Przez następne kilka tygodni demony zachowywały się w bardzo podobny sposób – były normalne. Na szczęście żaden z nich nie wracał już do wieczoru, kiedy to „rodzinnie” oglądaliśmy film, więc żaden z nich nie poruszył także kwestii mojego noclegu. Adam uśmiechał się tylko czasem i głaskał mnie po policzku.\nTrochę zmieniło się w moim życiu, w naszym. Przełożony demonów zgodził się, żebym zaczęła chodzić do szkoły, bardzo chciałam skończyć liceum. Oczywiście postawił kilka warunków, na które musiałam się zgodzić. Pierwszy i najważniejszy – nikt nie mógł dowiedzieć się o demonicznych skłonnościach moich przyjaciół. Zaraz po lekcjach miałam meldować się w domu, żadnych imprez czy wyjść po południu. Justin zapowiedział też, że jeden z nich będzie mnie „pilnował”, niestety nie chciał powiedzieć który. W głębi chciałam, by był nim Alex, ale z biegiem czasu te pragnienie rozpływało się w niedorzecznych przypuszczeniach i samotnych rozmyślaniach.\n- Adam cię zawiezie – oświadczył Justin wchodząc do kuchni, gdzie kończyłam ostatnie przygotowania. Podniósł wzrok znad kartek, które trzymał w dłoniach. – O nie, w tym nie wyjdziesz.\n- Dlaczego? Źle wyglądam? – obróciłam się przed nim.\n- Dlaczego nie założyłaś tego, co przygotował dla ciebie Bastian?\nChłopak wyłonił się z korytarza. Uśmiechnął się do mnie promiennie i ramieniem oparł o framugę drzwi.\n- Przecież to taka piękna sukienka – powiedział kpiącym głosem.\n- Tylko, że to jest spódnica – uświadomiłam go.\nMiał racje – spódnica była piękna, ale moim zdaniem nie była odpowiednia na pierwszy dzień w nowej szkole i do tego była czarna, z resztą jak większość moich nowych ubrań.\n- Dlaczego mam ciągle chodzić w takich ciemnych kolorach? Nawet teraz mam na sobie czarną bluzkę i czarne spodnie – akcentowałam każdy wyraz „czarny”.\n- Czarny to najpiękniejszy kolor, chodzić w czarnym to przywilej i wyróżnienie. A poza tym bardzo ładnie ci w tym kolorze – uśmiechnął się Jake.\n- Ok, przebiorę się – ustąpiłam. W walce z demonami, nawet tej na słowa, już na starcie byłam na przegranej pozycji.\n- Tylko szybko, zaraz się spóźnimy – Adam zaczął się niecierpliwić.\nWróciłam do pokoju. Spódnica wisiała na wieszaku, sięgnęłam po nią z niechęcią, ale przebrałam się posłusznie i przejrzałam się w ogromnym lustrze. Ołówkowa spódniczka sięgała mi przed kolana, do tego nieodłącznie czarne rajstopy i … i właśnie nie wiedziałam, co jeszcze. Stałam tak w samym staniku przed otwartą szafą i zastanawiałam się, co wybrać, kiedy usłyszałam głos Adama, który przyszedł mnie pospieszyć.\nOd razu zakryłam dłońmi odsłonięty biust. Chłopak schował się za drzwiami tak, żeby mnie nie widzieć. Słyszałam jak zaciskał lodowate palce na klamce.\n- Ap długo mam jeszcze czekać? – pytał poirytowany.\nZałożyłam bluzkę w kolorze ekri (to był chyba jeden z niewielu kolorów, które akceptowały demony) i minęłam Adama w drzwiach. Szedł za mną, w prawym ręku trzymał mój plecak, a w lewym kluczyki do samochodu, którym miał zawieść mnie do szkoły.\nPrzed domem stało srebrne auto, którym w połowie wakacji jechaliśmy na piknik. Nigdy nie interesowałam się motoryzacją, więc przechwalania na temat tego samochodu płynące z ust Adama nie zrobiły na mnie większego wrażenia. Doszłam tylko do wniosku, że to zabawka Adama i nikt oprócz niego nie miał prawa się nim bawić.\n- Tylko zapnij pasy – upomniał mnie, kiedy wsiadłam do środka. Nie zrobiłam tego.\nPo kilkunastu minutach jazdy dotarliśmy na miejsce. Widok ogromnego budynku i mnóstwa młodych ludzi kręcących się dookoła w pierwszej chwili mnie przeraził, ale lęk wyparła ciekawość i pewność siebie.\nWygramoliłam się z samochodu. Mój wzrok napotykał na obce twarze nieznanych mi osób. Po przejściu kilku metrów usłyszałam kilka donośnych gwizdów i poczułam czyjąś dłoń na swoim ramieniu.\n- Jeśli chcesz mogę oprowadzić ci po szkole, chyba jesteś tu nowa – zaproponował wysoki, dobrze zbudowany chłopak. – Fajny masz samochód, a za kierownicą to twój ojczulek? Przywiózł córeczkę pod same drzwi, żeby się nie przemęczała – szydził robiąc przy tym minkę małego dziecka.\nDołączyła do nas grupka chłopców, pewnie jego przyjaciół. Ich niewybredne żarty wyprowadziły mnie z równowagi, a Adama, który przyglądał się nam od dłuższej chwili, bardzo zdenerwowały. Wyszedł z samochodu głośno zatrzaskując za sobą drzwi.\n- Zostawiałaś kurtkę – przedostał się do mnie przez mur zbudowany z ciał młodych ludzi.\nAdam przewyższał najwyższego z nich o dobre dwadzieścia centymetrów. Popatrzył na otaczających mnie chłopców i do tego, który pierwszy mnie zaczepił i syknął mu coś na ucho, niestety tak cicho, że nie miałam możliwości, by usłyszeć, co mówił.\n- Ja tylko żartowałem, wiesz takie powitanie… – zwrócił się do mnie z nerwowymi przeprosinami.\nRównie szybko jak pojawili się obok mnie, zniknęli.\n- Ciebie nawet na chwilę nie można zostawić samą – zarzucił mi kurtkę na ramiona. – Chyba muszę odprowadzić się do samych drzwi.\n- A nie będziesz bał się o swój samochód? – chciałam odwrócić jego uwagę od incydentu, do którego doszło przed chwilą. Nie podobało mi się to, w jaki sposób odbiera moje zachowanie.\n- Ty się o mój samochód nie bój, jeszcze nie wiesz na co go stać, żaden włamywacz nie da mu rady – zaśmiał się lekceważąco.\n- To przynajmniej nie rób ze mnie małej dziewczynki.\n- A kim jesteś, jeśli nie małą dziewczynką? – wyszczerzył zęby w uśmiechu.\n- Przestań się ze mnie nabijać.\n- Jeszcze mi za to podziękujesz – uciął rozmowę.\nOtworzył przede mną duże, szklane drzwi. Przepuścił mnie w progu i nie spuszczał ze mnie wzroku, jakby w obawie, przed kolejnymi zaczepkami jeszcze obcych mi ludzi.\nW chwili takiej jak ta przypominałam sobie głos Alexa. Doskonale pamiętałam jego słowa, które wypowiedział tuż po uderzeniu mnie w klatkę piersiową podczas mojego pierwszego wieczoru w ich domu – „Jesteś silna, silniejsza niż ja…”. Czułam, że jestem słaba i każdy, nawet najlżejszy podmuch wiatru mógłby powalić mnie na ziemię, przygnieść swoim ogromnym ciężarem i skruszyć krtań. Nie czułam w sobie żadnego pierwiastka siły, który pozwoliłby mi walczyć.\nOd ostatniej rozmowy z Alexem minęło już trochę czasu, ale dla mnie była to wieczność. Mówią, że tysiąc lat to dla Boga jedna minuta… Dla mnie każda minuta była kolejnym tysiącleciem, który oddalał mnie od Alexa.\n- I żeby nie było na ciebie żadnych skarg – zaśmiał się Adam. – Ja na wywiadówki chodzić nie mam zamiaru.\n- Jasne – uśmiechnęłam się słabo. – A tak w ogóle, to dlaczego nie puściliście mnie na początek roku?\n- A po co? Tyko byś się wynudziła – odpowiedział.\nStanęliśmy przed klasą, w której miały odbyć się moje pierwsze zajęcia. Do dzwonka pozostało ponad dziesięć minut, więc Adam postanowił, że zaczeka ze mną, aby nie narażać mnie na krzywe spojrzenia ze strony innych uczniów.\n- Mieszkam pod jednym dachem z piątką demonów, czego mam się bać? – wzruszyłam ramionami.\n- No tak, jesteś bardzo silna – odparł z uznaniem. – To teraz grzecznie usiądziesz w ławce, nie będziesz zaczepiać obcych ludzi, nie będziesz zwracać na siebie uwagi i prowokować nauczycieli – mrugnął.\nObciągnęłam czarną spódnicę, zapięłam ostatni guzik bluzki i nieśmiało obróciłam się przed nim.\n- Nie przesadzaj – jednym, sprawnym ruchem prawej dłoni rozpiął mi dwa guziki – Teraz wyglądasz dobrze – podsumował.\n- Jestem ci niezmiernie wdzięczna – od razu poczułam się lepiej, bo nigdy nie lubiłam ciasnych, gładko zaprasowanych kołnierzyków.\n- Nie stresuj się – Adam zbliżył twarz do mojej twarzy – oni cię nie zjedzą w przeciwieństwie do Alexa… Po tamtej kolacji zapewne było gorąco.\n- Przestań – popchnęłam go na ścianę. Odsunął się ode mnie na zaledwie kilka milimetrów.\n- Nie wstydź się, przecież i tak wszyscy wiemy, że z nim sypiasz – szeptał.\nPrzełknęłam ślinę. Adam widząc moje zdenerwowanie i zażenowanie nie przestawał mówić.\n- Myślałaś, że nie pochwali się nam swoją nową zdobyczą? Naprawdę jesteś taka dobra? Nie spodziewałem się tego po tobie – nie miałam siły, by mu przerwać – jesteś taka nieprzystępna. Alex to cienias, może wolałbyś zabawić się z prawdziwym znawcą kobiet?\nJeszcze nie znałam Adama z tej strony, nawet wtedy, kiedy spałam z nim w jego łóżku taki ni był. Wtedy miał mnie całą dla siebie, bez żadnych świadków, ale dopiero teraz – przy całej szkole zebrało mu się na dwuznaczne propozycje.\n- Zabawne, bo ja nikogo takiego nie znam – odzyskałam głos.\n- Lepiej mnie nie denerwuj, bo ja nie będę pieścił się z tobą tak jak Alex, od razu wezmę to, na co będę miał ochotę.\n- Puść... – szepnęłam, kiedy ścisnął mnie za ramiona.\n- Nie denerwuj mnie, żebyś później nie żałowała – powtórzył z uporem. – Siniaki nie wyglądałyby dobrze ma takiej pięknej twarzyczce – pocałował mnie.\n- To jest miejsce publiczne – przerwał mu stanowczy głos starszego mężczyzny podążającego w naszym kierunku.\n- Przepraszam, ale chciałem dodać mojej dziewczynie otuchy, to jej pierwszy dzień w nowej szkole – objął mnie ramieniem tak, że jego prawa dłoń, którą bezskutecznie próbowałam zrzucić, delikatni muskała dolny haft kończący moją jasna bluzkę.\n- Nowa uczennica, dlaczego ja nic o tym nie wiem? – starszy mężczyzna zagłębiając się w świecie własnych myśli i przestał zwracać na nas swoją uwagę.\n- Od kiedy jestem twoja dziewczyną? – zmroziłam go wzrokiem.\n- Idź na lekcje, bo się spóźnisz, a przecież pierwsze wrażenie jest bardzo ważne, nieprawdaż?\n- To może ty już idź, może samochód ci ktoś gwizdnął? Sprawdź lepiej.\n- Odbiorę cię zaraz po lekcjach, masz się nigdzie nie szlajać.\n- Szlajać? Jakim słownictwem ty się posługujesz?\n- Takim jak każdy inny. Baw się dobrze – posłał mi figlarny uśmieszek.\nPod drzwi klasy, przy której stałam z Adamem podeszła grupka dziewczyn. Zaciekawione przyglądały się nam ukradkiem.\n- Przedstawienie musi trwać – szepnął bezwzględnym tonem. – Życzę powodzenia kochanie – dodał głośnie tak, żeby dziewczyny stojące niedaleko nas wyraźnie to słyszały.\nPrzyparł mnie do ściany, objął mocno i namiętnie całował, tak jak kiedyś całował mnie Alex, z tym, ż Adama nie satysfakcjonowały same pocałunki – chciał więcej.\n- Zapraszam do klasy – belfer pojawił się równo z dzwonkiem. Zmierzył nas wzrokiem, ale w przeciwieństwie do poprzedniego nauczyciela, nie skomentował naszego zachowania.\nAdam zniknął w ogromnym korytarzu wtapiając się w tłum młodzieży.\nNauczyciel wpuścił uczniów do klasy. Nie przytrzymał przy swoim biurku.\n- To jest April – przedstawił mnie, kiedy wszyscy usiedli w ławkach, po uprzednim sprawdzeniu mojego nazwiska na liście uczniów. – Jak się domyślacie jest tutaj nowa, więc proszę, żebyście okazali jej chociaż trochę sympatii i pomogli jakby czegoś potrzebowała.\nCzułam się tak samo jak wtedy, kiedy to Justin przedstawiał mnie demonom. Przed oczami ujrzałam bladą twarz Alexa, jego przekrwione usta i dobre, szare oczy.\n- Może powiesz nam coś o sobie? – usłyszałam ponaglający głos profesora.\n- Mam na imię April, ale wolę jak nazywają mnie po prostu Ap – zaczęłam nieśmiało. – Od dzisiaj będziecie się musieli ze mną męczyć, ale obiecuję, że postaram się nie sprawiać problemów.\n- Dobrze, wierzymy na słowo – przerwał niecierpliwiony nauczyciel – usiądź.\nDruga ławka w rzędzie pod oknem była wolna, więc usiadłam sama. Przede mną siedziały dwie dziewczyny w czarnych marynarkach i spodniach także takiego samego koloru. Przeraziłam się – noszą mundurki. Wszyscy obecni w klasie mieli takie samo ubranie, wyglądali niemal identycznie. Zaniepokojona rozglądałam się, napotykałam albo na uśmiechnięte twarze, albo na grymasy wewnętrznego bólu. Poczułam, że ciężko będzie mi się odnaleźć w nowej szkole. W poprzedniej miałam już ustawioną pozycję, swoje miejsce, tu muszę zaczynać wszystko od nowa.\n- Otwieramy podręczniki na dwudziestej siódmej stronie. Macie trzy minuty na przypomnienie sobie tematu, to było w tamtym rok, więc i tak powinniście to umieć.\nW sali rozległ się szept wertowanych kartek.\n- Przepraszam za spóźnienie… – usłyszeliśmy przerwany głos zadyszanego chłopaka, który wpadł do klasy.\nNie zwróciłam na niego uwagi, zajęłam się czytaniem poprzedniego tematu.\n- Wiesz, że mam do ciebie słabość, siadaj.\nChłopak zwrócił się w kierunku ostatniej, wolnej ławki.\n- Siadaj do… – przerwał, by jeszcze raz sprawdzić moje imię na liście – do April.\n- Kogo? – rozgorączkowany rozejrzał się po klasie.\nSpojrzałam na chłopaka dopiero, kiedy usłyszałam swoje imię.\nNieznajomy z parkingu usiadł obok mnie.\n- Jestem DJ. – przedstawił się cicho.\n- Moje imię znasz – odpowiedziałam oschle.\nMilczeliśmy do końca lekcji.\nNie zrobiłam na nikim specjalnie ogromnego wrażenia, nikt nie zadziwił mnie. Pierwsze godziny w nowej szkole minęły mi na poznawaniu dziesiątek nowych imion, nazwisk i twarzy, których i tak nie mogłam skojarzyć.\nNa przerwie obiadowej dwie dziewczyny, które siedziały przede mną na pierwszej lekcji, zaprosiły mnie do stolika, przy którym powoli spożywały swój lunch. Nie byłam głodna, więc jedyna na całej stołówce siedziałam nad prawie pustą tacą.\n- Jestem Kelly– przedstawiała się niewysoka blondynka o jasnych oczach i brwiach wygiętych w idealny łuk.\n- A ja Julia, wiesz ta z „Romea i Julii” – zażartowała jej towarzyszka.\n- Więc gdzie twój Romeo?\n- Ten pajac siedzi tam - blondynka wskazała bruneta siedzącego tuż obok szklanych drzwi.\n- Dlaczego od razu pajac? – zapytałam przyglądając się chłopakowi.\n- Bo mnie nie zauważa – dodała cicho.\n- Ale ty dziewczyno masz szczęście – zaczęła Kelly.\n- Siedzisz z najfajniejszym, najprzystojniejszym i najcudowniejszym chłopakiem na ziemi.\n- Nie przesadzaj, to zwykły facet – ucięła Julia. – April lepiej mów o sobie, co to za chłopak?\n- DJ? Skąd mam wiedzieć? Znam go od pięciu godzin.\n- Nie ten, ten drugi – Kelly nerwowo bawiła się włosami.\nWiedziałam, że nie obejdzie się bez pytania o demona, ale i tak nie wiedziałam, co mam powiedzieć.\nPrzełknęłam ostatni plasterek gotowanej marchewki i wpatrując się w pusty talerz odpowiedziałam delikatnie mijając się z prawdą.\n- To był Adam, mój kolega.\n- Jejku, jaki przystojniak, taki umięśniony i w ogóle. Gdybym miała takiego chłopaka… – Rozmarzyła się Julia.\n- Skąd ty go wytrzasnęłaś? Przywiozłaś go ze sobą? Takie ciacho…\n- Nie rozmawiajmy o Adamie, nie warto – zakończyłam rozmowie o bożyszczu moich koleżanek bladym uśmiechem.\n- Nawet mój Romeo nie ma takiego samochodu – Julia nie mogła skończyć tematu.\nJakie to dziwne, że taki duży odsetek społeczeństwa najpierw zwraca uwagę na wygląd, sposób w jakim prezentuje się dana osoba, a dopiero potem na jej charakter. Adam przesiąknięty nienawiścią i poczuciem swojej ogromnej wartości zawładnąsercami dziewczyn, które nawet nie wymieniły z nim jednego zdania.\n- A ten DJ czy jak mu tam, to kto?\n- Nie znasz DJ?– Kelly zakrztusiła się.\n- A skąd ma niby znać? – rudowłosa dziewczyna klepnęła ja w plecy.\nPrzerwał nam dźwięk głośnego dzwonka, od razu wstałam od stołu i skierowałam się do blatu, na którym miałam zamiar położyć moją tacę.\n- April, nieśpiesz się tak, zdążysz – krzyknęła Julia.\nWyszłam ze stołówki. Z planem zajęć w dłoni podążyłam w stronę właściwej klasy, o dziwo bez problemu odnalazłam właściwe drzwi. Weszłam tuż przed nauczycielką od matematyki.\nI znowu ta sama śpiewka – „Mam na imię April, ale mówcie na mnie Ap, jestem tu nowa… miło was poznać”\nZmęczona czekałam do końca lekcji. Marzyłam tylko o ciepłym łóżku i czymś do jedzenia, ta marchewka chyba jednak nie była dogotowana.\nRówno z dzwonkiem wyszłam z klasy, w progu staną Adam.\n- Jak miło cięwidzieć – powiedziałam obojętnie.\n- Jakie wrażenia po pierwszym dniu?\n- Lekcje sąstanowczo za długie, nauczyciele nudni, jedzenie takie sobie, ludzie specyficzni i trzeba chodzić w mundurkach – wyrecytowałam jednym tchem, kiedy szliśmy do auta.\n- DJ cię nie zaczepiał?\n- Znam i już,nie zadawaj niepotrzebnych pytań, im mniej wiesz tym lepiej dla ciebie i dla nas.\n- Alex jużwrócił?\n- A to skąd mam niby wiedzieć?\n- Jasne, ty możesz zadawać pytania, a ja nie.\n- Wsiadaj –otworzył mi drzwi.\nJego auto stało dokładnie w tym samym miejscu, co rano. Grupka chłopaków przyglądała mu się z nieukrywana ciekawością. Ja nie widziałam w tym nic interesującego.\nJechaliśmy szybko, nawet bardzo szybko. Nieświadomie wbijałam palce w skórzany fotel, zamykałam oczy na zakrętach. Adam się śmiał. Nie pytał o szkołę, o nowych znajomych, tematu, który poruszył rano nie także nie wznowił, co było mi bardzo na rękę. Na początku nie wierzyłam, że Alex mógł powiedzieć swoim pobratańcom,że ze mną spał, ale po dłuższym zastanowienia stwierdziła, że bardzo nie zdziwiłabym się gdyby okazało się to prawdą.\n- Jak było? –powitał mnie Justin.\n- Dlaczego nie powiedziałeś mi, ze tam trzeba nosić mundurki? – zapytałam z wyrzutem w głosie.\n- A to dla ciebie problem?\n- To zabija indywidualizm i unikatowość uczniów.\n- Przynajmniej nie będziesz miała problemu z wyborem ubrań do szkoły – podsumował chłopak.\n- I zaoszczędzimy na butach dla ciebie – w korytarzu pojawił się Bastian.\n- Jest coś do jedzenie? Jestem strasznie głodna – zmieniłam temat.\n- Jest jeszcze trochę kurczaka, ale nie wiem czy będzie ci smakowało. Trochę ostre - odpowiedział.\n- To może ja się najpierw przebiorę, trochę się odświeżę? Zaraz do was przyjdę, a kurczaka możecie mi odgrzać – posłałam im uśmiech i zostawiłam samych.\nKiedy ja zajmowałam się sobą, chłopcy rozmawiali przyciszonym głosem, jakby w obawie, że mogę ich usłyszeć.\n- DJ, ten zawsze musi napatoczyć się tam, gdzie go nikt nie chce – zaczął Adam.\n- Rozmawiał z April? – Justin stał się niespokojny.\n- Bez obaw, powiedziałem mu już kilka słów, nie powinien nic mówić.\n- Czyli mam go sprzątnąć czy nie? – zapalił się Bastian.\n- Jeszcze nie teraz, April może się zorientować, że coś nie gra. Musimy poczekać.\n- Ile? Tydzień? Dwa?\n- Miesiąc powinien wystarczyć.\n- Aż tyle… -westchnął Adam.\n- Tylko, żeby April się o niczym nie dowiedziała. Jasne?\n- Odgrzejcie obiad – wydał polecenie i wyszedł, aby za chwilę zapukać do moich drzwi.\nPowoli zaczynałam mieć tego wszystkiego dość. Alex wyznał mi miłość, a ja go zbyłam. Teraz go nie ma i pewnie jeszcze długo nie będzie i jeszcze ta cała akcja z Adamem – nie wiedziałam do czego może posunąć się następnym razem.\nWzięłam szybki prysznic. Nie miałam siły na przeszukiwanie całej szafy tylko po to, żeby dogrzebać się do chociaż jednego normalnego ubrania. Założyłam na siebie czarny szlafrok, który wisiał na jednym z licznych wieszaków w przyległej do mojego pokoju łazienki. Swoją drogą jeszcze nigdy go tam nie widziałam.\nOtworzyłam drzwi, kiedy Justin już miał zamiar pukać. Patrzyliśmy na siebie dłuższąchwilę. Zdziwił go mój widok.\nPoszliśmy do jadalni, gdzie czekali na nas Jake, Adam i Bastian. Na stole stały już przygotowane dwie porcje kurczaka.\nJake odsunąłmi krzesło.\nZ min jakimi przywitali mnie panowie mogłam wyczytać, że zrobiłam na nich jeszcze większe wrażenie niż na Justinie.\n- Spodziewacie się kogoś? – zaczęłam.\n- Znajomy ma do nas wpaść.\n- To może ja sięprzebiorę? Nie wypada żeby zobaczył mnie w takim – szukałam odpowiedniego słowa– niestosownym stroju.\n- Ależ jesteś,nawet się nie spodziewasz jak ucieszysz go swoim „niestosownym” strojem.\nAlex. To pierwsza myśl, która nasunęła mi się po słowach Adam. Po chwili prysła – nie było możliwości, aby Alex zjawił się w domu, miał wrócić dopiero na początku października, przynajmniej tyle wiedziałam. Nikt mi nic nie mówił, wszyscy mieli przede mną jakieś tajemnice czy małe sekrety. Kiedy wchodziłam do salonu od razu milkli, mówili szeptem…\nPatrzyli na mnie bez słowa.\nZdałam sobie sprawę, że nie czuję smaku potrawy. Nie wiedziałam czy było pikantne czy słodkie. Mechanicznie obracałam widelcem. Odpowiedziałam dopiero, kiedy skończyłam posiłek.\n- Za mało przypraw.\nW salonie rozległ się głos dzwoniącego telefonu. Justin podniósł słuchawkę. Po zorientowaniu się kim był rozmówca wyszedł.\nChłopcy usiedli obok mnie.\n- Tęsknisz za nim? – zaczął Bastian.\n- Za kim? –udałam, że nie rozumiem pytania.\n- Za Alexem.\n- Nie –odpowiedziałam oschle.\n- Nie potrafisz kłamać – podsumował Jake.\n- Aż tak widać – zaśmiałam się nerwowo.\n- Alex wróci dzisiaj wieczorem.\n- Dlaczego mi o tym mówicie? –wstałam od stołu.\n- Bo chcesz to wiedzeć – usłyszałam w odpowiedzi.\nNie rozumiałam przemiany, która zaszła u demonów. Dlaczego chcieli mi pomóc? Po co ta gra? Kolejna gra, w którązostałam wciągnięta i z której nie miałam szansy się wyplątać.\n- Za co? – zdenerwowana zacisnęłam usta.\nAdam stanął za mną. Położył mi rękę na ramieniu i mówił uważnie dobierając słowa.\n- Nie chciałem cię urazić, nie wiem, co we mnie wstąpiło.\n- Nie wiesz? Ja chyba doskonale wiem – zdenerwowałam się.\n- Możecie zostawić nas samych? –zwrócił się do Bastiana i Jake’a.\n- Nie chwaliłeś się kumplom? A podobno tak bardzo lubicie rozmawiać na temat swoich podbojów.\nChłopcy wyszli. Także chciałam podążyć za nimi, ale Adam złapał mnie w pół i nie pozwolił nawet na spokojny oddech.\n- Nie wiem, co on w tobie widzi. Zakochał się biedaczek – szeptał mi do ucha. – Teraz wyjechał i kazał mi ciebie pilnować. Ja i Alex mamy ze sobą bardzo dużo wspólnego. Tylko w innych panienkach gustujemy.\nPrzyciągnął mnie bardzo blisko do siebie i ze śmiechem mówił dalej:\nJuż kiedyś słyszałam podobne słowa, tylko nie wiedziałam kto i w jakich okolicznościach je wypowiedział.Chyba Alex… chociaż nie, to nie był on – to był Bastian.\nKilka następnych sekund, które spędziłam w ramionach Adama wydały mi się wiecznością,chociaż były tylko jej niewyobrażalnie małą częścią.\n- Czego ode mnie chcesz? – zapytałam zniecierpliwiona.\n- Jeśli niczego nie chcesz, to mnie przynajmniej puść.\n- Jeśli myślisz, że ktoś ci pomoże, to się grubo mylisz. Ani Jake, ani Justin, nikt.\n- A Bastian? –chwyciłam się ostatniej deski ratunki.\nAdam wybuchłkpiącym śmiechem.\n- Bastian? Chyba sama nie wierzysz w to, co mówisz.\nAdam miałracje, Bastian delikatnie mówiąc nie darzył mnie zbytnia sympatią. On pierwszy deklarował chęć zabicia mnie.\n- Czyżby było zimno, mojej Ap?\nMojej Ap – te słowa odbijały się głośnym echem w mojej głowie. Tak mówił do mnie Alex, ale kiedy to było? Zostawił mnie, chociaż niby tak mnie kochał. Zostawił pod opiekąAdama, na łasce i niełasce czterech demonów, które w każdej chwili mogłyby sięna mnie rzucić. Życie w ciągłym strachu, to nie życie. Adam gotowy był sprawić,bym przynajmniej trochę się rozerwała. Pożądanie, które ujrzałam w jego ciemnych oczach wtedy, na korytarzu… pożądanie, które zobaczyłam teraz.\nCo z nim? Zostawiłmnie, więc ja też mogę. Czy ja w ogóle go kocham? Nauczałam się już, że tego słowa nie ma w słowniku demonów.\nTe wszystkie myśli chaotycznie plątały się po mojej głowie. Powracał obraz twarzy Alexa, ran na jego dłoni, blizny na lewym policzku.\n- Jesteś spięta, rozluźnij się.\nMiał racje, myśl o Alexie napawała mnie uczuciami, które było mi bardzo trudno określić.\nPocałował mojąszyję. Jego dłonie błądziły po moim ciele, i chociaż wciąż próbował kontrolowaćswoje pobudki, robił to bezskutecznie.\n- Dawno nie byłam w twojej sypialni – powiedziałam zachęcająco, sama nie wiedziałam dlaczego, przecież tego nie chciałam, a po zatym w domu była reszta demonów.\nNagle zapragnęłam bliskości. To czy Adam był odpowiednim mężczyzną, z którym miałabym przeżyć mój pierwszy raz, nie budziło we mnie najmniejszych wątpliwości – to Alex powinien nieść mnie teraz do swojej sypialni, położyć na swoim łóżku…\nNie przestawałmnie całować.\nZnaleźliśmy się na opustoszałym korytarzu, chłopcy najwyraźniej wyszli w domu na wcześniejsze polecenia Adama, który dokładnie zaplanował sobie to popołudnie. Po chwili byliśmy już w jego sypialni. Byłam tam już kiedyś, ale wtedy było zupełnie ciemno – widziałam tylko łóżko i jego twarz. Pokój różnił się od mojego – na wszystkich ścianach wisiały obrazy, namalowane ręką nieudolnego malarza-amatora. Ogromne łóżko zajmowało większą część pokoju. Oprócz tego dwie identyczne lampy i regał z mnóstwem książek. To wszystko, co zdążyłam zarejestrować podczas tej krótkiej chwili.\n- Pożegnaj się ze swoją niewinnością.\nZrzucał z siebie czarną koszulę, kiedy ktoś zapukał do drzwi.\n- Zaraz – rozległsię głos Adama.\n- Idziemy na małe polowanko, idziesz z nami? – za drzwiami stał Bastian. – Jake już czeka na zewnątrz.\nNatychmiast odsunął się ode mnie i gestem kazał mi milczeć.\n- Chyba już wam coś dzisiaj mówiłem – przypomniał.\nSkuliłam się nałóżku, jakby w obawie przed nagłym wejściem Bastiana. Adam już kompletnie ubrany wyszedł na korytarz.\nDokładnie rozejrzałam się po pokoju. Książki stały w idealnym porządku, jedna obok drugiej. Niektóre nosiły ślady częstego czytania – złamane grzbiety, inne wydawały się w ogóle nieużywane. Wtuliłam się w ciepłą, kobaltową pościel. Nagle zmieniłam zdanie.\nAdam wrócił dośrodka, już w progu zaczął rozpinać guziki swojej koszuli.\n- Nikt nie będzie nam przeszkadzał. Bastian i Jake wyszli na mały spacer, a Justin musiał cośzałatwić.\nPodszedł do łóżka.\n- Ty się nie boisz Alexa, prawda? – zapytałam figlarnie, aby ukryć rzeczywisty niepokój.\n- Jego? Ten chłystek nawet do pięt mi nie dorasta – zakpił zajmując się rozwiązywaniem mojego szlafroka.\n- To może zrobimy to w jego pokoju?\nChciałam zrobić na złość Alexowi.\n- On ma chyba mniejsze łóżko… – zsunął mi z ramion bonżurkę.\n- Potem będziemy mogli wrócić do ciebie.\n- Chyba już nic mnie dzisiaj nie zaskoczy.\nWziął mnie na ręce. Szlafrok spadł na podłogę. Ciepło bijące z nagiej piersi Adama i gorące pocałunki chociaż na chwilę pozwoliły zapomnieć mi o Alexie.\nDrzwi do pokoju chłopaka, w którego ramionach powinnam się teraz znaleźć, były otwarte. Weszliśmy. Łóżko rzeczywiście było małe, ale to nie stanowiło dla nas żadnego problemu. Równiutko ułożona pościel ugięła się pod naszym ciężarem. Czarny stanik przestał krępować moje piersi. Oddałam się Adamowi... Pieścił moje ciało, całował. Był taki delikatny i stanowczy zarazem – zupełne przeciwieństwo Alexa. Znowu o nim pomyślałam, Adam znowu pozwolił mi o nim zapomnieć.\nW ciszy pustego domu rozlegały się moje uniesione szepty i głos rozkoszy, którą dawał mi Adam.\nAlex był daleko, bardzo daleko. Nie było go już nawet w moich myślał. Zniknął.\nAdam objął mnie ciasno ramieniem – ledwie mieściliśmy się na małym łóżku należącym do Alexa. Wciąż miałam przyspieszony oddech, mojej serce zalane wodospadem emocji biło w szybkim, ale miarowym tempie.\nCzułam na swoim rozgrzanym ciele dotyk dłoni chłopaka, czułam jego zapach, zapach mężczyzny.\n- Podobało ci się?– szepnął odgarniają włosy z mojej twarzy.\n- Nie mam cię z kim porównać, więc w moim rankingu jesteś na pierwszym miejscu – próbowałam uspokoić drżący głos.\nAdam zaśmiał się i przygarnął mnie bliżej do siebie.\n- Nie będę sięprzechwalał, ale podobno jestem niezły.\n- Pewnie chcesz,żebym to teraz potwierdziła?\n- Po jednym razie trudno mi ocenić – zaśmiałam się.\nAdam założyłbokserki i pierwszy wstał z łóżka. Patrzyłam na niego nieprzytomnym wzrokiem, bezwiednie śledziłam każdy jego ruch. Nikły uśmiech pojawił się na mojej twarzy, po kilku sekundach zniknął\n- Może to powtórzymy? – zapytałam kokieteryjnie.\nNie odrzekł nic. Rzucił w moją stronę swoją czarną koszulę, zapiął pasek i usiadł obok mnie.\nZdziwiło mnie jego pytanie, przez chwilę nie wiedziałam, co powiedzieć. Osłupiała wpatrywałam sięwe własne dłonie.\n- Teraz o to pytasz? – zaczęłam spokojnie, nie odrywając wzroku z paznokci. – Pół godziny temu byłeś gotowy mnie zgwałcić. Teraz łaskawie pytasz mnie o zdanie.\n- Dobrze wiem, że zrobiłaś to tylko dlatego, żeby zapomnieć o Alexie.\n- A ty jesteś taki wielkoduszny i zrobiłeś to z dobroci serca, tak?\nZarzucił mi na ramiona swoją koszulę, włożył ręce do rękawów i zaczął zapinać rząd drobniutkich guziczków. Robił to bardzo delikatnie, powoli, uważał, żeby swoimi gorącymi dłońmi nie dotknął moich falujących w szybkim oddechu piersi, jakby w obawie przed tym, aby na nowo nie rozbudzić buzującego w nim pożądania.\nSpuściłam wzrok. Czułam się jak mała dziewczynka, która coś przeskrobała i jej kłamstwo wyszło na jaw.\n- Niegrzeczna dziewczynka – szepnął zapinając ostatni guzik.\n- A niegrzeczne dziewczynki trzeba karać – odsłonił białe zęby w szerokim uśmiechu.\nWsunął dłoń pod koszulę.\nOdsunęłam się.Sama już nie wiedziałam co robiłam, nie wiedziałam czy kocham Alexa, czy chciałam stracić dziewictwo właśnie z Adamem, ale było już za późno. Przed kilkoma sekundami proponowałam mu jeszcze jeden raz, a teraz się wycofuję.Miałam zupełny mętlik w głowie. Niczego nie byłam pewna.\n- A myślałam, że demonem – próbowałam wyrwać się z jego objęć.\n- Nie denerwuj mnie, bo siłą wezmę.\nGniew wstąpił mu na twarz, rozbieganym oczami wodził po moim nagim ciele jak żądny krwi łowca gotowy do ataku. Rzucił się na mnie…\nLeżałam po nim, przygnieciona jego ciężarem niezdolna do wykonania żadnego ruch, do krzyku. Nagle Adam zerwałsię z łóżka i patrząc mi prosto w oczy krzyknął na mnie jak na psa.\n- Teraz to dziwka, a wcześniej to co? – pyskowałam.\nMamrotał pod nosem niezrozumiałe słowa, ale nie odpowiedział.\nZamknęłam oczy, bałam się go. Usłyszałam głośne trzaśnięcie drzwiami, potem następne, po chwili ryk silnika samochodu należącego do Adma obwieścił mi jego nieobecność.\nDoskonale wiedziałam, że popełniłam błąd, ale nie żałowałam. Alexander. Potrzebowałam go, ale jego nie było, uciekł zostawił mnie samą.\nKrótki, niespokojny sen pozwolił mi na chwilę o nim zapomnieć.\nŻaden koszmar nie nawiedził mnie w czasie snu mimo to, nie spałam spokojnie. przewracałam się z boku na bok, gorąc zapierał dech w płucach, kroki błąkającej się po domu osoby co chwila wyrywały mnie z objęć Morfeusza. Rozgrzana, zalana potem padałam nieprzytomna na poduszkę.\nNie maiłam siły ani ochoty, aby zastanawiać się nad przyczyną owych kroków. Zamknięta w pokoju Alexa spędziłam ponad trzy godziny.\nRozbudził mnie hałas dochodzący z kuchni. Ktoś głośno zaklął. Nie mogłam rozpoznać głosu. Po chwili kolejny krzyk, odgłos uderzenia i echo upadku. Bałam się, potwornie siębałam.\nPogłos kroków stawał się coraz głośniejszy, ktoś szedł korytarzem. Szelest ucichł, nieznajomy stanął przed drzwiami pokoju, w którym przebywałam. Wstrzymałam oddech, myśląc,że nawet to może mnie zdradzić. Przerażona nie mogłam się poruszyć.\nOdszedł. Po chwili usłyszałam jak z hukiem otworzył drzwi mojej sypialni, wyraźnie słyszałam skąd dochodzi hałas. Kolejne drzwi, następne i następne. Każde otwierane z narastającą furią i niemalejącą siłą.\nZnowu stanął przed drzwiami, które nas dzieliły.\nOparł się o nie, wyrównał swój przyspieszony oddech. Nosem wciągnął zapach drewna. Uspokajałsię, aby w jeszcze większym amoku wywarzyć drzwi. Wpadł do środka. Alex.\nPrzerażanie odebrało mi mowę. Chłopak podszedł do mnie, uklęknął przede mną, bardzo blisko mojej twarzy. Czułam jak na mnie patrzy, ale nie śmiałam podnieś nań wzroku.\n- Moja droga Ap –mówił do mnie jak w letargu, powili, dokładnie wymawiając każde słowo, był taki obcy… jak nigdy przedtem. – Dobrze się bawiłaś? Zostawiłem cię na niespełna trzy dni, a ty już?\n- Właśnie, zostawiłeś mnie – przerwałam mu twardo. – Zostawiłeś samą.\nAlex. Czy mogłam się go bać? Oczywiście, że nie. On mnie kochał, a nawet gdyby chciał zrobić mi krzywdę nie byłby do tego zdolny po tym, co się ostatnio stało. Ostatnio? Minęły już trzy miesiące. Minęły dopiero trzy miesiące.\nNie zwrócił uwagi na moje słowa.\n- Myślałaś, że Adam mi nie powie? Ale po co ja ci to mówię? Przecież jesteś wolna… wolna… –ostatnie słowa mówił półgłosem.\n- Ja jestem wolna? Jak śmiesz tak mówić? Wolna? To gdzie jest ta moja wolność?\nMoje krzyki nie zrobiły na nim żadnego wrażenia.\n- Kochałaś się z Adamem… ja ci nie zabraniam – kłamał – tylko dlaczego w moim łóżku?\nDo końca miałam nadzieję, że nie poruszy tego tematu. Na próżno.\n- Nie stać cięnawet na szczerą odpowiedź – odparł do dłuższej chwili mojego milczenia.\nMiał rację –zabrakło mi odwagi.\n- Wróciłeś –szepnęłam flegmatycznie.\n- Miło, że zauważyłaś – nie szczędził mi szyderstw.\n- No tak, mogłaśnie zauważyć, jesteś taka zajęta, nawet nie zdążyłaś posprzątać.\nDopiero teraz dostrzegłam czarny szlafrok w jego dłoniach. Wtulił w niego swoją blada twarz.\n- Jeszcze pachnie tobą – przerwał. – Nie mogę mieć do ciebie pretensji, a jednak je mam… jestem zazdrosny – spuścił głowę. – Nie powiem ci jak mi ciebie brakowało, bo nie ma takich słów. Trzy dni to bardzo długo, oczywiście nie mogę porównywać tego z wiecznością, ale to była dla mnie męka. Zostałaś tu sama… Nie było godziny, w której nie zastanawiałbym się co robisz, jak się czujesz. A ty? Czym mi odpłacasz? Puszczasz się z Adamem, moim najlepszym przyjacielem?\n- Puszczam? – nie wierzyłam własnym uszom. – To z nim rozmawiałeś w kuchni?\nNa półobłąkana patrzyłam mu prosto w oczy, oczekując na odpowiedź. Obawiałam się najgorszego,że padną słowa – „on nie żyje”.\nAlex widząc strach w moich o czach celowo zwlekał z odpowiedzią.\n- Nie tak łatwo zabić czystego demona – syknął – ale uwierz, że miałem takie chęci.\nW pokoju rozległsię jego śmiech.\nWyrwałam mu z rąk szlafrok i nie bacząc na to, że widzi mnie nagą, szybko zarzuciłam go na siebie i mocno związałam w pasie.\nAlex chciał mnie zatrzymać.\n- Ani się warz Alexandrze – zagroziłam.\nPrzepuścił mnie. Przejmujący chłód zmroził moje ciało, na chwilę zatrzymał serce.\nNa podłodze leżałAdam. Padłam na kolana. Przyłożyłam zapłakaną twarz do jego nieruchomej piersi.\n- Adam, Adam… –zaczęłam gorączkowo szeptać.\nOdpowiedziały mi kroki Alexa.\n- Jak mogłeś? –napojona złością i ogromną bezsilnością podniosłam się z klęczek.\nDoskoczyłam do niego i chwyciwszy go za koszulę zaczęłam nim szarpać. Siła, którą wyzwoliła we mnie adrenalina pozwoliła mi go odepchnąć na tyle mocno, żeby zatrzymał siędopiero na ścianie.\nNieświadoma swojej mocy, roztrzęsiona, spłakana, znowu padłam do piersi Adama.\nAlex podniósł sięz podłogi, poczułam jego dłonie na moich ramionach. Zepchnęłam je jednym ruchem. Nie chciałam, żeby mnie dotykał. Nie po tym, co zrobił.\nNie zdawałam sobie sprawy, z tego co ja zrobiłam.\n- April… –wyrzęził.\n- Nic nie mów, ciii.\nDelikatnie dotykałam jego bladej twarzy.\n- Ap, już dobrze się czuję… – chciał wstać.\n- Jak mogłeś? –odwróciłam się w stronę Alexa. Stał bezruchu oparty o ścianę.\n- A jak ty mogłaś?\nKiedy patrzyłam na otuloną półmrokiem twarz Alexa, Adam wstał.\nJa wciąż klęczałam w tym samym miejscu, jak obłąkana wpatrywałam się w miejsce, w którym jeszcze kilka sekund temu znajdowała się głowa Adama. Słowa chłopaka docierały do mnie z opóźnieniem, z trudem wychwytywałam ich sens. Demony były takie odległe, te słowa, słyszałam tylko echo, nie rozumiałam.\n- April błagała mnie, żebym się z nią kochał, błagała. Powiedziała, że musi się na tobie zemścić, że to wyłącznie twoja wina.\nAlex spojrzał na mnie pytająco. Co miałam powiedzieć? Adam miał rację, rację, którą jak sztylet wbijała się w moje ciało.\nAdam nie czekając na moją odpowiedź, mówił:\n- Jak mogłem jej nie uledz, no jak? Taka piękna kobieta... Kusiła, wodziła, chciała, żebym to zrobił, a ja jestem tylko facetem, nie mogłem się powstrzymać – nieudolnie próbował usprawiedliwiać swoje zachowanie.\n- Ja? To ty chciałeś mnie zgwałcić, sam powiedziałeś, że jeśli się nie zgodzę to weźmiesz siłą, a teraz kłamiesz jak ostatni... – zabrakło mi słów.\nNagle osunęłam sięna kolana. Czułam jak lodowate ostrze przebija moje ciało, ostrze noża, o którym mówił kiedyś Bastian. Krew wypłynęła z niewidzialnej rany, plamiąc czarny szlafrok, zostawiając ślady na podłodze. Niewyobrażalny ból targał moim ciałem. Myślałam, że zaczynam konać, że już tylko sekundy dzielą mnie odśmierci, ale to był dopiero początek. Adam nieświadomie wprawił w ruch mechanizm, który miał na celu zniszczyć moje człowieczeństwo, zniszczyć mnie, ale nie od razu, wszystko w swoim czasie. Przepowiednia Bastiana zaczęła sięwypełniać i nic nie było wstanie jej zatrzymać.\nChłopcy rzucili się w moją stronę. Krew coraz obficiej tryskała z mojej piersi, cienka stróżka zaczęła wypływać z moich ust. Miałam nadzieję, że stracę przytomność, zemdleję,umrę, ale nic się nie wydarzyło.\nTwarz Adama przybrała kamienny wyraz, żadna zmarszczka zdradzająca jakiekolwiek emocje nie zmąciła tej harmonii.\n- Trzeba jej pomóc... – tylko Alex przejął się moim losem.\n- Nie... –szepnęłam ostatkiem sił – samo przejdzie.\nChociaż sama nie wierzyłam w to, co mówiłam, uspokoiły mnie moje słowa.\nPrzestałam krwawić, tylko narastający ból pozostał.\nWstałam o własnych siłach. Osłupiali z wrażenia chłopacy nawet nie ruszyli się z miejsc. Alex spojrzeniem pełnym obojętności odprowadził mnie do drzwi. Chociaż wciąż miałam trudności z oddychaniem, odetchnęłam… z ulgą.\nNie wiedziałam co znaczył ten ból, krew wypływająca z niewidzialnej rany, ale wciąż słyszałam słowa Bastiana:\n- Wbijemy w twoje ciało pięć noży, każdy z nas po jednym.\nKażdy z nich –oparłam czoło o ścianę, bijący od niej chłód nieco uśnieżył ból – Adam już to zrobił. Kto będzie następny? Bastian? Tak, po nim najbardziej bym się tego spodziewała. Jake – nie, chociaż... Ostatnio wszystko się zmieniło, już nic nie będzie normalnie, ale co to w ogóle znaczy? Już zapomniałam jakie jest to normalne życie.\nObudził mnie podmuch zimnego wiatru. Przykryłam się ciemnoniebieską pościelą. W pierwszej chwili wiatr nie wzbudził mojego zdziwienia, ale kiedy uświadomiłam sobie, że w mojej sypialni nie ma okna, przerażana rozejrzałam się po pokoju, pokoju Alexa.\nAdam siedział na przeciwko mnie. Wspomnienie jego twarzy zatarło się w moich myślach, myślach takich odległych i niedostępnych dla nikogo. Widok jego rozbieganych oczu wzbudził we mnie odrazę i obrzydzenie, chociaż sama nie wiedziałam dlaczego...\nPodniosłam się do pozycji siedzącej. Kiedy zaczęłam mówić, ból z ogromną siłą uderzył w moje piersi.\n- Bardzo boli? –zapytał wyraźnie zaniepokojony.\n- W skali od jednego do dziesięciu dałabym jedenaście – odparłam uciskając bolące miejsce.\n- To nic nie da, samo musi przejść.\n- Adam, co sięstało? – zapytałam ze strachem w oczach. Nie byłam pewna czy chcę to usłyszeć,pamiętałam bowiem wszystko do momentu, w którym Adam niósł mnie do sypialni Alexa. Niczego więcej.\n- Byłaś w szkole, potem przywiozłem cię do domu.\n- To pamiętam, co było dalej – przerwałam zniecierpliwiona.\n- Więc zapytam tak– kiedy urwał ci się film?\nLekki niepokój zagościł na kamiennej twarzy Adama. Bruzdy, które na niej zaznaczył zostały do końca naszej porannej rozmowy.\n- Chyba byliśmy w pokoju Alexa.\n- Teraz też w nim jesteśmy – odparł z niezauważalną ulgą.\n- Chyba sięcałowaliśmy… czy my to zrobiliśmy?\n- Nie – uśmiechnąłsię słabo, ale niepokój nie zniknął. W ojcowskim geście złożył pocałunek na moim czole. Odsunęłam się od niego, ale przegrałam z jego żelaznymi ramionami. Przytrzymał mnie mocno i zaczął całować moje blade ze strachu usta. Gorący pot operlił moją chłodną skórę.\n- Nie bój się.Jesteś cudowna, ale nie zrobię tego Alexowi. Nie jestem taki – uśmiechną siętajemniczo. Uwierzyłam w to, że do niczego między nami nie doszło.\n- A teraz wstawaj.\n- Która godzina? –przetarłam senne powieki.\n- Po co tak wcześnie? Lekcje zaczynają się dopiero o ósmej. Nie przesadzasz?\n- Ktoś chciałby cię zobaczyć.\n- Alex? – słowa Adama nalały otuchę w moje serce. Powróciła nadzieja na to, że go zobaczę.\n- Dowiesz się w swoim czasie – zbierał się do wyjścia. – A i pamiętaj, uważaj na siebie, ból będzie wracał.\nNa chwilę o nim zapomniałam. Ostrzeżenie chłopaka na nowo rozbudziło mękę, która miała mi jeszcze długo towarzyszyć.\nZ trudem wstałam złóżka podtrzymując się na ramieniu Adama. Radość jaka we mnie wstąpiła odwróciła od niego moją uwagę. Nie widziałam jego pożądliwego wzroku, nie czułam gorącego dotyku na moim pół nagim ciele. Dopiero kiedy pocałował mnie jeszcze raz, stanowczo poprosiłam go, żeby odprowadził mnie do mojego pokoju. Bez sprzeciwu czy dalszych namawiań spełnił moją prośbę.\nAutor: A . o 03:38\npretty girl 5 lutego 2012 05:54\nFajneee,czekam na dalszy ciąg :)


