২ রাজাবলি 12 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২রাজ 12)\n২ রাজাবলি 12\nইস্রায়েলত যেহূৰ ৰাজত্বৰ সপ্তম বছৰত যোৱাচ ৰজা হৈছিল আৰু তেওঁ যিৰূচালেমত চল্লিশ বছৰ কাল ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল চিবিয়া; তেওঁ বেৰ-চেবা নগৰৰ নিবাসী আছিল।\nপুৰোহিত যিহোয়াদাই পৰামর্শ দি থকাৰ কাৰণে যোৱাচে সকলো সময়তে যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি ন্যায় তাকে কৰিছিল।\nকিন্তু ওখ ঠাইৰ প্রার্থনাৰ মঠবোৰ ধ্বংস কৰা নাছিল; লোকসকলে তেতিয়াও সেই ঠাইবোৰত বলিদান কৰিছিল আৰু ধূপ জ্বলাইছিল।\nযোৱাচে পুৰোহিতসকলক ক’লে, “যিহোৱাৰ গৃহলৈ বিশেষ উদ্দেশ্যৰ কাৰণে পবিত্র দান হিচাবে ধন অনা হওঁক; গণিত লোকৰ পৰা মন্দিৰৰ কৰ, যিহোৱাৰ দ্বাৰা উৎসাহিত হৈ লোকসকলে মন্দিৰৰ কাৰণে নিজ মনোবাঞ্ছাৰে অনা দান-বৰঙনি, সেই সকলো লৈ আপোনালোকে জমা কৰিব।\nপাছত পুৰোহিতসকলে এই সকলো ধন তেওঁলোকৰ কৰদাতাসকলৰ পৰা লৈ প্রয়োজনৰ সময়ত মন্দিৰ মেৰামতিৰ কামত সেই ধন ব্যৱহাৰ কৰিব।”\nকিন্তু যোৱাচ ৰজাৰ ৰাজত্বৰ তেইশ বছৰৰ সময়ত দেখা গ’ল পুৰোহিতসকলে মন্দিৰ মেৰামতিৰ একো কামেই কৰা নাছিল।\nসেয়ে, যোৱাচ ৰজাই যিহোয়াদা পুৰোহিতক আৰু আন আন পুৰোহিতসকলক মাতি সুধিলে, “আপোনালোকে কিয় মন্দিৰৰ একোৱেই মেৰামতি কৰা নাই? এই হেতুকে, এতিয়াৰ পৰা আপোনালোকে পুনৰ আপোনালোকৰ কৰদাতাসকলৰ পৰা ধন নল’ব, বৰং মন্দিৰ মেৰামতিৰ অর্থে যিখিনি সংগ্রহ কৰা হ’ল সেইখিনি লৈ যেয়ে মেৰামতি কৰিব পাৰে সেইসকলক দি দিয়ক।”\nতেতিয়া পুৰোহিতসকল সন্মত হ’ল যে, তেওঁলোকে লোকসকলৰ পৰা পুনৰ ধন নল’ব আৰু নিজে মন্দিৰ মেৰামতি কাম নকৰিব।\nপুৰোহিত যিহোয়াদাই এটা চন্দুক লৈ তাৰ ঢাকনিত এটা বিন্ধা কৰিলে আৰু সেইটো যজ্ঞ-বেদীৰ ওচৰত যিহোৱাৰ গৃহলৈ সোমোৱা ঠাইৰ সোঁফালে থলে। যি পুৰোহিতসকলে মন্দিৰৰ প্রৱেশদ্বাৰত পহৰা দিয়ে, তেওঁলোকে যিহোৱাৰ গৃহলৈ অনা সকলো ধন সেই চন্দুকত ৰাখিছিল।\nএইভাৱে তেওঁলোকে যেতিয়া দেখিছিল যে সেই চন্দুকত বহুত ধন জমা হৈছিল, তেতিয়া ৰজাৰ সচিব আৰু প্ৰধান পুৰোহিতে আহি যিহোৱাৰ গৃহলৈ অনা সকলো ধন হিচাপ কৰি বস্তাবোৰত বান্ধি থৈছিল।\nপাছত যিমান ধন উঠে তাক ওজন কৰি যিহোৱাৰ মন্দিৰ তদাৰককাৰী সকলৰ হাতত দিছিল। তেওঁলোকে সেই ধন যিহোৱাৰ মন্দিৰ মেৰামতি কৰা লোকসকলক অর্থাৎ বাঢ়ৈ, গৃহ নির্মাণ কৰা বনুৱাসকলক দিছিল।\nৰাজমিস্ত্ৰী ও শিল ভঙা লোকসকলক দিছিল; তাৰ উপৰিও, যিহোৱাৰ মন্দিৰ মেৰামতিৰ কাৰণে কাঠ কিনা, শিল ভঙা আৰু প্রয়োজনীয় সকলো সামগ্রীৰ কাৰণে খৰচ কৰিছিল।\nযিহোৱাৰ গৃহলৈ যি ধন অনা হৈছিল, সেই ধনেৰে ৰূপৰ পিয়লা, শলিতা পৰিস্কাৰ কৰা চেপেনা, চৰিয়া, শিঙা বা যিহোৱাৰ গৃহৰ সোণ ৰূপৰ আন কোনো পাত্ৰ তৈয়াৰ কৰা নাছিল।\nকিন্তু সেই ধন কেৱল তদাৰককাৰীসকলে যিহোৱাৰ গৃহ মেৰামতি কৰা বনুৱাসকলকহে দিছিল।\nতদাৰককাৰীসকলৰ পৰা তেওঁলোকে কোনো হিচাপ লোৱাৰ আৱশ্যকতা নাছিল, কাৰণ এই লোকসকল সৎ আছিল।\nকিন্তু যিহোৱাৰ মন্দিৰলৈ দোষাৰ্থক আৰু পাপাৰ্থক বলিৰ ধন অনা হোৱা নাছিল; সেইবোৰ পুৰোহিতসকলে পাইছিল।\nসেই কালত অৰামৰ ৰজা হজায়েলে গাত নগৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি তাক অধিকাৰ কৰিলে; তাৰ পাছত তেওঁ যিৰূচালেম আক্রমণ কৰিবলৈ আগবাঢ়িল।\nতেতিয়া যিহূদাৰ ৰজা যোৱাচে তেওঁৰ পিতৃ আৰু পূর্বপুৰুষসকলে অর্থাৎ যিহূদাৰ পূর্বৰ ৰজা যিহোচাফট, যিহোৰাম আৰু অহজিয়াই দিয়া যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ কৰা আৰু নিজৰো সকলো পবিত্র বস্তুবোৰ অৰামৰ ৰজা হজায়েলৰ ওচৰলৈ পঠাই দিলে। তাৰ লগতে, যিহোৱাৰ গৃহ আৰু ৰাজগৃহৰ ভঁৰালবোৰত থকা সকলো সোণও পঠাই দিলে। হজায়েলে তেতিয়া যিৰূচালেম এৰি গুচি গ’ল।\nযোৱাচৰ অন্যান্য সকলো কার্যৰ বৃত্তান্ত “যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস” নামৰ পুস্তকখনত জানো লিখা নাই?\nপাছত তেওঁৰ দাসবোৰে লগ হৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্র কৰি চিল্লালৈ নামি যোৱা পথত বৈৎ-মিল্লোত তেওঁক আক্রমণ কৰি বধ কৰিলে।\nচিমিয়তৰ পুতেক যোজাখৰ আৰু চোমেৰৰ পুতেক যিহোজাবদ, এই দুজন দাসে তেওঁক আক্রমণ কৰি বধ কৰিছিল। তেওঁলোকে যোৱাচক দায়ুদৰ নগৰত তেওঁৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ লগত মৈদাম দিলে। তেওঁৰ পুত্ৰ অমচিয়া তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n২ রাজাবলি 12:1\n২ রাজাবলি 12:2\n২ রাজাবলি 12:3\n২ রাজাবলি 12:4\n২ রাজাবলি 12:5\n২ রাজাবলি 12:6\n২ রাজাবলি 12:7\n২ রাজাবলি 12:8\n২ রাজাবলি 12:9\n২ রাজাবলি 12:10\n২ রাজাবলি 12:11\n২ রাজাবলি 12:12\n২ রাজাবলি 12:13\n২ রাজাবলি 12:14\n২ রাজাবলি 12:15\n২ রাজাবলি 12:16\n২ রাজাবলি 12:17\n২ রাজাবলি 12:18\n২ রাজাবলি 12:19\n২ রাজাবলি 12:20\n২ রাজাবলি 12:21


ঢোলবিৰি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঢোলবিৰি এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ। সাধাৰণতে কেঁচা সোণেৰে এই অলংকাৰ বিধ অসমৰ থলুৱা সোণাৰিয়ে তৈয়াৰ কৰে। ই দেখিবলৈ ঢোল বাদ্যটোৰ দৰে। ঢোলবিৰিৰ অন্য এটা নাম হৈছে মতাবিৰি। আকৃতিত ডাঙৰ আৰু বাখৰ নোহোৱাকৈ গঢ়া ঢোলবিৰিটো আগতে কেৱল মতা মানুহেহে পিন্ধিছিল বাবে ইয়াক মতাবিৰি বোলা হৈছিল। আজিকালি ঢোলবিৰিসমূহত বাখৰ খটোৱাৰ উপৰি ক’লা-ৰঙা, সেউজীয়া ৰঙৰ মিনাও কৰা হয়। আজিকালি মহিলাসকলেও ঢোলবিৰি পিন্ধে। উৎসৱ-পাৰ্বন, বিয়া-সবাহ আৰু বিভিন্ন মাংগলিক অনুষ্ঠানত অসমীয়া মহিলাই এই অলংকাৰ পৰিধান কৰে। ৰঙালী বিহুত বিহু নাচোতেও নাচনীয়ে আৰু বিয়াত কইনাও ডিঙিত এইপদ অলংকাৰ পিন্ধে।\n1 ঢোল বাদ্য\n2 অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি\nঢোল বাদ্য[সম্পাদনা কৰক]\nকাঠৰ ফোঁপোলা খোলাৰ দুয়ো মূৰে ছামৰাৰে আবৃত কৰি কাঠামৰ দুয়ো মূৰে এডাল সংযোগী ৰছীৰে ডিঙিত আঁৰি লৈ এখন হাতেৰে মাৰিৰে কোবাই আৰু ইখন হাতেৰে আঘাত কৰি বজোৱা বাদ্যকে ঢোল বোলে।\nঅলংকাৰ তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: গামখাৰু\nঅসমীয়া গহনা তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতিটো দক্ষিণ-পূৱ এচিয়াৰ পাৰম্পৰিক পদ্ধতিৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা। বিভিন্ন সঁজুলি সমূহ যেনে: হাঁতুৰী, ভাটী, নিয়াৰি, ডাইচ, ফলি, কৰ্ষণী, কাঁটি, নোৱনি, লেপ, থিনা/ঠিনা, বাখৰ আদিৰ সহায়ত হাতেৰে এই গহনা বিশেষ তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে গহনাৰ জঁকাটো ৰূপ ধাতুৰ সহায়ত তৈয়াৰ কৰি তাৰ ওপৰত সোণৰ পাতল আৱৰণ দিয়া হয়। ইয়াৰ বাবে সোণ গলাই 'স্প্ৰে' যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা গহনাৰ ওপৰত এটা নিৰ্দিষ্ট অনুপাতত প্ৰলেপ দিয়া হয়। এই পদ্ধতিটোক সোণপানী চৰোৱা বুলিও কোৱা হয়। সাধাৰণতে অসমীয়া গহনাৰ আকাৰ-আকৃতি বা ৰূপাংকৰণ জৈৱিক বৈচিত্ৰ্য আৰু অসমীয়া বাদ্যযন্ত্ৰৰ আকৃতিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত। এই পদ্ধতিতে ঢোলৰ আকৃতিত ঢোলবিৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়।\n↑ মঞ্জুলী ৰাহাঙ (১৫ মে', ২০১৭). "কেৰু, মণি, থুৰিয়াৰ কথাৰে". সাহিত্য ডট অৰ্গ. https://www.xahitya.org/2017/05/15/%E0%A6%95%E0%A7%87%E0%A7%B0%E0%A7%81-%E0%A6%AE%E0%A6%A3%E0%A6%BF-%E0%A6%A5%E0%A7%81%E0%A7%B0%E0%A6%BF%E0%A7%9F%E0%A6%BE%E0%A7%B0-%E0%A6%95%E0%A6%A5%E0%A6%BE%E0%A7%B0%E0%A7%87-%E0%A6%AE%E0%A6%9E/। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১.\n↑ প্ৰাণজ্যোতি নাথ (২০১৭). এনাজৰী. মুম্বাই অসম এছ'চিয়েচন. পৃষ্ঠা. ১৫-১৬.\nঅসমীয়া গহনা ঢোলবিৰি ইউটিউবত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঢোলবিৰি&oldid=268928"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ০৮:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


হকীৰ কিংবদন্তি ধ্যান চান্দ বনাম হিটলাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহকীৰ কিংবদন্তি ধ্যান চান্দ বনাম হিটলাৰ\nSeptember 17, 2021 September 17, 20210Comments\nলেখক- ৰাণা গগৈ\n(সুদীৰ্ঘ ৪১ বছৰৰ মূৰত ভাৰতীয় হকী দলে অলিম্পিক পদক জয়লাভ কৰাৰ আনন্দত)\n১৯৩৬ চন। জাৰ্মানীৰ বাৰ্লিন অলিম্পিক।\nহকীৰ ফাইনেল খেল। সন্মুখ সমৰত দুখন দেশ — ভাৰত আৰু জাৰ্মানী। অলিম্পিক খেল মানেই খেলুৱৈৰ প্ৰবল মানসিক চাপৰ কথাটো সহজে অনুধাৱন কৰিব পাৰি। সিদিনা কিন্তু ভাৰতীয় দলটোৰ বাবে এই চাপ আছিল অধিক বেছি। এফালে ফাইনেল খেল। সন্মুখত স্বৰ্ণ পদক। আনফালে প্ৰতিপক্ষত আছে ঘৰুৱা দল খোদ জাৰ্মানী। জিকিবলৈ হ’লে ঘৰুৱা দল জাৰ্মানীক স্বগৃহ খেলপথাৰতে হৰুৱাব লাগিব। ইমান সহজ নহয়। তাতে আকৌ ভাৰতে এইবাৰ জয়লাভ কৰিলে ‘হেট্ৰিক’ হ’ব। বিগত দুখন অলিম্পিকত একেৰাহে দলটোৱে সোণৰ পদক আনিবলৈ সক্ষম হৈছে। সেয়ে ভাৰতীয় প্ৰতিজন লোকৰ মনত আশা জাগিছে। অতি উৎকণ্ঠাৰে বাট চাই ৰৈছে। ডিঙি মেলি মেলি বাৰ্লিনলৈ চাইছে। দলটোৰ বাবে ই আছিল এক সুকীয়া হেঁচা।\nজাৰ্মানী দলটোৰ বাবেও ইমান সহজ নাছিল। ফাইনেল খেল, স্বগৃহ খেলপথাৰতে হাৰে কেনেকৈ? ভাৰতবাসীৰ দৰে প্ৰতিজন জাৰ্মানবাসীয়েও অতি উৎকণ্ঠাৰে বাট চাই ৰৈছে। তাতোকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল — সেই সময়ত জাৰ্মানীৰ শাসক আছিল হিটলাৰ। হিটলাৰে স্বয়ং নিজেও এইবাৰৰ অলিম্পিক আয়োজনত আগভাগ লৈছে। হকী খেল আৰু জাৰ্মানী দলটোৰ ওপৰত সুকীয়াকৈ নজৰ ৰাখিছে। এই ফাইনেল খেলখনৰ আৰম্ভণিত হিটলাৰ কিছু সময়ৰ বাবে ষ্টেডিয়ামত উপস্থিত থাকিব। সেইফালৰপৰা জাৰ্মান দলটোৰ ওপৰতো তীব্ৰ হেঁচা আছে। এই সকলোবোৰ হেঁচাৰ উপৰি জাৰ্মানী দলটোৰ সন্মুখত আছে আৰু এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান। সেইটো হ’ল — ভাৰতীয় হকী দলটোত থকা এজন পাকৈত খেলুৱৈ যিজন ‘হকীৰ যাদুকৰ’ বুলিয়েই সৰ্বজনপৰিচিত। সেই পাৰ্গত হকীৰ যাদুকৰজন আন কোনো নহয়, তেওঁ হ’ল – ধ্যান চান্দ। প্ৰতিপক্ষৰ পৰা আচম্বিতে বল আজুৰি আনি প্ৰতিজন খেলুৱৈক আগা-ডেৱা দি আৰু অকোৱা-পকোৱাকৈ দুৰন্ত গতিৰে যোৱা যিজনৰ হকীৰ লাঠীত বলটো চুম্বকত লিপিত খোৱা লোৰ দৰে লাগি ধৰি থাকে — সেইজন খেলুৱৈয়েই হ’ল ধ্যান চান্দ। প্ৰতিপক্ষৰ বাবে এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান।\nহাজাৰ হাজাৰ দৰ্শকেৰে ষ্টেডিয়াম গিজগিজাই থকা ১৯৩৬ চনৰ বাৰ্লিন অলিম্পিকৰ এই খেলখন আছিল অতি ৰোমাঞ্চকৰ।\nঅৱশেষত ভাৰত জিকিল। একেৰাহে তিনিবাৰকৈ জিকি ভাৰতে হেট্ৰিক কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সিদিনা ভাৰতে এগ’ল দুগ’ল নহয়, বৰং মুঠ আঠটা গ’ল দি জাৰ্মানীক ধৰাশায়ী কৰিছিল।\nহিটলাৰে ভালদৰে জানিছিল যে জাৰ্মানীক ধৰাশায়ী কৰাৰ আঁৰৰ আচল ব্যক্তিজন হ’ল ধ্যান চান্দ। ধ্যান চান্দে এই ৰোমাঞ্চকৰ খেলখনত সিদিনা জাৰ্মানীক চাৰি গ’ল খুৱাইছিল। এই অলিম্পিকৰ সময়ছোৱাত হিটলাৰ ইতিমধ্যে ধ্যান চান্দৰ অনুৰাগী হৈ পৰিছিল। হিটলাৰে জানিছিল যে ধ্যান চান্দ কেৱল ভাৰতৰেই নহয় বৰঞ্চ বিশ্বৰ হকীৰ এজন কিংবদন্তি। সেয়ে এই ফাইনেল খেলৰ দুদিনমানৰ পিছত, হিটলাৰে ধ্যান চান্দক লগ পোৱাৰ ইচ্ছাৰে তেওঁৰ ৰাজপ্ৰাসাদলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল।\nনিজা বাসভৱনত হিটলাৰে সিদিনা ধ্যান চান্দক সোঁশৰীৰে লগ পাই নথৈ আনন্দিত হৈছিল। এই মিলনত, প্ৰসংগক্ৰমে হিটলাৰে ধ্যান চান্দক সুধিছিল যে হকী খেলাৰ উপৰি তেওঁ আৰু কি কৰে। ইয়াৰ উত্তৰত ধ্যান চান্দে জানিবলৈ দিছিল যে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত চাকৰি কৰে। কি পদবীত? হিটলাৰে আকৌ সুধিছিল। যেতিয়া হিটলাৰে গম পাইছিল যে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত এজন ‘লেঁচ নায়ক’ (Lance Nayak), তেতিয়া ধ্যান চান্দক জাৰ্মানীৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিছিল। যদি ধ্যান চান্দে এই প্ৰস্তাৱ স্বীকাৰ কৰে তেতিয়া তেওঁক ততালিকে জাৰ্মানীয় সেনাবাহিনীত ‘ফিল্ড মাৰ্শ্বেল’ পদবীত অধিষ্ঠিত কৰা কথা ব্যক্ত কৰিছিল। ‘ফিল্ড মাৰ্শ্বেল’ সামৰিক বাহিনীৰ এক উচ্চতৰ পদবী।\nহিটলাৰৰ প্ৰস্তাৱক অস্বীকাৰ কৰা বা প্ৰত্যাখ্যান কৰা কথাটো সহজ কথা নহয়। প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰা মানেই মৃত্যুৰ মুখামুখি হোৱা। সিদিনা ধ্যান চান্দে কিন্তু এই প্ৰস্তাৱ সাহসেৰে অস্বীকাৰ কৰিছিল। হিটলাৰৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যান কৰি ধ্যান চান্দে এই কথাকে প্ৰমাণ কৰিছিল যে তেওঁ কেৱল খেলপথাৰতেই নিপুণ খেলুৱৈ নহয়, বৰং জীৱনৰ খেলপথাৰতো তেওঁ নিপুণ আৰু সাহসী আছিল। সিদিনা ধ্যান চান্দে হিটলাৰক বিনম্ৰতাৰে কৈছিল — “ভাৰতবৰ্ষ মোৰ মাতৃভূমি। মই মোৰ আইক এৰি আঁতৰি থকাৰ কথাটো অকণমানো ভাবিব নোৱাৰোঁ।”\n← দ্যা পেটাৰ্ণ\nউদ্যমিতাৰ বিকাশ আৰু অৰ্থনৈতিক ভাৰসাম্য →\nফুটবলত স্কাউট —দিগন্ত চহৰীয়া\nদেৰগাঁৱৰ এখন খেল পথাৰ – ৰাজেন পূজাৰী\nমেগ, বেছী, হেমপ্ৰভাহঁতৰ কথাৰে (অমিতাভ মহন্ত)


গল্পঃ আইনা / হুমায়ূন আহমেদ\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ আইনা / হুমায়ূন আহমেদ\ntranslatorsassam April 28, 2021\nৰাতিপুৱা ৭:৩০ বাজিছে। শওকত চাহাব বাৰাণ্ডাতে বহি দাঢ়ি খুৰাবলৈ সাজু। সন্মুখৰ মূঢ়াটোত পানী ভৰ্তি এটা মগ আৰু মগটোত সৰু আইনা এখন ভেজা দি থোৱা হৈছে। আইনাখনৰ ষ্টেণ্ড ভঙা বাবে কেনেবাকৈ সেইখন থিয় কৰাই থব লাগিব। শওকত চাহাবে মুখত শ্বেভিং ক্ৰীম লগাই আইনাখনৰ পিনে চাই আছে, তেওঁ দাঢ়ি খুৰাব। পঞ্চলিশ বছৰ বয়সত এতিয়া মুখৰ দাঢ়ি আগৰ দৰে কোমল হৈ থকা নাই, গতিকে ৰেজৰেৰে সাউতকৈ খুৰাব পৰা নাযায়। মুখত শ্বেভিং ক্ৰীম সানি দাঢ়ি অলপ কোমল হ’বলৈ বাট চাব লাগিব, তেতিয়াহে কাম ফেৰা উজু হ’ব।\nদাঢ়িখিনি অলপ কোমলা যেন দেখি শওকত চাহাবে ৰেজৰ খনেৰে টান এটা দিয়াৰ লগে লগে গালখন এফালে কাটিলে। অলপ দকৈ কটা দেখি বেছ তেজ ওলাবলৈ ধৰিলে। শওকত চাহাবে গালখনত হেঁচা মাৰি ধৰি বহি ৰ’ল, হয়তো হাতৰ চাপতে কিছু সময়ৰ পিছত তেজ ওলোৱা বন্ধ হ’ব। ঘৰখনত বা চেভলন জাতীয় কিবা বস্তু আছেনে নাই, কোনে জানে? কাকো চিঞৰ এটা মাৰি তেওঁৰ সুধিবলৈ মন নগ’ল। ৰাতিপুৱাৰ এইখিনি সময়ত সকলো অতি ব্যস্ত হৈ থাকে, সকলোৰে নিজৰ নিজৰ কাম থাকে। কাৰোবাক বিৰক্ত কৰাৰ কি আৱশ্যক?\nএমাহত চাৰিবাৰ গাল কাটিলে। গোটেইবোৰ গণ্ডগোল আইনাখনৰ বাবে। আইনাখন পুৰণি হোৱা বাবে সেইখনৰ পিছফালে ৰং দিয়া পাৰাখিনি বেয়া হৈছে, ভালকৈ একো দেখা পোৱা নাযায়। শওকত চাহাবে তেওঁৰ পত্নী মনোৱাৰাক সৰু আইনা এখন কিনাৰ কথা কেইবাবাৰো কৈছে কিন্তু কথাটো বোধকৰো তেওঁৰ মনত নাথাকে। আইনাখন কেৱল শওকত চাহাবে ব্যৱহাৰ কৰে; ঘৰৰ বাকীবোৰৰ বাবে ড্ৰেছিং টেবুলৰ ডাঙৰ আইনাখন আছেই। গতিকে দাঢ়ি কাটিবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা সৰু আইনাখন বেয়া হোৱাৰ কথা কাৰো মনত নথকা নিতান্তই স্বাভাৱিক।\nশওকত চাহাবে নিজেই অফিচৰ পৰা উভতাৰ পথত আইনা এখন কিনাৰ কথা ভাবে। অফিচৰ পৰা সদায় গধূলি উভতা হয় কিন্তু আইনাখনহে কিনিবলৈ থাকে; মাত্ৰ দাঢ়ি খুৰুৱাৰ সময়তহে কথাষাৰ আকৌ মনত পৰে। শোৱনি কোঠাৰ পৰা শওকত চাহাবৰ ডাঙৰ জীয়ৰী ইৰা ওলাই অহা দেখা গ’ল। ইৰাই এই বছৰ ইউনিভাৰ্চিটিত নাম লগাইছে, সেইবাবে তাই সকলো সময়তে ব্যস্ততাৰ ভাৱ এটা দেখুৱায়।\nশওকত চাহাবে মাত লগালে – “আইজনী, ঘৰত চেভলন আছেনে?”\nতাই যেনে ব্যস্ততাৰে বাৰান্দালৈ ওলাই আহিছিল তেনেকৈয়ে পুনৰ কোঠালৈ সোমাই গ’ল। দেউতাকৰ ফালে এবাৰ কেৰাহিকৈয়ো নাচালে, ইমানখিনি সময় তাইৰ নাই।\nতেজ ওলোৱা বন্ধ হৈছে নে নাই পৰীক্ষা কৰিবলৈ গালৰ পৰা হাতখন এৰুৱাই শওকত চাহাবে আইনাখনলৈ এবাৰ চালে। এটা বৰ আচৰিত ঘটনা! আইনাখনৰ ভিতৰত এজনী সৰু ছোৱালী বহি আছে আৰু তাই বৰ আগ্ৰহেৰে তেওঁলৈ চাই আছে। ছোৱালীজনীৰ গাত এটা ৰঙা ফুল অঁকা কপাহী ফ্ৰক। মূৰত দুডাল বেণী আৰু ৰঙা আৰু বগা ফিটাৰে বেণী দুডাল বন্ধা। ভৰি শুদা, জোতা বা চেণ্ডেল একো পিন্ধা নাই। ছোৱালীজনীৰ মুখখন গোল, চকু দুটাও যেন কিছু কৰুণ। কোন এইজনী ছোৱালী?\nশওকত চাহাবে এবাৰ পিছফালে ঘূৰি চায়। সৰু-সুৰা ঘৰুৱা কামবোৰত সহায় কৰিবলৈ মনোৱাৰাই কোনোবা ছোৱালী নতুনকৈ অনা নাইতো? কিন্তু গোটেইখন বাৰাণ্ডা খালি, কোনো নাই। আইনাত এইমাত্ৰ দেখা পোৱা ছোৱালীজনী কোন? তেওঁ আকৌ এবাৰ আইনাখনলৈ চালে। আইনাখনত ছোৱালীজনীৰ শেঁতা ভৰি দুখন দেখা গ’ল; তাই খৰকৈ চকু দুটা পিৰিকিয়াই তেওঁলৈ চাই আছে। এইবাৰ তাই অলপ হাওলি আইনাখনৰ ফালে আগুৱাই আহিল। শওকত চাহাবক আচৰিত কৰি এটা সুমধুৰ কণ্ঠেৰে ছোৱালীজনীয়ে ক’লে –“আপোনাৰ গালখন কাটিল দেখুন! তেজ ওলাইছে!”