অসমীয়া লোক বাদ্য নিৰ্মাতা দ্বিজেন গগৈ ৰ সৈতে কিছু অন্তৰংগ আলাপ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅসমীয়া লোক বাদ্য নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত শিৱসাগৰৰ দ্বিজেন গগৈ বৰ্তমান এটা পৰিচিত নাম, বৰ্তমানলৈকে ৫০ অধিক লোক বাদ্য তেওঁ নিৰ্মাণ কৰি ওলিয়াইছে, ইয়াৰে বহুবোৰ বাদ্য অসমত আজিকালি প্ৰায়েই দেখিবলৈ পোৱা নায়ায়, যোৱা ৩০ বছৰে তেখেতে এইবোৰৰ নিৰ্মাণ, সংৰক্ষণ, প্ৰদৰ্শন আৰু এইবোৰৰ বাদনৰ প্ৰশিক্ষণ দি আহিছে। বিহুৰ বতৰত সাহিত্যৰ পাঠকলৈ আগবঢ়াইছো কৰ্মসূত্ৰে তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিগমৰ অভিযন্তা দ্বিজেন গগৈৰ সাক্ষাত্‍কাৰ। সাক্ষাত্ গ্ৰহণ সাহিত্যৰ সম্পাদকদ্বয়ৰ।\nসাহিত্য: নমস্কাৰ, প্ৰথমে সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ ফালৰ পৰা আপোনালৈ বিহুৰ ওলগ জনালো।\nদি. গ.: ধন্যবাদ, মোৰ ফালৰ পৰাও সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ পৰিয়াললৈ বিহুৰ ওলগ জনাইছোঁ।\nসাহিত্য: প্ৰথমে আপোনাৰ চাকৰি জীৱনৰ কথাকে সুধিব বিছাৰিছোঁ।\nদি. গ.: বৰ্তমান ম‍ই তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ নিগমৰ খনন বিভাগৰ কাৰ্যবাহী অভিযন্তা হিচাপে কৰ্মৰত হৈ আছোঁ।\nসাহিত্য: লোক বাদ্য আপুনি কেতিয়াৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰি আহিছে? লোক বাদ্য নিৰ্মাণ কৰি যাম বুলি ভাবি লোৱাৰ আঁৰৰ কাহিনী খিনি ক’বনে?\nদি. গ.: এই কথা ক’বলৈ গ’লে মোৰ একেবাৰে সৰুকাললৈ যাব লাগিব, জন্ম হৈয়েই ঘৰত ঢোল আৰু পেপা দেখি আহিছোঁ, তেতিয়াৰ পৰাই এইবোৰত মোৰ ৰাপ। তৃতীয়-চতুৰ্থ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে ম‍ই বাহীঁ সাজো নিজেই, দেউতাই পেপা সাজে, দেউতাক ম‍ই এই কামত সহায় কৰি দিছিলোঁ। ঢোল ঘৰত দেখিছিলোঁ যদিও প্ৰথম অৱস্থাত কেনেকৈ সাজে জনা নাছিলো, কিন্তু ঢোল কেনেকৈ টানে সেইয়া শিকিছিলো সৰুতে। মোৰ জন্ম স্থান শিৱসাগৰ জিলাৰ জামুগুৰিৰ ওচৰতে আছিল, জামুগুৰি তেতিয়া ঢোল নিৰ্মাণৰ বাবে জনাজাত আছিল, আমাৰ ঢোলবোৰ তাতে সজা হৈছিল। লাহে লাহে সপ্তম-অষ্টম মান শ্ৰেণী মান পোৱাৰ পাছত ম‍ই নিজেই ঢোল নিজেই সাজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ।\nসাহিত্য: সৰুৰে পৰা আপুনি এনেদৰে লোকবাদ্য নিৰ্মাণ কৰিবলৈ শিকিছিল, আপুনি কেতিয়া বৰ্তমানৰ গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা ভাবিলে?\nদি. গ.: গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ জন্ম প্ৰায় ১৯৮০চনত, প্ৰথমে এটা দুটা বাদ্য ম‍ই সাজিছিল। তেতিয়ালৈকে ম‍ই চাকৰিত যোগদান কৰা নাছিলোঁ, ১৯৮৩ চনত ম‍ই চাকৰিত যোগদান কৰো, তাৰ পাছত ১৯৮৫ চনত ডাঙৰকৈ বহল ভাৱে বাদ্য ভাণ্ডাৰটো ন-ৰূপত আৰম্ভ কৰোঁ। তেতিয়াৰ পৰা ইয়াক ব্যৱসায় ভিত্তিতো লোৱা হয়।\nসাহিত্য: গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰত এতিয়ালৈকে কিমান প্ৰকাৰৰ বাদ্য যন্ত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে? এইবোৰৰ ভিতৰত কেনেকুৱা ধৰনৰ বাদ্য আছে?\nদি. গ.: বৰ্তমানলৈকে প্ৰায় ৬৪বিধ মান বাদ্য ম‍ই নিৰ্মাণ কৰিছোঁ। কেনেকুৱা বাদ্য বুলি ক’লে এইবোৰৰ আটাইখিনিয়েই অসমৰ ঠলুৱা বাদ্য, এনে কিছুমান বাদ্য আছে যিবোৰৰ ব্যৱহাৰ বৰ্তমান কমি গৈছে, সঠিক কৈ ক’বলৈ গ’লে যিবোৰৰ আজিৰ দিনত নিৰ্মাণ নোহোৱা হৈ পৰিছে, এনে কিছুমান বাদ্য আমি ইয়াত নিৰ্মাণ কৰিছোঁ।\nসাহিত্য: বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ বাবে আপোনালোকে কেঁচা সামগ্ৰী কেনেদৰে সংগ্ৰহ কৰে? এইক্ষেত্ৰত আজিৰ দিনত অসুবিধাৰ সন্মূখীন হয় নেকি?\nদি. গ.: ম‍ই যিখিনি আজৰি সময় পাওঁ, চাকৰিৰ পৰা আহৰি উলিয়াব পাৰোঁ সেইখিনি সময়ত ম‍ই এনে সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰোঁ। যেনে ঢোলবোৰ আমি জানুৱাৰী মাহমানত সাজিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ, গতিকে তাৰ কেইবামাহৰ আগৰ পৰা ম‍ই এইবোৰ বাবে কাঠ সংগ্ৰহ কৰোঁ। তেনেদৰেই আনবোৰ বাদ্যৰ বাবেও আগতিয়াকৈ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী গোটাই লওঁ।\nএইবোৰ গোটাওঁতে বিশেষ অসুবিধা নাই তেনেকৈ, এইবোৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী অসমত এতিয়াও পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে আছে, অঁ বিচাৰিবও জানিব লাগিব বাৰু।\nসাহিত্য: গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰত আপোনাৰ সহযোগী সকলৰ কথা জনাবচোন?\nদি. গ.: সঠিককৈ ক’বলৈ মাজে মাজে বেছি হয় মাজে মাজে কমি যায়, মাজতে ১৪ জনমান সহযোগী আছিল, বৰ্তমান নিয়মীয়াকৈ মোক আঠজনে মোক সহায় কৰে।\nতাৰোপৰি কোনো সময়ত প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ঠিকা ভিত্তিতো আন লোকক কোনো কাম দিয়া হয়।\nএওঁলোকৰ আটায়েই মোৰ ইয়াতেই শিকা, শিকাৰ পাছত এতিয়া তেওঁলোকে মোক সহায় কৰে। তাৰে দুই এজনে মোৰ ইয়াতেই থাকি কলেজীয়া শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰি আছে।\nসাহিত্য: জীৱিকা হিচাপে পৰম্পৰাগত বাদ্য নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত? পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ বানিজ্যিকিকৰণৰ সম্ভাৱনীয়াতা সম্পৰ্কে ক’বচোন?\nদি.গ.: নিশ্চয়কৈ যিকোনো এজন ব্যক্তিয়েই পৰম্পৰাগত বাদ্য নিৰ্মাণক পেচা হিচাবে লৈ সফল হ’ব পাৰে, অৱশ্যে সাধাৰণভাৱে বাদ্য নিৰ্মাণ কৰি যোৱাৰ ওপৰিও তেওঁৰ কিছু সৃজনশীলতাও লাগিব, এই ধৰা বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ দেখাটো অলপ আকৰ্ষনীয় হ’ব লাগিব, লগতে এইবোৰ উন্নত মানৰো হ’ব‍ই লাগিব।\nদ’তৰা বা টোকাৰী খন আগতেও আছিলে, এতিয়া বহুতেই সেইখন দেখি পোৱা নাই, গতিকে সেইখন আগেয়ে নেদেখা এজনে আদৰি ল’বলৈ সেইখনৰ নিৰ্মাণ উন্নত মানৰ হ’ব লাগিব লগতে দেখাতো সেইখন কিছু আকৰ্ষনীয় হ’ব লাগিব। আৰু তেনে কৰাত যে ৰাইজে আদৰি লৈছে সেইয়া আমি ইতিমধ্যে আমি দেখিবলৈও পাইছোঁ। আমাৰ ইয়াত নিৰ্মিত টোকাৰী আমি বিদেশলৈও পঠিয়াইছো, জাৰ্মানি, থাইলেণ্ডলৈ গৈছে বহু বাৰ।\nআমি নিৰ্মাণ কৰা আন বাদ্য সমূহ যেনে “টকা”বোৰৰ ডিজাইনতো আমি গুৰুত্ব দিওঁ, “বাহীঁ”বোৰো দেখাত ধুনীয়াকৈ সাজো ইও এক অন্য ধৰনৰ কলা, আৰু এইবোৰৰ যোগেদি ৰাইজ আমাৰ ঠলুৱা বাদ্য সমূহৰ প্ৰতি অধিক আকৰ্ষিত হয়।\nগতিকে সামগ্ৰিক ভাৱে ক’বলৈ, ব্যৱসায়ৰ দিশৰ পৰাও এই বাদ্যসমূহৰ যতেষ্ঠ গুৰুত্ব আছে, মাত্ৰ ইহঁতৰ মান উচ্চ খাপৰ হ’ব লাগিব।\nসাহিত্য: আপুনি নিজেই গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰক লৈ কিমান সুখী?\nদি.গ.: ম‍ই বহুত সুখী আচলতে, অলপ কষ্ট হৈছিল জীৱনত এসময়ত কিন্তু বহুত সুখী ম‍ই গগৈ ভাণ্ডাৰক লৈ।\nসাহিত্য: গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ উপৰিও, এতিয়া আপোনালোকৰ আন এটি ভগ্নী গোট হৈছে সুৰ সমলয় নামেৰে, সুৰ সমলয়ৰ কথা অলপ ক’বনে? সুৰ সমলয়ৰ যোগেদি আপোনালোকে কেনেধৰণৰ কাম হাতত লৈছে?\nদি.গ.: ম‍ই কি ভাবোঁ, ম‍ই যেতিয়া মঞ্চসমূহত পশ্ছিমীয়া বাদ্য সমূহৰ প্ৰধান্য দেখোঁ, এইবোৰে মঞ্চসমূহ দখল কৰা দেখোঁ, তেতিয়া ম‍ই এটা অনুভৱ কৰিলোঁ যে, আমাৰ লোকবাদ্যও পাশ্চ্যাত্য বাদ্যতকৈ যে কম নহয়, এইবিলাকেৰেও মঞ্চ এখনত দৰ্শকক ধৰি ৰাখিব পাৰি, আমোদ দিব পাৰিব, আৰু সেইয়া কৰি দেখুওৱাটোও প্ৰয়োজনীয়। সেইটো প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ ম‍ই তাৰ পাছত উঠি পৰি লাগিলোঁ আৰু সেইকাৰণেই সুৰ সমলয়ৰ সৃষ্টি হ’ল। সুৰ সমলয়ৰ ম‍ই নিজেই পৰিকল্পনা কৰোঁ আৰু পৰিচালনাও কৰোঁ, আৰু বাদ্য ভাণ্ডাৰত নিৰ্মাণ হোৱা বাদ্য সমূহ সৃংখলিত ভাৱে বাদন কৰি ইয়াৰ জড়িয়তে প্ৰদৰ্শন কৰো।\nসাহিত্য: আপোনাৰ বাদ্য সম্ভাৰ এতিয়ালৈকে ক’ত ক’ত প্ৰদৰ্শিত হৈছে?\nদি.গ.: সুৰ সমলয় আৰু বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ প্ৰদৰ্শনী অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰায়েই হৈ থাকে, অসমৰ বাহিৰত দিল্লীত প্ৰদৰ্শনী হৈছে। অসম সাহিত্য সভা, শংকৰ সংঘৰ অধিবেশন, আৰু আন আন সৰু বৰ সভাত বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়।\nপ্ৰদৰ্শনী সমূহত আমি বিক্ৰীৰ ব্যৱস্থাও কৰো, এইবোৰৰ বিক্ৰীৰ জড়িয়তে উপাৰ্জিত অৰ্থ‍ই আমি সুৰ সমলয় আৰু বাদ্যভাণ্ডাৰত কৰ্মৰত মোৰ সহযোগী সকলক আৰ্থিক দিশত সমৰ্থন যোগান ধৰিব পাৰোঁ।\nসাহিত্য: প্ৰদৰ্শনী সমূহত ৰাইজৰ সহায় সহযোগিতা কেনেধৰনৰ?\nদি.গ.: সাধাৰনতে প্ৰদৰ্শনী সমূহত ঠলুৱা লোকবাদ্যৰ ষ্টল বেছিকৈ দেখা নাযায়, সেইয়া সাহিত্য সভাতেই হওক বা শ্ৰীমন্ত শংকৰ সংঘৰ অধিবেশনেই হওক, বহুসময়ত আমাৰ খনেই লোকবাদ্যৰ একমাত্ৰ ষ্টল হয় গোটেই প্ৰদৰ্শনী খনত, গতিকে স্বাভাৱিকতেই ৰাইজৰ সহায় লাভ কৰাত, দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাত আমি সফল হওঁ, বাদ্য যন্ত্ৰৰ বিক্ৰীৰ ফালৰ পৰাও এইবোৰ সফল বুলি আমি ক’ব পাৰো। সেই বাবে ম‍ই গৌৰৱো অনুভৱ কৰোঁ।\nযেতিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্যিক মেলা সমূহত ভাগ ল’বলৈ যাওঁ, দিল্লীৰ প্ৰগতি মৈদানলৈ আমি যাওঁ, তেতিয়াও দেখোঁ আমাৰ খনৰ বাহিৰে ঠলুৱা বাদ্যৰ আৰু ষ্টল নাথাকে, ভাৰতৰ আন ৰাজ্যসমূহৰ বিভিন্ন ষ্টল আহে, পাকিস্তানকে ধৰি কাষৰীয়া দেশসমূহৰো আহে। তেওঁলোকে সাধাৰণতে পৰম্পৰাগত মণি মুকুতা, সাজ-পাৰ আদি আনে। কিন্তু পৰম্পৰাগত বাদ্যৰ প্ৰদৰ্শন সাধাৰণতে দেখা নায়ায়। আমাৰ বাদ্য ভাণ্ডাৰে অসমৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আমি পুৰস্কৃতও হৈছোঁ তাত, আৰু ম‍ই কৈ অহাৰ দৰে পৰম্পৰাগত বাদ্যৰ প্ৰদৰ্শন আন ষ্টল সমূহত দেখা নোপোৱাৰ বাবে আমাৰ প্ৰদৰ্শনীয়ে বহু দৰ্শকক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। আৰু আমাৰ বাদ্য খিনিৰ বাবে দেশী বিদেশী দৰ্শক আৰু আন আন শিল্পীৰ পৰা আমি প্ৰশংসাৰ লগতে সন্মানো পাওঁ। এইয়া অন্য এক সুখানুভুতি, অন্য এক সন্তুস্তি।\nযিকোনো ঠাইলৈ যেতিয়াই যাওঁ দ্বিতীয় এখন এনে ষ্টল আমি দেখা নাপাওঁ, হয়তু কোনো এখন দুখন ষ্টলত তিনিটা চাৰিটা থলুৱা বাদ্য থাকে আন সামগ্ৰীৰ সৈতে, কিন্তু সম্পূৰ্ণ ৰূপে ঠলুৱা বাদ্যৰ এখন ষ্টল নাথাকে, গতিকে আমাৰ খন আনবোৰৰ মাজত এক পৃথক হৈ ওলাই পৰে, এই কথাটোৰ বাবে ভাল লাগে।\nসাহিত্য: আপুনি পৰম্পৰাগত্ বাদ্যসমূহ বিভিন্ন সময়ত অলপ পৃথক ধৰনেও সাজি অহা আমি দেখি আহিছো, অলপতে আপুনি সাতজন মানুহে একেলগে বাদন কৰিব পৰা এটা বাঁহী নিৰ্মাণ কৰি ওলিয়াইছিল, তাৰ আগতে এবাৰ বৃহত্ আকাৰৰ টকাও সাজি ওলিওৱা দেখা পাইছিলো, এনেধৰণৰ বাদ্য নিৰ্মাণৰ আঁৰৰ আপোনাৰ মনৰ ভাৱ খিনি আমাক জনাবচোন\nদি.গ.: হয় সুৰ সমলয়ৰ জড়িয়তে আমি দুই এটা এনে বাদ্য ৰাইজৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰিছোঁ, মাজে মাজে আমি বাদ্য ভাণ্ডাৰত আমি এনেধৰণে দুই এটা বাদ্য বেলেগ ৰূপত সাজিব চেষ্টা কৰোঁ। ইয়াৰ আঁৰত কেতিয়াবা একাধিক কথা থাকে, প্ৰথম কথা কিবা এটা বেলেগ কৰাৰ বা নতুন কৰাৰ মান, বাহীঁটো আগৰ ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ দিনৰে পৰা বাহীঁটোৱেই হৈ আছে, এটা বাহীঁ এজনে বজোৱা। আমি চেষ্টা কৰি চাইছোঁ, আগেৰে পৰা এজনে বজোৱা বাহীঁটো একাধিক ব্যক্তিয়ে বাদন কৰিব পৰা সাজি উলিয়াব পাৰিনেকি? সেয়ে আমি সাতজনে বজাব পৰাকৈ ষোল্ল ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ এটা বাহীঁ নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিলোঁ, তাৰ পাছতো মূল বাহীঁটো একেই হৈ আছে। তাৰোপৰি এনেধৰনৰ বাদ্য নিৰ্মাণৰ আঁৰত কেতিয়াবা একোটা বাৰ্তাও নিহিত হৈ থাকে, সাতজনে বজাব পৰা বাহীঁটোৰ জড়িয়তে উত্তৰ পূৱৰ সাত ৰাজ্যৰ সম্প্ৰীতি চিহ্নিত কৰিব চেষ্টা কৰা হৈছে। আমি ৰাজ্যকেইখন যাতে একতাৰ দোলেৰে বান্ধ খাই থাকোঁ তাৰ সপোন দেখো আৰু সেইয়া এই বাহীঁটোৰ জড়িয়তে আমি প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছোঁ।\nতেনেদৰে যোৱাবছৰ ম‍ই সাজিছিলো সম্প্ৰীতিৰ বৰ-টকা, সম্প্ৰীতিৰ গেংটং, যোৱাবাৰ সজা সেই টকাটো ২৭ ফুট দীঘল আছিল, এইটোৰ যোগেদিও ম‍ই অসমৰ জিলাকেইখৰ একতা চিহ্নিত কৰিব বিচাৰিছিলোঁ। ২৭ ফুটৰ প্ৰতিফুটৰ ব্যৱধানত অসমৰ ২৭ খন জিলাৰ নাম লিখা হৈছিল এই বৰ-টকাটোত।\nসাধাৰণতে বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ এনেধৰনৰ ব্যতিক্ৰমী বাদ্য সমূহত এনেদৰে আমাৰ ৰাজ্যখনৰ বা আমাৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহৰ বাবে একো একোটা বাৰ্তা দিব বিচাৰোঁ। সেয়ে আমি এইবোৰৰ (এনে ব্যতিক্ৰমী বাদ্য সমূহৰ) প্ৰচাৰ বা প্ৰদৰ্শনো এই অঞ্চলৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ ৰাখোঁ। তাৰ বাহিৰে এনে বাদ্যৰ আন ঠাইত প্ৰদৰ্শন বা এনেধৰনৰ বৃহত্ আকাৰৰ বাদ্য সাজি কোনো ৰেকৰ্ড লিপিবদ্ধ কৰাতো আমাৰ উদ্দেশ্যৰ ভিতৰত নপৰে। এনে কৰাতো মোৰ বোধেৰে প্ৰয়োজনীয় বা প্ৰাসংগিকো নহয়।