১ সামুয়েল2- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (১সামু 2)\n১ সামুয়েল 2\nযিহোৱাৰ দৰে আন কোনো পবিত্ৰ নাই, কিয়নো আপোনাৰ বাহিৰে আন কোনো নাই; আমাৰ যিহোৱাৰ সদৃশ কোনো শিলা নাই।\nতোমালোকে অহঙ্কাৰেৰে পুনৰ কথা নক’বা, তোমালোকৰ মুখৰ পৰা দৰ্পৰ কথা নোলাওক৷ কিয়নো যিহোৱা সৰ্ব্বজ্ঞানী ঈশ্বৰ হয়, তেওঁৰ দ্বাৰাই কাৰ্যবোৰ তৰ্জুত জোখা হয়।\nবীৰসকলৰ ধনু ভঙা হ’ল, উজুটি খোৱা সকলক বলৰূপ টঙালিৰে বন্ধা হ’ল।\nযিহোৱাই মৃত্যু আৰু জীৱন দান কৰে, তেওঁ চিয়োললৈ নমায় আৰু পুনৰায় তোলে৷\nতেওঁৰ বিশ্বস্ত লোকসকলৰ খোজ তেওঁ ৰক্ষা কৰিব, কিন্তু দুষ্টবোৰক আন্ধাৰত গুপুতে ৰাখিব৷ আৰু কোনো মানুহে নিজ বলেৰে জিকিব নোৱাৰিব।\nযিহোৱাৰ সৈতে প্ৰতিবাদ কৰা সকলক খণ্ড খণ্ড কৰা হ’ব, তেওঁ স্বৰ্গৰ পৰা সিহঁতৰ বিৰুদ্ধে বজ্ৰধ্ৱনি কৰিব। যিহোৱাই পৃথিৱীৰ অন্তলৈকে বিচাৰ কৰিব, তেৱেঁই তেওঁৰ ৰজাক শক্তি দিব, আৰু নিজ অভিষিক্ত জনক উচ্চস্থানলৈ নিব।”\nতাৰ পাছত ইলকানা নিজৰ ঘৰ ৰামালৈ গ’ল৷ কিন্তু তেওঁৰ সন্তান চমূৱেলে এলী পুৰোহিতৰ সাক্ষাতে যিহোৱাৰ পৰিচৰ্যা কৰিবলৈ ধৰিলে।\nএলীৰ পুতেক দুজন অসৎ আছিল, তেওঁলোকে যিহোৱাক ভয় নকৰিছিল।\nএইদৰে পুৰোহিতসকলে লোকসকলৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কোনো মানুহে যেতিয়া বলিদান কৰে, তেতিয়া মঙহ সিজাওঁতে, পুৰোহিতৰ দাসে এডাল ত্ৰিশূল হাতত লৈ আহে;\nআৰু লোহাৰ পাত্ৰত, বা কেৰাহীত, বা কেটলিত, খোঁচ মাৰি দিয়ে, তাতে সেই ত্ৰিশূলত যিবোৰ মঙহ লাগি আহে, সেই সকলোকে পুৰোহিতে সেই ত্ৰিশূল ডালেৰে সৈতে লৈ যায়। ইস্ৰায়েলৰ যিমান লোক চীলোলৈ আহে, সেই সকলো লোকৰ ওচৰতে তেওঁলোকে এইদৰে ব্যৱহাৰ কৰে।\nতাৰ পৰিবৰ্তে তেল পোৰাৰ পূৰ্বে, পুৰোহিতৰ দাস আহি বলিদান দিয়া জনক কয়, “পুৰোহিতৰ কাৰণে পুৰিবলৈ মঙহ দিয়া, কিয়নো তেওঁ তোমাৰ পৰা সিজোৱা মঙহ নলয়, কিন্তু কেঁচা মঙহহে ল’ব।”\nসেয়েহে যিহোৱাৰ দৃ্‌ষ্টিত সেই ডেকাসকলৰ পাপ অতিশয় বৃদ্ধি হ’ল, কিয়নো সেই ডেকাসকলে যিহোৱাৰ নৈবেদ্য হেয়জ্ঞান কৰিছিল।\nসেই সময়ত চমূৱেলে শণ সূতাৰ এফোদ বস্ত্ৰ পিন্ধি যিহোৱাৰ পৰিচৰ্যা কৰি আছিল;\nতাৰ ওপৰিও তেওঁৰ মাকে তেওঁৰ কাৰণে সৰু পোছাক যুগুত কৰি তেওঁৰ স্বামীৰ লগত বছেৰেকীয়া বলিদান উৎসৰ্গ কৰিবলৈ অহাৰ সময়ত প্ৰতি বছৰে তেওঁক দিছিল।\nএলীয়ে ইলকানাক আৰু তেওঁৰ ভাৰ্যাকো আশীৰ্ব্বাদ কৰি ক’লে, “যিহোৱাৰ অনুগ্ৰহত পোৱা সন্তানটিক যিহোৱালৈ উৎসৰ্গ কৰাৰ বাবে এই সন্তানৰ সলনি যিহোৱাই তোমাক এই ভাৰ্যাৰ পৰা পুনৰ সন্তান দিয়ক।” তাৰ পাছত তেওঁলোকে নিজৰ ঘৰলৈ উভতি গ’ল।\nতেতিয়া তেওঁ সিহঁতক ক’লে, “তোমালোকে এনে কৰ্ম কিয় কৰিছাহঁক? কিয়নো আটাই মানুহৰ মুখে মুখে মই তোমালোকৰ কুকৰ্মৰ কথা শুনিছোঁ।\nহে মোৰ বোপাহঁত, তোমালোকে শুনা তোমালোকে এনে কৰ্ম নকৰিবা; কিয়নো মই যি কথা শুনিছোঁ, সেয়ে ভাল নহয়। তোমালোকে যিহোৱাৰ লোকসকলক আজ্ঞা লঙ্ঘন কৰাইছাহঁক।\nকোনো এজন মানুহে যদি মানুহৰ অহিতে দোষ কৰে, তেন্তে ঈশ্বৰে তাৰ বিচাৰ কৰিব; কিন্তু কোনোৱে যদি যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰে, তেন্তে তেওঁৰ পক্ষে কোনে অনুৰোধ কৰিব?” তথাপি তেওঁলোকে নিজ পিতৃৰ কথালৈ মন নিদিলে; কিয়নো যিহোৱাই সিহঁতক মৃত্যুদণ্ড দিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে।\nকিন্তু চমূৱেল ক্ৰমে ক্ৰমে বাঢ়ি গ’ল; যিহোৱাৰ আৰু মানুহৰ দৃষ্টিত তেওঁ অনুগ্ৰহ প্ৰাপ্ত হ’ল।\nতাৰ পাছত ঈশ্বৰৰ এজন ব্যক্তিয়ে এলীৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাই এই বাৰ্তা দিছে, যি সময়ত তোমাৰ পিতৃ মিচৰত ফৰৌণৰ বংশৰ অধীনত আছিল, সেই সময়ত মই তেওঁলোকক দৰ্শন দিয়া নাছিলোঁ নে?\nতাৰ উপৰিও মোৰ পুৰোহিত হ’বলৈ, মোৰ যজ্ঞ বেদীৰ প্ৰস্থান কৰিবলৈ, ধূপ জ্বলাবলৈ আৰু মোৰ সাক্ষাতে এফোদ বস্ত্ৰ পিন্ধিবলৈ, ইস্ৰায়েলৰ আটাই ফৈদৰ পৰা মই তেওঁক মনোনীত কৰা নাই নে? আৰু ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ অগ্নিকৃত উপহাৰ তোমাৰ পিতৃবংশক দিয়া নাই নে?\nসেয়েহে মই মোৰ নিবাসৰ ঠাইত আজ্ঞা কৰা মোৰ বলি আৰু নৈবেদ্যৰ ওপৰত তোমালোকে কিয় অৱজ্ঞা কৰিছা? আৰু মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলৰ সকলো উপহাৰৰ আগ ভাগৰ দ্বাৰাই তোমালোক হৃষ্টপুষ্ট হোৱা, সেই বাবে তুমি মোতকৈ, নিজ সন্তান সকলক কিয় অধিক আদৰ কৰিছা?\nচোৱা, মই যি সময়ত তোমাৰ শক্তি আৰু তোমাৰ পিতৃবংশৰ শক্তি নোহোৱা কৰিম, তেতিয়া তোমাৰ বংশত এজনো বৃদ্ধলোক নাথাকিব, এনে সময় আহিছে।\nমই যি ঠাইত বাস কৰোঁ, তুমি সেই ঠাইত অমঙ্গল দেখিবা৷ কিন্তু ঈশ্বৰে ইস্ৰায়েলক দিয়া মঙ্গলৰ অৰ্থে তোমাৰ বংশত কেতিয়াও কোনো বৃদ্ধ নহ’ব।\nআৰু মই মোৰ যজ্ঞ-বেদীৰ পৰা তোমাৰ বংশৰ কেৱল এজনক দূৰ নকৰিম, সি তোমাৰ চকু দুৰ্ব্বল কৰিবলৈ আৰু তোমাৰ মনত বেজাৰ জন্মাবলৈহে থাকিব আৰু তোমাৰ বংশত জন্ম গ্ৰহণ কৰা সকলো লোকৰ যৌৱন অৱস্থাতে মৃত্যু হ’ব।\nইয়াৰ চিন স্বৰূপে তোমাৰ দুজন পুত্ৰ হফনী আৰু পীনহচলৈ এইদৰে ঘটিব, সেয়ে সিহঁত দুয়োৰে একে দিনাই মৃত্যু হ’ব।\nআৰু মই নিজৰ কাৰণে এজন বিশ্বাসী পুৰোহিত প্ৰস্তুত কৰিম; তেওঁ মই ভবাৰ দৰে আৰু মোৰ ইচ্ছাৰ দৰে কাৰ্য কৰিব; আৰু মই তেওঁৰ কাৰণে এক চিৰস্থায়ী গৃহ স্থাপন কৰিম; তেওঁ সদায় মোৰ অভিষিক্ত ৰজাৰ সন্মুখত অহা-যোৱা কৰিব।\n১ সামুয়েল 2:1\n১ সামুয়েল 2:2\n১ সামুয়েল 2:3\n১ সামুয়েল 2:4\n১ সামুয়েল 2:5\n১ সামুয়েল 2:6\n১ সামুয়েল 2:9\n১ সামুয়েল 2:10\n১ সামুয়েল 2:11\n১ সামুয়েল 2:12\n১ সামুয়েল 2:13\n১ সামুয়েল 2:14\n১ সামুয়েল 2:15\n১ সামুয়েল 2:16\n১ সামুয়েল 2:17\n১ সামুয়েল 2:18\n১ সামুয়েল 2:19\n১ সামুয়েল 2:20\n১ সামুয়েল 2:22\n১ সামুয়েল 2:23\n১ সামুয়েল 2:24\n১ সামুয়েল 2:25\n১ সামুয়েল 2:26\n১ সামুয়েল 2:27\n১ সামুয়েল 2:28\n১ সামুয়েল 2:29\n১ সামুয়েল 2:31\n১ সামুয়েল 2:32\n১ সামুয়েল 2:33\n১ সামুয়েল 2:34\n১ সামুয়েল 2:35\n১ সামুয়েল 2:36


মাতৃ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nষ্টেগ্লিনোৰ মনুমেণ্টেল কবৰস্থানত শিশুৰ সৈতে মাতৃৰ মূৰ্তি\nনাৰীৰ ইতিহাস (আইনী অধিকাৰ)\nকৰ্পোৰেট পৰিচালকৰ পৰিষদত লৈংগিক প্ৰতিনিধিত্ব\nঅন্বেষণকাৰী আৰু ভ্ৰমণকাৰী\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কনজাৰভেটিভসকল\nসাংবাদিকতা আৰু সংবাদ মাধ্যম\nহিংসা আৰু উৎপীড়ন\nবিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি, অভিযান্ত্ৰিকী আৰু গণিত\nকলা ইতিহাস ক্ষেত্ৰ\nনাৰী বিষয়ক চলচ্চিত্ৰ\nচলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ\nআমেৰিকান কমিক্সত চিত্ৰায়ন\nভিডিঅ' গেমত লৈংগিক প্ৰতিনিধিত্ব\nফুটবল / ছক্কাৰ\nমিশ্ৰিত সমৰ কলা\nট্ৰেক এণ্ড ফীল্ড\nলগতে চাওক: ক্ৰীড়াৰ তালিকা\nইউনাইটেড আৰব এমিৰাট্‌ছ\nএগৰাকী মাতৃ (ইংৰাজী: Mother) হৈছে এগৰাকী মহিলা অভিভাৱক। মাতৃসকল হৈছে এনে একোগৰাকী মহিলা যি তেওঁলোকৰ সন্তানৰ সৈতে এক সম্পৰ্ক বহনৰ ভূমিকা পালন কৰে। এই সন্তান তেওঁলোকৰ জৈৱিক সন্তান হ'বও পাৰে বা নহ'বও পাৰে। সেয়েহে, প্ৰসংগৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, মহিলাসকলক সন্তান জন্ম দিয়াৰ দ্বাৰা, তেওঁলোকৰ সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰি, নিষিক্তকৰণৰ বাবে তেওঁলোকৰ ডিম্বাশয় যোগান ধৰি, বা এই সমূহ পদ্ধতিৰ কিছু মিশ্ৰণৰ দ্বাৰা মাতৃ বুলি গণ্য কৰা হয়। তৃতীয় আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা মহিলাসকল সাধাৰণতে 'জন্মদাত্ৰী মাতৃ' বা 'জৈৱিক মাতৃ' অভিধাৰ অধীনত পৰে। সেই অনুসৰি, সন্তানৰ কেৱল লালন-পালন কৰা এগৰাকী মহিলাক এগৰাকী দত্তক মাতৃ বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে, আৰু যিসকলে ডিম্বাশয় যোগানৰ দ্বাৰা সন্তান জন্ম দিয়ে তেনে এগৰাকী মাতৃক ছাৰোগেচী মাতৃ বুলি গণ্য কৰা হয়।\n1 জন্মদাত্ৰী মাক\n2 অ-জৈৱিক মাতৃ\n2.2 সমকামী সম্পৰ্কত মাতৃত্ব\nজন্মদাত্ৰী মাক[সম্পাদনা কৰক]\nমানুহৰ বাবে জৈৱিক মাতৃত্ব, আন স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ দৰে। এই পৰিপ্ৰেক্ষিতত এগৰাকী মাতৃয়ে গৰ্ভত নিষিক্ত ডিম্ব এটি ধাৰণ কৰে আৰু সম্পূৰ্ণ বিকাশৰ অন্তত জন্ম দিয়ে। এগৰাকী মহিলা ঋতুমতী হোৱাৰ পিছত যৌন সম্ভোগৰ জৰিয়তে গৰ্ভৱতী হ'ব পাৰে। ভালদৰে পুষ্ট ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম ঋতুস্ৰাৱ সাধাৰণতে ১২ বা ১৩ বছৰ বয়সৰ আশে পাশে আৰম্ভ হয়। সাধাৰণতে, ফিতাচ এটা সক্ষম জাইগোটৰ পৰা বিকশিত হয়, যাৰ ফলত ভ্ৰূণৰ সৃষ্টি হয়। গৰ্ভধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া মহিলাৰ জৰায়ুত আৰম্ভ হয়। মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, গৰ্ভধাৰণৰ ম্যাদ প্ৰায় ৯ মাহৰ কাল। সাধাৰণতে এই সম্পূৰ্ণ সময়ৰ পিছতেই মহিলাগৰাকীয়ে প্ৰসৱ অনুভৱ কৰে আৰু সন্তান জন্ম দিয়ে। অৱশ্যে কিছুমান কেঁচুৱা অকালতে বা পলমকৈ জন্ম হয়। মৃত সন্তান জন্মৰ ক্ষেত্ৰটো সময়ৰ তাৰতম্য দেখা যায়। সাধাৰণতে, কেঁচুৱাটো জন্ম হোৱাৰ পিছত, মাতৃ গৰাকীয়ে স্তনত উৎপাদিত গাখীৰ স্তন্যপান প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে নৱজাতকক পান কৰায়। মাতৃদুগ্ধ হৈছে কেঁচুৱাৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালীৰ বাবে এণ্টিবডীৰ উৎস, আৰু সাধাৰণতে নৱজাতকসকলে আন খাদ্য খোৱা আৰু হজম কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ আগতে পুষ্টিৰ একমাত্ৰ উৎস; ডাঙৰ কেঁচুৱা আৰু শিশুৰ ক্ষেত্ৰটো আনখাদ্যৰ সমান্তৰালকৈ স্তন্যপান অব্যাহত ৰাখিব পাৰে, এই প্ৰক্ৰিয়াটো সাধাৰণতে ছয় মাহ বয়সৰ পৰা প্ৰৱৰ্তন কৰিব লাগে।\nসন্তানহীনতা হৈছে সন্তান নোহোৱাৰ স্থিতি। সন্তানহীনতাৰ ব্যক্তিগত, সামাজিক বা ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব থাকিব পাৰে। সন্তানহীনতা স্বেচ্ছামূলকো হ'ব পাৰে, যি ব্যক্তিৰ পছন্দৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। এই স্থিতি স্বাস্থ্যসমস্যা বা সামাজিক পৰিস্থিতিৰ বাবে অনিচ্ছাকৃত হ'ব পাৰে। মাতৃত্ব সাধাৰণতে স্বেচ্ছামূলক হ'লেও ই বলপূৰ্বক গৰ্ভধাৰণৰ ফলাফলো হ'ব পাৰে, যেনে ধৰ্ষণৰ ফলশ্ৰুতিত হোৱা গৰ্ভধাৰণ। অবাঞ্ছিত মাতৃত্ব বিশেষকৈ বলপূৰ্বক বিবাহ আৰু বাল্য বিবাহৰ অনুশীলনৰ ফলত হয়।\nপোৱালিক গাখীৰ খুৱাই থকা অৱস্থাত এজনী মেকুৰী\n২০১৪ চনৰ জন্মৰ হাৰৰ হিচাপত দেশসমূহ। পশ্চিমীয়া দেশসমূহত জন্মৰ হাৰ কম\nপপুলেছন ৰেফাৰেন্স ব্যুৰোৰ তথ্য অনুসৰি ২০২০ চনৰ উৰ্বৰতাৰ হাৰ অনুসৰি দেশসমূহ\nঅ-জৈৱিক মাতৃ[সম্পাদনা কৰক]\nজৈৱিক পিতৃ-মাতৃৰ বাহিৰেও আন এগৰাকী মহিলাই মাতৃত্বৰ দাবী তুলিব পাৰে, বিশেষকৈ যদিহে তেওঁ সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰাত মুখ্য সামাজিক ভূমিকা পালন কৰে। এয়া সাধাৰণতে এগৰাকী দত্তক মাতৃ বা মাহীমাক (শিশুৰ দেউতাকৰ জৈৱিকভাৱে সম্পৰ্কিত আন সঙ্গী)। শিশুৰ প্ৰাথমিক মাতৃৰ উপৰিও জৈৱিকভাৱে নিজ সন্তান নথকা মহিলা এগৰাকীয়ে বা নিজ সন্তান থকাৰ পিছতো আন শিশুৰ বিকাশত যত্ন প্ৰদান কৰা বা লালন-পালন কৰা মহিলা এগৰাকীৰ ক্ষেত্ৰত "আন মাতৃ" শব্দটো কিছুমান প্ৰসংগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nবিভিন্ন ৰূপত সন্তান তুলি লোৱা ব্যৱস্থাটোৰ প্ৰচলন সম্পৰ্কীয় ঐতিহাসিক প্ৰমাণ আছে। আনকি মানৱ সভ্যতাৰ পূৰ্বেও এই ব্যৱস্থাৰ প্ৰচলন থকাৰ অনুমান কৰা হয়। বিংশ শতিকাত উদ্ভৱ হোৱা আধুনিক গ্ৰহণ প্ৰণালীবোৰ ব্যাপক আইন আৰু নিয়মৰ দ্বাৰা পৰিচালিত।\nআইনী দৃষ্টিকোণৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সন্তান তুলিলোৱা ব্যৱস্থাটো তুলনামূলকভাৱে সহজ (অন্যান্য পশ্চিমীয়া দেশৰ তুলনাত)। ২০০১ চনত ১,২৭,০০০ তকৈও দত্তক গ্ৰহণেৰে আমেৰিকাৰ পৰিসংখ্যা বিশ্বব্যাপী মুঠ দত্তক গ্ৰহণৰ প্ৰায় আধা আছিল।\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: ছাৰোগেছি\nহৈছে এক আইনী চুক্তিৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ব্যৱস্থা যাৰ দ্বাৰা এগৰাকী মহিলাই (ছাৰোগেট মাতৃ) নিজৰ গৰ্ভত আন এটা দম্পতীৰ হৈ এটা সন্তান বহন আৰু প্ৰসৱ কৰিব পাৰে। দুই প্ৰকাৰৰ ছাৰোগেছি আছে: আংশিক (জেনেটিক), আৰু সম্পূৰ্ণ (গৰ্ভধাৰণ)। আংশিক ছাৰোগেছিত চাৰোগেট মাতৃৰ বংশানু শিশুটোৰ গাত থাকে, কিয়নো গৰ্ভধাৰণ সাধাৰণতে পিতৃৰ শুক্ৰাণু আৰু ছাৰোগেট মাতৃৰ ডিম্বাণু সংযোগ কৰি কৃত্ৰিমভাৱে গৰ্ভধাৰণ ঘটোৱা হয়। সম্পূৰ্ণ ছাৰোগেছিত, শিশুটোৰ মূল অভিভাৱক এহাল পৃথক দম্পতী আৰু আইভিএফ (In vitro fertilisation) প্ৰজনন কৌশলৰ জৰিয়তে ছাৰোগেট মাতৃৰ গৰ্ভত কৃত্ৰিমভাৱে দম্পতীহালৰ শুক্ৰাণু আৰু ডিম্বাণুৰ সংযোগ ঘটোৱা হয়।\nসমকামী সম্পৰ্কত মাতৃত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nসমকামী সম্পৰ্কত সমকামী আৰু উভকামী মহিলাৰ (বা সঙ্গী বিহীন মহিলা) মাতৃ হোৱাৰ সম্ভাৱনা শেহতীয়াকৈ প্ৰযুক্তিগত বিকাশৰ ফলত বৃদ্ধি পাইছে। আধুনিক লেচবিয়ান অভিভাৱকত্বৰ বিষয়টো বিষমকামী সম্পৰ্কত থকা মহিলাসকলৰ দ্বাৰাই উদ্ভৱ হৈছিল যি পিছলৈ নিজকে সমকামী বা উভকামী বুলি আবিষ্কাৰ কৰিছিল। পৰিৱৰ্তনশীল সামাজিক মনোভাৱে অ-বিষমকামী সম্পৰ্কক অধিক গ্ৰহণযোগ্যতা প্ৰদান কৰিছে। এনে মহিলাসকলৰ মাতৃ হোৱাৰ আন এটা উপায় হ'ল সন্তান তুলি লৈ প্ৰতিপালনৰ দ্বায়িত্ব গ্ৰহণ কৰা বা পালন কৰা। লগতে স্ব-গৰ্ভধাৰণ আৰু নিদানিকভাৱে সহায়ক দাতাৰ জৰিয়তে গৰ্ভধাৰণৰ দৰে কৃত্ৰিম গৰ্ভধাৰণৰ বিকল্প সমূহো প্ৰচলিত। বৰ্তমানৰ মহিলাৰ উন্নত উৰ্বৰতা প্ৰযুক্তিৰ ফলত, বিষমকামী সম্পৰ্কত নথকা অধিক মহিলাই ইন ভিট্ৰো ফাৰ্টিলাইজেচনৰ জৰিয়তে মাতৃত্বৰ অধিকাৰ গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছে।\nহিন্দু দেৱী মাতৃ পাৰ্বতীয়ে পুত্ৰ গণেশক স্তন্যপান কৰাই থকাৰ চিত্ৰণ।\nবিশ্বৰ প্ৰায় সকলো ধৰ্মই ধৰ্মীয় আইনৰ জৰিয়তে বা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত সেৱা আগবঢ়োৱাৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃসকল মাহাত্ম্যৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ কাম বা ভূমিকা নিৰ্ধাৰণ কৰে। মাতৃ আৰু মহিলাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ধৰ্মীয় আইনৰ বহুতো উদাহৰণ আছে।\nমাতৃসম্পৰ্কে নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় আইন বা শাস্ত্ৰীয় নীতি থকা বিশ্বৰ প্ৰধান ধৰ্মসমূহৰ ভিতৰত আছে: খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম, ইহুদী ধৰ্ম, আৰু ইছলাম ধৰ্ম। মাতৃত্বক সন্মান জনোৱাৰ কিছুমান উদাহৰণৰ ভিতৰত আছে কেথলিকসকলৰ বাবে মেডোনা বা ব্লেচড ভাৰ্জিন মাদাৰ মেৰী, আৰু হিতোপদেশ কিতাপত মাতৃ হিচাপে সক্ৰিয় নাৰীত্বৰ একাধিক ইতিবাচক উল্লেখ।\nহিন্দু সকলৰ ধৰ্মীয় ঐশ্বৰিক দেৱী সকল আৰু প্ৰাচীন গ্ৰীক প্ৰাক-খ্ৰীষ্টান বিশ্বাসৰ ডিমিটাৰকো মাতৃ বুলি কোৱা হয়।\nসমগ্ৰ ইতিহাসত মাতৃ আৰু সন্তানৰ সম্পৰ্কক প্ৰায়ে শৈল্পিক কামৰ বিষয় হিচাপে চৰ্চা কৰি অহা হৈছে, সেই অনুসৰি চিত্ৰ, ভাস্কৰ্য বা লিখনি আদিত মাতৃ আৰু সন্তান এক চৰ্চিত আৰু জনপ্ৰিয় বিষয়।\nচতুৰ্থ শতিকাৰ ৰ'ডছ দ্বীপত থকা কবৰ সমূহত শিশুৰ সৈতে তেওঁলোকৰ মাতৃসকলক চিত্ৰিত কৰা হৈছিল।\nফ্ৰান্সৰ চিত্ৰকলাত মাতৃ আৰু সন্তানৰ সম্পৰ্ক সম্পৰ্কীয় চিত্ৰকলাৰ এক দীঘলীয়া পৰম্পৰা আছে।\nঅষ্টদশ শতিকাত, এই কাৰ্য্যবোৰে মাতৃ আৰু শিশুৰ মাজৰ সম্পৰ্কক মূৰ্ত কৰি তোলাৰ লগতে এক গভীৰ পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।\nচেৰিটী, ফৰাচী চিত্ৰকৰ ৱিলিয়াম এডল্ফ বোগুৰিৱে ১৮৭৮ চনত অংকন কৰা এখনি চিত্ৰ\nলেমিনকেইনেনেছ মাডাৰ (১৮৯৭), একছেলি গেলেন-কালেলাই অংকন কৰা চিত্ৰত লেমিনকেইনেনৰ মাতৃয়ে তেওঁৰ ভগ্নপ্ৰায় দেহাটো নদীৰ পৰা তুলি আনিছে\nক্ৰমাগত গৰ্ভনাশ হোৱা বা নৱজাতকৰ মৃত্যু হোৱা মাতৃসকলক সুৰক্ষা দিবৰ বাবে এই প্ৰতিকৃতি (ব্ৰুকলিন সংগ্ৰহালয়) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক আফ্ৰিকাৰ কলাসমূহৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন বুলি গণ্য কৰা হয়\nৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ চিত্ৰ মাতৃ আৰু সন্তান"\n↑ "Medscape: Medscape Access". http://www.medscape.com/viewarticle/589004_3.\n↑ "Your baby's first solid foods" (en ভাষাত). nhs.uk. 2017-12-21. https://www.nhs.uk/conditions/pregnancy-and-baby/solid-foods-weaning/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2018-12-17.\n↑ Peter Conn (28 January 2013). Adoption: A Brief Social and Cultural History. Palgrave Macmillan. পৃষ্ঠা. 25–64. ISBN 978-1-137-33390-2. https://books.google.com/books?id=DoUh9LvIzRcC&pg=PA25.\n↑ Jardine, Cassandra (31 Oct 2007). "Why adoption is so easy in America". Telegraph. https://www.telegraph.co.uk/education/3354960/Why-adoption-is-so-easy-in-America.html.\n↑ "Child Adoption : Trends and Policies". Un.org. https://www.un.org/en/development/desa/population/publications/pdf/policy/child-adoption.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 2015-07-01.\n↑ Brinsden, P. R. (2003). Gestational surrogacy. Human Reproduction Update, 9(5), 483-491.\n↑ Jadva, V., Murray, C., Lycett, E., MacCallum, F., & Golombok, S. (2003). Surrogacy: the experiences of surrogate mothers. Human reproduction, 18(10), 2196-2204.\n↑ "Lesbian parenting: issues, strengths and challenges". http://find.galegroup.com/gtx/infomark.do?&contentSet=IAC-Documents&type=retrieve&tabID=T002&prodId=AONE&docId=A96237890&source=gale&userGroupName=wash_main&version=1.0। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-01-25.\n↑ Mezey, Nancy J (2008). New Choices, New Families: How Lesbians Decide about Motherhood. প্ৰকাশক Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-9000-0. https://archive.org/details/newchoicesnewfam0049meze.\n↑ "What The Bible Says About Mother". Mothers Day World. http://www.mothersdayworld.com/mothers-day-quotes/bible-verses-on-mother.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-11-24.\n↑ Katz, Lisa. "Religious Obligations of Jewish women". About.com. http://judaism.about.com/cs/women/f/women_mitzvot.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-11-24.\n↑ 'Ali Al-Hashimi, Muhammad. The Ideal Muslimah: The True Islâmic Personality of the Muslim Woman as Defined in the Qur'ân and Sunnah. Wisdom Enrichment Foundation, Inc.. http://www.wefound.org/texts/Ideal_Muslims_files/herchildren.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-11-24.\n↑ Women, Crime and Punishment in Ancient Law and Society, p. 234, গুগুল বুকচ্‌ত\n↑ Intimate Encounters: Love and Domesticity in Eighteenth-century France, p. 87, গুগুল বুকচ্‌ত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মাতৃ&oldid=301580"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৮ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ০৮:১৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মিথিলা (বিদেহ ৰাজ্য) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমিথিলা (বিদেহ ৰাজ্য)\nৰাজধানী মিথিলা, সম্ভৱ জনকপুৰ (বৰ্তমান নেপালৰ অন্তৰ্ভুক্ত), বা বালিৰাজগড় (বৰ্তমানৰ মধুবনি জিলা, বিহাৰ, ভাৰত)\nমিথিলা বা বিদেহৰাজ্য (তিৰাভুক্তি নামেৰেও জনাজাত) পৰৱৰ্তী বৈদিক ভাৰতৰ এক প্ৰাচীন ৰাজ্য আছিল ৰজা জনকৰ অধীনত এই অঞ্চলটোৱে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল (৮ম-৭ম শতিকা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)। প্ৰাচীন ৰাজ্যৰ অঞ্চলটো ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ উত্তৰ অংশৰ মিথিলা অঞ্চলত অৱস্থিত, যিটো বৰ্তমান ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৱ বিহাৰ আৰু নেপালৰ পূৱ তেৰাই নামেৰে জনাজাত।\nবৈদিক কালৰ শেষৰ ফালে (৯০০ – ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) বিদেহ, কুৰু আৰু পাঞ্চালৰ সহ প্ৰাচীন ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। ব্ৰহ্মা আৰু বৃহদাৰন্যক উপনিষদৰ দৰে অন্তিম বৈদিক সাহিত্যত জনকক এজন মহান দাৰ্শনিক-ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, যি বৈদিক সংস্কৃতি আৰু দৰ্শনৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু যাৰ ৰাজ সভা ঋষিৰ সকলৰ বাবে বৌদ্ধিক কেন্দ্ৰ স্বৰূপ আছিল। ব্ৰাহ্মণ আৰু উপনিষদ ৰচনাৰ সময় হিচাপে হেমচন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টমৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱা বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে ৱিটজেলে ৭৫০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে।[note 1] বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে ঐতৰীয়ৰ বৈদিক বিদ্যালয় সম্ভৱতঃ ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিদেহ বা অন্যান্য কেন্দ্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।\nহিন্দু সাহিত্যত বিদেহৰ অঞ্চল আৰু সংস্কৃতিৰ কথা প্ৰায়ে উল্লেখ পোৱা যায়। গ্ৰন্থসমূহত ৰাজবংশৰ ধাৰণা আৰু নমি বা নিমি, জনক আদি দাৰ্শনিক-ৰজাসকলৰ পৰম্পৰাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ কাহিনী প্ৰাচীন হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন গ্ৰন্থত পোৱা যায়, এই গ্ৰন্থ সমূহত উল্লেখ কৰা মতে বুদ্ধৰ জন্মৰ আগতে ৰজাসকলৰ দ্বাৰা ত্যাগ বা দান আদি কৰাটো এক সন্মানীয় পৰম্পৰা আছিল, আৰু এই পৰম্পৰা বিদেহৰ বাহিৰে আন অঞ্চল যেনে পাঞ্চাল, কলিংগ, গান্ধাৰ আদি ৰাজ্য সমূহতো ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। বিদেহৰ ৰজা নিমি বা নমিক জৈন ধৰ্মৰ ২৪জন তীৰ্থংকৰৰ ভিতৰত ২১ তম হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। \nবৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে, বিদেহ সম্ভৱতঃ বৃজী (পালি: বাজ্জি) কনফেডাৰেচনৰ অংশ হৈ পৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মগধ সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হৈ পৰে। সংস্কৃত মহাকাব্য, মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণতো বিদেহ ৰাজ্যৰ উল্লেখ আছে। ৰামায়ণত, সীতা হৈছে বিদেহৰ ৰাজকুমাৰী, যিয়ে কোশল আৰু বিদেহ ৰাজ্যৰ মাজত মিত্ৰতা সৃষ্টি কৰি ৰাম আৰু সীতাৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। বিদেহৰ ৰাজধানী হ'ল জনকপুৰ (বৰ্তমান নেপালৰ অন্তৰ্ভুক্ত),  বা বালিৰাজগড় (বৰ্তমানৰ মধুবনী জিলা, বিহাৰ, ভাৰত)।\nদিগম্বৰ উত্তৰপুৰাণৰ পাঠ অনুসৰি, মহাবীৰৰ জন্ম বিদেহ ৰাজ্যৰ কুণ্ডপুৰত হৈছিল।\n↑ 2.0 2.1 https://hindi.news18.com/blogs/satyam/balirajharh-a-ancient-mithila-915917.html\n↑ 3.0 3.1 "Archived copy". http://www.newsofbihar.com/khas-khabar/kaun-lega-mithila-key-baliraajgadh-ki-sudhi.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2017-10-26.\n↑ 5.0 5.1 Dilip K. Chakrabarti (2001). Archaeological Geography of the Ganga Plain: The Lower and the Middle Ganga. Orient Blackswan. পৃষ্ঠা. 207–. ISBN 978-81-7824-016-9. https://books.google.com/books?id=OEZe-wAIiKIC&pg=PA207.\n↑ 6.0 6.1 Michael Witzel (1989), Tracing the Vedic dialects in Dialectes dans les litteratures Indo-Aryennes ed. Caillat, Paris, pages 13, 17 116-124, 141-143\n↑ 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 Geoffrey Samuel, (2010) The Origins of Yoga and Tantra: Indic Religions to the Thirteenth Century, Cambridge University Press, pages 69-70\n↑ Raychaudhuri (1972)\n↑ Pannalal Jain 2015, পৃষ্ঠা. 460.\nThe Geography of India: Sacred and Historic Places. Britannica Educational Publishing. April 2010. ISBN 9781615302024. https://books.google.com/books?id=GdKcAAAAQBAJ&pg=PA246.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মিথিলা_(বিদেহ_ৰাজ্য)&oldid=286761"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ২১:১৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিলাহী আৰু গাজৰ — Vikaspedia\nশাক-পাছলি আৰু ফলৰ ভিতৰত মানুহে বেছি সমাদৰ কৰে বিলাহীক। বিলাহী সুস্বাদু আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবেও যথেষ্ট উপকাৰী। ইয়াত ভিটামিন এ. বি. চি. আৰু ডি. থকাৰ উপৰি ছালফাৰ, পটেছিয়াম, লো আৰু কেলছিয়ানো থাকে প্ৰচুৰ পৰিমাণে। ৰান্ধিলে কিছু পৰিমাণে ভিটামিন নষ্ট হয়। গতিকে কেঁচাই খোৱাটোহে বেছি উপকাৰী। বিলাহী তেজ বিশুদ্ধ কৰাক আৰু ই টনিকৰ দৰে কাম কৰে। জ্বৰ, ডাইবেটিক আৰু বেছিসময় ধৰি উপবাসে থাকিলে বিলাহী খাব লাগে। ইয়াত অধিক পৰিমাণৰ এ ভিটামিন থাকে। সেইবাবে বিলাহীক কুকুৰীকণা, দুৰ্বল দৃষ্টিশক্তি আৰু ভিটামিনৰ অভাৱত হোৱা চকুৰ আন বেমাৰৰ প্ৰতিষেধক বুলি কোৱা হয়। বিলাহীত প্ৰচুৰ পৰিমাণে চি ভিটামিন থাকে। ই স্কাৰ্ভি ৰোগৰ প্ৰতিষেধক আৰু আৰোগ্যৰ কাৰক। বিলাহীয়ে শিশুৰ শাৰীৰ বৃদ্ধিতো সহায় কৰে। ইয়াত কেলচিয়াম আৰু লো থাকে যথেষ্ট পৰিমাণে। প্ৰতিদিনে এটি শিশুক এচামুচকৈ বিলাহীৰ ৰস খুৱাব লাগে। শিশুক প্ৰতিদিনে ২ চামুচকৈ বিলাহীৰ ৰস খুৱালে দাঁতৰ গুৰিৰ পৰা তেজ ওলোৱা বন্ধ হয়।\nগাজৰ হৈছে এবিধ সুস্বাদু পাছলি। ই পুষ্টিকৰ খাদ্য। গাজৰত কেলছিয়াম যথেষ্ট পৰিমাণে থাকে। ই এ ভিটামিটৰ অভাৱ পূৰণ কৰে। কলা নিমখ মিহলাই গাজৰৰ লগত থাকে পেটত গেছ হোৱাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি। গাজৰ পাত আৰু শিপাৰো বহুত গুণ আছে। ভিটামিন এ, বি, চি.ৰ উপৰি ইয়াত ছালফাৰ আৰু ফচফৰাচ থাকে। বিভিন্ন ৰোগৰ বিপক্ষে ই প্ৰতিষেধক শক্তি বৃদ্ধি কৰে। শৰীৰ বিকাশত সহায় কৰে। গাজৰ সেৱনে কিডনিৰ জ্বলা-পোৰা ভাব দূৰ কৰে। দৈনিক ৰাতিপুৱা ৩-৪টাকৈ গাজৰ ৰস খালে অম্লতা দূৰ হয়।


