Как живете, шерешевцы? Корреспондент обратился с вопросом к сельчанам — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nКак живете, шерешевцы? Корреспондент обратился с вопросом к сельчанам\n21.01.2017 Автор: Katrin\n— Я працую ў польскай фірме «Бударама». Асноўны офіс яе знаходзіцца ў Ружанах, а тут, у Шарашове, арандуецца памяшканне для чатырох чалавек. Можна сказаць, дзякуючы ёй, мне яшчэ пашанцавала, а многія тут засталіся без працы. Дзе яе знайсці? Таму моладзь і збягае адсюль у пошуках лепшай долі. Мне бегчы няма куды і ўжо няма калі: 50 гадоў як-ніяк. Дацягну да пенсіі.\nГаліна, работнік дзіцячага садка:\n— Хацелася б, каб перагледзелі расклад руху аўтобусаў: мы літаральна на 10 мінут спазняемся на аранчыцкія аўтобусы. Як нашым дзецям-студэнтам з рані-цы дабірацца да цягнікоў? Мы не просім дадатковых рэйсаў, але тыя, што ёсць, пусціце з толкам! Нам нават вадзіцелі спачуваюць: «Рады б дапамагчы, але расклад ёсць расклад». Адзін раз вадзіцель аўтобуса, дзякуй яму — сам патэлефанаваў на аўтастанцыю ў Пружаны і папрасіў, каб аўтобус з Шарашова пачакалі… Як хочацца, каб выкарыстоўваліся па прызначэнні вытворчыя памяшканні! Вазьміце, да прыкладу, будынак пякарні. Які ж смачны тут пяклі калісьці хлеб! Верыцца, што зноў па пасёлку будзе разносіцца водар булачак.\nГаліна Мікалаеўна, пенсіянерка:\n— Вельмі хацелася б, каб на летні перыяд тут быў падрыхтаваны па ўсіх санітарных нормах вадаём, каб можна было адпачыць. А яшчэ спадзяемся, што вернуць ВВК. Які будынак з еўравокнамі прападае! Навошта яго трэба было закрываць? Хай бы сельскія школьнікі вучыліся і асвойвалі прафесіі. Не ўсім жа ўгатавана паступіць у інстытут.\n— Пераканаўча просім узмацніць патрульную службу, асабліва ў суботу вечарам, калі моладзь збіраецца ў цэнтры. Пасёлак страчвае пакой… А не дай Бог здарыцца якая бойка! Мы не ведаем нават, куды паскардзіцца.\nЭмілія Рыгораўна Пстыга, пенсіянерка:\n— Шарашоўцы маюць патрэбу ў разгалінаванай цэнтралізаванай каналізацыі. Яна ідзе па асноўнай вуліцы, а ў большасці – мясцовы сцёк. Жыхары пасёлка гэтае пытанне неаднаразова ўздымалі і нават самі грошы збіралі. Праўда, гэтага аказалася недастаткова. Шалёныя сумы патрабаваліся. А дзе іх узяць?\n— Нам вельмі не хапае рэнтген-кабінета і прыёму хірурга, хоць бы адзін-два разы на тыдзень. Вось нядаўна хлопчык паслізнуўся, упаў і моцна рассек брыво. Нават неабходных матэрыялаў на экстранныя выпадкі не хапае.\nЦікавілася Алена Зялевіч.\nПредыдущая записьОдин из трех. На территории Шерешевского сельсовета осталось только три ветерана\nСледующая записьПьяный водитель оставил без света улицу Красноармейскую


Краіна, якая шкадавала сабаку - Беларуская Праўда\nКраіна, якая шкадавала сабаку\nА пад Калінінградам у доме для старых (калі той жах, які я ўбачыў, можна назваць домам) памерла маці маёй сяброўкі, і яна папрасіла мяне дапамагчы. Забраць, перавезці, пахаваць. З’явіліся мы ў той багадзельні, а нябожчыцу знайсці не могуць. Зайшлі ў морг – там каля тузіна трупаў. Адзін на адным. Ужо пахнуць. “Чаму не хаваеце?” “Чакаем. Можа, радня забярэ”. “І прыязджаюць, забіраюць?..” “Амаль не. Але раптам…”\nНарэшце знайшлі. У агульнай магіле, яшчэ не засыпанай зямлёй, толькі прысыпанай вапнай.\nТакой насамрэч была краіна, якая шкадавала сабаку.\nПад пагрозай існаванне нашай дзяржавы, агучваюцца планы далучэння Беларусі да Расіі, каля нашых межаў расійскія танкі, наша эканоміка ў катастрафічным стане, шмат каму ўжо няма за што дзяцей гадаваць і дзядоў пахаваць, – а пра што ў гэты час самая бурная дыскусія як сярод тых, хто чытае “СБ”, гэтак і сярод тых, хто чытае “НВ”?..\nПра геяў і лесбіянак. Лесбіянстваваць ім ці не лесбіянстваваць…


На мясцовых выбарах у Грузіі перамагла кіроўная партыя «Грузінская мара»\n03.10.2021 / 10:33\nУ Грузіі на выбарах у мясцовыя органы ўлады лідзіруе кіроўная партыя «Грузінская мара» — яна набірае 48,56% галасоў. Пра гэта сведчаць папярэднія даныя ЦВК краіны пасля падліку галасоў з амаль 40% участкаў, піша РБК.\nНа другім месцы — «Адзіны нацыянальны рух» (АНР), заснаваны экс-прэзідэнтам Міхаілам Саакашвілі. Партыю падтрымалі 31,23% выбаршчыкаў.\nСледам з вялікім адрывам ідзе партыя экс-прэм'ера Георгія Гахарыя «Для Грузіі» з 6,87% галасоў. Усяго ў выбарах прымаюць удзел 50 партый.\nНа выбарах мэра Тбілісі, па падліках ЦВК, дзейны кіраўнік горада Каха Каладзэ набірае 45,5%. Старшыня АНД Ніка Мелія заручыўся падтрымкай 34,13% выбаршчыкаў. Трэцяе месца — у Гахарыі (8,97%). Для перамогі кандыдату неабходна набраць больш за 50% галасоў, у адваротным выпадку будзе прызначаны другі тур.


Сапраўдны мужчына. Які ён? Бліц-апытанне — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nСапраўдны мужчына. Які ён?\nМарат Цалко, Шуміліна:\n– Мужчына павінен валодаць шэрагам якасцяў, якія падыходзяць пад характарыстыку “прыстойны чалавек”. На маю думку, перш за ўсё гэта выхаванасць, стрыманасць, знаходлівасць, рашучасць. Сапраўдны мужчына павінен пры любых абставінах цвяроза ацэньваць сітуацыю і прыстойна з яе выходзіць. Менавіта ад сапраўднага мужчыны слабейшыя адчуваюць клопат і падтрымку. Увогуле мужчына пазнаецца не ў размовах, а ва ўчынках.\nВіктар Сініцкі, в. Макракі:\n– Мужчына можа быць розным. Кожны зыходзіць са сваіх жыццёвых мэт. На маю думку, кожны з нас павінен мець мужнасць, каб узяць адказнасць за шчасце іншых людзей. Маю на ўвазе сям’ю. Менавіта ў сям’і праяўляюцца лепшыя рысы характару. Ты павінен быць і гаспадаром, і сябрам, і здабытчыкам, і дарадцам, а таксама вынаходнікам і вундэркіндам для сваіх дзяцей. Мы з жонкай выхавалі пецярых дачок, а таксама ў нас трое прыёмных дзяцей. Я ганаруся, што нашы дзеці сталі дастойнымі людзьмі.\nМіхаіл Цікавенка, аг. Мішневічы:\n– Раней, у савецкія часы, лічылася, што сапраўдны мужчына павінен адслужыць тэрміновую ваенную службу. Я падыходжу пад гэту катэгорыю, бо служыў у арміі, быў сувязістам. Але зараз погляды памяняліся. Мужчына павінен быць моцны духам і характарам, умець адказваць за свае словы і ўчынкі, дакладна ведаць, чаго хоча і дабівацца сваёй мэты ў жыцці. Лічу, што сапраўдны мужчына не падманіць і не пакрыўдзіць.\nМаксім Міхалычаў, аг. Слабада:\n– Калі гаворка ідзе пра сапраўднага мужчыну, то перш-наперш згадваеш чалавека, які з’яўляецца для цябе прыкладам па жыцці. Такім стаў для мяне бацька Дзяніс Валянцінавіч. Ён сумленны, працавіты, заўсёды праўдзівы, ніколі не распускае рукі. Я вучуся яшчэ ў дзясятым класе і недастаткова ведаю жыццё, якім яно павінна быць. А мой бацька мудры. Ён заўсёды падкажа, параіць, ніколі не абразіць і не прынізіць. Таму я бяру прыклад з яго як з сапраўднага мужчыны. Вучуся быць сабраным, дысцыплінаваным, мэтанакіраваным.\nДанііл Ткачоў, Шуміліна:\n– Мужчына павінен быць храбрым, умець служыць у арміі і страляць з аўтамата. Я пакуль яшчэ не сапраўдны мужчына. Мне шосты год, і трэба яшчэ расці. Але, калі я пайду ў армію, папрашуся быць лётчыкам, бо мне вельмі падабаюцца самалёты.\nПытанне задавала Ларыса ЗАЙЦАВА.


У МЕНСКУ ЗА ХУЛІГАНСТВА ЗАТРЫМАНЫ РАСЕЙСКІ ДЫПЛЯМАТ\nСупрацоўнік амбасады Расеі 33-гадовы Эльдар Султанаў адпачываў учора ўвечары ў летняй кавярні каля крамы "Ўзвышша" на менскім праспэкце Скарыны. Там ён прысеў за столік да кампаніі маладых людзей – Віталя Ўмрэйкі, ягонай дзяўчыны й Рамана Шкора.\nХлопцы сьцьвярджаюць, што расейскі дыплямат быў на моцным падпітку і пачаў хваліцца сваёй пасадай ды паказваць дакумэнты, дзе было запісана, што Эльдар Султанаў ёсьць другім сакратаром расейскай амбасады. Пасьля Султанаў пачаў прапаноўваць Умрэйку грошы, каб той аддаў яму сваю дзяўчыну. Паміж імі завязалася спрэчка, якая фактычна перарасла ў бойку. Эльдар Султанаў накінуўся на Віталя Ўмрэйку.\nШто было далей – распавядае сьведка здарэньня Раман Шкор:\n(Шкор: ) "Віталь Умрэйка пачаў ад яго ўцякаць. Ён бег за Віталём па праспэкце Скарыны да Нацыянальнага банку, а на перакрыжаваньні вуліцы Леніна з праспэктам Скарыны зваліўся ў пераход".\nПобач праходзіў міліцэйскі патруль, які затрымаў Эльдара Султанава. Сьведкі сьцьвярджаюць, што спадар Султанаў супраціўляўся міліцыянтам, і тыя нават былі вымушаныя ўжыць спэцсродкі. У дзяжурнай частцы гарадзкога аддзелу міліцыі №1 нашаму Радыё паведамілі:\n(Дзяжурны:) "Так, быў ён у нас. Вызвалены й перададзены прадстаўнікам амбасады Расеі. Быў затрыманы ў 21.45 у п'яным выглядзе па вуліцы Леніна 9. Дробнае хуліганства. Але быў выкліканы прадстаўнік амбасады Расеі й яго вызвалілі".\nЧасовы павераны Расеі ў Беларусі Вячаслаў Каваленка сьцьвярджае, што ніякага падобнага здарэньня не было:\n(Каваленка: ) "Гэта нейкія злыя языкі вам гавораць. Адчулі пах смажанага й спрабуеце разьдзьмуць гэтую справу. Я вас адразу папярэджваю, ня трэба гэтага рабіць. Ніякага такога выпадку не было – гэта нейкія інсынуацыі. Калі вы ў будучыні хочаце падтрымліваць з амбасадай добрыя й шчыльныя адносіны й зьвяртацца па падтрымку, я вас прашу ня ўдзельнічаць у гэтай кампаніі".\nПры гэтым кіраўнік расейскай амбасады адмовіўся паведамляць, ці працуе ў штаце іхнага дыпляматычнага прадстаўніцтва чалавек з прозьвішчам Султанаў.


Культура - Партытура бясконцасці\nVІІІ Міжнародны фестываль Юрыя Башмета — і акурат восем канцэртаў у праграме. Ці ж гэта не сімвалічна? І справа не ў тым, што лічба проста паўтараецца, а ў тым, што яна “чытаецца” яшчэ і быццам бы “па гарызанталі”, у музычна-часавым вымярэнні, нагадваючы ў такім выглядзе ўсім вядомы знак бясконцасці.\nЯшчэ адна значная “васьмёрка” ў фестывальнай праграме — гэта прыезд знакамітага польскага кампазітара і дырыжора, класіка сусветнага авангарда Кшыштафа Пендэрэцкага, якому ў лістападзе споўніцца 80 гадоў. Чарговым вымярэннем бясконцасці музычных талентаў стане і канцэрт 8 кастрычніка: менавіта ў гэты вечар на сцэне Беларускай дзяржаўнай філармоніі збяруцца лаўрэаты Міжнароднага конкурсу імя П.І. Чайкоўскага — аднаго з самых прэстыжных у свеце. Сярод іх — нідэрландская скрыпачка Таццяна Самуіл, якая ўжо скарыла сэрцы беларускіх слухачоў, піяніст Аляксей Чарноў, што пачынаў сваю кар’еру з перамогі на колішнім Міжнародным конкурсе піяністаў у Мінску, і ажно два віяланчэлісты — расіянін Аляксандр Бузлоў і француз Раман Гар’ё. А наш лаўрэат гэтага ж конкурсу — віяланчэліст Іван Карызна — будзе саліраваць на 25-годдзі знакамітага аркестра Уладзіміра Перліна, свайго, між іншым, першага і галоўнага настаўніка.\nУвогуле, беларускасці еўрапейскага ўзроўню будзе на фестывалі шмат.\nВыступяць і скрыпач Арцём Шышкоў, і кантрабасіст Стас Анішчанка, і лепшыя творчыя калектывы краіны — сумесна з гасцямі. Сапраўднай падзеяй стане сусветная прэм’ера твора беларускага кампазітара — “Архітэктон” для двух фартэпіяна, аргана і сімфанічнага аркестра Валерыя Воранава, які апошнім часам жыве і працуе ў Германіі.\nЦі ж не цікава, як інтэрпрэтуе гэтую партытуру турэцкі дырыжор Алпаслан Эрцюнгеалп?..


