পাগলাদিয়াত কোনে কেনেকৈ বিসৰ্জন দিব অস্থি? কাৰ মানস কন্যা ডাঃ সুকৃতি? | News Next One\nপাগলাদিয়াত কোনে কেনেকৈ বিসৰ্জন দিব অস্থি? কাৰ মানস কন্যা ডাঃ সুকৃতি?\nবিশেষ ছ'চিয়েল মিডিয়া প্ৰতিবেদনঃ হঠাৎ ছ’চিয়েল মিডিয়া ভৰি পৰিল অশ্ৰু-অঞ্জলিৰে। সকলো মৰ্মাহত। অথচ কোনেও তেওঁক কাষৰ পৰা দেখা নাছিল। সকলোৱে ইস-আস কৰি উঠিছে। মৃত্যুৰ কোলাত ঢলি পৰিবলৈ বয়সনো কিমান হৈছিল? মাত্ৰ ২৮ বছৰ। কিন্তু মহামাৰীৰ সমুখত ডাঙৰ-সৰু বুলি কোনো কথা নাই। সেয়ে পোষ্ট ক’ভিডত শনিবাৰে নিশা এই পৃথিৱীক চিৰ বিদায় জনালে কোনেও নেদেখা, কোনেও এষাৰ মাত দি নোপোৱা অচিনাকি হৈয়ো চিনাকি ছোৱালীজনীয়ে।\nসকলোকে এনেদৰে শোকৰ অথাই সাগৰত পেলাই থৈ যোৱা এই ছোৱালীজনীয়েই হৈছে ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰী। নামটো যিদৰে সুকৃতি তেওঁৰ কামবোৰো তেনেকুৱাই আছিল। কাকো এষাৰিও বেয়াকৈ কৈ পোৱা নাছিল সুকৃতিয়ে। কোনোৱে দোভাগ নিশা ফেচবুকৰ মেছেঞ্জাৰত মেছেজ কৰি সমস্যাৰ কথা সুধিলেও তপৰাই সুন্দৰকৈ উত্তৰ দিছিল সুকৃতিয়ে। ফেচবুকৰ ভিন্ন গ্ৰুপ আৰু পেজত সুকৃতিয়ে কেৱল ভাল ভাল কথাবোৰেই লিখিছিল। হত্যা-হিংসা, মহামাৰীৰে ভৰি থকা এই পৃথিৱীত বহুজনৰ বাবে সুকৃতিয়ে সহজ-সৰল আৰু শুৱলা ভাষাৰে অসমীয়াতে লিখা ফেচবুক পোষ্টসমূহ আছিল সঞ্জীৱনী সদৃশ।\nসেয়ে কোনেও মানি ল’ব পৰা নাছিল অসম এৰি থৈ সুদূৰ জাপানত বাস কৰা নলবৰীয়া যুৱতীগৰাকীৰ মৃত্যুৰ সেই সংবাদ। টিভিত ব্ৰেকিং নিউজ হৈ বজা নাছিল সেই সংবাদ। নিউজ চেনেলৰ ক’তোৱেই নাছিল সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ খবৰৰ সবিশেষ। কিন্তু দেওবাৰে বিয়লিলৈকে সমগ্ৰ অসমৰ লক্ষ লক্ষ নেটিজেনৰ মাজত বিয়পি পৰিছিল এই দুঃসংবাদ। সকলোৱে টিভিলৈ চাইছিল, নিউজ ৱেবছাইটসমূহৰ ফেচবুক পেজলৈ চাইছিল কিজানিবা ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ খবৰৰ সবিশেষ ওলায়েই। কিন্তু দুই এটা অসম্পূৰ্ণ খবৰৰ বাদে ক’তোৱেই ওলোৱা নাছিল সেই খবৰ।\nক’ত কেনেকৈ পাৰ হৈছিল সুকৃতিৰ শৈশৱ-কৈশোৰ?\nপাগলাদিয়া পাৰৰ জীয়ৰী ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰী। পাগলাদিয়াৰ পৰা জাপানৰ ওছাকালৈ সুকৃতিৰ যাত্ৰা মুঠেই মসৃণ নাছিল। নব্বৈ দশকৰ শেষৰ ফালে অসমৰ ভিন্ন জিলাৰ লগতে নলবাৰীকো চুই গৈছিল গুপ্তহত্যাই। সুকৃতিৰ মাত-ফুটা নুফুটা বয়সতেই গুপ্তঘাতকৰ হাতত প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল সুকৃতিৰ পিতৃয়ে। একাংশৰ মতে আকৌ সুকৃতিৰ পিতৃক আলফাই হত্যা কৰিছিল। এই ঘটনাৰ পিছতে মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলাইছিল সুকৃতিৰ মাতৃয়ে। তাৰ মাজতে একলা-দুকলাকৈ ডাঙৰ হোৱা সুখ্যাতি বিদ্যালয়লৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nপিতৃহাৰা সুকৃতিৰ পৰিয়ালটোৰ ওপৰত চলিছিল ওচৰ-চুবুৰীয়া আৰু আত্মীয়সকলৰো অকথ্য নিৰ্যাতন। তেনেতে এদিন বিদ্যালয়ৰ পৰা ঘৰলৈ আহি দেখে যে মাকৰ মৃতদেহ ওচৰৰ পুখুৰীত ওপঙি আছে। নিচেই কম বয়সতে ঘাট-মাউৰা হোৱা সুকৃতিক অৱশেষত সেনা বাহিনীত কৰ্মৰত এজন বিষয়াই নিজৰ লগত লৈ যায় আৰু পঢ়া-শুনাৰ সমস্ত দায়িত্ব মূৰ পাতি লয়।\nএনেদৰে পাগলাদিয়াৰ পাৰ এৰি থৈ অন্যস্থানত পঢ়া-শুনা কৰি চিকিৎসক হোৱাৰ মন মেলে মেধাৱী সুকৃতিয়ে। অৱশেষত একাংশই দাবী কৰা মতে কাণপুৰত মনোৰোগ বিষয়ত অধ্যায়ন কৰি জাপানৰ ওছাকালৈ উৰা মাৰিছিল ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীয়ে। ক’ভিড কালত জাপানৰ ওছাকাৰ পৰাই বিভিন্ন বিষয়ত অসমৰ একাধিক ফেচবুক পেজ আৰু গ্ৰুপত লেখা-মেলা কৰি গৈছিল ডাঃ সুকৃতিয়ে। কোনো এটি লেখাত নিজেও ক’ভিডত আক্ৰান্ত হোৱাৰ কথাও কৈছিল সুকৃতিয়ে।\nমৃত্যুৰ পূৰ্বে কি লিখি থৈ গৈছে সুকৃতিয়ে?\nতেনেই কম বয়সতে মৃত্যুক আকোৱালি লোৱা প্ৰতিজনেই আগতেই যেন উমান পাইছিল মৃত্যুৰ কথা। সুৱদী কণ্ঠৰ অধিকাৰী জয়ন্ত হাজৰিকায়ো গাই গৈছিল মৃত্যু চেতনাৰ সেই কালজয়ী গান, 'মই নাথাকিলেও সাজৰ তৰাই মোৰেই কথাকেই ক’ব।’ হঠাৎ মঞ্চত গীত গাই চিৰদিনৰ বাবে ঢলি পৰা কেকেয়ো গাইছিল মৃত্যুৰ গান। অনুৰূপ মৃত্যু চেতনা দেখা গৈছে সুকৃতিৰ ফেচবুক পোষ্টটো।\nশতাধিক ফেচবুক পোষ্টত 'জীৱন জিন্দাবাদ’ বুলি কৈ অহা সুকৃতিয়েও যেন মৃত্যুৰ পূৰ্বে শুনিছিল মৃত্যু চেতনাৰে ভৰা শব্দহীন সেই গান। সেয়ে তেওঁ লিখিছিল, 'অসুস্থতা বাঢ়ি গৈছে। উশাহ ল’বলৈকো কষ্ট। কেতিয়াবা যদি নোহোৱা হৈ যাওঁ মোক যেন পাহৰি যায়। এয়াই হাতযোৰ কৰি অনুৰোধ। ভাবি ল’ব যে এই নামৰ কাকো লগ পোৱাই নাছিল।’\nপাগলাদিয়াৰ প্ৰতি আছিল সুকৃিতৰ অপৰিসীম ভালপোৱা। সেয়ে মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ লিখিছিল, 'সম্ভৱ হ’লে মোৰ অস্থি যেন পাগলাদিয়াত বিসৰ্জন দিয়া হয়। সম্ভৱ নহ’লে নালাগে। মই অকণো বেয়া নাপাও।’ সমাজৰ নীতি-নিয়মক লৈও যেন বীতশ্ৰদ্ধ আছিল সুকৃতি। শেষ পোষ্টটোতো দি গৈছে তাৰেই উমান।\n'মোৰ বাবে কোনো শ্ৰাদ্ধৰ আয়োজন নালাগে। নালাগে কোনো স্মৃতি সভা। জীয়াই থাকোতে যদি কোনো এক মুহূৰ্তত মোৰ শব্দবোৰে আপোনাক চুইছিল কেৱল সেই ক্ষণটোকেই মনত ৰাখিব।’- জমা টকাখিনি অনাথালয়ত দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰি শেষ পোষ্টটোত এইদৰে লিখিছিল সুকৃতিয়ে।\nকিয় নিউজ চেনেলত বজা নাছিল সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ খবৰ?\nপুৱা ১০ বজাৰ পূৰ্বেই ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল জাপানত কৰ্মৰত প্ৰবাসী অসমীয়া চিকিৎসক এগৰাকীৰ মৃত্যুৰ দুঃসংবাদ। এগৰাকী জনপ্ৰিয় প্ৰবাসী অসমীয়া চিকিৎসকৰ মৃত্যুৰ খবৰ সাধাৰণতেই নিউজ চেনেল আৰু নিউজ পৰ্টেলসমূহৰ বাবে এটি বিশেষ খবৰ। সেয়ে খবৰটো পোৱা মাত্ৰকে প্ৰায় প্ৰতিটো সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সুকৃতিৰ সবিশেষ বিচাৰি নলবাৰীৰ স্থানীয় সাংবাদিকলৈ ফোন গৈছিল।\nমুখ্য কাৰ্যালয়ৰ পৰা ফোন পাই নলবাৰীৰ প্ৰতিজন স্থানীয় সাংবাদিকে বিচাৰি ফুৰিছিল সুকৃতিৰ খবৰ। কোনোৱে কৈছিল সুকৃতিৰ ঘৰ নিজ পকোৱা গাঁৱত। কিয়নো শেষ ফেচবুক পোষ্টটোত পাগলাদিয়াৰ পাৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল সুকৃতিয়ে। নলবাৰীৰ কেবাজনো সাংবাদিক উপস্থিত হৈছিল নিজ পকোৱাত। সকলোকে সুধি সুধিও নলবাৰীৰ সাংবাদিকসকলে উলিয়াব পৰা নাছিল সুকৃতিৰ সম্ভেদ। গাঁৱখনৰ কোনো পৰিয়ালৰেই জাপানত ডাক্তৰী কৰা কোনো ছোৱালী নাই বুলি সাংবাদিকসকলক স্পষ্টকৈ জনাইছিল গাঁওবাসীয়ে।\n'নলবাৰীৰ বহু মানুহক ফোন কৰিলো। নলবাৰীৰ পুৰণি কথা জনা মানুহকো সুধিলো। কোনেও সুকৃতিৰ কথা নাজানে। নিজ পকোৱালৈ গৈ আহিছো। বহু মানুহক সুধিলো। সুকৃতি চৌধুৰীক চিনি পোৱা কোনো এজনো মানুহ নাপালো। হেড অফিচৰ পৰা কৈছিল ছোৱালীজনীৰ দেউতাকক হেনো আলফাই মাৰিছিল। কিন্তু আলফাৰ হাতত নিহত কোনো মানুহৰে ছোৱালীয়ে জাপানত ডাক্টৰী কৰি থকাৰ খবৰ নাপালো। শেষত অফিচত ফোন কৰি নহ’ব বুলি হাত দাঙি দিলো।’-এইদৰে কয় গুৱাহাটীৰ পৰা সম্প্ৰচাৰিত এটা জনপ্ৰিয় নিউজ পৰ্টেলৰ জনৈক বৰ্মন উপাধিৰ এগৰাকী সাংবাদিকে।\nসুকৃতিৰ জীৱন-মৃত্যুক লৈ ৰহস্য\nদুপৰীয়াৰ ভাগলৈকে সুকৃতিৰ মৃত্যুত শোকত ভাগি পৰা অসমৰ নেটিজেনসকলৰ মনোজগত হঠাৎ সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কোনো স্মৃতি সভা নালাগে বুলি কোৱা সুদূৰ জাপানত থকা অসমীয়া ছোৱালীজনীৰ জীৱনৰ বিষয়ে আন একো তথ্য নাপাই ভিন্নজনৰ মনত উদয় হ’বলৈ লৈছিল ভিন্ন প্ৰশ্ন। কম সময়ৰ ভিতৰতে জনপ্ৰিয় হৈ পৰা এগৰাকী সুলেখিকা তথা চিকিৎসক। তাৰপিছতো তেওঁৰ বিষয়ে কোনোৱে বিতঙকৈ একোৱেই নাজানে। এই নজনাখিনিয়েই যেন দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল বহু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ।\nঅমৰেন্দ্ৰ ডেকা নামৰ এজন ফেচবুক ইউজাৰে এই লৈ প্ৰশ্ন কৰিছিল, 'ডঃ সুকৃতি চৌধুৰী কি সঁচাকৈয়ে এটা myth? ডঃ সুকৃতি চৌধুৰীক ব্যক্তিগত ভাবে কোনে কোনে লগ পাইছে? মই virtual world ৰ কথা কোৱা নাই। কায়িক ভাবে লগ পোৱা কোনোবা আছে নেকি মোৰ বন্ধু তালিকাত? শৈশৱত, কৈশোৰত, স্কুল অথবা কলেজীয়া জীৱনত? বিগত কেইবাটাও বর্ষত চিকিৎসক হৈ ওলোৱা বহু বন্ধু বান্ধৱী মোৰ আছে। তেওঁলোকৰ কোনোবাই? আশ্চৰ্যকৰ!!!’\nসুকৃতিৰ নামত ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন\nসুকৃতিৰ মৃত্যুক লৈ শোক চৰ্চা চলি থকাৰ সময়তে দেৱব্ৰত গগৈ নামৰ আন এজন ফেচবুক ইউজাৰে দুপৰীয়াৰ ভাগতে কথাবোৰক লৈ সন্দেহ ব্যক্ত কৰি এটি পোষ্ট কৰিছিল। তেওঁৰ পোষ্টটোক লৈ একাংশ সুকৃতিৰ অনুৰাগীয়ে আপত্তিয়ো দৰ্শাইছিল। তেওঁ লিখিছিল, 'জাপানত কৰ্মৰত চিকিৎসক ডাক্তৰ সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ খৱৰ আজি পুৱাৰে পৰা প্ৰায় বিছজনমান মানুহে পষ্ট কৰিছে। ইয়াৰ আগতে তেখেতৰ বিষয়ে মই একো জনা নাছিলো। পষ্টবোৰত লিখা মতে তেখেত এগৰাকী মানৱদৰদী আৰু সুলেখিকা আছিল আৰু জন্মসূত্ৰে তেখেত নলবাৰীৰ হয় বুলি গম পাইছো। ইমান এগৰাকী ভাল মানুহৰ বিষয়ে আগতে নজনাৰ বাবে বেয়া লাগিছে। তেখেতৰ বিষয়ে জানিবলৈ বিচাৰি তেখেতৰ ফেচবুক প্ৰফাইলটো চাই বিফল হলো কাৰণ প্ৰফাইলটো লকড। কোনোবাই এইগৰাকী সুলেখিকাৰ বিষয়ে সবিশেষ জনাব নেকি? অৱশ্যে মই তেখেতৰ লেখা আজিলৈকে এটাও পঢ়া নাই। তেখেতৰ নলবাৰীৰ ঘৰখনৰ বিষয়েও অলপ জানিবলৈ মন গৈছে। তেখেতৰ কেতিয়া মৃত্যু হ'ল আৰু সেই মৃত্যুৰ বতৰা প্ৰথমে কোনে কেনেকৈ পালে কোনোবাই জানে নেকি? চিকিৎসক সুকৃতি চৌধুৰীক কায়িকভাবে লগ পোৱা বা তেখেতৰ লগত ফোনত কথা পতা কোনোবাই আমাক সৱিশেষ এই বিষয়ে জনালে কৃতজ্ঞ হ'ম।’\nঅৱশেষত ৰহস্যৰ অৱসান...\nপ্ৰায় ১২ ঘণ্টাৰ এক শ্বাসৰুদ্ধকৰ ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জীৱন। সুকৃতিক লৈ সকলোৰে মাজত বাঢ়ি গৈছিল উৎকণ্ঠা। তেনেতে ফেচবুকৰ এটা বিশেষ পোষ্টে দৃষ্টি কাঢ়িছিল সকলোৰে। পোষ্টটো আওপকীয়া আছিল যদিও তাতেই যেন আছিল সকলো কথা। এই পোষ্টটো কৰিছিল ৰাজ্যখনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গল্পকাৰ তথা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক মনোজ গোস্বামীয়ে।\nনিশা প্ৰায় ৮ বজাত আপলোড কৰা পোষ্টটোত গোস্বামীয়ে লিখিছিল, 'লিখি লিখি আমনি লগাত the final problem গল্পত ছাৰ্লক হোমছক হত্যা কৰিছিল স্বয়ং স্ৰষ্টা আৰ্থাৰ কনান দয়েলে। Three Masketeers ক্ৰমাগত সফলতাত ভাগৰ লগাত এজন এজনকৈ তিনিওজন মস্কেটিয়াৰ্ছক নিজ হাতেৰে মাৰি পেলাইছিল আলেকজেণ্ডাৰ দুমাই। সাহিত্যত killing off বুলি এটা বস্তু আছে।’\nএই পোষ্টটোৰ পিছতেই অৱসান ঘটিছিল সকলো ৰহস্যৰ। পুৱাৰ পৰা সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ শোকত ভাগি পৰা প্ৰতিজন নেটিজেন এইবাৰ হৈ পৰিছিল হতবাক। সঁচাকৈয়ে এনে হ’ব পাৰেনে? সঁচা সঁচা যেন লাগি থকা এগৰাকী মানুহ আচলতে তেজ-মঙহৰ নাছিল? সঁচা বুলি ভাবি থকা, সমাজ সলনিৰ সপোন দেখা, মানৱতাৰ কথা কোৱা পাগলাদিয়াৰ পৰা জাপানৰ ওছাকালৈ যোৱা মানৱ দৰদী তেনেই কম বয়সীয়া ট্ৰেজিক কাহিনীৰে ভৰি থকা জীৱনৰ গৰাকী চিকিৎসকৰগৰাকী আচলতে এটি কাল্পনিক চৰিত্ৰহে আছিল?\nসুকৃতিৰ ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখনৰ প্ৰকৃত গৰাকী কোন?\nগল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীৰ পোষ্টটোৰ কিছু সময় পূৰ্বে ডিএক্টিভেট হৈ পৰিছিল সুকৃতি চৌধুৰীৰ লকড ফেচবুক প্ৰফাইলটো। ডিএক্টিভেট হৈ পৰিছিল ভিন্নজনে দাবী কৰি থকা সুকৃতিক ওচৰৰ পৰা লগ পোৱা তথা সুকৃতিৰ অভিভাৱক স্বৰূপ প্ৰাণ প্ৰতিম বৰুৱাৰ ফেচবুক একাউণ্টটো। তেনেতেই ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈ নামৰ মনোজ গোস্বামীৰ মিচুৱেল ফেচবুক ফ্ৰেইণ্ড এজনে ইংৰাজীতে দিছিল এটা বিশেষ পোষ্ট।\nপোষ্টটোত তেওঁ সুকৃতিৰ সত্য উদ্ঘাটনৰ বাবে ধন্যবাদ জনাইছিল গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীক। ইংৰাজীতে দিয়া পোষ্টটোত তেওঁ লিখিছে, 'মনোজ গোস্বামী ডাঙৰীয়াৰ অনুসন্ধানৰ কৌশলক ধন্যবাদ জনাইছো। এতিয়াহে জানিব পাৰিছো যে ওছাকাৰ সুকৃতি চৌধুৰীৰ দুখজনক কাহিনী আৰু মৃত্যুৰ খবৰ আচলতে মিছা। সুকৃতিৰ কথাবোৰে মোক একপ্ৰকাৰ কন্দুৱাই পেলাইছিল। কিন্তু আচল কথা এয়েই যে আচলতে সুকৃতি চৌধুৰী বাস্তৱত নাছিলেই। ক’ভিড কালত কেইজনমান ল’ৰাই এই প্ৰফাইলটো ক্ৰিয়েট কৰিছিল আৰু এতিয়া ক’ভিড শাম কটাত আকৌ চাকৰিত ব্যস্ত হ’বলগীয়া হোৱাত তেওঁলোকে চৰিত্ৰটোক হত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।’\nএই পোষ্টটোৰ কিছু সময় পিছতে ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈ নামৰ একেজন ইউজাৰে এগৰাকী যুৱতীৰ সৈতে দুজন কম বয়সীয়া লোকে খাদ্য গ্ৰহণ কৰি থকা এখন বিশেষ ফটো পোষ্ট কৰিছে। ফটোখনৰ কেপশ্যনত লিখিছে, 'সুকৃতি চৌধুৰীৰ মৃত্যুৰ দুখত মা-দেউতাৰ সৈতে কিবা এটা খাবলৈ আহিছো।’ এই ফটোখনৰ তলত মনোজ গোস্বামীয়ে কমেণ্ট কৰিছে, 'তোমাৰ মা-দেউতা তেনেই ডেকা হৈ আছেহে!’ উক্ত কমেণ্টত গগৈয়ে আকৌ ৰিপ্লাই দি কৈছে, 'আচলতে তেওঁলোক সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ শোকত ভাগি পৰিছে। তেওঁলোকে পাগলাদিয়ালৈ যাব বিচাৰিছে। মই কৈছো আগতে কিবা অলপ খাই লও আহা।’\nলক্ষণীয় যে, ফেচবুক একাউণ্ট ডিএক্টিভেট কৰাৰ পূৰ্বে এখনো ফটো বিচাৰিবলৈ নোপোৱা সুকৃতি চৌধুৰীৰ নামত এখন ফটোও ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। বহুতেই এই ফটোখনেই সুকৃতিৰ ফটো বুলি ভাবি সেয়া শ্বেয়াৰ কৰি শোক প্ৰকাশ কৰিছিল। হাতত কলম লৈ বিশেষ ভংগীমাৰে থকা ছোৱালীজনীৰ ফটোখন ৰিভাৰ্ছ ইমেচ ছাৰ্চ কৰিলেও বিচাৰি পোৱা নাযায়। অৰ্থাৎ এয়া স্পষ্ট যে সুকৃতিৰ নামত ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন ইণ্টাৰনেটৰ পৰা লোৱা ফটো নহয়।\nৰহস্যৰ শেষত পোষ্ট কৰা ফটোখন...\nফেচবুকত এখনো ফটো পোষ্ট নকৰা সুকৃতিৰ নামত ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন যদিহে ইণ্টাৰনেটৰ পৰা লোৱা ফটো নহয় তেন্তে এই ফটোখনৰ গৰাকী কোন? এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ যেন লুকাই আছে ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈয়ে পোষ্ট কৰা বিশেষ ফটোখনতে। ফটোখনত থকা যুৱতীগৰাকীলৈ চালে স্পষ্টকৈ ধৰা পৰে যে সুকৃতি বুলি ভাইৰেল হৈ থকা ফটোখনৰ সৈতে এই ফটোখনত থকা যুৱতীগৰাকীৰ হুবহু মিল আছে।\nফটোখনত থকা যুৱক দুজনৰ এজন হয়তো ভাস্কৰ বাপুকণ গগৈ আৰু আনজনে হয়তো ক্ৰিয়েট কৰিছিল সেই ৰহস্যময়ী ট্ৰেজিক কাহিনীৰে ভৰা ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীৰ সমগ্ৰ জীৱন বৃত্তান্ত থকা ফেচবুক প্ৰফাইল। লগতে এই প্ৰফাইলটোৰ পঢ়িলে আৰু পঢ়িবলৈ মন যোৱা প্ৰতিটো লেখাৰ আঁৰত হয়তো সংগোপনে আন এটা মূৰত আছিল অসমৰ এজন জনপ্ৰিয় গল্পকাৰ। অৱশেষত সেই গল্পকাৰজনেই ফেচবুকত কলেমেৰে হত্যা কৰিলে কম সময়ৰ ভিতৰতে অসমৰ প্ৰতিজন নেটিজেনৰ হৃদয় জয় কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা ডাঃ সুকৃতি চৌধুৰীক। সঁচাকৈয়ে বাস্তৱ দুনীয়াৰ দৰেই এতিয়া যেন বিচিত্ৰ হৈ পৰিছে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ এই দুনীয়া!\nগল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীৰ মানস কন্যা নেকি সুকৃতি?\nদেওবাৰৰ গোটেই দিনটো সকলোৱে সুকৃতি পাগলাদিয়া পাৰৰ এগৰাকী তেজ-মঙহৰ ছোৱালী বুলিয়েই ধাৰণা কৰি লৈছিল। দুই-এজনে ইয়াক লৈ প্ৰশ্ন কৰিছিল যদিও সেই সম্পৰ্কে নিশ্চিত হব পৰা নাছিল। এনেদৰে দেওবাৰৰ দিনটো প্ৰতিজন নেটিজেনেই একপ্ৰকাৰ ৰহস্যৰ মাজত সোমাই পৰিছিল। কিন্তু প্ৰায় ১২ ঘণ্টাজোৰা সেই ৰহস্যাৰ যৱনিকা পৰিছিল গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীৰ ওপৰত উল্লেখ কৰা পোষ্টটোৰ পিছত। ইয়াৰ পিছতেই স্বাভাৱিকতে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে যে সুকৃতি চৰিত্ৰটোৰ আঁৰৰ মূল ব্যক্তিগৰাকী গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামীয়েই নেকি? এই সন্দৰ্ভত গল্পকাৰগৰাকীৰ সৈতে NNOৰ তৰফৰ পৰা যোাগাযোগৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছিল যদিও সবিশেষ স্পষ্টকৈ জানিব পৰা নগল।