এজাক বৰষুণৰ অপেক্ষাত দ্বিতীয় অধ্যায় (খণ্ড-১৬)\nৰাতি হুঁচৰি যোৱা পাছত খাই -বৈ ১০ টা মান বাজিল।প্ৰান্তিকে মেচেজ কৰিছে বুলি ফোনটো চালো।কিন্তু একো ফোন মেচেজ নাই। মন বেয়া নকৰিলোঁ আকৌ।শুই থাকিলো।\nপাছদিনা ৰাতিপুৱা চাহ জলপান খাই মাক গাঁৱৰে লগৰ এজনী মানে বুলবুলি ঘৰলৈ যোৱা কথা ক'লো।তাতে কালি ৰাতি বিহু মাৰি খুব ভাল লাগিল।সেইকাৰণে আজিও মাক কালি অহা হুঁচৰি দলৰ লগতে ৰাতি বিহু মৰা কথা সুধিলো। গাঁৱতে বিহু মাৰিম যেতিয়া মায়ে যাবলৈ ক'লে। সেইমতে কাপোৰ এযোৰ আৰু বস্তু কেইটামান লৈ লগৰজনীৰ ঘৰলৈ বুলি ওলাই গ'লো।\nসন্ধিয়া হ'ব হৈছে। বুলবুলিৰ ঘৰ মই পালোগৈ।খোজ কাঢ়ি যাওঁতে বহুতকণ সময় লাগিল। গৈ পাই অলপ দেৰি বহি চাহ-তাহ খাই লাহে লাহে আমি কাপোৰ-কানি পিন্ধিব লৈছো।সিহঁতৰ বাৰীত কপৌ ফুল আছিল।মই কোৱা দেখি বুলবুলিৰ দেউতাকে দুইজনীলৈ দুপাহ ফুল চিঙি আনি দিলে।কপৌফুল মোৰ বহুত মৰমৰ।গছত ফুলি থকা ফুলপাহ চিঙিব মন যোৱা নাছিল যদিও বিহুৰ দিনা ফুলপাহ নহ'লে যে নাচনীৰ খোপা উদং হৈ থাকে ,সেই ভাবিয়েই চিঙি আনিবলগীয়া হ'ল।\nযোৱা কালিতকৈ আজি মই অলপ বেলেগকৈ ওলাইছো। চকুত কাজল, ওঁঠত লিপষ্টিক;খোপাত কপৌ ফুল,গগনা;জোনবিৰি, ঢোলবিৰি, গামখাৰু।মুঠতে বিহু নাচিবলৈ এজনী নাচনীৰ যিখিনি সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন সেই সকলোখিনিয়েই মই ব্যৱহাৰ কৰিছো।\nদুইজনীৰে ওলাই হৈ গ'ল। সকলোৰে ওলাই হৈ যোৱা পাছত আমি গোটেইখিনি এঠাইত গোট খাম আৰু তাৰ পাছত ঘৰে ঘৰে বিহু মাৰিবলৈ যাম। সেইদৰে আমি ওলাই আহি ওচৰৰ ক্লাব এটাতে ৰৈছোহি। বাকীবোৰো লাহে লাহে আহি পাইছে।\n" অ এইজনী জিয়া দেখোন"\nকোনোবাই মতা শুনি ঘূৰি চালো।দেখিছোঁ নয়ন। নয়ন আমাৰ গাঁৱৰে ল'ৰা।সি আৰু মই এল. পি স্কুল একেলগে পঢ়া।\n_________ অ নয়ন।\nনয়ন__________ চিনি পালি। বৰ এজনী হ'লি চোন তই। সৌ তাহানিতে ছুটি ফ্ৰক এটা পিন্ধি বোকা-বালিৰে খেলি লুতুৰি-পুতুৰি হৈ থাক' আৰু এতিয়া চা চোন ইমান ধুনীয়া জনী হ'লি। আজি ইমান দিনৰ মূৰত দেখিছোঁ তোক ।\n________ ইচ থ' চোন সৰু কালৰ কথাবোৰ কৈ নাথাকিবি, বৰ লাজ লাগে। তইয়ো ইমান ডাঙৰ হ'লি।\nস্কুল এৰাৰ পাছৰ পৰাটো আৰু তোৰ দেখা দেখিয়েই নহ'ল।\nনয়ন চতুৰ্থ শ্ৰেণী মানত পঢ়ি থাকোতেই মাক দেউতাক ঢুকালে। তাৰ পাছত আৰু সি পঢ়া শুনা নকৰিলে।মোমায়েকৰ ঘৰলৈ গুচি গৈছিল। তাত কেইবা বছৰো থাকিলে। তাৰ পাছত আমি মেট্ৰিক দিয়া সময়ত সি ইয়ালৈ আকৌ ঘূৰি আহিছিল বুলি মায়ে এবাৰ মোক কৈছিল। কিন্তু তেতিয়ালৈ সি পঢ়া-শুনা একেবাৰে বাদ দিলে।\nনয়ন________ উম..... ঘৰলৈ আহিছ নে? এদিন কাৰোবাৰ মুখেৰে শুনিছিলো তই টাউনত পঢ় বুলি।\n________ ওম....বিহুত ঘৰলৈ নাহি আৰু ক'লৈ আহিম।.....\n________ খবৰ ক' চোন তোৰ।\nনয়ন________ খবৰ নো কি আৰু।চলি আছো দিন হাজিৰা কৰি।\nনয়ন________ তেতিয়াহ'লে বিহু মাৰিবি আমাৰ লগত।\n________ মাৰিম আকৌ।\nনয়ন________ নাচিব জান' জানো।হ'ব দে নাজানিলে মইয়েই শিকাই দিম।\n________ ইহ্ হ'ব।\n" ঐ সব আহি পালেহি, হৈ গ'ল ব'ল"\n________ উম ব'ল।\nযোৱাকালি ইহঁতি য'ত বিহু এৰিছিল তাৰ পৰাই আজি আৰম্ভ কৰিছো। ২০ টা মান ঢুলীয়া লগত আমি প্ৰায় ১৫ জনী মান নাচনী। এটা ডাঙৰ হুঁচৰি। ঢোলৰ গুম্ গুমনিত থৰ কঁকালতো লহৰ উঠিছে। আমি নাচি আছো। ঢুলীয়াবোৰৰ মাজত এটা ঢুলীয়া নয়নো। মাজে মাজে সি ঢোল বজাই বজাই নাচনী বোৰৰ ওচৰলৈ আহে, আকৌ আঁতৰি যায়।এনেকৈয়ে আমি গোটেইজাক বিহু নাচত মতলীয়া হৈ আছো।ডাঙৰ হুঁচৰি দল দেখি ঘৰৰ গৃহস্থৰ পৰা আদি কৰি ওচৰ-পাজৰৰ মানুহো আহি গোট খালেহি। কিন্তু..... নাচি থকাৰ মাজতে মই কথা এটাত মন নিদিয়া নহয়। নয়ন নাচনী বোৰৰ মাজলৈ ঘনে ঘনে চাপি অহা স্বভাৱটো মোৰ বৰ আচহুৱা লাগিল।দুই এবাৰ তেনেকুৱা কৰোতে কথাটো মই তেনেই সাধাৰণভাৱে লৈছিলো। প্ৰথমতে ভাবিছিলো ঢুলীয়া নাচনীৰ ওচৰলৈ আহেই । কিন্তু তাৰ পাছত তাৰ লক্ষ্যত মই নিজকে দেখা পালো। মই যিখিনি ঠাইত থাকো সি বাৰে বাৰে সেইখিনি লৈ আহে। মই কোনোবাই দেখিব বুলি ভাবি নাচনীবোৰৰ মাজত সোমাই নাচিব লাগিলো। তালৈ চোৱা নাই। তেনেকৈ নাচি থকাৰ মাজতে এপাকত তালৈ মোৰ চকু গল। তাৰ চকুৱে যেন বেলেগ একো দেখা পোৱা নাই মোৰ বাদে। সি ঢোল বজাই বজাই থৰ লাগি মোলৈ চাই আছে। মই তালৈ চালেই সি কেৱল মোকেই চাই থকা দেখো। খং উঠি আহিছে মোৰ।মাজে মাজে নাচনীকেইজনীৰ আঁৰ হৈ দিওঁ যদিও সি মুখৰ আগলৈ আহি লয়। উপায় নাপাই মনে মনে বুলবুলিক কথাটো ক'লো।\n__________ ঐ নয়ন পাগলা হ'ল নেকি বাৰু? চা চোন অথনিৰে পৰা কেনেকৈ ভূতে পোৱা মানুহৰ দৰে চাই আছে।\nবুলবুলি______ জানো পাই।তোক বহুত দিনৰ মূৰত দেখিছে কাৰণে চাইছে চাগে'।\n________ নহয়। তই মন কৰচোন বৰ আচৰিতকৈ চাই আছে।\nবুলবুলি_______ উম.... তই মন নিদিবি। সি অচিনাকী ছোৱালী দেখিলেই তেনেকৈ চাই থাকে।তাতে তোক বহুত দিনৰ মূৰত দেখিছে। সি ল'ৰা টো আজিকালি বৰ ভাল নহয়। মদ, ভাং খাই ঘূৰি ফুৰে। ছোৱালী দেখিলেই জোকায়।আমি সেইকাৰণে তাক নমতাই হ'লো। কিন্তু এতিয়া সিও আমাৰ লগত বিহু মাৰিব বিচাৰিছে।নিদিলে জানো কথাটো ভাল হ'ব ?সেইবুলিয়ে আমাৰ লগত তাক ৰাখিছোঁ।তই অথনি কথা পাতোতে তোক মই কথাটো ক'ম বুলি ভাবিছিলো।কিন্তু সি সৰুকালৰ লগৰ যেতিয়া একো নক'লো আৰু। মাজতে সি এবাৰ এনেকুৱাবোৰ কথাৰ কাৰণে গাঁৱৰে কাৰোবাৰ পৰা মাৰো খাইছিল।মানুহে তাক কেতিয়াবা তাৰ কোনো ক'তো নাই কাৰণেহে এৰি দিয়ে নহ'লে তাক এইখন গাঁৱৰ পৰা কেতিয়াবাই খেদিলেহেঁতেন।\nআচৰিত হৈ গৈছো মই। সি এতিয়া ইমান বেয়া হৈ গ'ল নে?\nতেনেকুৱাতে দক্ষিণা পৰিলে।আমি সব বহি দিলো।কিন্তু তেতিয়াও সি ডিঙি মেলি মেলি মোলৈ চাই আছে। মই বুলবুলিৰ আঁৰ লৈ অলপ কুঁজা হৈ দিলো।\nনাই ইয়াত থকাটো আৰু উচিত নহ'ব। নয়নৰ অদ্ভূত চাৱনিত মই বৰ ভয় খাইছোঁ।তাতে বুলবুলিয়ে তাৰ কথাবোৰ কৈ দিয়াৰ পৰা।\nকিবা এটা ডাঙৰ ঘটনা হোৱাৰ আগতে মই ইয়াৰ পৰা যোৱাহে কথা। বিহু মাৰিবলৈ আহি যদি কিবা হ'বলৈ হয় দেউতাই মোক মাৰি পেলাব। তাতে ৰাতিও বহুত হৈ আহিছে। ঘৰলৈ অলপ দূৰ। খোজ কাঢ়ি যাওঁতে বহুত দেৰি লাগিব। কিন্তু এতিয়া এঘৰ মানুহৰ ঘৰত যদি বিহু মাৰি গুচি যাওঁ কথাটো বৰ ভাল নহ'ব। আৰু তিনি চাৰি ঘৰ মানত বিহু মাৰি যাওঁ বুলি ভাবিলো। নয়নৰ লগত মই কথা পাতিবই নালাগিছিল।নিজৰ ওপৰতে খং উঠিছে এতিয়া।\nLabels#উপন্যাস, #এজাক বৰষুণৰ অপেক্ষাত, #ধাৰাবাহিক, #পূৰ্ণিমা হালৈ


কৰ’নাতন্ত্ৰ, গণতন্ত্ৰ ইত্যাদি - The Cross Current\nকৰ’নাতন্ত্ৰ, গণতন্ত্ৰ ইত্যাদি\nBy The CrossCurrent Bureau\t On Jun 2, 2020\nকৰ’নাৰ আগ্ৰাসনে সৃষ্টি কৰা সংকটৰ পৰৱৰ্তী সময়ত আমি কেনে এক ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থা পাম? মহামাৰীৰ ভয়াৱহ সংক্ৰমণে সৃষ্টি কৰা জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰ‌ই গ্ৰহণ কৰা নীতিসমূহে ৰাষ্ট্ৰক এক স্বেচ্ছাচাৰী পুলিচ ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত কৰিব নেকি?\nলেখক শান্তনু বৰঠাকুৰ\nকৰ’নাৰ পাছৰ পৃথিৱীখন কেনে হ’ব? এই মহামাৰীয়ে ইতিমধ্যেই আমাৰ সামাজিক-অৰ্থনৈতিক জীৱনক তচনচ কৰি পেলাইছে। এনে পৰিপ্ৰেক্ষিততে প্ৰশ্ন আহিছে কৰ’না উত্তৰ পৃথিৱীৰ ৰূপ সম্পৰ্কে। কেনে হ’ব ৰাষ্ট্ৰৰ ৰূপ? ত্ৰিশৰ দশকৰ ‘মহামন্দা’ (Great recession)ৰ দৰে কোভিড-১৯ৰ আক্ৰমণো বিশ্বৰ বাবে এক জলচ্ছেদ (watershed) সময় হ’ব নেকি?।বিংশ শতিকাৰ ত্ৰিশৰ দশকৰ সংকটে কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰৰ ধাৰণাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।ৰাষ্ট্ৰ‌ই মানুহৰ (বিশেষকৈ পশ্চিমত) মাজত গণতান্ত্ৰিক চেতনাৰ প্ৰসাৰ ঘটাইছিল। স্বেচ্ছাচাৰী ৰাষ্ট্ৰ একধৰণৰ গণতান্ত্ৰিক দায়বদ্ধতাৰ মাজলৈ আহিছিল, তাৰ সীমাবদ্ধতা যিমানেই নাথাকক কিয়। কৰ’নাৰ আগ্ৰাসনে সৃষ্টি কৰা সংকটৰ পৰৱৰ্তী সময়ত আমি কেনে এক ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থা পাম? মহামাৰীৰ ভয়াৱহ সংক্ৰমণে সৃষ্টি কৰা জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰ‌ই গ্ৰহণ কৰা নীতিসমূহে ৰাষ্ট্ৰক এক স্বেচ্ছাচাৰী পুলিচ ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত কৰিব নেকি? এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আজিৰ সময়ত। ইজৰাইলৰ বিশিষ্ট লেখক নৱা হাৰাৰীয়ে “কৰ’না ভাইৰাছৰ পিছৰ পৃথিৱীখন “(The world after Coronavirus) শীৰ্ষক এক লেখাত কৰ’না উত্তৰ পৃথিৱীৰ বাবে খোলা থকা দুটা পথৰ কথা কৈছে। এটা হ’ল-চোৰাংচোৱা ৰাষ্ট্ৰ বা পুলিচ ৰাষ্ট্ৰ, য’ত নাগৰিকৰ সকলো কাৰ্য নীৰিক্ষিত হ’ব, আৰক্ষীৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হ’ব। আৰু আনটো হ’ল সহযোগিতাৰ, গণতান্ত্ৰিক চেতনা পৰিসৰ বহলোৱাৰ। অৰ্থাৎ দ্বিতীয়টো পথত ৰাষ্ট্ৰ আৰু নাগৰিক হ’ব এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ যাত্ৰাৰ সমান অংশীদাৰ। এতিয়া স্বাভাৱিকতেই প্ৰশ্ন আহে-কৰ’নাক নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা শেহতীয়া নীতিবোৰে আমি ওপৰত উল্লেখ কৰা ভবিষ্যত সম্পৰ্কে কেনে ইংগিত দিয়ে? আমাৰ দেশৰ প্ৰেক্ষাপটত আমি বিষয়টো চাব পাৰোঁ।\nকোভিড-১৯ৰ আক্ৰমণৰ লগে লগে বিশ্বৰ প্ৰায় সকলো দেশতে জৰুৰীকালীন ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ল। আমাৰ দেশো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। লকডাউনৰ জৰিয়তে ভাৰতবৰ্ষয়ো মহামাৰীৰ সংক্ৰমণ ৰোধৰ যুঁজ চলালে। যদিও ইমানদিনে ৰোগৰ সংক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে কেৱল চিকিৎসক আৰু চিকিৎসাকৰ্মীকেহে দেখিছিলো,কিন্তু এইবাৰৰ যুঁজ আমি কিছু ব্যতিক্ৰম দেখিলো। সংক্ৰমণ ৰোধ কৰাত আৰক্ষী বা পুলিচক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হ’ল। কঠোৰ লকডাউন সফল কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হ’ল আৰক্ষীক। এই পৰ্যন্ত আৰক্ষীক আমি মূলতঃ দুটা দায়িত্ব সম্পাদন কৰা দেখিছিলো-(ক) শান্তি-শৃংখলা অটুত ৰখা আৰু (খ) অপৰাধৰ তদন্ত। কিন্তু আজিৰ এই জৰুৰীকালীন অৱস্থাত আৰক্ষীক অতিৰিক্তভাৱে মহামাৰীয়ে সৃষ্টি কৰা দূৰ্যোগ প্ৰতিৰোধত নিয়োজিত কৰা হ’ল। এই কামত আৰক্ষী নিয়োজিত হোৱাৰ কাৰণ আছিল মহামাৰী প্ৰতিৰোধৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা লকডাউনৰ দৰে কঠোৰ ব্যৱস্থা।\nলকডাউন পৰৱৰ্তী সময়ত আমি আৰক্ষীৰ ক্ষমতাৰ প্ৰয়োগৰ এক ভিন্ন ৰূপ দেখিলো। আৰক্ষীৰ এই ৰূপ স্বাভাৱিক সময়ত দেখা পোৱা নায়ায়। লকডাউন সফল কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কামত বাহিৰলৈ যোৱা নাগৰিকক কাণত ধৰি উঠা-বহা কৰোৱা, বুকডাউন মাৰিবলৈ দিয়া, লাঠীৰে কোবোৱা, পথাৰলৈ যোৱা মহিলাৰ ওপৰত লাঠিচালনা আদি ঘটনা সুলভ হৈ পৰে। বহুঠাইত সময়তকৈ কিছু দেৰিলৈকে দোকান খোলাৰ বাবে দোকানীক আৰক্ষীয়ে হাৰাশাস্তি কৰাৰ দৰে ঘটনা ঘটিছিল(দেৰগাঁৱৰ ওচৰৰ কোনো ঠাইত ঘটা এনে এটা ঘটনাৰ বিৱৰণ সামাজিক/বৈদ্যুতিন মাধ্যমত পাইছিলো)। কথাটো এনে নহয় যে সকলো আৰক্ষীয়ে এনে কৰিছিল। কিন্তু এনে এটা ধাৰা দেখা পোৱা গৈছিল। অৱশ্যে কথাটো এনেও নহয় যে আৰক্ষীৰ ক্ষমতাৰ প্ৰয়োগ কেৱল ভাৰততহে হৈছে। পৃথিৱীৰ ভিন্ন দেশত লকডাউন সফল কৰাৰ বাবে আৰক্ষীক অতিৰিক্ত ক্ষমতা দিয়া হৈছিল আৰু এই ক্ষমতাৰ প্ৰয়োগক লৈ বিতৰ্ক হৈছিল। ইউৰোপৰ দেশবোৰত হয়তো আমাৰ ইয়াৰ দৰে আৰক্ষীৰ ক্ষমতাৰ প্ৰয়োগ খুব ৰুক্ষ বা crude নহয়, কিন্তু সমস্যাটো আছিল। কিন্তু, এই ঘটনাবোৰে স্বাভাৱিক সময়ত যি ধৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিলেহেঁতেন, পেণ্ডেমিকৰ সময়ত হোৱা নাই। কাৰণ, দেশৰ শিক্ষিত মানুহেও জৰুৰীকালীন সময়ত এনে ক্ষমতাৰ প্ৰয়োগ সঠিক ৰূপেই গণ্য কৰে। কিয় এনে হয়,এই সম্পৰ্কে “The shock doctrine-The rise of disaster capitalism” গ্ৰন্থৰ লেখিকা নাউমী ক্লেইনে শেহতীয়াকৈ এক সাক্ষাৎকাৰত তাৰ ব্যাখ্যা দিছিল-” সংকটৰ সময়ত মানুহে সংকটে সৃষ্টি কৰা দৈনন্দিন জৰুৰীকালীনতাক যিকোনো প্ৰকাৰে অতিক্ৰম কৰাৰ চেষ্টা কৰে আৰু ক্ষমতাত থকাসকলৰ ওপৰত অত্যাধিক বিশ্বাস কৰে।” নাগৰিকৰ এনে প্ৰশ্নাতীত বিশ্বাসে ৰাষ্ট্ৰৰ আৰক্ষীৰ ক্ষমতাৰ (অপ)প্ৰয়োগৰ সুযোগ দিয়ে।\nকেৱল আৰক্ষী ক্ষমতাৰ প্ৰয়োগেই নহয়, ইয়াতকৈ ভয়ংকৰ বিষয় হৈছে কোভিড-১৯ আক্ৰান্ত বিচৰাৰ বাবে কৰা প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত এক বিশেষ ‘এপ’ৰ দ্বাৰা সাম্ভাৱ্য কোভিড আক্ৰান্ত বিচৰা আৰম্ভ হৈছে। চীন, ইজৰাইল আদি দেশত এনে প্ৰযুক্তিৰ ব্যাপক প্ৰয়োগ হৈছে।আমাৰ দেশত “আৰোগ্য সেতু” নামৰ একেধৰণৰ এক ‘এপ’ৰ ব্যৱহাৰ ইতিমধ্যেই আৰম্ভ হৈছে। এনে প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰেৰে নাগৰিকৰ গতি-বিধি নিৰীক্ষণৰ দ্বাৰা সাম্ভাব্য কোভিড-১৯ত আক্ৰান্ত সকলক বিচাৰি উলিওৱা হয়। কিন্তু, জৰুৰীকালীন সময়ৰ এই ব্যৱস্থা যদি স্বাভাৱিক সময়তো চলাই নিয়া হয়, তেনেহ’লে ই আমাক এক চোৰাংচোৱা ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক কৰি পেলাব নেকি? এনে ব্যৱস্থাই সাংবিধানিকভাৱে স্বীকৃত গোপনীয়তাৰ অধিকাৰ(Right to privacy) ভংগ নকৰিবনে? আমাৰ দেশৰ আৰোগ্য সেতুৰ ক্ষেত্ৰত দেখা গৈছে যে বিভিন্নধৰণেৰে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে, কিন্তু এনে ব্যৱহাৰক নিয়ন্ত্ৰিত কৰাৰ বাবে কোনো আইন নাই। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ বি এন কৃষ্ণই(কৃষ্ণ, তথ্য সুৰক্ষা বিধেয়কৰ সন্দৰ্ভত চৰকাৰে গঠন কৰি দিয়া বিশেষজ্ঞ সমিতিৰো সভাপতি) আৰোগ্য সেতু এপৰ বাধ্যতামূলক ব্যৱহাৰক অনুচিত আখ্যা দিছে।\nএইবোৰ ঘটনা গণতন্ত্ৰৰ ভবিষ্যতৰ বাবে বিপদজনক। গণতন্ত্ৰ মানে কেৱল ৫বছৰৰ অন্তত ভোট দি চৰকাৰক নিৰ্বাচিত কৰাই নিশ্চয় নহয়। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল সকলো মানুহে মৰ্যাদা সহকাৰে জীয়াই থাকিব পৰা, নিজস্ব বিশ্বাস, চিন্তা, আদৰ্শ, পচন্দক সুৰক্ষিত কৰি ব্যক্তিৰ পূৰ্ণাংগ বিকাশ সম্ভৱ কৰি তুলিব পৰা এক পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা। সেয়েহে আমাৰ সংবিধানৰ ২১নং অনুচ্ছেদত জীয়াই থকাৰ আৰু ব্যক্তিগত স্বাধীনতাৰ অধিকাৰৰ কথা কোৱা হৈছে। দেশৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ২১নং অনুচ্ছেদক সংবিধানৰ আত্মা আখ্যা দিছে। আনহাতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ মানে মৰ্যাদা সহকাৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ বুলিছে। কিন্তু, যোৱা দুটা মাহত লক্ ডাউন সফল কৰাৰ নামত আমি দেখা পাইছিলো এনে মৰ্যাদা হানিৰ মুকলি উদাহৰণ। লক্ডাউন বন্ধ কৰাৰ বাবে আৰক্ষীয়ে লোৱা চৰম কাৰ্যব্যৱস্থাবোৰ এজন নাগৰিকৰ মৰ্যাদা হানিৰ উদাহৰণ নহয়নে? এনে ব্যৱস্থাবোৰ স্বাভাৱিক সময়তো ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব পাৰে বুলি আমি ধাৰণা কৰাৰ কাৰণ হ’ল কৰ’নাৰ প্ৰতিৰোধৰ নামত আৰক্ষীক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে সকলো বিৰোধীৰ মুখ বন্ধ কৰাৰ বাবে। চৰকাৰৰ কৰ’না প্ৰতিৰোধী কাম-কাজক সমালোচনা কৰা সাধাৰণ নাগৰিক, ৰাজনৈতিক কৰ্মী, চিকিত্সক আদিৰ ওপৰত যিদৰে গোচৰ জাপি দিয়া হৈছে, সেয়া আমি লক্ষ্য কৰিছো। আৰক্ষী সকলোধৰণৰ দায়বদ্ধতাৰ পৰা মুক্ত হৈ ৰোৱাটোৰ বাবেই এনেধৰণৰ আতিশয্য সম্ভৱ হৈ পৰিছে। আৰক্ষীৰ হাতত পৰা এনে ক্ষমতাৰ লগত যেতিয়া নাগৰিকৰ কামকাজৰ প্ৰতিনিয়ত নিৰীক্ষণৰ ব্যৱস্থা থাকিব, সি আমাক এক স্বেচ্ছাচাৰী ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰজা কৰি তুলিব। এক স্বেচ্ছাচাৰী ৰাষ্ট্ৰ সমান চোৰাংচোৱা ৰাষ্ট্ৰ আৰু এনে হ’লে গণতন্ত্ৰৰ কাঠামো ভাঙি পৰিব।\nওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে আমি ভাবিবলৈ বাধ্য হৈছো, কাৰণ ক্ষমতাৰ সমতুল(Balance) বৰ্তাই ৰখাৰ বাবে থকা সাংবিধানিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহে গ্ৰহণ কৰা দুৰ্বল ভূমিকাৰ বাবে। জৰুৰীকালীন সময়তো সাংবিধানিক অধিকাৰসমূহৰ,বিশেষকৈ অনুচ্ছেদ ১৪, ১৯ আৰু ২১ৰ উপভোগ সুনিশ্চিত কৰাটো এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ, বিশেষকৈ ন্যায়ালয়ৰ দায়িত্ব। কিন্তু যোৱা সময়ছোৱাত ক্ষমতাৰ Check and balance নিশ্চিত কৰাত যেন ন্যায়ালয় ব্যৰ্থ হৈছে- এনে ধাৰণা মানুহৰ মনলৈ আহিছে। সাংবিধানিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ এনে ভূমিকাই স্বাভাৱিকতে কাৰ্যপালিকা বা শাসকৰ স্বেচ্ছাচাৰিতাক উদগনি যোগাব। আৰু সকলো ধৰণৰ স্বেচ্ছাচাৰিতাই গণতন্ত্ৰৰ পৰিপন্থী।\nবহুতেই ভাবিব পাৰে যে এই সময়ত এই ব্যৱস্থাবোৰৰ বাদে আমাৰ কোনো ৰাস্তা নাই, কিন্তু জৰুৰীকালীন সময়ৰ এই ব্যৱস্থাবোৰ যদি সাময়িক নহয়, তেনেহলে কি হ’ব। নৱা হাৰাবীয়ে ক’বৰ দৰে-“Temporary measures haveanasty habit of out lasting emergencies, especially as there is alwaysanew emergencyacurking on the horizon.”। সেয়েহে আমাৰ শংকা উপজিছে যে এয়া কৰ’নাতন্ত্ৰৰ সূচনা নেকি!\nশান্তনু বৰঠাকুৰ গুৱহাটী উচ্চ ন্যায়েলয়ৰ অধিবক্তা, চিন্তাশীল লেখক, বিশিষ্ট সমাজকৰ্মী\nপ্ৰকাশিত মন্তব্য লেখকৰ নিজা\nভাৰত-চীন যুদ্ধ নিশ্চিত নেকি?