\nসাহিত্য: আপোনাৰ শৈশৱৰ বিহুৰ বিষয়ে কওকচোন, শিৱসাগৰৰ বিহুৰ বিষয়ে! আজিৰ বিহুৰ বিষয়ে আপোনাৰ মনোভাৱ কেনেকুৱা\nদি.গ.: মোৰ শৈশৱৰ বিহু বুলি ক’লে, একেবাৰে সৰু কালৰ কথা কৈছোঁ, মোৰ ঘৰ শিৱসাগৰৰ একেবাৰে সীমাত, সিফালে নগালেণ্ড আছে, আমাৰ ঠাইখিনি আমগুৰি বুলি কয়,অসমৰ ঢোল নিৰ্মাণৰ বাবে বিখ্যাত জামুগুৰি আৰু ফুলপানীচিগা আগৰ এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ম‍ই কৈছিলো, সেই দুখন ঠাই মোৰ জন্ম স্থানৰ ওচৰতে আছিল, আমি তেতিয়া খোজকাঢ়ি গৈ তাত কেনেদৰে ঢোল সাজে সেইয়া লগৰ বোৰৰ সৈতে গৈ চাইছিলোগৈ।\nতেতিয়াও কিন্তু আমাৰ গাওঁৰ ঘৰসমূহত ঢোল সিমান বেছি নাছিল, গাওঁত এটা বা দুটা ঢোলহে থাকিছিল সেই কেইতাও বিহু মাৰিবলৈ দিছিল মাননীৰ বিনিময়ত, আমি তেনেদৰে ঢোল থকা সকলৰ পৰা পাঁচ দিনৰ কাৰণে বা সাত দিনৰ কাৰণে ঢোল ভাড়াত লৈ লৈ হুচৰি গাইছিলোঁ।\nতেতিয়া খেতি পঠাৰতো লাগিব লগা হৈছিল, গতিকে ব’হাগৰ প্ৰথম সাত দিনত বিহু মাৰি লৈ তাৰ পাছৰ পৰা খেতি পথাৰত লাগিছিলোঁ। কেতিয়াবা খুব বেছি দহ দিনলৈকে বিহু মাৰিছিলোঁ। দহ দিনলৈ গ’লেও মানুহবোৰে অলপ বেয়াকৈ চাইছিল আমালৈ। এতিয়াৰ দৰে গোটেই মাহটো বা জেঠলৈকে বিহু নাছিল তেতিয়া।\nপাছত যেতিয়া ম‍ই নিজেই শিৱসাগৰলৈ আহিছিলোঁ, তেতিয়া মই নিজেই হুচৰিৰ দল উলিয়াইছিলোঁ। বিহু নাচ বা বাদ্য বজোৱাৰ কৰ্মশালা, ম‍ইয়েই খুবসম্ভৱ প্ৰথম শিৱসাগৰত আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। সৰু পৰা বাদ্য সমূহ আনে বজাওতে বাদন শৈলীৰ ওপৰিও দেহৰ ভংগিমা আদি খুব ভালকৈ লক্ষ্য কৰিছিলোঁ পাছৰ সময়ত ম‍ই সেইখিনিকে কৰ্মশালাৰ জড়িয়তে আনক শিকোৱাৰ প্ৰয়াস কৰিছিলোঁ। নাচনী সকলকো প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিলোঁ।\nপ্ৰথম শিৱসাগৰলৈ আহোঁতে ঘৰৰ ওপৰত, চোতালত য’তে যেনেকৈ পাৰো ম‍ই প্ৰশিক্ষণ দিছিলোঁ, আৰু এইবোৰ পাছৰ সময়তো চলি গৈছিল।\nসাহিত্য: এতিয়াও এনেধৰণৰ প্ৰশিক্ষনৰ ব্যৱস্থা কৰেনে?\nদি.গ.: পাছলৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত, ম‍ই ঠলুৱা বাদ্য নিৰ্মাণৰ প্ৰ্শিক্ষণ দিয়া আৰম্ভ কৰোঁ, সজা আৰু বজোৱা দুয়োতাৰে প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ ম‍ইআৰম্ভ কৰিলোঁ। এই প্ৰশিক্ষণসমূহ বিনামূলীয়া আছিল, অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ যুৱকে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল, প্ৰশিক্ষণ কালত ম‍ই নিজেই তেওঁলোকৰ খোৱা বোৱাৰ উপৰিও তেওঁলোক চলিব পৰাকৈ এটা ভাট্টা দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিলোঁ, তেওঁলোকৰ চমহীয়া প্ৰশিক্ষণ কালত। তেওঁলোকৰে কেইবাজনেও পাছত মোক যতেষ্ঠ সহায় কৰিছে, দুই এজন মোৰ সহযোগী হৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰত আছে, আৰু দুই এজনে বিভিন্ন সময়ত নিজেই বাদ্য সাজি মাজে মাজে বাদ্য ভাণ্ডাৰলৈ সেইয়া যোগান ধৰি আহিছে। আমি সেইয়া ক্ৰয় কৰি লওঁ, তেওঁলোকো আৰ্থিক দিশত লাভাম্বিত হৈছে।\nসাহিত্য: গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰ আৰু সুৰ সমলয়ৰ ভৱিষ্যত পৰিকল্পনা কেনেধৰনৰ?\nদি.গ.: বৰ্তমানৰ পৰিকল্পনা বুলি ক’বলৈ ম‍ই ইয়াৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰিব বিচাৰোঁ, বৰ্তমানলৈকে ১৯৮৫ চনৰ পৰা আমি সকলোবোৰ বাদ্য হাতেৰেই নিৰ্মাণ কৰি আহিছোঁ, ভৱিষ্যতে আমি বাদ্যৰ নিৰ্মাণৰ বাবে কোনো মেচিন ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি নেকি চিন্তা কৰিম। যেনে ঢোল এটা সাজিবৰ বাবে যদি আমি কাঠ এটুকুৰা মেচিনেৰে খুলিব পাৰো সি হাতেৰে কৰাতকৈ যতেষ্ঠ সুবিধাজনক হ’ব। বাদ্য সমূহ আৰু উন্নত মানৰ কৰাত ম‍ই সদায়েই গুৰুত্ব দিওঁ, সেইয়া কৰিম। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আৰু অধিক প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰাকৈ এইবোৰৰ উন্নতি সাধিবলৈ চেষ্টা কৰিম।\nবাদ্য ভাণ্ডাৰৰ এটা ৱেবচাইট নিৰ্মাণৰ কামো কৰি থকা হৈছে, মোৰ এজনী ছোৱালী আৰু ভতিজা এজনে সেইখিনি কামত লাগি আছে, সেইটোৰ জড়িয়তে বাদ্য ভাণ্ডাৰৰ সামগ্ৰী সমূহ ইয়ালৈ নহাকৈ চোৱাৰ আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ক্ৰয় কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ সুবিধা দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।\nসাহিত্য: শেষত আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে আমাৰ পাঠকক জনাবচোন\nদি.গ.: পৰিয়ালত মোৰ পৰিবাৰ আৰু ছাৰিজনী ছোৱালী, সিহঁত কেইজনীও সাংস্কৃতিক দিশটোৰ লগত জড়িত, ডাঙৰজনী ছোৱালী তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যলয়্ত সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লোৱাৰ পাছত, বৰ্তমান হাইডৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত performing arts বিষয়ত আন এটি স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত শিক্ষা গ্ৰহন কৰি আছে, মাজুজনী ছোৱালী গান গোৱাত আগ্ৰহী তাইয়ো ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ performing arts বিষয়ৰ স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ ছাত্ৰী, সৰু দুজনীকো ম‍ই এই বাদ্যসমূহ কেনেকৈ সাজিব লাগে বজাব লাগে অলপ শিকাইছোঁ, সৰু জনীয়ে ঢোল, নেগেৰা বজাই ভাল পায়, গায়ন বায়নতো তাই অংশগ্ৰহণ কৰিছে, তাই সত্ৰীয়া নৃত্যও শিকি আছে, এনেদৰে যিমান পাৰো সিহঁতকো ম‍ই মাতিৰ লগত সম্পৰ্ক থকা মানুহ কৰি ৰাখিব চেষ্টা কৰিছোঁ।\nসাহিত্য: ব্যস্ততাৰ মাজত আপুনি আমাক সময় দিয়াৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ, পুনৰবাৰ আমাৰ ফালৰ পৰা আপোনালৈ আৰু আপোনাৰ পৰিয়াললৈ বিহুৰ ওলগ জনালোঁ, আপোনাৰ সুস্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘজীৱন কামনা কৰিলোঁ, লগতে গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰ আৰু সুৰ সমলয় আৰু সফল হওক তাৰ কামনা কৰিলো, গগৈ বাদ্য ভাণ্ডাৰ আৰু সুৰ সমলয়ৰ বাবে আপোনাৰ সৈতে আমিও গোৰৱাম্বিত।\nদি.গ.: ধন্যবাদ, আপোনালোকলৈও পুনৰ ওলগ জনালো, সাহিত্য ডট অৰ্গলৈ মোৰ শুভকামনা থাকিল। সাহিত্য ডট অৰ্গৰ জড়িয়তে মোৰ কামখিনি ৰাইজৰ আৰু ওচৰলৈ লৈ যাবলৈ মোক সুবিধা কৰি দিয়াৰ বাবেও ধন্যবাদ জনালোঁ ।\n← বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গীৰ মৃত্যুত (মঞ্জিল শইকীয়া)\nবিহু শিল্পী, শিল্পীৰ বিহু আৰু আয়োজক (অৰুণজ্যোতি দাস) →


এতিয়া বজাৰতে পাব কৃষি বিভাগৰ অনুদান! কিন্তু কোনে দিব... VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nএতিয়া বজাৰতে পাব কৃষি বিভাগৰ অনুদান! কিন্তু কোনে দিব… VIDEO\nডিজিটেল সংবাদ, কামপুৰঃ কৃষি বিভাগৰ অনুদান লাগে নেকি। ৰাঙলু বজাৰলৈ আহক। ৰাঙলু বজাৰত বিক্ৰী হৈছে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সা সজুলি যোজনাৰ আবেদন ফৰ্ম। পাঁচশ টকা দিয়ক অনুদানৰ ফৰ্ম লওঁক। নগাঁৱৰ পাচলি খেতিৰ বাবে বিখ্যাত ৰাঙলু ননৈ এলেকাত মুখ্যমন্ত্ৰী সা-সজুলি যোজনাৰ বৃহৎ বজাৰ মেলাৰ অভিযোগ উঠিছে গ্ৰামসেৱক ৰজত বৰাৰ বিৰুদ্ধে।\nমুখ্যমন্ত্ৰী কৃষি সা-সজুলি যোজনা আঁচনিৰ নামত নগাঁৱৰ কৃষি বিভাগত চলিছে ব্যাপক লুণ্ঠন। আঁচনিৰ হিতাধিকাৰী নিৰ্বাচনৰ নামত কৃষকৰ পৰা ধন সংগ্ৰহৰ অভিযোগ উঠিছে গ্ৰামসেৱক ৰজত বৰাৰ বিৰুদ্ধে।\nআঁচনিখনৰ জৰিয়তে কৃষকক কৃষি সজুলি কিনিবৰ বাবে পাঁচ হাজাৰ টকাকৈ কৃষি বিভাগৰ পৰা দিয়া হয় যদিও নগাঁৱৰ ৰাঙলু ননৈ এলেকাৰ গ্ৰামসেৱক ৰজত বৰাই কৃষক পৰা পাঁচশ কৈ টকা সংগ্ৰহ কৰাৰ অভিযোগ উঠিছে। এইক্ষেত্ৰত গ্ৰাম সেৱক জনে কোনো পঞ্চায়ত সভাপতিৰ লগত কোনো ধৰণৰ যোগাযোগ নকৰাকৈ হিতাধিকাৰী নিৰ্বাচন কৰাৰো অভিযোগ উঠিছে।\nউল্লেখ্য যে, মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে শূণ্য সহনশীলতাৰ কথা কৈ সময়তে কৃষকৰ বাবে থকা আঁচনিৰ বাবদ ধন সংগ্ৰহ কৰা এইজন গ্ৰামসেৱকৰ বিৰুদ্ধ এক তদন্ত কৰি ব্যৱস্থা লোৱাৰ বাবে দাবী জনাইছে কৃষকসকলে।\nলিডুত ডাম্পাৰ চালকৰ দৌৰাত্ম, যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতিবাদ


Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : 2017\n॥॥ বালি- শিলগুটিৰ সাধু ॥॥\n- ভৰ্তি হৈ গ’ল চাৰ।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক অলপ ৰবলৈ কৈ তেও এইবাৰ মোনাৰ পৰা বালি এগাল উলিয়ালে, আৰু বৈয়ামটোত অলপ অলপকৈ বালি দি তেও জোকাৰিবলৈ ধৰিলে। ডাঙৰ আৰু সৰু শিলগুটিৰ মাজে মাজে বহুখিনি বালি সোমাল।বৈয়ামৰ একেবাৰে মুখলৈকে বালি ভৰাই তেও হাতেৰে হেঁচি সমান কৰি দিলে। নিশ্চিত কৰিলে যাতে তাত আৰু একো নোসোমাই!\n- এতিয়া একা।\n- হয় চাৰ, এইবাৰহে পুৰা ভৰ্তি হ’ল আৰু একো সুমুৱাব নোৱাৰি।\nএইবাৰ প্ৰফেচাৰে মোনাৰ পৰা বিয়েৰৰ বটল এটা উলিয়ালে, আৰু লাহে লাহে বৈয়ামত বাকী দিলে। শুকান বালিয়ে গোটেই বটল বিয়েৰ শুহি ল’লে।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল প্ৰফেচাৰৰ ব্যাখ্যা শুনিবলৈ উৎসুক হৈ পৰিল, তেওলোকক অলপ সময় নিজে চিন্তা কৰিবলৈ এৰি দি প্ৰফেচাৰে এটা নাটকীয় বিৰতি ল’লে; আৰু তাৰ পাছত আৰম্ভ কৰিলে\n- এইগোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো মই ওলোটাকৈ কৰিব পাৰিম নে? বিয়েৰ বাৰু বাদ দিয়া, বাকী খিনি, মানে বালি প্ৰথমতে আৰু ডাঙৰ শিলবোৰ শেষত।\nPosted by Abhijit Kalita at 2:41 AM No comments:\n=মহাপ্ৰস্থানৰ পথেৰে= (বৌদ্ধিক বিচাৰ ই আলোচনীত প্ৰকাশিত)\nমহাভাৰত মোৰ সকলোতকৈ প্ৰিয় মহাকাব্য। ইয়াৰ কাহিনী যিমান শক্তিশালী, সিমানেই (যদি তাতকৈ বেছি নহয়) শক্তিশালী চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ আৰু চয়ন। মহাভাৰতত সকলো চৰিত্ৰকে যথোপযুক্ত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে,সৰু চৰিত্ৰ এটাকো প্ৰয়োজনীয় সন্মান আৰু সময় দিয়াত কৃপণালি কৰা নাই, প্ৰত্যেকটো সৰু সৰু কাহিনী বা চৰিত্ৰৰেই ভাল বেয়া দুইটা দিশ সফলতাৰে দেখুৱা হৈছে, পাঠকৰ নিজৰ বিচাৰৰ বাবে যথেষ্ট কিছু এৰি দিয়া হৈছে, এয়া হয়তো বহু আধুনিক উপন্যাসতো বিৰল। মহাভাৰত এখন ধৰ্মগ্ৰন্থতো হয়েই, কিন্তু এক সাহিত্য সত্ত্বা (Literary entity) হিচাপেও, মোৰ ব্যক্তিগত বিচাৰত, মহাভাৰতৰ স্থান সকলো পৌৰাণিক সাহিত্যৰ ভিতৰত সকলোতকৈ ওপৰত।\nমহাভাৰতৰ মহাপ্ৰস্থান পৰ্ব মোৰ ব্যক্তিগতভাৱে প্ৰিয়তম। এই পৰ্বটোৱে সদায় মোক নিজৰ জীৱনটোৰ সৈতে মই কৰা বিচাৰ অবিচাৰ বিলাকৰ বিষয়ে আকো এবাৰ সুঁৱৰি চাবলৈ সকীয়াই দিয়ে। পাণ্ডৱ সকলে ধৰ্মযুদ্ধ কৰিলে, সেইটো তেওলোকৰ বৈষয়িক কৰ্তব্য আছিল, সততা আৰু সদিচ্ছাৰে কৰিলে, তাৰ বাবে তেওলোকে বহুতো প্ৰচলিত সামাজিক বান্ধোন বা সীমাও অতিক্ৰম কৰিলে। যুঁজত জিকিলে, নিজৰ প্ৰাপ্য বৈষয়িক অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিলে, তাৰ বাবে জীৱনজোৰা ত্যাগো কৰিলে। কিন্তু সকলো পোৱাৰ পাছত হেলাৰঙে সকলো ত্যাগ কৰি আন এক মহৎ অনন্দৰ সন্ধানত মহাপ্ৰস্থান কৰিলে। স্বৰ্গ ডাঙৰ কথা নহয়, কিন্তু স্বৰ্গাৰোহণৰ আকাংক্ষ্যা প্ৰয়োজনীয় বস্তু।\nPosted by Abhijit Kalita at 1:04 AM No comments:\nভণ্টী নাজমাই একেলগে দুটা সঁচা কাহিনী লিখিলে-বিশ্বাস আৰু অবিশ্বাসৰ দোমোজাৰ কাহিনী। প্ৰথম কাহিনীত এটা আত্মীয় ল'ৰাই ছোৱালীজনীৰ ওপৰত যৌন অত্যাচাৰ চলালে। আনটো কাহিনীত পাঁচজন অচিনাকী অসম্পৰ্কীয় লৰাই, ছোৱালীজনীৰ আশংকাক মিছা প্ৰমাণিত কৰি তাইক সুন্দৰ ভাৱে অপ্যায়িত কৰিলে। এনে ব্যৱহাৰ কৰিলে যে শেষত তাই নিজৰ আশংকাৰ বাবে লজ্জানতহে হ'ল। সেই পাঁচজন বন্ধুৰ এজনক পোষ্টটোত টেগ কৰি হয়তো নাজমাই নিজৰ ভুল আশংকাৰ বাবে ক্ষমাও খুজিলে।\nPosted by Abhijit Kalita at 5:17 AM No comments:\nচিটিবাছৰ পৰা নামি তাৰ সৰু ঘৰটোলৈ (ঘৰ শব্দটো উপযুক্ত হয় নে নহয় কোৱা টান, গতিকে সি সকলোকে ’ৰূম’ বুলিহে কয়) বিছ মিনিট মান খোজকাঢ়ি যাব লাগে৷ বাটটোত ষ্ট্ৰীট লাইট আছে যদিও প্ৰায়ে নজ্বলে, মাজে মাজে ধিমিক ধামাক কৰি থকাকেইটাই পথিকৰ চকুত অসুবিধাহে দিয়ে৷ তাতকৈ ঘোপমৰা এন্ধাৰ হৈ থকাই ভাল আছিল৷ ঠাইখিনি চহৰখনৰ একেবাৰে মাজমজিয়াতে যদিও, ঘৰবোৰৰ চাৰিওফালে থকা ওখ দেৱালবোৰৰ বাবে ঠাইখন নিসংগ জেইল এখনৰ দৰেই লাগে৷\nআজি বতৰটো অলপ সেমেকা, লগতে কিবা এক ধূলি-বালিৰ অদ্ভুত আচ্ছাদন, ঘাম আৰু নিয়ৰ মিহলি এটা গোন্ধ৷ এই পৰিবেশটো কিন্তু তাৰ বাবে অচিনাকি নহয়, বৰঞ্চ সি এই অনুভূতিটোৰ সৈতে সহজহে হৈ পৰিছে৷\nসি অফিচৰ বে’গটো কান্ধেৰে দি সুমুৱাই পিঠিৰ পিছফালে লৈ লয়৷ এখন হাত পেণ্টৰ জেপত ভৰাই, তলমূৰকৈ খোজকঢ়াটো আজিকালি তাৰ অভ্যাসেই হৈ গৈছে৷ বাটটোত কোনো জনপ্ৰাণী এটা নাই, ভতুৱা কুকুৰ এটা থাকিলেও অলপ প্ৰাণ আহিলহেঁতেন চাগে’৷ উজ্জ্বল হাইৱেটোৰ পৰা পাঁচ মিনিট খোজকাঢ়িলেই যে সদাব্যস্ত মহানগৰীখনৰ মাজ-বুকুতে এনেকুৱা নিৰ্জন-নিৰস ঠাই এটুকুৰা পোৱা যায়, সেই কথাটোৱে তাক আজিকালি আচৰিত কৰি নোতোলে, প্ৰাত্যহিকতা হৈ পৰিছে এইটো৷ যিদিনা সি প্ৰথমবাৰলৈ এই কথাটো উপলব্ধি কৰি মনে মনে আমোদ পাইছিল; সেই দিনটো আজি প্ৰায় বিশ বছৰ পুৰণা এক স্মৃতি হৈ পৰিছে৷\nপেণ্টৰ পকেটত হাত ভৰাই সি চিগাৰেটৰ পেকেটটো এবাৰ চুই চায়৷ কেইটা আছে? মনে মনে হিচাপ কৰে, চাৰিটা থাকিব লাগে৷ কিন্তু চাৰিটাৰে হ’ব জানো? সি অলপ শংকিত হৈ পৰে৷ এইখিনিতে কোনো দোকানো নাই, আকৌ বহুদূৰ ঘূৰি যাব লাগিব!