\nশওকত চাহাবে আকৌ এবাৰ পিছলৈ ঘূৰি চালে, নাই কোনো নাই। তেওঁৰ মস্তিষ্কৰ বিকাৰ ঘটা নাইতো? অকল পগলাবোৰেহে এনে ধৰণৰ উদ্ভট ঘটনাবোৰ দেখিবলৈ পায়। এই বয়সত পগলা হ’লে বৰ ডাঙৰ কথা; তেওঁৰ চাকৰি যোৱাতো ধুৰূপ। সংসাৰখন চলিব কেনেকৈ? শওকত চাহাবে আইনাখনলৈ চোৱা বন্ধ কৰি সেইখন নিজৰ শোৱনি কোঠালৈ আনি টেবুলত ওলোটাকৈ থলে। এবাৰ তেওঁ ভাবে পত্নীক কথাটো কোৱা ভাল কিন্তু পিছ মুহূৰ্তত মনটো আকৌ সলনি কৰিলে। সকলোকে সকলো কথা কৈ ফুৰাৰ দৰকাৰ নাই। এনেয়েও শওকত চাহাবে কথা বতৰা পাতি বৰ ভাল নাপায়, অফিচতো যিমান দূৰ সম্ভৱ নিজাববীয়াকৈ থাকে আৰু কাৰো সৈতে হলিগলি নকৰে। তেওঁৰ মতে অফিচৰ সৰহ সংখ্যকে আজে-বাজে কথা পাতি সময় নষ্ট কৰি ভাল পায়।\nশওকত চাহাব ইষ্টাৰ্ন কমাৰ্চিয়েল বেঙ্কৰ কেছিয়াৰ। টকা-পইচাৰ হিচাব ঠিক-ঠাক ৰখা, দিনটোৰ শেষত জমা-খৰচৰ হিচাব মিলোৱা ইত্যাদিবোৰ বৰ জটিল কাম। এই জটিল কামবোৰ আউল নলগাকৈ কৰিবলৈ মগজু শীতল ৰখা বৰ দৰকাৰ। কিন্তু অকাৰণত আজে-বাজে কথা পাতি ফুৰিলে বা তৰ্কা-তৰ্কি কৰিলে মগজু ঠিকে থাকে জানো? এইবোৰ কথাই মানুহে নুবুজে। সকলোবোৰে প্ৰয়োজন নাথাকিলেও তেওঁৰ সৈতে চুপতি মাৰিবলৈ আহে।\n“কি শওকত চাহাব, আপোনাৰ মুখখন আজি বৰ শুকান দেখিছোঁ, বৌৰ সৈতে কাজিয়া কৰিছে যেন পাইছোঁ।“\n“আপোনাৰ চাৰ্টটো বৰ ভাল লাগিছে, বয়স একেবাৰে দহ বছৰ কমি যোৱা যেন লাগিছে। বৰ স্ফূৰ্তিত আছে যেন পাইছোঁ!”\n“শওকত ভাই, আজি চাহ খুৱাওক না! আপুনি দিনে দিনে বৰ কৃপণ হৈ গৈছে, চাহ-তাহ খুওৱা বাদ দিলে। আজি আপোনাৰ সাৰণ নাই!”\nএনেধৰণৰ আজে-বাজে অৰ্থহীন কথাবোৰ শুনি শুনি শওকত চাহাবে বেঙ্কৰ হিচাব মিলাব লাগে। মাজে মাজে হিচাবত গণ্ডগোল লাগে আৰু তেওঁৰ ভীষণ খঙো উঠে। গোটেই হিচাব পুনৰ কৰিব লগা হয়। খঙ উঠিলেও লুকুৱাই মিচিকিয়াই দেখাব পৰা গুণটো তেওঁৰ আছে আৰু এইদৰেই খং দমাই তেওঁ সন্মুখত বহি থকা মানুহজন উঠি যোৱালৈ অপেক্ষা কৰে। এবাৰ মানুহজনে প্ৰস্থান কৰাৰ লগে লগে হিচাব-নিকাচবোৰ নতুনকৈ আৰম্ভ কৰা হয়। এইবোৰেই হ’ল সমস্যা। অৱশ্যে কেইমাহমান হ’ল শওকত চাহাব বেলেগ এটা সমস্যাত পৰিছে। বেঙ্কত নতুনকৈ কম্পিউটাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে আৰু এতিয়াৰ পৰা সকলো হিচাব-পত্ৰ হেনো কম্পিউটাৰতে হ’ব। চাজেদুল কৰিম নামৰ ডেকা লৰা এজনে বেঙ্কৰ সকলোকে কম্পিউটাৰ শিকাইছে আৰু সকলোৱে সোনকালে শিকিও লৈছে। শওকত চাহাবে কিন্তু একো শিকিব পৰা নাই।\nযন্ত্ৰপাতিৰ কথাবোৰ বুজিবলৈ তেওঁৰ বৰ টান লাগে। সামান্য কেলকুলেটৰ এটাকে তেওঁ ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব নাজানে, তাতে যন্ত্ৰবোৰৰ ওপৰত তেওঁৰ অলপো বিশ্বাস নাই। তেওঁ নিজে যিমান দায়িত্ব সহকাৰে যোগ-বিয়োগবোৰ কৰিব মেছিন এটাই সেইদৰে কৰিবনে? হিচাব-নিকাচত ভুল হলে ওপৰৱালাৰ পৰা তেওঁ গালি খাব বা তেওঁৰ চাকৰিও যাব পাৰে কিন্তু যন্ত্ৰ এটাই ভুল কৰিলে কোনে তাক গালি দিব বা চাকৰিৰ পৰা খেদিব? তাৰ পিছতো কিয় মানুহ যন্ত্ৰ লৈ ইমান বলিয়া? এই কম্পিউটাৰ বস্তুটো তেওঁৰ বাবে অসহ্য হৈ পৰিছে। প্ৰায় টেলিভিশ্যনৰ দৰে দেখিবলৈ এই কম্পিউটাৰ, হিচাব-নিকাচ সকলোবোৰ পৰ্দাখনতে ভাহি উঠে। এনেয়েও তেওঁ টিভি ভাল নাপায় আৰু কেতিয়াও টিভি নাচায় কিন্তু সদায় এই ভাল নোপোৱা বস্তুবোৰৰ মাজত তেওঁ মূৰ সোমাব লাগে! এতিয়া টিভিৰ দৰে যন্ত্ৰটো সকলো সময়তে তেওঁৰ টেবুলখনতে থাকিব আৰু অফিচত থকা সময়খিনি এই টিভিৰ পৰ্দালৈকে চাই থাকিব লাগিব। এইখন পৰ্দাত অৱশ্যে নাচ-গান নোলায়, হিচাব-নিকাচহে ওলাব। কি যে আপদ!\nঅফিচ আৰম্ভ হয় ৯:০০ বজাত আৰু ন বাজিবলৈ দহ মিনিট থাকোঁতে শওকত চাহাব অফিচ পায়গৈ। টেবুলত ঢাকি থোৱা পানী দুঢোকমান খাই আৰু তিনিবাৰ আল্লাহৰ নাম লৈ দিনটোৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰে; এইয়েই তেওঁৰ দৈনন্দিন ৰুটিন। আজি অফিচলৈ আহি তেওঁ দেখে যে কম্পিউটাৰ শিকোৱা ডেকাজনে তেওঁৰ টেবুলৰ সিপিনে বহি খুব চিগাৰেট টানি আছে, টেবুলৰ পানী গিলাচো খালি। সম্ভৱতঃ তেওঁৱেই পানীগিলাচ খালে। শওকত চাহাবক দেখি ডেকাজন থিয় হ’ল আৰু হাঁহি এটা মাৰি সুধিলে –\n: চাৰ কেনে আছে?\n: ভালেই আছোঁ।\n: আজি আপোনাৰ বাবেই পুৱাই অফিচলৈ আহিছোঁ।\n: অ, হয় নেকি\n: জি, এম চাহাবে মোক খুব খঙ কৰিছে আপোনাক কম্পিউটাৰ শিকাব নোৱাৰাৰ বাবে। আজি গোটেই দিনটো আপোনাৰ সৈতে কটাম।\nশওকত চাহাবে শুকান মুখ এখনেৰে কলে –“আচ্ছা।“\n: আহক, আমি প্ৰথমে চাহ খাই লওঁ আৰু তাৰ পিছতে আৰম্ভ কৰোঁ।\nশওকত চাহাবে মুখেৰে একো নামাতিলে। কলিং বেল টিপি বেয়াৰাক দুকাপ চাহ আনিবলৈ দিয়া হ’ল।\nচাজেদুল কৰিম নামৰ ডেকাজনে এইবাৰ হাঁহি হাঁহি প্ৰশ্ন কৰিলে – “চাৰ, কালি কোৱা আৰু শিকোৱা কথাবোৰ আপোনাৰ মনত আছেনে?” শওকত চাহাবৰ একো মনত নাই, তথাপি আছে বুলি মূৰ দুপিয়ালে।\n: বাৰু সৰু-সুৰা মৌখিক পৰীক্ষা এটা হৈ যাওঁক। চাৰ, কওঁকচোন মেগাবাইট কি?\n: মনত নাই।\n: ৰেম্ কি বস্তু মনত আছেনে?\n: ঠিক আছে বাৰু, একো কথা নাই। মেগাবাইট, ৰেম এই সকলোবোৰ কম্পিউটাৰ মেমৰিৰ হিচাব। একোজন লোকৰ যিদৰে স্মৃতিশক্তি থাকে সেইদৰে কম্পিউটাৰৰো থাকে। কিছুমান কম্পিউটাৰৰ স্মৃতিশক্তি অসাধাৰণ আৰু আনবোৰৰ নিম্নমানৰ। মেগাবাইট হ’ল স্মৃতিশক্তিৰ মাপ; মেগা মানে টেন টু দ্য পাৱাৰ চিক্স আৰু বাইট হল টেন টু দ্য পাৱাৰ চিক্স ভাগৰ এভাগ। ৰেম্ মানে হ’ল ৰেণ্ডম এক্সেচ মেমৰি। চাৰ, বুজি পাইছেনে?\nশওকত চাহাবে মাথা-মুণ্ডু একোৱেই বুজি পোৱা নাই, তথাপিও ক’লে – “বুজি পাইছোঁ।“\nএটা কথা মনত ৰাখিব – “কম্পিউটাৰ হ’ল আইনাৰ দৰে।“\n: আইনাৰ দৰে?\n: হয় চাৰ, আইনাৰ দৰে। আইনাৰ সন্মুখত যি বস্তু ৰখা যায় তাকেই আইনাত দেখা যায়। কম্পিউটাৰক আপুনি যি দিয়ে তাকেই দেখাব, নিজে নতুনকৈ একো কৰি দেখুৱাব নোৱাৰে। ইয়াৰ ইমান ক্ষমতা নাই।\n: অ’, বুজিছোঁ।\n: চাৰ, আহক এতিয়া মই আপোনাক মেমৰি আৰু হাৰ্ড ডিস্কৰ মাজত থকা পাৰ্থক্যখিনি বুজাওঁ। আপুনি মোৰ কথাবোৰত মন দিছেনে?\n“অ’, শুনিছোঁ।“ শওকত চাহাবে দৰাচলতে একো কথালৈ কাণসাৰ দিয়া নাই। আইনাৰ কথা ওলাওঁতে তেওঁৰ নিজৰ আইনাখনলৈ মনত পৰিল। আইনাৰ ভিতৰলৈ সৰু ছোৱালীজনী আহিল কেনেকৈ? ছোৱালীজনী কোন? কি বা তাইৰ নাম?\nবেয়াৰাই চাহ লৈ আনিছে। শওকত চাহাবে অন্যমনস্ক হৈ চাহৰ কাপত এটা শোহা মাৰিলে। চাজেদুল কৰিমে মাত লগালে – “চাৰ!”\n: আপুনি কিবা কথা চিন্তা কৰি আছে নেকি?\n: ওহোঁ, নাই কৰা।\n: তেনেহলে আহক, কম্পিউটাৰৰ ফাইল কেনেকৈ খুলিব লাগে আপোনাক কওঁ। কেৱল মুখেৰে কলেই নহব, হাতে কামেও দেখাব লাগিব। হাৰ্ড ডিস্ক হ’ল আমাৰ ফাইলিং কেবিনেট। গোটেইবোৰ ফাইল হাৰ্ড ডিস্কত আছে। তাৰ পৰা এটা বিশেষ ফাইল কেনেকৈ খুলিব...?\nআবেলি চাৰিবজালৈকে শওকত চাহাব কম্পিউটাৰৰ সন্মুখতে বহি থাকিল। লাভৰ মূৰত তেওঁৰ প্ৰচণ্ড মূৰৰ বিষ এটা আৰম্ভ হ’ল। চাজেদুল কৰিমক তেওঁ একো নক’লে। লৰাজনে ইমান আগ্ৰহেৰে তেওঁক শিকাই আছে যেন কম্পিউটাৰতকৈ শিকিবলৈ পৃথিৱীত একো উজু বিষয় নাই।\n: চাৰ, আজি এইখিনিতে থাকক। কাইলৈ আকৌ আৰম্ভ কৰিম।\n: ঠিক আছে, হ’ব।\nঅফিচৰ পৰা ওলোৱাৰ আগতে জি,এম চাহাবে শওকত চাহাবক মাতি পঠালে। শওকত চাহাবৰ বুকু কঁপি উঠিল। কম্পিউটাৰৰ দৰে তেওঁ জি,এম চাহাবকো বেয়া পায়। জি,এম চাহাবৰ কোঠাত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগেই তেওঁ হাঁহিমুখে সুধিলে – “শওকত চাহাব, কেনে আছে?”\n: চাৰ, ভালেই আছোঁ।\n: বহক, বহক কিয় থিয় হৈ আছে?\nশওকত চাহাব চকী এখনত বহিল। তেওঁৰ বুকু দুৰু দুৰু, অণ্ঠ-কণ্ঠও শুকাই গৈছে।\n: আপোনাৰ গা বেয়া নেকি?\n: নাই চাৰ, ঠিকেই আছোঁ।\n: আপোনাক দেখি কিন্তু গা বেয়া যেনহে লাগিছে। যি নহওঁক কম্পিউটাৰ শিকা কিমান দূৰ আগবাঢ়িছে?\nশওকত চাহাবে একো নকৈ মূৰ তল কৰি ৰ’ল। জি,এম চাহাবে আৰম্ভ কৰিলে – “কালি চাজেদুলক অলপ গালি পাৰিলোঁ। তাক ক’লোঁ তুমি কি ল’ৰা, শওকত চাহাবক সাধাৰণ কথা এটা শিকাব পৰা নাই।“\n: চাৰ, তাৰ গাত একো দোষ নাই। সিতো আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছে, মইহে শিকিব পৰা নাই।\n: কিয় পৰা নাই?\n: কথাবোৰ বুজি নাপাওঁ।\n: আজিকালি কম্পিউটাৰ লৰাৰ খেল। ৭-৮ বছৰীয়া শিশুৱেও কম্পিউটাৰ চলাব জানে, নাজানিলে কেনেকৈ হ’ব? আমি এতিয়া যুগৰ সৈতে তাল মিলাব লাগিব। যি হ’ব সকলো কম্পিউটাৰতে হ’ব। নতুন টেকন’লজী যিসকলে নাজানে তেওঁলোকক আমাৰ দৰকাৰ নাই। ডাৰউইনৰ “চাৰভাইভেল অব দ্য ফিটেষ্ট” থিয়ৰি মনত আছেনে আপোনাৰ?\n: ঠিক আছে, আপুনি যাওঁক। নিজৰ পৰা আপুনি চেষ্টা নেৰিব। নোৱাৰোঁ বুলি আগতেই ভাবি ল’লে কোনো কথা শিকিব নোৱাৰে।\n: হয় চাৰ, ঠিক কথা।\n: আচ্ছা, তেনেহলে যাব।\nওলাই যোৱা সময়ত দুৱাৰত তেওঁ বেয়াকৈ খুন্দা খালে। সোঁফালে কপালত টেমুনা এটা উঠিল আৰু লগে লগে মূৰৰ বিষটোও অসহ্য হৈ আহিল।\nমূৰৰ প্ৰচণ্ড বিষ লৈ শওকত চাহাব ঘৰলৈ উভতিল। ঘৰত কামকৰা বাইজনীৰ বাহিৰে কোনো নাই। ঘৰৰ আটাইবোৰ বিয়া খাবলৈ গ’ল; উভতোতে নিশা দেৰি হ’ব। হয়তো নিশা উভতি নাহিবও পাৰে। কাৰ বিয়া, ক’ত বিয়া এইবোৰ কথা তেওঁ একো নাজানে, কোনেও তেওঁক কথাবোৰ জনোৱাৰ প্ৰয়োজন বোধ নকৰে। হাত-মুখ ধুই তেওঁ বাহিৰৰ ইজিচেয়াৰখনত চকু মুদি বহি ৰ’ল। মূৰৰ বিষটো যদি অলপ কমে, কমক। আজিকালি মূৰৰ বিষটো ঘনে ঘনে হবলৈ ধৰিছে, হয়তো চকু বেয়া হৈছে; চকুৰ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ তেওঁ এবাৰ যোৱা উচিত। কিন্তু ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ যোৱা মানে এগাল খৰচ –ডাক্তৰৰ ফিজ, নতুন চশমা, নতুন ফ্ৰেম।\nবাইজনীয়ে প্লেট এখনত কেইটুকুৰামান অমিতা, আধাবাতি মুড়ি আৰু সৰ পৰা গাখীৰেৰে একাপ চাহ দিলে। তেওঁৰ প্ৰচণ্ড ভোক লাগিছিল। অমিতা কেইডোখৰ তিতা, মুড়ি খিনিও সেমেকিছে, কিন্তু কি কৰিব সেইখিনিকে ভোকত খালে। গৰম চাহ খালে মূৰৰ বিষটো অলপ কমিব বুলি ভাবিছিল যদিও নকমিল। এই বাইজনীয়ে গৰম চাহ বনাব জানিলেহে! সদায় উতল নহা পানীৰে তাই চাহ বাকে!মূৰৰ বিষৰ ঔষধ বিচাৰি শওকত চাহাব শোৱা কোঠাত সোমাল। টেবুলৰ ড্ৰয়াৰত পেৰাচিটামল থাকিব লাগে কিন্তু খুচৰি-মুচৰি ক’তো একো নোলাল। ড্ৰয়াৰৰ ভিতৰত তেওঁ সৰু আইনাখনহে দেখা পালে, নিশ্চয় মনোৱাৰাই ভৰাই থৈছে। আইনাখনত ছোৱালীজনী এতিয়াও আছেনে? আইনাখন হাতত লৈ তেওঁ চাওঁ-নাচাওঁকৈ এবাৰ চাই পঠালে। অতি আচৰিত ! ছোৱালীজনী তেতিয়াও আছে! আগৰ বাৰ তাই বহি আছিল, এইবাৰ থিয় হৈ আছে। গাত সেই একেটা ফ্ৰক। ছোৱালীজনী খুব ধুনীয়া, বয়স হয়তো ১১-১২ বছৰ হ’ব বা অলপ সৰুও হ’ব পাৰে। তাইৰ ডিঙিত নীলা মণিৰে গুঠা এডাল মালা, আগৰ বাৰ দেখা মনত নপৰে। শওকত চাহাবে এটা সৰু মাতেৰে সুধিলে – “তোমাৰ নাম কি?”\nছোৱালীজনীয়ে এটা মিঠা মাতেৰে উত্তৰ দিলে – “চিত্ৰলেখা।“\n: বাহ, বৰ সুন্দৰ নাম!\nছোৱালীজনীয়ে লাজ লাজকৈ এবাৰ হাঁহিলে। শওকত চাহাবে আৰু কি প্ৰশ্ন কৰিব একো ভাবি নাপালে। কিবা এটা আকৌ সোধাৰ আগতে এইবাৰ তাই মাত দিলে –“আপোনাৰ কপালত কি হ’ল?”\n: দুখ পালোঁ। জি,এম চাহাবৰ কোঠাৰ পৰা ওলাই আহোঁতে দুৱাৰত বেয়াকৈ খুন্দা খালোঁ।\n: খুব বেছি দুখ পালে নেকি?\n: নাই পোৱা। তুমি কোন ক্লাচত পঢ়া?\n: মই নপঢ়োঁ।\n: স্কুললৈ নোযোৱা?\n: উহু, নাযাওঁ।\n: আইনাখনৰ ভিতৰত কেনেকৈ সোমালা?\n: নাই, নাজানোঁ।\n: তোমাৰ মা-দেউতা ক’ত?\n: তুমি কি অকলে থাকা?\nশওকত চাহাবে লক্ষ্য কৰে ছোৱালীজনীয়ে হাত দুখন বুকুত সাৱটি ঠাণ্ডাত কঁপিছে অথচ এই চ’ত মাহত ঠাণ্ডা লাগিবলৈ একো কাৰণ নাই। তেওঁৰ মূৰৰ ওপৰত ফেনখন ঘূৰি আছিল।\n: কঁপিছা কিয়, ঠাণ্ডা লাগিছে নেকি?\n: হয়, ইয়াত বৰ ঠাণ্ডা!\n: তোমাৰ কোনো গৰম কাপোৰ নাই?\n: তোমাৰ চোলা একেটাই নেকি?\n: মোক তুমি চিনি পোৱানে?\n: হয়, পাওঁ।\n: মই কোন কোৱাচোন?\n: সেইটো নাজানোঁ।\n: মোৰ নামটো কি জানানে?\n: আপুনি দেখুন আপোনাৰ নামটো কোৱাই নাই, কেনেকৈ জানিম?\n: মোৰ নাম শওকত, শওকত আলি।\n: মোৰ তিনিজনী ছোৱালী আছে।\n: ল’ৰা নাই?\n: নাই, ল’ৰা নাই।\n: আপোনাৰ ছোৱালী কেইগৰাকী ক’লৈ গ’ল?\n: ক’ৰবাত বিয়া খাবলৈ গ’ল। ক’লৈ গৈছে নাজানোঁ, মোক কৈ যোৱা নাই।\n: আপোনাৰ ছোৱালী কেইগৰাকীৰ নাম কি?\n: ইৰা, সোমা আৰু কল্পনা।\n: সিহঁতৰ নামবোৰত মিল নাই কিয়? সকলোৱেতো ছোৱালীবোৰৰ নাম মিলাকৈ থয়। নামবোৰ ইৰা, মীৰা : আৰু নীৰা থোৱাহেঁতেন মিলিলহেঁতেন!\n: সিহঁতৰ মাকে নামবোৰ থৈছে, হয়তো নামবোৰ মিলাবলৈ পাহৰিলে।\n: আপুনি নামবোৰ নথলে কিয়?\n: ময়ো থৈছিলোঁ, কিন্তু নামবোৰ কাৰো পছন্দ নহ’ল।\n: আপুনি কি নাম ধৈছিল?\n: ডাঙৰ জনীৰ নাম থৈছিলোঁ বেগম ৰুকেয়া। মহীয়সী নাৰীৰ নাম। মাকৰ নামটো পছন্দ নহ’ল। পুৰণি নাম।\n: বেগম ৰুকেয়ানো কোন আছিল?\n: মই ক’লোঁ নহয় ৰুকেয়া এগৰাকী মহীয়সী নাৰী আছিল। মহিলাৰ শিক্ষা বিস্তাৰৰ বাবে অনেক কষ্ট কৰিছিল। : তুমি কেতিয়াও তেখেতৰ নাম শুনা নাই?\n: নাই শুনা।\nবাহিৰত কলিং বেল বজা শুনি শওকত চাহাব উচপ খাই উঠিল। সিহঁত বোধকৰোঁ বিয়াঘৰৰ পৰা উভতি আহিছে। আয়নাখন পুনৰ ড্ৰয়াৰত থৈ তেওঁ দুৱাৰখন খুলিবলৈ গ’ল। সকলোকে আইনাখন দেখাই ফুৰাৰ কি দৰকাৰ? মানুহে তেওঁক পগলা বুলিয়েই ভাবিব। সৰু কালত স্কুলত পঢ়োৱা অবনী চাৰৰ কথা মনত পৰিল। অবনী চাৰে স্কুলৰ আমগছজোপাৰ সৈতে অকলে অকলে কথা পাতিছিল আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ এদিন পগলা হৈ গ’ল। তেৱো যদি অবনী চাৰৰ দৰে পগলা হৈ যায়? তেওঁ পগলা হৈ গ’লে পত্নী আৰু জীয়েকহঁতে তেওঁক বাৰু ক’ত ৰাখিব – পাবনাৰ মেন্টেল হাস্পতালত, ঘৰত নে কোনো দূৰ ঠাইলৈ নি এৰি থৈ আহিব? পগলা পুহি ৰাখিব নোৱাৰিলে দূৰৈত এৰিব’ই লাগিব। পগলাবোৰ বোধশক্তিহীন জন্তুৰ দৰে!\nমনোৱাৰাহঁত বিয়াঘৰৰ পৰা উভতি অহা নাই, মাজু ছোৱালীজনীৰ ঘৰুৱা শিক্ষকহে আহিছে। ঘৰত কোনো নথকাৰ বাবে চাহ-তাহ খাই শিক্ষক মহাশয় উভতিল। ছোৱালীৰ পঢ়া-শুনাৰ বিষয়ে দুই এটা কথা সোধাৰ বাহিৰে শওকত চাহাবৰ কথা পাতিবলৈ একো নাছিল। পিছদিনা অফিচলৈ যাওঁতে শওকত চাহাবে আইনাখন বান্ধি অফিচলৈ লৈ গ’ল। কিয় নিলে তেওঁ নিজেই নাজানে। অফিচৰ ড্ৰয়াৰত আইনাখন থৈ কম্পিউটাৰ শিকিবলৈ তেওঁ চাজেদুল কৰিমৰ সৈতে ব্যস্ত হৈ পৰিল। লৰাটোৰ ধৈৰ্য দেখি তেওঁ সঁচাকৈয়ে মুগ্ধ হ’ল। ডাটা এন্ট্ৰি, ডাটা প্ৰেচেছিং এইবোৰৰ বিষয়ে চাজেদুলে বহুত কথাই শিকালে। বাৰে বাৰে কথাবোৰ কৈ গ’ল যেন তেওঁ এজন বয়স্ক মানুহ নহয় এটা সৰু ল’ৰাহে। এটা সময়ত চাজেদুলে ক’লে – “আহক চাৰ, চাহ একাপ একাপ খাই লওঁ, তাৰ পিছত আমি আকৌ আৰম্ভ কৰিম।“\nশওকত চাহাবে ক্লান্তভাৱে উত্তৰ দিলে –“এইবোৰ আৰু মোৰ দ্বাৰা নহ’ব, যি সকলে পাৰে সিহঁতক শিকোৱা। মই চাকৰিয়েই এৰি দিম।“\n: চাৰ, আপুনি কি কথা কয়? চাকৰি এৰিলে খাব কি? আপোনাক মই যেনেতেনে কম্পিউটাৰ শিকাইহে এৰিম। মোৰো এটা জেদ আছে।\nচাহ খাই খাই শওকত চাহাবে ল’ৰাজনৰ লগত কিছু দেৰি কথা পাতিলে। তেওঁৰ খুব এটা বেয়া নালাগিল। ল’ৰাজনে কম্পিউটাৰৰ বাহিৰে একো কথাই নাজানে। কিছু পৰৰ পিছত চাজেদুলে পুনৰ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ সাজু হ’ল। সেইদিনালৈ যথেষ্ট শিকা হ’ল বুলি শওকত চাহাবে বাৰে বাৰে আপত্তি দৰ্শালে। উপায় নাপাই অৱশেষত চাজেদুলে মাত দিলে – “থিক আছে তেনেহলে, আজি জিৰণি লওঁক। আমি আকৌ কাইলৈ আৰম্ভ কৰিম। মই এতিয়া যাওঁ।“\nচাজেদুল কৰিম যোৱাৰ পাছত কোঠাৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰি তেওঁ ড্ৰয়াৰৰ পৰা আইনাখন উলিয়ালে। আইনাৰ ছোৱালীজনীক আজি কিছু দুখী যেন দেখা গৈছে।\n: চিত্ৰলেখা কেনে আছা? - শওকত চাহাবে লাহেকৈ সুধিলে\n: তোমাৰ মুখখন বৰ শুকান দেখিছোঁ। মনটো ভাল নহয় নেকি?\n: মন কিয় বেয়া কৰিছা?\n: অকলে থাকোঁ যে সেইবাবে মন বেয়া। মাজে মাজে অলপ ভয়ো লাগে।\n: কিহৰ ভয়?\n: নাজানো। এইটো আপোনাৰ অফিচ নেকি?\n: আপোনাৰ টেবুলৰ ওপৰত বাকচৰ দৰে এইটো কি বস্তু?\n: এইটো হ’ল এটা কম্পিউটাৰ। আই,বি,এম কম্পিউটাৰ।\n: কম্পিউটাৰ কি?\n: এটা যন্ত্ৰ, হিচাব নিকাচ কৰিব পাৰি। আচ্ছা চিত্ৰলেখা, তোমাৰ মা-দেউতা আছেনে?\n: মই নাজানোঁ।\n: তুমি আজি কিবা খাইছানে?\n: নাই খোৱা।\n: তোমাৰ ভোক লাগিছে?\n: তুমি য’ত থাকা তাত খাবলৈ একো নাই নেকি?\n: তুমি থকা ঠাইখিনি কেনেকুৱা?\n: মই নাজানো কিন্তু ইয়াত বৰ ঠাণ্ডা।\nশওকত চাহাবে দেখা পালে সঁচাকৈ ছোৱালীজনী জাৰত ঠক-ঠককৈ কঁপিছে। এই ভোকাতুৰ আৰু শীতাৰ্ত ছোৱালীজনীকনো তেওঁ কেনেকৈ সহায় কৰিব? এটা হুমুনিয়াহ কাঢ়ি আইনাখন কাগজেৰে মেৰুৱাই তেওঁ আকৌ ড্ৰয়াৰত ভৰাই থ’লে। তেওঁৰ নিজৰো ভোক লাগিছিল। ঘৰৰ পৰা টিফিন কেৰিয়াৰত খোৱা বস্তু লৈ অনা হৈছে। ছোৱালীজনীক খোৱা বস্তু দিবলৈ কিবা উপায় আছে নেকি? কি আচৰিত! তেওঁ এইবোৰ কি কথা ভাবিছে? আইনাত তেওঁ যিবোৰ দেখা পায় সেই সকলোবোৰ তেওঁৰ মনৰ ভ্ৰম। আচলতে তেওঁ আইনাখন চাবই নালাগিছিল। টিফিন কেৰিয়াৰটো লৈ তেওঁ অফিচৰ কেন্টিনলৈ খাবলৈ গ’ল কিন্তু বাৰে বাৰে ছোৱালীজনীৰ শুকান মুখখন মনত পৰি থাকিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ হাত ধুই পুনৰ অফিচলৈ উভতি আহিল।