কাৰেণ য়ুলেনবেক : এবেল বঁটাৰ ইতিহাসত প্ৰথমগৰাকী মহিলা - গণিত চ’ৰা\n27 Apr কাৰেণ য়ুলেনবেক : এবেল বঁটাৰ ইতিহাসত প্ৰথমগৰাকী মহিলা\nPosted at 15:45h in জীৱনী, নিবন্ধ by প্ৰিয়াংকুশ ডেকা 1 Comment\n“I am aware of the fact that I amarole model for young women in mathematics, and that’s partly what I’m here for. It’s hard to bearole model, however, because what you really need to do is show students how imperfect people can be and still succeed.” – Karen Keskulla Uhlenbeck\nগণিত-বিজ্ঞানৰ দৰে বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰসমূহ আজিৰ একবিংশ শতিকাতো পুৰুষপ্ৰধান হৈয়েই আছে৷ ডাঙৰ ডাঙৰ আৱিষ্কাৰৰ ক্ষেত্ৰতে হওঁক, বা নোবেলৰ পৰ্য্যায়ৰ বঁটা-বাহনৰ ক্ষেত্ৰতে হওঁক; মহিলাৰ সেৰেঙা উপস্থিতি সহজে চকুত পৰে৷ কিন্তু শেহতীয়া বছৰকেইটাত কেইগৰাকীমান মহিলাই নিজৰ অনবদ্য অৱদানেৰে পূৰ্বৰ পৰিস্থিতিটো কিছু হ’লেও সলনি হোৱাৰ ইংগিত দিছে৷ যোৱা ২০১৪ বৰ্ষত ইৰাণী গণিতজ্ঞ মাৰিয়াম মিৰ্জাখানীয়ে ফিল্ডছ্ মেডেলৰ ৮০ বছৰীয়া ইতিহাসত প্ৰথমগৰাকী মহিলা বঁটাপ্ৰাপকৰূপে খলকনিৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ এইক্ষেত্ৰত শেহতীয়া সংযোজন হ’ল আমেৰিকান গণিতজ্ঞ কাৰেণ কেছকুল্লা য়ুলেনবেক৷ এইবৰ্ষৰ ১৯ মাৰ্চত ঘোষিত গণিতৰ নোবেলসদৃশ এবেল বঁটা লাভ কৰি য়ুলেনবেকে পুনৰবাৰ উচ্চপৰ্যায়ৰ গৱেষণাৰ জগতখনত মহিলাৰ জয়গাঁথা কঢ়িয়াইছে৷\nএটা ডাঙৰ বঁটা বা স্বীকৃতিৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হৈছে ই বহল ভিত্তিত দিব পৰা সামাজিক পৰিচিতি৷ অন্যথা গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আৰু অৱদানকাৰীয়েও কেতিয়াবা সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ নকৰিব পাৰে৷ ৭৬ বছৰীয়া বৰ্ষীয়ান গণিতজ্ঞ কাৰেণ য়ুলেনবেকো নিজৰ অসামান্য অৱদানেৰে গাণিতিক সমাজত পূৰ্বৰ পৰাই পৰিচিত আছিল বা আন কেইবাটাও সন্মানীয় স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল যদিও বহল ভিত্তিত মানুহে চিনি পোৱা নাছিল৷ আনকি তেওঁৰ ধাৰণাক ভিত্তি কৰি অৱদান আগবঢ়োৱা আন গণিতজ্ঞই ইতিমধ্যে এবেল বঁটা, ফিল্ডছ্ মেডেল লাভ কৰি থৈছে৷ কিন্তু এবেল বঁটা ঘোষণাৰ লগে লগেহে কাৰেণ য়ুলেকবেকৰ নাম দেশে-বিদেশে প্ৰচাৰিত হৈছে, তেওঁৰ কৰ্মৰাজি সম্পৰ্কে ব্যাপক হাৰত চৰ্চা হ’বলৈ ধৰিছে৷\nয়ুলেনবেকে গণিতজগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদান বহুধা বিভক্ত৷ জ্যামিতিক বিশ্লেষণ, গজ তত্ত্ব, আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণ, পৰিৱৰ্তনৰ কলনগণিত (Calculus of variations), অনুকলনীয় তন্ত্ৰ (Integrable system) আদি উচ্চ গণিতৰ কেবাটাও শাখা তেওঁৰ গৱেষণাৰে সমৃদ্ধ হৈছে৷ বিশেষকৈ তেওঁৰ অৱদানসমূহ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ দিশৰ পৰাও যথেষ্ট তাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ৷ এবেল কমিটীয়ে ৬ নিযুত ক্ৰোনাৰ (ভাৰতীয় মূল্যৰে প্ৰায় ৫ কোটি টকা) অৰ্থমূল্যৰ বঁটাটোৰ বাবে তেওঁক নিৰ্বাচন কৰাৰ কাৰণ – “জ্যামিতীয় আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণ, গজ তত্ত্ব, অনুকলনীয় তন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত লাভ কৰা অগ্ৰণী সাফল্য; আৰু বিশ্লেষণ, জ্যামিতি আৰু গাণিতিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত তেখেতৰ কৰ্মৰাজিয়ে পেলোৱা মৌলিক প্ৰভাৱ” বুলি উল্লেখ কৰিছে৷\nকাৰেণ য়ুলেনবেক “জ্যামিতিক বিশ্লেষণ” (Geometric analysis) শাখাটোৰ বাটকটীয়াস্বৰূপ৷ ইয়াৰ জন্মৰ মূলতে আছিল তেওঁ “ন্যূনতম পৃষ্ঠকালি” (Minimal surface) নামৰ ক্ষেত্ৰখনত কৰা এলানি গৱেষণা৷ ১৯৭০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে য়ুলেনবেকে ইউ.আই.ইউ.চি.ত অধ্যাপনা কৰিবৰ সময়ত পোষ্ট ডক্টৰেট গৱেষক মাইকেল ছেকছৰ জৰিয়তে তেওঁ এই বিষয়টোৰ সৈতে প্ৰথম পৰিচিত হৈছিল। পূৰ্বে এইক্ষেত্ৰত কি ধৰণৰ গৱেষণা চলিছে, তাৰ বিশেষ পূৰ্বাভাস নথকাকৈয়ে তেওঁ সমস্যাটোত মনোনিৱেশ কৰিছিল৷ পিছত অৱশ্যে য়ুলেনবেকে ইয়াক এটা ইতিবাচক দিশ বুলি গণ্য কৰিছিল, কাৰণ সেইবাবেই তেওঁ সম্পূৰ্ণ মুক্ত মনেৰে নিজাধৰণে সমস্যাটো চালিজাৰি চাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷\nন্যূনতম পৃষ্ঠকালিৰ ধাৰণাটো প্ৰকৃতিয়ে নিজেও সুচতুৰভাৱে ব্যৱহাৰ কৰে৷ ইয়াৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট উদাহৰণ চাবোন-পানীৰ বুৰবুৰণিবোৰ৷ চাবোন-পানীৰ পৰা যেতিয়া বুৰবুৰণিৰ সৃষ্টি হয়; সেইবোৰ সদায় গোলাকৃতিৰ হোৱা দেখা হয়৷ ইয়াৰ কাৰণ হৈছে তৰলৰ পৃষ্ঠটান (Surface tension) নামৰ ধৰ্মটো, যাৰ বাবে ই বুৰবৰণিটোৰ আৱৰণখনৰ পৃষ্ঠকালি আৰু একে সময়তে পৃষ্ঠখনত নিহিত শক্তিকো সৰ্বনিম্ন কৰি ৰাখিব বিচাৰে৷ গতিকে চাবোন-পানীৰ এই বুৰবুৰণিবোৰে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ বায়ু আগুৰিবলৈ আন যিকোনো আকৃতি লোৱাতকৈ গোলাকাৰ আকৃতিটোকে বাছি লয়, কিয়নো একেখিনি বায়ু আগুৰিবলৈ গোলকতকৈ কম পৃষ্ঠকালিৰ আন একো আকৃতি নাই৷ কথাটো এনেকৈয়ো ক’ব পাৰি যে চাবোন-পানীৰ বুৰবুৰণিবোৰে পৃষ্ঠকালি কমাই গৈ গৈ গোলাকাৰ আকৃতি লাভ কৰিলেহে এটা সাম্য অৱস্থা লাভ কৰে৷\nএই উদাহৰণটোকে সামান্য পৃথকভাৱেও পৰীক্ষা কৰি চাব পাৰি৷ যদি এডাল ধাতুৰ তাঁৰ পকাই তাঁৰডালৰ এটা মূৰে এটা ঘনকীয় গাঁথনি সাজি লোৱা হয় আৰু সেইটো এবাৰ চাবোন-পানীত ডুবাই উঠাই অনা যায়, দেখা যাব যে আমি বহুতেই অনুমান কৰাৰ দৰে চাবোনৰ ফেনবোৰে পোনে পোনে ঘনকটোৰ পিঠিয়ে পিঠিয়ে আৱৰণ সাজি ঘনকটো সম্পূৰ্ণ নকৰে৷ তাৰ সলনি ঘনকটোৰ মাজভাগত লগ লগাকৈ কেইখনমান ভিতৰমুৱা পৃষ্ঠহে গঠন কৰিব, যাতে পৃষ্ঠকালিটো ন্যূনতম কৰি ৰাখিব পাৰে৷ তাঁৰডালেৰে আন আন আকৃতিৰ গাঁথনি সাজি চাবোন-পানীত ডুবাই চালেও চাবোনৰ ফেনবোৰে ততাতৈয়াকৈ সেইটো আকৃতিহে বাছি ল’ব, য’ত পৃষ্ঠকালি ন্যূনতম৷ মুঠতে প্ৰকৃতিৰ মূল উদ্দেশ্য প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে ন্যূনতম শক্তি সঞ্চয় কৰি ৰখা আৰু সেইটো আহৰণ হয় ন্যূনতম পৃষ্ঠকালিৰ জৰিয়তেহে৷ ১৮৪৯ চনত বেলজিয়ান পদাৰ্থবিদ জোছেফ প্লেট’ই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে চাবোন-পানীৰ সহায় লৈ ন্যূনতম পৃষ্ঠকালিৰ সমস্যাটো পৰীক্ষা কৰি চাইছিল৷ যিকোনো ধৰণৰ গাঁথনিৰ বাবে ন্যূনতম পৃষ্ঠকালিৰ আকৃতি বাছি উলিওৱাৰ সমস্যাটো পিছলৈ তেওঁৰ নামেৰে “প্লেট’ৰ সমস্যা”ৰূপে (Plateau’s problem) পৰিগণিত হয়৷\nবিভিন্ন কাৰকৰ ভিত্তিত ফলন বা ৰাশি এটা কিদৰে সলনি হয় আৰু ৰাশিটোৱে কিদৰে সৰ্বোচ্চ বা সৰ্বনিম্ন মান লাভ কৰে, সেইসম্পৰ্কে “পৰিৱৰ্তনৰ কলনগণিত” (Calculus of variations) নামৰ শাখাটোত অধ্যয়ন কৰা হয়৷ “ন্যূনতম পৃষ্ঠকালি”ৰ অধ্যয়নো ইয়াৰ অন্তৰ্গত৷ সাধাৰণতে বিভিন্ন পৃষ্ঠসমূহক গাণিতিকভাৱে আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা হয় আৰু ইহঁতে বুজাব পৰা জ্যামিতিক আকৃতিবোৰক “নক্সা” (mapping) বুলি ক’ব পাৰি৷ ইয়াৰে ন্যূনতম পৃষ্ঠকালিৰ নক্সাটোক সেই সমীকৰণটোৰ বাবে “সমঞ্জস নক্সা” (harmonic mapping) বোলা হয়৷ অৰ্থাৎ, সমঞ্জস নক্সা হ’লে সেই আকৃতিটোৰ পৃষ্ঠকালি কম হোৱাৰ উপৰি শক্তিও সবাতোকৈ নিম্নস্তৰত থাকে৷ সমঞ্জস নক্সাৰ ক্ষেত্ৰত এই সৰ্বনিম্ন শক্তিৰ মানটোক “ডিৰেখলেট শক্তি” (Dirichlet energy) বোলে৷ ওপৰৰ উদাহৰণটোত, চাবোন-পানীৰ বুৰবুৰণিয়ে ধাতুৰ তাঁৰডালৰ যিকোনো আকৃতিতে সহজেই সমঞ্জস পৰ্য্যায়লৈ আহিছিল যদিও উচ্চতৰ মাত্ৰা বা আন কিছুমান জটিল আকাৰৰ ক্ষেত্ৰত গাণিতিকভাৱে সমঞ্জস নক্সাটো বাছি উলিওৱাটো সহজসাধ্য নহয়৷\nয়ুলেনবেকৰ গৱেষণাৰ আধাৰ আছিল তেওঁৰেই পি.এইচ.ডি.ৰ গাইড ৰিচাৰ্ড পেলেইছ আৰু সহযোগী ষ্টিফেন স্মেলে (১৯৬৬ চনৰ ফিল্ডছ্ মেডেল প্ৰাপক) আগবঢ়াই থোৱা কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ ফলাফল৷ জটিল আকৃতিসমূহৰ সাম্য অৱস্থাটো নিৰ্ণয় কৰিবলৈ ১৯৬৩ চনত এই গণিতজ্ঞ দুগৰাকীয়ে পেলেইছ-স্মেল দৃঢ় স্থিতি (Palais-Smale compactness condition) নামৰ ফলাফল এটা প্ৰকাশ কৰিছিল৷ তেওঁলোকৰ ফলাফল মতে, যদি এটা কাৰকে এই দৃঢ় স্থিতিটো মানি চলে, তেনেহ’লে সেই কাৰকটোৰ মান কমাই গৈ থাকিলে এসময়ত তাৰ আকৃতিটোও সমঞ্জস নক্সাখনৰ ওচৰলৈ আহিব৷ উদাহৰণস্বৰূপে, যদি স্থিতিশক্তিয়ে পেলেইছ-স্মেল দৃঢ় স্থিতি মানি চলে, তেনেহ’লে স্থিতিশক্তি কমাই গৈ থাকিলে নক্সাখনো ধীৰে ধীৰে সমঞ্জস নক্সাৰ ওচৰ চাপিব৷\nকিন্তু পেলেইছ-স্মেল দৃঢ় স্থিতিও সীমিত ক্ষেত্ৰতহে প্ৰযোজ্য৷ যিকোনো এখন নক্সাই কেৱল প্ৰথম মাত্ৰাতহে এই দৃঢ় স্থিতি মানি চলে৷ পিছত য়ুলেনবেক আৰু জনাথন ছেকছে বিষয়টো সম্পৰ্কে গভীৰভাৱে গৱেষণা কৰি নতুন তথ্যৰ উন্মোচন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ তেওঁলোক দুয়োৱে দেখুৱালে যে শক্তিৰ নিচিনাই এটা নতুন পৰিমাত্ৰাৰে (parameter) তুলনা কৰিলে প্ৰায়বোৰ দ্বিমাত্ৰিক আকৃতি বা আনবোৰ ক্ষেত্ৰতো দৃঢ় স্থিতি সফলভাৱে প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি৷ এই নতুন পৰিমাত্ৰাটোৰ মান কমাই আনি ডিৰেখলেট শক্তিৰ ওচৰলৈ অনাৰ লগে লগে আকৃতিটোৰ নক্সাখনো সমঞ্জস নক্সাৰ ওচৰ চাপিবলৈ ধৰে৷\nঅৱশ্যে কিছুমান ক্ষেত্ৰত সৰ্বনিম্ন পৃষ্ঠকালিখন মসৃণ নহয় বা সমীকৰণটোৰ সমাধানেই পোৱা নাযায়৷ সহজ ভাষাত ক’ব গ’লে, য়ুলেনবেকে এই সংজ্ঞাৱদ্ধ নোহোৱা বিন্দুকেইটাকো বিৱৰ্ধন কৰি বুৰবুৰণিৰূপে মানি ল’ব পৰাৰ পদ্ধতি উলিয়াইছিল৷ সেইবাবে এই বিন্দুকেইটাক “বুৰবুৰণি অদ্বৈত বিন্দু” (Bubble singularity) বুলি জনা যায়৷ বুৰবুৰণি অদ্বৈত বিন্দুৰ ধাৰণাটো পৰৱৰ্তী সময়ত গণিতৰ আনবোৰ শাখাত প্ৰয়োগ হোৱাৰ উপৰি ৰজ্জু তত্ত্বৰ (string theory) দৰে তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিষয়তো অতি সহায়ক আঁঁহিলাৰূপে প্ৰতিপন্ন হৈছে৷\nএই গোটেইখিনি ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন কাৰকৰ ভিত্তিত পৃষ্ঠকালি কিদৰে সলনি হয়, সেইটো আংশিক অৱকলনীয় সমীকৰণবোৰ সমাধান কৰি নিৰ্ণয় কৰা হয়৷ গণিতৰ ভাষাত ই বিশ্লেষণ (analysis)৷ আনফালে সমাধানটোৰ আকৃতি অনুমান কৰিবলৈ জ্যামিতি আৰু সংস্থিতি বিজ্ঞানৰো (topology) প্ৰয়োগ হয়৷ এইকেইটাৰ সমন্বয়ত য়ুলেনবেকৰ গৱেষণাৰাজিয়েই পিছলৈ “জ্যামিতিক বিশ্লেষণ” (Geometric analysis) নামৰ নতুন শাখাটোৰ জন্মৰ বাট মুকলি কৰি দিলে৷\nপদাৰ্থবিজ্ঞানৰেই আন এটা শাখা- গজ তত্ত্বলৈও য়ুলেনবেকৰ অৱদান সুপ্ৰসিদ্ধ৷ গজ তত্ত্ব বুলিলে মূলতঃ মৌলিক কণাসমূহৰ আন্তঃক্ৰিয়াক ব্যাখ্যা কৰিবলৈ বিকশিত কেইটামান কোৱান্টাম ক্ষেত্ৰ তত্ত্বক বুজোৱা হয়৷ ১৯৭০ৰ দশকত গণিতজ্ঞ মাইকেল আটিয়াহে চিকাগ’ বিশ্ববিদ্যালয়ত গজ তত্ত্ব আৰু য়াং-মিলছ্ সম্পৰ্কীয় চাৰিটা বক্তৃতা দিছিল৷ এই বক্তৃতা শুনিয়েই য়ুলেনবেক গজ তত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আকৰ্ষিত হৈছিল৷\nগজ সূত্ৰৰেই অন্তৰ্গত এটা বিশেষ শ্ৰেণী হৈছে য়াং-মিলছ্ সমীকৰণ৷ এই ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানসম্পৰ্কে তেওঁ কৈছে যে য়াং-মিলছ ক্ষেত্ৰৰ গাণিতিক পৰিকাঠামোটো তেতিয়ালৈ সুদৃঢ়কৈ গঢ় লৈ উঠা নাছিল৷ কিছুমান গাণিতিক প্ৰকাশৰাশি এনেকুৱা স্থিতিত আছিল যে সেইকেইটা সামান্য ইফাল-সিফাল কৰিলেও একেটা ভৌতিক প্ৰক্ৰিয়াকে নিৰ্দেশ কৰে৷ য়ুলেনবেকে এই দুৰ্বলতাসমূহ আঁতৰাই গাণিতিক ৰূপটো অধিক সবল কৰিছিল৷ কণিকা পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ ৰজ্জু তত্ত্ব, সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদৰ দৰে ক্ষেত্ৰসমূহত য়ুলেনবেকৰ এই অৱদান অতি গুৰুত্বপূৰ্ণৰূপে চিহ্নিত হৈছে৷ য়ুলেনবেকে এবাৰ কৈছিল যে তেওঁ যিটো বিষয়েই ভালকৈ বুজি পায়, সেইটোৰ প্ৰতিয়েই তেওঁৰ মোহভংগ হয়৷ সেইবাবে তেওঁ দীৰ্ঘদিনীয়া কেৰিয়াৰত গণিতৰ বহুকেইটা শাখাত গৱেষণা কৰিছিল আৰু এইসমূহৰ অধিকাংশতে তেওঁৰ মৌলিক গৱেষণাৰ স্বাক্ষৰ ৰাখি যাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷\nকাৰেণ য়ুলেনবেকৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪২ চনৰ ২৪ আগষ্টত আমেৰিকাৰ অহায়’ প্ৰদেশৰ ক্লিভলেণ্ডত৷ দেউতাক আৰ্নল্ড কেছকুল্লা এগৰাকী অভিযন্তা আৰু মাতৃ কেৰ’লিন ৱিণ্ডেলাৰ কেছকুল্লা আছিল চিত্ৰকৰ৷ ঘৰখনৰ ডাঙৰ সন্তান কাৰেণৰ দুজনীকৈ ভনী আৰু এজন ভায়েক আছিল৷ দেউতাকে ছোৱালীকেইজনীতকৈও ভায়েকে বিজ্ঞান পঢ়াটোত অধিক গুৰুত্ব দিছিল যদিও ভায়েকৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি বিশেষ আগ্ৰহ নাছিল৷\nয়ুলেনবেকে তেতিয়াই পুথিভঁড়াললৈ গৈ কিতাপবোৰ গোগ্ৰাসে পঢ়ি গৈছিল৷ তেওঁক বিশেষভাৱে আকৃষ্ট কৰিছিল বিজ্ঞানৰ কিতাপবোৰে৷ নিজৰ জীৱনটো আলোকপাত কৰি য়ুলেনবেকে এটা প্ৰৱন্ধ লিখিছিল – “মই বিজ্ঞানসম্পৰ্কীয় কিতাপবোৰ পঢ়ি খুব ভাল পাইছিলোঁ৷ মই প্ৰায় বাৰ বছৰ বয়সীয়া হৈ থাকোতে দেউতাই জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিষয়ে বিজ্ঞানী ফ্ৰেড হয়লে লিখা কিতাপবোৰ আনি দিছিল৷ সেইবোৰ পঢ়িবলৈ বৰ আমোদজনক আছিল৷ জৰ্জ গেম’ৰ “ৱান টু থ্ৰি… ইনফিনিটি” নামৰ সৰু কেঁচা-বন্ধা কিতাপ এখন পঢ়াৰ কথা মোৰ মনত পৰে৷ দুটা বেলেগ বেলেগ ধৰণৰ যে অসীম (infinity) আছে, তাকে বুজাবলৈ সেই কিতাপখনত দিয়া খুব সৰল যুক্তি পঢ়ি হোৱা উত্তেজনাও মোৰ মনত আছে৷ পুথিভঁড়ালত বিজ্ঞান বিষয়ৰ যিমানবোৰ কিতাপ আছিল, মই সকলো পঢ়ি শেষ কৰিছিলোঁ আৰু পিছত একো পঢ়িবলৈ নাই বুলি জানি হতাশ হৈছিলোঁ৷”\nশৈশৱৰ পৰাই মেধাৱী ছাত্ৰী হিচাপে পৰিচয় থকা য়ুলেনবেক নিৰ্জনতাপ্ৰিয় আছিল৷ বহু মানুহৰ মাজত থাকি বা একেলগে কাম কৰাটো তেওঁৰ পছন্দ নহৈছিল৷ আনকি নিজৰ ভায়েক-ভনীয়েকৰ সৈতে মিলা-মিছা কৰি চলাটোও তেওঁৰ বাবে এটা অশান্তিকৰ কাম আছিল৷ তাৰ পৰিৱৰ্তে চাইকেল চলোৱা, দীঘলীয়া পদভ্ৰমণ, সাঁতোৰ আদি অকলেই কৰিবপৰা কামবোৰহে তেওঁ ভাল পাইছিল৷ পিছলৈ এটা গৱেষণাকেন্দ্ৰিক কেৰিয়াৰ বাছি লোৱাত তেওঁৰ এই স্বভাৱটোৱেও বহুপৰিমাণে ভূমিকা লৈছিল৷\nনিউ জাৰ্ছিত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা য়ুলেনবেকৰ কলেজীয়া শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত৷ তেওঁ কৰ্নেল, এম.আই.টি. আৰু মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ বাবে আৱেদন কৰিছিল যদিও তুলনামূলকভাৱে সস্তীয়া হোৱা বাবে শেষত মিছিগানতে পঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল৷ য়ুলেনবেকৰ তেতিয়া পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানতহে বেছি ৰাপ আছিল৷ তেওঁ প্ৰথমে পদাৰ্থবিজ্ঞানতে মেজৰ লোৱাৰ কথা ভাবিছিল৷ কিন্তু পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ শ্ৰেণীত প্ৰতিদিনে উপস্থিতি পৰীক্ষা কৰাটো তেওঁৰ পছন্দ নহৈছিল৷ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ গৱেষণাগাৰত কৰিবলগীয়া পৰীক্ষাকেইটাও তেওঁ খুব বেয়া পাইছিল৷ তেতিয়াই তেওঁ মেজৰ বিষয়টো গণিতলৈ সলনি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল৷\nইয়াৰ পিছত ১৯৬৪ চনত তেওঁ নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত কুৰেন্ট ইনষ্টিটিউটত এটা বছৰ কটায়৷ হাৰ্ভাৰ্ডত কৰ্মৰত এগৰাকী জৈৱৰসায়নবিদৰ সৈতে বিয়া হোৱাৰ পিছত তেওঁ কুৰেন্ট এৰি ব্ৰেণ্ডেইছ বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে৷ স্বামী অল্কে চি. য়ুলেনবেক আছিল পদাৰ্থবিজ্ঞানী জৰ্জ য়ুলেনবেকৰ পুত্ৰ৷ শিক্ষা-দীক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়া স্বামীৰ ঘৰখনতো কাৰেণে এটা বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চাৰ পৰিৱেশ বিচাৰি পাইছিল৷\nব্ৰেণ্ডেইছৰ পৰা স্নাতক শিক্ষা আৰু পি এইচ ডি (১৯৬৮ চন) সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত য়ুলেনবেকে এম.আই.টি.ত এবছৰ আৰু কেলিফ’ৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেত দুবছৰ অস্থায়ীভাৱে শিক্ষকতা কৰিছিল৷ সেইসময়ত স্বামী অল্কে য়ুলেনবেকে এম.আই.টি., প্ৰিন্সটন বা ষ্টেনফ’ৰ্ডৰ দৰে আগশাৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠানত অধ্যাপনা কৰিবলৈ চিন্তা-চৰ্চা কৰিছিল৷ কিন্তু এইক্ষেত্ৰত বৈষম্যৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰেণ৷ সেইসময়ত মহিলা অধ্যাপিকাক স্থায়ী পদত নিযুক্তি দিবলৈ এইসমূহ শিক্ষানুষ্ঠান আগ্ৰহী নাছিল৷ তাতোকৈ কঠিন আছিল একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ত স্বামী-স্ত্ৰীয়ে কৰ্মসংস্থান বিচাৰি পোৱাটো৷ য়ুলেনবেকে কৈছিল যে সেইসময়ত “স্বজন-বিৰুদ্ধ নীতি”ৰ (anti-nepotism) অজুহাত দেখুৱাই আগশাৰীৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে যোগ্য স্বামী-স্ত্ৰীকো নিয়োগ কৰিবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল৷\nশেষত ১৯৭১ চনত উভয়েই চেম্পেইন-আৰ্বানাস্থিত ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ত (University of Illinois at Urbana-Champaign বা চমুকৈ UIUC) যোগদান কৰিলে৷ মাত্ৰ তেওঁৰ কথা ভাবিয়েই স্বামীয়েও আগশাৰীৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰাৰ স্বপ্ন বাদ দিয়াটোক কাৰেণে পিছত কৃতজ্ঞতাৰে শলাগ লৈছে৷ কিন্তু ইউ.আই.ইউ.চি.ৰ পৰিৱেশটোও কাৰেণৰ সমূলি পছন্দ নহ’ল৷ তাত তেওঁ সামাজিকভাৱে আৰু গাণিতিক সমাজখনৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে ফালৰি কাটি অহা যেন অনুভৱ কৰিছিল৷ তেওঁৰ এনে অনুভৱো হ’বলৈ লৈছিল যে এগৰাকী অধ্যাপিকাতকৈ তেওঁক এজন অধ্যাপকৰ পত্নীৰ দৃষ্টিৰেহে চোৱা হৈছে৷ সেইবাবেই ইউ.আই.ইউ.চি.ত পাঁচ বছৰ কটাই তেওঁ ওলাই আহিল৷ স্বামী য়ুলেনবেকৰ পৰাও আঁতৰি আহি তেওঁ ১৯৭৬ চনত চিকাগ’স্থিত ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগ দিছিল৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৮৩ চনত পুনৰ চিকাগ’ বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে৷ অৱশেষত ১৯৮৮ চনত অষ্টিনৰ টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছিদ ডব্লিউ. ৰিচাৰ্ডছন ফাউণ্ডেছন ৰিজেন্টছ্ আসনৰ অধ্যাপকৰূপে কাৰেণৰ কৰ্মজীৱনটো দীৰ্ঘদিনৰ বাবে থিতাপি লাগে৷ ইয়াৰ মাজতে তেওঁ ৰবাৰ্ট ৱিলিয়ামছৰ সৈতে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়৷ সম্প্ৰতি এগৰাকী এমেৰিটাছ প্ৰফেছৰৰূপে য়ুলেনবেক এতিয়াও বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ লগত জড়িত হৈ আছে৷ তদুপৰি ইনষ্টিটিউট ফৰ্ এডভাঞ্চড্ ষ্টাডিজত এগৰাকী অতিথি অধ্যাপিকাৰ দায়িত্বও পালন কৰি আহিছে৷\nএগৰাকী গণিতজ্ঞই কিদৰেনো গণিতৰ গৱেষণা কৰে, কেনেকৈ নতুন নতুন তত্ত্ব বা সিদ্ধান্তত উপনীত হয়; সেইসম্পৰ্কে নিশ্চয় আমাৰ বহুতৰে মনত কেতিয়াবা কৌতুহলৰ সৃষ্টি হয়৷ “দ্য নিউ য়ৰ্কাৰ”ৰ সংবাদকৰ্মী আইজাক ছটিনাৰে এই প্ৰশ্নটোকে কৰাত কাৰেণে উত্তৰ দিছিল – “যেতিয়া মই সমস্যা এটাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ লওঁ, অনবৰত সেইটোৰ ওপৰতে লাগি থাকোঁ৷ মাজতে কিবা এটা কাম কৰিবলৈ গ’লোঁ, তাৰ পিছত পুনৰ সমস্যাটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ লওঁ৷ আন কিছুমানে টোকা লিখি ৰাখে বুলিও কয়৷ মই কিন্তু টোকা প্ৰস্তুত নকৰোঁ৷ এনেই কাগজত কিবা অলপ আঁক-বাক কৰিলোঁ, কিছুসময় সেইখন তেনেকৈয়ে ৰাখি থওঁ৷ তাৰ পিছত আকৌ সেইখন উঠাই লওঁ৷ এনেদৰে মই একেটা প্ৰক্ৰিয়াৰে পুনৰাবৃত্তি কৰি থাকোঁ আৰু ইয়াৰ মাজতে কেতিয়াবা নতুন ধাৰণাও পাই যাওঁ৷ কেতিয়াবা মই আনৰ ওচৰত কিবা অলপ ব্যাখ্যাও কৰোঁ৷ মোৰ এজন সহকৰ্মীৰ ওচৰলৈয়ে গ’লোঁ, মই তেওঁক বিষয়টো ব্যাখ্যা কৰোঁ আৰু তাকে কৰোতে পূৰ্বে যিখিনিত আৱদ্ধ হৈ আছিলোঁ, সেইটো অতিক্ৰম কৰি যোৱাৰ উপায় বিচাৰি পাওঁ৷ গতিকে মোৰ বাবে এই কামটো চকী-মেজত বহাৰেই কাৰবাৰ নহয়; কামটোত মনোযোগ দিয়া, উঠি আহি অন্য কিবা পঢ়া, কামত আহিব পৰা যেন লগা কিতাপৰ পৃষ্ঠা লুটিয়াই চোৱা – এইবোৰৰ মাজত ঘূৰা-ঘূৰি কৰি থাকে৷ মুঠতে মোৰ ক্ষেত্ৰত এই প্ৰক্ৰিয়াটো অতি বিশৃংখল৷”\nএবেল প্ৰাপ্তিৰ পূৰ্বৰে পৰা য়ুলেনবেকৰ বঁটা-বাহনৰ তালিকাখন দীঘলীয়া৷ মেকআৰ্থাৰ ফেল’শ্বিপ (১৯৮৩), নেশ্বনেল মেডেল অৱ্ চায়েন্সেছ্ (১৯৮৬), ষ্টিল প্ৰাইজ (২০০৭), আমেৰিকান মেথমেটিকেল চ’ছাইটিৰ সভ্যপদ (২০১২), নেশ্বনেল একাডেমী অৱ্ চায়েন্সেছৰ সভ্যপদ (১৯৮৬) আদি অনেক সন্মানেৰে তেওঁ বিভূষিত হৈছিল৷ ১৯৯০ চনত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণিত সংঘৰ পূৰ্ণাংগ বৈঠকত বক্তৃতাপ্ৰদানৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল৷ উল্লেখ্য যে, গণিতজ্ঞ এমি নইথাৰৰ পিছত এই বক্তৃতা দিয়া য়ুলেনবেক দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা৷ পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মক, বিশেষকৈ অধিকসংখ্যক ছোৱালীক গণিতত উচ্চশিক্ষা লাভৰ প্ৰতি উৎসাহী কৰিবলৈ তেওঁ কাম কৰি আহিছে৷ এই উদ্দেশ্যেই তেওঁ ১৯৯১ চনত “পাৰ্ক চিটী মেথমেটিকছ্ ইনষ্টিটিউট” (PCMI)ৰ সহপ্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভাঞ্চড্ ষ্টাডিজতো তেওঁ ছোৱালীসকলৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য্যসূচী হাতত লৈছিল৷ ২০০৭ চনত আমেৰিকান মেথমেটিকেল চ’ছাইটিয়ে কাৰেণক ষ্টিল প্ৰাইজ প্ৰদান কৰিবৰ সময়ত তেওঁ গণিত সমাজত নেতৃস্থানীয় মহিলাৰ হতাশাজনক সংখ্যাক লৈ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছিল৷ তেওঁ কৈছিল – “বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিটো সলনি কৰিবলৈ যিমানখিনি কৰণীয় আছে, তাৰ তুলনাত মোৰ এই সাফল্যবোৰ অতি নগণ্য৷”\nঅহা ২১ মে’ত কিং হেৰাল্ড পঞ্চমৰ পৰা এবেল বঁটা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া য়ুলেনবেকক ব্ৰিটিছ পদাৰ্থবিদ আৰু লেখক জিম আল-খালিলিয়ে গণিত অধ্যয়নৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নৱপ্ৰজন্মৰ যুৱতীসকলৰ বাবে এগৰাকী আদৰ্শ (role model) বুলি অভিহিত কৰিছে৷ সন্দেহ নাই, এবেল বঁটা লাভে য়ুলেনবেকৰ প্ৰভাৱ আৰু ভূমিকাক এক নতুন মাত্ৰা দিব৷\n[Celebratio mathematica, abelprize.no, thewire.in, nature, quanta magazine, wikipedia প্ৰমুখ্যে কেবাটাও ৱেবচাইট আৰু ই-আলোচনীৰ সহায় লৈ এই প্ৰৱন্ধটো প্ৰস্তুত কৰা হৈছে]\nএবেল বঁটা, কাৰেণ য়ুলেনবেক\nPingback:A tribute to Emmy Noether on the International Day of Women and Girls in Science - Gonit Sora\nPosted at 20:50h, 11 February Reply\n[…] International Congress of Mathematicians (ICM), held in Zürich that year. It wasn’t until Karen Uhlenbeck, who would go on to win the Abel Prize in 2019, gaveaplenary talk in the 1990 ICM at Kyoto, […]


