থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nয়াম ৱুন ছেন কুন: গ্লাছ নুডলছ আৰু মিছামাছৰ সৈতে এবিধ মচলাযুক্ত চালাড\nথাই ৰন্ধনপ্ৰণালী (থাই: อาหารไทย, আহান থাই) হৈছে থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰন্ধনপ্ৰণালী। থাই ৰন্ধনত সুগন্ধি উপাদান আৰু মচলাৰ সৈতে পাতলকৈ প্ৰস্তুত কৰা ব্যঞ্জনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। থাই খাদ্যৰ বিশেষজ্ঞ অষ্ট্ৰেলিয়ান চেফ ডেভিদ থম্পছনে এই কথা লক্ষ্য কৰিছে যে আন বহুতো ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ বিপৰীতে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী হৈছে "বিভিন্ন উপাদানৰ সমাহাৰৰ জৰিয়তে এক সুসংগত সমাপ্তিৰ সৃষ্টি। এক জটিল সংগীতৰ স্বৰলিপিৰ দৰে ইয়াৰ পৃষ্ঠ মসৃণ হ'ব লাগে কিন্তু তলছোৱাত কি ঘটিছে সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়। সৰলতা ইয়াৰ নীতি একেবাৰেই নহয়।"\nপৰম্পৰাগত থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী মূলতঃ চাৰিটা শ্ৰেণীত ভগাব পাৰি। এইকেইটা ক্ৰমে টম (সিজোৱা ব্যঞ্জন), য়াম (মচলাযুক্ত চালাড), টেম (খুন্দা খাদ্য), আৰু গেং (তৰকাৰী)। ডিপ-ফ্ৰাই, ষ্টাৰ-ফ্ৰাই আৰু ভাপত দিয়া ব্যঞ্জন চীনা ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ পৰা আহিছে। \nচিএনএন ট্ৰেভেলৰ দ্বাৰা ২০১৭ চনত বিশ্বব্যাপী ৩৫ হাজাৰ লোকৰ এক অনলাইন জৰীপত ’’বিশ্বৰ ৫০টা শ্ৰেষ্ঠ খাদ্য’’ৰ তালিকাত সাতবিধে থাই ব্যঞ্জনে স্থান লাভ কৰিছিল। এই তালিকাখনত আন যিকোনো দেশতকৈ থাইলেণ্ডৰ অধিক ব্যঞ্জন অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। এইসমূহ হৈছে ক্ৰমে টম য়াম গুং (চতুৰ্থ), পেড থাই (পঞ্চম), চোম টেম (ষষ্ঠ), মাচামান তৰকাৰী (দশম), সেউজীয়া তৰকাৰী (১৯তম), থাই ফ্ৰাইড ৰাইচ (২৪তম) আৰু নাম টক মু (৩৬তম)। \n2 আঞ্চলিক ভিন্নতা\nপাচলি খোদাই কলা (ইংৰাজী: vegetable carving) প্ৰায় ৭০০ বছৰ আগেয়ে ছুখোথাই ৰাজ্যৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\nথাই ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু থাইলেণ্ডৰ চুবুৰীয়া দেশ, বিশেষকৈ ভাৰত, মালয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধন পৰম্পৰা আৰু ৰন্ধনপ্ৰণালীয়ে বহু শতিকা ধৰি পৰস্পৰক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।\nথাই সন্ন্যাসী বুদ্ধদাচা ভিক্কুৰ 'থাইলেণ্ডলৈ ভাৰতৰ উপকাৰ' শীৰ্ষক লেখনিৰ মতে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী ভাৰতীয় ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁ লিখিছে যে থাই লোকসকলে ভাৰতীয়সকলৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণে তেওঁলোকৰ খাদ্যত মচলা কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে শিকিছিল। থাইসকলে ভাৰতীয়সকলৰ পৰা ভেষজ ঔষধ প্ৰস্তুত কৰাৰ পদ্ধতিও লাভ কৰিছিল। কিছুমান উদ্ভিদ যেনে গাটিফেৰা পৰিয়ালৰ সৰভি, পানীকা বা হৰচিংহাৰ, ফিকুন বা মিমুচোপচ এলেংগি আৰু বুন্নাক বা ৰোজ চেষ্টনাট আদি ভাৰতৰ পৰা অনা হৈছিল।\n১৫১১ চনত যেতিয়া পৰ্তুগীজসকলৰ প্ৰথম কূটনৈতিক অভিযান আহি অয়ুথায়াৰ (অযোধ্যা) ৰাজসভাতত উপস্থিত হয় তেতিয়াই পাশ্চাত্য প্ৰভাৱ পৰি পৰ্তুগীজ ফিওচ দে অভোছৰ থাই অভিযোজন ফই থং আৰু গৰুৰ গাখীৰৰ সলনি নাৰিকলৰ গাখীৰেৰে তৈয়াৰ কৰা কাষ্টাৰ্ড চাংখাইয়া আদিৰ সৃষ্টি হয়। এই ব্যঞ্জনসমূহ ১৭ শতিকাত ৰজা নাৰাইৰ গ্ৰীক উপদেষ্টা কন্সটেণ্টাইন ফৌলকনৰ পত্নী, অয়ুথায়াত জন্ম গ্ৰহণ কৰা জাপানী-পৰ্তুগীজ-বঙালী বংশোদ্ভৱ মাৰিয়া গুয়োমাৰ ডি পিনহাই থাইলেণ্ডলৈ আনিছিল বুলি কোৱা হয়। পশ্চিমৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ খুব সম্ভৱ ষোড়শ বা সপ্তদশ শতিকাত আমেৰিকাৰ পৰা আমদানিকৃত জলকীয়াৰ প্ৰৱৰ্তন। জলকীয়া আৰু চাউল সাম্প্ৰতিক থাই ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দুবিধ উপাদান। কলম্বিয়ান এক্সচেঞ্জৰ সময়ত পৰ্তুগীজ আৰু স্পেনিছ জাহাজে আমেৰিকাৰ পৰা বিলাহী, মাকৈ, অমিতা, হাতীভেকুৰী, আনাৰস, ৰঙালাও, মান ধনিয়া, কাজু আৰু চীনাবাদামকে ধৰি নতুন খাদ্য সামগ্ৰী আনিছিল।\nআঞ্চলিক ভিত্তিত ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ কিছু ভিন্নতা দেখা যায় আৰু ই চুবুৰীয়া দেশসমূহৰ লগতে জলবায়ু আৰু ভূগোলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। উত্তৰ থাই ৰন্ধনপ্ৰণালী আৰু ব্যঞ্জনৰ উত্তৰ লাওছৰ বাৰ্মাৰ শান ৰাজ্যৰ সৈতে আৰু লগতে চীনৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ সৈতে মিল দেখা যায়। আনহাতে ইছানৰ (উত্তৰ-পূব থাইলেণ্ড) ৰন্ধনপ্ৰণালী দক্ষিণ লাওছৰ দৰে একে। ই কম্বোডিয়াৰ পৰা দক্ষিণলৈ ক্ষ্মেৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱাৰ লগতে পূবে ভিয়েটনামী ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ দ্বাৰাও প্ৰভাৱিত হয়। দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ বহুতো ব্যঞ্জনত নাৰিকলৰ গাখীৰ আৰু সতেজ হালধিৰ পয়োভৰ দেখা যায়। ভাৰত, মালয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ সৈতে ইয়াৰ মিল আছে।\nসেউজ তৰকাৰী পেষ্টৰ উপকৰণসমূহ।\nসামগ্ৰিকভাৱে থাই ৰন্ধনপ্ৰণালীত বিভিন্ন উপাদান (থাই ভাষাত চুয়ান ফাচোম) আৰু খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰণালী অন্তৰ্ভুক্ত। থাই চেফ মেকডাঙে থাই খাদ্যক "জটিলতা, পুংখানুপুংখতাৰ প্ৰতি মনোযোগ, বিন্যাস, ৰং আৰু সোৱাদ"ৰ বৈশিষ্ট্যতাৰে চিহ্নিত কৰিছে।\nথাই খাদ্যসমূহ সতেজ (শুকুৱাই থোৱাৰ বিপৰীতে) বনৌষধি আৰু মচলাৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে জনাজাত। থাই খাদ্যৰ সচৰাচৰ সোৱাদ নহৰু, গালাংগল (আদাজাতীয় উদ্ভিদ), ধনিয়া/মান দনিয়া, লেমন গ্ৰাছ, শ্বেলট (এবিধ পিঁ‌য়াজ), জালুক, কাফিৰ লাইমৰ পাত, সৰু মিছা মাছৰ পেষ্ট, মাছৰ চছ, আৰু জলকীয়াৰ পৰা আহে। ব্যঞ্জন মিঠা কৰিবলৈ বৰাচাছৰ (তালজাতীয় উদ্ভিদ) ৰসৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা তাল চেনি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনহাতে নেমু আৰু তেতেলীয়ে টেঙা সোৱাদৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। থাই ৰন্ধনপ্ৰণালীত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত মাংসসমূহ হৈছে গাহৰি আৰু কুকুৰাৰ লগতে হাঁহ, গোমাংস আৰু ম'হ। দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ মুছলমান থাইসকলৰ বাহিৰে ছাগলী, ভেড়া আৰু ছাগলীৰ ব্যৱহাৰ খুব কম। বনৰীয়া গাহৰি, হৰিণ আৰু বনৰীয়া চৰাই আদিৰ ব্যৱহাৰো ইহঁ‌তৰ বাসস্থানৰ সংকোচন, ১৯৬০-ৰ দশকত অভ্যন্তৰীণ পশু পালনৰ আধুনিক পদ্ধতিৰ প্ৰৱৰ্তন আৰু ১৯৮০-ৰ দশকত কৃষি ব্যৱসায়ৰ উত্থানৰ বাবে সীমিত হৈ পৰিছে। পৰম্পৰাগতভাৱে, মাছ, ক্ৰাষ্টেচিয়ান আৰু খোলাধাৰী মৎস্যই থাই লোকসকলৰ আহাৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ২০০৬ চনত মাছৰ জনমূৰি ব্যৱহাৰ আছিল ৩৩.৬ কিলোগ্ৰাম।\n↑ Tucker, Ian (19 September 2010). "One night in Bangkok on the trail of Thai street food". The Observer (London). https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2010/sep/19/bangkok-thai-street-food-david-thompson.\n↑ Sukphisit, Suthon (22 September 2019). "Curry extraordinaire". Bangkok Post (B Magazine). https://www.bangkokpost.com/life/social-and-lifestyle/1755664/curry-extraordinaire.\n↑ Tim Cheung (2017-07-12). "Your pick: World's 50 best foods". CNN. http://travel.cnn.com/explorations/eat/readers-choice-worlds-50-most-delicious-foods-012321/.\n↑ "The History of Thai Fruit and Vegetable Carving". http://www.thaicarving.co.uk/php/history.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 2014-12-11.\n↑ "Chapter3". Thailand.prd.go.th. http://thailand.prd.go.th/ebook/kitchen/content/ch3.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 October 2013.\n↑ Cummings, Joe (2000). World Food: Thailand. প্ৰকাশক Melbourne, Australia: Lonely Planet. পৃষ্ঠা. 79.\n↑ "Home". Thai Cuisine!. http://en.zomzaa.com। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 Oct 2013. [বিসংগতিপূৰ্ণ উৎস]\n↑ "Southern Thai Rice Salad – Khao Yam (ข้าวยำ) andaChat with Jitlada Restaurant in Los Angeles". Shesimmers.com. 28 February 2011. http://shesimmers.com/2011/02/southern-thai-rice-salad-khao-yam-%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%B3-and-a-chat-with-jitlada-restaurant-in-los-angeles.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 October 2013.\n↑ "Thai Food". thaiso.com. 20 January 2010. http://www.thaiso.com/thailand-a-z/thai-food.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 October 2013.\n↑ Chef McDang (2010). Principles of Thai Cookery. McDang.com Co Ltd. ISBN 978-6169060109.\n↑ "Agriculture or agribusiness? Thai farmers search for viable alternatives". http://www.agriculturesnetwork.org/magazines/global/strong-case-for-diversity/agriculture-or-agribusiness-thai-farmers-search.\n↑ "Fishery and Aquaculture Country Profiles; The Kingdom of Thailand". Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). http://www.fao.org/fishery/facp/THA/en। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 May 2019.\n↑ Pisuthipan, Arusa (16 July 2019). "Practicing seafood safety". Bangkok Post. https://www.bangkokpost.com/life/social-and-lifestyle/1713304/practising-seafood-safety.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=থাই_ৰন্ধনপ্ৰণালী&oldid=305807"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১১:৪৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মানৱতাৰ জলন্ত উদাহৰণ! এতিয়াও মাত্ৰ ১০টকাতে ৰোগী চোৱা কোন এইগৰাকী চিকিৎসক?\nগুৱাহাটী , December 22, 2020 10:47 am\nডাঃ নুৰী পাৰভিন।\nসাম্প্ৰতিক সময়ত বহু সাধাৰণ ৰোগীয়ে হাস্পাতললৈ বা চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যাবলৈ ভয় কৰাৰ অন্যতম কাৰণ হৈছে খৰচৰ শংকা। তাতেই কৰ’না সংকটৰ মাজত বেচৰকাৰী হাস্পাতলৰ বিয়াগোম বিলৰ কথাটো নকলেও চলে।\nসাধাৰণ লোকৰ বাবে বেমাৰত পৰাটো ডাঙৰ চিন্তাৰ কাৰণ হৈ পৰিছে। দেশৰ সকলোতে এইখন এখন সাধাৰণ ছবি।\nইয়াৰ মাজতো চিকিৎসকৰ বৃত্তিতো যে মানৱতা হেৰাই যোৱা নাই সেয়া প্ৰমান কৰিছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ এইগৰাকী যুৱতী চিকিৎসকে।\nঅন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ কাড়াপ্পা জিলাৰ এখন বেচৰকাৰী মেডিকেল কলেজৰ পৰা চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে ডাঃ নুৰী পাৰভিনে। তেতিয়াই তেওঁ ঠিক কৰিছিল যে তেওঁৰ লক্ষ্য কেবল টকা নহয়, সকলোকে চিকিৎসাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰাহে।\nকোনোৱে যাতে চিকিৎসাৰ পৰা বিমুখ হ’বলগীয়া নহয় তাৰ বাবে তেওঁ গ্ৰহণ কৰিছে চিকিৎসা বৃত্তি।দুখীয়া লোকসকল যাতে সমস্যাত পৰিবলগীয়া নহয় তাৰ বাবে মাত্ৰ ১০ টকাৰ বিনিময়তে নুৰীয়ে আগবঢ়াই আহিছে চিকিৎসা সেৱা।\nকাড়াপ্পাৰ দুখীয়া লোকৰ বসতি অঞ্চলতে তেওঁ খুলি লৈছে এখন নিজৰ ক্লিনিক। যিসকলে টকাৰ অভাৱত চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যাব নিবিচাৰে তেওঁলোকে যেন তেওঁৰ কাষলৈ আহিব পাৰে সেয়া পাৰভিনে নিশ্চিত কৰে।\nবিজয়ৱাড়াৰ কন্যা পাৰভিনে সেই ভিতৰুৱা অঞ্চলত ক্লিনিক খোলাৰ কথা পিতৃ-মাতৃক জনাই দিয়ে। তেওঁলোকে কন্যাৰ এনে সিদ্ধান্তৰ বিৰোধিতা নকৰি এনে মানৱতাৰ সেৱাৰ প্ৰয়াসৰ বাবে আশীৰ্বাদ কৰে।\nদহটকীয়া চিকিৎসকগৰাকীৰ ভাষাৰে,’’আচলতে মই সৰুৰে পৰা এইদৰে ডাঙৰ হৈছো। মা-দেউতাক বহু সমাজসেৱামূলক কাম কৰা দেখিছো। আনকি, তিনিজন অনাথক আশ্ৰয় দি তেওঁলোকৰ পঢ়াশুনাৰ দায়িত্বও লৈছিল। তেওঁলোকৰ পৰাই মানুহৰ সেৱা কৰাৰ এই অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছো।‘’\nডাঃ নুৰী পাৰভিনৰ তাত ১০ টকাত ৰোগী চোৱাৰ উপৰি ৫০টকাত তেওঁৰ ক্লিনিকত বেডতো থাকিব পোৱা যায়। সেয়াই নহয়, ক্লিনিক খোলাৰ পূৰ্বে পাৰভিনে দুটাকৈ স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থাও গঢ়ি তুলিছে। তাত যুৱ প্ৰজন্মক সুস্থ কৰি ৰখাৰ বিভিন্ন ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nডাঃ পাৰভিনৰ এনে প্ৰচেষ্টাই সকলোৰে প্ৰশংসা বুটলিছে। ভৱিষ্যতে আৰু জন কল্যাণৰ কামত আত্মনিয়োগ কৰাৰ পৰিকল্পনা আছে এই মনৱদৰদী চিকিৎসকগৰাকীৰ।


সুমন কল্যাণপুৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২৮ জানুৱাৰী, ১৯৩৭ (৮৪ বছৰ)\nহেম্মাড়ি, কৰ্ণাটক, ভাৰত\nভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত, চলচ্চিত্ৰৰ গীত\nশঙ্কৰ ৰাও হেম্মাড়ি\nসুমন কল্যাণপুৰ (ইংৰাজী: Suman Kalyanpur, জন্মː ২৮ জানুৱাৰী ১৯৩৭) এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে প্ৰতিভা অনুযায়ী তেওঁ যি স্থানত উপনীত হব লাগিছিল, সেই স্থানত উপনীত হ’ব নোৱাৰিলে। অথচ শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ জ্ঞান, সুৰীয়া আৰু বিশাল পৰিধিৰ কণ্ঠ আদি এগৰাকী নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ সকলো প্ৰয়োজনীয় গুণৰাজি তেওঁৰ আছিল। বহুসময়ত তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ লতা মঙ্গেশকাৰৰ বুলি ভুল কৰা হয়। সুমনৰ কৰ্মজীৱন ১৯৫৪ত আৰম্ভ হৈছিল আৰু ৬০ আৰু ৭০ৰ দশকত জনপ্ৰিয়তাৰ শীৰ্ষত উপনীত হৈছিল। তেওঁ হিন্দী, মাৰাঠা, অসমীয়া, গুজৰাটী, কানাড়া, মৈথিলী, ভোজপুৰী, ৰাজস্থানী, বঙালী, ওড়িয়া, পঞ্জাবী আদি বিভিন্ন ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত গীত গাইছিল। তেওঁক হিন্দী ছবিৰ গীতৰ সোণালী যুগ বুলি বিবেচনা কৰা সময়চোৱাৰ মহম্মদ ৰফী, লতা মঙ্গেশকাৰ, মুকেশ, গীতা দত্ত, আশা ভোঁচলে, হেমন্ত কুমাৰ, তালাত মেহমুদ, কিশোৰ কুমাৰ, মান্না দে, মহেন্দ্ৰ কাপুৰ, চমচাদ বেগম আদি জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পীসকলৰ অন্যতম বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল। তেওঁ আঠ শতাধিক গীত গাইছিল।\n2.1 অসমীয়া ছবিত কণ্ঠদান\nসুমন কল্যাণপুৰৰ জন্মৰ নাম আছিল সুমন হেম্মাড়ি। মাতৃ সীতা হেম্মাড়ি। তেওঁৰ জন্ম ২৮ জানুৱাৰীৰ দিনা ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ, বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ঢাকা চহৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ শঙ্কৰ ৰাও হেম্মাড়ি কৰ্ণাটকৰ মাঙ্গালোৰৰ এক আভিজাত সাৰস্বত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল। হেম্মাড়ি কৰ্ণাটকৰ উড়ুপী জিলাৰ কুন্দনপুৰ তালুকৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন গাঁও। সুমনৰ পিতৃ চেণ্ট্ৰেল বেঙ্ক অৱ ইণ্ডিয়াৰ এজন শীৰ্ষস্থানীয় বিষয়া আছিল আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি ঢাকাত কৰ্মৰত হৈ আছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ মুঠ পাচজনী জীয়ৰী আৰু এজন পুত্ৰসন্তান আছিল, যাৰ ভিতৰত সুমন আটাইতকৈ ডাঙৰ আছিল। ১৯৪৩ চনত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু তাতেই তেওঁ সঙ্গীতৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে।\nসুমনৰ চিত্ৰাঙ্কণ আৰু সঙ্গীতৰ প্ৰতি গভীৰ আগ্ৰহ আছিল। মুম্বাইৰ প্ৰখ্যাত চেই্ণ্ট কলুম্বা হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত তেওঁ মৰ্যাদাপূৰ্ণ চাৰ জে জে স্কুল অৱ আৰ্টচত চিত্ৰাঙ্কণৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিবলৈ নাম ভৰ্তি কৰে। সমান্তৰালভাবে তেওঁ পুণেৰ প্ৰভাত ফিল্মচৰ সঙ্গীত পৰিচালক আৰু পৰিয়ালৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু পণ্ডিত কেশৱ ৰাও ভোলেৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠসঙ্গীতৰ শিক্ষা লয়। সুমনৰ মতে প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত গীত গোৱাটো তেওঁৰ অভীৰুচি আছিল। কিন্তু ক্ৰমশঃ তেওঁৰ সঙ্গীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বৃদ্ধি পায় আৰু পেচাদাৰী ৰূপত উস্তাদ খান, আব্দুল ৰেহমান আৰু গুৰুজী মাষ্টাৰ নৱৰঙ্গৰ ওচৰত সঙ্গীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে।\n১৯৫২ চনত সুমনে আকাশবাণীত গীত গায়। এয়াই আছিল তেওঁৰ সৰ্বপ্ৰথম ৰাজহুৱা পৰিবেশন। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ ১৯৫৩ চনত মুক্তি পোৱা মাৰাঠী ছবি শুক্ৰাসী চান্দনী ত গীত গোৱাৰ সুযোগ পায়। সেই সময়ত শ্বেইখ মুখতাৰে মঙ্গু নামৰ হিন্দী ছবি এখন নিৰ্মাণ কৰি আছিল, যাৰ সঙ্গীতৰ কাম কৰিছিল মহম্মদ শফীয়ে। মুখতাৰে শুক্ৰাসী চান্দনীৰ গীত ভাল পাই তেওঁৰ ছবিখনৰ তিনিটা গীত সুমনৰ দ্বাৰা গোৱাইছিল। কিন্তু বিশেষ কাৰণত সঙ্গীত পৰিচালনাৰ কাম মহম্মদ শফীৰ সলনি অ’ পি নায়াৰক দিয়াত তেওঁৰ কণ্ঠৰ মাত্ৰ এটাহে নিচুকণি গীত কোই পুকাৰে ধীৰে সে তুঝেটো ছবিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।\nমঙ্গুৰ পিছতে নৌচাদৰ পৰিচালনাত তেওঁ ইচমত ছুগটাই প্ৰযোজিত আৰু শাহিদ লটিফ পৰিচালিত দৰৱাজা (১৯৫৪) ছবিত ৫টা গীত গায়। যদিও দৰৱাজা তেওঁৰ দ্বিতীয় হিন্দী ছবি, এইখন মঙ্গুতকৈ আগতে মুক্তি পায়। সেয়েহে এইখন তেওঁৰ প্ৰথম হিন্দী ছবি বুলি ভবা হয়। একে বছৰতে তেওঁ আৰপাৰ ছবিৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা অ’ পি নায়াৰৰ জনপ্ৰিয় গীত মোহব্বত কৰ লো জী ভৰ লো শীৰ্ষক গীতত মহম্মদ ৰফী আৰু গীতা দত্তৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰে। নায়াৰৰ বাবে গোৱা এইটোৱে আছিল তেওঁৰ একমাত্ৰ গীত। দৰৱাজাত সুমনে তালাত মেহমুদৰ সৈতে যুগল গীত গাইছিল। মেহমুদে এটা সঙ্গীতৰ অনুষ্ঠানত তেওঁৰ গীত শুনিছিল আৰু অতিশয় প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল। সেইবাবেই মেহমুদৰ দৰে এজন শীৰ্ষস্থানীয় কণ্ঠশিল্পীয়ে এগৰাকী নবাগতা গায়িকাৰ সৈতে একেলগে গীত গাবলৈ সন্মত হৈছিল আৰু যাৰ ফলত দৃষ্টি আকৰ্ষণ তথা হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ জগতত এখন নিজা আসন তৈয়াৰ কৰিবলৈ সুমন সক্ষম হৈছিল।\nতেওঁ গীত গোৱা কেইখনমান ছবি হ’ল- মিঞা বিবি ৰাজী (১৯৬০), বাত এক ৰাত কী (১৯৬২), দিল এক মন্দিৰ (১৯৬৩), দিল হি তো হ্যায় (১৯৬৩), সগুন(১৯৬৪), জাহান আৰা (১৯৬৪), সাঝ ঔৰ সবেৰা (১৯৬৪), নুৰ জাহান (১৯৬৭), সাথী (১৯৬৮), পাকিজা (১৯৭১) আদি। তেওঁ সঙ্গীত পৰিচালক শঙ্কৰ-জয়কিষাণ, ৰোচন,মদনমোহন, শচীন দেৱবৰ্মণ, এন দত্ত, হেমন্ত কুমাৰ, চিত্ৰগুপ্ত, নৌচাদ, এচ.এন. ত্ৰিপাঠী, গুলাম মহম্মদ, কল্যাণজী-আনন্দজী আৰু লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলালৰ সৈতে কাম কৰিছে। ১৯৬০ৰ দশকত তেওঁ মহম্মদ ৰফীৰ সৈতেই ১৪০টাতকৈ অধিক যুগল-গীত গাইছে।\nঅসমীয়া ছবিত কণ্ঠদান[সম্পাদনা কৰক]\nসুমনে ভূপেন হাজৰিকাৰ সঙ্গীত পৰিচালনাত কেইখনমান অসমীয়া ছবিতো গীত গাইছিল। সেইকেইখন হ'ল-\nচিকমিক বিজুলী (১৯৬৯)\nমুম্বাইৰ ব্যৱসায়ী ৰমানন্দ কল্যাণপুৰৰ সৈতে সুমনৰ ১৯৫৮ত বিয়া হয়। দম্পতীটোৰ এজনী জীয়েক- চাৰুল অগ্নি, যিয়ে বিয়াৰ পিছত আমেৰিকাত বসবাস কৰি আছে। তেওঁ নাতিনীয়েক ঐশানী অগ্নি ভাৰতলৈ উভতি আহি মুম্বাইত তাইৰ আইতাৰ নামত এটা এন.জি.অ'. স্থাপন কৰিছে।\nতিনিবাৰকৈ হিন্দী ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ শাস্ত্ৰীয়ভিত্তিক গীতৰ বাবে প্ৰদান কৰা মৰ্যাদাপূৰ্ণ সুৰ শৃঙ্গাৰ চমচাদ বঁটা লাভ।\nমহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২০০৯ চনত লতা মঙ্গেশকাৰ বঁটা\nগদিমা প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা গদিমা বঁটা প্ৰদান।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "The Other Lata". The Indian Express. https://indianexpress.com/article/entertainment/music/the-other-lata/। আহৰণ কৰা হৈছে:9October 2020.\n↑ Suman Kalyanpur\n↑ 3.0 3.1 "Singer Suman Kalyanpur to be feted". The Indian Express. http://archive.indianexpress.com/news/singer-suman-kalyanpur-to-be-feted/1036345/। আহৰণ কৰা হৈছে:9October 2020.\n↑ Suman Kalyapur\n↑ Babul Das (1985). Asomiya Bolchabir Geetor Sankalan. Bani Prakash, Dibrugarh.\n↑ सुमन कल्याणपूर यांना ‘गदिमा पुरस्कार’ जाहीर\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সুমন_কল্যাণপুৰ&oldid=281613"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১০ জুন, ২০২১ তাৰিখে ১৬:৪১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিশ্বনাথ চাৰিআলি — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / জিলাভিত্তিক শিক্ষাৰ তথ্য / বিশ্বনাথ চাৰিআলি\nবিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nভৌগোলিক অৱস্থিতি আৰু জনগাঁথনি -\nবিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ স্থানাংক হৈছে 26.67°N 93.17°E আৰু গড় উচ্চতা 72 মিটাৰs (236 ফুট)। বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ পূবে বৰগাং নৈ, পশ্চিমে ঘিলাধাৰী নৈ, উত্তৰে অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী অৱস্থিত।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য মতে নগৰ সমিতি অঞ্চলৰ জনসংখ্যা আছিল ১৯,১৪৫ জন যাৰ ভিতৰত পুৰুষ ৫১ % আৰু মহিলা ৪৯ % । ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮০ %, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ই ৮৫ % আৰু ৭৫ %।\nবিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ মাজেৰে ৫২নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথ পাৰ হৈছে।এই পথেৰে পূৱলৈ লখিমপুৰ আৰু পশ্চিমলৈ গুৱাহাটিলৈ যাব পাৰি।বিশ্বনাথ চাৰিআলি নগৰৰ মাজ বা কেন্দ্ৰৰ পৰা উত্তৰলৈ পাভৈ চাহ বাগিচাহৈ অৰুনাচললৈ যাব পাৰি।এই পথৰে ৩কি:মি: উত্তৰলৈ বিশ্বনাথ ৰেল ষ্টেচন পাব পাৰি।আন হাতে চাৰিআলিৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা দক্ষিনলৈ যোৱা গড়কাপ্টানি বিভাগৰ পথৰে প্ৰায় ৬কি:মি: দুৰলৈ গলে বিশ্বনাথ ঘাটপোৱা যায়।নগৰৰ সোমাজতে 'অসম ৰাজ্যিক পথ পৰিবহন নিগম'ৰ বাছ আস্থান অৱস্থিত।ইয়াৰে আশে পাশে বে-চৰকাৰী বাছ সেৱাৰ বাবে বিভিন্ন আস্থান সমুহ আছে।\nবিশ্বনাথ চাৰিআলি নামৰ উৎপত্তি -\nএই নগৰৰ নিচেই ওছৰত থকা বুৰঞ্জী প্ৰসিদ্ধ বিশ্বনাথঅঞ্চলৰ নাম অনুসৰি এই নগৰৰ নাম বিশ্বনাথ চাৰিআলি হয়।পুৰ্বতে বৃটিছ শাসন কালত এই নগৰৰ আশে-পাশে থকা চাহ বাগিচা সমুহৰ উৎপাদিত চাহ কলিকতাৰ বন্দৰলৈ নিবলৈ একমাত্ৰ পথ আছিল ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ জলপথটো।সেয়ে সেই সময়ত বিশ্বনাথ ঘাট আছিল উল্লেখযোগ্য স্থান।গতিকে বৰ্তমানৰ চাৰিআলি নগৰৰ মাজ মজিয়াত থকা চাৰিআলিটোক বিশ্বনাথ চাৰিআলি বোলা হয়।\nবীণাপাণি নাট্য সমাজ\nমূৰ্চ্ছনা কলা নিকেতন\nবিশ্বনাথ চাৰিআলি এখন সাংস্কৃতিকভাৱে আগবঢ়া ঠাই। ইয়াত দুটা ছবিঘৰ আৰু এটা ৰাজহুৱা প্ৰেক্ষাগৃহ আছে।বৰ্তমান এটা ছবিঘৰ বন্ধ হৈছে। "বীণাপাণি নাট্য মন্দিৰ"এ বহুকাল ধৰি সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত উদ্যোগ লৈ আহিছে। সূৰ্য্য বৰা একান্ক নাট প্ৰতিযোগিতা চাৰিআলিৰ নাট্য জগতৰ ভোটাতৰা হৈ জিলিকি থাকিব ৷ এই প্ৰতিযোগিতাৰ হেতু লৈ বহুতু পাছলৈ অসমৰ বহল সাংস্কৃতিক জগতখনত সোমাব পাৰিলে ৷ কিছুমানৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা হৈছে ৷ বিভিন্ন নামঘৰ বোৰত মহাপুৰুষীয়া ভাউনা অনুষ্থিত হৈ আহিছে, যৰ পৰা বহুতো অনামি অভিনেতা স্থান খনে জন্ম দিছে ৷ "মুৰ্চ্ছনা" বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ আন এটি উল্লেখযোগ্য সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানৰ জন্ম হৈছিল ২০ জুন, ১৯৯৭ চনত। অনুষ্ঠানটিৰ প্ৰধান লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য হৈছে কন কন শিশু সকলৰ সবল মানসিকতা গঢ়ি তোলাৰ লগতে উঠি অহা যুৱক যুৱতী সকলক বিভিন্ন সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ জ্ঞাণ দি সৰ্বাঙ্গীন উন্নতি সাধন কৰা।\nনগৰখনৰ উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিসকল -\n1. স্বৰ্গীয় চেনিৰাম দাস\n2. প্ৰমোদ বৰুৱা\n3. ড: সুশীল গোস্বামী\n4. পদ্ম কৈৰী: বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ কাষৰ সাধাৰু চাহ বাগিছাৰ পদ্ম কৈৰী এজন কথাছৱি নিৰ্মাতা আৰু চিত্ৰ-পৰিচালক। পদ্ম কৈৰীয়ে "অনুতাপ" নামৰ কথাছবিৰ যোগেদি এই জগতত প্ৰৱেশ কৰে। কৈৰীয়ে ইয়াৰ পাছত 'ৰতনলাল' ছবিত অভিনয় কৰে। তেখেতে নিজে 'বুধু-অৰ্জুন' আৰু 'মা' কথাছবি নিৰ্মাণ কৰে। তেখেতৰ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ বাবে কেইবাখনো ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছিল। বৰ্তমানও তেখেত বোলছৱি আৰু ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণৰ কামত লাগি আছে। তেখেতৰ পত্নী লিলি কৈৰী আৰু পুত্ৰও একোজন অভিনেতা। চাহ বাগিছাৰ মাজতে জন্ম আৰু জীৱন অতিবাহিত কৰি নিজকে এজন চলচিত্ৰ পৰিচালক হিছাবে নিজকে গঢ়ি তুলিবলৈ তেখেতে কঠোৰ শ্ৰম কৰিব লগা হৈছিল। এসময়ত তেখেত বিশ্বনাথ চাৰিআলি বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা ৰাইজৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।\n5. অসীম বোথ্ৰা (ৰাজ্যিক বঁটা প্ৰাপ্ত চলচিত্ৰ কৰ্ম্মী):- অসমৰ বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ পৰা ৪.৫ কি:মি: উত্তৰলৈ থকা বৰকুৰা গাৱত জন্ম লোৱা অসীম বোথ্ৰা, স্বৰ্গীয় নবিন চন্দ্ৰ বোথ্ৰা আৰু স্বৰ্গীয় মণিবালা বোথ্ৰাৰ ৪নং সন্তান। বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ত থকাৰ পৰাই সাংস্কৃতিক জগতৰ লগত ওত:প্ৰোত ভাবে জড়িত। তেখেত এজন চলচ্চিত্ৰ কৰ্মী। বহুবছৰ ধৰি নাট্যজগতত অভিনেতা, ৰূপসজ্জাকাৰ, দৃশ্য সজ্জাকাৰ, পৰিচালক হিছাপে কাম কৰি ১৯৭৩ চনত অভিযান (পৰিচালক: সুজিত সিংহ) কথাছবিত সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে চলচিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। উক্ত কথাছবিত 'গোসাই' নামৰ এটি চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত অতুল বৰদলৈ পৰিচালিত "অনুতাপ" কথাছবিত মুখ্য-সহকাৰি পৰিচালকৰ দায়িত্ব পালন কৰে। ইয়াৰ পাছত 'উপপথ' (পৰিচালক: হেমন্ত দত্ত) আৰু 'বুধু-অৰ্জুন' (পৰিচালক: পদ্ম কৈৰী) কথাছবিত অভিনয়ৰ লগতে মুখ্য সহকা্ৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে। ব্ৰজেন বৰা পৰিচালিত তিনিখন কথাছবি ক্ৰমে 'গৰম বতাহ' , 'সত্যম শিৱম সুন্দৰম' আৰু 'মহাপুৰূষ' (মুক্তি পোৱা নাই)-ত অভিনয়ৰ লগতে ৰূপসজ্জাকাৰ হিছাপে দায়িত্ব পালন কৰে। সুমন হৰিপ্ৰয়াৰ 'ককা দেউতাৰ ঘৰজোঁৱাই' আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় চলচিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ছবিৰ বঁটা প্ৰাপ্ত ছবি 'কদমতলে কৃষ্ণ নাচে'ত কলা নিৰ্দ্দেশক ৰূপে কাম কৰে।\n6. অকু বোথ্ৰা (ৰূপসজ্জাকাৰ)\n7. ব্ৰজেন কলিতা\n8. ৰিমঝিম বৰা\n9. দ্বিজেন মহন্ত (চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত)\n10. মৃদুলা বৰুৱা\n11. হীৰা নেওগ\n12. জুমণি নেওগ (অভিনত্ৰী)\n13. ৰবিন নেওগ\n14. খগেন বৰদলৈ (চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ)\n15. জীমনি হাজৰিকা (চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী, সাহিত্যিক)\nউল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক সকল -\n1. কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য:- এখেতক অগ্নিকবি বুলি জনা যায়।১৮৫৩ চনত বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ গড়েহাগি গাঁৱত এখেতৰ জন্ম হয়।এখেত একেধাৰে কবি, প্ৰৱন্ধকাৰ আৰু সমাজ সংস্কাৰক আছিল। "চিন্তানল" আৰু "চিন্তাতৰঙ্গ" তেখেতৰ দুখন গভীৰ জাতীয় চেতনাৰ উদ্বুদ্ধ কবিতা পুথি।তেখেতৰ চিন্তাত সদায় এখন কৰ্ম্মমুখী, স্বাধীন আৰু সমতাৰ ভাৰত গঢ়াৰ গভীৰ চিন্তা দেখা ষায়।১৯২২ চনত যোৰহাটত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰি বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ গৌৰৱ বঢ়াইছিল।১৯৩৬ চনত এইজনা মহান সাহিত্যিকৰ মৃত্যু হয়।\n2. লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা:- এই অঞ্চলৰ আন এজন সাহিত্যিক হ'ল দেশপ্ৰাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা।এখত দেশপ্ৰাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা নামে জনাজাত। তেখেত এজন স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল।তেখেতৰ প্ৰধান সাহিত্য সম্ভাৰ হ'ল:- "বৰ্থতাৰ দান", "দেশৰ কথা", "নিৰ্মলা" আদি।'চিৰাজ' আৰু 'বিদ্ৰোহিনী' গল্প তেওঁৰ অমৰ সৃষ্টি। 'ছিৰাজ' গল্পৰ আলমত ছিৰাজ (১৯৪৮ চলচ্চিত্ৰ) কথাছবি নিৰ্মাণ হৈছিল। দেশপ্ৰাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ ১৯৩৪ চনত মৃত্যু হয়।\n3. দীননাথ শৰ্মা:- বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ আন এগৰাকী সাহিত্যিক হ'ল ৰ্স্বগীয় দীননাথ শৰ্মা। হাইস্কুলত পঢ়িথকা সময়ৰ পৰাই এখেতে আৱাহনত লিখামেলা কৰিছিল। এখেতক ১৯৪০ চনত সত্যনাথ বৰা দেৱৰ জীৱনীৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ 'কমলা দেৱী শিশু সাহিত্য' পুৰস্কাৰৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়।পূবভৰলী অঞ্চলৰ প্ৰথমজন সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ।\n4. জীৱন চন্দ্ৰ বৰুৱা\n5. স্নেহলতা দেবী\n6. সুৰেশ ভট্টাচাৰ্য্য:- এখেত কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্যৰ ভতিজা পুত্ৰ।এখেতে ব্ৰহ্মদেশৰ(বৰ্তমান ম্যানমাৰ)পৰা প্ৰকাশিত 'ৰেংগুন মেইল' নামৰ দৈনিক বাতৰি কাকতখনৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।২য়মহাসমৰৰ সময়ত জাপানী আক্ৰমনৰ সময়ত তেখেত অসমলৈ প্ৰত্যাবৰ্তণ কৰে।\n7. তৰুণ শইকীয়া(সৰ্বভাৰতীয় বঁটাপ্ৰাপ্ত নাট্যকাৰ)\n8. ৰঞ্জু হাজৰিকা\n9. পবিত্ৰ কুমাৰ শৰ্মা:- গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক, শিক্ষাবিদ শৰ্মা এজন চিন্তাশীল প্ৰৱন্ধকাৰ। এখেতে ভালেমান বিজ্ঞান বিষয়ৰ গ্ৰন্থ লিখিছে।ইতিমধ্যে এখেতৰ কেবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে।\n10. ক্ষীৰধৰ বৰুৱা (বিজ্ঞান লেখক):- বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক বৰুৱা এজন বিজ্ঞান সাহিত্যৰ সুপ্ৰতিষ্ঠিত লেখক। এখেত কিছুদিন অসমৰ জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান আলোচনী "বিজ্ঞান জেউতি"ৰ সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছিল। জনসাধাৰণৰ মাজত বিজ্ঞানক জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে এখেতে বহুদিন ধৰি কাম কৰি আহিছে। বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে এখেতে ২০০৪ চনত, "বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণ"ৰ ৰাষ্টীয় বঁটা লাভ কৰি চাৰিআলিলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে।\n11. ফতিক হাজৰিকা\n12. শশী ফুকন ( অসমীয়া আলোচনী "বিস্ময়"ৰ সম্পাদক)\n13. মাইনী মহন্ত (অসমীয়া আলোচনী "নন্দিনী"ৰ সম্পাদক)\n14. জীমণি চৌধুৰী(অসমীয়া আলোচনী "প্ৰিয় সখী'ৰ সম্পাদক)\n15. স্বৰ্ন হাজৰিকা (হিন্দী ভাষাৰ পৰা বহুতো গ্ৰন্থৰ অনুবাদিকা, সুসাহিত্যিকা, চাৰিআলিৰ প্ৰথম মহিলা সাংবাদিকা )\n1. বিশ্বনাথ ঘাট\n2. মোনাবাৰী চাহ বাগান\n3. গাংমৌ থান\n4. কুৱঁৰী পুখুৰী\nবিশ্বনাথ উন্নয়ন খণ্ড, সাকোমঠা উন্নয়ন খণ্ড আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলি নগৰত থকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা ১০৩ খন।