\nঘৰলৈ উভতোতে গধূলি হ’ল। আকৌ সেই তিতা অমিতা আৰু সেমেকা মুড়িৰে সন্ধিয়াৰ চাহকাপ খালে। পুৰুষ কণ্ঠ এটাই ইৰাক গান শিকাই থকা শুনা গ’ল। সাৰেগামাৰ ধ্বনি শুনা গৈছিল। মনোৱাৰাই তেওঁক চাহকাপ দিবলৈ আহোঁতে কথাষাৰ ক’লে – “ইৰাক গানৰ মাষ্টৰ ধৰি দিছোঁ,সপ্তাহত দুদিনকৈ আহিব। ১৫০০ টকা লাগে বুলি কৈছিল কিন্তু ১০০০ টকাত মান্তি কৰাইছোঁ। তাৰ উপৰি তবলা বাদকজনেও ৩০০ টকা ল’ব। তোমাৰতো ছোৱালীৰ চখৰ বিষয়ে একো খবৰেই নাই, ময়েই সকলোবোৰ কৰিব লগা হৈছে।“ শওকত চাহাবে নিঃশব্দে চাহকাপত শোহা মাৰিলে। ওপৰুৱা এই ১৩০০ টকা আহিব ক’ৰ পৰা? প্ৰভিডেণ্ড ফাণ্ডৰ পৰা লোৱা ল’ন এটাৰ বাবে অহা মাহৰ পৰা ৫০০ টকাকৈ কাটিব, ইফালে কম্পিউটাৰো শিকিব পৰা নাই। সঁচাকৈয়ে এই বয়সত যদি তেওঁৰ চাকৰি যায়?\nৰাতি ভাত খাবলৈ নামাতালৈ শওকত চাহাব অকলেই বহি থাকিব লাগিব। এইখিনি সময়তে আইনাৰ ছোৱালীজনীৰ সৈতে কথা দুটামান পাতিলে কেনে হয়? কোনোবাই যদি দেখে? দেখিলে অৱশ্যে সমস্যা।\n: চিত্ৰলেখা, কেনে আছা?\n: ভালেই আছোঁ। কোনে গান গাইছে?\n: মোৰ ডাঙৰজনী ছোৱালীয়ে।\n: কোন, ইৰা?\n: অঁ। তোমাৰ নামটো মনত আছে?\n: কিয় নাথাকিব, আটাইকেইজনীৰে নাম মনত আছে – ইৰা, সোমা আৰু কল্পনা। আপোনাক দেখি লাগিছে আপোনাৰ মনটো বৰ বেয়া। কি হৈছে?\n: একো হোৱা নাই অ’ মাজনী!\nশওকত চাহাবক শোকে খুন্দা মাৰি ধৰিলে। দিনৰ পিছত দিন সদায়েই তেওঁৰ মন বেয়া থাকে কিন্তু কোনেও তেওঁক আজিলৈকে সোধা নাই তাৰ কাৰণ। আইনাৰ ভিতৰৰ এই সৰু ছোৱালীজনীয়ে আজি তেওঁৰ মনৰ খবৰ লৈছে! তেওঁৰ দুচকুৰে চকুলো ওলোৱা উপক্ৰম হ’ল। প্ৰসঙ্গ সলাবলৈ কোনোমতে ক’লে –\n: তুমি গান গাব জানানে?\n: আচ্ছা, তুমি যে ভোক লগা বুলি কৈছিলা কিবা খালানে?\nছোৱালীজনীয়ে হাঁহি এটা মাৰি কলে –\n: আপুনি কি যে কয়! খাম কেনেকৈ? ইয়াত খোৱাবস্তু আছে জানো?\n: একো খোৱাবস্তু নাই?\n: নাই, একো নাই। এইখন এখন অদ্ভূত ঠাই। মই অকলে থাকোঁ আৰু কথা পাতিবলৈকো কোনো নাই। কেৱল আপোনাৰ সৈতে কথা পাতোঁ।\nশওকত চাহাবে লক্ষ্য কৰিলে ছোৱালীজনীয়ে আগৰদৰে হাত দুখন বুকুত থৈ ঠক-ঠককৈ কঁপিছে। তেওঁ খুব মৰমেৰে সুধিলে – “আইজনী অ’, তোমাৰ খুব জাৰ লাগিছে, নহয়?”\n: হয়, মোৰ বৰ জাৰ লাগিছে। ইয়াত বৰ ঠাণ্ডা। বতাহ দিলে আৰু ঠাণ্ডা হয়। মোৰতো একো গৰম কাপোৰ নাই, মাত্ৰ এই কপাহী ফ্ৰকটো!\nদুখত শওকত চাহাবৰ চকুৰ পানী ওলাওঁ ওলাওঁ হ’ল। মনোৱাৰাই বাৰাণ্ডালৈ আহি চিঞৰ এটা মাৰিলে – “হেৰা!, আইনাখন হাতত লৈ এতিয়া কি কৰি আছা? একো কাম নাই যদি কল্পনাৰ পঢ়াখিনি চাই নিদিয়া কিয়? সকলোবোৰ বাপেকে লৰা-ছোৱালীৰ পঢ়া-শুনা চাই দিয়ে কেৱল তোমাকহে দেখিলোঁ অফিচৰ পৰা আহি গছৰ মূঢ়া এটাৰ দৰে বহি থকা। বাপেকৰ দায়িত্ব অলপ পালন কৰিবলৈ শিকা!” শওকত চাহাবে আইনাখন থৈ কল্পনাৰ পঢ়া চাই দিবলৈ উঠিল।\nচাজেদুল কৰিমে অসাধ্য সাধন কৰিলে, শওকত চাহাবে অৱশেষত কম্পিউটাৰ শিকি গ’ল।\n: কোৱা নাছিলোনে মই আপোনাক শিকাইহে এৰিম!\nশওকত চাহাবে হাঁহি এটা মাৰিলে। তেওঁৰ নিজৰে কথাটো বিশ্বাস হোৱা নাই! চাজেদুল কৰিমে ক’লে – “আপোনাৰ আৰু একো সমস্যা নাই, মই এইখন কাগজত আপোনাৰ বাবে ষ্টেপ-বাই-ষ্টেপ সকলো লিখি দিছোঁ, কিবা সমস্যা হ’লেই চাব পাৰিব।“\n: ধন্যবাদ, তুমি মোৰ বাবে বহুত কষ্ট কৰিলা।\n: মই জি,এম চাহবক কওঁগৈ আপুনি কম্পিউটাৰ শিকি গ’ল বুলি। আপোনাক মোৰ ঘৰৰ ঠিকনাটো দিলোঁ, কেতিয়াবা কিবা সমস্যা হ’লেই মোৰ তালৈ আহিব। আৰু চাৰ, এটা কথা – “কম্পিউটাৰক কেতিয়াও ভয় নকৰিব, ভয় কৰিবলগীয়া একো নাই। কম্পিউটাৰ হ’ল এটা সামান্য যন্ত্ৰ!”\nশওকত চাহাবৰ চকুৰ পৰা এইবাৰ সঁচাকৈ পানী ওলাল। মনে মনে তেওঁ ঠিক কৰে অফিচৰ পৰা উভতাৰ পথত লৰাজনৰ বাবে কিবা এটা উপহাৰ কিনি নিব। দামী উপহাৰ দিবলৈ ইমান পইচা নাই, এশ-দুশ টকাৰ ভিতৰতে হয়তো ফাউন্টেইন পেনৰ দৰে বস্তু এটা আৰু নাপালে সুন্দৰ গোলাপ কেইটামানকে দিব পাৰিব। তেওঁৰ ড্ৰয়াৰৰ খামত ৫০০ টকা আছে।\nশওকত চাহাবে ১৭৫ টকাৰে এটা ৱাটাৰমেন কলম কিনিলে আৰু তেনেকৈ বিশেষ একো নাভাবি চিত্ৰলেখাৰ বাবে এটা ছুৱেটাৰো ল’লে। গৰমকালিৰ সময় বাবে ভাল ছুৱেটাৰ এটা ৩৪০ টকাতে পোৱা গ’ল। বগা উলৰ ওপৰত এটা নীলা ফুল অঁকা। দোকানীয়ে কোৱা মতে চিন্থেথিক উলৰ যদিও বেছ উম আছে। শওকত চাহাবে জানে ছুৱেটাৰটো কিনি তেওঁ খুব মূৰ্খামি কৰিছে কাৰণ চিত্ৰলেখাক সেই ছুৱেটাৰটো কেতিয়াও দিব নোৱাৰে। চিত্ৰলেখা বুলি কোনো নাই, গোটেই ঘটনাটো তেওঁৰ অসুস্থ মনৰ কল্পনা। সংসাৰৰ চাকনৈয়াত পৰি আৰু বিভ্ৰান্ত হৈ এই গোটেইবোৰ অবাস্তৱ কথা তেওঁ ভবা নাই জানো? তথাপি কিয় জানো তেওঁৰ ভাব হ’ল ছোৱালীজনীয়ে তাইৰ বাবে বস্তু এটা কিনা দেখি আনন্দিত হ’ব; বেছেৰীয়ে বৰ স্ফূৰ্তি পাব!\nচাজেদুল কৰিমক তেওঁ ঘৰত নাপালে, দুৱাৰত তলা মৰা আছিল। দুৱাৰৰ ফাঁকেৰে কলমটো ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই দিলে। একপ্ৰকাৰ ভালেই হ’ল, চাজেদুলে গম নাপাব কোনে উপহাৰটো দিছে। মানুহে অজানা কোনোবা ঠাইৰ পৰা উপহাৰ পাবলৈ সদায় ভাল পায়। আনন্দ মনেৰে শওকত চাহাব ঘৰলৈ উভতিল। আজি অমিতা কেইডোখৰ খাবলৈ তিতা নালাগিল, চাহকাপো ভাল হৈছে। মনোৱাৰাক আৰু একাপ চাহ বনাবলৈ কৈ তেওঁ ড্ৰয়াৰত আইনাখন বিচাৰিলে কিন্তু আইনাখন পোৱা নগ’ল। ড্ৰয়াৰ, টেবুল, বাথৰূম, বাৰাণ্ডা কতো আইনাখন নাই। তেওঁ পগলাৰ দৰে আইনাখন বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। ছোৱালীকেইজনীৰ কোনোবাই আইনাখন নিলে নেকি? সিহঁতৰ কোঠাত সোমাই টেবুলৰ কিতাপবোৰ লণ্ডভণ্ড কৰি আইনাখন বিচাৰিব ধৰিলে। ইৰাই সুধিলে – “দেউতা, তুমি কি বিচাৰিছা ?”\n: আইনাখন বিচাৰিছোঁ। মোৰ যে এখন সৰু হাত আইনা আছিল সেইখন।\n: সেইখন আৰু তুমি বিচাৰি নোপোৱা। মায়ে তোমাৰ বাবে এখন নতুন আইনা আনিছে। পুৰণাখন পেলাই দিছে।\nশওকত চাহাবে হতভম্ব হৈ ক’লে – “এইবোৰ কি কৈছ? ক’ত পেলালে?”\n: পুৰণা আইনা, পেলাই দিছে। তুমি কিয় এনেকুৱা কৰিছা দেউতা?\nশওকত চাহাবে মুখেৰে বিৰবিৰকৈ কিবা ক’বলৈ ধৰিলে, কথাবোৰ অস্পষ্ট। ইৰাই ভয়তে মাকক মাতি আনিলে। মনোৱাৰাই আহি দেখে শওকত চাহাব খুব ঘামিছে। কপালৰ পৰা টোপাটোপে ঘাম পৰিবলৈ ধৰিছে। পত্নীক দেখি চিঞৰি সুধিলে – “মনোৱাৰা আইনাখন ক’ত পেলালা?”\nনিশা ১১:০০ বাজি গ’ল। শওকত চাহাবে বাটৰ দাঁতিৰ ময়লা পেলোৱা ডাষ্টৰিনটো পগলাৰ দৰে ঘুকটিব ধৰিছে। গোটেই গাত লেতেৰা লাগিছে কিন্তু তেওঁৰ কাণসাৰ নাই। দুই হাতেৰে মাথোঁ ময়লাবোৰ আজুৰি চাইছে। অলপ দূৰৈত তেওঁৰ পত্নী আৰু তিনি কন্যাই তেওঁলৈ অবাক হৈ চাই আছে। ডাঙৰজনী ছোৱালীয়ে কন্দনামুৱা হৈ ক’বলৈ ধৰিলে – “তোমাৰ কি হৈছে দেউতা?”\nশওকত চাহাবে ফুচফুচাই ক’লে – “চিত্ৰলেখাক বিচাৰিছো অ’, চিত্ৰলেখা।“\n: চিত্ৰলেখা কোন?\n: মই নাজানো কোন।\nশওকত চাহাবে চকুৰ পানীৰে বাট নেদেখা হৈছে। তেওঁ কঁপা-কঁপা মাতেৰে মাতিবলৈ ধৰিলে – “চিত্ৰা, আইজনী অ’, তই ক’লৈ গলি?”


বিখ্যাত গণিতজ্ঞ কে? » Bikhyat Ganitagya K | Vokal™\nবিখ্যাত গণিতজ্ঞ কে? ...Bikhyat ganitagya K\nএকজন গণিতবিদ বা গণিতজ্ঞ হলেন গণিত বিষয়ক ব্যাপক জ্ঞান সম্বলিত ব্যক্তি, যিনি সাধারণত গাণিতিক সমস্যার সমাধানের কাজে তাঁর এই জ্ঞান ব্যবহার করে থাকেন। গণিত সংখ্যা, তথ্য, সংগ্রহ, পরিমাণ, গঠন, স্থান, এবং পরিবর্তনের সাথে সংশ্লিষ্ট হয়। বিবিখ্যাত গণিতজ্ঞ 1) আর্কিমিডিস বিখ্যাত গণিতজ্ঞ v2) আর্যভট্ট বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 3) আল খোয়ারিজমি বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 4) আবু রায়হান আল বিরুনি বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 5) এট্‌সখার ডেইক্‌স্ট্রা বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 6) এডওয়ার্ড উইটেন বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 7) এভারিস্ত গালোয়া বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 8) এমিল আর্টিন\nএকজন গণিতবিদ বা গণিতজ্ঞ হলেন গণিত বিষয়ক ব্যাপক জ্ঞান সম্বলিত ব্যক্তি, যিনি সাধারণত গাণিতিক সমস্যার সমাধানের কাজে তাঁর এই জ্ঞান ব্যবহার করে থাকেন। গণিত সংখ্যা, তথ্য, সংগ্রহ, পরিমাণ, গঠন, স্থান, এবং পরিবর্তনের সাথে সংশ্লিষ্ট হয়। বিবিখ্যাত গণিতজ্ঞ 1) আর্কিমিডিস বিখ্যাত গণিতজ্ঞ v2) আর্যভট্ট বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 3) আল খোয়ারিজমি বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 4) আবু রায়হান আল বিরুনি বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 5) এট্‌সখার ডেইক্‌স্ট্রা বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 6) এডওয়ার্ড উইটেন বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 7) এভারিস্ত গালোয়া বিখ্যাত গণিতজ্ঞ 8) এমিল আর্টিন Ekajan Ganitbid Ba Ganitagya Halen Ganit Bishayak Byapak Gyan Sambalit Byakti Jini Sadharanat Ganitik Samasyar Samadhaner Kaje Tanr AE Gyan Byabahar Kare Thaken Ganit Sankhya Tathya Sangrah Pariman Gathan Sthan Evan Paribartaner Sathe Sangshlishta Hay Bibikhyat Ganitagya 1) Arkimidis Bikhyat Ganitagya V2) Aryabhatta Bikhyat Ganitagya 3) Al Khwarijmi Bikhyat Ganitagya 4) Abu Rayhan Al Biruni Bikhyat Ganitagya 5) Etsakhar Deikstra Bikhyat Ganitagya 6) Edward Uiten Bikhyat Ganitagya 7) Ebharista Galwa Bikhyat Ganitagya 8) Emil Artin\nবাংলাদেশের বিখ্যাত ধনী কে ? ...Bangladesher bikhyat dhoni K ?\nবাংলাদেশের বিখ্যাত ধনী কে : বাংলাদেশেও রয়েছে অনেক ক্ষমতাধর এবং বিপুল ধনী ব্যাক্তিবর্গ। যারা নিজ নিজ কর্ম ক্ষেত্রের দ্বারা এই দেশকে অনেক বড় স্থানে নিয়ে যেতে পেরেছেন। চলুন কয়েকজন শীর্ষ ধনী ব্যাক্তির সাजवाब पढ़िये\nটাঙ্গাইলের বিখ্যাত ব্যক্তি কে ? ...Tangailer bikhyat byakti K ?\nআবদুল হালীম খাঁ : প্রাকৃতিক বৈচিত্র্য টাংগাইলকে এক বিশেষ ঐশ্বর্য দান করেছে। উত্তর ও পূর্বে প্রাচীন লালমাটির উঁচু ভূমির ধ্যানমগ্ন পাহাড়। তার মধ্যে নানা উপজাতি লোকের বিচিত্র জীবন যাপন, গজারী, গামার, কড়িजवाब पढ़िये\nঝিনাইদহের বিখ্যাত ব্যক্তি কে ? ...Jhinaidaher bikhyat byakti K ?\nঝিনাইদাহ যশোর জেলার একটি মহাকুমা। ঝিনাইদাহ জেলাটি ১৮৬২ সালে মহাকুমা হিসেবে প্রতিষ্ঠিত হয় এবং ১৯৮৪ সালে এটি একটি পৃথক জেলা হয়। এই জেলার নামকরণ সম্পর্কে কিছুই জানা যায়নি। কথিত আছে যে, ক্যালসিয়াম উৎপजवाब पढ़िये\nকে ঢাকার বিখ্যাত তারা মসজিদ কে নির্মান করেন ? ...K dhakar bikhyat tara masajid K nirman curren ?\nঢাকার বিখ্যাত ‘তারা মসজিদ’ কে নির্মাণ করেন? উত্তর- করেন শায়েস্তা খান। ► পলাশীর তারা নির্মান ঢাকার যুদ্ধ হয় কত সালে? উত্তর- ১৭৫৭ সালের ২৩ জুন। ► তাজ মহলের স্থপতি কে? উত্তর- ওস্তাদ ঈশা খাঁ। ► সিরাজ-উ-দ্जवाब पढ़िये\nকে বিশ্ব বিখ্যাত বাদ্যযন্ত্র বাজান? ...K biswa bikhyat badyajantra bajaana\nবিখ্যাত ছবি ম্যাডোনা কে এঁকেছেন ? ...Bikhyat sbi myadona K enkechhen ?\nবিখ্যাত ছবি ম্যাডোনা কে এঁকেছেন জয়নুল আবেদিন (২৯ ডিসেম্বর ১৯১৪ - ২৮ মে ১৯৭৬) বিংশ শতাব্দীর একজন বিখ্যাত বাঙালি চিত্রশিল্পী। পূর্ববঙ্গে তথা বাংলাদেশে চিত্রশিল্প বিষয়ক শিক্ষার প্রসারে আমৃত্যু প্রচেষ্টजवाब पढ़िये\nঢাকার বিখ্যাত তারা মসজিদ তৈরী করেন কে ? ...Dhakar bikhyat tara masajid tairi curren K ?\nতারা মসজিদ কে বিখ্যাত পুরানো ঢাকার আরমানিটোলায় আবুল খয়রাত সড়কে অবস্থিত। সাদা বিখ্যাত মার্বেলের গম্বুজের করেন ওপর নীলরঙা করেন তারায় খচিত এ মসজিদ নির্মিত হয় আঠারো শতকের বিখ্যাত কে প্রথম দিকে। তারাजवाब पढ़िये\nহকিং কে এবং কিসের জন্য তিনি বিখ্যাত ? ...Hawk K evan kiser janya tini bikhyato ?\nদীর্ঘদিন পরে ২০০৪ সালে হকিং স্বীকার করেন যে তিনি বাজিতে হেরেছেন এবং মন্তব্য করেন যে, কৃষ্ণ বিবরের উচিত তার দিগন্ত ভেঙে তথ্য নির্গমন করা এবং এটা করার জন্য তিনি মজা করে জন প্রেসকিল কে বেসবল সম্পর্কিত একजवाब पढ़िये\nবিখ্যাত চিত্রকর্ম তিন কন্যার চিত্রকর কে ? ...Bikhyat chitrakarma tin kanyar chitrakar K ?\nবিখ্যাত চিত্রকর্ম তিন কন্যার চিত্রকর কে হাসান, কামরুল (১৯২১-১৯৮৮) চিত্রশিল্পী। প্রকৃত নাম আবু শরাফ মোহাম্মদ কামরুল হাসান। ১৯২১ সালের ২ ডিসেম্বর পিতার কর্মস্থল কলকাতায় তিনি জন্মগ্রহণ করেন। তাঁর পৈতजवाब पढ़िये\nবিখ্যাত ষাট গম্বুজ মসজিদ নির্মাণ কে করেন? ...Bikhyat saat gambuj masajid nirman K curren\nবিখ্যাত ষাট গম্বুজ মসজিদ নির্মাণ করেন : বিখ্যাত ষাট গম্বুজ মসজিদ নির্মাণ করেন পীর খান জাহান আলী। বিখ্যাত ষাট গম্বুজ মসজিদ বাংলাদেশের বাগেরহাট জেলার দক্ষিণ-পশ্চিমে অবস্থিত একটি প্রাচীন মসজিদ। মসজিদটিजवाब पढ़िये\nবিখ্যাত আশ শেফা গ্রন্থটি কে রচনা করেন? ...Bikhyat ash shefa granthati K rachana curren\nবিখ্যাত আশ শেফা গ্রন্থটি কে রচনা করেন : বিখ্যাত আশ শেফা গ্রন্থটি রচনা করেন আবু আলী হোসাইন ইবনে সিনা। ইমাম কাজী আবুল ফজল আয়াজ ইবনে মূসা ইবনে আয়াজ ইবনে আয়াজ ইবনে আমর ইবনে মূসা ইবনে আয়াজ ইবনে মুহাম্মদ जवाब पढ़िये\nকে ঢাকার বিখ্যাত তারা মসজিদ তৈরি করেছিলেন ? ...K dhakar bikhyat tara masajid tairi karechhilen ?\nঢাকার বিখ্যাত তারা মসজিদ পুরাতন ঢাকার আরমানিটোলার করেছিলেন আবুল খয়রাত বিখ্যাত রোডে অবস্থিত। আদি তারা মসজিদের কোনো তারিখযুক্ত শিলালিপি নেই। ঢাকার বিখ্যাত তবে জানা যায় যে, (সূত্রঃ এস.এম তৈফুর, ১৯৫৬) এजवाब पढ़िये\nবিখ্যাত গণিতজ্ঞ আৰ্যভট্ট (দেৱনাগৰী: आर्यभट) (৪৭৬ – ৫৫০) প্ৰাচীন ভাৰতৰ সকলোতকৈ বিখ্যাত গণিতজ্ঞসকলৰ মাজৰ এজন। ভাৰতৰ প্ৰথম কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে "আৰ্যভট্ট" ৰখা হয়। গণিতত আৰ্যভট্টৰ অৱদান\tসম্পাদনা কৰক দশমিক সংখ্যা পদ্ধতি আৰু শূন্য\tসম্পাদনা কৰক আৰ্যভট্টৰ কৰ্মৰাজিত দশমিক সংখ্যা পদ্ধতিৰ পূৰ্ণ ব্যৱহাৰ পোৱা যায়। আৰ্যভট্টই অৱশ্যে তেওঁৰ লিখনিত প্ৰচলিত ব্ৰাহ্মী লিপি ব্যবহাৰ কৰিছিল। পদবাচ্যৰ আকাৰত গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি সংখ্যা উপস্থাপনৰ এক নিজস্ব পদ্ধতি তেওঁ তৈয়াৰ কৰিছিল। তাত সংখ্যাক শব্দৰ আকাৰত উপস্থাপন কৰা হৈছিল। ব্যঞ্জনবৰ্ণবিলাকক তেওঁ ব্যবহাৰ কৰিছিল বিভিন্ন অংক হিচাপে আৰু স্বৰবৰ্ণবিলাকৰ সহায়ত বুজাই দিছিল যে কোনটো অংক কোন অৱস্থানত আছে। সেই দিশৰ পৰা তেওঁৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত দশমিক সংখ্যা ব্যবস্থা ঠিক আজিকালিৰ দশমিক সংখ্যা ব্যবস্থাৰ নিচিনা নহয়, কেৱল পদ্ধতিগত বিবেচনাতহে আজিকালিৰ দশমিক সংখ্যাৰ লগত সামঞ্জস্যপূৰ্ণ। তেওঁৰ দশমিক সংখ্যা পদ্ধতিত শূন্য আছিল নে নাই সেই বিষয়ে দ্বিমত আছে। শূন্যৰ সমতুল্য এটা ধাৰণা তেওঁৰ কৰ্মত আছিল, সেইটোক কোৱা হৈছিল ‘খ’ (শূন্যতা অৰ্থত)। ‘খ’ ৰ ধাৰণাটো কোনো অংক হিচাপে আছিল নে শূন্যস্থান জ্ঞাপক চিহ্ন হিচাপে আছিল সেই লৈ বিতৰ্ক আছে। প্ৰচলিত কিতাপবোৰত সেইটোক শূন্যস্থান জ্ঞাপক চিহ্ন হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, যদিও Georges Ifrahএ দাবী কৰিছিল যে আৰ্যভট্টই পৰোক্ষভাৱে সেইটোক এটা দশমিক অংক হিচাপেই ব্যবহাৰ কৰিছিল। দশমিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি তেৱেঁই প্ৰথম পূৰ্ণাঙ্গ গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়া বৰ্ণনা কৰিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত আছিল সংখ্যাৰ বৰ্গমূল আৰু ঘনমূল নিৰ্ণয়। এয়াই আছিল দশমিক সংখ্যা ব্যৱস্থাক পূৰ্ণাঙ্গৰূপত স্থাপিত কৰাৰ বাবে সকলোতকৈ বেছি জৰুৰী, কাৰণ স্থানাঙ্ক ব্যৱস্থাত সংখ্যাৰ উপস্থাপন বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন সভ্যতাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও স্থানাঙ্ক ব্যৱস্থাত গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়াবোৰৰ ব্যবহাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হোৱা নাছিল, গতিকে ইয়াৰ পদ্ধতিগত উপযোগিতা সম্পূৰ্ণৰূপে অনুধাবিত হোৱা নাছিল। সেই সময়ত সবাতোকৈ জৰুৰী আছিল দশমিক পদ্ধতি ব্যবহাৰ কৰি পদ্ধতিগত সাধাৰণীকৰণ নিশ্চিত কৰা, যিটো সৰ্বপ্ৰথম কৰিছিল আৰ্যভট্টই। সেইবাবে তেৱেঁই পূৰ্ণাঙ্গ দশমিক সংখ্যা পদ্ধতি প্ৰৱৰ্তনৰ কৃতিত্বৰ দাবীদাৰ। ত্ৰিকোণমিতি\tসম্পাদনা কৰক আৰ্যভট্টৰ দ্বিতীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ গাণিতিক অৱদান হৈছে আধুনিক ত্ৰিকোণমিতিৰ সূত্ৰপাত কৰা। ত্ৰিকোণমিতিৰ ব্যবহাৰৰ ক্ষেত্ৰত আৰ্যভট্টই ছাইন, ভাৰছাইন (Versine = 1 - Cosine), বিপৰীত ছাইনৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সূৰ্য সিদ্ধান্তত এই সংক্ৰান্তত কিছু কথা থাকিলেও আৰ্যভট্টৰ কৰ্মত ইয়াৰ পূৰ্ণাঙ্গ বিবৰণ পোৱা যায়। ছাইন ফলনৰ বা যুগ্ম আৰু অৰ্ধ কোণৰ সূত্ৰবিলাক তেওঁ জানিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। আৰ্যভট্টই ব্যবহাৰ কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ত্ৰিকোণমিতিক সম্পৰ্কবিলাকৰ এটা হʼল- sin (n+1)x ক sin x আৰু sin (n-1)x অৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা। আৰ্যভট্টই এখন ছাইন তালিকা তৈয়াৰ কৰিছিল, যʼত3ডিগ্ৰী 45 মিনিট পাৰ্থক্যত 90 ডিগ্ৰী পৰ্যন্ত ছাইন আৰু ভাৰছাইনৰ মান উল্লেখ কৰা হৈছিল। তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা এই সূত্ৰটোৰ দ্বাৰা খুব সহজতেই এই ছাইন তালিকাখন recursively তৈয়াৰ কৰি পেলোৱাটো সম্ভৱ। সেই সূত্ৰটো হʼল- sin (n + 1) x - sin nx = sin nx - sin (n - 1) x - (1/225)sin nx আৰ্যভট্টই তৈয়াৰ কৰা ছাইন তালিকাখন ইয়াত উল্লেখ কৰা হʼল। আৰ্যভট্টই তেওঁৰ ছাইন তালিকাত sinθ ৰ সলনি Rsinθ ব্যবহাৰ কৰিছিল। ইয়াত R অৰ দ্বাৰা এক নিৰ্দিষ্ট বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ বুজোৱা হৈছে। আৰ্যভট্টই এই ব্যাসাৰ্ধৰ মান ব্যবহাৰ কৰিছিল 3438, ইয়াৰ সাম্ভাব্য কাৰণ হʼব পাৰে যে আৰ্যভট্টই এক মিনিট পৰিমাণ কোণৰ বাবে একক ব্যাসাৰ্ধৰ বৃত্তত বৃত্তচাপৰ দৈৰ্ঘ্যকে এক একক হিচাপে ধৰি লৈছিল। এটা বৃত্তৰ সম্পূৰ্ণ পৰিধিয়ে তাৰ কেন্দ্ৰত (360 × 60) = 21600 মিনিট কোণ ধাৰণ কৰে। সেই হিচাপত বৃত্তৰ পৰিধি হʼল 21600 একক আৰু সেই বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ হʼব 21600/2π, আৰ্যভট্টৰ হিচাপত পোৱা π = 3.1416 ব্যবহাৰ কৰিলে ব্যাসাৰ্ধৰ মান প্ৰায় 3438 হয়।