গ্ৰন্থ আলোচনাঃ ‘দ্য ৰে’ড ৰিভাৰ এণ্ড দ্য ব্লু হিল’: ঐতিহ্যময় অসম, সমকালৰ অসম সন্দর্ভত হেম বৰুৱাৰ পর্যবেক্ষণ :: কুমাৰ নৱজ্যোতি - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome BOOK book review BOOK-DISCUSSION Kumar_Navajyoti কুমাৰ নৱজ্যোতি গ্ৰন্থ আলোচনা গ্ৰন্থ আলোচনাঃ ‘দ্য ৰে’ড ৰিভাৰ এণ্ড দ্য ব্লু হিল’: ঐতিহ্যময় অসম, সমকালৰ অসম সন্দর্ভত হেম বৰুৱাৰ পর্যবেক্ষণ :: কুমাৰ নৱজ্যোতি\nগ্ৰন্থ আলোচনাঃ ‘দ্য ৰে’ড ৰিভাৰ এণ্ড দ্য ব্লু হিল’: ঐতিহ্যময় অসম, সমকালৰ অসম সন্দর্ভত হেম বৰুৱাৰ পর্যবেক্ষণ :: কুমাৰ নৱজ্যোতি\nxukhdukh.com July 21, 2021 BOOK, book review, BOOK-DISCUSSION, Kumar_Navajyoti, কুমাৰ নৱজ্যোতি, গ্ৰন্থ আলোচনা,\n‘দ্য ৰে’ড ৰিভাৰ এণ্ড দ্য ব্লু হিল’: ঐতিহ্যময় অসম, সমকালৰ অসম সন্দর্ভত হেম বৰুৱাৰ পর্যবেক্ষণ\n১৯৫৪ চনত প্রথম প্রকাশিত প্রথিতযশা সাহিত্যিক, সুবক্তা, তার্কিক তথা সফল সাংসদ আৰু জননেতা হেম বৰুৱাৰ ‘The Red River & The Blue Hill’ গ্রন্থখন সমকালৰ অসম অর্থাৎ আমি ‘বৰ অসম’ বুলি কোৱা তাহানিৰ অসম আৰু বর্তমানৰ উত্তৰ-পূর্বাঞ্চল সন্দর্ভত কোনো বহিৰাগতই সঠিকভাৱে জনাৰ বাবে এখন তথ্যপূর্ণ গ্রন্থ। অঞ্চলটোৰ জাতি-জনগোষ্ঠী আৰু এইসমূহে পালন কৰা ৰীতি-নীতি তথা ধর্ম-পৰম্পৰা আৰু অঞ্চলটোৰ সাহিত্য-সংগীত- লোককলা, গ্রাম্য আৰু নাগৰিক জীৱন তথা স্থাপত্য-ভাস্কর্যৰ বিষয়ে অৱগত হোৱাৰ প্রয়োজনত আজিৰ তাৰিখতো গ্রন্থখন গুৰুত্বপূর্ণ বুলিয়েই বিবেচিত হৈ আছে। লেখকে মাতৃৰ নামত উছর্গা কৰা এই গ্রন্থখন ১৯৫৬ চনত লয়ার্ছ বুক ষ্টলৰ দ্বাৰা দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে প্রকাশ হৈছিল। গ্রন্থখনৰ শেহতীয়া সংস্কৰণটো বনলতাই ২০১০ চনৰ ডিচেম্বৰত প্রকাশ কৰি উলিয়াইছে।\nমূল সাতোটা অধ্যায়ৰ লগতে গ্রন্থখনৰ ‘পৰিশিষ্ট’ অংশও সামৰি লৈছে৷ বিংশ শতাব্দীৰ প্রখ্যাত কবি উইলিয়াম বাটলাৰ য়েটছৰ কবিতাৰ শাৰী “What are all those fish that lie gasping on the strand?” গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে উদ্ধৃত হৈছে৷ গ্রন্থকাৰ প্রকৃতি আৰু কবিতা নিবিড়ভাৱে ভালপোৱা মানুহ। নিজেও হাড়ে-হিমজুৱে কবি। সেয়ে হয়তো তেওঁ প্রতিটো অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিতে বিশ্বখ্যাত কবিৰ একোটাকৈ সুন্দৰ, নির্বাচিত কবিতাৰ শাৰীৰ উল্লেখ কৰি পাঠকক আকৃষ্ট কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nপাতনি অংশত লেখকে গ্রন্থখনৰ ৰচনাৰ প্রসংগত তেওঁৰ ভাবনা আৰু ইয়াৰ নামকৰণৰ আঁৰৰ কথা বর্ণনা কৰিছে৷ লেখকৰ মতে, অসম সম্পর্কে জানিবলৈ ইচ্ছুক বাহিৰৰ সাধাৰণ লোকৰ বাবে তেওঁৰ সমকালত বাঞ্ছিত ধৰণৰ তথ্যসমৃদ্ধ গ্ৰন্থৰ অভাৱ থকাৰ সূত্ৰেই এই গ্ৰন্থখন ৰচনাৰ কথা তেওঁৰ মনলৈ আহিছিল৷ লেখকে উনুকিওৱা এই অভাৱটো আজিৰ তাৰিখতো বৰ কমিছে বুলিব নোৱাৰি। লেখকে মন্তব্য কৰিছে যে কিছুমান বৃহৎ আকাৰৰ গ্রন্থ থকা সত্বেও সেইবোৰ ইমান পাণ্ডিত্যৰে ভৰা যে সৰ্বসাধাৰণ লোকৰ সেইবোৰ পঢ়ি, বুজি লৈ জ্ঞান অৰ্জনৰ বাবে আহৰি অথবা হেঁপাহ এটাও নাই। তদুপৰি, লেখকৰ উপলব্ধি মতে অসম সম্পৰ্কে তেতিয়া সুলভ আনবোৰ সৰু কলেৱৰৰ গ্ৰন্থও ইমানেই সৰু কলেৱৰৰ আৰু ‘মচলা’পূৰ্ণ আছিল যে সেইসমূহক গ্রন্থ বুলি কোৱাতকৈ ‘প্রচাৰ-পুস্তিকা’ বুলিলেহে শুৱাব। সেয়েহে, লেখকে পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ নোহোৱা সহজ-সৰল ভাষাৰে সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে অসম আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰসংগৰ বিষয়ে বাহিৰৰ লোকক জনাবলৈ গ্রন্থখন লিখাৰ কথা ব্যক্ত কৰিছে। লগতে, আজিৰ বহু লেখকৰ লেখাত পাবলৈ নোহোৱা বিনয় প্রকাশ কৰি কৈছে যে গ্ৰন্থখনত পাণ্ডিত্যৰ সঁচো নাই। ‘বিভিন্ন উদ্যানৰ পৰা চেৰী আৰু ক্ৰিচেনথেমাম বুটলি আনি ফুলদানিত সজোৱাৰ কামটো’হে তেওঁ কৰিছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানীসকলৰ বিৰূদ্ধে যুঁজিবলৈ অহা এজন সেনা বিষয়াই সমকালৰ অসম বুলিলেই ‘ৰে’ড ৰিভাৰ এণ্ড ব্লু হিলচ্’ বুলি হোৱা তেওঁৰ অনুভৱ লেখকৰ আগত ব্যক্ত কৰাৰ কথা সুঁৱৰি অসম সম্পৰ্কীয় এই আকৰ্ষণীয় ব্যাখ্যাটোকে লেখকে গ্ৰন্থখনৰ শীৰ্ষক হিচাপে ব্যৱহাৰৰ কথাও পাতনিত ব্যক্ত কৰিছে।\nকবি ৱাল্টাৰ ডে’ লা মাৰেৰ “য়ে’, ইন মাই মাইণ্ড দীজ মাউন্টেইনছ ৰাইজ" শাৰীটোৰ উল্লেখৰ পাছতে “হোৱাট ইজ আচাম?”, “এণ্ড হোৱেৰ ইজ আচাম?”- দেখাত সাধাৰণ যেন লগা প্রশ্ন দুটাৰে আৰম্ভ হৈছে গ্ৰন্থখনৰ ‘ইন্ট্ৰডাক্টৰী’ শীৰ্ষক প্রথম অধ্যায়টো। মূলত: সমকালৰ অসমৰ ভৌগোলিক বিৱৰেণেৰে এই অধ্যায়টো সংপৃক্ত ৷ দ্বিতীয় অধ্যায় ‘হিষ্টৰী’ বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কবিতাৰ অনুবাদ “দি হিউমেন চাইল্ড এৰাইভচ্, এগেইন এণ্ড এগেইন উইথ ইটাৰনেল এচ্যুৰেন্স” শাৰীটোৰে আৰম্ভ হৈছে৷ অধ্যায়টোত ড০ সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জী, ড০ বাণীকান্ত কাকতি প্ৰমুখ্যে বিভিন্ন পণ্ডিতৰ লেখাৰ উদ্ধৃতিৰে অসমৰ প্ৰাচীন বুৰঞ্জী, কোচ ৰাজ্যৰ বুৰঞ্জী, আহোমৰ শাসন তথা আহোম ৰাজত্বৰ পতন আদিৰ লগতে আহোমৰ প্ৰশাসন পদ্ধতিৰো আভাস দিয়া হৈছে।\nগ্ৰন্থখনৰ তৃতীয়টো অধ্যায় “ৰেচেছ, ৰিলিজিয়ন আৰু পীপল” আৰম্ভ হৈছে লিঅ'পাৰ্ডিৰ কবিতাৰ “ইন দিছ ইম্মেনচিটি মাই থটছ চিংকছ ড্ৰউণ্ড...." শাৰীটোৰে। তদানীন্তন অসমৰ জাতি-ধৰ্ম আৰু মানুহবোৰৰ বিষয়ে সাৱলীলভাৱে লিখা অধ্যায়টোত ‘বৰ অসম'ৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় জীৱনৰ কথা কওঁতে নানা জাতি-বৰ্ণৰ লগতে বিভিন্ন ধৰ্মীয় বিশ্বাস, লোককৃষ্টিৰ বিষয়েও কোৱা হৈছে৷ অষ্ট্ৰ'-এছীয়, দ্ৰাবিড়ীয়, তিব্বত-বৰ্মী, মংগোলীয়, আৰ্য আদি অসমত প্রৱেশ কৰি নিগাজীকৈ বাস কৰিবলৈ লোৱা বিভিন্ন নৃগোষ্ঠীৰ প্রবজনৰ ইতিহাস সংপৃক্ত ৰূপত অথচ তথ্যনিষ্ঠভাৱে অধ্যায়টোত প্রকাশ কৰা হৈছে । বড়ো, ডিমাচা, কছাৰী, ৰাভা, মেছ, মিৰি, মিচিমি, লালুঙ, আহোম, কোচ, চুতীয়া, মৰাণ, গাৰো, নগা, কুকি, চিংফৌ, খামটি, মনপা, শ্বেৰডুকপান, টাংচা, গালং, টাগিন, নক্তে, ৱাংচু, কন্যাক, আবৰ, লুচাই, খাছীয়া, কোল, মুণ্ডা --আদি সমকালৰ অসমৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ কথা লেখকে অধ্যায়টোত উল্লেখ কৰাৰ প্রয়াস কৰিছে৷ তান্ত্রিকতাবাদ, যোনীপূজা আদিৰ লগতে প্রাচীন কালৰে পৰা গ্রন্থখন ৰচনাৰ সময়লৈকে অসমত প্ৰচলিত শাক্ত, শৈৱ, বৌদ্ধ তথা বৈষ্ণৱ (নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মকো সামৰি) আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় পন্থাৰ যুক্তিনিষ্ঠ বৰ্ণনা লেখকে সুন্দৰকৈ দিছে৷ প্ৰসংগত: বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্রভাৱত অসমত প্ৰচলন হোৱা ‘ৰাতিখোৱা সম্প্ৰদায়'ৰ কথাও তেওঁ উল্লেখ কৰিছে।\nগ্রন্থখনে সামৰি লোৱা অসমৰ নাগৰিক আৰু গ্রাম্য জীৱন সম্পৰ্কীয় চতুৰ্থটো অধ্যায় ‘আৰবান এণ্ড ৰুৰেল লাইফ’ ষ্টীফেন স্পেণ্ডাৰৰ চিত্তাকৰ্ষক কবিতাৰ “দ্য চিল্টেড ফ্ল’ অৱ ইয়েৰছ অন ইয়েৰছ/ ইজ মার্কড বাই ডাউন্ছ/এজ ফেইন্ট এজ ক্ৰেক্ছ অন মাডফ্লেট্ছ অৱ দিছ্পেয়াৰ”---শাৰীটোৰে আৰম্ভ হৈছে৷ ১৯৫১ চনৰ সমকালৰ অসমৰ লোকপিয়লৰ তথ্য “৭৪ শতাংশ মানুহ কৃষিজীৱি আৰু ১৪ শতাংশ কৃষিভিন্ন বৃত্তিত জড়িত” বক্তব্যৰে সূচনা হোৱা এই অধ্যায়টোৰে তেতিয়াৰ অসমৰ কৃষিমুখিতা প্ৰতিপন্ন হৈছে৷ সেই সময়ত দেশৰ মুঠ চাহৰ উৎপাদনৰ ৪৯ শতাংশ অসমে উৎপাদন কৰাৰ লগতে ‘সোণালী আঁহ’ মৰাপাটৰ উৎপাদনেৰেও অসম অৰ্থনৈতিকভাৱে সেই সময়ত সবল থকাৰ কথা ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে৷ চিংফৌসকলে ‘ফিনাক’ বুলি কোৱা অসমৰ চাহৰ ইতিহাস, চাহ জনগোষ্ঠীৰ প্রব্ৰজনৰ আভাসো অধ্যায়টোৱে সামৰি লৈছে৷ অসমৰ খাৰুৱা তেলৰ ইতিহাস, ডিগবৈ শোধনাগাৰৰ গাঁথাও ইয়াত সন্নিবিষ্ট হৈছে৷ তদুপৰি কয়লা, চেনি, কপাহ, পাট-মুগা শিল্পৰ বিষয়েও লেখকে অধ্যায়টোত সামৰিছে। ‘তাঁতৰ পাতত সপোন ৰচা’ অসমৰ মহিলাৰ কথা কওঁতে মহিলাইও যে অসমৰ অর্থনীতি সমৃদ্ধ কৰিছিল, সেই কথা ক'বলৈ লেখকে পাহৰা নাই। বাঁহ-বেতৰ শিল্পকে ধৰি বিভিন্ন কুটীৰ শিল্পৰ নিয়মীয়া, বৃত্তিমূলক চৰ্চা থকা সমকালৰ অসমত কুটীৰ শিল্পকেন্দ্ৰিক অর্থনৈতিক সভ্যতাই ঠন ধৰাৰ কথাও লেখকে ক’ব খোজাটো অনুমান হয়। ঔদ্যোগীকৰণে চুই যোৱা নাগৰিক জীৱন আৰু কুটীৰ শিল্পকেন্দ্ৰিক গ্ৰাম্য জীৱনৰ পাৰ্থক্যটো ইয়াতেই স্পষ্ট হয়৷ ইয়াৰ লগতে লেখকে উনুকিয়াইছে অসমৰ জনজীৱনৰ ব'হাগ, কাতি আৰু মাঘ বিহুৰ কথা; বিহুনাম, বিহুনাচ আৰু বনগীতৰ কথা, ঢোল-পেঁপা-চিফুঙ-গগণাৰ কথা, খেৰাই-নংক্ৰেম নাচৰ কথা আৰু লগতে বৰগীত, সূত্ৰধাৰী নৃত্য তথা ভাওনাৰ কথাও।\nপঞ্চম অধ্যায়টোৰ শীৰ্ষক ‘লেংগুৱেজ’। আৰম্ভ হৈছে ভ্লাডিমিৰ মায়াক'ভস্কিৰ কবিতাৰ শাৰীৰে। “পাইল্ আপ চাউণ্ড অন চাউণ্ড/মাৰ্চ অন উইথ হুইচল এণ্ড চং..." শাৰীটোৰে আৰম্ভ হোৱা অসমৰ ভাষা বিষয়ক অধ্যায়টোত গ্রন্থকাৰে জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ‘ডিচকভাৰী অৱ ইণ্ডিয়া’ৰ বক্তব্যও সমাহিত কৰিছে। নেহৰুৱে তেওঁৰ গ্রস্থখনত ভাৰতৰ ভাষাসমূহক মুলত; দুটা বিশাল ভাগত ভগাইছে৷ তেওঁৰ মতে, এবিধ হ'ল সংস্কৃত উদ্ভুত আধুনিক ভাৰতীয় ভাষাসমূহ---যি সমূহ ভাৰতীয় আৰ্যভাষা বুলি পৰিচিত অৰ্থাৎ হিন্দী, উৰ্দু, বাংলা, মাৰাঠী, গুজৰাটী, উৰিয়া, অসমীয়া, পাঞ্জাৱী, সিন্ধি, কাশ্মিৰী আদি। আনবিধ হ’ল -তামিল, তেলেণ্ড, কন্নড়, মালয়ালম আদি দ্ৰাবিড়ীয় ভাষাসমূহ। নেহৰুৰ বক্তব্যক একপ্ৰকাৰ সমৰ্থন কৰি গ্ৰন্থকাৰ অসমত অসমীয়া ভাষা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় উপাদানেৰে সমৃদ্ধ হোৱাৰ প্ৰসংগলৈ আগবাঢ়িছে । মাগধী প্ৰাকৃত আৰু অপভ্ৰংশৰ লগত আহোমসকল আৰু অন্যান্যৰ ভাষিক উপাদানেৰে অসমীয়া ভাষা সৃষ্ট বুলি ড০ সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জীৰ মন্তব্যৰ লগতে প্ৰসংগত আন পণ্ডিতৰো উদ্ধৃতিৰে গ্ৰন্থকাৰে তেওঁৰ অসমীয়া ভাষা সম্পৰ্কীয় বক্তব্য সমৃদ্ধ কৰিছে। ইয়াৰ লগতে অসমৰ ভাষা বুলি কওঁতে তেওঁ তিব্বত-বৰ্মী ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত অঁকা, মিৰি, আবৰ, ডফলা, মিচিমি, বড়ো, মেচ, ৰাভা, গাৰো, কছাৰী, টিপৰা, আও, আংগামী, চেমা, টাংখুল, মেইটেই, চিংফৌ আদি জনগোষ্ঠীয় ভাষা বা উপভাষাৰ কথা ক'বলৈও পাহৰা নাই।\nগ্রন্থখনৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ৰ বিষয় হৈছে সাহিত্য৷ ‘লিটাৰেচাৰ’ শীৰ্ষক এই অধ্যায়টো আৰম্ভ হৈছে ডব্লিউ, এইচ. অডেনৰ কবিতাৰ শাৰী “অ’ হোৱাট ইজ দেট হুইচ চ’ থ্ৰীলচ্ দি ইয়াৰ/ ডাউন ইন দ্য ভেলী ড্ৰামিং, ড্ৰামিং..”ৰে। অধ্যায়টোক গ্রন্থকাৰে ‘অ'ল্ড এচামীজ লিটাৰেচাৰ : পপুলাৰ চংচ্ এণ্ড বেলাড্‌চ’ আৰু ‘মডাৰ্ণ এচামীজ লিটাৰেচাৰ’ -এই দুটা মূল ভাগ কৰি প্রাচীন আৰু আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ আলোচনা কৰিছে। খ্ৰীষ্টিয় অষ্টম শতিকাৰ ডাকৰ বচনৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ সূচনা হোৱা বুলি কৈ গ্রন্থকাৰে সাহিত্যৰ এই ধাৰা বৌদ্ধ দোহা, বিহুনাম, বনগীত, বাৰমাহী গীত, পাগলা-পাৰ্বতীৰ গীত, শিপিনী কীৰ্তন, হৰ-গৌৰীৰ গীত, ৰাম- ওজাপালিৰ গীত, সুকনান্নী-দুৰ্গাবৰীৰ গীত, মনসা গীত আদিৰ মাজেৰে বিকাশ হোৱাৰ কথা কৈছে৷ ত্রয়োদশ শতিকাৰ পৰা হেম সৰস্বতীৰ দিনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা তথা পাছলৈ শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ দিনত অধিক সমৃদ্ধ হোৱা তথা পৰৱৰ্তী কালত বিকাশ আৰু বিস্তাৰ লাভ কৰা বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ কথাও গ্রন্থকাৰে সুন্দৰভাৱে আলোচনা কৰিছে। ১৮২৬ চনত বৃটিছৰ আগমনৰ পাছৰ সূচনা হোৱা অসমীয়া সাহিত্যৰ আধুনিকতা তথা উইলিয়াম ৰবিনচন, মাইলচ ব্ৰনচন আদি ব্ৰিটিছ পণ্ডিতে ৰচনা কৰা অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ, ‘অৰুণোদয়’ৰ অৱদান, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ‘হেমকোষ’, যাদুৰাম ডেকাবৰুৱাৰ অভিধান, নিধি লিবাই ফাৰৱেলৰ সৃষ্টিৰাজি, ভোলানাথ দাস আৰু ৰমাকান্ত চৌধাৰীৰ অমিতাক্ষৰ ছন্দৰ কবিতা, ‘জোনাকী’ আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী কালৰ সাহিত্যকো সামৰি বিংশ শতিকাৰ তৃতীয় দশকৰ ‘আৱাহন’ৰ সাহিত্যলৈকে অধ্যায়টোৰ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্য বিষয়ক আলোচনাত সামৰা হৈছে ।\nগ্ৰন্থখনৰ সপ্তম অৰ্থাৎ অন্তিমটো অধ্যায় ‘এচেছমেন্ট এণ্ড এন্টিচিপেচনচ্’ আৰম্ভ হৈছে টি, এছ. এলিয়টৰ কবিতাৰ শাৰী “দিচ্ ইজ দ্য লেণ্ড। উই হ্যাভ আৱাৰ ইন্‌হেৰিটেন্স্’’ৰে আৰম্ভ হোৱা অধ্যায়টোৱে পূৰ্বৱৰ্তী অধ্যায়সমূহত থকা মূলত: ইতিহাসকেন্দ্ৰিক বৰ্ণনাৰ সম্পূৰ্ণতাৰ স্বাৰ্থত সমকালৰ অসমৰ শেহতীয়া ঘটনাবহুল বছৰসমূহৰ বৰ্ণনা আৰু ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন প্ৰেক্ষাপটৰ সম্ভাৱনাৰ এক মৃল্যায়ন সামৰি লৈছে। গান্ধীজীৰ নেতৃত্বত অসমৰো স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ গ্রহণ, অসমত গোপীনাথ বৰদলৈৰ প্রধান মন্ত্ৰিত্বত চৰকাৰ গঠন তথা গ্ৰুপিং আচনিৰ বিৰোধিতা আৰু সফলতাৰ প্রসংগ অধ্যায়টোত উল্লেখ কৰা হৈছে। তদুপৰি, সমকালৰ অসমৰ ভূমি সমস্যাৰ ঐতিহাসিক বিৱৰণ; ‘সাৰ্বভৌম নাগালেণ্ড'কৈ ধৰি বিভিন্ন জনজাতি সম্পৰ্কীয় সমস্যা; সাক্ষৰতা আৰু শিক্ষাৰ সমস্যা তথা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কথা; বিমানঘাটি, ৰে'লসেৱা, বাছসেৱাৰ সমস্যাৰ লগতে ৰাস্তাঘাটৰ ব্যৱস্থা থাকিলেও সেয়া পৰ্যপ্ত নোহোৱাত নগৰাঞ্চলৰ লগতে বিশেষকৈ গ্ৰামাঞ্চলত, দুৰ্গম অঞ্চলত, পাহাৰীয়া অঞ্চলত যোগাযোগ-যাতায়তৰ সমস্যাৰ লগতে বিশেষকৈ চীন, ব্ৰহ্মদেশ আৰু পাকিস্তানৰ অংশবিশেষ(বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ)ৰে আবৃত অসমৰ নিৰাপত্তাৰ প্ৰসংগ অধ্যায়টোত উপস্থাপন কৰা হৈছে।\nগ্রন্থখনৰ ‘পৰিশিষ্ট'ই সামৰি লৈছে চাৰিটা সৰু সৰু উপভাগ৷ প্ৰথম পৰিশিষ্টৰ প্ৰসংগ “দ্য বিহু ড্যান্সেছ্ এণ্ড দে'য়াৰ ছিগনিফিকেন্স’। বিহু নাচ আৰু ইয়াৰ তাৎপৰ্য বিষয়ক এই অধ্যায়টোত কৃষিভিত্তিক সভ্যতাৰ ভেঁটিত গঢ় লোৱা যৌন আবেদনময় নাচ-গানৰ সমাহাৰ বিহুত বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ সমাহাৰ ঘটাৰ কথা, অনুৰূপ উছৱ বিশ্বৰ আন প্ৰান্ততো থকাৰ কথা গ্রন্থকাৰে যুক্তিনিষ্ঠ আৰু আকৰ্ষক ৰূপত প্রকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ দ্বিতীয় পৰিশিষ্ট “নৰ্থ ইষ্টাৰ্ন হিল ট্ৰাইবছ : দ্য আবৰ্ছ্ এণ্ড দ্য মিছিমিজ্"ত আবৰ আৰু মিচিমি, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল অৰ্থাৎ তেতিয়াৰ ‘বৰ অসম'ৰ দুয়োটা জনজাতিৰ সমাজ, সংস্কৃতি, বৰ্ণময় জীৱন সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰা হৈছে। তৃতীয় পৰিশিষ্টই ‘দ্য থিয়েটাৰ ইন আচাম’ শীৰ্ষকৰ পৰিশিষ্টই শংকৰদেৱ সৃষ্ট ‘ভাওনা’ৰে আৰম্ভ হৈ পাশ্চাত্য শৈলীমুখী হোৱা আধুনিক নাটকৰ ইংগিতেৰে অসমৰ নাট্য পৰিক্ৰমাৰ প্ৰসংগ সামৰি লৈছে। চতুৰ্থ অৰ্থাৎ অন্তিমটো পৰিশিষ্ট মণিপুৰ সম্পৰ্কীয়৷ ‘মণিপুৰ ; লেণ্ড অৱ ড্যান্স এণ্ড মিউজিক’ শীৰ্ষক পৰিশিষ্টটোত মণিপুৰৰ মাটিকালি, ভৌগোলিক বৰ্ণনা, মণিপুৰীসকলৰ ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু সংস্কৃতি; মণিপুৰবাসীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা মেইটেই, নগা, কুকি ভাষা; মণিপুৰী তাঁতশিল্প আদিৰ লগতে লোকনাচ ‘লাই হাৰাওবা’, বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্রভাৱিত ‘ৰাসলীলা নৃত্য’ আদিৰ বৰ্ণনাৰ লগতে ইম্ফল নদীৰ পাৰৰ সভ্যতাৰ ইতিহাস বিজড়িত ঘটনাৰ আভাস দিবলৈ গ্রন্থকাৰে পাহৰা নাই।\nমূলত: সমকালৰ অসম সম্পৰ্কে ইচ্ছুক বহিৰাগতক সঠিকভাৱে জনাবলৈ মজলীয়া কলেৱৰৰ তথ্যপূৰ্ণ গ্ৰন্থ এখনৰ প্ৰয়োজনৰ তাগিদাতে প্ৰথিতযশা অসমীয়া হেম বৰুৱাই আলোচ্য গ্রন্থখন ৰচনা কৰিছিল। কিন্তু গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্রকাশ হৈ ওলোৱাৰ আজি ষাঠিটা বছৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছতো কাৰ্যত: গ্ৰন্থখন খুবেই প্ৰাসংগিক হৈ আছে। আমাৰ বিশ্বাস অনাগত দিনবোৰতো এই প্ৰাসংগিকতা অক্ষুণ্ন থাকিব৷ যোৱা সময়খিনিত অসম সম্পৰ্কে কম পৰিমাণে হ’লেও অসম সম্পৰ্কে গ্রন্থ হয়তো প্ৰকাশ হৈছে, কিন্তু এইখন গ্রন্থৰ দৰে সকলো বিষয় হয়তোবা সুন্দৰকৈ সামৰিব পৰা নাই৷ সমকালৰ তথ্যৰে ৰচনা কৰিলেও, আজিৰ তাৰিখত কিছু তথ্য ইতিহাস হ’লেও অনিসন্ধিৎসু পাঠক, ভ্ৰমণকাৰী, গৱেষকৰ বাবে এইয়া পৰম সম্পদ৷ গ্রন্থখন অসম সম্পৰ্কত হেম বৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ নিসন্দেহে তথ্যপূৰ্ণ দলিল। কাব্যিকতাৰ লগতে সুখপাঠ্য আৰু লালিত্যপূৰ্ণ ভাষাই এক নতুন মাত্রা প্ৰদান কৰা গ্রন্থখন প্ৰখ্যাত শব্দশিল্পীগৰাকীক বোধগম্য হ’বৰ বাবে অনুৰাগী, তথ্যসন্ধানী, অসমপ্ৰেমী যিকোনো ব্যক্তিৰ বাবেই এক বৌদ্ধিক সাঁকো বুলিও আমি বিবেচনা কৰোঁ। কিতাপখন অনলাইন কিনিবলৈ এই সূত্ৰত ক্লিক কৰিব পাৰিবঃ\nThe Red River & The Blue Hill Author:Hem Barua Language:English Publisher:Banalata (scientiabooks.in)\nলেখকৰ সুখ-দুখৰ পাতত প্ৰকাশিত আনবোৰ লেখা পঢ়িবলৈ ক্লিক কৰক একত্ৰ লিংকঃ\nTags # BOOK # book review # BOOK-DISCUSSION # Kumar_Navajyoti # কুমাৰ নৱজ্যোতি # গ্ৰন্থ আলোচনা\nLabels: BOOK, book review, BOOK-DISCUSSION, Kumar_Navajyoti, কুমাৰ নৱজ্যোতি, গ্ৰন্থ আলোচনা