লকডাউনঃ গুৱাহাটীত নতুনকৈ ১৫ টা তেল ডিপু খুলিলে, গাখীৰ বিক্ৰী কেতিয়া... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nলকডাউনঃ গুৱাহাটীত নতুনকৈ ১৫ টা তেল ডিপু খুলিলে, গাখীৰ বিক্ৰী কেতিয়া…\nনগাঁৱৰ গান্ধীবড়ীত ভয়ংকৰ পথ দুৰ্ঘটনা, গুৰুতৰভাৱে আহত ৭ জন... • সুখবৰঃ ৰাজ্যত কোভিড-১৯ত আক্ৰান্ত ৪৪৯জন লোক হৈছে সুস্থ... • মঙলদৈ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ ৩ চিকিৎসকসহ কোৰোনাত নতুনকৈ আক্ৰান্ত ১৮ জন... • বৃহৎ নদীবান্ধ আৰু কৌশলেৰে এনএইচপিচিলৈ যন্ত্ৰাংশ কঢ়িওৱাৰ প্ৰতিবাদত হাৰমতীত নিশা আছুৰ টায়াৰ জ্বলাই প্ৰতিবাদ... VIDEO • মই অখিল গগৈৰ মাক, মাৰি পেলাওক তাক! • গুৱাহাটীত ঘৰে ঘৰে চলিব কোভিড টেষ্ট... • কোৰোনাৰ শংকাৰ মাজতেই কাৰাগাৰত অখিল গগৈৰ পাছত বিতু সোণোৱালো জ্বৰত আক্ৰান্ত হোৱাৰ খবৰ... • কোৰোনাৰ শংকাৰ মাজতেই কাৰাগাৰত অখিল গগৈৰ পাছত বিতু সোণোৱালো জ্বৰত আক্ৰান্ত হোৱাৰ খবৰ... • সোমবাৰৰ দৃশ্যঃ ৰে’লৰ পৰা নামি পলাল যাত্ৰী, গেলামালৰ দোকানত ভিৰ, ঘৰৰ চৌহদত মাছ-মাংসৰ বজাৰ... • অৱশেষত ছিগিল গোৱালপাৰাৰ জলেশ্বৰৰ বিধ্বস্ত নদীবান্ধ, ডেৰ শতাধিক ৰাজহ গাঁও ভীতিগ্ৰস্ত...\nডিজিটেল ডেস্কঃ লকডাউনৰ সময়ত পেট্ৰ’ল-ডিজেল বিক্ৰী কৰাৰ বাবে গুৱাহাটী মহানগৰীত পুনৰ ১৫ টা তেল ডিপু খোলাৰ বাবে অনুমতি দিছে কামৰূপ মহানগৰ প্ৰশাসনে। পূৰ্বৰ ২৩ টা ডিপুৰ সৈতে নতুনকৈ খোলা ১৫ টা ডিপুৱে এতিয়াৰে পৰা মহানগৰীত তেল বিক্ৰী কৰিব পাৰিব।\nনতুনকৈ খোলা ডিপুকেইটা হৈছেঃ\n১. গোস্বামী ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, জিএনবি ৰোড, শিলপুখুৰী।\n২. অম্বিকা ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, জু ৰোড তিনি আলি, গুৱাহাটী।\n৩. শৰাইঘাট ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, আদাবাৰী।\n৪. বৰুৱা ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, আমবাৰী।\n৫. ডেকা ফিলিং ষ্টেচন, ৰুক্মিনীগাওঁ।\n৬. কিৰণ ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, ৱায়াৰলেছ, বেলতলা।\n৭. নেছা ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, জিএছ ৰোড।\n৮ প্ৰভাত অইল ষ্টেচন, শান্তিপুৰ।\n৯. শ্ৰী ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, বেতকুছি।\n১০. কিৰণ ফুইল ষ্টেচন, নাৰ্ছাৰী।\n১১. শিৱম ফিলিং ষ্টেচন, বৰবাৰী।\n১২. বাৰৈ ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, বৰবাৰী ভিআইপি ৰোড।\n১৩. এনইএছ, লখৰা ৰোড।\n১৪. ৰাজ এনাৰ্জী ষ্টেচন, জ্যোতিকুছি।\n১৫. ৰিফাইনেৰি কো অপাৰেটিভ পেট্ৰ’ পাম্প, নুনমাটি।\nপূৰ্বে খুলি দিয়া ডিপুকেইটাঃ\n১. আশা ফিলিং ষ্টেচন, তেপেছিয়া, এনএইচ-৩৭।\n২. চান্দমাল ছাৰাওগী এণ্ড কোঃ, এনএইচ-৩৭।\n৩. ৰাজ ছাৰ্ভিচ, বশিষ্ঠ চাৰিআলি,এনএইচ-৩৭।\n৪. লখৰা ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, লখৰা, এনএইচ-৩৭।\n৫. ভৱানী ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, শাওকুছি, এনএইচ-৩৭।\n৬. স্বাগত আৰঅ’ আইএছবিটি, বেতকুছি, এনএইচ-৩৭।\n৭. ছ’গানি ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, বৰাগাঁও, এনএইচ-৩৭।\n৮. নৰ্থ ইষ্ট ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, জালুকবাৰী, এনএইচ-৩৭।\n৯. প্ৰদীপ অইল ডেপ’ত, ধাৰাপুৰ।\n১০. এছকেএম ছাৰ্ভিচ ষ্টেচন, লালমাটি।\n১১. ছাগানমল ছাৰাওগি এণ্ড ছনছ, দিশপুৰ।\n১২. থানসিং নাথমল, উলুবাৰী।\n১৩. চাণ্ডমল ছাৰাওগি, উলুবাৰী।\n১৪. সঞ্জীৱনী ফিউল পইন্ট, বেলতলা।\n১৫. এনআৰএল, জয়ানগৰ।\nলকডাউনৰ সময়চোৱাত খুলিবলগীয়া পেট্ৰ’ল পাম্পৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হোৱাৰ বাবে এই সময়তো নিজ নিজ কামত নিয়োজিত হৈ থকা মহানগৰীৰ হাজাৰৰোধিক লোকৰ সুবিধা হ’ব বুলি অনুমান কৰা হৈছে। কাৰণ পূৰ্বে জু-ৰোড, চান্দমাৰী অথবা শিলপুখুৰী এলেকাত এটাও পেট্ৰ’ল পাম্প নথকাৰ বাবে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল বহু লোক।\nআনহাতে একেসময়তে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ বিপণী তথা গাখীৰ আদিৰ বিক্ৰী বন্ধ ৰখাৰ বাবে অসুবিধাত পৰিছে বিভিন্ন লোক। এজন দুখীয়া লোকৰ বাবে কেবাদিনলৈকে সামগ্ৰী ক্ৰয় আৰু মজুত কৰি ৰখাটো সম্ভৱ নহয়। তেনেস্থলত তেওঁলোকে প্ৰতিদিনাৰ নিজা সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰে। অৱশ্যে কোৰোনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰাৰ বাবে এই সময়ত দোকান বন্ধ ৰখাটো বহুলোকেই আদৰণি জনাইছে।\nতেনেসময়তো গাখীৰ বিক্ৰেতাসকলক কিছু স্থানত গাখীৰ বিক্ৰী কৰাৰ বাবে অনুমতি দিয়া হৈছে যদিও অধিকাংশ স্থানতেই গাখীৰ বিক্ৰেতাসকলক আৰক্ষী প্ৰশাসনৰ লোকে হাৰাশাস্তি কৰাৰ অভিযোগ উঠিছে। সোমবাৰে একাংশ গাখীৰ বিক্ৰেতাই নিজা গাখীৰ পেলাই নুনমাটিত প্ৰতিবাদ কৰিছিল।\n২০২১ৰ জুনলৈ পশ্চিমবংগ চৰকাৰে ৰাজ্যবাসীক দিব বিনামূলীয়া ৰেচনঃ মমতা বেনাৰ্জী…\nৰাজ্যৰ ২০ শীৰ্ষ আৰক্ষী বিষয়াক পদোন্নতি-বদলি, পঢ়ক সবিশেষ তালিকা…\nনগাঁৱৰ গান্ধীবড়ীত ভয়ংকৰ পথ দুৰ্ঘটনা, গুৰুতৰভাৱে আহত ৭ জন…\nঅৱশেষত ছিগিল গোৱালপাৰাৰ জলেশ্বৰৰ বিধ্বস্ত নদীবান্ধ, ডেৰ শতাধিক ৰাজহ গাঁও…


কোঁৱৰপুৰৰ কোঁৱৰ (চলচ্চিত্ৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰ'জী ভূঞা ফিল্মচ্\n৬ জানুৱাৰী ২০১৭\nকোঁৱৰপুৰৰ কোঁৱৰ ২০১৭ বৰ্ষত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। ৰোমান্টিক একশ্বনধৰ্মী এই চলচ্চিত্ৰখনৰ পৰিচালনা কৰিছে ৰাজেশ ভূঞাই আৰু প্ৰযোজনা ৰ'জী ভূঞা আৰু নয়ন নীলিমৰ। ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নয়ন নীলিম আৰু নৱাগতা তাপশ্ৰী কলিতাই আৰু আন চৰিত্ৰসমূহত উৎপল দাস, অমৃতা গগৈ, ৰীনা বৰা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মাই অভিনয় কৰিছে। সংগীত পৰিচালনা পৰাণ বৰকটকীৰ। চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৭ চনৰ ৬ জানুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰে।\n5 লগতে চাওঁক\nকোঁৱৰপুৰৰ কোঁৱৰৰ দৃশ্যগ্ৰহণ গুৱাহাটী, শ্বিলং আদি স্থানত কৰা হৈছে।\nএজন সহজ সৰল যুৱক কুসঙ্গত পৰি চুৰ কৰিবলৈ লয়। কিন্তু সেই চোৰজন হঠাৎ প্ৰেমত পৰি যায় আৰু তাৰ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তন আহিবলৈ ধৰে। তাৰ পাছতে নায়কৰ অতীতে কিদৰে নায়িকাৰ পৰিয়াললৈ আন্ধাৰ নমাই আনিছিল সেয়া উন্মোচিত হয়। আনফালে গাঁৱৰ ৰাইজে ঠগ ৰাজনৈতিক নেতা, ঠিকাদাৰসকলৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিয়ে।\nচলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে পৰাণ বৰকটকীয়ে আৰু গীতৰ কথা ইবছন লাল বৰুৱা আৰু ৰাজদ্বীপৰ। গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছে জুবিন গাৰ্গ, পাপন, সুবাসনা দত্ত আৰু নয়ন নীলিমে।\n1. "হাঁহি এটি" পাপন ০৪:২২\n2. "কবিতা কেনেকৈ লিখে" জুবিন গাৰ্গ, সুবাসনা দত্ত ০৪:০৩\n3. "কাহিনী" নয়ন নীলিম, পম্পী গগৈ ০৪:৩৩\n4. "টুকুৰা টুকুৰ কৰি" জয় বৰুৱা ০৫:০০\nছাকিৰা আহিব বকুলতলৰ বিহুলৈ\n↑ প্ৰতিদিনৰ চিনেমা ;শুকুৰবৰীয়া শিতান ; অসমীয়া প্ৰতিদিন ; ১২ পৃষ্ঠা ; ৩০ ডিচেম্বৰ ২০১৬\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কোঁৱৰপুৰৰ_কোঁৱৰ_(চলচ্চিত্ৰ)&oldid=181751"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৮ আগষ্ট, ২০১৮ তাৰিখে ২৩:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


..:: PCSX2 Forums ::.. - Pcsx2 1.2.1 অসমীয়া ট্ৰানচলেচন গাইদ\n..:: PCSX2 Forums ::.. > Translations and Configuration Guide > Translations (Program and Guide) > Assamese translations > Pcsx2 1.2.1 অসমীয়া ট্ৰানচলেচন গাইদ\nFull Version: Pcsx2 1.2.1 অসমীয়া ট্ৰানচলেচন গাইদ\nএই গাইদ টূ জিহেতু বিবৰন বা দা‌ংৰ হই, avih এখন শৰু গাইদ লিখিচে জুনতু অপুনি য়াতে পহিব পাৰে here. জুদি কিবা পৠ্ৰন বা বে্চি বুজিব অচে দিঘল গাইদ খন পহ্ক\nএই গাইদ খনত মোই pcsx2 ভালকে চলাব শিকাম অৰু গেম খেলিব তিপ দিম. এি গিতা হৌচে :\n1) দাউনলউদ কৰক pcsx2 v1.2.1 HERE.\n2) pcsx2 3তা ধৰনত অহে, ফুল ইনচতলাৰ, ৱেব ইনচতলাৰ আৰু বাইনেৰি.. ফুল ইনচতলাৰ লগত দাইৰেক একচ ৱেব ইনচতলাৰ অহে, ৱেব তুত বেলেগ কে দাউনলউদ কৰিব লাগিব অৰু বাইনেৰি খালি প্ৰগ্ৰেম তু অৰো পলাগইন থাকে. জুনতু ভাল দেখে দাঔনলদ কৰক.\n3) ইনচতলাৰ তো চলঅক (জোদি দাঔনলদ কৰিচে) বা বাইনেৰি খোলক আৰো আৰখাব পৰা বচতো বোৰ ফলদাৰত ভৰঅক. (জেনে C:\_PCSX2)\n4) pcsx2-r5875 চলঅক জত ইনচতল কৰিচে.\nLinux জোনে চলাই\nনতোন বাইনেৰি তু য়াৰ পৰা here বা চৰচ তো য়াৰ পৰা Github. Compile কৰিবলে য়াত চাউক চলোঅ guide Linux কাৰনে .\nএইবোৰ installed লাগিব : libaio-dev, libasound2-dev, libbz2-dev, libcg, libcggl, libegl1-mesa-dev, libglew-dev, libgtk2.0-dev, libjpeg-dev, libsdl1.2-dev, libsoundtouch-dev, libsparsehash-dev, libwxbase2.8-dev, libwxgtk2.8-dev, nvidia-cg-dev, nvidia-cg-toolkit, portaudio19-dev, zlib1g-dev.\nপলাগইন জোনবোৰ Linux থাকে: ZZOgl-pg (or ZZOgl), GSdx OpenGL/SDL, SPU2-X, ZeroSPU2, OnePad, Linuz Iso, EFP Iso, and EFP Polling.\nGraphics plugin কনফিগাৰেচন\nSound plugin কনফিগাৰেচন\nPad plugin কনফিগাৰেচন\nCDVD plugin কনফিগাৰেচন\nDev9 plugin কনফিগাৰেচন\nUSB plugin কনফিগাৰেচন\nFirewire plugin কনফিগাৰেচন\nMisc. Settings কনফিগাৰেচন\nPCSX2 প্ৰ‍থম বাৰ বঞৱহাৰ কৰা বাবে কনফিগাৰেচন ৱিজাৰদ আচে জোনতু কনফিগাৰ কৰা সহজ কৰি দিয়ে. প্ৰথম আমি সেইতু চাম .\nপ্ৰথম চক্ৰীন খনত ভাষা চিলেক্ত কৰক.\nপ্ৰথম দ্ৰপদাওনত ভাষা চিলেকট কৰক জোনতুট প্ৰগ্ৰেম তু চলাব বিচাৰিচে.\nPCSX2 নিজে চব চেতি‍ংগ,মেম কাদৃ আৰো নতোন ফাইল বচাই থব জোনবুৰ দকিওমেনত ফলদাৰ বা pcsx2-r5875.exe ফলদাৰত আচে.\nদিতিয় চক্ৰীনত পলাগইন চিলেকত কৰিব পাৰিব জুনতো বেবহাৰ কৰে. আগৰ পৰা দিয়া পলাগইন গিতা বেচি খৰকে চলে আৰো শৰল হই . বদলাই জদি ভাবি চিতি লব.\nগিতাৰ কাৰনে বেলেগ ফলদাৰ দিব পাৰে . Uncheck কৰক default setting checkbox আৰো নিজৰ শোবিধা মতে ফলদাৰ দিয়ক Browse টো তিপি. Open In Explorer খালি file explorer window খোলি দিয়ে জত আপোনি ফলদাৰ বনাইচে.\nত্ৰটিয় চক্ৰীনত BIOS চবি লিচতৰ পৰা চিলেকত কৰক.জোদি একো ধেখা পোৱা নাই নিজে BIOS ফাইল গিতা তলত দেখা মতে ৰাখক আৰো point কৰক জত BIOS চবি চেব কৰিচে . বাবে আৰো জানিব বিচাৰিচে জুদি য়াত চাঅক BIOS কনফিগাৰেচন . জোদি চিলেকচন কৰিব পৰা নাই, PCSX2 বঞবহাৰ কৰিব নোৱাৰিব. ফিনিচ তিপক প্ৰথম বাৰৰ কনফিগাৰেচন ৱিজাৰদ খতম কৰিবলে.\nএইতো মেইন GUI(Graphical User Interface) PCSX2ৰ হই . য়াতে চেতইগ বা পলাগইন PCSX2 হিচাপে বদলাব পাৰে .\nপ্ৰথম আমি পলাগইন চাম আৰো তাৰ পাচত কউৰ চেতইগ খিনি চাম.\nয়াত জাবক Config =>Plugin/BIOS জত পলাগইন চিলেকত আৰো কনফিগাৰ PCSX2 বাবে কৰা জাব . এখন চবি দেখা পাব য়াৰ নিচিনা (click to enlarge):\nয়াতে তিনিতা তেব আচে পলাগইন, BIOS আৰো ফলদাৰ .\nপলাগইন তেব পলাগইন /BIOS চিলেকত কৰা বাবে :\nপৠ্ৰথম uncheck কৰিব পাৰে use default setting checkbox তলত আৰো নিজৰ ফলদাৰ দিব পাৰে Browse তিপি.এইতো ফলদাৰৰ পৰাPCSX2 নিজৰ পলাগইন লদ কৰে.\nদাও ফালে পলাগইন বোৰে কি বচতো চলাই দেখা পাব (GS, PAD, SPU2 etc), মাজত পলাগইন চিলেকচন দ্ৰপ দআাওন আৰো বাও ফালে কনফিগাৰেচন পলাগইন কাৰনে দেখা পাব জি পলাগইন চিলেকত কৰিচে .\nমনত ৰাখিব জে পলাগইন বদলালে "Apply" button তিপক নতৗোন পলাগইন তো লদ কৰিবলে আৰো কনফিগাৰ কৰিবলে .\nএতিয়া আচল পলাগইন কনফিগাৰেচন:\nThis guide is an W.I.P at the moment. I will try and update it at regular intervals so havealittle patience with me .\nNote : Some In - Program features and functions like Gsdx,Ee,Mtvs (you get what i'm referring to) will not be translated as of now. I will translate them after i work on the Gui as then it'll be more understandable since the program doesn't have the Assamese language yet. Thank you.\nGuide - 6%\nGui. - Not started\nQuick starter - Not started


মোৰ নিজৰে থকা ঘৰক লৈ সমস্যা...ৰাণু মণ্ডলক ঘৰ উপহাৰ দিয়াৰ ভুৱা বাতৰিক লৈ কি ক’লে ছলমানে?– News18 Assam\nমোৰ নিজৰে থকা ঘৰক লৈ সমস্যা...ৰাণু মণ্ডলক ঘৰ উপহাৰ দিয়াৰ ভুৱা বাতৰিক লৈ কি ক’লে ছলমানে?\nছলমান খানৰ মন্তব্য শুনিলেনে?\nUpdated:September 24, 2019, 5:26 PM IST\nUpdated: September 24, 2019, 5:26 PM IST\nআৰে মোৰ নিজৰে থকা ঘৰক লৈ সমস্যা! মোৰ তেওঁৰ লগত একো লেন–দেন নাই। অৱশেষত ইণ্টাৰনেট ছেনছেচন ৰাণু মণ্ডলক ঘৰ উপহাৰ দিয়াক লৈ প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়া দিলে ছলমান খানে। বিগ বছ ১৩ৰ লন্স ইভেণ্টত সংবাদমাধ্যমৰ সৈতে কথা পাতি ছলমানে দিলে ৰাণু সন্দৰ্ভত নিজৰ মত। বিগ বছৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ লগতে ছলমান খানে ৰাণু মণ্ডলক শেহতীয়াকৈ ৫৫লাখ টকীয়া এক ঘৰ উপহাৰ দিয়াক লৈ বিয়পি পৰা ভুৱা বাতৰিক লৈ নিজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে।\nকি ক’লে ছলমানে?\nআপুনি ৰাণু মণ্ডলক কোনো ঘৰ আৰু গাড়ী উপহাৰ দিছে নে কি? সাংবাদিকে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ছলমান খানে হাঁহি হাঁহি কয়,\nআৰে বন্ধু, মোৰ আৰু তেওঁৰ একো নাই। মই নিজৰে থকা ঘৰৰ সমস্যা। মই নিজে এটা বেডৰুমৰ ঘৰত থাকো। না মই তেওঁক কোনো ঘৰ দিছো না কোনো গাড়ী দিছো। কোনোবাই মোক বৰবাদ কৰিব বিচাৰিছে। কোনোবাই কৈছে মই তেওঁক ঘৰ দিছো, কোনোবাই কৈছে মই গাড়ী দিছো। মই নিজে থকা ঘৰৰ সমস্যাত আছো। গাড়ী দেখোন আজিকালি EMIত পায়। গাড়ী তেওঁ নিজে লৈ ল’ব।\nREAD MORE: আচৰিত! চলন্ত অৱস্থাতে অটোৰ চকা সলনি কৰিলে এইজন যুৱকে – চাওক ভাইৰেল Video


অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা Class 12th অসমীয়া দ্বাদশ শ্ৰেণী\nপাঠৰ নাম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা\nলেখক উৎপল দত্ত\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা\nপ্র : প্রথম অসমীয়া বােলছবি ‘জয়মতী’ কেতিয়া মুক্তি লাভ কৰে?\nউঃ ১৯৩৫ চনৰ ১০ মার্চ তাৰিখে কলিকতাৰ ৰাউনাক’ প্রেক্ষাগৃহত ছবিখনৰ প্রদর্শনীৰ আয়ােজন কৰিছিল। তাৰ পাছত একেটা মাহৰ ২০ তাৰিখে গুৱাহাটীত ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে।\nপ্রঃ এৰাবাটৰ সুৰ, ডাঃ বেজবৰুৱা, গঙা চিলনীৰ পাখি- এই কথাছবি কেইখনৰ পৰিচালকৰ নাম লিখা।\nউ : এৰাবাটৰ সুৰ→ ড° ভূপেন হাজৰিক”,\nডাঃ বেজবৰুৱা→ ব্ৰজেন বৰুৱা।\nগঙাচিলনীৰ পাখি→ পদুম বৰুৱা।\nপ্রঃ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া আৰু জাহ্নবৰুৱাই অসমীয়া চিনেমালৈ আগবঢ়েৱা অৱদান সম্পর্কে লিখা।\nউঃ অসমীয়া চিনেমালৈ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া আৰু জাহ্ন বৰুৱাৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। ১৯৭৭ চনত ভবেন্দ্ৰ নাথ শ‍ইকীয়াৰ সন্ধ্যাৰাগ’ ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে। এই ছবিখনে লাভ কৰা ব্যৱসায়িক দিশত আৰু কলাগত সফলতাই বাস্তুবাদী ধাৰাটোৰ উত্তৰণত নতুন আশাৰ সঞ্চাৰ কৰে। শইকীয়াদেৱৰ একাদিকক্ৰমে ছবিকেইখন হ’ল— অনির্বাণ, অগ্নিস্নান, কোলাহল, সাৰথি, আৱর্তন, ইতিহাস আৰু হিন্দী ভাষাত ‘কালসন্ধ্যা’ পৰিচালনা কৰে। জাহ্ন বৰুৱাই\nঅপৰূপাৰে তেওঁৰ পৰিচালনাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ কেইবাখনাে ছবি নির্মাণ কৰে। তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা ছবিয়েও দেশৰ ভিতৰে বাহিৰে সমাদৰ পাইছিল। জাহ্ন বৰুৱাই ‘ সাগৰলৈ বহুদূৰ’ ছবিৰ বাবে শ্রেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। জাহ্নু বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আনকেইখনমান ছবি হল— হালধীয়া চৰায়ে বাও ধান খায়, বনানি, তৰা আদি।\nপ্রঃ চিত্ৰবন’ ষ্টুডিঅ’ কোনে নির্মাণ কৰিছিল?\nউঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই ‘চিত্ৰবন’ ষ্টুডিঅ’ নির্মাণ কৰিছিল।\nপ্র : ড° ভবেন্দ্রনাথ শইকীয়াই লাভ কৰা এটা বঁটাৰ নাম লিখা।\nউ : ড° ভৱেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই ‘অগ্নিস্নান’ ছবিৰ বাবে শ্রেষ্ঠ চিত্রনাট্যৰ বঁটা লাভ কৰে।\nপ্রঃ জোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই নির্মাণ কৰা কথাছবি দুখনৰ নাম লিখা।\nউ : জোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই নির্মাণ কৰা কথাছবি দুখনৰ নাম হ’ল—(১) জয়মতী আৰু (২) ইন্দ্ৰমালতী।\nপ্ৰ: অসমীয়া চলচ্চিত্র শিল্পলৈ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ অৱদান সম্পর্কে আলােচনা কৰা।\nউ : অসমীয়া চলচ্চিত্র জগতলৈ ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য। তেখেতে পােন প্রথমে ১৯৫৬ চনত অসমীয়া চলচ্চিত্র জগতত প্রৱেশ কৰে। ১৯৫৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা এৰা বাটৰ সুৰ নামৰ ড° হাজৰিকাদেৱৰ ছবিখন আছিল অসমৰ মাটিৰ সুৰৰ ওপৰত আধাৰিত। এই ছবিখনত ভূপেন হাজৰিকাই ভাৰতৰ বিখ্যাত সংগীত প্রতিভা লতা মংগেশকাৰ, হেমন্ত মুখার্জী আদিৰ কণ্ঠ ব্যৱহাৰ কৰি ছবিখনক এটি বহল প্রেক্ষাপটত চিনাকি কৰাই দিছিল। অসমীয়া ছবিৰ সীমিত বজাৰখন বঢ়োৱাৰ ক্ষেত্ৰত হাজৰিকা সদায়েই সচেতন আছিল আৰু সেই উদ্দেশ্যেই ১৯৬৫ চনত এটি খাচি লােককথাৰ ভেটিত তেওঁ ‘প্রতিধ্বনি’নামৰ এখন ছবি নির্মাণ কৰিছিল। এই ছবিখন তেওঁ খাচী ভাষালৈ ডাব’কৰি বাণিজ্যিকভাৱে মুক্তি দিছিল। হিন্দী ছবি তকদীৰ’ (ভাগ্য) তেওঁ অসমীয়ালৈ ডাব কৰাত আগভাগ লৈছিল আৰু পৰৱতী কালত সেই ছবি প্রযােজক ৰাজশ্রী প্রডাকছনৰ লগত যৌথ প্রযােজনাত নির্মাণ কৰিছিল ‘\nচিকমিক বিজুলী’। এই ছবিখনেইহ’ল প্রতিষ্ঠিত চলচ্চিত্র প্রযােজক সংস্থা এটাই প্রযােজনা কৰা প্ৰথম অসমীয়া ছবি। অসমীয়া চলচ্চিত্র জগতত ছবি’ৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্রথম পুৰষ্কাৰ ড° ভূপেন হাজৰিকাই লাভ কৰিছিল। সতী বেউলা’ ছবিৰে সংগীত পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্রকাশ কৰা হাজৰিকাই বহু অসমীয়া চিনেমাৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে। চামেলি মেমচাব ছবিৰ পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্র প্রতিযােগিতাত শ্রেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বঁটা পাইছিল।\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা Class 12th\nপ্রঃ অসমীয়া চিনেমাৰ জনক কোন?\nউ : অসমীয়া চিনেমাৰ জনক ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালা।\nপ্রঃ জয়মতী কথাছবিখন গুৱাহাটীত কোন চনৰ কোন তাৰিখে মুক্তিলাভ কৰিছিল।\nঅসমীয়া চলচ্চিত্র শিল্পলৈ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ অৱদান সম্পর্কে আলােচনা কৰা।\nউঃ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ জনক হৈছে ৰূপকোঁৱৰ জোতিপ্রসাদ আগৰৱালা। সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জয়মতী কুঁৱৰী’ নাটকৰ আলমত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই প্রথম অসমীয়া কথাছবি জয়মতী নির্মাণ কৰিছিল। তেওঁ জার্মানীত চলচ্চিত্র নির্মাণ প্রশিক্ষণ লৈ তেজপুৰৰ ভােলাগুৰি চাহ বাগিচাত ‘চিত্ৰবন’ নামেৰে ষ্টুডিঅ’ এটা সাজি তাত জয়মতী ছবিৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ এই ছবিখনৰ সম্পাদনা লাহােৰত কৰে। ১৯৩৫ চনৰ ১০ মার্চ তাৰিখে কলিকতাৰ ৰাউনাক’ প্রেক্ষাগৃহত ছবিখনৰ প্রদর্শনীৰ আয়ােজন কৰিছিল। তাৰ পাছত একেটা মাহৰ ২০ তাৰিখে গুৱাহাটীত ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে। প্ৰথম অসমীয়া ছবি হিচাপে জয়মতীৰ প্রতি অসমীয়া ৰাইজৰ আগ্রহ আছিল যদিও সা-সুবিধাৰ অভাৱ আৰু ব্যয়বহুলৰ বাবে এই ছবিখনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই বহু টকা লােকচান ভৰিবলগীয়া হৈছিল। জয়মতীৰ পিছত জ্যোতিপ্রসাদে নিজৰ কাহিনীৰে ১৯৩৯ চনত ইন্দ্ৰমালতী নামেৰে দ্বিতীয়খন অসমীয়া ছবি নির্মাণ কৰি উলিয়াইছিল! এই ছবিখনে সফলতা লাভ কৰি জয়মতীৰ লােকচাননা পূৰণ কৰিছিল। এই ছবিখন,তেওঁ কলকাতাৰ অৰােৰা’ টুডিঅ’ত নির্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁৰ চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ’ বন্ধ হৈ কলকাতাৰ ষ্টুডিঅ’ই অসমীয়া ছবি নির্মাণ স্থলী হৈ পৰে। জয়মতীত আছিল জাতীয় গৌৰৱ কাহিনী আৰু ইন্দ্ৰমালতীত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ ছবি আছিল। যি সময়ত অসমত ছবি নির্মাণৰ বাবে সা-সুবিধা নাছিল তেনে সময়তে জ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালাই ছবি নির্মাণ কৰি অসমীয়া জাতিক অৱদান দি থৈ গ’ল।\nপ্রঃ কাৰ্বি ভাষাৰ প্রথম ছবিখনৰ নাম কি? পৰিচালক গৰাকীৰ নাম লিখা।\nউঃ কাৰ্বি ভাষাৰ প্রথম ছবিখনৰ নাম হ’ল– জিৰ চং।\nপৰিচালকগৰাকীৰ নাম হ’ল—প্রফুল্ল শইকীয়া।\nপ্রঃ ভূপেন হাজৰিকাই প্রতিধবনি ছবিখন কোন, জনগােষ্ঠীৰ লােককথাৰ ভেটিত নির্মাণ কৰিছিল?\nউঃ ভূপেন হাজৰিকাই ‘প্রতিধ্বনি’ ছবিখন খাচি জনগােষ্ঠীৰ লােক কথাৰ ভেটিত নির্মাণ কৰিছিল।\nপ্রঃ জাংফাই জোনাক’ ছবি খনৰ পৰিচালক গৰাকীৰ নাম লিখা।\nউ : ‘জাংফাই জোনাক’ ছবিখনৰ পৰিচালকগৰাকীৰ নাম হল – সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত।\nপ্রঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই ‘ইন্দ্ৰমালতী” কথাছবিখন কোন চনত নির্মাণ কৰিছিল?\nউঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই 1939 চনত ইন্দ্ৰমালতী ছবিখন নির্মাণ কৰিছিল।\nপ্রঃ মুকুতা ছবিখনৰ পৰিচালক কোন?\nউ : মুকুতা’ ছবিখনৰ পৰিচালক হ’ল-ব্ৰজেন বৰুৱা।\nঅসমীয়া চিনেমাই এতিয়াও আন্তর্জাতিক প্রেক্ষাপটত সবল খােজ দিব পৰা নাই।”\nউঃ “…অসমীয়া চিনেমাই এতিয়াও আন্তর্জাতিক প্রেক্ষাপটত সবল খােজ দিব পৰা নাই।” উপৰােক্ত কথাষাৰি আমাৰ পাঠ্যপুথি সাহিত্য সৌৰভৰ অন্তৰ্গত উৎপল দত্তৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা নামৰ পাঠটিৰ অন্তৰ্গত।\nঅসমীয়া চিনেমাজ গত আজিও আশানুৰূপভাৱে উন্নতিৰ দিশত আগবাঢ়িব পৰা নাই, তাকে বুজোৱাৰ প্ৰসংগত কথাষাৰিৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে।\nদীর্ঘদিনীয়া ইতিহাস গৰকি আজিৰ এই অৱস্থাত উপনীত হোৱা অসমীয়া চিনেমাই কিন্তু আজিও আন্তর্জাতিক পর্যায়ত সবলভাৱে নিজৰ আসন দখল কৰিব।\nপৰা নাই। প্রধানকৈ উপযুক্ত প্রযুক্তিবিদ্যাৰ অভাৱে আৰু অপর্যাপ্ত বাজেট এই ক্ষেত্ৰত হেঙাৰ হিচাপে থিয় দিছে। হিন্দী ছবিৰ অত্যাধুনিক প্রযুক্তিবিদ্যা তথা এই ছবিসমূহ নির্মাণত কৰা প্ৰচুৰ ব্যয়ৰ ফলত এই ছবিসমূহ সহজে দর্শকৰ মনত আকর্ষণীয় হৈ পৰা দেখা যায়। ইয়াৰ বিপৰীতে হিন্দী ছবিসমূহৰ দৰে অত্যাধুনিক প্রযুক্তিবিদ্যাৰ অভাৱে অসমীয়া ছবিসমূহক দীর্ঘকালৰ পিছত দুর্বল কৰি ৰাখিছে। কিন্তু, বর্তমান সময়ত অসমীয়া ছবিসমূহৰ বহু পৰিমাণে অগ্রগতি হােৱা দেখা যায়। ভৱিষ্যতে ছবি নির্মাতাসকলে দর্শকৰ ৰুচিৰ প্রতি লক্ষ্য ৰাখি উপযুক্ত প্রযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰয়ােগেৰে ছবি নির্মাণৰ পথত আগবাঢ়িলে\nঅসমীয়া ছবিয়েও এদিন আন্তর্জাতিক পর্যায়ত সগৌৰৱে থিয় দিব পাৰিব।\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা Class 12th Assamese\nপ্রঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ‘জয়মতী’কথাছবি কাহিনীৰ উৎস কি?\nউঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জয়মতী’ কথাছবি কাহিনীৰ উৎস হ’ল– লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জয়মতী কুঁৱৰী নাটক।\nপ্রঃ লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ নাম লিখা।\nউঃ লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ নাম হল– নিমিলা অংক।\nপ্রঃ লতামংগেশকাৰে গীতত কণ্ঠদান কৰা অসমীয়া কথাছবি এখনৰ নাম লিখা।\nউঃ লতামংগেশকাৰে এৰাবাটৰ সুৰ নামৰ অসমীয়া কথাছবিখনত কণ্ঠদান কৰিছিল।\nপ্র : প্রথম অসমীয়াৰ থ্রিলাৰ (উত্তেজনা সৃষ্টিকাৰী বা দুঃসাহসিক কাহিনীযুক্ত কথাছবি) খনৰ নাম আৰু পৰিচালকৰ নাম লিখা।\nউঃ ডাঃ বেজবৰুৱা। ব্ৰজেন বৰুৱাই এই ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল।\nপ্রঃ প্রতিধ্বনি ছবিখন কোনে পৰিচালনা কৰিছিল?\nউ : প্রতিধ্বনি ছবিখন ড° ভূপেন হাজৰিকাই পৰিচালনা কৰিছিল।\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা Class 12th lesson 7\nপ্র: জয়মতী, চিৰাজ, সতী বেউলা- এই কথাছবিকেইখনৰ সংগীত পৰিচালকৰ নাম লিখা।\nজয়মতী– জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা।\nসতী বেউলা—ড° ভূপেন হাজৰিকা।\nপ্রঃ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰই লাভ কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্রীয় স্বীকৃতি সম্পর্কে আলােচনা কৰা।\nউঃ জয়মতী নামৰ প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰে আৰম্ভণি কৰা অসমীয়া চলচিচত্রই বিকাশ লাভ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত কৃতিত্ব বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে। ইণ্ডিয়ান পেনােৰামা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহােৎসৱত অসমীয়া ছবিয়ে বঁটা লাভ কৰিছে। ১৯৫৫ চনত ফণী শৰ্মা পৰিচালিত পিয়লি ফুকন ছবিয়ে ৰাষ্ট্রপতিৰ ছার্টিফিকেট অৱ মেৰিট সন্মান লাভ কৰে। এইটোৱেই আছিল অসমীয়া ছবিয়ে লাভ কৰা প্ৰথমটো পুৰস্কাৰ। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ছবি নির্মাণৰ বাবে ড° ভূপেন হাজৰিকাই চামেলি মেমচাব’ ছবিৰ সংগীত পৰিচালনাৰ বাবে প্ৰথমটো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই ‘অগ্নিস্নান’ ছবিৰ বাবে\nচিত্রনাট্যৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। জাহ্নু বৰুৱাই ‘সাগৰলৈ বহুদূৰ’ ছবিৰ বাবে শ্রেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। অভিনয়ৰ বাবে জুৰিৰ বিশেষ বঁটা লাভ কৰিছিল ৰুদ্ৰ বৰুৱা, ভাগীৰথী, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া আদিয়ে। তেনেদৰে সঞ্জীৱ হাজৰিকা পৰিচালিত হলধৰ’ ছবি, জাহ্ন বৰুৱাৰ হালধীয়া চৰায়ে বাও, ধান খায়’ আদি ছবিয়েও ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহােৎসৱত চুটি ছবিৰ উপৰিও দুই এখন তথ্যচিত্ৰই বিশেষ সম্মান লাভ কৰিছে। তথ্যচিত্ৰৰ বিভিন্ন শিতানত আৰু চিত্র সমালােচনা আৰু চলচ্চিত্র বিষয়ক গ্রন্থৰ বাবেও কেইবাগৰাকী অসমীয়াই বঁটা লাভ কৰিছে।\nপ্রঃ অসম চৰকাৰে অসমীয়া চিনেমা শিল্পৰ বিকাশত কি ভূমিকা পালন কৰিছে?\nউ : অসমীয়া চিনেমাৰ আৰম্ভণি আৰু বিকাশ ব্যক্তিগত প্রচেষ্টাত হৈছিল যদিও পৰৱৰ্তীকালত চৰকাৰে প্রযােজকক আর্থিক অনুদান আগবঢ়োৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে। জ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতিত চৰকাৰে জ্যোতি চিত্রবন ছােছইটীনামেৰে ষ্টুডিঅ’ কমপ্লেক্স নির্মাণ কৰি চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত বাহিৰলৈ যাবলগীয়া কামৰ পৰা চিত্র নির্মাতাসকলক কিছু সকাহ দিছে। এই চৌহদতে চলচ্চিত্র নির্মাণ প্রশিক্ষণ বিদ্যালয় এখন ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী ফিল্ম আৰু টি ভি ইন্সটিটিউট নামেৰে গঠন কৰিছে। ছবি প্রযােজনাত সহায় কৰিবলৈ অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্র বিত্ত আৰু উন্নয়ন নিগম চৰকাৰে গঠন কৰিছে। তাৰােপৰি চলচ্চিত্র সংগ্রহালয় আৰু অৰ্কাইভ স্থাপন কৰিছে। বর্তমান অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ যিমান বিকাশ হ’ব লাগিছিল সেইদৰে হােৱা নাই। সেয়েহে এই উদ্যোগটোক আগবঢ়াই নিবলৈ চৰকাৰে পদক্ষেপ ল’ব লাগিব।\n1 thought on “অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গতিধাৰা Class 12th অসমীয়া দ্বাদশ শ্ৰেণী”\nবহুত ভাল লাগিল। আগন্তুক দিনত আৰু দিনত যাব বুলি আশা কৰিলো


অসমৰ জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী বৰণ বিকাশৰ সৈতে হোৱা মতবিনিময় । - Hourly Times\nDecember 22, 2019000 1 min2yrs 91\nজোনাকঃ– প্ৰথমে আপোনাক জোনাক ই আলোচনীৰ তৰফৰ পৰা আন্তৰিক সম্ভাষণ জনালো। আপোনাৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ বিষয়ে জানিব বিছাৰোঁ।\nবৰণ বিকাশঃ ধন্যবাদ, জোনাক আলোচনীৰ সমূহ কৰ্মকৰ্তালৈ মোৰ মৰম শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলো।\nমোৰ শৈশৱ বুলি কবলৈ গলে মোৰ নগাঁও ত জন্ম,মোৰ মাৰ নাম অজন্তা দাস,মোৰ দেউতাৰ নাম পোনা দাস।মোৰ ঘৰ পানীগাঁও চাৰিআলি, বৰ্তমান কৰ্মসূত্ৰে গুৱাহাটীত থাকো।মোৰ ঘৰত মতা নাম কাজু,মোৰ ঘৰত মোৰ বাইদেউ আৰু দাদা আছে।\nবৰণ বিকাশঃ আচলতে মোৰ ঘৰখনেই সংগীতৰ লগত জড়িত আছিল,মোৰ মায়ে গান গাইছিল,সেই কাৰণে মইয়ো চাগে গানৰ জগতৰ লগত জড়িত হৈ পৰিলোঁ।আচলতে মই সপ্তম মান শ্ৰেণীতেই ঢোল বজাবলৈ শিকিছিলোঁ, তাৰ পিছত ড্ৰাম বজালো, আৰু গান সুৰ লিখিবলৈ ললো।2005 পৰা সংগীতৰ জগতত ভৰি দিলো।মই সংগীতত প্ৰথম প্ৰেৰনা পাইছিলোঁ মোৰ মাৰ পৰা তাৰ পিছত মোক এই সংগীত জগতত সহায় কৰিছিল দিগন্ত শৰ্মা, আৰু ককাই বাবু দাই।\nজোনাকঃ এজন সফল গাযক হবলৈ কি কি গুনৰ অ ধি কা ৰী হব লাগে?\nবৰুণ বিকাশঃ আজিলৈকে মই কব পৰা হোৱা নাই যে সফল গায়ক হবলৈ কি কি দৰকাৰ ,মোৰ মতে প্ৰথমে এজন ভাল শ্ৰোতা হব লাগিব,নিজৰ তো শুনিলে নিজেই ভাল নহবও পাৰে,সেয়েহে সকলোৰে গান শুনিব লাগে,শিকিব লাগে,উচ্চাৰণ ভাল হব লাগে,বহুত দৰকাৰ মই কব পৰা হোৱা নাই,এতিয়াও শিকি আছো।\nবৰণ বিকাশঃ বত্তমান ম ই সংগীতক লৈয়ে ব্যস্ত,ভৱিষ্যত পৰিকল্পনা বুলি কবলৈ গলে মোৰ দুটা এটা গান কৰি আছো এটা অডিও এটা ভিডিঅ,আৰু এখন নতুন চিনেমাৰ গানত ব্যস্ত লগতে আৰু নতুন এটা ব্যতিক্ৰমী গীত শুনিবলৈ পাব।\nজোনাক: গীত ৰেকৰডিঙ কৰাৰ সময়ত অাপুনি কোনকেইটা দিশৰ ওপৰত ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে?\nবৰণ বিকাশ ঃ ৰেকৰ্ডিং কৰাৰ সময়ত ম ই প্ৰথম গানৰ উচ্চাৰণ, সুৰ আৰু আৱেগ এই কেইটাৰ ওপৰত সদায় গুৰুত্ব দিও।এয়া কেৱল মোৰ কিঞ্চিত অভিজ্ঞতাৰ মাজেৰেহে কৈছো।\nজোনাকঃ আপোনাৰ জীৱনৰ এটি ষ্মৰণীয় ঘটনাৰ বিষয়ে জানিব বিচাৰো?\nবৰণ বিকাশঃ স্মৰণীয় ঘটনা বহুতেই আছে,তাৰ ভিতৰত প্ৰথমে যেতিয়া আকৌ হিয়ামন এলবামত জুবিন দাৰ কাৰণে দুটা গান লিখি সুৰ কৰিছিলো।\nজোনাকঃ আপোনাৰ প্ৰিয় ঠাই, প্ৰিয় শব্দ, প্ৰিয় খাদ্য, প্ৰিয় ব্যক্তি এই বিষয়ে অলপ জানিব বিচাৰো।\nবৰণ বিকাশঃ মোৰ প্ৰিয় ঠাই- অসম\nপ্রিয় শব্দ মা\nপ্ৰিয় খাদ্য-অসমীয়া যিকোনো থলুৱা খাদ্য\nজোনাকঃ যদি আপোনাক এদিনৰ কাৰনে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব দিয়া হয় আপুনি কোনটো সমস্যা সমাধানৰ বাবে পদক্ষেপ লব?\nবৰণ বিকাশঃ মই চৰকাৰক পৰামৰ্শ দিব পৰা হোৱা নাই কিন্ত অসমীয়া ভাষাটোৰ বাবে কাম কৰিম। এই ভাষাই যাতে ময্যদা পাই তাকে বিচাৰো। আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া ।\nজোনাকঃ গীত ৰেকৰডিঙ কৰা প্ৰথম দিনটোৰ বিষয়ে কিছু কথা জানিব বিচাৰো?\nবৰণ বিকাশঃ প্ৰথম ৰেকর্ডিংৰ দিনা বহুত ভয় লাগিছিল,কিবা হয়, তাকো ষ্টুডিও ডিজি আই মিউজিকত জুবিন দাই সেইটো মাইক্ৰ্ ফোনতেই গাই ,ভাল লাগিছিল সেই দিনবোৰ।\nবৰণ বিকাশঃ মোৰ কাৰণে প্ৰেম এটি অনুভূটি,যিয়ে আমাক জীয়াই থাকিবলৈ সাহস দিয়ে।জীৱনৰ সংজ্ঞা বুলি কবলৈ গলে মানৱ জীৱন বহুত কষ্টৰ মূৰত পাই,সেইকাৰণে এই জীৱনটোত খুব ধুনীয়াকৈ চলিব লাগে,আনক পাৰিলে সহায় কৰিব লাগে,সমাজৰ হকে কাম কৰিব লাগে,নিজৰ ডাঙৰক সন্মান কৰিব লাগে,সকলোৰে লগত মিলি থকাতকৈ আৰু কিনো লাগে।\nবৰণ বিকাশ ঃ সংগীতৰ বাহিৰে মই ঘূৰি ভাল পাওঁ,গীটাৰ বজাই ভাল পাওঁ,চিনেমা চাই ভাল পাওঁ কিন্তু ভাল চিনেমা,খোৱা বস্তু বনাই ভাল পাওঁ ।\nজোনাকঃ আপোনাৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো আমাক কিছু সময় দিলে তাৰ বাবে আমি কৃতজ্ঞ। অামাৰ শেষ প্ৰশ্ন – আমাৰ জোনাক ই আলোচনী খনৰ বিষয়ে আপোনাৰ মতামত জনাব।\nবৰণ বিকাশঃ ধন্যবাদ,জোনাকী আলোচনীৰ সমূহ কৰ্মকৰ্তালৈ মোৰ হিয়া ভৰা শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলোঁ । আৰু সদায় যেন ৰাইজৰ লগত থাকি ৰাইজৰ হকে কাম কৰে তাৰেই অনুৰোধ আৰু দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিলো।\nসাক্ষাৎগ্ৰহনঃ শ্ৰী পবিত্ৰ বৰদলৈ\nযোগাযোগ : 8790245359


সূৰ্য উদয় নে অস্ত! আফগানিস্তান তালিবানৰ হাতত এৰি আমেৰিকান সেনাৰ অন্তিমখন বিমান উৰা মাৰিল স্বদেশলৈ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nসূৰ্য উদয় নে অস্ত! আফগানিস্তান তালিবানৰ হাতত এৰি আমেৰিকান সেনাৰ অন্তিমখন বিমান উৰা মাৰিল স্বদেশলৈ…\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Aug 31, 2021 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সামৰিক বাহিনীয়ে সোমবাৰে আফগানিস্তানৰ পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈন্যৰ অন্তিম দলটো প্ৰস্থান কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে৷ তালিবানে দেশখনৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিজৰ হাতত লোৱাৰ পিছত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈন্যৰ প্ৰস্থানৰ লগে লগে ২০ বছৰীয়া এক সংঘৰ্ষৰ সমাপ্তি ঘটে৷\nকেন্দ্ৰীয় কমাণ্ডৰ মুৰব্বী জেনেৰেল কেনেথ মেককেঞ্জিয়ে কয়, “মই ইয়াত আফগানিস্তানৰ পৰা উভতি অহাৰ কথা ঘোষণা কৰিবলৈ আহিছোঁ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিকসকলক স্থানান্তৰ কৰিবলৈ সামৰিক অভিযান সমাপ্ত কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছো৷ সোমবাৰে মাজনিশা কাবুলৰ কাবুলৰ হামিদ কাৰজাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা এখন বৃহৎ চি-১৭ সামৰিক পৰিবহন বিমানত আফগানিস্তানৰ পৰা আমেৰিকাৰ অন্তিমটো সেনা বাহিনীৰ দল লৈ উৰা মাৰিছে।\nউল্লেখ্য যে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জো বাইডেনে চলিত বছৰৰ আৰম্ভণিতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনা বাহিনী আফগানিস্তানৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। আৰু সেই ঘোষণা অনুসৰিয়েই দেশখনৰ পৰা আমেৰিকান সেনাক ঘূৰাই লৈ গৈছিল।ইয়াৰ পাছতে দেশখনত তালিবানৰ উত্থান ঘটে।\nদেশখনৰ পৰা বিদেশী নাগৰিকৰ লগতে আফগান নাগৰিকৰ স্থানান্তৰ অভিযানৰ সময়তে ইছলামিক ষ্টেট-খোৰাচানে দুসপ্তাহৰ স্থানান্তৰ অভিযানৰ সময়ত দুটাকৈ আক্ৰমণ চলাইছিল। এটা আত্মঘাতী বোমা বিস্ফোৰণত ১৩ জনকৈ আমেৰিকান সৈনিকসহ ১০০ ৰো অধিক লোক নিহত হয়। ইয়াৰ পিছতে প্ৰচুৰ নিৰাপত্তাৰ মাজৰে আমেৰিকাৰ অন্তিম বিমানখন সোমবাৰে মাজনিশা আফগানিস্তান এৰি উৰা মাৰিছে।\nইফালে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ জেনেৰেল কেনেথ এফ মেকেঞ্জি কৈছে যে দুয়োপক্ষৰ মাজত গভীৰ শত্ৰুতা থকা স্বত্বেও তালিবানসকলে আমেৰিকাৰ শেষৰখন বিমান ৰখা আৰু পৰিচালনাত “অতি সহায়ক আৰু উপযোগী” হৈ আছে।২০০১ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত আল-কায়দাৰ আক্ৰমণৰ পিছতে তালিবানক ক্ষমতাৰ পৰা উৎখাত কৰিবলৈ নাটো মিত্ৰজোঁটৰ নেতৃত্বত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈন্য আফগানিস্তানলৈ আহিছিল।\nইফালে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সামৰিক বাহিনীয়ে ২০ বছৰীয়া যুদ্ধ সমাপ্ত কৰাৰ লগতে আফগানিস্তানৰ পৰা প্ৰস্থান নিশ্চিত কৰাৰ সময়ত কাবুলত গুলীচালনাৰ শব্দ শুনা গৈছিল। কোৱা হৈছে তালিবানে আমেৰিকান সেনাৰ প্ৰস্থানৰ উলাহতে গুলীচালনা কৰি আনন্দ প্ৰকাশ কৰিছে।\nসুদীৰ্ঘ ২০ বছৰৰ এক যুদ্ধৰ অৱসান ঘটাৰ এই সন্ধিক্ষণত তালিবানৰ সীৰ্ষ নেতাই আমেৰিকাৰ লগতে বহু কেইখন দেশ আৰু বহু কেইটা বিষয়ৰ ওপৰত কৰিছে গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য। তালিবানৰ শীৰ্ষ নেতা স্তানিকজাইয়ে আমেৰিকান সেনাই আফগানিস্তান প্ৰাক মুহূৰ্তত ক’লে, আমি আমেৰিকা-নাটোৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক বিচাৰো। একেদৰে ভাৰত, পাকিস্তান, ইৰান, তাজাকিস্তান আদি দেশৰ সৈতেও বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক ৰক্ষাৰ বাবে আগ্ৰহী বুলি মন্তব্য কৰিছে।\nনগাঁৱৰ প্ৰাক্তন সাংবাদিক তথা শিক্ষক বিচিত্ৰ নাৰায়ণ বৰাৰ দেহাৱসান…\nঅধিক অৱনতি ঘটিছে দক্ষিণ শালমাৰাৰ বান পৰিস্থিতিঃ উদ্ধাৰৰ বাবে প্ৰশাসনে লোৱা নাই ব্যৱস্থা…


