ফটাপ্ৰেম – প্ৰিয়ংকা হাজৰিকা – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 ফটা প্ৰেম\t3 Comments\nফটাপ্ৰেম – প্ৰিয়ংকা হাজৰিকা\nকেচটো মানে 2009 চনৰে। তেতিয়া মই ডিগ্ৰী ছেকেণ্ড ইয়েৰত পঢ়ি আছোঁ, হোষ্টেলত থাকোঁ। হোষ্টেলত আমি দুজনীমানৰ বাহিৰে বেছিখিনিৰেই বয়ফ্ৰেণ্ড আছে। প্ৰাইভেট হোষ্টেল হোৱা বাবে মোবাইল ফোন ৰখাত আপত্তি নাছিল আৰু এই সুযোগটো বয়ফ্ৰেণ্ড থকাসকলে ভালদৰেই উঠাইছিল। মোৰ ৰূমমেটজনীৰ কাণতো কলেজৰ বাদে বাকী সকলো সময়তে ফোনটো ফিক্স হৈয়ে থাকিছিল। সেয়ে আবেলি সময়খিনিত প্ৰায়ে আমাৰ বয়ফ্ৰেণ্ড নথকা কেইজনীৰ হোষ্টেলৰ ছাদৰ ওপৰত আড্ডা চলিছিল।\nআমাৰ হোষ্টেলৰ সন্মুখতে ৰাষ্টাৰ সিটো পাৰে আইন কলেজ, আইন কলেজৰ কাষতে ডাঙৰ ফিল্ড এখন আৰু তাৰ কাষেদিয়েই অলপমান গ’লেই ডেইলী বজাৰখন বহে। সেয়েহে হোষ্টেলৰ সন্মুখৰ ৰাষ্টাটো মানুহৰে ভৰি থাকে। এদিনাখন ছাদৰ ওপৰত আড্ডা দি থাকোঁতেই দেখিলো চাৰি-পাঁচটামান ল’ৰাই আমাৰ ফালেই চাই কথা পাতি আছে। প্ৰথমতে বৰ বিশেষ গুৰুত্ব নিদিলো। কিন্তু বহুত সময় ধৰি এনেদৰে চাই থকা দেখি গোটেইকেইজনী নিজৰ নিজৰ ৰূমলৈ নামি আহিলোঁ। পিছদিনাখন আকৌ ছাদৰ ওপৰলৈ যাওঁতেই দেখিলো সেই ল’ৰাকেইটাই ৰাস্তাটোৰ সিটো পাৰে ৰৈ আছে। আমি ছাদৰ ওপৰ পাওঁতেই হোষ্টেলৰ সন্মুখত থকা লাইটৰ পোষ্টটোত কাগজ এখন আঠা লগাই হাতেৰে ক’ল কৰাৰ ভংগীমা দেখুৱাই বাইকত উঠি গুচি গ’ল। আমি কিবা বুজি পোৱাৰ আগতেই সিহঁতকেইটা নেদেখা হ’ল।\nকাগজখনত কি লিখিছিল চাবলৈ বিৰাট মন গৈছিল যদিও ৱাৰ্ডেনৰ মুখখন মনত পৰাৰ লগে লগে কোনেও যাবলৈ সাহ কৰা নাছিল। তাতে হোষ্টেল কেম্পাছৰ ভিতৰত ফিট কৰি থোৱা চিচি কেমেৰাৰ কথা মনত পৰাত ভয় দুগুণ হৈছিল। গতিকে গোটেইকেইজনীয়ে সিদ্ধান্ত ল’লোঁ যে সন্ধিয়া সময়ত যেতিয়া বেকাৰীৱালাটো আহিব, তেতিয়া হোষ্টেলৰ বেছিভাগ ছোৱালীয়েই গেটৰ সন্মুখলৈ যাব আৰু তেতিয়াই আমি কোনোবা এজনীয়ে গৈ কাগজখিলা ফালি আনিম।\nকথামতেই কাম। এজনীয়ে মৰসাহ কৰি কাগজখন ফালি আনিলে। কাগজখিলাত লিখা কথাখিনি পঢ়ি গম পালোঁ যে ক’ল কৰিবলৈ ভংগীমা দিয়া ল’ৰাটো ফিল্ডখনৰ সিটো পাৰে থকা অফিচটোত কাম কৰে। বজাৰলৈ যাওঁতে ছোৱালী এজনী দেখিলে আৰু অলপমান অনুসন্ধান কৰি গম পালে যে ছোৱালীজনী এইখন হোষ্টেলতে থাকে। সেইকাৰণে তিনিদিনমান ধৰি হোষ্টেলৰ সন্মুখত পৰ দি আছে। গতিকে ব্লু কালাৰৰ টি-চাৰ্ট পিন্ধা ছোৱালীজনীয়ে কাগজত লিখি দি থৈ যোৱা নম্বৰটোত ফোন এটা কৰিব লাগে। সৌভাগ্যক্ৰমে নে দুৰ্ভাগ্য ক্ৰমে নাজানো সেই ব্লু কালাৰৰ টি-চাৰ্ট পিন্ধা ছোৱালীজনী ময়ে আছিলোঁ। লগৰমখাই হুলস্থূল আৰম্ভ কৰিয়েই দিছিল ফোন নম্বৰ দিবলৈ। কিন্তু মই দিয়া নাছিলোঁ। একো নজনাকৈ মই মিছা কৈ টাইম পাছ কৰাৰো পক্ষপাতী নাছিলোঁ। সেয়ে পিছদিনা কলেজৰ পৰা আহোতেই কাগজ এখিলাত ‘ছ’ৰী’ বুলি লিখি পোষ্টটোতে আঠা লগাই আহিছিলোঁ। ছাদৰ ওপৰত গৈ দেখিছিলো সি মোৰখন ফালি অন্য এখন লগাই থৈ গৈছিল। দুদিনমান ছাদৰ ওপৰলৈ যোৱা বাদ দিছিলোঁ। তথাপিও এই কাগজৰ ‘চিলচিলা’ বন্ধ হোৱা নাছিল। কোনোবা দিনা কবিতাৰ টুকুৰা এটা, কোনোবা দিনা গানৰ কলি আৰু ‘প্লিজ কল’ বুলি লিখা কাগজৰ টুকুৰা। আৰু মই প্ৰতিবাৰেই ‘ছ’ৰী’ লিখিছিলোঁ। ভাল পোৱা নাছিল যদিও আবেলিটো লৈ যেন অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাবলৈ ধৰিছিলোঁ লাহে লাহে। আজি বা কি লিখিছে জানিবলৈ উৎসুক হৈ পৰিছিলোঁ। কিছুদিন এনেদৰে যোৱাৰ পাছত দেখিলোঁ আমাৰ প্ৰিয় লাইটৰ পোষ্টটোত এদিন ছোৱালী এজনীয়ে কাগজ এখিলা আঠা লগাই গৈছে। আচৰিত হ’লোঁ দেখি। কি লিখিছে জানিবলৈ উৎসুকতা বাঢ়িল। ওচৰলৈ গৈ চাওঁতে দেখিলো তাত লিখা আছিল “আনৰ মাললৈ চকু নিদিবি”। সমীৰণৰ বন্ধুৰ পৰা সব গম পাইছো।\nলগৰজনীয়ে খঙতে একো নাই হৈ তলত লিখি থৈ আহিল- “নিজৰ মাল চম্ভালি ৰাখিবি”|\nসমীৰণৰ বন্ধুৱে ছোৱালীজনীক কি লগালে নাজানিলোঁ। সেইদিনাৰ পৰা ল’ৰাটোকো নেদেখা হ’লোঁ। মোৰো আবেলি আবেলি মনটো ভাল লগাই ৰখা ফটাপ্ৰেম ইমানতেই শেষ।\n« চাৰ্টিফিকেট – আদিত্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ\nবেবেৰিবাং – অংশুমান শইকীয়া »\nKhub val lagil porhi. Dukhu lagil apunaloi. ..ha ha ha\nইচচচচ দুখ লাগিল কিবা এটা।ধন্যবাদ।\nআকৌ পঢ়িলোঁ, ৰস পালোঁ।


চেলিব্ৰেটীৰ দুখত দুখী চৰকাৰ! মৃৎ শিল্পীৰ চকুলোক অনাদৰ কিয়… | MyNewsNE\nচেলিব্ৰেটীৰ দুখত দুখী চৰকাৰ! মৃৎ শিল্পীৰ চকুলোক অনাদৰ কিয়…\nপূজা আহিল, কিন্তু ভাল খবৰ নাহিল মৃৎ শিল্পী-লোক শিল্পীৰ\nমৌ বুলি আপুনি কিনি খাই আছে চেনিৰ ৰস\nঅইলৰ বিষয়াৰ পত্নী মণিতা চেত্ৰীৰ ছুইচাইড নোট\nৰাজ্যত অব্যাহত আছে কৰোনাৰ সংহাৰ\nপূজা আহিল, কিন্তু ভাল খবৰ নাহিল এইসকল শিল্পীৰ বাবেহে। ৰাজ্যত কোভিড প্ৰট’ক’লৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত শিথিলতা প্ৰদান কৰিছে। কিন্তু এওঁলোকক এনে শিথিলতাই সঁকাহ দিব পৰা নাই। যোৱা ৮ মাহে নাই উপাৰ্জন। ভাত এমুঁঠিৰ বাবেও চিন্তাত পৰিছে একাংশ শিল্পী। লগতে ৰাজ্যৰ কলা-সংস্কৃতিৰ ওপৰতো পৰিছে ইয়াৰ প্ৰভাৱ। মৃৎ শিল্পী-ওজাপালি শিল্পী-ঢুলীয়া-ভাৱৰীয়া, দিহা নাম, নাগৰা নামৰ দলৰ সৰু সৰু মানুহবোৰেই বৰ বৰ উৎসৱ, ডাঙৰ ডাঙৰ শিল্পী তৈয়াৰ কৰে। কিন্তু আজিৰ দুঃদিনত তেওঁলোকৰ খবৰ লওঁতা কোনো নাই। সেয়ে সেই সকলৰ মনৰ ভাব বুজিবলৈ কাষ চাপিছিলো এনে বহু শিল্পী-কাৰিকৰৰ। চৰকাৰৰ প্ৰতিও আছে তেওঁলোকৰ ক্ষোভ।\nবৰ্তমান পূজাৰ বতৰ। কিন্তু কোৰোনা মহামাৰীয়ে এই পূজাৰ উৎসাহ-উদ্দীপনা সকলো ম্লান কৰি পেলাইছে। এই ভাইৰাছৰ প্ৰভাৱ সকলো ক্ষেত্ৰৰে জড়িত লোকৰ ওপৰত পৰিছে। মৃৎ শিল্পীসকলৰ বছৰটোৰ উপাৰ্জনৰ সময় এই পূজা, ৰাস, দিপাৱলীৰ সময়তে। কিন্তু এইবাৰ পূজাত তেওঁলোকে নোৱাৰিলে পূৰ্বৰ দৰে উপাৰ্জন কৰিবলৈ। এনে পৰিস্থিতি সৃষ্টি হৈছে কোৰোনা মাহমাৰীৰ ফলত। কোৰোনাৰ বাবে এইবাৰ ৰাজ্যৰ প্ৰায়বোৰ পূজা মণ্ডপতে আপুনি দেখিবলৈ নাপাব মা দুৰ্গাৰ প্ৰতিমূৰ্তি। একো একোখন ফ্লেক্স আঁৰি এইবাৰ পূজা আয়োজক কমিটীয়ে আয়োজন কৰিব লগা হৈছে দুৰ্গা পূজা। পূৰ্বে যদি পূজাৰ বাবে একো একোজন মৃৎ শিল্পীসকলে ১৫-২০টা প্ৰতিমূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিছিল, এইবাৰ পিছে ২-৩টা সৰু আকাৰৰ দুৰ্গা মাৰ প্ৰতিমূৰ্তিহে নিৰ্মাণ কৰিছে।\nএই ক’লা ডাৱৰৰ নামি আহিছে কোভিড-১৯ৰ বাবে। চৰকাৰে এই ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি যাতে নাপায়, তাৰ বাবে বহু নীতি নিয়ম জাৰি কৰিছে। লগতে প্ৰতিটো দুৰ্গা পূজাৰ পেণ্ডেলত কেৱল ১০-১৫ জন লোকহে এটা সময়ত উপস্থিত থাকিব পাৰিব বুলি নিৰ্দেশ প্ৰদান কৰিছে। আনহাতে, বৰষুণৰো প্ৰভাৱ পৰিছে এইবাৰৰ পূজাত।\nবিগত বছৰত প্ৰতিখন পূজা মণ্ডপতো হাজাৰ হাজাৰ লোকে ভিৰ কৰা পৰিলক্ষিত হয়। কিন্তু এইবাৰ সেই পৰিৱেশ নাই। আঙুলিৰ আগত গণিব পৰাকৈ প্ৰায়বোৰ পূজা মণ্ডপতে মানুহৰ শাৰী দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। এক প্ৰকাৰে ক’বলৈ গ’লে এইবাৰৰ পূজাৰ বাবে নাই ৰাজ্যবাসীৰ মনত উৎসাহ। যাৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ এই মৃৎ শিল্পীসকলৰ ওপৰত পৰিছে। যাৰ বাবে বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে তেওঁলোক।\nকেৱল মৃৎ শিল্পীসকলেই নহয়, ওজাপালিসকলৰো একেই অৱস্থা। উল্লেখ্য যে, নৃত্য-গীতৰ দ্বাৰা ওজাই দিহা, ৰাগ আদি লগাই দিয়া আৰু পালিসকলে সহযোগ কৰা এই অৰ্ধ নাটকীয় পৰিবেশ্য কলাৰ ওপৰতো কুপ্ৰভাৱ পৰিছে এই মহামাৰীৰ। ইফালে, ঢোলীয়া সংস্কৃতিৰে জড়িত আন এজন শিল্পীয়ে অতি দুখৰে জনাই যে, লকডাউন আৰম্ভ কৰাৰে পৰা বৰ্তমানলৈ তেওঁৰ নাই কোনো উপাৰ্জন\nউল্লেখ্য যে, লাহে লাহে দেশ তথা ৰাজ্যত চৰকাৰে বহু শিথিলতা প্ৰদান কৰিছে। বহু অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান খোলা হৈছে যদিও শিল্পীসকলৰ বাবে বিশেষ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰা যেন বোধ হয়। কিয়নো শিল্পীসকলৰ কেৱল ক্ষোভ আৰু দুখ-দুৰ্দশাহে দেখা পোৱা গৈছে বৰ্তমান সময়ত।\nচৰকাৰে শিল্পীসকলৰ বাবেও বহু আঁচনি তথা সাহায্য আগবঢ়াইছে যদিও, বহুজনে এতিয়াও পোৱা নাই কোনো সুবিধা। যাৰ ফলত পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থা হৈছে তেওঁলোকৰ। ইফালে, ওজাপালি এগৰাকীয়ে এই সন্দৰ্ভত কয় যে- ৮ মাহ হ’ল কাম নকৰাৰ। গতিকে আটাইবিলাক শিল্পীৰে পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থা হৈছে। কিন্তু চৰকাৰে ঘোষণা কৰিলে যে ৩ মাহ ২ হাজাৰ টকাকৈ অনুদান আগবঢ়োৱা হ’ব। কিন্তু দুখীয়া পৰিয়ালসকলে তাৰ বাবেও অনলাইন ব্যৱস্থা তথা মণ্ডল অফিচলৈ গ’লেও ৪০০ টকা খৰচ কৰিব লগীয়া হৈছে। তাৰপাছতো চৰকাৰৰ সাহায্য আজিলৈ লাভ কৰা নাই। সেয়েহে অনুৰোধ যাতে শিল্পীসকলৰ বাবে কিবা সাহায্যৰ ব্যৱস্থা কৰে।\nTags: idol makerpuja\nবিশ্বৰ আগশাৰী উদ্যোগী Lee Kun Heeৰ মৃত্যু\nৰাজ্যত হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিছে কৰ’নাৰ গণসংক্ৰমণ\nউপেন্দ্ৰ নাথ ব্ৰহ্মৰ বাসগৃহত ৰাজ্যিক বিজেপিৰ নেতৃত্ব\nৰাজ্যত অব্যাহত আছে কৰ’নাৰ সংহাৰ\nবিয়া পাতিবলৈ অনুমতি ল’ব লাগিব চৰকাৰৰ\nছচিয়েল মিডিয়াত শেহতীয়াকৈ ভাইৰেল হৈ পৰা এখন ফটো\nগগৈৰ শেষ জিৰণিৰ বাবে মাটি আগবঢ়ালে ৰেহানউদ্দিনে\nদৃষ্টি ৰাজখোৱাৰ আত্মসমৰ্পণৰ আঁৰৰ কাহিনী\nৰাজ্যত হ্ৰাস পাবলৈ লৈছে কৰ’নাৰ গণ সংক্ৰমণ\nঘোষণা হ’ল মেট্ৰিক পৰীক্ষাৰ সময়সূচী\nকাইলৈ থাকিবনে সাপ্তাহিক লকডাউন?\nমচলাৰ ৰজা হিচাপে পৰিচিত মহাশয় ধৰমপাল গুলাটী আৰু নাই\n© 2020 My News NE. All Rights Reserved.


কাইলৈৰ পৰা ৪ৰ্থ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল * _*মহোৎসৱ সঞ্চালক সুনিত জৈনৰ সৈতে আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰ*_ – First News Report\nHome / মহানগৰ / কাইলৈৰ পৰা ৪ৰ্থ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল * _*মহোৎসৱ সঞ্চালক সুনিত জৈনৰ সৈতে আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰ*_\nকাইলৈৰ পৰা ৪ৰ্থ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল * _*মহোৎসৱ সঞ্চালক সুনিত জৈনৰ সৈতে আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰ*_\nStaff Reporter 1 week ago\tমহানগৰ Leaveacomment 19 Views\nদিপাঞ্জলি ডেকা , ৪ ডিচেম্বৰ : তিনিটাকৈ সফল সংস্কৰণৰ পিছত কাইলৈ অৰ্থাৎ ৬ ডিচেম্বৰৰ পৰা অনুষ্ঠিত হ’ব ৪ৰ্থ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল, ২০১৯। প্ৰতিবছৰেই একাধিক বিশ্বপ্ৰসিদ্ধ নাটৰ সমাহাৰেৰে আয়োজন কৰি অহা এই থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেলত এইবাৰো মঞ্চস্থ হ’ব তিনিখনকৈ বহুল চৰ্চিত নাট। চতুৰ্থ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেলৰ প্ৰাকক্ষণত আমি কথা পাতিছিলো মহোৎসৱ সঞ্চালক তথা যুৱ উদ্যোগী সুনিত জৈনৰ সৈতে। এই নাট মহোৎসৱৰ সামগ্ৰিক প্ৰস্তুতি সন্দৰ্ভত আমাৰ সৈতে হোৱা বাৰ্তালাপৰ সম্পাদিত অংশ পাঠকলৈ আগবঢ়োৱা হ’ল –\n*কেনে প্ৰস্তুতি? গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেলৰ উদ্দেশ্য কি?*\n*সু.জৈ.* – “২০১৬ চনত গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেলে আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পিছৰে পৰা গুৱাহাটীৰ সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপটত এক সমাদৃত খোজ দি আহিছে। এই নাট মহোৎসৱৰ একমাত্ৰ উদ্দেশ্যটোৱেই হৈছে এই অঞ্চলটোৰ কলামোদী ৰাইজক বিশ্বমানৰ নাটৰ সোৱাদ দিয়া। প্ৰথমটো সংস্কৰণৰ পৰাই স্থানীয় কলামোদী ৰাইজৰ অনবদ্য সঁহাৰিয়ে আমাক উৎসাহিত কৰি ৰাখিছে, আশা কৰো এইবছৰো আমি লৈ অহা নাটখিনিয়ে দৰ্শকৰ হেঁপাহ পুৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব।”\n*এইবাৰ মহোৎসৱত কোন কোন তাৰকা শিল্পীৰ সমাৱেশ ঘটিব?*\n*সু.জৈ.* – মহোৎসৱৰ এইবাৰৰ সংস্কৰণত ভাৰতীয় ছবিজগতৰ জনপ্ৰিয় চৰিত্ৰাভিনেতা ক্ৰমে আমোল পালেকাৰ, ৰাকেশ বেদী, অভিজিৎ দত্ত, অনন্ত মহাদেৱন, দিলনাজ ইৰাণী, ৰূপালী গাঙ্গুলীৰ লগতে ভালেমান অভিনেতা অভিনেত্ৰীয়ে অভিনয় কৰিব।\n*এইবাৰ মহোৎসৱত মঞ্চস্থ হ’বলগীয়া নাটসমূহৰ বিষয়ে আভাস দিব নে?*\n*সু. জৈ.* – এইবাৰ আমি সমগ্ৰ দেশতে চৰ্চিত হোৱা তিনিখনকৈ ভিন্নসুৰী নাট লৈ আহিছো। কাইলৈ অৰ্থাৎ প্ৰথমটো দিনতেই মঞ্চস্থ হ’ব হাস্যব্যঙ্গ নাট ‘পট্টে খুল গয়ে’। জনপ্ৰিয় অভিনেতা ৰাকেশ বেদী ৰচিত পৰিচালিত এই নাটখনত ৰাকেশ বেদীয়ে নিজেও অভিনয় কৰিব। ইতিমধ্যেই দেশৰ বিভিন্ন স্থানত ব্যাপক সমাদৰ লাভ কৰি আহিছে এই নাটখনে। ইয়াৰ উপৰিও এই নাটখনত অভিনয় কৰিব কিশৱাৰ মাৰ্চেণ্ট, অনন্ত মহাদেৱন, অভিজিৎ দত্ত আৰু ৰূপালী গাঙ্গুলীয়ে।\nআনফালে শনিবাৰে অৰ্থাৎ ৭ ডিচেম্বৰত মঞ্চস্থ হ’ব এখন পলিটিকেল ছাটায়াৰ ‘দ্য ডেভিল ৱেৰছ বাটা’। মেহেৰজাদ পেটেল পৰিচালিত এই নাটখন হিন্দী-ইংৰাজী ভাষাত মঞ্চস্থ হ’ব। সাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত ৰচিত এই নাটখনত অভিনয় কৰিছে ডানিছ ইৰাণী, শ্বাজিল পৰখ, দিলনাজ ইৰাণী আৰু ডৰিয়াছ শ্ৰফে।\n*আমোল পালেকাৰৰ নাটেৰে মহোৎসৱ সামৰণি পৰিব!*\n*সু. জৈ.* – গোলমাল, ঘাৰোন্দে আদিৰ দৰে জনপ্ৰিয় ছবিৰ চৰিত্ৰাভিনেতা আমোল পালেকাৰৰ নাটেৰে সামৰণি পৰিব ৪ৰ্থ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল। অন্তিম দিনাৰ এই নাটখন হ’ব হিন্দী ভাষাত। বিশেষতঃ ৰহস্যধৰ্মী এই নাটখনৰ নাম – কুছুৰ – দ্য মিছটেক। এটা দশকৰো অধিক সময় ধৰি মঞ্চ নাটৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ পিছত এই ৰহস্যধৰ্মী নাটখনেৰে পুনৰ সক্ৰিয় অভিনয়লৈ উভতি আহিছে প্ৰবীন অভিনেতা আমোল পালেকাৰ। নাটখনত এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত আৰক্ষী আয়ুক্তৰ ভুমিকাত অৱতীৰ্ণ হৈছে আমোল পালেকাৰ। অৱসৰৰ পিছতো এটা পুলিচ কণ্ট্ৰ’ল ৰূমত স্বেচ্ছাই সেৱা প্ৰদান কৰে এইগৰাকী বিষয়াই। ইতিমধ্যেই সমগ্ৰ দেশতে চৰ্চা লাভ কৰিছে এই নাটখনে।\n*গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল আনবছৰৰ দৰে এইবছৰো সফল হোৱাৰ কামনা কৰিছো।*\n*সু.জৈ.* – ধন্যবাদ। আপোনালোকৰ সহযোগিতা কামনা কৰিছো।\nPrevious এন ই ফ’কাচৰ কাৰ্য্যালয় আৰু ষ্টুডিঅ’ মুকলি\nNext জাপানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰত কৰিব নৌকা বিহাৰ\nষ্টাফৰিপৰ্টাৰ, ১০ ডিচেম্বৰ : আজি কুইন ওজাৰ বাসগৃহ ঘেৰাও কৰে একাংশ প্ৰতিবাদকাৰীয়ে। বন্ধ সমৰ্থকৰ …