\nPosted by Abhijit Kalita at 4:23 AM No comments:\n২০১৫ চনত টাৱাঙলৈ গৈছিলো, অফিচৰ কামত। উত্তৰপূৱৰ বিদ্যুৎ ব্যৱস্থাটোৰ লগত জড়িত সকলো সংস্থাৰে এখন মাহেকীয়া মীটিং হয়, তাত কাৰিকৰী আৰু ব্যৱসায়ৰ একেবাৰে ব্যৱহাৰিক সিদ্ধান্ত বিলাক লোৱা হয়, সেই সমিতিখনক Operation Co-ordination Committee বা OCC বুলি কোৱা হয়। সেইবাৰ মীটিংখন আয়োজন কৰিছিল অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ডিপাৰ্টমেণ্ট অৱ পাৱাৰে।\nপ্ৰথমদিনা গৈ আমি ডিৰাঙত থাকিব লগা হ’ল। বহুতে হয়তো নেজানে বমডিলালৈ মাত্ৰ এটা পাৱাৰ লাইন আছে, সেইটো বেয়া হ’লে সকলো অন্ধকাৰ। টাৱাঙত বিদ্যুৎ যোগানৰ বাবে মাত্ৰ এটা আইচ’লেটেড মাইক্ৰ হাইডেল আছে,(নুৰানাং পাৱাৰ হাউচ) তাৰে নোজোৰে, ৫ মেগাৱাট পাৱাৰ লাগে, উৎপাদন হয় ২ মেগাৱাট। আৰু বাহিৰৰ পৰা পাৱাৰ নিবলৈ টাৱাঙলৈ কোনো লাইনো নাই। মাহ মাহ ধৰি তাত বিদ্যুৎ যোগান ব্যাহত হৈ থাকে। মুঠতে সেই অঞ্চলটোত বিদ্যুৎ যোগানৰ ব্যৱস্থা অতি শোচনীয়। সেই বাবেই তাত মিটীংখন পতাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল।\nডিৰাঙতো সেইদিনা লাইন নাছিল, জেনেৰেটৰ চলাই যেনে তেনে কাম চলোৱা হৈছিল।\nআমি থকা হোটেলখনতে এসোপা বিদেশী মানুহ আছিল, সকলো বয়সীয়া। তেওলোকে মটৰ চাইকেল চলাই আহিছিল, কমেও ২০ জন মানুহ। তাকে দেখি মোৰ তেওলোকৰ লগত চিনাকী হবলৈ মন গ’ল। কিন্তু নিজে আগবাঢ়ি যোৱা অসুবিধা, বগা ছালৰ মানুহবোৰ ভাৰতলৈ আহিলে হয়তো তেওলোকক দেশতে কৈ পঠাই- উপযাচি চিনাকী হবলৈ বা বন্ধুত্ব কৰিবলৈ অহা মানুহৰ পৰা সাৱধানে থাকিবি। নিজে আগবাঢ়িলে তেওলোকৰ পৰা ভাল ব্যৱহাৰ পোৱাৰ আশা কম। গতিকে মনে মনে থাকিলো। দুই এজনে সুৰাৰ ৰাগীত অৱশ্যে হাই হেল্ল বুলি নোকোৱা নহয়।\nPosted by Abhijit Kalita at 4:05 AM No comments:\n=দ মেট্ৰিক্স = চেপ্টেম্বৰ সংখ্যা ফটাঢোল ই আলোচনীত প্ৰকাশিত\n“চেহ! দহ বাজিবৰ হ’ল দেখোন”\nনৰহৰি কলিতাই চকু মেলিয়ে ঘড়ীটোৰ ফালে চালে৷ কালি ৰাতি শুবলৈ যাওঁতে বহুত পলম হ’লগৈ৷ স্বাধীন কলিতা ৰাজ্যৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কালি তেখেতে শপত গ্ৰহণ কৰিছেহে- লগে লগে ইমান কাম আহি পৰিব বুলি তেওঁ ভবাই নাছিল৷ যি কি নহওক, কামবোৰ সুকলমে হৈ যাব যেন লাগিছে৷ এক ধৰণৰ প্ৰশান্তিও অনুভৱ কৰিলে কলিতাই৷\nএতিয়া বিশেষ কাম নাই হাতত; চাহৰ কাপটো হাতত লৈ, বাৰাণ্ডাত বহি তেখেতে চুবুৰীয়া গগৈৰ ঘৰৰ ফালে এবাৰ চালে৷ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বাসভৱনৰ কাম সম্পূৰ্ণ হোৱালৈকে কলিতাই নিজৰ ঘৰৰ পৰাই কাম কাজ চলাব বুলি ঠিক কৰিছে৷ গগৈ আৰু কলিতাৰ ঘৰদুখনৰ অতীজৰে পৰা ৰাহি জোৰা নাহে৷ পিছে স্বাধীন ৰাজ্য হোৱাৰ পিছতো বোপা ককাৰ মাটি নেৰো বুলি গগৈয়ে নিজৰ ৰাজ্যলৈ নেযাওঁ বুলি থিৰাং কৰিলে,\nPosted by Abhijit Kalita at 4:01 AM No comments:\n=খেতিৰ দিহা = আগষ্ট সংখ্যা ফটাঢোল ই আলোচনীত প্ৰকাশিত\nPosted by Abhijit Kalita at 3:59 AM No comments:\nWoman everything will be fine ৰ লেখিকা ৰশ্মি ত্ৰিৱেদীৰ “I HAVE NOTHING TO WEAR” ৰ কবিতাটো প্ৰতিভূদাৰ ৱালত পোৱাদিনাৰে পৰা অসমীয়াকৰণ কৰাৰ ধাণ্ডাটো মুৰলৈ আহি আছিল। অসমীয়াকৰণ, মানে একেবাৰে সঠিক অনুবাদ বুলি নহয়, মূল ভাৱটো আৰু কথা খিনি বজাই ৰাখি অলপ স্বাধীনতা লোৱা হৈছে। পঢ়ি ৰাইজৰ (বিশেষকৈ ...এহেম এহেম?) মুৰ গৰম হ'লেই শ্ৰম সাৰ্থক হোৱা বুলি ধৰিম।\n=মোৰ পিন্ধিবলৈ একোৱেই নাই=\nবন্ধুৰ ঘৰত পাৰ্টি আছে যাব লাগে লৰালৰিকৈ,\nপিছে শ্বপিং যে কৰাই নহল, এতিয়া কি কৰো মই?\nআইনাৰ আগত ৰৈ আছো, হাবাথুৰি খাই;\nহে ভগৱান! মোৰ যে পিন্ধিবলৈ একোৱেই নাই।\nৱাৰড্ৰৱ খোলোতেই নতুনকৈ লোৱা ছু’টজোৰ পৰিল মাটিত,\nআকৌ হেঁচি ভৰাই থলো, নধৰিছে আৰু আলমাৰিত,\nএইজোৰ অলপ চিলাব লাগিব, (আৰু) হাত দুখন লগোৱাই নাই\nমাই গ’ড! মোৰ যে আজি পিন্ধিবলৈ একো নাই।\nযোৱা মাহত কিনা ৰঙা গাউনটোকে পাৰি চোন পিন্ধি যাব;\nপিছে সেইটো পিন্ধি গ’লে জানো মানুহে নেহাঁহিব?\n‘লালপৰী’ বুলি ‘ইনচাল্ট’ খাবলে মোৰ একেবাৰে মন নাই,\nইচ ৰাম! মোৰ যে পিন্ধিবলৈ একোটো নাই।\nঅহ! ডিচকাউণ্ট চে’লত কিনা ক’লা ড্ৰেছটো পিন্ধাই ভাল,\nমোৰ গাৰ ৰঙৰ লগত সেইটোৰ মিলিব সুৰ-তাল,\nকিন্তু সেইটো যে ‘শ্লীভলেছ’ আৰু মই ‘ৱেক্সিং’ কৰা নাই,\nসঁচাকৈয়ে মোৰ পিন্ধিবলৈ আজি একোডালেই নাই।\nমোৰ ছোৱালীজনীয়ে নতুনকৈ কিনা ‘এথনিক স্কাৰ্ট'টোলে দেখুৱাই,\nসেইটো এতিয়ালৈকে শ্বপিং বেগৰ পৰা উলিওৱাই হোৱা নাই;\nহলেও তাৰ লগত মেটচিং কৰা ‘টপ’ কত পাম ভাই?\nকিযে কৰোঁ, মোৰ চোন পিন্ধিবলৈ একোৱেই নাই।\nসেইবোৰ বাদ, কেজুৱেলকে পিন্ধো, জীনচ আৰু টী ছাৰ্ট,\nকিন্তু পুৰণা জীনচবোৰ সোমাব জানো মোৰ গাত?\nমিছানো কি কম? মই আগৰদৰে গাভৰুজনী হৈ থকা নাই,\nবিশ্বাস কৰক, মোৰ পিন্ধিবলৈ একোৱেই নাই।\nএমাজনত কিনা নীলা কুৰ্টীটো আকৌ ইস্ত্ৰী কৰাই নাই,\nআৰু এইটো পাৰ্টীত শাৰী পিন্ধি মই ‘বেহেনজী’ সাজিবলে নাই,\nমোৰ সঁচাকে ভয় লাগিছে এতিয়া, কি যে হব উপায়?\nআজি মোৰ পিন্ধিবলৈ এটাও কাপোৰ নাই।\nসাঁচি ৰখা কাপোৰ দুটামান আছে, পিছে চাইজ সৰু হব\nফিগাৰটো আকৌ ভাল হ’লে সেইবোৰ পিন্ধিব পৰা যাব,\nকিছুমান আকৌ মৰমতে পেলাই দিয়া হোৱা নাই,\nভগৱান! মোৰ পিন্ধিবলৈ একোৱেই চোন নাই।\nনাৰী হোৱা ইমান সহজ নহয়, নিজেই বুজিব চাগে,\nসেইকাৰণেই আমাৰ ওলাবলৈ ইমান সময় লাগে,\nনাৰীৰ বাবে সাজি কাঁচি ওলোৱা, দুঃস্বপ্ন ভৰা কাম,\nবুজিব নোৱাৰি আপোনালোকে দিয়ে মিছা বদনাম,\nৱাৰড্ৰৱ ঠাঁহ খাই থাকিব পাৰে, পিছে সময়ত একো নাপায়,\nবিশ্বাস কৰক বা নকৰক, মোৰ পিন্ধিবলৈ একো নাই।\nI HAVE NOTHING TO WEAR!*\nI haveaparty to attend tonight\nSince I didn't go shopping, I am inaposition tight.\nAnd in hopelessness I despair\nGosh! I have nothing to wear!\nI open my wardrobe and down tumble the suit I pickedaweek back\nI stuff it back into the overflowing rack\nOh, it's slightly loose and needs some tucks here and there.\nYes, last month I had boughtadaring red evening gown.\nBut if I wear that, the lady in red will be the talk of the town\nOh no, for such attention I do not care.\nHow about the new black dress from the Christmas sale?\nIt sure will look good against my complexion pale.\nBut its sleeveless and I can't leave my unwaxed arms bare.\nMy daughter points at the ethnic skirt still in the shopping bag.\nIt has to be beautiful with that exorbitant price tag.\nBut I have no top with which to pair.\nGosh!I have nothing to wear!\nI better dress casually inapair of jeans and t shirt.\nBut which jeans will I fit into, with my increasing girth?\nWell, I am not in my prime, let's be honest and fair.\nMy latest FabIndia kurta is out, for its not pressed.\nAnd if I wear that new saree, I will look over dressed.\nNow, I am really getting cold feet andascare.\nSome dresses in the wardrobe are far too tight.\nSaved for the day when my figure is again right.\nSome are kept for sentimental reasons I can't share.\nBeingawoman is so difficult, please appreciate\nThis is why, while getting ready,she makes you wait.\nToawoman, getting dressed isanightmare\nFor inspite of overflowing wardrobe out there\nShe will have nothing to wear.\nPosted by Abhijit Kalita at 3:45 AM No comments:\n(পট খোল খোৱাৰ লগে লগে দেখা যাব এটা সুদৃশ্য কাৰ্যালয়, বেৰত মহাত্মা গান্ধী আৰু আন কেইবাজনো নেতাৰ ফটো ওলমি থাকিব। প্ৰকাণ্ড অফিচ টেবুলখনৰ সিপাৰে এজন ব্যক্তি। তেওক দেখিয়েই গম পোৱা যাব তেও এজন প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰী, চুলি তেল লগাই পৰিপাটিকৈ ফনিওৱা, গাত জহৰ কোট। টেবুলখনৰ ইটো পাৰে কেইবাখনো গেষ্ট চেয়াৰ। সকলো আচবাবেই মূল্যবান। টেবুলত কেইটামান ফাইল থাকিব। দুটামান মোবাইল ফোনো থাকিব। মন্ত্ৰীজনে ফাইলত চহী কৰি থাকিব। তেনেতে চাপ্ৰাছীৰ পোচাক পিন্ধা মানুহ এজন সোমাই আহি মন্ত্ৰীৰ কাণে কাণে কিবা এটা কব। মন্ত্ৰীয়ে মুৰ দুপিয়াই ফাইল সামৰিব, আৰু চকুৰে ইংগিত কৰিব। ছাপ্ৰাছী আকৌ ওলাই যাব। কিছুসময় ‘এটা নাটকীয় বিৰতি’। ৱিংছৰ কাষত আগন্তুকক দেখা যাব। মানুহজন দেখিলেই উকীল যেন লাগে। অৱশ্যে কাপোৰ কানিত বৰ বেছি গুৰুত্ব নিদিয়ে তেও, চকুত ষ্টীলৰ ফ্ৰেমৰ চচমা, গাত জধলাকৈ কোট এটা। তেওৰ কথাত অলপ অনা-অসমীয়া ট’ন এটা থাকিব। স, ত, চ আদি কওতে উচ্চাৰণৰ সমস্যাবিলাক শুনা যাব। তথাপি মানুহজনে ডাঙৰ ডাঙৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি শুদ্ধ অসমীয়া কবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছে বুলি ধৰিব পাৰিব লাগিব।‘সিদ্ধাৰ্থ’ শব্দটো কওতে ‘চিদ-দাৰ-থু’ বুলি কোৱা যেন লাগিব লাগিব।\nPosted by Abhijit Kalita at 3:36 AM No comments:\nফচং পঢ়িলো। তাৰে দুই এটা কাহিনী আগতে পঢ়িছো, গতিকে লাহে লাহে পঢ়িম বুলি থৈ দিছিলো। পিছে ভয় কৰাতোৱেই হ’ল, একেবহাতে পঢ়ি শেষ কৰিব লগা হ’ল।\nঅসমীয়াত শিশুৰ উপযোগী কিতাপৰ সংখ্যা একেবাৰে কম, মোৰ ছোৱালীজনীৰ মনযোগোৱা অসমীয়া কিতাপ বিছাৰি মই আজিও হাহাকাৰ কৰি ফুৰিছো। তাৰ মাজতে ফচঙে এটা সুন্দৰ ব্যতিক্ৰম লৈ আহিছে।\nমোৰ হিচাপত ফচঙৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য দিশ এনেধৰণৰ,\n১। মাধুৰিমা ঘৰফলীয়াৰ কলমত অসমৰ গ্ৰাম্য পৰিবেশৰ অনন্য বৰ্ণনা। এইটো কথাটো মোৰ সদায় প্ৰিয়। তেওৰ ভাষা, পৰিবেশৰ বৰ্ণনা, কাহিনীৰ গতি সকলোতে বৰ্তমান হেৰাই যাবলৈ ওলোৱা অসমৰ গাঁৱলীয়া পৰিবেশটো জীৱন্ত হৈ উঠে। আজিকালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে হয়তো সেই পৰিবেশ কমেই দেখিছে। মূলতঃ শিশু গ্ৰন্থ হ’লেও ডাঙৰ সকলেও ফচং পঢ়ি এক ‘নষ্টালিজিক’ ভ্ৰমণ কৰি আহিবগৈ সেয়া নিশ্চিত। আশাকৰো লেখিকাই এই বিশেষত্ব সদায় বজাই ৰখাত গুৰুত্ব দিব।\nসৰুৰে পৰা ফেণ্টাছী জাতীয় বস্তুবোৰে মোক বৰ আকৰ্ষণ কৰে।হয়তো জোখতকৈ অলপ বেছিকৈয়ে কৰে। অন্তৰংগ বহুতে কয় মই হেনো মোতামোতি ফেণ্টাছী ৱৰ্ল্ডতে বাস কৰোঁ। হয়ো, বাস্তৱ জীৱনটোত মোৰ পাৰফৰ্মেন্স বৰ এটা সন্তোষজনক নহয়।সকলো দিশতে টানি আজুৰি কাণে কাণ মাৰি চলি থকা ধৰণৰহে। মোক দূৰৰ পৰা দেখা সকলৰ বাবে এইখিনি কথা অত্যুক্তি যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু মোক ওচৰৰ পৰা জনা সকলে জানে। মোক কয়ো- অলপ এইখন পৃথিৱীলে নাম! কিমান বেহুচ হৈ উৰি ফুৰিবি আৰু। মোৰ সিদ্ধান্ত বা কাৰ্যপন্থাবিলাকতো ফেণ্টাছীয়ে গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়। ইণ্টাৰ ডিভিজন টেনিছ বল ক্ৰিকেট মেটচ এখন খেলাৰ আগনিশাও মোৰ ভালকৈ টোপনি নাহে, কোনটো বল কেনেকে মাৰিম, কোনফালে চিক্স মাৰিব পাৰিম, কেনেধৰণৰ বলত ৰিস্ক নলও, কোনজন ফিল্ডাৰৰ ফালে ওপৰলে উঠাই মাৰিব নোৱাৰি- সকলো কথা ভাৱি ভাৱি ‘ফুল টেনচন’ত ৰাতিটো কটাও। মোৰ যুক্তি হ’ল শচীন তেণ্ডুলকাৰেও বোলে টেষ্ট মেটছৰ আগদিনা শুব নোৱাৰে, গতিকে মই কিয় শুম? ফেণ্টাছী ৱৰ্ল্ডত মই নিজকে তেণ্ডুলকাৰৰ ৰূপত কল্পনা কৰি সিফালে ৱাৰ্ণ, মেকগ্ৰা, গিলেপ্সিৰ বলত চেন্সুৰি মৰাৰ পূৰ্ণ পৰিকল্পনা কৰি লও।পিছদিনা যিয়েই নহওক, ফিল্ডত থকা সময়খিনি নিজকে তেণ্ডুলকাৰ (ছেহৱাগ বুলিলে আৰু উপযুক্ত হব) বুলিয়েই ভাৱি থাকো। আৰু তেণ্ডুলকাৰোতো বহুবাৰ শূন্যত আউট হৈছে। মই যেনিবা প্ৰায়ে হও, তাতে কি হ’ল? কিন্ত হঠাৎ কেতিয়াবা আশাকৰাতকৈ বেছি সফলতা পাই যাও- মানে মোৰ নিজৰ লেভেলত(তেণ্ডুলকাৰৰ লেভেলত নহয়)। তিনিটা চিক্স মাৰি খেল জিকাই দিও, পেনাল্টী শ্বুট আউটত বিপক্ষৰ পাঁচটাৰ ভিতৰত তিনিটা শ্বটেই বচাই দিও। আৰু মোক কোনে পায়, ফেণ্টাছী বাস্তৱায়িত হোৱাৰ সুখত মোৰ দুই তিনিটা বছৰ আৰামত কাটি যায়।\nPosted by Abhijit Kalita at 3:29 AM No comments:\n=দ মেট্ৰিক্স = চেপ্টেম্বৰ সংখ্যা ফটাঢোল ই আলোচনীত ...\n=খেতিৰ দিহা = আগষ্ট সংখ্যা ফটাঢোল ই আলোচনীত প্ৰকাশ...\n=মোৰ পিন্ধিবলৈ একোৱেই নাই= Original Rashmi Trived...


