ক বিশ্লেষণ কৰিবলৈ গ’লে ক্ৰেটাৰটোৰ সৃষ্টিৰ কাৰণ উল্কাপিণ্ড যেন লাগে ৷ সম্ভৱত, স্থানীয় লোকসকলে আকাশৰ পৰা জ্বলি থকা কিবা এটা পৰি অহা দেখিছিল আৰু সেইটোক ঈগল চৰাই বুলি ধৰি লৈ উল্কাটো ভূপতিত হোৱা ঠাইখিনিক জ্বলন্ত ঈগলৰ বাঁহ বুলি নামকৰণ কৰিছিল৷\nবিজ্ঞানীসকলক খোকোজা লগোৱা আন এটি কথা হ’ল, crater টো যদিও চাইবেৰিয়াৰ এক চিৰসেঁউজ বনাঞ্চলত অৱস্থিত, তথাপি crater টোৰ কেইবা মিটাৰ আঁতৰলৈকে বহু বছৰ ধৰি কোনো গছ-গছনি গজা নাই৷ কাষৰীয়া গছবোৰৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নে এইটো প্ৰমাণিত কৰিছে যে এটা সময়ত ঠাইখনত উচ্চ তেজষ্ক্ৰীয়তা আছিল৷ সেয়ে বহুতে crater টোক জন্মৰ কাৰণ এক natural nuclear fission reactor বুলি ভাৱে৷ সেইয়াও নিশ্চয় সম্ভৱ৷\nবহুতে আকৌ মত আগবঢ়ায় যে ক্ৰেটাৰটোৰ কাৰণ এখন crash-landed UFO৷ আমি সচৰাচৰ কল্পনা কৰা কাঁহীসদৃশ alien—ship ৰ ধাৰণাটো crater টোৰ গঠনৰ লগত সুন্দৰকৈ খাপ খায়৷\nআগ্নেয়গিৰি নে উল্কা? ভূতাত্বিক গঠন নে আণৱিক ৰিয়েক্টৰ ? নে, পৰগ্ৰহীৰ যান?? পেট’মস্কি ক্ৰেটাৰ আজিও ৰহস্য৷\n← সম্পাদকলৈ চিঠি (অজয়লাল দত্ত)\nচাকনৈয়া (মৌচুমী বৰি) →


অল এবাউট দ্য লেটাৰ – পৰীস্মিতা দাস – ফটাঢোল\nহয়, অল এবাউট দ্য ডগ গল্পটোৰ আৰ্হিতেই শিৰোনামটো ললোঁ৷ কিন্তু ক’বলৈ ওলাইছোঁ চিঠি এখনৰ কাহিনী৷ এখন চিঠিয়ে কেনেকৈ মোহাৰি পেলাব পাৰে বুকুত ফুলিব খোজা গোলাপ ফুলপাহ, ভাঙি তচনচ কৰিব পাৰে চকুৱে চকুৱে গঢ়ি উঠা সপোন সাম্ৰাজ্য৷\nজানুৱাৰী পাৰ হৈ ফেব্ৰুৱাৰীৰ বুকুৰ গোলাপ ফুলাৰ সময় সমাগত৷ ফেব্ৰুৱাৰী! প্ৰেমৰ মাহ! বতৰটোৱেই যেন প্ৰেমৰ বতৰ৷ এফালে ফেব্ৰুৱাৰীৰ গোলাপৰ বোলসনা আৱেশ, আনফালে বিয়াৰ বেণ্ডপাৰ্টীৰ মাত৷ এই আৱেশত বুৰ গৈয়েই হৃদয়ে যেন ৰৈ থাকে কাৰোবালৈ৷ তেওঁ আহিব আৰু উৰুৱাই লৈ যাব হৃদয়খন ফাগুনৰ পছোৱাৰ সতে৷ ময়ো তেওঁৰ হৃদয়খন ৰাখি থ’ম প্ৰেমৰ আলফুলীয়া কুঠৰীত৷ প্ৰেমৰ নীলা আখৰে তেওঁ মোলৈ লিখিব চিঠি৷\nবতাহে তেওঁৰ হৃদয়খন উৰুৱাই আনিব নোৱাৰিলে৷ তাৰ পৰিবৰ্তে বাজি উঠিল চোতালত চাইকেলৰ বেল৷\nমানুহজনে মালৈ চিঠি এখন আগবঢ়াই দিলে৷ মায়ে দিয়া চাহ-জলপান খাই, দেউতাৰ সতে বাৰ্তালাপ কৰি তেওঁ গ’লগৈ৷ চিঠিখন হাতত লৈ মই তেওঁ যোৱাৰ ফালে চাই থাকিলোঁ৷\nঠিকনাত কাৰো নাম নথকা, বহু টকা খৰচ কৰি বনোৱা এখন বিয়াৰ চিঠি৷ কিমান পাৰ্থক্য এইচিঠিখন আৰু সেই চিঠিখনত! অথচ কিমান একে দুয়োখন চিঠিৰ বিনিময়তে দিব লগা মূল্য৷\nহাইস্কুলৰ দুখন বেঞ্চ আৰু দুযোৰ চকু; মিলিবলৈকে যেন সুযোগ বিচাৰি ফুৰে ইযোৰ চকুৱে সিযোৰৰ স’তে৷ নাজানো কি বিচাৰি পাওঁ তাৰ চকুযুৰিত, মিচিকিয়া হাঁহিটোত৷ কুমলীয়া মনটোৰ তাতকৈ বেছিকৈ একো জানিবলগীয়াও নাছিল৷ মনৰ হেঁপাহবোৰ উবুৰিয়াই পঢ়ামেজত বহি লিখি পেলাইছিলোঁ চিঠি এখন৷ তাক দিবলৈ নহয়, মনৰ আবেগবোৰ প্ৰকাশ নাপাই মনতে উকমুকাই থকাৰ বাবেহে৷ সেয়ে কাৰো নাম লিখা নাছিলোঁ তাত৷\nকিন্তু বতাহত উৰি থকা চঞ্চল মনটোৱে এইখিনিতেই এটা ভুল কৰি দিলে৷ পঢ়াৰ মেজত বহি যিখন বহীৰ পাতত চিঠিখন লিখিলোঁ, সেই বহীখন আছিল মোৰ প্ৰিয় বান্ধৱীৰ বহী৷ টিউচনৰ চাৰে তাইৰ বহীত পাতি দিয়া গণিতটো কৰিবলৈ বহীখন লৈ আহিছিলোঁ৷ সেই বহীখনেই দুদিন পাছত লৈ গ’ল মোৰ প্ৰিয় ল’ৰাজনে৷\nআৰু তাৰ এসপ্তাহ পাছতেই পালোঁ প্ৰচণ্ড শীততো মোক ঘমাই পেলোৱা সেই খবৰটো৷ খবৰটো পালোঁ মোৰ প্ৰিয় বান্ধৱীজনীৰ মুখেৰে, যেতিয়া তাই ক’লে,\n: অই, তই যে মোৰ বহীত চিঠি এখন লিখি থৈছিলি, চিঠিখনে এটা ডাঙৰ কাম কৰিলে জান৷ তইতো গমেই পাৱ তই মোক দিয়াৰ পিছতেই বহীখন অৰূপে নিছিল৷ সি মোক চিঠিখনৰ উত্তৰ দিছে৷ সি ভাবিছে চিঠিখন মই লিখিছিলোঁ৷ মই তাক মনে মনে ভাল পাই আছিলোঁ জান৷ সেয়ে মই উত্তৰ দি দিলোঁ৷ এতিয়া আমি দুয়ো দুয়োকে ভালপাওঁ৷\n: অই কচোন চিঠিখন কালৈ লিখিছিলি৷\nএকোকে নক’লোঁ মই৷ ৰৈ থাকিলোঁ বহাগৰ বৰদৈচিলা আৰু ফাগুনৰ পছোৱা বুকুত একেলগে ব’বলৈ দি৷\nতাৰ পিছত আৰু বহুদিন তাৰ চকুলৈ চাব পৰা নাছিলোঁ৷ কিন্তু এদিন হঠাৎ যেতিয়া চকুৱে চকুৱে পৰিল, চমকি উঠিলোঁ মই৷ সেই একেই আকুলতা তাৰ দুচকুত৷ আকৌ ভাবিবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ, ভুল কাৰ হৈছিল, মোৰ, তাৰ নে মোৰ বান্ধৱীজনীৰ৷\nসেইজন প্ৰিয় পুৰুষ আৰু সেইজনী প্ৰিয় বান্ধৱীৰেই বিয়া ফেব্ৰুৱাৰীত৷ দুটা পখিলা পৰি থকা চিঠিখন হাতৰ মুঠিত লৈ মই ৰৈ থাকিলোঁ বহাগৰ বৰদৈচিলা আৰু ফাগুনৰ পছোৱা বুকুত একেলগে ব’বলৈ দি৷\n« ‘দাদা’ সমীপেষু – জ্যোতিৰূপম দত্ত\nএই যে আপগ্ৰেড নোহোৱা সাধুবোৰ– বাসৱদত্ত দাস »\nNice story val lagil


লংলেঙক চিনি পাই নে? ১১১৭ দিন উৰি আহি আকৌ পালেহি অসম– News18 Assam\nলংলেঙক চিনি পাই নে? ১১১৭ দিন উৰি আহি আকৌ পালেহি অসম\n»লংলেঙক চিনি পাই নে? ১১১৭ দিন উৰি আহি আকৌ পালেহি অসম\nUpdated:November 27, 2019, 5:10 PM IST\nসুদীৰ্ঘ ১১১৭ টা দিন উৰি উৰি লংলেঙে আহি উপস্থিত হ'লহি অসমত ৷ অসম মানে উমৰাংচুত আহি পালেহি\nসুদীৰ্ঘ ১১১৭ টা দিন উৰি উৰি লংলেঙে আহি উপস্থিত হ'লহি অসমত ৷ অসম মানে উমৰাংচুত আহি পালেহি। লংলেঙৰ এইটো এটি ৰেকৰ্ড ৷ কিয়নো তিনি বছৰ বাইশ দিন বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ আকাশ মাৰ্গেৰে উৰি উৰি আহিল লংলেং ৷\nলংলেং- সেইটো চৰাই, যিটো চৰাইক চেটেলাইট ট্ৰেকিঙৰ জৰিয়তে মণিটৰ কৰি আছিল ৱাইল্ড লাইফ ইনষ্টিটিউটত অৱ ইণ্ডিয়া (WII)য়ে ৷ WIIৰ বিজ্ঞানী আৰ সুৰেশ কুমাৰে সদৰী কৰা মতে পৰিভ্ৰমী চৰাই লংলেঙে এতিয়াও সুন্দৰভাৱে কাৰ্যক্ষম ৷ চলিত বছৰত নিৰন্তৰভাৱে উৰি আহি উমৰাংচুত উপস্থিত হয় লংলেং ৷\nনাগালেণ্ডৰ লংলেং জিলাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা পৰিভ্ৰমী মাইকী চৰাইটো চলিত বৰ্ষৰ মে'ৰ পহিলা ভাগত ভাৰত উপমহাদেশত উপস্থিত হয় ৷ সুদূৰ আফ্ৰিকান দেশসমূহত শীতকাল পাৰ কৰাই হাজাৰ হাজাৰ কিলোমিটাৰ দূৰ অতিক্ৰম কৰি ভাৰত উপমহাদেশত উপস্থিত হোৱা লংলেঙে ঘণ্টাত ৪৫ কিলোমিটাৰ উৰি আহে বুলি সদৰি কৰিছে WIIৰ বিজ্ঞানী আৰ সুৰেশ কুমাৰে ৷ কুমাৰে সদৰি কৰা মতে, বিগত ২৫ মে'ত লংলেঙে ব্ৰিডিং এৰিয়া উত্তৰ চীনত উপস্থিত হৈছিল ৷\nউল্লেখযোগ্য যে বিগত ২০১৬ৰ অক্টোবৰত পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাৰ এক প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপ লংলেং নামৰ চৰাইটোৰ দেহত সংস্থাপন কৰা হৈছিল এটা মেচিন ৷ যিটো মেচিনৰ জৰিয়তে ট্ৰেকিং কৰা হয় লংলেঙৰ ৷


আমাৰ ধৈৰ্য্যগুণ কমিছে নেকি? (অনামিকা চলিহা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতাই গৈ উপস্থিত হওঁতে তাত চাৰিটা শাৰীৰ অতিকমেও দুশ মানুহ বিভিন্ন বেমাৰ দেখুৱাবলৈ আহি ৰৈ আছিল। বহিঃ-বিভাগত দেখুৱাবৰ বাবে যি নাম অন্তঃভুক্তিকৰণ কাগজৰ দৰকাৰ হয় সেয়া ইতিমধ্যে শেষ হৈছিল। কাগজ যোগান ধৰা প্ৰেছটোৰ মালিক আৰু প্ৰেছটো থকা মাটিটুকুৰাৰ মালিকৰ মাজত মাটিটুকুৰাৰ লৈ দুয়োপক্ষৰে আইনী যুঁজ লগাত আৰক্ষী প্ৰশাসনে প্ৰেছটোত তলা ওলোমাই দিলে, যাৰ ফলত প্ৰেছৰ মালিকক কাগজ শেষ হোৱাৰ কথা অৱগত কৰাৰ পাছতো তেওঁ সময়মতে কাগজ যোগান ধৰিব নোৱাৰাত এই সমস্যাৰ উদ্ভৱ হ’ল। কাউণ্টাৰটোৰ ভিতৰলৈ তাই সোমাই গ‘ল। কম্পিউটাৰ অপাৰেটৰ কেইজনে যে তেওঁলোকক সমস্যাটোৰ কথা অৱগত কৰিছে তাইক জনালে। পিছে তাই সোমাই যোৱা দেখি বাহিৰ শাৰীত থিয় হৈ থকা বিভিন্নজনৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ টুকুৰা উফৰি আহিল। তেওঁলোক যেন লাহে লাহে ৰৈ থাকিবলৈ অধৈৰ্য হৈ পৰিছে। শান্তভাৱে ৰৈ তাই তেওঁলোকক সমস্যাটোৰ কথা পুনৰ অৱগত কৰি অলপ সময় অপেক্ষা কৰিব ক‘লে। ৰোগী তথা ৰোগীৰ লগত অহা বিভিন্নজনৰ কথা-বাৰ্তা, চিঞৰ-বাখৰ শুনি বিব্ৰত হোৱাই নহয়, আচৰিত হৈছিল তাতকৈও বেছি। শাৰীত থিয় হৈ থকা কিছুলোকৰ চিন্তা-ধাৰা, ভাৱনা শুনি, মানসিকতা দেখি আচৰিত হ’ল তাই। অকল পুৰুষসকলৰ কিছুৰ তেনে মানসিকতা আছে বুলি ক’লে ভুল কোৱা হ’ব, নাৰীসকলৰো কিছুৰো তেনে মানসিকতা দেখি হতচকিত হ’ল ।\nমহিলাসকলৰ মাজৰপৰা কোনোবাই চিঞৰি উঠা শুনা গ’ল- “নিউজ লাইভক ফোন কৰা কতৃপক্ষ ইমান দায়িত্বজ্ঞানহীন. সাধাৰণ ৰোগীৰ কিমান হাৰাশাস্তি হৈছে, সৱে দেখক”।\nপুৰুষসকলৰ মাজৰপৰাও কমবয়সীয়া ল’ৰা কেইটামানে চিঞৰি উঠিল- ‘দৰব নাই, ডাক্তৰ নাই, এইবোৰ ভাঙি পেলাব লাগে’।\nতাইৰ ধৈৰ্য্যৰ সীমা হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল। তাই সকলোৱে শুনাকৈ চিঞৰি উঠিছিল – ‘আপোনালোকে অলপ সময় অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰনে? নিজৰ ঘৰখনতো জানো সমস্যাৰ উদ্ভৱ নহয়। তেতিয়া আমি এনেদৰে চিঞৰ-বাখৰ কৰোঁনে বা ঘৰখন ভাঙি পেলোৱাৰ কথা কওঁ জানো। নিউজ লাইভক মতাত গুৰুত্ব দিওঁ যে তেওঁলোকে কিমান শুদ্ধ বাতৰি পৰিবেশন কৰে তাৰ খবৰ ৰাখোনে?” কৰ্তৃপক্ষও ইতিমধ্যে এই সমস্যা সমাধান বাবেই ব্যস্ত হৈ আছে। তেখেতসকলো আহি ইতিমধ্যে শাৰীত থিয় হৈ থকা ৰোগী তথা অন্যান্যসকলক সসম্যাটোৰ কথা বুজাই কৈছে।\n“চিকিৎসালয়খন ভাঙিব লাগে বুলি কৈছে কিন্তু সেইখনতো আপোনালোকৰেই সম্পত্তি। ভঙাতো খুব সহজ কাম। কিন্তু গঢ়াটো তাতকৈ বহুত টান কাম।“\nহয়তো নতুনকৈ আৰম্ভ হোৱা মেডিকেল কলেজখনে ৰোগীক আশা কৰা মতে সেৱা আগবঢ়াব পৰা নাই। তথাপি কিঞ্চিত হ’লেও যে সকাহ দিছে সেয়া তাই নিচিন্ত। কলেজখনৰ ওচৰ-পাজৰৰ ৰোগীসকল আগৰদৰে ডিব্ৰুগড়, গুৱাহাটী দৌৰিব লগা হোৱা নাই।\n“আপোনালোকে যদি ভাঙিব খুজিছে ভাঙক। কিন্তু মনত ৰাখিব এইয়া আপোনালোকৰেই সম্পত্তি, অপকাৰ আপোনালোকৰেই হ’ব। সেইকাৰণেই আমাৰ মাজৰে কিছুমানৰ এনে মানসিকতাৰ বাবে আজিকালি ৰাজহুৱা খণ্ডৰ অনুষ্ঠানবিলাক ধ্বংস হ’বলৈ ধৰিছে ।“\nইতিমধ্যে তাই অপাৰেটৰ এজনক পঠিয়াই কাম চলাব পৰাকৈ কাগজ আনিব পঠাই দিছিল। অপাৰেটৰজন আহি পোৱালৈ ১৫/২০ মিনিট লাগিব। চিৰিয়াচ ৰোগীসকলক বাহিৰত থকা ষ্টাফ তথা আন জেষ্ঠজন, অনাথ, বিকলাংগ আদিৰ বাবে সংৰক্ষিত কাউণ্টাৰটোৰপৰা ডাক্তৰক দেখুৱাবৰ বাবে টিকট দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। সময়ত কাগজ আহি পালেহি। পুনৰ টিকট দিয়া কামটো আৰম্ভ হ’ল। ৰোগীসকলে বেমাৰ দেখুৱাবলৈ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ যাব পৰা হ’ল। লাহে লাহে দীঘলীয়া শাৰীকেইটা নোহোৱা হৈ গ’ল।