W Sali Zabaw i trafił mnie szlag! | O matko boska!\nBy Lulka 10 października 2017\nMoje dziecko jest dość zwinne i samodzielne. Radzi sobie w takich miejscach dość dobrze, jednak z natury jest ostrożna i wycofana. Dla porównania, synek Celiny to biegający i krzyczący wulkan energii. Wychodzę z założenia, że sale zabaw to miejsce dla każdego typu dziecka i każde, niezależnie od temperamentu znajdzie w nich coś dla siebie. Są takie przeznaczone tylko dla maluszków, są sale z gatunku 6+, jednak w większości przypadków miejsca takie mają uczyć wspólnej zabawy, współpracy, itp.\nTo jednocześnie w mojej ocenie miejsce, w którym obowiązują pewne zasady. Przynajmniej powinny. I tak jak w supermarkecie, na placu zabaw czy w przedszkolu, ktoś powinien stać na ich straży. W mojej ocenie rodzice. Wychodzę z założenia, że powinnam nauczyć własne dziecko zasad współżycia społecznego. Dlatego zazwyczaj nie wtrącam się w cudze metody wychowawcze, nie oceniam zachowań i nie zabieram głosu w dyskusjach. Uważam, że każdy uprawia własne potetko.\nKiedy pięcioletni chłopiec podbiega do mojej niespełna trzyletniej córki i spycha ją ze zjeżdżalni krzycząc „z drogi łamago” to nie wytrzymuję. Nie wyobrażam sobie nie zwrócić mu uwagi. Pewnie przymknęłabym oko i wytłumaczyła jej a nie jemu wiele na spokojnie, gdyby ojciec owego chłopca stojący obok zareagował. Ale nie raczył zwrócić swojemu synkowi uwagi. Był przecież bardziej zajęty przeglądaniem tego co tam ma w swoim smartfonie. Nie wiem czego oczekiwałam. Nie wiem, czy właściwie oczekiwałam czegokolwiek… Uznałam, że skoro własny rodzic nie potrafi pouczyć swojego dziecka i powiedzieć, że tak się do jasnej cholery nie robi, to dla dobra mojej córki musze zabrać głos! Choć to on powinien był wytłumaczyć swojemu, doskonale już zaradnemu i świadomemu dziecku, że nie wolno popychać małych dzieci, ba, żadnych innych dzieci. Że fajnie jest być miłym i kulturalnym. I powinien był zrobić to już dawno temu. Bo w sumie to moje trzyletnie już kuma takie rzeczy.\nWiem, że dzieciństwo rządzi się swoimi prawami i młodzi ludzie muszą nauczyć się sobie radzić w tłumie. Ale udzielanie wskazówek nie równa się czynieniu z dziecka kaleki. Wręcz przeciwnie. Od kogo ma się nauczyć jak nie od nas?\nPomyślałam sobie o tym, jak ja bym zareagowała. Co prawda wiemy o sobie tyle, na ile nas sprawdzono, jednak na tyle, na ile siebie znam, myślę, że byłoby mi po prostu głupio. Jestem mamą córki. Trafił mi się dość spokojny, żeby nie powiedzieć wylękniony okaz. Wysoce więc prawdopodobne, że nie znajdę się po drugiej stronie wspomnianej barykady. Myślę jednak, że dorośli ludzie opanowali sztukę rozmowy i powinni czasem z niej skorzystać. Powiedziałabym prawdopodobnie dziecku, że ma uważać na młodsze maluchy bo są mniej sprawne, że w takiej Sali bawią się dzieci w różnym wieku, że na zjeżdżalni powinna poczekać na swoją kolej albo wybrać się na inną zjeżdżalnie, bo przecież jest ich tu sześć.\nPozostawiam temat otwartym. Z jedną refleksją. Skoro zabieramy dziecko do Sali Zabaw to spędźmy ten czas z nim w 100 procentach. Albo przeznaczmy go dla siebie. Skorzystajmy z ustawionego obok stolika, ekspresu do kawy i książki. Jeśli wierzymy, że Nasze dziecko sobie poradzi, to stańmy z tym telefonem gdzieś dalej.\nJaki sens ma bycie gdzieś pośrodku? Wyjście z domu i gapienie się w telefon? Spędzanie czasu wśród ludzi i olewanie relacji, jakie powinny między nimi panować?\nPs. Sorry za jakość zdjęcia. Zrobiłam tylko kilka. Komórką. Skupiałam się na czymś innym.\nShare the post "Wybrałam się kilka dni temu do Sali Zabaw i serio trafił mnie szlag!"\nPrevious Article Byłam, spędziłam świetne popołudnie i polecam!\nNext Article Dzień Ratownictwa Medycznego. Czym jest dla mnie praca?


> Restrykcje stanu epidemii - Mikołaj Małecki, Daniel Kwiatkowski PAKIET: DRUK + EBOOK\nTrwa przedsprzedaż opracowania.\nPremiera: EBOOK 24 października 2020 r., DRUK 5 listopada 2020 r.\nProsimy o podanie dokładnego adresu e-mail umożliwiającego realizację zamówienia.\nKalendarium kolejnych rozporządzeń ułatwi prawnikom-praktykom dotarcie do szczegółowej treści przepisów, a w powiązaniu z mapą uprości analizę zagadnień intertemporalnych. Syntetyczna analiza wątpliwości prawnych dostarczy zaś argumentów, które będzie można wykorzystać w przyszłej praktyce stosowania prawa.\nCena 2 w 1\nPAKIET: DRUK + EBOOK jest dostępny w cenie 19 zł (oszczędzasz 50%).\nMikołaj Małecki – doktor nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Krakowskiego Instytutu Prawa Karnego, autor bloga Dogmaty Karnisty łączącego społeczność ponad 30.000 osób. Laureat 9. miejsca w rankingu 50 najbardziej wpływowych prawników w Polsce w 2019 (Dziennik Gazeta Prawna). Finalista konkursu Popularyzator Nauki 2019 (Nauka w Polsce/Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego). Uhonorowany stypendium MNiSW dla wybitnych młodych naukowców (2019–2022). Posiada również wykształcenie filozoficzne.\nPapier DRUK biały pogrubiony\nISBN DRUK 978-83-953835-7-1 / EBOOK 78-83-953835-8-8


Autor: Bogusław Nowakowski • Opublikowane: 20.06.2012\nJa i moi rodzice jesteśmy współwłaścicielami domu. Rodzice chcą przekazać mi swój udział w nieruchomości. Jednak nie wiemy, jak to zrobić, aby inni spadkobiercy nie mieli prawa do zachowku. Czy mamy posłużyć się zapisem windykacyjnym? A może korzystniejsza będzie umowa dożywocia? Z jakimi kosztami mamy się liczyć?\nZarówno w wyniku zapisu windykacyjnego, jak i umowy dożywocia dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości:\nna osobę, na rzecz której dokonany jest zapis windykacyjny, albo\nna osobę, z którą zawarta zostaje umowa dożywocia.\nZapis windykacyjny powoduje ten skutek dopiero po śmierci testatora (spadkodawcy). Natomiast umowa dożywocia powoduje przejście prawa własności w dacie jej zawarcia.\nZapis windykacyjny musi być zawarty w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego. Po śmierci spadkodawcy konieczne jest potwierdzenie prawa do spadku w drodze notarialnego poświadczenia dziedziczenia z potwierdzeniem nabycia przedmiotu zapisu lub sądowego stwierdzenia nabycia przedmiotu zapisu windykacyjnego. Na tej podstawie można wpisać się do ksiąg wieczystych jako właściciel i rozporządzać nieruchomością.\nUmowa dożywocia to umowa, w której za przeniesienie własności nieruchomości nabywca nieruchomości zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie. W braku odmiennej umowy nabywca powinien przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.\nJeżeli w umowie o dożywocie nabywca nieruchomości zobowiązał się obciążyć ją na rzecz zbywcy użytkowaniem, którego wykonywanie jest ograniczone do części nieruchomości, służebnością mieszkania lub inną służebnością osobistą, albo spełniać powtarzające się świadczenia w pieniądzach lub w rzeczach oznaczonych co do gatunku, użytkowanie, służebność osobista oraz uprawnienie do powtarzających się świadczeń należą do treści prawa dożywocia.\nW chwili jej zawarcia prawo własności nieruchomości przechodzi na nabywcę. Dalsze zamieszkiwanie zbywcy uregulowane jest umową oraz przepisami.\nZatem zbywca przestaje być właścicielem nieruchomości. Nabywca może rozporządzać nieruchomością, mając na względzie, że zawsze musi wykonywać swoje obowiązki wobec zbywcy.\n„Art. 993. Przy obliczaniu zachowku nie uwzględnia się zapisów zwykłych i poleceń, natomiast dolicza się do spadku, stosownie do przepisów poniższych, darowizny oraz zapisy windykacyjne dokonane przez spadkodawcę”.\n„Art. 995. (…)\nArt. 996. Zapis windykacyjny oraz darowiznę dokonane przez spadkodawcę na rzecz uprawnionego do zachowku zalicza się na należny mu zachowek. Jeżeli uprawnionym do zachowku jest dalszy zstępny spadkodawcy, zalicza się na należny mu zachowek także zapis windykacyjny oraz darowiznę dokonane przez spadkodawcę na rzecz jego wstępnego”.\n„Art. 9991. § 1. Jeżeli uprawniony nie może otrzymać od spadkobiercy należnego mu zachowku, może on żądać od osoby, na której rzecz został uczyniony zapis windykacyjny doliczony do spadku, sumy pieniężnej potrzebnej do uzupełnienia zachowku. Jednakże osoba ta jest obowiązana do zapłaty powyższej sumy tylko w granicach wzbogacenia będącego skutkiem zapisu windykacyjnego.\nJak widać, zapis windykacyjny nie daje nic pozytywnego w zakresie prawa do zachowku.\nInni spadkobiercy mają prawo żądać zachowku lub jego uzupełnienia w ciągu 5 lat od otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy).\nNatomiast umowa dożywocia jest umową odpłatną, a więc nie jest traktowana jak darowizna. To powoduje, że przedmiot umowy dożywocia nie jest zaliczany do spadku w celu obliczenia zachowku. Z jednej strony mamy nieruchomość, a z drugiej – zapłatę w postaci przyjęcia zbywcy jako domownika i jego utrzymania. O odpłatności świadczy także fakt, że w szczególnych okolicznościach dożywocie może zostać zamienione na dożywotnią rentę.\nUmowa dożywocia nie jest bezpłatnym przysporzeniem (darowizną) i jeżeli zostanie zawarta, spadkobiercy rodziców nie będą mogli żądać zachowku od wartości domu zbytego na Pana rzecz wspomnianą umową (jak miałoby to miejsce w przypadku darowizny czy dziedziczenia testamentowego).\nZ przepisów jasno wynika, że doliczeniu podlegają darowizny i zapis windykacyjny. Zatem umowa dożywocia jako niewymieniona w przepisach nie podlega doliczeniu do spadku dla obliczenia zachowku.\nKoszt sporządzenia testamentu z zapisem windykacyjnym to kwota 150 zł netto.\nKoszt umowy dożywocia zależy od wartości nieruchomości.\n5) powyżej 60 000 zł do 1 000 000 zł – 1010 zł + 0,5% od nadwyżki powyżej 60 000 zł;\n6) powyżej 1 000 000 zł – 5710 zł + 0,25% od nadwyżki ponad 1 000 000 zł, nie więcej jednak niż sześciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego do celów emerytalnych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej »Monitor Polski« przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, stosowanego poczynając od drugiego kwartału każdego roku przez okres jednego roku”.\nUmowa dożywocia jest poza zwykłym nabyciem (zakupem) nieruchomości za życia spadkodawcy jedynym sposobem pozwalającym na uniknięcie roszczeń o zachowek.\n➟ Niejasna przyczyna wypowiedzenia\n➟ Renta strukturalna


Eveline - Natural Beauty Foods, Bio Vegan, Krem do twarzy, Aktywnie matujący, 3w1, Cera mieszana i tłusta, opinie i recenzje na DressCloud\nNatural Beauty Foods, Bio Vegan, Krem do twarzy, Aktywnie matujący, 3w1, Cera mieszana i tłusta\nSeria NATURAL BEAUTY FOODS to koktajl zdrowia dla skóry, stworzony na bazie wyselekcjonowanych produktów typu SUPERFOOD. Uderzeniowa dawka witamin, przeciwutleniaczy oraz substancji odżywczych z owoców i warzyw, wzmacnia skórę, kompleksowo ja rewitalizuje, nawilża, detoksykuje i dodaje energii. Formuły wykorzystują ogromny potencjał tkwiący w naturalnych składnikach diety, aby „odżywić” skórę od z ...\nUnikalna receptura, kryjąca w sobie skoncentrowana dawkę antyoksydantów, witamin, składników odżywczych i matujących z SUPERFOODS, sprawia, ze AKTYWNIE MATUJĄCY KREM DO TWARZY przywraca równowagę skóry, reguluje wydzielanie sebum, redukuje niedoskonałości, zwęża pory, zapobiega błyszczeniu i rewitalizuje. Odbudowuje naturalna barierę ochronna skóry, chroniąc przed wolnymi rodnikami i zanieczyszczeniami. Zapewnia efekt odświeżenia i wygładzenia oraz poprawy kolorytu.\nAplikacja: Codziennie rano i wieczorem nanieść krem na oczyszczona skórę twarzy, szyi i dekoltu.\nTym razem coś z pielęgnacji, a do tego jest to pielęgnacja od Eveline, której dawno w moim kufrze nie było. Jest to jeden z kremów z linii kosmetycznej Beauty Food-Rituals Bio Vegan. Dzisiaj omawiany krem to aktywnie matujący krem do twarzy dedykowan...\nRecenzja dodana 28.09.2021\nPrzedstawiam Wam kochane mojego ulubieńca. 🌿 Ten krem do twarzy jest dla mnie idealny. Kupiłam go w Rossmannie kilka miesięcy temu. Moim zdaniem pięknie wyglada na nim podkład. Ma on również przyjemny delikatny zapach. Szybko się wchłania i nie zosta...\nEveline - Bio Vegan - Krem do twarzy - Aktywnie matujący z Matcha, jarmużem, granatem, spiruliną i jagodami acai Chyba nie muszę pisać, jak aromatycznie ten krem pachnie? Połączenie ziół, herbaty - owoców, wszystko ze sobą komponuj...\nRoyal Caviar Therapy, Krem-koncentrat do twar ...\nOrganic Olive, Krem do twarzy, 6 olejków, Sil ...