নিৰামিষভোজীৰ সপক্ষে - দেবাঞ্জন বৰঠাকুৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনিৰামিষভোজীৰ সপক্ষে – দেবাঞ্জন বৰঠাকুৰ\nবিষয়টো বিতৰ্কিত নহয়নে? শিৰোনাম দেখি বহুতেই ভাবিব, এইজন ওলাইছে নিৰামিষভোজীৰ সপক্ষে জ্ঞান দিবলৈ৷ কথাতো তেনেকুৱা চাগৈ নহয়৷ প্ৰ্শ্নটো হৈছে- আমিষ আহাৰ কেৱল মুখৰ তৃপ্তি নে? আৰু যদি আমি মানুহবোৰ অনুগৃহীত মাংসাহাৰী নহয় তেনে জীৱ জন্তুৰ হত্যা উচিত নে? প্ৰশ্নটো এটা অংক সমাধান কৰাৰ নিচিনাকৈ বেলেগ বেলেগ ধৰণেৰে কাষ চাপিব পাৰি৷ প্ৰথমটো হ’ব খাদ্য বিজ্ঞানৰ ফালৰ পৰা৷ আমেৰিকাৰ American Dietetic, Association, ৰ গৱেষণাই কয়, “If well-planned and fortified to balance their deficiencies, vegetarian and vegan diets can become nutritionally adequate and can be appropriate for all stages of the life cycle, including during pregnancy, lactation, infancy, childhood, and adolescence.৷” গৱেষণাৰ মতে নিৰামিষ আহাৰ যদি সুচিন্তিত আৰু সুষম হয় তেনে ই সঠিক পৰিপুষ্টিৰ বাবে যথেষ্ট৷ খাদ্য বিজ্ঞানৰ ফালৰ পৰা বাৰু উত্তৰ এটা পোৱা গ’ল, এতিয়া ইয়াৰ বিপক্ষেও হয়তো কোনোবাই আন গৱেষণা পত্ৰ দেখাব পাৰে, য’ত অপ্ৰতুল, অযোগ্য বুলি নিৰামিষ আহাৰক তাচ্ছিল্য কৰা হ’ব৷ তেতিয়া এটা প্ৰশ্ন উঠিব, ছাৰ আইজাক নিউটন,লিয়নাৰ্ড’ ডা ভিনচি,ৰামানুজন,নিক’লা টেছলা,এডিচনে কি নিৰামিষ ভোজী হৈ অপৰিপুষ্টিত ভুগিছিল নিকি, ভিটামিনৰ অভাৱত ! ই তেওঁলোকৰ বিজ্ঞানীক গৱেষণাত প্ৰভাৱ পেলোৱা নাছিল নে? ইয়াৰ উত্তৰ কোনেও নিশ্চয় কৈ আজিলৈকে দিয়া নাই৷ এতিয়া চাগৈ, কোনোবাই প্ৰশ্ন কৰিব, ঠিক আছে, বুদ্ধিমান বিজ্ঞানী হ’ব লৈ আমিষহাৰী হোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই, কিন্তু আমিষ আহাৰ খালেই বা কি যায়? প্ৰ্শ্নটো মইও বহুত ভাবিছোঁ আগতেও এতিয়াও৷ গীতাৰ ১৭ নম্বৰ অধ্যায়ৰ ৮ নম্বৰ শ্লোকত কৈছে, “आयुःसत्त्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः৷ रस्याः स्निग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराः सात्त्विकप्रियाः৷৷17.8৷৷” অৰ্থাৎ যি খাদ্যই শক্তি,সুষ্ঠ শৰীৰ আৰু মানসিক প্ৰশান্তি দিয়ে,তেনে খাদ্য সাত্বিক মানুহৰ প্ৰিয়৷ নিশ্চয় কৈ আমিষ আহাৰক তামসিক খাদ্যৰ ভিতৰত ধৰা হয়, যি অজ্ঞানতা, দুখ, কষ্টৰ পৰিচায়ক বুলি ধৰা হয়৷ শাস্ত্ৰৰ কথা ক’লে বহুতে, নিৰপেক্ষ তাৰ উপৰত প্ৰশ্ন তুলিব পাৰে, সেয়ে শাস্ত্ৰ এৰি বিজ্ঞানৰ কাষলৈ যোৱা ভাল৷ চালম’নেলা বেক্টেৰিয়াৰ পৰা টাইফয়ড হয়, আৰু এই চালম’নেলা আমি খোৱা কুকুৰাৰ কণীটোতে থাকে৷ গৰুৰ মাংসৰ পৰা Mad Cow বেমাৰ হ’ব পাৰে, আৰু আজিকালিৰ ইষ্ট্ৰজেন হৰমন দিয়া কুকুৰা বোৰ খোৱাৰ পৰা কি কি বেমাৰ হ’ব পাৰে, এবাৰ গু’গল চালেই জানিব পৰা যাব৷ ইমানখিনি ঠিকে আছে, তাৰ পাচতো কোনোবাই ক’ব পাৰে, আমিষ খোৱাতো মোৰ অধিকাৰ৷ তেতিয়া হয়তো, অলপ মনোবিজ্ঞান,অলপ দৰ্শন আৰু নৈতিকতাৰ কথা আহিব পাৰে৷ এখন কিতাপ পঢ়ি চালে এই খাদ্যৰ মনোবিজ্ঞানৰ কথাতো বুজাত সুবিধা হ’ব৷ কিতাপ খন হৈছে- ‘Why We Love Dogs, Eat Pigs and Wear Cows: An Introduction to Carnism৷’ আমাৰ চিনাকি চেলিম আলি চাৰৰও এখন কিতাপ আছে, Meat: The opium of the 21st Century, সেইখন পঢ়ি চালেও কিছু কথা জানিব পাৰিব৷ আৰু বহুত কথা আছে যেনে Meat Paradox আদি৷ এই যে বিবেক বুলি কিবা এটা আছে, সি কয়- কেফচি-ত বাৰু গ’লা, কিন্তু তোমাৰ এসাঁজ আহাৰৰ জুতিৰ বাবেই যে, সেই জন্তু বা চৰাইটোৰ অনুমতি অবিহনে হত্যা কৰা হ’ল, ইয়াতেই বিবেকৰ দংশন ৰ কথাতো আহে, কাৰণ আমি মানুহ৷ লিখিবলৈ বহুত আছে, বিবেকৰ শক্তি নিশ্চয় মুখৰ জুতিত কৈ বেছি৷ শেষত হোমেন বৰগোহাঞিয়ে নিজে লিখা প্ৰবন্ধৰ এচোৱা তুলি দিলো৷ “পানীৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰিবলৈ যিবোৰ উপায়ৰ কথা চিন্তা কৰি থকা হৈছে সেইবোৰৰ ভিতৰত এটা হ’ল মানুহে মাংস খোৱাৰ অভ্যাস ত্যাগ কৰা বা বছৰত মাত্ৰ কেইটামান দিন নামমাত্ৰ মাংস খোৱা৷ মাংসৰ দাম ইতিমধ্যেই ইমান আকাশ-লংঘী হৈছে যে দৰিদ্ৰ বা নিম্ন মধ্যবিত্ত মানুহ দূৰৰ কথা-মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ মানুহেও আগৰ নিচিনাকৈ মাংস খাই থকাৰ কথা কল্পনা কৰিব নোৱাৰা হৈছে৷ সি যি কি নহওক, মাংসৰ লগত পানীৰ সমস্যাৰ সম্পৰ্ক কি? সম্পৰ্ক হ’ল এইটোয়েই যে “মাত্ৰ এক কিল’গ্ৰাম মাংস উৎপাদন কৰিবলৈ সাত কিল’গ্ৰাম পশু খাদ্যৰ প্ৰয়োজন হয়, আৰু এই সাত কিল’গ্ৰাম পশু খাদ্য উৎপাদন কৰিবলৈ সাত হাজাৰ লিটাৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰিব লগা হয়” তেওঁ আকৌ লিখিছে, “বো\nধ হয় এইবোৰ চিন্তা কৰিয়েই ষ্টিফেন হকিঙৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত এজন মানুহে কৈছে যে মানৱ জাতিক ৰক্ষা কৰাৰ এটা উপায় হ’ল মাংস ত্যাগ কৰি ফল-মূল আৰু শাক-পাচলি বেছিকৈ খোৱা৷” হোমেন বৰগোহাঞিৰ “মই যেতিয়া ক্লান্ত হ’ও” কিতাপ খনৰ প্ৰবন্ধটি পঢ়ি হয়তো মনৰ এচুকত লুকাই থকা জীৱ জন্তুৰ প্ৰতি প্ৰাপ্য সন্মান দিয়াৰ যুক্তি ডাঙি ধৰিব বিচৰা বিবেক নামৰ সত্তা তোয়ে এই কথাখিনি লিখিবলৈ প্ৰলুব্ধ কৰিলে কাৰণ সমাজ পাতি থাকিলেও, আমিও মেমেলিয়া শ্ৰেণীৰ আৰু হমিনয়ড পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত একো একোটি জীৱ মাথো৷ আমাৰ দৰে জন্তুবোৰৰো অধিকাৰ আছে আৰু আমি সিহঁতৰ এই অধিকাৰ খৰ্ব কৰাৰ নৈতিক অধিকাৰ আমাৰ নাই৷\n← চিনেমা – পৰেশ দেৱচৌধুৰী\n‘সোণালী নৈ’ সোৱণশিৰিৰ পাৰে পাৰে (এটা অসমাপ্ত যাত্ৰা) – আব্দুচ চাজিদ →\nগোৱালপাৰীয়া লোকজীৱন, লোকগীত আৰু ইতিহাস উপেক্ষিত দিন (ৰক্তিম শৰ্মা)\nOctober 14, 2014 March 10, 2021 2\nঅসমীয়া চিনেমাৰ সংকট মোচনঃ কল্পনা আৰু বাস্তৱ (বিদ্যুৎ কুমাৰ ভূঞা)\nJanuary 15, 2016 March 10, 2021 0\nজিংক কি ক'ত আৰু কিয় বিখ্যাত?—ডা: ভূপেন শইকীয়া


তাঁত শিল্প বা বয়ন শিল্প অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক অন্যতম অংগ।অসমৰ পাট-মুগাৰ ছাঁতে শুকোৱা মুঠিতে লুকোৱা সাজে বিশ্ব দৰবাৰত স্থান লাভ কৰিছিল।অসমীয়া শিপিনীয়ে কাপোৰত তোলা ভমকা-ফুলীয়া ফুলৰ চানেকি দেখি মহাত্মা গান্ধীয়ে কৈছিল-'অসমীয়া শিপিনীয়ে কাপোৰত পৰীৰ সাধু ৰচনা কৰে'।অসমীয়া জাতিৰ কেৱল সম্পদেই নহয়,অসমীয়া মহিলাৰ স্বাৱলম্বিতাৰ সমল বয়ন শিল্পক আকৌ এবাৰ বিশ্ব দৰবাৰত জিলিকাই তোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছে এগৰাকী অসমীয়া মহিলা হেমপ্ৰভা চুতীয়াই।গুৰু দুজনাৰ গুণমালা আৰু নামঘোষাক তাঁতশালত বৈ ব্যতিক্ৰমী প্ৰচেষ্টাৰ লগতে কৰ্ম-সংস্কৃতিৰ বিৰল নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছে মৰাণৰ অভয়পুৰীয়া গাঁও নিবাসী হেমপ্ৰভা চুতীয়াই।\nএগৰাকী স্বাৱলম্বী মহিলা হেমপ্ৰভা চুতীয়া\nশিক্ষাৰ প্ৰতি প্ৰৱল ধাউতি থকা মহিলা গৰাকীয়ে আৰ্থিক সংকটৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা লাভৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল।কিন্তু সেইগৰাকী মহিলাই নিজে জীৱিকাৰ পথ উলিওৱাৰ লগতে সন্তান আৰু স্বামীৰ পঢ়াৰ দায়িত্ব লৈছিল।স্বামী যোগেশ্বৰ চুতীয়াই বিবাহৰ পূৰ্বেই এল.এল.বি. পঢ়িছিল যদিও আৰ্থিক সমস্যাৰ বাবে পঢ়া সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল।আনহাতে তেওঁ শিক্ষকতা কৰা বিদ্যালয়খনো প্ৰাদেশীকৃত নাছিল।এই সন্দৰ্ভত হেমপ্ৰভা চুতীয়াই কয়-'মই ঘৰতে এৰী পলু পুহিছিলো।সেই পলুৰ পৰা সূতা উলিয়াই কাপোৰ বৈ বিক্ৰী কৰিছিলো।ইয়োৰোপৰি হাঁহ,কুকুৰা,গৰু,ছাগলী আদি পোহপালৰ লগতে বিভিন্ন খেতি কৰিছিলো।নিমকি,আচাৰ আদি বনাই বিক্ৰী কৰিছিলো। দোকানৰ পৰা খুচুৰা মূল্যত কাপোৰ আনি দহ টকা লাভত বিক্ৰী কৰি ঘৰৰ খৰচ,সন্তানৰ শিক্ষা আৰু স্বামীক পুনৰ এল.এল.বি. পঢ়িবলৈ উৎসাহিত কৰিছিলো।'\nহেমপ্ৰভা চুতীয়াৰ সহযোগত তিনিটা সন্তান উচ্চ শিক্ষাৰে শিক্ষিত হোৱাৰ লগতে স্বামীয়ে আইনৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।'মই পঢ়া শুনা বিশেষ কৰিব নোৱাৰিলো যদিও পঢ়িলে মই বৰ ভাল পাওঁ। ল'ৰা কেইটাক এতিয়াও আৰু পঢ়িবলৈ কৈ থাকো।ডাঙৰটোৱে এল.এল.বি. পাছ কৰিলে।সৰুটোৱে বি.কম. পাছ কৰি ব্যৱসায় কৰি আছে যদিও মই তাক এম.কম.কৰাৰ কথা কৈ থাকোঁ।'\nতাঁতশালত বৈ উলিয়ালে আশী ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ গুণমালা\n১২ বছৰ বয়সৰ পৰাই তাঁতশালত কাপোৰ বৈ সেই কাপোৰ বিক্ৰী কৰি ঘৰৰ খৰচ উলিয়াইছিল হেমপ্ৰভা চুতীয়াই।সৰুৰে পৰাই তেওঁৰ চিন্তাবোৰ ব্যতিক্ৰমী আছিল।মহান লোকৰ জীৱনী পঢ়ি তেওঁ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।'মহা মহা পুৰুষৰ চানেকীৰে জীৱনৰ/ আমিও কৰিব পাৰো জীৱন গঢ়িত/ অভিনয় শেষ হ'লে আৰু বেলি মাৰ গলে/ থৈ যাব পাৰোঁ খোজ সময় বালিত'।সৰুতেই পঢ়া এই কবিতা কেইশাৰী তেওঁৰ মনত খোদিত হৈ গৈছিল।জীৱনত কিবা এটা কৰাৰ আশা তেওঁ পুহি ৰাখিছিল।\n'২০১৩ চনৰ ২২ জুলাই তাৰিখে তাঁত খন লগালো।প্ৰথম অৱস্থাত কামটো কৰিব পাৰিম নে নোৱাৰিম সেই লৈ চিন্তা হৈছিল।দিনটোত এটা লাইনহে বৈ উলিয়াব পাৰিছিলো।কেতিয়াবা নোৱাৰিম বুলি শালৰ পৰা উঠি আহিছিলো।পিছত দহ লাইনলৈ সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰিছিলো।এনেকৈ বিভিন্ন অসুবিধাৰ মাজেৰে ২০১৪ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত কামটো সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিল।'৮০ ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ, ১৭ ইঞ্চি প্ৰস্থৰ, মুগাৰ সূতাত ক'লা উলেৰে বৈ উলিয়াইছিল শ্ৰীশ্ৰী শংকৰদেৱৰ গুণমালাখন।জীৱনত 'কিবা এটা' কৰাৰ ইচ্ছা কৰা মহিলা গৰাকীয়ে নিজে নজনাকৈ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বাবে এক আপুৰুগীয়া অৱদান সৃষ্টি কৰিলে।কেৱল সেয়ে নহয়, গুণমালাখন বৈ উলিওৱাৰ দুমাহৰ পাছত শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ নাম ঘোষাখনো বৈ উলিওৱাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে এইগৰাকী উদ্যমী মহিলাই।গুণমালা খন বৈ উলিওৱাৰ পিছত স্থানীয় অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শন কৰি ৰাইজৰ সমাদৰ পোৱাৰ লগতে ২০১৫ চনৰ কলিয়াবৰ অসম সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত সেইখন প্ৰদৰ্শন কৰি ৰাইজৰ বিপুল সহাঁৰিয়ে তেওঁক অভিভূত কৰিছিল।এই সন্দৰ্ভত হেমপ্ৰভা চুতীয়াই কয়-'মই স্বীকৃতি পোৱাৰ কথা ভাবি কামটো কৰা নাছিলো। কিন্তু সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত ৰাইজৰ যি আদৰ-শুভেচ্ছা পালো তেতিয়াহে মোৰ ভাৱ হৈছিল যে মই ৰাইজৰ কাৰণে কিবা এটা কৰিছোঁ।যতেই সেইখন প্ৰদৰ্শন কৰিছো মানুহৰ এনে সমাবেশ হয়।বহুতে আবেগিক হৈ কান্দি দিয়ে।সঁচায়ে ইমান ডাঙৰ কাম কৰা বুলি মই নিজেই ভবা নাছিলো।'\nসম্পূৰ্ণ ধৰ্মীয় ৰীতি নীতি পালন কৰি তেওঁ গুণমালা খন বোৱা কাম কৰিছিল।'মই গা ধুই গোঁসাই ঘৰত চাকি জ্বালাই তাঁত শালত ধূপ-ধনা দি সম্পূৰ্ণ ভক্তি আৰু নিষ্ঠাৰে কামটো কৰিছিলো।' গুণমালা খন বৈ উলিয়াওতে তেওঁৰ ২৯ হাজাৰ টকা খৰচ হোৱা বুলি জানিবলৈ দিয়ে।পৰৱৰ্তী সময়ত অসম চৰকাৰে তেওঁক এক লাখ টকাৰ মাননি আগবঢ়ায়।গুণমালা খন সংৰক্ষণৰ বিষয়ে তেওঁক প্ৰশ্ন কৰাত কয়-'বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ লগতে অসমৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰই সেইখন সংৰক্ষণৰ প্ৰস্তাব আগবঢ়াইছিল।কিন্তু মই বৰ্তমান সেইখন ঘৰতে ৰখাৰ কথা ভাবিছো।'\nআনহাতে, ২০১৪ চনৰ দুই আগষ্টৰ পৰা আৰম্ভ কৰা নাম ঘোষা খনৰ ৭৫০ ঘোষা সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিছে।উল্লেখ্য যে তেওঁ নিজে এৰী পলুৰ সূতা কাটি নাম ঘোষাখন বৈছে।'ৰাতি সূতা কাটো আৰু দিনত বোৱা কাম কৰোঁ।নাম ঘোষা খনৰ দীঘটো মুগাৰ আৰু বাণীটো এৰী সূতাৰে বৈছো।এই খনৰ দৈৰ্ঘ্য ১৮০-২০০ ফুট হ'ব বুলি ধাৰণা কৰিছো।'একেলেথাৰিয়ে বহিলে নব্বৈ দিনত অন্যথা পাঁচ মাহত এই খন সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিব বুলি হেমপ্ৰভা চুতীয়াই মন্তব্য কৰে।\nমোৰ বোৱাৰী আৰু ল'ৰা দুটাৰ সম্পূৰ্ণ সহযোগিতা আছে। বোৱা কামটোত সহায় কৰিব নোৱাৰিলেও মোক এটা পৰিবেশ দিয়ে যি পৰিবেশত মই কাম কৰিব পাৰোঁ।এৰী পলু পালনৰ লগতে বাকী কামবোৰ তেওঁলোকে চম্ভালিছে।\nবয়ন শিল্পৰে স্বাৱলম্বী হ'ব পাৰে মহিলাসকল\n'শিপিনীয়ে তাঁতখন এৰি দিব নালাগে।তাঁতখন বৈ নিজে স্বাৱলম্বী হোৱাৰ লগতে এটা পৰিয়াল পোহপাল দিব পাৰে।বোৱা কাপোৰৰ এক অনন্য সৌন্দৰ্য আছে।মই মহিলা হিচাপে ল'ৰা ছোৱালীৰ দায়িত্ব লোৱাৰ লগতে সন্মানেৰে জীয়াই থাকিব পাৰিছো নিজৰ বাহু বলেৰে।'\nসঁচাকৈয়ে হেমপ্ৰভা চুতীয়াৰ দৰে মহিলা কেৱল সমাজ নহয় জাতিৰ আদৰ্শস্বৰুপ।জীৱনত কিবা এটা কৰিবলৈ ইচ্ছা থকা হেমপ্ৰভা চুতীয়াই যি কাম কৰিলে বা কৰিছে সেই কামে অসমীয়া সংস্কৃতিক চহকী কৰাই নহয় অসমীয়া জাতিৰ বাবে কৰ্ম-সংস্কৃতিৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছে।সৎ পথত থাকিলে মানুহক ভগবানে সহায় কৰে বুলি তেওঁ বিশ্বাস কৰে।তেওঁৰ কৰ্ম সমাজৰ প্ৰতিটো প্ৰজন্মৰ বাবেই যেন আদৰ্শস্বৰূপ হৈ উঠে।য়'ৰ ষ্ট'ৰীৰ ফালৰ পৰা এইগৰাকী আদৰ্শবান মহিলাৰ দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিলো।


