বিজ্ঞান-মনস্কতা বা বৈজ্ঞানিক মানসিকতা: কি আৰু কেনেকৈ?\nবৰ্তমান যুগত বিজ্ঞানৰ প্ৰগতি আৰু বৈজ্ঞানিক উদ্ভাৱনসমূহে আমাৰ সকলোৰে ব্যক্তিগত আৰু সামূহিক জীৱনৰ প্ৰায়বিলাক ক্ষেত্ৰতে অপৰিহাৰ্য্য প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। কেৱল বৈজ্ঞানিক আৱিষ্কাৰৰ বাবেই নহয়, সাম্প্ৰতিক কালত আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ অতীব প্ৰয়োজন। বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ মূল দিশ চাৰিটা – কৌতূহল, মুকলি মন, বিচাৰাত্মক মনোবৃত্তি আৰু বিনয়।\nই হ’ল বিজ্ঞানৰ মূল আত্মা। যিকোনো নতুন বস্তু বা তথ্যৰ সন্মুখীন হ’লেই সেই বিষয়ে জনাৰ বাবে কৰিবলগীয়া প্ৰশ্নকেইটা হ’ল – কি, কিয় আৰু কেনেকৈ? নতুনকৈ কথা ক’বলৈ শিকা এটি শিশুৱে সঘনাই সোধা প্ৰশ্নটোৱেই হ’ল “এইটো কি”? এই ঔৎসুক্য শিশুটিৰ মানসিক বিকাশৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়। এই শিশুসুলভ গুণটো জীৱনৰ সকলো সময়তে বৰ্তাই ৰাখিব পাৰিলে শিশুটিয়ে পৰৱৰ্ত্তী কালত যিকোনো নতুন বিষয় একোটা আহৰণ কৰি তাৰ সুফল ভোগ কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়। ছাত্ৰাৱস্থাত আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় গুণটোৱেই হ’ল কৌতূহল।\nবৈজ্ঞানিক চিন্তাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অতি প্ৰয়োজনীয় আন এটা দিশ হ’ল এটা মুকলি মন। যিকোনো বিষয়ত থকা বদ্ধমূল ধাৰণাই আমাক বিষয়টো সম্পৰ্কে নতুনকৈ বিশ্লেষণ কৰাত বাধা দিয়ে। উপযুক্ত পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত বা প্ৰতিষ্ঠিত নোহোৱা পৰ্য্যন্ত বিজ্ঞানে কোনো কথা মানি নলয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, সৰুতে আমি পাঠ্যপুথিত পঢ়িছিলো যে গৰুৰ দাঁত এপাৰি; ওপৰৰ পাৰি দাঁত নাই। কিন্তু গৰু এটাৰ মুখখন পৰীক্ষা কৰিলে দেখা যায় - প্ৰকৃততে ওপৰৰ পাৰি দাঁতৰ কেৱল অগ্ৰদন্ত কেইটাহে নাই; বাকী দাঁতবোৰ আছে। যিকোনো তথ্য মুকলি মনেৰে চালি-জাৰি চোৱাৰ মানসিকতাই শিশু এটাৰ বৌদ্ধিক বিকাশত অশেষ সহায় কৰে।\nআমাৰ মাজৰ বহুতেই যিকোনো তথ্য তাৰ উৎস বা শুদ্ধতাৰ বিচাৰ নকৰাকৈ সহজতে মানি লয়। ই বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ পৰিচায়ক নহয়। নতুন তথ্য এটা প্ৰথমবাৰৰ বাবে লাভ কৰোঁতে প্ৰথমে তাৰ উৎস সম্পৰ্কে বিচাৰ কৰা উচিত। গঠনমূলক সন্দেহ, সংশয় আৰু সমালোচনা কেতিয়াও বেয়া হ’ব নোৱাৰে। বৰঞ্চ ই আমাক যিকোনো বিষয় সম্পৰ্কে নিৰ্মোহ বিশ্লেষণ কৰাৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে আৰু বহু সময়ত আমাক নিশ্চিত বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ মূল আধাৰটোৱেই হ’ল নিৰ্মোহ বিশ্লেষণ। যিকোনো সামাজিক বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰটো এই কথা খাটে। বিশ্লেষণাত্মক মনোবৃত্তিয়ে আমাক যিকোনো বিষয় সম্পৰ্কে অধিক জনাৰ বাবে আগ্ৰহী কৰি তোলে। ফলত প্ৰকৃত সত্য উদ্ঘাটন কৰাৰ বাবে ই সহায়ক হয়।\nবৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আন এটা দিশ হ’ল বিনয়। সত্যৰ সন্ধান কৰোঁতা ব্যক্তি এজনে নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰিবলৈও সকলো সময়তে প্ৰস্তুত থকা উচিত। নিজৰ মনত পুহি ৰখা অথবা পুথিগত বিদ্যাৰে আয়ত্ব কৰা যিকোনো ধাৰণা পৰৱৰ্ত্তী সময়ত অশুদ্ধ প্ৰমাণিত হ’লে বিনয়েৰে স্বীকাৰ কৰি ল’ব পৰাটো বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ পৰিচায়ক। বিজ্ঞানৰ ইতিহাসত এনে বহুবোৰ উদাহৰণ আছে য’ত একোজন বিজ্ঞানীৰ আকোৰগোঁজ মনোবৃত্তিৰ বাবে বিজ্ঞানৰ কেতবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ তত্ত্ব বহু বছৰলৈকে ভুল ধাৰণাৰ ওপৰত বৰ্ত্তি আছিল। উদাহৰণ স্বৰূপে, অষ্টদশ শতিকাত জীৱাণুৰ ‘স্বতঃস্ফূৰ্ত সৃষ্টিতত্ত্ব’ (Spontaneous Generation Theory) সম্পৰ্কে থকা জন নিধাম আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ আকোৰগোঁজ মনোভাৱ আৰু ইয়াক ভুল প্ৰমাণ কৰিবলৈ সেই সময়ৰ আন আন বিজ্ঞানীয়ে কৰা পৰীক্ষা-নীৰিক্ষাৰ ফলাফলসমূহ মানি ল’বলৈ কৰা অস্বীকাৰৰ ফলস্বৰূপে আধুনিক অনুজীৱ বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতি বহুকাল পিছ পৰি যোৱাৰ কথা বিজ্ঞানৰ ইতিহাসত স্বীকৃত হৈছে।\nমুঠৰ ওপৰত, নিজৰ ভুল ধাৰণা বা বিচাৰৰ অশুদ্ধতা অথবা জ্ঞানৰ সীমাৱদ্ধতা স্বীকাৰ কৰি ল’বলৈ মানসিকভাৱে প্ৰস্তুত থাকিব নোৱাৰিলে বৈজ্ঞানিক মানসিকতা কেতিয়াও গঢ় লৈ উঠিব নোৱাৰে। নজনা কথা জনাৰ নিৰন্তৰ আগ্ৰহ আৰু অফুৰন্ত কৌতূহল, এটা মুকলি মন, বিশ্লেষণাত্মক মনোবৃত্তি আৰু বিনয়ী স্বভাৱেই হ’ল মানৱৰ বৌদ্ধিক বিকাশ আৰু প্ৰগতিৰ মূল চাবিকাঠি।\nPosted by Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) at 6:17 AM No comments:\nক’ভিদ-১৯: সাম্প্ৰতিক কালত বিশ্বৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্যাহ্বান\nসম্প্ৰতি সমগ্ৰ বিশ্বতে এবিধ নতুন কৰ’ণা ভাইৰাছৰ পৰা হোৱা ক’ভিদ্-১৯ নামৰ ৰোগে সংহাৰী ৰূপ ধাৰণ কৰি এক অভূতপূৰ্ব পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিছে। সমগ্ৰ মানৱ জাতিৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বানৰূপে দেখা দিয়া এই অতিমাৰী (Pandemic)ৰ কাৰক হ’ল - Severe acute respiratory syndrome coronavirus2(SARS-CoV-2) নামৰ এবিধ নতুন কৰ’ণা ভাইৰাছ। ২০১৯ বৰ্ষৰ শেষৰফালে চীনদেশৰ য়ুহান নামে এক ঠাইত প্ৰথমে এই ৰোগ ধৰা পৰে আৰু অতি কম দিনৰ ভিতৰতে ই সংহাৰী ৰূপ লৈ হাজাৰ হাজাৰ লোকলৈ সংক্ৰমিত হয় আৰু মাথোন চাৰিমাহৰ ভিতৰতে চীনদেশৰ তিনি সহস্ৰাধিক লোকৰ প্ৰাণ লোৱাৰ লগতে ক্ৰমে পৃথিৱীৰ আন আন দেশলৈ বিয়পি পৰে। প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি, ২০২০ চনৰ ২৪ মাৰ্চ পৰ্য্যন্ত এই ৰোগ বিশ্বৰ ১৬৫ খন দেশলৈ সোঁচৰিত হৈছে আৰু ৩,৯৬,০০০ তকৈও অধিক লোক আক্ৰান্ত হৈছে। অৱশ্যে যদিও ইয়াৰে ১৭,২৫০ জন ৰোগী মৃত্যু মুখত পৰিছে, প্ৰায় ১ লাখ ৪ হাজাৰ ৰোগী চিকিৎসাৰ জৰিয়তে ৰোগমুক্ত হ’বলৈ সক্ষম হৈছে। সাম্প্ৰতিক কালত এই ৰোগ সমগ্ৰ বিশ্বত মানুহৰ বাবে সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ এক প্ৰত্যাহ্বানৰূপে ঠিয় দিছে। অন্যহাতে, এতিয়ালৈকে এই ৰোগ বা ভাইৰাছটোৰ সম্পৰ্কে বহু কথা জানিবলৈ বাকী আছে। ফলত ৰোগটোৰ কোনো প্ৰতিষেধক বৰ্তমানলৈকে উদ্ভাৱন হোৱা নাই। অৱশ্যে এই দিশত বিজ্ঞানীসকলে যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰু আশা কৰা হৈছে যে অচিৰেই এই ক্ষেত্ৰত কৃতকাৰ্য্যতা লাভ কৰিব পৰা যাব।\nক’ভিদ-১৯ ৰোগৰ লক্ষণসমূহ:\nৰোগীৰ বয়স, সাধাৰণ স্বাস্থ্য তথা প্ৰতিৰোধী শক্তি আৰু ৰোগৰ গভীৰতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৰোগৰ লক্ষণসমূহ মৃদু অথবা অতি কষ্টদায়ক হ’ব পাৰে। লগতে ২ৰ পৰা প্ৰায় ১৫ শতাংশ ৰোগীৰ মৃত্যুও হ’ব পাৰে। ভাইৰাছৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ ২-১৪ দিনৰ ভিতৰত ৰোগীৰ জ্বৰ, কাহ হ’ব পাৰে আৰু উশাহ-নিশাহৰ কষ্ট অনুভৱ কৰিব পাৰে। ৬৫ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সীয়া ৰোগীৰ শৰীৰত লক্ষণসমূহ অধিক তীব্ৰ হ’ব পাৰে। ঠিক তেনেদৰে, ডায়েবেটিছ্, উচ্চ ৰক্তচাপ, কৰ্কট ৰোগ, এজ্‌মা আদিত ভূগি থকা লোকৰ দেহত এই ৰোগ হ’লে লক্ষণসমূহ তীব্ৰতৰ হৈ সাধাৰণতে অত্যন্ত শোচনীয় অৱস্থা হয়। সেয়েহে, বয়োজ্যেষ্ঠ অথবা এনেবোৰ ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুৰ হাৰ অধিক হয়।\nভাইৰাছটো কিদৰে সংক্ৰমিত হয়?\nএই ভাইৰাছবিধ মূলতঃ তলত উল্লেখ কৰা দুই ধৰণে মানুহৰ পৰা মানুহলৈ সোঁচৰিত হয়:\n১) ৰোগীৰ সৈতে পোনপটীয়া সংস্পৰ্শৰ জৰিয়তে (প্ৰায় ৬ ফুটৰ ভিতৰত)।\n২) আক্ৰান্ত ৰোগীয়ে কাহ বা হাঁচি মৰাৰ সময়ত নিৰ্গত নাকৰ পানী বা থুৰ জৰিয়তে।\nএনেদৰে নিৰ্গত নাকৰ পানী বা থুৰ কণিকা কাষত থকা নিৰোগী মানুহৰ শৰীৰত মুখ বা নাকেদি প্ৰৱেশ কৰি হাওঁফাওঁ পাবগৈ পাৰে। আনহাতে এনে বীজাণুযুক্ত কণিকাবোৰ যিকোনো পৃষ্ঠত পৰিলে কেইবাঘণ্টালৈকে সক্ৰিয় হৈ থাকিব পাৰে আৰু এনে পৃষ্ঠ স্পৰ্শ কৰাৰ ফলত আন মানুহৰ গালৈও বিয়পিব পাৰে। এনেকৈ ভাইৰাছৰ দ্বাৰা দুষিত পৃষ্ঠ হাতেৰে স্পৰ্শ কৰাৰ পাছত নাক, মুখ আনকি চকু সেই হাতেৰে স্পৰ্শ কৰিলেও মানুহৰ গালৈ ভাইৰাছটো সোঁচৰিব পাৰে। অৱশ্যে এনেদৰে হোৱা সংক্ৰমণ এই ভাইৰাছৰ ক্ষেত্ৰত সংক্ৰমণৰ মূল উপায় নহয়।\nযদিওবা লক্ষণ দেখুৱাই থকা অৱস্থাতহে ৰোগী এজনৰ পৰা আন নিৰোগী মানুহৰ দেহলৈ ভাইৰাছটো সংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা সৰ্বাধিক, তথ্যমতে কেতবোৰ ক্ষেত্ৰত লক্ষণ দেখা দিয়াৰ আগেয়েও আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ পৰা ভাইৰাছটো বিয়পাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nউল্লেখযোগ্য যে, বিশ্বৰ প্ৰথম ১ লাখ ৰোগী আক্ৰান্ত হ’বলৈ ভাইৰাছটোক সময় লাগিছিল ৬৭ দিন, কিন্তু ২য় আৰু ৩য় লাখ ৰোগীৰ দেহলৈ সংক্ৰমিত হ’বলৈ লাগিছিল ক্ৰমে মাত্ৰ ১১ আৰু ৪ দিন। ইয়াৰ পৰাই এই ভাইৰাছটোৰ অতি ক্ষীপ্ৰ গতিত সোঁচৰিত হ’ব পৰা ক্ষমতাৰ কথা জানিব পাৰি।\nনিজকে কেনেকৈ বচাই ৰাখিব?\n নিজকে ক’ভিদ-১৯ ৰোগৰ পৰা বচাই ৰখাৰ উত্তম উপায়টো হ’ল - নতুন কৰ’ণা ভাইৰাছৰ সংস্পৰ্শৰ পৰা আঁতৰি থকা। তাৰ বাবে তলত উল্লেখ কৰা ব্যৱস্থাবোৰ লোৱা দৰকাৰ:\nসঘনাই আপোনাৰ হাত ধোৱক\n· ৰাজহুৱা স্থানৰ পৰা অহাৰ পাছত অথবা কাহ বা হাঁচি মৰাৰ পাছত চাবোন আৰু পৰিষ্কাৰ পানীৰে অন্ততঃ ২০ চেকেণ্ড ধৰি ভালকৈ আপোনাৰ হাত দুখন ধোৱক।\n· যদিহে ওচৰত পৰ্য্যাপ্ত পানী আৰু চাবোন উপলব্ধ নহয়, তেন্তে অন্ততঃ ৬০ শতাংশ এলকহল যুক্ত কোনো বীজাণুনাশক দ্ৰব্যৰে আপোনাৰ হাত ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰক।\n· অপৰিষ্কাৰ বা নোধোৱা হাতেৰে আপোনাৰ নাক, মুখ আৰু চকু স্পৰ্শ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকক।\nআন ব্যক্তিৰ সৈতে দূৰত্ব বজাই ৰাখক\n· ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সৈতে পোনপটীয়া সংস্পৰ্শৰ পৰা আঁতৰি থাকক।\n· আন যিকোনো ব্যক্তিৰ পৰাও এক দূৰত্ব বজাই ৰাখক। বিশেষকৈ যিসকল ব্যক্তি এই ৰোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি, তেনে লোকসকলে এই ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়া উচিত।\nএই ৰোগৰ আক্ৰমণৰ পৰা আনকো বচাওক\n· ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ অৰ্থে চৰকাৰে ঘোষণা কৰা নিয়ম আৰু সকলো নীতি-নিৰ্দেশনা কঠোৰভাৱে মানি চলক আৰু নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা সময়চোৱাত নিজ-নিজ ঘৰৰ ভিতৰতে থাকক। অনাৱশ্যকভাৱে কোনো কাৰণতে ঘৰৰ বাহিৰলৈ নোলাব।\n· যদিহে আপুনি কাহ, হাঁচি, জ্বৰ আদিত ভূগিছে, তেন্তে তৎকালে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ লওক।\nকাহ বা হাঁচি মাৰোঁতে নাক-মুখ ঢাকি লওক\n· কাহ বা হাঁচি মৰাৰ সময়ত টিছু কাগজ বা ৰুমালেৰে নাক-মুখ ঢাকি লওক অথবা কিলাকুটিৰ ভিতৰফালে নাক-মুখ হেঁচি লওক।\n· ব্যৱহাৰ কৰা টিছু কাগজ জাবৰৰ পাঁচিত পেলাই দিয়ক অথবা ৰুমালখন ভালকৈ চাবোন-পানীৰে ধুই পেলাওক।\n· লগে-লগে হাত দুখন ভালকৈ চাবোন আৰু পানীৰে ধুই পেলাওক অথবা অতি কমেও ৬০ শতাংশ এলকহলযুক্ত বীজাণুনাশকেৰে পৰিষ্কাৰ কৰক।\nযদি আপুনি ৰোগাক্ৰান্ত তেন্তে মাস্ক পৰিধান কৰক\n· যদি আপুনি ৰোগাক্ৰান্ত তেন্তে আনৰ সৈতে একে ঠাইতে থকাৰ সময়ত আৰু ডাক্তৰৰ কাষলৈ যাওঁতে মাস্ক পিন্ধাৰ ব্যৱস্থা কৰক। লগতে আপোনাৰ ওচৰত থকা আন ব্যক্তিসকলকো মাস্ক পিন্ধাৰ পৰামৰ্শ দিয়ক।\n· যদিহে আপুনি ৰোগাক্ৰান্ত হোৱা নাই অথবা আন কোনো ৰুগীয়া ব্যক্তিৰ পৰিচৰ্যা কৰা কামত জড়িত হোৱা নাই, তেন্তে আপুনি মাস্ক পিন্ধাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nপৰিষ্কাৰ পৰিচ্চন্নতা বজাই ৰাখক\n· আপোনাৰ ঘৰ আৰু কাৰ্য্যালয়ৰ টেবুল, দুৱাৰৰ হাতোৰা, লাইটৰ চুইট্‌চ, ফোন, কম্পিউটাৰৰ কি-ব’ৰ্ড, শৌচাগাৰ, প্ৰস্ৰাৱগাৰ আদি দৈনিক ভালদৰে বীজাণুনাশক দ্ৰব্যৰ সহায়ত পৰিষ্কাৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰক।\n· ওপৰত উল্লেখ কৰা পৃষ্ঠসমূহ লেতেৰা হৈ থাকিলে, বীজাণুনাশক প্ৰয়োগ কৰাৰ আগতে চাবোন আৰু পানীৰে ধুই লওক।\n· পৃষ্ঠসমূহ বীজাণুমুক্ত কৰিবলৈ প্ৰতি গেলন (৩.৭৮৫ লিটাৰ) পানীত তিনি ভাগৰ একাপ বা ৫ টেবুল চামুচ পৰিমাণৰ ব্লিচিং পাউদাৰ মিহলি কৰি বীজাণুনাশক দ্ৰব্য প্ৰস্তুত কৰি ল’ব পাৰি।\n· বিকল্প হিচাপে ৭০ শতাংশ এলকহল যুক্ত পানীও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nPosted by Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) at 10:09 AM 11 comments:\nসংশ্লেষিত জিনমঃ প্ৰত্যাশা আৰু সংশয়\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেলিফৰ্ণিয়াস্থিত জে, ক্ৰেইগ্ ভেন্টাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ বিজ্ঞানীসকলে ২০১০ চনৰ মে’ মাহত এটা বেক্টেৰিয়াৰ কোষত তাৰ নিজস্ব জিনমৰ বিকল্প হিচাবে মানৱ-সৃষ্ট সংশ্লেষিত জিনম প্ৰতিস্থাপন কৰি এক ‘সংশ্লেষিত কোষ’ সৃষ্টি কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰি আধুনিক জীৱবিজ্ঞানত এক ইতিহাস সৃষ্টি কৰিলে।\nএই সন্দৰ্ভত সমগ্ৰ প্ৰকল্পটোৰ মূল পৰামৰ্শদাতা বিজ্ঞানী ক্ৰেইগ্ ভেন্টাৰে কয় - “আমি ইয়াক প্ৰথমটো ‘সংশ্লেষিত কোষ’ বুলি অভিহিত কৰিছোঁ; ইহঁত সঁচাকৈয়ে একোটা জীৱিত কোষ”। এই প্ৰকল্পত প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ৪০ নিযুত ডলাৰতকৈও অধিক অৰ্থ ব্যয় কৰিছিল। ডঃ ভেণ্টাৰ আৰু তেওঁৰ সহযোগী বিজ্ঞানীসকলে ১৯৯৫ চনৰে পৰা সুদীৰ্ঘ কাল এই প্ৰকল্পত নেৰানেপেৰাকৈ লাগি আছিল।\n‘সংশ্লেষিত কোষ’টো সৃষ্টি কৰিবলৈ ডেনিয়েল গিবছন আৰু ক্ৰেইগ ভেণ্টাৰৰ নেতৃত্বত কৰ্মৰত বিজ্ঞানীসকলে প্ৰথমে মাইক’প্লাজ্‌মা মাইকইডিচ্ নামৰ এক ক্ষুদ্ৰ বেক্টেৰিয়াৰ সম্পূৰ্ণ জিনমৰ মানচিত্ৰ তৈয়াৰ কৰি উলিয়ালে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে কম্পিউটাৰৰ সহায়ত বেক্টেৰিয়াবিধৰ ‘অদৰকাৰী’ জিনবোৰ আঁতৰাই কেৱল ‘অত্যাৱশ্যকীয়’ জিনবিলাক ৰাখি জিনমৰ এক আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকে মাইক’প্লাজ্‌মা কেপ্ৰিক’লাম নামৰ আন এক সমগোত্ৰীয় বেক্টেৰিয়া লৈ তাৰ জিনমটো আঁতৰাই পেলালে আৰু তাৰ ঠাইত তেওঁলোকে তৈয়াৰ কৰা আৰ্হিমতে ৱাছিংটনৰ ব’থেলত অৱস্থিত ব্লু হেৰন বায়’ নামৰ DNA শৃংখল নিৰ্ণয়কাৰী কোম্পানী এটাই সংশ্লেষণ কৰা সংশ্লেষিত জিনমটো সুমুৱাই দিলে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোক দেখি আচৰিত হ’ল যে বেক্টেৰিয়াটো জীয়াই থকাৰ উপৰি তাৰ বংশবৃদ্ধি প্ৰক্ৰিয়াও অব্যাহত থাকিল। একে সময়তে, তাৰ সকলো গুণাগুণ মাইক’প্লাজ্‌মা কেপ্ৰিক’লামৰ সলনি মাইক’প্লাজ্‌মা মাইকইডিচ্ প্ৰজাতিৰ দৰে হৈ পৰিল।\nএই সম্পৰ্কে ডঃ ডেনিয়েল গিবছনে কয়, “আমি চাৰি বটল ৰাসায়নিক দ্ৰব্যৰ পৰা এই জিনমটো তৈয়াৰ কৰিলো; আমি সেই সংশ্লেষিত জিনমটো এটা কেন্দ্ৰহীন কোষত সুমুৱাই দিলো আৰু সেই সংশ্লেষিত জিনমটোৱে কোষটোক সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল”।\nএই নতুন বেক্টেৰিয়াটো আৰু তাৰ সতি-সন্ততিক চিনাক্ত কৰিব পৰাকৈ ডঃ ভেণ্টাৰৰ দলে বেক্টেৰিয়াটোৰ ৰাসায়নিক জিনমটোত প্ৰয়োজনীয় DNA-ৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ নাম আৰু জেম্‌চ জইচ্ আৰু আন মহান ব্যক্তিৰ তিনিটা উক্তিও সংযোজন কৰিলে। ইয়াৰ ফলত ভৱিষ্যতে এই কোষবোৰৰ গাত সিহঁতৰ সৃষ্টিকৰ্তা বিজ্ঞানীসকলৰ নাম মচিব নোৱাৰাকৈ খোদিত হৈ থাকিল।\nসংশ্লেষণ জীৱবিজ্ঞান (synthetic biology)ৰ ইতিহাসত ই হ’ল এক যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰ। বহুতো বিজ্ঞানীয়ে বিশ্বাস কৰে যে এই গৱেষণাত ব্যৱহৃত প্ৰযুক্তি অচিৰেই বাণিজ্যিক গুৰুত্ব থকা আন আন বেক্টেৰিয়াৰ ক্ষেত্ৰটো প্ৰয়োগ কৰিব পৰা যাব। দৰাচলতে, বহুতো কোম্পানীয়ে ইতিমধ্যেই এই প্ৰযুক্তি কেতবোৰ ঔদ্যোগিক গুৰুত্ব সম্পন্ন জীৱাণুৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। ডঃ ভেণ্টাৰে ইতিমধ্যে Synthetic Genomics, Inc. নামেৰে এটা কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে আৰু এই কোম্পানীয়ে এই দিশত নতুন গৱেষণা অব্যাহত ৰখাৰ বাবে বহুকেইটা জৈৱ-ভিত্তিক কোম্পানীৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈছে।\nঅৱশ্যে, এই নতুন প্ৰযুক্তিয়ে আনি দিয়া কৃত্ৰিম জীৱন সৃষ্টিৰ সম্ভাৱনীয়তাৰ ক্ষেত্ৰত ইতিমধ্যে নৈতিকতা, আইন আৰু জন সুৰক্ষাৰ সৈতে জড়িত কেতবোৰ নতুন বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছে। পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ সৈতে জড়িত সংগঠনবোৰে তৎকালিনভাৱে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে। বিজ্ঞানীসকলে এই গৱেষণাৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰাৰ লগে-লগে পৃথিৱীৰ ৭৪ খন দেশত ব্যাপ্ত ‘Friends of the Earth International’ নামে এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিৱেশ সুৰক্ষা সংস্থাই পৰিৱেশ সুৰক্ষা প্ৰাধিকৰণ, আৰু খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসন সংস্থাক “সংশ্লেষণ জীৱবিজ্ঞানৰ সকলো গৱেষণা আৰু তাৰ পৰা উৎপাদিত দ্ৰব্য সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবলৈ” এক বিবৃতিযোগে আহ্বান জনাইছে। ETC নামে কানাডাস্থিত আন এক সংগঠনে আনকি সমগ্ৰ বিশ্বতে সংশ্লেষণ জীৱবিজ্ঞানৰ যিকোনো গৱেষণা নিষিদ্ধ কৰাৰ আহ্বান জনাইছে।