শস্য তেজৰ অন্য ঋতু - ৱিকিউৎস\nশস্য তেজৰ অন্য ঋতু\nশস্য তেজৰ অন্য ঋতু (২০০৫)\n51307শস্য তেজৰ অন্য ঋতুগুণাৰাম শইকীয়া২০০৫\n[ ২ ] SAISHYA TEZAR AINYA WRITU : A collection of Assamese poems\nby Sri Guna Ram Saikia, Uttar Nagaon, Mazbat-Odalguri, Darrang,\nPin-784507 & published by Sri Premananda Sikdar, Mangaldai.\nPrice : Rs. 35.00 only.\nশস্য তেজৰ অন্য ঋতু :\nগুণাৰাম শইকীয়াৰ কবিতা সংকলন\nপ্ৰথম সংস্কৰণ :\nবেটুপাত : পিক্কু\nমূল্যঃ ৩৫.০০ টকা\nঅকালতে আমাক এৰি যোৱা\nমোৰ শৈশৱৰ বন্ধু-সুহৃদ লক্ষীৰাম ডেকাৰ\nস্মৃতিত মোৰ এই অঞ্জলি\n“শস্য তেজৰ অন্য ঋতু” মোৰ কবিতাৰ প্ৰথম সংকলন। এই সংকলনত মোৰ যোৱা ন-দহ বছৰৰ কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। সংকলনত সন্নিৱিষ্ট প্ৰায়বোৰ কবিতাই ইতিপূৰ্বে বিভিন্ন আলোচনী, বাতৰিকাকত, স্মৃতিগ্ৰন্থ আদিত প্ৰকাশিত।\nকবিতা মোৰ জীৱনৰ সঞ্চিত শস্য। কবিতা মোৰ পথাৰৰ নুমলীয়া ধান। মনৰ ভাৱ-অনুভূতি-আৱেগক শব্দেৰে গাঁথিব খোজোতেই মোৰ এই কবিতা! ই কবিতা হয়নে নহয় এই বিচাৰৰ ভাৰ পাঠক সমাজৰ। অজানিত ভুল-ত্ৰুটিৰ বাবে পাঠক সমাজৰ ওচৰত সদায় ক্ষমা প্ৰাৰ্থী হৈ ৰলোঁ।\nউত্তৰ নগাঁও, মাজবাট-৭৮৪ ৫০৭\n(যাৰ সান্নিধ্য আৰু অনুপ্ৰেৰণাত মোৰ কবিতা)\nপ্ৰয়াত পথাৰৰ কবি ৰাম গগৈ, হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য, ৰবীন্দ্ৰ বৰা, ইদ্ৰিছ আলি, সমীৰ তাঁতী, ড০ স্বাধীনতা মহন্ত, মীৰা ঠাকুৰ, কমলাকান্ত বৰা, অঞ্জন গোস্বামী, ইন্দ্ৰকান্ত কাৰ্কী, কুশেশ্বৰ বৰা, হৰিচৰণ দাস, অৰূপ বৰুৱা, নৰবাহাদুৰ দৰ্জী, সুজিৎ কটকী, শশধৰ বৈশ্য, গোলোক বৰা, নৱ কুমাৰ নাথ, গোবিন্দ দাস, অতুল চন্দ্ৰ নাথ, চক্ৰধৰ নাথ, অমৰজ্যোতি ৰাভা, মাজবাটৰ পূৰ্ণৰাম ডেকা, নীলমণি বৰুৱা, প্ৰদীপ কুমাৰ শৰ্মা, দিবাকৰ ৰায় বৰুৱা, মিলন কুমাৰ সূত্ৰধাৰ, সঞ্জীৱ কুমাৰ পাঠক, ৰবীন্দ্ৰ নাৰায়ণ দত্ত, সুভাষ চন্দ্ৰ আচাৰ্য, আমোচ দৈমাৰী, বীৰেণ চন্দ্ৰ নাথ, শৰৎ চন্দ্ৰ দাস, মৃণাল জ্যোতি শৰ্মা, মঙলদৈৰ মাণিক চন্দ্ৰ চহৰীয়া, ৰামচন্দ্ৰ ডেকা আৰু প্ৰকাশক প্ৰেমানন্দ শিক্দাৰদেৱলৈ।\nকবিতাৰ জগতখনত প্ৰৱেশ কৰা গুণাৰাম শইকীয়া নামৰ তৰুণজনৰ কিছু সংখ্যক কবিতা ইতিমধ্যে বিভিন্ন আলোচনী-কাকতত প্ৰকাশ পাইছে। এই তৰুণ কবিগৰাকীৰ কেইবাটাও কবিতা মই আগ্ৰহেৰে পঢ়িছো। বহুবাৰ কবিতাৰ সভাতে মই লগ পাইছো তৰুণ কবিগৰাকীক।\nতৰুণ কবি গুণাৰাম শইকীয়াৰ প্ৰথম কাব্য-সংকলন ‘শস্য তেজৰ অন্য ঋতু’ প্ৰকাশৰ ক্ষণত আগকথা হিচাপে কিছুকথা লিখি দিয়াৰ দায়িত্ব লৈ মই ভাবিবলৈ বাধ্য হৈছো যে আজিৰ তৰুণসকলে জীৱনৰ চৌপাশৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতা আহৰণেৰে যিখিনি কথা কবিতাৰ মাজেদি কাব্যৰসিকসকলক ক’বলৈ চেষ্টা কৰিছে সেইখিনি কথাৰ আঁৰত নিহিত হৈ আছে আমাৰ তৰুণ সমাজৰ আধুনিক মনৰ এখন নতুন জগতৰ বৰ্তমান। তদুপৰি আমাৰ সৰহখিনি তৰুণ কবিয়ে তেওঁলোকৰ কাব্য- সৃষ্টিৰ যোগেদি প্ৰকাশ কৰিবলৈ বিচাৰিছে সময় সলনিৰ জটিলতাৰ সন্মুখীন হোৱা হতাশাগ্ৰস্ত মানুহৰ অশান্ত হৃদয়ৰ বিষাদপূৰ্ণ বতৰা।\nএনেকৈয়ে তৰুণ কবিগৰাকীয়ে তেওঁৰ প্ৰথম কাব্য-সংকলনখনিৰ প্ৰায় দুকুৰি কবিতাৰ মাজেদি একান্ত আন্তৰিকতাৰে আধুনিক সমাজৰ নাগৰিক সভ্যতা- সংস্কৃতিৰ ধূলি-ধূসৰিত জীৱনক আঁকোৱালি লোৱা দুৰ্দশাগ্ৰস্ত মানুহৰ প্ৰাণৰ অপূৰ্ণ তৃষ্ণাক প্ৰকাশ কৰিছে। জীৱনক গ্ৰহণ কৰাৰ দুৰ্বাৰ বাসনাৰে তৰুণ কবিগৰাকীয়ে কৈছে—\n“বৰষুণৰ পৰা অনূদিত এই শব্দ\nএই গান অক্ষয়িষ্ণু ৰ'দৰ নিবৰ্ণ অনুবাদ’’ (অনুবাদ)\nআত্মগত অভিজ্ঞতাৰে জীৱনৰ গভীৰলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ হেঁপাহেৰে কবিয়ে নৈসৰ্গিক জগতৰ ওচৰত কাতৰ নিবেদন জনাইছে। আত্মপ্ৰত্যয়ৰ মনোভাবেৰে কবিগৰাকীয়ে জীৱনৰ প্ৰতিকূলতাৰ মাজতো মানুহ হিচাপে সত্য আৰু সুন্দৰৰ কাষত আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ পথৰ সন্ধান লৈছে—\n“নৈখন পাৰ হোৱাৰ ভঙ্গীৰে সাগৰত নামিম\nফুল ছিঙিম, পাত সৰাম, গছৰপৰা জিৰd জিৰ্ কৈ টুকি আনিম\nচেঁচা এন্ধাৰ।” (ৰাতি)\nপ্ৰেমৰ আবেগ-অনুৰাগেৰে জীৱনৰ বিশালতাক সাৱটি ল’বলৈ বিচৰা তৰুণ কবিয়ে বিচৰণ কৰিছে নৈ-নিজৰা, ৰ’দ-বৰষুণ, পথাৰ-সমাৰ, নগৰ-চহৰ, গাঁও-ভূঁইৰ মাজে মাজে আৰু এইবোৰৰ ওচৰত কবিয়ে মানৱ জীৱনৰ অনাবিল\n[ ৭ ] শান্তি-সুখ-সমৃদ্ধিৰ সপোনক বিচাৰি পাইছে। কবিয়ে অজানিতে বাস্তৱ-জীৱনৰ জটিল পৰিস্থিতিৰ পৰা নিলগত ৰৈ মনৰ মাজত আমনি কৰা সপোনৰ সুন্দৰ পৃথিৱীখনত জীয়াই থাকিবলৈ বিচাৰিছে। সেইবাবেই আমাৰ এই গৰাকী তৰুণ কবিৰ কবিতাত প্ৰকাশ পোৱা নাই বাস্তৱ পৃথিৱীৰ জটিল ছবিখন। অৱশ্যে পৰোক্ষভাৱে কবিয়ে আধুনিক জীৱনৰ কথাকেই উল্লেখ কৰিছে যদিও যন্ত্ৰণাৰ আঘাতত ক্লান্ত হৈ পৰা মানুহৰ দৃঢ় প্ৰতিবাদৰ কণ্ঠস্বৰ কবিৰ কবিতাত শুনিবলৈ পোৱা নাযায়।\nকবিগৰাকীৰ কবিতাত শুনিবলৈ পোৱা যায় পৃথিৱীক অকৃত্ৰিমভাৱে ভালপোৱাৰ কণ্ঠস্বৰ—\n(ক) “পথাৰৰ দাঁতিত বাঁহী এটা খুচি নৈখনে এতিয়া\nৰিঙিয়াই মাতি আছে তোমাক\nকাষত শস্যৰ ঋতু— পুষ্পিতা গাঁও” (বহাগ)\n(খ) এক অচিন অৰণ্যত নামিছে শইচময় সুজলা পৃথিৱী\nকোনে কাৰবাবে ধৰি ৰাখিব এই অমৃত পোহৰ।”\n(মাহ আৰু ঋতু)\nপ্ৰতিটো ঋতুৰ মাজত মানৱ-জীৱনৰ শুভ-মুহূৰ্তৰ সন্ধান পাইছে। মানুহৰ বাসোপযোগী এখন সুন্দৰ পৃথিৱীৰ কল্পনাৰে কবিয়ে পৰোক্ষভাৱে মানৱতাবাদক আদৰি লোৱাৰ বাবে আহ্বান জনাইছে।\nতৰুণ কবিগৰাকীৰ প্ৰায়খিনি কবিতাত মননশীলতাৰ পৰিচয় জিলিকি আছে। কবিৰ ভাষাক সংবেদনশীলতাই পৰশি আছে। অৱশ্যে জীৱনৰ জটিল ৰূপৰ ছবিখন অংকন কৰোঁতে সীমিত অভিজ্ঞতাই কবিৰ চিন্তাক প্ৰশস্ত কৰি তুলিব পৰা নাই। পুনৰুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত কবি সতৰ্ক হোৱা উচিত।\nআৰু এষাৰ কথা কবিক কৈ থওঁ। বাস্তৱ-জীৱনক অস্বীকাৰ কৰি সাৰ্থক কবিতা ৰচনা কৰিব পৰা নাযায়। আমাৰ তৰুণ কবিগৰাকীয়ে বাস্তৱ-জীৱনৰ অভিজ্ঞতা আহৰণ কৰাৰ লগতে কাব্য-চিন্তাক বিস্তৃত কৰি তোলাৰ অৰ্থে বিশেষ মনোযোগ দিব লাগিব।\nশস্য তেজৰ অন্য ঋতু’ৰ মাজত তৰুণ কবিগৰাকীৰ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণিত সম্ভাৱনাখিনি জিলিকি উঠিছে আৰু প্ৰতিটো কবিতাত আন্তৰিক প্ৰচেষ্টা প্ৰকাশ পাইছে। সাৰ্থক কবিতা ৰচাৰ বাটত কবিয়ে অধিক পৰিশ্ৰম কৰাৰ কামনা কৰিলো। আমি আশা ৰাখিছো— নতুন নতুন সৃষ্টিৰে কবিয়ে নিজৰ পৰিচয় উজুলাই তোলক।\nজু-ৰোড তিনিআলি, গুৱাহাটী (ৰবীন্দ্ৰ বৰা)\nএন্ধাৰত চাকি এটা কঁপিছে॥ ২॥\nমাহ আৰু ঋতু॥ ৭॥\nদুখত ফুলা ফুল॥ ৮॥\nজীৱন গধূলি॥ ১০॥\nবিপন্ন মুখ আৰু প্ৰতিনিয়ত\nতেজৰ সময় ॥ ২৩॥\nপাত থকা শিল এটা দিব পাৰিছিলো\nজানো তোমাক॥ ২৪॥\nগুৰু শঙ্কৰ॥ ২৯॥\nশইচৰ প্ৰেমত॥ ৩০॥\nশস্য তেজৰ অন্য ঋতু॥ ৩৪॥\nকোনেও নুশুনা গান॥ ৪৩॥\nবিহু মাৰেগৈ ব’লা॥ ৪৪॥\nএটা ভাল দিনৰ বাবে॥ ৪৫॥\nশিল এটাৰ পৰা অনূদিত এই হাত আৰু হাতুৰীবোৰ\nএই ৰাজপথ, কুঁৱা আৰু খটখটিবোৰ\nতাৰেই অনূদিত-এক অমল সেউজীয়া পৃষ্ঠা\nতোমাৰ ঘৰ, দুখৰ ৰাতিৰ এন্ধাৰ আৰু গছৰ ছাঁবোৰ\nঅনূদিত হৈ আহিছে সুদূৰৰ বতাহৰ দৃশ্য\nআৰু কবিতাৰ উৎসৱ।\nমাছবোৰে চামুচেৰে তুলি আনিছে সাগৰৰ পানী\nচৰাইজাকে আঁকি আনিছে\nনাবিকবোৰে বা-মাৰলি আৰু জাহাজ মাস্তুল\nবৰষুণৰ পৰা অনূদিত এই শব্দ\nএই গান অক্ষয়িষ্ণু ৰ’দৰ নিবৰ্ণ অনুবাদ।\nৰচনাকাল : ১৯৯৫\nএন্ধাৰত চাকি এটা কঁপিছে\nগাত মোৰ সুবাস লাগিছে, মোৰ তেজৰ গহীন এন্ধাৰ ঘুলি এটিত বা-মাৰলি উঠিছে\nতোমাক বিচাৰিছো কাষত, তোমাৰ শীৰ্ণ আঙুলিৰে\nতুলি আনা মাজসাগৰৰ পানী\nমোক তুলি ধৰা, গাত জাপি দিয়া তোমাৰ তৰাখচিত বুকুৰ আহিন;\nপ্ৰতি নিশাই মই এনেকৈ গুচি আহো তোমাৰ এই জীপাল বোকাৰ মাজলৈ\nমই গজালি মেলিব খোজো, মই হ’ব খোজো\nএগছি সেউজীয়া ধান।\nমোক এবাৰ সোমাই যাব দিয়া তোমাৰ এই বুকুৰ জলাশয়ত\nতোমাৰ জোঙা পৃষ্ঠভূমিত\nমোক এবাৰ শুবলৈ দিয়া, মোক তুলি ধৰা পানীৰ পৰা\nশুভ্ৰ কাপোৰেৰে মুখ ঢাকি মই গুচি যাম সাগৰৰ সিটো পাৰে\nপালতৰি হাত জোকাৰি যাব নাবিকবোৰে—\nমোৰ গাত তোমাৰ সুবাস লাগিছে— অচিন বা-মাৰলি উঠিছে\nতেজৰ গভীৰ এন্ধাৰ ঘূলি এটিত\nচাকি এটি কঁপিছে-চাকি এটি কঁপিছে।\nৰচনাকাল : ১৯৯৭\nগধূলি গুচি আহিবা — তোমাৰ বাবে ৰৈ আছে\nজাৰণিৰ ইপাৰে-এজাক নূপুৰ বজোৱা চৰাই\nগাঁওখনিৰ সিটো পাৰে— তুমি গা-ধোৱা পুখুৰীটোত\nজোন এটা বান্ধি থৈ আহিছো\nশাকনিৰ পৰা তুলি থৈ আহিছো\nলাই হালে-জালে’ চিকুণ পোনাটিৰ নিচুকণি সপোন এটি।\nতুমি গুচি আহিবা— গোটেই ৰাতি আমি জাল মাৰিম\nজেওৰাণিৰে আমি পুৰি খাম ডেকা চাঙৰ শুকান মঙহ।\nময়ো গুচি যাম তোমাৰ পাছে-পাছে\nনৈ খন পাৰ হোৱাৰ ভঙ্গীৰে সাগৰত নামিম\nফুল ছিঙিম— পাত সৰাম, গছৰ পৰা জিৰ্-জিৰ্ কৈ টুকি আনিম\nজোনাক ভাল নালাগে বুলি তাই গুচি আহি এতিয়া মোৰ ইয়াতে আছে\nমোৰ ইয়াৰ সকলোবোৰ নদী তাইৰ বাবে\nসোণাৰুসেৰীয়া ধান, ৰিব্-ৰিবাই নাচি থকা মৰুৱা আবেলিটো\nতাই সুখৰ বাবে— মৃন্ময় প্ৰেম।\nতাই সকলোবোৰ জানিও মোৰ সতে পানীত নামিব খুজিছে\nসাতুৰি-নাদুৰি তাই ছিঙি আনিব তেজীমলাৰ ফুল—\nপাৰলৈ উঠি আহি মোক আৱৰি ধৰিব, কবিতাৰ পাহে-পাহে\nবিৰিঙি থকা মই এক কাতৰ অনুচ্চাৰিত শব্দ।\nৰচনাকাল : ১৯৯৮\nচালে চকুৰোৱা তোমাৰ নিৰাভৰণ সেউজীয়া\nঅচিন আবেলিটোৱে আগচি ধৰি আছে তোমাৰ চিকুণ\nঠিকনা ল’বলৈ তোমাৰ বুকুত নামিছিল এদিন বাউল কবি\nচৰাই এটাই খুটিয়াই\nতাক তুলি নি গাঁঠি দিছিল কোমল সেউজীয়া পাতত,\nতাৰ কামিজৰ সিয়নিত আছিল মৌ সনা প্ৰেমৰ সপোন\nলিখা-নিলিখা অযুত মাটিৰ আখৰ।\nপথাৰৰ দাঁতিত বাঁহী এটা খুচি নৈখনে এতিয়া\nকাষত শস্যৰ ঋতু-পুষ্পিতা গাঁও\nসুহুৰিয়াই কিৰীলিয়াই ভাগি আহিছে জীয়া ধনশিৰি।\nমোৰ সৰু পালতৰা নাওখনি পানীযুঁৱলীৰ পৰা তুলি আনি\nনীৰৱে তোমাৰ চকুলোত তিয়াই থব খুজিছোঁ।\nবাৰিষা-বাৰিষা গোন্ধাইছে আকাশ\nমাছবোৰে ডিঙি মেলি চাইছে সুৰুয-মুখী সুদিন।\nবুকুৰ সুজলা নৈখন ক’ত থওঁ\nকেনেকৈ ধান দাবলে’ যাওঁ, বুকুখন বিষাইছে\nমোৰ সৰু ঘৰটো কঁপিছে;\nআহাঁ আমি সাঁতোৰো পানীৰ পৰা পানীলৈ\nআহাঁ আমি নাওবাওঁ,\nআহাঁ আমি নাওবাওঁ চুকলোৰ পৰা চকু-সোণোৱালী দেশলৈ।\nমাহ আৰু ঋতু\nমাহ আৰু ঋতু-জীৱন আৰু জীৱন বীক্ষা\nএই সকলোবোৰ কৰ্পূৰৰ দৰে উৰি যাব ধৰিছে।\nধোঁৱাৰ দৰে কুণ্ডলী পকাই পকাই উৰি গৈছে আমাৰ মহাকাব্যিক জীৱন গাঁথা।\nকেৱল সময়বোৰক ধৰি ৰাখিছে এই প্ৰাচীন শিলবোৰে\nহাতীৰ ছালৰ দৰে গছৰ এই উখহা পিঠিবোৰেই হয়তো নিৰ্বোধ সোঁৱৰণী,\nইয়াতেই এদিন সত্য আৰু প্ৰেম আছিল\nসুন্দৰৰ শিলালিপিৰে গাঁথা আছিল তাহানিৰ সেই উৎকৰ্ণ জীৱন।\nপকাধানৰ গোন্ধ হৈ উৰি যাব ধৰিছে মাহ আৰু ঋতু,\nএক অচিন অৰণ্যত নামিছে শইচময় সুজলা পৃথিৱী\nকোনে কাৰ বাবে ধৰি ৰাখিব এই অমৃত পোহৰ।\nৰচনাকাল : ২০০১\nদুখত ফুলা ফুল\nদুখত ফুলা ফুল পাহ কাৰো নহয়— সিপাহ মোৰ হাতৰ ফুল\nআদৰ দিব নজনা বাবেই ফুল পাহৰ ইমান দুখ\nমই ৰুব নজনা বাবেই ফুল পাহৰ ইমান অসুখ\nতাইৰ তিৰ্ বিৰ্ চকুলোত মোৰ উশাহৰ আবিৰ\nমই কোলাত তুলি লওঁ ফুলপাহৰ শুভ্ৰতা আৰু সততাক\nচুমা খাওঁ চকুৰ সেউজীয়াত\nওঁঠত মোৰ দুখ লাগি আহে\nসেই দুখৰ সাঁচ মই গুচাব নোৱাৰো কোনোকালে।\nমোৰ দুখতকৈ তাইৰ দুখ নীলা\nতাইৰ দুখতকৈয়ো মোৰ দুখ আৰু নীলা\nদুখ নীলাবাবেই কাহানিও চুব নোৱাৰি শুদা হাতেৰে\nদুখ চুবলৈ হাতত লাগে দুই-তিনিটা প্ৰেমৰ কবিতা।\nৰচনাকাল : ২০০২\nসদায় চাকিটোত অলপ চকুলো ভৰাওঁ\nনহ’লে সি দুখতো নপৰে-নজ্বলেও\nগান জনা হলে সিও গালেহেঁতেন জীৱন কি যে এক অনিন্দ্য গান\nনিছিঙে-নাভাগে-নগলে এই শিলাময় জীৱন।\nসদায় চাকিটোকলৈ এন্ধাৰত বহো\nভৰাবলৈ কেতিয়াবা চকুলোও নাথাকে তেতিয়া ভাবো তেজকে ভৰাওঁ\nভয় লাগে জানোচা যি আছে সিও গুচি যায় অহা বাটে\nতেতিয়া থাকিব ক’ত প্ৰেমৰ ঘুলিটো\nসেউজীয়া কলিজাটো কাৰ ওমত থাকিব যদিহে নাথাকে চকুলো-তেজ।\nচাকিটোৰো কিজানি জীৱন আছে- সি কেতিয়াবা আনৰ দুখ বুজি\nনিজৰ চকুলোৰে জ্বলিব খোজে\nতাৰ চকুলোবোৰো নিমখীয়া\nকাৰণ সি মানুহক অনুসৰণ কৰে— মানুহ যিদৰে জ্বলে\nসিও জ্বলিব শিকিছে।\nজীৱন গধূলিৰ হালধীয়া ৰং সানি কোন বৈতৰণিত উঠিছা\nকাৰ সতে কথাপাতি ঈশ্বৰৰ উৎসৰ্গিত শ্যামলীমাময় সাজ পিন্ধি\nকি গীত জুৰিছা বান্ধৈ—\nতেজ আৰু প্ৰেমেৰে নুৰিয়াই নুৰিয়াই গঢ়িছা বুকুৰ মহঙা সপোন\nনীৰৱ আকাশত শুই থাকি কিয় ভাল পোৱা নিমাখিত তৰা এটাৰ দৰে,\nকেনেকৈ যে কুৰুকি কুৰুকি সোমাই যোৱা বুকুত\nতেজৰ তলৰ শিপাবোৰত ধৰি কিয় চিঞৰা\nযি চিঞৰ আৰ্ত্তনাদ আৰু বুভুক্ষাৰ চিঞৰ\nকিয় খামুচি ধৰি আছা এন্ধাৰৰ এই জীপাল পতা\nনামি আহিছা সুউচ্চ গৰ্বিত পৰ্বত খনিৰ পৰা\nবান্ধি আনিছা বুকুত ঈশ্বৰৰ উৎসৰ্গিত মানুহৰ কৰুণ দিনলিপি\nজীৱন গধূলিৰ হালধীয়া ৰং সানি উঠিছানে উঠিছানে\nউঠিছানে জীৱনততৈ দীঘল মৃত্যুৰ বৈতৰণিখনিত—\nআমি সকলোৱে সুখ বিচাৰি চলাথ কৰো পৃথিবী\nপিছে আমি কিমানে বুজো সুখৰ অৰ্থ, ক’ত থাকে সুখ-সুখৰ ৰং কি—\nসুখ বতাহ নে— সুখ পানীনে’\nকি দিলে পাতলি যায় দুখৰ চামনি, কি ঘহিলে ফুৰ্ ফুৰীয়া সুগন্ধি হয়\nসুখ বিচাৰি উৰি ফুৰে চৰাই\nসুখ বিচাৰি পকি আহে ধান, সুখ বিচাৰি পূৰঠ হয় আমলখী\nসুখ বিচাৰি পানী বৈ যায় পানীলৈ জীৱন বৈ যায় মৃত্যুলৈ।\nতথাপি এক ধূসৰ গধূলি এই সুখৰ অৰ্থৰ\nসুখ চাগে দুখৰেই অন্য এক প্ৰতিলিপি\nসুখ নাথাকিলে দুখো নাথাকে\nদুখ নাথাকিলে নাথাকে চকুলো\nসেই বাবেই চাগে’ মানুহ মাত্ৰেই কবি, সুখে-দুখে, পেটে-ভাতে\nবুকুত প্ৰেমৰ চাতক এজনী বান্ধি।\nৰচনাকাল : ২০০৩\nভাগৰুৱা জীৱন— দুখৰ ভৰত কঁপি থকা উষ্ণতাহীন এক নিৰলস জীৱন\nজীৱনটো পাৰ কৰি পঠিওৱা নৈ খন ক’ত, নাওখনি কেনি\nনাৱৰীয়াই কি গীত গালে ভটিয়াই যায় জীৱন\nগৰখীয়াই কি নামেৰে মাতিলে কলমলাই উঠে বুকুৰ পানী চকুৰ পানী—\nজীৱনৰ কিমানলৈ তেতিয়া পলস পৰে\nডিঙিৰ কিমানলৈ কূট-কূটনি উঠে।\nপিছল জীৱনটো ধৰি ৰাখিব পাৰা যদি ধৰি ৰাখা\nবুকুত সুমুৱাই লোৱাৰ জোখাৰে যদি প্ৰেম আছে আদৰ কৰা এই জীৱন\nপানীত খেলিব নিদিবা তাক, জুইত নামিব নিদিবা তাক\nঅকলশৰে তাক এৰি নাযাবা ঘাঁহনিত\nঘাঁহনি পালেই সি সেউজীয়া হ’ব, সেউজীয়া হ’লেই\nসি চৰাই এটা হৈ উৰি গুচি যাব।\nজীৱনৰ শিপাত ঢালি দিয়া এচলু পানী\nচিকুনাই দিয়া তাৰ হাবি বননি, গুৰিত চপাই দিয়া সাৰুৱা প্ৰেম-চকুলো\nএদিন সৰু পুলিটো ডাঙৰ হৈ বৰ গছ হ’ব\nতাৰ ছাঁ বোৰেই হ’ব জীৱনৰ ছাঁ\nমৃত্যুৰ ক্ষণ গণি থকা কলিজাৰ কাতৰ উশাহ।\nগোমা আজি তাইৰ মুখখনি গোমা— বৰষুণ দিব আজি তাই\nজাকৈ বাই মাছ পোৱা নাই— ঘিলা খেলি জিকা নাই,\nসূতা ছিগিছে তাঁত বৈ সুখ পোৱা নাই— আখলত জুই নাই\nফুল ফুলিছে আমোল-মোল সুৰভি নাই, সেই বাবেই তাইৰ মুখখনি গোমা\nতাই গিজ্ গিজ্ কৈ বৰষুণ দিব আজি\nছাতি নোহোৱাবোৰে আমি জোলোকা জোলোকে তিতিম।\nগোমা হৈ থাকিলে তাইৰ মুখ, জুতি নাথাকে ভাতৰ পাতত\nলিখা-নিলিখা সকলো একাকাৰ\nজানোচা তাইৰ হ’য় অসুখ’ অসুখত তাই দিব জানো ৰ’দ\nৰ’দ নাথাকিলে সকলো কথা ভেঁকুৰ\nভেকেটা ভেকেট গোন্ধ এটাই থিতাপি ল’ব ঘৰৰ পদূলিত\nনপকিব ধান— নপকিব সুমথিৰা\nনজ্বলিব জুই— নুশুকাব বাটৰ বোকাপানী।\nসেই বাবেই গোমা হৈ থাকিলে আইৰ মুখ বাঢ়ি আহে মোৰ দুখ\nগোমা বতৰতেই কেতিয়াবা গুচি যাম সিটোপাৰে\nয’ত আছে গুচি যোৱা সকলো কবি চিত্ৰকৰ কৃষক-বনুৱা পদযাত্ৰী।\nআহক আমি নগৰত উঠো\nধোঁৱাবোৰৰ সতে ফেৰ মাৰো, নগৰৰ চৰাই খেদো\nআহক আমি বিপৰ্যস্ত পথচাৰী হওঁ,\nহালধীয়া কাঁহ মাৰো-বিসৰ্জন দিও এই জীৱন-নিসৰ্গ\nমোৰ খোজবোৰ ঠিকে আছেনে ঠিকে আছেনে\nআপোনাৰ হাতখন ঠিকে ধৰি আছেনে সিখন হাতেৰে\nনিলে-নিলে জেপ লুৰুকাই নিলে মোৰ ঠিকনাটো—\nউটি গ’ল ঐ’ উটি গ’ল আমাৰ দীঘল ছাঁবোৰ\nলাচিতৰ হেংদান তলৰ ভটিয়লী নদীৰে উটি গ’ল।\nনাপাহৰো-নাপাহৰো হে মহানগৰ\nতুমি যি দৰে আছা\nসেই দৰেই তোমাক নাপাহৰো।\nকেৱল ৰচি খৰেই শেষ কথা নহয়— ৰচিৰ এটা ঘূৰণীয়া ফাঁচ লগা গাঠি,\nতাৰ পাছতহে ফাঁচি—\nএৰালৰ ৰচি, কয়দীৰ হাতৰ ৰচি— তাবিচৰ ৰচি,\nসকলো ৰচিৰেই কাৰণ আছে সকলো ৰচিৰেই ভাষা আছে\nঅথচ সিহঁতে বোবা হৈ সহি থাকে যন্ত্ৰণা।\nফাঁচিৰ ৰচিবোৰৰেই সবাটোকৈ যন্ত্ৰণা\nসিহঁতে দেখি থাকে এতিয়াও কুশল-মণিৰাম-পিয়লিৰ ডিঙি\nৰচিবোৰে শুনি থাকে দূৰৈৰ ৰেলগাড়ীৰ ঝক্-ঝক্ শব্দ\nৰচিবোৰে চাই থাকে সিহঁতৰ পেশীৰে বান্ধি টানি নি আছে কৰুণ মৰাশ।\nৰচিক ৰচিৰে বান্ধি নিব পাৰি দূৰলৈ ৰচিক ৰচিৰে ঠগিব পাৰি\nৰচিক ৰচিৰে বান্ধি-বান্ধি সাজিব পাৰি ৰচিৰ পুতলা\nৰচিৰে সাজিব পাৰি চাবুক\nতেনে এক নেদেখা ৰচিৰে বান্ধি ৰাখিব পাৰি আজন্ম অহেতুক প্ৰেম,\nযি ৰচিৰে বান্ধ খাই আছে মানুহ-ঈশ্বৰ-বিশ্বাস আৰু সততাৰ পৃথিৱী।\nতৰা এটাৰে তুলনা কৰি থাউনি নোপোৱা এই তৰাৰ তৰালি\nটোমৰ তুহ জুই জ্বলাদি উমি উমি এদিন টুকিবা চকুলো\nদুপৰ ৰাতিৰ বিননিত টোপনি নাহি বান্ধিব চকুত বিষ জাল—\nমনত পৰিব সেই তৰুণ তেজৰ গান,\nহেঁপাহৰ ফুল পাহ মোহাৰি নিদিবা (হেঁপাহৰ উৰ্দ্ধত আৰু আছে কি?)\nগুণ-গুণাই তৰা এজাক নহ’বা তৰা হ’লে পুষ্পিতা হ’ব তোমাৰ,\nৰুণ্-জুন নূপুৰৰ চকুলো সানি কাৰ বাবে বৈ আছে এই নৈ\nহেৰুৱা নৈখন ক’ত হেৰুৱালা’ দুখৰ পাহাৰ বান্ধি\nকোন বাটৰুৱাক ভেটা দিছা।\nজীৱনৰ ভটিৱনী সুৰ এটাই কঁপাব তোমাক, যদিহে তোমাৰ নাম তৰা\nযদিহে আছে তোমাৰ এটি পুৰণি প্ৰেমৰ ঘুলি\nউঠিব তাত এদিন বা-মাৰলিৰ চাকনৈয়া’\nতোমাৰ কপালত দেখোন সেয়া চিকুণ ফুটছাই, অকাই পকাই বগাইছে\nযদিহে তোমাৰ নাম তৰা\nতেন্তে আহিবা আহিবা এদিন জীয়া ধনশিৰিৰ বালিত\nতুলনা কৰিম তোমাক পানীৰ তলৰ তৰা এটাৰে—।\nৰচনাকাল : ২০০৪\nমোৰ পথ মুকলি ফেৰ-ফেৰীয়া এই আকাশী নদী, ঘৰচিৰিকা যেন মোৰ টঙী\nবাঁহী বাই-বাই মই খেদো মোৰ নিমাখিত নিৰ্জনতা,\nদৈনন্দিন পাঠ কৰো সুখৰ স্তুতি— দুপৰীয়াৰ নিৰিবিলি সুহুৰিত\nমোৰ উশাহ’ সন্ধ্যাৰ বৰষুণত মোৰ সঘন ভ্ৰমণ\nমই বিচাৰি ফুৰিছো মোৰ হেৰুৱা সুঁতি\nকোন বাটেৰে গুচি গ’ল গাই- দামুৰি, খং-অভিমান-হ্ৰস্ব দীৰ্ঘ প্ৰেমৰ অনুশীলন\nউভতি আহিবনে সেই সুদিন\nফুলিবনে সোণাৰু জক্ মকাবনে সৰিয়হ তলিৰ সেই আকুল দৃশ্য\nবুজিব নোৱাৰি মানুহৰ ভিতৰৰ কথা বহুতে চুকত থাকি খুলি খায় বুকু\nকোনে বাৰু বুজিব পাৰিছে।\nমানুহৰ এই ৰহস্যৰ পকনীয়া,\nঈশ্বৰে বুজি পায়নে? তেতিয়াহ’লে কিয় পোনবাটে নিনিয়ে মানুহক\nমানুহৰ মৃত্যুইহে খুলি দিয়ে জীৱনৰ শেষ ৰহস্য\nমৃত্যু সেইবাবেই চিৰ শাশ্বত॥\nজালৰ মাজেৰে সৰকি যায় মাছমৰীয়াৰ ঘাম-চকুলো-প্ৰেম,\nজালে বুজি পায়— সি তুলিব নাজানে ঢৌৰ মাছ,\nজালে মাথোঁ জুখিব জানে জীৱন,\nতাৰ সজাৰ খিৰিকীৰে পাৰ হয় মাছমৰীয়াৰ প্ৰতিনিয়ত দিন-ঋতু-মাহ।\nচিকাৰীৰ জালত পৰে সিংহ’ নিগনিয়ে কূটে জালৰ মন্ত্ৰ\nচৰাইবোৰে নাজানে কূটিব সেই বাবেই চৰাই বন্দী হয় ব্যাধৰ হাতত\nসেই বাবেই চাগে’ জালক ভয় কৰে মানুহেও\nকাৰণ মানুহে ভেদ কৰিব নোৱাৰে মায়াময় এই জালৰ ৰহস্য।\nজালৰ ৰহস্য মাথো সিয়ে বুজে যিয়ে নুৰিয়াই নুৰিয়াই গাঁঠে জাল,\nএদিন-দুদিনকৈ আমি জালত সোমাইছো,\nজালৰ শেষত কি জাল তুমি জানানে হে অমৰাৱতীৰ মাছমৰীয়া—\nচপ্ চপীয়া বঠাৰ সুৰত সুহুৰিয়াই উঠিছে অকলশৰীয়া ৰূপালী নদী\nনুমাই যাব খোজা বেলিটোৱে শীতৰ পাটিখনিত মাতিছে তাইক।\nঅকলশৰে জীণ যাব খোজা গাঁও এখন সঙ্গী তাইৰ\nনাৱৰীয়া এজন তাইৰ প্ৰেমিক\nকাকনি বাঁহৰ মৰুলি এটিৰ প্ৰেমৰ উদ্বাউল তাইৰ দীঘল জীৱন।\nনৈখনে হেৰুৱাব নোখোজে মানুহ\nকাৰণ মানুহে তাইক তুলি-তালি কৰিছে ডাঙৰ\nসেইবাবেই নৈখনে মানুহক দিয়ে নিৰ্মলতা প্ৰেম-পানী-চকুলো\nআৰু এখন নীলা ফৰকাল আকাশ।\nদূৰণিৰ অৰণ্যৰ সিটো পাৰে সেউজীয়া সপোন ৰচা মোৰ গাঁও\nবাৰিষাৰ চকুপানীৰে জলক-তবক\nগাওঁ-নাগাওঁকৈ ভৰদুপৰত প্ৰেমৰ গান\nগাঁওখনিত মোৰ সুজলা মাটি— ভালপোৱাৰ চিকুণ গধূলি।\nদূৰণিৰ বতাহৰ সতে লাই-হালে জালে, তিৰ্ বিৰ জোনাকী দৃশ্য\nপকাধানৰ প্ৰেমত মই নতজানু কবি\nঅনন্তকাল মই তোমাৰ সুহৃদ-দলিচা পাৰি বৈ যায় মোৰ সুগন্ধি নৈ।\nদূৰণিৰ গাঁওখনিত এতিয়া লহিয়াইছে বেলি\nচৰাইবোৰৰ কিৰীলিত সৰিছে-সৰা পাত, ঘৰে ঘৰে ধূপ-ধূনা,\nদুখত উচুপিছে পানী, আমোল-মোল পদূলি।\nপ্ৰেমৰ ভৰত দোঁখাই এতিয়া পকাধানে সুহুৰিয়াইছে,\nনিতৌ মই গা-ধোৱা নৈখন পিছল হৈ পৰিছে,\nবগা চাদৰখন লৈ জোনটোৱে পুখুৰীত নামিছে\nচৰাই জাকে আঁকিছে আঁক্-বাক-কাজল মেঘালী দৃশ্য।\nসেই বাবেই মই সদায় উভতি খোজকাঢ়ো\nমোৰ গাঁৱৰ চিকুণ হালধীয়া বাটটোৰে\nমাটিবোৰক চুমাখাওঁ— ফুল ছিঙাৰ দৰে আঙুলি বুলাই\nতুলি লওঁ মাটি,\nচৰাই জাকৰ সতে কথাপাতো বিনিময় কৰো শইচৰ প্ৰেম।\nএটা কথা মই এশবাৰ আওৰাব খোজো, গছৰ পৰা শিপা\nনে শিপাৰ পৰা মানুহ\nনে মানুহৰ পৰা শিল— শিলালিপি, প্ৰাচীন শিলাস্তম্ভ\nদৰাচলতে সকলো সত্যই গোপন আত্মকথা; আত্মকথাৰ পৰাই কাব্য,\nকাব্যৰ পৰা মহাকাব্য\nআপাতত সকলোৱেই ঈশ্বৰৰ কিয়দংশ।\nমই এশবাৰ প্ৰতিবাদ কৰিব খোজো\nতোমালোকৰ স্থলন দেখিও নৈখন বৈ থাকে কিয়\nশিলবোৰে কিয় চুই থাকে নদী,\nগছবোৰে পাহাৰ, ঢৌবোৰে সাগৰ আৰু মেঘবোৰে\nকিয় চুমা খাই থাকে তোমাৰ কজলা চুলি\nমই এশবাৰ তোমাক ক’ব খোজো মই ভালপোৱা বহু শিলৰ মাজৰ\nতুমিও এটা’ মই ৰোৱা বহু ফুলৰ মাজত তুমিও এপাহ;\nতুমি কিছুদিনৰ পৰা ৰু-ৰুৱাই জ্বলিছা\nশীতৰ ঋতুতো ঘামিছা\nতুমি মেৰিয়াই ধৰিছা পাহাৰ-অৰণ্য-গছ লতা।\nসকলোৱেই এতিয়া কুৰুকি কুৰুকি সোমাই আহিছে মোৰ বুকুত\nমোৰ বুকুৰ ভিতৰত জ্বলিছে\nসাপ এটাৰ দৰে মেৰিয়াইছে মোক\nভাঙি পেলাব খুজিছে মোৰ কঁকাল খামুচীয়া দেহ\nমই এতিয়া নিউটনৰ আপেলটোৰ দৰে পকি আহিছোঁ\nপকি আহিছে মোৰ হালধীয়া শব্দ-গাঁথা—।\nৰচনাকাল : ১৯৯৯\nবিপন্ন মুখ আৰু প্ৰতিনিয়ত তেজৰ সময়\n(সন্ত্ৰাসবাদীৰ হাতত নিহত সকলৰ সোঁৱৰণত)\nখঙাল বতৰ, মুখ ঠেকেচা খাই আপোচৰ সূত্ৰত বন্দী নোহোৱা\nপ্ৰতিনিয়ত তেজৰ সময়।\nএতিয়া ঘৃণাৰ ঋতুৱে মানুহক সোঁৱৰাই দিব খোজে\nসিহঁত যে এদিন নখাল-জগদ্দল প্ৰাণী আছিল নগ্ন কুন্ধচ আছিল\nসিহঁতৰ মাক অথবা বাপেকৰ কোনো নিজা সংজ্ঞা নাছিল যে\nসিহঁতেই প্ৰতি শিশুৰ প্ৰকৃত তেজৰ অধিকৃত দেৱতা আছিল\nযাৰ বাবে সিহঁতে মন গলেই থুকুচি-থুকুচি খাব পাৰে\nমৃত্যুৰ ভোজ-তেজৰ পানীয়।\nএতিয়া প্ৰতিনিয়ত তেজৰ সময়। মাত নুফুটা শিশু চিঞৰেৰে কঁপি উঠে\nঅৰণ্য, লজ্জাত শিল হৈ পৰে চৰাই-প্ৰতিনিয়ত প্ৰেমৰ গধূলি\nকোনেও কাৰো পক্ষে সমৰ্থন নকৰা\nবিপন্ন প্ৰস্তাৱ একোটাৰে কুন্ধচ হৈ পৰে জীৱন গৱাক্ষ\nগাঁৱে-চহৰে মানুহক খেদি ফুৰে এতিয়া নখাল-আপচু\nমৃত্যুৰ ঠিকনা এটাই।\nনিৰলাত সোঁৱৰা কবিৰ অৰুন্ধতী দিন আৰু অলস ৰাতিবোৰ\nএতিয়া পচি থাকে আলিয়ে গলিয়ে\nসংজ্ঞাহীন শিল এটাৰ দৰে শুই থাকে অৰণ্য, উন্মাদনাত চট্ ফটাই থাকে\nচৰাই, বৰষুণ আৰু ৰূপালী নদীৰ ছাঁ।\nকি সুখত এতিয়া আকাশে চাকি চাব মাটিৰ লুণীয়া স্বাদ\nকোন গৰখীয়াই বাঁহী বাই বাই মাতাল কৰিব পনীয়ল গধূলি\nএতিয়া প্ৰতিনিয়ত তেজৰ সময়,\nঘৃণাৰ ঋতুৱে কাঢ়ি নিয়ে পথাৰৰ বতাহ\nলজ্জাত খহি পৰে আকুলতাৰ বেলি।\nআত্মপক্ষৰ সূত্ৰত লেকেতীয়াই থকা আমাৰ জীৱন চাকি\nকোনে আহি পোহৰাই দিব আমাৰ ৰুদ্ধ চেঁচা পঁজা\nকোনে আহি ঢাকি ধৰিব বিপন্ন মুখ আৰু প্ৰতিনিয়ত তেজৰ সময়।\nপাত থকা শিল এটা দিব পাৰিছিলো জানো তোমাক\nধুমুহা-গাজনিৰ চুবুৰী এটিৰ মাজে-মাজে তোমাক বিচাৰি গৈছিলো\nসিদিনা ৰাতি এটা নামিছিল জীয়াধনশিৰিত\nমাত নুফুটা শিশুৰ কলকলনি শুনিব খুজিও উভতি আহিছিলো\nবুটলিব খুজিও হাত কোঁচাই আনিছিলো\nশামুকৰ খোলাত চিৎ খাই লাহ যোৱা গধূলি এটি দেখি।\nতুমি কাতৰ হৈ হাত মেলি খুজি থকা স্বত্বেও আনি দিব পৰা নাই\nসোণাৰু ফুলৰ বাগিছা,\nসন্তৰ্পণে কেতিয়াবা দিছিলো জানো তোমাক এধাৰি শোক গাঁথা পাত থকা\nশিল এটা দিব পাৰিছিলো জানো তোমাক,\nএটা মাটিৰ ঘৰ\nউৱলি যোৱা এখন ছৱি আৰু এটা তেজৰ কবিতা।\nভেকুৰ হৈ পৰে এতিয়া তোমাক ক’ব থকা কথাবোৰ\nসপোনৰ ধনশিৰিত কোনে এক বাউল কবিয়ে উচুপি উঠে\nহাতত শিল এটা লৈ, পাত থকা হ’লে\nদিলোহেঁতেন তোমাক কবিৰ হাতৰ সেই আৰক্ত চিঠি\nতুমি চাই ল’ব লাগিছিল কবিৰ হাতৰ সেই ৰং\nতোমাৰ তেজতকৈয়ো ৰঙা আছিল সেই অতনু প্ৰেম।\nসকলোবোৰ গাঁও আৰু হাইতালৰঙী চুবুৰীৰ পৰা ভাগি অহা কিমান যে মানুহ\nসকলোৰে মায়াময় মুখ, নিচুকণি চকুত জলাতঙ্ক ৰাতিৰ মুদ্ৰা,\nক’ৰ পৰা কোন বাটেৰে গুচি যাব শিয়ালী ৰাতি—\nকাৰ ওঁঠৰ টপ্ টপ্ বৰষুণত ঘুমটি ভাঙি বৈছিল নদী,\nসকলোৱে হাত খুলি চাই আছে মাটি, কাতৰ আঙুলিৰে সিহঁতে\nজুখি চাইছে জীৱন।\nআচলতে কাৰ নখৰ জোকাৰণিত সিহঁত কঁপিছিল এদিন\nএক অনন্তকাল সিহঁতে চাই ফুৰিছে ছৱিৰ ছৱি। তেজৰ পৰা জলছৱিৰ\nআৰম্ভ, ভটিয়নী সোঁতত সিহঁতৰ গাঁও—\nনিচুকণি চকুত জলাতঙ্ক ৰাতিৰ ছাঁ\nক’ৰ পৰা কোন বাটেৰে গুচি যায় সোণালী জাহাজ।\nকোনেওতো জনা নাছিল ইয়াতে এদিন সকলোৱে হাত খুলি বিচাৰি পাব মায়া\nকোনেও বুজা নাছিল কাৰ চাতুৰিত বুৰ গৈ আছিল সিহঁত\nএতিয়া তেজৰ পৰা জলছৱিৰ আৰম্ভ। ক’তো ধান নাই\nসেউজীয়া গছৰ দৰে মোৰফালে হালি আছে মোৰ চেনেহৰ আই সুখ-দুখ\nআৰু শূন্যতাৰ দিনতো আইৰ মুখত মাঘৰ মাটিৰ মৗ সনা গান, আয়ে নাজানে\nজীৱনৰ কুঁহিপাঠ— যোগ-বিয়োগৰ সৰল বৰ্ণমালা\nমোৰ আয়ে নুবুজে নগৰ-মহানগৰ, কাৰখানা-পাঠশালাৰ কৌণিক ভংগিমা\nআয়ে মাথো জানে তেওঁৰ চকুৰ মণিত মই এটি চিকুণ ৰ’দালিৰ পুৱাঁ,\nধপ্-ধপাই চৰাই উৰি গুচি গলে আয়ে ভাৱে অৰণ্য তাৰ ঘৰ তাৰো আছে\nযিদৰে মানুহৰ থাকে ঘৰ এখন শান্তনাৰ নদী,\nদুখৰ-চাবি-কাঠি বন্ধ কৰি এদিন মই ধুনীয়া দিন এটা আনি আইৰ কোচত\nদিম’ আয়ে ভাৱে মই খালে সিও খাব\nএগাল ভাতেৰে পূৰ হ’ব আমাৰ দুখৰ গল্প গোৱা ৰুগ্ন দিন-ৰিক্ত প্ৰহৰ।\nএইবোৰ মোৰ চেনেহৰ আইৰ কথা\nসুখতো মোৰ আই— দুখতো মোৰ আই\nযোগ নেওতা নজনা সুজলা মাটিৰে গঢ়া মোৰ আই\nধোঁৱা বৰণীয়া মোৰ আই।\nআজিকালি ক্ষণে প্ৰতি আইৰ হাত দুখনি কঁপি উঠে\nজুনুকাৰ দৰে বাজি উঠে আইৰ যাতনাৰ বুকু\nআইক আজি-কালি প্ৰশ্ন কৰো ক’ত শিকিছিল দুখৰ স্বৰলিপি\nকুৰুকি-কুৰুকি বুকুত সোমাই কিহে খাই খুলি-খুলি\nকি প্ৰত্যয়ত আমাৰ এই জীৱন, কি নিচাত এই মায়াৰ বাগিছা—\nআয়ে নাজানে উত্তৰ;\nআয়ে মাথো জানে— যি গানে কঢ়িয়াই আনে পোহৰ\nসেই বাবেই মোৰ আই— মাতৃ’ সুখতো-দুখতো জীৱনৰ অভিযাত্ৰী।\nদোকমোকালিতে উটি আহে নৈখনিৰ গোপন ঢৌৰ এটা সেউজীয়া অংশ\nপ্ৰতিটো নতুন ঘাটতে চিনাকি হয় পক্ষীবোৰে,\nমাছবোৰে জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে সেউজীয়াত বুৰ যায়\nআৰু ধৰি আনে পিয়াপি দি ফুৰা শীতৰ ঠেৰেঙা ছন্দ।\nশামুকবোৰে পিন্ধি আহে ঢৌৰ অন্তৰ্বাস\nপক্ষীৰ ঠোঁটত লাগি আহে পানীৰ জোন, প্ৰতিটো শংখই\nআঁকি আনে শিলৰ নমুনা\nএনেকৈয়ে গোন্ধায় দোকমোকালিৰ প্ৰতিখন শান্ত সমাহিত নৈ\nপালতৰা নাওৰ ছোৱালীবোৰ গোন্ধায়\nপ্ৰতিছাটি বতাহ একোটা গানৰ দৰে বৈ আহে\nজাহাজৰ নৃত্যৰ পাছে পাছে\nসন্ধিয়া হলেই নৈখন অৰণ্যৰ নাভিকুণ্ডত নামে\nহাবিয়নী ভাঙি বৈ আহে পাহাৰ-ৰাতিৰ একোখনি প্ৰসূতী বাগিচা।\nদোকমোকালিতে নৈখন উটি আহে এন্ধাৰৰ পৰা\nউটুৱাই আনে মানুহৰ তেজৰ ছাঁ\nপ্ৰেমৰ ঋতুত বাঢ়ি অহা মানুহৰ কলিজাৰ চেগুণ।\nৰচনাকাল : ১৯৯৬\nফাটিপৰা দুপৰীয়া— গীতটি গাই-গাই কিয় বাউল কৰিছা\nতোমাৰ পুৱাৰ তেজাল মুখ,\nনিতৌ বৈ আহে কেঁচা সুঘ্ৰাণ, তুমি হাতত থূপাই ৰাখিছা\nগৰখীয়াৰ সেই হাত— ফেৰ্-ফেৰীয়া পথৰুৱা সেউজীয়া।\nগছভাঙি সৰি আছে পাতৰ জোন\nতুমি বুটলি ৰাখিবা-বুকুৰ দুৱাৰ নুখুলিবা, জ্বলাই নথবা চাকি\nউধাতু খাই সোমাব বতাহ’ ফাটি পৰা দুপৰীয়া\nতিৰ্ বিৰ্ তাৰ ৰ’দালী চকুলো।\nবৰষুণত তিতি বুৰি শুই আছে দীঘল শস্যৰ বাট\nএইবাটেৰে ধান দাৱলৈ নাহিবা\nনৈৰ দাঁতিত জোকাই নলবা-গৰখীয়া\nহাত নেমেলিবা-ছিঙি নানিবা পানীৰ ভিতৰৰ পানীতৰা।\nপ্ৰেমৰ ভৰত ফাটি পৰা দুপৰীয়া বৈ আহিছে কেচা সুঘ্ৰাণ\nতুমি বুটলি ৰাখিবা\nবুকুৰ দুৱাৰ নুখুলিবা মিছাতে জ্বলাই নথবা কলিজাৰ চাকি।\nআজানুলম্বিত হে গুৰু শঙ্কৰ- মাথো এবাৰ চাই যোৱাহি তোমাৰ এই অত্ৰাহি\nএবাৰ চাই যোৱাহি তোমাৰ এই ঘাম আৰু তেজৰ কীৰ্ত্তন-ভাগৱত—\nগুণমালাৰ সুৱৰ্ণ ৰং—\nচাই যোৱাহি তোমাৰ এই দেশ-মাটি, সৰিয়হ তলি\nচুই দিয়াহি এবাৰ এই আকাশী গঙ্গা— লুইতৰ বগী বালি,\nচাই যোৱাহি চিহ্নযাত্ৰা, বজায় যোৱাহি এবাৰ এই বৰকাঁহ-খোল-মৃদঙ্গ-তাল,\nহে গুৰু শঙ্কৰ চাই যোৱাহি চাই যোৱাহি তোমাৰ ভাগৱতৰ\nআজি কি এক অবিৰত শোভাযাত্ৰা।\nতোমাৰ সেই মহী-কাপেৰে সজোৱা পুৰাতন শব্দবোৰ\nএতিয়া আমাৰ বুকুৰ মাজলৈ উঠিছে— বৰকাঁহৰ দৰে বাজিছে\nসেউজীয়া পাতৰ দৰে কঁপি-কঁপি ওখ বিৰিখত উঠি, গাইছে এক সুৱদী\nজীৱনৰ কিমানলৈ পানী বুৰিলে বাৰু এই জীৱন বহু জীৱনৰ সমতুল্য হয়\nকিমান তললৈ নামিলে এই জন্ম মৃত্যুৰ সমজোখাৰ হয়\nগাবলৈ পাৰিম নে এই জীৱনতকৈ দীখল-ওখ সুদূৰৰ গান\nযিগান হ’ব তোমাৰ দৰে প্ৰেমময় য’ৰ পৰা উৰিব ফুৰফুৰীয়া মাটিৰ সুগন্ধি।\nতোমাৰ এই অনন্তময় যাত্ৰাৰ শেষৰ পৰা আমাৰ এই যাত্ৰা\nকেনেকৈ সাঁজো এই উকা পৃথিৱী,\nক’ত ৰোঁও গছ-লতা, ক’ত আঁকো বতাহৰ নক্সা,\nদুখ-দৈন্যতাৰে উপচা আমাৰ এই প্ৰেমৰ টঙী\nক’ত ৰাখো সযতনে তোমাৰ এই অনিৰ্বাণ সুৰ আৰু প্ৰজ্ঞা\nকেনেকৈ ফু-মাৰো তোমাৰ এই নীলা বাঁহীত\nকেনেকৈ বাঁও চপচপীয়া এই জীৱন নাওৰ বঠা,\nআজানুলম্বিত হে অবিৰত অনন্ত পুৰুষ\nতুমি মোৰ গুৰু, মৃত্যুৰ ইপাৰৰ-সিপাৰৰ কৌটি যোজন বাটৰ।\nদাৱনীজাক ওভতিছে— সিহঁতৰ বুকুৰ পৰা নিগৰিছে মলমলীয়া গোন্ধ\nযেতিয়া সেউজীয়া আছিল পথাৰে ৰিঙিয়াই মাতিছিল দুপৰীয়াৰ ৰ’দ\nৰ’দ পাই ৰঙা হ’ব আৰু দুদিন পাছত তাৰ শীহত যৌৱন আহিব,\nগৰখীয়াই চুই যাব তাৰ দেহ—\nআৰু কিছুদিন পাছত তাৰ বুকুত ম’হ যুঁজ-মেজিৰ জুই\nপিৰালিতে বহি থপিয়াই আনি তৰা চাম জোনবাই চাম\nঘিলা খেলি ধূলিয়ৰী হ’ব তাৰ চোতাল।\nএতিয়া বালিৰ ধুমুহাই উৰুৱাইচে দাৱনীৰ কুকুহামন\nনৈৰ কোবাল পকনীয়াই ভাঙিছে কামিহাড়\nজ্বলি ছাই হৈছে মাঘৰ মাটিৰ ভোগালী সপোন\nযাতনাত পাহাৰখনৰ দৰে খহি পৰিছে শইচৰ প্ৰেম\nক’তো নিৰ্মলতা নাই ক্লিষ্ট জীৱন—৷\nকিমান দ’লৈ শিপাইছে বন্ধু তোমাৰ জীৱন গছৰ শিপা\nশিপাই ঢুকি পাইছেনে আকাশ\nশিপাই বুজি পাইছেনে এই বাট অন্তহীন যোজনৰ বাট,\nকোনে বুজিব এই মায়াৰ মায়া ক’ত\nশেষ ক’ত এই অনিদ্ৰা-অসূয়া অনৰ্থতাৰ\nপাহাৰৰ দৰে থিয় হৈ থাকি কি লাভ\nযদিহে নাথাকে অৰ্থ জীৱনৰ,\nকি অৰ্থ— তোমাৰ হাতৰ এই চাবুক-যুদ্ধ-পত্ৰ-তেজৰ সন্ধিৰ\nকি অৰ্থ— কি অৰ্থ তোমাৰ এই ছায়াময় উন্মনা দেহৰ।\nনুমাই আহিছে ক্ৰমে জীৱন চাকিৰ সূৰ্যমুখী সুদীৰ্ঘ দিন\nনিজানে নিৰলে ক্ৰন্দন আবাল—বৃদ্ধ বনিতাৰ\nবতাহত বিষ-পানীত বিষ\nওৰেটো ৰাতি কাটিব-ছিঙিব মোৰ খোজৰ তলৰ শিপা\nকিমান দিনলৈ বন্ধু এই চেপা উশাহ\nহাতত সাৰে ভৰিত সাৰে গুচি যাবানে\nসেই দেশলৈ অজান্তিমলুকলৈ—৷\nগুণ-গুণনি এটা শুনিছোঁ—য’ত বজোৱা নাই তোমাৰ বাঁহী\nয’ত কোনো কালে বৈ অহা নাই পাহাৰী নদী।\nএই বননিত নুশুনাকৈ শুনিব পাৰি\nনোচোৱাকৈ চাব পাৰি\nমাথো নুশুঙাকৈ শুঙিব নোৱাৰি— বিষ ফুল,\nএই বননিৰ যি বাটেৰে তুমি খোজকাঢ়া সেই বাটৰ কোনো দিশ নাই\nতুমি যি দিশেৰে গুচিযোৱা\nসেই দিশত মই নাই।\nতুমি নথকা দেশ নাই, মাটি-পানী-বায়ু সৰ্ব্বব্যাপী তোমাৰ তেজ\nতোমাৰ উত্তাপেৰে আমাৰ দিন,\nআমাৰ দিনৰ ৰাতি নাই— ৰাতিবোৰক পোহৰ কৰা তুমি\nউত্তাপৰ চুমা খায়,\nসেই বাবেই তোমাক চুই চাই ৰ’দে-আজীৱন বুৰাই ৰাখে বৰষুণে\nতোমাক খুলি খুলি খায় হালধীয়া জোনটোৱে।\nআঘোণ বুলিলেই একালত হাতে-ভৰিয়ে কেঁচা সোণ\nধান দাই ওভতে এপৰ-এবেলা,\nশাওনত নে কাতিতে বান্ধি থোৱা দুখৰ টোমনি\nচৈ বান্দি গুচি যায় ঘোপ মৰা এন্ধাৰ আফালি—৷\nশস্য তেজৰেই এক অন্য ঋতু, তেজক পানী কৰি\nকৃষকে কৰি চাই খেতি আহে যদি আহক এগৰাহ ফচল্\nনদন-বদন পথাৰত ৰিঙিয়াই নাঙলৰ গান,\nকৃষকে বিচাৰি নুফুৰে আলাউদ্দিনৰ চাকি\nদুবেলা দুমুঠিৰে পোনাদুটিৰ জীয়াই থাকিলে মুখৰ হাঁহি\nসেয়াই কৃষকৰ সুখৰ দিন।\nতুলসী তলৰ চাকি জ্বলি’ ফৰকাল মন— আকাশ মুকলি,\nধান দাবলৈ আৰু কেইদিন\nআঙুলিৰ মূৰত দিন গণি মনবৰ যায় অহা বাটে গুচি—\nসেইবাবেই শস্য তেজৰ অন্য ঋতু\nৰ’দে-বৰষুণে টিকি তেজক পানী— পানীক তেজ\nঅকলে-নিৰ্জনে গুচি যাব নোৱাৰি- বুকুত শস্য-ঋতুৰ সুগন্ধি\nযি বাটেৰে পোনাই গ’লে সহজে পাই দুবেলা দুমুঠি\nসেই বাটেৰে মনবৰ যায়\nদিন-দিনান্তৰৰ পদ্য-গদ্য, ৰুৱনী-দাৱনী সামৰি।\nমৃত্যু সকলোতে— আনকি অন্ধলাৰ টিপ-চহীতো।\nবাৰে বাৰে ভুল কৰো\nআচলতে ভুলৰ পাঠ্য পুথি পঢ়োতে ভুল\nকুঁপিপাঠ ভুল, ভুল জীৱনৰ জৰীপ— ভুল—মৃত্যুৰ সৰীসৃপ।\nএদিন শুনিছিলো পাতিদিলে কৰুণ হাত\nনামি আহে দেশ মাটি, স্বকাল স্বদেশী\nএতিয়া এটকাত দুটা তিল\nভাবি চোৱা জীৱনৰ ক’ত অমিল।\nমোৰ শূন্য তোমাৰ শূন্য দেউতাৰ শূন্য\nশূন্য ভড়াল শূন্য চোতাল\nকি ভাবোতে কি ঢুকাল\nফুলৰ মাজৰ ফুল শুকাল\nকলম মোৰ সুহৃদ-বাঞ্চিত সুকৃত\nকলমে বঢ়াই মোৰ সুদিন\nকলমে-কলমে বাঢ়ি আহে প্ৰাচুৰ্যৰ দেশ\nকলমৰ বাবে নালাগে- নালাগে স্বৰ্গদেউৰ আদেশ\nপ্ৰেম দিয়া এপিয়লা\nকোন সৰগৰ নিয়ৰেৰে তোমাৰ চকু টিয়ালা।\nগাবা নেকি এটি গান\nতিৰ্ বিৰাই আছে মোৰ কলিজাৰ ধান।\nতুমি চৰাই হ’লে ময়ো চৰাই হ’ম\nতুমি পৰ হ'লে\nময়ো পৰ হ’ম।\nমাথো তোমাৰ মোৰ পাৰ্থক্য থাকিব মৃত্যুৰ দিনা।\nমৃত্যু আজি বা কালি চেগ্ বুজি ওলাই থাকিবা সাজি-কাচি।\nকোনেও নুশুনা গান\nকোনেও নুশুনা গান এটা গাম আজি\nএই গান মৃত্যুৰ দিনা কন্দা গান— এই গান সবাতোকৈ পিছত গোৱা গান\nএই গানৰ শেষ নাই— এই গান শইচৰ অনূদিত জীৱন।\nবিহু মাৰোগৈ ব’লা\nবিহু মাৰোগৈ ব’লা ভন্টীহঁত বেগতে ওলা\nফাগুণ আহি বসন্ত পালেহি\nঢোল বাই মনবৰ পালেহি\nবুকুত চাদৰখনিলৈ বেগতে ব’লা।\nএটা ভাল দিনৰ বাবে\nএটা ভাল দিনৰ বাবে কবিতা লিখো আহা\nশান দিও শব্দবোৰত যেন চিক্‌চিকীয়া ইস্পাতৰ তৰোৱাল।\nখেলিব নাজানিলে নালাগে খেলিব সেই খেল\nযি খেলত থাকে মৰি মৰি জী থকাৰ\nনিৰ্জনতা মোৰ নিমাখিত ঘৰ\nইয়াতেই পুৱাই মোৰ কবিতাৰ প্ৰাত্যহিক প্ৰহৰ।\nদুখৰ পাছত যদিহে নিগৰে চকুলাে— দাম আছে\nসেই অনুতপ্ত চকুলােত বিষাদ ভৰপূৰ\nপলে-পলে বাজি থাকে তাত যন্ত্রণাৰ নূপুৰ।\nএই লেখাটো মুক্ত আৰু ইয়াক সকলোৱে যিকোনো কাৰণত বা যিকোনো উদ্দেশ্যত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি এই সমল ব্যৱহাৰ কৰিব বিচাৰে, তেন্তে এই পৃষ্ঠাত উল্লিখিত অনুজ্ঞাপত্ৰৰ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ অনুসৰণ কৰিলে আপুনি অনুমতি বিচৰাৰ প্ৰয়োজন নাই ।\nৱিকিমিডিয়াই ই-মেইলযোগে এই লেখাৰ স্বত্বাধীকাৰীৰ পৰা এই লেখাক এইটো পৃষ্ঠাত উল্লিখিত চৰ্তসমূহৰ অধীনত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ অনুমোদন লাভ কৰিছে। এই বাৰ্তালাপক এজন OTRS সদস্যই পৰিদৰ্শন কৰিছে আৰু ইয়াক আমাৰ অনুমতিৰ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হৈছে। এই বাৰ্তালাপ বিশ্বাসযোগ্য স্বেচ্ছাসেৱকসকলৰ বাবে এই লিংকত উপলব্ধ।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=শস্য_তেজৰ_অন্য_ঋতু&oldid=119972"ৰ পৰা অনা হৈছে\n২০০৫ চনৰ সাহিত্যকৰ্ম\n২০০৫ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৮ জুন ২০২১ তাৰিখে ২১:৩৯ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Diprobec in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Diprobec ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nDiprobec की जानकारी\nDiprobec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Diprobec Benefits & Uses in Assamese- Diprobec ar laabh aaru byavaharsamuh\nDiprobec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Diprobec Dosage & How to Take in Assamese - Diprobec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDiprobec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Diprobec Side Effects in Assamese- Diprobec ar parshwakriyasamuh\nDiprobec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Diprobec Related Warnings in Assamese- Diprobec xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Diprobecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Diprobec with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Diprobec ar gurutor kriya-pratikriya\nDiprobec মতভেদসমূহ- Diprobec Contraindications in Assamese- Diprobec nishedhsamuh\nDiprobec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Diprobec in Assamese- Diprobec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Diprobec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Diprobec Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Diprobec kriya-pratikriya\nDiprobec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Diprobec Benefits & Uses in Assamese - Diprobec ar laabh aaru byavaharsamuh\nDiprobec তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDiprobec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Diprobec Dosage & How to Take in Assamese - Diprobec ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDiprobec-ৰ উপাদানসমূহ - Diprobec Active Ingredients in Assamese - Diprobec-ar upadaansamuh\nDiprobec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Diprobec Side Effects in Assamese - Diprobec ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Diprobec ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDiprobec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Diprobec Related Warnings in Assamese - Diprobec xonkranta xatarkatabanisamuh\nDiprobec-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Diprobec ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাবৰ বিষয়ে জনা নযায়।\nDiprobec-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Diprobec ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Diprobec গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Diprobec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDiprobecৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Diprobec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDiprobecৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Diprobec ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDiprobecৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Diprobecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Diprobec with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Diprobec ar gurutor kriya-pratikriya\nDiprobec তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDiprobec মতভেদসমূহ - Diprobec Contraindications in Assamese - Diprobec nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Diprobec লোৱা অনুচিত যাতে -\nDiprobec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Diprobec in Assamese - Diprobec ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Diprobec-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nDiprobecৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nDiprobec আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, Diprobec সম্পুৰ্ণ নিৰাপদ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Diprobec লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Diprobec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Diprobec Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Diprobec kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Diprobecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nDiprobecৰ সৈতে খাদ্য খোৱাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষণা উপলব্ধ নহয়।\nমদ আৰু Diprobecৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Diprobecৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।


