Харошаму чалавеку бывае сорамна нават перад сабакам\nСказаў А.Чэхаў, і мы з ім згодныя. 16 жніўня Сусветны дзень бяздомных жывёл.\n11 комментариев 16.08.2013\nБеларусь не з’яўляецца выключэннем у існаванні праблемы бяздомных жывёл. Greenbelarus.info на пярэдадні гэтага дня сустрэліся з дырэктарам Дзяржаўнага прадпрыемства “Фаўна горада”, з валанцёрамі дабрачынных арганізацый і проста неабыякавымі людзьмі, каб абмеркаваць прычыны неверагоднай колькасці сабак і катоў на вуліцах горадоў, а таксама пра гуманыя шляхі вырашэння гэтай праблемы.\nУ першую чаргу пытанне з бяздомнымі жывёламі ў нашай краіне складана вырашыць, бо не існуе ніякага заканадаўчага акта, які б рэгуляваў адносіны людзей і жывёл. На сённяшні дзень гаспадар не нясе амаль ніякай адказнасці як за жорсткае абыходжанне са сваім гадаванцам, так і за элементарнае і самае простае пазбаўленне ад яго – выкідванне на вуліцу. Такім чынам жывёліна перастае быць “галаўным болем” аднаго чалавека і ўся адказнасць за яго пераносіцца на пэўныя дзяржаўныя арганізацыі ці плечы валанцёраў.\nЯшчэ адной прычынай, якая не дазваляе нашай краіне прасунуцца ў накірунку гуманнага вырашэння праблемы вулічных жывёл, гэта адсутнасць цэнтралізаванай сістэмы па чыпіраванню, стэрылізацыі і кастрацыі сабак і катоў. Найчасцей жывёлы апынаюцца на вуліцы з-за безадказнасці сваіх гаспадароў, тое ж самае адбываецца і з нікому непатрэбнымі малымі, што ў сваю чаргу стварае замкнёнае кола безкантрольнага размнажэння вулічных жывёл.\nІ, вядома, адсутнасць у Беларусі афіцыйных прытулкаў для жывёл, дзе за імі будуць даглядаць і шукаць ім гаспадара, як у большасці цывілізаваных краін, адыгрывае сваю ролю на колькасці бяздомных жывёл на вуліцах гарадоў.\nУ Мінску існуе Дзяржаўнае прадпрыемства “Фаўна горада”, якое многія яшчэ да гэтага часу блытаюць з прытулкам, але нават па словах дырэктара, Кузкіна Сяргея Іосіфавіча, прытулкам іх назваць цяжка.\n– “Фаўна горада” з’яўляецца пунктам часовага ўтрымання безнаглядных жывёл. Гэта не прытулак, не гадавальнік, а менавіта пункт часовага ўтрымання, у функцыі якога ўваходзіць адлоў безнаглядных жывёл. І пад гэтым словам мы разумеем не толькі дзікіх і бяздомных жывёл, якія аб’ядноўваюцца ў зграі, але і жывёл, якія могуць знаходзіцца ў ашыйніку і намордніку не пад наглядам, без гаспадара. Такія жывёлы падлягаюць адлову, у адпаведнасці з правіламі, якімі мы кіруемся. Міністэрства жыллёва-камунальнай гаспадаркі распрацавала і сваім рашэннем вызначыла правілы ўтрымання, адлову жывёл, Савет міністраў вызначыў на аснове гэтых правіл сваю пастанову, якая цалкам вызначае нашу дзейнасць як прадпрыемства. Мы не скуралупня, не душагубка, – расказвае Сяргей Іосіфавіч. – У нас жывёлы па 3-4 месяцы ўтрымліваюцца і знаходзяцца людзі, якія іх забіраюць. На усыпленне ідуць толькі тыя жывёлы, якія непадлягаюць перадачы ў рукі: агрэсіўныя, азлобленыя, хворыя, калечаныя. Такія жывёлы нікому не патрэбны. Актывістаў, якія забіраюць хворых сабак вельмі мала, адзінкі, на пальцах адной рукі можна пералічыць. А ў асноўным жывёлы ўтрымліваюцца і перадаюцца людзям.\nУ сярэднім на тэрыторыі прадпрыемства ўтрымліваецца каля 80 жывёл. Адлоўныя мерапрыемствы ажыццяўляюцца ці то па заяўцы з ЖЭС, ці то па ўзгодненаму з кіраўнікамі раёнаў графіку. Па плану экіпаж бывае ў кожным ЖЭС’е раз у дэкаду.\n– Акрамя гэтага бываюць заявы ад іншых арганізацый: інстытутаў, прадпрыемстваў, заводаў, па іх заявах мы таксама выяжджаем, – дадае Сяргей Іосіфавіч. – Вельмі часта людзі самі прыводзяць да нас жывёл. Вось па статыстычных дадзеных за мінулы тыдзень, прынята ад насельніцтва 36 галоў: 19 сабак, 17 катоў. Прыносяць. Бывае так, што прыносяць больш, чым мы адлаўліваем. Гэта гаворыць пра тое, што свядомасць у людзей змяняецца. Ён ніякай адказнасці не нясе, але ўсё ж не мучае сумленне, што выкінуў жывёлу на вуліцу. Прычым здаюць не толькі безпародных, прыносяць і лабрадораў і тэр’ераў, аднойчы нават той-тэр’ера здалі, у яго была зламаная лапа і гаспадар не мог фінансава пацягнуць лячэнне. Але ў той жа час іншая статыстыка, перададзена былым гаспадарам 10 галоў, новым – 30. Статыстыка станоўчая. А паглядзець за поўгады: 731 галава прынята, 91 – вернута, 1182 – перададзена новым гаспадарам.\nПры прадпрыемстве “Фаўна горада” існуе ветэрынарная служба, якая забяспечвае штодзённы прыём і пры неабходнасці лячэнне жывёл. Таксама ў штаце прадпрыемства ёсць работнікі па дагляду за жывёламі, на тэрыторыі праводзяцца прафілактычныя дзеянні па абеззаражванню вальераў і памяшканняў. Таму удаецца пазбегнуць высокага працэнту хвароб у жывёл.\nАкрамя гэтага, па словах дырэктара, “Фаўна горада” цесна супрацоўнічае з дабрачынымі арганізацыямі і валанцёрамі на ўзаемнавыгадных умовах. Раз у месяц прадпрыемства праводзіць акцыі раздачы сваіх жывёл па плану, часам здараюцца па-за планавыя мерапрыемствы, калі колькасць жывёл прывышае магчымую ўмяшчальнасць вальераў. У час такіх акцый раздаецца да 70% жывёл.\n– Асноўныя прычыны, чаму ў Мінску так шмат бяздомных жывёл, гэта адсутнасць масавай стэрылізацыі, на жаль, жывёлы размнажаюцца хутчэй, чым нам бы гэтага хацелася. Яшчэ адна прычына, як гэта не парадаксальна, вялікая колькасць будаўніцтва ў горадзе, – зазначае Сяргей Іосіфавіч. – На кожным будаўніцтве ёсць стораж, які зацікаўлены ў халяўнай ахове. Сабакі на будаўніцтве збіваюцца ў зграі. А калі раптам адбываецца нападзенне на людзей, а адказных знайсці не магчыма, бо стораж ніколі не прызнаецца, што сабакі яго. Бываюць выпадкі, калі сабак і хаваюць. І атрымоўваецца, што мы іх адлавіць не можам, а яны размнажаюцца.\nАкрамя дзяржаўных устаноў, у Беларусі існуе вялікая колькасць грамадскіх арганізацый дапамогі бяздомным жывёлам, напрыклад, такая як Міжнароднае грамадскае аб’яднанне абароны жывёл “Горад”.\n– Чаму “Горад”? Таму што горад аб’ядноўвае ўсіх і ў горадзе павінна быць месца для ўсіх, павінна быць камфортна і ўтульна, – распавядае Святлана Андруховіч, старшыня Міжнароднага грамадскага аб’яднання абароны жывёл “Горад”. – Думаю, жаданне дапамагчы, гэта ў характары. Да “Горада” ў мяне была другая арганізацыя, якую я закрыла, калі мы пераехалі з Мінска. Канешне, першы час я адпачывала, бо была і дэпутатам, і актыўная праца з людзьмі, і рэалізоўваліся разнастайныя праекты. І патэнцыял застаўся, праз нейкі час мне проста стала сумна, я адчуваю, што яшчэ магу камусьці дапамагчы. Знайшлі ў Інтэрнэце прапанову на сабаку, забралі, затым убачылі, што яшчэ аднаму сабаку патрэбна дапамога… І так пачалося.\nЯ здзіўляюся нашым людзям і не магу зразумець чаму так адбываецца, у чым прычына. Ці то на працягу многіх год у нас фарміруюцца адносіны да жывёл, ці то адсутнічае працэс выхавання на ўзроўні дзіцячых садоў і пасля не дапрацоўваецца гэта культура. Але дабра ў нас мала, агульнага разумення, што сабака – ён таксама як чалавек, мае і душу і сэрца, адчувае боль і адзіноту. Вядома, што ёсць падтрымка ад людзей, але асноўная маса не разумее навошта столькі часу траціць на жывёл. Але кожнаму сваё, кожны ж выхаваны па-рознаму. У нас жа як, хтосьці навакольнае асяроддзе ахоўвае, хтосьці балоты ратуе, людзі выбіраюць свой накірунак і ідуць па ім, ідуць з разуменнем, гэтаму нельга прымусіць, бо гэта ад сэрца, ад душы.\nПрычыну велізарнай колькасці бяздомных сабак Святлана бачыць у безадказнасці гаспадароў, адсутнасці культуры ўтрымання жывёл.\n– Адкуль бяруцца бяздомныя сабакі? Зразумела, што першапачаткова быў хатні гадаванец, якога гаспадары не дагледзелі. Сабака ашчанілася, гаспадар малых выкінуў. Добрыя людзі пашкадавалі, падкармілі, сабачкі выраслі і засталіся жыць на вуліцы. І вось тут ужо пачынаецца замкнутае кола, – тлумачыць Святлана. – Валанцёры прыкладаюць неверагодныя намаганні, каб выратаваць бяздомных жывёл, прыстроіць. Таму мы ідзем на стэрылізацыю, нават пародзістых сабак, якія з’явіліся і сталі вулічнымі.\nМы пісалі праект на “МаеСэнс” па гуманаму рэгуляванню колькасці бяздомных жывёл. У праекце была якраз закладзена работа з насельніцтвам, мы хацелі выбраць пэўную эксперыментальную пляцоўку, каб даць людзям інфармацыю, правесці работу з насельніцтвам, з органамі улады. Нават задумалі дапамогу ў стэрылізацыі хатніх жывёл.\nСвятлана, як чалавек не абыякавы да праблемы вулічных жывёл і гуманага абыходжання з імі, вырашэнне гэтай праблемы бачыць дзеяннях з боку дзяржавы.\n– Пакуль не будзе ў нас дзяржаўнай палітыкі, нічога не зменіцца. Павінна быць шмат крыніц інфармацыі, прычым ні нейкім надакучлівым чынам падавацца, а паступова. А так, у нас нічога не варухнецца пакуль не будзе нейкай праграмы, змянення сістэмы. Пачынаць трэба з дзіцячага садка. Калі паглядзець на сістэму адукацыі, то ў нас няма ніякай інфармацыі і літаратуры пра жывёл. Таму было б вельмі здорава, каб людзі, якія зараз на дзяржаўным узроўні займаюцца адловам, накіравалі сродкі і сілы на падрыхтоўку падобных праграм і матэрыялаў. Магчыма б тады і ў дарослых людзей змяніліся адносіны да сабак і катоў, – дзеліцца Святлана. – У нас няма прытулкаў, куды можна б было хадзіць і прапагандаваць гуманныя адносіны да жывёл. Няма месца, куды б дзеці маглі прыйсці і пазнаёміцца, паглядзець на жывёл, паспрабаваць выгуляць кагосьці.\nТаксама Святлана з гонарам пазнаёміла нас са сваімі дзевяццю гадаванцамі, адзін з іх, цудоўны і пяшчотны сабака па мянушчы Майя. Знайшлі сабаку на станцыі ў Жодзіна ў крытычным стане, так як у сабакі электрычкай былі адрэзаны заднія лапы. Майя перанесла складаныя аперацыі і на сённяшні дзень цяжка сказаць, што давялося перажыць дзяўчынцы. Бо сабака ўжо навучыўся перамяшчацца па тэрыторыі і бегаць за катамі.\nЯшчэ адзін сабака, які пацярпеў ад рук чалавека і таксама знаходзіцца пад апекай “Горада” – бялёсы хлопчык па мянушчы Бела. Беламу рыдлёўкай адсеклі пярэднюю лапу, а затым яшчэ некалькі разоў стралялі ў яго, апраўдваючы гэта тым, што ён носіцца па вёсцы з адсечанай лапай, якая боўтаецца на шматках скуры і пужае людзей. Белага забралі ўжо з дагніваючым астаткам пятэдняй лапы, правялі аперацыі, дасталі кулі, нават планавалі пратэзіраваць пярэднюю лапу, але аказаўся занадта малы працэнт уцалелай часткі. Сабака ўжо навучыўся перамяшчацца на трох лапах і зноў верыць людзям.\nПа словах Святланы, яны спрабавалі завесці справу па факту жорсткага абыходжання з сабакам, але не знайшлося сведкаў, якія б дакладна паказалі на людзей, што ўтварылі такое з Белым. Людзі шчыра спачуваюць, але баяцца. Таму ў завядзенні справы было адмоўлена за адсутнасцю злачынцаў.\nЯшчэ адзін гадаванец аб’яднання “Горад” жыве ў самым цэнтры Мінска – меціс лайкі па мянушцы Кен. Яго знайшлі на МКАД’е, збітага машынай. На жаль, давялося ампуціраваць сабаку заднюю лапу, але гэта не перашкаджае яму быць жвавым і жыццярадасным сабакам. Але з’яўляецца вялікім недахопам у пошуку гаспадароў:\n– Кен ведае каманды, любіць цалавацца. Але знайсці сабе дом не можа вось ужо год! – расказвае Аліна, у якой сабака жыве на пераўтрыманні. – Званіў мужчына, хацеў узяць яго на паляванне, але мы яму патлумачылі, што сабака-інвалід, сабака на трох лапах. Была надзея, калі Кена забрала жанчына, яна з сынам вельмі хацела сабаку. Але вярнуўся яе былы муж, з якім яны жывуць у адной кватэры і сказаў, што ніякіх сабак. І вось праз тры дні яго вярнулі.\nПачала займацца сабакамі я выпадкова. Мая аднагрупніца прыцягнула шчаня-падлетка ў мароз, мы выкінулі аб’яву на форум адной з арганізацый і на наступны ж дзень яго забралі. Першапачатковая матывацыя была дапамагчы і гэта было даволі проста, бо ўзялі-прыстроілі, а зараз жа пасля Кена, напэўна, я скажу “не”. Бо прыстраіваць стала вельмі складана, тым больш існуе праблема з кватэрай.\n– Траўміраваныя сабакі ў нас нікому не патрэбны, – дадае Святлана. – На працягу года я назіраю такую рэч, што нашы беларускія сабакі прыстройваюцца ў нашых жа людзей за мяжой.\nУ Мінску існуе каціны прытулак Грамадскага абъяднання абароны жывёл “Эгіда” O’КОШ&КО, у які валанцёры ходзяць кожны дзень. Нягледзячы на тое, што прытулак не мае ніякага афіцыйнага статусу, ён з’яўляецца адкрытым для ўсіх жадаючых.\n– Нашы валанцёры займаюцца ў асноўным: кармленнем, прыборкай, лячэннем, ну і канешне неабходна ўдзяліць час нашым гадаванцам, без гэтага ніяк, – распавядае Наталля Зайцава, валанцёр прытулку. – Зараз у нас вельмі шмат жывёл. Тым больш у нас зараз новаўвядзенне, мы заняліся стэрылізацыяй вулічных катоў. Адлаўліваем іх, стэрылізуем, ператрымліваем у сябе нейкі час, пакуль не здымуць швы і выпускаем у родны двор. Прычым ужо некалькі двароў сталі далучацца. Гэта, дарэчы, вопыт цывілізаваных краін.\nАкрамя такога элементарнага дзеяння ў дачыненні да вулічных жывёл, Наталля выказалася ў падтрымкі і іншых замежных практык, што можа схіліць шалі да гуманнага абыходжання з бяздомнымі жывёламі.\n– Неабходна дакладная і жорсткая сістэма кантролю і адказнасці, сістэма індэнтыфікацыі жывёліны, тое ж чыпіраванне. Бо за мяжой ні водны гадаванец не аддаецца без чыпа. Гэта дапаможа вырашыць праблему пошуку гаспадара ці яго пакарання, калі жывёліна яму не патрэбна і ён такім чынам пазбаўляўся ад яе, – каментуе Натялля. – У другіх краінах існуе рэальная сістэма прытулкаў. Ну бывае, што абставіны складваюцца так і чалавек не можа трымаць жывёліну, у іх ёсць магчымасць прывесці свайго гадаванца ў прытулак, дзе зоймуцца пошукам яму новых гаспадароў. Але ім ні ў якім разе не прыйдзе ў галаву выкінуць сабаку ці ката на вуліцу. У нас жа, на жаль, гэта лічыцца нормай. У нас адсутнічае пачуццё адказнасці і каштоўнасці жыцця другой істоты.\nАкрамя катоў, у прытулку жыве Рада, маладая дзяўчынка, якую валанцёры знайшлі ў гэтай жа вёсцы, дзе знаходзіцца каціны дом. Шчаня замярзаў пад машынай са сваімі братам і сястрой. Дваіх малых удалося аддаць новым гаспадарам, а вось Радзе ніяк не шанцуе, што вельмі засмучае валанцёраў, бо сабаку патрэбны гаспадар, які б любіў і лашчыў яго.\nТаксама развіты ў нас і валанцёры-індывідуалісты, людзі, якія не могуць застацца абыякавымі да болю і жорсткага абыходжання з жывёламі. Да іх шэрагу адносіцца Наталля, якая спантанна вырашыла ўзяцца за ўратаванне французскага бульдога Сёмы, якога знайшлі ў паркавай зоне ў раёне Аўтаваза.\n– Калі я ўбачыла аб’яву, адразу навярнуліся слёзы, бо бульдогі для мяне як дзеці, – расказвае Наталля. – Аднак, фотаздымкі і блізка не перадавалі таго стану, у якім ён на самой справе быў. Калі куратары прывезлі Сёму мне на пераўтрыманне, ён быў жудка худы, з’ядаемы мухамі і апарашамі. Карціна жудкая. Зараз мы ад’еліся, набралі форму, але вось заднія лапы так і не працуюць. Дактары ніякай надзеі не даюць, кажуць, што толькі цуд падыме Сёму на ўсе чатыры лапы. Зараз мы працягваем рабіць масаж, але калі раптам, то на каляску яму назбіраем. Зараз Сёма стаў прывыкаць да людзей, а першыя дні быў вельмі зашуганы. Ды што казаць, калі сабака нейкі час харчаваўся выключна сваімі фекаліямі і мачой. Для мяне гэта быў шок, я не магла зразумець, чаму дома, пры нармальнай ежы, ён так робіць, а пасля дайшло, што сабака не бачыў іншага, магчыма некалькі тыдняў ці больш. Я б хацела паглядзець у вочы тым людзям, якія давялі Сёму да такога стану, як можна было жыць і бачыць, ведаць, што твой сабака мучаецца ад болю, як можна было яго не карміць.\n457 просмотров 15 Августа 2013, 03:16\n597 просмотров 09 Июля 2013, 15:48