Wiśnie - kalorie, wartości odżywcze i ciekawostki - odzywianie.info.pl\nWiśnie to lekko kwaśne sezonowe owoce, których smak zna każdy z nas. Mają małą zawartość kalorii, co w połączeniu z ich wieloma prozdrowotnymi właściwościami sprawia, że wiśnie stanowią przekąskę idealną! Przekąskę oraz dodatek do różnych dań, gdyż ich kulinarne zastosowania nie wyczerpują się jedynie na tym, iż wiśnie jada się jako samodzielną owocową przegryzkę.\nWiśnia to występująca pod około 60 różnymi gatunkami roślina z rodziny różowatych. Z owych kilkudziesięciu w Polsce w stanie dzikim rosną jedynie dwa - wiśnia karłowata oraz czereśnia ptasia (zwana inaczej trześnią). Uprawiane naszym kraju gatunki wiśni to natomiast wiśnia osobliwa, wiśnia piłkowana, wiśnia pospolita i wiśnia wonna. Wiśnie to drzewa lub krzewy, na których to rosną określane tą samą nazwą czerwone owoce. To pestkowce, w których znajduje się kulista pestka i których miąższ jest bardzo soczysty, ma słodko-kwaśny smak i silnie barwiący sok. Ich kolor zależy od odmiany. Mogą być czerwone, ciemnoczerwone, bordowe lub jasnoczerwone. Osiągają średnice około 2 cm. Co jeszcze charakteryzuje owoce wiśni?\nWiśnie - właściwości odżywcze i lecznicze\nWiśnie są dobrym źródłem witamin: B2, A i C oraz składników mineralnych: potasu, miedzi i manganu. Co ważne, 100 gramów tych smakowitych owoców pokrywa w ponad 50% dzienne zapotrzebowanie na witaminę A.\nPomimo tego, iż wiśnie mają na pozór małe wartości odżywcze, przypisuje się im wiele prozdrowotnych właściwości. Po pierwsze, znajdujący się w wiśniach błonnik sprzyja prawidłowej pracy jelit, obniża poziom złego cholesterolu we krwi i redukuje ryzyko nowotworów dolnych odcinków układu pokarmowego. Dzięki wysokiej zawartości witaminy A (beta karotenu) wiśnie redukują ryzyko chorób krążenia, a także poprawiają stan skóry, włosów i paznokci, a także wspomagają wzrok. Zawartość witaminy C sprawia natomiast, iż wiśnie wspaniale wspomagają odporność organizmu i przyspieszają leczenie różnego rodzaju infekcji (zbijają też gorączkę), a jako źródło potasu okazują się działać moczopędnie i zapobiegać nadciśnieniu (wiśnie od wieków polecane były na problemy z pęcherzem moczowym, kamicę nerkową oraz jako środek wspomagający serce). Warto również wiedzieć, iż wiśnie odkwaszają i odtruwają organizm. Godnym uwagi faktem jest też to, że wiśnie zawierają melatoninę, a więc przeciwdziałają bezsenności, ułatwiają zasypianie i efektywne regenerowanie podczas snu całego organizmu. Owoce mają również działanie przeciwzapalne - odpowiadają za nie zawarte w wiśniach antyoksydanty - antocyjany.\nKalorie i wartości odżywcze - wiśnie\nKwasy tłuszczowe nasycone 0,068 g\nKwasy tłuszczowe jednonienasycone 0,082 g\nKwasy tłuszczowe wielonienasycone 0,090 g\nKwasy tłuszczowe omega-6 0,046 g\nWitamina A 1283 I.U.\nWitamina K1 2,1 µg\nWitamina B5 (kwas pantotenowy) 0,143 mg\nŻelazo 0,32 mg\nWiśnie są oczywiście bardzo zdrowe, ale by je jeść i nie narazić się na żadne przykre konsekwencje, należy pamiętać o kilku zasadach. Po pierwsze, wiśni nie należy popijać wodą - może się to bowiem skończyć silną biegunką. Poza tym wiśni nie jada się przed posiłkiem, w ramach którego zaserwujemy sobie produkty mięsne, ani w połączeniu z np. twarogiem, gdyż owoce te utrudniają trawienie białek.\nPamiętajmy również, iż sok z wiśni jest bardzo trudno spieralny. Ich drylowanie czy nawet samo jedzenie wymaga więc od nas dużej dozy ostrożności. Lepiej nie robić tego w ulubionej białej koszuli...\nWiśnie stanowią idealny dodatek do różnego rodzaju wypieków, w tym też dodawanych do nich kremów czy galaretek. Dodawać można je również do budyniów, gotowanego ryżu czy kasz, jogurtów, owsianki czy muesli. Smaczną przekąską są też wiśnie suszone, niemniej są dość trudno dostępne (a takich, w których nie ma dodatku białego cukru, odnaleźć jeszcze trudniej). Z wiśni przygotowuje się również pyszne dżemy, a popularna w naszym kraju wiśniówka, czyli nalewka przygotowywana na bazie wiśni, jest pysznym napitkiem sama w sobie i może dodatkowo stanowić dodatek do drinków, a nawet owocowych czy czekoladowych i waniliowych lodów.\nCiekawostki o wiśni\n→ Wiśniowe drzewa uprawiane są również jako rośliny ozdobne np. jako drzewko bonsai\n→ Kwiaty wiśni są w wielu kulturach uznawane za symbol przemijania oraz życia krótkiego, ale pięknego\n→ Wiśnia w języku angielskim to sour cherry (kwaśna czereśnia), niemieckim sauerkirsche, francuskim cerise, hiszpańskim cereza\n→ Badania przeprowadzone przez naukowców z Oregon Health & Science University wykazały, że biegacze długodystansowi, którzy podczas treningu pili sok z surowej wiśni odczuwali znacznie mniejszy ból, w porównaniu ze sportowcami, którzy pili inne soki owocowe\n→ Dla mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni (Japończyków) wiśnia jest bardzo ważnym drzewem. Rośnie prawie we wszystkich miejscach, a w czasie kwitnięcia (przełom kwietnia i maja) obchodzone jest święto na jej cześć - hanami\n→ Najwięksi producenci wiśni na świecie to: Turcja, Rosja, Polska, Ukraina, Iran i Serbia\nWiśnie to lekko kwaśne sezonowe owoce, których smak zna każdy z nas. Mają małą zawartość kalorii, co w połączeniu z ich wieloma...\nwiśniekaloriewartości odżywczewłaściwości leczniczeciekawostkiowocewitaminyskładniki mineralneowoce pestkowekcal\nŚrednia ocena: 4.91 Ocen: 22


Sterowniki nawadniania zewnętrzne - Polski sklep - Oase\nStrona główna > Nawadnianie>Sterowniki nawadniania>Sterowniki nawadniania zewnętrzne\nAquaMax Eco Premium 16000 OASE-50745\nEnergooszczędna pompa Oase AquaMax Eco Premium . Pompa do oczka,...\nSterowniki nawadniania zewnętrzne Dostępne są 4 produkty.\nSterownik zewnętrzny X-CORE (XC-401-E)...\nSterownik X-core 4-sekcyjny firmy Hunter to prosty w obsłudze, a zarazem bardzo funkcjonalny sterownik do nawodnień. Od sterownika zależy praca pozostałych elementów systemu nawodnieniowego : elektrozaworów, zraszaczy, linii kroplującej.\nSterownik X-core 4-sekcyjny firmy Hunter to prosty w obsłudze, a...\nSterownik zewnętrzny X-CORE (XC-601-E)...\nSterownik X-core 6-sekcyjny firmy Hunter to prosty w obsłudze, a zarazem bardzo funkcjonalny sterownik do nawodnień. Od sterownika zależy praca pozostałych elementów systemu nawodnieniowego : elektrozaworów, zraszaczy, linii kroplującej.\nSterownik X-core 6-sekcyjny firmy Hunter to prosty w obsłudze, a...\nSterownik zewnętrzny X-CORE (XC-801-E)...\nSterownik X-core 8-sekcyjny firmy Hunter to prosty w obsłudze, a zarazem bardzo funkcjonalny sterownik do nawodnień. Od sterownika zależy praca pozostałych elementów systemu nawodnieniowego : elektrozaworów, zraszaczy, linii kroplującej.\nSterownik X-core 8-sekcyjny firmy Hunter to prosty w obsłudze, a...\nSterownik I-CORE 6-sekcyjny do rozbudowy...\nSTEROWNIK MODUŁOWY I-CORE 6- SEKCYJNY DO ROZBUDOWY DO 42 SEKCJI HUNTERZASTOSOWANIE. Czy chcesz mieć przepiękny trawnik oraz zaawansowaną możliwość programowania i intuicyjny panel sterowania? Poznaj I-CORE. Zaprojektowany zarówno do...\nSTEROWNIK MODUŁOWY I-CORE 6- SEKCYJNY DO ROZBUDOWY DO 42 SEKCJI...\n2 357,02 zł


Język w teatrze – Mirek Kocur\nPo polsku, czyli w mowie, której nie rozumie, Litwin Rimas Tuminas wyreżyserował w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu sztukę napisaną przez Anglika Szekspira – sławną z bogatego języka Tragedię Romea i Julii. Już starożytni Rzymianie wiedzieli, że trzeba się nieźle napracować, żeby wystawić dramat w obcym języku.\nOd Greków, którzy chcieli grać sztuki w Rzymie, żądali dobrej znajomości łaciny. Wyzwoleniec Liwiusz Andronikus tak znakomicie posiadł mowę swoich panów, że nie tylko napisał pierwsze łacińskie dramaty, ale też zapoczątkował rzymską literaturę. Jego pieśń, wykonana przez 27 dziewic, tak skutecznie przyczyniła się do zwycięstwa nad Kartaginą, że władze Rzymu ofiarowały aktorom na siedzibę cechu świątynię Minerwy, a Andronikus uzyskał statusu kapłana. Najpopularniejszym autorem rzymskim był jednak Plaut, on też najskuteczniej przekładał greckie komedie na łacinę. Nie miał przy tym żadnego szacunku do oryginałów i w rezultacie pisał zupełnie nowe sztuki. Wykreślał chóry i kazał śpiewać aktorom, musieli też oni improwizować długie sceny, a także co chwilę łamać sceniczną iluzję zwrotami do widowni. Wszystko po to, żeby utrzymać uwagę olbrzymiej, różnorodnej i rozochoconej widowni, która mogła zerwać spektakl z byle powodu. Inteligenci zarzucali potem Plautowi sprzyjanie niskim gustom, na dowód przytaczali jego imiona – Titus Maccius Plautus można przetłumaczyć jako: „Kutas Błazen, syn Clowna”.\nNie wiadomo czy imiona Rimas Tuminas cokolwiek znaczą, kryje się jednak pod nimi znakomity reżyser. Nie wiedział, co artyści na scenie mówią, bo nie zna polskiego, zmusił ich więc do budowania ról gestem, mimiką, intonacją i okazało się, że mamy we Wrocławiu rzeszę świetnych aktorów, czego polskojęzyczni reżyserzy zwykle nie widzą. Tylko na co mu ten Szekspir?