জুলাই 30 – চীলৰ সত্যতা! – Elim Glorious Revival Church – Kodambakkam\nজুলাই 30 – চীলৰ সত্যতা!\nBy elimchurchgospel | July 30, 2021 | Appam - Assamese | No Comments\n” মই চীলক বিশ্বাসী ভাই হিচাপে গণ্য কৰোঁ আৰু তেওঁৰ যোগেদি সংক্ষেপে এই পত্ৰ আপোনালোকলৈ লিখিলোঁ৷ আপোনালোকক প্ৰবোধ দিলোঁ আৰু এয়ে ঈশ্বৰৰ প্ৰকৃত অনুগ্ৰহ বুলি সাক্ষ্যও দিলোঁ৷ মই আপোনালোকক দৃঢ় আহ্বান কৰোঁ আৰু ঈশ্ৱৰৰ প্ৰকৃত অনুগ্ৰহৰ সাক্ষ্য দান কৰি, এই পত্ৰ লিখিলোঁ৷ ইয়াতে আপোনালোক দৃঢ় হৈ থাকক৷ (১ পিতৰ ৫:১২)।\nআমি চীল নামৰ এজন অচিনাকি ভাইটিৰ বিষয়ে পঢ়ো। পিতৰ তেওঁৰ ” বিশ্বাসযোগ্য ভায়েক” কয় সাক্ষী দিছে। কেৱল চীলহে এই উদাহৰণত দেখা দিছে আৰু হব পাৰে আপুনি তাৰ বিষয়ে বেছিকৈ নাজানে। কিন্তু, ” বিশ্বাসযোগ্য ” কোৱা বাবে আমাৰ হৃদয় আনন্দিত হয় যায়। ইয়ে তাক পবিত্র শাস্ত্ৰত এটি স্থায়ী স্থান দিছে।\nআজি পৰমেশ্বৰ বিশ্বাসযোগ্য লোকৰ অপেক্ষাত আছে। এই পৰীক্ষাত তেওঁৰ দৃষ্টি গোটেই জগতত ঘুৰি আছে। তেওঁ নিৰন্তৰ বিচাৰে যে যাতে বিশ্বাসযোগ্য লোকৰ ওপৰত পৰমেস্বৰৰ সামৰ্থ প্ৰকাশ কৰা।\nচুলেমান ৰজাই সুধে, “… কিন্তু বিশ্বাসী লোক কোনে বিচাৰি পায়?( হিতোপদেশ ২০:৬)। এই দিমবোৰত, যত আপুনি থাকে, আপোনাক সত্য হয় থকা অসম্ভব লাগিব পাৰে। বিশিষ্ট অধিকাৰী আপোনাক হিচাবৰ বহিত মিছা লিখিবলৈ জোৰ কৰিব পাৰে। আপোনাৰ বিবেকৰ বিৰুদ্ধে, আপোনাক মিছা কোৱা ব্যবস্থা উৎপন্ন হব পাৰে। কিন্তু, পৰমেশ্বৰ দৃষ্টি সত্য লোকক চায় থাকে।\nএজন ভায়েক কলে, ” মোৰ নিজৰ দোকানত বাড়ি, চিগাৰেট আৰু অন্য নিচাযুক্ত পদার্থ বিক্ৰী কৰে তেন্তে ব্যৱসায় ফুলি -ফলি যায়। কিন্তু মই পৰমেস্বৰৰ প্ৰতি বিশ্বাসযোগ্য হয় থাকিব বিচাৰিছিলো । সেই বাবে মোৰ দোকানত সেয়া একো বেচা নায় যি পৰমেস্বৰক পছন্দ নায় আৰু ইয়াৰ বাদে, মই নিজৰ দোকানত বৰ্ড লগাই ৰাখিছো , যত লিখা আছে, ” যিয়ে প্ৰভু ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে, তেওঁ সমৃদ্ধ হয় যাব। পৰমেশ্বৰ মোক আশীর্বাদ দিছে। ”\nএজন অন্য ভায়েকে কলে, ” মই পুলিচ বিভাগত কাৰ্য্য কৰো। মোৰ সত্যতায় মোক ধিতিঙালী উৰুৱালে , মোক এই চাকৰিত থাকিবলৈ লাগে বা দৰ্শাস্ত দিব লাগে, এয়া মোৰ ডাঙৰ প্ৰশ্ন হয়। কিন্তু যি পৰমেশ্বৰে মোৰ বিশ্বাসযোগ্যতা চালে তেওঁ মোক সেই বিভাগৰ উচ্চ পদত নিযুক্তি দিলে । ”\nবহুতো সময়ত, আপোনাৰ সত্যতাৰ বাবে পৰীক্ষা আহিব পাৰে। যদি আপুনি অলপতে বিশ্বাসী আছে, তেন্তে আপোনাক বহুতত অধিকাৰী কৰা হব। পবিত্র শাস্ত্ৰ কয়, ” কিন্তু অধ্যক্ষ জন যেন বিশ্বাসী হয়, মানুহে এনে গুণ বিচাৰে।(১ কৰন্থীয়া ৪:২) ।\nবিশ্বাসযোগ্য হয় থকাৰ বাদে, যেতিয়া আপুনি সত্য ব্যক্তি লগত জড়িত হয় থাকে তেন্তে আপুনি তেওঁক প্ৰংসাহিত কৰক। তেওঁ লোকক কওক, ” সত্য আৰু বিশ্বাসী হয় থাকক। কেতিয়াও হতাশ নহব। পৰমেশ্বৰ আপোনাক উচিত সময়ত উচ্চ কৰিব। পৰমেস্বৰৰ মৰমিয়াল সন্তান, লাগিলে যিকোনো পৰিস্থিতি হওক লাগিলে যিকোনো পৰীক্ষাৰ সন্মূখীন হওক, নিজৰ বিশ্বাসযোগ্যতাৰ ৰক্ষা কৰক। আপোনাক বহুত উচ্চ কৰিবলৈ পৰমেস্বৰৰ সময় নিচেই ওচৰ।\nমন কৰিবলগীয়া:” … তুমি মৃত্যু পৰ্য্যন্ত বিশ্বাসী হৈ থাকা; তাতে মই জীৱনৰূপ কিৰীটি তোমাক দিম।”( প্ৰকাশিত বাক্য ২:১০)।


