একুৰি এটা গল্প/অদৃশ্য শিকলিৰ বন্ধন - ৱিকিউৎস\nএকুৰি এটা গল্প/অদৃশ্য শিকলিৰ বন্ধন\nঅদৃশ্য শিকলিৰ বন্ধন\n47518একুৰি এটা গল্প — অদৃশ্য শিকলিৰ বন্ধনপ্ৰণামিকা অধিকাৰী২০১০\nবাঃ! বহুদিনৰ মূৰত দেখাদেখি! কেনে আছা? ভালনে?—অতীব আগ্ৰহত যমুনা প্ৰায় দৌৰি অহাদি আগবাঢ়ি আহি ৰাস্তাৰ ইটো পাৰে ৰৈ অটলৈ হাত জোকাৰি থকা ছোৱালীজনীৰ হাততে ধৰিলেহি। ছোৱালীজনীয়ে চিনি পোৱা নাই চাগৈ— এই তুমি চিনি পোৱা নাই মোক? মই যমুনা।\nছোৱালীজনীয়ে চাগে মনত পেলালে, কাৰণ তাইৰ হাতৰ চেপাটোও টান হোৱা যেন যমুনাই অনুভৱ কৰিলে। কিন্তু তেনেতে ক'ৰবাত সাংগিতীক সুৰ এটা শুনা গ'ল আৰু ছোৱালীজনীৰ হাতৰ চেপাটোও শিথিল হ’ল। তাই সামান্য হাঁহি ভেনিটী বেগ খুঁচৰি ম'বাইল ফোনটো উলিয়াই কথা পতাত লাগিল। কথা আৰম্ভ কৰাৰ আগতে তাই নিৰ্বোধৰ দৰে হাঁহি এটা যমুনালৈ এৰি দি ফোনৰ মাতৰ লগত একাত্ম হৈ গ'ল।\nযমুনাৰ নিজকেহে নিৰ্বোধ যেন লাগিল। কিমান সময় বাৰু ৰৈ থাকিব ছোৱালীজনীৰ কথা শেষ হোৱালৈ! তাই হাতৰ ঘড়ীটোলৈ চালে। ৯.৫০ মিনিট। স্কুল পাবলৈ ৫ মিনিটমানৰ বাট। হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰীত পঢ়ায় বাবে দেৰিকৈ গৈ নিজৰ ভাগৰ ক্লাছটো ঠিকমতে কৰিলেগৈয়ো হয় যদিও তাই সদায় স্কুলৰ মৰ্ণিং এছেম্বলীত উপস্থিত থকাটো বিচাৰে। তাই থাকেও। আজিহে অতদিনৰ মূৰত বাটত এই চিনাকি মুখখন দেখি তাই ক’ব নোৱৰা হৈ দৌৰি আহিল। যমুনাই ছোৱালীজনীলৈ চালে— কথা শেষ হোৱাই নাই। হয় জানো এইজনীয়েই সেই বৰ্ণালী? আগতকৈ কিছু শকত হ’ল অৱশ্যে। ছোৱালী ছোৱালী ভাবটো আছে এতিয়াও! কথাচহকী বৰ্ণালী আৰু যমুনা কলেজত পঢ়াৰ সময়খিনিত নলে-গলে লগা বন্ধু আছিল। যমুনাক দেখিলেই সদায় বৰ্ণালীয়ে—‘এ-ই যমুনা’ বুলি দৌৰি আগবাঢ়ি আহিছিল। দুয়োৱে ভালকৈ বি এ পাছ কৰাৰ পাছত কিছুদিনলৈ সিহঁতৰ ঘনিষ্ঠতা চলি আছিল যদিও পাছত ক'ব নোৱৰাকৈ দুয়োৰে মাজৰ যোগসূত্ৰ কমি আহিছিল। এটা সময়ত চিঠি আৰু ফোনেৰে লোৱা বা বাতৰিৰ সংখ্যাও কমি গৈ শেষত নাইকিয়া হৈ পৰিল। যমুনা আঁতৰি আহিল এইখন চহৰলৈ আৰু বৰ্ণালী গুচি গ'ল ব্যস্ততাপূৰ্ণ গুৱাহাটীলৈ। —‘মই যাওঁ দেই, থাকা’ বুলি হাতেৰে ছোৱালীজনীৰ গাত লাহেকৈ থপৰিয়াই যমুনা আগবাঢ়িব খোজোঁতেই ছোৱালীজনীয়ে এখন হাতেৰে তাইৰ হাতত খামুচি ধৰি ৰখাই দিলে। মুখেৰে [ ৮ ] অজস্ৰ কথা, ফোনত। যমুনাৰ আমনি লাগিল। এই ফোনটোও যে এনে এটা আপদীয়া বস্তু! সন্মুখতে ৰৈ অতদিনৰ পুৰণা বান্ধৱীৰ আগ্ৰহত চেচাপানী পৰিছে, অথচ কোনে জানো কাঢ়ি নিছে বৰ্ণালীৰ মনটো তাইৰ কাষৰ পৰা? বৰ্ণালীয়ে তাইলৈ চাই হাঁহো হাঁহো কৰি ফোনৰ সিমূৰে থকা মানুহজন নে জনীক ক'লে— আজিলৈ এৰা আৰু মোৰ হাতত বহু পুৰণি সুকোমল হাত এখন আছে। আগতে তাইৰ লগত কথা হওঁ। এৰিছো দেই.... বুলি বৰ্ণালীয়ে ফোনটোৰ লাইন কাটি দিলে।\nপূৰ্ণমাত্ৰাই বিৰক্ত হোৱা যমুনাৰ বৰ্ণালীৰ শেষৰ বাক্যটোৱে কিছু বিৰক্তি কমাই আনিলে। তায়ো কিছু সহজ হৈ হাঁহিমুখ লৈ বৰ্ণালীলৈ চালে। – বাঃ তুমি যমুনা। চিনি নাপাম কিয়? তুমিও বেচ শকত হৈছা। কতদিনৰ মূৰত দেখা...! কিন্তু তোমাক অলপ ব’ৰ কৰিলো। এই এইমাত্ৰ ফোনত যে কথা পাতিলো। বৰ আৰ্জেন্ট আছিল জানা। ব’লাচোন ক'ৰবাত অকণ বহোগৈ। আহা, সেই ৰেষ্টুৰেণ্টখনলৈ যাওঁ।\n— নাই নাই, আজি নালাগে। অন্য এদিন। মোৰ দেৰি হ'ব।\n—দেৰি হ’ব? কিয়? তুমি ক'ৰবাত চাকৰি কৰা নেকি?\n—অ’, তুমি নাজানা নহয়? মই কস্তুৰবা বালিকা বিদ্যালয়ৰ বিষয় শিক্ষয়িত্ৰী। ৭ বছৰ মানেই হ’ল। তুমি?\n—নাই নাই। মোৰ চাকৰি-বাকৰি নাই। ঘৰতে থাকো। পতি সেৱা কৰি আজৰি পালে ফুৰো, বজাৰ কৰো, এয়াই। ছেঃ বহুদিনৰ মূৰত লগ পালো, অথচ ক’তো অকণ বহাও নহ'ল। বাৰুপাছত কেতিয়াবা ন? যাওঁগৈ তেনেহ'লে....\n—আঁ যোৱাই, আৰু ময়ো যাওঁ, কিন্তু তোমাক আকৌ ক'ত লগ পাম?\n—মোক? পাম নিশ্চয়। এই একে ঠাইতে থাকে যেতিয়া নিশ্চয় লগ পাম দেই, এই এই অট',ৰ’বা ৰ'বা—বৰ্ণালী খৰধৰকৈ গৈ অট’ত উঠিল। যমুনাৰ কথাটো অখজা যেন লাগিল— বৰ্ণালী ৰ'বাচোন ৰ’বা, মোতকৈ এতিয়া দেখোন তোমাৰহে লৰালৰি! তোমাৰ ফোন নাম্বাৰটো...।\n—অ’ ফোন নাম্বাৰটো! পাছত বুজিছা, আজি ময়ো এঠাইলৈ লৰালৰিকৈ যাব লাগে। মই নহ'লে তোমাৰ স্কুললৈকে আহি লগ ধৰিম। যাওঁ দেই, বাই...।\nঅট’খন গুচি গ'ল। খৰখেদাকৈ যমুনাও যাব লাগিছিল। যোৱা নহ'ল। ঠাইতে ৰৈ তাই অট’খন যোৱাৰ ফালে চাই থাকিল। বৰ্ণালী কিয় গুচি গ'ল? তাইৰতো ক'তো লৰালৰিকৈ যোৱাৰ কথা নাছিল! তাই দেখোন মোৰে স'তে [ ৯ ] বহিবলৈ মোক ৰেষ্টুৰেণ্টখনলৈকে মাতিছিল! হঠাতে তাই গুচি গ'ল কিয়? তাই মানসিকভাৱে অস্থিৰ হৈ আছে নেকি? ক’তা? দেখাততো তাই বেচ শান্ত, উচ্ছল আৰু হাঁহিমুখেই আছে! ফোনৰনাম্বাৰটোও নিদিলে...। যমুনাই খোজ আগবঢ়ালে। খোজকাঢ়ি যাওঁতে তাই কলেজত বৰ্ণালীৰে স’তে কটোৱা সময়বোৰলৈ মনত পেলালে। সাংঘাতিক ধৰণে আৱেগিক আৰু ৰোমাণ্টিক মনৰ আছিল তাই। তাইৰ বাবে প্ৰেমেই জীয়াই থকাৰ মূল কথা। আন্তৰিক আৰু সহযোগিতাপূৰ্ণ প্ৰেম নহ'লে সংসাৰ নিটিকে।\n—এই বুজিছা, মই যেতিয়া বিয়া কৰাম, মানুহজনক যে ইম্মান মৰম কৰিম, তেওঁ যি কয় তাকেই কৰিম আৰু তেওঁ বিচৰাধৰণেৰেই মই সকলো দিম....।\n—তুমি দিবা, আৰু তোমাক? তোমাক যদি ‘গোৰ’ দিয়ে? এই ধৰা, তুমি তেওঁক বৰ মৰম লাগি চুমা এটা খালা আৰু তেওঁ যদি তোমাক কিয় চুমা খাবা’ বুলি চৰ এটা মাৰে?\n—ধেইত্! কি যে অসভ্য তুমি! তেনেকৈ কৈ মোৰ সপোন ভাঙি নিদিব। আৰু জানা, মৰম কৰিলে বন্য জন্তুও পোহনীয়া হয়। এই যমুনা, তুমি সঁচাকৈয়ে কোৱাচোন, যাৰ লগত মোৰ বিয়া হ’ব তেওঁ বাৰু মোক পৃথিৱীৰ আটাইবোৰ আলফুলীয়া মৰম দিবনে? খুব মৰম কৰিবনে অ’? সৰু ছোৱালীক কৰাৰ দৰে মৰম, বন্ধুৰ দৰে মিত্ৰতা আৰু বাপেকৰ দৰে শাসন...\n—আৰু পতিৰ দৰে পতিগিৰি... হিঃ হিঃকৈ হাঁহি যমুনাই তাইৰ কোলাত মূৰ থৈ কোনোবা অনামী পতিদেৱৰ সপোন দেখি থকা বৰ্ণালীৰ চুলিকোছা ঘটালি হাঁহি উঠিছিল। বৰ্ণালীয়ে তাইলৈ ঘোপাকৈ চাই কালো কান্দো হৈছিল। সিহঁত দুয়োৰে মাজৰ পাৰ্থক্যও আছিল এইকণেই। বৰ্ণালীয়ে বাস্তৱৰ কঠোৰতা দেখিও যেন নেদেখা হৈ সদায় সপোনৰ কাৰেং সাজি থাকে আৰু যমুনাই সদায় কল্পনাৰ ৰাজ্যতো বাস্তৱৰ কঠোৰতাকে দেখা পায়। অৱশ্যে তাই বৰ্ণালীৰ বন্ধুত্ব পূৰ্ণ সঁহাৰি দিছিল। বেচেৰী বৰ্ণালীজনীয়ে কেৱল মৰম-ভালপোৱাকেই জীৱনৰ অৰ্থ বুলি ভাবি কোনো হৃদয়ৱান, মৰমিয়াল ৰাজকুমাৰৰ সপোন দেখি আহিছে। ভগৱানে যেন দয়ালু হৈ তাইৰ সপোন ফলিয়ায়। তাই যেন পৃথিৱীৰ সমস্ত ভালপোৱাৰ, প্ৰেমৰ গৰাকী হয়। যমুনাই বৰ্ণালীৰ কান্দো কান্দো মুখখন দুয়ো হাতে তুলি ধৰি গহীন হৈ কৈছিল— ধেমালি কৰিছো অ’ বৰ্ণা, কোনে বাৰু নিবিচাৰে তুমি ভবাৰ মৰমিয়াল পতিৰ অকুণ্ঠ প্ৰেম! মই ভগৱানৰ ওচৰত মিনতি কৰিছো, তেওঁ যেন তোমাৰ বুকু ভৰাই প্ৰেম দিয়ে, তেনে প্ৰেম দিব পৰা এজন পুৰুষ দিয়ে।\n[ ১০ ] প্ৰায় দুমাহ পাৰ হৈ গ'ল। এইকেইটা দিন যমুনাই অনবৰতে কেৱল বৰ্ণালীকেই দেখিলে। স্কুললৈ ওলাই আহিয়েই বৰ্ণালীৰ সন্ধানত তাইৰ চকু পিটপিটাই ফুৰে অগণন জনতাৰ মাজত। স্কুলত থকাৰ সময়খিনিতো তাই আশা পালি থাকে বৰ্ণালী আহিব বুলি। তাইতো আহিম বুলিয়েই কৈছিল। ঠিকনাও নাজানো, ফোন নম্বৰো নাপালো। ক’ত বা থাকে? তাই বাৰু নিজকে লুকুৱাই ৰাখিছে নেকি? লাহে লাহে যমুনা বৰ্ণালীৰ প্ৰতি অত্যুৎসাহী হৈ পৰিল। যেনে তেনে যেন তাই বৰ্ণালীক বিচাৰি উলিয়াব! কিন্তু কত পাব তাইক? কাৰ পত্নী? তাইৰ গিৰিয়েক চাকৰিয়াল নে ব্যৱসায়ী তাকো নাজানিলে। শেষত তাই বৰ্ণালীৰ মাকৰ ঘৰৰ ফোন নম্বৰ পুৰণি ডায়েৰীৰ মাজৰ পৰা বিচাৰি লৈ ফোন কৰি বৰ্ণালীৰ বৰ্তমানৰ ঠিকনা সংগ্ৰহ কৰিলে। তাই ঠিক কৰিলে যে কালিলৈকে তাইক লগ কৰিব।\nঅটখনত দিবলগীয়া ভাৰা আদায় দি তাই চৌহদটোলৈ সোমাই আহিল। মালীজাতীয় এজনে বাগিচাত কাম কৰি আছিল। তাই সুধিলে-\n—এইটো প্ৰবীৰ বৰুৱাৰ ঘৰ হয়নে?\n—হয়। মালীজনে মূৰ জোকাৰি ঘৰটোলৈ চালে। যমুনাই বাগিচাখনলৈ চালে। বিভিন্ন ‘ছিজন ফ্লাৱাৰ। বৰ্ণালীয়ে ‘ছিজন ফ্লাৱাৰ বেয়া পাইছিল। ১৫/২০ দিন ফুলি জমকাই মৰহি যায়। কথা নেকি? চিৰদিন জাতিষ্কাৰ হৈ ফুলা গছ হ’ব লাগে।\n—তেনেকুৱা ফুল ক’ত আছেনে? তোমাৰ সপোন কোঁৱৰৰ ঘৰত?\n—ধেৎ, ধেমালি নকৰিবা, গোলাপ, তগৰ, যুতিমালী, মাধৱীলতা— এইবোৰ কি? মই মোৰ ঘৰত সদায় এনে সুগন্ধি ফুল ভৰাই ৰাখিম চাবা।\n—এইবোৰতো নিৰ্দিষ্ট সময়তহে ফুলে।\n—হয়। কিন্তু দীঘলীয়াকৈ। আৰু এবাৰ ফুলিলে তাৰ সুবাস ৰৈ যায় বহুদিনলৈকে। গছজোপাৰ সেউজীয়াখিনিতো থাকেই...। যমুনাই বৰ্ণালীৰ, অৰ্থাৎ প্ৰবীৰ বৰুৱাৰ বাগিচাত এপাহো তেনে ফুল দেখা নাপালে। তাই খোজ আগবঢ়ালে, ডাঙৰ বাৰান্দাখনৰ মূৰে বান্ধি থোৰা প্ৰকাণ্ড কুকুৰটোৱে ভৌ-ভৌৱাই উঠিল— যমুনা থমকি ৰ’ল। এইটো জানো বৰ্ণালীৰ ঘৰ নহয়। কুকুৰ আৰু মেকুৰী পোহাৰ সম্পূৰ্ণ বিৰোধিতা কৰিছিল তাই। কথাই কথাই তাই কৈছিল- যিখন ঘৰত কুকুৰ-মেকুৰী থাকে, তাত মই নাই জানিবা। কাম কৰা জাতীয় ল'ৰা এজনে [ ১১ ] ভুমুকিয়ালে কাক লাগে?\n— বৰ্ণালী, মানে প্ৰবীৰ বৰুৱাৰ মিছেছ আছে নেকি? তাই সুধিলে।\n— আছে। আহক। বহক, মই মাতি দিওঁ। ল'ৰাজনে তাইক মাতি বহিবলৈ দি আঁতৰি গ'ল। ড্ৰয়িং ৰূমটোত চকু ফুৰাই যমুনাই তাত বৰ্ণালীৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিলে। তিনিবছৰ হাড়ে হাড়ে লগ লাগি থকা ছোৱালীজনীৰ মনোভাব ড্ৰয়িং ৰূমটোৰ ক'তো অকণো ফুটি উঠা নাই। গোটেই ৰূমটোতে বিদেশী পৰিৱেশ অথচ বৰ্ণালী আছিল সম্পূৰ্ণ ওলোটা— ‘ড্ৰয়িং ৰূমটোৱে সেই ঘৰ মানুহৰ মানসিকতা প্ৰতিপন্ন কৰে। নিজৰ নিজৰ ড্ৰয়িং ৰূমবোৰত নিজৰ জাতীয় বৈশিষ্ট্য ফুটি থাকিব লাগে’– তাইৰ কথা। ল'ৰাজন আকৌ সোমাই আহি ক'লে, বাইদেউ এটা কামত ব্যস্ত আছে, আপুনি অলপ সময় বহিব লাগিব। — হ’ব। যমুনাই শলাগিলে। ঘৰটোৰ ভিতৰত তাই কোনোবা ঘূৰি ফুৰাৰ উমান পালেও তাই কাৰো মাত নুশুনিলে। অলপ সময়ৰ পাছত বাহিৰত এখন গাড়ীৰ মৃদু শব্দ উঠি আঁতৰি যোৱা যেন পালে। যমুনাৰ উৎকণ্ঠা বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। তেনেতে হাতত দুকাপ চাহ লৈ বৰ্ণালী সোমাই আহিল — এই, তোমাক বহুপৰ বহুৱালো নহয়?\n— মই আহিছো বুলি তুমি জানিছিলা জানো?\n— অঁ। তুমি সোমাই আহোঁতেই দেখিছিলো। ব্যস্ততাৰ বাবেহে আহিব পৰা নাই। আৰু মই নিশ্চিত যে তুমি আহিছা যেতিয়া মোক লগ নোপোৱাকৈ নাথাকা। মায়ে কালি ফোনত কৈছে, তুমি মোৰ ঠিকনা লৈছা বুলি। ভালেই কৰিলা। মইহে তোমাৰ তালৈ যাওঁ যাওঁ বুলিও যাব পৰা নাই। লোৱা, চাহ খোৱা।\nযমুনাই একেথৰে বৰ্ণালীলৈ চালে। তাই কোৱা কথাত কোনো গুৰুত্ব নিদি যমুনাই বৰ্ণালীৰ ভিতৰত কিবা আছে নেকি জানিবলৈ যেন তাইৰ মনৰ ভিতৰলৈ জুমিছে — কি চাইছা যমুনা? চাহ খোৱা। বৰ্ণালীয়ে যেন ধৰা পৰি যোৱাৰ ভয়ত লৰালৰি কৰিছে। যমুনাই চাহ তুলি ল'লে। দুয়ো নিঃশব্দে চাহ খোৱাত লাগিল। চাহ খোৱা শেষ হোৱাৰ পাছত কিছুপৰৰ নীৰৱতা। হাতৰ পৰা চাহৰ কাপ তলত থ’লেও যেন তাৰ পৰা হোৱা শব্দই সেই নীৰৱতা ভাঙি দুয়োকে আমনি কৰিব।\n— দিয়া কাপটো। থৈ আহোগৈ। তুমি তামোলজাতীয় কিবা খোৱা নেকি?\n— নাখাওঁ। বৰ্ণালী ভিতৰলৈ গৈ কাপ-প্লেট থৈ হাতত এজাপ এলবাম লৈ সোমাই আহিল। যমুনাৰ এলবাম চাই সময় কটোৱাৰ ইচ্ছা মুঠেই নাছিল।\n[ ১২ ] বৰ্ণালীয়ে এতিয়াও তাইৰ পৰা পলাব বিচাৰি আছে নেকি?\n— চোৱানা এলবামকেইটা। আমাৰ বহুত পুৰণি ফটো আছে। মই প্ৰায়েই চাওঁ জানা।\n— নাচাওঁ। এলবামত থকা ফটোবোৰ মোৰ মনত ভালদৰে সজীৱ হৈ আছে। মোক তোমাৰ খবৰ লাগে। তুমি কেনে আছা, কি কৰিছা, তোমাৰ পতি, ঘৰ, প্ৰেম?\nবৰ্ণালীৰ মুখখন গহীন হ’ল। তাই আগুৱাই আহি যমুনাৰ নিচেই কাষতে বহি পৰিল। হঠাতে তাই যমুনাক সাবটি ধৰিলে। বৰ জোৰেৰে তাই যমুনাক আঁকোৱালি লৈছে যেন বহুদিন তাই কাকো আঁকোৱালি লোৱাই নাই অথবা তাই তাইৰ মানসিক আৱেগ দমন কৰিব বিচাৰিছে!\n—বৰ্ণালী, কি হৈছে অ’, চাওঁ এৰি দিয়া। সহজ হোৱাচোন —যমুনাই কোৱাৰ পাছতো তাই কিছুপৰ যমুনাক সাৱটি ধৰিয়েই থাকিল। কিছুপৰ পাছত তাই যমুনাক এৰি দিয়াত তাই বৰ্ণালীলৈ চালে— নাই, তাই কন্দা নাই— তুমি ভালে আছাতো?\n— আছো। বৰ্ণালীয়ে মূৰ জোকাৰিলে। কিন্তু ক্ষন্তেকপৰ পাছতেই তাই যমুনাৰ হাত এখন চেপি ধৰি ক'লে— যমুনা, তুমি মাজে মাজে আহি থাকিবা। তুমি আহি থাকিলে মোৰ ভাল লাগিব। কিন্তু প্লিজ ‘তুমি সুখীনে’, ‘ভালে আছানে’ জাতীয় প্ৰশ্ন মোক নুসুধিবা। মই সুখী। বহুত ধনী, সুন্দৰ, উচ্চ পদবীধাৰী স্বামী বিয়া কৰালো। প্ৰকাণ্ড ঘৰ, গাড়ী, লগুৱা, মালী সকলো আছে। সন্তান এটাও আছে। সু-শিক্ষাৰ নামত হোষ্টেলত। বয়স ৬ বছৰ। মাহত দুদিনৰ বাবে ওচৰত পাওঁ। সকলোৱে জানে আৰু মানে যে ‘মই বৰ ভাগ্যৱতী আৰু সুখী’, তুমিও মানিবা। কিন্তু তুমি ঘনাই আহিবা। প্লিজ যমুনা, তুমি আহি থাকিলে এছাটি মুকলি বতাহ যেন মই পাই থাকিম। মোৰ বৈবাহিক জীৱনটো বাদ দি তুমি আৰু মই একান্ত আপোন হৈ কলেজত কটোৱা সেই সময়খিনিকে আকৌ উপভোগ কৰিম....।\nযমুনাৰ গাটো স্থবিৰ হোৱা যেন লাগিল। বহুপৰ তেনেকৈয়ে বহি থাকি তাই গা লৰালে। বহুপৰ হ’ল বৰ্ণালী, আজি যাওঁগৈ। পাছত লগ পাম, আহিম।\n—আহিম নহয় যাম। ফোনযোগে ঠিক কৰি দুয়োৰে আজৰি পৰত দুয়ো ফুৰিম, ফূৰ্তি কৰিম। ঘৰৰ বন্ধ বেৰৰ মাজত মোৰ বৰ অসহ্য লাগে অ’।\nহৃদয় ভেদি নিয়া এটা গভীৰ চাৱনি বিনিময় কৰি যমুনাই ঘনাই লগ পোৱাৰ মন লৈ উঠি আহিল। ⮰\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=একুৰি_এটা_গল্প/অদৃশ্য_শিকলিৰ_বন্ধন&oldid=109168"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৩০ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ১৩:০১ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


মহীৰূহৰ লেখাঃ বাধা যদি নিদিয়া পিশাচী এন্ধাৰক :: ড° হীৰেন গােহাঁই - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome DR-HIREN-GOHAIN MAHIRUH RECENT ডঃহীৰেন-গোহাঁই মহীৰূহ মহীৰূহৰ লেখাঃ বাধা যদি নিদিয়া পিশাচী এন্ধাৰক :: ড° হীৰেন গােহাঁই\nxukhdukh.com January 20, 2019 DR-HIREN-GOHAIN, MAHIRUH, RECENT, ডঃহীৰেন-গোহাঁই, মহীৰূহ,\n‘আমাৰ অসমৰ এগৰাকী পত্রলেখিকাই লিখিছে যে আমি উত্তৰ প্ৰদেশৰ কট্টৰ হিন্দু কিছুমানে কৰা কিছুমান নিষ্ঠুৰ কাণ্ড বাৰে বাৰে উল্লেখ কৰি অসমত মিছাতে হৈ-চৈ লগাব খুজিছে। আমাৰ ইয়াৰ ইয়াত পৰিবেশ, পৰিস্থিতি বেলেগ। আমাৰ ইয়াত সেইবােৰ নহয়। এনে ভাব আন কাৰাে-কাৰাে মনলৈকো আহিব পাৰে। সমস্যা তাতেই। উত্তৰ প্ৰদেশত যিবােৰ শক্তি তথা সংগঠনে সেইবােৰ নাৰকীয় কাণ্ড ঘটাইছে, সিহঁত ইয়াতাে পুলিয়ে-পােখাই বাঢ়ি আছে। বিশেষকৈ ২০১৬ৰ নিৰ্বাচনৰ পিছৰ পৰা। সিহঁতে এই ধৰণৰ পৰিবেশেই সৃষ্টি কৰে, মানুহৰ মন আন গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাৰ পৰা আঁতৰাই আনে, মানুহৰ মনত খেলিমেলি লগাই ক্ৰমাৎ হিংস্ৰ কৰি আনে। দিন-দুপৰত ৰাইজৰ চকুৰ সন্মুখতে পাশবিক নিপীড়ন, নৰহত্যা হয়। সিহঁতৰ নাম উল্লেখ কৰাৰ প্রয়ােজন নাই। | যদি সিহঁতক বাধা দিয়া নাযায়, আমাৰ শান্তিপ্রিয় সমাজৰ স্বভাৱ বনৰীয়া কৰি তােলাত বাধা দিয়া নাযায়, ইয়াতাে সুস্থমনৰ মানুহ মাত্রেই এদিন চকুৰে এন্ধাৰ দেখিব। সিহঁত পূৰঠ হৈ পৰিলে, সিহঁতৰ পােতন মজবুত হ'লে আৰু সিহঁতক নিস্ত কৰিব পৰা নাযাব। ভূপেন হাজৰিকাই লিখা দৰে\n"বাধা যদি নিদিয়া পিশাচী এন্ধাৰক\nধৰা হব ৰণেৰে ৰাঙলী...\nসিহঁতৰ কাম-কাজ কেনে অদ্ভুত আৰু বনৰীয়া, (তাকো বৈদিক সংযমৰ কথা আওৰাই!), তাৰ বাবে এটা উদাহৰণেই যথেষ্ট।\nউত্তৰ প্ৰদেশৰ মুশ্লিম মানুহৰ উপৰি একাংশ ৰাজপুত, কায়স্থ আৰু দলিত সম্প্রদায়ৰ লােক মাংসাহাৰী। কছাই দোকান বেছিভাগেই মুশ্লিম মানুহৰ হাতত আছিল। মহাযােগী আদিত্যনাথ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈয়েই কছাইৰ দোকানবােৰ বন্ধ কৰি দিলে। চেলুটো গাে-হত্যা বন্ধ কৰা। ফলত মুশ্লিমৰ উপৰি বহু হিন্দুৰাে জীৱিকা বৰ্বাদ হ’ল। তাৰ পিছত গােহত্যা সম্পূর্ণ নিষিদ্ধ কৰাৰ ফলত আৰু গৰুৰ বেপাৰত নানা চেলুত বাধা দয়াৰ ফলত খেতিয়কে পুহিব নােৱৰা কামত নহা বলদ আৰু গাই গৰু হাটত বিক্ৰী কৰিব নােৱৰা হ'ল। গাে-মাংস খােৱাবিলাকে তাৰ মাংসই খাইছিল। তেনে গৰু পুহি ৰাখিব লাগিলে অর্থনৈতিকভাবে খেতিয়ক দেউলিয়া হ’ব। তেওঁলােকে এনেকুৱা গৰুৰ জাক বাটে-পথে মেলি দলে। কিন্তু সেইবােৰে পথাৰত নামি শস্য খাই পুনৰ বিপদ সৃষ্টি কৰিলে। এইবাৰ গঞা ৰাইজে হয় ৰাতি আহি চৰকাৰী স্কুলত গৰু ভৰাই দি গেটত তলা মাৰি থয় বা চহৰৰ চৰকাৰী অফিচৰ আগত মেলি আঁতৰি যায়। ফলত যােগীবৰৰ চৰকাৰৰ কি অৱস্থা হৈছে, সহজবােধ্য। আনহাতে, ভাৰতৰ ৰপ্তানি সামগ্ৰীৰ ভিতৰত দ্বিতীয় লাভজনক দ্রব্য চামৰাৰ ব্যৱসায় প্রায় বন্ধ হৈ যােৱাত বহু হিন্দু ব্যৱসায়ী, মুশ্লিম জোতাবেগ নির্মাতা, দলিত কাৰিকৰৰ জীৱিকালৈ ধুমুহা আহিল। জনসাধাৰণৰ বহু-শ বছৰীয়া জীৱিকাৰ ইতি পৰিল। তেনেকুৱা হেজাৰ হেজাৰ গৰু পােহাও চৰকাৰৰ সমস্যা। ভাৰতত কাৰ্যতঃ গো-হত্যা বন্ধ, কিন্তু গাে-মাংস সৰৱৰাহ বন্ধ হােৱা নাই। গো-মাংস ৰপ্তানিত দেশে অভূতপূৰ্ব শিখৰ অতিক্ৰম কৰাৰ তথ্য এতিয়া ৰাজহুৱা। এই সুগংঠিত উদ্যোগত গাে-মাংস ৰপ্তানিৰ ৰমৰমীয়া ব্যৱসায় কৰা ধনকুবেৰ বিলাকৰ শীর্ষস্থানত নৈষ্ঠিক, গাে-ব্রাহ্মণ-বেদ মনা হিন্দু থকা বুলি শুনা যায়। আমি অসমতাে নিষ্ঠুৰতাৰ উপৰি এনে মুৰে ভৰি কঢ়া পৰিণাম। চাবলৈ ৰৈ থাকিম নেকি?\nউচচতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায় আৰু ন্যায় ব্যৱস্থা\nযদি আইনৰ আক্ষৰিক অনুসৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হয়, যদি তাৰ ভিত্তিত হােৱা অভিযােগৰ সত্যাসত্যৰ প্রাথমিক পৰীক্ষাও কৰা নহয়, তেন্তে সি চূড়ান্ত অন্যায়লৈ পর্যবসিত হ'ব পাৰে। অতি আফছোছৰ কথা যে ভাৰতত ৰাজনৈতিক হর্তা-কৰ্ত্তা সকলৰ নিৰ্দেশত মেৰুদণ্ডহীন যদি একাংশ আজ্ঞাবাহী আৰক্ষী বা আন অপৰাধ-অনুসন্ধানকাৰী বিষয়াই আইনৰ এনে কিম্ভুত অপপ্রয়ােগ কৰে, তেনেহ'লে ন্যায়ালয়ে যথােচিত কঠোৰ সকীয়নি নিদিয়া হৈছে যেন দেখা যায়। শীর্ষতম মহলতাে এতিয়া এনেবােৰ কথা হ'ব ধৰিছে।\nচি বি আইৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক আলােক ৱৰ্মাৰ বিষয়টোকেই ধৰা যাওক। বিজেপিৰ কঠোৰ হিন্দুত্ববাদী নেতাৰ ৰূপত দেখা দিয়া সুব্রহ্মনিয়ম স্বামীৰাে মত এয়ে যে ৱৰ্মা এজন কর্মঠ, সৎ, কৰ্ত্তব্যনিষ্ঠ আৰক্ষী বিষয়া। তেওঁৰ নিযুক্তি হৈছিল প্রধানমন্ত্রী, বিৰােধী দলৰ নেতা আৰু ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশৰে গঠিত এখন কমিটিৰ চুপাৰিছত। চি বি আই ভাৰতৰ সর্বোচ্চ অপৰাধ-অনুসন্ধান সংস্থা। কিন্তু তাৰ স্বতন্ত্রতা নথকাত বা ৰাজনীতিবিদৰ সেই স্বতন্ত্ৰতাৰ প্ৰতি উপেক্ষাত কেতিয়াবা সি দেশৰ ৰাজনৈতিক হর্তা-কৰ্ত্তা বিলাকৰ হাতৰ পুতলাত পৰিণত হয় আৰু সিহঁতৰ নানা দুষ্কাৰ্য্যৰ যথােচিত তদন্ত বা বিচাৰেই নহয়। সর্বোচ্চ ন্যায়ালয়েই এসময়ত ক্ষুব্ধ হৈ তাক ‘সঁজাত বন্দী ভাটৌ’ বুলি কৈছিল। কংগ্ৰেছ আমােলত সঞ্চালক তেনে ভাটৌ আছিল বুলি অধিবক্তা প্রশান্ত ভূষণে তথ্যপ্রমাণ উলিয়াই দিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কঠোৰ নির্দেশ অনুযায়ী চি বি আইৰ সঞ্চালক নিযুক্তি দিয়াৰ ক্ষমতা প্রধানমন্ত্রী, দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ, বিৰােধী দলপতিৰে গঠিত কমিটিৰ দ্বাৰা দিয়া নিয়ম হ’ল। তেনে অপযশৰ বলি নহবলৈ আলােক ৱৰ্মাই নিষ্ঠাৰে আগবাঢ়িবলৈ লােৱাত কেন্দ্ৰত ক্ষমতাধীষ্ঠ সকলৰ হৃৎকম্প আৰম্ভ হ'ল। প্রধান মন্ত্রী কার্যালয়ৰ পৰা দুজন শীর্ষ বিষয়াৰ বিপদ আহিল। ৰাফাল বিমানৰ কথাও ওলাল। ৰাকেশ আস্থানা বােলা এজনক খৰখেদাকৈ যুটিয়া সঞ্চালক হিচাবে নিযুক্তি দিয়া হ'ল। যাতে ৱৰ্মাৰ কামত বিজুতি ঘটে। চি বি আইৰ কাম-কাজ তদাৰক কৰা মুখ্য অপৰাধ-নিৰীক্ষণ আয়ুক্ত (Chief Vigilance Commissioner) ৰূপে নিযুক্তি পাইছিল চৌধাৰি উপাধিৰ এজনে যাক সুব্রহ্মনিয়ম স্বামীয়ে চিধাই দুর্নীতিগ্রস্ত বুলি গৰিহণা দিছিল।\nআস্থানা কাৰ্যকালৰ প্রথম পর্যায়ত তেওঁ যথেষ্ট কৰ্তব্যপৰায়ণ আৰু পাৰ্গত বুলি স্বীকৃত হলেও পৰৱৰ্তী পর্যায়ত গুজৰাটত কৰ্মৰত অৱস্থাত তেওঁৰ চৰিত্ৰ আৰু ভূমিকা অৱনমিত হয় বুলি অনেকে অভিযােগ কৰে। কিন্তু তেওঁ নৰেন্দ্র মােদী আৰু অমিত শ্বাহৰ আস্থাভাজন হৈ পৰে। তেওঁ নিযুক্তি পােৱাৰ সময়ত সঞ্চালক আলােক ৱৰ্মাই আপত্তি কৰিছিল যে মানুহজন যুটিয়া সঞ্চালকৰ দায়িত্বৰ বাবে অযােগ্য। তেওঁৰ আপত্তিত কেন্দ্র নিযুক্তিদাতা সকলে কর্ণপাত নকৰিলে। তেওঁ ৰাকেশ আস্থানাৰ দুর্নীতি আৰু আইন-উলংঘাৰ প্রমাণ গােটাই তেওঁক অভিযুক্ত কৰি গ্ৰেপ্তাৰ। কৰিবলৈ Chief Vigilance Commissioner-ৰ অনুমতি বিচাৰে। কিন্তু সেই কার্যালয়ৰ পৰাই আগতীয়া সংবাদ পাই আস্থানায়াে ততাতৈয়াকৈ আলােক ৱৰ্মাৰ ‘দুর্নীতি’ৰ বিৰুদ্ধে Chief Vigilance Commissioner-ৰ আগত কেতবােৰ তথ্য-প্রমাণ’ যােগাৰ কৰি দাখিল কৰে।\nএতিয়া CVC জনে কাৰ অভিযােগ তথ্যনিষ্ঠ, বিচাৰ নকৰাকৈ প্রধানমন্ত্রীক জনালে যে চি বি আইৰ দুজন শীর্ষ বিষয়াই পৰস্পৰৰ বিৰুদ্ধে গােচৰ অনাৰ ফলত চি বি আইৰ সুনাম নষ্ট হ’বৰ উপক্রম হৈছে। দুইজনকে মাজনিশা সিদ্ধান্ত লৈ ছুটীত পঠোৱা হ'ল আৰু আস্থানাৰ বিৰুদ্ধে তদন্ত কৰাসকলক দিহিঙে-দিপাঙে বদলি কৰা হ'ল। প্রধান তদন্তকাৰী বিষয়াক এক্কেবাৰে আন্দামান নিকোৰৰ আৰক্ষী আয়ুক্ত কৰা হ'ল!! অন্তৱৰ্তীকালীন সঞ্চালক হিচাবে নিযুক্তি দিয়া হ'ল নাগেশ্বৰ ৰাও নামৰ এজন বিষয়াক, যাক সুব্রহ্মনিয়ম স্বামীয়ে তুৰন্তে 'দুর্নীতিত নিমগ্ন মেৰুদণ্ডহীন ব্যক্তি বুলি অভিহিত কৰিলে!!\nচি বি আইৰ সুনাম এনেদৰে ৰক্ষা কৰাৰ পৰিণতিত আলােক ৱৰ্মাই উচ্চতম ন্যায়ালয়ত তেওঁৰ অপসাৰণ অসংগত আৰু অন্যায় বুলি গােচৰ তৰিলে। কিছুমানে কলে যে CVCয়ে তেওঁক বৰ্খাস্ত কৰিব নােৱাৰে, পাৰে তেওঁক নিযুক্তি দিয়া উচচক্ষমতাসম্পন্ন কমিটিয়েহে। ৰাকেশ আস্থানাই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে উঠা দুর্নীতিৰ গােচৰৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হ’ল। কিন্তু দিল্লীৰ উচ্চ ন্যায়ালয়েও তেওঁৰ বিৰুদ্ধে উঠা দুর্নীতি তথ্যপ্রমাণ পৰীক্ষা কৰি গােচৰটো উঠাই ল’বলৈ অসন্মত হ’ল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে শুনানিৰ পূর্বে সঞ্চালক আলােক বৰ্মাৰ বিৰুদ্ধে আস্থানাই অনা দুর্নীতিৰ অভিযােগৰ নিৰপেক্ষ তদন্তৰ ব্যৱস্থা কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ এ কে’ পাটনায়কক তাৰ ন্যায়িক তদাৰকীৰ (Monitoring) দায়িত্ব দিলে। পাটনায়কে আলােক ৱৰ্মাৰ দুৰ্নীতিৰ বিষয়ে CvCয়েও আস্থানাৰ আবেদন অনুযায়ী কৰা অভিযােগ ভিত্তিহীন’ বুলি প্রতিবেদন দাখিল কৰিলে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ন্যায়াধীশ পাটনায়কৰ প্রতিবেদন গ্রহণ কৰি আলােক ৱৰ্মাক পুনৰ পূৰ্বৰ পদত নিযুক্ত ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এই ৰায়ত দেশ জুৰি স্বস্তি আৰু সন্তোষ প্রকাশ পালে। ৰাহুল গান্ধীয়েতাে কৈয়েই দিলে যে এইবাৰ ৰাফাল বিমান ক্ৰয়ত কৰা দুর্নীতিৰ অভিযােগৰ পৰা প্রধানমন্ত্রী মােদী ৰক্ষা নপৰিব, কাৰণ ইতিমধ্যে অৰুণ শ্ৰেীৰি, যৱন্ত সিংহ আৰু প্রশান্ত ভূষণে ৰাফালবিমান ক্রয়ৰ নতুন চুক্তিত হােৱা দুর্নীতিৰ অভিযােগ তুলি সাক্ষ্যপ্রমাণসহ চি বি আইক তদন্তৰ আবেদন জনাইছে। বিষয়টো বৰ্তমান উচ্চতম ন্যায়ালয়ে চৰকাৰৰ ভুৱা শপতনামাৰ ভিত্তিত দিয়া ৰায়ৰ পাছত, এতিয়া কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পুনৰ আবেদনৰ যোগে পুনৰ-বিচাৰধীন হৈ আছে।\nআলোক ৱৰ্মাৰ বিষয়টোত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ এটা অংশই কাৰাে পৰা গুৰুত্ব নাপালে। তাত কোৱা হৈছিল যে নীতিসন্মতভাবে যি তিনিজনীয়া উচ্চক্ষমতাসম্পন্ন কমিটিয়ে ৱৰ্মাক চি বি আইৰ সঞ্চালক হিচাবে নিযুক্তি দিছিল, সেই কমিটিয়ে তেওঁৰ অপসাৰণ/বদলি সম্পর্কীয় বিষয়টোৰ চুড়ান্ত সিদ্ধান্ত এসপ্তাহতে ল'ব লাগিল। সেই কমিটিৰ বৈঠকলৈ মুখ্য ন্যায়াধীশ নিজে নগৈ ন্যায়াধীশ এ কে’ ছিক্রিক তেওঁৰ প্রতিনিধিৰূপে পঠালে। কিন্তু তিনিজনীয়া কমিটিত প্রধানমন্ত্রী আৰু মুখ্য ন্যায়াধীশৰ প্রতিনিধিয়ে (Chief Vigilance Commissionerএ আলােক ৱৰ্মাৰ বিষয়ে আস্থানাৰ অভিযােগৰ ভিত্তিতে তেওঁক ছুটীত পঠাবলৈ দিয়া পৰামর্শ বাহাল ৰাখিলে আৰু তেওঁক বদলি কৰাই অগ্নিনির্বাপক বাহিনী প্রধান সঞ্চালকৰ পদলৈ বদলি কৰিলে। (মুখ্য ন্যায়াধীশৰ প্রতিনিধিজনে ন্যায়াধীশ পাটনায়কৰ সিদ্ধান্ত জানিছিলনে?) বিৰােধী দলপতি মল্লিকার্জুন খৰ্গেৰ প্রবল প্রতিবাদ সত্বেও সেই দুজনে CVCৰ কথাত হয়ভৰ দিলে। কলংকহীন কৰ্ত্তব্যনিষ্ঠ বিষয়া ৱৰ্মাই অত্যন্ত অপমানিত আৰু ক্ষুব্ধ হৈ কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ বদলিৰ নিৰ্দেশ অগ্রাহ্য কৰিলে। তেওঁ জনালে যে আৰক্ষী বিভাগত তেওঁৰ কাৰ্যকাল যিহেতু শেষ হৈছে আৰু চি বি আইৰ সঞ্চালক হিচাবে কাৰ্যকালৰাে মাত্র ২০ দিনহেবাকী আছিল, সেয়ে নতুন পদ তেওঁ গ্ৰহণ কৰাৰ প্রয়ােজন দেখা নাই। তেওঁ এই পত্ৰত এই বুলিও লিখিলে যে CVCৰ যি অন্যায় প্রতিবেদনৰ ভিত্তিত উচ্চক্ষমতাসম্পন্ন কমিটিয়ে তেওঁক বদলি কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰিলে, সেই প্রতিবেদনত থকা অভিযােগৰ পৰা আত্মপক্ষ সমর্থনৰ কোনাে সুযােগ তেওঁক নিদিয়াটোও তেওঁৰ মতে অতি অসংগত হৈছে। তেওঁৰ এই ধাৰণা উচ্চতম কেবাজনাে প্রাক্তন ন্যায়াধীশে সংগত বুলি মন্তব্য কৰিছে।\nউচ্চক্ষমতাসম্পন্ন কমিটিৰ এই সিদ্ধান্তত দেশ জুৰি সচেতন মহলৰ ক্ষোভ প্রকাশ পাইছে। বিজেপিৰ সমর্থকসকলৰ বাহিৰে প্রায় আটায়ে কৈছে যে এই সিদ্ধান্ত অতি অন্যায় আৰু অসংগত হৈছে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আলােক ৱৰ্মাৰ দুর্নীতি সম্পর্কে CVCয়ে ৰাকেশ আস্থানাৰ অভিযােগ গ্রহণ কৰি চৰকাৰক যি পৰামর্শ দিছিল তাৰ যুক্তিযুক্ততা পৰীক্ষা কৰিবলৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়েই নিযুক্ত কৰা প্রাক্তন ন্যায়াধীশ এ কে’ পাটনায়কে আশ্চর্য্য প্রকাশ কৰি কৈছে যে তেওঁ উচ্চতম ন্যায়ালয়ক ইতিমধ্যে আস্থানাৰ অভিযােগ তদন্ত কৰাই সেই অভিযােগ ভিত্তিহীন বুলি প্রতিবেদন দিছিল। তেওঁৰ প্রতিবেদনৰ আধাৰতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আলােক ৱৰ্মাক সঞ্চালকৰ পদত বাহাল ৰাখিছিল। এতিয়া তিনিজনীয়া কমিটিত উচচতম ন্যায়ালয়ৰ প্রতিনিধিয়েই ভিত্তিহীন বুলি প্রমাণিত CVCৰ অভিযােগ কিয় মানি ল’লে? দ্বিতীয়তে এইটোও কৈছে যে আলােক ৱৰ্মাক আত্মপক্ষ সমর্থনৰ সুযােগ দিয়া উক্ত কমিটিৰ অৱশ্য কৰ্ত্তব্য আছিল। আইনকানুনৰ ধাৰাৰ উৰ্ধ্বত থকা 'Natural justice' (বাস্তৱ বা স্বাভাৱিক ন্যায়)ৰ নীতি অনুযায়ী এইটো নিতান্তই প্রয়ােজনীয় আছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰ-ধাৰাৰ ওপৰতাে এই ঘটনাই সন্দেহৰ ছাঁ পেলালে।\nবহুতে আশংকা কৰিছে যে গণতন্ত্র আৰু ন্যায়ব্যৱস্থা পংগু কৰি আইনকানুনৰ আক্ষৰিক প্ৰয়ােগেৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে গণতন্ত্রৰ উপৰুৱা সাজ-সজ্জা মাত্র (Window dressing) বৰ্তাই ৰাখিছে। | আৰু বহুত বিষম খবৰ ওলাই আছে। সম্প্রতি ওলাইছে যে CVCজনে আলােক ৱৰ্মাৰ ঘৰলৈ গৈ তেওঁক আস্থানাৰ বিৰুদ্ধে উঠা দুর্নীতিৰ অভিযােগ খাৰিজ কৰিবলৈ অনুৰােধ কৰিছিল। তেওঁক মানসিকভাবে চাপ দিছিল। ই এক অতি গহিত আৰু অবৈধ কাৰ্য্য বুলি ৰটনাও হৈছে। এই ধৰণৰ কথাও তথ্য-প্রমাণসহ মাধ্যমত (বিশেষকৈ অনলাইন পত্রিকাত) প্রকাশিত হৈছে যে ইয়াৰ অন্তৰালত আৰু মাৰাত্মক কথা আছে। আলােক ৱৰ্মাক অপসাৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত প্রথমতে মাজৰাতি ততাতৈয়াকৈ কেন্দ্রীয় চৰকাৰে CvCৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত লােৱাও এক চক্রান্তমূলক কাৰ্য্য আছিল বুলি প্ৰচাৰ হৈছে। কাৰণ প্রধানমন্ত্রীৰ খাচ কার্যালয়তে (Prime Minister's office) থকা প্রধানমন্ত্রী দুজন অতি ঘনিষ্ঠ আৰু বিশ্বস্ত বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে দুর্নীতিৰ অভিযােগ তদন্ত আলােক ৱৰ্মাই আৰম্ভ কৰিছিল। সেই দুর্নীতিৰ মাত্ৰা আৰু গুৰুত্বও আছিল ভয়ানক। সেই ধৰণৰ দুর্নীতি আৰু ৰাফাল ক্রয় চুক্তিত হােৱা দুর্নীতিক লােকচক্ষুৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিবলৈ এই চক্রান্ত কৰা হৈছে বুলি অতি দুর্ভাগ্যজনক আলােচনা চলি আছে।\nবিজেপি সমর্থক বিলাকে প্রাণপণকৈ এটা বিপৰীত প্রচাৰ চলাই আছে। তেওঁলােকে কলৰৱ কৰি কৈ আছে যে চি বি আইৰ দুজন শীর্ষ বিষয়াৰ (সঞ্চালক আৰু যুটিয়া সঞ্চালক) মাজত অশােভনীয় অভিযােগৰ বিনিময় চলি আছিল, আৰু চি বি আইৰ মর্যাদা আৰু সুনাম ৰক্ষা কৰিবলৈ ততাতৈয়াকৈ দুয়ােজনক দৃশ্যপটৰ পৰা অপসাৰণ কৰা হৈছিল। অর্থাৎ তেওঁলােকৰ মতে ই চৰকাৰৰ নিৰপেক্ষতাহে প্রমাণ কৰে। কিন্তু মনত ৰখা দৰকাৰ যে সঞ্চালক স্পষ্ট মতৰ বিৰুদ্ধে গৈ চৰকাৰৰ দ্বাৰা আস্থানাক যুটিয়া সঞ্চালক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। (খবৰ ওলাইছে যে প্রধানমন্ত্রী কার্যালয়ৰ দুজন দুর্নীতিগ্রস্ত বিষয়াক চি বি আইৰ সঞ্চালকৰ তদন্তৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰিবলৈ আস্থানাক যুটিয়া সঞ্চালক হিচাবে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।) আৰু সঞ্চালকে চিভিচিৰ আগত যুটিয়া সঞ্চালকৰ দুৰ্নীতিৰ অভিযােগ দিয়া খবৰ পায়েই আস্থানাই বােলে সঞ্চালকৰ বিৰুদ্ধে দুর্নীতি তথ্যপ্রমাণ’নির্মাণ কৰাত নিমগ্ন হৈছিল। এই ক্ষেত্ৰতাে CVCৰ ভূমিকা সন্দেহজনক বুলি কোৱা হৈছে।\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ে চি বি আইৰ স্বতন্ত্রতা আৰু মর্যাদা’ৰক্ষা কৰাত গুৰুত্ব দিছে। কিন্তু চি বি আইৰ কাম-কাজ তদাৰকী’ কৰাৰ দায়িত্ব পােৱা CVCজন যদি অভিযােগ কৰা মতে চৰকাৰৰ হুকুম মতে চি বি আইৰ কাম-কাজক চৰকাৰৰ পক্ষে নিবলৈ অপচেষ্টা কৰে, তেন্তে চি বি আইৰ স্বতন্ত্রতা’ ক’ত থাকিব? উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই ক্ষেত্ৰত শীঘ্ৰে সিদ্ধান্তলৈ অহা উচিত।\nতদুপৰি ৰাইজে পূর্বে তােলা অভিযােগ অনুসৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আজিৰ চক্রান্তভৰা পৰিবেশত আইন কানুনৰ আক্ষৰিক অনুসৰণতে ক্ষান্ত নাথাকি তাৰ প্ৰয়ােগৰ অন্তৰালত থকা তথ্যৰ সত্যাসত্য সম্পর্কেও সজাগ থকা দৰকাৰ। ফাকিবাজীৰ ধল | এই কথা দেখি অত্যন্ত ক্ষুব্ধ আৰু বিৰক্ত হৈছে যে বিজেপি দল আৰু চৰকাৰে বাৰে বাৰে ফাকি দি ধৰা পৰা সত্বেও নিত্য-নতুন ফাকি বেহা চলায়েই আছে। সঁচাকৈয়ে তেওঁলােকে ভাৰতৰ মানুহক ইমান বুর্বক পাইছেনে? ইতিমধ্যে সকলােৱে উপলব্ধি কৰিছে যে তেওঁলােকৰ ৰাজনীতিৰ ঘাই স্তম্ভ দুটাঃ (১) সর্বসাধাৰণৰ ৰাইজৰ প্রাপ্য ধন আৰু সেৱা বন্ধ কৰি দি আম্বানি-আদানিহঁতৰ ভঁৰাললৈ দেশৰ সকলাে সম্পদ মূল্য চালান দিয়া; (২) সেই কঠুৱা সত্য পাহৰাবলৈ হিন্দু-মুছলমান আদি বিভাজনক সংঘৰ্ষৰ পিনে লৈ যােৱা। তাৰ ফলতে ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংকৰ পৰা উক্ত ভাগ্যবানসবে পৰিশােধ নকৰাকৈ লােৱা ঋণৰ পৰিমাণ ২০১৩ চনত থকা দুই লাখ কোটিৰ পৰা দহলাখ কোটিলৈ এতিয়া বৃদ্ধি পালে। আৰু মুছলমানহে নালাগে, যিকোনাে নিৰপৰাধ মানুহক সন্দেহ আৰু উত্তেজনাৰ বশৱৰ্তী হৈ ৰাস্তাত পিটিপিটি হত্যা কৰিলেও আন বাটৰুৱা জড়ভৰত হৈ থকা হৈছে।\nফাঁকিৰ স্বৰূপ চাওক। ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ১০% দৰিদ্ৰ মানুহক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সংৰক্ষণৰ সুবিধা দিয়া হ’ব বােলে। দাৰিদ্ৰৰ চৰকাৰী সংজ্ঞা এতিয়া কি জানেনে? বছৰি ৮ লাখ টকালৈকে আয়!! যদি সেইটো কৰা হয় মাহে দহ-বাৰ হেজাৰ টকা আয় কৰা কোনাে পৰিয়ালে সেই সুবিধা পােৱাৰ আশা নাই। ৬/৭ লাখ টকা আয় কৰা পৰিয়ালেই থাপ মাৰি সেইবােৰ আসন লৈ ল’ব।\nআৰু এক ফাঁকি হৈছে এয়ে যে ২০১৪ চনৰ পিছত কোনাে বিদেশীক ধৰ্মৰ ভিত্তিত নাগৰিকত্ব দিয়াৰ কথা নাই। কিন্তু বিধেয়কখনৰ আগে আগে পাছপৰ্ট আইন, বিদেশী (নির্ধাৰণ) আইন আদি কাৰ্যকৰী কৰা নিয়মবােৰ (rules and regulations) চৰকাৰী বিজ্ঞপ্তিৰে সলনি কৰি দিহা কৰা হৈছে যে কোনাে দলিল-পত্র নিবিচাৰি হিন্দু শৰণাৰ্থীক ভাৰত তথা অসমৰ নাগৰিকত্ব পােৱাৰ সুযােগ দিয়া হ'ব। দলিল-পত্র নথকা মানুহ কোন কেতিয়া সােমাইছে, কি দিব্যদৃষ্টিৰে নিৰ্ধাৰণ কৰা হ'ব? চৰকাৰৰ বিৰােধিতা কৰা সকলে নির্বাচনী অংক কৰা বুলি অভিযােগ কৰা হৈছে। কিন্তু চৰকাৰ সম্প্রতি অতি দয়ালু হৈ সাধাৰণ মানুহক সুবিধা দিয়াৰ আঁৰত কি অংক আছে?\nBy xukhdukh.com on January 20, 2019