\nচাৰিআলিটোত হঠাতে নঘটিবল’গীয়া ঘটনা এটা ঘটি গল। স্কুললৈ চাইকেলখন লৈ ওলাই অহা নৱম শ্ৰেণীৰ কাষৰ গাওঁৰ ছোৱালীজনীয়ে চাইকেলখনৰ পৰা নামিব খুজি পিচলি যোৱাত ৰাস্তাটোৱেদি আহি থকা বোজাই ট্ৰাংকখনৰ পাছৰ চকাত সোমাই গৈ লগে লগে মৃত্যুবৰণ কৰিলে। ৰাস্তাটো পাৰ হৈ এশ গজমান দূৰতে হাইস্কুলখন। চাৰিআলিটো লোকে লোকাৰন্য হৈ পৰিল। মানুহৰ ভিৰ দেখি ভয়তে ট্ৰাংকখন লৈ পলাই যাব খোজা ড্ৰাইভাৰটোক মানুহখিনিয়ে ট্ৰাংকৰপৰা নমাই আনি উত্তম মধ্যম দিয়াত লাগিল। কিন্তু ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুত ড্ৰাইভাৰজনৰ দোষ নাছিল বুলিয়েই ক’ব পাৰি। চাৰিওফালে মাথোঁ ধৰ ধৰ মাৰ। ড্ৰাইভাৰজনৰ দোষ নাই বুলি জানি তেওঁক বচাব খোজা বাকী লোকসকলো ৰাইজৰ ৰোষৰ বলি হল। পুলিচ আহিল। পৰিস্থিতি সম্ভলা ইতিমধ্যে টান হৈ পৰিছিল। ড্ৰাইভাৰৰ অৱস্থা ৰাইজৰ চৰ, ভুকু, ঘোচাত তথৈবচ হৈ পৰিছিল। অৱশেষত পুলিচৰ হস্তক্ষেপত ড্ৰাইভাৰজনক হস্পিতেলত ভৰ্তি কৰা হ’ল। পিছে ড্ৰাইভাৰজনৰ পিছদিনা হস্পিতেলতেই মৰি থাকিল। দুখৰ বিষয় যে যিসকল লোক ড্ৰাইভাৰজনৰ মৃত্যুৰ বাবে দায়ী তেওঁলোকৰ সৰহ সংখ্যকেই নাজানিছিল যে ড্ৰাইভাৰজনৰ গাত যে দোষ নাছিল। অচিন অজান ড্ৰাইভাৰজনক মাৰ-পিট কৰি মানুহখিনিয়ে যেন এক আসুৰিক তৃপ্তি পাইছিল। পিছে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়ালটোৰ কি গতি হ’ব, সেই কথা ভবা মানুহ আছেনে? আমি প্ৰায়েই ড্ৰাইভাৰে মদ খাই, জোৰত গাড়ী চলোৱাৰ ফলত বিভিন্ন দুৰ্ঘটনা হোৱা শুনিবলৈ বা দেখিবলৈ পাওঁ। যাৰ ফলত আমাৰ বদ্ধমূল ধাৰণা হৈ পৰিছে যে দুৰ্ঘটনা সদায়েই ড্ৰাইভাৰৰ ভুলৰ বাবেই হয়। পিছে এই ধাৰণা আচলতে কিমান দূৰ সত্য?\nএইয়া মাত্ৰ দুটা সৰু উদাহৰণহে। আমাৰ বৰ্তমান ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য কৰিলে এইবোৰ সহজতে ঘটি থকা ঘটনা। অসম বন্ধ দিছে, কোনোবাই যদি ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰিছে, বন্ধ দিয়াসকলে বন্ধৰ প্ৰতিবাদ কৰি ওলাই অহাসকলক বাধা প্ৰদান কৰাই নহয়, চলন্ত বাছ, ট্ৰাংক তথা অন্যান্য বাহন জ্বলাই দিছে। অফিছ কাছাৰী, স্কুল-কলেজ বন্ধ হৈ গৈছে বন্ধ দিয়াৰ ফলত। ইয়াৰ ফলত লোকচানেই লোকচান। ইমানবোৰ লোকচান হোৱাৰ পাছতো বন্ধকাৰীসকলৰ ওচৰত বন্ধৰ সপক্ষে বহু যুক্তি। আনহাতে বিভিন্ন সমস্যা সমাধানৰ দাবীত আৰম্ভ কৰা প্ৰতিবাদতো অধৈৰ্য্য হৈ প্ৰতিবাদকাৰীয়ে নিজ দেহত অগ্নি সংযোগ কৰি মৃত্যুক আকোঁৱালি লোৱা উদাহৰনো আমাৰ অসমত আছে। এইবোৰৰ মূলতে হ’ল আমাৰ ধৈৰ্য্য গুণৰ অভাৱ। যাৰ ফলত আমাৰ অসমৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, ব্যক্তিগত জীৱনত বহু অথন্তৰ ঘটিছে। ধৈৰ্য্যহীনতাৰ বাবেই দোষ-বিদোষ বিচাৰ কৰাৰ ক্ষমতা আমি লাহে লাহে হেৰুৱাই পেলাবলৈ ধৰিছোঁ। ইয়ে আমাৰ এক ভয়াবহ ভৱিষ্যত জীৱনৰেই ইংগিত বহন কৰে।\n← আপোনাৰো ভাগৰ লাগিছে নেকি? (পন্নবী মেধি)\nমোৰ কল্পনাৰ ৰং তুলিকাৰ সৈতে নৈ পাৰৰ এটি সন্ধিয়া →


আই মোৰ বুকু কুটেকুটাই - স্বাগতা শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nট্ৰাংকটো খুলি চাৰি চুকলৈ চাৰিটা পইচা দলিয়াই চাৰিওজনী তিৰোতাই উৰুলি এজাউৰি দিলে৷\n:ভৰাই দে! বোৱা গামোচা গোটেইকেইখন দি দে! নহ’লে আকৌ মানুহবোৰে ক’ব নহয় মাহী মাকজনীৰ মোহে ধৰিলে বুলি৷\nদুৱাৰখনতে ভেঁজা দি ৰৈ থকা ৰুনুমীৰ গালত তপত জুলীয়া দুধাৰিয়ে চুই গ’ল অজানিতে৷ এইখিনি সময় এজনী ছোৱালীৰ কাৰণে সকলোতকৈ মধুৰ! কিন্তু নাই, ৰুনুমীৰ সেই উৎসাহ সেই হেঁপাহ নাই৷ অৱশ্যে অকল তাইৰে নহয় ঘৰখনতো সেই আনন্দ-উল্লাস নাই৷ অগত্যা সমাজৰ আগত দায় সৰাৰ খাতিৰত কিম্বা মুক্তিৰ স্বাৰ্থতে সকলোৱে দায়িত্ব পালন কৰি গৈছে৷ পাঁচ দিনৰ পিছত ৰুণুমীৰ বিয়া! চোতালত গাঁৱৰ ডেকাকেইটাই ৰভা খুটা পুতি আছে৷ খুটা পুতিবলৈ মাটিত পৰা কোৰৰ প্ৰতিটো চাব যেন তাইৰ বুকুতে পৰিছে৷ অসহায় হৈ পৰিছে তাই! বুকুত বাৰিষাৰ ঢল এটা কঢ়িয়াই কামবোৰ কৰি গৈছে৷ ক’বলৈ, শুনিবলৈ বুকুৰ কাষৰ এজনো নাই, যাৰ মৰমৰ হেঁচাত ভেটা ভাঙি দুখবোৰ বুকুৰপৰা ওলাই যাব! মাকজনীলৈ ৰুণুমীৰ ঘনে ঘনে মনত পৰিছে৷ তাইৰ হাতৰ তলুৱাত সনা জেতুকাৰ ফুৰফুৰিয়া গোন্ধটোৱে মাকৰ মুখখনিলৈ বাৰে বাৰে মনত পেলাই দিছে৷ মাকৰ হাতৰ আঙুলিৰ নখত সদায় জেতুকাৰ অৰ্দ্ধচন্দ্ৰ এটা অঁকা আছিল৷ শোকটো উজাই আহে তাইৰ! তেতিয়াই ঘৰৰ পিছফালৰ গেজেপনি হাবিৰ মাজৰ মাকৰ মৰিশালিটোৰ ওচৰলৈ দৌৰ মাৰে৷ লেপেটা কাঢ়ি বহি এসোঁতা কান্দে, অভিমান কৰে, খং কৰে মাকক-\n“কিয় মোকো লগতে লৈ নগ’লি আই? পেটৰ পোৱালিৰ চকুপানী দেখি বুকুখন নকঁপেনে তোৰ? সহিব পাৰেনে হিয়াই? মোৰ বুকু কুটেকুটাই আই৷ “\nৰুণুমী গাভৰু হোৱাৰ আগতেই মাকজনী অকালতে ঢুকাইছিল৷ আহাৰ মহীয়া দুপৰীয়া এটাত ভূঁই ৰুবলৈ গৈ নিথৰ দেহ এটা হৈ মাক ঘৰলৈ ঘূৰি আনিছিল৷ তাই প্ৰায়ে মাকৰ লগত পথাৰলৈ গৈছিল৷ তাইক আলিতে বহুৱাই মাকে কঠীয়া তুলিছিল৷ নিজে খাওঁ খাওঁ কৈ থকা বেলিটো মুৰত লৈ নিজৰ মুৰৰ গামোচাখনেৰে ৰুণুমীৰ মুৰটো ঢাকি দিছিল৷ সেইদিনা তাই দেউতাকৰ লগত মোমায়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিল৷ পিছত তাইৰ কাণসমনীয়া মুনুকণে ক’লে তাইৰ মাকক হেনো ভৰ দুপৰীয়া পথাৰত অকলে পাই মুৰ নথকা বাহিৰা এবিধে পালে৷ তাই কান্দিছিল, সেইদিনা যদি মোমায়েকৰ ঘৰলৈ নগৈ মাকৰ লগতে পথাৰলৈ গ’লহেতেন তেতিয়া মাকজনীক তাই নেহেৰুৱালেহেঁতেন৷\nমাক নোহোৱা হোৱাৰ এবছৰৰ পিছতেই দেউতাকে মাহীমাকক বিয়া কৰাই আনিলে৷ সতিনীৰ জীয়েক চকুৰ কুটা দাঁতৰ শাল! দেউতাকৰ মৰমবোৰৰো ভাগ বতৰা হ’ল৷ মাহীমাকৰ যমজ ল’ৰাহাল হোৱাৰপৰা তাইৰ ভাগৰকণো কাঢ়ি নিলে৷ তাই যেন নিজৰ ঘৰখনতেই অনাহুত! মাকীমাকৰ চৰ-ভুকু-ককৰ্থনা, দেউতাকৰ অৱহেলাত পেন্দুকণা ৰুণুমীজনী হঠাৎ গহীন হৈ পৰিল৷\nৰুণুমীৰ কাৰণে ল’ৰা মাহীমাকেই ঠিক কৰিছে৷ কোনেও এবাৰো তাইৰ অনুমতি লোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে৷ তাই মৰসাহ কৰি দেউতাকক কৈছিল বিয়াত বহিবলৈ মন নাই বুলি৷ দুৱাৰৰ চুকত কাণ উনাই থকা মাহীমাকে তাইৰ কথা শুনি চোঁচা মাৰি আহি তীব্ৰ ভাষাৰে ভৰ্ৎসনা কৰিছিল তাইক-\n“আৰু কিমান বাপেৰটোৰ বুকুত বহি খাৱ? দুটাকৈ ল’ৰা তুলিবলৈকে ইমান কষ্ট আকৌ সতিনীৰ জীয়েকৰ পেট পুহিবলৈ ধনৰ বৰপেৰা আছে বুলি ভাৱিছ?“\nমাহীমাকৰ কথাবোৰ কোঁটকোৰা কাঁইটে বিন্ধাৰ দৰে লাগিছিল৷ সেইদিনাও তাই মাকৰ মৰিশালিটোলৈ দৌৰ মাৰিছিল৷\nৰুণুমীহঁতৰ আগখন গাঁৱৰ ল’ৰা “প্ৰশান্ত“ মাহীমাকৰ দূৰসৰ্ম্পকীয় ভাগিনীয়েক৷ প্ৰশান্তহঁতৰ ঘৰখন তাই সৰুৰেপৰা চিনি পাই৷ প্ৰায়ে সিহঁতৰ গাঁৱৰ তিনিআলিত আড্ডা দিয়া দেখে তাক৷ মাক আৰু বিয়া দি উলিয়াই দিয়া বায়েকজনীৰ বাহিৰে ঘৰখনত আৰু মানুহ নাই৷ আগতে মাহীমাকৰ মুখত প্ৰশান্তৰ মাকৰ কথা প্ৰায়ে শুনে ৰুণুমীয়ে-\n“সেইজনী মানুহৰ লগত বোৱাৰীয়েকে এসাজো খাব নোৱাৰে৷“\nনিকৰুণ মানসিক যাতনাবোৰ বুকুতে সংগোপনে সামৰি নতুন ঘৰখনলৈ যাবলৈ ওলাল ৰুণুমী৷ মাহীমাকৰ চকুত এক সকাহৰ চিকমিকনি দেখিছিল৷ দেউতাকক, ঘৰখনক এৰি যোৱাৰ দুখত মৰ্মাহত হোৱা নাই তাই৷ তিলতিলকৈ অন্তৰখন অনামী ভয়ে দহি হিতাহিত জ্ঞান হেৰুৱাই পেলাইছিল মাথোঁ৷ তাইৰ আগে আগে ঘৰৰ দুৱাৰদলি পাৰ হোৱা প্ৰশান্তক তাতেই এৰি বাৰীৰ পিছফালৰ গেজেপনি হাবিলৈ দৌৰ মাৰিছিল, মাকৰ ওচৰলৈ-\n“মই যাবলৈ ওলালো আই৷ বিষবোৰ মাথোঁ সলনি হ’ব, কণ্ঠ একেটাই থাকিব৷ আই মোৰ বুকু কুটেকুটাই৷“\nঅচিনাকি পৰিবেশ, শাহুআইৰ গুৰুগম্ভীৰ মাত-কথাত বুকুখন দুৰু দুৰু কঁপি আছে ৰুণুমীৰ৷ মাহীমাকে কৈছিল নহয় এইজনী মানুহৰ বোৱাৰীয়ে চকুপানী টুকি ভাত খাব বুলি! চকুপানীবোৰে দুগাল শুকাবলৈ দিয়া নাই৷ ৰুণুমী কোঠাটোৰ বিছনাখনৰ এচুকতে বহি থাকিল৷ তেনেতে কোঠাৰ দুৱাৰখন “ধাম“ কৈ শব্দ কৰি খুলি প্ৰশান্ত সোমাই আহে৷ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে তাইৰ৷ প্ৰশান্ত বহো নবহোকৈ তাইৰ কাষতে বহে-\n“তিনিআলিত আড্ডা মাৰি থকা ল’ৰা এটালৈ বিয়া হৈ তোমাৰ মনত কিমান সংশয় জন্ম হৈছে ময়ো নুবুজাকৈ থকা নাই৷ এতিয়াই বিয়া পাতিবলৈ মোৰো মন নাছিল, কিন্তু মাৰ কথা পেলাবলৈ সাহস নহ’ল৷ আড্ডাৰ লগৰীয়াকেইটা মিলি নতুনকৈ ব্যৱসায় এটা আৰম্ভ কৰিছো৷ আগতে ঘৰখনলৈ ঘূৰি আহোঁতে মোৰ হাতলৈ মুখলৈ চাবলৈ মানুহ নাছিল, এতিয়া আছে৷ কথা দিলো সুখী ৰাখিম তোমাক৷“\nপ্ৰশান্তৰ কথাবোৰে কপৌলতা-কুঁৱৈলতাৰ দৰে মেৰিয়াই ধৰিলে ৰুণুমীৰ হিয়াখন৷\nবায়েক “কল্পনা“ আৰু বিয়াঘৰৰ বাকী মহিলাসকলে কইনাই মান ধৰা কাপোৰ চাইছে৷ চুচুক-চামাককৈ তাই সিহঁতৰ কোঠাটোলৈ সোমাই গ’ল৷\n“এইবোৰ কাপোৰ মই তিয়নিও নকৰো৷ হ’ব পাৰে ভাই বোৱাৰীয়ে দিয়া সেইবুলি লেন ধৰিব নোৱাৰো৷ নহ’লে মুৰৰ ওপৰত উঠি নাচিব৷“\nদুৱাৰ মুখ পাইয়ে কল্পনাৰ কথাকেইষাৰ শুনি দুখোজ পিছুৱাই আহিল ৰুণুমী৷ নিজৰ ওপৰতেই প্ৰচণ্ড ঘৃণা উপজিল৷ কাৰো আপোন হ’ব নোৱাৰিলে তাই, নোৱাৰে কেতিয়াও কাৰো মৰম বুটলিব! তেনেতে শাহুয়েকৰ শীতল কিন্তু কঠিন কণ্ঠস্বৰ ৰুণুমীৰ কাণত পৰিল-\n“কল্পনা বিয়া দিয়া ছোৱালী বেছি দিন মাকৰ ঘৰত আলহী হ’ব নাপায়৷ তোৰো নিজৰ এখন ঘৰ আছে৷ মই জোঁৱাইক কৈছো কাইলৈ দুয়ো যাবিগৈ৷ মাহেকে-পষেকে দেখা দিবিহি৷ এতিয়া তই এইখন ঘৰৰ আলহী, নতুনজনীহে গৃহস্থ৷ তাইৰ কথা বেয়াকৈ কোৱাৰ আগতে দহবাৰ ভাৱিবি৷ নহ’লে মাৰৰ ঘৰৰ পদূলি পাহৰিবি৷“\nগিৰগিৰকৈ সকলো কোঠাৰপৰা ওলাই গ’ল৷ ৰুণুমীয়ে মনত হাজাৰ শংকা আৰু বিস্ময়লৈ শাহুয়েক বহি থকা কোঠাটোলৈ সোমাই গ’ল-\n“আহ সোমাই আহ! তই এইবোৰ কথা বুকুত নল’বি৷ নিজৰ পৰিয়াল, নিজৰ মানুহৰ লগত এৰা-ধৰাকৈ নচলিলে সংসাৰ কেনেকৈ কৰিবি৷ এইখন ঘৰত ভৰি দিয়াৰ পিছৰপৰা তই মোৰ ছোৱালী, ঘৰখন ঘৰ কৰি ৰাখ জীৱনটো সহজ হ’ব৷ মই নমৰালৈকে তোৰ ঢাল হৈ থাকিম তই চিন্তা নকৰিবি৷“\nৰুণুমীৰ বুকুখনত ভয়-বিস্ময়, প্ৰশান্তিৰ আৱেগ এইসকলোবোৰ অনুভূতিয়ে আহি ক্ষন্তেকতে থিতাপি ল’লেহি৷ হৰহৰাই চকুলো নিগৰি আহিল৷\n“আহ সোণজনি মোৰ বুকুতে এসোঁতা কান্দ৷“\nৰুণুমীৰ ধৈৰ্য্যৰ বান্ধ হেৰাই গ’ল৷ অতবছৰে তাইৰ দুখৰ ভেটা ভাঙিবলৈ হাবাথুৰি খাই বিচাৰি ফুৰা বুকুখন অৱশেষত তাই যেন বিচাৰি পালে! দৌৰিগৈ শাহুয়েকৰ বুকুত সোমালেগৈ তাই৷ উচুপি উচুপি কান্দি ৰুণুমীয়ে কৈ থাকিল-\n“আই, আই মোৰ বুকু কুটেকুটাই!“\n← মাছ ধৰাৰ আনন্দ – কৰবী দত্ত\nআকাশৰ সাধুকথা ২০৪০ – ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা →\nহেমন্তত বসন্তৰ গান — বৰ্ণালী পাঠক