\nযদিওবা এনেবোৰ জৈৱ-প্ৰযুক্তিয়ে গৱেষণাৰ দিশত অপাৰ সম্ভাৱনাৰ সৃষ্টি কৰিছে, ইয়াৰ প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত স্বাভাৱিকতে উঠা নৈতিক, আইনগত আৰু জনসুৰক্ষা সম্বন্ধীয় প্ৰশ্নসমূহৰ সঠিক আৰু প্ৰত্যয় জগাব পৰা উত্তৰ সন্ধান কৰা অতি আৱশ্যক, যাতে ভৱিষ্যতে এনে প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ কেৱল মানুহ আৰু জীৱজগতৰ উপকাৰৰ বাবেহে হয়।\nPosted by Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) at 11:06 PM No comments:\nহাত-ধোৱাঃ ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ উত্তম উপায়\nহাত দুখন ধুই পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিলে বহুতো বেমাৰৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিব পৰাৰ লগতে আনৰ গালৈ ৰোগৰ বীজাণু সংক্ৰমিত হোৱাতো বাধা দিব পাৰি। অপৰিষ্কাৰ হাতৰ দ্বাৰাই বহুতো ৰোগ সোঁচৰিত হয়।\nহাতলৈ বীজাণু ক’ৰ পৰা আহে আৰু কেনেকৈ মানুহৰ গালৈ ৰোগ সোঁচৰিত কৰে?\nমানুহ তথা জীৱ-জন্তুৰ বিষ্ঠা হ’ল - চাল্‌ম’নেলা, ই কলাই, ন’ৰ’ ভাইৰাছ আদি হাগনি বা ডায়েৰিয়া ৰোগ সৃষ্টি কৰিব পৰা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বীজাণুৰ এক প্ৰধান উৎস। আনকি বিষ্ঠাৰ জৰিয়তে শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত কেতবোৰ ৰোগো সোঁচৰিব পাৰে। বিষ্ঠা ত্যাগ কৰাৰ সময়ত অথবা কেঁচুৱাৰ শৌচ-কৰা কাপোৰ সলনি কৰাৰ সময়ত এনেধৰণৰ বীজাণু মানুহৰ হাতলৈ সংক্ৰমিত হয়। অৱশ্যে আন আন উৎস, যেনে কেঁচা মাংস আদিৰ পৰাও এনে বীজাণু হাতলৈ সংক্ৰমিত হ’ব পাৰে। মানুহৰ মাত্ৰ এক গ্ৰাম বিষ্ঠাত ১০০০ কোটি পৰ্য্যন্ত এনে বীজাণু থাকিব পাৰে। বীজাণু লাগি থকা যিকোনো বস্তু, যেনে: কাহ বা হাঁচি মৰাৰ সময়ত নাক-মুখৰ পৰা ওলোৱা থুৰ কণা লাগি বীজাণুযুক্ত হোৱা বস্তু, হাতেৰে চোৱাৰ ফলতো হাত বীজাণুযুক্ত হ’ব পাৰে। যেতিয়া এনে বীজাণু হাতত লাগি থাকে আৰু হাত ভালকৈ ধুই পৰিষ্কাৰ কৰা নহয়, তেতিয়াই এজনৰ পৰা আন জনলৈ বীজাণু সোঁচৰিব পাৰে।\nহাত ধুই ৰোগৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি\nচাবোনেৰে হাত ধুই হাতৰ পৰা বীজাণু নিৰ্মূল কৰিব পৰা যায়। ই ৰোগ বিয়পাত বাধা দিয়ে, কাৰণ -\n· মানুহে সঘনাই, আনকি ক’ব নোৱৰাকৈয়ে, নিজৰ চকু, নাক আৰু মুখ হাতেৰে চুই থাকে। ফলত হাতত থকা বীজাণু অতি সহজে চকু, নাক আৰু মুখৰ জৰিয়তে শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।\n· অপৰিষ্কাৰ হাতৰ পৰা ৰোগৰ বীজাণু খাদ্যবস্তু বা খোৱাপানীলৈ সংক্ৰমিত হ’ব পাৰে। আনকি কেতবোৰ খাদ্যত এনে বীজাণুবোৰৰ বংশবৃদ্ধিও হ’ব পাৰে।\n· অপৰিষ্কাৰ হাতৰ পৰা ৰোগৰ বীজাণু আন সামগ্ৰী, যেনে: টেবুল-চকীৰ পৃষ্ঠ, বাছ বা ৰেলত থিয় হৈ যোৱা যাত্ৰীয়ে ধৰিবলৈ থকা লোৰ দণ্ড, শিশুৱে খেলা পুতলা আদিলৈ বিস্তাৰিত হ’ব পাৰে আৰু এনেবোৰ বস্তুৰ পৰা পুনৰ আন এজন ব্যক্তিৰ হাতলৈ সংক্ৰমিত হ’ব পাৰে।\n· সেয়েহে হাত ভালকৈ ধুই পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখিলে ডায়েৰিয়া, চকুৰ ৰোগ, শ্বাসজনিত ৰোগ, চালৰ ৰোগ আদি বহুবিধ ৰোগৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি।\nহাত ধোৱাৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰি ব্যক্তি আৰু সমাজৰ স্বাস্থ্য সুৰক্ষিত কৰিব পাৰি।\nবিভিন্ন গৱেষণাৰ দ্বাৰা এইটো প্ৰমাণিত হৈছে যে হাত ধোৱাৰ নিয়মিত অভ্যাসৰ দ্বাৰা -\n· ডায়েৰিয়া ৰোগাক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সংখ্যা ২৩-৪০ শতাংশ হ্ৰাস কৰিব পাৰি।\n· ৰোগ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা হ্ৰাস পোৱা ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ডায়েৰিয়া হোৱাৰ আশংকা ৫৮ শতাংশ হ্ৰাস কৰিব পাৰি।\n· মানুহৰ মাজত পানী লগাৰ দৰে সাধাৰণ শ্বাসজনিত ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ১৬-২১ শতাংশ হ্ৰাস কৰিব পাৰি।\n· বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ স্কুলত অনুপস্থিত থকাৰ হাৰ ২৯-৫৭ শতাংশ হ্ৰাস কৰিব পাৰি।\nহাত নুধুলে বিশ্বৰ সকলো ঠাইৰে শিশুৰ অপকাৰ হয়\nডায়েৰিয়া জনিত আৰু হাঁওফাঁওৰ নিউমোনিয়া ৰোগৰ ফলত বছৰি সমগ্ৰ বিশ্বত ৫ বছৰ বয়সৰ তলৰ প্ৰায় ১.৮ নিযুত শিশু মৃত্যু মুখত পৰে। শিশুৰ এই দুই ব্যাধিয়েই হ’ল সমগ্ৰ বিশ্বত দেখা দিয়া আটাইতকৈ মাৰাত্মক ব্যাধি।\n· ডায়েৰিয়া হোৱা প্ৰতি ৩ টিৰ এটি শিশুক কেৱল নিয়মিত হাত-ধোৱাৰ অভ্যাসৰ দ্বাৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰি। ঠিক সেইদৰে, নিউমোনিয়াৰ পৰা প্ৰতি ৫ টি শিশুৰ এটিক হাত-ধোৱাৰ অভ্যাসৰ জৰিয়তে বচাব পৰা যায়।\n· যদিও পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো ঠাইতে মানুহে সাধাৰণতে পানীৰে ধুই হাত পৰিষ্কাৰ কৰে, বহু কম সংখ্যকেহে হাত ধুবলৈ চাবোন ব্যৱহাৰ কৰে। চাবোনেৰে হাত ধুলে বেমাৰৰ বীজাণু সহজে নিৰ্মূল কৰিব পাৰি।\n· হাত-ধোৱাৰ শিক্ষা আৰু চাবোন উপলব্ধ কৰি বিদ্যালয়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ উপস্থিতিৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি।\n· বাংলাদেশত চলোৱা এটি সমীক্ষাত পোৱা গৈছে যে চাবোন অবিহনে কেৱল পানীৰে হাত ধুই খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ অভ্যাসে শিশুৰ ডায়েৰিয়া ৰোগ বহুলাংশে হ্ৰাস কৰিব পাৰে।\n· অতি পৰিতাপৰ কথা যে সম্প্ৰতি বিশ্বত শৌচ কৰাৰ পাছত হাত ধোৱাৰ অভ্যাস মানি চলা লোকৰ হাৰ কেৱল ১৯ শতাংশ।\nহাত-ধোৱাৰ অভ্যাসে বীজাণুৰ ঔষধ প্ৰতিৰোধী গুণ বৃদ্ধিতো বাধা প্ৰদান কৰে\nৰোগ প্ৰতিষেধনৰ দ্বাৰা ৰোগ নিৰাময়কাৰী প্ৰতিজৈৱিক ঔষধৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰি আৰু তাৰ দ্বাৰা বীজাণুৰ ঔষধ প্ৰতিৰোধী গুণ প্ৰতিহত কৰিব পাৰি। আগেয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে যে হাত-ধোৱাৰ অভ্যাসে ৩০% ডায়েৰিয়া আৰু ২০% শ্বাসজনিত ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ কমাব পাৰে। এনে ৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে সঘনাই প্ৰতিজৈৱিক ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হাত-ধোৱা অভ্যাসৰ ফলত এনে ৰোগৰ হাৰ কমি যোৱাৰ বাবে প্ৰতিজৈৱিক ঔষধৰ ব্যৱহাৰো কমি যায় আৰু তাৰ ফলত বীজাণুৰ ঔষধ প্ৰতিৰোধী গুণ বৃদ্ধিতো বাধা পৰে। হাত-ধোৱা অভ্যাসে মানুহক ঔষধ প্ৰতিৰোধী বীজাণুৰ আক্ৰমণৰ পৰাও ৰক্ষা কৰে, যিবিলাক বীজাণুৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত ৰোগীৰ চিকিৎসা সাধাৰণতে অতি কষ্টসাধ্য আৰু খৰচী হয়।\n· চাবোন-পানীৰে ধুই হাত পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিলে বহুতো বেমাৰৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিব পৰাৰ লগতে আনৰ গালৈ ৰোগৰ বীজাণু সংক্ৰমিত হোৱাতো বাধা দিব পাৰি।\n· নিয়মিত ভালদৰে হাত ধুই পানী লগা, মেনিন্‌জাইটিচ্, ব্ৰংকাইটিচ্, ইন্‌ফ্লুৱেঞ্জা, হেপাটাইটিচ্ এ আৰু প্ৰায়বোৰ বীজাণুজনিত হাগনি ৰোগৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি।\nহাত কেতিয়া ধুব লাগে?\n· খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ আগতে, কৰি থাকোঁতে আৰু পাছত\n· আহাৰ খোৱাৰ আগতে\n· ৰোগীৰ শুশ্ৰূষা কৰাৰ আগতে আৰু পাছত\n· কাৰোবাৰ দেহত হোৱা কটা ঘা বা অন্য ঘাৰ চিকিৎসা কৰাৰ আগেয়ে আৰু পাছত\n· শৌচ-প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ পাছত\n· শিশুৰ পিন্ধা-কাপোৰ সলনি কৰাৰ পাছত আৰু শৌচ-প্ৰস্ৰাৱ কৰা কেঁচুৱাক পৰিষ্কাৰ কৰাৰ পাছত\n· নাক পৰিষ্কাৰ কৰা, কাহ অথবা হাঁচি মৰাৰ পাছত\n· পশু, পশুখাদ্য অথবা পশুৰ শৌচ-প্ৰস্ৰাৱৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ পাছত\n· পোহনীয়া জন্তুক খুউৱা বা আপদাল কৰাৰ পাছত\n· পেলনীয়া বস্তু হাতেৰে চোৱাৰ পাছত\nহাত ধোৱাৰ শুদ্ধ পদ্ধতিনো কি?\n· হাত দুখন নিয়মীয়া বা সহ্য কৰিব পৰাকৈ গৰম কৰা পানীৰে তিয়াই লওক আৰু ভালকৈ চাবোন সানক।\n· চাবোন টুকুৰা হাত দুখনত ভালকৈ ঘঁহি ফেনাবলৈ দিয়ক। এইটো নিশ্চিত কৰক যাতে হাত দুখনৰ পিঠি ফাল, আঙুলিবোৰৰ মাজ আৰু নখৰ গুৰিত চাবোন ভালদৰে ঘঁহা হয়।\n· প্ৰায় ২০ ছেকেণ্ড ধৰি এনেদৰে হাত দুখন ঘঁহি থাকক।\n· এতিয়া পৰিষ্কাৰ পানীৰে হাত দুখন ভালকৈ পুনৰ ধোৱক।\n· হাত দুখন পৰিষ্কাৰ গামোছা বা কাপোৰ এখনেৰে মছি শুকাওক।\nটেপৰ পানী আৰু চাবোন নাথাকিলে কি কৰিব?\nযদি টেপৰ পানী আৰু চাবোন উপলব্ধ নহয়, তেন্তে ন্যূনতম ৬০ শতাংশ এলকহল থকা বজাৰত কিনিবলৈ পোৱা হাত পৰিষ্কাৰ কৰা পনীয়া দ্ৰৱ্য (Hand sanitizer)ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এনে ধৰণৰ দ্ৰৱ্যসমূহে হাতত থকা বীজাণুবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰিব নোৱাৰে যদিও সিহঁতৰ সংখ্যা যথেষ্ট পৰিমাণে হ্ৰাস কৰিব পাৰে।\nযদিহে হাত কেইখন বৰ লেতেৰা হৈছে বা তেলজাতীয় দ্ৰৱ্য লাগি আছে, তেন্তে এলকহল-যুক্ত হাত পৰিষ্কাৰ কৰা দ্ৰৱ্যবোৰে কাম নকৰিব; চাবোনেৰে ধুইহে তেনেদৰে লেতেৰা হোৱা হাত পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগিব।\nএলকহল-যুক্ত হাত পৰিষ্কাৰ কৰা দ্ৰৱ্য (Hand sanitizer) ব্যৱহাৰ কৰাৰ নিয়ম:\n· পোনতে এখন হাতত দ্ৰৱ্যবিধ প্ৰয়োগ কৰক।\n· এতিয়া দুয়োখন হাত ভালকৈ ঘঁহক।\n· যেতিয়ালৈকে হাত দুখন সম্পূৰ্ণৰূপে নুশুকায়, হাত দুখনৰ দুয়ো পিঠিত আৰু আঙুলিৰ মাজত দ্ৰৱ্যবিধ ভালদৰে ঘঁহি থাকক।\nআপোনাৰ স্বাস্থ্য আপোনাৰ হাতত!\nReference: Center for Disease Control and Prevention. (2011). Keeping hands clean. Retrieved from: http://www.cdc.gov/healthywater/hygiene/hand/handwashing.html\nPosted by Probodh Borah (প্ৰবোধ বৰা) at 11:18 AM6comments:


তলাতল ঘৰ Talatal Ghar\nHomeজানিবলগীয়া কিছু কথাতলাতল ঘৰ Talatal Ghar\nTalatal Ghar তলাতল ঘৰ\nতলাতল ঘৰ :- তলাতল ঘৰটো আহোম স্বৰ্গদেউ সকলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এটা সাত মহলী়য়া ৰাজমহল। আহোম ৰজা স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই ( চাওফা চ্যু-ৰাম-ফা ) ১৭৫১-১৭৬৯ ৰাজত্ব কালত ১৭৬৫ খ্ৰীষ্টাব্দত ঘনশ্যাম খনিকৰৰ তত্বাবধানত শিৱসাগৰ ( ৰংপুৰত ) ৰাজমহল নিৰ্মাণ কৰাইছিল । এই ৰাজমহলটো আহোম স্থাপত্য কলাৰ আশ্চৰ্যকৰ নিদৰ্শন । পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ অসম বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে – আহোম সম্ৰাটৰ এই ভূতলীয়া তলাতল ঘৰ সাত মহলীয়া অদ্ভূত কৌশলৰ পকী ঘৰ । তলৰ তৃতীয় তলাৰ পৰা পূব মুখে এটা পাতালী নলা দিখৌ নৈত ওলাইছিলগৈ । তলাতল ঘৰৰ প্ৰতিটো কক্ষ একোটা সৰু পথেৰে সংলগ্ন । তলাতল ঘৰ আহোম ৰাজ্যৰ ঐতিহাসিক কৃৰ্তিচিহ্ন সমূহৰ ভিতৰত আকাৰত অতি বৃহৎ। এই ৰাজমহলৰ পশ্চিম দিশত এটি আঠকোণীয়া মন্দিৰ আছে ।\nতলাতল ঘৰৰ পশ্চিম দিশত থকা আঠকোণীয়া মন্দিৰ\nস্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্য্য :- তলাতল ঘৰৰ তিনিটা মহল মাটিৰ তলত আৰু চাৰিটা মহল মাটিৰ ওপৰত আছে ।সমতলৰ তলাত সোমাই বাওঁ পাকে ঘূৰিলে সোঁ দুৱাৰেদি ওপৰ তিনিতলা আৰু তললৈ তিনি তলা । সমতলৰ তলাত সোমাই বাওঁপাকে ঘূৰিলে সোঁ দুৱাৰেদি ওপৰ তিনি তলা আৰু তললৈ তিনি তলা । সমতলৰ তলাত সোমাই বাওঁ পাকে ঘূৰিলে সোঁ পাকে সোঁ দুৱাৰেদি ওপৰ তিনি তলালৈ উঠা যায় আৰু সোঁ পাকে বাওঁ দুৱাৰেদি তলৰ তিনিতলালৈ নমা যায় । তলাতল ঘৰৰ দুটা গোপন সুৰংগ আছিল । তলাতল ঘৰৰ পৰা দিখৌ নৈৰ লগত সংযোগ কৰা সুৰংগৰ দৈঘ্য আছিল ৩ কিলেমিটাৰ আৰু তলাতল ঘৰৰ পৰা গড়গাঁৱৰ কাৰেংঘৰৰ লগত সংযোগ কৰা সুৰংগৰ দৈঘ্য আছিল ১৫ কিলোমিটাৰ ।\nঅতি বিশাল এই তলাতল ঘৰৰ তলৰ মহলা কেইটাত ঘোঁৰাশাল, গুডামঘৰ, পূজাঘৰ, লিগিৰিঘৰ আদি আছিল । তদুপৰি বৰ চৰাঘৰ, দেউ ঘৰ, ৰজা আৰু ৰাণী সকলৰ শোৱনী কোঠা, পানীঘৰ, বেজৰ ঘৰ, মৰংঘৰ, বৰঘৰ আদি বিভিন্ন কোঠালী আছিল । ৰংপুৰ নগৰৰ প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰমান পৰিসীমাৰ এটা গড়ে তলাতল ঘৰটো ঘেৰি আছিল । এই ৰাজপ্ৰসাদলৈ সোমাই যোৱাৰ পথত ন-দুৱাৰ, বৰদুৱাৰ, পানী দুৱাৰ, লিগিৰী দুৱাৰ, নাচনী দুৱাৰ, গোঁসাইফলীয়া দুৱাৰ, কমলাবৰীয়া দুৱাৰ, দ্বৰীকা দুৱাৰ আদি বিভিন্ন দুৱাৰ আছিল ।\nতলাতল ঘৰৰ চাৰিটা মহল কাঠেৰে নিৰ্মিত আছিল যিবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস হয় । শেহতীয়াকৈ প্ৰত্নতাত্বিক খনন কাৰ্যৰ দ্বাৰা কাঠৰ স্তম্ভ, পোৰা ইটাৰ তিনিস্তম্ভৰ যুক্ত ভগ্নাৱশেষ, স্তম্ভৰ গাতৰ চিহ্ন, উত্তৰ আৰু পশ্চিম দিশত একোটিকৈ পদপথ উদ্ধাৰ কৰা হৈছে ।\n১/ তলাতল ঘৰ কোনে নিৰ্মাণ কৰিছিল?\nউত্তৰ:- স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই।\n২/ তলাতল ঘৰ কিমান চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল?\nউত্তৰ:- ১৭৬৫ খ্ৰীষ্টাব্দত।\n৩/ তলাতল ঘৰ কিমান চনত নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু কিমান চনত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈছিল?\nউত্তৰ:- ১৭৫১ চনত নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰি ১৭৬৯ চনত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈছিল।\n৪/ তলাতল ঘৰৰ স্থাপত্যবিদ জনৰ নাম কি?\n(তলাতল ঘৰটো প্ৰথমে স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহই ১৬৯৮ চনত নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল।)\nPowered by Embedgooglemaps IT & www.websitesetupservice.com


ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে\nভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, অধ্যাপক আৰু লেখক\nধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে (১৮ এপ্ৰিল ১৮৫৮ – ৯ নৱেম্বৰ ১৯৬২), জনপ্ৰিয়ভাৱে মহৰ্ষি কৰ্ৱে এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, অধ্যাপক আৰু লেখক আছিল। তেওঁ মহিলা সৱলীকৰণ আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ভালেমান পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ সন্মানর্থে মুম্বাইৰ কুইনছ ৰ'ডৰ নাম সলনি কৰি মহৰ্ষি কৰ্ৱে পথ ৰখা হৈছে। তেওঁ বিধৱা সকলৰ মাজত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰত আগৰণুৱা আছিল। তেওঁ ১৯১৬ চনত দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰথমখন মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতিৰ স্বৰূপে ১৯৫৫ চনত ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ আৰু ১৯৫৮ চনত তেওঁৰ ১০০তম জন্মদিনত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰে। ভাৰত ৰত্ন লাভ কৰা ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে আটাইতকৈ বয়সস্থ ব্যক্তি।\n১৯৫৮ চনৰ ভাৰতীয় ডাক টিকটত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে\nএপ্ৰিল ১৮ , ১৮৫৮\nচেৰাভালি, দাপলি, বোম্বে প্ৰেচিডেন্সী, ব্ৰিটিছ ভাৰত\nনৱেম্বৰ ৯ , ১৯৬২ (১০৪ বছৰ)\nপুণে, মহাৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত\nৰাধাবাঈ আৰু গংগুবাঈ\nৰঘুনাথ কৰ্ৱে, শংকৰ কৰ্ৱে, দিনকৰ কৰ্ৱে, ভাস্কৰ কৰ্ৱে\nভাৰত ৰত্ন, ১৯৫৮\nভাৰতীয় জনসাধাৰণে তেওঁক মহৰ্ষি বুলি সম্বোধন কৰে। ইয়াৰ লগতে মাৰাঠী ভাষী লোক সকলে তেওঁক আন্না বুলি সম্বোধন কৰিছিল। ভাৰতীয় ডাক বিভাগে জাৰী কৰা ডাক টিকটত স্থান লাভ কৰা কৰ্ৱে প্ৰথম গৰাকী জীৱিত ব্যক্তি।\n2 ব্যক্তিগত জীৱন\n১৮৫৮ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বে প্ৰেচিডেন্সীৰ দাপলি অঞ্চলৰ চেৰাভালিত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেৰ জন্ম হৈছিল। শিক্ষা লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ ১৮৯১ চনৰ পৰা ১৯১৪ চনলৈ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুণেৰ ফাৰগোচন কলেজত অংকশাস্ত্ৰ বিভাগৰ অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯১৬ চনত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেয়ে শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। বিশ্ববিদ্যালয় খনৰ মুখ্য কাৰ্যালয় দক্ষিণ মুম্বাইৰ চাৰ্চগেটত অৱস্থিত। ইয়াৰ মূল চৌহদ ছাণ্টাক্ৰুজ-জুহু অঞ্চলত অৱস্থিত। শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মুম্বাইত দুখন আৰু পুনেত এখন বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদ আছে।