Ręcznik został wykonany z mikrofibry z wykorzystaniem nowoczesnej technologii. Dzięki temu posiada niesamowitą chłonność oraz jest odporny na rozdarcia lub inne uszkodzenia.\nz 385 sztuk(i)\nRęcznik szybkoschnący Spokey COOLER:\nzaprojektowany z myślą sportowych aktywnościach i wypoczynku,\npakowany w plastikowe etui,\nlekki, miły i przyjemny w dotyku,\nzajmuje aż do 80% mniej miejsca niż standardowe ręczniki.\nRęcznik szybkoschnący Spokey COOLER to doskonały element wyposażenia w czasie górskich wędrówek, miejskich wycieczek czy kolejnego treningu. COOLER to szczególny typ ręcznika – gdy jest mokry, daje przyjemny chłód, suchy – skutecznie pochłania pot i wodę.\nPraktyczny towarzysz podczas wycieczek i treningów\nSzybkoschnący ręcznik Spokey COOLER doskonale sprawdzi się podczas campingów i wakacyjnych wyjazdów. Jego materiał jest miękki i przyjemny w dotyku. Dzięki swym właściwościom ręcznik schnie znacznie szybciej, niż te standardowe, co pozwala na wygodne piknikowanie i plażowanie z rodziną lub przyjaciółmi. Wyposażony jest w zawieszkę z odpinanym klipsem umożliwiającą powieszenie ręcznika na haku.\nPrawdziwy odpoczynek z pasją!\nMimo dużych rozmiarów, ręcznik zajmuje około 80% mniej miejsca, niż wersja standardowa. Po złożeniu ręcznik jest na tyle mały, że można zabrać go ze sobą wszędzie! Pakowany jest w plastikowe etui.\nWybierz się na piknik!\nZorganizuj niezapomniany piknik z ręcznikiem Spokey COOLER. To idealna propozycja dla osób poszukujących sprawdzonego rozwiązania pozwalającego cieszyć się wypoczynkiem na trawie lub piasku razem z dziećmi!\nStawiamy na zdrowie i bezpieczeństwo\nRęcznik został wykonany z mikrofibry z wykorzystaniem nowoczesnej technologii. Dzięki temu posiada niesamowitą chłonność oraz jest odporny na rozdarcia lub inne uszkodzenia. Co więcej, posiada doskonałe właściwości oddychające. Ręcznik wykonany zgodnie z normą EN 14362 - 1:2012 - stworzony z najbezpieczniejszych dla zdrowia użytkowników materiałów.\n45% poliester / 55% poliamid\nRęcznik szybkoschnący Spokey GAME OVER\nRęcznik szybkoschnący 80x160 cm Spokey My Little Pony PINKIE\nJuż od 59,99 zł brutto\nJuż od 26,99 zł brutto\nRęcznik 80x160 cm Spokey MANDALA TOWEL\nRęcznik szybkoschnący Spokey MOBILE