দহন আৰু শিখা Class 8 বিজ্ঞান পাঠ ৬ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nদহন আৰু শিখা\nবিষয় বিজ্ঞান Class 8\nপাঠৰ নাম দহন আৰু শিখা প্ৰশ্ন উত্তৰ\nপাঠৰ নং পাঠ 6\nদহন আৰু শিখা Class 8\nপ্রশ্ন 1ঃ দহন সংঘটিত হ’বৰ বাবে আৱশ্যকীয় চৰ্তবােৰৰ তালিকা প্রস্তুত কৰা।\nউত্তৰঃ দহন সংঘটিত হ’বৰ বাবে আৱশ্যকীয় চর্তবােৰ হ’ল—\n(১) দাহ্য পদার্থ হ’ব লাগিব।\n(২) দহনৰ বাবে সহায়ক অক্সিজেনৰ উপস্থিতিৰ প্রয়ােজন।\n(৩) জ্বলন বিন্দু পাব লাগিব।\nপ্রশ্ন 2ঃ খালী ঠাই পূৰ কৰা।\n(ক) কাঠ আৰু কয়লাৰ দহনে বায়ুৰ___ ঘটায়।\n(খ) ঘৰত ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ জুলীয়া ইন্ধন হ’ল___|\n(গ) দহন আৰম্ভ হােৱাৰ আগতে ইন্ধনক তাৰ___, ___লৈ নিশ্চয়কৈ তপতাব লাগে।\n(ঘ) তেলৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হােৱা জুইক ___ৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্রণ কৰিব নােৱাৰি।\nউত্তৰঃ (ক) প্রদূষণ।\n(গ) জ্বলন, বিন্দু।\nপ্রশ্ন 3ঃ যানবাহনত চি. এন. জিৰ ব্যৱহাৰে আমাৰ নগৰবােৰত কিদৰে প্ৰদূষণ কমাইছে। ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ যানবাহনত চি. এন. জি.ৰ ব্যৱহাৰে নগৰবােৰত প্ৰদূষণ বহু পৰিমাণে কমায়। পেট্রল বা ডিজেলৰ দহনত কার্বন-ডাই-অক্সাইডৰ দৰে প্ৰদূষক উৎপন্ন কৰে। কিন্তু চি.এন. জি. দহন কৰিলে এনে গেছ অতি সামান্য পৰিমাণেহে উৎপন্ন হয়। কাৰণ এই গেছ অতি পৰিষ্কাৰ ইন্ধন।\nপ্রশ্ন4ইন্ধন হিচাবে এল. পি. জি. আৰু কাঠ তুলনা কৰা।\nউত্তৰঃ ইন্ধন হিচাবে এল. পি. জি. আৰু কাঠ (খৰি) তলত দিয়াৰ দৰে তুলনা কৰিব পাৰি।\n1) দহনত কোনাে অৱশিষ্ট নৰয়। 1) দহনত অৱশিষ্ট থাকে। যাক ছাই বােলে।\n2) সহজে জ্বলি উঠে। 2) সহজে জ্বলি নুঠে।\n3) জ্বলনাংক অতি কম। 3) জ্বলনাংক বেছি।\n4) দহনত ধোঁৱা বেছি নােলায়। 4) দহ্নত যথেষ্ট ধোঁৱা উৎপন্ন হয়।\n5) চিলিণ্ডাৰত উচ্চ চাপত সংকুচিত কৰি ভৰাই কঢ়িয়াই নিব পাৰি। 5) পৰিমাণত বহুত বেছি হয়। কঢ়িয়াবলৈ জটিল হয়।\nSee also কৃত্রিম আঁহ আৰু প্লাষ্টিক Class 8 Science Chapter3Assamese\nঅষ্টম শ্ৰেণী বিজ্ঞান পাঠ 6\nপ্রশ্ন 5ঃ কাৰণ দর্শাৱা-\n(ক) বৈদ্যুতিক আহিলা জড়িত জুইক নিয়ন্ত্রণ কৰিবলৈ পানী ব্যৱহাৰ কৰা নহয়।\n(খ) ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ বাবে কাঠতকৈ এল, পি. জি, অধিক ভাল।\n(গ) কাগজ এখনত নিজেই সহজে জুই লাগে, আনহাতে এলুমিনিয়াম পাইপত মেৰিওৱা কাগজ সহজে নালাগে।\nউত্তৰঃ (ক) বৈদ্যুতিক আহিলা জড়িত জুইক নিয়ন্ত্রণ কৰিবলৈ পানী ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। কাৰণ পানী বিদ্যুতৰ সুপৰিবাহী হৈ পৰে। পানীৰে বিদ্যুত চালিত হৈ পানীৰে জুইনুমুৱাজনৰ বিপদ ঘটিৰ পাৰে।\n(খ) LPG বা ৰন্ধন গেছে ধোঁৱাৰ সৃষ্টি নকৰে। পাত্ৰৰ তলিত কলা নহয়। তাপ বেছিকৈ দিয়ে। দহনত অৱশিষ্ট (ছাই) উৎপন্ন হয়।কিন্তু কাঠ দহনত ধোঁৱা ওলায়। পাত্ৰৰ তলিত কাজল হয়। দহন সম্পূর্ণ নহয় বাবে আঙঠা আৰু ছাইৰ উৎপন্ন হয়। তাপ উৎপন্ন হােৱাৰ মাত্রাও কম। সেইবাবে ঘৰুৱা ব্যৱহাৰত কাঠতকৈ এল, পি. জি, অধিক ভাল।\n(গ) কাগজৰ জ্বলনাংক কম। সেয়ে ইয়াত সহজে জুই লাগে। যদি এলুমিনিয়ামৰ পাইপত মেৰিয়াই দিয়া হয়, তেতিয়া ইয়াৰ জ্বলনাংক বাঢ়ি যায়, ফলত সহজে জুই নালাগে।\nপ্রশ্ন: মমবাতি শিখা এটাৰ চিত্ৰ আঁকি চিহ্নিত কৰা।\nউত্তৰ তলত মমবাতিৰ শিখাৰ চিহ্নিত চিত্র অংকন কৰি দেখুওৱা হ’ল—\nপ্রশ্ন 7ঃ ইন্ধনৰ কেলৰি মান প্রকাশ কৰা এককটোৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ: ইন্ধনৰ কেলৰি মান প্রকাশ কৰা এককটোৰ নাম কিল’জুল/কিল’গ্রাম (KJ/kg).\nপ্রশ্ন ৪ঃ কার্বন-ডাই-অক্সাইডে কেনেকৈ জুই নিয়ন্ত্রণ কৰিব পাৰে ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ কার্বন-ডাই-অক্সাইড (CO2) অক্সিজেনতকৈ বহু গধুৰ। CO2 গেছে জুইক কয়লাৰ দৰে ঢাকি ধৰে। এনে হােৱাৰ বাবে বায়ুৰ অক্সিজেনৰ লগত ইয়াৰ সংযােগ বিচ্ছিন্ন হয়। অক্সিজেন অবিহনে জুই নজ্বলে। গতিকে জুইকুৰা নুমাই যায়। এইদৰে CO, দ্বাৰা জুই নিয়ন্ত্রণ হয়।\nপ্রশ্ন 9ঃ কেঁচা পাতৰ দম এটা পুৰিবলৈ টান কিন্তু শুকান পাতত সহজে জুই লাগে। ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ শুকান পাততকৈ কেঁচা পাতৰ জ্বলনাংক বেছি। গতিকে শুকান পাতৰ দম এটাত সােনকালে জুই লাগে, কিন্তু কেঁচা পাতৰ দমত সিমান সােনকালে জুই নালাগে।\nSee also বিদ্যুৎ প্রবাহৰ ৰাসায়নিক ক্রিয়া (VIII) অষ্টম শ্ৰেণী (প্ৰশ্ন উত্তৰ)\nপ্রশ্ন 10. সােণ আৰু ৰূপ গলাবলৈ সােণাৰী এজনে শিখাৰ কোনটো মণ্ডল ব্যৱহাৰ কৰে? ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ সােণ আৰু ৰূপ গলাবলৈ সােণাৰী এজনে শিখাৰ বহিমণ্ডলটো (নীলামণ্ডল) ব্যৱহাৰ কৰে। কাৰণ এই মণ্ডলৰ উত্তাপ সর্বাধিক। উষ্ণতা প্রায় 800° ছে, আৰু এই মণ্ডলটো উজল নহয়।\nপ্রশ্ন 11: কোনাে এটা পৰীক্ষাত ইন্ধন এটাৰ 4.5 কেজি পৰিমাণক সম্পূর্ণভাৱে পােৰা হ’ল। উৎপন্ন হােৱা তাপৰ পৰিমাণ 180,000 KJ পােৱা গ’ল। ইন্ধনটোৰ কেলৰি মান গণনা কৰা।\nউত্তৰ ইয়াত ইন্ধনৰ ভৰ = 4.5 কি.গ্রা.\nউৎপন্ন তাপৰ পৰিমাণ = 180,000 কি.জুল\n∴ ইন্ধনৰ কেলৰি মান হ’ব =180000/4.5 = 40,000 কি.জুল/কি.গ্রা.\nপ্রশ্ন 12: মামৰে ধৰা প্ৰক্ৰিয়াটোক দহন বুলি ক’ব পাৰি নে? আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ মামৰে ধৰা প্রক্রিয়াক দহন বুলিব নােৱাৰি। এই প্রক্রিয়া এক ৰাসায়নিক বিক্রিয়া মাথােন। ইয়াত তাপ, শক্তি আৰু পােহৰ উভয়ে উৎপন্ন হয়। দহনত তাপ আৰু পােহৰ উভয়ে উৎপন্ন হয়।\nপ্রশ্ন 13ঃ আবিদা আৰু ৰমেশে এটা পৰীক্ষা কৰি আছে যত বিকাৰত পানী তপতাৰ লাগে। আবিদাই মমবাতি শিখাৰ হালধীয়া অংশৰ ওচৰত বিকাৰটো ৰাখিলে। ৰমেশে শিখাটোৰ বহিৰতম অংশত বিকাৰটো ৰাখিলে। কাৰ পানীখিনি সােনকালে তপত হব?\nউত্তৰ : ৰমেশৰ পানীখিনি সােনকালে তপত হ’ব। কাৰণ ৰমেশে শিখাৰ বহিঃমণ্ডল (নীলা মণ্ডল) ব্যৱহাৰ কৰিছে। এই মণ্ডলৰ তাপ বেছি। আবিদাই হালধীয়া মণ্ডল ব্যৱহাৰ কৰিছে। এই মণ্ডলৰ তাপ কম।\nClass 8 Science Chapter6question answer in assamese\nপ্রশ্ন : মম আৰু কয়লা জলাৰ পার্থক্য কি?\nউত্তৰঃ মম জ্বলি শিখাৰ উৎপন্ন হয়। কিন্তু কয়লা জ্বলিলে শিখাৰ উৎপন্ন নহয়।\nপ্রশ্ন 2ঃ দহন আৰু দাহ্য পদার্থ কাক বােলে?\nউত্তৰ: দহন (Combustion): যি প্রক্রিয়াত দ্রব্য এটাই অক্সিজেনৰ সৈতে বিক্রিয়া কৰি তাপ উৎপন্ন কৰে তাকে দহন বােলে। যিটো দ্ৰব্যৰ দহন হয় তাক দাহ্য পদার্থ বােলে।\nপ্রশ্ন 3ঃ আমাৰ শৰীৰত ঘটা দহনৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ আমাৰ শৰীৰে খাদ্য গ্রহণ কৰে। খাদ্য হ’ল দাহ্য পদার্থ। এই খাদ্য হজম হােৱাৰ পিছত তেজে কঢ়িয়াই নিয়া অক্সিজেনৰ লগত বিক্রিয়া হয়। বিক্রিয়াত তাপ শক্তি উৎপন্ন হয়। গতিকে খাদ্য দ্রব্যবােৰ ভাঙি তাপ উৎপন্ন হয় বাবেই এক প্ৰকাৰৰ দহন।\nSee also শব্দ Class 8 Science Chapter 13 Question Answer in Assamese\nপ্রশ্ন 7ঃ কাগজৰ কাপ বনাই তাত পানী গৰম কৰিব পাৰি। কাৰণ ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ কাগজৰ কাপ বনাই পানীগৰম কৰিব পাৰি। কাগজৰ কাপত পানী অলপ ৰাখি তাৰ তলিত জুই দিলে সেই জুইৰ তাপ কাগজৰ মাজেৰে পৰিবাহিত হৈ পানী পায়গৈ। পানীয়ে সেই তাপ শােষণ কৰি থাকে আৰু নিজে গৰম হয়। তাপ কাগজৰ মাজেৰে গৈ পানী পায় বাবে কাগজে জ্বলনাংক নাপায়। সেই বাবে কাগজ কাপটো পুৰি নাযায়।\nপ্রশ্ন ৪ঃ প্রজ্বালক পদার্থ কাক বােলে? উদাহৰণ দিয়া।\nউত্তৰঃ যিবােৰ দ্ৰব্য বা পদাৰ্থৰ জ্বলন উষ্ণতা অতি কম আৰু সহজে জ্বলি যায় তাকে প্রজ্বালক পদার্থ বােলে। পেট্রল,এলকহল, এল. পি, জি, আদি প্রজ্বলক পদাৰ্থৰ উদাহৰণ।\nপ্রশ্ন 9ঃ দহনৰ প্ৰকাৰবােৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ দহনৰ প্ৰকাৰবােৰ হ’ল—\n১) স্বতস্ফূৰ্ত্ত দহন\n২) দ্রুত দহন।\nপ্রশ্ন 10ঃ শিখা কিদৰে উৎপন্ন হয়?\nউত্তৰঃ যিবােৰ পদার্থ জ্বলনত বাস্পীভূত হয়, সেইবােৰে শিখাৰ সৃষ্টি কৰে। কেৰাচিন তেল, মমবাতি আদি গলি বাস্পীভূত হৈ দহন হয় বাবে শিখাৰ সৃষ্টি হয়।\nপ্রশ্ন 11ঃ তলত দিয়া ইন্ধনবােৰৰ কেলৰি মান কিমান?\n(গ) CNG (ঘ) LPG\n(ঙ) হাইড্রজেন গেছ।\nউত্তৰঃ (ক) কাঠ → 17000 22000 কি.জুল/কি.গ্রা.\n(খ) কেৰাচিন →45000 কি.জুল/কি.গ্রা.\n(গ) CNG →50000 কি.জুল/কি.গ্রা.\n(ঘ) LPG→ 55000 কি.জুল/কি.গ্রা,\n(ঙ) হাইড্রজেন গেছ →15000 কি.জুল/কি.গ্রা.\nCategories অষ্টম শ্ৰেণীৰ বিজ্ঞান