Uczestnicy jedenastej edycji "Tańca z Gwiazdami" skomentowali decyzję władz Polsatu o zawieszeniu show! Jak zareagowali, gdy dowiedzieli się, że program wróci na antenę dopiero jesienią? Drugi odcinek "Tańca z Gwiazdami" przyniósł nam ogromne emocje nie tylko ze względu na występy gwiazd. Show po raz pierwszy odbyło się bez udziału publiczności- decyzję podjęto ze względu na niepokojące informacje dotyczace koronawirusa w Polsce. Niestety, dziś również okazało się, że show nie będzie kontynuowane!\nGwiazdy komentują decyzję Polsatu\nW kulisach "Tańca z Gwiazdami" Krzysztof Ibisz przyznał, że decyzja o zakończeniu programu została podjęta w trakcie jego trwania. Władze Polsatu opublikowały również oświadczenie na Instagramie, w którym tłumaczą, dlaczego zawiesili show.\nDrodzy Widzowie! W związku z obecną sytuacją i w trosce o zdrowie uczestników i całej ekipy programu, Telewizja Polsat podjęła decyzję o przełożeniu programu @tanieczgwiazdami na wrzesień. Dzisiaj nie odpadła żadna z par. Mamy nadzieję, że wszyscy w komplecie spotkamy się jesienią!- czytamy na Instagramie.\nJak na decyzję władz Polsatu zareagowali uczestnicy show? Wszyscy zgodnie przyznają, że jest im przykro, ale zdrowie jest najważniejsze.\nPrzyszedłem do tego programu, żeby pokazać, że można. I jak widać można. Zrobiłem co mogłem. Nie mam wpływu na sytuację, która teraz jest. Wszystko zależy od tego jak zareagujemy. Jest tylko smutek i żal - w kulisach programu mówił Sylwester Wilk.\nPrzez to, że to jest program na żywo, taka informacja nas bardzo paraliżuje. Sam nie wiem jak się w tym momencie w tym odnaleźć - Jacek Jeschke.\nChcę tylko powiedzieć do wszystkich widzów ktrórzy oglądają, żebyśmy zachowali spokój i pokorę. Ja wracam do swojej rodziny i będę siedział w domu. I do tego zachęcam wszystkich. Nikt z nas nie wiedział, że to może nastąpić i dotknąć wszystkich - Rafał Maserak.\nSłuchajcie, teraz macie dwa tygodnie wolnego. Ale to nie są ferie, to nie są wakacje. Nie chodźcie nigdzie. Wy może nie odczujecie tych skutków, ale nie bądźcie samolubni - Sylwia Lipka apelowała do młodych ludzi.\nZakończenie programu skomentowała również Julia Wieniawa, która była faworytką 11. edycji "TzG".\nZobaczcie fragment programu, w którym Krzysztof Ibisz przekazuje smutną informację. Uczestnicy show nie ukrywali wzruszenia.\n11. edycja show została zawieszona.