অমৰনাথ মন্দিৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅমৰনাথ মন্দিৰ, জম্মু আৰু কাশ্মীৰ\nঅমৰনাথ মন্দিৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী সকলৰ এখন প্ৰধান তীৰ্থস্থান। হিন্দুসকলৰ চাৰিধামৰ ভিতৰত এইখনৰ গুৰুত্ব অসীম। জন্মু-কাশ্মীৰৰ সীমান্তৰ ওচৰত, শ্ৰীনগৰৰ পৰা প্ৰায় ১৪১ কিলোমিটাৰ দূৰৈত ৩,৮৮৮ মিটাৰ (১২,৭৫৬ ফুট) উচ্চতাত অৱস্থিত, বৰফেৰে আবৃত অমৰনাথ গুহাৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক ধৰণে প্ৰতি বছৰে সৃষ্টি আৰু নাইকিয়া হোৱা দক্ষিণমুখী শিৱলিংগ প্ৰকৃতিৰ এক আচৰিত সৃষ্টিৰ অন্যতম।\nজুলাইৰ পৰা আগষ্টলৈকে (শাওণ মাহ) ৪৫ দিনীয়া এই সময়ছোৱাত প্ৰায় চাৰি লাখ ভক্ত অমৰনাথ দৰ্শনৰ বাবে আহে। সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণ আৰু ভাবুকিৰ বাবে ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৫ চনলৈকে চৰকাৰে এই যাত্ৰা বন্ধ কৰি দিছিল। কিন্তু সন্ত্ৰাসবাদী বিলাকে ১৯৯৬ চনত এই যাত্ৰাত ভক্তসকলক একো ক্ষতি নকৰে বুলি আশ্বাস দিয়াত তেতিয়াৰে পৰা আগতকৈয়ো অধিকলোক অমৰনাথ দৰ্শনৰ বাবে আহিবলৈ ল’লে। হ’লেও ২০০০ চনত কোনো এক সন্ত্ৰাসবাদী দলৰ আক্ৰমণত প্ৰায় ত্ৰিশজন যাত্ৰী আৰু সহায়কে প্ৰাণহেৰুৱাব লগীয়া হয়। এই যাত্ৰাক লৈ বিতৰ্কৰো অন্ত নাই। ২০০৮ চনত ভাৰত চৰকাৰ আৰু কাশ্মীৰ চৰকাৰে যাত্ৰীসকলৰ সুবিধাৰ বাবে ১০০একৰ বনভূমি ”Shri Amarnathji Shrine Boar” ক হস্তান্তৰ কৰিব খুজিছিল যদিও কেইবাটাও সন্ত্ৰাসবাদীদলৰ হেঁচাত কাশ্মীৰ চৰকাৰে পিচহোঁহোকা মাৰিলে।\nএই গুহা তীৰ্থৰ এক ৰহস্য আছে। কৈলাসত মহাদেৱৰ পত্নী পাৰ্বতীয়ে অমৰত্ব আৰু সৃষ্টিৰ ৰহস্যৰ বিষয়ে কবলৈ কুটুৰিবলৈ ধৰিলে। শেহত মহাদেৱ পত্নীৰ মনোবাঞ্চা পূৰণ কৰিবলৈ সন্মত হ’ল। কিন্তু সৃষ্টিৰ এই গোপন কথা কবলৈ আন কোনোৱেই শুনিব নোৱৰা এটুকুৰা নিৰ্জন স্থান লাগিব। সেইসূত্ৰে তেওঁ অমৰনাথ গুহাটোকে সঠিক স্থান বুলি বাছনি কৰিলে। ইয়াৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে কৈলাসৰ পৰা অমৰনাথ গুহালৈ যোৱাৰ বাটত পেহেলগ্ৰামত (বালিগাওঁ) তেওঁ নন্দীক এৰে, চন্দনবাৰীত নিজ শিৰৰ চন্দ্ৰ, শেষনাগত কণ্ঠৰ নাগ আৰু পঞ্জতৰণীত পঞ্চতত্ত্ব (বায়ু, পানী, আকাশ, অগ্নি আৰু মাটি) ত্যাগ কৰি তেওঁ আগুৱাই যায়। পঞ্চতৰণীতে শিৱৰ জটাৰ জল পাঁচ ভাগ হৈ বৈ আহি এক ধাৰাত মিলিত হৈ নদীৰূপে বৈ গৈছে। পুত্ৰ গণেশকো মহাগুনা পৰ্বততে এৰিলে। ধৰ্মীয় বিশ্বাসমতে পাৰ্থিৱ জগতখন ত্যাগ কৰাৰ প্ৰতীকৰূপে মহাদেৱে ইয়াৰ পাছতে তাণ্ডব নৃত্য কৰিছিল। সেই প্ৰকাণ্ড গুহাত প্ৰৱেশ কৰি শিৱই হৰিণাৰ চালৰ ওপৰতে সমাধিত বহি ধ্যানত মগ্ন হ’ল। অমৰ কথা আৰু সৃষ্টিতত্ত্বৰ গোপন কথা আন কোনোৱেই শুনিব নোৱৰাতো নিশ্চিত কৰিবলৈ তাতে তেওঁ ৰুদ্ৰনামৰ কালগ্নি সৃষ্টি কৰি গুহাৰ ভিতৰত আৰু ওচৰে পাজৰে থকা সকলো জীৱকে পুৰি নাশিবলৈ আদেশ দিলে। শিৱই চকু বন্ধ কৰি পাৰ্বতীক সৃষ্টিৰ ৰহস্যৰ বিষয়ে কবলৈ ধৰিলে। কিন্তু দৈৱক্ৰমে শিৱ-পাৰ্বতীৰ আসনখনৰ তলত এটা পাৰ চৰাইৰ কণী অক্ষত অৱস্থাত থাকি গ’ল। ৰুদ্ৰই কণীটো নিৰ্জীৱ পদাৰ্থ বুলি নূপুৰিলে আৰু শিৱ-পাৰ্বতীৰ আসনখনেও কণীটোক নিৰাপত্তা দিলে। সেই কণীৰ পৰা জন্মহোৱা পাৰ চৰাই এহাল অমৰকথা শুনি অমৰ হ’ল। সেই গুহাৰ ভিতৰে মহাদেৱ স্বয়ম্ভু তুষাৰ লিংগ ৰূপে বিৰাজমান।\nএই লিংগ প্ৰায় ৫০০০ বছৰৰ পৰা আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয় যদিও যোৱা ১৫০ বছৰ মানৰ পৰাহে তালৈ সঘনাই মানুহ যাবলৈ ধৰিছে। আদিগুৰু শঙ্কৰাচাৰ্যই এই তীৰ্থ দৰ্শন কৰিছিল বুলি জনা যায়। তেখেতেই চাৰি যাত্ৰা প্ৰবৰ্তন কৰিছিল। স্বামী বিবেকানন্দই ১৮৯৮ চনৰ জুলাই মাহত এই তীৰ্থ দৰ্শনৰ বাবে আহিছিল। আক্ৰাম বক্ত (বুটা? )মালিক নামৰ এজন ভেৰা ৰখীয়াই তেওঁৰ হেৰোৱা ভেৰা বিচাৰি আহি এই গুহা তীৰ্থ আবিষ্কাৰ কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই এই তীৰ্থ যাত্ৰা আৰম্ভ হয়। ভিন্ন মত এটাৰ মতে কোনোবা সাধু এজনে মালিকক কয়লাৰ টুকুৰাৰে ভৰা মোনা এটা দিছিল। ঘৰলৈ আহি মালিকে দেখে যে মোনাটোত কয়লাৰ পৰিবৰ্তে সোণৰ টুকুৰাৰেহে ভৰি আছে। সেই সাধুজনক কৃতজ্ঞতা জনাবলৈ বুলি ঘূৰি গৈ মালিকে দেখে যে সাধু তাৰ পৰা অন্তৰ্ধান হৈছে, কিন্ত সাধুক লগপোৱা ঠাইতে এটা শিৱলিংগহে আছে। এই আবিষ্কাৰৰ কথা তেওঁ গাওঁবাসীক জানিবলৈ দিলে আৰু তেতিয়াৰে পৰা ই তীৰ্থস্থানলৈ পৰিবৰ্তন হ’ল। আক্ৰাম বক্ত মালিকৰ বংশধৰ সকলে এতিয়াও যাত্ৰীয়ে দিয়া দান বৰঙনিৰ এটা অংশ পায়। তেওঁৰ বংশৰ লোক পেহেলগ্ৰামত থাকে। আন এটা বিশ্বাস মতে আকৌ কাশ্মীৰ আগতে পানীৰ তলত আছিল। ই এটা ডাঙৰ হ্ৰদহে আছিল। কাশ্যপ মুনিয়ে কেইবাখনো নদীৰে সেই পানীখিনি বোৱাই দিলে। সেইসময়তে আকৌ ভৃগুমুণি হিমালয় দৰ্শনৰ বাবে আহিছিল। তেৱেই প্ৰথমে এই গুহা আৰু লিংগৰ দৰ্শন পায়। মানুহে এই কথা জনাৰে পৰা দৰ্শনৰ বাবে তালৈ যাবলৈ ধৰিলে। শিৱ আশুতোষ সকলোৱে তেওঁৰ পূজা কৰিব পাৰে। জাতি ধৰ্মৰ বাধা নাই। সাধাৰণতে আহাৰ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ পৰা শাওণ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ ভিতৰে অমৰনাথ দৰ্শন কৰি ঘূৰি আহিব লাগে। তুষাৰ লিংগৰ হ্ৰাস, বৃদ্ধি হৈ থাকে। শুক্ল পক্ষত লাহে লাহে ডাঙৰ হৈ পূৰ্ণিমাত পূৰ্ণ হয় আৰু কৃষ্ণ পক্ষত লাহে লাহে সৰু হৈ নাইকিয়া হয়।\n↑ Ranjit Sarkar. "Shri Amarnathji Shrine Board :: The Holy Cave". Shriamarnathjishrine.com. http://www.shriamarnathjishrine.com/the-holy-cave.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-23.\n↑ Ranjit Sarkar. "Shri Amarnathji Shrine Board :: The Holy Shrine". Shriamarnathjishrine.com. http://www.shriamarnathjishrine.com/the-holy-shrine.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-23.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত অমৰনাথ মন্দিৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nঅমৰনাথ যাত্ৰা লিখক বেদী\nঅমৰনাথ যাত্ৰাৰ ৱেবছাইট\nঅমৰনাথ যাত্ৰা ইণ্ডিয়া.কম\nযাত্ৰাৰ বিষয়ে বহুল জ্ঞান\nঅমৰনাথ যাত্ৰা (পাঞ্চজন্য)\nপাপনাশী ৰোমাঞ্চকৰ অমৰনাথ যাত্ৰা\nঅন্ধ্ৰপ্ৰদেশ (হাইদৰাবাদ) • অসম • অৰুণাচল প্ৰদেশ • বিহাৰ • দিল্লী • গোৱা • জন্মু আৰু কাশ্মীৰ (লাডাখ) • কৰ্ণাটক (বাংগালোৰ • মহিশূৰ) • কেৰালা (কোচি • ত্ৰিশূৰ) • মধ্যপ্ৰদেশ • মহাৰাষ্ট্ৰ • উৰিষ্যা • পণ্ডিছেৰী • পঞ্জাব • ৰাজস্থান (জয়পুৰ) • তামিলনাডু (চেন্নাই) • উত্তৰ প্ৰদেশ (এলাহাবাদ) • পশ্চিমবংগ (কলকাতা)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অমৰনাথ_মন্দিৰ&oldid=271068"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ০৭:২৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মছলাপাৰালৈ সৰবৰাহৰ সময়তেই আৰক্ষীয়ে জব্দ কৰে চোৰাং গৰু! -\nHomeআঞ্চলিকমছলাপাৰালৈ সৰবৰাহৰ সময়তেই আৰক্ষীয়ে জব্দ কৰে চোৰাং গৰু!\nPrevious articleঅক্টোবৰত ক’ভিড-১৯ গোচৰত শীৰ্ষস্থান ৰখাৰ সাক্ষী হ’ব পাৰে ভাৰত….\nNext articleআঘাতেও ৰুদ্ধ কৰিব পৰা নাছিল সতীশৰ প্ৰচেষ্টা


মনৰ কথাঃ সন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন :: ডা° নভনীল বৰুৱা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE MONOR KATHA MONOR-KATHA RECENT ডাঃ নভনীল বৰুৱা প্ৰৱন্ধ মনৰ কথা মনৰ-কথা মনৰ কথাঃ সন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন :: ডা° নভনীল বৰুৱা\nমনৰ কথাঃ সন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন :: ডা° নভনীল বৰুৱা\nxukhdukh.com August 08, 2020 ARTICLE, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, ডাঃ নভনীল বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ, মনৰ কথা, মনৰ-কথা,\nসন্দেহযুক্ত নাগৰিক আৰু গেৰুৱা প্ৰপাগাণ্ডাৰ পেটাৰ্ন\nডা° নভনীল বৰুৱা\nযোৱা চাৰি দশক জুৰি অসমত এটা জনপ্ৰিয় শব্দ হৈছে 'সন্দেহযুক্ত'। তাৰ পাচত লগোৱা হয় বাংলাদেশী নাইবা নাগৰিক -ইয়াৰে যি কোনো এটা শব্দ। মই এই সন্দেহযুক্ত নাগৰিক বা বাংলাদেশী সম্পৰ্কে কিছু কব খুজিছো। নামনি আৰু মধ্য অসমৰ এক বৃহৎ জনগোষ্ঠী মিঞা সকল। এই সন্দেহযুক্ত শব্দতো তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰ্তেই ব্যৱহৃত হয় কিন্তু হিন্দু বঙালীৰ ক্ষেত্ৰত নহয়। অৰ্থাৎ, এক নিৰ্দিষ্ট ছবি গঢ়ি উঠিছে যে লুঙি, টুপি পৰিহিত, দাড়ি থকা মানুহ এজনক সহজেই সন্দেহযুক্ত নাগৰিক বুলি লেবেল এখন মাৰি stereotype কৰিব পৰা যায় ।\nমিঞা সম্প্ৰদায়ৰ বাবে যদি আটাইতকৈ স্পৰ্শকাতৰ বিষয় আছে সেইতো হৈছে তেওঁলোকৰ নাগৰিকত্ব! এজন মিঞাই তেওঁক জিহাদী বা ক্ৰিমিনেল বুলি গালি পাৰিলেও হয়তো সহ্য কৰিব কিন্তু বাংলাদেশী বুলি ক'লে খুবেই আঘাত পায়। ইয়াৰ কাৰণ হ'ল তেওঁলোকৰ পুৰ্বপুৰুষ প্ৰবজন কৰাৰ মূল্য দি দি ভাগৰি গৈছে। এইবাৰ এন.আৰ.চি পাচত তেওঁলোকে এক আশা পুহি ৰাখিছিল যে এই অপবাদৰ পৰা তেওঁলোক চিৰ দিনৰ বাবে মুক্ত হ'ব, কিন্তু সেই আশা ও সফল নহল। গেৰুৱা বাহিনীৰ কুটিল ৰাজনীতিৰ আহিলা এই প্ৰপাগাণ্ডা থমকি ৰোৱাক চাৰি দিনক দিনে দৃষ্টিকটু হৈ বৃদ্ধি হবলৈহে ধৰিছে। তাৰ ফলশ্ৰুতি কিন্তু ভয়ংকৰ হ'বলৈ গৈ আছে ।বিশেষকৈ নামনি আৰু মধ্য অসমত ইয়াৰ প্ৰভাৱ বাৰুকৈ পৰিব ।\nআপুনি মিঞাক বেয়া পায়। পাবও পাৰে , হয় আপুনি মিঞাৰ হাতত অপকৃত হৈছে বা আপোনাৰ এটা perception আছে। মই সেই বিষয়ে একো ওকালতি কৰিবলৈ নেযাও। কাৰণ মই কোনো নিৰ্বাচন খেলিবলৈকো নেযাও যে মিঞাৰ ভোটৰ আশাত তেওঁলোকৰ হৈ ওকালতি কৰি তেওঁলোকৰ আস্থাভাজন হ'বলৈ যাম,স্পষ্ট কথা নেযাওঁ। দ্বিতীয়তে, এতিয়া মিঞা সমাজক কোনো উকিলৰ প্ৰয়োজন নাই , তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থ নিজেই ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম । আপুনি মই হিন্দু মুছলমান খেলি নিৰ্বাচনী বৈতৰণীৰ কথা ভাবি থাকোতে তেওঁলোকে কষ্ট কৰি আৰ্থিক ভাবে টনকীয়াল হৈ আহিছে আৰু শিক্ষা দিক্ষাতো বহু আগ বাঢ়ি গৈছে । মই সেই সমাজখন ওচৰৰ পৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰিছো বাবেহে কৈছো ।