নাই, বহুতে ভবাৰ দৰে আটাৰ পেকেটত দুখীয়াক ১৫০০ টকা দিয়া নাছিল আমিৰ খানে\nHome > নাই, বহুতে ভবাৰ দৰে আটাৰ পেকেটত দুখীয়াক ১৫০০ টকা দিয়া নাছিল আমিৰ খানে\nফেক্ট চেকঃ টিকটকৰ এটি ভিডিঅ’। পিছত সেই ভিডিঅ’টো ফেচবুকৰ লগতে আন একাধিক ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভিন্ন ৰূপত ভাইৰেল হৈ পৰে। কোনোৱে যদি লিখি বৰ্ণনা কৰিছে, কোনোৱে আকৌ ফটো আকাৰে পোষ্ট কৰিছে। হিন্দী, ইংৰাজীকে আদি কৰি প্ৰায় সকলো ভাষাতে ভাইৰেল হৈ পৰিছে টিকটকৰ ভিডিঅ’টোৰ চমু বৰ্ণনাত্মক ৰূপ।\nঅসমতো হাজাৰ হাজাৰ লোকে ফেচবুকত আপলোড কৰা দেখা গৈছে ভাইৰেল টিকটক ভিডিঅ’টোৰ ওপৰত আধাৰিত পোষ্টটো। কিন্তু কি এই পোষ্ট? এনেও হ’ব পাৰে যে পোষ্টটো আপুনিও শ্বেয়াৰ কৰিছে। ভাইৰেল পোষ্টবোৰ সাধাৰণতে সমাজত বিষবাষ্প বিয়পোৱা ধৰণৰ হয়। পিছে এই পোষ্টটোৱে আকৌ সমাজলৈ সুন্দৰ বাৰ্তা এটাহে লৈ গৈছে। বাৰ্তা সুন্দৰেই হওক বা ভয়াৱহ হওক, যেতিয়া সেয়া অসত্য হয় তেন্তে তেনে বাৰ্তাক ভাল বুলিব নোৱাৰি।\nআপুনি অথবা আপোনাৰ বন্ধুবৰ্গই শ্বেয়াৰ কৰা সুন্দৰ অথচ ভয়ংকৰ এই ভাইৰেল বাৰ্তাটো তলত উল্লেখ কৰা হ’লঃ\n''কেতিয়াবা কিছুমান কথাই মোৰ শৰীৰ আৰু বিবেকক জোকাৰি যায়। আপোনালোকৰ আগত সেয়েহে শ্বেয়াৰ কৰিলো। মিষ্টাৰ পাৰ্ফেকশ্যনিষ্ট আমিৰ খানে অলপতে সৰু গাড়ী এখনত অতি দুখীয়া মানুহৰ বাবে প্ৰায় ৫০০ কেজি আটা ১ কেজি ১ কেজিৰ পেকেট কৰি পঠালে। লগে লগে তেওঁ জনাই দিলে যে যিসকল দুখীয়া মানুহৰ প্ৰয়োজন তেওঁলোকে এই ১ কেজিৰ পেকেট গাড়ীখনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰক।\n১ কেজিহে আটা। বহুতেই আনিবলৈ নগ’ল। কিন্তু অত্যন্ত দুখীয়াবোৰে গৈ সেই ১ কেজি আটাকে শাৰী পাতি সংগ্ৰহ কৰিলেগৈ। দুখীয়া এজনৰ এসাঁজৰ বাবে সেয়াই বহুত। সেয়ে ঘৰলৈ গৈয়েই ৰুটি বনাবলৈ পেকেট খুলিলে। পিছে সেই ১ কেজি আটাৰ লগত কি পালে জানেনে? নগদ ১৫০০ টকা। মানে লকডাউনৰ ৩ মাহৰ খোৰাকি। প্ৰকৃত দুখীয়াসকলক সহায় কৰিবৰ বাবেই এই উপায় গ্ৰহণ কৰিলে ব্যতিক্ৰমী আমাৰ সকলোৰে প্ৰিয় অভিনেতাজনে। সঁচাকৈয়ে হিৰো হ’লে এনে হ’ব লাগে।’’\nসঁচাকৈয়ে আটাৰ পেকেটত ১৫০০ টকা দিছেনে আমিৰ খানে?\nভাইৰেল বাৰ্তাটোত থকা সমগ্ৰ কথাখিনি অসত্য হ’লেও শেষৰ কথাষাৰ পিছে বেছ গুৰুত্বপূৰ্ণ। হিৰো হ’লে এনে হ’ব লাগে! হয় 'হিৰো হ’লে এনে হ’ব লাগে’ বাবেই অভিনেতা আমিৰ খানে নিজৰ নামত ইমান ভাল আৰু মহান কথা এটি মিছাকৈ প্ৰচাৰ হৈ থকাৰ কথা জানিব পাৰি লগে লগে টুইটযোগে সকলোকে জনাই দিয়ে যে প্ৰকৃততে তেওঁ লক্ষ লক্ষজনে শ্বেয়াৰ কৰাৰ দৰেকৈ এনেধৰণৰ অভিনৱ উপায়েৰে লকডাউনৰ সময়ত কাকো সহায় কৰা নাই।\nআজি পুৱা প্ৰায় ১০ বজাত এক টুইটযোগে তেওঁ কয়, 'বন্ধুসকল, আটাৰ বেগত টকা ভৰাই দিয়া মানুহজন মই নহয়দেই। এইটো হয়তো এটা সম্পূৰ্ণৰূপে উৰাবাতৰি, নহ’লে ভাল কামবোৰ কৰি নিজৰ পৰিচয় ৰাজহুৱা কৰিব নিবিচৰা কোনো ৰবিন হুডো হ’ব পাৰে! সুৰক্ষিত হৈ থাকক। সকলোলৈকে ভালপোৱা জনালো।’\nএনেদৰেই আটাৰ বেগত দুখীয়া লোকক লকডাউনত সহায় কৰিবলৈ টকা ভৰাই দিয়া লোকজন ভাইৰেল হৈ পৰা পোষ্টটোত কোৱাৰ দৰেকৈ আমিৰ খান যে নহয় সেয়া স্পষ্ট কৰি দিয়ে অভিনেতাগৰাকীয়ে। ইফালে এই সত্য প্ৰকাশ কৰাৰ পিছতে হাজাৰ হাজাৰ টুইটাৰ ইউজাৰে আমিৰ খানক সেয়া সঁচাকৈয়ে কৰি দেখুৱাবলৈ দাবী জনাইছে। বহুতে আকৌ আমিৰ খানক লকডাউনৰ সময়ত কোনো লোককে সহায় নকৰা বুলিও ককৰ্থনা কৰা দেখা গৈছে।\nসি যি নহওক, আমিৰ খানৰ টুইটটোৰ পিছত এয়া স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে উৰাবাতৰি সৃষ্টি কৰিবলৈ সৃজনিশীলতাৰো প্ৰয়োজন। অভিনেতাজনৰ নামত যিজন অত্যুৎসাহী আমিৰ অনুৰাগীয়ে অথবা কুটবুদ্ধিৰ লোকে এই কাহিনীটো ভাবি উলিয়ালে আৰু টিকটকত তাক ভিডিঅ’ ৰূপ দিলে সেইজনে নিজৰ কল্পনাশক্তিক এনে মিছা বাতৰি এটা প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে আন কোনো ইতিবাচক কামত ব্যৱহাৰ কৰিলে সকলোৱে প্ৰশংসাৰে উপচাই দিলেহেতেন!\nএনেও হ’ব পাৰে যে আমিৰ খানে কোৱাৰ দৰেকৈ কোনো দৰদী লোকে সঁচাকৈয়ে তেনেকৈ দৰিদ্ৰ লোকক সাহায্য বিতৰণ কৰিছে আৰু লোকজন দেখিবলৈ সাইলাখ আমিৰ খানৰ দৰেই! অৱশ্যে তেনে হোৱাৰ সম্ভাৱনা নিচেই তাকৰ। সঁচাকৈয়ে কোনো লোকে তেনেধৰণে সাহায্য বিতৰণ কৰক বা নকৰক, সত্য এয়াই যে আমিৰ খানৰ নামত যিটো পোষ্ট আৰু ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈ পৰিছে সেয়া ১০০ শতাংশই মিছা। কেৱল বাকী ফেক নিউজতকৈ পাৰ্থক্য ইয়াতেই যে এই ভাইৰেল পোষ্টটোৱে সমাজত বিষপাষ্প বিয়পোৱা নাই, কিন্তু ভুল কথা এটা বিয়পাই দিছে। শেষত ইয়াকে ক’ব পাৰি যে ভুল কথা বিয়পাই দিয়াটোৱেই হৈছে মহাভুল!\nআমিৰ খানে লকডাউনত চৰকাৰক সহায় কৰিছেনে?\nআটাৰ পেকেটত ৰবিন হুডৰ দৰেকৈ দুখীয়াক ১৫০০ টকা (একাংশৰ মতে ১৫ হাজাৰ) দিয়াতো সত্য নহ’লেও এয়া সত্য যে অভিনেতা আমিৰ খানে পিএম কেয়াৰ ফাণ্ডৰ লগতে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সাহায্য পুঁজিলৈকেও ধন দান কৰিছে। মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ৰ সূত্ৰই এই সন্দৰ্ভত জানিব বিচৰাত 'বুমলাইভ’ৰ আগত কয় যে আমিৰ খানে সাহায্য আগবঢ়োৱাতো সত্য। অৱশ্যে আমিৰ খানে পিএম কেয়াৰ ফাণ্ড আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী সাহায্য পুঁজিলৈ কিমান ধন আগবঢ়াইছে সেয়া ৰাজহুৱা কৰা নাই। বুমলাইভৰ আগত আমিৰ খানৰ টীমৰ এগৰাকী সদস্যই কয় যে দান কৰা ধন ৰাজহুৱা কৰাৰ মুঠেই পক্ষপাতী নহয় অভিনেতাজন।\nশ্বেয়াৰ কৰাৰ আগত হওক সাৱধান\nএই ঘটনা এক মাথো উদাহৰণ। এনেকৈয়ে বহুত মিছা কাহিনী সত্য বুলি এচামে প্ৰচাৰ কৰে আৰু এচামে তাকে সত্য বুলি ভাবি শ্বেয়াৰ কৰি বিষবাষ্প বিয়পোৱাত সহায় কৰে। সমাজত আছেই এনে এচাম মানুহ(!) যিয়ে সমাজখনক কেনেকৈ বিপথে পৰিচালিত কৰিব পাৰি, কেনেকৈ ভাতৃঘাতী সংঘৰ্ষ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি, নানা উদ্বেগজনক বাতৰি বিয়পাই দি কেনেকৈ সমাজখনক অস্থিৰ কৰি ৰাখিব পাৰি তাৰ চিন্তাতে থাকে আৰু হাতে কামেও লাগে। গতিকে আপুনি তেনে অপকৰ্মত সাৰপানী যোগোৱাৰ পৰা বিৰত থাকক। ছ’চিয়েল মিডিয়াত কিবা এটা শ্বেয়াৰ কৰাৰ আগত হাজাৰবাৰ চিন্তা কৰক, প্ৰকৃত সত্য কি তাৰ তদন্ত কৰক তাৰপাছতহে সহজতে উপলব্ধ শ্বেয়াৰ অপশ্যনটো ক্লিক কৰক। আপোনাৰ এটা ক্লিকটো খাণ্ডৱ দাহ হ’ব পাৰে... গতিকে সাৱধান...।\nSource URL: https://newsnextone.com/no-amir-khan-doesnot-distribute-money-with-atta


আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(মে দিৱসৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nআন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱসটো (ইংৰাজী: International Workers' Day ) মে' দিৱস নামেৰেও পৰিচিত। মে' মাহৰ প্ৰথম দিনটোতেই পৃথিৱীৰ বহু দেশত এই দিৱস পালিত হয়। কিছুমান দেশে মে’ দিৱসক শ্ৰমিক দিৱস হিচাপেও পালন কৰে। এই দিনটো চৰকাৰী ভাবে ছুটিৰ দিন। ১৮৮৬ চনৰ ১ মে’ত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো নগৰৰ হে-মাৰ্কেটত ৮ ঘণ্টা শ্ৰমদিনৰ দাবীত আন্দোলন কৰা শ্ৰমিকৰ ওপৰত গুলি চলোৱাত ১১ জন শ্ৰমিক ছহিদ হয়। পিছে যুক্তৰাষ্ট্ৰ বা কানাডাত এইদিন পালন কৰা নহয়। ইয়াৰ উপৰিও এইদিনটোৰ আন কিছু ঘটনা আছে যিবোৰ আঞ্চলিক ভাবে হয়তো পালন কৰা হয়।\n2 মে দিৱসৰ গীত\n2.1 জন হেনৰি\nআগতে শ্ৰমিকসকলে অমানুষিক পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিছিল, প্ৰতিদিনে গড়ে প্ৰায় ১০-ৰ পৰা ১২ ঘণ্টা আৰু সপ্তাহত ৬ দিন কাম কৰিছিল। বিপৰীতে নগণ্য পাৰিশ্ৰমিক বা মজুৰি পাইছিল, শ্ৰমিকসকলে অতি অমানৱীয় জীবনযাপন কৰিছিল, ক্ষেত্ৰবিশেষে সেইটো দাসবৃত্তিৰ পৰ্যায়ত পৰিছিল। ১৮৮৪ চনত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগো নগৰত এদল শ্ৰমিকে দৈনিক ৮ ঘণ্টা কামৰ নিয়ম কৰাৰ দাবীত আন্দোলন আৰম্ভ কৰে আৰু তেঁওলোকৰ এই দাবী কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে তেওঁলোকে সময় বান্ধি দিয়ে ১৮৮৬ চনৰ ১-মে। কিন্তু কাৰখানাৰ মালিকসকলে এই দাবী মানি নল’লে। ১৮৮৬ চনৰ ৪ মে’ৰ সন্ধিয়া সামান্য বৰষুণৰ মাজত চিকাগো নগৰৰ হে-মাৰ্কেট নামৰ এক বাণিজ্যিক এলেকাত শ্ৰমিকসকল শোভাযাত্ৰা কৰাৰ উদ্দেশ্যে গোট খায়। তেঁওলোকে ১৮৭২ চনত কানাডাত অনুষ্ঠিত এক বিশাল শ্ৰমিক শোভাযাত্ৰাৰ সাফল্যত উদ্বুদ্ধ হৈ এনে কৰিছিল। আগস্ট স্পীজ নামৰ এজন নেতাই উপস্থিত শ্ৰমিকসকলৰ উদ্দেশ্যে কিছু কথা কৈছিল। হঠাৎ দূৰৈত ৰৈ থকা আৰক্ষী দলৰ ওচৰত এটা বোমাৰ বিষ্ফোৰণ ঘটে আৰু এজন পুলিচ নিহত হয়। পুলিচবাহিনীয়ে তৎক্ষণাত শ্ৰমিকসকলৰ ওপৰত অতৰ্কিতে আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰে আৰু ই এক গণ-হত্যাৰ ৰূপ লয়, য’ত ১১ জন শ্ৰমিক ছহিদ হয়। পুলিচক হত্যা কৰাৰ দোষত আগস্ট স্পীজ সহ আঠজনক অভিযুক্ত কৰা হয়। এক প্ৰহসনমূলক বিচাৰৰ পিছত ১৮৮৭ চনৰ ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখে উন্মুক্ত স্থানত ৬ জনক ফাঁচী দিয়া হয়।\nলুইস লিং নামৰ এজনে ফাঁচীৰ এদিন আগতে কাৰাগাৰৰ ভিতৰতেই আত্মহত্যা কৰে, অন্যএজনৰ পোন্ধৰ বছৰৰ কাৰাদণ্ড হয়। ফাঁচীৰ মঞ্চত উঠাৰ আগতে আগস্ট স্পীজে কৈছিল, "আজি আমাৰ এই নিঃশব্দতা, তোমালোকৰ কোলাহতকৈ অপেক্ষিক ভাবে অধিক শক্তিশালী হ’ব"।\n২৬ জুন, ১৮৯৩ তাৰিখে ইলিনয়ৰ গভৰ্ণৰে অভিযুক্ত আঠজনকেই নিৰপৰাধী বুলি ঘোষণা দিয়ে আৰু হত্যালীলাৰ হুকুম প্ৰদানকাৰী পুলিচ কামাণ্ডাৰ জনক দুৰ্নীতিৰ দোষত অভিযুক্ত কৰে। আৰু আনপিনে অজ্ঞাত সেই বোমা বিস্ফোৰণকাৰীৰ পৰিচয় কেতিয়াও প্ৰকাশিত নহ’ল।\nশেষ পৰ্যন্ত শ্ৰমিকসকলৰ "দৈনিক আঠ ঘণ্টা কাম কৰাৰ" দাবীয়ে প্ৰশাসনিক স্বীকৃতি পায়। আৰু পহিলা মে বা মে' দিৱসে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে- শ্ৰমিকসকলৰ দাবী আদায়ৰ দিন হিচাপে, পৃথিবীব্যাপী আজিও সেই দিৱস পালিত হয়।"\nমে দিৱসৰ গীত[সম্পাদনা কৰক]\nপল ৰবছনৰ একে নামৰ গীতটোৰ হেমাংগ বিশ্বাসে কৰা অসমীয়া অনুবাদ\nজন হেনৰি[সম্পাদনা কৰক]\nতীখাৰ আখৰে লিখা নাম তাৰ\nযেন এটা চলন্ত ইঞ্জিন\nহাতুৰীৰ তালে তালে গান গায় সুহুৰি দি\nৰংমনে কাম কৰে ৰাতি-দিন।\nকলীয়া শিলত কটা হেনৰি\nগ্ৰেনাইটেৰে গঢ়া পেশী জলমল\nহাতুৰীৰ কোবে কোবে শিলে শিলে জুই জ্বলে\nহাতুৰীয়ে মাথোঁ তাৰ সম্বল।\nভাৰ্জিনিয়াৰ ৰে'ল সুৰংগত\nশিলৰ পাহাৰ কাটি কাটি\nৰে'ললাইন পতা হ'ব হেনৰিৰ হাতুৰীৰে\nকোবে কোবে পাৰ হয় ৰাতি।\nজন হেনৰিৰ চেনেহৰ লগৰী\nনাম তাইৰ মেৰী মেগডেলিন\nসুৰংগৰ বুকুতে কাণপাতি শুনিছিল\nহেনৰিৰ হাতুৰীৰ বীণ!\nবগা চৰ্দাৰক লাগে আৰু বেছি কাম\nষ্টীম ড্ৰিল কৰে আমদানি\nআশংকা হেনৰিৰ যন্ত্ৰৰ ওচৰত\nল'ব নেকি পৰাজয় মানি।\n'মই মেচিনৰ হ'ম প্ৰতিদ্বন্দ্বী'\nজন হেনৰিয়ে কয় বুকু ডাঠি\nষ্টীম ড্ৰীলৰ লগতে হাতুৰীৰ চলে 'ৰেচ'\nবিস্ময়ত কঁপি উঠে মাটি।\nবগা চৰ্দাৰে কাঠ হাঁহি মাৰি\nকয় 'নিগাৰ'ৰ চা অতপালি\nতোৰ যদি জয় হয় নহ'ব সূৰ্যোদয়\nক'লা শিল হ'ব সোণোৱালী।\nজন হেনৰিৰ হাতুৰীৰ চমকে\nজিলিকায় বিজুলীৰ বান\nমানুহৰ সৃষ্টি দুৰন্ত ষ্টীম ড্ৰীল\nমানুহৰ হাতত হয় সৈমান।\nআগ্নেয়গিৰিৰ মুখ ৰুদ্ধ\nথমকিল হাতুৰীৰ শব্দ\nহেনৰিৰ জয়ধ্বনি চৌপাশে যেতিয়া\nহৃদপিণ্ড তাৰ স্তব্ধ\nজন হেনৰিৰ কণমানি জীয়ৰী\nশিলৰ বুকুৰে যেন নিজৰা\nমাকৰ কোলাত বহি বাট চাই আছে কাৰ\nকোনে দিব দেউতাৰ বতৰা!\nমে' দিৱসৰ গানে গানে\nনীলা আকাশৰ তলে দূৰ\nশ্ৰমিকৰ জয়গানত কাণপাতি শুনা সৌ\nহেনৰিৰ হাতুৰীৰ সুৰ।\n↑ Rothman, Lily (May 1, 2017). "The Bloody Story of How May Day BecameaHoliday for Workers" (en ভাষাত). http://time.com/3836834/may-day-labor-history/.\n↑ 2.0 2.1 স্পন্দন (ই আলোচনী) , আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শ্ৰমিক সংহতি দিৱসঃ মে’ দিৱস\n↑ "Act II: Let Your Tragedy Be Enacted Here". The Dramas of Haymarket. Chicago Historical Society. 2000. http://www.chicagohistoryresources.org/dramas/act2/act2.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 30 December 2017.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত May Day সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"Roots of May Day are in Chicago" By Ron Grossman, Chicago Tribune staff reporter, published May 1, 2007.\nTake it to the Streets for May Day by James Ellis, Metro, April 20, 2009\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আন্তৰ্জাতিক_শ্ৰমিক_দিৱস&oldid=177763"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ এপ্ৰিল, ২০১৮ তাৰিখে ২২:১০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মৰমৰ বুজনি - দিপশিখা ৰাজকোঁৱৰ\nসন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে প্ৰশান্তই বায়েকক ওলাই যাওঁ বুলি কৈ বাইক খন লৈ গেট খুলি ওলাই গ'ল । বৰ্ণালীয়ে "ভাইটি ক'লৈ যাবলৈ ওলাইছ" বুলি সুধিলে । কিন্তু সি বায়েকৰ মাতষাৰ নুশুনিলেই ।ঘৰখনত সিহঁত দুটা আৰু মাক-দেউতাক । দেউতাকে চাকৰি কৰে । গধূলি ঘৰ পায়হি । কিন্তু বেছিভাগ সময় প্ৰশান্তক ঘৰত নেদেখে ।আজলী মাকজনীয়ে ল'ৰাটো আহিব বুলি গভীৰ নিশালৈকে সাৰে থাকে । প্ৰশান্ত কেতিয়াবা ঘৰলৈ আহে আৰু কেতিয়াবা কোনোবা বন্ধুৰ ঘৰতে ৰাতিটো থাকি ৰাতিপুৱা ঘৰ সোমাইহি । মাকে বৰ আদৰেৰে ৰন্ধা ভাত টেবুলত ঢকা ভাগেই থাকি যায় । কিবা সুধিলেও সি মুখেৰে একো নামাতে ।\nপ্ৰশান্তক সৰুৰে পৰা মাক-দেউতাকে যি বিচাৰে তাকে আনি দিয়ে । এটা ল'ৰা বুলি বৰ মৰম কৰে । ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে সি সলনি হ'বলৈ ধৰিছে । কলেজলৈ কেইদিনমান যোৱাৰ পাছতে দেউতাকক বাইক এখন লাগে বুলি ক'লে । দেউতাকেও আনি দিলে । বাইক খন আনি দিয়াৰ লগে লগে সি কলেজৰ পৰা দেৰিকৈ আহে আৰু সন্ধিয়া ওলাই যায় । বৰ্ণালীয়ে মাক-দেউতাকক ভায়েক সলনি হোৱাৰ কথাটো ক'লে । বহুত বাৰ আনৰ মুখৰ পৰা ভায়েকৰ কিছুমান বেয়া কামৰ কথা শুনাৰ কথাও ক'লে । তাক ইমানকৈ মৰম নকৰি অলপ শাসন কৰিবলৈ , সময় দিবলৈ ক'লে । কিন্তু মাক-দেউতাকে তাইৰ কথা কোনোদিনে গুৰুত্বই নিদিলে ।তাইয়ো ভায়েকক বৰ মৰমেৰে কয় - "ভাইটি ,তই কিয় এনেকুৱা হলি ? তইতো আগতে এনেকুৱা নাছিলি ।তই কিয় মা-দেউতাৰ কথা এবাৰো নাভাব । তেওঁলোকে তোক কিমান ভালপায় । তোৰ পৰা কিমান আশা কৰে ।"\nকিন্তু সি সেইবোৰ বুজিবলৈ চেষ্টাই নকৰে । বায়েকক কয় - "বা , তই মোৰ কথা চিন্তা কৰিব নালাগে" । বৰ্ণালীৰ শোকে খুন্দা মাৰি ধৰে । যেতিয়া আনে ভায়েকৰ কথা কয় , তাই একো নোকোৱাকৈ নিৰৱে গুচি আহে । ঘৰলৈ আহি কোনেও নেদেখাকৈ কান্দে । যদি মাক-দেউতাকে প্ৰশান্তক ওলাই যোৱাৰ কথা সুধিলেহেঁতেন ! সি ক'লৈ যায় , কি কৰে ? তেতিয়া হয়তো সি এনে নহ'লহেঁতেন । প্ৰশান্তৰ এতিয়া আগৰ চেহেৰা নাই ।তাৰ মনটো সলনি হ'ল । ৰাতি যেতিয়া ঘৰ সোমায়হি , বৰ্ণালীয়ে ভায়েকৰ মুখৰ পৰা বেয়া বস্তুৰ গোন্ধ পায় । সি স্থিৰ হৈ নাথাকে । সঁচাকৈ বহুতেই সলনি হৈ গ'ল প্ৰশান্ত ।\nমাক-দেউতাকে তাক একো কৰিবই নোৱাৰে । বৰ্ণালীয়েই তাৰ আগৰ ভায়েকটোক ঘূৰাই আনিব লাগিব । কাৰণ তাই জানে পৰিৱেশ আৰু পৰিস্থিতিয়ে বাধ্য কৰাইছে তাক সলনি হ'বলৈ । বৰ্ণালীয়ে মাক-দেউতাককো কথাটো ক'লে । প্ৰশান্তক মাক-দেউতাকে সময় দিলে । বৰ্ণালীয়ে তাক বহুত বুজালে ।আগৰ সকলো কথাই তাক ক'লে । বৰ্ণালীৰ মৰমৰ বুজনিত সি নুবুজাকৈ নাথাকিল । বহুত সময় লাগিল সি সলনি হ'বলৈ ।\nএতিয়া আগৰ দৰে সি ওলাই নাযায় , বেয়া বস্তু নাখায় । মাকে ৰন্ধা ভাত-আঞ্জাবোৰ বৰ তৃপ্তিৰে খায় । আগৰ দৰে বায়েকৰ লগত ধেমালি কৰে , কাজিয়া কৰে । সন্ধিয়া প্ৰাৰ্থনা কৰি পঢ়া টেবুলত বহে । দেউতাক অহাৰ লগে লগে ওলাই আহি কথা পাতে ।\nবৰ্ণালীৰ আনন্দৰ সীমা নাইকিয়া হ'ল । আচলতে মৰমেৰে বুজালে সকলোৱে বুজি পায় । সলনি হ'বলৈ বেছি সময় নালাগে


ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ দ্বিতীয় বৰ্ষ পাইছো ৷ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত সোমালো বুলি মনত অকনমান শান্তি, অকনমান গৰ্ব ৷ একো নহ’লেও ইঞ্জিনিয়াৰ এজন হৈ ওলাম বুলি মনতে অকনমান সকাহ ৷\nকেনেকৈ জানো মনলৈ ভাব এটা আহিল কেনেবাকৈ যদি গাৰ্লফ্ৰেন্ড এজনী গোটাব পাৰিলো হেতেন বৰ ভাল হ’ল হয় ৷ ইতিমধ্যেই লগৰ বহুতৰে গাৰ্লফ্ৰেন্ড গোট খালে ৷ কিছুমানৰ কেইবছৰমান পুৰণি, কিছুমানৰ নতুন নতুন, কিছুমানৰ গোট খাওঁ খাওঁ অৱস্থা ৷ আকৌ প্ৰতিভূ, পদুম, সংলাপহঁতৰ দুই-তিনিজনীকৈয়ো গাৰ্লফ্ৰেন্ড আছে ৷ মোৰো যদি এজনী থাকিল হয় !\nএবাৰ কিবা কাৰণত তেজপুৰৰ মামাহঁতৰ ঘৰলৈ গৈছিলো ৷ চকুত পৰিল মামাহঁতৰ কাষৰ ঘৰত থকা দিপলিপ গাভৰুজনী ! উফ্ কি অপৰূপ সুন্দৰী ! প্ৰথম দৃষ্টিতেই প্ৰেমত পৰি গ‘লো যেন লাগিল ৷ মোৰ ভাব হ’ল তেওঁক যেন ভগবানে মোৰ কাৰণেই সৰজিলে ৷ অকনে যত্ন কৰি, বুদ্ধি কৰি সুন্দৰীৰ নামটো সংগ্ৰহ কৰিলো ৷ মোৰ ইমান সাহস নাছিল যে পোনপটিয়াকৈ তেওঁক কিবা এটা কব পাৰি ৷ চকুৱে চকুৱে চাবলৈকো মই সক্ষম নহ‘লো ৷ প্ৰেম সিমানতে সিমানতে সামৰি হোষ্টেললৈ উভটি আহিলো ৷\nপৰি গ‘লো নেকি নাজানো আৰু ! পৰিলো মানে প্ৰেমৰ কথা কৈছো ৷ অনবৰতে সেই সুন্দৰীৰ কথাই মনলৈ আহি থকা হ‘ল ৷ হোষ্টেলত আকৌ আড্ডা সাংঘাতিক ধৰণৰ হয় ৷ অসমৰ প্ৰায়বোৰ নগৰ-চহৰৰ দিপলিপ সুন্দৰীৰ ওপৰতো কেতিয়াবা আলোচনা হয় ৷ কথাই কথাই আবিস্কাৰ কৰিলো যে মোৰ ‘প্ৰেমিকা’ৰ ককায়েক মানে পেহীয়েকৰ ল’ৰা এজন মোৰ লগত একে লগে পঢ়ে ৷ একে লগে পঢ়ে বুলি ক’লে ভুলেই হ’ব ৷ মোৰ সাংঘাতিক ভাল বন্ধু ৷\n‘‘ডোষ্টি ! তই কথাটো বেয়া পাইছ নেকি ?’’, মই সুধিলো ৷\nবন্ধুৱে হাঁ-না, ভাল পোৱা- বেয়া পোৱাৰ মাজতে কিবা এটা কৈ থ’লে ৷\nময়ো কথাটো বুজিছো যে হাজাৰ হওক বন্ধুৰ ভনীয়েক, গতিকে অলপ .............\nবন্ধুৰ পৰায়ে গম পালো যে মোৰ প্ৰেমিকাতে তেতিয়া পঢ়ি আছে ক্লাছ নাইনত ৷\nক্লাছ নাইন ????\nনবম শ্ৰেণী ????\nধেৎ তেৰিকা ! বৰ সৰু হ’ল নেকি বাৰু ? এতিয়াই যদি প্ৰেম মায়াজাললৈ টানি আনো তেওঁ পঢ়া শুনা কৰিব কেনেকৈ ? অহা বছৰ মেট্ৰিক দিব লাগিব ৷ তাৰ আগতে প্ৰেমিকাৰ মন মোৰ প্ৰেমলৈ ‘ডাইভাৰ্ট’ কৰি দিয়াটো ভাল নহব নেকি বাৰু ? পাছে মোৰ মনটোৱ সুবিধা পালেই মোক কয়, ‘‘ভগৱানে প্ৰেমিকাক মোৰ কাৰণেই সৰজিছে !’’\nমনটো অনবৰতে খুদুৱাই থকা হ’ল ৷ মোৰ কথা হ’ল যেনে তেনে প্ৰেমিকাক মোৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে অবগত কৰাব লাগে আৰু লগতে তেওঁৰ পৰা এটা নিশ্চিত ‘ৰিটাৰ্ণ প্ৰেম’ পাব লাগে ৷\nখবৰ আহক তেজপুৰত থকা সৰুমামাৰ বিয়া ৷ মোক আৰু কোনে পায় ? শপত খালো, ‘‘এইবাৰ একো নহ’লেও চিনাকি হৈহে এৰিম !’’ মনতে ধাৰণা অকনমান কথা-বতৰা পাতিলে এনেও বুজাবুজি বাঢ়িব ৷\nওলালো গৈ বিয়া ঘৰ ৷ মাজে মাজে দেখা হয় ৷ দেখিলেই মন আৰু হৃদয়ৰ ওপৰত মোৰ কাবু নোহোৱা হৈ যায় ৷ ইমান দিনে ইঞ্জিনিয়াৰিঙত পৰা কথা কিছুমান বুজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছো ৷ হৃদয়ৰ ইঞ্জিন অভাৰৰাণ(over run)ত, ছাট ডাউন(Shut down) হ‘বৰ উপক্ৰম হৈছে ৷\nপাছে আউটপুট(output) হ‘লে শুণ্য ! না চিনাকি হ‘ব পাৰিছো, না কথা এষাৰ পাতিব পাৰিছো ৷\nজিতু হৈছে মাহীৰ ল‘ৰা ৷ মোৰ ভাইটি ৷ জিতুৱে ক‘লে, ‘‘দাদা ব‘লাচোন কাষৰ ঘৰৰ পৰা কিবা এটা আনিব লাগে ৷’’ মই একে জাপে ৰাজী হ’লো ৷\nওলালোগৈ প্ৰেমিকাৰ ঘৰ ৷ কলিং বেল বজালো ৷ বাহিৰলৈ প্ৰেমিকাই ওলাই আহিল ৷\nসেয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰেমিকাক ওচৰৰ পৰা দেখিলো ৷ মই জীৱনত ইমান ধুনীয়া ছোৱালী আগতে কেতিয়াও দেখা নাছিলো ৷ মোৰ হৃদযন্ত্ৰ বন্ধ হ’বৰ উপক্ৰম হ’ল ৷\nজিতুৱে চিনিকি কৰি দিলে, কিবা-কিবি কথা ক’লে, যি বস্তুটো আনিবলৈ বুলি গৈছিলো সেইটো ল’লে ৷ মই অপলক নয়নেৰে প্ৰেমিকালৈ চাই থাকিলো ৷\nঘুৰি আহোঁতেহে গম পালো আমি তাৰ পৰা আহি ঘুৰি আহিলো !\nযিমানেই সময় আগবাঢ়িছে মোৰ মনটোও সিমানেই অশান্ত হৈ গৈছে ৷ মনৰ মাজত এটাই কথা ৷ ‘‘যেনে তেনে প্ৰেমিকাক কথাটো ক’ব লাগিব ৷’’\nমই ভাবি ভাবি পালো গৈ লব্ধ বলটো নিৰ্ণয় কৰি থকা সবাতোকৈ ডাঙৰ বল দুটা হৈছে ভয় আৰু সন্দেহ !\nকেনেবাকৈ কিবা এটা হওঁক বুলি জেঠাইৰ ছোৱালী মাতুবাকে কথাটো ক’লো ৷\nলগৰবোৰৰ পৰা প্ৰায়ে শুনি আছিলো যে এইবোৰ কামত ছোৱালীৰ সহায় ল’ব নাপায় ৷ মই ভাবিলো মাতুবা আকৌ কিহৰ ছোৱালী, মোৰ বাইদেউহে !\nমাতুবাৰ পৰা মই আশা অলপ বেছিয়ে কৰিছিলো নেকি জানো পায় !\n‘‘ৰহ্ চবকে কৈ দিম ! তই ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ গৈ এএইবোৰ কৰিছ ? তই আমাৰ জুলীক লাইন মাৰিছ ? তোৰ লাজ নাই ’? চবকে ক’ম ৰ !’’, মাতুবায়ে চিঞৰিবলৈ ধৰিলে ৷\nমই একো বুজি নাপালো ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ গৈ এইবোৰ কৰিছ মানে কি ? আমাৰ লগৰ বেছি ভাগে দেখোন এইটোকেই কৰে ৷ মই কৰোতে আকৌ কি অসুবিধা ?\nমাতুবাৰ চিঞৰত উপায় নাপায় ভৰিতে পৰি দিলো ৷\nঅৱশেষত বুজিলো গৈ যে মোৰ দ্বাৰা নহ’ল, নহ’ব !\nসৰুমামাৰ বিয়া শেষ হ‘ল ৷ মই আহো নাহোকৈ আহি গুৱাহাটিৰ বাছত বহিলো ৷\nমানসিক অৱস্থাৰ কথা নকওঁ আৰু ! নিজৰ ওপৰতেই ধিক্কাৰ, খং, ক্ষোভ !\nঘুৰি আহি মানসিক অৱস্থাৰ আৰু অৱনতি ঘটিল ৷ পঢ়া শুনাত মন বহাব পৰা নাই ৷ এবাৰ ভাবিলো ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়া বাদ দি তেজপুৰতে পান-দোকান এখন দিওঁ গৈ নেকি বাৰু ? সদায় অন্ততঃ দেখি থাকিম ৷\nকথাটো ৰূমমেটক জনালো ৷ সি জাঙুৰ খাই আহিল ৷ মই তাক বুজালো যে মোৰ মানসিক যি অৱস্থা গোটেই কেইখন পেপাৰতে ফেইল মাৰিম ৷ তাতকৈ পঢ়া বাদ দিয়াই ভাল ৷\nৰূমমেটে ক’লে, ‘‘বেপাৰটো কিবা এটা হেস্ত-নেস্ত কৰিব লাগিব ৷’’\nপালো গৈ আমি দুয়ো মোৰ প্ৰেমিকাৰ ককায়েক তথা আমাৰ সহপাঠীৰ ওচৰ ৷\n‘‘চা ডোষ্টি, মই তোক এখন প্ৰপোজেল লেটাৰ দিম ৷ প্ৰেপোজেল লেটাৰ মানে প্ৰস্তাব পত্ৰ ৷ মই সেইখনত মোৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাব লেখি দিম ৷ তই গৈ সেইখন ভন্তিক দিবি গৈ ৷ কিবা এটা ফাইনেল হ‘ব লাগে ৷’’, মই মোৰ হ‘ব লগা জেঠেৰীক মানে বন্ধুক বুজালো ৷\nবন্ধুৱে হোহোকা-পিচলা কৰিলে, ‘‘মই তাইৰ ককায়েক ৷ মই কেনেকৈ তাইক প্ৰেপোজেল লেটাৰ দিম আকৌ !’’\nমোৰ ৰূমমেটে বুজালে, ‘‘আৰে ভাই সেইটো কি বেয়া কথা ? সেইটো ভাল কথাহে ! ভাল জোৱাই এটা পাবি ৷ ইয়াৰ দে খাটি ল’ৰা ক’ত পাবি ? অন্নপূৰ্ণা ঘিঁ কেতিয়াবা ১০০% খাটি নহ‘ব পাৰে ই হয় কিন্তু দে ! মোৰ গেৰান্টি আছে !’’\nমোৰ ৰূমমেটে যি যি কথা কৈ ভাবী জেঠেৰীৰ ব্ৰেইন ৱাছ কৰিবলৈ ধৰিলে যে এটা সময়ত মোৰ নিজৰ ওপৰত নিজকে লৈ গৰ্ব হ‘ব ধৰিলে, ‘‘মই ইমান ভাল নে ? ১০০ % খাটি নে ?’’\nশেহত প্ৰেমিকাৰ ককায়েক, আমাৰ বন্ধু ৰাজী হ‘ল প্ৰপোজেল লেটাৰ কঢ়িয়াই নিবলৈ ৷\nএদিন ৰাতিপুৱা বহিলো প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰ লিখিবলৈ বুলি ৷ বেছ দীঘল হৈছে যেন লাগিল ৷ পাছে উপায় নাই ৷ সকলো কথা লিখিব লগা হৈছে ৷ মোৰ পৰিচয়, কেনেকৈ প্ৰেমত পৰিলো, তাৰ পাছত কি কি হ’ল গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো লিখিব লগা হৈছে ৷ সেই প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰত সাহিত্য বা ৰোমাঞ্চ বা প্ৰেমৰ প্ৰকাশ বিশেষ একো নাথাকিলেও মোৰ মতে লেখাটো ইমান বেয়াও হোৱা নাছিল ৷ একে বহাই লিখা শেষ হ’ল ৷\nৰূমমেটে চাই ক’লে, ‘‘আমাৰ প্ৰজেক্ট ৰিপোৰ্টত কৈ ভাল হৈছে ৷ তোৰ কথাখিনি বুজি পাব লাগে ৷ হেৰি কৰি দিবি নেকি ?’’\nমই তাৰ ফালে চালো, ‘‘কি হেৰি ?’’\n‘‘মানে এটা ডায়েগ্ৰাম আকি দিবি নেকি ? ধৰ হাৰ্ট এখন আকি তাৰ মাজেৰে কাঁড় চিন এডাল !’’\nৰূমমেটে কাট মাৰিছে নে সঁচা উপদেশ দিছে ধৰিব নোৱাৰিলো ৷ প্ৰতিভূৰ কথা এনেও ধৰিব নোৱাৰি ৷\nপ্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰ লৈ পৰীক্ষাৰ পাছৰ বন্ধত বন্ধু গ’ল তেজপুৰলৈ বুলি ৷ ময়ো গ’লো নিজৰ ঘৰলৈ ৷\nঅন্তহীন অপেক্ষা !\nঅনেক আশংকা !\nকি বা হ’ল ? চিঠিখন দিব পাৰিলে নে নাই বা ? কি উত্তৰ দিলে বা ?\nতেতিয়া নব্বৈৰ দশকৰ আগ ভাগ ৷ বন্ধুক যোগাযোগ কৰাৰ উপায় নাই ৷\nবন্ধৰ শেষত মই আৰু ৰূমমেট একেদিনাই আহি হোষ্টেল পালো ৷ তেজপুৰৰ পৰা মোৰ প্ৰপোজেল লেটাৰ বাহক উভটি অহা নাই ৷ পাছদিনা ক্লাছ কৰি হোষ্টেললৈ উভটিয়ে ৰূমমেটক সুধিলো, ‘‘আহিল নে ?’\n‘‘আহিল ৷ তোৰ লগত কথা আছে !’’’\n‘‘কথা ? কি কথা ? ইয়েছ নে নো ? ’’\nৰূমমেটে সকলো কথা খুলি ক’লে, ‘‘সি গৈ ছিঠিখন তাইক দিলে গৈ ৷ তাই পঢ়িলে ৷ একো নক’লে ৷ তাৰ পাছত বায়েকক দিলে পঢ়িবলৈ ৷ সেইখন পঢ়ি বায়েক ফায়াৰ হৈ গ‘ল ৷ আমাৰ ইয়াক যাতা গালি পাৰিলে ৷ বোলে এইবোৰ কি ? তই ককায়েক হৈ এইবোৰ কৰিছ ? আৰে তাক বোলে যেনেকৈ গালি পাৰিলে যেন সি কিবা এটা অপৰাধহে কৰিছে ৷ কথাটো এতিয়া তাহাতৰ পৰিয়ালৰ বাকী মানুহৰ মাজতো জনাজনি হোৱাৰ পথত ৷’’\n‘‘ডোষ্টিয়ে কি ক’লে তেতিয়া ?’’, মই সুধিলো ৷\n‘‘কিবা ক’লে আৰু ৷ কি ক’লে নাজানো ৷ গালি তামাম খালে বোলে !’’\nডোষ্টিৰ ভনীয়েক হেনো মোৰ প্ৰেমিকাৰ সৈতে একে শ্ৰেণীতে পঢ়ে ৷ মোৰ প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰখন প্ৰেমিকাই ডোষ্টিৰ ভনীয়েকৰ হাতত দিলে ৷ ভনীয়েকে সেই কথা ডোষ্টিক জনাওঁতে সি জোৰজবৰদস্তি কৰি যেনিবা প্ৰপোজেল লেটাৰখন নিজৰ কব্জালৈ আনিলে ৷\nকথাটো জানি ময়ো স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলালো ৷\nৰূমমেটে পেন্টৰ জেপৰ পৰা সেই প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰখন উলিয়াই মোৰ ফালে আগবঢ়াই দিলে ৷\nধেই !!!!!!!! অৱস্থাটো বুজাবলৈ ভদ্ৰভাষাত মোৰ ওচৰত শব্দ নাই ৷\nআমি হোষ্টেলত এনে পৰিস্থিতিত পৰিলে, ‘‘বি... হৈ গ‘লো বে’’ বুলি কওঁ ৷\nমই বুজি নাপালো তাই কিয় একো নক’লে ৷ মনলৈ বাৰে বাৰে আহি থাকিল, ‘‘ৰিজেক্ট হৈ গ‘লো বে !’’\nকিন্তু কিয় ৰিজেক্ট কৰিলে বাৰু ?\nনিজকে বৰ অপদাৰ্থ যেন লাগিল ৷\nপাছদিনা পুৱা প্ৰেমৰ প্ৰেপোজেল লেটাৰখন উলিয়াই ল’লো ৷ সেইখনৰ য’ত য’ত প্ৰেমিকাৰ নাম আছিল সেইবোৰ ব্লেড এখনেৰে কাটি আতৰালো ৷\nৰূমমেটে সুধিলে, ‘‘কি ফালিছ, কিয় ফালিছ ?’’\nমই বুজালো মানুহৰ নাম জ্বলাব নাপায় বাবে তাইৰ নামবোৰ আতৰাই পেলাইছো ৷\nতাৰ পাছত জুইশলা কাঠি এডাল জ্বলাই লৈ মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম প্ৰেমৰ প্ৰপোজেল লেটাৰখন জ্বলাবলৈ ধৰিলো ৷\nকাগজ জ্বলাবলৈ যে ইমান কষ্ট সেইদিনাহে বুজি পালো ৷ বাৰে বাৰে নুমাই যায় ৷\nৰূমমেটে সান্তনা দিলে, ‘‘তই যে তাত সকলো সঁচা কথা লিখিছিলি সেই কাৰণে জুয়েও জ্বলাব পৰা নাই ৷ তোৰ প্ৰেম সঁচা আছিল, প্ৰকৃত আছিল ৷’’\nশেহত গৈ জ্বলিল গৈ যেনিবা ৷\nমোৰ আকৌ ডোষ্টিলৈকো বৰ বেয়া লাগিল ৷ বেচেৰাই মোৰ বাবেই বৰ বেয়া পৰিস্থিতিত পৰিল ৷\nযি নহওঁক সেই অধ্যায়টো সিমানতে অন্ত পৰিল ৷ বহুতেই মোক বহু ধৰণে সহায় কৰিলে ৷ মই ভাবিলো কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা উচিত ৷ সকলোকে লৈ পালো গৈ পানবজাৰৰ অশোকা ৰেষ্টুৰেন্ট৷ আনোবৰে প্ৰেমত সফল হোৱাৰ পাটী দিয়ে মই বিফল হোৱাৰ পাৰ্টী দিলো ৷\nকাহিনীটো ইমানতেই শেষ হ‘ল বুলি ভাবিলো ৷ পাছে বিধিৰ বিধান কোনে সলাব পাৰিব ?\nবছৰ বাগৰিল ৷ মই আকৌ এবাৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ ওলালো ৷ ৰূমমেটে বুজালে, ‘‘তই এইটো বাদ দে ৷ এই লাইনটো তোৰ বাবে নহয় ৷ ঘৰৰ পৰা চাই দিব বিয়া পাতি প্ৰেম কৰিবি ৷’’\nকথাটো গাত লাগিছিল যদিও মানি ল’লো ৷\nসোনকালেই ইঞ্জিনিয়াৰিং পাছ কৰি যোৰহাট ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত অস্থায়ী শিক্ষক হিচাবে যোগ দিলো ৷ কলেজৰ চাকৰি কৰি আছো যদিও স্থায়ী চাকৰিৰ সন্ধান চলি আছে ৷\nএদিন গম পালো মোৰ সেই প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাৰ দেউতাক চাকৰি সূত্ৰে আহি যোৰহাটত যোগ দিলে ৷ তেওঁলোক আকৌ থাকে মই ভাড়া থকা ঘৰটোৰ ওচৰতে ৷\nহঠাতে এদিন খবৰ আহিল তেল কোম্পানীত চাকৰি পালো ৷ সাংঘাতিক ফুৰ্তি লাগিল ৷ ভাবিলো মোৰ ইজীৱন সাৰ্থক হ‘ল ৷ যোগ দিবলৈ সময় আছে ৷ যোগ নিদিয়ালৈ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ শিক্ষকতা চলি থাকিব ৷ ওলালো কলেজলৈ বুলি ৷ ডবা-পিটা বৰষুণ ৷\nৰেইনকোট পিন্ধি, এহাতে ছাটি ধৰি আন হাতে ছাইকেলৰ হেন্ডেল ধৰি ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজলৈ বুলি পেডেল মাৰি দিলো ৷\nচাকৰি পোৱাৰ আনন্দতে গুণগুনাই আছো,\n‘‘পিয়্যাৰ হুৱা ইকৰাৰ হুৱা\nপিয়্যাৰ ছে ফিৰ কিউ\nডৰ টা হ্যায় ডিল..........’’\nদূৰৈত মন কৰিলো এজনী ছোৱালী মোৰ বৰষউণত তিতি তিতি আহি আছে ৷ মনিব পৰা দূৰত্বত মন কৰিলে এইয়া দেখোন তাই !!!!\nমোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকা !!!\nহাতত ছাটি নাই ৷ বেচেৰী একেবাৰে তিতি জুৰুলী-জুৰুৰী !\nমোৰ চিন্তা লাগিল মই কেনে দৰে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰা উচিত হ‘ব বাৰু ?\nমানে চাম নে নাচাম ? হাঁহিম নে নাহাঁহিম ? কি কৰিম ?\nফাট মেলা বসুমতী পাতালে লুকাওঁ ধৰণৰ অৱস্থা মোৰ !\nমই চোৱা নোচোৱা, হঁহা, নহঁহা , দেখা –নেদেখাৰ মাজতে কিবা এটা কৰি তাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ‘লো ৷\nয’ত দূৰ মোৰ চকুত পৰিল তাই যেন মোৰ ফালে চাই হাঁহি এটা মাৰিছিল ৷ হাঁহিলে তাইৰ বেৰীয়া গজা কুকুৰ দাঁতটো ওলাই পৰে ৷ তেতিয়া সাংঘাতিক ধুনীয়া দেখি !\nমোৰ মনটো বেয়া লাগিল ৷ মই বাৰু বেছি ৰুক্ষ হৈ দেখুৱালো নেকি ? বেছি অভদ্ৰামী কৰা হ‘ল নেকি ?\nআজি মই তেল কোম্পানীত চাকৰি পোৱাৰ দিনা বৰষুণত তিতি বুৰি জুৰুলী জুপুৰী হোৱা মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাক মোৰ হাতৰ ছাটিটো অন্ততঃ মানবীয়তাৰ খাতিৰতে দিব লাগিছিল ৷\nআচলতে মই তাই ছাটিটো দিবলৈ বুলি ৰখিবলৈ লৈছিলো ৷\nতেতিয়া চকুত পৰিল বৰষুণৰ পানীত কপালেৰে বৈ অহা তাইৰ সেন্দুৰখিনি ৷\nভাবিলো আনৰ বিবাহিতা স্ত্ৰীক ছাতি দি মাৰ খাবলৈ নাই দেই !\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 11:382comments:\nএওঁ আৰু প্ৰাপ্তিক স্কুলত নমাই মই পালোগৈ বান্ধবীৰ ঘৰ ৷ তাৰ পৰা দুয়ো ৰাওনা হ ’ লো সোনাপুৰ অভিমুখে ৷ আধা বাটত ক ’ লো ,‘...\nএইটোকেই ‘ধৰা’ বুলি কয়\nযোৱাকালিৰ কথা ৷ মই বেলতলাৰ ওচৰতে হোটেল এখনত বহি কিবা কিবি খাই আছো ৷ মোৰ কাষৰ টেবুলখনত বহি তিনিজনমানে কথা পাতি আছে ৷ মোৰ আনৰ কথা শুনা...


October 2020 - APSC Tutorials\nPrize Money Quiz Competition\nOctober 23, 2020 by APSC Tutorials\nকাহানি এ. পি. এছ. চি এছপাইৰেন্ট কী: জীৱনত সকলোৱে নিজ নিজ লক্ষ্যত সফল হ’ব বিচাৰে কিন্তু বিচাৰিলেই সফলতা পোৱা নাযায়। তুমি নিজেই তাৰ সন্ধান কৰিব লাগিব। “success does not find you; you have to go out and get it”. এই বাস্তৱ পৃথিৱীখন যিহেতু জটিল; সেয়েহে সফলতাৰ দিশসমূহো সিমানে কঠিন। আমি এই বাস্তৱ …


জীৱনৰ প্ৰথম লেখা প্ৰকাশৰ দিনটো-ছাইফুদ্দিন আহমেদ\nমানুহে নিজৰ ভিন্ন ধৰণৰ চিন্তাধাৰা অথবা অনুভৱক সজাই পৰাই প্ৰকাশ কৰিব পাৰে বুলিয়েই চাগে মানুহ আন জীৱতকৈ শ্ৰেষ্ঠ ৷ আমিও মানুহ হিচাপে আমাৰ চিন্তাধাৰাক ৰূপ দিবলৈ প্ৰথম অষ্টম মান শ্ৰেণীত পঢ়িবলৈ যোৱা ২০১০ বৰ্ষত মই পঢ়া বিদ্যালয়ত অতি ধুমধামেৰে সোণালী জয়ন্তী উদ্-যাপন কৰাৰ লগতে আলোচনী এখন প্ৰকাশ কৰা হ’ব বুলি শ্ৰেণীকক্ষত ছাৰে কোৱাৰ লগতে Notice board ত জাননী এখন লগাই দিয়ে আৰু আমাৰ ক্লাছত ছাৰে সকলোকে লিখা-মেলাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰিবলৈ নানা ধৰণৰ কৌশল অৱলম্বন কৰি শ্ৰেণীটোৰ সকলোকে নিজৰ নিজৰ লিখনি দিবলৈ আহ্বান জনায় ৷ সেই তেতিয়াৰে পৰাই মোৰ লিখা-মেলাৰ আৰম্ভণি হৈছিল, যদিও আমাৰ বৰছলা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ সোণালী জয়ন্তী বৰ্ষত উলিওৱা আলোচনী "স্বৰ্ণাভ" বহু বহল হোৱাত বহুতৰে লিখনি প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰি দুখ ব্যক্ত কৰি এটা প্ৰাচিৰ প্ৰত্ৰিকা (Wall Magazine) উলিয়ালে আৰু সেই মেগাজিনত মোৰ "আমাৰ গাওঁ" নামৰ কবিতাটিয়ে স্থান পাইছিল ৷ আৰু তেতিয়াৰে পৰা প্ৰত্যেক দুইবছৰত এখনকৈ আলোচনী উলিওৱা হ’ব বুলিও আশা প্ৰদান কৰিছিল ৷ তেতিয়াৰে পৰা প্ৰত্যেক দুই বছৰৰ মূৰে মূৰে আমাৰ স্কুলত মই দ্বাদশ মান শ্ৰেণীলৈকে পঢ়ি থকা সময়তে ২০১২ বৰ্ষত বাৰ্ষিক মূখপত্ৰ “বুনিয়াদ” আৰু ২০১৪ বৰ্ষত “সৃষ্টিৰ বুনিয়াদ” নামৰ বাৰ্ষিক মূখপত্ৰ দুখন আমাৰ বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰকাশ পাইছিল যদিও মোৰ কোনো লিখনি তাত প্ৰকাশ পোৱা নাছিল ৷\nআমাৰ স্কুলত মই যেতিয়া একাদশ শ্ৰেণী পাইছিলোঁ ৷ তেতিয়া আমাৰ বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ একতা সভা ( Student Union ) ৰ সমুহ সদস্যই মিলি আমি অধ্যক্ষ মহোদয়ক আবেদন কৰি অনুৰোধ জনাইছিলোঁ যে প্ৰত্যেক শনিবাৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ বাবে কুইজ, গল্প, কবিতাৰ লগতে অন্যান্য কলা প্ৰদশৰ্নৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ- ছাত্ৰীৰ সৰ্বাঙ্গীণ উন্নয়নৰ পথ প্ৰশস্ত কৰাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰিব লাগে বুলি ৷ তেতিয়াৰে পৰা সেই শনিবাৰৰ কাৰ্যসূচীত মই কবিতা পাঠ কৰি আহিছিলো৷ আৰু আটাইতকৈ বেছি মোৰ কবিতাৰ তেতিয়া সমালোচনাও হৈছিল ৷ মোৰ এতিয়াও মনত আছে যে মোৰ ”অঘোষিত প্ৰেম” নামৰ কবিতাটোৰ কাৰণে আমাৰ বিদ্যালয়ৰ Tiger sir খ্যাত "ৰুদ্ৰ বৰাল" ছাৰে আটাতকৈ বেয়া সমালোচনা কৰিছিল আৰু বহু বিতৰ্কও হৈছিল মোৰ বহু কবিতাকলৈ ৷ সেই কবিতাবোৰ আজি মোৰ হাতত থকা হ’লে !\nতথাপিও মই মুঠেও লিখামেলা বাদ দিয়া নাছিলো ৷ এতিয়াৰ দৰেই যেতিয়াই মন গৈছিল তেতিয়াই কিবাকিবি লিখিছিলো ৷\nযি কি নহওক অৱশেষত মোৰ সেই দিনটো আহিল ৷ মই ২০১৫ বৰ্ষত কলেজ পোৱাত লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস মহাবিদ্যালয়ৰ ২০১৪-২০১৫ বৰ্ষৰ আলোচনীত, মোৰ লিখনি আমাৰ চিনিয়ৰ আলোচনী সম্পাদিকা নৱনীতা শৰ্মা বাইদেৱৰ হাতত ১৬/৫/২০১৪ তাৰিখে লিখা\nভয় মোৰ কি হ’ব যিদিনা মই এক\nআত্মাবিহীন শৰীৰত পৰিণত হ’ম\nকোনে কি কৰিব মোৰ কাৰণে, মই বাৰু\nএকোৱেই কাৰোবাক ক’ব পাৰিমনে ?\nহাঁহিব কোনো কান্দিবতো মাথোঁ মোৰ\nআপোনজনেহে, আক্ষেপ মোৰ\nসেইদিনা মই কান্দিব নোৱাৰিম\nশ্মশান ঘাটৰ শেষ স্থানহে দৰ্শন কৰিম,\nমই জানো পাৰিম আপোনজনৰ\nবিননি নীৰৱে সহিবলে অকলে,\nমৃত্যু নাহিবা তুমি কেতিয়াও মোৰ জীৱনলৈ,\nআপোনজনক শোক দিবলৈ মই নোৱাৰিম,\nতুমি মৃত্যু মোৰ বিষয়ে কিবা জানানে ?\nবন্ধুত্ব কৰিম আহা আমি দুয়োৱে,\nমই নাযাওঁ আপোনজনক এৰি শ্মশান ঘাটলৈ,\nতুমি মৃত্যু মই তোমাৰ মিত্ৰ হ’ব বিচাৰোঁ\nতোমাৰ হাতে হাত ধৰি অমৰত্ব পাব বিচাৰোঁ\nস্বৰ্গ বিচাৰি নাযাওঁ আপোনজনৰ প্ৰেম\nভাল পোৱা তুমি মৃত্যু যদি বুজি পোৱা\nআহা মিত্ৰতা কৰি লওঁ শ্মশান ঘাটত\nনোযোৱাৰ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হওঁ............!!\nউপৰোক্ত কবিতাটি জমা দিয়াত ৷ তেওঁ মোৰ লিখিত কবিতাটি প্ৰকাশ যোগ্য বুলি বিবেচনা কৰাত ৷ মোৰ প্ৰথম লিখনি ছপা আখৰে প্ৰকাশ পালে ৷ মই গৈ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা আলোচনীখন সংগ্ৰহ কৰি আনি দেখিলো আমাৰ Department ৰ মোৰ লগৰ কোনো বন্ধুৰেই লিখা প্ৰকাশ নোপোৱাত সকলোৱে দুখ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে মোক শুভেচ্ছাও জ্ঞাপন কৰে যেতিয়া বাৰু তেতিয়া মই কেনেকৈ সুখী হ’ব পাৰো ৷ মোৰ মনত তেতিয়া আমাৰ সেই স্কুলৰ আলোচনী দুখনলৈ মনত পৰিল আৰু বন্ধুসকলৰ দুখত ময়ো যেন নিজকে আকৌ এবাৰ দুখী অনুভৱ কৰিলোঁ ৷\nহ’লেও মুহূৰ্তৰ কাৰণে নৱনীতা বাইদেৱক ধন্যবাদ জ্ঞাপনেৰে নিজকে সান্ত্বনা দি নিজৰ সৃষ্টিৰ স্বীকৃতি পোৱাত সুখী অনুভৱ কৰো৷ আৰু এতিয়াও যেতিয়াই মোৰ কোনো লিখনি প্ৰকাশ পাই তেতিয়া মই কৈ বুজাব নোৱাৰা ধৰণে সুখ অনুভৱ কৰো ৷\n✍ছাইফুদ্দিন আহমেদ আইনৰ ছাত্ৰ\nTags: ছাইফুদ্দিন আহমেদ জীৱনৰ প্ৰথম লেখা প্ৰকাশৰ দিনটো