‘জনতা কাৰ্ফিউ’ৰ বৰ্ষপূৰ্তি : থালি লৈ ওলাই আহিছিল কৰ'নাক খেদিবলৈ ! - Prag News\nHomeব্ৰেকিং নিউজ‘জনতা কাৰ্ফিউ’ৰ বৰ্ষপূৰ্তি : থালি লৈ ওলাই আহিছিল কৰ'নাক খেদিবলৈ !\n‘জনতা কাৰ্ফিউ’ৰ বৰ্ষপূৰ্তি : থালি লৈ ওলাই আহিছিল কৰ’নাক খেদিবলৈ !\nগুৱাহাটীঃ বিশ্বব্যাপি গ্ৰাস কৰা মহামাৰী কৰ’নাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ আজিৰ ২২ মাৰ্চৰ দিনটোতে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ঘোষণা কৰিছিল ‘জনতা কাৰ্ফিউ’। ক’ভিড ১৯ৰ ভয়াৱহতাত প্ৰত্যেকজন লোকেই যথেষ্ট সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিবলৈ বাৰম্বাৰ সতৰ্কতা জাৰি কৰিছিল চৰকাৰ প্ৰশাসনে৷\nজনতা কাৰ্ফিউৰ সময়ত জৰুৰীকালীন সেৱাত জড়িত ব্যক্তিসকল যেনে আৰক্ষী, চিকিৎসা কৰ্মীকে আদি কৰি সংবাদ কৰ্মীসকলক উৎসাহ জনোৱাৰ বাবে থালি আৰু হাত চাপৰি বজাবলৈ মোদীয়ে দেশবাসীক আহ্বান কৰিছিল। সন্ধিয়া ৫ বজাৰ লগে লগে দুৱাৰ-খিৰিকীৰ সন্মুখত দেশত থালি, হাত চাপৰিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ডবা-শংখলৈকে বজোৱা পৰিলক্ষিত হৈছিল৷\nঅৱশ্যে দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত সেই আহ্বানৰ বিপৰীত ছবি এখনহে প্ৰত্যক্ষ কৰা গৈছিল। কিছু কিছু ঠাইত সাধাৰণ ৰাইজে কাঁহী-বাতি, ঢোল-তাল, খোল-বৰকাঁহ আদিৰে পদযাত্ৰাও কৰা দেখা গৈছিল। আৰু এই হাস্যকৰ ভিডিঅ’সমূহ ছ’চিয়েল মিডিয়াযোগে বিশ্বজুৰি ভাইৰেল হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত প্রশাসনে লকডাউন ঘোষণা কৰিছিল।\nPrevious article“মহাভাৰততো মামা আছিল, অসমতো মামা আছে” – প্ৰিয়ংকাৰ কটাক্ষ !\nNext articleকাৰাগাৰতে থাকিব অশীতিপৰ ষ্টেন স্বামী, জামিন আৱেদন নাকচ


লম্পট খুৰাকৰ হাতত দুবছৰে নিৰ্যাতিতা যুৱতী! চৰম পন্থাৰ চেষ্টা ভুক্তভোগীৰ -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়লম্পট খুৰাকৰ হাতত দুবছৰে নিৰ্যাতিতা যুৱতী! চৰম পন্থাৰ চেষ্টা ভুক্তভোগীৰ\nPrevious articleসুলভ মূল্যৰ চাউল ক’লা বজাৰত উপলব্ধ! জব্দ চাউলভৰ্তি ২ নাও\nNext articleচৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে হুংকাৰ টাই-আহোম যুৱ পৰিষদৰ, টিংখাঙত নতুন সমিতি গঠন


শিৱসাগৰ জিলাত ক’ভিড প্ৰতিষেধক প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়া তীব্রতৰ কৰি তোলাৰ লক্ষ্য – NE Focus\nৰাজ্য চৰকাৰৰ নিৰ্দেশনা মৰ্মে শিৱসাগৰ জিলা প্ৰশাসনে জিলাখনত ক’ভিড প্ৰতিষেধক প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়া তীব্রতৰ কৰি তোলাৰ এক পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰিছে। এই অভিযানৰ অংশস্বৰূপে জিলাখনৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ লগতে চাহ বাগিচা সমূহতো ক’ভিড প্ৰতিষেধক প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়া তীব্রতৰ কৰি তোলা হ’ব। এই সন্দৰ্ভত বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰাৰ উদ্দেশ্যে আজি শিৱসাগৰ জিলাৰ উপায়ুক্ত বিষ্ণু কমল বৰাৰ অধ্যক্ষতাত জিলাখনৰ চাহ বাগিচা সমূহৰ কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে উপায়ুক্ত কাৰ্যালয়ৰ চুকাফা সভাকক্ষত এখন বৈঠক অনুষ্ঠিত হয়।\nবৈঠকত উপায়ুক্ত গৰাকীয়ে কয় যে, ক’ভিড-১৯ -ৰ বৰ্দ্ধিত সংক্ৰমণ ৰোধৰ বাবে জিলাখনৰ বাকী অঞ্চলৰ সমান্তৰালকৈ চাহ বাগিচা এলেকা সমূহতো ক’ভিডৰ প্ৰতিষেধক প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়া তীব্রতৰ কৰি তুলিব লাগিব। তেওঁ কয় যে, এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি অহা ২১ জুন তাৰিখে সম্পূৰ্ণ ক’ভিড প্ৰট’কল মানি চলি জিলাখনৰ ১৮ খন চাহ বাগিচাত ২০০ পালিকৈ মুঠ ৩৬০০ পালি ক’ভিশ্বিল্ড প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰাৰ এক লক্ষ্য স্থিৰ কৰা হৈছে। এই প্ৰতিষেধক ১৮ বছৰ বয়সৰ উৰ্ধৰ যিকোনো লোকে গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব বুলি তেওঁ অৱগত কৰে। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত বাকী ৯ খন চাহ বাগিচা সাঙুৰি লোৱা হ’ব বুলি তেওঁ জনায়। এই লক্ষ্যত সফল হ’বলৈ তেওঁ বাগিচা কৰ্তৃপক্ষৰ লগতে শ্ৰমিক সংগঠন সমূহক পূৰ্ণ সহযোগিতা আগবঢ়াবলৈ আহ্বান জনায়। এই প্ৰতিষেধক প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পি. পি. ই. কিট ইত্যাদি জিলা প্ৰশাসনৰ তৰফৰ পৰা প্ৰদান কৰা হ’ব বুলিও তেওঁ উল্লেখ কৰে। তেওঁ এই প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰতিষেধকৰ শূণ্য অপচয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। তেওঁ চাহ বাগিচা এলেকাৰ লোক সকলক প্ৰতিষেধক লোৱাৰ বাবে আগ্ৰহী কৰি তোলাৰ লগতে তেওঁ লোকৰ মনত থকা ভয়-ভ্ৰান্তি-সংশয় আদি আঁতৰাবলৈ ব্যাপক সজাগতা বৃদ্ধিৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। উপায়ুক্ত গৰাকীয়ে ২১ জুনৰ দিনা প্ৰতিষেধক প্ৰদান কেন্দ্ৰসমূহ সজাই-পৰাই তথা বেনাৰ, পোষ্টাৰ আদি লগাই উৎসৱমুখৰ কৰি তুলিবলৈ আহ্বান জনায়।\nবৈঠকত জিলা উন্নয়ন আয়ুক্ত প্ৰণৱজিত কাকতিয়ে উল্লেখ কৰে যে, এই প্ৰতিষেধক লাভৰ বাবে অনলাইন মাধ্যমেৰে আগতীয়াকৈ পঞ্জীয়ন কৰাৰ আৱশ্যক নহ’ব। তেওঁ ১৮ বয়সৰ উৰ্ধৰ লোকে প্ৰতিষেধক প্ৰদান কেন্দ্ৰলৈ আহি থিতাতে অন-চাইট পঞ্জীয়ন কৰি প্ৰতিষেধক গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব বুলি উল্লেখ কৰে। তেওঁ চাহ বাগিচাৰ যিসকল কৰ্মচাৰীয়ে ইতিমধ্যে প্ৰতিষেধক লাভ কৰিছে, তেওঁলোকৰ সহায়ত বাগিচাৰ আৱাসী সকলক প্ৰতিষেধক লোৱাৰ বাবে অগ্রহী কৰি তোলাৰ পোষকতা কৰে।\nস্বাস্থ্য সেৱাৰ যুটীয়া সঞ্চালক ডাঃ স্যমন্ত মাধৱ শৰ্মাই ক’ভিড প্ৰতিষেধক প্ৰদান কেন্দ্ৰত থাকিবলগীয়া প্ৰয়োজনীয় আন্তঃগাঁথনি আৰু স্বাস্থ্য সেৱাৰ লগত জড়িত ব্যক্তি সকলৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰে। তেওঁ প্ৰতিখন প্ৰতিষেধক প্ৰদান কেন্দ্ৰত এজনকৈ চিকিৎসক আৰু একোখনকৈ এম্বুলেঞ্চ থকাটো বাধ্যতামূলক বুলি উল্লেখ কৰে। তেওঁ প্ৰতিষেধক প্ৰদান কেন্দ্ৰত যদি ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা নাথাকে, তেনেক্ষেত্ৰত মেনুৱেল প্ৰক্ৰিয়াৰে নাম পঞ্জীয়ন কৰি প্ৰতিষেধক প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়া শেষ হোৱাৰ পিছত ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা থকা স্থানৰ পৰা একেদিনাই মাজনিশা ১২:০০ বজাৰ আগতে এই তালিকা পৰ্টেলত আপলোড কৰিব লাগিব বুলি অৱগত কৰে।\nআজিৰ বৈঠকত অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত (স্বাস্থ্য) বিতোপন নেওগ, সহকাৰী আয়ুক্ত মনালী প্ৰসাদ ৰজক, অতিৰিক্ত মুখ্য চিকিৎসা বিষয়া (পৰিয়াল কল্যাণ) মুকুল দাসৰ লগতে জিলাখনৰ ভালেসংখ্যক চাহ বাগিচাৰ কৰ্তৃপক্ষ উপস্থিত থাকে।\nহাচানটুকৰ খহনীয়া পৰ্যবেক্ষণ মহকুমাধিপতি স্বপ্নীল পালৰ


গৌতম বৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nগৌতম বৰা, ১৯৯০\nগৌতম বৰা (ইংৰাজী: Gautam Bora) এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। ১৯৭৪ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ১৯৮৩ চনত জাৰ্মানীৰ পটচডাম, বাবেলবাৰ্গৰ কনৰাড ৱ’ল্ফ ইঞ্চটিটিউটৰ পৰা তেওঁ চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিচন পৰিচালনা সম্পৰ্কীয় ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনত ‘উইভাৰচ্ অৱ গোল্ডেন খ্ৰে়ড’ তথ্যচিত্ৰখনৰ পৰিচালনাৰে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিয়ে। তথ্যচিত্ৰখন জাৰ্মানীৰ ২৯তম লাইপজিগ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়। তাৰপিছত প্ৰথম ৰাগিনীৰ (১৯৮৭) সহযোগী পৰিচালক আৰু অগ্নিস্নানৰ (১৯৮৫) সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰে। প্ৰথম ৰাগিনীৰ তেওঁ যুটীয়াভাবে চিত্ৰনাট্যও ৰচনা কৰিছিল।\nৱশ্ব'বিপো (১৯৯০) তেওঁ পৰিচালনা কৰা প্ৰথম পূৰ্ণাঙ্গ কাহিনীচিত্ৰ। কাৰ্বিআংলং জিলা পৰিষদে প্ৰযোজনা কৰা এই ছবিখন কাৰ্বি ভাষাৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ। ৱশ্ব’বিপোই ‘পৰিচালকৰ প্ৰথম ছবি’ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ভাৰতীয় পেনোৰামাত প্ৰদৰ্শিত হয়।\nএন আনএণ্ডিং একপেনচ্ (An Unending Expense), চনচ অফ আব’টানি- দ্য মিচিং (Sons of Abotani-The Missing), ওল্ড মেন ৰিভাৰ (Old Man River) আদি গৌতম বৰা নিৰ্মিত কেইখনমান তথ্যচিত্ৰ। ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ‘চনচ অফ আব’টানি- দ্য মিচিঙে’ ১৯৯১ৰ শ্ৰেষ্ঠ অনা-কাহিনী চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে।\n↑ 1.0 1.1 "37th National Films Award Catalogue". Directorate of Film Festivals, Govt. of India. পৃষ্ঠাসমূহ: 16. http://dff.nic.in/Archive.aspx?ID=6। আহৰণ কৰা হৈছে:9November 2020.\n↑ 2.0 2.1 "Indian Panorama 1990". Directorate of Film Festivals, Govt. of India. পৃষ্ঠাসমূহ: 145. http://dff.nic.in/Archive.aspx?ID=10। আহৰণ কৰা হৈছে:9November 2020.\n↑ City Correspondent. "115 films from 25 countries for 3-day extravaganza". The Assam Tribune. পৃষ্ঠাসমূহ: 23-1-2019. http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=jan2319/city053। আহৰণ কৰা হৈছে:9November 2020.\n↑ [dff.nic.in/Archive.aspx?ID=6 "39th National Films Award Catalogue"]. Directorate of Film Festivals, Govt. of India. পৃষ্ঠাসমূহ: 82. dff.nic.in/Archive.aspx?ID=6। আহৰণ কৰা হৈছে:9November 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গৌতম_বৰা&oldid=280594"ৰ পৰা অনা হৈছে\nকাৰ্বি ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ জুন, ২০২১ তাৰিখে ০৮:০৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