xukhdukh.com May 25, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. অসম চৰকাৰৰ বৰ্ষপুতি অনুষ্ঠানত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পুঁজি কৰ্তন কৰা স্বত্বেও কোনো এখন আঁচনিকেই বন্ধ কৰা নহব বুলি ঘোষণা কৰিলে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। বেংক একাউণ্ট খুলি দেশৰ অৰ্থনৈতিক সেৱাৰ সৈতে সংলগ্ন হোৱা লোক সকলক পাঁচশ টকাকৈ দিয়াৰ লগতে অসংগঠিত নিৰ্মাণ শ্ৰমিকৰ বাবে ৪০০কোট টকাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰা হব বুলিও তেখেতে ঘোষণা কৰাৰ সুখবৰ।\n২. দেশৰ ২৩খন ৰাজ্যৰ ১৫৫খন জিলাত ৰিলায়েঞ্চ মালিকাধীন সংবাদ সংস্থা আই.বি.এনে চলোৱা সমীক্ষাত মোদী চৰকাৰৰ কাম-কাজত ৭২ শতাংশ ভাৰতীয় সুখী বুলি তথ্য প্ৰকাশ পাইছে। স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান আৰু জন-ধন যোজনাক লৈ অধিকাংশ ভাৰতীয়ই সন্তোষ প্ৰকাশ কৰাৰ তথ্যও সংবাদ সংস্থাটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৩. দেশৰ প্ৰায় ১০লাখ চৰকাৰী বেংকৰ কৰ্মচাৰীৰ দৰমহা ১৫ শতাংশ বৃদ্ধিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অনুমোদন জনাইছে। বিগত সময়ত বহুতো আন্দোলন, ধৰ্মঘট কৰাৰ পাছত প্ৰতি পাঁচ বছৰত হব লগীয়া পে-ৰিভিজন দীৰ্ঘদিনৰ মূৰতহে নুন্যতম হাৰত বেংক সমূহে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।\n৪. অসম সাহিত্য সভাই অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ তথা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত থকা অসমীয়া নৱ-প্ৰজন্মৰ ৩৫বৰ্ষৰ অনুৰ্ধৰ সকলক লৈ গ্ৰহণ কৰিছে যুৱ সংসদ। সাহিত্য সভাৰ এই পদক্ষেপে উঠি অহা লেখক-লেখিকা সকলকো সভাৰ মজিয়াত পদাপৰ্ণ কৰিবলৈ ইয়াৰে আগ্ৰহী কৰি তুলিবলৈ বিচৰা বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।\n৫. অহা জুনৰ মাহৰ পৰাই নিৰ্মীয়মাণ গেছ ক্ৰেকাৰ প্ৰকল্পটোত উতপাদন আৰম্ভ হ’ব। কেন্দ্ৰীয় ৰসায়ন আৰু সাৰ দপ্তৰৰ সূত্ৰৰ উদ্ধৃতি দি ডিব্ৰুগড়ৰ লেপেটকটাত কাৰ্যক্ষম হব লগা ব্ৰহ্মপুত্ৰ ক্ৰেকাৰ আৰু পলিমাৰ লিমিটেডে পলি-ইথাইলিন আৰু পলিপ্ৰ’পাইলিনৰ উতপাদনৰ শুভাৰম্ভ কৰিব বুলিও প্ৰকাশ পাইছে।\n৬. উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ঔদ্যোগিক আৰু ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰখনৰ বিকাশৰ লক্ষ্যৰে অহা ২৬ আৰু ২৭মে’ত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হব “উত্তৰ-পূৱ সন্মিলন-২০১৫”। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ড’নাৰ মন্ত্ৰালয় আৰু খাদ্য সংসাধন মন্ত্ৰণালয়ৰ উদ্যোগম এছ’চেম আৰু চেণ্টাৰ ফৰ এগ্ৰিকালচাৰ এণ্ড ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্টৰ সহযোগত খানাপাৰাৰ খেলপথাৰত হব লগা সন্মিলনত কাৰিকৰী সত্ৰ, বিনিয়োগ আৰু ব্যৱসায়িক বৈঠক, উদ্যোগীৰ বাবে আলোচনা সত্ৰ, কৃষক কৰ্মশালা আৰু প্ৰদৰ্শনীও অনুষ্ঠিত হব বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n৭. আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই আজি ৰাতি ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী বিষয়ক এক ফোন-ইন অনুষ্ঠানৰ সম্প্ৰচাৰ কৰিব। বিষয়টোত ৰাইজক উত্তৰ প্ৰদান কৰিব ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণ বিষয়ৰ সমন্বয়ক প্ৰতীক হাজেলাই। ফোন নম্বৰ ৯৪৩৫৪-০৫২২২ আৰু ৯৪৩৫৪-০৫২২৩ ত যোগাযোগ কৰি ৰাইজে বিষয়টোত নিজৰ শংকা দূৰ কৰিব পাৰিব।\n৮. বাংলাদেশ চৰকাৰৰ ২২জনীয়া দলে ঢাকাৰ পৰা চিলেট, মেঘালয় হৈ বাচ যাত্ৰা কৰি ঢাকা-গুৱাহাটী বাচ চলাচলৰ বাবে আন্তঃগাঁথনিৰ বুজ লোৱাৰ বাতৰি। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সেউজ সংকেত সহ এমাহৰ ভিতৰতে ঢাকা-গুৱাহাটী বাছসেৱা নিয়মীয়াকৈ আৰম্ভ কৰা হব বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।\n৯. অসমৰ প্ৰথমটো চেটেলাইট চেনেল এন.ই. টিভিয়ে ফকাচ এন.ই.ৰ ৰূপত সম্প্ৰচাৰ বন্ধ কৰাৰ খবৰৰ বিপৰীতে আজিৰে পৰা আৰম্ভ হব “আচাম টকছ” নামৰ এটি নতুন টিভি চেনেল। মুখ্য সম্পাদক ৰূপে অতনু ভূঞাই নেতৃত্ব দিব লগা চেনেলটোৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজৰ প্ৰেক্ষাগৃহত সংগীতৰ লহৰ তুলিবহি শিল্পী নচিকেতাই।\n১০. ডিব্ৰুগড় চহৰৰ তৰুণৰাম ফুকন পথস্থিত পশ্চিম চৌকিডিঙীত অৱস্থিত, অসমীয়া সাহিত্যত “নিজৰা কবি” হিচাবে সুপৰিচিত কবি শৈলধৰ ৰাজখোৱাৰ এটি আবক্ষ মূৰ্তি কালি উন্মোচন কৰে বিশিষ্ট সাহিত্যিক ডঃ নগেন শইকীয়াই। জোনাকী যুগৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ কবিগৰাকীৰ জীৱন-বীক্ষাৰ বিষয়েও শইকীয়াদেৱে উদ্বোধনী সভাত আলোকপাত কৰে।\nBy xukhdukh.com on May 25, 2015


Home remedies to get rid from the cockroaches ঘৰত বনোৱা এই মিশ্ৰণেৰে আপুনি পইতাচোৰা খেদিব পাৰিব...– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Cockroaches : প্ৰতিদিনে পইতাচোৰাই আমনি কৰিছে নেকি ? আহক পইতাচোৰা খেদি পঠিয়াও ! ঘৰত বনোৱা এই মিশ্ৰণেৰে আপুনি পইতাচোৰা খেদিব পাৰিব...\nCockroaches : প্ৰতিদিনে পইতাচোৰাই আমনি কৰিছে নেকি ? আহক পইতাচোৰা খেদি পঠিয়াও ! ঘৰত বনোৱা এই মিশ্ৰণেৰে আপুনি পইতাচোৰা খেদিব পাৰিব...\nHarmful Cockroaches: এনে এটা ঘৰ বিচাৰি পোৱাটো বিৰল য'ত পইতাচোৰাৰ কোনো সমস্যা নাই। আপোনাৰ গোটেই ঘৰটো, পাকঘৰ, বাথৰুম চকচক হোৱাৰ পিছতো ঠিক এটা কোণৰ পৰা ইয়াৰ কাণ্ডবোৰ উঁকি দিয়ে। পইতাচোৰাৰ সংক্ৰমণ স্বাস্থ্যৰ লগতে ভয়, বিৰক্তি, ঘৃণাৰ লগতে বিপদজনকো।\n| September 29, 2021, 22:54 IST\nএনে এটা ঘৰ বিচাৰি পোৱাটো বিৰল য'ত পইতাচোৰাৰ কোনো সমস্যা নাই। আপোনাৰ গোটেই ঘৰটো, পাকঘৰ, বাথৰুম চকচক হোৱাৰ পিছতো ঠিক এটা কোণৰ পৰা ইয়াৰ কাণ্ডবোৰ উঁকি দিয়ে। পইতাচোৰাৰ সংক্ৰমণ স্বাস্থ্যৰ লগতে ভয়, বিৰক্তি, ঘৃণা, বিপদজনক। (Harmful Cockroaches) ৷\nপইতাচোৰাৰ পৰা খাদ্য সংক্ৰমণৰ উচ্চ আশংকা থাকে। অৱশ্যে, ঘৰত এই পোক-পতংগৰ সংক্ৰমণ হ্ৰাস কৰিবলৈ কিছুমান ঘৰত বনোৱা বস্তু ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nপাকঘৰ আৰু বাথৰুমৰ কোণত বেকিং চডা বিয়পাই দিয়াৰ ফলত পইতাচোৰাৰ সংক্ৰমণ যথেষ্ট হ্ৰাস পাব৷ পইতাচোৰাবোৰ বেকিং চডাৰ গোন্ধ সহ্য কৰিব নোৱাৰে৷ উপায় থকা ঘৰটোত পানী আৰু বেকিং চডাৰ মিশ্ৰণ বিয়পাই দিয়ক৷ দুচামুচ বেকিং চডাৰ সৈতে একাপ কুহুমীয়া পানী মিহলি কৰক৷ তাৰ পিছত মিশ্ৰণটো নলা আৰু অন্যান্য পানী পৰি থকা ঠাইত চাৰিওফালে বিয়পাই দিয়ক৷\nবাথৰুমৰ নলাত থকা পাকঘৰৰ চিংকটো বৰিক এচিডেৰে বিয়পাই দিয়ক৷ ইয়াৰ গোন্ধটো পইতাচোৰাৰ বাবেও অসহনীয়৷ বৰিক এচিডৰ গোন্ধ পালে ই পলাই যাব৷\nসমান পৰিমাণৰ পানী আৰু ভিনেগাৰৰ মিশ্ৰণ বনাওক। তাৰ পিছত ইয়াক ঘৰৰ পইতাচোৰা থকা ঠাইত বিয়পাই দিয়ক। ফলবোৰ যাদুৰ দৰে হ'ব।\nআপুনি গৰম পানীত বেকিং চডা যোগ দিব পাৰে আৰু ইয়াক নলাত ঢালি দিব পাৰে।\nঘৰৰ বিভিন্ন অংশ, ৰান্ধনিঘৰকে ধৰি এই ঘৰুৱা স্থানবোৰ পৰিষ্কাৰ ৰাখিবলৈ নাপাহৰিব। কিয়নো যদি খাদ্য নাথাকে, তেলাপোকা নাহে। সকলো সময়তে ৰন্ধা খাদ্য ঢাকি ৰাখিব। গেছ অভেনটো ভালদৰে মচি দিয়ক।


About – WEB WALL JOURNAL\nAbout\tThe Web Wall isasocial science focused, multi-lingual online journal. The Web Wall holds the characteristics of both the Academic and Popular Journal. It concentrates on publishing stories and ideas on various social, political, economic and legal issues by multiple authors. WWJ publishes write-ups in three major languages_ English, Hindi and Assamese.\nThis isanon-profit entity. All costs have been borne by the publisher for the greater good of the society. The team members (reviewers) provideaplatform to the authors to establish their thoughts the way they want to. They keep in mind that civility of language is to be maintained in this journal.\nThe reason behind publishing the Web Wall Journal is to imprint stories and ideas of different authors onacommon page and to spread the message and learning of these change makers to as many people as possible.\nতথ্য প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত বিকাশৰ লগে-লগে আমাৰ দৈনন্দিন কাৰ্য-কলাপ, চিন্তা চেতনা পৰোক্ষ বা প্ৰত্যক্ষভাৱে ইয়াৰদ্বাৰাপ্ৰভাবিতহৈছে। তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ এই বিকাশে জীৱন ধাৰণৰ বিভিন্ন দিশত ব্যাপক সালসলনি ঘটোৱাৰ লগতে ব্যক্তিৰ মত প্ৰ্কাশৰ স্বাধীনতাক অন্য এক স্তৰত উপনীত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। পৰম্পৰাগত ছপা মাধ্যমৰ সীমাৱদ্ধতাৰ আওতাত বৰ্তমান সময়ত গঢ়লৈ উঠা সামাজিক গণ-মাধ্যমসমূহে বিভিন্নজনৰ মতামত, চিন্তাচেতনাক বিভিন্ন মঞ্চত উন্মেষ ঘটোৱাৰ বাট উন্মোচিত কৰিছে।\nপ্ৰচলিত ধ্যাণধৰণা তথা ব্যৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনৰ উদ্দেশ্যে বিকল্পৰ সন্ধান অতি প্ৰয়োজনীয়। পৰম্পৰাগত মাধ্যমে পূৰণ কৰিব নোৱাৰা কেতবোৰ অভাব দূৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে বিকল্প গণমাধ্যমে এই সময়ত শক্তি শালী ভাবে প্ৰতিষ্ঠা আৰু খ্যাতি লাভ কৰিছে। ইণ্টাৰনেট সেৱাই আনি দিয়া নতুন জীৱন প্ৰণালীত ইণ্টাৰনেটত উপলব্ধ বিভিন্ন ৰচনা, তথ্যপাতি আদি অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰিছে। ছপা মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত সততে দেখা পোৱা অৰ্থনৈতিক আৰু ভৌগোলিক সীমাৱদ্ধতাক এই নব্য মধ্যমসমূহে অতি সহজে অতিক্ৰম কৰি নৱপ্ৰ্জন্মৰ মাজত জ্ঞান-শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰ্সাৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা লবলৈ সক্ষম হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nসময়ৰ লগত খোজ মিলাই আৰু প্ৰজন্মৰ ৰুচিৰ লগত ৰজিতা খুৱাই তথ্য প্ৰযুক্তিৰ বিশাল ক্ষেত্ৰখনত সমাজ- ৰাজনীতি- শিক্ষা-সংস্কৃতি আদি বিষয়ত বিভিন্নজনৰ বিভিন্ন ধাৰণাক আপোনাৰ কাষলৈ লৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্যেই আৰম্ভ কৰা হৈছে The Web Wall Journal শীৰ্ষক এখনি বহুভাষিক অনলাইন আলোচনী। এই আলোচনীখনৰ জৰিয়তে ইংৰাজী, হিন্দী আৰু অসমীয়া এই তিনিওটা ভাষাতে ৰাজনীতি, সামাজিক বিষয়, উন্নয়ণ আৰু অন্যান্য শিতানত বিভিন্ন মনোগ্ৰাহী লেখা অপোনাৰ কাষ চপাই নিয়াৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে। আহক আমাৰ এই বিনম্ৰ প্ৰয়াসৰ আপুনিও অংশীদাৰ হওক আৰু নব্যমাধ্যমৰ জৰিয়তে এক সুস্থ- সবল জনমত গঢ়াত আগ ভাগ লওক।\nShare this:Click to share on Twitter (Opens in new window)Share on Facebook (Opens in new window)Click to share on Google+ (Opens in new window)Like this:Like Loading...\tCreateawebsite or blog at WordPress.com