ভিন্নস্বাদ – Page 76 – ফটাঢোল\nNovember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\tLeaveacomment\nনকওঁ বুলিহে বাৰু – পাপৰি বৰ্মন\nগ্ৰুপ মিটত যাবলৈ খুব হেঁপাহ থকাৰ পিছত যাব নাপায় বৰুৱানী আৰু বৰ্মননীৰ আলোচনা৷ বৰুৱানী: হেৰি শুনিছে বৰ্মননী, এই শৰ্মাৰ কাৰণে হৈছে সব৷ অ বাইদেউ এথানে আইছি আহক আহক৷ মই বৰ্মননী নহয় (বৰ্মনে গুৱাহাটীলৈ আহি জিভা ঘূৰাব শিকিছে অলপমান।) হিচাপত তালুকদাৰনীহে৷ মানে মোৰ মানুহজন তালুকদাৰ৷ বৰুৱানীয়ে মিলমিলিয়া হাঁহিটো মাৰি কলে, বৰুৱানী: বুইছো বাৰু৷ চুলি সৰি তালু ওলোৱা মানুহবোৰৰ উপাধি তালুকদাৰ থাকে নেকি? বৰ্মননী: কি বুইছেহে বাইদেউ? মাচৰাজ সূতা না ধলা৷ বৰুৱানী: হে কি কয়? বুজিছেক বুইছে কওঁ৷ বহুত শব্দয়ে সলালো গুৱাহাটীত\nচোৰ… চোৰ কেইপ্ৰকাৰৰ বাৰু? ৰ’ব, তাৰ আগতে কওকচোন চোৰ কাক বোলে? আপুনি কেতিয়াবা কাৰোবাৰ ঘৰলৈ চোৰক আমন্ত্ৰণ কৰা দেখিছে নে শুনিছে? কি হ’ল উচাপ খাই উঠিল যে? সন্দেহ কৰিছে নহয় মই চোৰৰ বিষয়ে কি বা ক’বলৈ গৈছোঁ বুলি৷ হাঃ হাঃ চোৰৰ মন পুলিচ পুলিচ বুলি কোৱা বাক্যটো পাহৰিলে হ’বলা৷ আজিকালি ডিজিটেলাইজেছনৰ এই যুগত চোৰৰো চুৰি কাৰ্যৰ উত্তৰণ ঘটিছে৷ তাহানিৰ সিন্ধি দিয়া চোৰ আজিকালি পাবলৈ নাই৷ আজিৰ এই যুগত কেতিয়াবা চোৰক গৃহস্থই নিজেই আমন্ত্ৰণ জনাবলগীয়া হয়৷ কিয়বা? কোনো মৰে হাড়ে হাড়ে\nNovember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nপ্ৰতিশ্ৰুতি – প্ৰদীপ পাটগিৰি\nযোৱা ব’হাগত ধুম-ধামেৰে বিয়াখন পাতিলো৷ চেনেহী পদুমীয়ে প্ৰেয়সীৰ পৰা পত্নীৰ মৰ্যাদা পালে৷ প্ৰেয়সীক পত্নীৰূপে লাভ কৰাৰ সুখ-মাদকতা অতুলনীয়৷ মোৰ বুকুখন অনাবিল সুখ, আনন্দ আৰু সোণালী সপোনেৰে উপচি পৰিল৷ তিনি বছৰ জোৰা আমাৰ প্ৰেম আছিল৷ বিয়াৰ পূৰ্বে পদুমীয়ে মোক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল- “বিয়াৰ পিছত ঘৰখনৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্ব মোৰ৷ ঘৰখন মই সুন্দৰকৈ চম্ভালি লম৷” পদুমীৰ এই প্ৰতিশ্ৰুতিয়ে মোক বহুত সুখী কৰিছিল৷ আনন্দ দিছিল৷ তাইৰ প্ৰতি এবুকু কৃতজ্ঞতাত অন্তৰ ভৰিছিল৷ মই কৈছিলো, “মা-দেউতাৰ মই জ্যেষ্ঠ সন্তান৷ পৰিয়ালৰ ডাঙৰ বোৱাৰী হিচাপে তুমি বহুত দায়িত্ব কান্ধ\nআধুনিক সুখ -সোমেশ্বৰ বৰা\nআমাৰ তেখেত কালি তেখেতবৰলৈ গৈছিল৷ তেখেতবৰৰ পৰা কেইটামান তেখেত কেৰেলা আনিছিল৷ খাবলৈ যে ইমান তেখেত তেখেত ঐ৷ এয়া আছিল তিতাৰমৰ ঘৈণীয়েকে তিতাবৰৰ তিতাকেৰেলাৰে তাহানিতে খোৱা এসাঁজৰ কথা৷ আজিৰ তিতাৰমৰ ঘৈণীয়ে কয়, “ ঐ শুনিছ, ভাত খাৱ যদি তিতাকেৰেলা এপোৱা লৈ আহিবি৷ মোৰ ত্ৰিট এটা আছে৷ মই বাহিৰত খাম৷“ ভাল বেয়া নিচিনিলে, পিছে সততে মতা মাতষাৰ যেনে, “ হেৰি, শুনকচোন, আহকচোন“ বোৰ লোপ পালে আৰু ঠৰঙা “ তই-মই“ হ’ল৷ খুন্দা-খুন্দলি বোৰ বেছি হ’ল৷ তাহানিৰ বিয়াত আজিৰ দৰে ইলাহী কাৰবাৰ নাছিল৷ গাঁৱৰ\nবাই-ভনী – শ্ৰীমানস শইকীয়া\nসৰুতে দুই-এটা খুট্-খাটৰ বাহিৰে বায়েক-ভনীয়েকৰ বিৰাট মিলা-প্ৰীতি৷ খুট্-খাটবোৰো এজনীৰ ভাত খোৱা থালখন সিজনীয়ে নোধোৱাক লৈ, এজনীয়ে ধুই-কৰি ইস্ত্ৰি কৰা কাপোৰযোৰ আনজনীয়ে পিন্ধাক লৈ; নাইবা ইজনীৰ প্ৰসাধন সামগ্ৰী সিজনীয়ে লোৱাক লৈ লাগে আৰু! অৱশ্যে, কোনো এটা সুদৰ্শন(হেনচু) ডেকাই এজনীৰ ওপৰত বেছিকৈ চকু দিলেও হনা-খোঁচা কাচিৎ লাগে৷ বিয়াৰ পিছত কিন্তু মৰমবোৰ ৰৈ বৈ যোৱা৷ মণি-হাৰি কিবা সামগ্ৰীয়েই হওক, ফেৰীৱালাৰ পৰা কাপোৰেই হওক, লওঁতে ইজনীয়ে সিজনীৰ বাবে ল’বই৷ তাৰ মাজতে দুটি স্নেপশ্বট আপোনালোকলৈ বুলি৷ (সুবিধাৰ বাবে বাই-ভনী দুগৰাকীৰ নাম দি লওঁ— ৰীণা আৰু\nOctober 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t4 Comments\nঅখিলৰ কল – বৈদুৰ্য্য বৰুৱা\nঅসহ্য গৰমৰ পৰা কিছু হ’লেও মুক্তি পোৱাৰ দৰে লাগিছে৷ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ পৰা এপ্ৰিললৈ দিনকেইটা মুটামুটি ঠিকেই আছে৷ কিন্তু এই মে’ৰ পৰা আগষ্ট লৈকে দিনকেইটা মই বৰ এটা ভাল নাপাওঁ৷ বিশেষকৈ জুনৰ পৰা আগষ্ট লৈকে মহা অশান্তি৷ পিছে অকল মই কিয়; কোনেও এইকেইটা দিন পচন্দ নকৰে৷ ঘৰত অকলে আছিলো৷ দুদিন হ’ল৷ পৰিয়াল গ’ল মাক আৰু মোমায়েকৰ ঘৰলৈ৷ বিয়া এখন আছে৷ মই ব্যস্ততাৰ বাবে নগ’লো৷ গতিকে ৰাতিপুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈকে খিচিৰিয়েই চলিছে৷ খিচিৰিৰ কাৰবাৰটো সহজ পাওঁ৷ চাউল, ডাইল, আলু, কচু, নিমখ, হালধি য’ত\nOctober 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t15 Comments\nচিত্ৰগুপ্ত সংবাদ – দেবজিৎ শইকীয়া\n(দিনৰ ১১ বাজিছে৷ যম ৰজাৰ অফিচৰ বাহিৰত কোলাহল৷ চিত্ৰগুপ্ত কম্পিউটাৰত ব্যস্ত, যম ৰজাৰ আসন খালী।) চিত্ৰ:- আস নোৱাৰি আৰু দেই৷ কেৰাণী চাকৰি হ’ল বুলিয়েইনো ইমান গেবাৰি খাতিব পাৰিনে? (এনেতে ঘামি-জামি যমৰাজ সোমাই আহে৷ ) যম:- উফ নকবা বুজিছা, অলপ দেৰিহৈ গ’ল৷ চিত্ৰ:- দেৰি মানে? এঘাৰ বাজিল, এইটো আপুনি কি অসমৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয় বুলি ভাবিছে নেকি? ২৪×৭ অফিচ হয় এইটো, ইমান দেৰিকৈ আহিলে মই অকলে কেনেকৈ কাম চলাম কওকচোন? আৰু মই টেট পাছ কৰা নাই নহয় যে, অকলেই এখন এল পি\nOctober 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t2 Comments\nৰসভংগ – ঈশান জ্যোতি বৰা\nৰসগোলা নামৰ চমৎকাৰী মিঠাইবিধৰ লগত মোৰ সম্পৰ্ক বৰ এটা সন্তোষজনক নহয়৷ বৰঞ্চ, অভিজ্ঞতাৰ মোনাটো জোকাৰি দিলে মোনাটোৰ পৰা কেইটামান নীৰস আৰু নিৰ্দয় ‘গোল্লা’হে সৰি পৰে আৰু চকুৰ সমুখতে সিহঁতকেইটাই অতিকায় ৰূপ ধাৰণ কৰি মোক তৌবা-তৌবা সোঁৱৰায়৷ তাৰ পিছমুহূৰ্ততে পেটৰ ভিতৰৰ পৰা ভয় আৰু আতংক নামৰ বিপুলাকৃতিৰ দানৱদুটা ‘টাইফুন’ৰ লেখীয়া দুৰ্বাৰ গতিত উৰি আহি মন-মগজুত গপচত বহি লয় আৰু ভৱিষ্যতে ৰসগোল্লা দেখিলেই পলাই পত্ৰং দিবলৈ একপ্ৰকাৰে কঠোৰ সতৰ্কবাণী শুনাই দিয়ে৷ ল’ৰালিকালৰ এটা বিশেষ ঘটনালৈ মনত পৰিছে৷ কোৱা বাহুল্য-সেইয়াই আছিল ৰসগোলাৰ ‘নেতিবাচক\nফটহুৰ আত্মজীৱনী – অভিজিত কলিতা\nনমস্কাৰ! মোক দেখি চিনি পাইছেই নহয় আপোনালোকে? তথাপিও পৰিচয়টো দি দিছো, মোৰ নাম ফটহু ফটাঢুলীয়া৷ এই যে আপোনালোকে কিবা কিবি কৰি জনাই নজনাই এখন আলোচনী উলিয়াইছে; আলোচনী চুপাৰ হিট হৈছে, কাৰ বাবে? এই ফটহুৰ বাবে৷ হয়নে নহয়? মই যিদিনাৰ পৰাই আপোনালোকৰ এই ফে’চবুক গ্ৰুপত ভৰি দিছোঁ, সেইদিনাৰ পৰাই আপোনালোকৰ জয়জয় ময়ময় হৈছে৷ এইকথা আপোনালোকে স্বীকাৰ নকৰিব পাৰে, কিন্তু মই জানো৷ আচলতে এই ফটহুৰ ’মিডাচ টাচ্চ’ৰ কামালয়েই সকলো৷ আপোনালোকৰ বহুতে ভাবে, ফটহু ৰিতুপৰ্ণ বৰাৰ মানসপুত্ৰ, তেৱেঁ মোক সৃষ্টি কৰিছে৷ অ’ হেল’উ!\nOctober 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nঅথ: দণ্ডধৰ – কুসুমাঞ্জলি শৰ্মা\n(১) পটভূমি আৰম্ভ হব আজিৰ পৰা পয়সষ্ঠি বছৰমান আগৰ৷ আমাৰ চুবুৰীয়া এজন আছিল৷ নাম দণ্ডধৰ৷ ল’ৰাকালিত দণ্ডধৰ বৰ এলেহুৱা ল’ৰা আছিল৷ আমাৰ দেউতা-খুৰাৰ লগত চাৰি কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ স্কুললৈ অহা যোৱা কৰে৷ গধূলিতে পঢ়া টেবুলত লেম এটা জ্বলাই পঢ়াত বহে৷ পিছে চাম ঢলে, দণ্ডধৰ ঢলে৷ পঢ়াৰ নামত কবিতা মুখস্থ কৰে৷ মাকে ভাত-পানী ৰান্ধি থকাৰ পৰাই শুনি থাকে৷ দণ্ড: -এটুকুৰা মঙহ লৈ পৰম হৰিষ হৈ কাক আহি পৰিল ডালত৷ খাবনে ৰাখি থব——– মা চিঞৰি): -বাপা, মাতবোল নাই দেখোন! দণ্ড: – হে এটুকুৰা


অসমীয়া চিনেমা : প্ৰিয়াৰ প্ৰিয় |-- উৎপল মেনা | Rupaliparda.com\nমুনিন বৰুৱাৰ প্ৰথম স্বাধীন পৰিচালনা ‘পিতা-পুত্ৰ’৷ ‘চিনেমা কেৰিয়াৰ’ আৰম্ভ হৈছিল ‘মমতা’ৰে৷ নলীন দুৱৰাৰ পৰিচালনা৷ ৰেহনা আখতাৰ হান্নানে গোৱা ‘আঁউসীৰ পাছত…’ গীতটোত মেণ্ডোলিন বজাইছিল৷ চিনেমাখনৰ গীত ৰেকৰ্ডিং আউটড’ৰত হৈছিল; আৰু সংগীতৰ সেইবোৰ কামতো তেওঁ সহায় কৰিছিল৷ ১৯৭৬ চন৷ পৰিচালক শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰে হাতত লৈছিল প্ৰথম পৰিচালনা৷ এই চিনেমাখনতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেমেৰাৰ পিছফালে কাম কৰে মুনিন বৰুৱাই, সহকাৰী পৰিচালক হিচাবে৷ ১৯৭৮ চনত চিত্ৰগৃহলৈ অহা এই চিনেমাখন ব্যাৱসায়িক দিশত সফল নহ’ল৷ সেই সময়ত বহুতে দোষ দিলে ‘চিত্ৰনাট্য’ক৷ দুৰ্বল চিত্ৰনাট্য৷ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য, সংলাপ লিখিছিল বসন্ত দাসে৷ পৰিচালক গৰাকীৰ দ্বিতীয় পৰিচালনা ‘বোৱাৰী’ৰ কাহিনী বসন্ত দাসৰে৷ চিত্ৰনাট্য-সংলাপ কিন্তু মুনিন বৰুৱা, বসন্ত দাসৰ৷ চিত্ৰনাট্য-সংলাপৰ লগতে মুখ্য সহকাৰী পৰিচালকৰো দায়িত্ব পালন কৰিছিল মুনিন বৰুৱাই৷ ১৯৮২ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত চিত্ৰগৃহলৈ অহা ‘বোৱাৰী’য়ে ‘অসমীয়া চিনেমাৰ বজাৰ’ত ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ সফলতাৰ ঢৌ৷ সেইবাবেই হয়তো ‘শেৱালী’ (১৯৮৯), ‘ঘৰ সংসাৰ’ (১৯৮৩), ‘মন মন্দিৰ’ (১৯৮৫), ‘সোণ মইনা’ (১৯৮৪), ‘এই দেশ মোৰ দেশ’ (১৯৮৬) ৰো চিত্ৰনাট্য-সংলাপৰ দায়িত্ব লৈছিল৷ এই প্ৰতিটো ‘চিনে কৰ্ম’ই আছিল সফল৷ সফলতাৰ বাটত আৰু এখোজ আগবাঢ়ি নিপন গোস্বামীৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পৰিচালনা কৰে ‘প্ৰতিমা’৷ চিত্ৰগৃহলৈ আহে ১৯৮৭ চনত৷ ‘প্ৰতিমা’ দৰ্শকে পছন্দ কৰিলে৷ ইয়াৰ পাছতে হাতত ল’লে ‘পিতা-পুত্ৰ’৷ ‘পিতা-পুত্ৰ’ৰ শৈলীৰে পৰিচালকগৰাকীয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত ‘চিনে কৰ্ম’ আগবঢ়াইছে ‘পাহাৰী কন্যা’, ‘প্ৰভাতী পখীৰ গান’, ‘দীনবন্ধু’, ‘ৰামধেনু’ নামেৰে৷ বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হৈ পৰে ‘হিয়া দিয়া নিয়া’, ‘দাগ’, ‘নায়ক’, ‘কন্যাদান’, ‘বিধাতা’, ‘বাৰুদ’, ‘ৰং’ পৰিচালকগৰাকীৰ আন এক শৈলীৰ ‘চিনে কৰ্ম’৷–এই দুয়োটা শৈলীৰে সু-পৰিকল্পিত প্ৰয়োগ স্পষ্ট ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ত৷ কাহিনী এটা আছে৷ কাহিনীভাগৰ কথা মনত ৰাখি ক’ব পৰা যায়– ‘ৰোমাণ্টিক কমেডি ড্ৰামা’ বুলি৷ ‘কাহিনী’ৰ কথা মনত ৰাখি এনেদৰেও ক’ব লাগিব–দৈৰ্ঘ্যৰ বাবে, অপ্ৰয়োজনীয় ছিকুৱেন্সৰ বাবে মাজে-মাজে আমনিদায়ক হৈছে৷ কেইটামান চৰিত্ৰক বাদ দিও চিনেমাখনক গতি দিব পাৰিলেহেঁতেন। এই চিনেমাখনত অৱশ্যে কাহিনীভাগ শৰীৰহে, আত্মা নহয়৷ আত্মা বিষয়বস্তু৷ প্ৰধান অলংকাৰ- সংলাপ আৰু অভিনয়৷ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাই বিষয়বস্তু উপস্থাপনৰ বাবে চাৰিটা চৰিত্ৰক বিশেষভাৱে নিৰ্মাণ কৰিছে৷ বৃকোদৰ, প্ৰিয়ব্ৰত, প্ৰিয়নাথ আৰু প্ৰিয়ৰঞ্জন৷ [প্ৰিয়ব্ৰতৰ মুখত দিয়া সংলাপতে স্পষ্ট হৈ আছে প্ৰিয়ৰঞ্জন, প্ৰিয়নাথ৷ ‘…নিৰ্বাচনৰ নামত সৃষ্টি হোৱা উৎসৱৰ উপহাৰ হ’ল প্ৰিয়ৰঞ্জন, নৃপতিৰ দৰে ৰাজনীতিকৰ দল৷ স্বজন-তোষণৰ কুফল প্ৰিয়নাথৰ দৰে নতুন পুৰুষ’৷] মোৰ আজোককা অসমীয়া আছিল৷ ‘স্বীকাৰ কৰিছোঁ, তোমালোকৰ দৰে শিক্ষা- দীক্ষা মোৰ নাই বাবেই হয়তো মোৰ পদ্ধতিটো শুদ্ধ নহ’ল৷ কিন্তু তোমালোকে এৰি নিদিবাহে, নহ’লে হয়তো অহাটো শতিকাত যেতিয়া আমাৰেই কোনোবা বংশধৰক অন্য মানুহে সুধিব–তোমাৰ জাতি কি? তেতিয়া হয়তো সেই দুৰ্ভগীয়াই ক’ব লাগিব–মোৰ আজো ককা অসমীয়া আছিল…’ [ফ্ৰেমত সৰিয়হময় হালধীয়া-পথাৰ, বৃকোদৰ, প্ৰিয়ব্ৰত আৰু কেইটামান চৰিত্ৰ৷] হৃদয় চুই যোৱা, মগজু জোকাৰি যোৱা ছিকুৱেন্স৷ ছিকুৱেন্সটোৰ মূল সৌন্দৰ্য প্ৰাঞ্জল শইকীয়াৰ অভিনয়, সংলাপ প্ৰক্ষেপণ আৰু মুনিন বৰুৱাই ৰচনা কৰা সংলাপ৷ প্ৰায় শেষ অংশৰ এই ছিকুৱেন্সটোত পৰিচালকে স্পষ্ট কৰে চিনেমাখনৰ বিষয়বস্তু; মুনিন বৰুৱাৰ পৰিচালনা ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ৰ বিষয়বস্তু৷ দক্ষ অভিনেতা প্ৰাঞ্জল শইকীয়াই অভিনয় কৰা চৰিত্ৰটোৰ নাম–‘বৃকোদৰ’; চিনেমাখনৰ নায়িকা প্ৰিয়াৰ আদহীয়া মোমায়েক৷ নিজকে ‘খাটি অসমীয়া’ বুলি ভাবে৷ ‘অসমীয়া’ক লৈ সচেতন৷ অন্য ভাষা-সংস্কৃতিয়ে যেন অসমীয়া সমাজখন শেষ কৰিলে- প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে বৃকোদৰৰ ‘অসমীয়া’ হৈ থকাৰ চেষ্টা৷ তেওঁ বিচাৰে প্ৰতিটো মুৰ্হূততে আমি অসমীয়া ভাষা, সাজ-পাৰ তথা মূলত: অসমীয়া সংস্কৃতিৰ মাজত থাকিব লাগে৷ বাহ্যিক দৃষ্টিত চিনেমাখনৰ নায়ক প্ৰিয়ব্ৰত তেনে নহয় বাবেই ‘সংঘাত’ হয়৷ নায়ক-নায়িকাৰ মিলনত বাধা হয়৷ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰে ‘বৃকোদৰ’ৰ বিপৰীতে প্ৰিয়ব্ৰতকহে ‘খাটি অসমীয়া’ হিচাপে ‘নিৰ্মাণ’ কৰিছে৷ বিদেশৰ পৰা উভতি আহি ‘নায়কে’ সৰু গাঁও এখনত ‘সোণালী পাম’ গঢ়িছে; দাপু পাল, দৈমাৰীহঁতক লগত লৈ৷ ‘নায়কে’ কৰ্ম-সংস্কৃতিৰে নতুন যুগৰ ভাল অসমীয়া গঢ়াৰ চেষ্টা কৰিছে৷ ‘নায়ক’ প্ৰিয়ব্ৰতে ‘খাটি অসমীয়া’ বৃকোদৰক কৈছে–“সময় সলনি হ’ল মামা৷ পৃথিৱীখন দিনক দিনে সৰু হৈ আহিছে৷ এই ভিতৰুৱা ঠাইখনৰ পৰাই মই পৃথিৱীৰ এটা মূৰৰ পৰা আনটো মূৰ চুব পৰা হ’লোঁ৷ এইটো সময়ত জাতীয় পোছাক, জাতীয় সংগীত, জাতীয় উৎসৱক লৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰি কিবা লাভ হ’বনে? কেৱল ডিঙিত গামোচা লৈ ‘জয়-আই-অসম’ শ্ল’গানেৰে এই অসমীয়াৰ উন্নতি হ’বনে?…আন ভাষাৰ ওপৰত ক’লা ৰং সানিলেই আমাৰ নিজৰ ভাষাৰ উন্নতি হ’বনে?” ‘নায়ক’ৰ মুখেৰে লেখক, পৰিচালক মুনিন বৰুৱাই কৈছে–“..ভাষা থাকিবলৈ প্ৰথমতে জাতিটোও থাকিব লাগিবতো। এতিয়াতো ‘অসমীয়া কোন?” বুলিও প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা হৈছে৷ বন্ধ, ধৰ্মঘট, প্ৰতিবাদ অৱৰোধৰ নামত বহু মূল্যৱান সময় নষ্ট হৈ গ’ল৷ পৃথিৱীৰ বাকীবোৰ বহুদূৰ আগুৱাই গ’ল৷ তাৰ মাজে মাজে সাহিত্যৰ মেলা আৰু সংস্কৃতিৰ বেহা। চিনেমাখনত ‘ভাল অসমীয়া’ৰ ব্যাখ্যাও দিয়া হৈছে, “ভাল অসমীয়া সেইজন, যিজনে ঘৰটোকে ভাগ ভাগ নকৰে৷ ভাল অসমীয়া সেইজন, যি বিশ্বৰ সকলো সংস্কৃতিৰ সোৱাদ ল’ব বিচাৰে; কিন্তু প্ৰথমতে নিজৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিক হিয়াৰ থাপনাত প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ পাছত৷” ইমানখিনি আৰু ভালেমান ‘গধুৰ সংলাপ’ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছতো কিন্তু ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ কোনো শ্ৰেণীৰ দৰ্শকৰ বাবেই ‘গধুৰ’ হোৱা নাই৷ ইয়াৰ মূল কাৰণ পৰিচালনা শৈলী¸ শ্বট নিৰ্বাচন, সংগীতৰ ব্যৱহাৰ আৰু ‘চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ’৷ ‘নায়ক’ৰ ‘ভিতৰৰ অসমীয়া’জনক পৰিচালকে স্পষ্ট কৰি দিছে কেইটামান সংলাপ আৰু ‘কেমেৰাৰ ভাষা’ৰে৷ দীপক পালৰ মুখেৰে ‘নায়ক’ প্ৰিয়ব্ৰত সম্পৰ্কত কোৱাইছে– “বাবা দাই [মানে ‘নায়কে’] সদায় কয় নিজৰ ৰীতি-নীতি, নিজৰ পৰম্পৰা কোনো কাৰণতে নেৰিবি… বাবাদাই কয় নিজকে পৃথিৱীৰ বাসিন্দা বুলি ভাবিবলৈ শিক৷ এই ভাবটো যদি বিয়পাই দিব পাৰ, দেখিবি গোটেই মানৱ জাতিয়েই তোৰ বন্ধু, তোৰ আপোন৷” আনহাতে কেমেৰা পেন কৰাইছে ‘নায়ক’ৰ কোঠাত বিভিন্ন ভাষাৰ কিতাপ, হেমকোষ, বিষ্ণু ৰাভাৰ ফটো, একেটা ফ্ৰেমতে থকা ভূপেন হাজৰিকা, পল ৰবচনৰ ফটোৰ ওপৰেৰে৷ সুপৰিকল্পিতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে “we are in the same boat brother… আমি একেখন নাৱৰে যাত্ৰী..” গীতটো৷ চিনেমাখনক এটা বিশেষ স্তৰলৈ লৈ গৈছে এই ‘কোৰাছ’ৰ ব্যৱহাৰে৷ ‘ঝক ঝক ঝক ৰে’লগাড়ী চলে উকিয়াই সকীয়াই ৰে’লগাড়ী চলে। বন্ধু উঠিবৰ হ’ল কিম্বা নামিবৰ হ’ল। পৃথিৱীৰ বাকীবোৰ বহুদূৰ গ’ল। প্ৰগতিৰ ধ্বজাবাহী অসমীয়াবোৰ সৰু সৰু ষ্টেচনত নামি নামি ৰ’ল। সৰু সৰু ষ্টেচনত নামি নামি ৰ’ল৷’ ‘সংলাপ’ৰ দৰেই চিনেমাখনত স্পষ্ট কেমেৰাৰ ভাষাৰ সু-পৰিকল্পিত প্ৰয়োগ৷ একেটা ফটোৰ ফ্ৰেমতে পল ৰবচন, ভূপেন হাজৰিকাক ৰাখি কেমেৰা পেন কৰা, বৃকোদৰে গ্ল’বটো ঘূৰাই আঁতৰি যোৱা ইত্যাদি৷ অভিনয় আৰু সংগীত ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ৰ আন দুটা যোগাত্মক দিশ৷ সংগীত জুবিন গাৰ্গৰ৷ ‘প্ৰিয়া, প্ৰিয়া…’ গীতটোৰ চিত্ৰায়ণ সু-পৰিকল্পিত৷ আনহাতে অভিনয়ত প্ৰথমেই প্ৰশংসা কৰিব লাগিব বৃকোদৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰাঞ্জল শইকীয়াক৷ প্ৰিয়নাথ, প্ৰিয়ৰঞ্জন, প্ৰিয়ব্ৰতৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ক্ৰমে–গুঞ্জন, বিকি আৰু জুবিন গাৰ্গে৷ ‘কমেডি ইমেজ’ত বিকিৰ অভিনয় দৰ্শকক চুই যোৱা৷ কম ফুটেজত সৌৰভ হাজৰিকা, দুই নায়িকা সুনীতা কাশ্যপ-আৰাধনা আৰু ত্ৰিদিপ লাহনকো স্বাভাৱিকতে প্ৰশংসা কৰিব লাগিব৷ স্বাভাৱিকতে প্ৰশংসা কৰিব লাগিব চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী প্ৰদীপ দৈমাৰীক৷ শেষত এটা কথাই ক’ম–‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ কেৱল প্ৰেমৰ চিনেমা নহয়, ‘অসমীয়া’ৰ চিনেমা৷ আজিৰ তাৰিখত প্ৰতিগৰাকী অসমীয়াই চাবলগীয়া চিনেমা৷\nনলীন দুৱৰা প্ৰিয়াৰ প্ৰিয় মুনিন বৰুৱা


