অবিশ্ৰান্ত / AVISHRANTA - an Assamese Blog : January 2013\nদুয়ো পালোগৈ বম্বে ৷\nহয় বম্বে, তেতিয়া মায়ানগৰীৰ নাম বম্বে আছিল ৷\nতাত ভৰি দিয়ে গম পালো আমি হৈছো দুটা কূপ মণ্ডুক, নিজৰ নাদৰ পৰা গৈ মহাসাগৰত পৰিলো ৷\nচাৰিওফালে মাথো মানুহ, যানবাহন !!!!!!!!!!!!!!!!\nঅট্টালিকা, ইমাৰতবোৰ দেখি তবধ মানিছো !!\nদুয়োটাই ইটোৱে সিটোৰ হাতত খামুচ মাৰি ধৰি থাকো ৷\nহেৰালে একে লগে হেৰাম !!!\nপদে পদে অঘটন ৷\nনিতৌ নতুন শিক্ষা ৷\nআজি অঘটনৰ কথা নকওঁ ৷\nকি কি নতুন কথা শিকিলো তাৰে দুটা কথা কওঁ ৷\nএক নং কাহিনী :\nদুয়ো সোমালো এখন আটকধুনীয়া ৰেষ্টোৰাত ৷\nসোমায়ে কাৰুকাৰ্য্য দেখি তবধ মানিলো ৷ তেনে ধৰনৰ ৰেষ্টোৰাত আগতে সোমোৱাৰ কথা বাৰু বাদেই দিছো, আমি চিনেমাটো দেখা নাছিলো ৷\n‘‘প্ৰতিভূদা, বেলেগত যোৱাই ভাল হ’ব নেকি ?? বলক কোনোবা ইৰানী কেফেতে সোমাওঁ গৈ ৷’’\n‘‘ধেই তোমাৰো যে ইমান ভয় নহয় !!! কি কৰিব হে ?? আমাৰো পইছা আছে !!’’\nবচন ঠিকেই মাতিলো যদিও মই একো আওভাও পোৱা নাই ৷\nঅকনমান ৰৈ ভালকৈ চাই বুজিলো, সেইখন ৰেষ্টোৰাত কোনেও আহি আমাৰ পৰা অৰ্ডাৰ নল’ব ৷\nছেল্ফ চাৰ্ভিছ !!\nদুয়ো বহাৰ পৰা উঠি গ’লো ৷ এঠাইত খাদ্যবোৰ সজাই থোৱা আছে ৷ প্ৰত্যেক বিধি খাদ্যৰে মূল্যবোৰো লিখি থোৱা আছে ৷ যি মন যায় ল’ব লাগে আৰু এঠাই সেই বস্তুখিনিৰ মূল্যটো দি আৰামত বহি খাব লাগে ৷ বঢ়িয়া নিয়ম ৷ আমি কেতিয়া নেদেখা, কেতিয়াও নাম নুশুনা খাদ্যকেইবিধমান বাচি ল’লো ৷ মূল্য পৰিশোধ কৰিলো ৷ তাৰ পাছত একেবাৰে আচুতীয়া চুক এটাত বহি ল’লো ৷\nচুকত নবহি আমাৰ উপায় নাই ৷ সকলোকে দেখিছো কাটা-চামুছ, কটাৰী আদিৰে খোৱা-বোৱা কৰিছে ৷ আমি টকা দিছো, গতিকে হাতেৰে খাম ৷\nখাই আছো ৷ খাই থাকোতেই মন কৰিলো আমি খোৱা পানীৰ গিলাছ কেইটা অনা নাই ৷ ছেল্ফ চাৰ্ভিছ, গতিকে নিজেই আনিব লাগিব ৷\n‘‘অই পানী আনা গৈ ৷’’\n‘‘প্ৰতিভূ দা, এই পানী আনা কাৰবাৰটো বা আকৌ কেনেকুৱা হয় !’’\n‘‘তোমাৰ দ্বাৰা নহ’ব আৰু !! আৰে পানীত আকৌ কি জেং থাকিব পাৰে ? যাবা, টেপ খুলিবা, পানী আনিবা ৷’’\nইফালে-সিফালে চাই দেখিলো, এটাইৰ পৰা বাকী গ্ৰাহকসকলে পানী আনি আছে ৷\n‘‘সেইফালে যোৱা ৷ গিলাছ দুটা লৈ যাবা ৷’’\nগ’ল লগৰজন ৷ অকনমান পাছতে দুহাতে দুটা খালি গিলাছ লৈ উভটি আহিল ৷\n‘‘প্ৰতিভূ দা, মই কৈছিলো নহয় !! মই পানী আনিব নোৱাৰো ৷’’\n‘‘কিয় নোৱাৰা আনিব ?? সৌটো দেখোন পানীৰ ফিল্টাৰ ৷’’\n‘‘প্ৰতিভূ দা, পানী ফিল্টাৰ ঠিকেই আছে ৷ কিন্তু পানী তাৰ পৰা ল’বলৈ টেপটোত একো চুইছ নাই ৷’’\nমনতে ভাবিলো,‘‘দিওঁ নেকি এক মাৰ মাৰি ??’’\n‘‘হেৰা তুমি কি ইঞ্জিনীয়াৰ হে ?? টেপ থকিলে কৰবাত কিবা এটা থাকিবই ৷ তল ফালে মন কৰিবা ৷ কিবা লিভাৰ এডাল থাকিব ৷ সেইডাল গচক মাৰি দিবা ৷ পানী ওলাই আহিব ৷’’\nলগৰজন আকৌ গ’ল ৷\nঅকনমান পাছতে আকৌ দুহাতে খালি গিলাছ দুটা লৈ উভটি আহিল ৷\n‘‘নাই দাদা ৷ তলতো একো নাই !!’’\nমই ক’লো,‘‘ব’লা চাচোন কি টেপত চুইছ নোহোৱা পানী ফিল্টাৰ এইটো৷’’\nদুয়ো গৈ পালো গৈ পানী ফিল্টাৰৰ ওচৰ ৷ হয় ফিল্টাৰটোত পানী ওলাবলৈ নল এটা আছে ৷ কিন্তু সেইটোৱে আছে আৰু একো নাই ৷ তেনেহ’লে পানী ওলাই কেনেকৈ ??? দুয়ো চিন্তাত পৰিলো ৷ পানী খাবলৈ বেলেগত পায় যাম ৷ সেই কথাটো ইমান ডাঙৰ কথা নহয় ৷ কিন্তু নলৰ পৰা পানী ওলাই কেনেকৈ ???? জানিবলৈ বিৰাট মন গৈছে ৷ কথাটো কাৰোবাক সুধিলেই হৈ যায় ৷ কিন্তু আগতেই কৈছো সেই সময়ত আমি আছিলো ‘‘দুটা কূপ মণ্ডুক’’ ৷ না ইংৰাজী ক’ব পাৰো, নাই হিন্দি ক’ব জানো ৷ কথাই কথাই ভয় ৷ ৰৈ আছো সেই আচৰিত পানী ফিল্টাৰৰ ওচৰত ৷\nআন এজন গ্ৰাহক পানী ফিল্টাৰৰ দিশে আহি থকা দেখিলো ৷\n‘‘হেৰা, সেই মক্কেলটো আহিছে দেখিছা নহয় ?? সি পানী ল’ব ৷ কেনেকৈ লয় মন কৰি থাকো দিয়া ৷ সি যোৱাৰ পাছ আমি তাৰ টেকনিকটো লগাই আমি পানী পায় যাম ৷ ’’\nগ্ৰাহকজন আহিল, গিলাছটো নলটোৰ তলত থ’লো আৰু লগে লগে পানী ওলাবলৈ ধৰিলে ৷\nআৰে!!!!!!!!!!!!!!!! যাদু নেকি ????\nমই কাহিনী বুজি গ’লো ৷ লগৰটোৰ পিঠিত বাঘঢকা এটা মাৰিলো ৷\n‘‘কৈছিলো নহয় ভৰিৰ ওচৰত লিভাৰ এডাল আছে ৷ আছে সেইডাল ৷ নহ’লে কেনেকৈ পানী ওলাব হে??? ’’\nদুয়ো এইবাৰ পানী ফিল্টাৰটো তন্ন তন্নকৈ নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ ধৰিলো ৷\nএপাকত কিবা ভাবি লগৰজনে গিলাছটো পানীৰ নলটোৰ তলত পাতি দিলে ৷\nপানী ওলাবলৈ ধৰিলে ৷\n‘‘প্ৰতিভূ দা, ওলাইছে ওলাইছে!!’’ কৈ চিঞৰিবলে ধৰিলে ৷\nদৃশ্যটো এনেকুৱা আছিল যেন আমি দুটাই শ্ৰীহৰিকোট্টাৰ পৰা INSAT 1Bক সফলতাৰে প্ৰক্ষেপনহে কৰিলো ৷ ফুৰ্তিতে ৰ’ব নোৱাৰা হ’লো ৷\nগিলাছে-গিলাছে পানী খালো ৷\nৰেষ্টোৰাখনৰ পৰা হাঁহি হাঁহি ওলাই আহিলো ৷\n(পাছত বহু জল্পনা কল্পনা কৰি বুজিলো টেপটোত বোধহয় কিবা বিশেষ ধৰনৰ আলোক সংবেদক (Photo Sensor) লগোৱা আছিল ৷ এই ধৰনৰ সংবেদকৰ কথা কৰবাত ভুলতেও পঢ়িবলৈ পোৱা মনত নাছিল ৷)\nদুই নং কাহিনী :\nবম্বেত কেইদিনমান কটাই আমি পুনা পালোগৈ ৷ কেইবাদিনো থকাৰ কথা ৷\nৰাতিৰ আহাৰৰ বাবে আমি বেছ সাধাৰন ধৰনৰ হোটেল বিচাৰি উলিয়ালো ৷\nৰাতি ৯মান বজাত হোটেলখনত উপস্থিত হওঁ গৈ ৷ মই খোৱাত খৰ ৷ ১০ / ১৫ মিনিটতে খাই বৈ শেষ কৰি মেনেজাৰজনৰ ওচৰতে বহি হয় বাতৰি কাকত পঢ়ো, নহয় ছিগাৰেট হোপি থাকো বা এনেয়ে বহি থাকো ৷ লগৰজনৰ খাই শেষ হওঁতে প্ৰায় আধা ধন্টামান লাগে ৷ সি মোৰ ওচৰ পোৱাৰ লগে লগে গুৱাল গালি পাৰো,‘‘খাওঁতে ইমান দেৰি কৰিলে কেনেকৈ হ’ব ৷’’\nএদিনৰ কথা ৷ মই বহি আছো মেনেজাৰৰ ওচৰত ৷ কোনোবা মানুহ এজন আহি মেনেজাৰৰ সৈতে কথা হৈছে ৷ তেতিয়ালৈ প্ৰায় ১ মাহমান মহাৰাষ্ট্ৰত থাকি অকনমান মাৰাঠী বুজি পোৱা হৈছো ৷ দুয়োজনৰ কথা যি শুনিলো আৰু যি বুজিলো যে মই উত্তেজনাত ৰ’ব নোৱাৰা হ’লো ৷ অকনমান পাছতে লগৰজনৰ আহি মোৰ ওচৰ পায় মাত লগালে,‘‘প্ৰতিভূ দা ব’লক ৷’’\n‘‘এহ্ অকনমান মনে মনে বহি থাকাচোন ৷’’\n‘‘আজি আকৌ আপোনাৰ কি হ’ল ?? ময়ো দেখোন আজি অলপ সোনকালে খালো !’’\n‘‘ৰ’বা হে আজি এই হোটেলখনলৈ গাভাস্কাৰ আহিব ৷’’\n‘‘কি কয় প্ৰতিভূ দা ????? কেনেকৈ গম পালে ????? আমি অট’গ্ৰাফ কিহত ল’ম ?????’’\nএই বুলি কৈয়ে বন্ধুজনেও হাতত বাতৰি কাকত এখন লৈ মোৰ সৈতে বহি ল’লে ৷\n‘‘প্ৰতিভূ দা, আমি ড্ৰেছটো সলনি কৰি আহিলে ভাল আছিল নেকি বাৰু?’’\n‘‘প্ৰতিভূ দা, আমি ৰাজেশ বৰাক চিনি পাওঁ বুলি ক’ম দিয়ক ৷’’\n‘‘প্ৰতিভূ দা, মই বাৰু গাভাস্কাৰতকৈ কিমান ওখ হ’ম ??’’\nমাজে মাজে উঠি গৈ হাতত থকা পেপাৰখন মোটোকাই লৈ ফ্ৰন্টফুট/বেকফুটত অদ্ভুতধৰনৰ ক্ৰিকেটৰ ছট কিছুমান অভ্যাস কৰে ৷\n‘‘প্ৰতিভূ দা, গাভাস্কাৰৰ ফিছিং আউট ছাইড দা অফ ষ্টাম্প ছটটো বৰ ভাল লাগে মোৰ ৷ আপোনাৰ ?’’\nএনেকৈ বহু ‘‘প্ৰতিভূ দা,…………..’’ পাৰ হ’ল ৷\nএসময়ত হোটেল বন্ধ হ’বৰ হ’ল ৷\nহঠাতে মই লগৰজনক ক’লো,‘‘ব’লা নিজৰ হোটেললৈ যাওঁ ৷’’\n‘‘প্ৰতিভূ দা, গাভাস্কাৰক লগ নকৰাকৈয়ে ??’’\n‘‘গাভাস্কাৰ আহি গ’ল গৈ !!’’\n‘‘গাভাস্কাৰ আহি গ’ল গৈ !! কেতিয়া ? মই নেদেখিলোৱে দেখোন !!’’\n‘‘ব’লা বাহিৰত বুজাম ৷’’\n‘‘হেৰা, আমাৰ কাৰনেহে গাভাস্কাৰ মানে লিটিল মাষ্টাৰ ৷ কিন্তু মহাৰাষ্ট্ৰত যদি কোনোবাই কয় ‘গাভাস্কাৰ আহিব’ সেইয়া আমাৰ তাত কোৱা ‘বৰুৱা আহিব, দত্ত আহিব’ৰ দৰেই কথা ৷ আমি বহি থাকোতে মাত্ৰ এজনেই মানুহ আহিছিল ৷ এজন মূৰ্গী বেপাৰী ৷ গাভাস্কাৰ সেইজনেই আছিল ছাগৈ !!’’\nমূৰ্গী বেপাৰী গাভাস্কাৰ ?? হৰি হৰি !!!!!!!!!!!!!\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:12 No comments:\nচাইকেলৰ ‘পম’ আৰু বন্ধুৰ পাঁচ হাজাৰ টকীয়া কাহিনী\nমাজতে যোৰহাটলৈ গৈছিলো ৷\nএ.টি. ৰোডৰ কাষতে থিয় হৈ চিগাৰেট হুপি আছো ৷\nমোৰ কাষতে এজনে চাইকেলত খুব জোৰে জোৰে ‘পম’ দি আছে ৷\n‘পম’ ইমানেই হ’লগৈ যে শেষত টিউবৰ বেলুন ওলাই গ’ল ৷\nএনেতে এজন মানুহে দৌৰ মাৰি আহি ‘পম’ দিয়াজনক সুধিলে,‘হেৰি কি কৰি আছে হে ?’\n‘পম দি আছো দেখা নাই ?’\n‘কিন্তু মোৰ চাইকেলত কিয় দিছে ?’\n‘পমিয়াই’ থকাজন উচপ খাই উঠিল ৷\nমই মনতে ভাবিলো,‘বৰ দুঃচিন্তাত আছে যেন পাওঁ ৷’\nগুৱাহাটীলৈ উভতি আহিলো ৷ মোৰ বন্ধু এজনে আমেৰিকাৰ পৰা ফোন কৰিলে ৷ কথা পাতি থাকোতে এই কথাতো ক’লো ৷ তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে,‘প্ৰতিভু মই জানো সেইজনৰ মনৰ অৱস্থা কেনেকুৱা হৈ আছিল ৷ তেওঁ ছাগৈ চকুৰে অন্ধকাৰ দেখি আছে ৷ মোৰো এবাৰ হৈছিল ৷ কওঁ শুনা ৷’\nপাঁচ হাজাৰ টকীয়া কাহিনী (বন্ধুৰ মুখেৰে) :\nদেউতা ঢুকুৱাৰ পাছত মায়ে বৰ কষ্টেৰে ডাঙৰ কৰিলে, পঢ়ুৱালে ৷ সেইখিনিলৈ সকলো ঠিকেই আছিলে ৷ লেঠা লাগিল পঢ়া শেষ হোৱাৰ পাছত ৷ চাকৰি বাকৰি নাই ৷ গতিকে ইন্জিনীয়াৰিং পাছ কৰি ঘৰতে বহি আছো ৷ ঘৰত থকা সময়ত বিস্ময় প্ৰান্তিক পঢ়ো, আবেলি চাৰিআলিলৈ গৈ চিগাৰেট খাওঁ ৷ কেতিয়াবা সুযোগ পালে সিবিধ ধৰো ৷\nসোমবাৰে আগবেলা ১১ বজাত কাৰোবাৰ ঘৰলৈ কিবা কামত গ’লে, সুধিব তুমি "আজিকালি কি কৰি আছা??"\nমনতে ভাবো,‘কে**, কিবা কৰি থাকিলে তোৰ ঘৰলে এইটো টাইমত আহিব পাৰো নেকি?’\nএদিন মায়ে ক’লে,‘মইনা তই নহ’লে বিমলৰ তালৈকে যা ৷ কৰি দিব দে সি কিবা এটা ৷’\nবিমল মানে বিমল বৰুৱা, মোৰ ভিনিহি ৷ গোলাঘাটত থাকে, ঠিকাদাৰ মানুহ ৷ যাওঁ নাযাওঁ কৈ পালোগৈ বাইদেউৰ ঘৰ ৷\nমই গৈ ওলোৱাত বাইদেউ, ভিনদেউ, ভাগিন আটায়ে ভাল পালে ৷\nমোৰো নতুন কাম ওলাল ৷ যেনে ৰাতিপুৱাই ভাগিনক স্কুললৈ নিয়া, আবেলি স্কুলৰ পৰা অনা, গধুলি টিউছন ৷ গেছ অনা, ASEBৰ বিল দিয়া, বাইদেউৰ লগত বজাৰলৈ যোৱা..... বহু কাম ৷\nএদিন ভিনদেৱে ক’লে,‘মইনা কাইলৈ গুৱাহাটীলৈ যাম ওলাবা ৷’\nওলালো গুৱাহাটীলৈ বুলি, বহু দিন হ’লে দেখা নাই ছবছৰ কটাই অহা মহানগৰখন ৷\nযাবৰ সময়ত সৰুবায়ে সুধিলে,‘মইনা টকা কেইটামান দিওঁ লৈ যা ৷’\nমই ভেকাহি মাৰি ক’লো,‘মোৰ হাতত স্কলাৰছীপৰ পাঁচ হাজাৰমান আছে ৷ মই ভাবিছো আহোতে তোলৈ শুৱালকুছি ছিল্ক হাউছৰ পৰা কাপোৰ এযোৰ লৈ আনিম ৷’\nভিনিহিৰ বগা ভেনখনত উঠি তেওঁ, মই আৰু ৰয় জুৱেলাৰছৰ সান্তুদা গুৱাহাটীলৈ ৰাওনা হ’লো ৷\nচান্দমাৰীত থকা হোটেল ঝংকাৰত উঠিলো গৈ ৷\nসন্ধিয়া হোটেললৈ আন পাঁচজন মানুহ আহিল ৷ তেওঁলোকৰ মাজত মই মাথো মন্টুদাক চিনি পাওঁ ৷ ভিনিহিৰ বন্ধু, তামাম দুই নম্বৰী মানুহ ৷ মই তেওঁলোকক বটল—ছটল জোগাৰ কৰি অলপ পানবজাৰৰ ফালে ওলাই গ’লো ৷\nমই ঘুৰি আহি দেখো গোটেই কেইজন ব্যস্ত কিবা এটা পৰিকল্পনালৈ ৷ অলপ পৰ ৰৈ কথাবোৰ বুজিবলৈ যত্ন কৰিলো ৷ সাংঘাটিক ঘটনা দেখোন ৷\nলাষ্ট ডিজিট !!!!!!!!!!!!!!!!!!\nগোটেই কেইজনে মিলি এটা এখন কমিটি বনাইছে ৷\nশনিবাৰৰ খেলখনৰ মেকিং কৰিব ৷\nএজন যাব অমৃতসৰলৈ, প্লেনেৰে মেইন মেকিঙৰ কাৰনে ৷\nবাকীকেইজন অসমতে থাকিব আৰু সদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ সকলো ঠাইৰ পৰা ৯ নম্বৰ এন্ডিং কিনি পেলাব ৷ কেইবাখনো গাড়ী ব্যৱহাৰ হ’ব ৷ এখন গাড়ী কলিয়া ভোমোৰাহৈ লক্ষিমপুৰ পাবগৈ, এখন গাড়ী শৰাইঘাটহৈ নলবাৰী, বৰপেটা, বঙাইগাওঁ, কোকৰাঝাৰ ঝাৰু মাৰিব ৷ কোনোবা এখন যাব ধুবুৰীৰ ফালে, কোনোবা এখন যাব উজনিলৈ ৷ এখন ৰৈ যাব গুৱাহাটীত ৷\nলগতে নিয়ম কৰি দিয়া হ’ল কোনেও নিজাববীয়াকৈ টিকট কিনিব নোৱাৰিব ৷ সকলোৱে কমিটিক টকা দিব আৰু টিকট কমিটিয়ে কিনিব ৷\nসেই মিটিঙতে ঠিক হ’ল যে অমৃতসৰলৈ যাব মোৰ ভনিহি ৷ গতিকে ভনিহিয়ে ঘোষণা কৰিলে,‘মই নাথাকিম যেতিয়া মইনায়ে মোৰহৈ তোমালোকৰ লগত থাকিব ৷’\nসকলো মান্তি হ’ল কথাটোত ৷\nৰাতি ভিনিহিয়ে মোক বুজালে মোৰ কাম কি হ’ব ৷\nমই চকু দি থাকিব লাগিব চাৰিওফালে যাতে কোনেও নিজাববীয়াকৈ ৯ নম্বৰ উঠাব নোৱাৰে ৷\nবজাৰলৈ যোৱা, ভাগিনক অনা নিয়া কৰাতকৈ এটা ছেলেন্জিং কাম পাই মনটো ভাল লাগিল ৷\nশনিবাৰে ৰাতিপুৱাই ভিনিহিৰ বগা ভেনখনত টিকট বুটলিবলৈ ওলালো মন্টুদা, সান্তুদা, মই আৰু এজন ৷ নুনমাটি, বেলতলা, উলুবাৰী, নেপালী মন্দিৰ, মালিগাওঁ, ফাছীবজাৰ ... একো বাদ নপৰিল ৷ দুইমান বজাত বগা ভেন পানবজাৰত উপস্থিত হ’ল ৷ আটাইয়ে অশোকাত পোলাও খাবলৈ সোমোলো ৷\nমই মনে মনে হিচাব কৰি পালো ভিনিহি আৰু দুঘন্টামানৰ পাছত কেইবা লাখ টকাৰ মালিক হ’ব ৷ মনটো ভাল লাগি গ’ল ৷ মই বাকী কেইজনক ক’লো,‘বৰ জোৰত পেচাব কৰিব লাগিছে, অকমান আহি আছো ৷’ মোৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য আছিল ভিনিহি ‘কেইবা—লাখপতি’ হোৱাৰ আনন্দত বীয়েৰ এটা খোৱাৰ ৷\nবাহিৰলৈ ওলাই আহি মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী হস্পাতালৰ ফালে আগুৱাই গ’লো, ছিগাৰেট কেইটামন কিনি লওঁ বুলি ৷\nএনেতে এখন ঘুমটিত দেখা পালো ‘আমাৰ’ খেলখনৰ টিকট বিক্ৰী কৰি আছে আৰু ভালেমান ৯ নম্বৰ আছে ৷\nমোৰ মনলৈ বেয়া বুদ্ধি এটা আহিল ৷ সেইয়ে স্কলাৰছীপৰ পাঁচ হাজাৰ টকা সেইটা !!!!!!!!!!\nসেই কেইটা মই বুকুতে সাবটি ঘুৰি ফুৰিছো, মকৰাই বুকুত কনী সাবটি থকা দি ৷\nমনতে ভাবিলো কৰি দিওঁ গাড্ডাৰী !!!!!!!!\nঘুমটিখনৰ ওচৰত ৰৈ থাকোতেই লগ পালো আমাৰ ফৰকাটিঙৰ ফালৰ লৰা দুজন মানক ৷ সিহতে মোক ক’লে,‘অজিত দা তিনি কিনক তিনি , প’ক্কা ইনফৰমেছন ৷’\nমই সিহঁতক ক’লো,‘লাখপতি হ’বৰ মন আছে যদি কিনি দিয়া তিনি পূৰণ তিনি ৷’\nফুৰ্তিতে মোৰ মুখেৰে বাপ্পেকে কবিতাকে ওলাই গ’ল ৷\nপাঁচ হাজাৰ টকাৰ টিকট ইন পকেটত ভৰাই মই অশোকা পালোহি ৷\nহিচাব কৰি শেষ কৰিব পৰা নাই ৷\nমালৈ কাপোৰ এজোৰ কিনিব লাগিব !\nখগেন শইকিয়াৰ পৰা মাটি কিনি এখন মিনি বাগান খুলিম !\nএইবাৰ মৌচুমী বৰুৱাৰ বাপেকে কেনেকৈ তাও মাৰে দেখিম নহয় !!!!\nতিনি বাজিছে ৷\nআৰু আধা ঘন্টা !!!!!!!!!!\nআটায়ে বগা ভেনখনত বহিলো গৈ ৷\nভেনত বহিয়ে দেখিছো সান্তুদাই এটাৰ পাছত এটাকৈ ফিল্টাৰ হুপিবলৈ ধৰিছে ৷ এহোপা মাৰে পেলাই দিয়ে ৷ তাৰ পাছত আনটো চিগাৰেটত ধৰে ৷\nমই মেলেৰীয়া বেমাৰীৰ দৰে কপিবলৈ ধৰিলো ৷ জাৰৰ দিনতো জোল বৈ গ’ল, পেট পাক মাৰিবলৈ ধৰিলে ৷\nশেষত ক’লো,‘সান্তুদা মোকো ফিল্টাৰ এটা দিয়কচোন ৷’\nচিগাৰেটটো লৈ মই বগা ভেনৰ পৰা নামি আহিলো ৷\nৰাস্তাৰ ইমুৰে থিয়হৈ পকেটত কিমান টকা আছে হিচাব কৰিলো ৷\nপাৰ্ছটো পকেটত ভৰাই বগা ভেনখনৰ ফালে চাই দেখো মন্টুদা, সান্তুদা আৰু আনজনে কপালত চপৰিয়াই আছে ৷\nআৰু মই ??????\nগাড়ীলৈ বুলি খোজ দিবলৈ গৈ প্ৰকান্ড মেনহ’লৰ ভিতৰত ৷\nচাৰিওফালে অন্ধকাৰ !!!!!!!!!!!!!!\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:502comments:\nগাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেট !\nসৰুৰে পৰা গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেট, তাত থকা সংখ্যাবোৰ, তাত থকা কথাবোৰে মোক আকৰ্ষিত বৰকৈ কৰি আহিছে ৷\n১৯৮০ চনমানৰ পৰা দেউতাৰ ওচৰত এখন বিভাগীয় গাড়ী আছিল - ASG 3045 ৷\nসেইখনত উঠি কেইবাবাৰো চালাকাটিৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ গৈছিলো ৷ মই সন্মুখৰ আসনত বহি ৰাষ্টাৰ গাড়ীবোৰকেই প্ৰাধনকৈ লক্ষ্য কৰি যাওঁ, কি নাম্বাৰ প্লেট, কি লিখা আছে , কোন ৰাজ্যৰ গাড়ী হ’ব বাৰু..... ?\nএবাৰ তেনে এক যাত্ৰাত মনলৈ খেয়াল এটা আহিল ৷ নাম্বাৰ প্লেটৰ আখৰবোৰে কি কি অৰ্থপূৰ্ন শব্দ পাব পাৰো !!\nASK, TRY, AMY................. বাকী শব্দবোৰ এতিয়া মনত পৰা নাই ৷\n১৯৮৪চনত মই পঢ়া-শুনাৰ কাৰনে গুৱাহাটীলৈ আহিলো ৷\nস্কুললৈ যাবলৈ বুলি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ৰ মাজেৰ পাৰ হৈ যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত ৰৈ থাকোতে দুবিধ বেলেগ ধৰনৰ নাম্বাৰ প্লেট দেখা পালো - CH আৰু A/F ৷ মই গাওঁৰ পৰা অহা লৰা এইবোৰ বুজি নাপাওঁ ৷ বন্ধু এজনক সুধিলো,‘ক’ৰ গাড়ী এইবোৰ ?’\nবন্ধুৱে বুজাই দিলে,‘CH চীনদেশৰ আৰু A/F বায়ুসেনাৰ !’\nবহু দিন পাছৰ কথা ৷\nকলেজত পঢ়ো, শিলঙলৈ গৈ আছিলো বাছেৰে ৷ মই, কল্যাণ আৰু কোনোবা এটা ৷ আমাৰ সন্মুখৰ বাছখনৰ নম্বৰ আছিল TRY-199 ৷ আমি ভাবিছিলো আকৌ TRY-199 এটা উপদেশ, সেইদিনা ‘তীৰ’ত কিমান নম্বৰ উঠিব !!!\nআজি কালি গাড়ীৰ নম্বৰতকৈ নাম্বাৰ প্লেটত থকা আন কথাবোৰে বেছি আকৰ্ষিত কৰে ৷\nতাৰো কিছু কথা অনুমান কৰি লওঁ কিয়নো লিখিলে, কেতিয়াবা বুজি নাপাওঁ কিয় লিখা আছে তেনেকৈ !\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত SUNU, MUNU, RIDIP, JUNALI, ANKITA আদি বুলি লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ সেইবোৰ কোনোবা প্ৰিয়জনৰ নাম ৷ মৰমতে লিখি লৈছে ৷\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত ‘মা-দেউতাৰ আশীৰ্বাদ’ বুলি লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ লিখি লৈছে ৷\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত Hypo. to --- Bank বুলি লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ বেংকটোক কৃতজ্ঞতা জনাবলৈ লিখি লৈছে ৷\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত পদবীৰ কথা লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ প্ৰতিপত্তি দেখুৱাবলৈকে লিখা ছাগৈ ! (অৱশ্যে কোনে নিৰ্দেশনা থাকিবও পাৰে গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত পদবীৰ সংক্ৰান্তত ৷)\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত DOCTOR বুলি লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ ছাগৈ, তেওলোকে গৈ বাটত কোনো ৰোগী থাকিলে বা তেওলোকে গাড়ী ৰখাই থোৱা ঠাইত কোনো ৰোগী থাকিলে ডাক্টৰ বিচাৰিবলৈ সুবিধা হ’ব ৷\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত PRESS বুলি লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ হেঁচা মাৰি দিবলৈ কৈছে ছাগৈ !\nবহু গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত ADVOCATE বুলি লিখা থাকে ৷ মনতে ভাবি লওঁ ছাগৈ, ..................\nযোৱা দুদিনমানত দুখন বেলেগ বেলেগ বাইকৰ এখনত দেখা পালো লিখা আছে Choreographer আৰু আন খনত লিখা আছে Architect ৷ মনতে ভাবি ল’লো ছাগৈ, ..................\nমই কিন্তু একেবাৰে বুজা নাই কোনোবাই কিয় গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেটত লিখি ল’ব\nNACHI MAMA KUCHI MAMA\n12DIE - GO FAST!!!!!!!!!!!!!!!!\nকি হ’ব পাৰে কাৰনতো??\n‘মোৰ গাড়ীৰ নাম্বাৰ প্লেট যিমন যায় তাকেই লিখিম’ - এইটো এটা কাৰন হ’ব পাৰে ৷ যদি নহয় কি হয় বাৰু??\nটোকা - মোৰ কাম-বন বেছি নাই সেই কাৰনে এইবোৰ ভাবি থাকো ৷ আপুনি আকৌ বেলেগ কথা নাভাবিব !!\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:42 No comments:\nকণী খুৱাইছানে ? (নতুনকৈ হোৱা বাপেক বোৰলৈ প্ৰীতি উপহাৰ)\nআমাৰ ছোৱালী প্ৰাপ্তিৰ জন্মৰ আগয়ে যথেষ্ট জটিলতা আছিল ৷ ছোৱালীৰ জন্মৰ পাছতো শ্ৰীমতী প্ৰায় ৪/৫ মাহ কাল শয্যাগত হৈ আছিল ৷\nগতিকে ছোৱালীৰ ৬ মাহ মান হোৱালৈকে আমাৰ ক’লৈকো ওলাই যোৱা নাছিলো ৷\nঅৱশেষত ২০০৬ এপ্ৰিল মাহত এওঁ ঘোষনা কৰিলে,‘মই এতিয়া সম্পূৰ্ণ সুস্থ ৷ ব’লা অকমান কাৰোবাৰ ঘৰলৈকে ফুৰিবলৈ ওলাই যাওঁ ৷’\nকথা মতে কাম ৷ এদিন দেওবাৰে প্লাষ্টিকৰ নীলা বাস্কেট এটাত ছেৰেলেক, হাগীজ নেপী, বিভিন্ন ধৰণৰ কাপোৰ, টাৱেল, পানীৰ বটল, বাটি বোজাই কৰি আমি তিনিওটা ওলালো দিনটোৰ বাবে, প্ৰাপ্তিৰ প্ৰথম মহানগৰ ভ্ৰমণত ৷\nপ্ৰথমে গ’লো মোৰ বৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ এজনৰ ঘৰলৈ ৷ আমাৰ লগত বেছ ঘৰুৱা সম্বন্ধ ৷ ছাত্ৰৰ মাকক বৌ বুলি মাতো ৷ কথা-বতৰা পাতি আছো ৷ হঠাতে ঘৰৰ বৌয়ে সুধিলে,‘প্ৰাপ্তিক কণী খুৱাইছা নে ?’\nএওঁ উত্তৰ দিলে,‘এতিয়ালৈকে তাইক কণী দিয়া নাই ৷’\nবৌ উচপ খোৱাৰ দৰে হ’ল,‘কি ?????????? ৬ মাহ হ’ল আৰু তাইক কণী দিয়া নাই ?? আমাৰ ইয়াক দেখোন কেতিয়াবাৰ পৰায়ে কণী দিছো ৷’\nএওঁ বহি থকা চকিখনতে লৰচৰ কৰি সুধিলে,‘বৌ কণীটো কেনেকৈ খুৱাব লাগে ?’\n‘তুমি কণীটো হাফ বইল কৰিবা আৰু চামুছেৰে খুৱাবা ৷ কিন্তু ফুল বইল একেবাৰে মানা দেই !’\nএওঁ আকৌ সুধিলে,‘বৌ সপ্তাহত কেইদিন খুৱাব পাৰি ?’\nতেখেতে অলপ চিন্তা কৰি ক’লে,‘মই পাহৰিলো কিন্তু ইয়াক প্ৰায়ে খুৱাইছিলো ৷’\nআন আন কথা বতৰা চলিল ৷ এপাকত আহিবলৈ ওলালো ৷\nবৌয়ে সোৱৰাই দিলে,‘পিকলু কণী খুৱাবলৈ নাপাহৰিবা ৷’\nতাৰ পৰা ওলায়ে এওঁ মাত লগালে,‘বৰ বেয়া হ’ল কথাটো ! ব’লাচোন কাছাৰী বজাৰৰ ফালে যাওঁ ৷’\nমই অলপ আচৰিত হৈ সুধিলো,‘কাছাৰী বজাৰলৈ কিয় ?’\n‘তাত ভাল লোকেল কণী পায় !’\nঅলপ বিৰক্ত হৈয়ে ক’লো,‘হেৰা গনেশগুৰিতো ভাল লোকেল কণী পায় ৷ তাৰে পৰা আনি দিম ৷ এতিয়া মাহীৰ তালৈকে যাওঁ ৷’\nমাহীৰ তাত বহি আছো ৷ কথা-বতৰা চলি আছে ৷ এপাক মাহীয়ে সুধিলে,‘প্ৰাপ্তিক কণী দি আছা নহয় ? তাইৰ গ্ৰোথটো বেছ ভাল হৈছে ৷’\n‘দি আছো’ মই ক’বলৈ পোৱাৰ আগতেই এওঁ মাত লগালে,‘মাহী নাই দিয়া ৷ কিবা গন্ডগোল হ’ব নেকি এতিয়া ?’\nমাহীয়ে হুৱাদুৱা লগালে,‘৬ মাহ হ’ল আৰু কণী দিয়া নাই ??? (মোৰ ফালে চাই ক’লে) তইনো ছোৱালীজনীৰ কাৰনে কণী আনি দিব পৰা নাই নে ?’\nএওঁ কান্দো কান্দো হৈ সুধিলে,‘মাহী এতিয়া কি হ’ব ?’\nমাহীয়ে মাত লগালে,‘একো নহয় ৰ’বা ৷ মই এতিয়াই কণী এটা ফুল বইল কৰো আৰু তাইকো খুৱাই দিয়া তুমি ৷’\nঅলপ আগতে দেখোন হাফ বইল আছিল, ফুল বইল একেবাৰে মানা !!!!!!!!!!!\nবুদ্ধি এটা উলিয়াই ক’লো,‘মাহী আচলতে ডাক্টৰে প্ৰাপ্তিক কণী দিবলৈ মানা কৰিছে ৷ ৮ মাহৰ পৰাহে খুৱাবলৈ কৈছে ৷’\nকথাষাৰ শুনি মাহীয়ে বৰ দুখ পালে, নাতিনীক কণী খুৱাবলৈ নাপালে ৷\nমাহীৰ তাৰ পৰা গ’লো মামাৰ ঘৰলৈ ৷ বাটত এওঁৰ এটা চিন্তা,‘ এতিয়া কি হ’ব ? কণী খুওৱা হোৱা নাই দেখোন !’\nমামাৰ ঘৰত বহি কথা পাতি আছো ৷ মামাৰ ডাঙৰ বোৱাৰীয়েকে প্ৰাপ্তিক কোলাত লৈ আছে,‘ পিকলু তুমি যে তাইক কণীটো ৰেগুলাৰ দি আছা সেই কাৰেন গ্ল’টো মন কৰিছা ?’\nএওঁ সেমেনা-সেমেন কৰি ক’লে,‘বৌ তাইক কণী দিয়া হোৱাই নাই ৷’\nআগৰ দুঘৰৰ দৰে এইবাৰো বৌৰ সাংঘাটিক ৰিয়েকছন,\n(মোৰ ফালে চাই) অই তোক কৈ আহিছিলো দেখোন সপ্তাহত দুটাকে কণী খুৱাবলৈ ৷’\nমই লাহেকৈ মাত লগালো,‘বৌ দি আছো তাইক ৷ দেখা নাই গ্ল’টো ? এওঁ নাজানে কথাটো ৷ ৬ মহীয়া ছোৱালীজনীক কণী নুখুৱালে কেনেকৈ হ’ব ?’\nএওঁ সুধিলে,‘বৌ কেনেকৈ খুৱাব লাগেনো ?’\nবৌয়ে উৎসাহেৰে উত্তৰ দিলে,‘কণীটো পুৰা হাৰ্ড বইল কৰিবা ৷ ফুল বইল নহয় দেই একদম হাৰ্ড বইল\nকিন্তু ৷ তাৰ পাছত খুৱাই দিবা ৷ আমাৰ তিনিটাক তেনেকৈয়ে ডাঙৰ কৰিলো ৷’\nমামাহ’তৰ ঘৰৰ পৰা আৰু এঠাইলৈ যোৱাৰ কথা আছিল ৷ মই যাবলৈ মন নকৰিলো ৷ যদি এইবাৰ আমলেটৰ কথা কৈ দিয়ে !!!!!\nঘুৰি আহি ঘৰ পালো ৷ এওঁলোকক নমাই মই বজাৰৰ ফালে ওলাই গ’লো ৷\n৮মান বজাত উলটি আহিলো ৷\nমই,‘কি ক’তা ?’\nএওঁ অলপ খঙেৰেই ক’লে,‘কণী অনা নাই নেকি ?’\nমই বুজিলো আজি ৰাতি শুব নোৱাৰিম ৷\nবুজাবলৈ যত্ন কৰিলো,‘হেৰা কণী ঘৰতে আছে ৷ কিন্তু খুৱাবা কেনেকৈ ?? হাফ বইল, নে ফুল বইল, নে হাৰ্ড বইল ?’\nএওঁ বহি গ’ল শিশু আৰু গাৰ্হস্থ্য বিজ্ঞান নে তেনে কিবা এখনলৈ ৷\nএপাকত ময়ে ক’লো,‘হেৰা সেইখন থাকক দিয়া, মই গীতাঞ্জলীলৈকে ফোন কৰো, কেনেকৈ খুৱাব লাগে সুধিবলৈ ৷’\nএওঁ মোৰ প্ৰস্তাবত বৰ ভাল পালে,‘অ অ সোধাচোন ছাইল্ড স্পেছিয়েলিষ্টক সোধাই ভাল হ’ব ৷’\nৰাতি ১১ বজাত,‘হেল্ল গীতাঞ্জলী অসুবিধা এটা হ’ল হে ! মানে প্ৰাপ্তিক…….’\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:40 No comments:\nদুজন বন্ধু আৰু এক চিনাকি নামৰ কথাৰে\nযোৱাকলি জন্মদিনৰ নিমন্ত্ৰণ এটা আছিল ৷\nতালৈ গৈ বৰ চিন্তাটো পৰিলোঁ,\nমই মানুহটো অপৰিপক্ক, স্বাৰ্থপৰ আৰু অসংবেদনশীল নেকি বাৰু ??\n(অসংবেদনশীল মানে মই Insensitive বুজাইছো )\nকাহিনীটো পাছত লিখিম ৷ আজি আগতে টেগ কৰিম ৷ মোৰ যোৱা ৰাতি যিকেইজন বন্ধুলৈ মনত পৰিল সেই সকলোকে টেগ কৰিছোঁ আজি ৷ প্ৰকৃততে মই মোৰ সকলো বন্ধুকে/সকলো চিনাকিজনকে টেগ কৰিব লাগিছিল, ফেছবুকত আছে নে নাই সেই কথা এই টেগত আহিবই নালাগে ৷ কিন্তু ফেছবুকত টেগ কৰাৰ কিবা এটা সীমা আছে ৷ সেয়েহে সকলোকে টেগ কৰিব নোৱাৰিম চাগৈ ৷\nতোৰ লগত কটনত একে হোষ্টেলতে থাকিলোঁ দুবছৰ আৰু তাৰ পাছত AECত চাৰি বছৰ কটালোঁ ৷ তই এবাৰলৈকো মোক ছয়গাঁওলৈ লগ নধৰিলি ৷ ময়ো যাম বুলি কোৱা নাছিলোঁ অৱশ্যে ৷ বসন্তকুঞ্জত তোৰ ঘৰলৈকো গৈছিলোঁ ৷ তামাম লেকছাৰ মাৰিলোঁ ৷ তোৰ বাইদেউৰ বিয়াত নিউ হোষ্টেলৰ বন্ধু হিচাবে মই আৰু প্ৰনবেই আছিলোঁ ৷ এইবাৰ তই অসমলৈ আহোঁতে অকল তোকহে লগ পালোঁ ৷ কথাটো মনত ৰাখিবি ৷ পাছত মোক দোষ নিদিবি ৷\nমই মানুহটো অপৰিপক্ক, স্বাৰ্থপৰ আৰু অসংবেদনশীল সেই কাৰণে বাৰু এনে হয় নেকি??\nতোমাক নকৰি পাৰিম নে??\nপঢ়িলে নিজেই গম পাবা কিয় টেগ কৰিলোঁ ৷\nমই তোমাক বহুদিন লগ পোৱা নাই, তোমাৰ পৰিবাৰক এবাৰলৈকো লগ পোৱা নাই সেইবোৰ বাদ দিছোঁ ৷\nকিন্তু মই কিছুমান কথা কিয় নাজানিলোঁ ??\nতই মোৰ নিউ হোষ্টেলৰ দিনৰ ৰূমমেট ৷\nকিমান স্মৃতি আছে ৷ সেই ১৯৮৮ৰ ভূমিকম্পত যে তই মোক উলিয়াই আনিছিলি , ভূত ওলাওঁতে যে তই ৰেলিং বেকা কৰিছিলি, ..... !!!!!!!!!!!!!\nতথাপিও তোৰ লগত দেখোন মোৰ পৰিচয় ইমানেই, ৰূমমেট বুলিহে মাথো !!!\nতোমাক আজি ফোন কৰিছোঁ, গতিকে তুমি জানা তোমাক টেগ কৰিম ৷\nArun Dev Choudhury\nতোমাক আৰু কি বুজাম\nএনেয়ে টেগ কৰিলোঁ, তুমি অনলাইন যে হ’বা কেতিয়াবা মই ভবা নাই ৷\nআজি বিগ বাজাৰত লগ নোপোৱা হ’লেও লগ কৰিলো হয় ৷\nকাৰন দুটা ৷\nএক : তই মোৰ লিখাবোৰ পঢ়,\nদুই : তই দুই নম্বৰ কাৰনটো পঢ়িলে নিজেই বুজিবি ৷\nআন সকলো বন্ধু যিসকলৰ সৈতে মই মোৰ কলেজীয়া জীৱনৰ বহু পাহৰিব নোৱাৰা স্মৃতি সাঙোৰ খাই আছে ৷\nপ্ৰথম বন্ধুৰ কথা : নৱ মেধিৰ কথা\nনৱক মই লগ পালোঁ AECত, ১৯৮৯ চনত ৷\nনৱ আৰু মই একে লগে আছিলোঁ Electrical Engineeringৰ 1989-93 Batchত ৷ কি কথাত কেনেকৈ দুয়োৰে মাজত সংযোগ এটা স্থাপন হ’ল নাজানো, মোৰ মনত নাই ৷\nকিন্ত মই ভালকৈ জানো সেই চাৰিটা বছৰত আমি কলেজত উপস্থিত থকা দিনকেইটাত এনে এটা দিন নাছিল যিদিনাখন দুয়ো কথা নপতাকৈ আছিলোঁ ৷\nনৱ মোৰ প্ৰজেক্ট পাৰ্টনাৰ আছিল ৷\nনৱ আৰু মই একে লগে ট্ৰেইনিঙ (ট্ৰেইনিং হ’ব নেকি?) কৰিছিলোঁ ৷\nসন্ধিয়া সময়ত পাছে মই নৱক বেছিকৈ লগ নধৰিছিলোঁ ৷ সেই সময়ত মই অকমান ছাত্ৰৰ বাবে নিষিদ্ধ কামত লিপ্ত হৈছিলো আৰু নৱ পঢ়া শুনাত, কেতিয়াবা মোৰ ভাগৰ পঢ়াখিনিও ৷\nমানে নৱ আৰু মই সাংঘাটিক বন্ধু !\nকলেজ এৰিলোঁ ৷\nতেতিয়া মোৱাইল নালাগে, টেলিফোনেই নাছিল ৷ দুয়ো প্ৰতিয্ঠা লাভৰ যুঁজত নামিলোঁ ৷\nযোগাযোগ কমি আহিল ৷\n৩/৪ বছৰ পাৰ হ’ল ৷ ১৯৯৮চন মানৰ কথা ৷\nনৱই NEEPCOত জইন কৰিলে ৷ ছিলঙত থাকে ৷ মই সেই সময়ত ঠিকাদাৰ মানুহ ৷ ছিলঙ (ছিলং হ’ব নেকি?) গ’লে নৱৰ তাতে থাকোঁ ৷ থাকোঁ মানে নথকাৰ কি কথা থাকিব আকৌ ??\nনৱৰ বদলি ছিলঙৰ পৰা ৷ আকৌ যোগাযোগ হেৰাল ৷\nমাজতে এদিন ক’ৰ পৰানো আহি খবৰ দিলে,‘প্ৰভু মোৰ বিয়া আহিবা ৷’\nওলালোঁগৈ মঙ্গলদৈ ৷ দিনৰ ভাগতে দেখা কৰিলোঁ ৷\nউভতিবৰ সময়ত নৱই মোক আগবঢ়াবলৈ আহিল ৷ ৰভাখনৰ কাষতে আছিল এটা পোষ্ট অফিছ ৷ মই নৱক ক’লো,‘ব’লা ছিগাৰেট এটা মাৰি লওঁ ৷ পোষ্ট অফিছৰ পাছ ফালে ঠিয়হৈ দুই বন্ধুৱে আৰম্ভ কৰিলোঁ লেকচাৰ ৷ কি কথা পাতিছিলোঁ মনত নাই, কিন্তু এঘন্টা লেকচাৰ মাৰিছিলোঁ ৷ তাৰ পাছত বন্ধুক শুভেচ্ছা জনাই মই বিদায় ল’লোঁ, নৱ সোমাল গৈ ৰভা ঘৰত সোমাল ৷\nবহুদিন পাছত নৱৰ পৰিবাৰক লগ পাওঁতে মোৰ লগত চিনাকি কৰি দিলে,‘সেই যে বিয়াৰ দিনা মোক অপহৰণ কৰিছিল, এইজনেই সেই প্ৰভু !’\nভালকৈ সুধি বুজিলোঁ এঘন্টা ধৰি দৰা নাই, ক’ত গ’ল কোনেও নাজানে ৷ সকলোৱে মাথো মন কৰিলে নৱ এটা Self Styled টপাৰ সৈতে ক’ৰবালৈ ওলাই গৈছিল ৷ বহুতে হেনো ভাবিছিল সেই ৰহস্যজনক টপাজনে নৱক অপহৰণ কৰিলে নেকি ?\nদৰাসাজত থকা নৱক এঘন্টা ধৰি নোহোৱা কৰি দিছিলোঁ ৷\nতাৰ পাছত আহিল মোবাইল ফোন ৷ এদিন @ Adityaৰ পৰা নৱৰ মোৱাইল নম্বৰটো পালোঁ ৷ নৱ তেতিয়া থাকে কামেঙত ৷ ইমান চেষ্টা কৰো, নালাগে কোনো মতেই ৷ এদিন লাগিল নম্বৰ ৷ চাৰপ্ৰাইজ দিম নৱক আজি, মনতে ভাবিলোঁ ৷\n‘হৌৰা মেধি কি খবৰ ?’\nনৱ,‘বাপৰে প্ৰতিভু কোৱা কোৱা কি খবৰ ?’\nএইবাৰ মই চাৰপ্ৰাইজড,‘কেনেকৈ গম পালা মই বুলি ?’\nনৱ,‘পৃথিবীত অকল এজন মানুহেই মোক ‘হৌৰা মেধি’ বুলি মাতে, তুমি !’\nমই কথাতো ভাবিব লাগিছিল নৱই জানিবইতো ৷\nবৰ্তমানলৈ আহোঁ ৷\nনৱ এতিয়াও কামঙতে থাকে ৷\nকিন্তু পৰিবাৰ থাকে আমাৰ প্ৰায় ওচৰতে ৷ নৱ গুৱাহাটীলৈ আহিলে প্ৰায়ে লগ পাওঁ ৷ মোৰ অফিছলৈ আহে, মই তাৰ ঘৰলৈ যাওঁ, কেতিয়াবা একেলগে পাৰ্টীলৈ যাওঁ, কেতিয়াবা অজন্তা পথতে ৰৈ ৰৈ কথা পাতোঁ ৷ মুঠতে লগ পাই থাকোঁ, নাপাম কিয় আকৌ ৷\nদ্বিতীয় বন্ধুৰ কথা : অৰুণ দেৱ চৌধুৰীৰ কথা\n১৯৮৯ত মই কটন এৰি AECত সোমোৱা বছৰতে অৰুণ বৰপেটাৰ পৰা আহি কটনত সোমালেহি ৷\nমোৰ বহু অন্তৰঙ্গ বন্ধুৰ অৰুণ অন্তৰঙ্গ বন্ধু ৷ গতিকে আমাৰ মাজতো বন্ধুত্ব হ’ল ৷ নৱৰ দৰে সাংঘাটিক বন্ধু নহয়, কিন্তু তথাপিও ভাল বন্ধু ৷ কলেজত থকা কালত প্ৰায়ে লগ পাইছিলোঁ ৷ প্ৰতিষ্ঠা লাভৰ যুঁজত নমাৰ পাছত যোগাযোগ কমি আহিল ৷ প্ৰায় বহু বছৰ লগ পোৱা নাছিলোঁ ৷ জীৱনত অকণমান স্থিৰতা ঘূৰি অহাৰ পাছত আকৌ লগ পোৱা হ’লোঁ ৷ লগ পালেই ৰৈ কথা পাতো ৷ ভাল বেয়াৰ খবৰ লওঁ ৷ বন্ধুবোৰ খা-খবৰ আদান প্ৰদান কৰোঁ ৷ যাওঁ গৈ ৷ কোনো দিনে কিন্তু আমি দুয়ো আমাৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ কথা পতা মনত নপৰে ৷ অৰকুটত এদিন অৰুণ আৰু মই বন্ধু হ’লোঁ ৷ তাৰ পাছত এদিন ফেছবুক আহিল ৷ তাতো অৰুণ আৰু মই বন্ধু হ’লোঁ ৷\nচিনাকি নামৰ কথা : দেৱীকাৰ কথা\nগম পালোঁ অৰুণে দেৱীকাৰ সৈতে সংসাৰ আৰম্ভ কৰিলে ৷ কিন্তু কেনেকৈ জানিলোঁ নাজানো, মনত পৰা নাই এতিয়া ৷\nকোনো দিনে অৰুণক অভিনন্দন জনোৱা নহ’ল ৷\nকিন্তু দেৱীকা নামটো মোৰ চিনাকি ৷ কোনোবা বন্ধুৰ মুখত শুনিছিলোঁ সেই নাম ৷ অৱশ্যে তাতকৈ বেছি চিনাকি নাছিল ৷\nযোৱাকালিৰ কথা : জন্মদিন\nনৱই ৰাতিপুৱাই ফোন কৰিলে ৷ তাৰ ল’ৰাৰ জন্মদিন গতিকে সপৰিয়ালে নিমন্ত্ৰণ জনাইছে ৷\nসন্ধিয়া ৮ মান বজাত পালো গৈ নৱৰ ফ্লেট ৷ নৱই মোক জনালে নিমন্ত্ৰিতৰ মাজত ময়ে এক মাত্ৰ কলেজৰ দিনৰ বন্ধু, আন সকল হয় তাৰ ফ্লেটৰ সহবাসিন্দা নহয় তাৰ আত্মিয় ৷ মই তাক ক’লো,‘তুমি নামাতিলে হ’ব নে ?’\nপাহী মানে মোৰ ভন্তিকো লৈ গৈছিলো তালৈ ৷ নৱই পাহীক দেখি খুব উৎফুল্লিত হৈ গ’ল ৷ তাইক প্ৰায় ২০ বছৰ পাছত পাইছে ৷ বহু সময় কথা পাতিলে ৷\nমোৰ চিনাকি কোনো নাই তাত ৷ গতিকে বহি আছো অকলে অকলে ৷ হঠাৎ দেখা পালো অৰুণক ৷ উঠি গৈ মাত লগালো ৷ সুধিব খুজিও নুসুধিলো, সি কেনেকৈ নিমন্ত্ৰণ পালে ৷ মনত পৰিল আমি কলেজ এৰাৰ পাছৰে পৰা নৱ আৰু অৰুণ বন্ধুত আৰম্ভ হৈছিল ৷ কেনেকৈ হৈছিল মই নাজানো , কিন্তু দুয়োকে মই বহু ঠাইত একেলগে দেখা পোৱা মনত পৰে ৷ হয় ভাল বন্ধু গতিকে নৱই মাতিছে, অৰুণ আহিছে ৷ মই সেইবোৰ বাদ দি অৰুণৰ সৈতে আদ্দা আৰম্ভ কৰিলো ৷ এপাকত দেখিলো অৰুণৰ পত্নীক ৷ কিন্তু মোৰ স্মৰণ শক্তিয়ে ঠগি দিলে মোক ৷ চিনাকি নামটো মনত নপৰা হ’ল ৷ মাতষাৰ দিবলৈ অসুবিধা পালো ৷ বহু চেষ্টা কৰিও নাম মনত পেলাব নোৱাৰি ভাবিলো, যাবৰ সময়ত মাত দি যাম আৰু ক্ষমা খুজি যাব লাগিব চিনাকি নামটো মনত নপৰাৰ কাৰনে ৷\nএপাকত অৰুণৰ পত্নী মোৰ কাষলৈ আহি ক’লে,‘প্ৰতিভুৰ লগত মই নিজেই চিনাকি হওঁ ৷ বহু দিনৰ পৰা তোমাৰ নাম শুনি আছো ৷’\nমোৰ চেলাউৰি কোছ খাই এটা প্ৰশ্নবোধক চিহ্নৰ ৰূপ ল’লে ৷\n‘অৰুণে মোৰ কথা বহুদিনৰ আগৰে পৰা কিয় কয় তাৰ পত্নীৰ আগত? কি কয়নো ?’\nমোৰ চকুৰ সেই প্ৰশ্নবোধক চিহ্ন হয়তো অৰুণৰ পত্নীয়ে দেখিলে ৷\nতেওঁ মোক সহায় কৰিবলৈকে ক’লে,‘মই নৱৰ বায়েকে !’\nমই ‘কিইইইইইইইইইইইই’ বুলি চিঞৰ এটা মাৰিবলৈ বাকী ৷\nচিঞৰ নামাৰিম কিয় ?\nনৱ মোৰ ক্লাছমেট, ব্ৰাঞ্চমেট, মোৰ প্ৰজেক্ট পাৰ্টনাৰ !\nএকে লগে দুয়ো ট্ৰেইনিং কৰিলো !\nমই ঠিকাদাৰি কৰিবলৈ যাওঁতে নৱৰ তাতে থাকো মই !\nঅচিনাকি নম্বৰৰ পৰা প্ৰথম বাৰৰ বাবে ফোন কৰিলেও নৱই কয়,‘কোৱা প্ৰভু ’!\nনৱৰ বিয়াত সি মোৰ খাতিৰত ৰভাতলীৰ পৰা হেৰাই যাব পাৰে !\nমোক লগ পালে সি আন খবৰৰ মাজতে পাহীৰ খবৰ লয় (হয় সি মোক ‘তোমাৰ ভন্তি’ৰ বুলি খবৰ নলয় পাহীৰ খবৰ বুলি লয় ), মাইনাৰ খবৰ লয় ( হয় সি মোক ‘তোমাৰ ভাইটি’ৰ বুলি খবৰ নলয় মাইনাৰ খবৰ বুলি লয়) !\nআৰু মই ????\nআজি ইমান বছৰে নৱক তাৰ পৰিয়ালৰ কাৰো কথা সুধিবলৈকে সময় উলিয়াব নোৱাৰিলো ৷\nমই নৱৰ বাইদেউ এজনী আছে বুলি জানিছিলো ৷\nকিন্তু কেতিয়াও দেখোন নাভাবিলো সুধিব লাগে বুলি,‘নৱ বাইদেউৰ ভাল লে ?’\nগোটেই ৰাতি কথাটো ভাবিলো ৷\nমই দেখোন অকল নৱকে নহয় আৰু বহুতকে সোধা নাই !!!!!!!!!!!!!!!!\nমানি লৈছো, সকলো বন্ধুকে সোধা সম্ভব নহয়, কিন্তু বহু বন্ধু আছে যিসকলক মই নাই সোধাৰ অৰ্থ ‘মই মানুহটো অপৰিপক্ক, স্বাৰ্থপৰ আৰু অসংবেদনশীল’\nঅলপ নিজকে সুধৰাবৰ সময় হ’ল !\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:38 No comments:\nকুৰিছুত ভোজন বিলাস\n১৯৯৯-২০০০চনত মই কিছুদিনৰ কাৰনে ভুটানত আছিলো, কুৰিছু জল বিদ্যুৎ প্ৰকল্পত ৷\nতাৰেই দুটামান ভোজন বিলাসৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা ক’ব খুজিছো ৷\nতাৰ আগেয়ে অলপ ঠাই ডোখৰৰ আভাষ দি লওঁ ৷ তেতিয়া কুৰিছুলৈ যাব লৈ প্ৰথমে যাব লাগে ৰঙিয়া তামুলপুৰ দৰঙা হৈ ছামন্দ্ৰুপ ঝংখাৰলৈ ৷ ছামদ্ৰুপ ঝংখাৰত অনুমতি লৈ আগ বাঢ়িব লাগে টাছিগাং, মংগাৰ হৈ গেলপজিঙলৈ ৷ সেই গেলপজিঙতে আছিল কুৰিছু জল বিদ্যুৎ প্ৰকল্প ৷ ছামদ্ৰুপ ঝংখাৰ পৰা টাছিগাঙলৈ ১৮০ কিলমিটাৰ ৷ তাৰ পৰা গেলপজিঙলৈ আৰু ১২০ কিলমিটাৰ ৷\nআন এটা কথা উনুকিয়াবলৈ মন গৈছে ৷ কুৰিছু জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ নিৰ্মান কৰিছিল ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগমে(NHPC) ৷ সেই সময়ত কুৰিছু প্ৰকল্পত ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগম বা আন আন বিভিন্ন সংগঠনৰ হৈ কেইবাশ অভিযন্তা, কাৰিকৰী অৰ্হতা থকা লোকে কাম কৰিছিল ৷ তাৰোপৰি অনেক পৈণত, অপৈণত বনুৱাই কাম কৰি আছিল সেই প্ৰকল্পত ৷ মই প্ৰায় ৬ মাহ কাল তাত আছিলো ৷ সেই ৬ মাহত মই নব পাটোৱাৰী নামৰ এজন অভিযন্তা, মোৰ দলটোত থকা ৮ জন অসমীয়া যুবক আৰু আন এটা দলত থকা কেইজনমানৰ বাহিৰে তাত অসমৰ কোনো লোক লগ নাপালো ৷ তাত বংগ, বিহাৰ বা ওডিছাৰ কথা বাদেই দিছো সুদুৰ কেৰেলাৰ পৰা অহা কেইবাজনো যুবকক লগ পাইছিলো ৷ ইমান ওচৰতে থকাৰ পাছতো অসমৰ মানুহনো ইমান কম কেনেকৈ হ’ল বুজি নাপালো !\nকাহিনী ১ : প্ৰথম যাত্ৰাত ছিফ ইঞ্জিনীয়াৰ চাহাবৰ ভোজৰ বজাৰত ভেড়া\n১৯৯৯চনৰ মে মাহৰ কথা ৷ নিবিদা দাখিল কৰিবলৈ আৰু লগতে ঠাইডোখৰনো কেনেকুৱা তাৰ বিষয়ে জানিবলৈ বুলি কুৰিছুলৈ বুলি ওলালো মই, অনুকুল দা আৰু অনিল দা ৷ অনুকুল দা মই সেই সময়ত কাম কৰা অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিস্থানটোৰ স্বত্বাধিকাৰী আৰু অনিলদা তেখেতৰ বন্ধু ৷\nসেই সময়ত ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগমৰ কুৰিছু প্ৰকল্পৰ এটা কাৰ্যালয় আছিল গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত ৷ সেই কাৰ্যালয়ত খবৰ কৰোতে তাত থকা জন সম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়াজনে আমাক বাৰে বাৰে সকিয়াই দিলে যে আমি নিজ গাড়ী লৈ নগ’লে বৰ অসুবিধাত পৰিম ৷ খা-খবৰ কৰি গম পালো যাত্ৰা পথত ঠায়ে ঠায়ে গাড়ী কেইবাহাজাৰ ফুট উচ্ছতা পাব গৈ ৷ অনুকল দাই অলপ ভয় কৰিছে গাড়ীলৈ যাবলৈ ৷ মই কিন্তু ৰোমাঞ্চিত হৈ আছো, হিমালয় পৰ্বতমালাৰ এটা ঠেঙুলীৰে গাড়ী চলাবলৈ পাম ৷\nনিৰ্দিষ্ট দিনত আমি তিনিও গৈ ছামদ্ৰুপ ঝংখাৰ পালো গৈ ৷ ছামদ্ৰুপ ৰঙিয়াহৈ যোৱা পথত ভুটানৰ দুৱাৰ মুখ ৷ পৰ্বতৰ পাদদেশত থকা এখন সৰু চহৰ ৷ তাতে ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগমৰ কুৰিছু প্ৰকল্পৰ আন এটা কাৰ্যালয় আছিল ৷ সেই কাৰ্যালয়ত আমাৰ বিভিন্ন নঠি পত্ৰ দাখিল কৰিলো ৷ সেই কাৰ্যালয়ৰ তেওঁলোকে আমাক পঠিয়ালে ভুটান চৰকাৰৰ আন এটা কাৰ্যালয়লৈ ৷ সেই কাৰ্যালয়ে আমাৰ নথি-পত্ৰ সমুহ পৰীক্ষা কৰি যাত্ৰাৰ যাবতীয় অনুমতি প্ৰদান কৰিলে ৷ সেই কাৰ্যালয়ৰে এগৰাকী বিষয়া আছিল শ্ৰীমতী থিনলে ৷ তেখেতে বৰ ভাল পালে আমি নিজৰ গাড়ীলৈ ভুটানৰ ভিতৰলৈ যাবলৈ ওলোৱাৰ বাবে ৷ ভুটানৰ ৰাষ্টা-ঘাট কিমান ভাল হ’ল, ভুটানত গাড়ী চলোৱাতো কিমান সুৰক্ষিত আদিৰ ওপৰত এটা সৰু ভাষনেই দিলে ৷ এইখিনি হওঁতে হওঁতে দিনৰ ১০ মান বাজি গ’ল ৷ শ্ৰীমতী থিনলেয়ে আমাক লগতে এইটো কথাও বুজাই দিলে যে যদিও কুৰিছুলৈ দূৰত্ব মাথো ৩০০ কিলমিটাৰ এই বাট আছেসুউচ্ছ পাহৰৰ মাজেদি ৷ গতিকে এদিনা চালকৰ বাবে প্ৰায় ১২ৰ পৰা ১৪ ঘন্টা সময় লাগিব ৷ আমি ১৮০ কিলমিটাৰ আগুৱাই টাছিগাঙত ৰৈ দিয়াৰ বাহিৰে উপায় নাই ৷\nশ্ৰীমতী থিনলেৰ উপদেশ আৰু ভুটান চৰকাৰৰ মোহৰ মৰা অনুমতি লৈ আমি ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগমৰ কাৰ্যালয় পালো গৈ ৷ প্ৰায় ১১ মান বজাত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিবলৈ ওলাইছো ৷ এনেতে ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগমৰ ছামদ্ৰুপত থকা জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়াজন প্ৰায় উধাতু খাই অহাদি আহি ক’লে’ आप लोग क्या कर रहे हैं? आप इन पहाड़ों में अपनी खुद की कार के साथ यात्रा करना चाहते हैं? आप अपने आप को मार डाला करना चाहते हैं? ?’ কথা শুনি আমি হতবাক ৷ কি কয় এইজনে ?\nআমি ক’লো,‘গুৱাহাটী কাৰ্যালয়, শ্ৰীমতী থিনলে সকলোৱে আমাক নিজৰ গাড়ীলৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিছে ৷’ তেওঁ অলপ উত্তেজিত হৈয়ে ক’লে,‘उन लोगों को क्या पता है? मैं इन स्थितियों के साथ काम कर रहा हूँ! मेरा विश्वास करो, एक भूटानी ड्राइवर ले लो ৷’\nআমি ইজনে সিজনৰ ফালে চালো ৷ আমি নিজৰ মাজতে কথা পাতিলো,‘কি কৰিম এতিয়া, ক’ত পাম ভুটানী ড্ৰাইভাৰ ?’\nজনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়াজনে আমাৰ কথা-বতৰাবোৰ শুনি ক’লে,‘चिंता मत करो! मैं कार और एक भूटानी ड्राइवर के लिए व्यवस्था की है ৷’\nতেওঁৰ কথা শেষ হৈছে আৰু ঠিক সেই সময়তে এখন বগা মাৰুতি ভেন আহি উপস্থিত আমাৰ আগত ৷ খবৰ কৰি গম পালো ভাড়া ৬০০০ টকা ৷\nআমি ধন্যবাদ জনাই গাড়ীৰ ফালে আগবাঢ়িব লওঁতেই জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়াজনে অনুকুল দাৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে,‘एक छोटे से request है ৷’\nতেখেতৰ কথাৰ পৰা গম পালো পাছদিনা কুৰিছু প্ৰজেক্টৰ ছিফ ইঞ্জিনীয়াৰে কিবা এটা ভোজৰ আয়োজন কৰিছে ৷ গতিকে আমাৰ গাড়ীখনতে অকনমান ভোজৰ বজাৰ পঠিয়াই দিব খুজিছে তেখেতে ৷\nবিশেষ একো নাভাবি অনুকুল দাই সন্মতি জনালে ৷\nমাৰুতি ভেনৰ ওচৰ পাই চকু কপালত উঠিল ৷ আমাৰ লগত ভোজৰ অকমান বজাৰ যাব নে ভোজৰ সমগ্ৰ বজাৰৰ লগত আমি তিনিজন মানুহ যাম ????\nভানখনৰ পাছফালে আটা-আলু-পিয়াজ আদিৰ বস্তা, মিঠাতেলৰ টিং, কেপছিকাম, বিলাহী, মটৰ, চছৰ বটল, মাখনৰ পেকেট, কটা-মাছৰ আৰু কটা-কুকুৰা মাংস টোপোলা(সামান্যকৈ ভাজি থোৱা, কিয় ভাজি থোৱা আছিল পাছত ক’ম ) ৷ কেইটামান টোপোলা ভেনখনৰ মাজৰ ছিটটোত আৰু দুটামান টোপোলা ড্ৰাইভাৰৰ সন্মুখত থকা ডেছবৰ্ডত !!\nঅনিলদা আলহী মানুহ ৷ গতিকে তেখেত বহিল সন্মুখৰ ছিটত ৷ পাছৰ ছিটত মই আৰু অনুকুল দা ৷\nগাড়ী চলিল ৷ ডেকা ড্ৰাইভাৰজনে যাত্ৰা পথ বুজাই দিলে দেওথাং, ৱামৰং, কাংলুং, টাছিগাং, মংগাৰ আৰু শেহত গেলপজিঙ মানে কুৰিছু পাম গৈ ৷\nপাহৰৰ মাজেৰে অকোৱা-পকোৱা বাট ৷ যদি গাড়ী বাওঁফালে ঘুৰে মই গৈ বাগৰি পৰো গৈ অনুকুল দাৰ ওপৰত আৰু মোৰ ওপৰত বাগৰি পৰে মাজৰ ছিটত থৈ দিয়া টোপোলাবোৰ ৷ যদি গাড়ী সোফালে ঘুৰে তেনে হ’লে মোৰ ওপৰত বাগৰি পৰে অনুকুল দা আৰু আমি দুয়ো বাগৰি পৰো ছিটত থোৱা টোপোলাবোৰৰ ওপৰত ৷ সেইখিনি সহ্য কৰিব পৰা কথায়ে আছিল ৷ কিন্তু কেপছিকাম, জলকিয়া, ভজা মাছ-মাংস আৰু গাড়ীৰ ভিতৰত থকা পেট্ৰলৰ গেলনটোৰ পৰা ওলোৱা গোন্ধটোৱে বন্ধ গাড়ীখনৰ ভিতৰত এনে এটা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিলে যে ভাবিবলৈ বাধ্য হ’লো ভগবানে নাক বোলা বস্তুটো নিদিয়া হ’লেও হ’ল হয় !\nঅকমান দূৰ যোৱাৰ পাছত ড্ৰাইভাৰজনে মাত লগালে,‘আপোনালোকক পালো ভালেই হ’ল ৷ নহ’লে অকলে অকলেই যাব লগা হ’ল হয় ৷’\nঅনুকুল দাই মোক নে অনিলদাক সুধিলে,‘ভুটানত অকলে অকলে গৈ ভাড়া মাৰে নেকি ? তেতিয়া ভাড়া কোনে দিয়ে ?’\nড্ৰাইভাৰক সুধিলো,‘মানে ?’\nড্ৰাইভাৰে বুজালে,‘এই বজাৰ লৈ মই অকলেই যাব ওলাইছিলো ৷ তেতিয়া চাৰে ক’লে আপোনালোকে হেনো ভাড়া গাড়ী বিচাৰি আছে ৷ ময়ো ভালেই পালো আপোনালোকক নিবলৈ পায় ৷ সেই চাৰৰ পৰা ভাড়া উলিউৱা বৰ টান ৷ কিন্তু ইমান ভাল ৰাষ্টাত আপোনালোকৰ নিজৰ গাড়ী থাকোতেনো আপোনালোকে গাড়ী আকৌ কিয় ভাড়া কৰিলে ? এইখন ভুটান হয় চাহাব , বৰ সুৰক্ষিত ৷ অহাবাৰৰ পৰা গাড়ী ভাৰা নকৰিব ৷’\nআমি বুজিলো ছিফ ইঞ্জিনীয়াৰ ভোজৰ বজাৰৰ লগত সেই ভেনখনত তিনিটা ভেড়াও গৈ আছে !\nএটা কথা কিন্তু, ছিফ ইঞ্জিনীয়াৰ ভোজত পাছে আমাক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল ৷ ৬০০০ টকা খৰছ কৰি যে আমি ভোজৰ বজাৰ কঢ়িয়াই আনিছিলো ৷\nকাহিনী ২ : কুৰিছুত খোৱা বোৱা\nনিবিদাৰ পাছত কামৰ আবন্টন হৈ কাম আৰম্ভ কৰো কৰো মানে অক্টোবৰমাহ পালে গৈ ৷ মই সদলবলে কুৰিছুত উপস্থিত হ’লো ৷ কাম আৰম্ভ হ’ল ৷\nঅক্টোবৰ মাহত কুৰিছুত ঠান্ডা পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে ৷ কাম কৰিবলৈ বৰ অসুবিধা পাইছো ৷ কিন্তু তাতকৈয়ো ডাঙৰ অসুবিধা পালো খোৱা-বোৱাকলৈ ৷ কেইখনমান দোকান আছে য’ত ৰছদপাতি পোৱা যায় ৷ ৰছদপাতি মানে চাউল, ডালি, তেল, নিমখ, ছেনী,কনী, মেগী, মাখন, ঘিউ, চাহপাত, পাপৰ, টেমাত ভৰাই থোৱা মাছ, আলু, পিয়াজ আৰু ছুৰপি নামৰ ভুটানত স্থানীয় ভাবে তৈয়াৰ কৰা এবিধ ছিজ ৷ এইকেই পদ সামগ্ৰীৰ বাহিৰে দোকানবোৰত আৰু একো পোৱা নাযায় ৷ কৰবাত কেতিয়াবা পাচলিৰ নামত দুটা এটা কিবা-কিবি ওলাই ৷ কিন্তু সেইবোৰ লেৰেলি যি অৱস্থা হৈ গৈ কি পাচলি কৈ নিদিলে মই ধৰিবকে নোৱাৰো কিনো বিক্ৰী কৰি আছে ৷ এটা উদাহৰণ দিওঁ ৷ বেঙেনাবোৰ শুকাই এনে এটা ৰূপ হয় গৈ যে কিবা হাইব্ৰিড লেচেৰামাহ যেন লাগেগৈ ৷\nমাছ মাংস পাবলৈ নাই ৷ খা-খবৰ কৰি গম পালো ভুটানত বেছি ভাগ লোকে জীৱ হত্যা পাপ বুলি ভাবে ৷ গতিকে মাছ কুকুৰা আদি স্বাভাবিক ভাবে বা আন কোনো কাৰনত মৰিলেহে খায়, এনেয়ে নাখায় ৷ মোৰ মনত নপৰা হ’ল মই তেনেকৈ কেতিয়াবা মাছ বা মাংস খাইছো নে নাই ৷ সেইযে ছিফ ইঞ্জিনীয়াৰৰ ভোজৰ মাছ মাংস যে ভাজি আনিছিলে তাৰ কাৰন বুজি পালো ৷ কুৰিছুত কুকুৰা মৰা নিষেধ !\nমাজে মাজে নদীবান্ধৰ কামত কুৰিছু নদীত ডাইনামাইট বিস্ফোৰণ কৰি পাথৰ ভাঙে ৷ সেই বিস্ফোৰণত কুৰিছু নদীত থকা মাছবোৰ মৰে ৷ ভুটানী বেপাৰীয়ে লৈ আনে ডাইনামাইট বিস্ফোৰণত মৃত্যু মুখত পৰা মাছ ৷ মোৰ কিন্তু সাহয় নহ’ল ডাইনামাইটেৰে মৰা মাছ খাবলৈ ৷\nআমি থকা ঠাইডোখৰত বিভিন্ন প্ৰতিস্থানৰ ভালেমান বাহৰ আছে ৷ প্ৰতি শুক্ৰবাৰে আবেলি সেই বাহৰবোৰত থকা লোক সকল এখন বিশেষ ট্ৰাকৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকে ৷ সেই ট্ৰাকখন গুৱাহাটীৰ পৰা আহে আৰু তাত বোজাই হৈ আহে পাচলি, কটা মাছ আৰু কটা মাংস !!!\nআমি কথাটো বহু দিনলৈ গমেই পোৱা নাছিলো ৷ গম পোৱাৰ পাছত এদিন শুকুৰবাৰে মই আৰু মোৰ সহকাৰী লক্ষেশ্বৰ আৰু ৰন্তু ওলালো সেই বিশেষ ট্ৰাকখনৰ পৰা পাচলি আৰু মাছ-মাংস আনিবলৈ ৷ ট্ৰাকৰ ওচৰ নৌপাওঁতেই উৎকৎ গোন্ধ এটা আহি নাকত লাগিল ৷ ট্ৰাকত ভুমুকি মাৰি দেখিলো কটা মাছৰ ওপৰত ভেনা মাখিৰ ভেনভেননি ৷ সেই মাছবোৰ নিশ্চয়কৈ অন্ধ্ৰৰ পৰা অহা মাছ ৷ ৰঙিয়ামানত ছাগৈ সেইবোৰ কটা হৈছে ৷ তাৰ পাছত ট্ৰাকত উঠি কমেও চাৰিদিনৰ যাত্ৰাৰ পাছত আহি কুৰিছু পাইছে ৷ মোৰ ওকালি আহি গ’ল ৷ ৰন্তুৱে ক’লে,‘চাৰ মাছ নাখাও নেকি !’\nকাহিনী ৩ : মংগাৰত ছিকেন ফ্ৰাইড ৰাইছ\nএবাৰ কামত টকাৰ প্ৰয়োজন হ’ল সৰহীয়াকৈ ৷ এনেয়ে টকা গুৱাহাটীৰ অফিছৰ পৰা ভুটান পোষ্টৰ মনি অৰ্ডাৰ যোগে আহে ৷ যথেষ্ট সময় লাগে সেই টকা পাওঁতে ৷ গতিকে মোৰ হাতত বিপদৰ সময়ৰ বাবে থৈ দিয়া ট্ৰেভেলাৰছ ছেক দুখনমান ভাঙিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলো ৷ তাৰ বাবে ৪০ কিলমিটাৰ দুৰৈত থকা মংগাৰলৈ গ’লো ৷ মংগাৰ পূব ভুটানৰ এখন জংখা (dzongkhag) অৰ্থাৎ জিলা ৷ তাত বেংক আদি আছে ৷ মংগাৰত বেংক অব ভুটানৰ শাখাত সোমাই যেতিয়া ক’লো, ‘মই ডেৰ লাখ টকাৰ ট্ৰেভেলাৰছ ছেক ভঙাব খুজিছো’ তেতিয়া বেংকৰ পৰিচালকে বৰ দুখেৰে জনালে,‘Sir you will have to wait for few hours . We do not have that much in the branch. I am sending my people to bring the cash but that will take few hours. So you will have to wait .’\nমোৰনো উপায় কি আছে ? গতিকে মই মংগাৰ চহৰখন ফুৰিবলৈকে মনস্থ কৰিলো ৷ পৰিস্কাৰ, সুন্দৰ, সৰু চহৰ ৷ ঘুৰি ঘুৰি কেইবা ঘন্টাও পাৰ কৰিলো ৷ মাজে মাজে বেংকত সোমাই খবৰ কৰো, টকা আহিল নেকি ৷ শেষৰ ফালে মই বেংকৰ দিশে খোজ লোৱা দেখিলেই বেংকৰ পৰা কোনোবা নহয় কোনোবাই হাত জোকাৰি বুজাই দিয়ে,‘নাই অহা ৷’\nভোক লাগিল ৷ ভাবিলো হোটেল এখনত সোমাই মেগীকে খোৱা যাওঁক ৷ ইমান দিন ভুটানত থাকি মই বুজি পাইছিলো যে ভুটানী হোটেলত মই খাব পৰা একমাত্ৰ খাদ্যবিধৰ নাম মেগী ৷\nসোমায়ে দেখিলো ইউৰোপীয় ভদ্ৰলোক-ভদ্ৰমহিলা এহালে তাত আহাৰ গ্ৰহণ কৰি আছে ৷ আঁৰ চকুৰে চালো কিনো খাই আছে ৷ ভাতখিনি দেখাত অলপ ৰঙচুৱা, লগতে কুকুৰা মাংস !!!!\nমন ভাল লাগি গ’ল ৷ ছিকেন ফ্ৰাইড ৰাইছ !!!!\nহোটেল মালিকে জানিব বিচাৰিলে কি খাম মই ৷\nচকু দুটা বৰ তৃপ্তিত মুদি ক’লো,‘ছিকেন ফ্ৰাইড ৰাইছ !’\nমালিকে মুৰটো জোকাৰি ক’লে,‘ছিকেন ফ্ৰাইড ৰাইছ নাই ৷’\nমই বুজিলো এওঁলোকে ছিকেন ফ্ৰাইড ৰাইছক কিবা বেলেগ নাম দি থৈছে ৷ বুজালো ইউৰোপীয়হালে যি বস্তু খাইছে তাকেই খাম ৷\nঅলপ সময়ৰ পাছত আহিল মোৰ ‘ছিকেন ফ্ৰাইড ৰাইছ’ ৷\nউৱা !! এইবোৰ কি ????\nৰঙচুৱা ভাতখিনি এতিয়াও ৰঙচুৱা হৈয়ে আছে কিন্তু চয়াচছ দিয়াৰ কাৰনে ৰঙা হোৱা নাই ৷ চাউলখিনিয়ে ৰঙা দেখোন ৷ আৰু একোটা একোটা চাউল এ.কে.৪৭ বন্দুকৰ গুলিটোৰ সমান ৷ সাংঘাটিক ভোক লাগি আছিল ৷ বৰা চাউলৰ ভাতৰ দৰে হ’ব বুলি খাবলৈ আৰম্ভ কৰিলো ৷ মাংসৰ বাটিত চামুছখন লগাই দিয়াৰ লগে লগে এনে এটা গোন্ধ পালো যে পেট পাক মাৰি গ’ল ৷ কি শাক পাত মিহলাইছে জানো ? মাংসত দুকামোৰ মাৰি বাদ দিলো ৷ সুদা ভাতখিনিতে নিমখ আৰু মিঠাতেল মিহলাই খালো ৷ বৰ তৃপ্তি পালো ৷\nমালিকক টকা পৰিশোধ কৰি সুধিলো,‘আপুনি কুকুৰা মাংস ক’ত পাইছে ?’\nমই মনতে ভাবি আছিলো মংগাৰৰ পৰা কুকুৰা মাংস লৈ যাব লাগিব ৷\nমালিকে জনালে,‘মংগাৰত কুকুৰা নাপায় ৷’\nমই আকৌ সুধিলো,‘তেনেহ’লে ক’ত পালে মাংস ?’\nমালিক,‘গোটেই মাংস ২৪০ কিলমিটাৰ আতৰৰ ছামদ্ৰুপৰ পৰা আহে ৷ মোৰ ভাইটোৱে তাৰ পৰায়ে কুকুৰাবোৰ কাটি বাছি পঠিয়াই দিয়ে ৷’\nমই অলপ সন্দেহেৰে সুধিলো,‘সদায় ?’\nমালিকে ধেক ধেককৈ হাঁহি ক’লে,‘নাই নাই ক’ত সদায় পঠিয়াব ? ১৫ দিনমানৰ অন্তৰে অন্তৰে আহে ৷ আপুনি খোৱাখিনি ১০/১১ মান আগৰ হ’ব ৷ চাওঁক মোৰ ফ্ৰীজ খালি হৈছে গৈ আৰু ৷’\nফ্ৰীজটো খুলি দেখুৱালে ৷ ভিতৰত কুকুৰা মাংস, গো মাংস, মাছ, গাহৰী মাংস একে লগে থৈ দিয়া আছে আৰু ফ্ৰীজটোৰ ভিতৰত থকা লাইটো জ্বলি থকা নাই !\nমই বৰ আশাৰে সুধিলো,‘মংগাৰত কাৰেন্ট থাকেতো ?’\nমালিকে ক’লে,‘নাই নাই কাৰেন্ট সন্ধিয়া নমাৰ পৰা ৰাতি ৯ মান বজালৈ থাকে ৷ মই এই ফ্ৰীজটোত মাংসবোৰ আজিহে ভৰাইছো ৷ এনেয়ে মাংসবোৰ টৌ এটাত থওঁ ৷ আজি এজনে টৌটো কিবা সকামৰ কাৰনে লৈ গৈছে ৷’\nমোৰ পেটটো গুৰগুৰাবলৈ ধৰিলে ৷\nকাহিনী ৪ : ভুটানৰ পাহাৰত কুকুৰা বিচৰা অভিযান\n২০০০ চনৰ মাৰ্ছ মাহ ৷ কুৰিছুত আমাৰ কাম শেষ হৈ আহিছে ৷ শ্ৰীবাস্তৱ নামৰ ৰাষ্ট্ৰীয় জলবিদ্যুৎ নিগমত কৰ্মৰত এজন ডেকা অভিযন্তাৰ সৈতে তেতিয়া মোৰ বন্ধুত্ব ৷\nতেওঁ এদিন খবৰ দিলে,‘दत्ता बहुत खबर है !’ ভাল খবৰটো এনে ধৰনৰ যে শ্ৰীবাস্তৱে এজন মানুহ বিচাৰি পাইছে যি আমাক এটা কুকুৰাৰ ওচৰলৈ লৈ যাব পাৰিব ৷\nকামৰ শেষত দুয়ো ওলালো আমাৰ ‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ক লগ কৰিবলৈ ৷\nএজন নেপালী ডেকা ল’ৰা ৷ তেওঁ আমাক ক’লে দুটা পাহাৰ সিপাৰে এখন নেপালী গাওঁ আছে ৷ তাত কুকুৰা বিক্ৰী কৰে আৰু কুকুৰা মাৰি কাটি বাচিও দিয়ে ৷\nমোৰ প্ৰথম প্ৰশ্ন,‘দুটা পাহাৰ মানে কিমান কিলমিটাৰ ?’\n‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শকে’ মুৰটো জোকাৰি ক’লে,‘নাজানো, কিন্তু গাড়ীৰে যদি যাওঁ তেনেহ’লে ৰাতিপূৱা গ’লে দুপৰীয়া মানে আহি পায় যাম ৷’\nমনতে ভাবিলে,‘সি বাৰু কিয় ভাবিছে আমি দুটা পাহাৰ এটা কুকুৰাৰ কাৰনে খোজ কাঢ়ি যাম ?’\nপাছদিনা সাতমান বজাতে মই, অনুকুল দা, শ্ৰীবাস্তৱ আৰু আমাৰ ‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ ওলালো দুটা পাহাৰ সিপাৰৰ কুকুৰা বিচাৰি ৷\nগৈ আছো ৷ তিনিটামান পাহাৰ পাৰ হোৱাৰ পাছত ‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ক সুধিলো,‘হেৰা পাহাৰ দেখোন তিনিটা পাৰ হ’লো, দুটা পাহাৰ সিপাৰেহে আছিল গাওঁখন ?’\n‘চাৰ খোজ কাঢ়ি গ’লে দুটা পাহাৰ ৷ গাড়ীত আহিছো আৰু দুটামান পাহাৰ পাৰ হ’ব লাগিব ৷’\nমনতে ভাবিলো,‘খাইহে এৰিম আজি কুকুৰা !’\nএঘাৰমান বজাত ‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ প্ৰদৰ্শকে ক’লে,‘পাই গ’লো ৷ ৰখাওঁক ৷’\nআমি ইফালে সিফালে চালো ৷ ৰাস্তাৰ সোহাতে এটা মসৃণ পাহাৰ, মাকৈ খেতিৰে ভৰি আছে ৷ বাওঁহাতে এখন সৰু দোকান আৰু দোকানখনৰ সিপাৰে দ খাৱৈ ৷ কিন্তু গাওঁ ক’ত, কুকুৰা ক’ত ?\n‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শকে’ ক’লে,‘চাৰ এই পাহাৰখনৰ সিপাৰেই গাওঁখন আছে ৷ বলক ৷’\nআমি তিনিও ইজনে সিজনৰ চকুলৈ চালো ৷\n‘হেৰা তুমিয়ে যোৱা, যি পোৱা লৈ আনা ৷ আমি ৰৈছো ইয়াতে ৷’\n‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ গ’ল পাহাৰখনৰ সিপাৰলৈ আৰু আমি গৈ বহিলোগৈ বাওঁফালৰ দোকানখনত ৷\nআমি বহি লৈ কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো ৷ অলপ পৰৰ পাছে পাছে পাহাৰখনলৈ চকু দিওঁ, কিজানিবা আহিছেই আমাৰ কুকুৰাটো !\nএপাকত শ্ৰীবাস্তৱে ক’লে,‘বিয়েৰ এটা এটা খাওঁ ব’লা ৷’\nমই ক’লো,‘তোমালোকেই খোৱা মই গাড়ী চলাব লাগিব ৷’\nভুটানৰ দোকানবোৰৰ এটা বৈশিষ্ট আছিল ৷ দোকান মানেই তিনিবিধ বস্তু থাকিবই মেগী, ছিগাৰেট আৰু মদ ৷\nশ্ৰীবাস্তৱে ফষ্টাৰছৰ টেমা এটা খুলি ল’লে ৷ আমি কথা পাতি আছো আৰু চকু পাহাৰ দিশে পোনাই থৈছো ৷\nএবাৰ উঠি গৈ খাৱৌটোৰ ফালে দেখুৱাই দোকানীজনক সুধিলো,‘দাজু সেই পাৰে কি আছে ?’\nউত্তৰ শুনি মুৰ ঘুৰাই গ’ল ৷\nদাজুৰ উত্তৰ আছিল,‘সৌৱা যে খুটাবোৰ দেখিছে তাৰ পৰা তিব্বত সীমান্ত !’\nতাৰমানে এটা কুকুৰা বিচাৰি আমি ভুটানৰ পৰা আহি তিব্বত পালো !!!!!!\nআজি খাইহে এৰিম বাপ্পেকে !!!!!\nশ্ৰীবাস্তৱৰ ফষ্টাৰছৰ টেমাবোৰৰ সংখ্যা বাঢ়িবলৈ ধৰিলে ৷ আকাশৰ ফালে চাই দেখিলো আমি আহি পাওঁতে মুৰৰ ওপৰত থকা বেলিটো গৈ পশ্চিম আকাশ পালে গৈ ৷\nকিন্তু পাহাৰখনৰ সিপাৰে থকা কুকুৰাটো আহি পোৱা নাই দেখোন ৷\nশ্ৰীবাস্তৱৰ জিভা লৰিবলৈ ধৰিলে,‘আজি তাৰ চাকৰি খাম মই ! মোক চিনি পোৱা নাই ৷’\nদোকানীয়ে মাত লগালে,‘চাৰ সৌৱা আহি আছে আপোনালোকৰ কুকুৰা !’\nআমি উঠি গৈ পাহাৰ ফালে চালো ৷\n‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শকে’ আনিছে কি ? তেতিয়াও ‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ আমাৰ পৰা বহু দূৰৈত আছে ৷ কিন্তু চকুৰে যি দিখিছো সেইটো কুকুৰাতকৈ এটা বাওনা উট চৰাই যেনহে লাগিছে দেখোন !\nআমাৰ ওচৰ পাওঁতে দেখিলো সেইটো এটা কুকুৰাই হয় ৷ গীনিজ বুকুৰ কোনোবাই দেখা হ’লে নিশ্চয় ক’লে হয়,‘এইটো পৃথিবীৰ সবাতোকৈ বৃদ্ধ কুকুৰা !’\nমোৰ কুকুৰা খাবৰ মন নোহোৱা হ’ল ৷\nইতিমধ্যে ‘কুকুৰা প্ৰদৰ্শক’ , শ্ৰীবাস্তৱ আৰু দাজু ব্যস্ত হ’ল কুকুৰা কটাত আৰু মই খুলি ল’লো এটা ফষ্টাৰছৰ টেমা ৷\nঘুৰি আহি কুৰিছু পাওঁতে নিশা ১০মান বাজিল ৷\nমই দুখে ভাগৰে শুই থাকিলো ৷\nপাছদিনা লক্ষেশ্বৰহঁতে কোৱামতে প্ৰেছাৰ কুকাৰত এঘন্টামান সিজোৱাৰ পাছতহে সিজিছিল !\nকুকুৰা মাংস চোবাই চোবাই ঘামি গ’ল হেনো গোটেইবোৰ !!!\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:19 1 comment:\nকণী খুৱাইছানে ? (নতুনকৈ হোৱা বাপেক বোৰলৈ প্ৰীতি উপ...\nজালুকবাৰী, গুৱাহাটী-১৩ৰ মহাৰণ (*মূল বৰ্ণনা - জীৱন্...