মঞ্জু বৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমঞ্জু বৰা (ইংৰাজী: Manju Borah)অসমৰ এগৰাকী যশস্বী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু গল্পকাৰ। তেওঁ উৎকৃষ্ট চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাৰ বাবে ইতিমধ্যে ভালেসংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ ইণ্ডিয়ান পেনোৰোমা, এই এফ এফ আই, ২০০৭, দশম মামি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (10th MAMI International Film Festival 2008), সপ্তম এছিয়ান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (3rd Eye 7th Asian Film Festival Mumbai 2008), ৫৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (55th National Film Awards for 2007 (Feature Films) Delhi) আদিত জুৰি মেম্বাৰ হিচাপে অৱদান আগবঢ়াইছে। \nমঞ্জু বৰাই তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ' বৈভৱ' ৰে ১৯৯৯ চনত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। এই চলচ্চিত্ৰখনে ২০০০ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা ৪৭ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (47th National Film Festival) ত বিচাৰক মণ্ডলীৰ বিশেষ বঁটা (Juries Special Mention) লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তদুপৰি বৈভৱৰ বাবে মঞ্জু বৰাই চেন্নাইত ১৯৯৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ নৱতম পৰিচালক (Gollapudi Srinivas Award for Best Debut Director)ৰ বঁটা লাভ কৰে।\nপৰৱৰ্ত্তী কালত মঞ্জু বৰাই 'অন্য এক যাত্ৰা' (২০০১) , আকাশীতৰাৰ কথাৰে (২০০২) ,লাজ (২০০৪), জয়মতী (২০০৬), 'আই ক'ত নাই' আদি চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰে। \n১৯৯৯ বৈভৱ A Scam in Verse অসমীয়া\n২০০১ অন্য এক যাত্ৰা অসমীয়া\n২০০৩ আকাশীতৰাৰ কথাৰে A Tale Told Thousand Times অসমীয়া\n২০১২ ক: য়াদ A Silent Way মিচিং\nশ্ৰেষ্ঠ নৱতম পৰিচালকৰ বাবে গ'লাপুড়ি শ্ৰীনিবাস বঁটা Gollapudi Srinivas Award (২০০০)\n৪৭ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (47th National Film Festival) ত 'বৈভৱ' চলচ্চিত্ৰৰ বাবে বিচাৰক মণ্ডলীৰ বিশেষ বঁটা (Juries Special Mention)\n৫১ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ( 51st National Film Fesival) ত 'আকাশীতৰাৰ কথাৰে' চলচ্চিত্ৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটা (Best Feature Film in Assamese)\n২০০৮ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত 'আই ক'ত নাই' চলচ্চিত্ৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ বঁটা\n২০১২ চনত মুম্বাইত অণুষ্ঠিত Third Eye Asian Film Festival ত সত্যজিত ৰায় স্মাৰক বঁটা\n২০১২ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মিচিং চলচ্চিত্ৰ ক: য়াদ-ৰ বাবে ৰষ্ট্ৰীয় বঁটা\n৬৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ডাও হুদুনি মেথাই-ৰ বাবে বড়ো ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰজতকমল বঁটা\n↑ "Manju Borah - Assamese Filmmaker". Onlinesivasagar.com. http://onlinesivasagar.com/movies/manju-borah.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-15.\n↑ "Assamese Cinema: Glorious past, crisis-ridden present - Rupraj Sarmah". The Sunday Indian. http://www.thesundayindian.com/en/story/assamese-cinema-glorious-past-crisis-ridden-present/275/36729/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-15.\n↑ "Welcome to rupaliparda:Manju Borah's Laaj for LFF 2013". Rupaliparda.com. http://www.rupaliparda.com/each_news.aspx?id=18। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-15.\n↑ Bipuljyoti Saikia. "Bipuljyoti Saikia's Home Page : Cinema & Stage - Joymoti". Oocities.org. http://www.oocities.org/bipuljyoti/cinema/joymoti/joymoti05.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-15.\n↑ "Don’t think my film will make it to theatres: Manju Borah". Indian Express. IANS (Mumbai).2November 2015. http://indianexpress.com/article/entertainment/regional/dont-think-my-film-will-make-it-to-theatres-manju-borah/। আহৰণ কৰা হৈছে:6January 2016.\n↑ TI Trade. "Assam Tribune online". Assamtribune.com. http://www.assamtribune.com/jun0509/panorama1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-15.\n↑ "An Aamir can do the trick: Manju Bora". The Daily Telegraph. http://www.telegraphindia.com/1100302/jsp/northeast/story_12108614.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে: March 16, 2013.\n↑ "Welcome to rupaliparda:Satyajit Rai Award to Manju Borah". Rupaliparda.com. http://www.rupaliparda.com/each_news.aspx?id=11। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-15.\n↑ "60th National Film Awards Announced" (PDF) (Press release). Press Information Bureau (PIB), India. http://pib.nic.in/archieve/others/2013/mar/d2013031801.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 March 2013.\n↑ "63rd National Film Awards" (PDF) (Press release). Directorate of Film Festivals. 28 March 2016. http://dff.nic.in/writereaddata/Winners_of_63rd_NFA_2015.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 March 2016.\nManju Borah সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nAn Interview with Manju Borah at tirbhumi.com.\nManju Bora’s New Film in Mising\nName Manju Borah\nShort description Assamese film director\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মঞ্জু_বৰা&oldid=291223"ৰ পৰা অনা হৈছে\nৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- জুৰীৰ বিশেষ উল্লেখ\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ২২:১৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অসমত হিন্দুত্বৰ প্রবেশ আৰু বিকাশৰ ধাৰা - (মূল: মালিনী ভট্টাচার্য, সংক্ষিপ্ত ভাবানুবাদ: কনচেং) - মুক্ত চিন্তা\nঅসমত হিন্দুত্বৰ প্রবেশ আৰু বিকাশৰ ধাৰা - (মূল: মালিনী ভট্টাচার্য, সংক্ষিপ্ত ভাবানুবাদ: কনচেং)\nবিগত বছৰৰ আগষ্ট মাহত দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌহদত ৰাষ্ট্রীয় স্বয়ংসেৱক সমিতি – চমুকৈ আৰ এছ এছে বেছ ধুমধামেৰে শংকৰদেৱ সম্পর্কে এটি অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিছিল। অনুষ্ঠানটিত কোনো এজন আৰ এছ এছ কর্মীয়ে লিখা “মহাকবি শংকৰদেৱ : বিচাৰক এবং সমাজ সুধাৰক” শীর্ষক এখন হিন্দী গ্রন্থও উন্মোচন কৰা হৈছিল। কিছুসংখ্যক বিশ্লেষকে এই কার্যক নির্বাচনী উদ্দেশ্যৰে শংকৰদেৱৰ অপপ্রয়োগ কৰা বুলিও অভিযোগ তুলিছিল (Raman and Sharma Sebastian 2015)। পিছে মন কৰা ভাল যে নির্বাচনী উদ্দেশ্যৰ পৰিসৰৰ বাহিৰতো বিগত ৬০ বছৰ ধৰি হিন্দুত্ববাদী সংগঠনসমূহে অসমৰ সাংস্কৃতিক তথা সামাজিক জগতখনত খোপনি পুতিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। অসম বিষয়ক বিজেপিৰ ৰাজনৈতিক পৰীক্ষণ সম্পর্কে বহুতেই লিখা-মেলা কৰিছে (Prabhakara 1996; Goswami 2001; Goswami and Tripathi 2015); পিছে ৰাজ্যখনত হিন্দুত্বৰ সাংস্কৃতিক তথা সামাজিক শাখা সংগঠনসমূহৰ কার্যকলাপ সম্পর্কে এতিয়াও বিশেষ আলোচনা দেখিবলৈ পোৱা নাযায়। এই লেখনিটোত হিন্দুত্ববাদী সংগঠনসমূহৰ এনে সাংস্কৃতিক তথা সামাজিক কার্যকলাপ সম্পর্কেই কিছু কথা আলোচনা কৰা হ’ব।\nএনে আলোচনা প্রয়োজনীয় কিয়নো উত্তৰ ভাৰতৰ বিপৰীতে অসম তথা উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলৰ সামাজিক জগতখন হিন্দুত্বৰ বাবে উর্বৰ ভূমি বুলি সতকাই ক’ব নোৱাৰি। ৰাম মন্দিৰ, গো-ৰক্ষা, হিন্দী তথা সংস্কৃত ভাষাৰ পোষকতা আদি কার্যকলাপ উত্তৰ ভাৰতৰ ক্ষেত্রতহে বেছিকৈ কার্যকৰ। সিবিলাকৰ বিপৰীতে অসমৰ বৈচিত্র্যময় সংস্কৃতি তথা নৃগোষ্ঠীয় বিবিধতাই একৰূপী ধর্মীয় জাতীয়তাবাদৰ বিকাশৰ ক্ষেত্রত ভালেমান সমস্যা সৃষ্টি কৰে। কেনেদৰে হিন্দুত্ববাদীসকলে এই বাধাসমূহৰ মোকাবিলা কৰি আহিছে, সেয়া জনাটো আজি অত্যন্ত দৰকাৰী হৈ পৰিছে।\nবৈচিত্র্য তথা পৰিচয়ৰ প্রশ্ন:\nহিন্দুৰ সংজ্ঞা স্থান-কাল অনুসৰি ভিন ভিন হয়। কেনেদৰে বিভিন্ন স্থানীয় ইতিহাস, উপাখ্যান তথা ৰূপক ব্যৱহাৰ কৰি হিন্দুত্বই নিজৰ প্রকল্পটিক বিকশিত কৰে, সেয়া মন কৰিবলগীয়া। অতীজৰেপৰা বিভিন্ন ধৰণৰ নৃগোষ্ঠীয়, সাংস্কৃতিক তথা ৰাজনৈতিক পৰম্পৰাই অসমৰ ৰাইজৰ আত্মপৰিচিতি তথা “স্ব” বিষয়ক ধাৰণাসমূহ প্রভাৱিত কৰি আহিছে। ঔপনিবেশিক বর্গীকৰণ তথা বাৰম্বাৰ ৰাজ্যখনৰ ৰাজনৈতিক মানচিত্রৰ পুনর্গঠনেও বিভিন্ন ধৰণৰ পৰিচিতিভিত্তিক প্রকল্পৰ জন্ম দি আহিছে। পাচাওৰ মতে, ভৌগোলিক তথা নৃগোষ্ঠীয়ভাৱে অসমখনক ‘ইণ্ডিক এছিয়া’ আৰু ‘মঙ্গোলীয় এছিয়া’ৰ সীমাত অৱস্থিত বুলি ক’ব পাৰি। তেওঁৰ মতে অঞ্চলটোৰ বিভিন্ন পৰিচিতিভিত্তিক আন্দোলনৰ পটভূমি এই উপাদানটোৰ প্রতি লক্ষ্য কৰি বুজিব পাৰি। হিন্দুত্ববাদীসকলে এই ক্ষেত্রত যথেষ্ট সাৱধানতাৰে অসমৰ মংগোলীয় উপাদানসমূহৰ বিপৰীতে ইণ্ডিক উপাদানবোৰক অধিক গুৰুত্ব দিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। বিভিন্ন বৈদিক, পৌৰাণিক তথা মহাকাব্যিক গ্রন্থত অসমৰ উল্লেখ থকা বুলি দাবী কৰি তেওঁলোকে ভাৰতৰ সৈতে অসমৰ অবিচ্ছিন্ন সম্পর্কটোৰ প্রতি বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰি আহিছে।\nঅসমত হিন্দু ধর্ম:\nকোৱা হয় যে খ্রীষ্টপূর্ব দ্বিতীয় শতিকাতে অসমত হিন্দু বা আর্য ধর্মৰ আগমন ঘটিছিল (Mosahary 1989: 165)। পুৰাতাত্ত্বিক উৎসসমূহে খ্রীষ্টীয় প্রথম শতিকাকেইটাত শিৱ উপাসনা আৰম্ভ হৈছিল বুলি কয় (Choudhury 1999: 125)। কোৱা হয় যে ভাস্কৰ বর্মনৰ সময়ত উত্তৰ ভাৰতৰপৰা প্রব্রজিত হৈ অহা ব্রাহ্মণসকলে অসমত হিন্দু ধর্ম তথা সংস্কৃতি প্রসাৰ কৰাত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল (Singh 1987: 259–60)। তেওঁলোকৰ প্রভাৱতেই ৰামায়ণ-মহাভাৰতৰ পৰম্পৰাবোৰে অসমত প্রসাৰ লাভ কৰিলে। চতুর্থ খ্রীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে ৰাজ্যখনত বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাৰো আগমন ঘটে। মধ্যযুগত বিকশিত হোৱা আন এটি পৰম্পৰা আছিল শাক্ত পৰম্পৰা। কামাখ্যা পীঠৰ জৰিয়তে এই পৰম্পৰাৰ জনপ্রিয়তা দেখিবলৈ পোৱা যায়।\n১৬ শতিকাৰ আশে-পাশে আহোম ৰজাসকলৰ অধীনত হিন্দুকৰণৰ প্রক্রিয়াটোৱে অধিক বিকাশ লাভ কৰে। ১৭ শতিকাত ৰুদ্রসিংহ তথা শিৱসিংহৰ আমোলত বিভিন্ন জনজাতিৰ হিন্দুকৰণৰ প্রক্রিয়াটো আগ বাঢ়ি যায়। শেহপর্যন্ত বিভিন্ন জনজাতি তথা ভৈয়ামৰ বর্ণহিন্দু মিলি এক বৈচিত্র্যময় অসমীয়া পৰিচয় বিকশিত হয়। আহোম ৰজাসকলে বিভিন্ন বৈদিক আচাৰ-অনুষ্ঠান আত্মসাৎ কৰি লয়। তেওঁলোকে নিজস্ব টাই ভাষা এৰি অসমীয়া ভাষা গ্রহণ কৰে।\nআৰ এছ এছে এই উপাদানসমূহক “কেনেদৰে অতীজৰেপৰা অসমত হিন্দুধর্মই স্থান পাই আহিছে” – এই কথাটো প্রমাণিত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে ক’বলৈ চেষ্টা কৰে যে অসম মূলতঃ এখন হিন্দুপ্রদেশ আছিল আৰু ভাৰতৰ সৈতে তাৰ বেছ শক্তিশালী সম্পর্ক আছিল। ভাঠেলি উৎসৱত কেনেদৰে ইন্দ্রক পূজা কৰা হয় – এই কথাটোৰ প্রতিও হিন্দুত্ববাদীসকলে বিশেষ দৃষ্টি আকর্ষণ কৰে। কোৱা হয় যে শিৱ চতুর্থীৰ দিনা পালন কৰা পশুবলিৰ পৰম্পৰা হেনো বৈদিক কালৰেপৰা অসমত চলি আহিছে। তেওঁলোকে এইবুলিও কয় – অঞ্চলটোত সংস্কৃতৰ আগমনে হেনো বিভিন্ন জাতি-নৃগোষ্ঠীক একত্রিত কৰাত সহায় কৰিলে। কামাখ্যা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বার্ষিক অম্বুবাচী মেলাখন হিন্দুত্ববাদীসকলে ভালকৈয়ে ব্যৱহাৰ কৰে। বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ অধীনত হেজাৰ হেজাৰ সাধু-সন্ন্যাসীয়ে ৰাজ্যখনলৈ ঢাপলি মেলে। সেৱা ভাৰতীয়ে মেলাত বিনামূলীয়া চিকিৎসা শিবিৰৰো আয়োজন কৰে।\nমন কৰিবলগীয়া যে হিন্দুত্ববাদীসকলে অসমত আর্যসকলৰ প্রভাৱক অঞ্চলটোলৈ সভ্যতা বোৱাই অনাৰ মাধ্যম আছিল বুলি যুক্তি প্রদর্শন কৰে। অৱশ্যে আন কেতবোৰ ধাৰাই এনে তত্ত্বক নাকচ কৰে আৰু কয় যে অসমত হিন্দুকৰণৰ প্রক্রিয়াটোক এক প্রকাৰৰ “আগ্রাসন” বুলিহে কোৱাটো উচিত হ’ব। ইয়াত কোনো সংস্কাৰমূলক বা সভ্যতা বোৱাই অনাৰ উপাদান নাছিল। বৰং এই প্রক্রিয়াটোৰ ফলত টাইধর্মীয় পৰম্পৰা তথা উপাসনাৰ ব্যৱস্থাসমূহ নিশ্চিহ্ন হৈ পৰিছিল। গিৰিন ফুকন (1994: 173–77)ৰ মতে আহোমসকলে সময়ৰ লগে লগে উপলব্ধি কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ পতনৰ মূল কাৰণ আছিল তেওঁলোকৰদ্বাৰা হিন্দুধর্মৰ গ্রহণ। ফুকনে লিখিছে যে আহোম লোকসকলক জাত-পাতৰ পদানুক্রমটোত আটাইতকৈ নিম্নস্তৰত স্থান দিয়া হৈছিল। তেওঁলোকক আনকি ‘অস্পৃশ্য’ অর্থাৎ শূদ্রসকলকৈও নিম্নতৰ বুলিও কোৱা হৈছিল। তদুপৰি সাম্প্রতিক সময়ৰ বহুবোৰ নৃগোষ্ঠীয় আন্দোলন – যেনে আহোম, কোঁচ ৰাজবংশী, বড়ো আদিসকলৰ আন্দোলনেও প্রমাণিত কৰে ইণ্ডিক মূলৰ সংস্কৃতিক বহুতো সম্প্রদায়েই এক জবৰদস্তি ৰোপণ কৰা সংস্কৃতি বুলি অনুভৱ কৰে।\nআজি দীর্ঘদিন ধৰি সংঘ পৰিয়ালে শংকৰদেৱক আত্মসাৎ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। শংকৰদেৱৰ নব-বৈষ্ণৱ আন্দোলন ব্রাহ্মণ্যবাদৰ বিৰুদ্ধে হিন্দুধর্মক সাধাৰণজনৰ বাবে সৰল কৰি তুলিবলৈকে বিকশিত হৈছিল (Deka 2006: 194)। সময়ৰ লগে লগে গঢ়ি উঠিছিল নামঘৰ তথা বিভিন্ন সত্রবোৰ – সিবিলাকে অসমৰ বিভিন্ন স্থানত নৱ-বৈষ্ণৱবাদক জনপ্রিয় কৰি তুলিছিল।\nআজিৰ দিনত হিন্দুত্ববাদীসকলে শংকৰদেৱক এক “ব্রাণ্ড” হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ১৯৭৯ চনত আৰ এছ এছৰদ্বাৰা অসমত “শিশু শিক্ষা সমিতি” স্থাপন কৰা হৈছিল। গুৱাহাটীৰ অম্বিকাগিৰি নগৰত শংকৰদেৱৰ জন্মদিনটোতে প্রথমখন শংকৰদেৱ শিশু কুঞ্জ – অর্থাৎ বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল। এই বিদ্যালয়সমূহত ব্যৱহাৰ কৰা অসমীয়া মাধ্যমটোৱেও সাধাৰণ জনগণৰ মাজত স্কুলসমূহক জনপ্রিয় কৰি তুলিছিল। পিছে মন কৰিবলগীয়া যে বঙালী লোকৰ সংখ্যাধিক্য থকা অঞ্চলসমূহ – যেনে বৰাক ভেলি আদিত এই স্কুলসমূহৰ মাধ্যম হৈছে বঙালী। ঠিক তেনেদৰেই বড়ো অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহতো বড়ো মাধ্যমেই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই বিদ্যালয়সমূহত অধ্যাপনা কৰা বহুতো “আচার্য” হৈছে মহাৰাষ্ট্রৰপৰা অহা আৰ এছ এছৰ কর্মকর্তা – স্বয়ংসেৱক। অৱশ্যে দীর্ঘদিন ধৰি অসমত থকাৰ পাছত তেওঁলোকে স্থানীয় ভাষাটো সলসলীয়াকৈ ক’ব পাৰে। দেশৰ অন্যান্য অঞ্চলত থকা বিদ্যা ভাৰতীৰ স্কুলসমূহৰ দৰেই অসমৰ শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনসমূহতো সংস্কৃত সাহিত্য, বিজ্ঞান, ভূগোল, বৈদিক অংকশাস্ত্র তথা ইতিহাস শিকোৱাত বিশেষ গুৰুত্ব প্রদান কৰা হয়। এই স্কুলবোৰত সৰস্বতী বন্দনা, শান্তি পাঠ, গায়ত্ৰী মন্ত্র পাঠ ইত্যাদিবোৰ হৈছে বাধ্যতামূলক। শংকৰদেৱৰো কিছুসংখ্যক কৃতি – যেনে বৰগীত আদি ছাত্র-ছাত্রীসকলক পৰিবেশন কৰিবলৈ দিয়া হয়। আমোদজনকভাৱে, শংকৰদেৱৰ তিৰোভাৱ তথা জন্মতিথি পালন কৰোঁতে এই বিদ্যালয়সমূহত শংকৰদেৱৰ লগতে অন্যান্য হিন্দুত্ববাদী নেতা যেনে গোলৱলকাৰ, হেডগেৱাৰ তথা ভাৰত মাতাৰ চিত্রও আঁৰি দিয়া হয়। আজিৰ দিনত অসমত শিশু শিক্ষা সমিতিৰ অধীনত এনে ৪৯০খন বিদ্যালয় আছে।\nবিভিন্ন বৈষ্ণৱ সংগঠনতো হিন্দুত্ববাদীসকলৰ বর্ধিত প্রভাৱৰ উমান দেখিবলৈ পোৱা যায়। শংকৰদেৱ সংঘৰ অধিবেশনবোৰত হিন্দুত্ববাদী দল-সংগঠনৰ নেতৃবর্গক প্রায়েই অংশগ্রহণ কৰিবলৈ আমন্ত্রণ জনোৱা হয়। সত্রবোৰৰ মাজতো প্রভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ হিন্দুত্ববাদীসকলে দীর্ঘদিন ধৰি কাম-কাজ চলাই আহিছে। বিশ্ব হিন্দু পৰিষদে আয়োজন কৰা বিভিন্ন হিন্দু সম্মিলনসমূহত সত্রাধিকাৰসকলক নিয়মীয়াকৈ আমন্ত্রণ জনোৱা হয়। এই সম্মিলনবোৰত প্রায়েই মুছলমান বাংলাদেশীৰ অনুপ্রবেশ তথা খ্রীষ্টান চার্চৰ ধর্মান্তৰকৰণ সম্পর্কে আলোচনা কৰা হয়। আজিৰ দিনত কেইবাখনো সত্রৰ সত্রাধিকাৰ হৈছে বিশ্ব হিন্দু পৰিষদৰ প্রত্যক্ষ সদস্য। হিন্দুত্বৰ মূল্যবোধৰ প্রচাৰ তেওঁলোকৰদ্বাৰা কৰোৱা হয়।\nআৰ এছ এছৰ মুখপত্র ‘অর্গেনাইজাৰ’ত (2006a) প্রকাশিত এটি প্রবন্ধত লিখা হৈছে কেনেদৰে “শংকৰী বৈষ্ণৱবাদৰ পীঠস্থানস্বৰূপ বৰদোৱা আজি বাংলাদেশীৰ সুপৰিকল্পিত আগ্রাসনৰ বলি হৈছে” আৰু কেনেদৰে তাক উদ্ধাৰ কৰা যায়। শংকৰদেৱে কেনেদৰে বিভিন্ন অনার্য জাতিসমূহক হিন্দুধর্মৰ অধীনলৈ আনিছিল, এই বিষয়েও বর্ণনা কৰা হৈছে :\n“বহুতো অনার্যই নিজেই বৈষ্ণৱী পৰিসৰটোত প্রবেশ কৰিছিল। খ্রীষ্টান মিছনেৰিহঁতৰ আগ্রাসনৰ বলি পাহাৰীয়া জনজাতিসকলৰ মাজলৈ শংকৰদেৱৰ বাণী বিয়পি পৰিছিল। ইয়েই নগা নৰোত্তম আতা, গাৰো গোবিন্দ আতা, মিকিৰ বলাই আতা আদি বিভিন্নজনক মিছনেৰিহঁতৰ ধর্মান্তৰণৰ বিৰুদ্ধে নিজৰ ধর্ম আৰু সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰিবলৈ, পদক্ষেপ ল’বলৈ উদগনি দিছিল।”\nএনেদৰেই হিন্দুত্ববাদীসকলে মিছনেৰি ধর্মান্তৰণৰ বিৰূদ্ধে শংকৰদেৱক হিন্দুধর্মৰ ৰক্ষক হিচাপে প্রমাণিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। পিছে কেনেদৰে একশৰণীয়া নামধর্মই বিভিন্ন পৰম্পৰা – আনকি ইছলামী পৰম্পৰাৰো অংশবিশেষ নিজৰ ভিতৰত অন্তর্ভুক্ত কৰি এক বৈচিত্র্যময় পৰম্পৰাৰ জন্ম দিছিল – এই কথাটো হিন্দুত্ববাদীসকলে আওকাণ কৰে।\nঅসমত আৰ এছ এছৰ প্রথমটো শাখা খোলা হৈছিল ১৯৪৬ চনত, গুৱাহাটীৰ শুক্রেশ্বৰ মন্দিৰৰ প্রাংগণত। স্বয়ং আৰ এছ এছৰ মতে, কেশৱদেব বৰী নামৰ এজন মাৰোৱাৰী ব্যৱসায়ী তথা ফেঞ্চি বজাৰস্থিত ‘মহাবীৰ ব্যায়াম সংঘ’ৰ মালিকৰ যত্নত পোন প্রথমবাৰৰ বাবে অসমত সংঘৰ কার্যকলাপ আৰম্ভ হয়। এইক্ষেত্রত বৰীৰ সহযোগী আছিল শংকৰলাল শর্মা নামৰ আন এজন ব্যক্তি। শর্মাৰ সহায়ত বৰীয়ে দিল্লীস্থিত আৰ এছ এছৰ নেতৃত্বলৈ এখন চিঠি লিখিছিল – যাতে তেওঁলোকে অসমতো সংঘৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰে। সংঘৰ নেতৃত্বয়ো ইতিবাচক সঁহাৰি দিলে আৰু ২৭ অক্টোবৰ ১৯৪৬ তাৰিখে সংঘৰ তিনিজন অভিজ্ঞ প্রচাৰক – মহাৰাষ্ট্রৰ দাদাৰাও পৰমার্থ, বসন্তৰাও অক আৰু শ্রীকৃষ্ণ পাৰাঞ্জে গুৱাহাটীত আহি উপস্থিত হয়। পৰমার্থই নিজে প্রান্তপ্রচাৰক (আঞ্চলিক প্রচাৰক)ৰ দায়িত্ব লয় আৰু তেওঁৰ তিনিওজন সহযোগীক ডিব্রুগড়, শ্বিলং তথা শিলচৰত নিয়োগ কৰে। কিছুদিন পাছতে আন কেইজনমান প্রচাৰকো আহিল : ভাও মুল্কাৰ, দত্ত বন্দীশ, কুলকার্ণি, সহস্রভোগী আৰু মনোহৰ গুৰজৰ। গুৰজৰক চিলেটৰ প্রচাৰকৰ কাম দিয়া হয়।