Przybywa Białorusinów płacących składki ZUS | Praca tymczasowa | pulshr.pl\nW ostatnich latach systematycznie rośnie liczba legalnie pracujących obywateli Białorusi. Według ostatnich danych pod koniec 2021 r. składki ZUS opłacało 67,7 tys. Białorusinów, którzy stanowią drugą, po Ukraińcach, grupę obcokrajowców pracujących w Polsce.\n•10 sty 2022 11:10\nPod koniec 2021 r. składki ZUS opłacało 67,7 tys. Białorusinów, którzy stanowią drugą, po Ukraińcach, grupę obcokrajowców pracujących w Polsce (fot. Shutterstock)\nW ostatnich latach dynamicznie rośnie liczba obcokrajowców zatrudnionych legalnie w Polsce. Pod koniec 2021 r. w ZUS do ubezpieczeń emerytalnego i rentowego zgłoszono niemal 872 tys. obcokrajowców z około 160 państw.\nOd lat największą grupę stanowią obywatele Ukrainy (635 tys. ubezpieczonych).\nSystematycznie rośnie także liczba legalnie pracujących w Polsce obywateli Białorusi.\nRzecznik regionalny ZUS w Opolu Sebastian Szczurek powiedział PAP, że Białorusini stanowią drugą pod względem liczebności grupę obcokrajowców opłacających składki ZUS zarówno w regionie opolskim, jak i kraju. Z roku na rok ich liczba rośnie. W 2008 r. ZUS notował zaledwie 4184 ubezpieczonych obywateli Białorusi. Wyraźny wzrost widać było w 2016 r., gdy pracodawcy deklarowali opłacanie składek za 14 351 obywateli Białorusi. Na koniec 2020 r. liczba Białorusinów przekroczyła 50 tys. Jesienią minionego roku ubezpieczonych z obywatelstwem białoruskim było w ZUS ponad 67,7 tys. Legalnie pracujący obywatele z tego kraju stanowili niemal 7,8 proc. ogółu obcokrajowców zasilających składkami Fundusz Ubezpieczeń Społecznych.\nTakże w woj. opolskim Białorusini są drugą, po Ukraińcach, grupą cudzoziemców ubezpieczonych w ZUS.\n"W 2016 r. opolski ZUS miał dane o 92 obywatelach Białorusi. Pod koniec 2020 r. było to już 406, a jesienią 2021 r. prawie 600 legalnie pracujących w naszym regionie obywateli Białorusi" - wylicza Szczurek.\nAnaliza danych z ZUS wskazuje, że od 2008 r. zanotowano ponad 16-krotny wzrost liczby Białorusinów zgłoszonych do ubezpieczeń. Wśród nich dominowali mężczyźni, których było pod koniec 2020 r. 73,9 proc. Pod koniec 2020 r. najliczniejsza grupa obywateli tego państwa mieszkała w woj. mazowieckim (19,8 proc.) i w podlaskim (8,9 proc.).\nObywatele Białorusi i Rosji w ostatnim czasie charakteryzują się stosunkowo wysokim (w porównaniu z innymi nacjami) odsetkiem osób wykonujących pracę na podstawie umowy o pracę (odpowiednio 70,8 proc. i 69,9 proc.) i niższym odsetkiem osób wykonujących pracę na podstawie umowy-zlecenia lub umowy agencyjnej (odpowiednio 25 proc. i 21,7 proc.). Dla porównania umowa o pracę jako tytuł do ubezpieczenia społecznego w ZUS stanowiła najmniejszy odsetek wśród obywateli Mołdawii (31,5 proc.).\nOsoby ubezpieczone w ZUS po 1 stycznia 1999 r., bez względu na obywatelstwo, mają założone w ZUS indywidualne konto ubezpieczonego. Osoby urodzone po 1968 r., a także osoby urodzone przed 1969 r., jeżeli należą do otwartego funduszu emerytalnego (OFE), w ramach konta ubezpieczonego mają wydzielone subkonto.\nNajwiększą liczbę kont i subkont zanotowano głównie wśród obywateli spoza UE, tj. Ukrainy, Białorusi, Mołdawii i Gruzji i obywateli Rumunii - jednego z członków UE. Najwyższe łączne kwoty środków zapisanych na kontach i subkontach, oprócz obywateli Ukrainy, Białorusi i Rosji, mają obywatele Niemiec i Francji.\nDo artykułu: Przybywa Białorusinów płacących składki ZUS