দেশভক্তি চাহ: মনজিত - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদেশভক্তি চাহ: মনজিত\nআমাৰ সকলোৰে চিনাকী নবীনে আজি এমাহ আগতে নগৰৰ মাজ মজিয়াত থকা এল আই চি অফিচলে ট্রান্সফাৰ হৈ আহিছে মার্কেটিং অফিচাৰ হিচাপে প্রম’চন পাই । এল আই চি এজেন্ট হিচাপে আৰম্ভ কৰি বহু কষ্টৰে মানুহৰ উপলিঙা ককর্থনা সহি সামৰি সি আজি এই অৱস্থা পাইছে । আৰু তাৰ কষ্টক মেনেজমেন্টে যথা যোগ্য সন্মান জনাই প্রম’চন দি হেড অফিচত পঠাইছে যাতে মানুহৰ মাজত এল আই চিৰ প্রতি থকা উপহাসৰ সুৰ সোনকালে সলাব পাৰে । জীৱনটোৱে দি যোৱা নানা অভিজ্ঞতাৰে সি বাৰু কৈয়ে অভিজ্ঞতাপুষ্ট । সেয়ে অতি কম সময়তে তাৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু বাক পটুতাৰে মানুহক এল আই চি উপকাৰিতা আৰু বিশ্বাস যোগ্যতা বুজাই দিবলে সক্ষম হ’ল । সকলোৱে বুজি উঠিলে যে দুদিন দেৰিকেই হওক কিন্তু কষ্টৰে আর্জি জমা থোৱা ধন কেতিয়াও মাৰা নাযায় । বৰঞ্চ নিজৰ লগতে পৰিয়ালটোৱে বিপদত আর্থিক ভাবে ডাঙৰ সকাহ হে পাই । প্রতি বছৰে পোৱা টেক্স ৰিবেট টো আছেই । আৰু বহু পাবত গজা বিত্তীয় প্রতিষ্টানৰ দৰে দুদিনতে ডাবল কৰি দিম বুলি কৈ আভুৱা ভৰা চিষ্টেম এল আই চিত নাই বা শ্বেয়াৰ মার্কেটেও হিলাব নোৱাৰে ইয়াক ।\nএতিয়া চাগে ভাবিছে এল আই চিৰ লগত দেশভক্তি চাহৰ সর্ম্পক কি ? এল আই চিৰ কথাটো মাথো এই লেখাটো দিঘলীয়া কৰিবলেহে লিখা হ’ল । লগতে এই লেখাটো যি সকলে পঢ়িছে বা পঢ়িব তেওলোকে যেন নবীনৰ ওছৰত একোখন কৈ এল আই চি খোলে যেন তাকো বিনম্র অনুৰোধ কৰা হ’ল।\nএতিয়া আচল কথালে আহো, নবীনে আফিচত ভৰি দিয়াৰ প্রথম দিন ধৰি আজিলৈকে প্রতি দিনে পুৱা আৰু আবেলি চাৰি আলিৰ চুকৰ চাহৰ ঘুমটি খনত চাহ খাই । খুটীৰ মহৰ খাটি গাখীৰেৰে বনোৱা চাহ কাপৰ বাবে সেই ঘুমটি খনৰ চাহ কাপ গোটেই নগৰ খনতেই বিখ্যাত । নকলেও হ’ব চাগে যে সেই চাহৰ দোকানৰ মালিক আমাৰ সকলোৰে অতিকে মৰমৰ থুলোক ডাঙৰীয়া । লগতে এই খিনিতে সকলোৱে জানে যদিও কৈ থও সততা, কষ্ট আৰি নিষ্ঠা এই তিনিটা নবীনৰ দৰে থুলোকৰো ডাঙৰ অলংকাৰ । সেই তিনি অলংকাৰকেই মুলধন হিচাপে লৈ আৰম্ভ কৰা ঘুমটি খনে, তাৰ হাতত প্রাণ পাই উঠা সোৱাদ চাহ কাপৰ গাত ভেজা দি আতি কম সময়তে জনপ্রিয় হৈ পৰিলে । সেয়ে প্রায় সকলো সময়তে সকলো শ্রেণীৰ মানুহে ভিৰ কৰি থাকে সেই চাহ কাপৰ সোৱাদ লও বুলি । ইফালে জিভাত সোৱাদটো লেপেটা কাঢ়ি বহাৰ দিন ধৰি নবীনকো সদায় চাহ কাপে ৰিঙিয়াই ৰিঙিয়াই মাতে পুৱা আবেলি । সদায় আহ যাহ কৰোতে কৰোতে থুলোকৰ সতে তাৰ ভাল সম্পর্ক গঢ়ি উঠাছে নৰীনৰ । কাষ্টমাৰৰ ভিৰৰ মাজতে নৱীনে প্রথম দিনাৰ পৰা এটা কথা লক্ষ্য কৰি আহিছে যে সদায় পুৱা এজন আৰক্ষীৰ লোক খাকী পোচাকত ঘুমটি খনলে আহে আৰু তেও আহিলেই থুলোকে লৰা লৰিকে চাহ একাপ বাকি “জয় আই অসম” বুলি কৈ তেও লৈ আগ বঢ়াই দিয়ে । আৰু তেওঁৱো বৰ তৃপ্তিৰে খাই উঠি কাপটো বহা টেবুল খনত ৰাখি থুলোকলে চাই মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰি পইছা পাতি নিদিয়াকে গুছি যায় । থুলোকেও প্রতি সম্ভাষন জনাই একো নোকোৱাকে লগুৱাটোক কাপটো আওখালি থবলে অর্ডাৰ দি কামত লাগে । সদায় একেটা দৃশ্যকে দেখি দেখি নৱীনৰ বাৰু কৈয়ে কৌতুহল উপজিল যে আচলতে কেছ টো কি । “জয় আই অসম” বুলি কৈ কেৱল সেই পুলিছ জনকেই চাহ কাপ দিয়াৰ ৰহস্যটো কি ? জানিবলে তাৰ বৰ কৈ মন গ’ল । সুধিম সুধিম কে এদিন পুৱা সুধিয়েই পেলালে কথাটো । থুলোকে ক’লে এতিয়া ভিৰ বহুত আছে আপোনাক আবেলিকে ক’ম । বেছ উৎকন্ঠাৰে এটা বেলা পাৰ কৰি আবেলি সি থুলোকৰ দোকান পালেহি মানুহৰ ভিৰ হোৱাৰ আগতেই । তাৰ কৌতুহলটো পুনৰ ডাঙি ধৰাত থুলোকে ক’লে\n“ সেই কাপ দেশভক্তি চাহ সেয়ে ‘জয় আই অসম’ বুলি কৈ দিও আকৌ । ”\n“ দেশভক্তি চাহ ? সেইটো আকৌ কেনেকুৱা চাহ । আৰু কেৱল সেই পুলিছ জনকেই কিয় দিয়া আমাক কিয় নিদিয়া ? ” বাঢ়ি অহা কৌতুহলতোক দমাব নোৱাৰি নৱীনে আকৌ সুধিলে\n“ সেই কাপ চাহ অমূল্য মানে কোনো মূল্য নিদিয়াকে পোৱা হয় ।সেয়ে আপোনালোকক দিব নোৱাৰো অ’ । ” আৰু অলপ চাচপেন্স ৰাখি থুলোকে মিচিকিয়াই উত্তৰ দিলে ।\n“ হেৰা আৰু পাক নলগাবা আৰু । মাথা ঘুৰাই যাব মোৰ । চিধা চিধি কৈ দিয়া না আছল ফান্দা টো কি ? ” নৱীনে অর্ধৈয্য হৈ কৈ উঠিল ।\n“ শুনক আপোনাকেই কৈছো চাহ কাপৰ আছল ৰহস্যটো, আপুনি কাকো নকয় বুলি বিশ্বাস এটা ৰাখি । ” ফুছ ফুছাই কোৱা দি ক’লে থুলোকে\n“ তোমাৰ বিশ্বাসৰ বিশ্বাস ৰাখিম চিন্তা নকৰিবা । মাথো কোৱা, কাহিনীটো কি ? “\n“ চাওক মোৰ ইয়াতে বিভিন্ন ঠাইৰ বিভিন্ন জনে চাহ খায়হি কোনো হিন্দু কোনো মুছলিম কোনো শিখ অথবা কোনো খ্রীষ্টান,কোনো অতিকে ধনী কোনো নিছেই দুখীয়া কিন্তু সকলোৱে সমান চাহ সমান দাম দি খায় । “ থুলোকে গম্ভীৰ সুৰত কৈ গ’ল\n“ সেই খিনিলেকে বুজিলো তাৰ পাছত ? ” আকৌ নৱীনৰ কৌতুহলী প্রশ্ন ।\n“ সেই পুলিছ জনে মোৰ দোকান আৰম্ভ হোৱাৰ দিন ধৰি মোৰ ইয়াতে চাহ খাই । প্রথম দুদিন মান আপোনালোকে খোৱা চাহেই দিছিলো তেওক । চাহ কাপ খাই তেও ভালেই পাই পিছে পইছা খুজিলেহে হয় ধমক দিয়ে নহয় পুলিছে কেতিয়াবা পইছা দিয়া ক’ৰবাত শুনিছ নেকি বুলি কৈ ভেঙুচালি কৰি গুছি যায় । সকলো গমি পিতি মই দেখিলো যে এনেকে নহ’ব আৰু । সেয়ে ভালকে অংক কৰি, উপাই এটা ভাবি উলিয়ালো ” থুলোকে কৈ গ’ল ।\n“ উপাই টো কি ? সোনকালে কোৱা ।“ নৱীন যেন ৰবই নোৱাৰিব ।\n“ তেওৰ এটা ভাল গুন কি তেও সদায় এটা টাইমতেই আহে । মই কৰিলো কি তেও অহাৰ থিক আগে আগে চাহ কাপ ৰেডী কৰো আৰু আহিলেই ‘জয় আই অসম’ বুলি কৈ তেও লৈ চাহ কাপ আগ বঢ়াই দিও । তেওৱো বেচ তৃপ্তিৰেই খাই পইছা নিদিয়াকে গুছি যায় । প্রথম দিনা খন সুধিছিল ‘জয় আই অসম’ বুলি কিয় কৈছো মই ? মই তেতিয়া ক’লো আপুনি পুলিছ মানুহ আপোনালোৰ হাততেই আছে আমাৰ লগতে দেশৰ সুক্ষাৰ দায়িত্ব গতিকে আপোনাৰ বাবে স্পেচিয়েলি একাপ চাহ বনাই উলিয়াইছো যাৰ নাম দিছো ‘দেশভক্তি চাহ’ । যাতে আপুনি এই চাহ কাপত সোহা মৰাৰ লগে লগে সতেজ হৈ পৰে আৰু দেশৰ স্বার্থত নিজকে ১০০% নিয়োজিত কৰিব পাৰে । বছ তেও খুছ , চাহ কাপ খাইটো আৰু খুছ । পকেটৰ পৰা ১০ টকা এটা উলিয়াই মোৰ মুখৰ আগত তিনি পাক ঘুৰাই ভগৱানে মংগল কৰক টাইপত কিবা এটা কৈ আকৌ ১০ টকাটো পকেটত ভৰাই থ’লে আৰু সদায় এই চাহ কাপৰেই বিনামূলীয়া অর্ডাৰ এটা জাৰি কৰি খুছী খুছী নিজ ৰাস্তা পোনালে । সেই দিন ধৰি ‘জয় আই অসম’ আৰু এই দেশভক্তি চাহ ধাৰাবাহিক ভাবে চলি আহিছে আৰু । হেঃ হেঃ । ” থুলোকে কৈ কৈ মিচিকিয়াই উঠিল\n“ কিন্তু বনোৱা কেনেকৈ এই চাহ কাপ সেইটো নক’লাই দেখোন । ” নৱীনো আকৌ কথাৰ গুৰি নোপাৱালৈকে এৰা ভকত নহয় ।\n“ আপুনিও কম নহয় দেই উৰহীৰ ওৰ লৈ হে এৰিব মানে । আছলতে দেশভক্তি চাহ বনোৱা তেনেই সহজ । মই আগতেই কৈছো যে মোৰ ইয়াতে জাতিধর্ম নির্বিশেষে বহুত মানুহ আহে আৰু বেছি ভাগৰে খাই উঠা কাপকেইটাত কম বেছি পৰিমানে চাহ ৰৈ যায় । মই কৰো কি, সেই ৰৈ যোৱা চাহ খিনিকে এটা দেখাত ধুনীয়া কাপত ধুনীয়াকে মিলাই অলপ গৰম কৰি ‘জয় আই অসম’ বুলি পুলিছ জনক তেওৰ প্রিয় দেশভক্তি চাহ কাপ আগবঢ়াই দিও। বছ মোৰো একো লোকচান নাই তেওৱো তৃপ্তিৰে খাই অভিযোগ নকৰকে গুছি যায় । বুজিলে । ” সন্তুষ্টিৰ হাঁহি এটা মাৰি থুলোকে অৱশেষত ৰহস্যটো ফাদিল কৰি দিলে ।\n“ হে হৰি । কৃষ্ণহে বুলিলো আৰু দেই । মহান তোমাৰ দেশভক্তি চাহ আৰু তাত কৈয়ো মহান তুমি । চাও চাহ একাপ দিয়া ডিঙি শুকাই গৈছে আৰু কথা শুনি । ” নৱীনে চকু কেইটা ডাঙৰকে মেলি হাঁহি হাঁহি ক’লে ।\n“ পিছে কি চাহ দিম হয় ? দেশভক্তি নে নৰমেল ? ” থুলোকৰ ৰসাল প্রশ্ন ।\n“ নেলাগে ঔ প্রভূ । যাৰ বাবে দেশভক্তি চাহৰ উৎপত্তি হ’ল তেওকেই দিবা, আমি নৰমেল মানুহ নৰমেল চাহেকেই খাও । ” নৱীনেও ৰস লগাই উত্তৰ দিলে ।\n* আপোনা লোকেও খাব নেকি বাৰু এই স্পেচিয়েল ‘দেশভক্তি চাহ’ । যদি খাব মন আছে তেনহ’লে অর্ডাৰ দিবলে নিজৰ মোবাইলৰ মেচেজ বক্সত গৈ ইউনিকোডত [ দে চা ] বুলি টাইপ কৰি থুলোকৰ মোবাইলত চেন্দ কৰি দিয়ক তাৰা তাৰি । এতিয়া থুলোকৰ মোবাইল নাম্বাৰ কিমান বুলি নুসুধিব আকৌ । যাৰ ওচৰত থুলোকৰ মোবাইল নাম্বাৰ নাই তেও থলোকৰ শাও নলগাৰ আগতেই ফোনবুক খনকেই জুই লগাই দিয়ে যেন । ধন্যবাদ 🙂\n← কাটাৰৰ ডায়েৰী: ডা° ভূপেন্দ্ৰ কুমাৰ শ‍ইকীয়া\nবিদ্যালয়লৈ যাওঁ ব’লক : বৰবালি উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (পংকজ বৰা) →\nস্মৃতিৰ তুলাচনীত দুই দশকৰ আগৰ এটি দেওবাৰ – বন্দিতা বৰঠাকুৰ পাঠক\nDecember 17, 2017 March 10, 2021 0\nআপুনি বাৰু বেছি মেকুৰীয়েলিষ্টিক্ নেকি? — অশোক কুমাৰ নাথ