\n1. উত্তৰ পূব ভাৰত কৃষি যন্ত্ৰ পৰীক্ষণ আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান (North Eastern Region Farm Machinery Training and Testing Institute) : বিশ্বনাথ চাৰিআলি নগৰৰ পৰা দক্ষিণে বিশ্বনাথ ঘাট ৰোডেৰে প্ৰায় ৪ কিমি. নিলগত অৱস্থিত ভাৰত চৰকাৰৰ এক উল্লেখযোগ্য প্ৰতিষ্ঠান । ইয়াত কৃষি বিষয়ক বিভিন্ন ধৰণৰ যন্ত্ৰ পাতি যেনে ট্ৰেক্টৰ, পাৱাৰ টিলাৰ, ৰটাভেটৰ ইত্যাদিৰ পৰীক্ষণৰ লগতে কৃষি বিষয়ক যন্ত্ৰ পাতি চালনাৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয় ।\n2. জিলা শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ:-১৯৫৫ চনত প্ৰতিস্থা কৰা বুনিয়াদী প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰটোৰ ঠাইত চৰকাৰে জিলা শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ(DIET) প্ৰতিস্থা কৰে।ইয়াৰ প্ৰথম অধক্ষ্য আছিল ড: লোহিত গোস্বামী।\nমহাবিদ্যালয় সমুহ -\n1. বিশ্বনাথ মহাবিদ্যালয়;-১৯৬০ চনত প্ৰথম কলা শাখাৰে এই মহাবিদ্যালয় আৰম্ভ কৰা হয়।১৯৭০ চনত বিজ্ঞান শাখা খোলা হয়।মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম অধক্ষ্য আছিল কমল নাৰায়ন দাস।\n2. বিশ্বনাথ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়।:- ১৯৮৮ চনত এই মহাবিদ্যালয় স্থাপন হয়।এই মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰতিস্থাপক অধক্ষ্য আছিল তীৰ্থেশ্বৰ শৰ্ম্মা।\n3. কৃষি মহাবিদ্যালয়:-১৯৮৮ চনত বিশ্বনাথ চাৰিআলিত এই কৃষি মহাবিদ্যালয় স্থাপন হয়।\n4. বিশ্বনাথ কলেজ অৱ এডুকেশ্বন:-১৯৯২ চনত স্থাপন হয়।\nউচ্চ আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় সমুহ\n1. চাৰিআলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয় :-১৯৪১ চনত স্থাপন হোৱা এই বিদ্যালয়ে ২০০৫ চনত হীৰক জয়ন্তী বৰ্ষ পালন কৰিছে।প্ৰতিস্থাপক প্ৰধান শিক্ষক ৰমেশ শৰ্ম্মা।\n2. চাৰিআলি বালিকা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়:- এই বিদ্যালয় ১৯৫৬ চনত স্থাপন হয়।প্ৰতিস্থাপক প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী বীণা আগৰৱালা।১৯৯১ চনত এই বিদ্যালয় উচ্চতৰ মাধ্যমিকলৈ উন্নীত হয়।\n3. চাৰিআলি একাডেমী:- ১৯৬০ চনত স্থাপন হোৱা এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিস্থাপক প্ৰধান শিক্ষক তুলসী ফুকন।\n4. চাৰিআলি আদৰ্শ বিদ্যাপীঠ :- ১৯৮২ চনত স্থাপন হোৱা এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিস্থাপক প্ৰধান শিক্ষক নগেন চন্দ্ৰ বৰা।\n5. জৱাহৰ নৱোদয় বিদ্যালয়:-১৯৯৪ চনত এই বিদ্যালয় স্থাপন হয়। বিদ্যালয়খন কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনস্থ।\nব্যক্তিগত খণ্ডৰ উল্লেখযোগ্য বিদ্যালয়/মহাবিদ্যালয় -\n1. শংকৰ দেৱ শিশু/বিদ্যা নিকেতন\n2. লিটিল ষ্টাৰ স্কুল\n3. দ্য ইষ্ট ইণ্ডিয়া স্কুল\n4. জ্ঞান ভাৰতী স্কুল\n5. চেইণ্ট জেভিয়াৰ্চ স্কুল\n6. চাৰিআলি অভ্যসন বিদ্যাপীঠ\n7. পাৰ্ল একাডেমী\n8. অৰিয়েন্ট ফ্লাৱাৰ জুনিয়ৰ কলেজ\n9. ডেফনি জুনিয়ৰ কলেজ\n10. তৰুণ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য সোঁৱৰণী কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়\nকামৰূপ (মহানগৰ) জিলা\nবিশ্বনাথ চাৰিআলি গোট\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Jul 27, 2019


Act 19 | AsmULB | STEP | আপল্লো কৰিন্থত থকা সময়ত পৌলে উচ্চভূমি অঞ্চলৰ মাজেদি আহি ইফিচ চহৰ পালেহি; তাতে তেওঁ কেইজনমান শিষ্যক লগ পালে৷\n1আপল্লো কৰিন্থত থকা সময়ত পৌলে উচ্চভূমি অঞ্চলৰ মাজেদি আহি ইফিচ চহৰ পালেহি; তাতে তেওঁ কেইজনমান শিষ্যক লগ পালে৷ 2পৌলে তেওঁলোকক সুধিলে, “আপোনালোকে যেতিয়া বিশ্বাস কৰিলে, তেতিয়া পবিত্ৰ আত্মা পালে নে”? তেওঁলোকে তেওঁক কলে, “পবিত্ৰ আত্মা দিয়া হৈছে নে নাই, সেই বিষয়ে আমি শুনিবলৈকে নাপালোঁ৷”\n3তেতিয়া তেওঁ কলে, “তেনেহলে আপোনালোকে কি কাৰণত বাপ্তাইজিত হ’ল?” তেওঁলোকে কলে, “যোহনৰ বাপ্তিস্ম লোৱা দেখি” । 4তেতিয়া পৌলে কলে, “যোহনে লোক সকলক কৈছিল, “যি জন মোৰ পাছত আহিছে, তেওঁত অর্থাৎ যীচুত বিশ্বাস কৰা; এই বুলি তেওঁ তেওঁলোকক মন পালটনৰ বাপ্তিস্মৰে বাপ্তাইজ কৰিলে।”\n5এই কথা শুনি তেওঁলোকে প্ৰভু যীচুৰ নামেৰে বাপ্তাইজিত হ’ল। 6ইয়াৰ পাছত পৌলে যেতিয়া তেওঁলোকৰ গাত হাত দিলে, তেতিয়া তেওঁলোকৰ ওপৰলৈ পবিত্ৰ আত্মা আহিল; তাতে তেওঁলোকে নানা ভাষাৰে কথা কৈ ভাবোক্তি প্ৰচাৰ কৰিলে। 7তেওঁলোক প্ৰায় বাৰ জন মান মানুহ আছিল।\n8পাছত পৌল নামঘৰলৈ গ’ল আৰু সেই ঠাইত তিনি মাহ মান থাকি নিৰ্ভীক ভাবে প্ৰচাৰ কৰিলে; আৰু ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য-বিষয়ক কথাৰে বাদ-বিচাৰ কৰি লোক সকলক মনোনিবেশ কৰিবলৈ তেওঁ বুজাই দিলে৷ 9কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমান লোকৰ মন কঠোৰ আৰু অবাধ্য হ’ল৷ তেওঁলোকে লোক সকলৰ আগত খ্ৰীষ্টীয় পথৰ নিন্দা কৰিবলৈ ধৰিলে৷ তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক তাতে এৰি শিষ্য সকলক পৃথকে তুৰাণ্ণ নামেৰে এজনৰaপঢ়াশালীলৈ নি নিতৌ কথোপকথন কৰিব ধৰিলে। 10এইদৰে তেওঁ দুবছৰলৈ সেই ঠাইতে থাকিল, আৰু এছিয়াত বাস কৰা সকলো ইহুদী আৰু গ্ৰীক সকলে প্ৰভুৰ বাক্য শুনিবলৈ পালে।\n11ঈশ্বৰে পৌলৰ হতুৱাই এনে পৰাক্ৰম-কার্য কৰালে যে, 12তেওঁৰ গাৰ পৰা গামোচা বা কাপোৰ নৰিয়া মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাত, তেওঁলোকৰ ৰোগ আতৰিল আৰু দুষ্ট আত্মাবোৰো ওলাই যোৱাত তেওঁলোক মুক্ত হ’ল ।\n13কিন্তু দেশ ভ্ৰমি ফুৰা কেইজনমান ইহুদী ভূত খেদাওঁতাই, দুষ্ট আত্মাই ধৰাসকলৰ আগত প্ৰভু যীচুৰ নাম, নিজৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰি কয়, “যি জনাৰ কথা পৌলে প্ৰচাৰ কৰিছে, সেই যীচুৰ শপত দি তোমালোকক আজ্ঞা দিছোঁ।” 14স্কিবা নামৰ ইহুদী প্ৰধান পুৰোহিত এজনৰ সাতজন পুতেকে এই কর্ম কৰিছিল ।\n15তাতে দুষ্ট আত্মাই উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “যীচুক জানো, পৌলকো চিনি পাওঁ ; কিন্তু তোমালোক নো কোন”? 16এই বুলি সেই দুষ্ট আত্মাই ধৰা মানুহজনে তেওঁলোকৰ ওপৰত জাঁপ মাৰি আটাইকে বশ কৰি বলেৰে পৰাজয় কৰিলে ; তেতিয়া তেওঁলোক উলঙ্গ আৰু আঘাত পাই, সেই ঘৰৰ পৰা পলাল। 17পাছত ইফিচত নিবাস কৰা ইহুদী আৰু গ্ৰীক সকলে এই কথা শুনি সকলোৱে ভয় পালে আৰু প্ৰভু যীচুৰ নাম মহিমান্বিত হ’ল ।\n18তেতিয়া বিশ্বাস কৰা সকলৰ বহু লোক আহি, নিজ নিজ কর্ম স্বীকাৰ কৰিলে 19আৰু মায়াকর্ম্ম কৰা সকলৰ ভালেমান লোকে নিজ নিজ পুস্তক গোটাই আনি সকলোৰে আগত পুৰি পেলালে। সেইবোৰৰ মূল্য গণনা কৰি পঞ্চাশ হাজাৰ ৰূপৰ মুদ্ৰা পালে। 20এইদৰে মহা-পৰাক্ৰমেৰে প্ৰভুৰ বাক্য চৌদিশে বিয়পি গল।\n21এই কার্য সম্পন্ন হোৱাত পৌলে মাকিদনিয়া আৰু আখায়া দেশেদি ফুৰি যিৰূচালেমলৈ যাবৰ বাবে মন কৰি ক’লে, ‘তালৈ যোৱাৰ পাছত মই ৰোম নগৰকো দেখা পাব লাগিব”। 22তাতে তেওঁৰ পৰিচর্য্যা কৰা সকলৰ মাজৰ তীমথিয় আৰু ইৰাস্তচ, এই দুজনক মাকিদনিয়ালৈ পঠিয়াই দি তেওঁ নিজে এচিয়া দেশত কিছু দিন থাকিল ।\n23সেই সময়ত ইফিচত এই পথৰ সজাগতাৰ বিষয়ে বৰ গোলমাল লাগিল । 24কিয়নো আর্ত্তেমী দেৱীৰ ৰূপৰ মন্দিৰ ▼\n▼19.24 বহু ধন খৰচ কৰি এই মন্দিৰ সজিছিল৷\nসজা দীমীত্ৰিয় নামেৰে এজন সোণাৰী আছিল ; তেওঁ শিল্পকাৰ সকলক বহুত কাম যোগাই দিছিল ; 25পাছত তেওঁ তেওঁলোকক আৰু একে ব্যৱসায়ৰ কাৰিকৰ সকলক একগোট কৰি কলে- “হে লোকসকল, এই ব্যৱসায়ৰ দ্বাৰাই আমাৰ সম্পত্তি হৈছে, ইয়াক আপোনালোকে জানে।\n26কিন্তু ‘যিবোৰ হাতেৰে সাজে, সেইবোৰ ঈশ্বৰ নহয়’ পৌলে এই কথা কৈ, অকল ইফিচৰ নহয়, প্ৰায় গোটেই এচিয়াৰ বহু লোকক প্ৰভাম্বিত কৰি অপথে নিলে, ইয়াক আপোনালোকে দেখিছে আৰু শুনিও আছে । 27ইয়াতে যে অকল আমাৰ ব্যৱসায়ৰ অপযশ হোৱাৰ শঙ্কা আছে, এনে নহয়; গোটেই এচিয়া, এনে কি গোটেই জগত খনে পূজা কৰা যি আর্ত্তেমী মহা-দেৱী, তেওঁৰ মন্দিৰক একো যেন গণ্য নকৰাৰ আৰু তেওঁক তেওঁৰ ঐশ্বর্য্যৰ পৰা আতৰোৱাৰ আশঙ্কা আছে।”\n28এই কথা শুনি,তেওঁলোকে খঙত জ্বলি উঠি ৰিঙিয়াই কলে, “ইফিচীয়া সকলৰ আর্ত্তেমী মহান।” 29তেতিয়া গোটেই নগৰত হুলস্থুল লাগিল৷ পৌলৰ লগত ফুৰা মাকিদনিয়াৰ গায় আৰু আৰিষ্টার্খ নামৰ লোক দুজনক তেওঁলোকে ধৰি নি একে মনেৰে মঞ্চলৈ উঠি গ’ল ।\n30সেই সময়ত পৌলে লোক সকলৰ মাজত সোমাবলৈ মন কৰিলে কিন্তু শিষ্য সকলে তেওঁক যাবলৈ নিদিলে। 31এচিয়াৰ কেইজনমান খেলৰ অধিকাৰীয়ে পৌলৰ বন্ধু হৈ, তেওঁৰ ওচৰলৈ মানুহ পঠাই মঞ্চত দেখা নিদিবলৈ তেওঁক মিনতি কৰিলে। 32সভাত গণ্ডগোল হোৱাত বেলেগ বেলেগ কথাৰে চিঞঁৰি আছিল আৰু কি কাৰণে গোট খাইছিল, সেই বিষয়ে সৰহ ভাগ মানুহে নাজানিলে ।\n33পাছত ইহুদী সকলে আলেকজেন্দাৰক আগলৈ ঠেলি লোক সকলৰ মাজৰ পৰা উলিয়াই আনিলে। তাতে আলেকজেন্দাৰে হাত চাপৰি দি, লোক সকলৰ আগত বহলাই কবলৈ বিচাৰিলে; 34কিন্তু তেওঁ ইহুদী মানুহ বুলি গম পাই , “ইফিচীয়া সকলৰ আর্ত্তেমী মহান”! এই কথা কৈ সকলোৱে দুঘণ্টা মানলৈকে একে মাতেৰে চিঞঁৰি থাকিল ।\n35পাছত নগৰৰ কেৰাণীয়ে লোক সকলক ক্ষান্ত কৰি কলে, “হে ইফিচৰ লোকসকল, কোনে ইফিচ নগৰত মহান-আর্ত্তেমীক আকাশৰ পৰা তললৈ পৰা মূর্ত্তিবোৰৰ মন্দিৰৰ-ৰক্ষক বুলি লোক সকলৰ মাজত নজনা কোন আছে? 36এইবোৰ কথা অখণ্ডনীয় হোৱাৰ কাৰণে, আপোনালোকে বিচাৰ নকৰাকৈ একো নকৰি ক্ষান্ত হৈ থকা উচিত। 37কিয়নো এই যি মানুহবোৰক আপোনালোকে ইয়ালৈ আনিলে, তেওঁলোক পবিত্ৰ বস্ত্তৰ অপহাৰক বা আমাৰ দেৱীৰ নিন্দক নহয় ।\n38এতেকে কোনো মানুহৰ ওপৰত দীমীত্ৰিয়ৰ আৰু তেওঁৰ লগৰ কাৰিকৰ সকলৰ যদি কোনো গোচৰ থাকে, তেন্তে আদালত খোলা আছে, তাতে গৈ ইজনে সিজনক উত্তৰ-প্ৰত্যুত্তৰ কৰিব পাৰে। 39কিন্তু যদি আপোনালোকৰ আন বিষয়ৰ কোনো সমস্যা থাকে, তেন্তে নিয়মিত সভাত সেই বিষয়ৰ নিস্পত্তি হব । 40কিয়নো আজিৰ হুৰামূৰাৰ কোনো কাৰণ নথকাত, আমাৰ ওপৰত গোচৰ চলিবৰ শঙ্কা আছে আৰু এই জনতা গোট খোৱাৰ বিষয়ে আমি একো উত্তৰ দিব নোৱাৰিম।” এই বুলি তেওঁ সভা সামৰিলে ।


লুছাই পাহাৰৰ এটা ঘৰৰ সন্ধান - কঞ্জলোচন পাঠক - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nইমান ধুনীয়া এইখন গাৰ্ডেন থকা বুলি আমি আগতে কিয় শুনা নাছিলোঁ? অপৰিচিত পাহাৰীয়া স্কুল গছ এজোপাৰ ফুলবিলাক চুই চুই নিবেদিতাই কৈ উঠিল৷\n: সমগ্ৰ লুছাই পাহাৰেই এখন গাৰ্ডেন৷ সেয়ে কৃত্ৰিম গাৰ্ডেনৰ ইয়াত মান নাই৷ সেয়ে লুংলেই পাংপাৰ হুৱানৰ নাম আমি শুনা নাছিলোঁ৷\n: এয়া কি ফুল৷ কিমানযে ধুনীয়া! ইমান হালধীয়া৷\nকিন্তু অঞ্জনৰ পৰা এইবাৰ একো উত্তৰ ভাঁহি নাহিল৷ দোলনা দুখনৰ লগত ব্যস্ত উৎফুল্ল মিজো শিশুকেইটিলৈ চাই সি হুমুনিয়াহ এটা কাঢ়িলে —- নাই, তেনে শিশু এটিক সিহঁতৰ জীৱনলৈয়ো মাতি আনিবলৈ আৰু কিছু সময় সিহঁতে অপেক্ষা কৰিব লাগিব৷\n: কি ভাবি আছা তুমি৷\n: হুঃ নাই, ক’ত কি ভাবিলোঁনো? অ’ সেই মানে ভাবিছোঁ নীলোৎপলক ফোন কৰি আকৌ এবাৰ ঘৰৰ কথাটো সোধোঁ নে নোসোধো৷\n: কিন্তু কিয়৷ চৌধুৰীদাই ঘৰটো নহ’ব বুলি ক’লে নেকি৷ কিন্তু তেওঁতো ফোন কৰা নাই৷ এছ এম এছ দি ক’লে নেকি তেওঁ? চাওঁ চাওঁ! —- ফুলৰ গছজোপা এৰি চকুত আতংক লৈ নিবেদিতাই ঢপলিয়াই আহিল৷\n: নহয় অ’ আঁকৰীজনী৷ চিধাই একদম বেয়াটো ভাবা৷ মানে এটাতকৈ দুটা ৰাস্তা খোলা থাকিলে বেছি নিৰাপদ আৰু সেই কাৰণেই …….\n: বুজিছা চৌধুৰীদাই এই নিলোৎপলক কিবা চকুৰ কোণেৰেও দেখিব নোৱাৰে৷ সিদিনা যে ক’লে —- মোৰ যে কি হাঁহি উঠিছিল, মিজোৰামত মদ বন্ধ বাবে নীলোৎপলে নিজেই চাউলৰ মদ বনাই খায়৷ কিযে কথা! দেখাত নিলোৎপলক তেনেকুৱা কিন্তু নালাগে৷ নহয়, আৰু ইমান কম কথা কয়, শুনা চৌধুৰী দাক আকৌ এবাৰ ট্ৰাই কৰি চোৱানা৷\n: কিমানবাৰ চাম আৰু! কেৱল এনগেজড্, এনগেজড্৷ কি বা ইমান ব্যস্ততা ভগৱানেহে জানে! এইফালে অফিচটোত টেবুল-চেয়াৰেই নাই৷ ব’লা, সেই প্লেটফৰ্মখনতেই উঠোগৈ৷ তাৰ পৰা গোটেই লুংলেই দেখা পাবা৷\n: পূজাৰ চান্দা কালেকচনত ব্যস্ত আছে নেকি তেওঁ৷ ধন ভঁড়ালী নহয় জানো কমিটিৰ! ঘৰটো ঠিক হ’লে এহাজাৰ টকা চান্দা দি দিবা বুজিছা৷ শুনা শুনা, চৌধুৰীদাৰ বাইদেউক কিবা উদাস উদাস যেন লাগে, নহয়নে৷\n: অ’ হয় নেকি! মই অৱশ্যে লক্ষ্য কৰা নাই৷\n: হয়তো, কিয়নো নহ’ব৷ ঘৰৰ পৰা ইমান দূৰত এই অটব্য পাহাৰৰ মাজত মানুহ ইমান উদাস হ’বই৷ অহা তিনি বছৰত ময়ো যদি তেনেকুৱা হৈ যাওঁ৷ প্ৰশ্নটো সুধি অঞ্জনৰ হাতদুখনত আকুলভাৱে খামুচি ধৰিলে নিবেদিতাই৷\nউত্তৰত অঞ্জনে একো নকৈ নিবেদিতাৰ চকুলৈ চাই মুখেৰে বিভিন্ন অংগী – ভংগী কৰিলে আৰু শেষত জোৰেৰে তাইৰ গালত চিকুটি দিলে৷\n: আই ঔ মৰিলোঁ মই৷ দাগ বহিল গালত৷ উস্, দাগ বহিল যদি নেৰিছোঁ আজি কিন্তু তোমাক৷ আহা ব’লা প্লেটফৰ্মখনলৈ৷\nহাতত ধৰাধৰি কৰি দুয়ো প্লেটফৰ্মখনলৈ আগবাঢ়িল৷\n: আস্ সঁচাকৈ কিমান ধুনীয়া, সঁচাকৈ কিমান ধুনীয়া! কেতিয়াও মই দেখা নাই পাহাৰৰ এনে সৌন্দৰ্য্য….৷\nলানি নিছিগা নীলাভ পাহাৰবোৰলৈ চাই নিবেদিতা শিশু এটিৰ দৰে উল্লাসিত হৈ পৰিল৷ তাইৰ সন্মুখৰ বিশাল খাদটোৰ সেইফালে সেয়া লুংলেই চহৰৰ আনটো অংশ৷ বিশাল পাহাৰ এখনৰ কোলাত বহি থকা মধ্যমীয়া আকৃতিৰ পাহাৰ এখনত বিস্তৃত লুংলেই চহৰ৷ পাহাৰখনৰ সৰ্বত্ৰ জুইশলা বাঁহৰ দৰে অগণন ঘৰেৰে গুঁঠা৷\nসন্ধিয়া সেই ঘৰবোৰত বিজুলী বাতিবোৰ যেতিয়া জ্বলি উঠে তেতিয়া তৰা গুঁঠা আকাশখন যেন সেই পাহাৰলৈ নামি আহে৷\nপাহাৰবোৰলৈ কেইটামান মুহূৰ্ত চাই থাকি লাহে লাহে নিবেদিতা জঁই পৰি গ’ল৷ মুখমণ্ডলত উজ্জ্বলি উঠা আনন্দানুভূতিখিনি লাহে লাহে অদৃশ্য হৈ পৰিল৷ পাহৰবোৰৰ প্ৰতিটো অংশকে চেলেকি অস্থিৰ হৈ পৰা তাইৰ কোবাল দৃষ্টি অজান ক’ৰবাত আছাৰ খাই নিঠৰ হৈ পৰিল৷ তাই অস্ফুট স্বৰেৰে কৈ উঠিল- এয়া লুংলেই, লুংলেইৰ পৰা আইজল বাৰ ঘণ্টা সৰ্পিল ৰাস্তা৷ আইজলৰ পৰা গুৱাহাটী আৰু বিছ ঘণ্টা৷ আমি কিয় আহিলোঁ? ইমান দূৰলৈ আমি কিয় আহিলোঁ?\n: সেয়াই সমস্যা৷ তোমালোক মহিলাবিলাকৰ লগত মানে ছোৱালীবিলাকৰ লগত সেয়াই সমস্যা৷ প্ৰথমে আশা, ….. তাৰ পাছত হতাশা৷ মোক চোৱা, মই তোমাৰ কথাখিনি কি ক্ৰমত ক’লোঁ হয়, এই লুংলেইৰ পৰা আইজল সৰ্পিল পথেৰে বাৰ ঘণ্টাৰ ৰাস্তা আৰু আইজলৰ পৰা গুৱাহাটী বিছ ঘণ্টা৷ আমি ইমান দূৰলৈ কিয় আহিলোঁ? কিয় আহিলোঁ? কিন্তু…. আহাঃ! এই পাহাৰবোৰ কিমান ধুনীয়া! কিমান বিউটিফুল! আস্ এয়া লুছাই পাহাৰ সৃষ্টিকৰ্তাৰ বাসস্থান! ‘য়ে হাসিন ৱাদিয়া, য়ে খোলা আস্মা, আগেএ হম কহাঁ, হে মেৰে জনেজা’, ‘ৰোজা’ ফিল্মখন মনত নাই? সেই গানটো৷ তুমি মধু, মই অৰবিন্দ স্বামী৷\nশিশু এটিয়ে টিভিৰ পৰ্দালৈ চোৱাদি অঞ্জনে নিবেদিতাৰ মুখমণ্ডললৈ আকুলভাৱে চাই কৈ উঠিল, গাই উঠিল৷ সি ইতিমধ্যেই মোবাইলৰ কেমেৰাটো সক্ৰিয় কৰি লৈছিল৷ সি মোবাইলৰ মনিটৰত নিবেদিতাৰ মুখমণ্ডল আৱদ্ধ কৰি পেলালে৷ কপাহী কাপোৰে ৰং শুহি লোৱাৰ দৰে নিবেদিতাৰ মুখমণ্ডলে ইতিমধ্যেই খিলখিলিয়া হাঁহি এটি শুহি লৈছিল৷\n‘খিছিটিক’ —– মোবাইলটোৱে চিঞৰি উঠিল আৰু নিবেদিতাৰ মুখমণ্ডলৰ চৌপাশ আৱৰি ধৰা হাঁহিটিৰে নিবেদিতাৰ মুখমণ্ডলৰ পাৰ্শ্বচিত্ৰ মোবাইলৰ মনিটৰত এখন্তেক স্থিৰ হৈ পৰি তাৰ পিছত আকৌ অস্থিৰ চলমান হৈ পৰিল৷ মোবাইলটোৱে তাৰ পিছত আকৌ এবাৰ চিঞৰি উঠিল —- ‘খিছিটিক’৷\n: উস্ কিমান উঠাবা আৰু মোক? পাহাৰবোৰ বৰ ধুনীয়া নহয়? সৃষ্টিকৰ্তাৰ বাসস্থান৷ উঠোৱা, পাহাৰবোৰৰ ফটো উঠোৱা৷\nমিছা খঙৰ আৱৰণ মুখত সানি নিবেদিতাই কৈ উঠিল৷\n: নাই সেই পাহাৰবোৰতকৈ তুমিযে অনেক ধুনীয়া৷ আটলাণ্টিকত চৰি ফুৰা আইচবাৰ্গৰ দৰে তুমি ধুনীয়া৷\n: হৈছে হৈছে, থোৱা আৰু৷ তেলাব নালাগে৷\nঅঞ্জনৰ মোবাইলটোৱে আকৌ এবাৰ চিঞৰি উঠিল —-‘খিছিটিক’৷\n: কাম-বন নাই আৰু হা?\n: তুমি দেখোন জানাই, মই তোমাৰ অভিব্যক্তিবোৰৰ এখন এলবাম উলিয়াম৷ লুংলেইৰ তোমাৰ এই অভিব্যক্তিবোৰ সেই এলবামত আটাইতকৈ সত্য অভিব্যক্তিৰূপে চিহ্নিত হ’ব, আটাইতকৈ সত্য আৰু আটাইতকৈ প্ৰকৃত, আৰু পবিত্ৰ৷ অহা তিনি বছৰত তোমাৰ কিমানযে ভিন্ন ভিন্ন অভিব্যক্তি ইয়াত বন্দী হ’ব৷\n: আৰু তোমাৰ?\n: মোৰ! মোৰ কিয়?