★Линндсей★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Линндсей. Значэнне імя Линндсей. Линндсей значэнне імя. Паходжанне імя Линндсей. Таямніца імя Линндсей. Тлумачэнне імя Линндсей. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Линндсей\nЛинндсей - у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nЛинндсей, у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nКраткое значение имени Линндсей.\nЗначэння мужчынскага імя Линндсей пакуль няма.\nКраткие формы имени Линндсей:\nИнтерпретация значения букв имени Линндсей.\nЛітара Л ў імя Линндсей: тонкае ўспрыманне прыгажосці, артыстычныя (мастацкія) таленты, імкненне падзяліцца ведамі і адчуваннямі з партнёрам. Папярэджанне свайму ўладальніку не марнаваць жыццё марна, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне.\nЛітара Н ў імя Линндсей: знак пратэсту, унутраная сіла не прымаць усе запар, без разбору, востры крытычны розум, цікавасць да здароўя. Руплівы працаўнік, але не пераносіць "мартышчынай працы".\nЛітара Д ў імя Линндсей: роздум, абдумванне перад пачаткам справы, арыентацыя на сям'ю, гатоўнасць дапамагчы, часам капрызнасць. Часта - здольнасці экстрасэнса.\nЛітара С ў імя Линндсей: здаровы сэнс, імкненне да трываламу становішчу і матэрыяльнай забяспечанасці; ў раздражненні - ўладарнасць і капрызнасць. Чалавеку важна знайсці свой уласны шлях у жыцці.\nЛітара Е ў імя Линндсей: патрэба да самавыяўлення, абмену ідэямі, схільнасць выступаць у ролі пасярэдніка, праніклівасць дзякуючы ўменню ўваходзіць у свет таемных сіл. Магчымая балбатлівасць.\nЛітара Й ў імя Линндсей: тонкая духоўнасць, адчувальнасць, дабрыня, любоў да свету. Вонкава чалавек паказвае практычнасць як шырму для ўтойвання рамантычнай мяккай натуры.


“З кнігай праз усё жыццё”: інфармацыйны даведнік аб ветэранах бібліятэчнай справы Глыбоцкага раёна - Глыбоцкая централізаваная бібліятэчная сістэма\n“З кнігай праз усё жыццё”: інфармацыйны даведнік аб ветэранах бібліятэчнай справы Глыбоцкага раёна\n“З кнігай праз усё жыццё”, так называецца інфармацыйны даведнік, які падрыхтавалі ў аддзеле бібліятэчнага маркетынгу Глыбоцкай ЦРБ. Даведнік прысвечаны работнікам бібліятэк Глыбоцкага раёна і змяшчае біяграфічныя звесткі, фотаздымкі і ўспаміны бібліятэкараў, артыкулы з газет аб іх рабоце.\n47 бібліятэчных работнікаў пакінулі свой след у культурным жыцці Глыбоччыны. Адны з іх пачыналі свой працоўны стаж ў далёкія 50-60-я гады і ўжо даўно на заслужаным адпачынку, іншыя пайшлі з жыцця, некаторыя яшчэ працуюць. Аднак, усе ўзгаданыя ў зборніку асобы маюць званне “ветэран працы”, з’яўляюцца паважанымі людзьмі сярод аднавяскоўцаў, працаўнікоў мясцовых гаспадарак, сваіх калег. Многія з ветэранаў працы выходзілі пераможцамі ў прафесійных спаборніцтвах розных узроўняў.\nБібліятэкары заўсёды былі надзейнай дапамогай мясцовым уладам, многія неаднаразова выбіраліся дэпутатамі мясцовых Саветаў; прымалі актыўны ўдзел у рэспубліканскіх і раённых грамадска-палітычных кампаніях і мерапрыемствах.\nГартаючы старонкі дапаможніка, можна прасачыць развіццё бібліятэчнай справы на Глыбоччыне на працягу 2-й паловы мінулага стагоддзя. Ідзе час, адбываюцца змены ў краіне, ў раёне замест 65-ці бібліятэк (у 1977 годзе), застанецца меньш. Але імёны тых, хто працаваў бібліятэкарам у горадзе або на вёсцы, ствараў культурны патэнцыял раёна, нёс веды ў масы, застануцца ў гісторыі бібліятэчнай справы Глыбоччыны.\nДаведнік рыхтаваўся на працягу двух год. Мы ўдзячны бібліятэчным работнікам сістэмы за актыўны ўдзел ў падрыхтоўцы гэтага выдання.\nТатарчук А.М., загадчык аддзела бібліятэчнага маркетынгу ЦРБ


У абласным этапе рэспубліканскай алімпіяды вучаніца Вуглоўскай СШ заняла прызавое месца\n24.02.2017 01.03.2017 Маяк Палесся3380Комментарии on У абласным этапе рэспубліканскай алімпіяды вучаніца Вуглоўскай СШ заняла прызавое месца\nБольш за тысячу вучняў школ, гімназій і ліцэяў Гомельшчыны прынялі ўдзел у абласным этапе рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах. Але пераможцамі сталі толькі самыя старанныя, карпатлівыя, мэтанакіраваныя: дыпломы атрымалі 520 юных інтэлектуалаў, 16 з якіх – вучні сельскіх школ. І ў гэтым ліку значыцца 11-класніца Вуглоўскай СШ Анастасія Захожая.\n– Дзяўчынка прыйшла ў нашу ўстанову ў 2013 годзе, калі была спынена дзейнасць Лубяніцкай базавай школы. І за гэты перыяд праявіла сябе як руплівая, працаздольная, кемлівая, надзеленая добрай памяццю вучаніца, паспяваючы літаральна па ўсіх прадметах, – распавядае дырэктар Вуглоўскай СШ Святлана Аляксандраўна Дзегцярэнка.\nА ў дадатак падкрэслівае, што Насця яшчэ і вельмі добразычлівая, спагадлівая, ветлівая, дружалюбная асоба. З такой вучаніцай прыемна і цікава працаваць – падкупляе яе шчырае жаданне вучыцца, спасцігаць новае, самаўдасканальвацца. Таму і не дзіўна, што ў скарбонцы поспехаў дзяўчынкі нямала перамог раённага ўзроўню. Напрыклад, у алімпіядах па нямецкай і рускай мовах, конкурсе рытарычнага майстэрства “Гавары са мной па-беларуску”. А сёлета дадалася яшчэ адна, больш значная і каштоўная – перамога ў абласным этапе рэспубліканскай алімпіяды па роднай мове і літаратуры: Насця вярнулася дамоў з дыпломам другой ступені.\nУ мінулым навучальным годзе, дарэчы, дзяўчынка таксама спрабавала свае сілы на абласным узроўні, але як рускамоўны лідар раёна. І якім жа было расчараванне, калі да прызавога месца ёй не хапіла… усяго аднаго бала. Шкада. Але гэта сведчыла: Насця знаходзіцца ў адным кроку ад перамогі. Таму Святлана Аляксандраўна, якая рыхтавала Насцю да алімпіяды і была ўпэўнена ў яе сілах, магчымасцях і здольнасцях, не губляла надзеі ўбачыць сваю вучаніцу ў ліку дыпламантаў у наступным годзе.\nЦяпер, ужо у выпускным класе, юная інтэлектуалка атрымала прапанову паўдзельнічаць у філалагічным спаборніцтве па беларускай мове – з улікам прынятага ёю рашэння здаваць цэнтралізаванае тэсціраванне менавіта па гэтай дысцыпліне. Так што дадатковыя заняткі, паглыбленыя веды па прадмеце, па меркаванні самой Насці, залішнімі не будуць, і ўжо з верасня яна пачала руплівую падрыхтоўку да іспытаў на чале з педагогам першай кваліфікацыйнай катэгорыі Ірынай Рыгораўнай Хадасок. Настаўніцай, дарэчы, вопытнай, працалюбівай, здольнай абудзіць цікавасць да роднай мовы і літаратуры, якія яна выкладае, разгледзець у тым ці іншым вучні схільнасці да гэтых прадметаў. І, вядома ж, падтрымаць шчырае жаданне дзіцяці ўдасканальваць свае веды, рухацца далей і дасягаць большага. Нездарма менавіта яе вучаніца Алена Дзегцярэнка, якой дапамагала ўзбагачаць засвоенае на ўроках, пашыраць сферу выкарыстання роднага слова, глыбей пранікаць у яго таямніцы, паклала ў скарбонку Брагіншчыны дыплом трэцяй ступені, атрыманы на абласным этапе рэспубліканскай алімпіяды па беларускай мове і літаратуры двума гадамі раней. А сёлета прызавым месцам у аналагічным туры інтэлектуальнага марафону парадавала Анастасія Захожая, якая да таго ж была запрошана прадстаўляць Гомельшчыну ў складзе зборнай каманды вобласці на рэспубліканскім узроўні, але адмовіцца ад такой прапановы прымусіў стан здароўя.\nСама ж дзяўчынка прызнаецца, што перамога ў алімпіядзе для яе, сельскай школьніцы, асабліва каштоўная, бо спаборнічаць давялося ў пераважнай большасці з прадстаўнікамі гімназій і ліцэяў. І каб дасягнуць такога поспеху, давялося шмат працаваць, не адну гадзіну штодня адводзіць сур’ёзнай падрыхтоўцы, адшліфоўванню сваіх ведаў, рабоце над памылкамі. Добра, што побач знаходзілася мудрая, тактоўная, разважлівая настаўніца: Ірына Рыгораўна дбайна, максімальна прадумана падбірала для сваёй вучаніцы заданні, імкнучыся павысіць яе пазнавальны інтарэс, нацэльвала на плённую сумесную дзейнасць. А наколькі важна было навучыцца тонка адчуваць мову, глыбока асэнсоўваць трапныя выразы, спасцігнуць мудрасць сказанага ці напісанага, узбагаціць слоўнікавы запас, вядома, відаць, толькі тым, хто хоць аднойчы спрабаваў свае сілы ў падобным конкурсе.\nЗаданні алімпіяды прадугледжваюць, як правіла, выяўленне ўзроўню не толькі моўнай і маўленчай падрыхтоўкі вучняў, але і іх агульнага развіцця. Таму і прапаноўваецца некалькі відаў работ. У першы дзень, напрыклад, юныя філолагі пісалі водгук на твор – праца творчая і індывідуальная, з асабістым успрыманнем прачытанага. А ўлічваючы, што менавіта гэтае заданне выклікала ў Насці найбольшае хваляванне, напярэдадні алімпіяды было прынята рашэнне раз у тыдзень працаваць з педагогам-філолагам Буркоўскай школы Мікалаем Рыгоравічам Малочкам – аб транспартным забеспячэнні паклапаціўся аддзел адукацыі, спорту і турызму райвыканкама. Кандыдатура, дарэчы, не выпадковая: Мікалай Рыгоравіч – чалавек творчы, эмацыянальны і артыстычны, з выразным маўленнем і здольнасцю пераканаўча ўздзейнічаць на аўдыторыю, таму Насці ў яго было чаму павучыцца. Напрыклад, больш ярка і ўпэўнена разгортваць свае думкі, выкладаючы іх лагічна, цікава і змястоўна.\nПотым была комплексная работа, якая дазваляе меркаваць аб сфарміраванасці ведаў, уменняў і навыкаў па ўсіх раздзелах курса беларускай мовы і літаратуры. Так што заданні падуладны асобам начытаным і ўсебакова развітым, добра ўзброеным ведамі па двух прадметах. І, нарэшце, трэці дзень – не менш хвалюючы, бо патрэбна выказаць перад слухачамі сваё меркаванне на прапанаваную тэму. А жывое выступленне, калі ў яго не ўкласці душу, уласныя эмоцыі і пачуцці, наўрад ці зацікавіць, засяродзіць увагу аўдыторыі. Думкі перад гэтым конкурсам, як і іншым алімпіяднікам, таксама не давалі спакою. Ды ўсё атрымалася.\nСама ж пераможца зазначае, што веры ў свае сілы ёй прыдавала моцная падтрымка не толькі настаўнікаў, але і сяброў, родных і блізкіх. І хаця Насця плануе атрымліваць вышэйшую адукацыю па эканамічным профілі, хочацца спадзявацца, што любоў ра роднай мовы і літаратуры, без якой нельга б было разлічваць на поспех, яна пранясе праз усё жыццё. Шкада толькі, што яно ўжо праз лічаныя месяцы заявіць: школьныя алімпіяды, інтэлектуальныя паядынкі, конкурсы знатакоў, эрудытаў скончаны. Па іх, як прызналася выпускніца, яна будзе вельмі сумаваць.\nЛюбімую не аддадзім: у мітынгу, які прайшоў 16 жніўня на плошчы Незалежнасці ў Мінску, прынялі ўдзел і брагінчане