Weterynarz marzeń: jego rozmowa ze zwierzętami chwyci cię za serce - wideo - 11.12.2020, Sputnik Polska\nMiau! Jak się masz? To nie żaden żart, a początek rozmowy Mahmuta z kotem. Nawet najbardziej chory lub oporny na "rozmowę" zwierzak - po chwili spędzonej z tym... 11.12.2020, Sputnik Polska\n10:58 11.12.2020 (Zaktualizowane: 10:59 11.12.2020)\nChłopak o imieniu Mahmut szukał swojej życiowej misji i z początku pracował jako DJ w radiu. Jednak przeznaczenia nie oszukasz, i szybko wrócił na swoją ścieżkę, pomagając wracać do zdrowia swoim słodkim podopiecznym.\nChłopak na swojej stronie w Instagramie publikuje zdjęcia i wideo ze swoimi pacjentami. Jego sposób rozmowy z nimi, ciepło, entuzjazm i dużo, dużo miłości sprawiły, że ma już ponad 190 tysięcy obserwujących.\nTen film można oglądać bez końca. Mahmut jest weterynarzem, który ma bzika na punkcie swojej pracy. Czy udało ci się policzyć, ile razy całował swoich kudłatych pacjentów?\nWcześniej pisaliśmy o rudym kocie, który „kąpie się” w zimowym słońcu. Kiedy słońce w zimowe, chłodne dni wysyła trochę promieni, każdy chce skorzystać, aby dodać sobie energii. Promienie słońca w takie dni są wyjątkowo dobroczynne nie tylko dla ludzi, ale także dla naszych futrzastych przyjaciół.


Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? | hyperreal.info\nNiemcy, marihuana, legalizacja, rząd i polityka, badania i sondaże\nW niedawnym iceers.orgwywiadzie dla Neue Osnabrücker Zeitung, Kanclerz Niemiec Angela Merkel stwierdziła, że nie ma obecnie planów na rozszerzenie obecnej, ograniczonej polityki umożliwiającej stosowanie marihuany do celów medycznych.\nWybierz ocenęGive Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 1/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 2/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 3/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 4/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 5/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 6/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 7/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 8/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 9/10Give Co Angela Merkel sądzi o legalizacji marihuany w Niemczech? 10/10Wycofaj ocenę


Konsbud Audio: przewodnik po ISE 2018 TU PRZEJRZYSZ BIEŻĄCE WYDANIE ULUBIONYKIOSK.PL - PRZESYŁKA GRATIS\nStrona główna » Wydarzenia » Targi, prezentacje » Konsbud Audio: przewodnik po ISE 2018\nDodano: piątek, 2 lutego 2018\nTargi Integrated Systems Europe w Amsterdamie to jedno z najważniejszych wydarzeń w branży instalacji audio i wideo w Europie.\nFirma Konsbud Audio zaprasza na stoiska swoich producentów, którzy jak co roku przedstawiają swoje oferty produktowe, w tym nowości. Warto nawiązać osobisty kontakt z przedstawicielami najwybitniejszych marek oraz spotkać się z pracownikami Konsbud Audio – może być to okazja do udanej współpracy w przyszłości.\nSerdecznie zapraszamy na warsztaty, organizowane przez naszych producentów.\n- 6 lutego 2018 w godzinach 17:30-18:00 odbędzie się seminarium „Jak osiągnąć dobrą zrozumiałość mowy” organizowane przez NTi Audio. Więcej: TUTAJ\n- 9 lutego 2018 w godzinach 11-12:30 odbędzie się szkolenie produktowe Audio-Technica. Rejestracja: TUTAJ\n- 6-9 lutego 2018 zapraszamy do demo room d&b E106, gdzie będą odbywać się sesje odsłuchowe d&b i prezentacje nowej technologii d&b Soundscape. Więcej: TUTAJ


dzikie jedzenie | Tęczowy Motyl\nArchiwa tagu: dzikie jedzenie\nMniszek lekarski – słońce na łące :)\nDziś czas na roślinę, dzięki której na łąkach pojawia się słońce, bo są żółciutkie i radosne jak ono:)\nTak wygląda słoneczna łąka pełna mniszków! (foto: Nina Marta)\nMniszki w różnej fazie rozwoju. (foto: Nina Marta)\nTo właśnie mniszek wita Ciebie za każdym razem, kiedy zaglądasz na Tęczowego Motyla:)\nSłoneczny mniszek (foto: Nina Marta)\nTo zioło, które znają praktycznie wszyscy, choćby z widzenia, jednak wielu błędnie nazywa je mleczem, a mlecz to zupełnie inna roślina!! Jak go znajdę, to zrobię jemu zdjęcie, a wtedy zobaczysz różnice:)\nJej wysokość mniszek lekarski:) (foto: Nina Marta)\nCzyż to nie cud, iż z takiego małego nasionka:\nLatające nasionko mniszka (foto: Nina Marta)\nwyrasta taka przecudna roślina – ogromna w stosunku do wielkości nasionka, z licznymi kwiatami? Toż to cud boski!\nWidok z góry (foto: Nina Marta)\nPrzyznam, że choć uwielbiam robić i oglądać zdjęcia mniszka, bo cieszą oko, to jakoś nie przyciąga mnie jako zioło, pomimo swoich właściwości. Na pewno jest oczyszczający, ułatwia trawienie oraz wspomaga organizm w trakcie przeziębienia (więcej o jego wspaniałych właściwościach znajdziesz tutaj: http://ziolowawyspa.pl/mniszek-meska-stalosc/). Jeśli go zdecyduję się zebrać w niewielkiej ilości, to dodaję jego kwiaty do herbatki na przeziębienie i oczyszczającej. Przez ostatnie 2 lata robiłam wraz z kumpelą, u której wówczas przebywałam, syrop z mniszka, który potem rozdawałam rodzinom z dziećmi, a w zeszłym roku dla siebie zrobiłam miód. Robi się tak samo jak syrop, tyle, że dłużej gotuje, by odparować wodę. Trochę przesadziłam z tym ostatnim etapem, stąd wyszedł mi bardzo gęsty i dość twardy, jednak w smaku – bardzo dobry. Używałam go do mojego śniadania w postaci płatków owsianych zalewanych na noc wodą z miodem wraz z rodzynkami i orzechami z dodanym rano startym jabłkiem – polecam! Pychota! Zajadam się nim (tym śniadaniem:) od prawie 2 lat i ciągle jestem zauroczona smakiem! A miód z mniszka miał ciekawy, oryginalny smak – na tyle pyszny, że lubiłam wylizywać po nim łyżkę, czego nie jestem w stanie po zwykłym miodzie..\nNie mogłam się powstrzymać, by nie dać ponownie słonecznego blasku! (foto: Nina Marta)\nMłode listki można zjadać np. w sałatce (starsze są gorzkie), choć zawsze się zastanawiałam, czy młode liście to te małe (których niewiele) czy te wczesne, choć już duże.. Tutaj: http://lukaszluczaj.pl/czas-na-surowke-z-mniszka/ znajdziesz więcej informacji na temat jadalnych możliwości mniszka:)\nMniszki mniejsze i większe:) Po lewej widać wyraźnie zarys liścia. (foto: Nina Marta)\nCzas na jego pełną prezentację – niech cieszą się Twoje oczy:)\nŁąka pełna mniszków. (foto: Nina Marta)\nDodam jeszcze jako ciekawostkę, iż mniszek (wraz ze stokrotką) należy do dziewięciu magicznych celtyckich ziół:) W innym wpisie przedstawię całą dziewiątkę:)\nMniszki i stokrotki lubią swoje towarzystwo, (foto: Nina Marta)\nMniszek w innej odsłonie (na pierwszym planie – stokrotki) (foto: Nina Marta Olszewska)\nW lesie też można spotkać mniszki, aczkolwiek raczej rosnące w pojedynkę. (foto: Nina Marta)\nOwady uwielbiają te piękne kwiaty, które je przyciągają kolorem i zapachem (foto: Nina Marta)\nOko cieszy wspaniale również jako dmuchawiec, a dodatkowo można przy nim poćwiczyć mięśnie żuchwy, rozsiewając jego nasiona wokół siebie:)\nDmuchawiec, czyli przekwitający mniszek pełen nasion (foto: Nina Marta)\nPrzytulone do siebie dmuchawce dwa (foto: Nina Marta)\nA to mniszek w dwóch postaciach: na pierwszym planie dmuchawie, pod nim – w swej słonecznej odsłonie (foto: Nina Marta)\nDmuchawce, latawce, wiatr… (foto: Nina Marta)\nTańczący świetlisty dmuchawiec (foto: Nina Marta)\nCzyż one nie są cudowne?! (foto: Nina Marta)\nWesołe nasiona mniszka (foto: Nina Marta)\nNiesamowita ilość nasion pomnożona przez niezliczone ilości mniszków.. Dzięki temu co roku cieszą oko i rozświetlają łąki 🙂 (foto: Nina Marta)\nWpis opublikowany w Natura i otagowany dzikie jedzenie, kwiaty, łąka, miód z mniszka, mniszek lekarski, rośliny jadalne, syrop z mniszka, zioła 14 maja, 2020 przez admin.\nJest to maleńka roślinka rosnąca w lasach. Nie wiem, czy jeszcze gdzieś rośnie, w każdym bądź razie w lasach teraz jest jej pełno. Pokrywa ziemię jasnozielonym delikatnym dywanem.\nCałe łany szczawiku zajęczego! Raj dla smakoszy:) (foto. Nina Marta)\nSzczawik zajęczy i liście zawilca (foto. Nina Marta)\nZauważyłam, że często rośnie na pniach lub przy drzewach pokrytych mchem.\nSzczawik zajęczy (foto. Nina Marta)\nLiście na pierwszy rzut oka przypominają liście koniczyny, jednak zdecydowanie różnią się kolorem – koniczyna jest ciemnozielona, a szczawik bawi oko jaskrawą jasnozieloną barwą. No i jest przepychota! Ma kwaskowaty świeży smak. Ostatnio, będąc na spacerach z dwoma dziewczynkami, pokazałam im szczawik, to zajadały się tak, że aż im się uszy trzęsły:) Co chwila wyszukiwały „szczawiku króliczego”, jak go nazywały..\nRączka pełna szczawiku:) (foto. Nina Marta)\nPodjadamy szczawik „króliczy”:) Szczawik zajęczy (foto. Nina Marta)\nObecnie – pierwsza połowa maja – kwitnie. Ma białe kwiatki z żółtymi plamkami na dnie kwiatu i fioletowymi paseczkami na płatkach – maleńkie, delikatne i smaczne.\nOgólnie – cieszy oko i podniebienie! Więcej na temat jego właściwości poczytasz tutaj: https://rozanski.li/1707/szczawik-zajeczy-oxalis-acetosella-l-jako-srodek-leczniczy-i-pokarm/\nWpis opublikowany w Natura i otagowany dzikie jedzenie, natura, rośliny jadalne, zioła 9 maja, 2020 przez admin.


mBank, jako pierwszy w Polsce, umożliwi klientom firmowym zdalne otwieranie konta\nKlienci firmowi mogą już założyć konto w mBanku w pełni zdalnie, bez konieczności wizyty w oddziale. Będzie to możliwe dzięki weryfikacji tożsamości za pośrednictwem e-dowodu osobistego oraz aplikacji eDO App. Rozwiązanie skierowane jest do nowych klientów mBanku, którzy...\nPrzedsiębiorcy liczą, że niebawem wyjdą na prostą. Pomoże im w tym internet\nPołowa polskich MŚP ocenia, że już niebawem, bo jesienią ich sytuacja będzie dobra lub bardzo dobra – wynika z badania przeprowadzonego na zlecenie mBanku. Ma im w tym pomóc m.in. rozwój biznesu w sieci. W tym czasie aż 71 proc. badanych rozważa wejście na rynek e-commer...\nWłaśnie zakończył się nabór wniosków do konkursu Cyfrowe rewolucje, prowadzonego w ramach kampanii społecznej mBanku dla firm. Liczba zgłoszeń przekroczyła pół tysiąca! Na zwycięzców czekają dwa pakiety specjalistycznych usług o wartości 100 tys. zł każdy oraz 10 nagród ...\nOświadczenie mBanku w sprawie grupowej o sygnaturze I ACa 1058/15, wszczętej przez Miejskiego Rzecznika Praw Konsumentów w Warszawie, toczącej się obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi.\nJuż dziś w AppStore pojawi się zaktualizowana wersja aplikacji mBanku (3.38). Nie wykorzystuje już ona schowka w systemie iOS. Wcześniej z tego dostępu korzystał element naszej aplikacji, odpowiedzialny za obsługę czatu. Wyjaśniamy dlaczego.\nmBank tworzy fundusz „m jak malarstwo”. Będzie wspierać młodych polskich malarzy\nmBank przeznaczył na aukcję ponad 150 przedmiotów z tworzonej przez lata kolekcji. Pierwsza aukcja, na której sprzedano 30 obiektów przyniosła 5,1 mln zł. Dochód zasili fundusz „m jak malarstwo”. Nowa kolekcja będzie składała się z obrazów młodych polskich artystek i art...\nmakroekonomia.mbank.pl – nowy serwis ekonomistów mBanku\nSerwis ekonomistów mBanku to nowa, autonomiczna strona z analizami gospodarczymi. Nie jest zaszyta na stronie banku, stanowi osobne miejsce przeznaczone do publikacji prognoz i opinii. Od teraz komentarze nie będą już wysyłane w formie plików „PDF”, z mało czytelnymi „śc...\nKampania społeczna Cyfrowe rewolucje: mBank pomaga firmom rozwinąć skrzydła w e-commerce\nBezpłatny dostęp do ekspertów i bazy materiałów edukacyjnych oraz szansa na wygranie dwóch głównych nagród o wartości po 100 tys. zł na „cyfrową rewolucję”. Dzisiaj startuje kampania społeczna mBanku skierowana do firm o obrotach do 50 mln zł. Udział w konkursie można...\nmFundacja rozstrzygnęła siódmą edycję swojego flagowego programu grantowego – mPotęgi. W tym roku granty na kreatywne uczenie matematyki otrzymało 152 projektów z całej Polski. Najlepsze 30 projektów powalczy o nagrodę publiczności, czyli dodatkowy grant w wysokości 5 ty...