\nঅঞ্জনে চিত্ৰকৰৰ চিত্ৰৰ দৰে তাৰ সন্মুখত বিস্তৃত পাহাৰবোৰৰ দৃশ্য তাৰ মোবাইলৰ মনিটৰত বোঁৱাই আনিলে৷ পাহৰ, পাহাৰ আৰু মাথোঁ পাহাৰ, সৰু ডাঙৰ, ওখ, চাপৰ, সকলো আকৃতিৰ এখনে আনখনক হাতত ধৰি থকা, এখনে আনখনক চুমি থকা, এখনে আনখনক সাৱটি ধৰি থকা, ভেজা দি থকা, এখনে আনখনৰ লগত কথা পাতি থকা, প্ৰেমালাপ কৰি থকা—- বিভিন্ন ৰঙৰ পাহাৰ, সেউজীয়া, ঘন সেউজীয়া, নীলা, ঈষৎ নীলা, মটীয়া, ক’লীয়া আৰু উৎফুল্ল, উদাস, উদাসীন অথবা স্থিতপ্ৰজ্ঞ৷\nঅঞ্জনে মোবাইলটো আঁতৰাই খালী চকুৰে চৌপাশৰ দূৰ দিগন্তলৈ চালে৷ সি অসতৰ্ক অস্ফুট স্বৰেৰে কৈ উঠিল —– পাহাৰ, কেৱল মাথোঁ পাহাৰ আৰু ইয়াত তিনিবছৰ অজ্ঞাতবাস৷\nপাহাৰবোৰৰ প্ৰতিটো অংশতে চুমি অস্থিৰ হৈ পৰা অঞ্জনৰ দৃষ্টিও হঠাতে পাহাৰবোৰৰ অজান ক’ৰবাত আচাৰ খাই নিঠৰ হৈ পৰিল৷ তাৰ মুখমণ্ডলত বিয়পি পৰা বিৰল উদাস সেই ভাবাৱেগে নিবেদিতাৰ বুকুলৈ কঢ়িয়াই লৈ আহিল এবুকু শংকা৷\n: আ….. হা….. হা….. মিষ্টাৰ অঞ্জন শইকীয়া!\nএতিয়া৷ এতিয়া৷ লওঁ মই তোমাৰ ফটো৷ এতিয়া মই বনাম তোমাৰ অভিব্যক্তিৰ এলবাম, দিয়া দিয়া, মোবাইলটো দিয়া…… —কণ্ঠত অনুযোগ আৰু আশ্বাসৰ অনুৰণন সানি মোবাইলটোত মৃদুভাৱে খামোচ মাৰি ধৰি নিবেদিতাই কৈ উঠিল৷ লগে লগে অঞ্জনৰ সম্বিৎ ঘূৰি আহিল৷ মূৰটো লৰাই লৰাই চকু-নাক কোঁচাই কোঁচাই সি গুণগুণালে—— ইস্ ইস্ কিনো হ’ল মোৰ! কিনো হ’ল৷ মোৰ ফটো ল’বা, ওঁ লোৱা৷\nমোবাইলৰ কেমেৰাটো অঞ্জনে খপজপকৈ সক্ৰিয় কৰি নিবেদিতাৰ হাতত দিলে৷ তাৰ পিছত পাৰ্কত গোটখোৱা তাকৰীয়া মানুহখিনিলৈ আঁৰ চকুৰে চাই সি অদ্ভুত ভংগিমাত লোহাৰ ৰেলিঙত ভেজা দি থিয় দিলে৷ নিবেদিতাৰ হাঁহিৰ খিল্খিলনি আৰু কেমেৰাৰ ঢাকোন বন্ধ হোৱাৰ শব্দ সানমিহলি হৈ পাহাৰুৱা বতাহত ভাহি গ’ল৷ নাতিদূৰৰ মিজো শিশুকেইটিৰ হাঁহিৰ গুঞ্জনো পাহাৰৰ ওচৰৰ ক’ৰবাত ঠেকা খাই সেই শব্দৰ লগত মিহলি হৈ গ’ল৷\n: বাঃ চোৱা কিমান তুমি হেণ্ডছাম!\n: অ’ হয়ো, একদম চালমান খান৷\nলুংলেইত মাত্ৰ এবছৰ আগতে সম্প্ৰসাৰণ কৰা অফিচটোত পাৰ্ছনেল মেনেজাৰ ৰূপত পদোন্নতি হৈ অহাৰ এই পঁচিশটা দিনৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অঞ্জন আৰু নিবেদিতাই একেলগে হাঁহিলে৷\n: বুজিছা, নিবেদিতা, মোৰ বিশ্বাস চৌধুৰীদাই আজিৰ ভিতৰতেই ঘৰটোৰ সম্বন্ধে ভাল খবৰ এটা দিব৷ মাথোঁ ধৈৰ্য্য ধৰা৷\n: বছ, সেই খবৰটোৱেই মোক লাগে৷ বচ, সেই ঘৰটো হ’লেই হৈ গ’ল৷ আৰু মোক একো নালাগে৷ চাবা কেনেকৈ সজাম মই ঘৰটো৷ জানা, চব সুবিধাই আছে ঘৰটোত৷ তাতে চৌধুৰীদাৰ ঘৰৰ লগতেই আন ঘৰবোৰৰ দৰে এইটো ঘৰ শূন্যত ওলমি থকাৰ দৰে নহয়৷ বাকী ঘৰবোৰ যে! ভগৱান, ভূমিকম্প আহিলে কিযে হ’ব!\nনিবেদিতাই কল্পনাপ্ৰৱণ হৈ পৰিল৷ চকু দুটা কোটৰৰ ভিতৰত অনৰ্গল তাইৰ নাচিলে৷ তাই পুনৰ কৈ উঠিল —– শুনা, অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীক আমাৰ বাবে ভগৱানে আনি ইয়াত ৰখা যেন নালাগে তোমাৰ৷ তেওঁ নাথাকিলে কিযে হ’ল হয়! অসমীয়া মানুহ কিয় ইমান কম ইয়াত৷ পৰিয়াল লৈ চৌধুৰীদাই অকলে আছে নেকি৷\n: আৰু আছে, আমি লাহে লাহে লগ পাম৷ কিন্তু নিবেদিতা ……৷\n: আমাৰ অসমীয়া মানুহবোৰৰ বিলাসপ্ৰৱণতাই বাহিৰত বৰ ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰে৷ য’লৈ যায় একেবাৰে ৰজাৰ দৰে থাকিবলৈ খোজে৷ অমল সৰকাৰ, মনীষ প্ৰসাদ, অলক চাহাৰ কথাই ভাবাচোন৷ এটা কোঠাতে ইমানদিনে কিমান ৰংমনেৰে আছে আৰু …….\n: তুমি মোৰ ফালে আঙুলিয়াইছা নহয়, মোৰ ফালে আঙুলিয়াইছা!\n: চোৱা ভগৱান, কি কয়৷ ক’ত তোমাক মই আঙুলিয়ালোঁ৷ মই এজ এ হোল অসমীয়া মানুহৰ কথাহে কৈছোঁ ……\n: নোৱাৰোঁ বুজিছা, নোৱাৰোঁ৷ তেনেকৈ গাহৰিৰ দৰে মই থাকিব নোৱাৰোঁ৷ অ’ নোৱাৰে, কোনো অসমীয়া মহিলাই থাকিব নোৱাৰে৷ তুমি দহ বজাৰ পৰা পাঁচ বজালৈ অফিচতে থাকা৷ মইহে গোটেই দিনটো দেখোঁ সেই এপাল ল’ৰা-ছোৱালীৰ কোৰ্হাল, চুলিয়া-চুলি৷ পাঁৰো মই সেই দুজনীৰ দৰে পানীৰ বাবে কাজিয়া কৰিবলৈ৷ —–নিবেদিতাৰ মাতটো লাহে লাহে থোকাথুকি হৈ আহিল৷\n: আই ঔ, আই ঔ! মোৰ আঁকৰীজনী, কন্দা বন্ধ, কন্দা বন্ধ৷ সেয়া কাপ্পু দুজনে চাবলৈ ধৰিছে, মই নুবুজোঁ নেকি মই নুবুজোঁ৷ তোমাৰ এই অঞ্জনে নুবুজে৷ নেফেকুৰিবা দেই, নেফেকুৰিবা, নহ’লে ল’লো মই আৰু এখন ফটো, এয়া ল’লোঁ…….\nমোবাইলটোৱে আকৌ এবাৰ শব্দ কৰি উঠিল৷ অঞ্জনে এইবাৰ আবেগ বিহ্বলতাৰে কৈ উঠিল—– এয়া চোৱা, কেনেকুৱা ভূতুনী যেন লাগিছে৷ শুনা মই তোমাক জানো দুখ দিব পাৰোঁ৷ এই পঁচিশ দিনত দুটাকৈ ঘৰ বদলাইছোঁ৷ তোমাৰ সমস্যা হয় বুলিয়েতো বদলাইছোঁ৷ মই জানো নুবুজোঁ৷ হয়তো প্ৰথম ঘৰটোত পানীৰ কিমান সমস্যা, তাতে আকৌ ঘৰটো শূন্যত কিবা ওলমি থকাৰ দৰে, ভূমিকম্প আহে বুলি ভয় লাগে জানা, দ্বিতীয় ঘৰটোত মালিকৰ ড্ৰাগ এডিক্ট পুতেকজনে তোমাক খাওঁ-খাওকৈ চায়, মোৰ নিজৰো কিমান ভয় লাগিছিল৷ অফিচে দিয়া কোঠাটোলৈকে অৱশেষত উভতি আহিলোঁ৷ কিন্তু কি হ’ব—– দুৰ্ভাগ্য, কাষত থাকিল কৰ্মকাৰ আৰু ঝা৷ খটাসুৰ যেন এপাল ল’ৰা-ছোৱালী, মাক দুজনী হ’ল পুতনা৷ সেই কোঠাটোত আমাৰ উমৈহতীয়া অসুবিধাৰ কথা তুমি নাজানা নেকি৷ তক্তাৰ মজিয়া, ৰাতি গোটেই ঘৰটো কঁপে৷ খটাসুৰকেইটাই জুমিবলৈ ৰন্ধ্ৰ বিচাৰি ঘুৰ্মুটিয়াই ফুৰে৷ সেয়া চোৱা নিবেদিতা, সেয়া চোৱা, মেঘবোৰ চোৱা, তোমাৰ গুৱাহাটীত দেখা পাবা এই দৃশ্য৷\nঅঞ্জনে আঙুলিওৱা দিশলৈ নিবেদিতাই উদাসীনভাৱে চালে—– পছিম আকাশৰ মেঘৰ ফাঁকেৰে নিৰ্গত আবেলিৰ সূৰ্যৰ কিৰণে দূৰৰ কৃষ্ণাভ পাহাৰবোৰৰ একাংশ উজলাই তুলিছে, যেন আকাশৰ পৰা কোনোবাই পাহাৰৰ সেইটো অংশত বৃহৎ টৰ্চ এটাৰ পোহৰহে পেলাইছে, সেই পাহাৰবোৰৰ মাজৰ দুখন পাহাৰত এনেয়ে মণিব নোৱাৰা দুশাৰী নিৱাসেৰে সেয়া দুখন মিজো গাঁও৷ ঘৰবোৰৰ টিনৰ চালবোৰ সূৰ্য্যৰ সেই পোহৰত বালিচন্দাৰ দৰে জিলিকি উঠিছে আৰু নাতিদূৰৰ সৌখন পাহাৰৰ মূধচত সৃষ্টি হৈছে মেঘৰ খেলা, পাহাৰখনৰ আনটো ফালৰ পৰা ফিচকাৰীৰ পৰা ওলোৱাৰ দৰে ডাৱৰ এইটো ফাললৈ সোমাই আহিছে৷ মেঘৰ ফাঁকেৰে সৰকা সূৰ্য্যৰ সেই কিৰণে ডাৱৰবোৰৰ বক্ষত ক্ৰমশঃ আঁকিব ধৰিছে একাংশ ৰামধেনু; প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে ডাৱৰবোৰৰ ব্যাপ্তি বাঢ়িছে আৰু তাৰ লগে লগে প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে ৰামধেনুখনৰো দৈৰ্ঘ্য বাঢ়িব ধৰিছে, অ’ত-ত’ত ৰামধেনুখনৰ ৰংবোৰ উজ্জ্বল আৰু অ’ত-ত’ত ৰামধেনুখনৰ ৰংবোৰ অনুজ্জ্বল……..৷\nনিবেদিতাৰ মুখেৰে অস্ফুট স্বৰেৰে শব্দ দুটা উচ্চাৰিত হ’ল—– ‘মোৰ ভগৱান! ’ তাইৰ কণ্ঠধ্বনিত ৰামধেনুখন ভাগি যোৱাৰ ভয়তেই যেন তাই অঞ্জনৰ কঁকালত আঙুলিৰে হেঁচুকি ফুচফুচাই উঠিল—– ৰেকৰ্ড কৰা, ৰেকৰ্ড কৰা!\nকিন্তু অঞ্জনৰ মোবাইলৰ মনিটৰত বিৰল সেই দৃশ্য ইতিমধ্যেই জলমলাইছে৷ কিন্তু দুটামান ছেকেণ্ড পিছতেই মোবাইলটোৱে গুণগুণাই উঠিল আৰু প্ৰাকৃতিক সেই দৃশ্যৰাজিৰ সলনি দুটা ইংৰাজী শব্দ মনিটৰত জিলিকি উঠিল—- চৌধুৰীদা কলিং৷\n: কাৰ ফোন, কাৰ ফোন৷ চৌধুৰীদাৰ হ’বই লাগিব৷ ধৰা না বেগতে, কি চাই আছা? উস্ মোক দিয়া৷ —- নিবেদিতাই অঞ্জনৰ হাতৰ পৰা মোবাইলটো থপিয়াই আনিলে৷\n: হেল্ল’, চৌধুৰীদা৷ অ’ চৌধুৰীদা, মই নিবেদিতাই কৈছোঁ৷ ভালনে আপোনাৰ?\nঅঞ্জনৰ দৃষ্টি ৰামধেনুখনে পুনৰ কাঢ়ি ল’লে৷ ক্ৰমশঃ ৰামধেনুখনৰ দৈৰ্ঘ্য বাঢ়িছে, ক্ৰমশঃ ডাৱৰবোৰৰ ব্যাপ্তি বাঢ়িছে, পাহাৰৰ নিম্নাংশলৈও ব্যাপ্তি হ’বলৈ ধৰিছে ডাৱৰবোৰ৷ লুংলেই পাংপাৰ হুৱানৰ সেই নিৰ্জনতাৰ বুকুত স্পিকাৰ ফোনত বাজি উঠা অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীৰ গুৰু-গম্ভীৰ কণ্ঠস্বৰ ৰজঞ্জনাই উঠিল——অ’ মোৰ ভাল৷ তোমালোকৰ?\n: ভাল, মানে ঠিকেই আছোঁ আৰু৷ এই অকণ ফুৰিবলৈ আহিছোঁ, ছেকেণ্ড ছেটাৰডেও আছিলতো৷ এই গাৰ্ডেনখনলৈ আহিছোঁ, কি নাম—– অ’ কিবা যে পাংলাৰ পাণ নে কি, অঁ তালৈ৷ জানেইটো এই ৰূমটোত মোৰ দমবন্ধ হয়, ভগৱান, কি যে পৰিবেশ! আপুনি দেখি গৈছেই৷ দাদা, কওক না, ঘৰটোৰ কথাটো কি হ’ল?\n: এই অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীয়ে দায়িত্ব লোৱাৰ পিছতো চিন্তা কৰি আছা? তোমালোকো যে!\n: নহয়, মানে ইচ্ ৰাম৷ মানে আমি বুজিব পাৰিছোঁ৷ কিন্তু আমি যেনেদৰে থাকিব লগা হৈছে চিন্তা হ’বই দিয়কচোন৷ মানে ঘৰটো তেতিয়াহ’লে কনফাৰ্ম হৈ গ’ল আৰু৷\n: এস্ সিদিনা মই দায়িত্ব লোৱাৰ লগে লগেই কনফাৰ্ম হৈ গৈছিল৷\n: অহ্ কিমান ভাল লাগিছে জানে নে? কিমান ভাল লাগিছে!\n: বুজিছা, মই হাতত লোৱা কাম আজিলৈকে নোহোৱাকৈ থকা নাই৷ ঘৰ এটাতো সামান্য কথা৷ তুমি কি বুজিবা, ঘৰৰ মালিক কাপ্পিজনীয়ে মোৰ মতেই চলে৷ হৈ গৈছে৷ মই পূজাৰ কালেকচনৰ কামত খুউব ব্যস্ত, ফোন কৰোঁ কৰোঁ বুলি গোটেই দিনটো সুৰুঙাই উলিয়াব পৰা নাছিলোঁ৷\n: অ’ চৌধুৰীদা, থেংক ইউ ছ’ মাচ্চ, থেংক ইউ ছ’ মাচ্চ৷ শুনিলা, ঘৰটো হৈ গ’ল! —— নিবেদিতাই উত্তেজিতভাৱে অঞ্জনলৈ চালে৷ অঞ্জনৰ দৃষ্টি ডাৱৰবোৰত আৱদ্ধ৷\n: তুমি কি মানুহ, সঁচাকৈ তুমি কি মানুহ …….\n: কি হ’ল মই শুনি আছোঁতো৷ —-অপ্ৰস্তুত হাঁহি এটি মাৰি অঞ্জনে নিবেদিতালৈ চালে আৰু উচ্চস্তৰত ক’লে —– এহ্ চৌধুৰীদাই কামটো লওঁতেই মই গম পাইছিলোঁ আমাৰ সমস্যাৰ অন্ত পৰিব বুলি৷ মই কিবা মানুহ চিনি নাপাওঁ নেকি? তোমাক মই কৈ থকা নাই নেকি? অ’ চৌধুৰীদা, আপোনাক কেনেকৈ ধন্যবাদ দিওঁ ভাবিব পৰা নাই? কিমান ডাঙৰ সমস্যা এটাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিলে আপুনি! মইতো প্ৰমোচন ৰিজেক্ট কৰি টোপোলা বান্ধো বুলিয়েই ভাবি আছিলোঁ৷\nঅকস্মাৎ হাঁহিৰ ঢেকঢেকনিৰে মোবাইলটো কঁপি উঠিল—– হে হে হে! সামান্য থকা ঠাইৰ সমস্যাৰ বাবে প্ৰমোচন ৰিজেক্ট কৰি টোপোলা বান্ধিবলৈ ওলাইছিলা? কি কোৱাহে, ইমান দুৰ্বল হ’লে কেনেকৈ হ’ব? সবল হ’ব লাগিব৷ কিমান ডাঙৰ ডাঙৰ সমস্যা আহে জীৱনলৈ, কিমান ডাঙৰ সমস্যা আহে!\n: কিন্তু চৌধুৰীদা, থকা ঘৰটো বহুত ডাঙৰ কথা৷ আপুনি কেনেকৈ বুজি পাব, যি সুন্দৰ ঘৰত আছে আপুনি……\n: হ’ব দিয়া, এতিয়া তোমালোকেও সুন্দৰ ঘৰলৈ আহিবা৷ তথাপিও কওঁ জানা, চব আচলতে মনৰ কথা৷ মন ভালে থাকিলে চব ভাল৷ কি সুন্দৰকৈ আমি দুয়ো কটালোঁ ইয়াত আঠ বছৰ, বিন্দাস্, ন’ টেনচন৷ বুজিছা, ইয়াৰ এই লোকেলবোৰো বিন্দাস্ মানুহ, ন’ টেনচন, হাঃ …… হাঃ …….. হাঃ ……..\nনিবেদিতাৰ হাতৰ তলুৱাত থকা মোবাইলটো আকৌ এবাৰ হাঁহিৰ ঢেকঢেকনিত কঁপি উঠিল৷\n: অ’ চৌধুৰীদা, দেখিছে, মই সোধাই নাই, বাইদেউৰ ভালনে?\n: বাইদেউ৷ অ’ ভাল ভাল৷ সৌৱা তেখেত শুই আছে৷ মাতিম নেকি৷ ৰীণা অ’ ৰীণা ………\n: চৌধুৰীদা, প্লিজ শুবলৈ দিয়ক না, মাতিব নালাগে, একো নহয়৷ চৌধুৰীদা, কথা এটা সোধোঁ —— আমি মানে ঘৰটোলৈ কেতিয়ালৈ ছিফ্ট কৰিব পাৰিম৷\n: ছিফ্ট৷ কাইলৈয়ে পাৰিবা৷ বুজিছা, কাইলৈয়ে পাৰিবা৷ ৰবিবাৰো নহয় কাইলৈ৷\nনিবেদিতাই আনন্দত চিঞৰি উঠিল৷\n: অ’ কাইলৈয়ে পাৰিবা৷ তথাপিও মই পাক্কা খবৰ কাইলৈ ন মান বজাত দিম৷ মানে ঘৰৰ মালিক আজি ক’ৰবালৈ গৈছে৷ তোমালোকে পেকিং-ছেকিং অলপ-অচৰপ কৰি থ’বা আৰু!\n: কিমানযে ভাল লাগিব৷ ৰক্ষা আৰু! ——\nনিবেদিতাই অঞ্জনক খামুচি ধৰিলে৷\nআকৌ এবাৰ হাঁহিৰ ঢেকঢেকনিৰে মোবাইলটো মুখৰ হৈ পৰিল৷ অঞ্জনে দেখিলে ৰামধেনুখন অদৃশ্য হৈ পৰিছে আৰু ডাৱৰবোৰে যেনি-তেনি পিয়াপি দি ফুৰিব ধৰিছে৷ ডাৱৰবোৰৰ এটা অংশ পাহাৰৰ তলৰ বিশাল খাদটোত এখন নদীৰ দৰে বিয়পি পৰিছে৷ মেঘৰ ফাঁকেৰে নিগৰা সূৰ্য্যৰ প্ৰত্যক্ষ কিৰণখিনি স্থানচ্যুত হৈছে আৰু মিজো গাওঁ দুখন নমনা হৈ পৰিছে৷ অঞ্জনে দৃষ্টি ঘূৰাই আনি মোবাইলটোলৈ চাই সুধিলে——- চৌধুৰীদা, নীলোৎপলক আকৌ ঘৰৰ কথা কৈছিলোঁ৷ মানা কৰিম তেনেহ’লে৷\n: সেই মদাহীটোক পুনৰ ঘৰৰ কথা কৈছিলা৷ সি বিচাৰি দিয়া ঘৰত এবাৰ থাকি আহিছা৷ শিক্ষা হোৱা নাই নহয়৷ হ’ব দিয়া তাকেই কোৱা৷ ……..মই বাদ দিলোঁ তেনেহ’লে৷\nঅত্যন্ত তৎপৰতাৰে চকু থিয় কৰি অঞ্জনলৈ চাই নিবেদিতাই ফুচফুচালে—— তুমি কিযে! সচাই মানে কি যে…….\nতাৰ পিছত তাই ফোনটোলৈ চাই কৈ উঠিল ——- ওহোঁ, বেয়া নাপাবা দেই চৌধুৰীদা৷ মানে জানেইতো খেৰ-কুটাকে বাৰে বাৰে কেতিয়াবা আশ্ৰয় কৰিব লগা হয়তো, সেয়েই আৰু৷ তেতিয়া হ’লে চৌধুৰীদা, আমি আজিয়েই পেকিং-ছেকিং কৰি থ’ম৷\n: অ’ কৰিবা৷ কিন্তু মই ফোন নকৰালৈকে ওলাই নাহিবা আকৌ৷ আচ্ছা এটা কথা, চান্দাৰ কথাটো নাপাহৰিবা৷ মই আকৌ ধন ভড়ালী নহয়! মেইন মানুহ৷ ভালকৈ পূজাটো হৈ গ’লে আমাৰে সন্মাম আৰু ……… :\nএকদম একদম, মই এহেজাৰ টকা এই জেপত ৰাখিয়েই থৈছোঁ৷ ——অঞ্জনে ফোনটো হাতত লৈ এইবাৰ আটাহ পাৰি উঠিল৷\n: বেয়া নাপাবা আকৌ৷\n: ইস্! কিযে কয়, আপুনি কিযে কয়! —— নিবেদিতা আৰু অঞ্জন দুয়ো এইবাৰ সমস্বৰে আটাহ পাৰি উঠিল৷\nঘৰলৈ উভতি গৈ কাপোৰ নসলোৱাকৈয়ে নিবেদিতাই বস্তু সামৰাত ব্যস্ত হ’ল৷ সাহা আৰু কৰ্মকাৰ পৰিয়ালৰ খটাসুৰকেইটাৰ কোৰ্হালবোৰ জুবিন গাৰ্গৰ গানৰ তালে তালে মিহলি হৈ গ’ল৷ বস্তু সামৰাৰ মাজে মাজে গৰম খবৰটো নিবেদিতাই ফোনযোগে সকলো আত্মীয়কে দিলে৷ জুবিন গাৰ্গৰ সংগীতৰ তালে তালে সেই নিশা সিহঁতৰ কোঠাটো বহু সময় ভয়ানকভাৱে কঁপিলে৷\nকিন্তু পিছদিনাখন ন বজালৈ বহু আকাংক্ষিত ‘চৌধুৰীদা কলিং’ শব্দ দুটা মোবাইলৰ মনিটৰত সিহঁতৰ দৃষ্টিগোচৰ নহ’ল৷ গতিকে অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীৰ নম্বৰটো সিহঁতে নিজেই মিলাওঁতে ফোনটোৱে চিৎকাৰ কৰি উঠিল, ‘দা নাম্বাৰ টু হুইটচ্ য়ু হেভ ডায়েল ইজ্ কাৰেণ্টলি ছুইট্ছ অফ্’৷ আৰু চৌধুৰীৰ লেণ্ডলাইনৰ নম্বৰটো মিলাওঁতে সেইপিনে ফোনটোৱে চিঞৰিলে ঠিকেই যদিও উত্তৰ দিওঁতা কোনো নোলাল৷ লাহে লাহে জুবিনৰ গানৰ তালে তালে খটাসুৰকেইটাৰ ৰবিবৰীয়া কোৰ্হালবোৰ নিবেদিতাৰ কাণত হেলিকপ্টাৰৰ শব্দলৈ পৰ্য্যবসিত হৈ পৰিল৷\nদুপৰীয়ালৈ ‘চুইটছ অফ্’ আৰু ‘ন’ এনচাৰ’ শব্দকেইটাৰ সঘন শ্ৰৱণ আৰু দৰ্শনে নিবেদিতাক টিঙিৰি-তুলা কৰি তুলিলে৷\nগতিকে আলুপিটিকা আৰু ভাত খাই অঞ্জনে অনিচ্ছা সত্ত্বেও অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীৰ ঘৰলৈ যাবলৈ ওলাল৷ অৱশ্যে অঞ্জনে সাহস কৰি ক’লে—— বুজিছা, গৈ লাভ নাই নেকি! ঘৰত কোনো নাই৷ নহ’লে লেণ্ড ফোনটো কোনোবাই অন্ততঃ ধৰিলেহেঁতেন৷\n: মূৰটো আৰু মোৰ গৰম নকৰিবা৷ মুঠৰ ওপৰত আজি আৰু ছিফ্ট কৰা নহ’ল৷ এই দুজনীয়ে আজি মোক দাঁত নিকটাই হাঁহিব৷ ——নিবেদিতাৰ চকুৰ পানী ওলাল৷\n‘বুজিছোঁ চৌধুৰীয়ে নোৱাৰিলে কামটো কৰিব৷ সেয়েহে লাজতে মোবাইলটো বন্ধ কৰি ঘৈণীয়েকক লৈ ক’ৰবালৈ ফুৰিবলৈ গৈছে’ —– বুলি ক’বলৈ বাক্য দুটা জিভাৰ আগত লৈয়ো পৰিবেশ খুউব বেয়া হোৱাৰ আশংকাত অঞ্জনে বাক্য দুটা পেটলৈ গিলি দিলে৷ সি তাৰ সলনি কৈ উঠিল ——- তুমি আৰু যে! এদিন আৰু এই কোঠাটোত থাকিলে কিনো হয়৷ কালি সন্ধিয়াৰ পৰা কিমানযে ভাল লাগিছে —— তুমি, মই আৰু জুবিন…….. চোৱা, চোৱা এইফালে এবাৰ চোৱা ………\nঅঞ্জনৰ মোবাইলটোৱে লেনিয়াই উঠিল—— ‘খিছিটিক’৷ নিবেদিতায়ো চিঞৰি উঠিল —— তুমি তুমি, তুমি খবৰটো ল’বলৈ যাবা নে নোযোৱা, নে মই যাম …….. মোক পাগলী বুলি ভাবিছা নেকি৷\nকিন্তু সেই সময়তেই অক্টোবৰ মহীয়া পাহাৰীয়া চেঁচা বতাহ এজাক খিৰিকীৰে সোমাই আহিল৷ বতাহজাকৰ সংগী হৈ আহিল ডাৱৰ আৰু কোঠাটোৰ ভিতৰত অবতৰতে সন্ধিয়া নামি আহিল৷\nঅঞ্জনে বাহিৰত খোজটো পেলাওঁতেই চৌপাশ আৱৰি ধৰা ডাৱৰবোৰ যেন গলি গ’ল আৰু মুষলধাৰ বৰষুণেৰে চৌদিশ ৰজনজনাই উঠিল৷\n: বৰ বেয়া চিন, ঘৰটো নহ’বই যেন পাইছোঁ৷\nচৌধুৰীদাটো যে কেনেকুৱা দয়া-মায়াহীন মানুহ! —— নিবেদিতাৰ চকু দুটা সজল হৈ পৰিল৷\nঅনিৰুদ্ধ চৌধুৰীৰ নম্বৰটো আকৌ এবাৰ মিলাবলৈ বুলি মোবাইলটো হাতত লৈ অঞ্জনে দেখিলে—— মোবাইলত নেটৱৰ্ক নাই৷ কথাটো সি ঘোষণা কৰাৰ পিছত নিবেদিতাই এইবাৰ মাথোঁ নিশ্চুপভাৱে হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে৷\nকেইবা ঘণ্টা বৰষুণ সেই হিংস্ৰতাৰেই চলি থাকিল৷ তেনে বৰষুণত পাহাৰৰ চৌপাশে য’তে-ত’তে সৃষ্টি হোৱা অস্থায়ী জুৰিবোৰৰ আৰাও, বৰষুণৰ গৰ্জন, খটাসুৰকেইটাৰ চিঞৰ আৰু বাংলা ভাষাত মাক দুজনীয়ে পৰা গালি -শপনি আৰু মোবাইলৰ কেমেৰাটোৰ ‘খিছিটিক’, ‘খিছিটিক’ শব্দই লাহে লাহে নিবেদিতাক স্থিতপ্ৰজ্ঞ কৰি তুলিলে৷ বৰষুণ কমাৰ পিছতেই মোবাইলৰ নেটৱৰ্ক অহাত অঞ্জনে কিবা এটা ভাবি অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীৰ নম্বৰ নলগাই নীলোৎপলৰ নম্বৰ লগালে৷ ভালকৈ ৰিং হ’বলৈ নাপাওঁতেই কণ্ঠস্বৰ এটাই টপৰাই কৈ উঠিল—– হেল্ল’!\n: নীলোৎপল, মই অঞ্জন শইকীয়াই কৈছোঁ৷ ——অঞ্জনে নিবেদিতাৰ সুবিধাৰ বাবে স্পিকাৰ ফোনটো অন্ কৰিলে৷\n: গম পালোঁ৷ কওঁক৷\n: মানে কথা এটা হ’ল —– এই চৌধুৰীদাক মানে অনিৰুদ্ধ চৌধুৰীক ফোন কৰি কৰি পোৱা নাই৷ চুইটছ অফ্ বুলি কয় আৰু ঘৰৰ ফোনটোও কোনেও নধৰে৷\n: কৈ যাওক৷\n: মানে তেওঁৰ লগত কাম অলপ আছিল৷ তেওঁ ক’ত থাকিব পাৰে তুমি খবৰ পোৱা নেকি?\n: হয় নেকি? ক’ত আছে, ক’ত আছে? ——- অঞ্জন আৰু নিবেদিতা দুয়োৱে সমস্বৰে এইবাৰ সুধিলে৷\n: থানাত! অ’ মানে চান্দাৰ বাবে গৈছে৷ কিন্তু মিজোবোৰতো খ্ৰীষ্টিয়ান৷ চান্দা দিয়ে জানো পূজা-তুজাৰ বাবে?\n: তেন্তে কিহৰ বাবে গৈছে?\n: মালিচ ল’বলৈ৷\n: মালিচ ল’বলৈ?\n: চৌধুৰী ডাঙৰীয়া লক্ আপত৷\n: লক্ আপত?\n: অঁ আকৌ৷\n: কিন্তু কিহৰ বাবে? পূজাৰ পইছা-তইছা মাৰিলে নেকি?\n: নাই মৰা৷\n: তেন্তে? কোৱানা?\n: কাষৰ ঘৰৰ মিজো ছোৱালী এজনীক মৰম কৰিবলৈ গৈছিল৷ হাঁহি-মাতি কথা পাতে৷ আমাৰ চৌধুৰী বাপুৰাইহে বেলেগ বুজিলে৷ ছোৱালীজনীয়ে চিঞৰি দিলে আৰু ………\n: ঈশ্বৰ, ঈশ্বৰ! সচাঁ জানো!\n: মিছা৷ আচ্ছা, ৰাখিছোঁ ফোন, বাই!\n: ৰ’বা ৰ’বা, ৰ’বাচোন, হয় দিয়া সচাঁ৷ কোৱাচোন, তেখেত কেতিয়া গৈছিল?\n: কালি সন্ধিয়া৷\n: তাৰ পিছত প্ৰথমে মিজো সন্থাই লৈ গ’ল৷ ৰাতিটো ৰাখি আজি পুৱা পুলিচৰ হাতত দিছে আৰু ……..\n: হৰি হৰি৷ মাৰ ধৰ কৰিছে নেকি?\n: মাৰধৰ? কৰা নাই, গোল্লা-জিলাপী খুৱাইছে!\n: ছোৱালীজনী কিমান বয়সৰ?\n: মেট্ৰিক পাছ কৰিছে এইবাৰ৷\n: কৃষ্ণ কৃষ্ণ! তুমি পিছে এতিয়া ক’ত আছা?\n: চিন্তা নকৰিব, লক্ আপৰ বাহিৰত আছোঁ৷ আমি কেইবাজনো আহিছোঁ—— মণ্ডল, বেনাৰ্জী, ফুকন, চেৰিয়ন৷ আমি ছেটল কৰিছোঁ কেছটো৷ মিজো সন্থাক ফাইন দিব লাগিব অলপ তেওঁ৷ বচ্ দহ হাজাৰমান৷ আৰু শুনক, তেওঁৰ ঘৰৰ ফালে নাযাব দেই আৰু, পিটিব৷ আমাৰ এজনে গৈছিল, আজি কিবা কৈহে বাচি আহিছে মিজো ভাষা জানে বাবে৷ আচ্ছা ৰাখিছোঁ৷ আমাৰ ভৈয়ামৰ মানুহৰ এয়াই ভুল আৰু!\nঅঞ্জন আৰু নিবেদিতাই দুয়ো দুয়োৰে মুখলৈ চালে৷ নিবেদিতাই অকস্মাৎ বিকৃত হাঁহি এটা মাৰিলে আৰু সেই হাঁহিটিক বুকুত বন্দী কৰি অঞ্জনৰ মোবাইলৰ কেমেৰাটোৱে চিঞৰি উঠিল—— ‘খিছিটিক’৷\n← ৰেলপথ – ড. স্মৃতিমালা শৰ্মা\nমোৰ বিদেশী বোৱাৰীজনী – পৰী শ্যামলী ভূঞা →