jyqce@gmail.comRe: $4753782016-11-18 23:43:38notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comNawe, you have 99 new notifications, 178 messages. and 8 group invitations2016-09-06 11:28:22notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comBouyelli Zaghdoudএ ফেইচবুকত বন্ধু হ'ব খুজিছে।2016-07-21 19:32:24notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comEmma Baakotonte confirmed your Facebook friend request2016-07-21 19:32:24notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comSahamu Askyএ আপোনাৰ ফেইচবুকৰ বন্ধুত্বৰ অনুৰোধ নিশ্চিত কৰিছে2016-07-21 19:32:18\nTo: maykeloliv@add3000.pp.uaFrom: notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.com (sender info)Subject: Sahamu Askyএ আপোনাৰ ফেইচবুকৰ বন্ধুত্বৰ অনুৰোধ নিশ্চিত কৰিছেReceived: 2016-07-21 19:32:18 (3 sec.)\nSahamu Asky accepted your friend request! Now you can see her photos, share updates and more. Sahamu Asky Bul Ut আৰু অন্য6জন উমৈহতীয়া বন্ধু প্ৰ'ফাইল চাওক People You May Know When you see people you know on Facebook, you can add them as friends. Joti Akter 20 গৰাকী উমৈহতীয়া বন্ধু বন্ধুত্ব কৰক Alyssa Ng Studentত Studying Alisha Hooker আৰু অন্য 17 জন উমৈহতীয়া বন্ধু বন্ধুত্ব কৰক Nia Rai New York, New York  يوسف الكعبي  আৰু অন্য 10 জন উমৈহতীয়া বন্ধু বন্ধুত্ব কৰক Rumi Sona Tekoşin Serdar Taşdemir আৰু অন্য 17 জন উমৈহতীয়া বন্ধু বন্ধুত্ব কৰক Miller Yolanda United States Military Academy Cash Juarez আৰু অন্য 15 জন উমৈহতীয়া বন্ধু বন্ধুত্ব কৰক MuhammadIsmail Gul Fode Fofona আৰু অন্য 10 জন উমৈহতীয়া বন্ধু বন্ধুত্ব কৰক New Friend on Facebook Sahamu Asky accepted your friend request! Now you can see her photos, share updates and more. Sahamu AskyAlisha Hooker আৰু অন্য6জন উমৈহতীয়া বন্ধুপ্ৰ'ফাইল চাওক People You May Know When you see people you know on Facebook, you can add them as friends. Joti AkterJoanne Dantonio আৰু অন্য 19 জন উমৈহতীয়া বন্ধুবন্ধুত্ব কৰক Alyssa NgStudentত Studying18 গৰাকী উমৈহতীয়া বন্ধুবন্ধুত্ব কৰক Nia RaiNew York, New YorkRipon Tailors আৰু অন্য 10 জন উমৈহতীয়া বন্ধুবন্ধুত্ব কৰক Rumi SonaAbdallah Mosbah আৰু অন্য 17 জন উমৈহতীয়া বন্ধুবন্ধুত্ব কৰক Miller YolandaUnited States Military AcademyNani Panda B Dance আৰু অন্য 15 জন উমৈহতীয়া বন্ধুবন্ধুত্ব কৰক MuhammadIsmail GulVirat Sharma আৰু অন্য 10 জন উমৈহতীয়া বন্ধুবন্ধুত্ব কৰক অধিক বন্ধু বিচাৰক এইটো বাৰ্তা maykeloliv@add3000.pp.uaলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। আগলৈ ফেইচবুকৰ পৰা এনেকুৱা ধৰণৰ ইমেইল পাব নুখুজিলে, অনুগ্ৰহ কৰি গ্ৰাহকভুক্তি অন্ত পেলাওক।Facebook, Inc., Attention: Community Support, Menlo Park, CA 94025 notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comMariano Aldaveএ আপোনাৰ ফেইচবুকৰ বন্ধুত্বৰ অনুৰোধ নিশ্চিত কৰিছে2016-07-21 19:32:16notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comElena Coxinhaএ ফেইচবুকত বন্ধু হ'ব খুজিছে।2016-07-21 19:32:13notification+kjdvu3vk3ui_@facebookmail.comعلیی مدیر الكلابيএ আপোনাৰ ফেইচবুকৰ বন্ধুত্বৰ অনুৰোধ নিশ্চিত কৰিছে2016-07-21 19:32:11\n› Sahamu Askyএ আপোনাৰ ফেইচবুকৰ বন্ধুত্বৰ অনুৰোধ নিশ্চিত কৰিছে