\nঅৱশ্যে গল্পকাৰ গোস্বামীৰ ফেচবুকৰ মিচুৱেল ফ্ৰেইণ্ড ভাস্কৰ পাপুকণ গগৈৰ শেহতীয়া ফেচবুক পোষ্টত যেন তাৰেই ইংগিত পোৱা গৈছে। পোষ্টটোত গগৈয়ে লিখিছে, 'সুকৃতি চৌধুৰীৰ স্ৰষ্টা নিশ্চয় এজন অতি উচ্চ খাপৰ লেখক। এক social experiment ৰ অন্ত পৰিল। স্ৰষ্টা কিন্তু এতিয়াও সুস্থ হৈয়ে আছে। নতুন সৃষ্টি নিশ্চয় আহিব পাঠকৰ মাজত। হয়টো নিজৰ নামত বা আন কোনো ছদ্মনামত। ইয়াত দুখ কৰিব লগীয়া একো নাই। এজন যাদুকৰৰ এক masterpiece illusion-ত বিভ্ৰান্ত হ’ল বহুজন।' উল্লেখ্য যে কভিড কালত ভাইৰাছ শীৰ্ষক এটি উচ্চমানৰ গল্প পাঠকসকলক উপহাৰ দিছিল 'এলুমিনিয়ামৰ আঙুলি' 'সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে'ৰ দৰে মননশীল গল্পৰ স্ৰষ্টা মনোজ কুমাৰ গোস্বামীয়ে। সেয়ে ভাস্কৰ পাপুকণ গগৈয়ে উল্লেখ কৰা উচ্চ খাপৰ লেখকগৰাকীক বহুতেই গল্পকাৰ মনোজ গোস্বামী বুলিয়েই ধৰি লৈছে।\n'আচলতে এয়া মনোজ গোস্বামীৰ দৰে লেখকৰেই সৃষ্টি হ'ব লাগিব। ছচিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যক লৈ এক সুন্দৰ সম্পৰীক্ষা চলাইছে। এয়া অসমৰ সাহিত্য জগতৰ বাবে এক ইউনিক খবৰ বুলিব পাৰি। ইয়াৰ আগতে কেইজনমানে মিলি মোমাই বৰুৱা নামৰ এটা ছচিয়েল মিডিয়াকেন্দ্ৰিক চৰিত্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কিন্তু সুকৃতি চৌধুৰী তাৰ তুলনাত যথেষ্ট ব্যতিক্ৰম। ইয়াৰ সৈতে সাহিত্যৰ কথা জড়িত হৈ আছে। মানুহক বাদ দি সাহিত্য সৃষ্টি হব নোৱাৰে। সাহিত্যক বাদ দিও সমাজে ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। এয়া হৈছে সময়ৰ সৈতে খোজ মিলোৱা সাহিত্যৰ এক অনন্যা ৰূপ। ইয়াৰ আঁৰৰ প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তি আচলতে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। হয়তো সোনকালেই ইয়াৰ সমস্ত ৰহস্য ভেদ হব আৰু সুকৃতি চৌধুৰী অসমীয়া সাহিত্যৰ এটি কালজয়ী চৰিত্ৰ হৈ পৰিব।'-NNOৰ আগত এইদৰে কয় নাম প্ৰকাশত অনিচ্ছুক মনোজ গোস্বামীৰ এগৰাকী সহযোগীয়ে।\nসুকৃতিৰ আঁৰত আছে নেকি লেখক অৰ্ণৱজান ডেকা?\n'সুকৃতি ছেনছেশ্যন'ৰ মাজতেই আন একাংশ নেটিজেনে আকৌ সুকৃতি চৰিত্ৰটোৰ আঁৰত লেখক, ঔপন্যাসিক অৰ্ণৱজান ডেকা থকাৰ সম্ভাৱনা ব্যক্ত কৰিছে। সুকৃতিৰ মৃত্যুৰ বাতৰি বিয়পি পৰাৰ সময়তেই এটি দীঘলীয়া পোষ্ট শ্বেয়াৰ কৰা দেখা গৈছে লেখক অৰ্ণৱাজান ডেকাক। সুকৃতিয়ে লিখা লেখা বুলি উল্লেখ কৰি সেয়া পোষ্ট কৰিছে ডেকাই। একেদৰে ডেকাই নিজৰ ফেচবুক একাউণ্টৰ প্ৰফাইল পিকচাৰত সুকৃতি বুলি ভাইৰেল হৈ পৰা ফটোখন লগাই থোৱাও দেখা গৈছে। অৰ্ণৱজান ডেকাৰ পোষ্টৰ তলত অধিকাংশই সুকৃতিৰ আঁৰত তেঁৱেই আছিল বুলিও দাবী কৰা দেখা গৈছে।\nডেকাৰ পোষ্টত এজনে কমেণ্ট কৰিছে এইদৰে, 'এই একাউণ্টৰ মালিক অন্তত: এজন অৰ্ণৱজান ডেকাই হয়। যিকোনো লেখাৰ আৰম্ভণিতে নিজৰ বা পৰিয়ালৰ বিষয়ে দীঘলীয়াকৈ লিখাটো ডেকাৰ অভ্যাস। যিটো সুকৃতিৰ লিখাখিনিৰ সৈতে মিল আছে। প্ৰথম পেৰাগ্ৰাফটোৰ বাক্যগাঁথনি, লিখনশৈলী সম্পূৰ্ণ ডেকাৰ সৈতে একে। ১৯৯৪ জন্ম ছোৱালী এজনীয়ে যাদৱ ডায়েৰীৰ চাহৰ কথা ইমান নষ্টালজিক হৈ নিলিখে। এজন বয়সীয়া মানুহে লিখিব। গতিকে এই একাউণ্টৰ এজন চালক অন্ততঃ ডেকাই হয়।’\nএনেদৰে এতিয়া সুকৃতি নামৰ কোনো প্ৰকৃততে নাছিল বুলি চৰ্চা চলি থকাৰ মাজতে ইয়াৰ আঁৰত কোন আছিল আৰু সুকৃতি চৰিত্ৰটো কাৰ মানস কন্যা তাক লৈ আন এক চৰ্চা চলা দেখা গৈছে। অৱশ্যে এই প্ৰতিবেদন যুগুতোৱা পৰ্যন্ত ছচিয়েল মিডিয়াত অসমৰ নেটিজেনসকলৰ মাজত সুকৃতিক লৈ অব্যাহত আছে ৰহস্য আৰু চাঞ্চল্য।


মাজত মাত্ৰ এটা দিন! Modi চৰকাৰৰ বাম্পাৰ প্লেন! ঘৰতে বহি উপাৰ্জন কৰক ১৫ লাখ টকা... earn-rupees-15-lakh-by-suggesting-name-tagline-and-logo-finance-ministry-invites-all-check-details-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »মাজত মাত্ৰ এটা দিন! Modi চৰকাৰৰ বাম্পাৰ প্লেন! ঘৰতে বহি উপাৰ্জন কৰক ১৫ লাখ টকা...\nমাজত মাত্ৰ এটা দিন! Modi চৰকাৰৰ বাম্পাৰ প্লেন! ঘৰতে বহি উপাৰ্জন কৰক ১৫ লাখ টকা...\nকেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ে এটা নতুন কম্পিটিশ্যন আৰম্ভ কৰিছে।\n| August 14, 2021, 09:50 IST\nআপুনি ঘৰতে বহি লাখ টকা ৰোজগাৰ কৰিব বিচাৰিছে নেকি? আপোনাৰ বাবে আছে অন্যতম সুযোগ। সুযোগ দিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে। আচলতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সাধাৰণ মানুহক ১৫ লাখ টকা উপাৰ্জনৰ সুযোগ দিছে। কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ে এটা নতুন কম্পিটিশ্যন আৰম্ভ কৰিছে। ইয়াত ক্ৰিয়েটিভ লোগো, চৰকাৰৰ এটা সংস্থাৰ নাম, লোগো ডিজাইন, আৰু টেগলাইন দিব লাগিব। যদি আপোনাৰ কাম পছন্দ কৰে, তেন্তে প্ৰাইজ লাভ কৰিব।\nসম্প্ৰতি মাই গভ ইণ্ডিয়াৰ পৰা টুইট কৰি এই বিষয়ে জনোৱা হৈছে। আপুনি এই প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল'লে ১৫ আগষ্টৰ ভিতৰত নিজৰ এণ্ট্ৰী পঠিয়াব লাগিব। জানি লওক কিদৰে অংশ লব পাৰিব?\nMy Gov India-ই টুইটত নিজৰ ক্ৰিয়েটিভ নাম, টেগলাইন আৰু লোগো বনাব লাগিব। প্ৰতিযোগিতাখনত উন্নয়ন বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ (DFI) বাবে৷ যি প্ৰথম পুৰষ্কাৰ লাভ কৰিব , তেওঁ ৫ লাখ টকা পাব। ডিপাৰ্টমেণ্ট অৱ ফাইনেন্সিয়েল চাৰ্ভিচেচ, বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ক লোগো ডেভেলপমেণ্ট ফাইনেন্সিয়েল ইন্সটিটিউশ্যনৰ নাম আৰু এটা টেগ লাইনৰ প্ৰস্তাৱ দিব লাগিব। লোগোৰ বাবে ডিজাইন বিচাৰিছে তেওঁলোকে। সংস্থাৰ নাম, লোগো আৰু টেগলাইন তেওঁলোকৰ কাম অনুযায়ী হ'ব।


মাধৱদেৱৰ গুৰুভক্তি – Mahabahoo\nHome/ Assam News & Articles/মাধৱদেৱৰ গুৰুভক্তি\nমধ্যযুগৰ অসম খনত শংকৰদেৱৰ ভক্তি আন্দোলনে কিয় গা কৰি উঠিব লগা হৈছিল? বা শংকৰদেৱে কিহৰ বাবে ভক্তি ধৰ্মকে আগস্হান দিছিল? এই বিষয়ে ইতিমধ্যে দুনাই আলোচনা নতুবা পৰ্যালোচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই নিশ্চয় বুৰঞ্জী আৰু গুৰুচৰিতত এনেবোৰ কথা সুন্দৰকৈ উপস্হাপন কৰাই আছে| সামাজিক ব্যভিচাৰ,অপায়-অমংগল,জাতি-ভেদ প্ৰথা ইত্যাদিয়ে প্ৰায় জুৰুলা কৰি পেলোৱা অসমীয়া জাতিটোক তথা সমাজখনক হৰিনামৰ মহিমাৰে একত্ৰিত কৰি গুৰু শংকৰে নৱ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ শলিতাৰেই এক নতুন পথৰ সন্ধান দিছিল সেয়া অনস্বীকাৰ্য| গুৰুজনাই অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিক আগবঢ়াই নিয়াৰ উদ্দেশ্যে নামঘৰ,সত্ৰ স্হাপন,নাট-ভাওনা,নাম প্ৰসংগ ইত্যাদিৰ যোগেদি এসময়ত থান বান হৈ যোৱা জাতিটোক পুনৰুদ্ধাৰ কৰিছিল সঁচা কিন্তু শংকৰদেৱে যদি সেই সময়ছোৱাত ভক্তি ধৰ্মৰ সলনি অন্য পন্হা গ্ৰহণ কৰিলেহেতেঁন তেতিয়া হয়তো অসমীয়া জাতি দূৰৈৰে কথা তেওঁৰো সমাজখনত তিস্তি থকাতো কঠিনেই নহয় অসম্ভৱ হৈ উঠিলে হেতেন |সেইবাবেই তেওঁ ভক্তি ধৰ্মৰ সহায় লৈছিল|অত্যন্ত দূৰদৰ্শী শংকৰদেৱে তেতিয়াই বুজি উঠিছিল যে ধৰ্মৰ ওপৰত কোনো নাই| এই বিষয়ে পঢ়ুৱৈ সমাজ জ্ঞাত নিশ্চয় |প্ৰৱন্ধটিৰ/নিৱন্ধটিৰ যোগেদি আমি মাধৱদেৱৰ গুৰুজনাৰ প্ৰতি থকা অকৃতিম ভালপোৱা আৰু অপাৰ শ্ৰদ্ধাৰ বিষয়ে কিছু আলোচনা কৰিম|\nভক্তি আন্দোলনৰ সামাজিক পটভূমিত গুৰুজনাই প্ৰথমে এই কৰ্মত নিজকে একত্ৰিত কৰি ৰাখে যদিও পিছলৈ মাধৱদেৱেও এই ধৰ্মত নিমগ্ন হৈ পৰে কি আচৰ্যকৰ ঘোৰ শাক্তধৰ্মী মাধৱদেৱে গুৰুজনাৰ প্ৰথম দৰ্শনতেই তেওঁৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় |প্ৰবাদ অনুসৰি ৰামদাসে পৰস্পৰে পৰস্পৰক পৰিচয় কৰি দিয়াৰ পিছত দুয়োজনাই তুমুল তৰ্ক যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল |মাধৱদেৱে শাক্ত ধৰ্মকে সমৰ্থন কৰি গুৰুজনাৰ সৈতে সংস্কৃতত অবিৰাম তৰ্ক কৰে আৰু গুৰু শংকৰেও নৱ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম অনুসৰি সকলো যুক্তিকে খণ্ডন কৰিছিল |অৱশেষত মাধৱদেৱে সেও মানি গুৰুজনাৰ চৰণত শৰণ লৈছিল |ধুৱাহাট-বেলগুৰিত হোৱা শংকৰ-মাধৱৰ এই মিলনকে মনিকাঞ্চন সংযোগ বুলি কোৱা হয়|চৰিত পুথি অনুসৰি শংকৰ-মাধৱৰ এই মিলন ১৪৪৪শকত হৈছিল|\nনিশ্চিত ভাবে শংকৰদেৱৰ প্ৰতিভা আছিল দিগন্ত প্ৰসাৰী,বিশাল ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী শংকৰদেৱে নৱ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ সৌধ নিৰ্মাতা যদিও মাধৱদেৱক শিষ্য হিচাপে লাভ কৰাৰ পিছতহে নৱ বৈষ্ণৱ ধৰ্মই পূৰ্ণতা লাভ কৰে|আৰু মাধৱদেৱেও মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিয়েই পিচলৈ আগুৱাই যায় |মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সৃষ্টিৰাজিৰ সৈতে মাধৱদেৱৰ যথেষ্ট খিনি সামঞ্জস্য আছিল যদিও ‘অংকীয়া নাট’ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত দুয়োজনাৰ মাজত যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায় |শংকৰদেৱৰ নাটক সমূহত শ্ৰীকৃষ্ণৰ যৌৱন তত্ত্ব আৰু মাধৱদেৱৰ নাটক সমূহত শ্ৰী কৃষ্ণৰ শিশু চৰিত্ৰ তথা বাৎসল্য ভাৱে অধিক প্ৰাধান্য পোৱা দেখা যায়|মাধৱদেৱৰ ‘অৰ্জুন ভঞ্জন’ৰ নাটক খনৰ বাহিৰে কোনো এখন নাটকৰে শংকৰদেৱৰ নাটকৰ লগত মিল থকা দেখা নাযায় |আনকি শংকৰদেৱৰ নাটসমূহত স্বৰচিত শ্লোকৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায় কিন্তু মাধৱদেৱৰ নাটসমূহত ৰচিত শ্লোকসমূহ স্বৰচিত শ্লোক নহয় অনুৰূপ গ্ৰন্হৰ শ্লোকহে |মহাপুৰুষজনাৰ দৰে পূৰ্ণ কাহিনীও মাধৱদেৱৰ নাটকত পোৱা নাযায় |এনেবোৰ অযুগ্মতাৰ বাবেই মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ ৰচিত নাটসমূহ ‘অংকীয়া নাট’ ৰূপে আৰু মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা নাটসমূহ ‘ঝুমুৰা’ নামে জনাজাত |মাধৱদেৱৰ নাটকসমূহত ‘অংকীয়া নাট’ৰ বৈশিষ্ট সমূহৰ পূৰ্ণ প্ৰয়োগ হোৱা দেখিবলৈ পোৱা নগৈছিল |সেয়া যি কি নহওঁক শংকৰ প্ৰতিভাত নিমগ্ন হৈ মাধৱদেৱে অসমীয়া সাহিত্যৰ কীৰ্তিস্তম্ভ স্বৰূপ ‘নামঘোষা’ত প্ৰথমে তেওঁ গুৰুৰ চৰণতে প্ৰণিপাত জনাই এনেদৰে উল্লেখ কৰিছে –\n“মুক্তিত নিস্পৃহ যিটো সেহি ভকতক নমো/ৰসোময় মাগোহো ভকতি |\nসমস্ত মস্তক মণি নিজ ভকতৰ বৈশ্য /ভজো হেনো দেৱ যদুপতি ||\nযাৰ ৰাম কৃষ্ণ নাম নাৱে ভৱসিন্ধু তৰি /পাৱে পৰম্পদ পাপী যত|\nসদানন্দ সনাতন হেনয় কৃষ্ণক সদা /উপাসা কৰোহো হৃদয়ত ||”\n‘নামঘোষা’ সম্পৰ্কে অসমীয়া সাহিত্যৰ সমালোচক ড˚ বাণীকান্ত কাকতি দেৱে এনেদৰে কৈছে যে -‘নামঘোষা’ প্ৰধানত তিনিটা বিষয় বস্তুৰ দ্বাৰা মিহলি হৈছে-\nক)পূৰ্ণশ্লোক শংকৰ স্মৃতি |\nখ)মাধৱদেৱৰ আত্ম লঘিমা |\nগ)কৃষ্ণ ভক্তিৰ মাহাত্ম্য |\nআনকি অসমীয়া কাব্যত পূৰ্বৰ কোনো কবিৰ ৰচনাত ‘লেচাৰি ছন্দৰ’ প্ৰয়োগ দেখা পোৱা নাযায়|মাধৱদেৱেই পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে ‘নামঘোষা’ত\nলেচাৰি ছন্দৰ’ প্ৰয়োগ কৰে | আনকি মাধৱ কন্দলি আৰু শংকৰদেৱৰ দৰে সৰ্বশাস্ৰ বিশাৰদ কবিৰ ৰচনাতো ই বিৰল|\nমাধৱদেৱে ‘নামঘোষা’ লিখিছে:-\n“হৰিনাম ৰসে বৈকুণ্ঠ প্ৰকাশে\nপ্ৰেম অমৃতৰ নদী |\nশ্ৰীমন্ত শংকৰে পাৰ ভাঙ্গি দিলা\nবহে ব্ৰহ্মাণ্ডক ভেদি ||”\nমাধৱদেৱ বিৰচিত ‘গুৰু ভটিমা’তো গুৰুজনাৰ প্ৰতি থকা অচলা ভক্তিভাৱ সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশিত হৈছে-\n“জয় গুৰু শংকৰ সৰ্ব গুণাকৰ\nযাকেৰি নাহিকে উপাম |\nতাহেৰি চৰণক ৰেণু শত কৌটি\nবাৰেক কৰোহো প্ৰণাম ||”\nগুৰুজনাৰ প্ৰতি থকা অপাৰ শ্ৰদ্ধা আৰু একান্ত ভক্তিভাৱৰ নিদৰ্শন দেখি শংকৰদেৱে নিজে কৈছিলে যে- “সবাতো অধিক তুমি প্ৰিয়তম,নিশ্চয় জানিবা তাক |তুমি আমি ভিন্ন নুহিকো জানিবা কহিলোহো সত্য বাক |”\nউপৰোক্ত বাক্যশাৰীৰ পৰা এটা কথা সহজে অনুমেয় যে এহাতে যদি গুৰুজনাৰ প্ৰতি মাধৱদেৱৰ পৰম ভক্তিভাৱ বিদ্যমান আনহাতে গুৰুজনাৰো মাধৱদেৱৰ প্ৰতি আছিল অগাধ বিশ্বাস আৰু অপ্ৰাণ ভালপোৱা |সেইবাবেই হয়তো গুৰুজনাই মাধৱদেৱক তেওঁৰ পৰম শিষ্যৰ আসন দিছিল |প্ৰবাদ অনুসৰি অত্যন্ত উদাৰ মনৰ গৰাকী মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে ‘ভক্তি ৰত্নাৱলী’ নামৰ অনুবাদ গ্ৰন্হখনো মাধৱদেৱকে লিখাৰ দ্বায়িত্ব দিছিল |সূৰ্যৰ ৰশ্মিক যিদৰে ভিন্ন কৰিব নোৱাৰি ঠিক তেনেদৰে শংকৰ-মাধৱকো ভিন্ন কৰিব নোৱাৰি|সেইয়ে আজিৰ বৈষ্ণৱ সমাজত এজনা গুৰু নুবুলি দুজনা গুৰু বুলি কোৱাৰ প্ৰথাও প্ৰচলিত হোৱা দেখা যায় |\nগুৰুজনাৰ প্ৰতি মাধৱদেৱৰ ভক্তিভাৱ অকল ধৰ্মীয় দিশতে সীমাবদ্ধ নাছিল | গুৰুজনাৰ ব্যক্তিগত তথা সাংসাৰিক জীৱনতো মাধৱদেৱৰ ভক্তিভাৱৰ প্ৰভাব মনকৰিবলগীয়া-\nগুৰু শংকৰ আৰু মাধৱদেৱে শাস্ৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰি আছিল |এনেতে গুৰুজনাৰ দাসী গৰাকীয়ে ধান সিজাই চোতালত মেলি দিছিল |পিছত বলদ এটাই আহি মেলি দিয়া ধানবোৰ খাবলৈ ধৰিলে |গুৰু পত্নীয়ে বলদটো খেদি দি খঙতে ‘চোৰৰ গৰু’বুলি গালি-গালাজ পাৰিলে |পত্নীৰ কথাষাৰ গুৰুজনাৰ কাণত পৰাত গুৰুজনাৰ প্ৰচণ্ড খং উঠিল |লগে-লগে মাধৱদেৱে কথাষাৰত হস্তক্ষেপ কৰিলে আৰু কাতৰি কৰি মাধৱদেৱে ক’লে, “গুৰু, আইৰ কি বা দোষ ধৰিব পৰা নাই,আপুনি গোকুলৰ কথা পাহৰিলে নেকি ?”মাধৱদেৱৰ যুক্তিত গুৰুৰ খং আতঁৰিল |আৰু গুৰুজনাই হাঁহি হাঁহি ক’লে, “বৰাৰ পোক কথাৰে কোনেও জিকাব নোৱাৰে |”গতিকে এনেদৰে মাধৱদেৱে তেওঁৰ গুৰু আৰু গুৰুজনাৰ পত্নীৰ সৈতে মাজে সময়ে হোৱা মতানক্যত হস্তক্ষেপ কৰি মীমাংসা কৰি দিছিল |\nআকৌ আন এদিনৰ কথা ,খাদ্যৰ নাটনি হোৱাত শংকৰদেৱে মাধৱদেৱক খোৱা বস্তুৰ যোগাৰ কৰিব ক’লে |মাধৱদেৱে আৰু পলম নকৰি খাদ্যৰ সন্ধানত গাওঁ এখনত সোমাল |মাধৱে দেখিলে যে এগৰাকী বৃদ্ধাই কান্দি আছে|তেওঁ বৃদ্ধাগৰাকীৰ ওচৰ চাপি সুধিলে আই আপুনি কিয় কান্দিছে ?বৃদ্ধা গৰাকীয়ে ক’লে যে -তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ ৰণলৈ বুলি গৈ উভতিয়ে অহা নাই |তেতিয়া মাধৱদেৱে বৃদ্ধাগৰাকীক সান্তনা দি কলে যে তেওঁৰ পুত্ৰ নিশ্চয় ঘূৰি আহিব|আনকি মাধৱদেৱে তেখেতৰ পুত্ৰক বাটত লগ পাই অহাৰ কথাও বৃদ্ধাগৰাকীক ক’লে |তেওঁৰ মাধৱদেৱৰ কথাষাৰত বিশ্বাস নোহোৱাত লৰাজন দেখিবলৈ কেনেকোৱা সুধিলে ?তেতিয়া মাধৱদেৱে লৰা জনৰ সম্পূৰ্ণ বিৱৰণ দিলে |বৃদ্ধাগৰাকী আচৰিত পুত্ৰৰ গোটেইখিনি বিৱৰণ তেওঁ কোৱাৰ দৰে মিলি গৈছে |এনেতে পুতেকেও আহি ঘৰ পালেহি| বৃদ্ধাগৰাকী আনন্দত আত্মহাৰা হৈ মাধৱদেৱক সেৱা জনাই চাউল বস্তু আদি দি বিদায় দিলে |মাধৱদেৱেও বস্তুখিনি ভাৰ বান্ধি আনি শংকৰদেৱৰ ওচৰত থ’লে |\nএবাৰ আকৌ শংকৰদেৱৰ সেৱক ধ্বজাই ‘যোগাধাৰী’ নামৰ এখন বিলৰ পাৰত সৰিয়হৰ খেতি কৰিছিল |সৰিয়হখিনি চপাবলৈ বহুত মানুহৰ প্ৰয়োজন হোৱাত শংকৰদেৱে বিপাঙত পৰিল |ইমান মানুহ তেওঁ ক’ত পাব এতিয়া !সময় মতে সৰিয়হখিনি চপোৱা ন’হলেও সৰিয়হখিনি নষ্ট হ’ব |এনেতে মাধৱদেৱে গুৰুজনাক ক’লে “বাপ ,একো চিন্তা নকৰিব,এই কামৰ দায়িত্ব মোক দিয়ক !”\nএনেদৰে মাধৱদেৱৰ আৰু বহুতো মহিমামণ্ডিত তথা গুৰুসেৱাৰ কথা ‘কথা গুৰুচৰিত’ত উল্লেখ আছে |গুৰুজনাই যেতিয়াই বিপদত পৰিছিল তেওঁ গুৰুজনাৰ সৈতে আছিল| খোৱা খাদ্যৰ যোগাৰ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি,গুৰুপত্নী আৰু গুৰুজনাৰ মাজত হোৱা বাদ-বিবাদ মীমাংসা কৰা ,খৰি কটাকে আদি কৰি গুৰুজনাৰ সমস্ত কামৰ দ্বায়িত্ব তেওঁ এজন প্ৰকৃত আৰু বিশ্বাসী সেৱক হিচাপেই যথেষ্ঠ নিস্হা সহকাৰে পালন কৰিছিল |\nশেষত ,ত্ৰেতা যুগৰ শ্ৰী ৰাম-হনুমানৰ পিছত গুৰু-শিষ্যৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ দিবলৈ গ’লে মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ উদাহৰণেই শ্ৰেয় |যি অসম তথা সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে জনাজাত |কিন্তু বৰ্তমান সমাজখনলৈ মন কৰিলে এটা কথা আমি নিশ্চিত ভাবে হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰিম যে-বিজ্ঞানৰ অভাৱনীয় প্ৰাচুৰ্যতাৰ তথা অভীস্পাৰৰ ফলত টোলৰ পৰা গৈ গৈ আমি চাৰিবেৰৰ মাজত আবদ্ধ একো একোটা শ্ৰেণীকোঠা পালোগৈ,সাঁচিপাতবোৰ ক্ৰমাত নোহোৱা হ’ল ,পাৰৰ পাখি কিম্বা চিয়াঁহীৰ প্ৰচলন ক্ৰমাত ম্লান পৰিলে!কিন্তু আচৰিত হ’বলগীয়া আজিৰ বিশ্বায়নৰ যুগত গুৰু আৰু শিষ্যৰ মাজৰ সম্পৰ্ক , অগ্ৰজ আৰু অনুজৰ মাজৰ সম্পৰ্ক,জেষ্ঠ জনৰ সৈতে আমাৰ সম্পৰ্কৰ এনাজৰীডাল যিমান গাঢ় হ’ব লাগিছিলে সিমান হোৱা নাইগে|এতিয়া গুৰু-শিষ্য, অগ্ৰজ-অনুজৰ সম্পৰ্ক বিচাৰ কৰা আৰু পাহাৰত কাছ কণী বিচৰা এটা আনটোৰ সমাৰ্থক শব্দহে যেন অনুভৱ হয়|অথচ এইখন অসম ভূমিতে এজনা গুৰুৰ বাবে নিজ শিষ্যই চিৰকৌমাৰ্য ব্ৰত পালন কৰাৰ দৰে উদাহৰণো নোহোৱা নহয় |সেয়েহে হয়তো আজিৰ সমাজৰ একাংশই আক্ষেপেৰে কয় যে সমাজখন পুনৰ উদ্ধাৰৰ বাবে শংকৰ-মাধৱৰ প্ৰয়োজন !


