ভাৰাতীয়াৰ সন্ধানত - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদুলীয়াজানৰ চাকৰি এৰি যেতিয়া ওমানলৈ আহিবলৈ ওলালোঁ কোম্পানীয়ে মোক ১৬ বছৰীয়া সেৱাৰ বাবদ ১৫ লাখ টকা হাতত গতালে। গাড়ী কিনা ল’ন বাকী আছিল; গতিকে তাৰে আঢ়ৈ লাখ টকা মান কাটি থলে। ভাগ্যক্ৰমে অইন কোনো ল’ন নাছিল। গুৱাহাটীলৈ আহি বাকীখিনি টকা মোৰ ফ্লেটৰ বিল্ডাৰক সপিলোঁ। ইয়াৰ দুবছৰমানৰ আগতে গুৱাহাটীৰ গণেশগুৰিত ফ্লেট এটা লওঁ বুলি কিছু অগ্ৰিম ধন দি থৈছিলোঁ। ভাবিলোঁ পইচাখিনি হাতত পৰোতেই ফ্লেটৰ লেঠাটো মাৰি থওঁ। গতিকে প্ৰায় কপৰ্দকশূন্য হৈ ওমান পালোঁগৈ। মাস্কাটলৈ যাবলৈ উৰাজাহাজৰ টিকেট ওমানৰ কোম্পানীয়ে পঠাইছিল। নতুন কোম্পানীত জইন কৰি পিছদিনা এইছআৰ ডিপাৰ্টমেণ্টৰ যোগেৰে এখন এপ্লিকেছন দিলোঁ এমাহৰ অগ্ৰিম দৰমহাৰ বাবে। অৱশ্যে ফাইনেন্স আৰু একাউণ্টছ ডিপাৰ্টমেণ্টে লগে লগে দৰমহা মুকলি কৰি দিলে।\nএবছৰৰ মূৰত এমাহৰ ছুটিত অসমলৈ গ’লোঁ। বিল্ডাৰে জনালে আমাৰ ফ্লেট সম্পূৰ্ণ ৰেডী আৰু যেতিয়াই ইচ্ছা আমি গৃহ-প্ৰৱেশ কৰিব পাৰোঁ। অসমলৈ আহোঁতেই কামফেৰা শেষ কৰি থোৱা ভাল বুলি আমি ঘৰ লোৱাৰ যো-জা কৰিলোঁ। এভাগ নাম-প্ৰসঙ্গেৰে আৰু গুৱাহাটীত থকা অঙহী-বঙহীখিনিক মাতি গৃহ-প্ৰৱেশৰ নিয়ম সমাধা কৰা হ’ল। নতুন ঘৰত থাকিব লাগে বুলি কোনো কোনোৱে কোৱাত নিশা আমাৰ পৰিয়ালটোৱে ফ্লেটতে শোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিলোঁ। বিল্ডাৰজনে সকলো ব্যৱস্থা কৰি দিছিল। পিছদিনা বিল্ডাৰ ৰমেন ওজা ডাঙৰীয়াৰ সৈতে কিছুমান কাগজ-পত্ৰৰ লিখা-পঢ়া কৰা হ’ল। মোৰ অনুপস্থিতিত তেখেতে ঘৰটো চোৱা-চিতা কৰা আৰু ভাৰা দিয়াৰ দায়িত্ব ল’লে। গণেশগুৰিৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ ৰ’ডটো এটা ব্যস্ত কমাৰ্চিয়েল এৰিয়া। গণেশ মন্দিৰৰ নিচেই ওচৰৰ ফ্লেটটোত সহজেই ভাৰা পোৱা গ’ল। ৱাছিং মেছিন নে ইলেকট্ৰিকেল এপ্লায়েন্সেছৰ কোম্পানী এটাই ভাৰা ল’লে। যি নহওক চতুৰ্থ মহলাৰ ফ্লেটটো ভাৰা হৈ যোৱা বাবে চিন্তা এটা দূৰ হ’ল। সেই সময়ত গণেশগুৰিৰ সেইখিনি এৰিয়াত থ্ৰি-বিএইছকে ফ্লেটৰ ভাৰা কিমান আছিল নাজানো, কিন্তু আমাৰটো যথেষ্ট সস্তাতে ভাৰা দিয়া হ’ল বুলি মোৰ ভাৱ হয়।\nকোম্পানীৰ অফিচ আমাৰ ফ্লেটত বহুত দিন থাকিল আৰু ওজা ডাঙৰীয়াই দুবছৰৰ মূৰে মূৰে ১০ শতাংশকৈ ঘৰভাৰা বঢ়াই গৈ থাকিল। ভাৰতৰ অন্য চহৰত প্ৰতি বছৰে ১২ৰ পৰা ১৫ শতাংশকৈ ঘৰ ভাৰা বঢ়োৱা দেখিছোঁ। জীয়ৰী পুণেত পঢ়ি থাকোঁতে অইন এগৰাকী বান্ধৱীৰ সৈতে ফ্লেট এটা ভাৰা লৈ আছিল আৰু প্ৰত্যেক বছৰে বৰ্দ্ধিত হাৰত ঘৰভাৰা দিবলগীয়া হৈছিল। হয়তো চিটিবোৰৰ গ্ৰেড অনুযায়ী ভাৰা বঢ়োৱাৰ নিৰিখবোৰো বেলেগ বেলেগ। গুৱাহাটীলৈ গ’লে অফিচ চলি থকা সময়তে কেতিয়াবা ফ্লেটটো চাই আহোঁ। অৱশ্যে ৰমেন ওজাকো লগত লৈ যাওঁ। অফিচ চলাবলৈ আৰু মানুহ বহাৰ সুবিধা কৰিবলৈ কোঠাবোৰত সৰু সৰু প্লাইউডৰ কেবিন সজাই ল’লে। নিজৰ সুবিধামতে আৰু দুটামান বস্তু সাল-সলনি কৰি লৈছিল। অফিচক ঘৰ ভাৰা দিলোঁ যেতিয়া এইবোৰ কথা ভাৱি লাভ নাই। ভাৰা নিয়মীয়াকৈ পাই থকাটোহে ডাঙৰ কথা। গতিকে বস্তুবোৰ তেনেকৈ চলি থাকিল।\nঘৰ ভাৰা দিয়া কেইবছৰমানৰ পাছত আগৰ অফিচটো আমাৰ ফ্লেটৰপৰা অইন ঠাইলৈ উঠি গ’ল কিন্তু অইন এটা কোম্পানীয়ে লগে লগে ভাৰা ল’লে। ৰমেন ওজাই ফ্লেটটো অলপ ৰিন’ভেট কৰাবল’গীয়া হ’ল কিন্তু আগৰ অফিচে বনাই থৈ যোৱা প্লাইউডৰ কেবিনবোৰ একেভাৱে থাকিল, বৰঞ্চ ৰেডিমেড কেবিনবোৰ থকা বাবে নতুন কোম্পানীটোৰ সুবিধাহে হ’ল। একো সমস্যা নোহোৱাকৈ আমাৰ ফ্লেটটোৰ ভাৰা চলি থাকিল। কোনোবা এবাৰ গুৱাহাটীলৈ যাওঁতে ওজাক দেখা এটা দিওঁ বুলি তেওঁৰ ঘৰত সোমালোঁ। আমাৰ ফ্লেটৰ পিছফালেই তেওঁৰ নিজা ঘৰ। ওজা ডাঙৰীয়াই এইবাৰ বেয়া খবৰ এটা শুনালে – গোটেই গণেশগুৰি এৰিয়াটোত হেনো পানী নোহোৱা হ’ল। গণেশগুৰি মানে গণেশগুৰি মেইন এৰিয়া, জটিয়া, কাহিলিপাৰা সমস্ত অঞ্চল। ডিপ টিউবৱেল, কুঁৱা ক’তো পানী নাই। মানুহে দুদিন বা তিনিদিনৰ মূৰে মূৰে পানী কিনি অভাৰহেড টেঙ্কত পানী ধৰি ৰাখে। সেই পানীয়েই মানুহে ধোৱা-পখলাত ব্যৱহাৰ কৰে আৰু খায়।\nকথাষাৰ শুনি বিমোৰত পৰিলোঁ। ওজা ডাঙৰীয়াই আৰম্ভ কৰিলে – “চাৰ, গুৱাহাটী চহৰৰ ৮০ শতাংশ অঞ্চলত এতিয়া ব’ৰিঙত পানী পোৱা নাযায়। দিনে দিনে কাঠফুলাৰ দৰে গুৱাহাটীৰ অলিয়ে গলিয়ে সকলো ঠাইত ফ্লেট উঠিছে আৰু সেইদৰে ডিপ টিউৱৱেল ব’ৰিঙো চলিছে; ফলত গ্ৰাউণ্ড ৱাটাৰ টেবুল একেবাৰে তললৈ নামিল। আজিকালি বৰষুণৰ পৰিমাণো কমি যোৱাৰ বাবে সমস্যা আৰু গম্ভীৰ হৈ পৰা স্বাভাৱিক।”\nমই উত্তৰ দিলোঁ – “কথাটো হয় আৰু সেইটো সমস্যা এদিন নহয় এদিন আহিব বুলি সকলোৱে জানে। কিন্তু মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰখন ইমান ওচৰতে থাকিও চৰকাৰে কিয় পানীৰ সমস্যা দূৰ কৰিব পৰা নাই? কলকাতা, মুম্বাইৰ চৰকাৰে কেনেকৈ সেইবোৰ ঠাইত পানীৰ সমস্যা দূৰ কৰিছে? সেইবোৰ ঠাইত মানুহৰ সংখ্যা গুৱাহাটীতকৈ বেছি নহয় জানো? বিল্ডিঙবোৰৰ ডেন্সিটি অধিক নহয় জানো?”\n: চাৰ, দৰাচলতে চৰকাৰৰ সদিচ্ছাৰ অভাৱ। কথাটো হাস্যকৰ। বছৰটোত তিনিবাৰ গোটেই ৰাজ্য বানপানীত বুৰ যায়, এজাক বৰষুণতে গুৱাহাটী উটি-ভাঁহি যায়, খালে-ডোঙে পৰি মানুহৰ মৃত্যু হয় কিন্তু চহৰত খোৱাপানীৰ অভাৱ। ‘ৱাটাৰ ৱাটাৰ এভৰিহোৱেৰ বাট নট এ ড্ৰপ টু ড্ৰিঙ্ক।’\nবিল্ডাৰ ৰমেন ওজাৰ মুখত চেমুৱেল কলেৰিজৰ ‘এনচিয়েণ্ট মেৰিনাৰ’ কবিতাৰ পংক্তি শুনি কিছু আচৰিতেই হ’লোঁ।\n: কিন্তু মিউনিচিপালিটিৰ ৱাটাৰ চাপ্লাই স্কিম থাকিব লাগে দেখোন, নাই জানো? চৰকাৰেও নতুন আৰ্বান ৱাটাৰ স্কিম খোলাৰ কথা আছিল! পেপাৰত কেতিয়াবা পঢ়া মনত পৰে।\n: চাৰ, হওঁতে মহানগৰীত জিএমচি, আৰ্বান ৱাটাৰ চাপ্লাই এণ্ড চিৱেজ ব’ৰ্ড আৰু পাব্লিক হেলথ ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ তিনিটা ৱাটাৰ চাপ্লাই প্ৰজেক্ট আছে। তাৰে প্ৰথম দুটাই চহৰৰ জনতাক পানী যোগান ধৰে আৰু পাব্লিক হেলথে চৰকাৰী অনুষ্ঠানবোৰত। আমাৰ এইফালে একোবোৰ স্কিমে ঢুকি নাপায়। জিএমচিয়ে হেনো দিনে চাপ্লাই দিবলগীয়া ৭৪ মিলিয়ন লিটাৰৰ সলনি ৪৫মিলিয়ন লিটাৰ আৰু আৰ্বান ৱাটাৰ চাপ্লাইয়ে ১৩ মিলিয়ন লিটাৰৰ সলনি ৬ মিলিয়ন লিটাৰহে যোগান ধৰিব পাৰে। পানী যোগান ধৰা মেছিন, পাম্প সকলোবোৰ মান্ধাতা যুগৰ আৰু জৰাজীৰ্ণ। গুৱাহাটীৰ ১৪ লাখ মানুহৰ মাত্ৰ ৪ লাখমান মানুহে পানীৰ যোগান পায়।\n: গ্ৰেটাৰ গুৱাহাটী ৱাটাৰ চাপ্লাই প্ৰজেক্টৰ কি হ’ল? ২০০৯ চনমানতে চেংচন হোৱা নাছিল জানো?\n: হয় চাৰ, ঠিকেই কৈছে। এইটো আৰম্ভণিতে ৪০০ কোটি টকাৰ প্ৰজেক্ট বুলি শুনিছিলোঁ এতিয়া হেনো ১৪০০ কোটি টকাৰ ওপৰ হ’ল। এই চাপ্লাই প্ৰজেক্টত জাপান ইণ্টাৰনেছনেল কো-অপাৰেছন এজেঞ্চি, জৱাহৰলাল নেহেৰু আৰ্বান ৰিনিউৱেল মিছন, এচিয়ান ডেভেলপমেণ্ট ফাণ্ড এই সকলোবোৰৰ পইছা আছে। সকলোবোৰ কাম শেষ হ’লে জল বোৰ্ডে প্ৰজেক্টটো চোৱা-মেলাৰ কথা। প্ৰজেক্টটোৰ আৰম্ভণি ২০১৩ চনতে হ’ল কিন্তু প্ৰজেক্ট শেষ হোৱাৰ দিন সদায় পিছুৱাই গৈ আছে। এতিয়া শুনামতে ২০২২ চনতহে কাম শেষ হ’ব। কাম পিছুৱাই যোৱাৰ কাৰণ বহুতো। চৰকাৰে দেখোন অসমৰ বাৰিযাকাল, বনুৱাৰ অভাৱ, উৎসৱ-পাৰ্বণৰ বন্ধ, পাইপলাইন চাপ্লাই কোম্পানী কিছুমান দেওলীয়া হোৱাৰ বাবে নতুনকৈ টেণ্ডাৰ ফ্ল’ট কৰিবলগীয়া হোৱা অৱস্থা, গুৱাহাটীৰ ওখ-চাপৰ টপ’গ্ৰাফীৰ বাবে পাইপলাইন বহাবলৈ সন্মুখীন হোৱা সমস্যা এইবোৰৰ কথা কয়। কিন্ত এই সকলোবোৰ মানুহক আভুৱা ভাৰিবলৈ কোৱা কথা। আচল কথাৰ গুৰি ক’ৰবাত!\n: কিনো আচল কথা? মই অলপ আগ্ৰহেৰে সুধিলোঁ।\n: ছাৰ, কথানো কি হ’ব আৰু! ‘আনহ’লি নেক্সাচ! ’\n: তাৰ মানে? অলপ আচৰিত হৈ সুধিলোঁ।\n: চিণ্ডিকেট ছাৰ, পানী বিক্ৰী কৰা চিণ্ডিকেট। এই পানী বিক্ৰী কৰা চিণ্ডিকেটবোৰে গ্ৰেটাৰ গুৱাহাটী ৱাটাৰ চাপ্লাই প্ৰজেক্ট কমপ্লিট হ’বলৈ নিদিয়ে, আপুনি চাই থাকক। আপুনি ঘৰে ঘৰে ফ্লেটবোৰত পানী বিক্ৰী কৰি ফুৰা টেঙ্কাৰবোৰ মন কৰিছেনে? এই সকলোবোৰ অবৈধ ব্যৱসায়। জিএমচিৰ মানুহে কথাটো নাজানে বুলি ভাবিছে নেকি? আমি নিজেও প্ৰতি ১০০০ লিটাৰ পানী এতিয়া ৫০০ টকাত কিনিবলগীয়া হৈছে। ধনী মানুহবোৰৰ একো সমস্যা নাই, ৫ বা ১০ লাখ যিমান টকাই নহওক নিজৰ টৌহদত ডিপ টিউৱৱেল খন্দাই পানীৰ যোগাৰ কৰি ল’ব কিন্তু সাধাৰণ মানুহৰ কি অৱস্থা হ’ব? আৰু এটা কথা, ছাৰ।\n: মই ভাৱোঁ এই গোটেই ঘটনাটোত এটা পলিটিকেল টুইষ্ট আছে!\n: কেনে ধৰণৰ টুইষ্ট?\nৰমেন ওজাই এইবাৰ নিজৰ চকীখন মোৰ ওচৰলৈ টানি আনি মোৰ কাণৰ কাষত প্ৰায় ফুচফুচাই ক’লে –\n: চৰকাৰে গুৱাহাটীৰ পানী যোগান আঁচনি, সন্ত্ৰাসবাদীৰ সমস্যা, বিদেশীৰ সমস্যা ইত্যাদি ইচ্ছা কৰিয়েই সমাধা নকৰি পেলাই থৈছে। কিয় জানেনে?\n: নহ’লে ইলেকচনৰ সময়ত চৰকাৰে কি এজেণ্ডা দেখুৱাই ৰাইজৰ পৰা ভোট বিচাৰিব?\nনিজৰ কথাত নিজে ৰস পাই ওজা ডাঙৰীয়াই জৰ্দাপাণ খাই ৰঙা কৰা দাঁত দুপাৰি বিকশিত কৰি হাঁহিবলৈ ধৰিলে।\nগুৱাহাটী পানী যোগান আঁচনি আৰু চলি থকা আনুসঙ্গিক কাৰবাৰবোৰৰ বিষয়ে ওজা ডাঙৰীয়াৰপৰা অনেক জ্ঞান লভি ঘৰলৈ উভতিলোঁ। গ্ৰেটাৰ গুৱাহাটী ৱাটাৰ চাপ্লাই প্ৰজেক্ট শেষ নোহোৱালৈকে পানী নোহোৱা অঞ্চলত ৰাইজে পানী কিনিয়েই জীৱন নিৰ্বাহ কৰিব লাগিব। মাস্কাটলৈ উভতি অহাৰ প্ৰায় তিনিমাহ মানৰ মূৰত এদিন ওজা ডাঙৰীয়াৰ ফোন আহিল-\n: চাৰ, আপোনাৰ ফ্লেটত থকা টেনাণ্টে ঘৰ খালি কৰি দিলে। তেওঁলোকৰ হেডঅফিচে নিজা বিল্ডিঙ এটা খানাপাৰাত ল’লে হেনো। অৱশ্যে নটিচ নিদিয়াকৈ হঠাতে যাবলৈ ওলোৱাত অহা মাহৰ ভাৰাও দিব লাগিব বুলি কৈছোঁ। গতিকে অহা মাহৰ ভাৰাটো পাব।\n: এতিয়া পিছে কি হ’ব? নতুন ভাৰাতীয়া পাবনে নাই?\n: চাৰ, একেবাৰে চিন্তা নকৰিব। মই ইতিমধ্যে পাৰ্টি বিচৰা আৰম্ভ কৰিছোঁৱেই। দুটা মান পাৰ্টি আহিছিল কিন্তু মোৰ পছন্দ নহ’ল। কোনোবা ভাল পাৰ্টি ঠিক হ’লেই খবৰ দিম।\nওজা ডাঙৰীয়াই মোলৈ উপৰ্যুক্ত ফোনটো কৰা কেইবামাহো পাৰ হৈ গ’ল। মই এইফালৰপৰা ফোন কৰি খবৰ ল’লে ভাল পাৰ্টি বিচাৰি পোৱা নাই বুলি খবৰ দিয়ে। গুৱাহাটীত হেনো যাকে তাকে ঘৰ ভাৰা দিয়া বৰ ৰিস্কী, গতিকে ভালকৈ চাই-চিতিহে ভাৰা দিয়া দৰকাৰ। মইনো দূৰৈৰ পৰা কি ক’ম? ইমান বছৰে ওজা ডাঙৰীয়াই ঘৰটো চোৱা-চিতা কৰাৰ উপৰি ভাৰাও চম্ভালি আহিছে, গতিকে তেওঁৰ ওপৰতে মই ভৰসা কৰিব লাগিব।\nএটা সময়ত কিন্তু মোৰ সন্দেহ হ’ল। মানুহে ঘৰটো চাবলৈ আহি থকা বুলি কৈ ৰমেন ওজাই নিশ্চয় মোক আভুৱা ভাৰিছে। হওঁতে তেওঁ এজন ডাঙৰ নাম কৰা বিল্ডাৰ আৰু সেই সূত্ৰে বহুত মানুহ বা ব্যৱসায়ীকো নিশ্চয় চিনি পায় কিন্তু ছমাহ পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছতো ঘৰ ভাৰা নোহোৱা কথাটো মোৰ হজম নহ’ল, তাকো গণেশগুৰিৰ মেইন ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ ৰ’ডৰ দাঁতিতেই থকা এপাৰ্টমেণ্ট বিল্ডিঙৰ ঘৰ। মানুহে পৰিয়ালৰ সৈতে সেইখিনি ঠাইত থাকিবলৈ ইচ্ছা নক’ৰিব পাৰে কাৰণ এৰিয়াটো সম্পূৰ্ণ কমাৰ্চিয়েল কিন্তু কোনো অফিচ বা কমাৰ্চিয়েল ইন্সটিটিউট বা দোকান ইত্যাদিয়ে সেইখিনি ঠাইত ফ্লেট ভাৰা ল’বলৈ নোখোজা কথাটো বিশ্বাস নহয়। বহুত সময় ভাৱি-গুণি এটা কথাই অৱশেষত বিচাৰি পালোঁ আৰু কথাটো যথেষ্ট লজিকেল – ফ্লেটত, বিল্ডিঙত, গোটেই গণেশগুৰি এৰিয়াতে এতিয়া পানী নাই; মানুহে নলেৰে পানী অহা এৰিয়াত ঘৰ নলৈ সেইখিনি ঠাইত কিয় ল’ব? গুৱাহাটীৰ মানুহ নিশ্চয় ইমান বুৰ্বক নহয়। গুৱাহাটীত ঘৰে ঘৰে নলেৰে পানী অহা আৰু নহা অঞ্চলবোৰ এতিয়া গুৱাহাটীবাসীৰ নখ দৰ্পণত।\nইতিমধ্যে সমস্ত বিশ্বতে কৰ’না অতিমাৰী আৰম্ভ হ’ল আৰু ঘৰৰ ভাৰাতীয়া বিচৰাতকৈ চিন্তা কৰিবলগীয়া আৰু বহুতো ডাঙৰ সমস্যাৰ উদ্ভৱ হ’ল। জীৱন তৰিলেহে বাকীবোৰ তৰিব এই নীতিকথা সাৰোগত কৰি লক ডাউন সময়খিনিত সম্পূৰ্ণ নিতাপ মাৰি ৰলোঁ। ৰমেন ওজা ডাঙৰীয়াই গুৱাহাটীৰপৰা ফোনেৰে খবৰ দিয়া আৰু লোৱা বন্ধ কৰিলে আৰু মইয়ো এইখিনি সময়ত তেওঁক আমনি নকৰাই যুক্তিসংগত বুলি ভাৱিলোঁ। কেইবামাহো পাৰ হৈ গ’ল। কৰ’নাৰ ভয়াবহতা চলিয়েই আছে। তথাপিও ওজা ডাঙৰীয়ালৈ মাজতে হোৱাটচএপ মেচেজ এটা দি মোৰ ফ্লেটটোৰ কথা মনত পেলাই দিলোঁ। এইবাৰ আৰু ভয়ানক খবৰ আহিল – ৰমেন ওজা নিজেই কৰ’নাত আক্ৰান্ত হৈ এপ’ল’ হাস্পতালত পৰি আছে। তেওঁৰ আশু আৰোগ্য কামনা কৰি আকৌ নিতাপ মাৰি ৰ’লোঁ। চাৰিওফালৰ ভয়াবহতাই সকলোৰে মন শঙ্কাৰে কঁপাই তুলিছে। মানৱকুল পৃথিৱীত বৰ্তি থাকিব পাৰিবনে? পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ কৰ’না অতিমাৰীৰ খবৰবোৰ অহৰ্নিশে আহি থাকিল। ইতিমধ্যে আমিও দুপালি ভেকচিন লৈ আজৰি হ’ব পৰাত মনটো অলপ মুকলি হ’ল। তথাপিও বৰ সাৱধান হৈ চলি আছোঁ। আৱশ্যক নহ’লে এতিয়াও ঘৰতে সোমাই থাকোঁ। তিনিমাহ মানৰ মূৰত ৰমেন ওজালৈ ফোন এটা কৰিলোঁ। দুৰ্বল মাত এটাৰে উত্তৰ দি ক’লে যে তেওঁ ভাল হৈ ঘৰলৈ আহিল যদিও এতিয়াও বৰ দুৰ্বল। ক’লৈকো ওলোৱা-মেলা কৰা নাই। তেওঁ পুনৰ ক’লে –\n: চাৰ, মই ক’তো ওলোৱা নাই যদিও আপোনাৰ ঘৰটোৰ বাবে টেনাণ্ট বিচাৰিব দিছোঁ। মোৰ মানুহকেইজন মানক কৈ থৈছোঁ আৰু তেওঁলোকে ভাৰাতীয়া পালে মোক জনাব। আপুনিও কাইণ্ডলি কাম এটা কৰিবচোন, আপুনিও আপোনাৰ ফালৰপৰা যেনেকৈ পাৰে টেনাণ্ট বিচাৰক। দুজনে একেলগে বিচাৰিলে কোনোবা এজন নিশ্চয় চাকচেছফুল হ’ব।\nইমানদিনে অকলে টেনাণ্ট চাপ্লাই দিব পৰা মানুজনে এইবাৰ মোকো ভাৰাতীয়া সন্ধান অভিযানত সাঙুৰি ল’লে। মই ইমান দূৰৈৰপৰা কেনেকৈ ভাৰাতীয়াৰ সন্ধান ক’ৰোঁ? গুৱাহাটীতো ঘৰৰ তেনে মানুহ নাই। ককাইদেউহঁত যথেষ্ট বয়সীয়া, তেওঁলোকক আমনি দিবলৈ সত নাযায়। অৱশেষত গুৱাহাটীত থকা খুলশালীজনীকে নিউজপেপাৰত বিজ্ঞাপন এটা দিবলৈ অনুৰোধ কৰিলোঁ। তাই দেওবৰীয়া আসাম ট্ৰিবিউনত বিজ্ঞাপন এটা দিলে। ঘৰটো দেখুওৱা-মেলা কৰিবলৈ তাইৰ অফিচৰ পিয়ন এজন আছে। বিজ্ঞাপনটোৰ সঁহাৰিত মানুহ এজনে ঘৰটো চাবলৈ আহিছিল কিন্তু সকলোবোৰ চাই মেলি উভতি গ’ল, একো উত্তৰ নিদিলে। দুসপ্তাহমানৰ পিছত খুলশালীজনীয়ে হেনো পেপাৰত আকৌ এবাৰ বিজ্ঞাপন দিলে আৰু এইবাৰ কাৰো পৰা কোনো ধৰণৰ সঁহাৰি নাহিল। গণেশগুৰি অঞ্চলত পানী নথকাৰ বাবেই যে মানুহে সেই অঞ্চলৰ ফ্লেট ভাৰা ল’বলৈ অনিচ্ছুক সেই বিশ্বাস মোৰ দৃঢ় হ’ল।\nফ্লেটটো ভাৰাহীন হৈ পৰি থকা প্ৰায় দুবছৰ হ’বৰ হ’ল। গুৱাহাটীৰ মাজ মজিয়াৰ ব্যস্ত অঞ্চলত ফ্লেট এটা এনেই পৰি থকা নিশ্চয় ডাঙৰ অৰ্থনৈতিক লোকচান। ভাৰা নাপালে ঘৰটো বেছি পেলোৱাই শ্ৰেয়ঃ। গণেশগুৰিৰ মেইন এৰিয়াত নতুন ফ্লেটৰ এতিয়া যথেষ্ট দাম, প্ৰতি বৰ্গফুটত ৫০০০-৬০০০ টকাৰ কম নহ’ব। আমাৰ ‘ইউজড্’ আৰু ১৮ বছৰীয়া ফ্লেটটো ইয়াৰ আধা দাম পালেও বেছিবলৈ সাজু আছোঁ; তাতে অঞ্চলটোত পানীৰ আকাল, জিএমচিয়ে সোনকালে দয়া নকৰিলে মানুহে সদায় পানী কিনিয়েই খাই থাকিব লাগিব। গুৱাহাটীৰ বন্ধু এজনক এদিন ফোন কৰি মোৰ দুৰ্দশাৰ কথা জনাই ফ্লেটটো বেচাৰ কথা উলিয়ালোঁ। বন্ধুৰ ভনী জোৱাঁয়েক আকৌ গুৱাহাটীত ফ্লেট কিনা-বেচা কৰা ব্যৱসায়ত জড়িত। বন্ধুৱে জোঁৱায়েকৰ সৈতে কথা পাতি এটা সদুপদেশ দিব বুলি কথা দিলে। কেইদিনমানৰ পাছত বন্ধুৱে জনালে যে ক’ভিদ-সৃষ্ট পৰিৱেশৰ বাবে ‘ৰিয়েল এষ্টেট’ৰ বজাৰ একেবাৰে মন্দা; গতিকে এতিয়া ফ্লেটটো বেচা অতি কঠিন হ’ব আৰু কেনেবাকৈ বেচিব পাৰিলেও অতি সামান্য মূল্যহে পোৱা যাব। গতিকে বজাৰত মূল্য নুঠালৈকে মই ঘৰ বেচাৰ কথা নভবাই ভাল।\nবন্ধুৰ উপদেশ শুনি নিতাপ মাৰিলোঁ। ইফালেও নহয়, সিফালেও নহয়। ভাগ্যত যি আছে হ’ব বুলি ভবাৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাই। যোৱাবছৰৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত হঠাতে কাম এটাৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ যাব লগা হ’ল। এই ক’ভিড পৰিৱেশত অহা-যোৱা কৰোঁতে কোন ঠাইত কেইবাৰ ৰেট/আৰটিপিচিআৰ টেষ্ট কৰাব লাগিব, চাৰ্টিফিকেট উলিয়াবলগীয়া হ’ব একো ঠিক নাই। যাবলৈ মন নাছিল যদিও বাধ্যত পৰি ওলালোঁ। যি নহওক মনতে ভাৱিলোঁ যে গুৱাহাটীলৈ যাম যেতিয়া এইবাৰ নিজেই ঘৰভাৰাৰ জাননী দি চাম। কোনোবা এটা বৃহস্পতিবাৰৰ নিশা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি শুকুৰবাৰে আবেলি গুৱাহাটী পালোঁগৈ। শনিবাৰে ৰাতিপুৱা গৈ দেওবাৰে আসাম ট্ৰিবিউনত ওলোৱাকৈ ভাৰাঘৰৰ বিজ্ঞাপন এটা দি আহিলোঁ। গুৱাহাটীৰ স্থানীয় ফোন নম্বৰটো দিয়া হৈছিল। যথাসময়ত দেওবাৰে পুৱা পেপাৰত জাননীটো ওলাল। কোনোবাই ফোন কৰে বুলি গুৱাহাটীৰ নম্বৰ থকা মোবাইলটো পকেটত লৈ ফুৰিলোঁ কিন্তু গোটেই দিন বাট চাই চকু বিষাল। এটাও ফোন নাহিল। মনটো সঁচাকৈয়ে বেয়া লাগিল। এইবাৰৰ সৈতে পেপাৰত ‘টু লেট’ দিয়া তিনিবাৰ হ’ল। যি কামৰ বাবে গুৱাহাটীলৈ গৈছিলোঁ সেই কামবোৰ কৰি অতোঁৱা হ’ল। ঘৰটোৰ বাবে কোনোবাই ফোন কৰে বুলি গোটেই সপ্তাহ বাট চালোঁ কিন্তু আশাত চেঁচাপানী পৰিল।\nমোৰ মনত হঠাতে জেদ এটা সোমাল। ঘৰটোৰ বাবে কিয় এটাও ফোন নাহে? এটা বেলেগ বুদ্ধি মূৰত খেলালে। শনিবাৰ অহাৰ লগে লগে গাঁঠিৰ ধন ভাঙি পেপাৰত আকৌ এটা এডভাৰটাইজমেণ্ট দি থৈ আহিলোঁ। আগৰ ‘এড’টো কিছু সাল-সলনি কৰা হ’ল। দেওবাৰে ৰাতিপুৱা ৯: ০০ বজাৰপৰা মোৰ মোবাইল বাজিবলৈ ধৰিলে। কিয় ইমানবোৰ ফোন আহিব ধৰিছে বুজি পোৱাত অলপো কষ্ট নহ’ল। লাহে-ধীৰে চাহ-পানী খাই উঠি ফোন এটা ধৰিলোঁ।\n: আসাম ট্ৰিবিউনত গণেশগুৰি আৰ পি ৰ’ডৰ ‘থ্ৰী বিএইচকে’ ফ্লেটটোৰ ‘এড’ আপুনি দিছে নেকি?\n: ‘এড’টোত দিয়া কথাবোৰ সঁচা নে?\n: এশ শতাংশ সঁচা।\n: থ্ৰী বিএইচকে ফ্লেট উইথ টুৱেণ্টি ফ’ৰ আৱাৰ্চ বিয়েৰ চাপ্লাই লিখিছে যে? পানীৰ টেপত পানীৰ সলনি বিয়েৰহে আহে নেকি?\n: জিএমচিয়ে এতিয়ালৈকে নলেৰে পানীয়েই দিব পৰা নাই, বিয়েৰ আহিব ক’ৰ পৰা?\n: তেনেহলে ‘এড’টো দিছে কিয়?\n: মইনো ক’ত পানীৰ টেপেৰে বিয়েৰ আহে বুলি লিখিলোঁ?\n: তেনেহলে ‘টুৱেণ্টি ফ’ৰ আৱাৰ্চ বিয়েৰ চাপ্লাই’ৰ অৰ্থ কি?\n: ফ্লেটৰ তলতে দুখন বিয়েৰৰ দোকান আছে। দোকানৰ ল’ৰা দুটা মোৰ ভাল চিনাকি। সিহঁতে নিশা দোকানতে শোৱে আৰু ২৪ ঘণ্টা বিল্ডিঙৰ মানুহক আৰু ওচৰে-পাজৰে বিয়েৰ চাপ্লাই দিব পাৰে। ফোন এটা কৰিলেই হ’ল। কৰ’না কালতো সিহঁতৰ বিজনেছ ভালেই চলিছে…..\nসিফালৰ মানুহজনে ফোনটো লগে লগে কাটি দিলে। গোটেই দিনটো মানুহৰ ফোন আহি থাকিল মোৰ ভাৰাঘৰৰ কথা সুধিবলৈ আৰু যিমান পাৰোঁ ফোনকলবোৰ এটেণ্ড কৰি গ’লোঁ। ঘৰৰ কথা সোধাতকৈ ‘টুৱেণ্টি ফ’ৰ আৱাৰ্চ বিয়েৰ চাপ্লাই’ৰ কথাটোতহে মানুহৰ বেছি ইণ্টাৰেষ্ট! মইয়ো প্ৰথমজন ‘কলাৰ’ক যেনেকৈ উত্তৰ দিছিলোঁ সকলোকে প্ৰায় একে ধৰণৰ উত্তৰকে দিলোঁ। কোনোৱে মোক অহৌ বলিয়া, কোনোৱে কাম-বন নোহোৱা নিষ্কৰ্মা, কোনোৱে টকা খৰচ কৰিবলৈ জেগা নোহোৱা আৰু পেপাৰত যা-তা বিজ্ঞাপন দি সকলোৰে সময় নষ্ট কৰা পগলা ইত্যাদি গালি দি ফোনবোৰ বন্ধ কৰি থলে। মই সকলোৰে গালি, তিৰস্কাৰ নিৰৱে হজম কৰি হাঁহি ৰ’লোঁ। তিনিটা ‘এড’ পেপাৰত দিয়াৰ পাছতো এটাও ফোনকল অহা নাছিল, আজি যে ঘৰটোৰ কথা সুধিবলৈ ৰাতিপুৱাৰপৰা গধূলিলৈ ফোন আহি থাকিল সেই কথাটোকে ভাৱি মনটো ভাল লাগিল।\nপিছদিনা মাস্কাটলৈ উভতি যাম। ৰাতিপুৱা ৮-৪০ত মুম্বাইলৈ ফ্লাইট আছে। নিশা মাস্কাটলৈ উৰা মাৰিম; গতিকে গোটেই দিনটো যাত্ৰাতে যাব। ৰাতিপুৱাতে এয়াৰপ’ৰ্টলৈ যাবলৈ উবেৰ এখন মাতি থৈছোঁ। সোনকালে খাই বৈ নিশা বিছনাত বাগৰ দিলোঁ। দিনটো ফোনকলবোৰৰ উত্তৰ দি ভাগৰ লাগিছিল যদিও সোনকালে টোপনি নাহিল। বিচনাতে ইকাতি-সিকাতি কৰি থাকেতেই বহুত দেৰি হ’ল যেন পাওঁ। কাহিলিপুৱাতে ঘড়ীৰ এলাৰ্মত খকমককৈ সাৰ পালোঁ। তাৰ আগলৈকে আচৰিত সমাজিক এটা দেখি আছিলোঁ। সমাজিকত ভৱিষ্যতৰ গুৱাহাটীখন দেখা পালোঁ। সময় কোন চন ক’ব নোৱাৰোঁ কিন্তু ‘গ্ৰেটাৰ গুৱাহাটী ৱাটাৰ চাপ্লাই প্ৰজেক্ট’ তেতিয়াও ‘কমপ্লিট’ হোৱা নাই। ব্ৰহ্মপুত্ৰখন একেধৰণে গুৱাহাটীৰ কাষেৰে বৈ আছে। গুৱাহাটীৰ সকলো অঞ্চলতে ভূ-গৰ্ভস্থ পানী নোহোৱা হোৱা বাবে বিল্ডাৰবোৰে ডীপ টিউৱৱেল ব’ৰিং কৰা বাদ দিলে। বিল্ডিংবোৰ আৰু ঘন হ’ল, দেখিবলৈ হংকঙৰ ঘৰ যেন লাগিল। পানীৰ অভাৱ যদিও গুৱাহাটীবাসীক খুব সুখী যেন লাগিল। সকলোৰে মুখত হাঁহি।\nহলেণ্ডৰ ‘হৰ্টন এণ্ড হৰ্টন’ কোম্পানীয়ে মহানগৰীত অতি বৃহৎ বিয়েৰ ফেক্টৰী এটা নিৰ্মাণ কৰি উচ্চ চাপত ঘৰে ঘৰে ‘পাইপড্ বিয়েৰ’ চাপ্লাই দিয়া প্ৰজেক্ট এটা আৰম্ভ কৰিছে, ঠিক কাস্কেটত থকা ড্ৰাফট বিয়েৰৰ দৰে। এই প্ৰজেক্ট গ্ৰেটাৰ গুৱাহাটী ৱাটাৰ চাপ্লাইতকৈ তিনিগুণে ডাঙৰ। সেইবাবে গুৱাহাটীবাসীৰ মুখত সুখৰ হাঁহি। চহৰৰ মানুহে টেপত খোৱা পানী আহে নে নাহে ‘কেয়াৰ’ নকৰা হ’ল। বিদেশী কোম্পানী এটাই এতিয়া পানীতকৈ সস্তাত ঘৰে ঘৰে বিয়েৰ চাপ্লাই দিছে। গুৱাহাটীৰ মানুহে ৰাতিপুৱা উঠি ‘বেড-টি’ খোৱা বাদ দি ‘বেড-বিয়েৰ’ এগিলাচহে গলাধঃকৰণ কৰা হ’ল। মানুহে এতিয়া বিয়েৰেৰে বাচন-বৰ্তন, কাপোৰ ধোৱা আৰু গা ধোৱা আৰম্ভ কৰিছে। দৈনিক বিয়েৰ পান আৰু বিয়েৰেৰে স্নান কৰা হেতু গুৱাহাটীবাসীৰ স্বাস্থ্য উন্নত হৈছে, শৰীৰৰ ছাল-নখ উজ্জ্বলি উঠিছে। বিয়েৰেৰে চুলি ধোৱা আৰু শ্যেম্পু কৰাৰ বাবে মানুহৰ চুলিৰ সৌন্দৰ্য বাঢ়িছে। সৰুতে আমি জৰ্জিয়া আৰু আৰ্মেনিয়াৰ লোককহে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া মানুহ বুলি পঢ়িছিলোঁ, এতিয়া গুৱাহাটীবাসীসকলে সকলোকে সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতিযোগিতাত চেৰ পেলাই ‘গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্লড ৰেকৰ্ড’ৰ সৃষ্টি কৰিছে….!\nৰাতিপুৱাই উঠি মনটো ৰঞ্জিত ৰঞ্জিত লাগিল। ঘৰ ভাৰাৰ দুশ্চিন্তা মোৰ নিমিষতে আঁতৰিল। সৰুতে মায়ে কোৱা কথা এষাৰ চাৎকৈ মনত পৰিল- পুৱঁতি নিশাৰ সপোন হেনো অথলে নাযায়!