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 মাৰ্কে লিখা শুভবাৰ্তা 13 অধ্যায়\n1 পাছত যীচু মন্দিৰৰ পৰা ওলাই যাওঁতে তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ এজনে তেওঁক ক’লে, “হে গুৰু, চাওক, কেনে আশ্চর্যজনক শিল আৰু ইয়াৰ গাঁথনি!”2তাতে যীচুৱে তেওঁক ক’লে, “তুমি এই বৰ বৰ গাঁথনি দেখিছা নে? ইয়াৰ কোনো এটা শিল আনটো শিলৰ ওপৰত পৰি থকা নাপাবা কিয়নো এই সকলো ভাঙি পেলোৱা হব৷”\n3 পাছত তেওঁ জৈতুন পৰ্বতত, মন্দিৰৰ বিপৰীতে বহি থাকোতে পিতৰ, যাকোব, যোহন আৰু আন্দ্ৰিয়ই গুপুতে তেওঁক সুধিলে,4“আমাক কওক এনে ঘটনা কেতিয়া ঘটিব? আৰু এই সকলো সিদ্ধ হ’বলৈ উদ্যত হোৱা চিন কি হব?”\n5 তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক ক’বলৈ ধৰিলে, “কোনেও যেন তোমালোকক নুভুলায়, এই কাৰণে সাৱধান হোৱা।6অনেকে মোৰ নামেৰে আহি, ‘ময়েই সেই জন’, বুলি বহু মানুহক ভুলাব।\n7 তোমালোকে যেতিয়া ৰণৰ কথা আৰু যুদ্ধ হোৱাৰ সম্ভাৱনাৰ বাতৰি শুনিবা, তেতিয়া উদ্বিগ্ন নহ’বা; কাৰণ এইবোৰ ঘটিব লাগে; কিন্তু শেষ সময় তেতিয়াও আহিবলৈ আছেই। 8 কিয়নো জাতিৰ বিৰুদ্ধে জাতি আৰু ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্য উঠিব; ঠায়ে ঠায়ে ভুমিকম্প আৰু আকালো হ’ব৷ এইবোৰ যাতনাৰ আৰম্ভণিহে মাথোন।\n9 কিন্তু তোমালোকে নিজলৈ সাৱধান হ’বা; কিয়নো মানুহবোৰে তোমালোকক বিচাৰ সভাত শোধাই দিব; তদুপৰি নাম-ঘৰত তোমালোকক প্ৰহাৰ কৰিব৷ মোৰ কাৰণে দেশাধিপতি আৰু ৰজা সকলৰ সন্মুখত মোৰ সাক্ষী হবলৈ তোমালোক থিয় হ’বা। 10 কিন্তু প্ৰথমে সকলো জাতিৰ আগত শুভবাৰ্তা প্রচাৰ হ’ব লাগিব।\n11 যেতিয়া তেখেত সকলে তোমালোকক বন্দী কৰি নি শোধাই দিব, তেতিয়া কি ক’ব লাগে সেই বিষয়ে আগেয়ে চিন্তা নকৰিবা৷ সেই সময়ত কি কব লাগে, সেই বিষয় তেতিয়াই দিয়া হ’ব; কিয়নো তোমালোক সেই কথা কওঁতা নোহোৱা, কিন্তু পবিত্ৰ আত্মাহে কওঁতা। 12 তেতিয়া ককায়েকে ভায়েকক, বাপেকে পুতেকক মৰণলৈ শোধাই দিব; আৰু সন্তান সকলে মাক- বাপেকৰ বিৰুদ্ধে থিয় হৈ তেওঁলোকক বধ কৰাব। 13 মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোক সকলোৰে ঘৃণাৰ পাত্ৰ হ’বা; কিন্তু যি জনে শেষলৈকে সহন কৰি থাকিব, সেই জনেই পৰিত্ৰাণ পাব।\n14 কিন্তু যেতিয়া পূজাৰ বাবে সেই ধ্বংসকাৰী ঘিণলগীয়া প্ৰতিমূৰ্তিটো থাকিব নলগীয়া ঠাইত থকা দেখিবা, (যি জনে পঢ়ে, তেওঁ বুজক), তেতিয়া যিহুদীয়াত থকা লোক সকল পৰ্বতলৈ পলায় যাওঁক; 15 ঘৰৰ ওপৰত থকা জনে, তেওঁৰ ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা কোনো বস্তু উলিয়াবলৈ নামি নাহক আৰু ভিতৰলৈ নোসোমাওক; 16 আৰু পথাৰত থকা জনে নিজৰ কাপোৰ খন ল’বৰ বাবেও উলটি নাযাওঁক।\n17 কিন্তু সেই কালত গৰ্ভৱতী আৰু কোলাত কেচুৱা থকা তিৰোতা সকলৰ সন্তাপ হ’ব 18 এইবোৰ যেন জাৰ-কালত নঘটে, তাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবা। 19 কিয়নো সেই কেইটা দিনত বহু মনোকষ্ট হ’ব৷ ঈশ্বৰে স্ৰজা সৃষ্টিত, আৰম্ভণিৰে পৰা এতিয়ালৈকে তেনে কষ্ট কেতিয়াও হোৱা নাই আৰু নহ’বও। 20 যদি প্ৰভুৱে সেই দিনৰ সংখ্যা কম নকৰে, তেনেহলে কোনো মানুহৰে ৰক্ষা নহ’ব৷ কিন্তু যি সকলক তেওঁ মনোনীত কৰিলে, যি সকলক তেওঁ বাছি ল’লে; সেই লোক সকলৰ কাৰণে তেওঁ এই দিনৰ সংখ্যা কম কৰিলে।\n21 তেতিয়া যদিও কোনোৱে তোমালোকক কয়, ‘চোৱা, খ্ৰীষ্ট ইয়াত আছে!’ বা ‘চোৱা, সৌ তাত আছে!’ তথাপি বিশ্বাস নকৰিবা। 22 কিয়নো ভুৱা খ্ৰীষ্ট আৰু ভুৱা ভাববাদী সকল আবিৰ্ভাৱ হব আৰু চিনৰ সৈতে আশ্চর্যজনক কাম কৰিব; সম্ভৱ হ’লে তেওঁলোকে মনোনীত লোক সকলকো ভুলাবলৈ চেষ্টা কৰিব৷ 23 সেয়েহে তোমালোক সাৱধান হোৱা! কিয়নো মই তোমালোকক সময়ৰ আগতে এই বিষয়ে কলোঁ।\n24 কিন্তু সেই মনোকষ্টৰ দিনবোৰৰ পাছত,\n25 আকাশৰ পৰা তৰাবোৰ খহি তললৈ পৰিব\n26 তেতিয়া তেখেত সকলে মানুহৰ পুত্ৰক, পৰাক্ৰম আৰু প্ৰতাপেৰে মেঘৰ ওপৰত অহা দেখিব। 27 তেওঁ দূত সকলক পঠিয়াই পৃথিৱীৰ সীমাৰ পৰা আকাশৰ সীমালৈকে, চাৰিওফালৰ পৰা নিজৰ মনোনীত লোক সকলক আনি গোটাব৷\n28 ডিমৰু গছজোপাৰ পৰা এটা দৃষ্টান্ত শিকা। যেতিয়া তাৰ ঠাল কোমল হৈ কুঁহিপাত মেলে তেতিয়া জহকাল ওচৰ হৈছে বুলি তোমালোকে জানা। 29 সেইদৰে যেতিয়া এইবোৰ ঘটনা দেখিবা, তেতিয়া তেওঁ ওচৰ চাপি দুৱাৰমুখ পালেহি বুলি তোমালোকে জানিবা।\n30 মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, এই সকলো নঘটালৈকে এই কালৰ লোক লুপ্ত নহ’ব। 31 আকাশ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব কিন্তু মোৰ বাক্য কেতিয়াও লুপ্ত নহ’ব। 32 কিন্তু পিতৃৰ বাহিৰে সেই সময় বা দিনৰ প্ৰসংগত কোনো এজনে নাজানে, সেয়া স্বৰ্গৰ দূতেই হওক বা পুত্ৰই হওক৷\n33 সেই বিষয়ে সাৱধান হোৱা! পৰ দি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকা;* ৰো 13:11; 1 থি 5:6; 1 পি 5:8৷কিয়নো সেই সময় কেতিয়া আহিব, এই বিষয়ে তোমালোকে নাজানা। 34 সেইদিন এনেদৰে আহিব, যেনেকৈ কোনো লোক নিজৰ ঘৰ এৰি বিদেশলৈ যায় আৰু নিজৰ দাসবোৰক তেওঁ অধিকাৰ দি প্ৰতিজনৰ কাম ভাগ কৰি দিয়ে, আৰু ঘৰৰ দুৱৰীক পৰ দি থাকিবলৈ আজ্ঞা দিয়ে৷\n35 এই হেতুকে তোমালোকেও পৰ দি থাকা; কিয়নো ঘৰৰ গৰাকী গধূলি বা মাজনিশা বা কুকুৰাই ডাক দিয়া পৰত বা ৰাতিপুৱা কেতিয়া আহিব তোমালোকে নাজানা৷ 36 তেওঁ অকস্মাতে আহি তোমালোকক যেন টোপনিত থকা নেদেখে। 37 মই তোমালোকক কি কি কব লাগে, সেই সকলোবোৰকে কলোঁ, পৰ দি থাকা৷”\n*13 অধ্যায়:33 ৰো 13:11; 1 থি 5:6; 1 পি 5:8৷


নিক'লা টেছলা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনিক'লা টেছলা (ইংৰাজী: Nikola Tesla) (১০ জুলাই, ১৮৫৬ – ৭ জানুৱাৰী, ১৯৪৩) আছিল এজন ছাৰ্বিয়ান-আমেৰিকান উদ্ভাৱক, বৈদ্যুতিক অভিযন্তা, যান্ত্ৰিক অভিযন্তা আৰু ভৱিষ্যৎদ্ৰষ্টা। বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অবিস্মৰণীয় অৱদানৰ বাবে নিক'লা টেছলাক ইতিহাসৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ উদ্ভাৱক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ দ্বাৰা চালিত অধিকাংশ যন্ত্ৰৰে মূল চালিকা শক্তি ঘূৰ্ণীয়মান চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ (Rotating Magnetic Field) আৱিষ্কাৰ কৰিছিল নিক'লা টেছলাই। বিদ্যুৎ পৰিৱহণৰ তিনিতৰপীয়া প্ৰণালীটোৰো (Three Phase System) মূল্যৱান বিকাশ সাধন কৰিছিল নিক'লা টেছলাই। ১৮৮৪ চনত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহচালিত ডাইনাম', ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ আৰু মটৰৰ পেটেণ্টৰ স্বত্বসমূহ জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছক বিক্ৰী কৰে। ১৮৯১ চনত তেওঁ টেছলা কুণ্ডলী আৱিষ্কাৰ কৰে, যি কুণ্ডলী ৰেডিঅ' প্ৰযুক্তিত ব্যাপক ৰূপত ব্যৱহৃত হৈছিল।\n১০ জুলাই, ১৮৫৬\nস্মিলিজান, অষ্ট্ৰিয়ান সাম্ৰাজ্য, এতিয়াৰ ক্ৰয়েছিয়া\n৭ জানুৱাৰী, ১৯৪৩ (৮৬ বছৰ)\nনিউয়ৰ্ক মহানগৰ, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nঅষ্ট্ৰিয়া, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nউচ্চ বিভৱ-ভেদসম্পন্ন উচ্চকম্পনাংকৰ শক্তি পৰীক্ষা\nপৃথিৱী পোহৰাই তোলা এই জিনিয়াছজনক এতিয়া টেছলা নামৰ এটা এককৰ জৰিয়তে স্মৰণ কৰা হয়। টেছলা হৈছে চুম্বকীয় অভিৱাহ ঘনত্ব (Magnetic Flux Density) ৰ একক। তেওঁৰ নামটোৰে কেইবাটাও পথ নামকৰণ কৰা হৈছে, মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। উল্লেখযোগ্য যে, তেওঁৰ নামেৰে এটা বঁটাও প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে। অথচ জীয়াই থকা সময়ছোৱাত টেছলাৰ কৰ্মৰাজিয়ে ইমান সমাদৰ লাভ কৰা নাছিল। উদ্ভাৱক হিচাপে টেছলাৰ জীৱন আৰম্ভ হৈছিল ২৬ বছৰ বয়সত। সেইসময়ত তেওঁ বুডাপেষ্টৰ কেন্দ্ৰীয় টেলিগ্ৰাফ কাৰ্যালয়ত কৰ্মৰত আছিল। সেইসময়তে তেওঁ ঘূৰ্ণীয়মান চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ এটা আৰ্হি অংকন কৰিছিল। আৰু আৰ্হিৰ সেই ধাৰণাটোৱেই আজিকোপতি বহুতো বিদ্যুৎ-চুম্বকীয় যন্ত্ৰত ব্যৱহৃত হৈ আছে।\nসাধাৰণতে কোৱা হয় যে, টেছলাৰ বৈজ্ঞানিক প্ৰতিভা যিমান প্ৰখৰ আছিল, সিমানেই ভোটা আছিল তেওঁৰ ব্যৱসায়িক দক্ষতা। নিজৰ ধাৰণা তথা আৰ্হিবোৰক তেওঁ ব্যৱসায়িক দৃষ্টিৰে চোৱাত ব্যৰ্থ হৈছিল। আনহাতে বিজুলী বাতিৰ আৱিষ্কাৰক টমাছ আলভা এডিচন উদ্ভাৱকৰ উপৰিও এজন বুধিয়ক ব্যৱসায়ী আছিল যাৰ লগত টেছলাৰ সঘন বাদানুবাদ হৈছিল। স্বাভাৱিকতেই এই দুজন চমৎকাৰী প্ৰতিভাৰ মাজত এক বৌদ্ধিক যুদ্ধৰ সূচনা হৈছিল আৰু এটা সময়ত টেছলাই এডিছনৰ সংগ পৰিত্যাগ কৰিছিল।\n1 পৰিয়াল-পৰিচয় আৰু প্ৰাৰম্ভিক কাল\n2 এডিছনৰ লগত ভেটাভেটি\n3.1 নিক'লা টেছলা আৰু জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছ\n3.3 ৰেডিঅ' যোগাযোগ\n3.4 কলৰাড' স্প্ৰীং\n3.5 তাঁৰবিহীন সম্প্ৰচাৰ\n4 বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ যুদ্ধ\n6.1 নিক'লা টেছলা বঁটা\nপৰিয়াল-পৰিচয় আৰু প্ৰাৰম্ভিক কালসম্পাদনা কৰক\nনিক'লা টেছলাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৫৬ চনৰ ১০ জুলাইত। অষ্ট্ৰিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ (বৰ্তমানৰ ক্ৰয়েছিয়া)লিকা প্ৰদেশৰ শ্মিলিজান গাঁৱত। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল মিলুটিন টেছলা (১৮১৯-১৮৭৯)আৰু মাকৰ নাম আছিল ডিউকা টেছলা (১৮২২-১৮৯২)। দেউতাক এজন নৈষ্ঠিক ধৰ্মযাজক আছিল। আনহাতে মাতৃ ডিউকা টেছলাৰ আছিল এক বিশেষ প্ৰতিভা। তেওঁ চাৰ্বিয়ান মহাকাব্যিক কবিতাবোৰ মনত ৰাখিব পাৰিছিল। লগতে ঘৰুৱা সা-সঁজুলি আৰু যান্ত্ৰিক সৰঞ্জাম নিৰ্মাণতো মাতৃ ডিউকাই পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল। অথচ ডিউকাই কোনোধৰণৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা নাছিল। টেছলাৰো এক বিশেষ 'ফটোগ্ৰাফিক স্মৃতি' আছিল,যি তেওঁ মাতৃৰ পৰা জন্মসূত্ৰে পোৱা বুলি বিশ্বাস কৰিছিল।\nটেছলা আছিল ঘৰৰ চতুৰ্থটো সন্তান। তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভগ্নী আছিল। মিল্কা,এঞ্জেলি,আৰু মাৰিকা। ডেন নামৰ তেওঁৰ এজন জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃও আছিল যাৰ ঘোঁৰা-দৌৰৰ এটা দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হৈছিল। সেইসময়ত টেছলাই পাঁচ বছৰত ভৰি দিছিল। ১৮৬১ চনত টেছলাই শ্মিলিজানত এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নাম লগায় আৰু তাতেই তেওঁ জাৰ্মান ভাষা,অংকশাস্ত্ৰ আৰু ধৰ্ম বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে।\n১৮৬২ চনত,ছয় বছৰ বয়সত টেছলাৰ পৰিয়াল গছপিকলৈ গুচি যায় য'ত টেছলাৰ দেউতাকে প্যাৰিশভুক্ত যাজক হিচাপে কাম কৰে। নিক'লাই তাতে প্ৰাথমিকৰ উপৰিও মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে।\n১৮৭০ চনত টেছলা উত্তৰফালে বৰ নিলগত থকা কাৰ্লাভ'কলৈ ৰাওনা হয় আৰু তাত তেওঁ উচ্চমাধ্যমিকৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে।শ্ৰেণীসমূহৰ পাঠদান জাৰ্মান ভাষাত হৈছিল,যিহেতু সেই বিদ্যালয়খন অষ্ট্ৰিয়-হাংগেৰিয়ান সামৰিক সীমান্তত আছিল।\nটেছলাই পাছলৈ লিখিছিল যে- পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এজন অধ্যাপকে তেওঁক বৈদ্যুতিক ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ জগাই তুলিছিল। চমৎকাৰী প্ৰপঞ্চৰ (Mysterious Phenomenon) কেতবোৰ বিশেষ প্ৰদৰ্শনে টেছলাক যে এই অদ্ভুত শক্তিবিধৰ প্ৰতি ভীষণ কৌতূহলী কৰি তুলিছিল,সেইয়াও টেছলাই উল্লেখ কৰি গৈছে। টেছলাই সমাকলন গণিতৰ সমস্যা মনৰ মাজতেই সমাধান কৰি দিব পাৰিছিল। পিছে এই অবিশ্বাস্য ঘটনাত তেওঁৰ শিক্ষকসকল পতিয়ন যোৱা নাছিল আৰু তেওঁলোকে টেছলাই নকল কৰা বুলি ভাবিছিল। টেছলাই চাৰি বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম তিনি বছৰতেই শেষ কৰি ১৮৭৩ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।\nটেছলাই অষ্ট্ৰিয়াৰ গ্ৰাজস্থিত কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত হয়, লগতে প্ৰাগত থকা বিশ্ববিদ্যালয়তো টেছলাই শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। গ্ৰাজত থাকোঁতেই টেছলাই পোনপ্ৰথমে গ্ৰেম্ ডাইনাম'প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল। এই ডাইনাম'টোৱে প্ৰথমে জেনেৰেটৰ হিচাপে কাম কৰে আৰু বিপৰীত দিশত বৈদ্যুতিক মটৰৰ দৰে কাম কৰে। এইটোৰ পৰাই টেছলাই পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ থূলমূল ধাৰণা এটা গ্ৰহণ কৰিলে। পাছত বুডাপেষ্টত থাকোঁতে টেছলাই ঘূৰ্ণীয়মান চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ নীতি ঠাৱৰ কৰিলে আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁ আৱেশ মটৰ (Induction Motor) নিৰ্মাণ কৰাৰ আঁচনি তৈয়াৰ কৰে। সেয়াই আছিল পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ সফল ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগৰ দিশত টেছলাৰ প্ৰথমটো খোজ।\n১৮৮২ চনত টেছলাই পেৰিছত পদাৰ্পণ কৰে। তাত থকা মহাদেশীয় এডিছন কোম্পানীত তেওঁ কাম কৰিবলৈ লয়। তাৰ ঠিক পাছৰ বছৰটোতেই অৰ্থাৎ ১৮৮৩ চনত টেছলাই ষ্ট্ৰাছবাৰ্গৰ এটা প্ৰকল্পত কেইবাঘণ্টাজোৰা পৰিশ্ৰমৰ অন্তত প্ৰথমটো আৱেশ মটৰ সাজি উলিয়ায়।\nএডিছনৰ লগত ভেটাভেটিসম্পাদনা কৰক\n১৮৮৪ চনত টেছলাই আমেৰিকালৈ গমন কৰে। তেওঁ যেতিয়া নিউইয়ৰ্কত উপস্থিত হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ পকেটত মাথোঁ চাৰিটা 'চেণ্ট' আছিল। লগত আছিল তেওঁৰ স্বৰচিত কেইটামান কবিতা আৰু উৰণ যন্ত্ৰৰ কিছু গাণিতীক হিচাপ। আমেৰিকালৈ যোৱা টেছলাক প্ৰথমটো চাকৰি দিছিল টমাছ আলভা এডিছনেই। কিন্তু দুয়োজন অভিযন্তাৰেই পদ্ধতি-প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজত বিস্তৰ বৈসাদৃশ্য আছিল। বোধহয় সেইবাবেই দুয়োজন বিজ্ঞানীৰ বিচ্ছেদ অৱধাৰিত আছিল।\nটেছলাই এডিছনৰ মানহাট্টানস্থিত মুখ্য কাৰ্যালয়ত এবছৰ কাম কৰে। টেছলাৰ উদ্ভাৱনী ক্ষমতা আৰু পৰিশ্ৰমে এডিছনক বাৰুকৈয়ে বিমুগ্ধ কৰে। এদিন এডিছনে প্ৰস্তাৱ ৰাখিলে যে,যদি টেছলাই একমুখীপ্ৰৱাহৰ দ্বাৰা চালিত ডাইনাম' এটা নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি তেন্তে তেওঁ টেছলাক ৫০,০০০ ডলাৰ প্ৰদান কৰিব। মাহজোৰা পৰিক্ষা-নিৰীক্ষাৰ অন্তত টেছলাই এটা সমাধান আগবঢ়ালে আৰু এডিছনৰ পৰা সেই ধনখিনি বিচাৰিলে। পিছে বিজ্ঞানী এডিছন মুহূৰ্ততে সংকুচিত হৈ পৰিল আৰু ক'লে "টেছলা,তুমি আমাৰ আমেৰিকান কৌতুক বুজি নোপোৱা। " সেই ঘটনাৰ ঠিক পাছতেই টেছলাই এডিছনৰ সংগ ত্যাগ কৰিলে।