\n১৮৯৬ চনত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেয়ে পুনেৰ ওচৰৰ হিঙেত বিধবা আৰু অসহায় নাৰী সকলৰ বাবে এক আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। নাৰীৰ সৰ্বাংগীন বিকাশৰ বাবে শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ এখন মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় গঠনৰ সপোন দেখিছিল। তেওঁৰ বন্ধু এজনে তেওঁলৈ টকিয়'ত অৱস্থিত বিশ্বৰ প্ৰথম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়,জাপান মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এখন পুস্তিকা প্ৰেৰণ কৰিছিল। ১৯১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বোম্বেত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় সমাজ সংস্কাৰ কংগ্ৰেছত তেওঁ নিজৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰাৰ আনুষ্ঠানিক ঘোষণা কৰে। ১৯১৬ চনত ২ জুলাই তাৰিখে পাঁচ গৰাকী ছাত্ৰীৰে প্ৰথম মহাবিদ্যালয়ৰ পাঠদান আৰম্ভ হয়। তেওঁ ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় চৰকাৰী অনুমতি আৰু পুঁজিৰ বাবে অপেক্ষা কৰা নাছিল। ১৯২০ চনত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নাম আনুষ্ঠানিক ভাৱে শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় কৰা হৈছিল।\n১৯৩৬ চনত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় বোম্বেলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ১৯৫১ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খন আইনৰ অধীনত আহে। ই গোটেই ভাৰততে মহাবিদ্যালয় অন্তৰ্ভূক্ত কৰিব পৰা বিশেষ অধিকাৰ লাভ কৰে। ২০১৬ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে বিশ্ববিদ্যালয়খনে ১০০ বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰে। ই ভাৰত তথা দক্ষিণ এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়।\nতেওঁ দুখন আত্মজীৱনী ৰচনা কৰিছিল। প্ৰথমখন ১৯২৮ চনত প্ৰকাশিত মাৰাঠী ভাষাৰ "অমৰত্ব" আৰু দ্বিতীয়খন ১৯৩৬ চনত প্ৰকাশিত ইংৰাজী ভাষাৰ ল"লুকিং বেক"। ১৯৬২ চনৰ ৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুণেত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।\nধন্দ কেশৱ কৰ্ৱেৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল। ৰাধাবাঈ আৰু গংগুবাঈ তেওঁৰ পত্নী। তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ ক্ৰমে ৰঘুনাথ কৰ্ৱে, শংকৰ কৰ্ৱে, দিনকৰ কৰ্ৱে আৰু ভাস্কৰ কৰ্ৱে।\n১৯৫১ - পুণে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডি.লিট ডিগ্ৰী\n১৯৫২ – বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডি.লিট ডিগ্ৰী\n১৯৫৪ – শ্ৰীমতী নাথীবাঈ দামোদৰ ঠাকৰচি মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডি.লিট ডিগ্ৰী\n১৯৫৫ – পদ্মবিভূষণ\n১৯৫৭ - মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় এল.এল.ডি ডিগ্ৰী\n১৯৫৮ – ভাৰত ৰত্ন\n↑ Remembering Maharshi Karve, the man who set up India's first university for women India Today. 18 April 2016.\n↑ "Fergusson College Department of Mathematics web page". Archived from the original on 19 June 2006. https://web.archive.org/web/20060619143154/http://www.fergusson.edu/courses/science/mathematics/। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 August 2006.\n↑ "History of SNDT". http://sndt.ac.in/abtus/history.htm.\n↑ 4.0 4.1 "Padma Awards Directory (1954–2007)". Ministry of Home Affairs. Archived from the original on 10 April 2009. https://web.archive.org/web/20090410024701/http://www.mha.nic.in/pdfs/PadmaAwards1954-2007.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 November 2010.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ধন্দ কেশৱ কৰ্ৱে সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ধন্দ_কেশৱ_কৰ্ৱে&oldid=206269"ৰ পৰা সংকলিত\nLast edited on 11 October 2019, at 09:23\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=54097।


স্বামীয়ে বন্দুকেৰে গুলীয়াই হত্যা কৰিলে নিজ পত্নীক, কাৰণ জানিলে আচৰিত হ’ব আপুনি!– News18 Assam\nস্বামীয়ে বন্দুকেৰে গুলীয়াই হত্যা কৰিলে নিজ পত্নীক, কাৰণ জানিলে আচৰিত হ’ব আপুনি!\n»স্বামীয়ে বন্দুকেৰে গুলীয়াই হত্যা কৰিলে নিজ পত্নীক, কাৰণ জানিলে আচৰিত হ’ব আপুনি!\nUpdated:September 24, 2020, 10:29 PM IST\nঘৰত অবৈধভাৱে ৰখা হস্তনিৰ্মিত বন্দুকেৰে সাধাৰণভাৱে লগা এখন কাজিয়াৰ বাবেই নিজৰ পত্নীক হত্যা কৰিলে সোণাৰামে৷\nLast Updated: September 24, 2020, 10:29 PM IST\nস্বামীৰ গুলি খাই মৃত্যুক আঁকোৱালি ল’বলগীয়া হ'ল খোদ পত্নীয়ে৷ এই ঘটনাটো সংঘটিত হৈছে বিশ্বনাথৰ অৰুণাচল সীমান্তৰ এখন গাঁৱত৷ জানি আচৰিত হ’ব যে সামান্য এখন ঘৰুৱা কাজিয়াৰ বাবে বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ গাঁওখনত সংঘটিত হ'ল এই গুলীচালনাৰ ঘটনা৷ বিশ্বনাথ জিলাৰ ইটাখোলা উপ–আৰক্ষী চকীৰ অন্তৰ্গত চিজুছাৰ টিলাপাৰাত বৃহস্পতিবাৰে বিয়লি সংঘটিত হয় এই ঘটনাটো৷\nজানিব পৰা মতে, টিলাপাৰা গাঁৱৰ সোণাৰাম বসুমতাৰীয়ে বিয়লি চাৰি মান বজাত নিজ পত্নী চকলী বসুমতাৰীৰ সৈতে ঘৰুৱা বিষয়ক লৈ কাজিয়া হয়। পিছে কাজিয়া ইমানেই ভয়ংকৰ হয় যে স্বামী সোণাৰামে হাতেৰে নিৰ্মিত বন্দুকেৰে পত্নী চকলী বসুমতাৰীলৈ বুুুলি গুলীচালনা কৰে৷ স্বামীৰ গুলীয়ে বুকু ভেদি যোৱা পত্নী চকলী বসুমতাৰী পাচলি কাটি থকা অৱস্থাতেই মাটিত ঢলি পৰে আৰু তাৎক্ষনিকভাৱে মৃত্যুক সাবটি লয়।\nঘৰত অবৈধভাৱে ৰখা হস্তনিৰ্মিত বন্দুকেৰে সাধাৰণভাৱে লগা এখন কাজিয়াৰ বাবেই নিজৰ পত্নীক হত্যা কৰিলে সোণাৰামে৷ আনহাতে ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ পিছতে স্বামী সোণাৰামে ঘটনাস্থলীৰ পৰা পলায়ন কৰে। গাঁৱৰ লোকে ঘটনা সন্দৰ্ভত ইটাখোলা উপ–আৰক্ষী চকীক অৱগত কৰে। এই হত্যাকাণ্ডই সমগ্ৰ অঞ্চলটোতে চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে।


মোডী চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে ৰাজঘাটত অনশনত বহিল কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ ৰাহুল গান্ধী, বাপুক যাচিলে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি | News Next One\nMonday, September 24, 2018 Last Update: 6:52 PM\nমোডী চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে ৰাজঘাটত অনশনত বহিল কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ ৰাহুল গান্ধী, বাপুক যাচিলে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি\nMonday 9th of April 2018 02:04 pm | by Reetupriya Saikia | 0\nডিজিটেল ডেস্কঃ দেশৰ দলিত, আদিবাসী আৰু সংখ্যালঘুক অত্যাচাৰ সন্মুখিন হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি সোমবাৰে দিল্লীৰ ৰাজঘাটত অনশনত বহে কংগ্ৰেছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যক্ষ ৰাহুল গান্ধীয়ে। কংগ্ৰেছে শান্তি আৰু সমন্বয় বিচাৰে বুলি কৈ অনশনত বহে ৰাহুল গান্ধীয়ে।\nনৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰক 'বিফল’ আৰু সংসদ অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ বন্ধ কৰাৰ বিৰুদ্ধে ৰাহুল গান্ধীয়ে অনশনত বহে। অনশনত বহাৰ পূৰ্বে বাপু মহাত্মা গান্ধীৰ সমাধিক্ষেত্ৰত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি যাঁচে৷\n'ৰাষ্ট্ৰবাদ’ অনশন নামকৰণ কৰি দেশব্যাপি এই অনশন পালন কৰে কংগ্ৰেছে। কেইবাগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় নেতাৰ উপস্থিতিত ৰাহুল গান্ধীয়ে অনশন কৰি বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে সাম্প্ৰদায়িক সৌহাৰ্দ আৰু সমাজত শান্তি ভংগ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে।\nNoted writer, former President of Axom Sahitya Sabha, veteran Journalist Sri Kanak Sen Deka today visited the venue of APCC's hunger strike and exchanged views with Congress workers.@INCIndia @RahulGandhi @drcpjoshi pic.twitter.com/5NLL6LLigy\n— Ripun Bora (@ripunbora) April 9, 2018\nকংগ্ৰেছে সাম্প্ৰদায়িক সৌহাৰ্দ আৰু সমাজত শান্তি বৰ্তাই ৰাখিবলৈ ৰাজঘাটত দলৰ মুৰব্বী ৰাহুল গান্ধীয়ে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাল লগতে সকলো সমগ্ৰ দেশৰ ৰাজ্যৰ জিলা সদৰত এই কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰে।\nParticipated with my colleagues in Hunger Strike at Dispur last gate, Guwahati in compliance of the call of AICC for Nationwide Hunger Strike to stop atrocities on ST/SC. In all the 33 districts of Assam Congress workers sat in Hunger Strike. @RahulGandhi @INCIndia @drcpjoshi pic.twitter.com/IOaqyKan8K\nদিল্লী কংগ্ৰেছৰ সভাপতি অজয় মাকনৰ উপস্থিতিত শান্তি ভংগ, দলিত, আদিবাসী, সংখ্যালঘু অত্যাচাৰ, চিবিএছচিৰ প্ৰশ্ন কাকত ফাদিল, পাঞ্জাৱ নেচ’নেল বেংক ঘোটালা, কাবেৰী বিষয়, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যক বিশেষ ৰাজ্য প্ৰদানৰ দাবীত আৰু এনে বিষয়বোৰ সদনত আলোচনাৰ কৰাত চৰকাৰ বিফল হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি অনশন কৰে কংগ্ৰেছে৷\nUpholding peace and harmony. Request all Mahila Congress members to join the fast today. @MahilaCongress pic.twitter.com/bXIFNs1g9Q\n— Sushmita Dev (@sushmitadevmp) April 9, 2018\nপ্ৰতিখন ৰাজ্যলৈ একোখন নিৰ্দেশ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰি শান্তি আৰু সৌহাৰ্দ এই খন দেশৰ আত্মা আৰু ইয়াক ৰক্ষা কৰা আৰু বৰ্তাই ৰখাৰ দায়িত্ব কংগ্ৰেছৰ বুলি কয় ৰাহুলে৷ সমাজৰ সকলো প্ৰকাৰৰ লোকক লগত লৈ প্ৰতিখন ৰাজ্যত এই কাৰ্যসূচী পালন কৰিবলৈ কয় ৰাহুল গান্ধীয়ে৷\nআনহাতে কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে ১২ এপ্ৰলিত শাসকীয় বিজেপিয়ে দেশব্যাপি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিব৷ শাসকীয় দলটোৱে সংসদত হৈ-হাল্লাৰ বাবে সংসদৰ বাজেট অধিবেশন বিৰোধীয়ে সূচাৰুৰূপে চলাব নিদিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি অনশনত বহিব৷


আম্বানীলৈ ভাবুকি! নিয়াৰ জালত আৰক্ষীৰ সহকাৰী পৰিদৰ্শক Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nআম্বানীলৈ ভাবুকি! নিয়াৰ জালত আৰক্ষীৰ সহকাৰী পৰিদৰ্শক\nমুম্বাই : প্ৰখ্যাত উদ্যোগপতি মুকেশ আম্বানীৰ ঘৰৰ সমীপত বিস্ফোৰকভৰ্তি গাড়ী ৰখাৰ গোচৰত ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধানকাৰী সংস্থা চমুকৈ নিয়াই মহাৰাষ্ট্ৰ আৰক্ষীৰ সহকাৰী পৰিদৰ্শক এজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে। আৰক্ষীৰ লোকজনক শচীন ৱাজে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : অসমত প্ৰতিৰক্ষামন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙৰ মাৰাথন প্ৰচাৰ\nমুম্বাইত থকা নিয়াৰ কাৰ্যালয়ত ১২ঘণ্টাৰো অধিক সময় জেৰা কৰাৰ পাছত তেওঁক কালি নিশাই গ্ৰেপ্তাৰ কৰে ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাটোৱে। আজি পুৱা পুনৰ তেওঁক জেৰাৰ বাবে নিয়াৰ কাৰ্যালয়লৈ অনা হয়। উল্লেখ্য যে, সন্ত্ৰাসবাদ সম্পৰ্কীয় দুটা গোচৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকাৰ এণ্টি টেৰ’ৰিজম স্কোৱাড চমুকৈ এটিএছেও তেওঁৰ ওপৰত তদন্ত চলাই আছে।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : অগপৰ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰাৰ্থীৰ তালিকা ঘোষণা\nইফালে শিৱসেনাই ৱাজৰ হৈ মাত মাতিছে। শিৱসেনাক মুখপাত্ৰ তথা সাংসদ সঞ্জয় ৰাউতে কয় এই ঘটনাৰ তদন্তত নিয়া জড়িত হোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাছিল। উল্লেখ্য যে, মুকেশ আম্বানীৰ ঘৰৰ সমীপত বিস্ফোৰকৰ সৈতে উদ্ধাৰ হোৱা গাড়ীখনত প্ৰখ্যাত উদ্যোগপতিগৰাকীক ভাবুকি দিয়া এখন পত্ৰও উদ্ধাৰ হৈছিল।


Home goodnews ইতিবাচক ইতিবাচক খবৰ ইতিবাচক পদক্ষেপ ভাল খবৰ পলকতে সুখ দুখৰ বতৰা\narunjyotisworld.blogspot.com March 10, 2015 goodnews, ইতিবাচক, ইতিবাচক খবৰ, ইতিবাচক পদক্ষেপ, ভাল খবৰ,\n১) ৰজতকমল বঁটা প্ৰাপ্ত পৰিচালক হীৰেন বৰাৰ পৰিচালনা আৰু শংকৰলাল গো‌ৱেংকাৰ প্ৰযোজনাৰে নিৰ্মিত অসমীয়া কথাছ‌ৱি 'ক্ষোভ' আমন্ত্ৰিত হৈছে অহা ২০ মাৰ্চৰ পৰা ২৭ মাৰ্চলৈ ইজিপ্তত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া কাইৰো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ আৰু কলা উৎস‌ৱলৈ । উল্লেখ্য যে এই মহোৎস‌ৱলৈ আমন্ত্ৰিত হো‌ৱা এইখনে হৈছে প্ৰথম অসমীয়া ছ‌ৱি । ছ‌ৱিখনিত সংগীত পৰিচলনা কৰিছে তৰালী শৰ্মাই ।\n২) "চ'লাৰ ইমপালছ." নামৰ বিমান খনেই হৈছে দিন আৰু ৰাতি সমানেই উৰিবপৰা বিশ্বৰ প্ৰথমখন সৌৰশক্তি চালিত বিমানযান । এই দা‌ৱী কৰিছে ছুইজাৰলেণ্ডৰ পি.আৰ. ফাৰ্ম নামৰ সৌৰশক্তি ব্য‌ৱহাৰকাৰী সংস্থাটো‌ৱে । বিশ্বব্যাপী এক উৰণৰ অংশ হিচাপে আবু-ধা‌ৱীৰপৰা আৰম্ভ কৰা এই যানখনে আজি অ‌ৱতৰণ কৰিবহি গুজৰাটৰ এলাহাবাদত । যানখনে গংগা নদীৰ ওপৰেৰে উৰি বিমানখনে ভাৰতবাসীক ইন্ধন-ৰাহিৰ বিষয়ে এক বাৰ্তা বিয়পাব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে । ১৭,২৪৮ টা সৌৰ-কোষ থকা এই বিমানখনৰ ওজন হৈছে ২৩০০ কি.গ্ৰা. অৰ্থাৎ এখন গাড়ীৰ ওজনৰ সৈতে প্ৰায় সমান ।\n৩) বিধায়ক প্ৰশান্ত ফুকনৰ এক প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কালি সদনত চৰকাৰে জনায় যে যো‌ৱা পাঁচ বছৰত ৰাজ্যখনত মুঠ ৯২,৭৯,০৩০ টকা মূল্যৰ জালনোট ধৰা পৰে । উক্ত সময়ছো‌ৱাত মুঠ ৩৫৩ জন ব্য‌ক্তিক আটক কৰা হৈছে জালনোট সৰ‌ৱৰাহৰ অপৰাধত ।\n৪) ভাৰত চৰকাৰে 'মেক ইন ইণ্ডিয়া' প্ৰচাৰ অভিযানৰ বলেৰে ইলেক্ট্ৰনিকছ নিৰ্মাণ খণ্ডত মুধ ২৫,৩৫২ কোটি টকাৰ বিনিয়োগৰ প্ৰস্তা‌ৱ লাভ কৰিছে । ইয়েই দেশবাসীৰ মনলৈ আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াই আনিছে ।\n৫) নামনি অসমৰ অন্যতম ব্য‌ৱসায় কেন্দ্ৰ স্বৰূপে বিখ্যাত হৈ পৰা বৰপেটাৰোড নগৰত বৰ্তমানে গঢ় লৈ উঠিছে সৰু -বৰ কেইবাখনো বজাৰ আৰু ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ । সপ্তাহৰ সোম আৰু বৃহস্পতিবাৰে বহা বৰপেটাৰোডৰ তামোলৰ বজাৰখনে শেহতীয়াকৈ ভৰপূৰ সম্ভা‌ৱনাৰ বতৰা কঢ়িয়াইছে কৃষকসকলৰ মাজত ।বাক্সা আৰু চিৰাং জিলাৰো নানা ঠাইৰ লগতে বৰপেটাৰ হাউলী, সৰভোগ আঞ্চলৰ বেপাৰী আহি এই বজাৰখনত ভিৰ কৰেহি । ব্য‌ৱসায়ী সকলে প্ৰতি কুইন্টল হিচাপত তামোলৰ মূল্য ৩৫০০ ৰ পৰা ৩৮০০ টকালৈকে উপাৰ্জন কৰিব পাৰে বুলি গম পো‌ৱা গৈছে ।\n৬) অহা ২০১৫-১৬ বৰ্ষৰ বাবে পূৰ্ণাংগ বাজেট সদনত আজি উত্থাপন কৰিছে মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে । ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ আৰু সামাজিক ন্যয় ব্য‌ৱস্থাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হ'ব বুলি মুখ্যমন্ত্ৰীজনে আগতীয়াকৈ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছে ।\n৭) কেন্দ্ৰীয় ৰেল ৰাজ্য মন্ত্ৰী মনোজ সিনহাই সদনত প্ৰকাশ কৰা তথ্যমতে চলিত মাহৰ পহিলা তাৰিখলৈকে উত্তৰ-পূ‌ৱ সীমান্ত ৰেল‌ৱেত খালী হৈ থকা পদৰ সংখ্যা হৈছে ২৩,০৫৬ টা । এই পদসমূহৰ বাবে নিয়োগ প্ৰক্ৰিয়া পৰ্যায় ক্ৰমে অনুষ্ঠিত কৰা হ'ব ।\n৮) এতিয়াৰে পৰা জঘন্য অপৰাধত জড়িত হো‌ৱা ১৫বছৰতকৈ ডাঙৰ অথচ ১৮ বছৰতকৈ সৰু কিশোৰ সকলকো প্ৰাপ্তবয়স্কৰ দৰে শাস্তি প্ৰদান কৰা হ'ব । সংশ্লিষ্ট সংসদীয়া সমিতিৰ আপত্তি স্বত্তেও চৰকাৰে কিশোৰ আইন সংশোধনৰ ক্ষেত্ৰত এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে ।অ‌ৱশ্যে অপৰাধ সংঘটিত কৰাৰ সময়ৰত কিশোৰটিৰ স্বভা‌ৱ কিশোৰৰ দৰে আছিল নে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ দৰে আছিল সেই কথা চালি-জাৰি চো‌ৱাৰ পাছতহে এনে শাস্তি প্ৰদান কৰা হ'ব ।\n৯) মৰিগা‌ৱঁৰ মায়ঙত অ‌ৱস্থিত পবিতৰা ইক'টুৰিজিম ডেভেলপমেন্ট ছছাইটী নামৰ বেচৰকাৰী সংস্থাটো‌ৱে মায়ঙ আৰু পবিতৰাক জগতবাসীৰ আগত চিনাকী কৰি দিয়াৰ উদ্দেশ্যে মুকলি কৰিছে এটি ৱেবচাইট । এই ৱেবচাইটটিৰ ঠিকনা হৈছে www.exploremayong.in । ৱেবচাইটটো মায়ঙৰ ইতিবৃত্ত, গ্ৰন্থ-আলোচনা , পবিতৰা অভযাৰণ্যৰ ভিডিঅ' ইত্যাদি সমলেৰে আটোমটোকাৰীকৈ সজো‌ৱা হৈছে ।\n১০) ইং. ২০১৫ বৰ্ষৰ বীৰাংগানা মূলাগাভৰু বঁটা লাভ কৰিছে প্ৰগতিবাদী নাৰী, লেখক -সাংবাদিক নিৰুপমা বৰগোহাঞিয়ে । এই বঁটা তাই আহোম যু‌ৱ পৰিষদে যো‌ৱা ২০১৩ বৰ্ষৰপৰা প্ৰদান কৰি আহিছে ।\n১১) গু‌ৱাহাটীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলী কাননত 'কল্প'ৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হয় সপ্তম প্ৰাগজ্যোতি আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্য মহোৎস‌ৱ । অনুষ্ঠানটিত কেইবাশতাধিক দৰ্শকৰ সমুখত বিভিন্ন থলু‌ৱা নৃত্য-গীত প্ৰদৰ্শিত হয় ।\nBy arunjyotisworld.blogspot.com on March 10, 2015