Кадастравы выпіска. Што гэта такое і як яе атрымаць?\nКадастравы выпіска ўяўляе сабой спецыяльную інфармацыю, якую падрыхтоўваюць на аснове запытаў заяўнікаў. Гэты дакумент павінен цалкам ім адпавядаць.\nШто гэта за дакумент?\nУ выпісцы па кадастры павінны прысутнічаць усе звесткі аб любым аб'екце нерухомасці: нежылым або жылым доме, зямельным участку. У апошнім выпадку ён павінен быць унесены ў спіс ГКН (дзяржаўны кадастр нерухомасці). Атрымаць яго можна ў Росреестре.\nКалі вы цікавіцеся, што такое кадастравы выпіска, тады вам дакладна будзе неабходна даведацца і пра адмысловую пашпарце, які нясе ў сабе ўсю наяўную інфармацыю аб аб'екце нерухомасці, што знаходзіцца ў ГКН. Пры гэтым пашпарт кадастру павінен цалкам соответсвовать усім нормам і правілам. На сённяшні дзень існуе спецыяльная форма, па якой і адбываецца рэгістрацыя правоў на той ці іншы аб'ект нерухомасці. Варта памятаць, што кадастравы пашпарт неабходны для таго, каб ажыццяўляць здзелкі. Інфармацыя па аб'екце і ў пашпарце, і ў выпісцы можа быць зусім аднолькавай.\nЯк правіла, кадастравая выпіска мае неабмежаваны тэрмін дзеяння, але ў большасці выпадкаў, калі вы хочаце здзейсніць здзелку па гэтай нерухомасці, то натарыус папросіць вас асвяжыць дадзеныя. Гэта тлумачыцца тым, што з часам характарыстыкі аб'екта могуць вельмі моцна памяняцца.\nДля чаго патрэбна выпіска па кадастру?\nЯк правіла, яна неабходная ў наступных выпадках:\nКалі трэба стварыць мяжы на зямельным участку або аформіць адпаведныя дакументы па землеўпарадкаванню.\nКалі трэба ўдакладніць плошча ўчастка і яго усталяваныя межы.\nПры неабходнасці пастаноўкі якога-небудзь аб'екта на ўчастку на ўлік па капітальнаму будаўніцтву.\nКаб праверыць, ці правільна быў складзены падатак на зямлю.\nКаб атрымаць дакладную інфармацыю аб кошту ўчастка.\nКаб удакладніць, ці ёсць у ГКН звесткі аб гэтым аб'екце нерухомасці.\nАтрымліваем выпіску: як і дзе?\nДзе атрымаць кадастравую выпіску на любыя віды памяшканняў (нежылыя і жылыя)? Гэта можна зрабіць у адмысловым бюро тэхнічнай інвентарызацыі (скарочана БТІ). Літаральна ў кожным горадзе можна знайсці тэрытарыяльныя яго прадстаўніцтва. Дарэчы, тут жа афармляецца і пашпарт. Таксама кадастравы выпіска выдаецца і ў Ростехинвентаризации ФГУП. Вам варта памятаць, што для яе атрымання неабходна падаць цэлы пакет афіцыйных дакументаў, якія пацвярджаюць ваша права валодання дадзеных памяшканнем.\nТаксама вам трэба памятаць, што выпіска па кадастры выдаецца толькі ў тым тэрытарыяльным прадстаўніцтве, да якога належыць гэты аб'ект. Вы павінны падаць пасведчанне дзяржаўнай рэгістрацыі зямлі, дагавор куплі-продажу або арэнды. Неабходна падаць афіцыйную заяву на атрыманне выпіскі.\nЯкія існуюць спосабы падачы заявы на атрыманне выпіскі?\nЦікавы той факт, што сёння падаць заяву для замовы пашпарта або выпіскі па кадастры можна рознымі спосабамі. Кожны пры гэтым выбірае менавіта той, які больш за ўсё яму падыходзіць.\nАсабісты зварот у дзяржаўны афіцыйны орган, які прывязаны да той тэрыторыі, на якой размяшчаецца аб'ект нерухомасці. Пры гэтым вам прыйдзецца ўзяць талон з нумарам. Будзьце гатовыя да досыць доўгіх чэргаў. Вы трапіце да аднаго са спецыялістаў, які дапаможа вам хутка і правільна запоўніць заяву. Ён жа падлічыць, колькі экзэмпляраў выпіскі або пашпарты вам неабходна будзе зрабіць (колькасць не можа быць больш 5). У выпадку, калі зямельны ўчастак ужо быў раней ўнесены ў спіс ГКН, ужо на працягу 5 рабочых дзён вы атрымаеце выпіску. Калі пастаноўка на ўлік адбываецца ўпершыню, то гэта можа заняць да 20 дзён. Атрымаць кадастравую выпіску ў гэтым выпадку вы можаце толькі асабіста.\nПісьмовы зварот у орган. Яно можа быць дасланы па электроннай пошце ці ж з дапамогай звычайнай. Вы павінны запоўніць заяву па гатовым прыкладу, аплаціць дзяржаўную пошліну, запэўніць натарыяльна свой подпіс. Праз 5 дзён вы атрымаеце ўсе неабходныя дакументы.\nПраз пасярэдніка, які мае юрыдычную адукацыю або жа проста мае вопыт у афармленні такіх заяў. Пасярэднікам можа выступаць як прыватная асоба, так і працаўнік юрыдычнай або кансалтынгавай кампаніі. Важна, каб ён спецыялізаваўся на складанні дакументаў, звязаных з нерухомасцю. Памятаеце, што замовіць выпіску кадастравую праз пасярэдніка выльецца вам у дадатковыя выдаткі. Таксама вы павінны будзеце аформіць даверанасць.\nНа сайце Росреестра можна знайсці спецыяльны раздзел, у якім падаюцца электронныя паслугі. Проста запоўніўшы форму і даслаўшы яе прама на вэб-рэсурсе, вы зможаце атрымаць на паказаную электронную пошту ўсю інфармацыю аб дадзеным зямельным участку.\nШтраф за непропуск пешахода на пешаходным пераходзе\nПашпарт скралі - што рабіць, куды звяртацца? Ўзор заявы ў паліцыю аб крадзяжы\nЯк аднавіць ПТС ў выпадку яго страты?\nСістэма канстытуцыйнага права РФ\nАрыгінальныя рэцэпты нарыхтовак на зіму\nАлег Тактараў: фільмаграфія і асабістае жыццё (фота)\nШто такое і як вызначаць вочны ціск? Норма вочнага ціску.\nЗамена полотенцесушителя на новы\nШто такое напалм? Прымяненне і склад напалму\nКонсилер для асобы: як карыстацца правільна?\nСліва Смолинка: апісанне гатунку, фота і водгукі\nПневмоторакс лёгкіх: прычыны, сімптомы і першая дапамога


Бабруйск: Прапагандай -- па цякучцы кадраў\nhttps://spring96.org/be/news/49435 2012 2012-01-27T19:35:52+0300 2012-01-27T19:35:52+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/praca.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа бабруйскім будаўнічым трэсце № 13 затрымка заробка стала звычайнай справай. Як распавядаюць самі рабочыя, часам няма за што нават за кватэру заплаціць.\n-У нашай арганізацыі ёсць людзі, каторыя з-за адсутнасці заробка па два месяцы не ходзяць на працу, і іх не звальняюць, - распавядае працоўны будтрэста. – Вельмі часта затрымліваюць, гэта нязручна ў тым плане, што крэдыты, камуналку і іншае прымаюць да 20-х чыслаў, потым набягае пеня. Вось, напрыклад, зараз канец месяца, а пра заробак і не чуваць. Ды і плацяць зусім малыя грошы, маладым спецыялістам могуць 300 тысяч заплаціць, а могуць і 700. Рабочыя атрымліваюць каля двух мільёнаў. Нават тыя людзі, каторыя па дамоўленасці ездзілі працаваць у Сімферопаль, атрымалі ўсяго на мільён больш, - дык які сэнс быў пакідаць роднае гняздо? Што тычыцца Бабруйска, то тут аб’ектаў амаль няма, хіба толькі плітачнікі могуць знайсці, дзе зарабіць.\nМалады чалавек дадае, што ў будаўнічым трэсце вялікая “цякучка” кадраў, шмат хто з’язджае працаваць у Расію. Але некаторыя не могуць і гэтага зрабіць, бо ім выдзялілі ад арганізацыі інтэрнат - дзеля жытла даводзіцца трываць.\nУ той жа час мясцовыя прапагандысты накіраваліся на “адгаворванне” бабруйчан з’язджаць працаваць у Расію. У адным толькі апошнім нумары гарвыканкамаўскай газеты “Бабруйскае жыццё” у двух артыкулах даводзіцца думка кшталту “не трэба нікуды бегчы”. – “… працаваць, зарабляць і нармальна жыць можна, аказваецца, і тут, у сябе дома”, - піша аўтар “БЖ” у артыкуле пад назвай “Бежать, не поднимая глаз?”\n- Я б і рады быў працаваць у Бабруйску, - распавядае бабруйчанін Аляксей, былы працоўны завода КПД. – Але апошні заробак, які я атрымаў на прадпрыемстве складаў 600 тысяч, а мая жонка нядаўна нарадзіла дзіця, будуем кватэру. Прыйшлося стаць “гастарбайтэрам”, каб выжыць…\n27.01.2012 Тэгі: правы працоўных


Міжнародны фестываль «Наш Грунвальд 2019» · SocNews.by\nТрэнінг па правах чалавека Dramatize ў Карпатах - 22 hours назад\nНа сённяшні дзень гэта найстарэйшы і найбуйнейшы фестываль ваенна-гістарычнай рэканструкцыі ў Рэспубліцы Беларусь.\nЗемля Легенд (Расія)\nПАДРАБЯЗНЕЙ АБ АСНОЎНЫХ ПЛЯЦОЎКАХ ФЕСТЫВАЛЯ\nГалоўная фестывальная пляцоўка — рысталішча\nПешы рыцарскі турнір. Паядынкі праходзяць па канонах сярэднявечных турніраў. У фінале вызначаецца наймацнейшы рыцар турніру.\nМасавыя бітвы рыцараў, бугурты — на пляцоўцы адбываецца дэманстрацыя рэальнага сярэднявечнага бою. У межах бугуртаў праходзяць бітвы: «захоп сцяга», пад час якога адзін з атрадаў павінен захапіць сцяг праціўнікаў і не страціць свой, «бітва на мосце» — кожны з атрадаў павінен перайсці на процілеглы бок вузкага моста, «штурм варот», адзін з атрадаў абараняе вароты «замка», іншы павінен прарвацца ўнутр. А таксама іншыя варыянты тактычных бугуртаў.\nБітва Двароў — фармат бітвы рыцараў, які можа разгортвацца па некалькіх сцэнарах. Фармат паядынкаў выбіраюць правадыры «Двароў». Прадстаўленне ўдзельнікаў суправаджаецца выхадам герольдаў, адпаведным цырыманіялам.\nТурнір алебардыстаў / капейшчыкаў — бітва ў фармаце «адзін на адзін» воінаў, узброеных даўгамернай дрэўкавай зброяй.\nТэатралізаваная рэканструкцыя эпізода «Грунвальдская бітва» — маштабная рэканструкцыя падзей 15 ліпеня 1410 гады з узнаўленнем тактычных перасоўванняў войскаў. У рэканструкцыі бітвы будзе прымаць удзел артылерыя, абложныя машыны, конніца. Будуць узведзены абарончыя збудаванні.\nКонны турнір — поўнакантактныя турнірныя конныя сшыбкі, пры якіх два рыцара накіроўваюць сваіх коней адзін на аднаго, імкнучыся выбіць праціўніка з сядла ўдарам доўгага дзіды на поўным скаку.\nПАПЯРЭДНЯЯ ПРАГРАМА ФЕСТЫВАЛЯ «НАШ ГРУНВАЛЬД 2019»\n* У праграме магчымыя нязначныя змены.\nЭкстрым Тэатр «Берсерк», Аляксандр Рак\nАфіцыйны сайт фестываля: http://nashgrunwald.by/\nАфіцыйная старонка фестываля: https://vk.com/nash_grunwald\nGoogle выпустил дудл в честь 185-летия выхода поэмы «Пан Тадеуш»


USD 378.07 380.06\nEUR 428.78 432.14\nRUR 5.87 5.94\nСнегопад Дефляция Францыск Скарына Чавусы Кубок Европы Заляшаны Пожары Аўгустоўскі канал Наводнение Беларусьфільм Космос Диктант Конференция Конкурс Армения Война Электробус Лёзна Единая валюта Экспорт пенсий Узбекистан Визовый режим Катаклизм Смаргонь Паставы\nПерсанальная выстава Уладзіміра Пракапцова адкрылася ў Нацыянальным мастацкім музеі\nГенеральны дырэктар Нацыянальнага мастацкага музея Уладзімір Пракапцоў адзначае 65-годдзе адкрыццём персанальнай выставы ў музеі.\n8-га жніўня ў выдатнага дзеяча культуры двайное свята. Роўна 20 гадоў ён кіруе Нацыянальным мастацкім музеем. Выстава "Мая Беларусь" - гэта своеасаблівая творчая справаздача мастака.\n"У праект увайшлі мае работы, прысвечаныя малой радзіме. Гэта мая вёска Жгунская Буда, бацькоўскі дом, наш сад.\nАдміністрацыйная работа аднімае шмат часу, таму як мастак працую ў выхадныя і святочныя дні. Мне хочацца паказаць свой філасофскі погляд на жыццё. Паколькі я маю профільную адукацыю, для мяне вельмі важна пазіцыянаваць сябе як мастак", - сказаў Уладзімір Пракапцоў.\nВыстава складаецца з 30 карцін, апошнюю з іх мастак закончыў пісаць літаральна ўчора. "Гэта карціна, прысвечаная супрацоўнікам музея розных пакаленняў. Мы таксама дастойна прадаўжаем пачатую імі работу, пераўтвараючы нашу ўстанову культуры ў музейны квартал. Сёння не толькі свята ў мяне, але і ва ўсіх супрацоўнікаў, гэта вынік работы цэлай каманды", - адзначыў гендырэктар.\nАсаблівасць выставы ў тым, што яна стартавала 8 жніўня ў 8 гадзін 8 хвілін 8 секунд. У гэты час 65 гадоў таму з`явіўся на свет Уладзімір Пракапцоў. Праект будзе экспанавацца 8 дзён 8 гадзін 8 хвілін 8 секунд, гэта надае яму яшчэ большую арыгінальнасць.\nАкрамя таго, сёння прайшла прэзентацыя альбома "Мая Беларусь", які ўбачыў свет дзякуючы выдавецтву "Мастацкая літаратура" пры падтрымцы Міністэрства інфармацыі.\nПавіншаваць Уладзіміра Пракапцова прыйшлі прадстаўнікі дзяржаўных органаў, духавенства, мастакі, сябры, каб уручыць юбіляру прывітальныя адрасы ад урада, Нацыянальнага сходу, Ганаровую грамату Міністэрства культуры, падарункі і кветкі.\nЯк адзначыў старшыня Савета Рэспублікі Міхаіл Мясніковіч, ён даўно сябруе і супрацоўнічае з Уладзімірам Пракапцовым.\n"Гэта вельмі харызматычны чалавек з неабыякавым стаўленнем да ўсіх падзей, не толькі са свету мастацтва. З яго дапамогай беларусы і госці краіны могуць адкрываць для сябе высокае мастацтва і бязмежны талент нашых людзей", - падкрэсліў ён.\nУладзімір Пракапцоў нарадзіўся 8 жніўня 1953 года ў вёсцы Жгунская Буда Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. За заслугі перад мастацтвам Уладзімір Пракапцоў удастоены шматлікіх узнагарод, у тым ліку медаля Францыска Скарыны (2008). У 2006 годзе Уладзіміру Пракапцову прысвоена званне ганаровага грамадзяніна горада Добруша за асабісты ўклад у развіццё музейнай справы на сваёй малой радзіме.\nУ 2012 годзе на першым нацыянальным форуме "Музеі Беларусі" ў Гродне Уладзімір Пракапцоў прызнаны лепшым кіраўніком музея ў Беларусі. У 2013 годзе яму прысвоена званне "Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь".\nУ Год малой радзімы Уладзімір Пракапцоў арганізаваў у Добрушы тры мастацкія выставы: першая адкрылася ў лютым, другая - у маі, а трэцяя ў жніўні 2018 года.\n8 жніўня 2018, Мінск\nТематика: Культура, Беларусь\nУладзімір Пракапцоў Выставка Юбилей Добруш Гомель Мінск