03.11.19 Avyakt Bapdada Assame Murli 02.03.85 Om Shanti Madhuban\n“বৰ্তমান ঈশ্বৰীয় জন্ম - অমূল্য জন্ম”\nআজি ৰত্নাকৰ পিতাই নিজৰ অমূল্য ৰত্নসকলক চাই আছেহঁক। এয়া অলৌকিক অমূল্য ৰত্নসকলৰ দৰবাৰ। এটি-এটি ৰত্ন অমূল্য। বৰ্তমান সময়ৰ বিশ্বৰ সকলো সম্পত্তি বা বিশ্বৰ সকলো খাজনা যদি একত্ৰিত কৰা তাৰ তুলনাত এটি-এটি ঈশ্বৰীয় ৰত্ন বহুগুণে অমূল্য হয়। তোমালোকৰ এটি ৰত্নৰ আগত বিশ্বৰ সকলো খাজনা একোৱেই নহয়। ইমান অমূল্য ৰত্ন হোৱা। এই অমূল্য ৰত্ন এই সংগমযুগৰ বাহিৰে গোটেই কল্পৰ ক'তো বিচাৰি নোপোৱা। সত্যযুগী-দেৱ- আত্মাৰ ভূমিকা এই সংগমযুগী ঈশ্বৰীয় অমূল্য ৰত্ন হোৱাৰ ভূমিকাৰ আগত দ্বিতীয় নম্বৰ হৈ যায়। এতিয়া তোমালোক ঈশ্বৰীয় সন্তান হোৱা, সত্যযুগত দৈৱী সন্তান হ'বাগৈ। যেনেকৈ ঈশ্বৰৰ সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নাম, মহিমা, জন্ম, কৰ্ম আছে তেনেকৈ ঈশ্বৰীয় ৰত্নসকলৰ বা ঈশ্বৰীয় সন্তান আত্মাসকলৰ মূল্য সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হয়। এই শ্ৰেষ্ঠ মহিমাৰ বা শ্ৰেষ্ঠ মূল্যৰ স্মাৰক এতিয়াও9ৰত্নৰ ৰূপত গায়ন আৰু পূজা কৰা হয়।9ৰত্নক ভিন্ন-ভিন্ন বিঘ্ন বিনাশক ৰত্ন বুলি গায়ন কৰা হয়। যেনেকুৱা বিঘ্ন তেনেকুৱা বিশেষত্ব সম্পন্ন ৰত্নৰ আঙুঠি গঢ়ি পিন্ধে বা লকেটত লগায় বা কোনোবা ৰূপত হ'লেও সেই ৰত্নক ঘৰত ৰাখে। এতিয়া অন্তিম জন্মলৈকেও বিঘ্ন-বিনাশক ৰূপত নিজৰ স্মাৰক প্ৰত্যক্ষ কৰি আছা। ক্ৰমানুসৰি নিশ্চয় হোৱা কিন্তু ক্ৰমানুসৰি হোৱা সত্বেও অমূল্য আৰু বিঘ্ন-বিনাশক সকলোৱে হয়। আজিও আত্মাসকলে তোমালোকৰ শ্ৰেষ্ঠ স্বৰূপক সন্মান দিয়ে। বৰ মৰমেৰে, স্বচ্ছতাৰে যত্ন কৰি ৰাখে কিয়নো তোমালোক সকলো যিয়েই হোৱা যদিও নিজকে ইমান যোগ্য বুলি নাভাবা কিন্তু পিতাই তোমালোক আত্মাসকলক যোগ্য বুলি বুজি নিজৰ কৰি লৈছে। স্বীকাৰ কৰিলা "তুমি মোৰ মই তোমাৰ"। যিসকল আত্মাৰ ওপৰত পিতাৰ দৃষ্টি পৰিল, তেওঁলোক প্ৰভুৰ দৃষ্টিৰ কাৰণে অমূল্য হৈয়ে যায়। পৰমাত্মাৰ দৃষ্টিৰ কাৰণে ঈশ্বৰীয় সৃষ্টিৰ, ঈশ্বৰীয় সংসাৰৰ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা হৈ যায়। পাৰসনাথৰ সৈতে সম্বন্ধত আহিলে যেতিয়া পাৰসৰ ৰং লাগিয়ে যায়। সেইবাবে পৰমাত্মা স্নেহৰ দৃষ্টি প্ৰাপ্ত কৰাৰ কাৰণে গোটেই কল্প চৈতন্য দেৱতাৰ ৰূপতে হওক বা আধাকল্প জড় চিত্ৰৰ ৰূপতে হওক বা ভিন্ন-ভিন্ন স্মাৰকৰ ৰূপত যেনেকৈ ৰত্নৰ ৰূপতো তোমালোকৰ স্মাৰক আছে, তৰাৰ ৰূপতো তোমালোকৰ স্মাৰক আছে। যিটো ৰূপতে স্মাৰক আছে, গোটেই কল্পত সকলোৰে মৰমৰ হৈ আছা কিয়নো অবিনাশী মৰমৰ সাগৰৰ মৰমৰ দৃষ্টি গোটেই কল্পৰ বাবে মৰমৰ অধিকাৰী কৰি দিয়ে সেই বাবে ভক্তসকল আধা পল, এপলৰ দৃষ্টিৰ বাবে ধৰফৰাই থাকে যে দৃষ্টিৰে ভৰপূৰ হৈ যাওঁ সেই বাবে এই সময়ৰ স্নেহৰ দৃষ্টিয়ে অবিনাশী স্নেহৰ যোগ্য কৰি তোলে। অবিনাশী প্ৰাপ্তি স্বতঃ হৈ যায়। মৰমেৰে স্মৰণ কৰে, মৰমেৰে ৰাখে। মৰমেৰে চায়।\nদ্বিতীয় কথাটি হ’ল স্বচ্ছতা অৰ্থাৎ পবিত্ৰতা। তোমালোকে এই সময়ত পিতাৰ দ্বাৰা পবিত্ৰতাৰ জন্ম-সিদ্ধ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰা। পবিত্ৰতা বা স্বচ্ছতা নিজৰ স্বধৰ্মক জানা সেইবাবে পবিত্ৰতাক আকোৱালি লোৱাৰ কাৰণে য’ত তোমালোকৰ স্মাৰক হ’ব ত’ত পবিত্ৰতা অথবা স্বচ্ছতা এতিয়াও স্মাৰক হিচাপে চলি আছে। আৰু আধা কল্পতো হয়েই পবিত্ৰ পালনা, পবিত্ৰ সৃষ্টি। গতিকে আধাকল্প পবিত্ৰতাৰে জন্ম লোৱা, পবিত্ৰতাৰে প্ৰতিপালিত হোৱা আৰু আধাকল্প পবিত্ৰতাৰে পূজা কৰে।\nতৃতীয় কথাটি - বহুত অন্তৰেৰে, শ্ৰেষ্ঠ বুলি ভাবি, অমূল্য বুলি ভাবি চম্ভালে কিয়নো এই সময়ত স্বয়ং ভগৱান মাতা-পিতাৰ ৰূপত তোমালোক সন্তানসকলক চম্ভালে অৰ্থাৎ প্ৰতিপালন কৰে। গতিকে অবিনাশী প্ৰতিপালনৰ কাৰণে, অবিনাশী স্নেহেৰে চম্ভালাৰ কাৰণে গোটেই কল্প অতি ৰাজকীয় ভাবে, স্নেহেৰে, সন্মানেৰে তোমালোকক চম্ভালে। এনেকুৱা মৰম, স্বচ্ছতা, পবিত্ৰতা আৰু স্নেহেৰে চম্ভালাৰ অবিনাশী পাত্ৰ হৈ যোৱা। গতিকে বুজি পাইছা কিমান অমূল্য হোৱা? প্ৰতিটো ৰত্নৰ কিমান মূল্য আছে! গতিকে আজি ৰত্নাকৰ পিতাই প্ৰতিটো ৰত্নৰ মূল্য চাই আছিল। গোটেই জগতৰ অক্ষৌহিনী আত্মা এফালে আৰু তোমালোক5পাণ্ডৱ অক্ষৌহিনীতকৈও শক্তিশালী হোৱা। অক্ষৌহিনী তোমালোকৰ আগত এজনৰ সমানো নহয়, ইমানে শক্তিশালী হোৱা (মহাভাৰতত বৰ্ণিত মতে এক অক্ষৌহিণী মানে 21,870 খন ৰথ, 21,870 টা হস্তী, 65,610 টা অশ্ব আৰু 109,350 গৰাকী পদাতিকেৰে গঠিত সেনা বাহিনী)। তেন্তে কিমান মূল্যৱান হৈ গ’লা! ইমান মূল্যক জানানে? নে কেতিয়াবা-কেতিয়াবা নিজকে পাহৰি যোৱা। যেতিয়া নিজে নিজক পাহৰি যোৱা তেতিয়া হায়ৰাণ হৈ যোৱা। নিজে নিজক নাপাহৰিবা। সদায় নিজকে অমূল্য বুলি ভাবি চলিবা। কিন্তু সৰু ভুলো নকৰিবা। অমূল্য হোৱা কিন্তু পিতাৰ সংগত থকাৰ কাৰণেহে অমূল্য হৈছা। পিতাক পাহৰি কেৱল নিজৰ কথাহে ভাবিলে তেতিয়াও ভুল হৈ যাব। গঢ়ি তোলোঁতাজনক নাপাহৰিবা। হৈ গ’লা কিন্তু গঢ়ি তোলোঁতাজনৰ সৈতেহে হৈছা, এইটো হৈছে বুজাৰ বিধি। যদি বিধিক পাহৰি যোৱা তেন্তে বোধ অবোধৰ ৰূপলৈ সলনি হৈ যায়। তেতিয়া “মই ভাৱ” আহি যায়। বিধিক পাহৰি গ’লে সিদ্ধিৰ অনুভৱ নহয়, সেইবাবে বিধি পূৰ্বক নিজকে মূল্যৱান বুলি জানি বিশ্বৰ পূৰ্বজ হৈ যোৱা। হায়ৰাণো নহ’বা যে মইতো একোৱেই নহয়। এনেকৈও নাভাবিবা যে মই একোৱেই নহয়, নতুবা এনেকৈ ভাবিবা যে ময়েই সকলো হওঁ। দুইটিয়ে ভুল। মই হওঁ কিন্তু গঢ়ি তোলোঁতাজনে এনেকৈ গঢ়িছে। পিতাক আঁতৰাই দিলে পাপ হৈ যায়। পিতা থাকিলে পাপ নহয়। য’ত পিতাৰ নাম আছে ত’ত পাপৰ নাম-চিহ্ন নাই আৰু য’ত পাপ আছে ত’ত পিতাৰ নাম-চিহ্ন নাই। গতিকে নিজৰ মূল্যক বুজিলা।\nভগৱানৰ দৃষ্টিৰ পাত্ৰ হৈছা, এয়া সাধাৰণ কথা নহয়। পালনাৰ পাত্ৰ হৈছা। অবিনাশী পবিত্ৰতাৰ জন্ম-সিদ্ধ অধিকাৰৰ অধিকাৰী হৈছা, সেইবাবে জন্ম-সিদ্ধ অধিকাৰ কেতিয়াও কঠিন নহয়। সহজে প্ৰাপ্ত হয়। এনেকৈয়ে নিজেও অনুভৱী হোৱা যে যিসকল অধিকাৰী সন্তান হয় তেওঁলোকৰ বাবে পবিত্ৰতা কঠিন অনুভৱ নহয়। যিসকলৰ পবিত্ৰতাক কঠিন লাগে তেওঁলোক বেছিকৈ অস্থিৰ হয়। পবিত্ৰতা স্ব-ধৰ্ম হয়, জন্ম-সিদ্ধ অধিকাৰ হয় গতিকে সদায় সহজ লাগিব। জগতৰ লোকসকলো দূৰৈতে পলায় সেয়া কিহ’ৰ বাবে বাৰু? পবিত্ৰতা কঠিন লাগে। যিসকল অধিকাৰী আত্মা নহয় তেওঁলোকৰ কঠিনেই লাগিব। অধিকাৰী আত্মা আহিয়েই দৃঢ় সংকল্প কৰে যে পবিত্ৰতা পিতাৰ অধিকাৰ হয়, সেইবাবে পবিত্ৰ হ’বই লাগিব। অন্তৰক পবিত্ৰতাই সদায় আকৰ্ষিত কৰি থাকিব। যদি চলোঁতে-চলোঁতে ক’ৰবাত মায়াই পৰীক্ষা ল’বলৈ আহেও, সংকল্পৰ ৰূপত, সপোনৰ ৰূপত তেতিয়া অধিকাৰী আত্মা জ্ঞানেৰে পুৰ্ণ হোৱা বাবে ভয়-ভীত নহ’ব। কিন্তু জ্ঞানৰ শক্তিৰে সংকল্পক পৰিৱৰ্তিত কৰি দিব। এটা সংকল্পৰ পিছত অনেক সংকল্পৰ জন্ম নিদিব। অংশক বংশৰ ৰূপত নানিব। কিয় হ’ল, এইটো হ’ল……এয়া হৈছে বংশ। শুনাইছিলো নহয় ‘কিয়’ই ‘কিউ’ (শাৰী, লাইন) লগাই দিয়ে। ই বংশ বিস্তাৰ কৰি দিয়ে। আহিল আৰু চিৰদিনৰ বাবে গ’ল। পেপাৰ ল’বৰ কাৰণে আহিল, পাছ হৈ গ’লা আৰু সমাপ্ত। মায়া কিয় আহিল, ক’ৰ পৰা আহিল। ইয়াৰ পৰা আহিল, তাৰ পৰা আহিল। আহিবতো নালাগিছিল। কিয় আহি গ’ল। এই বংশ থাকিব নালাগে। ঠিক আছে আহি গ’ল কিন্তু তোমালোকে বহিবলৈ নিদিবা। খেদি পঠোৱা। আহিল কিয় ….. এনেকৈ ভাবিলে বহি যাব। আগবঢ়াবৰ কাৰণে, পেপাৰ লোৱাৰ কাৰণে আহিল। ক্লাছক আগবঢ়াবৰ কাৰণে, অনুভৱী কৰি তুলিবৰ কাৰণে আহিল! কিয় আহিল, এনেকৈ আহিল, তেনেকৈ আহিল এয়া নাভাবিবা। আকৌ ভাবে কি মায়াৰ এনেকুৱা ৰূপ হয়। ৰঙা হয়, সেউজীয়া হয়, হালধীয়া হয়। এই বিস্তাৰলৈ গুচি যায়। বিস্তাৰত নাযাবা। ভয়-ভীত কিয় হোৱা, অতিক্ৰম কৰি যোৱা। ‘পাছ উইথ্ অনাৰ’ (সন্মানসহ উত্তীৰ্ণ) হৈ যোৱা। জ্ঞানৰ শক্তি আছে, অস্ত্ৰ আছে। মাষ্টৰ সৰ্বশক্তিমান হোৱা, ত্ৰিকালদৰ্শী হোৱা, ত্ৰিবেণী হোৱা। কিহ’ৰ অভাৱ আছে! সোনকালে ভয়-ভীত নহ’বা। পৰুৱা আহিলেও ভয়-ভীত হৈ যোৱা। বেছিকৈ ভাবা। ভবা অৰ্থাৎ মায়াক অতিথি সৎকাৰ কৰা। তেতিয়া মায়াই তাতে ঘৰ সাজি ল’ব। যিদৰে ৰাস্তাত খোজ কাঢ়ি গৈ থাকিলে কিবা লেতেৰা বস্তু দেখা পালেও কি কৰিবা! থিয় হৈ ভাবিবা জানো যে এয়া কোনে পেলালে, কিয়-কি হ’ল! এনেকুৱা কৰা উচিত নহয়, এনেকৈ ভাবিবা নে কাষৰীয়া কৰি গুচি যাবা। বেছি ব্যৰ্থ সংকল্পৰ বংশক জন্ম হ’বলৈ নিদিবা। অংশৰ ৰূপতে সমাপ্ত কৰি দিয়া। প্ৰথমতে ছেকেণ্ডৰ কথা হয় তাৰ পাছত তাক ঘণ্টা, দিন মাহলৈ বঢ়াই দিয়া। যদি এমাহৰ পাছত সোধা হয় যে কি হৈছিল তেন্তে কথাটো ছেকেণ্ডৰে হ’ব, সেইবাবে ভয়-ভীত নহ’বা। গভীৰতালৈ যোৱা – জ্ঞানৰ গভীৰতালৈ যোৱা, কথাৰ গভীৰতালৈ নাযাবা। বাপদাদাই ইমানশ্ৰেষ্ঠ মূল্যৱান ৰত্নসকলক সৰু-সৰু ধূলি কণাৰ লগত খেলি থকা দেখিলে তেতিয়া ভাবে - এই ৰত্নসকলে, ৰত্নৰ সৈতে খেলোতাসকলে মাটিৰ কণাৰ লগত খেলি আছে! ৰত্ন হোৱা গতিকে ৰত্নৰ লগত খেলা।\nবাপদাদাই কিমান আদৰেৰে প্ৰতিপালিত কৰিছে তেন্তে তেওঁ আকৌ তোমালোকে মাটিৰ কণাৰ লগত খেলাতো কেনেকৈ চাই থাকিব পাৰে। পাছত লেতেৰা হৈ উঠি কোৱা - এতিয়া চাফা কৰি দিয়া, চাফা কৰি দিয়া। ভয়ো খোৱা। এতিয়া কি কৰো, কেনেকৈ কৰো। মাটিৰ লগত খেলাই বা কিয়। সেয়াও মাটিত পৰি থকা কণা। গতিকে সদায় নিজৰ মূল্যক জানিবা। অচ্ছা!\nএনেকুৱা গোটেই কল্পৰ মূল্যৱান আত্মাসকলক, প্ৰভূৰ মৰমৰ পাত্ৰ আত্মাসকলক, প্ৰভূ পালনাৰ পাত্ৰ আত্মাসকলক, পবিত্ৰতাৰ জন্ম-সিদ্ধ অধিকাৰৰ অধিকাৰী আত্মাসকলক, সদায় ‘বাবা’ আৰু ‘মই’ এইটো বিধিৰে সিদ্ধি প্ৰাপ্ত কৰা আত্মাসকলক, সদায় অমূল্য ৰত্ন হৈ ৰত্নৰ সৈতে খেলা অভিজাত সন্তানসকলক বাপদাদাৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ আৰু নমস্কাৰ!\nপাৰ্টীৰ লগত :-\n1) সদায় পিতাৰ নয়নত সমাহিত হৈ থকা আত্মা বুলি নিজকে অনুভৱ কৰানে? নয়নত কোন সমাহিত হয়? যি অতি পাতল বিন্দু হয়। গতিকে সদায় বিন্দুৱে হোৱা আৰু বিন্দু হৈ পিতাৰ নয়নত সমাহিত হওঁতা। বাপদাদা তোমালোকৰ নয়নত সমাহিত হৈ আছে আৰু তোমালোক সকলো বাপদাদাৰ নয়নত সমাহিত হৈ আছা। যেতিয়া নয়নত বাপদাদাই আছে তেন্তে অন্যে একোৱে দৃষ্টিগোচৰ নহ’ব। গতিকে সদায় এইটো স্মৃতিৰে ডবল লাইট হৈ থাকা যে মই হওঁৱেই বিন্দু। বিন্দুত কোনো বোজা নাই। এইটো স্মৃতি স্বৰূপে সদায় আগবঢ়াই লৈ গৈ থাকিব। দুচকুৰ মধ্যত চোৱাচোন বিন্দুৱেই আছে। বিন্দুৰ (চকুৰ মণিটোৰ) দ্বাৰাই দেখা পোৱা যায়। বিন্দু যদি নাথাকে তেন্তে চকু থাকিলেও দেখা নাপায়। গতিকে সদায় এই স্বৰূপক স্মৃতিত ৰাখি উৰন্ত কলাৰ অনুভৱ কৰিবা। বাপদাদাই সন্তানসকলৰ বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ ভাগ্যক দেখি হৰ্ষিত হয়, ভৱিষ্যতৰ ভাগ্য গঢ়ি তোলাৰ কলম হৈছে বৰ্তমান। বৰ্তমানক শ্ৰেষ্ঠ কৰি তোলাৰ সাধন হৈছে জ্যেষ্ঠজনৰ ইংগিতক (উপদেশক) সদায় স্বীকাৰ কৰি নিজকে পৰিৱৰ্তন কৰি লোৱা। এইটো বিশেষ গুণেৰে বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ ভাগ্য শ্ৰেষ্ঠ হৈ যায়।\n2) সকলোৰে মস্তকত ভাগ্যৰ তৰা জিলিকি আছে নহয়! সদায় জিলিকি থাকেনে? কেতিয়াবা ঢিমিক-ঢামাকতো নহয়? অখণ্ড জ্যোতি পিতাৰ সৈতে তোমালোকো অখণ্ড জ্যোতি সদায় জাগ্ৰত তৰা হৈ গ’লা। এনেকুৱা অনুভৱ কৰানে। কেতিয়াবা বতাহে দীপক বা তৰাক অস্থিৰতো নকৰে? য’ত পিতাৰ স্মৃতি আছে তেওঁ অবিনাশী জিলিকি থকা তৰা হয়। ঢিমিক-ঢামাক কৰি থকা নহয়। লাইটো যেতিয়া ঢিমিক-ঢামাক কৰে তেতিয়া নুমাই দিয়ে, কাৰোৱেই ভাল নালাগে। গতিকে এয়াও সদায় জিলিকি থকা তৰা। সদায় জ্ঞান সূৰ্য পিতাৰ পৰা কিৰণ লৈ আনকো কিৰণ দিওঁতা। সেৱাৰ উৎসাহ-উদ্দীপনা স্থায়ী হৈ থাকে। সকলো শ্ৰেষ্ঠ আত্মা হোৱা, শ্ৰেষ্ঠ পিতাৰ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা হোৱা।\nস্মৰণৰ শক্তিৰ দ্বাৰা সফলতা সহজে প্ৰাপ্ত হয়। যিমানে স্মৃতি আৰু সেৱা লগে-লগে থাকে তেতিয়া স্মৃতি আৰু সেৱাৰ সমতাই সদাকালৰ সফলতাৰ আশীৰ্বাদ স্বতঃ প্ৰাপ্ত কৰায়। সেই বাবে সদায় শক্তিশালী স্মৃতি স্বৰূপৰ বাতাৱৰণ ৰচিলে শক্তিশালী আত্মাসকলৰ আহ্বান হয় আৰু সফলতা প্ৰাপ্ত হয়। নিমিত্ত লৌকিক কাৰ্য হয় কিন্তু লগন পিতা আৰু সেৱাৰ লগত। লৌকিকো সেৱাৰ প্ৰতি, নিজৰ আকৰ্ষণেৰে নকৰে নিৰ্দেশনা অনুসৰি কৰে, সেইবাবে পিতাৰ স্নেহৰ হাত এনেকুৱা সন্তানসকলৰ সৈতে আছে। সদায় আনন্দত গোৱা, নাচা এয়াই হৈছে সেৱাৰ সাধন। তোমালোকৰ আনন্দ দেখি অন্যও আনন্দিত হৈ গ’লে তেতিয়া এয়াই সেৱা হৈ যাব। বাপদাদাই সন্তানসকলক সদায় কয় - যিমানে মহাদানী হ'বা সিমানে খাজনা বাঢ়ি গৈ থাকিব। মহাদানী হোৱা আৰু খাজনা বৃদ্ধি কৰা। মহাদানী হৈ খুউব দান ক'ৰা। এই দিয়াটোৱে হৈছে লোৱা। ভাল বস্তু পালে সেয়া নিদিয়াকৈ থাকিব নোৱাৰে।\nসদায় নিজৰ ভাগ্যক দেখি হৰ্ষিত হৈ থাকা। কিমান শ্ৰেষ্ঠ ভাগ্য পাইছা, ঘৰত বহিয়ে ভগৱানক পালা ইয়াতকৈ শ্ৰেষ্ঠ ভাগ্য আৰু কি হ'ব! এই ভাগ্যকে স্মৃতিত ৰাখি আনন্দিত হৈ থাকা। তেতিয়া দুখ আৰু অশান্তি সদাকালৰ বাবে সমাপ্ত হৈ যাব। সুখ স্বৰূপ, শান্ত স্বৰূপ হৈ যাবা। যাৰ ভাগ্য স্বয়ং ভগৱানে গঢ়ে তেওঁ কিমান শ্ৰেষ্ঠ হৈ গ’ল। গতিকে সদায় নিজৰ মাজত নতুন উৎসাহ-উদ্দীপনা অনুভৱ কৰি আগবাঢ়ি গৈ থাকা কিয়নো সংগমযুগত প্ৰতিটো দিনেই নতুন উৎসাহ-উদ্দীপনাৰ হয়।\nযেনেকৈ চলি আছো তেনেকৈয়ে, এনেকুৱা নহয়। নতুন উৎসাহ-উদ্দীপনাই সদায় আগবঢ়াই নিয়ে। প্ৰতিটো দিনেই নতুন। সদায় নিজৰ ক্ষেত্ৰত বা সেৱাত কিবা নহয় কিবা নবীনতা নিশ্চয় লাগে। যিমানেই নিজকে উৎসাহ-উদ্দীপনাত ৰাখিবা সিমানেই নতুন নতুন প্ৰেৰণা পাই থাকিবা। নিজে কোনো অন্য কথাত ব্যস্ত হৈ থাকিলে তেতিয়া নতুন প্ৰেৰণাও পোৱা নাযায়। মনন কৰা তেতিয়া নতুন উদ্দীপনা থাকিব।\nবন্ধনত থকাসকলক স্নেহ সহিত স্মৰণ কৰি:- বন্ধনত থকাসকলৰ স্মৃতিতো সদায় পিতাৰ ওচৰলৈ যায় আৰু বাপদাদাইও সকলো বন্ধনত থকাসকলক কয় যে যোগ অৰ্থাৎ স্মৃতিৰ লগনক অগ্নি ৰূপ কৰি তোলা। যেতিয়া লগন অগ্নি ৰূপ হৈ যায় তেতিয়া অগ্নিত সকলো ভস্ম হৈ যায়। গতিকে এই বন্ধনো লগনৰ অগ্নিত সমাপ্ত হৈ যাব আৰু স্বতন্ত্ৰ আত্মা হৈ যি সংকল্প কৰা তাৰ সিদ্ধি প্ৰাপ্ত কৰিবা। স্নেহী হোৱা, স্নেহৰ স্মৃতি বাপদাদাৰ ওচৰত আহি যায়। স্নেহৰ সঁহাৰি হিচাপে স্নেহ পোৱা যায়। কিন্তু এতিয়া স্মৃতিক শক্তিশালী অগ্নি ৰূপ কৰি তোলা। তেতিয়া সেই দিন আহি যাব যেতিয়া সন্মুখত আহি উপস্থিত হৈ যাবা।\nসদায় আত্মিক স্থিতিত থাকি আনকো আত্মিক ৰূপত চাওঁতা আত্মিক গোলাপ হোৱা\nআত্মিক গোলাপ অৰ্থাৎ য’ত সদায় আত্মিক সুবাস থাকে। আত্মিক সুবাস থকাসকলে য’লৈকে চাব, যাকে চাব তেতিয়া আত্মাকে দেখিব, শৰীৰক নহয়। গতিকে নিজেও সদায় আত্মিক স্থিতিত থাকা আৰু আনকো আত্মিক ৰূপত চোৱা। যেনেকৈ পিতা উচ্চতকৈও উচ্চ, তেনেকৈ তেওঁৰ বাগিচাও উচ্চতকৈ উচ্চ হয়, যিখন বাগিচাৰ বিশেষ শৃংগাৰ আত্মিক গোলাপ তোমালোক সন্তানসকল হোৱা। তোমালোকৰ আত্মিক সুবাসে অনেক আত্মাৰ কল্যাণ কৰিব।\nমৰ্যাদা এৰি যদি কাৰোৱাক সুখ দিয়া তেন্তে সেয়াও দুখৰ হিচাপত জমা হৈ যাব।


প্ৰেমচান্দৰ ফটা জোতা (মূল:হৰিশংকৰ পৰছাই) – অনুবাদ : পূৰবী এম কটকী – ফটাঢোল\nJune 1, 2019 অনুবাদ\t6 Comments\nপ্ৰেমচান্দৰ ফটা জোতা (মূল:হৰিশংকৰ পৰছাই) – অনুবাদ : পূৰবী এম কটকী\nপ্ৰেমচান্দৰ এখন আলোকচিত্ৰ মোৰ সম্মুখত আছে, পত্নীৰ সৈতে উঠা ফটো। মূৰত এবিধ ডাঠ কাপোৰৰ টুপী, কুৰ্তা আৰু চুৰিয়া পিন্ধি আছে। গালদুখন সোমাই আৰু গালৰ হনু দুটা ওলাই আছে, ডাঠ মোছখিনিয়ে চেহেৰাটো পূৰ কৰি পেলাইছে। ভৰিত কেনভাছৰ জোতা, য’ত ফিটাকেইডাল বন্ধা হয় তাত মনোযোগ নিদিয়াৰ বাবে লোহাৰ চিৰিটো ওলায় গৈছে আৰু ফুটাকেইটাত ফিটা ভৰাৱলৈ অসুবিধা হৈ যায়। এতিয়া ফিটাকেইডাল যেনেতেনে টানি ৰখা হৈছে। সোঁ ভৰিৰ জোতা থিকেই আছে কিন্তু বাওঁভৰিৰ জোতাপাতত ডাঙৰ ফুটা হৈ গৈছে। সেইখিনিতেই আঙুলি বাহিৰলৈ ওলায় গৈছে। মোৰ দৃষ্টি সেই জোতাপাতত ৰৈ গ’ল। ভাবিছোঁ, ফটো উঠাৰ যদি এয়াই পোছাক হয়, তেনেহ’লে পিন্ধাৰ কি হ’ব!\nনহয়, এই মানুহজনৰ বেলেগ বেলেগ পোছাক নাথাকিব। এইজনৰ পোছাক সলনি কৰাৰ গুণ নাই, তেওঁ যিধৰণৰ সেইধৰণেই ফটোত উঠে। মই চেহেৰাৰ ফালে চালোঁ, তুমি জ্ঞাত নে মোৰ সাহিত্যিক পুৰুষ যে তোমাৰ জোতা ফাটি গ’ল আৰু তোমাৰ আঙুলি বাহিৰত প্ৰকট হৈছে? তোমাৰ বাৰু অলপো অনুভৱ হোৱা নাই নে? তোমাৰ অলপো লাজ, সঙ্কোচ, বা আক্ষেপ নাই নে? তুমি ইমানো নাজানা নে যে চুৰিয়াখন অলপ তললৈ টানি হ’লেই আঙুলি ঢাক খায় গ’লহেঁতেন? কিন্তু তথাপি তোমাৰ চেহেৰাত নিৰুদ্বেগতা, বহুত বিশ্বাস আছে। ফটোগ্ৰাফাৰে যেতিয়া ‘ৰেদি প্লিজ’ বুলি কৈছিল, তেতিয়া পৰম্পৰা অনুসৰি তুমি হাঁহিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলা চাগে, দুখৰ গভীৰ কুঁৱাৰ তলত পৰি থকা হাঁহিটো লাহে লাহে টানি তুলিছিলা চাগে, তাৰ মাজতেই ফটোগ্ৰাফাৰে ‘ক্লিক’ কৰি ‘থেংক ইউ’ কৈ দিলে চাগে। বিচিত্ৰ এই আধৰুৱা হাঁহি। এইটো হাঁহি নহয়, উপহাস …ব্যঙ্গহে। এইজন কেনধৰণৰ মানুহ, যিজনে নিজে ফটা জোতা পিন্ধি ফটোত উঠিছে, অথচ আন কাৰোবাক হাঁহিছে। ফটোৱেই যদি উঠিবলগীয়া আছিল, তেনেহ’লে ভাল জোতা পিন্ধি ল’ব লাগিছিল নাইবা উঠিৱই নালাগিছিল। ফটোত নুঠা হ’লে কিনো বেয়া হ’লহেঁতেন?\nচাগে পত্নীৰ আগ্ৰহ আছিল আৰু তোমাৰ , “বাৰু হ’ব ভাই।” কৈ নিৰ্লিপ্তভাৱে বহি থাকিলা। কিন্তু এইটো কিমান ডাঙৰ ‘ট্ৰেজেদি’ যে মানুহৰ ওচৰত ফটোত উঠিবলৈও জোতা নাই। মই তোমাৰ এই ফটোখন চাই চাই তোমাৰ ক্লেশক নিজৰ ভিতৰত অনুভৱ কৰি যেনেকৈ কান্দি দিব খোজোঁ কিন্তু তোমাৰ চকুৰ এই তীক্ষ্ণ যান্ত্ৰণাৰে ভৰা ব্যঙ্গই মোক বাধা দিয়ে। তুমি ফটোৰ মহত্ত্ব নুবুজা। বুজি পোৱা হ’লে, ফটোত উঠিবলৈ কাৰোবাৰ পৰা জোতা বিচাৰি ল’লাহেঁতেন।\nমানুহেতো কোট বিচাৰি পিন্ধাই দৰাও দেখোৱাই আৰু বিচাৰি গাড়ী লৈ দৰাঘৰীয়া হৈয়ো যায়। ফটোত উঠিবলৈ পত্নীলৈকে বিচাৰি লৈ যায়, তোমাৰ দ্বাৰা জোতা এযোৰো বিচৰা নহ’ল! তুমি ফটোৰ মহত্ত্ব নাজানা৷ মানুহেতো সুগন্ধি লেপি ফটোত উঠে, যাতে ফটোত সুগন্ধি বিয়পি পৰে। লেতেৰা পেতেৰা মানুহৰ ফটোৱেও সুগন্ধি দিয়ে। টুপীতো আঠ অনাটো পোৱা যায় আৰু জোতা এই সময়তো পাঁচটকাতকৈ কমত পোৱা নাযায়। জোতা সদায় টুপীতকৈ দামীহে পোৱা যায়। এতিয়াতো জোতাৰ দাম টুপীতকৈ আৰু বাঢ়িলে আৰু এযোৰ জোতাত পঁচিশটা টুপী অৰ্পণ কৰিব পাৰি। তুমিও জোতা আৰু টুপীৰ অনুপাতিক মূল্যত মৰি গ’লা। এই বিড়ম্বনাৰ তীব্ৰতাই আগতে কেতিয়াও এনেকৈ বিন্ধা নাছিল, যিমান এতিয়া বিন্ধিছে, যেতিয়াই মই তোমাৰ ফটা জোতাযোৰ দেখিছোঁ।\nতুমি মহান কথাকাৰ, উপন্যাস-সম্ৰাট, যুগ-প্ৰৱৰ্ত্তক আৰু বহুত কিবাকিবি বুলি বিখ্যাত আৰু ফটোত তোমাৰ জোতাযোৰ ফটা। মোৰ জোতাযোৰো বৰ এটা ভাল নহয়, এনেই ওপৰৰ পৰা ভাল দেখি। আঙুলি বাহিৰলৈ নোলায়, কিন্তু বুঢ়া আঙুলিৰ তলুৱাটো ফটা। বুঢ়া আঙুলিটো মাটিত ঘঁহনা খায় আৰু টান মাটি কেতিয়াবা ঘঁহনি খায় তেজময় হৈ যায়। গোটেই তলুৱাটো সৰি পৰিব, সজাটো এৰাই যাব কিন্তু আঙুলিটো বাহিৰত নেদেখায়। তোমাৰ আঙুলিটো দেখা গৈছে, কিন্তু ভৰি সুৰক্ষিত থাকে। মোৰ আঙুলি ঢাক খায় আছে কিন্তু সজাটো তলেৰে ক্ষয় গৈছে। তুমি আঁৰ কৰাৰ মহত্ত্ব নাজানা, আৰু আমি আঁৰ কৰি কৰি শ্বহীদ হৈ গৈছোঁ। তুমি ফটা জোতা বৰ গপচত পিন্ধি আছা। মই এনেদৰে পিন্ধিব নোৱাৰোঁ। ফটোততো এনেকৈ কেতিয়াও নুঠোঁ, লাগিলে কোনোবাই জীৱনী ফটো নিদিয়াকৈয়ে ছপাই দিয়ক।\nতোমাৰ এই ব্যঙ্গ হাঁহিয়ে মোৰ উৎসাহখিনি পিষ্ঠ কৰি পেলায়। কি অৰ্থ ইয়াৰ? কি হাঁহি এইটো? হীৰাৰ গুদাম হৈ গ’ল নেকি? পূৰ্ণিমা ৰাতি নীলগায়জনীয়ে হল্কুৰ খেতি পালেগৈ নেকি? চুজান ভগতৰ ল’ৰাটো মৰি থাকিল নেকি, কাৰণ ডাক্তৰে কল্বক এৰি থৈ আহিব নোৱাৰে? নাই, মোৰ এনে ভাব হয় মাধৰ মাইকীমানুহৰ মৃতদেহ ঢকা কাপোৰ আঁৰি চন্দ্ৰৰ মদ গিলিলে। তেনে হাঁহি যেনেই লাগে। মই তোমাৰ জোতাযোৰ পুনৰ চাওঁ।কেনেকৈ ফাটিলে এইযোৰ, মোৰ জনতাৰ লেখক? বহুত অহা-যোৱা হ’ল নেকি? ধৰুৱাৰ তাগিদাৰ পৰা বাচিবলৈ মাইল…দুই মাইল ঘৰলৈ উভটিছিলা? অহা-যোৱা কৰিলে জোতা নাফাটে, ক্ষয় যায়। কুম্ভনদাসৰ জোতাও চকীলৈ অহা-যোৱা কৰোঁতে ক্ষয় গৈছিল। তেওঁৰ বৰ পৰিতাপ হৈছিল। তেওঁ কৈছিল,\n: অহা-যোৱাত পাদুকা ক্ষয় গ’ল, বিচাৰ হৰি নামত গ’ল৷\nআৰু দিয়াসকলৰ বাবে এনেকৈ কৈছিল,\n: যাক দেখি দুখ উপজে, তেওঁলোকক কৰিব লগা হৈছে চালাম।\nখোজ কাঢ়িলে জোতা ক্ষয় যায়, নাফাটে…তোমাৰ কেনেকৈ ফাটিলে। মোৰ এনেকুৱা অনুভৱ হয়, তুমি কিবা টান বস্তুক গোৰ মাৰি আছিলা। কিবা বস্তু যি তৰপ তৰপকৈ যুগান্তৰৰ পৰা গোট মাৰি গৈছে। তাক চাগে তুমি গোৰিয়াই গোৰিয়াই নিজৰ জোতা ফালি দিলা। এনেকুৱা টিলা যি ৰাস্তাৰ মাজত ঠিয় হৈ দিলে, আৰু তাত তুমি জোতাযোৰ ব্যৱহাৰ কৰিলা। তুমি এইযোৰক ৰক্ষা কৰি তাৰ কাষেদিও আঁতৰি যাব পাৰিলাহেঁতেন। টিলাটোৰ লগত বুজাপৰাও হ’ব পাৰে সকলো নদীয়ে পাহাৰ নাভাঙিবও পাৰে। কিছুমানে সুঁতি সলায়, ঘূৰিও যাব পাৰে। তুমি বুজাপৰা কৰিব নোৱাৰিলা। তোমাৰো সেইটোৱেই দুৰ্বলতা আছিল নেকি যিটোৱে হৰিক লৈ ডুবিল, সেইটো ‘নাম-ধৰ্ম্ম’ দুৰ্বলতা? ‘নাম-ধৰ্ম্ম’ তাৰ বাবেও শিকলি আছিল কিন্তু তুমি যিধৰণে হাঁহি আছা, তাৰ পৰা অনুমান হৈছে ‘নাম-ধৰ্ম্ম’ তোমাৰ বন্ধন নাছিল, তোমাৰ মুক্তি আছিল। তোমাৰ সেই ভৰিৰ আঙুলিটোৱে মোক সঙ্কেট দিয়া যেন লাগিছে, যাক আমি ঘৃণনীয় বুলি ভাবোঁ তাক আমি হাতৰ নহয় ভৰিৰ আঙুলি দেখোৱাও। তুমি কি তেওঁৰ ফালে ইঙ্গিত দিছা যাক গোৰ মাৰোঁতে মাৰোঁতে তুমি নিজৰ জোতা ফালি দিলা? মই বুজি পাওঁ। তোমাৰ আঙুলিৰ ইঙ্গিতো বুজি পাওঁ আৰু এই ব্যঙ্গ হাঁহিও বুজি পাওঁ। তুমি মোক বা আমাৰ সকলোকে হাঁহিছা, যি আঙুলি লুকুৱাই আৰু ভৰিৰ তলুৱা চুচৰাই খোজ কাঢ়ি আছে। যি স্থিৰ টিলাটোৰ কাষেদিয়েই ফালৰি কাটি আঁতৰি গৈছে। তুমি কৈছা,\n: মইতো গোৰিয়াই গোৰিয়াই জোতা ফালি দিলোঁ, আঙুলি বাহিৰলৈ ওলায় পৰিল। কিন্তু ভৰিকেইটা বাচি গ’ল আৰু আগবাঢ়ি গ’ল। কিন্তু তুমি আঙুলি ঢকাৰ চিন্তাত ভৰিৰ তলুৱা নাশ কৰি আছা, তুমি খোজ কাঢ়িবা কেনেকৈ?\nমই বুজি পাওঁ, মই তোমাৰ ফটা জোতাৰ কথা বুজি পাওঁ, আঙুলিৰ ইঙ্গিত বুজি পাওঁ। তোমাৰ ব্যঙ্গ হাঁহি বুজি পাওঁ।\n« ডেমব্লাডি, জগবন্ধু ফটাছাতি….. – গীতিকা শইকীয়া\nছবিয়ে কি কয় ৪- মনজিৎ »\nএপাত ফটা জোতাক লৈ ইমান কথা, সুন্দৰ অনুবাদ পূৰৱী।\nঅলকেশ দা ধন্যবাদ।🙏\nকি সুন্দৰ গল্পটো। অনুবাদ বৰ ধুনীয়া হৈছে বা।\nইমান ধুনীয়াকৈ অনুবাদ কৰিছে.. মূলটো ও অসমীয়া পটভূমি যেনেই লাগি গ’ল ١