July 2010 – kosynierzy.info\nAwantura o herb\nKiedy Reaktywatorzy organizowali pamiętną pikietę w deszczu, poza różnicami ideologicznymi była jeszcze jedna kwestia sporna, która zabolała nas chyba jeszcze bardziej – pomylony herb na plakacie.\nWinny tłumaczył się, że “co to za różnica”, wielu go broniło, bądź w najlepszym razie ripostowali “teraz już za późno, trudno”.\nNa podobnej zasadzie za parę lat “co za różnica” będą mówili ludzie, którzy będą tak samo pałaszować popcorn na meczach… WKK, jak jeszcze niedawno robili to “dla” drużyny z S na końcu zamiast drugiego K.\nWażne, że to dalej Wrocław, że ładnie grają w koszykówkę, a tam nawet syn(owie) Wójcika są!\nPan Koelner ma wysokie ambicje i dobry pomysł. I słusznie – polska koszykówka potrzebuje takich ludzi, potrafiących stworzyć mocną bazę szkoleniową, która poprowadzi talenty od najmłodszych lat do przyszłych wielkich sukcesów. Problem w tym, że odbywa się to całkowicie kosztem Śląska, już nie tylko na poziomie seniorów, ale i juniorów, gdzie WKK wyprzedził Wojskowych o długości świetlne.\nMożliwe jest też, że kiedy Pan Koelner zacznie pukać do drzwi z napisem “ekstraklasa” postanowi połączyć siłę znanej marki, ze swoim produktem i dojdzie do fuzji (o ile można mówić o fuzji w przypadku łączenia czegoś z niczym). I prawdopodobnie nikomu to nie będzie przeszkadzać. Bo co za różnica…\nCo roku mówimy sobie “gorzej już nie może być”. Tymczasem jesteśmy na dnie i słyszymy pukanie od spodu. Czarne dni mogą dopiero nadejść.\nAuthor yanooPosted on July 16, 2010 Categories kibice i oprawyTags reaktywacja, WKK WrocławLeave a comment on Awantura o herb\nAuthor yanooPosted on July 6, 2010 Categories kibice i oprawyTags Starogard GdańskiLeave a comment on W te czy wewte


Krem wybielający przebarwienia z retinolem WHITENING LUX CREAM\nSkóra wrażliwa, naczyniowa\nSkóra dojrzała, zwiotczała, pozbawiona gęstości\nSkóra po zabiegach z zakresu medycyny estetycznej\nPreparaty odbudowujące gęstość skóry\nPreparaty do oczyszczania skóry\nPreparaty z filtrami UV\nKrem wybielający z retinolem Whitening Lux Cream przeznaczony jest do likwidowania i zmniejszania przebarwień powstałych w wyniku hiperpigmentacji oraz do pielęgnacji skór szarych, zmęczonych, z przebarwieniami oraz skór palacza. Krem przywraca młodszy wygląd skóry i utracony blask. Ujednolica koloryt cery oraz głęboko nawilża i odżywia skórę.\npeptyd o działaniu wybielającym (acetyl glycyl beta alanine) - organiczny i kosmetogenomiczny składnik hamujący działanie genów MITF. W 70% redukuje niedoskonałości skóry, ujednolica jej koloryt i nadaje blasku naskórkowi.\nwitamina C - stabilizowana forma antyoksydantu hamującego proces powstawania przebarwień. Działa wybielająco, rozjaśniająco, jednocześnie zapewniając ochronę antyoksydacyjną komórek skóry. Dodatkowo przyspiesza proces formowania się nowych włókien kolagenu, wzmacniając przy tym tkanki ją podtrzymujące.\nretinol (witamina A) - postać najbardziej stabilna witaminy, która w odpowiedniej formule i stężeniu ulega w komórkach skóry przekształceniu w kwas retinowy. Zmniejsza rozmiar melanocytów oraz redukuje ilość melaniny, która produkowana w nadmiarze powoduje tworzenie niepożądanych przebarwień posłonecznych i hormonalnych. Retinol usprawnia odnowę komórkową, działa antyoksydacyjnie i złuszczająco.\narbutyna - wybielająca pochodna hydrochinonu, bezpieczna w działaniu. Jest hamulcem działania tyrozynazy, będącej prekursorem melaniny, surowcem do jej wytwarzania. Aktywność aminokwasu tyrozynazy zachodzi w wyniku działania promieniowania UV, stanu zapalnego skóry, działania gruczołów hormonalnych lub w wyniku niedoboru niektórych witamin. Alfa-arbutyna działa na zasadzie zahamowania aktywności tyrozynazy, dzięki czemu nie zachodzi biosynteza melaniny.\nglabrydyna (ekstrakt z korzenia lukrecji) oraz kwas glicyretynowy - antyoksydanty i molekuły depigmentujące pozyskane z korzenia lukrecji o działaniu rozjaśniającym przebarwienia, przeciwzapalnym i niewelującym zaczerwienienie skóry.\nwitamina B3 -czynnik hamujący transport melaniny. Stymuluje syntezę kolagenu, hamuje utratę wody z tkanek, zwiększa produkcję ceramidów, które są głównym składnikiem lipidowej bariery ochronnej skóry, działa przeciwzapalnie, skraca okres gojenia ran oraz przeciwtrądzikowo zwężając ujścia gruczołów łojowych.\nalgi Chlorella bio ferment oraz proteiny bialego łubinu - optymalizator dystrybucji melaniny. Składniki te wpływają na właściwe formowanie wiązań pomiędzy komórkami w celu przeciwdziałania gromadzenia się skupisk melaniny w jednym miejscu. Ponadto algi eliminują toksyny z organizmu.\nPodczas kuracji wybielającej należy chronić skórę kremami z zawartością filtrów słonecznych. Nie należyć opalać się na słońcu ani w solarium.


Velour Home: Blue w salonie\nNa początku czerwca zawracałam Wam ... głowę ;) kolorami w naszym salonie (dla tych, co nie są w temacie, KLIK).\nPora na "ciąg dalszy" szczególnie, że BŁĘKIT, który mnie wówczas tak zachwycił, dotarł ...\nZ lekkim połyskiem, bardzo miękki, w dotyku aksamitny i ... nie nadaje się na moje fotele. NIESTETY! :(\nNatężenie światła w salonie jest takie, że nawet troszkę ciemniejsza tonacja foteli sprawia, że salon staje się po prostu ponury ...\nCzęść z Was tak sugerowała w komentarzach, a Magda wręcz przesłała mi wizualizację, która "czarno na białym" pokazała, że mój salon niebieskich foteli kochać nie będzie ....\nCóż ... troszkę zburzyło to moją koncepcję zastąpienia dotychczasowych kremów na fotelach. Po zmodyfikowaniu koncepcji ostatecznie uznałam, że ...\n... błękit w salonie będzie, ale w akcentach ... poduszki, coś na ścianę, może jakaś ciekawa ceramika na komodę ...\nBłękit będzie, ponieważ rozrusza mi nieco kolorystycznie salon, który niebezpiecznie zaczął się zbliżać do tonacji B&W, a tego nie chcę. Poza tym bardzo mi się spodobało połączenie błękitu z antracytowym odcieniem szarości ...\nA co na fotele? Jednak coś bardziej klasycznego, niż błękit. Szarość, ale bardzo jasna, kontrastująca z ciemną kanapą ...\nPrzy okazji pochwalę się nowymi mebelkami, które już od jakiegoś czasu w salonie zagościły. Lustrzane stoliki mojej produkcji - skrzyżowanie podestu sklepowego z komisu ze stolikami z Ikea, kupionymi z ekspozycji. Po "zmontowaniu" jeden stolik mnie kosztował całe 130 zł, drugi 50 zł. ;)\nPs. jak widać na zdjęciach, fotele są ciągle omotane zasłonami. A to znak, ... że do kremów nie tęsknię. Wręcz przeciwnie, ta schłodzona tonacja bardzo mi odpowiada ... Na realizację przyjdzie tylko trochę poczekać, bo nie da się wszystkiego w jednym czasie ... :)\nAutor: Sylvia Z. o poniedziałek, czerwca 22, 2015\nLussi 22 czerwca 2015 15:14\nO rany ta wizualizacja przeraża!:-) Faktycznie nie wyglądałoby to dobrze:-) Tylko powiedz mi Kochana gdzie Ty upchniesz te kolejne poduszki hihihihhiihi Pomysł z szarymi fotelami bardzo mi się podoba, zreszta to mój odcień więc jakże mogłoby byc inaczej:-) ps.stoliki widziałam na Insta i są szałowe. Buziak\nSylvia Z. 22 czerwca 2015 15:18\nupchnę, upchnę :) Na poduszki zawsze znajdę miejsce, zresztą jedna - tymczasowa - już jest :)\nAnonimowy 22 czerwca 2015 15:36\nJasna szarość na fotele to strzał w dziesiątkę, błękit, który prezentujesz nie jest odpowiedni delikatnie rzecz ujmując. Pozdrawiam gośka\nSylvia Z. 22 czerwca 2015 15:44\nna fotele błękit nie, ale na poduszki jak najbardziej\nTaka koncepcja też mi się podoba. Masz świetny gust, zresztą to widać :) Gośka\nAnia Adamska 22 czerwca 2015 15:55\nZdecydowanie jasny szary to lepszy wybór niż niebieski. Tak ja piszesz, kolor owszem ale tylko w dodatkach bo inaczej zmęczy. Szafeczki cudne!!! To kiedy tapicer bierze się do roboty??? :)) Mam pytanie do Magdy - w jakim programie nakładałaś kolor na fotele? Muszę się pobawić z moją sofą i ścianami :))\nAnonimowy 23 czerwca 2015 13:11\nTo photoshop :)\nBeti House 22 czerwca 2015 18:37\nAż ciśnie mi się na usta "a nie mówiłam?" ;P Od samego początku obstawiałam szary i wyszło na moje :))) Choć raz się nie pomyliłam :) Taką szarość chciałam na swojej kanapie ale... takiej nie będzie haha\nSylvia Z. 23 czerwca 2015 14:01\nWiem, wiem Betuś, że mówiłaś ;)\nPs. strasznie jestem ciekawa Twojej kanapy. Co Ty wymyśliłaś!!!???\nKasia Czerwińska 22 czerwca 2015 19:58\nCudne lustrzane stoliki!!!\nAngélica D 22 czerwca 2015 20:16\nlindo color! deseo que tengas un buen comienzo de semana\nNatalia K 22 czerwca 2015 21:53\nPiękne nowe stoliki:)\nAnka 22 czerwca 2015 22:40\nStoliki jak najbardziej w twoim stylu :) Błękitne poduchy uwielbiam ;-) Pasują idealnie do kolorystyki twojego salonu i zawsze łatwiej będzie je zmienić jak się znudzą :) Pozdrawiam\nHome on the Hill 23 czerwca 2015 09:15\nOstatnio też bardzo rozkochałam się w błękicie. Twój salon prezentuje się cudnie, a te niebieskie akcenty ślicznie się wpasowały. Szarość na fotelach na pewno będzie wyglądać pięknie!:) Pozdrawiam Cię ciepło.\npłytki do salonu 23 czerwca 2015 13:14\nBłękit do piękny kolor, taki odprężający, jednak nie można z nim przesadzić, gdyż będziemy czuć się jak ryby w akwarium :)\nFajne Wnętrze 23 czerwca 2015 15:22\nJa też byłam za jasnym szarym :) pozdrawiam serdecznie aga\nDessideria Life 23 czerwca 2015 23:12\nWidocznie zrezygnowanie z błękitu na fotelach było dobrym posunięciem. Błękitne akcenty na pewno się sprawdzą :)\nTheDeliratio 23 czerwca 2015 23:55\nNo faktycznie nie wygląda dobrze ten błękit. Dodatki maja ten plus że zawsze można je wymienić:) powodzenia!\nMaja Running 24 czerwca 2015 22:21\nSylwiu na pierwszym zdjęciu błekit na fotelu wygląda dobrze. Leży kawałek materiału. Światło pada na niego i ładnie to się komponuje z całością. Natomiast na drugim zdjęciu z wizualizacją ten kolor jest przekłamany bo jest wzięty prosto ze zdjęcia. Wychodzi jasny morski- miętowy. A w rzeczywistości taki nie jest. Więc zastanów się jeszcze. Albo opatul bardziej fotel tą tkaniną, pocykaj zdjęcia o różnych porach dnia i wyślij. Zobaczymy, myślę, że warto spróbować :-)\nAnonimowy 26 czerwca 2015 11:19\nkto ma cos przeciw BLUE niech rzuci kamien(tylko nie w okno Sylwi HI,H) nie moze byc siwo tylko ,brazowo bo nie!!!!!!! sama to wiesz Sylwio p. Gosia ps,gdy kupilismy dom to cala stolarka byla do wymiany ja chcialam braz ale byl drogi i cale szczescie ))\nPatrycja Fulneczek 30 czerwca 2015 22:08\nSylwio nie moge się doczekać przemiany tapicerki. Proszę napisz mi gdzie mogę zakupić wzorniki, poniewaz też mam dylemat z moim kompletem wypoczynkowym:(\nMobile App Developers 3 lipca 2015 06:52