বৌদ্ধিক সন্ত্ৰাস আৰু সাম্প্ৰদায়িকতাৰ যুঁজত চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ "মই অসমীয়া" | Assam Times\nBy Dibakar Renu | Monday, Apr 27, 2020 (10:04 am)\nচৌদিশে পোহাৰ মেলা বৌদ্ধিক বেপাৰীৰ সন্ত্ৰাসে গোটেই বিশ্বকে বিয়াপি ধৰিছে। এই বৌদ্ধিক বেপাৰী সকলৰ মূল অস্ত্ৰ হ'ল কলম আৰু সন্ত্ৰাসৰ উপজীৱ্য হ'ল গণমাধ্যম সমূহ। বৌদ্ধিক সন্ত্ৰাসবাদী সকলে ইতিহাসক নিজৰ স্বাৰ্থৰে সৃষ্টি কৰে আৰু আমাৰ মাজত ধৰ্ম,ভাষা আৰু অপসংস্কৃতিৰ দ্বাৰা আক্ৰমণ কৰে। আমাৰ মাজত বিচ্ছিন্নতাৰ সৃষ্টি কৰি তেওঁলোকে সুখ অনুভৱ কৰে। তেওঁলোকে নিজক বিভিন্ন সময়ত স্থান কাল পাত্ৰ অনুসৰি বিভিন্ন ধৰণে সলনি কৰি লয়। তেওঁলোকে কয় এটা কৰে এটা। মুখত অমৃত ভিতৰত গৰল পুহি, তেওঁলোকে জানো,বিলাব পাৰে প্ৰেমময় অমৃত,মানৱতাৰ আমোঘ বাণী। তেওঁলোকে কোনো মানুহকে হিংসাত বাহিৰে একো দিব নোৱাৰে।\nএই বিচ্ছিন্নতাবাদী সকলৰ সহজাত চৰিত্ৰ হ'ল যিকোনো এটা ধৰ্মৰ বিপক্ষে বা সপক্ষে মতাবাদ আগবঢ়াই,তেওঁলোকৰ মাজত হিংসাৰ বীজ কৰ্ষণ কৰা। তেওঁলোকে আমাৰ মাজৰ সাতামপুৰুষীয়া একতাক অহৰহ চেষ্টা কৰে। যিকোনো ধৰ্মৰে চোলা এটি পিন্ধি সিহঁতে মানৱতাক ধ্বংস কৰিবলৈ সদায় চেষ্টা কৰে। বৌদ্ধিক সন্ত্ৰাসবাদ বিয়পোৱা বেপাৰী সকলৰ অধিকাংশই শিক্ষিত। কিন্তু তেওঁলোক বল্কল পিন্ধা অসভ্য সকলৰো তুলনাৰ অযোগ্য। তেওঁলোকৰ পৰা ঠগ প্ৰবঞ্চনাত বাহিৰে আন একোৱেই নাই। এই লোক সকল সমাজ,দেশ,বিশ্বৰ বাবে মাৰাত্মক ৰোগ । সুবিধাবাদী এই সন্ত্ৰাসবাদী সকলৰ সুবিধাবাদেই মূল লক্ষ্য। ডিঙিত গামোচা আৰু ফুলৰ মালা লৈ এওঁ‌লোকে কয় এটা কৰে এটা। যিমানে সাক্ষৰতাৰ হাৰ কমে ,অন্ধবিশ্বাসেৰে যিমানেই বিশ্ব অন্ধকাৰাচ্ছন্নহৈ থাকে তেওঁলোকে সিমানেই সুবিধা লয়। অস্ত্ৰধাৰী সন্ত্ৰাসবাদীয়ে গণহত্যা কৰে,কিন্তু বৌদ্ধিক সন্ত্ৰাসবাদীয়ে জনতাৰ সমাজএখনকেই অজগৰ সাপৰ দৰে ক্ৰমান্বয়ে গ্ৰাস কৰে।\nঅতি সম্প্ৰীতি, ফেচবুকত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি,গল্পকাৰ,ঔপন্যাসিক,নাট্যকাৰ তথা কবি পদ্মশ্ৰী বঁ‌টা প্ৰাপক চৈয়দ আব্দুল মালিকদেৱৰ " মই অসমীয়া " নামৰ কবিতাৰ একাংশকলৈ ফেচবুকত তুমুল বিতৰ্ক দেখা গৈছে। এই বিতৰ্কৰ আৰম্ভণি কৰিছে একাংশ শিক্ষিত বৌদ্ধিক বিচ্ছিন্নতাবাদীয়ে। কবিতাটোৰ আৰম্ভণি অংশটো আমি তলত উল্লেখ কৰিলোঁ---\nসুদুৰ পশ্চিম এৰি\nএৰি থৈ স্বপ্নপুৰী ৰাজঅন্তঃপুৰ\nবিজয় সপোন দেখি আহিলোঁ যিদিনা\nউজনি সোঁতত মেলি ভটিয়নি ভূৰ\nবিজয়ৰ তৃষা লৈ গৌৰৱৰ কৰি অভিধান\nলুইত পাৰত গাঁলো দিপ্ত উচ্ছাসত\nআপোনাৰ বিজয়ৰ গান ৷\nভৰি দিলোঁ - অসমৰ সেউজীয়া দুবৰি বনত-\nসেই দিন - যিদিনা অসম-ৰাজ অসমৰ সিংহ-অসমত ৷\nবতাহত উৰে মুক্ত অসমৰ পতাকা স্বাধীন,\nপ্ৰান্তে প্ৰান্তে বাজে মাথোঁ গৌৰৱৰ, বিজয়ৰ\nমুক্তগীত বিৰাম বিহীন ৷\nসেইদিনা অসমত বিচাৰিলোঁ আপোনাৰ বল\nমোগলৰ বিজয়ী শকতি,\nদেখুৱাম অসমক বিশ্বজয়ী মোগলৰ অনিৰুদ্ধ গতি ৷\nঅসমৰ মজিয়াত মশ্লেমৰ মুক্তৰাজ কৰিম থাপনা,\nঅসম আমাৰ হ’ব, কামৰূপ হ’ব মোগলৰ\nকায়মনে কৰিলোঁ কামনা ৷\n(মই অসমীয়াঃ চৈ আ ম)\nওপৰৰ সেই অংশটো কবিতাটোৰ আৰম্ভণিৰ একাংশহে। কবিতাটো মোগলে অসমলৈ অহাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ মনোভাব কেনেকুৱা আছিল তাকেই প্ৰকাশ কৰিছে। কিন্তু এই একাংশ কবিতাকে কবি গৰাকীৰ মনৰ ভাব বুলি প্ৰচাৰ কৰি ,বিশিষ্ট সাহিত্যিক গৰাকীক অপমানিত কৰিলে। ১৯৪২ চনৰ বাঁ‌হীত প্ৰকাশ পোৱা এই কবিতাটোৰ কবি চৈয়দ আব্দুল মালিকদেৱৰ ,সেই সময়ত বয়স মাত্ৰ বিশ কি একৈশ বছৰ। গোটেই কবিতাটোত অসম আৰু অসমীয়াৰ বন্দনাৰে ভৰপূৰ। কিন্তু প্ৰপঞ্চক সকলে তেখেতক মোগলৰ বন্দনা গোৱা এগৰাকী কবি বুলি প্ৰত্যায়িত কৰিব বিচাৰিছিল। গণমাধ্যমত সপেক্ষে বিপক্ষে বহুত আলোচনা হ'ল। কিন্তু সচেতন অসমীয়াৰ সন্মুখত কোনোবা অপশক্তিয়ে জানো আঘাত কৰিব পাৰে। লগে লগেই বিষয়টোক লৈ একাংশ সচেতন লোকৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱাত,তেওঁলোকৰ তীক্ষ্ণ সমালোচনাত বিচ্ছিন্নতাবাদী সকল মৌনহৈ পৰিল। যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা তেওঁলোকে পলায়ণ কৰিলে।\nকিন্তু,কথাটো ,ইমানতেই জানো অন্ত হ'ব। এনেকৈ বাৰু কিমান দিন এই সমাজখন চলিব। সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমত নিৰপেক্ষ সমাজ বিশ্লেষকৰ অভাব হোৱা অনুভৱ কৰিছোঁ। ফেচবুক বা আন গণমাধ্যম সমূহো নিৰপেক্ষ নহয়। আনহাতে নিৰপেক্ষ ব্যক্তিয়ো তেনেই নগণ্য। তাৰো বেছিভাগেই আকৌ আত্মপক্ষ সমৰ্থনত ব্যস্ত,আন এচামে মোক কোনোবাই বেয়া পাব নেকি এনেকৈ ক'লে-- এনেকৈ লিখিলে,এই ভাবত মৌন। কেতিয়াবা ধানতোকো পতান কৰে,পতানকো ধান। তিলতোকো তাল কৰা একাংশৰ মানসিকতাই সমগ্ৰ মানৱজাতিৰ বাবে অভিশাপ হৈ পৰিছে। ভুল হ'লেও যিটো বিষয়ত গণতান্ত্ৰিক সমৰ্থন বেছি ,তাতেই একাংশই অন্ধভাৱে সমৰ্থন কৰাৰ ফলত সমাজত অবিশ্বাসে আৱৰি ধৰিছে। আমাৰ জ্বলন্ত সমস্যা সমূহ,এই ধামখুমীয়াত টুপাইবুৰ মাৰিছে,আৰু সুবিধাবাদীৰ চৰিত্ৰ প্ৰকাশিত হৈছে। এই ধৰণৰ বিচ্ছিন্নতাবাদীয়ে অসমৰ একতাক বাৰ বাৰ আঘাত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰি আছে। সিদিনাখনৰ মহাৰাষ্ট্ৰত নিষ্পাপ সাধু তিনিগৰাকীক একাংশ পশুতুল্য লোকে মৰিয়াই মৰিয়াই হত্যা কৰা ঘটনাটোক বহুতে সাম্প্ৰদায়িক ৰূপ দিলে,যাৰ বাবে এচামে এই কুকাৰ্য্যক ধিক্কাৰ দিয়াৰো সাহস নকৰিলে। তেনে মানসিকতাক ধিক্কাৰ দিওঁ, সেই সকলক ধিক্কাৰ দিওঁ, যিসকলৰ মানসিকতা পশুতকৈও নীচ। কিন্তু আমি তেনে সকলো সুবিধাবাদকেই প্ৰশ্ৰয় দিব নালাগিব। মানৱতাৰ স্বাৰ্থত আমি মাত মাতিবই লাগিব।\nএনে বৌদ্ধিক সন্ত্ৰাসবাদ,বিচ্ছিন্নতাবাদ নাশ কৰিবলৈ একমাত্ৰ একতা আৰু একতাৰ বাহিৰে কোনো অস্ত্ৰ নাই বুলি ভাবোঁ। উত্তৰ পুৰুষে এনে বিচ্ছিন্নতাবাদী শক্তি সমূহক দমনকৰাৰ বাবে সদায় হাত উজান দিব লাগিব। আমি প্ৰতিজনেই অধ্যয়ন পিপাসু হ'ব লাগিব। সকলোৱে সকলোৰে প্ৰতি নৈতিক দায়বদ্ধতা পালন কৰিব লাগিব। বিশ্বপ্ৰেম আৰু একতাৰ যজ্ঞত সকলো অপশক্তি ধ্বংস হ'ব। আহক,আমি সকলো পাহৰি অসমীয়াহৈ জীয়াই থাকোঁ,সকলোলৈ তাকেই সন্মানেৰে অনুৰোধ জনালোঁ।\n[Disclaimer: The opinions expressed within this article are the personal opinions of the author. The facts and opinions appearing in the article do not reflect the views of Assam Times and Assam Times does not assume any responsibility or liability for the same.]\nSensational murder in Karbi Anglong\n10 Mar 2012 - 11:04pm | editor\nThree members ofafamily, includingawoman, were hacked to death and two others seriously injured atafamily in Karbi Anglong district on Saturday. According to police, the three were hacked...\nPul’s widow demands CBI probe\n12 Feb 2017 - 8:49am | AT News\nFormer Arunachal Pradesh chief minister Kalikho Pul’s wife Dongwimsal Pul has demanded CBI probe into her husband’s revelations against Pema Khandu along with his deputy. Addressingapress meet in...


অসম সাহিত্য সভাৰ বৰপেটাৰোড অধিৱেশন (২০১৩) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅসম সাহিত্য সভাৰ বৰপেটাৰোড অধিৱেশনৰ মূল তোৰণ\n৩০ জানুৱাৰী, ২০১৩ৰপৰা ৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৩\nবৰপেটাৰোড, বৰপেটা জিলা, অসম\nঅসম সাহিত্য সভাৰ দ্বিসপ্ততিতম (৭২তম) অধিৱেশন\nঅসম সাহিত্য সভাৰ দ্বিসপ্ততিতম (৭২-তম) অধিৱেশন বৰপেটাৰোড চহৰত ৩০ জানুৱাৰী ২০১৩ তাৰিখৰপৰা ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩ তাৰিখলৈ অনুষ্ঠিত হয়। বৰপেটাৰোড চহৰৰ উপকণ্ঠত ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত অস্থায়ী ভাৱে নিৰ্মিত ড॰ ভূপেন হাজৰিকা সমন্বয় ক্ষেত্ৰত অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হয়। সাহিত্য সভাৰ আনুষ্ঠানিক সভাৰ বাহিৰেও অধিৱেশন স্থলীত গ্ৰন্থ উৎসৱ মেলা, বিজ্ঞান আৰু শিল্প মেলা, আৰু বাণিজ্য মেলাও অনুষ্ঠিত কৰা হয়। মূল মণ্ডপৰ নামকৰণ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ নামেৰে ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা সোঁৱৰণি মণ্ডপ ৰখা হৈছিল।\n3.1 ৩১ জানুৱাৰী ২০১৩\n3.2 ১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩\n3.3 ২ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩\n3.4 ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩\n3.5 ৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩\n6 নতুন বঁটা\nবৰপেটাৰোড চহৰৰ প্ৰায় আধা কিল'মিটাৰ পশ্চিমে ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ উত্তৰ পাৰে মুঠ ৩০০ বিঘা মাটিত অধিৱেশন স্থলী ভূপেন হাজৰিকা সমন্বয় ক্ষেত্ৰ অস্থায়ী ভাৱে স্থাপন কৰা হৈছে। মূল অধিৱেশন থলীয়ে ১২০ বিঘা মাটি আগুৰি আছে। অধিৱেশন থলীৰ মূল মণ্ডপৰ মাটিকালি ২৫০ বৰ্গফুট আৰু ৪০০০ লোক একেলগে বহিব পৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। একেলগে ১৫০০ লোকে খাব পৰা ভোজনালয়ত ৫০টা চৌকাত ১৮০ গৰাকী ৰান্ধনীয়ে খোৱা-লোৱা প্ৰস্তুত কৰিছে। অধিৱেশন স্থলীত ২৫০ গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱিকা আৰু ৪৫০ গৰাকী স্বেচ্ছাসেৱকে সহায় আগবঢ়াইছে।\nঅধিৱেশন স্থলীত সাহিত্য সভাৰ বাহিৰেও গ্ৰন্থ উৎসৱ মেলা, বিজ্ঞান আৰু শিল্পমেলা, তথা বাণিজ্য মেলা অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে। অসমৰ বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ যোগদানৰ লগতে অসমৰ ৪০ খনতকৈও অধিক বিপণীয়ে এনে মেলাসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। সাহিত্য সভাৰ অধিৱেশন থলীত এনে অনুষ্ঠানসমূহ অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু শিল্পীৰে নামকৰণ কৰা হয়, ক্ৰমে মামণি ৰয়ছম গোস্বামী গ্ৰন্থ উৎসৱ, শোভা ব্ৰহ্ম-গুৰুপ্ৰসাদ দাস সোঁৱৰণী শিল্প আৰু বিজ্ঞান মেলা।\nসাহিত্য সভাৰ পৰিচালনাৰ বাবে মুখ্য পৰিচালনা সমিতিৰ বাহিৰে ৩৮খন উপসমিতি গঠন কৰা হৈছে।\n৩১ জানুৱাৰী ২০১৩[সম্পাদনা কৰক]\n৩১ তাৰিখে আবেলি বৰপেটাৰোড সাহিত্য সভা ভৱনত বিদায়ী সভাপতি ৰংবং তেৰাঙৰ সভাপতিত্বত বিগত দুবছৰৰ কাৰ্যকালৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয় প্ৰধান সম্পাদক ড॰ পৰমানন্দ ৰাজবংশীয়ে প্ৰতিবেদন পাঠ কৰে, লগতে পৰৱৰ্তী অধিৱেশনৰ বাবে স্থান নিৰ্বাচনৰ বাবে বিশেষ সমিতি গঠন কৰা হয়।\n১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩[সম্পাদনা কৰক]\n৮ বজাত বৃক্ষৰোপণ আৰু ৯ বজাত অস্থায়ী মুখ্য কাৰ্যালয়ত প্ৰতিনিধিৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰাৰ পাছত 'মামণি ৰয়ছম গোস্বামী গ্ৰন্থ উৎসৱ'ৰ দ্বাৰ মুকলি কৰে বৰ্তমানৰ কৃষিমন্ত্ৰী নীলমণিসেন ডেকাই। 'শোভা ব্ৰহ্ম-গুৰুপ্ৰসাদ দাস সোঁৱৰণী শিল্প আৰু বিজ্ঞান মেলা'ৰ দ্বাৰ মুকলি কৰে প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই। দিনৰ ১২ বজাত অসম সাহিত্য উৎসৱ আৰু গ্ৰন্থ উন্মোচনী অনুষ্ঠান সম্পন্ন হয়। গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভাত অৰ্ধশতাধিক গ্ৰন্থ উন্মোচন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানৰ উদ্বোধনী কৰে মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপাল ৰঞ্জিত শেখৰ মুছাহাৰীয়ে। আবেলি ৰাধানাথ ফুকন-ভবানন্দ দত্ত সোঁৱৰণী দৰ্শন সন্মিলনী অনুষ্ঠিত হয়। দৰ্শন সন্মিলনত ক্ৰমে 'অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্মঃ শংকৰদেৱ আৰু ভট্টদেৱ' আৰু 'দৰ্শন-বিজ্ঞান আৰু সাহিত্য' এই দুটা বিষয়ত আলোচনা কৰা হয়। 'অসমৰ নদী আৰু সংস্কৃতি' শীৰ্ষক আন এখন আলোচনা চক্ৰত অসমৰ প্ৰায় কুৰিগৰাকী সাহিত্যিকে অংশগ্ৰহণ কৰে। এই অনুষ্ঠানৰ উদ্বোধনী কৰে ড॰ মুকুন্দকাম শৰ্মাই। সন্ধিয়া পাঁচ বজাত প্ৰতিনিধি শিবিৰ মুকলি আৰু আৰু বিষয়বাছনি সভা অনুষ্ঠিত হয়। সন্ধিয়া ব্ৰজনাথ শৰ্মা-যোগেশ চন্দ্ৰ ভৰালী সোঁৱৰণী সাংস্কৃতিক সমাৰোহ মুকলি কৰে দেৱেন্দ্ৰনাথ বসুমতাৰীয়ে। প্ৰতিনিধি সভাই নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰত সভাৰ পৰৱৰ্তী অধিৱেশন স্থান ঘোষণা কৰে।\n২ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩[সম্পাদনা কৰক]\nৰাতিপুৱা ৯ বজাত অসম সাহিত্য সভাৰ পতাকা উত্তোলন কৰে সভাপতি ৰংবং তেৰাঙ। স্মৃতি তৰ্পন কাৰ্যসূচী শুভাৰম্ভ কৰে শ্বহীদ খৰ্গেশ্বৰ তালুকদাৰৰ মাতৃ সাৱিত্ৰী তালুকদাৰে॥ নবীন লেখক-শিল্পীৰ অন্তৰংগ অনুষ্ঠান 'ৰামধেনু'ত ড॰ মালিনীয়ে পৰিচালনা কৰে। মহিলা লেখিকা শিল্পীৰ অন্তৰংগ অনুষ্ঠান 'আকাশ' মুকলি কৰে নিৰুপমা মিশ্ৰই আৰু অনুষ্ঠানটোৰ আঁত ধৰে ড॰ লিলি ৰাজবংশীয়ে। এই অনু্ষ্ঠানত অতিথি হিচাপে উপস্থিত থাকে শাৰদী শইকীয়া, ড॰ সংগীতা ভাৰ্মা আৰু সুলোচনা মনান্ধ। আতচ-বাজী প্ৰদৰ্শন নৰহৰি বুঢ়াভকত-দিলীপ শৰ্মা সোঁৱৰণী সাস্কৃতিক সমাৰোহ 'ভাষা-সংস্কৃতিৰ পথাৰত এটি আবেলি নবীনৰ সৈতে' শীৰ্ষক ভাব বিনিময় অনুষ্ঠান ভাগ লয় 'ইণ্ডিয়া টুডে' আলোচনীৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক 'সাই প্ৰসন্নৰাজনে। অনুষ্ঠানৰ আঁত ধৰে সাংবাদিক মৃণাল তালুকদাৰে। এই সভাত ভাগ লয় কন্নাড়ী ভাষাৰ সাহিত্যিক মহা বালেশ্বৰ ছেইল-য়েও। সন্ধিয়াৰ আতচ-বাজী প্ৰদৰ্শনৰ পাছত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়া অনুষ্ঠিত হয়। সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰ মাজতে সাহিত্যিক মুক্তিদেৱ চৌধুৰী, সংগীত শিল্পী ৰাজেশ মৌৰ আৰু সমাজকৰ্মী পৱন আগৰৱালাক সম্বৰ্দ্ধনা জনোৱা হয়।\n৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩[সম্পাদনা কৰক]\nড॰ মাইলছ ব্ৰন্সন আৰু গিৰিধৰ শৰ্মাৰ জন্মশতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে আলোচনা সত্ৰত 'অসমীয়া অভিধানঃ গতি আৰু প্ৰকৃতি' শীৰ্ষক আলোচনা অনুষ্ঠিত হয়। মধুৰাম বড়োয়ে উদ্বোধন কৰা আলোচনা সত্ৰখন সঞ্চালনা কৰে ড॰ ৰমেশ পাঠকে। দিনৰ প্ৰায় এঘাৰ বজাত নৱনিৰ্বাচিত সভাপতি ইমৰান শ্বাহক এক ময়ূৰপংখী নাৱত তুলি বৰপেটাৰোড ষ্টেডিয়ামৰপৰা অৱিবেশন স্থলীলৈ শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয়। শোভাযাত্ৰাত বিভিন্ন কলা-সংস্কৃতিৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। দিনৰ ২ বজাত কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা সোঁৱৰণী মণ্ডপত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী সোঁৱৰণী প্ৰথম মুকলি অধিৱেশনখন অনুষ্ঠিত হয়। এই অনুষ্ঠানতে নৱনিৰ্বাচিত সভাপতিয়ে আনুষ্ঠানিক ভাৱে সভাপতিৰ দায়ি্ত্ব হাতত লয়। সন্ধিয়া হীৰেন ভট্টাচাৰ্য সোঁৱৰণী কবি সন্মিলনী অনুষ্ঠিত হয় আৰু পুৰুষোত্তম দাস-ৰুদ্ৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী সাংস্কৃতিক সমাৰোহ অনুষ্ঠিত হয়। সমাৰোহত সাহিত্যিক বিজয় জাচাচাৰীয়া, সাংবাদিন দিনকৰ কুমাৰ আৰু সাহিত্যিক কাপুৰচন্দ জৈন]]ক সম্বৰ্দ্ধনা জনোৱা হয়। শোভাযাত্ৰাৰ নাৱত সভাপতি ইমৰান শ্বাহক সংগ দিয়ে আদৰণী সমিতিৰ সভাপতি জি'এল. আগৰৱালাই। শোভাযাত্ৰা উদ্বোধনী কৰে ৰত্ন ওজাই। দুই কিল'মিটাৰ জোৰা এই শোভাযাত্ৰাত ৯০-টা দলে বিভিন্ন নৃত্য-গীত আদি প্ৰদৰ্শন কৰে। এই দিনৰ অধিৱেশনত যোগদান কৰে কানাড়া সাহিত্যিক বাৰাগুৰু ৰামাচন্দ্ৰাপ্পা, কোংকনী সাহিত্যিক মহাবালেশ্বৰ ছেইল, ৰাজ্যৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, সাহিত্যিক য়েছে দৰজে ঠংছি-য়ে।\n৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৩[সম্পাদনা কৰক]\nহেৰম্বকান্ত বৰপূজাৰীৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে বিশেষ বুৰঞ্জী সন্মিলন অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সন্মিলনৰ শীৰ্ষক আছিল 'অসম বুৰঞ্জী আৰু অসমীয়া জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়া'। ড॰ দীপক শৰ্মাই সন্মিলনখন উদ্বোধন কৰে। সঞ্চালনা কৰে ড॰ ৰবীন দেৱচৌধুৰীয়ে। দিনৰ দুই বজাত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী সোঁৱৰণী দ্বিতীয় মুকলি অধিবৱেশন অনুষ্ঠিত হয়। এই অধিৱেশনত মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ উপস্থিত থাকে। মুখ্য অতিথি হিচাপে উপস্থিত থাকে জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী ড॰ প্ৰতিভা ৰায় সন্মানীয় অতিথি হিচাপে উপস্থিত থাকে ড॰ সীতাংশু যশচন্দ্ৰ আৰু প্ৰাক্তন সভাপতিসকল। বিয়লি ৪-৩০ বজাত 'ইলিমুদ্দিন দেৱান চৰ-চাপৰি লেখক সন্মিলন' উদ্বোধন কৰে হাফিজা আহমেদে। সন্ধিয়া ৬-৩০ বজাত অনুষ্ঠিত হয় গণশিল্পী হেমাংগ বিশ্বাস সোঁৱৰণী সাংস্কৃতিক সমাৰোহ।\nহোমেন বৰগোহাঞিকে ধৰি সাহিত্য সভাৰো কেবজানো প্ৰাক্তন সভাপতিক এই পূৰ্ণাংগ অধিৱেশনলৈ নিমন্ত্ৰিত কৰা নহ'ল বুলি আমাৰ অসম বাতৰি-কাকতৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৩ সংখ্যাৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত প্ৰকাশ হয়। বাতৰিটোত হোমেন বৰগোহাঞিৰ বাহিৰে আন কোনো অনিমন্ত্ৰিত সভাপতিৰ নাম উল্লেখ কৰা হোৱা নাই।\nসাহিত্য সভাৰ অধিৱেশনৰ লগতে নিম্নোক্ত বঁটা সমূহ বিতৰণ কৰা হয়। বঁটাসমূহ বিতৰণ কৰে সভাপতি ইমৰান শ্বাহে।\nঅসম কেশৰী অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী বঁটাঃ জয়ন্ত মাধৱ শৰ্মা\nদুৰ্গাধৰ বৰকটকী সোঁৱৰণী বঁটাঃ জ্ঞানচন্দ্ৰ গোস্বামী\nপ্ৰেমধৰ দত্ত বঁটাঃ নীলিমা দেৱী\nবাসন্তী বৰদলৈ বঁটাঃ পদুমী গগৈ\nসীতানাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী বঁটাঃ ড॰ ইব্বাত আলী\nমহানন্দ বৰুৱা-শশীপ্ৰভা বঁটাঃ উত্তম বৰুৱা\nহেম বৰুৱা সোঁৱৰণী বঁটাঃ থানেশ্বৰ মালাকৰ\nভৰত চন্দ্ৰ বৰুৱা স্মাৰক বঁটাঃ ড॰ ভৃগুমোহন গোস্বামী\nকলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটাঃ গীতালি বৰুৱা\nকুমাৰ কিশোৰ সোঁৱৰণী বঁটাঃ ড॰ মালিনী\nগিৰিধৰ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটাঃ সৃষ্টিমাইনু কোঁৱৰ\nগোপালচন্দ্ৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী বঁটাঃ ড॰ পৰমানন্দ মজুমদাৰ\nহৰিপ্ৰসাদ নেওগ সোঁৱৰণী বঁটাঃ বিনুদেৱী বৰুৱা\nনকুল চন্দ্ৰ সভাপণ্ডিত সোঁৱৰণী বঁটাঃ গজেন ডেকা\nপৰেশ চন্দ্ৰ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটাঃ\nলোকসংস্কৃতিমূলক গৱেষণা গ্ৰন্থ বঁটাঃ ভবেন হাজৰিকা\nৰজনীকান্ত গগৈ বঁটাঃ বাৰীন্দ্ৰ দাস\nহৰিহৰ চৌধুৰী বঁটাঃ মিৰিপাথু চিংফৌ\nবনমালী শইকীয়া বঁটাঃ দীপাৱলী কুৰ্মি\nঅনিল শৰ্মা সোঁৱৰণী বিজ্ঞান-সাহিত্য বঁটাঃ ক্ষীৰধৰ বৰুৱা\nৰামদেউ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটাঃ প্ৰাঞ্জল শইকীয়া, গীতাস্মৃতা বৰা, হিমাক্ষী ফুকন, আৰু চাইদুল ইছলাম\nভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া শৈক্ষিক বঁটাঃ লতা ডেকাৰজা\nনতুন বঁটা[সম্পাদনা কৰক]\nবিশ্বৰত্ন ড॰ ভূপেন হাজৰিকা আন্তৰ্জাতিক সংহতি বঁটাঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ নামত নুমলীগঢ় তেল শোধনাগাৰৰ সৌজন্যত প্ৰতি দুবছৰৰ মূৰে মূৰে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হ'ব। এই বছৰৰ বাবে এই বঁটা ঘোষণা কৰা হৈছে বাংলাদেশৰ নৃত্য পটীয়সী, স্থপতিবিদ লুব্‌না মৰিয়মলৈ। মৰিয়মক ২৮ মাৰ্চ ২০১৩-ত ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হ'ব।\n↑ ষ্টাফ ৰিপ'ৰ্টাৰ (৩১ জানুৱাৰী, ২০১৩). "আজিৰেপৰা বৰপেটাৰোড অধিৱেশন, সাহিত্যনুৰাগীক আদৰিবলৈ সাজু আদৰণি সমতি". assamiyakhabor.com. অসমীয়া খবৰ (যোৰহাট): পৃষ্ঠা ১ম, ৬ষ্ঠ. http://www.assamiyakhabor.com/publishfinal/asset/jorhat/31012013/1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: February 06, 2013.\n↑ "সাহিত্য সভাৰ বৰপেটাৰোড অধিৱেশন আৰম্ভ". amarasom.glpublications.in. আমাৰ অসম: পৃষ্ঠা ১ম. Feb 01, 2013. http://amarasom.glpublications.in/Details.aspx?id=12245&boxid=114621687। আহৰণ কৰা হৈছে: February 06, 2013.\n↑ 3.0 3.1 3.2 আলিয়াছ আহমেদ আৰু অতুল কুমাৰ বৰ্মন, সাহিত্য সভাৰ বৰপেটাৰোড অধিৱেশন আৰম্ভ, আমাৰ অসম, ০১-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ 4.0 4.1 আলিয়াছ আহমেদ আৰু অতুল কুমাৰ বৰ্মন, সকলোৰে সহায়-সহযোগ বিচাৰিলে আদৰণী সমিতিৰ সভাপতি জি এল আগৰৱালাই, আমাৰ অসম, ০১-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ আলিয়াছ আহমেদ, অতুল কুমাৰ বৰ্মন আৰু কিশোৰ শিৱম. অৰ্ধশতাধিক গ্ৰন্থ উন্মোচন, আমাৰ অসম, ০২-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ আলিয়াছ আহমেদ আৰু অতুল কুমাৰ বৰ্মন, সমন্বয় ক্ষেত্ৰত সম্প্ৰীতিৰ সভা, আমাৰ অসম, ০২-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ ষ্টাফ ৰিপ'ৰ্টাৰ. কলিয়াবৰত উছাহৰ ঢল', আমাৰ অসম, ০৩-০২-২০১৩, পৃঃ ১,৮\n↑ 8.0 8.1 আলিয়াছ আহমেদ, অতুল কুমাৰ বৰ্মন. 'চিৰ চেনেহী ভাষা জননী'ৰ বন্দনাৰে মুখৰ সমন্বয় ক্ষেত্ৰ, আমাৰ অসম, ০৩-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ আলিয়াছ আহমেদ, অতুল কুমাৰ বৰ্মন. 'ৰামধেনু' আৰু 'আকাশ' , আমাৰ অসম, ০৩-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ কিশোৰ শিৱম. ভাৰতীয় সাহিত্য বুলি কোনো স্পষ্ট ধাৰণা নাই, আমাৰ অসম, ০৩-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ আলিয়াছ আহমেদ, অতুল কুমাৰ বৰ্মন. সমন্বয় ক্ষেত্ৰত জনসমুদ্ৰ, আমাৰ অসম, ০৪-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ আলিয়াছ আহমেদ, অতুল কুমাৰ বৰ্মন. ময়ূৰপংখী নাৱত তুলি নতুন সভাপতি ইমৰান শ্বাহক আদৰণি, আমাৰ অসম, ০৪-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ আলিয়াছ আহমেদ, অতুল কুমাৰ বৰ্মন, কিশোৰ শিৱম, ভাষা-সাহিত্য ৰক্ষা হ'ব চৰকাৰ আৰু ৰাইজৰ সহযোগিতাতহে, আমাৰ অসম, ০৫-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ "অধিৱেশনলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা নহ'ল". amarasom.glpublications.in. আমাৰ অসম: পৃষ্ঠা ১ম, ৮ম. Feb 01, 2013. http://amarasom.glpublications.in/Details.aspx?id=12255&boxid=115526828। আহৰণ কৰা হৈছে: February 06, 2013.\n↑ ষ্টাফ ৰিপৰ্টাৰ, অধিৱেশনলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা কৰা নহ'ল প্ৰাক্তন সভাপতিক, আমাৰ অসম, ০১-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n↑ কিশোৰ শিৱম, লুব্‌না মৰিয়মলৈ ভূপেন হাজৰিকা আন্তৰ্জাতিক বঁটা, আমাৰ অসম, ০১-০২-২০১২, পৃঃ ১, ৮\n72nd BARPETA ROAD SESSION OF ASOM SAHITYA SABHA\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অসম_সাহিত্য_সভাৰ_বৰপেটাৰোড_অধিৱেশন_(২০১৩)&oldid=233075"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 31 মে' 2020 তাৰিখে ০৯:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - दिसंबर 30\n1. “সেই দিনা পাপ আৰু অশুচিতা গুচাবলৈ দায়ুদ বংশৰ আৰু যিৰূচালেম-নিবাসীসকলৰ কাৰণে এক ভূমূক খোলা যাব।\n2. বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ ঘোষণা এই - “সেইদিনা মই দেশৰ পৰা প্ৰতিমাবোৰৰ নাম লুপ্ত কৰিম, তেতিয়া সেইবোৰক পুনৰ সোঁৱৰণ কৰা নহ’ব; আৰু মই ভাববাদীসকলক আৰু অশুচিতাজনক আত্মাক দেশৰ পৰা উলিয়াই পঠিয়াম।\n3. তেতিয়াও যদি কোনোৱে ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰে, তেনেহ’লে তেওঁৰ জন্মদাতা পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক ক’ব, ‘তই জীয়াই নাথাকিবি, কিয়নো তই যিহোৱাৰ নাম লৈ মিছা কথা কৱ!’ আৰু সি প্ৰচাৰ কৰিলে তেওঁৰ জন্মদাতা পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক খুচি মাৰিব।\n4. তেতিয়া এনে ঘটিব যে, সেই দিনা প্রত্যেক ভাববাদীয়ে প্ৰচাৰ কৰা সময়ত নিজ নিজ দৰ্শনৰ বিষয়ে লজ্জিত হ’ব আৰু তেওঁলোকে ছল কৰিবৰ অৰ্থে নোমাল হোলৌচোলা পুনৰ নিপিন্ধিব।\n5. কিয়নো তেওঁ ক’ব, “মই ভাববাদী নহয়! মই কেৱল খেতিয়কহে; কিয়নো ল’ৰা কালৰে পৰা মই খেতি কৰি আহিছোঁ।\n6. কিন্তু কোনোৱে তেওঁক ক’ব, ‘তোমাৰ বাহু দুটাৰ মাজত এইবোৰ ঘাৰ দাগ কিহৰ?’ তেতিয়া তেওঁ উত্তৰ দিব, ‘মোৰ বন্ধুসকলৰ ঘৰত মই এইবোৰ আঘাত পোৱা দাগ’।”\n7. “হে তৰোৱাল! তুমি মোৰ মেৰ-ছাগ ৰখীয়াৰ অহিতে, মোৰ লগৰীয়া পুৰুষজনৰেই অহিতে সাৰ পোৱা”- এয়ে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ ঘোষণা। “মেৰ-ছাগ ৰখীয়াজনক আঘাত কৰা, তেতিয়া মেৰ-ছাগবোৰ ছিন্ন-ভিন্ন হৈ যাব! কিয়নো মই ক্ষুদ্ৰসকলৰ ওপৰত মোৰ হাত চলাম।