বিভিন্ন ছাল আৰু চুলিৰ ৰোগৰ বিষয়ে — Vikaspedia\nছালে আমাৰ শৰীৰটো আৱৰি ৰাখে। শৰীৰৰ বাবে বাহিৰৰ পৰা অহা যিকোনো হেঁচাৰ পৰা ছালে ৰক্ষা কৰে। ইয়াৰ উপৰিও আৰু দুটা প্ৰধান কাম ছালে কৰে যাৰ বাবে শৰীৰটো সুস্থ হৈ থকাত বিশেষভাৱে সহায়ক হয়। ছালত কোটি কোটি ফুটা আছে। এইবোৰেৰে শৰীৰৰ ভিতৰৰ অনাৱশ্যকীয় বেয়া বস্তু ঘামৰ মাধ্যমেৰে শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ হৈ যোৱাৰ বাট হিচাপে কাম কৰে। ছালত আৰু কোটি কোটি গ্ৰন্থি আছে যিবোৰে কিছুমান ৰস উত্পাদন কৰি শৰীৰৰ ভিতৰৰ আৱশ্যকীয় অংগ বা ঠাইবোৰ মিহি বা পিছল কৰি ৰাখে। এই দুবিধ কাম ছালে ঠিক মতে কৰি থাকিলে মানুহৰ হজমশক্তি ঠিক হৈ থাকে, অন্ত্ৰবোৰ আৰু বৃক্ক গ্ৰন্থি সুস্থ হৈ থাকে।\nপৃথিৱীত মানুহ বহুধৰণৰ আছে- ওখ, চুটি-চাপৰ, শকত বা ক্ষীণ, দীঘল নাকৰ, চুটি নাকৰ, কোৱা ভাষা আৰু জাতিৰ হিচাপ নাই। কিন্তু ছাল মাত্ৰ দুইধৰণৰ- বগা আৰু ক’লা। বগা ছালৰ মানুহে অতি গৰম বা অতি শীত বেছিকৈ সহিব নোৱাৰে। কিন্তু ছালৰ ৰোগ, ক’লা ছালৰ মানুহৰ বেছি হোৱা দেখা যায়।\nসি যি কি নহওক মানুহৰ ছালত বিভিন্ন ধৰণৰ ৰোগ হয় আৰু মানুহৰ কষ্ট ভোগ হয়।\nগাৰ খজুৱতি অসুখ, সাধাৰণ অসুখ কিন্তু বৰ বিৰক্তিকৰ। য’তে ত’তে যেতিয়াই তেতিয়াই খজুৱতি উঠে আৰু খজুৱাই দিব নোৱাৰিলে শান্তি নোহোৱা হয়। মানুহৰ মাজত থাকি কেতিয়াবা লুকাই-চুৰকৈও খজুৱাবলগীয়া হয়।\n১০০ গ্ৰাম নাৰিকলৰ তেলত ৫ গ্ৰাম কৰ্পূৰ মিহলাওক। অলপ ৰ’দত দিলে কৰ্পূৰ ভাঙি মিহলি হৈ যায়। বটলত ভৰাই ভালকৈ লৰাই-চৰাই দিলেও কৰ্পূৰ মিহলি হৈ যায়। প্ৰতিদিনে গা ধোৱাৰ আগতে এই তেল মালিছ কৰক। সাধাৰণ খজুৱতি (স্কেবিজ নহ’লে) নোহোৱা হ’ব।\nগাত এলাৰ্জি জাতীয় গুটি গুটি ওলালেও উপকাৰ হয়। গুটি গুটি ওলালে গা ধুবলৈ লোৱা পানীৰ বাল্টিত ৮-১০ টোপ এই কৰ্পূৰ মিহলোৱা তেল দিব লাগে আৰু কেইদিনমান একেৰাহে গা ধুব লাগে। খজুৱতি ভাল হ’ব। চৰ্মৰোগত কৰ্পূৰ অব্যৰ্থ ঔষধ। খজুৱতিত এৰাৰ তেল এক চতুৰ্থাংশ পৰিমাণ চামুচ প্ৰতিদিনে কেইদিনমান খালেও উপকাৰ হয়। ল’ৰা-ছোৱালীক ইয়াৰ আধা মাত্ৰা দিব লাগে।\nখুজতীয়া বা স্কেবিজ ৰোগ\nতেজৰ দোষত বা লেতেৰা অৱস্থাৰ বাবে এই ৰোগে আক্ৰমণ কৰে। ই বীজাণুৰ পৰা হোৱা ৰোগ আৰু বৰ সংক্ৰামক।\nগাৰ যিকোনো অংগত ঘামচিৰ দৰে সৰু সৰু গুটি ওলায়। এইবোৰে জ্বালা কৰে আৰু খজুৱায়। কেতিয়াবা এই গুটিবোৰৰ পৰা ৰস ওলায় আৰু এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ বিয়পে। সাধাৰণতে সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত এই ৰোগ বেছিকৈ হোৱা দেখা যায় আৰু হাতৰ আঙুলিৰ মাজত বেছিকৈ ওলায়। ডাঙৰৰো হয়।\nনাৰিকলৰ তেলৰ লগত কৰ্পূৰ (পৰিমাণ ১০০ মিলিলিটাৰ নাৰিকলৰ তেলত ৫ গ্ৰাম কৰ্পূৰ) মিহলাই খুজতীয়া হোৱা ঠাইত প্ৰলেপ দিব লাগে। দিনত এবাৰ, মাত্ৰ ৰাতি শোৱাৰ আগতে দিলেই কেইদিনমানৰ ভিতৰতে ৰোগ নিৰাময় হ’ব।\nপানী, চাবোন লাগি হাতৰ আঙুলিৰ ক্ষতি হ’লে, ছাল এৰি গ’লে, যাক পানীয়ে খোৱা বুলি সাধাৰণতে কোৱা হয়, সিও ভাল হৈ যায়। তিৰোতা আৰু ছোৱালীসকলৰ (পানীৰ কাম বেছি কৰে বাবে) এই ৰোগ হোৱা দেখা যায়।\nগৰুৰ ঘিউ ১০ গ্ৰাম আৰু জালুকৰ গুড়ি ১ গ্ৰাম মিহলাই খালে যিকোনো ধৰণৰ খজুৱতি দূৰ হয়। ইয়াৰ ফলত খুজতীয়া (বা চমৰীয়া) ৰোগৰ বিষৰ প্ৰভাৱো নাশ হ’ব। প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা খালী পেটত এবাৰ খাব লাগে আৰু তিনি সপ্তাহমানৰ ভিতৰত ৰোগ নিৰ্মূল হৈ যাব। ঔষধটো খোৱাৰ ২ ঘণ্টা পিছলৈ কোনো বস্তু (পানীও) খোৱা নিষেধ।\nত্ৰিফলা চূৰ্ণ নিয়মিত এচামুচকৈ খালেও এই ৰোগ দূৰ হয়। কিন্তু আৰোগ্য নোহোৱালৈকে খাই থাকিব লাগে। ৰোগ আৰোগ্য হ’বই।\nমহানিমৰ পাত ভাজি ৰাতিপুৱা খালী পেটতে ১০ গ্ৰামকৈ খালে এই ৰোগ আৰোগ্য হয়। লগতে মহানিমৰ পাত সিজোৱা পানীৰে গা ধুব লাগে।\nগাজৰ খুন্দি খুজতীয়া হোৱা ঠাইত লগাব লাগে আৰু গাজৰ খাব লাগে, উপকাৰ হয়।\nনহৰু খুন্দি খুজতীয়া হোৱা ঠাইত লগাব লাগে।\nএচামুচ হালধিৰ ৰস একাপ গৰম গাখীৰ আৰু আধা চামুচ গৰুৰ ঘিউ মিহলাই ৰাতিপুৱা গধূলি খালে উপকাৰ হয়।\nজালুক ৪-৫ টা বটি গৰুৰ ঘিউৰ সৈতে মিহলাই লগালে সকলো ধৰণৰ খজুৱতিয়ে নাইকিয়া হয়।\nখুদ জলকীয়া বটি খজুৱতী হোৱা ঠাইত লগালে খজুৱতি কমে।\nতুলসীৰ পাত মোহাৰি বা বটি লোণ অলপ মিহলাই খজুৱতি হোৱা ঠাইত লগালে খুজতীয়া ৰোগে এৰা দিয়ে।\nমুখৰ গালত সৰু সৰু গুটি গুটি ঘামচিৰ দৰে ওলায়। এইবোৰ কিন্তু ঘামচিৰ দৰে ঢিলা নহয়, টান। ওলাবৰ কোইদিনমান হ’লে কোনো কোনোটোৰ পৰা চেপি দিলে খুদকণৰ দৰে টান বস্তু ওলায়। অথবা ভাঙি নিদিলেও এনেয়ে শুকাই যায় আৰু তাত এটা ক’লা দাগ পৰি লাহে লাহে ৰং পাতল হৈ থাকে। এইবিলাকক ব্ৰণ বুলিও কোৱা হয়। এইবোৰে ল’ৰা আৰু ছোৱালীবোৰৰ মুখমণ্ডলৰ শ্ৰী নষ্ট কৰে। কোষ্ঠকাঠিন্য থাকিলে এইবোৰ ওলায়। ডেকা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে সেই বয়সত মুখৰ ৰূপ মোহনীয়কৈ ৰাখিব বিচাৰে কিন্তু শালমইনা ওলাই বিৰক্তি দিয়ে। সেইবাবে মুখৰ চেহেৰা ভালকৈ ৰাখিবলৈ বিচাৰিলে শৌচ যাতে কচা নহয়, পেট খোলোচা থাকে তালৈ লক্ষ্য ৰাখি সহজে হজম হোৱা খাদ্য খাব লাগে।\n২ চামুচ যনী মিহি কৰি বটি বা গুড়ি কৰি তাৰ লগত অলপ দৈ মিহলাই পেষ্টৰ দৰে কৰি ল’ব লাগে আৰু ৰাতি শোৱাৰ আগে আগে সামান্য গৰম কৰি গাল মুখত ঘঁহিব লাগে। তাৰ আগতে কিন্তু মুখমণ্ডল ভালকৈ ধুই ল’ব লাগে।\nকেইটামান তুলসীৰ পাত উতলা পানীত দি কিছু সময় (৫ মিনিটমান) উতলাই সেই পানীৰে মুখ কেইদিনমান ধুলেও শালমইনা ভাল হয়।\nশংখৰ গুড়ি আৰু চন্দনৰ গুড়ি মিহলাই মলমৰ নিচিনা কৰি ব্ৰণ বা শালমইনাত লগালে ব্ৰণ নোহোৱা হয়। ১ চামুচ মহানিমৰ পাতৰ ৰস, ১ চামুচ কেঁচা হালধিৰ ৰস আৰু ১ চামুচ চেনি মিহলাই ৰাতিপুৱা খালী পেটতে এমাহ খালে ব্ৰণ নোলায়।\nনানা কাৰণত শৰীৰত সৰু-ডাঙৰ ফোঁহা ওলায়। যিকোনো বয়সৰ লোকৰেই হয়। কিন্তু ল’ৰা-ছোৱালীৰ বেছিকৈ হয়। ফোঁহা যেতিয়া পকে, বিষ-যন্ত্ৰণা বেছি হয় আৰু ফাটি পূজবোৰ ওলাই গ’লে বেদনা কমে, আৰাম হয়। গৰমৰ দিনত এই অসুখ বেছিকৈ হয়।\n৫০ গ্ৰাম মহানিমৰ পাত বটি একোটা টেবলেট বা বড়িৰ দৰে কৰি লৈ ফোঁহাৰ ওপৰত পুলটিচ বান্ধিলে ফোঁহা দূৰ হয়। ফোঁহা যদি পকি যায় নিমৰ পাতৰ গুড়ি বা বটা আৰু সমপৰিমাণৰ জালুকৰ গুড়ি মিহলি কৰি ফোঁহাত লগালে ফোঁহা সোনকালে শুকাই যাব।\nনতুন ফোঁহা উঠি বিষালে দুপৰীয়া টেঙাৰ (পাতে গজা) পাত বটি প্ৰলেপ দিলে ফোঁহা বহি যায়।\nপচতীয়াৰ পাত ৪-৫ টা মান বটি ফোঁহাত প্ৰলেপ দিলে ফোঁহা সহজে পকি পূজ বাহিৰ হৈ শুকাই যায়।\n২-৩ টা বেলৰ পাত আৰু জালুক ২ টা বটি ফোঁহাত প্ৰলেপ দিলে ফোঁহা বহি যায়।\nফোঁহা পকিলে পূজ বাহিৰ কৰি মহানিমৰ পাত পানীত সিজাই সেই পানীৰে ফোঁহা ধুলে সোনকালে শুকায়। লগতে মহানিমৰ পাত বটি ফোঁহাত প্ৰলেপ দিব লাগে।\nসিজু গছৰ ঠাৰি থেতেলাই ফোঁহাত প্ৰলেপ দিলে ফোঁহা বহি বা ফাটি যায় আৰু বিষ আদিও নোহোৱা হয়।\n১০০ গ্ৰাম মহানিমৰ নিখুঁত পাত ৬০০ মিলিলিটাৰ পানীত ৫ মিনিট উতলাওক। অলপ গৰম থাকোঁতেই ছেকি ল’লে, ঘা ধোৱা, ফোঁহা ধোৱা আদি সকলো ধৰণৰ ক্ষত ধোৱাৰ বাবে উত্তম পানী হয়।\nএকজিমা বা বেচু\nতেজ আৰু পেট অপৰিষ্কাৰ হ’লে এই ৰোগ হয়। গাৰ ছাল চকলা বন্ধা আৰু মানসিক ৰোগ বা উদ্বেগৰ বাবেও একজিমা হ’ব পাৰে।\nগাৰ ছাল ৰঙা পৰে আৰু তাত ফোঁহা হয় বা উখহি উঠে। ফোঁহা ফাটি ৰস বাহিৰ হয় অথবা উখহা ঠাই খজুৱায়। খজুৱালে ছাল এৰি যায়, জ্বালা কৰে, পকে, পকিলে পানীৰ দৰে পাতল পূজ ওলায়। সাধাৰণতে বেচু দুবিধ। এবিধ শুকান আৰু আনবিধ পানী বেচু অৰ্থাত্ তাৰ পৰা পূজ-পানী নিগৰে।\nঘা হোৱা (একজিমা) ঠাইত অলিভ অইল লগাব পাৰে আৰু পুনৰ্মথাৰিষ্ট আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ খাব পাৰে।\nএটা এৰাৰ পাত খুন্দি বেচু হোৱা ঠাইত প্ৰলেপ দিলে ভাল হয়।\nধঁতুৰাৰ পাত খুন্দি বেচু হোৱা ঠাইত লগাই বান্ধি ৰাখিলেও উপকাৰ হয়।\nকটা খুটুৰাৰ গছ খুন্দি বেচু হোৱা ঠাইত প্ৰলেপ দিলে ভাল হয়।\nটেঙেচিটেঙা খুন্দি বেচু হোৱা ঠাইত লগালে উপকাৰ হয়।\n২৫০ মিলিলিটাৰ খাটি সৰিয়হৰ তেল এটা লোৰ পাত্ৰত জুইত তুলি দিয়ক। তেল যেতিয়া গৰম হ’ব তেতিয়া মহানিমৰ পাত বা মহানিমৰ কোমল আগ ৫০ গ্ৰাম সেই তেলত দিয়ক। মহানিমৰ পাত যেতিয়া ক’লা পৰিব, লগে লগে জুইৰ পৰা নমাই থওক। নহ’লে চৰুৰ ভিতৰত জুই উঠিবগৈ। তাৰ পাছত সেই তেল ছেকি বটলত ভৰাই থওক। দিনে ৩-৪ বাৰকৈ এই তেল একজিমাত লগাওক। একজিমা ভাল হৈ যাব। কেইমাহমান বা এবছৰমান লগালে তাত আৰু একজিমা নহয়।\n৪ গ্ৰাম চিৰতা আৰু ৪ গ্ৰাম কুটকি (ঔষধি দ্ৰব্য) এটা আইনাৰ বা চীনামাটিৰ পাত্ৰত ১২৫ মিলিলিটাৰ পানীত ৰাতি তিয়াই থ’ব লাগে। ৰাতিপুৱা ছেকি লৈ এই পানী ৰাতি খাব লাগে। এইভাৱে একেৰাহে ৪ দিন খাব লাগে। তাৰ পাছৰ ৪ দিন বাদ দি আকৌ আগৰ দৰে চিৰতা আৰু কুটকি পানী নতুন নতুনকৈ ভিজাই একেৰাহে ৪ দিন খাব লাগে। তেনেকৈ ৪ দিনৰ মূৰে মূৰে, ৪ দিন একেৰাহে ২-৪ সপ্তাহ খালে, একজিমা, ঘা, ফোঁহা আদি সকলো চৰ্মৰোগ বিনাশ হ’ব। একেৰাহে খাবলৈ অসুবিধা পালে সপ্তাহত ২-৩ দিন খালেও হয়।\nছোৰিয়াছিছ ছালৰ এবিধ দুৰাৰোগ্য বেমাৰ। এই ৰোগত শৰীৰৰ কোনো কোনো অংশত (ছালত) ৰঙা পৰি উঠে। পাছত শুকাই যায় আৰু সেই ঠাইখিনি কঠিন বা টান হৈ উঠে। দেখাত মাছৰ বাকলিৰ দৰে হয়। তাত গাৰ ছালৰ নোম নোহোৱা হয়।\nএকজিমাত উল্লেখ কৰা চিৰতা-কুটকি পানী নিয়মিতভাৱে খালে এই ছোৰিয়াছিছ ৰোগো ভাল হয়। মাছৰ বাকলিৰ দৰে ঠাই স্বাভাৱিক হৈ যায়, তাত নোম গজে। চিৰতা-কুটকি পানী সদায় একেৰাহে খাবলৈ অসুবিধা পালে সপ্তাহত ২-৩ দিন খালেও হয়। কাৰণ ই বৰ তিতা, সদায় খাবলৈ কষ্টও হয়।\nচিৰতা-কুটকি পানী খালে টি.বি., ব’ন টি.বি. আদিও আৰোগ্য হয়। কেৱল ৰোগ অনুসৰি ১-২ মাহ পৰ্যন্ত খোৱাৰ আৱশ্যক হয়।\nআমবাত বা বাতপিত্ত ৰোগ\nএই ৰোগত ছালৰ ওপৰত চকা বান্ধি উখহি উঠে ভীষণ খজুৱায়। ছালৰ য’তে ত’তে হ’ব পাৰে। ছালত ৰঙা দাগ পৰে, চকলা বান্ধি উঠি খজুৱায়। কেতিয়াবা কিটিং কৈ কামোৰ মৰা দিও খজুৱায়। খজুৱালে ভাল লাগে, জোৰ দি খজুৱাবলৈ ইচ্ছা হয় আৰু ছাল এৰি যায়। তেতিয়া চেকচেকায় বা ফৰফৰায়। পোৰণি ধৰে। নতুন অৱস্থাত চকলাবোৰ একেদিনেই নোহোৱা হয়, আকৌ পিছৰ দিনা ওলায় আৰু তেনেকৈ ওলাই থাকে। ইয়াক আমবাত, এলাৰ্জি, শীতপিত্ত বা বাতপিত্ত নামেও জনা যায়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কোনো ঋতুৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা দেখা যায় আৰু সেই ঋতুতেই হয় আৰু কিছুমানৰ মাজে সময়ে ওলাইয়ে থাকে। চকলাবোৰ কোনো ঠাইত বা গোটেই শৰীৰতে বিয়পি পৰিব পাৰে।\nযনী ৫০ গ্ৰাম ভালকৈ গুড়ি কৰি লৈ তাৰ লগত ৫০ গ্ৰাম গুৰ মিহলাই ৬ গ্ৰাম পৰিমাণৰ বড়ি বনাব লাগে। ১৫-১৬ টা মান বড়ি (টেবলেট) হ’ব। ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি একোটাকৈ এই বড়ি খালে আমবাত বা আৰ্টিকেৰিয়া নোহোৱা হয়। গোটেই শৰীৰত বিয়পি পৰা চকলা-চকলিবোৰ ১ সপ্তাহৰ ভিতৰত নোহোৱা হ’ব।\nপদিনা (কোমল ঠাৰি আৰু পাত) ৬ গ্ৰাম বটি পানীত গুলি ছেকি লৈ লগত ১০ গ্ৰাম মিছিৰি মিহলাই ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি দিনে দুবাৰকৈ খালে বাৰে বাৰে আমবাত হোৱা বন্ধ হৈ যায়।\nআদাৰ ৰস ২০ মিলিলিটাৰ (৪ চামুচ) ২-৩ বছৰীয়া পুৰণি গুৰৰ লগত খালে উপকাৰ হয়।\nএকোঁহ নহৰু বটি তাত ভেদাইলতাৰ পাতৰ ৰস ৬ চামুচ মিহলাই খালে সুফল দিয়ে।\nদূবৰিবন আৰু কেঁচা হালধিৰ ৰস ৫ চামুচকৈ মিহলাই খালে যথেষ্ট উপকাৰ হয়। চকলা-চকলিবোৰত সানি দিবও পাৰি।\nকেঁচা হালধি নিতৌ ৫০ গ্ৰামকৈ ১০-১৫ দিন খালে উপকাৰ হয়।\nতুলা বা কাপোৰত তিলৰ তেল লগাই গুহ্যদ্বাৰত চেপি ধৰিলে আমবাত বা আৰ্টিকেৰিয়া লগে লগেই তল পৰি যাব।\nখোৱা চৌদা ৪ গ্ৰাম (১ চামুচ) ৫০০ মিলিলিটাৰ পানীত গুলি গাত সানিলে আমবাত তত্ক্ষাণাত্ নোহোৱা হয়। তাৰোপৰি অন্য চৰ্মৰোগ, খজুৱতি, ছালৰ শোথ, চমৰীয়া আৰু অন্যান্য ছালত ওলোৱা গুটি গুটি উদ্ভেদ, যিবোৰে বৰকৈ খজুৱায়, সকলো নিৰাময় হয়।\nকিছুমান বস্তু কিছুমান মানুহৰ শৰীৰে সহ্য কৰিব নোৱাৰে। তেনে বস্তু যেনে বৰালী মাছ, নিচলা মাছ, ইলিছ মাছ, কণী, পাৰ চৰাইৰ মাংস, বেঙেনা, নহৰু, পিঁয়াজ আদি এইবোৰৰ কোনোবিধ বস্তু মানুহে খালে শৰীৰে সহ্য কৰিব নোৱাৰে আৰু তাৰ প্ৰকাশ ছালৰ ওপৰত দেখা দিয়ে। ছাল উখহি উঠে, খুব খজুৱায়। কিন্তু উখহা ঠাই আমবাতৰ দৰে চকলা-চকলি নহ’বও পাৰে। বাকী লক্ষণবোৰ একেধৰণৰ হয়। ছাল ৰঙা পৰিব, গুটি গুটি উদ্ভেদ ওলাব বা উখহি উঠিব আৰু খজুৱাব। এইবোৰকো এলাৰ্জি বোলে।\nইয়াৰ চিকিৎসাও আমবাত এলাৰ্জিৰ দৰেই। সেইবোৰ ঔষধেই কাম দিব। তাৰ উপৰিও তলৰ ঔষধবিধো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nকেঁচা হালধি শুকাই গুড়ি কৰক। নিমপাত (মহানিম) শুকাই গুড়ি কৰি লওক আৰু আমলখি শুকাইয়ো গুড়ি কৰি লওক। হালধিৰ গুড়ি ১০০ গ্ৰাম, মহানিমৰ পাতৰ গুড়ি ৫০ গ্ৰাম আৰু আমলখিৰ গুড়ি ৫০ গ্ৰামকৈ লৈ মিহলাওক। ইয়াৰ পৰা প্ৰতিদিনে ৫ গ্ৰাম বা ১ চামুচ কৈ ৭ দিন খাওক। এলাৰ্জি আৰু নহয়।\nবঙালীত ইয়াক গিল্টি বোলে। মানুহৰ কেতিয়াবা বাহু আৰু কান্ধৰ সংযোগস্থলৰ তলফালে খোৰোঙৰ দৰে ঠাইখিনিত ফোঁহাৰ দৰে টান মাংসপিণ্ড গঠিত হয়। তেনেকৈ কৰঙণৰ তলপেটৰ সন্ধিস্থলতো টেমুনা ওলায়। ই আচলতে সেই স্থানত থকা লচিকা গ্ৰন্থিৰ প্ৰদাহ। লচিকা গ্ৰন্থি ফুলি উঠে আৰু কেতিয়াবা পকি পূজ ওলায়। কেতিয়াবা বহুদিনলৈ টান হৈ থাকে, বিষায়।\nএই ৰোগৰ কাৰণ\nছিফিলিজ, গনোৰিয়া হ’লে, অত্যধিক সহবাস বা সম্ভোগৰ অৱশতাৰ বাবে অথবা অত্যধিক পৰিশ্ৰম, বেছিকৈ চাইকেল চলাই থকা, বৰকৈ জঁপিয়াই থকা কাম, বৰকৈ ৰিক্সা চলোৱা আদিৰ বাবে এই লচিকা গ্ৰন্থিত প্ৰদাহ হয়।\nবুটৰ গুড়ি বা বেচনৰ লগত অলপ হালধি বটা আৰু গুগ্গুল বটা অলপ মিহলাই বা তিনিওবিধ একেলগে বটি কান্ধৰ তলৰ কাষলতি বা কৰঙণৰ সন্ধিস্থলৰ কাষলতিৰ টেমুনাত প্ৰলেপ দিলে টেমুনা বহি যায়।\nডিমৰু বটি অলপ গৰম কৰি প্ৰলেপ দিলে, দুই ঘণ্টাৰ মূৰে মূৰে নতুন প্ৰলেপ লগালে, টেমুনা একেদিনেই পকি যায়। টেমুনা পকিবৰ হ’লেহে এই প্ৰলেপ লগাব লাগে।\nশৰীৰৰ অত্যধিক ঘামৰ অশান্তি\nগৰমৰ দিনত ঘাম ওলোৱাটো স্বাভাৱিক কথা। কিন্তু কিছুমানৰ অত্যধিক ঘাম ওলায়। ফলত গাত কাপোৰ ৰাখিলে তিতি যায়, অসুবিধা লাগে। কিছুমানৰ আকৌ শীতৰ দিনতো কোনো পৰিশ্ৰম কৰিলে ঘাম ওলায়। ইয়াৰ ফলত শৰীৰ সকলো সময়তে ভিজিয়ে থাকে। ই স্বাভাৱিক অৱস্থা নহয়, ই এটা ৰোগ।\nপেটৰ অন্ত্ৰৰ দুৰ্বলতা, স্মৰণশক্তিৰ দুৰ্বলতা, ধাতু ক্ষীণতা, সাধাৰণ দুৰ্বলতা, খাদ্যত অৰুচি অথবা কিছুমান ৰোগ, ৰক্ত দূষিত হোৱা, তেজত পূজ হোৱা, অস্থিৰ (হাড়ৰ) দুৰ্বলতা আদি কাৰণত বৰ বেছিকৈ ঘাম ওলায়। পৰিশ্ৰম নকৰিলেও ঘাম ওলায়।\nবেদানা বা ডালিমৰ পাতৰ ৰস উলিয়াই গা ধোৱা পানীত মিহলাই স্নান কৰিলে ঘামৰ প্ৰকোপ কমে।\nশুদ্ধ ধঁতুৰাৰ গুটি পুৰি তাৰ ছাই ১ গ্ৰামকৈ সাত দিন একেৰাহে খালে, হাত ভৰি ঘামি থকা অৱস্থা দূৰ হয়।\nতেঁতেলিৰ গুটি আৰু তেঁতেলিৰ ফুল বটি অলপ পানী মিহলাই গাত সানিলে অতিপাত ঘাম আৰু তাৰ বাবে হোৱা গাৰ দুৰ্গন্ধ দূৰ হয়।\nআজিকালি ভাল গা ধোৱা চাবোন পোৱা যায়। তাৰে নিতৌ গা ধুব লাগে আৰু গা ধোৱাৰ পাছত ভাল বডি পাউডাৰ গাত সানিব লাগে।\nপেটৰ হজমশক্তি বঢ়াবলৈ যত্ন কৰিব আৰু গুৰুপাকী খাদ্য, তেল থকা ঘিউৰ খাদ্য কমকৈ খাব লাগে।\nওকণি আৰু ছাল ওকণি\nওকণি দুবিধ- গাৰ ছালত থকা ছাল ওকণি আৰু মূৰৰ চুলিত থকা ওকণি। দুয়োবিধেই ছালত লাগি থাকি মানুহৰ শৰীৰৰ পৰা তেজ শুহি খায়। ওকণি থাকিলে ছালত খহু হয় আৰু ছাল খজুৱায়। ওকণিৰ বাবে টাইফাছ ৰোগ হয়।\nতিনিটামান (বা মূৰত সানিবলৈ যিমানখিনি লাগিব বুলি ভাবে কাৰণ চুলি কম বা বেছি থাকে) পিঁয়াজ বটি লওক। এই পিঁয়াজ বটা এতিয়া আক্ৰান্ত ঠাই আৰু মূৰত সানক। মূৰৰ ছালৰ সকলো অংশতে লগাকৈ সানক (গাৰ ছালত যদি ওকণি আছে তাতো) আৰু ৩-৪ ঘণ্টা সময় তেনেকৈ ৰাখক। তাৰ পাছত চাবোন বা চেম্পুৰে ধুই পেলাওক। এইভাৱে ৩-৪ দিন পিঁয়াজৰ ৰস লগালে ওকণি মৰি শেষ হ’ব।\nনহৰু কেইটামান (মূৰত ল’বলৈ অঁটাকৈ আন্দাজ মতে) বটি তাতে আধা বা এটা নেমুটেঙাৰ ৰস মিহলাই মূৰত (ওকণি থকা গাৰ ছালতো) সানক ৰাতি শোৱাৰ আগে আগে। ৰাতিপুৱা শুই উঠি মূৰ ধুই পেলাওক। এই ধৰণে ৪-৫ দিন নহৰুৰ ৰস আৰু নেমুৰ ৰস লগালে ওকণি শেষ হৈ যাব।\nনাৰিকলৰ তেলত অলপ কৰ্পূৰ মিহলাই ৰাতি মূৰত (ওকণি থাকিলে গাতো) সানি শুই থাকক। ৰাতিপুৱা মূৰ ধুই পেলাওক। ওকণিৰ বংশ ধ্বংস হ’ব।\nনাৰিকলৰ তেলত কৰ্পূৰ পাতলকৈ দি মূৰত তেল ঘঁহাৰ সময়ত ল’লেও ওকণি বিনাশ হয়। আমলখি আৰু গোল নেমুৰ ৰস সম-পৰিমাণৰ লৈ মূৰ ধুলেও ওকণি মৰে।\nধঁতুৰা পাতৰ ৰস মূৰত সানিলেও ওকণি মৰে।\nমহানিমৰ পাত খুন্দি তাৰে মূৰ ধুলেও ওকণি মৰি যায়।\nহাত-ভৰিৰ ছাল ফটা ৰোগ\nভৰিৰ গোৰোহাত দীঘল দীঘল ফাট মেলে। কেতিয়াবা ভৰিৰ তলুৱাতো সৰু সৰু ফাট মেলে আৰু এইবোৰৰ বাবে বিষ-বেদনা হয়। ভৰিৰ ছাল পৰিষ্কাৰকৈ, কোমলকৈ নৰখা, বাৰিষাৰ গৰমৰ পাছতে ঠাণ্ডা পৰিলে নিয়ৰ বা ঠাণ্ডা পৰিৱেশত খালী ভৰিৰে ঘূৰি ফুৰা আদি কাৰণত ভৰিৰ ছাল ফাটে। তেনেকৈ হাততো ফাটিব পাৰে।\n১০ গ্ৰাম ঘিউ কেৰাহিত গৰম কৰক। ভালকৈ গৰম হ’লে তাতে মম ১০ গ্ৰাম পেলাই দিয়ক। দুয়োটা যেতিয়া মিহলি হৈ যাব তেতিয়া ১০ গ্ৰাম ধূপ তাতে মিহলাওক। এই মলম ৰাতি ভৰি ধুই, ফাটত লগাওক। ফাট ভাল হৈ যাব।\nগৰুৰ ঘিউ গৰম কৰি তাত অলপ লোণ দিয়ক। অলপ গৰম থাকোঁতে (গাত দিব পৰা গৰম থাকোঁতে) ফাটত দিয়ক। অলপ জ্বলিব পাৰে। কিন্তু ৪-৫ দিন একেৰাহে দিলে ফাট নোহোৱা হ’ব। ই বৰ ফলপ্ৰসূ ঔষধ।\nকেঁচা পিঁয়াজ বটি ফটা ঠাইত লগাই বান্ধি থ’লে ভৰি ফটা ৰোগ অতি সোনকালে আৰু চিৰদিনৰ বাবেই আৰোগ্য হয়।\nছাল জ্বলি গ’লে\nকোনো দুৰ্ঘটনাৰ বাবে মানুহৰ গাৰ ছাল বহু সময়ত জ্বলি যোৱা দেখা যায়।\nঘৰত যদি চূণৰ ‘ভুৰুকা’ (বাচন) থাকে, তাত যদি পানী আছে, তাৰ পানী (নতুনকৈ কৰা পানীৰে নহয়) আৰু সম পৰিমাণৰ নাৰিকলৰ তেল মিহলাই জ্বলি যোৱা ঠাইত লাহে লাহে লগাই দিয়ক, ঢৌ নুফুটে। যন্ত্ৰণা কমি যাব।