কেব-কাই ভোগালী খালে, কৰ’নাই খালে ৰঙালী! এতিয়া কেনেকৈ বান্ধিবা টঙালি?\nHome > কেব-কাই ভোগালী খালে, কৰ’নাই খালে ৰঙালী! এতিয়া কেনেকৈ বান্ধিবা টঙালি?\nবিহু অসমীয়াৰ বাপতি সাহোন। গণ জীৱনৰ সাহ। কিন্তু এনেহেন বিহুটিয়েও এতিয়া যেন আমাক লগ নিদিয়া হৈছে। এইবাৰ ভোগালী বিহুটিত অসমৰ ৰাইজে কোনোধৰণৰ ভোগেই কৰিবলৈকে নাপালে। এতিয়া ৰঙালী বিহুটিতো অসমীয়া ৰাইজে যে কোনোধৰণ ৰং-ৰহইছো কৰিব নাপাব সেয়া ধুৰূপ। বিহুৰ আৰম্ভণিৰে পৰা অসমত ইয়াৰ আগতে এনেকুৱা দুৰ্দিন হৈছিল নে নাই তাৰ কোনো সবিশেষ তথ্য পাবলৈ নাই। অসম আন্দোলনৰ সময়তো বিহুৰ দিনকেইটাত ভয়-শংকাই দেখা দিছিল যদিও বিহুৱানখন যাচিব পাৰিছিল। কিন্তু এইবাৰ পৰিস্থিতি এনে হৈ পৰিছে যে হেপাহৰ বিহুৱানখনো কোনেও কাকো আগবঢ়াব নোৱাৰিব। লিখিছে বিকাশজ্যোতি শইকীয়া ই।\n► উছৱবোৰ যেন শেষ হৈ আহিছে৷ ইটোৰ পিছত সিটো পৰিঘটনাই যেন শেষ কৰি নিছে জীৱনৰ মাদকতা, অনাবিল হাঁহি আৰু উচ্ছাসৰ জোঁৱাৰ৷ ক্ৰমাগত ঘটনা-পৰিঘটনাবোৰে যেন কৰ্মব্যস্ত মানুহক, জীৱনৰ দৈনন্দিন প্ৰাত্যহিকতাৰ মাজত কিছুক্ষণ উছৱৰ আনন্দত মতলীয়া হোৱাৰপৰা বঞ্চিত কৰিছে৷ নাটকীয় দৃশ্যপটৰ দৰে এটাৰ পিছত এটাকৈ প্ৰৱেশ ঘটিছে দুৰ্যোগ আৰু দুৰ্ভাৱনাৰ৷ ক’তো কোনো স্থিৰ হৈ থাকিব নোৱৰাৰ দুৰ্ভাগ্যজনক পৰিৱেশ৷ এনেদৰেই লাহে লাহে হেৰাই যাব নেকি জীৱনৰ ৰঙবোৰ, উল্লাস আৰু হাঁহিৰ সঁফুৰাবোৰ৷ ক্ৰমশঃ ঘটি থকা ঘটনাবোৰে দিছে নেকি তাৰেই আগলি বতৰা?\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ২০১৬ পিছলৈ নাগৰিকত্ব আইন ২০১৯, কেব আৰু কা-বিৰোধী আন্দোলনৰ বাবে অসমবাসী জনসাধাৰণৰ জীৱন যাত্ৰা প্ৰায় স্তব্ধ হৈ পৰিছিল৷ প্ৰায় দুমাহৰো অধিক কাল অসমৰ জনসাধাৰণৰ বাবে কেব আৰু কা-বিৰোধী আন্দোলন আছিল নৈমিত্তিক প্ৰাত্যহিকতা৷ আকাশ-বতাহ ছানি ফটা টায়াৰৰ ক’লা ধোঁৱা, জোঁৰ সমদল, ধৰ্ণা, জন সমাৱেশ, প্ৰতিবাদত স্তব্ধ হৈ পৰিছিল অসমৰ জনজীৱন৷ কাৰ্ফিউৰ সেই অন্ধ, ক’লা সময়খিনিৰ কথা কোনে পাহৰিব পাৰে৷\nসংসদত নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক, ২০১৬ গৃহীত হোৱাৰ পিছত ম্লান পৰিছিল অসমবাসী জনসাধাৰণৰ উছাহ৷ অসম আৰু অসমীয়াৰ অস্তিত্ব, নিজৰ ঠাইতে ভগনীয়া হোৱাৰ আশংকাই খেদি ফুৰাৰ সময়ত স্বাভাৱিকতে সেইখিনি সময়ত ভোগালী উছৱৰ সেই উলাহৰ ধল নাছিল৷ তাৰ সলনি আছিল মেজি জ্বলাইও প্ৰতিবাদ কৰাৰ পন্থা৷ অসমীয়াৰ প্ৰাণৰ ভোগালী বিহু ৰাজ্যবাসীয়ে কেৱল অনুষ্টুপীয়া আনুষ্ঠানিকতাৰে সামৰিছিল৷ বুকুত উছৱৰ আনন্দ, উলাহৰ সলনি আছিল খং, ক্ষোভ আৰু প্ৰতিবাদৰ দাবানল৷ ভোগালীৰ পিছতো সেই বিদ্ৰোহৰ শাম কটা নাছিল যদিও দৈনন্দিন ব্যস্ততা আকৌ আৰম্ভ হৈছিল৷ স্বাভাৱিক জীৱন যাত্ৰা আৰম্ভ হৈ ৰাইজ ব্যস্ত হৈ পৰিছিল জীৱন-জীৱিকাৰ সংগ্ৰামত৷\nকিন্তু সেই স্বাভাৱিক জীৱন যাত্ৰা ব্যাহত হ’বলৈ বেছি সময় নালাগিল৷ অলপ থান-থিত লাগিবলৈ আৰম্ভ হৈছিলহে৷ ভোগালী বিহুটো পালন কৰিবলৈ নোপোৱাৰ দুখখিনি পূৰাবলৈ ৰঙালী বিহুটো ৰৈ আছিল৷ কা-বিৰোধী আন্দোলনৰ তীব্ৰতা হ্ৰাস হ’লেও অসমীয়া জনমানসৰপৰা কা-বিৰোধিতা আঁতৰ হোৱা নাছিল যদিও জাতীয় দুৰ্যোগ আৰু দুৰ্ভাৱনাক একাষৰীয়া কৰি অসমীয়াই হয়তো ৰঙালী বিহুতো অনুষ্টুপীয়াকৈ হ’লেও উদযাপন কৰিলেহেঁতেন৷ কিন্তু কি দুৰ্ভাগ্য৷ ভবা কথা নহয় সিদ্ধি, বাটত আছে কণা বিধি ধৰণেৰে হঠাৎ অসমীয়া জনজীৱনক জোঁকাৰি গ’লহি কৰ’না আতংকই৷\nএই কৰ’না আতংক কোনোধৰণৰ চৰকাৰী ষড়যন্ত্ৰ নহয়, নহয় ভোট বেংকৰ নিকৃষ্ট ৰাজনীতি৷ চুবুৰীয়া ৰাষ্ট চীনত উদ্ভূত এক ভাইৰাছসৃষ্ট মহামাৰী৷ এই কৰ’না এতিয়া কেৱল আমাৰ দেশ বা ৰাজ্যৰ সমস্যা নহয় বৰঞ্চ ই এক সৰ্বগ্ৰাসী সমস্যা হৈ গোটেই বিশ্বকে সামৰি লৈছে৷ কৰ’নাতংকত এতিয়া গোটেই বিশ্ব সন্ত্ৰষ্ট৷ বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত কৰ’না ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণত হাজাৰ হাজাৰ মানুহে জীৱন হেৰুৱাবলগীয়া হৈছে৷ মানুহৰপৰা মানুহলৈ বিয়পা এই ভাইৰাছৰসংহাৰী আক্ৰমণৰপৰা বাচি থকাৰ এটাই উপায় সেয়া হ’ল সামাজিক দূৰত্ব (ছ’চিয়েল ডিচেটেন্সিং) বৰ্তাই ৰখা৷ আৰু এয়া কৰিবলৈকে দেশজুৰি বলৱৎ কৰা হৈছে ২১ দিনীয়া ল’কডাউন যিটো ১৪ এপ্ৰিল তাৰিখলৈকে চলিব৷ ল’কডাউনৰ অৰ্থ হ’ল নিজকে ঘৰত সম্পূৰ্ণৰূপে আৱদ্ধ কৰি ৰখা৷ নিতান্ত প্ৰয়োজন নহ’লে ঘৰৰপৰা নোলোৱা৷ প্ৰতিৱেশী বা আন কাৰোৰে লগত মিলা-মিছা নকৰা৷\nপ্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ ফলস্বৰূপে স্বাভাৱিকতে কুলি-কেতেকীয়ে আহি সুৰীয়া বিননি জুৰিছে, গছ-বিৰিখত ন-কুঁহি ওলাইছে, কপৌ, ভাটৌ ফুলে জকমকাইছে৷ কিন্তু অসমীয়াৰ প্ৰাণৰ বিহু ঢোল-পেঁপা-গগনা-বাঁহীৰ অবিহনে হ’ব জানো৷ হ’ব জানো হুঁচৰি অবিহনে, হ’ব জানো উজনিৰ গছতলৰ গাভৰু বিহু অবিহনে৷ কাৰণ এই মুহৰ্তত সামাজিক দূৰত্ব, ছ’চিয়েল ডিচটেন্সিং বৰ্তাই ৰাখিবলৈ মানুহৰ সমাগম সম্ভৱেই নহয়৷ অন্যহাতে লকডাউনৰ নিৰ্ধাৰিত তাৰিখ যদিও ১৪ এপ্ৰিল কৰ’না আক্ৰান্তৰ সংখ্যা দিনক দিনে বাঢ়ি অহাৰ প্ৰেক্ষাপটত ল’ক ডাউনৰ সময়সীমা বৃদ্ধি হোৱাৰে সম্ভাৱনা বেছি৷\nশেহতীয়াকৈ অসমত কভিড-১৯ত আক্ৰান্ত লোকৰ কথা পোহৰলৈ অহাৰ পিছত অসমতো এয়া বাহাল থকাতো প্ৰায় নিশ্চিত৷ ইতিমধ্যে ৰাজ্য চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা লকডাউন বৃদ্ধি কৰা নহয় বুলি কোৱা হৈছে যদিও বিকল্প হিচাপে একাধিক নিষেধাজ্ঞা বাহাল থাকিব বুলিও জনাইছে। এনে পৰিৱেশ-পৰিস্থিতিত উছৱৰ আনন্দত ভাগ লোৱাতকৈ এই মুহূৰ্তত জীৱন-মৰণৰ বিষয়টো বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ উঠিছে৷ গতিকে বৰ্তমান এনে জটিল সময় আৰু পৰিস্থিতিৰ প্ৰেক্ষাপটত কেব, কা-ৰ বাবে অসমীয়াই ভোগালী বিহুৰ ৰং-ৰহইচৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ পিছত ৰঙালীৰ আনন্দৰপৰাও যে বঞ্চিত হ’ব সেয়া ধুৰূপ৷ কাৰণ অসমত এতিয়ালৈ কভিড-১৯ত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ খবৰ আহিয়েই আছে৷\nসেয়েহে ক’ব লাগিব কেব আৰু কাই ভোগালী খালে, কৰ’নাই খালে ৰঙালী৷\nউছৱৰ আনন্দৰ কথা সুকীয়া কিন্তু এইখিনি সময়ত আমি সজাগ আৰু সতৰ্ক হৈ থাকি বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ নিৰ্দেশনাৰ লগতে স্বাস্থ্য বিধি মানি চলিবই লাগিব৷ ঘৰত থাকক, কুশলে থাকক৷\nSource URL: https://www.newsnextone.com/bihu-and-corona-virus-what-will-happen-this-time


ফেচবুক – অৰুণোদই\nNov 6, 2018 ৰিমঝিমলঘু লেখা, সাহিত্য\nবৰুৱানী: হেৰি আজি আবেলি গজা দুটামান, কেক দুপিচমান আৰু নিমকি দুখনমান লৈ আহিবাচোন।\nবৰুৱা: কিয় কিবা পাতিছা নেকি?\nবৰুৱানী: এনেই শৰ্মা-শৰ্মানীকো মাতিছো আবেলি চাহ একাপ খাবলৈ।\nবৰুৱানীৰ কথাই বৰুৱাক ভবাই তুলিলে অলপ সময়ৰ কাৰণে। তেওঁ কেনেবাকৈ কিবা উইছ কৰিবলৈ পাহৰা নাইতো। এনেইতো শৰ্মানীক চাহ খাবলৈ মতাৰ প্ৰশ্নই নুঠে। মনৰ ভিতৰতে গুণা-গথা কৰি লৈ বৰুৱা নিশ্চিত হ’ল যে তেওঁ জনাত আজি তেনেকুৱা একো স্পেচিয়েল ডেই নাই। মানে থাকিবই নোৱাৰে। কিন্তু কথাটো কি!\nবৰুৱা: হেৰা তুমি কোৱা বস্তুকেইটা মই আনি দিম বাৰু কিন্তু কথাটো কি? তোমাৰ বাৰ্থদেই হৈ গ’ল, আমাৰ এনিভাৰ্ছেৰীও হৈ গ’ল। বাকী কি থাকিলনো চাহ খোৱাবলৈ?\nবৰুৱাৰ কথাত বৰুৱানী ভমককৈ জ্বলি উঠিল\n‘তুমি যে হৈ যোৱাবোৰৰ হিচাপ দি আছা, কিন্তু কেতিয়াবা নিজৰ জানো মনত পৰে। মোৰ মুখৰ বৰণ চাইহে তুমি মনত পেলোৱা। কিন্তু ফেচবুক তোমাৰ নিচিনা নহয়। আজি মোৰ ফেচবুকলৈ অহা এক বছৰ হ’ল। কি ধুনীয়াকৈ পুৱাতে এটা ভিডিঅ বনাই আমাৰ এবছৰীয়া ফ্ৰেণ্ডভাৰ্ছেৰীৰ চেলিব্ৰেট কৰিছে। ফেচবুক বোপায়ে মোৰ কাৰণে ইমানখিনি কৰাৰ পিছত মই আৰু শৰ্মানীক চাহ একাপ নোখোৱাকৈ কেনেকৈ থাকো হয়নে।


Gold Price Today: সোণ ক্ৰয় কৰাৰ সোণালী সুযোগ, খৰধৰ কৰক ! আকৌ দাম কমিছে সোণৰ, চাওক আজিৰ দাম ...– News18 assam\nHome » photogallery » business »Gold Price Today: সোণ ক্ৰয় কৰাৰ সোণালী সুযোগ, খৰধৰ কৰক ! আকৌ দাম কমিছে সোণৰ, চাওক আজিৰ দাম ...\nGold Price Today: সোণ ক্ৰয় কৰাৰ সোণালী সুযোগ, খৰধৰ কৰক ! আকৌ দাম কমিছে সোণৰ, চাওক আজিৰ দাম ...\nMCXত পুৱা ৯.৩৫ বজাত, সোণৰ দাম (Gold Price Today) প্ৰতি ১০ গ্ৰামত ২৭ টকা হ্ৰাস হৈ ৫১,৪২০ টকা হয়। যোৱা কেইদিনমানত সোণৰ মূল্য প্ৰায় ৩,৫০০ টকা হ্ৰাস পাইছে।\n| March 21, 2022, 14:33 IST\nসোণৰ মূল্যও আজি সামান্য হ্ৰাস হোৱা দেখা গৈছে আৰু ৰাতিপুৱা ব্যৱসায় হ্ৰাসৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছে। মাল্টিমোডিটি এক্সচেঞ্জত (MCX) সোণ সস্তা হৈ আছে, ৰূপৰ মূল্য বৃদ্ধি পাইছে।\nMCXত পুৱা ৯.৩৫ বজাত, সোণৰ দাম (Gold Price Today) প্ৰতি ১০ গ্ৰামত ২৭ টকা হ্ৰাস হৈ ৫১,৪২০ টকা হয়। যোৱা কেইদিনমানত সোণৰ মূল্য প্ৰায় ৩,৫০০ টকা হ্ৰাস পাইছে। এমচিএক্সত ৰূপৰ মূল্য ৰাতিপুৱা প্ৰতি কিলোগ্ৰামত ১৭৪ টকা বৃদ্ধি হৈ ৬৮,০৫০ টকাহয়। কেৱল যোৱা সপ্তাহতে, ৰূপৰ মূল্য ৬৮ হাজাৰৰ তললৈ হ্ৰাস পাইছিল আৰু এতিয়া তাতকৈ অধিক হৈছে।


ঘৰত থকা সময়ছোৱা আপুনি কেনেদৰে অতিবাহিত কৰিছে ? | Assam.MyGov.in\nঘৰত থকা সময়ছোৱা আপুনি কেনেদৰে অতিবাহিত কৰিছে ? ...\nবিশ্বজুৰি কৰ’না ভাইৰাছ সংক্ৰমণৰ জটিল পৰিস্থিতিত বিশ্বৰ কেইবাখনো দেশৰ লগতে ভাৰতবৰ্ষতো ২১ দিনৰ বাবে লকডাউন ঘোষণা কৰা হৈছে। এই সময়ছোৱাত স্বাস্থ্য সুৰক্ষাৰ অৰ্থে নিজৰ লগতে পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সদস্য ঘৰতে আবদ্ধ হৈ থকাটো অত্যন্ত জৰুৰী কথা।\nদৈনন্দিন ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱনশৈলী কিছু সালসলনি কৰি আমি সকলোৱে এই সময়খিনি নিজৰ পৰিয়ালৰ সৈতে সুন্দৰকৈ কটোৱাৰ লগতে বিভিন্ন গঠনমূলক কৰ্মৰাজিৰ সৈতে নিজকে জড়িত কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো সুযোগ লাভ কৰিছো। ঘৰৰ সুস্থ বাতাবৰণত আমি গান শুনা, চিনেমা চোৱা, কিতাপ পঢ়া, প্ৰিয় খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা, ক্ৰাফট মেকিং, বাগিচাত কাম কৰা, ঘৰ পৰিষ্কাৰ কৰা ইত্যাদি বিভিন্ন কৰ্মৰ লগতে কিছুমান উদ্ভাৱনীমূলক চিন্তা-চৰ্চা তথা কৰ্মৰাজিৰে সময়খিনি সুন্দৰকৈ অতিবাহিত কৰিব পাৰো।\nআপুনিও যদি ঘৰত থকাৰ এই দিনকেইটাৰ বাবে এনেধৰণৰ এখন কৰ্মসূচী সাজু কৰি লৈছে, তেন্তে সেই বিষয়ে সবিশেষ লিখি (পৰাপক্ষত ফটো অথবা ভিডিঅ’সহ) আমালৈ প্ৰেৰণ কৰক।\nমুঠ অৱদান (\t164) অনুমোদিত অৱদানসমূহ (148) পৰ্যালোচনাৰ বাবে ৰখা অৱদানসমূহ (16) জমা বন্ধ\nKalpana2হিচাপ3সপ্তাহ পূৰ্বে\nName - Kalpana\nAddress- C-171 Tagore garden2nd floor