Бульбаш-хол прытармазілі | Новы Час\nБудаўніцтва забаўляльнага комплексу «Бульбаш-хол» каля пахавання ў Курапатах часткова прыпынілі.\nНагадаем, увагу да будаўніцтва прыцягнула грамадскасць, быў праведзены нават адмысловы круглы стол «Абаронім Курапаты», дзе гаварылі аб недапушчальнасці будаўніцтва «Бульбаш-хола». На зварот удзельнікаў круглага стала адрэагавала Міністэрства культуры Беларусі. Ліст за подпісам намесніка міністра культуры Віктара Кураша атрымала арганізатар грамадскай ініцыятывы за ўратаванне Курапатаў Ганна Шапуцька.\n«У часе выезду на месца ўстаноўлена, што працы праводзяцца часткова ў ахоўнай зоне гісторыка-культурнай каштоўнасці. Пры гэтым іх выкананне ажыццяўляецца без дазволу Міністэрства культуры», — сказана ў гэтым афіцыйным лісце. Мінкультуры выдала прадпісанне заказчыку работ прадпрыемству «Белрестинвест» і Мінаблвыканкаму аб спыненні работ у зоне аховы гісторыка-культурнай каштоўнасці. «Аднаўленне работ будзе магчыма пасля забеспячэння адпаведнасці праектнай дакументацыі прававым нормам».\nАрганізатар ініцыятывы за ўратаванне мемарыялу Курапаты Ганна Шапуцька кажа, што грамадскасць выйграла час, але да поўнага спынення будаўніцтва забаўляльнага комплексу яшчэ далёка.\n«Я ўпэўненая, што на прыпыненне будаўніцтва забаўляльнай установы ў Курапатах падзейнічала тое, што грамадскасць так актыўна выступіла супраць гэтай забудовы, актыўна пратэставала і падпісвала зварот у Генпракуратуру», — гаворыць актывістка.\nЦікава, што Міністэрства культуры ведала пра будаўніцтва. У 2003, 2005 і 2006 гадах гэты праект быў узгоднены, яно дало дазвол на будаўніцтва. Калі прадстаўнікі Мінрайвыканкама і Мінкульта выехалі на месца забудовы, яны зрабілі замеры і выявілі, што будаўнікі выйшлі за тэрыторыю, якую ім прапаноўвалі для забудовы. І забудоўшчык вымушаны былі спыніць будаўніцтва на гэтай зоне. Як толькі забудоўшчык прывядзе дакументы ў парадак, ён зможа працягнуць работы ў ахоўнай зоне, адзначыла Ганна Шапуцька.\nУдзельнікі круглага стала «Абаронім Курапаты» пагаджаюцца, што прыпыненне будаўніцтва забаўляльнага комплексу побач з пахаваннем рэпрэсаваных ёсць толькі першым крокам. Ганна Шапуцька паведаміла, што на чарговай сустрэчы ўдзельнікі ініцыятывы прынялі рашэнне патрабаваць скасавання гэтай забудовы ўвогуле. Адпаведны зварот будзе бліжэйшым часам накіраваны ў Савет Міністраў. «Таксама будзе зварот у Следчы камітэт і пракуратуру, каб там высветлілі, як такое магло стацца, што ажно да гэтага года Мінкульт не ведаў, хто і што там будуе, чаму дакументацыя не была ўзгодненая», — распавяла ініцыятарка ініцыятывы па абароне Курапатаў. Пазней будзе зварот да кіраўніцтва краіны з прапановай стварыць побач з Курапатамі музей ахвяраў рэпрэсій.\nНядаўна у інтэрнэце з’явіўся сюжэт з апытаннем мінакоў на тэму, што такое Курапаты? Узровень неабазнанасці беларусаў у тэме, канешне, уражвае. Магчыма, гэта падштурхнула абаронцаў Курапатаў да рашэння правесці маштабную інфармацыйна-асветніцкую кампанію, у тым ліку ў ёй абяцалі ўзяць актыўны ўдзел прадстаўнікі грамадскай кампаніі «Гавары праўду».\nГрамадская ініцыятыва за ўратаванне мемарыялу Курапаты мае інтэрнэт-сайт, дзе можна знайсці апошнюю інфармацыю па тэме: http://kurapaty.by.\nГанна Шапуцька падкрэслівае, што яна і аднадумцы пастараюцца зрабіць усё магчымае, каб побач з месцам расстрэлаў людзей паўстаў не забаўляльны комплекс, а мемарыял.\nЯна заклікае ўсіх неабыякавых людзей падпісваць звароты і распавядаць сваім знаёмым пра Курапаты.\nПетыцыю можна падпісаць у інтэрнэце. А лепш прыехаць на офіс БНФ (працуе з 10:00 да 20:00 па буднях) па адрасе Чарнышэўскага, 3–39: там знаходзіцца зварот у Генпракуратуру, пад якім можна паставіць свой подпіс.\nКурапаты — лясны масіў на паўночным ускрайку Мінска, дзе былі пахаваныя людзі, расстраляныя ў 1937–1941 гадах. Колькасць пахаваных ахвяраў дакладна не вядомая і, паводле розных ацэнак, можа складаць ад 7 тысяч чалавек (паводле генеральнага пракурора Беларусі А. Бажэлкі) да 250 тысяч чалавек (паводле прафесара Вроцлаўскага ўніверсітэта Здзіслава Вінніцкага).\nЗ 1993 года ўрочышча Курапаты занесенае ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь як месца пахаванняў ахвяраў палітычных рэпрэсіяў 1930–1940-х гадоў. Курапаты маюць статус гісторыка-культурнай каштоўнасці першай катэгорыі. З’яўляюцца найбольш вядомым сярод прынамсі васьмі месцаў масавых расстрэлаў, якія здзяйсняў НКУС на тэрыторыі Мінска.


Як атрымаць зваротныя якасці для дарослага бізнесу?\nСвет вэб адрозніваецца сваёй разнастайнасцю. Змест, якое знаходзіцца тут можа задаволіць любыя інтарэсы і густы. Тым не менш, інтэрнэт-маркетынг можа быць жорсткім, у лепшыя часы, як гэта можа быць цяжка прасоўваць да канкрэтнай мэтавай аўдыторыі. Уладальнікі сайта для дарослых твар шмат палачкі за апошнія некалькі гадоў з-за неэтычныя рэкламныя кампаніі. Прасоўванне дарослага або знаёмства вэб-крыніц у Інтэрнэце з'яўляецца трохі больш складаным, чым іншыя прадпрыемствы, паколькі большасць карыстальнікаў лічаць амаральным. Аднак гэтая дзейнасць усё яшчэ застаецца на плаву за кошт розных смарт-маркетынгавых кампаній і пабудовы спасылак практыкі. Дарослыя зваротныя спасылкі вэб-сайт можа быць выдатным крыніцай для атрымання дарослага трафіку на ваш сайт, пры рэалізацыі толькі рэкламныя метады белай капелюшы.\nЧаму дарослы рынак менш канкурэнтаздольнымі?\nШмат маркетолагаў адчуваюць сябе няёмка, калі гаворка ідзе пра дарослых сайтах прасоўвання. Менавіта таму гэта ніша рынку лічыцца менш канкурэнтаздольнай. Многія філіялы зменшце магчымасць зарабіць грошы ад гэтай нішы, што робіць яго больш выгадным для вопытных маркетолагаў.\nВы можаце таксама адчуваць расчараванне аб прасоўванні дарослых брэндаў першапачаткова. Аднак, як толькі вы атрымаеце першы даход ад яго, вы будзеце адчуваць сябе па-іншаму. Вы павінны ведаць, што ёсць шмат людзей шчаслівых для стварэння кантэнту для гэтай нішы на пазаштатнай аснове. Як толькі вы пачынаеце адчуваць упэўненасць у гэтай сферы, вы не знойдзеце дарослыя прадукты не адрозніваюцца ад асноўных брэндаў.\nНа самай справе, ёсць шмат карыстальнікаў, якія зацікаўлены ў дарослым вобласці і хочуць замовіць тавары ці паслугі праз Інтэрнэт. Менавіта таму ён не будзе разумны, каб трымацца далей ад гэтай сферы.\nЯк стварыць сайт для дарослых?\nПры стварэнні вэб-сайта для дарослых, а не выкарыстоўваючы сілу зваротных спасылак, асноўным аспектам з'яўляецца тое, каб забяспечыць багатае ўтрыманне, якое будзе прыцягваць карыстальнікаў на ваш сайт.\nВідэа ўтрыманне і сацыяльныя медыя могуць быць карысныя для дарослых брэндаў, калі зрабіць у інфарматыўнай форме. Напрыклад, вы можаце публікаваць штодзённыя або штотыднёвыя паведамленні, дзе прад'яўляючы новыя прадукты ці іншую інфармацыю, якая будзе цікавая для патэнцыйных кліентаў. Я не рэкамендую публікаваць відавочныя фатаграфіі або відэа, як яны будуць выдаленыя з агульнага доступу. Акрамя таго, вы рызыкуеце разбурыць вашу рэпутацыю як паўналетняя марка.\nКалі вы толькі пачынаеце свой бізнэс у гэтай нішы, я рэкамендую факусіроўка на стварэнне вялікі, змест кіраванай, карысны сайт з прыгожым дызайнам. Вы павінны даць нашым наведвальнікам сайта з кавалачкам кансультацыі па гэтым пытанні, а таксама некаторыя рэкамендацыі па праектах.\nСтварыць моцныя катэгорыі на вашым сайце, каб дапамагчы карыстальнікам лёгка арыентавацца ў ёй. Вы можаце выкарыстоўваць гэтыя катэгорыі для структуры, дзе будзе фігураваць ўтрыманне, якое вы пішаце.\nАкрамя таго, пажадана, каб даць карыстальнікам 24/7 падтрымкі кліентаў. Вельмі важна на сайты для дарослых, таму што, як правіла, карыстальнікі адчуваюць сябе неспрактыкаваным ў гэтай сферы і маюць патрэбу ў дапамозе Source .


19 студзень 2005, 18:33\nУ 1989 годзе тагачасны прэзыдэнт ЗША Джордж Буш-старэйшы, прадстаўляючы савецкаму лідэру Міхаілу Гарбачову сваю памочніцу Кандалізу Райс, сказаў: “Усё, што я ведаю пра Савецкі Саюз, я даведаўся ад яе”. Тады спадарыня Райс была дырэктарам савецкага і ўсходнеэўрапейскага аддзелу ў Радзе нацыянальнай бясьпекі ЗША.\nУ 2000 годзе ў адміністрацыі Джорджа Буша-малодшага яна стала сакратаром Рады бясьпекі. Цяперашні прэзыдэнт неяк сказаў: “Райс – адзіны чалавек, які можа мне патлумачыць замежную палітыку гэтак, каб я зразумеў”.\nУ хуткім часе пасьля перамогі на леташніх прэзыдэнцкіх выбарах Джордж Буш абвясьціў, што прапануе Кандалізу Райс на пасаду дзяржсакратара – кіраўніка зьнешнепалітычнага ведамства ЗША. Паводле амэрыканскіх законаў кандыдат на гэтую міністэрскую пасаду праходзіць зацьвярджэньне ў Сэнаце.\nДарэчы, у Беларусі нацыянальны сход, дакладней Палата прадстаўнікоў, зацьвярджае на прапанову кіраўніка дзяржавы толькі кандыдатуру прэм’ер-міністра. Іншых урадоўцаў прэзыдэнт прызначае асабістым рашэньнем, для якога не патрабуецца згоды парлямэнту. Пры гэтым, калі Палата прадстаўнікоў двойчы адхіляе прапанаваную прэзыдэнтам Беларусі кандыдатуру кіраўніка ўраду, прэзыдэнт можа распусьціць палату.\nПрэзыдэнт ЗША ня мае права распусьціць Кангрэс ні пры якіх абставінах. Таму калі амэрыканскія сэнатары не згаджаюцца з кадравымі прапановамі прэзыдэнта, звычайна адбываецца працяглая працэдура пошуку кампрамісу.\nЗвычайна Сэнат ЗША зацьвярджае кандыдатуры ключавых міністраў, прапанаваных прэзыдэнтам, тым больш што ў цяперашнім складзе Сэнату перавагу маюць рэспубліканцы – аднапартыйцы дзейнага прэзыдэнта.\nНа ўчорашніх слуханьнях у Сэнаце спадарыні Райс давялося адказваць на вельмі крытычныя атакі сэнатараў Джозэфа Байдэна, Барбары Боксэр і Джона Кэры – суперніка Буша на апошніх прэзыдэнцкіх выбарах. Крытычныя заўвагі тычыліся ў асноўным сытуацыі ў Іраку. Спадарыня Райс заявіла, што пашырэньне дэмакратыі на Блізкім Усходзе будзе галоўным зьнешнепалітычным прыярытэтам замежнай палітыкі ЗША. Кандаліза Райс сказала:\n(Райс: ) “Посьпех свабоды ў Аўганістане ды Іраку надасьць сілы і надзеі рэфарматарам ва ўсім рэгіёне паскорыць тэмп рэформаў. Ад Марока да Ярданіі й Бахрэйну мы бачым выбары, пашырэньне правоў жанчынаў і меншасьцяў, пачатак палітычнага плюралізму”.\nГаворачы пра выклікі, перад якімі стаіць амэрыканскі ўрад, Кандаліза Райс сказала:\n(Райс: ) “Безумоўна ў нашым сьвеце застаюцца фарпосты тыраніі, і Амэрыка выступае ў падтрымку людзей, якіх ціснуць тыраніі, на ўсіх кантынэнтах – на Кубе, у Бірме, у Паўночнай Карэі, у Іране, у Беларусі і ў Зымбабвэ”.\nБеларускі МЗС апэратыўна адрэагаваў на гэтыя выказваньні, паводле прэсавага сакратара міністэрства Андрэя Савіных, “згадка Беларусі ў заяве Кандалізы Райс сьведчыць аб тым, што пакуль яе ўяўленьні пра сытуацыю ў Беларусі, на жаль, вельмі далёкія ад рэчаіснасьці”.\nВарта заўважыць, што Кандаліза Райс была адным з найлепшых амэрыканскіх спэцыялістаў у справах Савецкага Саюзу і краінаў Усходняй Эўропы, калі, у прыватнасьці, спадар Савіных, як гавораць, яшчэ быў бесклапотным дзіцём.\nЛетась Кандаліза Райс сустракалася ў Вашынгтоне з Ірінай Красоўскай, жонкай зьніклага беларускага бізнэсмэна, кіраўнічкай грамадзянскай ініцыятывы “Мы памятаем”.\nКандалізе Райс – 50 гадоў, яна нарадзілася ў штаце Алабама на поўдні Злучаных Штатаў, у часы калі дыскрымінацыя паводле колеру скуры была актуальнай праблемай Амэрыкі. Паводле яе словаў, яна яшчэ зь дзяцінства зразумела, што каб дасягнуць посьпеху, яна павінна быць удвая лепш за іншых.