\nনিক'লা টেছলা আৰু জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছসম্পাদনা কৰক\nটেছলাই টেছলা ইলেকট্ৰিক লাইট কোম্পানী নামৰ কোম্পানী এটা খুলিবলৈ বৰকৈ চেষ্টা কৰিছিল। তাত তেওঁ বিফল হৈছিল হয়,কিন্তু এদিন টেছলাই পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ গৱেষণাক সাহায্য প্ৰদান কৰিব পৰা ব্যক্তি এজনক বিচাৰি পালে।\n১৮৮৭ আৰু ১৮৮৮ চনত টেছলাৰ আৱিষ্কাৰসমূহে ত্ৰিশটাতকৈও অধিক পেটেণ্ট লাভ কৰিলে আৰু আমেৰিকান ইনষ্টিটিউট অৱ ইলেকট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰছ্লৈ যোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিলে। তেওঁৰ বক্তৃতা জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছ নামৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ দৃষ্টিগোচৰ হ'ল। জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছ আছিল অন্য এজন উদ্ভাৱক যিজনে বষ্টনৰ কাষত প্ৰথমটো পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহচালিত শক্তিপ্ৰণালী নিৰ্মাণ কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে, বহুচৰ্চিত বিজুলীৰ যুদ্ধত টমাছ আলভা এডিছনৰ মুখ্য প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বী আছিল এই জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছেই।\nৱেষ্টিংহাউছে টেছলাক নিযুক্তি দিলে আৰু টেছলাৰ পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহৰ মটৰৰ পেটেণ্টসমূহক অনুজ্ঞা-পত্ৰ দিলে। লগতে দিলে এটা লেবৰটেৰী।\nসেইসময়তে, ১৮৯০ চনত টমাছ আলভা এডিছনে এটা কৰ্ম সংঘটিত কৰিলে। হত্যাকাৰৰ দোষত অভিযুক্ত নিউ ইয়ৰ্কৰ এজন হত্যাকাৰীক তেওঁ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহচালিত বৈদ্যুতিক চকী এখনত বহুৱাই এটা দুঃসাহসিক ক্ৰীড়া দেখুৱালে। এডিছনৰ এই পৰিকল্পনাৰ আঁৰত এটা বিশেষ উদ্দেশ্য আছিল। সেইয়া হৈছে ৱেষ্টিংহাউছৰ নিৰ্মাণ কিমান ভয়াৱহ-সেয়া জনতাৰ সমুখত প্ৰদৰ্শন কৰা।\n১৮৯০ চনতেই টেছলাই বৈদ্যুতিক দোলক,মিটাৰ,লাইটৰ এক সংশোধিত ৰূপ উদ্ভাৱন কৰে। তাৰ লগতে উদ্ভাৱন কৰে এটা উচ্চ বিভৱ-ভেদ সম্পন্ন ৰূপান্তৰক (Transformer)।\n১৮৯১ চনৰ চিকাগোত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব কলম্বিয়ান প্ৰদৰ্শনীটেছলা আৰু ৱেষ্টিংহাউছ দুয়োজনে মিলি পোহৰাই তোলে। একেসময়তে জেনেৰেল ইলেক্টিকৰ লগতো অংশীদাৰিত্ব স্থাপন কৰে। তেওঁলোকৰ লক্ষ্য আছিল নায়েগ্ৰা জলপ্ৰপাতত পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহচালিত জেনেৰেটৰ (AC GENERATOR) সংস্থাপন কৰা;যিটো হ'ব পৃথিৱীৰ প্ৰথম আধুনিক বিদ্যুৎ-কেন্দ্ৰ।\n১৮৯৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত উইলহেম ৰয়েণ্টজেনে এক্স-ৰে' আৰু এক্স-ৰে দৃশ্যাৱলী (ৰেডিঅ'গ্ৰাফী) আৱিষ্কাৰৰ বাতৰি পোৱাৰ পাছত টেছলাই সেই দিশত নিজাববীয়া কাম আৰম্ভ কৰিলে।তেওঁ এটা উচ্চ কৰ্মশক্তিৰ একক প্ৰান্তৰ ভেকুৱাম টিউব নিৰ্মাণ কৰিল যাৰ কোনো লক্ষ্যনিৰ্দিষ্ট ইলেকট্ৰড নাছিল আৰু যিটোৱে টেছলা কয়লৰ উৎপাদিত শক্তিৰ ভিত্তিত কাম কৰিছিল। গৱেষণাত এক্স-ৰে উৎপন্ন কৰিবলৈ টেছলাই কেইবাটাও পৰীক্ষণ-শৈলী প্ৰস্তুত কৰিছিল।\nৰেডিঅ' যোগাযোগসম্পাদনা কৰক\n১৮৯৮ চনত নিক'লা টেছলাই স্বয়ংচালিত নাও এখন আৱিষ্কাৰৰ কথা ঘোষণা কৰে। এইখন নাও তেওঁ ৰিমট কণ্ট্ৰেলেৰে চলাইছিল। যেতিয়া মানুহৰ মাজত এই বতৰাক লৈ তেওঁ কিছু সংশয়ৰ উমান পালে,তেতিয়া মেডিছন স্কুৱেৰ গাৰ্ডেনত নাওখন তেওঁ চলাই দেখুৱালে।\nকলৰাড' স্প্ৰীংসম্পাদনা কৰক\nগৱেষণাগাৰত কল'ৰাড' স্প্ৰীঙৰ সৈতে নিক'লা টেছলা,ডিচেম্বৰ ১৮৯৯\n১৮৯৫ চনত টেছলাৰ নিউ ইয়ৰ্কত থকা গৱেষণাগাৰটোত জুই লাগে আৰু ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়। সেই জুইয়ে টেছলাৰ বহুমূল্যৱান নথি আৰু সঁজুলি দাহ কৰে।\n১৮৯৯ৰ চনৰ পৰা ১৯০০ চনৰ আগভাগলৈকে নিক'লা টেছলা ক'লৰাড'ত থাকে। তাতেই তেওঁ কল'ৰাড' স্প্ৰীং উদ্ভাৱন কৰিছিল-যিটো উদ্ভাৱনক টেছলাই তেওঁৰ সৰ্বাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ উদ্ভাৱন হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল-পাৰ্থিৱ স্থিৰ তৰংগ (Terrestrial Stationary Waves ) এইটো উদ্ভাৱনৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰমাণ কৰি দিছিল যে পৃথিৱীৰ ভূমিক এডাল বিদ্যুৎ পৰিবাহী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু তাৰদ্বাৰা কিছুমান বৈদ্যুতিক কম্পনাংকৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰি। তেওঁ আনকি বৈদ্যুতিক তাঁৰ নোহোৱাকৈ ৪০ কিলোমিটাৰ (২৫ মাইল) নিলগৰ পৰা ২০০টা বিজুলী বাঁতি জ্বলাই দেখুৱাইছিল;যিবোৰে ৪১ মিটাৰ দীঘল চমকনিৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কোনোবা এক সময়ত তেওঁ নিশ্চিত হৈছিল যে কল'ৰাডত থকা গৱেষণাগাৰলৈ অন্য কোনো গ্ৰহৰ পৰা কোনোবাই সংকেত পঠিয়াইছে। পিছে এইটো সম্ভাৱনাক বহুতো বৈজ্ঞানিক পত্ৰিকাত উপহাসমূলক দৃষ্টিৰেহে চোৱা হৈছিল।\nতাঁৰবিহীন সম্প্ৰচাৰসম্পাদনা কৰক\n১৯০০ চনত নিক'লা টেছলা নিউ ইয়ৰ্কলৈ উভতি যায় আৰু লং আইলেণ্ড ত তাঁৰবিহীন সম্প্ৰচাৰ কৰিব পৰাকৈ এটা টাৱাৰ নিৰ্মাণৰ কাম হাতত লয়। নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰায় ১,৫০,০০০ ডলাৰ ধন আহিছিল আমেৰিকাৰ বিনিয়োগকাৰী জে.মৰ্গানৰ পৰা। টেছলাৰ আশা আছিল এইটোৰ নিৰ্মাণে গোটেই বিশ্বজুৰি তাঁৰবিহীন যোগাযোগ সুচল কৰিব আৰু মানুহে ছবি,বাৰ্তা,বতৰৰ জাননী আদিৰ পঠিয়াব পৰা হ'ব। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যৰ কথা,সেই প্ৰকল্প বাস্তৱায়িত নহ'ল। তাৰ কাৰণ আছিল-আৰ্থিক সংকট, শ্ৰমিকৰ নানান সমস্যা, আৰু মৰ্গানৰ অসহযোগিতা। এইটো টেছলাৰ জীৱনৰ পাহৰিবনোৱাৰা পৰাজয় আছিল।\nবৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ যুদ্ধসম্পাদনা কৰক\nবৈদ্যুতিক প্ৰৱাহৰ যুদ্ধ নাইবা Battle of Currents হৈছে বিজ্ঞান-ইতিহাসৰ এছোৱা উত্তপ্ত সময়। সেই সময়ত বিদ্যুৎ-পৰিবহণৰ যুঁজখনে এক চূড়ান্ত পৰ্যায়ত আৰোহণ কৰিছিল। যুঁজখন হৈছিল টমাছ আলভা এডিছনৰ একমুখী প্ৰৱাহ আৰু জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছৰ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ মাজত।একমুখী প্ৰৱাহৰ জৰিয়তে বিদ্যুৎ পৰিবহণ কৰি সফলতা লাভ কৰা টমাছ আলভা এডিছনে ১৮৮৬ চনত এক বিশেষ প্ৰত্যাহ্বানৰ সমুখীন হয়। সেই প্ৰত্যাহ্বান আহে জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছৰ তৰফৰ পৰা। সেইসময়তে জৰ্জ ৱেষ্টিংহাউছে পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ এক পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল য'ত ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ নামৰ যন্ত্ৰ এটি ব্যৱহাৰ হৈছিল। ট্ৰেন্সফৰ্মাৰৰ দ্বাৰা উচ্চ বিভৱভেদ নিম্ন বিভৱভেদলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পৰা হৈছিল। আৰু সেই নিম্ন বিভৱভেদসম্পন্ন পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহেৰে ঘৰৰ ভিতৰ পোহৰাব পৰা হৈছিল। আনহাতে,পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ দ্বাৰা বহু দূৰলৈকে বিদ্যুৎ শক্তিৰ পৰিবহণ সম্ভৱ হৈছিল। খুব কম সময়ৰ ভিতৰতে পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ এই প্ৰণালীটোৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। আৰু সেই জনপ্ৰিয়তায়েই এডিছনৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বানৰ কাৰণ হৈ পৰিছিল। স্বাভাৱিকতেই এক প্ৰতিযোগিতাময় পৰিৱেশে সেইসময়ৰ পৃথিৱীক দুটা ভাগত বিভক্ত কৰিছিল। আৰু এডিছনে সেই যুঁজঁত জয়ী হ'বলৈ পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহ ভয়ংকৰ আৰু বিপদযুক্ত বুলি দাবী কৰিছিল আৰু আৰ্হিটোক দুৰ্বল বুলি কৈছিল। লগতে তেওঁলোকে একমুখী প্ৰৱাহৰ পেটেণ্টৰ বিধি উলঙ্ঘা কৰা বুলি ঘোষণা কৰিছিল।\nপৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ এই চমকপ্ৰদ উত্থানত বিব্ৰত হৈ এডিছনে একধৰণৰ প্ৰপাগাণ্ডামূলক প্ৰচাৰৰ পাতনি মেলে। সেই প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্য আছিল এটাই-পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহক নিষ্ফল প্ৰমাণিত কৰা আৰু ৰাইজক সেই প্ৰচাৰত পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰা। প্ৰচাৰৰ এটা অংশ হিচাপে,জীৱ-জন্তুক বৈদ্যুতিক শ্বক দিয়া হৈছিল। তেনে এক সময়তে নিউ ইয়ৰ্কে মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশপ্ৰাপ্ত কয়দীবোৰক শাস্তি বিহিবলৈ তুলনামূলকভাৱে কম কষ্টদায়ক বিকল্পৰ সন্ধান কৰি আছিল। এডিছনো এসময়ত কঠোৰ শাস্তিৰ বিৰোধী আছিল। সেয়েহে তেওঁ পৰামৰ্শ দিলে,সেই কয়দীবোৰক পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহৰ দ্বাৰা মৃত্যুদণ্ড বিহা হওক। তেতিয়া তেওঁলোকৰ কম সময়তে মৃত্যু হ'ব। অৱশেষত হৈছিলোঁ সেয়াই। ১৮৯০ চনত হত্যাৰ অভিযোগত অভিযুক্ত উইলিয়াম কেমলাৰ নামৰ কয়দীজনক বৈদ্যুতিক চকীত বহুৱায়েই মৃত্যুদণ্ড বিহা হয়। সেই সৰঞ্জামটো নিৰ্মাণ কৰিছিল এডিছনৰ বেতনভুগী বৈদ্যুতিক বিক্ৰেতা এজনে। ৱেষ্টিংহাউছৰ এ.চি.চালিত জেনেৰেটৰৰ(এ.চি.-A.C.-Alternating Current,পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহ) পৰা তেওঁ শক্তি সংগ্ৰহ কৰি গোপনে সেই কাম কৰি আছিল।\nপিছে এইবোৰ কথা-কাণ্ড আৰু অপপ্ৰচাৰে পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহক হৰুৱাব নোৱাৰিলে। ১৮৯৩ চনত চিকাগ'ত হোৱা বিশ্ব মেলাত বিদ্যুৎ যোগান ধৰাৰ চুক্তিখনত শেষমুহূৰ্তত ৱেষ্টিংহাউছেই চহী কৰিলে। তেওঁলোকৰ হাতত পৰাস্ত হ'ল চুক্তিৰ অইন এক প্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বী জেনেৰেল ইলেক্ট্ৰিক। তাৰপিছত ৱেষ্টিংহাউছে আৰু এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিলে। সেয়া হ'ল নায়েগ্ৰা জলপ্ৰপাতত জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প সংস্থাপনৰ হেতু পৰিৱৰ্তীপ্ৰৱাহচালিত জেনেৰেটৰ নিৰ্মাণ কৰা। ১৮৯৬ চনত সেই বিদ্যুৎ কেন্দ্ৰটোৰ পৰা ২৬ মাইল নিলগত থকা নিউইয়ৰ্কৰ বাফেল'লৈকে বিদ্যুৎ পৰিবহণ কৰা হ'ল। এইটো সাফল্যক বিজুলীৰ যুদ্ধৰ অঘোষিত সমাপ্তি বুলি গণ্য কৰা হয়। তাৰ পিছৰপৰায়েই শক্তি খণ্ডত পৰিৱৰ্তী প্ৰৱাহ অপ্ৰতিদ্বন্দ্ব্ব্বী হৈ পৰে। \nটেছলাই পুৱা ৯ বজাৰ পৰা সন্ধ্যা ৬ বজালৈকে কাম কৰিছিল। নিশা ঠিক ৮ বাজি ১০ মিনিটত নৈশাহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল প্ৰথমে ডেলমাণিক' ৰেষ্টুৰাঁ আৰু শেহলৈ ৱাল্ডৰ্ফ-এষ্ট'ৰিয়া হোটেলত। টেছলাই হোটেলৰ মুখ্য পৰিচাৰকজনক টেলিফোনযোগে নৈশাহাৰৰ অৰ্ডাৰ দিছিল। সেইজন পৰিচাৰকেই টেছলাৰ খোৱাৰ দিহা লগাই দিছিল। “আহাৰ ঠিক আঠবজাৰ লগে লগে প্ৰস্তুত হ'ব লাগিব ...তেওঁ অকলেই আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। কাচিৎ কেতিয়াবা সামাজিক আচাৰ মানি চলাৰ হেতুকে কোনোবা গোটক নৈশাহাৰৰ নিমন্ত্ৰণ দিছিল...তাৰপিছত টেছলাই পুনৰ কামত ধৰিছিল। ” কেতিয়াবা নিশা তিনি বজালৈকে। \nটেছলাই প্ৰত্যেক দিনেই ৮ৰ পৰা ১০ মাইল পৰ্যন্ত খোজ কাঢ়িছিল। প্ৰত্যেক নিশায়েই টেছলাই নিজৰ ভৰিৰ আঙুলিবোৰ এশবাৰ পৰ্যন্ত পকাই দিছিল। সেই কাৰ্যই তেওঁৰ মগজুৰ স্নায়ুকোষবোৰক শক্তিদান কৰিছিল বুলি কৈছিল।\nবাতৰিকাকতৰ এজন সম্পাদক আৰ্থাৰ ব্ৰিছবেনৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত টেছলাই কৈছিল যে-তেওঁ টেলিপেথিত বিশ্বাস নকৰে। তেওঁ মত দিছিল “ধৰি লওক, মই আপোনাক হত্যা কৰাৰ কথা ভাবিলোঁ। পিছে সেইটো কথা দেখোন আপুনি পিছমুহূৰ্ততে গম পাব। কথাটো আচৰিত নহয়নে? এইবোৰনো আমাৰ মনটোৱে কেনেকৈ জানে!” একেটা সাক্ষাৎকাৰতে টেছলাই ব্যক্ত কৰিছিল যে,সকলোবোৰ প্ৰাথমিক সূত্ৰকেই এটা মাথোন সূত্ৰত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। \nপাছৰ বছৰসমূহত টেছলা এজন নিৰামাষাহাৰী হৈ পৰিছিল। তেওঁ খাইছিল কেৱল গাখীৰ,ব্ৰেড্,মৌ আৰু পাচলিৰ ৰস।\nঅনবদ্য উদ্ভাৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ বাবে নিক'লা টেছলাই কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য সন্মান লাভ কৰে।\nএলিয়ট ক্ৰেছন পদক\n১৯২৬ চনত য়ুগোশ্লাভ চৰকাৰে প্ৰদান কৰা চেইণ্ট চাভা,প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অনুজ্ঞা\n১৯৩৬ চনত য়ুগোশ্লাভিয়া চৰকাৰে প্ৰদান কৰা হোৱাইট ইগলৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ অনুজ্ঞা\n১৯১৭ চনত বৈদ্যুতিক অভিযন্তাৰ আমেৰিকান প্ৰতিষ্ঠান অৰ্থাৎ,AIEEয়ে প্ৰদান কৰা এডিছন পদক\nফিলাডেলাফিয়া নগৰীয়ে প্ৰদান কৰা জন স্কট পদক\nৰাষ্ট্ৰীয় উদ্ভাৱকৰ খ্যাতিমন্ত শ্ৰেণীৰ প্ৰৱেশ পদক (INDUCTION MEDAL OF THE NATIONAL INVENTORS HALL OF FAME)*\nপ্ৰব্ৰজনকাৰী কল্যাণ প্ৰতিষ্ঠানে প্ৰদান কৰা সন্মানীয় স্বীকৃতি-পত্ৰ\nজাগ্ৰেব বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰদান কৰা সন্মানীয় ডক্তৰেট ডিগ্ৰী\nবেলগ্ৰেড বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰদান কৰা সন্মানীয় ডক্তৰেট ডিগ্ৰী\nপয়ট্ৰিয়েছ বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰদান কৰা সন্মানীয় ডক্তৰেট ডিগ্ৰী\nচাৰ্বিয়ান ৰয়েল একাডেমীৰ স্থায়ী সদস্য পদ\nছেক ৰিপ্লাবিকৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান শুভ্ৰ সিংহ (White Lion)লাভ\nপেৰিছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনাৰিছ ক'জাৰ প্ৰমাণপত্ৰ\nনিক'লা টেছলা বঁটাসম্পাদনা কৰক\nবিশ্ব-প্ৰযুক্তিৰ অন্যতম শক্তিশালী মঞ্চ বৈদ্যুতিক আৰু অণুবিদ্যুৎ অভিযন্তাৰ প্ৰতিষ্ঠানে,চমুকৈ IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers) নিক'লা টেছলাৰ নামত এক বিশেষ বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে। বঁটাটো প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল ১৯৭৫ চনত। বিদ্যুৎ শক্তিৰ উৎপাদন আৰু প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য কাম কৰা ব্যক্তি আৰু ব্যক্তিসকলক (তিনিজনীয়া এটা গোট) এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। \n১৯৩৭ চনত,৮১ বছৰ বয়সত টেছলা নিউ য়ৰ্কাৰ নামৰ হোটেলৰ পৰা ওলাই ওচৰৰ গীৰ্জাঘৰ আৰু পুথিভঁৰাললৈ যায়,য'ত তেওঁ পাৰবোৰক আহাৰ যোগান ধৰিছিল। পিছে দুটামান গলিৰ সিপাৰে থকা ৰাস্তাটো পাৰ হ'ব খোজোঁতেই আহি থকা এখন টেক্সিৰ লগত টেছলাৰ সংঘৰ্ষ হয় আৰু তেওঁ ততালিকে মাজপথত বাগৰি পৰে। তেওঁৰ পিঠিত বৰকৈ আঘাত পায়,তিনিডাল সিৰা ভাঙি যায়। আঘাতৰ আটাইবোৰ তথ্য পোহৰলৈ নাহিল। কিয়নো টেছলাই চিকিৎসকক দেখুৱাবলৈ অমান্তি হৈছিল। ফলত তেওঁ কোনোদিনে পূৰ্ণভাৱে সুস্থ হৈ নুঠিল। উল্লেখযোগ্য যে,চিকিৎসকক সাক্ষাৎ নকৰাটো তেওঁৰ অন্যতম জীৱন-ৰীতি আছিল।\n১৯৪৩ চনৰ ৭ জানুৱাৰিত,৮৬ বছৰ বয়সত টেছলাই নিউ য়ৰ্কাৰ হোটেলৰ ৩৩ নং মহলাৰ ৰুম নম্বৰ ৩৩২৭ত মৃত্যু হয়। কোঠালিৰ দুৱাৰত ওলোমাই থোৱা 'আমনি নকৰিবা' নিৰ্দেশ অমান্য কৰি বনকৰা মহিলা এলিছ মনাঘান কোঠালৈ সোমাই যাওঁতেই নিক'লা টেছলাৰ নিঠৰ দেহটো চকুত পৰে। সেই নিৰ্দেশ টেছলাই দুদিন আগতেই ওলোমাই থৈছিল। সহকাৰী চিকিৎসা নিৰীক্ষক এইচ্ছ.ডব্লিউ উৱেম্বলিয়ে টেছলাৰ দেহ পৰীক্ষা কৰে আৰু মৃত্যুৰ কাৰণ ক'ৰ'নাৰি থ্ৰম্ব'চিছ বুলি চিনাক্ত কৰে।\n↑ A. Laplante,Phillip (01-Jan-1999). "Comprehensive Dictionary of Electrical Engineering". Springer Science & Business Media. পৃষ্ঠাসমূহ: 635. ISBN 978-3-540-64835-2.. http://books.google.co.in/books?id=soSsLATmZnkC&redir_esc=y। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 মে' 2019.\n↑ Cheney, Margaret; Uth, Robert;Glenn, Jim. "Tesla, Master of Lightning". Barnes & Noble Publishing. ISBN ISBN 978-0-7607-1005-0.. http://books.google.co.in/books?id=3W6_h6XG6VAC&redir_esc=y। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 মে' 2019.