17.05.20 Avyakt Bapdada Assame Murli 13.01.86 Om Shanti Madhuban\n“*ব্ৰাহ্মণ জীৱন – সদায় বেহদ (অসীম)ৰ আনন্দৰ জীৱন*”\nআজি বাপদাদাই নিজৰ হোলী (পবিত্ৰ) আৰু হেপী (সুখী) হংসসকলৰ সভা চাই আছেহঁক। সকলোৱে হোলীৰ লগতে সদায় হেপী হৈও থাকানে? হোলী অৰ্থাৎ পবিত্ৰতাৰ প্ৰত্যক্ষ চিন - হেপী অৰ্থাৎ আনন্দ সদায় প্ৰত্যক্ষ ৰূপত দেখা দিব। যদি আনন্দ নাথাকে তেন্তে অৱশ্যেই কোনো অপৱিত্ৰতা অৰ্থাৎ সংকল্প বা কৰ্ম যথাৰ্থ নহয় সেইবাবে আনন্দ নাথাকে। অপৱিত্ৰতা কেৱল5বিকাৰকে কোৱা নহয়। কিন্তু সম্পূৰ্ণ আত্মাসকলৰ বাবে, দেৱাত্মা হ’বলগীয়াসকলৰ বাবে অযথাৰ্থ, ব্যৰ্থ, সাধাৰণ সংকল্প, বাণী বা কৰ্মকো সম্পূৰ্ণ পবিত্ৰতা বুলি কোৱা নহ’ব। সম্পূৰ্ণ ষ্টেজ (স্থিতি)ৰ সমীপত আহি আছা সেইবাবে বৰ্তমান সময় অনুযায়ী ব্যৰ্থ আৰু সাধাৰণ কৰ্ম যাতে নহয় এই ক্ষেত্ৰতো চেকিং (পৰীক্ষা) আৰু চেঞ্জ (পৰিৱৰ্তন) লাগে। যিমানে সমৰ্থ আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংকল্প, বাণী আৰু কৰ্ম হ’ব, সিমানে সদায় আনন্দৰ ৰেঙনি, সৌভাগ্যৰ দীপ্তি অনুভৱ হ’ব আৰু অনুভৱ কৰাব। বাপদাদাই সকলো সন্তানৰে এই দুটি কথা চেক কৰি আছিল যে পবিত্ৰতা ক’লৈকে ধাৰণা কৰিছে! ব্যৰ্থ আৰু সাধাৰণতা এতিয়াও কিমানলৈকে আছে? আৰু আত্মিক আনন্দ, অবিনাশী আনন্দ আন্তৰিক আনন্দ ক’লৈকে থাকে! সকলো ব্ৰাহ্মণ সন্তানৰ ব্ৰাহ্মণ জীৱন ধাৰণ কৰাৰ লক্ষ্যই হৈছে সদায় আনন্দত থকা। আনন্দৰ জীৱন-যাপন কৰাৰ বাবেই ব্ৰাহ্মণ হৈছা নে পুৰুষাৰ্থৰ পৰিশ্ৰম বা কিবা নহয় কিবা বেমেজালিত পৰি থাকিবলৈ ব্ৰাহ্মণ হৈছা।\nআত্মিক আন্তৰিক আনন্দ বা অতীন্দ্ৰিয় সুখ যিটো গোটেই কল্পতেই প্ৰাপ্ত নহয় সেইটো প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে ব্ৰাহ্মণ হৈছা। কিন্তু চেক কৰা যে আনন্দ কোনো সাধনৰ আধাৰত, কোনো হদৰ (সীমিত) প্ৰাপ্তিৰ আধাৰত, নতুবা অলপ সময়ৰ সফলতাৰ আধাৰত, মান্যতা বা সুনামৰ আধাৰত, মনৰ হদৰ ইচ্ছবোৰৰ আধাৰত বা এইটোৱেই ভাল লাগে - ব্যক্তিয়ে হওঁক, স্থান বা বৈভৱেই হওঁক এনেকুৱা মনৰ পচন্দ অনুযায়ী আনন্দ প্ৰাপ্তিৰ আধাৰতো নহয়? এই আধাৰসমূহৰ দ্বাৰা আনন্দৰ প্ৰাপ্তি – এয়া কোনো বাস্তৱিক আনন্দ নহয়। অবিনাশী আনন্দ নহয়। আধাৰ লৰচৰ হ’লে আনন্দও কম বেছি হয়। এনেকুৱা আনন্দ প্ৰাপ্তিৰ বাবে ব্ৰাহ্মণ হোৱা নাই। অল্পকালৰ প্ৰাপ্তিৰ দ্বাৰা আনন্দ এয়াতো জগতৰ লোকসকলৰো আছে। তেওঁলোকৰো শ্লোগান হৈছে - খোৱা পান কৰা আনন্দ কৰা। কিন্তু সেই অল্পকালৰ আধাৰ সমাপ্ত হ’লে আনন্দও সমাপ্ত হৈ যায়। এনেদৰে ব্ৰাহ্মণ জীৱনতো যদি এই আধাৰসমূহৰ দ্বাৰা আনন্দ প্ৰাপ্তি হয় তেন্তে পাৰ্থক্য কি থাকিল? আনন্দৰ সাগৰৰ সন্তান হৈছা গতিকে প্ৰতিটো সংকল্পত, প্ৰতিটো চেকেণ্ডত আনন্দৰ লহৰত ঢৌ খেলি থাকোঁতা হোৱা। সদায় আনন্দৰ ভঁৰালৰ হোৱা! ইয়াকে কোৱা হয় হোলী আৰু হেপ্পী হংস। বাপদাদাই চাই আছিল যে কোনো হদৰ আধাৰ অবিহনে সদায় আন্তৰিক আনন্দত থকাৰ যি লক্ষ্য আছে, সেই লক্ষ্যৰ পৰা সলনি হৈ হদৰ প্ৰাপ্তিৰ সৰু সৰু গলিবোৰত আৱদ্ধ হৈ যোৱাৰ কাৰণে বহুত সন্তানে লক্ষ্য অৰ্থাৎ গন্তব্য স্থানৰ পৰা দূৰ হৈ যায়। হাই-ৱে (মুখ্য ৰাস্তা) এৰি গলিবোৰত আৱদ্ধ হৈ যায়। নিজৰ লক্ষ্য, আনন্দক এৰি হদৰ প্ৰাপ্তিসমূহৰ পাচত লাগি যায়। আজি সুনাম হ’ল বা কাম হ’ল ইচ্ছা পূৰ্ণ হ’ল তেন্তে আনন্দিত হয়। যদি মনৰ পচন্দৰ, সংকল্প পচন্দ প্ৰাপ্তি হয় তেন্তে বহুত আনন্দিত হয়। অলপো যদি কম হ’য় তেন্তে লক্ষ্য তাতেই ৰৈ যায়। লক্ষ্য হদৰ হৈ যায় সেইবাবে বেহদৰ অবিনাশী আনন্দৰ পৰা আঁতৰি আহে। গতিকে বাপদাদাই সন্তানসকলক সোধে যে ব্ৰাহ্মণ এইবাবেই হৈছা নেকি? এইবাবেই এই আত্মিক জীৱন আঁকোৱালি লৈছা নেকি? এয়াতো সাধাৰণ জীৱন হয়। ইয়াক শ্ৰেষ্ঠ জীৱন বুলি কোৱা নহয়।\nযি কৰ্মই নকৰা, লাগিলে যিমানেই ডাঙৰ সেৱাৰ কাম নহওঁক কিন্তু যি সেৱাই আন্তৰিক আনন্দ, আত্মিক ফূৰ্তি আৰু বেহদৰ প্ৰাপ্তিৰ পৰা অৱনমিত কৰি দিয়ে অৰ্থাৎ হদ লৈ (সীমিত ভাৱত) আনে, আজি ফূৰ্তি কাইলৈ মূৰ্ছিত (মূছকঁছ যোৱা) অৱস্থা, আজি আনন্দ কাইলৈ খেলিমেলিত পেলাই দিয়ে, আনন্দৰ পৰা বঞ্চিত কৰি দিয়ে, এনেকুৱা সেৱা এৰি দিয়া কিন্তু আনন্দ নেৰিবা। সঁচা সেৱাই সদায় বেহদৰ স্থিতিৰ, বেহদৰ আনন্দৰ অনুভৱ কৰায়। যদি এনেকুৱা অনুভুতি নাই তেন্তে সেয়া মিক্স (সানমিহলি) সেৱা। সঁচা সেৱা নহয়। সদায় এইটো লক্ষ্য ৰাখিবা যে সেৱাৰ দ্বাৰা স্ব-উন্নতি, স্ব-প্ৰাপ্তি, সন্তুষ্টতা আৰু মহানতাৰ অনুভুতি হ’লনে? য’ত সন্তুষ্টতাৰ মহানতা থকিব ত’ত অৱিনাশী প্ৰাপ্তিৰ অনুভুতি হ’ব। সেৱা অৰ্থাৎ ফুলৰ বাগিছাক জাতিষ্কাৰ কৰি তোলা। সেৱা অৰ্থাৎ ফুলৰ বাগিছাৰ অনুভৱ কৰা কাঁইটৰ জংঘলত আৱদ্ধ হোৱা নহয়। খেলিমেলি, অপ্ৰাপ্তি, মনৰ নিষ্প্ৰভ অৱস্থা, এতিয়াই ফূৰ্তি, এতিয়াই নিষ্প্ৰভ, এয়া হ’ল কাঁইট। এই কাঁইটবোৰৰ পৰা আঁতৰি অহা অৰ্থাৎ বেহদৰ আনন্দ অনুভৱ কৰা। যিয়েই হৈ নাযাওঁক হদৰ প্ৰাপ্তিক ত্যাগো যদি কৰিবলগীয়া হয়, কিবা কথাক যদি এৰিবলগীয়াও হয়, কথাবোৰ এৰা কিন্তু আনন্দক নেৰিবা। যাৰ বাবে আহিছা সেই লক্ষ্যৰ পৰা আঁতৰি নাযাবা। এইটো সূক্ষ্ম চেকিং কৰা। আনন্দিততো হোৱা কিন্তু অল্পকালৰ প্ৰাপ্তিৰ আধাৰত আনন্দিত হোৱা ইয়াকেইতো আনন্দ বুলি নাভাবা? চাইড্ চিনকে (পাৰ্শ্বদৃশ্য) লক্ষ্য বুলি ভাবি থকা নাইতো? কিয়নো চাইড্ চিনো আকৰ্ষণীয় হয়। কিন্তু লক্ষ্যত উপনীত হোৱা অৰ্থাৎ বেহদৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী হোৱা। লক্ষ্যক কাষৰীয়া কৰোঁতাজনে বিশ্বৰ ৰাজ্য অধিকাৰী হ’ব নোৱাৰে। ৰয়েল ফেমিলিতো (ৰাজকীয় পৰিয়ালতো) আহিব নোৱাৰে, সেইবাবে লক্ষ্যক, গন্তব্যস্থানক সদায় স্মৃতিত ৰাখিবা। নিজকে সোধা – আগবাঢ়ি গৈ থাকোঁতে ক’ৰবাত কোনো হদৰ গলিততো গৈ উপস্থিত হোৱা নাই! অল্পকালৰ প্ৰাপ্তিৰ আনন্দই, চিৰকালৰ সৌভাগ্যৰ পৰা বঞ্চিততো কৰি থকা নাই? অলপতে আনন্দিত হোৱা বিধৰতো নোহোৱা? নিজেই নিজক আনন্দিততো কৰি থকা নাই? যিয়েই হওঁ, যেনেকুৱাই হওঁ, ভালে আছোঁ, আনন্দিত হৈ আছোঁ। অবিনাশী আনন্দৰ চিন হৈছে - তেওঁলোকে অন্যৰ পৰাও সদায় আনন্দৰ আশীৰ্বাদ অৱশ্যেই প্ৰাপ্ত কৰিব। বাপদাদা আৰু নিমিত্ত জ্যেষ্ঠসকলৰ স্নেহৰ আশীৰ্বাদে ভিতৰত অলৌকিক আত্মিক আনন্দৰ সাগৰত নাচি-বাগি থকাৰ অনুভৱ কৰাব। অমনোযোগীতাৰ বাবে এনেকৈ নাভাবিবা যে মইতো ভালেই কিন্তু আনে মোক বুজি নাপায়। সূৰ্যৰ কিৰণ জানো লুকাই থাকিব পাৰে? সত্যতাৰ সুবাস কেতিয়াও নোহোৱা হৈ যাব নোৱাৰে। লুকাই থাকিব নোৱাৰে সেইবাবে কেতিয়াও প্ৰবঞ্চিত নহ’বা। এইটো পাঠেই দৃঢ় কৰিবা। প্ৰথমতে নিজৰ বেহদৰ অবিনাশী আনন্দ পাচত অন্য কথা। বেহদৰ আনন্দই সেৱাৰ বা সকলোৰে স্নেহৰ, সকলোৰে দ্বাৰা অবিনাশী সন্মান প্ৰাপ্ত কৰাৰ সৌভাগ্য অৰ্থাৎ শ্ৰেষ্ঠ ভাগ্য স্বতঃ অনুভূতি কৰাব। যি সদায় আনন্দিত হৈ থাকে তেওঁ সৌভাগ্যশালী হয়। পৰিশ্ৰমৰ অবিহনে, ইচ্ছা নকৰিলেও অথবা ন’কলেও সকলো প্ৰাপ্তি সহজে হ’ব। এই পাঠটি দৃঢ় কৰিলানে?\nবাপদাদাই লক্ষ্য কৰে – কিহৰ বাবে আহিছে, ক’লৈ যাব লাগে আৰু ক’লৈ গৈ আছে? হদক এৰি আকৌ যদি হদলৈকে যোৱা তেন্তে বেহদৰ অনুভব কেতিয়া কৰিবা! বাপদাদাৰো সন্তানসকলৰ প্ৰতি স্নেহ ওপজে। দয়া ওপজে বুলিতো কোৱা নহ’ব কিয়নো ভিক্ষাৰী হোৱা জানো। দাতা, বিধাতাৰ সন্তান হোৱা, দুখীসকলক দয়া কৰা হয়। তোমালোকতো সুখ স্বৰূপ সুখদাতাৰ সন্তান হোৱা। এতিয়া বুজি পাইছা কি কৰিব লাগে? বাপদাদাই এই বছৰৰ বাবে বাৰে বাৰে ভিন্ন ভিন্ন কথাৰ প্ৰতি এটেন্‌শ্বন (মনোযোগ) আকৰ্ষণ কৰাই আছে। এই বছৰ বিশেষ নিজৰ প্ৰতি এটেন্‌শ্বন দিয়াৰ সময় দিয়া হৈছে। জগতৰ লোকসকলেতো কেৱল কয় - খোৱা পান কৰা ফূৰ্তি কৰা। কিন্তু বাপদাদাই কয় - খোৱা আৰু খুওৱা। ফূৰ্তিত থাকিবা আৰুআনকো ফূৰ্তিত লৈ আনিবা। বাৰু -\nসদায় বেহদৰ অবিনাশী আনন্দত থাকোঁতা, প্ৰত্যেক কৰ্মতে সৌভাগ্যশালী অনুভৱ কৰোঁতা, সদায় সকলোকে আনন্দৰ খাজনা (সম্পত্তি) বিলাওঁতা, সদায় আনন্দৰ সুবাস বিয়পাই দিওঁতা, সদায় আনন্দৰ উৎসাহ-উদ্দীপনাৰ লহৰত নাচি-বাগি থাকোঁতা, এনেদৰে সদায় আনন্দৰ ৰেঙনি আৰু জেউতীত থাকোঁতা, শ্ৰেষ্ঠ লক্ষ্যক প্ৰাপ্ত কৰোঁতা শ্ৰেষ্ঠ আত্মাসকলক বাপদাদাৰ সদায় “হোলী আৰু হেপী” হৈ থকাৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ আৰু নমস্কাৰ।\n1)প্ৰবৃত্তিত থাকি সদায় উপৰাম আৰু পিতাৰ মৰমৰ হোৱা নহয়নে! কেতিয়াবা প্ৰবৃত্তিৰ প্ৰতি আসক্তিতো উৎপন্ন হৈ নাযায়? যদি ক’ৰবাত কাৰোবাৰ প্ৰতি এটাচমেণ্ট (আসক্তি) আছে তেন্তে সেয়া সদাকালৰ বাবে নিজৰ জীৱন বাটত বিঘ্নৰ ৰূপ হৈ যায় সেইবাবে সদায় নিৰ্বিঘ্ন হৈ আগবাঢ়ি গৈ থাকিবা। কল্পৰ আগৰ নিচিনাকৈ অংগদ হৈ অচল-অটল হৈ থাকিবা। অংগদৰ কি বিশেষত্ব দেখুৱাইছে? এনেকুৱা নিশ্চয় বুদ্ধিৰ যে কোনেও ভৰিও লৰচৰ কৰিব নোৱাৰে। মায়াই নিশ্চয় ৰূপী ভৰিক অস্থিৰ কৰাবৰ বাবে ভিন্ন ভিন্ন প্ৰকাৰেৰে আহে। কিন্তু মায়া অস্থিৰ হৈ যাওঁক তোমালোকৰ নিশ্চয় ৰূপী ভৰি যাতে লৰচৰ নকৰে। মায়াই নিজে সমৰ্পিত হয়! তোমালোকতো (মায়াৰ আগত) সমৰ্পিত নোহোৱা নহয় জানো! পিতাৰ আগত সমৰ্পিত হ’বা, মায়াৰ আগত নহয়, এনেকুৱা নিশ্চয় বুদ্ধিৰসকল সদায় নিচিন্ত হৈ থাকে। যদি অলপো কিবা চিন্তা আছে তেন্তে নিশ্চয়ৰ অভাৱ আছে। কেতিয়াবা কোনো কথাৰ বাবে অলপো যদি চিন্তা হৈ যায় - তাৰ কাৰণ কি হয়, নিশ্চয় কিবা নহয় কিবা কথাত নিশ্চয়ৰ অভাৱ আছে। হয়তো ড্ৰামাৰ প্ৰতি নিশ্চয়ৰ অভাৱ, নাইবা নিজৰ প্ৰতি নিশ্চয়ৰ অভাৱ, অথবা পিতাৰ প্ৰতি নিশ্চয়ৰ অভাৱ। তিনিওটি প্ৰকাৰৰ নিশ্চয়ত যদি অলপো নিশ্চয়ৰ অভাৱ আছে তেন্তে নিচিন্ত হৈ থাকিব নোৱাৰা। সকলোতকৈ ডাঙৰ বেমাৰ হৈছে চিন্তা। চিন্তাৰ বেমাৰৰ ঔষধ ডাক্তৰৰ ওচৰতো নাই। টেম্প’ৰাৰী (অলপ সময়ৰ বাবে) টোপনি অহাৰ ঔষধ দিব কিন্তু সদাকালৰ বাবে চিন্তা আঁতৰ কৰিব নোৱাৰে। চিন্তাত থকাসকলে যিমানেই প্ৰাপ্তিৰ পিচত দৌৰে সিমানেই প্ৰাপ্তি আগলৈ দৌৰ মাৰে সেইবাবে সদায় নিশ্চয়ৰ ভৰি যাতে অচল হৈ থাকে। সদায় একবল এক ভৰসা এয়াই ভৰি। নিশ্চয় বুলিয়ে কোৱা, ভৰসা বুলিয়ে কোৱা কথা একেটাই। এনেকুৱা নিশ্চয় বুদ্ধিৰ সন্তানসকলৰ বিজয় নিশ্চিত।\n2) সদায় পিতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত হওঁতা হোৱানে? ভক্তিত যি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলা - সেয়া পালন কৰোঁতা হোৱানে? কি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলা? সদায় আপোনাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত হ’ম। উৎসৰ্গিত অৰ্থাৎ সদায় সমৰ্পিত হৈ বলবান হওঁতা। তেন্তে উৎসৰ্গিত হৈ গ’লা নে হ’বলৈ গৈ আছা? উৎসৰ্গিত হোৱা মানে মোৰ একো নাই। মোৰ ভাৱ সমাপ্ত। মোৰ শৰীৰো নহয়। তেন্তে কেতিয়াবা দেহ-অভিমানত আহানে? ‘মোৰ ভাৱ’ আছে সেইবাবে ‘দেহ বোধ’ জাগে। ইয়াৰো সিপাৰে থাকোঁতা - ইয়াকে উৎসৰ্গিত হোৱা বুলি কোৱা হয়। গতিকে ‘মোৰ ভাৱ’ সদাকালৰ বাবে সমাপ্ত কৰি যোৱা। ‘সকলো তোমাৰ’ এয়াই অনুভৱ কৰি গৈ থাকিবা। যিমানেই বেছি অনুভৱী সিমানেই অথ’ৰিটি (হৰ্তা-কৰ্তা) স্বৰূপ। তেওঁলোকে কেতিয়াও প্ৰবঞ্চিত হ’ব নোৱাৰে। দুখৰ লহৰত আহিব নোৱাৰে। গতিকে সদায় অনুভৱৰ কাহিনী সকলোকে শুনাই থাকিবা। অনুভৱী আত্মাই অলপ সময়তে বেছিকৈ সফলতা প্ৰাপ্ত কৰে। বাৰু।\nবিদায়ৰ সময়ত - 14 জানুৱাৰীৰ মকৰ সংক্ৰান্তিৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ\nআজিৰ দিনটিৰ মহত্ত্বই সদায় ‘খোৱা আৰু খুওৱা’ক মহত্ত্বপূৰ্ণ কৰি দিলে। কিবা খায় আৰু কিবা খুৱায়। তেওঁলোকে তিল দান কৰে অথবা খায়। তিল অৰ্থাৎ অতি ক্ষুদ্ৰ বিন্দু, কিবা কথাৰ উদয় হ’লে – কথা অতি সৰু হ’লে তেতিয়া কয় এয়া তিলৰ সমান আৰু ডাঙৰ হ’লে পাহাৰৰ সমান বুলি কোৱা হয়। গতিকে ‘পাহাৰ’ আৰু ‘তিল’ বহুত পাৰ্থক্য আহি যায় নহয়নে। তিলৰ মহত্ত্ব এইবাবেই আছে কিয়নো অতি সূক্ষ্ম বিন্দু হৈ যোৱা। যেতিয়া বিন্দু ৰূপ হৈ যোৱা তেতিয়াহে উৰন্ত কলাৰ চিলা হৈ যোৱা। গতিকে তিলৰো মহত্ত্ব আছে। আৰু তিলৰ সৈতে সদায় মিঠা মিশ্ৰিত কৰি সংগঠিত ৰূপত অনা হয়, এনেয়ে তিল নাখায়। গতিকে তিল মধুৰতা অৰ্থাৎ স্নেহেৰে সংগঠিত ৰূপত অনাৰ চিন। যিদৰে তিলত মিঠা মিশ্ৰিত কৰিলে তেতিয়া ভাল লাগে, এনেয়ে যদি তিল খোৱা তেন্তে তিতা লাগিব কিন্তু মিঠা মিশ্ৰিত হ’লে বহুত ভাল লাগে। গতিকে তোমালোক আত্মাসকলেও যেতিয়া মধুৰতাৰ সৈতে সম্বন্ধত আহি যোৱা, স্নেহত আহি যোৱা তেতিয়া শ্ৰেষ্ঠ হৈ যোৱা। গতিকে এয়া সংগঠিত মধুৰতাৰ স্মাৰক। ইয়াৰো চিন আছে। গতিকে সদায় নিজক মধুৰতাৰ আধাৰত সংগঠনৰ শক্তিত অনা, বিন্দু ৰূপ হোৱা আৰু চিলা হৈ উৰন্ত কলাত উৰা, এয়া হ’ল আজিৰ দিনটিৰ মহত্ত্ব। গতিকে পালন কৰা অৰ্থাৎ তেনেকুৱা হোৱা। গতিকে তোমালোক তেনেকুৱা স্বৰূপৰ হৈ উঠা আৰু তেওঁলোকে কেৱল অলপ সময়ৰ বাবে পালন কৰে। ইয়াত দান দিয়া অৰ্থাৎ যি কিছু দুৰ্বলতা আছে তাক দান দি দিয়া। সৰু কথা বুলি ভাবি দি দিয়া। তিল বুলি ভাবি দি দিয়া। ডাঙৰ কথা বুলি নাভাবিবা - এৰিব লাগিব, দিব লাগিব, নহয়। তিলৰ সমান সৰু কথাক দান দিয়া, আনন্দেৰে সৰু কথা বুলি ভাবি আনন্দেৰে দি দিয়া। এয়া হৈছে দানৰ মহত্ত্ব। বুজি পালা।\nসদায় স্নেহী হ’বা, সদায় সংগঠিত ৰূপত চলিবা আৰু সদায় ডাঙৰ কথাক সৰু বুলি ভাবি সমাপ্ত কৰি দিবা। জুইত জ্বলাই দিবা, এয়া হৈছে মহত্ত্ব। গতিকে পালন কৰিলা নহয়। দৃঢ় সংকল্প ৰূপী জুই প্ৰজ্বলিত কৰি দিলা। এই দিনটিত জুই জ্বলায় নহয় জানো। গতিকে সংস্কাৰ পৰিৱৰ্তনৰ দিৱস, তেওঁলোকে সংক্ৰান্তি বুলি কয়, তোমালোকে সংস্কাৰ পৰিৱৰ্তন বুলি ক’বা। বাৰু - সকলোকে স্নেহ আৰু সংগঠনৰ শক্তিত সদায় সফল হৈ থকাৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ আৰু গুড মৰ্ণিং (সুপ্ৰভাত)।\nসদায় ভগৱান আৰু ভাগ্যৰ স্মৃতিত থাকোঁতা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাগ্যৱান হোৱা\nসংগমযুগত চৈতন্য স্বৰূপত ভগৱানে সন্তানসকলৰ সেৱা কৰি আছে। ভক্তি মাৰ্গত সকলোৱে ভগৱানৰ সেৱা কৰে কিন্তু ইয়াত চৈতন্য ঠাকুৰসকলৰ সেৱা স্বয়ং ভগৱানে কৰে। অমৃতবেলা উঠায়, ভোগ আগবঢ়ায়, শুৱায়। ৰেকৰ্ড শুনি (বাণীবদ্ধ গীত) নিদ্ৰাৰত হোৱা আৰু ৰিগাৰ্ডেৰে (সন্মানেৰে; স্বয়ং ভগৱানে উঠাই দিয়ে) উঠোঁতা, আমি এনেকুৱা অতি মৰমৰ বা সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাগ্যৱান ব্ৰাহ্মণ আত্মা হওঁ - এইটো ভাগ্যৰ আনন্দেৰে সদায় দুলি থাকিবা। কেৱল পিতাৰ মৰমৰ হ’বা মায়াৰ নহয়। যিসকল মায়াৰ মৰমৰ হয় তেওঁলোকে বহুত শিশুসুলভ খেল দেখুৱায়।\nনিজৰ হৰ্ষিতমুখৰ চেহেৰাৰ দ্বাৰা সৰ্ব প্ৰাপ্তিৰ অনুভুতি কৰোৱাটোৱে প্ৰকৃত সেৱা।\nআজি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস, তৃতীয় ৰবিবাৰ, সন্ধিয়া 6.30 বজাৰ পৰা 7.30 বজালৈ সকলো ভাই-ভনীয়ে যেন সংগঠিত ৰূপত একত্ৰিত হৈ প্ৰভূ প্ৰেমত সমাহিত হোৱাৰ অনুভৱ কৰে। সদায় এইটো স্বমানত বহিবা যে মই আত্মা সৰ্বপ্ৰাপ্তিৰে সম্পন্ন সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাগ্যৱান আত্মা হওঁ। প্ৰেমৰ সাগৰ পিতাৰ পৰা প্ৰেমৰ কিৰণ ওলাই মোৰ মাজত (আত্মাত) সমাহিত হৈ গৈ আছে। সেই প্ৰেমৰ ভায়ব্ৰেচন (প্ৰকম্পন) চাৰিওফালে বাতাৱৰণত বিয়পি গৈ আছে।