ভোগালীৰ ইটো সিটো – দেবজিৎ শইকীয়া – ফটাঢোল\nJanuary 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\t8 Comments\nভোগালীৰ ইটো সিটো – দেবজিৎ শইকীয়া\nস্নেপশ্বট – ১\nওচৰ চুবুৰীয়া কেইজনক ক’লো, বোলো এইবাৰ মাঘ বিহুত মেজিৰ লগতে ভেলাঘৰ এটাকে সাজো আহক৷ কলিতাই বোলে, মেজি বনাবলৈ খৰিৰ কুইন্টল ছশ টকা আৰু ভেলাঘৰ সাজিবলৈ নৰা ক’ত পাবাহে? আজি কালি মডাৰ্ণ ফেচনত লেডিজ কাপোৰ দিনে দিনে চুটি হোৱাৰ দৰে হাইব্ৰীড ধান সোপাও চুটি চাপৰ৷ তাতে মালিকে মাটিত কাঁচি লগাই কাটে আৰু পথাৰতে মেচিনৰে মাৰি তাতেই বিক্ৰী কৰে আৰু বাঁহৰ যিহে দাম, তাতকৈ বৰুৱাৰ গেৰেজটো ডাঙৰ, আহল বহল, তাতেই যোৱাবাৰৰ দৰে ৰাতি ভোজ খোৱাই ভাল হ’ব৷ হাজৰিকাই বোলে, মই আব্দুল আৰু খালেকক কৈছো টকা পোন্ধৰশ দিলে আঠ ফুট বাই দহ ফুট ভেলাঘৰ এটা সাজি দিব বোলে৷ আব্দুলক চিনি পাও, এইবাৰ দেৱালীত তাৰ পৰা দুজোপা কলগছ কিনিছিলোঁ৷ ঘৰত আহি পুতি মেলি দি থৈ গৈছিল৷ বৰ ভাল ল’ৰাটো৷ সকলোৱে বোলে পোন্ধৰশ বেছি নহয়, তাকেই অৰ্ডাৰটো দি দিয়ক৷ কন্ট্ৰেকটো দিবহে পালোঁ৷ মেজিকত ৰেডিমেড নৰাৰ বেৰ, চালি, খুঁটা লৈ আহি হাজিৰ৷ দত্তৰ ঘৰৰ পিছ চোতালত আধা ঘন্টাত ভেলাঘৰ ৰেডি।\nস্নেপশ্বট – ২\nউৰুকাৰ পুৱা। শ্ৰীমতীয়ে হাতত বজাৰৰ মোনা আৰু গাড়ীৰ চাবিটো দি বোলে ব’লা৷ মই বোলো ক’লৈ? এওঁ বোলে চিনেমা চাই আহোঁ৷ মই বোলো বজাৰৰ চটি বস্তাৰ মোনালৈ চিনেমা চাব যাবানে? তেওঁ বোলে তেনেহ’লে সুধিছা কেলেই? ব’লা, সোনকাল কৰা৷ মই বোলো হেৰা বজাৰহে যাবা, এই নতুন চাদৰখননো কেলই পিন্ধিলা লেতেৰা হ’ব৷ এওঁ বোলে নহয় ব’লা৷ মনতে ভাবিলোঁ সদায় কুৰ্টি পিন্ধি স্কুটি চলাই ফুৰা আই গোঁসানী আজি চাদৰ মেখেলা পিন্ধি মোৰ লগত বজাৰলৈ ওলাইছে, কথা কি! আকৌ সুধিলোঁ, হেৰা বজাৰৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে মন্দিৰ বা ক’ৰবাত সোমাবা নেকি? এওঁ বোলে হেই মাছৰ বজাৰৰ পৰা আহি কোনোবাই মন্দিৰত সোমাই নেকি? ব’লা মাছ কিনিম আৰু চিধা ঘৰ আহিম৷ অঁ তেতিয়াহে মোৰ ব্ৰেইনটোৱে মাত দিলে, অঁ বজাৰ নহয় আজি শ্ৰীমতীয়ে বজাৰত ডাঙৰ ডাঙৰ ৰৌ বৰালি চিতলৰ কাষত চেলফি উঠিব৷ মানে ফিলিং ভোগালী বজাৰ৷\nস্নেপশ্বট – ৩\nডাঙৰ বৰালি দুটা দুহাতে দাঙি হনুমানে পাহাৰ দঙা দি দুটামান পজ দিলে, মই ক্লিকাই দিলোঁ ৷ দেখিলোঁ মোৰ দৰে ফটোগ্ৰাফাৰৰ বজাৰত ভিৰ লাগিছে৷ হওঁক, শ্ৰীমতীক বলিয়ামি নকৰিবা বুলি এনেই ক’লো৷ ফটো উঠি শ্ৰীমতীয়ে মাছ তাতে এৰি গাড়ীত৷ মই বোলো, হেৰা ইমান সোপা মাছৰ পিচ কোনে খাব? কোনে ভাজিব?\nএওঁ বোলে, বাহিৰতে জুই অকন ধৰি অলপ পিছৰ পৰা ভজা আৰম্ভ কৰি দিবা, মই আজি নাভাজো, বৃহস্পতি বাৰ মোৰ ফাস্টিং৷ মোৰ চকু কপালত উঠোতেই যেনিবা তেওঁৰ এষাৰ কথাই মনটো ভাল লগাই দিলে বোলে, হাজৰিকাক মাতি দিবা আৰু লগত কিবা এটা লৈ ল’বা। মাছো ভজা হ’ব আৰু তোমালোকে চুৰকৈ কৰা কামটোও কৰা হ’ব৷ মইও বোলো পিছত দেৱী আইৰ ডিচিচন চেঞ্জ হোৱাৰ আগতেই হাজৰিকাক ফোন লগোৱাই ভাল৷\nস্নেপশ্বট – ৪\nঘৰৰ যিমান কেইটা চাউণ্ড বক্স আছিল চব উলিয়াই জোৰা দিলোঁ, হনী সিঙৰ গান এটা লগাই অলপ দূৰ খোজ কাঢ়ি ওলাই গৈ শুনি আহিলোঁ ৷ গৈছে, চাউণ্ড বক্সৰ মাত প্ৰায় দহ পোন্ধৰ ঘৰ পাৰ হৈছে ৷ মনটো ভাল লাগিল৷ গান কোনে অকলে শুনে, গান হৈছে আনক শুনোৱা বস্তু৷ মানুহে শুনি ক’ব লাগিব যে শইকীয়াৰ বিহু লাগিছে, তেতিয়াহে৷ বিহুৰ দিনা যদি আনৰ টোপনিয়েই ক্ষতি নকৰোঁ, কিহৰ বিহু পাতিলোঁ৷ লগাই দিলোঁ বাপ্পেকে ইয়’ ইয়’ হনী সিং৷ কি গাইছে সিয়েই জানে আৰু হাজৰিকা মই মুঠতে ডেঞ্চ ৷\nস্নেপশ্বট – ৫\nহাজৰিকাই বোলে, খৰি শেষ মেজিটোকে জ্বলাই দিওঁ৷ মই বোলো, হেৰি হাজৰিকা পুৱা অগ্নি সেৱা ক’ত কৰিব। হাজৰিকাৰ পাচ নম্বৰ গিয়েৰ, মোৰ চাৰি নম্বৰ৷ মই পিক আপেই ল’ব পৰা নাছিলোঁ। বেটাই চাঞ্চ পাই মোক অভাৰটেক কৰি বুজাই দিলে বোলে,” অগ্নি ইচ অগ্নি৷ হোৱেদাৰ ইট ইচ মেজি অৰ গেচৰ স্টভ। আগতে বাফেল’ মিল্কৰ দৈ খাইছিলে পিছে এতিয়া পুৰৱী ডায়েৰিৰ দৈ৷ আগতে ঘৰত ঢেকীত পিঠা বনাইছিলে আৰু এতিয়া আত্ম সহায়ক গোটৰ পৰা কিনা পিঠাৰে বিহু৷ আগতে ঘৰত বিহুৱান বৈছিলে আৰু এতিয়া মাদ্ৰাছৰ পৰা অহা গামোছা৷ সকলো ৱানচ আপন এ টাইম হৈ গ’ল অ’ শইকীয়া৷ দুখ নকৰিব নাও ইটচ গেচৰ জামানা৷ উই হেভ টু প্ৰে গেচ দেৱতা৷ চ’ বাৰ্ন ডা মেজী।মৰ্নিং উই উইল প্ৰে অগ্নি দেৱতা ইন গেছৰ স্টভ৷ ক’বলেহে পালে, ৰাতি বাৰটাতে মেজি জ্বলাই দিলে বাপ্পেকে৷ মই মেজিৰ কেইডালমান খৰি চাইড কৰি থৈ দিলোঁ জুই পুৱাবলে ৷ সকলোৱে চিঞৰি উঠিল ” হেপ্পী বিহু”।\n« শীতল যুদ্ধ– অনন্ত বৰা\nনতুন বছৰৰ এজেণ্ডা,মূলঃ গুৰমীত বেদী – ভাবানুবাদঃহিমাংশু ভাগৱতী »\nবঢ়িয়া লাগিল পঢ়ি। বৰ্তমানৰ সঁচা ছবি।\nকলি কালৰ বিহু\nমনে মনে কামটো কৰিবলৈ পাৰমিচন যে দিলে, বচ বিহু হৈ গ’ল৷ তামাম!


mother-left-in-tears-after-sons-bride-turns-out-to-be-her-missing-daughter-in-china-gh-skd– News18 Assam\nপুত্ৰৰ বিয়াত কইনা দেখি হতভম্ব মাতৃ, হ’বলগীয়া বোৱাৰী দেখোন নিজৰেই জীয়ৰী!\nQueen Elizabeth II's Husband: কুইন এলিজাবেথ দ্বিতীয়ৰ স্বামী প্ৰিন্স ফিলিপৰ দেহাৱসান। ৭৩ বছৰৰ জীৱনসংগীক এৰি ল'লে চিৰবিদায়।\nUpdated:April 7, 2021, 4:01 PM IST\nকইনাৰ হাত থকা বাৰ্থমাৰ্কটো দেখি মহিলাগৰাকী হতভম্ব হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁৰ ছোৱালীজনীৰ একে ধৰণৰ বাৰ্থমাৰ্ক থকাৰ কথা মনত পৰে।\nLast Updated: April 7, 2021, 4:01 PM IST\nএক আজৱ ঘটনা সংঘটিত হৈছে চুবুৰীয়া দেশ চীন (China)ত। চীনৰ এগৰাকী মাতৃয়ে জানিব পাৰে যে তেওঁৰ পুত্ৰই বিয়া কৰাবলগীয়া ছোৱালীজনী তেওঁৰ দীৰ্ঘদিন আগতে হেৰুওৱা জীয়ৰী। ৩১ মাৰ্চত চীনৰ জিয়াংচু প্ৰদেশ (Jiangsu province)ৰ চুঝৌ (Suzhou)ত তেওঁৰ পুত্ৰৰ বিয়াত কইনাৰ হাতত থকা এটা বাৰ্থমাৰ্ক দেখি মাতৃৰ দুচকু পানীৰে উপচি পৰে। কইনাৰ হাত থকা বাৰ্থমাৰ্কটো দেখি মহিলাগৰাকী হতভম্ব হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁৰ ছোৱালীজনীৰ একে ধৰণৰ বাৰ্থমাৰ্ক থকাৰ কথা মনত পৰে।\nমহিলাগৰাকীয়ে লগে লগে কইনাৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক সুধিছিল যে ছোৱালীজনী তেওঁলোকে তুলি (Adopted) লৈছিল নেকি? এই প্ৰশ্নটোৱে পৰিয়ালটোক সম্পূৰ্ণৰূপে হতবাক কৰি তুলিছিল কিয়নো ছোৱালীজনী তুলি লোৱাৰ বাতৰিটো ইমান বছৰে গোপন হৈ আছিল। তেওঁলোকে ছোৱালীজনীক প্ৰায় ২০ বছৰ আগত তুলি লৈছিল। অৱশ্যে, তেওঁলোকে প্ৰকাশ কৰিছিল যে তাইক প্ৰায় ২০ বছৰ আগতে তুলি লোৱা হৈছিল। পৰিয়ালটোৱে ২০ বছৰ পূৰ্বে ৰাস্তাৰ কাষত পাইছিল কেঁচুৱা কন্যা সন্তানটি।\nপ্ৰকৃত পিতৃ-মাতৃৰ বিষয়ে জানিবলৈ পাই কইনাগৰাকীয়েও কান্দি উঠিছিল আৰু কৈছিল যে তাইৰ প্ৰকৃত–মাতৃক লগ পোৱাটো বিয়াৰ দিনটোতকৈ অধিক সুখকৰ। কিন্তু ঘটনাটো ইমানতে শেষ হোৱা নছিল।\nছোৱালীজনীয়ে তাইৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃক বিয়া কৰাবলগীয়া হোৱাত বিভ্ৰান্ত হৈ পৰিছিল। অৱশ্যে, শাহুৱেকে প্ৰকাশ কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ বিবাহত কোনো আপত্তি নাই কিয়নো দৰাকো তুলি লোৱা হৈছিল। সেয়েহে তেওঁলোক তেজৰ সম্পৰ্কৰে ভাতৃ-ভগ্নী নাছিল।\nমহিলাগৰাকীয়ে কৈছিল যে তেওঁ নিৰুদ্দিষ্ট জীয়ৰীক বিচাৰি পোৱাৰ সকলো আশা হেৰুৱাই ল’ৰা এটা তুলি লৈছিল। চীনৰ এক সংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰি অনুসৰি, বহু বছৰ ধৰি মহিলাগৰাকীয়ে জীয়ৰীক বিচাৰি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰাৰ পিছত, অৱশেষত আশা এৰি দিছিল। তাৰ পিছত এটি ল’ৰা তুলি লৈছিল। এই কথা জানিব পাৰি কইনাগৰাকীয়ে সকাহ পাইছিল আৰু দম্পতীহালে তেওঁলোকৰ বিবাহৰ ৰীতি-নীতি সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।\nFirst published: April 7, 2021, 4:00 PM IST\nপ্ৰচণ্ড গৰমৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কণমানি গজৰাজৰ জলকেলি, কাষতে পহৰা দিছে মাতৃয়ে! ভাইৰেল ভিডিঅ’\nReliance Jio, Airtel আৰু আন বহুতে ৩৯৯ টকাৰ পৰা আগবঢ়াইছে সস্তীয়া হোম ব্ৰডবেণ্ড সেৱা\nIPL 2021 : অধিনায়ক ঋষভ পণ্টক লৈ ব্যাপক চৰ্চা, এখন ভাইৰেল ফটোৱে কি কয়?\nপ্ৰচণ্ড গৰমৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কণমানি গজৰাজৰ জলকেলি, কাষতে পহৰা দিছে মাতৃয়ে!\n৩৯৯ টকাৰ পৰা সস্তীয়া হোম ব্ৰডবেণ্ড সেৱা\nদেশত মাথোঁ ১ শতাংশ লোকেহে সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণ কৰিছে Covid-19 Vaccine\nআধুনিক মানৱ মগজু কেতিয়া আৰু ক'ত বিকশিত হৈছিল?


Narendra Modi: প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে মহিলাসকলৰ একাউণ্টলৈ ট্ৰান্সফাৰ কৰিলে ৪ হাজাৰ টকা, আপোনাৰ একাউণ্টত সোমালনে ধনৰাশি? pm-modi-transferred-4k-ruppes-in-women-account-bank-sakhi-kya-hai-bank-sakhi-salary-hb– News18 assam\nNarendra Modi: প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে মহিলাসকলৰ একাউণ্টলৈ ট্ৰান্সফাৰ কৰিলে ৪ হাজাৰ টকা, আপোনাৰ একাউণ্টত সোমালনে ধনৰাশি?\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে আত্মসহায়ক গোটলৈ প্ৰায় ১ হাজাৰ কোটি টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰিছে।\nLast Updated : December 22, 2021, 13:21 IST\nCentral Government Schemes 2021: প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে আত্মসহায়ক গোটলৈ প্ৰায় ১ হাজাৰ কোটি টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰিছে। লগতে মহিলাসকলৰ একাউণ্টলৈ ট্ৰান্সফাৰ কৰিছে ৪ হাজাৰকৈ টকা। জানক কোন সকল মহিলাই লাভ কৰিলে এই টকা-\nকোনে পালে ধনৰাশি-\nচৰকাৰে আজি বিজনেছ কৰেচপণ্ডেণ্ট সখী আঁচনিৰ অধীনত পঞ্জীভুক্ত মহিলাসকললৈ তেওঁলোকৰ প্ৰথম কিস্তিৰ ধন ট্ৰান্সফাৰ কৰিছে। লগতে কন্যা সুমংগল যোজনাৰো টকা একাউণ্টত জমা হৈছে।\nচৰকাৰে ট্ৰেন্সফাৰ কৰিছে ৪০০০ হাজাৰকৈ টকাঃ\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে প্ৰায় ২০ হাজাৰ কৰেচপণ্ডেণ্ট সখী যোজনাত ৰেজিষ্টাৰ্ড সখীৰ একাউণ্টত প্ৰথম কিস্তিৰ ধন জমা কৰিছে। ইয়াৰ চৰকাৰে ৪০০০ কৈ টকা ট্ৰেন্সফাৰ কৰিছে। চৰকাৰে এইসকলক ৬ মাহৰ বাবে ৪০০০ টকা দিয়ে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে কমিছনো লাভ কৰে।\nসুমংগলৰো টকা কৰিলে নেকি ট্ৰেন্সফাৰঃ\nযদি কন্যা সুমংগল যোজনাৰ কথা যদি কোৱা হয় তেন্তে হিতাধিকাৰীৰ বাবে চৰকাৰে ২০ কোটি টকাৰ ফাণ্ড ৰিলিজ কৰিছে। এই ৰাশিও পৰ্যায় ক্ৰমে ট্ৰান্সফাৰ কৰাৰ কাম আৰম্ভ হৈছে।\nবেংক সখী কোন কোন হব পাৰেঃ\nবেংক সখী হবলৈ দশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হ'ব লাগিব। ইয়াৰ উপৰিও অনলাইন কাম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা থাকিব লাগিব। লগতে বেংকিং কামকাজৰ ওপৰতো সম্যক জ্ঞান থাকিব লাগিব। গাঁৱৰ মহিলাসকলে এই আঁচনিত ভাগ লব পাৰিব।\nFirst published: December 22, 2021, 13:21 IST\nCentral Government Schemes 2021Narendra ModiSelf Help Group


এনেকৈ পূজা আমি কেতিয়া পাতিম ! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nএনেকৈ পূজা আমি কেতিয়া পাতিম !\nদুৰ্গা পূজা মানেই উৎসৱ। সীমাহীন আনন্দৰ সমাহাৰ। এফালে দুৰ্গাৰ বন্দনা, আনফালে প্ৰকৃতিৰ প্ৰাণোচ্ছল পৰিবেশ। আহিনৰ নিয়ৰ আৰু তলসৰা শেৱালীৰ লগতে নিৰ্মল আকাশৰ শুকুলা আকাশৰ মিতিৰালি।\nসলনি হৈছে পূজাৰ পৰিবেশ। পূৰ্বৰ পূজাৰ সেই আমেজ যেন ক’ৰবাত হেৰাই গৈছে। পূজাৰ জেলেপি, পূজাৰ বেলুন এইবোৰ এতিয়া দুৰ্গা পূজাৰ অংগ হৈ থকা নাই। পূজা চাবলৈ গৈ লগ-সংগৰ সৈতে ঘূৰি-ফুৰা সেই মাদকতা এতিয়া নাই।\nপূজা হৈছে। জাক-জমকতা বিহীন দেৱীৰ আৰধনাও চলিছে। কোভিড প্ৰ’টকল আৰু এছ অ’ পিৰ মাজত মা দুৰ্গা মত্যলৈ নামি আহিছে। ঢাক-ঢোল বজা, মানুহে ভৰি থকা পূজাৰ মণ্ডপসমূহ প্ৰায়েই খালী। মহানগৰীত অৱশ্যে কিছু সংখ্যক লোক পূজা বুলি উলাইছে।\nলাইব্ৰেৰীৰ ভিতৰত কিতাপৰ ওপৰত মা দুৰ্গা…\nমণ্ডপৰ ভিতৰলৈ যোৱাৰ সলনি বাহিৰৰ পৰাই পূজাৰ স্থলী চাই উভতি গৈছে। কোভিডৰ জটিল পৰিস্থিতি, শোচনীয় আৰ্থিক পৰিস্থিতি, মূল্য বৃদ্ধি আদিয়ে এইবাৰ দুৰ্গা পূজাত প্ৰভাৱ পেলাইছে। বতৰো হেঙাৰ হৈছে পূজাৰ বাবে।\nদিনৰ ভাগত প্ৰচণ্ড গৰম। সেই গৰমে দৰ্শনাৰ্থীসকলকো পূজাৰ সেই শাৰদীয় আমেজ দিব পৰা নাই। ঋতুৰ ভিতৰত অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ঋতু শৰৎ। ঠাণ্ডা, গৰমৰ মাজৰ এই সময়খিনিত প্ৰকৃতিয়েও এক বিনন্দীয়া ৰুপেৰে উৎসৱমুখৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰে।\nদুৰ্গা পূজাৰ এই সময়ছোৱাত পূৰ্ব আৰু বৰ্তমানৰ পৰিবৰ্তনশীল সময়ৰ বহু চাপ পৰিছে। পূজা চাবলৈ গৈ ভিন্নৰঙী বেলুন, হুইছেল কিনা পুৰণি দিনবোৰৰ স্মৃতিও কেতিয়াবা ৰোমণ্ঠনৰ নৈৰে উজাই আহে।লাহে লাহে সলনি হৈছিল পূজাৰ ৰেহ-ৰূপ। সাৰ্বজনীন এই পূজাই এক সম্প্ৰীতি আৰু সংহতিৰ সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰিছিল।\nলাইব্ৰেৰীৰ আৰ্হিৰ পূজা মণ্ডপ..\nলাহে লাহে শাৰদীয় এই ব্যাকুল পৰিবেশত পূজা মণ্ডপৰ প্ৰতিযোগিতা চলিল। কোনে, কেনেকৈ, কিমান ধুনীয়াকৈ পূজাৰ মণ্ডপ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰে সেই দৌৰত আমি কব নোৱাৰাকৈয়ে বন্দী হৈ পৰিলো। প্ৰতিযোগিতা চলি থাকিল। শুকুলা মেঘৰ তলত শাৰদীয় নিশা মা দুৰ্গাৰ আৰাধনাত বাধা হৈ থিয় দিলে কোভিডে।\nতাৰ মাজতো দেৱী আৰধনা যতি নপৰিবলৈ চেষ্টা চলিল। পূজাৰ সময়ত পূজা কেন্দ্ৰিক বহু ব্যৱসায় গঢ় লৈ উঠে। সেই ব্যৱসায়ো এইবাৰ চকুত পৰা ধৰণে মন্দা অৱস্থা। আশাৰ সম্ভাৱনা, অশুভ শক্তিক নাশি শুভ পৰম্পৰা সৃষ্টিৰে এই দুৰ্গা পূজা উদযাপনৰ মাজেৰে সমাজলৈ যায় এক পবিত্ৰ বাণী।\nসেই ধাৰাবাহিকতাত কেৱল ধৰ্মীয় বিশ্বাসেই নাই। ইয়াত আছে সত্য প্ৰতিষ্ঠা, অপশক্তিক নাশ কৰা, আৰু সম্ভাৱনাৰ দুৱাৰ খুলি দিয়া বিশ্বৰ শক্তিৰ আধাৰ। দুখ-সুখ নাৰীয়েহে মোচন কৰিব পাৰে। সেই মহিমাময়ী দেৱীয়ে অশুৰ নিধনৰ বাস্তৱতাৰ মাজেৰে সৃষ্টি আৰু অপশক্তি ধ্বংসৰ প্ৰতীক ৰূপত অৱস্থান লয়।\n২০০ শ্ৰমিকে নিৰ্মাণ কৰিছিল এই মণ্ডপমটো…\nদুৰ্গা পূজাৰ মণ্ডপৰ কাৰোকাৰ্য আৰু সেই মণ্ডপ নিৰ্মাণৰ আৰ্হিয়ে আধুনিক মনৰ বহু লোকক আকৰ্ষিত কৰি আহিছে। এফালে ধৰ্মীয় বিশ্বাস আনফালে সাময়িক ঘটনা প্ৰবাহক তুলি ধৰাৰ ক্ষেত্ৰত দুৰ্গা পূজাৰ এই মণ্ডপ সমূহে ভূমিকা ল’ব পাৰে।\nকোভিডৰ এইসময়ত চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিমবংগৰ কলকাতাৰ এটা পুজা মণ্ডপে বাৰুকৈয়ে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে। এই পূজা মণ্ডপটোত সোমালে এনে লাগিব যেন এটা লাইব্ৰেৰীৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈছো। চৌদিশে কিতাপ, মাজত লাইব্ৰেৰীত থকাৰ দৰে কেইবাখনো টেবুল-চকী। দুৰ্গা মুৰ্তি আছে এখন প্ৰতীকি কিতাপৰ ওপৰত। ভালদৰে নাচালে ধৰিবই নোৱাৰিব কোনেও।\nপূৰ্বতেও পূজা মণ্ডপৰ জৰিয়তে চমক দিয়াত পশ্চিমবংগ সদায় আগত। কলকাতাৰ ধাকুৰীয়াৰ এই পূজা মণ্ডপে এফালে পূজা আনফালে জ্ঞান অন্বেষণৰ পৰা কোভিডৰ সময়ত দীৰ্ঘদিন আঁতৰি থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল, শৈক্ষিক পৰিবেশক সুন্দৰভাৱে তুলি ধৰিছে।\nকিতাপৰ ওপৰত মা দুৰ্গা…\n২০০ বছৰ পুৰণি এই পূজাৰ বাবুবাগান সাৰ্বজনীন দুৰ্গোৎসৱ কমিটীয়ে আয়োজন কৰিছে। কিতাপৰ লগতে পূজা মণ্ডপত পশ্চিমবংগৰ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকলৰ ফটোক স্থান দিয়া হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে পশ্চিমবংগৰ এই স্থান সাংস্কৃতি, সামাজিক, বৌদ্ধিক আদিৰ দিশত অভিকেন্দ্ৰ স্বৰূপ।\nএই পূজা আয়োজনৰ সন্দৰ্ভত আয়োজক সকলে কেৱল ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ কথা কোৱা নাই। কৈছে যে আমি নতুন প্ৰজন্মক কিতাপৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিবলৈ আৰু পশ্চিমবংগৰ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকলক পৰিচয় কৰাই দিবলৈ আয়োজন কৰিছো। প্ৰায় ২ মাহ ধৰি এই পূজা আয়োজনৰ বাবে ২০০ শ্ৰমিকে কাম কৰিছিল আৰু ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজন হৈছিল ৩০ লাখ টকা।\nলাইব্ৰেৰী সদৃশ মণ্ডপত বংগৰ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকলৰ ফটো…\nঅসমত কেতিয়াবা এনে পূজা আয়োজনৰ কথা কল্পনা কৰিব পাৰিনে? সচৰাচৰ পূজা অনুষ্ঠিত কৰাৰ দৰেই পূজাৰ লগতে এনে সামাজিক বাৰ্তা আৰু মানুহৰ মন মগজুত নতুন চিন্তা উন্মেষ কৰিব পৰা কামোচোন পূজাৰ জৰিয়তে কৰিব পাৰি। লাগে কিছু পৰিকল্পনা আৰু ব্যতিক্ৰম ৰূপত সেইবোৰ উপস্থাপন কৰিব পৰা দক্ষতা থকা লোক।\nবৰপেটা জিলা কাৰাগাৰত কয়দীৰ আত্মহত্যা…