Славутасць Сядзіба Станіславова - Экскурсіі Мінск Беларусь - Мабільная версія\nТып: Паркі, скверы, Палацы і сядзібы Стыль: барока Дата ўтварэння: 1770 г Статус: Рэспубліканскага значэння Рэспубліка Беларусь, г. Гродна, вул. Ціміразева\nСядзіба Станіславова (раннія Станіславова было прадмесцем Гродна) - помнік архітэктуры XVIII стагоддзя. Пабудавана па праекце італьянскага архітэктара Джузэпэ Сака ў стылі позняга барока як загарадная рэзідэнцыя апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Палацава-паркавы комплекс будаваўся з 1760 па 1770. Галоўнае месца ў ім займаў прамавугольны будынак. Цэнтр дваровага фасада вылучаны паўкруглым эркерам з манаграмай караля на атыку ў выглядзе трох літар S A R. Справа і злева ад галоўнага будынка размешчаны бакавыя флігелі. Быў пабудаваны таксама адасоблены гаспадарчы комплекс.\nДа палаца прымыкае вялікі парк з радыяльна-прамянёвай планіроўкай. Дамінантай была асноўная пад”язная ліпавая алея. Да гэтага часу ў парку захавалася некалькі старых ліп. Пад імі, кажуць, часта спыняўся Станіслаў Панятоўскі. Яго бачылі часам задуменным, часам з летуценным выразам твару. У другой палове XIX стагоддзя парк пераабсталявалі ў пейзажны. Замест прамавугольных алей з”явілася звілістая дарожна-тропиночная сетка з відамі на паркавыя краявіды.\nПалац уяўляе цагляны прамавугольнае 2-павярховы будынак, цэнтральная частка якога аб”ядноўвае парадную групу памяшканняў (вестыбюль, верхні і ніжні залы). Сярэдзіна галоўнага фасада вылучана рызалітам з филенковым фігурным атыкам і тэрасай, цэнтр палацавага фасада - паўкруглым эркерам з манаграмай караля на атыку. Аконныя праёмы дэкарыраваны лучковымі і трохвугольнымі франтонамі, гірляндамі, плоскімі аканіцамі. У дэкоры выкарыстаны раскрепованные карнізы, пілястры і паясы. Планіроўка будынка калідорнага тыпу значна зменена. У вестыбюлі захаваліся 2 печы ў стылі неаготыкі, абліцаваныя паліванымі керамічнымі пліткамі цёмна-карычневага колеру.\nУ 1953 годзе летняя рэзідэнцыя Станіслава Аўгуста Панятоўскага аддаецца Гродзенскаму сельхозинституту. З гэтага часу тэрыторыя сядзібы падвяргаецца першаму і самому карэннаму змененню за ўсю гісторыю свайго існавання. Межы сядзібы размываюцца, будынкі падвяргаюцца значным рэканструкцыя, забудова ўшчыльняецца і дадаецца новымі аб”ектамі. Істотныя змены гістарычнага пейзажу адбыліся ў 1982-1983 гадах, калі побач і на самай тэрыторыі маёнтка пачалася забудова шматпавярховымі жылымі дамамі з блокамі гандлю і абслугоўвання. Самай сядзібе увагі надавалася мала, хіба што вяліся толькі падтрымліваюць рамонты.\nСёння на тэрыторыі сядзібы размяшчаюцца кафедры раслінаводства, плодаагародніцтву і лугаводства Гродзенскага дзяржаўнага аграрнага універсітэта.\nРазмяшчэнне на карце - Сядзіба Станіславова\nАдрас Рэспубліка Беларусь, г. Гродна, вул. Ціміразева GPS Google: 53.69377′ N, 23.846689′ E


Школьнікі Барысава сталі пераможцамі першага этапу конкурсу «Чытаем па-беларуску з velcom» | EX-PRESS.BY\nШкольнікі Барысава сталі пераможцамі першага этапу конкурсу «Чытаем па-беларуску з velcom»\nНа працягу 2 з паловай месяцаў удзельнікі конкурсу запісвалі відэа, на якіх яны чытаюць творы са школьнай праграмы па беларускай літаратуры.\nПадведзены вынікі першага этапу рэспубліканскага конкурсу «Чытаем па-беларуску з velcom» для вучняў 7 і 8 класаў. На працягу 2 з паловай месяцаў удзельнікі конкурсу запісвалі відэа, на якіх яны чытаюць творы са школьнай праграмы па беларускай літаратуры. Школьнікі з усёй Беларусі даслалі на конкурс 2048 відэа агульнай працягласцю больш за 45 гадзін. Удзельнікі з Мінскай вобласці заявілі на конкурс 279 відэа. 30 з іх сталі пераможцамі першага этапу, 3 фіналіста прадстаўляюць горад Барысаў.\nТемы: «Чытаем па-беларуску з velcom»


Будзьма беларусамі! » «Беларусь у фантастычных апавяданнях»: Аляксандр Ждановіч чытае Яна Баршчэўскага\n«Беларусь у фантастычных апавяданнях»: Аляксандр Ждановіч чытае Яна Баршчэўскага\nЦі ёсць фэнтэзі ў Беларусі? Ёсць! І гэта фэнтэзі Яна Баршчэўскага, беларускага пісьменніка, аднаго з пачынальнікаў новай беларускай літаратуры. Паводле свайго містычнага настрою і міфалагічнасці апавяданні Яна Баршчэўскага стаяць у адным шэрагу з творамі Мікалая Гогаля, Дантэ Аліг’еры, Томаса Мана, Джона Р. Толкіна..\nКанал «Карані і вытокі» пачынае серыю публікацый «Ян Баршчэўскі на Ютуб» з апавяданнямі са зборніка Яна Баршчэўскага «Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях». Усімі любімы з дзяцінства Алесь Ждановіч расказвае першае апавяданне — «Пра чарнакніжніка і цмока, што вылупіўся з яйка, знесенага пеўнем» у цудоўным аздабленні ілюстрацый, зробленых у тэхніцы пескаграфіі.\nСтваральнікі канала абяцаюць, што на ім будуць не толькі ўрыўкі з твораў. Любы міф, легенду, казку ці паданне можна назваць фантастычным апавяданнем. Дык чаму б не аб’яднаць іх пад ужо гатовай трапнай назвай і не працягнуць справу Яна Баршчэўскага?\nКанал «Карані і вытокі» – гэта праект Добрага канала з Мінска. Добры канал - гэта пляцоўка, якая аб'ядноўвае незалежных аўтараў і іх памочнікаў, якія шануюць сумленную журналістыку і жадаюць ўнесці свой уклад у будучыню нашай краіны.


Галоўная ➠ Лячэнне ➠ Паліклінікі будуць пакараныя за пацыентаў, якім не надалі належную ўвагу\nДзякуючы існуючай сістэме размеркавання сродкаў ОМС, павінна быць зніжана нагрузка на стацыянары і падвышаная эфектыўнасць ўсіх сталічных паліклінік, растлумачыў «Весткам» Леанід Друкароў, які з'яўляецца дзеючым намеснікам мэра па пытаннях сацыяльнага развіцця.\nВіцэ-мэр адзначыў, што цяпер, нармальных рычагоў уздзеяння на паліклінікі, якія працуюць няякасна, проста-проста няма. Пасля таго, як будзе ўведзена новая сістэма, ва ўсіх медустаноў з'явіцца свой «рахунак». Калі медыкамі будуць дапушчаныя памылкі на якім-небудзь этапе працы з пацыентам, то сродкі будуць спісаныя на карысць тых устаноў, якія павінны будуць выпраўляць памылку.\nДа прыкладу, калі «хуткая дапамога» дастаўляе ў лякарню з інфарктам, то прагледзеўшы гісторыю хваробы можна даведацца, што ён раней звяртаўся ў паліклініку са скаргамі на болі ў грудзях, але лекары ніякіх даследаванняў не правялі. Паліклініка, у якую звяртаўся хворы, з-за сваёй нядбайнасьці будзе мець вялікія фінансавыя праблемы. Яна павінна будзе прафінансаваць далейшае лячэнне пацыента і аплаціць штраф.\nТаксама віцэ-мэр заўважыў, што ў бальніцы Масквы трапляюць 40-45% пацыентаў з вострымі захворваннямі, а з хранічнымі, і дапамога ім павінна надавацца амбулаторна.


Сачыненне на тэму «Якім павінен быць чалавек?» — Bel Klass\nСачыненне на тэму «Якім павінен быць чалавек?»\n3 марта 2014 Рубрика: НавіныАвтор: пісьменнік твораў\nУ паняцце «чалавек» закладзены глыбокі сэнс, значэнне яго можна разглядаць з розных бакоў. З пункту гледжання біялогіі, гэта ўсяго толькі адзін з відаў жывога на планеце. З пазіцыі сацыялогіі чалавек — гэта значна больш, ён-прадукт свайго часу, культуры, выхавання. У псіхалогіі ён носьбіт уласцівых толькі яму якасцяў, здольнасцяў, талентаў, эмоцый і жаданняў. Кожны чалавек — гэта індывідуальнасць, непаўторнасць, і мы павінны вучыцца шанаваць адзін аднаго.\nА вось з пункту гледжання этыкі права называцца чалавекам яшчэ трэба заслужыць. Чалавеку, у адрозненне ад жывёл, ўласцівая здольнасць думаць, кантраляваць сваю сілу, выбіраць лад жыцця. Менавіта магчымасць самастойна рабіць выбар адрознівае чалавека ад усіх астатніх жывых істот.\nЧалавек сам стварае свае ідэалы і фарміруе сваю асобу. Ён добраахвотна выбірае, якім быць — прыязным і адкрытым або нядобразычлівым і нелюдзімым, дамагацца сваіх мэтаў сумленным шляхам, ці «ісці па трупах». Гэта накладвае на нас вялікую адказнасць за свае ўчынкі.\nАкрамя таго, чалавеку ўласцівая унікальная здольнасць развівацца, вучыцца, удасканальвацца на працягу ўсяго жыцця і перадаваць свой вопыт будучым пакаленням.\nЯкім жа павінен быць чалавек, каб апраўдаць свае ганаровае званне? Ці павінен ён дасягаць вяршы ва ўсім, за што бярэцца, быць «уладаром свету»? Ці дзеля гэтага ён павінен праявіць свае лепшыя якасці — здольнасць да спачування, імкненне да адзінства, справядлівасці, мірнага жыцця, жаданне дапамагаць іншым?\nЯ думаю, чалавек павінен імкнуцца да поспеху, вялікім дасягненням, толькі не забываць пры гэтым, што вакол яго таксама жывыя людзі — чыесці родныя і блізкія, са сваімі патрэбамі і жаданнямі. Мне здаецца, чалавек павінен жыць па простаму прынцыпу — жыві сам і не перашкаджай жыць іншым. Бо нездарма абвяшчае народная мудрасць — на чужой бядзе шчасця не пабудаваць.\n0 6 978 галасоў\nНавіны 0 16 509 галасоў\nНавіны 0 25 297 галасоў\nНавіны 0 26 386 галасоў\nНавіны 0 31 987 галасоў\nНавіны 0 22 685 галасоў\nНавіны 0 27 619 галасоў