Podstawowe informacjeRuja u samic wyst�puje co ok. 15 dni, a ci��a trwa ok. 60 dni. Warto te� wiedzie�, �e ruja wyst�puje tak�e zaraz po porodzie, co sprawia, �e samica mo�e by� w ci��y nawet kilka razy do roku. Tak wi�c bior�c pod uwag�, �e w miocie s� zazwyczaj trzy m�ode, nasz stan posiadania mo�e si� bardzo szybko powi�ksza�. Warto o tym pami�ta� decyduj�c si� na kupno parki. Aby jednak dosz�o do rozmno�enia nasze milusi�skie musz� by� w bardzo dobrej kondycji. Nie mog� na nic chorowa�, musz� mie� dostatek pokarmu, wody, a tak�e odpowiedni� temperatur� otoczenia i jego wilgotno��. Cz�sto zdarza si�, �e nie mo�emy si� doczeka� potomstwa, gdy jeden z powy�szych warunk�w nie jest spe�niony lub �winka po prostu nie czuje si� bezpiecznie (jest denerwowana np. przez dzieci).Gdy jednak zap�odnienie przebiegnie bez problem�w, ju� po 2 miesi�cach mo�emy spodziewa� si� m�odych. Trudno jednak dok�adnie ustali� termin porodu, zw�aszcza, �e pocz�tkowa �winka nie ujawnia tego, �e jest w ci��y. Wprawdzie nieco mniejsze zainteresowanie samic� wykazuje wtedy partner, ale nie znaj�c dok�adnej daty zap�odnienia, ci�ko nam b�dzie np. obejrze� por�d. �winka na wadze (i rozmiarach) zaczyna przybiera� dopiero w ko�cowej fazie ci��y. Wtedy mo�emy ju� z �atwo�ci� wyczu� u zaobserwowa� ruchy p�od�w oraz bicie dodatkowych serc. Nie powinni�my jednak bra� wtedy �winki za cz�sto na r�ce. Gdy �winka wyra�nie si� zaokr�gli i stanie si� coraz mniej ruchliwa, nale�y przygotowa� si� na narodziny. Do��my wtedy do klatki wi�cej trocin i siana, a tak�e przygotujmy odpowiednie legowisko (domek), w kt�rym m�ode b�d� mog�y w ukryciu (!!!) przyj�� na �wiat.<


Bieganie dookoła jeziora: Kącik biegowego melomana: Billy Joel - Piano Man\nKącik biegowego melomana: Billy Joel - Piano Man\nWczoraj pisałem, ze nie mogę się doczekać aż będę miał 40 lat, puszczę Piano Man z winyla i będę siedział w fotelu sącząc kieliszek wina. Listonosz dotarł dość szybko (Poczta Polska wyprzedziła Inpost!). Co prawda nie mam jeszcze 40 lat, ani nie otworzyłem butelki wina, ale Piano Man zakręcił się na moim gramofonie...\nW kąciku biegowego melomana stosuję jednak pewną zasadę - piszę wyłącznie o płytach, przy których biegam, a uwierzcie mi - to nie jest tak, że biega mi się dobrze przy każdej muzyce. Czasem kompletnie nie potrafię trafić w klimat i skaczę po wykonawcach, albo całkowicie daruje sobie słuchanie. Ale Billy Joel póki co nie należy do tej grupy :)\nWyszedłem o 21:30. Jeszcze kilka dni temu przeczekałbym do 22:00 i stwierdził, że jest za późno. Ale dziś było inaczej. Szybka decyzja, szybkie wyjście, szybki wybór płyty na Tidalu i tradycyjnie wolny truchcik nad bajorko :)\nPiano Man to drugi album Joela wydany w 1973 roku. Tutaj właśnie jest ten największy i chyba najsłynniejszy utwór jaki kiedykolwiek skomponował - tytułowa, pompatyczna ballada w stylu Boba Dylana...\nAle ten album to nie tylko Piano Man, to bardzo spójny album balansujący nastrojem pomiędzy poetyką Dylana, entuzjazmem wczesnego Springsteena i nudziarstwem Elton Johna wypełniony klasycyzującym i jazzującym fortepianem. I nawet to country w Travellin Prayer mi nie przeszkadza. :)\nNa koniec hermetyczna perełka dla prog-fanów: kończący album ponad 7-minutowy Captain Jack ma w sobie oczywiście bardzo dużo z klimatu Dylana, ale przejście między zwrotką a refrenem nie dawało mi spokoju od niedzieli. Coś mi przypominało i nie potrafiłem skojarzyć co. Dziś w dosłownie ostatniej minucie biegu otworzył mi się umysł i usłyszałem wreszcie dokładnie te same kilka sekund uniesienia z Vision of Angeles - Genesis :)\nAutor: run around the lake o 00:43\nCharzykowy - Swornegacie Małe - Charzykowy\nKącik biegowego melomana: Billy Joel - Turnstiles\nParkrun Gdańsk-Południe #26 - bieg, marszobieg czy...\nKącik biegowego melomana: Billy Joel - Streetlife ...\nParkrun Gdańsk-Południe #25 - czyli o tym jak radz...\nTest wózka biegowego Thule Urban Glide\nParkrun Gdańsk-Południe #24 - wolontariat\nJoszczak vs. reszta świata\nParkrun Gdańsk-Południe #23 - pierwszy naprawdę zi...\nBursztynowa Góra na rozpoczęcie Nowego Roku i wspo...


Zwrot podatku z Norwegii - Lublin - Podatki Meritum\nZwrot podatku z Norwegii - Lublin\nUważamy, że najlepszym rozwiązaniem dla naszych klientów chcących odzyskać nadpłacony w Norwegii podatek dochodowy będzie kontakt z naszym biurem podatkowym. W mieście Lublin jesteśmy już obecni, dlatego mieszkańcy tego pięknego miasta mogą nas odwiedzić i sprawdzić czy taka oferta im odpowiada. Nasza firma to przede wszystkim pełen profesjonalizm. Zwrot podatku Norwegia dzięki nam jest o wiele łatwiejszy, dlatego jeśli chcecie mieć pieniądze bardzo szybko na swoim koncie to nie zwlekajcie tylko korzystajcie z naszych usług. Dzisiaj w Lublinie pracujemy do późna, dlatego jeśli macie czas to chodźcie do nas. Pracownicy powiedzą Wam jak wygląda takie wyliczenie podatku i jakie kwoty zwrotu możecie otrzymać. Jest to zależne od wielu czynników, dlatego mieszkańcy Lublina powinni szybko nas odwiedzić. Wtedy będzie można wypełnić dokumenty i wysłać je do urzędu skarbowego. My się zajmujemy wszystkim, dlatego nasze usługi są tak bardzo popularne u klientów, którzy cenią sobie wysokość jakość usług.


Co nam przeszkadza w Adwencie? - Radio Plus Radom\nCo nam przeszkadza w Adwencie?\nponiedziałek, 15 grudnia 2014 14:06 / Autor: Radosław Mizera\nJoachim Mencel, jeden z liderów zespołu New Life’M mówi, że świąteczna komercja przeszkadza w przeżywaniu Adwentu.\n- Świąteczna komercja przeszkadza w przeżywaniu Adwentu - uważa Joachim Mencel, jeden z liderów zespołu New Life’M. Przy okazji zachęca do rodzinnego śpiewania kolęd przy wigilijnym stole. Joachim Mencel podkreśla, że amerykańskie piosenki o tematyce bożonarodzeniowej są bardzo piękne. Z drugiej strony zwraca uwagę, że czas ich emisji, tuż po uroczystości Wszystkich Świętych, przeszkadza w przeżywaniu Adwentu. - W tym czasie zaczynają nas atakować wyprzedaże, a wszystkie sklepy przeobrażają się w świąteczne stoiska. Owszem, to wszystko ma nas zachęcić, by dużo kupować na święta. Ale ta komercja jest żenująca - powiedział na antenie Radia Plus Radom współtwórca zespołu muzyki chrześcijańskiej New Life’M.\nJoachim Mencel zwrócił też uwagę na czas śpiewania kolęd. - Według tradycji można je zacząć śpiewać od wieczoru wigilijnego. Przestawianie tego okresu miesiąc wcześniej nie ma najmniejszego sensu. Komercja za bardzo ingeruje w przeżywanie świąt. Powinnimy mieć prawo, by ten czas przeżywać inaczej - powiedział muzyk.\nDodał, że okres świąteczny i śpiewanie kolęd trwa do Trzech Króli. - A więc celebrujmy ten czas, śpiewanie kolęd do tego czasu - powiedział Joachim Mencel, który nie może się pogodzić z tym, że "tuż po Bożym Narodzeniu znikają kolędy, by ustąpić miejsca przebojom karnawałowym".\nHistoria zespołu New Life’m sięga 1992 roku. Zespół od początku tworzą Joachim Mencel, Piotr Jankowski i Marcin Pospieszalski. Po roku dochodzi do nich Robert Cudzich i do dziś główny trzon zespołu pozostaje niezmienny. Pierwszym wokalistą zespołu zostaje Mieczysław Szcześniak. Ponadto w pierwszych nagraniach zespołu uczestniczy także Ewa Uryga. Pod koniec lat 90-tych w zespole zaczyna śpiewać Natalia Niemen, a od roku 2005 główną wokalistką jest Basia Włodarska. Warto dodać, że oprócz przebojów muzyki chrześcijańskiej, New Life’M w swoim repertuarze posiada znane wszystkim kolędy i pastorałki w nowych zaskakujących aranżacjach.\nJoachim Mencel Adwent New Life'm komercja