যাদু তেৰী নজৰ – মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া – ফটাঢোল\nযাদু তেৰী নজৰ – মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া\nপূজাৰ সময়ৰ কথা। শাৰদ উন্মাদনাই মহানগৰীখনকো চুই গৈছে। ব্যস্ত প্ৰাত্যহিকতাৰ পৰা সুৰুঙা কাটি মহানগৰীৰ বাসিন্দাই শৰতৰ মাধুৰীমাক উপভোগ্য কৰি তুলি, বজাৰে-সমাৰে এটি উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছে।বিলাসী গাড়ীৰ সমদলৰ মাজতো কিন্তু চিটিবাছ কেইখনে নিজৰ স্থিতি অক্ষুন্ন ৰাখিছে। সকলোৰে বাবে গাড়ী ঘোঁৰাৰ সুখ লিখি থোৱা নাথাকে। বহুতৰ আকৌ প্ৰথম পছন্দও এই বাছকেইখন।ইমান সুলভ যাত্ৰা, সুচল বাহনৰ সুখ পোৱা বাছকেইখন। বাছকেইখনত যেন উমলি থাকে নগৰীয়া জীৱনৰ কথকতা।\nগমপাইছেই নিশ্চয় পাঠকে যে আন একো নহয়, সেইখন মধ্যবিত্তৰ সকাহ-চিটিবাছ। একপ্ৰকাৰ মহানাগৰিকৰ উশাহ।\nশাৰদীয় বতৰ। হৰ্ডিঙে, দোকানে, আনকি আনন্দোচ্চল পথাচাৰীৰ পদ সঞ্চালনিত ফুট-পাথবোৰো মেলা হৈ পৰিছে। ৰেহাই, অফাৰ আদি শব্দৰে বাছবোৰৰ ভিতৰতো যেন উলাহবোৰ ওফৰি পৰিছে। এনেই হেণ্ডিমেনৰ অহেতুক চিঞৰ বাখৰ আৰু চঞ্চলতাৰ শেষ নাই, তাতে পূজাৰ ভিৰ।ভালপাওঁ এনে জীৱনমুখি সময়বোৰ উৎসৱবোৰে একো নকৰিলেও মনটোক সজীৱ কৰে। চেগ বুজি এপাক মাৰোঁ বুলি বাছষ্টপ পালোঁহি। দেখি চকু কপালত উঠিল। গিজগিজাই এজাক মানুহৰে বাছখন ভৰ্তি। সাধাৰণতে তৎভত হেৰুৱাই বাছত উঠো মানে, চকা প্ৰায় ঘূৰেই। তাতে আকৌ পূজাৰ উথপ-থপ। কোনে পায় কণ্ডাক্টৰক, কোনে পায় হেণ্ডিমেনক।\nবাছষ্টপৰ ওচৰতে থাকো বাবে বাছকেইখন প্ৰায় চিনাকি। তাৰোপৰি মানুহৰ মাজত থাকি থাকি, কণ্ডাক্টৰে মনৰ ডাক্টৰৰ মন পঢ়া ক্ষমতাও আয়ত্ব কৰিব পৰা হ’য়। সেয়ে নেকি ঢিলা কুৰ্তী আৰু হাৱাই চেণ্ডেলৰে জাঁপ মাৰি উঠা মোক দেখিলেই তেওঁলোকে গম পায়, বাইদেৱেকৰ অনাহক লৰালৰি স্বভাৱ। যেনেকৈ হ’লেও চিট এটা প্ৰায় দিয়ে। সাধাৰণতে চান্দমাৰীলৈ যোৱা মই এতিয়া, কণ্ডাক্টৰৰ চকুৰ চিনাকি য়েই হৈ থকা নাই।\n…..বাইদেউ, বহি লওক ভালকৈ বুলি কোৱাৰ লগে লগে বাছ গৈ অনুৰাধা পায়গৈ। বামুনীমৈদাম ত এবাছ মানুহ ইতিমধ্যে উঠাই লৈ গপছ হৈ পৰা ড্ৰাইভাৰে ফুল ভলিউমত লগাই দিয়ে কুমাৰ চানুৰ গান। “…ধীৰে ধীৰে প্যাৰ ক বঢ়ানা হে,হাসকে গুজৰ জানা হে….মে’ ত’ বাচ তুমছে দিল লগনা হে…হাচকে গুজৰ যানা হে..”।কালিও ব্যতিক্ৰম নাছিল। কণ্ডাক্টৰক নিজেই ক’লোঁ, চান্দমাৰী নহয় পানবজাৰ যাম। কাম সৰু, বাহনা ডাঙৰ। গান শুনা আৰু মানুহ পঢ়া।\n……অনুৰাধাত পূজাৰ বজাৰ কৰি, হোৰা-হোৰকৈ এজাক মানুহ উঠিল। কম বয়সীয়া কোমল মুখৰ মানুহ এহাল মোৰ পাছত বহিল।এপাকত গিৰিয়েক উঠি মানুহজনীৰ কাষত হাউলি থিয় হ’ল। লেডিজ চিট, কণ্ডাক্টৰে উঠায় দিলে। তাৰ পাছত এজাকমান ছোৱালী।খিকখিকাই হাঁহিছে নিজৰ মাজত। কোনোবা এজনীয়ে দোকানীয়ে নেদেখাকৈ দামী লিপষ্টিক এটা আনিলে। ছোৱালী জনীৰ ওঁঠৰ ওপৰত ৰসাল মন্তব্য দি সিহঁতে খিকখিকাই ক্ষান্ত নহৈ প্ৰায় অট্টহাস মাৰিলে। ইফালে, কমবয়সীয়া দম্পতীহালৰ পত্নীয়ে গিৰিয়েকৰ ওপৰত নজৰ ৰাখিছে। হয়তো আকৌ, যিহে ৰম্ভাহঁতৰ পখিলা খেদা আবেদন।মই বহি গৈ আছোঁ বিৰাট গহীনকৈ। একোৱেই যেন গমপোৱা নাই মই ভাবত মগ্নহৈ, সকলোকে উপেক্ষা কৰি মই মোৰ নিজৰ মাজত। মনে মনে পিৰিক-পাৰাককৈ মন কৰি আছোঁ।ক্ষন্তেক পাছতে, অই..নামোঁ আহ, আহ বুলি সিহঁতৰ মাজত লৰা-ধপৰা লাগিল। ডাঙৰকৈ ব্ৰেক এটা মাৰি বাছখন ৰৈ গ’ল।\n….. শিলপুখুৰীত ছোৱালী জাক গিৰগিৰাই নামি গ’ল। চেগবুজি মানুহহালৰ মানুহটো আহি মানুহজনীৰ কাষত বহিল। অভিমান অকণ লৈ কিঞ্চিত উষ্মাৰে মানুহ জনীক ক’বলৈ ধৰিলে, তুমি মোক ইমান কাঢ়াকৈ কিয় চাই আছিলা? মই নাই দেখা বুলি ভাবিছিলা নেকি?মানুহজনী য়ে শুন নুশুনকৈ গিৰিয়েকক উভতি ধৰিলে, “ইস্ কিয় নাচাম? পহৰা দিম দৰকাৰ পৰিলে।” গিৰিয়েকে ঘোপাকৈ মানুহজনীলৈ চাই ভোৰভোৰাই উঠিল। ইতিমধ্যে বাছখন পানবজাৰ পাওঁ পাওঁ হৈছে। ড্ৰাইভাৰে গানৰ চিডিখন সলাই দিছে। বাছত বাজিবলৈ লৈছে,. “..যাদু তেৰি নজৰ…তু হাঁ কৰ য়্যা না কৰ ,তুহে মেৰি কিৰণ ,তুহে মেৰি কিৰণ।”মই স্বগোক্তি কৰিলোঁ, উস্ গানো মিলি গৈছে হালৰে মাজত। কাৰণ কাকতালীয় ভাবেই গানটোও আছিল আপোনজনৰ আধিপত্য জাহিৰ কৰা এটা প্ৰেমগীত। কিৰণৰ প্ৰেমত মচগুল শ্বাহৰুখ। এটা অনন্য সুন্দৰ গান। এৰা, গানে কি নানে? গানটোৱে যেন সিহঁতৰ মাজলৈও লৈ আহিল শৰতৰ জোনাক গলা কোমল অনুভৱ। ইতিমধ্যে সিহঁতহাল সিহঁতৰ মাজত সোমাই পৰিছে। মানুহটোৱে কিবা এটা কৈছে। মানুহ জনীয়ে হাঁহি হাঁহি উত্তৰ দিছে।বাছখনত তেতিয়া ঝেং নাছিল। বাটৰ বগৰী ঝেংবোৰ শিলপুখুৰীৰ ষ্টপেজত নামি গৈছিল।\n« সেই নিৰ্বাচনী কোঠালিটোত – পৰিস্মিতা দাস\nকবিতা লিখা ৰাইজৰ আঙুলিৰ ফাঁকেৰেহে এনে সাৱলীল শব্দ বাহিৰ হয় !!!!!\nমিছা ক’লো যদিও নাজানোঁ | ভাল পালো পঢি |\nভাল পালোঁ পঢ়ি


মেজিৰ জুই (কনচেং বৰগোহাঁই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(গোটা বাহঁবোৰে জুইত ডাঙৰকৈ শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে । ৰৈ ৰৈ অন্য দিশৰ পৰা তেনে শব্দ আহিল । শব্দৰ যেন এক প্রতিযোগিতাহে । একেখন গাৱঁতে কেইবাটাও মেজি জ্বলোৱা হৈছে –বুকুখন কৰবাত অকণমান বিষাব ধৰিলে । মেজিত সেৱা কৰোতে মনতে প্রার্থনা কৰিলো এই মেজিৰ জুইকুৰাই যেন গাঁওখনৰ মানুহবোৰৰ মনৰ হিংসা-দ্বেষ আদি পুৰি ছাই কৰি পেলায়। …)\nঘৰৰ সন্মুখৰ শিলগুটি দিয়া ৰাস্তাটোৱেদি অন্যদিনতকৈ অলপ বেছি মানুহে আহ-যাহ কৰিছে । ঘৰলৈ ঘূৰি অহা মানুহৰ হাতত মস্ত মস্ত টোপোলা, বেগ। মই জানো টোপোলাবোৰত কি আছে। সৰু হৈ থাকোতে দেউতাক এনেধৰণৰ টোপোলাভৰা বেগ অনা দেখিছিলো। বেগবোৰত অকণিহঁতৰ হাঁহিবোৰ সোমাই আছে ।\nএইবাৰ মই মাঘৰ বিহুত দুদিনমান থকাকৈ ঘৰলৈ আহিবলৈ ছুটী পাইছো। অসমৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ পাচত মাঘ বিহুত ঘৰলৈ যাবলৈ সুবিধাকে পোৱা নাছিলো। ল’ৰা দুটাই অসমত থকা ঘৰলৈ যাবলৈ বৰ ভাল পায়। সিহঁতক মাঘ বিহুত নো কি কি কৰে সেইবোৰ দেখুওৱাৰ ইচ্ছা আছিল। লগতে পুৰণা বন্ধু দুজনমানকো লগ ধৰাৰ আশাৰে গাঁৱলৈ আহিছো ।\nদুপৰীয়া জিৰাই-অতাই সন্ধিয়া বিহুৰ যা-যোগাৰ সর্ম্পকে বুজ লবলৈ পুৰণি নামঘৰৰ ফালে ওলাই গলোঁ। অৱশ্যে নোযোৱা হ’লেই ভাল আছিল। কাৰণ গাঁৱৰ কাণ্ড-কাৰখানা দেখি মনটো একেবাৰে দমি গল। বাটতে চিনাকী এজনক মেজিৰ কথা সোধাত ক’লে-‘জানো দাদা, খৰি, কাঠ গোটাইছে নে নাই গ’মেই পোৱা নাই। মইও কামৰ লেঠাত ল’ৰাহঁতৰ খবৰ এটাও ল’ব পৰা নাই।’ আন এজনে ক’লে-‘এইবাৰ বুইছে আমি এইটো চুকত ঘৰৰ মানুহখিনিয়ে একেলগে খোৱাৰ দিহা কৰিছো।’ আগেয়ে পৰিয়ালৰ মানুখিনিয়ে কিয় একেলগে খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা নাছিল, সেইটোহে বুজি নাপালোঁ। মুখেৰে একো নক’লো। মাথোঁ বেঙা ধৰণৰ হাঁহি এটা মাৰি তেওঁৰ পৰা বিদায় ললোঁ। কথাবোৰ ভাবি ভাবি পুৰণা স্কুলীয়া বন্ধু এজনৰ ঘৰ ওলালোগৈ । সৰুতেই তেওঁৰ দেউতাক ঢুকোৱাৰ বাবে খেতি-খোলাত ধৰিব লগা হোৱাত পঢ়া-শুনা স্কুল পর্যায়তে সামৰণি পৰিল। তেওঁ ঘৰখনৰ একমাত্ৰ ল’ৰা, সেয়ে ঘৰখনৰ ভাৰ সম্পূর্ণ তেওঁৰ ওপৰতে পৰিল। বহুদিনৰ মূৰত সেই বন্ধুৱে মোক দেখি হাঁহি এটা মাৰি মোৰ কুশল বার্তা ল’লে। কথাৰ লগে লগে মুঢ়া এটা আনি পিৰালিতে বহিব দিলে আৰু নিজেও বহি ল’লে । সুখ-দুখৰ কথাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ল’ৰা-ছোৱালী পঢ়া শুনালৈকে বহু কথা পাতিলোঁ । কথা প্রসংগত বন্ধুৱে ক’লে—‘তোমালোক নগৰত আছা, মানে দূৰৈত থাকি ভালেই কৰিছা । সুখত আছা, শান্তিত আছা। আজিকালি গাঁওতহে শান্তি নোহোৱা হ’ল। আমাৰ গাঁওখনো আগৰ দৰে হৈ থকা নাই। মানুহৰ মাজত মিলাপ্রীতি, মৰম, চেনেহ আদি নোহোৱা হ’ল। আগৰ চাম মানুহৰ এজনো নোহোৱা হ’ল, তেওঁলোকে পুৰণি নীতি-নিয়ম অনুসৰণ কৰি গাঁওখন ধৰি ৰাখিছিল। থানবান হ’বলৈ এৰি দিয়া নাছিল। এতিয়া আমাৰ এই চুবুৰীৰ কেইঘৰৰ বাদে বাকী সকলো ভাগ ভাগ। তোমাকনো কি ক’ম? দুদিনমান থাকিলে নিজেই সকলো গম পাবা।’— বন্ধুজনে বৰ দুখেৰে কথাখিনি ক’লে । ‘তুমিতো পৰিয়াল লৈ আহিছা, ক’লৈনো যাবা? আমাৰ ইয়ালৈকে আহিবা।’—বন্ধুজনে একপ্রকাৰ জোৰ কৰিয়ে কথাষাৰ ক’লে। ল’ৰা-ছোৱালীহালেও ভাল পাব। তুমি ফ্রী যেতিয়া আমাৰ ইয়াতে লাগি ভাগি দিবও পাৰিবা। ল’ৰাবোৰে খৰি, কাঠ গোটাইছে। মইতো আছোৱেই। ডাঙৰ-সৰু সকলোৱে আহিব ভোজলৈ।\nমই ল’ৰাহঁতৰ কথা ভাবিয়েই সন্মতি জনালো যদিও অকণো উৎসাহ অনুভৱ নকৰিলো ।\nযি কি নহওঁক যথাসময়ত ৰং-তামাচাৰ মাজেৰে মেজিৰ জুই জ্বলিল। গোটা বাঁহবোৰে জুইত ডাঙৰকৈ শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে। ৰৈ ৰৈ অন্য দিশৰ পৰা তেনে শব্দ আহিল। শব্দৰ যেন অঘোষিত প্রতিযোগিতাহে। একেখন গাৱঁতে কেইবাটাও মেজি জ্বলোৱা হৈছে—বুকুখন ক’ৰবাত অকণমান বিষাব ধৰিলে। মেজিত সেৱা কৰোতে মনতে প্রার্থনা কৰিলো এই মেজিৰ জুইকুৰাই যেন গাঁওখনৰ মানুহবোৰৰ মনৰ মাজত থকা হিংসা-দ্বেষ আদি ছাই কৰি পেলায় ।\nডেভিদ স্বৰ্গীয়াৰী— মেজিৰ জুইৰ উত্তাপে নিকা কৰি তোলক আমাৰ কলুষিত মনবোৰ ৷ লেখাটি পঢ়ি ভাল পালোঁ ৷\nসূৰ্য কুমাৰ বৰা — লেখাটোত অসমৰ বেছি সংখ্যক গাঁৱৰে বর্তমানৰ ছবিখন ওলাই পৰিছে। নিশা ভোজৰ সলনি কেনেকৈ মদ আৰু মাংসৰ খানা হয় তেনে দৃশ্যও আপুনি দেখিব। পঢ়ি ভাল লাগিল।\nদিপুল হালৈ— এতিয়া গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে মেজি । ২০বছৰৰ আগেয়ে গোটেই গাঁৱখনে একেলগে মেজি সাজিছিল।\nপাৰ্শ্ব নেওগ— আপুনি ইয়াত মেজিৰ শব্দৰ প্ৰতিযোগিতাৰ কথাহে কৈছে। কিন্তু আমাৰ ফালে আকৌ মাঘৰ বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা কাৰ ঘৰত কিমান জোৰেৰে ‘হোম-থিয়েটাৰ’ত গান বজাব পাৰে, কোনে কিমান মদ খাব পাৰে তাৰহে প্ৰতিযোগিতা চলে।\nনিৰঞ্জন হাজৰিকা— আমাৰ গাৱঁত যেনিবা আমাৰ মনত পৰা দিনৰ দৰেই মেজি জ্বলে।\nবৰা নিতুল— কথাখিনি পঢ়ি দুধাৰি চকুলো বৈ আহিল ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে। এনে এখন গাঁৱৰ ছবি কেতিয়াও আশা নকৰো। বিশেষকৈ উজনিত। উজনি মোৰ বৰ প্ৰিয়। অন্তত অসমীয়াৰ সকলো আশা উজনিতে আছে বুলি মোৰ বিশ্বাস আছিল। কিন্তু লিখাটো পঢ়ি দুখ পালোঁ, বাস্তৱৰ ছবিখন দাঙি ধৰা বাবে আপোনালৈ ধন্যবাদ থাকিল। কিন্তু এতিয়াও আমি মেজি সাজি সকলোৱে একেলগে ভোগালি বিহু আদৰি আহিছো। নাজানো এই ধাৰা কিমান দিনলৈ ৰক্ষা কৰিব পৰা যাব। এটা কথা সঁচাকৈ কৈছে যে আজিৰ চামে উৰুকাৰ নিশা কিমান মদ খাব পাৰি, কোনে কিমান জোৰেৰে গান বজাব পাৰে তাৰেই যেন প্ৰতিযোগিতা চলে।


xukhdukh.com July 05, 2015 LILAKANTAPAYENG, MUKALI-CHINTA, মুকলি চিন্তা, লীলাকান্ত পায়েং,\nপৰীক্ষাৰ মূল্যাংকন পদ্ধতিৰ পৰ্যালোচনা কৰক\nআমি সদায়ে শুনিবলৈ পোৱা কথা এষাৰ যে আমাৰ স্কুল-কলেজৰ চাৰ-বাইদেউ সকল নম্বৰ দিবলৈ টান পায়, যেন নিজৰ পকেটৰ পৰা উলিয়াইহে নম্বৰ দিছে। কথাটো ইমানো মিছা নহয়। দশম, দ্বাদশ বা স্নাতক সমাপ্ত কৰি বহুত ছাত্র-ছাত্রীয়ে বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ আগশাৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠানবোৰত পঢ়াৰ সপোন দেখে, কিন্তু আমাৰ অসমৰ পৰীক্ষাৰ মূল্যাংকন পদ্বতিয়ে কিছু হলেও বাধা বিঘনি সৃষ্টি কৰি অহা বুলি ৰাইজে প্ৰত্যক্ষ কৰিছে।\nএইয়া নতুন অভিযোগ নহয়। অসমত সুখ্যাতিৰে আনকি শীৰ্ষ স্থান লাভ কৰি পাছ কৰাৰ পাছতো অসমৰ বাহিৰত পঢ়াৰ সুযোগ আমাৰ লৰা-ছোৱালীয়ে নোপোৱাৰ অভিযোগে এইবাৰে সংবাদ শিৰোনামা লাভ কৰিছে। দিল্লীৰ আগশাৰীৰ কলেজৰ কাট-অফ মাৰ্কলৈ চাই বহুতেই হুমুনিয়াহ কাঢ়িব লগা বুলিও বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ পাইছে।\nছাত্র-ছাত্রীৰ প্ৰতিটো পৰীক্ষাৰ ফলাফলে তেওঁলোকৰ ভবিষ্যতে শৈক্ষিক কেৰিয়াৰ গঢ়াত বহুতখিনি ভূমিকা লয়। অসমত টেটৰ চাকৰিৰ ক্ষেত্রতো ইয়াৰ গুৰুত্ব দিয়াতো অতিশয় ইতিবাচক কতা হৈছে। তাৰ বাহিৰেও উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত চীট পাবৰ বাবেই নম্বৰৰ শতাংশৰ পৰিমানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব লগা হয়।\nঅসমৰ ল'ৰা-ছোৱালীক অলপ নম্বৰ বেছি দিলে বহুত মহামান্য শিক্ষক-অধ্যাপক সকলে ভাবি লয় যে তেওঁলোক প্রয়োজনতকৈ বেছি নম্বৰ দিছে! এই কথা হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পৰ্যন্তই প্ৰযোজ্য। কিন্তু যেতিয়া অসমৰ বাহিৰলৈ পঢ়িবলৈ যোৱা যায়, তেতিয়া আচলতে তেওঁলোকে এই মানসিকতাৰে কৰা মূল্যাংকনে বহুত বেছি প্ৰভাৱিত কৰে শিক্ষাৰ্থীৰ কেৰিয়াৰ গঢ়াত। সর্বভাৰতীয় তুলনাত অসমৰ ছাত্র-ছাত্রীক প্ৰাদেশিক শিক্ষাবৰ্ডত কম নম্বৰ দিয়াটোৱেই যেন স্বাভাৱিক পৰম্পৰা। এই মানসিকতাৰ পৰা আনকি কাৰিকৰী বা পেশাদাৰী শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান সমূহৰ শিক্ষক সমাজো যেন মুক্ত নহয়। হলেও তেনে সংখঅয়া তেনেই নগন্য। ইয়াৰ ফলত দেশৰ শীর্ষস্থানীয় শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত অসমৰ লৰা-ছোৱালীয়ে নাম ভর্তিৰ সুযোগ নেপায়। তেনেই দাৰিদ্র সীমাৰেখাৰ তলত বসবাস কৰা জনসংখ্যা অসমত বহু বেছি। গতিকে বহুতৰ দৰে সকলো ল'ৰা-ছোৱালীৰ আর্থিক অৱস্থা ইমানো ভাল নহয় যে বৃহৎ অংকৰ ধন দি ব্যাক্তিগত প্রতিস্থানবোৰত নাম ভর্তি কৰিব।\nকিন্ত আজিৰ যুগত আন ৰাজ্যৰ তুলনাত ফেৰ মাৰিব পৰাকৈ আমাৰ পৰীক্ষাৰ মুল্যাংকন পদ্বতিৰ পৰিৱর্তনৰ প্রয়োজনীয়তা আছে, ইয়াৰ বাবে শিক্ষক সংস্থাবোৰে আৰু শিক্ষা বিভাগে বিষয়টোৰ পৰ্যালোচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। যদিও আমি পঢ়ি অহা সময়তকৈ আজিকালি নম্বৰ বেছিকৈ পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে, তথাপি যদিও যিটো হাৰত ইয়াৰ সা-সলনি হোৱা উচিত আছিল এয়া হোৱা নাই।\nঅতি আচৰিত হলেও সত্য যে চিবিএচই(CBSE)অন্তর্গত উত্তীর্ণ হোৱা ছাত্র-ছাত্রীয়ে পোৱা নম্বৰৰ শতাংশ চেবা(SEBA)ৰ মেট্রিক বা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাৰ ছাত্র-ছাত্রীৰ পোৱা নম্বৰৰ শতাংশ তুলনামূলক ভাৱে অতি বেছি। এইবাৰ অৱশ্যে শীৰ্ষস্থান প্ৰাপ্ত সকলে প্ৰায় পাঁচ শতাংশৰ ভিতৰতে এই উচ্চ সীমাৰ মাজত পাৰ্থক্য আনিছে, তথাপি এই পাঁচ শতাংশৰ পাৰ্থক্যই দেশৰ শীৰ্ষতম কলেজত নাম লগোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰাচীৰ হৈ ঠিয় দিছে। বাকী মধ্যমীয়া বা নিম্ন মেধাৰ বুলি বিবেচনা কৰা সকলৰ কথা নকলোৱেই যেনিবা!\nঅকল দশম বা দ্বাদশ পৰীক্ষা বুলিয়েই নহয়, যি সকল লটৰা-ছোৱালীয়ে স্নাতক সমাপ্ত কৰি উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বাহিৰলৈ পঢ়িবলৈ যায়, তেওঁলোকৰ ক্ষেত্রতো একেটা কথাই যেন প্ৰযোজ্য হৈছে। যিসকল কলেজ বা বিশ্ববিদ্যালয়ত অভ্যন্তৰীণ ভাৱে (INTERNAL)পৰীক্ষাৰ মূল্যাংকন পদ্বতিৰ ব্যৱস্থা আছে তাতে কিছুমানে অনুসুচিত-জাতি বা জনজাতিৰ শিক্ষাৰ্থীক বেছি নম্বৰ দিবলৈ টান পায় বুলিও অভিযোগ উঠে। কিয়নো তেওঁলোকৰ বাবে আৰক্ষণ পদ্ধতি আছেই বুলি এটি মানসিকতাই শিক্ষক সমাজৰ মন ক্ৰীড়া কৰি থাকে। গতিকে কম নম্বৰ হলেও চিন্তা নাই বুলিয়ে হৃদয়খুলি যেন তেওঁলোকে বাকী সকল শিক্ষাৰ্থীৰ সতে একে হাৰত নম্বৰ দিব নোৱাৰে। কিন্তু আৰক্ষণ পদ্ধতি আছে বুলিয়েই কম নম্বৰ দিয়াটো কোনোপধ্যেই যুক্তিসংগত কথা হব নোৱাৰে। এই মানসিকতাৰ সমস্যাৰটোৰ সমাধানৰ কি উপায় আছে, সেয়াও সচেতন সমাজেই চিন্তা কৰিব লাগিব।\nমই নিজেও ব্যাক্তিগত ভাৱে এনে সমস্যাৰ মুখামুখি হব লগীয়া হৈছিল যেতিয়া মই চাৰি বছৰীয়া মীন বিজ্ঞানৰ স্নাতক সমাপ্ত কৰি সর্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষা এটাত উত্তীর্ণ হৈ যেতিয়া নামভর্তিৰ বাবে দিল্লীলৈ গৈছিলো। তেতিয়া দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ ল'ৰা-ছোৱালীক লগ পাইছিলো। তেওঁলোকৰ নম্বৰৰ তুলনাত মোৰ নম্বৰৰ পৰিমান অতি বেয়া যেনেই আছিল। আনকি তাকে দেখি, বেলেগ ৰাজ্যৰ দুই-এজন ছাত্র-ছাত্রীয়ে আমাৰ পৰীক্ষাৰ মুল্যাংকন পদ্ধতিৰ বিষয়েও জানিবলৈ বিচাৰিছিল। তেতিয়া অলপ বেয়া আৰু লাজো লাগিছিল।\nঅসমৰ সুধী সমাজে বিষয়টো আলোচনা কৰি হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ পৰ্যন্ত পৰীক্ষাৰ মূল্যাংকনৰ বিষয়টোত পদক্ষেপ লওক। যাতে ভৱিষ্যতে ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানতো অসমৰ বুজন সংখ্যকে পঢ়াৰ সুবিধা পায় আৰু উন্নত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ সুবিধা লাভ কৰে।\nলখিমপুৰ নিবাসী লেখকৰ ফোনঃ৮০১১৭৭৮০৩৮