Уласныя налады наведвальніка\nЯк мне змяніць уласныя налады?\nЧаму калі я пстрыкаю па спасылцы «Адправіць e-mail», ад мяне патрабуюць увайсці?\nЯ не магу адправіць асабістае паведамленне!\nА вы зарэгістраваліся? Сур'ёзна, вы павінны зарэгістравацца, каб увайсці. Магчыма, вам закрылі доступ на гэты форум (у такім выпадку вы ўбачыце адпаведнае паведамленне)? Калі так, то вам лепей звярнуцца да адміністратара форумаў ці вэбмайстра, каб высвятліць, чаму так адбылося. Калі вы былі зарэгістраваныя і вам не закрылі доступ, праверце ці правільна вы ўводзіце мянушку ды пароль. Звычайна праблема менавіта ў гэтым, калі ж не, то звярніцеся да адміністратара — магчыма ён няправільна наладзіў форум.\nВы можаце гэтага і не рабіць. Усё залежыць ад таго, як адміністратар наладзіў форум: ці павінны вы зарэгістравацца, каб пакідаць допісы ці не. Тым не менш, рэгістрацыя дае вам дадатковыя магчымасці, якія не даступныя ананімным наведвальнікам: аватары, асабістыя паведамленні, адпраўка e-mail, удзел у суполках ды г.д. Рэгістрацыя запатрабуе ад вас не больш за пару хвілінаў часу, таму мы раім зрабіць гэта.\nВа ўласных наладах вы знойдзеце опцыю Хаваць вашую прысутнасць на форуме, калі вы вылучыце Так, то будзеце бачныя толькі адміністратарам і самому сабе. Для ўсіх астатніх будзеце бачныя як схаваны наведвальнік (без мянушкі).\nУсе вашы налады захаваныя ў базе дадзеных (калі вы зарэгістраваліся). Каб змяніць іх, перайдзіце ў раздзел Уласныя налады (звычайна спасылка на яго знаходзіцца ўверсе форума, але магчымыя і выключэнні). Там вы зможаце змяніць усе свае налады\nЧас звычайна слушны, але вы можаце бачыць час, які адносіцца да іншага гадзіннага поясу, а не да таго, дзе знаходзіцеся вы. У такім выпадку вы можаце змяніць гадзінны пояс на той, у якім знаходзіцеся: Мінск, Варшава ды г.д. Калі ласка, улічыце, што для змены гадзіннага поясу, як і для большасці наладаў, патрабуецца быць зарэгістраваным наведвальнікам.\nЗвычайна вы не можаце непасрэдна змяніць свой тытул (надпіс, які паказваецца ніжэй вашай мянушкі у створаным вамі допісе, а таксама ва ўласных наладах, у залежнасці ад скарыстанага на форуме стылю). Большасцю форумаў тытулы выкарыстоўваюцца дзеля паказу колькасці зробленых допісаў, а таксама каб ідэнтыфікаваць пэўных наведвальніках: напрыклад, мадэратары ды адміністратары могуць мець спецыяльныя тытулы. Калі ласка, не засмечвайце форумы непатрэбнымі допісамі каб толькі дасягнуць больш высокага тытулу: за гэта адміністратар ці мадэратар могуць проста знізіць колькасць адпраўленых вамі допісаў ці прыняць іншыя меры уздзеяння.\nТолькі зарэгістраваныя наведвальнікі могуць адпраўляць e-mail праз убудаваную ў форум форму (калі гэтая магчымасць увогуле ўключаная адміністратарам). Гэта зроблена дзеля таго, каб прадухіліць злоўжыванні сістэмай e-mail з боку ананімных наведвальнікаў.\nЛёгка, пстрыкніце па адпаведнай кнопцы ў акне форума ці тэмы. Вам, магчыма, давядзецца зарэгістравацца перад тым, як адпраўляць допіс. Тое, што вы можаце рабіць у гэтым форуме пазначана ўнізе старонкі форума ды тэмы (Вы можаце распачынаць тэмы ў гэтым форуме, Вы можаце адказваць на допісы ды г.д.)\nДзеля таго, каб дадаць подпіс, вы павінны спачатку вызначыць яго ва ўласных наладах. Пасля стварэння подпісу вы павінны пазначыць опцыю Далучыць подпіс у форме адпраўкі допісу, каб подпіс быў даданы. Вы таксама можаце зрабіць, каб подпіс дадаваўся па змаўчанні, калі пазначыце адпаведны пункт ва ўласных наладах (вы зможаце адключыць подпіс у асобных паведамленнях, прыбраўшы пазнаку з опцыі Далучыць подпіс)\nBBCode - гэта асаблівая рэалізацыя HTML; магчымасць выкарыстання BBCode вызначаецца адміністратарам (вы таксама можаце адключыць яе ў кожным допісе, які ствараеце). BBCode вельмі падобны на HTML, тэгі ў ім заключаюцца ў квадратныя дужкі [ ды ], а не < ды >; ён дае наведвальніку больш магчымасцяў па стварэнні допісаў. Па дадатковую інфармацыю пра BBCode звяртайцеся да апісання BBCode, спасылка на якое даступная з формы адпраўкі допісаў.\nКаб далучыцца да суполкі, пстрыкніце па спасылцы «Суполкі», звычайна знаходзіцца ўверсе старонкі (але гэта можа залежыць ад дызайну) і вы пабачыце спіс суполак. Ня ўсе суполкі з'яўляюцца агульнымі, частка з іх можа быць закрытымі, а іншыя - схаванымі. Калі суполка агульная, вы можаце запытацца пра далучэнне да яе, пстрыкнуўшы па адпаведнай кнопцы. Мадэратар суполкі будзе павінны ухваліць ваш удзел у ёй, ён можа запытацца, навошта вам патрэбнае далучэнне. Калі ласка, не турбуйце мадэратара суполкі, высвятляючы, чаму ваш запыт быў адхілены: ён можа мець сваю рацыю.\nСуполкі наведвальнікаў ствараюцца адміністратарамі форума, яны жа й прызначаюць мадэратараў суполак. Калі вы зацікаўленыя ў стварэнні суполкі, то звяжыцеся з адміністратарам, паспрабуйце адправіць да яго асабістае паведамленне.\nГэта можа быць выкліканым трыма прычынамі; вы не зарэгістраваныя ці не ўвайшлі на форум, адміністратар забараніў адпраўку асабістых паведамленняў на ўсім форуме, або адміністратар забараніў адпраўляць асабістыя паведамленні менавіта вам. Калі мае месца апошняе, запытайцеся ў адміністратара пра прычына, з-за якіх ён так зрабіў.\nУ будучым мы дададзім магчымасць стварэння спіса ігнараванняў у сэрвіс асабістых паведамленняў. Пакуль жа, калі вы працягваеце атрымоўваць непажаданыя лісты ад кагосьці, скажыце пра гэта адміністратару: ён можа ўвогуле забараніць гэтаму наведвальніку адпраўку асабістых паведамленняў.\nВельмі сумна пачуць гэта. Форма адпраўкі e-mail на гэтым форуме ўключае меры засцярогі ды магчымасць адсочвання наведвальнікаў, які адпраўляюць такія лісты. Вы павінны накіраваць e-mail да адміністратара форума з поўнай копіяй атрыманага ліста, пры гэтым вельмі важна ўключыць усе загалоўкіи (у іх утрымліваецца дэталёвая інфармацыя пра наведвальніка, які адправіў паведамленне). Адміністратар зможа потым прыняць меры.\nГэты форум быў створаны Суполкай phpBB. Калі вы ўпэўненыя, што нейкая функцыя павінна быць даданая, наведайце сайт phpbb.com і даведайцеся, што мяркуе наконт гэтага Суполка phpBB. Калі ласка, не пішыце запыты аб уключэнні нейкіх функцыяў на форум phpbb.com, Суполка карыстаецца sourceforge, каб працаваць над новымі функцыямі. Калі ласка, спачатку наведайце форумы, каб высвятліць іх меркаванне адносна гэтай функцыі (калі такое меркаванне ёсць) і толькі пасля гэтага ідзіце ўслед працэдуры, якая будзе апісаная там.\nГадзінны пояс: GMT\n22.09 Новый альбом VOICES FROM THE PAST доступен для прослушивания\n22.09 Новое видео DREAM THEATER\nVOICES FROM THE PAST, THE PROFESSIONALS, MIKE PATTON FAITH NO MORE MR BUNGLE, RISE OF THE NORTHSTAR, TEMPLUM ANIMA MONTI, SONS OF NORTHERN MIST, EVERCROSS, MARBLE CARRION


«Маладосць»: украінскі штрышок | Созвучие\nУ чацвёртым, за красавік, нумары часопіса «Маладосць» за 2021 год – чарговая падборка перакладаў з сучаснай украінскай паэзіі на беларускую мову.\nУвазе чытачоў прапанаваны вершы Саламеі Мардаровіч у перакладзе Генадзя Аўласенкі. «*** На вышыні бясконца доўгіх сноў, / на лесвіцах каналаў, якія ўжо заблакіраваныя, / за пяць хвілін да восені і каляровых ліхтароў, / я пранясу папяровы аркуш з надпісам «надзея». / На вуліцы дождж грае ля мінор, / а вецер уздымае мокрае паліто, / за пяць хвілін да восені і каляровых ліхтароў/ я пранясу папяровы аркуш з надпісам «чалавек», ‒ піша спадарыня Саламея. Украінская паэтэса нарадзілася 8 кастрычніка 1993 года ў горадзе Каламыя. Вучылася юрыспрудэнцыі ў Кіеве і журналістыцы ва ўніверсітэце М. Складоўскай-Кюры, што ў Любліне. Аўтар паэтычных зборнікаў «Граматыка гуку» (2016) і «Калі я захацела палётаць» (2020). Друкавалася ў часопісах «Дзвін», «Буковинський журнал», «Німчич», «Перавал», «Літаратурны Цярнопаль», «KANT» (Польшча) ды іншых. Двухразовы дыпламант міжнароднага літаратурнага конкурса «Каранацыя слова». Актрыса Каламыйскага тэатра «Саламея». Журналіст у інтэрнэт-выданні «Люстэрка Каламыі». Таксама іграе ў польскіх тэатрах.\nГлыток журбы за кветку чыстае любові\nпакіну я на ўзгорку развітанняў.\nЖыццё навучыць усміхацца лёсу,\nна небе звіць яшчэ з пакут маланку.\nПадборку Саламеі Мардаровіч дапаўняе ілюстрацыя Васіля Лайкова.\nДругая падборка – вершы ўкраінскага паэта Назарыя Несцерука. Восем яго твораў пераклаў на беларускую мову Янка Лайкоў. Назар Несцярук нарадзіўся 5 лістапада 1998 года ў Львове. Малады паэт – студэнт Львоўскага Нацыянальнага ўніверсітэта імя І. Франко. Вывучае гісторыю, журналістыку і псіхалогію, займаецца валанцёрствам. Вершы Назара друкаваліся ў часопісах «Зелені Карпати» і «Repost». Жыве ў Львове. «Шляхі надараюцца розныя, / Не заўсёды / Душы – як нерушы. / Здараецца, у адчаі / Пішуцца лепшыя вершы…»\nСістэмная, паслядоўная ўвага «Маладосці», яе рэдакцыі і яе пазаштатнага перакладчыцкага актыву да ўкраінскай паэзіі ўражвае. Гэта сведчыць, што крыніца беларуска-ўкраінскіх літаратурных сувязяў не перасыхае. Перакладчыцкія традыцыі, заснаваныя папярэднімі пакаленнямі беларускіх паэтаў, доўжацца і пашыраюцца.\nПрочитано 303 раз Последнее изменение Вторник, 04 мая 2021 10:10\nДругие материалы в этой категории: « Тонкости перевода. Николай Серов. «Несостоявшийся поэт» Пола Кэллоса Лінь Юйтан у «Маладосці» »


15 кастрычнік 2015, 16:13\nТакая прапанова ўтрымліваецца ў прадстаўленым учора гарадзкімі ўладамі генэральным пляне разьвіцьця Менску.\nУсяго такіх турыстычных зонаў у Менску будзе дзевяць — «Менск-цэнтар», «Праспэкт Пераможцаў», «Праспэкт Незалежнасьці», «Партызанскі праспэкт», «Лошыцкі сядзібна-паркавы комплекс», «Курасоўшчына», «Студэнцкая вёска», «Кальварыя» і «Курапаты».\nСтварэньне турыстычных зонаў, паводле аўтараў праекту, дапаможа сфармаваць Менск як цэнтар турызму эўрапейскага ўзроўню.\nГісторык Ігар Кузьняцоў адзначае, што мяняць статус Курапатаў немэтазгодна — ён ужо зафіксаваны ў дакумэнтах:\n«Курапаты — гэта месца масавага пахаваньня, для якога панятак „экскурсіі“ не зусім карэктны. Можа быць толькі наведваньне такога месца.\nШто да генэральнага пляну, то ўсё будзе залежаць ад яго выкананьня. Калі з Курапатаў зробяць чарговую „Лінію Сталіна“ з забавамі і шашлыком, гэта недапушчальна.\nЗгодна з усімі нарматывамі, Курапаты — гэта аб’ект культурна-гістарычнай каштоўнасьці пераліку № 1, і ён павінен ахоўвацца. Гэтага няма. Мы шмат гадоў падымаем гэта пытаньне, але безвынікова. Тэрыторыя ўрочышча не абслугоўваецца камунальнікамі, каб падтрымліваць там парадак, людзі самастойна ладзяць талокі.\nЗь іншага боку, калі будзе абазначана ў даведніках слова „Курапаты“, то людзі будуць зьвяртаць на гэта ўвагу, шукаць інфармацыю пра Курапаты. Хоць ня выключана, што экскурсаводы, якія будуць распавядаць пра Курапаты, будуць гаварыць, што там ляжаць не ахвяры пэрыяду сталінскіх расстрэлаў, а пэрыяду нацысцкай акупацыі».\nАдказны сакратар КХП-БНФ «Адраджэньне» Алесь Чахольскі лічыць, што ва ўрочышчы Курапаты павінен быць створаны сапраўдны мэмарыял, куды б ехалі турысты з усяго сьвету:\n«Трэба разабрацца, што значыць „турыстычная зона“. Курапаты — гэта ўжо народны мэмарыял, праца праведзеная, стаіць больш за тысячу крыжоў. Канцэпцыя мэмарыялу зразумелая: там павінен быць лес, прыбраныя магілы і крыжы. Таму ніякіх шашлычніц там быць не павінна. Больш за тое — трэба прыбіраць „Бульбаш-хол“, які знаходзіцца за 40 мэтраў ад месца нашай нацыянальнай трагедыі. На касьцях ня можа быць танцаў. Калі з розумам ствараць там турыстычны аб’ект, то трэба дадаць пляц набажэнстваў, капліцу і музэй. Трэба, каб з усёй Беларусі, з усяго сьвету ў Курапаты ехалі людзі і даведваліся пра сотні тысяч ахвяраў сталінскага рэжыму, якія былі там расстраляныя».\nЛукашэнка: У Курапатах я бываю практычна кожны дзень, праяжджаю міма\nЗа тры гады валянтэры прыбралі менш за палову Курапатаў\nУ Курапатах пазначылі на мясцовасьці «Дарогу сьмерці» ФОТА


Дзіцячую бальніцу ў Маладзечне наведаў сенатар Сяргей Рачкоў – RH.by\nДзіцячую бальніцу ў Маладзечне наведаў сенатар Сяргей Рачкоў\nДзіцячая бальніца ў Маладзечне. Фота medvestnik.by.\nДзіцячую бальніцу ў Маладзечне наведаў Сяргей Рачкоў, старшыня Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па міжнародных справах і нацыянальнай бяспецы. Ён сустрэўся з работнікамі бальніцы.\nСустрэча праходзіла ў рамках адзінага дня інфармавання, тэма якога – «Рынак працы ў Рэспубліцы Беларусь: занятасць і заработная плата насельніцтва».\nУ час сустрэчы з працоўным калектывам, акрамя абмеркавання асноўнай тэмы Сяргей Рачкоў распавёў пра дзейнасць Савета Рэспублікі. Сенатар Сяргей Рачкоў адзначыў высокі прафесіяналізм нашых медыкаў, сучаснае абсталяванне бальніцы, дыягностыку, правядзенне высокатэхналагічных і складаных аперацый.\nСтаршыня Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі таксама падкрэсліў, што кіраўніцтва краіны надае асаблівую ўвагу развіццю аховы здароўя. У ліку прыярытэтных таксама пытанні умоў працы, заработнай платы і вырашэння жыллёвых пытанняў медыцынскіх работнікаў.\nНа сустрэчы прысутнічалі намеснік старшыні раённага выканаўчага камітэта Алеся Лукаўская, галоўны ўрач УАЗ «Маладзечанская ЦРБ» Дар’я Калядзіч, начальнік упраўлення па працы, занятасцi i сацыяльнай абароне Алена Барада, старшы памочнік пракурора Маладзечанскага раёна Таццяна Уліцкая.\nПапярэдні артыкулУ Вілейскім музеі ўзгадаюць Азі Асланава\nНаступны артыкул«Гэта падрыў дзелавой рэпутацыі». Завод судзіцца з «Рэгіянальнай газетай» праз фота мыла, прывязанага да ракавіны\nАфіцыйная статыстыка па COVID-19: Рэкорд па памерлых трымаецца