\nঅসম চুক্তিৰ আধাৰত এন.আৰ.চিয়ে কোন মিঞা স্বদেশী কোন বিদেশী স্পষ্ট কৰি দিছে। এন.আৰ.চি.ত আপত্তি দৰ্শোৱাৰ সুবিধা হৈছিল আৰু লাখ লাখ মিঞাই সেই আপত্তিৰ সন্মুখীন হৈছিল। তেওঁলোকৰ নাম এন.আৰ.চি ত অন্তৰ্ভুক্তকৰা মানুহ বোৰ কোনো মিঞা নাছিল। তেওঁলোক আছিল মিঞা বিদ্বেশী এখন চৰকাৰ বহতীয়া কৰ্মচাৰী। যি কৰ্মচাৰীয়ে অখিলৰ হৈ চাকি জ্বলাওতেই পোতাশালত সুমুৱাই, সেই কৰ্মচাৰীয়ে বিদেশী মিঞাক স্বদেশী কৰিব পাৰে বুলি আপুনি বিশ্বাস কৰিব পাৰে নে ? আৰু বিদেশী মিঞাক স্বদেশী কৰি এই চৰকাৰৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব পাৰে নে ?\nকিছু মিঞাই আইন ভংগ কৰে। যিয়ে যতেই আইন ভংগ কৰিছে , তাত কঠোৰ কঠোৰ পদক্ষেপ লওক। কাৰণ ইণ্ডিয়ান পেনেল কোড সকলোৰে বাবে একে (বাকী বিয়া বাৰু সম্পত্তিৰ ভাগ বতৰোৱাৰ বাবেহে পাৰ্চনলে ল' বেলেগ হয়)। মই তাতো মাত মাতিবলৈ নেযাও, কিন্তু লগতে তেওঁলোকৰ প্ৰতি হোৱা অন্যায় বোৰতো আইনে বা প্ৰশাসনে পদক্ষেপ লওক।\nআপুনি যদি মিঞাক বেয়া পাই, মিঞা বুলি গালি পাৰক , কিন্তু এই সন্দেহযুক্ত শব্দটো নিজৰ স্বাৰ্থতে বাদ দিয়ক ।প্ৰব্ৰজন বিৰোধী মঞ্চই মিঞাক মিঞা বুলিয়েই গালি পাৰে। আপোনালোকৰ ইমান ভয় কিয়? মিঞা বেয়া পাই যদি মিঞা বুলি কবলৈ ভয় কিয় ? কিহৰ সন্দেহযুক্ত ? ইমান বছৰ শাসন কৰাৰ পাচত অসমত সন্দেহজনক নাগৰিক ঘূৰি ফুৰিছে কেনেকৈ? কেনেকৈ মাটি দখল কৰিব পাৰিছে বা বেআইনি কাম কৰিব পাৰিছে ? যদি সন্দেহজনক হয়, ট্ৰাইবুনেল ডিটেঞ্চন কেম্পত নেথাকি ঘৰত কেনেকৈ আছে ? তাৰ নিশ্চয়তা দিয়াৰ দায়িত্ব থকা চৰকাৰ প্ৰশাসনৰ প্ৰতি কিন্তু এই প্ৰপাগাণ্ডা চলোৱা সকলে প্ৰশ্ন নকৰে, বা দায়বদ্ধ কৰাৰ কথাত সাংঘাতিক ভাৱে নিশ্চুপ।\nসাহস দেখুৱাওক -হয় মিঞাক accept কৰক নহয় মিঞা বুলি গালি পাৰক। এই সন্দেহযুক্ত জাতীয় শব্দ নিজৰ ভালৰ বাবেই বাদ দিয়ক। বেছিকৈ জোকালে মেকুৰী ও বাঘৰ দৰে খঙালহৈ পৰে । আৰু তাৰ ফল কাষৰ মানুহে বা প্ৰতিবেশী জনগণেহে ভোগে, দূৰত্বৰ পৰা ৰাজনৈতিক লাভালাভ উঠোৱাকেইজনে নহয়।\nকেতিয়াবা মন কৰিছে নে যে গেৰুৱা বাহিনীৰ প্ৰপাগাণ্ডাৰ এক সুন্দৰ পেটাৰ্ণ আছে আৰু বিভিন্ন জনে একে সময়তে একেটা বিষয়ত পোষ্ট দিয়ে যাতে এটা ভ্ৰান্ত নেৰেটিভ আৰম্ভ হৈ যায়? আৰু কথা বিলাক সুচতুৰ নিৰ্বাচন কেন্দ্ৰীক নহয় নে?\nআছু আৰু অখিল অলপ ওচৰ চাপিল কি নাই, পেনিক ধৰ্মী প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈ গল! ক'ৰ পূৰণা ভিডিঅ' ক্লিপ খুঁচৰি অখিলক আহোমতকৈ বেছি মুচলমান প্ৰেমী বুলি কেম্পেইনৰ শুভাৰম্ভই কৰি দিয়ে। পিচে সেইটো কৰিবলৈ গৈ খিলন্জীয়া মুচলমানৰ ইতিহাস বিকৃত কৰাৰ ৰোষৰ ভয়ত আকৌ ব্ৰেক মাৰিলে! সঁচা ইতিহাসক স্বীকাৰ নকৰি, সু-কৰ্ম নতুন ভৱিষ্যত লিখাৰ সলনি, ইতিহাস বিকৃতিৰ অভিলাস কৰা সকলক সকলোৱেই সাৱধানে পৰ্যবেক্ষণ কৰি থকা উচিত।\nমাজতে হঠাৎ মনত পৰিল আমছুৱে কৰা বৰপেটা কাণ্ডৰ কথা । এনেকুৱা কে হৈচৈ কৰিছে যেন অসমীয়া খিলন্জীয়াৰ বিৰুদ্ধে সেইটো হে এক মাত্ৰ ঘটনা! কিন্তু সেই সকলেই নাম নলয় ৰন্জিৎ বৰপূজাৰীক কোনে গুলিয়াইছিল, অনিল বৰা, মোজাম্মিল হকক কোনে হত্যা কৰিছিল ? গজেন আৰু পুতুল কোন বনিয়াৰ বাবে খাদ্য আন্দোলন কৰি শ্বহীদ হৈছিল? কাৰণ এই ভাষিক গোষ্ঠী সমূহ তেওঁলোকৰ ভোট বেংক!!\nএইবাৰ আৰম্ভ কৰিলে যে কাঁ-ৰ নামত লাখে লাখে বাংলাদেশী আহিব পাৰে বুলি যে কাঁ বিৰোধী সকলে কৈছিল, ক’ত আহিলে? হঠাৎ এই কেম্পেইন কিয় জানেনে ? এওঁলোকে ভালকৈ জানে যে অহা নিৰ্বাচনত কাঁ আন্দোলন এটা বিষয় হব আৰু কাঁ আন্দোলনৰ সময়ত এওঁলোক কেনেকৈ গাতত সোমাব লগীয়া হৈছিল , সেয়াও মনত আছে! কাঁ লৈ এওঁলোকৰ ইমান ভয় যে সেই ইচুটোকে নিস্ক্ৰিয় কৰিবলৈ যেনে তেনে চেষ্টা কৰিছে !\nএইটো কথা কিয় নকয় যে কাঁক আইন বনালে কিন্তু তাৰ অধিনিয়ম বনাই কা কাৰ্য্যক্ষম কৰিবলৈ সাহসেই কিয় নকৰিলে! তেনেহ’লে কাঁ’ৰ জৰিয়তে এজনো বিদেশী কেনেকৈ আহিব ? আৰু কাঁ পাচ কৰি এতিয়াওঁ কাৰ্য্যক্ষম নকৰি বাংলাভাষী সকলক যে ৰাম ঠগন দিলে , সেই কথাও লুকুৱাব লাগিল নহয়! তেতিয়াহে আকৌ কাঁ কাৰ্যকৰীকৰণৰ গাজৰৰ লোভ দি অনাগত ভোটৰ বৈতৰণী পাৰ হব পাৰিব!!\nতাতে আকৌ ভূতৰ ওপৰত দানৱ পৰিল যে, আমি যিটো কথা কৈছিলো যে বিদেশী মুছলমানে ধৰ্মান্তৰন কৰি কাঁৰ সুবিধা লব বিছাৰিব , সেইয়া সত্য বুলি ৰিপোৰ্ট ওলালেই !! বিদেশত ধৰ্মান্তৰণ কৰি ভাৰতলৈ সোমোৱাৰ প্ৰচেষ্টাৰ কথাবোৰ বাতৰিত ওলোৱাৰ লগে লগে লগেই সেই বিষয়টো আলোচনালৈ যাতে নাহে, তাৰ বাবে ব্যাপক হেডলাইন মেনেজ হোৱাকৈ অনাহূত 'শিলাদিত্য টাইপ' বিতৰ্কৰে টিআৰপি দিয়াৰ মছলা খবৰৰ অৱতাৰণা কৰা হব, বা হৈছেই। মুঠতে এওঁলোকে ভালকৈ জানে যে ২০১৬ টো সন্মিলিত বিৰোধীৰ ভোট বেছি আছিল । কেনেবাকৈ সঁচাই বিৰোধী ঐক্য হ’লে যে বিপদ, ভালকৈ বুজিছে !! এতিয়া মাথো লক্ষ্য, কেনেকৈ এই বিৰোধী ঐক্য গঠন হোৱাতকৈ কাঁ-বিৰোধী, বিজেপি বিৰোধী ভোট সমূহ পকেট কৰিবলৈ কিছুমান Dummy প্ৰতিদ্বন্দী নিৰ্বাচনলৈ সাজু কৰিব পাৰি। ৰাইজে সুক্ষ্ম ভাৱে দৃষ্টি ৰাখিলে, এই কথাবোৰ জলজল পটপটকৈ লোকচক্ষুত পৰিবই, সেই কথাও কিন্তু নিশ্চিত।\nTags # ARTICLE # MONOR KATHA # MONOR-KATHA # RECENT # ডাঃ নভনীল বৰুৱা # প্ৰৱন্ধ # মনৰ কথা # মনৰ-কথা\nBy xukhdukh.com on August 08, 2020\nLabels: ARTICLE, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, ডাঃ নভনীল বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ, মনৰ কথা, মনৰ-কথা


sherlyn-chopra-attack-on-shilpa-shetty-didi-does-not-regret-at-all-for-the-deeds-of-husband-raj-kundra-manju-b– News18 assam\nShilpa Shetty, Raj Kundra: পৰ্ণ সম্ৰাট ৰাজ কুন্দ্ৰাক লৈ শিল্পা ছেট্টীক তুলাধুনা শ্বাৰ্লিন চোপ্ৰাৰ-পতিদেৱৰ কুকৰ্মত মেমচাহাবৰ অলপো নাই আক্ষেপ!\n"আপুনিতো কৈ থাকে আপোনাৰ জীৱন দৰ্শনৰ কথা-“Asacelebrity, you should never complain & never explain!” কি আচৰিত দৰ্শন!!! সাষ্টাংগে দণ্ডৱত প্ৰণাম দিবই লাগিব!" শিল্পাক শ্বাৰ্লিনৰ আক্ৰমণ\nLast Updated : September 28, 2021, 19:07 IST\nপৰ্ণগ্ৰাফী গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ হৈ দুমাহ পিছত জামিন লাভ কৰিলেও ৰাজ কুন্দ্ৰা (Raj Kundra)ৰ কৰ্ম-কাণ্ডৰ বাবে বাৰম্বাৰ বিভিন্নজনৰ আক্ৰমণৰ চিকাৰ হৈ আহিছে পত্নী অভিনেত্ৰী শিল্পা ছেট্টী (Shilpa Shetty) । শিল্পাক আক্ৰমণ কৰাসকলৰ ভিতৰত প্ৰধান হৈছে অভিনেত্ৰী শ্বাৰ্লিন চোপ্ৰা (Sherlyn Chopra) । শ্বাৰ্লিন চোপ্ৰাই আকৌ এবাৰ আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লেছে শিল্পাক।\nমঙলবাৰে পুনৰ শিল্পাক আক্ৰমণৰ লক্ষ্। কৰি লৈ শ্বাৰ্লিন চোপ্ৰাই টুইটত কয় যে পতি ৰাজ কুন্দ্ৰাৰ কুকৰ্মবোৰৰ বাবে শিল্পাৰ তিলমানো আক্ষেপ নাই। ইমানেই নহয় শ্বাৰ্লিনে শিল্পাৰ ভাৱাৱেগৰো উপলুঙা কৰে।\nএজন টুইটাৰ ইউজাৰৰ এটা টুইটৰ উদ্ধৃতি দি শ্বাৰ্লিনে শিল্পাক আক্ৰমণ কৰে, "দিদিৰ অলপো আক্ষেপ নাই নিজৰ পতিদেৱে কৰা কৰ্ম-কাণ্ডবোৰৰ বাবে! কিন্তু আপুনিতো কৈ থাকে আপোনাৰ জীৱন দৰ্শনৰ কথা-“Asacelebrity, you should never complain & never explain!” কি আচৰিত দৰ্শন!!! সাষ্টাংগে দণ্ডৱত প্ৰণাম দিবই লাগিব!"\nশ্বাৰ্লিনৰ দ্বিতীয় টুইট-\nশ্বাৰ্লিনে দ্বিতীয়টো টুইটত এটা নিউজ ৱেবছাইটৰ টুইট ৰিটুইট কৰি নিজৰ কথা লিখিছে। এই টুইটত ৰাজ কুন্দ্ৰাই শ্বাৰ্লিনৰ সৈতে নিৰ্মাণ কৰা ভিডঅ'বোৰ শিল্পাই বহুত পছন্দ কৰা বুলি লিখা বাতৰিত প্ৰতিক্ৰিয়া দিছে শ্বাৰ্লিনে।\nইপিনে শ্বাৰ্লিনে বাৰম্বাৰ শিল্পা ছেট্টীক আক্ৰমণ কৰা কাৰ্যক গৰিহণা দিছে গেহণা বশিষ্ঠই। শ্বাৰ্লিনে কেৱল বাতৰিৰ শিৰোনাম দখল কৰাৰ বাবেই এনে কৰি আছে বুলি গেহনা বশিষ্ঠই অভিযোগ কৰে। গেহণাই কয়, শ্বাৰ্লিনৰ হাতত কোনো কাম নাই সেয়ে ৰাজ কুন্দ্ৰাৰ পিছত এইবাৰ শিল্পাক টাৰ্গেট কৰিছে।\nFirst published: September 28, 2021, 19:07 IST\nRaj KundraSherlyn ChopraShilpa Shetty


ৰুণজুন (খণ্ড -২৭) ধাৰাবাহিক উপন্যাস\nby©AdminPosted at Thursday, September 24, 2020\nজীৱনতো য'ত উচ্ছৰ্গা কৰিছিলো, তাৰ আজি যেন একো মূল্যই নোহোৱা হ'ল । মােৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ ৰিহণে গুৰুত্ব দিয়া নাই বা দিব লাগে বুলিও ভৱা নাই - তাৰ মানে তেওঁ (ৰিহণৰ)মনৰ পৰা মােক একপ্ৰকাৰ এৰিয়েই দিয়াৰ দৰেই হৈছে\nযদিও মুখেৰে কোৱা নাই । মানুহৰ অভিব্যক্তিত ফুটি উঠা আচাৰবােৰে - নীৰৱে কথা কয়, তাতেই বুজিৱ পাৰি !!\nৰুণৰ এতিয়া আৰু একো আশা নাই । আশাৰো এটা সীমা আছে । ৰুণ, আশাৰ সীমাৰ পৰা ওলাই আহিল । মান, অভিমান, দুখ , শোক, আশাবােৰ - শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰি নীৰলে - নীৰৱে টিউচন চেণ্টাৰৰ কামবােৰ আৰু উন্নীত কৰিবলৈ দিল্লীলৈ গৈ কি দৰে আৰু কেনেকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ মানৰ কৰ্চলৈ নিব পাৰি সেইবােৰ শিকি ল'লে । প্ৰতিটাে বিষয়ৰ বাবে বিশেষ জ্ঞানসম্পন্ন অধ্যাপক বা শিক্ষিত স্নাতকোত্তৰধাৰী শিক্ষকক লৈ কৰ্চ বিলাকৰ বাবে আলোচনা কৰি চেণ্টাৰতো উন্নীত কৰিলে । চহৰ খনৰ ভিতৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চেণ্টাৰ হিচাবে গঢ়ি উঠিছিল ।\nমন শূণ্য !!\nআশা আকাশলংঘী । কামৰ একাগ্ৰতাকে জীৱনৰ সংগী কৰি - আগুৱাই যাবলৈ\nদৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হ'ল । নিজকে কামত মগ্ন হৈ থাকিবলৈ নিজেই ঠিক কৰি ল'লে ।\nনেলচন মেণ্ডেলাই কৈছিল,-\n"Education is the most powerful weapon, which you can use to change the World "\nবুলি কোৱাৰ দৰেই ৰুণৰ গুণগত শিক্ষাৰ মানদণ্ডই এই কামখিনি ভালদৰে কৰাত সহায়ক হৈছিল ।\nকামত ধৰাৰ পিছত তাই আৰু পিছলৈ চাব লগীয়া হোৱা নাছিল । কামৰ মাজত মানুহজনী সোমাই গ'ল আৰু এৰি দিয়াৰ কথা নাভাৱে । ইমান দিনে গৃহিণী হিচাবে আছিল যদিও এতিয়া শিক্ষা বিষয়ৰ বহু কথাই বুজি ল'বলৈ বেছি পৰ নালাগিল ।\nপ্ৰয়োগবাদী দাৰ্শনিক সকলৰ কোৱা মতৰ দৰেই ৰুণজুনে - শিক্ষক জ্ঞানৰ অসীম ভাণ্ডাৰ, তীক্ষ্ণ বুদ্ধিসম্পন্ন, সামৰ্থৱান আৰু ব্যৱহাৰিক হ'ব লাগে বুলি তাই বুজি উঠিছিল । সেয়ে টিউতৰ সকলক বাচোতে অলপ গুৰুত্ব দিছিল ।\nসেয়ে প্ৰায়ে ৰুণে দিল্লীলৈ গৈ প্ৰয়োজনীয় টিউটৰিয়েল গাইডবুক বোৰ গোটোৱাত লাগিছিল । তাইৰ চেন্টাৰত টিউচন লওঁতে প্ৰথমে টেষ্ট লৈহে এডমিচন দিছিল । নহ'লে চেন্টাৰৰ বদনাম হয় । সেইদৰে প্ৰথম বছৰতে দশম মানৰ ছাত্ৰ সকলৰ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ প্ৰতিজন ছাত্ৰই ভাল ৰিজাল্ট কৰিছিল । সেইখনে জিলাখনৰ ভাল চেন্টাৰ বিলাকৰ দৰেই ভাল ফল দেখুৱাবলৈ ধৰিলে । ৰুণে কাৰো পৰা হাত পাতিব লগীয়া হোৱা\nতাৰ পিছৰবাৰ দিল্লীত যাওঁতে তাইৰ ইউনিভাৰচিটিৰ বান্ধৱী পল্লৱীক লগ পালে । পাই ভালেই লাগিছিল । কিন্তু, পল্লৱীয়ে বিয়াৰ কথা তাই এবাৰো নজনালে ৰুণ ভিতৰি ভিতৰি ক্ষুণ্ণ হ'ল । তথাপিওঁ লগৰ বান্ধৱীক পাই মনতো ভাল লাগিছিল । মিষ্টাৰৰ নামটাে শুধাত নক'লে । উত্তৰত ক'লে পাছত পাতিম দে সেইবােৰ বিয়া কেনেকৈ হ'ল । ৰুণেও ভাৱিলে হ'ব পাছত পাতিম । পল্লৱীয়ে কৈছিল, মােৰ ল'ৰা-ছােৱালী নাই ॥ তাই দিল্লী কলেজতে প্ৰবক্তা হিচাবে কাম কৰি আছে ॥ দুয়াে এৰা - এৰি হ'ল সেইদিনা ॥