ব্যৱহাৰিক ভূগোল - দশম শ্ৰেণী - ভূগোল - ELECTIVE GEOGRAPHY - SEBA - CLASS X - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome Class 10 SEBA দশম শ্ৰেণী ভূগোল ব্যৱহাৰিক ভূগোল - দশম শ্ৰেণী - ভূগোল - ELECTIVE GEOGRAPHY - SEBA - CLASS X\nব্যৱহাৰিক ভূগোল - দশম শ্ৰেণী - ভূগোল - ELECTIVE GEOGRAPHY - SEBA - CLASS X\nAdmin August 20, 2020 Class 10, SEBA, দশম শ্ৰেণী, ভূগোল,\n১। মানচিত্র কি? ইয়াৰ প্রধান উপাদানবােৰৰ এখন তালিকা প্রস্তুত কবি প্রত্যেকৰে চিত্র আঁকি বুজাই দিয়া।\nউত্তৰঃ উপযুক্ত স্কেল ব্যৱহাৰ কৰি সমতল ক্ষেত্ৰত ভূ-পৃষ্ঠৰ যিকোনাে এটা অংশ উপস্থাপন কৰাকেই মানচিত্র বােলে। ভূগােল অধ্যয়নৰ বাবে মানচিত্র অপৰিহাৰ্য। মানচিত্রক এখন অভিধানৰ সৈতে তুলনা কৰিব পাৰি। মানচিত্রৰ অধ্যয়ন আৰু বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে কোনাে এটা অঞ্চলৰ প্রাকৃতিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থানৰ বিষয়ে জানিব পাৰি।\nবিভিন্ন প্রকাৰৰ মানচিত্রৰ অধ্যয়নৰ বাবে মানচিত্রৰ উপাদানবােৰৰ বিষয়ে জনাটো প্রয়ােজনীয়। মানচিত্ৰৰ কেইটামান অপৰিহার্য উপাদান হ’লঃ\n(ক) মানচিত্রৰ নাম, (খ) মানচিত্রৰ সীমাৰেখা, (গ) মানচিত্ৰৰ মাপনী, (ঘ) সাংকেতিক চিহ্ন, (ঙ) দূৰত্ব, (চ) দিশ, (ছ) মাটিকালি আৰু (জ) মানচিত্রৰ আকৃতি আৰু আকাৰ।\nতলৰ চিত্ৰত মানচিত্ৰৰ উপাদানবােৰ উপস্থাপন কৰি দেখুওৱা হ’লঃ\n২। মানচিত্রত প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যিকোনাে পাঁচোটা প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকি সিহঁতৰ নাম লিখা\nউত্তৰঃ সাধাৰণতে এখন মানচিএত তিনিটা উপাদান থাকে। সেইকেইটা হ'ল পৰিচিতিমুক বিৱৰণ, প্রাকৃতিক পৰিৱেশৰ বিৱৰণ আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ বিৱৰণ। প্রাকৃতিক পৰিৱেশৰ অতি প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ হৈছে পাহাৰ, পর্বত, নদী, সমতল, উপত্যকা, অৰণ্য, জলাশয় ইত্যাদি। প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপনৰ বাৰে কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তলত পাঁচটা প্রাকৃতিক অৱয়বৰ প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকি সিহঁতৰ নাম উল্লেখ কৰা হ'ল ?\nপ্রাকৃতিক অৱয়বৰ প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\n৩। মানচিত্রত সাংস্কৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যিকোনাে পাঁচোটা প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকি সিহঁতৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ সাধাৰণতে সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ উপাদানবােৰ মানৱসৃষ্ট। মানচিত্রই প্রাকৃতিক অৱয়বসমূহ বুজাত সহায় কৰাৰ উপৰিও বহুতাে সাংস্কৃতিক অৱয়ব যেনেঃ ঘৰ, পথ, মন্দিৰ, গীর্জা, মছজিদ, জনবসতিপূর্ণ স্থান, খেতিপথাৰ, গাঁও, নগৰ, চহৰ ইত্যাদি বিষয়ে জনাত সহায় কৰে। মানচিত্রত এই সাংস্কৃতিক উপাদানবােৰ কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত তলত পাঁচটা সাংস্কৃতিক অৱয়ব উল্লেখ কৰা হ’লঃ\n(i) পকী পথঃ\n(ii) মন্দিৰ, মছজিদ, গীর্জা ইত্যাদিঃ\n(iv) ব্রডগজ ৰে'লপথ (ষ্টেচনৰ সৈতে):\n(v) সুৰংগ থকা ৰে'লপথঃ\nমানচিত্রত সাংস্কৃতিক অৱয়বসমূহ উপস্থাপন\n৪।আন্তর্জাতিক, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু মহকুমাৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন অংকন কৰি নামকৰণ কৰা।\nউত্তৰঃ মানচিত্র অধ্যয়নৰ জৰিয়তে পৃথিৱীৰ লগতে বিভিন্ন অঞ্চল, মহাদেশ, দেশ, ৰাজ্য আদিৰ প্ৰাকৃতিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি। কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্নৰ জৰিয়তে মানচিত্ৰত বিভিন্ন সীমা যেনে আন্তর্জাতিক, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু মহকুমা অংকন কৰা হয়। তলত সীমা বুজাবলৈ ব্যৱহৃত কিছুমান প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন উল্লেখ কৰা হ'ল ঃ\n(i) আন্তর্জাতিক সীমা\n(ii) আন্তঃৰাজ্যিক সীমা\n(iii) আন্তঃজিলা সীমা।\n(iv) মহকুমাৰ সীমা।\nআন্তর্জাতিক, ৰাজ্যিক, জিলা আৰু মহকুমাৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\n৫। তলত উল্লেখ কৰা অৱয়বসমূহৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন আঁকা।\n(ক) পকী নকৰা ৰাস্তা (unmetalled road), (খ) নিজৰা (spring),\n(গ) পর্ণপাতী উদ্ভিদ (deciduous forests), (ঘ) দুর্গ (fort), (ঙ) কুঁৱা (well),\n(চ) জুপুৰি (hut) আৰু (ছ) জনবসতিপূর্ণ গাঁও (inhabited village)।\nউঃ (ক) পকী নকৰা ৰাস্তা\n(গ) পর্ণপাতী উদ্ভিদ।\n(ছ) জনবসতিপূর্ণ গাঁও\nঅৱয়বসমূহৰ প্ৰচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\n৬। তােমাক যােগান ধৰা অসমৰ সীমাৰেখাৰ মানচিত্রখন জালিকা পদ্ধতিৰে (grid system) বেলেগ কাগজত অংকন কৰা আৰু প্রধান আবশ্যকীয় উপাদানবােৰ সন্নিৱিষ্ট কৰা।\nউত্তৰঃ পদক্ষেপ ১ঃ জালিকা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি অংকন কৰা অসমৰ মানচিত্র ।\nঅসমৰ সীমাৰেখাৰ মানচিত্র\n৭। তােমাক যােগান ধৰ' তােমার জিলা অথবা ৰাজ্যখনৰ মানচিত্ৰখনত প্রধান নদৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ, ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বা অভয়াৰণ্য, জলাশয়, ৰে'লপথ আদি অৱয়ববােৰ সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰিবলৈ অভ্যাস কৰা।\n৮। তােমাৰ ৰাজ্যৰ মানচিত্রখনত আন্তর্জাতিক আৰু ৰাজ্যিক সীমাৰেখা সাংকেতিক চিহ্নৰ দ্বাৰা শুদ্ধকৈ অংকন কৰা।\n৯। তোমাক দিয়া মানচিত্ৰখনৰ এটি বিৱৰণ তিনিটা পর্যায়ত দাঙি ধৰাঃ\n(খ) প্রাকৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণ,\n(গ) সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণ।\nউত্তৰঃ (ক) পাতনিঃ এখন মানচিত্ৰৰ পাতনিত তলৰ কথাখিনি উল্লেখ কৰিব লাগেঃ\n(i) দেশ, ৰাজ্য, জিলা, অঞ্চল ইত্যাদি নাম।\n(i) মানচিত্ৰখনৰ অক্ষৰেখা আৰু দ্রাঘিমাৰেখাৰ বিস্তৃতি, মাপনী আৰু চাৰিসীমাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিব লাগে।\n(খ) প্রাকৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণঃ মানচিত্র উপস্থাপন কৰা অঞ্চলটোৰ প্রাকৃতিক অবয়বৰ বৰ্ণনা কৰোঁতে তলৰ কথাকেইটা বিবেচনা কৰা উচিতঃ\n(i) মানচিত্ৰত ব্যৱহৃত প্রতীকবােৰৰ চিনাক্তকৰণ\n(ii) অঞ্চলটোৰ সামগ্রিক বর্ণনা দিবৰ বাবে প্রাকৃতিক অৱয়ব যেনেঃ বোৱতী নৈ,\nশুকান নৈ, নিজৰা, জলাশয়, সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, ঘাঁহনি, পর্ণপাতী উদ্ভিদ,\nসৰলবর্গীয় উদ্ভিদ আদি চিনাক্ত কৰিব লাগিব।\n(iii) মানচিত্রৰ ভু-প্রাকৃতিক বৈশিষ্ট্য জানিবলৈ দুই প্রকাৰৰ চিহ্নৰ সহায় লােৱা\n(ক) সমােচ্চ ৰেখাঃ ই হ’ল এডাল ৰৈখিক চিহ্ন।\n(খ) উচচতা বিন্দু ও ই হ'ল এটা বিন্দু চিহ্ন।\n(গ) সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিৱৰণঃ সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ উপাদানবােৰ মানবসৃষ্ট। কিছুমান সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ উপাদান হৈছে -বাট-পথ, ঘৰ-দুৱাৰ, বসতি, খেতিপথাৰ, গাঁও, নগৰ-চহৰ, বজাৰ, শিল্প-উদ্যোগ ইত্যাদি মানচিত্রত এই অৱয়ববােৰ সাংকেতিক চিহ্নৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। এই চিহ্নবােৰৰ জৰিয়তে সাংস্কৃতিক অৱয়ববােৰ চিনাক্ত কৰি সেইবােৰ অৱস্থান আৰু বৈশিষ্ট্য সম্পর্কে জানি লৈ অঞ্চলটোৰ অর্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰি।\nউদাহৰণস্বৰূপে, অঞ্চলটোৰ উচ্চতা, ভূ-প্রকৃতি, যাতায়ত ব্যৱস্থা, বজাৰ, নগৰচহৰ আৰু উদ্যোগৰ অৱস্থান আৰু বিতৰণ, নদ-নদীৰ অৱস্থান, গছ-গছনিৰপ্রকাৰ আৰু বনাঞ্চলৰ অৱস্থিতি আদি বহুতাে তথ্য আমি মানচিত্ৰৰ পৰা পাব পাৰোঁ।\n১০। মানচিত্র অধ্যয়নৰ গুৰুত্ব আৰু প্রয়ােজন সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ ভূ-পৃষ্ঠ বা ইয়াৰ কোনাে এটা অংশ এখন সমতলত এক নির্দিষ্ট মাপনী অনুসৰি কৰা উপস্থাপন বা অংকনকে মানচিত্র হিচাপে জনা যায়। ভূগােল অধ্যয়নত এক গুৰুত্বপূর্ণ। সামগ্রী হৈছে মানচিত্র। সেয়ে, ভূগােল অধ্যয়ন কৰা ছাত্র-ছাত্রীয়ে মানচিত্র কেনেকৈ অধ্যয়ন কৰিব লাগে সেয়া জনা উচিত কিয়নাে মানচিত্রই বিভিন্ন ভৌগােলিক বৈশিষ্ট্য। যেনে-পাহাৰ, পর্বত, উপত্যকা, সমভূমি, মালভূমি,বনাঞ্চল, তৃণভূমি, খেতিপথাৰ, ঘৰ, নগৰ, চহৰ ইত্যাদি ভৌগােলিক বৈশিষ্ট্যবােৰ বুজি পােৱাত সহায় কৰে। পৃথিৱীৰ আকাৰ বিশাল সেয়ে ইয়াৰ প্ৰতিটো অংশ চোৱাটো আমাৰ বাবে সম্ভৱপৰ নহয়। সেইবাবে, মানচিত্র অধ্যয়ন এক গুৰুত্বপূর্ণ বিষয়। কাগজৰ ওপৰত অংকিত মানচিত্রক ক্ষুদ্র পৃথিৱী বােলা হয় য'ত বিভিন্ন ভৌগােলিক বৈশিষ্ট্যবােৰ সৰু আকৃতিত মানচিত্রত উপস্থাপন কৰা হয়। সেয়ে, মানচিত্রই ভূগােল শিকন সহজ, দ্রুত আৰু কোনাে ধৰণৰ খােকোজা নলগাকৈ বুজাত সহায় কৰে। ই পৃথিৱী বা কোনাে এটা অঞ্চলৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট্যবােৰ বুজাত সহায় কৰে। সম্প্রতি মানচিত্র অধ্যয়ন ভূগােলৰ এটা। অন্যতম দৰকাৰী বিষয় হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। সকলাে পর্যায়ৰ লােকৰ বাবে মানচিত্ৰৰ অধ্যয়ন আৰুব্যৱহার নিতান্তই প্রয়ােজনীয় বিষয়। সেইদৰে দেশৰ প্রতিক্ষা সভাণ- নিয়ােজিত সেনাবাহিনীৰ জোৱানসকলৰ বাবেও মানচিত্ৰৰ ব্যৱহাৰ আৰু অধ্যয়ন অত্যন্ত গুরুত্বপূর্ণ।\n৭.০২ঃ মানচিত্ৰৰ স্কেলঃ\n১। মাপনী কাক বােলে ? ই কেই প্ৰকাৰৰ আৰু কি কি ?\nউত্তৰঃ পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ আচল দূৰত্বক যি অনুপাতত মানচিত্রত কম বা চুটি কৰি লােৱা হয় তাকে মানচিত্র বিদ্যাত স্কেল বা মাপনী বােলা হয়। অন্যার্থত স্কেল বা মাপনী হৈছে এক গাণিতিক উপায় যাৰ সহায়ত পৃথিৱী বা ইয়াৰ যিকোনাে অংশক প্রয়ােজন।\nসাপেক্ষে সৰু কৰি দেখুৱাব পাৰি। সেয়ে মানচিত্ৰবােৰক পৃথিৱীখনক সৰু কৰি চোৱাৰ এটি কৌশল বুলি ক'ব পাৰি।\nউদাহৰণস্বৰূপে, যদি প্রকৃত দূৰত্ব ১০ কিঃমিঃ ক ১ ছেঃমিঃ দূৰত্বত উপস্থাপন কৰা হয় তেনেহ'লে মানচিত্ৰৰ দূৰত্ব আৰু প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতেই হ’ব মানচিত্রৰ স্কেল।।স্কেল বা মাপনী তিনি প্রকাৰৰ। সেইকেইবিধ হ’লঃ\n(i) ভাষাৰ স্কেল (Scale in statement) : কেতিয়াবা মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ।মাজৰ দূৰত্ব আৰু ঠাই দুখনৰ মাজৰ প্ৰকৃত দূৰত্ব ভাষাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয়। এনেধৰণে প্ৰকাশ কৰা অনুপাতক ভাষাৰ স্কেল বােলা হয়।\nউদাহৰণস্বৰূপেঃ ১ ছেঃমিঃ = ৫ কিঃমিঃ\n১ ইঞ্চি ১০ মাইল\n২ ছেঃমিঃ = ১ কিঃমিঃ ইত্যাদি।\n(ii) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ স্কেল (Scale in representative fraction) : মানচিত্রত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ মাজৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক যেতিয়া এক বিশেষ ভগ্নাংশৰ জৰিয়তে প্রকাশ কৰা হয় তেতিয়া সেই স্কেলক নিৰূপক ভগ্নাংশৰ স্কেল বােলা হয়। যেনেঃ ১ঃ ১০০০০ বা\n১/১০০০০। এই ভগ্নাংশটোৰ লব ১ এ মানচিত্রৰ দূৰত্ব আৰু ১০০০০এশভূ-পৃষ্ঠৰ প্রকৃত দূৰত্বক বুজায় (এই ভগ্নাংশটোৰ বিশেষত্ব হ'ল ইয়াৰ লব সদায়-১)\n(iii) ৰৈখিক স্কেল (Graphical scale) : যেতিয়া মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক এডাল সৰলৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাকে ৰৈখিক স্কেল বা মাপনী বােলে।\n২। মানচিত্র অংকনত মাপনীৰ ভূমিকা উদাহৰণসহ বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দূখনৰ মাজৰ প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতেই হৈছে সেই মানচিত্ৰখনৰ স্কেল বা মাপনী। উদাহৰণস্বৰূপে, যদি প্রকৃত দূৰত্ব ১০ কিঃ মিঃ ক মানচিত্রত ১ ছেঃ মিঃ দূৰত্বত উপস্থাপন কৰা হয়,\nতেনেহ'লে মানচিত্রৰ দূৰত্ব আৰু প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতেই হ'ব মানচিত্ৰৰ স্কেল। বিশাল পৃথিৱীৰ উপৰিভাগত থকা সক েশকৃতিক আৰু মানৱসৃষ্ট উপাদানবােৰক একেলগে চোৱাটো সম্ভৱপৰ নহয়৷ হয়। ২ সম্ভৱপৰ কৰিব পাৰি মানচিত্র\nজৰিয়তেহে। কাৰণ এখন মানচিত্রত সম্পূর্ণ ভূ-পৃষ্ঠ বা ইয়াৰ যিকোনাে অংশৰ ভৌগােলিক উপাদানবােৰ উপস্থাপন কৰি পুংখানুপুংখভাৱে তাক অধ্যয়ন কৰিব পৰা যায়। অৱশ্যে এয়া কৰিবলৈ যাওঁতে প্রয়ােজন সাপেক্ষে পৃথিৱীৰ আকাৰ সৰু\nকৰিবলগীয়া হয়। সাধাৰণভাৱে ক'বলৈ গ'লে যি অনুপাতত পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ প্রকৃত দূৰত্বক কম বা চুটি কৰি লােৱা হয় তাকেই মানচিত্র বিদ্যাত স্কেল বা মাপনী বােলা হয়। অর্থাৎ স্কেল হৈছে এক গাণিতিক উপায় যাৰ সহায়ত পৃথিৱীবা ইয়াৰ\nযিকোনাে অংশক প্রয়ােজন সাপেক্ষে সৰু কৰি দেখুৱাব পাৰি। সেয়ে মানচিত্রক পৃথিৱীখনক সৰু কৰি চোৱাৰ কৌশল বুলিও কোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, যদি আমি ভাৰতৰ দৰে এখন দেশ যিয়ে ৩.২৮ নিযুত বর্গ কিঃ মিঃ আগুৰি আছে তাক মানচিত্রত দেখুৱাব লাগে তেন্তে আমি ইয়াৰ আকাৰ স্কেলৰ জৰিয়তে হ্ৰাস কৰিব লাগিব। সেইদৰে যদি কোনাে এখন ঠাইৰ প্ৰকৃত দূৰত্ব মানচিত্ৰত ২৫০ কিঃমিঃ দেখুৱাব লাগে তেতিয়া আমি মানচিত্ৰত ঠাইখনৰ আকাৰ হ্ৰাস কৰিব লাগিব। যদি আমি ১ছেঃ মিঃ = ৫০ কিঃমিঃ স্কেল ধৰা হয় তেন্তে ২৫০ কিঃমিঃ দূৰত্ব মানচিত্রত ৫ ছেঃ মিঃ ৰৈখিক দূৰত্বত প্রকাশ কৰিব পৰা যাব।\n৩। ভাষাৰ মাপনী কাক বােলে। উদাহৰণসহ আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ দূৰত্বক ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰাকে ভাষাৰ মাপনী বােলে।\nউদাহৰণস্বৰূপে, ১ ছেঃমিঃ= ১০ কিঃমিঃ, ১ ইঞ্চি = ৫ মাইল ইত্যাদি।\nঅর্থাৎ মানচিত্র এখনৰ স্কেল ১ ছেঃমিঃ = ১০ কিঃমিঃ বুলিলে মানচিত্রৰ ১ ছেঃমিঃ য়ে ভূ-পৃষ্ঠৰ ১০ কিঃমিঃ দূৰত্বক বুজায়।\n৪। নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী বুলিলে কি বুজা? ইয়াৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ মাজৰ প্রকৃত দূৰত্বৰ অনুপাতক এক বিশেষ ভগ্নাংশৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা মাপনীক নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী হিচাপে জনা যায়। এই ভগ্নাংশৰ লবৰ মান সদায় ১। গতিকে, কেৱল হৰৰ মানেহে মানচিত্ৰৰ মাপনী নির্ধাৰণ কৰে। এই মাপনীৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ সুবিধাটো হ'ল ইয়াত দূৰত্বৰ যিকোনাে একক বহুৱালেও ইয়াৰ মান ঠিকে থাকে।\nউদাহৰণস্বৰূপেঃ ১ ছেঃমিঃ ৰে ১ কিঃমিঃ বুজালে ইয়াক ১ঃ১,০০,০০০ আকাৰে প্রকাশ কৰিব পাৰি (১ কিঃমিঃ ১০০০০০ ছেঃ মিঃ) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনীত কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য হলঃ\n(i) এই মাপনীত লবই মানচিত্রৰ এক একক দূৰত্ব আৰু হবই ভূ-পৃষ্ঠৰ প্রকৃত দূৰত্ব বুজায়।\n(i) এই ভগ্নাংশৰ লবৰ মান সদায় ১ একক। সেয়ে ভগ্নাংশত থকা হৰৰ মানে মাপনী নির্ধাৰণ কৰে।\n(iii) ই যিকোনাে একক বহুৱালেও শুদ্ধ হৈ থাকে।\n৫। ৰৈখিক মাপনীৰ বৈশিষ্ট্য আৰু প্রয়ােজনীয়তাসমূহ লিখা।\nউত্তৰঃ যেতিয়া মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক এডাল ৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাক ৰৈখিক মাপনী বােলা হয়।\nউদাহৰণস্বৰূপে, যদি মানচিত্ৰখনৰ ভাষাৰ মাপনী ১ ছেঃমিঃ = ২৫০ কিঃমিঃ হয়, তেন্তে ৪ ছেঃমিঃ দৈৰ্ঘ্যৰ এডাল সৰলৰেখাই ভূ-পৃষ্ঠৰ ১০০০ কিঃমিঃ দূৰত্বক বুজাব।\nস্কেলঃ ১ ছেঃমিঃ = ২৫০ ছেঃ মিঃ\nৰৈখিক মাপনীৰ প্রধান বৈশিষ্ট্য আৰু প্রয়ােজনীয়তাসমূহ হ'ল ?\n(i) ৰৈখিক মাপনী সদায় এডাল অনুভূমিক ৰেখা বা দণ্ডত দেখুওৱা হয় ।\n(i) এই ৰেখা বা দণ্ডৰ কোনাে নির্দিষ্ট দৈর্ঘ্য নাথাকে। সাধাৰণতে ইয়াৰ দৈর্ঘ্য ৮ ছেঃ মিঃৰ পৰা ১৫ ছেঃ মিঃৰ ভিতৰত হয়।\n(i) এই মাপনীৰ সহায়ত মানচিত্ৰত থকা যিকোনাে দুখন ঠাইৰ মাজৰ আচল দূৰত্ব সহজে নির্ধাৰণ কৰিব পাৰি।\n(iv) এই পদ্ধতিৰ আন এই সুবিধা হ’ল যান্ত্রিক পদ্ধতিৰে যেতিয়া মানচিত্র এখনক দুটা অনুপাতত সৰুবা ডাঙৰ কৰা হয় সেই একে অনুপাততেই ৰৈখিক মাপনীৰ দৈর্ঘ্য চুটি বা দীঘল হয়। ইয়াৰ পিছতাে মানচিত্র এখনৰ মাপনী শুদ্ধ হৈ থাকে।\n৬। মানচিত্র এখনৰ নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী ১ ও ২৫০,০০০। ইয়াক ভাষাৰ মাপনীলৈ ৰূপান্তৰ কৰা।\nউত্তৰঃ নিৰূপক ভগ্নাংশ ১ঃ ২৫০,০০০\n১ ছেঃ মিঃ = ২,৫০,০০০ ছেঃমিঃ\n১ ছেঃ মিঃ = ২.৫ কিঃমিঃ (১ কিঃমিঃ = ১,০০,০০০ ছেঃমিঃ)\nগতিকে, নির্ণেয় ভাষাৰ মাপনী হৈছে ১ ছেঃমিঃ = ২.৫ কিঃ মিঃ\n৭। মানচিত্র এখনৰ ভাষাৰ মাপনী ২ ছেণ্টিমিটাৰ = ৩৫ কিলােমিটাৰ। ইয়াক নিৰূপক ভগ্নাংশলৈ ৰূপান্তৰ কৰা।\nউত্তৰঃ ভাষাৰ মাপনী ২ ছেঃমিঃ = ৩৫ কিঃমিঃ\n= ৩৫,০০,০০০ ছেঃমিঃ\n১ কিঃমিঃ = ১,০০, ০০০ ছেঃমিঃ)\n১ ছেঃমিঃ = ১৭,৫০,০০০ ছেঃমিঃ\nগতিকে, নিৰূপক ভগ্নাংশত ইয়াৰ মাপনী হ'ব\n১ঃ ১৭, ৫০,০০০ বা ১/১৭,৫০,০০০\n৮। অতি কমেও ১ কিলােমিটার পর্যন্ত জোখ ল’ব পৰাকৈ নিৰূপক ভগ্নাংশ ১৪৫০০,০০০ ৰ বাবে এটি ৰৈখিক মাপনী অংকন কৰা।\nউত্তৰঃ প্রদত্ত স্কেল অনুযায়ী\nমানচিত্র ১ একক দূৰত্ব = ভূ-পৃষ্ঠৰ ৫০০ একক\nবা, ১ ছেঃমিঃ = ৫ কিঃমিঃ (১ কিঃমিঃ = ১০০,০০০ ছেঃমিঃ)\nনিৰূপক ভগ্নাংশৰ বাবে ৰৈখিক মাপনী ১ঃ ৫০০, ০০০\n৯। ২ ইঞ্চি = ৫ মাইল ভাষাৰ মাপনী ব্যৱহাৰ কৰি অতি কমেও ১ মাইল পর্যন্ত জোখ ল’ব পৰাকৈ এটি ৰৈখিক মাপনী অংকন কৰা।\nউত্তৰঃ দিয়া আছে, ভাষাৰ মাপনী ২ ইঞ্চি = ৫ মাইল\nভাষাৰ মাপনীৰ বাবে ৰৈখিক মাপনী ২ ইঞ্চি = ৫ মাইল\n১০। চমু টোকা লিখা ৷\n(খ) দণ্ড লেখচিত্র।\n(গ) ৰৈখিক লেখচিত্র\n(ঘ) বৃত্ত লেখচিত্র\n(ঙ) ৰৈখিক মাপনী\nউত্তৰঃ লেখচিত্র ও যেতিয়া ভৌগােলিক তথ্যবােৰ লেখচিত্র বা ছবিৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তেতিয়া তথ্যবােৰ সহজবােধ্য হয়। সেয়ে জলবায়ু, ভূমি ব্যৱহাৰ, জনসংখ্যা আৰু উৎপাদন ইত্যাদি সম্পর্কীয় বিভিন্ন ভৌগােলিক তথ্য লেখচিত্ৰৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। লেখচিত্রই তলত দিয়া ধৰণে সহায় কৰেঃ\n(i) সময় সম্বন্ধীয় তথ্য উপস্থাপনৰ বাবে লেখচিত্র উপযােগী।\n(ii) ই এটাৰ লগত আনটোৰ সম্পৰ্ক থকা তথ্যবােৰৰ লৈখিক উপস্থাপন কৰে।\n(i) ই ভূগােল অধ্যয়নক আকর্ষণীয় আৰু বিজ্ঞানভিত্তিক কৰি তােলে।\n(iv) লেখচিত্রই ভূ-পৃষ্ঠৰ প্রকৃতি, আকৃতি হ্রাস কৰি এনে এটা আকৃতি প্রদান কৰে যাক এটা চিত্র বা মানচিত্ৰত সহজে উপস্থাপন কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে, ভৌগােলিক তথ্যসমূহ তিনি প্রকাৰৰ লেখচিত্ৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা হয়। সেইকেইটা হ'ল দণ্ডচিত্র, ৰৈখিক লেখচিত্ৰ আৰু\n(খ) দণ্ড লেখচিত্রঃ\nকোনাে এখন ঠাইৰ জনসংখ্যা বা উৎপাদনৰ এক দীঘলীয়া সময়ৰ ধাৰা বা কেইবাখনাে ঠাইৰ এটা নির্দিষ্ট সময়ৰ জনসংখ্যা বা উৎপাদন আয়তাকাৰ দণ্ডৰ জৰিয়তে প্রদর্শন কৰা লেখচিত্রক দণ্ড লেখচিত্র বােলা হয়। দণ্ড লেখচিত্ৰত বিভিন্ন ধৰণৰ দণ্ডচিত্র ব্যৱহাৰ কৰা হয় কিন্তু প্রতিটোৰে প্রস্থ সমান হয়। সাধাৰণতে দুই প্রকাৰৰ দণ্ড লেখচিত্র পােৱা যায় ।\n(ক) সাধাৰণ দণ্ড লেখচিত্র\n(খ) বহু অংশবিশিষ্ট দণ্ড লেখচিত্র।