\nপোৰা ঠাইত লগে লগে গ্লিচাৰিন লগালেও ঢৌ নুফুটে, জ্বালা-যন্ত্ৰণা নাথাকে।\nস্বমূত্ৰ পোৰা ঠাইত ল’গালেও উপকাৰ হয়। গৰম পানী, গৰম চাহ পৰি ছাল জ্বলি গ’লে, ঢৌ ফুটি উঠিলে বা জুইয়ে পুৰি ক’লা হৈ গ’লে নিজৰ প্ৰস্ৰাৱ ঢালি দিব লাগে অথবা প্ৰস্ৰাৱৰ পুলটিচ বান্ধিলে আৰাম হয়।\nবেদানা বা ডালিমৰ পাত বটি পোৰা ঠাইত লগালেও যন্ত্ৰণা প্ৰশমিত হয়।\nতাৰপিন তেল আৰু কৰ্পূৰ সমমাত্ৰাত মিহলাই লগালে আৰাম পোৱা যাব।\nআলু বটি (থেতেলাই) লগালেও উপকাৰ হয়।\nদৈৰ লগত গুড়ি কৰা চূণ মিহলাই পোৰা ঠাইত লগালে ঢৌ নুফুটে, জ্বালা-যন্ত্ৰণা নাথাকে আৰু ঘা সোনকালে শুকাই যায়।\nমৌৰ লগত লং বটি মিহলাই পোৰা ঠাইত লগালে জ্বালা-যন্ত্ৰণা লগে-লগে কমি যায়। ঘাও নহয়।\nজ্বলি যোৱা ঠাই শুকাই উঠাত যদি বগা দাগ পৰি থাকে, তুলাত মৌ সানি সেই তুলা বগা পৰা ঠাইত বান্ধি থ’লে, কেইদিনমানৰ পাছতেই বগা দাগ নোহোৱা হয়। ছালৰ ৰং স্বাভাৱিক হ’ব। তুলা শুকাই গ’লে নতুনকৈ লগাই দিব।\nএন্দুৰীয়া ঘা বা নালি ঘা\nযিকোনো ৰোগৰ দোষতে এই ৰোগ হ’ব পাৰে। কোনো ঘা, ফোঁহা হ’লে, তাৰ পূজ সময়মতে শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ হৈ নগ’লে, শৰীৰৰ তেজ দূষিত হৈ পৰে আৰু এই ৰোগৰ সৃষ্টি হয়। কোঁনো কাঁইট বা হুল শৰীৰত থাকি গ’লেও নালী ঘা হ’ব পাৰে অথবা কফ দূষিত হ’লেও হয়।\nএন্দুৰৰ গাঁতৰ দৰে ঘা দ হৈ যায় বাবে ইয়াক এন্দুৰীয়া ৰোগ বোলে। শৰীৰৰ যিকোনো ঠাইতে এই ৰোগ হ’ব পাৰে। জ্বৰ উঠে। ৰাতি বেছিকৈ ঘাৰ পৰা পূজ-পানী ওলায়। ভিতৰত কাঁইট থাকিলে সেই ঠাইত বিষ হয়, বিষ-পানী আৰু তেজ ওলায়।\nহুল, কাঁইট আদি থকাৰ সন্দেহ হ’লে এক্সৰে ফটো লৈ শল্য চিকিত্সকৰ সহায়ত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি তাক বাহিৰ কৰিব লাগিব। তেতিয়াহে আৰোগ্য হ’ব।\nঅন্যান্য কাৰণত হ’লে-\nবনসটৰ গুটি আৰু সৈন্ধৱ লোণ বটি নালী ঘাত লগালে ভাল হয়।\nমানিমুনিৰ পাত ১৫-২০ টা বটি ঘাত লগালেও ভাল হয়।\nমহানিমৰ পাত সিজোৱা পানীৰে ঘা সদায় ধুব লাগে আৰু মহানিমৰ পাতৰ গুড়ি গৰুৰ ঘিউত মিহলাই ঘাত লগাব লাগে। ঘা শুকাই যায়।\nমৌ আৰু সৈন্ধৱ লোণ একেলগে পানীত উতলাই পানী গাঢ় ঘন কৰি ঘাত লগাব লাগে। উপকাৰ পোৱা যায়।\nম’হৰ দৈৰ সৈতে জহা চাউলৰ ভাত কিছুদিন খালে নালী ঘা ভাল হয়।\nবগা এৰা গছৰ ৰস আৰু খয়েৰ সম পৰিমাণত লৈ ভালদৰে বটি ঘাত লগালে ঘা ভাল হয়।\nটেঙা খোৱা নিষেধ।\n‘মাইক’-বেক্টেৰিয়াম লেপ্ৰা’ নামৰ এবিধ বীজাণুৰ আক্ৰমণৰ বাবে এই ৰোগ হয়। বয়সিয়াল লোকৰে বেছিকৈ হয়। শিশুৰ কমকৈ হোৱা দেখা যায়। ই সংক্ৰামক ৰোগ আৰু ৰোগীৰ লগত বৰকৈ মিলা-মিছা কৰিলে আনৰো হ’ব পাৰে। ই বংশগত ৰোগ নহয় আৰু পূৰ্বজন্মৰ কৰ্মফলৰ বাবেও নহয়। ই বীজাণুৰ পৰা হোৱা ৰোগ আৰু ভালকৈ চিকিৎসা কৰিলে আৰোগ্য হয়।\nপ্ৰথমতে হাত বা ভৰিত অকণমান বগা বা ৰঙা বা শেঁতা পৰি উঠে। পাছত সেই ঠাইত তত নোহোৱা হয় আৰু তাতে ঘা হয়। ঘা উখহি থাকে আৰু তাৰ পৰা তেজ ওলায়। প্ৰধানকৈ এই ৰোগ হাত বা ভৰিত হয় যদিও মুখ, কাণ, নাক বা শৰীৰৰ যিকোনো অংগতে হ’ব পাৰে। ৰোগ বেছি হ’লে ঘা হৈ হৈ শৰীৰৰ অংগ নাক, কাণ, আঙুলি আদি উখহি যায়। ৰোগীৰ জ্বৰ থাকে আৰু অসম্ভৱ দুৰ্বল হয়।\nআজিকালি এল’পেথিক ভাল চিকিৎসা ওলাইছে। ৰোগীক কুষ্ঠ ৰোগীৰ বাবে সুকীয়া আশ্ৰয়স্থল (স্থায়ী শিবিৰ) পাতি চিকিৎসা দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। তাতে ভাল হৈ ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱা ৰোগী আৰু চিকিৎসাধীন হৈ থকা, বকোৰ শিবিৰত থকা, কুষ্ঠৰোগীক মই কে’বাবাৰো লগ পাইছোঁ। তেওঁলোকো আৰোগ্যৰ পথত আছিল। আজি গোটেই দেশতে ইয়াৰ সুচিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা আছে। ৰোগীয়ে মাত্ৰ সেই সুবিধা গ্ৰহণ কৰিব লাগে।\nপৰিয়ালৰ লোকলৈ অনুৰোধ তেওঁলোকক হেয় প্ৰতিপন্নভাৱে চাব নালাগে। ভালহৈ অহাৰ পাছত তেওঁলোকৰ গাত বীজাণু নাথাকে আৰু তেওঁলোকৰ পৰা ৰোগৰ সংক্ৰমণ নহয়। অথবা তেওঁলোকে কোনো পাপ কামৰ বাবে এই ৰোগত ভোগা নাছিল। ৰোগ, ৰোগৰ বীজাণুৰ আক্ৰমণৰ বাবেই হৈছিল। এতিয়া তেওঁলোক বীজাণুমুক্ত।\nঅন্য কোনো ঘৰুৱা চিকিৎসাৰ বাবে মই উত্সাহিত কৰিব খোজা নাই। কিন্তু সন্দেহ (ৰোগৰ) হ’লে লগে লগে মহানিমৰ পাত, শিপা, ছাল, ফুল সকলোটি মিহলাই অলপ খুন্দি পানীত সিজাই ক্কাথ কৰি অসুখ হোৱা ঠাই ধুব লাগে। উপকাৰ হ’ব। বেছি বাঢ়িব নোৱাৰে।\nৰাতিপুৱা সদায় গৰুৰ মূত ৫০ মিলিলিটাৰ খাব পাৰিলে উপকাৰ হয়।\nকেঁচা হালধি খুন্দি ভীমকলৰ বাকলিৰ খাৰৰ লগত মিহলাই কুষ্ঠৰ ঘাত দিলে কুষ্ঠ ৰোগ ভাল হয়।\nনহৰু বটি ঘাত সানিব লাগে আৰু নিতৌ কেঁচা নহৰু ১০-১২ ফোঁটা খাব লাগে। নহৰু চোবাই খাব নোৱাৰিলে সৰু সৰুকৈ কুটি আধা কাপ পানীত লৈ খাব পাৰে।\nটিনিয়া নামৰ এক প্ৰকাৰ ভেঁকুৰৰ পৰা এই ৰোগ হয়। দেহত খাদ্যপ্ৰাণৰ অভাৱ হ’লে, ব্যক্তিগত পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ ত্ৰুটি-বিচ্যুতি হ’লেও এই ৰোগ হয়।\nছালৰ যিকোনো ঠাইতেই হ’ব পাৰে। বাৰিষাকালত বেছি হয়। প্ৰথমতে ছালৰ ওপৰ ভাগত এটা ৰঙা বা কজলা ৰঙৰ চকলা বান্ধি উঠে আৰু চকলাৰ চাৰিও দিশত সৰু সৰু গুটি গুটি ওলাই বৃত্তৰ পৰিধিৰ আকাৰত মালাৰ দৰে থাকে। তাৰ পাছত এই গুটি গুটি হৈ উঠা ঘামচিৰ দৰে উদ্ভেদবোৰত খজুৱতি উঠে। খজুৱালে পানী বাহিৰ হয়। আঠাযুক্ত পানী পিন্ধা কাপোৰত লাগি ধৰে আৰু অন্য যিকোনো ঠাইত লাগিলে তাতো খৰ হ’ব পাৰে। খৰডোখৰ ক্ৰমাত্ বাঢ়ি গৈ থাকে।\nকেঁচা হালধি বটি দিনে তিনি বাৰ আৰু ৰাতি শোৱাৰ আগত এবাৰ এই খৰত ঘঁহি লগালে খৰ ভাল হৈ যায়।\nক’লা তুলসীৰ পাত কেইটামান মোহাৰি খৰ হোৱা ঠাইত ঘঁহি দিলে খৰ ভাল হয়। দিনত ২ বাৰ লগাব লাগে আৰু লগত অলপ লোণ দিব লাগে।\nঅমিতাৰ আঠা খৰ হোৱা ঠাইত লগালে খৰ শুকাই যায়।\nনহৰু ৪-৫ কোঁহ খুন্দি খৰ হোৱা ঠাইত লগালে খৰ সহজে ভাল হয়।\nশুকান ছালত ডাঙৰ ডাঙৰ চকলাৰে হোৱা খৰক হাতীখৰ বোলে। ই ৰিং ওৱাৰ্ম নহয়। এই খৰো নহৰু খুন্দি লগালে আৰোগ্য হয়।\nছাল খহটা হ’লে এই ৰোগ হয়। ঘামচি গৰমৰ দিনতে ওলায় আৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ বেছিকৈ হয়। ছাল অপৰিষ্কাৰ আৰু বহু সময় ঘামি থাকিলেও ঘামচি ওলাব পাৰে।\nগাৰ ছালত সৰু সৰু গুটি ওলায়। মুখত সামান্য পানীও হয়গৈ। ভাঙি দিলে কেতিয়াবা পৰপৰ শব্দও হয়। খুব খজুৱায়। পাছলৈ ছাল মৰি যোৱা যেন দেখা হয়।\nহেলেচি শাক খুন্দি লৈ গাত ঘঁহিব লাগে। ঘামচি ওলোৱা বন্ধ হ’ব।\nকেঁচা হালধি খুন্দি দূবৰি বনৰ ৰসৰ লগত মিহলাই ঘামচি ওলোৱা ঠাইত লগালে ঘামচি মৰি যায়।\nগোলনেমু ফালি ঘামচিত ঘঁহি দিলেও ঘামচি নাইকিয়া হয়।\nমহানিমৰ পাত সিজাই সেই পানীৰে গা ধুলে ঘামচি নাইকিয়া হয়।\nৰঙা চন্দন গুড়ি কৰি ঘামচি হোৱা ঠাইত কিছুসময় প্ৰলেপ দিব লাগে। ১ ঘণ্টামান পাছত ধুই পেলাব পাৰি। ঘামচি আৰোগ্য হয়।\nগাৰ ছাল শোটোৰা পৰা\nশৰীৰত খাদ্ৰপ্ৰাণ ‘গ’-ৰ অভাৱ হ’লে গাৰ ছাল শোটোৰা পৰে। ই সাধাৰণতে বয়সিয়াল লোকৰেই লক্ষণ। বয়স হৈ আহিলে গাল-মুখ শোটোৰা পৰি আহে। গলৰ ছাল তললৈ ওলমি পৰিবলৈ ধৰে। খাদ্যপ্ৰাণ ‘গ’ৰ- অভাৱ হ’লে সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰো গাৰ ছাল শোটোৰা পৰে।\nগাৰ ছালৰ উজ্জ্বলতা নোহোৱা হয়। ছাল কোঁচ খাই যায়, শোটোৰা-শোটোৰ হয়।\nভিটামিন যুক্ত আহাৰ (খাদ্য) খালে ডেকা বয়সৰ লোকৰ ছালৰ শোটোৰা কমিব। বুঢ়া বয়সৰ লোকৰ চকুত লগাকৈ নিৰাময় হোৱাটো সম্ভৱ নহয়।\nকম বয়সৰ লোকে তলত উল্লেখ কৰা বস্তুবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে উপকাৰ পাব।\nকেঁচা হালধি খুন্দি গাত ঘঁহিব পাৰে। লগতে কেঁচা হালধিৰ ৰস ৪ চামুচকৈ ৰাতিপুৱা কিছুদিন খালে ছালৰ ৰং উন্নত হ’ব। শোটোৰা পৰা কিছু কমিব।\nসুমথিৰা টেঙাৰ ৰস ৪ চামুচ অথবা গোল নেমুৰ ৰস ৪ চামুচকৈ নিতৌ কিছুদিন খালে বিশেষ ফল পাব।\nকেঁচা আমলখি ৮-১০ টা বটি গা, মূৰ, হাত, ভৰি আদিত ঘঁহি আমলখিৰ ৰস মিহলোৱা পানীৰে গা ধুলে ছাল নিমজ হয়। একেৰাহে কিছুদিন ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।\nবয়সিয়াল লোকৰ ছাল শোটোৰা পৰা হ’লেঃ কিন্তু মানুহৰ বয়স বৃদ্ধি হৈ গৈ থকাৰ ফলত মানুহৰ ছালখন বিভিন্ন পৰিৱেশ, বিভিন্ন জলবায়ু, ৰোগকাৰক বীজাণুৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু খজুৱতি, ফোঁহা, একজিমা আদি নানা ৰোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হয়। তাৰ উপৰিও বৃদ্ধ কালত ছাল শোটোৰা পৰে, ছালত ভাঁজ ধৰে আৰু ঠায়ে ঠায়ে ছাল ওলমি পৰে। বিশেষকৈ মুখমণ্ডলৰ ছাল, চকুৰ তল, থুঁতৰিৰ তলত আৰু গলৰ ছালত এইবোৰ দেখা দি মানুহক অশোভনীয় কৰি পেলায়। আনকি ছালৰ ৰঙো বিনষ্ট হয়।\nআমি জানো যে আমাৰ শৰীৰটো ৰক্তবাহী সিৰ-উপসিৰে আৱৰি আছে। ডাঙৰ সিৰবোৰ ভাগ ভাগ হৈ হৈ সৰু হৈ গৈ থাকে আৰু ক্ৰমান্বয়ে সৰু হৈ গৈ শেষত চুলিৰ দৰে সৰু হৈ পৰে, এইবোৰক উপসিৰ আৰু ইংৰাজীত স্বাস্থ্য বিজ্ঞান মতে কেপিলাৰিজ বোলে। এই কেপিলাৰিজবোৰে আমাৰ ছালৰ তলৰ ভাগত অৰ্থাত্ তল ছালত বিয়পি থাকে। আমাৰ ছালৰ আকৌ দুটা তৰপ আছে। ওপৰতে দেখা ছালখন প্ৰথম তৰপ বা ‘এপিডাৰমিজ্’। ইয়াৰ তলত দ্বিতীয় তৰপ আছে, তাক ‘ডাৰমিজ্’ বোলে। কেপিলাৰিজবোৰে এই ডাৰমিজলৈ আহে আৰু বিয়পি থাকে। এপিডাৰমিজত এইবোৰ নাথাকে। সেয়েহে সাধাৰণভাৱে ছাল গলে তেজ নোলায় বা বৰকৈ দুখো নাপায়। এপিডাৰমিজখনে দ্বিতীয় তৰপৰ ছালখনক (ডাৰমিজ্) সততে ৰক্ষা কৰে। আচলতে এপিডাৰমিজখনক তলৰ আচল ছালখনৰ এটা উপৰুৱা অংশ বুলিয়ে ক’ব পাৰি। অন্যহাতে ডাৰমিজখনলৈ তেজৰ প্ৰবাহ চলে আৰু ই ছালৰ কামবোৰ সম্পাদন কৰে। যেতিয়ালৈ কেপিলাৰিজবোৰে ডাৰমিজলৈ তেজৰ যোগান ঠিক মতে ধৰি থাকে, ছাল সবল হৈ থাকে, সকলো কাম নিয়াৰিকৈ চলাই থাকে আৰু যৌৱন সদৃশ কৰ্মক্ষমতা আৰু ছালৰ আভা অটুট ৰাখে। কিন্তু মানুহ বুঢ়া হ’লে ৰক্তবাহী সিৰ-উপসিৰবোৰত অলাগতিয়াল চামনি পৰিবলৈ ধৰে আৰু তেজ সঞ্চালনত বাধা দি ছালত আমনিদায়ক অসুখ-বিসুখ উত্পন্ন কৰিবলৈ ধৰে। সকলোৱে সকলো ধৰণৰ ৰোগত নোভোগে যদিও যিকোনো ৰোগত ভোগে বা ভোগাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nছালৰ ৰোগ বা সমস্যাবোৰ নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰিনেঃ সকলো লোকেই, মুখৰ অৱয়ৱ দেখিবলৈ যেনেকুৱাই নহওক লাগে, দেখাত শুৱনি হৈ থাকিবলৈ বিচাৰে আৰু বিশেষকৈ মুখৰ ছালৰ যত্ন লয়। ছালৰ সৌন্দৰ্য ৰক্ষা কৰাৰ বিজ্ঞাপন দি কোম্পানীবোৰে বজাৰত বিভিন্ন ধৰণৰ পাউডাৰ, ক্ৰিম আদি উলিয়াই দিছে। আজিকালি টেলিভিছনটো খুলিবই নোৱাৰি লগে লগেই ‘ত্বচা’ৰ (ছাল) যত্ন লোৱাৰ সামগ্ৰী আৰু তাৰ চিত্তাকৰ্ষক গুণবোৰৰ ব্যাখ্যা আৰম্ভ হ’বলৈ ধৰে। পুৰুষ-মহিলা সকলোৱে এইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু সামান্যভাৱে উপকৃতো হয়। মুখৰ ছালখন মিহি মিহি যেন লাগে। কিন্তু ছালখন সুন্দৰভাৱে ৰখাৰ চাবি-কাঠি হৈছে ছালৰ মালিছ, ওপৰত ঘৰ্ষণ সৃষ্টি কৰা। আমি আগতে উল্লেখ কৰিছোঁ যে তেজৰ যোগানেই ছালৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কৰে, ৰোগ মুক্তকৈ ৰাখে আৰু দেখাতো ছালখন শুৱনিকৈ ৰাখে। অৱশ্যে এইটো সম্ভৱ নহয় যে, যত্ন লৈ ছালখন সদায় বা জীৱনব্যাপী দেখাত শুৱনিকৈ ৰাখিব পাৰি বা বাৰ্দ্ধক্যৰ প্ৰভাৱত হোৱা অৱনত অৱস্থাক বাধা দিব পাৰি। কিন্তু বাৰ্দ্ধক্যৰ আগমন লেহেম গতিৰ কৰিব পাৰি, বাৰ্দ্ধক্যৰ প্ৰভাৱ কম কৰিব পাৰি আৰু আটাইতকৈ সুখৰ কথা যে বহুবোৰ ছালৰ ৰোগ নোহোৱাকৈ ছালখন বচাই ৰাখিব পাৰি। ঔষধ আৰু কছমেটিক ব্যৱহাৰ কৰি যত্ন ল’লে যি ধৰণে খৰচান্ত হোৱা যায় তোনোকৈ ইয়াৰে ধন-পইচাৰ খৰচো নহয়। যেতিয়া ছালত ঘৰ্ষণৰ সৃষ্টি হয় ডাৰমিজলৈ তেজৰ প্ৰবাহ বৃদ্ধি হয়, ছাল সতেজ হৈ উঠে আৰু ছালৰ শ্ৰীবৃদ্ধি হয়।\nছালত ঘৰ্ষণ সৃষ্টি কৰাৰ উপায়\nশৰীৰটো সুস্থকৈ ৰাখিবলৈ হ’লে, ছালখন নিৰোগীকৈ ৰাখিব খুজিলে, সৰ্বশৰীৰৰ ছাল কোমল ব্ৰাছ বা মোটা টাৱেলেৰে ঘঁহিব লাগে, গাৰ কাপোৰ খুলি লৈ ভালকৈ ঘঁহনি লগাকৈ মালিছ কৰিব লাগে। কাপোৰ ধুবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা মিহি ব্ৰাছেৰেও মালিছ কৰিব পাৰি। কিন্তু ব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিলে যাতে ছালত আঘাত নালাগে তালৈ লক্ষ্য ৰাখি লাহে লাহে ঘঁহিব লাগে আৰু মোটা তাৱেলেৰে ছাল ঘঁহিলে অলপ জোৰকৈ ঘহিব লাগে যাতে ডাৰমিজত ইয়াৰ ঘঁহনি অনুভূত হয়। ছাল ঘঁহাটো এটি নিয়ম কৰি লৈ বিশেষকৈ গা ধোৱাৰ আগত, সদায় এটা সময়ত ছাল ঘঁহিব লাগে। মূৰৰ ছালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভৰিৰ তলুৱালৈকে, ছালত ঘঁহনি দিব লাগে। ছালৰ কচৰত কৰাৰ এটা সময়-সীমা ঠিক কৰি লোৱা ভাল। শৰীৰৰ কোমল অংগ-প্ৰত্যংগবোৰ ঘঁহোঁতে হাতৰ আঙুলিহে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। বাকী অংশত টাৱেল আৰু অতি মোটা অংশ, ভৰিৰ তলুৱা আদিত ব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nছালৰ অসুখবোৰ জটিল আৰু বহুবোৰ ৰোগ সংক্ৰামক। চিকিৎসা কৰি আৰোগ্য লাভ কৰিব পাৰিলেও বহুত সময় লয়। হোমিওপেথিক চিকিৎসা মতে ছালৰ অসুখ শৰীৰৰ আভ্যন্তৰীণ কোনো ৰোগৰেই প্ৰকাশ মাত্ৰ। ছালত ঔষধ লগাই ছালৰ ৰোগৰ উপশম দেখিলেও ই আচল উপশম নহয়। তাৰ পৰা শৰীৰত আন কঠিন ৰোগ হোৱাৰহে আশংকা থাকে। কিন্তু এল’পেথিক চিকিৎসা মতে ছালত ঔষধ জাতীয় ‘অইণ্টমেণ্ট’ লগাই আৰোগ্য হোৱা দেখা যায়। ছালৰ কচৰত কৰি আমি ছালৰ অসুখ হোৱাত বহু পৰিমাণে বাধা দিব পাৰোঁ। ছালৰ কচৰতবোৰ তলত দিয়া ধৰণে কৰিব পাৰি।\nমূৰৰ ছালৰ ঘৰ্ষণ\nমূৰৰ ছাল ৫-৭ মিনিটমান ঘঁহিব লাগে। মালিছ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে মূৰত চুলিত ঘঁহা তেল ঘঁহিব পাৰে। মূৰৰ ছালত ঘঁহনি দিয়াৰ বাবে চুলি সোনকালে বগা হোৱা (পকা) আৰু চুলি সৰা বন্ধ হ’ব।\nমুখমণ্ডলৰ ছালৰ ঘৰ্ষণ\nঅনিবাৰ্য কৰণীয়, কাৰণ ই মানুহক দেখাত শুৱনিকৈ ৰাখে। কপালখন, কুম দুটা, নাকটো, গাল দুখন, কাণ দুখন, থুঁতৰিটো আৰু টেটুঁটোৰ দুয়ো কাষ, মাজখণ্ড ভালকৈ মালিছ কৰিব লাগে। এইবোৰ ৫-৬ মিনিটমান সময় ধৰি ঘঁহি থাকিব লাগে। চকু আৰু ওঁঠত ব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে। হাতৰ আঙুলিৰে মালিছ কৰিলেই যথেষ্ট হয়। প্ৰতিটো অংগকে ২০-৩০-৫০ বাৰমান ঘঁহিব লাগে। নিজৰ বুদ্ধি খটাই এইবোৰ অংগ মালিছ কৰিব যাতে যথাযথভাৱে সকলোতে ঘঁহনি লাগে। হাতৰ আঙুলি আৰু হাতৰ তলুৱাৰে ঘঁহি ঘঁহি চকু, কাণ মালিছ কৰিব। হাতৰ তলুৱাৰে চকু মালিছ কৰিলে চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বাঢ়ে, চকুত ছানি নপৰে। নাকৰ বিন্ধা দুটাত মালিছ কৰিলে নাকৰ ‘পালিপাছ’ আৰু ছাইন’ছাইটিছ ৰোগ নহয়। যদি কাৰোবাৰ সামান্যভাৱে থাকেও আৰোগ্য লাভ হয়। ইয়াৰ ফলত মূৰৰ বিষো নোহোৱা হ’ব। কাণৰ বিন্ধা দুটা আৰু কাণৰ পিছফালে মালিছ কৰক। কাণৰ ফুটা দুটাত হেঁচি হেঁচি দিয়ক। ই কাণৰ শ্ৰৱণশক্তি বঢ়াব। গাল দুখনত, চকু দুটাৰ তলত মালিছ কৰক। হাতৰ তলুৱা দুখন গাল দুখনত হেঁচি ধৰক, এতিয়া বৃত্তাকাৰে এবাৰ সোঁ ফালৰ পৰা আৰু এবাৰ বাঁও ফালৰ পৰা, ঘূৰাই ঘূৰাই মালিছ কৰক। এই ধৰণে ২০-৩০ বাৰমান মালিছ কৰক। ই গাল সংকোচন হোৱা, শোটোৰা পৰা, চকুৰ তলত ছাল ওলমি যোৱা আদি বন্ধ কৰিব। আৰম্ভ হ’লেও এইবোৰ নোহোৱা হৈ যাব। থুঁতৰিটোত ওপৰলৈ ঘঁহি ঘঁহি মালিছ কৰক, ই থুঁতৰিৰ ছাল তললৈ ওলমি পৰাটো বন্ধ কৰিব। টেটুঁটোৰ দুয়োকাষ ওপৰলৈ হেঁচুকি হেঁচুকি মালিছ কৰক। ই টনচিলাইটিজ হোৱাত বাধা দিব। সাধাৰণভাৱে থাকিলেও আৰোগ্য কৰিব। কপালখন, কুম দুটা আৰু মূৰৰ ছাল ঘঁহি ঘঁহি মালিছ কৰক। মূৰৰ বিষ থাকিলে আৰোগ্য লাভ হ’ব। মাজে মাজে হোৱা মূৰৰ বিষ বন্ধ হ’ব। মুখমণ্ডল মালিছ কৰোঁতে হাতৰ আঙুলি আৰু হাতৰ তলুৱাহে ব্যৱহাৰ কৰিব। সাধাৰণতে মানুহ বুঢ়া হৈ আহিলে মুখৰ ওপৰ ওঁঠ আৰু তলৰ ওঁঠৰ (দুয়োফালে) সংযোগ স্থলত ফুলি উঠাৰ দৰে দেখা হয়। এই ঠাইবোৰ দুয়ো হাতৰ তলুৱাৰে দুয়োফালে হেঁচুকি ধৰি ওপৰফালে ঠেলি ঠেলি মালিছ কৰিব লাগে। আৰম্ভ হ’লে, ৩০-ত কৈ যিমান পাৰে বেছি মালিছ কৰিব লাগে। মালিছ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে মুখমণ্ডলত ব’ৰ’গ্লিচাৰিন ঘঁহিব পাৰি। অথবা নাথাকিলে, কুহুমীয়া গৰম পানীত হাত তিয়াই লৈ সেই আঙুলিৰেই মালিছ কৰিব পাৰি।\nএইবোৰ কৰাৰ উপৰিও পাৰিলে গাজৰৰ ৰস আধা গিলাচ প্ৰতিদিনে খাওক (আবেলি)। লগত চেনি আদি কোনো বস্তু মিহলি নকৰিব। কেৱল গাজৰৰ ৰস খাওক।\nগলৰ ছাল আৰু মাংসপেশীৰ ঘৰ্ষণ\nমুখমণ্ডলৰ কচৰত কৰাৰ পাছত গলৰ অংশৰ মালিছ কৰিব লাগে। বৃদ্ধ কালত গলৰ মাংসপেশীবোৰ ঢিলা হৈ ওলমি পৰিবলৈ ধৰে। এইবোৰ তিনিটা ভাগত তললৈ ওলমি পৰে। সোঁকাষৰ ফালে, বাঁওকাষৰ ফালে আৰু সোঁমাজত। প্ৰথমতে মাজৰ অংশত ওপৰলৈ হেঁচুকি মালিছ কৰিব। হাতৰ আঙুলিকেইটা লগ লগাই লৈ ওপৰলৈ হেঁচুকি দিব। কাষলৈ সোঁফালে আৰু বাঁওফালে ঠেলি দিব। মাজৰ অংশটো মালিছ কৰা হোৱাৰ পাছত দুয়োখন হাতৰ তলুৱা দুয়ো কাষত (সোঁ হাতেৰে সোঁফালে, বাঁওহাতেৰে বাঁওফালে) হেঁচুকি ধৰি ওপৰফালে ঠেলি হাত ওপৰলৈ নিব আৰু কুমৰ ওপৰলৈ নিব। এই ধৰণে মালিছ কৰাৰ ফলত মাংসপেশী আৰু ছাল তললৈ ওলমি নপৰে আৰু ছাল শোটোৰা পৰাও বন্ধ হ’ব।