Metody badawcze, które można wykorzystać w naukach psychologicznych\nKażdy, kto chociaż raz w życiu pisał pracę naukową, zetknął się z pojęciem “metoda badawcza”. Jest to nic innego, jak zbiór określonych czynności postępowania, które prowadzą do osiągnięcia jakiegoś celu. Zadaniem metody badawczej jest przede wszystkim rozwiązanie pewnych problemów naukowych, a także wyjaśnienie związków, które zachodzą między konkretnymi zjawiskami. Oczywiście, przy jej zastosowaniu możliwe jest również zdobycie nowej wiedzy. Wiesz już, czym jest metoda badawcza? Świetnie! Zapraszamy więc do dzisiejszego wpisu, w którym wyjaśnimy, które metody badawcze w psychologii cieszą się największym zainteresowaniem.\nNiezawodna tradycja, czyli metoda obserwacyjna\nObserwacja to prawdopodobnie jedna z najstarszych metod badawczych. W końcu na jej podstawie dokonano wielu odkryć biologicznych, fizycznych i geograficznych. W czasach Charlesa Darwina i Alfreda Russela Walleca, obserwacja była główną metodą badań. Gdy mowa o współczesnych metodach badawczych w psychologii, również nie powinno się zapominać o tak podstawowych sposobach pracy. Obserwacja może być skuteczną, a przy tym niewymagającą techniką pozyskiwania cennych informacji. Istotne jest jednak to, aby została przeprowadzona w odpowiednich warunkach.\nObserwacja powinna być całkowicie obiektywna. Podczas jej prowadzenia, badający nie powinien w żaden sposób wygłaszać swoich opinii lub kierować się własnymi poglądami. Bardzo istotne jest również to, aby obserwacja odbywała się według konkretnego planu. Samo patrzenie na dane zjawisko nie jest w stanie dostarczyć badającemu żadnych informacji. Dlatego obserwacja jest kompletną metodą tylko wtedy, gdy uwzględnia wszystkie etapy działalności badawczej. Jej cel musi być spójny z resztą wniosków, a efekty powinny dopełniać całość pracy. Obserwacja jest procesem ciągłym, dlatego powinna być odpowiednio rozłożona w czasie. Umiejętnie poprowadzona pozwala zbadać to, czego wystąpienia oczekujemy według hipotezy.\nMetoda obserwacyjna pozwala nie tylko na gromadzenie nowych danych. Dzięki niej można tworzyć nowe hipotezy, a także podważać lub potwierdzać te już postawione. Wszystko to, co udało się wynieść z procesu obserwacji, utrwala się w odpowiednim protokole, do którego można wrócić na każdym etapie tworzenia pracy naukowej. Obserwacja jest z pewnością jedną z najczęściej stosowanych metod badawczych w psychologii, a także w wielu innych dziedzinach naukowych.\nFocus na jednostkę, czyli metoda indywidualnych przypadków\nWśród wszystkich metod badawczych w psychologii, to właśnie metoda indywidualnych przypadków jest najczęściej wykorzystywana podczas pisania prac naukowych. Polega ona na dokładnej analizie konkretnej osoby lub wyodrębnionego zjawiska. W przeciwieństwie do wielu innych metod badawczych – np. sondażu diagnostycznego – w studium indywidualnych przypadków obiektem badań jest jeden konkretny podmiot. Może to być zarówno osoba (np. jakiś polityk, celebryta), jak i zjawisko bądź wydarzenie.\nBardzo często metodę indywidualnych przypadków stosuje się przy wydarzeniach lub wizerunkach złożonych i niestandardowych. Mowa tutaj o szkodliwych dla społeczeństwa zjawiskach, np. przestępstwach, uzależnieniach i innych patologiach społecznych. Powszechnie wiadomo, że tego typu zachowania całkowicie odbiegają od przyjętych norm. Zastosowanie metody indywidualnych przypadków pozwala na rozłożenie konkretnych zjawisk na czynniki pierwsze, a co za tym idzie – dojścia do ich przyczyn.\nMetoda indywidualnych przypadków jest używana nie tylko w dziedzinie psychologii. Cieszy się ona również dużą popularnością wśród osób badających nauki resocjalizacyjne, pedagogiczne i politologiczne. Ogromną zaletą tej metody jest możliwość łączenia jej z różnymi technikami badawczymi. Metoda indywidualnych przypadków uzupełniona wywiadem środowiskowym lub badaniem dokumentów osobistych może stworzyć solidną bazę cennych, istotnych dla pracy naukowej danych.\nKlasyk wśród klasyków, czyli metoda sondażu diagnostycznego\nSondaż diagnostyczny to jedna z najpopularniejszych metod badawczych nie tylko w psychologii. Jest to przedsięwzięcie naukowe, które ma na celu zgromadzenie danych na temat pewnego zjawiska. Ich zebranie i przeanalizowanie może dostarczyć tak cennych informacji, jak zakres i częstotliwość występowania. Najczęściej w ramach metody sondażu diagnostycznego tworzy się ankiety z zadaniami zamkniętymi lub otwartymi. Często również łączy się te dwie formy. Jeśli planowane jest badanie ilościowe, ankieta może okazać się najlepszą techniką. Warto również pamiętać o tym, że jest ona dość prosta w podsumowaniu. Jeśli chodzi o badanie ankietowe, jego metodologię można śmiało zlecić odpowiedniej firmie, chociaż łatwo ją wykonać również samodzielnie.\nAby badanie ankietowe przyniosło oczekiwane efekty, niezbędne jest odpowiednie określenie grupy badawczej. Istotne jest to, aby w badaniu brało udział jak najwięcej osób. Grupa badawcza powinna być zróżnicowana, jednak ważne jest to, aby każda osoba biorąca udział miała jakiekolwiek obycie w zakresie tematycznym badania. Nie ma bowiem sensu wręczać kwestionariusz komuś, kto na wszystkie pytania odpowie “nie wiem”. Wbrew temu, co mogłoby się wydawać, sukces badania kwestionariuszowego wcale nie zależy od liczby zebranych ankiet. Ważne jest bowiem to, aby zebrane dane były jak najbardziej reprezentatywne. Dlatego istotniejsze od liczby formularzy jest to, czego można się dowiedzieć z każdego egzemplarza.\nTak naprawdę badanie ankietowe dotyczyć każdej dziedzinie – gospodarki, socjologii, ekonomii, kultury, a także rozrywki. Metodę tę można również uzupełniać innymi w celu zdobycia jak najbardziej precyzyjnych danych. Dla przykładu, można zastosować tzw. sondaż na grupie nieważnej. Polega on na wybraniu do badania co którejś jednostki z danej grupy badawczej. Częstą metodą statystyczną uzupełniającą sondaż diagnostyczny jest też zbudowanie tzw. grupy kontrastowej. Dobiera się do niej osoby, które różnią się od siebie pod względem jakichś zmiennych. Zastosowanie różnych metod pozwala na zaobserwowanie dynamiki pewnych zmian.\nNajmłodsze, a najskuteczniejsze – czyli metody statystyczne\nMetody badawcze w psychologii oparte na statystyce rozpowszechniły się stosunkowo niedawno – dopiero w XIX wieku. Dzisiaj jednak chętnie sięga się po nie nie tylko w tej dziedzinie nauk. Odpowiednio przeprowadzone badania statystyczne to gwarancja odpowiedniego, wiarygodnego przedstawienia zjawisk omawianych w pracy naukowej. Metoda ta wykorzystywana jest przy gromadzeniu, a także segregowaniu informacji. Z kolei wyodrębnienie cech elementów przypisanych do zbiorów umożliwia wyciągnięcie odpowiednich wniosków, niezwykle istotnych dla jak najwyższej jakości pracy.\nBadanie statystyczne może występować w ujęciu jakościowym lub ilościowym. To pierwsze należy do mniej precyzyjnych i bardziej subiektywnych. Ujęcie jakościowe stosowane samodzielnie może więc skutkować brakiem informacji, na podstawie których wyciągnie się odpowiednie wnioski. Aby badanie statystyczne było w pełni wiarygodne, należy uzupełnić je podejściem ilościowym. Uzupełnia ono ujęcie ilościowe, dzięki czemu możliwe jest uzyskanie klarownych wyników.\nAby metoda statystyczna była skuteczna, jej algorytm musi obejmować cel badania, jego koncepcję i zdefiniowanie zbiorowości generalnej. Przynosi ona oczekiwane efekty wtedy, gdy w pełni rozumie się jej możliwości i ograniczenia. Odpowiednie zastosowanie statystycznych metod badawczych w psychologii w połączeniu z szeroką wiedzą na temat badanego zagadnienia umożliwia uzyskanie przejrzystych, adekwatnych do rzeczywistości wyników.\nCzynna obserwacja, czyli metoda eksperymentalna\nJeszcze do niedawna uważano, że metoda eksperymentalna może być wykorzystywana jedynie w badaniach stosowanych – czyli takich, które mają przynieść nam nową wiedzę. Z biegiem czasu stała się jednak jedną z najważniejszych technik badawczych. Metoda eksperymentalna polega na wprowadzeniu do procesu badawczego czynnika eksperymentalnego oraz śledzeniu zmian, jakie powstaną pod jego wpływem. Często porównuje się ją z obserwacją, którą już wcześniej omawialiśmy w tym wpisie. Różnica między tymi metodami polega jednak na tym, że eksperyment jest procesem czynnym. Badający bierze w nim aktywny udział – organizuje kolejne procedury badawcze.\nNajważniejszym założeniem metody eksperymentalnej jest wybranie odpowiedniego czynnika, który zostanie wprowadzony do badań. Istotne jest jednak to, aby autor pracy ustalił, jakie zmiany mogą potem wystąpić po jego uwzględnieniu. Na podstawie przypuszczeń można tworzyć hipotez, które obali lub potwierdzi eksperyment. Metoda eksperymentalna znajduje również uzasadnienie w zasadach przyczynowości i rozumowania indukcyjnego w postaci pięciu kanonów: jednej różnicy, jednej zgodności, połączonej różnicy i zgodności, zmian towarzyszących i kanonu reszty.\nEksperyment jako metoda badawcza jest dzielony na dwa różne rodzaje – naturalny i laboratoryjny. Ten pierwszy polega na badaniu kontrolowanego procesu w warunkach rzeczywistych. W ramach eksperymentu naturalnego badać można różne zjawiska ekonomiczne, takie jak podaż, popyt, inflacja lub spadki i wzrosty kursu walut. Z kolei rodzaj laboratoryjny często bywa nazywanym sztucznym. W celu przeprowadzenia tego eksperymentu stosuje się odpowiednie instrumenty, tj. aparaturę. Dzięki niej możliwa jest swobodna manipulacja zmienną niezależną całego badania. Właśnie dlatego metoda laboratoryjna powinna być stosowana z dużą odpowiedzialnością i świadomością, że przesadne ingerowanie w przebieg eksperymentu może zakończyć się jego niepowodzeniem.


Urlop za granicą w czasie Wielkanocy? Gdzie wyjeżdżają Polacy?\nWiadomości24 » Styl życia » Podróże » Urlop za granicą w czasie Wielkanocy? Gdzie wyjeżdżają Polacy?\nData dodania: 2014-04-01 08:54\nCoraz większa liczba Polaków decyduje się na spędzanie świąt Wielkiej Nocy w nietuzinkowy sposób. Ze względu na fakt, że świąteczna przerwa w pracy nie trwa zbyt długo, zazwyczaj decydują się na wyjazd do europejskich krajów.\nJest w czym wybierać, bo niezależnie od powodu wyjazdu, którym może być potrzeba relaksu z dala od domu, ucieczka od świątecznego zgiełku lub po prostu chęć odmiany, każdy znajdzie miejsce idealne dla siebie.\nPogoda w Polsce potrafi bardzo zaskakiwać i można spodziewać się dosłownie wszystkiego – wystarczy chociażby wspomnieć zeszłoroczne opady śniegu wprost do koszyczka wielkanocnego. Jeżeli jeszcze nie zaplanowaliśmy jak konkretnie spędzić tegoroczną Wielkanoc może informacja o prognozowanej pogodzie, którą można znaleźć klikając http://www.meteovista.pl/, pomoże w podjęciu decyzji.\nJeden z najczęściej wybieranych kierunków to Londyn. Powodem takiego wyboru może być fakt, iż wielu Polaków posiada na wyspach członków rodziny z którymi chcą spędzić ten świąteczny czas. Nie jest natomiast wykluczone, że lecą tam, by znaznać Wielkanocy w Brytyjskim stylu. Warto w tym momencie wspomnieć, że angielska nawza Easter mało ma wspólnego z chrześcijaństwem a nazwa pochodzi od Ēostre – bogini wiosny, ku której czci anglosascy poganie mieli organizować obfite uczty. Później tradycja ta została wyparta przez chrześcijański miesiąc paschy. W czasie Wielkiej Nocy w Wielkiej Brytanii można spodziewać się między innymi „polowania na jajka” czyli konkursu na największą ilość odnalezionych czekoladowych jaj ukrytych w różnych częściach miasta – jest to zabawa, którą można w bardzo przyjemny sposób powiązać ze zwiedzaniem londyńskich atrakcji.\nW celu przeżycia Wielkanocnych zwyczajów w nieco innym wydaniu, nasi rodacy wybierają się do Hiszpanii. Podobnie jak w Polsce, w Hiszpanii Wielkanoc to najważniejsze święto kościelne. W Andaluzji a dokładnie w jej stolicy Sewilli „Semana Santa” czyli Wielki Tydzień obchodzi się organizując procesje kościelne oraz kolorowe parady. Jest to widowisko warte obejrzenia bez względu na wyznanie. Więcej o Semana Santa można znaleźć http://pl.wikipedia.org/wiki/Wielki_Tydzie%C5%84_w_Sewilli.\nDla pragnących ucieczki od Świątecznego nastroju i Wielkanocnych zwyczajów lub po prostu spragnionych słońca, dobrym pomysłem może okazać się wyjazd do Turcji. Jest to kraj w większości muzułmański a co za tym idzie nie obchodzi się tam Wielkanocy. W kwietniu w Turcji króluje wiosna. Przyroda rozkwita a temperatury szybko wzrastają. Po okresie obfitych opadów, od grudnia do marca, roślinność rośnie w bardzo szybkim tempie ozdabiając krajobraz. Jeżeli chodzi o temperatury to na wybrzeżu można spodziewać się ponad 20°C w ciągu dnia. Taka temperatura pozwala na przyjemne zwiedzanie a mniejsza ilość turystów sprzyja delektowaniu się miejscową atmosferą.\nJest w czym wybierać a powyższe miejsca to tylko czubek góry lodowej. A ty gdzie spędzisz Wielkanoc w tym roku?\nTagi: podróże Hiszpania pogoda Londyn Wielkanoc Meteovista


Metoda Lean Analytics. Zbuduj sukces startupu w oparciu o analizę danych / Alistair Croll, Benjamin Yoskovitz / E-biznes\nAlistair Croll , Benjamin Yoskovitz\nOszczędzasz: 11,80 zł\nE-biznes | Marketing\nLektura obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych wykorzystaniem analityki w pracach nad nowym produktem i odnoszeniem sukcesów biznesowych bez konieczności wiecznego zgadywania.\ndyrektor ds. IT, CBS Interactive\nTo nie jest kolejna książka o liczbach, a rzecz o praktycznych wskaźnikach. Alistair i Ben nauczą Cię, jak przebić się przez mgłę danych i skupić się na właściwych, istotnych wskaźnikach, które zadecydują o Twojej porażce lub sukcesie.\nzałożyciel i dyrektor generalny Spark59 oraz WiredReach, autor książki Metoda Running Lean\nJesteś przedsiębiorcą? Masz innowacyjny produkt i chcesz wejść z nim na rynek? Możesz wybrać jedną z dwóch dróg: tradycyjną, opartą na odwiecznych mądrościach starych mistrzów, albo nowoczesną, z użyciem modelu Lean Startup. Jeśli wybrałeś pierwszy sposób - zmień lekturę, jeśli drugi - gratulacje!\nW tej książce znajdziesz kompletny proces analityczny, od generowania pomysłów po przygotowanie zestawienia produktu i rynku. Dowiesz się z niej, jak zweryfikować swój pomysł, znaleźć odpowiednich klientów, zdefiniować ostateczną wersję produktu, zarobić na swojej działalności i ją wypromować. Znajdziesz tu konkretne i przydatne informacje, oparte na ponad trzydziestu analizach przypadku, bez których nie może się obejść żaden przedsiębiorca. Książka jest skierowana również do analityków internetowych i analityków danych, ponieważ pozwala powiązać efekty ich pracy z rozważaniami biznesowymi. Zamieszczone tu treści zainteresują też ludzi zaangażowanych w rozwój produktu, zarządzanie nim, marketing, PR oraz działalność inwestycyjną, ponieważ dzięki nim łatwiej będzie im zrozumieć i oceniać startupy.\nRewolucja w sześciu prostych krokach\nStwórz coś, co klienci pokochają.\nZaangażuj ludzi, aby znaleźli Twój produkt i zaczęli z niego korzystać.\nPoznaj model Lean Startup, podstawy analityki oraz mentalności kierowania się danymi, niezbędnej do odniesienia sukcesu.\nDowiedz się, na którym etapie rozwoju się znajdujesz, nad czym powinieneś pracować oraz jak zastosować model Lean Analytics we własnym startupie.\nZnajdź niezłe punkty odniesienia dla różnych wskaźników i naucz się wyznaczać własne wartości docelowe.\nSprawdź, w jaki sposób możesz zastosować zasady Lean Analytics w funkcjonującej już organizacji, bo przecież podejście oparte na danych sprawdza się nie tylko w nowo powstałych firmach.\nAlistair Croll od niemal dwudziestu lat jest przedsiębiorcą, autorem książek i prelegentem. Zajmował się dużymi zbiorami danych, chmurami obliczeniowymi i startupami. W 2001 roku współuczestniczył w zakładaniu firmy Coradiant. Od tamtej pory aktywnie pomaga wielu nowo powstającym firmom i wspiera liczne startupowe imprezy. Benjamin Yoskovitz jest przedsiębiorcą z ponadpiętnastoletnim doświadczeniem w branży internetowej. Współzałożyciel Standout Jobs i Year One Labs, pełni funkcję mentora dla wielu startupów i akceleratorów przedsiębiorczości. Regularnie przemawia podczas licznych konferencji poświęconych problematyce startupów.