\nসাধাৰণ লেখ দণ্ডচিত্র এটা চলক প্রতিনিধিত্ব কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সময়, স্থান,সামগ্রী ইত্যাদিক আয়তাকাৰ দণ্ডৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয়। বহু অংশবিশিষ্ট লেখ দণ্ডচিত্র আন্তঃ সম্পর্ক থকা দুটা বা অধিক তথ্যক উপস্থাপন কৰা হয়। লেখ। দণ্ডচিত্ৰৰ দুটা অক্ষ থাকে। 'x' অক্ষই সময় বা মৌলিক তথ্যক প্রতিনিধিত্ব কৰে আৰু পৰিবর্তনশীল তথ্যবােৰ 'y' অক্ষই প্রতিনিধিত্ব কৰে।\n(গ) ৰৈখিক লেখচিত্রঃ\nকোনাে এখন ঠাইৰ জনসংখ্যা, উৎপাদন আদিৰ একদীঘলীয়া সময়ৰ ধাৰা ৰেখাৰ সহায়ত প্রদর্শন কৰা ৰৈখিক চিত্ৰক ৰৈখিক লেখচিত্র বােলা হয়। ই হৈছে লেখচিত্ৰত সর্বাধিক ব্যৱহৃত ৰূপ। ইয়াক সাধাৰণতে বিভিন্ন তথ্য যেনে— জনসংখ্যা বৃদ্ধি, উৎপাদন হ্রাস বা বৃদ্ধি, বিভিন্ন অর্থনৈতিক খণ্ডৰ বৃদ্ধি, জনমুৰি আয় বৃদ্ধি, কৃষিজাত সামগ্রী আৰু ঔদ্যোগিক বৃদ্ধি, দুটা বস্তুৰ মাজত তুলনা ইত্যাদি দেখুৱাবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় । দণ্ড লেখচিত্ৰৰ সৈতে ৰৈখিক লেখচিত্র প্রায় একেই। দণ্ডচিত্রত সাধাৰণতে আয়তাকৃতিৰ দণ্ড ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ৰৈখিক লেখচিত্রত তথ্য উপস্থাপনৰ বাবে সাধাৰণ ৰেখা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰৈখিক লেখচিত্র পৰিসাংখ্যিক তথ্যৰ তুলনাৰ ক্ষেত্ৰত অধিক ব্যৱহাৰ হয়।\n(ঘ) বৃত্ত লেখচিত্রঃ\nই হৈছে এনে এবিধ লেখচিত্র য'ত কোনাে এটা ভৌগােলিক উপাদানৰ অংশভিত্তিক মানবােৰ আনুপাতিক হিচাপেবৃত্তৰ সহায়ত দেখুওৱা হয়। বৃত্ত লেখচিত্রৰ জৰিয়তে এখন ঠাইৰ ভূমিৰ ব্যৱহাৰ, জনসংখ্যাৰ গাঁথনি ইত্যাদি তথ্য অনায়াসে উপস্থাপন কৰিব পাৰি। ইয়াৰ তথ্যবােৰ সহজে বুজি\nপােৱা যায়। একেই ধৰণৰ ক্ষুদ্ৰ তথ্যৰ বাবে বৃত্ত লেখচিত্র অধিক উপযােগী। এই লেখচিত্রক ঘূৰণীয়া লেখচিত্র বুলিও কোৱা হয়।\n(ঙ) ৰৈখিক মাপনীঃ\nযেতিয়া মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক এডাল ৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাক লৈখিক মাপনী বােলা হয়। ৰৈখিক মাপনী সদায় অনুভূমিক সৰলৰেখা বা দণ্ডত দেখুওৱা হয়। এনে ৰেখা বা দণ্ডৰ কোনাে নির্দিষ্ট দৈর্ঘ্য নাথাকে। অৱশ্যে ইয়াৰ দৈর্ঘ্য ৮ ছেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ১৫।ছেণ্টিমিটাৰৰ ভিতৰত ৰখা হয়। ৰৈখিক মাপনীৰ সহায়ত আমি\nযিকোনাে দুখন ঠাইৰ প্রকৃত দূৰত্ব অনায়াসে নির্ধাৰণ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ আন এটা সুবিধা হ’ল যান্ত্রিক পদ্ধতিৰে যেতিয়া মানচিত্র এখনক এটা অনুপাতত।সৰু বা ডাঙৰ কৰা হয় সেই একে অনুপাততেই ৰৈখিক মাপনীৰ দৈর্ঘ্য চমু বা দীঘল হয়। সম্প্রতি ৰৈখিক মাপনীৰ গুৰুত্ব আৰু ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি হােৱা দেখা গৈছে।\n১১। তলত দিয়া ভৌগােলিক তথ্যসমূহ উপযুক্ত লেখচিত্ৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা।\n(ক) নিবনুৱাৰ সংখ্যা\nভৌগােলিক তথ্যসমূহ উপযুক্ত লেখচিত্ৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপন\n(খ) মৰাপাট উৎপাদন\nউৎপাদনৰ পৰিমাণ( টন হিচাপত)\n(গ)আঞ্চলিক পর্যায়ত জনসংখ্যা\nজনসংখ্যা (লাখ হিচাপত )\n(১) উত্তৰ অঞ্চল\n(২) দক্ষিণ অঞ্চল\n(৩) পূৱ অঞ্চল\n(৪) পশ্চিম অঞ্চল\nআঞ্চলিক পর্যায়ত জনসংখ্যা\n(ঘ) গাঁও আৰু নগৰৰ জনসংখ্যা\nগাঁও আৰু নগৰৰ জনসংখ্যা\n(ঙ) কৃষিভূমিৰ বিতৰণ\nকৃষিভূমিৰ পৰিমাণ (হেজাৰ হেক্টৰ হিচাপত)\n⚫ তলৰ প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ দিয়াঃ\n১। মানচিত্রৰ কেইটামান ব্যৱহাৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ তলত মানচিত্ৰৰ কেইটামান ব্যৱহাৰ উল্লেখ কৰা হ’ল—\n(ক) যিকোনাে এখন দেশৰ অৱস্থিতি, বিস্তৃতি আৰু আপেক্ষিক অৱস্থান বুজাত মানচিত্রই সহায় কৰে।\n(খ) মানচিত্ৰৰ সহায়ত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ অৱস্থিতি বা আপেক্ষিক অৱস্থান।আৰু ঠাইসমূহৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু দিশ নিৰূপণ কৰিব পাৰি।\n(গ) এখন ঠাইৰ প্ৰাকৃতিক, ৰাজনৈতিক তথা আর্থ-সামাজিক তথ্যসমূহৰ উদ্ঘাটন মানচিত্র অধ্যয়নৰ জৰিয়তে সম্ভৱ হয়।\n(ঘ) পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ বা ভূ-পৃষ্ঠৰ যিকোনাে এটা অংশৰ বাবে বিভিন্ন সময়ৰ তথ্যৰে যদি মানচিত্র এখন প্রস্তুত কৰা হয়, তেতিয়া সেই ঠাইখনত হােৱা পৰিৱৰ্তনবােৰ সহজে উলিয়াব পাৰি।\n(ঙ) ভূ-পৃষ্ঠৰ বিভিন্ন উপাদানসমূহৰ বিতৰণ আৰু গুণাগুণৰ স্থানিক তাৰতম্যৰ সহজ মূল্যায়নত মানচিত্রই সহায় কৰে।\n(চ) এখন ডাঙৰ স্কেলৰ সাধাৰণ মানচিত্ৰৰ পৰা ভালেমান মধ্যমীয়া আৰু সৰু স্কেলৰ বিষয়ভিত্তিক মানচিত্র প্রস্তুত কৰিব পাৰি।\n(ছ) মানচিত্ৰৰ সহায়ত জটিল ভৌগােলিক পৰিঘটনা সহজে বর্ণনা কৰিব পাৰি আৰু বুজিব পাৰি।\n(জ) বহুক্ষেত্ৰত নিৰক্ষৰ আৰু ন-শিকাৰুৰ বাবে মানচিত্র অতিশয় উপযােগী।\n২। চমুটোকা লিখা ঃসমােচচ ৰেখা\nউত্তৰঃ প্রাকৃতিক অৱয়ব যেনে - বােৱতী নৈ, পাহাৰ, পর্বত, উপত্যকা, সমতল, নিজৰা, জলাশয়, ঘাঁহনি ইত্যাদি সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা কিমান উচ্চতাত অৱস্থিত সেইকথা বুজাবলৈ সমােচ্চ ৰেখা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সমােচ্চ ৰেখা হৈছে এডাল কাল্পনিক ৰেখা যিয়ে একেই উচ্চতাত থকা ঠাইসমূহক সংযােগ কৰে। প্রায় আটাইবােৰ মানচিত্ৰৰে সমােচ্চ।ৰেখা থাকে। সাধাৰণতে, মানচিত্ৰত বিভি. ব্যৱহাৰ কৰি সমােচ্চ ৰেখাক নির্দেশ কৰা হয়। প্রত্যেক সমােচ্চ ৰেখাৰে এটা নির্দিষ্ট মান থাকে। কোনাে নির্দিষ্ট মানৰ সমােচ্চ ৰেখা এডাল মানচিত্ৰৰ যিবােৰ ঠাইৰ ওপৰেদি আঁকা হয় সেইবােৰ ঠাইৰ উচ্চতা (সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা) সমােচ্চ ৰেখাডালৰ মানৰ সমান হয়।\n⚫ শুদ্ধ বিকল্পটো বাছি উলিওৱা ঃ\n(i) ভূ-পৃষ্ঠ বা ইয়াৰ কোনাে এটা অংশ এখন সমতলত এক নির্দিষ্ট মাপনী অনুসৰি কৰা উপস্থাপন বা অংকনক_________বুলি জনা যায়।\nউত্তৰঃ (ক) মানচিত্র\n(ii) সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সমান উচ্চতাৰ ঠাইবােৰক সংযােগ কৰা ৰেখাড়াল হৈছে____________।\n(ক) সমােচ্চ ৰেখা\n(ঘ) প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন\nউত্তৰঃ (ক) সমােচ্চ ৰেখা।\n(ii) বনাঞ্চল পৰিৱেশৰ শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত।\nউত্তৰঃ (খ) প্রাকৃতিক\n(iv) প্রচলিত সাংকেতিক চিহ্ন + -এ কিহক প্রতিনিধিত্ব কৰে?\n(খ) শুকান নদী\nউত্তৰঃ (ঘ) নিজৰা\n(v) মানচিত্ৰত দুখন ঠাইৰ মাজৰ দূৰত্ব আৰু ভূ-পৃষ্ঠত সেই একে ঠাই দুখনৰ মাজৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক যেতিয়া এক বিশেষ ভগ্নাংশৰ সহায়ত প্ৰকাশ কৰা হয় তেতিয়া সেই মাপনীক কি বােলে ?\n(ক) ভাষাৰ মাপনী\n(খ) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী\n(গ) ৰৈখিক মাপনী\n(ঘ) ইয়াৰে এটাও নহয়\nউত্তৰঃ (খ) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনী\n(vi) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ বিশেষত্ব হৈছে ইয়াৰ লৰৰ মান সদায় ___________ হয়।\nউত্তৰঃ (গ) ১\n(vii) মানচিত্র আৰু ভূ-পৃষ্ঠৰ দূৰত্বৰ অনুপাতক যেতিয়া এডাল সৰলৰেখাৰ সহায়ত প্রকাশ কৰা হয় তাক কি বােলা হয় ?\n(ক) নিৰূপুরু ভগ্নাংশ মাপনী\n(খ) ভাষাৰ মাপনী।\n(ঘ) লেখ দণ্ডচিত্র।\nউঃ (গ) ৰৈখিক মাপনী\n⚫ খালী ঠাই পূৰ কৰা ঃ\n(i) ব্যৱহাৰিক ভূগােলত মানচিত্র অংকন আৰু মানচিত্র________\nহৈছে এক গুৰুত্বপূর্ণ বিষয়।\n(ii) প্রত্যেক সমােচ ৰেখাৰে ___________ ৰ নির্দিষ্ট মান থাকে।\n(ii) হৰৰ মান যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই মানচিত্র _________ হয়।\n(iv) __________ মাপনীক অনুভূমিক ৰেখা বা দণ্ডচিত্ৰৰ সৈতে দেখুওৱা হয়।\n(v) বিভিন্ন ভৌগােলিক পৰিঘটনা সম্পর্কীয় বিভিন্ন তথ্য যেতিয়া উপযুক্তভাৱে চিত্ৰৰ সহায়ত উপস্থাপন কৰা হয় তাক __________ বােলা হয়।\n(vi)_________লেখচিত্ৰৰ সহায়ত কোনাে এটা ভৌগােলিক উপাদান আনুপাতিক হিচাপে বৃত্তৰ সহায়ত দেখুৱাব পাৰি।\n(vii) নিৰূপক ভগ্নাংশৰ মাপনীত________ ৰ মানে মানচিত্র স্কেল নির্ধাৰণ কৰে।\n(viii) এখন মানচিত্রৰ স্কেল ১ ছেঃমিঃ = ৫ কিঃমিঃ ৰ অৰ্থ হ'ল মানচিত্রৰ ১ ছেঃমিঃ________ দূৰত্বই ৫ কিল'মিটাৰ দূৰত্ব নির্দেশ কৰিছে।\nTags # Class 10 # SEBA # দশম শ্ৰেণী # ভূগোল\nBy Admin at August 20, 2020\nTags: Class 10, SEBA, দশম শ্ৰেণী, ভূগোল


AXD 115: 21ST MAY 2013 - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled AXD 115: 21ST MAY 2013\nxukhdukh.com May 21, 2013\nপ্ৰথম বছৰঃ ২১৫তম সংখ্যাঃ ২১মে’ ২০১৩\nগগগানে গানে পৃষ্ঠাত\n"উকি মাৰি গুচি যায়" আৰু "দোলা মোৰ আহিব এদিন" শীৰ্ষক গীতেৰে\nনতুন পৰিচয় গঢ়া\nশৰ্মিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তীৰ গান আৰু জীৱন\nমনৰ কথা পঢ়িবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক\nগীত কেইটিৰ ভিডিঅ’ চাবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক\nশিল্পী গৰাকীয়ে উপহাৰ দিছে অসমীয়াৰ সুখ-দুখৰ পাঠকৰ বাবে\nবিনামূলীয়াকৈ mp3 ডাউনলোড ৰেডিঅ’ সুখ দুখৰ পৃষ্ঠাত ৷ তাৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক ৷\nশিল্পী আৰু শিল্প শিতানত\n“এখন নেদেখা নদীৰ সিপাৰে” ছবিৰ পৰিচালক বিদ্যুত কটকীৰ\nমনৰ জগতৰ এক অন্বেষণ\n"আমেৰিকাৰ ৱাচিংটন ডি চিত অনুষ্ঠিত হোৱা দক্ষিণ এচিয়া বোলছবি মহোৎসৱত (South Asian Film Festival) শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা কঢ়িয়াই অনা ছবিখনৰ.....\nসম্পূৰ্ণ শ্ৰাৱ্য কথোপকথন ৰেডিঅ’ সুখ দুখৰ পৃষ্ঠাত\nসূত্ৰৰ বাবে ইয়াতে ক্লিক কৰক\nআজিৰ ৰসাল হিতোপদেশঃ\n১. পৰকীয়া প্ৰেমত বিশ্বাসী সকললৈ উপদেশঃ আনৰ দুৱাৰত টুকুৰিওৱা বন্ধ কৰক, অন্যথা দেখিব আপোনাৰ দুৱাৰতো কোনোৱে কলিংবেল বজাই থৈ গৈছে!\n২. চপককৈ শব্দ নুশুনা মানেই আপোনাৰ ছোৱালীয়ে মোবাইলত ৰাতি ৰাতি কাকো চুমা দিয়া নাই বুলি ভুল নাভাবিব, মনত ৰাখিব টেক্সট মেজেচত চুমা দিলে এনে শব্দ নহয়!\n৩. শ্ৰীমতী আপোনাৰ ওপৰত খঙ অভিমান কৰি বহি আছে, তেন্তে সৰু সুৰা চাৰপ্ৰাইজ দিবলৈ আৰম্ভ কৰক, যেনে- ভাতটো ময়েই বহাই দিলো দেই, বাচন কেইটাও ধুই পেলালো, মেখেলা কেইখনো ইত্যাদি (পিছে এইবোৰ কাম যদি আপুনি সদায় কৰেই, তেন্তে তাৰ বিপৰীত কৰি চাৰপ্ৰাইজ দিবলৈ নাপাহৰিব!)\n৪. ধুনীয়া ছোৱালীৰ হাতৰ আঙুলিলৈ ৰ লাগি চাই থাকোতে ধৰা পৰিলে লাজ পাব নালাগে, বুকু ডাঠি কওক, আজি বজাৰৰ পৰা ভেন্দী মানে লেডিজ ফিংগাৰ কেইটা কেনেকুৱা কিনিম সেয়াহে আচলতে বিবেচনা কৰি আছিলো !\n৫. প্ৰতিবেশীৰ সন্তানৰ পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট বেয়া হৈছে, তেন্তে সেই সুযোগতে কেঁচা ঘাত চেঙা তেল মাৰি নাহেগৈ কিয়?\n৬. খুলশালীজনীৰ যদি বিয়া আহিছে, তেন্তে অফিচৰ পৰা জৰুৰী টুৰ বুলি এমাহমানৰ আগৰে পৰা চিমলা মৌছুৰিত গৈ অকলে আনন্দ কৰি আত্মগোপন কৰি থাককগৈ, খৰচ কম পৰিব!\n৭. শ্বিলঙলৈ ফুৰিবলৈ যাবলৈ ছোৱালী লাগে, দামী মলত মোবাইল হেণ্ডচেটৰ ষ্টলৰ আগত ৰওক, "প্ৰতিজ্ঞা" চিৰিয়েলৰ দৰে ব্লেকবেৰী উপহাৰ দিলে ধুনীয়া বহল মনৰ ছোৱালীৰ সন্ধান পাই যাব পাৰে ৷\n৮. প্ৰেমত ব্ৰেক-অফ হৈছে, এতিয়া যদি তাই সোনৰ আঙুঠি ঘূৰাই দিছে, তেন্তে লগত কেচ ৰিফাণ্ড লবলৈ নাপাহৰিব, মনত ৰাখিব, আপুনি কিনাৰ সময়তকৈ সোনৰ দাম এতিয়া যথেষ্ট কমিল ৷\n৯. ফেচবুকৰ বাবে, ঘৰৰ ওচৰৰ পুখুৰীৰ কাষতে বেলি ডুৱা পৰৰ ফটো তুলিব? সস্তীয়া অথচ বজৰুৱা, চুটি চুটি কাপোৰ পিন্ধি ফটো উঠক; দেখিব বিদেশৰ লোকেচন বুলি আপোনাৰ ফেচবুকত লাইকৰ জোৱাৰ উঠিছে৷\n১০. ৰাতি ৰাতি টোপনি নাহে, তেন্তে আপুনিও লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাৰ ফৰ্ম ফিলাপ কৰক, কচিংৰ পঠন সামগ্ৰী লৈ এইবাৰ বিচনাত পৰকচোন, দেখিব কিমান ভাল টোপনি হৈছে...!!\n১. প্ৰকাশ হ’ল উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফলঃ কলাত উত্তীৰ্ণৰ হাৰ ৭০.১১%, বিজ্ঞানত ৮৩.৮২% আৰু বাণিজ্যত ৮০.০৮% ৷\n২. উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ফলাফলৰ তিনিওটা শাখাতে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিলে ছাত্ৰীয়ে ৷\n৩. পুনৰ ঘূৰি আহিছে কটন কলেজৰ গৌৰৱঃ বিজ্ঞান-কলাত পুনৰ শীৰ্ষস্থানেৰে সাত শিক্ষাৰ্থীয়ে অপ্ৰতিৰোধ্য কৰিলে কটনৰ জয়যাত্ৰা ৷\n৪. ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ৰ সাফল্যত উৎসৱমুখৰ পাঠশালাঃ বৰপেটা জিলালৈ সাফল্যৰ গৌৰৱ কঢ়িয়ালে ৭জনকৈ কৃৰ্তি শিক্ষাৰ্থীয়ে ৷\n৫. ডিব্ৰুগড়ৰ ছল্ট ব্ৰুক একাডেমীয়ে ৰাখিলে সফলতাৰ ধাৰাবাহিকতাঃ বাণিজ্য আৰু বিজ্ঞানৰ শীৰ্ষত স্থান পালে সাত জনে ৷\n৬. পাঁচ জনকৈ শিক্ষাৰ্থীৰ স্থান দখলেৰে বৰাকৰ নাম উজ্বলালে ৰামানুজ জুনিয়ৰ কলেজে ৷\n৭. ৰামানুজন কলেজে উৰুৱালে সাফল্যৰ ধ্বজঃ বিজ্ঞান-কলাত জিলিকিল নগাঁৱৰ সাতজনকৈ শিক্ষাৰ্থী ৷\n৮. বাণিজ্যত ৯গৰাকীৰ শীৰ্ষস্থান দখলঃ মেধাৰ প্ৰতিযোগিতাত পুনৰ জিলিকিল গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজ৷\n৯. কংগ্ৰেছৰ দ্বিতীয়জন প্ৰাৰ্থীৰূপে কুজুৰে দাখিল কৰিলে মনোনয়ন, মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে অভিহিত কৰিলে তেখেতক আটাইতকৈ ভাগ্যশালী প্ৰাৰ্থীৰূপেঃ এআইএইডিএফৰ প্ৰাৰ্থীয়েও দাখিল কৰিলে মনোনয়ন ৷\n১০. চীনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভ্ৰমণৰ সুফলঃ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত হব লগা যিকোনো বান্ধ সম্পৰ্কীয় নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত তথ্য শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ চীনৰ চৰকাৰ হ’ল সন্মত ৷\n১১. বিগত ১৪বছৰ ৫৭জনৰ স্থান লাভেৰে অন্য এক অভিলেখ গঢ়িলে ডিব্ৰুগড়ৰ ছ্ল্ট ব্ৰুক একাডেমীয়ে ৷\n১২. সৰ্বোচ ৯২.১৮ শতাংশ উত্তীৰ্ণৰ হাৰেৰে বিজ্ঞান শাখাৰ শীৰ্ষস্থান লাভ কৰিলে নলবাৰীয়ে ৷\n১. ছেৱাৰ ফলাফলৰ বিসংগতিঃ ৰি-চেকৰ বাবে প্ৰতিটো বিষয়ত ৩০০টকাৰ ফীজ, মুখ্য-কাৰ্যালয়ত নাপাব বিসংগতিপূৰ্ণ মাকশ্বিটৰ শুদ্ধ ৰূপ, নিজৰ বিদ্যালয়তে অপেক্ষা কৰিবলৈ ক’লে ছেৱাৰ সচিবে ৷\n২. কংগ্ৰেছত ৰাজ্য সভাৰ দ্বিতীয়জন প্ৰাৰ্থীক লৈ নতুন প্ৰতিবাদী গোটঃ অঞ্ন দত্তৰ নেতৃত্বত শীঘ্ৰে ২৫ বিধায়কৰ দল যাব দিল্লীলৈ ৷\n৩. পথ আৰু নলা নিৰ্মাণৰ ধন ভুৱা কমিটিলৈ মুকলি কৰিলে গাভৰু খণ্ড উন্নয়ন বিষয়াইঃ শোণতপুৰৰ জিলা উপায়ুক্তৰ নিৰ্দেশকো কৰিলে অৱমাননা৷\n৪. ৰোজভেলীত জমা ধন ঘূৰাই বিচাৰি চিলাপথাৰত গ্ৰাহক হাঁহাকাৰ ৷\n৫. লখিমপুৰৰ ঘিলামৰাত ক’লা বজাৰত বিক্ৰী হৈছে ৰেভিনিউ ষ্টাম্পঃ ৰাজ্যৰ অন্য প্ৰান্তটো একেই অৱস্থা ৷\n৬. বাঁহজনীৰ মৰোৱা-কমলপুৰ পথ নিৰ্মাণত বিয়োগম কেলেংকাৰীৰ উঠিল অভিযোগঃ অবাধ লুণ্ঠনত উৱলিছে ৰাস্তা পদূলি ৷\n১. উচ্চতম ন্যায়ালয়ে গুজৰাটলৈ উভতিব নিদিয়া অমিত শ্বাহক উত্তৰ পৰ্দেশত বিজেপিৰ প্ৰভাৰী নিযুক্তিঃ সৰ্বত প্ৰতিক্ৰিয়া ৷\n২. চাৰি লাখ ডলাৰত নিলাম হ’ল জন লেননৰ গীটাৰ ৷\n৩. চীনা প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত দিল্লীত তিৰ্বতী জনতাৰ ব্যাপক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী দিল্লীত ৷\n৪. "বাৰ্থ" নামৰ এটা এহাজাৰ শব্দ সমৃদ্ধ কবিতা লিখিলে মণিপুৰৰ লৌহ-মানৱী ইৰম শৰ্মিলাইঃ এই কবিতাটি অন্তৰ্ভুক্ত হব তথ্য চিত্ৰ নিৰ্মাতা মিনি বৈদে শৰ্মিলাৰ জীৱনক লৈ লিখা এখন গ্ৰন্থত ৷\n৫. জিভা পিচল খালেঃ লালু প্ৰসাদৰ বিপক্ষে আপত্তিজনক শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা বুলি মানহানিৰ গোচৰ তৰিলে জনতা দল (ইউ) ৰ বিধায়ক সঞ্জয় সিঙে ৷\n৬. এইবাৰ স্কুলীয়া পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হব অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ঙ্কা চোপ্ৰাৰ জীৱনঃ দিল্লীৰ এখন বিদ্যালয়ৰ এখন পাঠ্যপুথিত "ৰভিং ফেমিলিজ, ছিফটিং হোমছ" পাঠত ছবিসহ প্ৰিয়ঙ্কাৰ জীৱনক সামৰি লোৱা হৈছে ৷\n৭. আফগানিস্তানত আত্মঘাতী আক্ৰমণত নিহত ১১জন ৷\n৮. বিদেশী বিনিয়োগৰ সন্ধানতঃ হোৱাইট হাউচত উপস্থিত হ’লগৈ ম্যানমাৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৷\n৯. স্পট ফিক্সিঙৰ অভিযোগত আটক হোৱা তিনি ক্ৰিকেট তাৰকাৰ সৈতে নিজৰ চুক্তি বাতিল কৰিলে ৰাজস্থান ৰয়েলচে৷\n১০. চকুপানী টুকি শেষ খেলত অংশ লৈ অৱসৰৰ দিশে ৰাওনা হ’ল বন্দিত ফুটবলাৰ ডেভিড বেকহাম৷\nক’ত শেষ হব "পলিটিকেল ক্লাছ" আৰু "সাধাৰণ মানুহ"ৰ\nমাজৰ সেই বৃহৎ ব্যৱধান\nৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যবেক্ষক, সুখ-দুখ.কম\nআজিৰ তাৰিখত আমাৰ দেশে ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান সমূহৰ পৰা যিটো বৃহৎ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিব লগা হৈছে সেয়া আচলতে দুৰ্নীতি নহয়, ই হ’ল এক শক্তিশালী বিৰোধীৰ অভাৱহে ৷ দেশত বহু-দলীয় কৰ্মী জড়িত থকা কেলেংকাৰীবোৰ যেন এটা ধাৰাবাহিক পৰিঘটনালৈহে পৰিবৰ্তিত হৈছে৷ যেতিয়া কংগ্ৰেছে দেশক ডকাইতি কৰা মন্ত্ৰী কালমাদী, খুৰশ্বিদ, বানচাল বা অশ্চিনী কুমাৰৰ বিৰুদ্ধে কোনো ব্যৱস্থা নোলোৱাকৈ থাকিবলৈ পাৰ্যমানে চেষ্টা চলায়, সেইদৰে বিজেপিৰো একেই প্ৰচেষ্টা, গাডকাৰী আৰু য়েড্ডুৰাপ্পাৰ ক্ষেত্ৰত ৷ তেতিয়াই সাধাৰণ জনতা বাধ্য হয় "বেয়া" আৰু "অতি বেয়া"ৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচন কৰাৰ দৰে কাম বলপূৰ্বক ভাৱে কৰিবলৈ৷ আজিৰ তাৰিখত যেন বিৰোধী দলে একো নকৰাকৈয়ে "এক বিকল্পহীন বিজয়" (By default) প্ৰাপ্ত কৰিছে ৷ এইটো যেন প্ৰতিটো পাঁচ বছৰৰ মূৰ মূৰে ঘটিব লগা এক নিয়মমাফিক ঘটনাহে!\nএটা কেচ ষ্টাডিৰ ৰূপত বিগত কৰ্ণাটকৰ বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনৰ কথাকে বিবেচনা কৰিবলৈ যোৱা যাওক৷ ২২৩খন বিধান সভাৰ আসনত বিধায়ক হোৱা ৩৯জনৰ বিৰুদ্ধেই গুৰুতৰ অপৰাধী গোচৰ (Criminal Charge) ৰুজু হৈ আছে ৷ যদি কোনোবাই ভুলতো ভাবিছে যে, এই শ্ৰেণীৰ মানুহে দেশ আৰু জনতাৰ সেৱা কৰিবলৈ আহিছে, সেয়া প্ৰকৃততেই এক মহাভুল! এতিয়া শৈক্ষিক অৰ্হতাৰ কথালৈ অহা যাওক, এই নিৰ্বাচিত সকলৰ এক তৃতীয়াংশই স্নাতক মহলাৰ দেওনা চুই নোপোৱা লোক৷ (তাৰ অৰ্থ হ’ল যি সকল চৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে কোনোপধ্যেই বিবেচিত হোৱাৰ যোগ্যতা নাই, তেওঁলোকে আকৌ চৰকাৰকে চলাব!)