সচাঁকৈয়ে ডনাল্ড ট্ৰাম্প ভাৰতৰ বন্ধু হয়নে..! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\n’আঁচল বন্ধুু সেইজনহে, যিজনে বিপদৰ সময়ত সহায়, বেয়া কামক সমালোচনা আৰু ভাল কামক প্ৰশংসা কৰে।’ বন্ধুত্বৰ বিশেষ কোনো সংজ্ঞা নাই যদিও এজন বন্ধু এনে গুণৰ অধিকাৰী হোৱাটোৱে উচিত বুলি আমাৰ মনে ধৰে। বন্ধুত্বৰ ক্ষেত্ৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতাপী ৰাষ্ট্ৰপতি ডনাল্ড ট্ৰাম্পেও হয়তো এই সংজ্ঞাকেই বিশ্বাস কৰে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ ইয়াৰ প্ৰমাণো দিলে।\nসকলোৰে হয়তো মনত আছে, চলিত বৰ্ষৰে ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ২২ তাৰিখ। হিউষ্টনৰ এন আৰ জি ফুটবল ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হৈছিল ’হাউডী মোডী’ অনুষ্ঠান। বিদেশী ৰাষ্ট্ৰখনত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাবে অধীৰ আগ্ৰহেৰে ৰৈ আছিল প্ৰায় ৫০ হাজাৰ দৰ্শক। সময়ত হাতত হাত ধৰি মঞ্চত প্ৰৱেশ কৰিলে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ সৈতে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডনাল্ড টাম্প। দৰ্শকৰ জাউৰি জাউৰি হাত চাপৰিৰ মাজত বিশ্বৰ ২ প্ৰভাৱশালী নেতাই এজনে আনজনৰ প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ হৈ পৰিছিল।\n’হাউডী মোডী’ অনুষ্ঠান\n’হাউডী মোডী’ অনুষ্ঠানতে অতি আন্তৰিকতা আৰু দায়ৱদ্ধতাৰে এজনে আনজনৰ প্ৰশংসা কৰিছিল যে খোদ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়েই কৈছিল- ‘আমেৰিকাৰ সকলোতকৈ ভাল বন্ধু সকলৰ ভিতৰত হ’ল প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী।’ ঠিক অনুৰূপ সুৰতেই মোডীয়েও কৈছিল- ‘ভাৰতৰ আটাইতকৈ অন্তৰংগ বন্ধু ট্ৰাম্প।’ সমগ্ৰ বিশ্বই প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল বিশ্বৰ দুই শীৰ্ষ নেতাই অতি আন্তৰিকতাৰে পাৰ কৰা এই মুহূৰ্তবোৰ।\nকিন্তু বন্ধু হিচাপে এসময়ত ভাল দিশবোৰক সাঙুৰি ট্ৰাম্পে যিদৰে মোডীক প্ৰশংসা কৰিছিল, সমান্তৰালভাৱে মোডী চৰকাৰৰ কিছু দিশৰ প্ৰতি অৱহেলা দেখি শেহতীয়াকৈ তেওঁ ভাৰতক সমালোচনা কৰিছে। চলিত বৰ্ষৰ ১২ নৱেম্বৰত এটা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত ট্ৰাম্পে ভাৰত চৰকাৰক কৰিলে তীক্ষ্ম সমালোচনা।\nতাৰিখ ১২ নৱেম্বৰ,২০১৯\nস্থানঃ নিউৰ্য়কৰ ইকনমী ক্লাৱ।\nআমেৰিকাৰ নিউৰ্য়কস্থিত ইকনমী ক্লাৱত অনুষ্ঠিত হৈছিল এক অনুষ্ঠান। উপস্থিত আছিল আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডনাল্ড ট্ৰাম্প। পৃথিৱীত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ সন্দৰ্ভত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে ৰাখিছিল বক্তব্য। বিশ্বত জলবায়ু প্ৰদুষণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে পোনতে জগৰীয়া কৰিলে ৩ খন দেশক। দেশকেইখন হৈছে ভাৰত, ৰুচ আৰু চীন।\nএই ৩ খন দেশক সমালোচনা কৰি ট্ৰাপে ক’লে- মই সদায়েই বিশুদ্ধ বায়ু বিচাৰো, কেৱল ময়ে নহয় বিশ্বৰ প্ৰত্যেকে বিচাৰে। মানুহে মোক প্ৰশ্ন কৰে আপুনি ইয়াৰ বাবে কি কৰিছে। কিন্তু মই কব বিচাৰো সুস্থ জলবায়ুৰ কথা চিন্তা কৰি আমেৰিকাই যি কৰিছে, তাৰ তুলনাত ভাৰত, চীন আৰু ৰুচিয়াই একোৱেই কৰা নাই।’\nঅনুষ্ঠানটো সম্বোধন কৰি ট্ৰাপে লগতে কয়- এই দেশসমূহে বিশুদ্ধ বায়ুৰ বাবে কোনো বিশেষ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা নাই। সমগ্ৰ বিশ্বক বিশুদ্ধ কৰি ৰখাৰ বাবে এই তিনিখন দেশৰ বিশেষ অৰিহণা নাই।’ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ এই অনু্ষ্ঠানটোত জলবায়ুৰ দিশটোক লৈ কৰা সমালোচনা ইমানতে নেৰিলে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে। তেও লগতে ক’লে- ’এই তিনিখন দেশৰ পৰা আৱৰ্জনা সাগৰৰে আহি আমেৰিকাৰ লঞ্জ এঞ্জেলিছ পাইছেহি। এয়া সচাঁকৈয়ে আচৰিত নহয়নে! তেওঁলোকে এইবোৰ দেখি আছে কিন্তু সকলো দেখিও তেওঁলোক নীৰৱে আছে।’\nভাৰতৰ ওপৰত ট্ৰাম্পৰ অভিযোগ সচাঁনেঃ\nডনাল্ড ট্ৰাম্পে ভাৰতৰ ওপৰত উঠোৱা অভিযোগ ১০০ শতাংশই মিছা বুলি ন দি কব নোৱাৰি। কিয়নো শেহতীয়াকৈ দেশৰ কেইবাখনো দেশত জলবায়ু প্ৰদূষণেই ইয়াৰ প্ৰমাণ। কিন্তু ট্ৰাম্পে ভাৰতৰ আৱৰ্জনাবোৰ আমেৰিকাৰ লঞ্জ এঞ্জেলিছ পোৱা বুলি যি অভিযোগ কৰিছে সেইয়া সম্পূৰ্ণ মিছা।\nদৰাচলতে ট্ৰাম্পে যি স্থানত ভাৰতৰ পৰা গৈ আৱৰ্জনা জমা হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, সেই স্থানত সচাঁকৈয়ে আছে বৃহৎ পৰিমাণৰ জাবৰ, এক কথাত কব পাৰি যে, ড্ৰাপিং গ্ৰাউণ্ড। এই ক্ষেত্ৰখনক জনা যায় great pacific garbage patch হিচাপে। এই জাৱৰৰ ক্ষেত্ৰ কেলিফৰ্নিয়াৰ পৰা হাৱাই দ্বীপৰ লৈকে বিয়পি আছে। কিন্তু সেই জাৱৰ ভাৰত, চীন অথবা ৰুচিয়াৰ পৰা গৈ জমা হোৱা জাঁবৰ নহয়।\nআচলতে কেনেকৈ সৃষ্টি হল great pacific garbage patch-\nবিশ্বৰ আগশাৰীৰ সংবাদমাধ্যম ’নেছাৰ’ৰ মতে, জাবৰেৰে ভৰা আমেৰিকাৰ এই বৃহৎ অঞ্চলটোৱে আগুৰি আছে প্ৰায় ৭০০,০০০ বৰ্গ কিঃমিঃ অঞ্চল। এই অঞ্চলৰ ক্ষেত্ৰফল হৈছে আমেৰিকাৰ ৰাজ্য টেক্সাছতকৈ দুগুণ। এনে বৃহৎ ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ডৰ কথা প্ৰথমতে বিশ্বই গম পাইছিল ১৯৯০ চনত। National Oceanic and Atmospheric Administration নামৰ এটা সংস্থাই এই অঞ্চলৰ কথা বিশ্বৰ সন্মুখলৈ আনিছিল।\nআমেৰিকাৰ এটা সংস্থাৰ মতে, এই great pacific garbage patch অঞ্চলটোত জমা হোৱা জাৱৰবোৰৰ ভিতৰত সৰহসংখ্যকেই হৈছে প্লাষ্টিক। উত্তৰ আমেৰিকা, লেটিন আমেৰিকা আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ কাষৰীয়া কেইখনমান দেশৰ জাৱৰ গৈ জমা হয় great pacific garbage patchত।\nজানি আচৰিত হব যে, অতি বৃহৎ পৰিমাণৰ প্লাষ্টিক জমা হৈ আছে এই great pacific garbage patchত। ইয়াত জমা হৈ থকা প্লাষ্টিকৰ ওজন প্ৰায় ৮৮ হাজাৰ টন। সৰলভাৱে কব পাৰি যে, এই প্লাষ্টিকৰ ওজন ৫০০ খন বৃহৎ জেট প্লেনৰ সমান। অঞ্চলটোত প্ৰতি কিঃমিটাৰত ৩৩৪,৭২১ টুকুৰা প্লাষ্টিক সিচৰতি হৈ থকা বুলি সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছে। পৰিতাপৰ কথা যে, ভাৰতৰ ওপৰত অভিযোগ উঠোৱা আমেৰিকাই এই অঞ্চল প্লাষ্টিকমুক্ত কৰি চাফা কৰিবলৈ কোনো ব্যৱস্থা হাতত লোৱা নাই। অৱশ্যে দুই এটা সংগঠনে নিজাববীয়াকৈ কিছু কাম কৰি আছে।\nট্ৰাম্পে উঠোৱা অভিযোগ একেবাৰে মিছাও নহয়ঃ\nজলবায়ুৰ ক্ষেত্ৰত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ট্ৰাম্পে ভাৰতৰ ওপৰত উঠোৱা অভিযোগ ১০০ শতাংশই মিছা নহয়। শেহতীয়াকৈ দিল্লী, পঞ্জাৱকে ধৰি কেইবাখনো জলবায়ু প্ৰদূষণে একপ্ৰকাৰৰ ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছে বুলিয়ে কব লাগিব। দেশৰ জলবায়ুক সন্দৰ্ভত চৰকাৰ কোনো সুপৰিকল্পিত নীতি নথকাৰ বাবেই বহুতে এতিয়া মুকলিভাৱে চৰকাৰক সমালোচনা কৰি কৈছে যে- দেশৰ জলবায়ু প্ৰদূষণৰ বাবে দায়ী ক্ষমতালিপ্সু, অসৎ, দায়ৱদ্ধহীন ৰাজনীতিক। মুঠৰ ওপৰত কব পাৰি যে, জলবায়ু পৰিৱৰ্তনক লৈ দেশৰ ইখন ৰাজ্যই সিখন ৰাজ্যৰ ওপৰতে অভিযোগ জাপি দায়িত্ব সামৰিছে।\n২০১৪ বৰ্ষৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তথ্যমতে বিশ্বত ২০১২ বৰ্ষত অকল বায়ু প্ৰদূষণৰ ফলত সাত নিযুত লোকে মৃত্যুক সাবটিবলগীয়া হৈছে। ২০১৬ বৰ্ষৰ পৰিৱেশ সূচক তথ্যমতে বিশ্বৰ ১৮০ দেশৰ ভিতৰত ভাৰতবৰ্ষৰ স্থান আছিল ১৪১। এই ক্ৰম চালে স্পষ্টভাৱে দেখা পোৱা যায় যে ভাৰতবৰ্ষ মুঠেও নিৰাপদ নহয়। দিল্লী, কলকাতা, মুম্বাই আৰু চেন্নাই হৈছে দেশৰ আটাইতকৈ প্ৰদূষিত অঞ্চল। ইফালে ২০১৩ বৰ্ষৰ তথ্য মতে চীন দেশত প্ৰতি বছৰে অকল বায়ু প্ৰদূষণৰ বাবে ৫,০০,০০০ লোকৰ প্ৰাণ হানি হয়। গতিকে এনেবোৰ দিশ পৰ্যালোচনা কৰিলে কব পাৰি যে, ট্ৰাম্পৰ অভিযোগ ১০০ শতাংশই মিছা নহয়।\nপ্লাষ্টিক আৰু ভাৰতঃ\n২০১৯ বৰ্ষৰ ৭৩ সংখ্যক স্বাধীনতা দিৱসত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে লালকিল্লাত দিয়া ভাষণত প্লাষ্টিকমুক্ত ভাৰত নিৰ্মাণৰ বাবে জনসাধাৰণক আহ্বান জনায়৷ প্ৰধানকৈ দোকান, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আৰু চৰকাৰী এজেঞ্চীসমূহক এই অভিযানত আগভাগ ল’বলৈ কয় প্রধানমন্ত্ৰীয়ে৷ তেওঁ নিজাকৈ এই সন্দৰ্ভত ১০ লাখ লোকলৈ মেইল প্ৰেৰণ কৰিব বুলি ঘোষণা কৰে৷\nদেশৰ ৬০ খন চহৰৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীয় পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰণ বৰ্ডে চলোৱা এক সমীক্ষা অনুযায়ী চহৰৰ পৰা দৈনিক ৪,০৫৯ টন প্লাষ্টিকৰ বৰ্জনীয় পদাৰ্থ নিৰ্গত হয়৷ ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে সমগ্ৰ দেশৰ পৰা প্লাষ্টিকৰ বৰ্জনীয় পদাৰ্থ নিৰ্গত হয় প্ৰায় ২৬ হাজাৰ টন৷ ইয়াৰে ৬০ শতাংশ হে সংগ্ৰহিত হয় আৰু পুনৰ ব্যৱহাৰ ( Recycle)হয়৷ বাকী থকাখিনি নলা, নৰ্দমা, নদী, সাগৰত পৰি পৰিৱেশ প্ৰদূষিত কৰাৰ লগতে জীৱ-জন্তুৰ পেটলৈও যায়৷\nকেৱল ভাৰততে নহয়, উন্নত দেশসমূহত এক তৃত্বীয়াংশ প্লাষ্টিক বস্তু বন্ধাৰ কামত আৰু এক তৃত্বীয়াংশ গৃহ নিৰ্মাণৰ পানীৰ নলা, খিৰিকীৰ ছাদ আদিত ব্যৱহৃত হয়।গাড়ী নিৰ্মাণতো প্ৰায় ২০% প্লাষ্টিক ব্যৱহৃত হয়। ঘৰৰ আচ-বাব, খেলনা আদিতো প্লাষ্টিক প্ৰভূতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।ভাৰতত বস্তু বন্ধাৰ বাবেই্ ৪২% প্লাষ্টিক ব্যৱহৃত হয়।\nপ্লাষ্টিকৰ বৰ্জ্য সৰ্বাধিক নিৰ্গত কৰা ভাৰতৰ ৫ খন চহৰ হৈছে-\nবিশ্বৰ ১৩ খন দেশত সম্পূৰ্ণৰূপে নিষিদ্ধ Single Use Plastic\nপৃথিৱীৰ প্ৰথমখন প্লাষ্টিকমুক্ত দেশ হ’ল বাংলাদেশঃ\n২০০২ চনৰ পৰা বাংলাদেশে প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰকৰণত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে আৰু আজি পৰ্যন্ত সেই নিষেধাজ্ঞা অব্যাহত আছে৷ উল্লেখ্য যে ১৯৯০ চনত বাংলাদেশত হোৱা প্ৰলয়ংকৰী বানৰ বাবে জগৰীয়া কৰা হৈছিল প্লাষ্টিকৰ নানা বৰ্জিত পদাৰ্থক৷ তেতিয়াৰে পৰা সেই সন্দৰ্ভত চিন্তা-চৰ্চা কৰা হৈছিল আৰু ২০০২ চনত দেশখনত Single One Plastic নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা হয়৷ অৱশ্যে নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিলেও এতিয়াও দেশখনত বে-আইনীভাৱে Single One Plasticৰ বিক্ৰী অব্যাহত আছে।\nযি কি নহলেও, আন্তৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত ট্ৰাপে ভাৰতৰ ওপৰত জাপি দিয়া অভিযোগ ১০০ শতাংশ সঁচা নহলেও কিছু ক্ষেত্ৰত কিন্তু ভাৰতে নিজকে নিদোৰ্ষী বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰে। ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে প্ৰাকৃতিক দিশত অতি চহকী এখন দেশত শেহতীয়াকৈ বৃদ্ধি পোৱা জলবায়ু প্ৰদূষণ সঁচাকৈয়ে উদ্বেগৰ বিষয়। এটা মিছা অভিযোগ জাপি দিলেও, ট্ৰাম্পৰ কিছু কথাক সমৰ্থন জনাবই লাগিব। ভাৰত তথা প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ এজন ভাল বন্ধু বুলি দাবী কৰা ট্ৰাম্পে হয়তো বন্ধু দেশৰ দুৱৱস্থা দেখিয়ে এনে সমালোচনা কৰিছে!\nপুৰণিগুদামৰ ৰিলায়েঞ্চ পেট্ৰ’ল পাম্পত অস্ত্ৰধাৰী ডকাইতৰ দলে চলালে লুটপাত…


অসমীয়া লিখক পৰিচয় Archives - Page4of 10 - Growhills Publishing\nড০ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মা । Hemanta Kumar Sharma\nড০ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মা–চমু পৰিচয় ড০ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মা (১৯৩২-১৯৯২) আছিল অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিৰ সাধক, বলিষ্ঠ গদ্য লেখক, সমালোচক আৰু গৱেষক। তেওঁৰ জন্ম হয় নলবাৰীৰ অন্তৰ্গত পিপলিবাৰী গাওঁত। তেওঁ অসমীয়াত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি কটন কলেজত অসমীয়া বিভাগত অধ্যপনা কৰিবলৈ লয়। তেওঁ অসম সাহিত্য সভা, অসম জনকৃষ্টি সমাজ আৰু বিভিন্ন সংস্কৃতি বিষয়ক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল। ড০ হেমন্ত কুমাৰ শৰ্মাই একুৰিতকৈয়ো অধিক সংখ্যক গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰি গৈছে। তেওঁৰ […]\nচৈয়দ আব্দুল মালিক । Sayed Abdul Malik\nচৈয়দ আব্দুল মালিক–চমু পৰিচয় চৈয়দ আব্দুল মালিক (১৯১৯-২০০০): এজন প্ৰতিযশা অসমীয়া ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰ। তেওঁৰ জন্ম হয় গোলাঘাট জিলাৰ নাহৰণিত। যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিক্ষা পৰীক্ষা পাছ কৰি গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা বি. এ. পাছ কৰে। পিছত আবকাৰী বিভাগ, অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ আদিত চাকৰি কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত এম. এ. পাছ কৰে। পিছত যোৰহাটৰ জগন্নাথ কলেজত অধ্যাপনা কৰিবলৈ লয়। অধ্যাপনাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি ৰাজ্য সভাৰ সদস্য হিচাপে সেৱা […]\nউৎপল দত্ত । Utpal Dutta\nউৎপল দত্ত–চমু পৰিচয় উৎপল দত্ত (১৯৬০- ) এজন অসমীয়া লেখক, অনুবাদক, তথ্যচিত্ৰ নির্মাতা আৰু চলচিত্ৰ সমালোচক। ‘চলচ্চিত্ৰ’ আৰু টুৱেন্টিফ’ৰ ফ্রেমছ’ তেওঁৰ দুখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। ইয়াৰ উপৰিও চলচিত্ৰ বিষয়ক কেইবাখনো গ্ৰন্থ তেওঁ সম্পদনা কৰিছে আৰু তেনে দুখন গ্ৰন্থ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক মহলাৰ প্ৰসংগ পুথি হিচাপে বিবেচিত হৈছে। উৎপল দত্তই তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক হিচাপেও সুনাম অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ পৰিচালনা কৰা তথ্য চিত্ৰ দেশ-বিদেশৰ কেইবাটিও চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।তেওঁ শ্রেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ পৰিচালক হিচাপে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ […]\nশীলভদ্ৰ । Shilabhadra । Shilvadra\nশীলভদ্ৰ–চমু পৰিচয় শীলভদ্ৰ (১৯২৪- ২০০৮) এজন সুপ্ৰসিদ্ধ অসমীয়া গল্পকাৰ আছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম ৰেৱতী মোহন দত্ত চৌধুৰী। ‘শীলভদ্ৰ’ তেওঁৰ ছদ্ম নাম। তেওঁৰ জন্ম হয় ধুবুৰী জিলাৰ গৌৰীপুৰত। প্ৰৱেশিক্ষা পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হৈ শীলভদ্ৰই কটন কলেজত বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত বাংলাদেশৰ কাৰমাইকেল কলেজৰ পৰা গণিত বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৪৬ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰি স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষা পাছ কৰে। ১৯৪৭ চনত […]\nউত্তম বৰুৱা। Uttam Baruah\nউত্তম বৰুৱা–চমু পৰিচয় উত্তম বৰুৱা (১৯৩৯-২০১১) এজন বিশিষ্ট অসমীয়া প্ৰৱন্ধকাৰ আৰু নাট্যকাৰ। তেওঁৰ জন্ম হয় গুৱাহাটাৰ আজাৰাত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম ৰজনী বৰুৱা। ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই তেওঁ কবিতা, নাটক আদি ৰচনা কৰি সকলোৰে দৃষ্টি আৰু প্ৰশংসা বুটলিছিল। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে তেওঁ ‘মহাপুৰুষৰ নামঘৰ’ নামৰ পুথি এখন ৰচনা কৰি সেই সময়ৰ বিশিষ্ট কবি বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকনৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম নাটক ‘বৰ মানুহৰ দোলা’ […]\nমদন মোহন শইকীয়া। Madan Mohan Saikia\nড০ মদন মোহন শইকীয়া–চমু পৰিচয় ড০ মদন মোহন শইকীয়া এজন গৱেষক, শিক্ষাবিদ আৰু লেখক। তেওঁৰ জন্ম হয় ১৯৩৫ চনত। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সুখ্যাতিৰে এম. এছ. চি. পাছ কৰি অবিভক্ত ৰাছিয়াৰ ‘ইনষ্টিটিউট অব পেট্ৰ’লিয়াম এণ্ড কেমিষ্ট্ৰি’ৰ পৰা ১৯৬৫ চনত সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। শইকীয়াই ডেৰাডুনত থকা অ’ এন জি চিৰ ‘ইনষ্টিটিউট অব ৰিছাৰ্চ এণ্ড ট্রেইনিংত কিছুদিনৰ বাবে সেৱা আগবঢ়াই যোৰহাট আঞ্চলিক গৱেষণাগাৰত যোগদান কৰে আৰু জিঅ’ছায়েন্স বিভাগৰ মুৰববী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। […]