\nএই তিনিবিধ মাংসপেশীৰ বাহিৰেও লেৰিংছৰ বাঢ়ি থকা অংশ এটাও দেখা যায়। বয়স বঢ়াৰ লগে লগে বৃদ্ধকালত ই বেছিকৈ ওলাই আহে। ইয়াক ‘আদাম্ছ আপেল’ বুলিও জনা যায়। ইয়াক বেছিকৈ ওলোৱা যেন দেখাটো বন্ধ কৰিবলৈ হ’লে ইয়াক মাজত ৰাখি কাষৰ মাংসপেশীবোৰ মালিছ কৰিব লাগে। তেতিয়া মাংসপেশীবোৰ সবল হৈ উঠে, ওলমি নপৰে আৰু লেৰিংছৰ অংশটো তেনেকৈ ওলাই অহা যেন নেদেখাকৈ থাকে।\nগলৰ মাংসপেশীৰ মালিছ কৰাৰ উপৰিও গলৰ আৰু কিছুমান কচৰত কৰিব পাৰি। এইবোৰ তলত দিয়া ধৰণে কৰিব লাগে।\nপোনাই থিয় হওক। গলটো (মূৰটো) এবাৰ ওপৰলৈ আৰু এবাৰ তললৈ নিয়ক। তাৰ পাছত এবাৰ সোঁফালে আৰু এবাৰ বাঁওফালে হলাই দিয়ক। তাৰ পাছত অলপ হেলনীয়াকৈ লৈ সোঁ কান্ধৰ ওপৰৰ পৰা এবাৰ আগলৈ আৰু পাছলৈ ঠেলি দিয়ক। তেনেকৈ মূৰটো বাঁও কান্ধৰ ওপৰৰ পৰা লৈ এবাৰ আগলৈ আৰু এবাৰ পিছলৈ কৰক। তাৰ পাছত আকৌ মূৰটো ‘এণ্টিক্লকওৱাইজ’ আৰু এবাৰ ‘ক্লকওৱাইজ’ বৃত্তাকাৰে ঘূৰাওক। এই লৰ-চৰ কৰা কচৰতবোৰ ২০-৫০ যিমানবাৰ পাৰে কৰক।\nএইবোৰ কচৰত আৰু মালিছ কৰিলে গলৰ ছালৰ ভাঁজ নধৰে, মাংসপেশীও ওলমি নাযায়। কিবা আৰম্ভ হ’লে নোহোৱা হৈ যাব। ১৬১৬ ইং চনৰ ১৬ মে’ত জন্ম হোৱা ফ্ৰাণ্সৰ এগৰাকী মহিলা- নাম, মাডাম্ ডি লানক্ল’জ নিন’ন, তেওঁ তেওঁৰ দিনতে এইবোৰ কচৰত অভ্যাস কৰিছিল। তেওঁ সত্তৰ বছৰ বয়সলৈ যুৱতীৰ দৰে ৰূপৱতী হৈ আছিল। তেওঁৰ ৯১ বছৰ বয়সত মৃত্যু হৈছিল আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে তেওঁৰ বাৰ্দ্ধক্যৰ কোনো চিনমোকামে দেখা দিয়া নাছিল। ডাঃ সত্যব্ৰত সিদ্ধান্তলংকাৰ, প্ৰক্তন এম.পি. আৰু গুৰুকুল কাংগ্ৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য (নতুন দিল্লী) আৰু ‘ফ্ৰম ওল্ড এজ্ টু ইয়ুথ’ নামৰ কিতাপৰ লেখক, তেখেতেও ৮৬ বছৰ বয়সলৈ ছালৰ কোনো ধৰণৰ বাৰ্দ্ধক্যৰ চিনচাপ নোহোৱাকৈ আছিল। তেখেতে কিতাপখনত উল্লেখ কৰিছে, তেখেতৰ ছালৰ সংকোচন, ভাঁজ আদি হ’ব ধৰিছিল কিন্তু সেইবোৰ তেখেতে এই কচৰতৰ দ্বাৰা শুধৰাবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nশৰীৰৰ অন্যান্য অংগ যেনে হাত, বাহু, তলপেট, বুকু, ভৰি, ভৰিৰ পতা আৰু পিঠিৰ ছালৰ ঘৰ্ষণ কাৰ্য সহজ। ব্ৰাছ বা টাৱেলেৰে সহজে মালিছ কৰিলেই হয়। ব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিলে যাতে ছাল এৰি নাযায় তালৈ লক্ষ্য ৰাখিব। ছালৰ ওপৰত ঘৰ্ষণ কৰাৰ ফলত ছালৰ ফুটাবোৰ বহল হয় আৰু অধিক ঘাম ওলায় বুলি কিছুমানে আপত্তি দৰ্শাব খোজে। ঘৰ্ষণ অতি মাত্ৰাত হ’লে অৱশ্যে তেনে সম্ভাৱনা নোহোৱা নহয়। মাত্ৰাধিক হ’লে সকলো কথাই অশুভ হয় বা ছালৰ ঘনতা হ্ৰাস হয় আৰু ছাল খহটা হ’ব পাৰে। গতিকে ছালৰ মাত্ৰাধিক মালিছ অনাৱশ্যক। কিন্তু সাধাৰণতে মাত্ৰাধিক্যৰ ঘটনা নঘটে। দৰাচলতে ছালৰ মালিছ লগাতকৈ কমকৈ কৰাহে দেখা যায়। কিন্তু ছালৰ মালিছৰ পৰা পোৱা উপকাৰ বিশেষভাৱে লাভদায়কহে হয়। যেতিয়া শৰীৰৰ কোনো অংগত ঘঁহনি দিয়া হয় তেতিয়া সেই অংগক আৱৰি থকা ছালত আৰু সেই অংগত থকা কেপিলাৰিজবোৰত ঘৰ্ষণৰ সৃষ্টি হয়। ফলত সেইবোৰত ইউৰিক এচিড, কলেষ্টেৰল আদি থাকিলে এৰা দিয়ে। ঠিক যেনেকৈ কোনো পাত্ৰত মামৰ আদি থাকিলে ঘঁহি ঘঁহি এৰুৱাই দিয়া হয় তেনেকৈয়ে সিৰ-উপসিৰত বান্ধ খোৱা চামনিবোৰ এৰা দিয়ে, তেজৰ সোঁতৰ বাধাবোৰ আঁতৰ হয় আৰু ছাললৈ তেজৰ যোগান নিয়মিত হয়। আকৌ বাৰ্ধক্যৰ বাবে সিৰ-উপসিৰবোৰ দুৰ্বল হৈ ৰক্তসঞ্চালনত বাধা দিব খুজিলেও ঘৰ্ষণৰ ফলত ৰক্তবাহী সিৰ-উপসিৰবোৰৰ কোষবোৰ সজীৱ হৈ পৰে আৰু কৰ্মক্ষম হৈ পৰে আৰু কৰ্মক্ষম হৈ পৰাৰ ফলত তেজৰ যোগানৰ বাধা দূৰ হয়। ছালৰ ওপৰত দিয়া ঘঁহনিৰ ফলতেই ছালৰ তলৰ সেই অংগ বা প্ৰত্যংগতো ঘৰ্ষণৰ প্ৰভাৱ পৰে আৰু সেই অংগ-প্ৰত্যংগবোৰেও সঠিকভাৱে কাম কৰিবলৈ ধৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে যেতিয়া তলপেটৰ ছালত মালিছ কৰা হয় ইয়াৰ অভ্যন্তৰত থকা অন্ত্ৰবোৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰে, অন্ত্ৰৰ মাংসপেশীবোৰ সজীৱ হৈ উঠে আৰু অন্ত্ৰবোৰেও ঠিক মতে কাম কৰে। তেনেকৈ বুকুৰ ছালত ঘঁহনি দিলে হৃদযন্ত্ৰৰ মাংসপেশীবোৰো সবল হৈ উঠে। তেনেকৈ অন্যান্য অংগ-প্ৰত্যংগবোৰেও সঠিকভাৱে কাম কৰে। ছালখনে সুস্থভাৱে কাম কৰিলে গোটেই শৰীৰটোৱেই সুস্থ হৈ থকাৰ সম্ভাৱনা বেছি। শৰীৰত ৰোগ-ব্যাধি নাথাকে। আৰু এইটোৱেই হৈছে স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ গোপন কথা বা চাবি-কাঠি।\nশৰীৰৰ বিভিন্ন অংগৰ ছালৰ কচৰত কৰাৰ সময়ত গোটেই শৰীৰত তেল মালিছ কৰিব লাগে। নাকৰ বিন্ধাত, কাণৰ বিন্ধা, নাভি, গুহ্যদ্বাৰ, হাত আৰু ভৰিৰ নখবোৰত তেল দিব লাগে। আগৰ দিনত মানুহে সৰিয়হৰ তেল গাৰ মালিছৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আজিকালিৰ সৰিয়হৰ তেলত বহু ভেজাল হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। আগৰ মানুহৰ দৰে আজিৰ মানুহৰ সকলোৰে সততা নাই। গতিকে তেল ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে। ইয়াৰ উপৰিও মিঠাতেলৰ পৰা এটা গোন্ধ ওলায়। এই ক্ষেত্ৰত ‘অলিভ অইল’ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ই শৰীৰৰ শুষ্কতা নাশ কৰে আৰু মাংসপেশীৰ বল বঢ়ায়। তেল মালিছ কৰাৰ ১৫ মিনিটমান পাছত গা ধুব লাগে।\nযদি ছালৰ সাধাৰণভাৱে খজুৱতি, এলাৰ্জি, ফুলি উঠা, আঙুলিৰ গাঁঠিবোৰৰ বাহিৰ ফালে, খহটা বা ডাঠ হৈ অহা আদি লক্ষণ থাকে, গৰম পানীত অলপ নিমখ, খোৱাৰ পৰিমাণতকৈ বেছিকৈ দি, সেই পানীত কাপোৰ তিয়াই লৈ প্ৰতিদিনে কেইছেকেণ্ডমান সময়, কিছুদিনলৈ, কেইমাহমানলৈ সেই কাপোৰৰ টোপোলাৰে সেক দিলে এই ধৰণৰ অসুখবোৰ উপশম হৈ যাব। মহানিমৰ পাত সিজাই সেই পানী দৈনিক এগিলাচকৈ এসপ্তাহমান খাই, আক্ৰান্ত ঠাই কেইদিনমান ধুলেও এইবোৰ ৰোগৰ উপশম হয়। অৱশ্যে অসুখৰ প্ৰকাৰ গুৰুতৰ হ’লে চিকিত্সকৰ সাহাৰ্য্য লোৱা আৱশ্যক। শীতকালত গৰম পানীৰে গা ধোৱাটো উপকাৰী, বিশেষকৈ বৃদ্ধ লোকৰ বাবে ই অতি আৱশ্যক। শীতল পানীৰে গা ধোৱাটো যন্ত্ৰণাদায়ক হ’ব পাৰে। পানী লগা অসুখ থাকিলে গৰম পানীৰে গা ধুব। কিন্তু ভাল অৱস্থাত সদায় গৰম পানীৰে গা ধুলে, মাংসপেশী দুৰ্বল হয়।\nযকৃতৰ দোষৰ বাবে এই ৰোগ হয়।\nগাৰ ছাল যিকোনো ঠাইত বগা হয়। গোটেই গাটোৱে বগা হ’বও পাৰে।\n৫ চামুচ এৰাৰ তেল আৰু ৫ চামুচ শেওড়া (বঙলা শব্দ) গছৰ তেল মিহলাই ধবল ওলোৱা ঠাইত সানিলে ধবল দূৰ হয়।\nঅকালতে চুলি পকা ৰোগ\nবয়স হৈ আহিলে চুলি পকে। ই স্বাভাৱিক। কিন্তু কেতিয়াবা কোনো কোনো লোকৰ ২০-২৫-৩০ বছৰ বয়সতে দুই-এডালকৈ চুলি পকা আৰম্ভ হয়। ইয়াক চুলিৰ ৰোগ বুলিয়ে ধৰিব লাগিব আৰু চিকিৎসাৰ আৱশ্যক।\nএক চামুচ আমলখিৰ গুড়ি ৰাতি শোৱাৰ আগতে খাই শুই থাকিব লাগে। আমলখি খোৱাৰ পাছত আৰু একো খাব নালাগে। চুলি পকা বন্ধ হ’ব। লগতে চুলিৰ সৌন্দৰ্য, দেহৰ সৌন্দৰ্য ফিৰি আহিব। যদি গলৰ ঘৰঘৰণি শব্দও থাকে সিও দূৰ হ’ব।\nআমলখি পানীৰে নিয়মিতভাৱে মূৰ ধুলে চুলি পকা বন্ধ হয়। ২৫ গ্ৰাম শুকান আমলখি টুকুৰা টুকুৰকৈ ভাঙি ৰাতি ২৫০ মিলিলিটাৰ পানীত তিয়াই থওক। ৰাতিপুৱা আমলখিখিনি পানীৰে ভালকৈ মোহাৰি মোহাৰি লৈ পানীখিনি ছেকি লওক আৰু মূৰৰ চুলিৰ গুৰিত এই পানী লাহে লাহে ঘঁহি-পিহি দিয়ক। তাৰ ১৫-২০ মিনিট পাছত কেৱল পানীৰে মূৰ ধুই দিয়ক। ঠৰঙা চুলি হ’লে সপ্তাহত এবাৰ আৰু মিহি চুলি হ’লে সপ্তাহত দুবাৰ এই ধৰণে মূৰত আমলখি পানী লগাওক, চুলি অকালতে নপকে।\nআমলখি গুড়ি কৰি পানীৰে পেষ্টৰ দৰে বনাই লৈ মূৰত প্ৰলেপ দি থ’ব লাগে। ১০-১৫ মিনিট তেনেকৈ ৰাখি ধুই পেলাব লাগে। তেতিয়াও অকালতে চুলি পকা বন্ধ হয়। সপ্তাহত দুদিনকৈ তিনিমাহ এই ব্যৱস্থা ল’লে বিশেষ ফল পোৱা যায়।\nৰাতিপুৱা একেৰাহে কিছুদিন তিল ৫০ গ্ৰামকৈ খালে চুলি ক’লা হয়।\nঅকালতে চুলি সৰা ৰোগ\nকোনো অসুখত বহুদিন ভুগিলে বা চুলিৰ কাৰণে আৱশ্যকীয় খাদ্যপ্ৰাণৰ অভাৱ হ’লে চুলি সৰিবলৈ ধৰে আৰু কম বয়সতে (বুঢ়া হোৱাৰ আগতে) চুলি সৰি মূৰৰ চুলি পাতল হ’লে দেখাত অশোভনীয় হয়। খাৰ জাতীয় চাবোনেৰে বেছিকৈ মূৰ ধুলেও চুলি সৰিব পাৰে। মূৰৰ চুলিৰ গুৰিৰ ডাৰমিজলৈ (প্ৰকৃত ছাললৈ- ওপৰতে উপছাল) তেজৰ চলাচল উপযুক্তভাৱে নহ’লে চুলিৰ গুৰিয়ে তেজৰ যোগান কমকৈ পাবলৈ ধৰিলে চুলি সৰিবলৈ ধৰে।\nমূৰ ধুলে চুলি যায়। হাতে-পাতে লাগে আৰু পাছলৈ চুলি বৰ বেছিকৈ যায়। মূৰৰ চুলি পাতল হৈ যায়।\nআমলখি ৩-৪ টা থেতেলাই মূৰত ঘঁহি ঘঁহি ৰাতি বান্ধি থ’লে আৰু পিছদিনা মূৰ ধুই পেলালে চুলি সৰা বন্ধ হয়।\nপ্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা তিল ৫০ গ্ৰামকৈ খালে, চুলি সৰা বন্ধ হয়, চুলি ক’লা হয় আৰু চুলি অকালতে নপকে।\nতুলসীৰ পাতৰ ৰস আৰু আমলখি ৩-৪ টা থেতেলিয়াই ১৫-২০ মিনিট মূৰত ঘঁহিলে অকালতে চুলি সৰা বন্ধ হ’ব। একেৰাহে কেইদিনমান ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।\n২০০ গ্ৰাম তিতাকেৰেলাৰ শিপা খুন্দি আধা ঘণ্টা মূৰত প্ৰলেপ দিলে চুলি সৰা বন্ধ হয়।\nতিতাভেঁকুৰী ৫০ টা খুন্দি অলপ মৌ মিহলি কৰি ৩-৪ ঘণ্টা মূৰত প্ৰলেপ দি থলে কীটাণুৰ বাবে চুলি সৰিলে বন্ধ হ’ব।\nদুটা আমৰ গুটিৰ ভিতৰৰ সাহ খুন্দি তাক পানীত এৰাতি ভিজাই থ’ব লাগে। ৰাতিপুৱা ছেকি লৈ সেই পানীৰে মূৰ ধুলে উপকাৰ হয়।\nএটা নেমুটেঙাৰ ৰসত দুগুণ নাৰিকলৰ তেল লৈ মূৰত ঘঁহি মূৰ ধুব লাগে। ধোৱাৰ আগত হাতৰ আঙুলিৰে চুলিৰ গুৰিত ভালকৈ ঘঁহিব লাগে। চুলি সৰা বন্ধ হ’ব, মূৰৰ উফিও দূৰ হ’ব।\nমূৰৰ চুলি বঢ়াব খুজিলে\nযদি দেখা যায় চুলি সৰি পাতল হৈছে কিন্তু ঔষধ-পাতি ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছতো মূৰৰ চুলি বঢ়া নাই তেনেহ’লে তলৰ ব্যৱস্থা লওক। বা এনেও যদি মূৰৰ চুলিৰ সংখ্যা বঢ়াব খোজে এইবোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nনেমুটেঙাৰ ৰস আৰু আমলখি চূৰ্ণ মিহলাই চুলিৰ গুৰিত সানক। নতুন চুলি গজিবলৈ সোনকালে আৰম্ভ কৰিব।\nএভাগ মৌ আৰু দুগুণ নাৰিকলৰ তেল মিহলাই ৰাতি মূৰৰ চুলিৰ গুৰিত লগাওক আৰু ঘঁহি-পিহি মালিছ কৰি দিয়ক। তাৰ কেইঘণ্টামান পাছত মূৰ ধুই পেলাওক। চুলি বাঢ়ি ঘন হ’ব, দীঘল আৰু ক’লা হ’ব। চুলিৰ সমস্যা দূৰ হ’ব।\nআমৰ গুটি (ভিতৰৰ সাহখিনি) আৰু আমলখি থেতেলাই, মিহলাই চুলিৰ গুৰিত লগাই কিছুসময় সানি পিহি দি ৰাতি কাপোৰেৰে বান্ধি শুই থাকক। ৰাতিপুৱা উঠি মূৰ ধুই পেলাব। চুলি ক’লা আৰু ৰেচমৰ দৰে মসৃণ আৰু দীঘল হ’ব, ঘনকৈ গজি উঠিব।\nতপা মূৰ হ’লে\nআমলখিৰ ব্যৱহাৰে তপা মূৰলৈও চুলি আনে। আমলখিযুক্ত ঔষধে আশাতীত ফল দিয়ে।\nপকা বা শুকান আমলখি গুড়ি কৰি চূৰ্ণ কৰি ল’ব লাগে। এই চূৰ্ণ নাৰিকলৰ তেলত মিহলাই মূৰৰ তপা অংশত ভালকৈ মালিছ কৰিব লাগে। লগে লগে আমলখিৰ টুকুৰা চোবাই খাবও লাগে। এই ধৰণে কিছুদিন ব্যৱহাৰ কৰিলে মূৰলৈ চূলি আহিব। তপা হোৱাৰ সমস্যা দূৰ হ’ব।\nকেঁচা ধনিয়াৰ পাত খুন্দি মূৰত সানিলে, কিছুদিনৰ পাছত মূৰলৈ চুলি আহে। চুলি ক’লা আৰু মসৃণ হয়, চুলি সৰাও বন্ধ হয়।\nবেদানাৰ পাত আৰু বাকলি খুন্দি মণ্ডৰ দৰে কৰি সৰিয়হৰ তেল অলপ মিহলাই সামান্য গৰম কৰি ছেকি ল’ব লাগে। এই তেল দিনত ২-৩ বাৰ লগালে মূৰৰ তপা অংশটো চুলি আহিব।\nনাৰিকলৰ তেল ১০০ মিলিলিটাৰ, কৰ্পূৰ ৪ গ্ৰাম মিহলাই এটা বটলত ৰাখি, দিনত গা ধোৱাৰ পাছত চুলি শুকালে এবাৰ আৰু ৰাতি শোৱাৰ আগত এবাৰ মূৰৰ চুলিৰ গুৰিত ভালকৈ মালিছ কৰিব লাগে। লগোৱাৰ পাছৰ দিনাৰ পৰাই উফি কম হৈ আহিব। লগতে ওকণি থাকিলে সিও নাশ হ’ব।\nচুলি, নখ আৰু হাড় একে ধৰণৰ পদাৰ্থৰেই গঠিত। এডাল চুলি এটা সৰু নলীৰ দৰে, মাজেৰে ফোঁপোলা থকা। অতি ক্ষুদ্ৰ ‘কেপিলাৰিজ’ৰ দ্বাৰা চুলিয়ে পুষ্টিৰ যোগান পায়। মানুহ যেনেকৈ বুঢ়া হয় চুলিও বুঢ়া হয়। চুলি এডালৰ জীৱনকাল দুইৰ পৰা ছয় বছৰ। মানুহৰ শৰীৰৰ কোষবোৰ যেনেকৈ মৰে আৰু নতুন কোষৰ জন্ম হয় তেনেকৈ চুলিও মৰে আৰু নতুন চুলিয়ে তাৰ ঠাই পূৰণ কৰে। গতিকে বুঢ়া হৈ সৰা চুলি মানে বগা চুলি নহয়। বগা চুলি মানুহ বুঢ়া হোৱাৰহে লক্ষণ। ল’ৰাকালতো চুলি বুঢ়া হৈ সৰে (মৰে আৰু সৰি ওলাই আহে)। চুলিৰ গুৰিবোৰক (ছালৰ তলত) হেয়াৰ ফলিকল বোলে। মৰা চুলি এই হেয়াৰ ফলিকলৰ পৰা এৰা দি আহে। কিন্তু এই হেয়াৰ ফলিকলবোৰ নমৰে। সেইবোৰেৰে আকৌ নতুন চুলি ওলাই আহে। এই হেয়াৰ ফলিকলবোৰ সিৰৰ একেবাৰে আগৰ অংশ কেপিলাৰিজবোৰৰ সৈতে সংযোজিত হৈ থাকে। যেতিয়া এই কেপিলাৰিজবোৰ দুৰ্বল হয়, হেয়াৰ ফলিকলবোৰলৈ তেজৰ যোগান কমি যায়। অথবা অন্যভাৱেও এইবোৰলৈ তেজৰ যোগান ব্যাহত হ’ব পাৰে। যদি ওকণি আদি পৰজীৱী যদি থাকে, উফি হয় বা তেনে টান শুকান ছাল মূৰৰ ছালৰ ওপৰত গঠিত হ’লে হেয়াৰ ফলিকলবোৰ মৰি যায় আৰু নতুন চুলিৰ জন্ম নহয়। ফল স্বৰূপে মূৰৰ চুলি পাতল বা সেৰেঙা হয় বা মানুহ তপামূৰা হয়। চুলি সৰাৰ তিনিটা প্ৰধান কাৰণ দেখা যায়।\n(১)চুলিৰ গুৰিত (হেয়াৰ ফলিকলত) পৰিপুষ্টিৰ অভাৱ।\n(২)চুলিৰ গুৰিৰ ক্ষতিসাধন কৰা ৰোগ ভোগ, যেনে মূৰত উফি থাকিলে, খজুৱতি থাকিলে, ওকণি আদি পৰজীৱী থাকিলে অথবা টাইফয়েড, ইনফ্লুয়েঞ্জা, ছিফিলিজ আদি ৰোগত ভুগিলে।\n(৩)বংশগত অপুষ্টিৰ কাৰণ।\nচুলি সৰা কেনেকৈ বন্ধ কৰিব পাৰি\nচুলি সৰা বন্ধ কৰাৰ নিশ্চিত উপায় হৈছে মূৰৰ ছালত মালিছ কৰি ঘৰ্ষণৰ সৃষ্টি কৰা আৰু সেই ঘৰ্ষণৰ দ্বাৰা হেয়াৰ ফলিকলবোৰক, তেজৰ যোগান ধৰা, কেপিলাৰিজবোৰক সতেজ কৰি তোলা। ঘৰ্ষণৰ ফলত দুৰ্বল কেপিলাৰিজবোৰো সঞ্জীৱিত হৈ উঠে, হেয়াৰ ফলিকলবোৰলৈ তেজৰ যোগান বাঢ়ে আৰু তেতিয়া হেয়াৰ ফলিকলবোৰে নতুন চুলি গজাই সৰা চুলিৰ ঠাইবোৰ পূৰণ কৰে। তেজৰ যোগান বাঢ়িলে বা নিয়মিত হ’লে মূৰৰ ছালত শুকান স্তৰ গঠন হ’ব নোৱাৰে, সৰা চুলিৰ মূৰৰ পৰা নতুন চুলি ওলাই আহে। মূৰৰ ছালৰ মালিছ ব্ৰাছ বা হাতৰ আঙুলিৰে কৰিব পাৰি। মালিছ কৰোঁতে ব্ৰাছ বা হাতৰ আঙুলিবোৰ বৃত্তাকাৰে ঘঁহিব লাগে। ঘঁহোঁতে অলপ জোৰ দি হেঁচি দিব লাগে যাতে মূৰৰ ছালৰ তলৰ ছালত (ডাৰমিজ) ঘৰ্ষণ অনুভূত হৈ কেপিলাৰিজবোৰত ঘঁহনি লাগে। এই ধৰণৰ ঘঁহনি লগা মালিছ ২০-৩০-৫০-১০০ যিমানবাৰ পাৰি কৰিব লাগে। চুলি সৰিবলৈ ধৰিলে, মালিছৰ সংখ্যা বেছি হ’লে ভাল। ইয়াৰ উপৰিও ডাঃ কে. মুখাৰ্জিয়ে তেওঁৰ কিতাপ ‘ডমেষ্টিক ট্ৰিটমেণ্ট অব ক্ৰনিক ডিজিছ’-ত চুলিবোৰ আঙুলিৰে ওপৰলৈ উভালিব খোজাৰ দৰেকৈ টানিবলৈ উপদেশ দিছে। ইয়াৰ ফলত চুলিৰ গুৰিত ৰক্তসঞ্চালন বাঢ়িব। এই ধৰণে টনা কাৰ্য কেইছেকেণ্ডমানলৈ কৰিব আৰু প্ৰতিদিনে এবাৰ বা দুবাৰ কৰিব। টানোঁতে মূৰৰ ছাল টান খাই ওপৰলৈ উঠা যেন অনুভৱ হ’ব লাগিব। চুলি টনাৰ আগতে মূৰৰ ছাল ২০-৬০ বাৰ মান আগতে উল্লেখ কৰা ধৰণে মালিছ কৰিব।\nমূৰৰ ছালত ঘঁহলি লগোৱা বা মূৰৰ ছালৰ মালিছ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁতে প্ৰথমতে বহুত চুলি সৰি যোৱা দেখা পাব পাৰে। তাৰ বাবে হতাশ হোৱাৰ কাৰণ নাই। সেইবোৰ দুদিন পাছত সৰিলেইহেঁতেন। কিছুদিন মালিছ কৰাৰ পাছত চুলি একেবাৰে নসৰা হ’ব। মই নিজৰ ক্ষেত্ৰতে প্ৰমাণ পাইছোঁ। মোৰ ২০ বছৰমান বয়সত টাইফয়েড্ জ্বৰ হৈছিল, ইং ১৯৫২ চনত। পাছত মোৰ মূৰৰ চুলি কিছু সেৰেঙা হৈছিল। এতিয়া মই প্ৰৌঢ় অৱস্থাত পৰিলোঁ। চুলিবোৰ পকিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু মই মালিছ আৰম্ভ কৰিলোঁ। বৰ্তমানেও মই মূৰৰ চুলি টানোঁ, চুলিবোৰ বগা কিন্তু হাতত লাগি চুলি সৰি নাহে। চুলিৰ কচৰত কৰোঁতে মনত ৰাখিব লাগে যাতে মূৰৰ ছালৰ সকলো ঠাইতে প্ৰভাৱ পৰে, কোনো ঠাই বা চুলি বাদ নপৰে।\nচুলিৰ কচৰত কৰাৰ উপৰিও চুলি সৰা বন্ধ কৰিবলৈ হ’লে মূৰৰ ছাল সদায় পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে। উফি হ’ব দিব নালাগে, ওকণি থাকিব দিব নালাগে। ভাল গা-ধোৱা চাবোন বা চেম্পু ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে আৰু সপ্তাহত দুবাৰ, কমেও এবাৰ মূৰ ধুই চাফকৈ ৰাখিব লাগে। মূৰত ভাল তেল ঘঁহিব পাৰি, ই হেয়াৰ ফলিকলবোৰক সতেজকৈ ৰাখি শক্তি বঢ়ায়। হোমিঅ’ ঔষধ থুজা, ফছফৰাছ, কেলকেৰিয়া ফছ আদি লক্ষণভেদে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু ইয়াত উল্লেখ কৰা ধৰণে যত্ন লৈয়ে চুলি সৰা বন্ধ কৰিব পাৰি। অৱশ্যে পৰিপুষ্টিৰ অভাৱ পূৰাবলৈ মাজে সময়ে ভিটামিন ‘এ’ আৰু ‘চি’ সমৃদ্ধি বস্তু বা ঔষধ খালে উপকাৰ হ’ব।