Szkoda, że twoi rodzice nie przeczytali tej książki (a twoje dzieci docenią, że ją znasz) [Philippa Perry] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00039 002876 20676316 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Philippa Perry Liczba stron: 304\nISBN: 978-83-268-3318-2 Data wydania: 2020-02-26\nTytuł oryginału: The Book You Wish Your Parents Had Read Redakcja: Małgorzata Skowrońska Korekta: Sylwia Chrabałowska Konsultacja merytoryczna: Joanna Salbert Projekt graficzny okładki: Krzysztof Rychter Opracowanie graficzne: Maciej Trzebiecki Redaktor prowadząca: Magdalena Kosińska ul. Czerska 8/10, 00-732 Warszawa © copyright by Agora SA 2020 Original English language edition first published by Penguin Books Ltd, London copyright © Philippa Perry 2019 The author has asserted her moral rights All rights reserved Copyright © for Polish translation by Janusz Ochab Wszelkie prawa zastrzeżone Warszawa 2020 Wydanie I ISBN: 978-83-268-3317-5 (epub), 978-83-268-3318-2 (mobi) Książka, którą nabyłeś, jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, abyś przestrzegał praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty. Szanujmy cudzą własność i prawo! Polska Izba Książki Konwersja publikacji do wersji elektronicznej\nSpis treści To nie jest typowy poradnik dla rodziców Wstęp CZĘŚĆ PIERWSZA. TWOJE RODZICIELSKIE DZIEDZICTWO Przeszłość wraca, by kąsać nas (i nasze dzieci) Zerwanie i naprawa Naprawianie przeszłości Jak rozmawiamy ze sobą Dobry rodzic/zły rodzic: wady osądzania CZĘŚĆ DRUGA. ŚRODOWISKO TWOJEGO DZIECKA Nie liczy się struktura rodziny, lecz sposób, w jaki wszyscy się dogadujemy Kiedy rodzice nie są razem Jak sprawić, by ból był znośny Kiedy rodzice są razem Jak się kłócić i jak się nie kłócić Wspieranie dobrej woli CZĘŚĆ TRZECIA. UCZUCIA Jak reagujemy na uczucia Potwierdzanie uczuć Niebezpieczeństwa związane z blokowaniem uczuć: studium przypadku Zerwanie, naprawa i uczucia Współodczuwanie, a nie rozwiązywanie Potwory pod łóżkiem Akceptacja każdego nastroju Żądanie bycia szczęśliwym Odwracanie uwagi od uczuć CZĘŚĆ CZWARTA. WIĘŹ: BUDOWANIE FUNDAMENTÓW Ciąża Magia współczucia Jakie jest twoje rodzicielskie plemię? Dziecko i ty Przygotowywanie planu porodu Podsumowanie doświadczenia porodowego Fizyczny kontakt z dzieckiem Początkowa więź Wsparcie: opiekuj się i korzystaj z opieki Teoria przywiązania Przymusowy płacz Inne hormony, inny ty Samotność Depresja poporodowa CZĘŚĆ PIĄTA. WARUNKI DOBREGO ZDROWIA PSYCHICZNEGO Więź Dawaj i bierz, czyli tam i z powrotem Jak zaczyna się dialog Zabawa wzrokiem Gdy dialog jest trudny Znaczenie angażowanej obserwacji Co się dzieje, gdy pojawia się uzależnienie od ekranu Rodzimy się z wrodzoną zdolnością do dialogu Niemowlęta i dzieci też są ludźmi Nasze dziecko jest irytujące. Jak to przerwać? Przywiązanie Znalezienie znaczenia w opiece nad dziećmi Nastrój dziecka Sen Oswajanie snu Pomaganie, a nie ratowanie Zabawa CZĘŚĆ SZÓSTA. ZACHOWANIE Wzorce osobowe Zwycięska i przegrana gra Teraźniejszość kontra fantazje przyszłości Cechy, których potrzebujemy, aby dobrze się zachowywać Nieodpowiednie zachowanie. Jak je zrozumieć? Ekonomia inwestowania rodzicielskiego czasu Ujmowanie uczuć w słowa Gdy wyjaśnienia nie są pomocne Jak surowy powinien być rodzic? Więcej na temat napadów złości Zawiść Rodzicielskie kłamstwa Kłamstwa dzieci Granice: określ siebie, a nie dziecko Wyznaczanie granic dla starszych dzieci i młodzieży Nastolatkowie i młodzi dorośli I na koniec: kiedy wszyscy dorośniemy Epilog Co warto przeczytać? Podziękowania\nKsiążkę tę dedykuję mojej kochanej siostrze Belindzie PRZEDMOWA To nie jest typowy poradnik dla rodziców Nie zamierzam podpowiadać, jak nauczyć dziecko sikania do nocnika ani jak je odstawić od piersi. Ta książka skupia się na naszych relacjach z dziećmi; pokazuje, co utrudnia nawiązanie dobrych więzi, a co może sprzyjać ich pogłębianiu. Mówi o tym, jak nas wychowywano i jak doświadczenia z dzieciństwa wpływają na nasz stosunek do dzieci; mówi o błędach, jakie popełnimy – szczególnie o tych, których na pewno chcielibyśmy uniknąć, i pokazuje, jak to zrobić. W tej książce nie znajdziecie zbyt wielu porad czy też rodzicielskich sztuczek i wybiegów. Czasami to, co piszę, może was poruszyć albo nawet rozzłościć – ale może też zrobić z was lepszych rodziców. Napisałam książkę, którą sama chciałabym przeczytać jako świeżo upieczony rodzic, i żałuję, że przed laty moi rodzice nie mieli okazji skorzystać z takiej pomocy. Wstęp Oglądałam kiedyś występ Michaela McIntyre’a. Znany komik wymieniał cztery rzeczy, które musimy robić z naszymi dziećmi: ubierać je, karmić, myć i kłaść do łóżka. Mówił, że zanim został ojcem, wyobrażał sobie rodzicielstwo jako bieganie po kwietnych łąkach i wypoczywanie na piknikach. Tymczasem okazało się, że każdy dzień to nieustająca walka i wielokrotnie powtarzane próby nakłonienia dzieciaków do czterech ważnych dla rodziców czynności. Publiczność śmiała się w głos, gdy opisywał, jak próbuje przekonać dzieci, by umyły włosy, włożyły płaszcz, wyszły na podwórko czy zjadły jakieś warzywa. Był to śmiech rodziców, być może takich jak my, którzy także przechodzili przez to wszystko. Czasami niełatwo być rodzicem, nieraz to naprawdę ciężka praca. Bywa nudna, zniechęcająca, frustrująca i stresująca, ale jest też jednocześnie zajęciem najzabawniejszym, najradośniejszym, najbardziej wypełnionym miłością i najciekawszym, z jakim kiedykolwiek przyjedzie wam się zmierzyć. Kiedy przytłacza was brzemię brudnych pieluch, dziecięcych chorób, napadów złości (maluchów i nastolatków) albo gdy pracujecie na pełny etat, a po przyjściu do domu zaczynacie prawdziwą pracę: czyszczenie fotela z bananowej pulpy lub przeczytanie kolejnego listu, w którym wychowawczyni wzywa was do szkoły, trudno spojrzeć na rodzicielstwo z szerszej perspektywy. Ta książka ma wam w tym właśnie pomóc. Ma pokazać, co jest ważne, a co nie; i co możecie zrobić, by pomóc waszemu dziecku stać się takim człowiekiem, jakim może być. Podstawą rodzicielstwa jest wasza relacja z dzieckiem. Gdyby ludzie byli roślinami, tym podłożem byłaby gleba. Relacja z dziećmi wspiera, żywi, umożliwia rozwój – lub też go utrudnia. Jeśli dziecko nie może liczyć na prawdziwą więź, pozbawiamy je poczucia bezpieczeństwa. Chcecie, by właśnie ta relacja była źródłem siły dla waszych dzieci, a kiedyś również dla ich dzieci? Jako psychoterapeutka rozmawiam z ludźmi, którzy zmagają się z różnymi aspektami rodzicielstwa. Na co dzień obserwuję, jakim zaburzeniom ulegają relacje, i doradzam, co zrobić, by je naprawić. W tej książce chciałam podzielić się z wami tym, co moim zdaniem jest najważniejsze w rodzicielstwie. Staram się pokazać, jak pracować z uczuciami (waszymi i dzieci), jak wejść w świat dzieci i tym samym lepiej je zrozumieć oraz jak nawiązać z nimi prawdziwą więź, zamiast tkwić w męczących schematach konfliktu lub wycofania. Skupiam się na długofalowym procesie wychowania, a nie na szybkich radach i rodzicielskich sztuczkach. Interesuje mnie to, jak możemy współpracować z naszymi dziećmi, a nie jak nimi manipulować. W tej książce zachęcam was, byście przyjrzeli się własnym doświadczeniom z dzieciństwa. Dzięki temu oszczędzicie dzieciom zbędnych elementów wychowania i przekażecie im to dobro, jakie sami otrzymaliście od swoich rodziców. W książce zastanawiam się, jak ulepszyć nasze relacje i tym samym stworzyć lepszy świat dla naszych dzieci. Opisuję, jak nasze zachowania w ciąży mogą wpływać na przyszłą więź z dzieckiem, jak towarzyszyć niemowlęciu, dziecku, nastolatkowi, a w końcu młodemu dorosłemu, by tworzyć relacje, które dla naszych dzieci są źródłem siły, a nam dadzą poczucie spełnienia i satysfakcji – a przy okazji ułatwią ubieranie, karmienie, mycie i kładzenie do łóżek. To książka dla rodziców, którzy nie tylko kochają swoje dzieci, lecz także chcą je lubić.\nCZĘŚĆ PIERWSZA Twoje rodzicielskie dziedzictwo Dzieci nie robią tego, co mówimy; robią to, co my robimy, naśladują nas. To nie frazes, ale prawda. Zanim zastanowimy się nad zachowaniem naszych dzieci, warto – a nawet trzeba – przyjrzeć się, jakie są ich wzory do naśladowania. A jednym z nich jesteś ty, rodzicu. Ta część dotyczy ciebie, ponieważ to ty będziesz miał lub masz duży wpływ na swoje dziecko. Podam przykłady tego, jak w kontekście relacji przeszłość może wpływać na teraźniejszość. Opowiem o tym, jak zachowanie dziecka może wywoływać w nas dawne uczucia, które bez świadomości przenosimy na kontakty z synem lub córką. Zastanowię się również, jak ważne jest ujawnienie naszego wewnętrznego krytyka, byśmy nie przekazali następnemu pokoleniu zbyt wiele jego podtruwających przekazów. Przeszłość wraca, by kąsać nas (i nasze dzieci) Dziecko potrzebuje ciepła i akceptacji, fizycznego dotyku, obecności, miłości, zrozumienia, zabawy z ludźmi w każdym wieku, kojących doświadczeń, wiele uwagi i twojego czasu, a także wyznaczenia granic. Och – pomyślicie – więc to proste: książka może się tutaj skończyć. Tak naprawdę to dopiero początek. Przeszkód, które utrudniają nam bycie dobrym rodzicem, jest wiele. To codzienne życie: opieka nad dziećmi, pieniądze, szkoła, praca, brak czasu... I moglibyśmy jeszcze tak długo wymieniać. Tej listy nie da się nigdy zamknąć. Jednak to, co może przeszkadzać bardziej niż którekolwiek z życiowych okoliczności, dostaliśmy, gdy sami byliśmy dziećmi. Jeśli nie spojrzymy na to, jak zostaliśmy wychowani, nasze dzieciństwo może kąsać. Być może zdarza się, że mówisz coś w stylu: „Otworzyłem usta i usłyszałem słowa mojej matki”. Oczywiście, gdyby były to słowa, które sprawiły, że poczułeś się jako dziecko kochany, potrzebny i bezpieczny, problemu nie ma. Często jednak są to słowa, które wywołały coś przeciwnego. Co może przeszkadzać w relacji z dziećmi? Nasz brak pewności siebie, pesymizm, nadopiekuńczość, która blokuje nasze prawdziwe uczucia. I wreszcie: nasze oczekiwania wobec dziecka i obawy, że ono ich nie spełni. To się ciągnie przez wieki. Taką irytację czuli prawdopodobnie nasi rodzice w stosunku do nas i ich rodzice. Jesteśmy tylko ogniwem łańcuszka ciągnącego się przez tysiąclecia naszej ludzkiej historii. Jest też dobra wiadomość: możesz nauczyć się przekształcać ten łańcuszek, a to poprawi życie twoich dzieci i ich dzieci. I możesz zacząć już teraz. Nie musisz powtarzać rodzicielskiego schematu. Możesz porzucić to, co było nieprzydatne. Jeśli jesteś rodzicem lub zamierzasz nim zostać, możesz odbezpieczyć i przede wszystkim poznać swoje dzieciństwo. Sprawdzić, co się z tobą stało, jak się wtedy czułeś i jak się czujesz teraz. Po rozbrojeniu tej bomby możesz się sobie przyjrzeć i zabrać w swoją rodzicielską przyszłość tylko to, czego naprawdę potrzebujesz. Jeśli dorastając, byłeś traktowany jak ktoś cenny i wyjątkowy, czułeś bezwarunkową miłość, poświęcano ci wystarczająco dużo uwagi i miałeś satysfakcjonujące relacje z członkami rodziny, dostaniesz schemat, który pozwoli ci zbudować dobre relacje z dziećmi. Z takim bagażem doświadczeń z dzieciństwa możesz wnieść pozytywny wkład w swoją rodzinę i społeczność. Dla kogoś z takim schematem rodzinnych relacji grzebanie się w dzieciństwie raczej nie będzie zbyt bolesne. Jeśli jednak nie masz idyllicznych wspomnień – a tak jest w przypadku dużej części z nas – spojrzenie wstecz może wiązać się z dyskomfortem emocjonalnym. Nie da się tego uniknąć, jeśli chcemy mieć większą samoświadomość, a tylko to pozwoli nam na przerwanie łańcuszka obciążających schematów. Tak wiele z tego, co odziedziczyliśmy, znajduje się poza naszą świadomością. I utrudnia nam ustalenie, czy nasza reakcja to tylko odpowiedź na zachowanie dziecka, czy też może chodzi o coś, co tkwi zakorzenione w naszej przeszłości. Ta historia pomoże zilustrować, co mam na myśli. Opowiedziała mi ją Tay, kochająca mama i doświadczona psychoterapeutka, która szkoli innych. Wspominam obie jej role, by wyjaśnić, że nawet najbardziej samoświadomi i mający dobre intencje rodzice mogą popaść w emocjonalne załamanie i ich zachowanie wobec dziecka to tak naprawdę reakcja na przeszłość, a nie teraźniejszość. Ta opowieść sięga czasów, gdy córka Tay, Emily, miała prawie siedem lat. Dziewczynka wchodziła na ściankę wspinaczkową, w pewnym momencie utknęła i zaczęła krzyczeć, że potrzebuje pomocy, by zejść. Powiedziałam jej, żeby zeszła na dół, a kiedy odpowiedziała, że nie może, nagle poczułam wściekłość. Myślałam, jakie to niedorzeczne, że tak łatwo się wspinała, a teraz nie może zejść. Krzyknęłam, żeby natychmiast zeszła. W końcu to zrobiła. Potem próbowała złapać mnie za rękę, ale wciąż byłam wściekła i powiedziałam: „Nie!”, a Emily się rozpłakała. Kiedy wróciłyśmy do domu i zrobiłyśmy sobie herbatę, uspokoiła się, a ja pomyślałam: Boże, dzieci bywają takie uciążliwe. Tydzień później poszłyśmy do zoo i córka znowu zaliczyła ściankę wspinaczkową. Patrząc, jak wchodzi, poczułam się winna z powodu mojego zachowania. Najwyraźniej przypomniało się to też Emily, ponieważ spojrzała na mnie niemal z lękiem. Zapytałam ją, czy chce, byśmy się pobawiły. Tym razem zamiast siedzieć na ławce i patrzeć w ekran telefonu, stałam przy ściance i obserwowałam Emily. Kiedy poczuła, że utknęła, wyciągnęła do mnie ramiona z prośbą o pomoc. Tym razem byłam bardziej wyrozumiała. Powiedziałam jej: „Połóż jedną stopę tam, a drugą tam, chwyć to, a będziesz mogła zejść sama bez mojej pomocy”. I zrobiła to. Kiedy zeszła, zapytała: „Dlaczego nie pomogłaś mi ostatnim razem?”. Chwilę pomyślałam i odpowiedziałam: „Kiedy byłam mała, babcia traktowała mnie jak księżniczkę i nosiła mnie wszędzie, każąc mi być ostrożną przez cały czas. To sprawiło, że poczułam się niezdolna do samodzielnych decyzji, odebrano mi pewność siebie. Nie chcę, żeby ci się to przydarzyło, dlatego nie pomogłam ci, kiedy poprosiłaś w zeszłym tygodniu o podanie drabinki. Ta sytuacja przypomniała mi ten czas, gdy byłam w twoim wieku i nie pozwalano mi schodzić samej z takich ścianek. Ogarnęła mnie złość i wyładowałam ją na tobie, a to było niesprawiedliwe”. Emily spojrzała na mnie i powiedziała: „Och, po prostu myślałam, że cię to nie obchodzi”. „Ależ nie! – powiedziałam. – Obchodzi mnie to, ale w tym momencie nie wiedziałam, że jestem zła na babcię, a nie na ciebie. Przepraszam”. Jeśli nie mówimy otwarcie o uczuciach, narażamy się na to, że nasze zachowanie zostanie nietrafnie ocenione. Nie wiedząc, o co nam naprawdę chodzi, druga strona musi poczynić założenia dotyczące naszej reakcji emocjonalnej. To właśnie przydarzyło się Tay i może przydarzyć się nam, i to nie raz. Tymczasem nasza reakcja nie musi mieć nic wspólnego z tym, co dzieje się teraz, ale jest cieniem z naszej przeszłości. Warto sobie przyswoić ten mechanizm. Kiedy w odpowiedzi na to, co zrobiło lub o co poprosiło twoje dziecko, odczuwasz trudne emocje: gniew, urazę, frustrację, zazdrość, wstręt, panikę, irytację, strach itp., potraktuj to jako ostrzeżenie. Nie chodzi o ostrzeżenie, że twoje dziecko lub dzieci robią coś złego, ale o uświadomienie sobie, że przywołujesz własną przeszłość. Często ten wzór działa w taki sposób: reagujesz gniewem lub inną negatywnie naładowaną emocją na dziecko, bo to twoja obrona przed przeszłością. Zachowanie dziecka wywołuje lęk, że obudzą się w tobie dawne uczucia rozpaczy, tęsknoty, samotności, zazdrości lub niespełnionej potrzeby. Wywołuje w twojej podświadomości uczucia. Ponieważ dzieje się to poza twoją świadomością, wybierasz łatwiejszą opcję: zamiast wczuwać się w to, co czuje twoje dziecko, sięgasz po gniew, frustrację lub panikę. Czasami reaktywowane uczucia z przeszłości sięgają więcej niż jednego pokolenia. Moją matkę denerwowały wrzaski dzieci podczas zabawy. Zauważyłam, że ja też wpadam w ten stan, gdy moje dziecko z kolegami hałasują, mimo że dobrze się bawią. Chciałam zbadać, co takiego się dzieje, że dziecięcy hałas wywołuje we mnie poddenerwowanie. Zapytałam matkę, co się działo, gdy ona sama jako dziecko bawiła się głośno. Odpowiedziała, że jej ojciec – mój dziadek – miał ponad pięćdziesiąt lat, kiedy się urodziła. Cierpiał na silne bóle głowy i wszystkie dzieci musiały w domu chodzić na paluszkach, w przeciwnym razie miały kłopoty. Być może boisz się, że obarczysz winą dziecko, skoro to jego zachowanie wywołuje twoją irytację i kryjące się za nią gniewne uczucia. W rzeczywistości nazwanie tych negatywnych emocji pozwala znaleźć alternatywną narrację, w której nie przenosimy odpowiedzialności na nasze dzieci. Jeśli dasz radę wrócić do dzieciństwa, zmniejszasz prawdopodobieństwo wystąpienia negatywnych emocji kosztem dziecka. Nie zawsze będziesz w stanie prześledzić historię tych uczuć z przeszłości. Nie znaczy to jednak, że tej historii nie ma. Ona istnieje, ale jeszcze do niej nie dotarłeś. Trzymanie się jej, by ją rozbroić, może być pomocne w byciu dobrym rodzicem. Jednym z problemów może być to, że ludzie, którzy kochali cię w dzieciństwie, nie zawsze cię lubili. Czasami mogli uważać cię za irytującą muchę, rozczarowującą, nieważną, niezdarną lub nawet głupią. Kiedy przypomnisz sobie, co czułeś i jak zachowywałeś się jako dziecko, doświadczysz wolności, wyzwolisz się od irytacji, krzyku lub manipulacji bez względu na podświadome negatywne zagrywki. Nie mam wątpliwości, że może to być trudne, gdy zostaje się rodzicem. Z dnia na dzień twoje dziecko staje się twoim priorytetem dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Posiadanie dziecka mogło nawet sprawić, że w końcu zdałeś sobie sprawę z tego, z czym mieli do czynienia twoi rodzice. Być może docenisz ich bardziej, poczujesz z nimi większą identyfikację lub znajdziesz w sobie dla nich więcej współczucia. Musisz jednak identyfikować się też z własnym dzieckiem lub dziećmi. Czas poświęcony na zastanawianie się, jakim byłeś dzieckiem, gdy byłeś w wieku twojej pociechy, pomoże ci rozwinąć empatię. I pozwoli ci zrozumieć oraz poczuć się jak ono, gdy swoim zachowaniem powoduje, że chcesz je odepchnąć. Miałam klienta, Oskara, który adoptował chłopca w wieku osiemnastu miesięcy. Za każdym razem, gdy jego syn zrzucał jedzenie na podłogę lub nie zjadał wszystkiego, Oskar czuł, jak wzbiera w nim gniew. Zapytałam go, co się działo, gdy jako dziecko zrzucił jedzenie lub je zostawił. Okazało się, że pamiętał, jak w takich sytuacjach dziadek walił kościaną rękojeścią noża, a potem zmuszał wnuka do opuszczenia pokoju. Gdy wrócił do uczuć, które towarzyszyły mu jako dziecku, znalazł współczucie dla siebie jako małego chłopca, odnalazł też cierpliwość do własnego dziecka. Najłatwiej założyć, że nasze uczucia należą do tego, co dzieje się teraz, a nie są po prostu reakcją na to, co wydarzyło się w przeszłości. Wyobraź sobie, że masz czteroletnie dziecko, które na urodziny dostaje ogromny stos prezentów, nie chce się jednak nimi dzielić, na co ostro reagujesz, nazywając dziecko rozpieszczonym. Przeanalizujmy sytuację. Co tu się dzieje? Logicznie rzecz biorąc, to nie wina dziecka, że dostało tak wiele prezentów. Możesz nieświadomie zakładać, że nie zasługuje na tak wiele rzeczy, a twoje rozdrażnienie wycieka jak jad z ostrego tonu lub nieuzasadnionego oczekiwania, że dziecko będzie bardziej dojrzałe. Jeśli spojrzysz wstecz i zainteresujesz się, skąd bierze się twoja irytacja, może się okazać, że twój wewnętrzny czterolatek jest zazdrosny. Może gdy byłeś mały, kazano ci podzielić się czymś, czego nie chciałeś oddać, lub zwyczajnie nigdy nie dostałeś wielu prezentów. Aby nie być smutnym z powodu tamtych uczuć, jakie opanowały cię jako czterolatka, rzucasz się na swoje dziecko. Przypomina mi się hejt i negatywne oddziaływanie mediów społecznościowych doświadczane przez osoby publiczne z anonimowych źródeł. Jeśli potrafisz czytać między wierszami, ten internetowy jad mówi więcej niż cokolwiek napisanego i wyrażonego wprost: to niesprawiedliwe, że jesteś sławny, a ja nie! Nie jest niczym niezwykłym zazdrość o nasze dzieci. Jeśli tak się dzieje, musisz to sobie uświadomić, a nie z tego powodu hejtować swoje dziecko. Ono nie potrzebuje rodzicielskiego trollingu. W książce zaproponowałam ćwiczenia, które mogą pomóc ci lepiej zrozumieć, o czym mówię. Jeśli uznasz je za nieprzydatne lub męczące, możesz je pominąć i wrócić do nich, gdy poczujesz się gotowy. Ćwiczenie: Skąd bierze się ta emocja? Następnym razem, gdy poczujesz gniew (lub jakąkolwiek inną negatywnie nacechowaną emocję) na swoje dziecko, zamiast bezmyślnie reagować, zadaj sobie pytanie: czy to uczucie całkowicie należy do sytuacji mojego dziecka tu i teraz? Czy powstrzymuję się od patrzenia z jego punktu widzenia? Dobrym sposobem na powstrzymanie się od reakcji jest powiedzenie: „Potrzebuję trochę czasu, by pomyśleć o tym, co się dzieje” i wykorzystanie chwili na uspokojenie się. Nawet jeśli twoje dziecko potrzebuje wskazówek, nie ma sensu tego robić, gdy jesteś zły. Jeśli mimo to ich udzielisz, dzieci usłyszą tylko twój gniew, a nie to, co naprawdę próbujesz im powiedzieć. Możesz wykonać drugi wariant ćwiczenia, nawet jeśli nie masz jeszcze dziecka. Zauważ, jak często czujesz się zły lub samolubny, oburzony, spanikowany czy też może zawstydzony lub nienawidzący siebie, wyobcowany. Poszukaj schematu w swoich reakcjach i odpowiedziach. Spójrz wstecz, kiedy po raz pierwszy rozpoznałeś to uczucie, prześledź jego drogę z dzieciństwa; to, jak zacząłeś na nie reagować. Może zrozumiesz, do jakiego stopnia ta reakcja stała się nawykiem. Innymi słowy: reakcja jest tak silna, ponieważ stała się nawykiem. Zerwanie i naprawa W idealnym świecie zatrzymalibyśmy się, zanim zaczęlibyśmy działać niewłaściwie. W takim świecie nigdy nie krzyczymy na dziecko ani mu nie grozimy, nie sprawiamy, że źle się ze sobą czuje. Oczywiście, myślenie, że będziemy w stanie tak zadziałać za każdym razem, jest nierealne. Spójrz na Tay – jest doświadczoną psychoterapeutką i nadal boryka się ze swoją furią, ponieważ myślała, że należy ona do teraźniejszości. Jest jednak coś, czego możemy się od niej nauczyć: chodzi o to, jak naprawić ból. Nazywam ten proces „zerwaniem i naprawą”. Mamy zerwać z tym, że źle się rozumiemy, że przyjmujemy błędne założenia, że kogoś krzywdzimy. Zrywamy z czymś, co jest nieuniknione w każdym bliskim, intymnym i rodzinnym związku. Tak naprawdę jednak nie zerwanie jest ważne, ale to, w jaki sposób będziemy naprawiali relacje. Jak naprawić relacje? Po pierwsze trzeba zacząć pracę nad zmianą odpowiedzi. Chodzi o to, by rozpoznać wyzwalacze negatywnych emocji i wykorzystać tę wiedzę do konstruktywnej reakcji. Możesz też, jeśli twoje dziecko jest wystarczająco duże, przeprosić je, tak jak Tay przeprosiła Emily. To działa nawet wtedy, gdy zdajesz sobie sprawę, że wiele miesięcy temu źle postąpiłeś wobec swojego dziecka. Nadal możesz mu powiedzieć, że źle zrobiłeś. Nawet dla dorosłego dziecka ma znaczenie, że rodzic chce naprawić relacje. Przypomnij sobie słowa Emily. Dziewczynka, widząc reakcję mamy, założyła, że Tay się o nią nie troszczy. Musiała poczuć ulgę, gdy dotarło do niej, że mama dba o nią, ale ma jakiś problem z przeszłością. Pewna mama zapytała mnie kiedyś, czy przepraszanie dzieci nie jest niebezpieczne. „Czy nie potrzebują, żebyś miała rację, inaczej nie czują się bezpiecznie?” – zapytała. Odpowiedziałam: „Nie! Dzieci potrzebują, żebyśmy byli prawdziwi i autentyczni, a nie doskonali”. Instynkt dziecka powie mu, kiedy nie jesteśmy w zgodzie z nim lub z tym, co się dzieje. Jeśli udamy, że tak nie jest, stępimy ten czuły radar. Tak się dzieje na przykład wtedy, gdy jako dorośli udajemy, że nigdy się nie mylimy. W efekcie takiego wychowania dziecko może nadmiernie dostosowywać się do sytuacji. I to nie tylko do tego, co mówisz ty jako rodzic, ale do tego, co mówi każdy. W ten sposób nasze dzieci mogą stać się bardziej podatni na ataki ludzi, którzy wcale nie muszą mieć dobrych intencji. Instynkt dziecka jest ważnym elementem zaufania, kompetencji i inteligencji. Dlatego nie powinniśmy go uszkadzać i wypaczać. Mark przyszedł na warsztaty dla rodziców, które prowadziłam. Jego żona, Toni, zasugerowała, że powinien wziąć w nich udział. W tym czasie ich syn, Toby, miał prawie dwa lata. Mark powiedział mi, że on i jego żona nie planowali mieć potomstwa. Jednak Toni w wieku czterdziestu lat zmieniła zdanie. Po roku prób, w końcu w wyniku zapłodnienia in vitro zaszła w ciążę. Biorąc pod uwagę, jak bardzo staraliśmy się o dziecko, zaskoczyło mnie, jak wygląda nasze życie z małym. Miałem konkretną wizję rodzicielstwa: oglądam telewizję, a dziecko w tym czasie w cudowny sposób śpi, najlepiej w swoim łóżeczku, i prawie nigdy nie płacze. Gdy urodził się Toby, zniknęła z naszego związku spontaniczność. Trzeba było dostosować się do rutyny z dzieckiem, a jedno z nas musiało być stale w rodzicielskiej gotowości przez całą dobę. Taki stan rzeczy spowodował, że zacząłem się wahać między poczuciem urazy, depresji lub nawet obu naraz. Dwa lata od narodzenia syna nadal nie potrafię cieszyć się życiem. Toni i ja nie rozmawiamy już o niczym innym niż Toby. Jeśli nawet spróbuję porozmawiać o czymś innym, żona powróci do syna w niecałą minutę. Wiem, że jestem samolubny, ale to nie powstrzymuje mnie przed frustracją. Szczerze mówiąc, nie widuję się z Toni i Tobym dłużej. Poprosiłam Marka, żeby opowiedział mi o swoim dzieciństwie. Nie był jednak bardzo zainteresowany odkopywaniem go ze mną. Uważał, że jego dzieciństwo było całkowicie normalne. Jako psychoterapeuta wzięłam „brak zainteresowania” za wskazówkę tego, że potrzebował się jednak od przeszłości zdystansować. Podejrzewałam, że bycie rodzicem wywołuje w nim uczucia, przed którymi chciał uciec. Zapytałam Marka, co znaczy „normalne dzieciństwo”. Powiedział mi, że jego tata odszedł, gdy miał trzy lata. Dorastał, a wizyty ojca stawały się coraz rzadsze. Mark ma rację: to normalne dzieciństwo, tak się zdarza. Nie oznacza to jednak, że zniknięcie ojca nie miało dla niego znaczenia. Zapytałam Marka, co jako dziecko myślał o dezercji ojca. Nie mógł sobie przypomnieć. Zasugerowałam, że może to dla niego zbyt bolesne i dlatego nie chce o tym pamiętać. I może łatwiej mu w relacji z własnym synem być jak jego tata: zostawić Toni i Toby’ego, ponieważ wtedy nie musi otwierać własnego zakopanego pudełka z trudnymi emocjami. Powiedziałam mu, jak ważne jest to, aby rzeczywiście się odblokował i otworzył. W przeciwnym razie nie będzie wrażliwy na potrzeby własnego syna i przekaże Toby’emu to, co on sam dostał. Nie widziałam się z Markiem przez sześć miesięcy. Spotkaliśmy się ponownie na innym warsztacie. Powiedział mi, że ma depresję i rozpoczął terapię. Ku swojemu zaskoczeniu przyznał, że w gabinecie terapeuty płakał i krzyczał z powodu tego, że ojciec go opuścił. Terapia pomogła mi umieścić uczucia tam, gdzie być powinny – tak naprawdę nie chodziło o to, że nie jestem gotowy na związek i na bycie rodzicem. Moje uczucia miały swój rdzeń w dezercji ojca. Nie mówię, że wciąż nie czuję się znudzony, a czasem nawet wściekły, ale wiem, że uraza należy do mojej przeszłości. Wiem, że nie chodzi o Toby’ego. Zobaczyłem wreszcie sens całej uwagi, jaką poświęcam Toby’emu. Chodzi o to, by poczuł się dobrze nie tylko teraz, ale również w przyszłości. Toni i ja napełniamy go miłością i, miejmy nadzieję, będzie to oznaczać, że on sam nauczy się dawać miłość, gdy będzie starszy, że poczuje się cenny. Ten proces nie ma związku z moim ojcem. Poza tym, że wiem, iż Toby dostaje ode mnie to, czego nie dostałem od własnego taty. Kładziemy podwaliny pod świetny związek. Widzę wreszcie sens tego, co robię, większość mojego niezadowolenia zamieniłem w nadzieję i wdzięczność. Teraz znów czuję się bliżej Toni. Bardziej interesuję się Tobym i z nim jestem, dzięki czemu Toni może myśleć nie tylko o dziecku. Mark naprawił relację z Tobym. Patrząc na własną przeszłość, zrozumiał, co dzieje się w teraźniejszości. Był gotowy zmienić swój stosunek do życia z synem. W skrócie: to było tak, jakby nie mógł odblokować swojej miłości, dopóki nie odkrył swojego żalu. Naprawianie przeszłości Jakiś czas temu przyszła mama zapytała mnie, jakiej rady udzieliłabym nowym rodzicom. Powiedziałam jej, że bez względu na wiek dziecko jest w stanie przypomnieć o emocjach, jakie rodzic przeżywał, gdy sam był na podobnym etapie. Spojrzała na mnie nieco zdezorientowana. Mniej więcej rok później, z małym dzieckiem na rękach, ta sama mama przyznała, że podczas pierwszego spotkania nie zrozumiała, co miałam na myśli. Ale pamiętała o tym i gdy weszła w nową rolę, zaczęło to mieć dla niej sens; pomogło jej również w trosce o dziecko. Świadomie nie przypominasz sobie, jak to jest być dzieckiem, ale podświadomie tamten czas pamiętasz, a twoje dziecko będzie ci o nim przypominało. Rodzic często wycofuje się ze świata swojego dziecka w bardzo podobnym wieku, w którym jego matka czy ojciec stali się dla niego niedostępni. Może być też tak, że rodzic będzie chciał się oderwać emocjonalnie, gdy jego dziecko będzie w tym samym wieku co on, gdy poczuł się samotny. Mark jest klasycznym przykładem osoby, która nie chce stawić czoła uczuciom, jakie wzbudza w nim dziecko. Możesz chcieć uciec od tych uczuć i od swojego dziecka, ale jeśli to zrobisz, przekażesz mu to, co tobie zrobiono. Będzie oczywiście także mnóstwo dobrych rzeczy, które dasz dziecku – całą miłość, jaką otrzymałeś. Jednak w tej relacji pojawi się również to, czego nie chcesz przekazać: odziedziczony strach, nienawiść, samotność lub uraza. Będą chwile, gdy poczujesz nieprzyjemne emocje w stosunku do dziecka. Tak jak odczuwasz to w stosunku do partnera, rodzica, przyjaciela lub siebie samego. Jeśli się przyznasz do tych trudnych uczuć, rzadziej będziesz bezmyślnie karał bliskich za to, co w tobie obudzili. Jeśli podobnie jak Mark stwierdzisz, że nie lubisz życia rodzinnego, ponieważ czujesz się odepchnięty na bok, może to być spowodowane tym, że zostałeś porzucony jako dziecko, a jeden lub oboje rodziców cię zlekceważyli. Czasami taki uraz z przeszłości może przypominać nudę lub potrzebę odcięcia się od dziecka. Niektórzy rodzice myślą, że przesadzam, kiedy używam słów takich jak „dezercja” i „uraza”. „Nie żałuję moich dzieci” – mówią. „Czasami chcę mieć spokój, ale kocham je”. Myślę o dezercji jako o spektrum. Najbardziej dotkliwym jest fakt, że całkowicie rezygnuje się z fizycznej obecności w życiu dziecka, tak jak zrobił to ojciec Marka. Ale uważam również, że dezercja obejmuje odepchnięcie dziecka, gdy żąda ono twojej uwagi, lub niesłuchanie go, gdy próbuje na przykład pokazać ci swoje rysunki (twoje dziecko próbuje wtedy pokazać, jakie jest naprawdę). Ta potrzeba odepchnięcia, chęci długiego snu i nakaz samodzielnej zabawy (by dziecko nie zabierało czasu) może się pojawić, gdy próbujesz nie być z dzieckiem, bo tak bolesne dla ciebie jest przypomnienie własnego dzieciństwa. Z tego powodu nie możesz się poddać takiej potrzebie. To prawda: możemy sobie wmawiać, że odpychamy dzieci, bo musimy (chcemy) realizować się w także w innych dziedzinach naszego życia, takich jak praca, przyjaciele i Netflix. Przecież jesteśmy dorośli! Tymczasem to jest czas, gdy ta mała osóbka potrzebuje nas bezwarunkowo. Wszystko inne możemy nadrobić, ale czasu spędzonego bez dziecka – nie. Trudno jest powstrzymać mechanizm, który wdrukowuje nam przenoszenie tego, jak my byliśmy traktowani, na kolejne pokolenie. Musimy najpierw zauważyć, jak się czujemy, a następnie zastanowić się nad emocjami, zamiast reagować na uczucia, których nie rozumiemy właściwie. Stawianie czoła mniej akceptowanym sposobom działaniom – w przypadku Marka była to ucieczka – może również wywołać poczucie wstydu. Kiedy tak się dzieje, pojawia się tendencja do obrony: nie chcemy czuć wstydu. Jeśli jednak poddamy się schematowi i niczego nie zmienimy, przekażemy naszą dysfunkcję kolejnemu pokoleniu. Wstyd nas nie zabija. Kiedy zdamy sobie sprawę z tego, co się dzieje, możemy zamienić nasz wstyd w dumę, ponieważ zauważyliśmy naszą historię: to, jak czuliśmy się zmuszeni do działania, i to, że uświadomiliśmy sobie, jak musimy się zmienić. Naprawdę liczy się tylko komfort dziecka: sprawianie, by było bezpieczne i by czuło, że chcemy z nim być. Słowa, jakich używamy w procesie wychowania, stanowią niewielką część tego, co istotne. Najważniejsze jest nasze ciepło, dotyk, życzliwość i szacunek dla dziecka, jego uczuć, opinii i interpretacji świata. Innymi słowy: musimy okazywać miłość, którą do niego czujemy. Nie tylko wtedy, gdy śpi i pięknie wygląda. Jeśli czujesz, że chcesz odpocząć od swoich dzieci, prawdopodobnie potrzebujesz przerwy od uczuć, jakie w tobie wywołują. Aby uniknąć kontroli przez te wyzwalacze, spójrz na siebie jak na dziecko lub na własne dziecko ze współczuciem. Gdy będziesz w stanie to zrobić, rozpoznasz potrzebę i tęsknotę. Oczywiście od czasu do czasu należy skorzystać z opiekunki i cieszyć się wyjściem „dla dorosłych”. Trzeba jednak pamiętać, że uczucie przerwy jest szczególnie obciążone. Potrzebujesz odpocząć, dobrze, ale najpierw odważ się przypomnieć sobie, jak czułeś się w takiej sytuacji jako dziecko. Ćwiczenie: Patrząc wstecz ze współczuciem Zadaj sobie pytanie, jakie zachowanie twojego dziecka wywołuje w tobie najsilniejszą negatywną reakcję. Co się działo, gdy jako dziecko zachowywałeś się podobnie? Ćwiczenie: SMS z przeszłości Zamknij oczy i przypomnij sobie swoje najwcześniejsze wspomnienie. Może to być po prostu obraz, uczucie czy historia. Jakie emocje dominują w twojej pamięci? Czy jesteś w stanie prześledzić, jak emocje z przeszłości wpływają na to, kim jesteś teraz? Jak te dawne emocje wpływają na to, jakim jesteś rodzicem? Pamiętaj: jeśli podczas wykonywania tego ćwiczenia pojawi się na przykład lęk przed zawstydzeniem, który być może jest prawdziwą przyczyną tego, że tak sztywno trzymasz się zasad (i to nawet kosztem dziecka), nie bój się porażki. Możesz się martwić, że nie dasz rady, że stosując mechanizm obronny, zachowasz się według wyuczonego schematu, który broni cię przed niechcianym uczuciem. Jeśli jednak masz już tę świadomość, możesz być naprawdę z siebie dumny, bo zauważyłeś to uczucie. [...]\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Szkoda__ze_twoi_rodzice_nie_przeczytali_tej_ksiazki__a_twoje_dzieci_docenia__ze_ja_znasz_-ebookRO/p00648561i006" target="_blank" title="Szkoda, że twoi rodzice nie przeczytali tej książki (a twoje dzieci docenią, że ją znasz) [Philippa Perry] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Szkoda, że twoi rodzice nie przeczytali tej książki (a twoje dzieci docenią, że ją znasz) [Philippa Perry] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Działka budowlana z widokiem na las Wieszowa ul. Jagodowa 690,5 m2 Wieszowa • OLX.pl\nDziałka budowlana z widokiem na las Wieszowa ul. Jagodowa 690,5 m2\n154 500 zł Do negocjacji\nCena za m² 223.75 zł/m²\nDziałka położona w malowniczej części Wieszowy, widok na las i pola. Ulica Jagodowa przy której znajduję się nieruchomość, zabudowana jest domami jednorodzinnymi, spokojna i bezpieczna okolica. Miejscowość sama w sobie jest samowystarczalna, znajdują się tutaj: sklepy spożywcze, szkoła podstawowa, przedszkole. Lokalizacja daje duże możliwości ze względu na odległości do poszczególnych miast Górnego Śląska: Gliwice - 15 km, Zabrze - 10 km, Bytom - 12 km, Tarnowskie Góry - 13 km, Katowice - 35 km (dojazd autostradą A1 i A4 zajmuje 25 minut) Działka znajduje się w Wieszowie przy ulicy Jagodowej 36. Do sprzedania są dwie działki A i B (podział na pierwszym zdjęciu) działki maja wymiary 25m x 28,5m. Działka "A" ma wjazd bezpośrednio z ulicy Jagodowej, natomiast działka "B", ma wjazd z drogi wewnętrznej , do której jest zapis notarialny w Księdze Wieczystej o służebności przesyłu i przejazdu. Teren uzbrojony w prąd, wodociąg gmina ma robić w roku 2021, Cena do negocjacji, zapraszam do kontaktu telefonicznego. Sprzedaż lub zamiana za mieszkanie, pole rolne, inną działkę, rozważę każda logiczną propozycję\nDodane\to 18:08, 28 listopada 2020\nID ogłoszenia: 642384882\nZiemia przesiewana, ziemia ogrodowa, ziemia pod trawnik, ziemia d\nZiemia przesiewana, przesiana, ogrodowa, pod trawnik, do ogrodka\nZiemia przesiewana, ziemia ogrodowa, ziemia pod warzywa, transport\nPrzesiewacz wibracyjny, sortownik, do ziemi, kruszywa kolejowego, wyna