গল্প--উত্তৰকাল | WissenMonk\n✍তুষাৰ ৰঞ্জন কাশ্যপ\n" ইমানখিনি পঢ়া-শুনা মই এনেই কৰিলো নেকি?চাচোন বাৰু প্লেন্ট পেথ'লজিৰ নিচিনা চাবজেক্ট এটাত পি এইচ দিত চিট পাবলৈ কিমান টান। ইমান ভাল স্ক'প থকা চাবজেক্ট এটাত চান্স পাইয়ো এতিয়া মই বিয়াত বহিবৰ কাৰণেই এৰি দিম নে কি? মাথাটো গৰম হৈ যায় একদম।"\nচেপা মাতটোৰে যিমান পাৰি সৰু সৰুকৈ নেহাই কাৰোবাৰ লগত পাতি থকা কথাখিনি অলপ অলপকৈ কাণত পৰিল অনুৰাধাৰ।এইকেইদিন বাৰিষাৰ মেঘটোৰ দৰেই গোমা হৈ আছে ঘৰখনৰ পৰিবেশটো। নেহালৈ বিয়াৰ প্ৰস্তাৱটো অহাৰে পৰা ছোৱালীজনী যে মানসিক অন্তৰ্দণ্ডত ভুগি আছে সেই কথা মাক হিচাপে তাইৰ চকুহাল চায়েই ধৰিব পাৰিছে তেওঁ।\n"হেৰা আমাৰ অফিচৰ এই গহীন ফুকনৰ ভাগিনীয়েক ল'ৰাটোৰ কথা সিদিনা যে তোমাক কৈছিলো। কিয় যোৱাবাৰ ফুকনৰ ঘৰলৈ যাওতে যে লগ পাইছিলোঁ হাঁহিমুখীয়া ল'ৰাটো তোমাৰ জানো মনত নাই? ল'ৰাটোৱে বেংকত চাকৰি কৰে। বিয়াৰ কাৰণে বোলে ছোৱালী বিচাৰি ফুৰিছে। ফুকনে আকৌ আমাৰ মাজনীৰ কথাটো উলিয়ালে।ঘৰৰ একমাত্ৰ ল'ৰা,পৰিয়াল বুলিবলৈ মাক-দেউতাক আৰু সি। বেয়া নহ'ব বুজিছা, মই অহা সপ্তাহত তেওঁলোকক আহিবলৈকে কৈছো।"\nআবেলি অফিচৰ পৰা আহি দেউতাকে মাকক উদ্দেশ্যি কোৱা কথাষাৰত একপ্ৰকাৰ উচপ খাই উঠিছিল নেহা। হাৰে যোৱা মাহতে নেট ক্লিয়েৰ কৰিছে তাই। পি এইচ ডিৰ এন্ট্ৰেন্সতো ৰেংক লিষ্টত তাই টপ টেনৰ ভিতৰত। মানে চিট পোৱাতো একপ্ৰকাৰ খাটাং। সকলোবোৰ জানি শুনিও দেউতাকে তাইৰ বিয়াৰ যো-জা চলাইছে অথচ তাইকে একো এটা নোসোধাকৈ।\n"পাপা মোৰ এতিয়াই বিয়াত বহিবলৈ মন নাই।" দেউতাকৰ সিদ্ধান্তৰ ওপৰত মাতমতাৰ সাহস সিহঁতৰ ঘৰখনৰ বাকী তিনিটা প্ৰাণীৰ নাই। পোনপ্ৰথম বাৰলৈ কোনোমতে সাহ কৰিছিল নেহাই।\n"এতিয়াই বিয়াত বহিবলৈ মন নাই মানে?বয়স কি ৰৈ থাকিব নেকি? মোৰ ৰিটায়াৰমেন্টলৈ আৰু কেইটা দিন আছে। তাৰ মাজতে সকলো কৰিব নালাগিব? ই বুবুৱে এইবাৰ এইচ এচ পাচ কৰিব। তাৰ পাছত তাৰ পঢ়াৰ খৰচ নাবাঢ়িব?" দেউতাকক এইবোৰ কথাতেই তাইৰ ভাল নালাগে। কেৱল নিজৰ কথাটোত গুৰুত্ব দিয়ে।\n"কিন্তু পাপা এইবাৰটো মোৰ পি এইচ ডিত এদমিশ্যন হাণ্ড্ৰেড পাৰ্চেন্ট চিউৰ আছিল।"\n"মই ল'ৰাটোৰ ঘৰখনৰ লগত কথা পাতিছো। তুমি ইচ্ছা কৰিলে বিয়াৰ পাছতো পঢ়িব পাৰিবা বুলি তেওঁলোকে কৈছে। মই তেওঁলোকক প্ৰায় কথা দিছো, অহাসপ্তাহত তেওঁলোকে চাবলৈ অহাৰ কথা।গতিকে....."\nনেহাৰ সকলো আপত্তিয়েই নৰজিল। দেউতাকলৈ প্ৰচণ্ড খং এটা উঠে তাইৰ। সব ডিচিশ্যন কি তেওঁ অকলেই ল'ব? তাইৰোতো নিজৰ ভাল লগা নলগাবোৰ বাচ বিচাৰ কৰাৰ অধিকাৰ আছে। মনত গুজৰি গুমৰি থাকিলেও দেউতাকৰ ৰঙা চকুহালৰ কথা ভাবিয়েই কও কওকৈ থকা কথাবোৰ কব পৰা নাই নেহাই। মুখেৰে নক'লেও এই বিয়াৰ প্ৰস্তাৱটোলৈ তাইৰ যে অকণমানো সমৰ্থন নাই তাইৰ কথা কাণ্ডবোৰে তাকেই প্ৰমাণ কৰিছে। অনুৰাধাই ভিতৰি ভিতৰি লক্ষ্য কৰিছে কথাই প্ৰতি হাঁহি মাতি থকা ছোৱালীজনীয়ে এইকেইদিন যেন কথা কমকৈ কৈছে। ওলাওতে সোমাওতে বুবুয়ে তাইক আগৰদৰেই চুলিকোছাত ধৰি টানিছে, চিকুটটো মাৰি জোকাই চাইছে, তাইহে নিৰ্বিকাৰ। আগতে হোৱা হ'লে "মা চোৱাহিচোন" বুলি নাইবা "পাপা বুবুৱে মোক" এনেদৰে চিঞৰ দুটামান মাৰিলেহেতেন তাই। এইকেইদিন আনহে নালাগে বুবুক ধমক এটাও দিয়া নাই নেহাই। দিনটোৰ সৰহভাগ সময় ৰুমটোতে পাৰ কৰিছে তাই।\nকাইলৈ আলহী আহিব, ব্যস্ততা বাঢ়িছে ঘৰখনত। বিধ বিধ বস্তুৰে ভৰি পৰিছে ঘৰখন।দেউতাক ঘৰত নাই, দুপৰীয়াতে গৈছে বজাৰলৈ।দেউতাকৰ ফালৰ জেঠায়েকজনী পিচদিনা পুৱাই আহি পোৱাৰ কথা। মোমায়েক-মামীয়েকহাল কাইলৈ আহিব নোৱাৰে। ফোনতে খা-খবৰ এটা লৈছে তেওঁলোকে, দুই এটা পৰামৰ্শও দিছে। অনুৰাধা সৰহ সময় কিটছেনতে ব্যস্ত হৈ আছে দুদিনমান। মিঠাই ঘৰত থাকিলেও নিজ হাতেৰে বনোৱা লাড়ু পিঠাকেইটাৰে আলহীক চাহ-কাপ যাচিবলৈ ভাল পায় তেওঁ। বুবুৰ হতুৱাই আগদিনাই অনাইছিল নাৰিকল দুটা। নেহাক নাৰিকল কেইটা ৰুকিবলৈ দি পিঠা কেইটা বনোৱাৰ কথা ভাবিছিল তেওঁ। জীয়েকক মাতিবলৈ আহি অনুচ্চ স্বৰত তাই পাতি থকা কথাবোৰ শুনি ৰুমৰ সন্মুখতে ৰৈ গ'ল অনুৰাধা। কাৰোবাৰ লগত কথা পাতি আছে নেহাই, বোধহয় লগৰ ছোৱালীৰ লগত।\n"হা হা কি কৈছ? মায়ে? থোৱা হে আমাৰ মাতৃদেৱীক তুমি লগ পোৱা নাই সেইকাৰণে তেনেকৈ ভাবিব পাৰিছা।আজিলৈকে পাপাৰ ডিচিশ্যনবোৰত মূৰটো দুপিয়াই চাপৰ্ট কৰি যোৱাৰ বাহিৰে তেওঁক বেলেগ কিবা কৰা মই নেদেখিলো। তেওঁক তুমি সেই নাৰিকলৰ লাড়ুটো বনাবলৈ কেইটা নাৰিকলত কেইকাপ চেনী লাগে সেইয়া সুধিবা, এপোৱা গাখীৰেৰে কেইটা পেৰা বনাব পাৰি সেইটো সুধিবা। সেইবোৰহে জানে তেওঁ।কৈছো তো পাপাৰ ডিচিছনৰ এগেইনষ্টত যোৱাৰ সাহস আমাৰ ঘৰখনত কাৰোৰে নাই। তহঁতৰ দৰে সব ভাগ্যবান নহয় নহয়।"\nকিবা এটাই খুন্দা মাৰি ধৰাৰ দৰে লাগিল অনুৰাধাৰ বুকুখনত। ঠিকেইতো কিনো মিছা কথা কৈছে নেহাই। বিয়াৰ পাছৰে পৰাতো কেৰাহীখন, হেতাখন কৰিয়েই তেওঁ পাৰ কৰিলে সময়বোৰ।ঘৰখনৰ কথাবোৰত মানুহতোৰ মতবোৰতেই সন্মান কৰি গ'ল পত্নী হিচাপে।কিন্তু তেওঁৰ মনটোক জানো ঘৰখনৰ কোনোবা এটাই আজিলৈকে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিলে নে?ঘৰখনৰ কোনে কি খাই ভাল পায় কি বেয়া পায় সেইয়া তেওঁৰ নখদৰ্পনত। কিন্তু তেওঁৰ ভাললগা বেয়ালগাটোক আজিলৈকে কোনোবাই বুজিলেনে? চকুহাল সেমেকি উঠিল অনুৰাধাৰ। পুৰণি দুখৰীয়া ছবি এখনে বাৰে বাৰে আহি আমনি কৰিলে তেওঁক।\nকলেজখনৰ সেইসময়ৰ বেষ্ট চিংগাৰ অনুৰাধাৰ প্ৰেমত ক'ব নোৱাৰাকৈয়ে পৰি গৈছিল প্ৰভাত দুৱৰা। অনুৰাধা টি.ডি.চি ছেকেণ্ড ইয়েৰত থাকোতে দুৱৰা সেইসময়ৰ ফাইনেল ইয়েৰৰ ছাত্র। ডিগ্ৰীটো পাছ কৰাৰ পাছতে ট্ৰেজাৰি অফিচৰ চাকৰিতো পালে প্ৰভাত দুৱৰাই, অনুৰাধা তেতিয়া ফাইনেল ইয়েৰত। চাকৰিৰ পাচতো প্ৰেমৰ সম্পৰ্কতো চলি থাকিল দুয়োৰে। লাহে লাহে ঘৰদুখনেও গম পোৱা হয় কথাবোৰ।\nপ্ৰভাতৰ মাকজনীৰ ডাঙৰ বেমাৰ এটাই দেখা দিলে সেই সময়তে। ডাক্তৰে হাত দাঙিলে। মাকজনীৰ শেষ ইচ্ছা নিজহাতে বোৱাৰীজনীক ঘৰ সুমুওৱাৰ। অনুৰাধা ছোৱালীজনী সাদৰী,ঘৰ ধৰিব পৰা বিধৰ। প্ৰভাত দুৱৰাৰ ঘৰখনেও মনে প্ৰাণে অনুৰাধাক বিছাৰিলে বোৱাৰী হিচাপে। পাচজনী ছোৱালী আৰু এটা ল'ৰাৰে পৰিয়ালটোৰ ডাঙৰ জীয়ৰী অনুৰাধা। তাতে প্ৰভাত দুৱৰা চৰকাৰী চাকৰি থকা ল'ৰা।হাততে সৰগ ঢুকি পোৱা যেন পালে অনুৰাধাৰ দেউতাকে। দুৱৰাৰ মাক কেইটামানদিনৰ আলহী, বিয়াখন সোনকালে হোৱাত জোৰ দিলে তেওঁলোকৰ ঘৰখনে। দুই নাওঁ দুই ভৰিৰ দৰে অৱস্থা হ'ল অনুৰাধাৰ। বিয়াত বহা মানেই তাইৰ ডিগ্ৰীটো অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰোৱা। অনুৰাধাৰ ইচ্ছা আছিল বি.এ কমপ্লিট কৰি ইউনিভাৰ্চিটিত এম.এ কৰিবলৈ যোৱাৰ।সপোন আছিল গায়িকা নহ'লেও গান গোৱাৰ অভ্যাসটো চলাই থকাৰ। অৱশ্যে প্ৰভাত দুৱৰাৰ ঘৰখনে আশ্বাস দিলে ইচ্ছা কৰিলে তাই বিয়া হোৱাৰ পাছতো ডিগ্ৰীটো কমপ্লিট কৰিব পাৰিব।\nএফালে সপোনবোৰ আনফালে প্ৰিয়জন। এইবোৰৰ মাজতেই এদিন ন-কইনাৰ সাজেৰে দুৱৰাৰ ঘৰৰ পদূলি গছকি বোৱাৰী হ'লগৈ তাই। বোৱাৰী হৈ ঘৰ সোমোৱাৰ অলপ দিন পিছতেই শাহুৱেক শয্যাশায়ী হ'ল। দীঘল ওৰণিখন লৈ পাৰেমানে শুশ্ৰূষা কৰিলে অনুৰাধাই। শাহুৱেক এদিন গ'লগৈ, তাৰ অলপ দিন পাছতে শহুৰেকো ঢুকাল। অনুৰাধাৰ ডিগ্ৰীটোহে ত্ৰিশংকু স্বৰ্গ আৰু মৰ্ত্যৰ মাজত ওলমি ৰোৱাৰ দৰে ওলমি থাকিল। বছৰবোৰ বাগৰি গ'ল, তাৰ মাজতে পাঁচবছৰৰ অগা পিছাকৈ নেহা আৰু বুবুৱে আহি তেওঁৰ কোলাখন শুৱনি কৰিলে। ল'ৰা-ছোৱালী, ঘৰ-সংসাৰ এইবোৰৰ মাজতে অনুৰাধাৰ সপোনটোও যেন কোনোবা এচুকত পৰি ৰ'ল।বিয়াৰ আগতে হাজাৰটা প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া মানুহটোৱেও বিয়াৰ পাছতেই সকলোবোৰ পাহৰি গ'ল।সংসাৰৰ ব্যস্ততাৰ মাজত যেন তেওঁৱো পাহৰি পেলালে সকলোবোৰ। আজি নেহাৰ কথাবোৰে অনুৰাধাক আকৌ হঠাৎ মনত পেলাই দিলে কথাবোৰ।\nড্ৰয়িং ৰুমৰ কথোপকথনবোৰৰ কিছু কিছু কথা কিটছেনলৈকে শুনিছে অনুৰাধাই। তাৰমাজতে গহীন ফুকনে ৰসিকতা কৰি কোৱা কথাবোৰত সকলোৱে মৰা হাঁহি গিৰ্জনিবোৰো কানত পৰিছে তেওঁৰ। আলহীঘৰীয়া বুলিবলৈ ল'ৰাটোৰ পৰিয়াল আৰু উমৈহতীয়া চিনাকি হিচাপে গহীন ফুকন। ইতিমধ্যে চা-চিনাকি, চাহ-জলপানৰ পৰ্ববোৰ শেষ কৰি সকলোৱে মূল কথাবোৰত আগবাঢ়িম বুলিয়েই ৰৈ আছে। মাত্ৰ অনুৰাধা আজৰি হোৱালৈ অপেক্ষা কৰিছে সকলোৱে। মাক হিচাপে তেওঁৰ উপস্থিতিও সকলোৱে বিছাৰিছে আলোচনাত। কাম বুলিবলৈ তেনেকৈ নায়েই, ডাইনিংখন চিজিল কৰি বাতি কাঁহীবোৰ ধুবলৈ আছে। হওতে কামকৰা ছোৱালীজনী আছে।পিছে নিজেই দেখুৱাই নিদিয়ালৈকে শান্তি নাপায় অনুৰাধাই। ছোৱালীজনীক কামকেইটা দেখুৱাই হাতখন মুচি মুচি ড্ৰয়িং ৰুমৰ আলোচনাটোত ভাগ লবলৈ বুলি সোমাই গ'ল অনুৰাধা। সকলোৱে যেন তেওঁ অহালৈয়ে বাট চাই আছিল।\n"তেতিয়া সকলোফালে মিলিলে আৰু আগহে বাঢ়িব লাগে নে কি কয়?" গহীন ফুকনেই আৰম্ভ কৰিলে।\n"আমাৰ ছোৱালী পচন্দ হৈছেই যেতিয়া আপোনালোকৰ আপত্তি নাথাকিলে সোনকালে আগবাঢ়ো আৰু দুৱৰা।"\n"আমাৰ কিন্তু আপত্তি আছে।" অনুৰাধাৰ ধীৰ স্থিৰ অথচ গম্ভীৰ মাতটোত একপ্ৰকাৰ ৰৈ গ'ল কোঠাটোত থকা সকলো।\n"বিয়া এখন হ'বলৈ হ'লে প্ৰথম সিহঁতহালৰ মতামত লোৱাটো দৰকাৰ। সকলো ঠিৰাং কৰি লোৱাৰ আগত তাইক এবাৰ সোধা হ'ল জানো তাইৰ মনটোৱে বা কি কয়? পি এইচ দি কৰিবলৈ মন তাইৰ, এইবাৰ এন্ট্ৰেন্সো ক্লিয়েৰ কৰিছে। তাৰ পাছতো ছোৱালীজনীৰ সপোনবোৰ ভাঙি পেলোৱাৰ অধিকাৰ আমাৰ আছে নে?নে ছোৱালী হোৱাৰ বাবেই তাই নিজৰ সপোনবোৰ আনৰ বাবে বিসৰ্জন দি যাব।" বহুত কিবাকিবিয়েই কৈ পেলালে অনুৰাধাই, ক'ৰ পৰা যে সাহস পালে তেওঁ নিজেই নাজানিলে। বাধা দিবলৈও যেন পাহৰি গ'ল প্ৰভাত দুৱৰাই। এক মুহুৰ্তৰ বাবে মুক হৈ পৰিল সকলো।\nআলহী গ'লগৈ, ছোৱালীয়ে পি এইচ ডি কমপ্লিট কৰালৈকে তেওঁলোক ৰব নোৱাৰিব। বিয়াখন নোহোৱাৰ আওপকীয়াকৈ ইংগিত এটা দি গ'ল তেওঁলোকে। গোমা হৈ পৰিল ঘৰখন আকৌ।\n"চৰী মা" আলনাদালত কাপোৰ জাপি থকা অনুৰাধাক সাবটি ধৰি উচুপি উঠিল নেহা।\n"চৰী কিয় আকৌ" মৰমেৰে সুধিলে অনুৰাধাই।\n"তোমাক আমি অতদিনে ভুল বুজিয়েই থাকিলো। কালি আনকি মোৰ ফ্ৰেইণ্ডছবোৰকো তোমাৰ কথা কিমান যে কি ক'লো। তুমি সচাই বহুত ভাল জানা। পাপাই চাগে এতিয়া তোমাক বহুত কিবা কিবি ক'ব।"\n"কিয় কিবা কিবি ক'ম মই। মাৰেনো কি ভুল কথাটো ক'লে। তোৰ ভবিষ্যতটোৰ কথা ভালকৈ ভাবিয়েইটো তেওঁ কৈছে। মুঠতে পি এইচ দি কমপ্লিট নোহোৱালৈকে তোৰ বিয়া নহয়। মই গহীন ফুকনক কৈয়ে পঠাইছো।নে মই কিবা ভুল ক'লো নেকি অ' মাজনী" অতপৰে মাক-জীয়েকৰ কথাবোৰ শুনি থকা দেউতাকৰ কথাষাৰত মনটো ভাল লাগি গ'ল নেহাৰ। একে জাপেই গৈ এইবাৰ তাই দেউতাকক সাবটি ধৰিলে।\n"এইজনী মানে বুঢ়ী হ'ল তথাপি সৰুকালৰ স্বভাৱবোৰ নগ'ল আৰু। চাও যাচোন তোৰ হাৰমনিয়ামখন লৈ আন।" কৃত্ৰিম ধমক এটা দিলে দেউতাকে।\n"হাৰমনিয়াম কিয়?" দেউতাকৰ কথাত একপ্ৰকাৰ আচৰিত হ'ল তাই।\n"আনচোন গম পাবি নহয়।" ৰেগদালৰ ওপৰতে থকা হাৰমনিয়ামখন নমাই আনিলে নেহাই। সৰুতে সেইখন দেউতাকে তাইক গান শিকিবলৈ আনি দিছিল।নেহা কলেজত পঢ়িবলৈ যোৱাৰে পৰা ব্যৱহাৰ নোহোৱাকৈয়ে পৰি আছিল সেইখন।\n"হেৰা বহুত দিন তোমাৰ গান শুনা নাই হে। আজি এটা শুনাবানে?" হাৰমনিয়ামখনৰ ধূলিখিনি কাপোৰ এখনেৰে চাফা কৰি অনুৰাধালৈ আগবঢ়াই দিলে প্ৰভাত দুৱৰাই। চকুহাল ধুৱলি কুৱলি হৈ পৰিল অনুৰাধাৰ।\n"মা তুমি গানো গোৱা। ইমান দিনে কোৱা নাছিলা কিয়।"\n"হেৰৌ কবলৈ আমি জানো কেতিয়াবা সুবিধা দিলো। তহঁতি গমেই নাপাৱ, কলেজত পঢ়ি থাকোতে মাৰে গান গায়েইতো মোৰ হৃদয়খন চুৰ কৰিছিল। হেৰা তোমাৰ ভাল লগা গানটোযে ফ্ৰেচমেনত যে গাইছিলা গোৱা আকৌ।"\nদেউতাকৰ ৰসিকতাত হাঁহি দিলে আটায়ে। কৰবাৰ পৰা আহি বুবুৱেও যোগ দিলেহি ৰসাল আদ্দাতোত। আনন্দৰ অশ্ৰু দুধাৰিয়ে গাল দুখন তিয়াই নিলে অনুৰাধাৰ। এৰা কিমান দিনৰ পাছত যে তেওঁৰ ভিতৰৰ মানুহজনীয়ে এনেকৈ মনখুলি হাঁহিব পাৰিছে। কিমান দিনৰ পাছত যে আকৌ এনেকৈ হাৰমনিয়ামখন হাতত ল'ব পাৰিছে। চাদৰৰ আঁচলখনেৰে চকুহাল মোহাৰি অনুৰাধাই আৰম্ভ কৰিলে তাহানি কলেজৰ ফ্ৰেচমেন চচিয়েলত গোৱা তেওঁৰ প্ৰিয় গীতটি--\n"নদী মাথো বয়\nবাধা দি ৰাখিব কোনে?"


How beneficial is aloe vera for weight loss know details | Benefits of Aloe Vera: ওজন হ্ৰাসৰ বাবে এলোভেৰা কিমান উপকাৰী? উজ্জ্বল ছালৰ বাবেও এলোভাৰা লাভদায়ক– News18 assam\nBenefits of Aloe Vera: ওজন হ্ৰাসৰ বাবে এলোভেৰা কিমান উপকাৰী? উজ্জ্বল ছালৰ বাবেও এলোভাৰা লাভদায়ক\nছালকুঁৱৰীত ভিটামিন A, ভিটামিন C আৰু ভিটামিন E যথেষ্ট পৰিমাণে পোৱা যায়।\nLast Updated : January 09, 2022, 18:46 IST\nএলোভেৰা বা ছালকুঁৱৰী সকলোৰে পৰিচিত। স্থানভেদে ছালকুঁৱৰীক জনা যায় ভিন্ন নামেৰে। ইংৰাজীত এলোভেৰা, সংস্কৃতত ঘৃত কুমাৰী বুলি কোৱা হয়। আনহাতে ছালকুঁৱৰীৰ আছে কেইবাটাও প্ৰজাতি। বিভিন্ন ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ছালকুঁৱৰীৰ এই প্ৰজাতিসমূহ।\nআপুনি জানেনে ছালকুঁৱৰী আমাৰ শৰীৰৰ বাবে কিমান উপকাৰী (Benefits of Aloe Vera)। ছালকুঁৱৰীৰ পৰা আপুনি ল’ব পাৰে ছাল আৰু চুলিৰ যত্ন। ছালকুঁৱৰীত ভিটামিন A, ভিটামিন C আৰু ভিটামিন E যথেষ্ট পৰিমাণে পোৱা যায়। যিয়ে কোষ গঠন কৰাত সহায় কৰে। ছালকুঁৱৰীত মজুত হৈ থকা ভিটামিন B-12 আৰু ফলিক এচিডে চুলি সৰা বন্ধ কৰাত সহায় কৰে।\nসৌন্দৰ্যজগতখনটো ছালকুঁৱৰী বিভিন্ন সামগ্ৰীত ব্যৱহৃত হৈ আহিছে। আৰু পূৰ্বেও স্বাস্থ্য ক্ষেত্ৰত ই প্ৰতিষেধক হিচাপে কাম কৰি আহিছে।\nছালকুঁৱৰীৰ বহুতো উপকাৰিতা আছে। (১) ছালকুঁৱৰী আৰু মৌ ছালত লগালে ছালখন উজ্জ্বল, মিহি আৰু স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ আহে। (২) ছালকুঁৱৰী খালে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি হয়। National Cancer Instituteৰ অনুসৰি ছালকুৱৰীয়ে ইমিউন বুষ্টাৰৰ কাম কৰে।যিয়ে ব্যক্তিক সু-স্বাস্থ্যৱান হৈ থকাত সহায় কৰে। (৩) জাং-ফুড বা সঠিক শাৰীৰিক ক্ৰিয়া অনিহনে শৰীৰৰ ওজন বৃদ্ধি হয় । তেনে সময়ত ছালকুঁৱৰীৰ ৰস খালে এই সমস্যা দূৰ হয়। (৪)পেট চাফা কৰাতো ছালকুঁৱৰীয়ে সহায় কৰে। (৫) ছালকুঁৱৰীৰ ৰস খালে মুখৰ ভিতৰৰ বেমাৰ নোহোৱা হয়। ছালকুঁৱৰীয়ে মুখৰ বেমাৰ সৃষ্টি কৰা সকলো বেক্টেৰিয়া ধ্বংস কৰে।\nওজন হ্ৰাসৰ বাবে এলোভেৰা ৰস কিদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব?\nআপুনি ওজন হ্ৰাসৰ বাবে আপোনাৰ দৈনিক আহাৰত এলোভেৰা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। আপুনি দিনৰ প্ৰতিটো আহাৰৰ প্ৰায় ১৫ মিনিট আগতে একেৰাহে দুসপ্তাহলৈকে প্ৰতিদিনে এচামুচ এলোভেৰা ৰস খাব পাৰে। মনত ৰাখিব, এলোভেৰাৰ ৰস খোৱাটো হিচাপতকৈ অধিক হ'ব নালাগে।\n* দুই চাহ চামুচ এলোভেৰা ৰস,এগিলাচ পানীত মিহলি কৰি লৈ তাত নেমু এচকল চেপি দিয়ক। তাৰ পিছত আপুনি সেৱন কৰক। এনেদৰে প্ৰতিদিনে সেৱন কৰিলে আপোনাৰ ওজন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিব।\nছালকুঁৱৰীত বহুতো ঔষধি গুণ থাকে। ছালকুঁৱৰীত এণ্টিচেপ্টিক, এণ্টি বেক্টেৰিয়েল আদিৰ দৰে বিভিন্ন গুণ থাকে। ইয়াৰোপৰি ছালকুঁৱৰীত ভিটামিন A আৰু ফলিক এচিডৰ দৰে পোষক তত্বসমূহ থাকে, যাৰ বাবে ই মানুহৰ শৰীৰত health টনিকৰ কাম কৰে।\nউল্লেখ্য যে পূৰ্বৰে পৰা এলোভেৰা যকৃত ৰোগ , স্ত্ৰীৰোগ , প্লীহাৰোগ , ৰক্তহীনতা, ঘাঁ (Ulcer) ইত্যাদি নানা প্ৰকাৰৰ ৰোগত আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।\nFirst published: January 09, 2022, 18:40 IST