অসমত চাহ উৎপাদন: ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / কৃষি / চাহ খেতি / অসমৰ চাহ শ্ৰমিকৰ ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট(কিশোৰ কুমাৰ কলিতা) / অসমত চাহ উৎপাদন: ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট\nঅসমত চাহ উৎপাদন: ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট\nঅসমত চাহ উৎপাদন: ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপটৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nচাহৰ আৰম্ভণি কেতিয়াৰপৰা হৈছিল তাৰ সবিশেষ ঐতিহাসিক তথ্য বিচাৰি পোৱা নাযায়। সন্দেহ নাই যে ভাৰতবৰ্ষত চাহ উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল ব্ৰিটিছৰ প্ৰত্যক্ষ পৃষ্ঠপোষকতাত। ১৭৭৮ চনত ছাৰ যোছেফ বেংকক ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ভাৰতবৰ্ষত নতুন শস্য উৎপাদন সম্পৰ্কত জেলানি টোকা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ কয়। তাকে সাৰোগত কৰি ব্ৰিটিছ বিষয়াজনে তেওঁ ভাৰতবৰ্ষত চাহ উৎপাদন কৰিব লাগে বুলি পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। চীন আৰু জাপানৰ লেখীয়াকৈ ভাৰতবৰ্ষৰো কি অঞ্চলত এই খেতি ভালদৰে কৰিব পৰা যাব সেই বিষয়ত তেওঁ বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰিবলৈ লয় আৰু সৰ্বশেষত থিৰ কৰে যে ২৬ৰ পৰা ৩০ অক্ষাংশৰ মাজত ভৌগলিক এলেকাত ক’লা চাহ আৰু ৩০ আৰু ৩৫ অক্ষাংশৰ ভিতৰত গ্ৰীণ টী উৎপাদন কৰিব পৰা যাব।\nইংলেণ্ড আৰু ইউৰোপত এক পানীয় হিচাপে চাহৰ সমাদৰ দ্ৰুত হাৰত বাঢ়ি অহাৰ বাবেই ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ ফালৰপৰা এই পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল। ব্যৱসায়িকভাৱে চাহ উৎপাদন আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে চাহৰ পাৰম্পৰিক ব্যৱহাৰ হোৱা ঠাই টুকুৰাই আছিল চীন। ছাৰ পেৰচিভেল গ্ৰিফিথে চীনৰ বিষয়ে এনেদৰে কৈছে- “obviously we must begin with China, the immemorial home of tea”। চীনত চাহৰ ইতিহাস সম্পৰ্কত লেখকজনে লগতে কৈছে যে চীনত কেতিয়াৰপৰা চাহৰ উৎপাদন বা তাৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হ’ল তাৰ কোনো সঠিক তথ্য পোৱা নাযায়। পৰম্পৰা অনুসৰি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তিনিহাজাৰ বছৰ পূৰ্বে সম্ৰাট শ্বিন নঙ(Shin Nong)ৰ সময়ত চীনত চাহৰ জোপোহা আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে এই ধাৰণা বহুতে অবিশ্বাস কৰে আৰু ছেমুৱেল বোলে ইয়াক আগ্ৰাহ্য কৰি লিখিছে যে যদিও বহুতো ভেষজ বিদ্যা সম্ৰাট শ্বিন নঙৰ দিনৰ বুলি কোৱা, কিন্তু ঐতিহাসিক সমলৰপৰা তাৰ সত্যতা নিৰূপণ কৰাটো কঠিন(It nerverthelees isacommon practice among empirics, even at the present day, to ascribe the discovery of their several nostrums to the Emperor Shin Nong, though all such pretension is treated as fabulous and with respect to tea in particular, receives no sanction from the more rexent Chinese accounts at the history of that tree.)\nছেমুৱেল বেলৰ মতে শ্বিন ৰাজবংশৰ সময়ত অৰ্থাৎ তৃতীয় খ্ৰীষ্টাব্দত চীনত চাহ আৱিষ্কৃত হয়। চীনত চাহৰ ব্যৱহায় সম্পৰ্কীয় প্ৰত্যয়জনক প্ৰথম প্ৰমাণ পোৱা যায় চতুৰ্থ দব্লিউ এইচ উকাৰৰ(W H Ukers) গ্ৰন্থ – ‘All about Tea’-ত উল্লেখ কৰিছে যে খ্ৰীষ্টাব্দ চতুৰ্থ শতিকাৰ পাছৰ সময়ছোৱাত চাহক ঔষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ সলনি পানীয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাটো আৰম্ভ কৰে যে চীনৰ ৰাজহ কৰ্তৃপক্ষই চাহৰ ওপৰত এক শুক্ল প্ৰৱৰ্তন কৰে।\nচীহৰ চাহৰ ব্যাপক সমাদৰৰ পিছতে সমগ্ৰ মধ্য এছিয়াতে চাহৰ প্ৰসাৰ ঘটিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ওঠৰ শতিকাৰ ভিতৰত চাহ এক জনপ্ৰিয় পানীয় হৈ পৰে। ভাৰত আৰু চীনৰ এক নিকট যোগাযোগ থকালৈ লক্ষ্য কৰি(ভূমি আৰু পানী উভয়েৰে) ভাৰতবৰ্ষত বহু আগৰেপৰা চাহৰ প্ৰচলন থকা বুলি হয়তো ভাবিব পাৰি। কিন্তু আচৰিতভাৱে ভাৰতলৈ পৰিভ্ৰমণ কৰিবলৈ অহা কোনো পৰিব্ৰাজকৰ বিৱৰণীতে চাহৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা নাযায়। বাৰ্ণিয়াৰ(Bernier), টাভেনিয়াৰ(Tavenier), মেনুক্কি(Manucci), ছাৰ থমাছ ৰোই(Sir Thoma Roe) আৰু বহুজনে মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সময়ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ বিষয়ে সবিশেষ উল্লেখ কৰিছে য’ত চাহৰ বিষয়ে একো উল্লেখ কৰা নাই। পৰৱৰ্তী সময়ত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ সময়ছোৱাত প্ৰাচ্যৰ পৰা ইংলেণ্ডলৈ চাহ সৰবৰাহ হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়, অথচ ভাৰতবৰ্ষত চাহ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কত কোনো ঐতিহাসিক সমল পোৱা নাযায়। পাছলৈ J. Ovington–ৰ Viyage to Surat শীৰ্ষক গ্ৰন্থত ভাৰতীয়সকলে মূৰৰ বিষ আদি ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ চাহ ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে- ‘Tea with some hot spice intermint and boiled in the water, has the repute of prevailing against the Headache, Gravel and Griping in the Guts and this generally drunk in India, either with sugar candy or by the more curious, with small conserv’d lemon.\nজন এলবাৰ্ট ডি মেণ্ডেলছন আৰু জে অভিংটনৰ গোপনীয় মতামতসমূহৰপৰা আমি ভাৰতবৰ্ষত চাহ ব্যৱহাৰ বা চাহক পানীয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ এক প্ৰাথমিক আভাস পাওঁ ঠিকেই কিন্তু একে সময়তে সোতৰ আৰু ওঠৰ শতিকাৰ বিভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখাত চাহৰ কথা সমূলি উল্লেখ নথকা কথাটোৱে আমাক আচৰিত কৰি তোলে। হয়তো কথাটো এনেকুৱা যে কিছুমান লোকে চাহ খাইছিল আৰু ব্ৰিটিছ প্ৰশাসন পূৰ্ণভাৱে দেশখনত প্ৰচলন আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে এইবিধ পানীয়েই সৰ্বজনীন সমাদৰ লাভ কৰিব পৰা নাছিল।\nইংলেণ্ডৰ প্ৰেক্ষাপটত চাহ কেতিয়াৰপৰা দেশখনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল তাৰো কোনো তথ্য বিচাৰি পোৱাৱ নাযায়। Tea- A Historical Sketch শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত মেনেলে(Mennel) ১৬৪৫ চনত ডাচ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে ইংলেণ্ডলৈ চাহ পঠোৱা বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে Tea Drinking শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত লেখক আৰ্থাৰ ৰিডে(Arthur Reade) ১৬১০ চনত ইংলেণ্ডলৈ চাহৰ আগমন ঘটে বুলি উল্লেখ কৰিছে। ইংলেণ্ডত চাহ সূচনা হোৱা সম্পৰ্কত ভালেমান মতবিবাদ আছে যদিও ১৬৫৭ চনত থমাছ গাৰৱেৰ দ্বাৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে চাহৰ নিলাম হোৱা বুলি দিয়া তথ্য সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈকে মত পাৰ্থক্য হোৱা দেখা নাযায়। ১৬৬৯ চনৰপৰা ইংলেণ্ডলৈ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে নিয়মীয়াকৈ চাহ আমদানি কৰিবলৈ লয়। কোম্পানীটোৱে চাহ আমদানিৰ ক্ষেত্ৰত যাতে বেলেগ কোম্পানীৰ লগত প্ৰতিযোগিতাত লিপ্ত হ’ব লগা নহয় তাৰবাবে বিধি প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় উপমহাদেশলৈ যাব লগা সকলো ইংৰাজ জাহাজে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ চনদ অনুযায়ী যাতায়ত কৰিব লগা হৈছিল। ১৬৫৭ চনত শুল্ক বিভাগৰ আয়ুক্ত এজনে এক নিৰ্দেশ দিয়ে য’ত কোৱা হৈছিল যে কোম্পানীৰ ছীল মোহৰ মৰা সন্মতি নথকাকৈ ইষ্ট ইণ্ডিজ এলেকাৰ কোনো সামগ্ৰী শুল্ক বিভাগৰ মাজেৰে পাৰ হৈ আহিব নোৱাৰিব। ১৬৬৯ চনত হলেণ্ডৰ পৰা ইংলেণ্ডলৈ চাহ আমদানি বিধিগতভাৱে নিষিদ্ধ কৰি দিয়া হৈছিল। চীনৰপৰা ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে যি চাহ ক্ৰয় কৰিছিল সেইবোৰৰ এটা অংশ চীনা ব্যৱসায়ীৰপৰা বান্টামত কিনা হৈছিল। আন এক অংশ চীনৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰা পৰ্তুগীজ জাহাজৰ পৰা মাদ্ৰাজ বা চুৰাটত কিনা হৈছিল।\nচাহ শিল্পৰ আৰম্ভণি:\nআমি ইতিমধ্যে যোছেফ বেংকৰ প্ৰসংগ প্ৰথমতে উনুকিয়াইছো। ১৭৯৩ চনত বেংকক লৰ্ড মেকাৰটিনিজৰ লগত চাহ সম্পৰ্কত সবিশেষ তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ চীনলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ পাছতে এবেল(Abel) নামৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ উদ্ভিদবিদে লৰ্ড আৰ্মহাষ্টৰ(Lord Amhersts)ৰ লগত চীনলৈ যায়। দুৰ্ভাগ্যৰ কথা যে এওঁলোকে চাহৰ পুলি আদি সংগ্ৰহ কৰিছিল যদিও ওভতাৰ পৰত সেইবোৰ হেৰুৱাব লগা হয়।\nইয়াৰ পিছৰ দুটা বা তিনিটা দশকত বিভিন্ন ধৰণৰ ৰাজনৈতিক অশান্তিৰ বাবে চাহ উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াটোৱে ভাৰতবৰ্ষত বিশেষ আগ নাবাঢ়িল। ইয়াৰ পাছতে উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ ইতিহাসত এক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ঘটনা সংঘটিত হ’ল। ১৯৪১ চনত চি এ ব্ৰুচ(C A Bruce) আৰু লেফটেনেন্ট চাৰ্লটনে সমগ্ৰ বিশ্ববাসীক জনাই দিলে যে চাহ অসমৰ এক থলুৱা উদ্ভিদ আৰু ইয়াক কাৰোপৰা আমদানি কৰা হোৱা নাই।\nইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ উল্লেখনীয় কথাটো হ’ল প্ৰথম ইংগ-বৰ্মী যুদ্ধৰ প্ৰাক-মুহূৰ্তত আৰু অসমত মানৰ শাসন চলি থকা অৱস্থাত ১৮২৩ চনত ব্ৰিটিছ বণিক ৰবাৰ্ট ব্ৰুচে(Robert Bruce) ভালেমান পণ্য সামগ্ৰী লৈ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী ৰংপুৰত উপস্থিত হৈছিল। তাতে তেওঁৰ থলুৱা চিংফৌ গাম এজনৰ সৈতে পৰিচয় ঘটে আৰু চিংফৌজনৰ পৰাই অসমৰ হাবিত স্বাভাৱিকভাৱে উৎপত্তি হোৱা চাহ গছৰ অস্তিত্বৰ বিশদ সম্ভেদ পায়। তেতিয়াই তেওঁ কিছু চিকাৰূপৰ বিনিময়ত চাহ গছৰ পুলি কেইতামান সংগ্ৰহ কৰিবলৈ চিংফৌ গামজনৰ সৈতে এক চুক্তি কৰে। পিছত ইংগ-বৰ্মী যুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাত ৰবাৰ্ট ব্ৰুচৰ ভাই চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুচে এটি নৌবাহিনীৰ নেতৃত্ব কৰি শদিয়ালৈ যায়। ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত কোমানীৰ সৈনিকৰ হাতত মানসকলৰ পৰাজয়ৰ পৰিণতি স্বৰূপে ৰাজধানী ৰংপুৰ ইংৰাজৰ দখলাধীন হোৱাত চিংফৌ গামজন পুনৰ ৰংপুৰলৈ আহে। এইবাৰ চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুচে চাহপুলিৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰাত গামজনে তেওঁক কেইবা শ চাহৰ পুলিসহ যথেষ্ট পৰিমাণৰ বীজৰো যোগান ধৰে। ব্ৰুচে চাহপুলিৰ নমুনা হিচাপে তাৰ কিছুমান উত্তৰ-পূব সীমান্তৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেন্ট ডেভিড স্কটক দিয়াত তেওঁ সেইবিলাক কলিকতাৰ বোতানিকেল গাৰ্ডেনৰ অধ্যক্ষলৈ পঠিয়াই দিয়ে। অসমৰ হাবিত স্বাভাৱিক অৱস্থাতে পোৱা চাহ গছ যে চীনত খেতি কৰা চাহ গছৰ দৰে আচল চাহ গছ সেইটো তাতে প্ৰমাণিত হোৱাত অসমৰ ইতিহাসত এক নতুন অধ্যায়ৰ সূচনা হয়।\nপূৰ্বে উল্লেখিত গ্ৰিফিথৰ কিতাপখনত এই ঘটনা এনেদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে- “In 1823, Robert learned of the existence of tea in Assam and made an agreement withaSingpho Chief. Robert’s brother, C.A. Bruce, arrived on the scene. C A. Bruce had already had sufficient adventure to satisfy people, as appears from his own statement regarding himself inaletter to the Agent to the Governor General…….C.A. Bruce was, nevertheless, still restless and when the Burma war broke out in 1823, he offered his services to David Scott and was appointed to command gun-boats. His command was at Sadiya near the home of the chief with whom Robert Bruce had made the agreement. C.A. Bruce claims that he ‘was the first European who ever penetrated the forests, and visited the tea tracts in British Suddiya, and brought away specimens of earth, fruit and flowers, and the first who discovered numerous other tracts’. He collected the promised tea plants from the Singpho Vhief and made them over to Scott, who planted some of them in his own garden, sent others to the Government at India, and for warded the balance to N. Wallich.”\nইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ উদ্ভিদ বিজ্ঞানী ড° এন ৱালিছে স্কটে তেওঁলৈ পঠিয়াই দিয়া বীজ আৰু পাতবোৰ প্ৰকৃত চাহগছৰ বুলি বিশ্বাস নকৰিলে। বৰঞ্চ তেওঁ ইয়াক কেমেলিয়া বুলি ধৰি ল’লে আৰু বিষয়টো ১৮৩১ চনলৈ তেনেদৰে পৰি ৰ’ল। ১৮৩১ চনত অসমত কাম কৰি থকা লেফটেনেণ্ট চাৰ্লটনে কলিকতাত থকা ‘Agriculture and Horticulture Society in Calcutta’ লৈ চাহ গছ বুলি গণ্য কৰা কিছু পুলি প্ৰেৰণ কৰে। এই গছবোৰকো চাহৰ মান্যতা প্ৰদান কৰা নহ’ল আৰু এনেদৰে অসমৰ হাবিৰ থলুৱা চাহগছবোৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে চাহ গছৰ মৰ্যদা পাবলৈ সক্ষম নহয়। এই গছপুলিবোৰ প্ৰেৰণ কৰি যিটো চাৰ্লটনে সন্নিৱিষ্ট কৰি পঠাইছিল তাত উল্লেখ কৰিছিল যে ব্ৰিটিছ অধিকৃত অসমৰ একেবাৰে পূৰ্বত অৱস্থিত ব্ৰহ্মদেশৰ লগতে থকা শদিয়া এলেকাত চাহৰ গছ গজে। শদিয়াৰ কিছুসংখ্যক লোকে শুকান পাত পানীত মিহলাই খায় যদিও তাক কোনো বিশেষ পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত নকৰে। যদিওৱা সেউজীয়া অৱস্থাত চাহপাতবোৰত কোনো গোন্ধ নাথাকে, কিন্তু যেতিয়াই পাতবোৰ শুকুওৱা হয় তেতিয়াই সেইবোৰ চীনদেশীয় চাহৰ দৰে এক গোন্ধ লয়। বনৰীয়া গোলাপৰ দৰে এক ফুল গছবোৰত দেখা যায়, কিন্তু সেইবোৰৰ আকৃতি গোলাপতকৈ বহু সৰু [The tea grows in the vicinity of saddiyah, the most remote of the British possessions towards the east, in Assam, and advjacent to the Burmah territory. Some of the natives of Suddiya are in the habit of drinking an infusion of dried leaves, but they do not prepare them in any particular manner. Although the leaves are devoid of fragnance in their green state, they acquire the smell and taste of Chinese tea when dried. The tree leavesaflower very like that of the wild white rose, but much smaller]\n১৮২৮ চনত লৰ্ড উইলিয়াম বেন্টিংকে অসমৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল হোৱাৰ কিছুদিন পাছতে তেওঁ ৱাকাৰ নামৰ এজন লোকৰপৰা এখন স্মৰকপত্ৰ লাভ কৰে। এই স্মাৰকপত্ৰখনত ৱাকাৰে চীনৰ পৰা চাহ আমদানি কৰা বিষয়ত অনিশ্চয়তা প্ৰকাশ কৰি নিএপালৰ পাৰ্বত্য এলেকা আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ অন্যান্য প্ৰান্তত চাহ উৎপাদন প্ৰস্তাৱ দিছিল। ইংৰাজসকলৰ মাজত এক পানীয় চাহৰ সমাদৰ বৃদ্ধি আৰু চীনৰ হাতত চাহৰ একক ব্যৱসায়িক আধিপত্য থকা বিষয় দুটাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই যে ব্ৰিটিছে বিকল্প পথৰ সন্ধান কৰিবলৈ বিচাৰিছিল তাত সন্দেহ নাই। সেয়েহে ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰান্তত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে সুলভ খৰচত চাহ উৎপাদন কৰি নিজৰ দেশীয় চাহিদা আৰু সমান্তৰালভাৱে ইউৰোপৰ চহাৰ বজাৰখনৰ কৰ্তৃত্ব নিজৰ হাতলৈ দেশীয় চাহিদা আৰু সমান্তৰালভাৱে ইউৰোপৰ চাহৰ বজাৰখনৰ কৰ্তৃত্ব নিজৰ হাতলৈ আনিব পাৰে তাৰ চিন্তা-চৰ্চা ক্ৰমশঃ অৰম্ভ হৈছিল। এনে এক ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থ নাথাকিলে হয়তো অসম তথ ভাৰতবৰ্ষৰ আন প্ৰান্তত চাহৰ ব্যৱসায়িক উৎপাদন আৰম্ভই নহ’লহেঁতেন। ভাৰতবৰ্ষৰ সস্তীয়া খৰচত চাহ উৎপাদন কৰাৰ লক্ষ্যৰেই পৰৱৰ্তী সময়ত বিভিন্ন ভূমি বিধি প্ৰণয়ন, বাগিচাৰ মালিকৰ সুচলতাৰ বাবে শিথিল শ্ৰমিক আইন, গোলামী শ্ৰমিক ব্যৱস্থা আদিৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। সেই সময়ছোৱাত জাপানে পশ্চিমৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰাত মূল নেতৃত্ব লৈছিল। ৱাকাৰে সন্দেহ কৰিছিল যে চীনেও এই একেধৰণৰ ব্যৱসায়ত জড়িত হৈ পৰিব আৰু কিছুমান সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত(যিবোৰ সামগ্ৰী পশ্চিমীয়া দেশবোৰে এছিয়া মহাদেশৰপৰা আমদানি কৰিবলৈ বাধ্য) চীনৰ ব্যৱসায়িক আধিপত্য সমগ্ৰ পশ্চিমতে প্ৰতিষ্ঠিত হ’ব। ৱাকাৰে এনেদৰে লিখিছিল-\n“For many years the consumption of tea has been increasing in this country; it has becomealuxury to all, and almostaportion of food to the common people, who in some districts drink it three four timesaday. Its use is so intermingled with pur habits and customs, that it would not easily be dispensed with.\nIt is, therefore, of considerable national importance that some better guarantee should be provided for the continued supply of this article, than that at present furnished by the mere toleration of the Chinese government, which, although the Chinese have at presentamonopoly, it will be easy for us to destrory…….if in future we are not rendered independent of the Chinese by producing tea from our own territories and colonies, it will be our own fault”.\nৱাকাৰৰ এই মতামতৰ পিছতে উদ্ভিদ বিজ্ঞানী ৱালিচে ৱাকাৰৰ প্ৰস্তাৱটো সাধাৰণভাৱে সমৰ্থন কৰিলেও ব্যৱসায়িকভাৱে চাহ উৎপাদনত জদেখা দিয়া বতৰ বিজ্ঞান তথা ভৌগোলিক অৱস্থানৰ অনুকূল-প্ৰতিকূল পৰিৱেশৰ কথা উত্থাপন কৰে। ৱালিচৰ মতামতৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাই বেন্টিংকে এগৰাকী এজেন্ট নিয়োগৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। বেন্টিংকৰ প্ৰস্তাৱটো আছিল এনেধৰণৰ যে নিয়োগ লাভ কৰা এজেন্টজনে, পেনাং(Penang), ছিংগাপুৰ(Singapore) আদি ভ্ৰমণ কৰি চাহৰ উৎপাদন সন্দৰ্ভত সঠিক তথ্য উদ্ধাৰ কৰিব। ১৮৩৪ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত এখন চাহ কমিটী নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু এই কমিটীখনৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটোৱা হয়। অসমত পোৱা চাহ গছৰ যথাৰ্থতা সম্পৰ্কত সন্দেহৰ উদ্ৰেক থাকি গ’লেও অসমৰ ভূমি যে চাহখেতিৰ বাবে অনুকূল হ’ব পাৰে সেই বিষয়ত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এক পূৰ্বানুমান কৰি লৈছিল। গতিকে উল্লেখ কৰা ধৰণে এগৰাকী এজেন্ট নিয়োগ কৰা হ’ল। চাহ গছৰ(পুনিৰ) নমুনা, বীজ আৰু চাহখেতি আৰু চাহ তৈয়াৰ কৰাত পাকৈত বনুৱা মানিবলৈ চাহ সমিতিয়ে সচিব গৰ্ডনক চীন দেশলৈ পঠিয়াই দিয়ে।