ক্লেৰেন্স.!!! দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ অন্য এক মুকুটা -অগ্নিভ দত্ত – ফটাঢোল\nক্লেৰেন্স.!!! দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ অন্য এক মুকুটা -অগ্নিভ দত্ত\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাত থকাৰ পৰা সুবিধা পালেই ফুৰিবলৈ ওলাই যোৱাটো এটা অভ্যাসৰ দৰেই হৈছেগৈ! শনিবাৰ, দেওবাৰৰ লগত এদিন দুদিন ছুটি বা বন্ধ মিলাব পাৰিলে দুৰাতি তিনিৰাতিৰ বাবে ক’ৰবালৈ নহয় ক’ৰবালৈ যোৱা হয়েই! তেনেকৈ বন্ধ পালে বছৰটোত অন্ততঃ এবাৰ যোৱা হয় ঘৰৰ পৰা বৰ বেছি দূৰ নহয় অথচ অতি মনোমোহা ঠাই এখনলৈ! তাত গৈ পোৱাৰ পাছত যেন সমস্ত ভাগৰ যোগৰ নোহোৱা হৈ পৰে!\nক্লেৰেন্স (Clarens)! সৰু টাউন এখন ফ্ৰী ষ্টেটৰ৷ জনসংখ্যা বুলিবলৈ প্ৰায় ৬০০০ মান৷ মানুহৰ মুখে মুখে শুনিয়েই কণমানি টাউনখনলৈ গৈছিলোঁ কেইবাবছৰো আগতেই৷ প্ৰথমবাৰ যাওঁতেই প্ৰেমত পৰিছিলোঁ আমিবোৰে অকণমানি টাউনখনৰ৷ আমাৰ বাসস্থানৰ পৰা ৩০০ কি:মি: মান দূৰত্বত অৱস্থিত টাউনখনলৈ দুই তিনিদিনৰ সময় ওলালে তেতিয়াৰে পৰা গৈ আহিছোঁ পাৰিলে বছৰত এবাৰ৷\nযোৱা বছৰ মাৰ্চ মাহৰ শেষৰ ফালে ক্লেৰেন্সত তিনি ৰাতিৰ কাৰণে এটা চেল্ফ কেটাৰিঙৰ সুবিধা থকা ঘৰ বুক কৰিছিলোঁ যদিও ক’ৰণা মহামাৰীয়ে ভয়ংকৰ ৰূপ লোৱাৰ বাবে দেশজুৰি লকডাউন ঘোষণা কৰাৰ বাবে ক্লেৰেন্সলৈ যোৱাটো কেঞ্চেল কৰি থ’লোঁ! তাৰ আগতে শেষ বাৰৰ বাবে ২০১৮ চনৰ শেষৰ ফালে ক্লেৰেন্সলৈ গৈছিলোঁ!\nক্লেৰেন্সলৈ যাওঁতে ৰাস্তাৰ কাষে কাষে অসংখ্য বগা আৰু বেঙুনীয়া ৰঙৰ ফুলেৰে ভৰি থাকে যদিহে ফেব্ৰুৱাৰী, মাৰ্চ মাহত যোৱা হয়! সেই বিশেষ ফুল বিধক কচমচ বুলি জনা যায়! উল্লেখযোগ্য যে কচমচ ফুলৰ সংখ্যা বগা বা বেঙুনীয়া বেছি হোৱা মানেই সেই বছৰটোত শীত কাল বেছি বা কম ঠাণ্ডা হোৱাৰ সংকেত বুলি প্ৰচলিত ধাৰণা চলি আহিছে! সেই ফুলৰো আকৌ এক ইতিহাস আছে সেয়া পাছত এদিন পাতিম!\nক্লেৰেন্সলৈ গ’লে আমি ঘৰৰ পৰা খুব সোনকালেই ওলাওঁ কাৰণ ৰাতিপুৱা ৰাস্তাত কিছু ভীৰ কম হোৱাৰ লগতে হেইবৰ্ণ নামৰ সৰু টাউনখনৰ মাজেদি যোৱা ৰাস্তাটো অতি মনোমোহা! ৰাস্তাৰ চৌদিশে বিঘাই বিঘাই খেতি বাতি, কেৱল সেউজীয়া আৰু সেউজীয়া, আৰু উল্লেখযোগ্য যে ৰাতিপুৱাই তেনেকৈ ওলাই গ’লে কেতিয়াবা সেই খেতি পথাৰবোৰৰ মাজত ৰাস্তাৰ কাষতেই হওক বা ৰাস্তা পাৰ হৈ যোৱা লতামেকুৰী বাঘো দেখাৰ সৌভাগ্য হয়!\nআৰু এটা কথা ঘৰৰ পৰা সোনকালে ওলালে ৰাস্তাত কোনোবা এখন সৰু টাউনত কফি একাপ লগতে সৰুকে ব্ৰেকফাষ্টটো কৰি ক্লেৰেন্স টাউনৰ মাজ মজিয়াত থকা সুন্দৰ ৰেষ্টুৰেণ্টবোৰত ৰাতিপুৱাৰ জলপানটো গ্ৰহণ কৰাৰ এক বিশেষ আমেজ পোৱা যায়! ৰাতিপুৱাই টাউনখন যেন সূৰ্য্যোদয়ৰ লগে লগে খেলি উঠে! চাৰিওফালে এক উৎসৱমুখৰ পৰিবেশৰ সৃষ্টি হয়! কোনোবাই তাৰ পৰা ট্ৰেকিং কৰিবলৈ যায়, কোনোবাই আকৌ তাৰ পৰা ড্ৰেকেন্সবাৰ্গৰ পাহাৰ ফুৰিবলৈ ওলাই যায়!\nএই সৰু টাউনখনৰ জন্মৰো এক ইতিহাস আছে৷ আজিৰ ক্লেৰেন্স টাউনখনৰ ঠাইকণ আছিল ব’ৰ (Boer) সকলৰ শাসনাধিষ্ঠিত অঞ্চলৰ অংশ৷ ব’ৰসকল হ’ল শেতাংগ আফ্ৰিকানসকল৷ আচলতে ডাচ্চ মূলৰ আফ্ৰিকানসকল৷ ডাচ্চসকলে সোতৰশ শতিকাত প্ৰথম আহি কেপ অঞ্চলত খোপনি পুতিছিল আৰু নেডাৰলেণ্ডৰ পৰা যথেষ্ঠসংখ্যক মানুহ আহি তাত বসবাস কৰিবলৈ লৈছিল৷\nকিন্তু তাৰ পাছত এটা সময়ত বৃটিছসকলো আহি তাত উপস্থিত হ’লহি৷ প্ৰতাপী বৃটিছসকলৰ হেঁচাত লাহে লাহে ব’ৰসকল দক্ষিণৰ ফাললৈ গতি কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু ট্ৰেন্সভাল আৰু অৰেঞ্জ ফ্ৰী ষ্টেট গঢ়ি তোলে৷ দুয়োখনৰে স্বতন্ত্ৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল৷ এই ব’ৰসকলৰ লগত হোৱা প্ৰথমখন যুদ্ধত (১৮৮০-৮১) বৃটিছ পৰাজিত হৈছিল৷ প্ৰথমখন যুদ্ধত ব’ৰসকলৰ কমাণ্ডাৰ আছিল প’ল ক্ৰুগাৰ, পাছত প’ল ক্ৰুগাৰ ট্ৰান্সভালৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছিলগৈ (১৮৮৩-১৯০০) কিন্তু দ্বিতীয়খন যুদ্ধত (১৮৮৯-১৯০২) ব’ৰসকলে বৃটিছৰ ওচৰত শিৰনত কৰিব লগা হৈছিল আৰু বৃটিছৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিব লগা হৈছিল৷\n১৯১০ আৰু ১৯১১ চনত দুজন কৃষকে ৫০ পাউণ্ডকৈ দামত দুটুকুৰা মাটি বিক্ৰী কৰিছিল এখন গাঁও বনাবৰ কাৰণে এটা কোম্পানীক৷ ১৯১২ চনত সেই কামৰ বাবে কমিচন বহে আৰু গাঁওখনৰ নাম ৰাখে ক্লেৰেন্স৷ ক্লেৰেন্স নাম ৰখাৰো আন এক কাৰণ আছিল৷ ব’ৰসকলৰ হিৰ’ পল ক্ৰুগাৰ বৃটিছৰ হাতত পৰাস্ত হৈ ছুইজাৰলেণ্ডৰ ক্লেৰেন্স নামৰ ঠাই এখনত স্ব-নিৰ্বাসিত জীৱন যাপন কৰিছিল মৃত্যু পৰ্য্যন্ত৷ পল ক্ৰুগাৰৰ সোঁৱৰণতেই গাঁওখনৰ নাম ক্লেৰেন্স ৰখা হয়৷\nপাহাৰ পাহাৰ আৰু পাহাৰ! তাৰ মাজতেই এই ক্লেৰেন্স টাউনখন৷ ড্ৰেকেন্সবাৰ্গ মাউণ্টেইন ৰেঞ্জ, মালুটি মাউণ্টেইনেৰে আগুৰি আছে অকণমানি ক্লেৰেন্সক৷ কেতিয়াৰপৰা সৰু টাউনখন পৰ্য্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কাৰণ হৈ পৰিল সেইটো নাজানিলেও ১৯১২ চনত স্থাপন হোৱা সৰু গাঁওখন আজি পৰ্য্যটকৰ অন্যতম কেন্দ্ৰবিন্দু৷ সৰু টাউনখনৰ আবাসীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৬০০০ ৷ টাউনখনৰ মানুহৰ খেতিবাতিৰ লগতে উপাৰ্জনৰ মূল উৎস হ’ল পৰ্য্যটন৷\nসৰু টাউনখনত বৰ্তমান প্ৰায় ৩৫০ টা ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আছে৷ সেই প্ৰতিষ্ঠানসমূহ মূলত হ’ল হোটেল, ৰেষ্টুৰেণ্ট, আৰ্ট গেলাৰী, সৰু সৰু দোকান ইত্যাদি৷ এই সৰু টাউনখনলৈ বছৰি বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অহা পৰ্য্যটকৰ সংখ্যা প্ৰায় তিনি লাখমান৷ তাৰে সৰহ সংখ্যকেই টাউনখনত অন্তত এটা নিশা যাপন কৰে৷\nবৰ্তমান টাউনখনত তিনিখন ডাঙৰ হোটেল (ৰূম ৫০ ৰ পৰা ১০০ লৈ) অৱস্থিত৷ কিন্তু হোটেলতকৈ ডাঙৰ ব্যৱসায় হৈছে বেড এণ্ড ব্ৰেকফাষ্ট ( B&B)৷ টাউনখনত এটা নিশাত প্ৰায় ৪০০০ মান মানুহে নিশা যাপন কৰিব পৰাকৈ ব্যৱস্থা আছে৷ প্ৰায়বোৰ ঘৰৰ লগতে বেড এণ্ড ব্ৰেকফাষ্টৰ ব্যৱস্থা আছে, লগতে সৰু সৰু ল’জ আছে৷ দুটাৰ পৰা দহটা পৰ্য্যন্ত ৰূম থকা৷\nটাউনখনৰ অন্যতম আকৰ্ষণ হৈছে টাউনখনত থকা আৰ্ট গেলেৰীবোৰ। তাৰ স্থানীয় মানুহৰ ওপৰিও দেশখনৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অহা আৰ্টিষ্টৰ আৰ্ট প্ৰদৰ্শনীৰ লগতে বিক্ৰীৰ ব্যৱস্থা আছে৷ সেইবোৰ দেশ বিদেশৰ পৰ্য্যটকৰ অন্যতম আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু৷\nআনহাতে মালুটি মাউনণ্টেইন ৰেঞ্জৰ চেণ্ড ষ্টনৰ আকৰ্ষণীয় দৃশ্যই সকলোকে মোহিত কৰাৰ লগতে সেই পৰ্বতলানিত ট্ৰেকিং কৰা, হৰ্চ ৰাইদিং আদিৰ দৰে বিভিন্ন খেলায়ো অসংখ্য পৰ্য্যটকক আকৰ্ষণ কৰে৷ তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিও ব্যৱসায় গঢ়ি উঠিছে৷ আনহাতে ৰেষ্টুৰেণ্টৰ ব্যৱসায়ো সেই অকণমানি টাউনখনৰ অন্যতম আকৰ্ষণ৷\nঅকণমানি টাউনখনত মেকডনাল্ড, কে এফ চি আদিকে ধৰি কোনো বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠানৰ ব্যৱসায় তাত নাই, মানে তাত এতিয়ালৈ দিবলৈ দিয়া হোৱা নাই৷ তাৰ স্থানীয় মানুহৰেই প্ৰায় সকলো ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠান৷ মুঠতে সৰু টাউনখনত কেৱল পৰ্য্যটকৰ ওপৰতেই ভিত্তি কৰি সবল অৰ্থনীতি গঢ়ি উঠিছে৷ স্থানীয় তথ্যৰ মতে ক্লেৰেন্স টাউনৰ বজাৰ প্ৰায় ৩০০ কোটি বছৰি৷ উল্লেখযোগ্য যে এই গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটোত চৰকাৰৰ পোনপটীয়া অৰিহণা বিশেষ নাই৷\nকেৱল বিদ্যুৎ, পানী আৰু ৰাস্তা পদুলিৰ সুন্দৰ ব্যৱস্থা কৰি দিছে বাকী সকলো গঢ়ি উঠিছে ব্যক্তিগত উদ্যোগীৰ প্ৰচেষ্টাত৷ মুঠতে সকলো ফালৰ পৰা পৰ্য্যটকৰ কাৰণে এক সুন্দৰ পৰিবেশ গঢ়ি উঠিছে সকলোৰে ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাত ৷ ক্লেৰেন্সলৈ যাওঁতে প্ৰত্যেকবাৰেই মনলৈ আহে অসমৰো কিছুমান সৰু সৰু ঠাইকলৈ এইদৰে পৰ্য্যটনেৰে এক সবল অৰ্থনীতি গঢ়ি তুলিব পৰাৰ সম্ভাৱনা যথেষ্ট আছে৷ চৰকাৰৰ কাম হ’ব লাগিব আন্তঃগাঠনি ঠিক ঠাক কৰি দিয়াৰ৷\n« নাৰিকলৰ লাড়ু-মানসী বৰা\nপূৰ্বানুমান-ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ »\nধুনীয়া লাগিল পঢ়ি\nবৰ ভাল লাগিল দাদা পঢ়ি


চিন্তন: অখিল গগৈঃ বন্দীত্ব বনাম বৰ্ধিত ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব ::কস্তুৰী চুতীয়া - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE CHINTAN RECENT কস্তুৰী চুতীয়া চিন্তন নৱকণ্ঠ চিন্তন: অখিল গগৈঃ বন্দীত্ব বনাম বৰ্ধিত ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব ::কস্তুৰী চুতীয়া\nxukhdukh.com July 09, 2020 ARTICLE, CHINTAN, RECENT, কস্তুৰী চুতীয়া, চিন্তন, নৱকণ্ঠ,\nঅখিল গগৈঃ বন্দীত্ব বনাম বৰ্ধিত ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব\nগণতন্ত্ৰ কেৱল চৰকাৰৰ নহয়, গণতন্ত্ৰ সাধাৰণ ভোটাৰৰ, গণতন্ত্ৰ প্ৰভাৱগোষ্ঠীৰ , গণতন্ত্ৰ বিৰোধীৰো। গণতন্ত্ৰত চৰকাৰে যদি কিবা জনকল্যাণ বিৰোধী বা হঠকাৰী সিদ্ধান্ত লৈছে, তাৰ বিৰোধিতা জনতাই কৰিছে আৰু বহুসময়ত সেই বিৰোধিতাই জনকল্যাণমূলক প্ৰভাৱ লৈ আহিছে। গণতন্ত্ৰত চৰকাৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ সংজ্ঞা পৃথক।চৰকাৰ বিৰোধিতা ৰাষ্ট্ৰদোহ হ'ব নোৱাৰে। বৰঞ্চ কিছু কিছু সময়ত ই ৰাষ্ট্ৰপ্ৰেমহে হ'ব পাৰে। বিশ্বৰ দেশে দেশে তাৰ উদাহৰণ অলেখ।\nভাৰতবৰ্ষৰ এই অসম প্ৰদেশত বৰ্তমানৰ বিৰোধী দল সমূহৰ ভূমিকা সন্তোষজনক নহয়। চৰকাৰৰ দোষ আঙুলিয়াই দিয়াতকৈ অধিক সময় নিজৰ দলীয় খোৱা-কামোৰাৰ বাবেহে সংবাদ শিৰোনামাত থাকে। কেতিয়াবা চৰকাৰৰ হঠকাৰীতাৰ বিৰোধিতা ভালদৰে কৰা নাই আৰু কেতিয়াবা কল্যাণমূলক প্ৰসংগতো দুৰ্বল বিৰোধিতা আগবঢ়াইছে। অৱশ্যে তাৰ মাজতে ভাল কামৰ উদাহৰণো আছে | এই পৰিস্থিতি আজিৰ নহয়। কংগ্ৰেছ শাসনকালতো কংগ্ৰেছে বিৰোধীক প্ৰায় কণ্ঠৰূদ্ধ কৰিব বিচাৰিছিল। বিজেপিৰ শাসন কালত এই কণ্ঠৰূদ্ধ কৰিব বিছৰা মানসিকতা Information Technologyৰ বৃদ্ধিৰ সমান্তৰালভাৱে আকাশলংঘী হৈ বাঢ়ি আহিল। সামাজিক গণ-মাধ্য চলাবলৈ গঠন কৰা হ'ল সংগঠিত IT CELL. এই চেলৰ পৰা মেডিয়া পেনেললৈকে প্ৰতি আক্ৰমণৰ তীব্ৰতা অতি সাংঘাটিক। স্বাভাৱিকভাৱেই জনমতৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ অসহিষ্ণুতা জল জল পট পট হৈ পৰিল।\nবিগত দহ-পোন্ধৰ বছৰে যদি অসমত বিৰোধী দুৰ্বল , তেন্তে প্ৰশ্ন হয় বিৰোধীৰ ভূমিকা কোনে মূলতঃ গ্ৰহণ কৰিছে ? প্ৰভাৱগোষ্ঠীসমূহে নিঃসন্দেহে। তাৰ মাজত আছে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰা অৰাজনৈতিক সংগঠনসমূহলৈকে। অখিল গগৈ তাৰে এটা উল্লেখনীয় শক্তি। অখিল গগৈ অকলেই এক বৃহৎ প্ৰভাৱগোষ্ঠী বা প্ৰেছাৰ গ্ৰুপ হিচাবে থিয় দিলে। ভূমি সুৰক্ষাৰ প্ৰসংগ উত্থাপিত কৰিলে। দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিলে। তাৰে কেইবাটাও প্ৰতিবাদ সফল হ'ল আৰু জেল অখিল গগৈৰ যেন দ্বিতীয় ঠিকনা হৈ পৰিল। অসম লোকসেৱা আয়োগৰ কেলেংকাৰীৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি বিৰোধিতা কৰাৰ পৰা নাগৰকিত্ব সংশোধনী বিল/আইনৰ বিৰোধী স্থিতিলৈকে.... অখিল গগৈ যেন অসমত শাসকীয় চৰকাৰৰ চকুৰ কূটা , দাঁতৰ শূলত পৰিণত হৈ পৰিছিল। তৰুণ গগৈৰ চৰকাৰ, সৰ্বানন্দ সোনোৱাল চৰকাৰৰ তুলনাত বিৰোধ দমনত কিছু নৰম আছিল। সোণোৱাল চৰকাৰ বিৰোধ দমনত ক্ষিপ্ৰ। উন্নয়নতকৈও উন্নয়নৰ গুণ গান প্ৰিয় হ'লে, এনে অসহিষ্ণুতাই দেখা দিয়াটো স্বাভাৱিক!!\nঅখিল গগৈয়ে মাজে সময়ে দুই এক ভুলো কৰিছে। মানুহে তেখেতকো সমালোচনা কৰিছে। মাজতে অখিল গগৈক সমালোচনা কৰাটো ট্ৰেণ্ডৰ দৰে হৈছিল। তেনে এটা দিনতে 'প্ৰাগ য়ুথ কনক্লেভ'ত কিছু সতীৰ্থৰ লগত যাওঁতে ,অখিল গগৈক এবাৰ লগ পাইছিলো, মানে এবাৰেই লগ পাইছো। প্ৰথম লগ পাইয়ে মই কৈছিলো, "স্কুলত পঢ়ি থাকোতে আপোনাৰ নামটো প্ৰথম শুনিছিলো। তেতিয়া সকলোৱে আপোনাক ভাল পাইছিল। পিছলৈ আগৰ ধাৰাবাহিকতা অক্ষুন্ন ৰাখিব পৰা নাই যেন! বহুতৰ মুখত এতিয়া আপোনাৰ সমালোচনা। আপুনি নিজকে দোষী বুলি নাভাবেনে?" মই ভাবিছিলো, ইমান সৰু ছোৱালী এজনীৰ মুখত তেনে কথা শুনি মানুহজনৰ খং উঠিব নতুবা এইবোৰ চক্ৰান্ত বুলি কৈ আঁতৰি যাব। কিন্তু নুঠিল। হাঁহি এটাৰে মানুহজনে কৈছিল, "আচলতে কথাবোৰ তেনেকুৱা নহয়। আকৌ লগ পাম নিশ্চয় , কেতিয়াবা কম।" পাছলৈ মই বুজিলোঁ ভাৱমূৰ্তিৰ ধাৰণাটো আপেক্ষিকহে। একেজন মানুহৰ ভাৱমূৰ্তি মানুহৰ জীৱনকালত আৰু মৃত্যুৰ পাছত সলনি হয়। চৰকাৰ ভেদে সলনি হয়। মতাদৰ্শভেদে সলনি হয়। মত নিমিলিলেই টেটুচেঁপা দিয়াৰ প্ৰচেষ্টাটো কিন্তু যে অতি পাশৱিক, তাতহে কোনো সন্দেহ নাই।\nঅখিল গগৈক লৈ চৰকাৰ-প্ৰশাসন আগৰ পৰা কঠোৰ। এইবাৰ ২০১৭ চনৰ সংবাদ শিৰোনাম পোৱা প্ৰসংগ কেইটিমানৰ উত্থাপন কৰোঁ-\n*৮এপ্ৰিল, ২০১৭ : আৰ.আৰ. এছ.ৰ শোভাযাত্ৰাত শিশুৰ হাতত পৰিলক্ষিত হ'ল মৰণাস্ত্ৰ | ( দ্যা হিন্দুত প্ৰকাশিত বাতৰি মৰ্মে)\n*৫জুন,২০১৭-থিৰুৱান্তপুৰম : আৰ.আৰ.এছৰ দ্বাৰা ত্ৰিশটাকৈ শিবিৰত মৰণাস্ত্ৰৰ প্ৰয়োগৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল বুলি তথ্য লাভ |\n*১৩ ছেপ্তেম্বৰ,২০১৭-অসম : অসমীয়াৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ প্ৰয়োজনত হেংদানৰ পৰিৱৰ্তে AK 47 তুলি ল'ম বুলি অখিল গগৈয়ে দিয়া বক্তব্যৰ ভিত্তিত গোলাঘাটৰ পৰা গেপ্তাৰ কৃষক নেতাজনক | IPC section 124 (A), IPC sections 120-B (অপৰাধমূলক মন্তব্যৰ বাবে), 121 (চৰকাৰ বিৰোধী উচতনিমূলক মন্তব্যৰ বাবে), 109 (Abetment of an offence), 153 (সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি বিনষ্টৰকাৰী মন্তব্যৰ বাবে), আৰু153-A (ঘৃণাপূৰ্ণ মন্তব্যৰ বাবে) আদি ধাৰা জাপি দিয়া হ'ল |\nআৰ. এছ. এছ.ৰ দ্বাৰা বিদ্যালয় নিৰ্মাণ হৈছে. চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ হৈছে : আমি সুখী হৈছো | কিন্তু এইয়া চৰকাৰৰ আইন প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য নহয় যদি, বৈষম্যমূলক পদক্ষেপৰ সংজ্ঞাইবা হব কি?\nকাঁ বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ সময়ত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত আছিলো আমাৰ দৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসমূহো। কটনৰ বাকৰিত প্ৰথম দিনা আমি আছিলো | পাছত পুলিচৰ খেদাও খালো। বিভিন্ন প্ৰতিবাদী সভাত বক্তব্য ৰাখিলো। সেই সময়ৰ ঘটনাক্ৰম কিছু সাঁচি থলো। তাৰ মাজতে খবৰ পালো যোৰহাটৰ পৰা অখিল গগৈক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে। সেইবাৰ অখিল গগৈয়ে কোনো উত্তেজিত ভাষণ দি থকা নাছিল। উচতনিমূলক বক্তব্য নাছিল। ভাবিলো এইয়া কিছুদিনৰ বাবেহে হ'ব। কিন্তু তাৰ পাছত অখিল গগৈ আজিলৈকে মুকলি নহ'ল। এই ভাৰ্চুৱেল পৃথিৱীৰ মানুহৰ আৱেগ ক্ষন্তেকীয়া। কাঁৰ পৰা এতিয়া পৰা ক'ৰণাক লৈ সকলো ব্যস্ত হ'ল। ভেকচিন ওলালেই হয়তো ক'ৰণাৰ ত্ৰাসো পাহৰি যাব। কিন্তু , কাৰাৰুদ্ধ হৈ থাকিল অখিল গগৈ আৰু সতীৰ্থসকল।\n২০০৭ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাৰ সিদ্ধান্ত অনুসৰি ১৫ ছেপ্তেম্বৰক "আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণতন্ত্ৰ দিৱস"ৰ মান্যতা দিয়া হৈছিল | গণতন্ত্ৰ ৰাইজৰ প্ৰতিনিধিৰ দ্বাৰা ৰাইজৰ চৰকাৰ। গণতন্ত্ৰ ৰাইজৰ মংগলাৰ্থে ৰাইজৰ চৰকাৰ। অথচ, আজিৰ গণতন্ত্ৰৰ নতুন ৰূপ, য'ত 'জোৰ যাৰ মুলুক তাৰ' এই অৱস্থাৰহে ঘটিছে বাস্তৱ প্ৰতিফলন। আজিৰ গণতন্ত্ৰত মুষ্টিমেয় প্ৰকৃত নেতাৰ জন্ম হোৱা নাই, জন্ম হৈছে বিষাক্ত কাঠফুলাৰ দলিচাৰ দৰে অসংখ্য মিছা নেতাৰ দল আৰু যদি ক'ৰবাত শুনা গৈছে খাটিখোৱা জনতাৰ চিঞৰ, সেই চিঞৰ ৰুদ্ধ কৰি সুৰক্ষিত কৰা হৈছে গাদী। বাৰে বাৰে জনতাই কেৱল ঠগন খাইছে। সমগ্ৰ বিশ্বত এতিয়া গণতন্ত্ৰ এটা কেৱল চ'চিয়েল মেডিয়াৰ হেচটেগলৈ ( # ) ৰূপান্তৰিত হ'ব ধৰিছে। চৌপাশে যেন স্বৈৰতন্ত্ৰৰ চৰিত্ৰবোৰেহে লাহে লাহে মূৰ দাঙি উঠিছে। গণতন্ত্ৰৰ সুৰক্ষা তেতিয়া হ'ব যেতিয়া ব্যক্তি স্বাধীনতা, মানৱ অধিকাৰ , গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ সুৰক্ষিত থাকিব। অন্যথা, কেৱল ভোটাধিকাৰ গণতন্ত্ৰৰ শেষ চৰ্ত হৈ থাকিব নোৱাৰে।\nঅখিল গগৈক গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদৰ বাবেই এটাৰ পাছত আন এটা গোচৰৰ অজুহাতত কাৰাৰুদ্ধ কৰি ৰখাটোয়ে এক প্ৰকাৰ মানৱ অধিকাৰ ভংগ কৰিছে। তেখেতৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰৰ দৃঢ় একো তথ্য প্ৰমাণ নাই বাবেই তেনে তথ্য প্ৰমাণে সংবাদ শিৰোনামা দখল কৰা নাই। চাৰ্জশ্বীটৰ যিবোৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে, সেইবোৰতো 'ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত' কথাৰহে উমান পোৱা গৈছে। ডঃ হীৰেন গোহাঁই চাৰেও বিবৃত্তি দি 'টুলুঙা কাৰণ' দৰ্শাই পক্ষপাতদুষ্টভাৱে চৰকাৰে অখিল গগৈ আৰু সতীৰ্থ সকলক কাৰাৰুদ্ধ কৰি ৰখা বুলি আঙুলিয়াই দিছে।\nচৰকাৰ চলোৱা দলৰ নেতাই কৈছে সংবাদ মাধ্যমত, অখিল গগৈ প্ৰাসংগিক নহয়, ফেক্টৰ নহয়!! কিন্তু শেষত মানি লওক বা নলওক, ভাল পাওক বা বিৰক্ত হওক, আজিৰ তাৰিখত সত্য এইটোৱেই যে, অখিল গগৈৰ কণ্ঠ এতিয়াও প্ৰাসংগিক আৰু অখিল গগৈৰ কণ্ঠৰ অসমৰ জনমানসত বহুল প্ৰভাৱ আছে। অখিল গগৈক অনিশ্চিতকালীন ভাৱে কাৰাবন্দী কৰি কণ্ঠৰূদ্ধ কৰাৰ অপচেষ্টা আৰু এই অতিমাৰীৰ দিনতো বন্ধ কুঠৰীত ৰখাটোৱেই আচলতে প্ৰমাণ কৰে অখিল গগৈৰ অস্তিত্ব!! যুক্তিৰ বল, জনকণ্ঠৰ বলৰ যথাৰ্থতাও। এই প্ৰক্ৰিয়াত নিজৰ ভূমিকাৰে আচলতে চৰকাৰে নিজৰ হাতৰ কুঠাৰ ভৰিত মাৰি নিজেই যে প্ৰতিষ্ঠান বিৰোধী ঢৌৰ হে জন্ম দিছে, সেই কথাহে কিন্তু নিশ্চিত।\n(অখিল গগৈ আৰু আন কাৰাবন্দী সতীৰ্থ সকল সোনকালে সুস্থ হৈ উঠাটো কামনা কৰিছো )\nলেখিকা এগৰাকী শক্তিশালী তৰ্কবিদ আৰু গুৱাহাটীৰ সন্দিকৈ কলেজৰ ছাত্ৰী।\nTags # ARTICLE # CHINTAN # RECENT # কস্তুৰী চুতীয়া # চিন্তন # নৱকণ্ঠ\nBy xukhdukh.com on July 09, 2020\nLabels: ARTICLE, CHINTAN, RECENT, কস্তুৰী চুতীয়া, চিন্তন, নৱকণ্ঠ