\n↑ 7.0 7.1 7.2 Carlson, W. Bernard (07-May-2013). "Tesla: Inventor of the Electrical Age". Princeton University Press. ISBN 1-4008-4655-2.. http://books.google.co.in/books?id=5I5c9j8BEn4C&redir_esc=y। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 মে' 2019.\n↑ Dommermuth-Costa (1994). "Nikola Tesla: A Spark of Genius". Twenty-First Century Books. ISBN ISBN 978-0-8225-4920-8.. http://books.google.co.in/books?id=kFFWipanqsoC&redir_esc=y। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 মে' 2019.\n↑ Cheney, Margaret (02-Oct-2001). "Tesla: Man Out of Time". Simon and Schuster. ISBN ISBN 978-0-7432-1536-7.. http://books.google.co.in/books?id=ti2Jt7XarzMC&redir_esc=y&hl=en। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 মে' 2019.\n↑ 10.0 10.1 "Nikola Tesla Timeline from Tesla Universe". Tesla Universe. . Retrieved 16 January 2017.. http://teslauniverse.com/nikola-tesla/timeline/1856-birth-nikola-tesla। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 মে' 2019.\n↑ Tesla, Nikola (2011). My inventions: the autobiography of Nikola Tesla.. Eastford: Martino Fine Books.. ISBN 978-1-61427-084-3..\n↑ Tesla, Nikola; Marinčić, Aleksandar (2008). From Colorado Springs to Long Island: research notes.. Belgrade: Nikola Tesla Museum.. ISBN 978-86-81243-44-2..\n↑ "পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপকজনৰ নাম টেছলাই উল্লেখ কৰা নাই,কিন্তু একাংশ সূত্ৰৰ মতে সেই অধ্যাপকজন আছিল মাৰ্টিন ছেকুলিক". https://en.wikipedia.org/wiki/Martin_Sekuli%C4%87। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 মে' 2019.\n↑ "Tesla Life and Legacy – Tesla's Early Years". PBS.. Retrieved 8 July 2012. https://www.pbs.org/tesla/ll/ll_early.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 মে' 2019.\n↑ 15.0 15.1 O'Neill, John J. ((1944).). Prodigal Genius: The Life of Nikola Tesla.. Cosimo, Inc., 2006. পৃষ্ঠা. Ives Washburn. ISBN 0-914732-33-1.. ISBN 1596057130, 9781596057135. https://books.google.co.in/books/about/Prodigal_Genius.html?id=40NzjS5FunkC&redir_esc=y.\n↑ Skrabec, Quentin R. (2012). The 100 Most Significant Events in American Business: An Encyclopedia. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. ISBN 978-0-31339-863-6.\n↑ Bradley, Robert L., Jr. (2011). Edison to Enron: Energy Markets and Political Strategies. New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-47091-736-7.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নিক%27লা_টেছলা&oldid=243680"ৰ পৰা অনা হৈছে\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=51257।\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ আগষ্ট, ২০২০ তাৰিখে ১৮:৫৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Class Notes - NCERT, SEBA, AHSEC Assam Study Centre\nClass Notes – NCERT, SEBA, AHSEC\nঅসমীয়া ভাষাত অসমৰ ছাত্র-ছাত্রীসকলে বিভিন্ন পাঠ্যক্রমৰ বাবে Class Notes বিচাৰি থকা দেখা যায় । বহু ছাত্র-ছাত্রীয়ে গুণগত সমল পোৱাত সমস্যা হয়। সেয়েহে আমি ইয়াত ছাত্র-ছাত্রীসকলৰ উপকাৰ হোৱাকৈ বিভিন্ন বিষয়ৰ Class Notes সমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰিছো যাতে অতি সহজে ছাত্র-ছাত্রীসকলে এইবিলাক লাভ কৰিব পাৰে।\nWhat topics are included in this Class Notes?\nইয়াত ছাত্র-ছাত্রীসকলে Class 10, Class 11, Class 12 ৰ শৈক্ষিক সমল লাভ কৰাৰ উপৰিও বিভিন্ন প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত অৱতীর্ণ হ’বলৈ প্রস্তুতি চলাবৰ বাবে বিষয়সমূহ অন্তঃভূক্ত কৰা হৈছে ।\nআপুনি যদি আমাৰ পেজ পঢ়ি ভাল পাইছে তেন্তে আমাৰ ‘নিউজলেটাৰ চাবস্ক্রাইব’ কৰক। নতুবা আমাৰ ‘ফেচবুক পৃষ্ঠা’ অনুসৰণ কৰক বা আমাৰ “ইউটিউব চেনেল চাবস্ক্রাইব’ কৰক ।\nIs NCERT Books are Covered?\nইতিমধ্যে আমি উল্লেখ কৰিছো যে বর্তমান অসমৰ শিক্ষা ব্যবস্থাত NCERT ৰ পাঠ্যক্রম অনুসৰণ কৰা হয় । সেয়েহে ইয়াত যিবিলাক বিষয় তথা পাঠৰ ওপৰত সমল আগবঢ়োৱা হৈছে সেইবিলাকে NCERT ৰ পাঠ্যক্রমো সামৰি লৈছে ।\nCan I Get SEBA Class Notes ?\nহয়, আমি ইয়াত অসমৰ ছাত্র-ছাত্রীসকলৰ বাবে SEBA ৰ পাঠ্যক্রম অনুসৰি দশম শ্রেণীৰ বাবে বিভিন্ন বিষয়ৰ Class Notes অন্তঃভূক্ত কৰিছো। SEBA ৰ সমল সমূহও ছাত্র-ছাত্রীসকলে লাভ কৰিব পাৰিব।\nHow I will get AHSEC Study materials ?\nAssam Study Centre ত আমি উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্রথম আৰু দ্বিতীয় দুয়োটা বর্ষৰ তিনিওটা শাখাৰ বাবে শৈক্ষিক সমল প্রস্তুত কৰিছো । একাদিক্রমে আমি এইসমূহ ছাত্র-ছাত্রীসকলৰ বাবে আগবঢ়াই থাকিম। এই সমূহ লাভ কৰিবৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ পেজটো চাই থাকিব লাগিব ।\nAlso get Previous Year Question Papers\nএই সমলসমূহৰ উপৰিও ছাত্র-ছাত্রীসকলে আমাৰ পেজৰ যোগেদি পৰীক্ষাৰ পুৰণি প্রশ্নকাকত সমূহ লাভ কৰিব পাৰিব। সেইদৰে বিভিন্ন সমূত আমি এই পুৰণি প্রশ্নকাকত সমূহৰ সমাধান আলোচনা কৰো। এইবিলাকো ছাত্র-ছাত্রীসকলে লাভ কৰিব পাৰিব।\nছাত্র-ছাত্রীসকলৰ বাবে আমি পৰীক্ষাৰ প্রস্তুতি চলাবৰ বাবে কিছুমান Sample Question Paper ৰ ব্যবস্থাও কৰিছো। পাঠ সমূহ ভালদৰে অধয়ন কৰাৰ পাছত এই Sample Question Papers বিলাকৰ যোগেদি পৰীক্ষাত প্রস্তুতি চলাবৰ বাবে সুবিধা হ’ব।\nবিভিন্ন বিষয়ৰ পাঠৰ সমল লাভ কৰিবৰ বাবে তলত লিংক দিয়া হৈছে ।\nH.S.L.C – হাইস্কুল শিক্ষান্ত (NCERT, SEBA)\nH.S. 1st Year – উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্রথম বর্ষ (NCERT, AHSEC)\nH.S. 2nd Year – উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বিতীয় বর্ষ (NCERT, AHSEC)


এল.চি.ডি স্ক্ৰীণখনৰ সন্মূখত অমিত ৱার্মাৰ সৈতে ৰৈ নীৰজ পাৰেখে কৈ গৈছে কেনেকৈ তেওঁলোকে ২০১৩ চনৰে পৰা গুৱাহাটীৰ কাষৰীয়া পানীখাইতিত প্ৰায় ৪২ জনী গাইগৰু বিজ্ঞানসন্মতভাৱে প্ৰতিপালন কৰি মহানগৰীৰ পাঁচ প্ৰমূখ অঞ্চলৰ প্ৰায় ৩০০ ঘৰ মানুহক বিশুদ্ধ গাখীৰৰ যোগান ধৰি আহিছে৷ তেওঁলোক দুয়ো পৰিচালনা কৰা ফার্মখনৰ নাম হ’ল ‘উমানন্দ ডেইৰী’৷ তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলৰে সর্ববৃহৎ দুগ্ধ উৎপাদন কেন্দ্ৰ এটা প্ৰতিষ্ঠা কৰা৷ ব্যৱসায়ৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে এই কথাখিনি তেওঁলোকে ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে বর্ণনা কৰিছিল কটন কলেজৰ প্ৰশাসনীয় ভৱন সংলগ্ন প্ৰেক্ষাগৃহত৷ উপলক্ষ্য আছিল ষ্টার্টআপ অসমে আয়োজন কৰা ‘ষ্টার্টআপ অৱ দ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী’ শীর্ষক ‘ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনা প্ৰতিযোগিতা’৷ উল্লেখযোগ্য যে এই প্ৰতিযোগিতাৰ ডিজিটেল মিডিয়া পাৰ্টনাৰ আছিল য়'ৰ ষ্ট'ৰী। ‘সঞ্জীৱ কুমাৰ গগৈ’ৰ সোঁৱৰণত আয়োজন কৰা এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰায় একুৰি ন উদ্যমীয়ে ভাগ লৈছিল৷\nপ্ৰতিযোগিতাখনত এই আটাইকেইটা উদ্যমী গোষ্ঠীয়ে প্ৰথমে ২ মিনিটকৈ নিজৰ ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে কোৱাৰ সুযোগ পাইছিল৷ প্ৰত্যেকৰে পৰা থুলমূলকৈ তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনাবোৰৰ বিষয়ে শুনাৰ পিছত ছজনীয়া বিচাৰক মণ্ডলীয়ে ১০ টা উদ্যমী গোষ্ঠীক দ্বিতীয় পর্যায়লৈ বাছনি কৰিছিল৷ বিচাৰক মণ্ডলীৰ আসন শুৱনি কৰা এই ছগৰাকী ব্যক্তি আছিল যথাক্ৰমে, DY365 চেনেলৰ পৰিচালন সঞ্চালক দ্বীপান্বিতা জয়চোৱাল, ইণ্ডিয়ান অভাৰচিজ বেঙ্কৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত মহাপ্ৰবন্ধক সমীৰ বৰুৱা, ষ্টার্টআপ অসমৰ পৃষ্ঠপোষক অমিতাভ বৰুৱা, কটন কলেজৰ ছাত্ৰ আৰু নিযুক্তি কোষৰ ৰুমা তালুকদাৰ, মানুহ আৰু বিজ্ঞান সমিতি অসমৰ সভাপতি বোদ্ধেশ্বৰ গগৈ আৰু আই.আই.ই. ৰ সঞ্চালক মনোজ দাস৷\nদ্বিতীয়টো ধাপৰ ১০ গৰাকী প্ৰতিযোগীয়ে ৮ মিনিটকৈ বিস্তাৰিতভাৱে নিজৰ আঁচনিৰ কথা কোৱাৰ পিছত বিচাৰকে সোধা তেওঁলোকৰ পৰিকল্পনা সম্পর্কীয় বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ সন্মূখীন হৈছিল৷\nএইটো ধাপটো নিৰজ আৰু অমিতৰ দৰে আই.আই.টি. গুৱাহাটীৰ কেইবাজনো ছাত্ৰ ক্ৰমে অঙ্কিত চহৰ, প্ৰবল জৈন, ৰৌনক অগ্ৰৱাল, উমঙ্গ পাৰধিৰ হৈ ‘স্কুলমেট’ শীর্ষক তেওঁলোকৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে উপস্থাপন কৰিছিল অমন ডালমিয়াই৷ অমন ডালমিয়াই কৈছিল কেনেকৈ তেওঁলোকে বিকশিত কৰা ‘এপ’টো স্কুল সমূহে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ল’লে স্কুলত ল’ৰা-ছোৱালীৰ পঢ়া-শুনাৰ বিষয়টোলৈ মাক-দেউতাকৰ উদ্বিগ্নতা একেবাৰেই নাইকিয়া হৈ পৰিব৷ সাৱলীল ভঙ্গীত অমনে কৈ যোৱা কথাবোৰে বিচাৰক মণ্ডলিৰ লগতে সভাগৃহত উপস্থিত সকলো অভিভাৱককে আস্বস্ত কৰিছিল৷\nসেইদৰে, মানুহৰ ৰোগ সমন্ধীয় সকলো সমস্যাৰে সমাধান আগবঢ়োৱাৰ প্ৰয়াস কৰিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া ‘অক্সিস্কোৱাৰ’ৰ নৱজ্যোতি দাস, বিকাশ গগৈ আৰু অভিনৱ কুম্বাঙে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক মডেল উপস্থাপন কৰে৷\nইয়াৰ উপৰিও মানুহৰ দৈনন্দিন প্ৰয়োজনৰ বিভিন্ন খণ্ডক সামৰি বিচিত্ৰ ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনাৰ কথাবোৰে প্ৰেক্ষাগৃহত উপস্থিত সকলকো যথেষ্ট নতুন চিন্তাৰ খোৰাক দিলে৷ কোনোজনৰ যদি মহানগৰীৰ গাড়ীৰ গৰাকী সকলক গাড়ী চোৰৰ কবলৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে ৰেহাই দিয়াৰ পৰিকল্পনা আন কোনোজনৰ আকৌ মহানগৰীৰ ব্যস্ত নাগৰিকক প্ৰতিনিয়ত কাপোৰ ধোৱাৰ আমনিদায়ক আৰু বিৰক্তিকৰ কামটোৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ প্ৰয়াস৷ এজনে আকৌ সাময়িক প্ৰয়োজনত তাৎক্ষণিকভাৱে গুৱাহাটীত থিতাপি ল’ব লগা হোৱা সকলৰ বাবে ভাড়াঘৰৰ কোঠাটোত থাকিব লগা অৱশ্যেই প্ৰয়োজনীয় আচবাব, টি.ভি., ৰেফ্ৰিজাৰেটৰ, ৱাচিং মেশ্বিন আদি নুন্যতম হাৰত ভাড়াত যোগান ধৰি সেইবস্তুবোৰ কিনি বহু ধন পানীত পেলোৱাৰ পৰা এনে লোকক সকাহ দিয়াৰ প্ৰয়াস৷\nন উদ্যমীৰ এনেবোৰ পৰিকল্পনা শুনি থকা প্ৰেক্ষাগৃহত উপস্থিত সকলৰ বহুজনৰে যেন ইচ্ছা হ'ল এটা ব্যৱসায় এবাৰৰ কাৰণে হলেওঁ কৰি চাবলৈ ৷\nএনে বহু বিচিত্ৰ বিষয় আৰু ক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনাবোৰ মনযোগেৰে শুনাৰ পিছত বিচাৰক মণ্ডলীয়ে তিনিটা উদ্যমী প্ৰতিষ্ঠানক বঁটাৰ বাবে বাচনি কৰে৷ এই বাচনিত তৃতীয় স্থান পায় আমি পূর্বে উল্লেখ কৰি অহা ‘অক্সিস্কোৱাৰ’ শীর্ষক প্ৰতিষ্ঠানৰ নৱজ্যোতি দাস, বিকাশ গগৈ আৰু অভিনৱ কুম্বাঙে৷ দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰে আই.আই.টি. গুৱাহাটীৰ এপ ডেভলপাৰ প্ৰতিষ্ঠান ‘স্কুলমেটে’ আৰু প্ৰথম পুৰস্কাৰটোৰ জৰিয়তে ‘ষ্টার্টআপ অৱ দ্য ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী’ খিতাপ লাভ কৰে ‘উমানন্দ ডেইৰী’ৰ নীৰজ পাৰেখ আৰু অমিত ৱার্মাই৷\nঅসম তথা সমগ্ৰ উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলৰ কাৰণেই উদ্যোগশীলতাৰ বিকাশত এনে পদক্ষেপ নিশ্চয়কৈ আদৰণীয়৷ অনাগত দিনত ষ্টার্টআপ অসমৰ এনে প্ৰচেষ্টাই অঞ্চলটোক উদ্যোগশীলতাৰ বিকাশৰ দিশত যথেষ্ট আগবঢ়াই নিব বুলি ডাঠি ক’ব পাৰি৷\nউল্লেখযোগ্য যে সঞ্জীৱ কুমাৰ গগৈ, যাৰ সোঁৱৰণত ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনাৰ এই প্ৰতিযোগিতাখন আয়োজন কৰা হৈছে, তেওঁ এসময়ত কটন কলেজৰে এজন মেধাবী ছাত্ৰ আছিল৷ ১৯৮৯-১৯৯০ শিক্ষাবর্ষত উজনি অসমৰ ভোলাগুৰি নামৰ এখন অখ্যাত ঠাইৰ পৰা আহি তেওঁ কটন মহাবিদ্যলয়ত নামভর্তী কৰিছিল৷ পিছত এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাই সুখ্যাতিৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হৈ দিল্লীৰ হিন্দু কলেজত ভবিষ্যতে এজন বিজ্ঞানী হোৱাৰ আশাৰে নামভর্তী কৰিছিলগৈ৷ ভবিষ্যতে কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যলয়ত পঢ়ি ‘নাচা’ৰ সৈতে নিজকে জড়িত কৰাৰ সপোন দেখা সঞ্জীৱক নিষ্ঠুৰ নিয়তিয়ে অকালতে ইহ সংসাৰৰ পৰা কাঢ়ি লৈ গ’ল৷ আজি সেই সঞ্জীৱৰ পৰিয়ালেই এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ বহু যুৱকে নিজৰ মৌলিক চিন্তাৰে এই ভূখণ্ডৰ পৰাই জগত জিনিব বুলি আশা কৰিছে৷\nআৰু আমি আমি য়’ৰ ষ্ট'ৰী পৰিয়ালে আশা কৰিছো যে ষ্টার্টআপ অসমে সঞ্জীৱ কুমাৰ গগৈৰ সোঁৱৰণত আয়োজন কৰা এই ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনাৰ প্ৰতিযোগিতাখন এইবর্ষৰ দৰে নিয়মিত অনুষ্ঠিত কৰি অসম তথা উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলক উদ্যোগশীলতাৰ দিশত দৃঢ়তাৰে আগবঢ়াই নিব৷\nএগৰাকী উদ্যোক্তা ৰূপে খোপনি লোৱাৰ বিপৰীতে ব্যৱসায় সঞ্চালন


মণিপুৰী সকল Class 10 - (প্রশ্নোত্তৰ) বৈচিত্র্যময় অসম দশম শ্ৰেণী - Sebahslc.In\nমণিপুৰী সকল Class 10\n১। কেতিয়াৰ পৰা মণিপুৰীসকলে অসমত স্থায়ীভাবে বসবাস কৰিব আহিছে?\nউঃ ১৮১৯ চনত মান সেনাই মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত মান সেনাৰ বৰ্বৰ অত্যাচাৰ তথা উৎপীড়ন সহ্য কৰিব নােৱাৰি বহুতাে মণিপুৰী লােকে কাছাৰ, ছিলেট (বর্তমান বাংলাদেশ) আদি ঠাইলৈ আঁতৰি আহিছিল। পিছলৈ তেওঁলােক উভতি নগৈ বর্তমান অসমৰ কাছাৰ, হাইলাকান্দি আৰু কৰিমগঞ্জ জিলাত স্থায়ীৰূপে থাকিবলৈ লৈছিল।\n২। ভাৰতীয় সংবিধানৰ অষ্টম অনুচ্ছেদত মণিপুৰী ভাষা কিমান চনত অন্তর্ভুক্ত হয় ?\nউঃ ১৯৯২ চনত ভাৰতীয় সংবিধানৰ অষ্টম অনুচ্ছেদত মণিপুৰী ভাষাক অন্তর্ভুক্ত কৰা হয়।\n৩। মণিপুৰী মীতৈ/ মৈতৈসকলৰ সমাজত সাতটা য়েক-ছালাই (সমষ্টি)ৰ নাম কি কি?\nউঃ মণিপুৰী মীতৈ মৈতৈ সমাজৰ সাতটা য়েক-ছালাইৰ নাম হৈছে। (নিংথৌজা), লুৱাং, খুমন, মােইৰাং, অঙোম, খাবা-ঙানবা আৰু চেংলৈ।\n8। মণিপুৰী মীতৈ/ মৈতৈ সকলৰ নিজা ঘৰত পূজা-অর্চনা কৰা দেৱ-দেৱীসকলৰ নাম কি কি ?\nউঃ মণিপুৰী মীতৈ লােকসকলৰ ঘৰত পূজা-অর্চনা কৰা দেৱ-দেৱীসকলৰ নাম হ’ল —য়ুমলাই, লাইনিংথৌ ছানামহী,ইমা লৈমৰেন শিদবী আদি।\n৫। লাই হৰাওবা কি? বছৰৰ কি মাহত লাই হৰাওবা উৎসৱ পালন কৰা হয়? লাই হওবা উৎসৱত ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ বাদ্যযন্ত্রৰ নাম লিখা।\nউঃ লাই হৰাওবা হৈছে মণিপুৰীসকলৰ এটা কৃষিভিত্তিক উৎসৱ।ই মণিপুৰী লােকাচাৰৰ সৈতেও জড়িত, সেয়েহে ইয়াক মণিপুৰী সংস্কৃতিৰ দৰ্পণ বুলি কোৱা হয়। “লাই হৰাবাৰ” অৰ্থ হৈছে “অদৃশ্য আৰাধ্যজনক সন্তুষ্ট কৰা”। এই উৎসৱ ব’হাগ মাহত পালন কৰা হয়। এই উৎসৱত ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ বাদ্যযন্ত্র হৈছে পেনা।\n৬। মণিপুৰী মীতৈ মৈতৈসকলৰ কিছুমান নাচৰ নৃত্যৰ নাম লিখা।\nউঃ মণিপুৰী মীতৈ মৈতৈসকলৰ কিছুমান নাচৰ নাম হৈছে – থাবল চোংবি, মাইবী জগােই (লাই হৰাওবা নৃত্য) আদি।\nRelated Post: মিচিং সকল Class 10\n৭। চমুটোকা লিখা।\n(ক) নাওৰিয়া ফুলাে: নাওৰিয়া ফুলাে হৈছে আধুনিক মণিপুৰী সাহিত্যৰ বাট কাটোতা। ঘৰুৱা নাম ‘ফুন্দ্রেই। অসমৰ হাইলাকান্দি জিলাৰ ৰাজেশ্বৰপুৰ মৌজাৰ ‘লাইশ্রম খুন’ গাঁৱত ১৮৮৮ চনত নাওৰিয়া ফুলােৰ জন্ম। পাছলৈ শিক্ষকতা বৃত্তিক আঁকোৱালি লােৱা ফুলােৱে ১৯১৮-১৯ বৰ্ষত হিন্দু উপাখ্যানৰ কাহিনীৰ আধাৰত পাঁচখন নাটক লিখে। উল্লেখ্য যে সেই সময়ছােৱা অর্থাৎ ১৯২০-৩০ চনলৈকে মণিপুৰী সাহিত্যৰ বাবে আছিল আধুনিক অৰুণােদয়ৰ দশক। পৰৱৰ্তী দশকটোৰ ১৯ খন কাব্যসংকলন আৰু নিবন্ধ গ্রন্থ ফুলােৱে ৰচনা কৰে। প্রাচীন ঐতিহ্যৰ গৰিমা কীর্তন, বিলুপ্ত মীতৈ দেৱ-দেৱীৰ স্রোত, স্তুতি, মন্ত্র, গীত আদি তেওঁৰ কবিতাৰ অন্তর্ভুক্ত।\nসাহিত্য চর্চাতে ব্ৰতী নাথাকি নিজ মতাদর্শ প্রচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ফুলােৱে মাত্র ১২ গৰাকী অনুৰাগীক লৈ গঠন কৰে অপােকপা সমাজ’ নামৰ এক মঞ্চ গঠন কৰে। পুনৰুত্থানবাদী’ নায়কৰূপে জনসাধাৰণৰ মাজত তেওঁ পৰিচিত হ’ল। এইগৰাকী বহুমুখী প্রতিভাৰ গৰাকীৰ ১৯৪১ চনত মৃত্যু হয়।