শনিবাৰে স্বাক্ষৰিত হ’ব আমেৰিকা-তালিবানৰ মাজৰ শান্তি চুক্তি, ভাৰত হ’ব সাক্ষী - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nলকডাউনৰ সময় বৃদ্ধিৰ কোনো পৰিকল্পনা নাই ভাৰত চৰকাৰৰ…\nলক ডাউনৰ সময়ত নাগালেণ্ড সীমান্ত নাওজানত নগাৰ উপদ্ৰৱ…\nলকডাউনৰ সময়সীমা বৃদ্ধি!\nলকডাউনৰ প্ৰভাৱঃ গৃহবন্দী মানুহ, ৰাজপথত মুক্ত বিচৰণ…\nঅসম আৰোগ্য নিধিৰ একাউণ্টলৈ বটদ্ৰৱা থান পৰিচালনা সমিতিয়ে…\nকোৰোনা ভাইৰাছৰ আতংকৰ মাজতে ৰহাত উদ্ধাৰ মৃতদেহ\nইটালীৰ পাছত মৃত্যুৰ ঘণ্টা বাজিছে স্পেইনত, ২৪ ঘণ্টাত ৬২৪জনৰ মৃত্যু, সবিশেষ তথ্য... • ইটালীৰ পাছত মৃত্যুৰ ঘণ্টা বাজিছে স্পেইনত, ২৪ ঘণ্টাত ৬২৪জনৰ মৃত্যু, সবিশেষ তথ্য... • জাৰ্মানৰ মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে আত্মহত্যা, কোৰোনাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা আৰ্থিক মন্দাৱস্থাক লৈ আছিল চিন্তিত... • সমগ্ৰ বিশ্বত ৭ লক্ষাধিক লোকৰ দেহত কোৰোনা, মৃত্যুৰ সংখ্যা ৩৩ হাজাৰৰো অধিক, পঢ়ক সবিশেষ... • সমগ্ৰ বিশ্বত ৭ লক্ষাধিক লোকৰ দেহত কোৰোনা, মৃত্যুৰ সংখ্যা ৩৩ হাজাৰৰো অধিক, পঢ়ক সবিশেষ... • সাংসদ পুঁজিৰ ১ কোটি আৰু দৰমহাৰ ১ লাখ টকা কোৰোনাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰী সাহায্য পুঁজিলৈ আগবঢ়ালে ৰিপুন বৰাই... • বিজেপি নেত্ৰীৰ বাসগৃহ নে ওৱাইন শ্ব’প? আৰক্ষীৰ অভিযানত উদ্ধাৰ ৫ লক্ষাধিক টকাৰ সুৰা, দলৰ পৰাও খালে খেদা... VIDEO • লকডাউনৰ সময়চোৱাত অত্যাৱশ্যকীয় আৰু আন সামগ্ৰীসমূহ কঢ়িওৱা বাহন চলাচলত নাথাকিব কোনো প্ৰতিবন্ধকতা... • দেশৰ সংকটৰ সময়ত সহায়ৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিল ৰ’য়েল গ্ৰুপ, দান কৰিলে ১ কোটি টকা... • কোৰোনা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ ভাৰতত নিহত হোৱা লোকৰ সংখ্যা ২৭লৈ বৃদ্ধি, নিশা ৯ বজালৈকে ক’ত কিমান আক্ৰান্ত...\nডিজিটেল ডেস্কঃ ২০০১ চনৰ ১১ ছেপ্তেম্বৰত সংঘটিত বিশ্ব কঁপাই যোৱা সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ ১৯ বছৰৰ পিছত শনিবাৰে আফগানিস্তানত আমেৰিকা আৰু তালিবানৰ মাজত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শান্তি চুক্তি স্বাক্ষৰিত হ’ব। আনহাতে চুক্তিৰ সময়ত তালিবানৰ সৈতে জড়িত কোনো এক বিষয়ত প্ৰথমবাৰলৈ চৰকাৰীভাৱে অংশ ল’ব ভাৰতে।\nআমেৰিকা আৰু তালিবানৰ মাজত হ’বলগীয়া শান্তি চুক্তিৰ এদিন পূৰ্বে কাবুলত উপস্থিত হয় ভাৰতৰ বিদেশ সচিব হৰ্ষবৰ্ধন শৃংগলা। বিদেশ সচিবগৰাকীয়ে আফগানিস্তানৰ বিদেশ মন্ত্ৰী হাৰুন চাখনচুৰীৰ সৈতে এক বৈঠকত মিলিত হৈ শান্তি চুক্তিক লৈ ভাৰতৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰে আৰু শান্তি সম্প্ৰীতি বৰ্তাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত আফগানিস্তানক মুকলি সমৰ্থন আগবঢ়ায়।\nজানিব পৰা মতে, শনিবাৰে আফগানিস্তানৰ ডোহাত হ’বলগা আমেৰিকা আৰু তালিবানৰ শান্তি চুক্তিৰ পিছতে আফগানিস্তানত থকা আমেৰিকান সেনাৰ ১৮ বছৰৰ পিছত স্বদেশলৈ ঘূৰি যোৱাৰ বাট মুকলি হ’ব। ইফালে এই শান্তি চুক্তি প্ৰক্ৰিয়ালৈ সমৰ্থন আগবঢ়োৱা সন্দৰ্ভত ভাৰতৰ বিদেশ মন্ত্ৰণালয়ৰ প্ৰবক্তা ৰবীশ কুমাৰে টুইটযোগে জানিবলৈ দি কয়, ‘আফগানিস্তানত শান্তি, সুৰক্ষা আৰু বিকাশৰ বাবে দেশখনে যি প্ৰয়াস কৰিছে, তাৰ প্ৰতি ভাৰতে পূৰ্ণ সমৰ্থন আগবঢ়াইছে।’\nজাৰ্মানৰ মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে আত্মহত্যা, কোৰোনাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা আৰ্থিক মন্দাৱস্থাক লৈ…\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 5,306


অনুভৱৰ বৰষুণ: কাৰেঙৰ লিগিৰী (পঞ্চম অঙ্ক )\n(এটা ওখ টিলাৰ ওপৰত এখন অকলশৰীয়া নগা চাং । ওখ ওখ গছে ঠাই ডোখৰ ছাটি থৈছিল । বহুত দূৰণিৰ নামনিৰ দৃশ্য দেখা গৈছিল । আকাশত জোনটো ওলাই পোহৰ দি আছিল । ঠাইডোখৰ নিজান নিস্তব্ধ । নগাচাঙৰপৰা অলপ ওপৰৰ নামনিৰ দৃশ্য চাই শেৱালি বননিত বহি আছিল । ওচৰত কেও নাছিল । শেৱালিয়ে নামনিৰ দৃশ্যৰ ফালে আৰু জোনটোৰ পোহৰ একেথৰে চাই থাকি মনতে হাঁহা যেন কৰে আৰু গুণ গুণ কৈ গায় ।)\nযাউতিযুগীয়া ধনে মোৰ অ’ ।\nপ্ৰাণতে দিলা মোক মৰম কুমলীয়া\nমনত সোঁৱৰণী সুৱদীয়া\nস্মৃতিৰ ছবিখনি প্ৰণয় ফুটুকীয়া\nভাবত অগণনে হুমুনিয়া\nঅময়া সৌন্দৰ্য জীৱন ওপচোৱা\nথবলৈকে ঠায়ে নোজোৰে অ’\nসুখ বিনন্দীয়া মৰণতে বাকি\nসৰগী সপোন টোপনিতে গঢ়ি দিলা মোক অ’\nৰুণুক-দেখিছ দেখিছ বাৰু এতিয়া তয়ো মৰিবি, আমাকো মাৰিবি ।\nৰুণুক-তই এনেকৈ ডাঙৰ ডাঙৰকৈ গীত গাইছিলি কেলেই ? শুনিলে তই ক’ত আছ জানিব নহয় ।\nশেৱালি-জানক দে ৰুণুক ,মই আৰু জীয়াই থাকিব নোখোজো । শুনক , শুনি মোক ধৰি নি কাটি পেলাওক গৈ ।\nৰুণুক-ইহ্ ! কোনে কাটি পেলাবগৈ । এই,তই আমাৰ মিতাক চিনি নেপাৱ নহয় । সিও ভৈয়ামৰে মানুহ । বৰ ভাল মানুহ । তোক চাবলৈ আহিছে-উ মিতা আহ্ আহ্ । (অনঙ্গ সোমাই আহে । শেৱালিৰ ফালে চাই শেৱালিক চিনিব নোৱাৰি থৰ লাগি চাই থাকে । কিছুপৰৰ পাছত অনঙ্গই চিনি পায় ।)\nশেৱালি-(অনঙ্গৰ মাত শুনি ভালকৈ চিনি পায় )হয় মোৰ ডেকা দেউতা ।\nঅনঙ্গ-তই ইয়ালৈ কেনেকৈ আহিলি ?\nশেৱালি-ৰাজমাও দেউতাই মোক চাওডাঙৰ হাতত কাটিবলৈ পঠিয়াই দিছিল ।(মনে মনে থাকে )\nশেৱালি-পিছে সিহঁতে ইয়াতে এৰি থৈ গ’ল ।\nঅনঙ্গ-অ’ সেই কাৰণে আকৌ তোক ৰজাৰ মানুহে বিচাৰি আহিছে । তোক কিয় এনেকৈ পঠাই দিলে ? (অনঙ্গ কিছুপৰ মনে মনে থাকে ) কিয় ?(শেৱালিয়ে নেমাতে ) কচোন ? (শেৱালিয়ে নেমাতে )\nশেৱালি-আপোনাৰ সতে কুঁৱৰীক পঠাই দিয়া আৰু কুঁৱৰীয়ে বিহ চেলেকি মৰাৰ পাছৰপৰা-(নীৰৱ হয় ।)\nশেৱালি-কাৰেঙৰ আটাইবোৰ মানুহে মোৰ কোঁৱৰৰ নানা কথা উলিয়ালে, তাতে ৰাজমাৱৰ-\nঅনঙ্গ-অলপ আগত গীত তয়ে গাইছিলিনে ?\n(শেৱালিয়ে উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰে , এনেতে হুৰমূৰ কৰি হাতত আঁৰিয়া লৈ কিছুমান চাওডাং আহি তাত ওলাই আটাইবোৰকে বেঢ়ি ধৰে “এইজনী শেৱালি শেৱালি” বুলি চিঞৰিবলৈ ধৰে । ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুকহঁতে ভয়তে চিঞৰিবলৈ ধৰে । অনঙ্গই কঁকালত টঙালি বানদি তৰোৱাল খাপৰ পৰা উলিয়াই তৰোৱাল দাঙে)\n১ ম চাওডাং-শেৱালি লিগিৰীক আমি লৈ যাম, আমাৰ স্বৰ্গদেৱৰ আদেশ । এনেয়ে নিদিলে আমি বলেৰে নিম ।\nঅনঙ্গ-তেন্তে (বুলি কঁকালৰ শিঙা এটা বজায়,দুৰত কিৰীলি শুনা যায়)\n(চাওডাং আৰু অনঙ্গৰ ভিতৰত যুঁজ আৰম্ভ হয় । গোটেইখন হুৱাদুৱা লাগে । কিছুমান নগাই যাঠি-জোং লৈ তাত যোগ দিয়েহি । এই গোলমালৰ ভিতৰৰপৰা ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুক আৰু শেৱালি আঁতৰি দূৰলৈ যায়গৈ । কেইবাটাও চাওডাং ঘাইল হয় । এনেতে সৰহ কৈ কিছুমান চাওডাঙৰ সতে এজন ৰাজবিষয়া,মূৰত পাগমৰা আৰু মুখখন চকু-নাকৰ বাহিৰে আন ঢাকি, হাতত তৰোৱালেৰে ওলায়হি ।)\nৰাজবিষয়া-কোনে ৰজাৰ মানুহত কৰ্তব্যত বাধা দিছে ?\nঅনঙ্গ-(আগাবাঢ়ি ) মই দিছো । কৰ্তব্যত নহয়, অন্যায়ত বাধা দিছো আৰু শেষলৈকো দিম ।\nৰাজবিষয়া-কোন,কোন তুমি ?\nঅনঙ্গ-যেয়ে নহ’লো । এই ৰাজ্য তোমাৰ ৰাজ্য নহয় । ইয়াৰ ওপৰত তোমাৰ অধিকাৰ নাই । ভৈয়ামৰ অন্যায়-অধৰম পৰ্বতলৈ নুতুলিবা । য’ৰ মানুহ ত’লৈ উভতি যোৱাগৈ ।\nৰাজবিষয়া-(মুখৰ কাপোৰ গুচায়) নহয় বন্ধু অনঙ্গৰাম,অন্যায় অনা নাই,ন্যায় লগত লৈ আনিছো ।\nঅনঙ্গ-(বৰ আচৰিত হৈ) অ’ সুন্দৰ আকৌ কি নব-অভিযান ? নবসংস্কাৰেৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ আজি এই বনৰীয়া জীৱনত ধূমকেতুৰ দৰে পৰি কিহৰ উপদ্ৰৱ সৃষ্টি কৰিবলৈ আহিছা ? ইয়াত তো সততা নাই,শাস্ত্ৰৰ বিধান নাই,ৰীতি নাই, নীতি নাই । ইয়াত কি ভাঙিবলৈ আহিলা ? এই নিৰীহ অজলা প্ৰাণীবোৰৰ অস্থিপঞ্জৰ ? এই প্ৰকৃতিৰ কোলাত বিৰল সুখত উমলি থকা প্ৰাণীবোৰৰ শান্তি !\nঅনঙ্গ-কিন্তু শান্তি নেভাঙিলে যে শান্তি নোপোৱা । বাৰু কেলৈ আহিলা, শেৱালিৰ নিৰ্বাসন ৰহিত কৰিবলৈ, নহয়নে ?\nঅনঙ্গ-(ডাঙৰকৈ হাঁহিবলৈ ধৰে –গোটেই পৰ্বত জনজনাই যায়) হাঃ হাঃ হাঃ হাঃ হাঃ হাঃ –তেন্তে লৈ যোৱা, লৈ যোৱা , শেৱালিক লৈ যোৱা । হাঃ হাঃ হাঃ আহা, আহা, আজি মোৰ অতিথি হোৱাহি । কাইলৈ শেৱালিক লৈ যাবা । আহা আহা ।\nসুন্দৰ-ইমান হাঁহি কিয় বন্ধু ?\n(সুন্দৰক বাহুত ধৰি লৈ যায় আৰু আন আন চাওডাং আটাইবোৰ তাৰ পৰা ওলাই যায়গৈ । ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুকে বেঢ়ি লৈ শেৱালিক সাবটি ধৰি এখোজ-দুখোজকৈ আঁতৰি থকা ঠাইৰ পৰা আহে ।)\nশেৱালি-ৰজাৰ ল’ৰাই মোক কুঁৱৰী পাতিলে ৰজাৰ ডাঙৰীয়া সকলে কোঁৱৰক ৰজা ভাঙিব । আৰু মৰোৱাই পেলাব পাৰে বুজিছ ।\nৰুণুক-(চকু টেলেকাকৈ চাই থাকে) হয়নেকি ?\nৰুণুক-তেন্তে তই ইয়াতে থাকিবি । ৰজাৰ ল’ৰাকো কাটিব,তোকো কাটিব গলে । নালাগে যাব , নালাগে যাব ।\nশেৱালি-নেযাওঁ বাৰু,বল এতিয়া ৰাতি হ’ল ।\n(দূৰৰ পৰা ৰূণকৰ মাকে মতা শুনা যায়)\n(আটাইকেইজনী ওলাই যায়)\n(নগা পৰ্বতৰ অনঙ্গ থকা গুহাৰ আগত । দুপৰীয়া । সুন্দৰ কোঁৱৰ গুহাৰ আগৰ শিল এটাত আমন-জিমনকৈ বহি আছে । ওচৰতে মাটিত কিছুমান গছৰ পাত পাৰি লৈ অনঙ্গৰাম আৰু সুদৰ্শন । তিনিওজনে ইজনৰ সৈতে সিজনে কথা-বতৰা নপতাকৈ নিজৰ নিজৰ ভাবতে বিভোল হৈ আছে ।)