\nযদি ঘোষিত সম্পত্তিৰ কথা বিবেচনা কৰো, ইয়াৰে ৯৫% শতাংশতকৈ অধিক লোক কোটিপতি, আৰু এটা গড়মান উলিয়ালে সি ২০-২৫ কোটিৰ অৰ্থ সম্পদৰ সীমা পায়গৈ ৷ মই এইটো কথা স্পষ্ট কৰি দিব খুজিছো যে, এই সংখ্যা সকলো পাৰ্টি আৰু প্ৰতিটো পাৰ্টিৰ ক্ষেত্ৰতে সমবিতৰণৰ পাছতহে পোৱা গৈছে৷ তথাপিও, এটা দেশজোৰা এক বৃহৎ আন্দোলন (আন্নাৰ নেতৃত্বত) হৈ যোৱাৰ পাছতো দেশত এক নিকা ৰাজনৈতিক চিষ্টেম গঢ়াৰ বাবে কোনো ৰাজনৈতিক দলেই একো নিৰ্ভৰযোগ্য পদক্ষেপ হাতত নল’লে ৷ যিটো অতিকৈ পৰিতাপৰ কথা ৷\nকর্ণাটকৰ বিগত নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেচে ১২১খন আসন লাভ কৰিলে ৩৬% ভোট লাভ কৰি ৷ বিজেপিয়ে ৪০টা চীট নিজৰ দখললৈ আনিলে ২০% ভোটাৰৰ সমৰ্থন আদায় কৰি ৷ য়েড্ডুৰাপ্পাৰ কৰ্ণাটক জনতা পাৰ্টিয়ে ১০% ভোট লাভ কৰিলে ৷ সেয়ে আমি ২% ক্ৰছ ভোটিঙৰ সম্ভাৱনাকো বিবেচনা কৰিব লাগিব, (কাৰণ নতুনকৈ গঠিত য়েড্ডুৰাপ্পাৰ কৰ্ণাটক জনতা পাৰ্টিৰ সমৰ্থকে বিজেপিক হৰুৱাবলৈ কংগ্ৰেছক ভোট দিছে, আৰু কৰবাত বিজেপিক হৰুৱাবলৈ কংগ্ৰেছী সমৰ্থকেও কেজিপিক ভোট দিছে ৷) যদি নিৰ্বাচনৰ আগতে বিজেপি কৰ্ণাটকত দ্বি-খণ্ডিত নহ’লহেতেন তেন্তে বিজেপিৰ খাটালৈ ৩২% ভোটেই আহিলহেতেন৷ তেতিয়া কংগ্ৰেছৰ হাতত থাকিব লগা ৩৪% ভোটেৰে প্ৰকৃততে ৯০-১০০ আসনহে হস্তগত কৰিবলৈ সক্ষম হ’লহেতেন (আৰু সংখ্যাগৰিষ্ঠ হোৱাৰ সীমাৰ পৰা যথেষ্ট দূৰতে থাকিব লগা হ’লহেতেন আৰু বিজেপিয়েও ৭০-৮০খন আসন লাভ কৰিলেহেতেন৷\nআচলতে মই কবলৈ বিচৰা কথাটো হ’ল যে বিজেপি চৰকাৰৰ সীমাহীন দুৰ্নীতি, ইমান অপ-শাসন আৰু প্ৰতিষ্ঠানবিৰোধী ঢৌৰ পাছতো কিন্তু কোনোপধ্যেই জনতাই কংগ্ৰেছৰ পক্ষত সমৰ্থনৰ ঢৌ সৃষ্টি কৰা নাই ৷ কংগ্ৰেছৰ এই বিজয় মাত্ৰ এক "বিকল্প-বিহীন বিজয়" (By Default)হে ৷ প্ৰকৃততে মই বাখ্যা কৰিব বিচৰা দিশটো এয়ে যে সাধাৰণ জনতাই প্ৰকৃততে এই দুয়োটা দলৰ মাজত যে কিবা এটা পাৰ্থক্য আছে তাক বিচাৰি পোৱাত অক্ষম হৈ পৰিছে ৷ কাৰণ দুয়োটা দলেই সমানেই দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত!\nআজি পলিটিকেল ক্লাছ আৰু সাধাৰণ জনতাৰ মাজত আচলতে এক বিশাল দূৰত্বহে বিৰাজ কৰিছে৷ সাধাৰণ জনতাই প্ৰতিবাদ প্ৰদৰ্শণৰ মাধ্যমেৰে এই কথাকেই বাৰে বাৰে সোঁৱৰাই দিছে যে, তেওঁলোকে এই ৰাজনীতিৰ এক সুদূৰ প্ৰসাৰী পৰিবৰ্তন বিচাৰে, কিন্তু সেই দাবীলৈ ৰাজনৈতিক মহলে কান নিদিয়ে বা দিব খোজা নাই৷ চিৰদিন একেধৰণৰ নেতাই দলীয় টিকট লাভ কৰি আহিছে বা জিকি আহিছে, পৰিবৰ্তন যদি হৈছে সেয়া হ’ল নেতাজনে সলনি কৰা দলহে!\nতেন্তে আমি কেনেকৈ আশা কৰিছো যে তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰ সলনি হব? তাৰ উত্তৰ হ’ল- তাৰ বাবে মানুহৰ সমুখত কিবা এটা নতুন বিকল্প থাকিব লাগিব৷ এটা নতুন দল যি সাধাৰণ জনতাই গঢ় দিব লাগিব আৰু তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য হ’ব লাগিব, দেশৰ সাধাৰণ জনতাৰ সেৱা কৰাহে৷ মনত ৰাখিব, এজন অশিক্ষিত, অপৰাধী ব্ৰেকগ্ৰাউণ্ডৰ কোটিপতিয়ে কেতিয়াও মানুহৰ বাবে কাম নকৰে৷ তেওঁ প্ৰকৃততেই ৰাজনীতিলৈ নামিছে তেওঁৰ সম্পত্তিক কম আয়াসতে কেইবা সূচকাংক বৃদ্ধি কৰিবলৈহে ৷\nআপুনি যদি এটা পাৰ্টিৰ "পাৰ্টি অফিচ"লৈ যায়, তাত আপুনি সৰু-সুৰা লাভালাভৰ বাবে দলৰ লগত ঘূৰিবলৈ অহা সৰু সৰু নেতা-কৰ্মীকেই লগ পাব, যি সকলে শাসকৰ লগত মিতিৰালি কৰি থাকি ৰাস্তাৰ-ৰেলৰ-কয়লা আদিৰ ঠিকা সৰকাই দেশক লুটিবলৈহে তাত গোট খাইছে৷ তাৰ অৰ্থ হ’ল একোজন সৰু দলীয় কৰ্মীও আচলতে তেওঁৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থসিদ্ধিৰ বাবেহে তাত সমবেত হৈছেহি ৷ তেনেকুৱা এটা দুৰ্বল ফাউণ্ডেচনৰ ওপৰত আপুনি কি এটা নিকা পাৰ্টি খাড়া কৰিব?\nকৰবাত এনে এটা পাৰ্টি আছেনে, য’ত এনে উদেশ্যৰে দলীয় কৰ্মীৰূপে সদস্য হোৱাৰ পৰা বাৰণ কৰি ৰখা হয় আৰু কোৱা হয় যে মাত্ৰ মানুহক বা দেশৰ সেৱাৰ বাবেহে এই দলত যোগদান কৰিব পাৰিব৷ আপুনি ভাবেনে কোনোবা এজন সৎ নেতা বা ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ দলৰ পাৰ্টিৰ সদস্যক দুৰ্নীতি কৰিবলৈ এৰি দিব? আমাক প্ৰকৃততে শক্তিশালী বিবেকেৰে পৰিচালিত এক শক্তিশালী মৰেল ফাউণ্ডেচনৰ ওপৰত থিয় হোৱা এটা দল লাগে ৷ ভাৰতীয় জনতাই এনে এক এৰাব নোৱাৰা বিকল্পৰ সন্ধান পাবনে নেপায়, সেয়া সময়েই উত্তৰ দিব ৷\nBy xukhdukh.com on May 21, 2013\nUnknown May 22, 2013 at 11:10 AM


নকৰিবলগীয়া চিন্তা – লখিমী হাজৰিকা – ফটাঢোল\n১) বনকৰা ছোৱালীজনীয়ে মূৰত লেপি দিয়া হেনাসোপাৰে সৈতে শইকীয়ানী শীতৰ ৰ’দজাকৰ উম লোৱাত ব্যস্ত।\n: বাইদেউ চিলিণ্ডাৰ শেষ হ’ল।\n: ঐ মৰতী, কি অদৰকাৰী কথা কৈ থাকহি। চাৰলৈ ফোন নকৰ কিয়?\n: কৰিছিলো। চাৰ বিজি আছে বোলে।\n: এইসৱৰপৰা শান্তি নাই! কিবা এটা সুস্থিৰে কৰিব নোৱাৰি৷\nবুলি ভোৰভোৰাই শইকীয়ানীয়ে নিজৰ ফোনটো আনিলেগৈ।\n: হেৰা, তুমি কেতিয়ামানে আহিবা?\n: মই অলপ ব্যস্ত হৈ আছোঁ। পুৱাটো তোমাৰ লেকচাৰ লিখোঁতেই গ’ল! চিলিণ্ডাৰটো খুৱাই ল’ব নোৱাৰিবানে?\nটিইট ..টিইট.. টিইট.. শইকীয়াই পুৱাই লিখি থৈ যোৱা “নাৰী সৱলীকৰণত আজিৰ সমাজৰ ভূমিকা” শীৰ্ষক বক্তৃতাটোত আকৌ এবাৰ চকুফুৰালে শইকীয়ানীয়ে। তেনেতে ড্ৰাইভাৰ ৰামু আহি হাজিৰ।\n: অ আহিলি?\n: যা যা গাড়ীখন ৰেডী কৰ। মই সাজুহৈ আহোঁ।\nআধাঘন্টামানৰ ভিতৰত শইকীয়ানী সাজুহৈ গাড়ীত বহি ফেচবুক, হোৱাটচ্এপত আপডেটটো দি আজৰি হৈ ল’লে।\n: ৰামু যাওঁতে কে.এফ.চিত ৰখাবি।\n: হ’ব বাইদেউ।\nইফালে শইকীয়ানীৰ ঘৰত পাৰ্ট টাইম কৰা বডোছা ওলালহি। কাপোৰসোপা ধুইলৈ বনকৰা মিনিক মাত দিলে-\n: কি ঐ, আজি চাহ-তাহ একো নেদা নাকি?\n: গেছ শেষ হ’ল, কেনেকৈ খাবি?\n: তই নাজান লগাব? কি শিকছা ঐ এনামদিনে? চাওঁ ব’ল পাকঘৰলৈ। তাহাঁতে এ.চি হোটেলত খাই ল’ব। তই শুকাই মৰবি নাকি? ঐ! যা তই যোগাৰ কৰ। নহলি চাৰটুইও ভাত খাব নাপাৱ!\nদুয়ো আৰামত চাহটোপা খাই আজৰি হওঁতেই শইকীয়া আহি ওলাল অফিচৰপৰা চিলিণ্ডাৰ খুৱাবলৈ। মিনিয়ে আগবঢ়াই দিয়া চাহকাপত চুমুক দি ভাৱি থাকিল ….সাৱলীকৰণ কোন দিশে….\n২) সি কথাবোৰ ক’লে তাক ছক্ৰেটিছ বুলি জোকায়। কোনোবাই বুদ্ধিজীৱী বুলি কয়। সি ভাবি নাপাই এনেকুৱা চিন্তা কৰিলে বেয়া হ’বই নেকি? হেমলক খুৱাই মাৰিব নে গুপ্তঘাটকে মাৰিব? তীখৰে বহু কথাই বুজি নাপায়। যেনে- ‘ইয়াত একো নিলিখিব ‘ বুলি কথাষাৰ বেৰখনতে কিয় লিখে? গেলা আঙুৰ, আপেলৰ ৰসেৰে তৈয়াৰ কৰাখিনিত লাইচেন্স পায়; সন্মানজনক পেছা। কিন্তু কোনোবাই পেটৰ তাড়নাত গেলাভাতৰপৰা বনালে খেদা খায়, আচলতে নীতিটো কি? তীখৰে নুবুজে।\nআকৌ, আগদিনা সন্ধিয়াৰ বাতৰিত “কুখ্যাত অমুক কেলেংকাৰীৰ মালিকে অসমক লুটি-পুটি খালে” বুলি টকশ্বোত ডিঙিৰ সিৰ ফুলাই চিঞৰি থকা চেনেলৰ মালিকৰ বাতৰি কাগজত পিছদিনা প্ৰথম পৃষ্ঠাতে বৰ বৰ হৰফেৰে বিজ্ঞাপন ওলায়, ” অমুক বিস্কুট খাওক, জিভাই পাহৰি যাব আনবোৰৰ সোৱাদ”\nমুঠতে তীখৰে তৌবা তৌবা দেখে।\nতীখৰৰ খাৰখোৱা মগজুৱে বহুত কথাই বুজি নাপায়। অন্ধবিশ্বাস সম্পৰ্কে আয়োজন কৰা সজাগতা সভালৈ অহা বক্তাজনৰ ডিঙিত বগা চাৰ্টৰ মাজেৰে জিলিকি থকা ধাতুৰ চাৰিচুকীয়া বাকচটোৰ ভিতৰত এনে কি শক্তি আছিল, আজিও নুবুজিলে তীখৰে। সেই সজাগতা সভাৰ আঁতধৰা থোলোক গোস্বামীৰ হাতৰ ৰঙীন সূতাকেইডালৰ পাকবোৰ আহি তীখৰৰ মনটো পকাই ধৰেহি। মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা শইকীয়া বৰদেউতাই তীখৰৰ দোকানলৈ চিগাৰেট কিনিবলৈ আহি ভূঞা মাষ্টৰক ভাষণ দিয়ে-\n“আমাৰ এই অসমীয়া লেংগুৱেজটোৰ বিৰাট ক্ৰাইছিছ চলি আছে বুইছেনে ভূঞা! “\nতীখৰৰ চকুকেইটা কাৰ্টুনত দেখুওৱাৰ দৰে বাহিৰলৈ ওলমি আহিব খোজে। ভূঞাৰ পুতেকে চাধা কিনিবলৈ আহে দেউতাকলৈ। নিজলৈ শিখৰ কিনে। আঁহে আঁহে কেশৰৰ গোন্ধ থকা। সি আহি তীখৰক কয়-\n“এইসোপা লুকুৱাই থ’বি ঐ ল’ৰা…কাইলৈ আহিব পাৰে জিলাৰ মানুহ।”\nকাইলৈ ..? কিয়…?”\n“এহ কাইলৈ ধূম্ৰপান দিৱস আছে নহয়! চেকিঙত আহিব পাৰে।”\n“অ’হ! ধূম্ৰপান দিৱস!”\nতীখৰে সোধা নহ’ল। ধূম্ৰপান দিৱস নে ধূম্ৰপান বৰ্জন দিৱস? আকৌ ধূম্ৰপানত এই পেকেটবোৰ ধৰে জানো? ধোঁৱাটো নোলায় ন পেকেটৰপৰা! চুম’জাতীয় গাড়ী এখনৰপৰা এজনে পিকাই থৈ গ’ল। দেখিলে গাড়ীখনৰ গোটেই গাতে এসোপামান ৰঙীন পোষ্টাৰ-\nস্বচ্ছভাৰত! হয়তো হ’ব পাৰে সি স্বচ্ছভাৰতৰ গাড়ীহে চলাইছে। সিটো আৰু ডাইৰেক্ট অভিযানত ভাগ লোৱা নাই ন! অভিযানত ভাগ ল’বলৈ দহ ফুট ঠাইতে বিশজনমানে ঝাৰু একোটা লৈ ফটো উঠিব পাৰিব লাগিব। এম্বুলেঞ্চো ৰখাই দিয়ে মন্ত্ৰীৰ গাড়ী গ’লে, তেনে মন্ত্ৰীয়ে নিশ্চয় দেশৰ উন্নতিয়ে কৰিব! সময়ৰ মূল্য বুজা দেশৰক্ষক যিহেতু।\nতীখৰে বাট ল’লে।\n« ভদ্ৰদাৰ চাৰ্জিকেল ষ্ট্ৰাইক – বিদ্যুত বিকাশ দত্ত\nযোৰানাম গাবলৈ ওলাবি দেই – সদানন্দ দত্ত »\nচিন্তনীয়, সুন্দৰ উপস্থাপন


গামোচা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(গামোছাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএখন পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত গামোচা\nগামোচা অসমীয়াৰ সমাজ জীৱনৰ অতি আদৰৰ বস্ত্ৰ। সাধাৰণতে গামোচা চাৰিওফালে ৰঙা সূঁতাৰে (সেউজীয়া ৰঙো থাকে) পাৰি দি বোৱা এখন বগা দীঘলীয়া কাপোৰ। কপাহী সূঁতাৰে বিশেষভাৱে গামোচা তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও পাট আদি সূঁতাৰেও ইয়াক তৈয়াৰ কৰা হয়। গামোচা অসমীয়াৰ বাহিৰেও বঙালী, বিহাৰী আৰু উৰিয়া মানুহেও ব্যৱহাৰ কৰে, অৱশ্যে অসমীয়া গামোচাৰ লগত তেওঁলোকৰ গামোচাৰ বহুখিনি পাৰ্থক্য আছে আনহাতে অসমীয়া মানুহে গামোচাখনক এক সাংস্কৃতিক তথা সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে কিন্তু আন ঠাইত ইয়াক অকল নিত্য ব্যৱহাৰ্য্য সামগ্ৰী হিচাপেই ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। নামনি অসমত গামোচাক 'গাম্‌চা', 'মুক্‌চা' বা 'দুহেইটা' আদি নামেৰে জনা যায়।\nঅসমীয়া শিপিনীয়ে গামোচাত ফুল বাচি থকাৰ দৃশ্য।\n1 নামৰ উৎস\n5 সাংস্কৃতিক বিশেষত্ব\nনামৰ উৎস[সম্পাদনা কৰক]\n“গা ধুই পানী টুকা কাপোৰ, এতেকে তামোল বন্ধা বা মূৰত মৰা সৰু কাপোৰ।” উক্তি:- হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা\nগামোচাৰ নাম আৰু উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোনো ঐতিহাসিক সমল পোৱা নাযায়। সাহিত্যিকভাৱে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে কোনো বস্ত্ৰৰে শৰীৰ মচা কাৰ্য। (গা-শৰীৰ + মচ্)। গতিকে অসমীয়া সংস্কৃতিত গা-মচা বস্ত্ৰখক গামোচা হিচাপে নামকৰণ কৰা হৈছে। এইটো নিশ্চিত যে ভাৰতৰ আন ঠাইৰ পৰা অসমলৈ গামোচা অহা নাছিল বা ভাৰতৰ আন ঠাইত গামোচাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।\nজাপি ৰখা হাতে বোৱা গামোচা\nঅসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নিজ নিজ গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে কছাৰী আৰু কোচসকলৰ গামোচা হালধীয়া ৰঙৰ, তিৱা সকলৰ কমলা ৰঙৰ বা ৰাভাসকলৰ ৰঙা। বগা ৰঙৰ গামোচাখন উজনি অসমত সৃষ্টি হৈছিল[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] আৰু ইয়াৰ থলুৱা ভূমিপুত্ৰ চুতীয়া/বৰাহী, দেউৰী, মৰাণ, ইত্যাদি জনগোষ্ঠীৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই গামোচাৰ ৰং বগা হোৱাৰ এটা বিশেষ কাৰণ আছে। প্ৰাচীন কালত উজনি অসমত জনজাতীয় তান্ত্ৰিক ধৰ্মৰ প্ৰচলন আছিল আৰু এই থান সমূহত দেউৰী পূজাৰীয়ে পূজা কৰিছিল। দেউৰী নীতি-নিয়ম অনুসৰি থানৰ ভিতৰত বগা ৰঙৰ বস্ত্ৰ সলনি আন ৰঙৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি সোমোৱা নিষেধ আছিল। লোক বিশ্বাস মতে দেৱীয়ে বগা বাহিৰে অন্য ৰঙৰ কাপোৰ সহ্য নকৰে। সেইবাবেই দেৱীক সন্তুষ্ট ৰাখিবলৈ গামোচাৰ লগতে মন্দিৰলৈ পিন্ধি যোৱা সাজপাৰো বগা ৰঙৰ হে আছিল। আজিও দেউৰী জনগোষ্ঠীৰ সমাজত এই নিয়ম কঠোৰ ভাবে পালন কৰা হয়। চাৰিশাল গোসানীৰ দেশ শদিয়াৰ লগত গামোচাৰ এক বিশেষ সম্পৰ্ক আছে। এই সম্পৰ্কৰ কথা বিহুগীতত শুনিবলৈ পোৱা যায়। শদিয়াৰ গামোচাৰ বিষয়ে বিহু নামত এনেদৰে উল্লেখ পোৱা যায়।\n"গাত লৈ ফুৰালে বতাহে ফালিব।\nমুঠিত লৈ ফুৰাহে ভাল।\nএআগে বাছিলোঁ সেউতী মালতী\nএআগে বাছিলোঁ ফুল।\nএআগে বাছিলোঁ বাঘে ভালোকে।\nবাটে মানুহ ধৰি খাই।\nএআগে বাছিলোঁ চৰাই হালধীয়া\nউৰি শদিয়ালৈ যায়। "\nইতিহাসবিদ ড॰ লীলা গগৈৰ মতে, আহোম সাম্ৰাজ্যৰ দিনতো অসমত গামোচাৰ প্ৰচলন আছিল। কিন্তু চুকাফাই অসমলৈ গোমোচা লৈ অহা ইতিহাস পঢ়িবলৈ পোৱা নাযায়। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সময়তো গামোচাৰ প্ৰচলন হোৱাৰ কথা জনা যায়। আজিও নামঘৰৰ থাপনাত গামোচা ব্যৱহাৰ কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এডোৱাৰ্ড গেইটৰ 'A History Assam' গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা মতে ১৮ শতিকাত এখন গামোচাৰ মূল্য ৫ পইচা আছিল। ইয়াৰ দ্বাৰাই ঠাৱৰ কৰিব পৰা যায় যে অসমত কামৰূপ ৰাজ্যৰ দিনৰে পৰা গামোচাৰ প্ৰচলন হৈছিল।\nতাঁতৰ ফুলৰ চানেকী\nঅসমৰ এখন বস্ত্ৰ বিপনীত গামোচা পৰিহিত এজন বিক্ৰেতা\nতাঁতশালত এগৰাকী গাভৰু বোৱনী\nঅসমীয়া সমাজত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত গামোচাৰ ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায়। এক কথাত অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি, আচাৰ-নীতি সকলো ক্ষেত্ৰতে গামোচাৰ বিশেষ অৱদান আছে।\nগামোচাক দৈনিক কাৰ্যত গা-ধোঁৱাৰ পিছত শৰীৰ মোচিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nনামঘৰৰ থাপনাত কোনো শাস্ত্ৰ ঢাকি ৰাখিবৰ বাবে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nখেতিয়কে ইয়াক কঁকালত বন্ধা টাঙালি বা কঁকালত পিন্ধা কাপোৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nনামঘৰত প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ সময়ত ইয়াক ডিঙিত ওলোমাই ৰখা হয়।\nকোনো সভাত বিশিষ্ট ব্যক্তিক সন্মান জনাবৰ বাবে গামোচাৰে সন্মান জনোৱা হয়।\nঅসমীয়া সমাজত গামোচাৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইয়াক:-\nবিহুৱান আদি নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।\nনামনি অসমত প্ৰচলিত গামোচাৰ আন এটা ৰূপ হ'ল আনাকাটা গামোচা। আনকাটা মানে হৈছে যিখন গামোচা কাটি উলিওৱা নহয়। অৰ্থাৎ তাঁতশালত বৈ উঠাৰ পিছত দুখন গামোচা পৃথক কৰিবলৈ কেচিঁ বা ব্লেড বা কটাৰি ব্যৱহাৰ নকৰি হাতেৰে সূতাবিলাক চিঙি নাইবা শিলত থেতেলিয়াই উলিওৱা গামোচা। ইয়াক সাধাৰণতে বিয়া আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nসাংস্কৃতিক বিশেষত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nবিহুৱানত থকা ফুলৰ পাৰিৰ আৰ্হি\nগামোচা আৰু জাপি\nগামোচা আৰু বিহুৱান/বিচুবান দুয়োখন পৃথক বস্ত্ৰ। দুয়ো মুৰে ৰঙা আচুৰ থকা বস্ত্ৰখন হৈছে গামোচা আৰু এটা মুৰত ফুল থকাখন হৈছে বিচুৱান। আজিৰ দিনত অবশ্যে বহুতে দুয়ো মুৰে ফুল থকা বিহুৱানো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লৈছে। প্ৰকৃততে এই বিচুৱান বা ফুলাম গামোচাখন হে সন্মানৰ বস্ত্ৰ হয়। গামোচাখন সাধাৰণতে দৈনিক কামৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা বস্ত্ৰ। বিহু, বিবাহ অনুষ্ঠান বা অন্যান্য যিকোনো সামাজিক অনুষ্ঠানত বিহুৱানক সন্মানৰ প্ৰতিক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমৰ সকলো শ্ৰেণীৰ জাতি-জনজাতিয়েই গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে। অসমৰ বিহু উৎসৱৰ লগত গামোচাৰ বিশেষ সম্পৰ্ক আছে। বিহু নৃত্যৰ সময়ত যুৱকসকলে গামোচাক মুৰত মাৰি বিহু নৃত্যত অংশ গ্ৰহণ কৰে। বিচুৱানত থকা ফুল বোৰৰ বিশেষ মহত্ত্ব আছে। এই ফুল বোৰ প্ৰেম আৰু সন্মানৰ লগতে বসন্ত ঋতুৰ প্ৰতিক। ছোৱালীয়ে ভাল পোৱা ল'ৰাক বিহুৰ বতৰত বিচুৱানখন দি নিজৰ প্ৰেম প্ৰকাশ কৰে আৰু ল'ৰা বোৰে সেইখনকে মুৰত মাৰি ছোৱালীজনীক সন্মান কৰে। ইয়াৰোপৰি সৰুৱে ডাঙৰক সন্মান জনাবলৈ বা নামঘৰ/থানত সন্মানৰ প্ৰতীক হিচাপে বিচুৱানখনকে ৰখা হয়। আনহাতে বিবাহ অনুষ্ঠানতো সকলো ক্ষেত্ৰতে বিহুৱান উপহাৰ দিয়াৰ লগতে সন্মান জনোৱাৰ বাবেও গামোচা ব্যৱহাৰ কৰে।\n↑ Boruah, J., & Chakrabarty, N. (2019). Gamosa, An Identity of the Assamese Community: Extent of Legal Recognition in India. Traditional Knowledge and Traditional Cultural Expressions: National and Community Perspectives,, Pg, 71-80.\n↑ মৰমৰ দীঘ আৰু চেনেহৰ নাণি দি বোৱা বিহুৱানখন, লেখিকা: দীপশিখা গগৈ, অসমীয়া প্ৰতিদিন, বুধবাৰ, ১১ এপ্ৰিল, ২০১২\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত গামোচা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nGamosa -Its Undeniable Importance In Assam, Posted by kavita at Tuesday, June 23, 2009\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গামোচা&oldid=292366"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ০৬:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কৰ’নাৰ চিকিত্‍সাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে? -\nHomeবিশ্বকৰ’নাৰ চিকিত্‍সাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে?\nকৰ’নাৰ চিকিত্‍সাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে?\nকৰ’নাৰ চিকিৎসাত এইবাৰ ভাইপাৰ ভেনমৰ বিষ! কি কয় গৱেষকে?\nব্ৰাজিলঃ কৰ’না নামৰ এই মাৰণ ভাইৰাছবিধে বিগত ডেৰটা বছৰে নাজল-নাথল অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰা প্ৰলয়ংকাৰী ছবিখন সকলোৱে দেখিছে। কৰ’নাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ শংকা মাৰ নাযাওতেও উদ্বিগ্ন কৰি তুলিছে তৃতীয় ঢৌৰ আগজাননীয়ে। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এই মাৰন ভাইৰাছবিধক ৰুধিবলৈ বিজ্ঞানী-গৱেষকসকলে নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। কেইবাপ্ৰকাৰৰ ক’ভিড প্ৰতিষেধক বজাৰত ইতিমধ্যে সুলভ হৈছে যদিও কৰ’নাৰ আতংক মাৰ যোৱা নাই বা ভাইৰাছবিধক সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰিব পৰা নাই।\nএনে সময়তে আহিছে এক চাঞ্চল্যকৰ খবৰ। কৰ’নাক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ বিষাক্ত সৰ্পৰ বিষৰ পৰা দৰব প্ৰস্তুত কৰাত নামিছে এদল গৱেষকে। আনকি বিষাক্ত সাপৰ বিষেৰে জটিল ৰোগৰ চিকিৎসা সম্ভৱ বুলিও প্ৰমাণ কৰিছে ব্ৰাজিলে। ব্ৰাজিলৰ চাও পাওলো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষকৰ এটা দলে কৰ’না চিকিৎসাত সাপৰ বিষৰ প্ৰয়োগৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে বুলি প্ৰকাশ পাইছে। সাপৰ বিষৰ এটা বিশেষ পদাৰ্থই জোনোচিছত কৰ’না সংক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰা বুলি তেওঁলোকৰ পৰীক্ষাই সদৰী কৰিছে। গৱেষকসকলে ব্ৰাজিলৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰজাতিৰ বিষাক্ত সাপৰ বিষৰ জৰিয়তে পৰীক্ষাটো চলোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nপ্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি, প্ৰাথমিক পৰীক্ষাত এই বিষাক্ত উপাদানখিনি পৰীক্ষামূলকভাৱে বান্দৰৰ কোষত প্ৰয়োগ কৰিছিল গৱেষকৰ দলটোৱে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই প্ৰয়োগে প্ৰাণীকোষত কৰ’না ভাইৰাছৰ দ্ৰুত সংক্ৰমণৰ প্ৰৱণতা যথেষ্ট হ্ৰাস কৰে বুলি মতপোষণ গৱেষকৰ। উল্লেখ্য যে, কৰ’না ভাইৰাছে সাধাৰণতে প্ৰাণীৰ কোষত প্ৰৱেশ কৰাৰ পাছত ইয়াৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰি সংক্ৰমণ বিয়পায়। কিন্তু এই বিষাক্ত সাপৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা উপাদানবিধৰ প্ৰয়োগে কৰ’না সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ লগতে ভাইৰাছৰ সংখ্যাবৃদ্ধিৰ বিকাশৰ হাৰ ৭৫ শতাংশ লৈকে হ্ৰাস কৰা বুলি জনাইছে গৱেষকে। জানিবলৈ পোৱা মতে, ব্ৰাজিলিয়ান সৰ্পবিধৰ নাম ভাইপাৰ ভেনম। প্ৰকৃতিগতভাৱে বিষাক্ত এই প্ৰজাতিৰ সাপবিধ। সাপবিধৰ বিষৰ ক্ষুদ্ৰ অণুই কৰ’না ভাইৰাছক প্ৰতিৰোধৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্পাইকে প্ৰ’টিন অকেজো গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম বুলি চাও পাওলোৰ গৱেষকসকলে দাবী কৰিছে।\nBrazilian Viper Venom


Places in india where diwali is not celebrated here is the reason sankri - ভাৰতৰ এই ঠাইত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয়, জানক ইয়াৰ কাৰণ কি ?– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »ভাৰতৰ এই ঠাইত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয় ! নহয় লক্ষ্মী পূজা, নজ্বলে চাকি-বন্তি, জানক ইয়াৰ কাৰণ কি ?\nভাৰতৰ এই ঠাইত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয় ! নহয় লক্ষ্মী পূজা, নজ্বলে চাকি-বন্তি, জানক ইয়াৰ কাৰণ কি ?\nভাৰতত (India) দেৱালী (Diwali 2021)ৰ উছাহ বৃদ্ধি পাইছে। দেৱালী বজাৰৰ পৰা ঘৰবোৰত সকলোতে আদৰাৰ প্ৰস্তুতি, পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতা কৰা কামবোৰ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ হৈছে। মা লক্ষ্মীৰ উপাসনা কৰিবলৈ দেৱালী উদযাপন কৰা হয়। ঘৰটোত যাতে ধন আৰু শস্যৰ অভাৱ নহয় তাৰ বাবে দেৱালী উদযাপন কৰা হয়। এতিয়া বিদেশতো দেৱালী উদযাপন কৰা হৈছে। কিন্তু আপুনি জানেনে যে ভাৰতত এনে কিছুমান ঠাই আছে য'ত দেৱালী উদযাপন কৰা নহয় (Indian States Where Diwali Is Not Celebrated)।\n| November 02, 2021, 15:03 IST\nযদিও ভাৰতৰ সকলো ঠাইতে দেৱালী উদযাপন কৰা হৈছে, কিছুমান ক্ষেত্ৰ আছে য'ত উৎসৱ উদযাপন কৰা নহয়। এই ঠাইত কোনো লক্ষ্মী পূজা নহয় বা ফটকা নুফুটে।\nযদিও সকলো ঠাইতে ফটকা বিস্ফোৰিত হয়, এই ঠাইত চাকি জ্বলোৱা নহয়। আমি কেৰালাৰ কথা কৈছো৷ হয়, ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত দেৱালীৰ উৎসাহ দেখা নাযায়৷\nএয়া কিয় বুজাই দিও আহক। কেৰালাত ওনামৰ পৰা খ্ৰীষ্টমাছ আৰু শিৱৰাত্ৰিলৈ আনন্দেৰে উদযাপন কৰা হয়। কিন্তু যদি আপুনি দেৱালীৰ কথা কয়, ইয়াত কোনো গুঞ্জন নাই।\nদেৱালী কেৱল কেৰালাৰ কোচিত উদযাপন কৰা হয়। তাতেই আপুনি ঘৰৰ বাহিৰত চাকি জ্বলি থকা দেখিব। তাৰ বাহিৰে, আপুনি ক'তো কোনো দেৱালী উদযাপন দেখা নাপাব।\nইয়াৰ আঁৰত বহুতো কাৰণ আছে। মূলটো হ'ল কেৰালাত মহাবলিৰ ৰাজত্ব। মহাবলী এজন অসুৰ আছিল আৰু তেওঁক ইয়াত পূজা কৰা হয়। দেৱালী উদযাপনৰ কাৰণ হ'ল ৰাৱণৰ ওপৰত ৰামৰ বিজয়। কেৰালাৰ মানুহে এটা ৰাক্ষসৰ পৰাজয় উদযাপন নকৰে।\nকেৰালাত হিন্দু ধৰ্ম মুখ্য নহয়। ইয়াত খুব কম হিন্দু আছে, সেয়েহে দেৱালী নাই। লগতে, এই সময়ত বাৰিষা কেৰালালৈ ঘূৰি আহে। তাত বহুত বৰষুণ হয়। ইয়াৰ বাবে, ক্ৰেকাৰ আৰু চাকি জ্বলি নুঠে।\nলগতে আন এটা কাৰণ আছে। দৰাচলতে, দেৱালীৰ ঠিক আগতে ওনাম উদযাপন কৰা হয়। ইয়াক তাত ধুমধামেৰে উদযাপন কৰা হয়। এনে পৰিস্থিতিত, মানুহে ইয়াৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ সঞ্চয় ব্যয় কৰে। ইয়াৰ বাবে, দেৱালীত তেওঁলোকৰ ওচৰত একো নাথাকে।\nকেৰালাৰ বাহিৰেও তামিলনাডুতো দেৱালীৰ উছাহ নাই। দেৱালীৰ আগতে তাত নৰক চতুৰ্দশী উদযাপন কৰা হয়। তামিলনাডুৰ মানুহে দেৱালীৰ পৰিৱৰ্তে নৰক চতুৰ্দশী উদযাপন কৰে।


মূৰ্খৰ বাকচটো‌ৱে আমাক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে নেকি? (অৰুণজ্যোতি দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসভ্যতাৰ ইতিহাসত মানুহৰ জী‌ৱন-ধাৰণৰ মান অভূতপূৰ্বভা‌ৱে উন্নত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যিকেইটা পাৰ্থি‌ৱ সামগ্ৰী বা অপাৰ্থি‌ৱ সূত্ৰৰ আৱিষ্কাৰ অথ‌ৱা উদ্ভা‌ৱনে আটাইতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে তাৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে আজিও স্বীকৃত হৈ থকা অৱদানটিয়েই হ’ল সতাঁৰ আৰু বেতাঁৰ সংযোগ ব্য‌ৱস্থা । অন্য বহু গ‌ৱেষকৰ কাম-কাজ আৰু অধ্যয়নৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ইতিহাসত পোন-প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮৩৬ চনত চেমু‌ৱেল মৰ্ছ নামৰ আমেৰিকান চিত্ৰশিল্পী তথা গ‌ৱেষকজনে সংযোজন ঘটাইছিল ইলেক্ট্ৰনিক টেলিগ্ৰাফ ব্য‌ৱস্থাৰ । সেইসময়লৈকে সফলতা লাভ কৰা কে‌ৱল যন্ত্ৰবৎ ‘বিপ’ শব্দৰ সঞ্চালনৰ বাহিৰে মানুহৰ নিজা ভা‌ৱ-ভাষাক এটি বিশেষ সংকেতেৰে (মৰ্ছ কোড) দুই-চাৰি কি.মি. অঞ্চললৈকে বিস্তাৰিত কৰিব পৰাকৈ মৰ্ছে কপাৰৰ তাঁৰ ব্য‌ৱহাৰ কৰি সাজি উলিয়াইছিল নিজা এক সঞ্চাৰ-ব্য‌ৱস্থা। লাহে লাহে এই সংযোগ ব্য‌ৱস্থাত প্ৰথমে টেলিগ্ৰাফ, ৰেডিঅ’ চিগনেল, আৰু ৱায়াৰলেছ ফোনকে অন্তৰ্গত কৰা হৈছিল যদিও শেহতীয়াকৈ তালিকাখনত সোমাবলৈ পালে দূৰদৰ্শন যন্ত্ৰ বা টেলিভিছনে। যদিও জন লগি বেয়াৰ্ড নামৰ স্কটিছ বৈজ্ঞানিকজনে ‘টেলিভিজৰ’ নাম দি প্ৰথম যন্ত্ৰবৎ দূৰদৰ্শন ব্য‌ৱস্থা এটাৰ প্ৰদৰ্শনী কৰিছিল তথাপি কিন্তু বহুতো বিজ্ঞানীৰ সমূহীয়া পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা তথা প্ৰযুক্তিগত উন্নয়নৰ কেইবাটাও ঢাপ পাৰ হৈ আহিহে আজি আমি পাবলৈ সক্ষম হৈছো দূৰদৰ্শনৰ ন‌ৱতম অৱতাৰস্বৰূপ এই এল.চি.ডি. টি.ভি., এল.ই.ডি. টি.ভি., বক্ৰ টি.ভি., ত্ৰিমাত্ৰিক টি.ভি. ইত্যাদিবোৰ । ইয়াৰ লগতে আকৌ সমান্তৰালভা‌ৱে উপলব্ধ হৈছে কেবল্, ডাইৰেক্ট-টু-হ’ম, হাই-ডেফিনেশ্বন, শ্ব’ ৰেকৰ্ডিং ইত্যাদি নিত্য-নতুন সা-সুবিধাসমূহ । সেয়েহে আজিৰ সময়ত এই টেলিভিছন নামৰ যন্ত্ৰটো বিশ্বজুৰি কিমান জনপ্ৰিয় হ’ব পাৰিছে তাক ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিশ্চয় নাই ।\nভাৰতত ইং. ১৯৫৯ চনৰ ১৫ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে প্ৰথম দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠান পৰীক্ষামূলকভা‌ৱে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল । তেতিয়া এই কাৰ্যক্ৰম অল-ইণ্ডিয়া-ৰেডিঅ’ৰ অধীনতে চলিছিল। আৰম্ভণিতে স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু কৃষকসকলৰ উদ্দেশ্যি সপ্তাহত মাত্ৰ দুটা দিনত এঘণ্টীয়া অনুষ্ঠানৰ প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল । ইং. ১৯৭০ চনত ভাৰতৰ আন আন ঠাইতো দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ পাতিবলৈ লো‌ৱা হ’ল আৰু ইং. ১৯৭৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ বৰ্তমানৰ ‘দূৰদৰ্ছন’-এ অল-ইণ্ডিয়া-ৰেডিঅ’ৰপৰা ফালৰি কাটি স্বয়ংক্ৰিয় সংস্থা হিচাপে ভুমুকি মাৰিলে । ভাৰতৰদৰে এখন অনুন্নত দেশত দূৰদৰ্শনৰ প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধি কৰি চৰকাৰে যি পৃষ্ঠপোষকতা আগবঢ়াই জনসাধাৰণৰ মাজলৈ এটি ন‌ৱতম সংযোগ ব্য‌ৱস্থা আগবঢ়াই দিলে, এই কথা নিশ্চয়কৈ স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে সেই আস্থা আৰু ভৰসাৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ সঁহাৰি জনাই দূৰদৰ্শনে আমাৰ দেশত সাংবাদিকতা, গণ-সংযোগ আৰু জ্ঞান প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্টখিনি অৰিহণা যোগাব পাৰিছে ।\nযি ঠাইলৈ আমি কাহানিও গৈয়েই পো‌ৱা নাই, যাৰ পৰি‌ৱেশ-পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ বিষয়ে আমাৰ সম্যক ধাৰণাও নাই, তেনে এখন ঠাইত সংঘটিত হো‌ৱা ঘটনা এটাও একে সময়তে আমাৰ ঘৰৰ ভিতৰতে চকুৰ আগত দাঙি ধৰিব পৰাটো নিসন্দেহে বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ এটা বৃহৎ সাফল্য । আমাৰ ককা-আইতাহঁতৰ বাবে যি কথা সপোনৰো অগোচৰ আছিল, যি হয়তো তেওঁলোকৰ হিচাপত একপ্ৰকাৰৰ অলৌকিক আছিল, তেনে এটা অসম্ভ‌ৱকো আজি সম্ভ‌ৱ কৰিব পাৰিছে মানুহে । যো‌ৱা মাত্ৰ কেইটিমান দশক পূৰ্বে যি উদ্ভা‌ৱণৰ বিষয়ে কে‌ৱল পাঠ্যপুথিত পঢ়িবলৈ পো‌ৱা গৈছিল,সি আজি আমাৰ অসমৰে গাঁ‌ৱে-ভূঞে চুকে-কোণে পাব পৰাকৈ উপলব্ধ হ’ল । ক’বলৈ গ’লে এয়াই হৈছে প্ৰযুক্তিৰ জয়যাত্ৰা । আৰু জনা শুনাকৈয়ে হওক অথবা নজনাকৈয়ে হওক, সেই যাত্ৰাত আজি আমি সকলো মানুহেই অংশীদাৰ হৈ পৰিছোহঁক ।এই অংশগ্ৰহণৰ নামত আমি আমাৰ সুবিধা কৰিবলৈ বুলিয়ে আওপুৰণি ৰেডিঅ’ বা খবৰ-কাকতখন দলিয়াই থাওকতে দূৰদৰ্শনৰ পৰ্দাৰ দৃশ্যা‌ৱলীক আঁকো‌ৱালি লৈছোঁ হয়; কিন্তু তাৰ মাজতে আমি অনাকাংক্ষিতভা‌ৱে কিছুমান মানুহৰ স্বাৰ্থজড়িত কু-অভিসন্ধি আৰু মুনাফা লুটা ব্য‌ৱসায়িক অভিপ্ৰায়ৰ বলি হৈ নিজৰ বিচাৰ-ক্ষমতা অথবা নিজা সৃষ্টিশীলতা বা স্বকীয়তাক হেৰু‌ৱাই পেলাইছো নেকি সেয়া ভা‌ৱি-গুণি চো‌ৱাৰ সময়ো বৰ্তমানে আহি পৰিছে ।\nপূৰ্বতে আমাৰ গাঁৱৰ ৰাস্তাৰে গ’লে পু‌ৱাৰ বেলিকা বৰগীত,লোকগীত বা আন ভক্তিমূলক গীত আৰু সন্ধ্যা বা আবেলি পৰত চিৰসেউজ অসমীয়া গীতৰ সুৰ হয়তো গায়ক-গায়িকাৰ স্ব-কণ্ঠতেই নতুবা ৰেডিঅ’ৰ যোগেদি শুনা গৈছিল । কিন্তু সেই একেটা ৰাস্তাৰে গ’লে আজিকালি কি শুনা যায় আপুনি লক্ষ্য কৰিছে নে ? হয়তো আপুনি শুনিবলৈ পাব- “হয়,আপুনি ঠিকেই শুনিছে, ৰজাগাঁৱত এতিয়া এটা নহয়,দুটা নহয়,তিনিটাকৈ বাঘৰ সন্ত্ৰাস!” নতুবা “তেওঁলোকে আজিৰ অসম-বন্ধ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰিবলৈ এয়া জ্বলাবলৈ লৈছে ৰাজপথৰ সোমাজতে টায়াৰ আৰু মন্ত্ৰীৰ প্ৰতিমূৰ্তি । আপো‌নালোকে আৰু কি কি কাৰ্যসূচীৰে আপোনালোকৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিম বুলি ভা‌বিছে?” অথবা দহোজনমান মানুহৰ অনৰ্গল তৰ্কাতৰ্কি যি শুনি শুনি আপোনাৰ ভা‌ৱ হ’ব যেন ওচৰতে ক’ৰবাত কোনোবাই কাজিয়াহে লাগিছে । এনে নহয় যে এইধৰণৰ পৰি‌ৱেশ কে‌ৱল অশিক্ষিত গঞা মানুহৰ চুবুৰীতহে বিৰাজমান, ভা‌ৱ-ভাষা আৰু সাজসজ্জাৰে নিজকে তথাকথিত ‘আধুনিক’ বুলি চিনাকী দিয়া, চহৰত বাস কৰা অনেক মানুহৰ ঘৰতো আজিকালি এই দূৰদৰ্শনে লম্ফ-জম্ফ কৰি ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ নিদ্ৰা হৰণ কৰা সততেই দেখা যায় । আৰু এখোজ আগু‌ৱাই গৈ এইটোও ক’ব পাৰি যে গা‌ৱঁতেই হওক অথবা চহৰতেই হওক, বৰ্তমানে মানুহে আভিজাত্যৰ মাত্ৰা বা ‘ষ্টেটাছ’ নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবেও এই দূৰদৰ্শন নামৰ সঁজুলিবিধৰ আকাৰ আৰু প্ৰকাৰক মানদণ্ড হিচাপে ব্য‌ৱহাৰ কৰিবলৈ লো‌ৱা হৈছে । যেনে ধৰক- আপোনাৰ ঘৰত যদি ক’লা-বগা টিভি আছে, তেন্তে আপুনি এজন ‘আউট-দেটেড’ মানুহ । আকৌ আপোনাৰ ঘৰত যদি ৰঙীণ, অথচ বাকচটোৰ দৰে টিভিহে আছে, তেন্তে আপুনি হৈছে সমাজৰ মধ্য‌বিত্ত শ্ৰেণীৰ মানুহ । ঠিক তেনেকৈ আপোনাৰ ঘৰত যদি বেৰত ওলমাব পৰা চেপেটা টিভি আছে, তেন্তে আপুনি হৈ পৰিব পাৰে ধনী মানুহ । আৰু যিসকলৰ ঘৰত বিয়াগোম আকাৰৰ এল.চি.ডি. টিভিয়ে হোম থিয়েটাৰৰ সৈতে চ’ৰাকোঠা শু‌ৱনি কৰিব পাৰিছে, তেওঁলোকেই হৈছে প্ৰকৃত আঢ্য‌ৱন্ত পুৰুষ ।\nএই ফোঁপোলা মাপকাঠিৰ কথা সদ্যহতে বাদ দি আমি যদি দূৰদৰ্শনে প্ৰভা‌ৱ পেলো‌ৱা আমাৰ সমাজিক জী‌ৱনটোৰ কথালৈ আহোঁ, তেন্তে দেখা পাম যে, আমাৰ সমাজৰ যিসকল লোকে দৈনিক ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই গৈ কাম কৰিব লগা নহয়, সেইসকল লোকক কে‌ৱল ঘৰৰ মাজতে বন্দী হৈ থাকিবলৈ দূৰদৰ্শনে একপ্ৰকাৰে উচতনি জগাইছে। বিশেষকৈ বিবাহিত মহিলাসকলক এই শাৰীত ৰাখিব পাৰি । মহিলাসকলৰপৰা যি সৃষ্টিশীলতা আমি আশা কৰিব পাৰোঁ, তাত সমূলি চেঁচাপানী ঢালি টিভিটো‌ৱে তেওঁলোকক আমাৰ স্থানীয় পৰি‌ৱেশ তথা সংস্কৃতিৰ লগত খাপ নোখো‌ৱা কিছুমান মহানগৰীয়া-জী‌ৱনৰ মায়া-লালসা অথবা অতি-বস্তুবাদিতাৰ প্ৰতি উদ্বুদ্ধ হ’বলৈ শিকাইছে । যিসময়ত মহিলাসকলে ঘৰত থাকিয়েই জাম-জেলি-আচাৰ তৈয়াৰ কৰি অথবা চু‌ৱেটাৰ-মাৰ্ফলাৰ গুঠি নিজৰ ল’ৰা-ছো‌ৱালী বা পৰিয়ালৰ লোকক পিন্ধাব পাৰিলেহেঁতেন, তাঁতশালত গামোচা-চাদৰ বৈ অথবা এমব্ৰইডাৰী,ফেব্ৰিক ৰং কৰি সুন্দৰ ৰুচীপূৰ্ণ মনৰ পৰিচয় দিব পাৰিলেহেঁতেন, সেই সময়বোৰত তেওঁলোকৰ মনত সুমো‌ৱাই দিয়া হৈছে জটিল কৃত্ৰিম জী‌ৱন এটাৰ আদিপাঠ – ধাৰাবাহিকৰ চৰিত্ৰবোৰৰ পৰা শিকো‌ৱা হৈছে সম্পৰ্ক ভঙা-গঢ়াৰ আখৰা । ঠিক প্ৰতিগৰাকী মহিলাই এই অভিসন্ধিৰ চিকাৰ হৈছে বুলি ডাঠি ক’ব নো‌ৱাৰিলেও ভাৰতত অশিক্ষিতা আৰু নিবনু‌ৱা মহিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতালৈ চাই আমাৰ অনুমান সত্য বুলি প্ৰমাণিত হয় । আমি দাবী কৰিব পাৰো যে দূৰদৰ্শনে ভাৰতৰ কোটি কোটি মহিলাক(তথা যু‌ৱ প্ৰজন্মক) তেওঁলোকৰ কাৰ্যদক্ষতা হ্ৰাস কৰি দেশত গঢ় ল’ব পৰা ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগৰ সম্ভা‌ৱনীয়তাক মষিমূৰ কৰিছে । ঠিক একেদৰেই পৃথি‌ৱীৰ কোনো এঠাইত অনুষ্ঠিত হো‌ৱা ২২জন মানুহৰ এখন খেলা চাবৰ বাবেই কোটি কোটি নাগৰিকে নিজৰ কাম-কাজ এৰি দূৰদৰ্শনৰ সমুখত গোটেই দিনটো বা কেতিয়াবা কেইবাদিনো বহি থকাটো‌ৱেও দেশৰ প্ৰগতিত যে বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে সি ধুৰূপ সত্য।\nঅসমৰ প্ৰেক্ষাপটত দেখা যায় যে বাতৰি চো‌ৱাৰ নামত পু‌ৱাই হওক বা গধূলি, ঘণ্টাজুৰি হো‌ৱা উচ্চ স্বৰৰ বাৰ্তালাপে, ল’ৰা-ছো‌ৱালীৰ পঢ়া-শুনাত অলপ হ’লেও ব্যাঘাট জন্মাইছে । আৰু আমাৰ বহু পৰিয়ালত ল’ৰা-ছো‌ৱালী, মাক-দেউতাক, ককা-আইতাক সকলোৰ‌ৱে একেলগে বহি বাতৰি চো‌ৱাৰ অভ্যাস আছে । এই বাতৰি সমূহত শিশুৰ বৌদ্ধিক বিকাশ হ’ব পৰা কিমানটা ভাল-খবৰ প্ৰচাৰ কৰা হয়, তাত সন্দেহ আছে। বৰঞ্চ চৰম শিহৰণকাৰী ঘটনা, হত্যা-লুন্ঠন, নাৰী-নিৰ্যাতনৰ দৃশ্যা‌ৱলী দূৰদৰ্শনৰ পৰ্দাত প্ৰচাৰ কৰিবলৈহে আমাৰ বহু ব্যক্তিগত নিউজ-চেনেলে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰা দেখা যায়- যিবোৰৰ পৰা শিশুৰ মনস্তাত্তিক জগতত বহুলভা‌ৱে নেতিবাচক প্ৰভা‌ৱ পৰিব পাৰে বুলি আমি আশংকা প্ৰকাশ কৰোঁ । আৰু এটা কথা এইখিনিতে ক’ব লাগিব, কে‌ৱল চাঞ্চল্যকৰ খবৰ প্ৰচাৰ কৰি টি.আৰ.পি. ৰেটিং বঢ়ো‌ৱাৰ প্ৰতিযোগিতাত দৌৰা দূৰদৰ্শনৰ নিউজ-চেনেলসমূহৰ কৰ্মকৰ্তাসকলে এইটো কথা কাহানিও ভা‌বি নাচায় যে, এটা হিংস্ৰ বা উগ্ৰ দৃশ্যা‌ৱলীয়ে এখন উঠি অহা সমাজৰ গুৰি ধৰোতা আমাৰ শিশুসকলৰ মানসিকতাত এনে এটা চাপ পেলাব পাৰে,যাৰ কুফল হয়তো আমাৰ সমাজে কেইবাদশকৰ পাছতহে দেখিবলৈ পাব । অৰ্থাৎ, আমাৰ নিজৰ ভ‌ৱিষ্যৎ আমি নিজেই ধ্বংস কৰাত আগভাগ লৈছো– এই চেনেলসমূহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ।\nযিসময়ত সবাতোকৈ শ্ৰেষ্ঠ গণ-মাধ্যম হিচাপে স্বীকৃতি পাবলৈ আমাৰ চেনেলসমূহৰ কৰ্মকৰ্তাসকলে মানুহক কেনেকৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব পাৰি, শাৰিৰীকভা‌ৱে অক্ষম হৈয়ো কিদৰে বহু মনিষীয়ে নিজকে মান‌ৱ-সম্পদলৈ উন্নীত কৰিব পাৰিছে, কিদৰে সৎ আৰু পৰোপকাৰী হৈ মান‌ৱতাৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিব পাৰি তাৰ নীতিশিক্ষা প্ৰতিটো কাৰ্যসূচীৰে এটা অন্তৰ্নিহিত উদ্দেশ্য হিচাপে ল’ব পাৰিব লাগিছিল, সেই সময়ত কে‌ৱল ৰাজনীতিৰ শেষ নোহো‌ৱা অকো‌ৱা-পকো‌ৱা আলোচনা, অদ্ভুত কিবা এটাক প্ৰতিভা বুলি প্ৰচাৰ কৰা অথবা ভণ্ড ব্য‌ৱসায়ী সাধু-জ্যোতিষীৰ ভেল্কীবাজীক গুৰুত্ব সহকাৰে প্ৰচাৰ কৰি মানুহৰ মনত কিছুমান ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ কুন্ঠাবোধ নকৰাতকৈ আৰু দুৰ্ভাগ্যজনক কথা কিবা থাকিব পাৰে বুলি আমাৰ বিশ্বাস নহয়। নিউজ-চেনেলসমূহে টকা অৰ্জনৰ বাবে যে যিকোনো লাগ-বান নথকা কথাকেই প্ৰচাৰ কৰিবলৈ যে আগ্ৰহী সেই কথা বুজিব পাৰি কিছুদিন আগৰে পৰা প্ৰচাৰ হ’বলৈ লো‌ৱা ‘ৰকেট কেপচুল’ৰ দৰে দুগুণ ব্য‌ৱসায়িক মুনাফা বিচৰা কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনৰপৰাই । নগ্নতা আৰু যৌনতা হৈছে ব্য‌ৱসায়ৰ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰস্বৰূপ । এনে বিজ্ঞাপনৰপৰা উৎপাদনকাৰী কোম্পানীসমূহ আৰু সেই বিজ্ঞাপন প্ৰচাৰ কৰা মাধ্যমসমূহ ভালদৰে লাভান্বিত হয় ঠিকেই, কিন্তু এইবোৰে সমাজত কেনেধৰণৰ বিৰূপ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, তাৰ প্ৰতি নজৰ ৰখাটোও গণ-মাধ্যমসমূহৰ নৈতিক দায়িত্ব হো‌ৱা উচিত । বহু নিউজ-চেনেলে বহু সময়ত শিশুৰ উদ্দেশ্যি প্ৰচাৰ কৰা অনুষ্ঠান এটিৰ মাজতো সস্তীয়া হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ শৰীৰ-উন্মুক্ত কৰি গো‌ৱা আইটেম-চং বা অন্য যৌনগন্ধি বিজ্ঞাপন প্ৰচাৰ কৰা পৰিলক্ষিত হয় । এনে ক্ষেত্ৰত দূৰদৰ্শনৰ কৰ্মকৰ্তাক আমি দোষাৰোপ কৰিম নে অভিভা‌ৱকক তেনে সময়ত শিশুক চকু ঢাকি ৰাখিবলৈ অনুৰোধ কৰিম, আমাৰ ক্ষুদ্ৰ মগজু‌ৱে সেয়া বিচাৰ কৰিবলৈ অপাৰগ হওঁ ।