ZIO: Fenomenalna Lundby poza zasięgiem rywalek! - Sport News\n12 lutego 2018 Monika Jakubowska Skoki narciarskie, Sporty Zimowe, Zimowe Igrzyska Olimpijske 0\nNadal wiatr rozdaje medale na olimpijskich obiektach w Pjongczangu. Dziś z warunkami atmosferycznymi zmagały się skoczkinie narciarskie. Konkurs z trudami został dociągnięty do końca. Mistrzynią olimpijską została Norweżka Maren Lundby. Srebro wywalczyła Niemka Katharina Althaus, a brąz – Japonka Sara Takanashi.\nPierwsza seria wyłoniła już trzy główne faworytki do zwycięstwa w dzisiejszym loteryjnym konkursie. Lundby wyprzedzała Althaus zaledwie o 2,2 punktu, choć skoczyła metr bliżej. Sara Takanashi traciła 5 punktów. Wszystko było w nogach zawodniczek oraz w rękach wiatru. Kolejne rywalki traciły już ponad 10 punktów, co jest na skoczni normalnej nie do odrobienia.\nW drugiej serii pretendentki do zwycięstwa pokazały swoje koncertowe skoki. Najpierw Japonka skoczyła 103,5 metra, a tuż po niej Atlhaus wylądowała na 106 metrze. I nadszedł czas na finałowy skok. Fenomenalna Lundby nie zawiodła swoich fanów i skoczyła aż 110 metrów triumfując w zawodach!\nObrończyni tytułu sprzed czerech lat z Soczi Carina Vogt zajęła dziś 5. miejsce tracąc do zwyciężczyni aż 36,7 punktu.