হাত দাঙিলে ঈশ্বৰে ! কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ গত্যন্তৰ নাই অৰ্জুন তেণ্ডুলকাৰৰ - Olympia Sports\nHomeNewsহাত দাঙিলে ঈশ্বৰে ! কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ গত্যন্তৰ নাই অৰ্জুন তেণ্ডুলকাৰৰ\nঅনিশ্চয়তাত ঈশ্বৰৰ সন্তানৰ ভৱিষ্যত । ঈশ্বৰেও উদ্ধাৰ কৰিব পৰা নাই নিজ সন্তানৰ কেৰিয়াৰৰ দুবন্ত নাও । ক্ৰিকেট বিশ্বত ঈশ্বৰৰ স্থান লাভ কৰা ভাৰতৰ জীৱন্ত কিম্বদন্তি শচীন তেণ্ডুলকাৰৰ পুত্ৰৰ ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰ অনিশ্চয়তাৰ গৰাহত ।\nআই পি এলৰ সবাতোকৈ সফল ফ্ৰেঞ্চাইজি মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছৰ সদস্য হ’লেও অৰ্জুন তেণ্ডুলকাৰে খেলিবলৈ সুযোগ নাপালে এখনো মেচ । কেৱল চলিত ২০২২ ছিজনতে নহয়, ইয়াৰ পূৰ্বৰ ছিজনতো অৰ্জুন মুম্বাইৰ সদস্য আছিল যদিও প্লেয়িং ইলভেনত এবাৰো স্থান পোৱা নাছিল ।\nএইদৰে পুত্ৰৰ কেৰিয়াৰ এখন দুবন্ত নাৱলৈ পৰ্যবশিত হোৱা পৰিলক্ষিত কৰি ক্ৰিকেট ঈশ্বৰে এতিয়া নিজ সন্তানক কেৱল পৰামৰ্শ দিয়াৰ বাহিৰে আন একো কৰিব পৰা নাই । শচীনে পুত্ৰক কেৱল কৈছে–\nএই পথ অত্যন্ত কঠিন ।\nমুম্বাই ইণ্ডিয়ানছ দলৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক আছে শচীন তেণ্ডুলকাৰৰ । দলটোৰ পূৰ্বৰ অধিনায়ক হোৱাৰ উপৰি শচীন মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছৰ পৰামৰ্শদাতা । সেই অনুসৰি আই পি এলৰ নিলামত শচীন পুত্ৰক মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছে ক্ৰয় কৰাক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতেই শচীন তেণ্ডুলকাৰৰ পুত্ৰ হোৱাৰ বাবেই অৰ্জুনক মুম্বাইয়ে ক্ৰয় কৰিছে বুলি কৈ আহিছে যদিও শচীনে স্পষ্টকৈ কৈছে– পুত্ৰ অৰ্জুনক দলে ক্ৰয় কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই ।\nআনহাতে আই পি এলৰ ২০২১ আৰু ২০২২ ছিজনত মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছে মুঠ ২৮খন মেচ খেলিছে যদিও অৰ্জুনে এখনো মেচ খেলাৰ সুযোগ নাপালে । কেৱল নেট অনুশীলনত জ্যেষ্ঠসকলক সহায় কৰাৰ বাদে মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছত যেন অৰ্জুনৰ কোনো বিশেষ প্ৰয়োজনেই নাই ।\nঅৰ্জুনে গুৰুত্বহীন মেচতো এবাৰলৈও মুম্বাইৰ জাৰ্ছি পৰিধান কৰি খেলপথাৰত নমাৰ সুযোগ নোপোৱাৰ প্ৰসংগত ক্ৰিকেট ঈশ্বৰৰ মন্তব্য, “খেলুৱৈ বাছনিৰ সৈতে মোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই ।”\nদুটা ছিজনত এবাৰো এখন মেচতো খেলাৰ সুযোগ নোপোৱা অৰ্জুনৰ দেহত এতিয়া হতাশাৰ চিন স্পষ্ট । পিতৃ শচীন তেণ্ডুলকাৰ হোৱাৰ পিছতো, অৰ্জুনৰ প্ৰতিভাক লৈ বহু চৰ্চাৰ পিছতো খেল পথাৰত নমাৰ সুযোগ এবাৰো নাপালে ।\nচলিত ছিজনৰ মুম্বাইৰ অন্তিমখন মেচৰ পূৰ্বে খেলপথাৰৰ ভিতৰত দলীয় অনুশীলনত ভাগ লৈ অন্তত শেষ মেচখনত খেলাৰ আশা দেখুওৱা অৰ্জুনক সেই গুৰুত্বহীন মেচখনতো দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নহ’ল । সেয়ে শচীনে নিজ পুত্ৰক কৈছে- তোমাৰ পথ সহজ নহয়। এই পথ অতি কঠিন আৰু প্ৰত্যাহ্বানজনক।\nবাওঁহতীয়া ফাষ্ট বলাৰ আৰু বাওঁহতীয়া বেটছমেন অৰ্জুনক মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছে ২০২১ চনত ২০ লাখ টকাৰ আধাৰ মূল্যত আৰু ২০২২ ছিজনত ৩০ লাখ টকাত ক্ৰয় কৰিছিল । অৰ্জুনৰ বাবে ২০ অথবা ৩০ লাখ টকা নিশ্চয় গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় ।\nঅৰ্জুনৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল খেলপথাৰত মুম্বাইৰ জাৰ্ছি পৰিধান কৰি বলিং আৰু বেটিঙত উজ্জীৱিত প্ৰদৰ্শন দাঙি ধৰা । কিন্তু দুটা ছিজনৰ এখন মেচতো অৰ্জুনে সেই সুযোগ নাপালে । ,\nবহুতেই সেয়ে ক’বলৈ লৈছে- শচীনৰ পুতেক হৈও অৰ্জুনে খেলিবলৈ সুযোগ নাপালে । আকৌ বহুতেই পুত্ৰই এবাৰো খেলিবলৈ সুযোগ নোপোৱাত পিতৃ শচীনকেই জগৰীয়া কৰিছে । তেওঁলোকৰ মতে- পিতৃয়ে ইচ্ছা কৰা হ’লে অৰ্জুনক মূল একাদশত স্থান দিব পাৰিলেহেঁতেন ।\nদৰাচলতে মুম্বাইৰ টীম নিৰ্বাচনত আজিলৈকে ক্ৰিকেট ঈশ্বৰে হস্তক্ষেপ কৰি অহা নাই । সেয়ে তেওঁ নিজ পুত্ৰক কৈছে- “তুমি ক্ৰিকেট খেলিছা, কাৰণ তুমি এই খেলবিধক ভাল পোৱা । তুমি কেৱল খেলি থাকা আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা । এদিন সফলতাই তোমাৰ হাতত নিজেই ধৰা দিব ।”\nইফলে পিতৃয়ে একাশৰীয়া কৰিলেও হতাশাই আৱৰি ধৰা অৰ্জুনৰ কাষত এতিয়া থিয় দিছে তেওঁৰে ভগ্নী ছাৰা তেণ্ডুলকাৰ । ছাৰাই নিজৰ ইনষ্টাগ্ৰাম ষ্টৰীত অৰ্জুনৰ এখন ফটো শ্বেয়াৰ কৰিছিল ।\nফটোখনত অৰ্জুনক পানীৰ বটলৰ সৈতে বাউণ্ডেৰীত দেখা গৈছিল আৰু সেই ফটোখনৰ বেকগ্ৰাউণ্ডত বাজি আছিল — ‘আপনা টাইম আয়েগা ।”\nPrevious articleটেবুল টেনিছ, কাৰাটেৰ বাতৰি\nNext articleকিয় ব্যৰ্থ হ’ল ৰোহিত শৰ্মা ? আমি ক’ম মূল ৫ টা কাৰণ…\nনগাবন্ধাত সদৌ অসম প্ৰাইজমানি ক্ৰিকেট,মৰিগাঁও মিলনপুৰ হিলফুল কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত


Zodem in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Zodem ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nZodem2Mg Syrup\nEmeset (5 प्रकार उपलब्ध) Ondem (3 प्रकार उपलब्ध) Vomikind (3 प्रकार उपलब्ध) Vomipress (1 प्रकार उपलब्ध) Innstron (1 प्रकार उपलब्ध)\nZodem के सारे विकल्प देखें\nZodem ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Zodem Benefits & Uses in Assamese- Zodem ar laabh aaru byavaharsamuh\nZodem ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Zodem Dosage & How to Take in Assamese - Zodem ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZodem ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Zodem Side Effects in Assamese- Zodem ar parshwakriyasamuh\nZodem সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Zodem Related Warnings in Assamese- Zodem xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zodemৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Zodem with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Zodem ar gurutor kriya-pratikriya\nZodem মতভেদসমূহ- Zodem Contraindications in Assamese- Zodem nishedhsamuh\nZodem ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Zodem in Assamese- Zodem ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zodem ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Zodem Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Zodem kriya-pratikriya\nZodem ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Zodem Benefits & Uses in Assamese - Zodem ar laabh aaru byavaharsamuh\nZodem তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nZodem ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Zodem Dosage & How to Take in Assamese - Zodem ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZodem-ৰ উপাদানসমূহ - Zodem Active Ingredients in Assamese - Zodem-ar upadaansamuh\nZodem ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Zodem Side Effects in Assamese - Zodem ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Zodem ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nZodem সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Zodem Related Warnings in Assamese - Zodem xonkranta xatarkatabanisamuh\nZodem-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZodem ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nZodem-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZodem ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অতি সীমিত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ থাকিব পাৰে। তেনে ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ থাকিলেও নিজে নিজে আঁতৰি যায়।\nবৃক্কত Zodem কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Zodem গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Zodem কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZodem গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Zodem ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Zodemৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zodemৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Zodem with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Zodem ar gurutor kriya-pratikriya\nZodem তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nZodem মতভেদসমূহ - Zodem Contraindications in Assamese - Zodem nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Zodem লোৱা অনুচিত যাতে -\nZodem ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Zodem in Assamese - Zodem ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Zodem-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nZodemৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nZodem লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Zodemয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Zodem লওক।\nZodem য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zodem ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Zodem Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Zodem kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Zodemৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Zodem লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Zodemৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nZodemৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।


how-pla-tortured-indian-citizen-arunachal-man-recounts-his-experience-skd– News18 Assam\n‘বিছনাৰ সৈতে বান্ধি মাৰপিট, চকুৰ পতা জপালেই চীনা সেনাই দিছিল ইলেকট্ৰিক শ্বক, অৰুণাচলৰ অপহৃত লোকে দিলে ভয়ংকৰ বৰ্ণনা\nUpdated:September 16, 2020, 5:29 PM IST\nটোগলেই জনা যে তেওঁলোকক পেকেট খাদ্য খাবলৈ দিয়া হৈছিল।\nLast Updated: September 16, 2020, 5:29 PM IST\n২১ বছৰীয়া টোগলে ছিংকাম। ইণ্ডো–চীন সীমান্তৰ সমীপৰ টাকছিং অঞ্চলৰ বাসিন্দা! অৰুণাচলৰ আপাৰ সুবণশিৰি অঞ্চলত কুলিৰ কাম কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল! তদুপৰি, চৰকাৰ আৰু সেনা বাহিনীৰ হৈ প্ৰত্যন্ত অঞ্চলত সামগ্ৰী কঢ়িয়াই ঘৰখন চলাইছিল।\n১৯ মাৰ্চত এটা সেনা শিবিৰত সামগ্ৰী কঢ়িয়াই নিয়াৰ পিছত চিকাৰৰ সন্ধানত সুবণশিৰি অঞ্চলৰ জংঘললৈ গৈছিল ছিংকাম আৰু তেওঁৰ ৪ সংগী। ভুলবশতঃ নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখা অতিক্ৰম কৰি তেওঁলোক চীনৰ ভূমিত সোমাই গৈছিল। সেই সময়তে ছিংকামসহ ৫জনক বন্দী কৰি নিয়ে Chinese People's Liberation Army (PLA)ই।\nস্থানীয় লোকৰ দাবী, চীনা সেনাই অপহৰণ কৰিছে তেওঁলোকক। চীনৰ সৈতে আলোচনা কৰি ৫ যুৱকক ওভতাই আনিবলৈ ১৫ দিন সময় লাগিছিল ভাৰতীয় সেনাক। শনিবাৰে পুৱা দেশৰ মাটিত ভৰি থয় ছিংকাম আৰু ৪ সংগীয়ে।\nটোগলেৰ কয়, ‘‘১৯ মাৰ্চত আমি ভাৰততে আছিলো। সেই অঞ্চলত নিয়মিতভাৱে চিকাৰৰ সন্ধান কৰো। সেইদিনা আমি সীমান্ত অতিক্ৰম কৰা নাছিলো। চীন সেনাই আমাক অপহৰণ কৰি নিয়ে। আমি পলাবলৈ সক্ষম নহ’লো, কাৰণ তেওঁলোক সংখ্যাত বেছি আছিল।’’\nটোগলেই আৰু কয়, ‘‘আমাক বলপূৰ্বকভাৱে মাটিত বহুৱাই, হাত পিছফাল কৰি ডিঙিৰ পিছফালে বান্ধিছিল। ইয়াৰ পিছতে মুখ ঢাকি অপহৰণ কৰিছিল। যেতিয়া চকু মেলিছিলো, দেখিলো আমি চীনা কেম্পত। আমাক এখন বিছনাৰ সৈতে বান্ধি মাৰপিট কৰিছিল। মুখত কাপোৰ বান্ধি আন এঠাইলৈ নি আকৌ মাৰপিট কৰিছিল।’’\nঅকথ্য অত্যাচাৰৰ সেই ১৫ দিন জীৱনত কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰিম বুলি কৈ টোগলেই কয়, ‘‘১৫ দিন আমাক এটা অন্ধকাৰ কোঠাত চকীত বহুৱাই ৰখা হৈছিল। এক ছেকেণ্ডৰ বাবেও চকু বন্ধ কৰিব দিয়া নাছিল। ওৰে দিনটো আমাৰ ওপৰত চলিছিল নিৰ্যাতন। চকুৰ পলক পৰিলেই দিছিল ইলেকট্ৰিক শ্বক। আমাক ভাৰতীয় গুপ্তচৰ বুলি কোৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।’’\nটোগলেই জনা যে তেওঁলোকক পেকেট খাদ্য খাবলৈ দিয়া হৈছিল। বাথৰুমলৈ যোৱাৰ বাবেও উঠিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল! দুই হাত চকীত বন্ধা। ইয়াৰ উপৰি সীমান্তত ভাৰতৰ এলেকা কোন ঠাইৰ পৰা, সেয়া চিহ্নিত কৰাৰ বাবে স্থানীয় লোকে যি ব’ৰ্ড লগায় তাত টোগলেৰ ভূমিকা কি সেয়াও জনাৰ চেষ্টা কৰিছিল চীনা সেনাই। সেই ব’ৰ্ডৰ সৈতে তেওঁৰ হাতৰ আখৰ মিলাই চোৱা বুলি দাবী টোগলেৰ।


ৰাজ্যত ৯৮হাজাৰ কোটিৰ ঋণৰ বোজা; মহিলাৰ ধাৰ মাৰিবলৈও লৈছে ঋণ ! কিদৰে চলিছে চৰকাৰ? -\nHomeআঞ্চলিকৰাজ্যত ৯৮হাজাৰ কোটিৰ ঋণৰ বোজা; মহিলাৰ ধাৰ মাৰিবলৈও লৈছে ঋণ ! কিদৰে...\nডিজিটেল ডেস্ক : ‘ঋণ লৈ ঘিউ খোৱা’ৰ নীতিক যেন পৰম পাথেয় কৰি লৈছে ৰাজ্য চৰকাৰে। নিৰ্বাচনী চমক দিবলৈ কৰা বিভিন্ন ঘোষণা পূৰণ কৰাৰ বাবে চৰকাৰে শেহতীয়াকৈ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে যদিও যি পন্থাৰে প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিবলৈ লোৱা হৈছে সি ৰাজ্যখনৰ ভৱিষ্যতত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ আশংকা গাঢ় কৰি তুলিছে। বিজেপিয়ে বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূ্ৰ্বে মাইক্ৰ’ ফাইনেন্সৰ ঋণ ৰেহাই দিয়াৰ ঘোষণা কৰিছিল। এই চমক সৃষ্টিকাৰী ঘোষণা ৰূপায়নৰ বাবে এতিয়া চৰকাৰে আৰম্ভ কৰিছে কুচকাৱাজ। ২৮ নৱেম্বৰৰ পৰা ঋণ ৰেহাই প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰিব চৰকাৰে। কিন্তু কথা হ’ল বিত্তীয় সংকটত জুৰুলা চৰকাৰখনে কিদৰে ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা ধনৰ জোৰা মাৰিব? তাৰ সহজ পন্থা যেন এতিয়া বিচাৰি লৈছে চৰকাৰখনে। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰে কাৰ্যকালৰ মাত্ৰ ছমাহতে পাঁচ হাজাৰ কোটি টকাৰঋণ লোৱাৰ পাছত এতিয়া আকৌ ৬০০কোটি টকাৰ ঋণ লৈছে।\nসংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা তথ্য মতে ৰাজ্য চৰকাৰে ইন্ধনৰ দাম ৭টকা হ্ৰাস কৰাৰ সময়ত ১০০০কোটিকঋণ ল’বলগীয়া হৈছিল। এতিয়া ২৮ নৱেম্বৰৰ পৰা ৩০ নৱেম্বৰৰ ভিতৰত ৰাজ্যৰ দহখন জিলাৰ ৫৯হাজাৰ মহিলাসকলক মাইক্ৰ’ফাইনেন্সৰ ঋণ ৰেহাই দিয়াৰ প্ৰথম পদক্ষেপ হিচাপে ২৫হাজাৰ টকাকৈ দিয়াৰ আঁচনি ৰূপায়নৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত ৬০০ কোটিৰ ঋণগ্ৰহণ কৰিছে। এয়া এক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা বিবেচিত হৈছে। ৰাজ্যৰ ২৬লাখৰো অধিক মহিলাই এনে ক্ষুদ্ৰ ঋণ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাৰ মাত্ৰ ৫৯হাজাৰকে এতিয়া আৰ্থিক সকাহ দিয়াৰ বাবে বাছনি কৰা হৈছে। তাৰ বাবেই ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ পৰা ৬০০ কোটিৰ মুকলি বজাৰ ঋণগ্ৰহণ কৰিছে চৰকাৰে। সকলো মহিলাকে ঋণ ৰেহাই দিবলৈ হ’লে চৰকাৰক ৭,৫০০কোটি টকাৰ প্ৰয়োজন হ’ব। সেয়াও যদি ঋণৰ পৰা আহৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয় তেন্তে ৰাজ্যৰ জনগণৰ ওপৰত আন এক বৃহৎ বোজা আহি পৰিব। সকলো আঁচনি তথা ঘোষণা ৰূপায়নৰ বাবে এনেদৰে ঋণ ল’বলগীয়া হোৱাটো নিসন্দেহ চৰকাৰৰ বিফলতাৰ নিদৰ্শন বিবেচিত হৈছে।\nমন কৰিবলগীয়া যে, ৰাজ্য চৰকাৰে এতিয়া লোৱা ঋণৰ মুঠ পৰিমাণ হৈছে ৯৮হাজাৰ কোটি টকা। অৰ্থাৎ একপ্ৰকাৰ ঋণৰ বোজাত কোঙা হৈ পৰিছে ৰাজ্যৰ ৰাজকোষ। ৰাজকোষ ঋণগ্ৰস্ত হৈ পৰা মানে ৰাজ্যৰ জনগণৰ মূৰৰ ওপৰতে সেই বোজা পৰা। এনে পৰিস্থিতি অব্যাহত থাকিলে ৰাজ্যৰ অৰ্থব্যৱস্থা ভাঙি পৰিবলৈ বৰ বেছি সময়ৰ প্ৰয়োজন নহ’ব বুলি অৰ্থনীতিবিদসকলে আশংকা ব্যক্ত কৰিছে। কিয়নো ব্যয় অনুপাতে আয়ৰ উৎস ৰাজ্যৰ হাতত নোহোৱাটো এতিয়া স্পষ্ট হৈ পৰিছে। মন কৰিবলগীয়া কথাটো হৈছে যে, এনে বৃহৎ ঋণৰ বোজা লৈ থকাৰ পাছতো চৰকাৰ কেবিনেট বৈঠককে ধৰি সকলো বিলাস বহুত কাৰ্যসূচীয়ে যেন চৰকাৰখনৰ বাস্তৱবিমুখ ৰূপটোৱে প্ৰতিফলিত কৰিছে।\nPrevious articleৰাজ্যিক ভাষাক অপমান এটা গুৰুতৰ অপৰাধ: চৰকাৰৰ ৰক্ষণাবেক্ষণত প্ৰদীপ দত্ত ৰয়\nNext articleৰীল লাইফৰ খলনায়ক ৰিয়েল লাইফৰ হিৰ’: দুৰ্দশাগ্ৰস্ত পৰিচালকলৈ চনু সুদৰ এখন সহায়ৰ হাত