জৰিমনা দিম কিন্তু মাস্ক নিপিন্ধো! মহানগৰ আৰক্ষীয়ে সংগ্ৰহ কৰিলে ৮০ হাজাৰ টকাৰ জৰিমনা|not-wearing-mask-police-collect-80-thousands-fine-from-the-violator-tvrittik– News18 assam\nজৰিমনা দিম কিন্তু মাস্ক নিপিন্ধো! মহানগৰ আৰক্ষীয়ে সংগ্ৰহ কৰিলে ৮০ হাজাৰ টকাৰ জৰিমনা\nঅব্যাহত আছে কোৰোণাৰ ভয়াৱহতা। গুৱাহাটীত প্ৰতিদিনে বাঢ়িছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা। ইয়াৰ পিছতো কোৰোণাক ভেঙুচালি একাংশৰ।\nঅব্যাহত আছে কোৰোণাৰ ভয়াৱহতা। গুৱাহাটীত প্ৰতিদিনে বাঢ়িছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা। ইয়াৰ পিছতো কোৰোণাক ভেঙুচালি একাংশৰ। গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ে ৰাজহুৱা স্থানত মাস্ক পৰিধান নকৰা লোকক জৰিমনা বিহাৰ নিৰ্দেশ দিয়াৰ পিছতে এতিয়া তত্‍পৰ হৈ পৰিছে মহানগৰ আৰক্ষী।\nগুৱাহাটী মহানগৰ আৰক্ষীয়ে ৩০ আগষ্টৰ পৰা ৪ ছেপ্তেম্বৰলৈকে কোৰোণা প্ৰট’কল উলংঘা কৰা লোকৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিলে ১২ লাখ ৫০ হাজাৰ ৫০০ টকাৰ জৰিমনা। ইয়াৰে ভিতৰত ৮০ হাজাৰ টকা সংগ্ৰহ কৰ হৈছে কেৱল মাস্ক পৰিধান নকৰা লোকৰ পৰা। সমগ্ৰ ৰাজ্যত ইয়াৰ পৰিমাণ প্ৰায় ৩০ লক্ষাধিক ৷\nইফালে কোৰোণা প্ৰতিহত কৰিবলৈ চৰকাৰে বান্ধি দিয়া নীতি নিৰ্দেশনা উলংঘা কৰাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে ২০৩ জন লোকক। গোচৰ পঞ্জীয়ন হৈছে ৬৬টা।\nউল্লেখযোগ্য যে, ৰাজ্য চৰকাৰ তথা প্ৰশাসনে জনসাধাৰণক ৰাজহুৱা স্থানত মাস্ক পৰিধান কৰাৰ লগতে কোৰোণা প্ৰতিহত কৰিবলৈ বান্ধি দিয়া নীতি-নিয়ম পালন কৰিবলৈ বাৰে বাৰে অনুৰোধ জনোৱাৰ পিছতো একাংশ লোকৰ এনে দায়িত্বহীনতাই এতিয়া চৰম অস্বস্তিত পেলাইছে সচেতন লোকক।\nFirst published: September 05, 2020, 16:57 IST\nAssam Policecorona virusGuwahatiMaskNo Mask Fine


Rom7| AsmULB | STEP | হে ভাই সকল, মানুহ যিমান কাল জীয়াই থাকে, সিমান কাললৈহে যে বিধানে তাৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব কৰে, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নেকি? (যি সকলে বিধান জানে, মই সেই বিধান জনা সকলক কৈছোঁ)\nযীচুৰ যোগে ব্যৱস্থাৰ পৰা মুক্তি পোৱা যায়৷\n1হে ভাই সকল, মানুহ যিমান কাল জীয়াই থাকে, সিমান কাললৈহে যে বিধানে তাৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব কৰে, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নেকি? (যি সকলে বিধান জানে, মই সেই বিধান জনা সকলক কৈছোঁ)\n2কাৰণ সধৱা স্ত্ৰী, জীয়াই থকা স্বামীৰে সৈতে বিধানেৰে বন্ধা, কিন্তু স্বামীৰ মৃত্যু হ’লে তেওঁৰ স্বামীৰ বিধানৰ পৰা মুক্ত হয়। 3এতেকে তেওঁৰ স্বামী জীৱিত থাকোতেই যদি তেওঁ আন পুৰুষৰ সৈতে সহবাস কৰে, তেতিয়া তেওঁক ব্যভিচাৰীণী বোলা যায়৷ কিন্তু স্বামীৰ মৃত্যু হ’লে তেওঁ বিধানৰ পৰা মুক্ত হয়, পাছত আন পুৰুষৰ হ’লেও, তেওঁ ব্যাভিচাৰীণী নহয়।\n4সেইদৰে, হে মোৰ ভাই সকল, আমি যেন ঈশ্বৰলৈ ফল উৎপন্ন কৰোঁ ▼\n▼7.4 গালা ৫:২২,২৩; ফিলি ১:১১\n, এই কাৰণে আপোনালোকো আন এজনৰ, অৰ্থাৎ মৃত লোকৰ মাজৰ পৰা উত্থিত কৰোঁতা জনৰ হ’বলৈ, খ্ৰীষ্টৰ শৰীৰৰ যোগেদি বিধানৰ সম্বন্ধে মৃত হ’ল। 5কিয়নো যেতিয়া আমি মাংসৰ বশত আছিলো, তেতিয়া মৃত্যুলৈ ফল উৎপন্ন কৰিবলৈ ▼\n▼7.5 গালা ৫:১৬, ১৯-২৬; যাক ১:১৫\n, বিধানৰ যোগেদি হোৱা পাপৰ অভিলাষবোৰৰ বাবে আমাৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গবোৰে নিজ নিজ কাৰ্য সাধন কৰিলে।\n6কিন্তু এতিয়া আমি বিধানৰ পৰা মুক্ত হ’লো; যিহতে বন্ধ আছিলো, তাৰ সম্বন্ধে আমি মৃত হ’লো৷ গতিকে এতিয়া আমি আখৰৰ লিখনিৰ প্ৰাচীনতাৰে নহয়, কিন্তু আত্মাৰ নতুনতাৰে সেৱাকৰ্ম কৰোঁ।\nব্যৱস্থাৱলম্বী লোকৰ দুৰ্ভাগ্য\n7তেন্তে আমি কি ক’ম? বিধানেই পাপ নে? এনে নহওক। কিন্তু পাপনো কি, সেই মই বিষয়ে আগতে নাজানিছিলোঁ; কেৱল বিধানৰ যোগেদিহে জানিবলৈ পালো৷ “কিয়নো তুমি লোভ নকৰিবা,” বিধানে ইয়াক নোকোৱা হ’লে, লোভ নো কি সেই বিষয়ে নাজানিলোহেঁতেন৷ 8কিন্তু পাপে ছল পাই, সেই আজ্ঞাৰ যোগেদি মোৰ অন্তৰত লোভ আদি সকলো অভিলাষ সাধন কৰিলে, কিয়নো বিধান অবিহনে পাপ মৃত।\n9পুৰ্বতে বিধান অবিহনে মই জীয়াই আছিলো, কিন্তু পাছত সেই আজ্ঞা অহাত, পাপ পুনৰায় জীয়াই উঠিল আৰু মই মৰিলোঁ। 10দেখা গ’ল যে, জীৱনৰ কাৰণে দিয়া যি আজ্ঞা, সেই আজ্ঞা মোৰ বাবে মৃত্যুজনক হ’ল৷\n11কিয়নো পাপে ছল পাই, সেই আজ্ঞাৰ যোগেদি মোক ভুলায় আৰু তাৰ দ্বাৰাই ই মোক বধ কৰিলে। 12এই কাৰণে বিধান পবিত্ৰ, আজ্ঞাও পবিত্ৰ, ন্যায়পৰায়ণ আৰু উত্তম।\n13তেন্তে যি উত্তম, সেয়ে মোলৈ মৃত্যুজনক হ’ল নে? এনে নহওক। কিন্তু যি উত্তম, তাৰ দ্বাৰাই পাপে মোৰ জীৱনত মৃত্যু সাধন কৰাৰ যোগেদি সেয়ে পাপ বুলি প্ৰকাশ পায় আৰু আজ্ঞাৰ দ্বাৰাই পাপ যেন অতিশয় পাপ পুৰ্ণ হয়, এই কাৰণে পাপহে মোৰ বাবে মৃত্যুজনক হ’ল। 14কিয়নো বিধান যে আত্মিক, সেই বিষয়ে আমি জানো, কিন্তু মই হ’লে মাংসিক৷ মই পাপৰ অধিনলৈ বিক্ৰীত হ’লো।\n15কাৰণ মই যি সাধন কৰোঁ, সেই বিষয়ে মই আচলতে নাজানো৷ কিয়নো মোৰ ইচ্ছা অনুসাৰে আচৰণ নকৰোঁ; কিন্তু যিহকে ঘিণাও, তাকেই কৰোঁ ▼\n▼7.15 গালা ৫:১৭\n। 16কিন্তু মোৰ ইচ্ছাৰ দৰে যদি নকৰোঁ, তেন্তে বিধান যে উত্তম, ইয়াক স্বীকাৰ কৰোঁ।\n17কিন্তু এতিয়া মই নহয়, মোৰ জীৱনত নিবাস কৰা পাপেহে তাক সাধন কৰিছে। 18কিয়নো মই জানো যে, মোৰ জীৱনত, অৰ্থাৎ মোৰ মাংসত উত্তমতা বাস নকৰে৷ ▼\n▼7.18 হিতো ২০:৯; যিচ ৬৪:৬; যিৰি ১৭:৯\nইচ্ছা কৰিবলৈ মই সমৰ্থ, কিন্তু উত্তমতা সাধন কৰিবলৈ হ’লে নোৱাঁৰো।\n19কিয়নো যি উত্তমতালৈ ইচ্ছা হয়, তাক নকৰো; কিন্তু যি মন্দলৈ মোৰ ইচ্ছা নাই, তাকেই কৰোঁ। 20কিন্তু মোৰ ইচ্ছাৰ দৰে যদি মই নকৰো, তেন্তে মই নহয়, মোৰ জীৱনত নিবাস কৰা পাপেহে তাক সাধন কৰিছে। 21এতেকে বিচাৰি পাইছোঁ যে, যেতিয়া উত্তম কৰ্ম কৰিবলৈ মোৰ ইচ্ছা হয়, তেতিয়া মন্দ মোৰ ওচৰত থাকে, এনে এক ধাৰণা মোৰ হৈছে।\n22কিয়নো মই আন্তৰিক পুৰুষৰ দৰে ঈশ্বৰৰ বিধানত সন্তুষ্ট হৈছোঁ; 23কিন্তু মোৰ মনৰ বিধানৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰা আৰু মোৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গবোৰত থকা পাপৰ বিধানৰ অধিনত মোক বন্দী কৰা, এনে আন এক ধাৰণা মোৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ বোৰত দেখোঁ।\n24হায়, হায়, মই কেনে দুৰ্ভগীয়া মানুহ! এই মৃত্যুৰ দেহৰ পৰা মোক কোনে নিস্তাৰ কৰিব? আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি মই ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ কৰোঁ। এতেকে এহাতে মই আপোন মনেৰে ঈশ্বৰৰ বিধানৰ, কিন্তু আনহাতে মাংসেৰে পাপৰ বিধানৰ সেৱাকৰ্ম্ম কৰোঁ।


লেবেল-ৰূপজ্যোতি নাথ – ফটাঢোল\nতাৰ আচল নামটো আছিল অখিল হালৈ৷ পিছে ৰাইজে তাৰ নামটোৰ পিছত এটা নতুন উপাধি লগাই দিলে৷ তাৰ পিছৰ পৰাই সৰুৰ পৰা ডাঙৰলৈ সকলোৱে তাক দেখিলেই সি নুশুনাকৈ কয়- ঐ সৌটো চা, অখিল লেবেল আহিছে৷ আৰম্ভণিতে “হালৈ” উপাধিটো গুছি “লেবেল” হৈছিল৷ লাহে লাহে মানুহৰ মুখত অখিল নামটো‍ও হেৰাই শেষত ৰ’লগৈ “লেবেল৷ ” অখিল এতিয়া লেবেল নামেৰেহে প্ৰখ্যাত৷ হয় পিছে, ৰাইজে তাক লেবেল উপাধি দিয়াৰ যুক্তিযুক্ত‍তা নথকাও নহয়৷ জীৱনত আজিলৈকে চাগে সি কোনো এটা কথাও বঢ়াই নোকোৱাকৈ থাকিব পৰা নাই৷ এক‍ক দহ কৰি কোৱাটো তাৰ চৰিত্ৰ‍ৰ এটা মুখ্য উপাদান৷ সেয়ে তাৰ নাম লেবেল৷ এদিনীয়া মানুহে তাৰ কথা শুনি মুখ মেলি ৰৈ যাবলৈ বাধ্য হ’ব৷ ইমান সুন্দৰ আৰু বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণভাৱে কথাবোৰ ক’ব যে শুনোঁতাই বিশ্বাস নকৰি উপায় নাই৷ কোনো এটা ঘটনাৰ দিন, তাৰিখ, কি খাইছিল, কি পিন্ধিছিল, লগত কোন আছিল ইত্যাদি নিজৰ জীৱনত ঘটি যোৱা অতীতৰ কথা কিছুমান ইমান সলসলীয়াকৈ আনৰ আগত ব্যাখ্যা কৰে, শুনিলে এনে লাগে যেন সকলো কালিহে ঘটিছিল৷ কথাবোৰ বঢ়াই কয় যদিও তাৰ বন্ধুৰ সংখ্যাও কিন্তু বৰ কম নহয়৷ সন্ধিয়াৰ ৰঙীন পানীয়টুপি নাখালে আকৌ সি থাকিবই নোৱাৰে৷ নিজৰ স্থায়ী উপাৰ্জনৰ পথো নাই যেতিয়া ইটো-সিটোক মেনেজ কৰি হ’লেও সি কেনেবাকৈ কামফেৰা কৰে৷\nঃ ঐ পঞ্চাশ টকা হ’ব নেকি? ভাই চা না মানিবেগ খালি হৈ গ’ল বে৷ মাত্ৰ চল্লিশ টকা আছে৷ ব’ল এটা কোৱাৰ্টাৰ মাৰি আহোঁ৷ টকা দুহেজাৰ আছিল, ফাডাৰে নিলে বে৷ পেঞ্চন পালেই তিনিহেজাৰ কৰি সৰকাম বাপ্পেকে৷\nকোৱাৰ্টাৰটো খাই লোৱাৰ পিছত তাৰ মুখত যিকোনো কথা আখৈ ফুটাদি ফুটে৷\nঃ ১৯৯৮ চনৰ কথা৷ তেতিয়া মই ইঞ্জিয়াৰিঙৰ ষ্টুডেণ্ট৷ পিকনিক এটালৈ বুলি ওলালোঁ নহয় লগৰ পাঁচজন মিলি৷ স্কৰপিঅ’খনৰ মাজৰ ছিট‍ত মই, প্ৰাঞ্জল আৰু প্ৰদীপ৷ পিছত ৰিদীপ আৰু অঞ্জন৷ গাড়ীৰ চকা ঘূৰাৰ পৰাই চুৰু হৈ গ’লোঁ নহয়৷ ৰয়েল ষ্টেগৰ ছয়টা ফুল গাড়ীতেই খটম৷\nঃ কি ক’ বে সঁচাই? নাস্তা কি আছিল পিছে?\nঃ ধুৰ নাস্তাৰ কথা বাদ দে না, পানীৰ বটলেই খুলিব থাকিল৷ ৰানিং গাড়ীৰ ভিতৰত সেইচব কোনে কৰি থাকে বে৷ চবৰ ভাগতে এটাকৈ সপি দি ডাইৰেক্ট গিলি দিলোঁ৷ ড্ৰাইভাৰটো আধা খায়েই বেহুচ৷ মই বোলো চা এইফালে মোক দে৷\nঃ ভাই তোক মানিছোঁ দেই৷ পিছে ইঞ্জিয়াৰিং কৰিও তোৰ এই দশা হৈ থাকিল যে? জব নাপালি নেকি?\nঃ আবে ভাগ্য বেয়া দোস্ত৷ মাডাৰ‍ে মোক এৰি থাকিব নোৱাৰে৷ গতিকে পঢ়া বাদ দি হোষ্টেল এৰি গুছি আহিলোঁ৷\nঃ ধেৎ‍তেৰি বৰ বেয়া লাগিল৷ চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং আছিল নেকি অ’?\nঃ নহয় অ’.. কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং৷ প্ৰাইভেটকৈ পঢ়িছিলোঁ৷ এবছৰীয়া ক’ৰ্চ আছিলটো৷ আৰু ছমাহ থাকিব পাৰিলেই আজি মই লাখটকীয়া চাকৰি কৰি থাকিব পাৰিলোঁহেঁতেন৷ পঢ়ি থাকোঁতেই কিমান যে ডাঙৰ ডাঙৰ কোম্পেনীয়ে মাতি আছিল! এতিয়াও দুখ লাগে বে৷\nমাজতে লেবেলৰ এক্সিডেণ্ট হৈ ভৰি এখনত আঘাত পালে৷ হস্পিতালত খবৰ ল’বলৈ যোৱা বন্ধুক উদ্দ্যেশি তাৰ কথা-\nঃ আবে মোবাইলত আই.এপ.এলৰ খেল চাই ৰাস্তাৰে খোজকাঢ়ি গৈ আছিলোঁ৷ কেতিয়া বাইকে আহি খুন্দিয়ালে গমেই নাপালোঁ বে৷\nঃ পিছে এতিয়া ভাল পাইছা নে?\nঃ পাইছোঁ দোস্ত, বহুত আৰাম পাইছোঁ৷ আবে এয়া কি এক্সিডেণ্ট! এবাৰ কি হ’ল জানা, ৯৮ চনৰ ডিচেম্বৰ‍ৰ কথা৷ মই আকৌ তেতিয়া ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ছাত্ৰ৷ হাত‍ত নকিয়াৰ স্কীন টাট্চ্ মোবাইলটো লৈ অনলাইন গেম খেলি খেলি দীঘলী পুখুৰীৰ পাৰত সন্ধিয়া খোজ কাঢ়ি আছোঁ৷ ক’ৰপৰা জানো প্ৰকাণ্ড জে.চি.বি এখন আহি হঠাতে মোৰ ভৰিৰ ওপৰেদি উঠি গ’ল৷ গেমত মাথা মাৰি থাকোঁতে একো গমেই নাপালোঁ৷ গাড়ীখন যোৱাৰ পিছতহে কট্‌ক‍কৈ উঠা শব্দ এটা শুনি ভৰিলৈ চাই দেখো মোৰ চাৰিহাজাৰ টকীয়া বিটল শ্বুযোৰ ফালি গৈছে৷ ভাগ্যে সেইযোৰ পিন্ধি আছিলোঁ, নহ’লে ভৰিখন চিঙি যোৱাটো সেইদিনা একদম খাটাং আছিল৷\nঃ কি ক’ বে! ৯৮ চন আৰু স্কিন টাট্চ মোবাইলত অনলাইন গেম?\nঃ ধুৰ তহঁতে কি বুজিবি সেইচব৷ সেইকাৰণে কওঁ অলপ বাহিৰলৈ গৈ চা না, দুনিয়াখন কিমান পাইছেগৈ৷\nগাঁৱৰ পথাৰত বান আহিছে৷ বানৰ সতে অহা সৰু-বৰ মাছ ৰাইজে উছাহেৰে ধৰিছে৷ আন‍ন্দ-উছাহৰ মাজতে হঠাতে এটা বেয়া খবৰে ৰাইজক মৰ্মাহত কৰি তুলিলে৷ সৰুধনৰ সৰু ল’ৰাটো বানৰ সোঁত‍ে উটুৱাই লৈ গ’ল৷ চাৰিওফালে হুৱা-দুৱা লগাৰ মাজতে লেবেলে ল’ৰাৰ বাপেক‍ক সান্তনা দিছে-\nঃ সৰুধন কা, তই চিন্তা নকৰিবি না৷ চব ঠিক হৈ যাব৷ তই তাক ঠিকে-ঠাকে ঘূৰাই পাবি চাবি৷ আবে এয়ানো কি বৰ ডাঙৰ কথাটো হ’ল! এবাৰ কি হ’ল জানা, ১৯৯৮ চন, তেতিয়া মই ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ছাত্ৰ৷ লগৰ পাঁচজনৰ লগত গ’লোঁ নহয় এদিন পিকনিকলৈ বুলি৷ গাড়ীতে খাই-বৈ একদম ফিটিং৷ পিকনিক স্পটত গৈ ভৰিখন নদীত ধুই লওঁ বুলি যাওঁতেই শিলত পিছল খাই হঠাতে খৰস্ৰোতা নদীখনত পৰি গ’লোঁ নহয়৷ আবে এয়া বানৰ কিবা সোঁত নেকি? সেই নদীৰ সোঁতেই কিন্তু বেলেগ আছিল৷ নদীত পৰাৰ একমিনিটৰ ভিতৰতে মই একমাইলৰ বেছি দূৰ পালোঁগৈ৷ ভাগ্য ভাল পানীত তল পৰা নাছিলোঁ৷ এনেদৰেই পুৰা ছয় দিন বুজিছা, পুৰা ছয়দিন মই উটি গৈ গৈ একেবাৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছিলোঁগৈ৷ ভাগ্যে ডিচেম্বৰ মাহ কাৰণে ব্ৰহ্মপুত্ৰত পানী কম আছিল৷ নহ’লে সেইবাৰ মই মৰাটো একদম খাটাং আছিল জানানে..৷\n« কলী ঔচ বগী ঔচ ঘেচেক-মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া\nপ্ৰেম -অবিনাশ শৰ্মা৷ »