Кобринский районный исполнительный комитет - Першае збожжа – у засеках дзяржавы!\nПершае збожжа – у засеках дзяржавы!\nНарыхтоўка збожжа па дзяржаўным заказе – справа стратэгічнай важнасці, ад якой залежыць эканамічная бяспека нашай краіны. Ва ўрачыстай атмасферы на Кобрынскім участку ААТ “Брэстаблхлебапрадукт” сустрэлі першую машыну са збожжам.\n- Сёлета згодна з планам нам патрэбна нарыхтаваць 10350 тон збожжа, - расказвае начальнік Кобрынскага ўчастка ААТ “Брэстаблхлебапрадукт” Віктар Балабушка. – У тым ліку – 5,5 тысячы тон пшаніцы, 4 тысячы тон жыта, 200 тон ячменю, 400 тон аўса, 200 тон грэчкі і 50 тон проса.\nЯк адзначыў Віктар Уладзіміравіч, база цалкам гатова для прыёмкі новага ўраджаю – адрамантаваны склады, устаноўлены новыя 60-тонныя вагі, у двух складах заменены ленты транспарцёраў. Праведзена праверка збожжа з шэрагу гаспадарак Кобрынскага раёна.\nІ вось урачысты момант – першая машына са збожжам заязджае пад пробаадборнік. Сёлета віншаванні і сімвалічны каравай прымаюць хлебаробы ААТ “Гарадзец-Агра” ў асобе галоўнага агранома гаспадаркі Сняжаны Ячнік і вадзіцель філіяла “Аўтапарк №16 г. Кобрына” Аляксандр Балановіч, які прывёз першыя ў гэтым годзе 20 тон жыта. Праз некалькі хвілін магутная рака залатога збожжа сыплецца ў засекі дзяржавы. Старт дадзены – застаецца толькі пажадаць аграрыям Кобрыншчыны добрага надвор’я.


25.10.2013 admin Рефераты\nБеларуская літаратурная мова — гэта знармавная, упарадкаваная мова. У яе пісьмовай форме захоўваюцца фанетычныя, лексічныя, граматычныя і пунктуацыйныя нормы. Вусная мова падпарадкоўваецца яшчэ і нормам вымаўлення.\nВеданне гэтых нормаў, уменне выбраць патрэбныя словы з адпаведнай жыццёвай сітуацыі і скдажа.ць аснову культуры маўлення чалавека. Разам з тым узаемаадносіны паміж людзьмі падпарадкоўваюцца і этычным нормам.\nКультура моўных зносін патрабуе ўлічваць, з кім і дзе яны адбываюцца. Існуе нават асаблівая форма ветлівасці, якая вымагае карыстацца займейнікам Вы і дзеясловамі множнага ліку ў дачыненні да адной асабы, калі гэта старэйшы ці незнаемы чалавек:\n«Спадар Мікола, гэта вы званілі нам учора?»\n«Скажыце, дзядуля, дзе знаходіцца кнігарня на гэтай вуліцы?»\nМоўны этыкет набывае асаблівае значенне пры вусных зносінах. Таму варта запомніць наступнае:\nУважліва слухайце тых, з кім гаворыце. Не перабівайце іх нават тады, калі не згаджаецеся з нечым. Пр гэта можна будзе сказаць пасля таго, як суразмоўца выскажа сваю пазіцыю.\nРазмаўляючы, глядзіце на таго, каму нешта кажаце. Пры гэтым прыцягвайце яго ўвагу зместам сказанага, выразная інтанацыяй, а не жэстамі.\nУ размове закранайце, абмяркоўвайце тое, што можа зацікавіць прысутных. Калі заўважылі, што вас не слухаюць, спыніцеся. Можна нават папрасіць прабачэння, што стамілі сваёй гутаркай.\nНайменш гаварыце пра сябе, свае ўчынкі, справы. Няхай пра гэта раскажуць вашы сябры і знаёмыя, а не вы самі.\nНе ўжывайце зняважлівых слоў, мянушак, нават гаворачы пра тых, хто адсутнічае. Падумайце пра тое, як вам было б крыўдна, как гэтак зневажалі вас ці вашых блізкіх.\nЗахоўвайце спакойны тон размовы, не спяшайцеся, не крычыце. Просьбы і пажаданні выказвайце далікатна, тактоўна, тады хутчэй вас зразумеюць і зробяць так, як вам хочацца. Не забывайце карыстацца словамі дазвольце, прабачце, а таксама выразамі Можа, Вы б згадзіліся… Можа, ты дапамог бы… Чалавек, які паважае сябе і іншых, і ў пісьмовай мове захоўвае этычныя нормы: піша выразна і акуратна, без памылак, закрэсліванняў, дапісваючы кожны радок і выдзяляючы асноўныя думкі абзацамі.\nРеферат оказался очень полезным. Спасибо автору большое.


У перамовах з Расеяй засталіся 16 няўзгодненых пытанняў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ перамовах Беларусі і Расеі па дарожных картах паглыбленай інтэграцыі засталіся 16 няўзгодненых пытанняў, паведаміў журналістам прэм’ер-міністр Сяргей Румас 6 снежня ў Менску перад пачаткам першай сесіі Палаты прадстаўнікоў сёмага склікання.\n«На сёння па ўсіх дарожных картах засталіся 16 няўзгодненых пытанняў, – сказаў ён. – Я для сябе бачу задачу мінімум – гэта, каб мы ўнеслі на разгляд кіраўнікоў дзяржаў тры-чатыры пытанні, па якіх мы не дамовіліся, а задача максімум – дамовіцца па ўсіх пытаннях. Але ўлічваючы, што гэтыя пытанні вельмі важныя, кіраўнікі дзяржаў усё роўна будуць у іх паглыбляцца, але было б правільна, калі б урады ўнеслі на разгляд кіраўнікоў дзяржаў узгодненыя пытанні. Канчатковае рашэнне па іх ужо прымуць прэзідэнты».\nПаводле яго слоў, пытанні па цане на расейскі газ для Беларусі на 2020 год і па перамытнёўцы нафты «ўваходзяць у кола 16 пытанняў».\nПры гэтым пытанне аб кампенсацыі за «брудную» нафту абмяркоўваецца асобна. «Брудная нафта вынесеная за дужкі дарожных карт, па ёй праца працягваецца па асобным трэку, – сказаў Румас. – У нас ёсць разлікі сумы кампенсацый. Мне б не хацелася іх называць, каб не ўскладняць перамовы нашым перамоўшчыкам. Мы спадзяемся, што ўсё ж такі ў бліжэйшы час нейкая яснасць у гэтым пытанні зʼявіцца. Да канца года ці не – тут мне цяжка сказаць».\nГаворачы пра цану на газ для Беларусі, Румас падкрэсліў: «Наша пазіцыя – гэта цана найбліжэйшага ад нас рэгіёна Расейскай Федэрацыі Смаленскай вобласці плюс выдаткі на транспарціроўку. Мы лічым, што роўныя ўмовы для субʼектаў гаспадарання, а ў гэтым мэта інтэграцыі, павінны ўключаць і роўныя цэны на энерганосьбіты. Пытанне, з якога года будзе ўжо непасрэдна цана Смаленскай вобласці, – гэта ўжо непасрэдна пытанне перамоваў».\nЯк паведамлялася, 6 снежня ў Сочы адбудзецца сустрэча прэмʼер-міністраў Беларусі і Расеі Сяргея Румаса і Дзмітрыя Мядзведзева. Чакаецца, што яны абмяркуюць ход узгаднення дарожных карт паглыбленай інтэграцыі. Следам за прэмʼерамі 7 снежня плануюць правесці перамовы ў Сочы Пуцін і Лукашэнка. Гэтую інфармацыю пацвердзіў напярэдадні прэс-сакратар расейскага лідара Дзмітрый Пяскоў.\nРаней планавалася, што дарожныя карты паглыбленай інтэграцыі ў рамках Саюзнай дзяржавы Беларусі і Расеі (усяго іх 31) будуць прадстаўленыя на разгляд лідараў дзвюх краін Аляксандра Лукашэнкі і Уладзіміра Пуціна да 1 снежня, каб падпісаць іх праз тыдзень, у 20-ю гадавіну дамовы аб стварэнні саюзнай дзяржавы. У лістападзе прэмʼер-міністр Беларусі Сяргей Румас заявіў, што дакументы не будуць падпісаныя без уліку беларускіх інтарэсаў. 17 лістапада Аляксандр Лукашэнка ў час галасавання на парламенцкіх выбарах выказаў абурэнне стратамі, якія нясе эканоміка краіны з-за новых умоў, якія выстаўляюцца Расеяй. «Выбачайце, на храна патрэбен каму такі саюз?» – сказаў афіцыйны лідар.\n5 снежня падчас звароту да дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў і членаў Савета Рэспублікі Аляксандр Лукашэнка паведаміў, што праца над праграмай дзеянняў па паглыбленні інтэграцыі ў рамках Саюзнай дзяржавы і пакетам дарожных карт, а таксама дамовамі па адчувальных для абодвух бакоў пытаннях знаходзіцца на завяршальнай стадыі. У той жа час кіраўнік дзяржавы акцэнтаваў увагу, што пакуль не вырашаны шэраг прынцыповых пытанняў, у прыватнасці па газе і нафце. «Нават элементарнае пытанне не вырашанае па бруднай нафце. А мы ж правалілі ВУП у асноўным з-за нафтавых праблем», – сказаў афіцыйны лідар.