EMI ৰ ক্ষেত্ৰত পুনৰ সকাহ গ্ৰাহকলৈঃ RBIৰ গৱৰ্নৰে কি ঘোষণা কৰিলে চাওঁ আহক…. | বিতৰ্ক\nEMI ৰ ক্ষেত্ৰত পুনৰ সকাহ গ্ৰাহকলৈঃ RBIৰ গৱৰ্নৰে কি ঘোষণা কৰিলে চাওঁ আহক….\nডিজিটেল ডেস্ক, বিতৰ্ক, ২২ মে, গুৱাহাটী :: আৰবিআইৰ গৱৰ্নৰ শক্তিকান্ত দাসে প্ৰেছ কনফাৰেন্সৰ জৰিয়তে সাধাৰণ লোকক এটা সকাহ প্ৰদান কৰিছে। এই সকাহত প্ৰথমে EMIৰ মৰটেৰিয়াম অৰ্থাৎ EMI আগষ্ট মাহলৈকে আদায় নিদিয়াৰ সকাহ প্ৰদান কৰিছে। ইয়াৰ আগতে লকডাউনৰ আৰম্ভণিত তিনি মাহৰ মানে এই সুবিধা লাভ কৰিছিল গ্ৰাহকসকলকলে। ইয়াৰোপৰি ৰেপ’ ৰেটত ০.৪০শতাংশ কৰ্তন কৰা হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা সাধাৰণ লোকৰ ইএমআই কম হ’ব। লগতে RBI–এ ৰিভাৰ্চ ৰেপ’ ৰেট ৩.৭৫শতাংশ হ্ৰাস কৰি ৩.৩৫ শতাংশ কৰিছে। আৰবিআইৰ গৱৰ্ণৰ গৰাকীয়ে কয় যে, মূল্যবৃদ্ধিৰ এতিয়াও ৪শতাংশৰ তলত থকাৰ সম্ভাৱনা আছে। কিন্তু লকডাউনৰ কাৰণে বহু সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধি হ’ব পাৰে।\nজিডিপি গ্ৰ’থ ৰেট হ্ৰাস হোৱাৰ কাৰণে চিন্তা প্ৰকাশ কৰি তেওঁ কয়, চলিত বিত্তীয় বৰ্ষৰ জিডিপি গ্ৰ’থ ৰেট নিগেটিভ থাকিব। উল্লেখযোগ্য যে বিশ্বৰ বহুকেইটা বৃহৎ প্ৰতিষ্ঠানেও ইতিমধ্যে এই কথাৰ ঘোষণা কৰিছে। দেশৰ শীৰ্ষ ৬খন ৰাজ্য কোৰোণা ভাইৰাছৰ কাৰণে আৰ্থিকভাৱে সৰ্বাধিক ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে। এয়া দেশৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ ৬০শতাংশ। এই ৰাজ্যসমূহৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰ ৰেড বা অ’ৰেঞ্জ জ’নত আছে। নিজৰ ক্ষেত্ৰত Consumption সকলোতকৈ কম হৈছে। সুতৰ হাৰত ০.৪০শতাংশ কৰ্তন কৰি ৪শতাংশ কৰা হৈছে। এই সিদ্ধান্তৰ ফলত হোমলোন, কাৰলোন, পাৰ্চনেল লোন সহ সকলো ধৰণৰ ঋণৰ ওপৰত ইএমআই সস্তা হৈ পৰিব। উল্লেখযোগ্য যে ইয়াৰ পূৰ্বে মাৰ্চ মাহতো ৰেপ’ ৰেট ০.৭৫শতাংশ কৰ্তন কৰা হৈছিল।\n← ঘন্টাত ১৬০ কি:মি: বেগেৰে আহি আছে আমফানঃ পশ্চিমবংগত বিস্তৰ ক্ষতি সাধন\nশিৱসাগৰত বায়তুল মালৰ সাহাৰ্য্য বিতৰণ →


অসমীৰ বুকুৰ নদ নদী — Vikaspedia\nপ্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰে ভৰপূৰ অসমৰ বুকুত নদী, উপনৈ, জান, জুৰি, লুইতৰ পৰা বৰাকলৈ, দিখৌৰ পৰা সোৱণশিৰিলৈ এই নদ নদী বোৰ অসমৰ মানুহৰ সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ বাবে বৰ মূল্যবান | অসমৰ সৰু-বৰ বহুত নৈত পানীৰদ্বাৰা ভালে মান জলসিঞ্চন আৰু খোৱা পানী যোগান আঁচনি কাৰ্য্যকৰি কৰা হৈছে | পৰিতাপৰ কথা যে বৰ্ত্তমানেও বহুত নদ-নদী অতি অৱহেলিত অৱস্থাত আছে | বৰ্ত্তমান নদীৰ কাম যেন সমস্ত আৱৰ্জনা কাঢ়িওৱাটোহে | ঘৰ-বাৰী সঁজা, বাট-পদূলি বন্ধাৰ ওপৰিও খেতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰি বহুত সৰুসুৰা নৈ-বিল নিচিহ্ন কৰাত প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্য হেৰাই গৈছে ফলত পৰিবেশৰ ওপৰত হেঁচা পৰিছে || অসমত সকলো প্ৰকাৰৰ নৈ পোৱা যায় | নদীসমুহৰ কাৰিকৰী তথা বিজ্ঞানভিত্তিক গৱেষণাৰ বাবে অসমখন সৰ্বো্‍তকৃষ্ট প্ৰাকৃতিক কৰ্মশালা | মীন পালন, নৌ পৰিবহন, প্ৰমোদ ভ্ৰমন আদি কাৰ্যত অসমৰ নদ নদী সমুহক ব্যৱহাৰ কৰাৰ থল আছে | অসমৰ নদ-নদীসমুহৰ সুসংগত অধ্যয়ন আৰম্ভ হ’লে নদী সমন্ধে লাগতিয়াল আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ নতুন সূত্ৰ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নথকা নহয় | সেয়েহে নৈসমুহৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰি ইহঁতক আদৰ কৰাটো সকলোৰে বাবে বাঞ্ছনীয় হৈ পৰিছে|\nযদিও এই নদীৰ নাম তিব্বত, ভাৰতবৰ্ষ আৰু বাংলাদেশত বেলেগ বেলেগ তথাপি বিশ্বত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নামে জনাজাত | ব্ৰহ্মপুত্ৰ আগলি ভাগ চাংপো নৈ, এই নৈ উত্‍পত্তি তিব্বতৰ কৈলাস পৰ্বতৰ চেমা-যুদুং নামৰ হিমবাহৰ পৰা হৈছে, ইয়াৰ স্থানৰ উচ্চ্তা ৫১৫০ মিটাৰ | চাংপো নৈ খন মানস সৰোবৰৰ পৰা ওলোৱা নহয়|(অ:ন:ন)| মানস সৰোবৰ সেই ঠাইৰ পৰা ৭৫ কি:মি: পশ্চিমে | উত্তৰে ইয়েন চেন টাংলা আৰু দক্ষিণে হিমালয় পৰ্বতমালাৰ মাজৰ ঠেক উপত্যকাৰ মাজেদি, হিমালয়ৰ ঠিক সমান্তৰালকৈ ১৬০ কি:মি: উত্তৰেদি চাংপো নৈখন পূৱমূৱা হৈ ১৬০০ কি:মি: বৈ আহিছে | তিব্বতী ভাষাত চাংপো শব্দৰ অৰ্থ হ’ল প্ৰতিশোধক | চীনা সকলে ইয়াক য়া-লু টাং পু চিয়াং বোলে | তিব্বতৰ ভিতৰত নৈখনৰ আন স্থানীয় নামও আছে | এই চাংপো নৈখনে মোংকু নামৰ ঠাইত চীন-ভাৰত আন্তৰ্জাতিক সীমায়েদি প্ৰবেশ কৰি ৫ কি:মি: দক্ষিণ-পূৱমুৱা হৈ আহি অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কোৰবো নামৰ ঠাই পায় | শদিয়াৰ পশ্চিমৰ দিবাং-লোহিত-দিহাং সংগমৰ পৰা অসম উপত্যকাৰ মাজেদি ব্ৰহ্মপুত্ৰ ৰূপেৰে ৬৫০ কি: মি: বৈ গৈ বাংলাদেশত সোমায় | এই পথছোৱাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগত উত্তৰৰ পৰা ৫৭ খন আৰু দক্ষিনৰ পৰা ৩৩ খন সৰু-বৰ উপনৈ যোগ হৈছে | তদুপৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ তিনিটা প্ৰসিদ্ধ বুঢ়ীসূঁতি, লোহিত সূঁতি আৰু কলং সূঁতিৰ ওপৰিও সৰু সুৰা সুঁতিৰ ৰূপত বহুত শাখা নৈ আছে |\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহ‍ত নদী-দ্বীপ মাজুলী আৰু অলেখ সৰু বৰ চাপৰি আছে | মাজুলীৰ মাটিকালি ১২৫০ বৰ্গ কি:মি: কিন্তু মাজুলীৰ উত্‍পত্তি সাধাৰণ চৰ-চাপৰিৰ দৰে নৈৰ পলস পৰি হোৱা নহয় | ই হ’ল এক বিশেষ ঘটনা প্ৰবাহত বিছিন্ন হৈ পৰা ভূখণ্ডৰ একাংশহে | তেনেদৰে উমানন্দৰ মাটিও কঠিন শিলেৰে গঠিত | সাধাৰণতে ভবাৰ দৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পলস পৰি হোৱা নহয় | বৰং মাজুলী আৰু উমানন্দ গঢ়াৰ বিপৰিতে ব্ৰহ্মপুত্ৰই খহাই হে আছে |\nচিচিৰি বা চেচেৰি নৈ\nদিহাঙৰ সুঁতি আৰু ছিবিয়া নৈৰ উপনৈ | চিচিৰি নৈ খন অৰুণাচলৰপৰা ওলাই অসমৰ ছিবিয়া নৈত পৰিছে | চিচিৰি নৈৰ দীঘ প্ৰায় ৮০ কি:মি: | নৈখনেদি প্ৰবাহিত পানীৰ বাৰ্ষিক সৰ্বোচ্চ পৰিমাণ প্ৰতি চেকেণ্ডত ২৬০-ৰ পৰা ৯০০ ঘন মিটাৰ |\nলোহিত নৈ : লোহিত নৈ খন চীন দেশৰ য়কো শৃংগৰ পৰা জায়ুল চু নামেৰে ওলাই দক্ষিন-পূৱ দিশেৰে ১০০ কি:মি: বৈ আহি পশ্চিমমুৱা হৈ অৰুণাচলৰ উত্তৰ সীমায়েদি আহি লোহিত জিলাত সোমায় | তাৰ পাচত পশ্চিমমুৱা হৈ পৰশুৰাম কুণ্ডত প্ৰবেশ কৰি, তেজু চহৰৰ কাষেৰে বৈ আঁহোতে তেজু নৈ লোহিতৰ লগ লাগেহি | তেজুৰ পৰা ১৫ কি:মি: পশ্চিমলৈ আহি সোঁপাৰে ডিগাৰু ঘাট আৰু বাঁওপাৰে চৌখাম পায় | ইয়াৰ পৰা লোহিতখনে শদিয়াৰ মহকুমাৰ চুনপোৰা হৈ বছাগাঁও আৰু বালিজান চাপৰি পাৰ হৈ ২৫ কি:মি: আহি কুণ্ডিল বজাৰত কুণ্ডিল নৈ লগ লাগে | তাৰ পৰা ৬ কি:মি: আহি দক্ষিন পাৰৰ ঢলাৰ বিপৰিতে দিবাং আৰু ছিকাং নৈ লগ লাগে তাৰ পাচত ৮ কি:মি: ভটিয়াই লোহিতে দিবাংৰ পশ্চিমত গংগো নৈ লগ হয় | তাৰ পৰা ২ কি:মি: ভটিয়াই আহি লোহিতৰ লগত দিহাং নৈ পূৱ শাখা ছিবিয়া নৈত আহি যোগ হৈছে | ইয়াৰ পৰাই লোহিতক ব্ৰহ্মপুত্ৰ বুলি জনা যায় | লোহিত আৰু ইয়াৰ বহুত উপনৈ বৰফাবৃত পৰ্বতৰ পৰা ওলোৱা বাবে নৈবোৰত গোটেই বছৰ পানী থাকে | লোহিত নৈখনৰ দীঘ ১৯০ কি:মি:|\nলোহিতৰ প্ৰধান উপনৈ\nকুণ্ডিল নৈ : এই নৈ খন অৰুণাচলৰ লোহিত জিলাৰ মাজেৰে আহি শদিয়া মহ্কুমাৰ বালিজান নৈৰ এটা শাখাৰ লগ হৈ ১৪ কি:মি: বৈ আহি কপৌ পানী নৈৰ লগ লাগি দক্ষিণ পশ্চিমমুৱা হৈ চাপাখোৱা নগৰৰ পূৱত ওলায় তাৰ পাচত ১৪ কি:মি: ভটিয়াই আহি কুণ্ডিল গাঁৱত লোহিতৰ সৈতে লগ লাগে |\nদিবাং বা ছিকাং নৈ : এই নৈ খনে অৰুণাচলৰ দিবাং উপত্যকাৰ অজোন নামৰ ঠাই পৰা ওলাই দক্ষিণলৈ বৈ আহি আনিনি পায় | তাৰ পৰা দিবাং নামেৰে দক্ষিণ পশ্চিমমুৱা হৈ বৈ আহি দেউপানী নৈৰ সৈতে লগলাগি দেউপানী নাম লৈ দক্ষি্ণলৈ আহি অসমত প্ৰবেশ কৰি দুটা ভাগত ভাগ হৈ মূল দিবাং খনে ৩০ কি:মি: বৈ আহি লোহিতত পৰেহি |\nন দিহিং(উপনৈ):| নদীখনে চাংলাং জিলাৰ চৌখাম গিৰিপথৰ ওচৰৰ পৰা ওলাই দিয়ুন নৈ নামেৰে নামদফা হৈ ২৫ কি:মি: পশ্চিম মুৱাহৈ মেওঁ চহৰ পায় | ইয়াত নৈখৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য অতি মনোৰম | মেওঁৰ পৰাই নৈখনক ন-দিহিং নামে জনা যায় | এই নৈখনে তিনিচুকীয়া জিলাৰ পূব সীমাৰে মাত্ৰ তিনি কি:মি: আহি ধনেখনা নামৰ ঠাইৰ কিছু উত্তৰত লোহিতত পৰিছে |\nন দিহিঙৰ উপনৈ (ডিৰাক) : ডিৰাক নৈ তিনিচুকীয়া জিলাৰ পূবৰ বৰডুমচাৰ পৰা ৩ কি:মি: উত্তৰ ন দিহিং নৈৰ এটা এৰা সুঁতিৰ পৰা ওলাই পশ্চিমমুৱা হৈ ২ কি:মি: আহি তিনিচুকীয়া আৰু অৰুণাচলৰ চাংলাং জিলাৰ সীমাত সোমায় | তাৰ পাচত উত্তৰ পশ্চিমমুৱা হৈ ডুমছি, কৈলাসপুৰ, বৰ-দিৰাক আৰু দিৰাকমুখ হৈ অসমত সোমায় ন দিহিং নৈত পৰিছে |\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰৰ উপনৈসমুহ\n১. আজুকা নৈ বা লাইকা জান : ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণপাৰত যোগ হোৱা প্ৰথম উপনৈখন হ’ল লাইকা নৈ | ছৈখোৱা নৈৰ এটা শাখা দক্ষিণ-পশ্চিমমুৱা হৈ ৬ কি:মি: আহি আজুকা নাম লৈ ছৈখোৱা বনৰ মাজেদি আহি কাৰোনি বিলৰ কাষ পায় | ইয়াৰ পৰাই আজুকা নৈক লাইকাজান বোলে | নৈখনে পশ্চিম দিশত আৰু ৬ কি:মি: আহি ফাঁচি দিয়া লাইকা নামৰ ঠাইৰ পশ্চিমে ব্ৰ্হ্মপুত্ৰত পৰিছে |\n২. মহমৰা জান : টেঙাবাৰী নামৰ ঠাইৰ উত্তৰে বালিজান আৰু ডিব্ৰু নৈৰ এটা সুতি ফাঁচিদিয়া লাইকাৰপৰা বৈ অহা বোকাজানৰ লগত মিলি মহমৰাজান নাম লয় আৰু তাৰ পৰা ১২ কি:মি: ভটিয়াই ব্ৰ্হ্মপুত্ৰত পৰিছে |\n৩. ডিব্ৰু নৈ বা ডিবুৰু নৈ : ডিব্ৰু নৈখন তিনিচুকীয়া জিলাৰ পূব সীমাৰ বুঢ়ী দিহিং সংৰক্ষিত বনৰ মাজৰ খেৰেম নামৰ ঠাইৰ পৰা ডিব্ৰুজান নামেৰে ওলাই তাৰ পৰা ডুমডুমা, বালিজান, চাবুৱা হৈ ডিব্ৰুগড় নগৰ পৰা ১৮ কি:মি: পূবত ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে |\n৩.১ ডুমডুমা নৈ : তিনিচুকীয়া জিলাৰ দুৱাৰমৰা সংৰক্ষিত বনৰ ভিতৰত ন দিহিং নৈৰ এটা সুতি ওলায় বৰদুমচা, ডুমডুমা হৈ বৰডুবি চাহবাগিছা পায় | তাৰ পাচত ডুমডুমা নৈ লগ লাগি বিছাকুপি চাহবাগিছাৰ দক্ষিনেদি ৪ কি:মি: আহি ডুমডুমা চহৰত ডিব্ৰু নৈত পৰিছে |\n৩.২ ডাঙৰি নৈ : ডুমডুমাৰ টঙনা গাঁও চাহবাগিছাৰ পশ্চিমৰ লিটংবিলৰ পৰা ওলাই উত্তৰ পশ্চিমমুৱা হৈ ১২ কি:মি: আহি কাকপথাৰ হৈ ডাঙৰি গাঁওৰ পৰা সদাশিৱ চাহবাগিছাৰ কাষেৰে ঢলা নৈৰ লগ হৈ ফুল বাৰী নামলৈ টৰং চাহবাগিছাৰ উত্তৰেদি ১০ কি:মি: ভটিয়াই ৰাইডাং বিলত সোমাই ডিব্ৰু নৈত পৰিছে |\n৪. মাইজান : মাইজান নৈ, এসময়ত ডিব্ৰু নৈ উপনৈ আছিল, বৰ্ত্তমান ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ খহনীয়াত পোনে, পোনে ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে | মাইজান নৈ এখন সৰু জান, দিনজান বিমান ঘাটিৰপৰা পশ্চিমমুৱা হৈ খাৰজান চাহবাগিছা, দিনজয় গাঁও, থানাই আৰু হেজেল বেংক চাহবাগি -ডিব্ৰুগড পথ পাৰ হৈ মধুপুৰৰ ও্চৰত মেৰ বিল সৃস্টি কৰে | তাৰ পিছত তেল পানীৰ সংগমৰ পৰা বুঢ়ী দিহিং ৩৭নং ঘাইপথ পাৰ হৈ চেচা নৈৰ সৈতে লগ লাগি চেচামুখৰ পৰা ৪ কি:মি: আহি উত্তৰমুৱা হৈ দিহিংমুখত ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰে | বুঢ়ী দিহিং নৈ দীঘ ৩৬০ কি:মি: |\nবুঢ়ী দিহিঙৰ প্ৰধান উপনৈ\n৬.১ নামচিক নৈ : এই নৈখন প্ৰকৃততে নামফুক(বুঢ়ীদিহিঙৰ আগ ভাগ) নৈ খনৰহে উপনৈ | নামচিক নৈখন পাটকাই পৰ্বতৰ ২২৬০ মিটাৰ উচ্চতাৰ ৰামলুং নামৰ ঠাইৰ পৰা ওলাই অৰুণাচলৰ মাজেদি ৪০ কি:মি: বাট উত্তৰ-পূবমুৱা হৈ বৈ আহি কাথাংহকা নামৰ এখন উপনৈৰ লগ লাগে | তাৰ পাচত ৭ কি:মি: বৈ আহি তিনিচুকীয়া জিলাৰ লংটংয়ংক নামৰ ঠাইৰ কিছু উত্তৰত নামচিক নৈখন নামফুকত পৰিছে | নামচিক নৈখনৰ দীঘ ৫১ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ৫১৫ বৰ্গ কি:মি:|\n৬.২ টিৰাপ নৈ : বুঢ়ী দিহিঙৰ ডাঙৰ উপনৈ খনে হ’ল টিৰাপ নৈ | অৰুণাচলৰ টিৰাপ জিলাৰ ২৭৮০ মিটাৰ উচ্চতাৰ ৰোহো নামৰ ঠাই পৰা ওলাই ৯৬ কি:মি: উত্তৰ-পূবমুৱা হৈ বৈ আহি চাংলাং জিলাত সোমায় | তাৰ পাচত টিৰাপৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ সংৰক্ষিত বনাঞ্চৰ মাজেদি ১২ কি:মি: আহি তিনিচুকীয়া জিলাত সোমায় | ইয়াত টিপং নৈৰ সৈতে লগ লাগি ৩৮ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰহৈ লেখাপানীৰ পৰা উত্তৰ পশ্চিমমুৱা হৈ ছিপি জানৰ লগ হৈ ৫ কি:মি: বৈ আহি লিডুৰ উত্তৰত টিৰাপ নৈ বুঢ়ী দিহিঙত পৰে | টিৰাপ নৈৰ দীঘ ১৪৫ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ১০৬৪ কি:মি: |\n৬.৩ নামদাং নৈ : অসম অৰুণাচল সীমান্তৰ হাচংপানী, টিককপানী আৰু জাগুনপানী নামৰ তিনিখন জান মিলি এই নৈৰ নাম নামদাং হৈছে | নৈ খন অসমত সোমাই উত্তৰ-পশ্চিমলৈ ৫ কি:মি: আহি মাৰ্ঘেৰিটাৰ পূবত প্ৰধান পথ পাৰ হৈ বুঢ়ী দিহিঙত পৰিছে |\n৬.৪ ডিৰাক নৈ : অৰুণাচলৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহি টিৰাপ জিলাৰ মাজেদি বৈ নামটক চাহ বাগিছাৰ ওচৰেদি তিনিচুকীয়া জিলাত সোমাই ডিৰাক সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ মাজেদি ৪ কি:মি: ভটিয়াই ডিৰাকমুখত বুঢ়ী দিহিঙত পৰিছে | এই নদী খনৰ দীঘ ৩২ কি:মি: |\n৬.৫ নামচাং নৈ : এই নৈ খন টিৰাপ জিলাৰ সৰুখুনচা নামৰ ঠাই পৰা ওলাই উত্তৰ-পশ্চিম দিশত ২৪ কি:মি: বৈ আহি বাৰিকপানী আৰু বমাট জু নামৰ দুখন জানৰ লগ হৈ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ শুকানজুৰি নামৰ ঠাইত ওলাই | তাৰ পাচত দেওমালীৰ কাষেদি বৈ নামচাং নৈ খন বুঢ়ী দিহিঙত পৰিছে | এই নৈ খনৰ মুঠ দীঘ ৫১ কি:মি: আৰু অৱ্ৱাহিকাৰ কালি ৩৯৯ বৰ্গ কি:মি: |\n৬.৬ ডিগবৈ নৈ : এই নৈ খন তিনিচুকীয়া জিলাৰ বগাপানী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পৰা খাৰজান নামেৰে ওলায় | তাৰ পাচত দিহিং বনাঞ্চলৰ মাজেদি আহি দক্ষিণ বালিজান আৰু বৰজান নামৰ দুটা জানৰ সৈতে লগ হৈ ডিগবৈ তেল নলাই দি আহি ডিগবৈ নৈ নাম লয় | তাৰ পৰা দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত বৈ গৈ ভাদৈ পাঁচ আলি হৈ দুটা মান জানৰ লগ হৈ উষাপুৰেদি এটা অৰ্ধবৃত্তাকাৰ হৈ ডিগবৈ মুখত বুঢ়ী দিহিঙত পৰিছে | এই নৈ দীঘ ৪৮ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ১৬০ বৰ্গ কি:ম: |\n৬.৭ টিপলিং নৈ : তিনিচুকীয়া জিলাৰ দিহিং সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পৰা ওলাই দক্ষিণ-পশ্চিমমুৱা হৈ নগা জান আৰু ঢেকীয়াজানৰ সৈতে লগ হয় | তাৰ পৰা বৈ আহি দুলীয়াজানৰ ওচৰৰ টিপলিং ঘাটত বুঢ়ী দিহিঙত পৰে | টিপলিং নৈখনৰ দীঘ ২৮ কি:মি: |\n৬.৮ টিংৰাই নৈ : এই নৈ খন বগা পানী ৰেল ষ্টেচনৰ কাষৰ পৰা ওলাই পশ্চিমমুৱা হৈ দিহিং বনাঞ্চলৰ মাজেদি বৈ আহি তিনিচুকীয়া-দুলিয়াজান পথৰ কাষত পাখৰী জানৰ সৈতে লগ লাগি ইটাখুলি চাহ বাগিছাৰ কাষেদি এটা ভাঁজ লৈ বালিজান চাহ বাগিছাৰ উত্তৰত হুগ্ৰীজান নামৰ জান এটাৰ সৈতে লগ লাগি টিংৰাই চাৰি আলিৰ পৰা ৪ কি:মি: দক্ষিন-পশ্চিম হৈ বুঢ়ী দিহিঙত পৰে | টিংৰাই নৈখৰ দীঘ ৭৬ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ৩৪২ বৰ্গ কি:মি: |\n৬.৯ দিচাম নৈ : এই নৈখন ডিব্ৰুগড় জিলাৰ জয়পুৰৰ শিলিখা পাহাৰৰ ৪৭৪ মিটাৰ উচ্চতা (নামৰূপৰ পৰ্বতপুৰৰ পৰা ৪ কি:মি: দক্ষিন-পূবত) পৰা ওলায় | তাৰ পাচত কচুজান হৈ লবংখোলা জান আৰু নাহৰপুং জানৰ সৈতে লগ লাগি আকৌ পানীবুৰা জানৰ লগ হৈ ৬ কি:মি: আহি দিচাম নৈ বুঢ়ী দিহিঙত পৰে | দিচাম নৈ খনৰ দীঘ ৩৮ কি:মি: |\n৬.১০ চেঁচা নৈ : এই নৈ খন ডিব্ৰুগড় জিলাৰ পানীতোলা ৰেল ষ্টেচনৰ ওচৰৰ পৰা ওলাই দক্ষিণ-পশ্চিমমুৱা হৈ বালিজান আৰু ডিকম জানৰ সৈতে লগ হৈ ১৫ কি:মি: বৈ আহি মহমাৰি চাহ বাগিছাৰ ওচৰত ঘুগুৰা জানৰ লগ হয় | তাৰ পাচত ঘোঁৰামৰাৰ পৰা চেঁচা নৈ খন দক্ষিণ-পশ্চমমুৱাহৈ ৪ কি:মি: আহি চেঙেলী জানৰ লগ হৈ ৬ কি:মি: ভটিয়াই কোটোহাৰ ওচৰত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথ পাৰ হৈ ১০ কি:মি: আহি বৰদৈবামৰ ওচৰত বাঘজানৰ সৈতে লগ হয় | তাৰ পৰা ৮ কি:মি: বৈ গৈ নৈ খনে চেঁচামুখত বুঢ়ী দিহিঙত পৰে | চেঁচা নৈ খনৰ দীঘ ১০৯ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ৫০২ বৰ্গ কি:মি: |\n৭. দিচাং নৈ : এই নৈ খন অৰুণাচলৰ টিৰাপ জিলাৰ দক্ষিণ অংশৰ পাটকাই পৰ্বতৰ ২৬০০ মিটাৰ ওখ বুম শৃংগৰ পৰা ওলাইছে | তাৰ পাচত অৰুণাচল আৰু অসমৰ সীমাৰ কাষেৰে বৈ আহি দিল্লি নৈ নাম লৈ নামৰূপৰ দিল্লিঘাট হৈ নামৰূপ ষ্টেচনৰ পৰা ১ কি:মি: দক্ষিণে বৈ গৈ সাপেখাতী সংৰক্ষিত বনাঞ্চল সীমাইদি বৈ লংপতিয়া হৈ টিমক নৈৰ লগ হয় | ইয়াৰ পৰা ৩০ কি:মি: পশ্চিম-দক্ষিণ দিশত বৈ গৈ টাওকাক নৈৰ লগ হয় | তাৰ পাচত ১২ কি:মি: আহি চফ্ৰাই নৈৰ সৈতে লগ লাগি ৫ কি:মি: ভটিয়াই নঙলামৰা হৈ ৰজাবাৰীত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ ৫ কি:মি: আহি আখৈফুটীয়াৰ বিপৰীত পাৰে বৰ পালেঙী জানৰ লগ হয় | তাৰ পাচত ডিমৌ নৈ লগ হৈ ৫ কি:মি: ভটিয়াই আহি দিচাংমুখত ব্ৰ্হ্মপুত্ৰত পৰিছে | দিচাং নৈ দীঘ ২৩০ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ৩৯৫০ বৰ্গ কি:মি:\nদিচাঙৰ প্ৰধান উপনৈ\n৭.১ টিমন নৈ : শিৱসাগৰ জিলাৰ বৰহাট চাহ বাগিছাৰ দক্ষিণ পাহাৰৰ নামনিৰ পৰা ওলোয়া দেওপানি নৈ খনে নামদাং নৈ সৈতে লগ লাগি টিমন নৈ নাম লয় | তাৰ পাছত টিমন বাগিছাৰ মাজেদি বৈ আহি বালিজানৰ সৈতে লগ লাগি বাসুদেব বাৰীৰ ওচৰত নগাজানৰ সৈতে লগলাগি কিছুদুৰ ভটিয়াই দিচাঙত পৰে | টিমন নৈখ দীঘে ৩২ কি:ম: |\n৭.২ টাওকাক নৈ : নাগালেণ্ডৰ মন জিলাৰ পূৱৰ পৰা তিনিখন নৈ তেজাম, টেকাং আৰু টিনিউ লগ হৈ উত্তৰলৈ বৈ সৰ্পিল পেথেৰে আহি নামচা নামৰ ঠাইত অসমত সোমাই শিৱসাগৰ জিলাৰ অভয়াপুৰ বনাঞ্চলৰ মাজেদি বৈ আঁহোতে নামচাই, নামতলা আৰু নাগা নৈ সৈতে লগ হৈ টাওকাক নাম লয় | তাৰ পাছত এই নৈয়ে নাফুক নৈ আৰু বৰাহী চাহ বাগিছাৰ কাষত টিয়ক নৈ সৈতে লগ লাগি চফ্ৰাই স্টেচনৰ পৰা ২ কি:মি: উত্তৰপূবত দিচাং নৈত পৰিছে | টাওকাক নৈ দীঘ ৪৮ কি:মি: আৰু অৱবাহিকা ৮২৭ বৰ্গ কি:মি: |\n৭.৩ চফ্ৰাই নৈ : চফ্ৰাই নৈখন নগাপাহাৰৰ মন জিলাৰ ৱাকচিঙৰ ওচৰৰ ১২৯০ মি: ওখ পাহাৰৰ পৰা ওলাই উত্তৰ-পূব মুৱা হৈ আহি শিৱসাগৰৰ মাইবেলা চাহবাগিছাত সোমায় | ইয়াৰ পৰা উত্তৰমুৱাহৈ সপিৰ্ল পথেৰে চফ্ৰাই ৰেল স্টেচনৰ পৰা ২ কি:মি: পশ্চিমে গড়ামুৰ ঘাটত দিচাঙত পৰিছে | চফ্ৰাই নৈৰ দীঘ ৪৫ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ২৯৪ বৰ্গ কি:মি: |\n৭.৪ দিৰৈ নৈ : ডিব্ৰুগড় জিলাৰ দিল্লী নগৰ নামৰ ঠাইৰ পৰা ওলাই নীলমনি আৰু সৰোজনী চাহ বাগিছা মাজেদি পশ্চিমমুৱা হৈ পিঠাগুটি চাহ বাগিছা পৰা ৪ কি:মি: ভটিয়াই ঔফুলিয়া চাহ বাগিছাৰ ওছৰত ডিকচিমৰ সৈতে লগ লাগে | ইয়াৰ পৰা দিৰৈ সংৰক্ষিত বনান্ঞ্চলৰ মাজেদি বৈ গৈ দক্ষিণ-পশ্চিমমুৱা হৈ ভতিয়াই আহি ডোমৰ দলং চাহ বাগিছা দক্ষিনে টিফুক নৈ সৈতে লগ লাগি দিচাং নৈ সমান্তৰাল কৈ বৈ আহি খৰাহাট ৰেল স্টেচনৰ কাষেদি বৈ গৈ লাকুম জান আৰু ধনেখনা জানৰ সৈতে লগ হৈ ৰজাবাৰী চাহ বাগিছাৰ পৰা ১.৫ কি:মি: উজনিত দিচাং নৈত পৰে | দিৰৈ নৈৰ দীঘ ৬০ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ৬৭০ বৰ্গ কি:মি:|\n৭.৫ ডিমৌ নৈ : ডিব্ৰুগড় জিলাৰ লেঙেৰী অঞ্চলৰ ঘগৰাজান আৰু কাৱৈমাৰি জান মিলি ডিমৌ নৈ নাম লয় | ইয়াৰ পৰা পশ্চিমমুৱাহৈ নামদাং বনাঞ্চলৰ মাজেদি বৈ আহি খোৱাংৰ পৰা ৬কি:মি: পূবত কলৌলোৱা জানৰ সৈতে লগ লাগে | তাৰ পৰা দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত বৈ আহি ৩৭ নং ৰাস্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ খোৱাং চহৰৰ কাষেৰে গৈ তিলৈ নৈ লগ লাগিছে | তাৰ পাচত দক্ষিণ-পশ্চিমমুৱা হৈ ডিমৌ ওচৰৰ দিখাৰি বাগানলৈকে বৈ আহি পশ্চিমমুৱা হয় | ইয়াৰ পৰা পানীদিহিং বনাঞ্চল মাজেদি বৈ গৈ ধাইআলি পাৰ হৈ আখৈফুটীয়াৰ পশ্চিমৰ ডিখৌমুখত ডিমৌ নৈ দিচাঙৰ সৈতে লগ লাগে | ডিমৌ নৈখনৰ দীঘ ৫৮ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ৩২০ বৰ্গ কি:মি: |\n৮. দৰিকা নৈ : এই নৈ খন শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ চণ্টক চাহ বাগিছাৰ পূবত থকা নগা পাহাৰৰ নামনি অংশৰ পৰা ওলাইছে | ইয়াৰ পৰা ওলাই চন্টক বাগিছাৰ পূবেদি বৈ গৈ শিমলুগুৰিৰ পৰা ৩ কি:মি: পূবত ধোদৰ আলিৰ পুৰণি শিলৰ সাঁকোৰ তলেদি পাৰ হৈ, চৰাইদেউৰ পাহাৰ ওলাই দিজৈখনাৰ লগ হৈ , দৰিকা নৈ খনে উত্তৰমুৱাহৈ দৰিকা গাঁও পায় | ইয়াৰ পৰা উত্তৰ-পশ্চিমমুৱা হৈ নিমাইজানৰ লগ হৈ শিৱসাগৰৰ নগৰৰ পৰা ডেৰ কি:মি: পূবত ৩৭ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হয় | তাৰ পৰা ৮ কি:মি: বৈ গৈ মৰি দিলিহি নৈ লগ হয় | আকৌ তাৰ পৰা ৫ কি:মি: আহি দেউঘৰীয়াত দিখৌ নৈ পৰা ঠাইতে একেলগে ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছেহি|\nদৰিকাৰ প্ৰধান উপনৈ\n৮.১ টিমুক নৈ : শিৱসাগৰ জিলাৰ নিমনাগড় চাহবাগিছাৰ পৰা ওলোৱা নামদাং নৈ খন উত্তৰ-পশ্চিম দিশত আহি নাহৰনি চাহ বাগিছা দক্ষিণে নিমনাগড় জানৰ লগ লাগি টিমুক জান নাম লয় | ইয়াৰ পৰা পশ্চিমমুৱাহৈ ৰাজগড় আলি পাৰহৈ গৌৰিজানৰ পশ্চিমলৈ আহি দৰিকা গাঁৱৰ পূবত দৰিকা নৈত পৰে |\n৯.দিখৌ নৈ : দিখৌ নৈ খন নাগালেণ্ডৰ ১৮২৩ মি: উচ্চতাৰ খোমি নামৰ ঠাইৰ পৰা লংগা নামেৰে উত্তৰ-পশ্চিম দিশত ২০ কি:মি: আহি উত্তৰ-পূবমুৱা হয় | এই দৰে ২৫ কি:মি: আহি চিমংচি নৈ লগ লাগি নতুন নাম লয় তেজলা বা নংগা বা দিখৌ | তাৰ পৰা এটা গিৰিখাটেদি ৩৫ কি:মি: আহি প্ৰধান উপনৈ য়াংমুনৰ সৈতে লগ লাগে | ইয়াৰ পৰা নৈখে টুৱেনচাং আৰু মন জিলাৰ উত্তৰ দিশেদি ১৮ কি:মি: আহি নাগালেণ্ডৰ নাগিনীমৰা পৰা ২ কি:মি: দক্ষিণত ছেতাপ নৈ লগ লাগি শিৱসাগৰ জিলাত সোমাই | নাগিনীমৰাৰ পৰা দিখৌ নৈ খনে ২কি:মি: আহি বামুনি পুখুৰী চাহ বাগিছা পায় | এই বাগিছাৰ পৰা ৩ কি:মি: বৈ আহি চন্টকত চন্টক নৈ লগ হয় | চন্টকৰ পৰা দিখৌখন উত্তৰ-পশ্চিমমুৱা হৈ নাগিনীমৰা-শিমলুগুৰি ৰেলপথৰ কাষেদি ১৬ কি:মি: নাজিৰা নগৰৰ পূবেদি এটা পাকমাৰি ধোদৰ আলি পাৰ হৈ ২ কি:মি: আহি গড়গাঁও পায় | গড়গাঁৱৰ পৰা ৮ কি:মি: ভটিয়াই নৈ খন চেৰেকা পাৰ পায়হি | চেৰেকাপাৰৰ পৰা নৈখন সৰ্ম্পূণকৈ পশ্ছিমমুৱা হৈ পানীচকী আৰু মেটেকাঘাত পাৰ হৈ ৪ কি:মি: আহি শিৱসাগৰ নগৰ পায় | শিৱসাগৰৰ পৰা ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ ৪ কি: মি: আহি ৰূপহীমুখ পায় | ৰূপহীমুখৰ পৰা দিখৌ নৈ খন পশ্ছিমমুৱা হৈ ৩ কি:মি: আহি নামদাং নৈৰ সৈতে লগ লাগে | তাৰ পাছত দিখৌখন আকৌ উত্তৰ পশ্ছিমমুৱা হয় | এই দৰে ১ কি:মি: আহি নৈ খন গৌৰীসাগৰ পায় | ইয়াৰ পৰা নৈখন ৯ কি:মি: ভটিয়াই দিখৌমুখৰ পৰা ৪ কি:মি: পূবত দেওঘৰীয়াৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰে | দিখৌ নৈখন দীঘে ২০০ কি:মি: আৰু ইয়াৰ অৱবাহিকা ৪৩৭২ বৰ্গ কি:মি: আগুৰি আছে |\n৯.১ নামদাং নৈ : নামদাং নৈ খন প্ৰকৃততে দিখৌ নৈৰ উপনৈ | নামদাং নৈ খন নগাপাহাৰৰ পাদদেশত উত্‍পত্তি হৈ ২ কি:মি: আহি শিৱসাগৰ জিলাৰ সীমাইদি ২.৫ কি:মি: আহি আকৌ নাগালেণ্ডৰ মোককচাং আৰু টুৱেনচাং জিলাৰ সীমাইদি আহি ৰঙাগৰাৰ পৰা ৩ কি:মি: আহি মেকিপুৰ চাহ বাগিছা আৰু নাজিৰা গেলেকি পথ পাৰ হৈ পশ্ছিমমুৱা হয় | ইয়াৰ পৰা শলগুৰি গাঁও পাৰ হৈ কালুগাঁওৰ ৰূপজানৰ সৈতে লগ লাগি সৰ্পিল পথেৰে উত্তৰ পশ্ছিমমুৱা হ্য় | আকৌ তাৰ পৰা জেৰেঙা বিলৰ দক্ষিণেদি ৬ কি:মি: আহি চাৰিঙীয়া জানৰ লগ হৈ আকৌ উত্তৰমুৱা হৈ ৩০০ বছৰ পুৰনি নামদাঙৰ শিলৰ সাঁকোৰ তলেদি পাৰ হৈ সামান্য উত্তৰত দিখৌ নৈত পৰিছে |\nনামদাঙৰ প্ৰধান উপনৈ\n৯.১.১ টিফুক বা নামতি নৈ : এই নৈখন গেলেকি সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পৰা ওলাই উত্তৰমুৱা হৈ নামতি বঙালীগাঁও পায় ইয়াৰ পৰাই নামতি নৈ নামেৰে দুলিয়াগাঁও পাৰ হৈ উত্তৰ-পশ্ছিমমুৱা হয় | ইয়াৰ পৰা ৰেলপথ আৰু কুকুৰাচোৱা পাৰ হৈ মাউত গাঁওত দিকচু নৈ লগ হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা এই নৈক টিফুক নৈ বোলা হয় | টিফুক নৈ উত্তৰ-পশ্ছিম দিশত ২.৫ কি:মি: আহি পশ্ছিম চাৰিঙীয়া জানৰ লগ লাগে | তাৰ পৰা ৪ কি:মি: আহি মাহীগাঁওত নামদাঙত পৰে | নৈ খনৰ দৈৰ্ঘ প্ৰায় ১৯ কি:মি: |\n৯.১.২ ডিমৌ নৈ : নাজিৰা নগৰৰ ৫ কি:মি: দক্ষিণ-পূবৰ সোন্দৰ পুখুৰীৰ ওচৰত নাফুক জানৰ পৰা ওলাই নাজিৰা ৰেল ষ্টেচনৰ পশ্ছিমে ৮ কি:মি: ভ্টিয়াই মাদুৰি চাহ বাগিছাৰ উত্তৰত এই নৈ খনে দিমৌ নাম লয় | তাৰ পাচত জয়সাগৰৰ পূবৰ বৰ আলিৰ কাষেৰে জয়সাগৰৰ পুখুৰীৰ দক্ষিণ পাৰৰ কাষেদি ৩ কি:মি: ভটিয়াই আহি ৰুদ্ৰসাগৰ পুখুৰীৰ পূবত দুভাগ হৈ আকৌ লগ লাগি পশ্ছিমলৈ আহি ২ কি:মি: ভটিয়াই নামদাঙত পৰিছেহি | নৈ খনৰ দীঘ প্ৰায় ২৮ কি:মি:\n১০. জাঁজী নৈ : এই নৈখন নগালেণ্ডৰ মোককচাং নগৰৰ কিছু উত্তৰ পৰা মেলেক নৈ নামেৰে ওলাই উত্তৰ-পশ্চিমমুৱা হৈ ১২ কি:মি: আহি উত্তৰ-পূৱমুৱা হয় | তাৰ পিচত মেলেক নৈ খনে ১৬ কি:মি: আহি মেনুং নামৰ এখন নৈৰ লগ লাগি মেলেক নৈখনে জাঁজী নাম লয় | জাঁজী নৈয়ে যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সীমাইদি বৈ আহি শিমলুগুৰিৰ পৰা উত্তৰমুৱা হৈ ৪ কি:মি: আহি আমগুৰি ৰেলপথ পাৰ হয় | আমগুৰিৰ পৰা উত্তৰ-পশ্চিমমুৱাহৈ বৈ আহি জাঁজী নামৰ ঠাইত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই-পথ পাৰ হয় | তাৰ পাচত বহুতো যান আৰু সৰু নৈ লগ লাগি ধনতোলা পায় | তাৰ পৰা ৫ কি:মি: ভটিয়াই বনাই পায়, বনাই পৰা ৭ কি:মি: ভটিয়াই চীনাতলিৰ ন-জাঁজী ওচৰত নৈখন ঠেক হৈ আৰু ৫ কি:মি: আহি কুমাৰ গাঁৱত মিটং-মৰি জাঁজী নৈ সৈতে লগ লাগি জাঁজীমুখত ব্ৰ্হ্মপুত্ৰৰ লগ লাগে | ১৯১৭ চনৰ মেপৰমতে জাঁজী নৈখনৰ দীঘ ১০৭ কি:মি: আৰু অৱবাহিকাৰ কালি ১৩৫০ বৰ্গ কি:মি: |\nলিখক: দুলাল বৰুৱা।