নিনাদিত_নিমিষ - পাপৰি মালা ভূঞা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনিনাদিত_নিমিষ — পাপৰি মালা ভূঞা\n“মা! মোক সাধু কোৱাহি! “\nমোৰ ছোৱালী ত্ৰিশ বছৰীয়া যুৱতী আস্থাই এটি সৰু শিশুৰ দৰে থেনথেনায়।\nসদায় শোৱাৰ আগতে অকণমান সানি শোৱা নাইট ক্ৰীমৰ টেমাটো মই নসনাকৈয়ে সামৰি থওঁ।\n“মা পোতা পুখুৰীৰ বাঁকৰ সাধুটো ক’বা দেই। বাঁকে যে সৰু ল’ৰাটোৰ মূৰটো তললৈ দি পুখুৰীত পুতি থৈছিল ভৰি কেইটা ওপৰমূৱাকৈ!\nজানা মা! মোকো সিহঁতে বাঁকে ধৰা দি জপটিয়াই ধৰিছিল। মুখত মাতিব নোৱাৰাকৈ গাৰু এটা সুমুৱাই দিছিল। ভৰি দুখন খুউব জোৰেৰে বহলাই দিছিল। তোমাৰ মনত আছেনে মা সেইদিনা পুৱা মই চেলোৱাৰ কামিজৰ সৈতে মিলাই দুহাতত এজাঁপ ৰঙীণ কাঁচৰ খাৰু পিন্ধিছিলোঁ সিহঁতে মোক যিমানে জপটিয়াই ধৰিছিল মই সিমানে হাত দুখন আঁছাৰিছিলোঁ। খাৰুৱে মোৰ হাত কাটি ৰঙা কৰি পেলাইছিল। এসময়ত মোক সিহঁতে লেতেৰা বিছনাখনৰ পৰা উঠাই আনিছিল। মোৰ হাতদুখনৰ দৰে বিছনা চাদৰখনো ৰঙা আছিল মা। মোৰ গোটেই গাত বিষ আৰু বিষ। আৰু মোৰ একো মনত নাই মা! “\nআস্থাৰ টোপনি আহে। গাৰু এটা বুকুত সাৱটি তাই টোপনি যায়।\nমই যেন এটা জড় পদাৰ্থ। শোৱনি-কোঠাটোৰ অন্য আচবাববোৰৰ দৰেই। কাষৰ শোৱনি-কোঠাটোৰ পৰা শ্যামলে কাঁহ মৰাৰ আৰু গিলাচত পানী বকাৰ শব্দ ভাঁহি আহে। মই এনেই এবাৰ নিজৰ চকু দুটা চুই চাওঁ। নাই শুকান।\nআজি ছমাহে শ্যামল আৰু মই এনেদৰেই পাৰ কৰিছোঁ একো একোটা বিনিদ্ৰ ৰজনী।\nবোবা সময়। বেদনাহত হৃদয় কিন্তু শুষ্ক চকু-মুখ।\nজীৱনৰ বহু সমস্যাবহুল সময় শ্যামল আৰু মই হাতত হাত থৈ অসীম ধৈৰ্যৰে জয় কৰি আহিছোঁ। আনকি আমাৰ ল’ৰা আকুলে আমাৰ ওপৰত অভিমান কৰি চিৰদিনৰ বাবে আঁতৰি যোৱাৰ ভয়ানক সময়বোৰেও জহাই-খহাই পেলাব পৰা নাছিল আমাক।\nহৰি নিব পৰা নাছিল শ্যামলৰ ওঁঠত লাগি থকা চিৰপ্ৰশান্ত হাঁহিটোও।\nকিন্তু এতিয়া সময়বোৰ যেন দুঃসময়।\nটোপনি খাটাংকৈ নাহিব বুলি জানিও মই দুটা টোপনি আহিবলৈ খোৱা টেবলেট খাই শুই থকা আস্থাৰ কাষতে দীঘল দি পৰোঁ।\nচহৰৰ সামান্য নিৰ্জন গলি এটাত কঁৰাল বন্ধা তেজ আৰু সৰ্বশৰীৰত নখৰ আঁচোৰ আৰু দাঁতৰ কামোৰৰ চিনেৰে পৰি থকা অচেতন আস্থাক বুটলি আনি ঘৰ সুমুৱাবৰ দিনা শ্যামল আৰু মোৰ কাষত কোনো নাছিল।\nদুদিনৰ পাছত বৰ্তমান এজন দায়িত্বশীল আৰক্ষী বিষয়া হৈ পৰা আমাৰ প্ৰথম সন্তান আকুল আহিছিল। সি মাথোঁন দুশাৰী কথাই কৈছিল\nআস্থালৈ চাই কঠিন মাতেৰে কৈছিল, “ছোৱালী মানুহৰ তেজৰ বেছি গৰম হ’ব নালাগে! “\nশ্যামলৰ ফালে চাই তাতোকৈ কঠিন সুৰেৰে কৈছিল, “ছিষ্টেম চেলেঞ্জ কৰি একো লাভ নাই“, “বিপৰ্যয় হে হয়।“\nএৰা আমি সৰুৰ পৰা দিবলৈ যত্ন কৰা শিক্ষা আৰু সংস্কাৰবোৰৰ কোনো বৈষয়িক লাভালাভৰ বাবে কামত নহা দেখি ল’ৰাটোৰ অহৰহ ক’লা পৰি থকা মুখখনে মোক বিব্ৰত কৰি পেলাইছিল আনহাতে শ্যামলৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু সততাৰ ওপৰত গভীৰ বিশ্বাস। কথাবোৰ কিবা নিমিলা হৈছিল। তেনে দিনবোৰতে প্ৰতিপত্তিশালী মানুহ এজনৰ কন্যাৰ লগত আকুলৰ পৰিচয় ঘটিল। তাৰ পাছত কম সময়তে বহু বহু কিবা কিবি হৈছিল। আকুলৰ এটা সন্মানজনক চাকৰি, সেই ছোৱালীজনীৰ সৈতে তাৰ বিয়া। আৰু আমাৰ প্ৰায় সমবয়সীয়া কিন্তু আমাতকৈ স্বাস্থ্যবান সযত্ন পালিত আৰু পৰিছন্ন এহাল মানুহ আৰু সাধু কথাৰ ৰাজকুমাৰীৰ দৰেই ধুনীয়া এজনী ছোৱালীৰ সৈতে থাকিবলৈ আমাৰ ল’ৰাটো চিৰদিনৰ বাবে আমাৰ পৰা আঁতৰি গুছি গ’ল।\n“ছিষ্টেম“ৰ সৈতে হাত মিলাই নিজৰ জীৱনটো সুন্দৰকৈ সজাই পেলোৱা ল’ৰাটোৰ বুকুত সদায় সময়ৰ সৈতে মিলিব নজনা বাপেকৰ প্ৰতি এবুকু বিৰক্তি আৰু ক্ষোভ।\n’ছিষ্টেম’ৰ মাজত থাকিয়েই আকুলে হয়তো শিকিলে ছোৱালীৰ বেছি সাহ-পিত হোৱাটো বেয়া, ছোৱালী নিৰ্ভীক হোৱাটো বেয়া। শ্যামল আৰু মইটো কেতিয়াও সিহঁতক সৰুতে পৰা ল’ৰা-ছোৱালী বুলি ভাগ কৰি কথা শিকোৱা নাছিলোঁ।\nআকুলক যিদৰে কৈছিলোঁ, “ল’ৰা মানুহে কান্দিব নাপাই বুলি কোনো কথা নাই বাবা বেজাৰ অথবা আনন্দ লাগিলে মানুহে কান্দিবই।“ আস্থাকো সেইদৰে শিকাইছিলোঁ ছোৱালীয়ে কেৱল শুকুলা ঘোঁৰাত উঠি অহা ৰাজকুমাৰৰ সপোন নেদেখে মানুহৰ সপোন আৰু আশাই পৰিধি নেমানে।\nআকুল পৰৰ দৰে হৈ পৰাৰ পাছত আস্থাই আমাক আৱৰি সাৱৰি আমাৰ সাহস হৈ আমাৰ কাষত থিয় দিছিল। আকুলক বেয়া পাই নাথাকিবলৈ নিজৰ ঠাইত সকলো শুদ্ধ বুলি আমাক বাৰে বাৰে বুজাইছিল। সাংবাদিকতাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা ছোৱালী জনীয়ে বাতৰিকাকতৰ চাকৰিত সোমাইছিল কিন্তু দেউতাকৰ নীতিনিষ্ঠতা আৰু খেয়ালী স্বভাৱ কলপ কাটি অনা আস্থাই তিনি মাহৰ ভিতৰত দুখন কাকতৰ কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে মতৰ অমিল হৈ চাকৰি এৰিব লগা হোৱাত প্ৰমাদ গণিছিলোঁ মই।\nতেনেকুৱা দিনবোৰতে আস্থাই তুষাৰক লগ পাইছিল। বিদেশৰ বিলাসী জীৱন আৰু শকত দৰমহাৰ চাকৰি ত্যাগ কৰি অহা তুষাৰে দেউতাকৰ মালিকানাধীন বাতৰি কাকত খনৰ জৰিয়তে সৎ আৰু নিকা সাংবাদিকতাৰ এক বাৰ্তা সমাজলৈ পঠিয়াব খুজিছিল। আস্থা তুষাৰৰ সহকৰ্মী হ’ল।\nআমাৰ ঘৰলৈ প্ৰায়ে আহিবলৈ ললে ল’ৰাটো। বহু নিশালৈকে আড্ডা জমিছিল আস্থা তুষাৰ আৰু শ্যামলৰ, ৰাজনীতি সমাজনীতিৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ নাটলৈকে খেলা ধুলাৰ পৰা ফুৰা চকালৈকে। পাকঘৰৰ কামৰ মাজে মাজে ময়ো ভাগ লৈছিলোঁ। আকুলৰ অনুপস্থিতিয়ে জঁই পেলোৱা ঘৰখন আকৌ সামান্য হ’লেও সজীৱ হৈ উঠিছিল।\nতুষাৰৰ কাকতখনে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। তাৰ লগে লগে বাঢ়িছিল আস্থাহঁতৰ দৰে কাকতখনৰ সাংবাদিকসকলৰ কামৰ প্ৰতিকুলতা। সমাজখনক খুলি খুলি খোৱা অন্যায় দুৰ্নীতিৰ বিপক্ষে মাত মাতিবলৈ যাওঁতে পেটৰ দায়ত কাম কৰা এই ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ জীৱনলৈ প্ৰায়ে ভাবুকি আহিছিল।\nআস্থাৰ ভয়-ভীত নোহোৱা নিৰ্ভীক স্বভাৱটোলৈ মোৰ সাংঘাতিক ভয় লগা হৈছিল। মই খুউব বেছি চিন্তা কৰোঁ বাবে কৰ্মক্ষেত্ৰত মুখামুখি হোৱা যিকোনো সমস্যাৰ কথা তাই শ্যামলৰ সৈতেহে আলোচনা কৰিছিল।\nতথাপি সকলো জানিছিলোঁ মই। সন্তানৰ আনন্দ, বেদনা, পোৱা, নোপোৱাৰ খতিয়ান মাকে মুখ দেখিলেই বুজে মুখ ফালি বুজাব নেলাগে।\nমই আস্থাক চাকৰিটো এৰি দিয়াৰ কথা সদায়েই ক’ব খুজিছিলো কিন্তু হেজাৰ বাধা বিঘিণি অতিক্ৰম কৰিও কামটো কৰি আস্থা অত্যন্ত সুখী আৰু সন্তুষ্ট আছিল। মই বাধা দিবলৈ বেয়া পাইছিলোঁ। শ্যামল আৰু মই সৰুৰে পৰা আকুল আৰু আস্থাক শিকাইছিলোঁ, “যি কামে তোমাক সুখী কৰে সেই কামহে কৰিবা।“ তদুপৰি শ্যামলে অৱসৰ পোৱাৰ পাছত অকল শ্যামলৰ পেঞ্চনৰ টকাকেইটাৰে আমাৰ চলিবলৈও অসুবিধা হৈছিল।\nআস্থা হেৰাবৰ দিনা…….\n“ মা চুচু লাগিছে“\nআস্থাৰ টোপনি গধুৰ মাত। মোৰ ভাৱনাত যতি পৰে। আস্থাই আজিকালি অকলে পেচাব কৰিবলৈ যাবলৈও ভয় খাই আনকি দিনৰ ভাগতো। কোনোবাই ধৰিবলৈ জোপ লৈ থাকে বুলি কয়।\nপোষ্ট ট্ৰউমেটিক ষ্ট্ৰেছ ডিছঅৰ্ডাৰ।\nআস্থাৰ অসুখটোৰ নাম। ডাক্তৰে তেনেকৈয়ে কৈছিল। আস্থাক বাথৰূমৰ পৰা আনি আকৌ শুৱাই দি ময়ো তাইৰ কাষতে আকৌ বাগৰি থাকোঁ। পুৱা চাৰি বাজিছে কাষৰ কোঠাটোৰ পৰা শ্যামলৰ নাকৰ শব্দ ভাঁহি আহিছে। হয়তো শেষ নিশালৈ টোপনি আহিল তেওঁৰ।\nস্বাধীনতা দিৱসৰ অনুষ্ঠান আছিল আস্থা হেৰাবৰ দিনা সিহঁতৰ কাকতৰ কাৰ্যালয়ত। সেইদিনা আস্থাই এযোৰ বগা কুৰ্তা চেলোৱাৰ পিন্ধিছিল তাৰ সৈতে মিলাই এখন কমলা আৰু ডাঠ কলপতীয়া ৰং মিশ্ৰিত দোপাত্তা লৈছিল।\nনিশা দহ বজালৈ ঘৰ আহি নোপোৱা আস্থাৰ বতৰা তাইৰ পৰিচিত কোনো সহকৰ্মী বন্ধু বান্ধৱে দিব নোৱাৰাত আউলী-বাউলী হৈ মই আৰু শ্যামল তাইক বিছাৰি ওলাইছিলোঁ।\nশৰীৰৰ অজস্ৰ ঠাইত চিলনি আৰু এটা ৰুগীয়া মনেৰে সৈতে চিকিৎসালয়ৰ পৰা আস্থাক ঘৰলৈ আনিবৰ দিনা এপাল মানুহে আমাক ঘেৰি ধৰিছিল। কেমেৰাৰ লাইটৰ চিকমিকনিত আস্থাৰ গালত জিলিকি থকা চকুপানীবোৰ চিকমিকাই উঠিছিল। তথাপিও আস্থাই তেতিয়ালৈকে নিজক হেৰুৱাই পেলোৱা নাছিল।\nচৌদিশে আস্থাৰ বাবে ন্যায় বিছাৰি মানুহবোৰ প্ৰতিবাদমুখৰ হৈছিল। মাৰ বান্ধি থিয় হোৱা মানুহবোৰে কোনোবাখিনিত মোক আৰু শ্যামলকো সাহসী কৰি তুলিছিল চাগে।\nআস্থাইও শাৰীৰিক আঘাতবোৰ উপশম হোৱাৰ পাছত নিয়মীয়াকৈ চাকৰিলৈ যাব’লৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nকিন্তু! আস্থা কেইদিনমান চাকৰিলৈ গৈ আৰু নগ’ল। পৰ্দাৰ ফাঁকেৰে এদিন মই দেখিছিলোঁ তাই শ্যামলক সাৱটি ধৰি হুকহুকাই কান্দিছিল। মুখেৰে কি কৈ আছিল মই শুনিবলৈ অথবা বুজিবলৈ যত্ন কৰা নাছিলোঁ।\nকেইদিনমানৰ পাছতে তুষাৰৰ বিয়াৰ খবৰ আহিছিল। সেইদিনা প্ৰথম আস্থাই অস্বাভাৱিক আচৰণ কৰিছিল তাইৰ অতি মৰমৰ নোমাল ভালুক পুতলাটো চুৰী কটাৰী এখনেৰে কাটি নেফানেফ কৰি পেলাইছিল।\nডাক্তৰক দেখুৱাওঁতে সেই অসুখটোৰ নাম লৈছিল।\nআমাৰ কাষে-পাজৰে থিয় দিয়া মানুহৰ জাকটো দেখোন ক্ৰমাৎ পাতলি পাতলি নোহোৱা হৈছিল।\nআস্থা স্বাভৱিক হোৱাৰ সলনি তাইৰ মানসিক অস্থিৰতা বাঢ়িছিল। তেনেকুৱা দিনবোৰতে আমি থকা ভাড়া ঘৰটোৰ মালিকৰ ল’ৰা মুন এদিন পুৱাই আহি আমাৰ চৰা ঘৰটোত গহীন মুখেৰে বহিছিলহি। আকুল আস্থা আৰু মুন প্ৰায় সমবয়সীয়া। মুনৰ ভনীয়েক আইমনি সিহঁতকৈ অলপ সৰু। প্ৰায় বিশ বছৰো অধিক সময় এই ভাড়া ঘৰটোত আমি কটাইছোঁ। মুন আৰু আইমনিক মই সৰুৰে পৰাই আস্থা আৰু আকুলৰ সমানেই মৰম দি আহিছোঁ।\nমুন উঠি যোৱাৰ বহু সময় পাছলৈকে শ্যামল আৰু মই একে ঠাইতে বহি থাকোঁ। মূৰৰ ওপৰত চাল এখন নোহোৱাৰ যি ভয়ে মোক অহৰহ খেদি ফুৰিছিল আজি সেই ভয়ে শ্যামলকো ভাৰাক্ৰান্ত কৰি পেলোৱাৰ দৰে মোৰ লাগে।\nআচলতে চাকৰি কালত শ্যামলে ঘৰ বাৰী মাটি সম্পত্তিৰ দৰে বৈষয়িক বস্তৰ প্ৰতি কোনো আগ্ৰহেই নেদেখুৱালে। মই খেচখেচাই থাকিলেও তেওঁ হাঁহি এটাৰে সকলোবোৰ সামৰি থয়।\n“ঘৰ! কেৱল শিল, বালি, ইটাৰে নিৰ্মিত কংক্ৰিটৰ অৱয়ব এটাকে ঘৰ বুলি নকয় মধু। শ্যামলে মোক কৈছিল। এইযে ল’ৰা-ছোৱালীহাল তোমাৰ আৰু মোৰ মাজত মৰম চেনেহৰ এনাজৰী ডাল নিকপকপীয়াকৈ বান্ধ খাই আছে এইয়াই ঘৰ। সিহঁতক শুদ্ধ শিক্ষা সংস্কাৰ দি আৰু সাহসী কৰি ডাঙৰ কৰিছোঁ সেয়াই ঘৰ। এই যে ঢেঁকীয়া শাক এমুঠি আনি দিলেও তুমি এখন অমৃতসম আঞ্জা ৰান্ধি পেলাব পাৰা এইয়াই ঘৰ। তোমাৰ তৃষিত ঘৰখন ল’ৰা-ছোৱালীক উপযুক্ত কৰি তুলিছোঁ সিহঁতে বান্ধি দিব দিয়া মোক নধৰিবা আৰু।“\nকথাৰে মই শ্যামলক কাহিনীও বলে নোৱাৰিছিলোঁ। প্ৰচুৰ অধ্যয়ন কৰা শ্যামলে প্ৰতি মাহৰে সীমিত উপাৰ্জনৰ অধিকখিনি কিতাপ কিনিয়ে শেষ কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁৰ ওচৰলৈ সহায় বিচাৰি অহা আৰ্তজনক তেওঁ কেতিয়াও বিমুখ নকৰিছিল। ঘৰৰ একমাত্ৰ ল’ৰা হিচাপে পোৱা পৈতৃক সম্পত্তিখিনিও তেওঁ নিজতকৈ আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল পৰিয়ালৰ ভাই-ককাইৰ মাজত বিলাই দিছিল।\nবৈষয়িক লালসা মোৰো তেনেকৈ নাছিল শ্যামলৰ মৰম আৰু সাহচৰ্যৰ উষ্ণতাই মোক আলফুলে মেৰিয়াই ৰাখিছিল। ঘৰ-বাৰীৰ কথা কেতিয়াবা বৰকৈ ভাবিলেও প্ৰায়ে তল পৰি গৈছিল।\nমুনে আমাক ভাড়াতীয়া হিচাপে ৰাখিবলৈ অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰিছিল। আস্থাৰ দৰে ছোৱালী এজনী ৰাখিলে ভনীয়েক আইমনিৰ বিয়া বাৰুত অসুবিধা সৃষ্টি হ’ব সি ভয় খাইছিল। ওচৰ চুবুৰীয়াৰ পৰাও আমি থকাক লৈ আপত্তি আহিছিল বোলে।\nআমাৰ ঠিকনা সলনি হ’ল। আমি নতুনকৈ থাকিবলৈ লোৱা চুবুৰীটোত সম্ভ্ৰান্ত আড়ম্বৰ নাই। নতুন ঘৰটোত চৰকাৰী পাইপেৰে অহা পানী বাল্টিৰে পাকঘৰত ব্যৱহাৰৰ বাবে কঢ়িয়াব লাগে। বহু চুবুৰীয়া মহিলা গোট খায়।\nএদিন এগৰাকীয়ে হেনা হুচা মাতেৰে মোক সুধিলে,\n“আপনাৰ ছোৱালীটো বদনামী হোৱা বোলে! “\nইয়াত সকলোৱে কথাবোৰ খোলা-মেলাকৈ পাতে, কৈয়ো দিয়ে আগৰ সম্ভ্ৰান্ত চুবুৰীটোৰ দৰে পৰ্দাৰ আঁৰৰ পৰা আমাৰ ঘৰটোলৈ জুমি জুমি নেচায়। আমাৰ ঘৰটোলৈ বেঁকা দৃষ্টিৰে চাই দুই চাৰিজন গোট খাই সৰু সৰু মেলো নবহে।\nনতুন পৰিৱেশটোৰ লগত একেবাৰে আস্থা জীণ যাব নোৱাৰে। তাইৰ অসুখটো বাঢ়ি আহে ডাক্তৰে কয় তাই খুউব ডাঙৰকৈ চক খোৱাৰ বাবে তাইৰ মানসিক ভাৰসাম্য নষ্ট হৈছে। তাই লাহে লাহে এটা শিশুৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভাত খুৱাই দিব লাগে, গা ধুৱাই দিব লাগে। সাধু কৈ শুৱাব লাগে। অচিনাকি মানুহ অচিনাকি পৰিৱেশ দেখিলেই সন্ত্ৰষ্ট হৈ পৰে। খুউব ভয়াতুৰ হৈ পৰে তাই। ডাক্তৰে হাত দাঙে উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে উন্নত সুবিধা থকা চিকিৎসালয়লৈ নিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। শ্যামলৰ আৰু মোৰ তলি উদং অৱস্থাটোৰে সেয়া অসম্ভৱ হৈ উঠে। আস্থাক আমি বয়স আৰু পৰিস্থিতিয়ে দুৰ্বল কৰি পেলোৱা মানুহহালে যিমান পাৰি সিমান সবল কৰি ৰাখিবলৈ যত্ন কৰোঁ।\nমাজতে এদিন আকুল আহিছিল। এজন দক্ষ আৰক্ষী বিষয়া হোৱাৰ উপৰিও সি আৰু তাৰ পত্নীয়ে সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ৰাজহুৱা কৰ্মী হিছাপে বেছ সুনাম অৰ্জন কৰাৰ খবৰটো সি আমাক দিয়ে। তাৰ পাছত সি যথেষ্ট কঠিন স্বৰেৰে কৈ উঠে কেৱল আস্থাৰ বাবেহে সি কেতিয়াবা সাংঘাতিক লাজত পৰে।\nশ্যামলে চাহ কৰি জগাওতেহে মই সাৰ পাওঁ। কথাবোৰৰ মাজত পাকঘূৰণি খাই কেতিয়ানো মোৰ চকু জাঁপ খাই গ’ল গমেই নেপালোঁ।\nহা-হুমুনিয়াহৰ সনা-সনিৰ মাজেৰে বৰ কষ্টেৰে দিনবোৰ বাগৰে। আস্থা আগতকৈও অসুস্থ হয়। তাই আৰু আকলুৱা আৰু সন্দিগ্ধ হৈ পৰে যাকে দেখে তাকে তাইৰ কাঁচৰ খাৰুৰ টুকুৰাবোৰ সোমাই ৰঙা হৈ যোৱা হাতৰ ঠাঁৰি দুডালৰ সাধুটো ক’বলৈ যায়।\nআস্থাৰ বাবে মানুহবোৰে হৈ চৈ কৰা দিনবোৰতে প্ৰখ্যাত উকীল এজন আস্থাৰ হৈ আদালতত মোকৰ্দমা তৰিবলৈ নিজেই আগবাঢ়ি আহিছিল। আমি সময় মতে ফীজ ইত্যাদি দিব নোৱাৰাত তেওঁ এসময়ত জোৰ দিবলৈ এৰি দিয়ে। প্ৰতিপক্ষ আগৰে পৰাই শক্তিশালী আছিল। তথাপি মোকৰ্দমাটো চলি থাকে।\nতাৰ মাজতেই শ্যামল এদিন শুই থাকোঁতেই নিস্প্ৰাণ হৈ পৰি ৰয়। মই কান্দিব নোৱাৰো, মোৰ তেওঁলৈ সাংঘাতিক হিংসা লাগে আগতেও শ্যামলৰ জ্ঞান গৰিমা, তেওঁৰ যিকোনো পৰিস্থিতিতে শান্ত সমাহিত হৈ থাকিব পৰা স্বভাৱ, তেওঁৰ মানৱদৰদী ভাৱধাৰা এইবোৰৰ বাবে তেওঁলৈ মোৰ ভীষণ হিংসা লাগিছিল। অহৰহ তেওঁৰ দৰে হ’বলৈ যত্ন কৰিছিলোঁ। আজিও জীৱনৰ মায়া মমতা চেৰাই সংগোপনে গুছি যোৱা মানুহটোলৈ হিংসাত জ্বলি পুৰি উঠিলোঁ।\nশ্যামলে দেহ দান চুক্তি পত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰি থৈছিল। সেই মতে চিকিৎালয়ে ব্যৱস্থা কৰিলে। শ্ৰাদ্ধ বিধিৰ নিয়ম একোকে নকৰিলোঁ। আত্মা পৰমাত্মা এইবোৰ বিষয়ত শ্যামল খুউব এটা বিশ্বাসী নাছিল। তেওঁৰ মতে জীৱন কালতেই যিমান পাৰি সিমান মানুহৰ উপকাৰ সাধিব লাগে। মোৰো এই ক্ষেত্ৰত কোনো গাঢ় বিশ্বাস নাই।\nশ্যামলৰ সংগ্ৰীহত কিতাপবোৰ শ্যামলৰ নামত পুথিভঁৰালত দান দিলোঁ।\nআস্থাৰ পক্ষলৈ মিছিলত যোগ দিয়া মানুহৰ মাজৰ পৰাই এইবাৰ মোলৈ আঙুলি টোঁৱালে মোৰ হেনো এই অলাগতিয়াল ঢংবোৰেই মোৰ ঘৰখন শেষ কৰিলে মূৰৰ ওপৰত এখন চাল নাই, ল’ৰা বুকুৰ পৰা ওলাই গ’ল, ছোৱালী বদনামী হ’ল, মানুহজন আওমৰণে মৰিল।\nক’বলৈ বুকুত কথাই খুন্দ খাই আছিল। পাছে বুকু ফালি ওলাই নাহিল।\nমোকৰ্দমাৰ আকৌ তাৰিখ পৰিল। মোকৰ্দমাটোত আমি হাৰিলোঁ। আস্থাই মানসিক অসংলগ্নতাৰ বাবে ভিত্তিহীন ভাৱে এই অভিযোগ অনা বুলি আদালতত প্ৰমাণ হ’ল। সকলো তথ্য প্ৰমাণ চিকিৎসালয়ৰ ৰিপোৰ্ট কাৰোবাৰ দ্বাৰা নিঃচিহ্ন কৰি পেলোৱা হ’ল।\nআদালতৰ পৰা আস্থাৰ হাতখনত খামুচি ধৰি কোনোমতে থৰক বৰক খোজেৰে ওলাই আহোঁ মই। আস্থাই মোক অবিৰত ভাৱে সুধি থাকে আমি ইয়ালৈ কিয় আহিছিলোঁ।\nহঠাত চাৰিজন মদগজ পুৰুষে আমাৰ বাটটো আগভেটি ধৰে\nপুৰুষ মানুহ অলপটো মৌজ মস্তি কৰিমেই ন!\nতাইক আমি প্ৰথমে আমাৰ কামত মাথা নামাৰিবলৈ ভালকে বহুত বাৰ বুজাইছিলোঁ। ছোৱালী মানুহৰ তেজ ইমান গৰম হোৱা বেয়া। বেচেৰী! আমি আপোনাক অলপ টকা দিব খুজিছোঁ…..“\nহঠাত মই অনুভৱ কৰোঁ মোক খামুচি থকা আস্থাৰ হাতখন কঠিন হৈ আহিছে তাইৰ মুখলৈ চাওঁ মই চকুহাল দপকৈ জ্বলি উঠিছে।\nভীষণ ভয় খাওঁ মই। হাঁহি ৰৈ থকা মানুহ কেইটাক প্ৰায় ঠেলা মাৰি আঁতৰাই ৰাষ্টাটোলৈ আস্থাক চোঁচৰাই অনাৰ দৰে আনোঁ।\nঅটো এখনত উঠি মই জোৰেৰে চলাবলৈ কওঁ। চালকজনে মোৰ মাতৰ কঁপনিটো অনুধাৱন কৰিব পাৰি মোলৈ ঘূৰি চায়।\nঘৰ আহি পাই আস্থা শুই পৰে। শুই উঠি আকৌ আগৰ দৰেই লাগ বান্ধ নোহোৱা কথা আৰু অসংলগ্ন ব্যৱহাৰ। মোৰ চকুৰ আগত তাইৰ দপকৈ জ্বলি উঠা চকুহাল অগা ডেৱা কৰি থাকে। মুহূৰ্তৰ বাবে হ’লেও হয়তো তাই মানুহকেইটা চিনি পাইছিল।\nসন্ধিয়া সময়খিনি খুউব অস্থিৰতাৰে পাৰ হয় মোৰ। মন মগজুত হেজাৰ চিন্তাই কুণ্ডলী পকাই।\nপুৰুষে মৌজ মস্তি কৰে, সমাজ আৰু পৰিচয় হেৰুৱাই নাৰীয়ে। নিগৃহিত হৈ মৃত্যু হ’লে নাৰীগৰাকীৰ স্মৃতিত মমবাতি জ্বলোৱা সভ্য সমাজে মানুহজনী জীয়াই থাকিলে এঘৰীয়া কৰে। আকুল আৰু বোৱাৰীৰ কথা মনত পৰিও হাঁহি উঠে মোৰ। সমাজ কৰ্মী হিচাপে স্বীকৃতিয়ে শিৰ চুমিছে অথচ ভনীয়েকজনীৰ দুঃসময়ত কাষত থিয় হোৱাৰ সৎ সাহস নাই\nমনটো স্থিৰ কৰোঁ মই। নীতিনিষ্ঠ স্বামীৰ উপযুক্ত সংগিনী হ’বলৈ গৈ মই অসফল। সাহসী ছোৱালীৰ মাক হৈ মই অসফল। এখন ঘৰ পাতিব নোৱাৰি মই অসফল। নিয়ম ভঙাৰ নিয়ম কৰি মই অসফল।\nসমাজক আৰু মই মোৰ সফলতাৰ মাপকাঠি নিৰ্ণয় কৰাৰ অধিকাৰ নিদিওঁ। হাতৰ মোবাইল ফোনটো মই জোৰেৰে চেপি ধৰোঁ।\nদুদিন মান আগতে এটা বেচৰকাৰী সমাজসেৱী অনুষ্ঠানে মোৰ লগত যোগাযোগ কৰিছিল মই তেওঁলোকৰ লগত কাম কৰিব খোজো নেকি।\nমই মানা কৰি দিছিলোঁ।\nকিন্তু এতিয়া মই কাম কৰিব খোজো মোৰ ছোৱালীজনীৰ দৰে সমাজ আৰু পৰিচয় হেৰোৱা ছোৱালীবোৰৰ বাবে মোৰ দৰে নিয়ম ভঙা মানুহবোৰৰ বাবে। সকলো মুক্ত মনেৰে আৰু সমঅধিকাৰেৰে জীয়াই থাকিব পৰা এখন সমাজৰ বাবে।\nমই অকম্পিত হাত আৰু সমাহিত মনেৰে নিৰ্দিষ্ট ফোন নম্বৰটো ডায়েল কৰোঁ।\nভগ্ন – যশোৱন্ত নিপুণ →\nমূল্য – আব্দুল ৰাকিব\nভালপোৱা আৰু এযোৰ জোতা – তুলিকা নিৰ্মলীয়া