Блог Налібацкага краю: Адгалоскі мінулага: налібацкая кафля\nЯк вядома, галоўным памяшканнем пасля заканчэння будоўлі з’яўляўся вялікі драўляны дом, званы гутай. Цэнтральным месцам тут была печ, дзе ў тыглях “варылася” шкло (у нашым выпадку, тыгля – гліняны гаршчок для плаўкі шкла). Менавіта варылі, як вараць боршч ці кашу. У вялікую печ ставілі некалькі гліняных пасудзін. У гаршчкі засыпалі пясок, поташ і яшчэ вапну або мел. Усё гэта старанна замешвалі. У печы ўся гэта сумесь пачынала плавіцца. Затым, набраўшы на кончык шкловыдзімальнай трубкі трохі шкла, майстар пачынаў дзьмуць у трубку і выдзімаў шарык са шкла, які ўвесь час круціў. З дапамогай драўляных брускоў майстар надаваў вырабу патрэбную форму.\nЗліткі шкла якое ня дагатавалі, знойдзеные мною ў Налібаках.\nАсобнае памяшканне займала паташня, у якой стаялі некалькі вялікіх чанаў. Попел звычайна атрымлівалі на месцы нарыхтоўкі драўніны, а на заводзе яе "квасілі" у чанах і рабілі поташ. Для гэтага ў гаршчок з дзіркай на дне насыпалі попел і прапускалі праз яго гарачую ваду. Ваду акуратна збіралі і прапускалі яшчэ шмат разоў, пакуль яна не станавілася вязкай кансістэнцыі. Далей заставалася толькі выпарыць лішнюю ваду ў металічнай посудзе і атрымаць белы поташ. Праца была цяжкая.\nПаблізу галоўнага будынка, ля самай плаціны, (праз раку Лебежаду цягнулася нешырокая плаціна) размяшчалася шліфавальная майстэрня, дзе на спецыяльных станках адбывалася шліфоўка некаторых відаў шклянога посуду. У шліфавальнай майстэрні станкі прыводзі - ліся ў рух пры дапамозе вады. Ад вялікага "вадзянога кола" ішоў доўгі вал, на якім былі насаджаны шліфавальныя колы.\nПару гадоў таму, калі капалі траншэю для таго каб правесці ваду, выкапалі вось такое кола. Я не ведаю, можа яно і ад шліфавальнага станка? Справа ў тым, што пасля другой сусветнай вайны, на тым месцы дзе бацькоўскі дом была піларама, з дапамогай якой мясцовыя жыхары зноўку адбудоўвалі вёску. Магчыма кола і ад піларамы.\nАкрамя памяшканняў, у якіх адбываўся асноўны вытворчы працэс, недалёка ад плаціны, размяшчаліся памяшканні падсобнага характару: кузня і ганчарная майстэрня.\nУ кузні выраблялі гутныя інструменты - шкловыдзімальныя трубкі, нажніцы для рэзкі гарачага шкла, абцугі, пінцэты, катальнікі, і многія іншыя металічныя прадметы з дапамогай якіх выдзімаецца, фармуецца і дэкаруецца гутное шкло. Кузнец таксама ставіў падковы коням, каваў дужыя металічныя завалы для дзвярэй, рабіў найпростыя замкі і ключы да іх. Сякеры, клямары для будаўніцтва, нажніцы для стрыжкі авечак, сярпы, косы - усё мог вырабіць каваль. Нават такія дробязі, як рыбалоўныя гаплікі, цвікі, дужкі для вёдраў, абручы для бочак і кадак - усё гэта ў 18 і сярэдзіне 19-га стагоддзя выраблялася ў кузні. Я думаю, што каваль быў важнай персонай у Налібаках.\nСтарадаўнія цвікі квадратнага перасеку, каваныя, знойдзеныя на месцы былой гуты, магчыма, вынік працы налібацкіх кавалёў. Сакрэт гэтых цвікоў у тым, што іх лязо прыкметна танчэй сярэдняй часткі. Пры забіванні ў дрэва гэта прыводзіць да таго што кончык цвіка загінаецца кручком і назад выцягнуць такі цвік немагчыма. У той час цвікі каштавалі даволі дорага - за адну жменю цвікоў можна было выменяць цэлую авечку.\nПадобныя цвікі XVII – XVIII cт. у музеі.\nНаступная знаходка - цікавы каваны гаечны ключ, таксама магчыма справа рук налібацкіх майстроў.\nГанчарная майстэрня ў першую чаргу патрэбна была для вытворчасці тыгляў - вялікіх гліняных гаршчкоў, у якіх плавілася шкло. У 1778г. пры складанні вопісу майстэрні іх было больш за 50 штук. Трэба меркаваць, што тыглі вырабляліся не толькі для патрэб самога завода, але і прадаваліся іншым прадпрыемствам. Былі нават спробы зачыніць шліфавальную майстэрню ў Янкавічах і на яе месцы пабудаваць фабрыку тыгляў. Ганчар таксама рабіў цэглу, кафлю, гліняны посуд.\nГліна была асноўнай сыравінай у ганчарнай справе. Сыравіну здабывалі адкрытым спосабам, пры дапамозе рыдлёўкі ў так званых глінішчах (звычайна на беразе ракі, возера, у яры). Здабыты матэрыял звозілі на двор і складалі кучай прама на зямлю пад адкрытым небам. Пасля гэтага сыравіну залівалі вадой і пакідалі гібець і перамярзаць да вясны ці нават наступнай восені. Затым гліну заносілі ў памяшканне і ўкладвалі ў спецыяльна адведзеным месцы. Гліну ў Налібакі прывозілі з Усялюба, размешчанага ў 12 км ад Навагрудка. Відаць сваей сыравіны было недастаткова.\nГліняны посуд выраблялі з дапамогай ганчарнага круга. Кераміка магла быць непаліваная, паліваная, дымлёная.\nКавалкі непаліванага керамічнага посуду, знойдзены на мейсцы Налібацкай гуты, упрыгожаныя кропкамі, прамымі і хвалістымі лініямі.( Хутчэй за ўсё XVIII ст.)\nВялікае значэнне надавалася прыстасаванню для абпалу – горну. Ён павінен быў быць аб'ёмістым, каб можна было загружаць вялікую партыю рэчаў, добра трымаць цяпло.Увесь працэс абпалу цягнуўся ў сярэднім 10-14 гадзін.\nДымлёны посуд у адрозненне ад непаліванага і паліванага абпальваўся ў закупораным горне без доступу паветра.\nФрагменты дымлёнага посуду. Налібакі ( XVIII ст?)\nВідаць нешта падобнае рабілі і Налібацкія ганчары.\nУ гаршчках гатавалі ежу на ўсю сям’ю, у вялікіх пасудзінах, корм для жывёлы, часам выварвалі бялізну і інш.\nБагацей выглядаў паліваны посуд які пакрываўся тонкім слоем спецыяльнага рэчыва. У тыя часы у большасці выпадкаў паліва наносілася толькі на ўнутраную паверхню посуда, каб гліняны пыл не дамешваўся да харчовых прадуктаў.\nФрагмент глінянага паліванага посуду. Налібакі ( XVIII ст?)\nКерамічная паліваная пасудзіна XVIII ст. з сайта www. archekom.соm\nІснаваў і ляпны спосаб вырабу, без дапамогі ганчарнага круга.\nЦікавы фрагмент ляпной керамікі таксама знойдзены ў Налібаках.\nКерамічныя дэкаратыўныя пліткі, або кафлі, спрадвеку выкарыстоўваліся для аздаблення палацаў і храмаў, а таксама для абліцоўвання печаў. Кафлі выраблялі і ў Налібаках, хутчэй за ўсё ў невялікай колькасці. Як вядома аналагічная шкляная мануфактура дзейнічала ва Урэччы і як сведчаць гістарычныя дакументы ў 19 стагоддзі там існаваў цэх па вырабе кафлі.\nДакументальнае пацверджання таго, што і ў Налібоках было нешта падобнае я не сустракаў. Але розныя па форме і колеру керамічныя пліткі знойдзеныя на месцы былой гуты сведчаць аб тым што вытворчасць кафлі існавала.\nТэракотавая непаліваная кафля ( Налібакі XVIII ст?).\nТэракотавыя кафлі былі не зусім практычнымі. Яны прапускалі чад ў памяшканне, станавіліся бруднымі і ў рэшце рэшт маглі стаць зусім чорнымі. Каб пазбегнуць гэтых недахопаў, кафлі пачалі пакрываць ахоўным пластом - глазурай. Найбольш шырока былі распаўсюджаны мураўлёные пліткі, пакрытыя зялёнай палівай.\nЗялёныя паліваныя кафлі (Налібакі XVIII ст?)\nКафлі вырабляліся ў адмысловых формах з дрэва ці гліны, званых матрыцамі. Аснову размяшчалі на ганчарным крузе, запаўнялі глінай і пасыпалі пяском. Верхні пласт выраўноўваўся, пры дапамозе павольнага кручэння круга нарошчвалася румпа. Пасля зацвярдзення гліны, выраб здымаўся з формы, прасушываўся і абпальваўся. У тэхніцы абпалу важна ўсё: час, градус, склад. Пры розным абпале паліва дае разнастайную афарбоўку.\nПаліваная кафля чырвонага і нявызначанага колеру таксама была зойдзена ў Налібаках.\nУ пачатку і на працягу XIX стагодзя выраблялася гладкая і рэльефная кафля пакрытая белай, блакітнай альбо карычневай палівай.\nУ працы над кафлямі злучаліся майстэрства ганчара і разьбяра па дрэве. Разьбяр павінен быў выканаць контррэльефны малюнак, то есць паглыбіць тое, што ў гліне стане выпуклым, старанна прапрацаваць дробныя дэталі, каб атрымаўся іх выразны адбітак.\nАсаблівай увагі заслугоўваюць два апошнія здымкі, на якіх бачныя кавалкі пліткі карычневага колеру знойдзеныя ў Налібаках. Цікавыя яны таму, што можна паглядзець як выглядала печ упрыгожаная такімі кафлямі.\nДзве сапраўдныя кафляныя печы XIX стагоддзя захаваліся ў вестыбюлі гісторыка-археалагічнага музея горада Керч, абліцаваныя рэльефнымі пліткамі цёмна-карычневага колеру. Раней гэты дом належаў Канстанціну Іванавічу Месаксудзі - ўладальніку буйной тытунёвай фабрыкі.\nУ канцы артыкула трэба адзначыць, што акрамя вышэйпералічанных пабудоў, на другім беразе ракі (хутчэй за ўсё), былі размешчаны склады для захоўвання матэрыялаў і гатовай прадукцыі, сталярня, рысавальня, жылыя дамы для майстроў.\nТэкст і фота: Віктар Хмара.


Чым «заесці» непадзеленае каханне - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Чым «заесці» непадзеленае каханне\nНепадзеленае каханне, на самай справе, гэта ілюзія любові, якая ў рэальным жыцці перашкаджае стаць па-сапраўднаму любімым і патрэбным чалавекам. Гэта псіхалагічная залежнасць, ад якой трэба пазбаўляцца, і гэта прасцей зрабіць, калі вы будзеце знаходзіцца ўдалечыні ад аб'екта свайго пачуцця.\nСамая распаўсюджаная памылка здараецца адразу пасля растання, а менавіта пачынаюцца тэлефонныя званкі і доўгі маўчанне ў трубку ці наадварот, дзёрзкія і нікому не патрэбныя пакрыўджаныя размовы. Пакіньце тэлефон у спакоі, зменіце сім-карту і забудзьцеся нумар.\nНе рабіце з сябе ахвяру, сыходзіце з горда паднятай галавой і ўсімі рэчамі. Сыходзіце раз і назаўжды. Навучыцеся кіраваць сабой і сваімі пачуццямі.\nПазбаўцеся ад усіх фотаздымкаў. Перастаньце мець зносіны з вашымі агульнымі сябрамі, бо ім усё роўна, а вось лішні раз задаць выклікаюць трывогу вас пытанні яны могуць.\n«Заешьте» сваю непадзеленае каханне любімымі цукеркамі, прайдзіцеся па крамах, набудзьце рэч, пра якую даўно марылі, паглядзіце ў люстэрка - якая вы прыгожая!\nКаб больш ніколі не пакутаваць ад падобных пачуццяў, зрабіце сябе цікавей для навакольных вас людзей. Чытайце разнастайную літаратуру, глядзіце разнапланавыя фільмы, слухайце музыку. Захапіўся чым-небудзь сур'ёзна, напрыклад, вывучэннем замежнай мовы, зарабляннем грошай, фітнесом, у рэшце рэшт, вырошчвайце кактусы.\nСтаньце рознабакова развітым чалавекам, беце навакольных сваім дынамізмам. Каб прыцягнуць увагу годных хлопцаў і якія адбыліся мужчын, адной прыгожай «ўпакоўкі» недастаткова, развівайце ў сабе ўнутраны стрыжань, майце сваё меркаванне.\nГэта ваша жыццё, памятаеце, што кожная неўзаемнае каханне забірае не толькі вашы сілы, але і прыгажосць і маладосць. Паступіце мудра, дазвольце сябе кахаць ...\nНаступная Артыкул Як падтрымліваць адносіны на адлегласці


17 студзень 2006, 18:33\nГэтая місія МАП пракантралюе, што зрабіў урад Беларусі, каб выправіць стан з правамі незалежных прафсаюзаў. Дзеля гэтага ўдзельнікі місіі маюць сустрэцца з прадстаўнікамі Міністэрства замежных справаў, Міністэрства працы і юстыцыі, Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі. Адна з такіх сустрэчаў сёньня адбылася ў адміністрацыі прэзыдэнта, а ўвечары сябры дэлегацыі вядуць перамовы зь лідэрамі й актывістамі Беларускага кангрэсу дэмакратычных прафсаюзаў. Візыт мае працягнуцца яшчэ два дні, а затым місія падрыхтуе справаздачу пра зьмены ў правах незалежных прафсаюзаў.\nМіжнародная арганізацыя працы засьведчыла парушэньні правоў незалежных прафсаюзаў паводле дванаццаці пунктаў і прапанавала ўладам Беларусі выправіць сытуацыю яшчэ да 1 чэрвеня 2005 году. Аднак гэтага не адбылося, таму тэрмін працягнулі. І цяпер місія праверыць, што за гэты час зроблена. Выстаўленыя рэкамэндацыі і кантрольны візыт – гэта самыя жорсткія меры да краін-парушальніц, якія існуюць у статуце Міжнароднай арганізацыі працы. Калі краіна праігнаруе заўвагі, адносна яе могуць ужыць санкцыі, якія пацягнуць буйныя эканамічныя страты.


“Не хачу нікога трахаць”. Юрый Дудзь апублікаваў інтэрв’ю з беларусам Алегам ЛСП | euroradio.fm\nГалоўная / “Не хачу нікога трахаць”. Юрый Дудзь апублікаваў інтэрв’ю з беларусам Алегам ЛСП\n17/04/2018 - 23:47\nСкрыншот з праграмы "вДудь".\nРэпер распавёў, каго кахаў у 14 гадоў, што думае пра Макса Каржа, і што сказаў бы, сустрэўшыся з Лукашэнкам.\n"Пагутарыць з мамай і жыць далей". У Мінску выступілі куміры падлеткаў ЛСП