\nগৰ্ডনে চীনৰপৰা ভালেমান শ্ৰমিক আনি তেওঁলোকৰ সহযোগত ১৮৩৭ চনত চাহ প্ৰস্তুত কৰি তাৰ কিছু নমুনা ইংলেণ্ডলৈ পঠিয়াইছিল। চীনৰপৰা অহা এই পাৰ্গত চাহ বনুৱাসকলে তেতিয়া ভাৰতৰ থলুৱা লোককো চাহ প্ৰস্তুত কৰাবলৈ শিকাইছিল। সম্প্ৰসাৰিত কমিটীখনত লগতে আছিল। তিনিগৰাকী কলিকতীয়া ব্যৱসায়ী, ৱালিচ আৰু দুগৰাকী ভাৰতীয় ভদ্ৰলোক। এই কমিটীখনে ১৮৩৪ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত মিলিত হয় আৰু ভাৰতবৰ্ষত চাহখেতি উৎপাদন সম্পৰ্কত কোনো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ নকৰিলে।\nভাৰতবৰ্ষৰ্ৱ বিভিন্ন স্থানত থকা থলুৱা চাহ গছক তেতিয়ালৈকে ৱালিচ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে প্ৰকৃত চাহ গছ বুলি গ্ৰহণ কৰা নাছিল। সেয়েহে কমিটীয়ে থলুৱা চাহৰ ব্যৱসায়িক উৎপাদনক লৈ যি এক প্ৰচেষ্টা ল’ব বিচাৰিছিল তাক লৈ এক বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত ঘটিছিল। এনে এক প্ৰেক্ষাপটত কমিটীয়ে চাহ গছৰ উৎপাদনৰ বাবে মাটি আৰু বতৰ কমিটীয়ে যিবোৰ স্থানত থলুৱা চাহগছ হয় সেইবাবে স্থানৰ বতৰ আৰু মাটিৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰাৰ বাবে স্থানীয় বিষয়াবোৰক এক চাৰ্কুলাৰযোগে নিৰ্দেশ জাৰি কৰে।\nউত্তৰ-পূৱ সীমান্তত গভৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেন্টৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকা কেপ্টেইন এফ জেনকিনক(যাৰ সদৰ কাৰ্যালয় আছিল যোৰহাটত) অসমত চাহ উৎপাদনৰ আৰ্থিক সম্ভাৱনীয়তাক লৈ এক প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিবলৈ নিয়োগ কৰা হয়। জেনকিনে অতি সতৰ্কতাৰে অসমৰ পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি সন্দৰ্ভত দুবছৰ ধৰি অধ্যয়ন কৰি আছিল আৰু চাৰ্কুলাৰখনৰ প্ৰত্যুত্তৰত লেখিছিল যে অসমৰ যি এক পাৰ্বত্য এলেকাই কাছাৰ আৰু অসমক বিভিক্ত কৰি ৰাখিছে সেই অঞ্চল চাহৰ বাবে তেওঁ উপযোগী বুলি ভাবে। সেয়েহে তেওঁ কমিটীক অসমমুলুকৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখিবলৈ আহ্বান জনাই কোনো যোগ্য ব্যক্তিৰ দ্বাৰা বিষয়টো পৰীক্ষা কৰি চাবলৈ আহ্বান জনাইছিল।\nপ্ৰশাসনৰ ক্ষেত্ৰাধিকাৰৰ ভিতৰত অৱস্থিত চিংফৌ এলেকাত বিভিন্ন ধৰণৰ চাহখেতি হয় বুলি উল্লেখ কৰি জেনকিনে এনে চাহ গছবোৰক থলুৱা বুলি অভিহিত কৰিছিল। তেওঁ লেখিছিল [I am so fully impressed with the belict of the fitness of the mountainous region which divides Cachar from Assam for the growth of tea, that I beg to attempt to call the attention of the committee to that region in the most favourable manner I can, withaview to its examination byacompetent individual.\nCamellias are found in every part of this hill country; and within our jurisdiction in the Singpho district of Beesa,acoarse variety to the tea plant is as I am informed, undoubtedly indigenous. A plant wasagenuine tea tree, and I intended to have brought it to Calcutta for examination, but I received it inasickly state, and from the prevalence of great heat, I was anable to succed in taking to the presidency.\n…….However, having no doubt muself of the fact the tea shrub being found wild in the eastern part of Assam. I would beg to recommend the expediency at some well-qualified person being at once sent up for the indentification of the plants beyond any objection, for the examination of the soil in which it grows, as reported, and an inspection at the tract of mountains between Cacher and Assam.\nসেই সময়তে জেনকিনে চাহ কমিটীয়ে পঠোৱা চাৰ্কুলাৰখন চাৰ্লটনক দেখুৱায় আৰু চাৰ্কুলাৰখন সন্দৰ্ভত চালৰ্টনে জেনকিনলৈ লিখে যে তিনিবছৰমান আগতে বেছা() এলেকাৰ পাৰ্বত্য অঞ্চলৰ পাদদেশত চাহগছ হোৱা কথাৰে তেওঁ সম্ভেদ পাইছিল। তাৰপৰা তেওঁ তিনি-চাৰিটামান পুলি সংগ্ৰহ কৰি কলিকতাত ড° জন টাইলাৰলৈ পঠিয়াইছিল, যাতে সেইবোৰ কলিকতাৰ চৰকাৰী উদ্ভিদ বিজ্ঞান বাগিচাত ৰোপণ কৰিব পৰা যায়। জেনকিনৰ পৰা চাৰ্কুলাৰখন লাভ কৰি চাৰ্লটনে শদিয়াৰপৰা কিছুসংখ্যক চাহৰ বীজ আৰু পাত জেনকিনলৈ প্ৰেৰণ কৰে।\nঅৱশেষত ৱালিচ আৰু চাহ কমীটীয়ে অসমত যে থলুৱাভাৱে চাহ গছ গজে তাত পতিয়ন গ’ল আৰু এই চাহ গছবোৰ যে চীনত পোৱাৰ দৰে একেই চাহ গছ হয় তাত কোনো সন্দেহ নাৰাখিলে ‘We have at length obtain the fruit of the Suddya plant from Lieutenant Charlton…..We are now enabled to state with cerainity, that not only is itagenuine tea, but that no doubt can be entertained of its being the indentical tea of China’.\n১৮৩৪ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত কমিটীয়ে গভৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ পৰিষদৰ আগত অসমত পোৱা চাহ গছ যে ইয়াৰ থলুৱা এক প্ৰজাতি তাক উল্লেখ কৰি এই সত্য আৱিষ্কাৰৰ বাবে কেপ্টেইন জেনকিন আৰু চাৰ্লটনৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে- “It is with feelings of highest possible satisfaction, that we are enable to announce all doubt his Lordship in Council, that the tea shrub is beyond all doubt indigenous in upper Assam……..We have no hesitation in decglaring this discovery, which is due to the indefatigable researches of Captain Jenkins and Lieutenant Charlton, to be by for the most important and valuable that has ever been made on matters connected with the agricultural or commercial resources of this empire”.\nদুখৰ কথা যে কমিটীৰপৰা গভৰ্ণৰ জেলেৰেল পৰিষদলৈ প্ৰেৰণ কৰা এই পত্ৰত ব্ৰুচ ভ্ৰাতৃদ্বয়ৰ বা ডেভিদ স্কটৰ বিষয়ে কোনো উল্লেখ নাছিল। কমিটীৰ এই পত্ৰ প্ৰেৰণৰ দহবছৰ আগতে তেওঁলোকে অসমত থলুৱা চাহ গছ পোৱা যায় বুলি সজোৰে মতামত দিছিল, অথচ কমিটীৰ প্ৰতিবেদনত ;ইয়াৰ কোনো প্ৰতিফলন নঘটিল। সেয়েহে ১৮৪১ চনত Agriculture and Horticulture Society–এ চাৰ্লটনকে অসমত চাহৰ উদ্ভাৱক বুলি ঘোষণা কৰাৰ বিভিন্ন বাদ-বিবাদ ঘটিছিল।\nইয়াৰ পাছতে কমিটীয়ে অধিক উৎসাহেৰে অসমৰ চাহক লৈ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাবলৈ আগবাঢ়ে আৰু বৈজ্ঞানিকৰ এটা কমিটী গঠন কৰি দিয়ে। এই কমিটীত ৱালিচৰ বাহিৰেও আছিল সহকাৰী শল্য চিকিৎসক মেক লিলাণ্ড(M’C Lelland) আৰু গ্ৰিফিথ। সহকাৰী শল্য চিকিৎসক গ্ৰিফিথক অসমলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয় আৰু একে সময়তে লেফটেনন্ট চাৰ্লটনৰ অধীনত অসমত স্থাপন কৰিব বিচৰা নাৰ্ছাৰীবোৰৰ তদাৰকী কৰিবলৈ চি এ ব্ৰুচক নিয়োগ কৰা হয়। ১৮৩৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বৈজ্ঞানিক সকলৰ কমিটীখনে শদিয়াত মিলিত হয়। তেওঁলোকে কলিকতাৰপৰা প্ৰায় চাৰে-চাৰিমাহৰ যাত্ৰাৰ অন্ততহে শদিয়া পাইছিল আৰু তাতে তেওঁলোকৰ লগ লাগিছিলহি ব্ৰুচ। এই দলটোৱে প্ৰণালীবদ্ধভাৱে জংগলত চাহৰ্ গছপুলি বিচাৰিছিল আৰু বীজ সংগ্ৰহৰ লগতে তেওঁলোকে মাটিৰো গুণাগুণ পৰীক্ষা কৰি চাইছিল। অসমত চাহ আৱিষ্কাৰৰ বিষয়ক প্ৰথম লেখাটো ১৮৩৬ চনৰ ‘এছিয়াটিক জাৰ্নেল’ত প্ৰকাশ পায়।\nঅৱশেষত ৱালিচৰ প্ৰস্তাৱ অনুযায়ী ভাৰত চৰকাৰে অসমৰ বিশাল বনাঞ্চলত চাহ বাগিচা পতাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। এই মাটি বা অঞ্চলবোৰ মুখিয়ালসকল(Chiefs)ৰ পৰা লীজত ল’ব লগা বা কিনি ল’ব লগা হৈছিল বাবে একেসময়তে বহুতো চাহ বাগিচা পতাতকৈ দুই-তিনি এলেকাত চাহ গছ উৎপাদন কৰাটোহে যথাযথ বুলি চৰকাৰে গণ্য কৰিলে। ১৮৩৬ চনৰ মে’ মাহত চি এ ব্ৰুচক চাহ বনাঞ্চলৰ অধীক্ষক(Superintensent of Tea Forests) হিচাপে পদোন্নতি দিয়া হ’ল আৰু তেওঁৰ মাহিলি দৰমহা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হ’ল চাৰিশ টকা। কিন্তু আৰ্থিক লাভ-লোকচানৰ কথা বিবেচনা কৰি ভাৰত চৰকাৰে ব্ৰুচৰ অধীনত কমিটীয়ে অনুমোদন কৰা কৰ্মচাৰীৰ সংখ্যা ভালেখিনি হ্ৰাস কৰিছিল।\nএনেদৰে অসমত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ তত্ত্বাৱধানত পৰীক্ষামূলকভাৱে চাহৰ উৎপাদন আৰম্ভ হ’ল। চাহ কমিটীয়ে বুঢ়ীদিহিং আৰু টিঙৰী নদীৰ পাৰত প্ৰায় ৭০,০০০ একৰ ভূমিত এখন চাহ বাগিচা খুলি পৰীক্ষামূলকভাৱে চাহ উৎপাদন কৰিবলৈ গৈ ব্যৰ্থ হোৱাত আৰু ১৮৩৯ চনত আসাম কোম্পানী গঠিত হোৱাত(১৯৪০) উক্ত বাগিচাখন সেই কোম্পানীক বিকি দিয়ে। উল্লেখযোগ্য যে ১৮৩৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ১০,০০০ সংখ্যক ৫০ পাউণ্ডৰ অংশীদাৰক লৈ ‘আসাম কোম্পানী’(The Assam Comany) নামে এটি কোম্পানী গঠন কৰা হয়। সেই কোম্পানীয়ে মুঠতে ৫,০০,০০০ পাউণ্ডৰ এটি শক্তিশালী পুঁজি মোতায়েন কৰে। এই কোম্পানীৰ ৮,০০০টা অংশ ইংলেণ্ডত আৰু বাকী ২,০০০টা অংশ ভাৰতবৰ্ষত বিক্ৰীৰ বাবে আছুতীয়াকৈ ৰখা হৈছিল। এই কোম্পানীৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিলগৈ।\nঅসমৰ থলুৱা লোকৰ ভূমিকা:\nঅসমত চাহ খেতিৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে প্ৰান্তীয় এলেকাবোৰত ভালেমান সমস্যাই দেখা দিয়াত ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ সমতলভূমিত চাহ খেতি কৰাৰ প্ৰয়োজনটোৱে দেখা দিলে। ব্ৰুচে নিজে শদিয়াত চাহ খেতি পৰিত্যাগ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে আৰু চিফৌ বনাঞ্চল এলেকাত চাহ খেতিৰ বাবে ধন বিনিয়োগ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিলে। তেওঁ লগতে ক’লে যে যেতিয়ালৈকে কুলীবোৰে শদিয়া এলেকাত মাহেকত চাৰি টকাকৈ পাই থাকিব তেতিয়ালৈ সেই একে পইচাত তেওঁলোকে চিংফৌ এলেকালৈ নাযাব। চৰকাৰৰ এজেন্টজনেও এই প্ৰস্তাৱ সমৰ্থন কৰি ক’লে চৰকাৰী খৰচত কোনো কৃত্ৰিম গছ ৰোপণ নকৰি থলুৱা গছৰ ওপৰতহে অধিক গুৰুত্ব দিব লাগে। যেনেদৰে চীনৰ চাহ উৎপাদনকাৰীসকলে ৰপ্তানিৰ চাহিদাৰ ভিত্তিত চাহ উৎপাদন কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে একেদৰে অসমৰ মুখিয়ালসকলে চাহপাত যোগান ধৰি যথাযথ অৰ্থ লাভ কৰিলে চাহ গছত মনোনিৱেশ কৰিব। শদিয়া এলেকাত পৰীক্ষামূলকভাৱে আৰম্ভ কৰা চাহ বাগিচাবোৰে বিফলতাৰ মুখ দেখাৰ পিছত সেইবোৰৰ কিছুমান জয়পুৰত পুনৰ ৰোপণ কৰা হ’ল। ১৮৩৭ চনত চাবুৱাত এখন নতুন চাহ বাগিচা স্থাপন কৰা হ’ল আৰু ইয়ে সফলতা দেখুৱালে।\nঅসমত যিবোৰ বাগিচা স্থাপন কৰা হৈছিল তাত পৰীক্ষামূলকভাৱে চীনা চাহ গছৰ সঁচ বা বীজ আৰু থলুৱা বীজ দুয়োবিধকে ব্যৱসায়িক লাভালাভৰ দৃষ্টিৰে ৰোপণ কৰা হৈছিল। ১৮৩৯ চনলৈ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ নাৰ্ছাৰীবোৰত চীন দেশীয় পুলি ৰোৱা হৈছিল। এনে নাৰ্ছাৰীকেইখন আছিল জয়পুৰ, চাবুৱা, চোটা টিঙৰী আৰু শুকানপুখুৰী। শদিয়াৰ চীনা চাহ গছ ৰোৱা নাৰ্ছাৰীখনৰ কাষতে চি এ ব্ৰুচে এখন থলুৱা চাহ গছৰ নাৰ্ছাৰী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সেই একেই সময়তে উজনি অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত থলুৱা চাহ গছ পোৱা গৈছিল আৰু সেইবোৰ এলেকাৰ মুখিয়ালবোৰক এনে খেতি কৰিবলৈ উৎসাহ দিয়া হৈছিল।\n+699জয়পুৰত থকা সময়ত ব্ৰুচে এই বিষয়ত এক প্ৰতিবেদন লিখি উলিয়াই(১৮৩৯ চনৰ জুন মাহত) আৰু প্ৰতিবেদন Journal of the Asiatic Societyত প্ৰকাশ পায়। অসমৰ ১২০টা ক্ষেত্ৰত থলুৱা চাহ গছ বিচাৰি পোৱা গৈছিল আৰু এই সন্দৰ্ভত ব্ৰুচে লিখিছিল- ‘a sufficiency of seeds and seedling might be collected from these tracts in the course ofafew years to plant off the whole of Assam”.\nএতিয়া আহিছো অসমৰ শিক্ষিত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটোৰ চাহ উদ্যোগ সম্পৰ্কীয় তদানীন্তন ধাৰনাসমূহলৈ। ১৮৪৭ চনৰ এপ্ৰিল সংখ্যা ‘অৰুণোদই’ত প্ৰকাশিত ‘ইংলেণ্ডৰ বিৱৰণ’ শীৰ্ষক ৰচনাখনত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে এনেদৰে লিখিছিল- “ হে কৃপামই জগদিশ্বৰ, এই অসম দেশৰ লোক সকলক স্বদেশ সভ্য জ্ঞানী আৰু ধাৰ্মিক কৰিবলৈ মত দিয়া, সিবিলাকৰ অভাৱ আৰু দূৰ অৱস্থা জানিবলৈ সিবিলাকক জ্ঞান দিয়া আৰু তোমাৰ বিচিত্ৰ শক্তিৰে সিবিলাকক সভ্য কৰা তোমাক জানিবৰ আৰু আজ্ঞা পালিবৰ যোগ্য কৰা। যি সময়ত অসম হাবি গুচি ফুল বাৰি হ’ব, ঘৰ বাঁহৰ গুচি শিল ইটাৰ হ’ব, গাঁৱে গাঁৱে হেজাৰে হেজাৰে পৰ্হা সালি, জ্ঞানীৰ সভা চিকিৎসালই, দুখীয়া দৰিদ্ৰ পৰিত্ৰাণৰ আলাই হ’ব আৰু যি কালত লোকসকলে পৰস্পৰ হিংসা নকৰি আটাইয়ে আটাইকে ভাত্ৰিবত চেনেহ কৰিব, কেৱে দুটকা কানিৰ সলনি মিচা সাক্ষী নি দি, লাখ টকাকো কাতি কৰি থ’ব, কোটি টকা ভেঁটি পাইও কাৰো অন্যায় নকৰিব, বেস্যা, কানি আৰু সুৰা এই কথা দেসত লোকে ভূ নোপোৱা হ’ব, সেই সময়, হে পৰম পিতা জগদিশ্বৰ শীঘ্ৰে ঘটোৱা।\nআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন ৰচিত এই লেখাটোৰ দ্বাৰাই আমি সেই সময়ত শিক্ষিত অসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটোৰ ব্ৰিটিছৰ প্ৰতি অনুৰাগ, পশ্চিমীয়া সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি গভীৰ স্পৃহা আৰু পুঁজিবাদী সম্প্ৰসাৰণৰ বিষয়ত প্ৰতিৰোধৰ সলনি(মনত ৰখা দৰকাৰ যে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত ব্ৰিটিছ সম্প্ৰসাৰণবাদৰ বিৰুদ্ধে বহুতো জনজাতীয় মুখিয়ালে সেইসময়তেই তীব্ৰ প্ৰতিৰোধ আগবঢ়াইছিল) আগবঢ়াইছিল গভীৰ আনুগত্য। ঢেকিয়াল ফুকনে কলকাতাৰ হিন্দু কলেজত পঢ়া-শুনা কৰি কলেজীয়া শিক্ষা শেষ নকৰাকৈ অসমলৈ উভতি আহিছিল আৰু কোম্পানীৰ অধীনত প্ৰশাসনিক বিষয়াৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল।\nআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ পৰিয়ালটো আছিল ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ প্ৰতি চূড়ান্তভাৱে অনুগত পৰিয়াল। পাৰিবাৰিক আৰু ৰাজনৈতিক এই দুয়োটা দিশত ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ অধীনত অসমৰ সৰ্বাংগীণ উন্নতি হ’ব বুলি তেওঁ মনে-প্ৰাণে বিশ্বাস কৰিছিল। অসমত আধুনিকতাৰ বাৰ্তাবাহক তথা অসমীয়া জাতীয়তাবাদৰো পুৰোধা ব্যক্তি বুলি সমাদৃত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে ঔপনিৱেশিক ব্ৰিটিছ শাসনে সৰ্বতোদিশত অসমৰ তথা অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ বিকাশ সাধন কৰিব বুলি মনে-প্ৰাণে বিশ্বাস কৰিছিল।\nঅসমীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ব্ৰিটিছ প্ৰীতিৰ বিপৰীতে বিধ্বস্ত আহোম ৰাজবংশকে ধৰি সাধাৰণ প্ৰজাগণে ব্ৰিটিছ শাসন স্থায়ীভাৱে বিচৰা নাছিল। ড° প্ৰফুল্ল মহন্তই লিখিছে- “কথা হ’ল, বিধ্বস্ত আহোম ৰাজবংশকে ধৰি প্ৰজাসাধাৰণে দুৰ্দিনৰ সময়ত ব্ৰিটিছক ত্ৰাণকৰ্তাৰূপে আদৰণি জনালেও বিদেশী শাসন তেওঁলোকে বিচৰা শাসন তেওঁলোকে বিচৰা নাছিল। ব্ৰিটিছ শাসন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ লগে লগে ৰজা-প্ৰজা উভয়েই অসন্তুষ্ট হৈ পৰিল। আমোদজনক কথা, ৰজা, ডা-ডাঙৰীয়া আৰু প্ৰজাসাধাৰণে যি সময়ত ব্ৰিটিছ শাসকৰ ভগৱানৰ অভিশাপ ৰূপে গণ্য কৰিছিল, সেই সময়ত ওপৰত উল্লেখ কৰা সম্ভ্ৰান্ত অভিজাত শ্ৰেণীটোৱে ব্ৰিটিছ শাসনক ঊৰ্দ্ধবাহু লৈ ভগৱানৰ আশীৰ্বাদৰূপে গ্ৰহণ কৰিছিল।\nঅসমীয়া সম্ভ্ৰান্ত মধ্যবিত্ত শিক্ষিত চামৰ ব্ৰিটিছ অনুৰাগৰ নমুনা পাব পাৰি গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ লেখাতো- “এই দেশীয় লোকসকলে দৌৰাত্ম্যকাৰী ৰজা আৰু আক্ৰমণকাৰীৰ আক্ৰমণত নিতান্ত ক্লান্ত আৰু শ্ৰান্ত হই যি আৰ্তনাদ কৰিছিল তাক পৰমেশ্বৰে শ্ৰৱণ কৰি দেশলৈ ইংৰাজক প্ৰেৰণ কৰিলে”। অৰ্থাৎ ব্ৰিটিছ শাসনৰ ফলত অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মুখিয়াল বা ৰজাবোৰে ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্যবোৰৰ কৰ্তৃত্ব ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ হাতত সমৰ্পণ কৰি ভিতৰি ভিতৰি ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনিক আগ্ৰাসনৰ বিৰুদ্ধে গুঁজৰি-গুমাৰি আছিল যদিও পশ্চিমীয়া শিক্ষা-দীক্ষাৰে লালিত-পালিত বৰ্ণহিন্দু অসমীয়াৰ মননত আছিল আনুগত্য স্বীকাৰৰ নিভাঁজ মনোভাব।