\nগান্ধীৰ হত্যাৰ পাছত অৱশ্যে আৰ এছ এছৰ কাম কিছুদিনলৈ স্তব্ধ হৈ পৰে। সংগঠনটো নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা হয় আৰু তাৰ আক্রমণাত্মক, মুছলমান-বিৰোধী তথা গান্ধী হত্যাকাৰী ইমেজৰ বাবে ই ভালেখিনি জনপ্রিয়তা হেৰুৱায়। ডিচেম্বৰ ১৯৪৮ত দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ স্বয়ংসেৱকসকলে নিষিদ্ধকৰণৰ বিৰোধিতা কৰি এলানি সত্যাগ্রহ পালন কৰে। অসমৰপৰাও ৫২জন প্রচাৰকে এই সত্যাগ্রহত অংশগ্রহণ কৰে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কেইজনমান আছিল ক্রমে কেশৱদেৱ বৰী, গিৰিশ কলিতা, শংকৰলাল তিৱাৰী, প্রফুল্ল কুমাৰ বৰা। দাদাৰাও পৰমার্থক এৰেষ্ট কৰি কিছুদিন শ্বিলং জে’লতো ৰখা হয়। ১৯৪৯ৰ জুলাইত চৰকাৰে নিষিদ্ধকৰণ উঠাই লোৱাৰ পাছত দাদাৰাও পৰমার্থ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু তেওঁৰ ঠাই দত্তপন্ত ঠেংৰিয়ে গ্রহণ কৰে। এইখিনি সময়ত অসম, বংগ আৰু ওড়িশাৰ শাখাসমূহ প্রান্ত প্রচাৰক একনাথ ৰানাডেৰ অধীনত আছিল।\nস্থানীয় গণ্যমান্য ব্যক্তিৰ জৰিয়তে নেটৱর্ক নির্মাণ\nকোনো নতুন অঞ্চলত কাম কৰাৰ আগেয়ে আৰ এছ এছে সাধাৰণতে স্থানীয় প্রভাৱশালী লোকসকলৰ স’তে সম্পর্ক স্থাপন কৰে আৰু তেওঁলোকৰ সহায় লয় (Jaffrelot 1996; Kanungo 2003)। অসমতো আৰ এছ এছে বহুকেইজন স্থানীয় বুদ্ধিজীৱী তথা নেতৃস্থানীয় লোকক বিশ্বাসত লৈয়েই কাম আৰম্ভ কৰিছিল। এনে এজন ব্যক্তি আছিল কামাখ্যাৰাম বৰুৱা; তেওঁ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ আছিল। আন এজন আছিল নগাঁৱৰ ৰাধিকামোহন গোস্বামী; তেওঁ স্বয়ংসেৱকসকলে চলোৱা “আলোক” নামৰ কাকত এখনৰ সম্পাদক আছিল। গিৰিধৰ শর্মা আর্য কলেজৰ প্রফেছৰ তথা প্রিঞ্চিপাল আছিল আৰু অসমীয়া এলিটসকলৰ সৈতে আৰ এছ এছৰ গুৰুত্বপূর্ণ নেতাসকলক তেওঁ চিনাকি কৰাই দিছিল। ১৯৭৪ চনত শর্মা প্রান্তসংঘচালক পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। অসমীয়া নেতৃস্থানীয় লোক, মাৰোৱাৰী ব্যৱসায়ী আদিৰ লগত সংযোগ স্থাপন কৰি আৰ এছ এছে ইটোৰ পাছত সিটোকৈ শাখা খুলি গৈছিল। সংঘৰ অসম শাখাই নিয়মীয়াকৈ গোলৱলকাৰ তথা অন্যান্য আৰ এছ এছ নেতৃবৃন্দক বিভিন্ন ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ বাবে নিমন্ত্রণ কৰিছিল।\n১৯৫০ৰ বৰ-ভূঁইকপ আৰু বানপানী\n১৯৪৯ চনত সংঘৰ ওপৰত লগোৱা প্রতিবন্ধকতা আঁতৰাই দিয়াৰ পাছত গোলৱলকাৰে সংগঠনটোক এক নতুন ইমেজ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। সংঘৰ বর্ণহিন্দু, সাম্প্রদায়িক ইমেজ আঁতৰ কৰি জনগণক সেৱা প্রদান কৰা এক সংগঠন হিচাপে তেওঁ আৰ এছ এছক গঢ় দিব খুজিছিল। এইখিনি সময়ৰেপৰা প্রাকৃতিক দুর্যোগ তথা অন্যান্য বিপদত পৰা হিন্দু মানুহ – বিশেষকৈ বিভিন্ন প্রান্তীয় গোষ্ঠী – যেনে মহিলা, ট্রাইবেল, নিম্ন জাতিৰ লোক আদিক সাহায্য প্রদান কৰা আৰম্ভ হৈছিল। সংঘই শিক্ষাৰ এক সমান্তৰাল ব্যৱস্থাও গঢ়ি তুলিছিল আৰু সেৱাৰ লগতে “জাতীয় চৰিত্র নির্মাণ কৰা”, “মিছনেৰিহঁতৰ আগ্রাসন ৰোধ কৰা” ইত্যাদি কামো কৰি গৈছিল।\n১৯৫০ৰ ভূমিকম্প আৰু তাৰ পাছতে অহা বানপানীৰ সময়ত আৰ এছ এছে সাহায্য প্রদান কৰা কাম যথেষ্টখিনি কৰিছিল। ১৯৬০ৰ দশক পর্যন্ত সাহায্যৰ কাম যথেষ্ট বাঢ়ি গৈছিল। ১৯৫০ৰ ভূমিকম্পৰ সময়ত কলিকতাস্থিত হিন্দুত্ববাদী সংগঠন “মাৰোৱাৰী ৰিলিফ ছ’চাইটি অব ইণ্ডিয়া”ই সাহায্যৰ বাবে কিছুসংখ্যক কর্মী প্রেৰণ কৰিছিল আৰু আৰ এছ এছৰ অসম শাখায়ো “ভূকম্প পীড়িত সহায়তা সমিতি” নির্মাণ কৰি পীড়িতসকলক খাদ্য, বস্ত্র তথা বাসস্থান প্রদান কৰিছিল (Organiser 1950a)। অসমৰ জনতাৰ মাজত আৰ এছ এছ সম্পর্কে সদ্ভাৱ জগাই তোলাৰ ক্ষেত্রত এনে সেৱাই বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিলে।\n১৯৪৯ আৰু ১৯৫০ৰ সময়ত পূব পাকিস্তানত কেইবালানিও সাম্প্রদায়িক সংঘর্ষৰ সৃষ্টি হয়। গোলৱলকাৰে পূব পাকিস্তানৰপৰা অহা হিন্দু শৰণার্থীসকলৰ বাবে সাহায্যৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ একনাথ ৰাণাদেক নির্দেশ দিয়ে। এখন “বাস্তুহাৰা সহায়তা সমিতি” নির্মাণ কৰা হয় আৰু অসম আৰু বংগলৈ অহা হিন্দু শৰণার্থীসকলক সাহায্য প্রদান কৰা হয়। খাদ্য, বস্ত্র, বাসস্থান আদিৰ বাহিৰেও সমিতিয়ে শৰণার্থীসকলক সংস্থাপন লাভৰ ক্ষেত্রতো সহায় কৰিলে (Organiser 1950c)। পাছলৈ এই বঙালী হিন্দুসকল সংঘৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ আধাৰলৈ পৰিণত হ’ল। ১৯৫৭ চনত অসমত আৰ এছ এছৰ প্রথমটো আঞ্চলিক শিবিৰ আয়োজন কৰা হ’ল যত ৩০৮জন স্বয়ংসেৱকে অংশগ্রহণ কৰিলে।\n১৯৬৮ চনত কৰিমগঞ্জত সংঘটিত হোৱা সাম্প্রদায়িক সংঘর্ষৰ সময়তো হিন্দুত্ববাদী শক্তিসমূহে শ্রীবৃদ্ধি কৰিবলৈ সুযোগ পালে। জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সময়ত আৰ এছ এছৰ কর্মীসকলে দেশজুৰি এক সত্যাগ্রহ কার্যসূচী আয়োজন কৰিলে য’ত বহুতো অসমীয়া তথা মণিপুৰৰ মেইটি স্বয়ংসেৱকেও অংশগ্রহণ কৰিলে। এই কার্যসূচীয়ে সংঘৰ ইমেজ সলনি কৰাৰ ক্ষেত্রত সহায় কৰিলে আৰু পোন প্রথমবাৰৰ বাবে বঙালী তথা মাৰোৱাৰীসকলৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নাথাকি অসমীয়া আৰু মণিপুৰীসকলৰ মাজলৈকো বিকশিত হোৱাৰ সুযোগ পালে।\n“মুছলমানৰ আগ্রাসন আৰু খ্রীষ্টীয় ধর্মান্তৰণ”\n“খ্রীষ্টধর্মৰ প্রচাৰ তথা ধর্মান্তৰকৰণ ৰোধ কৰা আৰু মুছলমান বাংলাদেশী অনুপ্রবেশ বন্ধ কৰা” – অসমত সংঘ পৰিয়ালে মূলতঃ এই দুটা বিষয়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই বেছিভাগ কাম-কাজ কৰে। মুছলমান আৰু খ্রীষ্টানসকল সংঘ পৰিয়ালৰ মতে হৈছে “অন্য” অর্থাৎ যি মূলতঃ “স্ব” বা “আমাৰ” নহয়; যি বাহিৰৰপৰা আহিছে। হিন্দুত্বৰ দার্শনিক সাৱৰকাৰৰ মতে এইখন দেশৰ প্রকৃত নাগৰিক সেইসকলেই – যাৰ পিতৃভূমি তথা পুণ্যভূমি এইখন দেশতে অৱস্থিত। যিহেতু মুছলমানৰ পুণ্যভূমি হৈছে মক্কা আৰু খ্রীষ্টানৰ হৈছে ৰোম, সেয়েহে তেওঁলোকক মূলসুঁতিৰ ভাৰতীয় বুলি ক’ব নোৱাৰি।\nক) খ্রীষ্টীয় ধর্মান্তৰণ\nস্বাধীনতাৰ পাছতেই আদিবাসী অঞ্চলসমূহত খ্রীষ্টধর্মৰ প্রচাৰৰ কথাটোক গোলৱলকাৰে এক গোলকীয় চক্রান্ত বুলি অভিহিত কৰিছিল; তেওঁৰ মতে ইয়াৰ জৰিয়তে সমগ্র ভাৰতখনতেই খ্রীষ্টধর্মীয় কৰি পেলাবলৈ বিচৰা হৈছে।\nসংঘ পৰিয়ালৰ কাকত-আলোচনীবোৰে দাবী কৰে যে পূর্বৰ সময়ত অসমৰ সকলো জনজাতিয়েই হিন্দু আছিল, যদিও তেওঁলোকৰ ধর্মীয় বিশ্বাসসমূহৰ চৰিত্র আছিল “আদিম”। কথাষাৰ প্রমাণিত কৰিবলৈ তেওঁলোকে কার্বিসকলে ৰাম নাম লোৱা, তুলসী পূজা কৰা তথা গো-হত্যা নকৰা আদি তথ্যলৈ আঙুলিয়াব বিচাৰে। আনহাতে আকৌ মিচিমি, ডফলা আদি জনগোষ্ঠীয়ে গো-ভক্ষণ কৰে যদিও তেওঁলোকে অগ্নি উপাসনা কৰা তথ্যটো দেখুৱাই আৰ এছ এছে তেওঁলোকো মূলতঃ হিন্দু আছিল বুলি কয়।\nআৰ এছ এছৰ মতে এই “নিৰীহ পাহাৰীয়া জাতিবোৰক” দীর্ঘদিন ধৰি হিন্দুসকলৰ বিৰুদ্ধে উচটাবলৈ মিছনেৰিসকলে চেষ্টা কৰি আহিছে। জনজাতীয় অঞ্চলত চিকিৎসালয়, বিদ্যালয় আদি স্থাপন কৰি তেওঁলোকে জনজাতিসকলৰ মন জয় কৰিছে। সিবিলাকৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ আৰ এছ এছে ১৯৫০ চনত “পাহাৰী সেৱা সংঘ” বোলা এটা নতুন সংগঠন স্থাপন কৰিলে যি জনজাতিসকলৰ “আর্থিক, নৈতিক আৰু সামাজিক উৎকর্ষৰ বাবে কাম কৰিব”। জনজাতি অধ্যুষিত অঞ্চলত বহুতো স্বয়ংসেৱকক মোতায়েন কৰা হ’ল; তেওঁলোকৰ স’তে সামাজিক সম্পর্ক গঢ়ি তোলাৰ প্রতি বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হ’ল। জনজাতি অঞ্চলত সৰুসুৰা মন্দিৰ নির্মাণ কৰা, ৰাস্তা মেৰামতি কৰা, কীর্তন আয়োজন কৰা আদি কামত স্বয়ংসেৱকসকল যুক্ত হৈ পৰিল। পাছলৈ পাহাৰী সেৱা সংঘ “বনবাসী কল্যাণ আশ্রম”ৰ অধীন হৈ পৰিল আৰু সিবিলাকৰ কাম-কাজ আৰু তীব্র গতিৰে বৃদ্ধি হ’ব ধৰিলে। ১৯৭৭ চনত বনবাসী কল্যাণ আশ্রম স্থাপন কৰা হ’ল; অসমত তাৰ শাখা স্থাপন কৰা হ’ল ১৯৭৮ চনত। ওদালগুৰি, মায়াবাগ, উত্তৰ লক্ষীমপুৰ, ধেমাজি আদি অঞ্চলত আশ্রমে জনজাতিসকলৰ বাবে হোষ্টেল, ঔষধ আদি যোগান ধৰি তেওঁলোকৰ মাজত প্রবেশ কৰিবলৈ ধৰিলে। কিছু সময়ৰ পাছত এই অঞ্চলসমূহত স্কুল, প্রাকস্কুল, সংস্কাৰ কেন্দ্র আদিও স্থাপন কৰা হ’ল।\nখ্রীষ্টীয় ধর্মান্তৰণ ৰোধ কৰিবলৈ আৰ এছ এছে নির্মাণ কৰা আন এটা সংগঠন হৈছে বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ বা চমুকৈ ভি এইচ পি। ১৯৬৪ চনত গোলৱলকাৰে স্থাপন কৰা এই সংগঠনটোৰ অসম শাখা দাদাচাহেব আপ্টেকাৰৰ অধীনত ১৯৬৬ চনত স্থাপন কৰা হয়। হাফলঙত সংগঠনটোৰ মূল ঘাটি স্থাপন কৰা হয়, য’ত ৬০জন জনজাতি ছাত্রৰ বাবে হোষ্টেলসম্বলিত এখন বিদ্যালয়ো আৰম্ভ কৰা হয়। ১৯৬৯ চনপর্যন্ত ভি এইচ পিয়ে অসমৰ প্রায় ৪৫খন গাঁৱত কাম-কাজ বিস্তাৰ কৰে। জনজাতি ছাত্রৰ বাবে স্কুল, হোষ্টেল, হোমিওপেথিক ক্লিনিক তথা ডাক্টৰৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। তেওঁলোকে এলানি একল বিদ্যালয়ো আৰম্ভ কৰে য’ত এজন শিক্ষকেই সমস্ত স্কুলখন চলায় আৰু তেওঁ ছাত্রসকলক “হিন্দু সংস্কাৰ”ৰ শিক্ষা দিয়ে। শিলচৰ, হাফলং, নগাঁও আদি অঞ্চলত সদ্যহতে প্রায় ৯টামান ভি এইচ পি চালিত জনজাতি ছাত্র হোষ্টেল আছে।\n১৯৬৭ চনত ভি এইচ পিয়ে গুৱাহাটীত এখন সম্মিলন আয়োজন কৰিলে য’ত অৰুণাচল প্রদেশ, মেঘালয় তথা নাগালেণ্ডৰপৰাও যথেষ্টখিনি অংশগ্রহণকাৰী আহিল। সম্মিলনত এটা আমোদজনক প্রশ্ন উত্থাপন হ’ল : “জনজাতিসকল হিন্দু হয়নে নহয়? গো-মাংস ভক্ষণ কৰা জনজাতিসকলক হিন্দু বুলি ক’ব পাৰি জানো?”\nএইখিনিতে গোলৱলকাৰে হস্তক্ষেপ কৰিলে আৰু দ্বাৰকানাথ পীঠৰ শংকৰাচার্য তথা অসমৰ সত্রাধিকাৰসকলক তেওঁ যুক্তি দিলে যে আচলতে জনজাতিসকলো মূলতঃ হিন্দু, কিন্তু মূলসুঁতিৰ সমাজখনৰ সৈতে সংযোগ নথকা বাবে তেওঁলোকে যথোচিত হিন্দুধর্মীয় শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ ব্যর্থ হৈছে। সেয়েহে তেওঁলোকে যদি এতিয়া আমাৰ ধর্মীয় মূল্যবোধসমূহ – যেনে গো-ৰক্ষা আদিক সন্মান নকৰে, তেনেহ’লে দোষ আমাৰহে, তেওঁলোকৰ নহয়। নিঃসন্দেহেই জনজাতিসকলো হৈছে হিন্দু।\nইয়াৰ পাছতেই দ্বাৰকাপীঠাধীশে ঘোষণা কৰিলে যে জনজাতিসকলো হৈছে হিন্দু আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত খাদ্যৰ অভাৱত আর্থিক প্রয়োজনতহে তেওঁলোকে গো-মাংস খাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল!\nএইখনি সন্মিলনতেই গোলৱলকাৰে তেওঁ কোৱা কথাখিনি যেন প্রমাণিত কৰিবলৈ জনজাতি নেতাসকলৰ লগত মিলি একেলগে আহাৰ গ্রহণ কৰিলে। তেওঁ সত্রাধিকাৰসকলক ইজনে সিজনৰ সৈতে তথা অন্যান্য হিন্দু নেতাৰ সৈতে সম্পর্ক ৰক্ষা কৰি চলিবলৈ পৰামর্শ দিলে আৰু সকলো হিন্দুৰ একতাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব প্রদান কৰিলে। ১৯৮২ চনত পুনৰ এখন “পূর্বাঞ্চল হিন্দু সন্মিলন” আয়োজন কৰা হ’ল। বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ প্রায় ৮০০০জন ব্যক্তিয়ে সন্মিলনত অংশগ্রহণ কৰিলে। ৰাম জনমভূমি আন্দোলনৰ সময়ত ভি এইচ পিৰ অসম শাখাই প্রায় ২০ হাজাৰখন গাঁৱত শিলাপূজন আয়োজন কৰিলে।\nউত্তৰ-পূর্বাঞ্চলত প্রথম সময়ছোৱাত ভি এইচ পিয়ে স্থানীয় ট্রাইবেল নেতৃত্বৰ স’তে মিলি খ্রীষ্টিয়ান মিছনেৰিসকলৰ বিৰূদ্ধে অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। নগাসকলৰ ক্ষেত্রত ৰাণী গাইডিলুক তেওঁলোকে বিশেষভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। মিছনেৰিসকলৰ হাতত স্থানীয় জেলিআংগ্রং নগা সংস্কৃতিৰ অৱক্ষয় দেখি গাইডিলুও কিছু খর্গহস্ত হৈ আছিল আৰু হিন্দুত্ববাদীসকলে তেওঁৰ সন্মান আৰু ইমেজ নিজৰ উদ্দেশ্য পূৰণৰ বাবে ভালকৈয়ে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।\nআৰ এছ এছৰ ছাত্র সংগঠন অখিল ভাৰতীয় বিদ্যার্থী পৰিষদৰ কেইজনমান সদস্য ১৯৬৫ চনত উত্তৰ-পূর্বাঞ্চললৈ “ট্রাইবেল জীৱনশৈলী অধ্যয়ন” কৰিবলৈ আহিছিল (SEIL pamphlet 2007)। তেওঁলোকে মেঘালয়, মণিপুৰ, নাগালেণ্ড আৰু অৰুণাচল প্রদেশৰ বহুতো যুৱক-যুৱতীৰ স’তে দুমাহমান কথা পাতিলে। এই জনজাতীয় যুৱক-যুৱতীসকলক “ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ মূলসুঁতি”ৰ স’তে চিনাকি কৰি দিবলৈ অৱশেষত ১৯৬৬ চনত এক “ভাৰত দর্শন” কার্যসূচী তেওঁলোকে হাতত ল’লে। ইয়াৰ অধীনত প্রতি বছৰে কিছুসংখ্যক জনজাতি ছাত্র-ছাত্রীক ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চললৈ ফুৰাবলৈ লৈ যোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। ইয়াৰ নাম দিয়া হ’ল “Students Experience in Interstate Living (SEIL)”। কোৱা হ’ল যে ইয়াৰ জৰিয়তে জনজাতি ছাত্র-ছাত্রীসকলে মূলসুঁতিৰ হিন্দু সংস্কৃতি আৰু সংস্কাৰৰ সৈতে পৰিচয় পাব আৰু ইয়েই তেওঁলোকক হিন্দুত্বৰ কাষলৈ লৈ যাবলৈ সহায় কৰিব। SEIL আজি এক অত্যন্ত সফল কার্যসূচী বুলি জনাজাত আৰু ই এক সংগঠনৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। অৱশ্যে SEILঅৰ খৰচ-পাতি বিদ্যার্থী পৰিষদেই বহন কৰে। ২০০৪ চনত উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলত বিদ্যার্থী পৰিষদে আন এটা সংগঠন স্থাপন কৰে : “যুৱ বিকাশ কেন্দ্র”।\nখ) “বাংলাদেশী আগ্রাসন”\nপিছে হিন্দুত্ববাদীসকলৰ বাবে অসমত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ বিষয়টো হৈছে বাংলাদেশৰপৰা মুছলমানৰ প্রব্রজন। ১৯৫১ চনতে গোলৱলকাৰে অসমলৈ প্রথমবাৰ অহাৰ পাছত এই বিষয়ে নেহৰুলৈ এখন চিঠি লিখিছিল। ১৯৬৪-৬৫ সময়ছোৱাত ভাৰতীয় জনসংঘই এখন “অনুপ্রবেশ-বিৰোধী কমিটি”ও গঠন কৰিছিল। ৬০ৰ দশকৰপৰাই আৰ এছ এছৰ অসমীয়া আলোচনী ‘আলোক’ত প্রব্রজন সম্পর্কে নিয়মীয়ালৈ লেখনি প্রকাশ হ’বলৈ ধৰে। পৰিস্থিতি অধিক উত্তেজনাপূর্ণ কৰি তোলাত ‘আলোক’ৰ লেখনিবোৰেও যথেষ্ট ভূমিকা পালন কৰিছিল।\n১৯৭৯ৰপৰা অসমত বিদেশী বিতাড়ন আন্দোলন আৰম্ভ হয়। আৰ এছ এছেও আন্দোলনলৈ পূর্ণ সমর্থন ঘোষণা কৰিলে। আৰ এছ এছ, বিদ্যার্থী পৰিষদ আদিয়ে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত “আছু আন্দোলনৰ প্রকৃত চৰিত্র” সম্পর্কে সজাগতা সৃষ্টি কৰিবলৈ বিভিন্ন কার্যসূচীৰো আয়োজন কৰিলে। (Organiser 2006b)। আন্দোলনটোক সাম্প্রদায়িক পথেৰে টানি নিয়াৰ ক্ষেত্রত তথা নেলীত ৩০০০জনকৈ মুছলমান ব্যক্তিক হত্যা কৰাৰ ক্ষেত্রত আৰ এছ এছৰ ভূমিকা সম্পর্কে আজিও বহুতেই সন্দেহ কৰে। ৰাষ্ট্রীয় সাংবাদিক শেখৰ গুপ্তাই এনেদৰে লিখিছে :\n“আছু নেতৃত্বৰ ৰাজনৈতিক অপৰিপক্বতাৰ ফলত আৰ এছ এছৰ উপাদানবোৰে বিভিন্ন স্তৰত প্রবেশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰু বহুতো সৰু-সুৰা চহৰৰ স্থানীয় আছু নেতাৰ ওপৰতো প্রভাৱ পেলাইছে। আৰ এছ এছৰ ভৱিষ্যত পৰিকল্পনাত এই উপাদানবোৰক কামত লগোৱা হ’ব। আছুৰ নিজৰ ভিতৰতে [খিলঞ্জীয়া] মুছলমান একাংশ নেতাই বিদ্রোহ কৰি সংগঠনটো জোকাৰি গৈছে আৰু আন্দোলনৰ গতি তেওঁলোকে নিয়ন্ত্রণ কৰিবলৈ বিফল হৈছে। পৰিস্থিতি যদি এনেকৈয়ে বিকশিত হৈ থাকিবলৈ হয়, ১৯৮৩ৰ ফেব্রুৱাৰিত হোৱাৰ দৰেই অনাগত পাঁচ বছৰত পুনৰ একেধৰণৰে কূটাঘাতমূলক কার্য আৰ এছ এছে যে কৰিবলৈ সক্ষমতা লাভ কৰিব – এই বিষয়ে কোনো সন্দেহ নাই।”\nঅসম আন্দোলনৰ পাছত দেশৰ সংসদে আই এম ডি টি আইনখন গৃহীত কৰিলে আৰু পুনৰ এক নতুন বিতর্ক আৰম্ভ হ’ল। অসমৰ প্রায় সকলো সংগঠনেই আইনখন পক্ষপাতদুষ্ট তথা সেইখন কেৱল অসমতহে কিয় প্রযোজ্য – এই সম্পর্কে প্রশ্ন উত্থাপন কৰিবলৈ ধৰিলে। যি কি নহওক, ২০০৫ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আইনখন প্রত্যাহাৰ কৰে আৰু ই ৰাজ্যখনৰ হিন্দু-মুছলমানৰ মাজত এক মেৰুকৰণো সৃষ্টি কৰে। আইনখনৰ সমর্থন কৰাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল এ আই ইউ ডি এফ দল – যিটো ২০০৫ চনতে গঠন কৰা হৈছিল। আইনখনৰ প্রত্যাহাৰে হিন্দু-মুছলমানৰ মেৰুকৰণ ৰুদ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। শেহত গৈ হিন্দুত্ববাদীসকলেই ইয়াৰপৰা লাভৱান্বিত হোৱা দেখা গ’ল।\nপিছে আছু বা অগপৰ বিপৰীতে, সংঘ পৰিয়ালে সদায়েই হিন্দু বাংলাদেশীসকলক অনুপ্রবেশকাৰী বুলি ক’বলৈ অস্বীকাৰ কৰি আহিছে। ১৯৫০ চনতে আৰ এছ এছৰ নেতা একনাথ ৰানাডেই এটা ইণ্টাৰভিউত এনেদৰে কৈছে :\n“অসমত সমস্যাটো হৈছে আঞ্চলিক সংকীর্ণতা। বঙালী হিন্দু শৰণার্থীসকলক এই আঞ্চলিক সংকীর্ণতাৰ বাবে অসমত আদৰি লোৱা নহয়...মানুহে তেওঁলোকক বহিৰাগত বুলিহে গণ্য কৰে আৰু বিশ্বাস কৰে যে তেওঁলোকক খেদি দিয়া উচিত।” (Organiser 1950b).