Рэкордны рост коштаў на адукацыю: у некаторых ВНУ да 61% — Generation.by\nАпублікаваць кошт навучаньня для платнікаў навучальныя ўстановы павінныя былі яшчэ ў чацьвер вечарам. Але гэтага не адбылося. І толькі ў суботу на сайтах некалькіх ВНУ пачалі зьяўляцца першыя абвесткі аб новых цэнах.\nУ выніку набор на бюджэт сёлета адбываўся ў нячутых раней умовах: кошты на навучаньне на платным былі невядомыя нікому з абітурыентаў.\nЗрэшты, новыя адукацыйныя кошты ад 1 верасьня былі даўна ўзгодненыя зь Міністэрствам адукацыі. Аднак ВНУ не жадалі казаць новыя лічбы абітурыентам, каб не губляць іх:\n«Гэта адпудзіць ўсіх абітурыентаў, якія падаюць дакумэнты на платнае аддзяленьне. Нам яшчэ трэба выканаць плян набору-2012», — казалі прадстаўнікі аднаго зь беларускіх ВНУ.\n$1400 за адукацыю эканаміста і $1770 — для праграмістаў\nУ Беларускім дзяржаўным эканамічным унівэрсытэце першакурсьнікі-платнікі за год аддадуць ад 11.4 да 11.6 млн. У чэрвені першакурсьнікі плацілі там па 7.1 мільёны, а ў лістападзе мінулага году — 6 млн. Завочнікі БДЭУ з 1 верасьня будуць плаціць 4.4 млн.\nТакім чынам рост платы за адукацыю ў БДЭУ складзе рэкордныя 61%. Такіх лічбаў аднамомантавага падвышэньня коштаў беларуская сыстэма адукацыі, верагодна, яшчэ ня бачыла.\nУ Віцебскім дзяржаўным унівэрсытэце імя П. Машэрава расцэнкі такія: спэцыяльнасьць «правазнаўства» — 12.2 млн., астатнія спэцыяльнасьці — 10.8 млн. Яшчэ два месяцы таму ў гэтым унівэрсытэце кошты былі амаль на траціну ніжэйшыя. Будучыя правазнаўцы тады выкладалі 9.2 млн. штогод.\nУ Беларускім дзяржаўным унівэрсытэце інфарматыкі і радыёэлектронікі кошты на навучаньне вырасьлі амаль 50%. У прыватнасьці, студэнты найбольш прэстыжных факультэтаў кампутарных сыстэм і сетак, інфармацыйных тэхналёгій і кіраваньня, а таксама інжынерна-эканамічнага штогод будуць плаціць лічбу зь вялікай колькасьцю нулёў: 14 700 000 беларускіх рублёў ці 1 770 амэрыканскіх даляраў.\nУ Беларускім дзяржаўным унівэрсытэце рост не такі значны, але, бачна, разьлічаны зь іміджавых мэтаў. У прыватнасьці, самымі дарагімі спэцыяльнасьцямі для першакурснікаў БДУ стануць «правазнаўства» і «эканамічнае права» на юрыдычным факультэце, «міжнароднае права» на факультэце міжнародных адносінаў. За навучаньне на іх плаціць прыйдзецца 14.95 млн. Гэтак сама троху не дацягвае да круглай лічбы 20 і адсотак, на які вырасьце плата за навучаньне па названых спэцыяльнасьцях. У чэрвені першакурсьнікі плацілі 12.468 млн.\nМногія іншыя ўнівэрсытэты, у тым ліку БНТУ і Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт культуры і мастацтваў дагэтуль не абвясьцілі аб новых коштах, аднак мусяць зрабіць гэта сёньня ці заўтра.\nЦяперашняе падвышэньне коштаў у беларускіх ВНУ ужо трэцяе за год. Апошняе адбылося літаральна некалькі тыдняў там. Аднак тады кошты вырасьлі на адносна нязначную суму — прыкладна на 5%. Да гэтага тарыфы вырасьлі ў лютым (на 29%), у лістападзе 2011 г. (у сярэднім на 20–25%). Да гэтага іх уздымалі ў жніўні і ўвесну мінулага году, а таксама ў студзені 2011 году.\n«Калі мы не падымем кошты на навучаньне зараз, то потым гэта прыйдзецца рабіць некалькі разоў. Мы ня можам працаваць сабе ў страту, зарплату выкладчыкам трэба плаціць своечасова», — кажуць у ВНУ.\nЦікава, што абяцанае двухразовае падвышэньне коштаў па эканамічных і юрыдычных спэцыяльнасьцях, пра якое казаў міністар адукацыі і віцэ-прэм’ер, так і не адбылося. Плата сапраўды ўздымецца вельмі значна, аднак ня толькі па эканамічных спэцыяльнасьцях. Яно даволі моцна закране нават тыя спэцыяльнасьці, набор па якіх Мінадукацыі абяцала толькі падвышаць, а не зьмяншаць.\nБДУІР,\tБДЭУ,\tВДУ,\tгрошы,\tадукацыя,\tклініка,\tкрызыс,\tабітурыенты,\tinfographics\nАлесь Bezuher 11:05, 30/07/2012 | Навіны |


У Беларусі мае з’явіцца яшчэ адзін рух — Народная Воля\nУ Беларусі мае з’явіцца яшчэ адзін рух\nСтварэнне арганізацыі ініцыяваў Алесь Лагвінец, і называецца яна “Дзея”. З руху “За свабоду», у якой Лагвінец быў працяглы час намеснікам старшыні, ён выйшаў 3 сакавіка 2017 года.\nНавошта Беларусі яшчэ адна апазіцыйная структура?\n– А хто сказаў, што яна апазіцыйная? – кажа Алесь Лагвінец. – Ніякага расколу ў шэрагах апазіцыі няма. Гэта даследчыцкае асветніцкае грамадскае аб’яднанне, арганізацыя аднадумцаў. Будзем працаваць для пашырэння каштоўнасцяў нацыянальнага адраджэння, свабоды, будзем займацца абаронай правоў.\n– І колькі вас?\n– На ўстаноўчы сход неабходныя 50 чалавек сабраліся. У асноўным моладзь. Не думаю, што іх прозвішчы шырока вядомыя. Актывісты «Дзеі» ўжо ініцыявалі збор подпісаў за ўсталяваннем помніка героям Слуцкага антысавецкага паўстання.


Віды і выкарыстанне дэкаратыўнай пліткі пад цэглу | Інтэр'Ерныя Штучкі\nІнтэр'еры ў стылі лофт, пры стварэнні якіх ўпор робіцца на спалучэнне даўніны і сучаснасці, максімум выгод і мінімум прадметаў мэблі, карыстаюцца вялікай папулярнасцю на Захадзе. Асноўным аздобным матэрыялам для такіх памяшканняў з'яўляецца камень, цэгла ці дэкаратыўная плітка пад цэглу.\nТак як большасць расейцаў традыцыйна аддаюць перавагу светлыя тоны і мноства аксесуараў, у нас дадзены абліцавальны матэрыял пакуль не атрымаў такога распаўсюджання, як у еўрапейскіх краінах. Але паступова і жыхары нашай шырокай краіны пачынаюць выкарыстоўваць плітку пад цэглу ў дызайне свайго жылля.\nПеравагі і характарыстыкі дэкаратыўнай пліткі\nНатуральны цэгла ва ўсе часы славіўся выдатнымі эксплуатацыйнымі характарыстыкамі, асноўны з якіх з'яўляецца даўгавечнасць. Знешнія і ўнутраныя перагародкі, складзеныя з цэглы, здольныя праслужыць не адзін дзясятак гадоў, не патрабуючы замены і рамонту. Але сур'ёзным недахопам, часта не дазваляюць выкарыстоўваць натуральны цэгла ў аздабленні, з'яўляецца яго вялікая маса. Інтэр'ер у стылі старога замка здольны істотна павялічыць нагрузку на падмурак, якія нясуць перакрыцці і канструкцыі.\nРашэннем праблемы лічыцца плітка пад цэглу для ўнутранага аздаблення, якая вырабляецца па аналагічнай з натуральным матэрыялам тэхналогіі, але адрозніваецца ад яго невялікі таўшчынёй (да 10 сантыметраў). Гэта значна памяншае вага пліткі, а значыць, пашырае магчымасці яе прымянення. Ды і кошт пліткі ў параўнанні з арыгінальным цэглай зніжана амаль удвая.\nПеравагі абліцовачнай пліткі пад цэглу абумоўлены яе эксплуатацыйнымі характарыстыкамі, у тым ліку:\nвысокай устойлівасцю да механічных уздзеянняў і ўплыву агрэсіўнай асяроддзя;\nдаўгавечнасцю і пластычнасцю;\nвялікім разнастайнасцю фактур і каляровых рашэнняў;\nпрастатой ў мантажы і сыходзе;\nадсутнасцю неабходнасці ў дадатковым ўмацаванні з дапамогай каркасных сістэм або арматуры;\nнізкімі паказчыкамі цеплаправоднасці, якія дазваляюць выкарыстоўваць матэрыял у якасці ўцяпляльніка;\nмагчымасцю мантаваць плітку на клеючы склад, а не на кладкавы раствор;\nэстэтычнасцю і прывабнасцю вонкавага выгляду, які практычна нічым не адрозніваецца ад натуральнага цэглы.\nСпецыялісты рэкамендуюць выкарыстоўваць аздобную плітку для абліцоўвання складаных паверхняў з вялікай колькасцю кутоў і стыкаў, бо элементы лёгка рэжуцца і не патрабуюць прымянення спецыяльных інструментаў.\nДэкаратыўная плітка, таксама званая дэкаратыўным цэглай, можа выкарыстоўвацца для аздаблення сцен жылых памяшканняў у гарадскіх кватэрах і дачных катэджах, а таксама офісаў, крам, гасцініц, рэстаранаў і т. Д.\nВіды аздобнай пліткі\nСёння выпускаецца некалькі відаў пліткі пад цэглу для ўнутранага аздаблення. Асноўныя адрозненні паміж імі заключаюцца ў складзе і метадах вытворчасці. Адрозненні гэтыя, у сваю чаргу, абумоўліваюць вобласць выкарыстання.\nАсноўнымі відамі дэкаратыўнага цэглы лічацца:\nПлітка клінкернай. Вырабляецца з гліны метадам абпалу пры тэмпературы ў 1100абС. Пры аздабленні стварае ілюзію сапраўднай цаглянай паверхні. Клінкернай плітка пад цэглу адрозніваецца высокімі паказчыкамі трываласці, забяспечвае паверхні прывабны знешні выгляд на працягу доўгіх гадоў эксплуатацыі, таму нярэдка яе выкарыстоўваюць для абліцоўвання кухняў і калідораў - памяшканняў, дзе ўзровень вільготнасці і рызыка механічных пашкоджанняў найбольш высокія.\nПлітка керамічная.У адрозненне ад клінкернай дэкаратыўнага цэглы дадзены матэрыял вырабляецца ў выглядзе суцэльных панэляў, якія ствараюць імітацыю пэўнага ўчастка мура. Сыравінай для вырабу панэляў служыць кераміка і полимерцементные матэрыялы. Керамічная плітка пад цэглу істотна скарачае працоўныя затраты на абліцоўванне і адрозніваецца невысокім коштам. Але варта адзначыць, што дэкаратыўнасць матэрыялу некалькі зніжана з-за аднолькавага выгляду элементаў на панэлях.\nАбодва выгляду дэкаратыўнай пліткі пад цэглу могуць мець розную структуру паверхні, расфарбоўку і ступень аднастайнасці фактуры. Пры вырабе вытворцы выкарыстоўваюць такія прыёмы, як штучнае состаривание матэрыялу або нанясенне глянцу.\nВарыянты каляровых рашэнняў\nРазнастайнасць адценняў дэкаратыўнага цэглы дазваляе спажыўцам набыць матэрыял, які ідэальна ўпішацца ў стыль інтэр'еру памяшкання. Гэта можа быць не толькі лофт, але і класіка, і Праванс, і хайтек. Пры дапамозе фасаднай пліткі пад цэглу, прызначанай для абліцоўвання вонкавых сцен будынка, вырабляецца аздабленне печаў і камінаў, комінаў, зашклёных гаўбцоў і лоджый. Яе выкарыстоўваюць пры аздабленні памяшканняў, дзе магчымыя рэзкія перапады тэмператур, у тым ліку веранд, летніх кухняў і іншых пабудоў сезоннага выкарыстання.\nДызайн дэкаратыўнай пліткі можа быць:\nБелым. Матэрыял пад светлы цэгла звычайна выкарыстоўваюць пры стварэнні інтэр'еру ў стылі мадэрн, Праванс, кантры ці хайтек. Ўдала дапоўніць белая плітка і дом у скандынаўскім або класічным стылі. Яна добра спалучаецца з іншымі відамі аздаблення: тынкоўкай, дэкаратыўным ці натуральным каменем, шпалерамі, дошкай. Цалкам абліцаваць сцены пліткай дадзенага выгляду або выкарыстоўваць яе фрагментарна можна ў гасцінай, кухні або ваннай.\nЧырвона-карычневым. Розныя адценні такога матэрыялу абумоўлены першапачатковым колерам гліны, якая выкарыстоўваецца ў якасці сыравіны. Ужываючы плітку пад чырвоная цэгла, можна ўдала вылучыць зоны і дасягнуць амаль ідэальнага падабенства з дамамі старой пабудовы.\nСостаренная. Плітка такога тыпу сустракаецца ў некалькіх каляровых рашэннях. Яе адрозніваюць друзлая структура, якая імітуе пашкоджаны часам цэгла, і разнастайнасць фактур.\nГлянцавым. Новы від дэкаратыўнай пліткі, актыўна выкарыстоўваецца для аздаблення кухонных фартухоў і вылучэнні зон.\nПры пісьменнай распрацоўцы дызайну прывабная і трывалая дэкаратыўная плітка пад цэглу паспяхова ўпішацца ў інтэр'ер.\nГлядзіце відэа: Щепорез для арболита SRUB-350M. Получаем игольчатую щепу для арболита.\nПлюсы і мінусы тратуарнай пліткі з гумавай крошкі →


Цытаты мінулага – 29 кастрычніка\n29 кастрычнік 2004, 22:10\nПадрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Беларуская прэса розных гадоў 29 кастрычніка.\n“Звязда”, 1934 год. Адозва групы настаўнікаў, старшыняў калгасаў і партсакратароў:\n“Сотні тысяч, мільёны мастацкіх кніг праглынае наша ненасытная краіна. Вялікая колькасць кніг ідзе ў вёску, у калгас, МТС, соўгасы. Прышоў час, аб якім марыў калісці паэт Некрасаў. Мужык нясе з базара да сябе ў хату “не милорда глупого”, а кнігі высокай якасці… Гэты паход павінен ахапіць дзесяткі тысяч сялян. Як мінімум, мы прапануем да канца бягучага года калектыўна прачытаць і разгледзець наступныя пяць кніг: 1. “Мать” М.Горкага, 2. “Поднятая целина” М.Шолахава, 3. “Железный поток” Серафімовіча, 4. “Дрыгва” Якуба Коласа, 5. “Спалох на загонах” П.Галавача”.\n“Пекін. Саюз кітайскіх пісьменнікаў. Тав-шу Мао Дуню. Пісьменнікі Савецкай Беларусі ад усёй душы віншуюць вас, дарагія таварышы і сябры, з вялікім нацыянальным святам — пятай гадавінай Кітайскай Народнай Рэспублікі. Мы заўсёды з вамі мыслямі, думамі, сэрцамі. Сардэчна жадаем вам новых поспехаў у творчай працы, у стварэнні твораў, вартых гераічных спраў вашага вялікага народа, які пад кіраўніцтвам Комуністычнай партыі Кітая будуе новае жыццё, змагаецца за мір і дружбу паміж народамі. Саюз Совецкіх пісьменнікаў Беларускай ССР”.\n“Да ведама абанэнтаў пракату. Менская аўтабаза выдае напракат легкавыя аўтамабілі “Масквіч” 407 і 423. Аўтамабілі выдаюцца грамадзянам, што маюць правы на кіраваньне аўтамабілем і прапісаны пастаянна ў Менску і Менскім раёне. Заяўкі прымаюцца не раней чым за 30 сутак і ня менш за двое сутак да выдачы аўтамабіля. З 1 лістапада кошт пракату зьніжаецца на 15%. База працуе без выходных дзён з 10 да 20 гадзінаў”.