উদং পথাৰ, উভৈনদী শস্য : অসমত কৃষিখণ্ডৰ কি দুৰাৱস্থা ?\nউদং পথাৰ, উভৈনদী শস্য : কৃষিখণ্ডৰ কি দুৰাৱস্থা?\nপহিলা ব’হাগৰ দিনা দেৰগাঁৱৰ চিকাৰী ঘাটলৈ গৈছিলো। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ মিচিং জনজাতি অধ্যুষিত বৃহত্তৰ এই অঞ্চলটো কৃষিৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। এসময়ত ইয়াৰ চাপৰিত উৎপাদিত কৃষিজাত সামগ্ৰীয়ে গোলাঘাট আৰু যোৰহাট জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইৰ বজাৰ ভৰি আছিল। কিন্তু এইবাৰ দেখিলো বিস্তীৰ্ণ অঞ্চলজুৰি উদং পথাৰ । বানপীড়িত অঞ্চলটোত বাৰিষা শালিধানৰ খেতি কৰিব নোৱাৰে। খৰালি ৰবি শস্যৰ বাবে নাই জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা। ইয়াৰ বিপৰীত ছবি দেখিবলৈ পোৱা যায় নগাঁও, মৰিগাঁও, দৰং, বৰপেটা, গোৱালপাৰা জিলাৰ চৰ অঞ্চলত। কঠোৰ পৰিশ্ৰমী অভিবাসী মুছলমানসকলে চৰৰ উৰ্বৰাভূমিত বিধে বিধে কৃষিজাত সামগ্ৰী উৎপাদন কৰিও বৰ্তমান এইসকল কৃষকৰ হাহাকাৰ অৱস্থা। কাৰণ উৎপাদিত সামগ্ৰী পানীৰ দামত বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হয়। নাই বজাৰৰ সু-ব্যৱস্থা। চৰৰ কৃষকৰ দুৰাৱস্থা দেখো- যেতিয়া সেই ঠাইবোৰলৈ যাওঁ।\nকৃষিপ্ৰধান ৰাজ্য অসমৰ কৃষিক্ষেত্ৰৰ এই দৃশ্যপট সঁচাকৈয়ে চিন্তনীয়। অৰ্থনৈতিক জৰীপত প্ৰকাশ পাইছে যে- ৰাজ্যৰ কৃষিখণ্ডই মুঠ ৰাজ্যিক ঘৰুৱা উৎপাদনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদান হ্ৰাস পাইছে। ২০১৬-১৭ বৰ্ষত এই হাৰ ১৯.৩৪ শতাংশ । ২০১১-১২ বৰ্ষত এই হাৰ আছিল ১৯.৮৯ শতাংশ। ২০১৫-১৬ বৰ্ষত ধানখেতি কৰা মাটি আছিল ২৪.৮৫ লাখ হেক্টৰ। ২০১৬-১৭ বৰ্ষত ধানখেতিৰ মাটি ২৪.৬৭ লাখ হেক্টৰলৈ হ্ৰাস পালে। ইয়াৰ বিপৰীতে ২০১৬-১৭ বৰ্ষত খাদ্য শস্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধি পাইছে ৫৩.৫৫ লাখ মেট্ৰিক টনলৈ। এই তথ্যৰ ভিত্তিত চাব পাৰি অসমৰ কৃষিখণ্ডক। এফালে ৰাজ্যৰ বহু ঠাইত কৃষিকৰ্মৰ বাবে নাই পৰ্যাপ্ত সুবিধা। আনহাতে উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বাবে নাই বজাৰৰ সু ব্যৱস্থা। প্ৰশ্ন হয়- তেতিয়া হ’লে চৰকাৰে কৰিছে কি? মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে কৃষিক্ষেত্ৰত অসমক আগবঢ়াই নিয়াৰ সংকল্পৰ কথা কয়। কৃষিমন্ত্ৰী অতুল বৰাই কয়- কৃষি বিভাগৰ কাম কাজ ত্বৰান্বিত হৈছে। কৃষিমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়া অসমৰ কৃষিখণ্ডৰ প্ৰকৃত ছবিখন কি? কৃষকৰ অৱস্থা কেনেকুৱা? দৰিদ্ৰ কৃষকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৃহৎ কৃষকলৈকে সকলোৰে সমস্যা। এই নিৱন্ধৰ প্ৰথমতে উল্লেখ কৰা দুটা ভিন্ন অঞ্চলৰ কথাই দেখুৱাইছে আচল ছবি। এয়া প্ৰতিনিধিত্বমূলক দৃশ্য। আন ঠাইতো একেই। ঠায়ে ঠায়ে কৃষকে প্ৰতিবাদ কৰিছে। নামনি অসমৰ চৰ অঞ্চলৰ পৰিস্থিতি ভয়াৱহ হ’ব পাৰে। কাৰণ চৰৰ কৃষকে আনৰ পৰা মাটি লীজত লৈ খেতি কৰে। নিৰ্দ্দিষ্ট খেতিৰ বাবে ঋণ লয়। বেংকৰ উপৰিও ব্যক্তিগত ঋণদাতাৰ পৰা অধিক সুদৰ ঋণ লয়। আৰু যেতিয়া উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ উচিত মূল্য তেওঁলোকে লাভ নকৰে, তেতিয়া কি পৰিস্থিতি হয়। কল্পনা কৰকচোন। মহাৰাষ্ট্ৰ, মধ্যপ্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশৰ কৃষকৰ দৰে একেই দুৰ্দশা আহি আছে নেকি? অসমৰ কৃষি এতিয়াও মৌচুমী বায়ুৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল। বতৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই খেতি কৰিব লাগে কৃষকে। জলবায়ুৰ অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তনে নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছে অসমৰ খেতিত। পূৰ্বৰ কৃষিকৰ্মৰ কিছু পৰিৱৰ্তন ঘটাবলগীয়া হৈছে। পৰিৱৰ্তিত কৃষিকৰ্মৰ বাবে কৃষি বিভাগে প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা নাই। কৃষি কৰ্মৰ বাবে যুৱক-যুৱতীক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবেও নাই কোনো ব্যৱস্থা। কৃষি খণ্ডত বিৰাজ কৰা অনিশ্চয়তাই যুৱক-যুৱতীক কৃষিৰ পৰা আঁতৰাই নিছে। অথচ কৃষিক বাদ দি অসমৰ অৰ্থনীতিৰ কথা ভাবিবই নোৱাৰি। কৃষিত বিপ্লৱ আনিব পাৰিলেহে ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতি টনকীয়াল হ’ব।\nকৃষিখণ্ডৰ দুৰাৱস্থা দূৰ কৰিবলৈ চৰকাৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰক। কৃষিক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ক। খানাপাৰা খেলপথাৰত কৃষক সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰি, ট্ৰেক্টৰ বিতৰণ কৰিলেই ঠন ধৰি নুঠে কৃষিক্ষেত্ৰ। মুখ্যমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়া- কৃষিখণ্ডৰ দুৰাৱস্থাই আপোনাৰ চৰকাৰৰ ব্যৰ্থতাকে সূচায়। কিয় ব্যৰ্থতাৰ পৰিচয় দিছে? সময় এতিয়াও আছে। চেষ্টা কৰক কৃষকৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙোৱাৰ।


ভাৰতীয় বায়ু সেনাত চাকৰি, AFCAT 2021: ৩৩৪ টা খালী পদ (Indian Air Force AFCAT (02/2021) Recruitment 2021 – 334 Posts)\nSunday, 30 May 2021 12:15 PM\nভাৰতীয় বায়ু সেনাই ২০২২ চনৰ জুলাই মাহত আৰম্ভ হোৱা পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে ফ্লাইং শাখা আৰু গ্ৰাউণ্ড ডিউটি (কাৰিকৰী আৰু অ-কাৰিকৰী) শাখা আৰু এনচিচিৰ বিশেষ প্ৰৱেশৰ বাবে AFCAT (০২/২০২১)ত ৩৩৪ টা খালী পদৰ বাবে আবেদন বিচাৰিছে। আগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে ইয়াত অনলাইন আবেদন কৰিব পাৰে।\nভাৰতীয় বায়ু সেনা নিযুক্তি 2021 সম্পূৰ্ণ বিৱৰণ:\n1. AFCAT প্ৰৱেশ\n● ফ্লাইং শাখা: 96 টা পদ\n● গ্ৰাউণ্ড ডিউটি (কাৰিকৰী) শাখা: 137 টা পদ\n● গ্ৰাউণ্ড ডিউটি (অ-কাৰিকৰী): 73 টা পদ\n2. এনচিচি বিশেষ প্ৰৱেশ\n● ফ্লাইং শাখা: PCৰ বাবে CDSE খালী পদৰ ভিতৰত 10% আসন আৰু SSC-ৰ বাবে AFCAT খালী পদৰ ভিতৰত 10% আসন\n3. বতৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰৱেশ\n● বতৰ বিজ্ঞান শাখা: 28 টা পদ\nভাৰতীয় বায়ু সেনা নিযুক্তিৰ যোগ্যতাৰ চৰ্ত:\n(ক) উৰণ শাখা: 01 জুলাই 2022 তাৰিখত 20 ৰ পৰা 24 বছৰ অৰ্থাৎ 02 জুলাই 1998 ৰ পৰা 01 জুলাই 2002-ৰ ভিতৰত জন্ম হব লাগিব। অবশ্যে DGCA (ভাৰত)ৰ দ্বাৰা জাৰী কৰা বৈধ আৰু বৰ্তমানৰ বাণিজ্যিক পাইলট অনুজ্ঞাপত্ৰ ধাৰণ কৰা প্ৰাৰ্থীসকলৰ বাবে উৰ্ধতম বয়সৰ সীমা 26 বছৰলৈকে শিথিল কৰিছে অৰ্থাৎ 02 জুলাই 1996 ৰ পৰা 01 জুলাই 2002-ৰ ভিতৰত জন্ম হোৱা হব লাগিব।\n(খ) গ্ৰাউণ্ড ডিউটি (কাৰিকৰী/ অ-কাৰিকৰী) শাখা: 01 জুলাই 2022 তাৰিখলৈকে 20 ৰ পৰা 26 বছৰ অৰ্থাৎ 02 জুলাই 1996 ৰ পৰা 01 জুলাই 2002-ৰ ভিতৰত জন্ম হব লাগিব।\nI) ফ্লাইং শাখা:\nপ্ৰাৰ্থীসকলে গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত নিম্নতম 60% নম্বৰৰ সৈতে 10+2 স্তৰত বাধ্যতামূলকভাৱে উত্তীৰ্ণ হ'ব লাগিব আৰু\n(ক) নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য নম্বৰৰ সৈতে স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো শাখাত নিম্নতম তিনি বছৰৰ ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰমৰ সৈতে স্নাতক।\n(খ) নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য এখন স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা B E/ B. Tech ডিগ্ৰী (চাৰি বছৰৰ পাঠ্যক্ৰম)।\n(গ) যিসকল প্ৰাৰ্থীয়ে নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য নম্বৰৰ সৈতে স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইনষ্টিটিউচন অফ ইঞ্জিনিয়াৰ (ইণ্ডিয়া) বা এৰোনটিকেল চ'চাইটি অফ ইণ্ডিয়াৰ সহযোগী সদস্যপদৰ ধাৰা Aআৰু B পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছে।\nii) গ্রাউণ্ড ডিউটি:\nএৰোনটিকেল ইঞ্জিনিয়াৰ (ইলেক্ট্ৰনিক্স) পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিতত নিম্নতম 60% নম্বৰ থকা প্ৰাৰ্থীসকলে 10+2 পৰ্যায়ত আৰু স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিক/প্ৰযুক্তিত নিম্নতম চাৰি বছৰৰ ডিগ্ৰী স্নাতক/একত্ৰিত স্নাতকোত্তৰ অৰ্হতা নাইবা অভিযন্তা প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগী সদস্যপদৰ শাখা A আৰু B পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছে।\nভাৰতীয় এৰোনটিকেল চ'চাইটিৰ যিকোনো শাখাত নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য প্ৰকৃত অধ্যয়নৰ দ্বাৰা ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু দূৰসংযোগ অভিযন্তা প্ৰতিষ্ঠানৰ স্নাতক৷\niii) গ্ৰাউণ্ড ডিউটি (অ-কাৰিকৰী) শাখাসমূহ:\na) প্ৰশাসন আৰু লজিষ্টিক: UGC স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী (নিম্নতম তিনি বছৰৰ ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম) লগতে নিম্নতম 60% নম্বৰ লাভ কৰিব লাগিব।\nb) একাউণ্ট: নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা B.Com ডিগ্ৰী (নিম্নতম তিনি বছৰৰ ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম)।\nc) শিক্ষা: ইংৰাজী/ পদাৰ্থ বিজ্ঞান/ গণিত/ গণিত/ ৰসায়ন বিজ্ঞান/ পৰিসংখ্যা/ আন্তৰ্জাতিক সম্পৰ্ক/ আন্তৰ্জাতিক অধ্যয়ন/ প্ৰতিৰক্ষা অধ্যয়ন/ মনোবিজ্ঞান/ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান/ আইটি/ গণ যোগাযোগ/ সাংবাদিকতা/ ৰাজহুৱা সম্পৰ্কত MBA/MCA বা MA/ Msc ডিগ্ৰী স্নাতকোত্তৰ (নিম্নতম দুবছৰীয়া কাৰ্যসূচী) আৰু স্নাতকোত্তৰত 60% নম্বৰ লাভ কৰিব লাগিব।\nআৰু পঢ়ক- মুগা পালনেৰে স্বাৱলম্বী হোৱাৰ সপোন বৰছলাৰ এশ পৰিয়ালৰ\niv) NCC বিশেষ প্ৰৱেশ (ফ্লাইং শাখা):\nএনচিচি এয়াৰ উইং ছিনিয়ৰ ডিভিজন 'চি' প্ৰমাণপত্ৰ ০১ জানুৱাৰী ১৭ তাৰিখে বা তাৰ পিছত অধিগ্ৰহণ কৰাটো বাধ্যতামূলক। প্ৰাৰ্থীসকলে গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত নিম্নতম 60% নম্বৰৰ সৈতে 10+2 নম্বৰত বাধ্যতামূলকভাৱে উত্তীৰ্ণ হ'ব লাগিব। নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য নম্বৰৰ সৈতে স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো শাখাত নিম্নতম তিনি বছৰৰ ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম থকা স্নাতক। বা নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিই/বি টেক ডিগ্ৰী (চাৰি বছৰৰ পাঠ্যক্ৰম) ৷\nযিসকল প্ৰাৰ্থীয়ে নিম্নতম 60% নম্বৰ বা সমতুল্য নম্বৰৰ সৈতে স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইনষ্টিটিউচন অফ ইঞ্জিনিয়াৰ (ইণ্ডিয়া) বা এৰোনটিকেল চ'চাইটি অফ ইণ্ডিয়াৰ সহযোগী সদস্যপদৰ শাখা এ আৰু বি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছে।\nv) বতৰ বিভাগ -\nযিকোনো বিজ্ঞান শাখা/ গণিত/ পৰিসংখ্যা/ভূগোল/কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচন/পৰিৱেশ বিজ্ঞান/প্ৰয়োগ পদাৰ্থ বিজ্ঞান/ সামুদ্ৰিক বিজ্ঞান/বতৰ বিজ্ঞান/কৃষি বতৰ বিজ্ঞান/পৰিস্থিতি বিজ্ঞান / পৰিৱেশ/ভূ-পদাৰ্থ বিজ্ঞান/পৰিৱেশ জীৱবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীত সকলো কাকত একেলগে ৰাখি সৰ্বনিম্ন 50% নম্বৰ থকা হব লাগিব।\nএ.এফ.চি.এ.টি.-ৰ আবেদন মাচুল (02/2021):\nAFCAT প্ৰৱেশৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা প্ৰাৰ্থীসকলে পৰীক্ষা মাচুল হিচাপে 250/- টকা পৰিশোধ কৰিব লাগিব। অৱশ্যে, NCC বিশেষ প্ৰৱেশৰ বাবে পঞ্জীয়ন কৰা প্ৰাৰ্থীসকলে পৰিশোধ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ খালী পদৰ বাবে 2021 কেনেদৰে আবেদন কৰিব:\nআগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে ইয়াত অনলাইন ভিজিটিং কৰি আবেদন কৰিব পাৰে -\nঅনলাইন আবেদন কৰাৰ আৰম্ভণি তাৰিখ: 01/06/2021\n● অনলাইন আবেদন কৰাৰ সমাপ্তি তাৰিখ: 30/06/2021\nআৰু পঢ়ক- আপুনি যদি কম টকাৰে ব্যৱসায় কৰিব বিচাৰে, তেন্তে এইটো কৰক ৷ প্ৰতিদিনে কমেও 4000 টকা উপাৰ্জন পাব\nAirforce recruitment Jobs Govt jobs Vacancies air force Army rally


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जुलाई 11\n২ বংশাবলি 17:1-19\n1. তাৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ যিহোচাফটে তেওঁৰ পদত ৰজা হৈ, ইস্ৰায়েলৰ বিৰুদ্ধে সবল হ’বলৈ নিজকে বলৱান কৰিলে।\n2. তেওঁ গড়েৰে আবৃত যিহূদাৰ আটাইবোৰ সুসজ্জিত নগৰত সেনা-বাহিনী ৰাখিলে আৰু যিহূদা দেশত আৰু তেওঁৰ পিতৃ আচাই অধিকাৰ কৰি লোৱা ইফ্ৰয়িমৰ নগৰবোৰত সৈন্যদল বহুৱাই সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিলে।\n3. যিহোৱা যিহোচাফটৰ লগত আছিল, কিয়নো তেওঁ নিজ ওপৰ পিতৃ দায়ূদৰ প্ৰথম কালৰ পথত চলি বাল দেৱতাবোৰলৈ ঘূৰা নাছিল৷\n4. কিন্তু তাৰ পৰিৱর্তে তেওঁৰ পৈতৃক ঈশ্বৰক বিচাৰিলে আৰু ইস্ৰায়েলৰ দৰে আচৰণ নকৰি তেওঁৰ সকলো আজ্ঞা অনুসাৰে চলিলে।\n5. এই হেতুকে যিহোৱাই তেওঁৰ হাতত ৰাজ্য স্থাপিত কৰিলে; আৰু গোটেই যিহূদাই যিহোচাফটলৈ উপহাৰ আনিলে; আৰু তেওঁৰ ধন ও সন্মান অতি অধিক হ’ল।\n6. তেওঁ যিহোৱাৰ পথত মন দৃঢ় কৰিলে৷ তাত বাজে তেওঁ যিহূদাৰ মাজৰ পৰা পবিত্ৰ ঠাইবোৰ আৰু আচেৰা মূৰ্ত্তিবোৰ গুচালে।\n7. তেওঁ নিজৰ ৰাজত্বৰ তৃতীয় বছৰত বিনহয়িল, ওবদিয়া, জখৰিয়া, নথনেল আৰু মীখায়াক, যিকেইজন তেওঁৰ প্ৰধান লোক আছিল, তেওঁলোকক যিহূদাৰ নগৰবোৰত শিক্ষা দিবৰ বাবে পঠিয়াই দিলে৷\n8. আৰু তেওঁলোকে সৈতে চময়িয়া, নথনিয়া,জবদিয়া,অচাহেল,চমীৰামোৎ,যিহোনাথন, অদোনীয়া, টোবিয়া আৰু টোব অদোনীয়া, এই লেবীয়াসকলক আৰু তেওঁলোকৰ লগত ইলীচামা আৰু যিহোৰাম পুৰোহিতক পঠিয়ালে।\n9. তাতে তেওঁলোকে যিহোৱাৰ ব্যৱস্থা-পুস্তকখন লগত লৈ যিহূদাত শিক্ষা দিবলৈ ধৰিলে৷ আৰু তেওঁলোকে যিহূদাৰ সকলো নগৰতে ফুৰি লোকসকলৰ মাজত শিক্ষা দিলে।\n10. তেতিয়া যিহূদাৰ চাৰিওফালে থকা দেশৰ সকলো ৰাজ্যৰ ৰাজতন্ত্ৰত যিহোৱাৰ পৰা এনে প্ৰচণ্ড ভয় হ’ল যে তেওঁলোকে যিহোচাফটৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ নকৰিলে।\n11. আৰু পলেষ্টীয়াসকলৰ কিছুমান লোকে যিহোচাফটলৈ উপহাৰ আৰু কৰ হিচাপে ৰূপ আনিলে৷ আৰবীয়া লোকেও তেওঁলৈ পশুৰ জাক অৰ্থাৎ সাতশ মতা ভেড়া আৰু সাত হাজাৰ সাতশ ছাগলী আনিলে।\n12. এইদৰে যিহোচাফটে অতি শক্তিশালী হৈ উঠিছিল৷ তেওঁ যিহূদাত অনেক দুৰ্গ আৰু ভঁৰাল-নগৰ সাজিছিল।\n13. যিহূদাৰ নগৰবোৰৰ মাজত তেওঁৰ অনেক যোগান আছিল আৰু যিৰূচালেমত তেওঁৰ পৰাক্ৰমী যুদ্ধাৰু বীৰ পুৰুষসকল আছিল।\n14. তেওঁলোকৰ পিতৃ-বংশ অনুসাৰে তেওঁলোকৰ তালিকা এনে ধৰণে: যিহূদাৰ সহস্ৰপতিসকলৰ মাজত আদান প্ৰদান আছিল; আৰু তেওঁৰ লগত তিনি লাখ পৰাক্ৰমী বীৰপুৰুষ আছিল;\n15. তেওঁৰ পাছত যিহোহানন সেনাপতি আৰু তেওঁৰ লগত দুই লাখ আশী হাজাৰ লোক আছিল;\n16. তেওঁৰ পাছত নিজকে ইচ্ছামনেৰে উৎসৰ্গ কৰা জিখ্ৰীৰ পুত্ৰ অমচিয়া; তেওঁৰ লগত দুই লাখ পৰাক্ৰমী বীৰ পুৰুষ আছিল৷\n17. বিন্যামীনৰ মাজত পৰাক্ৰমী বীৰ পুৰুষ ইলিয়াদা, তেওঁৰ লগত দুই লাখ ধনু আৰু ঢাল ধৰা লোক আছিল;\n18. আৰু তেওঁৰ পাছত যিহোজাবদ, তেওঁৰ লগত যুদ্ধলৈ সাজু হোৱা এক লাখ আশী হাজাৰ লোক আছিল৷\n19. এওঁলোকে ৰজাৰ পৰিচৰ্যা কৰিছিল আৰু এওঁলোকৰ বাহিৰেও ৰজাই যিহূদাৰ সকলো ফালে গড়েৰে আবৃত নগৰবোৰত সেনাপতিসকলক ৰাখিছিল।\n২ বংশাবলি 18:1-34\n1. সেই সময়ত যিহোচাফটে অধিক ধন আৰু সন্মান লাভ কৰিলে; আৰু তেওঁ আহাবৰ লগত মিতিৰ পাতিলে।\n2. কেইবছৰ মানৰ পাছত তেওঁ চমৰিয়ালৈ আহাবৰ ওচৰলৈ নামি গ’ল৷ আহাবে তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ লগৰ লোকসকলৰ বাবে অনেক ভেড়া, ছাগলী আৰু গৰু মাৰিলে৷ আনকি আহাবে তেওঁৰ লগত ৰামোৎ-গিলিয়দ আটক কৰিবলৈ তেওঁক ৰাজী কৰালে।\n3. ইস্ৰায়েলৰ আহাব ৰজাই যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটক ক’লে, “আপুনি ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ মোৰ লগত যাব নে?” তাতে যিহোচাফতে উত্তৰ দি ক’লে, “আপুনি যেনে ময়ো তেনে আৰু মোৰ প্ৰজা যেনে আপোনাৰ প্ৰজাও তেনে; সেই যুদ্ধত আমি আপোনাৰ লগত উপস্থিত থাকিম।”\n4. যিহোচাফটে ইস্ৰায়েল ৰজাৰ আগত পুনৰ ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, যিহোৱাৰ বাক্য কি, সেই বিষয়ে তেওঁক সোধক৷”\n5. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই ভাববাদীসকলক অৰ্থাৎ চাৰিশ লোকক গোটাই তেওঁলোকক সুধিলে, “আমি ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ যাম নে, নে মই ক্ষান্ত হৈ থাকিম?” তাতে তেওঁলোকে ক’লে, “যাওঁক, কিয়নো ঈশ্বৰে মহাৰাজৰ হাতত তাক সমৰ্পণ কৰিব।”\n6. কিন্তু যিহোচাফটে ক’লে, “আমি উপদেশ বিচৰা অর্থে যিহোৱাৰ এনে কোনো ভাববাদী ইয়াত আছে নে?”\n7. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “আমি যাৰ দ্বাৰাই যিহোৱাক সুধিব পাৰোঁ, এনে এজন লোক আছে; কিন্তু মই তেওঁক ঘিণ কৰোঁ কিয়নো তেওঁ মোৰ বিষয়ে কেতিয়াও মঙ্গলৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ নকৰে, সদায় কেৱল অমঙ্গলহে প্ৰচাৰ কৰে; তেওঁ যিম্লাৰ পুত্ৰ মীখায়া।” তেতিয়া যিহোচাফতে ক’লে, “মহাৰাজে যেন তেনে কথা নকওঁক।”\n8. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই তেওঁৰ এজন নপুংসকক আজ্ঞা দি ক’লে, “যিম্লাৰ পুত্ৰ মীখায়াক বেগাই আনাগৈ।”\n9. সেই সময়ত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাব আৰু যিহূদাৰ যিহোচাফট ৰজাই নিজ নিজ ৰাজবস্ত্ৰ পিন্ধি, চমৰিয়াৰ প্ৰবেশ স্থানৰ ওচৰৰ এখন মুকলি ঠাইত নিজ নিজ সিংহাসনত বহি আছিল আৰু আটাই ভাববাদীসকলে তেওঁলোকৰ আগত ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি আছিল।\n10. কনানাৰ পুত্ৰ চিদিকিয়াই নিজৰ বাবে লোহাৰ শিং এযোৰ সাজি লৈ ক’লে, “যিহোৱাই এইদৰে কৈছে:ইয়াৰ দ্বাৰাই আপুনি অৰামীয়াসকলক সংহাৰ নকৰালৈকে খুচি থাকিব।”\n11. তাতে আন সকলো ভাববাদীসকলেও সেই দৰে ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি ক’লে, “আপুনি ৰামোৎ-গিলিয়দ আক্ৰমণ কৰক, তাতে আপুনি জয়ী হ’ব কিয়নো যিহোৱাই তাক মহাৰাজৰ হাতত শোধাই দিলে।”\n12. পাছত যি দূতজনে মীখায়াক মাতিবলৈ গৈছিল তেওঁ তেওঁক ক’লে, “চাওঁক, ভাববাদীসকলে একে মুখেৰে ৰজাৰ আগত মঙ্গলৰ কথা কৈছে, মই বিনয় কৰোঁ, আপোনাৰ বাক্যও তেওঁলোকৰ এজনৰ বাক্যৰ নিচিনা হওঁক; আপুনিও যেন মঙ্গলৰ বাক্য কয়৷”।\n13. তেতিয়া মীখায়াই ক’লে, “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, মোৰ ঈশ্বৰে মোক যি ক’ব, মই সেয়ে হে ক’ম।”\n14. যেতিয়া তেওঁ ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিল তেতিয়া ৰজাই তেওঁক সুধিলে, “হে মীখায়া, আমি যুদ্ধ কৰিবলৈ ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ যাম নে? নে মই ক্ষান্ত হ’ম?” তাতে তেওঁ ক’লে, “যাওঁক, আৰু আপোনালোক জয়ী হওঁক! তেওঁলোকক আপোনালোকৰ হাতত সমৰ্পণ কৰা হ’ব।”\n15. তেতিয়া ৰজাই তেওঁক ক’লে, “তুমি যিহোৱাৰ নামেৰে মোক কেৱল সত্য বাক্য ক’বলৈ, মই তোমাক কিমানবাৰ শপত খুৱাম?”\n16. তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “মই গোটেই ইস্ৰায়েলক ৰখীয়া নোহোৱা মেৰৰ জাকৰ নিচিনাকৈ পৰ্বতবোৰৰ ওপৰত ছিন্ন-ভিন্ন হৈ থকা দেখিলোঁ আৰু যিহোৱাই ক’লে, ‘তেওঁলোকৰ গৰাকী নাই৷ প্ৰতি জনে নিজ নিজ ঘৰলৈ শান্তিৰে ঘূৰি যাওঁক’।”\n17. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “তেওঁ মোৰ বিষয়ে মঙ্গলৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ নকৰি কেৱল অমঙ্গল হে প্ৰচাৰ কৰিব, সেই বিষয়ে জানো মই পূৰ্বেই আপোনাৰ আগত কোৱা নাই?”\n18. তাতে মীখায়াই ক’লে, “বাৰু, তোমালোক সকলোৱে যিহোৱাৰ বাক্য শুনা: মই যিহোৱাক নিজ সিংহাসনত বহি থকা দেখিলোঁ আৰু তেওঁৰ সোঁফালে আৰু বাওঁফালে স্বৰ্গৰ সকলো বাহিনী থিয় হৈ আছিল।\n19. তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, ‘ইস্ৰায়েলৰ আহাব ৰজা গৈ ৰামোৎ-গিলিয়দত পতিত হ’বৰ কাৰণে কোনে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিব?’ তেতিয়া কোনোৱে এক ভাবে আৰু আন কোনোৱে আন ভাবে উত্তৰ দিলে।\n20. তেতিয়া এক আত্মাই আগলৈ ওলাই আহি যিহোৱাৰ সাক্ষাতে থিয় হৈ ক’লে, ‘মইয়ে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিম।’ তাতে যিহোৱাই ক’লে, ‘কেনেকৈ?’\n21. তেওঁ ক’লে, ‘মই গৈ তেওঁৰ আটাই ভাববাদীসকলৰ মুখত মিছা কওঁতা আত্মা হম।’ তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, ‘হয়, তুমি তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিবা আৰু কৃতকাৰ্য্যও হ’বা; এতিয়া ওলাই গৈ সেই দৰে কৰা।’\n22. এই হেতুকে, চোৱা, যিহোৱাই তোমাৰ এই সকলো ভাববাদীসলৰ মুখত মিছা কওঁতা এক আত্মা দিলে আৰু যিহোৱাই তোমাৰ বিষয়ে অমঙ্গলৰ কথা ক’লে।\n23. তেতিয়া কনানাৰ পুত্ৰ চিদিকিয়াই মীখায়াৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ গালত চৰ মাৰি ক’লে, “তোমাৰ লগত কথা ক’বৰ কাৰণে যিহোৱাৰ আত্মা মোৰ পৰা কোন পথেদি গ’ল?”\n24. তাতে মীখায়াই ক’লে, “চোৱা, যি দিনা তুমি লুকাবৰ কাৰণে ভিতৰ কোঠালিলৈ সোমাই যাবা, সেই দিনাই সেই বিষয়ে জানিবা।”\n25. পাছত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই তেওঁৰ কিছুমান দাসক আজ্ঞা কৰিলে বোলে, “মীখায়াক ধৰি নগৰৰ অধ্যক্ষ অমোনৰ আৰু মোৰ পুত্ৰ ৰাজকোঁৱৰ যোৱাচৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা৷\n26. আৰু ক’বা, ‘ৰজাই এইদৰে কৈছে, এই জন ব্যক্তিক বন্দীশালত বন্ধ কৰি থ’বা আৰু মই নিৰাপদে ঘূৰি নহালৈকে তেওঁক খাবৰ বাবে সামান্য অন্ন আৰু সামান্য জল দিবা’৷”\n27. মীখায়াই ক’লে, “তুমি যদি নিৰাপদে ঘূৰি আহা, তেনেহ’লে যিহোৱাই মোৰ দ্ৱাৰাই এই বাক্য কোৱা নাই।” তেওঁ পুনৰ ক’লে, “এই বিষয়ে সকলোৱে শুনা।”\n28. তাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাব আৰু যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটে ৰামোৎ-গিলিয়দৰ বিৰুদ্ধে উঠিল।\n29. ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “মই অন্য বেশ ধৰি যুদ্ধত যাম কিন্তু আপুনি হ’লে আপোনাৰ ৰাজ বস্ত্ৰ পিন্ধি থাকক।” তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই অন্য বেশ ধৰিলে আৰু তেওঁলোক যুদ্ধ কৰিবলৈ গ’ল।\n30. কিন্তু অৰামৰ ৰজাই তেওঁৰ ৰথৰ অধ্যক্ষসকলক এই আজ্ঞা দিছিল বোলে, তোমালোকে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ সৰু কি বৰ আন কাৰোঁ লগত যুদ্ধ নকৰিবা। কেৱল ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক হে আটক কৰিবা৷\n31. এই হেতুকে ৰথৰ অধ্যক্ষসকলে যিহোচাফটক দেখি, “এৱেই ইস্ৰায়েলৰ ৰজা”, এই বুলি, তেওঁৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ এফলীয়া হৈ গ’ল; তাতে যিহোচাফটে আটাহ পাৰিবলৈ ধৰিলে। তাতে যিহোৱাই তেওঁক সহায় কৰিলে আৰু তেওঁৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰ হৈ যাবলৈ তেওঁলোকৰ মনত প্ৰবৃত্তি জন্মালে।\n32. তেতিয়া ৰথৰ অধ্যক্ষসকলে তেওঁক ইস্ৰায়েলৰ ৰজা নহয় বুলি জানি, তেওঁৰ পাছত খেদি যাবলৈ এৰিলে।\n33. কিন্তু কোনো এজন লোকে তেওঁৰ ধনুৰ জোঁৰ টানি দৈবক্ৰমে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ কৱচ আৰু উদৰ-ৰক্ষাৰ জোৰতে কাড় মাৰিলে; তেতিয়া তেওঁ সাৰথিক ক’লে, “তোমাৰ হাত ঘূৰোৱা আৰু মোক এই সৈন্যৰ মাজৰ পৰা উলিয়াই লৈ যোৱা; কিয়নো মই বৰকৈ আহত হ’লো।\n34. সেই দিনা বৰ যুদ্ধ হ’ল আৰু গধূলি নহোৱালৈকে অৰামীয়াসকলৰ আগত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক ৰথত থিয়কৈ ৰখাই হ’ল; আৰু প্ৰায় সূৰ্য মাৰ যোৱা সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।\n11. কিন্তু মোৰ লোকসকলে মোৰ কথালৈ কাণসাৰ নিদিলে; ইস্ৰায়েলে মোৰ আজ্ঞা মানি নচলিলে।\n12. সেইবাবে মই তেওঁলোকক কঠিনমনা হৃদয় লৈয়ে থাকিবলৈ দিলোঁ, যাতে তেওঁলোকে নিজৰ পৰামর্শতেই চলে।\n13. হায়! মোৰ লোকসকলে যদি কেৱল মোৰ কথাই শুনিলে হয়, হায়! ইস্ৰায়েলে যদি মোৰ পথতে চলিলে হয়!\n14. তেন্তে মই শীঘ্রেই তেওঁলোকৰ শত্রুবোৰক দমন কৰিলোঁ হয়, তেওঁলোকৰ শত্রুবোৰৰ বিৰুদ্ধে মোৰ হাত তুলিলোঁ হয়!\n15. যিহোৱাক ঘিণাওঁতাবোৰে তেওঁৰ সন্মুখত অৱনত হ’ব; তেওঁলোকৰ দণ্ড চিৰকাল স্থায়ী হ’ব।\n16. কিন্তু ইস্রায়েলক মই সবাতোকৈ উত্তম ঘেঁহু খাবলৈ দিম; মই তেওঁলোকক শিলৰ পৰা পোৱা মৌৰে তৃপ্ত কৰিম।”\n26. জ্ঞানী ৰজাই দুষ্টসকলক পৃথক কৰে, আৰু তাৰ পাছত তেওঁ শষ্য মৰা গাড়ী তেওঁলোকৰ ওপৰেদি চলায়।\n27. মানুহৰ আত্মা যিহোৱাৰ প্ৰদীপস্বৰূপ; সেয়ে তেওঁ সকলোৰে অন্তৰৰ ভিতৰ অংশ বিচাৰে।\n28. বিশ্বাসযোগ্য আৰু বিশ্বস্বতাৰ নিয়মে ৰজাক সংৰক্ষিত কৰে, আৰু তেওঁৰ সিংহাসন প্রেমৰ দ্বাৰাই নিৰাপদে থাকে।\n22. তেতিয়া আন জনতাও একেলগে পৌল আৰু চীলৰ বিৰুদ্ধে থিয় হ’ল। শাসনকর্তা সকলে পৌল আৰু চীলৰ কাপোৰ ফালি সিহঁতক বেতেৰে কোবাবলৈ আদেশ দিলে।\n23. অতিকৈ মাৰধৰ কৰাৰ পাছত তেওঁলোকক বন্দীশালত সুমুৱাই থলে আৰু কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষক কঢ়া পহৰা দিবলৈ আদেশ দিলে।\n24. কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষই এই আদেশ পাই পৌল আৰু চীলক জেলৰ ভিতৰ কক্ষলৈ নি কাঠৰ বেৰিত তেওঁলোকৰ ভৰি আৱদ্ধ কৰি বান্ধি থলে।\n25. তেতিয়া প্রায় মাজনিশা। পৌল আৰু চীলে ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰাৰ্থনা কৰি স্তুতি-গীত গাই আছিল। আন কয়দী সকলেও তেওঁলোকে গোৱা স্তুতি-গীত শুনি আছিল।\n26. এই সময়তে হঠাৎ এক বৰ ভূমিকম্প হ’ল আৰু বন্দীশালৰ ভেঁটি পর্যন্ত কঁপি উঠিল। তেতিয়া বন্দীশালৰ সকলো দুৱাৰ আৰু কয়দী সকলৰ শিকলিৰ বান্ধবোৰ খোল খাই গ’ল।\n27. কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষই টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই কাৰাগাৰৰ দুৱাৰবোৰ মুকলি দেখি, নিজৰ তৰোৱাল উলিয়াই আত্মঘাতী হবলৈ বিচাৰিলে। কিয়নো তেওঁ ভাৱিলে যে, কয়দীবোৰ পলাই গ’ল।\n28. কিন্তু পৌলে চিঞৰি বৰ মাতেৰে ক’লে, “নিজৰ ক্ষতি নকৰিব৷ আমি সকলো ইয়াতে আছোঁ।”\n29. তেতিয়া কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষই কাৰোবাক চাকি আনিবলৈ কৈ ভিতৰলৈ দৌৰি গ’ল আৰু ভয়তে কঁপি কঁপি পৌল আৰু চীলৰ আগত উবুৰি খাই পৰিল।\n30. তেওঁলোকক বাহিৰলৈ আনি সুধিলে, “মহাশয় সকল, পৰিত্ৰাণ পাবলৈ হ’লে মই কি কৰিব লাগিব?”\n31. তেওঁলোকে ক’লে, “প্রভু যীচুত বিশ্বাস কৰক, তেতিয়া আপুনি আৰু আপোনাৰ ঘৰৰ সকলোৱে পৰিত্ৰাণ লাভ কৰিব।”\n32. তেওঁলোকে তাৰ পাছত কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষৰ লগতে তেওঁৰ ঘৰৰ সকলোকে প্রভুৰ বাক্য ক’লে।\n33. কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষই সেই নিশাই পৌল আৰু চীলক লৈ গৈ তেওঁলোকৰ আঘাতৰ ঠাইবোৰ ধুই দিলে আৰু তেওঁ সপৰিয়ালে তেতিয়াই বাপ্তিস্ম গ্রহণ কৰিলে।\n34. তেওঁ পৌল আৰু চীলক নিজৰ ঘৰলৈ আনি খাবলৈ দিলে আৰু পৰিয়ালৰ আটায়ে ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰাত, তেওঁ সমস্ত পৰিয়ালে সৈতে অতিশয় আনন্দ কৰিলে।\n35. পিছদিনা পুৱা শাসনকর্তা সকলে পৰীয়া সকললৈ এই বার্তা দি পঠালে, “সেই মানুহকেইজনক এৰি দিয়া।”\n36. কাৰাগাৰৰ অধ্যক্ষই সেই কথা পৌলক জনাই ক’লে, “শাসনকর্তা সকলে আপোনালোকক এৰি দিবৰ কাৰণে আমাৰ ওচৰলৈ বার্তা পঠাইছে; গতিকে আপোনালোক এতিয়া ওলাই আহক আৰু শান্তিৰে গুছি যাওঁক।”\n37. কিন্তু পৌলে তেওঁলোকক ক’লে, “আমি ৰোমান নাগৰিক; আমাক বিনা বিচাৰেৰে ৰাইজৰ আগত কোবাই কাৰাবন্দী কৰি থলে। এতিয়া তেওঁলোকে আমাক গোপনে এৰি দিব বিচাৰিছে নেকি? এইটো হ’ব নোৱাৰে। তেওঁলোক নিজে ইয়ালৈ আহি আমাক বাহিৰলৈ উলিয়াই নিব লাগিব।”\n38. পৰীয়া সকলে শাসনকর্তা সকলৰ ওচৰলৈ গৈ এই সম্বাদ দিলে। তেতিয়া এই সম্বাদ পাই তেওঁলোকে পৌল আৰু চীলক ৰোমান লোক বুলি জানিলে আৰু তেওঁলোকে ভয় খালে।\n39. পাছত শাসনকর্তা সকলে আহি তেওঁলোকৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিলে আৰু বন্দীশালৰ পৰা বাহিৰলৈ আনি নগৰ এৰি যাবলৈ তেওঁলোকক অনুৰোধ কৰিলে।\n40. পৌল আৰু চীল কাৰাগাৰৰ পৰা ওলাই লুদীয়াৰ ঘৰলৈ গ’ল। তাতে তেওঁলোক গৈ ভাই সকলৰ লগত দেখা হ’ল আৰু তেওঁলোকক উৎসাহ উদ্দীপনা দিলে। তাৰ পাছত পৌল আৰু চীলে নগৰ এৰি গুছি গ’ল।