আইফেল টাৱাৰৰ সেই সুৰীয়া আবেলিটো | প্ৰথম খবৰ\nHome/ সাহিত্য/ নিবন্ধ/আইফেল টাৱাৰৰ সেই সুৰীয়া আবেলিটো\nআইফেল টাৱাৰৰ সেই সুৰীয়া আবেলিটো\nপেৰিছৰপৰা ডিম্পল দাস মহন্ত\nপ্ৰায় এহেজাৰ ফুট উচ্চতাৰ আইফেল টাৱাৰত আমি যেতিয়া এঘণ্টাৰ বাবে ভৰি দিছিলোঁ, তেতিয়া এনে লাগিছিল যেন পেৰিছ এতিয়া আমাৰ হাতৰ মুঠিত। পেৰিছৰ এই প্ৰান্ত আমাৰ আজন্ম সপোন। সৰুৰেপৰা আইফেল টাৱাৰৰ ফটো যেতিয়াই দেখিছিলো, তেতিয়াই সপোন এটা অংকুৰিত হৈছিল। এবাৰ কাষৰপৰা চাবলৈ! সেই বিশালতাক এবাৰ স্বচক্ষে প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ! আৰু এতিয়া সঁচাকৈয়ে আমি আইফেল টাৱাৰত। আইফেল টাৱাৰৰ কাষত নহয়, একেবাৰে সোঁমাজত।\nপেৰিছৰ প্ৰায় প্ৰতিটো প্ৰান্তৰপৰা আইফেল টাৱাৰ দেখা যায়। আৰু আমি আইফেল টাৱাৰৰপৰা দেখিছোঁ পেৰিছৰ প্ৰায় প্ৰতিটো প্ৰান্ত। সগৌৰৱে থিয় দি আছে আইফেল টাৱাৰ। আৰু আইফেল টাৱাৰৰ হৃদয়ত গৌৰৱান্বিত আমি। উচ্চতাৰ সমানুপাতিকভাৱে দীঘলীয়া ইয়াৰ ছাঁটোৱে যেন গোটেই পেৰিছকে আৱৰি ধৰিব। দীঘলীয়া ছাঁটোৱে স্পৰ্শ কৰিছে ছেইন নদীক।\nএদিন পেৰিছলৈ অহাটো সপোন আছিল। এতিয়া আইফেল টাৱাৰত আমি। ইচ্ছা কৰিলেই ভূমিৰপৰা বহু উচ্চতাৰ কেফেটেৰিয়াত অৱসাদ গুচাব পাৰোঁ। ইচ্ছা কৰিলেই বুটিকৰপৰা প্ৰিয়জনলৈ উপহাৰ কিনিব পাৰোঁ।\nপেৰিছত থকা গোটেই সময়খিনি যেন মোৰ বাবে আইফেল আইফেল। এভিনিউ জোছেফ ব’ভাৰ্ড আৰু এভিনিউ ডে লা ব’ৰ্ডনাইছৰ সংযোগস্থলত ব্ৰাছায়াৰৰ দৰে কেফেত আপুনি দেখিব সুকীয়া দৃশ্য। বিভিন্ন দেশৰপৰা যোৱা লোকে একাপ কফিত চুমুক দিবলৈ কেফেৰ ভিতৰৰ তুলনাত বাহিৰত বহিবলৈহে ভালপায়। নিতান্তই সুউচ্চ আইফেল টাৱাৰৰ নয়নাভিৰাম দৃশ্য উপভোগ কৰি পনীয়ৰ কাপত সোহা দিয়াটোৰ মজাই বেলেগ।\nসেউজীয়া গছ আৰু ওখ অট্টালিকাৰ ওপৰেৰে ভুমূকীয়াই বিশ্বৰ অন্যতম এই নিৰ্মাণে যেন আমাকেই মাতিছে। চহৰখনৰ বিভিন্ন পথৰ আহল-বহল পদপথেৰে খোজকাঢ়ি যাওঁতে এই ঐতিহ্যই বিভিন্ন প্ৰান্তৰপৰা অহা পৰ্যটকৰ সৈতে লুকাভাকু খেলে। এবাৰ দেখি, এবাৰ নেদেখি।\nপেৰিছ ছোভেনিয়েৰত সোমালোঁ। পেৰিছক স্মৃতিৰ পাতত সজীৱ কৰি ৰাখিবলৈ বহুতো এইবোৰ বিপনীয়ে আপোনাকো সুবিধা কৰি দিব। বিপনীখনৰপৰা মই মাত্ৰ এপদ সামগ্ৰী কিনিলোঁ। কি কিনিলোঁ আপোনাক নকওঁ।\nপেৰিছে আমাৰ মনত পেলাই দিছে গুৱাহাটীলৈ। ইয়াত কিছু দূৰৈৰ আঁতৰে আঁতৰে থকা জেব্ৰা ক্ৰছিংবোৰ। আৰু গুৱাহাটীত…? আমি জেব্ৰা ক্ৰছিং চাব লাগিলে বহুত বিচাৰিব লাগিব। ইয়াত আছে নিয়ম মানি আগবঢ়া গাড়ীবোৰ। কেৱল সেয়াই নহয়। পেৰিছৰ ৰাজপথত আপুনি এতিয়াও দেখিব বাইচাইকেল।\nপেৰিছৰ কথা মাত্ৰ কেইটামান শব্দত শেষ কৰিব নোৱাৰি। এই চহৰ বহু কল্পনাৰ আঁকৰ। পেৰিছে বিশ্ববাসীক হাতবাউলি মাতে প্ৰতিনিয়ত। সেই আহ্বানক সঁহাৰি জনায়েইতো ইয়াত সমাহাৰ ঘটে বিশ্বৰ প্ৰতিটো কোণৰ বিভিন্ন মানুহৰ। সময় পালে আকৌ পেৰিছৰ কথা ক’ম। আপোনালোকে ভাল পালে আকৌ আপোনালোকৰ সৈতে বিনিময় কৰিম ভাললগা স্মৃতিবোৰ।\nতীব্ৰবেগী বুলেটে মহতিয়ালে সাধাৰণ জনতাক\nদোতমাত দুই লক্ষাধিক টকাৰ শাল কাঠৰ কুণ্ডা জব্দ\nঅবিবাহিত যুৱকক কৌশলেৰে বন্ধ্যাকৰণ:তীব্ৰ চাঞ্চল্য\nগুৰু দায়িত্ব পালন কৰিব আশীৰ্বাদ থিয়েটাৰৰ প্ৰযোজকে\nমথুৰাত জিলিকিল গোলাঘাটৰ অভিলাষা