\nআৰ এছ এছৰ তৃতীয়জন সংঘচালক বালাচাহেব দেউৰাৰ মতে হিন্দু বাংলাদেশীসকলক “আগ্রাসনকাৰী” বুলি কোনোপধ্যেই ক’ব নোৱাৰি – তেওঁলোকক “শৰণার্থী” বুলিহে কোৱা উচিত – যাক বাংলাদেশৰ ইছলামিক শাসনতন্ত্রটোৱে অত্যাচাৰ কৰি পলাবলৈ বাধ্য কৰিছে। ভাৰতত তেওঁলোকক আশ্রয় দিয়াটো দেশৰ নৈতিক তথা মানৱীয় দায়িত্ব (Organiser 1980)। আনহাতে, বাংলাদেশী মুছলমানসকলে কিন্তু অসমখনক ইছলামিক ৰাষ্ট্রলৈ পৰিণত কৰাৰ ষড়যন্ত্রৰ অংশবিশেষভাৱেহে অসমলৈ আহিছে! দীর্ঘদিন ধৰি বাংলাদেশে আঁচনিবদ্ধভাৱেই এই কাম কৰি আহিছে। দেউৰাই অসমখনৰ হিন্দু সংখ্যাগৰিষ্ঠতা সংকটত পৰিছে তথা এই সংখ্যাগৰিষ্ঠতা যিকোনো উপায়েৰে ৰক্ষা কৰিব লাগে বুলি মন্তব্য কৰে। অর্থাৎ আৰ এছ এছৰ মতে বাংলাদেশী মুছলমানসকলহে আগ্রাসনকাৰী, হিন্দুসকল নহয়। সংঘৰ এই পজিচনৰ বাবেই বৰাক ভেলিকে আদি কৰি বঙালী হিন্দুবহুল অঞ্চলসমূহত সংগঠনটো সোনকালেই শক্তিশালী হৈ পৰিল।\nআজি বহু বছৰ ধৰি সংঘৰ এই পজিচনৰ কোনো পৰিবর্তন ঘটা নাই। নৰেন্দ্র মোদীয়ে ২০১৪ৰ লোকসভা নির্বাচনৰ সময়ত শিলচৰৰ এখন সভাত ঘোষণা কৰিলে যে বাংলাদেশৰপৰা অহা সকলো হিন্দুকে ভাৰতত আশ্রয় দিয়া হ’ব (Mahaprashasta and Dutta 2014)। ২০১২ চনৰ বড়ো-মুছলমান সংঘাতেও সংঘৰ বাংলাদেশী মুছলমানবিৰোধী মতাদর্শ জনপ্রিয় কৰি তোলাত বিশেষভাৱে সহায় কৰিলে। সেৱা ভাৰতীৰ অসম শাখাই সংঘাতৰ বলি হোৱা বড়ো লোকসকলৰ বাবে ৰিলিফৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। উগ্র হিন্দুত্ববাদী নেতা প্রবীণ টোগাড়িয়া ২০১৪ৰ আগষ্ট মাহত কোকৰাঝাৰত উপস্থিত হ’লগৈ। তেওঁ মুকলিকৈ ঘোষণা কৰিলে – “অসমীয়া, বঙালী হিন্দু, সকলো জনজাতি...বাংলাদেশীৰ আগ্রাসনৰ বিৰূদ্ধে মাৰ বান্ধি থিয় হ’ব লাগে” (Ramasesha 2012)। সংঘৰ কাকত-পত্র তথা ৱেবছাইটবোৰেও গোধৰা ২০০২ তথা অসম ২০১২ৰ তুলনা কৰি পৰিবেশ উষ্ণ কৰি তুলিলে (Kumar 2012)।\nমন কৰিবলগীয়া যে কিছু দশক আগলৈকে বঙালী মুছলমানৰ বিপৰীতে বঙালী হিন্দুৰ স’তেহে অসমীয়াৰ সংঘাত আছিল। মুছলমানসকলে অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতি আপোন কৰি লৈছিল – যিটো কৰিবলৈ বঙালী হিন্দুসকল প্রস্তুত হোৱা নাছিল। ১৯৭১ৰ পাছতহে ধর্মীয় দৃষ্টিৰে প্রব্রজনৰ প্রশ্নটো চোৱা কার্য আৰম্ভ হয় (Dutta 2013: 89)। বিজেপি-আৰ এছ এছ তথা এ আই ইউ ডি এফৰ উদয়ে অসমীয়া-বঙালী সংঘাতখন ক্রমান্বয়ে হিন্দু-মুছলমানৰ সংঘাতলৈ পর্যবসিত কৰিলে। ২০০৫ চনৰ নৱেম্বত ভি এইচ পিয়ে অসমত “হিন্দু সেনা” নামৰ এটা সংগঠন স্থাপনৰ ঘোষণা কৰিলে। ভি এইচ পি নেতাসকলৰ মতে যিহেতু বাংলাদেশী তথা পাকিস্তানী ষড়যন্ত্রৰপৰা অসমৰ থলুৱা ৰাইজক চৰকাৰে সুৰক্ষা দিয়াত ব্যর্থ হৈছে, সেয়েহে এতিয়া স্থানীয় হিন্দু ৰাইজে নিজেই নিজৰ সুৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰিব (Hindustan Times 2005)।\nআজি দীর্ঘদিন ধৰি বিদ্যার্থী পৰিষদে বাংলাদেশী প্রশ্নটোক এটা মূল বিষয় হিচাপে গ্রহণ কৰি আহিছে। অসম আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁলোকে আছুক সমর্থন কৰিছিল। ১৯৮১ চনত বিদ্যার্থী পৰিষদে বাংলাদেশী অনুপ্রবেশ সম্পর্কে নতুন দিল্লীত পতা এখন অধিবেশনে অসমৰ ইছ্যুটোক ৰাষ্ট্রীয় প্রেক্ষাপটলৈ লৈ যোৱাত সহায় কৰিছিল। ১৯৮৩ চনত “Save Assam today to save India tomorrow” নামেৰে দেশৰ বিভিন্ন স্থানত বিদ্যার্থী পৰিষদে এলানি কার্যসূচীও পালন কৰিছিল। ভাৰত-বাংলাদেশ সীমান্তৰ দুর্বল ফেঞ্চিং সম্পর্কেও সংগঠনটোৱে মাজে-সময়ে মাত মাতি আহিছে।\nআৰ এছ এছৰ অন্যান্য বহুতো সংগঠনেও দীর্ঘদিন ধৰি অসমত কাম কৰি আহিছে। সিবিলাক হৈছে, যেনে - ৰাষ্ট্রীয় সেৱিকা সমিতি (মহিলা সংগঠন), ভাৰতীয় মজদুৰ সংঘ (ট্রেড ইউনিয়ন), বিবেকানন্দ কেন্দ্র (আধ্যাত্মিক সচেতনতা), সংস্কাৰ ভাৰতী (হিন্দু সংস্কৃতিৰ প্রচাৰ), শিক্ষণ মণ্ডল (হিন্দু পাঠ্যক্রম প্রস্তুতকৰণ), ভাৰতীয় সাহিত্য পৰিষদ (সাহিত্য), ইতিহাস সংকলন সমিতি (ঐতিহাসিকৰ সংগঠন), সহকাৰ ভাৰতী (সমবায় নির্মাণ) তথা সংস্কৃত ভাৰতী। সামাজিক জীৱনৰ বিভিন্ন অংশত, বিভিন্ন ৰূপত এই সংগঠনবোৰে অহৰহ হিন্দুত্ববাদী চিন্তা-চর্চা প্রচাৰৰ কামত উৎসর্গিত হৈ আহিছে। ইবিলাকতকৈও অধিক গুৰুত্বপূর্ণভাৱে – ৰাজ্যখনত শাখা নির্মাণৰ কামত আৰ এছ এছ বিশেষভাৱে সফল হৈছে। আচলতে শাখা নির্মাণৰ জৰিয়তেই আৰ এছ এছে বেছিভাগ কাম-কাজ তথা কর্মী মোতায়েনৰ কাম সমাপন কৰে। সম্প্রতি অসম আৰু মেঘালয়ৰ প্রায় ৩৬০টা ব্লক তথা ৮৪খন চহৰত আৰ এছ এছৰ শাখা আছে।\nসমীৰ কুমাৰ দাসৰ (2004: 246) মতে অসম তথা পূর্বাঞ্চলত যিধৰণৰ ধর্মীয় ৰেডিকেলবাদ দেখিবলৈ পোৱা যায় – সি নৃগোষ্ঠীয় প্রশ্নসমূহৰ সৈতে যুক্ত হৈ থাকে আৰু সেয়েহে দেশৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ বিপৰীতে সিবিলাকে এক ভিন্ন ৰূপ ধাৰণ কৰে। আৰ এছ এছ আদি সংগঠনেও এই পৰিবর্তিত ৰূপ তথা সিবিলাকে অনা প্রত্যাহ্বানসমূহ চিনাক্ত কৰি লৈছে আৰু সেই অনুসৰি নিজৰ ৰণনীতি সলনি কৰি লৈছে। এক বহুলসংখ্যক ট্রাইবেল জনজাতিৰ উপস্থিতিৰ ফলত উত্তৰ ভাৰতৰ হিন্দুসকলৰ মাজত যেনেধৰণৰ শ্ল’গান জনপ্রিয়, তেনেধৰণৰ শ্ল’গানে অসম তথা উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলত কাম নিদিয়ে। আনকি মহাপুৰুষীয়া তথা অন্যান্য স্থানীয় পৰম্পৰাৰ ফলত অঞ্চলটোৰ হিন্দু জনগোষ্ঠীসমূহো বহুতো হিন্দু মতান্ধতা তথা জাত-পাতমূলক কঠোৰ ৰীতি-নীতিৰপৰা মুক্ত।\nহিন্দুত্ববাদীসকলেও সেয়েহে অঞ্চলটোত ৰাম মন্দিৰ আদি বিষয়ৰ সলনি স্থানীয় ধর্মীয় পৰম্পৰা তথা প্রতীকসমূহ আত্মসাৎ কৰি লৈছে। শংকৰদেৱ তথা কামাখ্যা এই ক্ষেত্রত দুটা প্রধান উদাহৰণ। বিভিন্ন জনগোষ্ঠীক শিক্ষা, স্বাস্থ্যসেৱা আদি প্রদানৰ জৰিয়তেও হিন্দুত্ববাদীসকলে নিজৰ প্রভাৱ বিস্তাৰ কৰি গৈছে।\nবাংলাদেশী প্রশ্নটোক নিশ্চিতভাৱেই হিন্দুত্ববাদীসকলে নিজৰ ৰূপত উত্থাপন কৰিছে আৰু সেই অনুসৰি প্রচাৰ অভিযানো চলাইছে। খ্রীষ্টীয় ধর্মপ্রচাৰৰ বিৰূদ্ধেও হিন্দুত্ববাদীসকলে জনজাতিসমূহক একলগ কৰিবলৈ যত্ন কৰি আহিছে।\nআজি অসমৰ সামাজিক জীৱনৰ অগণন ক্ষেত্রত সংঘ পৰিয়ালৰ বিশাল নেটৱর্কৰ উপস্থিতিয়ে তাক এক ব্যাপক সামাজিক আন্দোলনৰ ৰূপ দিছে। অসমত বিজেপিৰ জনপ্রিয়তাৰ কাৰণ বুজিবলৈ হ’লে সেয়েহে এই বিশাল নেটৱর্কৰ এক উপযুক্ত বিশ্লেষণো আমি কৰিব পাৰিব লাগিব।\nBarua, B K (1986): A Cultural History of Assam, New Delhi: Horizon.\nBorah, D K (1995): Sangha Abhikhep (in Assamese)\nBaishya, Dinesh Chandra: Shuwalkuchi\nBuragohain, R (1989): “Cross-Currents of the Hinduisation Process in Medieval Assam,”\nProceedings of the Northeast India History Association, Tenth Session The Proceedings of\nthe North East India History Association, Tenth Session, J B Bhattacharjee (ed), Shillong: NEIHA, pp 176–82, .\nChoudhury A (1999): “Saivism in Assam”, Manorama Sharma (ed.), Proceedings of North East India History Association, 19th Session, Shillong: NEIHA, pp 118–127.\nDas, S K (2004): “Ethnicity and the Rise of Religious Radicalism: The Security Scenario in Contemporary Northeastern India,” Religious Radicalism and Security in South Asia, S P Limaye, M Malik and R G Wirsing (eds), Honolulu: Asia-Pacific Center for Security Studies,\nDeka, H (2006): “The Assamese Mind: Contours ofaLandscape,” Where the Sun Rises When Shadows Fall, G Sen (ed), New Delhi: Oxford University Press.\nDevi, B (2015): “Code Orange U-Special,” Outlook, 21 September.\nDutta, A (2013): Refugees and Borders in South Asia: The Great Exodus of 1971, New York:\nGohain, H (2003): “Sangh Politics in Assam,” Communalism Combat, No 88, available at\nhttp://www.sabrang.com/cc/archive/2003/ july03/spreport3.html accessed on 26 January 2012.\nGoswami, S (2001): “Assam Changing Electoral Trends,” Economic & Political Weekly, 36: 19,\npp 1584–86. Goswami, S and V Tripathi (2015): “Understanding the Political Shift in Assam: Withering Congress Dominance,” Economic & Political Weekly, L: 39, pp 66–71.\nGupta, S (1984): Assam – A Divided Valley, New Delhi: Vikas Publications.\nHindustan Times (2005): “VHP to Launch Hindu Sena in Assam,” 11 November.\nIndian Express (2015): “Prime Minister Narendra Modi Honours Legendary Freedom Fighter\nRani Gaidinliu from North-East,” 25 August, available at http://indianexpress.com/article/\nindia/india-others/pm-narendra-modi-honours-legendary-freedom-fighter-from-northeast/, accessed on 8 November 2015.\nJaffrelot, C (1996): The Hindu Nationalist Movement and Indian Politics 1925 to 1990s, Delhi:\nKanungo, P (2003): “Hindutva’s Entry intoaHindu Province: Early Years of RSS in Orissa,”\nEconomic & Political Weekly, Vol XXXVIII, No 31, pp 3293–03.\nKumar, K S (2012): “Comparison: Asom 2012 versus Gujarat 2002,” Samvada, 28 July, available at http://samvada.org/2012/assam-violence/comparison-asom-2012-versus-gujarat-2002/,\naccessed on 8 April 2015.\nMahaprashasta, A and Dutta (2014): “Xenophobia: Targeting the “Other,” Frontline, 26 December.\nMisra, U (1999): “Identity Transformation and the Assamese Community: Illusion and the Reality,” Dynamics of Identity and Intergroup Relations in North East India, K S Aggarwal (ed), Shimla: Indian Institute of Advanced Study, pp 98–116.\nMosahary, R N (1989): “Aryanisation and Hinduisation of the Bodos,” Proceedings of the Northeast India History Association, J B Bhattacharjee (ed), Tenth Session, Shillong: NEIHA,\nOrganiser (1950a): “Earthquake Havoc: FloodsFood Shortage,” R S S Relief Society,4September, Vol IV, No 4, p 10.\n— (1950b): “Beware of Islamisation! Black Shadow Over Bengal and Assam,” Sri Eknath Ranade’s Outspoken interview, 19 June, Vol III, No 43, p 5.\n— (1950c): “Helping the Bengal Refugees,” 10 April, Vol III, No 33, p 4.\n— (1980): “Infiltrators and Refugees Can’t Be Put on Par,” 20 April.\n— (2005): “Infiltration and Conversion at Our Culture,” Mohan Bhagwat, 23 January, available at http://organiser.org/archives/historic/dynamic/modules874f.html?name=Content&pa=showpage&pid=61&page=24, accessed on22 June.\n— (2006a): “Bangladeshi Infiltration: Borduwa, Shankar Dev’s Seat of Vaishnavism in Assam,\nunder Siege,” 21 May.\n— (2006b): “UPA Dividing Assam on Communallines,” 26 February.\n— (2008): Sri Kamakhya Debutter Board, Guwahati. 17 August.\nPachuau, L (nd): “Tribal Identity And Ethnic Conflicts in North-East India: A Christian Response,”\navailable at http://www.cccw.cam.ac.uk/media/documents/Archive%20Seminar%20Papers%20\n2003-2009/Published/Tribal%20Identity%20and%20Ethnic%20Conflicts%20in%20Northeast%20India%20A%20Christian%20Response.pdf, accessed on 8 January 2012.\nPrabhakara, M S (1996): “BJP and the North–East,” Religion, Religiosity and Communalism, P Bidwai, H Mukhia and A Vanaik (eds), New Delhi: Manohar Publishers.\nPhukon, Girin (1994): “Identifying the Nemesis,” The Lost Trails, Ramesh Buragohain (ed),\nDhemaji: Ban-Ok-Pup-Lik Mioung-Tai, pp 173–77.\nRaman, A and Sharma Sebastian K (2015): “Delhi University Offers Platform for BJP, RSS,”\nHindu, 19 August.\nRamasesha, R (2012): “Sangh Fishes in Assam Waters,” Telegraph, 21 August\nRashid, P (2015): “Saffron Does Not Suit Sankardev at All,” Tribune, 14 September. Sangh Samachar, Organiser, 23 January 2005.\nSEIL pamphlet (2007): “Unity Is Strength: India Is One.”\nSeshadri, H V (1988): RSS: A Vision in Action, Bangalore: Jagaran Prakashana.\nSingh, B P (1987): “North- East India: Demography, Culture and Identity Crisis,” Modern Asian\nStudies, 21: 2, pp 257–82.\nTelegraph (Calcutta) (2003): “VHP Defies Gogoi on Infiltration—Giriraj Kishore Vows\nto Press Ahead with Pushback Campaign,”3February.\nUpadhyay, A (2005): “Assam: The Infiltrator Issue,” Economic & Political Weekly, Vol XL, No 28,\n(মূল প্ৰবন্ধটো Economic and Political Weekly আলোচনীৰ ১৬ এপ্রিল , ২০১৬ সংখ্যাত প্রকাশিত)\nবিষয় অসমৰ ৰাজনীতি ধৰ্মীয় ৰাজনীতি হিন্দুত্ববাদ\nNo Comments : "অসমত হিন্দুত্বৰ প্রবেশ আৰু বিকাশৰ ধাৰা - (মূল: মালিনী ভট্টাচার্য, সংক্ষিপ্ত ভাবানুবাদ: কনচেং)"


তথ্যসূত্ৰ - অভিজিত কলিতা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nযিকোনো বিষয়ৰ ওপৰতে বিজ্ঞানসন্মত আলোচনা বা প্ৰৱন্ধত সকলোতকৈ জৰুৰী বস্তুটো হ’ল ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ বা তথ্যসূত্ৰ। সৰুতে আমাক শিকাইছিল, ৰচনা লিখোতে যিমানে “উদ্ধৃতি” দিব পাৰিবি সিমানে বেছি নম্বৰ পাবি। বৰ বেছি প্ৰসংগ সংগতি বিচৰা নাছিলোঁ, কেৱল ৰচনাখনৰ লগত মিলিব পৰা দুটামান শব্দ উদ্ধৃতিত থাকিলেই হ’ল। হোৱাই নোহোৱাই মূল গধূৰ লেখক এজনৰ দুই এটা বক্তব্য উৰ্ধকমাৰ মাজত লিখি দিছিলোঁ, লাভ হৈছিল, এক আধা হ’লেও বেছি নম্বৰ আহিছিল। আজিও কিবা এটা লিখিব খুজিলে লগে লগে ইণ্টাৰনেট চাৰ্ছ, এই বিষয়ত কোনে কি কৈছিল ? মোৰ এতিয়াও গুগল চাৰ্ছ অব্যহত আছে, চাৰ্ছ বাৰত লিখিছোঁ-\n” How important is reference to an Article”\nলিখা মেলাৰ কথা বাদেই, অফিচৰ ন’টশ্বিটটো কোনোবাই ক’ৰবাত দি যোৱা বক্তব্য, মেনুৱেল বিলাকত লিখা থকা দুটা শাৰী, আগতে কৰা কামৰ ‘ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ ‘, অথৰিটি মিনিষ্ট্ৰীৰ গাইডলাইন আদি কিবা কিবি লিখিব পাৰিলেই বৈতৰণী পাৰ বুলি ধৰিব পাৰি। গুগল অহাৰ পৰা অফিচৰ কামত বৰ সুবিধা হৈছে।\nগুগল বৰ মজাৰ বস্তু, সাংঘাতিক বস্তু । এটা উদাহৰণ দিওঁ, ধৰি লওক বিতৰ্কৰ বিষয়টো হ’ল নদী বান্ধ । আপুনি গুগল বাবাৰ দৰ্শন কৰাৰ আগতেই সিদ্ধান্ত ল’লেই আপুনি নদী বান্ধ সমৰ্থন কৰিব নে বিৰোধিতা কৰিব । যিটো পক্ষই লওক লাগে, গুগলক অলপ টেন্টেটিভ ইংগিত দুটামান দি চাৰ্ছ মাৰক, (এইখিনিতে অলপ বুদ্ধি নলগা নহয়) আপোনাৰ যুক্তিৰ সমৰ্থনত ৫৭৪৫২ টা ৰিজাল্ট (ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ ) আপোনাৰ আগত ডাঙি ধৰিব, তাকো মাত্ৰ ০.৩১৫২৬ ছেকেণ্ডত। তাৰে দুই এটা লিখি, বা কপি পেষ্ট মাৰি আপুনি পাণ্ডিত্য দেখুৱাই যাওক । ফ’টও পাব কেইহেজাৰ মান । কাম হৈ গ’ল ।\nকেৱল মনত ৰাখিব, গুগল দুতলীয়া বস্তু, সি আপোনাৰ বিপক্ষৰ জনকো সমানেই ৰিজাল্ট দিছে, দুটা বেছি দিব পাৰে, কিন্তু কম দিয়া নাই ।\nলিখি দিয়া কথাৰ প্ৰতি মানুহৰ এটা সহজাত দুৰ্বলতা আছে । তাক প্ৰমাণ কৰিবলৈ বিদেশত কোনোবা এজনে এনেই কোনোবা এখন বিখ্যাত চহৰৰ প্ৰবেশপথত লিখি থ’লে – দুঘণ্টাৰ বাবে চহৰখন বন্ধ কৰা হৈছে । ৰ’ব হে, আমাৰ দৰে অসম বন্ধ প্ৰদেশৰ কথা কোৱা নাই, সাধাৰণ ‘কমন চেন্স থকা হিউমেন বিইং’ থকা ইউৰোপৰ চহৰ এখনৰ কথা কৈছো। ৰাষ্টাৰে গৈ থকা মানুহবোৰে তাকে সঁচা বুলি ভাৱি ল’লে, সকলো গাড়ী ঘণ্টাৰ পাছত ঘণ্টা ৰৈ থাকিল ।\nমানে কথাটো হ’ল, কৰবাত যদি কিবাকৈ ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ আছে, কোনোবাই কৰবাত লিখি দিছে, তেনে বিষয়টো সঁচা বুলিয়েই আমি ধৰি লওঁ । আমাৰ শিক্ষা, গুৰুজন, পিতৃ মাতৃয়েই তাকে শিকাইছে, কোনোবা ডাঙৰ মানুহে কৈ যোৱা কথা বিলাক শুনিবি, পঢ়িবি, বুজিবি; তেহে জীৱনত কিবা এটা কৰিব পাৰিবি । আমিও তাকে কৰি আহিছোঁ । আমাৰ মতৰ আগতে জ্ঞানীলোকে লিখি থৈ যোৱা শাস্ত্ৰসমূহ পঢ়িলেই চূড়ান্ত জ্ঞান পাব পাৰি, আমি শাস্ত্ৰজ্ঞলোকক হে পণ্ডিত বুলি কওঁ ।