ৰোগীৰ কাষত নহয়, ৰাজপথত আশা কৰ্মী! দাবী মানি নল'লে ভোট বৰ্জনৰ হুংকাৰ ৩৩ হাজাৰ আশা কৰ্মী আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ all-assam-asha-workers-protest-at-sonari-tvchaw-hansang– News18 assam\nৰোগীৰ কাষত নহয়, ৰাজপথত আশা কৰ্মী! দাবী মানি নল'লে ভোট বৰ্জনৰ হুংকাৰ ৩৩ হাজাৰ আশা কৰ্মীৰ\nচৰাইদেউ জিলাৰ সদৰ সোণাৰিত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিলে আশা কৰ্মীয়ে। সদৌ অসম আশা কৰ্মী সন্থাৰ আহ্বানত সোণাৰিত আশা কৰ্মীৰ দুঘণ্টীয়া অৱস্থান ধৰ্মঘট।\nLast Updated : January 20, 2021, 15:13 IST\nচৰাইদেউ জিলাৰ সদৰ সোণাৰিত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিলে আশা কৰ্মীয়ে। সদৌ অসম আশা কৰ্মী সন্থাৰ আহ্বানত সোণাৰিত আশা কৰ্মীৰ দুঘণ্টীয়া অৱস্থান ধৰ্মঘট। আশা কৰ্মীসকলৰ চাকৰি নিয়মীয়াকৰণ, অসমৰ ৩৩ হাজাৰ আশা কৰ্মীক উপযুক্ত মজুৰিৰ ব্যৱস্থা কৰা, অনাদায় হৈ থকা বকেয়া ধন অতি শীঘ্ৰে আদায় কৰা, আশা কৰ্মীসকলক অতি শীঘ্ৰে নিযুক্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰাকে ধৰি বহু কেইটা সমস্যা সমাধানৰ দাবীত আজি দুঘণ্টীয়া অৱস্থান ধৰ্মঘট কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰে।\nচৰাইদেউ জিলাৰ সদৰ সোণাৰি নগৰৰ মাজমজিয়াত থকা লাচিত উদ্যানৰ সন্মুখত আশা কৰ্মী সন্থাৰ সোণাৰি শাখাই সাব্যস্ত কৰে এই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী। দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যা সমূ্হৰ সামাধানৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে কোনো ধৰণৰ সদিচ্ছা প্ৰকাশ নকৰাত বুধবাৰে চৰাইদেউ জিলাৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা উক্ত ধৰ্মঘট কাৰ্যসূচীলৈ ওলাই আহি আশা কৰ্মীসকলে ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে।\nঅনাগত দিনত আশা কৰ্মীসকলৰ দাবী সমূহ যদি ৰাজ্য চৰকাৰে মানি নলয়, তেন্তে সমগ্ৰ অসমৰ ৩৩ হেজৰ আশা কৰ্মীৰ লগতে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে বিধানসভা নিৰ্বাচনত ভোট বৰ্জন কৰাৰ হংকাৰ প্ৰদান কৰে। আনহাতে স্বাস্থ্য বিভাগৰ বিভিন্ন আচঁনি যেনে, প'লিঅ' টিকাকৰণ, ক'ভিড ১৯ৰ সম্বন্ধীয় চৰকাৰী কাৰ্য্যসূচী, মাতৃত্ব আৰু নবজাতকৰ সুৰক্ষা সম্বন্ধীয় আৰু আন আন স্বাস্থ্য বিভাগৰ কাৰ্যসূচীৰ পৰা বিৰত থকাৰ লগতে কৰ্মস্থলীলৈ যোৱাৰ পৰাও বিৰত থাকিব বুলি চৰকাৰক সকীয়াই দিয়ে।\nমন কৰিবলগীয়া যে, যোৱা ৬ জানুৱাৰীৰ পৰা ২০ জানুৱাৰী পৰ্যন্ত সদৌ অসম আশা কৰ্মী সন্থাৰ আহ্বানত ৰাজ্যখনৰ ৩৩ হাজাৰ আশা কৰ্মীৰ সৰ্ব্বাত্মক কৰ্ম বিৰতিৰ ফলত যথেষ্ট সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছে অসমৰ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ আৰু চিকিৎসালয় সমূহত।\nFirst published: January 20, 2021, 15:12 IST\nAsha WorkerAsha Worker ProtestBJP Government