\nএই প্ৰসংগত ড° প্ৰফুল্ল মহন্তই এনেদৰে কৈছে- “লক্ষ্য কৰিবলগীয়া কথা যে সভ্যতাৰ এই ঊষাকালতে ম্লেছ দেশত প্ৰৱেশ কৰা আৰ্য জনগোষ্ঠীয় যি জনজাতীয় নৃপতিৰ নিৰাপদ আশ্ৰয়তে ধৰ্মচৰ্চা আৰু প্ৰচাৰ কৰিছিল সেই জনজাতীয় ৰজাই ৰাজকাৰ্য পৰিচালনাৰ সুবিধাৰ কাৰণে সংস্কৃত ভাষা আৰু ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মক আদৰি লৈছিল আৰু ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্ম-সংস্কৃতিৰ আশ্ৰয়তে এক নতুন সমাজলৈ উত্তৰণৰ সপোন দেখিছিল আৰু সেই আপাহতে আৰ্যব্ৰাহ্মণ কায়স্থসকলক হাজাৰ হাজাৰ পুৰা ভূমি আৰু গাঁও দানেৰে অনুগৃহীত কৰিছিল আৰু যি ব্ৰাহ্মণসকলে মাত্ৰাধিক ৰাজপ্ৰশস্তিৰে জনজাতীয় নৃপতিসকলৰপৰা ৰাজঅনুগ্ৰহ লাভ কৰি, ৰজাৰ গুণানুকীৰ্তনেৰে নিজকে এটা সম্পদশালী সম্ভ্ৰান্ত অভিজাত শ্ৰেণীৰূপে গঢ়ি তুলিছিল, সেই আৰ্যব্ৰাহ্মণ গোষ্ঠীয়েই ব্ৰিটিছ শাসন-ক্ষমতা দখল কৰাৰ লগে লগে, জনজাতীয় তজা-প্ৰজাক অসভ্য বৰ্বৰ দৌৰাত্ম্যাকাৰী জাতিলৈ ঠেলি, ব্ৰিটিছক আদৰি লোৱাটোত আচৰিত হ’ব লগা একো নাই, এই কাৰণেই যে অসমক এখন আৰ্য উপনিবেশত পৰিণত কৰি আৰ্যাৱৰ্তৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ আৰ্যব্ৰাহ্মণ সকলৰ প্ৰায় লদুহেজাৰ বছৰীয়া পুৰণি এটা সপোন ব্ৰিটিছে আহি হঠাতে বাস্তৱত পৰিণত কৰিছিল। ব্ৰিটিছ হিন্দু নাছিল সঁচা, কিন্তু আৰ্য।\nগতিকে ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থতে আধুনিক অসমীয়া মধ্যশ্ৰেণীটোক নিজৰ সহযোগী কৰি লৈছিল আৰু এইসকল মূলতঃ আছিল অনা-আহোম, উচ্চবৰ্নৰ হিন্দু। ব্ৰিটিছ শাসন ব্যৱস্থাত প্ৰাধান্য পোৱা সম্পদশালী অভিজাত পৰিয়ালকেইটাৰ ভিতৰত যজ্ঞোৰাম খাৰঘৰীয়া ফুকন, কাশীনাথ তামুলীফুকন, হৰকান্ত সদৰামীন, যাদুৰাম ডেকা বৰুৱা, দীনানাথ বেজবৰুৱা, ৰামদত্ত বৰুৱা, মণিৰাম দেৱান, হৰকান্ত বৰুৱা আদিয়েই প্ৰধান আছিল। আনহাতে ভূমি-সম্পত্তি বিষয়ত আহোম ৰাজকীয় সম্ভ্ৰান্ত শ্ৰেণী আৰু অভিজাত ব্ৰাহ্মণ-কায়স্থ সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ মাজত সম্পূৰ্ণ বিপৰীত দৃষ্টিভংগী। আহোম ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত শ্ৰেণীটোৰ কাৰণে ৰাজ্যখনৰ ভূমি আৰু মানৱ সম্পদকে ধৰি সকলোখিনি তেওঁলোকে নিজৰ সম্পত্তি বুলি ধৰি লৈছিল। সেয়ে সঞ্চয় বা পুঁজি সংগ্ৰহৰ প্ৰতি তেওঁলোক আছিল সম্পূৰ্ণভাৱে উদাসীন। তেওঁলোকে ভোগৰ প্ৰতিহে মনোযোগী আছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে শাসনতন্ত্ৰত একো প্ৰভাৱ নথকা উচ্চবৰ্ণ হিন্দুসকলে পাকে-প্ৰকাৰে সম্পদ সংগ্ৰহ আৰু সঞ্চয়ৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। ব্ৰিটিছসৃষ্ট ভূমি আইনৰ প্ৰণয়নৰ পিছত নিজৰ অধিকৃত মাটি(যিবোৰৰ সৰহভাগ আহোম বা অন্যান্য জনগোষ্ঠীয় ৰজাই ভূমিদান হিচাপত দিছিল) ৰাজহ বিভাগত নথিভুক্ত কৰাই পট্টা লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত এই শ্ৰেণীটো আছিল সকলোতকৈ আগৰণুৱা।\nঅসমৰ সৰহভাগ জনজাতীয় মূলৰ মানুহৰ এনে নথিভুক্তিৰ প্ৰতি থকা নিস্পৃহতা(যাৰ ফলত অসমত সৰহভাগ খিলঞ্জীয়া লোকৰ হাতত ভূমি পট্টা নাই) আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে উচ্চ বৰ্ণ হিন্দুৰ মাটিৰ পট্টাৰ প্ৰতি থকা ঐতিহাসিক তৎপৰতা বিশ্লেষণ কৰিলেই আমি অসমৰ উচ্চবৰ্ণৰ হিন্দুৰ হাতত কিয় ব্যাপক পৰিমাণৰ মাটি থাকি গ’ল তাৰ এক উমান পাব পাৰোঁ। লক্ষ্মীনাথ তামুলীয়ে এই শ্ৰেণীটো, বিশেষকৈ অসমৰ অভিজাত ব্ৰাহ্মণ সকলৰ হাতত অধিক ভূ-সম্পত্তি সদৃশ আছিল, তেনেস্থলত সামন্তপ্ৰভু আৰু ডা-ডাঙৰীয়াসকল সঞ্চয়ৰ প্ৰতি নিৰ্বিকাৰ হৈ ৰৈছিল।\nকিন্তু বিষয় ভোগা যিটো শ্ৰেণীৰ বাবে সুলভ আৰু নিৰাপদ নাছিল, সেই শ্ৰেণীটোৱেই সম্পত্তি অৰ্জন সঞ্চয়ৰ প্ৰতি বিশেষ মনোযোগ দিবলৈ বাধ্য হৈছিল। ব্ৰিটিছ যুগত লাখেৰাজ আৰু নিষ্পিখেৰাজ শ্ৰেণীৰ বিপুল পৰিমাণৰ মাটিৰ গৰাকী হিচাপে স্বীকৃত হৈছিল সত্ৰ অনুষ্ঠানৰ পিছতে এই শ্ৰেণীটোৱেই”।\nব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ নতুন ব্যৱস্থাটোত যিবোৰ চাকৰি ওলাইছিল সেইবোৰত শিক্ষা-দীক্ষাৰ সুবিধা পোৱা উচ্চবৰ্ণৰ হিন্দুসকলে নিয়োগ লাভ কৰাৰ বাবে এই শ্ৰেণীটোৱে ব্ৰিটিছৰ ভূমি নীতি বা অন্যান্য চৰকাৰী নীতিবোৰৰ প্ৰতি কোনো আপত্তি দৰ্শোৱা নাছিল। বিৰোধিতা আহিছিল প্ৰশাসনৰ বিষয়বাব বা সা-সুবিধাৰপৰা বহু নিলগত অৱস্থান কৰা সাধাৰণ প্ৰজা বা ৰজাদিনীয়া বা সামন্তীয় সা-সুবিধা হেৰুওৱা লোকসকলৰপৰাহে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ পিতৃ দীননাথ বেজবৰুৱাই একমাত্ৰ পদোন্নতিৰ স্বাৰ্থত নিৰ্বিবাদে ব্ৰিটিছৰ সকলো নিৰ্দেশ মানি চলিছিল। “ৰাজনৈতিক আন্দোলনত তেওঁ সদায় উৎসাহেৰে সৈতে যোগদান কৰিছিল। কিন্তু গৱৰ্ণমেন্টৰ বিৰুদ্ধে চলা কোনো কথা আৰু কামত কেতিয়াও মত নিদিছিল, বৰং প্ৰজাপালক ৰজাক ইশ্বৰৰ প্ৰতিনিধিস্বৰূপে দেখিবলৈ সকলোকে উপদেশ দিছিল”।\nপ্ৰশাসনীয় ব্যৱস্থাত উচ্চবৰ্ণৰ হিন্দু অভিজাত শ্ৰেণীটোক নিয়োগ প্ৰদান কৰি ব্ৰিটিছে নগৰাঞ্চলত যেনেদৰে(এই শ্ৰেণীটোৱে নগৰ অঞ্চলত ব্যাপকভাৱে মাটি দখল কৰি সেইবোৰত নিজাববীয়া পট্টা উলিয়াই লৈছিল। অসমৰ নগৰ অঞ্চলৰ সৰহভাগ ভূমি এই শ্ৰেণীটোৰ দখলত থকাৰ কাৰণো সেইটোৱেই) এটা অনুগত শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি কৰি লৈছিল, একেদৰে ঔপনিৱেশিক শোষণ-লুন্ঠনৰ স্বাৰ্থত, বিশেষকৈ ভূমি ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ মৌজাদাৰ মণ্ডল, গাঁওবুঢ়া আদি পদ সৃষ্টি কৰি সিবোৰত গাঁৱৰ প্ৰভাৱশালী অভিজাত লোকক নিয়োগ কৰিছিল।\nড° হীৰেন গোহাঁইয়ে এই বিষয়ত লিখিছে- “মৌজাদাৰবিলাক গ্ৰামাঞ্চলত কেৱল খাজনা তোলা কৰ্মচাৰী নহয়, সামন্তবাদী সমাজ সম্পৰ্কক কোনোমতে ভেজা দি ৰাখিবলৈ ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ প্ৰধান অভিনেতা। আগৰ গণ্য-মান্য মানুহকে চাই-চিন্তি প্ৰথমতে মৌজাদাৰ পতা হৈছিল। স্থানীয় ৰাইজৰ অবিসম্বাদী বেচৰকাৰী নেতাৰূপে মৌজাদাৰবিলাকক গঢ়ি তোলা হৈছিল। প্ৰাচীন ঐতিহ্য ইত্যাদি, জাতকুলৰ নীতি-নিয়ম আদি সংৰক্ষণ কৰাত সত্ৰীয়া গোসাঁইৰ লগতে মৌজাদাৰ সকলেও আগভাগ লৈছিল। এওঁলোকে গঞা সমাজৰ শিৰোমণি হৈ পৰি প্ৰাচীন সমাজবন্ধন ৰক্ষা কৰাতহে জোৰ দিছিল। বেহা-বেপাৰ, বহিৰ্জগতৰ লগত সঘন আৰু ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আদিয়েহে স্থৱিৰ আঞ্চলিক মনোভাবৰপৰা মুক্ত দিব পাৰে। তাৰ অভাৱত আত্মসন্তুষ্টি, আত্মকেন্দ্ৰিকতা, ৰক্ষণশীলতাৰ প্ৰকোপ বাঢ়ে”।\nগতিকে অসমৰ থলুৱা মানুহে ব্ৰিটিছে শাসনকালত বেহা-বেপাৰ, বহিৰ্জগতৰ লগত সম্পৰ্ক স্থাপন আদিৰ কোনো সুযোগ পোৱা নাছিল। কিছুসংখ্যক অভিজাত সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বাদে শিক্ষা-দীক্ষা, চাকৰি-বাকৰি, বেমাৰ-বাণিজ্য, বাহিৰৰ পৃথিৱীখনৰ লগত সম্বন্ধ স্থাপন আদিৰ ক্ষেত্ৰত অসমৰ আন লোকসকলে কোনো সুযোগ-সুবিধা পোৱা নাছিল।\nসেয়েহে আধুনিকতাৰ গতিপথত এওঁলোকৰ খোজ আছিল তেনেই মন্থৰ গতিৰ। বৰঞ্চ ঔপনিৱেশিক শোষণ-নিষ্পেষণৰ স্বাৰ্থত ৰক্ষণশীল সামাজিক ৰীতি-নীতিবোৰৰ ক্ষেত্ৰত ৰক্ষণশীলতাকে প্ৰশ্ৰয় দিয়া হৈছিল।\nঅসমত ব্ৰিটিছে চাহশিল্পৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে বিনামূলীয়াভাৱে হাজাৰ-বিজাৰ বিঘা ভূমি অধিগ্ৰহণ, কয়লা, তেল, খনিজ আৰু বনজ সম্পদসমূহ লুন্ঠন কৰা বিষয়ত অসমৰ শিক্ষিত শ্ৰেণীটোৱে পোনতে কোনো প্ৰতিবাদ কৰা দেখা নাযায়।\nপৰৱৰ্তী সময়ত ব্ৰিটিছৰ লগত বিভিন্ন কাৰণত সংঘাত বৃদ্ধি পোৱাত আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰভাৱজাত এই শ্ৰেণীটোৱে, ক্ৰমান্বয়ে ঔপনিৱেশিক আইন-আঁচনিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।\nমণিৰাম দেৱানৰ লগত ব্ৰিটিছৰ প্ৰত্যক্ষ সংঘাত লগাব পিছতহে অসমৰ এই শ্ৰেণীটো সচেতন হৈ পৰিছিল বুলি ক’লেও বঢ়াই কোৱা নহয়। মণিৰামে কোম্পানীৰ দেৱান হিচাপে ১৮৪৪ চনলৈকে কেইবাখনো বাগান পাতিছিল। ১৮৪৪ চনত কোম্পানীৰ লগত মতানৈক্য ঘটাত তেওঁ কোম্পানীৰ চাকৰি বাদ দিয়ে আৰু নিজ প্ৰচেষ্টাত চেনিমৰা আৰু চেংলুঙত দুখন চাহ বাগিচা পাতে।\nউল্লেখ্য যে ১৮৫২ চনলৈ ব্যক্তিগত উদ্যোগত শিৱসাগৰত মানুহে মাথোঁ তিনিখন বাগিচা পাতিছিল। ইয়াৰ দুখন মণিৰামৰ আৰু এখন আছিল এজন চাহাবৰ।\nব্ৰিটিছে মণিৰামক চাহ-শিল্পত আগবঢ়াবলৈ নিদিলে। বিশেষকৈ চাহ বাগিচা পাতিবৰ বাবে বিনামূলীয়াভাৱে বিশাল পৰিমাণৰ ভূমি বিদেশী কোম্পানীবোৰক আবন্টন বা লীজত দিয়াৰ বিপৰীতে দেশীয় কোনো লোকে যাতে চাহ খেতিত হাত দিব নোৱাৰে তাৰ বাবে মাটিৰ খাজনা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছিল বহু বেছি পৰিমাণত।\nইয়াৰ বিৰোধিতাৰে মণিৰামে চাহ বাগান খোলা দেখি ব্ৰিটিছ প্ৰশাসন সচকিত হৈ পৰিছিল আৰু থলুৱা লোকৰ চাহ বাগিচা খোৱাৰ আকাংক্ষাক মষিমূৰ কৰিবলৈ ষড়যন্ত্ৰ কৰা হৈছিল।\nসেয়ে সুবিধা পাই মণিৰামৰ ওপৰত অনা অভিযোগৰ তদন্ত হোৱাৰ আগতেই ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁক ফাঁচিকাঠত তুলিছিল।\nব্ৰিটিছে যে কেতিয়াও স্বদেশী উদ্যোগ, দেশীয় পুঁজিৰ বিকাশ আদি সহ্য নকৰে তাক যেতিয়ালৈকে অসমীয়া মধ্যবিত্তই বুজি উঠিছিল, তেতিয়ালৈকে অসমৰ বৃহৎ পৰিসৰৰ ভূমি চাহ বাগিচা স্থাপনৰ নামত বহিৰাগত কোম্পানীক সামান্য মাচুলত বা বিনামূলীয়াকৈ আবন্টন দিয়া প্ৰক্ৰিয়া ইতিমধ্যে শেষ হৈ উঠিছিল।\nচাহ বাগানৰ বাবে বনুৱাৰ আমদানি :\nবাগিচা শ্ৰমিক আইনৰ পূৰ্বৱৰ্তী আইন-বিধি\nবাগিচাৰ শ্ৰমিক আইনৰ প্ৰয়োগ :


শিৱ শংকৰ ৰয়: অসমৰ ক্রীড়াক্ষেত্ৰৰ শুভচিন্তকজন! | Olympia Sports\nশিৱ শংকৰ ৰয়। অসমৰ ক্রীড়া ক্ষেত্ৰৰ এগৰাকী অক্লান্ত সেৱক আছিল। এসময়ত নিজেও এগৰাকী কৃতি খেলুৱৈ আছিল। পিছলৈ ওতঃপ্ৰোতভাৱে ক্রীড়াক্ষেত্ৰৰ সাংগঠানিক দিশৰ সৈতেও জড়িত হৈ পৰা ৰয় আছিল এজন প্ৰকৃত ক্রীড়াহিতৈষী। আজি পুৱা হঠাৎ সেই অনাকাংক্ষিত খবৰটো আহিল। আকস্মিকভাৱে এইগৰাকী ক্রীড়াউদ্যমী ব্যক্তিৰ বিয়োগ ঘটিল। মৃত্যুৰ সময় হোৱা নাছিল ৰয়ৰ। ক্রীড়াক্ষেত্ৰখনক মনে প্ৰাণে ভাল পোৱা এইগৰাকী ব্যক্তিয়ে ক্রীড়াৰ বাবে কৰিব লগা আৰু আছিল। কিন্তু, নিয়তিৰ আহ্বানক নেওচা দিয়াৰ শক্তিয়েইবা কাৰ আছে!! ৰয়ৰ মৃত্যুয়ে অসমৰ ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰখনৰ বাবে এক বৃহৎ শূন্যতাৰ সৃষ্টি কৰি গ’ল।\nক্রীড়াক্ষেত্ৰৰ শিৱ শংকৰ ৰয়জনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ গ’লে আমি উভতি যাব লাগিব তেওঁৰ শৈশৱলৈ। নগাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা শিৱ শংকৰে চহৰখনৰ মাজমজিয়াত থকা ঈদগাহ ময়দানৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিছিল নিজৰ খেলুৱৈ জীৱন। ঈদগাহ ময়দানত অনুষ্ঠিত হোৱা বছেৰেকীয়া ক্রীড়া উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ। যুৱ অৱস্থাত যোগাসন, জিমনাষ্টিক খেলৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল ৰয়। নগাঁৱৰ এটা ব্যায়ামাগাৰত মাখনলাল দে, মুখলেছ আহমেদ, ঘনশ্যাম হাজৰিকাৰ দৰে গুৰুসকলৰ লগত ৰয়ে আৰম্ভ কৰিছিল শৰীৰ চর্চা।\n১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৭৫ চনলৈ তিনিখন নেচনেল গেমছত এছ এছ ৰয়ে অসমৰ জিমনাষ্টিক দলৰ হৈ অংশ লৈছিল। উৰিষ্যাৰ বাৰাৱতী ষ্টেডিয়ামত বাবুল বাৰ্মিজৰ তত্বাৱধানত প্ৰথমবাৰৰ বাবে নেচনেল গেমছ খেলি চতুৰ্থ স্থান অর্জন কৰে। ইপিনে, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক্রীড়া সমাৰোহত অংশ লৈ মণিপুৰ, নাগালেণ্ড, ত্ৰিপুৰাৰ খেলুৱৈক পৰাস্ত কৰি জিমনাষ্টিকত অপ্ৰতিৰোধ্য হৈ পৰে ৰয়। পেৰেলেল বাৰ ইভেণ্টত মণিপুৰৰ মংগল সিঙক পৰাস্ত কৰি স্বৰ্ণ পদক দখল কৰিছিল ৰয়ে।\n১৯৮০ চনত তামিলনাডুত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণৰ সুবিধা লাভ কৰে ৰয়ে। শাৰীৰিক শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰম শেষ নহওঁতেই তেওঁক সেই সময়ৰ ক্রীড়া সঞ্চালক নীলিময় চৌধুৰীয়ে নগাঁৱৰ ডছন হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী স্কুলত ক্রীড়া শিক্ষক হিচাবে নিযুক্তি প্ৰদান কৰে। তাৰ ঠিক এবছৰৰ পাছতেই তেওঁক গুৱাহাটীৰ জাকিৰ হুছেইন জিমনাছিয়ামলৈ অস্থায়ীভাৱে জিমনাষ্টিকৰ প্ৰশিক্ষক হিচাবে নিযুক্তি দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছতেই তেওঁ কামৰূপ জিলাৰ শাৰীৰিক নিৰ্দেশক হিচাবে নিযুক্তি লাভ কৰি তেওঁৰ অসমৰ ক্রীড়াক্ষেত্ৰখনৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰে।\nঅসমৰ বহুকেইখন জিলাত ক্রীড়া বিষয়া হিচাবে নিযুক্তি লাভ কৰি তেওঁ ক্ৰীড়াৰ প্ৰসাৰৰ বাবে আন্তৰিকতাৰে কাম কৰে। অসম জিমনাষ্টিক সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ এক বলিষ্ঠ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। আজীৱন জিমনাষ্টিক আৰু যোগাসনৰ উন্নয়নৰ বাবে কাম কৰি অহা ৰয়ৰ ইচ্ছা আছিল অসমত এখন জিমনাষ্টিক আৰু যোগাসনৰ একাডেমী আৰম্ভ কৰা। সেই সপোন মনৰ মাজতেই লৈ আজি পৰলোকলৈ গমন কৰে এইগৰাকী বিশিষ্ট ক্রীড়া সংগঠকে।\nঅসম খো খো সন্থাৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাবেও দায়িত্ব পালন কৰা ৰয়ৰ মৃত্যুত অসম খো খো সন্থা, অসম অলিম্পিক সন্থাকে আদি কৰি ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ক্রীড়া সংগঠন তথা ক্ৰীড়াৰ সৈতে জড়িত অনেকেই গভীৰ শোক ব্যক্ত কৰিছে। অলিম্পিয়াৰ তৰফৰ পৰাও এইগৰাকী ক্রীড়াহিতৈষী ব্যক্তিলৈ যাচিলোঁ সশ্ৰদ্ধ প্ৰণাম।\nBy Olympia Sports / May 18, 2021\nEnglish Language Teaching in India ₹1,000.00


ছুপাৰিৰ চোৰাং বেহাই অক্টোপাছৰ দৰে মেৰিয়াই ধৰিছে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলক\nম্যানমাৰৰ খাওমাৱি গাৱঁত ভাৰতীয় ট্ৰাকত ছুপাৰি উঠোৱা হৈছে । ফটো: নৰ্থ-ইষ্ট নাও\nপাণ-মছলা সেৱন কৰাটো ভাৰতীয় নাগৰিকৰ এটা তুলনামূলকভাৱে নতুন নিচা। এই নিচাটোৱে যে স্বাস্থ্যৰেই ক্ষতি কৰিছে এনে নহয়, দেশৰ ৰাজকোষৰো গভীৰ ক্ষতি কৰিছে। কাৰণ পাণ-মছলা আৰু গুটখাৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় কেঁচামাল ছুপাৰিৰ এখন বে-আইনী বজাৰে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত খোপনি পুতিছে।\nনৰ্থ-ইষ্ট নাওৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা এটা বিতং স্বতন্ত্ৰ তদন্তত ধৰা পৰিছে যে এক বিপুল পৰিমাণৰ ছুপাৰি (ঘাইকৈ থাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ) কোনো আমদানি শুল্ক আদায় নিদিয়াকৈ ম্যানমাৰৰ মাজেৰে জাহাজেৰে অসমলৈ অনা হয়।\nভাৰতৰ সুদূৰ পূব প্ৰান্তত চলি থকা পাণ-মছলাৰ বে-আইনী বাণিজ্যৰ আনুমানিক মূল্য প্ৰায় বছৰি ২,৫০০ কোটি টকাৰো অধিক। গুটখা আৰু পাণ-মছলাৰ প্ৰধান উপাদান হৈছে ছুপাৰি। ভাৰতৰ পাণ-মছলাৰ বজাৰখন আনুমানিক প্ৰায় ২৫,০০০ কোটি টকীয়া এখন বৃহৎ বজাৰ আৰু বছৰি প্ৰায় ই ১০শতাংশকৈ বাঢ়ি গৈ আছে।\n২০১৭ চনৰ ১৭ ছেপ্টেম্বৰত ৰাজস্ব চোৰাংচোৱা সঞ্চালকালয়ে ( ডাইৰেক্টৰে’ট অব ৰেভিনিউ ইণ্টেলিজেঞ্চ) ছয়ীদ আহমেদ ছেইখক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নৱি মুম্বাই আৰু নাগপুৰত থকা গুদামৰ পৰা ২৪০ মেট্ৰিক টন ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰা আমদানি কৰা ছুপাৰি জব্দ কৰিছিল।\nতাৰ তিনিদিন পিছতে ছেপ্টেম্বৰৰ ২০ তাৰিখে ৰাজস্ব চোৰাংচোৱা সঞ্চালকালয়ে মহম্মদ ৰাজা আব্দুল ঘানি তাৱাৰ নামৰ এজন লোকক আহমেদাবাদৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পৰা ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰা অনা ১২০ মেট্ৰিক টন ছুপাৰি জব্দ কৰিছিল। এই চোৰাং ছুপাৰিখিনিৰ আনুমানিক বজাৰ মূল্য হ’ব প্ৰায় ৬ কোটি টকা।\nৰাজস্ব চোৰাংচোৱা সঞ্চালকালয়ৰ ডিটেক্টিভসকলৰ জেৰাত ছয়ীদ আহমেদ ছেইখ আৰু ৰাজা আব্দুল ঘানি তাৱাৰে প্ৰকাশ কৰিছিল যে তেওঁলোক ছিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, ম্যানমাৰ আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মিজোৰাম আৰু মণিপুৰত সক্ৰিয় হৈ থকা এটা আন্তঃজাতিক চোৰাং ব্যৱসায়ৰ নেটৱৰ্কৰ এটা অংশ।\nঅবৈধ ছুপাৰিৰ সৰাবৰাহৰ অধিকভগেই মিজোৰামৰ জখাওথাৰ আৰু মণিপুৰৰ মোৰেহৰ মাজেৰে আহে। তেওঁলোকে স্বীকাৰ কৰিছে যে চোৰাং কাৰবাৰৰ নেটৱৰ্কে নিৰাপত্তা বাহিনী আৰু বলৱৎকাৰী এজেঞ্চিসমূহৰ সৈতে লগ হৈ কাম সমাধা কৰে।\nঅনুসন্ধানৰ দায়িত্বত থকা এগৰাকী উচ্চ পদস্থ বলৱৎকাৰী বিষয়াই নৰ্থ-ইষ্ট নাওৰ আগত প্ৰকাশ কৰিছে যে ম্যানমাৰৰ মাজেৰে ট্ৰাক ভৰ্তি কৰি লৈ অহা ছুপাৰিখিনি গুজৰাট, ৰাজস্থান, নতুন দিল্লী, উত্তৰ প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু হাৰিয়ানাৰ গুটখা উৎপাদনকাৰী কাৰখানাসমূহলৈ লৈ অনা হয়।\nআব্দুল ঘানি তাবাৰে প্ৰকাশ কৰা মতে তেওঁৰ কেইজনমা্ন ঘনিষ্ঠ সংগী মহাৰাষ্ট্ৰৰ গোন্দিয়াত বাস কৰে। মধ্য প্ৰদেশ, চত্তীশগড় আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ তিনিটা সংযোগস্থানত অৱস্থিত বাবে মধ্য আৰু পূব ভাৰতৰ দুৱাৰমুখ হিচাপে বিৱেচিত হোৱা হেতুকে এই চহৰখন সুবিধাজনক। চহৰখনৰ এটা ব্যস্ত ৰেল ষ্টেশ্যন আছে।\nযথেষ্ট সংখ্যক ধানকল থকা হেতুকে গোন্দিয়াক ‘ভাৰতৰ চাউলৰ ৰাজধানী’ বুলিও কোৱা হয়। গোন্দিয়াত অসংখ্য ধানকল থকা হেতুকে ইয়াত মজুত কৰিব পৰাকৈ বহুতো ঠাই আছে আৰু ইয়াতেই চোৰাং ছুপাৰিৰ এটা বিৰাট অংশ মজুত কৰি ৰখা হয়। আৰু ইয়াৰে পৰাই চোৰাং ব্যৱসায়ীয়ে ছুপাৰিখিনি মধ্য ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত থকা গুটখা আৰু পাণ-মছলা প্ৰস্তুতকাৰী কাৰখানালৈ প্ৰেৰণ কৰে।\nকাচাৰ জিলাৰ ঢালেশ্বৰত এক গোপন সূত্ৰৰ পম খেদি ৰাজস্ব চোৰাংচোৱা সঞ্চালকালয়ে ২০১৭ চনৰ ২৭ ছেপ্টেম্বৰত ৯১০টা বেগত ৮৬,০০০ কেজি ছুপাৰি জব্দ কৰিছিল যাৰ মূল্য ২.