\nকিন্তু এজনে যদি কালিলৈ নিজৰ মগজুৰে চিন্তা কৰি কিবা এটা নতুন কথা ভাৱি পালে, নতুন চিন্তাৰ দিশ এটা উলিয়ালে, সেইটোৰ কোনো মূল্য নাই। কাৰণ এটাই, ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ নাই, আগতে কোনেও সেই কথাটো তেনেকৈ ভৱা নাছিল, লিখা নাছিল । গতিকে সেয়া মূল্যহীন। ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ নথকা কথাৰ একো দাম নাই ।\nতেনেহ’লে মানুহৰ চিন্তাৰ উৎকৰ্ষ কেনেকৈ হব ? সেইটোৱেই প্ৰশ্ন ! অতীজতে ব্যাসদেৱে, কাৰ্লমাৰ্ক্সে, মহাত্মা গান্ধীয়ে যিদৰে ভাৱিছিল, আমাৰ কি অলপ বেলেগকৈ ভৱাৰ স্বাধীনতা নাই নেকি ? সময় সমাজ সলনি হ’লেও শাস্ত্ৰত লিখা কথাবোৰহে সত্য হ’ব নেকি ? নতুন চিন্তাৰ কোনো দাম নাই ?\nকিছুদিনৰ আগতে ৱাটচ্এপত এটা ভিডিঅ’ দেখিছিলো- এপ’ল কম্পিউটাৰ্চৰ প্ৰতিষ্ঠাপকে হেনো কৈছে, ” ভাৰতত উদ্ভাৱন সম্ভৱ নহয় আৰু সেই কাৰণতে ভাৰতীয় শিক্ষিত নিবনুৱাসকল আন-এম্প্লয়েবল হৈ পৰিছে-তেওঁলোকক চাকৰি দিব নোৱাৰি “! ভাৰতত যে উদ্ভাৱন নহয়, সেয়া সত্য । আগতে হৈছিল, কিন্তু আধুনিক পশ্চিমীয়া শিক্ষাৰে শিক্ষিত ভাৰতীয় সকলে উদ্ভাৱন কৰিব নোৱাৰে- আৱিষ্কাৰ আৰু আৱিষ্কাৰকৰ তালিকাখন চালেই সেয়া স্পষ্ট হৈ পৰিব। কাৰণ আমাক কেৱল আনে আগতে কৈ যোৱা কথা মনত ৰাখি, মানি চলিবলৈ শিকোৱা হৈছে; আমি কেৱল প্ৰচিডিয়ৰ মানি চলিবলৈ শিকিছোঁ- কোনোবাই নতুনকৈ কিবা ভৱা নিষিদ্ধ। যি আনে আগতে লিখা বা ভৱা কথা বেছিকে পঢ়িছে বা মনত ৰাখিছে তেওঁহে পণ্ডিত, যি নিজে কিবা নতুনকে ভাৱিছে তেওঁ হয় পাগল নহয় অলগদ্ধ । প্ৰাচীন শাস্ত্ৰ জনাজন হে জ্ঞানী, পাঁচশ বছৰ পুৰণি প্ৰযুক্তিৰে কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিব পৰাগৰাকীহে শিপিনী, এহেজাৰ বছৰৰ আগৰবোৰহে সংস্কৃতি- এনে ধাৰণা আমাৰ মনত ইমানেই গাঢ়কৈ খোদিত হৈ পৰিছে যে তাৰ বাহিৰৰ কিবা চিন্তাক আমি চিধাই বাতুলামি বুলি অভিহিত কৰিবলৈ পিছ নোহোঁহঁকো। আমি আচলতে ৰেফ’-আৰ-এঞ্চৰ দাস হে পৰিছোঁ, আৰু তাৰ ফলশ্ৰুতিতে আগবাঢ়িব নোৱাৰা হৈছোঁ ।\nৰেফ’-আৰ-এঞ্চ প্ৰয়োজন আছে- ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ হ’ল সেই বিষয়টোত আগতে কোনোবাই কৰি যোৱা চিন্তা চৰ্চাৰ খতিয়ান। কিন্তু আমি কিয় ভাৱিব নোৱাৰো যে সেয়া ভেঁটিহে- তাৰ ওপৰত আমি যিমানলৈকে পাৰো ওখ ঘৰ সাজিব পাৰোঁ । তেহে আমি আগবাঢ়িম, নহ’লে আমাৰ বুদ্ধিমত্তাৰ বিকাশ কেনেকৈ হ’ব ।\nকেৱল ৰেফ’-আৰ-এঞ্চ থাকিলেহে গ্ৰহণযোগ্য বা সত্য- এই ধাৰণাটোৰ পৰা ওলাই অহাৰ সময় সমাগত। নতুন চিন্তাক উৎসাহিত কৰিবৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে । আজি সমগ্ৰ বিশ্বই নতুন চিন্তা, উদ্ভাৱনৰ বাবে বাট চাই আছে- আমি আমাৰ চিন্তাক ৰেফ’-আৰ-এঞ্চত সীমিত ৰাখিলে নহ’ব।■■\n← মোৰ বাপুজী অন্বেষণৰ কাহিনী – উৎপল বাদল বৰুৱা\nআত্মা —–দ্বীপৰাজ →\nগাঁওবুঢ়া – পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা (ইউনিক’ডকৰণ : নিতুল বৰা)\nবজাৰ অৰ্থনীতিত প্ৰতিযোগিতা, পুঁজিৰ গুৰুত্ব আৰু অসমতা (ভাস্কৰজ্যোতি বৰুৱা)\nঅসমীয়া লোকসঙ্গীতৰ পোষ্টমর্টেম -(সমুদ্র কাজল শইকীয়া)


এইবাৰ পোষ্টপেইড গ্ৰাহকৰ বাবে বেয়া খবৰ ! শীঘ্ৰে বাঢ়িব Airtel-Vodafone Idea প্লেনৰ দাম...|after-prepaid-plan-price-hike-now-airtel-vodafone-idea-may-hike-their-postpaid-plans-know-how-much-to-pay-td– News18 assam\nএইবাৰ পোষ্টপেইড গ্ৰাহকৰ বাবে বেয়া খবৰ ! শীঘ্ৰে বাঢ়িব Airtel-Vodafone Idea প্লেনৰ দাম...\nভাৰতী এয়াৰটেল (Bharti Airtel) আৰু ভোডাফোন আইডিয়া (Vodafone Idea)য়ে প্ৰিপেইড প্লেনৰ মূল্য বৃদ্ধি কৰাৰ পিছত পোষ্টপেইড গ্ৰাহকসকল এতিয়া একে মূল্যবৃদ্ধিৰ সন্মুখীন হ'বলৈ গৈ আছে। কিন্তু পোষ্টপেইড গ্ৰাহকৰ ক্ষেত্ৰত মূল্য বৃদ্ধিৰ পাৰ্থক্য কিছু কম হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nটেলিকম কোম্পানী ভাৰতী এয়াৰটেল (Bharti Airtel) আৰু ভোডাফোন আইডিয়া (Vodafone Idea) এ যোৱা মাহত প্ৰিপেইড শুল্ক বৃদ্ধি কৰিছিল। এতিয়া এই দুটা কোম্পানীয়ে পোষ্টপেইড গ্ৰাহকসকলক এক শ্বক দিবলৈ গৈ আছে। কিন্তু পোষ্টপেইড গ্ৰাহকৰ ক্ষেত্ৰত মূল্য বৃদ্ধিৰ পাৰ্থক্য কিছু কম হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে পোষ্টপেইড ব্যৱহাৰকাৰীসকলে সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ প্লেন অব্যাহত ৰাখে। ইয়াৰ আগতে, ভাৰতী এয়াৰটেলে জুলাইত পোষ্টপেইড শাখাত কৰ্পোৰেট ব্যৱহাৰকাৰীৰ শুল্ক বৃদ্ধি কৰিছিল আৰু পাৰিবাৰিক পৰিকল্পনাও সলনি কৰা হৈছিল। বজাৰ বিশ্লেষকসকলে বিশ্বাস কৰে যে পৰৱৰ্তী কেইমাহমানৰ ভিতৰত পোষ্টপেইড গ্ৰাহকৰ ওপৰতো বোজাও বৃদ্ধি পাব পাৰে।\nজেফ্ৰিজৰ মতে, ৰাজহৰ ক্ষেত্ৰত পোষ্টপেইড বজাৰলৈ লক্ষ্য কৰিলে, ই বৃহৎ আৰু ইয়াৰ ৰাজহ বজাৰ 22,000 কোটি টকা। সমগ্ৰ টেলিকম খণ্ডৰ প্ৰায় ৫ শতাংশ সক্ৰিয় গ্ৰাহক পোষ্টপেইড গ্ৰাহকৰ অংশ আৰু টেলিকম কোম্পানীবোৰৰ ৰাজহৰ ১৫ শতাংশ পোষ্টপেইড শাখাৰ পৰা আহে।\nপ্ৰায় 50-60 শতাংশ গ্ৰাহক হৈছে এণ্টাৰপ্ৰাইজ গ্ৰাহক আৰু 34 শতাংশ পোষ্টপেইড গ্ৰাহক দেশৰ তিনিখন মেট্ৰ' চহৰত আৰু 36 শতাংশ নগৰ কেন্দ্ৰিক এ-চাৰ্কলৰ। টেলিকম কোম্পানীবোৰৰ আধিপত্যৰ কথা ক'লে, ভোডাফোন আইডিয়াই 43 শতাংশ বজাৰ অংশৰ সৈতে পোষ্টপেইড শাখাত আধিপত্য অব্যাহত ৰাখিছে। ইয়াৰ উপৰিও, ভাৰতী এয়াৰটেলৰ এই খণ্ডত 28 শতাংশ অংশ আছে। গতিকে পোষ্টপেইড আঁচনিৰ মূল্য বাঢ়িব পাৰে।\nমিডিয়া আৰু প্ৰযুক্তি পৰামৰ্শদাতা সঞ্জয় কাপুৰে (Sanjay Kapoor) কৈছে যে যদি টেলিকম কোম্পানীবোৰে পোষ্টপেইড শুল্ক বৃদ্ধি নকৰে তেন্তে আচৰিত হোৱাৰে কথা। শুল্ক বৃদ্ধিত পলম, কোম্পানীবোৰৰ লোকচানৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। যদি তেওঁলোকে ইয়াত পলম কৰে তেন্তে তেওঁলোকে নিজৰ ক্ষতি কৰিব।\nকাপুৰে আৰু কৈছিল যে যদি এয়াৰটেল আৰু ভোডাফোন আইডিয়াই পোষ্টপেইড গ্ৰাহকসকলৰ বাবে আঁচনিবোৰ ব্যয়বহুল কৰে, তেওঁলোকৰ গ্ৰাহকসকল আন ঠাইলৈ যোৱাৰ সম্ভাৱনা নাই। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে ব্ৰেণ্ডৰ অগ্ৰাধিকাৰ আৰু উন্নত অভিজ্ঞতা তেওঁলোকৰ বাবে অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ। উল্লেখ্য যে, কাপুৰে ভাৰতী এয়াৰটেলত চিইঅ' হিচাপে কাম কৰিছিল। বজাৰ বিশেষজ্ঞসকলে বিশ্বাস কৰে যে পৰৱৰ্তী কেইমাহমানত পোষ্টপেইড শুল্ক বৃদ্ধি পাব পাৰে। Read all News in Assamese, Assam News Today, Entertainment News in Assamese, Business News in Assamese, Sports News in Assamese, Health News in Assamese, India News in Assamese\nAirtelindiapostpaid customertariff raisevodafone-idea


অভিজ্ঞতাৰ সঁফুৰা .. Abhigotar Xofura: কেতিয়াবা এনেকুৱাও হয়..\n১৯৯৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ কথা৷ বিশেষ কামত হঠাতে দিল্লীলৈ যাবলগীয়া হ’ল৷ কোনোমতে দিল্লীলৈ যাবৰ বাবে নৰ্থ-ইষ্ট এক্সপ্ৰেছত টিকট এটা পালো কিন্তু উভতি অহা যাত্ৰাৰ বাবে টিকেট কৰিব নোৱাৰিলো “লিংক ফেইলিওৰ” হৈ থকা বাবে৷ কিবা এটা উপায় কৰি দিল্লীৰ পৰা উভতিম বুলি মৰসাহ কৰি দিল্লী পালোঁগৈ৷\nপিছদিনা কাম সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত অসমলৈ উভতিবলৈ টিকট কৰাৰ মানসেৰে ৰিজাৰ্ভেচন অফিচ পালোঁগৈ৷ সেইদিনা বোধকৰো ২১ তাৰিখ আছিল৷ মই ২২ তাৰিখৰ নৰ্থ-ইষ্ট বা আন কোনো ৰেলত ৰিজাৰ্ভেচন আছে নেকি জানিব বিচৰাত উত্তৰ পালো যে ২২ ফেব্ৰুৱাৰীতো বাদেই মাৰ্চ মাহৰ ১৩ তাৰিখলৈকে কোনো ৰেলতেই ৰিজাৰ্ভেচন নাই৷ বিপাঙত পৰিলো৷ অলপ সময় চিন্তা কৰি কাটিহাৰলৈকে কোনো মতে অহাটো ভাল হ’ব বুলি ভাবিলো৷ তাৰ পৰা শিলিগুৰি বেছি দূৰ নহয়৷ আৰু শিলিগুৰিৰ পৰা নাইট বাছ পোৱা যায় গুৱাহাটীলৈ৷ ভবামতেই কাম৷ খবৰ কৰি গম পালো কাটিহাৰ এক্সপ্ৰেছত সহজে ৰিজাৰ্ভেচন পোৱা যাব৷ গতিকে কাটিহাৰ এক্সপ্ৰেছত কাটিহাৰ পৰ্যন্ত টিকট এটা কৰি ল’লো৷ কাটিহাৰ এক্সপ্ৰেছ আৰু নৰ্থ-ইষ্ট এক্সপ্ৰেছ পিছদিনা ৰাতিপুৱা প্ৰায় একেসময়তে এৰে৷ এখন পুৰণি দিল্লীৰ পৰা আনখন নতুন দিল্লীৰ পৰা৷ কিন্ত নৰ্থ-ইষ্ট এক্সপ্ৰেছখন তাৰ পিছদিনা ৰাতিপুৱা ৬ মান বজাতে কাটিহাৰ পায় আৰু কাটিহাৰ এক্সপ্ৰেছখন আবেলি ১ মান বজাতহে পায়হি৷\nপিছদিনা যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল কাটিহাৰ এক্সপ্ৰেছেৰে৷ গোটেইখন ৰেলত ময়েই বোধকৰো একমাত্ৰ অসমীয়া৷ এক অবিস্মৰণীয় অভিজ্ঞতা৷ ৰাতি হ’ল৷ কোনোমতে টোপনি গ’লো৷ পিছদিনা সাৰ পাই অপেক্ষা কৰি ৰ’লো কাটিহাৰ পাবলৈ৷ প্ৰায় ঠিক সময়তে কাটিহাৰ পালে ৰেলখনে৷ অলপ ভয়-শংকাৰ ভাবেৰে ৰেলৰ পৰা নামি পৰিলো৷ কাটিহাৰ নতুন ঠাই৷ আগতে কেতিয়াও কোনো কামতে তালৈ যাবলগীয়া হোৱা নাই৷ প্লেটফৰ্মত নামি ইফালে-সিফালে চালো৷ লোকে লোকাৰণ্য যেন লাগিল প্লেটফৰ্মটো৷ অলপ মন কৰি দেখিলো আনটো প্লেটফৰ্মত মই দিল্লীৰ পৰা আহিবলৈ বিচাৰি ৰিজাৰ্ভেচন নোপোৱা নৰ্থ-ইষ্ট এক্সপ্ৰেছখন ৰৈ আছে৷ ৰাতিপুৱা ৬টামান বজাতে কাটিহাৰ আহি পালে৷ তেন্তে ৰৈ আছে কিয়? খবৰ লৈ গম পালো সেইদিনা পশ্চিম বংগ বন্ধ৷ আবেলি ৬টালৈকে বন্ধ৷ গতিকে ৰেলখন আবেলি ২ বজাতহে কাটিহাৰ এৰিব৷ ময়ো ভালেই পালো৷ এনেহে লাগিল যেন ৰেলখনে মোৰ বাবেহে অপেক্ষা কৰি আছিল৷\nততাতৈয়াকৈ টিকট এটা কিনি ল’লো৷ তাৰপাছত ডবা এটাৰ সম্মুখৰ বেঞ্চ এখনত বহি থকা টি টি ই এজনক সুধিলো,\n: গুৱাহাটীলৈকে ৰিজাৰ্ভেচন এটা হ’ব নেকি?\nতেওঁ উত্তৰ দিলে, অতি ভদ্ৰ ভাবে,\n: আপ বেইথিয়ে না…\nমইও ডবাটোত উঠি খালি চীট এটাত বহি পৰিলো৷ টি টি ই জন আহিল৷ মোৰ ৰিজাৰ্ভেচন কৰি দিলে৷ দিবলগীয়া অতিৰিক্ত মাচুলখিনি দিলো৷ মোৰ পৰা এটকাও বেছিকৈ নল’লে৷ মোৰ সপোন সপোন যেন লাগিল৷\nআবেলি ২ বজাত ৰেলখন চলিবলৈ ধৰিলে ৷ সন্ধিয়া ৭ মান বজাত নিউজলপাইগুৰি পালো৷ কিন্তু সমস্যা-উৎকণ্ঠাৰ সামৰণি নপৰেহে নপৰে৷ ৰেলখন ভালেমানপৰ ৰৈ থাকিল৷ মানুহৰ আলোচনা-বিলোচনা শুনি গম পালো পিছদিনা ৰাতিপুৱা ৬ বজাৰ পৰা ৭২ ঘন্টাৰ বাবে অসমবন্ধ আহ্বান কৰিছে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই ডিব্ৰুগড়ৰ ওচৰত জনৈক সোণোৱাল সহিত ৫জন ছাত্ৰৰ মৃত্যুৰ প্ৰতিবাদত৷ ভাবিলো, কোনোমতে নিউজলপাইগুৰি পালোঁহি৷ এতিয়া ইয়াতে ৭২ ঘন্টা ৰৈ থাকিব লাগিলেহে অৱস্থা কাহিল হ’ব৷ মনেমনে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলো৷ ৰেলখন গ’লেই হয় বুলি৷\nৰাতি ৮ মান বজাত লাহেলাহে ৰেলখন চলিবলৈ ধৰিলে৷ মনটো ভাল লাগিল৷ পিছদিনা ৰাতিপুৱা গুৱাহাটী পালে খোজকাঢ়ি হ’লেও বেলতলালৈ যাবগৈ পাৰিম বুলি ভাবি আশ্বস্ত হ’লো৷\nপিছদিনা ৰাতিপুৱা ৫ মান বজাত গুৱাহাটী পালো৷ হাতত বেগটো লৈ বেলতলালৈকে খোজ কাঢ়িবলৈ মন বান্ধি পল্টনবজাৰৰ পিনে আগবাঢ়িলো৷ মূল ৰাস্তাত ভৰি দিছোহে মাত্ৰ তেনেতে অ: ৰা: প: নিগমৰ মিনি চিটিবাছ এখন আহি থকা দেখি হাত ডাঙিলো৷ বাছখন ৰৈ গ’ল আৰু মইও উঠি বহিলো৷ সম্মুখত চাৰিজন আৰক্ষী বহি আছিল, বাকী যাত্ৰী কোনো নাই৷ তীব্ৰ বেগে বাছ চলিল৷ প্ৰায় ২০ মিনিটমানতে গৈ বেলতলাৰ চাৰ্ভে স্টপেজ পাই বাছৰ পৰা নামি পৰিলো৷ খালী ৰাস্তাৰে ঘৰ অভিমুখে খোজ ল’লো৷ প্ৰায় পাঁচ/দহ মিনিটমানৰ বাট৷\nঘৰ পালো৷ কলিং বেল বজালো৷ কোনোবাই আহি দুৱাৰ খুলি দিলে৷ ভিতৰ সোমাই ঘড়ীলৈ চালো৷ ৬ বাজিবলৈ তেতিয়াও দহ মিনিট বাকী৷ অসম বন্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ আগে আগেই ঘৰ পালোহি নিৰাপদে৷\nভাবিলে আজিও সপোন সপোন লাগে, ভাল লাগে সেই ৰোমাঞ্চকৰ যাত্ৰাটোৰ কথা মনত পেলাই৷\nPosted by Pastor M L Das at 22:12


Home devika phukan MONOR-KATHA দেৱীকা ফুকন মনৰ কথা মনৰ কথা\nxukhdukh.com September 25, 2016 devika phukan, MONOR-KATHA, দেৱীকা ফুকন, মনৰ কথা,\nপেজ-টুঃ বাতৰি আৰু চাকৰি\nশিৰোনাম দেখি বিভিন্নজনৰ মনলৈ বিভিন্ন ভাৱ আহিব। কোনোৱে হয়তো ভাবিব পাৰে বাতৰিকাকতৰ প্ৰতিষ্ঠানত চাকৰি কৰাৰ কথা আৰু কোনোৱে হয়তো ভাবিব চাকৰিৰ বাতৰি পোৱাৰ কথা৷ পিছে আমাৰদৰে নিবনুৱাসকলৰ বাবে পুৱাৰ বাতৰি (কাকত) আৰু চাকৰিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক যিমান গভীৰ, হয়তো সেই গভীৰতা আন কোনোৱেই উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰিব৷ আৰু এইখিনিতে উল্লেখযোগ্য যে, আজিৰ চাকৰিয়ালজনেও হয়তো কিছুদিনৰ আগলৈকে আমাৰদৰেই পুৱাৰ কাকতখনলৈ বাট চাই ৰৈছিল৷\n"সময়”ৰ পেইন্ট্ ব্ৰাছৰ এটা স্ট্ৰ’কত সেইসকল আজি নিবনুৱা স্টাম্পৰপৰা মুক্ত! চাকৰি বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়ৰপৰাই বাতৰিকাকতখনৰ লগত আমাৰ উতঃপ্ৰোত সম্বন্ধ স্থাপন হ’ল৷ সমগ্ৰ অসমত প্ৰচলিত এখন ইংৰাজী কাকতে এইক্ষেত্ৰত যথেষ্ঠ লগ দি আহিছে৷ আন অসমীয়া কাকতসমূহো এইক্ষেত্রত পিছ পৰি থকা নাই৷ “অঞ্চলবিশেষ নিয়োগ” বাতৰিসমূহৰ বাবে এই অসমীয়া কাকতসমূহেই আশা ভৰসাৰ থল৷ কাকতখন হাতত পৰাৰ লগেলগেই মূল বাতৰি সমূহ চাই দ্বিতীয় পৃষ্ঠাটো মেলি লওঁ৷ এইখিনি সময়ত কোনোধৰণৰ আমনি নোপোৱাকৈ মনোযোগ দি এটি এটিকৈ ”চিটুৱেশ্যন ভেকেন্ট” বোৰ চাই যাওঁ৷ যিদিনা অত্যন্ত আগ্ৰহেৰে চাওঁ, সেইদিনা দিয়ে পৰিধিৰ বাহিৰৰ চাকৰিৰ বাৰ্তা৷ কেতিয়াবা বিচৰামতে চাকৰিৰ বাতৰি পাওঁ৷ কিন্তু যেতিয়া ঠাইৰ নাম চাওঁ তেতিয়া দেখোঁ যে মই যদি অসমৰ এমূৰে আছো, তেনেহ’লে চাকৰি ওলাইছে অসমৰ সিমূৰে৷ কেতিয়াবা তাতোকৈও বিষম অৱস্থা হয়৷ বেংগেলুৰু, চেন্নাই আদিত চিকিউৰিটি গাৰ্ড হ’বৰ বাবে আবেদন জনাবলৈ আহ্বান জনায়। বহু সময়ত নিজৰ থকা ডিগ্ৰীতকৈ অধিক ডিগ্ৰী বিচাৰে৷ তেতিয়া আৰু কাকতৰ পৃষ্ঠা লুটিয়াই চাউল-দাইলৰ দাম কমিছে নে বাঢ়িছে, সেইয়া পঢ়াৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাথাকে।\nকিছুমান কথা আনলোকৰ লগত হয়নে নহয় নাজানো, মোৰ লগত কিন্তু প্ৰায়েই হয়৷ কেতিয়াবা আপুনি পুৱা আনন্দ মনেৰে আশাৰে কাকতখনৰ দ্বিতীয় পৃষ্ঠাত প্ৰৱেশ কৰিব যেন আজি এটা বিচৰাধৰণৰ চাকৰিৰ বিজ্ঞাপন ওলাব। তাৰ বিপৰীতে আপুনি দেখিব যে আপোনাক নিৰাশ কৰি; আপোনাৰ পঢ়াশুনাৰ লগত দূৰ-দিগন্তলৈকে কোনো মিল নথকা চাকৰিৰ বাতৰি কিছুমানে আপোনাক ভেঙুচালি কৰি দেখুৱাব! কেতিয়াবা ইয়াতকৈও মাৰাত্মক্ পৰিস্থিতি হয়৷ দেখিব কোনো নামী-দামী প্ৰতিষ্ঠানৰ চাকৰিৰ বিজ্ঞাপন। মনলৈ আশাৰ সঞ্চাৰ হওঁযেন হয়। কিন্তু যেতিয়া পদৰ নাম চোৱা যায়, তেতিয়া দেখিব মালী, ড্ৰাইভাৰৰ চাকৰি৷ বিৰাট খং উঠে সেইসময়ত৷ কিন্তু পিছমূহুৰ্ততে ভাবো, কিমানজনৰ বাবে চাগে সেইয়া আশাৰ চাকৰি! চৰকাৰী চাকৰিৰ বিজ্ঞাপনসমূহলৈ আশাৰে ৰওঁ৷\nঅসমীয়া ; থিক অসমীয়া নহয়, এইয়া আমাৰ ভাৰতীয় মানসিকতা ৷ চৰকাৰী চাকৰি এটালৈ যে কিমান হেপাহ৷ পিছে এই হেপাহ নহ’বই বা কিয় ! পেঞ্চনৰপৰা আদি কৰি কত সা-সুবিধা৷ তাতে কিছুমানে টকা মাৰিবলৈকে যেন চৰকাৰী চাকৰি এটালৈ খাপ্ পিটি থাকে৷ এই চৰকাৰী চাকৰিৰ বিজ্ঞাপনবোৰো সাংঘাটিক থাকে৷ পদৰ সংখ্যা যদি ১২ টা , আবেদন কৰে পাঁচহাজাৰৰ ওপৰৰ লোকে৷ লগতে বিচাৰে পাঁচৰপৰা দহবছৰ পৰ্যন্ত্য অভিজ্ঞতা। আমাৰদৰে নিবনুৱাক এই কথা বুজিবলৈ সময় কিছু লাগে। কাৰণ, যদি পাঁচ-দহবছৰ ক’ৰবাত চাকৰি কৰিবলৈ পাওঁৱেই তেনেহ’লে পুনৰ চাকৰিৰ আবেদন কৰাৰ প্রয়োজনেই বা কি!!\nকিজানি, সময় অতিবাহিত হোৱাৰ লগেলগে আমি নিজ আশা-আকাংক্ষাত শিকলি লগাবলৈ শিকোঁ। আৰু, সেয়ে হয়তো যিকোনো এটা চাকৰিত মূৰ গুজিবলৈ পালেই সুখ বুলি ভাবিবলৈ লওঁ। মুঠৰ ওপৰত বাতৰি কাকতৰ দ্বিতীয় পৃষ্ঠাৰ চাকৰিৰ বিজ্ঞাপনবোৰৰ বাবে মোৰদৰে কত নিবনুৱাই পুৱা বাট চাই ৰয়, সেইয়া অভিজ্ঞ বা ভুক্তভোগীসকলেহে বুজিব ৷ কম্পিউটাৰ অপাৰেটৰ, দিনে কিমান পৃষ্ঠাকৈ টাইপ্ কৰিলে কিমান টকাকৈ দিব আদি চাকৰিৰপৰা মালী, পিয়ন, চকিদাৰ আদি সকলো প্ৰকাৰৰ চাকৰিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ বাবে পুৱাৰ কাকতৰ দ্বিতীয় পৃষ্ঠাৰ বাতৰি অতি আপোন৷\nযোৱাবছৰৰ শেষৰফালে কলেজ শিক্ষকৰ ভালেমান পদৰ বিজ্ঞাপন ওলাল৷ কলেজৰ ঠিকনা, ড্ৰাফ্টৰ পৰিমান আদিকে ধৰি সকলো তথ্য সন্নিবিষ্ট হৈ থকাকৈ কাকতৰ একোটা কোণ কাটি কাটি পাৰ্চত ভৰাওঁতে ভৰাওঁতে পাৰ্চ্ ভীমাকায় হৈ পৰিল৷ তাৰোপৰি বেংকলৈ গৈ প্ৰত্যেক বিজ্ঞাপন দিয়া কলেজৰ নামত হাজাৰ বা তাতোকৈ অধিক মূল্যৰ ড্ৰাফ্ট কাটোতে কাটোতে বেংকৰ মানুহেও গম পালেগৈ যে এইৰ এতিয়াও চাকৰি হোৱা নাই৷ ডাকঘৰত ৰেজিষ্টাৰ প’ষ্ট কৰিবলৈ যাওঁতে যাওঁতে তাত থকা মানুহজনে মুখখনলৈ চাই মিঠাকৈ হাঁহি দিলে ভাৱ হয়, যেন তেৱোঁ বুজিছে আমাৰ দুখ৷ আবেদন কৰোঁতেই দহহাজাৰৰ ওচৰা-ওচৰিমান টকা যোৱাটো আমাৰদৰে নিবনুৱাৰ বাবে দুখ নহৈ কি হ’ব বাৰু। এইসকলোবোৰ আওকান কৰি নিজৰ কাম কৰি গৈছো৷ লগতে নিতৌ লুটিয়াইছো বাতৰিকাকতৰ দ্বিতীয় পৃষ্ঠা ৷ আজিকালি কিমান মানুহে যে কিমান আস্থা হেৰুওৱাৰ কথা কয়৷ কাৰোবাৰ চৰকাৰৰ ওপৰত আস্থা হেৰাই, কাৰোবাৰ ভগৱানৰ ওপৰত৷ আমাৰ দৰে নিবনুৱাই এতিয়াও আস্থা ৰাখে বাতৰিকাকতখনৰ ওপৰত, কিজানি আকাংক্ষিত চাকৰিটোৰ বিজ্ঞাপন এদিন এই বাতৰিকাকতেই কঢ়িয়াই আনে !\nTags # devika phukan # MONOR-KATHA # দেৱীকা ফুকন # মনৰ কথা\nLabels: devika phukan, MONOR-KATHA, দেৱীকা ফুকন, মনৰ কথা