\nবিখ্যাত গণিতজ্ঞ আৰ্যভট্ট (দেৱনাগৰী: आर्यभट) (৪৭৬ – ৫৫০) প্ৰাচীন ভাৰতৰ সকলোতকৈ বিখ্যাত গণিতজ্ঞসকলৰ মাজৰ এজন। ভাৰতৰ প্ৰথম কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে "আৰ্যভট্ট" ৰখা হয়। গণিতত আৰ্যভট্টৰ অৱদান\tসম্পাদনা কৰক দশমিক সংখ্যা পদ্ধতি আৰু শূন্য\tসম্পাদনা কৰক আৰ্যভট্টৰ কৰ্মৰাজিত দশমিক সংখ্যা পদ্ধতিৰ পূৰ্ণ ব্যৱহাৰ পোৱা যায়। আৰ্যভট্টই অৱশ্যে তেওঁৰ লিখনিত প্ৰচলিত ব্ৰাহ্মী লিপি ব্যবহাৰ কৰিছিল। পদবাচ্যৰ আকাৰত গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি সংখ্যা উপস্থাপনৰ এক নিজস্ব পদ্ধতি তেওঁ তৈয়াৰ কৰিছিল। তাত সংখ্যাক শব্দৰ আকাৰত উপস্থাপন কৰা হৈছিল। ব্যঞ্জনবৰ্ণবিলাকক তেওঁ ব্যবহাৰ কৰিছিল বিভিন্ন অংক হিচাপে আৰু স্বৰবৰ্ণবিলাকৰ সহায়ত বুজাই দিছিল যে কোনটো অংক কোন অৱস্থানত আছে। সেই দিশৰ পৰা তেওঁৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত দশমিক সংখ্যা ব্যবস্থা ঠিক আজিকালিৰ দশমিক সংখ্যা ব্যবস্থাৰ নিচিনা নহয়, কেৱল পদ্ধতিগত বিবেচনাতহে আজিকালিৰ দশমিক সংখ্যাৰ লগত সামঞ্জস্যপূৰ্ণ। তেওঁৰ দশমিক সংখ্যা পদ্ধতিত শূন্য আছিল নে নাই সেই বিষয়ে দ্বিমত আছে। শূন্যৰ সমতুল্য এটা ধাৰণা তেওঁৰ কৰ্মত আছিল, সেইটোক কোৱা হৈছিল ‘খ’ (শূন্যতা অৰ্থত)। ‘খ’ ৰ ধাৰণাটো কোনো অংক হিচাপে আছিল নে শূন্যস্থান জ্ঞাপক চিহ্ন হিচাপে আছিল সেই লৈ বিতৰ্ক আছে। প্ৰচলিত কিতাপবোৰত সেইটোক শূন্যস্থান জ্ঞাপক চিহ্ন হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে, যদিও Georges Ifrahএ দাবী কৰিছিল যে আৰ্যভট্টই পৰোক্ষভাৱে সেইটোক এটা দশমিক অংক হিচাপেই ব্যবহাৰ কৰিছিল। দশমিক পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি তেৱেঁই প্ৰথম পূৰ্ণাঙ্গ গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়া বৰ্ণনা কৰিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত আছিল সংখ্যাৰ বৰ্গমূল আৰু ঘনমূল নিৰ্ণয়। এয়াই আছিল দশমিক সংখ্যা ব্যৱস্থাক পূৰ্ণাঙ্গৰূপত স্থাপিত কৰাৰ বাবে সকলোতকৈ বেছি জৰুৰী, কাৰণ স্থানাঙ্ক ব্যৱস্থাত সংখ্যাৰ উপস্থাপন বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন সভ্যতাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও স্থানাঙ্ক ব্যৱস্থাত গাণিতিক প্ৰক্ৰিয়াবোৰৰ ব্যবহাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হোৱা নাছিল, গতিকে ইয়াৰ পদ্ধতিগত উপযোগিতা সম্পূৰ্ণৰূপে অনুধাবিত হোৱা নাছিল। সেই সময়ত সবাতোকৈ জৰুৰী আছিল দশমিক পদ্ধতি ব্যবহাৰ কৰি পদ্ধতিগত সাধাৰণীকৰণ নিশ্চিত কৰা, যিটো সৰ্বপ্ৰথম কৰিছিল আৰ্যভট্টই। সেইবাবে তেৱেঁই পূৰ্ণাঙ্গ দশমিক সংখ্যা পদ্ধতি প্ৰৱৰ্তনৰ কৃতিত্বৰ দাবীদাৰ। ত্ৰিকোণমিতি\tসম্পাদনা কৰক আৰ্যভট্টৰ দ্বিতীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ গাণিতিক অৱদান হৈছে আধুনিক ত্ৰিকোণমিতিৰ সূত্ৰপাত কৰা। ত্ৰিকোণমিতিৰ ব্যবহাৰৰ ক্ষেত্ৰত আৰ্যভট্টই ছাইন, ভাৰছাইন (Versine = 1 - Cosine), বিপৰীত ছাইনৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সূৰ্য সিদ্ধান্তত এই সংক্ৰান্তত কিছু কথা থাকিলেও আৰ্যভট্টৰ কৰ্মত ইয়াৰ পূৰ্ণাঙ্গ বিবৰণ পোৱা যায়। ছাইন ফলনৰ বা যুগ্ম আৰু অৰ্ধ কোণৰ সূত্ৰবিলাক তেওঁ জানিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। আৰ্যভট্টই ব্যবহাৰ কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ত্ৰিকোণমিতিক সম্পৰ্কবিলাকৰ এটা হʼল- sin (n+1)x ক sin x আৰু sin (n-1)x অৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা। আৰ্যভট্টই এখন ছাইন তালিকা তৈয়াৰ কৰিছিল, যʼত3ডিগ্ৰী 45 মিনিট পাৰ্থক্যত 90 ডিগ্ৰী পৰ্যন্ত ছাইন আৰু ভাৰছাইনৰ মান উল্লেখ কৰা হৈছিল। তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা এই সূত্ৰটোৰ দ্বাৰা খুব সহজতেই এই ছাইন তালিকাখন recursively তৈয়াৰ কৰি পেলোৱাটো সম্ভৱ। সেই সূত্ৰটো হʼল- sin (n + 1) x - sin nx = sin nx - sin (n - 1) x - (1/225)sin nx আৰ্যভট্টই তৈয়াৰ কৰা ছাইন তালিকাখন ইয়াত উল্লেখ কৰা হʼল। আৰ্যভট্টই তেওঁৰ ছাইন তালিকাত sinθ ৰ সলনি Rsinθ ব্যবহাৰ কৰিছিল। ইয়াত R অৰ দ্বাৰা এক নিৰ্দিষ্ট বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ বুজোৱা হৈছে। আৰ্যভট্টই এই ব্যাসাৰ্ধৰ মান ব্যবহাৰ কৰিছিল 3438, ইয়াৰ সাম্ভাব্য কাৰণ হʼব পাৰে যে আৰ্যভট্টই এক মিনিট পৰিমাণ কোণৰ বাবে একক ব্যাসাৰ্ধৰ বৃত্তত বৃত্তচাপৰ দৈৰ্ঘ্যকে এক একক হিচাপে ধৰি লৈছিল। এটা বৃত্তৰ সম্পূৰ্ণ পৰিধিয়ে তাৰ কেন্দ্ৰত (360 × 60) = 21600 মিনিট কোণ ধাৰণ কৰে। সেই হিচাপত বৃত্তৰ পৰিধি হʼল 21600 একক আৰু সেই বৃত্তৰ ব্যাসাৰ্ধ হʼব 21600/2π, আৰ্যভট্টৰ হিচাপত পোৱা π = 3.1416 ব্যবহাৰ কৰিলে ব্যাসাৰ্ধৰ মান প্ৰায় 3438 হয়। Bikhyat Ganitagya Arjabhatta Dewnagri Aryabhatt 476 – 550 Prachin Bharatar Sakalotkai Bikhyat Ganitagyasakalar Majuro Ejan Bharatar Pratham Kritrim Upagrahar NAM Teonr Namere Arjabhatta Rakha Hay Ganitat Arjabhattar Awadan Sampadana Krok Dashamik Sankhya Paddhati Aru Shunya Sampadana Krok Arjabhattar Karmarajit Dashamik Sankhya Paddhatir Purna Byawahar Powa Jay Arjabhattai Awashye Teonr Likhnit Prachalit Brahmi Lipi Byabahar Karichhil Padabachyar Akarat Grantha Rachana Kari Sankhya Upasthapanar Ec Nijaswa Paddhati Teon Taiyar Karichhil Tat Sankhyak Shabdar Akarat Upasthapan Korea Haichhil Byanjanabarnabilakak Teon Byabahar Karichhil Bibhinna Ank Hichape Aru Swarabarnabilakar Sahayat Bujai Dichhil Je Konto Ank Koun Awasthanat Ache Sei Dishar Para Teonr Dwara Byawahrit Dashamik Sankhya Byabastha Thik Ajikalir Dashamik Sankhya Byabasthar Nichina Nahay Kewl Paddhatigat Bibechnathe Ajikalir Dashamik Sankhyar Lagat Samanjasyapurna Teonr Dashamik Sankhya Paddhatit Shunya Achhil Noi Nai Sei Bishye Dwimat Ache Shunyar Samatulya Etah Dharna Teonr Karmat Achhil Seitok Kowa Haichhil ‘kho Shunyata Arthat ‘kho Ro Dharnato Kono Ank Hichape Achhil Noi Shunyasthan Gyapak Chihna Hichape Achhil Sei Lai Bitark Ache Prachalit Kitapborat Seitok Shunyasthan Gyapak Chihna Hichape Chihnit Korea Haichhe Jadio Georges A Dabi Karichhil Je Arjabhattai Parokshabhawe Seitok Etah Dashamik Ank Hichapei Byabahar Karichhil Dashamik Paddhati Byawahar Kari Teweni Pratham Purnanga Ganitik Prakriya Barnana Karichhil Iyar Bhitarat Achhil Sankhyar Bargamul Aru Ghanamul Nirnay Eyai Achhil Dashamik Sankhya Byawasthak Purnangarupat Sthapit Karar Babe Sakalotkai Bechhi Jaruri Karan Sthanank Byawasthat Sankhyar Upasthapan Bibhinna Samayat Bibhinna Sabhyatat Byawahar Korea Haichhil Jadio Sthanank Byawasthat Ganitik Prakriyaborar Byabahar Pratishtha Korea Howa Nachhil Gatike Iyar Paddhatigat Upajogita Sampurnarupe Anudhabit Howa Nachhil Sei Samayat Sabatokai Jaruri Achhil Dashamik Paddhati Byabahar Kari Paddhatigat Sadharnikaran Nishchit Korea Jito Sarbapratham Karichhil Arjabhattai Seibabe Teweni Purnanga Dashamik Sankhya Paddhati Prawartanar Krititbar Dabidar Trikonmiti Sampadana Krok Arjabhattar Dwitiya Gurutbapurna Ganitik Awadan Haichhe Adhunik Trikonmitir Sutrapat Korea Trikonmitir Byabaharar Xetrat Arjabhattai Shine Bharchhain (Versine = 1 - Cosine), Biprit Chhainar Byawahar Karichhil Surya Siddhantat AE Sankrantat Kichhu Katha Thakileo Arjabhattar Karmat Iyar Purnanga Bibaran Powa Jay Shine Falanar Ba Jugma Aru Ardha Kunar Sutrabilak Teon Janichhil Bully Dharna Korea Hay Arjabhattai Byabahar Korea Gurutbapurna Trikonmitik Samparkabilakar Etah Hʼl Sin (n+1)x Ca Sin X Aru Sin (n-1)x Or Sahayat Prakash Korea Arjabhattai Ekhan Shine Talika Taiyar Karichhil Jʼt3Degree 45 Minute Parthakyat 90 Degree Parjanta Shine Aru Bharchhainar Maan Ullekh Korea Haichhil Teon Byawahar Korea AE Sutrator Dwara Khub Sahajatei AE Shine Talikakhan Recursively Taiyar Kari Pelowato Sambhaw Sei Sutrato Hʼl (n + 1) X - Sin Nx = Sin Nx - Sin (n - 1) X - (1/225)sin Arjabhattai Taiyar Korea Shine Talikakhan Iyat Ullekh Korea Hʼl Arjabhattai Teonr Shine Talikat Θ Ro Saloni Θ Byabahar Karichhil Iyat R Or Dwara Ec Nirdishta Brittar Byasardha Bujowa Haichhe Arjabhattai AE Byasardhar Maan Byabahar Karichhil 3438, Iyar Sambhabya Karan Hʼb Pare Je Arjabhattai Ec Minute Pariman Kunar Babe Ekk Byasardhar Brittat Brittachapar Dairghyake Ec Ekk Hichape Dhari Laichhil Etah Brittar Sampurn Paridhiye Taur Kendrat (360 × 60) = 21600 Minute Koun Dharan Kare Sei Hichapat Brittar Paridhi Hʼl 21600 Ekk Aru Sei Brittar Byasardha Hʼb Π Arjabhattar Hichapat Powa Π = 3.1416 Byabahar Karile Byasardhar Maan Pray 3438 Hay\nRelated Searches:Bikhyat Ganitagya K,Who Is The Famous Mathematician?,


ইমৰান শ্বাহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২৩ নৱেম্বৰ, ১৯৩৩\nধাই আলি, শিৱসাগৰ, অসম\nসাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, গন্থকাৰ, অধ্যাপক\nকলা বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ, ১৯৬২\nঅসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (২০১০)\nআজান পীৰ বঁটা (২০০৮)\nইমৰান শ্বাহ বা নৱাব ইমৰান শ্বাহ (ইংৰাজী: Imran Shah, জন্ম: ১৯৩৩) অসমৰ এজন কবি, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ আৰু অনুবাদক। "ঈশান দত্ত", "অনামিকা বৰুৱা", "কুম্ভকৰ্ণ", "অনিমেষ বৰুৱা" আদি ছদ্মনামেৰে তেখেতে লিখামেলা কৰিছিল। তেখেতে ঘাইকৈ অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰি আহিছে। ২০১২ চনৰ নৱেম্বৰত তেখেতক অসম সাহিত্য সভাৰ নতুন সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছে। তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে ২০২১ চনত চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।\n3 প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ আদি\n১৯৩৩ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত শিৱসাগৰ জিলাত ইমৰান শ্বাহৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম মহম্মদ শ্বাহ আৰু মাতৃৰ নাম মৰিয়ম নিচা তেখেতৰ শিক্ষা জীৱনৰ আৰম্ভণি ১৯৬৩ চনত শিৱসাগৰৰ ২ নং ধাই আলি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত হৈছিল তেওঁ ১৯৫৮ চনত শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পাছত ১৯৬২ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যক মুখ্য বিষয় হিচাপে লৈ স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। শিক্ষাৰ্থী জীৱনৰ অন্তত শ্বাহে গড়গাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ অস্থায়ী অধ্যাপক পদত যোগদান কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। পৰৱৰ্তী বৰ্ষত এই চাকৰি এৰি শিৱসাগৰ মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী পদৰ পৰা ১৯৯৩ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেত বৰ্তমান শিৱসাগৰত অৱস্থিত অৰুণোদয় মহাবিদ্যালয়ত অধ্যক্ষ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।\nইমৰান শ্বাহে অতি সৰু কালৰে পৰাই সাহিত্য চৰ্চা কৰি আহিছিল, তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা "বনবাসী" নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা সময়তে প্ৰকাশ পাইছিল। পৰৱৰ্তী বছৰটোত তেখেতৰ প্ৰথম উপন্যাস "সংগীতৰ সিপাৰে" প্ৰকাশ পাইছিল।\nতেখেতৰ আন কিছুমান প্ৰসিদ্ধ ৰচনা হৈছে "ঈশান দত্তৰ নিৰ্বাচিত কবিতা", নিসংগ ধূসৰ, ঢৌ ভাগি ঢৌ, বন্দী বিহংগমে কান্দে, পিয়ামুখচন্দা, ইত্যাদি, পোৰা মাটিৰ মালিতা, হিয়াৰ ফুলনিৰ ফুল, জোনাকৰ ছবি, ক্ৰান্তিৰেখা, কবি পুলিছ, জবানবন্দী আদি।\nতেখেতৰ এখন উপন্যাস "ৰজনীগন্ধা"ৰ আধাৰত ১৯৭৩ চনত ৰশ্মিৰেখা নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nপ্ৰকাশিত গ্ৰন্থ আদি[সম্পাদনা কৰক]\nকুকুহা (গল্প সংকলন, প্ৰকাশ ১০ নৱেম্বৰ, ২০১২)\nইমৰান শ্বাহ ৰচনাৱলী (সম্পাদনা: ড॰ কৃষ্ণ কুমাৰ মিশ্ৰ, প্ৰকাশ: ২০১০)\nঈশান দত্তৰ নিৰ্বাচিত কবিতা (কাব্য সংকলন)\nকবি পুলিছ (উপন্যাস)\nইনকিলাব (অনুবাদিত উপন্যাস)\nনিসংগ ধূসৰ (কাব্য সংকলন)\nসংগীতৰ সিপাৰে (উপন্যাস, প্ৰকাশ: ১৯৫২)\nবনবাসী (কাব্য সংকলন, প্ৰকাশ: ১৯৫১)\n২০১০ চনত তেখেতক অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। শিৱসাগৰ নাট্য মন্দিৰত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে আজান পীৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০১২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ১৮ তাৰিখে তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে ২০২১ চনত সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।\n↑ "Imran Shah". Assam info.com. http://www.assaminfo.com/famous-people/61/imran-shah.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-11-25.\n↑ 2.0 2.1 2.2 সাহিত্যিক. শিক্ষক.... সভাপতি ইমৰান শ্বাহ, লেখক: ড॰ সব্যসাচী মহন্ত, গণ অধিকাৰ, পৃষ্ঠা নং ৭, তাৰিখ: ২৫ নৱেম্বৰ, ২০১২ (দেওবাৰ)\n↑ 3.0 3.1 "Imran Shah new Sahitya Sabha president". দ্য আসাম ট্ৰিবিউন. http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=nov1912/at07। আহৰণ কৰা হৈছে: ২০ নৱেম্বৰ, ২০১২.\n↑ Imran Shah elected as new president of AXX, দ্য ছেণ্টিনেল, আহৰণ্:২০ নৱেম্বৰ, ২০১২\n↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 "Imran Shah new Asam Sahitya Sabha prez". ছেভেন চিষ্টাৰছ পষ্ট. http://sevensisterspost.com/imran-shah-new-asam-sahitya-sabha-prez/। আহৰণ কৰা হৈছে: ২০ নৱেম্বৰ, ২০১২.\n↑ 6.0 6.1 "Padma Awards: 2021" (PDF). Ministry of Home Affairs (India). 25 January 2021. https://www.mha.gov.in/sites/default/files/2021AwardeesList_25012021_0.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 January 2021.