৬ কোটি টকা।\nভাৰতত থাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ছুপাৰিৰ চাহিদা ইমান অধিক কিয়?\nইণ্ডোনেছিয়া আৰু থাইলেণ্ডত বিপুল পৰিমাণত ছুপাৰি ক্ৰয় কৰিলে বহু সস্তাতে পোৱা যায়। ইয়াৰ দাম প্ৰতি টনত ২০০ ৰ পৰা ৩০০ আমেৰিকান ডলাৰ। অৰ্থাৎ উৎসত ছুপাৰিৰ দাম প্ৰতি কেজিত ১৩ ৰ পৰা ১৬ টকা হয়গৈ।\nআনকি, থাইলেণ্ড বা ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰা ম্যানমাৰলৈ পৰিবহন ব্যয় আৰু বিভিন্ন স্থানত উৎকোচ দিও কাৰখানা আহি পোৱা এই ছুপাৰিখিনি গুটখা ব্যৱসায়ীসকলৰ বাবে বহুত সস্তা।\nবৈধ ভাৱে আমদানি নহয় কিয়?\nছুপাৰিৰ বৈধ আমদানি হৈছে ৩০০ শতাংশ যাৰ বাবে ছুপাৰিৰ চোৰাং কাৰবাৰ অধিক আকৰ্ষণীয় হৈ পৰিছে। ঘৰুৱা উৎপাদনকাৰীসকলক উৎসাহ দিয়া আৰু চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰৰ পৰা আমদানি কৰাটো নিৰুৎসাহিত কৰাৰ বাবে চৰকাৰে ছুপাৰিৰ সর্বনিম্ন আমদানি মূল্য (minimum import price)নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।সর্বনিম্ন আমদানি মূল্য হৈছে এটা হাৰ যাৰ তলত কোনো আমদানি অনুমোদিত কৰা নহয়।কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২০১৭ৰ জানুৱাৰিৰ ১৭ তাৰিখে জাৰি কৰা শেহতীয়া জাননী নং ৩৫/২০১৫-২০২০ যোগে অধ্যায় ৮ৰ এক্সিম কোড ০৯০২৮০ যোগে ছুপাৰি আমদানিৰ নীতিৰ সংশোধন কৰিছে। নতুন সংশোধনী মটে প্ৰতি কেজিত ১৬২ৰ পৰা ২৫১ টকা কৰা হৈছে। ২০১৫ লৈকে প্ৰতি কেজিত সর্বনিম্ন আমদানি মূল্য আছিল ৫২ টকা। ভাৰতত তামোলৰ সৰ্বাধিক উৎপাদনকৰ্তা ৰাজ্য হৈছে কৰ্ণাটক। তাৰ পিছতেই কেৰেলা আৰু অসম। এটা আনুমানিক হিচাপ মতে বহু বছৰ ধৰি ভাৰতত তামোলৰ উৎপাদন বছৰি ৬.৩ লাখ টনতেই ৰৈ আছে। ২০১৬ চনত ভাৰতে ৭২২.২১ কোটি টকাৰ তামোল আমদানি কৰিছিল। ইয়াৰে অধিকভাগেই আহিচিল বাংলাদেশৰ পৰা।\nচোৰাং কাৰবাৰৰ ৰেকেট কেনেদৰে পৰিচালিত হয়\nপিক-আপ ভানেৰে ম্যানমাৰৰ পৰা ছুপাৰি কঢ়িয়াই অসমত প্ৰৱেশ কৰিছে । ফটো : নৰ্থ-ইষ্ট নাও\nমণিপুৰ আৰু মিজোৰামৰ মাজেৰে ছুপাৰিৰ চোৰাং কাৰবাৰ কৰিবলৈ এটা সু-সংগঠিত নেটৱৰ্ক জড়িত হৈ আছে। চোৰাং নেটৱৰ্কৰ কেন্দ্ৰ বিন্দু হৈছে জোখাওথাৰৰ পূবত অৱস্থিত ম্যানমাৰৰ খাওমাৱি গাওঁ। সৰু পিক-আপ ভানত ছুপাৰিসমূহ মৰাপাতৰ থৈলাত খাওমাৱিলৈ কঢ়িয়াই অনা হয় আৰু ভাৰতৰ পিক-আপ ভানসমূহত সেইখিনি তুলি দিয়া হয়। ছুপাৰি ভৰ্তি পিক-আপ ভানসমূহ আনকি দিনৰ পোহৰতেই হাৰৱা নদীৰ দলং পাৰ হৈ চামফাইৰ মজুত কৰা ভঁড়াললৈ অনা হয়। চামফাই সীমাৰ পৰা ২২.৬ কি:মি: উত্তৰ-পশ্চিমত অৱস্থিত।\nবে-আইনীভাবে আমদানি কৰা ছুপাৰিখিনি কিছু সংখ্যক আৰক্ষী আৰু শুল্ক বিভাগৰ বিষয়াসকলৰ কৃপাত নদী পাৰ কৰাটো সম্ভৱ হৈ উঠে। ছামফাই আহি পোৱাৰ পিছত ছুপাৰিখিনি মিজোৰামৰ কৃষকৰ উৎপাদন হিচাপে দেখুওৱা হয়। মিজোৰাম কৃষিজাত বাণিজ্য নিগম লিমিটেডে (Mizoram Agricultural Marketing Corporation Limited) স্থান পৰিৱৰ্তন অনুজ্ঞাপত্ৰ ( transit permits) জাৰি কৰি চোৰাং ছুপাৰিখিনিক ৰাজ্যখনৰ প্ৰকৃত উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বৈধতা প্ৰদান কৰে।\nমিজোৰামে যদিওবা নগন্য পৰিমাণে ছুপাৰি উৎপাদন কৰে, তথাপি আইজলত বহুতো সন্দেহজনক যোগানকাৰী আছে। তেওঁলোকৰ কিছুমান আইজলৰ চিংগা ভেং অঞ্চলত বাস কৰে। মিজোৰামৰ যোগানকাৰীৰ নামত কিছুমানে আনকি মধ্য ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহলৈকেও ছুপাৰি প্ৰেৰণ কৰে।\nধৃত ব্যৱসায়ীকেইজনে ছুপাৰিখিনি মিজোৰাম আৰু মণিপুৰৰ বুলি সদায়েই দাবী কৰি আহিছে যদিও ‘বৃক্ষ আছুতীয়াকৰণ বিভাগ (Plant Quarantine Department) আৰু অন্য গৱেষণাগাৰত সম্পন্ন কৰা পৰীক্ষাত প্ৰমাণিত হৈছে যে নমুনাসমূহ থাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰা অহা।\nআমোদজনক কথাটো হৈছে, এই বছৰৰ জানুৱাৰি মাহত ৰাজস্ব চোৰাংচোৱা সঞ্চালকালয়ে কাঞ্চনজংঘা এক্সপ্ৰেছৰ পাৰ্চেল ভানৰ পৰা শিলচৰ আৰু বদৰপুৰ ষ্টেশ্যনৰ পৰা জব্দ কৰা দুটা ডবা ভৰ্তি চোৰাং ছুপাৰিৰ অনুসন্ধানত এটা নতুন কথা পোহৰলৈ আহিছে। এই চোৰাং নেটৱৰ্কৰ এজন সক্ৰিয় সদস্যক ছামিমুদ্দিন বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে।\nচোৰাং ব্যৱসায়ীয়ে এতিয়া শিয়াদদহকো বে-আইনীভাৱে আমদানি কৰা ছুপাৰি মধ্য ভাৰতৰ পাণ-মছলা প্ৰস্তুত কৰা ৰাজ্যসমূহলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ এটা ট্ৰেনজিট পথ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰিছে। জানিব পৰা মতে কলকাতাৰ কেইজনমান ছুপাৰি সৰাবৰাহকাৰী আৰু যোগানকাৰী এই চোৰাং কাৰবাৰৰ নেটৱৰ্কটোৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে।\nদক্ষিণ অসমৰ কাচাৰ জিলাৰ ধোলাই আৰু বাঘা বাজাৰৰ স্থানীয় সৰাবৰাহকাৰীও এই নেটৱৰ্কৰ সৈতে জড়িত আছে।\nথাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ছুপাৰিৰ এটা বিপুল পৰিমাণ মিজোৰাম হৈ আহে যদিও আন এটা নেটৱৰ্কও উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সক্ৰিয় হৈ আছে। ধাৰাবাহিকভাৱে কৰা এলানি অভিযান, জব্দ কৰা আৰু জেৰাৰ পৰা মণিপুৰতো যে এটা চোৰাং নেটৱৰ্ক সক্ৰিয় হৈ থকা তাৰ তথ্য পোহৰলৈ আহিছে।\nচান্দেল জিলাৰ মোৰেহৰ মাজেৰে এই চালানকৃত ছুপাৰিখিনি চোৰাংকৈ মণিপুৰলৈ লৈ অহা হয়। অত্যাধিক চাহিদাযুক্ত এই ছুপাৰিখিনি পশ্চিম ম্যানমাৰৰ নামফালঙলৈ পিক-আপ ভানেৰে লৈ অহা হয় আৰু মূৰত বোজাই কৰি ভাৰতত চোৰাংভাৱে প্ৰৱেশ কৰোৱা হয়। তাৰ পাছতেই সেইবোৰ মোৰেহত ট্ৰাকত উঠোৱা হয় আৰু সেইবোৰক ভূৱা পৰিবহন অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰা হয়।\nইয়াৰে কিছুখিনি চালানকৃত ছুপাৰি ডিমাপুৰ ষ্টেশ্যনত দীৰ্ঘ দূৰত্বগামী ৰেলগাড়ীত বোজাই কৰা হয়, কাৰবি আলং আৰু গোলাঘাটৰ সৰুপথাৰত থকা এটা শক্তিশালী নেটৱৰ্কে চোৰাং ব্যৱসায়ৰ এই ৰেকেটটো চলাই আছে। শেহতীয়াভাৱে গোলাঘাট জিলাত ছুপাৰি ভৰ্তি ৪ খন ট্ৰাক জব্দ কৰা হৈছে।বাবুল আলী নামৰ এজন লোক গোলাঘাট আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাত অৱস্থিত চোৰাং ব্যৱসায়ৰ নেটৱৰ্কৰ খলনায়ক বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nঅসম চৰকাৰৰ পদক্ষেপ\nশেহতীয়াভাৱে অসম বিধানসভাৰ আইন কাৰ্যকৰীকৰণ কমিটীয়ে গোলাঘাট আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ছুপাৰিৰ চোৰাং ব্যৱসায়ৰ প্ৰতিৱেদনৰ ওপৰত নজৰ দিছে।এই বিষয়ৰ সন্দৰ্ভত সংশ্লিষ্ট দুয়োখন জিলাৰে উপায়ুক্ত আৰু আৰক্ষী অধীক্ষকক দিচপুৰলৈ মাতি অনা হৈছে।\nপ্ৰতিৱেদন অনুসৰি, দুয়োখন জিলাৰে উপায়ুক্ত আৰু আৰক্ষী অধীক্ষকে দাবী কৰিছে যে ছুপাৰিসমূহ মণিপুৰৰ বুলি দেখুওৱা হয় আৰু ট্ৰাকসমূহে সদায়েই মণিপুৰ চৰকাৰে প্ৰদান কৰা স্থানীয় পৰিবহন অনুজ্ঞাপত্ৰ লগত ৰাখে।\nপ্ৰতিৱেদনত প্ৰকাশ যে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ ছাত্ৰ সংগঠন ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদক ফেব্ৰুৱাৰিৰ ২৪ তাৰিখে ছুপাৰি মাফিয়া আবুল হান্নানে অপহৰণ কৰি নিছিল। গোলাঘাট আৰক্ষী থানাত হান্নান আলীৰ বিৰুদ্ধে এই সন্দৰ্ভত এটা অভিযোগ দিছে।


বিহু পালনৰ নিৰ্দেশনা : কোনে মানিব, কোনে নামানে? - Prag News\nHomeআঞ্চলিকবিহু পালনৰ নিৰ্দেশনা : কোনে মানিব, কোনে নামানে?\nবিহু পালনৰ নিৰ্দেশনা : কোনে মানিব, কোনে নামানে?\nImage credit : Prag News/Sam Manash photography\nগুৱাহাটী : ৰাজ্য চৰকাৰে ক’ভিড পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য কৰি বিহুৰ সময়ত কিছু নিৰ্দেশনা প্ৰকাশ কৰিছিল৷ এই ক’ভিড নিৰ্দেশনাক লৈ এতিয়া শিল্পী সমাজত বিভাজনৰ সৃষ্টি হোৱা দেখা গৈছে৷ চৰকাৰী এই সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা কৰে একাংশ শিল্পী তথা বিহু কমিটীয়ে৷\nআজি লতাশিল খেলপথাৰত এই নিৰ্দেশনাৰ বিৰোধিতা কৰি গুৱাহাটীৰ ৩০খনকৈ বিহু কমিটীয়ে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে৷ কোনোপধ্যেই চৰকাৰী নিৰ্দেশনা নামানে বিহু কমিটীয়ে৷ যিকোনো পৰিস্থিতিৰ বাবে চৰকাৰ দায়ৱদ্ধ হ’ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰি চৰকাৰক শীঘ্রেই SOP সলনিৰ দাবী জনায়৷ ‘চৰকাৰে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলেও আমি বিহু পালন কৰিম, কিন্তু আমি এনেধৰণৰ নিৰ্দেশনা মানিব নোৱাৰো’ বুলিও স্পষ্ট কৰে বিহু কমিটীয়ে৷\nআনহাতে, বিহুৰ অনুষ্ঠানসমূহ চৰকাৰে নিশা ১১ বজাত সামৰাৰ বাবে দিয়া নিৰ্দেশক সমৰ্থন কৰে জুবিন গাৰ্গ, অংগৰাগ পাপন মহন্তসহ একাংশ শিল্পীয়ে৷ চৰকাৰৰ নিৰ্দেশনাক সমৰ্থন বিহু কৃষ্টি পৰিষদ অসমৰো৷ বিহু কৃষ্টি পৰিষদত জড়িত আছে অভিনেত্ৰী মাধুৰিমা চৌধুৰী, অভিনেত্ৰী মিণু বণিয়া, ডঃ দ্বীপেন দাসসহ ভালেসংখ্যক শিল্পী৷\nPrevious articleগণহত্যা! কোচবিহাৰৰ হিংসাক লৈ মমতাৰ বিস্ফোৰক অভিযোগ\nNext articleনিৰ্মম : পত্নীক হত্যা কৰি পুতি থ’লে স্বামীয়ে


সাক্ষাৎকাৰঃ দেৱীচৰণ বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদেৱীচৰণ বৰা এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰশাসনিক বিষয়া। তেওঁ পুৰণি হেৰাই যোৱা আধুনিক গীতসমূহৰ ওপৰত নীৰৱে চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে। প্ৰায় ৬০ টাতকৈ অধিক এই বিষয়ত প্ৰবন্ধ লিখি বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশ কৰিছে। দুটাকৈ পুৰণি আধুনিক গীতৰ এলবাম সংৰক্ষণাত্মক ভাবে বাণীবদ্ধ কৰিছে। তলত তেওঁৰ লগত হোৱা টেলিফ’নিক সাক্ষাৎকাৰটো সাহিত্য ডট অৰ্গৰ পাঠকসকলৰ বাবে আগবঢ়ালোঁ –\n: নমস্কাৰ! মোৰ নাম জয়ন্ত প্ৰীতম। পোন প্ৰথমেই আপুনি আমাৰ আলোচনীখনৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰ দিবলৈ সন্মতি জনোৱাৰ বাবে “অসমীয়াত কথা বতৰা” গোটৰ তৰফৰ পৰা আপোনাক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলোঁ ৷\n: সাক্ষাৎকাৰ দিব পৰা যোগ‍্যতা মোৰ নাই। কোনোবাই মোক পুৰণি গীতৰ বিষয়ে সুধিলে মই ভালেই পাওঁ।\n: হয়, আমাৰ আলোচনীখনৰ “দশম বছৰৰ অষ্টম সংখ্যা”টোৰ এটা বিশেষ উদ্দেশ্য হৈছে আমাৰ হেৰাই যোৱা গীত বা লোকসংস্কৃতিসমূহ যেনে, ঝুমুৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰগীত, লোকগীত, কামৰূপীয়া লোকগীত আদিক ৰাইজৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা। আমি এই বিষয়ত কাম কৰি থকা ব্যক্তিসকলক ৰাইজৰ আগত চিনাকি কৰি দিবলৈ বিচাৰিছোঁ। আপুনি অলপ ক’ব নেকি কেনেকৈ আপুনি পুৰণি আধুনিক গীতৰ প্ৰেমত পৰিল বা কেনেদৰে আপুনি পুৰণি আধুনিক গীতৰ ওপৰত কাম কৰি আছে।\n: সৰু থাকোঁতে আমাৰ ঘৰত এটা কলগান আছিল। ছাবি দিয়া এটা কলগান। ৭৮ আৰ পি এমৰ লাৰ ৰেকৰ্ড বিলাক থাকে। বেছিদিন থৈ দিলে গান নোলোৱা হৈ যায়। তেনেধৰণৰ আৰ পি এম কেবাখনো আছিলে। সেই গানবোৰ শুনিছিলোঁ। স্কুলত থাকোঁতেও গান শুনিছিলোঁ আৰু গাইছিলো। লক্ষীমপুৰত থাকোঁতে মাতি লৈ গৈছিল গান গাবলৈ। এনেদৰেই গীতবোৰ মোৰ মনত স্থায়ী হৈ গৈছিল। এইটো কি কথা নাজানো কিন্তু গানবোৰ তেতিয়া এবাৰ শুনিলেই মনত ৰৈ যায়। সুৰ কথা সকলোখিনি মনত ৰৈ যায়। এতিয়াও মই ৬০-৭০ বছৰৰ আগতে শুনা গীতসমূহ অলপো বিকৃত নকৰাকৈ গুণগুণাই দিব পাৰিম। মই গায়ক নহয় বা গানৰ বিশেষ তেনেকুৱা ব্যাকৰণো নাজানো বা তেনেকৈ মই ক’তো গান গোৱা নাই। কিন্তু সেই পুৰণি গানবোৰ মোৰ মনত ঘূৰি থাকে।\n: এক কথাত আমি কব পাৰিম নেকি যে আপুনি এজন পুৰণি আধুনিক গীতৰ চলন্ত তথ্যকোষ!\n: নাজানো আৰু কিন্তু গীতবোৰ মোৰ মনত খেলা কৰি থাকে। কলেজত পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰোঁতে মই গান গাব ধৰিছিলোঁ। কিন্তু দেউতাই ভাবিলে মই কলেজত গান গাই ছোৱালীৰ প্ৰেমত পৰি ধ্বংস হ’ম। সেয়ে দেউতাই মোক ক’লে যে, মই যদি কলেজত গান গোৱাৰ কথা শুনা পাওঁ তেন্তে কোবাই মোৰ পিঠিৰ ছাল চিঙিব। দেউতাৰ ভয়তে গান গোৱা বাদ দিলোঁ। কিন্তু আজি ৭-৮ বছৰ মান আগৰ পৰা সেই পুৰণি গীতবোৰে আহি মনত দোলা দিয়েহি।\n“হালি জালি পখিলী\nফুল মধু বিছাৰি\nআহে কেনে ঠেও ধৰি অ”\n: এই গীতটো কোনে গাইছিল বা ৰচনা কৰিছিল?\n: এই গীতটো ৰচনা কৰিছিল ১৯৪০ চনৰ ওচৰে পাজৰে তীৰ্থ নাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে আৰু প্ৰথম গাইছিল নগাঁৱৰ বালিচাপৰিৰ অনুৰূপা দেৱী নামৰ অখ্যাত এগৰাকী গায়িকাই। আৰু ১৯৪৫ চনত বন্দনা বৰুৱাৰ কণ্ঠত চেতনা কোম্পানীত ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল।\nআকৌ কেতিয়াবা মনলৈ আহে,\n“ফাগুন জাগিছে আজি কুসুম বনে’\nৰঙালী অ’ বিহুৰে\nবাতৰি বিলাই যায়’\n: এই গীত দুটা কোনে গাইছিল বা লিখিছিল।\n: ফাগুন জাগিছে কুসুম বনে গানটো গাইছিল পাৰবিন চুলতানাৰ পিতৃয়ে।\n: পঞ্চাশৰ দশকৰ এটা জনপ্ৰিয় বা চৰ্চিত গীত আমাক গাই শুনাব নেকি বা ক’ব নেকি।\n: মই যিকেইটা গান গাই শুনালোঁ ধৰক এইকেইটাই সেই সময়ত জনপ্ৰিয় আছিল।\n“মহাত্মাই বোলে ৰাম অ’ ৰহিম, ৰাম অ’ ৰহিম\nএকেলগে একেসংগে বান্ধব পাতিম\nৰাম অ’ ৰহিম”\n“গিৰিধৰাত আপোন পাহৰি\nখেলিছ কেবল ধূলিৰ ধেমালি”\nআৰু এটা আছিল,\n“আৰু নবজাবি বীন বাটৰুৱা\nনবজাবি তোৰ বীন”\nশিৱ প্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্যৰ আৰু এটা গান,\nদেশে স্বাধীনতা পোৱাৰ ওচৰে পাজৰে কলিকতাৰ পৰা আধাঘণ্টাৰ বাবে এটা অনুষ্ঠান প্ৰচাৰ হৈছিল। সেই অনুষ্ঠানতেই দাস উপাধিৰ এজন ব্যক্তিয়ে ৰানী পাল নামৰ এগৰাকী গায়িকাৰ দ্বাৰা কিছুমান গান গোৱাইছিল। সেই গানবোৰ মোৰ মনত ৰৈ গ’ল। তাৰে এটা গান হ’ল,\nসাজিম গাঁও এখনি\nতৰাৰে জ্বলায়ে চাকি”\nআৰু এটা আছে,\nবকুলদালত পৰি বিনাই বনৰে পক্ষী”\n: মই এইখিনিতে অকণমান ৰখাইছো। ইমানবোৰ কথা আপোনাৰ আজিও মনত আছে ইমান ভালদৰে। আপুনি পাঠকৰ জ্ঞাতাৰ্থে আপোনাৰ বয়সটো ক’ব নেকি বাৰু।\n: মোৰ এতিয়া ৮০ হ’ব আৰু। পুৰণি গীতবোৰ মোৰ মনত এনেদৰে সোমাই গৈছে যে সেইবোৰৰ ওপৰত মই অসংখ্য লেখা লিখিছোঁ।\n: মই আপোনাক এটা প্ৰশ্ন কৰিব খুজিছোঁ। সেইটো হ’ল সেই যে ১৯৪০-৫০ চনত আৰম্ভ হোৱা আধুনিক গীতৰ ধাৰাটো আজিৰ আমাৰ নৱপ্ৰজন্মই ধৰি ৰাখিব পাৰিছেনে?\n: মই ভাবোঁ পুৰণি গীতসমূহৰ প্ৰচাৰ হ’ব লাগে। তাৰ সুৰ আৰু কথাবোৰ। মোৰ দৃষ্টিত এই গীতবোৰ এজনী ষোড়শী গাভৰু। যাৰ নাম মই দিছোঁ ৰূপহী বুলি। আমি এই পৃথিৱীৰ পৰা এদিন গুচি যামগৈ কিন্তু এই ৰূপহী সদায় চিৰযৌৱনা হৈ থাকি যাব। অৰ্থাৎ এই পুৰণি গীতবোৰ সদায় চিৰসেউজ হৈ থাকিব।\n: আপুনি ভাবেনে সেই সময়ৰ যি গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আছিল তেওঁলোকক আমি উৎকৃষ্ট স্বীকৃতি দিব পাৰিলোঁ।\n: সেই সময়ৰ পৰিস্থিতি বেলেগ আছিল। কিন্তু যি ব্যক্তিয়ে সেই গীতবোৰ এবাৰ হ’লেও শুনিছে তেওঁৰ মনত সেই গীতবোৰে আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰে।\n: আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ জনালোঁ।


Health Tips: গৰম চাহৰ লগত চিগাৰেট খায় নেকি? শৰীৰলৈ অজানিতে মাতি আনিছে ভয়ংকৰ ৰোগ! health-tips-bad-effects-of-having-hot-tea-and-smoke-together-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Health Tips: গৰম চাহৰ লগত চিগাৰেট খায় নেকি? শৰীৰলৈ অজানিতে মাতি আনিছে ভয়ংকৰ ৰোগ!\nHealth Tips: গৰম চাহৰ লগত চিগাৰেট খায় নেকি? শৰীৰলৈ অজানিতে মাতি আনিছে ভয়ংকৰ ৰোগ!\nধূমপায়ীৰ ক্ষেত্ৰতো দেখা যায় যে, প্ৰতিদিনে অতিৰিক্ত গৰম চাহ খালে অধিকাংশৰে কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায়।\n| April 29, 2022, 14:56 IST\nযিসকলে নিয়মিত ধূমপান কৰে, তেওঁলোকে ধূমপান কৰাৰ বহু কাৰণ দেখুৱায়। বহুতেই গৰম চাহৰ লগত চিগাৰেট খোৱাৰ সুখৰ অনুভুতি প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰে। অফিচৰ কামৰ মাজত, পুৱা-আবেতি চাহৰ লগত চিগাৰেট বহুলোকে খোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nকিন্তু কি জানেনে, চাহ আৰু চিগাৰেটৰ যুগলবন্দীয়ে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত মাৰাত্মক প্ৰভাৱ পেলায়। গৱেষণাই কৈছে যে, চাহ আৰু চিগাৰেট একেলগে খালে কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বহুখিনি বাঢ়ি যায়। আনালছ অৱ ইণ্টাৰনেল মেডিচিন নামৰ চিকিৎসা সংক্রান্তীয় পত্ৰিকাত এই কথা প্ৰকাশ পাইছে।\nগৱেষণাই জনাইছে যে, যিসকলে দিনত অন্তত এগিলাছ এলকোহলযুক্ত পানীয় পান কৰে আৰু লগত অতিৰিক্ত ভাবে গৰম চাহ পান কৰে, সেইসকল খাদ্যনলীৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায়।\nইয়াৰ উপৰিও ধূমপায়ীৰ ক্ষেত্ৰতো দেখা যায় যে, প্ৰতিদিনে অতিৰিক্ত গৰম চাহ খালে অধিকাংশৰে কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায়।\nআমেৰিকাৰ এখন বিশ্ববিদ্যালয়ে জনাইছে, ধঁপাত আৰু এলকহল এই দুয়োটাৰ পৰা দূৰত থকাই হৈছে কেঞ্চাৰ প্ৰতিৰোধৰ আটাইতকৈ ভাল উপায়। কিন্তু ধূমপান আৰু সুৰাপানৰ অভ্যাস নাথাকিলে কেৱল চাহ খোৱাক লৈ চিন্তিত হ’বলগীয়া একো নাই।\nধপাত আকু এলকোহল দুয়োটাৰ পৰা আঁতৰি থকাই কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ ভাল উপায়। বিজ্ঞানীয়ে জনাইছে যে, ধূমপান আৰু মদ্যপানৰ অভ্যাস নাথাকিলে কেৱল চাহ খালে চিন্তিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা একেবাৰে নাই।