Blog - str 26 na 38 | Kodilla.com\nW tych zawodach pracy jest pod dostatkiem\nOpublikowano 21.01.2019 14:01 przez Marek Zoellner\nHandlowcy, specjaliści obsługi klienta i specjaliści IT - to, według najnowszego raportu Pracuj.pl, branże, w których na oferty zatrudnienia nie można narzekać. Portal przeanalizował ponad pół miliona ogłoszeń z ubiegłego roku i przedstawił prognozę na rok 2019.\nSzybki Bonifacy, bezbłędna Honorata i... niezastąpieni programiści\nOpublikowano 09.01.2019 13:26 przez Marek Zoellner\nPamiętasz nasz artykuł o zagrożeniach na rynku pracy spowodowanych automatyzacją? Nie minęło nawet pół roku, a ten scenariusz się sprawdza. Automaty z powodzeniem zaczęły przejmować niektóre stanowiska. Co to oznacza dla branży IT?\nJak się przebranżowić, czyli droga do pierwszej pracy w IT\nOpublikowano 21.12.2018 14:57 przez Marek Zoellner\nTo był jeden z nietypowych webinarów Kodilli. Maciek Olaczek, który zwykle nadaje z naszego studia przy Racławickiej we Wrocławiu, tym razem wybrał się z wizytą do siedziby firmy intive. Na jego i Wasze pytania odpowiadali Magdalena Pieczka oraz Michał Kaleta.\nProgramistki mogą uratować branżę IT!\nOpublikowano 10.12.2018 14:40 przez Marek Zoellner\nNawet o 16 miliardów euro mogłoby wzrosnąć unijne PKB, gdyby w pełni został wykorzystany potencjał programujących kobiet. Jeśli zatem dotąd myślałaś, że nie jesteś gotowa na naukę programowania, czas to zmienić. Branża IT na Ciebie liczy!


KontaktMapa Strony\tStrona główna\tKategorie:\nMój pekińczykJak wychowywać pekińczykaCharakter pekińczyka\tPekińczyk - nasz ulubieniecPekińczyk to pies będący przedstawicielem jednej z najstarszych ras psa domowego, wyhodowana w cesarskich Chinach.\nObecnie pekińczyk uznawany jest za idealnego psa pokojowego, dobrze czującego się nawet w niewielkich mieszkankach. Są to psy bardzo żywe i wesołe, są świetnymi kompanami dla dzieci. Pomimo wesołego usposobienia, pekińczyki są jednak czasami uparte i złośliwe o czym każdy z ich miłośników na pewno się przekonał. Ten jednak kto traktuje go z należytym szacunkiem i zasłuży sobie na jego miłość zyska dozgonnego i oddanego przyjaciela.\nNajnowsze galerie Czaki (2 zdjęcia) Foxi (9 zdjęć) Babel (4 zdjęcia) Forest (4 zdjęcia) Tosia (3 zdjęcia) Boby (3 zdjęcia) Fido (3 zdjęcia) Piwonia (6 zdjęć)Dodaj zdjęcia swojego pupila »\tCopyright 2016 by RKD Team


To tango zatańczyła niemiecka jedenastka\nUdostępnij na FacebookuMyPolacy.deaktualność"To tango zatańczyła niemiecka jedenastka"\nAktualności"To tango zatańczyła niemiecka jedenastka"\n"To tango zatańczyła niemiecka jedenastka"\n3 lipca 2010, 20:55 · 375 odsłon · Skomentuj! · Autor:MayaJ\nNajmłodsza drużyna mundialu rozniosła pełną gwiazd reprezentację Argentyny. "Na stadionie w Kapsztadzie tango zatańczyła tylko niemiecka jedenastka" - napisał Bild.\nNikt przed meczem nie typował takiego wyniku. To co zrobili Niemcy z Argentyńczykami przeszło najśmielsze oczekiwania wiernych kibiców. Pierwszy gol padł w czwartej minucie po rozpoczęciu meczu. Kolejne padały w 68 minucie, 74 i 89.\nTrener niemieckiej reprezentacji nie mógł nachwalić się swoich piłkarzy, w pierwszym wywiadzie powiedział: "To, co pokazaliśmy w drugiej połowie gry było niesamowite. (…). Niewyobrażalna jest też wysokość naszej wygranej. Zespół wykonał wszystkie założenia taktyczne. Jesteśmy wśród najlepszych czterech drużyn na świecie i tam też jest nasze miejsce". (…)\nAplikuj na ofertę pracy"To tango zatańczyła niemiecka jedenastka"