\n↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 "Assam Valley Award for Imran Shah". দ্য আসাম ট্ৰিবিউন. http://www.assamtribune.com/scripts/details.asp?id=jan0110/at02। আহৰণ কৰা হৈছে: ২০ নৱেম্বৰ, ২০১২.\n↑ ইমৰান শ্বাহলৈ আজান পীৰ বঁটা, ২০০৮, ইউটিউবৰ ভিডিঅ’, আহৰণ: ২০ নৱেম্বৰ, ২০১২\n↑ TI Trade. "The Assam Tribune Online". দ্য আসাম ট্ৰিবিউন. http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=nov1912/at07। আহৰণ কৰা হৈছে: ১৯ নৱেম্বৰ, ২০১২.\nঅসম সাহিত্য সভাৰ নৱ-নিৰ্বাচিত সভাপতি ইমৰান শ্বাহ দেৱৰ সৈতে এক সাক্ষাৎকাৰ, সাহিত্য ডট অৰ্গ, আহৰণ: ৩০ জানুৱাৰী, ২০১২\nইমৰান শ্বাহলৈ আজান পীৰ বঁটা, ২০০৮ আৰু এক চমু সাক্ষাৎকাৰ ইউটিউবত\nইমৰান শ্বাহ সম্পৰ্কীয় বা-বাতৰি, ছেভেন চিষ্টাৰচ ৱেবছাইটত\nইমৰান শ্বাহলৈ আজান পীৰ বঁটা, দ্য আসাম ট্ৰিবিউন কাকতত প্ৰকাশিত বাতৰি\nইমৰাণ শ্বাহ : জীৱন : দৃষ্টি-সৃষ্টি, জামালুদ্দিন আহমেদ, সাহিত্য ডট অৰ্গ, আহৰণ: ৩০ জানুৱাৰী, ২০১২\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ইমৰান_শ্বাহ&oldid=260122"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০৮:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সিপাৰে ভূপেন হাজৰিকাই গায় । পল্লৱপ্ৰাণ গোস্বামী | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nNovember 4, 2018 পল্লৱপ্ৰাণ গোস্বামী0Comments অসমীয়া গীত, অসমীয়া সংগীত, কবীৰ সুমন, গীত, পল্লৱপ্ৰাণ গোস্বামী, ভূপেন হাজৰিকা\n‘কোন মোহনাই কোন সুৰ যায়\nৰঙ্গীলা বাঁশী কে একা বাজায়\nস্মৃতিতে তবু আনা-গোনা তাঁৰ\nছোট ছোট ঢেউ সচল গলাৰ।’\n২০১১ চনৰ ৫ নৱেম্বৰৰ সেই মহাপ্রয়াণৰ দিনটোৰ পাছদিনাই বংগৰ জনপ্রিয়, অনুভৱী, শক্তিশালী আৰু সচেতন সংগীতকাৰ, স্বৰূপার্থত ‘গানৰ কাৰিকৰ’ কবীৰ সুমনে (সুমন চট্টোপাধ্যায়) এই ধৰণে ‘গানৰ দেৱতা’ক শ্রদ্ধাঞ্জলি যাঁচিছিল। ৬ নৱেম্বৰৰ আগবেলা তিনি স্তৱকৰ গীতটো ৰচনা কৰি, সুৰ দি, সংগীতেৰে সজাই আৰু বাণীবদ্ধ কৰি নিশালৈ ইণ্টাৰনেট যোগে মুক্তি দিছিল।\nডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ মৃত্যুৰ পাছৰে পৰা অনেক শ্রদ্ধাঞ্জলি আমি দেখিছোঁ, পঢ়িছোঁ, শুনিছোঁ; স্বৰূপ বুজিছোঁ— সৎকাৰথলীৰ পৰা টিভিৰ পর্দালৈ, সুসজ্জিত মঞ্চৰ পৰা আলোচনীৰ পাতলৈ। নির্ভেজাল, অকৃত্রিম, অন্তৰৰ গভীৰ কোণৰ পৰা উঠি অহা; আৰু কৃত্রিম, দায়িত্বৰ খাতিৰত আৰু গ্লেমাৰৰ মোহতো! গ্লেমাৰ? শ্রদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপনত গ্লেমাৰৰ সন্ধান?\nএৰা। গ্লেমাৰাছ মানুহ— ভূপেন দা, আইকনিক ব্যক্তিত্ব ভূপেন দাৰ। বিশিষ্ট অভিনেতা, প্রয়াত তচদ্দুক ইডচুফৰ ভাষাত— ‘দেয়াৰ আৰ টু চুইট ৱর্ডছ ইন দ্য ৱৰ্ল্ড অৱ মিউজিক— ভূপেন, হাজৰিকা!’ গতিকে সেই গ্লেমাৰৰ এচিকটা যদি শ্রদ্ধাঞ্জলি যঁচাৰ নামত মোৰ গাতো পেলাব পাৰোঁ!\nতেনেহ’লে শত-সহস্র শ্রদ্ধাঞ্জলিৰ মাজৰ পৰা কবীৰ সুমনৰ নিমাখিত শ্রদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপনক আলোচনাৰ মাজলৈ অনাৰ কি বিশেষ তাৎপর্য? আছে।\nজার্মানীৰ ৰেডিঅ’ত চাকৰি কৰি আধা জীৱন পাৰ কৰাৰ পাছত কবীৰ সুমন (তেতিয়া সুমন চট্টোপাধ্যায়) বংগলৈ ঘূৰি আহিল। তেখেতৰ প্রথমটো এলবাম, এইচ এম ভিয়ে প্রকাশ কৰা ‘তোমাকে চাই’ মেগাহিট হোৱাৰ পাছত এটা সাক্ষাৎ প্রসংগত সাংবাদিকে যেতিয়া তেখেতক সুধিলে যে তেখেতে চাকৰি এৰি কিয় ভাৰতলৈ ঘূৰি আহিল, সুমন চট্টোপাধ্যায়ে কৈছিল, ‘আধুনিক বাংলা গান’ কৰিবৰ বাবেই তেখেত ঘূৰি আহিল। সেই সাক্ষাৎ প্রসংগতে তেখেতে আৰু ক’লে, ভূপেন হাজৰিকাই বাংলা সংগীত জগতলৈ যি এজাক নতুন বতাহ কঢ়িয়াই আনিলে, সেই বতাহ বৈ নিয়াৰ দায়িত্বও আছে। সুমন চট্টোপাধ্যায়ে ঠিক হয়তো এইকেইটা শব্দই কোৱা নাছিল, কিন্তু তেখেতৰ প্রসংগটোৰ সামগ্রিক অর্থ এইটোৱেই আছিল।\nসেই ‘তোমাকে চাই’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এতিয়ালৈ প্রকাশিত সুমন চট্টোপাধ্যায়ৰ প্ৰায়ভাগ গীতেই আমাৰ শুনাৰ সৌভাগ্য হৈছে। তেখেতৰ বিভিন্ন লেখা আৰু গ্ৰন্থও পঢ়াৰ সুযোগ পাইছোঁ। সংগীত সম্পর্কত আমাৰ সীমিত জ্ঞানৰ সামর্থ্যৰে আমি এই কথাটো বুজি উঠিছোঁ যে সুমন চট্টোপাধ্যায়ে গানৰ কথা, সুৰ বা গায়কীত কোনো ধৰণেই ভূপেন হাজৰিকাক অনুকৰণ বা অনুসৰণ কৰা নাই। তেনেহ’লে ‘নতুন বতাহজাক’ বৈ নিয়াৰ দায়িত্বটোৰ কি হল? আচলতে সুমন চট্টোপাধ্যায়ে ভূপেন হাজৰিকাৰ আত্মাটো চিনিছিল আৰু সেই হিচাপেই তেখেতৰ গীত-সংগীতৰ আত্মাকো। ক’ব পাৰি, সুমন চট্টোপাধ্যায় ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰোক্ষ শিষ্যহে। ভূপেন হাজৰিকাই যেতিয়া বাংলা সংগীত জগতত দপদপাই আছিল, তেতিয়া সুমন চট্টোপাধ্যায় শিশু। ডেকা হোৱাৰ পাছত গুচি গল জার্মানীলৈ আৰু যেতিয়া বংগলৈ ঘূৰি আহিল, তেতিয়া ভূপেন হাজৰিকা বাংলা সংগীতৰ জগতৰ পৰা ওলাই আহিছে বা ক’ব পাৰি ভূপেন হাজৰিকাৰ সংগীত জগতত তেজাল সক্রিয়তা কমি আহিছে।\nপৰোক্ষ শিষ্যত্বৰেই সুমনে ভূপেন হাজৰিকাৰ আত্মা আৰু গীত-সংগীতৰ আত্মাক উপলব্ধি কৰি তেখেতে কঢ়িয়াই অনা বতাহজাক বৈ নিয়াৰ দায়িত্ব অনুভৱ কৰিছিল আৰু কেৱল বাংলা গান কৰাৰ স্বার্থত চাকৰি এৰি গুচি আহিছিল।\nএনেকুৱা ক্ষেত্রত আমি অসমীয়াসকল দুর্ভগীয়া। আজিৰ তাৰিখলৈকে ভূপেন হাজৰিকাৰ এজন শিষ্য ওলাল নে অসমত? বা অসমীয়া সংগীত জগতত? ভূপেন হাজৰিকাৰ ভক্তৰ আকাল নাই। ভূপেন হাজৰিকাৰ মাতটো, ভূপেন হাজৰিকাৰ টুপিটো নকল কৰা গায়ক বা ভক্ত দেধাৰ আছে। কিন্তু শিষ্য? ভূপেন হাজৰিকাৰ ঈৰ্ষণীয় কেৰিজ্‌মা, ভূপেন হাজৰিকাৰ সর্বগ্রাসী সত্তাও হয়তো এই ক্ষেত্রত দায়ী। যি ওচৰ চাপিব খুজিছে, যি বুজিব খুজিছে— তেওঁ মন্ত্রমুগ্ধ হৈ গৈছে, অবাক হৈ গৈছে আৰু ভক্তৰ পর্যায়তে ৰৈ গৈছে, নিজকে উত্তৰণ ঘটাব পৰা নাই শিষ্যলৈ। ঠিক যেন ভূপেন হাজৰিকাই নিজে গোৱাৰ দৰে—\n‘তুমি নাহিবা তুমি নাহিবা\nমোৰ অহংকাৰো আছে, নাহিবা\nমোৰ প্রখৰ দৃষ্টি আছে, নাহিবা\nতুমি নাহিবা তুমি নাহিবা…।’\nএই কথাও আমি উপলব্ধি কৰোঁ, ভূপেন হাজৰিকাৰ শিষ্য হিচাপে নিজকে গঢ় দিবলৈ যি ধৰণৰ অধ্যয়ন বা মেধাৰ প্রয়োজন, সেইখিনি আমাৰ শিল্পীৰ হয়তো নাই বা আয়ত্ত কৰিব পৰা নাই, হয়তো আগ্রহো নাই। প্রচুৰ জ্ঞান, পৰিষ্কাৰ ধাৰণা, পৰিচ্ছন্ন চিন্তা আৰু পৰম আন্তৰিকতাৰে ভূপেন হাজৰিকা শিল্পকর্মত প্রবৃত্ত হৈছিল। সেয়া গীত ৰচনা কৰা, সুৰ দিয়া, গোৱা, লেখা-মেলা কৰা, চলচ্চিত্র পৰিচালনা কৰা বা সৰু মাছৰ আঞ্জা ৰন্ধাৰ ক্ষেত্রতো সমানে প্রযোজ্য। ভূপেন হাজৰিকাই আন একো নকৰি কেৱল গীতিকবিতা ৰচনা কৰি থকা হ’লেও একেজন ভূপেন হাজৰিকাকে পালোহেঁতেন। অথবা গীত-সংগীত নকৰি যদি কেৱল চিনেমাকে কৰিলেহেঁতেন, তেতিয়াও একক আৰু অনন্য ভূপেন হাজৰিকাকে পালোহেঁতেন। আমি ব্যক্তিগতভাৱে বহু অসমীয়া পৰিচালকৰ বহুল আদৃত ছবিতকৈ ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ ছবিক ওখ আসনত থওঁ চিনেমাৰ নিজস্ব ভাষা ব্যৱহাৰৰ দক্ষতাৰ ক্ষেত্রত। একে আষাৰে ক’ব পাৰি, ডঃ হাজৰিকা এজন ভাল চলচ্চিত্ৰকাৰ। জগতৰ সকলো ধৰণৰ খা-খবৰ, তথ্য নখ-দর্পণত ৰাখি, ধাৰণা পৰিষ্কাৰ কৰি শিল্পকর্মত প্রয়োগ কৰা এজন বহু প্রতিভাসম্পন্ন শিল্পীৰ শিষ্য হোৱা মুখৰ কথা নহয়; আমি স্বীকাৰ কৰোঁ, হাতে-কামে কৰিবলৈয়ো মেধা-বৌদ্ধিকতা আদি যথেষ্ট ‘সা-সম্পত্তি’ৰ প্রয়োজন। তেনেহ’লে আমি ইয়াতে থমকি ৰ’ম নেকি, বছৰৰ মূৰত ৮ চেপ্তেম্বৰ আৰু ৫ নৱেম্বৰত টিভিৰ পর্দাত ভূপেন দাৰ দুটা গীত গাই? ৮ চেপ্তেম্বৰ আৰু ৫ নৱেম্বৰত অস্থায়ী মঞ্চত বহি আলোচনা চক্রত ভাগ লৈ?\nনাথাকোঁ। আমি জানো মহাপুৰুষ শ্রীমন্ত শঙ্কৰদেৱক চিনিবলৈ, বুজিবলৈ, উপলব্ধি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই? পাঁচশ বছৰেও হয়তো এই অন্বেষণ সম্পূর্ণ হোৱা নাই, হয়তো বহু সময়ত আমাৰ অন্বেষণ ধুঁৱলি-কুঁৱলি হৈ পৰিছে, কিন্তু আমি ৰৈ যোৱা নাই। শ্রীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ দৰে এক বিশাল ব্যক্তিত্বও আমি লাহে লাহে চিনি উঠিছোঁ। লক্ষ্মীনাথ, জ্যোতি, বিষ্ণুকো চিনিবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ। বহু নিস্বার্থ আৰু জাতিৰ প্রতি দায়বদ্ধ সেৱকে সেই অন্বেষণ আগুৱাই নি আছে। ভূপেন হাজৰিকা-অন্বেষণো আগুৱাই নিব লাগিব। শঙ্কৰদেৱ, জ্যোতি-বিষ্ণু আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ অন্বেষণ স্তব্ধ হলে অসমীয়া জাতিৰ কালৰাত্রি নামিব। ভূপেন দাই আশাবাদৰ চুড়ান্ত প্রকাশেৰে গাই গৈছে—\n‘সাঁচিপাতে ভাষা দিব চিফুঙে আশা দিব\nজিলিকাব লুইতৰে পাৰ।’\nসাঁচিপাতো লাগিব, চিফুঙো লাগিব। ৰংঘৰৰ দুৱাৰ খুলিও চাব লাগিব আৰু বিশ্লেষণ-চিন্তন হ’ব লাগিব বিজ্ঞানৰ আধাৰত। তেতিয়াই লুইতৰ পাৰ জিলিকিব। ভূপেন হাজৰিকাৰ স্বৰূপ আৰু আত্মাৰ অন্বেষণো সেই ধৰণেই হ’ব লাগিব।\nস্বৰূপ অর্থত ভূপেন হাজৰিকা এখন বিশালকায় এনচাইক্ল’পেডিয়া। কি নাই তাত? ব্রহ্মাণ্ডৰ অলেখ বতৰা থাহ খাই আছে ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰচনাৰ ছত্রে ছত্রে। কাৰণ যাযাবৰ হ’লেও ভূপেন হাজৰিকাৰ পর্যটন অর্থহীন নহয়—\n‘বহু যাযাবৰ লক্ষ্যবিহীন, মোৰ পিছে আছে পণ\nৰঙৰ খনি যতেই দেখিছোঁ ভগাই দিয়াৰ মন।’\nস্বাভাৱিকতে সেই ভঁৰাল মেটমৰা হ’বই। গতিকে প্রস্তুতিও সেই ধৰণেই হ’ব লাগিব। যদিও তেখেতৰ সমগ্র ৰচনাৰাজি, বিশেষকৈ গীতখিনি ভূপেন হাজৰিকাৰ এটা দীঘল জীৱন-মালিতাৰ অংশ, কিন্তু তেখেতৰ চাৰিটা শাৰী, আমি ভাবোঁ, তেখেতৰ চুম্বক আত্মগাথা; যি ভূপেন হাজৰিকাৰ বহিৰংগক ব্যাখ্যা কৰিছে প্রকৃষ্টভাৱে। কি সেই চাৰিটা শাৰী?\n‘মহাকাশে দিলে মোক বিশাল দৃষ্টি\nআৰু ধুমহাই প্রচণ্ড শক্তি\nআৰু দিলে সাহসৰ যুক্তি।’\nবহিৰংগ তেখেতে নিজেই ব্যাখ্যা কৰি গৈছে, অন্তৰংগ ব্যাখ্যা কৰাৰ দায়িত্ব আমাৰ। সেই দায়িত্ব নতুন পুৰুষে ল’বই লাগিব। কিয়নো নতুন পুৰুষৰ ওপৰত আটাইতকৈ বেছি আস্থা আৰু বিশ্বাস সম্ভৱতঃ ‘হেজাৰ চকুত দীপ্ত সূর্যশিখা’ বিচৰা ডঃ ভূপেন হাজৰিকায়ে স্থাপন কৰিছে—\n‘নতুন পুৰুষ নতুন পুৰুষ\nতুমিতো নোহোৱা আৰু ভীৰু কাপুৰুষ\nহাতে-কামে আজি যদি নোহোৱা পুৰুষ\nকাইলৈ হ’বা তুমি পুৰণি পুৰুষ,\nনতুন পুৰুষ নতুন পুৰুষ\nঅগণন উজ্জ্বল ডেকা সুপৰুষ\nআৰু আশাভৰা দৃষ্টিৰ গাভৰুৰ মুখ\nমানসপটত আজি জিলিকি উঠে\nহে মোৰ মৰমৰ নতুন পুৰুষ।’\nসেই আহ্বান শুনাৰ দায়িত্ব নতুন পুৰুষৰ, নতুন মনৰ ‘সূর্যসম তৰুণ-তৰুণী’সকলৰ— এটা ভাল অসমীয়া জাতি মূৰ দাঙি থিয় হৈ থকাৰ মহান গৰজতে।\n‘তোমালোক নতুন কবিতা\nসুৰ হ’ল তাত গৌন\nসেই চিন্তাৰ কৰ্ষণেই ইপাৰেও ভূপেন হাজৰিকাক গোৱাই ৰাখিব।\nলেখাত উল্লেখ থকা গীতকেইটা:\n← ভোচ্চু উঠি গেল\n‘অল’ মেন ৰিভাৰ’ আৰু ‘বিস্তীৰ্ণ পাৰৰে’ৰ কভাৰ গীত →


দাঁতত হালধীয়া ৰং পৰিছে নেকি? জানক ঘৰুৱা উপায়েৰে কিদৰে নাইকিয়া কৰিব পাৰি... | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nদাঁতত হালধীয়া ৰং পৰিছে নেকি? জানক ঘৰুৱা উপায়েৰে কিদৰে নাইকিয়া কৰিব পাৰি…\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা\t On Feb 20, 2021\nনিয়মীয়া বাৰ্তা ২০ ফেব্ৰুৱাৰীঃ দাঁত হৈছে সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতীক। হাঁহিলে যদি দাঁতত হালধীয়া ৰং দেখা পোৱা যায়, তেতিয়া স্বাভাৱিকতে লাজত পৰা যায়। তামোল-গুটখা খাই বহু লোকৰ দাঁত ৰঙা অথবা হালধীয়া হৈ যায়। বহু লোকে দাঁতৰ ৰং গুচাবলৈ চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যায়। কিন্তু ঘৰুৱা উপায়ৰেও দাঁত পৰিষ্কাৰ কৰিব পাৰি। জানো আহক কিদৰে…\nকলৰ বাকলি( banana peel)- দাঁতত কলৰ বাকলিৰ বগা ফালটোৰে নিয়মীয়াকৈ ব্ৰাছ কৰিলে সোনকালে দাঁতৰ হালধীয়া ৰং নাইকিয়া হৈ যায়। কিন্তু কলৰ বাকলিৰে দাঁত ঘঁহি লোৱাৰ পিছত, আপুনি গৰম পানীৰে ভালদৰে দাঁত চাফা কৰিব লাগিব।\nনিমখ(salt)- দাঁত পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ যুগ যুগ ধৰি নিমখৰ ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে। নিমখৰ দাঁতৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধিত যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। দাঁতৰ হালধীয়া ভাব দূৰ কৰিবলৈ নিমখৰ ব্যৱহাৰৰ পৰামৰ্শ দিছে বিশেষজ্ঞই।\nতুলসী পাত( basil leaves)- তুলসী পাত দাঁতৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে বহু উপকাৰী। তুলসী পাত প্ৰথমে ৰ’দত শুকাবলৈ দিয়ক। যেতিয়া পাত শুকাই যায়, তেতিয়া টুথপেষ্টৰ সৈতে মিহলাই নিয়মিত ৰূপে ব্ৰাছ কৰিলে দাঁতৰ হালধীয়া ৰং নাইকিয়া হৈ যাব। লগতে দাঁতৰ বিভিন্ন ৰোগৰ পৰাও ৰক্ষা কৰিব পাৰি।\nবেকিং চডা(baking soda) -দাঁতৰ হালধীয়া ৰং দূৰ কৰিবলৈ সুন্দৰ আহিলা হৈছে বেকিং চডা। টুথপেষ্টৰ লগত সামন্য পৰিমাণৰ বেকিং চডা মিহলি কৰি দাঁত ঘঁহক। তাৰ পিছত অলপ গৰম পানীৰে মুখখন কুলকুলি কৰিব। সপ্তাহত অন্ততঃ দুদিন এই পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিলে ভাল ফল পাব।\nকমলাৰ বাকলি(orange peel)- দাঁতৰ সৌন্দৰ্যত কমলা বাকলি খুবেই জৰুৰী। প্ৰতি ৰাতি কমলাৰ বাকলিৰে দাঁত ঘহিব। নিয়মিত ৰূপত কমলাৰ বাকলিৰে দাঁত ঘহিলে দাঁতৰ পৰা হালধীয়া ৰং নাইকিয়া হৈ যাব।\nবুকিং আৰম্ভ হৈছে Honda CB350RS, প্ৰাৰম্ভিক মূল্য কিমান জানেনে ?\nআজমলৰ জৰা-ফুকাৰ ৰাজনীতি এতিয়া পুৰণি হ’লঃ ৰঞ্জিত দাস\nপ্ৰতিদিনে আহাৰৰ লগত খাওক এচামুচ আচাৰ, ইয়াৰ আছে ৮টা বিশেষ গুণ\nউৰি থকা বিমানৰ ককপিটত হঠাতে আৱিৰ্ভাৱ মেকুৰীৰ, উৎপাতত…\nঊর্ধ্বমুখী ক’ভিড গ্রাফ\nঐতিহাসিক ৰায়ঃ পেৰুৰ এইগৰাকী মহিলাক আদালতে দিলে ইচ্ছামৃত্যুৰ…\nৰাষ্ট্রপতি কোৱিন্দে ল’লে ক’ভিড ভেকচিনৰ প্রথম ড’জ\nভুল স্বীকাৰ কৰিলে ৰাহুল গান্ধীয়ে\nউৰি থকা বিমানৰ ককপিটত হঠাতে আৱিৰ্ভাৱ মেকুৰীৰ, উৎপাতত ৰ’ব নোৱাৰি জৰুৰী অৱতৰণ\nঐতিহাসিক ৰায়ঃ পেৰুৰ এইগৰাকী মহিলাক আদালতে দিলে ইচ্ছামৃত্যুৰ অধিকাৰ\nমঙলত ৰ’ভাৰ পাৰছেভাৰেন্স নিয়ন্ত্রণ কৰি আছে ভাৰতীয় বিজ্ঞানীয়ে\nপ্রেমিকাৰ ঘৰলৈ গোপন সুৰংগ পুৰুষৰ\nছৌদি আৰবৰ ঘোষণা–ন’ ভেকচিন, ন’ হজ\nবংগত শতাধিক আসন বিজেপিয়ে পালে ৰাজনীতি এৰিম\nগুৱাহাটীৰ ৪ সমষ্টিত ক’ভিড প্রট’কলৰ ওপৰত গুৰুত্ব


মোৰ অনুভৱ: শান্ত সাগৰ অশান্ত মন --\nশান্ত সাগৰ অশান্ত মন ~~~\nঘড়ীতোলৈ চালোঁ - ১০ বাজিবলৈ ১৫ মিনিট আছে - মাৰ্চ মাহৰ কন্যাকুমাৰীৰ ৰাতিপুৱাৰ সূৰ্য্যটোৱে খাও খাও মূৰ্ত্তি ধৰি ওপৰলৈ উঠি আহিছে -- কপালত বিন্দু বিন্দু ঘামৰ অস্তিত্ব অনুভৱ কৰিলোঁ - ৰাতিপুৱা হোটেলৰ ৰুমৰ পৰা খৰখেদাকৈ ওলাই আহিছিলোঁ সূৰ্য্যোদয় চোৱাৰ আশাত - এঘন্টাৰ অপেক্ষাৰ পাছত সূৰ্য্য দেৱতাৰ দৰ্শন হয় মানে ডাৱৰৰ ওৰণীৰ লগত লুকা ভাকু খেলি বেলি গৈ মূৰৰ ওপৰ পালেগৈ - নিৰাশ মনেৰে ব্ৰেকফাচ্ট কৰি আহি এতিয়া বিবেকানন্দ ৰক মেমৰিয়েললৈ ফেৰী ধৰিবলৈ ফেৰীঘাটত প্ৰতিক্ষাৰত আমি -- আমি মানে অনিবাৰ্ণ, অনিৰুদ্ধ, মিনাক্ষী আৰু মই -\nঅনিৰ্বাণ, অনিৰু্দ্ধে ৰেলিংত আওজি চিগাৰেটৰ ধুৱা ওৰুৱাইছে - ফেৰী আহিবলৈ এতিয়াও ১০ মিনিট সময় আছে - অফুৰন্ত সময় হাতত - ধুৱা ওৰোৱাবলৈ\nমিনাক্ষীলৈ চালোঁ - অদূৰত শিল এছটাৰ ওপৰত বহি একান্তমনেৰে পানীলৈ চাই আছে -- সাগৰৰ পৰা মৰা বতাহজাকে চুৰিদাৰৰৰ আচলখন ওৰোৱাই নিও নিও কৰিছে, কাণৰ কাষৰ চুলিকিদাৰি বাৰে বাৰে মূখৰ সন্মুখলৈ আহি আমনি কৰিছে -- ধুনিয়া লাগিছে মিনাক্ষীক -- কেমেৰাটো তাইৰ পিনে ফকাছ কৰি ফ’ট এখন ল’লোঁ -\nঅপূৰ্ব -- ভিউফাইন্ডাৰত ফ’টখন চাই নিজকে নিজেই কলোঁ --\n“ বাবা - হাতখন চোৱাবা নি?? মাত্ৰ ১০ টকাতে তোমাৰ ভৱিষ্যত জানি লোৱা --\nঅচিনাকী মাতষাৰত পাছফাললৈ ঘুৰি চালোঁ - শেতা মুখেৰে মলিয়ন কাপোৰেৰে এগৰাকী পঞ্চাশোৰ্ধৰ মহিলা ৰৈ আছে -- হাত চোৱা মানুহ - মুখখনৰ চাৱনিত জ্যোতিষীৰ মুখত দেখা মই বৰ ভাৱ দেখা নাপালোঁ - তাৰ ঠাইত যেন কৰূণ চাৱনী আদহীয়া মহিলাগৰাকীৰ চকুত -- মহিলাগৰাকীক নিৰাশ কৰিবলৈ মন নগল এই ৰাতিপুৱাতে -- সোঁহাতখন আগবঢ়াই দিলোঁ -\n“তুমি বৰ চোকা ল’ৰা, তুমি জীৱনত বহুত উন্নতি কৰিবা - - মানুহগৰাকীয়ে হাতৰ তলুৱাখন চাই চাই মোৰ বিষয়ে কোৱা আৰম্ভ কৰিলে - আচৰিত হ’বলগীয়া একো নাছিল মোৰ বাবে -- জানিছিলোৱে এইশ্ৰেণীৰ মানুহে মানুহে শুনি ভাল পোৱা কথা কৈয়ে - ইয়েই যে জীৱিকা -- তথাপিতো কিবা বেলেগ কথা ক’ব বুলি আশা কৰি থাকিলোঁ - নাই নকলে - প্ৰেডিক্টেব’ল হিন্দি চিনেমাৰ ক্লাইমেক্সৰ নিচিনাকৈয়ে মোৰ ভবিষ্যতৰ কাহিনীৰ অন্ত পৰিল -\nমানুহগৰাকীৰ ভাল ল’গা কথা শুনি অনিৰুদ্ধ, অনিবাৰ্ণৰো যেন তাঁহাতৰো ভৱিষ্যত জানিবলৈ মন গ’ল -- ইটোৰ পাছত সিটোৱে হাত দেখুৱাত লাগিল - হাঁহি উঠিল মোৰ - একেখন কেছেটকেই কিমান নুশুনে আৰু -- কেমেৰাটো লৈ আতৰি গলোঁ - বেলিটোৱে অলপ দিগদাৰ দিছে ফ’ট তোলাত - বেলেগ এটা এনগ’লৰ পৰা ফ’ট ল’ব লাগিব ৰ’ক মেমৰিয়েলটোৰ --\nমিনাক্ষীলৈ চালোঁ - এতিয়া্াও একে ঠাইতে বহি আছে - চকুযুৰি নিলীম সাগৰৰ অসীমত নিবদ্ধ - কিবা এটা যেন গভীৰ চিন্তাত বিভোৰ - কৰিবলৈ একো নাছিল মোৰ - লাহে লাহে খোজ ললোঁ তাইৰ ফালে --\nমোৰ খোজৰ শব্দ শুনি মিনাক্ষীয়ে মই অহা ফালে ঘুৰি চালে -\nহাত নেদেখুৱা তুমি ?? অনিৰুদ্ধ অনিবাণেও দেখুৱাইছে -- কাষতে বহি তাঁহাতলৈ আঙুলিয়াই হাঁহি মাৰি সুধিলোঁ তাইক -\nনাই নেদেখাও - তোমাক কি ক’লে -\nতোমাক পাম বুলি ক’লে - আৰু চিধাই কথাষাৰ তোমাক কবলৈ ইয়াত মই হাজিৰ - দুষ্টালি ভৰা হাঁহি এটা মাৰি উত্তৰ দিলোঁ -\nখিলখিলাই হাঁহি উঠিল তাই - এনেকৈ হাঁহিলে মিনাক্ষীৰ চকু দুয়োটা প্ৰায় মুদ খোৱাৰ নিচিনা হৈ যায় - ভাল লাগে মোৰ --\nভৱিষ্যতৰ কথা তোমাৰ জানিবলৈ মন নাযায় ?