Кухні з адным акном: дызайн\nДызайн у доме: кухня з пластыкавым акном на сцяне\nДызайн інтэр'еру ў сваёй кватэры кожны гаспадар бачыць па-свойму, і часам яму складана самому вызначыцца з выбарам афармлення, асабліва калі гаворка заходзіць пра не зусім звыклых зонах, такіх як кухня з выглядам у акно. Як менавіта варта аформіць дызайн падобнай кухні, ў якую зону варта ператварыць месца каля акенца, і як лепш за ўсё ўпрыгожыць само акно, мы і пагаворым з вамі сёння.\nДызайн з адным акном\nІнтэр'ер з некалькімі вокнамі пасярэдзіне\nАкно ў зоне прыватнага адпачынку\nКутняе прастору з акном\nАфармленне батарэй ацяплення\nДэкор вокны фіранкамі, шторамі ці жалюзі і яго кошт\nШто рабіць з маленькім акном паміж кухняй і ваннай?\nКухні з адным акном даволі распаўсюджаныя ў звычайных шматкватэрных дамах, так як асабліва вялікага месцы кухні ў падобных дамах не маюць. аднак, нават адзін аконны праём ўсё роўна стварае добрае асвятленне і некаторы візуальны эфект прасторных, хай нават не ў такой вялікай колькасці. Менавіта таму так важна вылучыць акно, гарманічна ўпісаць яго ў агульны інтэр'ер і дазволіць яму пускаць святло ў абшары кватэры.\nДызайн кухні з адным акном патрабуе павелічэння асветленасці. Для гэтага вы можаце ўпрыгожыць аконную раму гірляндай з лямпаў па ўсім яе перыметры. Выбіраць варта светлыя і ня каляровыя невялікія лямпачкі.\nПерш трэба прадумаць, якой будзе ваша ідэя кухні з акном, таму што ад гэтага будзе залежаць агульны дызайн зоны. Калі вы збіраецеся паставіць каля акна рабочую зону са стальніцай, прадумайце, што вы будзеце рабіць з батарэяй ацяплення, калі такая там прысутнічае, а таксама падбярыце выгляд скрынь і паліц, якія б добра змясціліся ў гэтай зоне.\nдобрым варыянтам, які дазваляе кухня з працоўнай зонай у акна, з'яўляецца размяшчэнне кухоннай начыння паралельна аконнай раме на сцяне. Гэта даволі новы і арыгінальны варыянт, які прысутнічае толькі ў дызайнерскіх інтэр'ерах.\nКалі варыянты кухні з акном у адным колькасці даволі распаўсюджаныя, то два-тры акенца знайсці ўжо складаней, хоць гэтая планіроўка выглядае нашмат эфектней і дазваляе рацыянальна выкарыстоўваць асвятленне, паменшыўшы колькасць штучнага. аднак, аформіць такое вялікае акно даволі складана, але ў дызайнераў ёсць некаторыя ідэі для кухні з акном такога памеру:\nХочацца параіць зусім не чапаць шырокія падвойныя вокны якім-небудзь дэкорам і афармленнем. Дастаткова падабраць аконную раму ў патрэбным колеры, прыдатнай пад астатняй інтэр'ер шырыні і тэкстуры, каб дамагчыся той трэба лаканічнасці і мінімалістычны, уласцівай сапраўды стыльнаму афармленню.\nКухня з высокім акном заўсёды азначае тое, што вам будзе складана схавацца ад вачэй людзей, нават калі ваша кватэра знаходзіцца на досыць вялікай вышыні. Вырашыць гэтую праблему вам дапамогуць японскія жалюзі або невялікія рымскія шторкі.\nмагчыма, вашы абодва аконных праёму стаяць даволі далёка адзін ад аднаго альбо размяшчаюцца ў кутняй часткі, тады зону вакол кожнага можна выкарыстоўваць пад розныя мэты, паставіў, напрыклад, ў адной частцы мыйку, а ў другой няхай стаіць абедзенная стальніца. У акна на кухні мноства розных функцый, таму вы можаце падабраць і нешта сваё.\nНекалькі вокнаў даволі ўдалыя для дызайну пакоя, але складаныя ў рамонце, таму прадумайце сваю ідэю загадзя.\nНягледзячы на тое, што кухня з'яўляецца рабочым і даволі важным месцам ва ўсім доме, зонай адпачынку і паслабленні можа стаць менавіта кухня каля акна. У кватэры часам не хапае месцаў, якія можна было б арганізаваць выключна для рэлаксацыі пасля цяжкага для, і менавіта кухня з вялікім акном у падлогу можа стаць вырашэннем гэтай праблемы. У гэтай зоне можна арганізаваць невялікі Барні столік з скрыначкамі і мяккі пуф, дзе можна было б адпачываць, назіраючы выгляд з акна.\nКалі ж вы не можаце пахваліцца аконным праёмам у падлогу, ды да таго ж пад аконнай рамай ў вас знаходзіцца сістэма батарэйнага ацяплення, вы зможаце ўсталяваць барную стойку, паліцы для гарачыльных напояў і адзін-два высокіх крэсла, якія не панясуць за сабой выдаленне батарэй, але дазволяць адпачываць, разглядаючы зоркі за шклом.\nПрадметы мяккай мэблі ў кухні - сур'ёзны крок. Вам давядзецца праводзіць штодзённую ачыстку матэрыялу, напрыклад, канапы ад пылу і магчымых кавалачкаў ежы. Таму мы раім купляць вам невялікае цёмны крэсла са скуры або іншых добра чысцяць матэрыялаў.\nУ некаторых кватэрах сустракаецца даволі незвычайная планіроўка кухні, калі акно знаходзіцца ў куце пакоя, як бы разбіраючыся на дзве розныя сцены. Падобны інтэр'ер кухні з адным акном у куце заўсёды цікавы дызайнерам, бо з такой планіроўкі можна стварыць нешта незвычайнае, а галоўнае яно дапамагае візуальна пашырыць прастору. І вось некалькі варыянтаў дызайна гэтай зоны кухні:\nСамай відавочнай думкай з'яўляецца размяшчэнне мыцця прама ў куце пакоя. Кухонная мэбля каля акна заўсёды нашмат выйгрышней выкарыстоўваецца дзякуючы добраму асвятленню і прыемнаму ўвазе на вуліцу, якім можна любавацца падчас працы. Побач можна размясціць рабочую стальніцу і пліту, каб уся працоўная зона сканцэнтравалася ў адным месцы.\nКутняе акно можа стаць выдатнай зонай адпачынку і абедзеннага перапынку, калі размясціць пад самым акном нядоўгі кутняй канапа і невялікі круглы столік. Чым больш праём, тым больш могуць быць памеры канапы і стала.\nЯк вы ўжо зразумелі, самой рацыянальна абстаўленай ва ўсім доме пакоем абавязкова павінна быць кухня. Прамая каля акна, менавіта таму, павінна быць аформлена карыснымі прадметамі інтэр'еру, накшталт нырак для круп, скрыначак для спецый і іншых важных дробязяў.\nМы настойліва не рэкамендуем завешваць шторамі ці фіранкамі кутнія вокны, таму што яны маюць не занадта вялікія памеры, а нам важны ўзровень асветленасці, які яны даюць.\nУ любое памяшканне, дзе ёсць аконны праём, нават калі гэта кухня з акном, у пакой павінна паступаць цяпло з дапамогай сістэмы ацяплення. Батарэі ацяплення заўсёды размяшчаюцца як раз пад акном, і часцяком гэта становіцца праблемай афармлення інтэр'еру.\nСправіцца з гэтым у кухоннай зоне не вельмі складана, бо досыць папрацаваць непасрэдна над тымі элементамі інтэр'еру, якія вы б хацелі бачыць на месцы батарэй, зрабіўшы ў іх спецыяльныя адтуліны для вентыляцыі. Калі для мыйкі вы можаце зрабіць іх самастойна, то ў шматлікіх сучасных пліт у камплекце ёсць спецыяльная рашотка.\nСістэму ацяплення можна і па-сапраўднаму замаскіраваць, каб гарманізаваць інтэр'ер, схаваўшы яе за скрынямі рабочай зоны, альбо зрабіўшы асобную шырокую прыбудову, якую можна аформіць пад зону адпачынку. Адным з варыянтаў з'яўляецца збавенне ад гэтых батарэй на карысць цёплай падлогі, каб вызваліўшы для кухні выгляд з акном і пакінуўшы месца, напрыклад, для абедзеннага стала.\nВыдаленне сістэмы ацяплення і ўстаноўка цёплага полу - вельмі складаная і затратная не толькі па грошах, але і па часе праца, якая павінна быць выканана папярэдне перад устаноўкай астатняй мэблі.\nНе забываючы аб важнай ролі інтэр'еру кухні ў кватэры, з акном мы павінны папрацаваць, аформіўшы яго адпаведней усяму астатняму дызайне.\nпершае, на што варта звярнуць увагу - аконная рама. Яна з'яўляецца адным з галоўных складнікаў самага акна, і ў наш час практычна заўсёды робіцца пластыкавай. вядома, шклопакет - вельмі зручны прадмет сучаснасці, аднак, калі інтэр'ер вашай кухні зроблены ў хатніх, злёгку вінтажныя і спакойных матывах, то мы раім вам падабраць пластык, аздоблены пад дрэва з эфектам даўніны.\nПадобны варыянт будзе выдатна спалучацца з гарнітурам і астатняй мэбляй, а таксама дазволіць вам зэканоміць на фіранках або жалюзі.\nУ выпадку, калі стылістыка вашай кухні больш падобная з хай-тэк альбо урбаністычным напрамкам, то вы можаце пакінуць белы пластык, альбо ж выбраць аднатонны каляровы, зрабіўшы яркі акцэнт на адной з самых цікавых зон кухні. колер, вядома, варта выбіраць з тых, што ўжо прысутнічаюць у дызайне.\nЗвярнуць пільную ўвагу варта і на карніз, калі вы ўсё ж вырашыліся вешаць шторы. Карніз павінен адпавядаць каляровай гаме альбо рамы, альбо кухоннага гарнітура, альбо, уласна, штор. Пры выбары шырокага карніза вы зможаце візуальна павялічыць прастору зоны вокны.\nВашы фіранкі або жалюзі павінны падыходзіць па колеры і тэматыцы малюнка пад астатняй інтэр'ер кухні. Дарэчы, сочыце і за даўжынёй штор, так як размешчаныя мыйка альбо стол кухонны каля акна ў працэсе эксплуатацыі напэўна запэцкаюць тканіна. Менавіта таму перавагу варта аддаць жалюзі.\nАкенцы ў кухнях бываюць зусім рознымі, і мы ўжо ў гэтым пераканаліся, аднак, калі кухня з акном у залу ці іншы пакой яшчэ можа быць абыграна якім-небудзь чынам, то што рабіць з маленькім праёмам паміж кухняй і ваннай? На самай справе дызайн кухні з маленькім акном можа заставацца цалкам нязменным і цэласным, калі проста-проста заладзіць якое замінае акно. Гэта не занадта складаны працэс, а атрыманую «латку» з боку кухні можна схаваць падвешаным шафай для спецый і круп або паліцай для начыння.\nМожна ўжыць менш радыкальны варыянт, уставіўшы замест шкла ў аконны праём цікавае, падыходнае па стылі кухні пано небудзь карціну. З боку ваннай павінна быць іншае пано, каб выканаць гарманічны дызайн.\nКалі ж прыбраць аконную раму цалкам, то праём можа ператварыцца ў нядрэнную нішу для рондаляў або слоікаў, па тыпу антрэсоляў ці ўбудаванага шафкі. Калі ж праём мае досыць вялікі памер, то паставіўшы загародку яго можна ператварыць у добры падваконнік з абодвух бакоў, для ванных прыладаў і посуду.\nспадзяемся, наш артыкул была цікавай і інфарматыўнай для вас. Больш карыснага матэрыялу шукайце на нашым сайце. Не забывайце пакідаць у каментарах сваё меркаванне аб тым, што вы думаеце па тэме артыкула.


Адстойваць фундаментальныя правы — Малорита. Малоритский район. Голас часу. Районная газета.\n05.06.2015 300 Анжелика 0 Comment\nУ Мінску прайшоў VII з’езд Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі. Ён, па сутнасці, стаў дыскусійнай пляцоўкай для ўсіх яго ўдзельнікаў.\nНа з’ездзе падведзены вынікі работы, зацверджана праграма дзейнасці Федэрацыі прафсаюзаў на бліжэйшыя 5 гадоў. Сваімі ўражаннямі і думкамі пра форум дзеліцца дэлегат ад Маларытчыны старшыня раённага аб’яднання прафсаюзаў Сяргей Строк.\n— Я пад вялікім уражаннем ад з’езда, толькі станоўчыя эмоцыі засталіся. З’езд прайшоў дынамічна, усе выступленні слухаў на адным дыханні. А яны былі вельмі насычаныя, канкрэтныя. У выступленні старшыні Федэрацыі Міхаіла Орды і дэлегатаў было нямала прапаноў па паляпшэнню дзейнасці прафсаюзаў, наладжванню прынцыповага сацыяльнага партнёрства. Вядома ж, уразіла выступленне Прэзідэнта Аляксандра Лукашэнкі, у прыватнасці тое, наколькі кіраўнік дзяржавы ведае сітуацыю ў прафсаюзным руху, у цэлым у працоўных калектывах.\n— Якія найбольш канкрэтныя прапановы гучалі ў выступленнях дэлегатаў, што найбольш кранула?\n— Ставіліся пытанні занятасці людзей, дастойнай зарплаты, сацыяльных выплат, што датычацца Пастановы Савета Міністраў №569, дзе гаворыцца аб парадку забеспячэння дапамогамі па часовай непрацаздольнасці, па цяжарнасці і родах. Узнімалася пытанне аб унясенні змяненняў у артыкул 365 Працоўнага кодэкса РБ. Згодна з гэтым артыкулам калектыўны дагавор распаўсюджваецца на ўсіх членаў працоўнага калектыву, а не толькі на членаў прафсаюза. Гэта несправядліва, бо губляецца сэнс прафсаюзнага членства. Яшчэ дэлегаты прапаноўвалі звярнуць увагу на Дэкрэт №5 “Аб узмацненні патрабаванняў да кіруючых кадраў і работнікаў арганізацый”. Бо дзеяннем гэтага Дэкрэта скарочаны мінімальны тэрмін папярэджання работніка аб змяненні існуючых умоў працы з 30 да 7 дзён. Дэлегаты выказалі прапанову павялічыць гэты тэрмін. Кіраўнік дзяржавы паставіў задачу да канца года правесці маніторынг Дэкрэта і ўнесці прапановы.\n— Прафсаюзы – самая масавая і аўтарытэтная грамадская арганізацыя. Прэзідэнт у сваім выступленні назваў яе партыяй працоўных. Якая яна ў колькасным выражэнні ў нашым раёне, і што ляжыць у аснове яе дзейнасці?\n— У нашым раёне больш за 8000 членаў прафсаюза, аб’яднаных у 89 пярвічных арганізацый, якія належаць да 17 галіновых прафсаюзаў. У аснове дзейнасці – абарона працоўных і сацыяльна-эканамічных правоў членаў прафсаюза. Пазіцыя Федэрацыі, як было адзначана на з’ездзе, такая: там, дзе ёсць наёмная праца, павінен быць і прафсаюз. На ўзроўні раённага звяна работа будуецца на падставе Пагаднення паміж уладай, наймальнікам і прафсаюзам. На канкрэтным прадпрыемстве галоўным інструментам для эфектыўнай прафсаюзнай работы з’яўляецца калектыўны дагавор. У раёне ў нас заключаны 71 калектыўны дагавор, дзеянне якіх распаўсюджваецца на 71 арганізацыю. Падтрымку і сацыяльныя гарантыі праз іх атрымліваюць 7318 чалавек. Яшчэ адзін прыярытэтны напрамак дзейнасці, які датычыцца непасрэдна кожнага чалавека, — ахова працы. Бо важна, каб чалавек, які пайшоў на работу здаровым, такім жа вярнуўся дамоў. У полі зроку прафсаюзных арганізацый – пытанні аздараўлення і турыстычнага абслугоўвання. У нашай рэспубліцы 13 санаторыяў сістэмы “Белпрафсаюзкурорт”. Членам прафсаюза і іх дзецям, калі яны захочуць адпачыць у іх, прадастаўляецца скідка ў памеры 25% ад кошту пуцёўкі.\n— Права на працу – адно з фундаментальных правоў чалавека. Сяргей Іванавіч, у раённым аб’яднанні прафсаюзаў кожны месяц праводзяцца прыёмы грамадзян прававымі інспектарамі працы. Ці часта звяртаюцца да іх нашы грамадзяне?\n— Скажу, што пакуль нячаста, нягледзячы на тое, што мы загадзя інфармуем насельніцтва пра прыёмы. З пачатку года праведзены 3 такія прыёмы. Звярнуліся да прававых інспектараў 2 жыхары раёна. 1 зварот датычыўся парушэння наймальнікам працоўнага заканадаўства. Пры праверцы памылка была папраўлена, работніку вернута яго права. Другі датычыўся магчымасці працаўладкавання ў Маларыце. У гэтым выпадку чалавеку было дадзена тлумачэнне.\n— Прэзідэнт на форуме падкрэсліў, што эканомія на жыцці і здароўі людзей недапушчальная, калі гаварыў пра ахову працы. Няма чаго граху таіць, у нас яшчэ часам пагарджаюць бяспечнымі ўмовамі працы на рабочым месцы, выпадкі вытворчага траўматызму яшчэ не зжыты…\n— Вядома, гэтыя пытанні павінны знаходзіцца пад увагай наймальніка, прафсаюзнай арганізацыі кожны дзень. Хачу сказаць, што сёлета наш раён на прадмет аховы працы праманітораць тэхнічныя інспектары працы, Федэрацыя прафсаюзаў Беларусі і Брэсцкае абласное аб’яднанне прафсаюзаў. Мэта маніторынга – не пакараць вінаватых, калі будуць выяўлены парушэнні, а падказаць наймальніку праблемныя моманты, недахопы ў арганізацыі работы па ахове працы, а таксама актывізаваць дзейнасць грамадскіх інспектараў па ахове працы. Бо там, дзе эфектыўна яны працуюць, там і праблем менш, паколькі ні адзін кіраўнік не адмахнецца ад парад па паляпшэнні бяспечных умоў на рабочым месцы.\n— Прэзідэнт лічыць, што трэба далей развіваць мэтавыя сацыяльныя пакеты. Напрыклад, праводзіць дабрачынныя акцыі. Як такая работа пастаўлена ў прафсаюзных арганізацыях раёна?\n— Напрыклад, у акцыі “Прафсаюзы – дзецям” штогод актыўны ўдзел прымаюць райкам прафсаюза работнікаў АПК, пярвічкі гэтага галіновага прафсаюза, калі дзецям да 1 верасня купляюць падарункі, аказваюць сем’ям грашовую дапамогу, каб падрыхтавацца да школы. У многіх прафсаюзных арганізацыях выдзяляюць сродкі бацькам на патанненне пуцёвак у аздараўленчыя лагеры іх дзецям. Сёлета асабліва актыўна ўключыліся ў акцыю ўшанавання ветэранаў напярэдадні 70-годдзя Вялікай Перамогі прафсаюзныя арганізацыі аграпрамысловага комплексу, сістэмы адукацыі, райспажыўтаварыства, дзяржустаноў і іншыя.\n— Акрэслена і зацверджана на з’ездзе праграма дзейнасці прафсаюзнага руху на 2015-2020 гады. Якія напрамкі яе Вы лічыце найбольш актуальнымі і важнымі?\n— Асноўны блок праграмы прысвечаны ўдасканаленню сістэмы аплаты працы. Прафсаюзы будуць дабівацца дасягнення яе ўзроўню ў галінах эканомікі, роўнага чатырохразовай сярэдняй велічыне мінімальнага спажывецкага бюджэту, паэтапнага збліжэння ўзроўню зарплаты работнікаў бюджэтных арганізацый і ўзроўню сярэдняй зарплаты па рэспубліцы для паэтапнага дасягнення не менш чым 90% (цяпер – гэта 75%), павелічэння грашовай дапамогі па беспрацоўі працаздольным грамадзянам (яна цяпер складае ад 180 да 360 тысяч рублёў) да памеру бюджэту пражытачнага мінімуму.\n— Сяргей Іванавіч, што б Вы хацелі пажадаць прафсаюзным актывістам?\n— Хацелася б падзякаваць ім за бескарыслівую працу, за падтрымку, за тое, што нясуць людзям пазітыў, пажадаць поспехаў у рабоце. Яшчэ хацелася б заверыць у тым, што ў выпадку розных сітуацый у раённым аб’яднанні прафсаюзаў яны могуць атрымаць падтрымку і дапамогу. Праз сістэму сацыяльнага партнёрства будзем удасканальваць дзейсную абарону працоўных і сацыяльна-эканамічных інтарэсаў як членаў прафсаюза, так і самога прафсаюзнага актыву.\nНА ЗДЫМКУ: Сяргей Строк.\n← «Будград» запрашае\nАўра мнагадзетнага шчасця →