ভগৎ সিং - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(ভগত সিংৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n২১ বছৰ বয়সত ভগৎ সিং\n২৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯০৭\nলায়ালপুৰ, পঞ্জাব, ব্ৰিটিছ ভাৰত\n২৩ মাৰ্চ, ১৯৩১ (২৩ বছৰ)\nনজোৱান ভাৰত সভা, কীৰ্তি কিছান পাৰ্টি আৰু হিন্দুস্তান ছছিয়লিষ্ট ৰিপাব্লিকান এছচিয়েচন\nশিখ ধৰ্ম (প্ৰাৰম্ভিক জীৱন), নাস্তিকতা (পৰবৰ্তী জীবন)\nভগৎ সিং (পঞ্জাবী: ਭਗਤ ਸਿੰਘ, بھگت سنگھ; ২৭ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯০৭ – ২৩ মাৰ্চ, ১৯৩১) আছিল ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ব্ৰিটিছ বিৰোধী স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এজন পুৰোধা ব্যক্তি আৰু অগ্নিযুগৰ ছহিদ বিপ্লবী। দেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ তেঁও আছিল অন্যতম প্ৰভাৱশালী বিপ্লবী। তেঁওক ছহিদ-ঈ আজম ভগৎ সিং নামে অভিহিত কৰা হয়।\nভগৎ সিঙৰ জন্ম হৈছিল জাট নামৰ এক শিখ পৰিয়ালত। তেঁওৰ পৰিয়াল পূৰ্বৰ পৰাই ব্ৰিটিছ বিৰোধী বিপ্লবী আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল। কৈশোৰতেই ভগৎ সিঙে ইউৰোপীয় বিপ্লবী আন্দোলনৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে পঢ়া−শুণা কৰিছিল আৰু নৈৰাজ্যবাদ আৰু সাম্যবাদৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈছিল। ইয়াৰোপৰি তেঁও একাধিক বিপ্লবী সংগঠনৰ লগত যুক্ত হৈ পৰিছিল। হিন্দুস্তান ৰিপাব্লিকান এছচিয়েচনৰ (এইচআৰএ) সৈতে যুক্ত হৈ মেধা, জ্ঞান আৰু নেতৃত্বদানৰ ক্ষমতাৰ বাবে তেঁও অচিৰেই এই সংগঠনৰ নেতাত পৰিণত হয় আৰু সংগঠনটোৰ ব্যাপক পৰিবৰ্তন সাধন কৰে। আনকি ইয়াৰ নামো হিন্দুস্তান ছছিয়লিষ্ট ৰিপাব্লিকান এছচিয়েচনলৈ (এইচএছআৰএ) ৰূপান্তৰিত কৰে। তেঁও আৰু তেঁওৰ সংগঠনক নৈৰাজ্যবাদী আখ্যা দিয়া হৈছিল কিন্তু তেঁও ক্ষুৰধাৰ যুক্তিৰে তাক খন্ডন কৰিছিল। জেলত ভাৰতীয় আৰু ব্ৰিটিছ বন্দীসকলৰ সম অধিকাৰৰ দাবিত তেঁও ৬৪ দিন অনশন কৰি সমৰ্থন আদায় কৰিছিল। প্ৰবীণ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী লালা লাজপত ৰায়ৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধত এজন ব্ৰিটিছ পুলিচ বিষয়াক তেখেতে হত্যা কৰে। বিচাৰত তেঁওক ফাঁচি দিয়া হয়। তেঁওৰ আদৰ্শই ভাৰতীয় যুৱসমাজকেই স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰতি উদ্বুদ্ধ কৰাৰ ওপৰিও ভাৰতত সমাজতন্ত্ৰৰ উত্থানতো প্ৰভূত সহায় কৰিছিল।\nভগৎ সিঙৰ জন্ম পঞ্জাবৰ লায়ালপুৰ জিলাৰ বাঙ্গাৰ নিকটস্থ খাতকৰ কালান গাঁওৰ এক সান্ধু জাট পৰিয়ালত হৈছিল। পিতাৰ নাম চৰ্দাৰ কিছান সিং সান্ধু আৰু মাকৰ নাম বিদ্যাৱতী আছিল। ভগৎৰ নামৰ অৰ্থ "ভক্ত"। তেঁও যি পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল সেয়া আছিল এক দেশপ্ৰেমীক শিখ পৰিয়াল। এই পৰিয়ালৰ কোনো কোনো সদস্য ভাৰতৰ বিভিন্ন স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সতে জড়িত আছিল। অতীতত এই পৰিয়ালৰ কোনো কোনো সদস্য মহাৰাজ ৰঞ্জিত সিঙৰ সেনাবাহিনীত কাম কৰিছিল। ভগৎৰ ঠাকুৰদাদা অৰ্জুন সিং দয়ানন্দ সৰস্বতীৰ হিন্দু সমাজ সংস্কাৰ আন্দোলন আৰ্যসমাজৰ সৈতে জড়িত আছিল। ভগৎৰ ওপৰতো এই সংগঠনৰ গভীৰ প্ৰভাব পৰিলক্ষিত হৈছিল। ভগৎৰ পিতা আৰু দুই ককা অজিত সিং আৰু স্বৰণ সিং কৰ্তাৰ সিং চৰভ গ্ৰেউৱাল আৰু হৰদয়াল নেতৃত্বাধীন গদৰ পাৰ্টিৰ সৈতে যুক্ত আছিল। অজিত সিঙৰ নামত এই ঘটনা দাখিল কৰা বাবে তেঁও পাৰস্যলৈ পলাই যাবলৈ বাধ্য হৈছিল। আনহাতে ১৯২৫ চনৰ কাকোৰি ট্ৰেন ডকাইটি ঘটনাত দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ বাবে ১৯২৭ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত স্বৰণ সিঙক ফাঁচি দিয়া হৈছিল।\nপ্ৰথম পৃষ্ঠাত ভগৎ সিং\nভগৎ সিঙৰ মৃত্যু চনদ\nভগৎ সিং, ৰাজগুৰু আৰু সুখদেৱৰ মূৰ্তি\n↑ "He leftarich legacy for the youth". The Tribune. 19 March 2006. http://www.tribuneindia.com/2006/20060319/society.htm#2.\n↑ 3.0 3.1 Rao, Niraja. "Bhagat Singh and the Revolutionary Movement". Revolutionary Democracy. http://www.revolutionarydemocracy.org/rdv3n1/bsingh.htm.\n↑ Reeta Sharma (21 March 2001). "What if Bhagat Singh had lived". The Tribune. http://www.tribuneindia.com/2001/20010321/edit.htm#6.\n↑ Nijjar, Bakhshish Singh (1974). Panjab Under the British Rule, 1849-1947. K. B. Publications. পৃষ্ঠা. 172.\n↑ O. P. Ralhan, ed (2002). Encyclopaedia of Political Parties. Anmol Publications. Vol. 26, p349. ISBN 81-7488-313-4.\n↑ Sanyal, Jitendra N. (2006). Bhagat Singh: Making ofaRevolutionary: Contemporaries' Portrayals. Hope India Publications. পৃষ্ঠা. 25. ISBN 81-7871-059-5.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ভগৎ সিং সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভগৎ_সিং&oldid=212125"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ তাৰিখে ০৬:২৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিজনী পানবাৰীত হৰিণাৰ মাংস সহ আটক দুজন – নিয়মীয়া বাৰ্তা\nবিজনী পানবাৰীত হৰিণাৰ মাংস সহ আটক দুজন\nনিয়মীয়া বাৰ্তীা ১ আগষ্টঃ চিৰাং জিলা বিজনী পানবাৰী থানাৰ অন্তৰ্গত ১নং বিষ্ণুপুৰ পৰা হৰিণা পশুৰ মাংস সহ দুজন লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয় পানবাৰী আৰক্ষীয়ে । প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা বানপানীৰ সময়ত ওলাই অহা হৰিণা পশু হত্যা কৰি কেজি প্ৰতি পাচশ টকাত বিক্ৰি কৰিছিল মাংস । পানবাৰী আৰক্ষীৰ অভিযানত হৰিণা পশুৰ মাংস সহ আটক কৰে এক নং বিষ্ণপুৰৰ ৰঞ্জণ বিশ্বাস(৫২) আৰু এক নং দৈলংঝাৰৰ ৰমেশ মণ্ডল (৫০) নামৰ মাংস ব্যৱসায় দুজনক।\nমাংস ব্যৱসায় দুয়োজনৰ নামত বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষা আইনৰ অধিনত গোচৰ পঞ্জীয়ন কৰি আৰক্ষীয়ে সোধপোচ অব্যাহত ৰাখিছে।দীৰ্ঘদিনৰ পৰাই চিৰাং জিলাৰ ভিৰত-ভুটান সীমান্ত আৰু মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সীমামুৰীয়া অঞ্চল সমুহত হৰিণা পশুৰ মাংসৰ ব্যৱসায় চলাই আছিল। উক্ত অঞ্চল সমূহত এচ এচ বি আৰু বন বিভাগৰ লোকে দিনে নিশাই টহল দি থকাৰ মাজতে কি দৰে চোৰাং চিকাৰী সকলে হৰিণা হত্যা কৰি মাংসৰ ব্যৱসায় চলাই আহিছে ? একাংশ প্ৰকৃতি প্ৰেমি ব্যক্তি য়ে সন্দেহ কৰিছে যে এচ এচ বি আৰু বন বিভাগৰ লোক জড়িত আছে নে কি ?\nপবিত্ৰ ঈদৰ দিনাও বিজনীত প্ৰতিবাদত নামিল এবিএমছু\nসোমবাৰ আৰু মঙলবাৰে আন্তঃজিলা যাতায়ত কৰিব পাৰিব, নিশা কাৰ্ফিউ অব্যাহত থাকিবঃ মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা


সম্পাদকীয়ঃ অসমীয়াক অশান্তি কৰি অশান্ত কৰিছে কোনে? - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome EDITORIAL RECENT সম্পাদকীয় সম্পাদকীয়ঃ অসমীয়াক অশান্তি কৰি অশান্ত কৰিছে কোনে?\nxukhdukh.com January 13, 2019 EDITORIAL, RECENT, সম্পাদকীয়,\nগতানুগতিক ভাৱেই ২০১৮ বৰ্ষটো শেষহৈ নতুন বছৰ এটা আমাৰ সমাজ-জীৱনত সংযোগ হ’ল। নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিতেই গত বছৰৰ ভিন্ন প্ৰাপ্তি-অপ্ৰাপ্তিৰ সামগ্ৰিক বিশ্লেষণ কৰি আগন্তুক বছৰটো গঠনাত্মক চিন্তাৰে আগুৱাই নিয়াৰ পৰিকল্পনা বৈজ্ঞানিক জীৱনবোধত বিশ্বাসী প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে কৰে বুলি আমি বিশ্বাস কৰোঁ। আৰু বৈজ্ঞানিক জীৱন আদৰ্শত বিশ্বাসী হিচাপে অসমীয়া সচেতন সমাজেও তেনে চিন্তাৰে সমৃদ্ধহৈ ২০১৯ বৰ্ষটো কিছু বিশেষ সামাজিক বিষয়ক ৰাজনৈতিক চিন্তাতকৈ অধিক গুৰুত্ব দিবলৈ সংকল্পবদ্ধ হৈছিল।\nৰাইজে নতুন বছৰটোত গুৰুত্ব দিব বিচৰা বিষয় কেইটা আছিল,\nক। আধুনিক সমাজৰ প্ৰত্যাহ্বান সকলো প্ৰদূষণৰ প্ৰতি সামাজিক সজাগতা সৃষ্টি কৰা।\nখ। সংৰচনাত্মক চিন্তাৰ পৰিৱেশৰ বাবে সুস্থিৰ গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ পৰিৱেশ ৰচনা কৰা।\nগ। উৎপাদনমুখী জাতীয় চিন্তাৰ বাবে এক সামূহিক কৰ্মমুখী চিন্তাৰ পৰিৱেশ ৰচনা।\nঘ। অসমীয়াৰ সংস্থাপন তথা অৰ্থনৈতিক স্বাৱলম্বন।\nঙ। বিকাশমান ভাৰতৰ সৈতে অংগৰাজ্য ৰূপে উত্তৰ-পূৱৰ সমবিকাশ।\nআমি উপৰোক্ত পৰিকল্পনা সমূহ বছৰৰ নতুন সপ্তাহতে আংশিকভাৱে ৰূপায়ন কৰাৰ বাবেও ৰাইজে উদ্যম গ্ৰহণ কৰিছিল।\n“যোগাত্মক চিন্তা”ক মূল সমল হিচাপে গ্ৰহণ কৰি লিখাৰে বছৰটোৰ আৰম্ভণিৰ দিন কেইটা বাতৰি কাকতৰ পৃষ্ঠা ভৰি পৰিছিল। অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পঢ়ুৱৈয়ে তেনে পজিটিভ লেখা পঢ়ি মানসিকভাৱে যথেষ্ট আপ্লুত হোৱা বুলি ফোন, মেজেজ আৰু ই-মেইল কৰি লেখক সমাজকো প্ৰেৰণা যোগাইছিল। যিটো অসমৰ যোগাত্মক চিন্তাৰ বৌদ্ধিক পৰিৱেশৰ দিশে অগ্ৰসৰ হবলৈ প্ৰচুৰ সাহৰ কথা যেন অনুভৱ হৈছিল।\nবছৰৰ তৃতীয় দিনটোত অনুষ্ঠিত হৈছিল ওদালগুৰি জিলাৰ ঝাৰগাঁৱত এক গ্ৰন্থ চৰ্চাৰ অনুষ্ঠান। গণশিল্পী, সমাজ উত্তৰক শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ স্মৃতিত নিৰ্মাণ কৰা মুকলি পৰিৱেশত গ্ৰন্থ চৰ্চাৰ অনুপম অভিনৱ প্ৰয়াস। গ্ৰন্থ চৰ্চা এই নিৰৱ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশে আমাক মহানগৰীৰ গ্ৰন্থমেলাৰ যান্ত্ৰিক কোলাহল পৰিৱেশলৈ মনত পেলাই দিছিল, গ্ৰন্থ অধ্যয়ন যেন এতিয়া মানৱ জীৱনৰ এক সুস্থিৰ অভ্যাস নহয় ই যেন যান্ত্ৰিক জীৱনত নিজস্ব বৌদ্ধিকতাক স্থবিৰ কৰিবলৈ ভোগবাদীয়ে গ্ৰহণ কৰা কৌশলপূৰ্ণ এক ফেশ্বনহে। এই চেগতে ওদালগুৰিৰ ঝাৰগাঁৱত গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ ৰচনা কৰা মূল ব্যক্তি সুৰেন্দ্ৰনাথ ৰাভা দেৱলৈ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ, আজি সমাজখনত সংৰ্কীণ চিন্তাক মষিমূৰ কৰি বৈজ্ঞানিক চিন্তাক আগুৱাই নিবলৈ আপোনালোকে আৰম্ভ কৰা গ্ৰন্থ যাত্ৰা একান্তই শলাগযোগ্য।\nকিন্তু অতি পৰিতাপৰ কথা যে শেহতীয়াকৈ সাম্প্ৰতিক সময়ক একমাত্ৰ ৰাজনৈতিক গাদী দখলৰ মুকলি-ঘোষিত প্ৰতিযোগিতাৰে, অসমৰ উত্তৰণমুখী জাতীয় চিন্তাক অস্থিৰ কৰি তোলা হৈছে। অসমৰ ৰাইজৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিদেশী বিতাড়নৰ দাবীক ওফৰাই এতিয়া ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশত ধৰ্মৰ নামত নাগৰিকত্ব দিয়াৰ এক অগণতান্ত্ৰিক ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ সূচনা হৈছে আৰু ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে জনজাতিকৰণ আৰু সাংবিধানিক ৰক্ষা কবচকলৈ নিকৃষ্ট দৰদামৰ বজাৰকেন্দ্ৰিক ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ সূচনা হৈছে। এনে ভয়ংকৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশত অসমৰ জাতীয় ৰাজনৈতিক চিন্তা হঠাত যেন দিকভ্ৰান্ত্ৰ হৈ পৰিছে। জাতীয় সত্তাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল প্ৰতিজন অসমীয়া শংকিত হৈ পৰিছে, সৰ্বস্তৰত হৈছে সংবিধান বিৰুধী মৌলিক ধৰ্মীয় চিন্তাৰ বিৰুধে গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদ। স্থবিৰ হৈ পৰিছে ৰাজ্যৰ সাংস্কৃতিক উত্তৰণ যাত্ৰা, ছাত্ৰ পৰা কবি সাহিত্যিকলৈকে, শিক্ষক সমাজৰ পৰা ন্যায় ব্যৱস্থাত জড়িত উকীল সমাজলৈকে সকলো এতিয়া জাতীয় স্বাভিমানক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ জাতীয় গণতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামত জড়িত হৈ পৰিছে। জনপ্ৰিয় শিল্পী অসমৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ সামাজিক আদৰ্শ জুবিন গাৰ্গে মুকলিকৈ এনে সংকীৰ্ণ পৰিৱেশৰ অৱসান বিচাৰি মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ মুকলি পত্ৰ লিখিব লগীয়া এক অস্থিৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতিকূল পৰিৱেশ অসমত সূচনা হোৱাটো অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ উত্তৰণৰ স্বাৰ্থত সঁচাকৈয়ে অতি দুৰ্ভাগ্যজনক।\nসাম্প্ৰতিক অসমৰ অস্থিৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশে সচতেন অসমীয়াক বাৰুকৈয়ে চিন্তিত কৰি তুলিছে, ক্ৰমাত যেন হেৰাব লৈছে আমাৰ পৰিকল্পিত যোগাত্মক চিন্তাৰ উৎসাহ সমূহ আৰু ইয়াকে লৈ বিশাল অসমীয়া সমাজ যেন বৰ্তমান সাংঘাটিক মানসিক অশান্তিত ভুগিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। দিনক দিনে বৃদ্ধি পোৱা চৌপাশৰ অস্থিৰতাই থলুৱা সমাজৰ মানসিক অৱস্থাক গভীৰ শংকাৰে ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তুলিছে।\nআজিৰ এই অস্থিৰ পৰিৱেশত আমি নিজকে নিজেই প্ৰশ্ন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছোঁ , আছে নে এতিয়া অসমত পৰিৱেশ, গ্ৰন্থ চৰ্চা কৰা? পৰিৱেশকলৈ ৰাইজক সজাগ কৰা? আছে নে পৰিৱেশ শিশু সকলক সংৰচনাত্মক চিন্তাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিব পৰাকৈ গ্ৰন্থাগাৰ খুলি বৌদ্ধিক জাগৰণ সৃষ্টি কৰা? আছে নে পৰিৱেশ সেউজ বিপ্লৱৰ প্ৰতি যুৱচামক উৎসাহিত কৰা? নে সকলো ৰাজনৈতিক কলুষতাই ৰেলআলিৰ পৰা বিচ্যুত কৰিছে। কোনে কি উদ্দেশ্যত পথচ্যুত কৰিছে অসমীয়াৰ শান্তিপ্ৰিয় আৰু সমাজ উত্তৰণৰ ধনাত্মক চিন্তাধাৰাক? এই উপাদান সমূহক ৰাইজে চিনাক্ত কৰিবৰ হ'ল।\nপ্ৰকৃত অৰ্থত প্ৰৱঞ্চনাৰ ৰাজনীতিৰ প্ৰভাৱত আজি তেনে পৰিৱেশ হঠাত অসমৰ আকাশৰ পৰা লুপ্ত হৈ পৰিছে। স্বাধীনমনা, স্বাভিমানী অসমীয়া জাতিটোক পুনৰবাৰ আত্ম পৰিচয়কলৈ শংকিত কৰি তুলিলে ভাৰত ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাই। এপিনে বিদেশী বিতাড়নক আওকান কৰি ধৰ্ম ভিত্তিত বিদেশী সংস্থাপনৰ বাবে সংবিধানৰ মূল আধাৰ “ধৰ্মীয় নিৰপেক্ষতা” ক অগ্ৰাহ্য কৰি সংবিধান সংশোধন কৰিব বিচৰা হৈছে, আনহাতেদি শাসকীয় পক্ষৰ মন্ত্ৰীয়ে অসম চুক্তিক মুকলিকৈ নস্যাৎ কৰি অসমৰ ৰাইজৰ বাবে ‘সাংবিধানিক ৰক্ষা’ কবচৰ কথা কবলৈ আৰম্ভ কৰিছে অথচ ‘সাংবিধানিক ৰক্ষা’ কবচ অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফাত সন্নিবিষ্ট হৈছে। মুঠতে যুক্তিহীন এক বিশৃংখল ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ। শেহতীয়াকৈ ছয় জনগোষ্টীৰ জনজাতিকৰণলৈও ৰাজনীতি। এটা কথা সকলো পক্ষই জানে অসমত জনগোষ্ঠীয় সাংস্কৃতিক সমন্বয়ৰ সুস্থিৰ পৰিৱেশ নগঢ়াকৈ নতুনকৈ ছয় জনগোষ্ঠীক জনজাতিৰ সাংবিধানিক মৰ্য্যদা দিয়াটো সম্ভৱ নহয়, কিন্তু অতি কৌশলগতভাৱে এক মাত্ৰ অসমত জনগোষ্ঠীয় বিভেদ আনিবলৈ জনজাতিকৰণকলৈ ৰাজনীতি কৰা হৈছে। এক কথাত ঐতিহাসিক সংগ্ৰামে পৰিপুষ্ট অসমীয়া জাতিক ভাৰত ৰাষ্ট্ৰ -ব্যৱস্থাই পুনৰ এবাৰ সংগ্ৰাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰিলে। এইখিনিতে উল্লেখ কৰা ভাল আমি ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থা বুলি কওঁতে দেশৰ সেই ব্যৱস্থা কথা কৈছোঁ যি ব্যৱস্থাই দেশৰ বিস্তৃত সম্পদক কেন্দ্ৰমুখী কৰিব পাৰে , যি বৈচিত্ৰ সংহতিতকৈ মৌল ধৰ্মীয় নীতিক সাম্প্ৰতিক সময়ত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে।\n২০১৯ বছৰৰ প্ৰথম দিনটোৰ খবৰ কাগজবোৰ পঢ়ি মনবোৰ সেউজ হৈছিল, আমি অতিকৈ আনন্দিত হৈছিলোঁ যেতিয়া অসমৰ প্ৰতিখন খবৰ কাগজত অসমৰ চুকে-কোনে জাগৃত হোৱা সেউজ বিপ্লৱ সমূহৰ বিষয়ে বিতংভাৱে পঢ়িবলৈ পাইছিলোঁ। এনে খবৰত উৎসাহিত হৈ আমিও অভিজ্ঞ জেষ্ঠ, কনিষ্ঠ জনৰ লগত কথা পাতিছিলোঁ আৰু সামূহিক চিন্তাৰে কৃষি কৰ্মক আগুৱাই নিয়াৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিলোঁ। কিন্তু পৰিতাপৰ কথা সাম্প্ৰতিক জাতীয় সংকটৰ পৰিৱেশত এই বিষয় আলোচনা কৰা সাহস যেন আমি হেৰুৱাই পেলাইছোঁ। নিতৌ প্ৰতিবাদৰ খবৰে বাতৰি কাকত, ইলেকট্ৰনিক মিডিয়া, ছ’চিয়েল মিডিয়া পৰিপূৰ্ণ হৈছে অথচ শাসকীয় পক্ষ কৌশলপূৰ্ণভাৱে নিৰৱ নতুবা বিভ্ৰান্তিৰ চিন্তাৰে সৰৱ। অসমীয়া ৰাইজৰ এটা মৌলিক প্ৰশ্ন উত্তৰ দিবলৈ কাৰো যেন আহৰি নাই, “ বিদেশী বিতাড়ন বুলি কৈ বিদেশী সংস্থাপনৰ যা-জোগাৰ কিয়?”\nউপৰোক্ত চিন্তাবোৰে প্ৰতিজন অসমীয়াক বতৰ্মান সময়ত নিতৌ অশান্তিত ৰাখিছে। আৰু এই অশান্তিৰ মাত্ৰা আৰু বৃদ্ধি হয় যেতিয়া জানিব পাৰোঁ যে অসমৰ বৌদ্ধিক ব্যক্তি সকল অসমৰ এই অস্থিৰ সামাজিক পৰিৱেশকলৈ আৰু অধিক শংকিত। গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদক শাসক দলে ভেঙুচালি কৰে, ভাষণ দিলেও সেয়া হয় ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহৰ গোচৰ, অশান্ত অসম কোন দিশে বুলি প্ৰশ্ন কৰিবৰ বাবেও যেন ভয় কৰিব লাগিব মানুহে, কিয় সৃষ্টি কৰা হৈছে তেনে পৰিৱেশ।\nএই ক্ষণত প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলক সুধিবলৈ মন গৈছে যে, গণতন্ত্ৰত ৰাজনীতিৰ দায়িত্ব কি? সমাজ সুস্থিৰ কৰা নে অসুস্থিৰ সমাজৰ বহু বিভক্ত ৰাইজৰ ভোটেৰে গাদী দখল কৰা? সাম্প্ৰতিক সময়ত আমাৰ প্ৰচলিত ব্যক্তি/দল কেন্দ্ৰিক ৰাজনীতিয়ে অসমৰ সৃষ্টিশীল ব্যক্তি সকলক নিৰৱ গতিশীল সমাজ সাধনাৰ পৰিৱেশ দিব পাৰিছে নে? যদি নাই পৰা তেন্তে গতানুগতিক ধনসৰ্বস্ব ৰাজনীতিৰ বিপৰীতে সমাজমুখী ৰাজনীতিৰ কথা চিন্তা কৰা প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে নেকি?\nক্ৰমশ: আমাৰ চিন্তাবোৰ সৃষ্টিশীল সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ পৰা আঁতৰি নিকৃষ্ট ৰাজনীতিৰে মন মগজু ভৰাই ৰাখিবলৈ বাধ্য হৈছে। আমি বুজি উঠিছোঁ এতিয়া দেশত জাতীয় ৰাজনীতি বা দেশীয় ৰাজনীতি বুলি একো চেতনাই আমাৰ মাজত নোহোৱা হৈছে বা নোহোৱা কৰা প্ৰয়াস কৰা হৈছে। সকলোবোৰ হৈ পৰিছে দলীয় নীতি পূৰ্ণ কৰা আৰু ব্যক্তিগত ক্ষমতাৰ বাসনা পূৰ কৰা নিৰ্লজ অংকহে।কিন্তু সদায় এনেকৈয়ে থাকিম নে? নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ওলোটা খৰ মাৰাৰ ভাওনা দেখি, সকলো দেখি বুজিও সহ্য কৰি! এনে অপশক্তিবোৰক ৰাইজে চিনাক্ত কৰি শক্তিহীন কৰিবৰ সময় সমাগত।\nসদৌ শেষত আমি কিন্তু সদায় আশাবাদী আৰু সেয়েহে আশা কৰোঁ সাম্প্ৰতিক অসমৰ জাতীয় উদগিৰণে এটা কৰ্মপটু কৰ্মশীল জাতীয় চেতনা সৃষ্টি কৰিব যাৰ আন্দোলিত শক্তিত সমাজ ৰূপান্তৰ উত্তৰণৰ দিশে গতিশীল কৰিব।\nসুখ-দুখৰ সম্পাদকীয় সমূহৰ একত্ৰ লিংকঃ http://www.xukhdukh.com/search/label/EDITORIAL?&max-results=6\nTags # EDITORIAL # RECENT # সম্পাদকীয়\nBy xukhdukh.com on January 13, 2019