ভোজন – অৰবিন্দ গোস্বামী – ফটাঢোল\nজীৱন ধাৰণৰ বাবে ভোজন প্ৰত্যেক প্ৰাণীৰ বাবে এক জৰুৰী কথা। মানুহ হওক বা আন পশু-পক্ষীয়েই হওক জীৱন ধাৰণ কৰিবলৈ ক্ষুধা নিবাৰণৰ বাবে মানুহ বা পশু-পক্ষী সকলোৱে জীৱন সংগ্ৰাম কৰিবলগা হয়।যিসকল মানুহৰ জীৱন সংগ্ৰাম কঠিন হয়, তেওঁলোকে জীৱন ধাৰণৰ বাবে খাদ্য গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু বিশেষ অসুবিধা নথকাসকলে ভোজনক প্ৰয়োজনীয়তাৰ লগতে বিলাস হিচাপেও গ্ৰহণ কৰে। মই সৌভাগ্যবান অছিলোঁ যে ভোজনক বিলাস হিচাপেও গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছিলোঁ। সময়ৰ লগে লগে যেতিয়া ডাঙৰ হ’লোঁ আৰু জানিব পাৰিলোঁ যে কোনো কোনো মানুহে কিমান কষ্টৰে এসাজ ভাত যোগাৰ কৰে, মোৰ এই বিলাস কমি আহে। কিছুমান বেমাৰ ভাল হ’লেও উক্ দিয়াৰ দৰে মোৰো মাজে সময়ে এই বিলাসিতাৰ মনোভাৱ পুনৰ জাগ্ৰত হয়। সেয়ে নিজকে সাধু বুলি প্ৰতিপন্ন কৰাৰ চেষ্টা মই কেতিয়াও নকৰোঁ।\nএয়া সেই সময়ৰ কথা যেতিয়া মই স্কুলীয়া ছাত্ৰ আছিলোঁ। আমি বন্ধুবোৰে কেতিয়াবা পাঁচ- দহ টকাকৈ তুলি হোটেলত খাবলৈ বহিছিলোঁ। ৰসগোল্লা, পৰঠা বা আন মিঠাইৰে চলিছিল এই শুভ অনুষ্ঠান। সেই সময়তে জমি উঠিছিল আড্ডা। মই এইকণ সময়ৰ অপেক্ষাতে যেন ৰৈ থাকোঁ। কাৰোবাৰ নিজৰ নিৰ্দষ্ট ভাগৰপৰা দৃষ্টি আঁতৰিলেই মই ভোজনৰ অপমান সহিব নোৱাৰি তাক গোগ্ৰাসে গিলি পেলাইছিলোঁ। ধীৰে ধীৰে মোৰ এই মহানুভৱতাৰ বিষয়ে বিদ্যালয়ৰ দশোদিশে জনাজনি হ’ল। মোৰ মহানুভৱতাৰ সন্মানস্বৰূপে তেখেতসকলে মোক ভোজনৰ ক্ষেত্ৰত এঘৰীয়া কৰিলে।\nসময় বগৰিল। মোৰ বন্ধুসকল এই ক্ষেত্ৰত সম্পূৰ্ণ সফল নহ’ল। শীঘ্ৰেই সোণালী সুযোগে মোৰ হাতত ধৰা দিলেহি। এজন বন্ধুৰ জন্মদিনত সকলোকে নিমন্ত্ৰণ দিলে। মোৰ সৈতে সকলো ভক্ত যথা সময়ত উপস্থিত হলোঁগৈ। তেতিয়া আজিকালিৰ দৰে ভাত খুওৱাৰ ব্যৱস্থা নাছিল। নামঘৰ বা মন্দিৰত আগবঢ়োৱা মাহপ্ৰসাদ দিয়াৰ পাছত পিঠা, মিঠাই, জলপান, চাহ ইত্যাদি দিয়া হৈছিল। ইয়াৰে ভিতৰত চাহক বাদ দি আনকেইবিধৰ নাম শুনিলেই মোৰ গা সাতখন আঠখন হৈছিল। যি কি নহওক যথা সময়ত সকলোকে মাহপ্ৰসাদ দিলে। মাহপ্ৰসাদ খাই ভাল নোপোৱাসকলে দুটামান চুই মোলৈ আগবঢ়াই দিয়ে, সেইদিনাও দিলে।মহাভোগক ময়ো সন্মান জনাই নিমিষতে উদৰস্থ কৰিলোঁ। সেই সময়ত মই কৌতুক কোৱাত পাকৈত আছিলোঁ। যিকোনো আলোচনীত কৌতুক পালেই পঢ়িছিলোঁ আৰু মনত ৰাখিব পাৰিছিলোঁ। সেয়ে চাহ-মিঠাই দিয়াৰ সময়ত এইপাট অস্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰিলোঁ।সকলোকে অন্যমনস্ক কৰি মই কাৰ কাৰ ভাগৰপৰা কি কি উঠালোঁ, কোনেও তলকিবই নোৱাৰিলে। শেষত যেতিয়া গম পালে, কৰিবলগীয়া একো নাছিল। যিহেতু লোকৰ ঘৰ, শালীনতা ৰক্ষাৰ খাতিৰতেই সকলো ‘ৰিপুঞ্জয়ী’ ভকতে নিৰৱতা অবলম্বন কৰিলে। যথা সময়ত আমিও বিদায় ল’লোঁ। পিচে নঙলা মুখ পাৰ হ’লোঁ কি নহ’লোঁ, সকলোৱা মোক খেদি পথাৰ কাষৰে পথাৰ এখনলৈ লৈ গ’ল। ইতিমধ্যে খাদ্য দেৱতাৰ কৃপাত ময়ো যথেষ্ট ভাৰসম্পন্ন হৈ পৰিছিলোঁ। সেয়ে বেছি আগুৱাব নোৱাৰিলোঁ। সকলো বন্ধুৱে একত্ৰিতভাৱে মোৰ সফলতাৰ প্ৰতিদানস্বৰূপে গণ উত্তম-মাধ্যম শোধাই সন্মানসহকাৰে বিদায় দিলে৷ অতীতৰ এই মধুৰ স্মৃতি মনলৈ আহিলে মই আজিও নথৈ আনন্দিত আৰু পুলকিত হৈ উঠোঁ।\nসঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে মোৰ এই মহান গুণটি কলেজীয়া জীৱনতো কিছু পৰিমাণে আছিল। এইবাৰ আৰু এটি জন্মদিনৰ নিমন্ত্ৰণ৷ গ’লোঁ কেইবাজনো বন্ধু একেলগে নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰাৰ মানসেৰে। এইবাৰ নতুন বন্ধু আৰু নতুন ঠাই। ভোজন পৰ্ব চলি আছে। খাদ্য-সম্ভাৰৰ মান যথেষ্ট উন্নত। কিন্তু পৰিমাণটোহে কম কম লাগিছে। ভগৱানপ্ৰদত্ত বুদ্ধিৰ চুঙাটোত হাত দি পালোঁগৈ বুদ্ধি এটা। হঠাৎ মই কাষৰ বন্ধুজনক উদ্দেশ্যি জকজকাই উঠিলোঁ।\n: কিবা লাগে যদি বৰমাক নকৱ কিয়, মোৰ ভৰিত কিয় লঠিয়াইছ?\nহঠাৎ হোৱা এই ঘটনাত মানুহগৰাকীয়ে সমস্ত খাদ্যসম্ভাৰ উঠাই আনি,\n: তোমালোকক কিবা লাগে যদি মোক কিয় কোৱা নাই, লাজ কৰিব নাপায় নহয়৷\nবুলি সকলোকে এফালৰপৰা জোৰকৈ বহুত কিবাকিবি দি গ’লহি। কিছুমান পশু-পক্ষীয়ে ভূমিকম্পৰ পূৰ্বানুমান কৰিব পৰাৰ দৰে ময়ো ধাৰণা কৰিব পাৰিছিলোঁ, কি হ’ব পাৰে। সেয়াই ঘটিল। কেইবাজনো বন্ধুৱে ধাৰণ কৰাৰ ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলাই মোলৈ আগবঢ়াই দিলে ময়ো মৰমেৰে দিয়া বস্তুক কেতিয়াও অনাদৰ কৰিব নাপায় বুলি গিৰিহঁতে শুনাকৈ কৈ নিজকে সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰতিপন্ন কৰি সকলোৱে বিদায় ল’লোঁ। বাটত আহোঁতে সকলোৱে মোক ককৰ্থনাৰে থকা-সৰকা কৰিলে। আপোনালোকেতো জানেই জ্ঞানী পুৰুষ আনৰ ককৰ্থনাত বিচলিত নহয়। ময়ো নহ’লোঁ, দুগুণ উৎসাহিতহে হ’লোঁ।\nআন এদিনৰ কথা, এঘৰত কিবা সংক্ৰান্তত ৰাতিৰ সাজ খাবলৈ মাতিলে। যথা সময়ত উপস্থিত হ’লোঁ ভোজন চলি শেষ পৰ্যায়। কিছু গণ্য-মান্য ব্যক্তিৰ সমাগম। গৃহস্থ দেখোন নাহেহে নাহে। সমাগত বিপদৰ আশংকা কৰি ময়ো গাড়ীৰ গতি মন্থৰ কৰিলোঁ৷ সৰ্বশেষত যেনিবা গৃহিণীগৰাকী আহিল। কিবা লাগিব নেকি সোধাত- ই কি? কাকো দেখোন একো নালাগে।ময়ো লাজতে নালাগে বুলিয়েই ক’লোঁ। শেষত মানুহগৰাকী যাবলৈ ওলোৱাত ‘বৰ্মা’ বুলি মই গুৰু-গম্ভীৰকৈ মাত লগালোঁ,\n: কোনেও একো নল’লে আপুনিও ভাবিব বোলে ৰন্ধা ভাল নহ’ল নেকি! মোলৈকে অলপ কিবা লৈ আহক৷\nবুলি ক’লোঁ। মনুহগৰাকীয়েও বৰ আথে-বেথে,\n: হয়তো তুমি ঠিকেই কৈছা, এনেকুৱা ভকতহে পোৱাৰ লগতে নথৈ আনন্দিতও হ’লোঁ।\n« ‘ক’লা শণিবাৰ; ব্লেক চেটাৰডে’ – অভিজিত কলিতা\nকবি নীলিম কুমাৰৰ দুটি কবিতাৰ এটি আলোচনা – চাহিন জাফ্ৰি »\nখোৱাত এলাহ নাছিল মানে ন আগতে ।ভাল লাগিল জমনিখিনি ।\nবৰ ৰসালকৈ লিখিছে। খাই ভালপোৱাসকলে বোলে ৰান্ধেও ভাল, কথাষাৰ সঁচানে।\nহোষ্টেলীয়া জীৱনত খাবলৈ মাতিলে সৰগ ঢুকি পোৱা যেন লাগিছিল।