Вінцэсь Мудроў. Мішка Чобат » Лiтрадыё\nВінцэсь Мудроў. Мішка Чобат\nКалі я вучыўся ў інстытуце… ня буду казаць, у якім, быў у мяне сябар – Мішка Чобат. Займаліся мы зь ім у адной групе, і Мішка той быў добрым знаўцам клясычнай расейскай літаратуры. Аднойчы нават выйшаў пераможцам конкурсу мясцовых пушкіністаў. Меў ён са сваіх ведаў і сякую-такую капейчыну: кожнага году, у траўні, пісаў на замову творапісы для школьных іспытаў. Пачыналіся яны так: “Аповесьць Мікалая Васілевіча Гогаля “Шынель” згуляла вялікую ролю ў разьвіцьці расейскай літаратуры”. Назвы твораў і аўтары, вядома ж, вар’іраваліся. У наступным сказе Мішка згадваў якога-небудзь літаратурнага аўтарытэта. Скажам, у выпадку з памянёным аповедам цытаваліся словы Хведара Дастоеўскага. Ну, гэтыя: “Усе мы выйшлі з гогалеўскага “Шыняля”. Калі-нікалі Мішка даваў пачытаць свае опусы (“Зірні, можа памылкі ўбачыш”), і калі я іх чытаў – ня ведаю нават, зь якой прычыны, -- у душы гучалі песьні. Прачытаю, for example, словы Дастоеўскага, і ўвушшу гучыць рэвалюцыйны марш: “Вышли мы все из “Шинели”, дети семьи трудовой…” І пры гэтым да мужных мужчынскіх галасоў абавязкова далучаўся высокі бабін фальцэт.\nМне найбольш запомніўся творапіс па гогалеўскім “Шынялі”, таму яго і згадваю. Надта шчымліва апісаў сябрук галоўнага героя --Акакія Акакіевіча. Прыніжанага і зацкаванага чалавека, які сядзеў доўгімі вечарамі ў цемры, бо эканоміў на сьвечках. І ўсё дзеля таго, каб набыць сабе прыстойнае адзеньне. ”Вось ён, сьвет сацыяльнай няроўнасьці і несправядлівасьці!” – з патасам гукаў пры канцы творапісу Мішка Чобат, гарантуючы тым, хто здолеў перапісаць тэкст без артаграфічных памылак, пяцёрку на выпускных іспытах.\nМіж тым, як і ў гогалеўскага героя, які марыў пашыць сабе форменны шынель, была ў Мішкі свая мара: набыць фірмовыя джынсы. На календары быў пачатак сямідзясятых. Джынсы тады каштавалі вялікіх грошай, дый набыць іх можна было толькі ў партовых гарадах, праз надзейных знаёмцаў. І хаця ў Мішкі лішніх грошай ніколі не вялося, мара набыць мадняцкую абнову не адпускала, незаўважна ператварыўшыся ў сэнс жыцьця. І атабарылася яна ў Мішкавай душы ня проста так. На другім курсе сябрук закахаўся. І не абы ў каго, а ў Ленку Пэрэльцвайг, лябарантку з факультэту прыродазнаўства. На яе ў нас многія казелілі вокам. Ленчынаму бацьку, галоўнаму рэжысэру тэатра, выпала неяк паехаць на гастролі за мяжу, адкуль ён прывёз дачцы блакітныя “левісы”. У гэтых “левісах” Ленка і гойсала па інстытуцкіх калідорах, факусуючы на сваіх пакручастых клубах захопленыя позіркі ня толькі студэнтаў, але й маладых выкладчыкаў. Ня дзіва, што Мішку апанавала ідэя зраўняцца зь Ленкай, як цяпер кажуць, у прыкідзе, і ў сваіх зманлівых лятунках ён бачыў сябе ў джынсах, у прыталенай, у буйную палоску, югаслаўскай кашулі і з цыгарэтай “Кент” у зубах.\nНа трэцім курсе, у верасьні, наш курс выправілі “на бульбу”. Завезьлі далёка – аж у Глыбоцкі раён. Удзень мы завіхаліся на бульбяных палетках, а ўвечары ладзілі ў вясковым клюбе танцы ды біліся з тутэйшымі мальцамі. Жылі мы зь Мішкам у хаце дзядзькі Юзіка. Дзядзька, дарэчы, быў жывым увасабленьнем гогалеўскага Башмачкіна: такі ж нізенькі, рабаціністы, зь невялічкім плехам, але не на лобе, а на патыліцы, і з тым колерам твару, які Гогаль трапна назваў гемараідальным.\nДзядзька Юзік жыў бабылём, ад самага ранку хадзіў на падпітку і любіў пагаманіць з намі, студэнтамі. Гаманіць ён мог пра што заўгодна, але ўлюбёнымі тэмамі былі: 1) як пагана жыць у калгасе і 2) якое файнае жыцьцё ў Амэрыцы. Яму, вясковаму гаваруну, лёсіла пабываць у Штатах. Мы спачатку не далі таму веры, але потым, пабачыўшы каляровыя фотаздымкі, на якіх наш суразмоўца – паголены, у фасоністым пінжаку -- стаяў на тле нью-ёрскіх хмарачосаў, зірнулі на дзядзьку Юзіка з захапленьнем і павагаю. У Нью-Ёрку жыў ягоны старэйшы брат. Паехаў перад самай вайной на заробкі ў Аргентыну, потым перабраўся ў Амэрыку ды там і застаўся.\n-- Кожны год, на польскія каляды, пасылку прысылае, -- плаксіва-падпітым голасам казаў дзядзька Юзік і асуджана махаў рукой.\nГаспадар наш уставаў а пятай гадзіне. Доўга, са здушанымі воклічамі, мыўся пад рукамыйнікам, піў на кухні гарбату і выпраўляўся парадкаваць гаспадарку. Абуджаныя дзядзькавай валтузьнёй, мы зябка падцягвалі ногі да чэрава і ляжалі з заплюшчанымі вачыма. Такім часам заўсёды карцела пазбыцца лішняй вільгаці, ды лянота была ўставаць. Першым звычайна не вытрымліваў сябрук: выбягаў з хаты ў адных трусах ды майцы.\nВыбег ён і тым ранкам. Я, як заўсёды, накрыўся коўдрай з галавой і наструнена чакаў калі рыпнуць дзьверы: пасьля Мішкі быў мой чарод падавацца на двор. Праз пару хвілін сябар звычайна вяртаўся. Аднак гэтым разам прайшло ладна часу, я ўжо стаў задыхацца бязь сьвежага паветра, і, вылезшы з-пад коўдры, падбег да акна.\nТое, што пабачыў, мяне, прызнацца, уразіла. Гаспадар наш раскідваў вілкамі гной па лехах, а за ім – на цырлах, пацепваючыся ад халадэчы, -- чыкіляў Мішка Чобат.\nЯ сьпехам, не патрапляючы нагой у калашыну, апрануўся, адчыніў дзьверы і пачуў, як Мішка крыкнуў з парогу:\n-- Ды я вам свае аддам. Ім наагул няма зносу. І пляшку “чарніла” наверх…\nМішка наляцеў на мяне ў цёмным прысенку, каротка мацюкнуўся, пабег у сьвятліцу і стаў трэсьці заплечнікам, выцягваючы адтуль свае пацёхканыя, вайсковага крою, нагавіцы.\n-- Пазыч колькі можаш, заўтра аддам, -- мрукнуў сябрук, нават не зірнуўшы ў мой бок.\nЯ ўдыхнуў паветра, зьбіраючыся спытаць: чаго ён бегаў у трусах па падворку, ды тут ў хату ўвайшоў гаспадар, і мне стала зразумелае Мішкава хваляваньне.\nНа гаспадару былі фірмовыя джынсы. Яны былі па самыя калені завэзганыя гноем. Джынсяры, па ўсім відаць, прыслаў брат зь Нью-Ёрку, і дзядзька Юзік падумаў, што гэта рабочая вопратка.\n-- Дзеўкі прачнуцца -- у іх пазычу, -- паведаміў Мішка, дрыготкай рукою пералічваючы грошы. – Дзеўкі з нашай групы жылі ў суседніх хатах.\nДзядзька Юзік зайшоў за фіранку, што вісела ля ложку, з крэканьнем сьцягнуў нагавіцы.\n-- Давай, твае прымеру.\nМішка схапіў блакітнае, перапэцканае гноем шчасьце, шчоўкнуў пальцам па каляным лэйблу, сьцішана выдыхнуў:\n-- “Супэр-райфл”! Фірма! Нават лепш за “левісы”! – Але тут жа схамянуўся і, нібыта зьвяртаючыся да мяне, гукнуў у бок рухавай фіранкі: -- Колькі б ты даў за такія порткі?\n-- Пяцёрку можа б і даў, -- прамовіў я ў адказ, і Мішка, задаволена падміргнуўшы, нацягнуў нагрэтыя дзядзькавай дупай “супэр-райфлы” на свой худы азадак.\nТаго ж дня сябрук адпрасіўся зьезьдзіць да хаты. Паехаў нібыта па грошы, каб вярнуць даўгі, але насамрэч Мішку не цярпелася прайсьціся “па броду” ў фірмовых джынсах. Назад ён не вярнуўся.\nПраз тыдзень наша група, атрымаўшы ў калгаснай канторы разьлік, вярнулася дахаты, і я выправіўся наведаць сябра. Мішка ляжаў, дарэшты ўпіты, і зь цяжкасьцю варочаў языком. З усяго ім сказанага я разабраў толькі слова “скралі”. Зрэшты ўжыў ён больш грубае слова. Пра тое, што тут здарылася, дачуўся ад ягонай маці.\n“Я якраз бялізну мыла, а тут Мішка ўвальваецца. “Памый, -- кажа, -- мама, штаны”, -- і дае мне нейкія сінія порткі. І дзе ён такія знайшоў? Усё калашыньне ў гноі. Я памыла ды ў двары сушыць павесіла. У нас жа зроду нічога ня кралі, а тут…”\nЯ слухаў Мішкаву маці і ўяўляў, як сябар, адрыгнуўшы піўным духам, увайшоў у хату, спытаў: “Дзе джынсы?” – і агаломшана кінуўся да акна. На абвіслай вяроўчыне – мне здалося, што менавіта так і было, -- чорнай меткай лёсу і белым сьцяжком капітуляцыі перад яго няўдзячнасьцю ды падступнасьцю матляліся на ветры мужчынскія трусы й праедзеныя ў прамежнасьці жаночыя майткі.\nУ гогалеўскім аповедзе, пасьля таго, як у галоўнага героя злодзеі сьцягнулі шынель, на начных вулках стаў зьяўляцца прывід, які рабаваў мінакоў. Здымаў зь іх шынялі ды футры. Праз пару гадоў у нашым горадзе таксама зьявіўся прывід, які нейкім неверагодным чынам краў з гаўбцоў верхніх паверхаў вывешаныя на прасушку джынсы.\nЯ тады ўжо вучыўся на пятым курсе, і, вяртаючыся ўначы з пагулянкі, заўважыў на даху аднаго з дамоў цёмную постаць. Чалавек стаяў на краю пляскатага даху й прыглядаўся да разьвешанай на гаўбцы бялізны. У руках ён трымаў ці то сьпінінг, ці то кароткае вудзільна. Мне стала зразумелым – хто і якім чынам крадзе з гаўбцоў джынсы. Твару начнога злодзея ня ўгледзеў, але быў перакананы, што гэта Мішка Чобат.


НА ГОМЕЛЬШЧЫНЕ КАРМЫ НАРЫХТОЎВАЮЦЬ У “ЗОНЕ”\nРэйд у Веткаўскі раён зьдзівіў нават звыклых да ўсяго супрацоўнікаў адміністрацыі зонаў адчужэньня і адсяленьня Камітэту ў справах Чарнобылю. Тут, на забруджаных тэрыторыях, Гомельскі конезавод №59 разгарнуў сапраўдны мэханізаваны сенакос.\nПершыя два трактары з касілкамі рэйдавая брыгада напаткала непадалёк ад выселенай вёскі Бесядзь. Без усялякага дазволу ахоўнікі міліцыі прапусьцілі мэханізатараў у зону. Скасіўшы ні адзін гектар забруджанага травастою, мэханізатары вярталіся дамоў, у Старое Сяло. Яны апраўдваліся, што працавалі ў зоне паводле загаду дырэктара конезаводу Валерыя Жолудава.\nДалейшае дасьледаваньне адселенай тэрыторыі выявіла яшчэ больш прыкрыя рэчы. Адразу за радыяцыйным могільнікам працавала яшчэ адна брыгада з конезаводу — чатыры чалавекі й чатыры адзінкі тэхнікі. У сіласную яму проста ў зоне яны пасьпелі закласьці каля 60 тонаў падвяленай травы. Нарыхтоўвалася і сена.\nЛюдзі працавалі без спэцвопраткі, сродкаў індывідуальнай аховы і, канечне, без спэцыяльных пропускаў. Кіраваў нарыхтоўкай кармоў аграном конезаводу спадар Банькоў. Незаконнае пранікненьне ў зону ён патлумачыў проста: дырэктар Жолудаў дамовіўся з раённым начальствам.\nЗнайсьці кіраўніка конезаводу не атрымалася — ён увесь час у разьездах. У гаспадарцы кажуць, што сёлета толькі сена трэба нарыхтаваць 800 тонаў, бо апроч конефэрмы ёсьць яшчэ каля тысячы галоў буйной рагатай жывёлы.\n“Культурных” сенакосаў у гаспадарцы надзвычай мала. Нарыхтоўку забруджаных кармоў у зоне вясковае начальства ня лічыць вялікім парушэньнем — маўляў, там да 1994 году жылі людзі. Дыспэчар конезаводу, які адмовіўся назваць сваё імя, наогул заявіў: “Ну дык што, будзем купляць за даляры і з-за мяжы вазіць сянаж?”\nНа шараговых нарыхтоўцаў забруджаных кармоў супрацоўнікі адміністрацыі зонаў адчужэньня склалі пратаколы. Хутчэй за ўсё яны атрымаюць штрафы. Якія санкцыі чакаюць дырэктара Жолудава, пакуль невядома.