‘জাহাজ’ত উঠি নিৰ্বাচনী বৈতৰণী পাৰ হ’ব জাতীয় পৰিষদে! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\n‘জাহাজ’ত উঠি নিৰ্বাচনী বৈতৰণী পাৰ হ’ব জাতীয় পৰিষদে!\nগুৱাহাটী : জাহাজত উঠি নিৰ্বাচনী বৈতৰণী পাৰ হোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে অসম জাতীয় পৰিষদে। নৱগঠিত দলটোৱে আজি তেওঁলোকৰ প্ৰতীকৰ বিষয়ে সদৰি কৰে। সমাগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত ‘জাহাজ’ক প্ৰতীক হিচাপে গ্ৰহণ কৰি অসম জাতীয় পৰিষদ ৰণত নামিব৷ নদীৰ দুয়ো পাৰৰ মানুহৰ লগত সমন্বয় স্থাপনৰ প্ৰতীক হিচাপে এই চিহ্ন গ্ৰহণ কৰিছে বুলি দলটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব :‘ডিনাৰ ৰাজনীতি’ : আজমলৰ বাসভৱনত তেজস্বী যাদৱৰ নৈশ ভোজন\nআজি হোটেল ‘প্ৰাগ কণ্টিনেণ্টেল’ত অনুষ্ঠিত এখন সংবাদমেলত এই কথা সদৰি কৰে দলটোৰ সভাপতি লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে৷ তেওঁ কয়, জাতীয়তাবাদৰ প্ৰতি ৰাইজৰ আস্থা অটুট আছে৷ অপপ্ৰচাৰ চলাই এই আদৰ্শক বিভ্ৰান্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে একাংশই৷ কিন্তু অসমৰ ৰাইজ বিভ্ৰান্ত নহয় বুলি তেওঁ আশা কৰে৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব :প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৩ শ্ৰেণীৰ লোকলৈ বিশেষ ব্যৱস্থা : গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘোষণা ৰাজ্যিক নিৰ্বাচনী আয়োগৰ\nইপিনে, ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাজনৈতিক দল হিচাপে পঞ্জীকৃত হয় অজাপ৷ অজাপৰ পঞ্জীয়ন নম্বৰ 56/161/2020-2021PPS-1 বুলি দলটোৱে সদৰি কৰে৷ ৰাষ্ট্রীয় দলৰ বোকোচাত উঠি নিৰ্বাচন নেখেলে বুলি স্পষ্ট কৰি দিয়ে দলৰ মূল গুৰি ধৰোঁতা লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে৷


খেতি-বাতি, শিল্প বিপ্লব, গোলকীকৰণ আৰু অসমৰ শুৱনি ধাননি পথাৰ — Vikaspedia\nখেতিৰ দিনত পূবে ঢলফাট দিয়াৰ সময়তে চৰাইৰ কিচিৰ-মিচিৰ শব্দত সাৰ পাই ঘৰৰ গিৰিহতে গোহালিৰ বলদ হাল খুলি আৰু কাণ্ধত পিৰালিৰ নাঙল-যুঁৱলি লৈ পথাৰলৈ ওলাই যোৱাটো গাঁৱৰ প্রতিঘৰ মানুহৰ দৈনন্দিন কার্যসূচী আছিল । কিছু সময়ৰ পিছত হাতত ছাহ আৰু জলপানৰ টোপোলা লৈ গৃহিনী অথবা ঘৰৰ ডেকা ল’ৰাহঁত পথাৰলৈ গৈ ইতিমধ্যে হাল বাই থকা মানুহজনক সময়িক ভাবে এক ছাহ বিৰতিৰ সুবিধা দিয়ে । সুযোগ বুজি ডেকাহঁতে তেখেতৰ পৰা হালখন তেতিয়াই চম্ভালি লয় আৰু সলনা সলনিকৈ প্রায় ন, চাৰে ন বজালৈকে মাটি চহোৱা, মৈ দিয়া বা বোকা দিয়া কামত লাগি গৰুহাল যুঁৱলিৰ পৰা মুক্ত কৰি দিয়ে । বোকাৰে লুতুৰি পুতুৰি হৈ পৰা বলদহালক কোনোবা এজনে নোৱাই ধুৱাই ঘাঁহ খাবলৈ এৰি দিয়ে আৰু আনসকলে কঠিয়া তোলা, আলি দিয়া বা খেতিৰ আন আন কামত লাগি থাকে । আহাৰ-শাওন মহীয়া খাওঁ খাওঁ মূর্ত্তি ধৰি ওলোৱা ৰ’দৰ প্রকোপলৈ চাই এটা সময়ত তেওঁলোকেও মুকলি পথাৰৰ পৰা আতৰি আহে। দুপৰীয়াটো জিৰাই সতাই উঠাৰ পিছত পিছবেলালৈ ৰ’দ পাতলিলে একেখিনি মানু্হেই আকৌ খেতিৰ কামত পথাৰলৈ ঢাপলি মেলিছিল আৰু সন্ধ্যা নমাৰ লগে লগে ঘৰমূখী হৈছিল । গাওঁখনৰ এজনে আনজনক খেতিত সহায় কৰি দিয়াটো এক অলিখিত নিয়ম যেনেই আছিল বাবে খেতিৰ বতৰত কাৰো আজৰি নাছিল আৰু সৰু পৰিয়াল বিলাকেও অকলে ইমান কাম কৰিবলগীয়া হ’ব বুলি চিন্তা কৰিবলগীয়াও নহৈছিল । এয়া আছিল আজিৰ পৰা ১৫-২০ বছৰৰ আগৰ অসমৰ চিনাকি অচিনাকি যি কোনো গাৱঁৰ পৰিচিত ছবি।\nশিল্প বিপ্লবৰ যুগান্তকাৰী আবিষ্কাৰ বিলাকে লাহে লাহে গাৱঁৰ সেই চিনাকি ছবিখন আমাৰ চকুৰ আগৰ পৰাই নোহোৱা কৰি নিলে। এলাৰ্ম ঘড়ী সুলভ হোৱাৰ পিছত বা গাৰুৰ তলত মোবাইল ফোনত এলার্ম দি ৰাখিব পৰা হোৱাৰ পাছৰ পৰা চৰাইৰ মাতত এতিয়া সাৰ পোৱাৰ প্রয়োজন নাই, বৈদ্যুতিক পাংখাৰ হো-হোৱনিত সুখনিদ্রাত মগ্ন সকলৰ কাণত চৰাইৰ মাতে ৰাতি পূওৱাৰ জাননী দিয়াৰ অৱকাশেই বা ক’ত ! খেতি খেতি বুলি এতিয়া আৰু গোটেই ঘৰখনৰ সকলো মানুহ ব্যস্ত হোৱাৰ প্রয়োজন নাই । গাৱঁৰে পাৱাৰ টিলাৰ থকা মানু্হ জনক বা কাষৰ খন গাঁৱৰ ট্রেক্টৰ খনক আগতীয়াকৈ খবৰ দি থোৱা থাকেই যেতিয়া সময়মতে হাল বোৱা হৈ যোৱাটো নিশ্চিত।সেইবিলাকেৰে হাল বাবলৈ বৰষুণ হোৱা নোহোৱাৰো ইমান এটা কথা নাই। ট্রেক্টৰ বা পাৱাৰ টিলাৰেৰে দিনে ৰাতিয়ে হাল বালেও কোনো ক্ষতি নাই, কাৰণ গৰুৰ দৰে ঘাঁহ খাবলৈ ইহঁতক বেলেগকৈ সময় নালাগে আৰু ইহঁতৰ ভাগৰ লগাৰ সম্ভাৱনাও কম । অতি বেছি মন গ’লে যন্ত্র বিধ চলাই থকা মানুহ জনক সময়ত ছাহ একাপ আৰু ভাত সাঁজ যোগান ধৰিলেই হ’ল । ঠিকা হিছাবত কাম কৰা এনে যান্ত্রিক হালোৱা মানুহজনে কথা পাতি বা ছাহ খোৱাৰ আচিলাত হাল নাবাই ৰৈ থকাৰ ভয়ো কম, গতিকে পথাৰলৈ সেয়া তদাৰক কৰিবলৈ যোৱাৰ কষ্টও কমিল । খেতিৰ বতৰটোত ১৫ ৰ পৰা ২০ ঘণ্টালৈকে কাম কৰি অসমৰ পথাৰত তেওঁলোকে অন্য এক পৰম্পৰাৰ প্রচলন কৰিলে আৰু ডেকা-বুঢ়া সকলো পুৰুষৰ কষ্টও বহুলাংশে লাঘব কৰিলে। খেতি পথাৰত ৰাসায়ণিক সাৰৰ প্রয়োগ নিশ্চিত কৰাৰ পৰম্পৰা এটাও সমসাময়িকভাৱে গঢ় লৈ উঠিল। হাল বোৱা যন্ত্র সমূহৰ উপৰি কঠিয়া বা ডাঙৰি অনা নিয়া কৰিবলৈ গৰু গাড়ীৰ ঠাইত ঠেলা আৰু বিভিন্ন ডিজেল চালিত বাহনৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত শেষত এনেকৈয়ে খেতি পথাৰত চিকুণ বলদ হাল অপ্রাসংগিক হৈ পৰিল ।\nইতিমধ্যে গোলকীকৰণৰ আন এক সুফলেও(!) গাওঁ বিলাকত দেখা দিবলৈ ল’লে । কঠিয়া তোলা আৰু ভূঁই ৰোৱাৰ বাবে সুলভ মূল্যত চুবুৰীয়া জিলা (দেশ?)ৰ পৰা অহা বনুৱা সমূহ সহজলভ্য হৈ উঠিল । হিছাবতকৈ বেছি পৰিশ্রমী এই দেশী বিদেশী বনুৱা সকলক ৰোৱা-তোলাৰ কামত লগাই দি গিৰিহঁত নিচিন্ত হ’ব পৰা হ’ল । কামৰ সময়ত ৰ’দ, বৰষুণ, গৰম, ঠাণ্ডা অথবা ঘড়ীৰ কাটাৰ গতিৰ প্রতি উদাসীন এই শ্ৰমিক সকলৰ কামতো বিশেষ তদাৰক কৰিবলগীয়া নাথাকে, কেৱল খাদ্য(ভবাতকৈ অধিক পৰিমাণৰ) বা খাদ্যৰ কেছামাল আৰু পানীৰ যোগান ধৰিলেই হ’ল, বেলি ওলোৱাৰ পৰা বেলি ডুবালৈকে তেওঁলোকে কাম কৰি যাব । দুই-এক সংগঠণে এই ধৰণৰ শ্রমিকৰ নাগৰিকত্বত সন্দেহ কৰি মাজে মাজে চলোৱা অভিযানৰ বৌদ্ধিক মোকাবিলা কৰাতো তেওঁলোক ইতিমধ্যে অভিজ্ঞ হৈ পৰিছে । সি যি কি নহওক, গোলকীকৰণৰ দ্বাৰা অসমৰ পথাৰত এই ধৰণৰ শ্রমিকৰ সহজলভ্যতাৰ বাবেই টিকাফটা ৰ’দত গাঁৱৰ যুবতী সকলে আগৰ দৰে বোকাত নামি ভূঁই ৰোৱাৰ পৰম্পৰাৰো অৱসান ঘটিল ।\nগোলকীকৰণ আৰু শিল্প বিপ্লবৰ এই অৱদানসমূহৰ ফলত বজাৰত পোৱা চাউলৰ মূল্যতকৈ ঘৰুৱাভাৱে উৎপাদন কৰা চাউলৰ প্রতি কে.জি.ত দহৰ পৰা পোন্ধৰ টকা অধিক খৰছা পৰিবলৈ লাগিল আৰু বিশ্ব অর্থনীতিত অসমৰ খেতি পথাৰে এক সুকীয়া বৰঙণি (?) যোগাবলৈ লাগিল ।\nলিখক: অচিন্ত বৰঠাকুৰ।