নিৰৱধিঃ সীমাৰ পৰিধি ভাঙিছে আজিৰ নাৰীয়ে! :: ড° অনিমা গুহ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ANALYSIS DRANIMAGUHA NIRABADHI WOMEN ড° অনিমা গুহ নাৰী নিৰৱধি পৰ্যবেক্ষণ নিৰৱধিঃ সীমাৰ পৰিধি ভাঙিছে আজিৰ নাৰীয়ে! :: ড° অনিমা গুহ\nxukhdukh.com November 25, 2018 ANALYSIS, DRANIMAGUHA, NIRABADHI, WOMEN, ড° অনিমা গুহ, নাৰী, নিৰৱধি, পৰ্যবেক্ষণ,\nপুৰুষৰ একচেতিয়া ৰাজ্যত প্ৰৱেশ ঘটিছে ছয়গৰাকী ভাৰতীয় মহিলাৰ। শ্রমশক্তিত ভাৰতীয় মহিলাৰ অৱদান পুৰুষতকৈ বহু কম। আন্তর্জাতিক শ্রম সংস্থা বা International Labour Organization (ILO)ৰ মতে শ্রমবাহিনীত (work force) ৮২ শতাংশ পুৰুষৰ যােগদানৰ বিপৰীতে মহিলাৰ যােগদানৰ হাৰ ২৮.৫ শতাংশ। কিন্তু সা-সুবিধা বা সুযােগ পালে ভাৰতীয় মহিলা বহু ওপৰলৈ উধাব পাৰিলেহেঁতেন। পৰা নাই। আমাৰ দেশত লিংগবৈষম্যৰ হাৰ তীব্র। নাৰীক অবলা বুলি পুৰুষপ্রধান সমাজে তেওঁলােকৰ পিঠিত এটা ষ্টাম্প মাৰি থৈছে। মহিলায়াে তাকে মানি লৈছে। কিন্তু আজিকালি একাংশ ভাৰতীয় মহিলাই সীমাৰ পাৰ ভাঙি পুৰুষৰ সাম্রাজ্যত পদার্পণ কৰিছে। তেন্তে ছয়গৰাকী মহিলাৰ বিষয়ে আজি আলােচনা কৰা যাওক।\nইণ্ডিয়ান এয়াৰ ফোৰ্চৰ পাইলটৰ বাবে আকাশেই সীমা হ’ব পাৰে। কিন্তু ২০১৫লৈ মহিলা পাইলটে ফাইটাৰ জেটপ্লেন উৰুৱাবলৈ অনুমতি পােৱা নাছিল। তাৰ পাছত অৱনী চতুর্বেদী, মােহনা সিং আৰু ভাৱনা কঁাথ প্রথম মহিলা ফাইটাৰ পাইলট হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিলে। ২৪ বছৰীয়া চতুর্বেদীয়ে ইয়াৰ পাছত প্রথম ভাৰতীয় মহিলা ফাইটাৰ পাইলট হিচাপে অকলশৰীয়া ফাইটাৰ প্লেন চলাই ইতিহাস সৃষ্টি কৰিছে up in the sky alone.\nছার্ফিং বা সমুদ্রৰ ঢৌৰ ওপৰেদি কাঠৰ এছটা তক্তাজাতীয় সমতল উঠি উত্তাল সমুদ্রত ঘূৰি ফুৰা। ছাফিং খেলটো ভাৰতত হবী হিচাপেও জনপ্রিয় নহয়, পেছা হিচাপে লােৱা দূৰৈৰ কথা। এনে অৱস্থাত ইশ্বিতা মালব্য ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী পেছাদাৰী মহিলা ছাফাৰ হৈছে।\nছাৰ্ফিং কৰা মই এবাৰ দেখিছিলাে। হবীয়ে কওক বা পেছাই কওক ই এক ভয়ংকৰ কাৰ্য। পূব আমেৰিকাৰ কেপকডত আটলান্টিক মহাসাগৰৰ সমুদ্র সৈকত চাবলৈ গৈ মােৰ এক সাংঘাতিক অভিজ্ঞতা হৈছিল। ঠাণ্ডা বতাহৰ গতি ইমানেই প্রবল আছিল যে মােক যেন উৰুৱাইহে নিব। তদুপৰি হাড় কঁপােৱা ঠাণ্ডা। মই তিষ্ঠিব নােৱাৰি গাড়ীত বহি সমুদ্রলৈ চাই থাকোতে চকুত পৰিল, এছটা কাঠত উঠি মানুহ এজনে ঢৌৰ ওপৰেদি নাচি নাচি গৈ আছে। প্রমাদ\nগণিলাে। কি কেনে মানুহ হেই? আত্মহত্যা নানা-কথা কৰিবলৈ ওলাইছে নেকি ? পাছত নাতিহঁতে ক’লে ছার্ফিং কৰি আছে। তাক\nএটা ছেলিউট জনাই উভতিলাে।\nএতিয়া শুনাে ভাৰতীয় মহিলা ইশ্বিতা একেবাৰে পেছাদাৰী ছাফাৰ। এই কথা শুনি মােৰ আত্মীয় এজনে কলে— ‘বাপ্পা ঐ, কি বাঘৰ তেল খাইতী আপি এ?’ বাঘৰ তেল খাইতী নহয়নাে কি? ছার্ফিং কৰিলে তেওঁৰ হেনাে নিজকে শিশু যেন লাগে। কর্ণাটকৰ উডিপিৰ ওচৰত তেওঁৰ আনৰ সহযােগত প্রতিষ্ঠা কৰা ছাৰ্ফিং স্কুল এখন আছে। ইয়াৰ নাম দ্য শ্বাকা ছার্ফ ক্লাব। ইশ্বিতাক ছার্ফিং শিকাবলৈ কোনাে প্রশিক্ষক নাছিল। ভি ডি অ’ চাই চাই নিজেই শিকিছে। তেওঁ স্বীকাৰ কৰে সোঁতৰ গতিৰ বিপৰীতে ছার্ফিং কৰা সহজ কাম নহয়। তেওঁৰ মতে অন্তৰে যি কৰিবলৈ বিচাৰে তাকেহে কৰা উচিত। কেতিয়াবা তেওঁক লগ পালে সুধিম এনে এবিধ টান কাম কৰিবলৈ তােমাৰ অন্তৰে কেনেকৈ বিচাৰিলে। ধন্য ছােৱালী। ধন্য জীৱন।\nসাধাৰণতে অনুসন্ধানকাৰীসকল হয় পুৰুষ। কিন্তু মহাৰাষ্ট্রৰ মহিলা ৰজনী পণ্ডিতক লগ পালে এই ধাৰণাৰ সলনি হ'ব। মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু সম্ভৱতঃ সমগ্র দেশৰে এগৰাকী খ্যাতনামা অনুসন্ধানকাৰী তেওঁ। কলেজত পঢ়ি থাকোতেই ৰজনীয়ে প্ৰথমটো কেচ্ছৰ সমাধান কৰিছিল পৰিয়ালৰ সমৰ্থনত। এই পেছাত ৰজনীয়ে প্ৰৱেশ কৰে ১৯৯১ চনত। সম্প্রতি তেওঁ আন ছােৱালীকো এই বিষয়ত প্রশিক্ষণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nতেওঁক বাৰু মহিলা শ্বালক হােৰ্মছ বুলি কোৱা যাবনে?\nকলকাতাত ধকধকীয়া বগা পােছাক পিন্ধা মহিলা পুলিচক স্কুটাৰত উঠি টহল দিয়া দৃশ্য এতিয়া পুৰণি। তেওঁলােকে বাট-পথ চোৱাচিতা কৰে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন কাৰণে। আনকি মাজনিশা বাটৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ৰছিংবােৰৰ চোৱাচিতাও কৰে। কিন্তু তেওঁলােকৰ প্ৰধান কৰ্ল মহিলা বাটৰুৱাক সহায় কৰা আৰু ট্রেফিক আইন ভংগকাৰী মহিলাক আটক কৰা, চাব্বাচ মহিলা স্কুটাৰ আৰােহিণী পুলিচসকল।\nতেইছ বছৰীয়া আনম হাছমি আটাইতকৈ কম বয়সীয়া পেছাদাৰী বাইক স্টান্ট প্রদর্শক আৰু একমাত্র ভাৰতীয় যি স্টান্ট প্রতিযােগিতাত জয়লাভ কৰিছিল। তেওঁ হেনাে স্কুলত পটোতেই ষ্টান্ট প্রদর্শন কৰা কিছু মহিলাক বাটত দেখা পাইছিল। এই দৃশ্যই আনমক প্ৰেৰণা যােগায়। এনে এক অপ্রচলিত পেছাৰ প্ৰতি আকর্ষিত হ’বলৈ লাগে দুৰন্ত মনােবল— তেওঁ কয়। মনােবল নহ'লে দুর্ঘটনাত মৰিবলৈ সাধাৰণ মানুহে এই পেছাত কেতিয়াও যােগদান নকৰে। ধন্য তােমাৰ নাৰী জীৱন।\nট্রাক চালকৰ আসনত আমি পুৰুষক দেখাত অভ্যস্ত, মহিলাক নহয়। কিন্তু এই বিষয়ত ৪৮ বছৰীয়া যােগিতা ৰঘুবংশী এগৰাকী ব্যতিক্রমী মহিলা। ২০০৩ চনত এক পথ দুর্ঘটনাত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ এই পেছাত নামে। সংসাৰখন চলাবলৈ যােগিতাই দহচকীয়া ট্রাকখনেৰে মাহেকত এটা ট্রিপ মাৰে। সেই টকাৰে এমাহ চলায়। তেওঁৰ মতে তেৱেঁই প্রথম ভাৰতীয় মহিলা ট্রাক চালক। পিছে মই নিশ্চিত তেওঁতকৈ বহু আগতে ধুবুৰীৰ সমীপৱৰ্তী চাপৰ গাঁৱৰ (এতিয়া চহৰ) সৰযু দাসে নিজা ব্যৱসায়ৰ বাবে কলকাতাৰ পৰা বেনাৰসলৈ নিজে ট্রাক চলাই অহা-যােৱা কৰিছিল ৮০ বছৰমান আগতে। সৰযু দাস মােৰ সম্পৰ্কীয় পেহী আছিল।\nসম্পাদনা কক্ষৰ সংযোজনঃ\nসিদিনা অসমৰ নাৰায়ণপুৰত এগৰাকী মহিলাই ই-ৰিক্সা চলাই সংসাৰ পোহপাল দিয়াৰ কথাই চ'চিয়েল মেডিয়াত বহুবাৰ শ্বেয়াৰ হৈছিল। মুম্বাইতো কেৱল মহিলাৰ বাবে মহিলাই চলোৱা প্ৰিয়দৰ্শিনী টেক্সিৰ সফল উদাহৰণ আছে। এইবাৰ নগালেণ্ডত সৈনিক স্কুলতো ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তি আৰম্ভ হৈছে। আশাকৰো এইবোৰ সীমাৰ পৰিধি ভঙাৰ আশাৰ বতৰাই আমাৰ সমাজখনক আৰু আগুৱাই নিবলৈ শক্তি দিব।\n(লেখাটি অসমীয়া খবৰ কাকততো সম্পাদকীয় পৃষ্ঠাত প্ৰকাশ পাইছে আৰু ইউনিকোড সংস্কৰণ সংৰক্ষণৰ বাবে প্ৰকাশ কৰা হৈছে সুখ-দুখৰ পাতত...)\nTags # ANALYSIS # DRANIMAGUHA # NIRABADHI # WOMEN # ড° অনিমা গুহ # নাৰী # নিৰৱধি # পৰ্যবেক্ষণ\nBy xukhdukh.com on November 25, 2018\nJonak Axom November 27, 2018 at 1:45 AM\nAssamese Blogger January 4, 2021 at 2:28 PM


সুস্বাস্থ্যৰ শত্ৰু মুখৰোচক খাদ্য — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / স্বাস্থ্য কিটিপ / সুস্বাস্থ্যৰ শত্ৰু মুখৰোচক খাদ্য\nআইজাক এছিমোভ নামৰ মনীষীজনে মানুহৰ খাদ্যৰ প্ৰসংগত এষাৰ বৰ উল্লেখযোগ্য কথা কৈ গৈছে\nআইজাক এছিমোভ নামৰ মনীষীজনে মানুহৰ খাদ্যৰ প্ৰসংগত এষাৰ বৰ উল্লেখযোগ্য কথা কৈ গৈছে| কথাষাৰৰ মৰ্মাৰ্থ হ’ল- ‘যি আহাৰ যিমানেই মুখৰোচক বা সুস্বাদু, সি তোমাৰ বাবে সিমানেই অপকাৰী বা ক্ষতিকাৰক প্ৰকৃতিৰ (…If it tastes good, It’s bad for you) আধুনিকতাৰ প্ৰভাৱত আজি আমাৰ দেশত বিভিন্ন মুখৰোচক খাদ্য-সামগ্ৰীৰে বজাৰ ভৰি পৰিছে, যিবোৰ পৌষ্টিক মূল্য তেনেই নগণ্য বা শূন্য| আধুনিক ভাষাত এই মুখৰোচক খাদ্য-সামগ্ৰী সমূহক আজিকালি ‘জাংক ফুড’ বুলি অভিহিত কৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে মূল্যহীন বা আৱৰ্জনামূলক খাদ্য|\nসুস্বাস্থ্য আহাৰ কি কি??\nএই খাদ্য-সামগ্ৰী সমুহৰ ভিতৰত গৰমকালি বহুলভাৱে প্ৰচলিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শীতল পানীয়, আইচক্ৰিম, প’টেটো চিপছ্, বিভিন্ন ভজা সামগ্ৰী, কেক, কেণ্ডি, মিঠাই, চকলেট, পপকৰ্ণ, ‘ইনষ্টেণ্ট কফি’, পে’ষ্ট্ৰ, বাৰ্গাৰ, পিজ্জা, কাটলেট, কুকিজ, ছিঙৰা, চাউমিন, ভেলপুৰি, কচুৰি, ব্ৰেড, অমলেট, পাওভাজি আদিকে ধৰি অসংখ্য সামগ্ৰী আছে|\nকিয় অপযোগী এই আহাৰ?\nএইবোৰৰ প্ৰস্তুতকাৰী প্ৰতিষ্ঠান বোৰে এই সামগ্ৰী সমুহত মাত্ৰাধিক পৰিমাণে ‘ট্ৰেন্সফেট’যুক্ত তেল ব্যৱহাৰ কৰে| কাৰণ ট্ৰেন্সফেট যুক্ত সামগ্ৰী সমুহ বেছিদিনলৈ ভালে থাকে| ব্যৱসায়িক দিশত ই লাভজনক হোৱা বাবে মুখৰোচক খাদ্য-সামগ্ৰীসমুহত ইয়াৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ হয়| ফলত এই ধৰণৰ খাদ্য গ্ৰহণকাৰী সকলৰ দেহত সহজে চৰ্বি হয় আৰু তেওঁলোক মেদবহুলতাৰ চিকাৰ হৈ কম বয়সতে নানা দৈহিক বিকাৰত ভুগিবলগীয়া হয়| এইবোৰ ষোল্লাঅনাই সুস্বাস্থ্যৰ শত্ৰু| উক্ত মুখ্ৰোচক খাদ্য-সামগ্ৰী সমুহত উপকাৰী উপাদান সমুহৰ বিপৰীতে অপকাৰী উপাদান সমুহৰ আধিক্যৰ বাবে দেহত নানা ধৰণৰ ৰোগ ব্যাধিৰ সৃষ্টি হয়|এই শ্ৰেণীৰ খাদ্য-সামগ্ৰীত দেহৰ বাবে আৱশ্যকীয় ‘এনজাইম্’ প্ৰস্তুত কৰিব পৰা খাদ্যপ্ৰাণ অতি কম পৰিমাণে থাকে আৰু ‘কেলৰি’ অধিক পৰিমাণে থাকে| এই খাদ্য গ্ৰহণকাৰী সকলৰ দেহত বৰ্দ্ধিত ‘কেলৰি’ শক্তিলৈ ৰুপান্তৰিত কৰিবৰ বাবে দেহৰ কোষবোৰত অতিৰিক্ত হেঁচা বা বোজাৰ সম্মুখীন হৈ ৰোগাক্ৰান্ত হ’বলগীয়া হয়| এইবোৰ সামগ্ৰীত থকা অতিৰিক্ত নিমখে উচ্চ ৰক্তচাপ, হৃদৰোগ আদিৰ সৃষ্টি কৰে| অতিৰিক্ত চৰ্বি জাতীয় পদাৰ্থসমুহে ‘কলেষ্টেৰল’ৰ পৰিমাণ বঢ়াই মধুমেহ, দন্তক্ষয় আদিৰ সৃষ্টি কৰে| আঁহজাতীয় পদাৰ্থৰ অভাৱে কোষ্ঠকাঠিন্য, পেটৰ আলচাৰ, অন্ত্ৰৰ কৰ্কট, গ্ৰহণী, হাৰ্ণিয়া, পাথৰি ৰোগ আদিৰ সৃষ্টি কৰে| কৃত্ৰিম ৰং আৰু ‘প্ৰিজাৰভেটিভ্’ বোৰেও দেহত বিৰুপ প্ৰভাৱ পেলায়| সেয়ে সুখৰোচক খাদ্যৰ জুতিয়ে যাতে দেহত বিজুতিৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে, তাৰ বাবে আমি সদা সতৰ্ক হৈ থকাটো নিতান্তই বাঞ্ছনীয়| আমি জনা উচিত যে আমাৰ আহাৰেই আমাৰ ঔষধি আৰু আমাৰ আহাৰতেই লুকাই থাকে সুস্বাস্থ্যৰ সাংঘাতিক শত্ৰু, মাৰাত্মক বিহ!\nলেখক:- ভুৱনেশ্বৰ ডেকা