Сенатар Ала Смаляк: Асабістыя прыёмы грамадзян — гэта даверны дыялог | zviazda.by\nСенатар Ала Смаляк: Асабістыя прыёмы грамадзян — гэта даверны дыялог\nЧлен Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па адукацыі, навуцы, культуры і сацыяльным развіцці, старшыня Гомельскай абласной арганізацыі Беларускага Таварыства Чырвонага Крыжа Ала Смаляк правяла асабісты прыём грамадзян у Гомелі. Да сенатару звярнуўся жыхар Лельчыцкага раёна. Ён папрасіў разгледзець магчымасць замены ложкаў у бальніцы сястрынскага догляду ў раёне. Гэтае пытанне ў бліжэйшы час сумесна прапрацуюць абласная арганізацыя Беларускага Таварыства Чырвонага Крыжа і галоўнае ўпраўленне аховы здароўя Гомельскага аблвыканкама.\nМіж тым аператыўна вырашылася праблема, з якой да парламентарыя звярнулася 80-гадовая пенсіянерка. Пажылая жанчына прасіла дапамогі валанцёраў ва ўборцы кватэры. Добраахвотнікі адправяцца па названым адрасе, запэўніла Ала Смаляк. Рэкамендацыі і падрабязную кансультацыю ад сенатара атрымала гамяльчанка — бабуля 4-гадовага сіраты. Дзіця мае рэдкае захворванне скуры, для лячэння патрабуецца значная колькасць перавязачнага матэрыялу. Заяўніца цікавілася, дзе і як атрымаць усё неабходнае.\nНа прыёме прагучалі і іншыя пытанні ад жыхароў Гомельшчыны.\n— На асабістых прыёмах грамадзян ідзе даверны канструктыўны дыялог, падчас якога чалавек дзеліцца тым, што яго хвалюе. Важна, каб у заяўніка было разуменне, што ён не застанецца сам-насам са сваёй праблемай, што ўсе пытанні вырашальныя, — адзначыла пасля прыёму грамадзян член Савета Рэспублікі.\n1924 Агляд самых актуальных купальнікаў сезона\n1550 Фермеры са Шчучыншчыны пра тое, чаму гародніна з градак не з'яўляецца экалагічна чыстым прадуктам


gnome calendar first week day|нешта ў розніцу|Neo2SHYAlien\n18.06.2010 па Neo2SHYAlien·2 Каментары\nПякельнай мярзоты можа выкарыстоўваць Gnome англійская лакаль, які паказвае мне ў першы дзень тыдня нядзелю. Жудасна нязручна і раздражняе гэта. Рашэнне па-чартоўску проста змяніць парадак з дапамогай лакалізацыі\nfirst_weekday 1 на first_weekday 2. І таму, што я лянівы кожны раз, каб зрабіць гэта ўручную і зрабіў skriptche 😉, што ў іхных лакалізацыі і затушоўваецца выродлівай сітуацыі. Скрыпт павінен працаваць як eÀ кораня.\nКалі які-небудзь іншы тып размяшчэння цытрынавую сцэнара будзе перахопліваць. И ще го направи на понеделник ако не е 😉 Ето и линкче към скрипта.\nўдар гном Лінукс праграмаванне\nPrevious Previous post: вяртацца назад думкі\nДалей Next post: D-Link DIR-300 & DD-WRT\n18.06.2010 у 21:09\n19.06.2010 у 23:34


Незвычайнае судовае паседжаньне адбылося ў Віцебску. Праваабаронца Павал Левінаў падаў скаргу на дзеяньні чыноўніцы, якая забараніла яму праводзіць пікет, і прысутнічаў на паседжаньні, знаходзячыся... у сваёй кватэры. Суд прайшоў у выглядзе тэлеканфэрэнцыі праз інтэрнэт.\nПрадстаўнікі міжнародных арганізацыяў па справах уцекачоў сустрэліся з украінскімі мігрантамі ў Віцебску\nСтановішча ўкраінскіх грамадзян, вымушаных пакінуць родны дом у сувязі з ваенным канфліктам, знаходзіцца пад увагай ня толькі той краіны, куды яны прыбываюць у пошуках мірнага жыцьця, але і розных міжнародных аб'яднаньняў і супольнасьцяў. Менавіта з гэтай мэтай прадстаўнікі ўпраўленьня Вярхоўнага камісарыяту ААН па справах уцекачоў ...\n22 лютага беларускі музыка Яўген Барышнікаў у невялікім памяшканьні арт-базы Vitebsk4me выконваў пад гітару свае ўласныя творы. Але як гэта зазвычай бывае з прадстаўнікамі беларускага андэграўнднага мастацтва, нягледзячы на шэраг прафэсійных дасягненьняў, імя музыкі вядомае толькі вузкаму колу прафэсіяналаў ды заўзятым прыхільнікам ягонае творчасьці. Відаць ...\nВалянціна Аліневіч сустрэлася з сынам у калёніі. «У суботу адбылося кароткатэрміновае спатканьне, - паведаміла маці палітвязьня. - Усё, як звычайна. Выехалі зь Менску ўранку, ня ведаючы, дадуць нам з мужам убачыць яго ці не. На гэты раз спатканьне адбылося, але права на перадачу, якая належыць адзін ...\nУ Віцебску суд пакараў прадпрымальніка за выкарыстаньне чужых фота\nСуд Кастрычніцкага раёну Віцебску прызнаў ўладальніка сайту www.gorodvitebsk.by вінаватым у парушэньні аўтарскіх правоў і аштрафаваў яго на 3 750 000 рублёў.\n«Марко» можа ня выканаць забавязаньняў, ускладзеных на кампанію ўказам прэзыдэнта - стварэньне абутковага голдынгу да 2016 году знаходзіцца пад пагрозаю. Далучэньне стратных прадпрыемстваў да пасьпяховых, і стварэньне такім спосабам буйных голдынгаў было гітом прамысловай палітыкі мінулага ўраду Міхаіла Мясьніковіча. Не абмінула чара гэтая і лідэра ...


Францішак Янаўх — Вікіпедыя\n22 верасня 1931(1931-09-22) (88 гадоў)\nЛіса-над-Лабем[d], раён Німбурк[d]\nHelp and Action[d]\nФранцішак Янаўх на Вікісховішчы\nФранці́шак Янаўх (1986)\nФранці́шак Янаўх (чэшск.: František Janouch, *22 верасня 1931, Ліса-над-Лабем, Чэхія) — чэшскі і шведскі ядзерны фізік, аўтар папулярных навуковых твораў. Доктар прыродных навук, кандыдат навук, доктар і прафесар двух украінскіх універсітэтаў. Заснавальнік і старшыня Фонда Хартыі-77(чэшск.) бел..\nЯшчэ падчас навучання ў сярэдняй школе ўступіў у 1948 годзе ў КПЧ.\nВышэйшую адукацыю атрымліваў у СССР, скончыў фізічны факультэт Ленінградскага ўніверсітэта. Пасля навучаўся ў аспірантуры, абараніў кандыдацкую дысертацыю ва ўніверсітэце імя Ламаносава ў Маскве.\nВярнуўшыся ў Чэхаславакію, быў загадчыкам аддзялення тэарэтычнай ядзернай фізікі Інстытуту ядзернай фізікі ў Ржэжы, старшынёй тамтэйшай арганізацыі КПЧ і дацэнтам матэматычна-фізічнага факультэта Карлавага ўніверсітэта ў Празе. Быў адным з заснавальнікам Еўрапейскага фізічнага таварыства і намеснікам яго выканаўчага сакратара.\nУ 1970 годзе па палітычных матывах быў звольнены з працы, і яму было забаронена выкладаць у Карлавым універсітэце. Пасля шматлікіх міжнародных пратэстаў атрымаў у 1974 дазвол на выезд за мяжу. Працаваў спярша ў інстытуце Нільса Бора ў Капенгагене, пасля прыняў прапанову Шведскай каралеўскай акадэміі навук стаць яе гасцюючым прафесарам. Пасля сканчэння прафесуры шведскія ўлады прапанавалі яму месца навуковага супрацоўніка ў Стакгольме. Чытаў лекцыі ў дзясятках універсітэтах краін Еўропы, ЗША і Азіі; у 1985 стаў прафесарам і сябрам рады навуковых радаў, а таксама пачаў выкладаць ва ўніверсітэце Гётэ ў Франкфурце.\nУ 1975 годзе быў пазбаўлены чэшскага грамадзянства, ад 1979 года грамадзянін Швецыі, у 1990 чэшскае грамадзянства яму вернутае.\nУ 1978 у Стакгольме стаў адным з сузаснавальнікаў Фонда Хартыі-77, якую ўзначальвае да цяперашняга часу.\nУ 1992 быў паслом Чэхаславакіі і кіраўніком чэшскай дэлегацыі на Хельсінкскай канферэнцыі. У 1996—2000 прадстаўляў Еўрапейскі Саюз у Кіеве як еўрапейскі намеснік кіраўніка праекту «Цэнтр навукі і тэхналогій ва Украіне».\nУ цяперашні час з'яўляецца старшынёй Фонда Хартыі-77, абраным сябрам сойму Акадэміі навук Чэхіі, сябрам навуковых радаў шэрагу інстытуцыяў. Выступае на публіцы, каментуе і публікуе, між іншага і папулярныя навуковыя артыкулы ў часопісе «Vesmír» (бел.: Сусвет). Апублікаваў каля сотні навуковых прац і некалькі сотняў навукова-папулярных і палемічных артыкулаў. Аўтар, суаўтар ці рэдактар некалькіх дзясяткаў кніг, апублікаваных у розных краінах.\nДачка Кацярына (*1964) — шведская пісьменніца, журналістка, жыве ў Стакгольме.\n↑ František Janouch // Archive of Fine Arts — 2003.\n↑ Record #120170219 // general catalog of BnF Праверана 26 сакавіка 2017.\nЖыццяпіс(паўн.-саам.) на старонцы Імігранцкага інстытута\nБлог Францішка Янаўха(чэшск.) на Aktuálně.cz\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Францішак_Янаўх&oldid=3375472"\nПостаці чэшскай фізікі\nНарадзіліся ў Лісе-над-Лабем\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:43, 19 мая 2019.


ГДЗ по белорусскому языку для 9 класса - / Беларуская песня\nГДЗ по белорусскому языку 9 класс / Беларуская песня\nКалісьці вельмі даўно жыў на нашай зямлі люты пан. Ад цямна да цямна працавалі на яго людзі, а яму ўсё было мала. Аднойчы ён вырашыў паглядзець, ці хутка скончыцца жніво. Толькі мінуў лес, чуе: гучыць над полем песня. Ды такая жа ласлівая, сумная. Прыслухаўся пан да слоў і пачуў: клянуць жнеі пана.\nСтрашэнна раз'юшыўся, пачуўшы гэта, пан. Паслаў ён сваіх паслугачоўаканомаў шукаць, хто склаў песню. Падказалі яны свайму ўладару, што дзесьці ў лесе жыве дзіўны хлопчыкмузы ка. Няйначай як той хлапчук і склаў песню жнеям.\nЗагадаў пан злавіць маладога музьіку. Тры дні і тры ночы шукалі панскія слугі хлапчука. Нарэшце здарожыліся, прысе лі адпачыць. Раптам чуюць: спявае хтосьці. Шапнуў тут адзін панскі служка другому, што гэта, пэўна, непакорны музьіка. Другі запярэчыў яму, што гэта, мабыць, жаўрук у небе звініць.\n— Гэта ж сама зямля спявае! (141 слова)


Канвертаваць Аманскіх рыял (OMR) і Pesetacoins (PTC) : Калькулятар абменнага курсу\nАманскі рыял (OMR) і Pesetacoin (PTC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Аманскі рыял і Pesetacoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Аманскі рыял. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Pesetacoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Pesetacoins або Аманскіх рыял канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). The Pesetacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Сімвал PTC можа быць запісаная PTC. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 20 верасень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Pesetacoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. PTC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Будзьма беларусамі! » Круглы стол па праблемах гістарычнай спадчыны Стаўбцоўшчыны\n05.12.2008 | Навіны "Будзьма!" Культура\nКруглы стол па праблемах гістарычнай спадчыны Стаўбцоўшчыны\nГісторыка-культурная спадчына Стаўбцоўшчыны апынулася ў цэнтры ўвагі круглага сталу, які адбыўся ўчора ў доме культуры вёскі Стары Свержань Стаўбцоўскага раёну ў межах кампаніі “Будзьма!”. У ім прынялі ўдзел загадчык аддзела Нацыянальнага гістарычнага архіву Беларусі Зміцер Яцкевіч, старшыня таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч, каардынатар “Будзьма!” Ігар Лялькоў, а таксама супрацоўнікі культурнага аддзелу раённага выканкаму горада Стоўбцы і мясцовых дамоў культуры.\nПадчас сустрэчы Антон Астаповіч агучыў даклад, прысвечаны прававым аспектам аховы помнікаў гісторыі і культуры ў Беларусі. Зміцер Яцкевіч распавёў прысутным пра гістарычныя аспекты Стаўбцоўшчыны паводле матэрыялаў дзяржаўнага архіву Беларусі. Асаблівая ўвага ім была нададзеная невядомым дагэтуль момантам з радаводаў ураджэнцаў Стаўбцоўшчыны Язэпа Лёсіка і Якуба Коласа.\nНечаканасцю для гасцей імпрэзы стала іх запрашэнне ў стаўбцоўскую бібліятэку, дзе яны выступілі перад супрацоўнікамі бібліятэкі.\n“Абедзве сустрэчы былі арганізаваныя пры зычлівым спрыянні аддзела культуры Стаўбцоўскага раённага выканаўчага камітэту”, – адзначыў Ігар Лялькоў.\nПа выніках мерапрыемстваў было прынятае рашэнне аб далейшым супрацоўніцтве таварыства аховы помнікаў і культурнага аддзелу раённага выканаўчага камітэту Стоўбцаў. Супрацоўнікі выканкаму падтрымалі ідэю рэалізацыі валанцёрскай праграмы ў мэтах добраўпарадкавання каштоўных мясцінаў Стаўбцоўшчыны, сярод якіх Коласаўскі заказнік і сядзібны комплекс. Акрамя таго, удзельнікі круглага сталу пагадзіліся з неабходнасцю адраджэння мясцовай рады таварыства аховы помнікаў, якая спыніла сваё існаванне каля 20 год таму.\n“Пасля сустрэчы ў вёсцы Плябань і сённяшняга круглага сталу я магу ўпэўнена сказаць, што рэгіянальныя выканаўчыя ўлады пазітыўна ўспрымаюць ідэю супрацы грамадскіх арганізацыяў і дзяржаўных органаў у галіне культуры”, – пракаментаваў Антон Астаповіч вынікі абедзвюх сустрэчаў. Ён дадаў, што з’яўляецца адным са стваральнікаў сучаснага гербу Стаўбцоў, але хацеў бы бачыць сувязь з рэгіёнам не на асабістым, а на больш высокім ўзроўні: “Стаўбцоўскі выканаўчы камітэт – таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры”.