মুনিন বৰুৱাৰ চিনেমা – চিনেকথা\nমুনিন বৰুৱাৰ প্ৰথম স্বাধীন পৰিচালনা ‘পিতা-পুত্ৰ’৷ ‘চিনেমা কেৰিয়াৰ’ আৰম্ভ হৈছিল ‘মমতা’ৰে৷ নলীন দুৱৰাৰ পৰিচালনা৷ ৰেহনা আখতাৰ হান্নানে গোৱা ‘আঁউসীৰ পাছত…’ গীতটোত মেণ্ডোলিন বজাইছিল৷ চিনেমাখনৰ গীত ৰেকৰ্ডিং আউটড’ৰত হৈছিল; আৰু সংগীতৰ সেইবোৰ কামতো তেওঁ সহায় কৰিছিল৷\n১৯৭৬ চন৷ পৰিচালক শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰে হাতত লৈছিল প্ৰথম পৰিচালনা৷ এই চিনেমাখনতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেমেৰাৰ পিছফালে কাম কৰে মুনিন বৰুৱাই, সহকাৰী পৰিচালক হিচাবে৷ ১৯৭৮ চনত চিত্ৰগৃহলৈ অহা এই চিনেমাখন ব্যাৱসায়িক দিশত সফল নহ’ল৷ সেই সময়ত বহুতে দোষ দিলে ‘চিত্ৰনাট্য’ক৷ দুৰ্বল চিত্ৰনাট্য৷ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য, সংলাপ লিখিছিল বসন্ত দাসে৷ পৰিচালক গৰাকীৰ দ্বিতীয় পৰিচালনা ‘বোৱাৰী’ৰ কাহিনী বসন্ত দাসৰে৷ চিত্ৰনাট্য-সংলাপ কিন্তু মুনিন বৰুৱা, বসন্ত দাসৰ৷ চিত্ৰনাট্য-সংলাপৰ লগতে মুখ্য সহকাৰী পৰিচালকৰো দায়িত্ব পালন কৰিছিল মুনিন বৰুৱাই৷ ১৯৮২ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত চিত্ৰগৃহলৈ অহা ‘বোৱাৰী’য়ে ‘অসমীয়া চিনেমাৰ বজাৰ’ত ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ সফলতাৰ ঢৌ৷ সেইবাবেই হয়তো ‘শেৱালী’ (১৯৮৯), ‘ঘৰ সংসাৰ’ (১৯৮৩), ‘মন মন্দিৰ’ (১৯৮৫), ‘সোণ মইনা’ (১৯৮৪), ‘এই দেশ মোৰ দেশ’ (১৯৮৬) ৰো চিত্ৰনাট্য-সংলাপৰ দায়িত্ব লৈছিল৷ এই প্ৰতিটো ‘চিনে কৰ্ম’ই আছিল সফল৷ সফলতাৰ বাটত আৰু এখোজ আগবাঢ়ি নিপন গোস্বামীৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে পৰিচালনা কৰে ‘প্ৰতিমা’৷ চিত্ৰগৃহলৈ আহে ১৯৮৭ চনত৷ ‘প্ৰতিমা’ দৰ্শকে পছন্দ কৰিলে৷ ইয়াৰ পাছতে হাতত ল’লে ‘পিতা-পুত্ৰ’৷\n‘পিতা-পুত্ৰ’ৰ শৈলীৰে পৰিচালকগৰাকীয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত ‘চিনে কৰ্ম’ আগবঢ়াইছে ‘পাহাৰী কন্যা’, ‘প্ৰভাতী পখীৰ গান’, ‘দীনবন্ধু’, ‘ৰামধেনু’ নামেৰে৷ বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হৈ পৰে ‘হিয়া দিয়া নিয়া’, ‘দাগ’, ‘নায়ক’, ‘কন্যাদান’, ‘বিধাতা’, ‘বাৰুদ’, ‘ৰং’ পৰিচালকগৰাকীৰ আন এক শৈলীৰ ‘চিনে কৰ্ম’৷–এই দুয়োটা শৈলীৰে সু-পৰিকল্পিত প্ৰয়োগ স্পষ্ট ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ত৷ কাহিনী এটা আছে৷ কাহিনীভাগৰ কথা মনত ৰাখি ক’ব পৰা যায়– ‘ৰোমাণ্টিক কমেডি ড্ৰামা’ বুলি৷ ‘কাহিনী’ৰ কথা মনত ৰাখি এনেদৰেও ক’ব লাগিব–দৈৰ্ঘ্যৰ বাবে, অপ্ৰয়োজনীয় ছিকুৱেন্সৰ বাবে মাজে-মাজে আমনিদায়ক হৈছে৷ কেইটামান চৰিত্ৰক বাদ দিও চিনেমাখনক গতি দিব পাৰিলেহেঁতেন। এই চিনেমাখনত অৱশ্যে কাহিনীভাগ শৰীৰহে, আত্মা নহয়৷ আত্মা বিষয়বস্তু৷ প্ৰধান অলংকাৰ- সংলাপ আৰু অভিনয়৷\nপৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাই বিষয়বস্তু উপস্থাপনৰ বাবে চাৰিটা চৰিত্ৰক বিশেষভাৱে নিৰ্মাণ কৰিছে৷ বৃকোদৰ, প্ৰিয়ব্ৰত, প্ৰিয়নাথ আৰু প্ৰিয়ৰঞ্জন৷ [প্ৰিয়ব্ৰতৰ মুখত দিয়া সংলাপতে স্পষ্ট হৈ আছে প্ৰিয়ৰঞ্জন, প্ৰিয়নাথ৷ ‘…নিৰ্বাচনৰ নামত সৃষ্টি হোৱা উৎসৱৰ উপহাৰ হ’ল প্ৰিয়ৰঞ্জন, নৃপতিৰ দৰে ৰাজনীতিকৰ দল৷ স্বজন-তোষণৰ কুফল প্ৰিয়নাথৰ দৰে নতুন পুৰুষ’৷]\nমোৰ আজোককা অসমীয়া আছিল৷\n‘স্বীকাৰ কৰিছোঁ, তোমালোকৰ দৰে শিক্ষা- দীক্ষা মোৰ নাই বাবেই হয়তো মোৰ পদ্ধতিটো শুদ্ধ নহ’ল৷ কিন্তু তোমালোকে এৰি নিদিবাহে, নহ’লে হয়তো অহাটো শতিকাত যেতিয়া আমাৰেই কোনোবা বংশধৰক অন্য মানুহে সুধিব–তোমাৰ জাতি কি? তেতিয়া হয়তো সেই দুৰ্ভগীয়াই ক’ব লাগিব–মোৰ আজো ককা অসমীয়া আছিল…’ [ফ্ৰেমত সৰিয়হময় হালধীয়া-পথাৰ, বৃকোদৰ, প্ৰিয়ব্ৰত আৰু কেইটামান চৰিত্ৰ৷] হৃদয় চুই যোৱা, মগজু জোকাৰি যোৱা ছিকুৱেন্স৷ ছিকুৱেন্সটোৰ মূল সৌন্দৰ্য প্ৰাঞ্জল শইকীয়াৰ অভিনয়, সংলাপ প্ৰক্ষেপণ আৰু মুনিন বৰুৱাই ৰচনা কৰা সংলাপ৷ প্ৰায় শেষ অংশৰ এই ছিকুৱেন্সটোত পৰিচালকে স্পষ্ট কৰে চিনেমাখনৰ বিষয়বস্তু; মুনিন বৰুৱাৰ পৰিচালনা ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ৰ বিষয়বস্তু৷\nদক্ষ অভিনেতা প্ৰাঞ্জল শইকীয়াই অভিনয় কৰা চৰিত্ৰটোৰ নাম–‘বৃকোদৰ’; চিনেমাখনৰ নায়িকা প্ৰিয়াৰ আদহীয়া মোমায়েক৷ নিজকে ‘খাটি অসমীয়া’ বুলি ভাবে৷ ‘অসমীয়া’ক লৈ সচেতন৷ অন্য ভাষা-সংস্কৃতিয়ে যেন অসমীয়া সমাজখন শেষ কৰিলে- প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে বৃকোদৰৰ ‘অসমীয়া’ হৈ থকাৰ চেষ্টা৷ তেওঁ বিচাৰে প্ৰতিটো মুৰ্হূততে আমি অসমীয়া ভাষা, সাজ-পাৰ তথা মূলত: অসমীয়া সংস্কৃতিৰ মাজত থাকিব লাগে৷ বাহ্যিক দৃষ্টিত চিনেমাখনৰ নায়ক প্ৰিয়ব্ৰত তেনে নহয় বাবেই ‘সংঘাত’ হয়৷ নায়ক-নায়িকাৰ মিলনত বাধা হয়৷\nপৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰে ‘বৃকোদৰ’ৰ বিপৰীতে প্ৰিয়ব্ৰতকহে ‘খাটি অসমীয়া’ হিচাপে ‘নিৰ্মাণ’ কৰিছে৷ বিদেশৰ পৰা উভতি আহি ‘নায়কে’ সৰু গাঁও এখনত ‘সোণালী পাম’ গঢ়িছে; দাপু পাল, দৈমাৰীহঁতক লগত লৈ৷ ‘নায়কে’ কৰ্ম-সংস্কৃতিৰে নতুন যুগৰ ভাল অসমীয়া গঢ়াৰ চেষ্টা কৰিছে৷ ‘নায়ক’ প্ৰিয়ব্ৰতে ‘খাটি অসমীয়া’ বৃকোদৰক কৈছে–“সময় সলনি হ’ল মামা৷ পৃথিৱীখন দিনক দিনে সৰু হৈ আহিছে৷ এই ভিতৰুৱা ঠাইখনৰ পৰাই মই পৃথিৱীৰ এটা মূৰৰ পৰা আনটো মূৰ চুব পৰা হ’লোঁ৷ এইটো সময়ত জাতীয় পোছাক, জাতীয় সংগীত, জাতীয় উৎসৱক লৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰি কিবা লাভ হ’বনে? কেৱল ডিঙিত গামোচা লৈ ‘জয়-আই-অসম’ শ্ল’গানেৰে এই অসমীয়াৰ উন্নতি হ’বনে?…আন ভাষাৰ ওপৰত ক’লা ৰং সানিলেই আমাৰ নিজৰ ভাষাৰ উন্নতি হ’বনে?”\n‘নায়ক’ৰ মুখেৰে লেখক, পৰিচালক মুনিন বৰুৱাই কৈছে–“..ভাষা থাকিবলৈ প্ৰথমতে জাতিটোও থাকিব লাগিবতো। এতিয়াতো ‘অসমীয়া কোন?” বুলিও প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা হৈছে৷ বন্ধ, ধৰ্মঘট, প্ৰতিবাদ অৱৰোধৰ নামত বহু মূল্যৱান সময় নষ্ট হৈ গ’ল৷ পৃথিৱীৰ বাকীবোৰ বহুদূৰ আগুৱাই গ’ল৷ তাৰ মাজে মাজে সাহিত্যৰ মেলা আৰু সংস্কৃতিৰ বেহা। চিনেমাখনত ‘ভাল অসমীয়া’ৰ ব্যাখ্যাও দিয়া হৈছে, “ভাল অসমীয়া সেইজন, যিজনে ঘৰটোকে ভাগ ভাগ নকৰে৷ ভাল অসমীয়া সেইজন, যি বিশ্বৰ সকলো সংস্কৃতিৰ সোৱাদ ল’ব বিচাৰে; কিন্তু প্ৰথমতে নিজৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিক হিয়াৰ থাপনাত প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ পাছত৷”\nইমানখিনি আৰু ভালেমান ‘গধুৰ সংলাপ’ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছতো কিন্তু ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ কোনো শ্ৰেণীৰ দৰ্শকৰ বাবেই ‘গধুৰ’ হোৱা নাই৷ ইয়াৰ মূল কাৰণ পৰিচালনা শৈলী¸ শ্বট নিৰ্বাচন, সংগীতৰ ব্যৱহাৰ আৰু ‘চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ’৷ ‘নায়ক’ৰ ‘ভিতৰৰ অসমীয়া’জনক পৰিচালকে স্পষ্ট কৰি দিছে কেইটামান সংলাপ আৰু ‘কেমেৰাৰ ভাষা’ৰে৷ দীপক পালৰ মুখেৰে ‘নায়ক’ প্ৰিয়ব্ৰত সম্পৰ্কত কোৱাইছে–\n“বাবা দাই [মানে ‘নায়কে’] সদায় কয় নিজৰ ৰীতি-নীতি, নিজৰ পৰম্পৰা কোনো কাৰণতে নেৰিবি… বাবাদাই কয় নিজকে পৃথিৱীৰ বাসিন্দা বুলি ভাবিবলৈ শিক৷ এই ভাবটো যদি বিয়পাই দিব পাৰ, দেখিবি গোটেই মানৱ জাতিয়েই তোৰ বন্ধু, তোৰ আপোন৷” আনহাতে কেমেৰা পেন কৰাইছে ‘নায়ক’ৰ কোঠাত বিভিন্ন ভাষাৰ কিতাপ, হেমকোষ, বিষ্ণু ৰাভাৰ ফটো, একেটা ফ্ৰেমতে থকা ভূপেন হাজৰিকা, পল ৰবচনৰ ফটোৰ ওপৰেৰে৷ সুপৰিকল্পিতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে “we are in the same boat brother… আমি একেখন নাৱৰে যাত্ৰী..” গীতটো৷ চিনেমাখনক এটা বিশেষ স্তৰলৈ লৈ গৈছে এই ‘কোৰাছ’ৰ ব্যৱহাৰে৷ ‘ঝক ঝক ঝক ৰে’লগাড়ী চলে উকিয়াই সকীয়াই ৰে’লগাড়ী চলে। বন্ধু উঠিবৰ হ’ল কিম্বা নামিবৰ হ’ল। পৃথিৱীৰ বাকীবোৰ বহুদূৰ গ’ল। প্ৰগতিৰ ধ্বজাবাহী অসমীয়াবোৰ সৰু সৰু ষ্টেচনত নামি নামি ৰ’ল। সৰু সৰু ষ্টেচনত নামি নামি ৰ’ল৷’ ‘সংলাপ’ৰ দৰেই চিনেমাখনত স্পষ্ট কেমেৰাৰ ভাষাৰ সু-পৰিকল্পিত প্ৰয়োগ৷ একেটা ফটোৰ ফ্ৰেমতে পল ৰবচন, ভূপেন হাজৰিকাক ৰাখি কেমেৰা পেন কৰা, বৃকোদৰে গ্ল’বটো ঘূৰাই আঁতৰি যোৱা ইত্যাদি৷\nঅভিনয় আৰু সংগীত ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ৰ আন দুটা যোগাত্মক দিশ৷ সংগীত জুবিন গাৰ্গৰ৷ ‘প্ৰিয়া, প্ৰিয়া…’ গীতটোৰ চিত্ৰায়ণ সু-পৰিকল্পিত৷ আনহাতে অভিনয়ত প্ৰথমেই প্ৰশংসা কৰিব লাগিব বৃকোদৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰাঞ্জল শইকীয়াক৷ প্ৰিয়নাথ, প্ৰিয়ৰঞ্জন, প্ৰিয়ব্ৰতৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ক্ৰমে–গুঞ্জন, বিকি আৰু জুবিন গাৰ্গে৷ ‘কমেডি ইমেজ’ত বিকিৰ অভিনয় দৰ্শকক চুই যোৱা৷ কম ফুটেজত সৌৰভ হাজৰিকা, দুই নায়িকা সুনীতা কাশ্যপ-আৰাধনা আৰু ত্ৰিদিপ লাহনকো স্বাভাৱিকতে প্ৰশংসা কৰিব লাগিব৷ স্বাভাৱিকতে প্ৰশংসা কৰিব লাগিব চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী প্ৰদীপ দৈমাৰীক৷\nশেষত এটা কথাই ক’ম–‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ কেৱল প্ৰেমৰ চিনেমা নহয়, ‘অসমীয়া’ৰ চিনেমা৷ আজিৰ তাৰিখত প্ৰতিগৰাকী অসমীয়াই চাবলগীয়া চিনেমা৷\nসন্দেহ নাই ‘দীনবন্ধু’ মুনিন বৰুৱাৰ সফল পৰিচালনা৷ সম্পূৰ্ণ ‘চিন্তা’ কিন্তু মুনিন বৰুৱাৰ নহয়৷ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ ‘চিন্তা’হে মুনিন বৰুৱাই ৰূপালী পৰ্দালৈ আনিছিল৷ পৰিচালনা শৈলীও ভবেন শইকীয়াৰ ‘চিনেকৰ্ম’ৰ পৰা মুক্ত নাছিল৷ আনহাতে ‘পিতা-পুত্ৰ’ৰ পৰিচালনা শৈলীও স্পষ্ট৷\n‘পিতা-পুত্ৰ’৷ পিতা আৰু পুত্ৰৰ সংঘাত, আদৰ্শৰ সংঘাত এই অসমীয়া চিনেমাখনৰ ‘কাহিনী’৷ এই চিনেমা আকৌ চালো ১২ এপ্ৰিল, ২০১৫ ত৷ প্ৰথমতে এটা কথা উল্লেখ কৰিব খুজিছোঁ– পিতা-পুত্ৰৰ সংঘাতক লৈ যিমান ভাৰতীয় চিনেমা নিৰ্মাণ হৈছে, সম্ভৱতঃ সিমান আৰু কোনো বিষয়কে লৈ হোৱা নাই৷ দ্বিতীয়তে ক’ব খুজিছোঁ, এই বিষয়ৰ চিনেমাসমূহ সংলাপ প্ৰধান; দৰ্শকক স্পৰ্শ কৰিছে সংলাপে৷ ব্যতিক্ৰম নহয় মুনিন বৰুৱাৰ ‘পিতা-পুত্ৰ’ও৷ –হয়, আমি যিখন পিতা-পুত্ৰ বিষয়ৰ চিনেমাৰ প্ৰসংগ আলোচনা কৰিব খুজিছোঁ, সেইখনৰ পৰিচালক মুনিন বৰুৱা৷ পৰিচালকগৰাকীৰ প্ৰথম স্বাধীন পৰিচালনা৷ চিনেমাখনৰ কাহিনীভাগ এনে ধৰণৰ–কিশোৰ পুত্ৰৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ বাবে নিজৰ আদৰ্শৰ ওচৰত হাৰ মানিছিল অভিনন্দন চলিহাই৷ দুৰ্নীতিৰ মাজত সোমাই পৰিছিল৷ কম দিনৰ ভিতৰতে ধনী-মানী হিচাবে সমাজত প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল৷ কিন্তু অভিনন্দনৰ পুত্ৰ মানৱ; অতীতৰ অভিনন্দনক দেখা গ’ল মানৱৰ ৰূপত৷ দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম আৰম্ভ হ’ল মানৱৰ৷ দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে এখন নিকা সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত মানৱহঁতে প্ৰকাশ কৰিলে এখন কাকত–‘অংকুৰ’৷ পিতা-পুত্ৰৰ মাজত আৰম্ভ হোৱা সেই সংঘাতেই চিনেমাখনৰ চালিকা শক্তি৷\nপৰিচালক মুনিন বৰুৱাই ‘পিতা-পুত্ৰ’ৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে অমূল্য কাকতিৰ ‘অংকুৰ’ নামৰ গল্প এটাৰ আধাৰত৷ গল্পটো পঢ়ি গ’লে, তাত ‘চিনেমা’ বিচাৰি পোৱা নাযায়৷ সম্ভৱ হৈছে চিত্ৰনাট্যকাৰৰ সুপৰিকল্পনাৰ বাবে৷ কেমেৰাৰ ভাষাৰ প্ৰয়োগ কম; কিন্তু সুন্দৰ৷ সংলাপৰ মাজেৰে পৰিচালকে ‘গল্প’ কৈছে, কিন্তু কোনো মুহূৰ্ততে দিগদাৰ পোৱা নাই৷ থকা নাই নাটকৰ পৰ্যায়তো৷ ইয়াৰ অন্যতম কাৰণ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰ স্বাভাৱিক অভিনয়৷ মানৱৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰাঞ্জল শইকীয়াৰ বাহিৰে কোনো এটা ‘চৰিত্ৰ’ৰে অভিনয়ত ‘নাটকীয়তা’ নাই৷ অভিনয় কৰিছে বিজু ফুকন, প্ৰাঞ্জল শইকীয়া, তপন দাস, ৰাজীৱ গোস্বামী, মিৰেল কুদ্দুছ, আদিল হুছেইন, মৃদুল বৰুৱা, পূৰৱী শৰ্মা, মঞ্জুলা বৰুৱা, ৰবীন ডেকা আদিয়ে৷\nচিত্ৰগ্ৰহণ ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ৷ ১৯৮৮ত মুক্তি পোৱা এই চিনেমাখনৰ সংগীত ভূপেন উজীৰৰ৷ এইখিনিতে চিনেমাখনত ব্যৱহাৰ কৰা এটা ‘গীত’ৰ কথা উল্লেখ কৰিব খুজিছোঁ–\n‘‘এখন নিকা সমাজ গঢ়িবলৈ ঘৃণাৰ জন্ম দিব লাগে, দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ঘৃণা’’–এটা সময়ত অভিনন্দন চলিহাই লিখিছিল৷ সেইজন অভিনন্দন চলিহাই তেওঁৰে বন্ধু এজনৰ দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে লিখা পুত্ৰ মানৱৰ বাতৰিকাকত ‘অংকুৰ’ৰ প্ৰেছ বন্ধ কৰিব বুলি ভাবুকি দিয়ে৷ কাৰণ, পিতা অভিনন্দনৰ হাততেই প্ৰেছৰ চাবিকাঠী৷ ইয়াৰ প্ৰতিবাদতে সাতজন সংবাদকৰ্মী আলিবাটলৈ ওলাই আহে, আৰু গায়–\n“বন্ধ কৰিব মাত\nবন্ধ কৰিব হাত\nবন্ধ কৰিব ক্ষোভ প্ৰকাশৰ পথ\nনহ’লে কিদৰে চলিব বাৰু\nদেশ আৰু ৰাইজৰ প্ৰগতিৰ পথ….”\nসুন্দৰ চিত্ৰায়ণ৷ নিশা আলিবাটত৷ বুদ্ধিদীপ্ত শ্বটৰ সমাহাৰ৷ অসমীয়া চিনেমাৰ দৰ্শকে ‘নতুন’ সোৱাদ পাইছিল৷\n‘পিতা-পুত্ৰ’ শৈলীৰ ‘ৰামধেনু’৷ –আশাৰ ৰামধেনু৷ মানুহৰ মনৰ ৰং, জীৱনৰ ৰং চিনেমাখনৰ বিষয়বস্তু৷ ভিন্ন ৰঙৰ চৰিত্ৰ, ভিন্ন ‘গল্প’৷ বান্ধিছে এটা ‘চৰিত্ৰ’ৰে৷ চৰিত্ৰটোৰ নাম মন্দিৰা৷ চিনেমাখনৰ শেষৰফালে স্পষ্ট হয় মন্দিৰাৰ ‘অতীত ৰং’৷ সুখৰ অতীত নহয়৷ যাক ভৰসা কৰিছিল, সেই প্ৰেমিক চৰিত্ৰৰ দ্বাৰাও প্ৰতাৰিত৷ শেষত পৰিচালকে চৰিত্ৰবোৰক মন্দিৰাৰ ঘৰত থিয় কৰাইছিল৷ চৰিত্ৰবোৰত ‘সুখৰ ৰং’ সানি দিছিল৷\nমন্দিৰাৰ ঘৰ এখন গাঁৱত৷ ৰেলগাড়ীত উঠি চহৰ পাইছিল৷ ‘নাৰ্ছ’ৰ চাকৰি কৰিছিল৷ বাস কৰিছিল ‘বৰদেউতা’ৰ ঘৰত, ভাৰাতীয়া হিচাপে৷ ‘বৰদেউতা’ৰ সেই ঘৰটোত ‘ভিন্ন ৰঙৰ’ অন্য কেইবাজনো ভাৰাতীয়াই বাস কৰে৷ সঞ্জীৱ, দুজন ঠগ, এজন কলেজত পঢ়া যুৱক, পত্নীৰ সৈতে দুৰ্নীতিক প্ৰশ্ৰয় দিয়া চৰকাৰী বিষয়া এজন৷\nকাহিনীৰ মাজলৈ কলেজৰ ছাত্ৰ পলমকৈ আহে৷ কিছু পলমকৈ৷ ক’ব পাৰি কলেজৰ ছাত্ৰজনেই চিনেমাখনৰ ‘নায়ক’৷ সময়ত সেই ঘৰটোলৈ পৰিচালকে আনে ‘নায়ক’ৰ প্ৰেয়সীকো৷ এই চৰিত্ৰ দুটাৰে পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰে সংযোগ কৰিছে মন্দিৰাৰ ‘হেৰোৱা অতীত’৷ মন্দিৰাৰ সেই প্ৰেমিক, যিয়ে নিৰ্লজভাৱে অস্বীকাৰ কৰিছিল ‘মৰম-ভালপোৱাৰ ৰং’, ঘোষণা কৰিছিল অৰ্থৰ ওচৰত ‘ভালপোৱাৰ ৰং’ অৰ্থহীন–সেইজনৰে জীয়াৰী ‘নায়ক’ৰ প্ৰেয়সী৷ মন্দিৰাৰ ‘মনৰ ৰং’ উন্মোচন হোৱাৰ পূৰ্বেই স্পষ্ট হয় আনকেইটা চৰিত্ৰৰো মনৰ ‘ৰং’৷\n‘দুই ঠগ’ (চৰিত্ৰ দুটাত অভিনয় কৰিছে যতীন বৰা আৰু জয়ন্ত দাসে)ক ভাল মানুহ বুলিয়ে বিশ্বাস কৰিছিল মন্দিৰাই৷ পুলিচৰ খেদাত দৌৰি যাওঁতে মন্দিৰাৰ সন্মুখতে পৰিল৷\nচৰকাৰী বিষয়াজন-দুৰ্নীতিৰ আঁৰৰ পাৰিবাৰিক ‘গল্প’ উন্মোচন হ’ল৷\nআৰু সঞ্জীৱ-‘বৰদেউতা’ৰ আকস্মিক হৃদৰোগত তাৰ ভিতৰত থকা ‘চিকিৎসকজন’ সাৰ পালে৷ ঘৰটোৰ মালিক ‘বৰদেউতা’ৰো বাহিৰৰ ‘ৰং’ ভিতৰৰ ‘ৰঙৰ’ দৰে নহয়৷ ‘বৰদেউতা’ৰ কথা–সেই বিশেষ ঘৰটো খালী কৰি দিব লাগিব৷\nবিদেশৰ পৰা উভতি আহিলে তেওঁৰ পুত্ৰ থাকিব৷ কিন্তু বাস্তৱত পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ হৈছে, দুৰ্ঘটনাত৷\nআৰু এটা চৰিত্ৰ আছে৷ ‘চৰিত্ৰ’বোৰক ঘৰুৱা কামত সহায় কৰা গুণদা৷ গিৰীয়েক আছে৷ বহুদিন হ’ল অহা নাই৷ আহিব। মন্দিৰাৰ পৰামৰ্শ মতে গুণদা ওলাল গিৰীয়েকৰ সন্ধানত৷ আশা ভংগ হয় গুণদাৰো৷\nভিন্ন ‘ৰং’, ভিন্ন কাহিনী৷ দৰ্শকে কিন্তু চাইছে এটা কাহিনী চোৱাৰ দৰে৷ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰৰ দক্ষতাৰ বাবে ‘ভিন্ন ৰং’বোৰ মিলি হৈছে ‘ৰামধেনু’৷\nআহিছো অভিনয় প্ৰসংগলৈ৷ সন্দেহ নৰখাকৈ ক’ব পাৰি প্ৰস্তুতি পৰাশৰক লৈ ‘মন্দিৰা’ নামেৰে অসমীয়া চিনেমাৰ ‘শ্ৰেষ্ঠ চৰিত্ৰ’ নিৰ্মাণ কৰিলে মুনিন বৰুৱাই৷ অসমীয়া চিনেমাৰ শ্ৰেষ্ঠ চৰিত্ৰ ‘মেনকা’ (চিনেমাঃ অগ্নিস্নান), ঋতু (চিনেমাঃ ফিৰিঙতি) আদিৰ পৰ্যায়ৰ ‘মন্দিৰা’৷\nচৰিত্ৰটো ‘প্ৰস্তুতিৰ ইমেজ’ৰ বাহিৰৰ৷ তেনেদৰে প্ৰশংসা কৰিব পাৰি ‘বৰদেউতা’ চৰিত্ৰটোত কৰা অভিনয়ৰ বাবে বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াক৷ যতীন বৰা, উৎপল দাস, তপন দাস, নিশিতা গোস্বামী, পাকিজা বেগম আদিয়ে অভিনয় কৰিছে অন্যান্য চৰিত্ৰত৷\n‘ৰামধেনু’ত পৰিচালনা শৈলীত যি চমক, সেয়া ‘কেমেৰা’ত নাই৷ ‘কেমেৰা’ যেন কোনো মুহূৰ্তৰ বাবেই পৰিচালকে চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী সুমন দুৱৰাৰ হাতত এৰি দিয়া নাই। বিপৰীতে ‘সংগীত’ত ‘বিশেষ চমক’ অৱশ্যেই আছে৷ কাহিনীক গতি দিছে৷ ‘কাহিনী’, ‘চৰিত্ৰ’ত ‘ৰং’ সানিছে৷ ব্যৱহাৰ কৰা ‘আইটেম ছং’টোৱে ‘ব্যৱসায়’ত সহায় কৰিছে৷ কথাটো এনে ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি–‘টুপী…টুপী…’ চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছিল মুনমী ফুকনক লৈ৷ গীতটোৰ আকৰ্ষণ শক্তি আছিল৷ দৰ্শকৰ এটা অংশ ‘আইটেম ছং’টোৰ বাবেই চিত্ৰগৃহলৈ গৈছিল৷ কিন্তু চিনেমাখনৰ ‘দৰ্শক’ হোৱাৰ পাছত ‘আইটেম ছং’টো গুৰুত্বহীন হৈ পৰিছিল৷\n‘হিয়া দিয়া নিয়া’ৰ মাজত স্পষ্ট হৈছিল আন এগৰাকী ‘পৰিচালক মুনিন বৰুৱা’৷ ‘পিতা-পুত্ৰ’ (১৯৮৮), ‘পাহাৰী কন্যা’ (১৯৯১), ‘প্ৰভাতী পখীৰ গান’ (১৯৯২)ৰ পাছত পৰিচালনা কৰা এই চিনেমাখনক ‘মিউজিকেল ৰোমাণ্টিক’ বুলিও ক’ব পৰা যায়৷ এই চিনেমাখনৰ পাছত দেখা গৈছিল ‘মুনিন-যতীন-জুবিন’ মানেই যেন ‘সফলতা’৷ পৰিচালক মুনিন বৰুৱা, নায়ক যতীন বৰা, সংগীত পৰিচালক জুবিন গাৰ্গ যেন হৈ পৰিল অসমীয়া চিনেমাৰ ‘বক্স-অফিচ সফলতা’ৰ মন্ত্ৰ’৷ এই মন্ত্ৰৰ চিনেমা ‘দাগ’ (২০০১), ‘নায়ক’ (২০০১), ‘কন্যাদান’ (২০০২), ‘বিধাতা’ (২০০৩), ‘ৰং’ (২০০৪) আৰু ‘বাৰুদ’ (২০০৪)৷\nকন্যাদান : চিনেমা এখনৰ বিষয়ে লিখিবলৈ গৈ প্ৰখ্যাত সমালোচক দীপা গেহলটে লিখিছিল–“চিনেমা পাৰিবাৰিক, ৰোমাণ্টিক, হাস্যপ্ৰধান যিয়ে নহওক কিয়; সেইখন চিনেমাহে আজিৰ দৰ্শকে আদৰি লোৱা দেখা যায়, যিখন চিনেমাৰ দৰ্শক হৈ বেছিভাগ সময় উৎকণ্ঠাৰে কটাব লগা নহয়…৷’’ এনেধৰণৰ ‘দৰ্শকে আদৰি লোৱা’ কাহিনী, ট্ৰিট্‌মেণ্টৰে এখন চিনেমা ‘কন্যাদান’৷ চিনেমাখনৰ কাহিনীভাগ জটিল নহয়৷ যিকোনো পৰিয়াল এটাত ঘটিব পৰা বা ঘটি থকা এটা সাধাৰণ কাহিনী৷ চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাৰ অসাধাৰণ ট্ৰিট্‌মেণ্টৰ বাবেই সাধাৰণ কাহিনীটো সকলো শ্ৰেণীৰ দৰ্শকৰ বাবে হৈ উঠিছে উপভোগ্য৷ পৰিচালক-চিত্ৰনাট্যকাৰ বৰুৱাৰ পূৰ্বৰ চিনেমাৰ দৰে এই চিনেমাখনত সংলাপৰ ‘আতিশয্য’ একেবাৰেই নাই৷ যিমানখিনি সংলাপ ব্যৱহাৰ নকৰিলে নহয়, সিমানখিনি সংলাপহে ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ সংলাপেই নহয় অযথা শ্বট এটাও ব্যৱহাৰ কৰা নাই৷ যাৰ বাবে ছবিখনৰ গতি হৈছে মসৃণ আৰু কোনো এটা ছিকুৱেন্সতেই দৰ্শকে বিৰক্তি অনুভৱ কৰা নাই৷\n‘কন্যাদান’ত চৰিত্ৰৰ সংখ্যা কম নহয়৷ চৰিত্ৰকেইটাত সু-অভিনয় কৰিছে অৰুণ নাথ, মৃদুল বৰুৱা, যতীন বৰা, তপন দাস, পূৰৱী শর্মা, মাধুৰিমা বৰুৱা, হিৰণ্য ডেকা আদি জনপ্ৰিয় শিল্পীসকলে৷ এই জনপ্ৰিয় শিল্পীসকলক গুৰুত্ব সহকাৰে উপস্থাপন কৰাতোৱেই হৈছে পৰিচালক-চিত্ৰনাট্যকাৰ বৰুৱাৰ কৃতিত্বৰ অন্যতম দিশ৷ চিনেমাখনত কোনো চৰিত্ৰ গুৰুত্বহীন যেন লগা নাই৷ সংলাপ, শ্বট, চৰিত্ৰত হিচাপী পৰিচালকে মনোযোগ দিয়া যেন নালাগিল৷ মনোযোগ দিয়া যেন নালাগিল আৱহ সংগীত আৰু নায়িকা নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰতো৷ আৱহ সংগীতৰ আতিশয্যই মাজে মাজে সংলাপো ঢাকি ৰাখিছে৷ চিনেমাখনৰ চৰিত্ৰটোৰ সৈতে সকলো পিনৰ পৰাই খাপ খাই পৰিছিল নায়িকা ঋতুপৰ্ণা কটকী৷ কিন্তু নায়িকাগৰাকীৰ কণ্ঠস্বৰ আৰু সংলাপ প্ৰক্ষেপনে সকলো পণ্ড কৰি পেলালে৷ আমি আশা ৰাখিছো, আগলৈ এনে ধৰণৰ সৰু সৰু ত্রুটি মুনিন বৰুৱাৰ দৰে পৰিচালকৰ চিনেমাত নাথাকিব৷\nনায়কঃ প্ৰতিজন দৰ্শককে সন্তুষ্ট কৰিব পৰা চিনেমা অৱশ্যেই নহয়৷ কিন্তু সুপৰিকল্পিত যে সন্দেহ নাই; মুনিন বৰুৱাই ‘ট্ৰিট’ কৰা চিনেমা ‘নায়ক’৷ ‘নায়ক’ৰ কাহিনীভাগ দৰ্শকক চুই যাব পৰা, সংগীত হৃদয় স্পৰ্শ কৰিব পৰা, চিত্ৰায়নো যথাযথ৷ অসমীয়া চিনেমাৰ সৰহ সংখ্যক পৰিচালকেই শ্বট নিৰ্বাচন, শ্বট ব্যৱহাৰত ভুল কৰে; যাৰ বাবে চিনেমাই গতি নকৰে বা গতি কৰি থকা চিনেমা এখনেও উজুটি খায়৷ কেতিয়াবা চিনেমাখন চোৱাৰ পাছত চিনেমা যেন নালাগে, লাগে চেলুলয়ডৰ নাটক যেনহে৷ এইবোৰ হয় পৰিচালকৰ পৰিপক্কতাৰ অভাৱৰ বাবেই৷ মুনিন বৰুৱা পৰিপক্ক পৰিচালক যেতিয়া এনেবোৰ ভুলৰ পৰা মুক্ত হৈ থকাটোৱেই স্বাভাৱিক৷ অস্বাভাৱিক কথাটো হৈছে পৰিপক্ক পৰিচালক বৰুৱাই সংলাপৰ মোহ এৰিব নোৱাৰাটো৷ (নাটকৰ দৰে সকলো কথা সংলাপৰ মাজেৰেই কৈ দিয়ে, কেমেৰা খুব কম ব্যৱহাৰ কৰে৷ কেৱল শুনিয়েই অকণো অসুবিধা নোপোৱাকৈ বুজি ল’ব পাৰি৷) ‘নায়ক’ত এনে বহুকেইটা ছিকুৱেন্স আছিল, যিকেইটাত কেমেৰাত কথা কোৱাৰ সুযোগ দিব পাৰিলেহেঁতেন৷ পৰিচালক বৰুৱাই নিজেও জানে–চিনেমাত অভিনয় শিল্পীৰ ‘এক্সপ্ৰেচন’ কেমেৰাত ধৰি ৰাখিয়েই বহু কথা কৈ দিব পাৰি৷ এনে কৰিলে সংলাপৰ আতিশয্য কমে আৰু ছবিখনৰ সৌন্দৰ্য বাঢ়ে৷ সুপৰিকল্পিত এই ছবিখনৰ দৰ্শক হৈ থাকোঁতে মাজে মাজে অসুবিধা অনুভৱ কৰাৰ কাৰণ নিশ্চিতকৈ সংলাপৰ আতিশয্য৷\n‘নায়ক’ৰ গীতাংশৰ চিত্ৰায়ন প্ৰসংগত ক’ব পাৰি যে গীতকেইটা কম্প’জ কৰা ছিকুৱেন্সকেইটাৰ এটাতো গীতৰ আগে আগে পৰিৱেশ এটা সৃষ্টি কৰিব পৰা নাই৷ যাৰ ফলত কাহিনীৰ মাজলৈ গীতকেইটা হঠাতে আহি যোৱা যেন লাগিল৷ ‘মনতে আজি কিহৰে নাচোন….’ গীতটোৰ আগে আগে অৱশ্যে পৰিৱেশ এটা সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছিল৷ তথাপি প্ৰশংসা কৰিব লাগিব কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ অসীম বৈশ্যক৷ চিনেমাখনৰ মাৰপিটৰ দৃশ্যসমূহো দৰ্শকে ভাল পাব৷ প্ৰশংসা কৰিব পৰা আৰু এটা দিশ হৈছে সাজ-সজ্জা৷\n‘নায়ক’ চিনেমাখন সুপৰিকল্পিত বুলি কোৱাৰ মূল কাৰণটো হ’ল চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাই প্ৰতিটো চৰিত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে সুন্দৰভাৱে৷ কোনো এটা চৰিত্ৰকে এনেয়ে ৰখা নাই৷ কোনো এটা চৰিত্ৰ মিলাবৰ বাবে ক’ৰবাৰ পৰা টানিও অনা নাই৷ আনহাতে পৰিচালক বৰুৱাই প্ৰতিটো চৰিত্ৰত অভিনয় শিল্পীৰ পৰা সু-অভিনয় আদায় কৰি লৈছে৷ গতিকে ‘নায়ক’ যতীন বৰাকো প্ৰশংসা কৰিব লাগিব৷ অতিথি শিল্পী বাহাৰুল ইছলামকো প্ৰশংসা কৰিব লাগিব৷ প্ৰশংসা কৰাৰ পাছতো অৱশ্যে ‘কিন্তু’ এটা ৰৈ যায়৷–যতীন বৰাক আন এজন নায়ক ৰবি শৰ্মাই ছাপ’ৰ্ট দিব পৰা নাই কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ ‘ছিকুৱেন্স’ত৷ ফলত এই ‘ছিকুৱেন্স’কেইটা দুৰ্বল হৈ পৰিছে৷ এনেধৰণৰ কিছু ত্ৰুটি থাকিলেও ক’ব লাগিব বৰ্ষটোত এতিয়ালৈকে মুক্তি পোৱা অসমীয়া চিনেমাকেইখনৰ ভিতৰত ‘নায়ক’ নিঃসন্দেহে ‘নায়ক’, কিন্তু চিনেমা হিচাপে ‘নায়ক’ নহয়৷\nবাৰুদঃ ‘বাৰুদ’ৰ নায়ক কোন–যতীন বৰা নে তপন দাস?…আৰু নায়িকা–পূৰৱী শৰ্মা নে প্ৰস্তুতি পৰাশৰ? বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াক নায়ক বুলি ক’লে ভুল হ’ব নেকি? প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ আমি যেনেদৰেই নিদিওঁ কিয়, অশুদ্ধ বুলি ক’ব নোৱাৰিব৷ অৰ্থাৎ চিনেমাখনৰ প্ৰতিটো চৰিত্ৰক নায়ক সজাব পাৰো, নায়িকা সজাব পাৰো৷ অৱশ্যে বিজু ফুকন, ৰবি শৰ্মাৰ ক্ষেত্ৰত এটা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব–‘নিগেটিভ’৷\n‘বাৰুদ’ৰ বিষয়বস্তু বিশাল৷ চৰিত্ৰৰ সংখ্যাও কম নহয়৷ বিশাল বিষয়বস্তু লৈ বিষয়বস্তুৰ গভীৰতালৈ যোৱা; অধিক চৰিত্ৰক গুৰুত্ব দি হিচাপত ‘ফুটেজ’ খৰচ সম্ভৱ কেৱল মাধ্যমটোত সম্পূৰ্ণ দখল থকা পৰিচালকৰ পক্ষেহে৷ চিনেমাখনৰ প্ৰতিটো ‘ছিকুৱেন্স’ত ফুটি উঠিছে পৰিচালকগৰাকীৰ দক্ষতা৷ হিচাপত বেছি ‘ফুটেজ’ খৰচ কৰিছে যতীন বৰা আৰু তপন দাসৰ নামত; বিপৰীতে আন বহুকেইটা চৰিত্ৰৰ নামত কম ‘ফুটেজ’ খৰচ কৰিছে যদিও স্পষ্ট হৈ পৰিছে যতীন, তপনে অভিনয় কৰা চৰিত্ৰ দুটাতকৈ গুৰুত্ব কোনোগুণে কম নহয়৷ এইখিনিতে প্ৰখ্যাত চিনেমা আলোচক সবিতা গেহলটে লিখা এষাৰ কথা উল্লেখ কৰিব পৰা যায়৷ চিনেমা আলোচকগৰাকীয়ে প্ৰসংগক্ৰমে লিখিছিল–‘‘চিনেমাৰ ‘বিষয়বস্তু’ৱেই যেতিয়া চিনেমাৰ ‘মূল চৰিত্ৰ’ হৈ পৰে ‘ফুটেজ’ৰ দৈৰ্ঘ্য হিচাপ কৰি চৰিত্ৰৰ গুৰুত্ব বিচাৰ কৰা উচিত নহয়৷ আৰু সম্ভৱো নহয়৷ এনেধৰণৰ চিনেমা যেতিয়া দক্ষ পৰিচালকে ট্ৰিট কৰে, বিশ্লেষণ কৰিলে দেখিব–প্ৰতিজনেই নায়ক, নায়িকা আৰু প্ৰতিটো চৰিত্ৰই পার্শ্ব চৰিত্ৰ৷’’\nহয়, ক’ব পাৰি ‘বাৰুদ’ৰ বিষয়বস্তুৱে মূল চৰিত্ৰ৷ বিষয়বস্তু পুলিচ৷ পুলিচক বিষয় হিচাবে লৈ হিন্দী ভাষাত কেইবাখনো চিনেমা নিৰ্মাণ হৈছে৷ নিৰ্মাণকাৰ্য চলি আছে৷ যিকেইখন মুক্তি পাইছে, যিকেইখনৰ কাহিনী আমি জানিব পাৰিছো- সেইকেইখনৰ সৈতে ‘বাৰুদ’ৰ কোনো মিল নাই৷ চিনেমা পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাই কাহিনীভাগ লৈছে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত পূৰ্বে মঞ্চস্থ হোৱা নিজৰে এখন নাটকৰ পৰা৷ কাহিনীভাগত আছে পুলিচৰ কৰ্তব্য, পুলিচৰ ইম’চন, সমাজৰ আন দহগৰাকী মানুহৰ দৰেই পুলিচ৷ সমাজত ভাল মানুহ আছে, বেয়া মানুহ আছে৷ পুলিচৰ মাজতো ভাল-বেয়া আছে৷…আন দহজনৰ দৰে পুলিচো কাৰোবাৰ পিতৃ, কাৰোবাৰ স্বামী, কাৰোবাৰ প্ৰেমিক৷ পুলিচৰ দায়িত্বক গুৰুত্ব দিয়া হৈছে যদিও কম ছিকুৱেন্সৰ মাজত এই প্ৰতিটো দিশেই সুন্দৰভাৱে ধৰি ৰাখিছে৷ পুলিচৰ দায়িত্ব আৰু ব্যক্তিগত জীৱন মসৃণ গতিত আগবঢ়াই নিছে৷\nউজুটি খোৱা নাইনে? মসৃণ গতিত আগুৱাই যোৱা ‘বাৰুদ’ চিনেমাখনে ক’তো উজুটি খোৱা নাইনে? খাইছে। প্ৰতিটো ছিকুৱেন্সৰ ‘কেমেৰা মুভমেণ্ট’, ‘ছাবজেক্ট মুভমেণ্ট’ৰ ফালৰ পৰা সুন্দৰ গতিত থকা চিনেমাখনে উজুটি খাইছে অযথা গীত প্ৰয়োগৰ বাবে৷ আমি অনুভৱ কৰিছো, চিনেমাখনৰ কোনো এটা ছিকুৱেন্সতেই গানৰ প্ৰয়োজন নাছিল৷ গীত ব্যৱহাৰ নকৰি পৰিচালক বৰুৱাই প্ৰমাণ কৰি দিয়াৰ অৱকাশ আছিল–গান নোহোৱাকৈয়ে যে চিনেমা ব্যাৱসায়িক দিশত সফল কৰিব পাৰি৷ সুন্দৰ সুযোগটো গ্ৰহণ নকৰিলে৷ হয়তো পৰিচালক গৰাকীয়ে ‘ট্ৰেণ্ড’ৰ বাহিৰলৈ গৈ চিনেমাখন ট্ৰিট কৰি ‘ৰিস্ক’ ল’বলৈ টান পালে৷\nঅসমীয়া চিনেমাৰ ক্ষেত্ৰখনত ব্যস্ত থকা কেইগৰাকী পৰিচালকে ‘চিনেমা’ৰ ভূগোল জানে? নাই, সৰহ সংখ্যকৰে নাই৷ যি দুগৰাকীমানৰ আছে, তাৰ মাজৰে এজন আছিল মুনিন বৰুৱা৷ পৰিচালকগৰাকীয়ে ‘ভূগোল’ জানে বাবেই আমি উল্লেখ কৰিলো- ৰৈ যোৱা এই ত্ৰুটিটো৷ পুলিচ থানাত প্ৰাঞ্জল শইকীয়া বহা আৰু যতীনহঁতে বহা কোঠা দুটাৰ দূৰত্ব, দিশ স্পষ্ট নহ’ল৷\n‘বাৰুদ’ৰ সফলতাৰ মূল সম্পদ–সংলাপ আৰু অভিনয়৷ ৰবি শৰ্মাৰ দৰে অভিনয়ত ‘কেঁচা’ শিল্পীৰ পৰাও পৰিচালক বৰুৱাই সুন্দৰ অভিনয় উলিয়াই লৈছে৷\nচাহ বাগানৰ মালিকৰ সন্তান, এটি কিশোৰ৷ কিশোৰ কালতে পিতৃক হেৰুওৱা ‘কিশোৰ’ৰ গাত, মনত খুৰাকে দিয়া অত্যাচাৰৰ দাগ৷ হয়তো সেই দাগৰ বাবেই মনলৈ খং আহে, যি খঙে যন্ত্ৰণা দিয়ে; আৰু মনত ‘অশান্ত মানুহ এজন’ সাৰ পাই উঠে৷ ‘কিশোৰ’জন ডাঙৰ হয়, চাহ বাগানখনৰ ‘মালিক’ৰ দায়িত্ব নিজৰ হাতত লয়৷ তাৰ মাতৃ আছে, ভাতৃ আছে৷ অত্যন্ত মৰম আছে দুয়োৰে প্ৰতি৷ খুৰাকক কিন্তু সহ্য কৰিব নোৱাৰে৷ খুৰাকক দেখিলেই মনৰ মাজত থকা ‘অশান্ত মানুহজন’ সাৰ পাই উঠে৷ বুকুৰ মাজত ‘দাগ’ লৈও কিন্তু ভাতৃৰ সৈতে সি কৈশোৰৰ পৰা যৌৱনত ভৰি দিয়ে চাহ বাগানৰ সেউজীয়াৰ মাজত উমলি৷ পৰিচালকে দুই ভাতৃৰ মিলা-প্ৰীতি চিত্ৰায়িত কৰিছে এটা গীতৰ আশ্ৰয়ত–‘মনলৈ উভতি আহে ল’ৰালি…’৷ ভাতৃৰ বাবেই যেন তাৰ জীৱন৷ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাই ‘চৰিত্ৰ’টো নিৰ্মাণ কৰিছে তপন দাসক লৈ৷\n–হয়, চৰিত্ৰটো তপন দাসৰ অভিনয়শৈলীৰ বৃত্তৰ মাজতে বন্দী; কিন্তু চৰিত্ৰটো তপন দাস হোৱা নাই, তপন দাস চৰিত্ৰটো হৈছে৷ গতিকে দৰ্শকে স্বাভাৱিকতে চৰিত্ৰটো গ্ৰহণ কৰিছে৷\n–পৰিচালকে এই চৰিত্ৰটোক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে ‘কাহিনী’ আগবঢ়াই নিছে৷ চৰিত্ৰটো কিন্তু ‘হিৰো’ নহয় ‘এণ্টি হিৰো’৷ ‘হিৰো’ হিচাপে পৰিচালকে নিৰ্মাণ কৰিছে ‘চৰিত্ৰ’টোৰ ভায়েকৰ চৰিত্ৰটো, যিটো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে যতীন বৰাই৷–‘পৰ্দা’লৈ ‘নায়িকা’ আহে৷ নায়ক-নায়িকাৰ মৰম-ভালপোৱা আগবাঢ়ে৷ নায়কৰ ককায়েক, মানে মূল ‘চৰিত্ৰ’টোৱে ধাৰণা কৰি লয় ‘নায়িকা’ৰ মৰম-ভালপোৱা তাৰ বাবে৷ ‘নায়িকা’ৰ মৰম-ভালপোৱা তাৰ নহৈ ভায়েকৰ বাবেহে বুলি যেতিয়া ‘চৰিত্ৰ’টোৱে জানিব পাৰে, তাৰ মনৰ ‘অশান্ত মানুহজন’ সাৰ পাই উঠে; আৰু ভাতৃক হত্যা কৰে৷–এইখিনিতে পৰিচালকে ‘ছাছপেন্স ড্ৰামা’ লৈ ৰূপান্তৰ কৰে৷ চিনেমাখনৰ শেষৰফালে স্পষ্ট হয়- ভাতৃ বুলি ‘চৰিত্ৰ’টোৱে আন এজনকহে হত্যা কৰিছিল৷ শেষত ‘চৰিত্ৰ’টোৰ আত্মহত্যা৷\nপৰিচালক বৰুৱাৰ পূৰ্বৰ চিনেমা কেইখনৰ দৰে এই চিনেমাখনতো দৰ্শকক চুব পৰা কাহিনী আছে৷ সহজ-সৰলভাৱে কাহিনীটো কৈছে৷ কাহিনীটো কিন্তু দুৰ্বল হৈ পৰিছে ‘ভুল’ নায়িকা নিৰ্বাচনৰ বাবে৷ অনুৰূপা পাঠক আৰু ইন্দ্ৰা ৰাওৰ অভিনয় অতি দুৰ্বল৷ দেহ-চেহেৰা ‘ভাষা শূন্য’৷ গীতেও ‘হিয়া দিয়া নিয়া’ক কৰাৰ দৰে সহায় কৰিব নোৱাৰিলে৷ তেনেদৰে চিনেমাখনত ‘কেমেৰাৰ ভাষা’ প্ৰয়োগৰ সুযোগ আছিল৷ সেই ‘সুযোগ’ পৰিচালকে ব্যৱহাৰ নকৰিলে৷ ইয়াৰ পাছতো কিন্তু ক’ব লাগিব অসমত ‘কথাছবি যুগ’ চলি থকা সময়ত এখন ‘ভাল চিনেমা’ৰ সংখ্যা বাঢ়িল৷ চিনেমাখনৰ নাম ‘দাগ’৷ এই চিনেমাখনৰ পাছতে পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ বৰুৱা ব্যস্ত হৈ পৰিছিল ‘ৰং’ নামৰ চিনেমাখনৰ কামত৷ চিনেমাখন কিন্তু ফ্ল’ৰলৈ নিছিল ‘বাৰুদ’ৰ পাছতহে৷ চিনেমাখনৰ বিষয়বস্তু মানুহৰ মনৰ ‘ৰং’৷ চিত্ৰনাট্যকাৰ, পৰিচালকে কেইটামান চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে৷ দুটা প্ৰেমৰ কাহিনীৰ সহায়ত চিনেমাখনৰ কাহিনীভাগ আগবঢ়াই নিছে৷ চিনেমাখনৰ মূল চৰিত্ৰটোৰ নাম বসুন্ধৰা চলিহা, কেইবাখনো চাহ বাগিচা আৰু উদ্যোগৰ মালিক৷ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছে মলয়া গোস্বামীয়ে৷ মলয়া গোস্বামীৰ ‘এক্সপ্ৰেছন’ত অতি সুন্দৰভাৱে স্পষ্ট হৈ পৰিছে অহংকাৰী বসুন্ধৰাৰ মনৰ মাজতে লুকাই আছে আন এটি ৰং৷ সহজ-সৰল মনৰ ৰং৷ সহজ-সৰল ৰংটো অহংকাৰেৰে ঢাকি ৰাখিবলৈ বহুখিনি কষ্ট কৰিব লগা হৈছে৷ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ বৰুৱাই এই কথাখিনি দৰ্শকক বুজাবলৈ সংলাপ ব্যৱহাৰ কৰা নাই৷ নায়িকাগৰাকীৰ ‘এক্সপ্ৰেছন’তেই বুজি পোৱা গৈছে৷\nবসুন্ধৰা চলিহাৰ দুই পুত্ৰ৷ চৰিত্ৰ দুটা নিৰ্মাণ কৰিছে যতীন বৰা, ঋষি কৌশিকক লৈ৷ ঋষিৰ চৰিত্ৰটো সহজ-সৰল, মৰম আকলুৱা মনৰ৷ ঋষিৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে নিশিতা গোস্বামীয়ে৷ গতানুগতিক প্ৰেম কাহিনী৷ বসুন্ধৰা চলিহাৰ ‘চৰিত্ৰ’টোৰ দৰেই পৰিচালকে নিৰ্মাণ কৰিছে যতীন বৰাৰ চৰিত্ৰটো৷ যতীনৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে প্ৰস্তুতি পৰাশৰে৷ স্বাভাৱিকতে ক’ব পৰা যায় যতীন-প্ৰস্তুতিৰ ‘ৰোমাণ্টিক কমেডী’য়ে চিনেমাখনৰ ৰং বঢ়াইছিল৷\nএইখিনিতে উল্লেখ কৰিব পাৰি ‘বাৰুদ’ৰ পাছত ছবিঘৰলৈ অহা মুনিন বৰুৱাৰ চিনেমা হ’ল ‘ৰং’৷ চিনেমা দুখনৰ দৰ্শক হোৱাৰ পাছত আমি অনুভৱ কৰিছোঁ–‘বাৰুদ’ নতুনত্বৰ সন্ধান কৰা চিনেমা৷ ‘ৰং’ সফলতাৰ মন্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰা চিনেমা৷ মসৃণ গতিত এই চিনেমাখন (ৰং) দৰ্শকে যে আদৰি ল’ব সন্দেহ নাছিল৷ মুনিন বৰুৱাই সফলতাৰ মন্ত্ৰ বিচাৰি পাইছিল ‘হিয়া দিয়া নিয়া’ত আৰু সেই সফলতাৰ মন্ত্ৰটোৱেই প্ৰয়োগ কৰিছে ‘ৰং’ত৷ সংলাপ, অভিনয় আৰু সুপৰিকল্পিত ‘কেমেৰা মুভমেণ্ট’, ‘ছাবজেক্ট মুভমেণ্ট’ৰ বাবেই বিৰক্তিকৰ হৈ উঠা নাই কোনো এটা ‘ছিকুৱেন্সে’ই৷ সততে অসমীয়া চিনেমাৰ গীত ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৰ্থ হোৱা দেখা যায় পৰিচালকসকলক৷ এই ব্যৰ্থতা ‘বাৰুদ’তো স্পষ্ট আছিল৷ ‘ৰং’ত কিন্তু পৰিচালক বৰুৱা এই ব্যৰ্থতাৰ পৰা মুক্ত বুলি ক’ব পৰা যায়৷ গীত চিত্ৰায়নৰ ক্ষেত্ৰত অৱশ্যে সুপৰিকল্পনাৰ অভাৱ স্পষ্ট হৈ থাকিল৷\nএইখিনিতে এটা কথা স্পষ্ট কৰি নিদিলে দোষে চুব৷ মুনিন বৰুৱাৰ চিনেমাৰ যি ত্ৰুটিৰ কথা আমি উল্লেখ কৰি আহিছো, সেয়া অসমীয়া চিনেমাৰ বাবে সমস্যা নহয়৷ সমস্যা এইবাবেই নহয়, পৰিচালকগৰাকীৰ চিনেমাৰ প্ৰতি দৰ্শকৰ দুৰ্বলতা স্পষ্ট৷ পৰিচালকগৰাকীৰ দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা ক্ষমতা স্পষ্ট৷\nমুনিন বৰুৱাৰ চিনেমাৰ বিশেষত্ব–খাটি অসমীয়া চৰিত্ৰ, কাহিনী নিৰ্মাণত গুৰুত্ব৷ দৰ্শকক চুব পৰা কাহিনী প্ৰতিখন চিনেমাতে আছে৷ ‘নাটক’ৰ ওচৰত থাকি ‘চিনেমাকৰ্ম’ কৰে৷\nমুনিন বৰুৱাৰ চিনেমা দৰ্শকে ভাল পোৱাৰ কাৰণ–কাহিনী৷ অসমীয়া সমাজৰ ‘কাহিনী’ পৰিচালকগৰাকীয়ে কয়, পৰিপাটিকৈ দৰ্শকক চুব পৰাকৈ৷ থোৰতে ক’ব পাৰি–মুনিন বৰুৱাৰ চিনেমাই টিকট ক্ৰয় কৰি চিত্ৰগৃহত চিনেমা চোৱা দৰ্শকক চুই যায়৷\nবিধাতা : ‘নায়ক’ আঁতৰি যাব খোজা নাছিল, কিন্তু বিধাতাই কপালত লিখি দিছিল– আঁতৰি যোৱা৷ বিধাতাই যেতিয়া নিবিচাৰে তেতিয়া কাৰোবাৰ থকাৰ অধিকাৰ আছে নে? –চিনেমাখনৰ শেষৰ ছিকুৱেন্সটো মন চুই যোৱা৷ ‘নায়ক’ৰ চেহেৰা হাতৰ ভাষাৰ সু-প্ৰয়োগ৷ –নিজে যন্ত্ৰণাত থকা ‘নায়ক’-এ বিচাৰে সকলোৱে যাতে সুখত থাকে৷ সেয়েহে ঘৰখনৰ এজনকো জানিব নিদিয়ে নিপুৰ দুৰাৰোগ্যৰ কথা৷ চিকিৎসকে যেতিয়া কৈছিল দুৰাৰোগ্যৰ কথা, তেতিয়া ‘নায়ক’ৰ মুখত অসহায়ৰ সংলাপ– ‘জীয়াই থকাৰ উপায় নাইনে?’ জীয়াই থকাৰ, জীৱন সুন্দৰ কৰাৰ হেঁপাহ– ‘নায়ক’ৰ৷\nমাতৃৰ অবৰ্তমানত মোমায়েক-মামীয়েকৰ মাজতে ডাঙৰ হয় ‘নায়ক’৷ পিতৃৰ দ্বিতীয় বিবাহত নাৰাজ ‘নায়ক’৷ সেয়েহে পিতৃৰ ঘৰৰ পৰা আঁতৰত থাকে৷ নিপুৰ আয়ুস জনাৰ পাছত ‘নায়কে’ সকলোৰে জীৱন ‘সুন্দৰ’ কৰিব খোজে, জীয়াই থকা দিনকেইটাতে মোমায়েকৰ ঘৰখনৰ সকলোবোৰ খেলি-মেলি আঁতৰ কৰিব খোজে৷ সকলো হয়৷ আনকি ‘নায়কে’ প্ৰেয়সীকো সু-পাত্ৰৰ হাতত গতাই দিয়ে, বুকুত যন্ত্ৰণা লৈ৷ শেষবাৰৰ বাবে নিপু ঘৰলৈ গৈ ‘নায়কে’ অনুভৱ কৰে– সুন্দৰ পৰিয়াল৷ সেই সুখৰ মাজতো থাকিব খোজে, কিন্তু সময় যে নাই৷ বিধাতাই কাঢ়ি নিছে৷ –কি কৰিব৷ অসহায় ‘নায়ক’৷ –‘নায়ক’ক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে চিনেমাখনৰ কাহিনী ভাগ আগবঢ়াই নিছে মুনিন বৰুৱাই– ‘বিধাতা’ নামৰ অসমীয়া চিনেমাখনত৷ ২৮ মাৰ্চ, ২০০৩ ত চিত্ৰগৃহলৈ অহা এই পাৰিবাৰিক চিনেমাখনত ‘নায়িকা’কে ধৰি কেইবাটাও চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও চিত্ৰনাট্যকাৰ, পৰিচালক যেন ব্যস্ত কেৱল ‘নায়ক’ৰ চৰিত্ৰটোক লৈহে৷ চৰিত্ৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল যতীন বৰাক লৈ৷ সন্দেহ নৰখাকৈ ক’ব পাৰি ‘চৰিত্ৰ’টোত যতীনৰ অভিনয় ক্ষমতা প্ৰদৰ্শনৰ পূৰ্ণ সুযোগ আছিল, আৰু সুযোগৰ সৎ ব্যৱহাৰো কৰিছিল৷ পৰিচালক বৰুৱাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই চিনেমাখনত সাহিত্যৰ ভাষাৰ লগত কেমেৰাৰ ভাষা ব্যৱহাৰত গুৰুত্ব দিছিল৷ বহু কথা ‘কেমেৰাৰ ভাষা’ৰে কৈছিল, কাহিনী ‘কেমেৰাৰ ভাষাৰে’ আগুৱাই নিয়াত গুৰুত্ব দিছিল৷ স্বাভাৱিকতে ‘চিনে সৌন্দৰ্য’ও বাঢ়িছিল৷ ‘চিনে সৌন্দৰ্য’ বঢ়াইছিল সংগীতেও৷ বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰিব পাৰোঁ আৱহ সংগীত আৰু ‘শ্যামকানু…’ গীতাংশৰ প্ৰয়োগৰ প্ৰসংগ৷ সুন্দৰ, অৰ্থপূৰ্ণ৷\nপ্ৰভাতী পখীৰ গান : চিনেমাখনৰ প্ৰতিটো মূল চৰিত্ৰই ‘নায়ক-নায়িকা’৷ পিতা-পুত্ৰ-পুত্ৰীক লৈ এটা পৰিয়াল৷ পিতাৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছে কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য৷ দুই সন্তান– তপন দাস, মৃদুলা বৰুৱাক লৈ নিৰ্মাণ কৰিছে চৰিত্ৰ দুটা৷ সুখৰ নহয়, আৰ্থিক সমস্যাৰ মাজত কক্‌বকাই থকা পৰিয়াল৷ মাকৰ গহনা বন্ধকত থৈহে পিতৃৰ চিকিৎসা কৰে জীয়ৰীয়ে৷ পুত্ৰ হিচাবে তপন দাসে অভিনয় কৰা চৰিত্ৰটো শিক্ষিত কিন্তু নিবনুৱা৷ অন্যায় সহ্য কৰিব নোৱাৰে, সেইটোৱে তাৰ দোষ৷ –আন এটা পৰিয়ালৰ নিবনুৱা যুৱক এজন৷ সি কয়– ‘সংগীতৰ বাহিৰে মই আন কথা চিন্তা কৰিব নোৱাৰো৷’ গীত লিখে, সুৰ দিয়ে৷ পুৱা দেৰিলৈকে বিছনা নেৰে, বিছনাত পৰি পৰিয়ে বৌৱেকৰ গালি শুনি থাকে৷ চৰিত্ৰটো নিৰ্মাণ কৰিছে প্ৰাঞ্জল শইকীয়াক লৈ৷– নিবনুৱা হৈ নাথাকি ‘কাম’ৰ পিছে পিছে দৌৰা আন এটা চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে সঞ্জীৱ হাজৰিকাক লৈ৷ তেনেদৰে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী, জয়ন্ত দাস, পূৰৱী শৰ্মা, মিৰেল কুদ্দুছক লৈ নিৰ্মাণ কৰিছে আন চাৰিটা চৰিত্ৰ৷ –এই চৰিত্ৰকেইটাক পৰিচালক মুনিন বৰুৱাই লৈ আহে এটা সংঘলৈ৷ সংঘটো হৈ পৰে দেশৰ প্ৰতীক৷ ‘চৰিত্ৰ’কেইটাই সংঘটো সুন্দৰভাৱে গঢ়িব খোজে, অৰ্থাৎ সুন্দৰ দেশ নিৰ্মাণ কৰিব খোজে৷ সংঘটো ধ্বংস কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰে ৰাজনৈতিক নেতা, দালাল ইত্যাদিয়ে৷ নেতা, দালালসকলেই যেন দেশৰ ‘সমস্যা’৷ গঢ়িব নাজানে, ভাঙিব জানে৷ চিনেমাখনৰ শেষত সংঘটো ভঙাত ব্যৰ্থ হয় নেতা-দালাল…৷ চিনেমাখন শেষ কৰে অসমীয়াতে কোৱা ‘we shall Over come…’ গীতটোৰে, যিটো গীত জড়িত নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ সৈতে৷ এই গীতটোৰ ব্যৱহাৰ অৰ্থৱহ৷ ‘নিবনুৱা সমস্যা’ স্পষ্ট হৈ পৰা এই চিনেমাখনৰ নাম– ‘প্ৰভাতী পখীৰ গান’৷ চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২৭ মাৰ্চ, ১৯৯২ চনত৷ সন্দেহ নৰখাকৈ ক’ব পাৰি– ‘প্ৰভাতী পখীৰ গান’ পৰিচালক মুনিন বৰুৱাৰ শ্ৰেষ্ঠ ‘চিনেকৰ্ম’৷ আজিও চিনেমাখন দিগদাৰ ‘অনুভৱ’ নকৰাকৈ চাব পাৰি৷– চিনেমাখনৰ চুই যোৱা প্ৰথম দিশটো স্বাভাৱিকতে পৰিচালনা শৈলী আৰু বিষয়বস্তু৷ চমক ‘বিষয়বস্তু’ৰ বিন্যাস আৰু অভিনয়৷ প্ৰতিটো ‘চৰিত্ৰ’ৰে স্বাভাৱিক অভিনয়৷ ‘কম ফুটেজ’ত অৰুণ নাথক লৈ নিৰ্মাণ কৰা চৰিত্ৰটোৰ কথা বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ চৰিত্ৰটোৰ মুখত দিয়া এটা সংলাপ আছিল– “সততে ৩০ টকা ফিজ লোৱা ডাক্তৰজনে অসময়ত চিকিৎসা কৰিবলৈ যদি ১০০ টকা লয়, সেই চিকিৎসকজন ব্লেকাৰ নে আগতে গৈ টিকট কাটি ‘সময়’ত চিনেমা চাবলৈ যোৱাজনৰ পৰা কেইটামান টকা বেছিকৈ লোৱা ‘চৰিত্ৰ’টো ব্লেকাৰ?” [হুবহু সংলাপটো মনলৈ আনিব পৰা নাই৷]– হয়, অৰুণ নাথে অভিনয় কৰা ‘চৰিত্ৰ’টো ব্লেকাৰৰ৷ নিশা মাতাল হৈ ক্ষোভ উজাৰে৷\n–চিনেমাখনত পৰিচালকে দুটা প্ৰেমৰ ‘কাহিনী’ ৰচনা কৰিছে, তপন দাস-পূৰৱী শর্মা, মৃদুলা বৰুৱা-সঞ্জীৱ হাজৰিকাক লৈ৷ ৰচনা কৰিছে- অসমীয়া সংস্কৃতিৰ দুৰ্দশাৰ ছবিখনো৷ অসমীয়া সংস্কৃতি চৰ্চা কৰাজনৰ স্থান কাৰোবাৰ শ্ৰাদ্ধত৷ জীয়াই থকাজনৰ বাবে নহয়, মৃতজনৰ আত্মাৰ বাবেহে যেতিয়া অসমীয়া শিল্পীয়ে ‘গীত’ গোৱাৰ পৰিৱেশ হয়, তেতিয়া ক্ষোভ প্ৰকাশ নহ’ব নে? – ক্ষোভ প্ৰকাশ হয় বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীক লৈ নিৰ্মাণ কৰা ‘চৰিত্ৰ’টোৰ মুখেৰে৷ ‘চৰিত্ৰ’টোৰ দেউতাকে গোটেই জীৱন ‘অসমীয়া সংস্কৃতি’ চৰ্চা কৰি কি পালে? শৰাই-গামোচা৷ ‘চৰিত্ৰ’টোৱে ক্ষোভেৰে কয়– ‘সেই গামোচা শিল্পীৰ পেটত বান্ধিবলৈহে৷ পৰিচালকে এটা বুদ্ধিদীপ্ত ছিকুৱেন্স ৰচনা কৰিছে–‘চৰিত্ৰ’টোৱে ঢোল বজাইছে, ‘চৰিত্ৰ’টোৰ শিল্পী দেউতাকে গামোচাৰে তৈয়াৰ কৰা দীঘল ‘সাঁকো’ এখনেৰে পাৰ হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ ‘সাঁকো’ ভাঙি শিল্পীগৰাকী মাটিত পৰে, আৰু ভিতৰৰ পৰা ভাঁহি আহে কান্দোন– ‘শিল্পী’ৰ মৃত্যু৷\n– সুন্দৰ ছিকুৱেন্স, সুন্দৰ চিনেমা৷\nদীনবন্ধু : মিড শ্বট৷ …কেমেৰা স্থিৰ৷ ফ্ৰেমত দীনবন্ধু দাস আৰু বিপুল৷ ছবিখনৰ এই ছিকুৱেন্সটোতেই প্ৰকাশ পাইছে দীনবন্ধুৰ উপলব্ধি৷ দীনবন্ধুৱে বিপুলৰ সন্মুখতে উন্মুক্ত কৰি দিছে মনৰ মাজত হাহাকাৰ লগাই থকা উপলব্ধিখিনি : তুমিতো দেখিয়েই আছা ৰাণীক মই কেনেকৈ উলিয়াই দিলোঁ৷ কিন্তু এইক, বাণীক মই কেনেকৈ গতাওঁ? এতিয়াও মই ভাবো জানা, ৰাণীৰ দৰে তাইৰো কপালৰ সোঁমাজত এটা ৰঙা ফোঁট থাকিব৷ ডিঙি, হাত, কাণ সকলোতে সোণৰ অলংকাৰৰ মাজৰ পৰা বাখৰবোৰে তিৰবিৰাই থাকিব৷ এসময়ত তাই মোক সেৱা কৰিবলৈ আহি মোৰ ভৰিতে বাগৰি পৰিব আৰু মই তাইৰ বিয়া বুলি লোৱা নতুন পাঞ্জাৱী চোলাটোৰ আস্তিনত চকুপানী মচিম৷ জানা বিপুল৷ মোৰ নিজৰ বিয়াৰ বেণ্ডপাৰ্টীৰ সুৰটোৰ কথা মনত পৰিলে আজি এনেকুৱা লাগে যেন মোৰ জীৱনটোৰ ছালখন চেলাই তাৰে মানুহবোৰে এটা ঢোল সাজিলে আৰু অতি নিষ্ঠুৰ হাতেৰে দিনে-নিশাই ঢোলটো বজাই থাকিল৷ …মোৰ আত্মীয়-কুটুম্ব, বন্ধু-বান্ধৱে কাগজেৰে মেৰিয়াই ১৫ খন শৰাই মোক উপহাৰ দিছিল৷ কিন্তু সেই শৰাইৰে মই দুৰ্ভাগ্যৰ বাহিৰে একোকে আদৰিব নোৱাৰিলোঁ৷ …থিয়েটাৰ৷ গান-বাজনা, ঢোল-দগৰ, ৰসগোল্লা, মিঠাইৰ থিয়েটাৰ বিপুল৷ …এনেকুৱা এখন থিয়েটাৰ আকৌ নাপাতিলে নহয়নে?\nবিপুলৰ সৈতে দীনবন্ধুৰ সৰু জীয়ৰী বাণীৰ মনৰ মিল হৈছে৷ ডাঙৰ জীয়ৰী ৰাণীৰ দৰে বাণীক এঘৰলৈ উলিয়াই দিয়া, ধাৰ কৰি হ’লেও নিজৰ বিয়াখন ধুমধামেৰে পতা দীনবন্ধুৰ বাণীক যৌতুক হিচাপে দিবলৈ একোৱেই নাই– ‘‘আজি আৰু তাইৰ যৌতুকত দিবলৈ মোৰ আশীৰ্বাদৰ বাহিৰে একো নাই৷ কিন্তু মোৰ আশীৰ্বাদৰো কোনো মূল্য নাই৷ মূল্য আছে তোমালোকে ইটোৱে সিটোক দিয়া আশীৰ্বাদ৷’’ বাণীক পলুৱাই নিবলৈ দীনবন্ধুৱে বিপুলক উপদেশ দিয়ে– ‘‘এদিন তাইক ফুৰিবলৈ যোৱাৰ দৰে, ফাংচনলৈ যোৱাৰ দৰে ওলাই আহিবলৈ ক’বা৷ তাৰ পিছত সুন্দৰ দীঘলীয়া বাটেদি দুয়ো গৈ থাকিবা৷ হুলস্থূল কৰি বাটটোৰ শান্তি নষ্ট নকৰিবা৷ …মোক জীৱনৰ একমাত্ৰ আৰু শেষ ফাঁকিটো দিবলৈ সুবিধা দিয়া৷ মই যেন তোমালোকৰ বিয়াখন পাতিবলৈ সুবিধাই নাপালোঁ৷ মোক তেনে এটা অৱস্থাত এৰি থৈ যোৱা৷’’\nহৃদয়স্পৰ্শী সংলাপ, সুপৰিকল্পিত ‘ট্ৰিটমেণ্ট’ৰ এই ছবিখনত দীনবন্ধুৰ সুখ-দুখ দেখুওৱা হৈছে বাণীৰ দৃষ্টিৰে৷ নিজৰ মনত হাহাকাৰ লগাই থকা অৱস্থাটোৰে দীনবন্ধুৱে যৌতুক নামৰ এটা গল্প লিখিছিল৷ গল্পটো কপি কৰাৰ দায়িত্ব দিছিল বাণীক৷ মাজে মাজে ব্যৱহাৰ কৰা অপূৰ্ব ‘ফ্লেছবেক’ৰ সহায়ত ছবিখনৰ কাহিনীভাগ আগবঢ়াই নিয়া হৈছে৷ ছবিখনৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ মুনিন বৰুৱাই মসৃণ গতিত কাহিনীভাগ আগবঢ়াই নিছে৷ ছবিখনৰ নাম ‘দীনবন্ধু’৷ ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ নাটক ‘দীনবন্ধু’ৰ চিত্ৰৰূপ৷ নাটকখনৰ কাহিনীভাগ লৈছিল নিজৰে গল্প ‘যৌতুক’ৰ পৰা৷ গল্পৰ পৰা নাটক, নাটকৰ পৰা ছবিৰ ৰূপ পাওঁতে কাহিনীভাগৰ কিছু পৰিৱৰ্তন হৈছে, বিন্যাস হৈছে৷ কিন্তু এই পৰিৱৰ্তন বা বিন্যাসে বিষয়বস্তুৰ সৌন্দৰ্য হ্ৰাস কৰা নাই৷ গল্পটোৰ সৌন্দৰ্য ধৰি ৰাখিছে ড॰ শইকীয়াৰ হৃদয়স্পৰ্শী সংলাপে৷ ‘চিনে পণ্ডিত’সকলৰ মতে সংলাপ ছবিৰ প্ৰধান অলংকাৰ৷’ –সন্দেহ নাই সংলাপৰ সুদক্ষ ‘সোণাৰি’ ড॰ শইকীয়াই পৰিচালক মুনিন বৰুৱাক নিখুঁত অলংকাৰ দি থৈ গৈছে৷ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ছবিখনৰ দৰ্শক হৈ অনুভৱ কৰিছোঁ ‘ট্ৰিটমেণ্ট’ আৰু অভিনয়ত ৰৈ যোৱা বহুকেইটা খুঁত সংলাপে ঢাকি ৰাখিছে৷\nপ্ৰখ্যাত ৰুছ পৰিচালক আইজেনষ্টাইনে ছবিৰ কাহিনীৰ প্ৰসংগত কৈছিল– ‘‘কাহিনী হৈছে চিনেমাৰ শৰীৰ৷ শৰীৰটোক প্ৰাণ দিয়ে পৰিচালকে৷ কেমেৰাৰ ভাষা, শ্বট নিৰ্বাচন, শ্বটৰ গাণিতিক প্ৰয়োগত পৰিচালকৰ কিমান দক্ষ তাৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰে চিনেমাৰ সৌন্দৰ্য৷’’ গতিকে ক’ব পাৰি কাহিনীতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিচালকৰ কাম৷ ‘দীনবন্ধু’ৰ পৰিচালক মুনিন বৰুৱাৰ কামত দক্ষ পৰিচালকৰ উপস্থিতি স্পষ্ট৷ ‘ক্ল’জ-আপে’ ছবিখনৰ গতিত আউল লগোৱা নাই, শ্বটৰ গাণিতিক ব্যৱহাৰত ভুল হোৱা নাই৷ কেমেৰাৰ ভাষাও অৰ্থৱহভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ এটা উদাহৰণ– ‘ফ্ৰেম’ত দীনবন্ধু আৰু বাণী৷ দীনবন্ধু : এসময়ত ভাবিছিলোঁ জিদ, অহংকাৰ, দম্ভ এইবোৰ নিজৰ সম্পত্তি; এইবোৰ নাথাকিলে মানুহ দুৰ্বল হয়৷ কিন্তু মোৰ নিচিনা মানুহৰ গাত এইবোৰ বস্তুৱে শোভা নাপায়৷ …বাণীৰ মৰমৰ সন্মান ৰাখিবলৈ মই বলিয়া হৈ গৈছিলোঁ৷ …এতিয়া মই ইমান খালী হৈ গ’লো, তোক মই পঠিয়াও কেনেকৈ? দীনবন্ধুক চিন্তাৰ পৰা মুক্ত কৰি দিয়াৰ কথা বাণীয়ে চিন্তা কৰে৷ …লং শ্বট৷ ফ্ৰেমত বাণী, বাণীৰ প্ৰেমিক বিপুল, এটা ৰেল লাইনত৷\nবাণী : আমাৰ বিয়াখনৰ বাবে টকা গোটাইছিলা নেকি? …এইখিনি গোটাবলৈ তুমি ছাগে বহুত চখ বাদ দিছা, বিয়াৰ পিছত সেইবোৰ উভতি অহাৰ বাট থাকিবনে? দেউতাই কৈছে তেওঁৰতো চখ বাদ দিওঁতেই গ’ল৷ এতিয়া বোলে এতিয়া এটাহে চখ আছেগৈ৷ আমাৰ বিয়াখন নেদেখাৰ চখ৷\nবিপুল : তোমাৰ কইনাৰ সাজ পিন্ধি উৰুলিৰ মাত, বেণ্ডপাৰ্টীৰ মাত শুনাৰ চখ আছে নেকি?\nবাণী : নাই৷\nবিপুল : তেনেহ’লে সেয়ে হওক৷ আমি আৰু এখন থিয়েটাৰ নাপাতো দিয়া৷\nদেখা যায়– ‘নাপাতো দিয়া’ বুলি কৈয়েই ৰেল লাইনটোৰ পৰা বিপুল ওলাই আহে৷ পিছে পিছে বাণী৷ কেমেৰাৰ ভাষাৰেই পৰিচালকে বুজাই দিলে যে বিবাহ নামৰ ট্ৰেকটোৰ পৰা সিহঁতে ফালৰি কাটিলে৷ নিঃসন্দেহে এটা বুদ্ধিদীপ্ত শ্বট৷ কিন্তু শ্বটটোৱে পূৰ্ণতা নাপালে৷ পূৰ্ণতা পালেহেঁতেন যদিহে ৰেললাইনৰ ওপৰত বিপুল-বাণীক আৰু দুবাৰমান (উল্লিখিত ছিকুৱেন্সটোৰ পূৰ্বে) ধৰি ৰাখিলেহেঁতেন৷ ছবিখনত দীনবন্ধু দাস নামৰ কেৰাণীজন, ৰাণী-বাণী নামৰ গাভৰু দুগৰাকীৰ পিতৃজনৰ সুখ-দুখো পৰ্দাত প্ৰতিফলিত কেইটামান ক্ল’জ শ্বটৰ সহায়ত৷ কেমেৰাৰ ভাষাৰ অপূৰ্ব প্ৰয়োগ হৈছে দীনবন্ধুৰ ডাঙৰ জীয়ৰী ৰাণীৰ বিয়াত যৌতুক দিবলৈ সাজু হোৱাৰ পাছৰ কেইটামান ছিকুৱেন্সতো৷ পৰিচালকে কেমেৰাৰ ভাষাৰে সময়ৰ গতিও বুজাইছে৷ সময় আগবঢ়াই নিছে প্ৰকৃতিৰ ওপৰত কেমেৰা পেন কৰি৷ ইয়াৰে ক্ল’জ শ্বটকেইটাৰ সৌন্দৰ্য বঢ়াইছে দীনবন্ধুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা তপন দাসৰ মাৰ্জিত অভিনয়ে৷ অভিনেতাগৰাকীক তিনিটা ‘গেট-আপ’ত দেখা গৈছে৷ ‘গেট-আপ’ তিনিটাত অভিনয়ৰ ভিন্নতা স্পষ্ট৷\n‘চিনে পণ্ডিত’সকলৰ মতে, সংলাপৰ লগতে ছবিৰ সৌন্দৰ্য বঢ়োৱা অলংকাৰ হৈছে অভিনয় আৰু সংগীত৷ তপন দাসৰ লগতে ‘দীনবন্ধু’ৰ সৌন্দৰ্য বঢ়াইছে বাণীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা নিশিতা গোস্বামীৰ মুক্ত অভিনয়ে৷ অৰুণ নাথ, প্ৰস্তুতি পৰাশৰ, ভাস্কৰ বৰা, গায়ত্ৰী মহন্তৰ অভিনয় স্বাভাৱিক৷\nড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই সংলাপৰ লগতে গীতি-সাহিত্যও ৰচনা কৰি থৈ গৈছে৷ জুবিন গাৰ্গে সুৰেৰে সজোৱা ‘ক’ৰ এজাক সপোন যেন বৰষুণ, ধূলিৰ ওৰণি ঠেলি ভাঁহি আহে, কোমল মাটিৰ গুণ গুণ…’ গীতটোৱে দীনবন্ধুৰ সৌন্দৰ্য বঢ়োৱাৰ লগতে ছবিখনক দৰ্শকৰ ওচৰলৈ চপাই নিয়াতো সহায় কৰিছে৷ আৱহ সংগীতে পৰিৱেশ সৃষ্টিত বিশেষ সহায় কৰিব পৰা নাই৷ অনুভৱ হয় সংগীত পৰিচালক জুবিন গাৰ্গে ছবিখনৰ কেমেৰাৰ ভাষা অধ্যয়ন কৰা নাই৷ আৱহ সংগীতৰ দৈন্য ৰূপটোৰ বাবে অৱশ্যেই দোষাৰোপ কৰিব লাগিব ছবিখনৰ পৰিচালকক৷ স্বাভাৱিকতে প্ৰশ্ন উত্থাপন হ’ব পৰিচালক মুনিন বৰুৱাই আৱহ সংগীতৰ নামত সময় খৰচ কৰিছিলনে? (প্ৰসংগক্ৰমে সাংবাদিকে সুদক্ষ ছবি পৰিচালক প্ৰকাশ ঝাক সুধিছিল– ‘‘ছবি এখনৰ কোনটো দিশত আপুনি বেছি সময় খৰচ কৰে?’’ পৰিচালকগৰাকীৰ স্পষ্ট উত্তৰ– ‘‘আৱহ সংগীতত৷’’) মই ভাবোঁ আৱহ সংগীতে কেমেৰাৰ ভাষাত প্ৰাণ দিয়ে৷ শেষত এজনক প্ৰশংসা নকৰিলে এই আলোচনা আধৰুৱা হৈ ৰ’ব– চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী সুমন দুৱৰাক৷ ছবিৰ পৰিচালকে ছিকুৱেন্সৰ চিন্তা-চৰ্চাহে কৰে৷ ছিকুৱেন্স নিৰ্মাণ কৰে চিত্ৰগ্ৰহণকাৰীয়ে৷\nছবি পৰিচালকৰ মাধ্যম৷ পৰিচালকৰ চিন্তাশক্তিৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰে ছবিৰ স্তৰ, গভীৰতা৷ কিন্তু পৰিচালকৰ পক্ষে চিন্তাক কাৰ্যত পৰিণত কৰা সম্ভৱ নহয়, যদিহে প্ৰতিটো পদক্ষেপতে প্ৰযোজকৰ সমৰ্থন নাথাকে৷ যদিহে পৰিচালক-প্ৰযোজকে আঁকি দিয়া বৃত্তৰ ভিতৰত থাকি কাম কৰিবলৈ বাধ্য হয়৷ ‘ছিৰিয়াছ’ ছবিৰ (যিবোৰ ছবিত পৰিচালকৰ চিন্তাই গুৰুত্ব পায়৷ পৰিচালকে দৰ্শকৰ চিন্তাৰ সৈতে ‘কম্প্ৰ’মাইজ’ নকৰে৷ এই ব্যাখ্যা – ছবিৰ আলোচক সবিতা গেহলটৰ] ক্ষেত্ৰত পৰিচালকসকলে সততে প্ৰযোজকৰ সমৰ্থন নাপাই বৃত্তৰ ভিতৰত থাকি কাম কৰিব লগা হয়৷ ‘ছবিৰ বিষয়’ শীৰ্ষক ৰচনা এখনত প্ৰখ্যাত ছবি পৰিচালক বুদ্ধদেৱ দাশগুপ্তই লিখিছে– ‘‘এজন সচেতন পৰিচালকৰ ডাঙৰ সমস্যাটো হ’ল টকা৷’’ আমি ভাবোঁ প্ৰযোজক কৃষ্ণ ৰয়ে ‘দীনবন্ধু’ৰ পৰিচালকক টকাৰ সমস্যাটো অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নাই৷ আমি জনাত আৱাহন থিয়েটাৰৰ প্ৰযোজক কৃষ্ণ ৰয়ক ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিবলৈ তাগিদা দিছে ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক আৰু শ্ৰদ্ধাই৷ কেৱল সম্পৰ্ক আৰু শ্ৰদ্ধাৰ বাবেই ব্যৱসায়িক অংকৰ পৰা আঁতৰত থাকি ছবিখন নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব লোৱাৰ বাবে কৃষ্ণ ৰয়ক ধন্যবাদ নজনামনে? ধন্যবাদ কৃষ্ণ ৰয়, ধন্যবাদ সহঃ প্ৰযোজক গোপাল জালান৷\nগড় মাপকাঠী 4.5 / 5. ভোট : 92\nRelated Items:অসমীয়া চিনেমা, বিশেষ, মুনীন বৰুৱা