\nসুদৰ্শন-কিন্তু ইয়াৰ পৰিণাম বৰ ভয়াবহ । তাক তুমি উপলব্ধি কৰিছা নে নাই ক’ব নোৱাৰো । এনেয়ে তোমাৰ আগৰ এটি কামে ডাঙৰীয়াসকলক আৰু ৰাইজক বৰ অসন্তুষ্ট কৰি থৈছে । এই কামে মাত্ৰ সেই উমি উমি জ্বলি থকা জুইকুৰা দপদপকৈ জলাইহে দিব ।\nসুন্দৰ-দিয়ক-দিয়ক । মোৰ ৰাজ্য, মোৰ ৰাজপাট পুৰি ছাৰখাৰ কৰি দিয়ক ।ৰাজ্য, ধন, সিংহাসন যাওক,কেৱল মাত্ৰ মোৰ সংকল্প থাওক ।\nসুদৰ্শন-নহয় নহয় ,তুমি সেই একে কথাকে ক’লে নহ’ব । দেশৰ মুখলৈ চাই, প্ৰজাৰ মুখলৈ চাই তুমি-\nঅনঙ্গ-(বেজাৰকৈ)সুন্দৰ তোমাৰ এনে সংকল্পৰ ফলত আজি তোমাৰ এই বন্ধুৰ(নিজৰ গালৈ আঙুলিয়াই)কি অৱস্থা হল দেখিলানে ? কাঞ্চনমতীয়ে কেনেকৈ আঁচলৰ গাঁথিৰ বিহৰে তোমাৰ দণ্ডাদেশ উপেক্ষা কৰি গ’ল ?\nসুন্দৰ-(সেইবোৰ কথা তল পেলাই হঠাতে) অনঙ্গ, সিদিনা তুমি ইমানকৈ কিয় হাঁহিছিলা ?\nসুন্দৰ-তেন্তে শেৱালিৰে সৈতে মোৰ অবৈধ প্ৰণয় থকা তুমি বিশ্বাস কৰা ?\nসুন্দৰ-তেন্তে তুমি সেই বিষয়ে নিঃসন্দেহ ?\nঅনঙ্গ-সম্পূৰ্ণে । কিন্তু বন্ধু, তোমাৰ এনে সংকল্পই যে আন সকলোকে তোমালোকৰ বিষয়ে এনেবোৰ সন্দেহ আৰু বদ্ধমূল হ’বলৈহে সুবিধা দিব ।\nসুন্দৰ-দিয়ক । সেইকাৰণেই মই শেৱালিক কাৰেঙৰ কুঁৱৰী কৰিব খুজিছো ।\nঅনঙ্গ-ওঁ বুজিছো । তেন্তে তিৰোতা এতিয়াও তোমাৰ হৃদয়ৰ দুৱাৰ ডলিৰ বাহিৰ তেনে ?\nঅনঙ্গ-কিন্তু, তিৰোতা লৈয়েই দেখোন তোমাৰ জীৱনৰ মেলা পাতিলা ?\nসুন্দৰ-পাতিলো যদিও তিৰোতাৰ পৰা মই আঁতৰত । পদুম পাতৰ পানীৰ দৰে তিৰোতা মোৰ জীৱনলৈ আহিলে-গ’লেও মোক তিয়াব নোৱাৰে বন্ধু ।\nসুন্দৰ-অহংকাৰ নহয় বন্ধু । ই মাথো মোৰ জীৱন –বুৰঞ্জীৰ তিৰোতাৰ সংশ্লিষ্ট ঘটনাৱলীৰ পৰ্যবেক্ষণ আৰু বিশ্লেষণৰ মন্তব্যহে ।\nৰুণুক-ৰজাৰ ল’ৰা, শেৱালি আজি তোৰ লগত যাব নহয়, সেই গুণে তাই ভালকৈ মূৰ মেলাইছে । খোপাত ফুল পিন্ধিছে , হাতত ফুল পিন্ধিছে আৰু গালত ৰঙা ফুলৰ গুৰি সানিছে –তাই আহিব হোঁ-তোলৈ এইবোৰ ৰঙা ৰঙা পুল দিছে ।(ৰুণুকে সুন্দৰক কিছুমান ফুল দিয়ে । সুন্দৰে সেই ফুলবোৰ হাতত লয় ) ৰজাৰ লৰা , তই এনেকৈ মন মাৰি কেলৈ থাক ?(অনঙ্গ) মিতা ,বাৰু ৰজাৰ ল’ৰাৰ কিয় বেজাৰ ?\nঅনঙ্গ-হয় আকৌ ।\n(সুন্দৰে মূৰ দুপীয়ায় আৰু ৰঙা ফুল এটা লৈ মোহাৰি থাকে ।)\nজুনুক-ঠুনুক-ওঁ ওঁ নাচিমতো –নাচিমতো (ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুকে গায় আৰু নাচে)\nঅ’ ভৈয়ামৰ সোণামুৱা কিনো কৰ গুণি গাথি\nলেখি লেখি সেউজীয়া পাত।\nগছে মইনা সেউজীয়া,\nপাতে মইনা সেউজীয়া পাত,\nগালতনো দিয় কিয় হাত\nজিকিমিকি দুয়োপাৰি দাঁত ।\nৰুণুক-ৰজাৰ ল’ৰা, এতিয়া তোৰ মন ভাল লাগিছেনে ?\nতেন্তে তহঁতে এতিয়া একো নাখাৱনে ? চাচোন ,বেলিটো মূৰৰ ওপৰ পালেহি নহয় । এইয়া আমি আলু আনিছো,কচু আনিছো । যা- তহঁতে নিজৰাত গা ধুই আহগৈ । আমিও গা ধুই মইনাক লগত লৈ আহিম । তই তেতিয়া বৰ পাবি ,নহয়নে ?\nৰুণুক-আমি এতিয়াই আহিমদেই ।\n(ৰুণুক,জুনুত,ঠুনুক যায়গৈ । বপুৰা সোমাই আহে ।)\nবপুৰা-পিছে ঈশ্বৰসকলে জানো গা নিতিয়াই ? বন্দীয়ে খাবলৈ সকলো যতাই-পিতাই আহিছো নহয় ।\nঅনঙ্গ-বলা ! (আটাইকেইজন উঠি তাৰপৰা ওলাই যায় আৰু বপুৰাই অলপ ইফাল-সিফাল কৰি থাকোতেই এটা গা-ৰখীয়া চাওডাং আহে)\nগা-ৰখীয়া চাওডাং-পিছে বৰা, আজি আমাৰ যোৱা হ’ব নে নহয় ?\nবপুৰা-নহ’ব কিয় ? খাই বৈ,শেৱালি কুঁৱৰীক তহঁতৰ কান্ধত তুলি গায়নে-বায়নে গিজতাঁও কৈ নগৰ হেন্দোল দোপ্ দলদোপ্ লগাই পেলামগৈ নহয় । মই নিজে ঢোল বায় আগে যাম বুজিছ-(হাতেৰে ঢোলত কোব মৰা যেন কৰি) ধিনদাও খিত তাঁও, ধিনদাও খিততাঁও , খিতি খিতি তাঁও , তাঁও তাঁও তাঁও তাঁও,খিতাঘিনা খিতিতাঁও ধিন্দাক ধেই । এইদৰে বাপেকে কেনে শুনিলে ?\nগা-ৰখীয়া চাওডাং-বঢিয়া । বোলো আমাৰ লিগিৰী বড়া মুখ বায়নে নে কোন ?\nবপুৰা-মুখ বায়ন হে, কাষত দুটা, মূৰত এটা , পিঠিত এটা , আগত এটা লৈ যেতিয়া বাই দিম হেঃ । পিছে তাৰ পাছত শেৱালি কুঁৱৰীৰ পাছতে কোন যাব জান ?\nগা-ৰখীয়া চাওডাং-কোন ?\nবপুৰা-যিহে এজনী ছমক ছায়া ।\nগা-ৰখীয়া চাওডাং-তেৰাজনী পিছে কোন বা ?\nগা-ৰখীয়া চাওডাং-পিছে বৰাৰ আগৰজনী ?\nবপুৰা-আগৰজনীক-হেঃ তাইক কাচি কাচি তেল খাৰণি দি দলনিত পোনা মেলিমগৈ । তাই বেঠিয়ে নাজানে এই বপুৰা বৰাই লগা বুলিলে কেইজনী অপেচৰী পাব পাৰে । মেনকাক আনিবলৈ বপুৰাৰ এটি চকুৰ টিপ , উৰ্বশীক এটা সুহুৰি , আৰু তিলোত্তমাক এটি টিলিকিৰ হে “বশ্যক” । হেঃ তাই বেটিয়ে মোক বেয়া দেখিছে-হেঃ মই টঙ কৰি আছো ওৰণিৰ তলেদি দুৱাৰপৰীয়াৰ মাজু পুতেকলৈ মিচিকি হাঁহিটো মাৰি পঠোৱা । বেটি হেঃ তাইক । “তিৰি মিৰি ভাটো কোৱা, এই চাৰি জাতি আসৈ নোপোৱা ।“ এই কথা কেইফাকি যি বাপেকৰ পুতুকে সৰজিলে সিটো তাৰ বাপেকৰ পুতেকেই আৰু ককাকৰো নাতিয়েক । সি পণ্ডিত নহৈ মূৰখ আছিল যদিও বৰ গিয়ানি মূৰখ পুৰষপ্ৰবৰ ।\nগা-ৰখীয়া চাওডাং-পিছে এতিয়ানো কোনজনী অপেচৰী আপোনাৰ দেহাত ওলোমা বাদুলী দি লম্ভিছে ?\nবপুৰা-এতিয়াও পিছে মই ইন্দ্ৰৰ ভাগৰ কেইজনীলৈ চকু দিয়া নাই । দিমনো কেলৈ ?ভাল মানুহৰ ভাল কথা । পিছে এই বোলেনে কিম্ভুত প্ৰকাৰে এজনী নাগেশ্বৰীক হে মোৰ গাটো মেৰপাক খুৱাই ধৰিবলৈ হে সুবিধা কৰি দিছো । এনে কোমল নিমজ নাগপাশজনী ঐ (বৰ কোমল ভাৱ দেখুৱাই ) গাটো তাই চুই দিলে নহয় । (গাত সেইদৰে হাত ফুৰাই থাকোতেই সুন্দৰ তিতা কাপোৰেৰে আহি তাত থিয় হয়হি । সুন্দৰক দেখি বপুৰা উচপ খাই উঠে !) এহ্ গাত কটা চোৰাত পাত লাগিল হবলা । এহ্ এহ্ –(বুলি বেগেৰে ওলাই যায় । চাওডাংটোও সেৱা কৰি ওলাই যায় ।সুন্দৰে হাতৰ গামোচাখন মূৰত দি , মূৰৰ পানী টুকি এখোজ-দুখোজকৈ গুহাৰ মুখৰ পালে যাওঁতে দূৰত কিৰীলি পাৰি হঁহাৰ শব্দ শুনি থমক্ খাই ৰৈ উভতি চাই , আকৌ এখোজ-দুখোজকৈ গৈ গুহাত সোমায়গৈ । এনেতে দূৰত চিঞৰি ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুকে কন্দা শুনা যায় আৰু লগতে “মইনা উটি গ’ল ঔ-মইনা উটি গ’ল” বুলি চিঞৰা শুনা গল । সুন্দৰ গুহাৰ ভিতৰৰ পৰা তিতা কাপোৰেৰেই ভয়ংকৰ উদ্বিগ্ন হৈ-“কোন বা কোন ? কোন উটি গ’ল ?কোন উটি গ’ল ? “বুলি ওলাই চাৰিওফালে চাই যিফালৰ পৰা শব্দ অহা যেন শুনিছিল সেইফালে (বাওঁফালে) বেগেৰে যাব খোজোতেই ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুক নিধাতু খাই, তিতা কাপোৰেৰেই কান্দি হায়ৈ-বিয়ৈ কৰি তাত ওলাইহি আৰু “দেৱে লৈ গ’ল অ’ দেৱে লৈ গ’ল” বুলি কান্দিবলৈ ধৰে । সুন্দৰে সিহঁত অহা ফাললৈ “ক’ত ? ক’ত ? কোন ফালে ?” বুলি যাবলৈ ধৰোতেই আটাইকেইজনীয়ে আঁঠুকাঢ়ি ভৰিত সাবট মাৰি ধৰি “তই নাযাবি অ’ ৰজাৰ ল’ৰা-তোকে দেৱে লৈ যাব-তই নাযাবি “ বুলি বাধা দিয়ে । কিন্তু, সুন্দৰ সিহঁতক হাতেৰে বলেৰে আঁতৰাই নিধাতু খাই লৰি ওলাই যায় । ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুক থিয় হৈ সুন্দৰ যোৱা ফালে মহা আতংকৰে চাই কান্দিবলৈ ধৰে । এনেতে সুদৰ্শন আৰু অনঙ্গৰাম তিতা কাপোৰেৰে তালৈ সোঁফালেদি সোমাই সুন্দৰ যোৱা ফালে লৰি ওলাই যায়গৈ । তাৰ পাছতে সুদৰ্শন আৰু অনঙ্গৰামে মূৰ্ছিত সুন্দৰক দাঙি তালৈ লৈ আহে । সুন্দৰৰ তেনে দেখি ৰুণুক,জুনুক,ঠুনুকে হুৰাও ৰাওকৈ কানদিবলৈ ধৰে । সুদৰ্শনে হাতেৰে হাক দিয়াত সিহঁতে মুখত কাপোৰৰ সোপা দি উচুপিবলৈ ধৰে, আৰু ওচৰলৈ আহি সুন্দৰলৈ বিয়াকুল হৈ চাবলৈ ধৰে । অনঙ্গই সুন্দৰৰ মূৰ কোলত লৈ পানী থপিয়াই শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ ধৰে । সকলোৰে মুখত ভীষণ উদ্বিগ্নতা ! কিছুপৰ শুশ্ৰূষাৰ পাছত সুন্দৰে লাহে লাহে চেতন পায় আৰু মূৰ দাঙিবলৈ চেষ্টা কৰে, কিন্তু সুদৰ্শনে উঠিবলৈ নিদিয়ে । অলপ পানী মুখত দিয়ে ।)\n(কোনেও উত্তৰ নিদিয়ে,সুন্দৰে উঠিবলৈ মূৰ দাঙি কিলাকুটিত ভৰ দি ।)\nতেন্তে পোৱা নাই ,নাই ? তেন্তে শেৱালি সঁচাকৈয়ে উটি গ’ল ? উটি গ’ল ? নিজৰাত উটি গ’ল ? চাকনৈয়াৰ বুকুত মাৰ গল । বন্ধু , বন্ধু , সুদৰ্শন ! অনঙ্গ ! শেৱালি কলৈ গ’ল ??\nবুজা নাছিলো বন্ধু –বুজা নাছিলো । বুজালি-শেৱালি মোক বুজালি ! জীৱনেৰে বুজালি, মৰণেৰে বুজালি-মোৰ জীৱন যজ্ঞত তোৰ জীৱন আহুতি দিলি । তিৰোতাৰ অন্তৰৰ গুপুত সৌন্দৰ্যৰ নিৰ্জন খনি পোহৰাই জ্বলি থকা তিৰোতাৰ হীৰাতো শুভ্ৰ ভালপোৱাৰ সম্ভেদ মোক কৈ গলি । ত্যাগৰ মুকুটৰে উজলি শেৱালি গোসাঁনী মোৰ জীৱন সুদাকৈ, কাৰ আহ্বানত ,সৃষ্টিৰ ইন্দ্ৰজাল ভেদি-কোন ব্ৰহ্মাণ্ডলৈ উফৰি গলি ? বিশ্বজগতৰ সকলো তিৰোতাৰ গালতে কি গৌৰৱৰ সেন্দুৰ সানি গলি ! মোৰ কাৰণে অ’ মোৰ কাৰণে তই হাঁহি মুখে চাকনৈয়াক চুমা খালি ! বন্ধু, এৰি দিয়া মোক এৰি দিয়া । শেৱালিক মই বিচাৰি যাওঁ । পৰ্বতৰ গায় গায়, নিজৰাৰ পাৰে পাৰে –বিচাৰি যাওঁ-শেৱালিক মই বিচাৰি যাওঁ ।\n(উঠিব খোজে,কিন্তু সুদৰ্শন আৰু অনঙ্গই ধৰি ৰাখে )(বৰ উত্তেজিত হৈ ) কি চাই আছা ? কি চাই আছা ? বন্ধু কি চাই আছা ?? শেৱালিক আনি নিদিয়া কিয় ? শেৱালিক বিচাৰি নোযোৱা কিয় ? পৰ্বতৰ নিজৰাৰ পানী সিঁচি , নিজৰাৰ পানী শুকুৱাই শেৱালিক চাকনৈয়াৰ বুকু ফালি মোক আনি নিদিয়া কিয় ?(সংযম হেৰুৱাই) আনি দিয়া, আনি দিয়া, আনি দিয়া, শেৱালিক মোক আনি দিয়া-নিদিয়া কিয় ? (লাহে লাহে মূৰ্ছা যোৱাৰ দৰে হৈ আহে ) উটি গ’ল! উটি গ’ল ! শেৱালি মোৰ উটি গ’ল !!! কোন পানীৰ তলৰ ফটিক কোঠালিলৈ উটি গলিগৈ ? আহ আহ উভতি আহ –তামোলৰ বটাটি লৈ,ফুলৰ কুকিটি লৈ মোৰ পুথিৰ পাতবোৰ সামৰি থবলৈ, মোৰ সোণৰ পালেঙলৈ টোপনিক মাতি আনিবলৈ উভতি আহ । আহ আহ –অ’ শেৱালি আহ । মোৰ সতে কথা পাতহি –গুণ গুণকৈ নাম গাহি-আহ আহ –কথা নাপাতহি কিয় ? নাম নাগাৱহি কিয় ? কথা পাত –হাঁ-হাঁ-(উটি বহি হাত আগবঢ়াই দি সপোনৰ দৰে) অ’ শেৱালি, তই উভতি নাহ কিয় ? কথা নাপাত কিয় ?? নাহাঁহহি কিয় ? ?? কথা ক অ’ সোণৰে শেৱালি , কথা ক অ’ প্ৰাণৰে শেৱালি, কথা-কথা-কথা ক !!!\n(সুন্দৰ ঢলি পৰি যায় )\n(কাৰেঙ) ৰাতি মুকলি খোঁটালি এটাত এখন বৰ পীৰাত বহি সুন্দৰ উদাস হৈ এটা বৰ গাৰুত আঁউজি মৌন হৈ আছিল । পঞ্চমীৰ জোনৰ পোহৰে ঠাইডোখৰ পোহৰ-আন্ধাৰুৱা কৰি থৈছিল । গোটেই দৃশ্যটোত এটা বেজেৰুৱা ৰহণ সনা আছিল । ওচৰতে সুদৰ্শন আৰু অনঙ্গৰাম মাটিত দলিছাত বহি আছিল । আটাইকেইজন যেন কিবা গভীৰ ধ্যান নিমগ্ন । সুদৰ্শনৰ হাতত এখন টোকাৰী । বিমনা হৈ সুদৰ্শনে টোকাৰীত আঙুলি বুলাই আছিল । তাৰ পাছত সুদৰ্শনে লাহে লাহে গীত গাবলৈ ধৰে । সুন্দৰ আৰু অনঙ্গই তন্ময় হৈ গীত শুনি আপোন পাহৰা হৈ যায় । )