Корпус еўрапейскай салідарнасці: валанцёрская праца ў 2022 годзе ў Францыі - EU NEIGHBOURS east\nКорпус еўрапейскай салідарнасці: валанцёрская праца ў 2022 годзе ў Францыі\nЕўрапейскі корпус салідарнасці запрашае моладзь з Арменіі, Беларусі, Грузіі, Малдовы і Украіны далучыцца да валанцёрскай дзейнасці ў Парыжы (Францыя).\nВаланцёраў будзе прымаць арганізацыя “Канкордыя Іль-дэ-Франс”, якая імкнецца спрыяць міжкультурнаму ўзаемадзеянню і еўрапейскай ды міжнароднай мабільнасці.\nПраца разлічаная на 18 тыдняў у прамежак з 1 студзеня па 31 ліпеня 2022 года. Яе ўдзельнікі зоймуцца прасоўваннем магчымасцяў мабільнасці для моладзі ў рамках еўрапейскіх праектаў валанцёрства ў рэгіёне, ва ўсёй Францыі і за яе межамі. Яны таксама дапамогуць рэалізаваць адзін або некалькі міжнародных валанцёрскіх праектаў, будуць пашыраць неабходную інфармацыю ў рэгіёне праз сустрэчы з шырокай грамадскасцю і сацыяльныя сеткі.\nПражыванне і харчаванне забяспечваюцца арганізацыяй, якая прымае.\nАпошні тэрмін падачы заявак – 15 снежня 2021 года.\nАрменія, Беларусь, Грузія, Малдова, Украіна


“Я перад вамі з памяццю сваёй…” – Наша Слова штодзень\n“Я перад вамі з памяццю сваёй…”\n3 ліпеня 2019, 08:00 ТБМ 38\nУ Віцебскай абласной бібліятэцы 19 чэрвеня адбылася літаратурна-мастацкая імпрэза, прысвечаная 95-годдзю з дня нараджэння народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава. Свята арганізавалі Віцебская абласная арганізацыя ГА “Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны” сумесна з абласной бібліятэкай.\nСпачатку вядоўцы – старшыня абласной арганізацыі ТБМ Юры Бабіч і загадчык аддзела краязнаўчай літаратуры і бібліяграфіі абласной бібліятэкі Ларыса Рагачова – расказалі пра значнасць творчасці народнага пісьменніка для беларускай і сусветнай літаратуры. Пасля дэкан філалагічнага факультэта Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П.М. Машэрава, дэпутат абласнога Савета дэпутатаў Сяргей Нікалаенка падзяліўся сваім досведам знаёмства з творчасцю пісьменніка, падкрэсліўшы неацэнны ўнёсак Васіля Быкава ў нацыянальную літаратуру.\nСтаршыня Віцебскага абласнога аддзяленя Беларускага саюза мастакоў Святлана Баранкоўская распавяла пра мастацкія пленэры, што ладзяцца ў Бычках, на малой радзіме класіка, пра сваю працу з габеленам з выявай Васіля Быкава і прачытала верш Кастуся Севярынца “Васілёк. Бычкі. Дарога”.\nВядомы віцебскі краязнавец Аркадзь Падліпскі ў сваім выступленні нагадаў, пра вялікую ролю Васіля Быкава ў стварэнні музея Марка Шагала ў Віцебску, распавёў пра час навучання Васіля Уладзіміравіча ў мастацкім і ў будаўнічым вучылішчах.\nЛітаратурны рэдактар тэатра імя Якуба Коласа Юры Іваноўскі асвятліў тэму тэатральных пастановак паводле твораў пісьменніка, якія ладзіліся на сцэне Нацыянальнага драматычнага тэатра Якуба Коласа. Былы загадчык музея Святлана Казлова нагадала пра экспазіцыі, якія былі прысвечаны Васілю Быкаву і наладжваліся ў свой час у літаратурным музеі.\nПра сваё асабістае знаёмства з пісьменнікам расказаў Ганаровы старшыня Віцебскай абласной арганізацыі ГА “Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны” Іосіф Навумчык. Ён адзначыў грамадзянскую пазіцыю і клопат Васіля Быкава за незалежную Беларусь. Іосіф Адамавіч заўважыў, што Васіль Уладзіміравіч быў вельмі сціплым чалавекам.\nМастак Фелікс Гумен прачытаў верш-прысвячэння Васілю Быкаву “Прарок” Уладзіміра Папковіча. Міхась Мірановіч, які распавёў пра родныя мясціны Васіля Быкава, парадаваў прысутных сваімі знакамітымі фрашкамі, напісанымі на Ушаччыне. Уласны верш-прысвячэнне Васілю Быкаву “Урок сумлення” прадэкламаваў віцебскі паэт Мар’ян Даргель.\nАктыўны ўдзел у імпрэзе прынялі студэнты філалагічнага факультэта Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Машэрава – сябры ТБМ. Наталля Ермакова і Анастасія Марозава прачыталі ўрыўкі з кнігі Васіля Быкава “Доўгая дарога дадому”. Дзесяць цікавых фактаў пра жыццё і творчасць пісьменніка і віктарыну для ўдзельнікаў імпрэзы падрыхтавалі Марына Сазонава і Кацярына Міхаль. Таксама Кацярына прачыла верш Георгія Ліхтаровіча “Памяці Быкава”.\nПесня” Забытая магіла” прагучала ў выкананні Арцёма Лонскага – студэнта першага курса. На працягу імпрэзы гучалі песні ў шыкоўным выкананні паэта і барда Георгія Станкевіча.\nБыкаўскае свята атрымалася надзвычай цёплым, сардэчным, нефармальным. Зала не шкадавала далоняў, дзякуючы выступоўцам з мастацкімі нумарамі. І дзве гадзіны праляцелі, як імгненне!\nПасля заканчэння асноўнай часткі імпрэзы доў-га яшчэ не разыходзіліся прысутныя, абменьваючыся думкамі, складаючы планы на будучае. І, безумоўна, зноў і зноў згадваючы імя нашага славутага земляка, якім кожны ганарыцца!\nНаталля Ермакова, Анастасія Марозава,\nстудэнткі 2 курса філалагічнага факультэта\nВДУ імя П. М. Машэрава.\nКалі сумленым хочаш стаць,\nКалі душа да праўды мкнецца,\nБрат, трэба Быкава пазнаць –\nПраўдзівей за яго няма, здаецца.\nНапісаны крывёй лісты,\nДы так, што прабірае дрыжык.\nНе! Не баявік пусты,\nПраўда, мужнасць вее з яго кніжак.\nУ нябыт сыдуць ліхвярскія гады,\nУзыдзе сонца праўды Божай,\nНашчадкі скажуць: “Быкаў ёсць святы!”, –\nІ храм збудуюць яму гожы.


Читаем Детям Чараўніца\nЖыла сабе раз удава, і былі ў яе дзве дачкі. Старэйшая і з характару, і з твару была вельмі падобная да маці, — такая падобная, што людзі, убачыўшы іх разам, не маглі адрозніць, дзе адна, а дзе другая. Абедзве яны былі такія агідныя і такія фанабэрыстыя, што жыць з імі было немагчыма. А вось меншая дачка сваёй дабрынёй і сумленнасцю была чысты бацька. I апроч таго, яна была такая прыгожая, што другой такой не было нідзе ў свеце. Ды ўсё ж, вядома, падобнага да сябе любяць болей, і таму ўдава вельмі любіла старэйшую дачку і трываць не магла малодшай. Яна прымушала яе есці толькі на кухні і ўвесь час давала ёй якую-небудзь цяжкую працу.\n— Зараз, зараз, цётачка, — сказала прыгожая дзяўчына.\nЯна хуценька спаласнула збан, наліла ў яго вады з найчысцейшага месца ў крыніцы і падала яго кабеце. Каб той зручней было піць, дзяўчына ўвесь час яго падтрымлівала.\nНапіўшыся, кабета сказала:\nБедная дзяўчына шчыра распавядала ёй пра ўсё, што з ёй здарылася, і насыпала пры гэтым безліч дыяментаў.\n— Вось табе маеш! — сказала маці. — Трэба будзе паслаць туды і маю старэйшую. Чуеш, Фаншона? Пабач, што падае ў тваёй сястры з рота, калі яна гаворыць! Хочаш мець такі дар? Тады бяры збанок ды схадзі па ваду да крыніцы, а калі якая-небудзь бедная кабета папросіць у цябе напіцца, налі ёй у збанок вады ды напаі.\n— Яшчэ чаго! — груба адказала Фаншона. — Ніколі такога не будзе, каб я пайшла на крыніцу!\nДавялося такі старэйшай дачцэ ісці, хоць яна ўвесь час незадаволена бурчала. А з сабой яна ўзяла найлепшы срэбраны збанок, які быў у хаце. I вось ледзь яна паспела падысці да крыніцы, як убачыла, што з лесу выйшла раскошна апранутая пані. Гэта была тая самая чараўніца, якая раней гутарыла з яе сястрой, а цяпер абярнулася прынцэсай, каб пабачыць, наколькі гэтая дзяўчына можа быць несумленнай. Яна падышла да старэйшай сястры і папрасіла ў яе напіцца.\n— Вы вельмі няветлівая, — адказала чараўніца, але на твары ў яе не выявілася ніякага гневу. — Ну што ж, калі вы такая грубая, я надзялю вас дарам: пры кожным слове, якое вы скажаце, з рота ў вас будзе выскакваць гадзіна ці рапуха.\n— А нічога, мая матухна... — адказала грубіянка, і з рота ў яе выскачылі дзве рапухі і дзве гадзіны.\nАле бедная дзяўчына ўцякла і схавалася ў лесе. Там яе і спаткаў сын караля, які вяртаўся з палявання. Ён заўважыў, якая яна прыгожая, і спытаўся, чаму яна тут адна і чаго плача.\nДы ўрэшце ўсё вянчае ўзнагарода —