পৰীক্ষা নিদিয়াকৈয়ে দ্বিতীয় বৰ্ষলৈ উত্তীৰ্ণ হ'ব উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ প্ৰথম বৰ্ষৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী.... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nপৰীক্ষা নিদিয়াকৈয়ে দ্বিতীয় বৰ্ষলৈ উত্তীৰ্ণ হ’ব উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ প্ৰথম বৰ্ষৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী….\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Jun 9, 2022 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ পুনৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত নকৰাকৈ শিক্ষাৰ্থীক উত্তীৰ্ণ কৰোৱাৰ সিদ্ধান্ত ৰাজ্যৰ শিক্ষা বিভাগৰ। অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ বামুণীমৈদামস্থিত মুখ্য কাৰ্যালয় পৰা প্ৰেৰণ কৰা এক জাননীৰ জৰিয়তে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ প্ৰথম বৰ্ষৰ সকলো শিক্ষাৰ্থীকে দ্বিতীয় বৰ্ষলৈ উত্তীৰ্ণ কৰোৱাবলৈ এক নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰা হৈছে।\nপৰীক্ষা নিয়ন্ত্ৰক পংকজ বৰঠাকুৰে স্বাক্ষৰ কৰা পত্ৰখনৰ জৰিয়তে সকলো শিক্ষানুষ্ঠানৰ মূৰব্বীকে প্ৰথম বৰ্ষৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক দ্বিতীয় বৰ্ষলৈ উত্তীৰ্ণ কৰোৱাৰ বাবে নিৰ্দেশনা দিছে। পত্ৰখনত কোৱা হৈছে,শিক্ষাৰ্থীসকলে পৰীক্ষাৰ বাবে প-পত্ৰ পূৰণ কৰিছিল যদিও প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ আৰু অন্যান্য কাৰণৰ বাবে পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ’ব নোৱাৰিলে। সেয়েহে তেওঁলোক সকলোকে উত্তীৰ্ণ কৰাব লাগে।\nআনহাতে সকলো শিক্ষানুষ্ঠানৰ মূৰব্বীকে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ পূৰ্বৰ পৰীক্ষাৰ নম্বৰসমূহ সংসদৰ পৰ্টেলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে যাতে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে মাৰ্কশ্বিত তৈয়াৰ কৰিব পাৰে।\nক্লিক কৰি পঢ়কঃ ডিব্ৰুগড়ৰ মৰাণত তেল টেংকাৰ, ইণ্ডিকা আৰু বাইকৰ মাজত দুৰ্ঘটনা…\nডিব্ৰুগড়ৰ মৰাণত তেল টেংকাৰ, ইণ্ডিকা আৰু বাইকৰ মাজত দুৰ্ঘটনা…\nপুনৰ দেশে পাব এগৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি ! শাসক, বিৰোধীৰ মাজত ব্যাপক প্ৰস্তুতি…


প্ৰাচীন ভাৰতত বিজ্ঞান — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / শিকাৰ আনন্দ / জানো আহা / প্ৰাচীন ভাৰতত বিজ্ঞান\nপ্ৰাচীন ভাৰতত বিজ্ঞান চৰ্চা কেৱল ভাৰতবৰ্ষৰ নিজৰ মাটিতে সীমাবদ্ধ নাছিল। ইয়াৰ পৰিসৰ প্ৰাচীন ইজিপ্ত, মেছোপটোমিয়া, আৰৱ দেশ আৰু চীনদেশলৈ ব্যাপ্ত হৈ আছিল। ভাৰতবৰ্ষ আৰু চীনদেশ ওচৰ চুবুৰীয়া দেশ হোৱা সত্বেও চীন আৰু ভাৰতৰ মাজত যোগাযোগ স্থাপন মধ্য এছিয়াৰ মাজেদিহে হৈছিল। আনহাতে আৰব দেশসমূহ আৰু ভূমধ্যসাগৰীয় দেশসমূহৰ লগত ভাৰতৰ নিকট সম্পৰ্ক আছিল আৰু এইবোৰ দেশৰ লগত যোগাযোগ স্থাপনৰ স্থলপথ আৰু জলপথ উভয়ৰে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। দৰাচলতে, দুহাজাৰ বছৰ আগতেই দক্ষিণ ভাৰতৰ লগত ৰোমানসকলৰ বেহা-বেপাৰ চলিছিল। কৰমণ্ডল উপকূলৰ লগত সাগৰীয় বাণিজ্য চলাৰ যথেষ্ট প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। এই বেহা-বেপাৰে এনে এটা তুংগ অৱস্থা পাইছিলগৈ যে আগষ্টাচ চিজাৰে ৰোমৰ পৰা সোণ যাতে ভাৰতীয় বস্তু কিনিবলৈ ভাৰতলৈ অহাত বাধা দিব পৰা যায়। সেইবাবে ৰাজাজ্ঞা জাৰি কৰিবলগা হৈছিল। বৰ্তমানে আমি সন্মুখীন হোৱা বিঅ’পি ৰ ভাৰসাম্যৰ উদ্ধৃত্ব সমস্যাতকৈ ই কিমান বেলেগ আছিল। গতিকে আমি দেখিলো যে বাণিজ্য আৰু বৈজ্ঞানিক ভাৱধাৰাৰ আদান-প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতবৰ্ষৰ লগত অন্যান্য দেশৰ ঐতিহাসিক সম্পৰ্ক আছে আৰু ইয়াৰ ফলতে নতুন বৈজ্ঞানিক ভাৱধাৰা আৰু আৱিষ্কাৰসমূহৰ উদ্ভাৱন সম্ভৱ হৈছে।\nচিন্তাধাৰাৰ আদান-প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে, পাইথাগোৰিয়ান (যিসকল মহান গ্ৰীক গণতান্ত্ৰিক পাইথাগোৰাচৰ অনুকৰণকাৰী)সকলৰ ওপৰত জৈন চিন্তাধাৰাৰ প্ৰভাৱ আছে। বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত ইজিপ্ত, গ্ৰীচ আৰু ৰোমানসাম্ৰাজ্যৰ লগত নিকট সম্পৰ্কৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। পিং গ্ৰীৰ লেখীয়া পণ্ডিতৰ মতে, বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ সম্পৰ্ক মেছোপটেমীয়া আৰু বেবীলনৰ লগতো আছিল।\nনৱম আৰু ত্ৰয়োদশ শতাব্দীৰ মাজৰ সময়ছোৱাত আৰবসকলে ভাৰতীয় চীনা আৰু গ্ৰীকসকলৰ পৰা গণিতশাস্ত্ৰৰ জ্ঞান লৈ সেই জ্ঞানৰ সমন্বয় সাধন কৰি বীজগণিত এলজ্ৰেবাৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু এই জ্ঞান ইউৰোপলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। আজি আমি যিদৰে বীজগণিত শিঁকো তাৰ মূলতে আছে আল-খোৱাৰিজমি আৰু ওমৰ খায়াম। এই সন্দৰ্ভত গণিতজ্ঞ ইবন চিন্নাৰ সম্পৰ্কে এটা ঘটনাৰ উল্লেখ কৰিব পৰা যায়। এবাৰ তেওঁক তেওঁৰ দেউতাকে অবাবতে সময় নষ্ট কৰাৰ কাৰণে তীব্ৰ ভৎসৰ্না কৰিছিল আৰু বজাৰ বহা ঠাইলৈ গৈ তাত ভাৰতীয় জ্যোতিষশাস্ত্ৰ দ্বিতীয়বাৰৰ বাহিৰা উৎসৰ দ্বাৰা বাবে প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল। গ্ৰীকসকলৰ কিছুমান জ্যামিতিক পদ্ধতি ভাৰতীয় জ্যোতিষশাস্ত্ৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। বৰাহমিহিৰৰ অন্যতম কীৰ্ত্তিস্তম্ভ পঞ্চসিন্ধান্তিকাক ৰোমাকা বুলি কোৱা হয়। যিটো নাম গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ পৰা পোৱা জ্ঞানৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জনাবলৈ ৰখা হৈছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। ঠিক তেনেদৰে আয়ুৰ্বেদতো বহুত বস্তু গ্ৰীকৰ চিকিৎসা পদ্ধতিৰ পৰা লোৱা হৈছে।\nগণিত আৰু চিকিৎসা শাস্ত্ৰত অহা উন্নতিৰ লগে লগে স্থাপত্যবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত অহা বিকাশো মন কৰিবলগীয়া। ভাৰতীয় মন্দিৰৰ স্থাপত্য ইজিপ্তৰ পিৰামিডৰ সমান পুৰণি নহয়। মহেঞ্জোদাৰো আৰু হৰাপ্পাৰ ধ্বংসাৱশেষৰ পৰা দেখা যায় যে এই নগৰসমূহৰ পৰিকল্পনা যথেষ্ট উন্নত মানদণ্ডৰ আছিল আৰু এই নগৰকেইখন পিৰামিড সমসাময়িক আছিল। মহেঞ্জোদাৰো নগৰত মাটিৰ তলেদি যাব পৰা নৰ্দমাৰ ব্যৱস্থা আছিল। মেছোপটেমীয়ান, ইজিপ্তিয়ান, গ্ৰীক আৰু ৰোমানসকলে নিৰ্মাণ কৰা গম্বুজযুক্ত তোৰণ বিশেষ ধৰণৰ আছিল আৰু এইবোৰ যথেষ্ট শক্তিশালী আছিল। গম্বুজনিৰ্মাণৰ কলাকৌশল ভাৰতলৈ আহে তুৰ্কসকলৰ লগত।\nপ্ৰাচীনকালত যথেষ্ট চিন্তা-চৰ্চা কৰি যজ্ঞৰ বেদী নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই বেদীসমূহ এক নিৰ্দিষ্ট ৰূপত গঢ় দিব লগা হৈছিল আৰু পূৰ্বদিশৰ ফালে থকাকৈ এক বিশেষ দিশত সজোৱা হৈছিল। এই ধৰ্মীয় আচাৰ ব্যৱহাৰবোৰ পালন কৰিবলৈ কিছুমান জ্যামিতিৰ সমস্যা সমাধান কৰিব লগা হৈছিল। এই নিয়মবোৰ ‘সুলভাসূত্ৰ’ত পোৱা যায়। কিন্তু এইধৰণৰ জ্যামিতিৰ ইউফ্লিডৰ জ্যামিতিৰ লগত পাৰ্থক্য আছে।\nমধ্যযুগৰ প্ৰথমছোৱা সময়ত জ্যোতিষবিদ্যাৰ লগত গণিতশাস্ত্ৰৰ নিকট সম্পৰ্ক আছিল। পঞ্চষষ্ঠ শতাব্দীৰ সময়ছোৱাৰ আৰ্যভট্ট এনে এজন জ্যোতিষবিদ গণিতজ্ঞ আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় জ্যোতিষৰ ভেঁটিসমূহ ১২১ টা সূত্ৰ বা লোকৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰি থৈ গৈছে। এই সূত্ৰৰ পদ্ধতিটো খুব জন জনপ্ৰিয় আছিল আৰু পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ কাম-কাজৰ বাবে উপযুক্ত আছিল। বেপাৰীৰ পৰা অংকশাস্ত্ৰ শিকিবলৈ কৈছিল।\nবৰ্তমানৰ দৰে অতীততো কৃষিকাৰ্য্য গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। প্ৰথম প্ৰজন্মৰ বৈজ্ঞানিকসকলে কৰা তেওঁলোকৰ প্ৰথম অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰ আছিল কৃষিকাৰ্য্য সম্বন্ধীয়। আৰু সেইটো হ’ল ধাতুবোৰ আগতীয়াকৈ কৈ দিয়া। ধাতু সম্বন্ধে ভৱিষৎকালীয়ে কৃষিকাৰ্য্যত (গুটি সিঁচা কামত) আৰু জীৱনৰ অন্যান্য ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল। এনেদৰে এটা প্ৰধান আৰু প্ৰাথমিক কাম হৈ পৰিছিল এখন কেলেণ্ডাৰ যুগুত কৰা। ইজিপ্তিয়ান, গ্ৰীক, বেবীলগীয়ান আৰু ভাৰতীয়সকলে ঋতুসম্বন্ধে সঠিক জ্ঞান দিব পৰা এখন কেলেণ্ডাৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ যথেষ্ট কষ্ট কৰিছিল। গ্ৰীক আৰু ইজিপ্তিয়সকলে জ্যামিতিক ধৰণে উপায়েৰে এই কেলেণ্ডাৰ প্ৰস্তুত কৰিছিল। মেছোপটেমীয়ান আৰু ভাৰতীয়সকলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল পাটীগণিতিক উপায়। কেনেণ্ডাৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ তেওঁলোকে নিতৌ আকাশখন পৰ্য্যবেক্ষণ কৰিছিল আৰু এইটোৱে আছিল ইয়াৰ মূলভিত্তি। শতাব্দীজুৰি কৰা এই সূক্ষ্ম পৰ্য্যবেক্ষণসমূহ আৰু গণনাই জ্যোতিষশাস্ত্ৰ আৰু গণিতশাস্ত্ৰক পৰিপক্কতা প্ৰদান কৰিছিল।\nমাটিৰ জোখ-মাখ সম্বন্ধীয় সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিবলগীয়া হোৱাত গণিতশাস্ত্ৰয়ো একেলগে বিকাশ লাভ কৰিছিল। খেতি-বাতিৰ প্ৰধান উৎস মাটিৰ সঠিক জোখ-মাখ ল’বলৈ আৱিষ্কাৰ হৈছিল। অনেক সূত্ৰ, আৰু পাছলৈ এইবোৰেই উপপাদ্যৰ ৰূপ লৈছিল। যি কি নহওক, শতাব্দীৰ পাছত আজি এইটো সোধা প্ৰাসাংগিক যে এই সভ্যতাবোৰৰ প্ৰধান অৱদান কি আছিল? এই পদ্ধতি বা পৰম্পৰাসমূহে কেনেকৈ ইটোৱে-সিটোৰ লগত সমিলমিল ঘটাইছিল? যেতিয়া বিজ্ঞানৰ লগত জাতীয় গৌৰৱৰ বিষয়টো জড়িত হৈ পৰে তেতিয়া এটা সময়ত এই প্ৰশ্নবোৰ সোধা নিতান্তই প্ৰাসঙ্গিক হৈ পৰে। বৰ্তমানে চলি থকা পূৰ্ব সংস্কাৰসমূহকে বুৰঞ্জীমূলক সত্য বুলি চলাই দিব খোজা ধাৰণাৰ পৰাই এই কথাৰ সত্যতা প্ৰমাণিত হয়। বৰ্তমানৰ বিভাজনসমূহক সুৰক্ষা দিবলৈকে অতীতৰ পৰা এক কাল্পনিক ধাৰণা লৈ লোৱা হয়।\nএনেধৰণৰ চোভেনিজমৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন হ’ল: কিছুমান বুৰঞ্জীয়ে উল্লেখ কৰা মতে বিজ্ঞানৰ আৰম্ভণি হৈছিল কিছুমান আশ্চৰ্যজনক ঘটনাৰ ৰূপত, গ্ৰীচদেশত। এনেধৰণৰ বিজ্ঞানৰ বুৰঞ্জীয়ে ইউৰোপক আৰু কেৱল ইউৰোপক ইউৰোপৰহে অৱদানক বেছি গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। আন ক্ষেত্ৰবোৰৰ পৰা অহা বৈজ্ঞানিক অৱদানক, নুই কৰে। কিন্তু এই সকলোবোৰৰ সংমিশ্ৰণতে যে এক বৈজ্ঞানিক পৰম্পৰাৰ সৃষ্টি হৈছে এই কথা পাহৰি যায়। গ্ৰীকবিজ্ঞানে তেওঁলোকৰ মতামতকে শুদ্ধ বুলি গণ্য কৰে আৰু বাকীসকলে তেওঁলোকৰ অন্ধ অনুকৰণ কৰা বুলি ভাবে।\nবিজ্ঞানৰ এনেধৰণৰ বুৰঞ্জী এতিয়া অন্যান্য সকলেও উত্থাপন কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ভাৰতত এনে প্ৰমাণ যথেষ্ট আৰু যিবোৰৰ মতে আধুনিক বিজ্ঞানৰ প্ৰায়ভাগ তত্বই প্ৰাচীন ভাৰতৰ অলেখ পুথিত আছে। এইটো কেৱল বিজ্ঞানতেই সীমাবদ্ধ নহৈ কাৰিকৰী বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰতো শুদ্ধ। বিভিন্ন প্ৰজন্মৰ কষ্টোপাৰ্জিত এই বৈজ্ঞানিক জ্ঞান বুৰঞ্জীবিদসকলে নিজৰ সুবিধা অনুযায়ী হিন্দু বা মুছলমানৰ বুলি অভিহিত কৰে। এনেধৰণৰ প্ৰচেষ্টাই বিজ্ঞানৰ সাৰ্বজনীন চৰিত্ৰকেই কেৱল অস্বীকাৰ কৰাৰ উপৰিও অতীজত অৰ্জন কৰা মহান বৌদ্ধিক কৃতকাৰ্য্যতাকো তাচ্ছিল্য কৰে। পৰম্পৰ বুজাবুজিৰ বাবে আনৰ অৱদানসমূহৰ প্ৰতিও শ্ৰদ্ধা আৰু প্ৰশংসা খুবেই জৰুৰী।\nওপৰৰ আলোচনাৰ পৰা আমি আজি এইটো জানিব পাৰো যে ইজিপ্তিয়ানসকল হ’ল গ্ৰীক জ্যামিতিৰ প্ৰকৃত অগ্ৰদূত। ইজিপ্তত প্ৰচলিত বিভিন্ন ফলাফল গ্ৰীকসকলে গৈ সেইবোৰ নতুন ধৰণে প্ৰকাশ কৰিছিল। পাইথাগোৰাছত উপপাদ্যটো ইয়াৰ জ্যামিতিক ৰূপত ইজিপ্তত প্ৰচলিত আছিল। পাছত গ্ৰীকসকলে এইটো এক নিৰ্দিষ্ট সূত্ৰত সীমাবদ্ধ কৰি জ্যামিতিক আকাৰ প্ৰদান কৰি প্ৰমাণ কৰিছিল। এইটো মনকৰিবলগীয়া যে এইখিনি সময়তে বেছিভাগ সভ্যতাই পাইথাগোৰাছেৰ তিনিটা ৰাশিক লৈ কৰা গণনা সম্বন্ধে অৱগত আছিল।[যেনে:(৩,৪,৫), (৮,৬,১০) বা (১২, ৫, ১৩) এই আটাইবোৰ সংখ্যাৰ সংহতিয়ে পাইথাগোৰাছৰ উপপাদ্য সিদ্ধ কৰে; অৰ্থাৎ ৩২+৪২=৫২ ইত্যাদি] আৰু এইবোৰৰ বেছিভাগে বেলেগ বেলেগ সূত্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সমাধান কৰা হৈছিল।\nআৰ্য্যভট্টৰ কিতাপখনৰ প্ৰথম অধ্যায়ত তৰাৰ স্থান নিৰ্ণয়ৰ পদ্ধতি সম্বন্ধে আলোচনা কৰা হৈছে। বাকীখিনি অংশ তিনিটা ভাগত ভগোৱা হৈছে। এটা ভাগত গ্ৰহ নক্ষত্ৰৰ স্থান নিৰ্ণয়ৰ বাবে দৰ্কাৰ হোৱা অংকৰ জ্ঞানৰ বিষয়ে, দ্বিতীয় ভাগত সময়ৰ হিচাব সম্বন্ধে আৰু তৃতীয় ভাগত জ্যোতিষ সংক্ৰান্তীয় গণনাত গ্ৰীক জ্যোতি পদ্ধতিৰ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে। আৰ্য্যভট্টৰ পাছত বৰাহমিহিৰ আৰু ব্ৰক্ষ্মগুপ্তই জ্যোতিষশাস্ত্ৰৰ চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল।\nগণনাৰ বিভিন্ন বিভাগৰ ভিতৰত দুটা প্ৰধান ক্ষেত্ৰ আছে। প্ৰতিজ্ঞানিতাত বিভিন্ন সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ বহুতো সংজ্ঞা আছে। Big Bijaganite হ’ল ভাৰতীয় গাণিতিক পৰম্পৰাৰ এলগৰিথমিক অংশ। ইয়াৰ সমীকৰণ সমাধান কৰিবলৈ প্ৰথমৰ সমাধানটো ‘বীজ’ বুলি ধৰা হয়। বৰ্তমানৰ পৰ্য্যবেক্ষণৰ ভিত্তিত ভৱিষ্যতে গ্ৰহ-নক্ষত্ৰসমূহৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰিবলৈ এই পদ্ধতিয়ে জ্যোতিষৰ বিভিন্ন সমীকৰণ সমাধান কৰোতে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই ধৰণে গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ অৱস্থান উলিয়াবলৈ কৰা সমীকৰণবোৰৰ সমাধান নিৰ্ভুল নাছিল। কিয়নো এইবোৰ বীজ হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা মানটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। ফলত সূত্ৰবোৰ কোনোধৰণৰ পৰিৱৰ্ত্তন নকৰাকৈ এই ভুলবোৰৰ শুধৰণি অনাৰ এটা প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰা হৈছিল।\nগণিতশাস্ত্ৰৰ বুৰঞ্জী আৰু ধাৰণাৰ সামাজিক বুৰঞ্জী সৌসিদিনালৈকে বিতৰ্কৰ বিষয় হৈ আহিছে। কথাটো হ’ল-গ্ৰীকসকলৰ সৰ্বসন্মত যুক্তিৰ পৰা বুজিব পৰা আৰু টান গণিতজ্ঞ ভাৰতীয়, আৰব আৰু বেবীলনীয়সকলৰ গণিতৰ পৰা যিটোক এলগৰিথমিক বুলি গণ্য কৰা হয়, যথেষ্ট পৃথক। এইবোৰৰ পদ্ধতিগত পাৰ্থক্য থাকিলেও প্ৰত্যেকৰে মূল্য আছে। গ্ৰীক পৰম্পৰাক এলগৰিথমিক পৰম্পৰাতকৈ উৎকৃষ্ট বুলি গণ্য কৰা হয়। বৰ্তমানে যেতিয়া দ্ৰুতগতিত গণনা কৰিব পৰা বিভিন্ন সুবিধা আমাৰ মাজত আছে। তেনেস্থলত এলগৰিথমিক পদ্ধতিৰে যথেষ্ট মূল্য আহি পৰিছে।