মূল্যবৃদ্ধিৰ মাজতে সুখবৰ! পেট্ৰ'ল-ডিজেলত ৪০ টকালৈকে ৰেহাই - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nডিজিটেল ডেস্কঃ পেট্ৰল-ডিজেলৰ মূল্য এতিয়া আকাশলংঘী। সমগ্ৰ দেশত পেট্ৰল-ডিজেলৰ মুল্যবৃদ্ধিক লৈ দল সংগঠনে ৰূপায়ণ কৰিছে বিভিন্ন প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী। সকলো প্ৰতিবাদ অসাৰ প্ৰতিপন্ন কৰি দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে পেট্ৰল-ডিজেলৰ মূল্য।\nইয়াৰ মাজতে, শেহতীয়াকৈ আহিছে এটা সুখবৰ। আপুনি বজাৰৰ প্ৰচলিত দামতকৈ ৪০ টকা কমকৈ ক্ৰয় কৰিব পাৰিব পেট্ৰ’ল-ডিজেল। ১০০ টকাতকৈ অধিক পেট্ৰ’ল-ডিজেল ক্ৰয় কৰিলে আপুনি পাব এই ৪০ টকাৰ ৰেহাই। ৩০ ছেপ্তেম্বৰ ২০১৮ লৈকে থকা এই অফাৰ প্ৰদান কৰিছে ইণ্ডিয়ান অইলে।\nআচলতে এই অফাৰ প্ৰযোজ্য হৈছে ‘ডিজিটেল ৱালেট ফোন পে’ এপত। বাহনত পেট্ৰ’ল ভৰাই পেট্ৰ’ল পাম্পত নগদ ধন দিয়াৰ পৰিৰ্ৱতে এই এপৰ জৰিয়তে পৰিশোধ কৰিলে আপুনি লাভ কৰিব পাৰিব এই ৰেহাই। ইণ্ডিয়ান অইলে জানিবলৈ দিয়া মতে এই ৰেহাই ১০ বাৰলৈকেহে ১০০ টকাতকৈ অধিক পেট্ৰল ক্ৰয় কৰিলে লাভ কৰিব।\n১০ বাৰ এই এপেৰে পেট্ৰ’ল ক্ৰয় কৰাৰ পাছত উপভোগ কৰিব নোৱাৰিব এই ৰেহাই। গ্ৰাহকসকলে এটা দিনত এবাৰহে লাভ কৰিব পাৰিব এই ৪০ টকাৰ ৰেহাই।\nদেশৰ সকলো পাম্পতে এই সুবিধা উপলদ্ধ হৈছেনে নাই এই সৰ্ম্পকে ইণ্ডিয়ান অইলে ৰাজহুৱা কৰা নাই যদিও কিছু সূত্ৰই দাবী কৰিছে যে দেশৰ প্ৰতিতো পাম্পতে উপলদ্ধ আছে এই সুবিধা। দেশৰ জনগণক কোঙা কৰা পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ মাজতে ইণ্ডিয়ান অইলৰ ডিজিটেল ৰেহাই প্ৰদানে কিছু সকাহ দিছে জনগণক।\nপশুতকৈয়ো অধম এই প্ৰেমিক! কি কৰিলে চাওক VIDEO