Depnil Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Depnil Forte ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nDepnil Forte की जानकारी\nDepnil Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Depnil Forte Benefits & Uses in Assamese- Depnil Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nDepnil Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Depnil Forte Dosage & How to Take in Assamese - Depnil Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDepnil Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Depnil Forte Side Effects in Assamese- Depnil Forte ar parshwakriyasamuh\nDepnil Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Depnil Forte Related Warnings in Assamese- Depnil Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Depnil Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Depnil Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Depnil Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nDepnil Forte মতভেদসমূহ- Depnil Forte Contraindications in Assamese- Depnil Forte nishedhsamuh\nDepnil Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Depnil Forte in Assamese- Depnil Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Depnil Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Depnil Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Depnil Forte kriya-pratikriya\nDepnil Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Depnil Forte Benefits & Uses in Assamese - Depnil Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nDepnil Forte তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDepnil Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Depnil Forte Dosage & How to Take in Assamese - Depnil Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDepnil Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Depnil Forte Active Ingredients in Assamese - Depnil Forte-ar upadaansamuh\nDepnil Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Depnil Forte Side Effects in Assamese - Depnil Forte ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Depnil Forte ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDepnil Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Depnil Forte Related Warnings in Assamese - Depnil Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nDepnil Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nDepnil Forteৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Depnil Forte ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nDepnil Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nDepnil Forte গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Depnil Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDepnil Forteৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Depnil Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDepnil Forteৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Depnil Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDepnil Forteৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Depnil Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Depnil Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Depnil Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nDepnil Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDepnil Forte মতভেদসমূহ - Depnil Forte Contraindications in Assamese - Depnil Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Depnil Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nDepnil Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Depnil Forte in Assamese - Depnil Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Depnil Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Depnil Forte লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি Depnil Forte লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Depnil Forte লওক।\nহয়, মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Depnil Forteৰ ব্যৱহাৰ উপকাৰী।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Depnil Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Depnil Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Depnil Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Depnil Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Depnil Forte লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Depnil Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Depnil Forte সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nDepnil Forte ৰ অনুকল্প - Substitutes for Depnil Forte in Assamese\nDepnil Forte के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Depnil Forte লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Depnil Forte ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Depnil Forte সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Depnil Forte ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Depnil Forte সেৱন কৰে?