ভিন্নস্বাদ – Page4– ফটাঢোল\nJuly 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\t10 Comments\nলাভ ৰিয়েক্ট- যোগেশ ভট্টাচাৰ্য\nআবেলি উঠা ফুল চাইজ ফটোখন অলপ এডিট কৰি বেকগ্ৰাউণ্ডটো অলপ ব্লাৰ কৰি মৃন্ময়ে ফেচবুকত আপলোড কৰি দিলে। বেকগ্ৰাউণ্ডটো ব্লাৰ নকৰিলে অবাঞ্চিত কমেণ্ট আহি যায় কিছুমান অসৎ বন্ধুৰ পৰা। এবাৰ সৰিয়হ তলিৰ মাজত শ্বাহৰুখ খানৰ দৰে প’জ দিছিল। বিজয় বোলা স্কুলৰ দিনৰ বন্ধুজনে তাক ‘কাউৰী খেদা চো’ যেন লগা বুলি কমেণ্ট দিছিল। এবাৰ চানগ্লাছ পিন্ধি গিটাৰ এখন লৈ চানমাৰি ফ্লাইঅভাৰৰ ওপৰত ঠিয় হৈ প’জ দিয়া ফটো এখন আপলোড দিওঁতে ‘খুচুৰা কইন কেইটা উঠিছে?’ বুলি দেৱজিতে কমেণ্ট দিছিল। আনকি নিজৰ ঘৰৰ কুকুৰটোৰ\nকুকুৰৰ নেজ- সোনটো ৰঞ্জন বৰুৱা\n“দাদা…. আহিছোঁ৷” ….কাৰোবাৰ মাত শুনি খকা-মকাকৈ সাৰ পালোঁ৷ পুৱতি নিশাৰ অৰ্ধ-নিৰ্মিলিত চকুৰে দেখিলোঁ মোৰ সহযাত্ৰীজন হাতত ধৰি কৈ আছে৷ “গোটেই যাত্ৰাটো ৰসাল কৰি তোলাৰ বাবে ধন্যবাদ দাদা৷” কথাষাৰ কৈ, মই কিবা কোৱাৰ আগতেই লৰালৰিকৈ নামি গ’ল৷ তেখেত নামি যোৱাৰ পাছত ময়ো ইউৰিণেললৈ গৈ পুনৰ নিজৰ বাৰ্থলৈ উঠোঁতেই তেখেতে এৰি যোৱা বাৰ্থত চকু থৰ লাগিল৷ কালি নিজৰ গৱেষণাৰ বিষয়ে ক’বলৈ সেই সম্ভাৱনাপূৰ্ণ বিজ্ঞানীজনে যিটো ফাইল দেখুৱাইছিল, সেইটো চিটতে এৰি গ’ল৷ কি কৰোঁ এতিয়া? ইতিমধ্যে বহু পলম হৈ গ’ল৷ নাম ঠিকনা বিচাৰি\nআগৰ ক্যাটব্যৰিয়া চৰায়ৰ ভাড়াঘৰটো সলনি কৰি নৰ্থ দিল্লীৰ ফালে ভাৰাঘৰ এটা ল’লোঁ আমি। এইখিনি ঠাই ঘন জনবসতি প্ৰধান অঞ্চল। এশ শতাংশ হিন্দু মানুহৰ বসতিস্থল। এই অঞ্চলটোৰমানুহ বোৰ হেনো ভাৰত-পাকিস্তান ভাগ হওঁতে, পাকিস্তানত থকা পাঞ্জাৱী হিন্দু মানুহখিনি ভাৰতলৈ অহা। তেতিয়াৰ চৰকাৰে সেই মানুহবোৰক হেনো ইয়াতে থাপিছিল! সেয়ে খুব পৰিকল্পনা কৰি, এক আঙুল মাটিও এনেয়ে নোযোৱাকৈ ঘৰবোৰ সজা হৈছিল। বাৰী বুলিবলৈ একো নাই। আগফালে ৰাস্তা আৰু বাকী তিনিওফালে সীমা বুলিবলৈ দুঘৰৰ মাজৰ পকী দেৱালখনেই আছে। তাতেই মানুহবোৰে দুই এজোপা আম গছ, মধুৰী\nবেপাৰ- পার্থ প্ৰতীম শৰ্মা\nভূমিকম্প অহা দেখি দৌৰাদৌৰিকৈ চকীখন পাৰি কিতাপ মেলি বহি ল’লোঁ। মই বোলো কোনোবাই মোক “ওলাই আহ, ভূমিকম্প আহিছে” বুলি মাতিবলৈ আহিব, মই ক’ম, : বহিবলৈ দেচোন। গৈ আছোঁ। তাৰপিছত, একো কষ্ট নকৰাকৈ মানুহে মোক মোক জুনিয়ৰ সন্দিকৈ নাম দি দিব। মোৰ কথা বাতৰিকাকতত ওলাব, ফটো সহকাৰে। প্ৰত্যেকটো নিউজ চেনেলে বাতৰি পঢ়িব, “চাওক, এই অধ্যয়নপিপাসু যুৱকজনলৈ, কিদৰে ভূমিকম্পয়ো কাঢ়ি নিব পৰা নাই তেওঁৰ মনোযোগ, এক্সক্লিউচিভলি আমাৰ চেনেলত…” ইণ্টাৰভিউত মোক সোধা হ’ব, : সেই সময়ত তোমাৰ অনুভৱ কেনে আছিল? মই মিছাকৈ এক্টিং\nযমপুৰী-হিতেশ বি বৰুৱা\nনগেনে কালি ৰাতি সপোনত যমপুৰী পালে। নগেনে গৈ যমৰজাক দেখা পাই সুধিলে, : আপুনি কোন? আপোনাৰ মানুহে মোক ধৰি-বান্ধি কিয় লৈ আহিছে ইয়ালৈ? যম ৰজাই ক’লে, : মই ধৰ্মৰ ৰজা,পাপ বেছি হ’লে আৰু আয়ুস নাথাকিলে মই মোৰ মানুহ পঠাই যমপুৰীলৈ আনো। : বাৰু বুজিলোঁ, কিন্তু মোৰ হেৰিটো মানে (মাইনা পেণ্টটো) আপোনাৰ সৈন্য বায়ুদেৱে কিয় লৈ আহিলে দুদিন আগতেই। সেইটোৱে মোৰ একমাত্ৰ বিয়াত কিনা হেৰিটো আছিল। আজিলৈকে সেইটোৰে কাম চলাই আছিলোঁ। সেয়ে মই থানাত কে’ছ দিম বুলি গৈছিলোঁ কিন্তু আপোনাৰ মানুহে\nইপাৰ শিপাৰ নেদেখা সেউজ ঘাঁহনিদৰা বতাহত হালিছে জালিছে। বতাহত ঘাঁহৰ বগা বগা ফুলবোৰ এপাহ দুপাহ উৰিছে। তাৰ মাজে মাজে খিলখিলাই উৰ্বশী দৌৰি ফুৰিছে। পাছে পাছে নিৰ্মল। প্ৰেমত পাগল এহাল ডেকা গাভৰু। সমাজৰ সকলো নিয়ম নীতি আওকাণ কৰি কেৱল দুয়ো দুয়োৰে সান্নিধ্যত মগন। ইজনে সিজনক মৰম কৰিবলৈকে যেন জন্ম তাঁহাতৰ। দৌৰি দৌৰি এসময়ত নিৰ্মলে পাছফালৰ পৰা ধৰিলে উৰ্বশীক। বতাহতে এপাক তাইক ঘূৰাই দুয়ো ঘাঁহনি দৰাত বাগৰি পৰিল। উৰ্বশী ঘাঁহনিত বহি ল’লে, আৰু উৰ্বশীৰ কোলাত মূৰ থৈ নিৰ্মল শুই পৰিল। আবেলিৰ কোমল\nমই এটা-টি চাৰ্ট। মোৰ জন্ম চুৰাট চহৰৰ এটা কাপোৰৰ কাৰখানাত। তাৰ পৰা অনেক দূৰ আহি মহানগৰীৰ এখন অত্যাধুনিক মলত মোৰ যৌৱন অতিবাহিত কৰিলোঁ। খুব আনন্দেৰে দিনবোৰ পাৰ হৈ আছিল। পিচে হঠাৎ এদিন মই বিক্ৰী হৈ গ’লোঁ! মোৰ ক্রেতাজনৰ হাতত ধৰি তেওঁৰ ঘৰ নামৰ ১৪ বাই ১৪ ৰূমটোলৈ অহাৰ পাছত মই গম পালোঁ ভদ্ৰলোক এজন অবিবাহিত ডেকা ল’ৰা। মই বুজি পালোঁ আজিৰপৰা মোৰ প্ৰভু এই কলেজীয়া ডেকাজনেই। গোটেই ৰাতিটো এটা ষ্টীলৰ আলমাৰিত মোক সুমুৱাই ৰাখি পিছদিনা আগবেলাতেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোৰ মালিকে\nসময় এতিয়া দুঃসময়। প্ৰতিটো দিনেই এটা নতুন বেয়া খবৰ। প্ৰতিটো দিনেই অনিশ্চয়তাৰ বুকুত। শংকা আৰু হতাশা এতিয়া খোজত। তথাপি হাঁহিবলৈ পাহৰিলে হ’বনে? সকলো দুঃসময় পাহৰি আমাক আহৰি লাগে অকণমান হাঁহিবলৈ। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতেও ৰোগ উপশম কৰাত বিশেষকৈ মানসিক অস্থিৰতা আৰু হতাশাৰ মহৌষধ হাঁহি! দুঃসময়ৰ মাজতে ফটাঢোল ওলাব। কিঞ্চিত হ’লেও বহুতৰে মানসিক অন্ধকাৰৰ বাটত পোহৰ দিব। পুৰণা লেখা এটাকেই পঢ়ক। অকণমানো যদি মনটো ভাল লাগে এনেহেন সময়ত! : কামিনীক চিনি পাইছিল নে? : কামিনীক আপোনাক দিব নোৱাৰিম দাদা… ব্যৱসায়ীসকলৰ মূল অস্ত্ৰ জিভা।\nটাইম মেচিন -যোগেশ ভট্টাচাৰ্য\n“পাঁচবছৰ আগলৈ…” এইবুলি কৈ অভিজিতে আঙুঠিটো পকাই দিলে, আৰু মুহূৰ্ততে অন্তৰ্ধান হৈ গ’ল। অভিজিতে প্ৰায়েই কেমেৰা লৈ পাহাৰ বগাই বগাই বনৰীয়া ফুলৰ ফটো তুলি ফুৰিছিল। তেনেদৰে ঘূৰি ফুৰোঁতে এদিন অকস্মাৎ অভিজিতে সেই অদ্ভুত আঙুঠিটো গুহা এটাৰ শিলৰ মাজত বিচাৰি পাইছিল, আৰু কৌতূহলবশতঃ নিজৰ আঙুলিত পিন্ধি পকাই দিওঁতে আৱিষ্কাৰ কৰি পেলাইছিল আঙুঠিটোৰ সময়ৰ লগত খেলিব পৰা শক্তি। তিনি চাৰিবাৰমান আঙুঠি পকাই অতীতলৈ গৈ আকৌ উভতি অহাৰ পিছত অভিজিতে আঙুঠিটো সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়ন্ত্ৰণ কৰি মনে বিচৰা সময়লৈ গুচি যাব পৰা হৈ গৈছিল। হয়তো\nবিশ্বৰ বৃহত্তম নদীদ্বীপ মাজুলী। সত্ৰনগৰী মাজুলী। যদিও ল’ৰালিৰে পৰা শুনি আছোঁ মাজুলী মাজুলী বুলি, তথাপিও মাজুলী যোৱাটো হৈ উঠাগৈ নাছিল।হঠাতে যোৱা বছৰৰ শেষৰ ফালে মাজুলী যোৱাৰ সুযোগ মিলিল। নৱেম্বৰৰ আৰম্ভণিতে বন্ধু তথা সহকৰ্মী হিমাংশু ৰাজখোৱাই সুধিলে, : মাজুলী যায় নেকি? মই বোলো, : হঠাতে কিয়? হিমাংশুৰ উত্তৰ, : কিয় মাধৱ আৰু টুটুৰ বিয়া নহয় নেকি! ফটাঢোলৰ সকলোকে মাতিছে দেখুন। তেতিয়াহে মনত পৰিল, হয়তো গোৱালপাৰাৰ মাধৱে মাজুলীৰ টুটু পামেগামক বৰমালা পিন্ধাব ৩০ ডিচেম্বৰত। সেই উপলক্ষ্যে ফটাঢোলৰসমূহ সদস্যকে নিমন্ত্ৰণ জনাইছে (এইখিনিতে উল্লেখ


মহাসমস্যা হৈছে মহাজোঁটৰ ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Region / Assam / মহাসমস্যা হৈছে মহাজোঁটৰ !\nমহাসমস্যা হৈছে মহাজোঁটৰ !\nপ্ৰাৰ্থীক লৈ সংঘাতৰ আশংকা মহাজোঁটত\nশুক্ৰবাৰ, জানুৱাৰী ২২, ২০২১\nনগাঁও, ২২জানুৱাৰী : নিৰ্বাচনৰ আসন বুজাবুজিক লৈ মহাজোঁট বন্ধনত অসন্তুষ্টিৰ সৃষ্টি হৈছে। দীৰ্ঘদিন ধৰি কংগ্ৰেছৰ দখলত থকা বটদ্ৰৱা সমষ্টি এইবেলি মিত্ৰতাৰ উপহাৰ স্বৰূপে মহাজোঁটৰ অংশীদাৰ আঞ্চলিক দল আঞ্চলিক গণমৰ্চাৰ প্ৰাৰ্থী লাচিত বৰদলৈক এৰি দিয়াৰ কথা চৰ্চিত হোৱাৰ লগে লগে সমগ্ৰ বটদ্ৰৱাতে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে বটদ্ৰৱা বিধানসভা সমষ্টিত ১৯৯১, ২০০১, ২০০৬ আৰু ২০১১ত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী গৌতম বৰাই জয়লাভ কৰিছিল। কিন্তু ২০১৬চনত বিজেপি প্ৰাৰ্থী আঙুৰলতা ডেকাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে জয়লাভ কৰে। কিন্তু ২০১৯চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনতো কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী গৌৰৱ গগৈয়ে অগপ প্ৰাৰ্থী মণিমাধৱ মহন্ততকৈ বটদ্ৰৱা বিধানসভা সমষ্টিত বহু ভোট বেছিকৈ পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nকাৰণ সংখ্যালঘু বসতিপ্ৰধান বটদ্ৰৱাত কংগ্ৰেছৰ ভেটি যথেষ্ট শক্তিশালী। সেয়ে সমষ্টিটোৰ পৰা প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী গৌতম বৰাই পুনৰ প্ৰাৰ্থিত্ব বিচৰাৰ ওপৰিও মহিলা কংগ্ৰেছৰ নেত্ৰী শিৱামণি বৰা আৰু যুৱ কংগ্ৰেছৰ নেতা অভিজিৎ বৰায়ো প্ৰাৰ্থিত্ব বিচাৰিছে। কিন্তু কংগ্ৰেছ -এ আই ইউ ডি এফ নেতৃত্বাধীন মহাজোঁটত অজিত ভূঞা নেতৃত্বাধীন আঞ্চলিক শক্তি আঞ্চলিক গণমৰ্চা চামিল হোৱাৰ লগে লগে বটদ্ৰৱাৰ ৰাজনীতিয়ে লৈছে নতুন মোৰ। এসময়ত আঞ্চলিকাতাবাদী অগপৰ শক্তিশালী ভেটি থকাৰ বাবেই এইবাৰ সমষ্টিটো মহাজোঁটে এৰিব বিচাৰিছে আঞ্চলিক গণমৰ্চাক। আঞ্চলিক গণমৰ্চাই বটদ্ৰৱাত প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰিছে মানৱ অধিকাৰ সংগ্ৰাম সমিতিৰ প্ৰাক্তন মুখ্য সম্পাদক তথা প্ৰাক্তন অগপ নেতা লাচিত বৰদলৈক।\nএই খবৰ বিয়পি পৰাৰ লগে লগে বটদ্ৰৱাৰ কংগ্ৰেছী মহলত ব্যাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। কাৰণ ৪বাৰকৈ নিজৰ দখলত ৰাখিবলৈ সক্ষম হোৱা বটদ্ৰৱা আন দলক এৰি দিবলৈ কোনো কাৰণতে সন্মত নহয় বটদ্ৰৱাৰ কংগ্ৰেছী মহল। ইতিমধ্যে বটদ্ৰৱাক কোনো কাৰণতে আঞ্চলিক গণমৰ্চাক এৰি নিদিয়াৰ বাবে সংকল্পবদ্ধ হৈছে বটদ্ৰৱাৰ কংগ্ৰেছী মহল। সেয়ে মহাজোঁটবন্ধনৰ সন্মুখত বটদ্ৰৱাক লৈ সৃষ্টি হৈছে এক অনাকাংক্ষিত পৰিস্থিতিৰ ৷


চেকনীৰ আগত বিদ্যা, সঁচাকৈয়েনে? - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচেকনীৰ আগত বিদ্যা, সঁচাকৈয়েনে?\nকল্পনা কৰকচোন কোনোবাই যদি আপোনাৰ ভৰি দুখন বান্ধি মূৰটো তললৈ কৰি উলম্বভাবে ওলোমাই থয়, আপোনাৰ কি অৱস্থা হ’ব? পাঠকসকলে হয়তো ভাবিছে, কি অদ্ভুত আৰু বীভৎস চিন্তা! তেনে হ’লে ভাবক, তেনে ঘটনা যদি এটি পাঁচ বছৰীয়া শিশুৰ ক্ষেত্ৰত হ’বলৈ পায়, সি আৰু কিমান ঘৃণনীয় হ’ব পাৰে? তদ্ৰূপ ঘটনা এটাই ঘটিছিল এই ভাৰত মুলুকতে যোৱা অক্তোবৰ মাহৰ শেষৰ সপ্তাহত। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, এই ঘটনা কোনো সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠনে সংঘটিত কৰা নাছিল, কৰিছিল এই লেখকৰ দৰেই শিক্ষক প্ৰজাতিৰ সদস্য এজনে। কিন্তু সেই প্ৰসংগত যিমান আলোচনা বিলোচনা হ’ব লাগিছিল, সিমান হৈ নুঠিল। ঘটনাটো ঘটিছিল উত্তৰ প্ৰদেশৰ মিৰ্জাপুৰ জিলাৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত। শিক্ষকক নজনোৱাকৈ বিদ্যালয়ৰ বাহিৰত থকা ঠেলাগাড়ী এখনৰ পৰা গোল-গাপ্পা খোৱাৰ অপৰাধত স্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষকে প্ৰাক্-প্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ পাঁচ বছৰীয়া ছাত্ৰ এজনক ভৰিৰ গোৰোঁহাত ধৰি স্কুলৰ প্ৰথম মহলাৰ বাৰাণ্ডাৰ পৰা মূৰটো তললৈ কৰি শূন্যত ওলোমাই ৰাখিছিল। ল’ৰাজনে ঘৰলৈ উভতি গৈ কান্দি কান্দি বাপেকক সেই কথা জনোৱাত তেওঁ প্ৰধান শিক্ষকৰ বিৰুদ্ধে স্থানীয় থানাত এজাহাৰ দাখিল কৰে। পিছত পুলিচে প্ৰধান শিক্ষকজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি জেল হাজোতলৈ প্ৰেৰণ কৰে। ইতিমধ্যেই কোনোবাই এই ঘটনাটো কেমেৰাত ধৰি ৰাখি সামাজিক মাধ্যমত এৰি দিয়াত ই ভাইৰেল হৈ পৰে।\nওপৰৰ ঘটনাই মনত পেলাই দিলে আমি স্কুলত পঢ়ি থকা কালত অতি সঘনাই উচ্চাৰিত হোৱা এটি জতুৱা ঠাঁচ, “চেকনীৰ আগত বিদ্যা”লৈ। মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস, ই আছিল ঠাই আৰু সময় ভেদে শাৰীৰিক শাস্তিক ন্যায্যতা প্ৰদান আৰু মহিমান্বিত কৰাৰ এক অন্যতম প্ৰচেষ্টাহে। বহুতে ক’ব খোজে যে শিক্ষক আৰু অভিভাৱকৰ প্ৰতি আজিৰ দিনতকৈ তেতিয়াৰ দিনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল অধিক অনুগত আৰু একান্ত বাধ্য আছিল, আৰু এই কৃতিত্বৰ মূল দাবীদাৰ হৈছে চেকনীডাল। কিছুমানে আকৌ বৰ্তমান স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত পৰিলক্ষিত হোৱা অনুশাসনশীলতাৰ অভাৱৰ বাবেও চেকনীৰ বিলুপ্তিকেই জগৰীয়া কৰে। পিছে ই কিমান দূৰ সত্য তাত যথেষ্ট সন্দেহৰ থল আছে। মূলতঃ অভিভাৱকৰ সচেতনতা আৰু পৰিৱৰ্তিত আইন ব্যৱস্থাৰ বাবেই চেকনীৰ চোক কমি অহা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে যদিও আমাৰ শিশুসকল এতিয়াও চেকনীৰ আওতাৰ পৰা সম্পূৰ্ণভাবে মুক্ত হ’ব পৰা নাই। চেকনীৰ এচাটেও যে পাছলৈ কাৰোবাৰ জীৱন দূৰ্বিসহ কৰি তুলিব পাৰে, সেই বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাই বা কিমানজনে উপলব্ধি কৰে?\nধনজিত দত্তৰ লগত মোৰ প্ৰথম চিনাকি ফোনৰ জৰিয়তে। অতি সৰল মনৰ, স্পষ্টবাদী আৰু খাৰাংখাচ এই যুৱকজনে কেবাবছৰো ধৰি এখন অসমীয়া বাতৰি কাকতৰ বাবে একাধাৰে প্ৰুফৰীডাৰ, সম্পাদনা সহায়ক, ৰিপ’ৰ্টাৰ আদিকে ধৰি বহুকেইটা ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। মই লিখা প্ৰবন্ধ এটি পঢ়ি ভাল পাই যোৱাবছৰ আগষ্ট মাহৰ পৰাই তেওঁৰ মোৰ সৈতে যোগাযোগ আৰু তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ সপ্তাহত এবাৰকৈ হ’লেও মোলৈ ফোন কৰে। এবাৰ আমাৰ কেম্পাছলৈ আহি মোক দেখা কৰাৰ উপৰি মই ধেমাজিলৈ যাওঁতে তেওঁৰ কৰ্মস্থান ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা আহিও মোক লগ কৰি গৈছে। সেই যাত্ৰাত মই ধেমাজিৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ সৈতে মত বিনিময় কৰি থকা আলোকচিত্ৰ এখন কেনেবাকে তেওঁৰ হাতত পৰিল। সেইদিনাখন নিশাই তেওঁ মোক ফোন কৰি মোৰ সেইদিনাৰ কাৰ্যক্ৰমণিকাৰ খতিয়ান ল’লে। আমাৰ কথোপকথন চলি থকাৰ সময়তে হঠাৎ ধনজিতে আৱেগ-বিহ্বল হৈ তেওঁৰ জন্মস্থান ঢকুৱাখানা অঞ্চলৰ সেই প্ৰাথমিক বিদ্যালয়খনত হোৱা অভিজ্ঞতাৰ কথা বৰ্ণনা কৰি উচুপিবলৈ ধৰিলে। মই তেওঁক শান্ত হ’বলৈ উপদেশ দিয়া সত্ত্বেও ফেকুৰিয়েই থাকিল। পাছত ধনজিতৰ শৈশৱৰ কাহিনী শুনি মোৰ মুখৰ মাত হৰিল।\nধনজিত তেতিয়া তৃতীয় শ্ৰেণীত। এদিন স্কুলত “হাতৰ আখৰ”ৰ শ্ৰেণী চলি থকাৰ সময়ত তেওঁৰ কলমৰ চিয়াঁহী শেষ হ’ল। সেয়েহে তেওঁ হেড-পণ্ডিতক ছিলটত লিখিলে হ’ব নেকি বুলি সুধি অনুমতি বিচাৰিলে। পণ্ডিতে তেওঁক ছিলটৰ পৰিবৰ্তে বহীতেই কাঠ-পেঞ্চিলেৰে লিখিবলৈ আদেশ দিলে। কাকতালীয়ভাৱে সেইদিনাখন তেওঁ কাঠ-পেঞ্চিলডালো আনিবলৈ পাহৰিছিল। খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ হেড-পণ্ডিতে তেওঁৰ হাতৰ তলুৱাদুখন তলমুৱা কৰি ডেস্কত পাতি দিবলৈ কৈ আঙুলিকেইটাৰ ওপৰত এছাৰিৰে কোবাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। “চাৰ নামাৰিব, চাৰ নামাৰিব” বুলি কৰা বাৰম্বাৰ অনুৰোধক নস্যাৎ কৰি শিক্ষক মহোদয়ৰ প্ৰচণ্ড প্ৰহাৰ চলিয়েই থাকিল। সন্ধিয়ালৈকে ধনজিতৰ আঙুলি ঠেতেলা পৰি বিষত তত নোহোৱা হ’ল। কিন্তু অধিক শাস্তিৰ আশংকাত তেওঁ মাক-দেউতাকৰ আগত কোনো কথাই নুলিয়াই পাৰ্যমানে হাতদুখন পেণ্টৰ জেপত লুকুৱাই ৰাখিলে। যমজ ভাতৃ বনজিতেও তেওঁৰ লগত অনবৰতে ছাঁৰ দৰে লাগি থাকিল যাতে মাক-দেউতাকে কথাটো গম নাপোৱাকৈ থাকে।\nএই ঘটনাৰ কেইদিনমান পিছতেই গাঁৱৰ নামঘৰত কোনো সমনীয়াৰ সৈতে উখনা-উখনি লগাত ল’ৰাজনৰ মাকে তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ আহি অভিযোগ দিয়েই ক্ষান্ত নাথাকি পিছদিনা যমজহালৰ বিৰুদ্ধে স্কুলতো গোচৰ তৰিলে। স্কুলৰ হেড-পণ্ডিতে দুয়ো ভায়েকক এছাৰিৰে কোবাই কোবাই আঁঠু কঢ়াই স্কুলৰ চাৰিওফালে তিনিবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰালে। আমাৰ সৰুকালত এটা অলিখিত নিয়ম আছিল যে যেতিয়াই লগৰ কাৰোবাৰ লগত হাই-কাজিয়া হয় আৰু তেওঁলোকৰ মাক-দেউতাকসকলে অভিযোগ দিবলৈ আমাৰ ঘৰলৈ আহে, মা-পিতাই আমাৰ পৰা কোনো কৈফিয়ত নিবিচাৰি উধাই-মুধাই আমাকেই ঔকিল সোধায়। তদুপৰি বহুসময়ত অভিভাৱকসকলে স্কুলত শিক্ষকে প্ৰদান কৰা শাৰীৰিক শাস্তিক ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে একপ্ৰকাৰ আশীৰ্বাদ বুলিহে গণ্য কৰিছিল। ধনজিত-বনজিতৰ পিতৃ-মাতৃও তাৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল। পুত্ৰদ্বয় ঘৰ আহি পোৱাৰ লগে লগে সিহঁতৰ দুখত সমব্যথী হোৱাৰ বিপৰীতে আকৌ দুকিল সোধালেহে। সেই নিশাৰ পৰাই কেবাদিনো ধৰি ধনজিতৰ প্ৰচণ্ড জ্বৰ উঠিল আৰু সেয়াই আছিল তেওঁৰ দু: স্বপ্নৰ আৰম্ভণি।\nদুই ভগ্নী বসুন্ধৰা আৰু ধৰিত্ৰী গোহাঁই। মই হাইস্কুলত পঢ়ি থাকোঁতে বসুন্ধৰা মোৰ সহপাঠী আছিল। আমি তলৰ শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাত ধৰিত্ৰী আমাৰ স্কুলৰে প্ৰাথমিক শাখাৰ ছাত্ৰী আছিল। আমি ষষ্ঠ শ্ৰেণীত থাকোঁতে তাই খুব সম্ভৱ দ্বিতীয় নে তৃতীয় শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী। আমাৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ খিৰিকীখনেৰে বাহিৰলৈ চালেই পোনে পোনে সিহঁতৰ প্ৰাথমিক শাখাটো দেখা পোৱা যায়। এদিন দুপৰীয়া শ্ৰেণীত পাঠদান চলি থকা সময়ত হঠাতে ধৰিত্ৰীহঁতৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ পৰা কোলাহলৰ শব্দ ভাঁহি আহিল। এনে লাগিল যেন তাত এক চেপা উত্তেজনাই বিৰাজ কৰিছে। কিছু সময় পাছত দুই এজনকৈ মানুহ আহি সিহঁতৰ শ্ৰেণীকোঠাৰ দুৱাৰত জুম বান্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এই সকলোবিলাক মই প্ৰথম বেঞ্চত বহি খিৰিকীৰে লক্ষ্য কৰি আছোঁ। প্ৰচণ্ড উৎসুকতা সত্ত্বেও কোঠাৰ বাহিৰ ওলাব পৰা নাই। শ্ৰেণীটো শেষ হোৱাৰ লগে লগেই বসুন্ধৰাসহ আমি আটাইবোৰে ধৰিত্ৰীহঁতৰ স্কুললৈ ঢাপলি মেলিলোঁ। গৈ দেখোঁ লগৰ ল’ৰা-ছোৱালীবিলাকে ধৰিত্ৰীক বেৰি ধৰি আছে আৰু বেঞ্চ এখনত বহি তাই চিঞৰি চিঞৰি কান্দি আছে। আনফালে সিহঁতৰ মাক আৰু ওচৰ চুবুৰীয়া কেইজনমানে প্ৰধান শিক্ষকৰ সৈতে তৰ্কযুদ্ধত লিপ্ত হৈছে আৰু স্কুলৰ আন শিক্ষয়িত্ৰী গৰাকীয়ে পাৰ্যমানে তেওঁলোকক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰি আছে।