Пра папераджальную археалёгію. Гісторыя Ролянда. Піліп Ліпень\nПіліп Ліпень Гісторыя Ролянда 036\nПра папераджальную археалёгію\nАднаго разу ў жніўні, гуляючы па завулках, мы ўбачылі чалавека, які корпаўся ў сінім сьмецьцевым баку. Ён перахіліўся цераз бераг бака і, стоячы на дыбачках, намацваў нешта ў глыбіні. Мы адразу сьцямілі, што гэта жабрак альбо валацуга – мы ведалі пра іх па кнігах і татавых казках. Мы сабралі па кішэнях, у каго што было – ледзяшы, арэшкі, жуйкі – наблізіліся да яго і працягнулі дары. Ён не заўважаў нас, і Колік тузануў яго за фалду. Чалавек з крактаньнем выпрастаўся і павярнуўся да нас – круглатвары, вастраносы, у маленькіх акулярыках.\n– Вы што? – стрымана абурыўся ён, заўважыўшы міласьціну. – Я ня бомж! Я археоляг!\nАднак ледзяшы, арэшкі і жуйкі ўзяў і схаваў у торбу.\n– Сапраўдныя археолягі ня корпаюцца ў баках! – сказалі мы.\n– Так, звычайна я хаджу на гарадзкі сьметнік. Зараз проста міма йшоў і зазірнуў.\n– Сапраўдныя археолягі вядуць раскопкі ў пустэльні!\n– Ха-ха, – засьмяяўся чалавек. – Вашыя сапраўдныя археолягі – дурні! Капаюць, разгадваюць герогліфы, ствараюць тэорыі, надзімаюцца – але ўсё проста! Ня трэба ні гойсаць па пустынях, ні капаць – усе адказы ў нас перад носам. Глядзіце, вось начны гаршчок, вось зношаныя кеды, вось банка з-пад кількі – яны цудоўна захаваліся і кажуць пра цывілізацыю нашмат больш, чым нейкія там тысячагадовыя чарапкі! Я разглядаю, фатаграфую, інтэрпрэтую і ўпісваю ўсе знаходкі ў каталёг. Паверце, мой каталёг непараўнальна багацейшы і шырэйшы за любыя музэі! Я – папераджальны археоляг. Мая праца, хай і простая, несувымерна больш значная за патугі гэных «сапраўдных археолягаў». Уявіце: праз тысячу гадоў, калі гаршчкі, кеды і банкі струхлеюць, мае працы будуць мець найвялікшае значэньне для навукі!\nМы з брацікамі да таго пранікліся ідэяй папераджальнай археалёгіі, што запрасілі вучонага да нас і праводзілі яго ў дрывотню, дзе захоўваўся сямейны хлам. Пад ягоныя няўціхныя захапленьні мы напаўнялі вялізны стары чамадан паламатымі гадзіньнікамі, дзіравымі тапкамі, імбрыкамі бяз рыльцаў, прабітымі роварнымі камэрамі, згарэлымі прасамі, падрапанымі дыскамі і парэпанымі кружэлкамі. Сыходзячы, расчулены археоляг паабяцаў згадаць нас у падзяках да сваёй будучай манаграфіі – за неацэнны ўнёсак у навуку.\n037 Пра бескамплексовае жыцьцё зьмест


Універсітэт Турку — Вікіпедыя\nУніверсітэт Турку (фінск.: Turun yliopisto) — другі па велічыні ўніверсітэт Фінляндыі пасля Хельсінкскага ўніверсітэта. Размешчаны на паўднёвым захадзе краіны, у горадзе Турку. Заснаваны ў 1920 годзе. Уваходзіць у аб'яднанне Каімбрская група.\nУ 2012 годзе, па версіі Times, універсітэт уваходзіў у сотню лепшых еўрапейскіх універсітэтаў. У 2013 годзе ў рэйтынгу аўтарытэтнай брытанскай кампаніі QS Quacquarelli Symonds універсітэт займаў 205 месца сярод лепшых універсітэтаў свету.\nЗаснаваная ў 1640 годзе ў Турку Каралеўская акадэмія Аба была першым і адзіным універсітэтам Фінляндыі. У 1827 годзе пасля вялікага пажару, які знішчыў Турку, універсітэт быў пераведзены ў новую сталіцу — Хельсінкі. У 1822 годзе ў Акадэміі пачыналі сваё навучанне вядомыя фінскія дзеячы — Юхан Вільгельм Снельман, Эліяс Лёнрат, Юхан Людвіг Рунеберг.\nУ 1918 годзе ў Турку быў адноўлены прыватны шведскамоўны ўніверсітэт — Акадэмія Аба. Адначасова, па жаданні шырокіх грамадскіх колаў, у 1920 годзе ў горадзе быў заснаваны прыватны фінскамоўны Універсітэт Турку. Ахвяраванні на яго стварэнне пералічылі 22040 чалавек.\nУ 1952—1959 гадах па праекце архітэктара Арнэ Эрві быў пабудаваны новы гарадскі ўніверсітэцкі кампус на ўзгорку Юуліяпістанмякі. Новыя будынкі — бібліятэкі, лабараторый, факультэта прыродазнаўчых навук і галоўнага адміністрацыйнага блока размешчаны на ўсход ад старога корпуса ўніверсітэта, узведзенага ў пачатку XIX стагоддзя.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Універсітэт_Турку&oldid=1899703"\nАпошнія змены 28 студзеня 2015 а 13:59\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 13:59, 28 студзеня 2015.


Як прыгатаваць селядзец пад футрам - пакрокавыя рэцэпты з фота - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк прыгатаваць селядзец пад футрам - пакрокавыя рэцэпты з фота\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Як прыгатаваць селядзец пад футрам - пакрокавыя рэцэпты з фота\nЗнакамітая селядцовыя закуска з’явілася яшчэ ў пачатку мінулага стагоддзя, але і ў наш час у шматлікіх сем’ях навагодні і іншы святочны стол неймаверны без яе. Тым, хто яшчэ не знаёмы з тэхналогіяй падрыхтоўкі гэтай стравы, прапануем скарыстацца нашымі пакрокавымі інструкцыямі і відэа майстар-класам. Спачатку разгледзім, як прыгатаваць селядца пад футрам па класічным рэцэпце, а потым разбяром некаторыя папулярныя варыяцыі гэтай закускі.\nКласічная селядзец пад футрам рэцэпт з фота\nПадрыхтоўка: 25 мін\nПрацэс падрыхтоўкі: 30-35 мін\nКаларыйнасць: 180 ккал у 100 г\nТоўстая селядзец - 1 шт.\nАдна буракі вялікага памеру\nПара невялікіх морковок\n3 клубня бульбы\nГалоўка рэпчатай цыбулі\nТоўсты маянэз - 250 г\nТушку селядца ачысціць ад скуры, выдаліць галаву, хвост, плаўнікі, вантробы. Калі трапляецца ікра, то можна дадаць яе ў страва, ці ж проста з’есці з кавалачкам чорнага хлеба і кольцам лука.\nУ рыбы выдаліць хрыбет і ўсе дробныя косткі. Нарэзаць яе невялікімі кубікамі.\nКарняплоды прамыць і адварыць у лупіне ў пароварке, мікрахвалеўцы або ў падсоленай вадзе. Астудзіць і ачысціць.\nУ плоскую талерку нацерці на сярэдняй тарцы бульбу. Раўнамерна размеркаваць яго, каб таўшчыня пласта была аднолькавая і складала каля 8 мм. Вышмараваць маянэзам.\nЗатым ідзе пласт селядца: размяркуеце яе раўнамерным пластом па-над бульбы.\nНа пласт селядца выкладзеце нарэзаную маленькімі кубікамі рэпчаты лук.\nПа-над лука трэба звараную моркву нацерці пласт з яе - таксама разраўнаваць і прамазаць маянэзам.\nБуракі складзе верхні пласт. Яе таксама натрыце на тарцы, разраўнуйце і прахарчуйце маянэзам. Ўпрыгожце страва па ўласным жаданні.\nЛепшыя рэцэпты ад селядца закускі\nЯк рыхтуюць селядца пад футрам рулетам\nПрацэс падрыхтоўкі: 20-25 мін\nКаларыйнасць: 185 ккал у 100 г\nБачкова селядзец - 1 шт.\nАдна вараная буракі\nНевялікая моркву - 2 шт.\nНекалькі клубняў бульбы\nМаленькая ўпакоўка маянэзу\nАдварваем карняплоды, астуджаем і чысцім. Шаруе па асобных місках на буйной тарцы.\nЯйкі адварваем укрутую, чысцім ад шкарлупіны і таксама тром на буйнай тарцы.\nРэпчаты лук здрабняем кубікамі.\nПадрыхтаваную селядзец наразаем лустачкамі.\nЦыноўку для падрыхтоўкі сушы і ролаў засцілалі харчовай плёнкай. Выкладваем на яе пласт з буракоў, промазываем маянэзам.\nЗатым ідзе пласт бульбы, таксама прасякнуты падліўкай.\nРаўнамерна выкладваем здробнены рэпчаты лук, а на яго - нацёртыя яйкі. Змазваем маянэзам.\nНа яечна-маянэзны пласт размяркоўваем цёртую моркву.\nПа прынцыпе падрыхтоўкі сушы ўздоўж аднаго боку цыноўкі выкладваем лустачкі селядца.\nАкуратна, дапамагаючы сабе цыноўкай, заварочваем інгрэдыенты ў рулет.\nПрыбіраем яго ў плёнцы халадзільнік, каб прамокла і стаў добра трымаць форму.\nПраз гадзіну дастаем рулет, вызваляем яго ад плёнкі, выкладваем на страву. Зверху маянэзам малюем тонкую сеточку. Наразаем кружочкамі і падаем да стала.\nКрыху зменены рэцэпт селядца пад футрам у рулет прадстаўлены ў наступным відэа ўроку. У майстар-класе паміж пластамі выкарыстоўваюцца тонкія лаваш, а селядзец ўкладваецца на ўжо нарэзаныя кавалкі рулета. Досыць арыгінальна!\nСелядзец пад футрам з яблыкамі\nСвежае яблык у салаце надае стравы пяшчота, пікантную кіслінку і навізну.\nПадрыхтоўка: 20 мін\nПрацэс падрыхтоўкі: 25 мін\nКаларыйнасць: 170 ккал у 100 г\nФіле бочковое селядца - 300 г\nАдна вялікая вараная буракі\nНевялікая моркву адварная - пара штук\nАдварной бульба - 2 шт.\nАдно кіслае яблык\nМаянэз - каля 200 г\nВараныя карняплоды здрабняем на тарцы па асобных талерках.\nФіле селядца рэжам невялікімі кавалкамі.\nРэпчаты лук нашаткуйце кубікамі, заліце яго кіпенем на 7 хвілін, каб выйшла ўся горыч. Ваду зліваем, лук адкідваем на папяровае ручнік - прасушваюць.\nНа плоскую талерку выкладваем пласт з селядца і лука, прамакаюць яго невялікай колькасцю маянэзу.\nЗатым варта бульбу з маянэзам, пасля яго - моркву з соўсам.\nНа моркву раўнамерным пластом шаруе на сярэдняй тарцы яблык.\nЗавяршальны пласт - цёртая буракі, прасякнутая падліўкай.\nСелядзец пад футрам з яйкам\nНезвычайнае дадатак знаёмаму стравы дадаюць вараныя яйкі. Хочаце здзівіць гасцей - тады скарыстайцеся гэтым рэцэптам!\nПорцый - 10\nПадрыхтоўка - 20 мін\nПрацэс падрыхтоўкі - 35-40 мін\nКаларыйнасць - 185 ккал у 100 г\nПара штук філе селядца\nНекалькі отваренных морковок\n5 шт. адварных курыных яек\nНевялікая ўпакоўка тлустага маянэзу\nВараныя карняплоды (буракі і моркву) нацерці на буйнай тарцы, з яйкамі паступіць гэтак жа. Здрабніць лук. Селядзец парэзаць кубікамі.\nЗбіраем салата пластамі: 1 пласт - драная бульба, прасякнуты маянэзам; 2 - селядзец з цыбуляй; 3 «паверх» - здробненыя на тарцы яйкі, 4 - моркву з маянэзам. Завяршаем салата цёртым бураком, якую зверху старанна промазываем маянэзам.\nВегетарыянская селядзец пад футрам\nНазываць такую закуску «селядцом» няправільна, бо сярод інгрэдыентаў селядца няма наогул, але замяніць яе цалкам па сілах багавіння нори, якія ўжываюцца для падрыхтоўкі сушы. Прычым такая разнавіднасць закускі спадабаецца не толькі вегетарыянцам, але і ўсім людзям, якія прытрымліваюцца посту.\nКаларыйнасць: 95 ккал у 100 г\nЛіст нори - 2 шт.\nАдна адварная буракі\nПосны маянэз без яек - 200 мл\n10-15 мл соевага соусу\nГародніна натрыце па розных талерках на буйной тарцы і дадайце трохі нішчымнага маянэзу.\nЛісты нори нарэжце нажніцамі на невялікія пласты і заліце соевым соусам на 5 хвілін.\nРэпчаты лук нарэжце маленькімі кубікамі.\nНа страву выкладзеце бульбяны пласт, затым замочаныя ў соевым соўсе ліста нори. Далей варта маркоўны пласт, пасля якой выкладваем нацёртую буракі.\nВерх салаты упрыгожваем сетачкай з нішчымнага падліўкі.\nЎпрыгожванне гатовага стравы\nБольшасць гаспадынь закуску ўпрыгожваюць маянэзнай сетачкай, але страва атрымаецца больш святочным, калі яго верхавіну ўпрыгожыць ружамі, як на фота гатовай селядца пад футрам. Невялікую вараную буракі рэжце тонкім маленькім нажом па крузе, робячы з яе нешта накшталт змейкі. Загарніце яе ў ружовы бутон і пастаўце на салату. Лісточкі зрабіце з пятрушкі.\nВыкарыстоўвайце трэнні яечныя жаўткі, каб зрабіць закуску больш яркай. Колцы маслін таксама зробяць маляўнічы акцэнт у святочным талерцы. Арыгінальнасць ўпрыгажэнні залежыць толькі ад вашай фантазіі.\nЯк выбраць селядзец для стравы: рэкамендацыі\nГуст гатовага стравы наўпрост залежыць ад якасці прадуктаў. Выбіраючы галоўны інгрэдыент для закускі - селядзец, улічвайце яе свежасць, тлустасць, ступень салёнасці. Лепш, каб яна была тоўстай і па меры салёнай. Купляючы рыбу, аддавайце перавагу цэласнай тушкі, а не кавалачкамі філе ў пресервов.\nЗвярніце ўвагу на расол ў бочцы: каламутны колер і непрыемны пах павінны адштурхнуць вас ад куплі такога прадукту. Свежая рыба навобмацак гладкая без бачных пашкоджанняў (расколін, разрэзаў).\nХочаце купіць селядзец з ікрой? Выбірайце рыбу з мутнымі вачыма, а селядзец з чырванаватым адценнем вачэй будзе больш тоўсты і мясістай. Галоўны паказчык свежасці рыбы - стан жабраў. У свежага селядца яны цёмна-чырвонага адцення, шчыльнай кансістэнцыі, без ялкавага гнілога паху.\nШаруйце гародніна непасрэдна на талерку, на якой будуеце закуску. Так страва будзе больш паветраным і пяшчотным на густ.\nВыкарыстоўвайце моркву і буракі ў роўных прапорцыях, а бульбы бярыце ў два разы больш.\nКупляйце толькі суцэльную селядзец з бочкі, а не філе ў пресервов, каб закуска была сапраўды смачнай і пажыўнай.\nПа магчымасці маянэз рыхтуйце ў хатніх умовах сваімі рукамі. Тады ваша страва дакладна не сапсуе густ няякаснага ёлкага падліўкі.\nПерш чым падаваць «Селядзец пад футрам», вытрымаеце у халадзільніку пару гадзін.\nГісторыя назвы стравы «Селядзец пад футрам»\nІснуе легенда аб кухары Арыстарх Пракапцоў, які яшчэ ў далёкім 1918 году прыдумаў таннае сытна страва, каб пастаяльцы карчмы елі яго і менш п’янеў ад выпітага.\nПасля з’едзенай наведвальнікамі ўстановы каларыйнай закускі, алкаголь не дзейнічаў на іх арганізмы настолькі агрэсіўна. Яны больш не ладзілі разгарачаныя дыспуты, пераходзяць у бойкі. У закускі ён выкарыстаў толькі даступныя і недарагія прадукты. А назва навінцы было дадзена «шавінізм і Захаду - Байкот і Анафема», абрэвіятура якога гучыць як «Ш. В. Б. А. ».\nА якія сакрэты падрыхтоўкі гэтага папулярнай і любімай усімі закускі ў вас? Падзяліцеся парадамі ў каментарах або раскажыце сваю тэхналогію прыгатавання\nСалат «Селедка под шубой» (или просто «Шуба») - Классический рецепт Відэа.\nПапярэдні Тэкст Гарохавы суп з вэнджанымі рэбрамі\nНаступная Артыкул Ідэі для стварэння інтэр'еру\nВыхадныя ў Парыжы\nДыскамфорт падчас сэксу\nКалі майстар здымае "Майстры"\nЛінгвістычныя гульні для дзяцей: сэнс слова