#Assamhealth Archives - fitassam\nভিটামিন ডি ৰ অভাৱ কিয় হয় ? ভিটামিন ডি কম হলে কি কৰিব? Vitaminddeficiency in Assamese\n21/06/2021 21/06/2021 Admin0Comments #Assamhealth, #fitassam, assam, Assamese, Vitamin d, অসম, অসমীয়া, ভিটামিন ডি\nfruits/vitamindsources) গ্ৰহণে পেটত ভাল বেক্টেৰিয়াৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰে আৰু মেটাবলিক চিনড্ৰোম প্ৰতিৰোধত সহায়তা কৰিব পাৰে। মেটাবলিক চিনড্ৰোমসমূহ এনে এটি উপসৰ্গ যি ডায়বেটিচ আৰু হৃদৰোগৰ জটিলতা বৃদ্ধি কৰে। সাম্প্ৰতিক এক সমীক্ষাত দেখা গৈছে যে, ভিটামিন ডি নথকাৰ কাৰণে বহু লোক অনেক ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। ইয়াৰ মাজত অন্যতম স্তন কেন্সাৰ৷ স্তন কেন্সাৰৰ সম্পৰ্কিত এই সমীক্ষাত জনা গৈছে যে যদি ভিটামিন ডি ৰ অভাৱৰ (vitaminddeficiency) লগতে মেদবহুলতা থাকে তেন্তে স্তন কেন্সাৰৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে৷ গৱেষণাত এই কথা গম পোৱা গৈছে যে, কম বিএমআই (Body mass index, BMI) লগত দেহত উপস্থিত ভিটামিন ডি ৰ ভাল স্তৰে কেন্সাৰৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰে।


বিষ্ণু ৰাভাৰ জীৱন লেখা ‘কল্যাণ খৰমান’ আৰু অন্যান্য ( মীনাক্ষী বৰুৱা ) – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / অতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা / বিষ্ণু ৰাভাৰ জীৱন লেখা ‘কল্যাণ খৰমান’ আৰু অন্যান্য ( মীনাক্ষী বৰুৱা )\nজুন 9, 2017\tঅতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা, বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা বিশেষ সংখ্যা মন্তব্য কৰক 861 দৰ্শন\nপ্ৰতি বছৰে ২০ জুন তাৰিখে কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ বন্দনাৰে অসমৰ আকাশ-বতাহ মুখৰিত হৈ উঠে। চৰ্চিত হৈ পৰে গীত, নৃত্যকে আদি কৰি অসমীয়া কলা কৃষ্টিলৈ তেওঁ যোগাই যোৱা অৱদানৰ কথা। পিছে এই উচ্ছ্বাসৰ ঢৌত অচৰ্চিত হৈ ৰয় দুঃসাহসী শিল্পীজনাৰ বিপ্লৱী সত্ত্বাৰ প্ৰসংগ। বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আছিল সমাজবাদ আৰু মানৱতাবাদত বিশ্বাসী বিপ্লৱী গণশিল্পী। ‘হজুৱা-বনুৱা তল-মজলীয়া’ সকলৰ অধিকাৰৰ হকে যুঁজ দি তেওঁ অসমৰ ইমূৰৰপৰা সিমূৰলৈ ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ আহিলা হিচাপে বাচি লৈছিল কলা-সংস্কৃতিক। এই বহেমিয়ান জীৱন যাত্ৰাৰ বৰ্ণাঢ্য জীৱন-প্ৰণালীক লিপিবদ্ধ কৰাৰ প্ৰতি তেওঁ আছিল সম্পূৰ্ণ উদাসীন। সমসাময়িক বহু কেইজন গুণী ব্যক্তিয়ে ৰাভাদেৱক যদিও আত্মজীৱনী এখন লিখাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল, বাস্তৱত ই সম্পূৰ্ণ হৈ নুঠিল। ৰাভাৰ মৃত্যুৰ পিছত প্ৰকাশ হোৱা কথাবোৰতো এজনৰ সৈতে আনজনৰ মতৰ অমিল হৈছিল। এনে এক পৰিস্থিতিতে নিৰলস সাহিত্য সাধনাত ব্ৰতী বাবুল দাসৰ প্ৰচেষ্টাত সৃষ্টি হৈছিল ৰাভাৰ জীৱনী ‘কল্যাণ খৰমান’।\n‘ফেৰেংগাদাও’ৰ পাতনিত মেদিনী চৌধুৰীয়ে কৈছিল- “ফেৰেংগাদাও মানে ফেঁহু চৰাই। এইবিধ চৰায়ে ওখ গছৰ ডালত বহে আৰু সুন্দৰ সুৰীয়া মাতেৰে পুৱা ধলফাট দিয়াৰ আগতেই শুই থকা মানুহক দিনটোৰ বাবে সচেতন কৰি তোলে।”\nবংগৰ ৰাজধানী ঢাকাত ১৯০৯ চনৰ ৩১ জানুৱাৰী তাৰিখে জন্ম হয় বিষ্ণু ৰাভাৰ৷ পিতৃ গোপাল চন্দ্ৰ ৰাভা বৃটিছ চৰকাৰৰ সামৰিক বিষয়া আছিল৷ সেইবাবেই বিষ্ণুক দেউতাকে ইংৰাজী মাধ্যমৰ স্কুলত নামভৰ্তি কৰি দিছিল৷ পিছে কিছুদিন পিছতে তেওঁ এই সিদ্ধান্ত সলনি কৰি পুতেকক বঙালী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় এখনলৈ লৈ আনিছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰপৰা বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ ল’লে ৷ তেজপুৰ আছিল তেওঁৰ বহুমুখী প্ৰতিভা বিকাশৰ উপযুক্ত ক্ষেত্ৰ।গীত,নৃত্য,অভিনয়,খেলা-ধূলা সকলোতে তেওঁ আগৰণুৱা৷ বিদ্যালয়ৰ বঁটা বিতৰণী সভাত বিষ্ণুপ্ৰসাতৰ গীত আৰু অভিনয়ে দৰং জিলাৰ ইংৰাজ আয়ুক্ত গৰাকীক অভিভূত কৰি তুলিছিল ৷ হাতমোজা নিপিন্ধাকৈ কোনো ভাৰতীয়কে কৰমৰ্দন নকৰা ইংৰাজ চাহাবজনে বিষ্ণুপ্ৰসাদৰ হাতত বঁটাতো তুলি দিওঁতে খালী হাতেৰেই তেওঁক কৰমৰ্দন কৰা দৃশ্যই সকলোকে আচৰিত কৰিছিল৷বিষ্ণুৰাভাৰ প্ৰতিভাই সকলোৰে মনোযোগ কাঢ়িবলৈ ধৰিলে আৰু এনেকৈয়ে তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা,ফুনু বৰুৱা আদি গুণী ব্যক্তিৰ সান্নিধ্য লাভৰ সুযোগ পালে।\n‘কল্যাণ খৰমান’ত বাবুল দাসে প্ৰায় তিনিশ গৰাকী ৰাভাৰ সতীৰ্থক লগ ধৰি সত্য তথ্য আগবঢ়োৱা বুলি প্ৰকাশ কৰিছে। কিতাপখনৰ প্ৰস্তুতিকালত তেওঁ কল্পনাৰ আশ্ৰয় নলৈ আঁত বিচাৰি ঘূৰি ফুৰিছিল অলৌ-তলৌকৈ আৰু এনেকৈয়ে ৰাভাৰ বিষয়ে কিছুমান নথিপত্ৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল । সু-গায়ক তথা সামৰিক বিষয়া তৰুণ হাজৰিকাই সযতনে ৰাখি থোৱা ৰাভাৰ আধালেখা স্মৃতিকথাখনো তেওঁ সংগ্ৰহ কৰিলে , য’ত লিখা আছিল বিষ্ণু ৰাভাৰ জীৱনৰ বহুত অজ্ঞাত কথা । এই জীৱনী ক্ৰমক ৬২ টা পৰ্বত বিভক্ত কৰি তেওঁ বৰ মনোগ্ৰাহীকৈ প্ৰস্তুত কৰিছে কিতাপখন । শৈশৱৰ অদম্য কৌতূহলে দুৰ্দ্দান্ত সাহসী কৰি তুলিছিল তেওঁক ছাত্ৰাৱস্থাতে। সমনীয়া বন্ধুৰ সৈতে তেওঁ কৰি ফুৰিছিল বহুত নকৰিবলগীয়া কৰ্ম । ভাতৃ-সম বন্ধু ডিমুৱে ৰাভাৰ বিশৃংখল স্বভাৱ আৰু খেয়ালী মনটো বুজি তেওঁক শৃংখলাবদ্ধ কৰি তোলাৰ বৃথা চেষ্টা চলাইছিল । গীত, নৃত্য, বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ , খেলা -ধূলা, ছবি অঁকা, পঢ়া -শুনা সকলোতে অসাধাৰণ পাণ্ডিত্য দেখুৱাবলৈ সক্ষম হোৱা বিষ্ণু ৰাভাই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাৰ পিছত কলিকতাৰ ছেণ্টপলছ কলেজত নামভৰ্তি কৰিলে বিজ্ঞান শাখাত। সুখ্যাতিৰে আই.এছ.চি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত বি.এছ.চি ত নাম লগালে ৰিপণ কলেজত।\nইতিমধ্যে কলিকতাত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বতাহ বলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল । কোনে ৰখাব পাৰে বিষ্ণু ৰাভাক ? কলেজ কৰ্তৃপক্ষই ছাত্ৰসকলক আন্দোলনত সহযোগ নকৰিবলৈ সঁকিয়াই দিয়াৰ পিছতো তেওঁ জপিয়াই পৰিল এই ৰণত । ফলত পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ কলিকতা এৰি কোচবিহাৰৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজ পালেহি । এই কলেজৰ ছাত্ৰাবাসত থকা কালতো তেওঁৰ খোৱা, শোৱা কোনো ক্ষেত্ৰতে নিয়মানুৱৰ্তী নাছিল । ঠাকুৰে চাহ, ভাত টেবুলত থৈ যায়, কেতিয়াবা খায়, কেতিয়াবা খাবলৈ সময়ে নাপায় । ৰাভা আছিল ৰসৰ ভঁৰাল । বন্ধু বৰ্গই ঠাণ্ডা চাহ খোৱাক লৈ কটাক্ষ কৰিলে ৰাভাই কৈছিল, “আচলতে ঠাণ্ডা চাহহে শৰীৰৰ বাবে উপকাৰী, cold tea and old wife make man healthy and wise বুজিছ?”\nইতিমধ্যে স্বাধীনতা আন্দোলনে ভৰপক ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল । কোচবিহাৰৰ দেশীয় ৰজা আৰু বিদেশী চাহাবৰ চক্ৰান্তত সাধাৰণ ৰাইজে ভূগিব লগা হৈছিল অবৰ্ণনীয় কষ্ট । সকলোৰে চকুত ধূলি দি ৰাভাই পৰীক্ষা শেষ কৰি কোচবিহাৰ কঁপাই তুলিছিল । ভিক্টোৰিয়া কলেজ, ৰাজপ্ৰসাদৰ সিংহ দুৱাৰ আদিকে ধৰি ঠায়ে ঠায়ে উৰিল তিনিবৰণীয়া জাতীয় পতাকা । দেৱালত উজলিল সতৰ্ক মূলক বাণী –\nএকটি কালো একটি সাদা ।\nদুইটি পাঠাই বলি দাও।।\nকোনে লিখিলে এইবোৰ কথা? কোনে উৰালে পতাকা? সন্দেহজনক বিষ্ণু ৰাভা তেতিয়া তেজপুৰত, ভাতৃ ৰঞ্জিতৰ অকাল মৃত্যু ঘটিছে । ধৰা নপৰিলেও, পৰীক্ষাৰ ফলাফল অত্যন্ত সন্তোষজনক হ’লেও ৰাভাক বহিষ্কাৰ কৰা ভিক্টোৰিয়া কলেজৰ পৰা। এইবাৰ ৰংপুৰৰ কাৰমাইকেল কলেজ । এইখন কলেজতেই মনসা পুথিৰ আলমত ৰাভাই সাঁজি উলিয়াইছিল সৰস্বতী পূজাৰ গোঁসানী। টেষ্ট পৰীক্ষাতো ৰাভাই সকলো বিষয়তে পালে সৰ্বোচ্চ নম্বৰ । ফাইনেল পৰীক্ষাৰ প্ৰস্তুতিৰ কালত ঘটিল আন এক অঘটন । বংগদেশৰ সন্ত্ৰাসবাদীয়ে চট্টগ্ৰামত বটিছ অস্ত্ৰাগাৰ লুন্ঠন কৰাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে পুলিচ বাহিনী আৰু চোৰাংচোৱাৰ অতপালি ৰাভাৰ বাবে অসহনীয় হৈ উঠিল। অধ্যক্ষ ড° মল্লিকৰ আগ্ৰহক নেওচা দি পৰীক্ষা নিদিয়াকৈয়ে ৰাভাই কলেজ এৰি কলিকতালৈ গুচি গ’ল। অসমাপ্ত হৈ গ’ল বি.এছ.চি ডিগ্ৰী।\nসুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাই ৰাভাৰ স্মৃতি চাৰণ কৰি কৈছিল, “তথাকথিত ডিগ্ৰী নহ’লেও, বিষ্ণুৰাভাই মানসিক আৰু বৌদ্ধিক উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে অতি আগ্ৰহেৰে ক্লাছিক গ্ৰন্থাদি পঢ়ি, তাৰ পুৰণি তত্ত্বকো (ভাল হ’লে) গ্ৰহণ কৰি, নতুন দিনৰ নতুন মানুহৰ মঙ্গলাৰ্থে কামত লগাব খুজিছিল। …… বিষ্ণুৰাভাই লোক কৃষ্টিত পি.এইচ.ডি ডিগ্ৰীৰ বাবে চেষ্টা নকৰি, জীৱনটোকেই এটি জীয়া গৱেষণাগাৰ কৰি তুলিছিল।”\nকলিকতালৈ গৈ বিষ্ণুৰাভাই চিনেমা প্ৰযোজনাৰ সপোন লৈ আৰম্ভ কৰিলে Agro Picture Corporation (A P C)। মনত পৰিল ‘জয়মতী’লৈ। আৰম্ভ কৰিলে এটি গীত– ‘জয়া নাই, জয়া নাই……।’ চিঠি লিখিলে অসমীয়া ভাষা সাহিত্য, সংস্কৃতি উদ্ধাৰৰ হকে ধ্বজা বহন কৰা জ্যোতি ককাইদেউলৈ। ৰূপৰ চামুচ মুখত লৈ ডাঙৰ হ’লেও ব্যক্তিগত সুখ, ভোগ, লালসাৰ উৰ্দ্ধলৈ গৈ যিজন ব্যক্তিয়ে অসমীয়া জাতিৰ বাবে এটা নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিলে, সেইজন বীৰ যোদ্ধাই জীৱন কালত ভুগিব লগা হ’ল অলেখ দুৰ্ভোগ। সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ জগতত বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা চিৰউজ্জ্বল তাৰকা। কিন্তু ইয়াৰ বাহিৰেও বিষ্ণু ৰাভাৰ আছিল আন এক পৰিচয়। স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ বীৰ সৈনিক বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাই গৰীবৰ মুক্তিৰ বাবে , শোষিতসকলৰ উদ্ধাৰৰ হকে জড়িত হৈ পৰিছিল বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট দলৰ সৈতে। আৰু এই অভিযোগৰ অচিলাতে চৰকাৰী পক্ষৰ ৰোষত পৰা হেতুকে ৰাভাৰ কলেজীয়া বহু সৃষ্টিয়ে যথোচিত মৰ্যদা নাপালে। দৰিদ্ৰতা আৰু সৰলতাৰ বাবেই তেওঁ বঞ্চিত হৈছিল বহু প্ৰাপ্যৰ পৰা। খেয়ালী মনৰ এই বীৰ যোদ্ধা জনক সেয়েহে কেতিয়াবা হতাশাই জুমুৰি দি ধৰিছিল। চৰকাৰী চোৰাংচোৱাৰ চকুত ধূলি দি দেশৰ দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰা কালতো গৰীব মজদুৰৰ চেতনা জাগ্ৰত কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ লিখিলে–\n“ধ্বংস কৰ, ধ্বংস কৰ, ধনীৰ অহংকাৰ\nদয়া মায়া নকৰিবি ক্ষমাৰ দিন যে গ’ল\nহাল কোৰ দা হাতুৰি লৈ\nৰণলৈ যাওঁ ব’ল।”\nবিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা আছিল প্ৰকৃত শিল্পী। শিল্পীৰ সংজ্ঞা প্ৰসংগত তেওঁ কৈছিল– ‘শিল্পী হ’বলৈ হ’লে বিশ্ববিজয়ী আত্মাৰ অধিকাৰী হ’ব লাগিব।’ এই কথাকে সুঁৱৰি সেয়ে সুধাকণ্ঠই লিখিছিল— ” আপোন মাতৃৰ অশ্ৰু নমচিলে বিশ্বপ্ৰেম হ’ব বৃথা। “\nনিস্বাৰ্থভাৱে সমাজৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে সমগ্ৰ জীৱন উচৰ্গা কৰা এই অসামান্য প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী শিল্পীজনাক এটা নিৰ্দিষ্ট বিশেষণেৰে বিভূষিত কৰিব বিচাৰিলে তেওঁৰ Totality যেন হেৰাই যাব খোজে। ১৯৭০ চনত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ কাকতত প্ৰকাশিত এটা লেখাত ড° ভূপেন হাজৰিকাই ক্ষোভেৰে এই কথা প্ৰকাশ কৰিছিল। এজন প্ৰথিতযশা সাহিত্যিক, সাংবাদিকে বিষ্ণু ৰাভা প্ৰসংগত মন্তব্য কৰিছিল–“বহেমিয়ান স্বভাৱৰ লগত প্ৰতিভাৰ সংমিশ্ৰন নঘটিলে কেৱল বহেমিয়ান হৈ কোনেও মানুহৰ সশ্ৰদ্ধ মনোযোগ আকৃষ্ট কৰিব নোৱাৰে।’ বিশাল ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাই ব্যক্তিগত জীৱনৰ নিচাত পাগল বুলি কৰা মন্তব্য কিমান যুক্তিসংগত সেইকথা সময়-বিচাৰ্য। সামাজিক ক্ষেত্ৰলৈ অনবদ্য অৱদান দি থৈ যোৱা এই বহুগুণসম্পন্ন ব্যক্তিজন যে সৰ্বগুণাকৰ নাছিল সেইকথা তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱন প্ৰণালীয়েই স্পষ্ট ৰূপত দেখুৱাই গৈছে। ‘মৰণৰ পাচৰ ইমেজ’ত সেয়ে ভূপেন হাজৰিকাই কৈছে, ” ৰাভাৰ শৰীৰ নোহোৱা হ’ল।… ইমেজ অতি উচ্চ শালস্তম্ভৰূপী হৈছে।”\n“শিল্পী জাতীয় জীৱনৰ সংহতিৰ প্ৰতীক”— এই আশাকে বুকুত বান্ধি কমিউনিষ্ট দলৰ অনুমতি সাপেক্ষে ৰাভাক নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে ১৯৬৭ চনত বিধানসভা নিৰ্বাচনত থিয় কৰোৱা হয়। তেজপুৰ সমষ্টিত সেইসময়ত কংগ্ৰেছক পৰাস্ত কৰাটো বৰ সহজ কথা নাছিল। কিন্তু ৰাভাৰ মৰমসনা যুক্তি আৰু জনপ্ৰিয়তাই কংগ্ৰেছী ভোটাৰৰো মন জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰতীক আছিল পাল্লা। মুছলমান গাঁও অঞ্চলত তেওঁৰ শ্লোগান আছিল এনেধৰণৰ– ‘যা কৰে আল্লায়, ভোট দিমু পাল্লায়।’ বুদ্ধিমত্তা, ৰসবোধ, সততা আৰু জনপ্ৰিয়তাৰ ভেটিত ভৰ দি ৩৭৪ টা ভোটৰ ব্যৱধানত ৰাভা জয়ী হ’ল। জয়ধ্বনিত তেজপুৰৰ আকাশ বতাহ মুখৰিত হৈ উঠিল। কিন্তু ৰাভাই উপেক্ষা নকৰিলে পৰাজিত প্ৰাৰ্থী ভ্ৰাতৃসম বিজয় শৰ্মাক।\nশ্বিলঙৰ পাইনউড হোটেলত বিৰোধী দলৰ পাঁচজন নতুন বিধায়কৰ লগত ৰাভাৰ আৰম্ভ হ’ল এক নতুন জীৱন। অসমৰ কৌটিকলীয়া সম্প্ৰীতিক ধৰি ৰাখিবলৈ কৰা নৱতম প্ৰয়াসৰ সময়তে তেওঁৰ জীৱনলৈ নামি আহিল অমানিশা। খাদ্যনলীৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ১৯৬৯ চনৰ বিশ জুন তাৰিখে ৰাভাই ইহজনমৰ পৰা মেলানি মাগিলে। বৰ্ণাব নোৱাৰি শেষ ক্ষণ। চিতাৰ কাষলৈ লৱৰি গ’ল আপোনজন। দেহাংশ অগ্নিৰ লেলিহান শিখাই আঁকোৱালি ল’লেও মুখখন জুইৰ পৰা বচাই ৰখা হৈছে প্ৰিয় শিষ্য ভূপেন হাজৰিকাৰ শেষ দৰ্শনৰ হকে। তেনেতে হাবাথুৰি খাই আহিল ড° হাজৰিকা– ‘ক’ত মোৰ সুৰৰে পূজাৰী?’ ‘মধুৰ উত্তাপময় বিষ্ণু-অগ্নি-শয্যাৰ নিচেই কাষতে থিয় হৈ’ হাজৰিকাই চাই ৰ’ল ৰাভাৰ ‘শেষ ভাও’, শেষ বাৰৰ বাবে অনুভৱ কৰিলে প্ৰেৰণাময় উত্তাপ।\nবিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা ‘ফেৰেংগাদাও’ হৈ পুনৰ উভতি আহক অসমৰ বুকুলৈ– ‘ভেদাভেদৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি সাম্যৰ সৰগ ৰচিবলৈ’ তেওঁৰ দৰে নিৰ্ভীক বীৰৰ এতিয়া বৰ প্ৰয়োজন।\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা মুক্তি দেউলৰ ৰূপকাৰ বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা ( চিন্ময় মাধুৰ্য ডেকা)\nপৰৱৰ্তী লেখা বিষ্ণু ৰাভাৰ কবিতাৰ আভা ( ৰাজীৱ বৰা )


হীৰেন গোঁহাই, লক্ষ্মীনন্দন বৰা, নগেন শইকীয়া, ধনদা পাঠক আদি মহীৰূহে কেনেদৰে পাৰ কৰিছে কোৰোনাৰ সময়... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nকোভিডৰ এই পৰিৱেশৰ মাজত জ্যেষ্ঠসকল কেনে আছে? পাইছেনে তেওঁলোকে উপযুক্ত সা-সুবিধা। অসমীয়া সমাজ জীৱনলৈ বিশেষ বৰঙনি আগবঢ়োৱা এই মহীৰূহসকলৰ খবৰ কেনে।\nপ্ৰায় ৯১ বছৰ গৰকা বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পী ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ মতে ভীষণ অসুবিধাত পৰিছে তেওঁ। চিনাকী দুই একে খবৰ ল’বলৈ আহিছে যদিওঁ মহা বিপদত পৰিছে এইগৰাকী বিশিষ্ট শিল্পী। তেওঁ কয়- ‘৯১ বছৰ বয়স হৈছে মোৰ। এতিয়া আমি একো কৰিব নোৱাৰো। কোনো মানুহ নাই কাষত। কাষৰ মানুহ দুই এজন আহে, আমি বৰ সুবিধা পোৱা নাই। ৰাতি বিয়লি বৰ অসুবিধা হৈছে। খোৱা লোৱা ক্ষেত্ৰতো অসুবিধা হৈছে।’\nদুদিমানৰ পূৰ্বে তেওঁ ঘৰত পৰিল। তাৰ পাছৰ যি অৱস্থা সেয়া বৰ দুখ লগা। চৰকাৰী পক্ষৰ ফালৰ পৰা বহু প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল কিন্তু সেই প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষা নকৰিলে।\nবিশিষ্ট কাৰ্টুন শিল্পী ত্ৰৈলোক্য দত্ত\nবিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱি তথা চিন্তাবিদ ডঃ হীৰেন গোঁহাই ঘৰতে আছে এই দিনকেইটা। কিন্তু তেওঁ সমাজ চেতনাক ঘৰৰ পৰাই এই জটিল সন্ধিক্ষণত ধৰি ৰাখি আহ্বান জনাইছে চৰকাৰৰ প্ৰতি অখিল গগৈক মুক্তি দিবলৈ।\nঅখিল গগৈ মুক্তিৰ দাবী সমৰ্থন কৰি ডিজিটেল মিডিয়াৰ যোগেদি এক বিবৃতি দিলে হীৰেন গোঁহায়ে। য’ত তেওঁ কৈছে- অখিল গগৈৰ লগত তেওঁ সকলো দিশতে একমত নহলেওঁ এই চৰকাৰে গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতিবাদী কণ্ঠক ৰুদ্ধ কৰাৰ যি চেষ্টা চলাইছে তাক কঠোৰ ভাষাৰে সমালোচনা কৰিছে। লকডাউন, কোৰোনা ভাইৰাছ এইবোৰৰ মাজতো বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱি গৰাকীয়ে সমাজৰ বিভিন্ন দিশত ৰাখিছে তীক্ষ্ণ দৃষ্টি।\nঅখিল গগৈৰ মুক্তিৰ দাবীত লিখিত বিবৃতি পাঠ কৰাৰ মুহুৰ্তত ডঃ হীৰেন গোঁহাই\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ আন এগৰাকী কাণ্ডাৰী ডঃ লক্ষ্মীনন্দন বৰা। এই সময়ছোৱাত নিজৰ সৃষ্টিশীল কামত ব্যস্ত থকাৰ সময়তে গৰিয়সী সম্পাদনা আৰু চ’ছিয়েল মিডিয়াটো সময় দিছে বিশিষ্ট সাহিত্যিক গৰাকীয়ে। এই বয়সতো তেওঁ জানে এই সংকটৰ সময়ক কেনেদৰে উপভোগ্য কৰি তুলিব লাগে।\nচ’ছিয়েল মিডিয়াত বিশেষকৈ ফেচবুকত গুৰত্বপূৰ্ণ বিষয়কলৈ ফেচবুক লাইভটো আহিছে সাহিত্যিকৰাকী। তাৰ মাজতে ১৫ জুনৰ দিনাখনে পাৰ হৈ গ’ল তেওঁৰ জন্ম দিন।৮৮ সংখ্যক জন্মদিন বিশিষ্ট সাহিত্যিক গৰাকীয়ে পৰিয়ালৰ সৈতে পালন কৰিলে নিজৰ বাসগৃহতে। পত্নীক খুৱালে কেকৰ টুকুৰা।\n৮৮ সংখ্যক জন্মদিন এইদৰে উদযাপন কৰিলে বিশিষ্ট সাহিত্যিক লক্ষ্মিনন্দন বৰাই\nনিয়ম মাফিক ভাৱেই বাৰাণ্ডাতে বহি সময় অতিবাহিত কৰিছে বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পী নীলপৱন বৰুৱাই। কথাবোৰ তেওঁ পাহৰি যায়। এই জটিল সময়ৰ কথা তেওঁ বৰ বেছি অনুভৱ কৰা নাই। অৱশ্যে মানুহৰ আহ -যাহ কমিছে। খেয়ালী এই শিল্পী গৰাকী বহু প্ৰত্যাহ্বানে ভৰা সময় দেখিছে। প্ৰত্যাহ্বানে তেওঁক জোকাৰিব নোৱাৰে। মাথো তেওঁ ক’লে- ভালে আছো, সিহঁতকেইজনীয়ে যতন লৈ আছে।\nলকডাউনৰ সময়ত নীলপৱন বৰুৱাৰ খবৰ লৈছিল হৃষিকেশ গোস্বামীয়ে\nবিশিষ্ট সাহিত্যিক তথা অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি ডঃ নগেন শইকীয়াই অসুস্থতাৰ মাজতো লেখা মেলা কৰি আছে। কাকতত নিয়মীয়া স্তম্ভ লিখি থাকিলেওঁ বিশিষ্ট সাহিত্যিকগৰাকী অসুস্থ। কুশল বাৰ্তা লওঁতে তেখেতে ক’লে- মোৰ গাটো বৰ ভাল নহয়। টেলিফোনতেই ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শমতে ঔষধ খাইছো। এজনী অনুলেখকৰ হতুৱাই লেখা মেলা কৰি আছিল যদিও শেহতীয়াকৈ কোৰোনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সেই কাম বন্ধ ৰাখিছে। গাটো কিছু দুৰ্বল অনুভৱ হয় তেওঁৰ।\nঘৰুৱা পৰিৱেশত ডঃ নগেন শইকীয়া।\n‘ঘৰতেই আছো মই। মোৰ যে খবৰ তোমালোকে ৰাখিছা, বৰ সুখ পালো। সময়েই এতিয়া বেয়া। ৰুমৰ ভিতৰতে আৱদ্ধ হৈ আছো। খোজ কাটল কাঢ়িবলৈ বাহিৰলৈতো ওলাবই নোৱাৰি। গাটো জঠৰ জঠৰ লাগে। ওচৰে পাজৰে ধেৰ কোৰোনা ওলাইছে। সেয়ে ঘৰৰ ভিতৰতে সোমাই আছো। বৃদ্ধ মানুহবোৰৰ এই অৱস্থা হৈছে জানা। কেৱল দেহৰেই নহয়, মনৰো অস্থিৰতাত ভূগিছো। গীতৰ চৰ্চা এইকেইদিন হোৱা নাই। এই সময়খিনিত উছাহ কমি গৈছে। কথা পাতিবলৈও কোনো মানুহ নাই।’ -এইদৰে মনৰ অভিমত ব্যক্ত কৰিলে বিশিষ্টা লোক গীত গায়িকা ধনদা পাঠকে।\nলগতে তেওঁ কয় কিছুদিন বিৰতি লৈছো বুজিছা। তাৰ পাছত হয়তো গান গাব পাৰিম। উচ্ছাহ হেৰুওৱা নাই এই জটিল সময়ত ধনদা পাঠকে। তেওঁ খবৰ লৈ আছে বহুতে টেলিফোন যোগে।\nবিশিষ্টা লোক গীতৰ শিল্পী ধনদা পাঠক\nঅসমীয়া কাব্য জগতত তেওঁ মহীৰূহ। ১৯৩৩ চনতেই তেওঁৰ জন্ম। ঋষি সুলভ এজন অসমীয়া জাতিৰ অভিভাৱক। কোভিড -১৯ৰ এই সংক্ৰমণৰ সময়ত তেওঁ আৱদ্ধ ঘৰতে। কবিতাত সূৰ্য নামি আহে তেওঁৰ শব্দৰ নদীয়েদি। অসমীয়া কবিতাত প্ৰতিকবাদ আৰু চিত্ৰকল্পবাদেৰে তেওঁ সূদুৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পেলাইছিল । গোলাপী জামুৰ লগ্ন, নিৰ্জনতাৰ শব্দ, জাপানী কবিতা, কাঁইট গোলাপ আৰু কাঁইট, অলপ আগতে আমি কি কথা পাতি আছিলো আদি তেওঁৰ সৃষ্টিৰাজি। এই গ্ৰন্থসমূহৰ লগতে সমালোচনা সাহিত্য, কলাসমালোচক ৰূপে আছে তেওঁৰ খ্যাতি। কোৰোনাৰ এই সংকটৰ সময়ত তেওঁ আৱদ্ধ ঘৰতেই। স্মৃতিয়ে তেওঁক বিশ্বাসঘাটক কৰিছে। কথাবোৰ পাহৰে, গাটোও ভালে নাযায় প্ৰায়েই। সচেতন হৈ এই সময় পাৰ কৰিছে কবি নীলমনি ফুকনে।\nকবি নীলমনি ফুকন\nপ্ৰবীন ৰাজনীতিবিদ হেমেন দাস এতিয়া সৰভোগত। বয়সে তেওঁক তলাব পৰা নাছিল। কিন্তু কোৰোনা ভাইৰাছৰ এই পৰিস্থিতিত তেওঁ ঘৰৰ ভিতৰতে আছে। গুৱাহাটী হেঙেৰাবাৰী পথত থকা হাউচিং কলনীৰ এটা ঘৰত বাস কৰিছিল তেওঁ। প্ৰাক্তন বিধায়কগৰাকীয়ে বান, গৰাখহনীয়া আদি সমস্যাত দৌৰি যায় আৰ্তজনৰ কাষলৈ। কিন্তু এতিয়া সেই পৰিৱেশ নাই। ঘৰতেই আছে, কুশলে আছে প্ৰাক্তন বিধায়ক তথা প্ৰবীন ৰাজনীতিবিদজন।\nআৰ্তজনৰ খবৰ লৈ ঘূৰি ফুৰা মানুহজন এতিয়া ঘৰত আৱদ্ধ\nলোক সংগীতৰ সাধক, গৱেষক, বিশিষ্ট সাহিত্যিক বীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্তও শয্যাশায়ী। দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁ অসুস্থ। তাৰ মাজতেই তেখেতৰ পত্নীয়েও অসুস্থ হৈ বিছনাতে আশ্ৰয় লৈ আছে। কোৰোনাৰ এই সময় অধিক জটিল হৈ পৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে। দুই-এজন সহায়কৰ জৰিয়তে চলি আছে কোনোমতে। খবৰ ল’বলৈ মানুহ যায় ৰজাঘৰত। কিন্তু তাৰ পাছত তেওঁলোকে কি পাইছে বা কি অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছে তাৰ যেন খবৰ নাৰাখে।\nদীৰ্ঘদিন ধৰি অসুস্থ বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত\nঅৰ্জুন বঁটা বিজয়ী ভোগেশ্বৰ বৰুৱাও এতিয়া ঘৰতেই সোমাই আছে। অৱশ্যে তেওঁ বৰ্তমান সুস্থ। একেদৰে বয়স আৰু এই সংকটৰ বাবে ঘৰৰ ভিতৰতে নিজক আৱদ্ধ ৰাখিছে নিৰূপমা বৰগোঁহাঞি, হৰেকৃষ্ণ ডেকা, নিশিনাথ চাংকাকতি, কুল বৰুৱা আদি জ্যেষ্ঠ তথা পুৰুধা ব্যক্তিসকলে।\nবহুতকে এই জটিল সময়ত, এই জটিল পৰিৱেশে জীৱন দুৰ্বিসহ কৰি তুলিছে। ৰাজ্য চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা মাজতে তেওঁলোকৰ খবৰ লোৱাৰ এক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল যদিওঁ সেয়া খবৰতে সামৰণি পৰিল। বিশেষকৈ ত্ৰৈলোক্য দত্ত আৰু অনুপমা ভট্টাচাৰ্য দুয়ো বৰ্তমান শয্যাশায়ী। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ প্ৰেছ উপদেষ্টা হৃষিকেশ গোস্বামী ২৬ এপ্ৰিল ২০২০ত গৈছল ৯০ গৰকা অভিনেত্ৰী অনুপমা ভট্টাচাৰ্য আৰু ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ ঘৰলৈ।\nখবৰহে ল’লে, কিবা কৰাৰ কথা পাহৰি গ’ল\nবহু প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল মুখ্যমন্ত্ৰীৰ প্ৰেছ উপদেষ্টা গৰাকীয়ে। কিন্তু ত্ৰৈলোক্য দত্ত, অনুপমা ভট্টাচাৰ্যৰ অৱস্থা সচাই শোচনীয়। ত্ৰৈলোক্য দত্তই ক’লে এই লকডাউনৰ মাজতে তেওঁ আকৌ এবাৰ পৰিল। আৰু ক’লে- ‘চৰকাৰ আহিছিল, খবৰ ল’বলৈ আহিছিল। কথাটো কৈহে গ’ল একো নকৰিলে। এতিয়া ,কোনোমতে চলিহে আছো। মেডিকেল যাবলৈও এতিয়া উপায় নাই।’\nএইসকল বিশিষ্ট ব্যক্তি তথা মহীৰূহৰ খবৰ সমাজে ,চৰকাৰে নাৰাখিলে ৰাখিব এতিয়া কোনে? এফালে বয়সৰ ভৰ, আনফালে কোৰোনাৰ ভয়। তাৰ মাজতেই চলি গৈছে এই জীৱন।\nচলাপাৰাৰ পাছত ভৰলুত আৰক্ষীৰ অভিযানত ড্ৰাগছ আৰু যথেষ্ট সংখ্যক নগদ ধন উদ্ধাৰ…