‘Homeless to Harvard : The Liz Murray Story ‘ : সকলো ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাবে উপযোগী এখন বোলছবি – PRITAM BORA\nPritam\tঅসমীয়া, movies\t July 5, 2018 July 16, 20190Minutes\n2016 চন | মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ পাছত বহু কিছুমান কাৰণত একধৰণৰ হতাশা আহি পৰিছিল, আত্মবিশ্বাস প্ৰায় নোহোৱাৰ নিচিনা হৈ গৈছিল মোৰ | সেই পৰিস্থিতিৰ লগত যুঁজিবলৈ হাতত থকা ম’বাইলটো, জিঅ’ৰ বিনামূলীয়া ইণ্টাৰনেটৰ বাহিৰে আন কোনো নাছিল | এষাৰ কথা আছে, যেতিয়া এখন দুৱাৰ বন্ধ হয়, অন্য এখন দুৱাৰ খোল খায় | মোৰ ক্ষেত্ৰটো সেয়ে হ’ল | ইউ টিউবত বিচাৰি পালো সন্দীপ মহেশ্বৰী, The Power of Nowৰ ৰচক Ekhart Tolle ৰ দৰে ব্যক্তিক | তেওঁলোকৰ চিন্তাধাৰা জনাৰ পাছত জীৱনৰ ধাৰণাটোৱেই মোৰ আগত নতুন ৰূপত ধৰা দিলে | এনেদৰেই এদিন মোৰ চিনাকি হ’ল লিজৰ লগতো যি মোৰ আজীৱন প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ ৰ’ব |\nHomeless to Harvard : The Liz Murray Story চিনেমাখন লিজৰ জীৱনৰ সত্য ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত | 100% সত্য হয়নে নহয় সেয়া মোৰ কাৰণে কোনো ডাঙৰ কথা নাছিল সেই সময়ত, ডাঙৰ কথা আছিল তাৰ পৰা পোৱা প্ৰেৰণাহে | তাৰে এটা চমু বিৱৰণ দিব খুজিছো এই লেখাৰ জৰিয়তে |\nলিজৰ জন্ম আমেৰিকাত | চিনেমাৰ প্ৰথম দৃশ্যতেই দেখুওৱা হৈছে লিজৰ ঘৰৰ পৰিৱেশ | মাক, দেউতাক, বায়েক আৰু লিজৰ চাৰিজনীয়া পৰিয়ালৰ সুখ শান্তি নোহোৱা হৈছে ড্ৰাগছ আসক্ত মাক দেউতাকৰ পৰা | টকা বিচাৰি ঘৰ লণ্ড-ভণ্ড কৰি থকা মাকক বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে বায়েকে | দেউতাক নিৰ্বিকাৰ হৈ টীভী চোৱাত ব্যস্ত | লিজে মাকৰ কষ্ট সহিব নোৱাৰি বায়েকে লুকুৱাই ৰখা পইচাখিনি মাকক দি দিছে | ড্ৰাগছ আসক্ত মাকে সেয়া লৈ ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই গৈছে |\nইয়াৰ পৰাই বুজিব পাৰি লিজৰ ঘৰৰ পৰিৱেশ | তথাপি পঢ়াত ভাল তাই | বোকাতেইটো পদুম ফুলে! কিন্তু লাহে লাহে অৱস্থা আৰু বেয়াৰ ফাললৈ ঢাল খাই | লিজৰ মাক এইডছ সংক্ৰমিত হৈ পৰাত মৃত্যুমূখী হয়, বায়েকক ককাকে লগত লৈ গৈ পঢ়ায়, আৰ্থিক সমস্যাই ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু লিজে অনিচ্ছা সত্বেও পঢ়া শুনাৰ লগত সম্পৰ্কহীন হৈ এদিন গৃহহীন হৈ পৰে | এনেতে এদিন মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু সেই তেতিয়াই লিজে জীৱনত কিবা এটা কৰাৰ পণ লৈ পুনৰ পঢ়াৰ সিদ্ধান্ত লয় কিয়নো মাকৰ দৰে এনে এটা জীৱনৰ কথাই তাইৰ মনক জোকাৰি যায় | মোৰ বাবে এইখিনিৰ পৰাই অনুপ্ৰেৰণামূলক অংশটোৰ আৰম্ভ হয় |\nলিজে এখন স্কুলত কোনোমতে পঢ়াৰ সুযোগ পায় | কেইটামান দৃশ্য সঁচাকৈয়ে হৃদয়স্পৰ্শী | তাই ইমান কম বয়সতে (১৫) পঢ়াৰ মাজতে ক’ৰবাত ( হয়তো হোটেলত) বাচন ধুই থাকে আৰু সন্মুখত লৈ লয় কিতাপ | এটা দৃশ্যত লাইব্ৰেৰীৰ লাইট বহু ৰাতি শিক্ষকজনে নুমোৱাবলৈ গৈ দেখে লিজে পঢ়ি আছে, তেওঁ সোধাত তাই কয় যে তাই ৪ বছৰত পঢ়িব লগাখিনি ২ বছৰতে পঢ়িব লাগিব যিহেতু তাই মাজতে এক দীঘলীয়া সময় পঢ়িবলৈ পোৱা নাছিল |\nএদিন লিজে নিউ য়ৰ্ক টাইমছৰ এক স্কলাৰশ্বিপৰ বিজ্ঞাপন দেখে যাৰ বাবে এখন ৰচনা লিখিব লাগে য’ত শিক্ষাৰ্থীজনে জীৱনৰ কোনো এক সমস্যা কেনেকৈ মোকাবিলা কৰিছিল তাক বৰ্ণনা কৰিব লাগিব | লিজে তাত অংশ লয় আৰু সেই স্কলাৰশ্বিপৰ বাবে যোগ্য বিবেচিত হয় | তাইৰ কাহিনী তেতিয়া সকলোৰে মাজত জনাজাত হৈ পৰে | গৃহহীন হিচাপে জীৱন কটাবলগীয়া হোৱা লিজে একমাত্ৰ নিজৰ চেষ্টাৰ ফলত হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়াৰ সুযোগ লাভ কৰে | লিজ হাৰ্ভাৰ্ডলৈ প্ৰথম দিনা ক্লাছ কৰিবলৈ যোৱাৰ দৃশ্যতেই চিনেমাখন শেষ হয় | সেই দৃশ্যটোত ইমান বিশেষ কি আছে নাজানো কিন্তু মই যেতিয়াই চাওঁ সেয়া তেতিয়াই জীৱনত কিবা এটা কৰাৰ হাবিয়াস জন্মে | মই এই ছবিখন চাই হোৱাৰ পাছত ভাবিছিলো, লিজ মুৰেৰ তুলনাত কিমান সুবিধা পাইছো মই | লিজৰ হাৰ্ভাৰ্ডলৈ যোৱাৰ এই যাত্ৰাই মোক মোৰ হতাশা, উদ্বেগ এইবোৰৰ পৰা আতৰি অহাত সহায় কৰিলে | ধন্যবাদ লিজ!!!\nলিজৰ চৰিত্ৰত নিখুঁত অভিনয় কৰিছে Thora Birchএ | লিজ মুৰে বৰ্তমান এগৰাকী জনপ্ৰিয় অনুপ্ৰেৰণামূলক বক্তা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে যাৰ বক্তৃতাই হাজাৰ হাজাৰ জনক জীৱনত আগুৱাই যোৱাত সহায় কৰিছে |\nPublished July 5, 2018 July 16, 2019\nNext Post কল্পনাৰ পৃথিৱীৰ অভিজ্ঞতা