এতিয়া কিমান দিনৰ মূৰত ল'ব পাৰিব Covishieldৰ দ্বিতীয় পালি ?– News18 assam\nচৰকাৰে আকৌ Covishieldৰ দুয়োটা পালিৰ মাজত ব্যৱধান সলনি কৰিলে ! এতিয়া কিমান দিনৰ মূৰত ল'ব পাৰিব ভেকচিনৰ দ্বিতীয় পালি ?\nএতিয়া, ২৮ দিনৰ পাছতো, কভিশ্বিল্ডৰ আন এটা পালি প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। অৱশ্যে, কোভেক্সিনৰ (Covaxin) বাবে দুটা পালিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য এতিয়াও ২৮ দিন হৈ আছে ।\nকেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে (Mohfw) আকৌ এবাৰ কভিশ্বিল্ডৰ (covishield) প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পালিৰ মাজৰ ব্যৱধান হ্ৰাস কৰিছে। দ্বিতীয় পালিৰ ব্যৱধান দুবাৰ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল, কিন্তু এইবাৰ ব্যৱধান হ্ৰাস কৰা হৈছে। এইটো কেৱল তেওঁলোকৰ বাবে যি বিদেশ ভ্ৰমণলৈ গৈ আছে। নতুন নিৰ্দেশনাৰ পিছত কিছুমান শ্ৰেণীৰ বাবে ৮৪ দিন অপেক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। এতিয়া, ২৮ দিনৰ পাছতো, কভিশ্বিল্ডৰ আন এটা পালি প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। অৱশ্যে, কোভেক্সিনৰ (Covaxin) বাবে দুটা পালিৰ মাজৰ পাৰ্থক্য এতিয়াও ২৮ দিন হৈ আছে । ইয়াত কোনো পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই।\nএইটো তৃতীয়বাৰৰ বাবে যে কভিশ্বিল্ডৰ দুয়োটা পালিৰ ব্যৱধান সলনি কৰা হৈছে। ১৬ জানুৱাৰীত আৰম্ভ হোৱা টিকাকৰণৰ ব্যৱধান আছিল ২৮ ৰ পৰা ৪২ দিন আগতে। তাৰ পিছত, ২২ মাৰ্চত, ব্যৱধানটো ৬-৮ সপ্তাহলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৩ মে'ত ১২-১৬ সপ্তাহৰ ব্যৱধান আছিল।\nনতুন নিৰ্দেশনাত কি কোৱা হৈছে?\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ নতুন নিৰ্দেশনা তেওঁলোকৰ বাবে যিসকলে কোভিশ্বিল্ডৰ প্ৰথম পালি লাভ কৰিছে আৰু বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিব লগা হৈছে। এইটো বিদেশ ভ্ৰমণ অধ্যয়ন, নিযুক্তি আৰু অলিম্পিক দলৰ বাবে হ'ব পাৰে। এনে লোকসকলে কভিশ্বিল্ডৰ দ্বিতীয় পালিৰ বাবে ৮৪ দিন অপেক্ষা কৰিব নালাগিব। তাৰ আগতে তেওঁক আন এটা পালিও প্ৰদান কৰিব পাৰি।\nইয়াৰ পূৰ্বে, পঞ্জাৱৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী বলবীৰ সিং সিদ্ধুৱে মঙলবাৰে কৈছিল যে যিসকলে বিশেষ কাৰণত বিদেশলৈ যাব লাগিব তেওঁলোকক কভিশ্বিল্ডৰ প্ৰথম পালিৰ ২৮ দিনৰ ব্যৱধানৰ পিছত দ্বিতীয়টো পালি দিয়া হ'ব। সিদ্ধুৱে কৈছিল যে জিলা প্ৰশাসনৰ দ্বাৰা মনোনীত যোগ্য কৰ্তৃপক্ষই ৮৪ দিনৰ নিৰ্ধাৰিত ব্যৱধানৰ আগতে দ্বিতীয় পালিটো দিয়াৰ অনুমতি দিয়াৰ আগতে তদন্ত কৰিব।\nFirst published: June 11, 2021, 10:50 IST\nCovid vaccineCovishieldIndia Covid 19Sanjeevani


চোৰাংচোৱাৰ বিফলতা আৰু সামাজিক বিভেদেই ভাৰতক অসুৰক্ষিত কৰিছে সন্ত্ৰাসবাদৰ পৰা\nআজিৰ পৰা ২০ বছৰৰ আগতে অৰ্থাৎ ২০০১ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰ দিনটোতে হৈছিল সংসদত ভয়ংকৰ আক্ৰমণ। কাৰ্গিল যুদ্ধৰ দুবছৰ পিছত এই আক্ৰমণ সংঘটিত হৈছিল।ইয়াৰ পাছত মুম্বাইত হাহাকাৰ সৃষ্টি কৰা ১০ জন সন্ত্ৰাসবাদীৰ ট্ৰেন্স-অছিনেটিক "যাত্ৰা"ৰ প্ৰশিক্ষণৰ লগতে বিত্ত আৰু পৰিকল্পনা কৰিব পাৰে বুলি এলইটিয়ে কাৰ্গিল পৰ্যালোচনা সমিতিৰ প্ৰতিবেদনৰ পিছত চোৰাংচোৱা গোটবোৰৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ ওপৰত এক দুখজনক সাক্ষ্য দিছিল।\nইয়াৰ ৭ বছৰৰ পিছত মুম্বাইত হাহাকাৰ সৃষ্টি কৰা ১০ জন সন্ত্ৰাসবাদীৰ ট্ৰেন্স-অছিনেটিক "যাত্ৰা"ৰ প্ৰশিক্ষণৰ লগতে বিত্ত আৰু পৰিকল্পনা কৰিব পাৰে বুলি এল.ই.টি-য়ে কাৰ্গিল পৰ্যালোচনা সমিতিৰ প্ৰতিবেদনৰ পিছত চোৰাংচোৱা গোটবোৰৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ ওপৰত এক দুখজনক সাক্ষ্য দিছিল। অৱশ্যে তেতিয়াৰ পৰা কেইবাটাও চোৰাংচোৱা সফলতাৰ খবৰো পোৱা গৈছে । কিন্তু ২০১৯ ৰ পুলৱামা আক্ৰমণ, য'ত ৪০ জন চিআৰপিএফ জোৱানৰ মৃত্যু হৈছিল , যোৱা বছৰ লাডাখত চীনা অনুপ্ৰৱেশ আৰু চলিত বৰ্ষৰ জুন মাহত জম্মুৰ বায়ু সেনা কেন্দ্ৰত ড্ৰোন আক্ৰমণৰ বিষয়ে তথ্য লাভ কৰিবলৈ সফল নহ'ল চোৰাংচোৱা । এই ক্ষেত্ৰত আমাৰ এতিয়াও বহু মাইল আগবাঢ়িবলৈ বাকী আছে। এই সময়ত অন্য বহুতো চোৰাংচোৱা সংস্থা যেনে :- IB, RA&W, NTRO, DIA, NIA, State Liaison Unit ইত্যাদিক আদৰ্শ হিচাপে লোৱাটো বা অনুকৰণ কৰাটো প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে । আৰু হাতত লোৱা চোৰাংচোৱা যন্ত্ৰৰ পৰ্যালোচনা কৰিব লাগে , পুনৰীক্ষণ কৰিব লাগে ।\nবুদ্ধিমত্তা ১০০ শতাংশই সফল হ'ব নোৱাৰে । কিন্তু এইয়া বাৰে বাৰে বিফলতাৰ অজুহাতো হ'ব নোৱাৰে । আমি এনে প্ৰতিশোধৰ বাবে সাজু থাকিব লাগিব । কিয়নো বৰ্তমানৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ বাবে প্ৰত্যাশা আকাশচুম্বী হৈ পৰিছে।এনেক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যোৱাৰ পথ কি?\nপ্ৰথমতে, ৰাজনৈতিক বাক্যবাণৰ দ্বিপক্ষীয় টোনিং অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। "এজন জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে এবাৰ একো নক'লে" বুলি প্ৰবাদটোত যথেষ্ট যোগ্যতা আছে। পুঁজি আৱণ্টন, প্ৰশিক্ষণ আৰু কাৰ্যৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ (আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক) কৰিব লাগে ।ইজৰাইলৰ পৰা শিকিব লাগে যে কেনেদৰে সন্ত্ৰাসবাদ বিৰোধী স্থিতি ৰখাৰ বাবে এক শক্তিশালী চোৰাংচোৱাই সংগ্ৰহ কৰা প্ৰণালী আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে।\nদ্বিতীয়তে, সংসদ আক্ৰমণৰ পিছত আৰম্ভ কৰা অপাৰেচন পৰাক্ৰমৰ দৰে অৰ্ধ-হৃদয় পদক্ষেপ, যি আমাৰ এক নিযুত শক্তিশালী সশস্ত্ৰ বাহিনীক ১০ মাহৰ বাবে একত্ৰিত কৰিছিল সেইয়া এৰাই চলিব লাগিব। সামৰিক পদক্ষেপে সমৰ্থন কৰিব পৰা কোনো স্পষ্ট ৰাজনৈতিক অন্তিম অৱস্থা নাছিল। যুদ্ধলৈ নোযোৱাকৈ, ভাৰতে ১,৮৭৪ জন সেনা জোৱান হেৰুৱাইছিল লগতে সঁজুলিৰ ক্ষয়-ক্ষতি আৰু লজিষ্টিক দোকান ব্যৱহাৰৰ বাবে কোটি কোটি লোক হেৰুৱাইছিল।\nসামৰিক সক্ৰিয়কৰণে অতুলনীয় কাৰ্যকলাপ প্ৰতিহত কৰিছিল নেকি? সঁচা উত্তৰটো হ'ল যে পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে এটা সৰু ম্যাদৰ অসমতাপূৰ্ণ আধিপত্য অৰ্জন কৰা হৈছিল। অৱশ্যে অতি শীঘ্ৰেই স্থিতি পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। বিশ্বাসযোগ্য আৰু বহনক্ষম কঠিন শক্তি ক্ষমতাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত এক স্পষ্ট ৰাজনৈতিক ৰণনীতি নাথাকিলে এইবোৰ অব্যাহত থাকিব, আৰু চলি থাকিব।\nশেষত, সংসদৰ আক্ৰমণে আমাৰ ৰাজনীতিৰ ভিতৰৰ এক বিবাদৰ বিষয়েও আঙুলিয়াই দিয়ে যাক বিৰোধীয়ে আমাৰ অসুবিধাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। আনকি চৰকাৰে শাৰীৰিক সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰাৰ বাবে পদক্ষেপ লোৱাৰ সময়তো, ই এনে কাৰ্যকলাপক উৎসাহিত কৰা সামাজিক পৰিৱেশৰ প্ৰতিও দৃষ্টি দিব লাগে। সাগৰত মাছ সাঁতুৰি আছে", মাছ হৈছে গেৰিলা আৰু সাগৰ হৈছে মানুহ। সেয়েহে, মাছ (গেৰিলা)ক হত্যা কৰাৰ দৰে, সন্ত্ৰাসবাদৰ বিৰুদ্ধে যুঁজদিবলৈ সাগৰখন নিষ্কাশন কৰা প্ৰয়োজন, সামাজিক বিভেদৰ পৰা লাভান্বিত হোৱাৰ বিৰোধীৰ নীতিক এনে এক পৰিৱেশ ৰখাৰ দ্বাৰা বিফল কৰা প্ৰয়োজন যি তেওঁলোকৰ জঘন্য অভিপ্ৰায়ক অস্বীকাৰ কৰে। ই আমাক সন্ত্ৰাসবাদৰ বিপদৰ সন্মুখীন হ'বলৈ এক শান্ত আৰু দৃঢ় দ্বিপক্ষীয় দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰথম পৰামৰ্শলৈ ঘূৰাই আনিছে। ২০ বছৰ আগতে আজিৰ দিনটোতে সংসদ আক্ৰমণত মৃত্যু হোৱা ১০ জন ভাৰতীয়ক আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ পুষ্পস্তৱক অৰ্পণ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে এয়া হ'ব আটাইতকৈ ডাঙৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি।


Luk 12 | AsmULB | STEP | এনেতে অসংখ্য লোক গোট খোৱাত, লোক সকলৰ মাজত গচকা-গচকি হ’ল৷ তেতিয়া যীচুৱে প্ৰথমে তেওঁৰ শিষ্য সকলক কবলৈ ধৰিলে, “যি কপট, সেই ফৰীচী সকলৰ খমিৰলৈ সাৱধান হবা।”\n1এনেতে অসংখ্য লোক গোট খোৱাত, লোক সকলৰ মাজত গচকা-গচকি হ’ল৷ তেতিয়া যীচুৱে প্ৰথমে তেওঁৰ শিষ্য সকলক কবলৈ ধৰিলে, “যি কপট, সেই ফৰীচী সকলৰ খমিৰলৈ সাৱধান হবা।”\n2কিন্তু যি প্ৰকাশিত নহব এনে কোনো ঢাকি থোৱা বস্তু নাই আৰু যি জানিব পৰা নহব, এনে লুকুৱা বস্তু নাই। 3এতেকে তোমালোকে আন্ধাৰত যি যি কথা কলা, সেইবোৰ পোহৰত শুনা যাব আৰু ভিতৰৰ কোঠালিত তোমালোকে কাণে কাণে যি কথা কৈছা, সেয়া ঘৰৰ ওপৰৰ পৰা ঘোষণা কৰা হব।\n4হে মোৰ বন্ধু সকল, মই তোমালোকক কওঁ, যি সকলে শৰীৰক বধ কৰে আৰু তাৰ পাছত একো কৰিব নোৱাৰে, তেওঁলোকলৈ ভয় নকৰিবা। ▼\n▼12:4 যিচ ৫১:৭-১৩ ; যিৰি ১:৮ ; মথি ১০:২৮\n5কিন্তু কোন জনক ভয় কৰিব লাগে সেই বিষয়ে মই তোমালোকক জনাওঁ৷ ভয় সেই জনক কৰিবা, যি জনৰ বধ কৰাৰ পাছত নৰকতো পেলাবৰ ক্ষমতা আছে৷ হয়, মই তোমালোকক কওঁ; তেওঁলৈকে ভয় কৰা।\n6পাঁচোটা ঘৰ-চিৰিকা দুই পইচালৈ বিক্ৰি নকৰে নে? তথাপি সেইবোৰৰ এটাকো ঈশ্বৰৰ আগত পাহৰা নাযায়। 7কিন্তু তোমালোকৰ মূৰৰ সকলো চুলিও গণনা কৰা হৈছে। ভয় নকৰিবা; কিয়নো তোমালোক অনেক ঘৰ-চিৰিকাতকৈ বহুমূলীয়া।\n8মই তোমালোকক পুনৰ কওঁ, মানুহবোৰৰ আগত যি জনে মোক স্বীকাৰ কৰে, মানুহৰ পুত্ৰয়ো ঈশ্বৰৰ দূতবোৰৰ আগত তেওঁক স্বীকাৰ কৰিব। 9কিন্তু মানুহবোৰৰ আগত যি জনে মোক অস্বীকাৰ কৰে,ঈশ্বৰৰ দূতবোৰৰ আগত তেওঁকো অস্বীকাৰ কৰা হব। 10যি কোনোৱে মানুহৰ পুত্ৰৰ অহিতে কথা কয়, তেওঁক ক্ষমা কৰা হব। কিন্তু পবিত্ৰ আত্মাৰ অহিতে নিন্দা কৰা জনক ক্ষমা কৰা নহব।\n11যেতিয়া তেওঁলোকে নাম-ঘৰবোৰত আৰু আধিপত্য আৰু ক্ষমতা পোৱা সকলৰ সন্মুখত তোমালোকক হাজিৰ কৰাব, তেতিয়া কেনেকৈ কি উত্তৰ দিব লাগে বা কি কথা কব লাগে, সেই বিষয়ে চিন্তা নকৰিবা৷ 12কিয়নো যি যি কথা সেই সময়ত কবলগীয়া হব, সেয়া পবিত্ৰ আত্মাই সেই মু্‌হুর্ত্ততেই তোমালোকক শিকাই দিব।”