Home CHINTAN SAILEN-BARUA চিন্তন শৈলেন-বৰুৱা চিন্তন\nxukhdukh.com August 25, 2015 CHINTAN, SAILEN-BARUA, চিন্তন, শৈলেন-বৰুৱা,\nসন্ধিক্ষণত অসমীয়া সংবাদ মাধ্যম\n(এজন সাংবাদিকৰ দৃষ্টিৰে)\n: হেল্ল’, অমুক চেনেলৰ অমুক হয়নে?\n: হয়, কওকচোন৷\n: আপুনি এতিয়াও অহা নাই যে? ইমান ফোন কৰিছোঁ৷ আমি প্ৰধান শিক্ষকজনক এঘণ্টামানৰ পৰা বান্ধি থৈ দিছোঁ, আপুনি আহিলেই...৷\nসতীৰ্থ সাংবাদিক এজনলৈ এদিন এই ফোনটো অহাৰ সময়ত আমি কাষতে আছিলোঁ৷ সতীৰ্থৰ মুখত চৰম বিতৃষ্ণা৷\n: এইটো মোলৈ অহা ১১ নম্বৰ কল৷ ইয়াৰ আগতেও দহজনে সেই একেটা কথাকে পেঘেনিয়াই মাতি আছে৷...কোনোবা এজন প্ৰধান শিক্ষক মধ্যাহ্ন ভোজনৰ চাউল কেলেংকাৰিৰ পৰিছে৷ মই গ’লেই বোলে পিটন আৰম্ভ কৰিব৷ এইবোৰ নিউজ কৰিবলৈ মন নাযায়, কিন্তু কি কৰোঁ কওকচোন...৷ সতীৰ্থ সাংবাদিকৰ দোদূল্যমান অৱস্থা৷\nঅসমৰ সাম্প্ৰতিক বৈদ্যুতিন মাধ্যমত পৰিচিত কেতবোৰ দৃশ্যৰ নেপথ্যৰ কাহিনী এয়া৷ সাংবাদিকে নিজৰ বিৰুদ্ধে, বিবেকৰ বিৰুদ্ধে গৈও কেতিয়াবা বাতৰি সংগ্ৰহ কৰিব লগা হয়৷ ওপৰৰ উদাহৰণটোৱেই তেনে মুহূৰ্তৰ এক জীয়া প্ৰতিচ্ছবি৷\nঅসমৰ সাম্প্ৰতিক সাংবাদিকতাক সুক্ষ্মভাৱে পৰ্যালোচনা কৰা মানুহৰ সংখ্যা বাঢ়িছে৷ ভাল কথা, ভাল লক্ষণ৷ পৰ্যালোচনা কৰাতকৈ সমালোচনা চাৰ৷ তেনে পৰিস্থিতিত অসমৰ সংবাদ মাধ্যমক নিৰ্মোহ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে৷ অসমৰ (বিশেষকৈ অসমীয়া) সংবাদ মাধ্যম এতিয়া যুগ সন্ধিক্ষণত বুলিব পাৰি৷ এফালে ডেৰশ বছৰতকৈ অধিক বয়সীয়া ছপা মাধ্যম৷ তাৰ তুলনাত আনফালে পানী কেঁচুৱাসদৃশ বৈদ্যুতিন মাধ্যম৷ তড়িৎ গতিৰে, সৌদামিনী বেগেৰে আগবঢ়া বৈদ্যুতিন মাধ্যমক লৈ আড্ডা, চৰ্চা আৰম্ভ হ’লেই সমালোচকে এফালৰ পৰা বখলিয়াবলৈ ধৰে মাধ্যমটোৰ নাভ্ৰুত নাশ্ৰুত কাণ্ডক৷ সাংবাদিকৰ চৈধ্যগোষ্ঠী উঘালিবলৈ সততে তৰ্কুমুখী হ’বলৈ ভাল পায় বহুজনে৷ নহ’বাইবা কিয়? এটাই যদি ধানক পতান বুলিছে, আনটোৱে বুলিছে গোট৷ তেনে একে দোদূল্যমান পৰিস্থিতিত দৰ্শকে বিশ্বাস কৰিব কাক? পতানক নে ধানক?\nএয়া সন্ধিক্ষণ৷ বিশ্বাস আৰু অবিশ্বাসৰ৷ যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এখন সমাজ সঠিক পথেৰে অগ্ৰসৰ হ’ব লাগে-সেই মাধ্যমেই যদি বিশ্বাসত ল’ব নোৱাৰা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে তেন্তে দোষ দিব কাক? সাংবাদিকক? সাংবাদিকে আকৌ দোষ ঠেলিব ৰাইজলৈ?\nহয়, সাংবাদিকৰ দোষ আছে৷ কিন্তু ‘ৰাইজ’ৰো কম দোষ নাই৷ সাম্প্ৰতিক সময়ত সাংবাদিকৰ বাবে প্ৰবল প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে ‘ৰাইজ’ নামৰ শব্দটো৷ ৰাইজ মানে জনগণ,সৰ্বসাধাৰণ,উপস্থিত গণ৷ এতিয়া ৰাইজৰ দোষটো চাওক-ৰাইজে বিচাৰিছে সাংবাদিকজনক ঘটনাস্থলীলৈ যাব লাগে, গ’লেই প্ৰধান শিক্ষকজনক প্ৰহাৰ আৰম্ভ কৰিব৷ এয়া ৰাইজৰ ভাষা, ৰাইজৰ কাম্য৷ ইয়াৰ পিছত বাতৰিটো যদি সম্প্ৰচাৰ হয় ৰাইজে ক’ব-টিভি চেনেলৰ আৰু কাম নাই৷ কেৱল সেই একেবোৰে মাৰপিট, ৰাজহুৱা পিটন৷ এই চেনেলবোৰে দেশখন খালে?- এয়া ৰাইজেৰেভাষ্য৷ এতিয়া নিজৰ গাত চিকুটি চাই কওক-আপুনি কোনখিনি ৰাইজৰ লগত৷ প্ৰধান শিক্ষকক পিতন দিয়া ৰাইজৰ লগত নে সেই বাতৰি চাই ইচ্ ইচ্ আচ্ আচ্ কৰা ৰাইজৰ পক্ষত? দেখা গৈছে-ৰাইজ দুভাগত বিভক্ত হৈছে, হ’ব নালাগে৷ ৰাইজ বহুবচনীয় শব্দ, লোক একগোট হৈ থকাটোকে ৰাইজ বোলে৷ তেন্তে সাংবাদিক কাৰ লগত থাকিব? এই ‘ৰাইজ’ যে দুফৈদ হৈছে সেইটো কাৰ বাবে হৈছে? সাংবাদিকৰ বাবেন? সেয়ে কৈছোঁ সাম্প্ৰতিক সাংবাদিকতাত এক প্ৰত্যাহ্বানমূলক শব্দ-ৰাইজ৷ উল্লিখিত ধৰণৰ বাতৰিৰ বাবে সাংবাদিকক বা সংবাদ মাধ্যমক দোষ দিব পাৰি, দিয়া হৈছে৷ কিন্তু এফৈদ ‘ৰাইজ’ৰ দোষ কোনে মূৰ পাতি ল’ব?\nএতিয়া চাওক, সাংবাদিকে ৰাইজক কেনেকৈ ভুল নেতৃত্ব (মিছ লীড) দিয়ে৷...গাঁৱত বাঢ়নী পানী উঠিছে৷ চৌদিশে হাহাকাৰ পৰিস্থিতি৷ ভেটি ডুবিবলৈ ধৰিছে৷ ঘৰৰ বয়বস্তু ওপৰলৈ উঠাব লাগে৷ গোহালিৰ গৰুৰ পঘা মোকলাব লাগে, চাং বনাবলৈ বাঁহ কাটিব লাগে৷ নাও,ভুঁৰ যোগাৰ কৰিব লাগে৷ গঞাৰ দেধাৰ কাম৷ সময়তে হাতত বুম লৈ লংপেন্ট কোঁচাই গাঁৱত প্ৰৱেশ কৰিলে চেনেলৰ সাংবাদিক৷ দুই-এজন এনেয়ে কাষ চাপি যাওঁতে সাংবাদিকে তেওঁলোকক ১০-২০ জনমানে গঞাক ৰাজপথলৈ মাতি আনিবলৈ ক’লে৷ এজনে উকিটো মাৰোঁতেই য’ৰে কাম ত’তে এৰি ৰাজপথ পালেহি দহ কি বাৰজন৷ পথত জুম দেখি উৎসুক্যৰে আৰু দুজনমান আহিল৷ৰাইজে কেমেৰাৰ সন্মুখত কি ক’ব লাগিব, কাক কাক গালি পাৰিব লাগিব, কোন ঠিকাদাৰে পইচা খালে, কাক গৰিহণা দিব লাগিব আদি সন্দৰ্ভত সাংবাদিকে চমু বক্তৃতাৰে বুজালে৷ কেমেৰামেনে এংগে’ল মিলালে৷ ডি এছ এন জি ভেনত এজনে কাঁহীছটা ঘূৰাই-মেলি ছিগনেল পকালে৷ সাংবাদিকে লগ’টো লৈ ‘চাবধান পজিশ্বন’ত দহ কি পোন্ধৰ মিনিট নিবোকা চামোনৰ দৰে বোন্দাপৰ দি আছে৷ লাইভ টেলিকাষ্ট হ’ব৷ গোট খোৱা জনগণে ইটোৱে সিটোৰ মুখলৈ চাইছে৷ কোনোবাই ঘৰৰ কামৰ কথা চিন্তা কৰি যাবলৈ বিচাৰিছে৷ সাংবাদিকে মাজে মাজে হাতেৰে জনগণক ইংগিত দি আছে- ৰৈ থাকক, নাযাব৷ গুচি গ’লে টিভিত ওলাবলৈ নাপাব৷ চূড়ান্ত ক্লাইমেক্সৰ অন্তত ষ্টুডিঅ’ৰে সংযোগ ঘটিল৷ সাংবাদিকে উদাত্তকণ্ঠে গৰজি আৰম্ভ কৰিলে-...এয়া চাওক, ৰাইজ স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই আহিছে৷ এয়া চাওক, একমাত্ৰ আমাৰ চেনেলত৷ এয়া চাওক, ৰাইজে বানত কক্‌বকাই ৰাজপথ অৱৰোধ কৰিছে...৷\nসাংবাদিকে কোৱা ওপৰৰ তিনিটা বাক্যই প্ৰকৃততে পৰিস্থিতিটোৰ সত্যতা প্ৰতিপণ্ন কৰেনে? ৰাইজস্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই আহিছিলনে? ৰাইজ সঁচাকৈ বানত কক্‌বকাই আছেনে? পানীত ডুবিলেহে মানুহে কক্‌বকাই থাকে৷ ৰাইজে জানো স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ৰাজপথ অৱৰোধ কৰিছিল? সাংবাদিকে মতাৰ বাবেহে য’ৰ কাম ত’তে এৰি থৈ আহিছিল৷ ৰাইজক ভুল নেতৃত্বৰে পৰিস্থিতিৰ অপব্যাখ্যা কৰাটো সাংবাদিকৰ কৰ্তব্য নহয়, অপৰাধযোগ্য৷ এয়া ৰাইজক সাংবাদিকে ‘মিছ লীড’ কৰাৰ উদাহৰণ৷\nসাম্প্ৰতিক অসমৰ সাংবাদিকতাত এনে এচাম নতুন সাংবাদিকৰ প্ৰৱেশ ঘটিছে যাৰ অসমৰ ভৌগোলিক, সাংস্কৃতিক দিশবোৰৰ প্ৰতি নূন্যতম জ্ঞান নাই৷ নাই সাংবাদিকতাৰ এথিক্স সম্পৰ্কে ধাৰণা৷ বৈদ্যুতিন মাধ্যমৰ পৰিৱৰ্তে আৰম্ভ কৰিছোঁ ছপা মাধ্যমৰ সাংবাদিকৰ গুণানুকীৰ্তন ! মাজুলী কিয় বিখ্যাত? তেজপুৰ কিয় বিখ্যাত তাকো সঠিকভাৱে লিখিব নোৱাৰে এচামে৷ মূৰ্কংচেলেক ক’ত? লক্ষিমপুৰৰ পৰা চিলাপথাৰলৈ ৰিক্সাৰে যাব পাৰিনে নোৱাৰি (দূৰত্ব প্ৰায় ১৭০ কিলোমিটাৰ), তাকো নজনাসকল সাংবাদিক হৈছে৷ ছাত্ৰৰ ভুল শিক্ষকে ধৰিব পাৰে৷ খেলুৱৈৰ ভুল ৰেফাৰীয়ে ধৰিব পাৰে৷ ডাক্তৰৰ ভুল বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰেহে ধৰিব পাৰে৷ তাকে নকৰি এচামে পোনপটীয়াকৈ লিখি দিয়ে ‘ভুল চিকিৎসাত ৰোগীৰ মৃত্যু’৷ ডাক্তৰৰ ভুল ধৰিবলৈ সময় লাগে, আন বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰে প্ৰমাণ কৰিব লাগিব৷ (অথবা সংশ্লিষ্ট সাংবাদিকজনৰ বেকগ্ৰাউণ্ড চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় হ’ব লাগিব৷ অসমত আছেনে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লৈ ডাক্তৰী নকৰি সাংবাদিকতা কৰা সাংবাদিক?) তেন্তে শিৰোনামত ভুল চিকিৎসাৰ ‘অভিযোগ’ত ৰোগীৰ মৃত্যু বুলি কিয় লিখা নহয়? চিকিৎসাত ভুল হ’ব পাৰে, কিন্তু প্ৰমাণ নহ’লে পোনছাটেই ভুল বুলি লিখিব নোৱাৰে৷ তেনেক্ষেত্ৰত ‘অভিযোগ’ আনিব পাৰে৷ কিন্তু অভিযোগ শব্দটো উহ্য হে পৰে৷ ৰোগীৰ অবাঞ্চিত মৃত্যুৰ বাবে চিকিৎসালয়ৰ লণ্ডভণ্ড কৰা বাতৰি লিখা বা ‘লাইভ টেলিকাষ্ট’ দিয়া সাংবাদিকৰ মুখত ঘূনাক্ষৰেও শুনা নাই যে এনে কাৰ্য কৰাসকলক শাস্তি বিহিবলৈ এখন আইন আছে৷\nসাংবাদিকৰ জ্ঞানৰ দৌৰ নিজ ক্ষেত্ৰখনত কিমান সেয়া আমাক অভিজ্ঞতাই সোঁৱৰাই থাকে৷ মুক্তিযোদ্ধাৰ দৰে প্ৰবীণক প্ৰদান কৰা তাম্ৰপত্ৰ কিহেৰে বনাই বুলি সাংবাদিকৰ মুখত প্ৰশ্ন শুনিলে ভূমি চুই কৰ্ণত হাত দিব লগা হয়৷ সংবাদ পত্ৰৰ পৃষ্ঠাই পৃষ্ঠাই হাজাৰবাৰ ছপা হোৱা দুটামান শব্দ-দুৰ্নীতি, বিৰোধী,বিৰোধিতা,বিৰুদ্ধে,প্ৰাৰ্থী,প্ৰাৰ্থিত্ব,স্বায়ত্ত শাসন৷ শব্দকেইটা শুদ্ধকৈ লিখিব নজনা সাংবাদিকো সাংবাদিকতাৰ এথিক্স নজনাৰ বাবে বহু লোকে চৰম লজ্জাৰ সন্মুখীন হৈছে৷ প্ৰতিপক্ষৰ ভাষ্য গ্ৰহণ কৰাটো সাংবাদিকতাৰ অন্যতম চৰ্ত যদিও তাকে নকৰি বাতৰি একপক্ষীয়ভাৱে লিখি আহিছে, ছপা হৈ আছে৷ ফলত চৰম হতাশাত ভুগি এনে লোকে ন্যায়ালয় পায়গৈ, আত্মহননৰ পথ লোৱাৰ উদাহৰণো ওলাইছে৷ অসমৰ অনুন্নত চিকিৎসা ব্যৱস্থাৰ বাবে যেনেদৰে বহু ৰোগীৰ মৃত্যু হোৱাটো সত্য, ঠিক একেদৰে সাংবাদিকৰ একপক্ষীয় কলমৰ খোঁচত বহু লোকৰ মানহানি হোৱাটোও সত্য৷ কলমৰ খোঁচত ‘আক্ৰান্ত’ হোৱাসকলৰ ভিতৰত চিকিৎসকৰ সংখ্যাই বেছি বুলিব পাৰি৷ কিছুমান ঘটনাৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰিবলৈ বিজ্ঞানসন্মত তথ্যৰ প্ৰয়োজন৷ যেনে ভূমিকম্প,ডাৱৰ বিস্ফোৰণ৷ ভূমিকম্পৰ প্ৰাবল্যৰ একক ৰিখ্‌টাৰ আজিকালি লগে লগে পোৱা যায়,কিন্তু ডাৱৰ বিস্ফোৰণৰ তথ্য লগে লগে পোৱা নাযায়৷ অত্যুৎসাহী সাংবাদিকে দবাপিটা বৰষুণ হ’লেও তাক ডাৱৰ বিস্ফোৰণ বুলিব বিচাৰে৷ এনে বহু উদাহৰণ আছে৷\nতেন্তে সমাধান কি? কাৰোবাৰ মতে, সাংবাদিকক প্ৰশিক্ষণ দিব লাগে৷ কাৰোবাৰ মতে,কৰ্মশালা পাতিব লাগে৷ কিন্তু বাস্তৱ অভিজ্ঞতাই কয়-নিজৰ ‘বেছিক পে’ নজনা (চৰকাৰী চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ চাকৰিয়ালে যিটো জানে) বহু সাংবাদিকে কৰ্মশালাৰ প্ৰতি মুঠেও আগ্ৰহী নহয়৷ অজুহাত-ব্যস্ততা৷ সাংবাদিকে ‘নিজেই বহুত জানো’ বুলি ভবা অহমিকাৰ বাবেই কৰ্মশালা প্ৰশিক্ষণে সামৰি ল’ব পৰা নাই৷ এনেসকলেই সংবাদ মাধ্যমৰ-ফ্ৰাংকেষ্টাইন৷ সংবাদ মাধ্যমৰ সন্ত্ৰাস৷\nব্যস্ততাৰ দোহাই দি সাংবাদিকে এৰিছে কিতাপ পঢ়িবলৈ৷ সাংবাদিকতাৰ ঘৰত সাংবাদিকতাৰ কিতাপ পৰ্বতত কাছ কণী বিচৰাৰ দৰেই৷ নিজে লিখা বাতৰিটোৰ শিৰোনামটোহে পঢ়ে বহু সাংবাদিকে৷ সেয়ে সম্পাদনা কক্ষত কি ভুল, কি শুদ্ধ কৰি দিলে তাক তুলনা কৰি চোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰে বহু সাংবাদিকে৷ সেয়ে একেটা ভুলকে সাংবাদিকে কৰি থাকে, সম্পাদনা মেজে সেইটোকে বাৰে বাৰে শুধৰাই থাকে৷ তাতে সামান্য পিছল খালেই পিছদিনা কাকতখনে দীৰ্ঘদিনে গঢ়ি তোলা আদৰ্শ,গাম্ভীৰ্য বহু পৰিমাণে লঘু হৈ পৰে৷ গুৰুতৰ ভুলৰ বাবে পিছদিনা শুধৰণি দিব লগা হয়৷ এই ‘ট্ৰায়েল এণ্ড ইৰ’ৰ’ প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে৷ কিমানদিনলৈ চলিব কোনেও নাজানে৷\nএতিয়া আহোঁ ৰাজনীতিৰ গ্ৰাসত পৰা অসমৰ সাম্প্ৰতিক সাংবাদিকতালৈ৷ সংবাদ-পত্ৰই নিজা আদৰ্শ গঢ়ি তোলে তিলতিলকৈ৷ তদুপৰি নিৰ্দিষ্ট উপলক্ষ্যত (সাধাৰণতে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে) সংবাদ-পত্ৰই জনগণৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কেতবোৰ পদক্ষেপ হাতত লয়, যিবোৰ পদক্ষেপে প্ৰতিষ্ঠানবিৰোধী ঢৌৰ সৃষ্টি কৰায় বা চৰকাৰ ভঙা-পতাত সহায়ক হয়৷ এই সকলোবোৰ কৰে একমাত্ৰ জনগণৰ স্বাৰ্থৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি৷ কিন্তু দিন বাগৰাৰ লগে লগে অসমীয়া সংবাদ মাধ্যমৰ এই ইতিবাচক দৃষ্টিভংগীৰ পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ পূৰ্বে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰা ৰাজনীতিলৈ গৈছিল বহুজন৷ এতিয়া আৰম্ভ হ’ল সংবাদ মাধ্যমত ৰাজনীতিকৰ প্ৰৱেশ৷ অসমৰ একাংশ সংবাদ মাধ্যমৰ মালিক এতিয়া কোন ৰাজনীতিক গৰিষ্ঠসংখ্যকেই জানে৷ সংবাদ-পত্ৰৰ আদৰ্শ গঢ়ি উঠে সম্পাদকৰ বিশাল ব্যক্তিত্বৰ ভেটিত৷ জাতীয় জীৱনৰ সমীহৰ,শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ সম্পাদকসকল৷ প্ৰচণ্ড জাতীয়তাবাদী অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ দৰে বিৰল ব্যক্তিত্বসম্পন্ন ব্যক্তিয়েও সম্পাদকৰ কোঠাত প্ৰৱেশ কৰোঁতে সম্ভ্ৰমেৰে ওলগ লৈহে প্ৰৱেশ কৰিছিল৷ কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত ৰাজনীতিক একাংশ সংবাদ-পত্ৰৰ মালিক হোৱাত সংবাদ-পত্ৰৰ গুৰিব’ঠাডাল বহুক্ষেত্ৰত সম্পাদকৰ হাতত নাথাকি মালিকৰ হাতত পৰিছেগৈ৷ সেইসূত্ৰে সংশ্লিষ্ট সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিৱৰ্তে সামগ্ৰিকভাৱে অসমীয়া সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতি বিৰাগ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে পাঠক শ্ৰেণীৰ বৌদ্ধিক মহলে৷ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যম যেনেদৰে কৰ্প’ৰেট শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰিছে আৰু সেৱাৰ পৰিৱৰ্তে বাণিজ্যিক লাভত গুৰুত্ব দিছে, ঠিক একেদৰে অসমৰ একাংশ সংবাদ মাধ্যম ৰাজনীতিৰে লুতুৰি-পুতুৰি হোৱাত ইয়াৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পৰিব ৰাজ্যখনত৷ ইয়াৰ বলি হৈছে বৈদ্যুতিন মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত দৰ্শক, ছপাৰ ক্ষেত্ৰত পাঠক৷ যুক্তিৰ খাতিৰত সাংবাদিকতাৰ এথিক্স শিক্ষানবীচ এজনে বা মফচলীয় এজনে নজনাটো স্বাভাৱিক বুলি ধৰি ল’ব পাৰি, কিন্তু ৰাজনীতিকৰণ হ’ব ধৰা সংবাদ মাধ্যমৰ মূধাফুটাসকল অজ্ঞ বুলি নিশ্চিতভাৱেই ক’ব নোৱাৰি৷ ব্যক্তি স্বাৰ্থক সুৰক্ষিত,লাভান্বিত কৰিবলৈ সংবাদ মাধ্যম খুলি ল’ব পাৰি, কিন্তু পাঠক-শ্ৰোতাৰ সমাদৰ, সমীহ, শ্ৰদ্ধা,সন্মান আদায় কৰিব নোৱাৰি৷ সেইবাবে ৰাজহুৱা জীৱনত আস্থা অৰ্জনত বিফল হোৱা একাংশই কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈকে সংবাদ মাধ্যম প্ৰতিষ্ঠা কৰে বা সংবাদ মাধ্যম ক্ৰয়ৰ চেষ্টা কৰে৷ ৰাজনীতিকে নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে আৰম্ভ কৰা এই অশুভ পৰম্পৰাক জনগণে পোনপটীয়াকৈ প্ৰতিহত কৰিব পৰা নাই৷\nশেহতীয়াকৈ ছ’চিয়েল নেটৱৰ্কিং ছাইটেও জনমত গঠনত ব্যাপক কুছ-কাৱাজ চলোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ কিন্তু সম্পাদকবিহীন ফেচবুকৰ দৰে ছাইটে বহুক্ষেত্ৰত সফল নোহোৱাৰ মূলতে হৈছে ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা৷ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পালেও ই এতিয়াও সমাজৰ সৰ্বস্তৰক চুব পৰা নাই৷ তৎসত্ত্বেও শিক্ষিত একাংশই নিজৰ দেৱালত দিয়া মতবিলাক অধ্যয়ন কৰিলে বুজা যায় ই আড্ডাৰ পৰ্যায়ত নাই, সমাজ সংগঠনৰ সচেতক ভূমিকা পালন কৰিছে৷ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হ’লে অদূৰ ভৱিষ্যতে ফেচবুকৰ দৰে ছাইটে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিপূৰক যে নহ’ব,তাক উলাই কৰিব নোৱাৰি৷ যোৱা লোকসভা নিৰ্বাচনত ছ’চিয়েল নেটৱৰ্কিং ছাইটে লোৱা ভূমিকাই এনে স্পষ্ট ইংগিত দিলে৷ সংবাদ-সাংবাদিক আৰু বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ এই যুগ সন্ধিক্ষণত সাংবাদিকৰ সপক্ষে এষাৰ ক’বলৈ বিচাৰ হৈছে৷ সাংবাদিকৰ ন্যায্য প্ৰাপ্তিৰ দিশটো সমাজৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকৰে বোধগম্য নহয়৷ সাংবাদিকৰ দৰমহাৰ বাবে আয়োগ গঠন কৰা হৈছে৷ দৰমহা নিৰ্ধাৰণ হৈছে৷ কিন্তু অসমৰ নূন্যতম সংবাদ গোষ্ঠীয়েহে সাংবাদিকৰ প্ৰাপ্য দৰমহা আদায় দিছে৷ সাংবাদিকে সকলো চাকৰিয়ালৰ দৰমহা বৃদ্ধিকে ধৰি বিভিন্ন সমস্যা কাকতত প্ৰতিফলন ঘটাই চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি আহিছে৷ কিন্তু নিজৰ বেলিকা সেয়া সম্ভৱ হৈ উঠা নাই৷ সাংবাদিকে সৰ্বকালৰ বাবে ‘আদৰ্শ খামুচি’ দুবেলা দুমুঠি খাই কষ্টসাধ্য জীৱন যাপন কৰিব লাগিব বুলি সমাজত থকা ধাৰণাটো যে ভ্ৰান্ত তাকো সমাজে বুজিব লাগিব৷ আজিৰ পৰিস্থিতিত যুগৰ লগত খাপ খাবলৈ সাংবাদিকসকলো অৰ্থনৈতিকভাৱে সচ্ছল হ’ব লাগিব৷ সেয়া হ’বলৈ হ’লে দৰমহা আয়োগৰ নিৰ্ধাৰিত প্ৰাপ্য পাব লাগিব৷ নহ’লে সাংবাদিকে উপৰুৱা বৃত্তি-ব্যৱসায়ত লিপ্ত হ’বলৈ বাধ্য হ’ব, হৈছেও৷\nযুগ সন্ধিক্ষণৰ বেলিকা অসমৰ সংবাদ মাধ্যমে যিদৰে সমাজখনক সঠিক দিশেৰে আগুৱাবলৈ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিব লাগিব, ঠিক একেদৰে সমাজখনেও সংবাদ মাধ্যমৰ গতিপথৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য যাতে কক্ষচ্যুত নহয়, তাৰ বাবে সচেতন হ’ব লাগিব৷ এইক্ষেত্ৰত সাংবাদিকে চাকিৰ পোহৰৰ দৰে সমাজক উজলাই নিজকে চাকিৰ তলৰ ছাঁৰ দৰে ৰাখিব লাগিব৷ সন্ধিক্ষণৰ ধামখুমীয়াত সাংবাদিকে সাংবাদিকতাক হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিব লাগিব৷ অধ্যয়নপুষ্টতাৰে স্ব-উৎকৰ্ষ সাধন কৰিব লাগিব৷ নহ’লে জ্ঞান-বুদ্ধিৰ দীনতাৰ বাবেই একাংশ কমোৱা তুলাৰ দৰে উৰি যাব৷ এয়া সময়ৰ আহ্বান, সময়ে কাকো ক্ষমা নকৰে৷ সময়ে যুগ সৃষ্টি কৰে৷\nলেখক আমাৰ অসম কাকতত লখিমপুৰ সংস্কৰণত কৰ্মৰত, ফোন – ৯৪৩৫০৮৬৯৫১, লেখাটি আমাৰ অসম কাকতত পূৰ্বে প্ৰকাশিত।\nTags # CHINTAN # SAILEN-BARUA # চিন্তন # শৈলেন-বৰুৱা\nLabels: CHINTAN, SAILEN-BARUA, চিন্তন, শৈলেন-বৰুৱা