Keshav Maharaj: ভাৰতক পৰাস্ত কৰি ক'লে- 'জয় শ্ৰী ৰাম'! কোন এইজন কেশৱ মহাৰাজ? keshav-maharaj-is-originally-an-indian-playerhe-like-the-indian-culture-hb– News18 assam\nHome » photogallery » sports »Keshav Maharaj: ভাৰতক পৰাস্ত কৰি ক'লে- 'জয় শ্ৰী ৰাম'! কোন এইজন কেশৱ মহাৰাজ?\nKeshav Maharaj: ভাৰতক পৰাস্ত কৰি ক'লে- 'জয় শ্ৰী ৰাম'! কোন এইজন কেশৱ মহাৰাজ?\nKeshav Maharaj: দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে ODI চিৰিজত ০-৩ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈছে টিম ইণ্ডিয়া। ইয়াৰ পূৰ্বে টেষ্ট চিৰিজত ১-২ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈছিল কোহলীবাহিনী।\n| January 26, 2022, 16:41 IST\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে ODI চিৰিজত ০-৩ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈছে টিম ইণ্ডিয়া। ইয়াৰ পূৰ্বে টেষ্ট চিৰিজত ১-২ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈছিল কোহলীবাহিনী। এইবাৰ চিৰিজ জয়ৰ পিছত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ স্পীন বলাৰ কেশৱ মহাৰাজৰ এটা বক্তব্য।\nৱানডে চিৰিজত ভাৰতীয় বলাৰক টক্কৰ দিছে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰৰ স্পীনাৰে। ভাৰতীয় দলৰ প্ৰশিক্ষক ৰাহুল দ্ৰাৱিড়ে জনাইছে, মিডল অৰ্ডাৰে আশা কৰা ধৰণে পাৰফৰ্ম কৰিব পৰা নাই। গতিকে চিৰিজ পৰাস্ত হৈছে।\nছচিয়েল মিডিয়াত কেশৱ মহাৰাজে লিখিছে- অসাধাৰণ চিৰিজ খেলিলো। মই এইদলক লৈ গৰ্বিত। আমি পৰিশ্ৰমৰ বাবে ইমান দূৰলৈ আহিছো। এতিয়া পৰৱৰ্তী চিৰিজৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলোৱাৰ সময়। জয় শ্ৰী ৰাম। কেশম মহাৰাজ ভাৰতীয়। তেওঁ ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোত ভাবে জড়িত।\nইয়াৰ পূৰ্বে কেশৱ মহাৰাজে ভাৰতীয় উৎসৱকলৈ লিখিছিল ছচিয়েল মিডিয়াত। কেশৱ মহাৰাজৰ পৰিয়াল মূলতঃ উত্তৰপ্ৰদেশৰ চুলতানপুৰৰ বাসিন্দা। কিন্তু তেওঁ জনোৱা মতে, ১৯৭৪ চনত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল চুলতানপুৰৰ পৰা ডাৰবানলৈ গুচি আহিছিল।\n৩১ বছৰীয়া বাওঁহতীয়া স্পীনাৰ কেশৱ মহাৰাজে ৱানডে চিৰিজত বিধ্বংসী বলীং কৰে। বিৰাট কোহলীৰ উইকেটো লৈছিল তেওঁ। ছিৰিজত মুঠ ৩টা উইকেট দখল কৰিছিল। প্ৰথম মেচত ১০ অভাৰত ৪২ ৰান আৰু তৃতীয় ৱানডেত মাত্ৰ ৩৯ ৰান দিছিল তেওঁ।\nবিৰাট কোহলীৰ উইকেটো লৈছিল তেওঁ। ছিৰিজত মুঠ ৩টা উইকেট দখল কৰিছিল। প্ৰথম মেচত ১০ অভাৰত ৪২ ৰান আৰু তৃতীয় ৱানডেত মাত্ৰ ৩৯ ৰান দিছিল তেওঁ।


Enzoflam in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nEnzoflam Tablet Enzoflam Sv Tablet Enzoflam Gel\nसदस्य इस दवा को ₹107.3 में ख़रीदे।\nEnzoflam ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Enzoflam Price and Pack Size in Assamese - Enzoflam ar mulya aaru pakor size\nEnzoflam Tablet ₹113.0 खरीदें\nEnzoflam SV Tablet ₹196.8 खरीदें\nEnzoflam Gel ₹106.7 खरीदें\nEnzoflam ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Enzoflam Benefits & Uses in Assamese- Enzoflam ar laabh aaru byavaharsamuh\nEnzoflam ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Enzoflam Dosage & How to Take in Assamese - Enzoflam ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEnzoflam ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Enzoflam Side Effects in Assamese- Enzoflam ar parshwakriyasamuh\nEnzoflam সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Enzoflam Related Warnings in Assamese- Enzoflam xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Enzoflamৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Enzoflam with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Enzoflam ar gurutor kriya-pratikriya\nEnzoflam মতভেদসমূহ- Enzoflam Contraindications in Assamese- Enzoflam nishedhsamuh\nEnzoflam ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Enzoflam in Assamese- Enzoflam ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Enzoflam ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Enzoflam Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Enzoflam kriya-pratikriya\nEnzoflam ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Enzoflam Benefits & Uses in Assamese - Enzoflam ar laabh aaru byavaharsamuh\nEnzoflam তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nEnzoflam ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Enzoflam Dosage & How to Take in Assamese - Enzoflam ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEnzoflam-ৰ উপাদানসমূহ - Enzoflam Active Ingredients in Assamese - Enzoflam-ar upadaansamuh\nEnzoflam ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Enzoflam Side Effects in Assamese - Enzoflam ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Enzoflam ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nEnzoflam সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Enzoflam Related Warnings in Assamese - Enzoflam xonkranta xatarkatabanisamuh\nEnzoflam-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Enzoflam পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nEnzoflam-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEnzoflam ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Enzoflam কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEnzoflamৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Enzoflam কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEnzoflamএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Enzoflam ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEnzoflamৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Enzoflamৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Enzoflam with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Enzoflam ar gurutor kriya-pratikriya\nEnzoflam তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nEnzoflam মতভেদসমূহ - Enzoflam Contraindications in Assamese - Enzoflam nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Enzoflam লোৱা অনুচিত যাতে -\nEnzoflam ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Enzoflam in Assamese - Enzoflam ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Enzoflam-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nEnzoflamৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nEnzoflam আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Enzoflam লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Enzoflamৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Enzoflam ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Enzoflam Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Enzoflam kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Enzoflamৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nEnzoflam আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Enzoflamৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nEnzoflamৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nEnzoflam ৰ অনুকল্প - Substitutes for Enzoflam in Assamese\nEnzoflam के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Enzoflam লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Enzoflam ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Enzoflam সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Enzoflam ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Enzoflam সেৱন কৰে?


বিশিষ্ট ভাষাবোৰ টাবুৰাম চাইদত দেৱৰ জন্ম দিৱস পালন – Tultul Kutum\nবিশিষ্ট ভাষাবোৰ টাবুৰাম চাইদত দেৱৰ জন্ম দিৱস পালন\nAugust 1, 2018 September 24, 2018 Tultul KutumLeaveaComment on বিশিষ্ট ভাষাবোৰ টাবুৰাম চাইদত দেৱৰ জন্ম দিৱস পালন\nপ্ৰাধ্যাপক আগম মিগাং টাবু টাইদ ছাৰৰ আজি ৭৭ সংখ্যক ওপজা দিন পালন।\nটাইদ ছাৰ অসমৰ জনজাতি সমাজৰ প্ৰথমজন অধ্যাপক ( কটন কলেজ, প্ৰবক্তা ১৯৬৭, অধ্যাপক ১৯৭৮, HoD Dept. Of English) DPI ৰ উপ-সঞ্চালক (১৯৮১), ABILAC ৰ সঞ্চালক (১৯৯০-৯৭), SCERT ৰ সঞ্চালক (১৯৯৩-৯৭), DPI (Higher Education)ৰ সঞ্চালক ১৯৯৫-৯৬, DPI (Secondary Education) ৰ সঞ্চালক (২০০২), SEBA ৰ চেয়াৰমেন (১৯৯৬-২০০২), State Selection Board of Assam (Body for selecting Principal & Lecturer) ৰ চেয়াৰমেন (১৯৯৭-২০০৪) ইত্যাদি কৰি বহু চৰকাৰী চাকৰী দক্ষতাৰে সমাপন কৰিছে ।\nলগতে অসম চৰকাৰৰ শৈক্ষিক সংস্কাৰ আয়োগ, প্ৰকাশন পৰিষদ, ভাৰত চৰকাৰৰ সাহিত্য একাডেমী, National Book Trust, Tribal Art & Culture, DU, GU, AU ৰ কাৰ্যবাহী তথা শৈক্ষিক পৰিষদৰ সদস্য, NCERT ৰ কনচালটেন্ট, CBSE ৰ মাণ্ডলিক চেয়াৰমেন, ABILAC ৰ কাৰ্যবাহী পৰিষদৰ চেয়াৰমেন, KKHSOU ৰ শৈক্ষিক কনচালটেন্ট ইত্যাদি বহু চৰকাৰী দায়ীত্বত সুনামেৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে ।\nটাইদ ছাৰ মিচিং আগম কেবাং (সাহিত্য সভা)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি (১৯৭২) ।\nDr Bani Kt Kakati-The Man and His Work (Edit), Poman-Moman, English for School-Grammar and Composition-viii to xii, মিচিং ভাষাৰ বানান পদ্ধতি, A Dictionary of Mising Language, Glimpses, একুকি নিবন্ধ, Mising Gompir Kumsung, An Introduction to Mising Phonology and Grammar, Mising Gomlam Potin ইত্যাদি কৰি বহু নিজস্ব সৃষ্টিৰ সম্ভাৰেৰে পৰিপূৰ্ণ ।\nMAK ৰ আগম মিগাং (২০০৭) সন্মান প্ৰাপক, অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগৰ Sukha-Fa বঁটা (২০১১) প্ৰাপক, বাসুদেৱ জালান বঁটা (২০১১) প্ৰাপক, সাহিত্য একাডেমী ভাষা জ্ঞান সন্মান বঁটা (২০১২) প্ৰাপক আমাৰ চিৰ নমস্য টাইদ ছাৰ ।\nআজি টাইদ ছাৰৰ ৭৭ সংখ্যক ওপজা দিনত ছাৰলৈ গভীৰ অন্তৰিকতাৰে হিয়াভৰা ওলগ জনালো। সৃষ্টিকৰ্তা ভগৱান Do:nyi Po:lo ই ছাৰক সৃষ্টিশীল সাহিত্য, সুখ-সমৃদ্ধিৰে দীৰ্ঘায়ু কৰি কুশলে ৰাখক এয়ে কামনা কৰিলো ।\nPrevious মূৰ্খ কোন?\nNext Facts About Rajyasabha MP Biswajit Daimary


দিল্লী কা লাড্ডু-ডাঃ পাৰ্থসাৰথি ভূঞা – ফটাঢোল\nদিল্লী কা লাড্ডু-ডাঃ পাৰ্থসাৰথি ভূঞা\nস্বামী আৰু স্ত্ৰীৰ মাজৰ সমন্ধটো কেনেধৰণৰ তাক বুজাবলৈ টান। মানুহে কয় বিয়া বোলে দিল্লী কা লাড্ডু, খালেও পস্তায় আৰু নাখালেও পস্তায়, মানে বিয়া পাতিলেও পস্তাব লগা হ’ব পাৰে আৰু নাপাতিলেও পস্তাব লগাত পৰে। মই পিচে ভাবোঁ যে জীৱনটো সুন্দৰকৈ চলাই নিবৰ বাবে এগৰাকী জীৱনসংগীৰ খুবেই প্ৰয়োজন। জীৱনৰ বহু কঠিন সময়ত স্বামী আৰু স্ত্ৰী, এজনে আনজনৰ বাবে শক্তি আৰু সাহস হৈ থিয় দিব পাৰে।\nসাধাৰণতে দেখা যায় নৱ দম্পত্তীৰ মাজত মৰমৰ এঠা বেছি। লাহে লাহে সংসাৰ বাঢ়ে, ল’ৰা ছোৱালীৰ যত্ন, সিহঁতৰ পঢ়া শুনা আৰু নানা সাংসাৰিক ভেজালৰ বাবে পতি পত্নীৰ সেই মৰম ভিতৰত থাকিলেও প্ৰকাশ নহয়। হয়তো কোনোদিনা কাৰোবাৰ দিনটোত এটা কথাও পতা নহয়। দুয়োৰে নানা কৰ্ম ব্যস্ততাৰ বাবে হয়তো এজনে কিবা এটা ক’লে আনজনে ৰুক্ষভাৱে উত্তৰ দিয়াৰ পাছত তাকেই লৈ কাজিয়া পেছাল লাগে। কিন্তু প্ৰায়ে এইদৰে কাজিয়া পেছাল হৈ থকা বহু স্বামী স্ত্ৰীক জীৱনৰ বিয়লি বেলাত দেখিছোঁ, এজনে আনজনৰ লগেই নেৰে, এজনে আনজনৰ প্রতিটো কথাৰ খবৰ লয় আৰু যেন সেই বিয়াৰ পাছৰ মৰমবোৰ ঘূৰি আহে। সেয়ে কিছুৱে কয়, স্বামী স্ত্ৰীৰ সম্পৰ্ক যেন কাৰ্টুন চৰিত্ৰ “টম এণ্ড জেৰি”ৰ দৰে! এটাই আনটোক অনবৰতে খুচি বিন্ধি থাকে যদিও, এটাই আনটোক এৰিব নোৱাৰে।\nবাৰু, এতিয়া এটা নিজৰ অভিজ্ঞতা কওঁ। মই চেম্বাৰত বহি আছোঁ। এহাল নৱবিবাহিত পতি পত্নী। বিয়া হোৱা চাগৈ দুই তিনিমাহমান হৈছে। ন ছোৱালীৰ গাটো অলপ দুৰ্বল। ডাক্তৰক দেখুৱালে, দুটামান তেজৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ দিলে। পেচেণ্টক বহাই ব্লাড লোৱা এজনীয়া চ’ফাখনত (অলপ আহল বহলেই বাৰু) দুয়োজন বহি আছে, গিৰিয়েকৰ কান্ধত ন ছোৱালীয়ে মূৰ পেলাই আছে। মই আকৌ এনে এটা স্থানত বহি আছিলোঁ যে মই তেওঁলোকক দেখি আছোঁ, কিন্তু মোক তেওঁলোকে দেখা নাপায়। হঠাৎ চক খাই উঠাৰ দৰে কৰি পত্নীয়ে এখন হাতেৰে আনখন হাতৰ ফালে দেখুৱাই ক’লে – ‘মহ, মহ।’ ক’ত ক’ত বুলি গিৰিয়েকে লাহেকৈ মহটো মৰাৰ চেষ্টা চলালে। ন ছোৱালীয়ে হাঁহি হাঁহি বোলে,\n“ইয়ে, ইমান লাহেকৈ মাৰিছে, মহ উৰিয়েই গ’ল”।\nগিৰিয়েকে মিচিকিয়া হাঁহিৰে মিঠা মাতেৰে বোলে-\n“তুমি দুখ পাবা বুলি লাহেকৈ মাৰিছিলোঁ আকৌ।”\nসঁচাই দেই, নতুনতে যে ইমান মৰম। এনেবিলাক কেচ আগলৈকে ষ্টাডি কৰিবলৈ মন যায় যে দুবছৰমানৰ পিছতো গাত মহ পৰিলে গিৰিয়েকক মাৰিবলৈ দেখুৱাই দিব নে, “এই মহবোৰৰপৰা শান্তি নাই আৰু” বুলি নিজেই মাৰিব আৰু যদি নিজে মাৰিবলৈ অসুবিধা হোৱা শৰীৰৰ কোনো স্থানত মহটো পৰাৰ বাবে গিৰিয়েকক মাৰিবলৈ কয়, গিৰিয়েকে এতিয়াৰ দৰে মাৰিব নে এনেকৈ মাৰিব যে পত্নীয়ে ক’ব, “উফ মহ মাৰিছে নে বাঘ হে! ইমান জোৰেৰে মাৰিলে, ফৰফৰাই গৈছে”।\nএইখিনিতে আৰু এটা কৌতুক মনত পৰিল। পত্নীয়ে গিৰিয়েকক বোলে, “মোৰ লগত কাজিয়া লাগিলে আপুনি মোৰ মা দেউতাক লগতে কিয় টানি আনে হে?” গিৰিয়েকে বোলে, “আমাৰ টিভি ফ্ৰীজ কিবা বেয়া হ’লে আমি সেইবিলাক যিটো কোম্পানীৰ তাকো গালি নিদিওঁ জানো, কথা সেইটোৱেই”।\nআকৌ এবাৰ এজন মানুহৰ খুব অসুখ হ’ল। তেওঁৰ ভয় হ’ল যে তেওঁৰ কিছুদিনৰ পাছতেই মৃত্যু হ’ব। সেয়ে তেওঁ নিজৰ পত্নীক তেওঁৰ কিবা এটা হ’লে কেনেদৰে চলিব লাগে সেই বিষয়ে ক’বলৈ ধৰিলে আৰু লগতে ক’লে যে,\n“আৰু এটা বিশেষ অনুৰোধ মোৰ মৃত্যু হ’লে তুমি অকলশৰীয়া জীৱন কটাব নালাগে, মোহনৰ লগত বিয়া হৈ যাবা।”\nঘৈণীয়েকে আচৰিত হৈ সুধিলে,\n: কি কথা কয়? মই জনাত মোহন দেখোন আপোনাৰ অতিকৈ বেয়া পোৱা মানুহ?\nগিৰিয়েকে উত্তৰ দিলে,\n: সেই বাবেইতো কৈছোঁ!\nবাৰু ধেমালি যিয়েই নহওক, ইংৰাজীত এষাৰ কথা আছে, পতি পত্নীৰ মাজত জীৱনজুৰি সু সম্পৰ্কৰ বাবে দুয়ো এইটো ভাবিব লাগিব যে, “আই এম নট এৱভ য়ু, আই এম নট বিল’ য়ু, বাট অলৱেইজ বিচাইডছ য়ু”।\n« গোবিনৰ মহাদেউ গাঁওবুঢ়াৰ ঘৰলৈ গৈছিল-ধনজিৎ বৰুৱা\nক’লা ৰঙৰ চেণ্ডেলযোৰ-কাবেৰী মহন্ত »\nহা হা! দিল্লী কা লাড্ডু খাই চবে পোস্তায়। তথাপিটো খায়েই।