ইলন মাস্ক (Elon Musk): প্ৰযুক্তিৰে ভৱিষ্যতৰ সপোন দেখা এটি অনন্য ব্যক্তিত্ব - অৰ্ণৱ বৰদলৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nশৈশৱ কালৰেপৰাই আমি নানাজন মহান মনীষীৰ যুগান্তকাৰী জীৱনকাহিনী পঢ়ি আহিছোঁ৷ সেয়া লাগিলে মানৱ জীৱনৰ পথ-প্ৰদৰ্শক ডাৰউইনেই হওক, বা মানৱ সেৱাত উৎসৰ্গিত মাডাৰ টেৰেছা, ফ্ল’ৰেন্স নাইটিংগেলেই হওক, বিজ্ঞানক জনসাধাৰণৰ মাজলৈ কঢ়িয়াই অনা আইনষ্টাইন, মিছাইল মানৱ ডo এ. পি. জে. আব্দুল কালাম, শান্তি অহিংসাৰ অনন্য প্ৰতীক দালাই লামা, মহাত্মা গান্ধী, নেলছন মেণ্ডেলা আৰু বহুজন৷ কাল বলুকাত খোজ পেলাই এইসকল কীৰ্তিমান ব্যক্তিয়ে এৰি গৈছে আগন্তুক প্ৰজন্মৰ বাবে অসংখ্য আশা আৰু সম্ভাৱনা৷ আৰু এই সম্ভাৱনাৰ ফলস্বৰূপেই মানৱ জাতিক আৰু এখোজ আগুৱাই নিয়াৰ প্ৰচেষ্টাৰে ওলাই অহা এচাম উদীয়মান ভৱিষ্যদ্ৰষ্টাৰ মাজত এটি অন্যতম নাম হ’ল- ইলন মাস্ক (Elon Musk)৷ হয়, ৪৬ বৰ্ষীয় ইলন আজিৰ যুৱচামৰ মাজত এটি বহুচৰ্চিত নাম৷ আৰু ন’হবওনো কিয়, যি সময়ত আমি অনাগত ভৱিষ্যতৰ জল্পনা-কল্পনাত মগ্ন হওঁ, ইলনে এটাৰ পিচত সিটোকৈ ইয়াক ভৱিষ্যতলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷\n১৯৭০ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ প্ৰিটৰিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা ইলন ৰীভ মাস্ক আজি বিশ্বত জনপ্ৰিয় এগৰাকী সফল ব্যৱসায়ী, উদ্ভাৱক, প্ৰযুক্তিবিদ, নিৱেশক আৰু উৎসাহী উদ্যমী (Entrepreneur) হিচাপে৷ ইলনৰ মতে “মই সেই কাম কৰিব খোজো যি মানৱ সমাজক এখনি নতুন দিগন্তৰ দিশে আগুৱাই নিব আৰু মানৱ জীৱনৰ এই মহামূল্যবান সময় বহু পৰিমাণে ৰাহি কৰিব৷“ কলেজীয়া শিক্ষা শেষ কৰি ১৯৯৫ চনত মাস্ক আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্ণিয়াত থকা Stanford University ত “Applied physics and modern science“ ত পি.এইচ.ডি. পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে যদিও মনত পুহি ৰখা ইণ্টাৰনেটৰ সুবিশাল জগত, পুনৰ্বৱ্যহাৰযোগ্য শক্তি তথা মহাকাশ গৱেষণাত থকা দু্ৰ্দান্ত ইচ্ছাৰ বাবেই দুদিনৰ পিছতেই ইলনে বিশ্ববিদ্যালয় ত্যাগ কৰে৷\nআৰু সেয়াই আৰম্ভণি৷ ১৯৯৫ চনতে ইলনে ভাতৃ কিম্বলৰ লগত মিলি দেউতাকৰ ২৮,০০০ ডলাৰেৰে আৰম্ভ কৰে নামৰ Zip2 নামৰ এটি চফ’টৱেৰ কোম্পানী৷ প্ৰধানতঃ বাতৰি কাকত প্ৰকাশনৰ লগত জড়িত এই কোম্পানীটোক ১৯৯৯ চনত Compaq কাম্পানীয়ে কিনি লয়৷ Zip2 বিক্ৰী কৰি পোৱা দহ মিলিয়ন ডলাৰেৰে ইলনে X.Com নামৰ অন্য এটি কোম্পানী স্থাপন কৰে যাক ২০০১ চনত PayPal নামেৰে পুনৰ্নামকৰণ কৰা হয়৷ যি সময়ত বিশ্বত প্ৰায় আটাইবোৰ বিত্তীয় লেনদেন বেংকৰ কাউণ্টাৰলৈকে সীমিত আছিল সেই সময়তে PayPalএ ইলেকট্ৰনিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে তাৎক্ষণিকভাৱে আৰু সুচাৰুৰূপে জনসাধাৰণক আৰ্থিক লেনদেনৰ সুবিধা প্ৰদান কৰি এক যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰে৷ ২০০২ চনত অন্য এটি বহুজাতিক কোম্পানী Ebayএ ইয়াক ১৫ বিলিয়ন টকাৰে ইয়াক অধিগ্ৰহণ কৰে৷\nইয়াৰ পিচতে ইলনে হাত মেলে মহাকাশৰ সুবিশাল ক্ষেত্ৰখনলৈ, আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপেই ২০০২ চনত প্ৰতিষ্ঠা হয় ইলনৰ স্বপ্নদ্ৰষ্টা অনুষ্ঠান SpaceX৷ মহাকাশলৈ ৰকেট উৎক্ষেপণ তথা ইয়াৰ আনুষংগিক প্ৰতিটো জটিল ধাৰণা ইলনৰ অনুসন্ধিৎসু মনে সাধাৰণ চিন্তালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে৷ আমেৰিকাস্থিত মহাকাশ গৱেষণাৰ অগ্ৰণী অনুষ্ঠান NASA (The National Aeronautics and Space Administration)ৰ লগত মিলি বৰ্তমানলৈ SpaceXএ প্ৰেৰণ কৰিছে কেইবাখনো মহাকাশযান৷ SpaceX বৰ্তমান বিশ্বৰ সৰ্ববৃহ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ ৰকেট ইঞ্জিন যোগানকাৰী সংস্থা যাৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল পুনৰ্ব্যৱহাৰযোগ্য তথা উন্নতমানৰ প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োগেৰে মহাকাশলৈ যাতায়াত প্ৰক্ৰিয়া আৰু অধিক ত্বৰান্বিত কৰা আৰু Interplantrial Colonization বা বহিঃবিশ্বত এখনি মানৱ বসতিস্থলৰ সন্ধান কৰা৷ ইলনৰ মতে আজিৰ পৰা ৪০ বছৰৰ পিচত যদিহে আমাৰ গ্ৰহটি বাসোপযোগী হৈ নাথাকে, তেনেহ’লে মানৱ জাতিয়ে নিজৰ অস্তিত্ব ৰক্ষা কৰিবলৈ আন এটি উপযোগী ঠাই বিচাৰি পায় তাৰে নীৰৱচ্ছিন্ন সাধনাত ব্ৰতী SpaceX৷\nঅটোম’বাইলৰ জগতখনত প্ৰযুক্তিৰ সংমিশ্ৰণেৰে এটি নতুন দিশ উন্মোচন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ইলনে ২০১২ চনত যোগ দিয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ “চিলিকন ভেলী“ৰ বৈদ্যুতিক বাহন নিৰ্মাণকাৰী সংস্থা Tesla Incorporation যাক বৰ্তমান Tesla Motors বুলিও জনা যায়৷ চাৰ্বিয়াৰ বৈদ্যুতিক অভিযন্তা নিক’লা টেচলাৰ নামেৰে এই কোম্পানীটোৰ নাম ’টেচলা ম’টৰ্চ’ ৰখা হৈছিল৷ যান বাহনৰ পৃথিৱীখনক দ্বিতীয় প্ৰজন্মৰ ব্যৱহাৰোপযোগীকৈ গঢ়ি তোলাৰ লক্ষ্যৰে টেচলাই নিৰ্মাণ কৰে “লিথিয়াম-ইয়ন“যুক্ত বেটেৰীচালিত ইলেকট্ৰিক কাৰ “ৰ’ডষ্টাৰ৷“ উল্লেখ্যযোগ্য যে টেচলাৰ এই বাহনসমূহত ইন্ধন হিচাপে ব্যৱহৃত মাথোঁ এই পুনৰ্চালনযোগ্য বেটাৰী৷ বৰ্তমানলৈকে বিশ্বযুৰি আঠ লাখখন বাহন বিক্ৰী কৰা টেচলা বাহন খনৰ মডেলৰ সংখ্যা তেনেই সীমিত, কিন্তু বাহনখনৰ অতুলনীয় প্ৰযুক্তিৰ চমকে মূলতঃ গ্ৰাহকসকলক আকৰ্ষিত কৰি তোলে৷ গোলকীয় উষ্ণতাৰোধ কৰাত বিশেষ অৰিহণা আগবঢ়োৱা টেচলাই বৰ্তমান ভাৰতীয় বজাৰতো ভূমুকি মাৰিবলৈ যো-জা চলাইছে৷ ইলনে শেহতীয়াকৈ সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰামতে নিৰ্মীয়মাণ টেচলাৰ নতুন মডেলৰ বাহনখনত আৰু অধিক প্ৰযুক্তিৰ পয়োভৰ দেখিবলৈ পোৱা যাব৷\n২০১২ চনত লছ এঞ্জেলেছত এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ সভালৈ গৈ থকা অৱস্থাত পথত সৃষ্টি হোৱা স্বাভাৱিক যান-যঁটৰ বাবে সভাখনলৈ গৈ পোৱাত ইলনৰ প্ৰায় এঘণ্টা পলম হয়৷ এই ঘটনাটোৱে ইলনৰ মনত এক নতুন চিন্তাৰ উদ্ৰেক ঘটায়৷ লগে লগেই SpaceX আৰু Tesla এদল অভিযন্তাক লগত লৈ ইলনে আৰম্ভ কৰে এক নতুন যাত্ৰা৷ যাতায়াতৰ পঞ্চ মাধ্যম যেনে ৰেল, বাহন, পানীজাহাজ, উৰাজাহাজ আৰু সাম্প্ৰতিকভাৱে মহাকাশযানৰ পিচত ষষ্ঠ মাধ্যম হিচাপে চিহ্নিত কৰি ইলনে আৰম্ভ কৰে এক নতুন যাতায়াত ব্যৱস্থা, যাৰ নাম ৰাখে- Hyperloop৷ অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰে নিৰ্মিত এক টানেলসদৃশ কংক্ৰিটৰ টিউবৰ মাজেদি এটা কেপচুলসদৃশ বাকচৰ ভিতৰত অতি তীব্ৰবেগত এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ যাত্ৰী তথা সামগ্ৰী পৰিবহণৰ নৱতম সংস্কৰণটোৱেই হৈছে Hyperlop৷ বৰ্তমানে পৰীক্ষামূলক পৰ্যায়ত চলাচল কৰোৱা এই hyperloopৰ গতিবেগ ঘণ্টাত ৯০০ৰ পৰা ১০২০ কিঃমিঃ পৰ্যন্ত৷ ২০১৭ চনৰ জুন মাহত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে ইয়াৰ মুখ্য নিৰ্মাণকাৰী সংস্থা Hyperloop Transportation (HTT) ৰ লগত মিলি বিজয়ৱাড়াৰ পৰা টেলেংগানাৰ ৰাজধানী চহৰ অমৰাৱতীলৈ ৩৫ কিঃমিঃ দৈৰ্ঘ্য্যৰ এক hyperloopৰ কাম হাতত লৈছে যাৰ ফলত এই দূৰত্ব মাত্ৰ পাঁচ মিনিট সময়ৰ ভিতৰতে অতিক্ৰম কৰিব পৰা যাব৷\n২০০৬ চনত নিজৰ দুই ভতিজা পিটাৰ আৰু লিনডনে আৰম্ভ কৰা SolerCity নামে কোম্পানীৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰে৷ SolerCity বৰ্তমান আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ দ্বিতীয় বৃহৎ সৌৰচালিত পদ্ধতি সৰবৰাহকাৰী সংস্থা৷ কেইবাটাও নৱতম উদ্ভাৱনেৰে SolerCityয়ে বৰ্তমান দেশখনক অধিক সৌৰশক্তি উৎপাদনক্ষম কৰি তোলাৰ লগতে বাঢ়ি অহা জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ দৰে সামগ্ৰিক সমস্যাবোৰকো বহু পৰিমাণে ৰোধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷\nসাধাৰণ সমাজ তথা বিশাল সংস্থাসমূহত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ অকল্পনীয় ব্যৱহাৰৰ ফলত মানৱ সমাজ এদিন যন্ত্ৰৰ দাস হৈ পৰিব আৰু অত্যাধুনিক সমলেৰে পৰিপূৰ্ণ এই যন্ত্ৰসমূহেই (Robotics) এদিন হৈ পৰিব মানৱ জাতিৰ প্ৰধান শত্ৰু৷ Artificial Intelligence অথবা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা নামেৰে চিহ্নিত এই ব্যাধি বৰ্তমান আন্তৰ্জাতিক মজিয়াত এক গভীৰ বিষয়ৰূপে উত্থাপিত হৈছে৷ এই কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰে মোকাবিলা কৰাকৈ যন্ত্ৰশক্তিক এক সুনিয়ন্ত্ৰিত ৰূপত সঞ্চালনা কৰিবলৈ ইলনে ২০১৫ চনত অ’পেন এ.আই. (OpenAI) নামেৰে এক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তোলে৷ মানৱ সভ্যতাক যান্ত্ৰিক অগ্ৰগতিৰ সমানে আগুৱাই নিবলৈ ইলনে ২০১৬ চনত Neuralink নামেৰে এটি স্নায়ুপ্ৰযুক্তি কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে যাৰ জৰিয়তে অত্যাধুনিক সঁজুলি মানৱ মগজুত স্থাপন কৰা যি মানৱ স্মৃতি অতি প্ৰখৰ তথা কম্পিউটাৰ ব্যৱস্থাৰ লগতে প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগ স্থাপন কৰিবলৈও সক্ষম হ’ব৷\nএটি দশকতকৈও অধিক সময় নীৰৱচ্ছিন্নভাৱে উদ্ধাৱনত ব্ৰতী ইলনৰ সাংসাৰিক জীৱন কিন্তু সুখকৰ নহয়৷ তিনিবাৰকৈ বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা ইলনৰ বিচ্ছেদসমূহৰ মূল কাৰণ তেওঁৰ অত্যন্ত ব্যস্ত সময়সূচী বুলিয়ে বহুতে অভিহিত কৰিব খোজে৷ ইয়াৰ মাজতো কিন্তু মাস্কে নিজৰ স্বাভাৱিক কৰ্মসূচী অটুট ৰাখিছে, আনকি তেওঁৰ প্ৰতিটো অনুষ্ঠানৰ বাবে দিনটোৰ এক নিৰ্দিষ্ট শতাংশ সময় নিৰ্ধাৰণ কৰি লয় যাৰ ফলত প্ৰতিট কাৰ্যই সূচাৰুৰূপে সম্পন্ন হৈ উঠে৷ ইলনৰ প্ৰতিটো উদ্ভাৱনী খোজে বিশ্ববাসীক প্ৰযুক্তিৰ জগতখনৰ প্ৰতি অধিক কৌতূহলী কৰি তুলিছে৷ ইলনৰ ভগ্নী ট’ষ্কা মাস্ক এগৰাকী চলচ্ছিত্ৰকাৰ আৰু তেওঁ “মাস্ক এণ্টাৰটেইনমেণ্ট“ নামৰ অনুষ্ঠানৰ বেনাৰত কেইবাখনো উচ্চ পৰ্যায়ৰ চলচ্ছিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে৷ “মাস্ক ফাউণ্ডেচন“ নামৰ স্বেচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে ইলনে কেইবাটাও সামাজিক আঁচনিৰ বাবে অৰ্থসাহায্যও আগবঢ়াই আহিছে৷ আমেৰিকাৰ বিখ্যাত য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগতে আন দুখন বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁলৈ আগবঢ়াইছে সন্মানীয় ডক্টৰেট উপাধি৷ ২০১৬ চনত ফৰ্বচ আলোচনীৰ “বিশ্বৰ ২০০ গৰাকী প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি“ৰ তালিকাখনত তৃতীয় স্থান লাভ কৰে ইলন মাস্কে (তালিকাখনত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী ১৫তম স্থানত আছে)৷ মানৱ সমাজৰ বাবে কঠিন কামবোৰ কৰিবলৈ অত্যুৎসাহী ইলনৰ আছে আৰু কেইবাটাও ভৱিষ্যতৰ স্বপ্ন যাক তেওঁ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰি হ’লেও বাস্তৱ ৰূপ দিবলৈ বিচাৰে৷ ২০১৭ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতীয় মহাকাশ সংস্থা চমুকৈ ইজৰো (ISRO)য়ে এখন মহাকাশযানতে একেলগে উৎক্ষেপণ কৰা ১০৪টা কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ কাৰ্য্যসূচীত অভিভূত হৈ ইলনে এটি টুইটযোগে ইজৰোক শুভেচ্ছা দি কয় যে ভাৰতবৰ্ষৰ এই খোজটিয়ে মহাকাশ বিজ্ঞানত এখন নতুন জগতৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিব৷ আকৰ্ষণীয় যে, ইলনে এখনি মেলত এটি উক্তি কৰিছিল যে তেওঁ হেনো জীৱনৰ শেষ মুহূৰ্তটি মঙ্গল গ্ৰহত পাৰ কৰিব বিচাৰে৷ এইজনা মহান মনিষীলৈ থাকিল অলেখ শুভকামনা৷ (ইণ্টাৰনেটৰ সহায় লৈ)\n← ৰান্ধনীৰ বিলৈ – ৰাজীৱ সন্দিকৈ\nএজন অখ্যাত অসমীয়া – দিপালী শৰ্মা →


৪মাহে বন্ধ থৈ থকা সাপ্তাহিক বজাৰৰ ব্যৱসায়ীৰ আৰ্তনাদ...– News18 assam\nবৰ্তমান ৰাজ্যত ক’ভিড(Covid) পৰিস্থিতি যথেষ্ট উন্নত ৷ লাহে লাহে দোকানসমূহ(Shop) খোলাৰ নিৰ্দেশ আহিছে , শিথিল কৰা হৈছে সান্ধ্য আইনৰ(Curfew) সময়সীমাও। কিন্তু বিগত চাৰিটা মাহে বন্ধ হৈ থকা সাপ্তাহিক বজাৰসমূহ ৷ যাৰ ফলত ব্যৱসায়ী সকলৰ এতিয়া পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থা হৈ পৰিছে ৷\nবৰ্তমান ৰাজ্যত ক’ভিড(Covid) পৰিস্থিতি যথেষ্ট উন্নত ৷ লাহে লাহে দোকানসমূহ(Shop) খোলাৰ নিৰ্দেশ আহিছে , শিথিল কৰা হৈছে সান্ধ্য আইনৰ(Curfew) সময়সীমাও। কিন্তু বিগত চাৰিটা মাহে বন্ধ হৈ থকা সাপ্তাহিক বজাৰসমূহ ৷ যাৰ ফলত ব্যৱসায়ী সকলৰ এতিয়া পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থা হৈ পৰিছে ৷ এই সাপ্তাহিক বজাৰৰ ব্যৱসায়ী সকলৰ এতিয়া দুখ দুৰ্দশাৰ অন্ত নাই ৷\nএফালে মহামাৰীৰ ভয় , আনফালে পেটৰ তাৰণা ৷ ক’ত যাব , কি কৰিব? কেনেকৈ পোহপাল দিব পৰিয়াল ? এই চিন্তাই জুৰুলা কৰিছে দুধনৈৰ প্ৰায় ৫০০ ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ীক ৷ যোৱা মে’ মাহৰ পৰাই ক’ৰোনাৰ ভয়াৱহতাৰ বাবে হাট বজাৰ আৰু সাপ্তাহিক বজাৰ সমূহ বন্ধ ৰখাৰ নিৰ্দেশ দিছিল চৰকাৰে ৷ ৰাজ্য ইতিমধ্যে আংশিক ল’কডাউন শিথিলতা আৰম্ভ হৈছে কিন্তু এতিয়ালৈকে গোৱালপাৰাৰ সাপ্তাহিক বজাৰসমূহ খোলাৰ নিৰ্দেশ নিদিয়াত চৰম সমস্যাত ভূগিছে ব্যৱসায়ীসকল ৷ আৰ্থিকভাৱে জুৰুলা হোৱাৰ লগতে পৰিয়াল পোহ পাল দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট কষ্ট হৈছে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ীসকলৰ ৷ দৈনন্দিন প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী পৰিয়ালক যোগান ধৰিব নোৱাৰি হতাশগ্ৰস্ত এতিয়া শ শ ব্যৱসায়ী ৷ ব্যৱসায়ী কৰিব নোৱাৰা ব্যৱসায় সকলে ঘৰৰ সা-সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি ঘৰ চলাব ল’গা হৈছে বুলিও News18ৰ আগত সেমেকা চকুৰে প্ৰকাশ কৰে দুৰ্ভগীয়া ব্যৱসায়ীসকলে ৷ চৰকাৰলৈ আহ্বান - অতি শীঘ্ৰে ব্যৱসায়ী সকলক সকাহ দিয়াৰ কিবা এটা ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰক ৷ জীৱিকাৰ বাবে একমাত্ৰ এই ব্যৱসায়টোকে সাৰথি কৰি দৈনন্দিন জীৱন চলোৱা যোৱা ব্যৱসায়ীসকলৰ ব্যৱসায় বন্ধ হৈ পৰাত হতাশাত ভূগিছে তেওঁলোক ৷\nFirst published: August 21, 2021, 10:18 IST\nBusiness ManCovid 19Goalpara


ইমান ডাঙৰ চাইজ! নাম বাহুবলী ফুচকা...দেখিলেই জিভাৰ পানী পৰিব, চাওক ভাইৰেল ভিডিও viral-video-a-pani-puri-seller-in-nagpur-has-come-up-with-a-unique-and-interesting-bahubali-pani-puri-hb– News18 assam\nইমান ডাঙৰ চাইজ! নাম বাহুবলী ফুচকা...দেখিলেই জিভাৰ পানী পৰিব, চাওক ভাইৰেল ভিডিও\nViral Video of 'Bahubali Pani Puri': চাট লভাৰসকলৰ জিভাৰ পানী দেখিলেই পৰিব! এই ফুচকা পোৱা যায় নাগপুৰৰ এখন পানীপুৰিৰ ষ্টলত।\nLast Updated : October 06, 2021, 22:45 IST\nপানীপুৰি, ফউচকা, বাতচ বা ঋালমুড়ী- এনে বহু নাম শুনিলে বহুতৰ মুখলৈ আহে পানী। বহুতৰে প্ৰিয় এনেধৰণৰ ষ্ট্ৰীট ফুড। ফুচকা খাই বেয়া পোৱা বহু কম মানুহহে আছে দেশত। হাইজিনৰ কোনো বিশেষ কথা নাই। ৰাস্তাৰ কাষত ফুচকা ষ্টলত বহুলোকে ভিৰ কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nমহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰৰ সম্প্ৰতি এক বিশেষ ধৰণৰ ফুচকা এতিয়া ভাইৰেল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত। যাৰ নাম বাহুবলী ফুচকা। নাম শুনিয়েই বুজিব পাৰিছে, কিং চাইজ এই ফুচকা কিমান স্পেচিয়েল। চাইজত ইমান ডাঙৰ, কোনোৱাই পূৰ্বতে দেখিছে বুলিও সন্দেহ হয়।\nচাট লভাৰৰ জিভাৰ পানী পৰিব পৰা এই বিশাল আকাৰৰ ফুচকা নাগপুৰৰ এখন ষ্ট্ৰিট ষ্টলত পোৱা যায়।\nFirst published: October 06, 2021, 22:45 IST\nBahubali FuskaFuskaViral Video