folksongs – অৰুণোদই\nকইনা ঘৰৰ পদূলিত গোৱা নাম\nDec 17, 2018 ৰিমঝিমবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী ১) এলেং সৰু সুঁতাৰ, চেলেংখনি, নিয়ৰে তিতালে গোটেইখনি। কি কৰা শাহুৱাই ভিতৰ সোমাই, নিয়ৰে তিতালে তোমাৰ জোঁৱাইক। ২) শিৱ গোঁসাই আহিছে, ডম্বৰু বজাইছে, শহুৰৰ পদূলিত কইনা ভিক্ষা মাগিছে। দৰা আদৰাৰ নাম ১) এটা বাটিতে লাৰু পৰমান্ন ঐ ৰাম, এটা বাটিতে দৈ হে, জোঁৱাই আদৰিব আহিছে শাহুআই ঐ ৰাম, হাতে গন্ধে\nপুুৱা বেলা দৈয়ন দিয়া নাম\nJul 31, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী ৰাম কৃষ্ণ প্ৰভাতে আইদেউ, ৰাম কৃষ্ণ ভূমিত পাৱ নিদিবা, হৰি মোৰ ঐ পৰজাতে দিবা ভৰি। ৰাম কৃষ্ণ পৰজাৰেপৰা ৰাম কৃষ্ণ লাম্ফ দি আইদেউ, হৰি মোৰ ঐ চামৰ বৰে পীৰাত বহা। ৰাম কৃষ্ণ চামৰ বৰে পীৰা ৰাম কৃষ্ণ তলে চাৰি খুৰা, হৰি মোৰ ঐ বহিছে সোণৰ চেঁকুৰা। ৰাম কৃষ্ণ পাণে বৰিয়ালৰ ৰাম কৃষ্ণ পাণে আনাগৈ,\nবিয়ানাম – মূৰত চাউল দিয়া নাম\nJun 4, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী আগত দিয়া পিছত দিয়া পঞ্চ আয়তীয়ে ৰাম ৰাম, দুৰ্বা ঘাটৰ পানী আনি আইদেউৰ মূৰত দিয়েহে ৰাম ৰাম। ৰূপ পিন্ধে, সোণ পিন্ধে, পিন্ধে পাটৰে শাৰী ৰাম ৰাম, জয় নমো ভূষণ পিন্ধে ইন্দ্ৰই দিছে আনিহে। যেন সিংহ মাৰিয়োক, দুৰ্গতিহেন তৰিয়োক, দুৰ্গতিহেন দুই ভাই লগে ভাগে সীতা যায়, বসুন্ধৰে অধিকাৰী, ব্ৰহ্মাই বোলে হৰি\nবিয়ানাম – নোৱনিৰ নাম\nMay 26, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী নোৱনিৰ নামঃ কইনাক নোৱোৱাৰ সময়ত বেইৰ ওচৰত গোপিনীয়ে গোৱা নাম। ১. ওলাই আহা আইদেৱে এ হৰি দুৱাৰদলি বাজে, ঘৰতে নোৱাব লাগে এ হৰি নকৰিবা লাজ। ওলাই আহা আইদেৱে এ হৰি মাটিত মংগল চাই, গণকে গণিকা কৰে ক্ষণ চৰি যায়। ওলাই আহা আইদেৱে কদমত ধৰি, নোৱাবলৈ ৰৈ আছে কৌশল্য়া সুন্দৰী। ওলাই আহা আইদেৱে\nবিয়ানাম – পানী তোলা নাম ৩\nMay 21, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁঃ নীতুমণি দেৱী পানী তোলা নামঃ পানী তুলি উভতি আঁহোতে গোৱা নাম ১. জল ভৰি যশোদা – ফুল চন্দন তুলসী, পিছলৈ নাচাবা – ফুল চন্দন তুলসী, সাগৰো আহিব ভাগিহে – ফুল চন্দন তুলসী, ভৰিল নে নভৰিল ৰাধা তোমাৰ কলচী। সাগৰো ভাগিব – ফুল চন্দন তুলসী, মাণিকো লুকাব – ফুল চন্দন তুলসী, আগলৈ চলিব ভৰিহে – ফুল চন্দন\nবিয়ানাম – দুৰলী সজোৱা আৰু পানী তোলা নাম ১\nMay 19, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁঃ নীতুমণি দেৱী দুৰলী সজোৱা নাম সজোৱা দুৰলী ঘট, কদম কানাই মংগল কৰিয়া, লগোৱা সহস্ৰ বাটি কদম কানাই গন্ধতেল দিয়া। সেৱা কৰি তুলি লোৱা কদম কানাই ধৰম টেকেলী, সন্ধ্য়াতে তুলিব লাগে কদম কানাই কিয় এতবেলি। ওলাই আহা শচীপ্ৰভা কদম কানাই ৰজাৰ মহাদৈ, শুভক্ষণে যাত্ৰা কৰি কদম কানাই জল আনোগৈ। পানী তুলিবলৈ যোৱা নাম ১. ৰাম কৃষ্ণ সন্ধ্যাতে গমনে, ৰাম কৃষ্ণ\nবিয়ানাম – জোৰোণৰ নাম ২\nMay 18, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী জোৰোণৰ দিনা কইনাৰ ঘৰত গোৱা নামঃ তলত উল্লেখিত নামসমূহ জোৰোণ আহি কইনাৰ ঘৰত বহাৰ পিছত কইনাক বাহিৰলৈ ওলাই আহিবলৈ কঁওতে আৰু জোৰোণ পিন্ধাই থকা মূহুৰ্তত গায়। ১. ওলাই আহা আইদেউ এ শিৱ দুৱাৰদলি বাজে, ঘৰতে জোৰোণ পিন্ধাব লাগে এ শিৱ নকৰিবা লাজ। ওলাই আহা আইদেৱে কদমত ধৰি, জোৰোণ পিন্ধাবলৈ ৰৈ\nবিয়ানাম – জোৰোণৰ নাম ১\nMay 17, 2018 Adminবিনোদন, বিয়ানামassamese, biyanaam, folksongs\nসংগ্ৰহ কৰোতাঁ – নীতুমণি দেৱী কইনাৰ ঘৰত দৰা পক্ষক আদৰাৰ আগতে গোৱা নামঃ জোৰোণৰ দিনা দৰা পক্ষ আহি কইনাৰ পদূলি মুখত কইনাৰ মাকে আদৰিবলৈ নহালৈকে গোৱা কেইফাঁকিমান বিয়ানাম তলত উল্লেখ কৰা হ’ল। ১. আমে কঠালে – দোলা আনা দুলীয়া বাগতি খেলিলে দোলা আনা দুলীয়া বছৰে বছৰে লাগেহে দোলা আনা দুলীয়া জাপি আনা লগুৱা, জোৰোণ আহি ৰৈ আছে কইনাৰ


ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শন\nPublished on November 4, 2017 | News Source: ড0 জয়কান্ত শর্মা\nড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শনৰ বিচাৰ থাউকতে কৰিবলৈ যোৱাটো দুৰুহ অনুশীলন৷ গণশিল্পীগৰাকীৰ দৃষ্টিভংগী প্রকাশ পাইছে তেওঁ গোৱা অসংখ্য গীতৰ মাজত়, সৰহসংখ্যক গীত তেওঁ নিজেই ৰচনা কৰা৷ অৱশ্যে আনে ৰচনা কৰা গীত তেওঁ গাইছে, সেইবোৰো নিজৰ আদর্শৰ সৈতে ৰজিতা খোৱা৷ সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ উভয় ৰূপতে ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শনৰ মহত্ত্ব আছে৷\nমন কৰিবলগীয়া যে লোকশিল্পীগৰাকীৰ অনেক গীতত জনগণৰ প্রতি বলিষ্ঠ সামাজিক নেতৃত্বৰ আহবান প্রকাশ পাইছ়ে, সাধাৰণ লোকক গুৰুত্বপূর্ণ সামাজিক পৰিৱর্তনৰ অংশীদাৰ হ’বলৈ প্রেৰণা দিয়াটো তেওঁৰ গীতসমূহৰ বৈশিষ্ট্য৷ পিছে সেইবোৰৰ মাজত ৰাজনৈতিক দর্শনৰ বিচাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে দুটা বিন্দু আহুকলীয়া হৈ পৰে৷ (১) গীতবোৰৰ বিষয়বস্তুৰ পৰিসৰ অতি বিস্তৃত, সেয়েহে বিভিন্ন উপাদান অ’ত-ত’ত সিঁচৰতি হৈ থকাটো স্বাভাৱিক৷ (২) গীতসমূহৰ সৃষ্টিকালৰ পৰিসৰ বৰ দীঘলীয়া়, প্রায় সাতোটা দশকজোৰা৷ সময়ৰ সৈতে ব্যক্তিৰ দৃষ্টিভংগী কিছু সলনি হোৱাটো স্বাভাৱিক়, ড০ ভূপেন হাজৰিকাও তাৰ ব্যতিক্রম নিশ্চয় নাছিল৷\nঅৱশ্যে ড০ হাজৰিকাই বিভিন্ন সময়ত দিয়া সাক্ষাৎকাৰবোৰত গুৰুত্বপূর্ণ সমল আছ়ে, কাৰণ সেইবোৰৰ মাজত দৃষ্টিভংগী স্পষ্ট ৰূপত প্রকাশ পোৱাৰ অৱকাশ থাকে৷ এঠাইত ড০ ভূপেন হাজৰিকাই স্বীকাৰ কৰিছে– জোতিপ্রসাদ, বিষ্ণুপ্রসাদ ৰাভা আৰু ফণী শর্মা, এই ত্রিমূর্তিয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ গতি সলাই দিছিল৷ জ্যোতিপ্রসাদে তেওঁক হাতত ধৰি বহুত কথা শিকাইছিল, চিনেমা দেখুৱাইছিল, বিপ্লৱী নেতাসকলৰ কথা শুনাইছিল৷\nজ্যোতিপ্রসাদ গান্ধীৰ ভক্ত হৈও মার্ক্সৰ সমাজবাদত বিশ্বাসী আছিল৷ সাধাৰণতে তেওঁৰ মুখত দেৱ-দেৱী বা ভগৱানৰ নাম শুনা নগৈছিল়, কিন্তু শেষ অৱস্থাত তেওঁ গুণগুণাইছিল, ‘মোৰে জীৱনৰে সখা কৃষ্ণ, বজাৱ কি সুৰে বেণু’৷ সেইটো ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ আচৰিত যেন লাগিছিল৷ আনহাতে তেওঁৰ শৈশৱৰ ঘৰখন আছিল বিষ্ণুপ্রসাদ ৰাভাৰ অন্যতম আশ্রয়স্থল়, মাজে-সময়ে বিপ্লৱী নেতাগৰাকীয়ে বন্দুক লুকুৱাই থোৱাও তেওঁ দেখিছে৷ ১৯৩৯ চনত ভূপেন হাজৰিকাই লিখিছিল, ‘অগ্নিযুগৰ ফিৰিঙতি মই, নতুন অসম গঢ়িম, নতুন ভাৰত গঢ়িম, নৰকংকালৰ অস্ত্র সাজি শোষণকাৰীক বধিম’৷ তাৰ পাছতে লিখিছিল ‘জনতাৰ কোলাহল’৷\nদুয়োটা গীতকে বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট পার্টিৰ পুথি ‘সুৰৰ দেউল’ত সন্নিৱিষ্ট কৰিছিল বিষ্ণু ৰাভাই৷ অথচ তেতিয়ালৈকে ভূপেন হাজৰিকাই মার্ক্সৰ বিষয়ে একোকে নাজানিছিল৷ তাৎপর্যপূর্ণ যে পাছলৈ গীত দুটা কমিউনিষ্টসকলৰ উপৰি কংগ্রেছীসকলেও গাবলৈ লৈছিল৷ ভূপেন হাজৰিকাই ফণী শর্মাৰ সান্নিধ্য পাইছিল ‘চিৰাজ’ নাটকৰ মাজেৰে৷ ‘চিৰাজ’ ছবিত তেওঁ গান গাইছিল৷ ‘সকলো মানুহেই মানুহ়, হিন্দু-মুছলমান নহয়’, এই কথাফাকিয়ে গভীৰ ৰেখাপাত কৰিছিল তেওঁৰ মনত৷ আনকি মুছলমানৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা হিন্দু ছোৱালীহে বিয়া কৰাব বুলি তেওঁ কৈ ফুৰিছিল৷\nএইবোৰ ভূপেন হাজৰিকাৰ শৈশৱৰ আৰু ডেকা কালৰ কথা৷ কিন্তু মনস্তত্ত্ববিদসকলৰ মতে শৈশৱত শিশুৱে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাই হয়গৈ পৰৱর্তী জীৱনৰ আদর্শৰ ভেটি৷ ভূপেন হাজৰিকা তাৰ ব্যতিক্রম নাছিল৷ ডেকাকালত তেওঁ পল ৰবছনক লগ পাইছিল৷ পল ৰবছনে সংখ্যাৰে বেছি গীত গোৱা নাছিল়, কিন্তু গীতৰ মাজেৰে কৃষ্ণাংগসকলৰ অধিকাৰ সন্দর্ভত সচেতনতা সৃষ্টিৰ প্রয়াস কৰিছিল৷\nভূপেন হাজৰিকাৰ জীৱনত পল ৰবছনৰ প্রভাৱ স্পষ্ট৷ ‘We are in the same boat brother’ গীতটো তেওঁ ‘আমি একেখন নাৱৰে যাত্রী’ৰ ৰূপত বিভিন্ন প্রসংগত গাইছে৷ ভূপেন হাজৰিকাই স্পষ্টভাৱে কৈছে, তেওঁ গীতক সমাজ পৰিৱর্তনৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিচাৰে৷ সেইবাবেই তেওঁৰ গীত কথাপ্রধান, সুৰপ্রধান নহয়৷ গীতৰ মাজেৰেও তেওঁ প্রকাশ কৰিছে ভগা পঁজাত বাস কৰা বস্ত্রবিহীন খেতিয়কৰ, খাদ্যবিহীন দিন মজুৰৰ অন্তৰৰ হাহাকাৰ৷ তেওঁ হ’বলৈ বিচাৰে ভীতিগ্রস্ত সংখ্যালঘুৰ বাবে নিৰাপত্তাৰ আশ্বাস, কণ্ঠৰুদ্ধ সুগায়কৰ সুধাকণ্ঠ৷\nভূপেন হাজৰিকাই ৰচনা কৰিবলৈ বিচাৰিছিল সমাজত দেখা দিয়া ‘বহু আস্থাহীনতাৰ বিপৰীতে গভীৰ আস্থাৰ গান৷’ তেওঁ বিচাৰিছিল ‘শিথিল সমাজ ভাঙি জনগণ হৈ উঠক প্রবল সংগ্রামী আৰু অগ্রগামী’৷ সম্ভৱতঃ এয়া তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দর্শনৰ কেন্দ্রবিন্দু৷ ‘মানুহে মানুহৰ বাবে’ আৰু ‘বুকু হম হম কৰে’ ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ এই দুটা গীত মানৱতাবাদ তথা ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ প্রতীক৷\nক’বলৈ গ’লে গীত দুটাই আধুনিক ৰাষ্ট্রত নাগৰিকৰ কর্তব্যৰ প্রতি সোঁৱৰাই দিয়ে৷ দোলাত উঠাৰ হাবিয়াস তেওঁৰ নাছিল বাবেই তেওঁ বৰ বৰ মানুহৰ দোলাভাৰীসকলৰ জীৱন সংগ্রামৰ যান্ত্রণা অনুভৱ কৰিব পাৰিছিল৷ ‘জীৱন ৰে’লৰ দবা’ত তৃতীয় শ্রেণীৰ যাত্রীসকলৰ নোপোৱাৰ বেদনাবোৰ মাজে মাজে জুই হৈ জ্বলে, এইটো ব্যঞ্জনাত বঞ্চিত জনগণৰ ক্ষোভ প্রতিফলিত হৈছে সুন্দৰভাৱে৷ সময়ত তেওঁৰ গান হয় শিল ভঙা বনুৱাৰ গভীৰ আত্মবিশ্বাস, অথবা সমাজত চলি থকা স্থিতাৱস্থা দূৰ কৰিবলৈ জাত-পাতৰ প্রাচীৰ ভাঙি পেলোৱাৰ বলিষ্ঠ আহ্বান৷ খেতিয়কৰ সমস্যা সন্দর্ভত তেওঁৰ অনুভৱ আছিল গভীৰ৷\nতেওঁৰ গীতত কৃষিপ্রধান সমাজৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষাৰ আকুল আহবানতো আছিলেই, শোষণমুক্ত সমাজ গঢ়াৰ আৰু কৃষিকার্যক আধুনিক ডেকাৰ বাবে আত্মসংস্থানৰ উপায় ৰূপেও উপস্থাপিত হৈছে৷ ‘মই এই মাটিৰে ল’ৰা, হৈছিলোঁ অঘৰী মাটিৰ মোহ এৰি’, তেনে এটা গীত৷ সুদখোৰ মহাজনৰ কবলত পৰা খেতিয়কৰ মনত ‘ধান নিদিওঁ, ঋণো নলওঁ, সুদো নিদিওঁ আৰু’, ভাবনাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ বিচৰাটো নিশ্চয়কৈ বৈপ্লৱিক চিন্তা৷ পিছে আধুনিক কালত কল্যাণকামী উদ্যোগীকৰণৰ প্রতি নিঃচর্ত সমর্থনো তেওঁৰ গীতত আছে৷\n‘ৰাংঢালি কপিলী’ক শক্তিৰ ভাণ্ডাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ আনন্দ, জাগীৰোডৰ ছিল্ক মিলত চাকৰি কৰা ডেকাৰ সম্ভাৱনাময় ভৱিষ্যতৰ কথাও প্রকাশ নোপোৱাকৈ থকা নাই৷ কিন্তু খেতিয়কৰ বাবে মাটি টুকুৰাই একমাত্র সম্বল, সেইটো সাৱলীল ৰূপত তেওঁ প্রকাশ কৰিছে, ‘ধৰিত্রী আই মোৰ, আমাক তুমি নেৰিবা, তোমাৰ চেনেহ বিনে আই আমি নিৰুপায়’৷ বৃহৎ নদীবান্ধ আৰু অন্যান্য তথাকথিত উন্নয়নী প্রকল্প নির্মাণৰ ফলত ভূমি হেৰুওৱা খেতিয়কৰ সংকট উপলব্ধি কৰিবলৈ এই গীতটি আজিও অতি প্রাসংগিক৷\nবিভিন্ন প্রসংগত ড০ ভূপেন হাজৰিকাই নিঃসংকোচে কৈছে, সকলো প্রকাৰৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু বৌদ্ধিক অনুশীলন হ’ব লাগে জনগণৰ সপক্ষে, বিশেষকৈ শোষিত-বঞ্চিত-নিষ্পেষিত জনতাৰ স্বার্থত৷ গণতন্ত্রৰ মাজেৰে সমাজতন্ত্র স্থাপনৰ ইংগিত আছে তেওঁৰ ভালেমান গীতত৷ বহুতৰে বাবে দুবোর্ধ্য কথাটো হ’ল, তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দর্শন আঞ্চলিকতাবাদৰ ওপৰত প্রতিষ্ঠিত৷\n‘তুমিয়েই মোৰ কল্পনাৰে হৰিণী নয়না’ত তেওঁ দাঙি ধৰিছে সম্পদশালী অসমৰ এখন সুন্দৰ ছবি৷ পিছে তেওঁৰ আঞ্চলিকতাবাদৰ মাজত আছে ‘বৰ অসম’ৰ ধাৰণা, পাহাৰ-ভৈয়ামৰ সম্প্রীতি, ভাষা-বর্ণ-সম্প্রদায়ৰ ঊধর্বত বহিৰাগত-থলুৱা, পমুৱা-খিলঞ্জীয়াৰ মাজত সমন্বয়ৰ ভাৱনা, সাংস্কৃতিক এনাজৰীৰে গঁথা সাতভনীৰ সাতামপুৰুষীয়া বন্ধন, ইত্যাদি৷ ১৯৬৮ চনত সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জন্ম শতবার্ষিকী চলি থকাৰ সময়তে তেওঁ ৰচিছিল ‘আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া’ শীর্ষক গীতটি৷ গীতটোৰ মাজৰ কথাখিনি আছিল এনেধৰণৰ– ‘কোনোবা কাপুৰুষক পুৰুষ কৰিবলৈ জ্যোতিপ্রসাদো নাই, অসম মৰিলে আমিও মৰিম বুলি ক’বলৈ কোনো যে নাই়, আজি অম্বিকাগিৰী নাই দেশ গ’ল গ’ল বুলি দিনে নিশাই চিঞৰিব৷’ সম্ভৱতঃ গীতটোৰ প্রথম ৰূপটোত কিছু নেতিবাচক ভাব প্রকাশ পোৱা বুলি ভাবিয়েই তেওঁ দ্বিতীয় ৰূপ এটা এনেদৰে দিছিল– ‘কোনোবা কাপুৰুষক পুৰুষ কৰিবলে’ জ্যোতিপ্রসাদো যে আছে৷\n‘অসম মৰিলে, আমিও মৰিম’ বুলি ক’বলৈ শ্বহীদো আছে৷ আজি অম্বিকাগিৰীৰ চিঞৰক হেজাৰে হাতে-কামে নৱৰূপ দিব৷ আজিৰ অসমীয়াই সংগ্রাম নকৰিলে অসমতে ভগনীয়া হ’ব৷’ দ্বিতীয় ৰূপটোৰ মাজত আছিল অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৰ মনত আত্মবিশ্বাস আৰু সংগ্রামী সত্তাৰ সঞ্চাৰণৰ উদ্দেশ্য৷ অসম আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আলফাৰ সংগ্রামলৈকে ড০ ভূপেন হাজৰিকাই জাতীয়তাবাদৰ নানান উপাদান গীতত সামৰি লৈছিল৷ ‘আজি ব্রহ্মপুত্র হ’ল বহিুমান’, ‘জুয়ে পোৰা তিৰাশীৰ নির্বাচনী বতৰ’, ‘লুইতপৰীয়া ডেকাবন্ধু’, ‘ছহিদ প্রণামো তোমাক’ আদি তেনে গীত৷ তেওঁ এঠাইত স্বীকাৰ কৰিছে, যুদ্ধৰ অস্ত্র বেলেগ বেলেগ সময়ত বেলেগ বেলেগ হয়৷ সেয়েহে তেওঁ নগেন বৰাৰ এই গীতটো গাইছিল, ‘আকৌ যদি যাব লাগে শৰাইঘাটলৈ, লুইতৰ পাৰৰ ডেকা বন্ধু নাথাকিবা ৰৈ’়, আহ্বানটো আছিল গভীৰ তাৎপর্যপূর্ণ৷ কিন্তু তেওঁৰ আঞ্চলিকতাবাদ সংকীর্ণমুক্ত, তাকে স্পষ্টকৈ কৈছে৷\n‘মোৰ আইক ভাল পাওঁ বুলি ক’লে আনৰ আইক জানো ঘিণ কৰাটো বুজাব?’ দেশৰ হকে জীৱন আহুতি দিয়া সকলো সংগ্রামীৰ প্রতি গভীৰ শ্রদ্ধা প্রকাশ কৰিলেও বিচিছন্নতাবাদত ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ তিলমানো বিশ্বাস নাছিল৷ এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ দৃঢ়তাৰে কৈছিল, ‘আমি (ভাৰতৰ) বাহিৰলৈ যাম কিয়, আমি ভয় কৰিম কিয়, আমি দিল্লীয়ে নিদিয়া বস্তুখিনি জোৰ কৰি কাঢ়ি ল’ম৷ কাৰণ আমি শংকৰাচার্যৰ দিনৰে পৰা কামৰূপ কাশ্মীৰ কুমাৰিকা একেলগে আছোঁ৷’ শ্রীলংকাত থিয় হৈ ড০ ভূপেন হাজৰিকাই দেখে কাশ্মীৰ, কুমাৰিকা অসমখনক লৈ ত্রিভুজটো যেন গোটেইখন শদিয়া (তেওঁৰ জন্মস্থান)৷\nইয়াৰ পৰা স্পষ্ট হৈ পৰে যে তেওঁৰ আঞ্চলিকতাবাদ ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ সপক্ষে৷ তাৎপর্যপূর্ণ যে ১৯৬৮ চনত অসম জনগণতান্ত্রিক দল গঠনৰ অন্যতম উদ্যোক্তা আছিল ড০ ভূপেন হাজৰিকা়, সেইটো আছিল অসমৰ প্রথম আঞ্চলিক দল৷ তেওঁ অসমৰ নানা জাতি-উপজাতিক লৈ এটা ৰাষ্ট্রীয় দৃষ্টিভংগীৰে চালিত শক্তিশালী আঞ্চলিক দলৰ পোষকতা কৰিছিল৷ উদ্দেশ্য আছিল, ভাৰতীয় গণতন্ত্রত ফেডাৰেল গাঁথনি শক্তিশালী হওক, ৰাজ্যসমূহে অধিক ক্ষমতা পাওক আৰু এই নীতিৰে দিল্লীৰ উপনিৱেশবাদৰ বিৰোধিতা কৰা হওক৷\nএতেকে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দর্শন আঞ্চলিকতাবাদী হৈয়ো ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ সপক্ষে, আনকি গংগা মোৰ মা, পদ্মা মোৰ মা, মোৰ চকুলোৰে দুটি ধাৰা মেঘনা, যমুনা গীতটোৰ মাজেৰে তেওঁ অখণ্ড ভাৰতৰ বিশাল সাংস্কৃতিক ৰূপটোও দাঙি ধৰিছে আমাৰ মনত৷ এইটো সঁচা যে ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক ক্রিয়াকলাপে সময়ে সময়ে বিতর্কৰ সৃষ্টি নকৰাকৈ থকা নাছিল৷ তেওঁৰ অনেক গুণমুগ্ধ তাকে লৈ বাৰুকৈয়ে অসন্তুষ্ট৷ শিল্পীয়ে নিজৰ জগতত থাকিয়েই সমাজৰ সেৱা আগবঢ়াব লাগে, তেনে উপদেশ দিয়া লোকৰ সংখ্যা অগণন৷ পিছে ড০ হাজৰিকাই নিজেই মই বিধানসভাৰ সদস্য কিয় হৈছিলোঁ?\nপ্রশ্নটোৰ উত্তৰ এনেদৰে দিছে, ‘আমি ৰাজনীতিক বাদ দি কেনেকৈ জীয়াই থাকিম? দেউতাক নীলকান্ত হাজৰিকাই মৃত্যুৰ আগদিনা কৈছিল, ‘তই সম্পাদকলৈ চিঠি হৈয়েই থাকিবি নেকি আর্টৰ জগতত? তাৰ সূত্র ধৰি কমৰেড ফণী বৰা আৰু বিষ্ণু প্রসাদ ৰাভাই তেওঁক বুজাইছিল, শিল্পীসকল বিধানসভালৈ যাব লাগে৷ এনে পৰিস্থিতিয়ে তেওঁক ১৯৬৭ চনত বিধানসভাৰ নির্বাচনত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ মনোবন দিছিল৷\nবিধায়কৰূপে তেওঁ সমষ্টিটোৰ সমস্যাবোৰৰ প্রতি চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকর্ষণ কৰাৰ উপৰি এটা ‘হস্পিটেলৰ দৰে নন৲ প্রফিট’ ফিল্ম ষ্টুডিঅ’, এটা আর্ট গেলাৰী আৰু এটা জাতীয় নাটশালা স্থাপনৰ বাবে যুঁজিছিল৷ পাছত ১৯৭১ চনত তেওঁ লোক সভাৰ নির্বাচনত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল জনগণতান্ত্রিক দলৰ প্রার্থী ৰূপে৷ সেইবাৰ বিশিষ্ট ছচিয়েলিষ্ট নেতা হেম বৰুৱাই প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰা সমষ্টিটোতে ড০ হাজৰিকাই প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল বাবে দুয়োগৰাকী প্রার্থীয়েই হাৰিল, তেনে সমালোচনাৰ উত্তৰত ড০ হাজৰিকাই দেখুৱাই দিছিল যে দুয়ো লাভ কৰা মুঠ ভোটৰ সংখ্যাতকৈ বিজয়ী প্রার্থীজনে লাভ কৰা ভোটৰ সংখ্যা বেছি৷\nসি যিয়েই নহওক তাৰে পাছত বহু বছৰ ধৰি ড০ হাজৰিকা নির্বাচনী ৰাজনীতিৰ পৰা দূৰত আছিল৷ কিন্তু ২০০৪ চনত আকৌ এবাৰ ভাৰতীয় জনতা পার্টিৰ প্রার্থী ৰূপে নির্বাচনত অৱতীর্ণ হৈ সকলোৰে চকু থৰ লগালে৷ বহুতে এইটোক আঞ্চলিকতাবাদীৰ পৰা ৰাষ্ট্রীয়তাবাদীলৈ বা বাওঁপন্থীৰ পৰা সোঁপন্থীলৈ ৰূপান্তৰণ বুলিলে৷ অৱশ্যে তেওঁ স্পষ্টীকৰণ দিছিল, মই মন্ত্রী হ’বলৈ বিচৰা নাই, সংসদৰ শক্তিশালী সদস্য হ’বহে বিচাৰোঁ৷ কেন্দ্রৰ টকা ঢালি ঢালি তৰুণ গগৈয়ে গঢ়া সোণৰ অসমখন দেখিলোঁ৷ ভাজপা সন্দর্ভতো তেওঁ স্পষ্টীকৰণ দিছিল, মানুহ মানুহৰ বাবে, এয়াই মোৰ দর্শন, বিজেপিৰো দর্শন৷ বিজেপিয়ে মোক মোৰ ৰূপতেই গ্রহণ কৰিছে৷\nআজিকালি ৰাজনৈতিক দলৰ সংজ্ঞা সলনি হৈছে৷ বিজেপিৰো পৰিৱর্তন হৈছে আৰু অধিক পৰিৱর্তন হ’ব৷ মই ময়েই হৈ আছোঁ, মই এতিয়াও পল ৰবছনৰ গান গাম৷ প্রসংগক্রমে তেওঁ ইয়াকো কৈছিল যে সংখ্যালঘু শব্দটো মুছলমানসকলে বেয়া পায়, দয়া কৰা যেন অনুভৱ কৰে৷ স্মৰণযোগ্য যে এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ পূর্বতেও কৈছিল– কমিউনিজমৰ ৰূপান্তৰ হৈ গৈ থাকির, কটকটীয়া ৰাস্তাবোৰ ফেডাৰেলিজম হ’ব৷\nসম্ভৱতঃ কংগ্রেছৰ ফেডাৰেলিজম বিৰোধী নীতিৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈকে তেওঁ ভাজপাৰ প্রার্থিত্ব গ্রহণ কৰিছিল৷ দেশৰ প্রচলিত ছেকুলাৰবাদৰ ৰাজনীতিও তেওঁ বোধহয় অর্থহীন বুলি ভাবিছিল৷ কিন্তু পন্থ নিৰপেক্ষতাৰ সন্দর্ভত তেওঁৰ আস্থা আছিল অতি গভীৰ৷ ৰাম জনমভূমি-বাবৰী মছজিদৰ বিষবাষ্পই অসম চুব নোৱাৰিলে, তাকে লৈ তেওঁ গৌৰৱবোধ কৰিছিল৷ পিছে বহুতে ভবাৰ দৰে ড০ হাজৰিকাৰ ৰাজনৈতিক দর্শন অস্পষ্ট নাছিল৷\nতেওঁ কৈছিল, বিশ্বৰ পুঁজিবাদী অর্থনীতিৰ ধাৰাটোৰ বিস্তৃতিত মোৰ ভয় হৈছে, এইটো ধাৰা অসমত প্রৱেশ কৰিলে আমি গোটেইখন ভৃত্য হৈ যাম৷ সেইটো আমাৰ ৰাজনীতিকসকলে সতর্ক হৈ চাব লাগিব৷ এইটো সঁচা যে তেওঁৰ দৰে এগৰাকী স্পষ্টবাদী শিল্পীয়ে শিশুসুলভ মনটোৰে ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ দলীয় পাকচক্র বুজাটো সম্ভৱ নাছিল়, কিন্তু তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে বিধান পালিকালৈ নির্বাচিত হৈ শিল্পীসকলেও অর্থপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰ়ে, অসম বিধানসভাৰ সদস্য ৰূপে তেওঁ নিজেই তাৰ চানেকি দেখুৱাই থৈ গৈছে৷\nAll Rights Reserved 2020 © The Janambhumi | Total visits : 27611254