Xiaomi 11i HyperCharge 5G ভাৰতত মুকলি ! মাত্ৰ ১৫ মিনিটতে হ'ব সম্পূৰ্ণ চাৰ্জ, ইয়াৰ বিষয়ে অধিক জানক ...– News18 assam\nXiaomi 11i HyperCharge 5G ভাৰতত মুকলি ! মাত্ৰ ১৫ মিনিটতে হ'ব সম্পূৰ্ণ চাৰ্জ, ইয়াৰ বিষয়ে অধিক জানক ...\nস্মাৰ্টফোন নিৰ্মাতা Xiaomiৰ 11i শৃংখলাটো ভাৰতত মুকলি কৰা হৈছে। 11i শৃংখলাত, কোম্পানীটোৱে Xiaomi 11i হাইপাৰচাৰ্জ স্মাৰ্টফোন মুকলি কৰিছে। Xiaomi 11i হাইপাৰচাৰ্জ স্মাৰ্টফোনত দ্ৰুত চাৰ্জিং, চমৎকাৰ কেমেৰা আৰু শক্তিশালী প্ৰচেছৰ আছে।\nLast Updated : January 06, 2022, 17:05 IST\nস্মাৰ্টফোন নিৰ্মাতা Xiaomiৰ 11i শৃংখলাটো ভাৰতত মুকলি কৰা হৈছে। 11i শৃংখলাত, কোম্পানীটোৱে Xiaomi 11i হাইপাৰচাৰ্জ স্মাৰ্টফোন মুকলি কৰিছে। Xiaomi 11i হাইপাৰচাৰ্জ স্মাৰ্টফোনত দ্ৰুত চাৰ্জিং, চমৎকাৰ কেমেৰা আৰু শক্তিশালী প্ৰচেছৰ আছে। এই স্মাৰ্টফোনটোত ১ টিবিলৈকে এছডি কাৰ্ড লগাব পাৰি। এই ফোনটোৱে MIUI 12.5 ত কাম কৰিব।\nদাবী কৰা হৈছে যে Xiaomi 11i HyperCharge 5G স্মাৰ্টফোন হৈছে ভাৰতৰ দ্ৰুততম চাৰ্জিং হোৱা প্ৰথম ফোন। ১২০ ৱাট ফাষ্ট চাৰ্জিং সমৰ্থনে স্মাৰ্টফোনক মাত্ৰ ১৫ মিনিটত ১০০ শতাংশলৈকে চাৰ্জ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। ইয়াত ৫১৬০ mAhৰ বেটাৰী আছে।\nXiaomi 11i HyperCharge 5Gৰ কেমেৰা\nXiaomi 11i HyperCharge 5G স্মাৰ্টফোনৰ কেমেৰালৈ আহোঁতে, ইয়াৰ পিছফালৰ পেনেলত এটা কোৱাড কেমেৰা ছেটআপ আছে, যাৰ প্ৰাথমিক কেমেৰা ১০৮ মেগাপিক্সেল। ইয়াত এইচএম২ চেন্সৰ আছে। দ্বিতীয় কেমেৰাটো হৈছে ৮ মেগাপিক্সেল। এই ছেটআপত আৰু দুটা কেমেৰা আছে। ফোনটোৰ সন্মুখভাগত ১৬ মেগাপিক্সেল কেমেৰা আছে। এই কেমেৰাটোৱে ৰিজলিউশ্বন 4K ছেটআপৰ ভিডিঅ' কেপচাৰ কৰিব পাৰে। ফোনটোৰ কেমেৰাই কম পোহৰত চমৎকাৰ ফটো তুলিব পাৰে। ফোনটোত সুৰক্ষাৰ বাবে এটা ফিংগাৰপ্ৰিণ্ট চেন্সৰ আছে।\nXiaomi 11i HyperCharge 5Gৰ মূল্য\nXiaomi 11i HyperCharge 5G স্মাৰ্টফোন দুটা ষ্টোৰেজ ভেৰিয়েণ্টত মুকলি কৰা হৈছে। ইয়াৰ ৬ জিবি + ১২৮ জিবি ষ্ট'ৰেজ মডেলৰ মূল্য ২৬,৯৯৯ টকা। ৮ জিবি + ১২৮ জিবি ষ্ট'ৰেজ থকা মডেলটো ২৮,৯৯৯ টকাত ৰখা হৈছে। এই ফোনটো নীলা, ক'লা, সেউজীয়া আৰু বেঙুনীয়া ৰঙৰ প্ৰকাৰত আছে।\nFirst published: January 06, 2022, 17:05 IST\nMobile PhoneSmart PhoneTech NewsXiaomi


xukhdukh.com January 01, 2015 goodnews, ইতিবাচক খবৰ, ভাল খবৰ,\n১. নৱবৰ্ষৰ প্ৰথমদিনটোত অসমৰ সকলোবোৰ দৈনিক বাতৰি কাকতেই উপচি পৰাকৈ ভাল সংবাদ সংগ্ৰহ কৰি প্ৰকাশ কৰিছে। অসমৰ চুকে-কোণে নিৰন্তৰ সাধনাত ব্ৰতী হৈ থকা সমাজৰ বহু নীৰৱ কৰ্মীৰ কথা আজিৰ সংবাদ পত্ৰ সমূহত প্ৰকাশ পাইছে। এইধাৰা বছৰজুৰি চলাই থকাৰ বাবে আহ্বান জনাই অসমীয়াৰ সুখ-দুখৰ সকলো পাঠকলৈ জ্ঞাপন কৰিছো ইংৰাজী নৱবৰ্ষৰ আন্তৰিক শুভেচ্ছা।\n২. কালি ঘোষিত হৈছে অসমীয়া সাহিত্যৰ অন্যতম শীৰ্ষ সন্মান অসম উপত্যাকা বঁটা। উইলিয়ামছন মেগৰ শৈক্ষিক ন্যাসে সৃজনীশীল সাহিত্যক উদগনি যোগোৱাৰ বাবে ১৯৯০ চনৰ পৰা প্ৰবৰ্তন কৰা এই বঁটা ২০১৪বৰ্ষৰ বাবে বিশিষ্ট কবি তথা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক হীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্তলৈ আগবঢ়াইছে। “মানুহ অনুকূল”য়ে শীৰ্ষক পুথিখনৰ বাবে দত্তদেৱে ২০০৪চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰেও সন্মানিত হৈছিল।\n৩. ২০১৪বৰ্ষৰ প্ৰণৱ বৰুৱা শিল্পী বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে মণিপুৰৰ প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰশিল্পী কুলচন্দ্ৰ এন থেমলৈ। কালি এই বঁটা ঘোষণা কৰা হয়।\n৪. অহা ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰাই অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ কাম আৰম্ভ হব বুলি কালি ঘোষণা কৰিছে শীৰ্ষ আমোলা প্ৰতীক হাজেলাই। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত এই কাম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে নিৰ্দেশ দিয়াৰ পাছতে এই বিষয়ত কাৰ্যব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দিশে ৰাজ্য চৰকাৰখন আগবঢ়া বুলিও সুখবৰ পোৱা গৈছে। ফ্ৰেব্ৰুৱাৰীত ৰাজ্যত ২৫০০টা এন আৰ চি সেৱা কেন্দ্ৰ মুকলি কৰি মাৰ্চৰ পৰা প্ৰ-পত্ৰ বিতৰণৰ কাম আৰম্ভ কৰা হব।\n৫. অসমৰ চাৰিজন শিশু বিজ্ঞানীয়ে ২২তম ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বিজ্ঞান সমাৰোহত সাফল্য অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ভাগ্যশ্ৰী দত্ত, নামতিপুল উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, শিৱসাগৰ ; নীহাৰ শৰ্মা, উদয়ন শিশু নিকেতন, কামৰুপ, সুজিত গৌতম, বিশ্বনাথ জ্ঞান ভাৰতী, বিশ্বনাথ চাৰিআলি - এওঁলোক তিনিজনে মূল বিষয় "বতৰ আৰু জলবায়ু- জানি বুজি আগবাঢ়োঁ"ৰ ভিত্তিত উপস্থাপন কৰা প্ৰকল্পই দেশৰ সমূহ শিশু বিজ্ঞানীৰ প্ৰকল্পৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ হোৱা ২৫ টা প্ৰকল্পৰ মাজত স্থান লাভ কৰিছে। তদুপৰি লখিমপুৰৰ নাৰায়নপুৰৰ অৰিয়েণ্ট একাডেমীৰ নীহাৰিকা দেউৰীৰ প্ৰকল্পই পষ্টাৰ শাখাত শ্ৰেষ্ঠত্ব অৰ্জন কৰিছে ।\n৬. দেশৰ ভিতৰতে ৰেডিঅ’ৰ আঞ্চলিক বাতৰিৰ শ্ৰেষ্ঠ বঁটা লাভ কৰি গুৱাহাটী আকাশবাণী কেন্দ্ৰই কঢ়িয়ালে গৌৰৱ। এইবৰ্ষত আকাশবাণীয়ে প্ৰদান কৰা শ্ৰেষ্ঠ সাংবাদিকতাৰ বঁটাও গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ আঞ্চলিক বাতৰি বিভাগৰ বাৰ্তা সম্পাদক মানস প্ৰতীম শৰ্মাই লাভ কৰাৰো সুখবৰ।\n৭. ১৯ তম ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ মহোতসৱ অহা ৮-১২ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত হব। “স্বচ্ছ, সেউজ আৰু প্ৰগতিশীল সমাজৰ পক্ষে যুৱসমাজ” শীৰ্ষক মূলবাণীৰে এই মহোতসৱৰ ব্যাপক প্ৰস্তুতি চলোৱা বুলিও ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া আৰু যুৱ কল্যাণ সঞ্চালকালয়ে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৮. অসমীয়া ভাষাৰ সম্পূৰ্ণ তথ্যনিৰ্ভৰ হাতপুতি “অসম ইয়াৰ বুক ২০১৫” শৰাইঘাট প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে। অসম, ভাৰত আৰু বিশ্বৰ সাম্প্ৰতিক ঘটনাৱলী, সমাজৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ সমূহৰ তথ্য সামৰি ২৭টা অধ্যায়ৰে এই গ্ৰন্থখনৰ কলেৱৰ ১৩০০ পৃষ্ঠাৰ হোৱা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৯. গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মোচিত হ’ল ৰত্নেশ্বৰ বসুমতাৰীৰ “সমাজ-সমস্যা-সংঘাত আৰু চিন্তন-মনন” শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনি। উন্মোচন কৰিলে অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন উপ-সভাপতি সতীশ চন্দ্ৰ চৌধুৰী দেৱে।\n১০. আলোচনীত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশিত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা জীৱনৰ আধাৰত “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ” নামৰ উপন্যাসখন কালি গ্ৰন্থৰ ৰূপত উন্মোচন কৰা হয়। এই প্ৰশংসনীয় কাৰ্যৰ বাবে অসমৰ সুধী সমাজে কৰ্মকাৰদেৱৰ শলাগ লৈছে।\n১১. কালি তেজপুৰৰ কলিবাৰীস্থীনত “অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা”ৰ কাৰ্যালয়ত উন্মোচিত হয় তেজপুৰৰ ইতিহাস সম্বলিত গ্ৰন্থ “ইতিহাসে গৰকা তেজপুৰ”। স্থানীয় সাংস্কৃতিক কৰ্মী শান্তনু বৰুৱাই লেখা গ্ৰন্থখনি প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে ত্ৰিবাহু প্ৰকাশনে।\n১২. আজি নৱবৰ্ষৰ প্ৰথম দিনটোত অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস পালন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানতে অসমৰ উদীয়মান ক্ৰীড়া প্ৰতিভা ৰাষ্ট্ৰীয় খেলুৱৈ দেৱযানী বৰা আৰু ফুটবলাৰ এলেন দেউৰীক সৰ্ম্বধনা জনোৱা হয়।