কথাশিল্প Archives - Page3of 24 - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প (পৃষ্ঠা 3)\nAdmin DC মে 4, 2018\tকথাশিল্প, কবিতা087\nৰ’দৰ প্ৰত্যাশাই আমাক জীয়াই ৰাখক! কোনোকালে বিশেষ নোহোৱা অপ্ৰত্যাশিত শেলে সী নিয়া অস্থিৰতাৰ আলি কেঁকুৰিকেইটা হওকেই বা শোক সৰাৰ আখৰাথলী হাৰি হাৰি পতিয়ন নোযোৱা সেমেকা ৰাতি তথাপিও আমি জী থাকোঁ ৰ’দৰ প্ৰত্যাশাই আমাক জীয়াই ৰাখক!\nAdmin DC এপ্ৰিল 29, 2018\tঅনুভৱ, কথাশিল্প073


পাইক বিদ্ৰোহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটোক পাইক প্ৰথা নামৰ প্ৰবন্ধৰ সৈতে খেলি-মেলি নকৰে যেন।\nভুৱনেশ্বৰত অৱস্থিত পাইক বিদ্ৰোহৰ নেতা বক্সি জগবন্ধুৰ মূৰ্তি\nপাইক বিদ্ৰোহ ১৮১৭ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে ওড়িশাত সংঘটিত হোৱা সশস্ত্ৰ সংগ্ৰাম। পাইক সকল বক্সি জগবন্ধু আৰু জগন্নাথৰ নেতৃত্বত কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰিছিল। পিছলৈ ওড়িশাৰ একতাৰ প্ৰতীক হিচাপে এই বিদ্ৰোহ গোটেই ওড়িশাত বিয়পি পৰে। শেষত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে কঠোৰ হাতেৰে দমন কৰাত এই বিদ্ৰোহৰ পতন হয়। এই বিদ্ৰোহৰ বহুতো নেতাক ব্ৰিটিছে ধৰি দূৰৰ দ্বীপৰ কাৰাবাসত বন্দী কৰি ৰাখিছিল। শেষত বক্সি জগবন্ধুয়ে ব্ৰিটিছৰ আগত আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ভাৰত চৰকাৰে ২০১৭ চনত পাইক বিদ্ৰোহৰ দ্বিশতবৰ্ষ উদযাপন কৰে আৰু ইয়াক ভাৰতৰ প্ৰথম স্বাধীনতা সংগ্ৰাম হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।\nপাইক সকল[সম্পাদনা কৰক]\nপাইক সকল হৈছে ওড়িশা পাৰম্পৰিক সৈন্য বাহিনীৰ লোক। শান্তি কালত তেওঁলোক যোদ্ধা হিচাপে ৰাজ্যৰ আইন-কানুনৰ ৰক্ষা কৰি আৰক্ষীৰ ভূমিকা পালন কৰে। পাইক সমূহ তেওঁলোকৰ পদৱী অনুসৰি তিনিভাগত বিভক্ত। প্ৰথমভাগে ঢাল আৰু খন্দা তৰোৱাল কঢ়িয়ায় তেওঁলোকক পাহাৰী বোলে, দ্বিতীয় ভাগে যুদ্ধৰ নেতৃত্ব দিয়ে আৰু মেচলক বন্দুক লয় তেওঁলোকক বনুৱা বোলে আৰু তৃতীয় ভাবে ধনু-কাঁড় চলায় আৰু তেওঁলোকক ঢেঁকীয়া বোলে। তেওঁলোকে ওড়িশাৰ সন্যবাহিনীত নিজ নিজ ভূমিকা পালন কৰে। ১৮০৩ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে খুৰডাৰ ৰজাক সিংহাসনচ্যুত কৰাৰ পিছত পাইক সকল সমাজত পূৰ্বৰ মৰ্যাদা হেৰুৱাইছিল।\n↑ Kalia, Ravi (1994). Bhubaneswar: FromaTemple Town toaCapital City. Southern Illinois University Press. পৃষ্ঠা. 31. ISBN 9780809318766. https://books.google.com/books?id=F2YSPiKbmHkC&pg=PA31&lpg=PA31&dq=paik+rebellion#v=onepage&q=paik%20rebellion&f=false.\n↑ Mohanty, N.R. (August 2008). "The Oriya Paika Rebellion of 1817". Orissa Review: 1–3. http://orissa.gov.in/e-magazine/Orissareview/2008/August-2008/engpdf/1-3.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 February 2013.\n↑ Paikaray, Braja (February–March 2008). "Khurda Paik Rebellion - The First Independence War of India". Orissa Review: 45–50. http://orissa.gov.in/e-magazine/Orissareview/2008/feb-march-2008/engpdf/45-50.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 February 2013.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পাইক_বিদ্ৰোহ&oldid=273666"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন7মে' 2021 তাৰিখে ১৬:৫৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


mea blacklists visas for six religious preachers and singer munia moon from bangladesh– News18 assam\nVisa Blacklisted: বাংলাদেশী গায়িকা মুনিয়া মুনৰ লগতে বাংলাদেশৰ ৬জন ধৰ্ম প্ৰচাৰকক ভাৰতত ব্লেকলিষ্টেড ঘোষণা\nBangladeshi Visas Blacklisted: এই লোকসকলে ট্যুৰিষ্ট ভিছা/মেডিকেল ভিছা লৈ ভাৰতলৈ আহে, কিন্তু ধৰ্মীয় প্ৰচাৰ আৰু যুৱক-যুৱতীক ৰেডিকেলাইজ কৰা কামত নিজকে নিয়োজিত কৰি আছিল।\nLast Updated : June 19, 2022, 22:45 IST\nভাৰত চৰকাৰে এক ডাঙৰ পদক্ষেপ কৰি ব্লেকলিষ্টেড (Blacklisted) ঘোষণা কৰিছে বাংলাদেশৰ ছয়জন ধৰ্মীয় প্ৰচাৰক (Bangladeshi Nationals)ক। ইয়াৰ লগতে বাংলাদেশী গায়িকা মুনিয়া মুনকো (Muhaimen Un Nahar @ Munia Moon (Singer) ভাৰতত কৰিছে নষিদ্ধ। উল্লেখ্য যে কিছুদিন পূৰ্বে অসমত মুনিয়া মুনৰ গানৰ অনুষ্ঠান আয়োজনক লৈ বিতৰ্ক হৈছিল আৰু অৱশেষত অনুষ্ঠান বাতিল কৰা হৈছিল।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিদেশ মন্ত্ৰালয়ে (MEA) আজি বাংলাদেশৰ ৬জন ধৰ্মীয় প্ৰচাৰক (religious preachers from Bangladesh)কে ধৰি ৭ জনক ব্লেকলিষ্টেড কৰে।\nঅসম আৰক্ষীৰ পৰা পোৱা খবৰৰ পিছতে ব্লেকলিষ্টেড কৰা হয় আটাইকেইজনক। অসমৰ আনছাৰুল্লাহ বাংলা টিম (Ansarullah Bangla Team (Ansarullah Islam) গোচৰৰ তদন্ত কৰি যুৱক-যুৱতীক উগ্ৰপন্থীকৰণত ধৰ্মীয় প্ৰচাৰকসকল জড়িত থকাটো প্ৰমাণিত হৈছিল।\nএই লোকসকলে ট্যুৰিষ্ট ভিছা/মেডিকেল ভিছা (Tourist Visa/Medical Visa) লৈ ভাৰতলৈ আহে, কিন্তু ধৰ্মীয় প্ৰচাৰ আৰু যুৱক-যুৱতীক ৰেডিকেলাইজ কৰা কামত নিজকে নিয়োজিত কৰি আছিল।\nঅসম আৰক্ষীয়ে কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰালয় আৰু বিদেশ মন্ত্ৰালয়লৈ প্ৰতিবেদন প্ৰেৰণ কৰে। এই প্ৰতিবেদনৰ পিছত এতিয়া MEAই এই সাতজন ধৰ্মীয় প্ৰচাৰকৰ ভিছা ব্লেকলিষ্ট কৰিছে।\n১. জাল্লালুদ্দিন উছমানী\n২. আহমেদ হোছেইন @ মুফতি হুছেইন\n৩. আবু তাহেৰ\n৪. মহম্মদ জাকাৰিয়া\n৫. খোৱাজা বদৰুদ্দোজা হায়দাৰ\n৬. মুহাইমেন উন নাহাৰ @ মুনিয়া মুন (গায়িকা)\n৭. হজৰত মৌলানা মুফতি ৰফিকুল\nএই আটাইকেইজনৰে ভিছা ব্লেকলিষ্ট (Visas Blacklisted) কৰা হৈছে। চৰকাৰে লগতে এইটোও স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে এই আটাইকেইজন ৰেডিকেল কিন্তু কোনো সংগঠনৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত নহয়।\nFirst published: June 19, 2022, 22:45 IST


জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ : ডা° দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজাপানীজ এনকেফেলাইটিছ : ডা° দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ\nডা: দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ\nজাপানীজ এনকেলাইটিছ মহৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত এবিধ ভাইৰাছজনীত ৰোগ। কিউলিছিন মহে এই ৰোগ বিয়পায়। এই ৰোগৰ কাৰক ভাইৰাছ বিধৰ নাম হ’ল গ্ৰুপ বি আৰব’ভাইৰাছ। ই এটা প্ৰাণীজনিত ৰোগ (Zoonotic disease)। আক্ৰান্ত মহে কামোৰাৰ ৫-১০দিনৰ ভিতৰত লক্ষণ দেখা যায়। বহু ক্ষেত্ৰত কোনো লক্ষণ নাথাকে । ২৫০ জনৰ ভিতৰত এজনহে এই ৰোগৰ লক্ষণ দেখা যায়। প্ৰথমে জাপানত চিনাক্ত হৈছিল বাবে এই ৰোগক জাপানিজ এনকেফেলাইটিছ বুলি নামাকৰণ কৰা হৈছিল।\nবনৰীয়া এবিধ চৰাইৰ দেহত (herons) এই ৰোগৰ বীজাণু থাকে (Reservoir)। হাঁহত এই ভাইৰাছ পোৱা গৈছে। আৰু কিউলেক্স মহে চৰাইবিধক কামুৰিলে ভাইৰাছ মহৰ দেহলৈ সংক্ৰমিত হয়। তাৰপাছত এই মহে গাহৰিৰ দেহলৈ ভাইৰাছটো বিয়পায়। মহে গাহৰিৰ পৰা মানুহক কামুৰিলে মানুহৰ শৰীৰলৈ ভাইৰাছটো তেজলৈ সংক্ৰমিত হয়। গতিকে :\nহেৰন > মহ > গাহৰি > মহ > মানুহ\nগাহৰিৰ দেহত ভাইৰাছবিধৰ দ্ৰুত বৰ্ধন হয়।\nআক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ কপনি জ্বৰ হ’ব পাৰে, মূৰৰ বিষ, গা ভাল নলগা, বা সাধাৰণ পানীলগা জ্বৰ হৈ আৰম্ভ হ’ব পাৰে। ১ পৰা ৬ দিনলৈ এই লক্ষণসমূহ থাকে। জ্বৰ ১০০ ৰ পৰা ১০৪ ডিগ্ৰী ফাৰেইনহাইট পৰ্য্যন্ত হব পাৰে। কিছুমান আক্ৰান্ত লোকৰ কোনো লক্ষণেই নাথাকে। এনেকেফেলাইটিছ স্তৰত ডিঙিৰ জঠৰতা, গাৰ বিষ, দেহৰ এটা অংশ অসাৰ বা অতিশয় কঁপনি হোৱা দেখা যায়। মানসিক বাধাগ্ৰস্ততাৰ পৰা ক’মা অৱস্থালৈ গতি কৰিব পাৰে।\nএই ৰোগৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট চিকিত্সা নাই। সহায়ক চিকিত্সা (Supportive treatment) হে কৰা হয়। নলীৰ সহায়ত খাদ্য দিয়া, চেলাইন, মেনিটল, জ্বৰ কমোৱা দৰব আদি দিয়া হয়।\nনহ’বলৈ কি কৰিব :\nঘৰৰ চাৰিওফাল চিকুণকৈ ৰাখিব।\nপানী জমা হবলৈ নিদিব, বন্ধ পানীত মহে কণী পাৰি বংশ বৃদ্ধি কৰে।\nডিডিটি ছটিওৱা কৰ্মীক ছটিওৱাত সহযোগিতা কৰক, ঘৰৰ ভিতৰতো।\nকেতিয়া গাহৰিৰ গৰাল ঘৰৰ ওচৰত নাৰাখিব, কাৰণ গাহৰিৰ পৰাহে মানুহলৈ মহে এই ভাইৰাছ বিয়পায়।\nসকলোৱে জাপানীজ এনাকেফেলাইটিছৰ টিকা লওক।\nসাধাৰণ জ্বৰ হলেও চিকিত্সকৰ পৰামৰ্শ লওক।\n← প্লেটলেটৰ বিষয়ে কিছু জানিবলগীয়া : ডা° ভূপেন শইকীয়া\nপানী লাগিছে ?… মূৰৰ বিষ?…. আৰু নাকো বন্ধ? : পংকজ নেওগ →


মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বেয়া অৱস্থা! শিল্পী দিৱসতো ক’লা পতাকা…\n♦ মৃদুল কুমাৰ সন্দিকৈ শিল্পী দিৱস। ৰূপ কোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাক স্মৰণ কৰিবলৈ প্ৰতি বছৰৰ দৰে এইবাৰো (১৭ জানুৱাৰী,২০১৯) অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ উদ্যোগত আৰু দৰং জিলাৰ প্ৰশাসনৰ সহযোগত মঙলদৈত এই দিৱস আয়োজন কৰা হৈছিল। এই অনুষ্ঠানত…\nশুকুৰবাৰৰ পৰা উত্তৰ পূৱ টি এছ ডি ৰেলী\nডিজিটেল সংবাদ, গুৱাহাটীঃ শুকুৰবাৰৰ পৰা তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে আৰম্ভ হ’ব নৰ্থ ইষ্ট টি এছ ডি ৰেলী। গুৱাহাটীৰ লগতে কাজিৰঙাত অনুষ্ঠিত হ’বলগা এই ৰেলীৰ শুকুৰবাৰে ফ্লেগ অফ কৰিব ৰাজ্যৰ পৰিবহণ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীয়ে।…\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক বাতিলৰ দাবীত পশ্চিম গোৱালপাৰাত প্ৰতিবাদ\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক লৈ ৰাজ্যত প্ৰতিবাদ অব্যাহত। পশ্চিম গোৱালপাৰাৰ লক্ষীপুৰ নগৰত প্ৰতিবাদ কৃষক মুক্তি আৰু ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক বাতিলৰ দাবীত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত। বিভিন্ন চৰকাৰবিৰোধী…\nঅ এন জি চিৰ গেলেকী তৈলক্ষেত্ৰত বিধ্বংসী অগ্নিকাণ্ড\nঅ এন জি চিৰ গেলেকী তৈলক্ষেত্ৰৰ ARMCUE-1 তেলখাদত বিধ্বংসী অগ্নিকাণ্ড। অগ্নিকাণ্ডৰ ফলত তেলখাদৰ বহু লক্ষাধিক টকাৰ সা–সম্পত্তি ভস্মীভূত৷ খাদটোত ব্যৱহৃত এটা জেনেৰেটৰৰ পৰা জুইৰ সূত্ৰপাত হোৱাৰ সন্দেহ৷ অন এন জি চিৰ অগ্নিনিৰ্বাক বাহিনীৰ…\nআজি দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিব মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নিৰাপত্তা উপদেষ্টা আৰ কে পছনন্দাই\nআজি দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিব মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নিৰাপত্তা উপদেষ্টা আৰ কে পছনন্দাই। ১৯৮৩ বৰ্ষৰ আই পি এছ বিষয়া পচনন্দা। এন ডি আৰ এফ আৰু আই টি বি পিৰ পূৰ্বৰ সঞ্চালক আছিল পচনন্দা। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যত পৰিস্থিতি উত্তপ্ত…\nটীয়কৰ জগদুৱাৰত দিনযোৰা কাৰ্য্যসূচীৰে শিল্পী দিৱস উদযাপন\nডিজিটেল সংবাদ, জগদুৱাৰঃ টীয়কৰ জগদুৱাৰ গায়ন গাওঁস্থিত আঞ্চলিক বিষ্ণুজ্যোতি কলামণ্ডলৰ ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষৰ শুভাৰম্ভৰ লগত সংগতি ৰাখি বৃহস্পতিবাৰে দিনযোৰা কাৰ্য্যসূচীয়ে শিল্পী দিৱস উদযাপন কৰা হয় ৷ পুৱা পতাকা উত্তোলন কৰে আঞ্চলিক বিষ্ণুজ্যোতি…\nচেঙা সভা মহোৎসৱৰ শুভাৰম্ভণি\nডিজিটেল সংবাদ, চেঙাঃ নামনি অসমৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত সভা মহোৎসৱ সমূহৰ ভিতৰত বৰপেটা জিলাৰ চেঙা সভা মহোৎসৱ অন্যতম । চেঙা সভা মহোৎসৱে এই বেলি ৮৬ বছৰত ভৰি দিলে। পহিলা মাঘৰ পৰা আঠদিনীয়া বৰ্ণাঢ্য কাৰ্যসূচীৰে চেঙা ঐক্য সন্মিলনৰ উদ্যোগত আৰম্ভ হৈছে…\nৰীমা দাসৰ আন এক কৃৰ্তিত্ব…\nৰীমা দাসলৈ ইণ্ডিয়ান চেম্বাৰ্ছ অৱ কমাৰ্চৰ ‘নৰ্থ ইষ্ট এক্সিলেঞ্চি এৱাৰ্ড’। নতুন দিল্লীৰ হোটেল লী মেৰিডিয়ানত অনুষ্ঠিত নৰ্থ ইষ্ট বিজনেছ ছামিটত এই সন্মান আগবঢ়োৱা হয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাগৰাকীলৈ। অসমৰ ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীয়ে ৰীমা দাসক…\nনকল ৫০০ টকীয়া নোটৰ পৰা সাৱধান, কেনেকৈ চিনাক্ত কৰিব এই নকল নোট, পঢ়ক…\nডিজিটেল ডেস্কঃ কলাধন আৰু নকল নোটৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰ আৰু ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে বিভিন্ন প্ৰদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছে। এই সমস্যাৰ পৰা হাত সাৰিবলৈয়ে ২০১৬ চনত চৰকাৰে বিমুদ্ৰাকৰণৰ আশ্ৰয় লৈছিল। কিন্তু এই প্ৰদক্ষেপৰ পাছতো সফল হ'ব পৰা নাছিল চৰকাৰ।…\nঅগপ–বিজেপিৰ মিত্ৰতা ভংগক লৈ বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী ড০ হীৰেন গোহাঁইয়ে কি ক’লে?\nঅগপ–বিজেপিৰ মিত্ৰতা ভংগক লৈ মন্তব্য বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী ড০ হীৰেন গোহাঁইৰ। অগপক এতিয়াও ৰাইজে আশ্বাসত ল’ব পৰা নাই বুলি মন্তব্য ড০ গোহাঁইৰ। অগপই মন্ত্ৰিত্বৰ পৰাহে পদত্যাগ কৰিছে, মিত্ৰতা ভংগ সন্দৰ্ভত ৰাজ্যপাললৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰা নাই।…


GNRCৰ জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক নৱনীল বৰুৱা উপস্থিত দিছপুৰ আৰক্ষী থানাত; গ্ৰেপ্তাৰৰ সম্ভাৱনা\nৰাজকন্যাক ৰক্ষনাবেক্ষণ! GNRCৰ জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক নৱনীল বৰুৱা উপস্থিত দিছপুৰ আৰক্ষী থানাত; গ্ৰেপ্তাৰৰ সম্ভাৱনা\nদিছপুৰ থানাত নৱনীল বৰুৱা। ফটো: নৰ্থইষ্ট নাও।\nজিএনআৰচিৰ জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক নৱনীল বৰুৱাৰ বিৰুদ্ধে GNRCত মডেল ৰাজকন্যা বৰুৱাক SEMI ICU প্ৰদান কৰি আৰক্ষীৰ পৰা ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়াৰ অভিযোগ উঠিছে।\nকিন্তু আজি থানাত উপস্থিত হৈয়ে ৰাজকন্যাক তেওঁ ICU ত ৰখা নাই বুলি মন্তব্য কৰে নৱনীল বৰৱাই।\nনৱনীল বৰুৱাই কয়, “মই কাকো নিৰাপত্তা দিয়া নাই। মই একো ভুল কৰা নাই।পূৰ্বে মোৰ কোনো চিনাকী নাছিল ৰাজকন্যাৰ স’তে।”\nবৰ্তমান থানাত জেৰা চলি আছে আৰু গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক নৱনীল বৰুৱা।\nবুধবাৰে চুপাৰমাৰ্কেটস্থিত GNRC ত উপস্থিত হৈ দিছপুৰ আৰক্ষীয়ে মডেল ৰাজকন্যা বৰুৱাক গ্ৰেপ্তাৰৰ কৰিছিল।\nGMCHৰ মেডিকেল ব’ৰ্ডে GNRCৰ SEMI ICUত ভৰ্তি হৈ থকা ৰাজকন্যা বৰুৱাৰ কোনো অসুস্থতা নাপালে৷ ৰাজকন্যাৰ কোনোধৰণৰ বেমাৰ নথকা বুলি প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰে ব’ৰ্ডে।\nGNRC কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধেও তদন্ত হোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে। কিয়নো অসুস্থতা নথকাকৈ GNRCৰ ICU ত ৰাজকন্যাক ৰক্ষণাবেক্ষণ দি থোৱাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ উঠিছে।\nAlso Read: Indian and Chinese troops face-off: পুনৰ ফেৰ পাতিছে চীনে! এইবাৰ অৰুণাচলৰ টাৱাং সীমান্তত ভাৰত-চীন সেনাৰ ‘ফেচ-অফ’\nউল্লেখযোগ্য যে, ১ অক্টোবৰৰ নিশা মডেল ৰাজকন্যা বৰুৱাই দিছপুৰত সংঘটিত কৰা দূৰ্ঘটনাত দুয়োখন ভৰি কটা গল এজন লোকৰ৷ যোচেফ নামৰ লোকজনৰ চিকিৎসকে কাটিব লগা হ’ল বাওঁ ভৰিখন৷ দূৰ্ঘটনাটোত সোঁভৰিখন চিঙি পথত পৰি ৰৈছিল তেওঁৰ৷\nইয়াৰোপৰি, সান্ধ্য আইনৰ মাজতে দিছপুৰত ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰা ৰাজকন্যা বৰুৱাক জামিনৰ সুযোগ দিয়া দুই আৰক্ষী বিষয়া SI ছাহিৰ আলী আৰু WSI আভাৰাণী গগৈক ৰিজাৰ্ভ ক্ল’জ কৰিছে আৰক্ষী আয়ুক্তালয়ৰ৷\nআৰক্ষী বিষয়া দুগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে তদন্তৰ নিৰ্দেশ দিছে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে। কিহৰ বাবে লোকনির্মাণ বিভাগত কৰ্মৰত ৯ জনকৈ শ্ৰমিকক সান্ধ্য আইনৰ মাজত সুৰাৰ ৰাগীত মাতাল হৈ দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰিব পালে সুন্দৰী ৰাজকণ্যা বৰুৱাই? এই প্ৰশ্নই এতিয়া ছ’চিয়েল মেডিয়াত তোলপাৰ লগোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nAlso Read: Love and Romance in IPL: খেলৰ শেষত গেলাৰীতে বান্ধৱীক প্ৰপ’জ কৰিলে ক্ৰিকেটাৰ দীপক চাহাৰে; ভাইৰেল ভিডিঅ’