\nধৰিত্ৰীৰ একেবাৰে ওচৰ পায়হে আচল কথা জানিব পাৰিলোঁ। তাইৰ সমগ্ৰ শৰীৰত বেত্ৰাঘাতৰ চিন। হাত ভৰি আৰু ডিঙিৰ ঠায়ে ঠায়ে মঙহ উখহি ৰঙা/বেগুনীয়া বৰণ ধাৰণ কৰিছে। তাইৰ অৱস্থা দেখি বায়েকেও হাওমাওকৈ কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ব’ৰ্ডত কৰিবলৈ দিয়া অংক ভুল হোৱাত পাছলৈ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত প্ৰধান শিক্ষকজনৰ বেতৰ কোবত তাইৰ তেনে দশা হ’বলৈ পাইছিল। অৱস্থাৰ অৱনতি ঘটাত ভয় পাই তেওঁ চকীদাৰৰ হতুৱাই মাকক মতাই আনিছিল। শেষত কেইজনমানে লগ লাগি ধৰিত্ৰীক ওচৰৰ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত ভৰ্ত্তি কৰালে। এই ঘটনাটোৱে মোৰ মনত ইমান গভীৰ ভাবে ৰেখাপাত কৰিছিল যে কাকতালীয়ভাবে কেইদিনমান আগতে প্ৰায় চাৰি দশকৰ পাছত বসুন্ধৰাক বিয়া এখনত লগ পাই এই ঘটনাটোৰ কথা উনুকিয়াই নিদিয়াকৈ থাকিব নোৱাৰিলোঁ। তেওঁ জনালে যে এতিয়াও এই ঘটনাৰ কথা মনত পৰিলে তেওঁলোকক শোকে খুন্দা মাৰি ধৰে। কৌতূহলবশত: এই নিবন্ধটো লিখাৰ আগতে বসুন্ধৰাৰ পৰা নম্বৰটো লৈ ধৰিত্ৰীক এবাৰ ফোনত যোগাযোগ কৰিলোঁ। তেওঁৰ সৈতে কথা পাতি ধাৰণা হ’ল যে ধনজিতক যেনেকৈ স্কুলত ঘটা ঘটনাবোৰে আজিও অহৰহ আমনি কৰে, তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত তেনে হোৱা নাই। কিন্তু ঘটনাটোৰ কথা মনত পৰিলে এতিয়াও তেওঁৰ গা শিয়ৰি উঠে। শিক্ষক স্বামী আৰু পুত্ৰৰ সৈতে বৰ্তমান তেওঁৰ সুন্দৰ সংসাৰ।\nপঢ়ুৱৈসকলে যদি ভাবিছে যে ওপৰত উল্লেখ কৰা ঘটনাৰাজি আৰু তাৰ বিষম ফলশ্ৰুতি কেৱল আমাৰ নিচিনা দেশতহে সম্ভৱ, সেয়া সঁচা নহয়। আনকি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিচিনা দেশতো এনে ঘটনা বিৰল নহয়। যশ্বুৱা ৱাটছনৰ কাহিনী তাৰ এক উদাহৰণ। টেক্সাছৰ আলভাৰাড’ স্থিত আলভাৰাড’ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ যশ্বুৱাই সেইদিনাখন কি সিদ্ধান্ত ল’ব, তাক লৈ যথেষ্ট অনিশ্চয়তাত ভুগিছিল, স্কুলৰ পৰা পাঁচ দিনৰ বাবে নিৰ্বাসিত হ’ব নে টিকাত তিনিবাৰ বেত ল’ব? যশ্বুৱাৰ অপৰাধ: শ্ৰেণীলৈ পেঞ্চিল আনিবলৈ পাহৰাৰ বাবে সেইদিনা তেওঁ দশম ডিমেৰিট পইণ্টটো (demerit point, ঠিক আজিকালি আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট খেলত খেলুৱৈয়ে খেলপথাৰত অভব্য আচৰণ কৰিলে পোৱাৰ নিচিনাকৈ) অৰ্জন কৰিছিল। শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাবিলাকত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শন ভালেই আছিল। সেয়েহে স্কুল খতি কৰিলে শ্ৰেণীত পাছপৰি যোৱাৰ আশংকা কৰি মাক দেউতাকৰ সৈতে আলোচনা কৰি তেওঁ দ্বিতীয় বিকল্পটো লোৱাৰেই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।\nশাস্তিগ্ৰহণৰ দিনা বিদ্যালয়ৰ উপাধ্যক্ষই যশ্বুৱাক তেওঁৰ কাৰ্যালয়ত মাতি নি পেণ্ট খুলিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। টিকাত সৰ্বশক্তিৰে এবাৰ বেত্ৰাঘাত কৰাৰ পাছতেই ধনজিতৰ দৰে যশ্বুৱাইও উপাধ্যক্ষক পুনৰ নামাৰিবলৈ কাতৰ অনুৰোধ কৰে আৰু ঠিক একেধৰণেৰে তাক প্ৰত্যাখ্যান কৰি উপাধ্যক্ষই উপৰ্যুপৰি বেতৰ কোব অব্যাহত ৰাখে। শ্ৰেণীলৈ উভতি আহি বিষৰ প্ৰকোপত যশ্বুৱাৰ টিকা থব নোৱাৰা অৱস্থা। ঘৰলৈ আহি মাকক বেত্ৰাঘাত কৰা ঠাই টুকুৰা দেখুৱালত তেওঁৰ চকু কপালত উঠিল। গোটেই ঊৰু আগুৰি আঘাতৰ দাগবোৰে বেগুনীয়া, ক’লা আৰু ৰঙা ৰং লৈছে। পলম নকৰি তেওঁ শিশু সুৰক্ষা সেৱাত খবৰ দি লগে লগে যশ্বুৱাক আপাতকালীন বিভাগত ভৰ্তি কৰালে। কৰ্তব্যৰত চিকিৎসকগৰাকীয়ে যশ্বুৱাক পৰীক্ষা কৰাৰ পাছত তেওঁৰ মুখৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা প্ৰথম প্ৰশ্নটোৱেই আছিল, “কোনে এই শিশুটিক প্ৰহাৰ কৰি আহিছে?”\nইয়াৰ পিছৰ দহদিন যশ্বুৱাই পিঠি পাৰি শুব বা ইকাতি-সিকাতি কৰিব পৰা নাছিল। এমাহলৈকে আঘাতৰ দাগবোৰ যোৱা নাছিল। কিন্তু মানসিক আঘাতে তাতকৈ বহু বেছি দিনলৈকে তেওঁক জুৰুলা কৰিছিল। বেত্ৰাঘাতৰ দিনাৰ পৰাই তেওঁ দু: স্বপ্ন দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল য’ত উপাধ্যক্ষই তেওঁক প্ৰকাণ্ড এডাল বেত বা বন্দুক এটা লৈ খেদি ফুৰিছিল। মাকে জনোৱা মতে বহু বছৰলৈ এই দু: স্বপ্নবোৰে তেওঁক লগ এৰা নাছিল। ঘটনাটোৰ আঠ মাহ পাছলৈকে নিশা তেওঁৰ টোপনি নহা হৈছিল আৰু মাক-দেউতাকৰ লগতহে শুইছিল। ভয় আৰু সন্ত্ৰাসত মাজে মাজে শোৱাপাটীতে মূত্ৰ ত্যাগ কৰিছিল আৰু মানসিকভাবে তেওঁ এজন দুই তিনিবছৰীয়া শিশুলৈ পৰ্যবসিত হৈছিল। তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাবে ধনজিতৰ ক্ষেত্ৰতো সাইলাখ একে লক্ষণ পৰিস্ফুট হৈছিল। হেড পণ্ডিতৰ কোব খোৱাৰ পাছত প্ৰায়েই সপোনত সেই সময়ৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক শক্তিমানৰ খলনায়ক কিল্ভিছ আৰু হেড পণ্ডিত একাকাৰ হৈ তেওঁক খেদি ফুৰিছিল। যশ্বুৱাৰ দৰে তেৱোঁ এই বীভৎস সপোনবোৰ দেখি শোৱাপাটীত মূত্ৰ ত্যাগ কৰি সাৰ পাই উঠিছিল। মাক-দেউতাকে বহু সময় বুকুত সাবটি ধৰি থকাৰ পিছতহে তেওঁৰ ছটফটনি হ্ৰাস পাইছিল।\nচৰমভাবে আতংকিত যশ্বুৱাই বিদ্যালয়লৈ পুনৰ উভতি যাবলৈ সাহস গোটাব পৰা নাছিল। সেয়েহে তেওঁৰ মাতৃয়ে চাকৰি ইস্তফা দি নিজেই তেওঁক ঘৰত পঢ়ুৱাবলৈ লয়। ইয়াৰ লগে লগে তেওঁৰ মনস্তত্ত্ববিদৰ সৈতে থেৰাপীও চলি থাকিল। পৰিস্থিতিৰ মোকাবিলা কৰাটো ৱাটছন পৰিয়ালৰ বাবে অত্যন্ত কঠিন কাম আছিল। ঘটনাটোৰ এবছৰীয়া বৰ্ষপূৰ্তিত তেওঁৰ দু: স্বপ্নবোৰ অধিক তীব্ৰ হৈ পৰিছিল আৰু মানসিক অৱস্থাৰ ভয়ানকভাৱে অৱনতি ঘটিছিল। এবাৰ মাকে তেওঁক হাস্পাতালত নিবলৈ গাড়ী ষ্টাৰ্ট দিওঁতেই তেওঁ গাড়ীৰ দৰ্জা খুলি ওলাবলৈ চেষ্টা কৰি চিঞৰিবলৈ ধৰে, “(উপাধ্যক্ষই) মোক মাৰি পেলাব, মোক মাৰি পেলাব। দেখিছানে নাই, কেনেকৈ তেওঁ বন্দুকটো মোলৈ টোৱাঁই আছে?” ইয়াৰ পিছত তেওঁ কেইবাসপ্তাহো চিকিৎসাধীন হ’বলগীয়া হয়। অৱশেষত যশ্বুৱাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে আগৰ ঠাই এৰি আন এখন জিলাত বসবাস কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰেই স্কুলত তেওঁক নামভৰ্তি কৰায়। সেই ঠাইৰ বিচক্ষণ থেৰাপীষ্ট আৰু মৰমিয়াল শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলৰ তত্ত্বাৱধানত যশ্বুৱাৰ মানসিক অৱস্থাৰ যথেষ্ট উন্নতি ঘটে। কিন্তু অতি খৰচী চিকিৎসা পদ্ধতিৰ বাবে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো আৰ্থিকভাৱে সম্পূৰ্ণ বিধ্বস্ত হৈ পৰে যাৰ বাবে তেওঁলোকে নিজৰ ঘৰ-মাটি পৰ্যন্ত বিক্ৰী কৰিবলৈ বাধ্য হয়।\nযশ্বুৱা এতিয়া কৈশোৰ পাৰ হৈ যৌৱনত ভৰি দিয়া কুৰি বছৰীয়া যুৱক, ধনজিত ত্ৰিশ বছৰীয়া চফল ডেকা আৰু ধৰিত্ৰী পঞ্চাছৰ দুৱাৰদলিত। জীৱনৰ আৰম্ভণিতেই শাৰীৰিক শাস্তিয়ে অনাহকতে আনি দিয়া মানসিক সংঘাতে এতিয়াও মাজে মাজে তেওঁলোকক আন্দোলিত কৰে। বহুবছৰ আগতেই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শাৰীৰিক শাস্তি (Corporal Punishment) নিষিদ্ধ কৰা হৈছে যদিও যশ্বুৱাক ই সুৰক্ষা দিয়াত ব্যৰ্থ হয়। দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে আমাৰ দেশত এই ধাৰণাটো তুলনামূলকভাবে নতুন। মাথোঁ ২০১০ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰাহে “শিশুৰ মুক্ত আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ অধিকাৰ অধিসূচনা ২০০৯”ৰ অধীনত বিদ্যালয়, দৈনিক আপডাল আৰু বিকল্প শিশু কল্যাণ কেন্দ্ৰ সমূহত শিশুৰ ওপৰত শাৰীৰিক শাস্তি আৰু মানসিক আতিশয্য নিষিদ্ধকৰণ কাৰ্যকৰী হৈছে। তৎসত্ত্বেও শিক্ষক আৰু অভিভাৱক, দুয়োপক্ষই এই সম্পৰ্কে ইমান সচেতন নহয়। শেহতীয়া এটি সমীক্ষা অনুসৰি এতিয়াও আমাৰ দেশত ৫০%তকৈও অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বিদ্যালয়ত শাৰীৰিক শাস্তিৰ সন্মুখীন হৈয়েই আছে। দৰিদ্ৰ আৰু পিছপৰা অঞ্চলৰ শিশুসকল আধাতে স্কুল এৰাৰ ই অন্যতম কাৰণ। এনে শাস্তিয়ে কোনো কোনো শিশুক চিৰজীৱনৰ বাবে পঙ্গু কৰাৰ সম্ভাৱনাও নুই কৰিব নোৱাৰি।\nআইনৰ আশ্ৰয় লৈ দোষীক কেইদিনমানৰ কাৰণে জেললৈ পঠিয়াই কাৰোবাক সাময়িকভাবেহে সকাহ প্ৰদান কৰিব পাৰি। কিন্তু ই ভুক্তভোগী শিশুসকলৰ সোণালী শৈশৱ কেতিয়াও ঘূৰাই দিব নোৱাৰে। বেতধাৰী শিক্ষাগুৰুসকলৰ এই মানসিকতাৰ বাবে দায়ী মূলত: তেওঁলোকৰ শিশু মনস্তত্ত্ব সম্পৰ্কে অজ্ঞতাৰ। শাৰীৰিক শাস্তিয়ে শিশুৰ মনত “বল প্ৰয়োগেৰে সকলো ঠিক কৰিব পাৰি’’ জাতীয় মনোভাৱক প্ৰশ্ৰয় দিয়াই নহয়, ই সৃষ্টি কৰা ভয়, খং, দুখ আৰু অসন্তুষ্টিয়ে তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব বিকাশতো বিশাল অন্তৰায় হিচাপে থিয় দিয়ে। অপ্ৰিয় হ’লেও সত্য যে আজিৰ বহুতো শিক্ষকৰ মাজত লেশমাত্ৰও শৈক্ষিক মনস্কতা পাবলৈ নাই। বছৰৰ পাছত বছৰ ধৰি প্ৰৱৰ্তিত হৈ অহা ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিসমূহেও যে এওঁলোকক চুব পাৰিছে সিয়ো সন্দেহৰ আবৰ্তত। শিক্ষক নামধাৰী এইসকলৰ অজ্ঞতাৰ বাবেই মিৰ্জাপুৰৰ দৰে কাণ্ড হ’বলৈ পাইছে আৰু ধনজিতৰ নিচিনা বহুতেই জীৱনৰ মূল্যবান সময় এছোৱাত স্বাভাৱিক জীৱন যাপনৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত শৃংখলা বজাই ৰখাৰ বাবে শাসনৰ প্ৰয়োজন নিশ্চয়কৈ আছে। কিন্তু তাৰবাবে পৈশাচিক শাস্তি প্ৰদান কৰি ফুল কুমলীয়া ল’ৰা-ছোৱালীহঁতৰ সন্মুখত ক্ষমতা জাহিৰ কৰাৰ কোনো যুক্তিযুক্ততা নাই। শাৰীৰিক শাস্তি প্ৰয়োগ নকৰাকৈ আন উপায়েৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাটোতহে শিক্ষকৰ মহত্ত্ব আৰু কৃতিত্ব। সেইবাবেই বোধহয় আমি স্কুলত পঢ়ি থকা কালত এগৰাকী বান্ধৱীয়ে ৰগৰ কৰি কৈছিল, “যদিহে চেকনীৰ আগতে বিদ্যা থাকে, তেনেহলে ছাৰহঁতে আমাক কিয় কোবাব লাগে? আমি নিজেই নিজকে কোবালেই দেখোন সমস্যাৰ সমাধান হৈ যাব।” কিয় জানো এইসময়খিনিত গোল-গাপ্পা খোৱা সেই শিশুটিৰ কথা বৰকৈ মনত পৰিছে। সি বা কেনে আছে?


খেল চলি থাকোতেই মৃত্যু আম্পায়াৰ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nপ্ৰয়াত জৰ্জ ফাৰ্ণাণ্ডেজ, জেটলী, সুষমা স্বৰাজসহ ৪ বিশিষ্ট…\nনগাঁৱৰ কচুৱাত মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পুত্তলিকা দাহ কৰি যুৱ কংগ্ৰেছে…\nগণৰাজ্য দিৱসত কোন মন্ত্ৰীয়ে ক’ত কৰিব পতাকা উত্তোলন? পঢ়ক…\nপুৱাৰ ১০টা গুৰুত্বপূৰ্ণ খবৰ\n৫ দিনীয়াকৈ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হৈছে ১৫ সংখ্যক সদৌ অসম ৰক…\nদ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ৰাজ্যিক বিজেপিৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত ৰঞ্জিত…\nবিশিষ্ট কবি, সাহিত্যিক কপূৰ চান্দ জৈনক বাসুদেৱ জালান সোঁৱৰণী…\nৰাজনীতিৰ পৰা শিক্ষালৈকে সকলোতে পিছ পৰিছে মহিলা, দেশৰ…\nপ্ৰলোভনৰ টোপ গিলিলে নেকি অজয় ফুকনে? ঘনিষ্ঠ অজয়ক নিষিদ্ধ…\nবিশিষ্ট শিল্পী তথা সংগীত প্ৰযোজক শংকৰ দাসৰ দেহাৱসান\nদিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিজেপিত খহনীয়া! দলত্যাগ কৰি…\nযদি আপুনি সীমাৰ সুৰক্ষা, ৫ ত্ৰিলিয়ন ডলাৰ অৰ্থনীতি আৰু মোডীক…\nদিল্লীত অসমক লৈ ছাত্ৰনেতাই কৰা মন্তব্যৰ দেশজোৰা প্ৰতিক্ৰিয়া,…\nদিল্লীৰ ভজনপুৰাত খহি পৰিল এটা নিৰ্মীয়মান অট্টালিকা, আহত কমেও…\n১ ফেব্ৰুৱাৰীত ফাঁচী! অন্তিম বাৰৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ…\n৬ উইকেটত জয়ী ইণ্ডিয়া…\nভাৰত-নিউজিলেণ্ডৰ টি-২০ঃ টছত জয়ী টীম ইণ্ডিয়া…\nখেল চলি থাকোতেই মৃত্যু আম্পায়াৰ…\nনগাঁৱৰ কচুৱাত মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পুত্তলিকা দাহ কৰি যুৱ কংগ্ৰেছে জনালে কামৰুল ইছলামৰ বিনাচৰ্তে মুক্তিৰ দাবী, VIDEO • পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰি বিশিষ্ট সাহিত্যিক-ঔপন্যাসিক য়েছে দৰজে ঠংছিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া, ক’লে- 'এই সন্মান মোৰ পাঠক সকললৈ উচৰ্গা কৰিছো’ • পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰি বিশিষ্ট সাহিত্যিক-ঔপন্যাসিক য়েছে দৰজে ঠংছিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া, ক’লে- 'এই সন্মান মোৰ পাঠক সকললৈ উচৰ্গা কৰিছো’ • ১ মিনিটত ২৫ খবৰ • ১ মিনিটত ২৫ খবৰ • দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে শনিবাৰৰ পৰা মঙলদৈত জাগ্ৰত নাট সমাৰোহ • ষ্টেডিয়ামত অশালীন আচৰণ! ইংলেণ্ডৰ অলৰাউণ্ডাৰ ক্ৰিকেটাৰ বেন ষ্টকছক ICC-এ বিহিলে শাস্তি... • যদি আপুনি সীমাৰ সুৰক্ষা, ৫ ত্ৰিলিয়ন ডলাৰ অৰ্থনীতি আৰু মোডীক সমৰ্থন কৰে তেন্তে বিজেপিক ভোট দিয়কঃ অমিত শ্বাহ • দিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিজেপিত খহনীয়া! দলত্যাগ কৰি আম আদমী পাৰ্টীত যোগ দিলে ৪ বাৰৰ বিধায়কে… • দিল্লীত অসমক লৈ ছাত্ৰনেতাই কৰা মন্তব্যৰ দেশজোৰা প্ৰতিক্ৰিয়া, অসম চৰকাৰে তৰিব গোচৰ...\nডিজিটেল ডেস্কঃ সোমবাৰৰ দিনটো পাকিস্তানৰ ক্ৰিকেট জগতৰ বাবে অতি বেযা দিন। এফালে শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে টি-২০ খেলত পাকিস্তান নিজ গৃহভূমিতে পৰাজয়, আনফালে খেল চলি থকাৰ অৱস্থাতে হৃদজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হয় পাকিস্তানৰ এগৰাকী আম্পায়াৰ। মৃত্যু হোৱা পাকিস্তানী আম্পায়াৰগৰাকী হৈছে নছীম শেইখ।পাকিস্তানৰ এখন ঘৰুৱা খেল পৰিচালনা কৰি থকাৰ সময়তে হৃদজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হয় নছীম শ্বেখ।\nৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত খবৰনুসৰি খেলখন চলি থকাৰ সময়তে পৰিচালকৰ দায়িত্বত থকা শ্বেখ মাটিত ঢলি পৰে। ইয়াৰ পাচতে খেলখনত উপস্থিত থকা সকলো খেলুৱৈৱে লগ হৈ তেওঁক চিকিৎসালয়লৈ নিয়ে যদিও বাটতে মৃত্যু হয় শ্বেখৰ। নছীম শ্বেখৰ বয়স আছিল ৫৬ বছৰ।\nৰৌতা সত্ৰৰ লগতে ওৰাঙৰ ভিন্ন অঞ্চলৰ সত্ৰ নামঘৰত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ৫৭১ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তী পালন…\nষ্টেডিয়ামত অশালীন আচৰণ! ইংলেণ্ডৰ অলৰাউণ্ডাৰ ক্ৰিকেটাৰ বেন ষ্টকছক ICC-এ বিহিলে…\nচাকৰি লাগে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন খেলুৱৈ ভেংকটেশ প্ৰসাদক…\nনিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে আজিৰে পৰা খেলপথাৰত নামিব বিৰাট বাহিনী…\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 4,682


কৰ’না ত্ৰাস : ইউএই-লৈ স্থানান্তৰ হ’ব টি-২০ বিশ্বকাপ! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nকৰ’না ত্ৰাস : ইউএই-লৈ স্থানান্তৰ হ’ব টি-২০ বিশ্বকাপ!\nনতুন দিল্লী : ইউনাইটেড আৰৱ আমীৰশ্বাহীত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে টি-২০ বিশ্বকাপ। এতিয়ালৈ খেলৰ স্থান নিৰ্ণয় কৰা হোৱা নাই যদিও সময়সূচী প্ৰকাশ কৰিছে আইচিচি-এ। আগন্তুক টি-২০ বিশ্বকাপ ১৭ অক্টোবৰৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব। আনহাতে সামৰণি পৰিব ১৪ নৱেম্বৰত। উল্লেখ্য যে, বিগত বছৰত কৰ’না মহামাৰীৰ বাবে আইচিচি-এ অষ্ট্ৰেলিয়াত প্ৰস্তাৱিত টি-২০ বিশ্বকাপ স্থগিত ৰাখিবলগীয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে প্ৰতিযোগিতাখন ২০২১ত ভাৰতত অনুষ্ঠিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।\nকিন্তু, কৰ’না মহামাৰীৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় ঢৌৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, ভাৰতত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া প্ৰতিযোগিতাখনক লৈ অনিশ্চয়তাই দেখা দিছে। অৱশ্যে, প্ৰতিযোগিতাৰ স্থানান্তৰ সন্দৰ্ভত বিচিচিআই-এ ইণ্টাৰনেচনেল ক্ৰিকেট কাউন্সিলক এতিয়ালৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰা নাই। কিন্তু বিশেষ সূত্ৰৰ মতে টি-২০ প্ৰতিযোগিতাখন ইউএই আৰু ওমানত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সম্ভাৱনাই প্ৰবল। ইফালে, এইবছৰৰ আইপিএলৰ বাকী থকা খেলকেইখনো ১৯ চেপ্টেম্বৰ পৰা ১৫ অক্টোবৰলৈকে ইউএইতে অনুষ্ঠিত হ’ব। আৰু টি-২০ বিশ্বকাপ আইপিএল শেষ হোৱাৰ দুদিন পাছতে আয়োজন কৰা হ’ব।