\n‘লাইট-কেমেৰা-একছন্’ বুলি কো‌ৱা মাত্ৰকে হাঁহি মাৰি সদায় পু‌ৱা কেমেৰাৰ আগত হাজিৰ হো‌ৱা সেইসকল জ্যোতিষীক আপুনি কি বুলি ভা‌বে, যিসকলে আপোনাৰ আজিৰ দিনটো কিদৰে পাৰ হ’ব কৈ দিব পাৰে ? সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ মংগলৰ বাবে তেৰাসকল ইমান যত্নপৰ নে ? সঁচাকৈয়ে পাৰে নে তেওঁলোকে আপোনাৰ জী‌ৱনৰ সমস্যাৰ সমাধান দিবলৈ ? সকলো মানুহৰে ভ‌ৱিষ্যৎবক্তা ব্যক্তিজনে নিজৰ জী‌ৱনটোকে দেখোন সজাই-পৰাই স্বৰ্গসম সুখত দিন কটাব পাৰিলেহেঁতেন ! আৰু এইটো সম্ভ‌ৱপৰ নহয় বাবেই তেৰাসকলৰ ষ্টুডিঅ’লৈ এই ঘনে ঘনে অহা-যো‌ৱা । টিভিৰ পৰ্দাত চাই আপুনি যেতিয়া বিশ্বাস কৰিবলৈ ল’ব যে সেইজন জ্যোতিষীৰ হাততে আপোনাৰ জী‌ৱনৰ চাবি-কাঠি আছে, তেতিয়া তেওঁৰ শৰণাপন্ন হৈ আপুনি লাহে লাহে তেওঁ কো‌ৱা সকলো কাম-কাজ কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব । আৰু এই সময়তে আপোনাৰ হাতত মূল্যবান বুলি দাবী কৰা দহোটা হৰেক ৰকমৰ সাধাৰণ পাথৰ পিন্ধাই তেওঁলোকে টকা-সিকি সৰকাবলৈ সমৰ্থবান হ’ব । এনে জ্যোতিষীসকল যদি ইমানেই সমাজ-সে‌ৱাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী, তেন্তে তেওঁলোকৰ সে‌ৱাসমূহ হ’ব লাগিছিল বিনামূলীয়া । কিন্তু আপোনাৰ বা মোৰ চিনাকী মানুহেই হয়তো বহুত ওলাব, যিসকলে ইতিমধ্যেই জ্যোতিষী-কবিৰাজৰ হাতত নিজৰ সাঁচতীয়া বহুখিনি ধন গতাই দি সৰ্বস্বান্ত হো‌ৱাৰ উপক্ৰম হৈছে । বৰ্তমানে ভণ্ড কবিৰাজ-জ্যোতিষীবোৰে এনে কৌশলপূৰ্ণ ব্য‌ৱসায়ৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰ চলো‌ৱাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰ্ভৰযোগ্য আহিলা হিচাপ বাচি লৈছে আমি ঘণ্টাৰ পাছত ঘণ্টা ধৰি উপভোগ কৰি থকা এই টিভিটোক । আৰু ব্যক্তিগত চেনেলসমূহে মোটা অংকৰ মাননি লৈ এইবোৰকে বিজ্ঞাপন হিচাপে আমাৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰি আঁভু‌ৱা ভাৰি আছে। ধৰ্মৰ নামত ব্য‌ৱসায় কৰাসকল আৰু টিভি-চেনেল কৰ্তৃপক্ষবোৰৰ বুজাবুজি ইমানেই বাঢ়ি গৈছে যে কিছুদিন আগতে এজন কবিৰাজে ফুঁ মাৰি ফোনযোগেই বেমাৰ ভাল কৰি দিয়াৰ কথাও ‘গৰম খবৰ’ হিচাপে ঘন্টাৰ পাছত ঘন্টা ৰাইজক দেখু‌ৱাই থকা হৈছিল । এইবোৰ প্ৰকৃততে কোনো খবৰ নহয়, এয়া হৈছে বিজ্ঞাপন । ধৰ্মৰ নাম লৈ কৰা ব্য‌ৱসায়ৰ বিজ্ঞাপন । কিন্তু আমাৰ অশিক্ষিত সাধাৰণ মানুহক ধৰ্মৰ কথাৰে ঠগিবলৈ ইমানেই সহজ যে,- যিকোনো অসম্ভ‌ৱকোয় সম্ভ‌ৱ বুলি ভা‌ৱিবলৈ মানুহবোৰ বাধ্য হয় । আৰু এনেও এটা মিছা কথাক এশবাৰ সঁচা বুলি আপোনাৰ কাণত কৈ থাকিলে আপুনি স্বাভা‌ৱিকতেই ভা‌বিবলৈ বাধ্য হ’ব যে সঁচাকৈয়ে সি এটি সঁচা কথা । এনেদৰে নিউজ-চেনেলসমূহে পৰোক্ষভা‌ৱে সমাজত অন্ধ-বিশ্বাস বৃদ্ধি কৰাত অৰিহণা যোগো‌ৱা নাই নে ?\nতিলটোকে তালটো কৰা স্বভা‌ৱৰ বাবেই আজিৰ সময়ত দেখা গৈছে, প্ৰতিবাদকাৰী জনতাইও টিভিৰ ৰিপোৰ্টাৰ আহিব বুলি অপেক্ষা কৰি থাকে । যেতিয়াই কেমেৰামেন আহি পায়, তেতিয়াই তেওঁলোকৰ প্ৰতিবাদ গাঢ়তৰ হয় । শ্লোগানৰ চিঞৰ বাঢ়ি যায়, তেজৰ চলাচল বৃদ্ধি হয়, শিলগুটি-বাটলুগুটিৰ প্ৰক্ষেপ ঘটে আৰু কোনোবা এজনে গাড়ীত তেল ঢালি জুই জ্বলাই দিয়ে । তাৰ পাছত সাংবাদিকৰ প্ৰশ্ন –“আপোনালোকে আৰু কি কি পদক্ষেপ ল’ম বুলি ভা‌বিছে?” । এনে ক্ষেত্ৰত আপুনি কি বুলি ক’ব, দূৰদৰ্শনে মানুহক মানুহৰ ওচৰ চপাই অনাত সহায় কৰিছে নে মানুহৰ মাজত সুপ্ত হৈ থকা হিংস্ৰ প্ৰাণীটোক জগাই তোলাত বৰঙণি যোগাইছে ? এনে নহয় যে, দূৰদৰ্শনৰ নিউজ-চেনেলে সৃষ্টি কৰা এই ‘নিজকে প্ৰকাশ কৰা’ বা সহজ অৰ্থত যাক আমি শ্ব’-বাজী বুলি কওঁ, সেই ধাৰণাটো কে‌ৱল উচ্ছৃংখল কাম-কাজ বা নেতিবাচক কাণ্ড-কাৰখানাবোৰতে প্ৰস্ফুটিত হৈছে ; আমাৰ সমাজৰ প্ৰতিজন মানুহৰে মন-মগজুত এই কথাটো এনেভা‌ৱে সোমাই পৰিছে যে আমি এটা ইতিবাচক পদক্ষেপ লো‌ৱাৰ সময়তো, টিভিৰ কেমেৰামেন-সাংবাদিক আহিছে নাই সেয়া লক্ষ্য কৰিহে আমি কামটো কৰোঁ । মোদী ডাঙৰীয়াৰ ‘স্বচ্ছ-ভাৰত মিছন’ৰ অংশহিচাপে যিসকলে অলপ-অচৰপ চাফাই কৰি দেখু‌ৱালে, তাৰে অধিক সংখ্যক মানুহে কিন্তু ঠাইখিনি চাফা হো‌ৱাতকৈ টিভিত ওলাবলৈ পাব বুলিহে হাতত ঝাৰু লো‌ৱাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল ।\nকে‌ৱল নিউজ-চেনেলেই যে আমাৰ মানসিক পৰি‌ৱেশ দূষিত কৰিছে, ঠিক তেনে নহয়। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জনপ্ৰিয় বহু টিভি-চেনেল আছে, যিবোৰৰ জনপ্ৰিয়তা বহুতেই বেছি। কিন্তু সিবোৰতো এনে কিছুমান শিহৰণকাৰী দৃশ্য,দৃশ্যাংশ বা কাহিনী দেখুওৱা হয় যিবোৰে আমাৰ মনস্তাত্তিক স্খলনত অৰিহণা যোগায়। উদাহৰণস্বৰূপে ‘বিগ-বছ’ নামৰ অনুষ্ঠানটো বা এনেকি ‘ছা‌ৱধান ইণ্ডিয়া’ নামৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিকখনৰ নামেই ক’ব পাৰি । বহুতেই ক’ব বিচাৰিব যে, ‘ছা‌ৱধান ইণ্ডিয়া’ই মানুহক অপৰাধৰ পৰা বাছি থাকিবৰ বাবে আগতীয়াকৈ কিছুমান হ’বপৰা পৰিস্থিতিৰ জাননী দি আমাক সা‌ৱধান কৰি তুলি পৰম উপকাৰহে সাধিছে । কিন্তু সেই যুক্তিৰপ্ৰতি পূৰ্ণ সমৰ্থন জনাইও আমি ক’ম যে, ইয়াৰ লগতে ‘ছা‌ৱধান ইণ্ডিয়া’ই মানুহক কিছুমান অমান‌ৱীয় অপৰাধৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ’বলৈও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত আগ্ৰহ জন্মাইছে । ‘ছা‌ৱধান ইণ্ডিয়া’ত দেখু‌ৱাৰ আগলৈকে বহুতো মানুহে কল্পনাও কৰিব নো‌ৱাৰে যে, এনেধৰণেও এটা অপৰাধ সংঘটিত কৰিব পাৰি। গতিকে সহজে দুষ্ট বুদ্ধিক কামত লগো‌ৱা বা অতি সোনকালেই বিবেকৰ বিচাৰ নকৰাকৈ মনৰ দুৰ্বল অংশটোৰ কথামতে কাম কৰিব বিচৰা যিকোনো মানুহৰদ্বাৰা এনে অপৰাধপ্ৰীতিয়ে বিপদ ঘটো‌ৱাৰ সম্ভা‌ৱনাক প্ৰবল কৰি তোলে ।\nআমি ভা‌ৱোঁ, দূৰদৰ্শনৰ কাৰ্যসূচী প্ৰচাৰ কৰা ব্যক্তিসকলে সন্মিলিত হৈ সমাজ আৰু দেশৰ উন্নতিৰ স্বাৰ্থত কিছু ব্য‌ৱসায়িক লাভালাভক এৰা-ধৰা কৰিও দুই চাৰিটা বিশেষ নীতিৰ অৱমতাৰণা কৰি সেয়া মানি অনুষ্ঠানসমূহ প্ৰচাৰ কৰিলে সকলোপ্ৰকাৰৰ মংগল হো‌ৱাৰ সম্ভা‌ৱনা আছে । আজিৰ বিশ্বায়নৰ সময়ত এটা বাস্ত‌ৱ ঘটনাক সকলো দিশৰেপৰাই চালিজাৰি চাপ পৰাটো আৰু অভিজ্ঞ মন্তব্যৰে তাক সমালোচনা কৰাটো নি:সন্দেহে প্ৰয়োজনীয় কথা । কিন্তু একেটা সময়তে আমি আমাৰ শিপাৰ পৰা আঁতৰি, লোকসংস্কৃতি বা পৰম্পৰাক পাহৰি একেকোবেই বিশ্বজনীন ধাৰণা এটাক আঁকো‌ৱালি লোৱাটোও সিমান এটা সমীচিন নহ’ব। সেয়া কৰিবলৈ গৈ প্ৰতিজন দৰ্শককে অভিজ্ঞ আৰু উচ্চ স্তৰীয় ধ্যান ধাৰণাৰ অধিকাৰী বুলি ভা‌বি স্পৰ্শকাতৰ বিষয় বা দৃশ্যক মুকলি কৈ প্ৰচাৰ কৰাটোও কিমান গ্ৰহণযোগ্য সেয়া বিচাৰ্য বিষয় । মাজে মাজে ইংৰাজী বা হিন্দী ভাষাত কথা ক’লেই যে এটা অনুষ্ঠান মনোগ্ৰাহী হ’ব নো‌ৱাৰে, বৰঞ্চ সহজ-সৰল ভাষাৰেও অনুষ্ঠান এটা দৰ্শকৰ বাবে উপযোগী তথা সফল কৰি তুলিব পাৰি, সেয়া আমাৰ নিউজ-চেনেলবোৰৰ সূত্ৰধাৰসকলে বুজি পো‌ৱা উচিত । তেওঁলোকৰ খিছিৰি ভাষাই বৰ্তমানে অসমীয়া-ভাষাটোক এক গভীৰ সংকটৰ মাজলৈ ঠেলি দিছে বুলি ক’লেও অত্যুক্তি কৰা নহ’ব, কাৰণ ব্যাকৰণ আৰু বাক্য-গাঁঠনিলৈ সমূলি গুৰুত্ব নিদিয়াকৈ প্ৰচাৰ কৰা বাতৰি সমূহৰ শিৰোনামা পঢ়ি আমাৰ বহুতো কিশোৰ-কিশোৰীয়ে সেই ভুল শব্দ বা বানানসমূহকে শুদ্ধ বুলি ভা‌বিবলৈ বাধ্য লৈছে ।\nকো‌ৱা হয় যে বৰ্তমানে ৰামো নাই, আৰু অযোধ্যাও নাই । বিশ্বায়ন, প্ৰযুক্তি, ই-কমাৰ্ছ আদিয়ে কথাবোৰ ইমান সহজ আৰু সাধাৰণ কৰি ৰখা নাই । প্ৰতিটো কথাতে বৰ্তমানে হয় ৰাজনীতিৰ পাক, নহয় ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ, ব্য‌ৱসায়িক মুনাফা নতুবা কোনো অদৃশ্য শক্তিৰ প্ৰভা‌ৱ কিবা নহয় কিবা প্ৰকাৰে পৰি থকা দেখা পো‌ৱা যায়েই। সেয়েহে একেটা ঘটনাকে আগেয়ে আমি যিদৰে দেখিবলৈ পাইছিলোন,সেই একেদৰেই আজি আমি দেখিবলৈ নাপাওঁ । আগেয়ে কো‌ৱা হৈছিল- ‘যিটো দেখা পাবা, সেইটোহে বিশ্বাস কৰিবা’ । কিন্তু বৰ্তমানে আপুনি দেখা পো‌ৱাটোও যে বিশ্বাস কৰিব পাৰিব , তাৰ কোনো নিশ্চয়তা নাই কিয়নো, আপোনাৰ চকুৰ সমুখতে সেই দৃশ্যটোৰো জালিয়াতি হ’ব পাৰে । তদুপৰি আজিকালি একেটা ঘটনাকে বিভিন্ন চেনেলে আপোনাক বিভিন্ন ব্যাখ্যাৰে দেখু‌ৱাই থাকে । গতিকে ইমানদিনে ৰাইজে বিজ্ঞাপনত দেখু‌ওৱাৰ নিচিনাকৈ বগা সাজ পিন্ধি গ’লেই বা সাদিনত ছালৰ ৰং ক’লাৰপৰা বগা কৰিলেই যে সফল হ’ব নো‌ৱাৰি সেই কথা বুজি উঠাৰ দৰে, সাধাৰণ শ্ৰোতা-দৰ্শক হিচাপে একেটা ঘটনাকে বিভিন্ন দৃষ্টিভংগীৰে ফঁহিয়াই নিজাববীয়া এটা শুদ্ধ ধাৰণা গ্ৰহণ কৰিব পৰাটোহে বৰ্তমান সময়ৰ জটিল জী‌ৱন-যাত্ৰাত এটা অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় অৰ্হতা হিচাপে বিবেচিত হৈ পৰিছে ।\n← পাহাৰ (-পল্লৱ কুমাৰ নাথ)\nকাটাৰৰ ডায়েৰী : কাটাৰত পালিত ৬৯তম ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস (ডা০ ভূপেন শইকীয়া) →\nডিজিটেল মাধ্যমত অসমীয়া ভাষা সমৃদ্ধিকৰণত উচ্চ শিক্ষাৰ দায়িত্ব আৰু ভূমিকা – ভাস্কৰ ভূঞা


ৰীতা দেৱী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০১২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰতিভা দেৱী সিং পাটিলৰ পৰা পদ্মশ্ৰী গ্ৰহণ কৰা অৱস্থাত ৰীতা দেৱী\n১১ অক্টোবৰ, ১৯৪২ (৭৮ বছৰ)\nমানৱেন্দ্ৰ কিশোৰ দেৱ বৰ্মণ\nধীৰেন্দ্ৰ ৰায় চৌধুৰী\nৰীতা দেৱী বৰ্মা (ইংৰাজী: Reeta Devi Varma, জন্ম: ১১ অক্টোবৰ ১৯৪২) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী তথা দিল্লীৰ বেচৰকাৰী সংগঠন 'ইলা ন্যাস'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। সমাজলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।\n১৯৪২ চনৰ ১১ অক্টোবৰ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্ভুক্ত অসম প্ৰদেশৰ ধনী জমিদাৰী পৰিয়ালত ৰীতা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ধীৰেন্দ্ৰ ৰায় চৌধুৰী এগৰাকী বিখ্যাত চাহৰ দালাল আছিল। তেওঁৰ মাতৃ কমলা এগৰাকী ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰাপ্ত আৰু কটন কলেজৰ উদ্ভিদবিজ্ঞান বিভাগৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা অধ্যাপক আছিল।\nস্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা পিছত ৰীতা দেৱীয়ে পিতৃৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে ব্ৰিটিছ এয়াৰৱেছত এয়াৰ হোষ্টেজ হিচাপে যোগদান কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ এয়াৰ ইণ্ডিয়াত যোগদান কৰিছিল। ১৯৬৪ চনত ত্ৰিপুৰা ৰাজপৰিয়ালৰ মানৱেন্দ্ৰ কিশোৰ দেৱ বৰ্মণৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। মানৱেন্দ্ৰ কিশোৰ দেৱ বৰ্মণ জয়পুৰৰ মহাৰাণী ৰাজমাতা গায়ত্ৰী দেৱীৰ ভতিজা আছিল।\nতেওঁ ঘোঁৰা দৌৰ বৰ ভাল পাইছিল আৰু কলকাতা ৰেছ কোৰ্টত অনুষ্ঠিত শুক্ৰবাৰৰ ঘোঁৰা দৌৰত নিয়মীয়াকৈ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ঘোঁৰা দৌৰত বিজয়ী হোৱাৰ পিছত ধনৰ একাংশ মাদাৰ টেৰেছাৰ মিছনেৰীছ অফ চেৰিটিত দান কৰিছিল। তেওঁ এক ব্যস্ত ৰাজহুৱা জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁ ডেভিড বেইলী আৰু এন্থনী স্নোডনৰ দৰে প্ৰখ্যাত ফটোগ্ৰাফাৰৰ প্ৰতিকৃতিৰ বিষয় আছিল। ১৯৭১ চনত সত্যজিৎ ৰায়ৰ ছবি 'সীমাবদ্ধ'ত তেওঁ বিশেষ ভূমিকা ৰূপায়ণ কৰিছিল।\nতেওঁৰ স্বামী মানৱেন্দ্ৰ কিশোৰ দেৱ বৰ্মণৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ কোনো সন্তান নাছিল। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী আৰু ইয়াৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত বাস কৰিবলৈ লয় আৰু ইলা ন্যাসৰ মুৰব্বী হিচাপে কাম-কাজ অব্যাহত ৰাখে।\nইলা ন্যাস আৰু সমাজসেৱা[সম্পাদনা কৰক]\nৰীতা দেৱী ষোল্ল বছৰ বয়সৰ পৰায়ে মাদাৰ টেৰেছাৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু তেওঁ ৰীতা দেৱীক সামাজিক জীৱনত অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ বাংলাদেশ মুক্তিযুদ্ধৰ পিছত ৰীতা দেৱীয়ে শৰণাৰ্থী শিবিৰৰ পৰিদৰ্শন কৰিছিল আৰু ভুক্তভোগীসকলৰ যত্ন ল'বলৈ শিবিৰৰ ভিতৰত বাস কৰে। কলকাতাত দুখীয়া-নিছলা, ৰুগীয়া, শয্যাশায়ী মানুহৰ বাবে মাদাৰ টেৰেছায়ে স্থাপন কৰা 'নিৰ্মল হৃদয়'ত প্ৰায়ে গৈছিল। ইয়াত তেওঁ মজিয়া পৰিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু আৰ্তসকলৰ কাষত থিয় দিছিল।\nতেওঁৰ সামাজিক কাৰ্যকলাপ সমূহ সুচাৰুৰূপে পালন কৰিবলৈ ৰীতা দেৱীয়ে ১৯৯৪ চনৰ ২৬ অক্টোবৰ তাৰিখে তেওঁৰ শাহু ইলা দেৱীৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এক বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান 'ইলা ন্যাস' প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰত তেওঁ গুৱাহাটীত চিকিৎসক আৰু পেৰামেডিকেল কৰ্মচাৰীৰ সৈতে প্ৰথম এম্বুলেন্স সেৱা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৬ চনত তেওঁ মিছনেৰীজ অৱ চেৰিটিৰ বাবে চিকিৎসালয় স্থাপনত সহায় কৰিছিল। এবছৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৭ চনত [[[এইডছ]]ত পীড়িতসকলৰ বাবে অসমৰ জনজাতীয় গাঁৱত আন এটা চিকিৎসালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।\nৰীতা দেৱীয়ে তেওঁৰ কাৰ্যকলাপ দিল্লীলৈ স্থানান্তৰ কৰে আৰু ৰাজধানী চহৰৰ বাবে প্ৰথম ম'বাইল ক্লিনিক ২০০৩ চনত আৰম্ভ কৰে। একে বছৰতে ইলা ন্যাসে গুৱাহাটীৰ বেতকুছিত এইচ.আই.ভি. আৰু যক্ষ্মা ৰোগীৰ বাবে এখন চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁ এই চিকিৎসালয় নিৰ্মাণৰ বাবে ধন গোটোৱাৰ বাবে তেওঁৰ বাহনখন বিক্ৰী কৰিছিল। কেন্দ্ৰটোৰ বিশখন বিছনাযুক্ত এটা ইউনিত 'স্নেহালয়'লৈ দান কৰা হৈছিল। কেথলিক সম্প্ৰদায়ৰ ফাটিমা চিষ্টাৰ্চৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই দাতব্য প্ৰতিষ্ঠান এতিয়া 'ইলা স্নেহালয়' বুলি জনা যায়।\nইলা ন্যাসে এলটনজন এইডছ ফাউণ্ডেচনৰ সহযোগত ২০০৭ চনত দ্বিতীয় দিল্লী ভিত্তিক ইউনিট আৰম্ভ কৰে। তাৰপিছত ২০১২ চনত তৃতীয় ইউনিট আৰম্ভ কৰিছিল। ইলা ন্যাসৰ ম'বাইল ক্লিনিক নেটৱৰ্কত ১২ গৰাকী চিকিৎসক, ৪ গৰাকী ফাৰ্মাচিষ্ট, ৬ গৰাকী স্ক্ৰীণাৰ, ৩ গৰাকী চালক আৰু ২ গৰাকী প্ৰশাসনিক কৰ্মী আছে। এই ম'বাইল ইউনিটবোৰে দিল্লীৰ বিভিন্ন স্থানত সপ্তাহত ছয় দিনে চিকিৎসা সেৱা প্ৰদান কৰে আৰু ৰোগ নিৰ্ণয়, পৰীক্ষা, চিকিৎসা আৰু ঔষধ বিনামূলীয়াকৈ প্ৰদান কৰে। ইলা ন্যাসৰ মুখ্য কাৰ্যালয় দিল্লীৰ সুজান সিং পাৰ্কত অৱস্থিত। ন্যাসে দান-দক্ষিণা আৰু দাতব্য অনুষ্ঠানৰ সহায়ত প্ৰয়োজনীয় পুঁজি গঠন কৰে।\n↑ Lala Mamatha M, Merchant Rashid H (2011). Principles of Perinatal and Pediatric HIV/AIDS. JP Medical Ltd. পৃষ্ঠা. 617 of 671 pages. ISBN 9789350251973. https://books.google.com/books?id=eXxwB9R3BwUC&q=Reeta+Devi+Ila+trust&pg=PA619.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 Kushwant Singh (October 2010). "My fair ladies: the costume designer and the altruist". The Hindustan Times. http://www.hindustantimes.com/comment/columns/my-fair-ladies-the-costume-designer-and-the-altruist/article1-617011.aspx.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 "TOI". TOI. 28 January 2001. http://timesofindia.indiatimes.com/home/stoi/She-could-have-danced-all-night/articleshow/33153644.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n↑ "New York Times". 15 September 1999. https://www.nytimes.com/1999/09/15/world/new-delhi-journal-an-octogenarian-mixes-politics-sex-and-scotch.html। আহৰণ কৰা হৈছে:6December 2014.\n↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 "Medicos India". Medicos India. 22 May 2014. http://www.medicosindia.com/taking-healtcare-to-the-needy/। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n↑ "Snehalaya". Snehalaya. 2014. http://www.snehalaya.org/। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n↑ "Church News Site". Church News Site. 2014. http://www.churchnewssite.com/portal/?p=59179। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n↑ Khushwant Singh (9 October 2010). "Healers and Dealers". Column. Deccan Herlad. http://www.deccanherald.com/content/103405/content/217834/F। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n↑ "Location of Ila Trust". Star Local. 2014. http://www.startlocal.in/health_and_medical/ngo_non_government_organisation_/delhi/Ila_Trust_3322029.html। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n↑ "India Info Online". India Info Online. 23 January 2013. http://www.indiainfoline.com/article/print/news/deepa-mehta-and-salman-rushdie-attend-charity-screening-of-midnights-children-5592238498_1.html। আহৰণ কৰা হৈছে:5December 2014.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰীতা_দেৱী&oldid=254674"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৮:১১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।