\n(খ) নৃত্যগুৰু কে যতীন্দ্র সিংহঃ এগৰাকী বৰেণ্য নৃত্যগুৰু আৰু শিক্ষাবিদ কে. যতীন্দ্র সিংহ বিশ্বভাৰতী শান্তিনিকেতন সংগীত ভৱনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ। ১৯৪৩ চনত অসমৰ কাছাৰ জিলাৰ লক্ষীমপুৰত তেওঁৰ জন্ম। নৃত্য যেন উত্তৰাধিকাৰ সূত্রেই তেওঁ পাইছিল পিতৃ প্রসিদ্ধ মণিপুৰী নট সংকীর্তন গুৰু কে. কামিনী সিংহৰ পৰা। ল’ৰালিতেই তেওঁ পিতৃৰ পৰা আহৰণ কৰিছিল নট-সংকীর্তন তথা নৃত্যৰ আদিপাঠ।\nপাছলৈ মণিপুৰৰ প্ৰখ্যাত নৃত্যগুৰু গুৰু লােকেশ্বৰ, গুৰু অমুবী আৰু গুৰু অতোন্বাৰ পৰা নৃত্যৰ তেওঁ শিক্ষাগ্রহণ কৰিছিল। শান্তিনিকেতনৰ পৰা নৃত্য বিষয়ত উচ্চশিক্ষা গ্রহণ কৰি তেওঁ তাতেই নৃত্য আৰু সংগীত বিভাগত অধ্যাপনা কৰিবলৈ লয়। লগে লগে অব্যাহত ৰাখে নৃত্যৰ সাধনা। নিজে নতুন নৃত্যশৈলী উদ্ভাৱন কৰি, ৰাষ্ট্ৰীয়- আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত নিজে নৃত্য প্রদর্শন তথা বক্তৃতা প্রদান কৰি তেওঁ দৰ্শকৰ মন মুহিছিল। ন আৰু বিনয়ী যতীন্দ্র সিংহৰ তত্ত্বাৱধান আৰু নির্দেশনাত তেওঁৰ ছাত্র- ছাত্ৰীয়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত মণিপুৰী আৰু ৰবীন্দ্ৰ নৃত্য নাচি বিপুল প্রশংসা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত তেওঁ অধ্যাপনা তথা অধ্যক্ষ পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিলেও নৃত্যচর্চা বা সাধনা জীৱনৰ শেষ মুহূৰ্তলৈকে কৰি গৈছিল। ‘ত্রিধাৰ’ আৰু ‘মীৰাজিনসা’ শীর্ষক টেলিফিল্ম দুখনত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ কৰ্মৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০০৬ চনত মণিপুৰী সাহিত্য পৰিষদ, অসমে নৃত্যগুৰু’, ২০১০ চনত ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজকুমাৰ বুদ্ধিমন্ত মেমৰিয়েল ডান্স একাডেমিয়ে ৰাজকুমাৰ মেমােৰিয়েল এৱাৰ্ড’আৰু ২০১২ চনত মণিপুৰী সাহিত্য পৰিষদ,ইম্ফলে তেওঁলৈ আগবঢ়ায় ‘নৃত্যৰত্ন’ উপাধি। এইগৰাকী প্রতিভাৱান, বৰেণ্য নৃত্যশিল্পীয়ে ২০১৮ চনত মৃত্যুবৰণ কৰে।\n(গ) সমাজসেবিকা সৰস্বতী সিংহাঃ অধিবক্তা তথা অসম আন্দোলনৰ এগৰাকী নেত্রী আছিল সৰস্বতী সিংহা। ১৯৫৮ চনত হােজাই জিলাৰ লংকাৰ আমপুখুৰী গাঁৱত সৰস্বতী সিংহাৰ জন্ম হৈছিল। কৃষক পৰিয়ালৰ সন্তান সৰস্বতীয়ে নিজ গাঁৱতে প্রাথমিক শিক্ষা গ্রহণ কৰি পাছলৈ নগাঁও আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্রী লয়। কর্মজীৱন আৰম্ভ কৰে অসম চৰকাৰৰ সমাজ কল্যান বিভাগৰ অঙ্গনৱাড়ী কর্মী হিচাপে। তাৰ পাছত শিক্ষকতাও কৰে যদিও পাছলৈ তেওঁ অধিবক্তা হিচাপে নিজকে প্রতিষ্ঠিত কৰে। তেৱেই হৈছে ব্ৰহ্মপুত্র উপত্যকাৰ প্ৰথমগৰাকী মণিপুৰী মহিলা অধিবক্তা। নাৰী সমাজৰ চেতনা জাগৰণ, সমাজৰ কু-সংস্কাৰ নিমূলৰ হকে তেওঁ একাধিক মহিলা সংগঠনাে প্রতিষ্ঠা কৰিছিল। ২০০৫ চনত তেওঁৰ উদ্যোগত প্রতিষ্ঠা হৈছিল ‘পান মণিপুৰ লিটাৰেৰী ফ’ৰাম’ নামৰ ভাষা-সাহিত্যৰ অনুষ্ঠান। মণিপুৰী ভাষা- সাহিত্যৰ উন্নতিৰ হকে তেওঁ আজীৱন কাম কৰি গৈছিল । তেওঁৰ সমাজসেৱাৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে মণিপুৰী সাহিত্য পৰিষদ, অসমে তেওঁক ২০১২ চনত ‘সমাজসেৱিকা’ উপাধি আৰু বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। ২০১২ চনতসৰস্বতী সিংহাই মৃত্যুবৰণ কৰে।\n(ঘ) নােহথােম্বম বিদ্যাপতি সিংহ : সাংস্কৃতিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক দিশত নেতৃত্ব বহন কৰা এগৰাকী মণিপুৰৰ বাহিৰত থকা মণিপুৰীব্যক্তি হৈছে নােংথােম্বম বিদ্যাপতি সিংহ। বর্তমান হাইলাকান্দি জিলাৰ লালা চহৰত ১৯১২ চনত তেওঁ জন্মগ্রহণ কৰিছিল। ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বুৰঞ্জী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্রী লৈ সিংহই ইংৰাজীৰ শিক্ষকৰূপেহে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে কাছাৰ জিলাত। সেই অঞ্চলত তেওঁৰ প্রচেষ্টাতে হাইস্কুল স্থাপন হয় প্রথমবাৰলৈ। সাংস্কৃতিক দিশৰাে বহু কামত তেওঁ জড়িত আছিল। কাছাৰ মণিপুৰী যুৱ সংঘ’ নামৰ অনুষ্ঠানটোৰ দ্বাৰা তেওঁ স্বজাতিৰ যুৱকসকলক জাগ্রত কৰিছিল। ১৯৪৬ চনত তেওঁ অসম বিধানসভা নির্বাচনত দক্ষিণ হাইলাকান্দিৰ বিধায়ক হিচাপে নির্বাচিত হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতেই অসম চৰকাৰে মণিপুৰী ভাষাক শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল। ১৯৫৪ চনত এইগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ মৃত্যু ঘটে।\n(ক) প্ৰধানকৈ অসমৰ কোনকেইখন জিলাত মণিপুৰী লােকসকলে বাস কৰে?\nউঃ বৰাক উপত্যকাৰ কাছাৰ, হাইলাকান্দি আৰু কৰিমগঞ্জ জিলাত।\n(খ) মানসকলে কেতিয়া মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউঃ ১৮১৯ চনত মানসকলে মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰিছিল।\n(গ) মণিপুৰী বা মীতৈসকলৰ ভাষাটোক কি বুলি কোৱা হয়।\nউঃ মণিপুৰী বা মীতৈসকলৰ ভাষাটোক মীতৈলােন বা মৈতৈলােন বুলি কোৱা হয়।\n(ঘ) মণিপুৰীসকলৰ নিজস্ব লিপিটোৰ নাম কি?\nউঃ মণিপুৰীসকলৰ নিজস্ব লিপিটোৰ নাম মীতৈ ময়েক।\n(ঙ) অসম চৰকাৰে কেতিয়া মণিপুৰী বহুল অঞ্চলত মণিপুৰী ভাষাটোক প্রাথমিক তথা হাইস্কুল পর্যায়ত শিক্ষাৰ মাধ্যমৰূপে প্রচলন কৰে?\nউঃ অসম চৰকাৰে ১৯৫৬ চনত প্রাথমিক পর্যায়ত আৰু ১৯৮৪ চনত হাইস্কুল পর্যায়ত মণিপুৰী ভাষাটোক মণিপুৰী জনবহুল অঞ্চলত শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে প্রচলন কৰে।\n(চ) মণিপুৰী সমাজক একগােট কৰি ৰখা সমাজ ব্যৱস্থাটোৰ নাম কি?\nউঃ মণিপুৰী সমাজক একগােট কৰি ৰখা সমাজ ব্যৱস্থাটোৰ নাম য়েক-ছালাই।\n(ছ) মণিপুৰী সমাজৰ উপগোটসমূহক কি বুলি কোৱা হয়?\nউঃ মণিপুৰী সমাজৰ উপগােটসমূহক যুমনাক বা শাগৈ বুলি কোৱা হয়।\n(জ) “পীবা” কি?\nউঃ ‘পীবা’ হৈছে মণিপুৰী সমাজ ব্যৱস্থাত থকা এটা উত্তৰাধিকাৰী স্বৰূপ পদবী। মণিপুৰী সমাজৰ প্ৰতিটো য়ুমনাক’ বা ‘শাগৈ’ত বংশানুক্রমিকভাৱে জ্যেষ্ঠ পুত্ৰসকলক ‘পীবা’ পদবী প্ৰদান কৰা হয়।\n(ঝ) কিহক লৈপন তাখৎপা বুলি কোৱা হয় ?\nউঃ মণিপুৰী লােকসকলে নিজ গৃহৰ চৌহদৰ বেৰত মাটিৰে ঢাপদিয়ে। ইয়াকে লৈপন তাখৎপা বুলি জনা যায়।\n(ঞ) মণিপুৰী সমাজত গাঁৱৰ মুখিয়ালজনক কি বুলি কোৱা হয়?\nউঃ মণিপুৰী সমাজত গাঁৱৰ মুখিয়ালজনক খুন অহন বুলি কোৱা হয়।\n(ট) মণিপুৰী লােকসকলৰ প্ৰধান জীবিকা কি?\nউঃ মণিপুৰী লােকসকলৰ প্ৰধান জীৱিকা কৃষি।\n(ঠ) ‘লাই হৰাওবা’ৰ অর্থ কি ?\nউঃ ‘লাই হৰাওবা’ৰ অৰ্থ হৈছে নেদেখাজনৰ সন্তোষ সাধন।\n(ড) উমংলাই’ কোন?\nউঃ ‘উমংলাই’ হৈছে মণিপুৰীসকলৰ আদিম জড় দেৱতা।\n(ঢ) ‘লাই হত্যা’ নৃত্যৰ প্ৰধান শিল্পী কোন?\nউঃ ‘লাই হৰাওবা’নৃত্যৰ প্ৰধান শিল্পী হৈছে মাইবা-মাইবী।\n(ক) ক’ত ক’ত মণিপুৰী ভাষাৰ প্ৰচলন থকা দেখা যায় ?\nউঃ মণিপুৰৰ লগতে অসম, ত্ৰিপুৰা, মিজোৰাম, মেঘালয়, নগালেণ্ডৰ উপৰি দক্ষিণ-পূর্ব এছিয়াৰ ম্যানমাৰ আৰু বাংলাদেশ মণিপুৰী ভাষাৰ প্ৰচলন থকা দেখা যায় ।\n(খ) মণিপুৰী সমাজ ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ মণিপুৰী সমাজ ব্যৱস্থা যথেষ্ট প্রণালীৱদ্ধ। মণিপুৰী সমাজক মিতৈ বা মীতৈ নামেৰেও জনাজাত। এই সমাজক সাতটা খেল বা ফৈদত ভাগ কৰা হয়, মণিপুৰী ভাষাত যাক জনা যায় ‘য়েক-ছালাই’নামেৰে।‘য়েক-ছালাই’ আকৌ যুমনাক’ বা ‘শাগৈ’ নামৰ কিছুমান উপখেলত বিভক্ত। এই সমগ্র সমাজ ব্যৱস্থাই মণিপুৰ সমাজক একগােট কৰি ৰাখিছে। এই সমাজ ব্যৱস্থাত প্ৰতিটো শাগৈৰ বংশগতভাৱে অহা জ্যেষ্ঠ পুত্ৰক মুখিয়ালৰ দায়িত্ব দিয়া হয়, তেওঁ পীবা’নামেৰে পৰিচিত। মণিপুৰীসকলে ঘৰৰ বাৰীৰ চৌহদত মাটিৰে ঢাপ দিয়ে যাক ‘লৈপন তাখৎপা’ বুলি জনা যায়, এয়া মণিপুৰী সমাজৰ পৰিচিত দৃশ্য। খুন অহন’ বা গাঁওবুঢ়াই গাঁও একোখন পৰিচালনা কৰে। ইয়াৰ উপৰি গাঁৱৰ শান্তি-শৃংখলা আৰু আত্মীয়তা অটুট ৰাখিবলৈ প্রত্যেক গাঁৱতে থাকে “গােপাল হনজবা’ আৰু ‘গােপাল হিদং’ নামেৰে সামাজিক সংগঠন।\n(গ) মণিপুৰীসকলৰ ধৰ্মীয় ৰীতিনীতি, আচাৰ-অনুষ্ঠান আদিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ মণিপুৰীসকল বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ উপাসক হ’লেও লােকাচাৰ মানি কেতবােৰ দেৱ-দেৱীৰ পূজা কৰে। তাৰ ভিতৰত য়ুমলাই, লাইনিংথৌ ছানামহী, ইমা লৈমৰেন শিদী আদি দেৱ-দেৱী প্রধান। আদিম জড়দেৱতা উমংলাইৰ পূজা প্রতি বছৰে মণিপুৰীসকলে পালন কৰে। মণিপুৰী সমাজত যিকোনাে ধর্মীয় সকাম বা সামাজিক অনুষ্ঠানৰ শুভাৰম্ভত নাৰী অপৰিহার্য অংগ। মণিপুৰীসকল মুখ্যতঃ কৃষিজীৱি হােৱা হেতুকে তেওঁলােকে পালন কৰা আচাৰ অনুষ্ঠানো কৃষিৰ লগত সম্পর্কিত। তেওঁলােকৰ মুখ্য উৎসৱ ‘লাই হৰাওবা’ কৃষিভিত্তিক অথচ লােকাচাৰ জড়িত। তদুপৰি উমংলাই পূজা প্রাংগনত তেওঁলােকে উদ্যাপন কৰে ‘লাই হাৰাউফম’। মণিপুৰীসকলৰ ধৰ্মীয় ৰীতিনীতি, আচাৰ-অনুষ্ঠান আদিয়ে বহন কৰি আহিছে স্বকীয় বৈশিষ্ট্য।


বাতৰিঃ জেএনইউত ‘ইশান উদয়’:: এবিভিপিয়ে উগ্ৰপন্থী সজালে উত্তৰ-পূৱৰ শিক্ষাৰ্থী সমাজক - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome TAJA KHABAR তাজাখবৰ বাতৰিঃ জেএনইউত ‘ইশান উদয়’:: এবিভিপিয়ে উগ্ৰপন্থী সজালে উত্তৰ-পূৱৰ শিক্ষাৰ্থী সমাজক\nxukhdukh.com August 29, 2018 TAJA KHABAR, তাজাখবৰ,\nদিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত কালি সংঘটিত হোৱা ঘটনাৰ বিৱৰণ ৰাজহুৱা হোৱা লগে লগেই বহু কেউটা প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেক ঘটিছে। জেএনইউৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা কৰাৰ ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদে বিশ্ববিদ্যালয় কেম্পাচলৈ ‘Ishan Uday: Bridgng the Heart’ নামৰ এক অনুষ্ঠানৰ বাবে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰেমা খাণ্ডু আৰু মণিপুৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী এন. বিৰেন সিঙক নিমন্ত্ৰণ কৰি আনিছিল।\nএকেদৰেই যোৱা মংগলবাৰে কেম্পাচত পূৰ্বৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পি চিদাম্বৰমে ‘Myth of Development under Modi Regime’ শীৰ্ষক এটি বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। ষ্টুডেনচ ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়া (SFI)য়ে বাওঁপন্থী নেতা সীতাৰাম য়েছুৰীক যোৱা সপ্তাহত এক বক্তৃতাৰ বাবে মাতি আনিছিল। কিন্তু এইবাৰ অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদে শাসকীয় দলৰ ক্ষমতাৰ প্ৰদৰ্শন কৰি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিৰ্বাচনক লোকসভা/বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনৰ দৰে কৰি পেলাবৰ বাবেই নিৰ্বাচিত তথা শাসনাধিষ্ঠিত নেতাক বিশ্ববিদ্যালয়লৈ মাতি অনাৰ অভিযোগ তুলিছে বাওঁ শিবিৰৰ সংগঠন সমূহে।অবিভিপি জেএনইউৰ সভাপতি বিজয়কুমাৰে বাওঁ সংগঠনে যদি তেওঁলোকৰ নেতাক মাতিব পাৰে, তেন্তে তেওঁলোকে তিনিজন কিয় পঞ্চাশজন মুখ্যমন্ত্ৰীকো আনিব পাৰে বুলি ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ কাকতৰ সাংবাদিকক মত প্ৰকাশ কৰে। ইয়েই এইবাৰৰ নিৰ্বাচন যে ছাত্ৰৰ মাজতে নহৈ ধনবল, দলবলৰ বেনাৰত খেলা হব তাৰেই ইংগিত প্ৰকাশ কৰিছে।\nজেএনইউৰ কয়না হোষ্টেলত ২৮ আগষ্টত আয়োজিত হোৱা এই ৰাজহুৱা সভালৈ উত্তৰ-পূৱৰ তিনি গৰাকীকৈ মুখ্যমন্ত্ৰীক মাতি অনাৰ ক্ষণত উত্তৰ-পূৱৰ এশতকৈ অধিক শিক্ষাৰ্থীয়ে বহু কেইটা বিষয়ত শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদৰ জৰিয়তে মুখ্যমন্ত্ৰী সকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা চলায়। সেই অনুসৰি ক্ষুদ্ৰ প্ৰচাৰ পত্ৰিকা ‘What Sarbanada Sonowal really needs to address’ বুলি ছপা কৰি আনে। নিজৰ মত প্ৰকাশ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে সহজ লিফলেট বিলোৱাটো জেএনইউ পৰিসৰ বাবে এটা পুৰণি আৰু জনপ্ৰিয় পদ্ধতি বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু উত্তৰ-পূৱৰ কোনো দল-সংগঠনৰ সদস্য নোহোৱা শিক্ষাৰ্থী সকলৰ গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদো সহ্য নকৰিলে এবিভিপিয়ে।\nপ্ৰচাৰ পত্ৰত চহী কৰিছিল ‘Concerned Students of JNU from Assam’ বুলি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে। এই প্ৰতিবাদী প্ৰচাৰ পত্ৰ আৰু প্লে-কাৰ্ড প্ৰদৰ্শনৰ জৰিয়তে এই ছাত্ৰ সকলে সাম্প্ৰদায়িক উদেশ্য-প্ৰণোদিত নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক বিল, শিক্ষাৰ গেৰুৱাকৰণ বন্ধ কৰা আৰু অসমৰ বান সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা ৰূপে ঘোষণা কৰাৰ দাবী তথা অসমৰ মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী সকলৰ ভৱিষ্যত অন্ধকাৰলৈ ঠেলি নিনিবলৈ আহ্বান জনাইছিল।\nশেহতীয়াকৈ, জেএনইউৰ অসম অধ্যয়ন চক্ৰই প্ৰচাৰ কৰা এটা ফেচবুক পোষ্টে এই কথা পোহৰলৈ আনিছে যে এই শান্তিপূৰ্ণ গণতান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰে নিজৰ মত উপস্থাপন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাক গুণ্ডামি আৰু অপপ্ৰচাৰেৰে অনৈতিকভাৱেহে বাধা দিলে অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদে। প্ৰচাৰ পত্ৰ বিলাই থকা ছাত্ৰী সকলক উত্তেজনামূলক চিঞৰ বাখৰ কৰি সভাস্থলী ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়। উত্তৰ-পূৱৰ যি সকল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শান্তিপূৰ্ণ ভাৱে মুখ্যমন্ত্ৰী তিনিজনৰ ভাষণ শুনিবলৈ উপস্থিত থাকিব বিচাৰে, তেওঁলোককো উত্তৰ-পূৱৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী মানেই সুৰক্ষাৰ প্ৰতি ভাবুকি আখ্যাৰে সভাস্থলীত প্ৰৱেশত বাধা প্ৰদান কৰা হয় বা সভাস্থলী ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰে।\nউত্তৰ পূৱৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক উত্তেজিত কৰিবলৈ তেওঁলোকক নক্সালী, তালিবান, উত্তৰ-পূৱৰ সব উগ্ৰপন্থী আদি আখ্যা দিবলৈকো পিছ নোহোঁহকে অবিভিপিৰ ছাত্ৰ সকলে। নিজৰ ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ অনুষ্ঠানতে বলপূৰ্বক ভাৱে উপস্থিত থকাত বাধা দি এটা সময়ত অবিভিপিৰ কেডাৰ সকলে সভাস্থলীৰ প্ৰৱেশ পথেই বন্ধ কৰি দিয়ে, যাতে উত্তৰ-পূৱৰ কোনো তালৈ সোমাব নোৱাৰে! Bridgng the Heart কৰিবলৈ কৰা আয়োজনত উত্তৰ পূৱৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সৈতেই মুখামুখি হবলৈ নিদি উত্তৰ-পূৱৰ শিক্ষাৰ্থীক কি সাঁকো গঢ়িলে সেয়া অবিভিপিয়ে জানে বুলি এতিয়া প্ৰশ্ন উঠিছে। সেই দুৱাৰ বন্ধ স্থানত কৰা 'মুকলি' সভাক এতিয়া ৰাজহুৱা সভা বুলি আখ্যা দিব পাৰিনে বুলিও এতিয়া উত্তৰ-পূৱৰ শিক্ষাৰ্থী সমাজে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে!\nইফালে, তাৰ পাছতে টুইটাৰ যোগে বিজেপিৰ ট্ৰল সেনাই উত্তৰ-পূৱৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক আক্ৰমণৰ পাতনি মেলে আৰু লিবাৰেল, তালিবানী, নক্সালী আদি বিভূষণ প্ৰচাৰ কৰে। এবিভিপিৰ গুণ্ডামিক সুৰক্ষা দি এতিয়া শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদী স্থিতি লোৱা উত্তৰ-পূৱৰ শিক্ষাৰ্থী সকলকহে ওলোটাই গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈহে প্ৰচাৰ চলাই আছে এই ট্ৰল সেনাই। সেই পৰিপ্ৰেক্ষিতত আজি সন্ধিয়া জেএনইউৰ উত্তৰ-পূৱৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে এই ঘটনাৰ আলমত উত্তৰ-পূৱৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সৰলীকৃত ভাৱে উগ্ৰপন্থী ধৰণৰ বদনাম কৰাৰ অপচেষ্টা কৰাৰ প্ৰতিবাদত পুনৰ এক প্ৰতিবাদী সভাৰ আয়োজন কৰা বুলিও জানিব পৰা গৈছে আৰু এবিভিপিৰ পৰা ক্ষমা প্ৰাৰ্থনী দাবী কৰিছে। দুশতকৈ অধিক অসম আৰু উত্তৰ-পূৱৰ শিক্ষাৰ্থীক Security Threat বুলি মিটিঙলৈ যাবলৈ নিদিয়াটো কিমান শুদ্ধ কথা হৈছে সুধী সমাজেই বিচাৰ কৰক।\nএইবাৰৰ জেএনইউৰ নিৰ্বাচন বতৰ যে এনে প্ৰচাৰ-অপ্ৰচাৰৰ অলেখ জোৱাৰ আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিব, সেই কথাহে কিন্তু নিশ্চিত হৈ পৰিছে।