বিষাদ Archives - Fahujali\n✍ অৰুন্ধতী কোঁৱৰ গোঁহাই\nবৃদ্ধাশ্ৰমৰ সন্মুখত থকা বিভিন্ন ৰঙৰ সমাহাৰ ফুলনি খন একান্তমনে চাই আছে বংশীধৰ বৰুৱাই। তেওঁৰ কাষত যে আৰু কোনোবা আছে সেয়া তেওঁ লক্ষ্যই কৰা নাই। একান্তমনে দুটা বছৰৰ আগতে পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় লোৱা পত্নী সৰলাৰ কথা ভাবি আছিল। যোৱাকালি আহি ভৰ্তি হোৱা বৃদ্ধাশ্ৰমৰ নতুন আবাসী মুহিধৰ চলিহাৰ মাততহে তেওঁৰ তন্ময় ভাগিল।\nকিহে বৰুৱা ইমান চিন্তা কৰি নাথাকিব। আমাৰ এয়াই প্ৰাপ্য বুলি ধৰি লওক। মুহিধৰ চলিহাই গলগলীয়া মাতেৰে অলপ ডাঙৰকৈয়ে ক’লে।\nনাই নাই, পুৰণি কথা দুটামানহে মনত পৰিছিল। বংশীধৰ বৰুৱাই বেদনামিহলি সুৰ এটাৰে কথাখিনি ক’লে। যিমানেই নতুন পৰিবেশটোত খাপ খোৱাৰ কথা চিন্তা কৰে সিমানেই এৰি অহা কথাবোৰে বৰুৱাক আমনি কৰিবলৈ ধৰিলে।\nবৰুৱা, বহক মই অকণমান গাটো তিওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰোঁগৈ বুলি কৈ মুহিধৰ চলিহা আঁতৰি গ’ল। এইটো সময়ত আশ্ৰমৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই অলপ সময় জিৰণি লয়। কোনোবাই কিতাপ এখন পঢ়ে, কোনোবা অলপ সময় শুৱে, কোনোবাই গানকে গুণগুণাই। বংশীধৰ বৰুৱাই কিন্তু আজি এইটো সময়ত অতীতৰ কথাবোৰৰ মাজত বুৰ যাবলৈ ধৰিলে। তাতে আজি সেই পুৰণা পেটৰ বিষটো ওক দিছে। এনে অসুখ বিসুখৰ সময়ত সৰলাই আহি গহীন মাতেৰে প্ৰায়ে কৈছিলহি ‘সময়মতে দৰৱবোৰ খালেনে?’ সৰলাৰ সেই চিনাকী কণ্ঠটোৱে বাৰে বাৰে তেওঁৰ কৰ্ণকুহৰত আমনি দিবলৈ ধৰিলে। বদমেজাজী বৰুৱা মানুহজনে যিমানেই টান কথা বা কটু কথা সৰলাক নকওক লাগে সৰলাই কিন্তু সদায় ধীৰ স্থিৰ হৈ জীৱনটো পাৰ কৰিছিল। চাৰিটাকৈ ল’ৰা-ছোৱালীক মানুহ কৰিছিল। নিজৰ স্কুলৰ চাকৰি জীৱনটো সুখ্যাতিৰে পাৰ কৰিছিল। বংশীধৰ বৰুৱাই চাকৰি নকৰি স্বাধীনভাৱে সৰুসুৰা ব্যৱসায় কৰিছিল। বদমেজাজী মানুহজন কতোৱে সফল হ’ব নোৱাৰিছিল। আনকি নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ লগতো মুকলিমুৰীয়াকৈ কথাবতৰা নাপাতিছিল। সৰলা ঢুকুৱাৰ পাছত বংশীধৰ বৰুৱাই নিজে নিজে বেছি অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিলে। তিনিজনী ছোৱালীক সৰলা জীয়াই থাকোতেই সুপ্ৰতিস্থিত কৰি বিয়া দিছিল। মাথোন একমাত্ৰ ল’ৰাটোৱেহে নিজৰ ইচ্ছামতে বিয়া পাতিছিল। পঢ়াশুনাত আধাৰুৱা কৰিলে। এনেয়ে মানুহটো বেছিকৈ খঙাল হৈ সৰলা যথেষ্ট শাস্তি দিছিল। পুতেকৰ লগত তেতিয়াৰ পৰাই ভাল সম্পৰ্ক নোহোৱা হ’ল। পুতেক বোৱাৰীয়েকক ঘৰত সোমাবলৈ নিদিছিল। বহুদিন সিহঁত দুটাই অ’ত ত’ত থাকি দিনবোৰ পাৰ কৰিছিল। এদিন যেনিবা নিজৰ ঘৰখনলৈ ঘুৰি আহিল। ঘুৰি আহিল যদিও বংশীধৰ বৰুৱাৰ লগত পুত্ৰ বোৱাৰীৰ সম্পৰ্ক স্বাভাৱিক নহ’ল। সৰলাই নিজৰ সৰল স্বভাৱটোৰে বোৱাৰীয়েকৰ সৈতে সহজ সম্পৰ্ক এটা গঢ়িয়েই মৃত্যুৰ দিনালৈকে পাৰ কৰিলে। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত সৰলাই বংশীধৰ বৰুৱাক কৈছিল- ল’ৰাটোক এৰি থৈ নাযাব। পুত্ৰ বোৱাৰীৰ লগত মিলা- প্ৰীতিৰে থাকিব। কিন্তু পত্নীৰ শেষ কথাষাৰো তেওঁ ৰাখিব নোৱৰিলে। সৰলা ঢুকুৱাৰ পাছত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কই অধিক জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। যাৰ বাবে বৃদ্ধাশ্ৰমৰ খালী বেঞ্চখনৰ এমূৰত বহি কথাবোৰ জুকিয়াই চাব লগা হৈছে।\nহয়নে,শুনিছে? ঠিক সৰলাই মতাৰ দৰে শব্দ শুনিলে। ছোৱালী কেইজনী বিয়া দিয়াৰ পাছত উকা ঘৰখনত যেতিয়া সৰলা আৰু বংশীধৰ বৰুৱাই কেইমাহমান অকলশৰীয়াকৈ থাকিব লগা হৈছিল তেতিয়া প্ৰায়ে সৰলাই দূৰৰ পৰা তেনেকৈ চিঞৰিছিল। পাছফালে ঘূৰি চাই বৰুৱাই দেখে যে বৰুৱাই দেখে যে সৰলাটো নায়েই, সৰলাৰ সৈতে কটোৱা ঘৰটোও নহয়। বুকুখন খামুচি বহুতপৰ তভক মাৰি বহি থাকিল। পানীৰ পৰা তুলি অনা মাছৰ দৰে, সৰলাৰ সতে আজিৰ এই অৱস্থাৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ, সৰলাক জনাবলৈ মনটো ধৰফৰাই থাকিল বংশীধৰ বৰুৱাৰ।\nআবেলি তিনি বাজিবৰ হ’ল। আবাসৰ আবাসীসকলে চাহ খাবলৈ চিঞৰ বাখৰ কৰিলে। এনেয়ে কিবা এটা খোৱাৰ যা-যোগাৰ কৰোঁতে ৰু-ৰুৱনি এটা হয়েই। এই কোলাহল খিনি প্ৰতিজন আবাসীৰ ভাল লাগে। প্ৰত্যেকেই বুকুত এসোপা বেদনা লৈও স্ফূৰ্তি কৰে। ইজনে সিজনক জোকায়।\nঅন্য এজন আবাসী বাসব দত্তই বৰুৱাক এক প্ৰকাৰ খং কৰাৰ দৰেই ক’লে ‘ইমান চিন্তা কৰি থকাৰ কি প্ৰয়োজন আছে এতিয়া? ইয়ালৈ যেতিয়া আহিলো প্ৰত্যেকেই হাঁহি তামাচাৰে দিনবোৰ কটাব লাগে।’\nবংশীধৰ বৰুৱাই সেমেকি থকা চকু দুটা মোহাৰি মোহাৰি ক’লে ‘ইয়াত অলপ আনন্দত কটাম বুলিয়েই আহিছো। তথাপি সৰলালৈ বৰকৈ মনত পৰিল। আজি তেওঁৰ চতুৰ্থ মৃত্যু বাৰ্ষিকী।’\nলাহে লাহে উঠি গৈ কাপোৰৰ মাজৰ পৰা সৰলাৰ ফটোখন উলিয়াই হাতত তুলি ল’লে। অস্ফুট স্বৰেৰে ক’লে ‘সৰলা মোক ক্ষমা কৰি দিবা। তুমি মই বন্ধা ঘৰখন মই ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলো। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত তুমি কৈ যোৱা কথাষাৰো মই ৰাখিব নোৱাৰিলো।’ বংশীধৰ বৰুৱাই উচুপি উঠিল। সকলোৱে তেওঁৰ ফালে ঘূৰি চালে।\nTagged বিষাদ\tLeaveacomment


১যিহোৱাৰ গৃহৰ প্ৰধান অধ্যক্ষ ইম্মেৰৰ পুতেক পুৰোহিত পচহুৰে যিৰিমিয়াৰ এইবোৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰা শুনি,\n২তেওঁ যিৰিমিয়া ভাববাদীক প্ৰহাৰ কৰি, যিহোৱাৰ গৃহত থকা ওপৰ-দুৱাৰৰ কুন্দাত বন্ধ কৰি ৰাখিলে।\n৩পাছদিনা পচহুৰে যিৰিমিয়াক কুন্দৰ পৰা মুকলি কৰি উলিয়াই আনিলত, যিৰিমিয়াই তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাই তোমাৰ নাম পচহুৰ ৰখা নাই, কিন্তু মাগোৰ-মিছাবীব ৰাখিলে।\n৪কিয়নো যিহোৱাই এই কথা কৈছে: ‘চোৱা!, মই তোমাৰ পক্ষে, আৰু তোমাৰ আটাই বন্ধুৰ পক্ষে তোমাক ত্ৰাসৰ বিষয় কৰিম; কিয়নো তেওঁলোক শত্ৰূবোৰৰ তৰোৱালত পতিত হ’ব, আৰু তুমি তাক নিজ চকুৰে দেখিবলৈ পাবা। আৰু মই গোটেই যিহূদাক বাবিলৰ ৰজাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিম। তেওঁ তেওঁলোকক বন্দী কৰি বাবিললৈ নিব, বা তৰোৱালেৰে আক্রমণ কৰিব।\n৫ইয়াত বাজে মই এই নগৰৰ সকলো সম্পত্তি আৰু তাৰ আটাই পৰিশ্ৰমৰ ফল, আৰু আটাই বহুমুল্য বস্তু, এনে কি, যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ সমস্ত ভঁৰালৰ উত্তম দ্ৰব্য তেওঁলোকৰ শত্ৰূবোৰৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিম; তেওঁলোকে সেইবোৰ লুট কৰি বাবিললৈ লৈ যাব।\n৬আৰু হে পচহুৰ, তুমি আৰু তোমাৰ গৃহবাসী সকলোৱেই বন্দী-অৱস্থালৈ যাব, আৰু তুমি বাবিললৈ গৈ তাত মৰিবা; আৰু তাত তোমাক, আৰু তুমি যিসকলৰ আগত মিছাকৈ ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰিছিলা, তোমাৰ সেই সকলো বন্ধুক পোতা যাব।\n৭হে যিহোৱা, তুমি মোৰ প্ৰবৃত্তি জন্মোৱাতহে মোৰ প্ৰবৃত্তি জন্মিল; তুমি মোতকৈ বলৱান, এই কাৰণে তুমি মোক বলে পাৰিলা। মই ওৰে দিনটো হাঁহিয়াতৰ বিষয় হৈছোঁ, সকলোৱে মোক ঠাট্টা কৰে।\n৮কিয়নো মই যিমানবাৰ কথা কওঁ, সিমানবাৰ মই চিঞৰোঁ, ‘মই অত্যাচাৰ আৰু অপহৰণ’ বুলি চিঞৰোঁ। কাৰণে যিহোৱা বাক্য মোৰ পক্ষে ওৰে দিনটো নিন্দা আৰু উপহাসৰ কাৰণ হৈছে।\n৯আৰু যদি মই কওঁ, যে, ‘মই যিহোৱাক আৰু উল্লেখ নকৰোঁ; বা তেওঁৰ নামেৰে আৰু নকওঁ’, তেনেহ’লে মোৰ হাড়বোৰত বন্ধ কৰা জ্বলি থকা জুই যেন মোৰ অন্তৰত লাগে; মই সহি সহি ক্লান্ত হ’লো, সহি আৰু থকিব নোৱাৰোঁ।\n১০কিয়নো অনেকে দুৰ্ণাম কৰা মই শুনিলোঁ; চাৰিওফালে ত্ৰাস: ‘তোমালোকে তাৰ বিৰুদ্ধে কথা কোৱা, আৰু আমিও তাৰ বিৰুদ্ধে কথা কম,’ মই উজুটি খাবলৈ বাট চাই থকা মোৰ সকলো বন্ধু কয়, “কিজানি তাক ভুলুৱা যাব, তাতে আমি তাক বলে পাৰিম, আমি তাৰ ওপৰত প্ৰতিকাৰ সাধিম।’\n১১কিন্তু যিহোৱা ভয়ানক বীৰৰ নিচিনাকৈ মোৰ সঙ্গত থাকে, সেইবাবে মোৰ তাড়নাকাৰীসকলে উজুটি খাব। আৰু তেওঁলোক কৃতকাৰ্য্য নহ’ব। তেওঁলোকে জ্ঞানেৰে সৈতে ব্যৱহাৰ নকৰাত অতিশয় লাজ পাব; সেই অপমান কেতিয়াও পাহৰা নাযাব, চিৰকাললৈকে থাকিব।\n১২কিন্তু ধাৰ্মিকক পৰীক্ষা কৰোঁতা, মৰ্ম্ম আৰু হৃদয় দেখোঁতা হে বাহিনীসকলৰ যিহোৱা, তেওঁলোকৰ ওপৰত তেওঁলোকে সধা প্ৰতিকাৰ তুমি মোক দেখিবলৈ দিয়া; কিয়নো তোমাৰ আগতহে মোৰ গোচৰ সমৰ্পণ কৰিলোঁ।\n১৩তোমালোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে গান কৰা! যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰা! কাৰণ তেওঁ দুৰাচাৰীবোৰৰ হাতৰ পৰা দৰিদ্ৰ লোকৰ প্ৰাণ উদ্ধাৰ কৰিলে।\n১৪মই যি দিনা জন্মিছিলোঁ, সেই দিন অভিশপ্ত হওঁক। মোৰ মাতৃয়ে যি দিনা মোক প্ৰসৱ কৰিছিল, সেই দিন আশীৰ্ব্বাদহীন হওঁক।\n১৫তোমাৰ পুত্ৰ সন্তান জন্মিল বুলি যি মানুহে মোৰ পিতৃক সম্বাদ দি আনন্দ কৰিছিল, তেৱোঁ অভিশপ্ত হওঁক।\n১৬সেই মানুহ, যিহোৱাই ক্ষমা নকৰি উৎপাত কৰা নগৰ কেইখনৰ নিচিনা হওঁক। তেওঁ ৰাতিপুৱা চিঞঁৰ আৰু দুপৰ বেলা উচ্চ-ধ্বনি শুনক।\n১৭কাৰণ সি গৰ্ভতে মোক মাৰি নেপেলালে; তাকে কৰা হ’লে, মোৰ মাতৃয়েই মোৰ মৈদাম হ’লহেতেন, আৰু তেওঁৰ গৰ্ভ সদায় ভাৰী হৈ থাকিলহেতেন।\n১৮মোৰ দিন লাজেৰে অন্ত হবৰ বাবে, পৰিশ্ৰম আৰু শোক দেখিবলৈ মই কিয় গৰ্ভৰ পৰা বাহিৰ হলোঁ?”


মই আৰু মোৰ পৃথিৱী: November 2013\nৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড আৰু কিছু অনুভৱ\nনতুন দিল্লীৰ ইন্দিৰা গান্ধী আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা শ্ৰীলংকান এয়াৰলাইনচৰ বিমানখন ৰাণৱেৰ পৰা লাহে লাহে ওপৰলৈ উৰা মাৰিছিল। সৰু খিড়িকীখনেৰে এবাৰ বাহিৰলৈ ভুমুকিয়াই চালো। হাতখন মেলি দিলেই যেন আকাশৰ নীলাখিনি চুই দিব পাৰিম। সৰুৰে পৰাই আকাশখন লৈ আছিল অলেখ হেঁপাহ! ‘স্কাই ইজ দা লিমিট’ বুলি সৰুৰে পৰা শুনি থকা বাক্যশাৰী মনত পৰি গ’ল। লক্ষ্য আছিল কলম্বো, য’ত ২৩ অক্টোবৰৰ পৰা চাৰিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে আৰম্ভ হৈছিল ‘ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড ২০১৩’। এই অনুষ্ঠানতে অসমৰ এটা ইন্টাৰনেট প্ৰকল্পই প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ভাৰতবৰ্ষক, কলা-পৰ্যটন শিতানত বিশ্বৰ পাঁচটা শ্ৰেষ্ঠ ই-প্ৰকল্পৰ মাজৰ এটা হিচাবে। সেয়াই আছিল আকাশ চোৱাৰ সপোন, যি দিঠকত পৰিণত হৈছিল।\nকলম্বো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা ওলায়েই দেখিছিলো আমাৰ বাবে ৰৈ থকা গাড়ীখন। মোৰ যাত্ৰাৰ সংগী হৈছিল এনাজৰী ডট কমৰে এগৰাকী সক্ৰিয় সদস্য আদিত্য ৰঞ্জন দত্ত। এগৰাকী যুৱকে আথে বাথে আমাক আগবঢ়াই লৈ গৈছিল আমাৰ বাবে ৰৈ থকা গাড়ীখনৰ দিশে। গাড়ীখনতে বহি আছিল আব্দুল্লা,সম্পূৰ্ণ নাম আব্দুল্লা আনৱৰ ইউচেফ , E-Inclusion & Empowerment শাখাত বিজয়ী হৈ ছৌদি আৰৱক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি চামিটলৈ অহা এগৰাকী প্ৰতিনিধি। হোটেললৈ যোৱাৰ বাটত কথা পাতি গৈছিলো ছৌদি আৰৱৰ বিষয়ে, তাত চলি থকা ই-প্ৰকল্প আৰু আব্দুল্লাৰ প্ৰকল্পটোৰ বিষয়ে। লগতে উপভোগ কৰি গৈছিলো কেইবাটাও দশকৰ মূৰত শান্তি ঘূৰি ন কৈ ঠন ধৰি উঠা ৰাজধানী চহৰ কলম্বোৰ দৃশ্যাৱলী। ইতিমধ্যে হোটেলখনত গোট খাইছিল বিভিন্ন দেশৰপৰা অহা শতাধিক প্ৰতিনিধি। চিনাকি হৈছিলো বিভিন্ন দেশৰ পৰা অহা প্ৰতিনিধিসকলৰ সৈতে। তাৰ পাছতে সাজু হৈছিলো সন্ধিয়া ৰাষ্ট্ৰপতি সচিবালয়ত হ’বলগীয়া উদ্বোধনী অনুষ্ঠানৰ বাবে। উদ্বোধনী সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি সচিবালয় তথা পুৰণি সংসদ ভৱনত। সুসজ্জিত সংসদ ভৱনত শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি মহিন্দা ৰাজাপকচেই উদ্বোধন কৰিছিল ৱৰ্ল্ড চামিট ২০১৩ ৰ। বিশ্বৰ প্ৰখ্যাত তথ্যপ্ৰযুক্তিবিদ সকলৰ সাৰগৰ্ভ ভাষণসমূহেৰে মুখৰিত হৈ পৰিছিল সংসদ ভৱনটো। ২৪ তাৰিখে আছিল আমাৰ প্ৰকল্প এনাজৰী ডট কমৰ উপস্থাপনৰ দিন। প্ৰকল্প উপস্থাপনৰ পাছত যেতিয়া ‘মোবাইল মানডে’ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মুখ্য গৱেষক চিংগাপুৰ নিৱাসী মদনমোহন ৰাৱে কাণৰ কাষতে আহি কৈছিল ‘ব্ৰেভো’ বুলি তেতিয়া মুখত মাথোঁ বিৰিঙি উঠিছিল এক আত্মসন্তুষ্টিৰ হাঁহি। ই-কলা পৰ্যটন শিতানত কেৱল এনাজৰী ডট কমেই আছিল অ-বাণিজ্যিক প্ৰকল্প। স্বাভাৱিকতে জুৰী সদস্যই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল এনে এটা বৃহৎ প্ৰকল্প কেনেদৰে পৰিচালিত হয় অ-বাণিজ্যিক ৰূপত। বুজাই দিছিলো কৰ্মদলটোৰ কৰ্মপদ্ধতি; যেতিয়া নিজৰ কলা-সংস্কৃতিক ৰক্ষা কৰিবলৈ সদা উত্সাহিত হৈ থাকে তেতিয়া স্বত:স্ফুৰ্তভাৱে কাম কাজো হৈ থাকে সম্পূৰ্ণ স্বেচ্ছামূলক ভাবে। অতিকে উত্সাহিত হৈ পৰিছিলো যেতিয়া ‘ঘানা-ইণ্ডিয়া কফি আন্নান তথ্য প্ৰযুক্তি কেন্দ্ৰ’ৰ মুখ্য নিৰ্দেশক ডৰথী গৰ্ডনৰ লগত পৰিচয় হওঁতে চিঞৰি উঠিছিল, “O’ I know Assam, I know enajori”. এয়াই আছিল হয়তো এনাজৰীৰ সাফল্যৰ মুল চাবিকাঠি। ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড অনুষ্ঠানটোত অংশগ্ৰহণ কৰি অনুভৱ কৰিছিলো বিশ্বখন তথ্যপ্ৰযুক্তিৰ দিশত বহু দূৰ আগবাঢ়ি গ’ল। নিউজিলেণ্ড, চীন, ফ্ৰান্স, চুইজাৰলেণ্ড, গ্ৰীচ, ফিনলেণ্ড, ইটালী আদি দেশত তথ্যপ্ৰযুক্তিৰ বিপ্লৱ দেখি তবধ মানিছিলো। কিন্তু একে সময়তে উৎফুল্লিতও হৈছিলো উত্তৰ পূব ভাৰতৰ ৰাজ্য এখনে দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি একেখন মঞ্চত থিয় দিয়াৰ সুযোগ পোৱাৰ বাবে। ২৬ অক্টোবৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হৈছিল ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ডৰ বঁটা বিতৰণী সভা। সাগৰ তীৰত অনুষ্ঠিত এই সভাত যেতিয়া বঁটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ মুল মঞ্চলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিছিল এক অজান শিহৰণে শিহৰিত কৰি তুলিছিল সমগ্ৰ দেহ মন। কেতিয়াও কল্পনা কৰিব নোৱাৰা এক সন্মান গ্ৰহণৰ দিশে খোজ দিছিলো। প্ৰশস্তি পত্ৰ আৰু ট্ৰফী লওঁতে হোৱা অনুভৱখিনি হয়তো ইয়াত বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰিম। কিছু সময়ৰ বাবে হলেও এক কলাজ ৰূপত উদ্ভাসিত হৈ উঠিছিল এনাজৰীৰ লগত জড়িত দৃশ্যপটসমূহ।\n২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ কোনোবা এটা সন্ধিয়া। গুগল টকৰ যোগেদি এজন অনা অসমীয়া বন্ধুৰ সৈতে কথা পাতি আছিলো, কথা প্ৰসংগত ওলাল অসমৰ কথা, অসমৰ বিভিন্ন তথ্য পাতি সমূহ ইন্টাৰনেটত উপলব্ধতাৰ কথা। মোক সি কৈ আছিল মোৰ হাতত ইমানবোৰ সংগ্ৰহ আছে, তেন্তে মই এটা অসম সংক্ৰান্তীয় ব্লগ এটাকে নোখোলো কিয়? কথাটো ময়ো ভাবি চালো ব্লগ এটা নিশ্চয় খুলিব পাৰি। কিন্তু মুৰত খেলাই আছিল অইন এটা কথা হে। এটা ৱেবচাইট আৰম্ভ কৰাৰ কথা, অসম সংক্ৰান্তীয়। কাৰণ সেই সময়ত ইন্টাৰনেটৰ জগতখনত অসম সংক্ৰান্তীয় তথ্যৰ অভাৱ ঘটিছিল বাৰুকৈয়ে। সন্ত্ৰাস,হিংসা,বন্ধ,আন্দোলন আদিৰে ভাৰাক্ৰান্ত অসম খনক এক বেলেগ ৰূপত উপস্থাপন কৰাৰ সপোন দেখিছিলো বহু দিনৰেপৰা। সমস্যাৰ কথা আলোচনা কৰি থকাতকৈ সমাধানৰ এক অংশ হোৱাৰ পন লৈছিলো। ভবামতে কাম, ছচিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট অৰ্কূটৰ যোগেদি চিনাকি হোৱা কেইবাগৰাকীও বন্ধু-বান্ধবীৰ লগত আলোচনা কৰিলো। এওঁলোকো যথেষ্ট আগ্ৰহৰে আগবাঢ়ি আহিল এই প্ৰকল্পত সেৱা আগবঢ়াবলৈ। বাচি ল’লো - এনাজৰী নামটো। সহজ, মিঠা আৰু অৰ্থপুৰ্ণ! আৰ্থিক ভাৱে কাৰো পৰা সহায় নোলোৱাকৈ নিজৰ পকেটৰ ধনেৰেই আৰম্ভ কৰিলো এনাজৰী ডট কমৰ প্ৰাৰম্ভিক কাম কাজ। যিহেতু প্ৰায়খিনি কাম আমাৰ এনাজৰী পৰিয়ালৰ সদস্য সকলে স্বেচ্চাই আৰম্ভ কৰিলে, সেইবাবে আৰ্থিক ভাৱে সিমান সমস্যাৰ সন্মুখীন নহ’লো। হাতত সময় বান্ধি ল’লো দুমাহ; দুমাহৰ ভিতৰত আমি এনাজৰী সাজু কৰি উলিয়াম। কথামতে কাম, দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি আমি কেইজনমান লাগি গ’লো কামত। তাৰ পাছতে দিল্লীৰ পৰা আহি গুৱাহাটীত আৰম্ভ হৈছিল উন্মোচনী সভাৰ কাম কাজবোৰ। অৱশেষত ২০১০ চনৰ ১৩ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটী প্ৰেচ ক্লাবত শুভ উদ্বোধন কৰা হ’ল এনাজৰী ডট কমৰ। তাৰ পাছতে ইন্টাৰনেটৰ ৰাইজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আছিল চমকপ্ৰদ। কাহানিও আশা কৰা নাছিলো এনাজৰী ডট কমে ইমান সোনকালে সকলোকে মৰমেৰে বান্ধি পেলাব বুলি!\nতিনিবছৰীয়া পৰিক্ৰমাটোত কেইবাটাও সফলতাৰ ঢৌৱেও চুই গ'ল এনাজৰী ডট কমক। প্ৰথম সাফল্য আহে ই নৰ্থ ইষ্ট বঁটাৰ যোগেদি, য'ত এনাজৰী ডট কমে লাভ কৰে ‘জুৰীৰ বিশেষ' বঁটা। আনহাতে তাৰ কিছুদিনৰ পাছতে আহে আন এক বৃহৎ সাফল্য, মন্থন ছাউথ এছিয়া আৰু এছিয়া পেচিফিক ২০১২ বঁটা এনাজৰী ডট কমৰ বাবে হৈ পৰে এক বৃহৎ সাফল্য। ৱৰ্ল্ড চামিট এৱাৰ্ড ২০১৩ বঁটাৰে যেন এনাজৰী ডট কমে আকাশখন চুলে।\nএনাজৰী ডট কম যোগে বিভিন্ন প্ৰকল্পৰ কাম ইতিমধ্যেই চলি আছে। ‘লিপ্যন্তৰ প্ৰকল্প’ৰ অধীনত অনুবাদ কৰ্মদলৰ সহায়ত বিভিন্ন অসমীয়া লেখা মেলাৰ ইংৰাজীলৈ অনুবাদৰ কাম তথা ইউনিকোড কৰ্মদলৰ কামো সমানে চলি আছে। লগতে সংৰক্ষণ চলি আছে অসমীয়া গীত-মাত,আলোকচিত্ৰ, পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেল ৰূপ আৰু বহুতো। বৰ্তমান সম্পূৰ্ণৰূপে কাম কাজ কেন্দ্ৰীভূত কৰা হৈছে এনাজৰী ডট কমৰ অভিলাষী আঁচনি সাহিত্যৰথী ডট কমৰ ওপৰত, য’ত ৰসৰাজৰ সমগ্ৰ ৰচনাসমূহ ডিজিটেল ৰূপত প্ৰকাশ কৰাৰ প্ৰস্তুতি তুংগত। ইতিমধ্যে মুক্তি দিয়া এই ৱেবচাইটটো অহা এবছৰৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। সুৰৰ এনাজৰী ডট ইনফোত অন্তৰ্ভূক্তকৰা হৈছে তেৰশৰো অধিক পুৰণি গীত। ইয়াৰে শতাধিক গীত গ্ৰামোফোন যুগৰ।\nব্যক্তিগত ৱেবচাইট হিচাবে আৰম্ভ কৰিম বুলি ভবা এনাজৰী ডট কম এতিয়া এটা সামাজিক সংগঠন। এনাজৰীৰ তিনিবছৰীয়া যাত্ৰাত দেশ-বিদেশৰ আলোচনী-পত্ৰিকাসমূহে যিদৰে এই প্ৰকল্পটোক প্ৰশংসাৰে ওপচাই দিলে সেয়া অকল্পনীয়। পঢ়ুৱৈৰ এই উত্সাহ সমুহেই এনাজৰী ডট কমৰ মূল চালিকা শক্তি। যিমানেই বাধা সম্মুখত থিয় দি নাথাকক কিয়, এনাজৰীৰ বান্ধোনডাল কেতিয়াও সোলোক ঢোলোক হৈ নপৰে। অসমত এই ই-বিপ্লৱ চলি থাকিব,ই আমাৰ তৰফৰ পৰা আপোনালোকলৈএক প্ৰতিশ্ৰুতি!\nPosted by হিমজ্যোতি at 11:04 PM3comments:\nবিষয়বস্তুঃ ব্যক্তিগত, সংগীত, সমাজ