Pogrzeb biskupa z Wisły w piątek - Dziennikzachodni.pl\nPogrzeb biskupa z Wisły w piątek\nPogrzeb pochodzącego z Wisły biskupa Mieczysława Cieślara, zastępcy biskupa Kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce, który zginął w nocy z niedzieli na poniedziałek w wypadku samochodowym w Rogowie pod Łodzią, odbędzie się w najbliższy piątek.\nBp Mieczysław Cieślar wziął udział w sobotnich uroczystościach żałobnych na warszawskim placu Piłsudskiego, a w niedzielę był w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie, gdzie zastępował tragicznie zmarłego pod Smoleńskiem proboszcza - ks. gen. Adama Pilcha, duchownego również pochodzącego z Wisły. Podczas wieczornego powrotu biskupa do Łodzi doszło do wypadku. Okoliczności tej tragedii ustala Prokuratura Rejonowa w Brzezinach.\n- To był bardzo mądry i niezwykle wykształcony człowiek. Przy tym skromny - mówi ks. Jan Byrt, proboszcz parafii ewangelickiej w Szczyrku Salmopolu. - Poznałem go zanim jeszcze zacząłem studia teologiczne. Był często zapraszany do Wisły, by odprawiać nabożeństwa.\nWiślanie szczycili się tym, że mają takiego człowieka w centralnej Polsce - przyznaje duchowny ze Szczyrku. Wspomina, że bp Cieślar znakomicie znał język grecki, był szanowanym i lubianym przez studentów wykładowcą w Akademii Teologicznej.\nTydzień wcześniej bp Cieślar uczestniczył w nabożeństwie żałobnym w kościele Wniebowstąpienia Pańskiego, gdzie wygłosił kazanie. Powiedział wówczas: Czy żyjemy, czy umieramy, należymy do Pana. On zmartwychwstał i jest naszym zmartwychwstaniem i życiem.\nMieczysław Cieślar urodził się 28 marca 1950 roku w Wiśle. Ordynowany został we wrześniu 1973 roku, a konsekrowany na biskupa w maju 1996 r. Cztery lata temu został biskupem diecezji warszawskiej i proboszczem parafii ewangelicko-augsburskiej św. Mateusza w Łodzi. Był również zastępcą biskupa Kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce. Pozostawił żonę, która jest prorektorem Akademii Muzycznej w Łodzi, córkę i syna.\nPogrzeb bpa Cieślara rozpocznie się w piątek o godzinie 12 w kościele św. Mateusza w Łodzi, a kontynuowany będzie na cmentarzu przy ulicy Ogrodowej.\nNa uroczystości pogrzebowe wybiera się spora grupa wiślan.


Strona 4 z 29 Strony: 1234567891011\nRe: jazda na jednym kole\n21 sty 2013 - 16:10:05 IP/Host: ---.dynamic.chello.pl\nczy aby Papiernia to nie jest teren prywatny? może na wzór niektórych warszawskich centrów handlowych właściciele zechcą sfinansować stację? Może...ktoś z nimi na ten temat w ogóle porozmawia?\nTomek wspomniał o tym post wyżej. Ja do tego o czym piszecie dołączę Park Zdrojowy, przecież tam też uzdrowisko jest prywatną własnością jak rozumiem? Więc może też poszukac kaski na sfinansowanie?\nbrak stacji w Mirkowie to byłaby wg mnie....poważna niepoważność... chyba, że przyjmiemy z definicji, że to wszystko jest tylko dla turystów a mieszkańców ma się...nie do końca na względzie....\nMasz Artku rację, że to by było poważne niedopatrzenie i niedorzecznośc. Bardzo dobrym miejscem lokalizacji tam, bylby parkinkg przy Metsie.\nTrzeba być tylko zarejestrowanym w systemie, a karta miejska może posłużyć jako nośnik danych - wcale nie musi, bo może być to rownież karta debetowa, jak i Legitymacja studencka.\nMasz rację, ja korzystam z karty miejskiej więc to mnie zasugerowało;P\n21 sty 2013 - 16:43:19 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nJa bym proponował przy Starej Papierni - obok sklepu z winami. Tym samym możemy (a raczej powinniśmy) zaprosić właścicieli Starej Papierni do włączenia się w projekt Veturilo i sfinansowania jednej stacji\nNie wiem czy będą tacy chętni do wyłożenia 30 tysięcy rocznie (150 przez 5 lat) w ramach promocji. Warszawska Galeria jest zupełnie inna pod względem skali.\nPoza tym istnieje duża szansa, że jeden z punktów finansowanych przez gminę znajdzie się w pobliżu Starej Papierni lub wręcz na jej terenie i to Urząd będzie prosił o użyczenie miejsca, które centrum wspaniałomyślnie, bezpłatnie udostępni .\nWydaje mi się, że teraz ten temat jest trochę spalony.\nGdyby rozmowy z CH przeprowadzono przed, to byłaby szansa na to, że oni pokrywają koszty jednej stacji u siebie, gmina dokłada na "swoje" pozostałe cztery do niezbędnego minimum wymaganego przez operatora.\nMoże pójdą na układ, że częściowo pokryją koszty jednej stacji i ta właśnie będzie zlokalizowana u nich.\nPróbować można i nawet trzeba, ale nie spodziewam się wielkiego sukcesu. Chyba, że przekonają najemców do dodatkowej dopłaty do czynszu .\nZTM mi powiedział, a dokładnie Łukasz Puchalski, który bezpośrednio sprawuje nadzór nad Veturilo, że ani ZTM, ani Next Bike nie ingerują gdzie powstaną stacje - to jest już tylko i wyłącznie decyzja władz samorządowych (czyt. władz i mieszkańców)\nWładz, mieszkańców i możliwości organizacyjno-technicznych? Na pewno potrzebna jest zgoda właściciela lub zarządcy terenu. Jeżeli działka jest gminna to powiedzmy, że nie ma problemu. Jeżeli będzie to np. w pasie drogowym, to zarządca drogi może wyrazić zgodę i... naliczyć opłatę za zajęcie pasa drogowego. Te koszty operator uwzględnił już w opłatach od samorządu?\nWydaje się, że takie urządzenia potrzebują prądu. Są jakieś akumulatory, czy każda stacja musi być zasila w energię z sieci? Transmisja danych z takiej stacji pewnie bezprzewodowo? Do zrobienia chociaż u nas zasięg nie powala, a już szczególnie na wioskach .\nBurmistrz chce mieć stację w centrum Grapy\nGdzie dokładniej miałoby być to centrum Grapy? Na osiedlu między blokami, czy np. przy oczku wodnym w miejscu ratusza widmo (czyli praktycznie w pobliżu CH Stara Papiernia)?\nTak naprawdę to są trzy uchwały - o zawarciu umowy z ZTM na pięć lat na udział w systemie roweru miejskiego (wartość umowy: 5 X 150 tys. zł), o zmianie uchwały budżetowej oraz WPF w związku z tym projektem.\n750 tysięcy w ciągu najbliższych 5 lat na dodatkową "promocję" gminy w tym okresie.\nZastanawiam się jaką kwotę wpisano do WPF (i jaka zostanie wydana) na tych najbliższych kilka lat na budowę nowych, dedykowanych dróg dla rowerów, które zostaną na dłużej. Budowę, a nie oznakowanie szlaków przebiegających po istniejących jezdniach dróg wojewódzkich, przez zakrzaczone, zachwaszczone ścieżki, dukty itp.\nMam na myśli takie sensowne pod względem przebiegu trasy lub chociaż odcinki, które będzie można realnie przyłączyć do jakiejś większej całości w przyzwoitej perspektywie czasowej.\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2013-01-21 16:46 przez czaknoris.\n22 sty 2013 - 10:11:22 IP/Host: ---.t-mobile.pl\nZastanawiam się jaką kwotę wpisano do WPF (i jaka zostanie wydana) na tych najbliższych kilka lat na budowę nowych, dedykowanych dróg dla rowerów, które zostaną na dłużej.\nwielu się zastanawia...na dziś to moglibyśmy szukać tych pieniędzy pewnie tylko w pozycjach związanych z budową nowych dróg (choć cały czas zdaje się plan remontu Mirkowskiej ścieżki nie przewiduje....ale tu przynajmniej radni się domagali zmiany tego projektu...)...podobno (jak twierdził radny Skowroński) w szufladach urzędu leżą gotowe koncepcje...\nna wiosnę obiecano nam powstanie specjalnego zespołu, który nad tematem się pochyli...jednak poza dyskusjami za wiele się raczej pewnie nie wydarzy...problemy zawsze te same tj. a to nie nasza droga, a to inny równie ważny powód by nic nie zrobić...ale Veturilo...marketingowy sukces zapewni ;)\nDo 18. marca wyraź opinię nt. usytuowania stacji rowerowych Veturilo zob na s. 3\n11 mar 2013 - 14:15:06 Moderator\nZgodnie z założeniami jednoślady będzie można wypożyczyć w pięciu miejscach. Burmistrz Kazimierz Jańczuk proponuje, by stacje stanęły w następujących punktach:\n- Klarysew (droga serwisowa wzdłuż ul. Warszawskiej, przy skrzyżowaniu z ul. Mirkowską)\n- os. Grapa (parking Starej Papierni - jeżeli właściciel centrum handlowego wyrazi zgodę lub parking przy poczcie)\n- pasaż przy ul. Sienkiewicza, obok skrzyżowania z ul. Piłsudskiego\n- os. Mirków (parking przy dawnej pizzerii)\n- Skolimów (gminny plac przy Ośrodku Pomocy Społecznej)\nOstateczna decyzja w sprawie lokalizacji stacji jeszcze nie zapadła. Urząd Miasta i Gminy Konstancin-Jeziorna do 18 marca czeka w tej sprawie na opinie mieszkańców. Swoje propozycje i uwagi, wyłącznie w formie pisemnej, można przesłać drogą elektroniczną na adres: psiepsiak@konstancinjeziorna.pl, faksem (nr 22-754-41-74) lub złożyć osobiście w kancelarii UMiG (pok. nr 4).\nRe: Do 18. marca wyraź opinię nt. usytuowania stacji rowerowych Veturilo zob na s. 4\n14 mar 2013 - 14:17:25 IP/Host: ---.ip.netia.com.pl\nPapiernia nie chce Veturilo.\n15 mar 2013 - 07:46:51 IP/Host: 195.116.92.---\na ja mam tylko nadzieję, że UMiG zdjae sobie sprawę z tego, że ten system nie jest bezobslugowy jak w Warszawie. Chodzi mi o to, że w godzinach szczytu kierunek ruchu będzie w jedną stronę. Rano wszyscy zjadą na Klarysew, a po południu z Klarysewa. I jeżeli ktoś nie będzie w tym okresie czasu ich rozwoził to te kilkanaście/dziesiąt rowerów bedzie stało w jednym miejscu, lub też nie zmieszczą się na Klarysewie i będą ludzie musieli odwieźć je skąd je wzięli.\n15 mar 2013 - 09:23:45 IP/Host: ---.dynamic.gprs.plus.pl\na ja mam tylko nadzieję, że UMiG zdjae sobie sprawę z tego, że ten system nie jest bezobslugowy jak w Warszawie\nsystem będzie bezobsługowy.\nNie wiem jak często, ale serwis firmy Next Bike jeździ i uzupełnia rowery na każdej stacji. Tak też będzie w Konstancinie.\nI jeżeli ktoś nie będzie w tym okresie czasu ich rozwoził to te kilkanaście/dziesiąt rowerów bedzie stało w jednym miejscu, lub też nie zmieszczą się na Klarysewie i będą ludzie musieli odwieźć je skąd je wzięli\nNie zgodzę się z Tobą, Hammer. Jeżeli się okaże, że np. na stacji w Klarysewie wszystkie stojaki rowerowe są zajęte, żeby móc oddać rower, to Pani X nie będzie musiała wracać do stacji, z której wzięła ten rower. Po prostu przypnie rower do już przypiętego roweru i w systemie odznaczy, że oddała rower. To przecież byłoby całkowicie bez sensu, gdyby musiała wracać np. na grapę i oddać tam rower. To kłóci się z ideą tego systemu.\nNa poparcie tego, o czym napisałem wyżej, zdjęcie, na którym widać, że rower jest przypięty do drugiego roweru.\nPS.Start Veturilo najpewniej w maju\n15 mar 2013 - 09:46:44 IP/Host: 195.116.92.---\nPo prostu przypnie rower do już przypiętego roweru i w systemie odznaczy, że oddała rower.\ntak było kiedyś. Teraz ma być tak:\noprócz obejmy, która służyła m.in. do przypinania jednośladu, rower będzie zabezpieczał także elektrozamek wmontowany w stojak.\nczyli nie dopniesz jak nie masz wolnego miejsca.\nTo rano powiedzmy o 6 z Grapy przyjedzie 10 osób (nie wiem ile jest rowerów więc strzelam) i zostawią rowery na Klarysewie. Jeżeli jakiś obywatel w tym czasie nie wykonatrasy odwrotnej to podejrzewam, że NextBike przyjedzie koło 9-10 i dopiero wtedy je odwiezie. Czyli większość osób z tego nie skorzysta bo musiałby być podobny strumień ludzi w obydwie strony.\n15 mar 2013 - 11:11:18 IP/Host: ---.t-mobile.pl\nstrumień jednaki w obie strony raczej mało prawdopodobny...a jeśli rano więcej będzie chciało zostawić rower w Klarysewie to logicznie więcej by oczekiwało wieczorem zastać rower w Klarysewie...\n15 mar 2013 - 17:45:21 IP/Host: ---.dynamic.gprs.plus.pl\nTo w takim razie nie widzę nic złego w tym, aby tak się dogadać z operatorem, żeby te rowery u nas częściej rozwoził. Porozmawiam z burmistrzem, aby uczulić ich na to. Ponadto, wydaje mi się, że wszystko wyjdzie w praniu.\nRowerów będzie 11. na każdej stacji.\n15 mar 2013 - 21:59:14 IP/Host: ---.home.aster.pl\na chętnych może być sporo 191 osób już odpowiedziało na pytanie:\nRe: Konstancin+Warszawa = dołączy do Veturilo. Rusza na wiosnę Od 1 kwietnia '2013r..\n19 mar 2013 - 18:09:00 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nNie wiem jak inni, ale ja podziękuję, bo utrata roweru (nieważne z czyjej winy i w jakich okolicznościach) kosztuje 2 tysiące złotych. Podobnie jeżeli operator uzna, że rower został nieprawidłowo zabezpieczony przy zwrocie i w wyniku tego został uszkodzony, skradziony itp.\nNikt też nie mówi, że w zasadzie obowiązkiem użytkownika jest posiadanie telefonu komórkowego zdolnego do wykonywania połączeń podczas wypożyczenia roweru. Może to drobnostka, ale jak cokolwiek się przydarzy to może być świetny argument, że klient nie "nie dochował należytej staranności".\nRzecznicy uspokajają, bo co mają robić. Odpowiedzialności za takie oświadczenia nikt nie ponosi, a podstawą zawsze są zapisy regulaminu, a nie czyjeś oświadczenia w mediach.\nJak mam zgłaszać cokolwiek piaseczyńsko-konstancińskiej policji i liczyć, że pomogą mi w ustaleniu faktycznych okoliczności kradzieży, to...\nPoza tym zawsze może się okazać, że nie zostałem dostatecznie pobity, to istnieje podejrzenie, że mnie nie napadli tylko sam dobrowolnie użyczyłem tego roweru osobie trzeciej.\nCiekawe czy umowa Gmina-ZTM dotycząca veturilo będzie opisywała (i jak) kwestie odpowiedzialności i procedury wyjaśniania różnych zdarzeń?\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2013-03-19 18:09 przez czaknoris.\n19 mar 2013 - 19:33:03 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nFaktycznie, w kcinie to dzicz i w ogóle strach wychodzić z domu. Nie to co w Warszawie, pełna kultura.\n19 mar 2013 - 20:12:55 IP/Host: 185.15.0.---\nRower Veturilo nie ma aż takiej rzeczywistej wartości, żeby warto było kogoś napadać. Mieszkańcy niejednokrotnie jeżdżą na znacznie lepszym sprzęcie. Gorzej, że przy kiepskiej pogodzie Veturilo może się nie sprawdzić po drodze do W-wy: albo będziemy się wywracać w błocie przed Powsinem na ścieżce wzdłuż drogi nr 724, albo utoniemy na ul. Opieńki, która po budowie sąsiedniego osiedla w wyniku zakłócenia stosunków wodnych i wypompowywania wody przez dewelopera zamieniła się w jezioro z sitowiem i kaczkami. Nie raz zabieram młodzież na rajdy po terenach gminy i wiem, że takie "miejskie" rowery pokroju Veturilo mogą zawieść nawet na grobli z Mirkowa do Obór.\nCo do umowy z ZTM - jeśli ZTM ma do niej podchodzić tak, jak do umów na komunikację autobusową, to uważam to za zły pomysł. Prędzej czy później Veturilo stanie się jeszcze jednym powodem do szantażu i źródłem szybkiego zarobku ( "odkucia się" na gminie podwarszawskiej) dla ZTM. Burmistrz mówił, że jest inna opcja - umowa między gminami KJ i W-wa. Czy to już nieaktualne?\n19 mar 2013 - 20:13:33 IP/Host: ---.30.31.135.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl\nPłacimy ZTM za autobusy których kursy oni obcinaja domagjąc sie wiekszych dopłat , to my im zafundujemy dopłaty do rowerków . Ciekawe ile osób w Kcinie nie ma jednoślada . Zróbmy coś dla nas / prawdziwe 1 km drogi rowerowej / a potem zaprośmy do nas W - we .\n19 mar 2013 - 21:22:20 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nZTM nie jest nawet miejską spółką, tylko jednostką budżetową m.st. Warszawy (bez osobowości prawnej) wykonującą zadania miasta.\nNa czym miałaby polegać różnica jeżeli pod umową zamiast dyrektora ZTM podpisze się jakiś urzędnik z up. HGW?\nW Warszawie, Piasecznie i K-J rządzą 3 osoby z nadania jednej partii i nie ma to żadnego przełożenia na lepszą współpracę. Każdy ma swój (niezrozumiały dla pozostałych) punkt widzenia i trzyma się własnych poglądów, interesów.\nZa chwilę w K-J ma zacząć działać veturilo, a nie zanosi się na wybudowanie krótkiego łącznika pomiędzy ścieżkami rowerowymi w Powsinie i Bielawie. Gmina też chyba nie planuje w najbliższym czasie budowy nowych dróg dla rowerów, a stowarzyszenie zlewni ma tyle sukcesów w tej dziedzinie, że godzinami wymieniać można.\n19 mar 2013 - 21:35:17 IP/Host: ---.dynamic.gprs.plus.pl\nwyborowy żart z tą Warszawą ;)\n19 mar 2013 - 21:40:20 IP/Host: ---.dynamic.gprs.plus.pl\nUmowa z ZTM na rowery Veturilo, która niedługo zostanie podpisana, będzie obowiązywała do listopada 2016r. ZTM zadeklarował, że w trakcie obowiązywania umowy nie zmieni stawek za wynajem stacji rowerowych. Tak więc, cena 300 zł za rower nie zmieni się do 2016r.\n20 mar 2013 - 00:18:50 IP/Host: ---.147.163.120.nat.umts.dynamic.t-mobile.pl\nI to jest w tym wszystkim najbardziej smutne\n20 mar 2013 - 05:59:35 IP/Host: 185.15.0.---\nDeklaracje ZTMu są tyle warte, co zeszłoroczny śnieg, jak właśnie teraz jasno widać na podstawie zerwanych umów i ustaleń w sprawie kursów autobusów. Jeśli ZTM będzie chciał, to po prostu wypowie umowę, a termin wypowiedzenia pewnie jest jedno albo trzymiesięczny - i wtedy postawią gminę przed alternatywą: zmieniamy zasady i stawki, albo zabieramy zabawki. Dokładnie tak zrobili w przypadku linii 742. Miałem nadzieję, że jeśli to będzie umowa między dwoma miastami, to ZTM nie będzie bezpośrednio nadzorował codziennej obsługi systemu w naszym mieście, bo taki nadzór może w praktyce oznaczać brak nadzoru. Pełny nadzór nad funkcjonowaniem systemu, wraz z możliwością nakładania kar za niewywiązywanie się z zapisów umowy, powinna mieć gmina. Inaczej będzie to system marsjański i z każdą reklamacją trzeba będzie się udawać na Marsa.