\n8. যিহোৱাই কৰা ঘোষণা এই, গোটেই দেশৰ দুভাগ লোক উচ্ছন্ন হ’ব!” তেওঁলোক অৱশিষ্ট নাথাকিব; কেৱল তৃতীয় ভাগ তাত অৱশিষ্ট থাকিব।\n9. আৰু সেই তৃতীয় ভাগক মই জুইত সুমুৱাই, ৰূপ খপাৰ দৰে খপিম আৰু সোণ পৰীক্ষা কৰাৰ দৰেপৰীক্ষা কৰিম। তেওঁলোকে মোৰ নামেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিব, আৰু মই তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’ম, ‘এয়ে মোৰ প্ৰজা!’ আৰু তেওঁলোকে ক’ব, ‘যিহোৱা মোৰ ঈশ্বৰ’।”\n1. চোৱা! যি দিনা তুমি লুট কৰি লোৱা দ্ৰব্য শত্ৰুৱে তোমাৰ মাজত ভাগ কৰি ল’ব, যিহোৱাৰ এনে এটা সোধ-বিচাৰৰ দিন আহি আছে।\n2. কিয়নো মই যুঁজৰ অৰ্থে যিৰূচালেমৰ অহিতে আটাই জাতিক গোটাম; তাতে নগৰখন আটক কৰা হ’ব! ঘৰবোৰ লুট কৰা হ’ব আৰু মহিলাসকলক বলাৎকাৰ কৰা হ’ব! নগৰখনৰ এভাগ লোক বন্দী অৱস্থালৈ ওলাই যাব, কিন্তু অৱশিষ্ট লোকসকলক নগৰখনৰ পৰা উচ্ছন্ন কৰা নহ’ব।\n3. কিন্তু যিহোৱাই যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই যাব আৰু সেই নগৰবোৰৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ যুঁজ কৰাৰ দৰেই যুঁজ কৰিব।\n4. সেই দিনা পূৱফালে যিৰূচালেমৰ সন্মুখত থকা জৈতুন পৰ্ব্বতৰ ওপৰত তেওঁৰ চৰণ স্থিতি হ’ব; আৰু জৈতুন পৰ্বত মাজেৰে ফাটি পূব আৰু পশ্চিম ফালে ভাগ হৈ বৰ ডাঙৰ উপত্যকা হ’ব আৰু পৰ্বতৰ এফাল উত্তৰ দিশে আৰু আন ফাল দক্ষিণ দিশে হুঁহকি যাব।\n5. তেতিয়া তোমালোকে মোৰ পৰ্ব্বত দুখনৰ উপত্যকাইদি পলাবা; কিয়নো পৰ্ব্বত দুখনৰ সেই উপত্যকা আঁচললৈকে বিস্তৃত হ’ব। এনে কি, যিহূদাৰ ৰজা উজ্জিয়াৰ ৰাজত্বৰ সময়ত ভূমিকম্প হওঁতে যেনেকৈ তোমালোক পলাইছিলা, তেনেকৈ পলাবা; তেতিয়া মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আহিব আৰু তোমালোকৰ সৈতে সকলো পবিত্ৰ লোক থাকিব।\n6. আৰু সেই দিনা পোহৰ নাইকিয়া হব, তৰাবোৰ ম্লান হৈ যাব।\n7. কিন্তু সেয়ে যিহোৱাই জনা অনুপম দিন হ’ব, সেয়ে দিনো নহয় ৰাতিও নহয়, কিন্তু সন্ধিয়া সময়ত পোহৰ হ’ব।\n8. আৰু সেইদিনা যিৰূচালেমৰ পৰা জীৱন্ত জল সমূহ ওলাব, তাৰ আধা পূৱ সমুদ্ৰৰ ফালে, আধা পশ্চিম সমুদ্ৰৰ ফালে যাব; সেয়ে গৰম বা জাৰকালতো থাকিব।\n9. যিহোৱা গোটেই পৃথিৱীৰ ওপৰত ৰজা হ’ব! সেইদিনা যিহোৱা অদ্বিতীয় হ’ব আৰু তেওঁৰ নামো অদ্বিতীয় হ’ব।\n10. গেবাৰে পৰা তাৰ মাজত দক্ষিণফালে থকা ৰিম্মোনলৈকে গোটেই দেশ পৰিবৰ্ত্তন হৈ অৰাবা যেন হ’ব আৰু নগৰখন বিন্যামীনৰ দুৱাৰৰ পৰা প্ৰথম দুৱাৰৰ ঠাইলৈকে, চুকৰ দুৱাৰলৈকে আৰু হননেলৰ ওখ কোঁঠৰ পৰা ৰজাৰ দ্ৰাক্ষাকুণ্ডলৈকে ওখ হৈ নিজ ঠাইত স্থাপিত হ’ব।\n11. লোকসকলে যিৰূচালেমত বাস কৰিব; কোনো শত্রুৱে তেওঁলোকক ধ্বংস কৰিবলৈ তালৈ নাহিব। যিৰূচালেম নিৰাপদে বাস কৰিব।\n12. যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰা আটাই জাতিক যিহোৱাই এই মহামাৰীৰে আঘাত কৰিব: ভৰিৰ ওপৰত ভৰ দি থিয় হৈ থাকোঁতে তেওঁলোকৰ মাংস ক্ষয় পাব, চকুৰ গাতত তেওঁলোকৰ চকু ক্ষয় পাব আৰু তেওঁলোকৰ মুখত তেওঁলোকৰ জিভা ক্ষয় পাব।\n13. আৰু সেই দিনা তেওঁলোকৰ মাজত যিহোৱাৰ পৰা মহাকোলাহল উপস্থিত হ’ব; তেতিয়া প্ৰতিজনে নিজ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ হাতত ধৰিব আৰু প্ৰতিজনে নিজ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ অহিতে হাত তুলিব।\n14. যিহূদায়ো যিৰূচালেমত যুঁজ কৰিব! তেওঁলোকে চাৰিওফালে থকা সকলো জাতিৰ সোণ ৰূপ, কাপোৰ আদি ধন-সম্পত্তি অধিকৰূপে গোটাব।\n15. আৰু সেই ছাউনিবোৰত থকা ঘোঁৰা, খছৰ, গাধ আদি সকলো পশুৰ আঘাতবোৰ, সেই আঘাতৰ নিচিনাই হ’ব।\n16. আৰু যিৰূচালেমৰ বিৰুদ্ধে অহা আটাই জাতিৰ অৱশিষ্ট থকা প্ৰতিজনে বছৰে বছৰে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিবলৈ আৰু পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি আহিব।\n17. পৃথিবীৰ আটাই গোষ্ঠীবোৰৰ মাজত যিসকলে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিবলৈ যিৰূচালেমলৈ উঠি নাহিব, তেওঁলোকৰ ওপৰত বৃষ্টি নহ’ব।\n18. আৰু মিচৰীয়া গোষ্ঠী যদি উঠি আহি উপস্থিত নহয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ ওপৰতো বৰষুণ নহ’ব; পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি নহা জাতিক যিহোৱাই মহামাৰীৰে আঘাত কৰিব।\n19. এয়ে মিচৰৰ আৰু পঁজা-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ উঠি নহা আটাই জাতিৰ দণ্ড হ’ব।\n20. কিন্তু সেই দিনা, “যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ!” এই কথা ঘোঁৰাবোৰৰ টিলিঙাত থাকিব আৰু যিহোৱাৰ গৃহত থকা সকলো ৰন্ধন-পাত্ৰ যজ্ঞবেদীৰ আগত থকা তেজ ৰখা পাত্ৰবোৰৰ নিচিনা হ’ব;\n21. এনে কি, যিৰূচালেম আৰু যিহূদাৰ প্ৰত্যেক ৰন্ধন-পাত্ৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ হ’ব; আৰু বলিদান কৰোঁতা আটাইলোকে আহি তাৰ মাজত কোনো কোনো পাত্ৰ লৈ তাতে সিজাব। সেই দিনা বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ গৃহত কনানীয়া লোক পুনৰ নাথাকিব।\n5. ভক্তসকলে বিজয়ত উল্লাসিত হওক; তেওঁলোকে নিজ নিজ শয্যাত আনন্দ গান কৰক।\n6. তেওঁলোকৰ কন্ঠত ঈশ্বৰৰ উচ্চ প্ৰশংসা থাকক, তেওঁলোকৰ হাতত দুধৰীয়া তৰোৱাল থাকক;\n7. যাতে তেওঁলোকে জাতিবোৰৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লব পাৰে, আৰু লোক সমূহক শাস্তি দিব পাৰে;\n8. যেন তেওঁলোকৰ ৰজাসকলক শিকলিৰে বান্ধিব পাৰে, তেওঁলোকৰ মান্যৱন্ত লোকক লোহাৰ বেৰিৰে বান্ধিব পাৰে;\n9. যেন তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে লিখিত বিচাৰ নিষ্পত্তি কৰিব পাৰে, এয়েই তেওঁৰ সকলো ভক্তৰ গৌৰৱ। তোমালোকে যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা।\n1. ৰজা লমুৱেলৰ বাক্য; তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁক ঈশ্বৰীয় বচন শিক্ষা দিয়া।\n2. মোৰ পুত্র কি? আৰু মোৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্মা পুত্ৰ কি? আৰু মোৰ সঙ্কল্পৰ পুত্র কি?\n3. তোমাৰ শক্তি মহিলাক নিদিবা, আৰু ৰজাক ধ্বংস কৰা সকলৰ পথত নচলিবা।\n4. হে লমুৱেল, এইটো ৰজাসকলৰ বাবে নহয়, ৰজাসকলৰ বাবে সুৰা পান কৰা উপযুক্ত নহয়; অথবা “সুৰা ক’ত আছে?” বুলি শাসনকৰ্ত্তাই সোধা অনুচিত;\n5. তেওঁলোকে পান কৰিব আৰু বিধানত কি আছে তাক পাহৰিব, আৰু সকলো দুৰ্দশাগ্রস্ত লোকৰ অধিকাৰক বিপথগামী কৰিব।\n6. বিনাশলৈ যোৱা জনক সুৰা দিয়া, আৰু বেদনাদায়ক যন্ত্রণাত ভুগি থকা সকলক দ্রাক্ষাৰস পান কৰোঁৱা।\n7. তেওঁ পান কৰিব আৰু নিজৰ দৰিদ্রতাক পাহৰিব, আৰু তেওঁৰ সমস্যাৰ কথা মনত নাথাকিব।\n8. কথা ক’ব নোৱাৰা সকলৰ বাবে কথা কোৱা, বিনাশ হোৱা সকলৰ কাৰণ সমূহৰ বাবে কথা কোৱা।\n9. আৰু ন্যায়ৰ জোখেৰে বিচাৰ কৰা, আৰু দৰিদ্ৰ আৰু অভাৱী লোকৰ বাবে আত্মসমৰ্থন কৰা।\n1. তেতিয়া মই এজন দূতক স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা দেখিলোঁ, তেওঁৰ হাতত সেই অগাধ ঠাইৰ চাবি আৰু এডাল বৰ শিকলি আছিল।\n2. তেওঁ সেই ড্ৰেগন, সেই পুৰণি সৰ্প; যি দিয়াবল আৰু চয়তান, তাক ধৰি, এহেজাৰ বছৰলৈ বান্ধি ৰাখিলে৷ দূত জনে সেই অগাধ ঠাইত তাক পেলাই দি, সেই ঠাইৰ মুখ বন্ধ কৰিলে, আৰু তাৰ ওপৰত চাব মাৰি দিলে৷\n3. তাক এনেদৰে অগাধ ঠাইত পেলাই দিয়াৰ কাৰণ এয়ে যে, সি যেন জাতিবোৰক, যেতিয়ালৈ সেই এহেজাৰ বছৰ পুৰ নহয়, তেতিয়ালৈকে ভুলাব নোৱাৰে৷ তাৰ পাছত অলপ কালৰ বাবে সি মুক্ত হ’ব লাগিব।\n4. পাছত মই কেইখন মান সিংহাসন দেখিলোঁ৷ সেইবোৰৰ ওপৰত যি লোক সকল বহি আছিল, তেওঁলোকক সোধ-বিচাৰৰ ভাৰ দিয়া হ’ল; আৰু মই সেই লোক সকলৰ জীৱাত্মা দেখিলোঁ; যি সকলক যীচুৰ সাক্ষ্যৰ কাৰণে আৰু ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ কাৰণে মুৰ ছেদন কৰা হৈছিল আৰু যি সকলে সেই পশু বা তাৰ প্ৰতিমূৰ্তিক প্ৰণিপাত কৰা নাছিল আৰু নিজৰ কপালত আৰু হাতত তাৰ ছাব লোৱা নাছিল, তেওঁলোকে জীৱিত হ’ল আৰু এহেজাৰ বছৰ খ্ৰীষ্টৰ সৈতে ৰাজত্ব কৰিলে।\n5. মৃত সকলৰ অৱশিষ্ট লোক সেই হাজাৰ বছৰ পুৰ নহোৱালৈকে জীৱিত নহ’ল। এয়ে প্ৰথম পুনৰুত্থান।\n6. যি জনে এই প্ৰথম উত্থানৰ ভাগী হয়, তেওঁ ধন্য আৰু পবিত্ৰ লোক৷ তেওঁলোকৰ ওপৰত দ্বিতীয় মৃত্যুৰ কোনো ক্ষমতা নাই; তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ আৰু খ্ৰীষ্টৰ পুৰোহিত হৈ তেৱেঁ সৈতে এহেজাৰ বছৰ ৰাজত্ব কৰিব।\n7. যেতিয়া সেই হাজাৰ বছৰ পুৰ হব, চয়তান নিজ বন্দীশালৰ পৰা মুক্ত হব আৰু,\n8. তেতিয়া সি ওলাই আহি, পৃথিৱীৰ চাৰি চুকত থকা গোগ আৰু মাগোগ জাতি সকলক ভুলাই, সৈন্যৰ দল যোগাৰ কৰি, ৰণলৈ গোট খুৱাব। তেওঁলোকৰ সংখ্যা সাগৰৰ বালিৰ সমান হব৷\n9. সিহঁতে পৃথিৱীৰ বিস্তাৰেদি গৈ, পবিত্ৰ লোক সকলৰ ছাউনি আৰু প্ৰিয় নগৰ বেৰি ধৰিলে; কিন্তু স্বৰ্গৰ পৰা জুই পৰি, সিহঁতক গ্ৰাস কৰিলে।\n10. আৰু সিহঁতক ভুলুৱা চয়তানক, গন্ধক আৰু জুইৰ সৰোবৰত পেলোৱা হ’ল যত সেই পশু আৰু ভাঁৰি-কোৱা ভাববাদীও আছে; আৰু সিহঁতে চিৰকাললৈকে দিনে-ৰাতিয়ে যাতনা ভোগ কৰিব।\n11. তাৰ পাছত মই এখন ডাঙৰ বগা সিংহাসন, আৰু তাৰ ওপৰত বহি থকা জনক দেখিলোঁ; তেওঁৰ উপস্থিতিত পৃথিৱী আৰু আকাশমণ্ডল পলাই গ’ল কিন্তু সেইবোৰৰ কাৰণে যাবলৈ ঠাই পুনৰ পোৱা নগ’ল।\n12. সেই সিংহাসনৰ আগত সৰু বৰ সকলো মৃত সকলক থিয় হৈ থকা দেখিলোঁ; আৰু কেইখন মান পুস্তক মেলা হ’ল; পাছত আৰু এখন পুস্তক মেলা হ’ল- জীৱন পুস্তক৷ সেই পুস্তকবোৰত লিখা মতে মৃত সকলৰ নিজ নিজ কৰ্ম অনুসাৰে সোধ-বিচাৰ কৰা হ’ল।\n13. তেতিয়া সাগৰে নিজৰ লগত থকা মৃত সকলক শোধাই দিলে; মৃত্যু আৰু পৰলোকেও নিজৰ লগত থকা মৃত সকলক শোধাই দিলে; তাতে সেই মৃত লোক সকলক নিজ নিজ কৰ্ম অনুসাৰে সোধ-বিচাৰ কৰা হ’ল।\n14. পাছত মৃত্যু আৰু পৰলোকক সেই জুইৰ সৰোবৰত পেলোৱা হ’ল। সেয়েই অৰ্থাৎ অগ্নিৰ সৰোবৰেই দ্বিতীয় মৃত্যু;\n15. আৰু জীৱন পুস্তকত যি কোনো জনৰ নাম পোৱা নগ’ল, তেওঁলোকক সেই জুইৰ সৰোবৰত পেলোৱা হ’ল।


ৰে’লৰ টিকট কাটিবলৈ লাগিব পাৰে এইসমুহ নথিপত্ৰ ! – Guwahati Times\nৰে’লৰ টিকট কাটিবলৈ লাগিব পাৰে এইসমুহ নথিপত্ৰ !\nৰে’লৰ টিকট ক্ৰয় কৰোঁতে বহুতো লোক অসাধু দালাল বা প্ৰৱঞ্চক টেভেল এজেণ্টৰ ফান্দত পৰে। তেওঁলোকৰ পৰা টিকট বহুত বেছি মূল্যত ক্ৰয় কৰক। ভাৰতীয় ৰে’লৱেই এতিয়া এই চক্ৰটো বন্ধ কৰিবলৈ এটা নতুন নীতি বিবেচনা কৰিছে। আগন্তুক দিনত, আইআৰচিটিচি(IRCTC) ৱেবছাইটৰ পৰা অনলাইন টিকট বুক কৰিবলৈ যাত্ৰীৰ ব্যক্তিগত নথিপত্ৰ লাগিব পাৰে।\nকি কি নথিপত্ৰৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে?\nৰে’ল সুৰক্ষা বাহিনীৰ (আৰপিএফ) সঞ্চালক প্ৰধান অৰুণ কুমাৰে কয় যে এই সন্দৰ্ভত কাম চলি আছে। ৰে’লৱেই আধাৰ কাৰ্ড, পেন কাৰ্ড আৰু পাছপোৰ্ট বিৱৰণৰ জৰিয়তে লগইন নিয়ম জাৰী কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।\nতেওঁ কৈছিল যে এতিয়ালৈকে দালালসকলৰ বিৰুদ্ধে পোনপটীয়াকৈ ব্যৱস্থা লোৱা হৈছিল। কিন্তু ইয়াৰ বিশেষ প্ৰভাৱ পৰা নাছিল।\nগতিকে এইবাৰ আৰপিএফে টিকটৰ নিয়মবোৰ সলনি কৰাৰ কথা ভাবিছে। উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিষয়াসকলে বিষয়টো আলোচনা কৰি আছে। তেওঁ কয় যে ইতিমধ্যে আধাৰ কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে আলোচনা কৰা হৈছে। আৰপিএফৰ মুৰব্বীয়ে কৈছিল যে অনাগত দিনত অন্যান্য পৰিচয় নথিপত্ৰৰ মাজতো একত্ৰীকৰণৰ কাম অব্যাহত থাকিব।\nতেওঁ কয় যে ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰ-নৱেম্বৰৰ ভিতৰত প্ৰথমে এনে দালালসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। তেওঁলোকে অবৈধ ছফ্টৱেৰৰ জৰিয়তে কাম কৰিছিল। যোৱা মাহলৈকে সমগ্ৰ দেশতে মুঠ ১৪,২৫৭ জন এনে দালালক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে। NB\nNext ডিচেম্বৰৰ ভিতৰত বিধানসভাৰ নতুন ভৱন নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ কৰাৰ নিৰ্দেশ মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ


Air Condition: এই ৫টা পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰক, আৰু এচি চলাওক খৰচৰ চিন্তা নকৰাকৈ | Air Condition: follow these5tips ad run ac overnight, you will not get afraid after seeing your electricity bill– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Air Condition: এই ৫টা পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰি গোটেই ৰাতি এচি সুৰক্ষিতভাৱে চলাওক, বিদ্যুতৰ বিল হ'ব ৰাহি\nAir Condition: এই ৫টা পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰি গোটেই ৰাতি এচি সুৰক্ষিতভাৱে চলাওক, বিদ্যুতৰ বিল হ'ব ৰাহি\nএই ৫টা পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰক, আৰু এচি চলাওক খৰচৰ চিন্তা নকৰাকৈ\n| March 29, 2022, 23:01 IST\nগ্ৰীষ্মকাল আহিছে! দিনত সূৰ্যৰ তাপ জ্বলি থাকে, ৰাতি তাপৰ কোনো অভাৱ নহয়! এইবাৰ আৰু অধিক গৰম! এপ্ৰিল-মে' মাহৰ গৰম এতিয়াও আৰম্ভ হোৱাই নাই! এচি চলাই গৰমৰ পৰা অস্থায়ীভাৱে সকাহ পোৱা যায়, কিন্তু যদি এচি গোটেই ৰাতি চলে, খৰচৰ কথাটো বিচাৰ কৰিব লগা হয়। এই ৫টা পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰিলে আপুনি দেখিব যে এচি গোটেই ৰাতি চলি থাকিলেও আপুনি বিদ্যুতৰ বিল চোৱাৰ পিছত সহজবোধেই কৰিব।\nশৰীৰৰ তাপমাত্ৰা ৩৬–৩৭ ডিগ্ৰী চেণ্টিগ্ৰেডৰ ভিতৰত। গৰমত বাহিৰৰ তাপমাত্ৰা ৩৪–৩৮ ডিগ্ৰী চেণ্টিগ্ৰেডৰ ভিতৰত হয়। গতিকে কোঠাটোৰ তাপমাত্ৰা ১৬ বা ১৮ ডিগ্ৰীৰ পৰিৱৰ্তে ২৪ ডিগ্ৰী চেণ্টিগ্ৰেডত ৰাখিব। মনত ৰাখিব যে প্ৰতিটো পৰিমাণৰ উষ্ণতা হ্ৰাসৰ বাবে ৬ শতাংশ অতিৰিক্ত বিদ্যুৎ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nতাপমাত্ৰা যিমানে কম হ'ব, কম্প্ৰেচাৰ সিমানে বেছি চলিব, ই সিমানে অধিক শক্তি ব্যৱহাৰ কৰিব।\nএচি চলাওঁতে কোঠাটোৰ প্ৰতিখন দুৱাৰ আৰু খিৰিকী সঠিকভাৱে বন্ধ কৰক। কোঠাটো ঠাণ্ডা ৰাখিবলৈ খিৰিকী-দুৱাৰৰ পৰ্দাবোৰ উলিয়াই দিয়ক।\nগোটেই ৰাতি ঘৰত এচি চলোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। গোটেই ৰাতি এচি চলি থকাৰ ফলত ঘৰটো ইতিমধ্যে পুৱালৈ ঠাণ্ডা হৈ থাকে। গতিকে টাইমাৰ ছেট কৰক, যাতে ৰাতিপুৱা এচি অফ হৈ যায়।\nনিশা এচি চলোৱাৰ আগতে টিভি, ফ্ৰিজ আৰু অন্যান্য ইলেক্ট্ৰনিক ডিভাইচ অফ কৰক, আপুনি দেখিব ইয়াৰ ফলত কম শক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব।


শৰতৰ কালে চন্দ্ৰাৱলী ৰাতি – তৃপ্তি বৰা – ফটাঢোল\nNovember 1, 2017 গল্প\t7 Comments\nশৰতৰ কালে চন্দ্ৰাৱলী ৰাতি – তৃপ্তি বৰা\nউস্ কি জ্বালা। মাইকী মানুহবোৰে দিনে ৰাতিয়ে এইগাল পিন্ধি কেনেকৈ যে থাকে ঐ। তাৰ দেখোন চাইকেলখনেই আগ নাবাঢ়ে। ধুৰ, এইখনো আজি চলাবলৈ ইমান বেয়া লাগিছে। তাতে পিছফালে ৰণ্টুকো বহাই লৈছে। হওঁতে তাৰ ওজন তেনেই কম। চাদৰ মেখেলাৰে সৈতে তেনেই লাহী পাহী গাভৰুজনীৰ দৰেই লাগিছে। পিছে এই চাদৰ-মেখেলাযোৰ পিন্ধি থকাৰ বাবেহে অশান্তি লাগিছে। পেডেল মাৰিলেও দেখোন ভৰি দুটাত কিহবাই সাৱটি ধৰে।\nধেই ধিন ধিত থেই\nধিন ধিত থেই\nতাত তাও খ্ৰী খিতি\nতাও তাত তাও\nনামঘৰৰ পৰা ভাঁহি অহা খোলৰ শব্দ শুনি পাছফালে কেৰিয়াৰত বহি অহা ৰণ্টুৱে অপুক পাছফালৰ পৰা খোঁচ এটা মাৰি ক’লে,\n:কৃষ্ণৰ প্ৰৱেশ ঘটিলেই বুজিছ। দেৰিকৈ পালেগৈ ঘনশ্যাম দাইটিয়ে থ’ব। বেগাই ব’ল।\n:ৰ, যাওঁ বুলিলেই যাব নোৱাৰি নহয়। এইসোপা পিন্ধি চলাবকে নোৱাৰি দেখোন। আৰু এদিনৰ বাবেহে মাইকী হৈছ’। স্বভাৱো সলালি নেকি? মাইকী মানুহৰ দৰে খোঁচ মাৰি কথা ক’বলৈ ল’লি যে? ভৰি দুখনো কিবা টানি ধৰিছে। ধুৰ, এইবুলি জনাহেঁতেনতো নোলালোৱেই হেতেন।\n:ঐ তোৰ মেখেলাখন কি হ’ল? নাইচোন।\nৰণ্টুৰ কথাতহে অপুৱে মন কৰিলে। এৰা, সি দেখোন অতপৰে হাফপেণ্টটো পিন্ধিয়েই চাইকেল চলাই আছে। মাকে তাক পেটিকোট এটা পিন্ধি ল’বলৈ কৈছিল। পিছে নাচিবলৈ অসুবিধা হয় বুলি সি হাফপেণ্টটোতে মেখেলাখন গুজি লৈছিল।তাতে ইমান দূৰ চাইকেল চলোৱাৰ কথা। এতিয়া দেখোন মেখেলাখনেই নাই। চাদৰখনে গোটেই ৰাস্তাটো সাৰি আনিছে। সি ক’বই নোৱাৰে। বৌৱেকে কাপোৰযোৰ পিন্ধিবলৈ দিওঁতেই দহাই দহাই কৈছিল সাৱধানে পিন্ধিবলৈ আৰু এতিয়া মেখেলাখনেই নাই। পিছে মেখেলাখন গ’ল ক’লৈ। অ’ পেডেল মাৰোতে ভৰি কেইটা টানি ধৰাৰ ৰহস্য সি এতিয়াহে ভেদ কৰিব পাৰিলে। জোনাকৰ ফটফটীয়া পোহৰত সি দেখিলে, ইমানপৰে মেখেলাখন তাৰ দুইখন ভৰিতে জোঁট লাগি আছিল। চাইকেলখন ৰাস্তাৰ দাঁতিত ৰখাই সি পুনৰ হাফপেণ্টটোতে মেখেলাখন ভালদৰে গুজি ল’লে। চাদৰখন পিন্ধি থাকোতেই ৰণ্টুৰ মোবাইল ফোনটো ৰিং হ’ল। অভ্যাসবশতঃ সি পেণ্টৰ পকেটত ফোনটো খেপিওৱাৰ দৰে পিন্ধি থকা মেখেলাখনতে ফোনটো খেপিয়াবলৈ ধৰিলে। তাৰ কাণ্ড দেখি অপুৱে তাৰ ব্লাউজৰ ফাঁকত ভৰাই থোৱা ফোনটো ৰণ্টুৰ হাতত তুলি দিলে। ঘনশ্যাম দাইটিৰ ফোন। কৃষ্ণৰ প্ৰৱেশ কেতিয়াবাই হ’ল। এতিয়ালৈকে ৰাধাৰ ভাৱত থকা ৰণ্টু গৈ নোপোৱা দেখি ফোন কৰিছে।\n:গৈ আছোঁ দাইটি। এই পালোহিয়েই আৰু।\nফোনটো ৰাখি থৈ সি অপুক উদ্দেশ্যি ক’লে,\n:বেগাই ব’ল। দাইটিয়ে ফোনতে গালি পাৰিছে।\nঅপুৱে লৰালৰিকৈ চাইকেলত উঠি এইবাৰ তীব্ৰ গতিত পেডেল মাৰিলে। ঘনশ্যাম দাইটি গাঁৱৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ এজন। গাওঁখনৰ সকলোৱে তেওঁক সন্মান কৰে। এইবছৰ সিহঁতৰ গাঁৱত বছৰেকীয়া ৰাসোৎসৱৰ ৰূপালী জয়ন্তী উদযাপন কৰিছে। সেয়ে এইবাৰ গাঁৱৰ ল’ৰাখিনিৰ লগতে ল’ৰা ৰাসত নাচিবলৈ ওচৰ পাজৰৰ গাঁৱৰ ল’ৰাবোৰকো আমন্ত্ৰণ কৰি অনা হৈছে। দাইটিৰ নিৰ্দেশ, এইবাৰ গাঁৱৰ প্ৰত্যেক ঘৰৰ ল’ৰাই ৰাসত নাচিবই লাগিব। যদি নানাচে তেনেহ’লে দ্বন্দ ভৰিব লাগিব। দাইটিৰ নিৰ্দেশ মানি এইবাৰ অপুৱেও ৰাসত নাচিবলৈ ওলাইছে। নহ’লে সি আগতে কাহানিও নাচি পোৱা নাই। এইবাৰেই প্ৰথম। নামঘৰ পায়েই চাইকেলখন থৈ সিহঁতে পোনে পোনে দাইটিক মুখখন দেখা দি নাচিবলৈ বুলি আনসমূহ গোপীৰ লগত শাৰী পাতিলেগৈ।\nশৰত কালে চন্দ্ৰাৱলী\nৰাতি..ধিন দাও তাক\nতাক তৌ খিত..\nদুপাক নাচোতেই অপুৱে হঠাৎ মৃদু উজুটি এটা খোৱাত তললৈ চালে। সৰু ল’ৰা দুটাই তাৰ ভৰিৰ ওচৰৰপৰা কিবা এটা বুটলি লৈ গ’ল। ঘপহকৈ তাৰ মনত পৰিল নাৰিকলৰ কোৰোকা বিচাৰি নোপোৱাত ভতিজাকৰ ক’স্ক’ বল দুটাকে কোৰোকাৰ ঠাইত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। অ’ তাৰমানে… সি লাহেকৈ ইফালে সিফালে চাই কোনেও নেদেখাকৈ ব্লাউজৰ ফাঁকেদি হাতখন ভৰাই আনটো বলো উলিয়াই ল’ৰাকেইটাৰ ফালে দলিয়াই দিলে। বলটো দেখি সিহঁতেও ফূৰ্তিতে লৰ মাৰি আহি বুটলি লৈ গ’ল।\nঅলপপৰ নাচি অপুৰ আমনি লাগিল। অসুৰ ওলাবলৈ এতিয়াও বহুতপৰ আছেই। ডিঙিটোকে অকণ তিয়াই ল’ব পৰা হ’লে। কথাটো ভাবি সি কাৰোবাক পায় নেকি ইফালে সিফালে চালে। ৰণ্টুকো লগ ধৰিব নোৱাৰে, অলপ পাছতেই তাৰ বচন আছে। তাৰ ওচৰে পাজৰে নাচি থকা ল’ৰাকেইটাও দেখোন অচিনাকি। সম্ভৱ কাষৰীয়া গাঁৱৰ কোনোবা হ’ব। কাকো নেদেখি সি অকলেই ৰাসথলীৰ পৰা ওলাই আহিল। পানীটুপিৰ যোগাৰৰ কথা চিন্তা কৰি সি ইফালে সিফালে চালে।\n: কি বিচাৰিছে দাদা?\nহঠাৎ পাছফালৰ পৰা কাৰোবাৰ মাত শুনি অপুৱে উভটি চালে। তাৰ কাষতেই নাচি থকা সাইলাখ ছোৱালীহেন দেখা ল’ৰাটো। হয়তো ওচৰৰে কোনোবা গাঁৱৰ হ’ব। মুখখন অচিনাকি।\n: অকণমান ডিঙিটো তিয়াই লওঁ বুলি ভাবিলো।\nঅপুৱে উত্তৰ দিলে।\n:বস্তু আছে জানো?\n:নাই। তাকেই বিচাৰি ফুৰিছোঁ।\n: মোৰ তাতেই আছে ব’লক।\nঅপুৱে ভালেই পালে। লগ এটাও পালে।\n:ব’লা তেনেহ’লে। তোমাৰ ঘৰ?\n:মোৰ নাম মোহন বৰা।ওচৰৰে বালিগাঁৱত ঘৰ।আপুনি এইখিনিতে ৰওক। মই সাউতকৈ গৈ বস্তুটো লৈ আহোগৈ।\nকথাকেইটা কৈ মোহন আঁতৰি গ’ল। অপুৱে তাতেই অপেক্ষা কৰি ৰ’ল।\nপ্ৰায় পাঁচ মিনিটমানৰ পাছত মোহন আহিল। হাতত কাগজেৰে মেৰিয়াই থোৱা বটল আৰু দিচপজেবল গিলাচ দুটা।\nঅপুক উদ্দেশ্যি সি ক’লে।\nঅপুৱে চানাৱালা এটাৰ পৰা চানা দুভাগ লৈ ল’লে। দুয়ো ৰাসথলীৰ পৰা আঁতৰত নিৰাপদ ঠাই এডোখৰ বিচাৰি বহি ল’লে।\nঅপুৱে সন্মুখত চাকনাখিনি মেলি ল’লে। মোহনে গিলাচত বস্তু বাকি পেগ দুটা বনাই এটা পেগ অপুলৈ আগবঢ়াই দিলে। অপুৱে গিলাচটো লৈ দুঢোকমান গিলিছেহে, এনেতে অনুভৱ কৰিলে মোহন যেন তাৰ বেছি কাষ চাপি আহিছে। বহিবলৈ ঠাইৰ অসুবিধা হৈছে বুলি অপু অলপমান আঁতৰি দিলে। এইবাৰ মোহনে কাষ চাপি আহি অপুৰ হাতখনত খামুচি ধৰি তাৰ কান্ধতে মূৰটো পেলাই দিলে। অপুৰ কাণ মূৰ গৰম হৈ গ’ল। এনেকুৱা কাম কেতিয়াবা নৈৰ পাৰত অকলে বহোতে তাৰ মালতীজনীয়েও কৰি পোৱা নাই দেখোন। এইডাল বলীয়া নেকি!\n:হেৰা তুমি আকৌ এইখন কি লেটি পেটি কৰিছা? বলীয়া হ’লা নেকি?\nএইবুলি সি গাৰ বলেৰে মোহনক ঠেলা মাৰি দিলে।\n:উই মা, তুমি কিন্তু তামাম হেণ্ডচাম। মোক পছন্দ হৈছে যদি চুমু এটাকে দিয়ানা।\nএইবুলি মোহনে চকুকেইটা মুদি ছোৱালীবোৰে ফটো উঠিলে ওঁঠখন যেনেকৈ জোঙা কৰে, তেনেকুৱা ভংগীমাত বহি থাকিল। অপুৱে তেতিয়াহে বুজিলে। অ’ তাৰমানে মেনুফেক্সাৰিং ডিফেক্ট। আজি তাৰমানে সি মোহিনীৰ কবলতহে পৰিল। নাই মালতীক বিয়া কৰোৱাৰ আগতেই সি তাৰ পুৰুষত্বত কলংক সানিব নোৱাৰে। অপুৱে এবাৰ চাৰিওফালে দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে কোনোবাই তাক এই অৱস্থাত দেখিছে নেকি বুলি। তাৰ পাছত পিন্ধি থকা মেখেলাখন দক্ষিণৰ চিনেমাৰ নায়কে লুঙীখন মোটোকাই কঁকালত বন্ধাৰ দৰে বান্ধি লৈ চকু মুদি বহি থকা মোহন ওৰফে মোহিনীৰ মুখত এটা প্ৰচণ্ড ঠিয় গোৰ মাৰিলে। তাৰ পাছত ফোঁফোৱাই সেই ঠাইৰপৰা আহি সি ৰাসথলীলৈ নগৈ চিধা তাৰ চাইকেলখনৰ গুৰি পালেহি।\nচাইকেলৰ তলাটো খুলি চাইকেলখনত উঠিছেহে…\n:অপু, ঐ অপু।\nহঠাৎ পাছফালৰ পৰা কাৰোবাৰ মাত শুনি ঘূৰি চাই দেখে ৰণ্টু ৰৈ আছে। ইয়াৰ আকৌ হ’ল কি! কাপোৰ কানিৰ যে বিলৈ। পিন্ধি থকা মেখেলাখন কান্ধত আৰু চাদৰখন লুঙীৰ দৰে কঁকালত মেৰিয়াই ৰৈ আছে।\n:ঘৰলৈ যাবি নেকি? ব’ল ময়ো যাওঁ তোৰ লগতে। ৰণ্টুৱে ক’লে।\nঅপুৱে কি হ’ল বুলি সোধাৰ আগতেই ৰণ্টুৱে পুনৰ ক’লে,\n:নক’বি আৰু। বচন মাতি হ’লত সৰুপানীকণ চুই আহো বুলি নামঘৰৰ ওচৰে পাজৰে ভাল নালাগে দেখি অলপ আঁতৰলৈ গ’লো। পাষণ্ড কেইটামানে পাই গাভৰু ছোৱালী বুলি ভাবি এই দশা কৰিলে। মই কথা ক’বলৈ সুযোগেই নাপালো বুজিছনে।কোনোমতেহে এইডোখৰ পাইছোঁহি।\nৰণ্টুৰ এই বিলাই দেখি আনকালে হোৱা হ’লে অপুৰ হাঁহি উঠিলে হয়। পিছে আজি তাৰ হাঁহি নুঠিল। সি চাইকেলখনৰ ওপৰত উঠি ৰণ্টুক উদ্দেশ্যি গহীনত ক’লে,\n:ৰৈ আছ যে, নুঠ কেলৈ?\n:নহয় ৰ। আজি অনুভৱ কৰিছোঁ, মাইকী মানুহ হোৱাটো কিন্তু বৰ সহজ কথা নহয় বুজিছ।\nএৰা, কথাটো হয়। কিন্তু অকল মাইকী মানুহেই নে? মোহন ওৰফে মোহিনীৰ কথাটো ৰণ্টুৰ আগত কওঁ বুলি ভাবিও কিবা এটা ভাবি সি নক’লে।\n:ঠিকেই কৈছ। এতিয়া এইবোৰ ভাবি থাকিব নালাগে। ব’ল ঘৰলৈ যাওঁ।\nৰণ্টু জাঁপ মাৰি চাইকেলত উঠিল। অপুৱে জোনাকৰ ফটফটীয়া পোহৰত প্ৰয়োজনতকৈ বেছি জোৰতেই পেডেলডাল মাৰিলে। শিলগুটিৰ ৰাস্তাত খটং খটংকৈ যোৱা চাইকেলখনৰ গতিৰ লগতে অলপ আগতে হৈ যোৱা ঘটনা দুটাইও তাৰ মনত দোলা দি থাকিল।\n« দুজন চোৰ– অনিমা দাস ।\nপোষ্ট অফিচ – পাৰ্থ প্ৰতীম শৰ্মা »\nবহুত হাঁহিলো৷ এজ ইউজুৱেল চুপাৰ্ব৷ “কাকতিৰ সংসাৰ”ৰ পিছৰ খণ্ড লাগে দেই৷\nধেত তেৰি। হাঁ‌হি মৰিছো। দুই চাৰিদিনৰ পিছত মাজুলীলৈ ৰাস চাবলৈ যোৱাৰ প্ৰগ্ৰেম এটা বনাই থৈছো\nঅকলে অকলে হাঁহি আছো অ’।\nবহুত ভাল লাগিল । আশাকৰিছো সাৰখিনিযেন পুৰুষসকলে বুজে দেই।\nতামাম তৃপ্তি পালো তৃপ্তি! টেনিচ বলৰ পৰা মেনুফেকচাৰিং ডিফেক্টলৈ তামাম কল্পনা ৷ আগতে গোটত পঢ়া মনত আছে, আজি মেগাজিনত পঢ়ি আকৌ ৰিফ্ৰেচ হল ৷ মজ্জা ৷ গোটৰ ষ্টাৰ ৰাইটাৰ বুলি ধৰি লৈছো ৷ এনেকে বৰঙনি আগবঢ়াই থাকিবা বুলি আশা কৰিলো ৷\nবহুত সুন্দৰ হৈছে .. আগলৈকো এনে লেখাৰ আশা ৰাখিলো!!\nগ্ৰুপত পঢ়িছিলো৷ আজি আকৌ পঢ়িলো৷ ভাল লাগিল৷