Home ANALYSIS ARTICLE zakir-hussain জাকিৰ-হুছেইন প্ৰৱন্ধ বিশ্লেষণ বিশ্লেষণ\nxukhdukh.com December 12, 2016 ANALYSIS, ARTICLE, zakir-hussain, জাকিৰ-হুছেইন, প্ৰৱন্ধ, বিশ্লেষণ,\nইউনিফৰ্ম চিভিল কোড আৰু\nমুছলীম দেৱানী আইন সংশোধন\nভাৰতৰ সকলো নাগৰিকৰ বাবে এক অভিন্ন দেৱানি বিধি বা ইউনিফর্ম সিভিল কোড বাস্তবায়নৰ লক্ষ্যৰে দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন কমিচনে এক জনমত সংগ্ৰহৰ প্রক্রিয়া আৰম্ভ কৰিছে। তেওঁলোকে দেশৰ সকলো নাগৰিকৰ পৰা দেশত প্ৰচলিত বিভিন্ন দেৱানী আইন বিষয়ত মতামত বিছাৰিছে। মুছলমানসকলৰ মাজত তিনি তালাক প্রথা বা হিন্দু সমাজত কোনো কোনো অংশত মৈত্রী-কাঢ়ি নিয়া বা বহুবিবাহৰ দৰে বিষয়ত যিবোৰ প্ৰথা বৰ্তমানে প্ৰচলিত সেইক্ষেত্ৰত নাগৰিকসকলৰ মতামত কি তাক নিশ্চিত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে। অৱশ্যে ভাৰতৰ মুছলীম পাৰ্চনেল ল’ বোর্ডে এই প্রক্রিয়া বৰ্জনৰ আহ্বান জনাই অভিযোগ কৰিছে যে ইউনিফর্ম চিভিল কোড প্রণয়নৰ নামত আইন কমিচনে দৰাচলতে বিজেপি চৰকা্ৰৰ গোপন এজেণ্ডা বাস্তবায়িত কৰিব বিচাৰিছে। সেয়ে ভাৰতৰ মুছলমান সমাজৰ আটাইতকৈ প্রভাৱশালী সংগঠন মুছলীম পাৰ্চনেল ল’ বোর্ডে এই জনমত সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত তীব্র আপত্তি দৰ্শাইছে। বোর্ডৰ সদস্য হজৰত মৌলানা ওৱালি ৰহমানিয়ে দিল্লিত সাংবাদিক মেলৰ জৰিয়তে জনাই যে ভাৰতীয় জনগনে এই প্রক্রিয়া বৰ্জন কৰা উচিত। কাৰণ বহুধর্মীয়, বহু মতাদৰ্শৰ দেশ ভাৰতত ইউনিফর্ম চিভিল কোড কেতিয়াও প্রযোজ্য হ’ব নোৱাৰে। বিবাহ, বিবাহ-বিচ্ছেদ, সম্পত্তি বা উত্তৰাধিকাৰৰ দৰে বিষয়বোৰ বিভিন্ন ধর্মৰ পাৰ্চনেল আইনৰ অধীন আৰু আইন কমিচনে এই বিষয়বোৰত হস্তক্ষেপ কৰা উচিত নহয়। ইফালে আইন কমিচনে নিজৰ ৱেবচাইটত চাৰি পৃষ্ঠাৰ এটি প্রশ্নপত্র আপলোড কৰি লিখিছে যে দেশখনত অব্যাহত থকা সামাজিক অন্যায় প্ৰথাসমূহ দূৰীকৰণৰ উদ্দেশ্যে এক সমান নাগৰিক আইন প্রণয়ন কৰিব পৰা যায় নে নাযায় তাক নিশ্চিতিৰ উদ্দেশ্যে এই উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰা হৈছে। প্রশ্নপত্রত মুছলমানসকলৰ মাজত প্রচলিত তাৎক্ষনিক তিনি তালাক প্রথা সম্পূৰ্ণৰূপে ৰদ কৰা, বাহাল ৰখা অথবা এই ক্ষেত্ৰত সংশোধনৰ প্ৰয়োজনীয়তা সম্পৰ্কত নাগৰিকসকলৰ মতামত বিচৰা হৈছে। হিন্দুসকলৰ ক্ষেত্রত নাৰীয়ে পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰ সম্পৰ্কত সহজ আইন পৰিবর্তন কৰা উচিত হয় নে নহয়, সেই ক্ষেত্ৰটো মতামত আহ্বান কৰা হৈছে। খ্রিষ্টানসকলৰো বিবাহ বিচ্ছেদ চূড়ান্ত কৰাৰ আগেয়ে দুবছৰ বাধ্যতামূলকভাবে অপেক্ষা কৰা যি ৰীতি আছে, সেয়া কিমানদুৰ নাৰী-বিৰোধী সেই ক্ষেত্ৰটো ভাৰতীয় নাগৰিকসকলে মতামত দিব পাৰিব। ফলত এটা কথা স্পষ্ট ভাৰতৰ প্রায়কেইটা প্রধান ধর্মৰ বিভিন্ন বিতর্কিত বিষয়সমূহক লৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন কমিচন মতামতৰ আহ্বান কৰিছে। স্মৰ্তব্য যে কমিচনে আইন মন্ত্রণালয়ৰ পৰামর্শদাতা হিচাবে কাম কৰে আৰু প্ৰত্যক্ষভাৱে আইন প্রণয়নৰ কোনো ক্ষমতা তেওঁলোকৰ নাই।\nএই জনমত প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে সমগ্ৰ দেশতে তুমুল বিতৰ্কৰ সুত্ৰপাত হৈছে। বহুতে অভিযোগ কৰিছে যে উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচনৰ আগেয়ে এনে বিষয়বোৰ উত্থাপন কৰি চৰকাৰে পুণৰবাৰ ধৰ্মীয় মেৰুকৰণৰ ৰাজনীতি কৰিছে। স্মৰ্তব্য যে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এজেণ্ডাত ইউনিফৰ্ম চিভিল কোড প্ৰৱৰ্তন প্ৰথমৰ পৰাই আছে। উত্তৰ প্ৰদেশৰ দৰে ৰাজ্যত বিশেষকৈ এনেধৰণৰ বিষয়বোৰে স্থান লাভ কৰে। চৰকাৰখনে ভাৰতৰ সংবিধানখন সংশোধন কৰাত ব্যস্ত হৈ পৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। প্ৰথমতে তেওঁলোকে সংবিধানৰ প্ৰিয়েম্বোলত থকা ধৰ্মনিৰপেক্ষ শব্দটো উঠাই দিয়াৰ পোশকতা কৰে। তাৰ পাছৰ পৰ্যায়ত ন্যায়াধীশৰ নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত পৰিবৰ্তন অনা বিষয়ক বিতৰ্কৰ সুচনা হয়। ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব আইন সংশোধন বিষয়টো দেশখনত তুমুল বিতৰ্কৰ সুত্ৰপাত হয়। এইবাৰ চৰকাৰে ইউনিফৰ্ম চিভিল কোডৰ বিষয়টোৰ গইনা লৈ নিজ এজেণ্ডা আগবঢ়াই নিয়াৰ চেষ্টা কৰাৰ অভিযোগ মুঠেও বাহুল্য নহয়। সংবিধান সংশোধন কৰাত আপত্তি থাকিব নোৱাৰে, কাৰণ বহুবাৰ হৈছেও। কিন্তু দেশখনৰ অখণ্ডতা, বৈচিত্ৰৰ মাজত ঐক্যৰ যি বিশালতা, তাৰ ওপৰত প্ৰশ্নচিহ্ন সৃষ্টিকাৰি বিষয়বোৰ এৰাই চলাই ভাল। আইন প্ৰক্ৰিয়াত যদি পৰিবৰ্তন বিচাৰিছে, যদি প্ৰতিজন নাগৰিকক ন্যায়প্ৰদানেই উদ্দেশ্য হয় তেন্তে বিচাৰাধীন গোচৰসমূহ ত্বৰান্বিত কৰি খৰটকিয়া ন্যায় প্ৰদানত গুৰুত্ব আৰোপ কৰক। যদি নাৰীক সমমৰ্যাদা প্ৰদানেই যদি উদ্দেশ্য হয় তেন্তে এই বিষয়ত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰক যে পুৰুষৰ তুলনাত নাৰীৰ সংখ্যা কিয় কম, ভ্ৰূণহত্যা কেনেকৈ ৰোধ কৰিব পাৰি। নাৰী শিক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব, নাৰী নিৰ্যাতন ৰোধ কৰাৰ ওপৰতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰক।\nচৰকাৰে গুৰুত্ব সহকাৰে লব পৰা বহুতো বিষয় আছে। কিন্তু চৰকাৰে অভিন্ন, সমান দেৱানী প্ৰৱৰ্তনৰ পোষকতা কৰিছে কিয়? বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বীৰ ধাৰ্মিক ৰীতি-নীতি একে হ'বই নোৱাৰে। জন্ম, মৃত্যু, বিবাহ প্ৰতিটো বিষয়তে বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বীৰ ৰীতি-নীতি সম্পূৰ্ণ সুকীয়া। আনকি মৃত্যুৰ পাছত কোনোবাই অগ্নীৰে দাহ সৎকাৰ কৰে আৰু আন কোনোবাই কবৰ দিয়ে। এনে নীতিবোৰ বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বীৰ নিজ নিজ নিয়মাৱলীৰ আওতাত সন্নিবিষ্ট। কিন্তু এনে বিবিধতাৰ মাজতো সকলোৱে সুখে শান্তিৰে থকাৰ প্ৰয়াস কৰি আহিছে। আনকি বিভিন্ন জাতি জনগোষ্ঠীৰো নিজস্ব সুকীয়া ৰীতি-নীতি আছে। সেইবাবেই নগালেণ্ড বা মিজোৰামত সুকীয়া আইন প্ৰণয়নৰ ব্যৱস্থা আছে। যদি অভিন্ন তথা সমান আইন প্ৰৱৰ্তন কৰা হয় তেন্তে ৩৭১কৰ দৰে অনুচ্ছেদ বাতিল কৰিব লাগিব। অৱশ্যে চৰকাৰৰ হৃদয় পৰিবৰ্তনো হ'ব পাৰে। তেওঁলোকে সংখ্যলঘু মুছলমানৰ আৰ্থ সামাজিক উত্তৰণৰ কথাও ভাৱিব পাৰে। মুছলমান মহিলাসকলৰ সমমৰ্যাদাৰ কথাও ভাৱিব পাৰে। যদি সেয়ে হয় তেন্তে কেৱল তালাক কিয় অশিক্ষিা, দৰিদ্ৰতাৰ দৰে বিষয়বোৰৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব লাগে। কাৰণ অশিক্ষা, অজ্ঞতাৰ বাবেহে তালাক বা বহুবিবাহৰ দৰে প্ৰথা বৰ্তি আছে। জনাবুজা, শিক্ষিত লোকে তেনে প্ৰথাৰ আশ্ৰয় লোৱা পৰিলক্ষিত নহয়। বৰ্তমান তেনে প্ৰথা লুপ্তপ্ৰায়। তৎস্বত্বেও এনে বিষয়বোৰ টানি অনাৰ ৰহষ্যহে বুজা টান। বিবাহ বিচ্ছেদ কোন ধৰ্মৰ লোকৰ মাজত অধিক প্ৰচলিত তাৰ পৰিসাংখ্যিক অবকলন কৰি লোৱা ভাল।\nইফালে মুছলীম পাৰ্চনেল ল বোৰ্ডৰ আকোৰ গোজ স্থিতিয়েও সমস্যাবোৰ জটিল কৰিছে। তাৎক্ষণিক তিনি তালাক বা বহুবিবাহৰ দৰে বিষয়বোৰ সংশোধনৰ পক্ষপাতি কিয় নহয় তাকলৈ চিন্তাৰ উদ্ৰেক হোৱা স্বাভাৱিক। শ্বৰিয়ত আইন আৰু কোৰৱানৰ হাৱালা দি সকলো ঠিকেই আছে বুলি উভটগোৰে নাচিলে নহ'ব। বিভিন্ন মুছলীম দেশত এই প্ৰথা সংশোধনী হৈছে বা সম্পূৰ্ণৰূপে নিষিদ্ধ হৈছে। কিছুমান ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰ বশবৰ্তী হৈ নাৰীবিৰোধী, অইছলামীয় প্ৰথাৰ সংস্কাৰ সাধন নকৰিলে উন্নতিৰ দিশে আগুৱাই অগ্ৰসৰ হ’ব নোৱাৰিব। আমাৰ সমাজ বিশেষকৈ ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্থানত এটা ভ্ৰান্ত ধাৰণা আছে যে তালাক তালাক তালাক বুলি স্বামীয়ে তিনি বাৰ ক'লেই তালাক হৈ যায়; যেন ই লৰা ধেমালি, এক পুতলা দৰা-কইনাৰ হে খেল। এনেবোৰ কুপ্ৰথাই ইচলামক আৰু সমগ্ৰ মুছলমান সমাজক হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ কৰি তুলিছে। কিন্তু প্ৰকৃতাৰ্থত তালাক প্ৰথা কি, ইয়াক ইচলামৰ দৃষ্টিত পৰ্যালোচনা কৰা উচিত। তালাক প্ৰথা হৈছে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰা এটি দীঘলীয়া প্ৰক্ৰিয়া| যেতিয়া স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত মতানৈক্যৰ সৃষ্টি হয় তেতিয়া দুয়োজনে মিলি প্ৰথমে মিমাংসা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিব লাগে। ইয়াৰ পাছতো যদি মিমাংসা নহয় তেতিয়া পৰিয়ালৰ মানুহ মাতি আনি মিমাংসাৰ চেষ্টা চলাব লাগিব। তাৰ পাছতো যদি সফল নহয় তেতিয়া বিবাহ বিচ্ছেদৰ এই পন্থা অৱলম্বন কৰিব পাৰিব। যেতিয়া স্বামীয়ে তালাক দিব তেতিয়া লগত দুজন সাক্ষী থকাটো বাধ্যতামূলক। ইয়াৰ পাছত অৰ্থাৎ তালাক হৈ যোৱাৰ পাছত তিনিমাহলৈ তেঁওলোক একেলগে একেখন ঘৰত থাকিব পাৰিব কিন্তু কোনো শাৰিৰীক সম্বন্ধ স্থাপন কৰিব নো্ৱাৰিব। তিনিমাহ সময় একেলগে থাকিবলৈ দিয়া হয় যাতে তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদক লৈ অনুশোচনা হয়; পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। ইয়াৰ পাছতো যদি মিমাংসা নিস্পত্তি নহয় তেন্তে প্ৰকৃতাৰ্থত তালাক হ'ব। আৰু তালাক দিলে স্বামীয়ে মহিলা গৰাকীক দিবলগীয়া সামগ্ৰী তথা দেনমোহৰ (বিয়াৰ সময়ত পুৰুষে মহিলাক দিবলগীয়া যাবতীয় ধন-সম্পত্তি) আদি সকলো মহিলা গৰাকীক দিব লাগিব| প্ৰশ্ন উত্থাপন হোৱা স্বাভাৱিক যে কেৱল পুৰুষেহে মহিলাক তালাক দিব পাৰে, মহিলাই পুৰুষক তালাক দিব নোৱাৰে নেকি? আচলতে তালাক হৈছে বিবাহ বিচ্ছেদৰ এটা প্ৰক্ৰিয়াহে আৰু পুৰুষে মহিলাক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰা প্ৰথাক তালাক বুলি কোৱা হয়। মহিলাই তালাক দিব নোৱাৰে যদিও বিবাহ বিচছেদ কৰিব পাৰে। ইচলামত ৫ প্ৰকাৰে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰে\n১) স্বামী-স্ত্ৰীৰ সৰ্বসন্মতি ক্ৰমে,\n২) তালাক প্ৰথা (ওপৰত উল্লেখ কৰা অনুসৰি)\n৩) মহিলাই পুৰুষ দিয়া বিবাহ বিচ্ছেদ (divorce), ইয়াক আৰবীত ইচমাহ বুলি কোৱা হয়। (নিকাহ নামা – Marriage Agreementত উল্লেখ থকাটো জৰুৰী)\n৪) কাজিৰ দ্বাৰাও বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰে। উল্লেখযোগ্য যে কোনো মহিলাক স্বামীয়ে যদি স্ত্ৰীৰ অধিকাৰ নিদিয়ে তেন্তে কাজিৰ দ্বাৰা বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰে,\n৫) যদি স্ত্ৰীৰ স্বামীক পছণ্ড নহয় তেতিয়া তাই স্বামীক তালাক দিবলৈ অনুৰোধ কৰিব পাৰে। ইয়াক কোলহ বুলি কোৱা হয়।\nকিন্তু উক্ত নীতি-নিয়ম এচামে নিজৰ কুঅভিপ্ৰায় চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ তাৎক্ষণিক ভাৱে তিনিবাৰ তালাক দি এই প্ৰথাৰ অপব্যাৱহাৰ অব্যাহত ৰাখিছে। কিছুমানে আকৌ আধুনিক তথ্য প্ৰযুক্তি অপব্যৱহাৰ কৰি ফোনযোগে বা এছএমএছ কৰি নতুবা ইমেইল যোগেও তিনি তালাক দিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰা হৈছে। ই সম্পূৰ্ণ অইচলামীয় আৰু একপ্ৰকাৰ ভণ্ডামী। যেন নাৰী পেলনীয়া সামগ্ৰী, Use and Throw. এনে প্ৰথাৰ সংস্কাৰ সাধন অতিকৈ জৰুৰী। একেদৰে বহুবিবাহ প্ৰথাও মহিলাবিৰোধী কুপ্ৰথা। সেয়ে শিক্ষিত চামৰ লগতে মৌলানা, আলিম, উলেমাসকল আগুৱাই আহি আমুল পৰিবৰ্তনেৰে কলুসিত সমাজৰ সংস্কাৰ সাধন কৰিব লাগে। বিস্তৃতভাৱে এই প্ৰথাৰ আইনগতভাৱে সকলোৱে বুজিব পৰাকৈ মুল্যায়ন হ’ব লাগে। কেৱল বিজেপি চৰকাৰৰ কাৰ্যকালত এই আইনসমুহ সংশোধনৰ পোশকতা কৰা বাবেই ভুল বুলি অপপ্ৰচাৰ চলালে নিজৰে ক্ষতি হ'ব। ধৰি লওক গোৰ মাৰি গঙ্গাত পেলাইছে। অৱশ্যে এই কথা উল্লেখ কৰা ভাল যে মুছলীম পাৰ্চনেল আইন সংশোধন আৰু ইউনিফৰ্ম চিভিল কোড প্ৰৱৰ্তন দুটা সম্পূৰ্ণ পৃথক বিষয়। এটা আনটোৰ পৰিপূৰক নহয়।\nTags # ANALYSIS # ARTICLE # zakir-hussain # জাকিৰ-হুছেইন # প্ৰৱন্ধ # বিশ্লেষণ


জুন 22 – সুন্দৰতাত শক্তিশালী ! – Elim Glorious Revival Church – Kodambakkam\nজুন 22 – সুন্দৰতাত শক্তিশালী !\nBy elimchurchgospel | June 22, 2021 | Appam - Assamese | No Comments\n“মোৰ প্ৰিয়ৰ চেহেৰা সুন্দৰ আৰু শক্তিশালী; তেওঁৰ লগত কাৰো তুলনা নহয় “( পৰমগীত ৫:১০)।\nযীশুক চাবলে বিচাৰে, যীশুক চাবলে ইচ্ছা আছে এনেকুৱা কিছু লোক বিচাৰি যীশুৰ চৰনলৈ আহে। যেতিয়া তেওঁক চায় তেতিয়া সাক্ষ দিয়ে। তেওঁৰ স্মৰণ কেনেকুৱা হয় তাকে তেওঁ বৰ্ণনা কৰে, ” মোৰ প্ৰিয়ৰ চেহেৰা সুন্দৰ আৰু শক্তিশালী;\nতেওঁৰ লগত কাৰো তুলনা নহয়” এনেকুৱা কয় তেওঁৰ প্ৰসংশা কৰিছে। তেওঁ সুন্দৰ হোৱা বাবে পবিত্র শাস্ত্ৰ তেওঁক বগা লিলি ফুল নিচিনা বুলি কৈছে। বগা লিলি ফুল তলত ফুলি নিজৰ সুগন্ধ বিয়পায় সেই দৰে খ্ৰীষ্ট দৰিদ্ৰতাত জন্ম হয় নিজৰ পবিত্রতাক বিয়পাব লগা হয়।\nইয়াৰ সৈতে তেওঁ ৰংঙাবৰনীয়া লিলি ফুলৰ তুল্য আৰু তেওঁৰ ৰঙা ৰং কালবাৰীৰ সেই ৰক্তৰ সৈতে তুলনা কৰি আমি চালো। পবিত্র শাস্ত্ৰ কয় চাৰোণৰ এটি গোলাপৰ সৈতে তুলনা কৰি কয়। চাৰোণৰ গোলাপ দেখাৰ সময়ত কালবাৰীৰ ৰঙা ৰংৰ ডাঙৰ ডাঙৰ টোপাল আমাৰ হৃদয়ক বিচলিত কৰি দিয়ে। তেৱেঁই পৰমেস্বৰৰ পুত্ৰ হয় তেৱেঁই পিতৃৰ সোঁফালে বহি আমাৰ বাবে মধ্যস্থতা কৰি থাকে।\nসেই মহান উদ্ধাৰকৰ্তাৰ ফালে চাওক। তেওঁ বগা হয়, আৰু ৰঙা ১০০০০ লেকৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ, ইমানেই নহয় তেওঁ আপোনাৰ হয়। আপুনি যেতিয়া নিজকে তেওঁৰ কৰি তেওঁৰ হাতত অৰ্পন কৰে তেতিয়া তেওঁ আপোনাৰ হবলৈ তৈয়াৰ হয়।\n“স্বৰ্গ মোৰ সিংহাসন, আৰু পৃথিৱী মোৰ ভৰিৰ পীৰা; এনেকুৱা কোৱা মহান পৰমেস্বৰ, আপোনাৰ হয় আপোনাৰ সৈতে নিবাস কৰিব, আপোনাক পথ দেখুৱাব, এয়া কিমান ডাঙৰ কথা হয়!\nপৰমেস্বৰৰ মৰমিয়াল সন্তান, এই প্ৰেমী উদ্ধাৰকৰ্তাত নিজৰ আপেন কৰি গ্ৰহন কৰে তেতিয়া তেওঁ আপোনাৰ হৃদয়ক পৰিপূৰ্ণ কৰি দিব। স্বৰ্গৰ মহিমাক আপোনাৰ ভিতৰলৈ লয় আহিব। ১০০০০ ভিতৰত বিশেষ। তেওঁ নিশ্চিত আপোনাকো বিশেষ কৰি তুলিব।\nমন কৰিবলগীয়া:” আৰু একেলগে আমি একমত হৈ কওঁ যে, “ভক্তিৰ নিগূঢ় সত্য অতি মহান৷ তেওঁ মাংসত প্ৰকাশিত হ’ল, আত্মাত ধাৰ্মিক বুলি গণিত কৰা হ’ল, দূতবোৰৰ দ্বাৰাই দেখা পোৱা গ’ল, অন্যান্য জাতি সকলৰ আগত ঘোষণা কৰা হ’ল, জগতত বিশ্বাস কৰা হ’ল, প্ৰতাপত তুলি নিয়া হ’ল।”( ১ তিমথীয় ৩:১৬)।


Search Result of Assam Jatiya Parishad\nমেট্ৰিকৰ ৰিজাল্ট লৈ আজিও উত্তাল বৰপেটাৰোডৰ হিন্দী হাইস্কুল\nবিগত ২০২০ বৰ্ষত ২৫ ছাত্ৰছাত্ৰীৰ ভিতৰত ৫ জনে আৰু ২০১৯ বৰ্ষত ৮ জনে স্কুলখনৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হৈছিল ৷\nলাভলীনা বৰগোঁহাইৰ সফলতাৰ বাবে সন্ধিয়া চাকি জ্বলালে মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nসন্ধিয়া ৬ বজাত ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই অংশগ্ৰহণ কৰে এই অনুষ্ঠানত ।\nলাভলীনা বৰগোঁহাইক সমৰ্থন জনোৱাৰ বাবে কাৰ ৰেলী উদ্বোধন\nলাভলীনাক সমৰ্থনৰ বাবে এই কাৰ ৰেলী মুকলি।\nআৰক্ষীৰ বৃহৎ সফলতা, ২০ জন চোৰ সহ বহুটো চুৰি সামগ্রী উদ্ধাৰ\nদুদিনৰ ভিতৰত চোৰকেইজনক ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে\nলাভলীনা বৰগোঁহাইৰ সফলতাৰ বাবে সন্ধিয়া চাকি জ্বলাব মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nসন্ধিয়া ৬ বজাত ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই অংশগ্ৰহণ কৰিব এই অনুষ্ঠানত ।\nনিশাৰ আন্ধাৰত ট্ৰাকচালকৰ পৰা ধন সংগ্ৰহ কৰি ১ জন কনিষ্টবল সহ ৩ জন গৃহৰক্ষী জোৱান নিলম্বিত\nআটাইকেইজনকে কৰ্তব্যৰ পৰা নিলম্বন কৰা হয়\nঅসম-মিজো সীমান্ত বিবাদত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শক্তিৰ হস্তক্ষেপঃ কিৰেন ৰিজিজু\nসংঘৰ্ষৰ জুইকুৰাত ইন্ধন যোগান ধৰাৰ দৰে কাম কৰি আছে\nবিজেপিয়ে ৫ বছৰত অসমক নিকৃষ্ট ৰাজ্যত পৰিণত কৰিলে\nইমানৰ পিছতো কোনোবাই ক'ব নে, বিজেপিয়ে বিকাশ সাধন কৰিব!\nকেব চালকৰ ঋণৰ কিস্তি ৰেহাই দিয়াৰ দাবী অসম জাতীয় পৰিষদৰ\nঋণদাতা প্ৰতিষ্ঠানে কেবচালকসকলক মাহিলী কিস্তি আদায় দিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰি আহিছে৷\nবিদ্যুৎ বিলক লৈ অসম জাতীয় পৰিষদে দিলে স্পষ্টীকৰণ,মিছা মাতিছে অমিত বৰুৱাই\nমালিকৰ মতে ২২,০০০ টকা দিবলৈ বাকী অসম জাতীয় পৰিষদে ।\nঅসম জাতীয় পৰিষদে এতিয়াও পৰিশোধ কৰা নাই বিদ্যুতৰ বিল,দিবলৈ বাকী ২২,০০০ টকা\nলুৰিনে হেলিকপ্টাৰ ভাড়া কৰাৰ লগে লগে সাধাৰণ মানুহৰ সৈতে থকা তেওঁৰ সম্পৰ্ক হেৰুৱাই পেলাইছিল\nবিৰুবাৰীস্থিত ব্ৰইলাৰ ফাৰ্মৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তুলিলে জগদীশ ভূঞাই\n১৯৮২-৮৩ চনত এই ফাৰ্মখনলৈ আমি প্ৰায়ে ব্ৰইলাৰ আনিব গৈছিলোঁ ।\n'শাসক আৰু বিৰোধীৰ কূটকৌশল তচনচ কৰি আমগুৰিত জাতীয় পৰিষদৰ দলত ৰাইজে ভোট দিছে'\nমগুৰিত তীব্ৰ প্ৰত্যাহ্বান জনাই তিনিকোণীয়া প্ৰতিদ্বন্দ্বীতা আগৱঢ়াইছে৷ অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ প্ৰাৰ্থী জনে৷\nঅসম জাতীয় পৰিষদৰ নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰ প্ৰকাশ\nবৃহস্পতিবাৰে এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি 'জাতীয় দৃষ্টিপত্ৰ' উন্মোচন কৰে AJPৰ মুখ্য উপদেষ্টা বসন্ত ডেকা, কৃষ্ণগোপাল ভট্টাচাৰ্যই।\nAJP supporters takes out bike rally\nSupporters of Assam Jatiya Parishad (AJP) took outabike rally in support of the party candidate for East Gauhati Adip Kumar Phukan asapart of their election campaign for the upcoming Assam Assembly Elections today.\nAll Rights Reserved 2021 © The Janambhumi | Total visits : 53074951