\n13তাৰ পাছত লোক সকলৰ মাজৰ পৰা এজনে তেওঁক কলে, “হে গুৰু, পৈতৃক সম্পত্তি মোৰ সৈতে ভাগ কৰিবলৈ, মোৰ ককাইক আজ্ঞা দিয়ক।” 14কিন্তু যীচুৱে তেওঁক কলে, “হে ভাই, মোক কোনে তোমালোকৰ ওপৰত বিচাৰক বা ভাগ কৰোতা পাতিলে?” 15তেওঁ তেওঁলোকক পুনৰ কলে, “সকলো লোভৰ পৰা নিজকে দুৰত ৰাখি সাৱধানে থাকিবা; কিয়নো উপচি পৰিলেও মানুহৰ জীৱন তেওঁৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত নির্ভৰ নহয়।”\n16পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক এটা দৃষ্টান্ত দি কলে, “এজন ধনী মানুহৰ মাটিত বহু শষ্য উৎপন্ন হৈছিল । 17তাতে তেওঁ মনতে ভাবি কলে, ‘মোৰ শষ্য সামৰিবলৈ ঠাই নাই; মই এতিয়া কি কৰিম?’ 18পাছত তেওঁ নিজকে কলে, “মই ইয়াকে কৰিম যে, আগৰ ভড়ালবোৰ ভাঙিম আৰু এটা ডাঙৰ ভড়াল সাজিম৷ সেই ভৰালত মোৰ সকলো শষ্য আৰু ভাল বস্তু সামৰি থম। 19তাৰ পাছত মই মোৰ প্ৰাণক কম, “হে প্ৰাণ, অনেক বছৰলৈ তোমাৰ বহুত ভাল বস্তু সাঁচি থোৱা হৈছে৷ জিৰাই-সতাই থাকা আৰু ভোজন পান কৰি আনন্দ কৰা।”\n▼ 12:20 যাক ৪:১৩-১৬\nকিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁক কলে, “হে নির্ব্বোধ লোক, আজি ৰাতি তোমাৰ প্ৰাণ নিয়া হব৷ ▼\n▼12:20 ইয় ২৭:৮ ; গীত ৫২:৭\nতাতে যিবোৰ বস্তু যুগুত কৰি থলা, সেইবোৰ কাৰ হব? 21ঠিক এইদৰে যি জনে ঈশ্বৰলৈ ধনৱান নহয়, কেৱল নিজলৈ ধন সাঁচি থয়, ▼\n▼12:21 মথি ৬:২০ ; ১তীম ৬:১৭-১৯ ; যাক ২:৫\nতেওঁ তেনেকুৱা লোক।”\n22পাছত যীচুৱে তেওঁৰ শিষ্য সকলক কলে, “সেই বাবে মই তোমালোকক কওঁ, তোমালোকে কি খাম বুলি প্ৰাণৰ কাৰণে আৰু কি পিন্ধিম বুলি শৰীৰৰ কাৰণে চিন্তা নকৰিবা। 23কিয়নো আহাৰতকৈ প্ৰাণ আৰু বস্ত্ৰতকৈ শৰীৰ শ্ৰেষ্ঠ।\n24“ঢোঁৰা কাউৰীবোৰলৈ চোৱা, সিহতে নবয় বা নাদায়; সিহতৰ ভৰাল বা মেৰ নাই; তথাপি ঈশ্বৰে সিহঁতক আহাৰ দিয়ে। তোমালোক চৰাইতকৈ কিমান বহুমূলীয়া! 25আৰু তোমালোকৰ মাজত কোনে চিন্তা কৰি নিজৰ আয়ুস এহাতকে বঢ়াব পাৰে? 26এতেকে তোমালোকে যদি আটাইতকৈ সৰুটোৱে কৰিব নোৱাৰা তেন্তে আনবোৰ বিষয় কিয় চিন্তা কৰা?\n27পথাৰৰ কনাৰি ফুল কেনেকৈ বাঢ়ে, সেই বিষয়ে চিন্তা কৰি চোৱা; সেইবোৰে শ্ৰম নকৰে আৰু সূতাও নাকাটে৷ মই তোমালোকক কওঁ, চলোমন তেওঁৰ সকলো ঐশ্বর্য্যৰে সৈতেও সেইবোৰৰ এটাৰ নিচিনাও বিভূষিত নাছিল। 28কিন্তু পথাৰত থকা যি বন আজি আছে কাইলৈ জুই শালত পেলোৱা হব, তাকো যদি ঈশ্বৰে এইদৰে ভূষিত কৰে, তেন্তে হে অল্পবিশ্বাসী সকল, তোমালোকক তাতকৈয়ো কিমান বেছি ভূষিত কৰিব!\n29তোমালোকে কি খাবা, কি পান কৰিবা এইবোৰ তোমালোকে নিবিচাৰিবা আৰু অস্থিৰ নহবা। 30কিয়নো জগতৰ সকলো জাতিয়ে এইবোৰ বিচাৰে; আৰু এইবোৰ তোমালোকৰো প্ৰয়োজন আছে বুলি তোমাৰ পিতৃয়ে জানে।\n31কিন্তু তোমালোকে তেওঁৰ ৰাজ্য বিচাৰা; তাতে এইবোৰ তোমালোকক দিয়া হব। ▼\n▼12:31 গীত ৩৪:১০ ; ৰো ৮:৩১,৩২ ; ফিলি ৪:১৯\n32হে তাকৰ জাকটি, ভয় নকৰিবা, কিয়নো তোমালোকক ৰাজ্য দিবলৈ, তোমালোকৰ পিতৃ প্ৰসন্ন হৈছে।\n33তোমালোকৰ যি যি সম্পত্তি আছে, সেইবোৰ বিক্ৰী কৰি দৰিদ্ৰ সকলক দান কৰা আৰু যি ঠাইত চোৰ নাযায়, পোকেও নষ্ট নকৰে; এনে স্ৱর্গত নিজৰ কাৰণে পুৰণি হৈ নোযোৱা মোনা যুগুত কৰি অক্ষয় ধন সাঁচি থোৱা৷ 34কিয়নো য’তে তোমালোকৰ ধন, ত’তে তোমালোকৰ মনো হব।\nপৰ দি থকা\n35তোমালোকে কঁকাল বান্ধা আৰু ▼\n▼12:35 ইফি ৬:১৪ ;১ পি ১:১৩\nতোমালোকৰ চাকি জ্বলি থাকক, 36আৰু বিয়াৰ পৰা আহি দুৱাৰত টুকুৰিয়ালেই দুৱাৰ মেলি দিবলৈ নিজ নিজ প্ৰভুলৈ বাট চাই থকা মানুহবোৰৰ নিচিনা তোমালোকো হোৱা৷ ▼\n▼12:36 মথি ২৪:৩৬-৫১\n37প্ৰভু অহাৰ পাছত যি দাস সকলক তেওঁ পৰ দি থকা দেখে, তেওঁলোক ধন্য৷ মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, তেওঁ নিজৰ কঁকাল বান্ধি, তেওঁলোকক ভোজনত বহুৱাই, নিজেই তেওঁলোকক সেই আহাৰ বাঢ়ি দিব। 38তেওঁ দ্বিতীয় বা তৃতীয় পৰতো যদি আহি তেওঁলোকক সেইদৰেই দেখে তেন্তে তেওঁলোক ধন্য।\n39কোন সময়ত চোৰ ▼\n▼12:39 ১ থি ৫:২-৮ : ২ পি ৩:১০-১২ : প্ৰ ৩:৩ ; ১৬:১৫\nআহিব, সেই বিষয়ে ঘৰৰ গৰাকীয়ে জনা হলে, পৰ দি থাকি সিন্ধি দিবলৈ নিজৰ ঘৰ এৰি নিদিলেহেতেন; ইয়াক তোমালোকে জানা। 40তোমালোকো যুগুত হৈ থাকা; কিয়নো যি ক্ষণত তোমালোকে নাভাবা, সেই ক্ষণতে মানুহৰ পুত্ৰ আহিব।”\n41তেতিয়া পিতৰে কলে, “হে প্ৰভু, এই দৃষ্টান্ত অকল আমাৰ বাবে কলে নে, নাইবা সকলোকে কৈছে?” 42তাতে প্ৰভুৱে কলে, “নিজৰ ভৃত্য সকলক উচিত সময়ত নিৰূপিত আহাৰ দিবলৈ, প্ৰভুৱে সিহঁতৰ ওপৰত যাক গৰাকী পাতিব এনে বিশ্বাসী আৰু বুদ্ধিমান ঘৰগিৰী কোন? 43প্ৰভু অহা সময়ত যাক এনে কৰা দেখে সেই দাস ধন্য। 44মই তোমালোকক সচাঁকৈ কওঁ, তেওঁ নিজৰ সর্ব্বস্বৰ ওপৰত তাক ঘৰগিৰী পাতিব।\n45কিন্তু সেই দাস জনে যদি নিজৰ মনতে কয়, “মোৰ প্ৰভু অহাত পলম আছে,” আৰু এনেদৰে আন বন্দী বেটিক যদি কোবাবলৈ ধৰে, আৰু ভোজন পান কৰি তেওঁ মতলীয়া হয় । 46তেন্তে যি দিন আৰু সময়ৰ কথা তেওঁ অলপো চিন্তা নকৰে, সেই দিন আৰু সময়তে তেওঁৰ প্ৰভু আহি হাজিৰ হব৷ তাতে প্ৰভুৱে তেওঁক কাতি টুকুৰা টুকুৰ কৰিব আৰু অবিশ্বাসী সকলৰ কাৰণে যি ঠাই যুগুত কৰা হৈছে, তেওঁৰ স্থান তাতেই হব৷\n47যি দাসে তাৰ প্ৰভুৰ ইচ্ছা জানিও যুগুত হৈ নাথাকে আৰু তেওঁৰ ইচ্ছাৰ দৰে নকৰে, সেই দাসে ভালেমান কোব খাব। 48কিন্তু যি জনে নাজানি ▼\n▼12:48 লে ৫:১৭ ; ১ তী ১:১৩\nকোবৰ যোগ্য কর্ম কৰে সি তাকৰ কোব খাব৷ যি জনক অধিক দিয়া হৈছিল, তেওঁৰ পৰা অধিক বিচৰা হব; লোক সকলে যি জনক সৰহকৈ গোটাই দিলে, তেওঁৰ পৰা অধিককৈ খুজিব।\n49মই পৃথিবীত জুই পেলাবলৈ আহিলো আৰু অহ! যদি এই আশা পূর্ণ হৈ আগতেই প্ৰজ্বলিত হলহেতেন। 50কিন্তু মই এটা বাপ্তিস্মৰে বাপ্তাইজিত হব লাগে, ▼\n▼12:50 মথি ২০:২২ ; মার্ক ১০:৩৮\nআৰু সেয়া সম্পন্ন নোহোৱালৈ মই বহুত কষ্ট পাই আছো!\n51মই পৃথিবীত শান্তি দিবলৈ আহিছো বুলি ভাবিছা নে? মই তোমালোকক কওঁ- তেনে নহয়, কিন্তু বিভেদহে দিবলৈ আহিলো। 52এতিয়াৰ পৰা ঘৰৰ পাঁচ জন ভিন ভিন হৈ, দুজনৰ বিপক্ষে তিনি জন , তিনি জনৰ বিপক্ষে দুজনহে হব। 53পুতেকৰ বিপক্ষে বাপেক; বাপেকৰ বিপক্ষে পুতেক; জীয়েকৰ বিপক্ষে মাক, মাকৰ বিপক্ষে জীয়েক; বোৱাৰীৰ বিপক্ষে শাহুৱেক, শাহুৱেকৰ বিপক্ষে বোৱাৰী ভিন ভিন হৈ যাব।”\n54ইয়াৰ পাছত যীচুৱে লোক সকলৰ ফালে চাই কলে, “পশ্চিম দিশত ডাৱৰ এচটা উঠা দেখিলেই, আপোনালোকে কয় “বৰষুণ আহিব” আৰু পাছত সেইদৰে হয়। 55দক্ষিণ ফালৰ বতাহ বুলিলে কয় ‘বৰ জহ হব’; পাছত সেই জনো সেইদৰে ঘটে। 56হে কপটীয়া সকল, আপোনালোকে পৃথিবীৰ আৰু আকাশৰ ৰূপ নির্ণয় কৰিব জানে; কিন্তু এই কালৰ বিষয়ে কিয় আপোনালোকে নির্ণয় কৰিব নাজানে?\n57নিজৰ বিষয়ে যথার্থ বিচাৰ কি কাৰণত কৰিব নোৱাৰে? 58কিয়নো আপোনাৰ গুচৰিয়াৰ সৈতে আপুনি যেতিয়া বিচাৰকৰ ওচৰলৈ যায়, তেতিয়া বাটতেই তেওঁৰ পৰা মুক্ত হবলৈ চেষ্টা কৰে যাতে তেওঁ আপোনাক বিচাৰকর্তাৰ সন্মুখলৈ বলেৰে টানি নিনিয়ে আৰু বিচাৰকর্তাই দাৰোগাৰ হাতত শোধাই নিদিয়ে; তেতিয়া দাৰোগায়ো বন্দীশালত সোমাই থব নোৱাৰিব। মই আপোনালোকক কওঁ, শেষ পইচাটোও পৰিশোধ নকৰালৈকে কোনো প্ৰকাৰে আপুনি কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হব নোৱাৰিব৷”


APDCL ৱেবছাইটত ম'বাইল নম্বৰ কেনেদৰে আপডেট কৰিব? - News in Assam- Career News in India\nAPDCL ৱেবছাইটত ম’বাইল নম্বৰ কেনেদৰে আপডেট কৰিব?\nin Assamese News, নিয়োগ বাতৰি\nAPDCL ম’বাইল নম্বৰ আপডেট\nঅসম পাৱাৰ ডিষ্ট্ৰিবিউচন কোম্পানী লিমিটেডে (এপিডিচিএল) ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলক ইয়াৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটত তেওঁলোকৰ মোবাইল নম্বৰ সহ তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত বিৱৰণ আপডেট কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাই এক জাননী প্ৰকাশ কৰিছে যাতে উন্নত উপায়েৰে সেৱা আগবঢ়াব পাৰে।যিসকল গ্ৰাহকে এপিডিচিএল পৰ্টেলত তেওঁলোকৰ মোবাইল ফোন নম্বৰ পঞ্জীয়ন কৰাত ব্যৰ্থ হয়, আৰু 15 জুলাই, 2021-ৰ ভিতৰত তেওঁলোকৰ প্ৰাসঙ্গিক বিৱৰণ প্ৰদান নকৰে, তেওঁলোকক অস্থায়ীভাৱে বিদ্যুৎ সংযোগৰ পৰা নিষিদ্ধ কৰা হ’ব পাৰে।\nএই প্ৰবন্ধটোত, আমি এপিডিচিএল অফিচিয়েল ৱেবছাইটত আপোনাৰ ব্যক্তিগত বিৱৰণ কেনেদৰে আপডেট কৰিব লাগে আলোচনা কৰিম।\nএপিডিচিএল অনলাইন ডাটা আপডেট\nAPDCL অধিসূচনা অনুসৰি সকলো গ্ৰাহকে তেওঁলোকৰ নিম্নলিখিত ব্যক্তিগত বিৱৰণ আপডেট কৰিব লাগিব:\n2. উপভোক্তা নম্বৰ\n3. ম’বাইল নম্বৰ।\n4. আধাৰ নং (যদি উপলব্ধ হয়)\n5. ইমেইল আইডি (যদি উপলব্ধ)\nগ্ৰাহকসকলে ওপৰোক্ত বিৱৰণবোৰ অনলাইন বা অফলাইনআপডেট কৰিব পাৰে।\nপদক্ষেপ 1: এপিডিচিএল অফিচিয়েল ৱেবছাইট ব্যৱহাৰ কৰা।\nপদক্ষেপ 2: সংশ্লিষ্ট বৈদ্যুতিক উপ-বিভাগ কাৰ্যালয়লৈ গৈ।\nAPDCL ম’বাইল নম্বৰ আপডেট অনলাইন\nAPDCLৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটলৈ গৈ ম’বাইল নম্বৰ আপডেট কৰাৰ মৌলিক পদক্ষেপসমূহ ইয়াত দিয়া হৈছে।\nপদক্ষেপ 1: এপিডিচিএল ৱেবছাইট www.apdcl.org চাওক\nপদক্ষেপ 2: ‘ম’বাইল নম্বৰ আপডেট ‘ টেবত ক্লিক কৰক। এটা নতুন পৃষ্ঠা খোলা হ’ব।\nপদক্ষেপ 3: আপোনাৰ “উপভোক্তা নম্বৰ” প্ৰবিষ্ট কৰক আৰু “কাড়” বুটামত ক্লিক কৰক, এটা নতুন পৃষ্ঠা খোলা হ’ব।\nপদক্ষেপ 4: এতিয়া সকলো বিৱৰণ প্ৰবিষ্ট কৰক: ম’বাইল নম্বৰ , জীৱিকা , ইমেইল আইডি আৰু আধাৰ নং\nপদক্ষেপ 5: পদক্ষেপ 3-ৰ শেষত, “দাখিল কৰক” বুটামত ক্লিক কৰক। আপোনাৰ ম’বাইল ফোনলৈ এটা ‘ওটিপি’ প্ৰেৰণ কৰা হ’ব।\nপদক্ষেপ 6: ‘ওটিপি’ সঠিক স্থানত ৰাখক আৰু ‘ভেৰিফাই’ ক্লিক কৰক।\nআপোনাৰ সকলো ডাটা সফলতাৰে আপডেট কৰা হৈছে।\nAPDCL ম’বাইল নম্বৰ আপডেট অফলাইন\nঅফলাইন মোডৰ জৰিয়তে ম’বাইল নম্বৰ আপডেট কৰিবলৈ গ্ৰাহকসকলে সংশ্লিষ্ট বৈদ্যুতিক উপ-বিভাগকাৰ্যালয়লৈ যাব লাগিব আৰু নিম্নলিখিত সকলো ডাটা লিখনি এখন কাকতত দাখিল কৰিব লাগিব।\nAPDCL ম’বাইল নম্বৰ আপডেটৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ৱেব-লিংকসমূহ\nAPDCL ম’বাইল নম্বৰ আপডেট : ইয়াত ক্লিক কৰক\nঅফিচিয়েল অধিসূচনা : ইয়াত ক্লিক কৰক\nঅফিচিয়েল ৱেবছাইট : ইয়াত ক্লিক কৰক\nAHSEC HS চূড়ান্ত ফলাফল 2021 – মূল্যাঙ্কন সূত্ৰ পৰীক্ষা কৰক