Культура - Еўрапейскае паветра “Кінемо”\nБудні і радасці праекта, які злучае нямое кіно і музыку\nЯ трапляю на чацвёрты паказ “Кінемо” ў гэтым сезоне — стужку “Людзі без заўтра” польскага рэжысёра Аляксандра Херца. Музычную прастору для фільма стварае калектыў Galloping Lethargy. Адразу ўражвае ўзровень музыкі — гэта не банальная ілюстрацыя дзеянняў персанажаў у кіно, а шчыльная плынь пераплеценых гукаў. Праз гэтае покрыва ўспрыяцця карціна 1919-га года выглядае пасланнем былой культуры. Стужка, якая лічылася страчанай і была дзіўным чынам знойдзеная ў 2003 годзе ў Берліне, па сутнасці, атрымоўвае новае нараджэнне — непасрэдна ў дадзены момант музычнай пульсацыі, калі пяшчотны вакал Антаніны Навацкай саступае месца перарывістым электронным шумам Паўла Дзядура.\n— Гэта ўсё супольная імправізацыя, — апавядае адзін з музыкаў Galloping Lethargy Філіп Пал-\nмер. — Мы раней не ігралі ў такім складзе, і гэты вечар для нас — сапраўдны выклік, які цікава прыняць.\nФіліп, які ўжо не аднойчы ўдзельнічаў у стварэнні музыкі для кіно, ахвотна распавядае пра спецыфіку падо-\n— Калі бачыш нямое кіно, то перад табой стаяць\nдзве задачы, — кажа ён. — З аднаго боку, варта аднавіць, амаль перастварыць традыцыйны акампанемент да падобных фільмаў. Узгадаем тут піяніна ці арган. З іншага, неабходна знайсці ў карціне пэўныя сэнсы, якія дапамогуць змясціць музыку ў сучасны кантэкст. Гэтаму спрыяюць, напрыклад, электронныя гукі. Да ўсяго, нам вельмі важна, каб нашы эмоцыі падзяляла прысутная аўдыторыя.\nПубліка адгукалася на эксперымент з удзячнасцю. Падчас прагляду мне часам здавалася, што, калі раптам музыка спыніцца, можна будзе пачуць піск камара, які пралятае ў верхавіне дрэва. Градус увагі проста зашкальваў, хаця культурны прадукт быў не надта лёгкім для ўспрыняцця. Але спалучэнне “вялікага нямога” ды музыкі сучасных выканаўцаў і кампазітараў аказалася атракцыёнам, прыцягальным не толькі для інтэлектуальнага асяродку.\nПланка, якую бяруць не ўсе\n— А калі ўсё распачыналася, многія нават не ведалі, што і ў Беларусі ёсць свае сучасныя кампазітары, — сягае ў мінулае праекта Віталь Дарашук. — Падчас сеансаў бачыў шчырае здзіўленне публікі. А сёння ўжо з’явілася адчуванне аўдыторыі, якой падабаецца падобны фармат і наш падыход да музычнага суправаджэння.\nЯк падкрэсліваюць усе арганізатары “Кінемо”, падыход гэты вельмі жорсткі.\n— Мы прапаноўваем выканаўцам і музыкантам фільм за некалькі месяцаў, — раскрывае тэхналогію падрыхтоўкі культурнай ініцыятывы Гера Глік з праекта Cinemascope. (Вядомая кампанія-дыстрыб’ютар адказвае на фестывалі за кіначастку). — Каб быў час для натхнення, творчай працы. Нас не цікавіць тое, што ўжо зроблена: калі бярэцца гатовы альбом і ставіцца ў прайгравальнік. Мы патрабуем, каб гэта была адмысловая музыка, створаная пад канкрэтны фільм. У такім выпадку і вынік заўважны. Калі нехта “халтурыць”, не рыхтуецца, гэта адразу і бачна. Бывала і такое, што музыканты адмаўляліся, не адолеўшы складаную задачу.\nКамедыі, драмы і “хорары” — што каму\nУ гэтым сезоне, да прыкладу, адзін з паказаў кіно прайшоў… пад суправаджэнне аргана. Гаворка пра нашумелую стужку\nнямецкага кінаэкспрэсіяніста Фрыдрыха Вільгельма Мурнау “Насферату. Сімфонія жахаў”.\n— Чатыры гады наш праект намагаўся паказаць гэты фільм, — распавядае перадгісторыю другая, не менш важная, палова кампаніі Cinemascope Вольга Надольская. — І большасць творцаў нам казалі, што гэта надзвычай банальна: “Мурнау! Ай, сумна, усе бачылі!” А вось сёлета Вольга Падгайская рызыкнула напісаць музыку да стужкі — і ўсе нібы паглядзелі на яе іншымі вачыма!\nВампірская гісторыя пра жахлівага графа Орлака ў трактоўцы кампазітаркі атрымыла шыкоўнае музычнае ўвасабленне. Арган той жа Вольгі Падгайскай, габой Наталлі Малашковай і скрыпка Настассі Карпенка нарабілі такога страху, што...\n— Мне потым тэлефанавалі знаёмыя, і казалі, што ім паўсюль у цёмных завулках мроіўся Насферату, — кажа Вольга Падгайская.\nЗрабіць з вядомага вампіра, скажам, сучаснага забойцу ў Вольгі падчас напісання музыкі спакусы не ўзнікала.\n— Мне падаецца, што перарабляць сродкамі музыкі трагедыю ў камедыю ці наадварот — не вельмі добрая задума, — раскрывае яна свой творчы падыход. — Лічу, трэба прытрымлівацца аўтарскай ідэі. Тым больш, што ў фільмах сустракаюцца і сумныя часткі, і лірычныя — адпаведна, ёсць магчымасць паказаць розныя эмоцыі. У дачыненні да “Насферату” я разумела, што Мурнау сваёй карцінай хацеў напужаць усіх да смерці. Ён сам баяўся, калі яе здымаў! Але сёння многія вынайдзеныя ім рэчы для нас, сучаснікаў, страцілі свой эфект. Таму я імкнулася ў сваёй музычнай трактоўцы “вярнуць” першапачатковы пасыл рэжысёра. Адпаведна, стварыць такую атмасферу, каб страшна стала ўсім. У тым ліку, і мне.\nЯскравыя эмоцыі публіка атрымала і на крымінальнай драме “Нападзенне” Эрне Мецтнера ды на камедыях, што ўраўнаважылі паказ жорсткай кароткаметражкі — “Копы” Бастэра Кітана і “На галовакружнай вышыні” Хэла Роўча. І тут сыграла ролю не толькі музычнае суправаджэнне ды добрае кіно, — падчас прагляду распачаўся такі дождж, што ў схованкі пахаваліся нават кажаны. Але музыкі і гледачы стойка вытрымалі напор стыхіі — і не пакінулі сваіх крэслаў да канца сеансу.\n— Дарэчы, чамусьці музыканты ў нас вельмі стрымана ставяцца да камедый, — дадае Вольга На-\nдольская. — Раней мы прадастаўлялі ім магчымасць выбару стужкі з пакета філь-\nмаў, які набывалі. І амаль усе цягнуліся да драмаў. А вось камедыям — супраціўляліся. У выніку, сёння мы гэтую практыку выбару спынілі. Інакш усе камедыі ў нас засталіся б без музыкі.\nУрэшце, Вольга Падгайская не ўбачыла ў камедыі “нізкага жанру”. “Апошнія дзве — “Копы” і “На галовакружнай вышыні” — проста шыкоўныя! І ёсць глеба для творчага выяўлення”, — прызналася яна.\nДарэчы, ці ёсць у “Кінемо” канкурэнцыя? — пытанне, якое выяўляе не толькі\nпазіцыі ды адметнасць ініцыятывы, але, у пэўнай ступені, культурны ўзровень Мінска і Беларусі.\n— Вядома, мы сочым за падобнымі мерапрыемствамі, гэта дапамагае нам развівацца, — адказвае Гера Глік. — У Мінску канкурэнцыю пакуль не адчуваем — хаця наш праект далёка не адзіны ў сваім родзе. Але “Кінемо” мае сваё аблічча: мы паказваем нямое кіно пад сучасную акадэмічную музыку. Іншыя фарматы, як мне падаецца, разлічаны і на іншую аўдыторыю.\nШто да еўрапейскіх падо-\nбных праектаў, то за імі Cinemascope сочыць, натхняецца і стараецца адпавядаць лепшым узорам.\n— Вядома, мы імкнёмся бываць на падобных мерапрыемствах. Ёсць шыкоўны фестываль у Кракаве, — пералічвае Гера Глік. — У італьянскай Балонні ладзіцца форум Il Cinema Ritravo, дзе дэманструюць адрэстаўраваныя стужкі са ўсяго свету. Яны розных гадоў, але, у тым ліку, і нямое кіно. Таксама ў межах Берлінале час ад часу робяцца паказы з сімфанічным аркестрам.\nУ гісторыі “Кінемо” таксама ёсць падобныя прыклады: летась праект адкрываўся стужкай Альфрэда Хічкока “Жылец” у суправаджэнні сімфанічнага аркестра музычнай капэлы “Санорус”.\n— Ці дарагі “Кінемо”? — не ўстрымліваюся ад “фінансавага” пытання.\n— Дабрачынным яго я назваць не магу, — мой візаві раздумвае над адказам. — Глядач плаціць за квіток. Але ў гэты кошт уваходзяць выдаткі на арэнду апаратуры, пакупку правоў на дэманстрацыю стужак, ганарары музыкантам… Прычым апошнія — не надта вялікія. Што зарабляецца — тое і дзеліцца. Але і камерцыйным “Кінемо” таксама назваць нельга. Мы выходзім толькі на самаакупляльнасць. Хутчэй, я б ахарактарызаваў наш праект як культурна-асветніцкі: з яго дапамогай мы імкнёмся развіваць нашу публіку і развіваемся самі.\nВіталь Дарашук увогуле лічыць “Кінемо” бадай галоўнай на сёння пляцоўкай для сучасных музыкантаў і кампазітараў акадэмічнай сцэны.\n— Асабліва нас прыязна ўспрымаюць у рэгіёнах, — распавядае ён пра досвед падарожжаў у абласныя цэнтры. — Гродна, да прыкладу, вельмі цікавы для мяне горад. Цалкам адрозная атмасфера ад Мінска, іншая публіка. “Кінемо” там, як выглядае, адна з найважнейшых падзей. У гэтым сезоне ў нас быў паказ, які прыпаў на жудасны дождж. У Мінску, упэўнены, ніхто б не прыйшоў, а ў Гродне сабралася каля 100 чалавек!\nЯк потым выявілася, Віталь не мае рацыю. Мінск на апошнім паказе таксама прадэманстраваў адданасць культурным каштоўнасцям: залева была проста страшнай, але публіка стойка трымалася пад парасонамі і дажджавікамі.\n— Адзінае, усе выезды ў рэгіёны забіраюць шмат сіл, — дадае Віталь. — У адзін год мы зрабілі “Кінемо” ў Гродне, Магілёве, Мінску і Брэсце — дык амаль выжылі! Ды і з фінансавага боку гэта складана: музыкантаў трэба вазіць, дзесьці сяліць…\nТым не менш, па словах заснавальнікаў фэсту, спыняць ініцыятыву яны не збіраюцца. Вольга Надольская распавяла пра спробы зрабіць паказы нямога кіно ў касцёле. Прапанова пакуль, на жаль, не знайшла падтрымкі ў Мінску, але, магчыма, з’явяцца ахвотныя да падобнай ініцыятывы ў рэгіёнах?\n— Урэшце, дзе сёння гараджане могуць пазнаёміцца з сучаснай акадэмічнай музыкай? — акцэнтуе Віталь праблему адсутнасці каналаў сувязі беларускай музыкі адпаведнага кірунку і слухача. — Будзем шчырымі, нідзе. У філармонію цяперашняя моладзь не надта ходзіць, ды і сам час абумоўлівае патрэбу ў іншых фарматах. Клубы, ангары, заводы, адкрытыя пляцоўкі… Вось — актуальныя пляцоўкі для сустрэч з будучай класікай. Я бачыў і бачу падо-\nбныя прыклады ў многіх краінах Еўропы. Але ў нас, на жаль, “Кінемо” — адна з нешматлікіх платформаў, якая дае магчымасць прагучаць сучасным прадстаўнікам акадэмічнай сцэны. І дзякуй за гэта, у тым ліку, дырэктарцы Музея Заіра Азгура Аксане Багданавай, якая пагаджаецца на падобныя эксперыменты.\n“Кінемо” як прастора для асветы, адпачынку і натхнення. Як прастора для творчасці. Як пошук новай музыкі і сэнсаў. Мне асабіста такі праект — “тое, што доктар прапісаў”.


Дзяржаўная рэлігія — Вікіпедыя\nДзяржаўная рэлігія (сінонім афіцыйная рэлігія) — веравучэнне, афіцыйны статус якога пацверджаны дадзенай дзяржавай. Дзяржава без дзяржаўнай рэлігіі завецца свецкай або секулярнай дзяржавай.\nДзяржавы з афіцыйнымі рэлігіямі Будызм Іслам Шыіцкі іслам Суніцкі іслам Праваслаўе Пратэстанцызм і Англіканства Каталіцызм\n2 Дзяржавы, у якіх існуе афіцыйная рэлігія\n3 Асобыя варыянты\nПа даных Гарвардскага Універсітэта ў 2000 годзе сітуацыя была наступнай: з 188 дзяржаў 75 краін прызналі тое ці іншае веравучэнне афіцыйным, а 113 краін не мелі дзяржаўнай рэлігіі.\nДзяржавы, у якіх існуе афіцыйная рэлігіяПравіць\nНекаторыя кантоны Швейцарыі\nУ Фінляндыі адносіны паміж царквой і дзяржавай рэгулююцца асобымі пагадненнямі. Дзейнасць царквы рэгулюецца асобым заканадаўствам. Царква мае права на асобы царкоўны падатак (збіраецца пры дапамозе дзяржаўных структур на добраахвотнай аснове). Аднак юрыдычна Царква Фінляндыі не з'яўляецца дзяржаўнай.\nУ Швецыі, нягледзячы на тое, што главой Царквы Швецыі з'яўляецца кароль, з 2000 года Царква незалежна ад дзяржавы.\nУ Шатландыі ёсць нацыянальная Царква Шатландыі; англійскі манарх з'яўляецца не главой гэтай царквы, а толькі яе членам.\nАнглія ў Злучаным каралеўстве. Уэльс і Паўночная Ірландыя не маюць дзяржаўнай царквы.\nФінляндыя. Статус праваслаўнай царквы ў Фінляндыі аналагічны лютэранскай.\nУ шматлікіх краінах Усходняй Еўропы асобы статус праваслаўнай царквы замацаваны ў заканадаўчых дакументах, разам з тым словазлучэнне «дзяржаўная рэлігія» не выкарыстоўваецца. Гарвардскае даследаванне прылічае такія краіны да краін з дзяржаўнай рэлігіяй:\nГрузія. У 9-ым артыкуле канстытуцыі Грузіі запісана: «дзяржава прызнае выключную ролю Грузінскай праваслаўнай царквы ў гісторыі Грузіі і разам з тым абвяшчае поўную свабоду рэлігійных веравызнанні, незалежнасць царквы ад дзяржавы».\nу Ізраілі іўдаізм тэхнічна не з'яўляецца дзяржаўнай рэлігіяй, аднак:\nРэлігія не аддзелена ад дзяржавы; галоўны рэлігійны орган — Равінат і інстытуты навучання рэлігіі (ешывы) непасрэдна падтрымліваюцца Міністэрствам па справах рэлігіі; у вядзенне гэтага міністэрства таксама ўваходзяць мясцовыя рэлігійныя саветы і рэлігійныя суды — рашэнні апошніх ажыццяўляюцца выканаўчай уладай.\nЯўрэі маюць пераважнае права на іміграцыю; існуюць перашкоды для ўезду ў краіну іўдзея, які перайшоў у іншую веру.\nУ сферы сямейнага права і некаторых іншых абласцях для яўрэяў дзейнічае выключна рэлігійнае права. У прыватнасці, інстытут заключэння і скасавання шлюбаў знаходзіцца пад кантролем Равіната Ізраіля. У выніку ў краіне няма грамадзянскіх шлюбаў для яўрэяў (для паслядоўнікаў іншых вераванняў уваходжанне ў шлюб кантралюецца прадстаўнікамі адпаведных рэлігійных структур; толькі два атэіста маюць права зарэгістраваць шлюб па-за рэлігійнай сістэмай — у судзе па справах сям'і). Аднак у Ізраілі прызнаюцца грамадзянскія шлюбы, заключаныя за мяжой (на практыцы ахвотнікі абыйсці рэлігійную працэдуру зключэння шлюбу з'яжджаюць часцей за ўсё на Кіпр).\nУ шматлікіх гарадах транспарт, за выключэннем таксі, не працуе ў шабат.\nУ Шры-Ланцы канстытуцыя надае будызму «перадавое месца», але будызм не прызнаны дзяржаўнай рэлігіяй.\nАлбанія была адзінай дзяржавай, у якой атэізм быў заканадаўча абвешчаны, пачынаючы з 1967 года. У 1991 годзе гэта палажэнне Канстытуцыі было адменена.\nУ XX стагоддзі адзінай дзяржавай, у якой дзяржаўнай рэлігіяй быў індуізм, быў Непал, аднак гэта палажэнне было адменена рашэннем парламента краіны ў 2006 годзе.\n↑ 1,0 1,1 (англ.) Robert J. Barro and Rachel M. McCleary, Which Countries Have State Religions? Harvard, 2005. Архівавана 9 ліпеня 2010.\n↑ Галоўнай мэтай Хрысціян-дэмакратычны рух Гіоргія Таргамадзэ ставіць наданне праваслаўю статусу афіцыйна рэлігіі Грузіі / ROL\n↑ SB.BY — Хросны шлях са Свету бацькі Даніэля\n↑ Галоўным чынам, транспарт не працуе ў гарадах з пераважным яўрэйскім насельніцтвам і значнай колькасцю веруючых іўдзеяў; у Хайфе, да прыкладу, транспарт працуе ў шабат, хоць і па палегчаным графіку.\n↑ The Constitution of Sri Lanka: Chapter II — Buddhism Архівавана 3 сакавіка 2016.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзяржаўная_рэлігія&oldid=4036505"\nАпошнія змены 27 студзеня 2022 а 20:51\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:51, 27 студзеня 2022.