মগনিয়াৰ কথা কবিতা Class 12 Question Answer দ্বাদশ শ্ৰেণী\nপাঠৰ নাম মগনিয়াৰ (কথা কবিতা)\nকবি যতীন্দ্রনাথ দুৱৰা\nমগনিয়াৰ কথা কবিতা Class 12\nপ্রঃ কোনগৰাকী বিদেশী সাহিত্যিকৰ কোনটো কথা- কবিতাৰ লগত মগনিয়াৰৰ সাদৃশ্য আছে?\nযতীন্দ্রনাথ দুৱৰাৰ মগনিয়াৰ কথা কবিতাটো কোনগৰাকী ৰুচ সাহিত্যিকৰ কোনটো কবিতাৰ লগত সাদৃশ্য আছে?\nকবিয়ে ৰাষ্টাৰে গৈ থাকোত হাড় ছাল ওলােৱা, ফটা কাপােৰ পিন্ধা এজন মগনিয়াৰক লগ পাইছিল। কবিয়ে সুন্দৰকৈ বুজি পাইছিলে যে তেওঁ দৰিদ্ৰতাৰ কবলত পৰি শুকাই ক্ষিণাই গৈছে, সর্বদেহত দৰিদ্ৰতাৰ চিন পৰিস্ফুট। মগনিয়াৰজনৰ প্রতি কবিৰ পুতৌ জন্মিছিল যদিও মগনিয়াৰজনক দিবলৈ কবিৰ হাতত একোৱেই নাছিল। সেই সময়ত মগনিয়াৰজনৰ দৰে কবিয়ে নিজকে অসহায় আৰু ভিক্ষাৰী বুলি অনুভৱ কৰিছিল। সেই সময়ত মগনিয়াৰজনৰ প্রতি\nকবিৰ অন্তৰত সহানুভূতিৰ বাহিৰে দিবলৈ একো নাছিল। কবিয়ে মগনিয়াৰজনৰ দুহাতত সাবটি ধৰি কৈছিল ককাই, মােৰ ওপৰত খং নকৰিবা মােৰ হাতত একোৱেই নাই। সেয়েহে মগনিয়াজনৰ দুই ওঁঠেৰে আনন্দৰ হাঁহি বিৰিঙিছিল। মুখৰ মধুৰ মাত এষাৰিও কেতিয়াবা বহুমূলীয়া দান হ’ব পাৰে। তেওঁ ভাবিছিল অন্তত এইজনেই মানুহ যিজনে মগনিয়াৰজনক ঘৃণা নকৰে। তেওঁৰ বাবে ইয়াতকৈ মহৎ দান একো হ’ব নােৱাৰে বুলি ভাবি মগনিয়াৰজনে কবিক অশেষ ধন্যবাদ জনাইছিল। দুখীয়াৰ প্রতি মানৱতাবােধেই যে সর্বশ্রেষ্ঠ দান এই কথা কবিয়ে নিজেও বুজি পাইছিল। দৰিদ্ৰতাৰ প্ৰতি থকা আন্তৰিকতা, সহানুভূতি, এই\nকথাষাৰৰ মাজত সুন্দৰকৈ প্ৰকাশ পাই ছিল। মগনিয়াৰজনে কবিৰ পৰা কোনাে বস্তু পােৱা নাছিল যদিও তেওঁৰ প্ৰতি কবিয়ে যি আন্তৰিকতা দেখুৱাইছিল\nতাকেই তেওঁ দান বুলি ধৰি লৈছিল।\nমগনিয়াৰ question answer class 12\nপ্রঃ কবিতা আৰু কথা কবিতাৰ মাজত কি কি পার্থক্য আছে।\nউঃ যি কবিতা সাধাৰণতে গদ্যতৰচনা কৰা হয় তেনে কবিতাক কথা কবিতা বােলা হয়। গদ্যত ৰচিত হয় কাৰণে কথা কবিতাত ছন্দ নাথাকে। কথা কবিতাৰ শ্ৰষ্টা হ’ল ৰুছিয়াৰ বিখ্যাত সাহিত্যিক আইভান টুর্গেনিভ। অসমীয়া ভাষাত প্ৰথম কথা কবিতা ৰচনা কৰে কবি যতীন্দ্রনাথ দুৱৰাই।\nকথা কবিতাৰ তিনিটা বৈশিষ্ট্য হল—\n(১) চিত্র ধর্মীতাঃ কথা কবিতা চিত্রধর্মীতাৰ ওপৰত প্রতিষ্ঠিত।\n(২) এটা মাত্ৰ ভাৱ প্ৰধানঃ চনেটৰ দৰে কথা কবিতাতাে এটি মাত্র কেন্দ্রস্থ ভাব থাকে। সেই কেন্দ্রস্থ ভাৱটো বিভিন্ন চিত্ৰৰ সহায়ত সজীৱ কৰি তােলা হয়।\n(৩) ৰূপকাত্মকঃ কথা কবিতা ৰূপকাত্মক, ইয়াত সংযােজন কৰা প্ৰত্যেকটো চিত্ৰৰ অন্তৰালত একোটি বেলেগ ভাৱ ছদ্মৰূপে অৱস্থান কৰে\n(প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ১)\n১। অসমীয়া সাহিত্যত প্রথম কথা কবিতা ৰচনা কৰা কবিগৰাকী কোন?\n২। কবি যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাৰ জন্ম কিমান চনত হৈছিল?\n৩।যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাক কি কবি বুলি কোৱা হয়?\nউত্তৰঃ বনফুল’ৰ কবি বুলি কোৱা হয়।\n৪। ‘ওমৰ তীর্থ’ পুথিখনি কোনখন পুথিৰ ভাৱানুবাদ?\nউত্তৰঃ ‘ওমৰ তীর্থ’ পুথিখনি ফাচী ছুফী কবি ওমৰ খায়ামৰ ‘ৰুবায়তৰ’ ভাৱানুবাদ।\nকথা কবিতা বৈশিষ্ট্য\n(প্ৰতিটো প্রশ্নৰ মূল্যাংক – ২ অথবা ৩)\n১। কথাকবিতা বুলিলে কি বুজা? ইয়াৰ দুটা বৈশিষ্ট্য লিখা।\nউত্তৰ :কথা কবিতা এবিধ কবিতাই। ইয়াত ভাৱ প্ৰকাশৰ মাধ্যমৰূপে গদ্য কথাকহে নিবার্চন কৰি লােৱা হয়। কথা-কবিতা পদ্যময় ৰচনা হয়। কথা-কবিতাক আমি কবিত্বময়ী গদ্যত ভাৱ কথা লিখাৰ ভংগী বা ৰীতি বুলিব পাৰে।\nকথা কবিতাৰ কেইটিমান লক্ষণ হলঃ\nকথা-কবিতাত ৰূপৰ সমাৱেশ থাকে আৰু ই প্ৰায়েই ৰূপাত্মক। কথা কবিতা চিত্র ধর্মিতাৰ ওপৰত প্রতিষ্ঠিত।\n২। কবিতা আৰু কথা-কবিতাৰ মাজত কি কি পার্থক্য আছে?\nউত্তৰ: কবিতা আৰু কথা-কবিতাৰ মাজত থকা পার্থক্যবােৰ হ’ল–\n(ক) কথা-কবিতা এবিধ কবিতা হ’লেও সম্পূর্ণ ৰূপে কবিতা নহয়, কিন্তু কবিতা এটি সম্পূর্ণ কৰি সূলভ মনােভাবেৰে লিখা হয়।\n(খ) কথা-কবিতা চিত্রধর্নিতাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত; কিন্তু কবিতা যে চিত্রধর্মিতাৰ ওপৰত প্রতিষ্ঠিত হ’বই লাগিব তেনেকুৱা একো কথা নাই ।\n(গ) কথা কবিতাত ৰূপৰ সমাবেশ থাকে। আনহাতে সকলো কবিতাত প্রতীক বা ৰূপক নাথাকে ।\n৩। ওমৰ খায়ম কোন ? তেওঁ ৰচনা কৰা পুথি এখনৰ নাম লিখ।\nউত্তৰঃ ওমৰ খায়াম ফাচী ছুৰ্ফী কবি আছিল। তেওঁ ৰচনা কৰা পুথি এখন হ’ল ‘ৰুবায়ত’।\n৪। মগনিয়াৰজনে কবিৰ পৰা কি দান পােৱাৰ কথা কৈছে?\nউত্তৰঃ মগনিয়াৰজনে কবিৰ পৰা মানবীয় সহানুভূতি আৰু আন্তৰিকতা দান পােৱাৰ কথা কৈছে।\n৫। ককাই, মোৰ ওপৰত খং নকৰিব? মােৰ হাতত একোৱেই নাই।’— কোনে কি প্রসংগত এই উক্তি কৰিছিল?\nউত্তৰঃ এই কথাষাৰ কবিয়ে মগনিয়াৰজনক কৈছিল। এদিনাখন কবিয়ে বাটেৰে গৈ থাকোতে হাড়-ছাল ওলােৱা এজন বুঢ়া বেমাৰী মগনিয়াৰ আহি কবিৰ ওচৰত হাত পাতি থিয় হ’লহি। দৰিদ্ৰ ওঁঠ, ছাল ফটা মগনিয়াৰজনক দেখি কবিৰ দয়া উপজিল যদিও বৃদ্ধ মগনিয়াৰ জনক দিবলৈ কবিয়ে মােনাত একো বিচাৰি নাপালে, আনকি এখন ৰুমালাে নাছিল কবিৰ ওচৰত। কবিয়ে লক্ষ্য কৰিছিল যে মগনিয়াৰজনে তেতিয়াও বৰ আশাৰে কবিৰ ওচৰত হাত পাতি থিয় দি আছিল। কবিয়ে তেতিয়া বৰ আন্তৰিকতাৰে মগনিয়াৰ জনৰ হাত দুখন সাৱটি ধৰি একো দিব নােৱাৰা কাৰণে তেওঁক খং নকৰিবলৈ প্ৰশ্নত উদ্ধৃত কথাখিনি কৈছিল।\nমগনিয়াৰ শীর্ষক কথা কবিতাটিৰ সাৰাংশ লিখা\nদীঘল প্রশ্ন: (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাকে – ৪ অথবা ৫)\n১। মগনিয়াৰ শীর্ষক কথা কবিতাটিৰ সাৰাংশ লিখা\nউত্তৰঃ কৰি যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাই এদিন বাটেৰে গৈ আছিল। তেনেতে এটা বুঢ়া বেমাৰী হাড়-ছাল ওলােৱা মগনিয়াৰ আহি কবিৰ দুৱাৰৰ সন্মুখত থিয় হৈছে। মগনিয়াৰজনৰ ওঁঠ শেতা, চকু দুটা ৰঙা আৰু গাত ফটা কাপােৰে দৰিদ্ৰতাৰ শােকদায়ক ছৱি দাঙি ধৰিছে। মগনিয়াৰজনে উখহা অপৰিষ্কাৰ হাত এখন মেলি কবিক সহায় খুজিছে। কবিয়ে মােনাত হাত সুমুৱাই একোকে নাপালে। কবিয়ে নিজৰ লগত টকা, ঘড়ী, ৰুমাল একোৱেই অনা নাহিল। মগনিয়াৰজনৰ দুৰ্বল কঁপি থকা শৰীৰ দেখি লৰালৰিকৈ ওচৰলৈ গৈ কবিয়ে হাত দুখন সাৱটি ধৰি একোৱেই লগত নথকাৰ কথা কৈ খং নকৰিবলৈ ক’লে। মগনিয়াৰজনে শেতা ওঁঠ দুখনত অলপ হাঁহি আনি হাতত ধৰি কবিয়ে দেখুওৱা সহানুভূতিৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ জনালে । লগতে মগনিয়াৰজনে তেনে মানৱীয়তা আৰু সহানুভূতিক একপ্ৰকাৰৰ দান বুলিয়ে কবি দুৱৰাৰ সন্মুখত ব্যক্ত কৰিছে। কবি দুৱৰাই শেষত তেওঁৰ এজন লগৰীয়াৰ পৰা দান পােৱা বুলি কৈ ৰূপকাত্মক অর্থ প্রকাশ কৰিছে। পাঠটোৰ মুখ্য কেন্দ্রস্থ ভাৱ হৈছে দৰিদ্রতা, সেই দৰিদ্ৰতাৰ প্ৰতি থকা কবিৰ আন্তৰিকতা।\n২। মগনিয়াৰ পাঠটিত কথা কবিতাৰ কি কি লক্ষ্য পৰিস্ফুট হৈছে?\nউত্তৰ: যতীন্দ্রনাথ দুৱাৰৰ মগনিয়াৰ পাঠটি এটি কথা-কবিতা। এই কবিতাটোত কথা- কবিতাৰ উল্লেখিত লক্ষণসমূহ পৰিস্ফুট হৈছে-\n(ক)কথা কবিতা ৰূপাত্মক।’ মগনিয়াৰ’ কথা-কবিতাটোত মগনিয়াজনক গােটেই মগনিয়াৰ শ্ৰেণীটোৰে প্ৰতীক তথা ৰূপ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে।\n(খ)কথা কবিতাৰ চিত্ৰধর্মিতাও মগনিয়াৰ কথা কবিতাটিত ফুটি ওলাইছে। ইয়াত সর্বস্বান্ত কবিৰ দৰিদ্ৰতা আৰু মগনিয়াৰ জনৰ দৰিদ্ৰতাৰ সুন্দৰ চিত্ৰ পৰিষ্কাৰকৈ প্রকাশ পাইছে।\n(গ) কথা কবিতাৰ এটাই মাথােন কেন্দ্রস্থ ভাৱ থকা বৈশিষ্ট্যও ‘মগনিয়াৰ’কথা কবিতাটিত প্রকাশ পাইছে। কবি আৰু মগনিয়াৰ জনৰ মাজত এটাই মাথােন সাদৃশ্য আছে, সেয়া হ’ল দুয়ােৰে আন্তৰিকতা। এই আন্তৰিকতাই হৈছে ‘মগনিয়াৰ কথা কবিতাটিৰ কেন্দ্রস্থ ভাৱ।\n৩. কবি যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাৰ সাহিত্যকৃতিৰ এটি চমু পৰিচয় দাঙি ধৰা।\nউত্তৰঃ কবি যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাদেৱৰ ১৮৯২ চনত শিৱসাগৰৰ আমােলাপট্টিত জন্ম হয়। কবি যতীন্দ্র নাথ দুৱদেৱে ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই কবিতা ৰচনা আৰম্ভ কৰিছিল । তেওঁ ছাত্র অবস্থাত ৰচনা কৰা কবিতা পুথিকেইখন হ’ল- ওমৰ তীর্থ, আপােন সুৰ, বনফুল, মিলনৰ সুৰ আৰু মৰমৰ সুৰ। ‘কথা কবিতা’ তেওঁৰ একমাত্র কথা-কবিতাৰ পুথি। ফাৰ্চী ছুফী কৰি ওমৰ খায়ামৰ ‘ৰুবায়ত’ৰ প্ৰথম অসমীয়ালৈ ভাবানুবাদ কৰি দুৱৰাই ‘ওমৰ তীর্থ’ পুথিখনি ৰচনা কৰে। ‘বনফুল’ কবিতাপুথিৰ বাবে তেওঁ সাহিত্য অকাদেমি বঁটাও লাভ কৰিছিল। এই বঁটা লাভ কৰা তেৱেঁই প্রথম অসমীয়া। দুৱদেৱে ১৯৫৫ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ চতুর্বিংশ অধিৱেশৰ সভাপতিত্বও কৰিছিল। ১৯৬৪ চনত শিৱসাগৰত দুৱাৰৰ মৃত্যু হয়।\nমগনিয়াৰ কথা কবিতাটোৰ মূলভাৱ\n৪।’ মগনিয়াৰ’পাঠটি ক’ৰপৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে? পাঠটিৰ মূলভাবটি তােমাৰ ভাষাত লিখা।\nউত্তৰঃ ‘মগনিয়াৰ’ পাঠটি যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাদেৱৰ ‘কথা কবিতা’নামৰ পুথিখনৰ পৰা লােৱা হৈছে। এদিনাখন কবিয়ে বাটেৰে গৈ থাকোঁতে হাড়-ছাল ওলােৱা এজন বুঢ়া-বেমাৰী মগনিয়াৰ আহি কবিৰ ওচৰত হাত পাতি থিয় হ’লহি। মগনিয়াৰ জনৰ শেতা পৰা ওঁঠ, ৰঙা চকু আৰু ফটা-চিটা কাপােৰৰ দৰিদ্ৰ ৰূপটো দেখি কবিৰ মন ব্যথাৰে ভৰি পৰিল। সেই মুহুর্ততে মগনিয়াৰ জনে কবিৰ কাষলৈ আহি ভিক্ষা খােজাত কবি দোধোৰ-মােধোৰ অৱস্থাত পৰিছিল। কবিয়ে চোলাৰ মােনাত হাত ফুৰাই চালে, কিন্তু একো নাপালে। আনকি এখন ৰুমালাে কবিয়ে বিচাৰি নাপালে। কবিয়ে নিঃস্ব মগনিয়াৰ জনক একো দিবলৈ নাপাই অপৰাধবােধত ভুগিলে। লৰালৰিকৈ মগনিয়াৰজনৰ হাত দুখন সাৱটি ধৰি সহায় কৰিব নােৱাৰাৰ বাবে কবিয়ে অতি বিনয়েৰে নিজৰ অসমর্থতা প্রকাশ কৰিলে আৰু অতি আন্তৰিকতাৰে ককাই’ বুলি মগনিয়াৰ জনক সম্বােধি তেওঁক খং নকৰিবলৈ অনুৰােধ জনালে। তাকে শুনি শেতা পৰা ওঁঠ দুটাৰে মগনিয়াৰ জনে বিস্মিত হৈ এটা শেতা হাঁহি মাৰিলে। তাৰ পাছত কবিৰ হাত দুখনত দুর্বলভাৱে ধৰি অতি কষ্টেৰে মাত লগাই কৈছিল— “একো কথা নাই, ইয়াৰ বাবে\nঅশেষ ধন্যবাদ। ইও যে এটা দান।” নিঃস্ব মগনিয়াৰ জনে কবিৰ মানৱীয় গুণৰ বাবেই কবিক ধন্যবাদ দিয়াত কবিয়ে মগনিয়াৰ জনৰ পৰা এটা অমূল্য পাঠ সংগ্রহ কৰিলে। অর্থতকৈও যে অন্তৰৰ মানৱীয় অনুভূতিৰ মূল্য বেছি। সেই কথাটো কবিয়ে মগনিয়াৰ জনৰ পৰা উপলব্ধি কৰিব পাৰিলে । আন্তৰিকতাই যে\nনিঃস্বজনৰ মনতাে আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিব পাৰে তাকেই উক্ত কথা-কবিতাটিৰ জৰিয়তে ক’বলৈ। বিচৰা হৈছে।\n৫। ‘মগনিয়াৰ’ পাঠটিৰ কবি আৰু মগনিয়াৰজনৰ মাজত হােৱা কথােপকথনখিনি তােমাৰ নিজৰ ভাষাত লিখা।\nউত্তৰ: ওপৰৰ (গ) ৰ ৪ নং প্রশ্নৰ উত্তৰটোৰ সৈতে একে।\nঅতি চমু প্রশ্ন প্রশ্নোত্তৰ\n(প্ৰতিটো প্রশ্নৰ মূল্যাংক – ১)\n১/অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰথমগৰাকী কথা-কবিতা’ ৰচক কোন?\n২/যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাই ৰচনা কৰা কথাকবিতা পুথিখনিৰ নাম কি?\n৩/যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাই কোন চনত জন্ম লাভ কৰিছিল?\n8/ যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাৰ ওমৰতীর্থ’ কোন গৰাকী ফাৰ্চী ছুফী কবিৰ কাব্যৰ ভাবানুবাদ?\n৬/যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাই অসম সাহিত্য সভাৰ কোন স্থানত অনুষ্ঠিত অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল ?\n৯/দুৱৰাই সাহিত্য একাডেমী বঁটা লাভ কৰা কবিতাপুথিখনৰ নাম কি?\n১০। কথা কবিতা’ৰচনা কৰোতে কোন গৰাকী আফ্রিকাৰ লেখিকাৰ দ্বাৰা যতীন্দ্রনাথ দুৱৰা অনুপ্রাণিত হৈছিল?\nচমু প্রশ্ন: (প্রতিটো প্রশ্নৰ মূল্যাংক -২ অথবা ৩)\n১। যতীন্দ্র নাথ দুৱৰাই লিখা দুখন কবিতা পুথিৰ নাম লিখা।\n২/. ‘মগনিয়াৰ জনৰ শৰীৰৰ চমু বর্ণনা দিয়া।