how-to-use-whatsapp-without-app-in-your-phone– News18 Assam\nএপ নাথাকিলেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব WhatsApp, কেনেকৈ?\nআজি আমি আপোনালোকক এনেকুৱা এটা উপায় দিম যাৰ জৰিয়তে WhatsApp ডিলিট কৰিও আপুনি অব্যাহত ৰাখিব পাৰিব মেছেজিং।\nUpdated:June 13, 2019, 11:12 AM IST\nUpdated: June 13, 2019, 11:12 AM IST\nআজিকালি বজাৰত উপলব্ধ কোনো স্মাৰ্টফোনতে মেম’ৰি স্পেচৰ অভাৱ অনুভৱ নহয়। কম দামৰ স্মাৰ্টফোনতো অন্তত 8GB ইণ্টাৰনেল মেম’ৰি পোৱা যায়। কিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা এনেকুৱা হয় যে অধিক ভিডিঅ’ বা ফটো ছেভ কৰাৰ ফলত মেম’ৰিৰ অভাৱ হয়। এনে অৱস্থাত কোনো এপ ডাউনলোড কৰাৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধা আহি পৰে।\nএনে অৱস্থাত আপুনি কোনো এপ ডিলিট কৰিবলগীয়া হয়। যদি আপুনি আপোনাৰ ফোনৰ পৰা WhatsApp ডিলিট কৰিবলগীয়া হয়, তেন্তে আপুনি কেনেকৈ মেছেজ কৰিব? আজি আমি আপোনালোকক এনেকুৱা এটা উপায় দিম যাৰ জৰিয়তে WhatsApp ডিলিট কৰিও আপুনি অব্যাহত ৰাখিব পাৰিব মেছেজিং। কেনেকৈ এপ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব WhatsApp?\nআপুনি ফোনৰ পৰা WhatsApp ডিলিট কৰাৰ পূৰ্বে আন এটা ফোনত WhatsApp ডাউনলোড কৰি লওক। ইয়াৰ পিছত ফোনটোত web.whatsapp.com খোলক। আপুনি যিহেতু ম’বাইল ব্যৱহাৰ কৰিছে সেয়ে ম’বাইল ভাৰ্ছন খোল খাব। কিন্তু আপুনি ইয়াক ডেস্কটপ ভাৰ্ছনলৈ সলনি কৰি লওক। এতিয়া আপুনি ৱেবছাইটৰ ডেস্কটপ ভাৰ্ছন দেখা পাব। এই ভাৰ্ছনত আপুনি যিটো QR কোড দেখা পাব তাক আনটো ম’বাইলেৰে স্কেন কৰক। স্কেন কৰাৰ পিছত এই ফোনটোত আপোনাৰ নম্বৰৰ WhatsApp সংযোগ হৈ যাব।


প্ৰেংক কৰাৰ নামত পত্নীৰ চৰ খাই লুটিখাই পৰিল স্বামী! তাৰ পিছত? চাওক ভাইৰেল ভিডিওwoman-slaps-man-for-prank-video-goes-viral-hb– News18 assam\nপ্ৰেংক কৰাৰ নামত পত্নীৰ চৰ খাই লুটিখাই পৰিল স্বামী! তাৰ পিছত? চাওক ভাইৰেল ভিডিও\nশুকুৰবাৰে ছচিয়েল মিডিয়াত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল এই ভাইৰেল ভিডিও\nLast Updated : February 05, 2022, 12:19 IST\nছচিয়েল মিডিয়াত আজিকালি কিছু নহয়, কিছু ঘটনা ভাইৰেল হৈ থাকেই। ফটোৱেই হওক বা ভিডিও, নেটিজেনে মন কৰিলেই ক্ৰমাগতভাবে শ্বেয়াৰ আৰু লাইক কৰি ভাইৰেল কৰি তোলে। সম্প্ৰতি এনে এক ভিডিওই ভাইৰেল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত। পত্নীৰ সৈতে প্ৰেংক কৰিবলৈ গৈ বিপাঙত পৰিল স্বামী।\nভিডিওটোত দেখা গৈছে যে, স্বামীৰ সৈতে অতি আনন্দ মনেৰে এটা প্ৰেংক ভিডিও কৰিছে পত্নীয়ে। কিন্তু হঠাত্ খং উঠে পত্নীৰ। আৰু স্বামীক শোধাই পূৰ্ণহতীয়া চৰ! আৰু পত্নীৰ চৰ খাই বিচনাত ঢলি পৰে স্বামী।\nতাৰ পিছতে লাগিল দুৱাদুৱা! পত্নী আৰু এগৰাকী মহিলাই বহু চেষ্টা কৰাৰ পিছতো উঠাব নোৱাৰিলে স্বামীক। শৰীৰত ঢালিলে পানী, আৰম্ভ কন্দা-কতা। বহু সময়ৰ পিছত বিছনাৰ পৰা উঠি স্বামীয়ে ক'লে- মোক ভয় খোৱাব পাৰিলে, কি ময়ো ভয় খোৱাব নোৱাৰিম নেকি!'\nFirst published: February 05, 2022, 12:19 IST\nPrank CallViral Video


দৈনিক আপোনাৰ ৪৫,০০০ টা ঋণাত্মক চিন্তা - এই সময়ত ᴾᴶᴹ\nPosted at 00:26h in নিবন্ধ\tby\tপংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\n‘ফেৰাৰী বিক্ৰী কৰি দিয়া সন্যাসীজন’ (The Monk Who Sold His Ferrari) নামৰ বিশ্ববিখ্যাত গ্ৰন্থখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ উকীল জুলিয়ান মেন্টোলে আনটো চৰিত্ৰৰ আগত আগবঢ়াই থকা বক্তব্যবোৰৰ মাজৰ এটা বাক্য এনে ধৰণৰ— “সন্যাসীসকলে মোক শিকাইছিল যে গড় হিচাপৰ দিন এটাত গড় হিচাপৰ মানুহ এজনৰ মনৰ মাজেৰে ষাঠি হাজাৰ চিন্তা পাৰ হৈ যায়। মোক আচৰিত কৰা কথাটো আছিল যে, এই চিন্তাবোৰৰ পঞ্চান্নৱৈ শতাংশই কেৱল আগদিনাৰ চিন্তাৰ পুনৰাবৃত্তি মাথোন।”\nইয়াৰ পাছত কিতাপখনৰ বিষয়বস্তু অনুসৰি তেওঁলোকৰ কথা-বতৰা আৰু ব্যাখ্যা চলি গ’ল। কিন্তু প্ৰকৃততে, মনৰ মাজেৰে ষাঠি হাজাৰ চিন্তা পাৰ হৈ যোৱা আৰু তাৰ পঞ্চান্নৱৈ শতাংশই আগদিনাৰ চিন্তাৰ পুনৰাবৃত্তি হোৱা কথাটো মনস্তত্ত্ববিদসকলৰ গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছিল। এই সম্পৰ্কীয় ব্যাখ্যা অনুসৰি এক নিচাৰ দৰে ভাৱনাৰ পুনৰাবৃত্তি আমাৰ মনত অভ্যাসতে চলি থাকে যাক আমি ধৰিবই নোৱাৰোঁ।\nঅলপ মন কৰিলেই আমি ব্যক্তিগত জীৱনতে দেখা পাওঁ— মনলৈ অহা প্ৰতিটো ভাৱেই আমি প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম নহওঁ, কাৰণ এটা কথা প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে লিখিবলৈ বা মুখেৰে ক’বলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পাছতে আঁতডাল মনলৈ অহা আন অলেখ কথাৰ মাজত হঠাতে হেৰাই গুচি যায়। সেই একেই কাৰণতে, কোনো শুনোতাক যদি আমি কোনো এটা পৰিস্থিতি, ঘটনা বা কোনো এটা অনুভৱৰ সম্পৰ্কে সুন্দৰকৈ বুজাব বিচাৰোঁ, তেন্তে তাৰ সম্পৰ্কে আমাৰ মনত থূপ খাই থকা সকলোবোৰ কথা কৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে গুৰুত্বপূৰ্ণখিনি বিচাৰি উলিয়াই কম সংখ্যক কথা ক’ব পাৰিলেহে তেওঁ তাক সুন্দৰকৈ উপলব্ধি কৰিব পাৰে।\nআমাৰ সকলোবোৰ ভাৱনা বিশেষত্বপূৰ্ণ আৰু নতুনত্বপূৰ্ণ নোহোৱাটোৱেই ইয়াৰ কাৰণ। Marci Shimoff নামৰ এগৰাকী লেখকৰ “Happy for No Reason” শীৰ্ষক বিখ্যাত গ্ৰন্থখনত উল্লেখ থকা মতে— আমাৰ মনত অহৰহ চলি থকা ভাবনা, বিশ্বাস আৰু আত্ম-কথনৰ ৮০ শতাংশই ঋণাত্মক। গড় হিচাপৰ মানুহ এজনৰ মনেৰে দৈনিক গড় হিচাপত ৪৫,০০০ তকৈ অধিক ঋণাত্মক চিন্তা পাৰ হৈ যায়। প্ৰখ্যাত চিকিৎসা-বিজ্ঞানী ডেনিয়েল এমেনে এইসমূহক Automatic Negative Thoughts (ANTs) বুলি অভিহিত কৰিছে।\nসমাজত ঋণাত্মক কথাবোৰ সঘনাই চৰ্চা হৈ থকা বা বিভিন্ন ব্লগ, ফ’ৰাম আদিত ঋণাত্মক কথা-বতৰাবোৰত সৰ্বাধিক মন্তব্য পৰাৰ কাৰণটোও ব্যক্তিসকলৰ নিজৰ মনৰ ঋণাত্মক ভাৱনাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰাটোৱেই। আনহাতে, পূৰণা ভাৱনাৰ পূণৰাবৃত্তিৰ বাবেই কঠোৰ পৰিশ্ৰম নকৰা কবি-লেখকসকলৰ আজিৰ লেখা এটাত এসপ্তাহৰ আগৰ লেখা এটাৰ ভাৱৰ সৈতে প্ৰায়েই পাথৰ্ক্য দেখা নাযায়। এইখিনিতে মহান সংগীতজ্ঞ, প্ৰতিটো নতুন সৃষ্টিৰেই মানুহক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এ. আৰ. ৰহমানৰ কেইটিমান বক্তব্য প্ৰণিধানযোগ্য। এটা সাক্ষাৎকাৰত তেখেতে কৈছিল যে— “মোৰ মনত সদায় এটা কথা আহে যে মানুহে ইতিমধ্যে এইটো শুনিছে, গতিকে মইনো সেই একেটাকে কিয় তেওঁলোকক শুনাম?” তেখেতক পুনৰ সোধা হৈছিল— “আপোনাৰ সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ প্ৰিয় ক্ষেত্ৰ কোনখন?” আৰু তেখেতে উত্তৰ দিছিল— “মই তেনে প্ৰিয় হ’ব নিবিচাৰো কাৰণ মই যদি তেনে কৰো তেন্তে মানুহে ক’ব তেঁৱো নিজৰে পুনৰাবৃত্তি কৰিছে।”\nউত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমটো কেম্পাছ এফ.এম. ৰেডিঅ’ চেণ্টাৰ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ “ৰেডিঅ’ লুইত ৯০.৮ এফ.এম.”ৰ শ্ৰাব্য আলোচনী “পত্ৰিকা“ত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ। প্ৰবন্ধ-পাঠ : ভূপেন ডেকা:\nঋণাত্মক চিন্তা, ৪৫০০০