১৪বছৰীয়া ধাৰ্মিকে ৬ জনকৈ লোকক দি গ’ল নতুন জীৱন... -\nHomeUncategorized১৪বছৰীয়া ধাৰ্মিকে ৬ জনকৈ লোকক দি গ’ল নতুন জীৱন...\nডিজিটেল ডেস্কঃ সময়বালিত হেৰাই যায় দুদিনীয়া মানৱ জীৱন! কৰ্মৰ মাজেৰে ৰৈ যায় মানুহৰ নাম। মহৎ দানৰে মৰিও অমৰ হৈ ৰ’ল এগৰাকী ১৪ বছৰীয়া কিশোৰ। ৬ গৰাকীকৈ লোকক দি গ’ল নতুন জীৱন।গুজৰাটৰ ছুৰাটৰ এগৰাকী ১৪ বছৰীয়া কিশোৰ। নাম ধাৰ্মিক কাকড়িয়া। ২৭ অক্টোবৰত হঠাৎ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিল ধাৰ্মিকৰ। চিকিৎসাৰ বাবে পিতৃ-মাতৃয়ে ততাতৈয়াকৈ কিশোৰজনক ছুৰাটৰ ‘কিৰণ হাস্পতাল’লৈ লৈ যায়।\nচিকিৎসকে ধাৰ্মিকৰ স্বাস্থ্যপৰীক্ষা কৰি মস্তিষ্কৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হোৱা বুলি কৈ ‘ব্ৰেইন ডেড’ ঘোষণা কৰে। ধাৰ্মিকৰ ব্ৰেইন ডেড হোৱাৰ খবৰ পাই ‘ডোনেট লাইফ’ নামৰ সংস্থাটো হাস্পতালত উপস্থিত হয়। ‘ডোনেট লাইফ’ৰ সদস্যসকলে ধাৰ্মিকৰ পিতৃ-মাতৃক অংগদানৰ মহত্বৰ কথা বুজায় আৰু ধাৰ্মিকৰ অংগদান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়। পুত্ৰৰ অংগই আন চাৰিজনৰ জীৱনলৈ সুখ আনক বুলি হিয়া ডাঠ কৰি ধাৰ্মিকৰ অংগদান কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হয় পিতৃ-মাতৃ। দান কৰা হ’ল ধাৰ্মিকৰ চকু, হাঁওফাওঁ, যকৃৎ, হৃদযন্ত্ৰ আৰু দুহাত। ধাৰ্মীকৰ অংগৰে নতুন জীৱন পালে ৬ গৰাকী লোকে।\nধাৰ্মিকৰ দান কৰা অংগসমূহ বিভিন্ন চহৰলৈ পঠিয়াবলগা হোৱাত তিনিটাকৈ ‘গ্ৰীন ক’ৰিডৰ’ৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। ধাৰ্মিকৰ দুয়োখন হাত পুণেৰ এগৰাকী ৩২ বছৰীয়া লোকক দান কৰা হয়। তেওঁৰ হৃদযন্ত্ৰ জুনাগড়ৰ এগৰাকী ১৫ বছৰীয়া কিশোৰৰ দেহত সংৰোপণ কৰা হয়। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ৪৪ বছৰীয়া এগৰাকী ব্যক্তিক দান কৰা হয় ধাৰ্মিকৰ হাঁওফাওঁ। পাটনাৰ নিবাসী এগৰাকী ব্যক্তিক দিয়া হয় যকৃৎ। ধাৰ্মিকৰ চকু কিৰণ হাস্পতালৰে প্ৰয়োজনীয় লোকক দান কৰা হয়।\nউল্লেখ্য যে, পাঁচ বছৰ ধৰি বৃক্কৰ ৰোগত ভুগি আছিল ধাৰ্মিক কাকড়িয়া। ধাৰ্মিকৰ পিতৃ অজয় কাকড়িয়া এটা হীৰা কোম্পানীত কৰ্মৰত। ধাৰ্মিকৰ স্বাস্থ্য ক্ৰমান্বয়ে গুৰুতৰ হৈ আহিছিল আৰু বিগত এবছৰ ধৰি তেওঁক সপ্তাহত তিনিবাৰকৈ ডায়েলাইছিছ কৰাবলগীয়া হৈছিল। অজয় কাকড়িয়াই আনকি নিজেই পুত্ৰক বৃক্কদান কৰিবলৈ প্ৰস্তুত আছিল। কিন্তু ২৭ অক্টোবৰত হঠাৎ ধাৰ্মিকৰ স্বাস্থ্যৰ অধিক অৱনতি ঘটে।\nPrevious articleইচাটি-বিচাটি গা বিজেপিৰ; ইতিহাস হ’ব নেকি কংগ্ৰেছ!\nNext articleসাৱধান! হেল’ৱীন হৈ গ’ল; এতিয়া আপোনাৰ ঘৰলৈ আহিব পাৰে ভূত !


মুক্তিৰ বাবে সাজু হৈছে সুবাসনা দত্তৰ প্ৰথমটো একক এলবাম "সোণ পৰুৱা" | Rupaliparda.com\nপ্ৰতিটো গীতৰ সৈতে জনপ্ৰিয়তাক সাঙুৰা কণ্ঠশিল্পী সুবাসনা দত্তৰ অনুৰাগীৰ শাৰী দীঘলীয়া। চচিয়েল মিডিয়াত সক্ৰিয় সুবাসনা দত্তই প্ৰায়ে তেওঁৰ ব্যক্তিগত একাউণ্ট যোগে বিভিন্ন বাতৰি শ্বেয়াৰ কৰাৰ সমান্তৰালকৈ সমাজ বিষয়ৰ প্ৰসংগসমূহক লৈও তেওঁ নিজ স্পষ্টীকৰণ দাঙি ধৰে। শেহতীয়াকৈ, তেওঁৰ অনুৰাগীৰ বাবে আহিছে আন এক সুখবৰ; সুবাসনা দত্তৰ প্ৰথমটো একক এলবাম “সোণ পৰুৱা” মুক্তিৰ বাবে সাজু হৈছে। ইতিমধ্যে এলবামটোৰ ফাৰ্ষ্ট লুক পোষ্টাৰ শ্বেয়াৰ কৰা হৈছে চচিয়েল মিডিয়া যোগে। বিগত সময়ত সুবাসনা দত্তৰ “আপুনি আহিব”, “মৰম লাগি যায়” শীৰ্ষক দুয়োটি গীতে বহুল হাৰত লাভ কৰিছিল প্ৰশংসা। গীতটিৰ ভিডিঅ’ দুটাতো দুটা নতুন যুঁটিক দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল, যিয়ে গীত দুটিক আৰু অধিক গ্ৰহণযোগ্য কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ গীত সমূহে ক্ষন্তেকতে জনসাধাৰণক নিজৰ ফলীয়া কৰিবলৈ সক্ষম হয়। নিজ পুত্ৰৰ সৈতে কমেডি ৰীল ভিডিঅ’ৰে অনুৰাগীক হহুৱাবলৈ প্ৰয়াস কৰি থকা সুবাসনা দত্তৰ আগন্তুক এই এলবামটোৰ বাবে অপেক্ষাৰত এতিয়া সকলো। অসমীয়া সংগীত ক্ষেত্ৰৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পী হৈছে সুবাসনা দত্ত। তেওঁৰ প্ৰত্যেকটা গীতৰ জনপ্ৰিয়তাৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁৰ অনুৰাগীৰ সংখ্যাও সৰ্বাধিক।\nসৰুৰ পৰাই মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰি অহা সুবাসনাই প্ৰফেচনেলি গীত গোৱাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিল মুনীন বৰুৱাৰ ছবি “ৰং” ৰ দ্বাৰা; হাৰ্টথ্ৰৱ জুবিন গাৰ্গে আমন্ত্ৰণ কৰিছিল সুবাসনাক উক্ত ছবিখনৰ গীতত কন্ঠদান কৰিবলৈ।\nAssamese Album assamese latest song Assamese Music Assamese Singer Assamese Song Assamese songs Subasana Dutta\nকৰিণা কাপুৰ চুম্বন কৰিবলৈ অমান্তি হৈছিল অভিনেতা অজয় দেৱগণক! কিন্তু কিয়?\nকৰিণা কাপুৰ একাষাৰে চুম্বন কৰিবলৈ অমান্তি হৈছিল অভিনেতা অজয় দেৱগণক । হয়, আপোনালোকে ঠিকে শুনিছে। অজয় দেৱগন আৰু কৰীণা কাপুৰে যুঁটীয়াভাৱে বহু ছবিত অভিনয় কৰিছে; সেই কেইখন হৈছে ক্ৰমে ঔমকাৰা, সত্যাগ্ৰহ, গোলমাল চিৰিজ, সিংঘম ২...\nশ্বুটিঙৰ মাজতেই হাঁহি- স্ফূৰ্তিৰে “আহিনৰ আবেলি” শীৰ্ষক ধাৰাবাহিকখন সম্প্ৰচাৰ হৈছে। ধাৰাবাহিকখনৰ দুই মুখ্য চৰিত্ৰ ক্ৰমে উৎপল দাস আৰু অনন্যা পৰাশৰৰ যুঁটিটোক অনস্ক্ৰীণ যিমান সংখ্যক দৰ্শকে সমাদৰ জনাইছে তাৰ...\n“মোৰ পিতৃয়ে আছিল মোৰ বয়ফ্ৰেণ্ড”- নীনা গুপ্তা\nবলীউডত এনে বহু অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আছে; যিসকল নিজৰ প্ৰফেচনেল জীৱনতকৈ অধিক চৰ্চা লাভ কৰে নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বাবেহে। আৰু, অৱশ্যে এনে অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়েও নিজৰ কথাবোৰ কোনো লুক-ধাক নকৰাকৈয়ে ব্যক্ত কৰে ৰাইজৰ সমুখত। এই...\nবৰ্তমান পৰিস্থিতিটোত আমাৰ বাবে সাহস হৈ থিয় দিয়া ব্যক্তিসকলেই হৈছে একো একোজন চিকিৎসক; প্ৰতিটো সময়ত তেওঁলোকে কৰা অহৰহ প্ৰয়াসৰ বাবে আমি অকণমান ভাল দিন দেখিবলৈ সক্ষম হৈছো। নিজৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি খেয়াল নৰখাকৈ তেওঁলোকে সাধাৰণ...