নিৰ্বাচন আৰু অভিজ্ঞতা - সদানন্দ ভূঞা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপঞ্চায়ত নিৰ্বাচন হৈ যোৱা কিছুদিন হৈ গ’ল৷ নিৰ্বাচনৰ অভিজ্ঞতাৰ টুকুৰা খবৰ লিখিম লিখিম বুলি ভাবিও লিখিবলৈ আহৰিয়েই পোৱা নাছিলোঁ৷ যা হওক আজি মনতে পাঙিলোঁ বোলো ব্ৰহ্মাণ্ড উলটি গ’লেও লিখিম বুলিছোঁ লিখিমেই৷ গতিকে আগবাঢ়ি যাওঁ আৰু৷ নে কি কয়?\nবিগত পঞ্চায়ত নিৰ্বাচন আমাৰ তিনিচুকীয়া জিলাত ০৫-১২-২০১৮ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ নিৰ্বাচনৰ আগমুহূৰ্তত তিনিচুকীয়া জিলা প্ৰশাসনে ১৬-১১-২০১৮, ২২-১১-২০১৮ আৰু ৩০-১১-২০১৮ তাৰিখে আমাৰ দৰে নিৰ্বাচনী যোদ্ধাসকলক প্ৰশিক্ষণ দি নিৰ্বাচনী যুদ্ধৰ বাবে সাজু কৰি তুলিছিল৷ তিনিচুকীয়া মহকুমাৰ যিকোনো এটা কেন্দ্ৰৰ প্ৰথম পুলিং বিষয়া হিচাবে মই নিযুক্তি পাইছিলোঁ৷ তৃতীয় দিনৰ প্ৰশিক্ষণটো গ্ৰুপ চিনাকি আছিল৷ সেইদিনাখন প্ৰিজাইদিং বিষয়াজনক চিনাকি হৈয়েই গম পাইছিলোঁ এইজনা মহাশয় ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি মোৰ ওপৰত লম্ভিব৷ মোৰ ধাৰণা সঠিকেই আছিল৷ আগতীয়া দীঘলীয়া নমস্কাৰ পৰ্বৰে মোৰ ওচৰত তেখেত নিবোকা চামোনটো হৈ নানা কাকূতি মিনতি৷ ময়ো নিৰুপায় হৈ নতশিৰে যৎপৰোনাস্তি সহায় কৰিম বুলি কথা দিছিলোঁ৷ পিচে ভোট যুদ্ধৰ দিনাখনৰ প্ৰথম আৰম্ভণিৰ পৰাই হলা গছ দেখি বাগি কুঠাৰ মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিছিল৷ ভোট যুদ্ধৰ আগদিনাখন তিনিচুকীয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া এটা ভোট কেন্দ্ৰত দিনৰ দুই বজাত উপস্থিত হৈছিলোঁ৷ সেই অঞ্চলৰ মুখীয়ালসকল আহি আমাৰ লগত চা-চিনাকি হৈছিল৷ দিনৰ প্ৰায় তিনিবজাত মই নিৰ্বাচনৰ ফৰ্মসমূহ আৰু এনভেলেপৰ আগতীয়াকৈ লিখি থব পৰা কামবোৰ লিখি মেলি নিশা ভাত পানী খাই এঘাৰ বজাত টোপনি গৈছিলোঁ৷ পিচদিনাখন ভোট যুদ্ধ৷ এজেণ্টসকল আহি পোৱাৰ লগে লগে বেলট বাকচ সাজু কৰিব লাগে৷ প্ৰিজাইদিং মহাশয় অঁকৰা লাগিল৷ ময়েই সকলোবোৰ নিয়ম পালন কৰি এজেণ্টসকলৰ সন্মুখত বেলট বাকচ সাজু কৰিছিলোঁ৷ তাৰপিচতেই ভোট যুদ্ধ আৰম্ভ হৈছিল৷ ময়ো এক নং পুলিং বিষয়া হিচাৱে নিজৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰি আছিলোঁ৷ অলপ শান্তিত নিজৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰোঁ বুলি ভাৱিছিলোঁ যদিও প্ৰিজাইদিং মহাশয়ৰ পৰা শান্তি পোৱা নাছিলোঁ৷ তামোলখন খাবলৈও মোকেই সুধিছিল, পানী গিলাচ খাবলৈও মোকেই সুধিছিল, প্ৰস্বাৱ কৰিবলৈ যাবলৈও মোকেই সুধিছিল৷ মুঠতে টিপটিপ মোৰ কাণৰ কাষত ফুচ ফুচ ফাচ ফাচ৷ কি কৰিব, বোলে আইৰ ঘৰলৈ যাম দহো আঙুলিয়ে খাম৷ নহ’লগৈ৷ তিঁতা-কেঁহা লগাই দিছিল৷ ময়ো মনতে পাঙি থৈছিলোঁ বোলো বেটা ৰহ, সুযোগ আহিবলৈ দে৷ ফটা হওক চিটা হওক পাটৰ টঙালি, কণা হওক কুঁজা হওক ভূঞাৰ পোৱালিৰ চিনাকি দি আছোঁ৷ ভূঞা পোৱালিৰ কপাল, সুযোগ নাহি পাৰে নে৷ এতিয়া সেই কাহিনীটোৰেই বুজ লওঁ আহক৷\nশাৰী পাতি ৰাইজে বাহিৰত ভোট দিবলৈ থিয় হৈ আছিল৷ আৱেলি প্ৰায় তিনিমান বজাত বাহিৰত চিঞৰ-বাখৰ, হুলস্থূল৷ এগৰাকী চাহ বনুৱা মহিলাই কাৰোবাৰ লগত তৰ্কাতৰ্কি কৰি আছে৷ আহি আহি মোৰ সন্মুখত থিয় হৈছিল৷ পিচে পিচে প্ৰায় ২১/২২ বছৰমান বয়সৰ তেখেতৰ জীয়েক এজনী৷ আহিয়েই মোৰ ওচৰত অভিযোগ ……\nমহিলাঃ- দেখ ত বাবু, ঐ পুলিচ বাবুটা একদম হাৰামী লাগি৷ (চাওঁকচোন বাবু, এই পুলিচ বাবুটো একদম হাৰামী আছে)৷\nমইঃ- কেলেই? কি হ’লনো বাইদেউ?\nমহিলাঃ- মকে ভিতৰ ঢুকেক নাই দেলি৷ (মোক ভিতৰত সোমাব নিদিয়ে)৷\nমহিলাঃ- ঐ পুলিচ বাবুটা বলতহে মই চাৰাব পিকে আলি, এই আস্তে মই ঢুকেক নাই পাৰম৷ মই বললি… বাবু মই চাৰাব নাই পিলি, হাৰিয়া পিকে আলি৷ বাবুটা নাই মানেলা৷ দেখনা বাবু মই কাহে নাই আহম৷ মই কি ভোট দেক নাই লাগি? (এই পুলিচ বাবুটোৱে কৈছে মই মদ খাই আহিছোঁ, সেইকাৰণে মই সোমাব নোৱাৰোঁ৷ মই কলোঁ… বাবু মই মদ খাই অহা নাই, চুলাই খাইহে আহিছোঁ৷ বাবুটোৱে নামানেই৷ চাওঁকচোন বাবু, মই কিয় নাহিম? মই কি ভোট নিদিম নেকি?)\nমইঃ- ওৱা, আপুনি আকৌ কেলেই নাহিব৷\nমহিলাঃ- ফিন মকে বদমাচ মাইকী বইল দেলা৷ মই কি বদমাচ মাইকী লাগি, বল ত বাবু৷ (আকৌ মোক বদমাচ মাইকী বুলিও কৈছে৷ মই বদমাচ মাইকী নেকি, কওঁকচোন বাবু৷)\nমইঃ- আপুনি ইমান ভাল মানুহ৷ কেলেই বদমাচ হব৷ এই পুলিচ বাবুটোহে বদমাচ৷\nমহিলাঃ- হা বাবু, তই ঠিক বলেলা৷ ঐ পুলিচ বাবুটা বদমাচ লাগি৷ বাবু, তই বহুত ভাল আদমী লাগি৷ একটা কথা বলবই খাৰাব নাই পাবি হো৷ (হয় বাবু, তই ঠিক কথা কৈছ৷ এই পুলিচ বাবুটোৱেই বদমাচ হয়৷ বাবু, তই বহুত ভাল মানুহ আছ৷ এটা কথা কম বেয়া নাপাবি দেই)\nমহিলাঃ- (পিচফালে থকা জীয়েকক দেখুৱাই) বাবু, এইটা মৰ চানা চোকৰী লাগি৷ দেখনা কত চুন্দৰ লাগি৷ মৰ ঐ চানা চোকৰীটা তৰ চংগে চাদী দেবই৷ তৰ পচন্দ লাগি কি নাই লাগি? (বাবু, এইজনী মোৰ নুমলীয়া জী৷ কিমান ধুনীয়া চা না৷ মোৰ এই নুমলীয়া জী’ক তোৰ লগত বিয়া দিম৷ তোৰ পচন্দ হৈছে নে নাই)\nমইঃ- (মহিলাৰ প্ৰস্তাৱ শুনি মূৰ ঘূৰাবলৈ অলপ বাকী থাকিল৷ প্ৰিজাইদিং মহাশয় সেই সময়ত পেচাৱ কৰিবলৈ বাহিৰলৈ গৈছিল৷ আমাৰ কথা-বতৰাবোৰ তেখেতে শুনা নাছিল৷ উপাই পাই গ’লোঁ ভূঞা পোৱালিয়ে বাপ্পেকে৷ মই বোলো…) বাইদেউ, আপোনাৰ জীয়েক বৰ ধুনীয়া৷ বিয়া পাতিব পৰা হ’লে ভালেই আছিল৷ পিচে মই বহ বছৰ আগতেই বিয়া পাতিলোঁ৷ আপোনাৰ ছোৱালীৰ বয়সৰ মোৰ এজনী ছোৱালী আছে৷ গতিকে বেয়া নাপাব৷ আপোনাৰ ছোৱালীক বিয়া দিব পৰা ভাল দৰা ইয়াতেই আছে৷ বহুত ধনী মানুহ৷ ঢেৰ টকা-পইচা আছে৷ বিয়া পাতিবলৈ ছোৱালী বিচাৰি আছে৷ (প্ৰিজাইদিং মহাশয়ৰ চকীখন দেখুৱাই) সেই যে চকীখন দেখিছে৷ অলপ পিচত সেই চকীখনত মানুহ এজন বহিব৷ সেইজনেই আপোনাৰ ছোৱালীক বিয়া পাতিব৷ আগতে আপোনালোকে ভোটটো দি আহক, তাৰপিচত তেখেতক আপোনাৰ ছোৱালীক বিয়া পাতিবলৈ জোৰ দি ধৰিব৷\nমহিলাঃ- হা বাবু, তই ঠিক বাতটাই বললি৷ ঐ বাবুটাৰ চংগে মৰ চানা চোকৰীটা চাদী দেবই দেব৷ (হয় বাবু, তই ঠিক কথাই কৈছ৷ এই বাবুজনৰ লগতে মোৰ নুমলীয়া জী’ক বিয়া দিমেই দিম)\nতাৰপিচত ঘটনা সাংঘাতিক৷ প্ৰিজাইদিং মহাশয় বাহিৰৰ পৰা আহি চকীত বহিছিলহে মাত্ৰ৷ মাকে জীয়েকক বিয়া দিবলৈ প্ৰিজাইদিং মহাশয়ক লগাইছে টনা-আজোৰা৷ জীয়েকেও চাকৰীয়াল চহকী স্বামী পালোঁ বুলি আঠু লৈ সেৱা লৈছিল৷ মাকেও জীয়েকৰ বাবে চাকৰীয়াল স্বামী পালোঁ বুলি প্ৰিজাইদিং মহাশয়ৰ গালত টপৰ টপৰ চুমা দি গৈছিল৷ মোৰ কাণ্ড কোনেও গম পোৱা নাছিল৷ প্ৰিজাইদিং মহাশয়ৰ হাহাকাৰ অৱস্থা৷ সকলো হতভম্ব৷ মাক-জীয়েকৰ কাণ্ডত সকলোৱে বাগৰি বাগৰি হাঁহিছিল৷ প্ৰিজাইদিং মহাশয়ৰ সৰ সৰকৈ চকুপানী বৈছিল৷ মই বাহিৰত থিয় হৈ থকা মহিলাসকলক ইংগিত দিয়াত কেইগৰাকীমান মহিলাই মাক-জীয়েকক টানি বাহিৰলৈ উলিয়াই নিয়াতহে আমাৰ এলাইবাদু প্ৰিজাইদিং মহাশয়ৰ ৰক্ষা৷ তাৰপিচত বপুৰাৰ ভোক- পিয়াহ, হগা-মুতা সকলো বন্ধ৷ কোনেও ফুটকে উলিয়াব নোৱাৰাৰ বাবে অমুকাই তেখেতক জোকোৱাৰ মনৰে কৈছিলোঁ… বিয়াখন পাতি ল’ব লাগিছিল৷ ছোৱালীজনী দেখাত বৰ ধুনীয়া আছিল৷\n(এই ঘটনাটোত কোনোধৰণৰ কল্পনাৰ ৰহন সনা নাই, সম্পুৰ্ণ বাস্তৱ সচা ঘটনা৷)\n← অসমৰ অৰ্থনীতিৰ নতুন সংযোজন জাপানিজ কুইল চৰাই – অনিন্দিতা স্বৰ্ণকাৰ\nবন্ধ দুৱাৰ – মূলঃ প্ৰেমচন্দৰ बंद दरवाजा অনুবাদঃ মিতালী নাৰায়ণি →


ভোট গণনা স্থানত সংবাদিকক মোবাইল ফোন আৰু কেমেৰা প্ৰৱেশত নিষেধ কৰিলে কিয়? | ASSAM TIMES POST\nভোট গণনা স্থানত সংবাদিকক মোবাইল ফোন আৰু কেমেৰা প্ৰৱেশত নিষেধ কৰিলে কিয়?\nআচল ৰহস্য আঁৰত কি আছিল ?\nৰাজ্যত যোৱা2মে’ অৰ্থাৎ ভোট গণনাৰ দিনত হোজাই শংকৰদেৱ নগৰ উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত হোৱা ঘটনা সন্দৰ্ভত সংবাদমেল। হোজাই জিলা উপায়ুক্তই সাংবাদিকসকলক ভোট গণনাৰ ঠাইত মোবাইল ফোন আৰু কেমেৰা লৈ প্ৰৱেশ নিষেধ সন্দৰ্ভত সাংবাদিকসকলৰ সংবাদমেল। উক্ত সংবাদ মেলত হোজাই জিলাৰ প্ৰায় সংখ্যক জেষ্ঠ্য আৰু কণিষ্ঠ সকলো সাংবাদিক উপস্থিত থাকে। জিলা উপায়ুক্ত ডাঃ সাদনেক সিঙৰ এনে একপক্ষীয় কাৰ্য্যক এক মুখে সকলোৱে গৰিহণা দিয়ে। গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভক হত্যা কৰাৰ ই এক কাৰ্য্য বুলি গৰিহণা সকলোৰে। ৰাজ্যৰ হওক বা ৰাষ্ট্ৰৰ হওক সকলোতে সংবাদ মাধ্যমক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰি প্ৰাধান্য দিয়া হয়।\nকিন্তু হোজাই জিলাৰ উপায়ুক্তজনে নিজ ইচ্ছামতে কাম কৰি সংবাদ মাধ্যমক একপ্ৰকাৰ বাধা প্ৰদান কৰি হত্যাৰ চেষ্টা চলোৱা বুলি জেষ্ঠ্য সাংবাদিকসকলে মন্তব্য দিয়ে। যাৰ ফলত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন ভোট গণনাৰ ফলাফল ৰাইজৰ আগত দাঙি ধৰাৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লগা হয় হোজাই জিলাৰ সাংবাদিকসকল। গতিকে, অতি শীঘ্ৰে যোৱাকালি অৰ্থাৎ2মে’ত হোজাই উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত সাংবাদিকসকলৰ সৈতে হোৱা ঘটনাৰ উচিত তদন্তৰ দাবী জনায় এই জিলা উপায়ুক্তক হোজাইৰ পৰা বদলিৰ দাবী জনায় হোজাইৰ সাংবাদিকসকলে। লগতে প্ৰেছ কাউন্সিল অফ ইণ্ডিয়ালৈ বিষয়টো অৱগত কৰা লগতে নিৰ্বাচনৰ সময়ত চৰকাৰে যোগান ধৰা কাৰ্ডসমূহ উপায়ুক্ত ওচৰত জমা দিয়ে সাংবাদিকসকলে ।\nTotal views : 2309412


ৰবি ঠাকুৰৰ ‘ছুটী’ আৰু বেজবৰুৱাৰ ‘মুক্তি’- এক তুলনামূলক বিচাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰবি ঠাকুৰৰ ‘ছুটী’ আৰু বেজবৰুৱাৰ ‘মুক্তি’- এক তুলনামূলক বিচাৰ\nলেখক- প্ৰণামিকা অধিকাৰী\nতুলনামূলক সাহিত্য বিচাৰ দুটি ভাষাৰ সাহিত্যৰ মাজত এক মৈত্ৰীৰ সেতুসন্ধান। তুলনামূলক অধ্যয়নে জাতীয় সাহিত্যৰ সীমা পাৰ কৰি বিশ্ব সাহিত্য অধ্যয়নৰ বাবে পঢ়ুৱৈক লালায়িত কৰে। সেয়ে, সাহিত্যত তুলনামূলক বিচাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়।\nতুলনামূলক সাহিত্যৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞা এতিয়ালৈ পোৱা হোৱা নাই। ফৰাচী সাহিত্য সমালোচক ফিলমানে তুলনামূলক সাহিত্যৰ সংজ্ঞা বিচাৰি কৈছিল, — আচলতে তুলনামূলক সাহিত্য হ’ল প্ৰত্যেক দেশে অন্যদেশৰ সাহিত্যৰ পৰা আহৰণৰ দ্বাৰা যি গ্ৰহণ কৰে তাৰ অনুসন্ধান কৰা। অৰ্থাৎ সাহিত্যৰ যি শাখাত সাহিত্যৰ বিষয়বস্তু আৰু উপাদানসমূহৰ পৰস্পৰৰ মাজত আদান–প্ৰদান সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হয়, সেয়াই তুলনামূলক সাহিত্য।\nতুলনামূলক সাহিত্যক সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰ ভিতৰত ধৰা নহয়। ই এক অধ্যয়নৰ ফচল। এই অধ্যয়নে দুটা ভাষাৰ সাহিত্য অথবা দুগৰাকী সাহিত্যিকৰ সাহিত্য অথবা দুগৰাকী সাহিত্যিকৰ বিশেষ সৃষ্টিৰ বিভিন্ন দিশ আলোচনা কৰি সাহিত্যিক মান্যতা প্ৰদান কৰে। এই অনুসন্ধানত কোনোগৰাকী সাহিত্যিককে লঘু বা গুৰু কৰা নহয়। এই অধ্যয়নে সাহিত্যৰ ভাৱধাৰা আদানপ্ৰদানৰহে অনুসন্ধান কৰে।\nভাৰতীয় সাহিত্যৰ ধাৰা অতি পুৰণি। ইংৰাজৰ শাসন শোষণত জুৰুলা দেশে প্ৰাচীন ঐতিহ্যৰ ধাৰিবাহিকতা কিছু হেৰুৱাইছিল যদিও, পাশ্চাত্য শিক্ষাৰে শিক্ষিত নতুন প্ৰজন্মই ভাৰতত আধুনিক সাহিত্যৰ সূচনা কৰি এক প্ৰকাৰ জয়–জয়–ময়–ময় অৱস্থালৈ আনে। অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিমবংগৰ বাংলা সাহিত্যৰ মধ্যমণি হৈ কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে যিদৰে বাংলা সাহিত্যৰ বিজয় নিচান উৰুৱাইছিল, ঠিক সেইদৰে অসমৰ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱায়ো অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্যৰ বিজয় নিচান উৰুৱাইছিল। শ্ৰেষ্ঠত্বৰ দিশ আলোচনা কৰা এই লেখাৰ উদ্দেশ্য নহয় যদিও এয়া সৰ্বজনস্বীকৃত যে, ৰবি ঠাকুৰ বিশ্ববন্দীত বিশ্বকবি হিচাপে সৰ্বত্ৰ সমাদৃত। কিন্তু ভাষাৰ নাজল–নাথল অৱস্থাত অসমীয়া সাহিত্যত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সাহিত্যৰ প্ৰায় আটাইকেইটা বিভাগতে দক্ষতাৰে সাহিত্য সৃষ্টি কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰথ চলাই নি অসমীয়া আধুনিক সাহিত্যৰ বাট কাটি গৈছিল। তেওঁ আছিল আধুনিক সাহিত্যৰ বাটকটীয়া। সেয়ে তেওঁ অসমীয়াৰ মনত বন্দীত। প্ৰাতঃস্মৰণীয়।\nশিশু সাহিত্য ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত দুয়োগৰাকী অনন্য। শিশু আৰু কৈশোৰ কালৰ মানসিক অৱস্থা অনুধাৱন কৰি যথোপযুক্ত চিত্ৰণেৰে দুয়োগৰাকী লেখকে কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গল্প সাহিত্যৰ ভঁৰাললৈ আগবঢ়াই গৈছে। তেনে দুটি গল্প হ’ল, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ “ছুটী” আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ “মুক্তি।”\n‘ছুটী’ৰ মূল কাহিনীটো এনেধৰণৰঃ—\nগাঁৱৰ মুক্ত পৰিৱেশত বিধৱা মাকৰ দুই সন্তান ফটিক আৰু মাখন লগৰীয়াৰ সৈত উমলি জামলি থাকোঁতেই শিক্ষা, শিষ্টাচাৰ আদিত তথাকথিত সমাজৰ চকুত ফটিক উদণ্ড আৰু মাখন শান্ত শিষ্ট বুলি পৰিগণিত হয়। সৰু সৰু কথাতে মাৰপিট কৰা, মিছা কথা কোৱা আদিত ফটিক সিদ্ধহস্ত। সি সাহসী। সি স্পষ্টবাদী। গাঁৱৰ একঘেমীয়া জীৱনৰ মাজত হয়তো সি নতুনত্ব নাপাইছিল আৰু সেয়ে মোমায়েক বিশ্বম্ভৰে লগত লৈ যাবলৈ ওলোৱাত সি তৎক্ষণাত ৰাজী হৈছিল। অকল ৰাজী হোৱাই নহয়; উত্ৰাৱলো হৈছিল। বিধবা মাকে ককায়েকে ল’ৰাটোৰ শিক্ষা দীক্ষাৰ দায়িত্ব লোৱা দেখি সন্তুষ্ট হৈ তাক যাবলৈ উদ্গনি দিছিল।\nফটিক গুচি আহিছিল। কিন্তু নিজৰ তিনিটা সন্তানৰ উপৰি আন এটা কিশোৰ ঘৰলৈ অহাত মামীয়েক ক্ষুণ্ণ হৈছিল। তেওঁ ফটিকৰ গোঁৱাৰ স্বভাৱলৈ চাই তাক ‘বোজা’ বুলি ভাবিছিল। কিন্তু মৰম প্ৰত্যাশী ফটিকে মামীয়েকৰ মৰম পাবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰিছিল।\nগাঁৱৰ পৰিৱেশৰ পৰা অহা ফটিকে চহৰৰ পৰিৱেশৰ লগত খাপ নোখোৱাৰ ফলত নানা আহুকাল ভোগ কৰিছিল। ইয়াৰ কথাবতৰা, চলন–ফুৰণ সকলো বেলেগ। স্কুলত পাঠ গ্ৰহণত শিকণ–শৈলীৰ নতুনত্বই তাক ভেবাচেকা খুৱাইছিল। শিক্ষকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব নোৱাৰিছিল। শিক্ষকে পিটিছিল আৰু প্ৰায় সদায় পিটন খোৱা অবাধ্য ফটিকৰ লগত মোমায়েকৰ পুতেককেইজনেও দূৰত্ব বজাই ৰাখি চলিবলৈ ধৰিছিল। ইয়াতে অধিক ক্ষুণ্ণ হৈ ফটিকে অধিক দুষ্টালি কৰিবলৈ লৈছিল।\nএদিন ফটিকৰ পাঠ্যপুথিবোৰ হেৰাই থাকিল। স্কুলৰ পৰা উভতি আহি যেতিয়া মামীয়েকৰ আগত পৰম দোষীভাৱেৰে কিতাপ হেৰোৱা কথাটো কৈছিল, তেতিয়া মামীয়েকে মুখ বেঁকা কৰি কৈ উঠিছিল, “বেশ কৰেছ, আমি তোমাকে মাসেৰ মধ্যে পাঁচবাৰ কৰে বই কিনে দিতে পাৰিনে।” আনৰ অৰ্থ নাশ কৰাৰ এক তীব্ৰ অপৰাধবোধে ফটিকক দংশন কৰিছিল। লোকৰ ঘৰত লোকৰ টকা–পইচা শেষ কৰিবলৈ তাক তাত থোৱা বাবে মাকৰ ওপৰত প্ৰচণ্ড অভিমান জাগিছিল। সি মামাকক সুধিছিল, “আমি মাৰ কাছে কবে যাব।” মামাকে কৈছিল, “ছুটীৰ পৰে।”\nসেইদিনা ৰাতি তাৰ গা শিৰ শিৰ কৰি জ্বৰ উঠিছিল আৰু বমিও হৈছিল। এনে অৱস্থাত মামীয়েকৰ যত্ন আশা কৰা বৃথা। একমাত্ৰ মাকেহে সন্তানৰ ৰুগ্ন শৰীৰৰ যথোপযুক্ত শুশ্ৰূষা কৰে। সেয়ে সি ৰাতি ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’ল।\nপুৱা বিচাৰ–খোচাৰ কৰি ফটিকক বিচাৰি নোপোৱাত পুলিচ থানাত মোমায়েকে খবৰ দিলে। শাওণমহীয়া বৰষুণত তিতি সন্ধিয়ালৈ পুলিচে ফটিকক শায়িত অৱস্থাত লৈ আহিল। সেই অৱস্থাতো মামীয়েকে মোমায়েকক ফটিকক ঘৰলৈ পঠিয়াই দিবলৈ কোৱা কথা শুনি তাৰ শিশু মনত দুখ উঠলি উঠিল। সি বিৰবিৰাই ক’লে, “মাৰ কাছে যাচ্ছিলুম। আমাকে ফিৰিয়ে এনেছে।”\nক্ৰমান্বয়ে তাৰ জ্বৰ বেছি হৈছিল। মাকক খবৰ দিয়া হৈছিল। জ্বৰত সি প্ৰলাপ বকিছিল। এটা সময়ত মাক আহি উদ্বাউল হৈ “ফটিক, আমাৰ সোণা, আমাৰ মাণিক” বুলি সাবটি ধৰি কান্দিবলৈ ধৰিছিল কিন্তু ফটিকে মাত্ৰ “আ্য” বুলি মাত দি আন ফালে চাই কৈছিল, “মা, এখন আমাৰ ছুটী হয়েছে মা। আমি বাড়ী যাচ্ছি।” ইয়াতেই গল্পটো শেষ হৈছে।\nবেজবৰুৱাৰ ‘মুক্তি’ৰ কাহিনীটো চমুকৈ এনেধৰণৰঃ—\nসুকুমাৰ চতুৰ্থ শ্ৰেণীত পঢ়া এটা সৰু ল’ৰা। গাঁৱৰ মুকলিমূৰীয়া পৰিৱেশত প্ৰকৃতিৰ লগত উমলিজামলি দিন নিয়াইছিল। স্কুলৰ শিক্ষা গ্ৰহণত তাৰ অনীহা। দিনৌ সি পঢ়া দিব নোৱৰাত মাৰ কিল খায় আৰু ঘৰলৈ আহি দিনৌ পাহৰি যায়। এদিন স্কুলৰ শিক্ষকে আহি ঘৰত গোচৰ দিয়াত সুকুমাৰৰ দেউতাকে তাক খুব পিটিলে। মাৰ খাই সি ওৰে ৰাতি তেঁতেলী গছত উঠি শুই থাকিল।\nপিছত সুকুমাৰৰ ডিবুৰুত থকা ককায়েক দেৱকুমাৰ আহি তাক পঢ়াশুনা কৰাবলৈ ডিবুৰুলৈ লৈ গ’ল। সুকুমাৰৰ যাবলৈ মন নাছিল আৰু মাক–দেউতাকৰো তাক যাবলৈ দিবলৈ বৰ মন নাছিল যদিও, সুকুমাৰৰ ভৱিষ্যতৰ কথা ভাবি মাকদেউতাকে তাক যাবলৈ দিলে। সুকুমাৰ ককায়েকৰ লগত ডিবুৰুলৈ গ’ল।\nগাঁৱৰ মুকলিমুৰীয়া পৰিৱেশ নাপাই আৰম্ভণিৰ পৰাই সুকুমাৰৰ মন বিচলিত হৈ উঠিল। পঢ়াশুনাত তাৰ মনোযোগ আগতেও নাছিল, এতিয়াও নাই। প্ৰতিদিনে সি গাঁৱৰ ঘৰলৈ, আয়েকৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ মন কৰে। হাজাৰ দোষ কৰিলেও, দোষৰ শাস্তি দিলেও মাকদেউতাকে তাৰ স্নেহৰ প্ৰশ্ৰয়ো দিছিল। কিন্তু ককায়েকৰ ৰঙা চকুৰ ভয়ত মনৰ আশা মনতে মাৰ নিয়াই থাকে। সুকুমাৰে পঢ়েহে পঢ়ে। একো মনত নাথাকে। ককায়েকৰ কঠোৰ শাসনৰ কঠোৰতা বাঢ়ি যায়। এদিন পঢ়া ঠিকমতে দিব নোৱাৰি ককায়েকৰ পৰা কঠোৰ শাস্তি আৰু কটু কথা শুনাই ‘তই বংশৰ কলংক’ বুলি গালি পাৰে। তাৰপাছত, ৰাতিৰ পৰা তাৰ জ্বৰ হয়। জ্বৰ বাঢ়ি যায় আৰু ভ্ৰম বকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। প্ৰলাপত সি কেৱল এৰি অহা তাৰ হেঁপাহৰ গাঁৱৰ কথা কয়। “আই, তুমি আহিছা? মই পোহা চৰাই আৰু আন জন্তুবোৰ কেনে আছে? সিহঁতে মোক বিচাৰেনে? মই গৈ সিহঁতৰ সৈতে উমলিম। মই পঢ়িম আই। তুমি নাভাবিবাঁ। ককাইদেৱে মই পঢ়া–শুনা নকৰাত বেয়া পাইছে। মই পঢ়িম, ডাঙৰ মানুহ হ’ম। উস্ ককাইদেউ, মোক আৰু নেমাৰিবাঁ। মই এইবাৰৰ পৰা পঢ়া ঠিক মনত ৰাখিম। মই ভাল ল’ৰা হ’ম। মোৰ বাবে তুমি আৰু লাজ নোপোৱা হ’বাঁ।” – এনেদৰে প্ৰলাপ বকি জ্বৰত ভুগি চৌধ্য দিনৰ দিনা সুকুমাৰৰ দেহ সজাৰ পৰা প্ৰাণপখী উৰি গৈ চিৰকাললৈ মুক্তি লাভ কৰিলে।\nকাহিনী, উদ্দেশ্য, লক্ষ্য, শিক্ষণীয় বিষয় আদি দুয়োটা গল্পৰ একেই। কৈশোৰ মনৰ বিচিত্ৰ অনুভূতিক ফটিক আৰু সুকুমাৰৰ চৰিত্ৰৰ মাজেৰে ফুটাই তোলা হৈছে। চৰিত্ৰ আৰু ঘটনাৰ সমাৱেশ ‘মুক্তি’ৰ তুলনাত ‘ছুটী’ত যথেষ্ট বেছি। বহুকেইটা ঘটনাৰ মাজেৰে কৈশোৰ কালৰ মনোজগতৰ সন্ধান কৰি লেখকে এঠাইত লিখিছে, “ সেও সৰ্বদা মনে মনে বুঝিতে পাৰে, পৃথিৱীৰ কোথাও সে ঠিক খাপ খাইতেছে না; এইজন্য আপনাৰ অস্তিত্ব সম্বন্ধে সৰ্ব্বদা লজ্জিত ও ক্ষমাপ্ৰাৰ্থী হইয়া থাকে। অথচ এই বয়সেই স্নেহেৰ জন্য কিঞ্চিৎ অতিৰিক্ত কাতৰতা মনে জন্মায়। এইসময়ে যদি কোনো সহৃদয় ব্যক্তিৰ নিকট হইতে স্নেহ কিম্বা সখ্য লাভ কৰিতে পাৰে, তবে তাহাৰ নিকট আত্মবিক্ৰীত হইয়া থাকে। কিন্তু তাহাকে স্নেহ কৰিতে কেউ সাহস কৰেনা; কাৰণ সেটা সাধাৰণে প্ৰশ্ৰয় বলিয়া মনে কৰে। সুতৰাং তাহাৰ চেহাৰা এবং ভাবখানা অনেকটা প্ৰভুহীন পথেৰ কুকুৰেৰ মতো হইয়া যায়।” কিশোৰ মানসিকতা বুজিবলৈ ওপৰৰ কথাখিনি যথেষ্ট। ৰবিঠাকুৰৰ “ছুটী” গল্পই বৰ্তমানৰ শিশু মনোবিজ্ঞানৰ আলোচ্য দিশসমূহকেই নিৰ্দেশ কৰিছে।\n‘মুক্তি’ নামৰ গল্পটোতো ককায়েকৰ মাৰ খাই অনুতপ্ত সুকুমাৰৰ মানসিক সংঘাত আৰম্ভ হয় আৰু তাৰ পৰিণতি তাৰ জ্বৰ হয়। জ্বৰ ক্ৰমে প্ৰবল হয়। প্ৰলাপ বকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। প্ৰলাপত তাৰ অৱচেতন মনত ভাঁহি থকা আপোন গাঁৱৰ নিভাঁজ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশক সুঁৱৰি মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰে।\nদুয়োটা গল্পৰেই লেখকদ্বয়ে, সমাজত শিশু বা কৈশোৰ কালৰ বয়ঃসন্ধিৰ মানসিক দ্বন্দ্বক নিপুনতাৰে প্ৰকাশ কৰিছে। ল’ৰাছোৱালীৰ বয়ঃসন্ধিকালৰ উৎপতীয়া আচাৰ – আচৰণক সহজভাৱে গ্ৰহণ নকৰি কঠোৰতা দেখুওৱাৰ ফলত দুটি অবোধ কিশোৰে মানসিক সংঘাতত জীৱন নাট কলিতেই সামৰিবলগীয়া হয়।\nদুয়োটা গল্পতে, মাতৃস্নেহক মাতৃ “যশোদাৰ পুত্ৰপ্ৰেম”ৰ দৰে শ্বাশ্বত ৰূপত তুলি ধৰা হৈছে। ফটিক মোমায়েক বিশ্বম্ভৰৰ লগত উছাহেৰে সৈতে যাবলৈ ওলোৱাত মাকে সন্দেহবশতঃ সুধিছিল, কি ৰে, তুই যাবি?\n–যাবো– ফটিকৰ উৎসাহভৰা উত্তৰত মাক মনে মনে ক্ষুণ্ণ হৈছিল; অথচ এইজন পুতেকক লৈয়েই ককায়েকক গোচৰ দিছিল। “ফটিক আমাৰ হাড় জালাতন কৰিয়াছে।”\nআনহাতে, “মুক্তি”তো সুকুমাৰৰ মাকে উৎপতীয়া সুকুমাৰৰ ভৱিষ্যত মংগলৰ বাবে বৰপুতেকৰ ওচৰলৈ পঠিয়াবলৈ সাজু হৈছিল যদিও মনত শংকা আছিল, জানোচা তেওঁৰ আদৰৰ সৰুপুতেকক ককায়েকে বৰ কঠোৰ শাসন কৰে। সৰু ল’ৰাটোৰ মানসিক স্থিতি কি হ’ব পাৰে তাৰ অনুমান কৰি তেওঁ বৰপুতেকক কৈছিল, “হেৰ বৰবোপা, তাক তই বৰকৈ তম্বি নকৰিবি, মোৰ মইনা, সি লাহে লাহে পঢ়িব; অঁজলা ল’ৰা, একেবাৰেই বৰকৈ টানি নধৰিবি।”\nঅতি আদৰে ল’ৰাছোৱালী নষ্ট কৰে বুলি কোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে অতি শাসনেও ল’ৰাছোৱালীৰ ভৱিষ্যত অন্ধকাৰ কৰে। “ছুটী” আৰু “মুক্তি” দুয়োটা গল্পতে এই শিক্ষা পাঠকসমাজলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে।\nদুয়োটা গল্পতে গাঁৱৰ মুকলিমূৰীয়া পৰিৱেশ যে ল’ৰাছোৱালীৰ মানসিক উত্তৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় তাক স্পষ্টকৈ ফুটাই তোলা হৈছে। আজন্ম প্ৰাপ্ত পৰিৱেশৰ পৰা কিশোৰ মনে নতুনকৈ নগৰীয়া পৰিৱেশত খাপ খাবলগীয়া হোৱাটো এক অতিৰিক্ত মানসিক চাপ হৈ পৰে।\nঅসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাত “মুক্তি” আৰু “ছুটী” গল্পই এই দিশত মাইলৰ খুটি হৈ থাকিব যদিও “মুক্তি” গল্পই “ছুটী”ৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত হোৱাৰ থল আছে বুলি বেজবৰুৱাৰ জীৱন অনুসন্ধান কৰিলে অনুভৱ কৰিব পৰা যায়। সেয়ে হ’লেও, অসমীয়া সাহিত্যত নিভাঁজ অসমীয়া গ্ৰাম্য পৰিৱেশৰ পটভূমিত আৰু কিশোৰ চৰিত্ৰ সুকুমাৰৰ ছবিৰ চিত্ৰণেৰে সমগ্ৰ কিশোৰক একত্ৰিত কৰিব পৰাতে “মুক্তি” যিদৰে অনন্য, সেইদৰে “ছুটী”ও ব্যতিক্ৰম নহয়।