অভূতপূৰ্ব! এইবাৰ মাজুলীৰ ১৬খন গাঁৱে অসমক খুৱাব থলুৱা সোৱাদৰ গুৰ\nসুখবৰ! সুখবৰ! এইবাৰ মাজুলীৰ ১৬খন গাঁৱে অসমক খুৱাব থলুৱা সোৱাদৰ গুৰ\nমাজুলী , January 11, 2019 5:00 pm\nমাজুলীৰ ভকত চাপৰিৰ খেতিয়কে কুঁহিয়াৰ খেতি চপাই গুৰ প্ৰস্তুত কৰা দৃশ্য। ফটো : মিটু খাটনিয়াৰ।\nসমবায় খণ্ডৰ উজনি অসমৰ এটা প্ৰধান উদ্যোগ দেৰগাৱঁৰ বৰুৱাবামুণ গাৱঁৰ চেনিকল বন্ধ হৈ পৰাৰ পিছত উজনি অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ খেতিয়কে বৃহৎ হাৰত কৰি অহা কুঁহিয়াৰ খেতি প্ৰায় এৰি দিয়া বুলি ক’লেও বঢ়াই কোৱা নহয়। ফলত আগতে থলুৱা গুৰৰ যি সোৱাদ ল’বলৈ উজনি অসমৰ মানুহে সুযোগ পাইছিল সেয়া নোপোৱা হ’ল।\nকিন্তু এই শূন্যতাৰ মাজতে এইবাৰ মাজুলীৰ বহু সংখ্যক কৃষকে শ শ বিঘা মাটিত কুঁহিয়াৰ খেতি কৰি পুনৰ তেনে এক আন্দোলন সজীৱ কৰি তুলিছে। বানে গৰকা মাজুলীৰ সাৰুৱা মাটিৰ বুকুত এইবাৰ কৃষকৰ কুঁহিয়াৰ খেতিৰ সাফল্যই একপ্ৰকাৰৰ চমকৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nনদীদ্বীপটোৰ ভকত চাপৰিৰ প্ৰায় ৩০০টা পৰিয়ালে এইবাৰ একেলগে খেতি কৰি বৃহৎ হাৰত কুঁহিয়াৰ উৎপাদন কৰিছে। যোৱা মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত ৰোপণ কৰা কুঁহিয়াৰ পূৰঠ হোৱাৰ পিছতে এতিয়া সেইবোৰ চপাই কাটি গুৰ উৎপাদনত ব্যস্ত হৈ পৰিছে কৃষকসকল।\nদুজনমান খেতিয়কে জানিবলৈ দিয়া মতে, ইয়াৰে আগতীয়াকৈ চপোৱা কুঁহিয়াৰৰ পৰা গুৰ উৎপাদন কৰি ইতিমধ্যে বজাৰত এৰি দিয়া হৈছে। উজনিৰ প্ৰায়বোৰ বজাৰত ইতিমধ্যে ভকত চাপৰিৰ গুৰ উপলব্ধ হৈছে। প্ৰায় ১৪হাজাৰ কুইন্টল গুৰ এতিয়ালৈকে বিক্ৰী হোৱা বুলি খেতিয়কসকলে জনালে আমাৰ সংবাদদাতাক। প্ৰতি কেজি গুৰৰ বজাৰ মূল্য ৩৬ টকা।\nখেতিয়কসকলে অনুমান কৰা মতে, এইবাৰ কুঁহিয়াৰ খেতিৰ পৰা পৰিয়ালকেইটাই আনুমানিক ৫,০৪,০০,০০০ টকা পাব পাৰে।\nনিবনুৱা সমস্যাৰে ভৰি থকা ৰাজ্যখনত খেতিয়ককেইজনৰ কুঁহিয়াৰ খেতিৰ অভাৱনীয় সফলতা স্বাৱলম্বনৰ বিৰল নিদৰ্শন হ’ব পাৰে।


rahul roy ex congress mla of algapur and son of ex minister gautam roy went to hailakandi bjp office today– News18 assam\nRahul Roy|BJP: বিজেপিত যোগদান কৰিলে নেকি প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছ বিধায়ক ৰাহুল ৰয়!\nRahul Roy|BJP: হাইলাকান্দি বিজেপি কাৰ্যালয়লৈ গৈ ৰাহুল ৰয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে।\nLast Updated : February 20, 2022, 20:56 IST\nহঠাতে হাইলাকান্দি বিজেপি কাৰ্যালয় (hailakandi bjp office)ত প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী বিধায়ক ৰাহুল ৰয় (Rahul Roy) । কংগ্ৰেছৰ পৰা পদত্যাগ কৰাৰ দীৰ্ঘ ২ বছৰ পিছত অতৰ্কিত বিজেপি কাৰ্যালয়ত সোমাল ৰাহুল ৰয়। প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী গৌতম ৰয় (Gautam Roy)ৰ পুত্ৰ তথা আলগাপুৰ সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক ৰাহুল ৰয়ৰ বিজেপি কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হোৱাৰ ঘটনাই হাইলাকান্দিত চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে। এইগৰাকী প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী বিধায়কে বিজেপিত যোগদান কৰিছে বুলি সৰ্বত্ৰ চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে।\nকিন্তু এতিয়ালৈ বিজেপি (BJP)ত যোগদান কৰা নাই বুলি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত জনাই দিলে ৰাহুল ৰয়ে । অবশ্যে বিজেপিৰ অদৰ্শত অনুপ্ৰাণীত হৈ তেওঁ নিজৰ গৃহ ৱাৰ্ড অৰ্থাৎ হাইলাকান্দি (Hailakandi) চহৰৰ ৯ নম্বৰ ৱাৰ্ডত বিজপি প্ৰাৰ্থীৰ হৈ প্ৰচাৰ চলাব বুলিও জনায় ৰাহুল ৰয়ে ।\nপিছে বিজেপি কাৰ্যালয়লৈ কিও গৈছিল? সাংবাদিকে সোধা এই প্ৰশ্নত ৰাহুল ৰয়ে উত্তৰত কয় যে তেওঁৰ এগৰাকী বন্ধুৱে আজি বিজেপিত যোগদান কৰিছে আৰু এই প্ৰাক্তন পৌৰ কমিচনাৰ বন্ধুৰ লগতহে তেওঁ বিজেপি কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হৈছে। লক্ষণীয়ভাৱে বিজেপি কাৰ্যালয়লৈ যোৱা ৰাহুল ৰয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰো ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে।\nFirst published: February 20, 2022, 20:54 IST\nAssam BJPBJPGautam royHailakandiRahul Roy


April 1, 2020 সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা\t14 Comments\n(আপোনালোকক সন্মুখত পালে যেনেকৈ কথাখিনি ক’লোঁহেঁতেন, তেনেকৈ কৈছোঁ। অকণো অলংকাৰ লগোৱা নাই)\nকোনখিনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰিম আচলতে মই ধৰিবই পৰা নাই! কথাখিনি কওঁতে বেবেৰিবাং হ’ব পাৰে। হ’ব পাৰে নহয়, হ’বই! কিন্তু মূল কথা এইখিনিয়েই।\nসকলোৱে জানেই মই ফটাঢোলৰ পুৰণি যদিও বিশেষ সক্ৰিয় সদস্য নহয়। ফটাঢোলৰ বহুকেইজন নেতৃস্থানীয় সদস্য অৱশ্যে ব্যক্তিগত ভাবে মোৰ ভাল বন্ধু, সেই সূত্ৰে বৰ বিশেষ সক্ৰিয় নহ’লেও গোটটোৰ লগত আত্মীয়তাটো অটুট আছে। এইটো কথাও মই ভালকৈ জানো আৰু ক’বলৈ দ্বিধাবোধ নকৰোঁ যে, বহুতে হয়তো সম্পাদক ৰূপে গোটত ঘোষণা হোৱা সময়লৈকে মোৰ নামটোও নাজানিছিল। গতিকে, সম্পাদকৰ দায়িত্ব লোৱাৰ সময়ত মোৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো আছিল নিজৰ পৰিচিতিটো সঠিক ভাবে উপস্থাপন কৰি সদস্যসকলৰ মাজলৈ সম্পাদকীয় গ্ৰহণযোগ্যতাটো লৈ যোৱাটো আৰু তাৰ বাবে প্ৰথম দিনৰ পৰাই কিছু অভিনৱ আঁচনি লৈছিলোঁ। ৰঙীন গোহাৰি, পোষ্টাৰ বনাই প্ৰচলিত ভাষাত ‘ যা টা কাৰবাৰ’ এটা কৰি পেলাইছিলোঁ (ই হয় কোন? সেইটো নাইকিয়া কৰিবলৈ গোহাৰিত মোৰ ফটো এখনো আছিল! মনত আছে ন?)\nমোৰ কথাটো আছিল, লেখাৰ বাবে ৰাইজক ‘কামোৰ’তো দিমেই কিন্তু ‘কামোৰ’টো এটা ষ্টাইলত দিম। ইয়াৰ বাবে অনবৰতে চিন্তা চৰ্চা কৰি আছিলোঁ। এই কামটো অৱশ্যে শেষত মোৰ বাবে ‘বুমেৰাঙ’ হোৱাৰ দৰেও হৈছিল। ৰাইজৰ আলোচনীখনৰ প্ৰতি এটা বেলেগ ধৰণৰ আকাংক্ষা জাগি উঠা পৰিলক্ষিত হৈছিল। সকলোৱে কৈ আছিল, “এইবাৰ আলোচনী বেলেগ হ’ব দেই।” ইফালে মইহে জানো, মই কিমান পানীৰ মাছ! এইখিনিতে নকৈ নোৱাৰোঁ, মোৰ সৌভাগ্য যে মোৰ এনেধৰণৰ অগতানুগতিক চিন্তা চৰ্চাবোৰক দৃষ্টিনন্দন ৰূপ দিয়াত মোৰ লগত ছাঁটোৰ দৰে লাগি আছিল মোৰ ভাতৃ সুলভ বন্ধু, কনিষ্ঠ সহকৰ্মী চন্দন। এই ল’ৰাটোৰ হাতৰ যাদু যোৱা একমাহত ৰাইজে দেখিলেই। এই এটা মাহত মোৰ ফালৰ পৰা চন্দন নামৰ হীৰা এটুকুৰা ফটাঢোলক দিলোঁ। অনাগত দিনবোৰত তেওঁৰ প্ৰতিভাক গোটে কেনেকৈ স্বীকৃতি দিয়ে সেয়া সময়লৈ এৰিলোঁ।\nসম্পাদক হিচাপে আলোচনীখনৰ দায়িত্ব দি মোক যি দুজন মানুহে উচটাই ৰং চালে, তেওঁলোকৰ নাম দুটা ৰাজহুৱা নকৰিলে এই লেখাটো লিখা আৰু নিলিখা একেই কথা হ’ব। সেই দুজন হ’ল এজন আমাৰ শ্ৰদ্ধাৰ ৰিণ্টু দা আৰু মোৰ মৰমৰ ভাইটি দেৱজিত শৰ্মা। ৰিণ্টু দাই প্ৰথম দিনা ফোন কৰি মোক ক’লে যে অহা মাহৰ আলোচনীখন চলাই দিয়া। মই সুধিলোঁ, “চলাই দিয়া মানে কি চলাই দিয়া?” তেওঁ বোলে একো নাই হে, সম্পাদকীয়টো লিখিবা, সাক্ষাৎকাৰটো ল’বা, লেখাবোৰতো গোটাবই লাগিব, নিয়মীয়া শিতানবোৰৰ লেখকসকলক ক’বা, মই লেখকসকলৰ লিষ্ট এখন দিম….\nমই সুধিলোঁ, ৰ’ব চোন ৰ’ব, এক মিনিট, ইমানখিনি কৰাৰ পাছত আৰু কি বাকী থাকিল মানে? আপুনি যে কৈছে একো নাই? হেঃ! মই নোৱাৰোঁ, মোৰ সময় নাই ইমান। তেনেকুৱাতে চিনত দেৱজিতৰ এণ্ট্ৰি!\nমুঠতে মই শেষত যি বুজিলোঁ, মোক এই মাহৰ সম্পাদক পতাৰ মূল চক্ৰান্তকাৰী দেৱজিত, ই বেচেৰাই কষ্টও কৰিছে কিন্তু, মানিছোঁ। ধন্যবাদ দেৱজিত।\nআৰু ৰিণ্টু দা, আপোনাকো ধন্যবাদ। জোৰ কৰি এই দায়িত্ব নিদিয়া হ’লে, জীৱনত এই অতুলনীয় অভিজ্ঞতাৰ পৰা বঞ্চিত হ’লোঁহেঁতেন।\nসম্পাদক ৰূপে দায়িত্ব লৈ কৰিব লগা প্ৰথম কামটো আছিল সাক্ষাৎকাৰ লোৱাটো। সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে মোৰ প্ৰথম পচন্দৰ ব্যক্তিগৰাকী যি গৰাকী আছিল, মোৰ সৌভাগ্য, তেখেতৰ অনুমতি লওঁতে তেখেত একে আষাৰতে মান্তি হৈছিল। অৱশ্যে এই ক্ষেত্রত ভণ্টি নিৰ্মালি সন্দিকৈৰ নামটো এইখিনিতে এবাৰ লৈ থ’লে এদিন তাইৰ ঘৰলৈ গৈ পেট পুৰাই লুচী ভাজি খাই আহিব পৰা যাব। ধন্যবাদ নিৰ্মালি।\nসাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণত বন্ধু দুলাল বৰা আৰু সহোদৰ ভাতৃ সুৰজিতে সহায় কৰিলে। ইহঁত দুটাক বাৰু ধন্যবাদ নিদিলেও চলে। বিভিন্নজনলৈ লেখা বিচাৰি যোগাযোগ চলিল। প্ৰায় সকলোৱে ইতিবাচক সহাৰিয়েই দিলে। দিলেও লেখা প্ৰায়সকলেই। মোৰ একান্ত আগ্ৰহৰ স্বত্বেও দুজনমান শ্ৰদ্ধাৰ লেখকৰ লেখা এইবেলি প্ৰকাশ কৰিব পৰা নহ’ল। তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত অসুবিধাৰ বাবে লেখা দিয়াত অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰিলে। সকলোৰে সুবিধা অসুবিধা থাকেই। মোৰেই হয়তো দুৰ্ভাগ্য তেওঁলোকৰ লেখা নোপোৱাটো।\nকথাবোৰ পৰিকল্পনা মতেই আগবাঢ়ি আছিল। ভিতৰ চ’ৰাৰ দুই এজনে কৈছিলেও এইবাৰ আলোচনীৰ কাম আগতীয়াকৈ আৰু পৰিকল্পিতভাৱে ধুনীয়াকৈ আগবাঢ়িছে দেই। অত্যুৎসাহি হৈ, এদিনতো মই ৰিণ্টুদাক কৈয়ে চাইছিলোঁ, বোলো এইবাৰ ২৫ তাৰিখ মানে উলিয়াই দিয়ে নেকি আলোচনী মার্চ এণ্ডিং বুলি! তেওঁ অৱশ্যে হা না একো নক’লে। পিচে এই মসৃণতা বেছি দিন নচলিল। আপুনি, মই আজি যি পোতাশাল সদৃশ অৱস্থাত থকাদি আছোঁ, যাৰ কাৰণে এই অৱস্থা হ’ল, সেই মহাকালে ঠিক আলোচনীৰ শেষ সময়ছোৱাতে এণ্ট্ৰি মাৰিলে!\n(হিমাংশু ৰাজখোৱাৰ কাম আৰু জেং এটা নালাগিব! সেইটোতো হ’বই নোৱাৰে)\nহঠাৎ সকলো সলনি হৈ গ’ল।\nপৃথিৱীখন যেন নৰিয়াত পৰি গ’ল।\nহাঁহি ধেমালিবোৰ নোহোৱা হ’ল।\nচাৰিওফালে যেন এক ৰুদ্ধশ্বাস পৰিবেশ।\n‘দে ওৱান’ ৰ পৰা এটা নিজস্ব গতিত চলি থকা আলোচনীৰ কামবোৰলৈ স্থবিৰতা আহিল। সৌভাগ্যক্ৰমে অৱশ্যে ই স্তব্ধ হৈ নগ’ল। আলোচনীৰ বাবে অস্থায়ী ভাবে খুলি লোৱা গোটটোত ইজনে সিজনৰ কুশল বাৰ্তা বিনিময় কৰি খা-খবৰ লোৱাও চলি থাকিল, আলোচনীও আগুৱাই থাকিল। এই গোটটো কিন্তু মই মিছ কৰিম। লাভ য়ু অল গাইজ! ধন্যবাদ? না: নিদিওঁ! হিমাংশু ৰাজখোৱাই সকলো কৰিব, আপোনালোকক অন্ততঃ ধন্যবাদেৰে লঘু নকৰে।\nশেষ কৰোঁ আৰু ন? আলোচনীৰ এই সংখ্যাত ইমানবোৰ সুন্দৰ সুন্দৰ লেখা পঢ়িবলৈ আছে, মোৰ এই বিৰক্তিকৰ আত্মবন্দনা আৰু কিমান পঢ়িব?\nএকেবাৰে শেষত, চবিনা ইয়াছমিন, পৰীস্মিতা গগৈ, ঋতুপৰ্ণা মহন্ত, প্ৰণিতা বা, হেমন্ত দা, অভিজিত দা, দেৱজিত শইকীয়া, দিম্পল ‘জুই’ কলিতা, বিজয় মহন্ত, অবিনাশ শৰ্মা, জ্যোতিৰূপম দা, দিগন্ত ভট্টাচাৰ্য, বৰ্ণালী আমফি মান্তা আৰু ফটাঢোলৰ অন্যান্য সকলো কাণ্ডাৰী আপোনালোকে মোৰ দৰে নিঃকিনক এই এটা মাহ আপোনালোকৰ “আইভি লীগ” সদৃশ সমাজখনত স্থান দিলে, তাৰ বাবে কৃতজ্ঞতা কেনেকৈ জনাম? কৃতজ্ঞতাৰ সেই ভাষা মই শিকাই নাই। বহুত শিকিলোঁ আপোনালোকৰ পৰা। বিনিময়ত যদি কেতিয়াবা হুটা মাত শুনাইছোঁ, অজ্ঞানী বুলি ক্ষমা কৰি দিব।\nকাজল, ৰিমঝিম আৰু বাৰবী তোমালোকৰ ধুনীয়া ফটো কেইখনমান ব্যৱহাৰ কৰিছিলোঁ। ককায়েৰক কৰা সেইকণ সহায় বুলি ধৰি লোৱা।\nআৰাধনা বৰুৱা, আপোনাক পাহৰা নাই। ইচ্ছা কৰিয়েই বেলেগে নাম লৈছোঁ। আপোনাৰ বাবে বেলেগকৈ এবাৰ Hats Off.\nআকৌ এবাৰ ‘জয়তো ফটাঢোল’\nএকক, অনন্য, অদ্বিতীয়।\nসম্পাদক, ফটাঢোল ই আলোচনী\nতৃতীয় বছৰ, নৱম সংখ্যা।\n« আৰাধনা বৰুৱা\nআই লাভ ইউ -অৰুণাভ পাপ-অফ-মহন্ত »\nবহুত দিনৰ মুৰত মোৰ নামটো দেখিলো।ধন্যবাদ\nআপুনি জুই ককাই । সদায় মনত থাকিব এই সময়বোৰ\nএখন সুন্দৰ আলোচনী উপহাৰ দিয়া বাবে অশেষ ধন্যবাদ।\nধন্যবাদ এখন সুন্দৰ আলোচনী সম্পাদনা কৰি গোটক দিয়া বাবে। এখন বাচকবনীয়া আলোচনী পঢ়িবলৈ পালোঁ আমি।\nভাল লাগিল দা🙏🙏\nসৰ্বাংগসুন্দৰ আলোচনী খন উপহাৰ দিয়া আপোনাক ধন্যবাদ কাইদেউ 😊\nসুন্দৰ আলোচনী এখনৰ বাবে ধন্যবাদ৷ বাকী সম্পাদকৰ লগত কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা সঁচাকৈয়ে ষ্মৰণীয় হৈ ৰ’ব৷\nইমান ধুনিয়াকৈ লিখিলে কথাখিনি..আপোনাৰ সুন্দৰ মনটোৰ সৈতে চিনাকি হ’লো ককাই..খুৱ ধুনীয়া আলোচনী ..পঢ়ি আছোঁ.. আপুনি জুই\nঅন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আলোচনী। টুপি খুলি দিলোঁ\nধন্যবাদ দাদা….। অজানিতে অকণমান আপোনাৰ মনত দুখ দিছিলোঁ যদিও তাৰ বাবে এইখিনিতে ক্ষমাও বিচাৰিলো। কিন্তু দেৱজিতদাই আপোনাক ফচাই যিমান ভাল কাম কৰিলে জীৱনত আৰু বেলেগে তেৰাই পূণ্য কৰিব নালাগে….কাৰণ আপোনাৰ দৰে সম্পাদক এজন আমাক উপহাৰ দিলে। লগতে মোৰ বহুদিনৰ মডেল হোৱা সপোনটো কতনো পূৰ হ’লহয় হয়নে😉\nভালে থাকক হহুৱাই থাকক…..\nবহুত সুন্দৰ সংখ্যা এটা উপহাৰ দিলা হিমাংশু!\nমোৰ দুখ এটা থাকি যাব লেখা এটা দিব যে নোৱাৰিলোঁ৷ বাকী ধন্যবাদ আপোনাক ইমান সুন্দৰ সংখ্যা এটা উপহাৰ দিয়াৰ বাবে৷


ভিভ' S1 Price in India, Full Specifications & Features - 25th July 2021 | Digit\nভিভ' S1 Price in India: 13,999 (onwards) Available at2Store\nCurrent Best Price of ভিভ' S1 is ₹ 13999\nভিভ' S1 Specs\nম'ডেল : Vivo S1\nৰঙসমূহ : Blue, Pink\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Vivo S1\nপিছফালৰ কেমেৰা মেগাপিক্সেল : 16 + 8 + 2\nভিভ' S1 Brief Description\nভিভ' S1 Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 404 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 1080 x 2340 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 6.38 -ইঞ্চি IPS LCD -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো2GHz Octa ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত 6GB ৰেম আছে৷ ভিভ' S1 Android 9.0 OS-ত চলে৷\nভিভ' S1 Smartphone August 2019 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nফোনটো Mediatek MT6768 Helio P65 (12nm) প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nভিভ' S1 -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,Wifi,HotSpot,Bluetooth,\nপ্ৰধান কেমেৰাটো 16 + 8 +2MP শ্বুটাৰৰ৷\nভিভ' S1 -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,Face Detection,HDR,Panorama Mode,Geo-tagging,Touch Focus,Digital Zoom,Video Recording\nভিভ' S1 Price in India updated on 7th Aug 2019\nভিভ' S1 Price In India Starts From Rs. 13999 The best price of ভিভ' S1 is Rs. 13999 on Tatacliq, which is 21% less than the cost of ভিভ' S1 on Amazon Rs.16900.This Mobile Phones is expected to be available in 64GB,128GB variant(s).\nUser Reviews of ভিভ' S1


বিচনাত শুব পৰা নাছিল ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ মাতৃ সন্ধ্যাঃ | Rupaliparda.com\nবিচনাত শুব পৰা নাছিল ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ মাতৃ সন্ধ্যাঃ\nবিগত ২৮ দিন ধৰি ন্যায়িক জিম্মাত থকা ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে জামিন লাভ কৰিছে। জামিন লাভ কৰা পিছতেই অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ পক্ষত বিভিন্ন জন তাৰকাই মন্তব্য কৰে আৰু চচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰে ই। অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ জামিনৰ কথা জানিবলৈ পাই অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ মাতৃও কান্দোনত ভাগি পৰে আৰু নিজ সন্তান গৰাকী জিম্মাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ কেনেদৰে দিন পাৰ কৰিছিল তাৰ বিষয়ে এক সাক্ষাৎকাৰ যোগে ব্যক্ত কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ মাতৃয়ে কয় যে ৰিয়া এগৰাকী যুঁজাৰু আৰু কঠোৰ ছোৱালী। মাতৃ সন্ধ্যা বৰ্তমান এক প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হৈছে যে, “ৰিয়াই তেওঁৰ লগত হোৱা মিছা বদনামৰ সৈতে কেনেদৰে যুঁজিব! ৰিয়া জেলৰ পৰা বাহিৰ ওলাই আহিছে যদিও বৰ্তমানেও এই সন্ত্ৰাস মাৰ যোৱা নাই। আমাৰ ঘৰৰ কলিং বেলটো বজিলে আমাৰ ভয় লাগে যে কোন আহিছে! বহু ৰিপোৰ্টাৰে চি বি আই বুলি নিজক চিনাকী দি আমাৰ বিল্ডিঙলৈ সোমাই আহে; শেষত আমি উপায়হীন হৈ ঘৰৰ বাহিৰত চি চি টিভি লগাবলৈ বাধ্য হৈছিলো। মোৰ ছোৱালী জেলত থকা বুলি গম পাই মই চিন্তাত হাবাথুৰি খাইছিলো।”\nতেওঁ আগলৈ কয় যে, “মোৰ ছোৱালী জেইলত আছে কাৰণে মই বিচনাত শুব পৰা নাছিলো।” উল্লেখ্য যে, ৰিয়াক তেওঁ সতীৰ্থ কিছুৱে জেইলৰ বাহিৰৰ পৰা লৈ সাত্ৰাকুঞ্জত থকা বাসগৃহত তেওঁক থৈ আহে। শেহতীয়াকৈ ৰিয়াৰ ওচৰ চুবুৰীয়াই মন্তব্য কৰিছিল যে ১৩ জুন তাৰিখে ৰিয়াক সুশান্তৰ সৈতে দেখিছিল। কিন্ত এই কথাক মিছা আখ্যা দি সন্ধ্যা চক্ৰৱৰ্তীয়ে কয় যে, “তেওঁ কিয় এনেবোৰ কথা কয় আছে মন নাজানো কিন্তু এটা কথা জানো যে তেওঁ সুশান্তৰ বহু ডাঙৰ অনুৰাগী। তেওঁ দুই তিনিবাৰ সুশান্তক লগ পাবলৈও আহিছিল।”\nBollywood Actress Bollywood Cinema Bollywood Films Bollywood Movie Bollywood News Rhea Chakraborty\nKaran Aanand talks about the importance of important mental health in these trying times\nAmitabh Bachchan to team up with Prabhas and Deepika Padukone for Nag Ashwin’s film, Varun Dhawan-Sara Ali Khan’s ‘Coolie No. 1’ to haveadigital release


Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin in Assamese\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin की जानकारी\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Benefits & Uses in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar laabh aaru byavaharsamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Dosage & How to Take in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Side Effects in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar parshwakriyasamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Related Warnings in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar gurutor kriya-pratikriya\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin মতভেদসমূহ- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Contraindications in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin nishedhsamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin in Assamese- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin kriya-pratikriya\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Benefits & Uses in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar laabh aaru byavaharsamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Dosage & How to Take in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ৰ উপাদানসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Active Ingredients in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ar upadaansamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Side Effects in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Related Warnings in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin xonkranta xatarkatabanisamuh\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ বৃক্ক ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nযকৃতত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar gurutor kriya-pratikriya\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin মতভেদসমূহ - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Contraindications in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লোৱা অনুচিত যাতে -\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin in Assamese - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nআপুনি Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPyrazinamide + Isoniazid + Rifampicinৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pyrazinamide + Isoniazid + Rifampicin সেৱন কৰে?