\nমহেঞ্জোদাৰো আৰু হৰপ্পাৰ নগৰ পৰিকল্পনা ব্যৱস্থা, পানী যোগান ব্যৱস্থা, নলা-নৰ্দমা তথা শৌচাগাৰ সম্বন্ধীয় ব্যৱস্থাৰ পৰা সেই সময়ৰ উচ্চ স্তৰৰ জনকল্যাণমূলক কাম-কাজৰ বিষয়ে জানিব পৰা যায়। কিন্তু সমসাময়িক সভ্যতা ইজিপ্ত মেছোপটেমীয়া আৰু চীনত এনে কোনো সমান্তৰাল ব্যৱস্থা নাছিল। এই সময়ত চিকিৎসা বিদ্যাৰো যথেষ্ট উন্নতি হৈছিল আৰু এই বিষয়ে সিন্ধু সভ্যতাত পোৱা বহুতো সাক্ষ্য প্ৰমাণো আছে। কিন্তু কিতাপত এই বিষয়ে খুব কম প্ৰমাণহে আছে।\nদ্বিতীয় নগৰীকৰণৰ আৰম্ভ হোৱাৰ পৰা কিতাপৰ সাক্ষ্যও পোৱা যায়। প্ৰাচীন।পুথিপাতিৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণভাৱে চিকিৎসা শাস্ত্ৰলৈ অৰ্পণ কৰা দুখন পুথি হ’ল চৰক সংহিতা আৰু শুশ্ৰুত সংহিতা। (কিছুমান চিকিৎসা বিদ্যাৰ নমুনা ৰিগবেদ আৰু অথৰ্ববেদতো পোৱা যায়)। এই পুথি দুখনত আয়ুৰ্বেদ সংক্ৰান্তীয় চৰ্চা আছে।\nশুশ্ৰুত সংহিতাত বহলভাৱে অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে আৰু মৃত ব্যক্তিৰ ওপৰত কটা-ছিঙাৰ কাৰ্য্যপ্ৰণালীৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। ৪২ টা অস্ত্ৰোপচাৰৰ পদ্ধতিৰে আৰু ১২১ টা বেলেগ বেলেগ সৰঞ্জামেৰে ৩০০ টা অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিশদ বৰ্ণনা দিয়া আছে। চৰক সংহিতাত জীৱ-জন্তু, গছ-গছনি আদিৰ বাবে ৬০০ ঔষধ আৰু শুশ্ৰুত সংহিতাত ৬৫০ বিধ ঔষধৰ উল্লেখ আছে।\nপাছৰ কালছোৱাত ৰোগী চিকিৎসা কৰোতে বহুত অজৈৱ বস্তুও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ৰসায়ন বিদ্যা আৰু ধাতুবিদ্যাত লাভ কৰা বিকাশৰ জৰিয়তে বিভিন্ন বস্তুৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা সম্ভৱপৰ হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলতে চিকিৎসা বিদ্যায়ো প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছিল। এই প্ৰৱণতাৰ সূচনা হৈছিল ভগভট্টৰ দিনত আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাৰ উপৰিও কৰ্মচিকিৎসাৰো প্ৰচলন আছিল।\nঔষধবোৰ সংকৰধাতু, ধাতু, বিভিন্ন ধাতুৰ মিশ্ৰণ, নিমখ আৰু ধাতুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন পদাৰ্থৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এই প্ৰণালীৰে পোণতে সিদ্ধসকলে চিকিৎসা কৰিছিল। তামিল সিদ্ধসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল পুলিপানি। বিভিন্নজনৰ মতে এওঁৰ আদিপুৰুষ চীনদেশীয়। পাৰাৰ মিশ্ৰৰ ব্যৱহাৰ সিদ্ধ বিদ্যালয়সমূহে কৰিছিল। ইয়াৰ ব্যৱহাৰ আয়ুৰ্বেদতো আছে আৰু শুশ্ৰুতে তেওঁৰ লেখনীত ইয়াৰ প্ৰথম উল্লেখ কৰিছিল।\nদক্ষিণ এছিয়া আৰু অন্যান্য প্ৰাচীন সভ্যতাসমূহৰ মাজত চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ ভাবৰ আদান-প্ৰদান হোৱাৰ সাক্ষ্য পোৱা যায়। হমুৰাবিয়ান কালৰ (২০০০ খ্ৰী:পূ) এখন প্ৰাচীন চিকিৎসা গ্ৰন্থত বিভিন্ন চিকিৎসা সম্বন্ধীয় ধাৰণা পোৱা যায়। আৰু এই একেবোৰ ধাৰাণাই পাছত ভাৰতীয় আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰ আৰু গ্ৰীক হিপ’ক্ৰেটিক শাস্ত্ৰসমূহত পোৱা গৈছে। প্ৰাচীন নথিপত্ৰসমূহৰ পৰা জনা যায় যে আলেকজেণ্ডাৰৰ সৈন্যসকলক কোনো স্থানীয় ৰোগত ভুগিলে বা সাপে খুঁটিলে ভাৰতীয় চিকিৎসকসকলক মতা হৈছিল। এওঁলোকৰ কিছুমান চিকিৎসক গ্ৰীচদেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তালৈ ভাৰতীয় ঔষধ লৈ গৈছিল। ঠিক সেইদৰে, চৰক সংহিতা আৰু শুশ্ৰুত সংহিত্যৰ লগত হিপ’ক্ৰেষ্টিক ঔষধৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য আছে আৰু ইয়াৰ পৰা প্ৰমাণ পোৱা যায় যে খ্ৰী:পূ: চতুৰ্থ শতিকা আৰু খ্ৰী: ৩য় শতিকাৰ মাজৰ সময়ছোৱাত এই দুই সভ্যতাৰ মাজত ভাবৰ আদান-প্ৰদান হৈছিল।\nলেখিকাৰ নাম: বৰ্নালী শৰ্মা\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Nov 17, 2018


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - अक्टूबर 13\n1. যিৰিমিয়ালৈ যিহোৱাৰ পৰা এই বাক্য আহিল, বোলে,\n2. “তোমালোকে এই নিয়মটিৰ বাক্য শুনা, যিহূদাৰ লোকসকলক ও যিৰূচালেম-নিবাসীসকলক কোৱা।\n3. তুমি তেওঁলোকক কোৱা, ‘ইস্রায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: যি কোনোৱে এই নিয়মটিৰ প্রতি কাণ নিদিয়ে, সেই প্রতিজনেই অভিশপ্ত।\n4. তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক আজ্ঞা কৰা এই নিয়মটিৰ বাক্য, যি দিনাখন অগ্নি-কুণ্ডস্বৰূপ মিচৰ দেশৰ পৰা তেওঁলোকক উলিয়াই আনিছিলো। মই ক’লো, “শুনা, মোৰ বাক্য পালন কৰা আৰু মই তোমালোকক দিয়া সকলো আজ্ঞা অনুসাৰে কাৰ্য কৰা, তেতিয়া তোমালোকে মোৰ প্ৰজা হ’বা আৰু মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ হ’ম।”\n5. মোৰ বাক্য শুনা যাতে আজি-কালি তোমালোকে বাস কৰা গাখীৰ, মৌজোল বোৱা এই দেশ তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক দিবলৈ যি শপত কৰিছিলোঁ।’ তেতিয়া মই উত্তৰ দি ক’লো, ‘হয়, যিহোৱা!’\n6. আৰু যিহোৱাই মোক ক’লে, ‘যিহূদাৰ নগৰবোৰত, আৰু যিৰূচালেমৰ আলিবোৰত এই সকলো বাক্য ঘোষণা কৰি কোৱা, “তোমালোকে এই নিয়মটিৰ বাক্যলৈ কাণ দিয়া, আৰু ইয়াক পালন কৰা।”\n7. কিয়নো ‘মোৰ বাক্যলৈ কাণ দিয়া’ বুলি কৈ, মিচৰ দেশৰ পৰা তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক উলিয়াই আনিবৰ দিনা মই অতি যত্নেৰে সাক্ষ্য দিছিলোঁ, আৰু আজিলৈকে প্ৰত্যেকে উঠি সাক্ষ্য দি আছোঁ।\n8. তথাপি তেওঁলোকে পালন নকৰিলে, বা কাণ নাপাতিলে। কিন্তু তেওঁবিলাক প্ৰতিজনে নিজ নিজ দুষ্ট মনৰ কঠিনতা অনুসাৰে চলিলে; এই হেতুকে এই নিয়মটিৰ যিবোৰ বাক্য পালন কৰিবলৈ মই তেওঁলোকক আজ্ঞা দিছিলোঁ, কিন্তু তেওঁলোকে নকৰিলে, সেই আটাইবোৰ অভিশপ্ত বাক্য মই তেওঁলোকৰ ওপৰত ঘটালোঁ’।”\n9. পাছে যিহোৱাই মোক ক’লে, “যিহূদাৰ লোকসকলক আৰু যিৰূচালেম-নিবাসীসকলরৰ ভিতৰত চক্ৰান্ত পোৱা গৈছে।\n10. তেওঁলোকে মোৰ বাক্য শুনিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ অপৰাধবোৰলৈ ঘূৰিল, আৰু দেৱপূজা কৰিবলৈ ইতৰ দেৱতাবোৰৰ পাছত গল; ইস্ৰায়েল আৰু যিহূদা বংশই তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ লগত মই স্থাপন কৰা নিয়মটি ভাঙিলে।”\n11. এই হেতুকে যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: “চোৱা, তেওঁলোকে সাৰিব নোৱাৰা অমঙ্গল মই তেওঁলোকলৈ ঘটাম। তেতিয়া তেওঁলোকে মোৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিব, কিন্তু মই তেওঁলোকৰ কথা নুশুনিম।\n12. তেতিয়া যিহূদাৰ নগৰবোৰৰ লোকে আৰু যিৰূচালেম নিবাসীসকলে গৈ, তেওঁলোকে ধূপ জ্বলোৱা দেৱতাবোৰৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিব, কিন্তু সেইবোৰে তেওঁলোকৰ আপদৰ সময়ত তেওঁলোকক সমূলি ত্ৰাণ কৰিব নোৱাৰিব।\n13. কিয়নো হে যিহূদা, তোমাৰ নগৰ যিমান, তোমাৰ দেৱতা সিমানেই বাঢ়িল। আৰু যিৰূচালেমৰ আলি যিমান, লজ্জাজনক বস্তুৰ উদ্দেশ্যে, এনে কি, বালৰ কাৰণে ধূপ জ্বলাবলৈ তোমালোকে সিমান যজ্ঞ-বোদি স্থাপন কৰিলা।\n14. এই হেতুকে যিৰিমিয়া, তুমি নিজে এই জাতিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা নকৰিবা। তেওঁলোকৰ বাবে নিবেদন কি প্ৰাৰ্থনা উৎসৰ্গ নকৰিবা। কিয়নো তেওঁলোকে নিজৰ আপদৰ কাৰণে মোৰ আগত কাতৰোক্তি কৰা সময়তো মই নুশুনিম।\n15. মোৰ গৃহত মোৰ প্রিয়াৰ কি কাৰ্য, কিয়নো তাই অনেক লোকে সৈতে ব্যভিচাৰ কৰিলে? আৰু তোমাৰ পৰা পবিত্ৰ মাংস গ’ল; যেতিয়া তুমি দুষ্কৰ্ম কৰা, তেতিয়া তুমি উল্লাস কৰি থাকা।\n16. পূৰ্বতে যিহোৱাই তোমাক ‘উত্তম ফলেৰে শোভিত কেঁচাপতীয়া জিতগছ” এই নাম দিলে।’ তেওঁ মহা-কোলাহলৰ শব্দেৰে সৈতে তোমাৰ ওপৰত জুই জ্বলালে, আৰু তাৰ ডালবোৰ ভগ্ন হ’ল।\n17. কিয়নো বালৰ উদ্দেশ্যে ধূপ জ্বলাই মোক বেজাৰ দিবৰ অৰ্থে যিহূদা আৰু ইস্ৰায়েল বংশই নিজৰ বিৰুদ্ধে যি দুষ্কৰ্ম কৰিছিল, তাৰ কাৰণে তোমাক ৰোপণ কৰা বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই তোমাৰ বিৰুদ্ধে অমঙ্গল প্ৰকাশ কৰিলে।\n18. আৰু যিহোৱাই মোক তাৰ বিষয়ে জ্ঞান দিয়াত মই তাক জানিবলৈ পালোঁ। সেই সময়ত তুমি মোক তেওঁলোকৰ কাৰ্য দেখুৱালা।\n19. কিন্তু মই, বধ কৰিবলৈ নিয়া মৰমৰ মেৰ-ছাগ পোৱালিৰ দৰে আছিলোঁ; আৰু ‘ফলে সৈতে গছডাল কাটোহঁক’, তেওঁৰ নাম সোঁৱৰণ আৰু নহবৰ কাৰণে আমি জাতিবোৰৰ দেশৰ পৰা তাক উচ্ছন্ন কৰোঁহক বুলি কৈ তেওঁলোকে যে মোৰ বিৰুদ্ধে কু-আলচ পাতিছিল, তাক মই জনা নাছিলোঁ।\n20. কিন্তু ধাৰ্মিকতাৰে বিচাৰ কৰোঁতা, অন্তৰ আৰু হৃদয় পৰীক্ষা কৰোঁতা হে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা, তেওঁলোকৰ ওপৰত তুমি সাধা প্ৰতিকাৰ মোক দেখিবলৈ দিয়া। কিয়নো মই তোমাৰ আগতেই মোৰ গোচৰ সোধালোঁ।\n21. এই হেতুকে অনাথোতৰ লোকসকলৰ বিষয়ে যিহোৱাই এই কথা কৈছে, তেওঁলোকে তোমাৰ প্ৰাণ বিচাৰি কয়, যে, যিহোৱাৰ নামেৰে ভববাণী প্ৰচাৰ নকৰিবা, কৰিলে তুমি আমাৰ হাতত মৰা পৰিবা।’\n22. এই হেতুকে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, চোৱা, মই তেওঁলোকক দণ্ড দিম। ডেকাবোৰ তৰোৱালত আঘাতিত হৈ মৰিব। তেওঁলোকৰ পো-জীসকল আকালত মৃত্যু হ’ব।\n23. আৰু তেওঁলোকৰ কোনো অৱশিষ্ট নাথাকিব। কিয়নো মই অনাথোতৰ লোকসকললৈ অমঙ্গল ঘটাম, এনে কি, তেওঁলোকক দণ্ড দিয়াৰ বছৰ উপস্থিত কৰিম।”\n1. “হে যিহোৱা, তুমি ধাৰ্মিক, তথাপি তোমাৰ লগত মোক প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ দিয়া, বিচাৰৰ সম্পৰ্কে মোক তোমাৰ লগত কেৱল কথা কবলৈ দিয়া। “দুষ্টবোৰৰ পথ কিয় উন্নত হয়? অতি বিশ্বাস-ঘাতকবোৰ কিয় শান্তিৰে থাকে?\n2. তুমি তেওঁলোকক ৰোপন কৰিলা, এনে কি, তেওঁলোক শিপালে। তেওঁলোক বাঢ়িছে, এনে কি, ফলো ধৰিছে; তুমি তেওঁলোকৰ মুখৰ বাক্যত ওচৰ, কিন্তু তেওঁলোকৰ হৃদয়ৰ পৰা দূৰ।\n3. কিন্তু হে যিহোৱা, তুমি হ’লে মোক জানি আছা। মোক দেখিও আছা, আৰু তোমালৈ মোৰ মন কেনে, তাক পৰীক্ষাও কৰিছা। বধ কৰিবৰ কাৰণে উলিওৱা মেৰ-ছাগৰ দৰে তেওঁলোকক টানি উলিওৱা, আৰু হত্যা দিনৰ কাৰণে তেওঁলোকক পৃথক কৰি ৰাখা।\n4. কিমান দিন দেশে শোক কৰিব, আৰু সমস্ত দেশৰ তৃণ শুকাই থাকিব? নিবাসীসকলৰ দুষ্টতাৰ বাবে পশু আৰু পক্ষীবোৰ সংহাৰ হৈছে; কাৰণ, আমাৰ অন্তিম কাল কোনেও নেদেখিব বুলি তেওঁলোকে কৈছে।\n5. তুমি পদাতিকসকলকৰ লগত লৰ মাৰিলে, তেওঁলোকে যদি তোমাক ক্লান্ত কৰে, তেন্তে ঘোঁৰাৰ লগত লৰ মাৰি কেনেকৈ জিকিবা? আৰু যদিও তুমি শান্তিৰ দেশত নিৰাপদে থাকা, তথাপি যৰ্দ্দনৰ শোভাস্বৰূপ অৰণ্যত কি কৰিবা?\n6. কিয়নো তোমাৰ ভাইসকলে, তোমাৰ পিতৃ-বংশয়েই তোমালৈ বিশ্বাস-ঘাতকতা কৰিছে, এনে কি, তেওঁলোকে তোমাক ধৰ ধৰ বুলি বৰকৈ চিঞৰিছে। তেওঁলোকে তোমাক ভাল কথা ক’লেও, তেওঁলোকৰ কথাত প্ৰত্যয় নকৰিবা।\n7. মই মোৰ গৃহ ত্যাগ কৰিলোঁ; মোৰ আধিপত্য এৰি দিলোঁ। মই মোৰ প্ৰাণৰ প্ৰিয়াক শত্ৰূ হাতত শোধাই দিলোঁ।\n8. মোৰ পক্ষে মোৰ আধিপত্য কাঠনিত থকা সিংহৰ দৰে হ’ল; সি মোৰ বিৰুদ্ধে গুজৰিছে, সেই কাৰণে মই তাক ঘিণ কৰিলোঁ।\n9. মোৰ আধিপত্য মোৰ কাৰণে ফুটুকা-ফুটুকী চৰাইৰ নিচিনা নহয় নে? তাৰ চাৰিওফালে চিকাৰী চৰাই বোৰ নাই নে? তোমালোকে যোৱা, মোৰ আদিপত্য ভোজন কৰিবলৈ বনৰীয়া পশু আটাইবোৰ গোটাই আনাগৈ।\n10. অনেক মেৰ-ছাগৰখীয়াই মোৰ দ্ৰাক্ষাবাৰী নষ্ট কৰিলে, মোৰ ভাগ ভৰিৰ তলত মোহাৰিলে; মোৰ সন্তোষজনক ভাগ ধ্বংস-অৰণ্য কৰিলে।\n11. তেওঁলোকে তাক উচ্ছন্ন ঠাই কৰিলে, সেয়ে ধ্বংস হৈ মোৰ আগত বিলাপ কৰিছে; সমুদায় দেশ উচ্ছন্ন হ’ল, কাৰণ কোনেও মনোযোগ কৰা নাই।\n12. অৰণ্যত থকা গছশূন্য পৰ্ব্বতবোৰৰ ওপৰলৈকে ধ্বংসকাৰীসকল গ’ল; কিয়নো যিহোৱাৰ তৰোৱালে এক সীমাৰ পৰা আন সীমালৈকে সকলোকে গ্ৰাস কৰিছে, কোনো প্ৰাণীৰ শান্তি নাই।\n13. তেওঁবিলাকে ঘেঁহু বৈ কাঁইট দালে। তেওঁলোকে দুখ কৰিও একো উপকাৰ নাপালে; তেওঁলোকে যিহোৱা প্ৰচণ্ড ক্ৰোধৰ কাৰণে নিজ নিজ ফলৰ বিষয়ে লজ্জিত হোৱা।\n14. মই মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলক অধিকাৰ কৰোঁৱা অধিপত্যক স্পৰ্শ কৰা মোৰ আটাই দুষ্ট ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: চোৱা, মই তেওঁলোকৰ মাটিৰ পৰা তেওঁলোকক উঘালিম, আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা যিহূদা বংশকো উঘালিম।\n15. কিন্তু উঘলাৰ পাছত, মই পুনৰায় দয়া কৰিম; আৰু প্ৰতিজনক তাৰ আধিপত্যলৈ, আৰু তাৰ মাটিলৈ আনিম।\n16. এনেকৈ তেওঁলোকে মোৰ প্ৰজাসকলক বালৰ নামেৰে শপত খাবলৈ শিকাইছিল, তেনেকৈ “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত!” বুলি মোৰ নামেৰে শপত কৰিবলৈ মোৰ প্ৰজাসকলৰ পথ যদি তেওঁলোকে যত্নেৰে শিকে, তেন্তে মোৰ প্ৰজাসকলৰ মাজত তেওঁলোকক স্থাপন কৰা হ’ব।\n17. যদি তেওঁলোকে নুশুনে, তেন্তে মই সেই জাতিক উঘালি পেলাম। আৰু নিশ্চয়কৈ উঘালি পেলাই তাক নষ্ট কৰিম। এইয়েই যিহোৱাৰ ঘোষণা।”\n10. সমুদায় জাতিয়ে মোক আগুৰি ধৰিলে; মই যিহোৱাৰ অধিকাৰেৰে তেওঁলোকক উচ্ছন্ন কৰিলোঁ।\n11. তেওঁলোকে মোক আগুৰি ধৰিলে, হয়, মোক আগুৰি ধৰিলে; মই যিহোৱাৰ নামেৰে তেওঁলোকক উচ্ছন্ন কৰিলোঁ।\n12. তেওঁলোকে মৌ-মাখিৰ দৰে মোক বেৰি ধৰিলে; কাঁইটীয়া বনৰ জুইৰ দৰে ততালিকে তেওঁলোক নুমাই গ’ল; মই যিহোৱাৰ নামেৰে তেওঁলোকক উচ্ছন্ন কৰিলোঁ।\n13. মই যেন পৰি যাও, তাৰ বাবে তেওঁলোকে মোক জোৰকৈ ঠেলা মাৰিছিল, কিন্তু যিহোৱাই মোক সহায় কৰিলে।\n14. যিহোৱা মোৰ বল আৰু প্রবল শক্তি; তেঁৱেই মোৰ পৰিত্ৰাণ হ’ল।\n8. নিজৰ বাহৰ পৰা ভ্ৰমি ফুৰা চৰাই যেনে, নিজৰ থকা ঠাইৰ পৰা পথভ্ৰষ্ট হোৱা মানুহ তেনে।\n1. হে প্ৰভু সকল, আপোনালোকে নিজ দাস সকলৰ প্ৰতি যি ন্যায় আৰু সাম্য, সেয়া তেওঁলোকক দিয়ক আৰু জানক যে স্বৰ্গত আপোনালোকৰো এজন প্ৰভু আছে৷\n2. আপোনালোকে প্ৰাৰ্থনাত লাগি থাকক আৰু ধন্যবাদেৰে সচেতন থাকিব ৷\n3. আমাৰ কাৰণেও প্ৰাৰ্থনা কৰিব, যাতে খ্ৰীষ্টৰ যি নিগূঢ়-তত্বৰ কাৰণে অামি বন্ধ হৈ আছোঁ; সেই নিগূঢ়-তত্ব ক’বলৈ ঈশ্বৰে যেন আমাৰ বাবে বাক্যৰ দুৱাৰ মেলি দিয়ে৷\n4. আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰক যাতে, মই যি দৰে কোৱা উচিত, সেইদৰে যেন স্পষ্টকৈ প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ৷\n5. বাহিৰা লোকৰ প্ৰতি জ্ঞানেৰে আচৰণ কৰিব আৰু সময়ক জ্ঞানেৰে ব্যৱহাৰ কৰিব।\n6. আপোনালোকৰ বাৰ্তালাপ যেন সদায় অনুগ্ৰহযুক্ত হৈ থাকক আৰু আস্বাদযুক্ত লোণৰদৰে, কোন জনক কেনেকৈ উত্তৰ দিব লাগে, সেই বিষয়ে যেন আপোনালোকে জানি লওঁক৷\n7. তুখিকে আপোনালোকক মোৰ বিষয়ে সকলো কথা জনাব৷ তেওঁ প্ৰভুৰ এজন প্ৰিয় ভাই, বিশ্বাসী পৰিচাৰক আৰু এজন সহদাস৷\n8. মই তেওঁক নির্দিষ্ট কৰি আপোনালোকৰ তালৈ পঠিয়ালোঁ, যাতে আপোনালোকে আমাৰ বিষয়ে জানিব পাৰে আৰু তেওঁ যেন আপোনালোকৰ হৃদয়ত আশ্বাস দিয়ে৷\n9. আৰু তেওঁৰ লগত ওনীচিমক, যি জন আপোনালোকৰে বিশ্বাসী আৰু প্ৰিয় ভাই, তেওঁকো পঠিয়ালোঁ; তেওঁলোকে ইয়াৰ সকলো কথা আপোনালোকক জনাব।\n10. মোৰ লগৰ বন্দিয়াৰ আৰিষ্টাৰ্খ, আৰু বাৰ্ণব্বাৰ কুটুম্ব মাৰ্ক, তেওঁৰ বিষয়ে আপোনালোকে যদি এইদৰে লিখা আদেশ পত্ৰ পায়, তেনেহলে গ্ৰহন কৰিব, “যদি তেওঁ আপোনালোকৰ তালৈ যায়, গ্ৰহন কৰিব৷”\n11. আৰু যীচু, যাক যুষ্ট বোলে, এওঁলোকে আপোনালোকক মঙ্গলবাদ কৰিছে; এওঁলোক চুন্নৎ হোৱা লোক আৰু কেৱল এওঁলোকেই ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ কাৰণে মোৰ সহকাৰী; এওঁলোক মোৰ শান্তিজনক হ’ল।\n12. ইপাফ্ৰাই আপোনালোকক মঙ্গলবাদ জনাইছে৷ তেওঁ আপোনালোকৰ মাজৰ এজন আৰু খ্ৰীষ্ট যীচুৰ দাস৷ তেওঁ সদায় প্ৰাৰ্থনাৰে আপোনালোকৰ পক্ষে প্ৰাণপণ কৰিছে, যাতে আপোনালোকে ঈশ্বৰৰ সকলো ইচ্ছাত সিদ্ধ আৰু নিশ্চয়কৈ স্থিৰে থাকে৷\n13. কিয়নো মই তেওঁৰ সাক্ষ্য দিছোঁ যে, তেওঁ আপোনালোকৰ আৰু লায়দিকেয়া আৰু হিয়ৰাপলিত থকা সকলৰ কাৰণে বৰ পৰিশ্ৰম কৰিছে\n14. লূক নামৰ প্ৰিয় চিকিৎসক আৰু দীমায়ো আপোনালোকক মঙ্গলবাদ কৰিছে।\n15. লায়দিকেয়াত থকা ভাই সকলক, নুম্ফাক আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰত গোট খোৱা মণ্ডলীক মঙ্গলবাদ দিব।\n16. আপোনালোকৰ তাত এই পত্ৰ পাঠ কৰা হ’লে, লায়দিকেয়াত থকা মণ্ডলীতো যেন পাঠ কৰা হয়, এনে চেষ্টা কৰিব; আৰু লায়দিকেয়াৰ পৰা যি পত্ৰ পাব, সেই পত্ৰ আপোনালোকেও পাঠ কৰিব।\n17. আৰ্খিপ্পক এই কথা ক’ব, “আপুনি প্ৰভুত যি পৰিচৰ্যা পদ পালে, সেয়া সিদ্ধ কৰিবৰ কাৰণে তালৈ সাৱধান হ’ব।”\n18. মোৰ এই মঙ্গলবাদ, মই পৌলে, নিজ হাতেৰে লিখিলোঁ। আপোনালোকে মোৰ শিকলিৰ বন্ধন সুঁৱৰিব। আপোনালোকৰ লগত অনুগ্ৰহ থাকক।