\nভবিষ্যততো মই নিজে বিচৰা মতে গঢ়িব বিচাৰোঁ - তাৰ কাৰনে জ্যোতিষীৰ ওচৰলৈ যাবলৈ নিবিচাৰোঁ -- আকৌ খিলখিলনি -\nকুৱাইট হেভী - তাইৰ হাঁহিত ময়ো যোগ দিলোঁ -\nধেমালীত কথাষাৰ ক'লেও মিনাক্ষীৰ কথাষাৰিত যে সত্যতা নাই তাক নুয়ো কৰিব নোৱাৰিলোঁ - সেইকাৰণেই মিনাক্ষীক ভাল লাগে মোৰ - যোৱা দুটা বছৰে তাইক দেখি আহিছোঁ - আন হাজাৰজনী ছোৱালীৰ দৰে নহয় তাই -- নিজৰ মন এটা আছে তাই -- ভাল বেয়া বিচাৰ কৰিব পাৰে - সময়ৰ ধৌত উটি যোৱা ছোৱালী নহয় - প্ৰয়োজন হ’লে সোঁতৰ বিপৰীতে যুঁজ দিবলৈও সাজু তাই -\nআচ্ছা - বাৰু কোৱাছোন সেই যে দূৰত জাহাজখন দেখিছা, জাহাজখনে কেনেকৈ বাৰু দিক নিৰ্ণয় কৰে --\n“ কম্পাছেৰে” -আচৰিত হোৱাৰ পাল এইবাৰ মোৰ - এই সাধাৰণ কথাটোও নাজানে নে বেটছ ট’পাৰ মিনাক্ষীয়ে -\n“বাৰু কম্পাছতো যদি নাথাকে, ধৰি লোৱা আছিল কিন্তু মাজ সাগৰত বেয়া হৈ গ’ল “\n“কি হ’ব আৰু - দিকবিহীন ভাবে ঘুৰি ফুৰিব মাজ সাগৰত “ অলপ অস্বস্তিয়ে অনুভৱ কৰিলোঁ - কি যে কথাবোৰ সুধে নহয় এই ছোৱালীজনীয়ে --\nএছাটি ধৌৱে আহি আমাৰ দুয়োটাৰে ভৰিকেইটা তিয়াই থৈ গ’ল - চেঁচা চেঁচা ভাৱ এটা আহিল এই গৰমতো - ভাল লাগিল - ভাল লাগিল ধৌছাটিয়ে আমাৰ মাজলৈ কঢ়িয়াই অনা মৌনতা খিনিও - দূৰৈৰ জাহাজকিখনলৈ চাই পঠিয়ালোঁ - আৰু কিমান দিনলৈ বা এনেকৈয়ে মাজসাগৰত কটাব লাগিব - গন্তব্যস্থান নোপোৱালৈকে -\nজানা, আমাৰ সপোনবোৰে জীৱনত কম্পাছৰ কাম কৰে - কেতিয়াও জীৱনৰপৰা এই সপোনবিলাক আতৰি যাবলৈ নিদিবা - নহলে মাজ সাগৰত দিক বিহীন হ’বা - সেই মাজসাগৰৰ কম্পাছ নথকা জাহাজখনৰ নিচিনাকৈয়ে -- আই হ’প ইউ আন্দাৰষ্টেন্দ ৱাট আই মীন --\nমিনাক্ষীৰ মুখলৈ চালোঁ -- এপলক আগতে খিলখিলাই হাঁহি থকা মুখখন অত্যন্ত চিৰিয়াছ-- পঢ়াক লৈ, কেৰিয়াৰক লৈ মিনাক্ষী সদায়েই চিৰিয়াছ -\nমিনাক্ষীৰ কথাষাৰে মোক ভবাই তুলিলে - পাঁচ মিনিটৰ আগতে যে মই টু এটাও নোকোৱাকৈ জ্যোতিষীগৰাকীৰ ফালে হাতখন আগবঢ়াই দিলোঁ, সপোনবোৰ শেষ হৈ আহিছে নেকি বাৰু মোৰ জীৱনত -- কিয় বাৰু উৎকন্ঠাৰে জ্যোতিষীগৰাকীৰ মূখলৈ চাই ৰৈছিলোঁ কিবা এটা ভাল কথা শুনাৰ আশাত --\nউত্তৰ দিবলৈ মোৰ হাতত উত্তৰ নাছিল -পৰিস্থিতিতো অলপ গহীনেই হৈ পৰিছিল - মই জানো মিনাক্ষীয়ে মোৰ পৰা উত্তৰ বিচৰা নাই - বিচাৰিছে মাথো মই কথাষাৰ এবাৰ ভাবি চোৱাটো - ভাবিব লাগিব এই বিষয়ে দকৈ - আই প্ৰমিজ ইও মিনাক্ষী -আই উইল ইনট্ৰস্পেকট- মনৰ ভিতৰতে ক’লো মই নিজকে -\nমৃদু হাঁহি এটা মাৰি ক’লো - “ য়া - আই আন্দাৰষ্টেন্ড - ইউ আৰ দা কম্পাছ অাফ মাই লাইফ নাও--” বাৰু ব’লা এতিয়া ফেৰীতে উঠোগে - ফেৰি আহিবৰ হ’ল -- জাহাজত উঠিবলৈ সময় আছে এতিয়াও বহুত জীৱনত, পাছে পৰেও তাৰ কথা চিন্তা কৰিম --\nঅনিৰুদ্ধ, অনিবাণলৈ ঘুৰি চালোঁ - তাঁহাতি এতিয়াও জ্যোতিষীৰ লগত হাত দেখুৱাতে ব্যস্ত --\nPosted by manash dutta at 11:02 PM


মই মেজিক খনৰ পিছ ফালৰ সোঁ-পক্ষত অৱস্থিত তিনি-আসনযুক্ত ছিট এটাত যথা নিযুক্তোহস্মি তথা কৰোমি হৈ বহি আছোঁ, উত্তল লেন্সৰ দৰে পোহৰৰ ৰেঙণি পৰা দৃশ্যবোৰৰ স'তে উপভোগ্য সৃষ্টিৰ উৎসত। তেনেতে ভ্ৰাম্যমান হৈ থকা বাহন খনৰ চালকে ব্ৰেক মাৰি গাড়ী খনৰ দ্ৰুতিক প্ৰত্যাহ্বান জনালে। চিপ-চিপিয়া বৰষুণ জাকৰ উদেশ্য যেন অপ্ৰতিৰোধ্য; সপ্তাহ-জোৰা হৰতালৰ ইংগিত! তিনিআলিটোৰ ইটো পাৰে এগৰাকী মা'ৰ সৈতে প্ৰায় ১৫-১৬ বছৰীয়া কিশোৰী এজনীৰ সংগী; কথা-বতৰা আদান-প্ৰদান কৰাৰ আচৰণ চাই জী-মা'ক হয় বুলি মই খাটাং হ'লো। মা'জনীয়ে আমাৰ গাড়ী খন ৩০° পৰা ৯০° কোণ কৰি হাত মেলি ৰখাবলৈ সংকেত দিছে; কোন পাকত জীয়ৰী জনীৰ হাত তেখেতৰ হাতৰ পৰা এৰাল এৰি ১০ ফুটীয়া দূৰত্বত অৱস্থান কৰিলে সেয়া গাড়ীত উঠিবলৈ লোৱাৰ অনুপল ক্ষণত হে সজাগতাৰ বিন্দু গৈ মগজুৰ কেন্দ্ৰ স্থানত অৱস্থান কৰিলে। হঠাতে যেন সৰগ খন সৰি পৰিল! পাৰ্যমানে খোজৰ দ্ৰুতি নিউটনৰ গতি বিষয়ক কেউটি সূত্ৰ বিনিয়োগ কৰি বিপৰীত দিশৰ পৰা অহা গাড়ী খনৰ কেইগজ আঁতৰৰ পৰা নিজ জী'ক উদ্ধাৰ! ক্ষন্তেক ক্ষণৰ ভটিয়নীত কিশোৰী জনীৰ চকুত স্পষ্ট হোৱা ভয়াৰ্ত জীৱনৰ মোহ আপুনি চাক্ষুস সাক্ষী হোৱা হেঁতেন হে চাগে ভালকৈ বোধগম্য হ'ল হেঁতেন!\nমই তেনেকুৱা এটি অৱস্থাৰ মাতৃ মমতাৰ চিঠি খনত চিয়াঁহী বুলাবলৈ পাই অনাখৰী, অতিন্দ্ৰিয়বাদী সুখ বাৰুকৈয়ে পান কৰিছোঁ! মাতৃ যে মমতাৰ সমাৰ্থক শব্দ বুলি পতিয়ন যাবলৈ মই বাধ্য হৈ পৰিলোঁ!\nসোণাৰি মহাবিদ্যালয়, ধুনীয়াপথাৰ\nLabels#গল্প, #হোমেন গগৈ


সাৱধান! ‘গুলাব’-এ প্ৰাণ কাঢ়িলে ৩ জনৰ, অসমলৈও অশনি সংকেট -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়সাৱধান! ‘গুলাব’-এ প্ৰাণ কাঢ়িলে ৩ জনৰ, অসমলৈও অশনি সংকেট\nNext articleলগ পাবলৈ ঘৰলৈ মাতি নিছিল প্ৰেয়সীয়ে, তাৰ পাছত কি পৰিস্থিতিত উদ্ধাৰ হ’ল যুৱকৰ মৃতদেহ?


হয়তোবা নৈশব্দ - অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহয়তোবা নৈশব্দ – অংগনা ভট্টাচাৰ্য্য\nনৈশব্দৰ সিপাৰেও আছে এখন পাহাৰ৷ সেই পাহাৰতেই মোৰ অনুভৱৰ ঘৰ৷ মোৰ কোমল কলিজাৰ অনিঃশেষ অনুভূতিয়ে সেই পাহাৰতেই আতোলতোলকৈ সাজি তুলিছেহি অনন্য এখনি ঘৰ৷ নৈশব্দ! এৰা, নৈশব্দৰ সিপাৰেই মোৰ অনুভৱৰ ঘৰ৷\nআৱাহনী মন্ত্ৰ ওঁঠত লোৱাৰ অভ্যাস কাহানিও নাছিল৷ এতিয়াও, একান্ত এই যাযাবৰী ক্ষণতো আৱাহনী মন্ত্ৰ পাঠৰ প্ৰয়োজনবোধ কৰা নাই৷ যি আহিছে স্বইচ্ছাই আহিছে৷ পলসুৱা হৃদয়ৰ সামৰ্থ্যৰে প্ৰতিপাল কৰিছোঁ প্ৰতিজনক৷ আন্তৰিক বিনম্ৰতাৰে আদৰিছো সেইসকলক, যি আহিছে আকুলতা আৰু পৱিত্ৰতাৰ নিভাঁজ সাজ পিন্ধি৷\nবেলকনিৰ ৰেলিঙত আউজি চাই আছোঁ মই বাহিৰৰ পৃথিৱীখনলৈ৷ সেউজীয়াই আৱৰি লৈছে ঘৰটোৰ চৌপাশ৷ কিমান সজীৱ এই দুনীয়া! প্ৰকৃতিয়ে কিমান প্ৰাণময়তাৰে স্পৰ্শ কৰিছে প্ৰতিটো বস্তু! অথচ আমি কিমান অস্হায়ী এই জীৱনত! কিমান অসহায়তাৰে খামুচি ধৰি থাকোঁ অদৃষ্টৰ দুহাত!\nকাৰ সাধ্য আছে জীৱনটোক ধৰি ৰখাৰ? জীৱনে কাৰ কথা শুনে? কাৰ ইংগিত মানে?\nএৰা, চৌত্ৰিশ বছৰীয়া যৌৱনীয়া মনটোৰেও মই এই মুহূৰ্তত এই কথাখিনিকেই বাৰে বাৰে আওৰাও৷ বুদ্ধই বিচাৰি আনিবলৈ কোৱা সৰিয়হ মুঠিৰ সত্যতা শৈশৱতেই মোৰ আয়ে সাধুকথাৰ ৰূপত গুজি দিছিলহি মোৰ কৰ্ণকুহৰত৷ মৃত্যু সমাগত বুলি জানিও হাঁহি হাঁহি যুদ্ধ কৰা অভিমন্যুৰ দুচকুৰ কাতৰতাত উত্তৰাৰ উপস্থিতি মই কেতিয়াও অগ্ৰাহ্য কৰিব নোঁৱাৰো৷ উপেক্ষা কৰিব নোঁৱাৰো চিৰ-অনাদৃত মহাৰথীৰ উদাৰতা আৰু তেওঁৰ মহান ত্যাগৰ কথা৷ অথবা দ্ৰৌপদীৰ আচৰিত প্ৰেমগাঁথা৷\nজীৱন সহজ৷ তাতোকৈ সহজ মৃত্যু৷ মৃত্যুৰ দৰে শীতল সত্য অসম্ভৱ৷ সঁচাকৈয়ে মৃত্যু জীৱনৰ এক অপূৰ্ণ ৰহস্য৷\nঅমৰত্ব আছে মাথোঁ প্ৰেমৰ৷ ৰাধা-কৃষ্ণ, হৰ-গৌৰীৰ প্ৰেমৰ৷ এৰা, প্ৰেমেই একমাত্ৰ সত্য এই দুদিনীয়া জীৱনৰ৷ নিচেই কম বয়সতে জীৱন ত্যাগ কৰিও প্ৰেয়সী অথবা পত্নীৰ হৃদয়ত আমৃত্যু বাস কৰাৰো এক আমেজ আছে৷ প্ৰিয়জনৰ স্মৃতিকেই সাৰথি কৰি সুখে-সন্তোষে তেওঁক নিজৰ কৰ্ম আৰু জীৱনত জীয়াই ৰাখি স্বাভিমানী জীৱন কটোৱা নাৰীসকলক লৈ মই গৌৰৱ কৰোঁ৷ বিশ্বাস কৰোঁ তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ অমৰত্ব৷ আৰু সকলো জানিও, সকলো উপলব্ধি কৰিও মই এটা সময়ত স্তব্ধ হৈ পৰো৷ স্তব্ধ হৈ পৰে মোৰ জীৱনৰ দৈনন্দিন গতি৷\nআপোনজনৰ অসহজ মৃত্যু মই দেখিছো৷ অসীম যন্ত্ৰণাত ককবকাই থাকিও শেষ মুহূৰ্ত পৰ্যন্ত্য জীৱনৰ প্ৰতি আকাংক্ষা পুহি ৰখা সেই সজল চকুবোৰে মোক খেদি ফুৰে৷ অজস্ৰ কঠিনতা বুকুত সিঁচি তেওঁলোক যায়গৈ৷ অথচ আমালৈ এৰি থৈ যায় জীৱনৰ নেদেখা সত্য৷ কৈ যায়, ” তথাপিতো জীৱন ধুনীয়া৷”\nযোৱা দুদিন ধৰি মই বৰ অসহায়ভাৱে সময় বোৰ পাৰ কৰিছোঁ৷ কাব্যৰো অফিচিয়েল ব্যস্ততা বাঢ়িছে৷ ৰাতিটোৰ বাদে তেওঁ ঘৰত থাকিবলৈ সময়েই নাপায়৷ মানুহজনলৈ বেয়া লাগে মোৰ৷ ইমান ব্যস্ততা! প্ৰয়োজনাধিক উপাৰ্জন তেওঁৰ৷ কিন্তু এই ধন আৰ্জনৰ নিমিত্তে তেওঁ ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছে ভোকৰ ভাত,পৰিয়ালৰ আদৰ৷ অথবা ব্যৰ্থ হৈছে সন্তানৰ আবদাৰ পূৰণ কৰাত৷ কিন্তু ইমান ব্যস্ততাৰ অন্ততো তেওঁৰ হৃদয়ত মোৰ স্হানৰ সামান্যতমো পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই৷ তেওঁৰ উপাৰ্জন আৰু মোৰ প্ৰতিপালেৰে আমাৰ সংসাৰখন গঢ়ি তুলিছো মই আতোলতোলকৈ৷\nপ্ৰতি নিশা তেওঁ ঘৰলৈ উভতি অহালৈ মই বৰ ব্যগ্ৰতাৰে অপেক্ষা কৰোঁ৷ তেওঁৰ অৱশ-আকুল দুচকুতো বিচাৰি পাওঁ মোৰেই প্ৰতিচ্ছবি৷ হাতৰ সমস্ত কাম একাষৰীয়াকৈ থৈ আপডাল কৰোঁ তেওঁক৷ সমুখত ৰাখো তেওঁৰ পচন্দৰ ধোঁৱাবলীয়া ভাতৰ কাঁহী৷ ৰাতিৰ বিচনাত পাঁচ বছৰীয়া ছোৱালীজনীক শুৱাই থৈ পৰম স্নেহেৰে বুকুত সুমুৱাই লওঁ মনৰ মানুহজনক৷ অথচ মোৰ বুকুৰ উষ্মতা স্পৰ্শ কৰি সেই নিবিড় ক্ষণতো তেওঁ হৈ পৰে এটা শিশু৷ আলফুলে তেওঁৰ চুলিৰ মাজে-মাজে আঙুলিৰ পৰশ বোৱাই মই তেওঁক আদৰ কৰোঁ৷ পত্নী নহয়, মাতৃৰ আদৰেৰে বুৰাই পেলাওঁ তেওঁক৷ হয়তো তেওঁ কিবা উপলব্ধি কৰে৷ দোষী ভাৱেৰে কয় মোক,-\n“আজি খুব ভাগৰ লাগি আছে অ’৷ কালিলৈ মৰম কৰিম দিয়া৷ আজি শুই যাওঁ নেকি! নে মন আছে তোমাৰ?”\nমই হাঁহো৷ পুনৰবাৰ তেওঁৰ হৃদয়ৰ স্বচ্ছতাত অভিভূত হওঁ৷\n“কালিও এনেকৈয়ে কৈছিলা নেকি?”\nলাহেকৈ কওঁ মই৷ তেওঁ মোক সাৱটি ধৰে৷ ভাগৰত মুদ খোৱা চকুহাল মেলি মোলৈ চাব খোজে৷ মই তেওঁৰ চকুহাল আলফুলে জপাই দিওঁ৷\n“মৰম মানে কেৱল সেয়াই নেকি? এতিয়াও দেখোন মই তোমাক মৰমেই কৰি আছো৷ শুবলৈ চেষ্টা কৰা না৷ পৰহিলৈ শনিবাৰ নহয় জানো? সিদিনা বহু ৰাতিলৈ থাকিম বাৰু৷”\nছোৱালীজনীৰ মূৰত আদৰেৰে হাত ফুৰাই মোৰ সোঁহাতত চুমা এটা খাই তেওঁ প্ৰশান্তিৰে টোপনি যায়৷ মই চকু মেলি ৰৈ যাওঁ কিছু পৰ৷ নিজলৈও হেঁপাহ পুহি ৰখা ক্ষণ এয়া৷ ভাবি ৰওঁ কিছুমান অচিন ৰহস্যৰ কথা৷ সেই সময়তেই নিজৰ সৈতে কথা পাতিব খোজো৷ সেই কথকতাই কেতিয়াবা একোটা গল্পৰ সৃষ্টি কৰে নাইবা আৱেগসৰ্বস্ব একোটা কবিতাৰ৷ এৰা, নতুন সৃষ্টিৰ বাবে নিৰ্জনতাৰো প্ৰয়োজন হয়৷ হয়তোবা নিসংগতাৰো৷ হৃদয়ৰ সমুদ্ৰত নিস্তৰঙ্গ ঢৌ তুলি চকুবোৰে নিজ বাটে ওভতি যায়৷ কি সেই দৃষ্টিৰ গভীৰতা! ৰঞ্জন ৰশ্মিয়ে ঢুকি নোপোৱা বুকুৰ অন্তিম কোষ ভেদি ওলাই যায় সেই দৃষ্টি৷ ওঁহো! ওলাই যাবলৈ দিয়া নহয়গৈ৷ থাকি যায়৷ থাকি যায়৷ সযতনে সামৰি থৈ দিওঁ সেই দৃষ্টিক৷ সেই দৃষ্টিৰ গৰাকীক৷ আৰু তাৰ পৰাই আৰম্ভ হয় মোৰ শব্দৰ সৈতে কথকতাৰ৷ একান্ত মৌন পৰত মই শব্দৰ সৈতে খেলিবলৈ বিচাৰো৷ অথচ ভালকৈয়ে জানো শব্দ খেলৰ সঁজুলি নহয়৷ তথাপি নামহীন বিষাদবোধে হাত বাউলি মাতে মোক৷ শব্দক সাৰথি কৰি একো-একোটা পৃষ্ঠা ৰচনা কৰি যাওঁ৷\nমোৰ কাষত শুই থকা মানুহজনৰ দুবাহুত কেতিয়াবা অন্য নাৰীক কল্পনা কৰি মই ব্যথিত হওঁ৷ মৰ্মাহত হওঁ৷ মোৰ অবৰ্তমানত সোমাব পাৰে নেকি কোনো নাৰী তেওঁৰ হৃদয়ৰ অভ্যন্তৰত?\nঅসম্ভৱ বুলি আছে কি এই দুনীয়াত? মোৰ বাদে অন্যৰ কথা তেওঁ মনলৈও নানে বুলি মই খুব ভালকৈয়ে জানো৷ কিন্তু যদি মই হঠাতে দূৰ দিগন্তত বিলীন হৈ যাওঁ? তেওঁ ঝৰঝৰকৈ ভাগি নপৰিবনে? জীয়াই থকাটো তেওঁৰ বাবে দুৰ্বিষহ হৈ পৰিব৷ কিন্তু কিমান দিনলৈ?\nদহ বছৰ ?\nকোনে চাব মোৰ ঘৰখন? কেতিয়াবা নিশা এঘাৰ বজাতো তেওঁ ঘৰ নোসোমোৱা ঘৰখনত কেনেকৈ থাকিব মোৰ ছোৱালীজনী?\nহয়তো দুবছৰ মান পিছতেই ঘৰ সোমাবহি মোৰ বিকল্প এগৰাকী নাৰী৷ তেওঁ মোৰ স্বামীৰ সৈতে শুব৷ এদিন, দুদিন, তিনিদিন, চাৰিদিন, দহদিন পিছত হ’লেও তেওঁ মোৰ স্বামীৰ বুকুত সোমাব৷ তেওঁৰ হৃদয়ত সোমাব নোঁৱাৰিলেও মোৰ শৰীৰৰ বিকল্প হ’ব সেই নাৰী৷ হয়তো, হয়তো মোৰ ছোৱালীজনীয়েও তেওঁক মা বুলি মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিব৷\nউফ্৷ আৰু নোৱাৰি৷ আৰু নোৱাৰি৷\nঅথচ এয়া একেবাৰেই অসম্ভৱ বুলিও ক’ব পৰা নাযায়৷\nএনে অমূলক চিন্তা কৰাৰ কি দৰকাৰ? কি দৰকাৰ?\nকিন্তু চিন্তাবোৰ জানো সদায়েই অমূলক হয়? মৃত্যুৱে জানো আগজাননী দি আহে?\nযোৱা দুমাহত মই সাংঘাতিকভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছো৷ অৱন্তীক হেৰুৱাই মই শোকত পুৰি মৰিছো৷ সেই অৱন্তী, যি মোৰ শৈশৱৰ সংগী, যৌৱনৰ বন্ধু৷ দুটা সন্তানৰ মাতৃ মোৰ চিকিৎসক বন্ধু অৱন্তীয়ে নিজৰ সুন্দৰ শৰীৰটোক কোনোপধ্যেই ৰক্ষা কৰিব নোঁৱাৰিলে৷ দুৰাৰোগ্যই তাইৰ সুন্দৰ আটিল চেহেৰাটোক কুটি কুটি নিঃশেষ কৰি দিলে৷ অথচ তাইৰ মনটো এতিয়াও জীয়াই আছে৷ এতিয়াও সজীৱ হৈ আছে তাইৰ সৃষ্টিৰ চৌপাশে৷ আমাৰ মাজত৷ কেনেকৈ সহ্য কৰোঁ মই? কেনেকৈ সহ্য কৰোঁ মই দেৱী হেন সুন্দৰী মোৰ অৱন্তীক ঢাৰি এখনত শুৱাই বাঁহৰ চাঙীত শ্মশানলৈ লৈ যোৱাৰ দৃশ্য? কেনেকৈ? কেনেকৈ?\nঅৱন্তীৰ স্হানত মই বহিব নোঁৱাৰা কথা কিবা আছে জানো? কাইলৈৰ দিনটো দেখা পাম বুলি বুকুত হাত দি কোনে ক’ব পাৰে? কোনে ক’ব পাৰে?\nস্বৰ্গৰ দৰে মনোমোহা স্হানত শ্ৰীদেৱী-ঋষি কাপুৰৰ “তেৰে-মেৰে হোঁঠো পে মিঠে মিঠে গীত মিতৱা” শুনি আৰু চাই আজিও প্ৰেমৰ সাগৰত তিতি-বুৰি জুৰুলি-জুপুৰি হওঁ৷ অথচ হালধীয়া চিফন শাৰীৰে সুশোভিত শ্ৰীদেৱীৰ দৰে সৌন্দৰ্য্যশালী নাৰীগৰাকীও অসময়ত একেবাৰেই নোহোৱা হৈ যোৱা কথাটো বিশ্বাস কৰিব পৰা যায়নে? সেই চকু? সেই হাঁহি? সেই প্ৰেম? নাইবা ঋষি কাপুৰৰ দৰে সুপুৰুষ এজনো হঠাতেই হেৰাই যোৱা কথাটোৱে অজানিতে এক পীড়া দি থৈ যায়৷ সেয়েহে কওঁ শৰীৰ দুদিনীয়া৷ প্ৰেম অমৰ৷ অবিনাশী৷ মিছা এই অভিমান৷ মিছা আভিজাত্য৷ মিছা বিলাস৷ সকলো মিছা৷ সকলো মিছা৷ সঁচা মাথোঁ প্ৰেম৷ সঁচা মাথোঁ ভালপোৱা৷\nকাব্য! মোৰ মানুহজন! তেওঁ মুঠেই ৰোমাণ্টিক নহয়৷ অন্তৰৰ সৰ্ব্বোচ্চ অনুভূতিৰে তেওঁ মোক ভাল পায়৷ জানো মই এই কথা৷ কিন্তু অন্তৰ প্ৰকাশি এই কথা তেওঁ কাকো ক’ব নোঁৱাৰে৷ আনকি মোকো৷\n“তুমি মাথোঁ মোৰ প্ৰেম নহয় বাসৱী, তুমি মোৰ ক্ষুদ্ৰ জীৱনটোৰ আৰাধনা৷ মোৰ উশাহ তুমি৷ তুমি মোৰ প্ৰাণ৷”\nকোনে উচ্চাৰণ কৰিছিল মায়াসনা এই শব্দবোৰ? কোনে?\nওঁহো৷ কোনোপধ্যেই এই শব্দবোৰ কাব্যৰ নাছিল৷ কেতিয়াও নাছিল৷ প্ৰেমৰ অপূৰ্ব ৰাগী লগা এই শব্দবোৰ কৈছিল স্তৱকে৷ কেৱল মাথোঁ স্তৱকে৷\nএৰা, স্তৱকে বৰ আকুলতাৰে মোক ভাল পাইছিল৷ তাৰ নিচিনাকৈ গভীৰ নহ’লেও তাৰ প্ৰেমত মোৰো সন্মতি আছিল৷ যৌৱনত ভৰি দিয়াৰ আগতেই সি মোৰ জীৱনলৈ আহিছিল৷ প্ৰেম মানে কি বুজাৰ আগতেই সি মোক ভাল পাইছিল৷ মনে-প্ৰাণে বিচাৰিছিল সি মোক৷ পঢ়া-শুনাত চোকা ৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ মোৰ দৰে ধুনীয়া ছোৱালীজনীয়ে সেই সময়ত প্ৰেমৰ নামত জীৱনৰ মূল্যবান সময়বোৰ নষ্ট কৰাৰ কথাটো ভবাটোও অপৰাধ আছিল যেন৷ নিতান্তই স্বাভাৱিকভাৱে স্তৱকৰ প্ৰেমৰ প্ৰতি মই প্ৰদৰ্শন কৰা নাছিলো কোনো উৎসাহ অথবা আতুৰতা৷ আঁতৰি ফুৰিছিলো তাৰ পৰা৷ অথচ তাৰ নামতেই বুকুখন ঢপঢপাবলৈ তেতিয়াই আৰম্ভ হৈছিল৷ সি হাৰি যোৱা নাছিল৷ পৰম আস্থাৰে মোলৈ অপেক্ষা কৰিছিল সি৷\nকলেজৰ দুটা বৰ্ষ পাৰ কৰি তৃতীয় বৰ্ষত ভৰি দিয়াৰ দিনাই মই মোৰ জীৱনলৈ আদৰি আনিছিলো স্তৱকৰ ভালপোৱা৷ পাঁচ বছৰৰ অপেক্ষাৰ অন্তত মই তাৰ প্ৰেমৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছিলো৷ সি মোৰ সমুখতেই কান্দিছিল সিদিনা৷ মোৰ নীলা দোপাট্টাখনেৰে তাৰ চকুপানী মচি দিছিলো মই৷ সি অপলক নেত্ৰে চাই ৰৈছিল মোৰ দুচকুলৈ৷ মই তাৰ চকুৰ পৰা চকু নমাই আনিছিলো৷ সেই স্তৱক নামৰ সাংঘাতিক প্ৰেমিক ল’ৰাজন মোৰ বিয়াৰ তিনি মাহ আগলৈকে মোৰ জীৱনত আছিল৷ মোৰ হৃদয়ৰ সংগী হৈ সি মোৰ জীৱনটোক এটা নতুন দিশ দিছিল৷ অথচ মই তাৰ হ’ব নোঁৱাৰিলো৷ সময়ে আঁতৰাই আনিলে আমাক৷ আমাৰ বিয়াখন কেনেকৈ পাতিম, বিয়াৰ পিছত আমি ক’ত থাকিম, আমাৰ ল’ৰা-ছোৱালী কেইটা হ’বগৈ, হনিমুনলৈ ক’ত যাম এই সকলোবোৰ আমি বাৰ-বাৰ আলোচনা কৰিছিলো৷ কিন্তু প্ৰান্তত বাসৱী স্তৱকৰ পত্নী হ’ব নোঁৱাৰিলে৷\nবৰ্তমানৰ জীৱনটোক লৈ তিলমানো আক্ষেপ নাই মোৰ৷ কাব্যই কেতিয়াও মোক ৰিক্ত অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নাই৷ মোৰ মন-প্ৰাণ কাব্যই কেতিয়াবাই আজুৰি লৈছে৷ মোৰ জীৱনত, মোৰ সংসাৰখনত স্তৱকৰ নামমাত্ৰ অস্তিত্বও নাই৷ কিন্তু মোৰ হৃদয়ত?