কেইটামান পাৰহৈ অহা দিনৰ সৰু সৰু ঘটনা (নীতুল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকেইটামান পাৰহৈ অহা দিনৰ সৰু সৰু ঘটনা (নীতুল বৰা)\n১) বহুদিনৰ আগৰ কথা৷ সেয়া আছিল ১৯৯০ চন মানৰ কথা, তেতিয়া মই প্ৰথম কি দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰ আছিলো ৷ আমাৰ পিতাইক উন্নত চিকিত্সাৰ বাবে ডিব্ৰুগড় অসম চিকিত্সা মহাবিদ্যালয়লৈ লৈ গ’লো, লগত মই, মোৰ বন্ধু এজন আৰু দেউতা। তালৈ নিয়াৰ এটাই কাৰণ তাত সৰু ভাইটিটো চিকিত্সা পাঠ্যক্ৰম পঢ়ি আছে বাবে সুবিধা হব বুলিয়েই গ’লো। ৰাতিৰ বাছত আটাইকেইটা গৈ ডিব্ৰুগড় পালোগৈ দোকমোকালিতে। তাতে মিলন নগৰত আমাৰ সৰ্ম্পকীয় দেউতাৰ ককাইদেউ এজন আছিল, ডিব্ৰুগড় আদালতত দণ্ডাধীশ।বেচ ধনী মানুহ,তেতিয়াৰ দিনতেই ৫মহলীয়া অট্টালিকা, দেখিয়েই ভয় লাগি যায়।আমি বহুবছৰৰ মুৰত যাম বুলি গম পাই বৰদেউতাই ক’লে বোলে তহঁত হোটেলত থাকিব নালাগে আমাৰ ঘৰতে থাকিবি। কথা মতেই কাম-আমিও ৰাতিপুৱাতেই বৰদেউতাহঁতৰ টোপনি ভাঙিবলৈ অসুবিধা পোৱাত আটাইকেইটাই ওচৰতে থকা চাহৰ দোকানত বহি চাহ একাপ একাপখাই ললো। ইফাল সিফাল কৰোতে কৰোতে তেতিয়ালৈ প্ৰায় ৭মান বাজিছে, দেউতাই বোলে ব’ল এতিয়া চাগৈ সিহঁত উঠিছে।\nকিছুসময়ৰ পাছত মিলন নগৰৰ বৰদেউতাহতঁৰ ঘৰ পালোগৈ। আমাক দেখি আথে-বেথে বহিবলৈ দি খোৱা বোৱাৰ জোগাৰ কৰিলে, আমি হাত-মুখ ধুই বৰদেউতাই দেখুৱাই দিয়া ৰুম এটাতে কাপোৰ কানি সলাই অলপ ফ্ৰিহৈ ল’লো, তাৰ পাছত খাই-বৈ আমি মেডিকেল কলেজলৈ গ’লো। তাত ডাক্তৰে কলে বোলে দুদিনমান থাকিব লাগিব পাৰিব নহয় ? দেউতাই বোলে হব। এইখিনিলৈকে ঠিকেই আছিল।গন্ধগোলটো লাগিল পিচদিনা পুৱাতহে—-\nমোৰ দেউতা আছিল হোজা, একেবাৰে মাটিৰ মানুহ। পিছদিনা পুৱা ৰাতিপুৱাই দেউতাৰ অভ্যাস উঠিয়েই বাহিৰৰ কাম ফেৰা কৰাৰ। সেয়ে শোৱাৰ পৰা উঠিয়েই ৰুমৰ লগতে থকা লেটিনলৈ গল। আমি দুয়োটা টোপনি, পিছে দেউতা গ’ল হয়,গৈ তাত এতিয়া বিমোৰত পৰিল ৷ মনতে অকলে অকলে ভাবিলে,কি কাণ্ড ! ইয়াত বা এতিয়া ক’ত, কেনি পায়খানা কৰে, এইটো বাখোলে কোনফালে, চেহ মহা বিপদ, ইহঁত কেইটাও শুই আছে, কি কৰা যায়, কাকো সুধিবও নোৱাৰো লাজো লাগে। (ৰাইজ বৰদেউতাৰহঁতৰ ঘৰত কুমুদ লেটিন আছিল, সেয়ে সমস্যা উদ্ভৱ) এনেকৈ ভাবি থাকোতেই কিছু সময় গ’ল, এনেকৈয়ে লিৰিকি-বিদাৰি থাকোতেই দেউতাৰ হাত খন লাগি কুমুদৰ ধাকনি খন ঘটংকৈ উঠিল, তেতিয়া দেউতাই গম পালে যেসেইখন খুলি দিব লাগে, ডাঙি চাই দেখে হয়, ঠিকেই এতিয়াহে পালো বিচাৰি, পিছে এইটোতআগে-পিছে দেউতাৰ ৰাতিপুৱাৰ কামফেৰা কৰাৰ অভ্যাস কেতিয়াও হোৱাই নাই। কেনেকৈ বা কৰে ! এহ্ যি হয় হব বুলি এইবাৰ দেউতাই দুই-ভৰি উঠাই বহিলৈ কামফেৰা কৰিয়েই পেলালে বাপ্পেকে। উহ ৰক্ষা! বুলি দেউতাই ঈশ্বৰক চিন্তিলে বোলে ভগৱান ভাল লাজৰ পৰা বচালা দেই। তাৰ পাছত কাম ফেৰা কৰি উঠিদেখে যে বস্তু কেইপিচ পাছহৈ যোৱা নাই , কিছু অংশ কাষতো লাগি আছে, আকৌ কিবিপদ, কি হব এতিয়া কেনেকৈ পানী মাৰা যায়। এনেকৈ হাতটো দি আউজি থাকোতেই কেনেকৈ জানো দেউতাৰ হাততো ফ্লাচৰ চুইচটোত লাগি গ’ল, লগে লগে হৰহৰনিৰে বিকত শব্দ এটাত দেউতা উচপ খাই উঠিল, ভাবিলে সেইটো কিবা বেয়াই হৈ গল নেকি? ৰৈ চাইআছে, অহ পানী বন্ধ নহয়হে নহয় যে ৷ এনেকৈ চাই থাকোতে কিছুসময়ৰ পাছত যেনিবা পানী বন্ধ হ’ল। গা-পা ধুই আহি আমাক জগাই দিলে, কিন্তু ঘটনাটো দেউতাই লাজতে আমাক নক’লে।\nকিছুসময়ৰ পাছত মোৰো যাব লগা হল, ভিতৰত গৈ মোৰো একেই অৱস্থা, কাৰণ আগে-পিছে তেনেকুৱা পৰিবেশত থাকি পালেহে ! আমি হৈছো পথাৰে, বাঁহিনীয়ে কৰা মানুহ। মইয়ো ওলাই আহি কাকো একো নক’লো, আৰু তাৰ পাছত মোৰ বন্ধুৰো একেই সমস্যা। কোনেও কাকো একো নকৈ মনে মনে থাকিলো ৷ দুদিনমান পাছত যেতিয়া ঘৰলৈ আহিলো ৷ তেতিয়া দেউতাৰ মনত খু-দুৱাই থকা কথাটোৱে কেতিয়া ওলাই কেতিয়া ওলাই কৰি আছিল আৰু এদিন দেউতাই কৈয়েই দিলে ঘটনাটো।তেতিয়া আমি দুটায়ো সৈ কাঢ়িলো যে আমাৰো একেই অৱস্থা, ঘৰৰ আটাইৰে পেটৰ নাড়ীদাল দাল।\n২) এদিন গুৱাহাটীলৈ গৈছিলো, চনটো মনত নাই, উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আই আই টিলৈ যাম, কিবা এটা কামত ৷ ককাইদেৱে বোলে তইগুৱাহাটীলৈ গ’লে মালিগাঁৱতে মোৰ বন্ধু বিশ্বজিত থাকে তাৰ তাতে সোমাই এইকাগজখন দি আহিবি, মই বোলো হব পাৰিম।\nসেইদিনা ৰাতিপুৱাই গুৱাহাটীলৈ ৰেলেৰে গ’লো, পল্টনবজাৰ ষ্টেচনৰ পৰা গৈ পানবজাৰৰ পৰা চিটি বাছত উঠি মালিগাওঁ পালোগৈ। গৈয়েই বিশ্বজিত দাৰ ঘৰটো বিচাৰি বিচাৰি উলিয়ালো। মাতি নিলে ভিতৰলৈ বহিলো, কিছুপৰ বহাৰ পাছত চাহ দিলে চাহ খালো, দুই এটা কথা পাতিলে,ঘৰৰকথা সুধিলে, তাৰ পাছত ক’লে তুমি একেবাৰে ভাতকেইটা খায়েই যাবা। নালাগে বুলি কোৱাৰ পাছতো নেৰে জোৰ জবৰদস্তি খাবই লাগে, মই বোলো ঠিক আছে তেনেহ’লে এতিয়া ১০বাজিছেহে মই আই আই টিৰ পৰা আহি পামহি। আই আই টিৰ পৰা ঘুৰি আহি সোমালো, মোক ক’লে তুমি গা-পা ধোৱা যদি ধুই লোৱা, এইয়া টাৱেল লোৱা, তাতে চেণ্ডেল পাবা যোৱা। সোমালো বাথৰুমত, ক’ত আৰু গা-ধোও, নাই সেইবোৰ বাদ ৷ ভাবিলো ভালকৈ হাতভৰি কেইটাকে ধুই লও, অলপ ফৰকালহৈ পৰিম তেতিয়া। তাৰ পাছত পানীৰ টেপ খুলিবোলো ধোওঁ ৷ দেখিলো ৱালত পানীৰ টেপৰ লগতে চুইট আছে দেখোন দুটা ৷ মনতে ভাবিলো ডিব্ৰুগড়ৰ লেখিয়াকৈ কিবা অঘটন নহয়তো ইয়াতো ৷ মনে মনে হাঁহিওউঠিল ৷ এইবুলি টেপটোৰ পোনতে ৰৈ আগগুৰি নাভাবি দিলো নহয় এটা টেপ খুলি ৷ ভাবিলো পানী হৰ-হৰাই ওলাব,অহ পানী নোলায়েই দেখোন,এনেকৈ ভাবি থাকোতেই কেতিয়ানো ওপৰৰ চাৱাৰৰ পৰা পানী আহি হৰহৰাই মোক জুৰুলি-জুপুৰি কৰিলে ততেই ধৰিব নোৱাৰিলো ৷ আঁতৰি আহো মানে চাৰ্টটো তিতি শেষ,চেহমহা বিপদত আকৌ পৰিলো ? কি কৰা যায় এতিয়া, তিতা চাৰ্টটো পিন্ধি কেনেকৈ বাহিৰ ওলাম মই। সিহঁতে দেখিলে বাৰু কি ভাবিব ? উপাই নাই উপস্থিত বুদ্ধি এটা আহিল মনলৈ ৷ লগে লগে চাৰ্টটো খুলিলো আৰু হাতেৰে যিমান পাৰো ইফালৰপৰা সিফাললৈ জোকাৰি জোকাৰি বতাহত শুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলো ৷ ক’ত আৰু শুকাই ইমান সোনকালে ? প্ৰায় ৩০মিনিটমানৰ পাছত অলপ অলপ দকচা হঁওতেই ওলাবলৈ বাধ্য নহ’লে গৃহস্থই কিবাহে ভাবিবগৈ ৷ গৰমৰ দিন আছিল বাবে বাচিলো ৷ ওলাইয়েই দাদাক ক’লো,উহ ! ইমান গৰম ৷ ভালকৈ গাটো ধুই ল’লো, এতিয়াহে ভাল লাগিছে ৷ বিশ্বজিত দাই কলে তোমাৰ চাৰ্টটো দেখোন তিতিলেই,মই বোলো একো নহয় গৰমত ভালহে লাগিছে। পিছে মইহে জানিছো কি হৈছে।\n৩) যোৱা বন্ধ কেইদিনত ঘৰতে থাকি থাকি আমনি লগাত সন্ধ্যা ওলাই গ’লো খোজকাঢ়ি—গৈ দেখিলো তিনিমুনি টোতে সেইসময়ত কেইজন মান সৰু বৰে কথাৰ মহলা মাৰি আছে নতুনকৈ সজা ডেকাচংখনতে-ময়ো গৈ তাতে যোগ দিলোগৈ। কথা গৈ গৈ একেবাৰে সমাজৰ মাজ পালেগৈ ৷এজন তাৰে মাজতে ওচৰৰে দাদাইদেউ আছিল, দুজনমান কাণসমনীয়া, আৰু দুটামান কঠালগুটীয়া ৷ এপাকত দাদাইদেৱে ক’লে যে কি যে সমাজৰ নিয়ম বোৰ হ’ল আৰু দেই ! বামুনীয়ে হৰিধনীয়াৰ ঘৰত নাখায় ৷ হৰিধনীয়াই আকৌ বামুনীয়াৰ ঘৰত নাখায়। আগতে এইবোৰ নাছিল বুইছ আমাৰ দিনত। তেতিয়া ইঘৰে সিঘৰে যিয়েই নাপাতক কিয় সকলো সকলোৰে ঘৰলৈ গৈছিল আৰু খাইছিলো ৷ কথাৰ মাজতে বহুদিন ওকমুকাই থকা কথা কিছুমান মইয়ো গাই দিলো এই চেগত —\nবোলোঃ-হেৰি নহয় দদাই..?\nবোলোঃ-সমাজৰ নিয়মবোৰ এতিয়া আৰু সলাবৰ হল, কি জান তহঁতৰ দিনত বহুত নিয়ম ভুল আছিল অ।\nদদাইটিঃ-কি নিয়ম আমাৰ দিনত ভুল আছিল হা ? যদি ভুলেই আছিল আমাৰ দিনত মানুহৰ মাজত ইমান মিলাপ্ৰীতি কিয় আছিল তেনেহলে ?\nবোলোঃ- সেইটো ঠিকেই আছে, মই সেইটো ক’ব বিচৰা নাই অ দদাইটি।\nদদাইটিঃ-কি কব বিচাৰিছ খোলা-খুলিকৈ ক ? পকাই-জকাই নাথাক।\nবোলোঃ-এই ধৰি ল মোৰ পিতাই ঢুকাল, এতিয়া পিতাই ঢুকাল বুলি আমি ল’ৰা মখাই মুণ্ডন কৰিব লাগে হয়নে ?\nদদাইটিঃ-হয়, তাতে কি হল, সেইটো অতীজৰে পৰা চলি আহিছে, তই কি এতিয়া সেইটো সলাবলৈ বিচাৰিছ নেকি ?\nবোলো-কথা সেইখিনিতেই, আমি যে ল’ৰা মখাই মুৰৰ চুলি খুৰাই দিব লাগে-একে পিতাইৰ ছোৱালী বোৰৰ কিয় চুলি খুৰাব নালাগে ? পিতাই মৰাৰ চুৱা কি আমাৰ চুলিতহে লাগে নেকি ? ছোৱালীবোৰৰ চুলিত নালাগে নেকি? আমাৰ চুলিবোৰ চুলি আৰুকি সিহঁতৰ চুলিবোৰ চুলি নহয় নেকি? এইটো নিয়ম সলনি কৰিবৰ হল। কিমান অসুবিধা হয় তহঁতেতো নাজন, আমিহে ওলাই গলে গম পাওঁ। আৰু ছোৱালীবোৰ ঘৰতে থাকে সিহঁতক কোনে সুধিব কিয় চুলি খুৰালি বুলি।\nবোলোঃ-অকল এইটোৱেই নহয় দদাইটি, আৰু আছে-পিতাই ঢুকাওতে যে আমি লৰামখাই চেলেং চাদৰ লৈ চুৰিয়া পিন্ধি পুহমহীয়া জাৰতো কঁপি কঁপি থাকিব লাগে, ছোৱালী বা তিৰোতা বোৰে আগৰ সাজেই পিন্ধিব পাৰে কিয় ? মাক-বাপেকৰ মৃ্ত্যুত কি আমিহে বগা সাজ পিন্ধিব লাগে বুলি কিবা কথা আছে জানো ? কিয় তিৰোতা বা জীয়েকহঁতে পিন্ধিব নালাগে বগা সাজ ?\nদদাইটি-কি ঔ এইটো, কিবোৰ বলকিবলৈ লৈছে চা ? ঐ তোৰ মূৰটো ঠিকেই আছেতো ?\nবোলোঃ-ঠিকেই আছে ঠিকেই আছে,–অ দেখিছা……মই এতিয়া সঁচা কথাটো কোৱাত মোৰ মূৰটোহে বেয়া হ’লনে পাই ? তয়েই কথাটো চিন্তা কৰি চা । এইটো নিয়ম একপক্ষীয় হোৱা নাইনে বাৰু ? নিয়ম সদায় সকলোৰে বাবে সমান হব লাগে। এয়া জানো সমান হৈছে ক ?\nদদাইটিঃ-এইবোৰ মই কব নোৱাৰো, আমাৰ পুৰ্বপুৰুষৰ পৰা চলি আহিছে এইবোৰ নিয়ম, গতিকে চলিবই। ইয়াত কি ভুল কি শুদ্ধ ধৰিবলৈ মই কোন কুটা?\nবোলোঃ-সেইবোৰ বাৰু বাদ দিলো, তই সেইবোৰত কিবা সাল-সালনি বাৰু অকলে কৰিব নোৱাৰ বুলি জানো। এটা কথা তই মোক কচোন ৷ এই যে বিয়া হোৱা মাইকী মানুহে সেন্দুৰ লব লাগে, মতা মানুহে কিয় সেন্দুৰ লব নালাগে নেকি?\nদদাইটিঃ-আজি তোৰ হৈছে কি অ…? ঘৰত কাজিয়া লাগি আহিছ নেকি? এতিয়া উৰহৰ খংটো ভগা ঢাৰিত তুলিবলৈ আৰু মানুহ বিচাৰি নাপালি ? কটা গাতত পঁচা কৰবাৰ।\nবোলোঃ-ৰহ অ দদাইটি, যি গালি পাৰ পাৰিবি বাৰু , আগতে মোৰ গোটেই কথাটো নুশুনাকৈ নামাতিবিচোন তই। তয়েই ক’চোন-খেলিমেলি হয় নহয় বুইছ।\nদদাইটিঃ-কিহৰ খেলিমেলিখন হব অ’ ইয়াত ? তইহে খেলিমেলি কিবা দেখিলি ? তহঁত এই নতুন চামৰ এইটো এটা বেমাৰ, যিহকে পাই তিহকে বলকিবলৈ পালেই হল আৰু।\nবোলোঃ-খেলিমেলি! কিহৰ খেলিমেলি ? ভালকৈ শুন তই, এই ধৰি ল খুড়ীটি কৰবালৈ ওলাই গল সাজি-কাচি, ইফালৰ পৰা ডেকা কেইটামান আহি আছে, সিহঁতে খুড়ীটিৰ লাইচেঞ্চ ডাল মানে তোৰ এই সেন্দুৰৰ দাগটো দেখিয়েই গম পাই যাব যে খুড়ীটি এজনী বোৱাৰী। হয়নে ? এইখিনিলৈকে ঠিকেই আছে। তাৰ পাছত তই ধৰি ল চুট-পেণ্টকৰি ওলাই গৈছ, চকুত চালিয়া চছমা, হাতত সোণালী ৰঙৰ ঘড়ী, ভৰিত জোতা, একেবাৰে সাইলাখ এটা ধুনীয়া ডেকা ল’ৰাহৈ। তাৰ পাছত সিফালৰ পৰা আহক ধুনীয়া গাভৰুকেইজনীমান, ওচৰ পাই ধুনীয়া ডেকাক দেখি সিহঁতে তোলৈ চালে আৰু তইও সিহঁতলৈ ঘূৰি ঘূৰি চালি, দুই পাৰ্টিৰ মাজত চকুৰ মিলন হল….তইও মিচিকিয়াই হাঁহি মাৰিলি আৰু সিহঁতেও হাঁহি মাৰি পাৰহৈ গল, সেইসময়ত তই পাহৰিলিয়েই যে ঘৰত এজনী তোৰ তিৰোতা আছিল। এইখিনিতেই ছোৱালী কেইজনীয়ে ৰাম ঠগন এটা খালেনে নাইবাৰু তই কচোন ? এতিয়া ক তই সেয়ে মতা মানুহৰো সেন্দুৰ লোৱা নিয়মটো লাগেনে নালাগে বাৰু ? মানিছো এয়া তহঁতৰ দিনৰে পৰা চলিছে, কিন্তু নিয়মবোৰ জানো সমান হৈছে কচোন তই ? কেতিয়াবা মতাবোৰক আৰু কেতিয়াবা মাইকী বোৰক তহঁতৰ দিনৰ এই নিয়মবোৰে ৰাম ঠগন দিয়া নাইনে বাৰু ?\nদাদইটিঃ-শুন তোৰ খুড়ীটিও অকলে ওলাই নাযায় আৰু ময়ো ডেকাহৈ ওলাই নাযাও কেতিয়াওঁ আৰু গ’লেও ছোৱালীলৈ চোৱাৰ বয়স নাই মোৰ। তোৰ লগত লগলাগি এইবোৰত সোমাইমই পাপ চপাই ল’ব নোৱাৰো।\nবোলোঃ-তই নাযাৱ, খুড়ীটিও নাযায়, কিন্তু তোৰ আৰু খুড়ীটিৰ দৰে হাজাৰহাল বিবাহিতা পুৰুষ মহিলা এনেকৈ ওলাই গৈ বহুতকে বিপদত পেলাইনে নেপেলাই ক ?\nক’ত আৰু দাইটিয়ে মোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পাৰে ? দদাইটিয়ে ভাবিলে এইটোৱে লম্ভিলে যেতিয়া পলোৱাই ভাল হব ? এক, দুই, তিনি বুলি দদাইটি লাহে লাহে পলাই পত্ৰং দিলে।\n৪) আমাৰ ওচৰতে কেইবছৰ মানৰ আগৰ বিয়া এখনত। বিয়া ঘৰীয়া শঙ্কৰ সংঘৰীয়া নিয়মৰ। সংঘৰীয়া বিয়াৰ দৰাই মোচখুৰাই যোৱাটো নিয়ম বুলি কয়। জোৰোণৰ আগৰ দিনাই ৰাইজ বহি আলোচনা কৰি আছে বিয়াঘৰৰ ৰভা তলিতে। এনেতে দৰা ওলাই আহিল,দৰাক দেখি দুজন মান সমাজৰ বৰমুৰীয়াই ক’লে –হেৰৌ ,তই মোচকেইদাল কটাই নাই হবলা…বাৰু ঠিক আছে কালিলৈ কাটি পেলাবি দেই।\nতেতিয়া দৰাই মাত লগালে-বোলে কিয় খুৱাইদেউ, কিয় মোচ খুৰাব লাগে ? এহ মই এইবোৰ মোচ-চোচ নুখুৰাও দেই…এনেকৈয়ে ভাল। পাছত মানুহে যিহে ফিচিঙা-ফিচিং কৰিব। নোৱাৰি দেই।\nখুৱাইদেউঃ-হেৰৌ আমাৰ নিয়ম মতে দৰা হ’ল সেইদিনা এজন দেৱতা, আৰু দেৱতাৰ মোচ নাথাকে নহয়, সেয়ে সেইদিনা তই মোচৰে সৈতেগ’লে মানুহে হাঁহিব। সমাজৰ অপমান হব। কাটি পেলাবি, কাটি পেলাবি, নাপায় নহয় এনেকৈ কব।\nদৰাঃ-এহ যি বোলে বুলিব লোকে। মই মোচ নুখুৰাও দেই কৈথলো আজিয়েই, মোক জোৰ কৰিব। আৰু হেৰি নহয় আপোনালোকে যে দৰাক দেৱতা বুলি কৈমোচ খুৰাবলৈ কয়, তাতকৈ দৰাক দেখোন অসুৰ বুলি ভাবি ললেই হল, তেতিয়াতো মোচ নুখুৰালেও হৱ। এহ ধৰিলওক মই অসুৰ দৰা হ’লতো ….?? অসুৰ বোৰে কি বিয়া নাপাতে নেকি ????\nখুৱাইদেউঃ-হেই এইডালক কোনে কথা কয় ঔ…..? অবুজনক বুজোৱা আৰু ধেৰুৱা ঠাৰি সিজোৱা লেখিয়াহে হৈছেগৈ আৰু। তই যি কৰ কৰিবি, কিন্তু মোচ নাকাটিলে আমি বিয়া নাখাও। আমি অসুৰৰ বিয়াৰ লগত যাবও নোৱাৰো কৈ থ’লো। ৰাইজ উঠক এতিয়া অসুৰৰ চোতালত বহি মেল মাৰিবলৈ মন নাই আমাৰ।\nএইবুলি ৰাইজ গো-গোৱাই গুচি গ’ল। দৰাৰ দেউতাকে দৰাক ল’লে গালি—তই শিক্ষিত হৈ ৰাইজৰ লগত তৰ্ক কৰ…?\nদৰাঃ- কিনো তৰ্ক কৰিলো, সঁচা কথা কলে লাগে লেঠা। নাহিলে নাই মোৰ বিয়া এনেকৈয়ে হব। পিতাই তই জাননে মোচ কাটাৰ পাছত কিমানক কিমান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব লাগিব?\nদৰাৰ বাপেকঃ-চব তোৰ মতে নহব নহয় ?\nদৰা আকোঁৰ গোজ, মোচ নাকাটিলে ৷ ৰাইজৰ কিছু সংখ্যকে বিয়ালৈ নাহিল, আৰু তাৰে কিছুসংখ্যকে লোভ সামৰিব নোৱাৰি বিয়ালৈয়ো আহিল দৰাৰ লগতো গ’ল।\n৫) এদিন বৰশী মাৰিবলৈ গ’লো লগৰ সমনীয়াৰ লগত। চবেই বৰশী বায়-মইনো কিয় নোৱাৰিম বুলিগ’লো দোকানৰ পৰা ৩ টকাত পেৰাচুতৰ ৰচী ৫ মিটাৰ কিনি আনিলো আৰু লগতে আনিলো এটা১টকা দামৰ বৰশী। এইবুলি বাৰীৰ মাজৰ জাতি বাঁহ জোপাৰ পৰা পিতাই কব নোৱাৰাকৈ আনিলো জাতি বাঁহৰ মিহি চাই আগ এটা কাটি। কাটি চাচি তাৰ আগডোখৰ ধেনুভিৰিয়া অংশ ৰাখি কাটি তৈয়াৰ কৰিলো বৰশী চিপ। আগফালে লগৰবোৰে শিকাই দিয়াৰ দৰেবান্ধিলো এটা ওপুঙা মৰাঠাৰিৰ। ৰছীডালৰ একেবাৰে আগত বান্ধিলো বৰশীটো । ৰছীৰ আনটো আগ বান্ধিলো বাঁহৰ চিপটোৰ মূৰত। বচ হৈ গ’ল বৰশী তৈয়াৰ।\nগৰমৰবন্ধ, স্কুল বন্ধ ৷ ৰাতিপুৱাই চাহ খাই-তিন টিলিকটে গৈ লগৰ কেইটাৰ ওচৰ পালোগৈ—বোলো যাবিহঁতনে বৰশী বাবলৈ। বোলে যামতো আকৌ ৰহ। এইবুলি সিহঁতৰ লগতে পথাৰৰ গৰুবাটৰ মাজেৰে গৈ ধাননীৰ মাজৰ পুখুৰীবোৰৰ কাষ পালোগৈ। মাটি খান্দি উলিওৱা কেঁচু পোৱালী এটা ধৰি তাৰে এটুকুৰা চিঙি বৰশীটোত চিলাই দিলো আৰু টিপিয়াইছো, লগতে সিহঁতেও টিপিয়াইছে। প্ৰায় এঘণ্টামান খাপ পিটিও এটাও মাছ ধৰিব পৰা নাই। লগৰ কেইটাই দুই এটা চেঙেলী মাছ পাইছে ৷ মোৰহে বহনি হোৱা নাই।মাজতে কুফা লাগিল বুলি বৰশীটো উলিয়াই মুখেৰে থুৱাই –থুই থুই বুলি কৈ আকৌ টিপিয়ালো ৷ কি কথা নাজানো,এইবাৰ এটা মাছে খুটিয়াইছে,মাজে মাজে ওপঙাটো চুইট কৰি তললৈ যায় আকৌ ৰয় ৷লগৰ কেইটাই কলে ঐ তোৰ বৰশী খুটিয়াইছে দেই..চাইথাক ভালকৈ টানিলেই চিপ মাৰি দিবি।\nপিছে মই আগে পিছে চিপমাৰি পোৱা নাই, সিহঁতে মাৰা দেখিয়েই ভাবিলো সিহঁতৰ দৰেই কোব এটা মাৰিমবাপ্পেকে ৷ এইবুলি বাট চাই ৰৈ আছো মাছটোৱে টানি নিয়ালৈ। এবাৰত দেখিলো মাছটোৱে মোৰ বৰশীটো নিছে টানি, লগৰ কেইটাই ক’লে ঐ চিপ মাৰ, চিপ মাৰ বুলিচিঞৰটো মাৰ –লগে লগেই আগ-গুৰি নাভাবি দিলো চিপ মাৰি বাপ্পেকে….ওপৰলৈ কিছুদুৰ মাছটো ওলমি অহা দেখি মনটো ভাল লাগিছিল যদিও আধা বাটতে মাছটো সুলকি পৰিল ৷আৰু বৰশীৰ দোলডালে একে কোবে পাছফালৰ পৰা আহি মোৰ ভৰিত মাৰিলেহি কোবটো, আই ঔ বুলি চিটভুলুঙা খাই পৰি গ’লো বাটতে। পাছতহে দেখা পালো যে বৰশীটো আহি মোৰ ভৰিৰ পিটটোত সোমাই গল। বিষতে চিঞৰিবলৈ ধৰিলো। কি কৰিম কি নকৰিম লাগিল। ওচৰতে ঘাঁহ কাটি থকা ঘৰৰ ওচৰৰ ককাইটিয়ে দেখি দৌৰ মাৰি আহি সুধিলে বোলে-কি হ’ল তোৰ ? মই বোলো চিপ মাৰিব নাজানিলো বৰশী আহি ভৰিত সোমাল।তেতিয়া ককাইটিয়ে কৰবাৰ পৰা বাঁহৰ চেচু এডাল আনি ভৰিৰ চাল কাঁটি বৰশী উলিয়াইদিয়াতহে ৰক্ষা। সেইদিনাৰ পৰা আৰু সাৱধান হলো ।\n(৬)আমাৰ গাঁৱৰ কাষতে ১৯৮৯ চনৰ পৰাই অস্থায়ীভাবে এটা সামৰিক বাহিনীৰ কেম্পআছিল, সেই সময়ত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন হোৱাত প্ৰস্তাৱিত অসামৰিক চিকিত্সালয় খনৰ ভৱনটিতেই প্ৰশাসনে সামৰিক বাহিনীৰ অস্থায়ী কেম্পটো পাতিছিল। তেতিয়াৰে পৰাআৰ্মিবোৰ পিন-পিনাই ফুৰিছিল, তাৰ আগলৈকে আমি আৰ্মিবোৰ দেখা মনতেই নপৰে।আৰ্মিৰ জোৱান বোৰলৈ তেতিয়া বৰ ভয় কৰিছিলো। এনেকৈ কেইবছৰ মান বাগৰিল, লাহেলাহে আমি আৰ্মি জোৱান বোৰক দেখি ভয় নোখোৱা হ’লো।\nগৰমৰ দিন।এদিনাখন সন্ধিয়া সময়ত ফুৰিবলৈ বুলি খোজকাঢ়ি ওলাই গলো। পিন্ধনত হাফ-পেণ্টআৰু এটা টি-চাট। ভাবিলো অলপ ওলাই যাওঁ খোজকাঢ়ি, সেইখিনি সময়তে আকৌ আৰ্মিবোৰৰ কোনোবা অফিচাৰ যদি সেই বাটেৰে যাব লগা হয়, তাৰ ঠিক ২ঘণ্টা মানৰআগৰ পৰা জোৱান সকলে বাটত পহৰাৰ কাম কৰি থাকে প্ৰায়ে, সেয়া আমাৰ বাবেনিত্য-নিয়মিত ঘটনাত পৰিনত হৈ পৰিছে। সেইদিনাও সিহঁতে বাটটোত পহৰাদ্বাৰৰ কামত আছে, সন্ধিয়া নামি আহিছে আৰু, লাহে লাহে দূৰৰ পৰা চিনিব নোৱাৰা হৈ পৰিছে মানুহ বোৰ, তাতে সেইসময়ত আমাৰ গাঁৱত কাৰেণ্টৰ ব্যৱস্থা হৈ উঠা নাই।আৰ্মিবোৰৰ পোছাকবোৰ গছ-গছনিৰ পাতৰ লগত একে ৰঙৰ বাবে সিহঁতক চিনিবই নোৱাৰি ফটককৈ। মইও গৈ সেইখিনি পাওঁতেই ভাবিলো বৰকৈ লাগিছে এইখিনিতে ৷ কেঁঞাধাপৰ কাষতে সৰুপানী চুই লোৱাই ভাল হব, আগত আৰ্মি-চাৰ্মি থাকিব পাৰে। এইবুলি পেণ্টৰ জীপদাল খুলিছো আৰু নিচিন্ত মনে হেঁপাহ পলুৱাই এৰিদিছো ৷ ঠিক তেনেকুৱাতেই ঘটিল নহয় অঘটনটো ৷ হঠাতে অচিনাকি এক উচ্চস্বৰৰ কণ্ঠত উচপ খাই উঠিলো ৷ কোৱা শুনিলো:\nহেই! ক্যা কৰ ৰাহা হেই……..(এটা ধমকি সূচক বাক্য)\nইফালে সিফালে চাওঁ একো দেখা নাপালো….ভাবিলো ওচৰতে কৰবাত আৰ্মি আছে হবপাই। কিন্তু মোৰ ধাৰণা ভুল আছিল ৷ তেতিয়াহে গম পালো যেতিয়া মোৰ একেবাৰে সন্মুখতে থকা আৰ্মিটোৱে মোক বন্দুকটোৰে ঠেলা এটা মাৰি দিলে, মোৰ সৰুপানী কৰা একেকোবে বন্ধ হৈ গল, ভয়তে পেপুৱা লাগিলো ৷ পুনৰ ক’লে:\nদেখতি হ কি নাহি ?\nবোলোঃ-আপ ইতিনা আন্ধেৰে মে পেৰ কে চাথ চামিল হো কে খাৰা হে তো কেইচে পাতা চলেগা…(কথা কেইটা ভয়ে ভয়ে কোনোমতেহে ওলাল মুখৰ পৰা)\nআৰ্মি জোৱানটোৱে মোৰ কথা কেইটা বুজিলে চাগৈ, সেয়ে সি আৰু বিশেষ একো নক’লে ৷ ক’লে কেবল : “যাওঁ…যাওঁ…দেখকৰ চলনা ৷ ”\nউহ, ভগৱান ভাল বচালা আজি, মনতে ভাবিলো, কিহে পাইছিল আহি সেইখিনিত সৰুপানী চুবলৈ বাৰু। তেতিয়াহে ভাবিলো যে ইমান সময়ে তাৰমানে মই নেদেখাকৈয়ে সেইটোৰ গাতে সৰুপানী কৰিলো নেকি? অকলে অকলে হাঁহিও উঠিল, ভয়ো খাইছিলো বহুত, ইচ্ছা কৰা হলে সি মোক দুই চৰ মান দিব পাৰিলে হয়, কিন্তু যেনিবা একো নকৰিলে।সেইদিনাৰ পৰা বাটে-ঘাটে কৰিব লগীয়া হলে ভালকৈ চাই লওঁ আগতেই।\n(৭)আন এদিনৰ কথা, তেতিয়া আমাৰ গাঁৱত প্ৰায়ে চোৰে চুৰ কৰি গৰুবোৰ গোহালিৰ পৰাইলৈ যায় বাবে গাঁৱৰ গাঁওবুঢ়াই মেল পাতি ঠিৰাং কৰিলে যে আজিৰ পৰা গাঁৱত পহৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হব, প্ৰতিঘৰ মানুহৰ এজনে মাহত তিনিনিশা বা চাৰিনিশা পালপাতি পহৰা দিব লাগিব। এটা এটাকৈ গ্ৰুপ বনাই দিলে সেই মেলতেই। আমিও সেয়ে মনে মিলা লগৰীয়া চাই গ্ৰুপ বনাই ললো। আমাৰ গ্ৰুপত আছিল আটাইকেইটা মোৰ কাণসমনীয়া আৰু বন্ধু, মনতে ভাবিলো পহৰা দিয়াৰ নামত এইবাৰ ভাল জমিব, ৰাতিটো অন্ততঃ বেচ ফুৰ্টিৰে পাৰ কৰিব পাৰিম, তাৰ পাছৰ পৰা কেতিয়া পহৰা পৰে আমাৰ তাৰ খবৰ ল’বলৈ নাপাহৰিলো। ৰাতি আমাৰ পহৰাৰ পাল পৰিলেই কমিতিৰ ফালৰ পৰা দিয়া এটা সুহুৰি, এটা ৫বেটাৰীৰ টৰ্চ, এখন মেচি দা, এটা হাকোটা নালৰ ছাতি আৰু এটা ফ্লাক্সত গৰম চাহ এটোপোলা পকা মিঠৈৰ সৈতে লৈ ওলাই যাওঁ। ৰাতিতো গাঁৱৰ ইফালৰ পৰা সিফাললৈ প্ৰতিটো চুবুৰীত পিটপিটাই থাকোতেই কেতিয়া যে ঘৰত খাইযোৱা ভাতকেইটা নাইকিয়া হৈ যায় গমেই নাপাওঁ, ৰাতি ১২.৩০ মানৰ পৰা ভোক লাগিবলৈ ধৰেই।\nএনেকৈ এদিন ৰাতি পহৰা দি আছো, ভোক লগাত আটাইকেইটাঘূৰি ঘূৰি আহি আমাৰ তিনিআলিৰ ওচৰৰ ডেকাচাংখনতে বহি ভাবিলো চাহ একাপ একাপ খাই লোৱা যাওঁক। তাৰ পাছত আকৌ যাম। কথামতেই চবেই চাহ খালো। কিছুপৰ বহি ভাগৰ মাৰি পুনৰ আমি খোজকাঢ়ি পেট্ৰলিংত ওলাই গলো, লগৰ কেইটাই বিভিন্ন কথাৰেফুচুৰি কৰি মাজে মাজে সুহুৰিটো বজাই বজাই গৈ আছে, সিহঁত পাছে পাছে ,আমিদুটামান আগে আগে। ঠিক তেনেতে সন্মুখৰ ফালৰ পৰা যে আৰ্মি এজাক পেট্ৰলিংত আহিআছে ,আমি কথাৰ মহলা মাৰি আহোতে গমেই নাপালো। সিহঁতে আমাক কিবা শত্ৰু বুলিভাবি বন্দুক টোৱাই পজিছন লৈ সাজু, আমি সেইবোৰ কবই নোৱাৰো ৷ কেইখোজমান আগবঢ়াৰ পাছতে,হঠাতে কিবা এটা ভাষাত (হিন্দী ভাষা নহয়) অৰ্দাৰ সূচক এশাৰী বাক্য শুনিলো,লগৰ কেইটাক বোলো ঐ ৰহচোন , কোনোবাই কিবা কৈছে। এইবুলি কবলৈহে পালো আমাৰ হাতত মেচি দা, লাঠি আদি দেখি কোনো কথা নাই, চিধাই পাছফালৰপৰা আহি আটাইকেইটাৰে মূৰত বন্দুকৰ নলীডাল লগাই ক’লে:\nহেণ্ডচ্ আপ। হেণ্ডচ্ আপ।।\nআমি থত-মত খাই সেপ ধুকি, জাঠি জোং পেলাই হাত ওপৰ কৰি থৰ-থৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলো, মনতে ভাবিলো আজি আৰু ফিনিচ্ আমি।\nসিহঁতে আমাক আৰু কিবা কিবি সুধিলে কিন্তু একো বুজি নাপায় তেনেকৈয়ে ৰৈ আছো।কি বা কৈছে এইকেইটাই ৷ একোৱেই নুবুজো নহয়…কি হব এতিয়া….আমাৰ আটাইৰে পেণ্ট ইতিমধ্যে গৰম পানীৰে তিতি ভৰিয়েদি বৈ গৈছে।\nআমি মাত্ৰ এটাই ক’লো যে- হামলোক গাঁও কা ভি দি পি হাই।\nসিহঁতে আৰু কিবা কিবি কলে…কিন্তু ভয়ৰ চোতত আমাৰ মাথাত সেইবোৰ একো নোসোমালেই, কেৱল কঁপিছোহে কঁপিছো।\nতেনেতে এটাই আহি পাছফালৰ পৰা আমাৰ প্ৰত্যেকৰে গাত তালাচি চলালে, পকেটবোৰচেক কৰিলে। সেইটো আছিল অসমীয়া আৰ্মি, সি কথাটো বুজি পাই, চেক কৰাৰ চলতে ক’লে-এনেকৈ কিবা ক’লে বুজি নাপালেও তহঁতে হাত ওপৰ লগে লগেই কৰিবি, নহ’লে ধাইধাই গুলি কৰি দিব। তহঁতৰ ভাগ্য ভাল যে আজি গুলি নকৰিলে।\nতাৰ পাছত অসমীয়াটোৱে আমাক দেখুৱাই চিনাকি নিদি হিন্দীতে ক’লে,তুম লোগ এইচে চৌৰমাচায় কে কিউ আয়া? এইচে হুইচেল কিউ বাজায়া ? যব কিচিক দেখগি তব বজনা হুইচেল, চৌৰ মত কিয়া কৰ, চুপ চাপ ডিউটি কৰৌ। আভি চল !!!\nকোনোমতে ভগৱানে সেই অসমীয়া আৰ্মিটোক পঠালে বুলিহে, নহ’লে সেইদিনা যে কি হ’লহয় ঠিক নাই। সেইখিনিৰ পৰা কাৰো মুখত মাত নাই, কিছুদুৰ গৈ তেতিয়াহে কথা পাতিছো। বোলো ঐ আজি ভাল বাছিলো দেই, তেতিয়া পেণ্টবোৰ চালো সঁচাকৈয়ে দুই এটাই কাম ফেৰা কব নোৱাৰাকৈয়ে কৰি পেলালে। মোৰতো যমৰ দুৱাৰ দলিৰ পৰা ঘুৰি আহা নিচিনা লাগিছিল। তেতিয়াৰে পৰা সাৱধান হৈ গ’লো ।\n← আৰ্নেষ্ট হেমিংৱেৰ জীৱনৰ এটি সৰু ঘটনা (ড.ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া)\nএই দেশ মোৰ দেশ –হয় জানো ? (ভাস্কৰজ্যোতি দাস) →\nজীৱনৰ দস্তাবেজ (অপু দলৈ)\nVal lagil phri\nBhl lgil bhut