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. জুনুকাগঙাটোপ টোকোৰা আৰু চিতল বৰাগী মেকুৰীবুঢ়া আৰু শিয়ালৰাজহাঁহ আৰু কাউৰীবান্দৰ আৰু শিয়ালবুঢ়ী আইৰ সাধু চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধুচম্পাৱতীঢোঁৰাকাউৰী আৰু টিপচী চৰাইদীঘলঠেঙীয়াএজনী মালিনী আৰু এজোপা ফুলগঙাটোপ লটকনমেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধুসৰবজানতেলীয়াসাৰেং আৰু ফেচুতীখৰ আৰু চুটিবাই নুমলীয়া পোকুকুৰীকণাতেজীমলাঔ-কুঁৱৰীবুধিয়ক শিয়ালবুঢ়া-বুঢ়ী আৰু শিয়ালএটা শিঙৰা মাছৰ কথাএটা বলী মানুহবাঘ আৰু কেঁকোৰাৰ সাধুতুলা আৰু তেজাকটা যোৱা নাক, খাৰণি দি ঢাকজৰদ্‌গৱ ৰজাৰ উপাখ্যানপানেশৈজোঁৱাইৰ সাধুভেকুলীৰ সাধুতাৱৈয়েকৰ সাধুলখিমী তিৰোতাদুই বুধিয়ককাঞ্চনী\tভুচুং পহুজুনুকাবুঢ়া আৰু শিয়াল বাখৰ বাখৰককাদেউতা আৰু নাতিল'ৰাকুৰুৱাচৰাই আৰু বামুণৰ সাধুএক হাতী আৰু ফেঁচাৰ কথাবৰচোৰ বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে বগৰিগুটি ৰোৱাৰাক্ষস পণ্ডিততিনিজন ডেকা পণ্ডিতদেৱাঙ্গভূষণ বস্ত্ৰকণ আৰু মনবত্ৰিশ লক্ষণীয়া দৰা-কন্যা বামুণ আৰু বামুণীঅবুজ ৰজাৰ বিবুজ মন্ত্ৰীবামুণৰ ভাগ্যভূত আৰু বাঢ়ণীশাঁখিনা আৰু শাঁখিনীএক সন্ন্যাসীৰ কথাএটা বুঢ়া আৰু পাঁচ পুতেক ৰাক্ষস পণ্ডিতৰাজমন্ত্ৰী আৰু নাপিতকণা আৰু কুঁজা কথাবাহী বুঢ়া নিমাতী কন্যা নোমল আৰু সোণপাহী পেট-ভাতুৰ কথা শিয়াল পগলাৰজাৰ ল’ৰা আৰু শিয়ালসোণ-বৰিষ ৰজা বেটুকোঁৱৰছয় সখিয়েক,এক ৰাক্ষসীদুই ৰাজপুত্ৰ পেট-ভাতুৰ কথা\nনাতি৷ -“কিয়?কিয় ককাদেউতা?”\nককা৷ -“তই সেই নাৰিকলৰ লাড়ুটো পাই অকলৈ টপ্‌কৰে মুখত সুমাই থলি,তোৰ ভনীয়েৰে অকমান খুজিছিল তই নিদিলি৷ এইটো কিবা ভাল কথা হ’ল নে? আপোন-পেটীয়া স্বভাৱ বৰ বেয়া৷ অলপ বস্তু পালেও তোৰ সৰু ভনীয়েৰক তাৰ ভাগ দি খাব পায়৷ ”\nকোনো এক দেশত এজন ৰজা আছিল৷ ৰজাজনৰ এটি ল’ৰা আছিল;আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰীজনৰো এটি ল’ৰা আছিল৷ সৰুকালৰেপৰা ৰজাৰ ল’ৰাৰ লগত মন্ত্ৰীৰ লৰাৰ বৰ মিল আছিল;আৰু দুয়োজনে সখি বন্ধাইছিল৷ তেওঁলোকৰ মাজত এনে বন্ধুভাৱ হৈছিল যে দুয়ো কেতিয়াও এৰাএৰি নহৈছিল৷ খোৱা-বোৱা আদি কামবিলাক দুয়োজনৰে একেলেগে চলিছিল৷ যেতিয়া তেওঁলোক ডাঙৰ হ’ল,লেখা-পঢ়া শিকি তেওঁলোকৰ বুদ্ধি চোকা হ’ল তেতিয়া দুয়োজনৰ মনত দেশ চাই ফুৰিবৰ ইচ্ছা জন্মিল৷ বাপেক-মাকে এই কথাৰ গম পালে তেওঁলোকৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ নোহোৱাৰ ভয়ত দুয়োজনে মনে মনে বাপেক-মাকে বাতৰি নোপোৱাকৈ এদিনাখন ৰাতি পলাই গ’ল৷ ৰজাই আৰু মন্ত্ৰীয়ে পাছ দিনা পুতেকহঁতক দেখা নাপাই বৰকৈ বিচাৰ-খোচাৰ কৰিলে,কিন্তু কোনো ঠাইতে তেওঁলোকৰ বাতৰি নেপালে৷ শেষত ৰজা আৰু মন্ত্ৰী দুয়ো অসন্তোষ মনেৰে থাকিল৷ সিফালে দুয়োজন সখিয়েকে অনেক ঠাই ফুৰি ফুৰি এক ৰজাৰ নগৰত ওলালগৈ৷ সেইদিনা ৰাতি সেই ৰজাৰ ঘৰত থাকিবলৈ মন কৰি গধূলি সময়ত দুয়ো ৰজাৰ ঘৰ পালেগৈ৷ ৰজাঘৰৰ মানুহেও গধূলিৰ অতিথি দেখি তেওঁলোকক সোধ-পোছ কৰিলে৷ তেওঁলোকেও, “বহুত ঠাই ফুৰি আমাৰ ভাগৰ লাগিছে,আজি ৰাতিটো ইয়াতে পৰি থাকোঁ”বুলি ক’লে৷ ৰজাঘৰৰ মানুহে তেওঁলোকক তেতিয়াই বঢ়িয়াকৈ খোৱা-শোৱা আদিৰ দিহা কৰি দিলে৷ তেওঁলোকে মহা আনন্দেৰে খাই-বৈ ৰজাৰ ঘৰতে শুই থাকিল৷\nৰাতি দুয়োজনৰ টোপনি আহিল৷ কিছুমান সময়ৰ মূৰত ৰজাৰ ল’ৰাই সাৰ পালে৷ সাৰ পাই,সেইদিনা ৰজাৰ ঘৰত নিজৰ ঘৰৰ দৰে খাবলৈ শুবলৈ পাই ৰজাৰ ল’ৰাই মনৰ আনন্দত এটা ৰাগ দিলে৷ যদিও তেওঁলোক দুজনে সোনকালে খাই-বৈ শুই সাৰ পালে কিন্তু ৰজাঘৰৰ মানুহে সেই সময়ত খাই-বৈ উঠিছিল হে৷ ৰজাৰ পুতেকৰ ৰাগটো শুনি ৰজাঘৰীয়া সকলোৱে হৰ্ষ পালে;কাৰণ ৰজাৰ পুতেকে ইমান সুৰীয়াকৈ ৰাগ দিছিল যে,এনে শুৱলা সুৰীয়া ৰাগ তেওঁলোকে আৰু আগেয়ে কেতিয়াও শুনা নাছিল৷ ৰজাৰ এজনী গাভৰু ছোৱালী আছিল৷ ৰাগটিয়ে সেই ছোৱালীজনীৰ মনটো হে সৰহকৈ বিন্ধিলে৷ ছোৱালীজনী ৰাগ শুনি ইমান মোহিত হৈছিল যে,তেওঁ লাজকাজ এৰি,সেই ৰাগ দিয়া অতিথি ডেকাজনৰ লগত তেওঁক বিয়া দিব লাগিব বুলি মাকক ক’লে আৰু নিদিলে আত্মঘাতী হব বুলি ক’লে৷ মাকে জীয়েকৰ কথা শুনি অসন্তোষ মনেৰে বুজাবলৈ ধৰিলে,-“আই!তুমি ৰজাৰ জীয়াৰী হৈ অচিনাকি মানুহৰ লগত বিয়া সোমাব খোজা,ই বৰ বেজাৰৰ কথা৷ অতিথিৰ জাতি-কুলৰ ঠিক নাই,স্বভাৱ-চৰিত্ৰৰ বিষয়ে আমি একো নেজানো,এনে থলত যদি আমি তোমাক সেই আলহীলৈ বিয়া দিওঁ তেন্তে নো লোকে আমাক কি বুলিব?এতেকে তুমি তেনে কথা নকবা৷ ”কিন্তু জীয়েকে মাকৰ বুজনি নুশুনিলে৷ জীয়েকে ক’লে যে তেওঁক আলহীলৈ বিয়া নিদিলে তেওঁ প্ৰাণ এৰিব৷ মাকে জীয়েকৰ কথাত বিবুধি হৈ ৰজাৰ আগত সেই কথা ক’লেহি৷ ৰজায়ো মনত বেয়া পাই,জীয়েকক মতাই নি ক’ত বুজাবলৈ ধৰিলে,কিন্তু জীয়েকে সেই বুজনিও নমনাত পৰিল৷ অন্তত ৰজাই-ৰাণীয়ে একো উপায় নাপাই আলহীলৈকে জীয়েকক বিয়া দিবলৈ সন্মত হৈ জীয়েকক ক’লে, “আই অ’ যি থাকে কপালত,তোৰ কথামতে আলহীৰ লগতে তোক বিয়া দিম,আজি ৰাতি শুই থাকগৈ৷ ”এইবিলাক গোলমালৰ পিছত তিনিওজনাই নিজ নিজ ঠাইত শুলেগৈ,কিন্তু সেই ৰাতি এজনৰো টোপনি নাহিল৷ তিনিওজনাই এইবিলাক কথা ভাবি-চিন্তি থাকোতেই ৰাতি পুৱাল৷ ৰাতিপুৱা সকলো নিজ নিজ শোৱাপাটি এৰি উঠি আহিল৷ আলহীজোৰা ৰাতিপুৱা কোনোবা ফালে গুচি যায় বুলি সিহঁতক ৰাখিবৰ নিমিত্তে ৰজাইবান্দী এজনীক মাতি আনি ক’লে “আজি ৰাতি আমাৰ আলহী দুজনৰ কোনজনে ৰাগ দিছিল সেইজনক মাতি আন৷ ”ৰজাৰ আদেশ শুনি বান্দীজনী আলহী থকা ঘৰলৈ গ’ল৷ সিফালে মন্ত্ৰীৰ ল’ৰা শোৱাপাটী এৰি উঠি আহিছে,ৰজাৰ ল’ৰা উঠাই নাই৷ এনেতে বান্দীজনীয়ে মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাক সুধিলে, “আজি ৰাতি কোনজনে ৰাগ দিছিলা?ৰজাই মোক তেওঁক নিবলৈ কৈছে,সোনকালে ওলোৱাঁ৷ ”মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই ভাবিলে,ৰজাই যদি ৰাগ দিয়া বাবে কিবা জগৰ ধৰিব খোজে,তেন্তে আজলা ৰজাৰ ল’ৰাই কিবা বেবেৰিবাং লগাই জগৰত হে পৰিব পাৰে,এতেকে পাৰোঁ যদি মই নিজৰ গাতে দায় লৈ কৈ-মেলি সাৰি আহোঁ;আৰু নোৱাৰোঁ যদি তেওঁৰ হকে ময়েই বিপদত পৰোঁ,তেঁৱেই ভালে-কুশলে থাকি ৰাজ্যলৈ উভতি যাওক৷ ইয়াকে ভাবি,ৰাগ দিয়া মানুহজন ময়ে বুলি গাত লৈ মন্ত্ৰীৰ ল’ৰা বান্দীজনীৰ লগত ৰজাৰ ঘৰৰ ভিতৰলৈ গ’ল৷ মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাক ৰজাৰ আগত শোধাই দিয়া হ’লত ৰজাই তেওঁক সুধিলে, “আজি ৰাতি তুমি ৰাগ দিছিলা নে?”মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই উত্তৰ দিলে, “হয় স্বৰ্গদেও৷ ” উত্তৰ শুনি ৰজাই এডোখনৰ ভাল ঠাই দেখুৱাই ক’লে, “তুমি মোৰ দোচোৰা আদেশ নুশুনালৈকে এই ঠাইতে বহি থাকাঁ৷ ”মন্ত্ৰীৰ ল’ৰায়ো ঈশ্বৰক চিন্তি ৰজাই দেখুওৱা ঠাইখিনিতে বহি থাকিল৷\nইফালে ৰজাৰ ল’ৰাই টোপনিৰপৰা সাৰ পাই দেখে যে,তেওঁৰ সখিয়েক ওচৰত নাই৷ সখিয়েকক নেদেখি তেওঁ বিচূৰ্ত্তি হ’ল৷ নানাৰকম শোক,দুখ ভাবনাই তেওঁৰ মন খলক লগালে৷ ৰজাৰ ল’ৰাই ভাবিবলৈ ধৰিলে,আজি ইমান দিন সখিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই মহাসুক কটালোঁ;এতিয়া সখিয়ে মোক এনে বিপদত পেলাই নো মোক এৰি ক’লৈ গ’ল?আৰু মইনো এতিয়া অকলৈ ক’লৈ যাওঁ,ক’ত থাকোঁ?ঈশ্বৰেনো মোক বিপদত পেলাবলৈ হে এই বিদেশলৈ লৈ আহিছিল নে কি? এইবিলাক কথা ভাবি-চিন্তি তেওঁ ৰজাৰ ঘৰৰপৰা বাহিৰ ওলাল,আৰু গোটেই নগৰতে সখিয়েকক বিচাৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে৷ দিনৰ দিনটো ভাত-পানী এৰি ৰজাৰ ল’ৰাই সখিয়েকক বিচাৰি ক’তো নেপাই শেহত গধূলি বেলিকা সেই ৰজাৰ নগৰৰে এজন সাউদৰ ঘৰত ওলালগৈ৷ সাউদে গধূলি পৰত তেওঁক অহা দেখি ক’ৰপৰা আহিছে সুধিলে৷ ৰজাৰ ল’ৰাই “মই অকলশৰীয়া মানুহ,মোৰ ঘৰ-দুৱাৰৰ ঠিক নাই,য’তে পাও ত’তে থাকো”বুলি মিছাকৈয়ে চিনাকি দিলে৷ তেতিয়া সাউদে সুধিলে, “যদি তোমাৰ ঘৰ-দুৱাৰৰ ঠিক নাই,তেনেহলে ময়ে ৰাখোঁ,মোৰ ইয়াতে থাকা৷ ”ৰজাৰ ল’ৰায়ো “ৰাখিলে থাকিবও পাৰোঁ”বুলি ক’লে৷ তেতিয়া সাউদে ক’লে, “তুমি থাকোঁ বুলিছা হয় কিন্তু মই ভাল বন্দৱস্ত নকৰাকৈ মানুহ নাৰাখো৷ ”সাউদৰ কথা শুনি ৰজাৰ ল’ৰাই ক’লে, “বাৰুকি বন্দৱস্ত কৰে কৰক৷ ”সাউদে ক’লে, “মোৰ অন্য বন্দৱস্ত নাই,মাত্ৰ কোনো মানুহ মোৰ ঘৰত থাকো বুলি পিছত নথকা হ’লে মই তাৰ নাকে-কাণে লোৰ শলা মাৰি আমাৰ ৰজাঘৰৰ পোতাশালত তাক পেলাই থওঁ৷ যেয়ে ইয়ালৈ আগ বাঢ়িব পাৰে মই তাক হে ৰাখোঁ আৰু সেইটো গাত নললে মই তাক নাৰাখোঁ৷ ”ৰজাৰ ল’ৰায়ো আগ পাছ নুগুণি তাতে সন্মত হ’ল আৰু সেই দিনা খাই-বৈ ৰজাৰ ল’ৰা সেই সাউদৰ ঘৰতে থাকিল৷\nইফালে ৰজাই লৰালৰিকৈ বিয়াৰ কাৰবাৰৰ নিমিত্তে মানুহ লগাই দিলে৷ মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই জগৰৰ ভয়ত ঈশ্বৰক সুমৰি বহি আছে৷ গধূলি হ’লত নিয়মমতে ৰজাই জীয়েকক মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাৰ লগত বিয়া দিলে আৰু জীয়েক-জোঁৱায়েক থাকিবলৈ ৰজাৰ ঘৰৰপৰা অলপ দূৰত এটি ঘৰ দিলে৷ তেওঁলোকেও তাতে থাকি সুখেৰে দিন কটাবলৈ ধৰিলে৷\nইফালে ৰাতিপুৱাতে সাউদে তেওঁৰ আন আন চাকৰবোৰৰ লগত ৰজাৰ ল’ৰাকো বন কৰিবলৈ পঠাই দিলে৷ ৰজাৰ ল’ৰাই সৰুৰেপৰা পৰৰ ওপৰত খাই-লৈ আছিল,তেওঁৰ সুখীয়া দেহা,কি বন কৰিব?আকৌ বন কৰিব নোৱাৰিলে সাউৰৰ গালি-শপনিও খাব লাগে৷ বন কৰিব নোৱাৰোঁ বুলিলেও সাউদে নেৰে৷ গতিকে তেওঁ নিৰুপায় অৱস্থাত পৰি কোনোমতে চাৰি দিনমান দুখে-কষ্টে কটালে৷ পিছত আৰু দেহেৰে নটা হ’লত এদিন গধূলি তেওঁ সাউদক ক’লে, “দেউতা মই আৰু আপোনাৰ ঘৰত থাকিব নোৱাৰোঁ,মোৰ আগৰপৰা বন কৰা অভ্যাস নাছিল৷ অনুগ্ৰহ কৰি মোক কালিৰপৰা বিদায় দিয়ক৷ ” এই কথা শুনি সাউদে খঙতে জ্বলি উঠি ক’লে, “মই আগেয়ে তোৰ আগত কৈছোঁ,যি মানুহে আগেয়ে মোৰ ঘৰত থাকোঁ বুলি শেহত নথকা হয়,মই তাৰ নাকে-কাণে লোৰ শলা মাৰি আমাৰ ৰজাৰ পোতাশালত থওঁ৷ এতিয়া তয়ো তাৰ ভাগ পাবি৷ ”ৰজাৰ ল’ৰাই ক’লে, “মোক দোছোৱা কৰি কাটিলেও মই আৰু বন কৰিব নোৱাৰোঁ৷ ”সাউদে ক’লে, “বাৰু তেন্তে!” এই বুলি সেই ৰাতিটো গ’লত,পাছদিনা ৰাতিপুৱা সাউদে ৰজাৰ ল’ৰাক লগত লৈ ৰজাৰ ঘৰলৈ গ’ল;আদি-অন্ত সকলোখিনি কৈ দিয়াত সিহঁতৰ বন্দৱস্ত মতে ৰজাই ৰজাৰ ল’ৰাৰ নাকে-কাণে লোৰ শলা মৰাই পোতাশালত থৈ দিয়ালে৷ সাউদ ঘৰলৈ গুচি আহিল৷ ৰজাৰ ল’ৰাই অসহ্য যন্ত্ৰণা ভোগ কৰি দিন কটাবলৈ ধৰিলে৷ কেইদিনমানৰ মূৰত এদিন ৰজাৰ ল’ৰাই ৰাতি শুই নিজৰ সুখ-দুখৰ কথাবিলাক মনত ভাবি থাকোঁতে,তেওঁৰ মনত এটা কিবা ভাব ওলাই আকৌ পূৰ্ব্বৰ নিচিনা সুললিত মাতেৰে ৰাগ দিলে৷ সেই ৰাগটি আকৌ ৰজাৰ জীয়েকৰ কাণত পৰিলগৈ৷ ৰজাৰ জীয়েকে এই ৰাগ শুনি মনে মনে ভাবিবলৈ ধৰিলে, “মোৰ কি দুৰ্কপাল!মই যি ৰাগত মোহ গৈ পিতৃ-মাতৃৰ বিৰোধী হৈ আলহীৰ লগত বিয়া সোমালোঁ এতিয়া দেখোঁ সেই ৰাগটো আকৌ পোতাশালৰ ফালে হে শুনিবলৈ পাওঁ৷ ঈশ্বৰে নো মোক কি ছল কৰিলে!” এইবিলাক কথা ভাবি-চিন্তি তেওঁ একো ঠিক কৰিব নোৱাৰি শেহত ইয়াৰ ভালকৈ ওৰ লবৰ নিমিত্তে তেওঁৰ গিৰিয়েকক সুধিলে-“আপোনাৰ লগত যে পিতাই মোক বিয়া দিলে মই ইয়াৰ কাৰণ একো বুজিব নোৱাৰিলোঁ৷ আপুনি দেখোঁ আমাৰ অচিনাকি মানুহ;পিছে পিতাই বা মোক আপোনাৰে সতে কিয় বিয়া দিলে,আপুনিয়েই বা মোক কেনেকৈ বিয়া কৰিবলৈ পালে,মোৰ আগত এই কথাৰ আঁতি-গুৰি আজি ভাঙি কওকচোন?”\nতেতিয়া মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই ক’লে, “যিদিনাখন ৰাতি আমি তোমালোকৰ ঘৰত আলহী হৈ আছিলোঁ,সেইদিনা ৰাতি মই এটা ৰাগ দিছিলোঁ৷ ৰাতিপুৱা উঠি দেখোঁ তোমালোকৰ বান্দী এজনীয়ে,ৰাতি ৰাগ দিয়া মানুহজন বিচাৰি আহিছে৷ মই তাইৰ আগত সৈ কঢ়াত মোক তাই নি ৰজাৰ আগত ভেঁটাই দিলে৷ তাৰ পিছত ৰজাই তোমাক মোৰ লগত বিয়া দিলে৷ মই এইখিনিকে মাথোন জানো৷ ”\nতেতিয়া ৰজাৰ জীয়েকে ক’লে, “তেনেহলে তুমি মোক ছল কৰি হে বিয়া ক’ৰালা!”মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই সুধিলে, “মই তোমাক কি ছল কৰিলোঁ?”ৰজাৰ জীয়েকে ক’লে, “আমি সেইদিনা যিজন মানুহৰ ৰাগ শুনিছিলোঁ,সেই মানুহজনৰ ৰাগ দেখোন আজি আকৌ পোতাশালৰ ফালে হে শুনিবলৈ পালোঁ৷ সিদিনাখনৰ ৰাগৰে সৈতে দেখোন আপোনাৰ মাত নিমিলে?”\nমন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই কোনো ৰকমে ৰজাৰ জীয়েকৰ কথাত সাৰিব নোৱাৰি শেহত সকলো কথা সৈ কাঢ়ি তেওঁক ভাঙি ক’লে৷ সেই কথা শুনি ৰজাৰ জীয়েকৰ মনত বৰ অসন্তোষ লাগিল৷ মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই ৰজাৰ জীয়েকৰ অসন্তোষ দেখি তেওঁক অসন্তোষ কৰিবলৈ হাক দিলে আৰু তেওঁৰ সকলো দুখ-বেজাৰ গুচাব বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে৷\nপাছদিনা ৰাতি পুৱালত মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই শোৱাপাটীৰপৰা হাত-মুখ ধুই,পোতাশালত ৰাগ দিয়া মানুহজন নো তেওঁৰ সখিয়েক হয় নে নহয় চাবলৈ গ’ল৷ গৈ দেখে যে সেইজন তেওঁৰ সখিয়েকজনেই হয়৷ মন্ত্ৰীৰ পুতেকে তাৰপৰা উভতি আহি বাহিৰে বাহিৰে শহুৰেকৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু শহুৰেকক নমস্কাৰ কৰি তেওঁক এটা লগুৱা লাগে বুলি ক’লে৷ ৰজাই জোঁৱায়েকৰ কথা শুনি, “কোনটো মানুহ তোমাক লাগে নিয়া”বুলি কোৱাত মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই “এটা পোতাশালৰ বন্দী হে মোক লাগে”বুলি ক’লে৷ তেতিয়া ৰজাই পোতাশালৰ গৰাকীজনক মতাই আনি জোঁৱায়েকক লগত দি ক’লে, “এওঁ যিজন বন্দী আনিব খোজে সেইজনকে মোকোলাই দিবা৷ ”ৰজাৰ আদেশমতে পোতাশাললৈ গৈ মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই সখিয়েকক পোতাশালৰপৰা মোকলাই ঘৰলৈ লৈ আহিল৷\nঘৰ পাই ৰজাৰ ল’ৰাৰ মুখৰপৰা তেওঁলোকে তেওঁৰ দুখৰ কথা শুনি তিনিওজনে কান্দিবলৈ ধৰিলে৷ তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ কথা-বতৰা শেষ কৰি ৰজাৰ জীয়েকে ভাত-পানীৰ দিহা কৰিলে,আৰু তিনিওজনে খাই-বৈ উঠিল৷\nএতিয়া মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই ৰজাৰ পুতেকৰ লগত ৰজাৰ জীয়েকৰ তিৰী-মুনিহৰ সম্বন্ধ লগাই দি সখিয়েকৰ শত্ৰু সাউদক এশিকা দি সখিয়েকৰ প্ৰতিশোধ লবলৈ তেওঁলোকৰ ওচৰত বিদায় লৈ ওলাই গ’ল৷\nযিজন সাউদে ৰজাৰ ল’ৰাক দুৰ্গতি কৰি পোতাশালত থৈছিল সেই সাউদৰ ঘৰতে মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাও গধূলি বেলিকা ওলালগৈ৷ সাউদে তেওঁক দেখা পাই অহাৰ কাৰণ সুধিলে৷ মন্ত্ৰীৰ লৰায়ো “ফুৰি ফুৰি গধূলি হোৱাত আলহী চাপিলোঁ”বুলি ক’লে৷ তাৰ পিছত সাউদে তেওঁৰ আঁতিগুৰি সোধাত,চতুৰ মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই লাহেকৈ ক’লে, “সৰু কালতে মোৰ আই-বোপাই মৰিল৷ যেতিয়া মোৰ আই মৰে,তেতিয়া মই পিয়াহ-খোৱা৷ মোৰ আই মৰাত মোক ডাঙৰ কৰিবলৈ কোনো নোহোৱাত আমাৰ গাঁৱৰ এঘৰ মানুহে মোক প্ৰতিপাল কৰিবলৈ নিছিল৷ মই পিয়াহ-খোৱা,তেওঁলোকে মোক ক’ৰপৰা পিয়াহ দিব?পিয়াহৰ সলনি তেওঁলোকে মোক ভাতকে দবলৈ ধৰিলে৷ তাতে মোৰ দুদ-মৰকীয়া লাগি মই ভাত সৰহকৈ খাবলৈ ধৰাত মোৰ পেটটো টেকেলিৰ দৰে ওলাল৷ সেইদেখি মানুহে মোক পেট-ভাতু বুলি মাতিবলৈ ধৰিলে৷ আজি পৰ্য্যন্ত মোৰ সেই নামেই থাকিল৷ মই এতিয়া ডাঙৰ হোৱাত মোক প্ৰতিপাল কৰা মানুহঘৰে সৈতে মোৰ দন্দ-হাই লাগিবলৈ ধৰিলে৷ তাতে তেওঁলোকে আমনি পাই মোক মাৰি-কিলাই খেদি দিলে৷ ময়ো মনৰ বেজাৰত দেশ চাওঁ বুলি গুচি আহিলোঁ৷ আজি আপোনাৰ ইয়াতে ঈশ্বৰে ঠেকালে৷ মই এইদৰে ফুৰি থাকিম বুলিয়েই মনত ভাবিছোঁ,আৰু সুবিধা পালে কোনোবাই ৰাখিলে থাকিবও পাৰোঁ৷ ”\nথকাৰ কথা শুনি সাউদে মাত লগালে, “বোপাই,থাক যদি ময়ে ৰাখিব পাৰোঁ৷ ”পেট-ভাতুৱে উত্তৰ দিলে, “ভাল;য’তে ত’তে চুচৰি-বাগৰি ফুৰাতকৈ একেঘৰতে থাকিব পাৰিলে ময়ো বৰ্ত্তো৷ ”সাউদে ক’লে, “বোপাই,থাকোঁ বুলি কৈছ হয়,কিন্তু এটা কথা,-যি মানুহে আগেয়ে মোৰ ইয়াত থাকোঁ বুলি শেহত নথকা হয়,মই তাৰ নাকে-কাণে লোৰ শলা মাৰি আমাৰ ৰজাঘৰৰ পোতাশালত থওঁ৷ ”পেট-ভাতুৱে ক’লে, “মোৰ তেনে এটা দস্তুৰ আছে;অৰ্থাৎ যি মানুহে মোক ৰাখোঁ বুলি শেহত নৰখা হয়,তেওঁকো নাকে কাণে লোৰ শলা মাৰি যেন ৰজাৰ পোতাশালতে থব পাৰোঁ তেনেকুৱা এটা বন্দৱস্ত লগাই হে থাকোঁ৷ ” এইদৰে কোৱামেলা কৰি সেই ৰাতিয়েই দুয়ো বন্দৱস্ত কৰি ৰখা আৰু থকাৰ ঠিক কৰিলে৷\nপাছদিনা ৰাতিপুৱা সকলো মানুহ উঠিল৷ সাউদে আন আন চাকৰৰ লগত পেট-ভাতুকো বন কৰাবলৈ লৈ গ’ল৷ পেট-ভাতুৱে ইমান উৎসাহেৰে বন কৰিবলৈ ধৰিলে যে,সাউদৰ আন চাকৰবিলাকে তাক কোনো বনতে বলে নোৱাৰা হ’ল৷ আন চাকৰবিলাকক গৰাকীয়ে বন পাচিলে হে কৰে,কিন্তু পেট-ভাতুৰ হ’লে সেইটো নহয়,গৰাকীয়ে নাপাচিলেও সি নিজৰ দিহামতে কামবোৰ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ তাৰ বন দেখি সাউদৰ মনত বৰ ৰং লাগিল৷ শেহত সাউদে তাক আন চাকৰবিলাকৰ ওপৰত মুখিয়াল পাতি দিলে৷ পেট-ভাতুৱে আৰু দুগুণ উছাহেৰে কাম কৰিবলৈ ধৰিলে৷ সি চাকৰহঁত যে থান-থিতি নিদিলেই নিজেও বন কৰাত আগতকৈও বেছিকৈ কোবাল হ’ল৷ তাৰ বন আৰু উছাহ দেখি সাউদৰ পেট-ভাতু হে পেট-ভাতু হ’ল৷ গোটেইখন ঘৰকে সাউদে পেট-ভাতুক সঁপি দিলে৷ সাউদে নিজে কিবা কৰিব লাগিলেও পেট-ভাতুক নোসোধাকৈ নকৰাত পৰিল৷ আন কি পেট-ভাতুৱে সাউদৰ ঘৈণীয়েকক ভাত ৰান্ধিবলৈ শিকাবও লগাত পৰিল৷ যিদিনা ভাত ৰান্ধোতে পেট-ভাতু নাথাকে সেইদিনা সাউদৰ ভাত-আঞ্জাৰ জুতিয়েই নালাগে৷\nএইদৰে কেইদিনমান আছে,এদিন সাউদে পেট-ভাতুক ওচৰলৈ মাতি নি ক’লে, “বোপা,মই কাইলৈ বেপাৰলৈ যাম;তুমি ঘৰখন ভালকৈ চাবা৷ বিশেষকৈ বাৰীখন চিকুণাই ৰাখিবা,যেন তাত ফু মাৰি ভাত খাব পৰা হয়৷ মই ঘূৰি আহি,কোৱা কথাৰ লৰচৰ দেখিব নালাগে৷ ”পেট-ভাতুৱে সাউদৰ কথা শুনি “ভাল দেউতা”বুলি শলাগি থলে৷\nএনেতে সিফালৰপৰা সাউদো বেপাৰ কৰি উভতি আহিল৷ আহোঁতে,নৈত উটাই দিয়া আম কঠা আদিৰ গছবিলাক সাউদে নৈত জাজী হৈ থকা লগ পাবলৈ ধৰিলে৷ সেইবিলাক দেখি সাউদৰ মনত এটা অসন্তোষৰ ভাব আহি সোমাল৷ তেওঁ ভাবিলে,মই আহোঁতে বাৰীখন চিকুণাই থবৰ নিমিত্তে পেট-ভাতুৰ আগত কৈ আহিছিলোঁ;কিজানি সিয়ে মোৰ মনৰ ভাৱ নুবুজি অন্য ৰকম কাম কৰিলে?ইত্যাদি ভাবি-চিন্তি আহোঁতে সাউদে নিজৰ ঘাট পালেহি৷ ঘাট পায়েই সাউদে নাৱৰপৰা নামি অইন ফালে চকু নিদিয়াকৈয়ে বাৰীৰ ফালে লৰ ধৰিলে৷ বাৰী পাই তেওঁ দেখিলে যে পেট-ভাতুৱে মানুহ লগাই বাৰীখন মছাব সৰাবই লাগিছে৷ সাউদে দেখিয়েই মূৰে-কপালে হাত দি বহিল৷ বহুত পৰ সাউদে তলমূৰ কৰি থাকি পেট-ভাতুক সুধিলে, “হেৰ!তই দেখোন একেবাৰে মোৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিলি অ’?”পেট-ভাতুৱে উত্তৰ দিলে, “দেউতা,বন্দীয়ে আপুনি কোৱাৰ ওপৰ হবলৈহে প্ৰাণপণে যত্ন কৰিছোঁ৷ ”সাউদে আৰু একো উত্তৰ নিদি ঘৰলৈ আহি মনৰ বেজাৰত কাকো নমতা-নোবোলাকৈ শোৱাপাটীত পৰি থাকিল৷ পাছদিনা ৰাতিপুৱা তাৰ তলৰ বনুৱাবিলাকক ভাগে ভাগে বনলৈ পাচি দিলে৷ নিজে ঘৰত থাকি সাউদৰ ঘৈণীয়েকক ক’লে, “আই,দেউতা অনেক দিনৰ মূৰত আহি ঘৰ পাইছেহি৷ কালি গধূলি কিবা গা-মূৰৰ অসুখতে নে কি,দেখোন ভাত খোৱাও দেখা নাপালোঁ৷ এতিয়া আজি নো দেউতাক কিহেৰে ভাত খুৱাব খুজিছে বা?এই খাহীটোকে মাৰোঁ৷ ” এই বুলি কৈ সি উত্তৰলৈ বাট নেচাই খাহীটো একে কোবেই মাৰি পেলালে৷ সাউদে ইয়াতো তাক একো বুলিবলৈ বাট বিচাৰি নেপালে৷ তাৰ পাছত পেট-ভাতুৱেও,সাউদলৈ ৰন্ধা ভাত-আঞ্জাৰ জুতি দেখুৱাবলৈ ৰান্ধনীৰ পাছে পাছে ধুম-ধুপালকৈ লৰিবলৈ ধৰিলে৷\nসাউদনীয়ে পেট-ভাতুৰ দিহামতে ভাত-আঞ্জা ৰান্ধি শেষ কৰিলে৷ তাৰ পিছত সি সাউদনীয়ক মঙহ ভাজিবলৈ চৰুত তেল বহাবলৈ দিলে আৰু চৰুত তেল বহোৱাৰ পিছত,সোনকালে তেল পকি উঠিবলৈ চৰুৰ তলত ডাঙৰকৈ জুই দিবলৈ ক’লে৷ সাউদনীয়ে পেট-ভাতুৰ কথামতে কাম কৰিলে৷ যেতিয়া পেট-ভাতুৰ কথামতে কাম কৰিলে৷ যেতিয়া তেল পকি জুই উঠিব লগীয়া হ’ল,সাউদনীয়ে সুধিলে, “পেট-ভাতু,এতিয়া মঙহ বহাই দিওঁ?”পেট-ভাতুৱে ক’লে, “ৰ’বা আই ৰ’বা,তেল ভালকৈ পকা নাই৷ ” এইদৰে দুয়ো চাই আছে৷ পেট-ভাতুৱে যেতিয়া দেখিলে জুই নুঠিবৰ আৰু কোনো কাৰণ নাই,তেতিয়া সাউদনীক ক’লে, “আই এতিয়া মঙহ বহাই দিয়া৷ ”তাৰ কথামতে সাউদনীয়ে মঙহ বহাই দিয়াত ভমক্ কৰি জুই উঠি ৰান্ধনি-ঘৰৰ চালত লাগিলগৈ৷ ৰান্ধনী ওলাই লৰ মাৰিলে৷ এক মুহূৰ্ত্তৰ ভিতৰতে জুইয়ে এটাইবোৰ ঘৰ আগুৰি পেলালে৷ সাউদৰ আৰু তেওঁৰ ঘৰৰ মানুহবিলাকৰ চিঞৰ-বাখৰ লাগি পৰিল৷ মানুহবিলাকৰ কোনোৱে জুই নুমাবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে,কোনোৱে বা বস্তুবেহানি উলিৱাত লাগিল৷ সাউদ বেবুৱা লাগি ইফালে সিফালে লৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে৷ সাউদৰ এটা পাঁচ বছৰীয়া ল’ৰা আছিল৷ ল’ৰাটিয়ে এই কাণ্ড দেখি ভয়তে কান্দি কান্দি বাপেকৰ পাছে পাছে লৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে৷ সাউদে মনৰ বেজাৰত ক’লে, “এই নষ্ট যোৱাৰ নো আজি কি হ’ল?ই কিয় এনেকৈ মোৰ পাছে পাছে লৰি ফুৰিছে?ইয়াক নো কোনেও কোবাই মাৰিব নোৱাৰে নে?”সাউদৰ কথা শুনি পেট-ভাতুৱে টপৰ্ ক’ৰে মাত লগালে, “মই হেন বন্দী থাকোঁতে দেউতাৰ এনে দুখ লাগিব নে৷ মই তেনেহলে কেলেই বা দেউতাৰ ঘৰত আছোঁ৷ ” এই বুলিয়েই সি টাঙোন এডা আনি ল’ৰাটো কোবাই মাৰিলে৷ পেট-ভাতুৱে এইদৰে সাউদৰ কৰিবলগীয়া সকলোখিনি কৰিলে৷ পেট-ভাতুক আৰু ৰখা হ’লে আগলৈকো সি এনেকুৱা অনিষ্ট হে কৰি থাকিব,এই বুলি ভাবি সাউদে পেট-ভাতুক বিদায় দিলে৷\nপেট-ভাতুৱে তেওঁলোকৰ বন্দৱস্তমতে ৰজাৰ আগত গোচৰ দিলেগৈ৷ ৰজাই সাউদক ধৰাই নি সোধাত সাউদে পেট-ভাতুৰ অত্যাচাৰৰ কথাবিলাক বৰ্ণাই ৰজাৰ আগত ক’লে৷ পেট-ভাতুৱে ক’লে, “স্বৰ্গদেউ,তেওঁৰ কোৱা কথাৰ বাহিৰে চুলি এডালৰ ইফাল-সিফাল মই কৰা নাই৷ তেওঁ বেপাৰলৈ যাওঁতে মোক বাৰীখন ফু-মাৰি ভাত খাব পৰা কৰি থব দিছিল;ময়ো তাকে কৰিছোঁ৷ ঘৈণীয়েকক মই ভাত ৰান্ধিবলৈ শিকাব লাগে;আঞ্জাত লোণ খাৰ দিবলৈ দেখুৱাবলৈ গৈছিলোঁ৷ ঘৈণীয়েকে তেল মাৰোঁতে ঘৰত জুই লগাই দিলে,মই কি কৰিম?তেওঁ তেওঁৰ ল’ৰাটো মাৰিবলৈ কোনো নাই বুলি দুখ কৰাত,চাকৰ থাকোঁতে গৰাকীৰ এনে দুখ হোৱা দেখি মই বেয়া পাই ল’ৰাটি মাৰি দিলোঁ৷ স্বৰ্গদেৱে এতিয়া বিবেচনা কৰি চাই দোষীক দণ্ড কৰক” এই বুলি পেট-ভাতুৱে ক’লে৷ ৰজাই বিচাৰ কৰি চাই পেট-ভাতুক নিৰ্দ্দোষী পালে৷ কবুলত হৰা দোষত ৰজাই সাউদৰ নাকে-কাণে লোৰ শলা মৰাই সাউদক পোতাশালত থবলৈ আদেশ দিলে৷\nতেতিয়া মন্ত্ৰীৰ ল’ৰাই আনন্দ মনেৰে সখিয়েকৰ ঘৰলৈ আহি সকলো কথা সখিয়েকৰ আগত ক’লে৷ সাউদৰ অৱস্থাৰ কথা শুনি সখিয়েকৰ আৰু ঘৈণীয়েকৰ আনন্দৰ সীমান নাইকিয়াত পৰিল৷ এতিয়া তিনিওজনে গৈ ৰজাৰ ওচৰত নিজ নিজ চিনাকি দিলে,আৰু নিজ ৰাজ্যলৈ যাবৰ নিমিত্তে অনুমতি প্ৰাৰ্থনা কৰিলে৷\nৰজাই সকলো কথা জানিবলৈ পাই সন্তোষ পালে৷ তাৰ পিছত ৰাণী আৰু প্ৰজাবিলাকে এই শুভ বাতৰি পাই ৰঙত তোলপাৰ লগাই দিলে৷ ৰজাই আৰু ৰাণীয়ে জোঁৱায়েকক খুৱাই বুৱাই অনেক ঐশ্বৰ্য্য-বিভূতি দি পঠিয়াই দিলে৷ তেওঁলোকেও আনন্দ মনেৰে নিজ ৰাজ্যলৈ গুচি আহিল৷