\nএৰা, কাব্যৰ বাদে আন কাৰো কথা ভাবিবলৈও আহৰি নাই মোৰ৷ স্তৱকো এতিয়া অন্য স্ত্ৰীৰ স্বামী৷ তেনে ক্ষেত্ৰত কি কাৰণে মই স্তৱকক মোৰ জীৱনত জীয়াই ৰাখিম? অথচ প্ৰথম প্ৰেমক পাহৰাও অসম্ভৱ৷\n“কোনো নাৰীৰ কুমাৰী জীৱনত যদি প্ৰেম থাকে, তেন্তে সেই প্ৰেমক বিয়াৰ দিনা হোমৰ জুইত অৰ্পণ কৰিব লাগে৷ নিজৰ সংসাৰত কন্যা কালৰ প্ৰেমক কোনো কাৰণতেই সোমাবলৈ দিব নালাগে৷”\nজানো মই এই কথা৷ খুব ভালকৈয়ে বুজো৷ স্তৱক মোৰ প্ৰথম প্ৰেম৷ এই কথা অন্তঃকৰণেৰে স্বীকাৰ কৰিও ক’ম যে মই বৰ্তমান কাব্যৰ পত্নী৷ আমাৰ আঠ বছৰীয়া সংসাৰখনত প্ৰেম-বিশ্বাস-আস্হা একোৰেই অভাৱ নাই৷ মোৰ সংসাৰত স্তৱকৰ কিঞ্চিতমানো স্হান নাই৷ তথাপিও মই কিছুমান কথা নতুনকৈ ভাবিবলৈ লৈছো৷ জীৱনৰ কিছুমান ৰহস্যক খোলা দুচকুৰে চাব খুজিছো৷ হয় হয়৷ এয়াই জীৱনৰ প্ৰকৃত সত্য৷ যাক জোৰ কৰি নিৰ্বাপন কৰিব নোঁৱাৰি৷ মই স্তৱকক এতিয়া ভাল নাপাওঁ৷ স্তৱক মোৰ বাবে এজন সাধাৰণ ব্যক্তি মাত্ৰ৷ কিন্তু মোৰ সৈতে স্তৱকে যিখিনি মধুময় সময় পাৰ কৰিলে, সেই সময়খিনিৰ মধুৰতা মই কোনোদিনেই নস্যাৎ কৰিব নোঁৱাৰো৷ যি সময়ত মই স্তৱকৰ আছিলো আৰু স্তৱক মোৰ হৈ আছিল, সেইজন স্তৱকক মই আজিও ভাল পাওঁ৷ এৰা, সেইজন স্তৱক কেৱল মোৰ৷\n“তুমি কথাবোৰৰ ইমান গভীৰতালৈ কিয় সোমাই যোৱা নো? যিটো কথা কোনেও নাভাবে, তুমি কিয় সেই কথাটো ভাবি কষ্ট ল’ব খোজা?”\nপ্ৰায়েই কাব্যই মোৰ প্ৰতি এই অভিযোগ আনে৷ মই স্মিত হাঁহিৰে কওঁ,-\n“সংবেদনশীল মানুহবোৰে কেতিয়াও সুখী হ’ব নোঁৱাৰে৷ জানানে এই কথা তুমি? তাতে মইতো নাৰী কাব্য৷ নদীৰ দৰে৷ গছৰ দৰে৷”\nসকলো ঠিকেই চলি আছিল৷ কাব্যক লৈয়েই মোৰ জীৱন ঘুৰি আছিল৷ কিন্তু যোৱা কিছুদিনত মই অনেক প্ৰিয়জনৰ অকাল মৃত্যু দেখিলো৷ মোৰ প্ৰাণত বাস কৰা অৱন্তীৰ শেষ চাৱনি দেখিলো৷ নিজানত কান্দি কান্দি এসময়ত মই ভাগৰি পৰো৷ জীৱনৰ প্ৰকৃত সত্য উপলব্ধি কৰি হতবাক হৈ ৰওঁ৷ মা-দেউতালৈ মনত পৰে মোৰ৷ সপৰিয়ালে পুণেত বাস কৰা মোৰ দাদালৈ মনত পৰে৷ জীৱনৰ ছাব্বিছটা বছৰ একেলগে পাৰ কৰি অহা আপোন মানুহকেইজনক লগ কৰিবলৈ মোৰ মনে ছটফটায়৷ শ্ৰুতি, অৰ্ণৱ, বীথিকা, নিশি আৰু আৰিফক লগ কৰিবলৈ মোৰ মনটোৱে উৰা মাৰে৷ জানো হঠাতে ময়ো আপোন হৈ পৰো নেদেখাজনৰ! জানো কাকো মাত নলগোৱাকৈ ময়ো হেৰাই যাবলগীয়া হয় দূৰ দিগন্তত৷ সাংসাৰিক ব্যস্ততাত হেৰাই যোৱা বাসৱীজনী যদি হঠাতেই এদিন শূণ্যত ওলমি ৰয়?\nনাঃ নাঃ৷ মই প্ৰেমহীন হৈ মৰিব নোখোজো৷ কাব্যৰ প্ৰেমেই মোৰ জীৱনৰ বাবে সৰ্ব্বোচ্চ নহয়৷ মোৰ সংসাৰখন মোৰ বাবে সৰ্ব্বোত্তম উপহাৰ ঈশ্বৰৰ৷ কিন্তু তাৰ আগতেই মই কাৰোবাৰ আলসুৱা জী, কাৰোবাৰ ভগ্নী আৰু কাৰোবাৰ হৃদয়ৰ বন্ধু৷ মই দিনত দুবাৰ-তিনিবাৰকৈ মা-দেউতাৰ সৈতে কথা পতা হওঁ, তেওঁলোকৰ সৈতে সময় কটোৱা হওঁ৷ দাদা-বৌৰ সৈতে ফোনত, চ’ছিয়েল মিডিয়াৰ যোগেদি ব্যস্ত হৈ ৰওঁ৷ নিশি, বীথিকাহঁতকো সংসাৰৰ ব্যস্ততাৰ পৰা আজুৰি আনি মোৰ সৈতে সময় কটাবলৈ বাধ্য কৰাও৷ সিহঁতে সকলো বাদ দি মোৰ সৈতে কথা পাতে৷ সিহঁতৰ শিশুহঁতৰ মাতত মই সৰগ দেখা পাওঁ৷ মোৰ আইমানুৰ সৈতে সিহঁতৰ কণমানিকেইটাক কথা পতাই দিওঁ৷ মনটো কিছু শান্ত হয় মোৰ৷ তেনে এক সমৃদ্ধ সময়তেই মই কাগজ-কলম হাতত তুলি লওঁ ৷ লিখি যাওঁ মনৰ নিভৃত অনুভূতিবোৰ৷ আচম্বিতে এদিন মোৰ কলমৰ চিয়াঁহী নোহোৱা হয়৷ বহু চেষ্টা কৰিও মই আগবাঢ়িব নোঁৱাৰো৷ প্ৰশান্ত মনটো অশান্ত হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে মোক৷\nআৰু কি বিচাৰোঁ মই?\nএৰা, তেতিয়াই স্পষ্টকৈ দেখা পাওঁ কটন কলেজৰ মেইন গে’টৰ কাষত মোলৈ ৰৈ থকা জপৰা চুলিৰ ল’ৰাটোক৷ মই সামান্য গুৰুত্ব নেদেখুৱাকৈ সাউতকৈ তাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যাওঁ৷ মোৰ লগত নিশি থাকে৷ তাই তালৈ চায়৷ সি মোৰ পিছে পিছে খোজ লয়৷ মই নৰওঁ৷ দীঘলিপুখুৰী পাৰৰ হোষ্টেললৈ অন্য দিনা খোজকাঢ়ি যাওঁ যদিও সিদিনা মই ৰিক্সাত উঠো৷ নিশিক মাতো৷ তাই হেহোঁনেহোঁ কৰে৷ অকলেই মই ৰিক্সাত আহো৷ পাতলকৈ পৰি থকা বৰষুণক উপেক্ষা কৰি স্হিৰ দুচকুৰে সি মোলৈ চাই ৰয়৷ মই সেই দৃষ্টিক গুৰুত্ব নিদিওঁ৷ ভয় কৰোঁ মই৷ জানোচা সঁচাকৈয়ে তাৰ প্ৰেমত পৰি যাওঁ৷ কিছুদূৰ আহিয়েই তাৰ বাইকখন ৰাস্তাৰ কিনাৰত পাৰ্ক কৰি মোৰ ৰিক্সাখন ৰখায়৷ তাৰ বাইকৰ পৰা নামি চুচুক-চামাককৈ নিশি মোৰ সৈতে বহে৷ বৰষুণ টান হয়৷ সেই বৰষুণতে তিতি-তিতি সি মোক সোধে,-\n“হোষ্টেলৰ গে’টৰ ওচৰত মই ৰৈ থাকিম৷ তুমি ৰ’বা অকমাণ৷ মোৰ কথা আছে বাসৱী৷”\nৰিক্সাৰ পৰা নামিয়েই মই হোষ্টেলত সোমাওঁ৷ নিশিয়ে মোক কিবা কোৱাৰ সাহস নকৰে৷ তাৰ ফোন আহে৷ মই ৰিচিভ নকৰোঁ৷ ইতিমধ্যে বৰষুণ জোৰকৈ আহে৷ মই হাত-ভৰি ধুই ডাইনিং হ’লত ৰুটি-চব্জি খাই আহোঁ৷ শুবলৈ ইচ্ছা নকৰি বিচনাত বহি লৈ কিতাপ এখন মেলি লওঁ৷ এনেতে নিশি দৌৰি আহে৷\n“মই কথা নাপাতো৷”\n“পাগল নহ’বি৷ ফোনটো ল’৷ তোক ভাল পাবলৈ কোৱা নাই মই৷ কথা পাত৷ ইমান বৰষুণতো তিনি ঘণ্টা ধৰি তোলৈ ৰৈ আছে সি৷”\n“অলপ বেলেগৰ কথাও ভাবিব লাগে৷ সি তোক ভালহে পায়৷ অপৰাধী নহয়তো সি৷”\nফোনটো মোৰ কাষত থৈ নিশি খঙেৰে গুচি যায়৷ মই ফোনটো কাণত লওঁ,-\n“তোমালৈ ৰৈ আছো মই বাসৱী৷\n“মই যাম বুলিতো কোৱা নাছিলো৷”\n“নাহোঁ বুলিওতো কোৱা নাছিলা৷ আহিবানে?”\n“কিমান অপেক্ষা কৰিম আৰু তোমালৈ কোৱা?”\n“মোৰ কাৰণে অপেক্ষা নকৰিব৷”\n“পাঁচ বছৰ কৰিলোৱেই৷ আৰু কিমান কৰিব লাগিব?”\n“মই আপোনাক ভাল নাপাওঁ৷ নিশিহঁতে কোৱা নাই জানো?”\n“মই তোমাৰ মুখেৰে নুশুনালৈকে বিশ্বাস নকৰোঁ৷”\n“মই ফোন ৰাখো৷”\n“তুমি আজি নামি নহালৈকে মই ৰৈ থাকিম৷ বৰষুণত তিতিলো৷ ছোৱালীবোৰক আইচক্ৰীম খুৱাই-খুৱাই মোৰ পকেট প্ৰায় উদং৷ যিখিনি পইচা আছে, সিখিনিও শেষ হওঁক ৰ’বা৷”\n“ক’ৰ ছোৱালীক আপুনি আইচক্ৰীম খুৱাইছে?”\n“তোমালোকৰ হোষ্টেলৰ তোমাৰ জুনিয়ৰবোৰক৷ নিশিয়ে বহু সময় মোৰ সৈতে কথা পাতি থকা দেখিলে সিহঁতে৷ নিশিক কৈছে বুলে, বাসৱীবাৰ ভিনদেউ থকা বুলি গমেই নাপাওঁ, আহিছে যেতিয়া আইচক্ৰীম খুৱাবই লাগিব৷ খুৱাই দিলোঁ৷”\n“কি? ছোৱালীবোৰে গম পালে?”\n“উম৷ তিনি ঘণ্টা হোষ্টেলৰ মুখত ৰৈ আছো৷ গম নাপাবনে? ”\n“ৰ’ব মই গৈ আছো৷”\nখঙটো কোনোমতে দমাই মই নিশিৰ ফোনটো তাইৰ ৰুমত দিবলৈ গৈ দেখো, এপাল ছোৱালীয়ে তাইৰ সৈতে আইচক্ৰীম খাই আছে৷ মোক দেখি সিহঁতে উৰুলি দিলে৷ মোৰ ফালে চাই সিহঁতৰ মিচিক-মাচাক হাঁহি৷ খং কৰি মই তললৈ নামি আহিলোঁ৷\nহোষ্টেলৰ সমুখেৰে যোৱা ৰাজপথটোৰ সিটো পাৰত দীঘলিপুখুৰীপাৰৰ বেৰত আউজি মোলৈ ৰৈ আছিল স্তৱক৷ তেওঁ পিন্ধি থকা চাৰ্টটো বৰষুণত সম্পূৰ্ণকৈ তিতি গৈছিল৷ তেতিয়া বৰষুণ কমিছিল৷ মই ৰাস্তাটো পাৰ হৈ বৰষুণ নপৰিবলৈ গছ এজোপাৰ তলত ৰ’লো৷\n:ইমান পাগলামি কিয়?\n:মোক কিয় ইমান কষ্ট দিছা তুমি?\n:মই এইবোৰ ভাল নাপাওঁ৷\n:কি ভালপোৱা তুমি মোক খোলাখুলিকৈ কৈ নিদিয়া কিয়?\n:মই কৈছোৱেই দেখোন\n:কি কৈছা তুমি?\n:নিশিহঁতে কোৱা নাই জানো?\n:বেলেগৰ মুখৰ কথা মই বিশ্বাস নকৰোঁ\n:মই আপোনাক ভাল নাপাওঁ\n:মোৰ দুচকুলৈ চাই কোৱা৷ এই মুহূৰ্তৰ পৰা মই আৰু তোমাক আমনি নকৰোঁ৷\n:কোৱা বাসৱী৷ যোৱা পাঁচটা বছৰে তুমি হা-না একো কোৱা নাই মোক৷ এবাৰলৈও মোৰ সৈতে কথা পতা নাই তুমি৷ কিয় এনেকৈ ৰাখি থৈছা মোক? জানানে মোৰ পঢ়া-শুনা কিমান ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে৷ এইবাৰ লাষ্ট চেমেষ্টাৰ মোৰ৷ এম. কম. সম্পূৰ্ণ হ’ব মোৰ৷ ফাৰ্ষ্ট ক্লাছ ৰ’বই মোৰ চাবা৷ হয়তো টপাৰো হ’ব পাৰো৷ মই বেয়া ল’ৰা নহয় বাসৱী৷ ভাল চাকৰি এটা নিশ্চয় যোগাৰ কৰিব পাৰিম৷\n:মই সেইবোৰ অংক কৰা নাই৷\n:তুমি তাৰমানে বিয়াত নবহিবাই নেকি?\n:বিয়াতো হ’বই লাগিব৷\n:মোৰ ফালে এবাৰ চোৱা বাসৱী\n:আপুনি এতিয়া যাওঁকগৈ প্লিজ৷ বেছি সময় এনেকৈ থাকিলে আপোনাৰ অসুখ হৈ যাব৷ আৰু এনেকৈ কথা পাতি থাকিলে ছোৱালীবোৰে মোক জোকাব৷\n:মই যামেই বাসৱী৷ তোমাৰ প্ৰতিটো কথা শুনিম মই৷ তুমি যি কোৱা তাকেই শুনিম৷\n:মোক বাদ দিয়ক৷\n:তুমি মোৰ উশাহ৷ মোৰ জীৱন তুমি৷\n:এতিয়া যাওঁক না৷ সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ অসুখ হ’ব৷ ৰাতিলৈ ফোন কৰিম মই৷\n:মই তোমাৰ ফোনলৈ বাট চাম বাসৱী৷ ডেইৰীমিল্কটো লোৱা৷ এতিয়া মই যাওঁ দিয়া৷ বৰ ঠাণ্ডা লাগিছে মোৰ৷\nসেই ল’ৰাটো! মোৰ প্ৰেমত পাগল সেই ল’ৰাটোৱে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি এবছৰ পিছতেই বেংকৰ চাকৰিত সোমাইছিল৷ মই সঁচাকৈয়ে সিদিনা তালৈ ফোন কৰিছিলো৷ আৰু তাৰ প্ৰেমত নপৰাকৈ থাকিব পৰা নাছিলো৷ আকণ্ঠ নিমজ্জিত হৈছিলো মই তাৰ প্ৰেমত৷ সি মোক কিমান ভাল পাইছিল তাৰ হিচাপ আজিও মোৰ হাতত নাই৷ কৈছিল সি মোক,-\n“মই তোমাক যিমান ভাল পাওঁ, কোনেও সিমান মৰম দিব নোঁৱাৰে তোমাক৷ কেতিয়াও নোঁৱাৰে৷ তোমাৰ নামতেই মোৰ এই জীৱন বাসৱী৷”\nএতিয়াও বিশ্বাস কৰোঁ স্তৱকৰ এই কথাবোৰ৷ হয়৷ খুব বেছি ভাল পাইছিল সি মোক৷ কিন্তু তথাপিও মই তাৰ হ’ব নোঁৱাৰিলো৷ কাৰণ সি এজন প্ৰেমিক আছিল৷ মোক সম্পূৰ্ণকৈ বিচাৰিছিল সি, য’ত মোৰ “মই” হৈ থকাৰ অৱকাশ নাছিল৷\nস্তৱকৰ সৈতে তিনিবছৰ পাৰ কৰাৰ পিছত লাহে-লাহে মোৰ উশাহ হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল৷ কেৱল এজনৰ হৈ, এজনৰ অধীন হৈ মই জীয়াই থকাটো অসম্ভৱ৷ মোৰ নিজা এখন পৃথিৱী আছে৷ তাত অনাধিকাৰ প্ৰবেশ কৰি মোৰ সৃষ্টিশীলতাক অপমান কৰাৰ অধিকাৰ কাৰো নাই৷\nসেই মাৰাত্মক ভুলটো কৰিছিল স্তৱকে৷ মই সংকল্প লৈছিলো তাৰ জীৱনৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ৷ সি কোনোপধ্যেই মান্তি হোৱা নাছিল৷ তাৰ প্ৰতি মোৰ অন্তৰত ভালপোৱা সজীৱ হৈ থকা মুহূৰ্ততেই মই কাব্যৰ সমুখলৈ আহিছিলো৷ কাব্যৰ প্ৰতি মোৰ কোনো আকৰ্ষণ জন্মা নাছিল৷ নজন্মাৰেই কথা৷ কিন্তু তেওঁ মোক লৈ সুখী হৈছিল৷ স্তৱকৰ চাকৰিৰ ট্ৰেন্সফাৰ হৈছিল হাইলাকান্দিলৈ৷ সি গুচি গৈছিল মোক বিয়া নহ’বলৈ কাকূতি কৰি৷ বিয়ালৈ তেতিয়া মাত্ৰ পোন্ধৰ দিন বাকী আছিল৷ যোৱাৰ আগতে স্তৱকে কাব্যক লগ কৰিছিল৷ কাব্যই মাত্ৰ এটা বাক্য কৈছিল,\n“বাসৱীয়ে যি বিচাৰে সেয়াই হ’ব৷”\nসেই স্তৱকলৈ কিয় মোৰ আজি ইমানকৈ মনত পৰিছে? জানো মই ভালকৈয়ে, মই স্তৱকৰ সৈতে কোনো অন্যায় কৰা নাই৷ তাৰ সংসাৰৰ প্ৰতি মই কেৱল কুশল প্ৰাৰ্থনাই কৰোঁ৷ কিন্তু স্তৱকক এবাৰো লগ নোপোৱাকৈ মই মৰিব নোখোজো৷ এবাৰ অন্তত মই তাৰ সৈতে কথা পাতিব বিচাৰোঁ৷\nনিশিৰ পৰা নম্বৰ লৈ স্তৱকলৈ এদিন মই মেচেজ কৰিলোঁ,\n“আপোনাৰ বিয়া হৈ যোৱা বুলি নিশিহঁতে জনাইছিল মোক৷ বহু বছৰ দেৰিকৈ হ’লেও বিয়াৰ শুভেচ্ছা জনালোঁ৷ আশা কৰোঁ সকলো কুশলে আছে৷”\nপাঁচ মিনিট পিছতেই সি উত্তৰ দিছিল,\n“ধৰিব পাৰিছেনে মই কোন?”\n“মেচেজটোৰ শব্দকেইটাৰ পৰা ভাঁহি অহা সুগন্ধিয়ে কৈছে মোক, এয়া যে তুমি৷”\n“আপুনি কোন বুলি ভাবিছে?”\n“মোৰ বাবে “তুমি” এগৰাকীয়েই৷”\n“আপুনি এতিয়াও সলনি হোৱা নাই?”\n“প্ৰেম আত্মাৰ সহচৰ বাসৱী৷ মৃত্যুৰ সৈতেহে তোমাৰ অনুভৱ মোৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হ’ব পাৰিব৷”\n“আপোনাৰ পত্নীয়ে জানে মোৰ কথা?”\n“ওঁহো৷ অথচ তেওঁক মই চলনা কৰা নাই৷ তেওঁ মোৰ পত্নী৷ মোৰ সন্তানৰ মাতৃ৷ কিন্তু তোমাৰ কথা ক’লে মোৰ সৈতে সংসাৰ কৰাটো যিকোনো এগৰাকী নাৰীৰ বাবেই সমস্যা হ’ব৷ কাৰণ প্ৰতিটো কথাতেই মই মাত্ৰ তোমাক উপলব্ধি কৰোঁ৷ মোৰ হৃদয়ত থকা তোমাৰ স্হানৰ কেতিয়াও পৰিৱৰ্তন হ’ব নোঁৱাৰে বাসৱী৷ তুমি বুজি নাপাবা কথাবোৰ৷”\n“বৰ আশাৰে খবৰ ল’ব বিচাৰিছিলো আপোনাৰ৷ কিন্তু আপুনি দেখোন একেটা ঠাইতে ৰৈ আছে৷”\n“তুমি ভুল বুজিছা বাসৱী৷ মোৰ পত্নীৰ স্হানত কেতিয়াও তোমাক কল্পনা নকৰোঁ মই৷ তোমাৰ বিয়াৰ পিছত মই কেতিয়াও বিয়াত নবহাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিলো৷ অথচ শয্যাগত মোৰ পিতৃৰ কথাক আওকাণ কৰিব নোঁৱাৰি মানসীৰ সৈতে মই বিয়াত বহোঁ৷ কিন্তু এয়াও স্বীকাৰ্য্য যে, মোৰ জীৱনত মোৰ পত্নীৰ স্হানতকৈ তোমাৰ স্হান বহুত বেছি ওপৰত৷ ভুল নুবুজিবা বাসৱী, তোমাৰ সৈতে শুৱাৰ কথা ভুলতেও মোৰ মনলৈ নাহে৷ কাৰণ মই তোমাক শ্ৰদ্ধা কৰোঁ৷ কাব্য আৰু তোমাৰ সংসাৰৰ প্ৰতি সদায়েই মোৰ শুভকামনা আছে৷ কিন্তু মোৰ সন্তানৰ মাতৃৰ ৰূপত প্ৰায়েই কল্পনা কৰোঁ তোমাক৷ নাইবা আইমানুৰ পিতৃৰ ৰূপত মোক৷”\n“আপুনি মোৰ ছোৱালীৰ নামো জানে?”\n“এৰা, বাসৱী তোমাৰ ছোৱালীৰ নাম৷ তাইৰ নামটো বীথিকাই পচন্দ কৰি দিছিল নহয়নে?”\n“আপুনি কেনেকৈ জানিলে?”\n“কাৰণ নামটো ময়েই দিছিলো৷ কাব্য আৰু বাসৱীৰ কন্যাৰ নাম কাসৱী৷ “\n“মানে মই তোমাৰ প্ৰতিটো ক্ষণৰ খবৰ ৰাখোঁ৷ এতিয়াও৷ কিন্তু সম্পূৰ্ণ শুভইচ্ছাৰে৷ কাৰণ তোমাৰ প্ৰতি থকা মোৰ ভালপোৱাৰ কেতিয়াও মৃত্যু নাই বাসৱী৷”\nফোনটো হাতৰ পৰা সৰি পৰে মোৰ৷ কি এই ভালপোৱা? কি এই অনুভূতি? হতবাক হৈ পৰাৰ বাদে মই অন্য উপায় নেদেখো৷\nমই “ন হন্যতে”ৰ অমৃতা নহয়৷ অমৃতাৰ দৰে মোৰ হৃদয়ত প্ৰেমিকক লগ কৰাৰ অকুণ্ঠ আতুৰতা নাই৷ অথচ স্তৱকক দেখা কৰিবলৈ মন নাথাকিলেও দুই-এটা শব্দৰ বিনিময় কৰিবলৈ খুবেই মন আছিল৷ অমৃতাই হাজাৰ বাধা নেওচিও মিৰ্চাক লগ কৰি যিদৰে মিৰ্চাৰ সন্তানহীনতাৰ কথা শুনি নাইবা মিৰ্চাৰ স্হবিৰ দুচকু দেখি বিষণ্ণ হৈ পৰিছিল, ঠিক সেইদৰে ময়ো কিয় জানো স্তৱকৰ সৈতে কথা পাতি মৌন হৈ পৰিলো৷ মোৰ প্ৰতি, আমাৰ সংসাৰৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ আস্থা আছে তেওঁৰ৷ তথাপিও তেওঁৰ সেই শুভকামনাই মোৰ মনক অশান্ত কৰি তুলিলে৷ এই অশান্তিৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ উপায় ক’ত?\nকাব্যলৈ ফোন কৰিলোঁ মই,-\n“ঘৰলৈ অলপ সোনকালে আহিবা কাব্য৷ মোৰ গা ভাল নহয়৷”\nজীৱনটো এখন উপন্যাস অথবা এটা গল্পৰ দৰে৷ অথচ সত্য ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত গল্প এটাত জিলিকি থকা প্ৰতিটো শব্দই সম্পূৰ্ণ সত্য নহ’বও পাৰে৷ সুখী-সংসাৰী মানুহ এগৰাকীয়ে পূৰ্বৰ প্ৰেমিকৰ সৈতে সহজ সম্পৰ্ক এটা ৰক্ষা কৰিব বিচৰাটো গল্প এটাৰ কাল্পনিক বাক্যকেইটাৰ দৰেই৷ গভীৰতাৰে কথাটো অনুধাৱন কৰি মই দীঘলকৈ নিশ্বাস এৰিলো৷\nবেলিফুল ৰাতি নুফুলে৷ শেৱালি দিনত নুফুটে৷ সামাজিক আপ্ত বাক্যবোৰক আওকাণ কৰি সম্পূৰ্ণ সৎ অভিপ্ৰায়েৰে মই স্তৱকৰ সৈতে নতুনকৈ সম্পৰ্ক এটা মেলাৰ ইচ্ছা কৰিছিলো৷ জীৱনৰ অনিশ্চয়তাই মোক সেই বাটত ভৰি দিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল৷ এই আচম্বিত ঘটনাটোৰ পৰা কাব্যৰ প্ৰতি মোৰ ভালপোৱাৰ সেউজীয়া আৰু গাঢ় হ’ল৷ বুজি পালো মই জীৱনৰ গভীৰ অৰ্থ৷ প্ৰেমৰ উদাৰ ঔদাস্য৷ মানুহৰ প্ৰেম-জীৱন আৰু গাৰ্হস্থ্য জীৱন সম্পূৰ্ণ পৃথক বুলিলেও ভুল কোৱা নহ’ব চাগে৷ কেৱল সঁচা প্ৰেমৰ ভৰষাতেই সফল প্ৰেম-জীৱন এটা পাৰ কৰিব পৰা যায়৷ কিন্তু গাৰ্হস্থ্য জীৱন কেৱল প্ৰেমৰ বলতেই উলাহত কটাব পৰা যায় জানো?\nএৰা, স্তৱক কেতিয়াও কাব্য হ’ব নোঁৱাৰে৷ এজনী ছোৱালীক তাইৰ পিতৃয়ে যি সুনিশ্চিত নিৰাপত্তা আৰু ভালপোৱাৰ আচ্ছাদনেৰে আতোলতোলকৈ মেৰিয়াই ৰাখে, সেই ভৰষা মই কাব্যৰ বুকুৰ মাজত পাওঁ৷ হয়তো তাতোকৈও বহুত বেছি৷\nএৰি অহা সকলো সম্পৰ্কই পুনৰবাৰ জীৱনৰ সৈতে সহবাস কৰিব নোঁৱাৰে৷ সময়ৰ প্ৰৱল তাগিদাত যদিও সেই কথাবোৰে মনটোক ভাকুটকুটায়, সেই সম্পৰ্ক হ’ব নৈশব্দৰ সৈতেহে৷ এৰা, নৈশব্দৰ সৈতেহে মিলি যাব পাৰে হৃদয়ৰ সেই অম্লান আকাংক্ষা৷ প্ৰত্যেক সংবেদনশীল ব্যক্তিৰ একান্ত নিভৃত এখন পৃথিৱী থাকে৷ আৰু সেই পৃথিৱীতহে এনে সম্পৰ্কৰ বিষয়ে দুটা শব্দ ভবাৰ থল থাকে৷ নৈশব্দৰো নিজস্ব ভাষা থাকে৷ নৈশব্দৰ সাগৰ নহ’লেও নদী এখন সকলোৰে বুকুৰ নিভৃতত থকা উচিত৷ নৈশব্দৰ সেই বতাহে মানুহৰ দুৰ্বল মুহূৰ্তকো যাতে শক্তিশালী কৰি তুলিব পাৰে৷\nমৃত্যুভয় জিনি মই পুনৰবাৰ কাব্যৰ প্ৰেমত পৰোঁ৷ সময়ক প্ৰত্যাহ্বান জনাই প্ৰতিটো কাম সময়ৰ আগতেই কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ৷ স্তৱকৰ ভালপোৱাই মোক কাব্যৰ প্ৰতি অধিক আকৰ্ষিত কৰি তোলে৷ তথাপিও ভাবো, কাব্যৰ প্ৰতি এই ভালপোৱাৰ সৃষ্টি স্তৱকৰ পৰাই হৈছে৷ স্তৱকেই মোৰ হৃদয়ৰ সৈতে প্ৰথমবাৰলৈ পৰিচয় কৰাই দিছিল ভালপোৱাক৷ আৰু সেয়েহে সম্পূৰ্ণৰূপে কাব্যৰ হৈও মাজে-সময়ে মই নিজৰ পৃথিৱীখনত সোমাওঁ৷ নিজানত কথা পাতো মই নিজৰ সৈতে৷ কাব্যৰ সৈতে৷ কেতিয়াবা স্তৱকৰ সৈতেও৷ অথচ মোৰ সেই পৃথিৱীত মোৰ বাদে দ্বিতীয়জনৰ উপস্থিতি মই সম্পূৰ্ণৰূপে অগ্ৰাহ্য কৰোঁ ৷ আমন্ত্ৰণ কৰোঁ মাথোঁ নৈশব্দক৷ কাৰণ জানো মই, নৈশব্দৰো থাকে কিছুমান নিজান অনুভূতি৷\nজীৱনটোক সদ্ভাৱনা আৰু সম্ভাৱনাৰে ভৰাই তুলিবলৈ সদৰ্থক প্ৰেৰণা লাগিবই৷ আৰু লাগিব আত্মকথন৷ আত্মকথনেই আমন্ত্ৰণ জনায় নৈশব্দক৷ কি বিচাৰোঁ মই? কি বিচৰাটো উচিত? স্বচ্ছ অনুভূতিৰে জীপাল এটা জীৱন নে একান্ত নৈশব্দ? পূৰ্ণ জীৱন এটাক জীয়ন দিবলৈ অনুভূতিৰ গাঢ়তা নালাগিব জানো? অনুভূতিৰ সেই গাঢ়তা, সেই গভীৰতা কোনে আনে? কোনে আনে?\nনৈশব্দই৷ আৰু মাথোঁ নৈশব্দই!!\n← কল্কি অৱতাৰ – মনমী ভট্টাচাৰ্য\nঅৰ্ঘ্য – পৰিস্মিতা বৰদলৈ →