Virat Kohli's 100 Test: আঘাতপ্ৰাপ্ত বিৰাট কোহলী, দ্বিতীয় টেষ্টত অধিনায়কৰ ভাৰ ল'লে ৰাহুলে ! দক্ষিণ আফ্ৰিকাত খেলিবলৈ নাপাব শততম টেষ্ট ...– News18 assam\nVirat Kohli's 100 Test: আঘাতপ্ৰাপ্ত বিৰাট কোহলী, দ্বিতীয় টেষ্টত অধিনায়কৰ ভাৰ ল'লে ৰাহুলে ! দক্ষিণ আফ্ৰিকাত খেলিবলৈ নাপাব শততম টেষ্ট ...\nপিঠিৰ আঘাতৰ বাবে বিৰাট কোহলীয়ে (Virat Kohli) ভাৰত বনাম দক্ষিণ আফ্ৰিকা (Ind vs SA) টেষ্ট শৃংখলাত দ্বিতীয়খন টেষ্ট খেলিব নোৱাৰিলে৷ ৱাণ্ডাৰৰ্ছত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয়খন টেষ্টত কে এল ৰাহুলে (KL Rahul) বিৰাট কোহলীৰ স্থানত অধিনায়ক হয়৷\nLast Updated : January 03, 2022, 18:06 IST\nপিঠিৰ আঘাতৰ বাবে বিৰাট কোহলীয়ে (Virat Kohli) ভাৰত বনাম দক্ষিণ আফ্ৰিকা (Ind vs SA) টেষ্ট শৃংখলাত দ্বিতীয়খন টেষ্ট খেলিব নোৱাৰিলে৷ ৱাণ্ডাৰৰ্ছত অনুষ্ঠিত দ্বিতীয়খন টেষ্টত কে এল ৰাহুলে (KL Rahul) বিৰাট কোহলীৰ স্থানত অধিনায়ক হয়৷ দিনটোত খেলপথাৰলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে বিৰাট কোহলীক দলৰ সতীৰ্থসকলৰ বাবে হাঁহি আৰু হাত জোকাৰি থকা দেখুৱাইছিল৷ আঘাতৰ বাবে কোহলীয়ে খেলিব নোৱাৰাত বিৰাট কোহলীৰ ১০০ তম টেষ্ট মেচ পিছুৱাই গ'ল (Virat Kohli's 100 Test)।\nভাৰত বনাম দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে দ্বিতীয় টেষ্টত বিৰাট কোহলীৰ ঠাইত কে এল ৰাহুলে টছকৰিবলৈ ওলাই আহিছিল। তেওঁ কয়, "দুৰ্ভাগ্যবশতঃ বিৰাটৰ পিঠিৰ ওপৰৰ আঘাত আছে, ফিজিঅ'ই কাম কৰি আছে, আশা কৰোঁ তেওঁ পৰৱৰ্তী টেষ্টৰ আগত ভাল হৈ উঠিব।" অধিনায়ক কে এল ৰাহুলে আজিৰ দিনটোত ভাৰত বনাম দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে দ্বিতীয়খন টেষ্টত টছত জয়ী হয় আৰু বেটিং কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।\nবিৰাট কোহলীয়ে তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ ৯৯ তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টেষ্ট মেচ খন জোহান্সবাৰ্গত খেলিলেহেতেন, আনহাতে বিৰাট কোহলীয়ে কেপ টাউনত অনুষ্ঠিত তৃতীয় টেষ্ট মেচখনত তেওঁৰ ১০০ তম টেষ্ট মেচ ৰূপে খেলিলেহেতেন৷\nকিন্তু আজিৰ মেচখনত খেলিব নোৱাৰাৰ বাবেই, তেওঁ বেংগালুৰুত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ ১০০ তম টেষ্ট মেচখন খেলাৰ সম্ভাৱনা আছে৷\nFirst published: January 03, 2022, 18:06 IST\nIndia Vs South AfricaTest matchVirat Kohli


কোনেও নুশুনে কাৰো কথা! অসম-মিজোৰাম সীমা বিবাদ আৰু ভুৱা কৃষকক লৈ উত্তাল বিধানসভা– News18 assam\nকোনেও নুশুনে কাৰো কথা! অসম-মিজোৰাম সীমা বিবাদ আৰু ভুৱা কৃষকক লৈ উত্তাল বিধানসভা\nহাতে হাতে প্লেকাৰ্ড লৈ বিৰোধীৰ প্ৰতিবাদ, অখিল গগৈক অধ্যক্ষৰ কটাক্ষ\nLast Updated : August 04, 2021, 14:15 IST\nBIJU KUMAR DEKA\nহুলস্থূল ! কোনেও কাৰো কথা নুশুনে ! এক অনিয়ন্ত্ৰিত পৰিৱেশ ৷ বুধবাৰৰ অসম বিধানসভাৰ মজিয়াত এনে পৰিৱেশৰে সূচনা হয় ৷ মিজোৰামৰ লাইলাপুৰ সীমান্তত কি পৰিস্থিতিত অসম আৰক্ষীৰ ৬ জোৱান গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰিল? তাৰ উত্তৰ বিচাৰি সদনত উত্তাল পৰিৱেশৰ সূচনা কৰিলে বিৰোধী কংগ্ৰেছ, AIUDF, CPI-M আৰু ৰাইজৰ দলৰ অখিল গগৈয়ে ৷ হাতে হাতে প্লেকাৰ্ড লৈ নিজ নিজ আসন এৰি অধ্যক্ষৰ আসনৰ সন্মুখলৈ গৈ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে বিৰোধীয়ে ৷\nইয়াৰ পূৰ্বে সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই বিৰোধীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ চেষ্টা কৰি কয়- “অত্যন্ত দুখজনক আছিল লাইলাপুৰৰ ঘটনা ৷ আমি আমাৰ মাটি এক ইঞ্চিও কাকো এৰি নিদিও ৷ আমাৰ আৰক্ষীক আমি শক্তিশালী কৰিম ৷ ১৯৭২ চনৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ দিনত সীমান্তত ৩৪জন আৰক্ষী নিহত হৈছে ৷”\nকিন্তু সংসদীয় পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰীৰ উত্তৰত সন্তুষ্ট নহৈ বিৰোধীয়ে প্লেকাৰ্ড হাতি হাতে লৈ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে ৷ এনে পৰিস্থিতিত অধ্যক্ষই বাৰম্বাৰ বিৰোধী সদস্যসকলক নিজ নিজ আসন গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায় ৷ কিন্তু বিৰোধীয়ে প্ৰতিবাদ বন্ধ নকৰাত শাসক পক্ষৰ সদস্যসকলেও নিজ নিজ আসন এৰি বিৰোধী পক্ষৰ বিধায়কসকলক বাধা দিবলৈ অধ্যক্ষৰ আসনৰ কাষলৈ যায় ৷ এনে অনিয়ন্ত্ৰিত পৰিৱেশত শেষত অধ্যক্ষ বিশ্বজিত দৈমাৰীয়ে সদন ৪০ মিনিটৰ বাবে স্থগিত ৰাখিবলৈ বাধ্য হয় ৷\nশূন্যকালীন ঘণ্টাত সীমা বিবাদকলৈ সৃষ্টি হোৱা পৰিৱেশৰ পূৰ্বে প্ৰশ্নকালীন ঘণ্টাটো আন এক হুলস্থূলীয়া পৰিৱেশৰ সূচনা কৰে বিৰোধী পক্ষই ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষক নিধিত ভুৱা কৃষকৰ ওপৰত বিৰোধীয়ে প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰে বিৰোধী পক্ষই ৷ বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই ভুৱা কৃষকৰ কেলেংকাৰী সন্দৰ্ভত CBI তদন্তৰ দাবী কৰে ৷\nকিন্তু এই ক্ষেত্ৰত বিভাগীয় মন্ত্ৰী অতুল বৰাৰ পৰা বিশেষ সহাৰি নোপোৱাত বিৰোধী পক্ষই হাতে হাতে প্লে-কাৰ্ড লৈ সদনৰ মজিয়াত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে ৷ এনে পৰিৱেশত অধ্যক্ষই পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে ৷ কিন্তু সততে সকলো সময়তে সদনত প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা অখিল গগৈয়ে কৃষি মন্ত্ৰীয়ে ভুল তথ্য দিয়া বুলি সদনত দাবী কৰে ৷ অখিল গগৈৰ এই দাবীক অধ্যক্ষই প্ৰতিমূহূৰ্তত কিয় অখিল গগৈয়ে কাজিয়া কৰিবলৈ বিচাৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰে ৷ অধ্যক্ষই মন আৰু চৰিত্ৰ ভাল হোৱাৰ বাবেই সদনলৈ বিধায়কসকল নিৰ্বাচিত কৰি পঠিওৱাৰ পিছতো কিয় সদনত এনে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে বুলিও অধ্যক্ষই মন্তব্য কৰে ৷\nমুঠতে সীমা বিবাদ আৰু ভুৱা কৃষকৰ বিষয়কলৈ বুধবাৰে সদনত দুবাৰকৈ উত্তপ্ত পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয় ৷ অৱশ্যে সদনৰ আৰম্ভণিতে মিজোৰামৰ সীমান্তত নিহত ৬ আৰক্ষীৰ আত্মাৰ সদগতি আৰু আহতসকলৰ আশু আৰোগ্য কামনাৰে এক মিনিট মৌন প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় ৷ লগতে শিক্ষাবিদ নীৰু হাজৰিকা আৰু সাহিত্যিক, নাৰীবাদী সংগঠক ড° অনিমা গুহৰ মহাপ্ৰয়াণৰ সন্দৰ্ভতো দুয়োগৰাকীৰ আত্মাৰ সদগতিৰ বাবে আন এক মিনিট মৌন প্ৰাৰ্থনা কৰে সদনে ৷\nFirst published: August 04, 2021, 14:12 IST\nAssam Assembly 2021Assam GovernmentAssam Mizoram Border DisputebjpcongressPM Kishan Sanman Nidhi\nগোৱালপাৰা জিলাত জাৰি সতৰ্কবাণী ! মোবাইলে মোবাইলে আহিল এটা বিশেষ SMS ...\nবিধায়কে আনৰ পিঠিত উঠি গ'লে নহ'ব, বিধায়কে নিজৰ পিঠিত আনক উঠাই নিবলৈ সাজু থাকিব লাগিব: বিধায়কে বোকোচাত উঠা কাৰ্যৰ প্ৰতিক্ৰিয়া মুখ্যমন্ত্ৰীৰ\nভাৰতে মহিলা বক্সিঙত বিশ্ব জিকিছে ! নিখাত জাৰিনে ৫২ কিলোগ্ৰামত স্বৰ্ণ জয় কৰে ...\nFlood in Assam: ষষ্ঠ দিনাও অপৰিবৰ্তিত নগাঁৱৰ বান পৰিস্থিতি। কপিলী, বৰপানী, নিশাৰী নৈৰ পাছত এতিয়া বাগৰিছে কলং নৈৰ পানী\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে ২৪ মে'ত টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া কোৱাড সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিব, জাপান আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে অংশগ্ৰহণ কৰিব দ্বিপাক্ষিক আলোচনাত ...


Azofit in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Azofit ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAzofit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Azofit Benefits & Uses in Assamese- Azofit ar laabh aaru byavaharsamuh\nAzofit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Azofit Dosage & How to Take in Assamese - Azofit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAzofit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Azofit Side Effects in Assamese- Azofit ar parshwakriyasamuh\nAzofit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Azofit Related Warnings in Assamese- Azofit xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Azofitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Azofit with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Azofit ar gurutor kriya-pratikriya\nAzofit মতভেদসমূহ- Azofit Contraindications in Assamese- Azofit nishedhsamuh\nAzofit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Azofit in Assamese- Azofit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Azofit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Azofit Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Azofit kriya-pratikriya\nAzofit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Azofit Benefits & Uses in Assamese - Azofit ar laabh aaru byavaharsamuh\nAzofit তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAzofit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Azofit Dosage & How to Take in Assamese - Azofit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAzofit-ৰ উপাদানসমূহ - Azofit Active Ingredients in Assamese - Azofit-ar upadaansamuh\nAzofit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Azofit Side Effects in Assamese - Azofit ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Azofit ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAzofit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Azofit Related Warnings in Assamese - Azofit xonkranta xatarkatabanisamuh\nAzofit-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAzofitএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nAzofit-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAzofit গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Azofit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzofitএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Azofit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzofitৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত কলিজাৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Azofit ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzofitৰ ব্যৱহাৰ হৃদয় ৰ বাবে ক্ষতিকৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Azofitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Azofit with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Azofit ar gurutor kriya-pratikriya\nAzofit তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAzofit মতভেদসমূহ - Azofit Contraindications in Assamese - Azofit nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Azofit লোৱা অনুচিত যাতে -\nAzofit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Azofit in Assamese - Azofit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Azofit-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nAzofitৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, আপুনি Azofit লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু Azofit লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Azofit ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Azofit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Azofit Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Azofit kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Azofitৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Azofitৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Azofitৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nAzofit আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nAzofit ৰ অনুকল্প - Substitutes for Azofit in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Azofit লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Azofit ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Azofit সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Azofit ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Azofit সেৱন কৰে?


গান্ধীৰ বাবে গান্ধী | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nগান্ধীৰ বাবে গান্ধী\nOctober 4, 2017 October 5, 2017 অংশুমান শইকীয়া0Comments অহিংসা, গান্ধীবাদ, মহাত্মা গান্ধী\n২০১৩ চনত কৰ্মসূত্ৰে বাৰানসীত থাকোঁতে অধ্যাপক ডঃ ৰাম প্ৰকাশ দ্বিবেদী (Prof. Dr Ram Prakash Dwivedi) নামৰ এজন মানুহক লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। তেখেত আছিল বাৰানসীৰ গান্ধী অধ্যয়ন পীঠ (Gandhi Adhyayanpith, Mahatma Gandhi Kashi Vidyapith,\nVaranasi)ৰ অধ্যক্ষ। মোৰেই সৌভাগ্য বুলি ক’ম যে তেখেতৰ দৰে বিশিষ্ট গান্ধীবাদী মানুহজনে এতিয়াও মোৰ মেইলৰ বা ফোনৰ উত্তৰ দিয়ে।\nঅধ্যাপক ডঃ ৰাম প্ৰকাশ দ্বিবেদী\n(ছবিৰ উৎস: ফেচবুক)\nদেশত ক্ৰমবৰ্ধমান গান্ধীৰ চৰিত্ৰ হননত দুখী হৈ এই বিষয়ত আমাৰ পদক্ষেপ কি হ’ব বুলি এদিন তেওঁলৈ এখন মেইল কৰিলো। তেখেতে উত্তৰ দিলে— “Don’t bother fighting for Gandhi. The best tribute to him is to practice Ahimsa in our lives”।\nকথাটো মিছা নহয়। যিজন ব্যক্তিৰ অনুগামীৰ তালিকাত মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰ, নেলচন মেণ্ডেলা, আইনষ্টেইন, টলষ্টয়, দালাই লামা, বাৰাক অবামা, ষ্টিভ জবচৰ দৰে মানুহৰ নাম থাকে; যাৰ অহিংস আৰু বৰ্ণবাদ বিৰোধী নীতি দক্ষিণ আফ্ৰিকা, ইণ্ডোনেছিয়া, ভিয়েটনাম, আমেৰিকা আদি দেশৰ আদৰ্শ হয়, সেইজন মানুহৰ বাবে আমি যুদ্ধ কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই।\n“মোৰ জীৱনেই মোৰ বাৰ্তা”,— তেখেতৰ আদৰ্শ আমি জীৱনত পালন কৰাটোৱেই হ’ব তেখেতৰ প্ৰতি আমাৰ সৰ্বোত্তম শ্ৰদ্ধা।\nকেইবছৰমান আগেয়ে মহাৰাষ্ট্ৰৰ সেৱাগ্ৰামত থকা গান্ধী আশ্ৰমখনতো দুদিন দুৰাতি কটোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ বন্ধু-বান্ধৱীৰ লগত কটোৱা সেই মধুৰ সময়ছোৱাত এনে কিছুমান কথা শিকিলো, যি মোৰ জীৱনৰ গতিপথেই সলনি কৰি দিলে। এটা সৰু অভিজ্ঞতাৰ কথা কওঁ: সেই দুদিনৰ কাৰ্যসূচীৰ কিছুমান অংশ আছিল— স্বচ্ছতা অভিযান, গোহালি চাফা কৰা (গোহালিৰ গৰুবোৰৰ আকাৰ দেখিলেই ভয় লগা বিধৰ আছিল) আৰু ৰাজহুৱা পায়খানা চাফা কৰা ইত্যাদি। মোৰ সঙ্গী আছিল তামিলনাডু আৰু কৰ্ণাটকৰ দুজন বন্ধু। বয়সো কম, তাতে এড্ৰিনেল হ’ৰমনৰ উপদ্ৰৱ আছিলেই। গোহালি চাফা কৰি উঠি আমি পায়খানাত হাৰপিক দি ব্ৰাছেৰে ঘঁহি ঘঁহি চাফা কৰিছোঁ। কামটো সমাপ্ত কৰি মই বন্ধু দুজনক ক’লো— “দেখ’ মেৰা টয়লেট তুমলগ’ চে জ্যাদা চমক ৰ’হে হ্যেঁ”। ওচৰতে ৰৈ থকা তত্ত্বাৱধায়কজনে লগে লগে কৈ উঠিল— “য়হিত’ অহঙ্কাৰ হ্যেঁ মেৰে ভাই। ইচক’হী ত’ মিটানা হ্যেঁ।”\nবাপু কুটীৰৰ বতাহজাকে যেন নতুন শিক্ষা দি গ’ল। অন্যতকৈ শ্ৰেষ্ঠ বুলি দেখুৱাবলৈ মই কিয় চেষ্টা কৰিছোঁ? এয়াইতো মোৰ অহঙ্কাৰ। পায়খানাটোহে হাৰপিক দি চাফা কৰিলো, মনটো দেখোঁ লেতেৰা হৈয়েই থাকিল!\nদূৰৈত ৰিণিকি ৰিণিকি বাজি আছিল বুল্লে শ্বাহৰ এইক অলিফ (aik alif)—\n“জ্ঞানী হ’বলৈ বহু কিতাপ পঢ়িলা\nনিজকে কিন্তু কেতিয়াও নপঢ়িলা।\nমন্দিৰ মচজিদলৈ দৌৰ মাৰি যোৱা\nনিজৰ হৃদয়খন কিন্তু কেতিয়াও নাচালা।\nচয়তানৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ সদায়ে উদ্যত হৈ থাকা\nনিজৰ অহঙ্কাৰক কিন্তু কেতিয়াও নেদেখা।”\n← বাওঁপন্থী জুবিন গাৰ্গ আৰু সোঁপন্থীৰ আচৰণ\nযতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ একুকি কথা-কবিতা →