ভাইৰেল ফিভাৰ/ফ্লু/ইন্ফ্লুয়েঞ্জা (ভাইৰাছজনিত জ্বৰ/পানীলগা জ্বৰ) – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/ভাইৰেল ফিভাৰ/ফ্লু/ইন্ফ্লুয়েঞ্জা (ভাইৰাছজনিত জ্বৰ/পানীলগা জ্বৰ)\nডা: হেমন্ত কুমাৰ নাথ\nবতৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ সময়ত এই ৰোগে একেলগে বহু মানুহক আক্ৰান্ত কৰে। ইন্ফ্লুয়েঞ্জা ভাইৰাছকে আদি কৰি কিছুমান RNA ভাইৰাছে এই ৰোগ উৎপন্ন কৰে। ভাইৰাছ আক্ৰমণৰ ১৬ৰপৰা ১৮ঘন্টাৰ পিছতেই ৰোগৰ লক্ষণ দেখা যায়। প্ৰথম অবস্থাত হাঁচি, চৰ্দি, ডিঙিৰ চৰ্চৰণি, নাক বন্ধ হোৱা, গাৰ বিষ, গাঠি আৰু মাংসপেশীৰ বিষ, ঠাণ্ডা অনুভৱ কৰা, চকুত গৰম ভাব লগা আৰু চলচলীয়া তথা ৰঙা হোৱা আদি লক্ষণ দেখা যায়। পিছলৈ মন্দৰপৰা তীব্ৰ জ্বৰৰ লগতে বমি বমি লগা বা বমি হোৱা, গা অত্যধিক দুৰ্বল হোৱা, অস্থিৰ অনুভৱ কৰা, ভোক নলগা, স্বৰভংগ হোৱা, কাহ, মূৰৰ বিষ, ডিঙিৰ বিষ, তীব্ৰ মাংসপেশীৰ বিষ ইত্যাদি লক্ষণ দেখা যায়। পেটত সংক্ৰমণ হ’লে বমি, পেটৰ বিষ, ডায়েৰিয়া আদি লক্ষণ দেখা যায়। যদিও স্বত: আৰোগ্য লাভ হয় তথাপি উপযুক্ত চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে জীৱনলৈ ভাবুকি আহিব পাৰে। ৰোগীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিলে, আক্ৰান্তই সম্মুখত হাঁচিয়ালে বা কাহিলে বা হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে ভাইৰাছে আক্ৰান্তৰ দেহৰপৰা ওলাই আনৰ শ্বাসৰ লগত সোমাই আক্ৰমণ কৰিব পাৰে। দুইসপ্তাহলৈ আক্ৰান্তই এই ৰোগ বিয়পোৱাৰ সম্ভাবনা থাকে। এই ৰোগবিধ বহু বেছি সংক্ৰামক যদিও প্ৰতিৰোধৰ ব্যবস্থা ল’লে সহজে হাত সাৰি থাকিব পাৰি।\nআক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ কৰণীয়\n১. যথেষ্ট পৰিমাণে কুহুমীয়া গৰম পানী খাওক, যাতে প্ৰস্ৰাৱৰ ৰঙ হালধীয়া হ’ব নোৱাৰে।\n২. যথেষ্ট পৰিমাণে বিশ্ৰাম লওক।\n৩. ভাল সুপাচ্য সুষম আহাৰ খাওক। খালী পেটত নাথাকিব। জলীয়াংশ পূৰ্তিৰ বাবে অ’ আৰ এছ মিহলোৱা পানী খাওক।\n৪. চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শমতে ঔষধ সেৱন কৰক যাতে ৰোগৰ লক্ষণসমূহৰ তীব্ৰতা কমি আহে। অৱশ্যে দুই-তিনিদিনমান পেৰাচিটেমল জাতীয় জ্বৰ বা গাৰ বিষ কমোৱা ঔষধ খাব পাৰে। এনেয়ে এন্টিবায়’টিকৰ প্ৰয়োজন নহয় বাবে জধে-মধে নাখাব।\n৫. কাহোতে, হামিয়াওঁতে বা হাঁচিয়াওতে নাক আৰু মুখখন ঢাকি লওক যাতে আনৰ গাত সংক্ৰমণ হ’ব নোৱাৰে। এইক্ষেত্ৰত গৰ্ভৱতী মহিলা, কেঁচুৱা, প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কম থকা ব্যক্তিৰপৰা প্ৰায় ৬মিটাৰমান দূৰত থাকিব লাগে।\n৬.আক্ৰান্ত ব্যক্তি সদায় আছুতীয়া কক্ষত থাকিব লাগে আৰু কোঠালীৰ খিৰিকী আদি খুলি দি বায়ু অহা-যোৱা কৰিব পৰাকৈ ৰাখিব লাগে।\n৭. শীতানুভৱ হ’লে পাতল কম্বল গাত ল’ব পাৰে।\n৮. তীক্ষ্ণ, উষ্ণ গুণ থকা পানীয় বা ছ্যুপ আদি খালে আৰাম পাব পাৰে।\n৯. নাক বন্ধ হলে এগিলাচ উতলা গৰম পানীত মেন্থল জাতীয় দ্ৰব্য মিহলাই তাৰ ভাপ নাকেৰে টানিলে আৰাম পোৱা যায়।\n১০. গৰম পানীত নিমখ আৰু অলপ জালুকৰ গুৰি মিহলাই গাৰ্গল কৰিলে ডিঙিৰ বিষ কমি যায়।\n১১. মানুহৰ ভিৰ থকা ঠাইত নাযাব।\n১২. সদায় চাবোনেৰে ভালদৰে হাত ধুব।\n১৩. নিজৰ মুখ-হাত মচা কাপোৰ আনক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ নিদিব।\n১৪. এই সময়ছোৱাত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কমি যায় বাবে আন সংক্ৰামক ৰোগৰদ্বাৰা আক্ৰান্ত ৰোগীৰ সংস্পৰ্শলৈ নাযাব।\n১৫. নিয়মিত কুহুমীয়া গৰম পানীৰে গা ধুব।\n১৬. জ্বৰৰ তীব্ৰতা বাঢ়িলে কুহুমীয়া গৰম পানীৰে গোটেই গা তিয়াই শৰীৰৰ উত্তাপ কমাই ল’ব।\n১৭. কাৰোবাৰ ওচৰলৈ গ’লে নাক-মুখ ঢাকি লওক।\n১৮. নাকত বৰ’প্লাচ জাতীয় এন্টিছেপ্টিক লগাওক যাতে শেঙুন (নাকৰ পানী) মুচোতে ছাল ৰঙা নপৰে।\n১৯. নাক মচি হাত নুধুৱাকৈ নাথাকিব।\n২০. পাচলিৰ গৰম জোল বা ছ্যুপ্, খিচিৰি আদি খালে বহুখিনি আৰাম পোৱা যায়।\nকিদৰে হাত সাৰি থাকিব পাৰি?\n১. এই ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ সময়ত সদায় ভালদৰে চাবোনেৰে হাত ধুব। হাত নুধুৱাকৈ একো নাখাব বা নাক-মুখত স্পৰ্শ নকৰিব।\n২. সদায় যথেষ্ট পৰিমাণে বীজাণুমুক্ত কুহুমীয়া গৰম পানী খাব। জলীয়াংশ পূৰ্তিৰ বাবে অ আৰ এছযুক্ত পানী খাব পাৰে।\n৩.বিশেষ প্ৰয়োজন নহ’লে মানুহৰ ভিৰৰ মাজত নাযাব | মানুহ হাচিঁয়ালে বা কাহিঁলে উশাহ বন্ধ কৰি আতৰলৈ গুচি আহিব লাগে | এইক্ষেত্ৰত নাক-মুখ ভালদৰে ঢাকিব পৰাকৈ “ছাৰ্জিকেল মাস্ক্ ” বা “N95 ৰেস্পাইৰেটৰ মাস্ক্ “পৰিধান কৰিলে ভাইৰাছৰ সংক্ৰমনৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰি |\n৪.এনে সময়ত কেতিয়াও উপবাস বা লঘণে থাকিব নালাগে বা বহু সময়লৈ নখোৱাকৈ থাকিব নালাগে | সদায় নিয়মিত সুষম আহাৰ খাব লাগে |\n৫.আক্ৰান্ত ৰোগীৰ পৰা অন্তত: ৬মিটাৰ আঁতৰত থাকি কথা পাতক | কেতিয়াও হেণ্ড্ শ্বেক্ নকৰিব |\n৬.কেঁচুৱাক খুৱাওতে হাত তথা বাচন ভালদৰে ধুই লব |\n৭. হাত মোচা টাৱেল বা গামোচাখন প্ৰতিদিনে ধুই ব্যবহাৰ কৰক |\n৮. মহৰ কামোৰৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ বাবে যাবতীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহন কৰক | ঘৰৰ চৌপাশ পৰিস্কাৰ-পৰিপাটীকৈ ৰাখক |\n৯.সদায় সদ্যপ্ৰস্তুত খাদ্যদ্ৰব্য গ্ৰহন কৰক | পৰাপক্ষত বাহিৰত নাখাব |\n১০. ফুৰিবলৈ গলে লগত ঘৰত গৰম কৰা পানী লৈ যাওক | হাত চাফা ৰখাৰ বাবে ছেনিটাইজাৰ ব্যবহাৰ কৰিব পাৰে |\n১১.গাড়ী-মটৰত ফুৰোতে সদায় নাকটো ঢাকি লব |\n১২. বৰষুণত তিতাৰ পৰা বিৰত থাকক |\n১৩.সুস্থ শিশুক আক্ৰান্ত শিশুৰ বা ব্যক্তিৰ লগত খেলাৰ পৰা বিৰত ৰাখক |\n১৪.শিশুৰ নখ কটাৰ লগতে হাত ধোৱাৰ অভ্যাস কৰাব |\n১৫. শিশুৰ কাপোৰ কানি পৃথককৈ ধুব |\n১৬.শিশুক বৰষুণত তিতিবলৈ নিদিব |\n১৭.টীকাকৰণৰ জৰিয়তেও ৰক্ষা পাব পাৰি | গতিকে টীকাকৰণৰ প্ৰতি সচেতন হওঁক |…….\nসাবধান থাকক ….সুস্থ থাকক……


হিমন্তকো ৰামঠগন দিলে নেকি বিজেপিয়ে? “উঃ-পূবৰ দায়িত্ব” টিকট নিদিয়াৰ অজুহাত আছিল?\nহিমন্তকো ৰামঠগন দিলে নেকি বিজেপিয়ে? “নেডা”ৰ নেতা হিচাপে এখনো ৰাজ্যত প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব নাপালে\nগুৱাহাটী , April 13, 2019 8:04 pm\nমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্বৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিৰ স্বপ্নৰ বাটত বাধা হৈ থিয় হোৱা “নেডাৰ দায়িত্ব”ক লৈ প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা হৈছে ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক মহলত।\nউত্তৰ-পূবত অসমক বাদ দি আন ৰাজ্যবোৰত ১১ এপ্ৰিলত নিৰ্বাচন পাৰ হৈ গ’ল যদিও মন্ত্ৰী হিমন্তক অসমৰ চাৰিসীমাই পাৰ হোৱা দেখা নগ’ল।\nনিৰ্বাচনৰ আগে আগে বিজেপিয়ে উত্তৰ-পূবত ইয়াৰ ৰাজনৈতিক সন্তান নৰ্থ-ইষ্ট ডেমক্ৰেটিক এলায়েন্স বা নেডাৰ আহ্বায়ক হিচাপে হিমন্তৰ গধুৰ নিৰ্বাচনী দায়িত্বৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।\nতেজপুৰ সমষ্টিৰ পৰা সাংসদ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ মন্ত্ৰীজনৰ ইচ্ছাৰ সৈতে সকলো কচৰত ৰাষ্ট্ৰীয় নেতৃত্বৰ দ্বাৰা নাকচ কৰা হৈছিল সেই গধুৰ দায়িত্বৰ দোহাই দি। কিন্তু কাৰ্য্যতঃ মন্ত্ৰীজনে কেৱল অসমৰে দুটামান সমষ্টিৰ বাদে ক’তো কাৰো হৈ প্ৰচাৰ নচলালে। প্ৰশ্ন হৈছে, সঁচাকৈয়ে বিজেপিয়ে হিমন্তক তেনে দায়িত্ব দিছিল নে?\n“সমগ্ৰ উত্তৰ-পূবৰ গধুৰ দায়িত্ব” এটা অজুহাত হৈ পৰিছিল নেকি হিমন্তক ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিৰ পৰা দূৰত ৰখাৰ বাবে?\nউল্লেখ কৰিব পাৰি, দলটোৰ এজন সাংসদ নগাওঁ সমষ্টিৰ ৰাজেন গোহাঁয়ে টিকট নোপোৱাৰ পিছত ঠগ খোৱা বুলি স্বীকাৰ কৰিছিল। মন্ত্ৰী হিমন্তকো ৰামঠগন দিলে নেকি দলটোৱে? গোটেই ৰাজ্যকেইখনৰ নিৰ্বাচনী ৰণকৌশল আৰু প্ৰচাৰৰ গধুৰ দায়িত্ব দিয়া বুলি প্ৰচাৰ কৰাৰ পিছতো অসমৰ বাদে কোনো এখন ৰাজ্যতে এখনো নিৰ্বাচনী সভালৈ নোযোৱাত সেই প্ৰশ্নই হৈছে।\nআনহাতে, লোকসভা নিৰ্বাচনত প্ৰায় নিশ্চিহ্ন হৈ পৰিছে উত্তৰ-পূবক ‘কংগ্ৰেছমুক্ত’ কৰাৰ স্বপ্নৰে বিজেপিৰ উদ্যোগত গঠিত ‘নেডা’। সমান্তৰালভাৱে আন ৰাজ্যত নেডাৰ আহ্বায়ক হিমন্ত বিশ্বৰ যে গুৰুত্ব শূন্য হৈ পৰিল তেওঁক কোনেও এখন সভালৈও নমতাতেই এই কথা স্পষ্ট হৈছে।\nপ্ৰথম পৰ্য্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণৰ আগত ঘাইকৈ অসমৰ কলিয়াবৰ আৰু তেজপুৰ সমষ্টিতে অধিক ব্যস্ত থকা দেখা গ’ল মন্ত্ৰীজনক।\nতাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ কথাটো হ’ল ৰাজ্যিক বিজেপিৰ পেনেলত তেজপুৰ সমষ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে একমাত্ৰ তেওঁৰ নাম পঠোৱাৰ পাছতো দলৰ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বই নাকচ কৰাত দুদিন পিছলৈকে ৰহস্যজনক নীৰৱতা অৱলম্বন কৰিছিল হিমন্তই।\nতাৰ পিছতেই ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি অমিত শ্বাহে এটা টুইট যোগে ঘোষণা কৰিছিল যে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূবৰ বিজেপি আৰু মিত্ৰ দলবোৰৰ প্ৰাৰ্থীসকলক জিকাই নিয়াৰ দায়িত্ব আছে হিমন্তৰ ওপৰত। সেই বাবেই তেওঁক টিকট দিয়া হোৱা নাই।\nকোনোমতে সান্ত্বনাৰ এটা সুযোগ পোৱাৰ পিছত অমিত শ্বাহক ধন্যবাদ দি হিমন্তই নিজৰ টুইটত হিন্দীতে লিখিছিল “आपने जो भरोसा जताया है, उसके लिए कृतज्ञ हूँ।…”\nকিন্তু আশ্চৰ্য্যকৰভাৱে অসমক বাদ দি অঞ্চলটোৰ এখনো ৰাজ্যত প্ৰথম পৰ্য্যায়ত প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব নাপালে ‘উত্তৰ-পূবৰ দায়িত্ব ন্যস্ত’ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nপ্ৰথম পৰ্য্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণ হৈ যোৱাৰ পিছতে ৰাজনৈতিক মহলত বিষয়টো চৰ্চা হৈছে। প্ৰশ্ন উঠিছে, সংসদীয় ৰাজনীতিৰ বাবে মন মেলিয়েই বাধা পোৱা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক কেৱল সান্ত্বনাবাণী হিচাপেহে বিজেপিৰ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বই উত্তৰ-পূবৰ দায়িত্বৰ কথা কৈছিল নেকি?\nইপিনে ২০১৬ চনৰ ২৪ মে’ত উত্তৰ-পূবৰ কংগ্ৰেছ বিৰোধী শক্তিক একত্ৰিত কৰিবলৈ বিজেপিয়ে ৮ ৰাজ্যৰ আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দলক লৈ গঠন কৰা “নেডা” তিনিবছৰ নৌহওঁতেই লোকসভা নিৰ্বাচনতে অৰ্থহীন হৈ পৰা দেখা গ’ল। কাৰণ অসমৰ বাদে উত্তৰ-পূবৰ প্ৰতিখন ৰাজ্যতেই নেডাৰ অন্তৰ্ভুক্ত দলেই বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছে।\nঅৰুণাচল প্ৰদেশত দেখা পৰিস্থিতি তাতকৈও গম্ভীৰ। নেডাৰ অংশীদাৰ নেশ্যনেল পীপলচ পাৰ্টিৰ সদস্য আৰু বিজেপি সদস্যৰ মাজৰ সংঘাতত উত্তপ্ত হয় ৰাজ্যখনৰ ৰাজনীতি।