Angicam Tablet in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nAngicam Tablet के सारे विकल्प देखें\nAngicam Tablet की जानकारी\nAngicam Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Angicam Tablet Benefits & Uses in Assamese- Angicam Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nAngicam Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Angicam Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Angicam Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAngicam Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Angicam Tablet Side Effects in Assamese- Angicam Tablet ar parshwakriyasamuh\nAngicam Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Angicam Tablet Related Warnings in Assamese- Angicam Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Angicam Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Angicam Tablet with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Angicam Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nAngicam Tablet মতভেদসমূহ- Angicam Tablet Contraindications in Assamese- Angicam Tablet nishedhsamuh\nAngicam Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Angicam Tablet in Assamese- Angicam Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Angicam Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Angicam Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Angicam Tablet kriya-pratikriya\nAngicam Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Angicam Tablet Benefits & Uses in Assamese - Angicam Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nAngicam Tablet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAngicam Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Angicam Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Angicam Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAngicam Tablet-ৰ উপাদানসমূহ - Angicam Tablet Active Ingredients in Assamese - Angicam Tablet-ar upadaansamuh\nAngicam Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Angicam Tablet Side Effects in Assamese - Angicam Tablet ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Angicam Tablet ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAngicam Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Angicam Tablet Related Warnings in Assamese - Angicam Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nAngicam Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Angicam লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nAngicam Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Angicamৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষনাৰ অভাৱত, Angicamৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nবৃক্কত Angicam Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAngicam গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Angicam Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAngicam গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Angicam Tablet ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAngicamৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Angicam Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Angicam Tablet with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Angicam Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nAngicam Tablet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAngicam Tablet মতভেদসমূহ - Angicam Tablet Contraindications in Assamese - Angicam Tablet nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Angicam Tablet লোৱা অনুচিত যাতে -\nAngicam Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Angicam Tablet in Assamese - Angicam Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Angicam Tablet-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Angicamয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, Angicam লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Angicam লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Angicamৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Angicam Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Angicam Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Angicam Tablet kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Angicam Tabletৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Angicam আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Angicam Tabletৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএকে সময়তে Angicam আৰু মদ্যাপন কৰাটো সামান্য পাৰ্শ্চক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সমুখীন হয়, তেন্তে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nAngicam Tablet ৰ অনুকল্প - Substitutes for Angicam Tablet in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Angicam Tablet লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Angicam Tablet ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Angicam Tablet সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Angicam Tablet ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Angicam Tablet সেৱন কৰে?


icc-cricket-world-cup-2019-india-vs-sri-lanka-bcci-wrote-to-icc-on-anti-india-banner– News18 Assam\nভাৰত–শ্ৰীলংকাৰ খেলৰ সময়ত ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰত ভাৰতবিৰোধী শ্লোগান লৈ উৰিল বিমান, ICCক অভিযোগ BCCIৰ\n৬ ছেপ্তেম্বৰত ছবিগৃহলৈ কাঞ্চনজংঘা!,জুবিন গাৰ্গে মুকলি কৰিলে ছবিখনৰ টিজাৰ\nগোৱালপাৰাত কুঁৱাত পিছলি পৰি যুৱতীৰ মৃত্যু\nকোন কোন ভাৰতীয় তাৰকাই লাভ কৰিলে অস্কাৰ একাডেমীৰ সদস্যপদ?\nচোৰাংচিকাৰীয়ে হত্যা কৰিলে মাতৃক, মাতৃৰ নিথৰ দেহৰ সন্মুখত সন্তানৰ চিৎকাৰ! চাওক ভিডিঅ’\nখেল চলি থকাৰ মাজতে ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰত আকাশত দেখা গৈছিল এখন এখনকৈ তিনিখন বিমান। বিমানকেইখনে কঢ়িয়াই নিছিল ভাৰতবিৰোধী শ্লোগান।\nUpdated:July 7, 2019, 1:15 PM IST\nUpdated: July 7, 2019, 1:15 PM IST\nশনিবাৰে ইংলেণ্ডত ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ মাজত অনুষ্ঠিত হৈছিল বিশ্বকাপৰ এখন খেল। খেলখনত ৭ উইকেটত জয়লাভ কৰে টীম ইণ্ডিয়াই। খেল চলি থকাৰ মাজতে ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰত আকাশত দেখা গৈছিল এখন এখনকৈ তিনিখন বিমান। বিমানকেইখনে কঢ়িয়াই নিছিল ভাৰতবিৰোধী শ্লোগান।\nখেল আৰম্ভ হোৱাৰ কিছু সময় পিছতে ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰেৰে উৰি যোৱা দেখা গৈছিল এখন বিমান। বিমানখনে কঢ়িয়াই নিছিল ‘Justice for Kashmir’ শ্লোগান সম্বলিত বেনাৰ। প্ৰায় আধাঘণ্টা পিছত ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰত দেখা গৈছিল আন এখন বিমান। এই বিমানখনে কঢ়িয়াই নিছিল 'India Stop Genocide, Free Kashmir' শ্লোগান থকা এখন বেনাৰ। পৰৱৰ্তী সময়ত দেখা গৈছিল একেধৰণৰ আন এখন বিমান, যিখনে কঢ়িয়াই নিছিল 'Help End Mob Lynching' শ্লোগান সম্বলিত এখন বেনাৰ।\nICC fuming after an aircraft carrying slogan "Justice for Kashmir" flew over the stadium during India versus Sri Lanka match.#ITVideo\nMore videos: https://t.co/FAHzdk9TO8 pic.twitter.com/Rovm7xaw7x\n— India Today (@IndiaToday) July 6, 2019\nPTIত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি, BCCIৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ বিষয়াই কয় – ‘এই ঘটনা সম্পূৰ্ণৰূপে অগ্ৰহণযোগ্য। আমি এই বিষয়টো উত্থাপন কৰি ICCলৈ এখন লিখিত অভিযোগ প্ৰেৰণ কৰিছো। যদি এনেধৰণৰ ঘটনা পুনৰ সংঘটিত হয় তেন্তে সেয়া হ’ব অত্যন্ত দুৰ্ভাগ্যজনক। আমাৰ খেলুৱৈৰ নিৰাপত্তা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়।’\nইয়াৰ পূৰ্বে একেখন ষ্টেডিয়ামতে ২৯ জুনত পাকিস্তান আৰু আফগানিস্তানৰ খেলৰ সময়ত অজ্ঞাত বিমানে 'Justice for Balochistan' শ্লোগানসম্বলিত বেনাৰ লৈ উৰি গৈছিল ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰেৰে। যাক লৈ পাকিস্তান আৰু আফগানিস্তানৰ সমৰ্থকৰ মাজত সৃষ্টি হৈছিল সংঘাতৰ।\nJustice for Balochistan.... pic.twitter.com/Clp8esewZr\n— Aijaz Shah (@AijazAShaikh3) July 1, 2019\nআই চি চিয়ে এক বিবৃতিত কয় যে আমি এই ঘটনাক লৈ নিৰাশ হৈছো। আমি আই চি চি ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত কোনো ধৰণৰ ৰাজনৈতিক বাৰ্তাৰ বিৰোধিতা নকৰো। প্ৰতিযোগিতাৰ সময়ত এনেধৰণৰ প্ৰতিবাদ ৰোধৰ বাবে দেশখনৰ স্থানীয় আৰক্ষীৰ সৈতে কাম কৰি আছো। পূৰ্বে সংঘটিত হোৱা ঘটনাৰ পিছত ৱেষ্ট য়ৰ্কশ্বায়াৰ আৰক্ষীয়ে আশ্বাস দিছিল যে পুনৰ এনেধৰণৰ ঘটনা সংঘটিত নহয়। কিন্তু এই ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি হোৱাত আমি অত্যন্ত অসন্তুষ্ট।\n৯ আৰু ১১ জুলাইত মানচেষ্টাৰৰ অ’ল্ড ট্ৰেফৰ্ড ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰত ‘No-Fly Zone’ ঘোষণা কৰা হ’ব বুলিও ICCক আশ্বাস দিছে মানচেষ্টাৰ আৰু য়ৰ্কশ্বায়াৰ আৰক্ষীয়ে।


শিক্ষক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত সৃষ্টি হ’বগৈ নেকি বেমেজালি? হাতে হাতে প্লে কাৰ্ড লৈ প্ৰতিবাদত বহিল টেট উত্তীৰ্ণ চাকৰি প্ৰাৰ্থী tet-pass-candidate-protest-to-extand-form-fillup-date-tvbalen– News18 assam\nশিক্ষক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত সৃষ্টি হ’বগৈ নেকি বেমেজালি? হাতে হাতে প্লে কাৰ্ড লৈ প্ৰতিবাদত বহিল টেট উত্তীৰ্ণ চাকৰি প্ৰাৰ্থী\nপ্ৰতিবাদত উত্তাল প্ৰাথমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ কাৰ্যালয় ৷ ২০১৮-২০ বৰ্ষত উত্তীৰ্ণ প্ৰায় ৫ শতাধিক d.el.ed ডিগ্ৰীধাৰী প্ৰাৰ্থীয়ে সাব্যস্ত কৰিলে প্ৰতিবাদ ৷\nLast Updated : October 28, 2020, 15:33 IST\nপ্ৰতিবাদত উত্তাল প্ৰাথমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ কাৰ্যালয় ৷ ২০১৮-২০ বৰ্ষত উত্তীৰ্ণ প্ৰায় ৫ শতাধিক d.el.ed ডিগ্ৰীধাৰী প্ৰাৰ্থীয়ে সাব্যস্ত কৰিলে প্ৰতিবাদ ৷ কিয়নো শিক্ষকৰ যোগ্যতা অৰ্জনৰ বাবে d.el.ed পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ লগতে টেট উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছতো তেওঁলোক বঞ্চিত হ’ল শিক্ষক পদত আবেদন কৰিবলৈ ৷ ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণটোৱে হ’ল আবেদন প্ৰক্ৰিয়া সম্পন্ন হোৱাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হোৱা নাছিল।\nফলত বুধবাৰে আবেদনৰ সময়-সীমা বৃদ্ধি কৰাৰ দাবীৰে হাতে হাতে প্লে কাৰ্ডলৈ প্ৰতিবাদত বহে শিক্ষাৰ্থীসকল। ‘আবেদনৰ তাৰিখ বৃদ্ধি কৰক’, ‘মেধা সম্পন্ন প্ৰাৰ্থীক আগস্থান দিয়ক’, আজি শ্লোগানেৰে কঁপাই তোলে প্ৰাথমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয় কাৰ্য্যলয়ৰ চৌহদ।\nউল্লেখযোগ্য যে, শিক্ষা বিভাগৰ ভুলৰ বলি হ’ল এই ৫ শতাধিক টেট উত্তীৰ্ণ শিক্ষাৰ্থী। কিয়নো সময় মতে d.el.ed ৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হ’লে আবেদনৰ পৰা বঞ্চিত নহ’ল হেতেন শিক্ষাৰ্থীসকল। আবেদন প্ৰক্ৰিয়া শেষ হোৱাৰ পিছত ফলাফল ঘোষণা কৰাৰ বাবে যোগ্যতা থাকিও এতিয়া চাকৰি লাভৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ আশংকাত দিন পাৰ কৰিবলগীয়া হৈছে শিক্ষাৰ্থীসকলে।\nইফালে নিযুক্তি লাভৰ পৰা বঞ্চিত প্ৰাৰ্থীসকলে ইয়াৰ পূৰ্বে স্মাৰক পত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল শিক্ষা মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক ৷ পিছে বিভাগীয় মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে আবেদনৰ সময়সীমা বৃদ্ধি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ব্যৱস্থা হাতত নোলোৱাত প্ৰতিবাদ মুখৰ হৈ পৰে শিক্ষাৰ্থীসকল। পিছত প্ৰাথমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয়ে তেওঁলোকৰ দাবীৰ সম্পৰ্কে দিছপুৰলৈ আবেদন কৰিব বুলি এক প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে ৷\nFirst published: October 28, 2020, 15:31 IST\nassamHimanta Biswa SarmaTeacher AppointmentTet Pass Candidate


পানৰ আচৰিত লাভসমূহ । জানি থওক কামত দিব । Betel leaves benefits - Dimpu Baruah\nHome HEALTH TIPS পানৰ আচৰিত লাভসমূহ । জানি থওক কামত দিব । Betel leaves benefits\nপানৰ আচৰিত লাভসমূহ । জানি থওক কামত দিব । Betel leaves benefits\nDATA ONE December 23, 2020 HEALTH TIPS,\nআপুনি নিশ্চয় এইটো গান শুনিছে 'खई के पान बनारस वाला, खुल जाए बंद अकल का ताला'। আচলতে, ভাৰতত পান খোৱা এক পৰম্পৰা চলি আহিছে যাৰ বাবে ইয়াৰ ওপৰত বহুত গানোও সৃষ্টি কৰা হৈছে। সাধৰনতে আমি পান আৰু তামোল মিহলি কৰি খাও । কিন্তু আপুনি জানি আচৰিত হ'ব যে তামোল অবিহনে এই পান পাতবোৰ ঔষধি গুণৰে সমৃদ্ধ। শৰীৰৰ বিভিন্ন সমস্যা দূৰ কৰিবলৈ পান পাতবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এই লিখনিত আমি শৰীৰৰ বাবে এই পাতৰ লাভসমূহ আৰু ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিভিন্ন উপায়ৰ বিষয়ে কথা পাতিম।\nপানৰ বিভিন্ন স্বাস্থ্য সম্বন্ধীয় লাভালাভ সমূহ –\nশৰীৰৰ বিভিন্ন ৰোগত পান পাত কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে আৰু ই কেনেদৰে কাম কৰে জানো আহক ।\n1. কাহৰ বাবে লাভদায়ক পান-\nপানৰ পাতত বহুতো ঔষধি গুণ আছে। ই এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু এণ্টি-মাইক্ৰ'বিল গুণেৰে সমৃদ্ধ। পান পাতৰ এই গুণবোৰে কাহ উপশম কৰিব পাৰে আৰু কাহৰ সময়ত সংক্ৰমণ উপশম কৰিব পাৰে, অৰ্থাৎ আপোনাৰ কণ্ঠ পৰিষ্কাৰ কৰাত সহায় কৰে ।\n2. ডায়বেটিচ প্ৰতিৰোধৰ বাবে পান লাভদায়ক -\nপানৰ পাতত হাইপোগ্লাইচেমিক প্ৰতিৰোধী গুণ থাকে যি তেজত থকা গ্লুকোজ হ্ৰাস কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। পানৰ এই গুণে টাইপ ২ ডাইবেটিচ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।\n3. দাঁত স্বাস্থ্যকৰ কৰি ৰখাত সহায় কৰে -\nপানৰ পাতত দাঁত শক্তিশালী আৰু মুখৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিব পৰা ঔষধীয় গুণ থাকে । ই দাঁত ক্ষয়ৰ চিকিৎসাৰ বাবে এক কাৰ্যকৰী ঔষধ হিচাপে কাম কৰে আৰু বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা হোৱা মুখৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে ।\n4. ভোক বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে -\nআমি ওপৰত উল্লেখ কৰা মতে, পানৰ পাতবোৰে পাচন এনজাইমৰ ওপৰত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, যি পাচন প্ৰণালী উন্নত কৰাত আৰু ভোক বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে । অৱশ্যে, এই বিষয়ত অধিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন।\nপানৰ বিভিন্ন ঔষধীয় ব্যৱহাৰসমূহ -\nমুৰৰ বিষ হ'লে পান ব্যৱহাৰ কৰিলে সুফল পোৱা যায় । কাণৰ চাৰিওফালে পান বান্ধি দিলে মুৰৰ বিষৰ পৰা আৰাম লাভ কৰিব পাৰি ।\nপানৰ ৰসত সমান্য় পৰিমাণৰ মধু মিহলি কৰি ইয়াক চকুত প্ৰয়োগ কৰিলে চকুৰ ৰোগৰ পৰা আৰাম পোৱা যায় । অধিক তথ্যৰ বাবে নিকটতম আয়ুৰ্বেদ চিকিৎসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nকাণৰ বিষৰ কাৰণেও পান ফলপ্ৰসু হয়। ১-২ টুপাল পানৰ ৰস কাণ আৰু চকুত লগালে কানৰ বিষ আৰু কুকুৰীকণা বেমাৰৰ পৰা সুফল পোৱা যায় ।\nসাপে দংশন কৰিলে পানৰ দ্বাৰা লাভান্বিত হব পাৰি। সাপে কামোৰা স্থানত পানৰ ৰস প্ৰয়োগ কৰক। ই সাপৰ দংশনৰ ফলত হোৱা ক্ষতি হ্ৰাস কৰে।\nআশাকৰো এই লিখনিৰ দ্বাৰা আপোনালোকক কিছু নজনা কথাৰ জ্ঞান দিব পাৰিছো । যদি লিখনিটো ভাল পাইছে তেন্তে শ্বেয়াৰ কৰিব নাপাহৰিব । মনত ৰাখিব যিকোনো সমস্যাৰ বাবে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো আৱশ্যক ।\nWritten by DATA ONE at December 23, 2020