দৈৱকী নন্দনায় - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- হিৰন্ময়ী গগৈ কোঁৱৰ\nনতুন লিৰিল চাবোন এডোখৰ, তলসৰি থকা গেলা কাজিনেমু এটা আৰু গামোছা এখন হাতত লৈ দামোদৰ টিউৱেলৰ পাৰলৈ গ’ল। টেঙা ঘঁহি ঘঁহি হাত-ভৰিবোৰ পাৰেমানে চফা কৰিলে। তামোলৰ চকোৱাৰে বেৰা দিয়া গা-ধোৱা ঘৰটোত সোমাই গায়ে- মূৰে পানী এবাল্টি ঢালি ফেনাই যোৱাকৈ চাবোন সানিলে।\nএপাকত বাৰাণ্ডালৈ ওলাই আহি মিনতিয়ে ক’ব লগাত পৰিল।\n”আজি ইমান দেৰি গা ধুইছেনে! “\nতেতিয়াও দামোদৰে গাত চাবোন সানিয়েই আছিল।\nতিয়নিখন ৰছীডালত মেলি ভিতৰলৈ সোমাই আঁহোতে যেন লিৰিল চাবোন এডোখৰো দামোদৰৰ লগে লগে আহিল। গোন্ধটো পাকঘৰলৈকে গৈ মিনতিৰ নাকত লাগিল।\nভিতৰ সোমাই দামোদৰে ধূপ এডাল জ্বলাই থাপনাখনত মূৰ দোঁৱালে। উজ্বালা দি নীলা কৰি আচুতীয়াকৈ থোৱা চুৰীয়া-চোলাযোৰ পিন্ধিলে। হিমগংগা তেল অকণ সানি মূৰটো আঁচুৰি থাকোঁতেই দেখিলে বেৰত ওলোমাই থোৱা ঘড়ীটোৰ কাটাডালে ন চোওঁ চোওঁ!\nদামোদৰে ঘৈণীয়েকক চিঞৰিলে।\n”হেৰা কিবা এমুঠি দিয়া। “\nঘৈণীয়েক মিনতিয়ে চিৰা এমুঠি গৰম পানীত তিয়াই কোমলাই থৈছিলেই। তাকে বাটি এটাত গুৰ এডোখৰৰ সৈতে আনি প্লাষ্টিকৰ টেবুলখনত থলেহি।\n”মেকুৰীজনী ঘূৰি ফুৰিছে।” দামোদৰক উদ্দেশ্যি কথাষাৰ কৈ মিনতিয়ে গৰম পানী এগিলাছ আনিবলৈ গ’ল। দামোদৰৰ মাতটো ভগা যেন লাগিছে।\n”আজি গাখীৰ নোলালে নেকি?”\nঅলপ কঠুৱাকৈয়ে ওলাল মিনতিৰ মাতটো। মইনাৰ লগত লাগি থাকোঁতে কালি পোৱালিটো মাকৰ লগতে থাকিল। যিকণ ওলাল সেইকণ মইনালৈ থৈছে।\n”প্ৰশ্নটো মিনতিক নোসোধা হ’লেই ভাল আছিল।” এনে ভাবত “দয়াময়” বুলি কৈ দামোদৰে চিৰাখিনি গুৰৰ সৈতে সানি মুখলৈ নিলে।\nপানী এগিলাছ প্লাষ্টিকৰ টেবুলখনতে থৈ ঘৈণীয়েক মিনতি কাষতে ৰৈ থাকিল। লিৰিল চাবোনৰ সুগন্ধক ভেঙুচালি কৰি হিমগংগা তেলৰ অকটা গোন্ধটোৱে মিনতিক বিৰক্ত কৰিলে। ৰাতিপুৱা মূৰটো ভমক- ভমক কৰিলত নিজেও তালুখনতে অকণমান সানি লৈছিল। দুয়োটা গোন্ধ আৰু লিৰিল চাবোনৰ গোন্ধ লগ লাগিয়েই হবলা মিনতিৰ ওকালি অহাৰ দৰে লাগিল। বাহিৰলৈ গৈ তাই দুবাৰমান থু পেলাই থৈ আহিল।\n” মইনাৰ জ্বৰটো আছেই! “\nমিনতিয়ে স্বগতোক্তি কৰিলে। ডাক্তৰক এবাৰ দেখুওৱাৰ কথাটোও মনলৈ আহিছিল। নকলে। কাৰণ দামোদৰৰ পৰা তাই বিছৰা উত্তৰটো নেপায় বুলি তাই জানে।\n”তই ইমান চিন্তা নকৰিবিচোন। এনেও এনেকুৱা জ্বৰবোৰ পাঁচদিনমান থাকেই।”\nকথাষাৰ কৈ কৈ মুখখন কুলকুলিয়াই আহিবলৈ দামোদৰ পাছফালৰ বাৰাণ্ডা পালেগৈ। আগতে একো এটা নোখোৱাকৈয়ে গৈছিল। পাৰিছিলোঁ। পিছে গেষ্ট্ৰিকে ধৰে। কেঁচা জলপানটো পাৰি।\nপাছে পাছে মিনতিও যায়। মিনতিৰ সঁচাকৈ খংটো উঠি আহে। তাতে দুই তিনিদিন টোপনি খতি! তালুখনৰ ভমভমনিটোও হিমগংগা তেলেও শাঁত পেলাব পৰা নাই। ঘৰখনত কি হৈ আছে মানুহটোৰ খবৰ নাই। আপোনভোলা মানুহ। ভগৱন্তৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি থাকিবলৈ পালেই ভাল পায়। এই কথাটোত অৱশ্যে মিনতিৰো দোষ নথকা নহয়। তায়ে গিৰিয়েকৰ পৰা কামবোৰ থপিয়াই লৈ মানুহটোক আজৰি কৰি দিয়ে।\n”হেৰি নহয়! আজি নগলে নহয়নে! কালি ৰাতিখনহে সোমাইছেহি! ৰাতিটো মোৰ শুৱাই নহ’ল। “\nতাই যিমান পাৰি কোমলকৈ কয়। এঠাইলৈ যাবলৈ ওলাওঁতে মানুহক কেটেৰা-জেঙেৰা কৰিব নেপায়।\n”কি কথা কৱ হয়নে! আজি ধীৰেনৰ ঘৰলৈ যাম তই নেজাননে কিবা! সিয়ে ময়ে একেলগে পঢ়া। “\nৰছীডালত মেলি থোৱা গামোচাখনত হাত মচি মচি দামোদৰে গৰ্বমিহলি উত্তৰ দিয়ে। ধীৰেন প্ৰফেচৰ নিজৰ সহপাঠী আছিল বুলি কবলৈ পালে দামোদৰৰ বুকুখন এহাতমান ফুলি আহে। কেৱল সহপাঠীয়েই নে! কিছুদিন দুয়ো একেখন বেঞ্চতো বহিছিল। ধীৰেনৰ কথা কব পৰাকৈ ভালেমান তথ্য দামোদৰৰ মগজুত মজুত আছে। তাৰে কিছুমানত অকণমান কল্পনাৰ পৰশ পৰিলেও একেবাৰে মিছা নহয়। শুনিলে শ্ৰোতায়ো ভাল পায়।\nকথাষাৰে মিনতিকো কোনোবা এখিনিত গৰ্বিত কৰে। “আমাৰ এইজনৰ লগৰ” বুলি কৈ মিনতিও গাঁৱৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হয়।\nআজি পিছে মিনতিৰ বুকুখনত কিহবাই খোঁচ মাৰি দিয়াৰ দৰেহে লাগিল। প্ৰফেচৰৰ লগত পঢ়িছিলে কি হ’ল! প্ৰফেচৰেহে খুৱাব তেওঁক! মাতিলে বুলিয়েই যাব লাগেনে!\nকথাখিনিয়ে মিনতিক অশান্ত কৰি তুলিলে যদিও মিনতিয়ে ভাল চাই ডাঙৰ ফুল থকা গামোচা এখন আৰু চেলেং চাদৰ এখন উলিয়ালে। ধীৰেন প্ৰফেচৰৰ ঘৰলৈ আৰু যিকোনো কাপোৰ পিন্ধাই মানুহটোক পঠিয়াব নোৱাৰি নহয়! অতবোৰ মানুহ থাকোঁতে দামোদৰকহে মাতে প্ৰফেচৰে। সেইটোওটো এটা গৰ্ব কৰিবলগীয়া বিষয়েই! বাৰাণ্ডাৰ একাষে থোৱা চামৰা চেণ্ডেলযোৰো মিনতিয়ে কাপোৰ এখন লৈ মচি দিলে।\nদামোদৰে কাম এটা কৰিলে। সৰুপোনাৰ দোকানত ধাৰ মাৰিবলৈ থোৱা টকা তিনিশ উলিয়াই মিনতিলৈ আগবঢ়াই দিলে।\n”হোঁ ল! কি কৰ কৰিবি।”\nমিনতিয়ে হাত পাতি ললে।\nতেনেকুৱাতে দামোদৰৰ ঘৰৰ পদূলিত গাড়ী এখনে হৰ্ণ দিলেহি। দামোদৰে ল’ৰালৰিকৈ গামোচাখন আৰু চেলেংখন হাতত লৈ ভিতৰৰ কোঠাটোৰ দুৱাৰমুখৰ পৰাই মইনাক চাই আহেগৈ।\nবাহিৰৰ দুৱাৰদলিত ভৰিটো থওঁতেই দামোদৰে ভিতৰৰ পৰা মিনতিৰ মাতটো শুনো নুশুনোকৈ শুনিলে।\n”সি মাছ মাংস অকণ খাবলৈ মন কৰিছিল।”\nগাড়ীৰ চালকজন চোতাল পাইছিলহি।\n”আহক “ সি হাতযোৰ কৰিলে।\n”কৃষ্ণ! ব’লক। “\nমিনতিৰ কথাৰ একো উত্তৰ দামোদৰৰ দিয়া নহ’ল। মিনতিয়েও আশা নকৰিলে।\nচামৰা চেণ্ডেলযোৰ ভৰিত সুমুৱাই মানুহজনৰ পাছে পাছে দামোদৰ পদূলিৰ ফালে ওলাই আহিল। সামান্য পাছফাললৈ চাই মিনতিক উদ্দেশ্যি কলে,\n” মই আহিছো।”\nমিনতিয়ে বাৰাণ্ডালৈ ওলাই আহি গাড়ীখন নেদেখা হোৱালৈকে চাই থাকিল।\n” মা! “ মইনাই মাতিলে। মিনতি সাউৎকৈ মইনাৰ ওচৰ পালেহি। কপালত হাতখন দি চালে। গৰম অলপ আছে, ৰাতিৰ দৰে নাই। মিনতিৰ মনটো ভাল লাগিল।\n”বুঢ়া গ’লেইনেকি! গেলা গোন্ধোৱাই থৈ গৈছে গোটেইখন! “ মইনাই ক্ষোভ মিহলি মাতেৰে সুধিলে।\n”তেনেকৈনো দেউতাৰক কিয় কৱ!”\n”গৰমে গৰমে ভাত কেইটামান খাই দিবি। আহ। উঠি আহ। তোলৈ গাখীৰ অকণমানো গৰম কৰি থৈছো।”\nধীৰেন প্ৰফেচৰৰ ড্ৰাইভাৰৰ কাষৰ চিটটোত বহি দামোদৰ ধীৰেনৰ ঘৰৰ সকামৰ পাঠেকী হবলৈ আগবাঢ়িল। হিমগংগা তেলৰ গোন্ধ আৰু গাড়ীত লগোৱা চেণ্টৰ গোন্ধে গাড়ীৰ ভিতৰখনত এক অদ্ভুত সংমিশ্ৰিত গোন্ধৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ড্ৰাইভাৰে গাড়ীৰ আটাইকেইখন খিৰিকী খুলি দিলে।\nআগতেও কেইবাটাও সকামত দামোদৰ ধীৰেনৰ ঘৰলৈ আহিছে। প্ৰথম আহিছিল ঘৰলোৱা সকামৰ দিনা। সেইদিনা দামোদৰে ধীৰেনৰ বাৰীয়ে ঘৰে চাবহে পাৰিলে। ৰাজমহলৰ দৰে ঘৰ! আহিবলৈ অসুবিধা নাই। গাড়ীৰে অনা-নিয়া কৰে। এবাৰ ধীৰেনে নিজেই লৈ গৈছেহি। এনেকুৱা দিনবোৰত দামোদৰে বৰ সন্মানিত অনুভৱ কৰে। বিশেষকৈ গাঁৱৰ ৰাইজৰ মাজতো দামোদৰৰ আদৰ-সন্মান বাঢ়ে। দামোদৰে সেইকাৰণে ঘৰতে পুথি-পাঁজি কিছুমান গোটাই লৈছে। কলৈকো যাবলগা নেথাকিলে ৰাতিপুৱা-গধূলি নিয়মিত সুৰ লগাই লগাই পঢ়ে।\nকথাবোৰ ভাবি থাকোঁতেই গাড়ীখন ধীৰেনৰ ঘৰৰ চোতালত ৰ’লগৈ। গেট খোলাই আছিল।\nগাড়ীৰ হৰ্ণ শুনা মাত্ৰকে প্ৰফেচৰ ওলাই আহিল। চুটি চাপৰ মানুহজনক চুৰিয়া চোলাযোৰে গিলি পেলাইছিল।\n”আহ দামোদৰ আহ।”\n”দয়াময়” বুলি দামোদৰ গাড়ীৰ পৰা ওলাই আহিল।\nপ্ৰফেচৰৰ মাষ্টৰণী ঘৈণীয়েকো ওলাই আহিল। দামোদৰক দেখি হাতযোৰ কৰিলে। বাৰাণ্ডাৰ ষ্টেপকেইটাৰ ওচৰতে ভৰি ধুৱাই দামোদৰক আথেবেথে আগবঢ়াই নি ঢৰা এখনত বহুৱালে। ধীৰেনৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ দৰে ঘৰৰ চমকত দামোদৰৰো মনটো পোহৰ পোহৰ লাগিল।\nধীৰেনৰ নতুন বোৱাৰীয়ে সেৱা সৎকাৰ কৰি চাহ তামোল যাঁচিলেহি। বিধে বিধে পিঠি-পনা, মিঠাই। ডাক্তৰণী বোৱাৰীয়েক বোলে। সাইলাখ দেৱী যেন। পুতেকো ডাক্তৰ। অকনো গপ ভেম নাই। দামোদৰে ভূৰি ভূৰি আাশীৰ্বাদ দিলে।\nধীৰেনৰ নতুন চুবুৰীয়াবোৰেও পাঠেকী হিচাপে দামোদৰক ভাল পায়। তেওঁলোকো আহি এজন এজনকৈ দামোদৰক ওলগ লৈ কাষতে বহিলহি।\nদামোদৰৰ নিৰ্দেশ মতেই শৰাই সজোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিলোৱালৈকে কামবোৰ হয়। ঢৰা এখন ইফাল সিফাল কৰিবৰ সময়তো তেওঁৰ অনুমতি লোৱা হয়,\n”পৰা যাবনে প্ৰভু?”\n”পাৰিব পাৰিব “ দামোদৰে কয়।\n”পাতখন এনেকৈ দিলে হবনে প্ৰভু?”\n”হব হব দিয়ক।”\nদামোদৰে গলগলীয়া কণ্ঠেৰে প্ৰাণঢালি গায়\n” শ্ৰী কৃষ্ণায় বাসুদেৱায় দৈৱকী নন্দনায় চ।\nনন্দগোপকুমাৰায় গোবিন্দায় নমো নমঃ …”\nধীৰেনৰ ঘৰৰ পৰিবেশটোৱেই বেলেগ হৈ পৰে। মাজতে দামোদৰৰ গৰম পানী এঢোকৰ দৰকাৰ হয়।\nদামোদৰৰ পাঠ শুনি আইসকলে বোলে চকুলো বোৱায়। কথাষাৰ এদিন মিনতিয়ে দামোদৰক কৈছিল। আচলতে মিনতিয়ো এসময়ত দামোদৰৰ কণ্ঠটোতে আকৃষ্ট হৈছিল।\n”অন্নমুঠি দিব পৰা হৈছেনে প্ৰভু?” ৰান্ধনিয়ে ওলগ এটা লৈ অনুমতি বিছাৰে।\n”পাৰিব পাৰিব “ দামোদৰে অনুমতি দিয়ে। ৰন্ধা খাদ্যৰ সুগন্ধ আহি ইতিমধ্যে ঠাইডোখৰ ছানি পেলায়।\n”প্ৰভুসকল গ্ৰহণ কৰক। “\nৰান্ধনীয়ে সেৱা লৈ আহ্বান জনায়।\n”খাব পৰা হৈছেনে প্ৰভুসকল?” ৰান্ধনিয়ে বিনয়েৰে সোধে।\n”বৰ সোৱাদ হৈছে। “\nখাবলৈ আৰম্ভ কৰা আটাইয়ে সমস্বৰে কৈ উঠে। দামোদৰে প্ৰথমে মাছৰ জোল সানি ভাত খাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nসোৱাদ সোৱাদ। বৰ সোৱাদ। ধীৰেনৰ ঘৰৰ ভোজ সোৱাদ নহৈ পাৰেনে! মাছো মাছ! তেলাল জীয়া মাছ!\nমাংসৰ ভাজিটো মাংসই সৰহ। গাঁৱৰ দৰে কোমোৰাৰ মাজে মাজে মাংস খেপিয়াই ফুৰিব নেলাগে। সোৱাদ সোৱাদ। মাংসও সোৱাদ।\n”মইনাই মাছ মাংস আকণ খাবলৈ মন কৰিছিল।”\nমছলাৰ সোৱাদলগা মাংসৰ টুকুৰা এটা চোবাই থকাৰ সময়তে মিনতিয়ে যেন দামোদৰৰ কাণৰ কাষতে কৈ গ’ল।\nদামোদৰৰ হাতখন ৰৈ যাব খুজিলে। এনেকৈ কত দিন দামোদৰে সকামৰ ভোজ খাইছে। দামোদৰৰ ঘৰৰ কেলেণ্ডাৰখনত ক’ৰবাত কোনোবা এটা দিনহে খালী থাকে বুলিব পাৰি। দামোদৰৰ ঘৰত খোৱা কমেইহে হয়। খোৱা দেৰি হ’লে কেতিয়াবা ৰাতি নাখায়েই।\nমিনতিহঁতেনো কিহেৰে ভাত খাইছে সেই লৈয়ো কোনোদিন দামোদৰে চিন্তা কৰা নাই।\n”আজি অমুকটোহে নাই” “কালি তমুকটোহে নাই।” মিনতিয়ে কৈ থাকিলেও দামোদৰে বিশেষ চিন্তা নকৰে। নিজৰ পেটটো ভৰি থাকিলেনো আনৰ পেটলৈ কিটো চিন্তা হ’ব! যোৱা বছৰ জীয়েকজনী পলাই গলত দামোদৰে মনে মনে ভালেই পালে। খাৱৰীয়া কমিল।\nদামোদৰে যেন চকুৰ আগতে দেখিলে মিনতিয়ে নিমখ এজেবা আৰু বেঙেনা এটা পুৰি ভাত খাবলৈ লৈছে।\n”মই বেঙেনা নেখাওঁ “\nকোনোদিন এনেকুৱা হোৱা নাই।\nদামোদৰে চাৰিওফালে এবাৰ চকু দিলে। মুখত সোমাই থকা মাংসৰ টুকুৰাটো দামোদৰে আধা চোবোৱাকৈয়ে গিলি দিলে। নাই কোনো মন কৰা নাই। সকলোৱে ভাত খোৱাত ব্যস্ত।\nপাতত মাছৰ টুকুৰা নেদেখি ৰান্ধনিজনেহে আহি আৰু এটুকুৰা মাছ দামোদৰৰ পাতত দি গ’ল।\nদামোদৰে নেলাগে নেলাগে কলেও ভালেই পালে। বৰ সোৱাদৰ মাছ।\nখাই বৈ উঠাৰ পাছত ধীৰেনৰ সদ্য বিবাহিত পুত্ৰ বোৱাৰীয়ে শকত পেকেট এটা আগবঢ়াই সেৱা ললে। দামোদৰৰ সেইটো চাৰ্টৰ দৰে লাগিল। মাননি কিমান হ’ব আনুমান কৰিলে। ধীৰেনে পাঁচশ টকাৰ কম নিদিয়ে।\nদামোদৰে আগতকৈও প্ৰাণঢালি আশীৰ্বাদ দিলে,\n”ভাল বোলে নমো নমো নাৰায়ণ প্ৰসন্ন হয়োক হৰি…”\nচুবুৰীয়া মানুহকেইজন এজন এজনকৈ দামোদৰক মাত লগাই গ’লগৈ।\nদামোদৰক থৈ আহিবলৈ কাৰোবাক নিৰ্দেশ দি ধীৰেন প্ৰফেচৰ আহি দামোদৰৰ কাষতে বহিলহি।\n”ঘৰত সকলোৰে ভালেই নহয় দামোদৰ!”\n”ভাল ভাল।” মইনাৰ জ্বৰৰ কথাটো কবলৈ দামোদৰৰ মন নগ’ল। মিনতিৰ মাজে মাজে হোৱা মূৰ ঘূৰণিটোৰ কথাও নকলে।\n”ভোজটোও বৰ ভাল হৈছিল। “\nদামোদৰে কলে। চাবোন সানি ধুলেও তেতিয়াও দামোদৰৰ হাতত মাছ-মাংসৰ গোন্ধ লাগিয়েই আছিল।\n”ৰান্ধনিজনৰ হাতখন ভাল। আমাৰ এইখিনিত তেঁৱে ৰান্ধে। “ ধীৰেনে কলে।\n”আছে যদি মাছকে দুটুকুৰামান আৰু মাংস অকণমান বান্ধি দিবিচোন।”\nএকেখন বেঞ্চতে বহা ধীৰেনক কবলৈনো কিহৰ লাজ বুলি ভাব আহিলেও কথাষাৰ দামোদৰৰ মুখৰপৰা নোলাল!\nদামোদৰে দেখিলে ধীৰেনৰ ড্ৰাইভাৰজন গাড়ীখনৰ ফালে আগুৱাই গৈছে। দামোদৰক মাত লগাবলৈ ধীৰেনৰ পত্নী আৰু পো-বোৱাৰীও ওলাই আহিছে।


Exotic Assamese Sex Story (ন েবৗৰ েযৗৱন): লেপৰ তলত\nতেতিয়া মই ক্লাছ নাইনত পঢ়ো। দেখাত বেছি ডাংগৰ নহয় আৰু ঘৰৰ সকলোত কৈ সৰু বাবে সকলোৱে মোক মৰম কৰিছিল। এবাৰ মাঘ বিহুত আমাৰ ঘৰলৈ আমাৰ সম্বন্ধীয় দাদাৰ বৌ আৰু বৰমা ফুৰিবলৈ আহিছিল। আমাৰ ঘৰটো নতুনকৈ বনাই থকা বাবে আমাৰ মাত্র তিনিটা থকা কোঠা আছিল। এটাত দেউতা আৰু শুইছিল এটাত মা আৰু আনটোত কলেজত পঢ়া মোৰ দাদা আৰু মই শুইছিলো। হঠাৎ আলহি অহাত মায়ে দাদক দেউতাৰ লগত শুবলৈ দি মোক মাৰ লগত শুবলৈ কলে আৰু বৌ আৰু বৰ মাৰ বাবে আমাৰ কোঠাতো দিব বিছাৰিলে, পিছে বৰমাই বোৱাৰীয়েকৰ লগত শুবলৈ টান পোৱাত মই বৌৰ লগত শুব লগাত পৰি্লো।\nবৌৰ নাম পল্লবী, বিয়া হোৱা ৩ বছৰ মান হ'ল যদিও ল'ৰা- ছোৱালী নাছিল। বৌ বেছি ওখ নাছিল ৫ ফুট মান হব। বগা মোখ খনত ওঠ কিটা ৰংগা হৈ থাকে। চুলি পিঠিত পৰে। বুকু খন সৰু সৰু কিন্তু ফিট-ফিটিয়া। বৌ ভৰিকেইটা বৰ ধুনীয়া। লাহি ভৰি কিটাৰ নখ বোৰ দিঘল আৰু ৰংগা নেইল পলিচ লগোৱা, পেট টো মেখেলা সাদৰ পিন্ধিলে ওলাই থাকে।\nৰাতি ভাত খোৱাৰ পিছত আমি শুবলৈ আহিলো। আমাক এখন ব্লেংকেত দিছিল। মই হাফ পেন্ট আৰু গেঞ্জী পিন্ধি শুই পৰিলো। আলপ পিচত বৌ আহি শুৱা গম পালো।\nআমি টোপনি গলো। আলপ পিছত মই মোৰ বুকুত কিবা হেচা এটা আনুভব কৰি সাৰ পালো। ভালকৈ চাই দেখো বৌ মোৰ বুকুত মূৰ থৈ শুই আছে। ভৰি এটা মোৰ গাৰ ওপৰত আৰু কাপো বোৰ উজাই গৈ তপিনাৰ উপৰ পাইছেগৈ। বৌৰ কোমল উশাস মোৰ বুকুত লাগিছে। চুলি বোৰে মোৰ মুখ খন ঢাকি থৈছে। কোমল নাৰীৰ গোন্ধ এটাই মোৰ বুকুত সুমাইছে। বৌৰ লাহি হাত খন মোৰ বুকুত থৈ দিছে।\nমই লাহেকৈ বৌক সাবতি ধৰি আৰু কাষলৈ আনিলো কাৰণ তেওঁৰ স্পর্শ মোৰ ভাল লাগিছিল আৰু বুকুত এটা আবুজ ভাব হৈছিল। হঠাৎ বৌএ ফুচফুচাই ওঠিল,\n"জান মোক জোৰকৈ ধৰা মোৰ ঠান্ডা লাগিছে!"\nমই গম পালো তাই মোক দাদা বুলি ভাবিছে।\nমই জোৰকৈ ধৰিলো, তেতিয়া বৌৱে মোৰ বুকুৰ সোঁহাতৰ নিপ্পলটো আংগোলিৰে আলফুলে মোহাৰি দিলে। গাটো শিৰ শিৰাই গ'ল।\nমই লাহে কৈ বৌৰ পেটিকো্টটোৰ তলেদি মোৰ হাত খন সোমুৱাই দিলো। মিহি নোম বোৰত হাতখন লাগি গাটো কেনেবা জেন লাগিল। ইম্মান গৰম যোনিখন। মই লাহে লাহে আন খন হাতেৰে বৌৰ বুকুখন মোহাৰি দিলো। ব্লাউজটোৰ হুক বোৰখুলি উদাং বুকু খন চুপি বৰ বাহ্ল লাগিছিল। আনফালে যোনিখন মোহাৰি দিয়াত বৌৰ মুখেদি আঃ আহ,উফ মাআআআ! আদি শব্দ ওলাবলৈ ধৰিলে।\nমই বৌক নাংগঠি কৰি পেলালো। নিজৰ হাফপেন্টটো খুলি ৮ ইঞ্ছি দিঘল লিংগটো নুমাল যোনিখনত ঘহাই দিলো। উফফ ইম্মান গৰ্ম আৰু মোৰ লিংগত কিবা পনীয়া বস্তু লাগি গল। মই বৌক সাবতি ধৰিলো, বৌ সাৰ পাই গল যদিও মোক সাবতি ধৰি কলে বাবা তুমাৰ লিংগটো ইম্মান শকত!\nবৌৰ লিহিৰি আংগুলি কেইটাৰে মোৰ লিংগটো যোনিৰ গৰম ফুটাটোত লগাই দিলে আৰু মোক হেচি দিবলৈ কলে। মই হেচি দিলো মোৰ লিংগটো বৌৰ পেটৰ ভিতৰত সুমাই গল। বৌএ চিঞৰিলে আহহহহহহহহহহ বাবা লাহে লাহে, উফফফফফফফফফফ দুখ পাইছো।আহহহহহহহহহহহ দিয়া মোৰ যোনি ফালি দিয়া!!!!!!!!\nমোৰ লিংগটো পচঁ পচঁ, ফুচ ফুচ ...ফ্লেক ফ্লেক প্ল'ক প্লক কৰি কৰি আগা পিছা কৰি সংগম কৰি থাকিলো।\nবৌএ ককাল উথাই উথাই মোক সহায় কৰি থাকিল। ১০ মিনিত মানৰ পিছত মোৰ দাঠ বিয্য বৌৰ যোনি গহব্বৰত ধালি দিলো।\nPosted by Schibrata Baruah at 12:50 PM\nLabels: ৰাইজ কেনে পালে জনাব