Redken All Soft Heavy Cream balsam do włosów 250 ml dla kobiet – Szklana Manuafktura\nRedken All Soft Heavy Cream balsam do włosów 250 ml dla kobiet\nPublished by admin on 20 sierpnia 2019\nRedken All Soft Conditioner – wzmacniająca maska do włosów suchych. rozdwajających się i łamliwych. Jej formuła została oparta o Interbond Conditioning System zawierający olejek arganowy. olej z oliwek oraz uczynne aminokwasy. Regularne stosowanie wyraźnie poprawia kondycję osłabionych włosów. Odzyskują one swoją sprężystość i blask. stają się wzmocnione i doskonale chronione.Nanieść na umyte włosy. pozostawić na kilka minut po czym dokładnie spłukać.\nVersace Yellow Diamond woda toaletowa tester 90 ml dla kobiet\nKultowe zapachy marki Versace. ukryte we flakonach z zatyczką w kształcie diamentu. po raz pierwszy pojawiły się na półkach perfumerii w 2004 roku. Siedem lat później swoją premierę miała kompozycja Versace Yellow Diamond. Czysta. kwiatowo-owocowa woda toaletowa w żółtym kolorze zachwyci Cię swoim nieoczywistym charakterem. Jej zapach jest tak iskrzący. intensywny i radosny jak słońce. a jednocześnie tak luksusowy i wyrafinowany jak diament. Yellow Diamond oczaruje Cię harmonijnym połączeniem kwiatów. soczystych owoców i zmysłowego piżma. To idealna kombinacja. by podkreślić swój kobiecy wdzięk i urok. Kwiatowo-owocowa kompozycja dla kobiet Otul swoją skórę orzeźwiającymi akordami bergamotki. cedratu. neroli i słodkiej brzoskwini. które otwierają wodę toaletową Versace Yellow Diamond. Serce kompozycji zabierze Cię na kwitnącą łąkę. złoconą promieniami słońca i posrebrza\nperfumy damskie 2019, vetyver, mexx black man, comme de garcon, zestaw gillette, bruno banani absolute man, dylan blue versace, rush gucci, chloe eau de parfum, perfumy 30 ml, zestaw gillette, hermes perfume, antonim egoisty, armani code profumo, chanel podklad, aqua di, milk mask, calvin klein beauty perfumy…\nCategories:\tBalsamy do włosówRedken\nTags: bentley for mendior addicttoy boy\nRedken Clean Maniac odżywka 1000 ml dla kobiet Cena: 130.44 Dostępne: 1 Vichy Liftactiv Supreme H.A. Epidermic Filler serum do twarzy 30 ml dla kobiet Cena: 165.45 Dostępne: 3 Pupa Vamp! Explosive Lashes zestaw zestaw Read more…\nLancôme Advanced Génifique zestaw Serum do twarzy 50 ml + Krem pod oczy 5 ml + Krem na dzień Génifique 15 ml + Krem na dzień Génifique Repair 15 ml W Wyjątkowe efekty stosowania serum Read more…


Szuflada.net – Strona 579 – Magazyn kulturalno- literacki\nMichał Wojtas – Cyberpunk 1982-2020\nKsiążka ta nie powstałaby, gdyby nie gra „Cyberpunk 2077”, za której produkcję odpowiedzialne jest cenione na całym świecie studio CD Projekt RED. Gdyby czytelnik o tym zapomniał, poza ostatnim rozdziałem, poświęconym historii studia i pracy nad grą, autor co kilka stron – czasem wręcz nachalnie – nawiązuje do tytułu, którego wiele osób już nie może […]\nWieści Magdalena Pioruńska 23 lutego 2012\nKobiecy konkurs Szuflady oraz artPAPIER: „Różne dylematy singielki”\nDrodzy czytelnicy, Zgodnie z obietnicą, choć z małym poślizgiem zapraszamy Was do udziału w kolejnym konkursie na opowiadanie. Tym razem temat będzie bardziej wiosenny, przypominający o zbliżającym się święcie kobiet. Nagrody w konkursie sponsorują aż dwa wydawnictwa: W.A.B. oraz Znak, oraz uwaga firma Avon, zaś oceny Waszych tekstów oprócz Szuflady dokona także dwutygodnik artPAPIER. Nagrodę […]\nFilm wiecznie młode Luiza Dobrzyńska 23 lutego 2012\nW świecie współczesnego nam kina nie ma już miejsca na lekką burleskę w przedwojennym stylu. Zmieniły się wymagania widowni, zmieniły się też preferencje wielkich wytwórni. Nawet komedie mają teraz mieć „drugie dno”, nie zaś stanowić zabawę dla samej zabawy. Efektem tego często jest to, że zamiast chcieć się śmiać, człowiek ma ochotę wyjść z kina. […]\nCreative writing miniatury Opowiadania Karolina "Mangusta" Kaczkowska 22 lutego 2012\nPewien człowiek uratował życie wiedźmie. Być może nie uczyniłby tego wiedząc, co to za kobieta, jednak stało się. – Dziękuję za ratunek, szlachetny człowieku – powiedziała wiedźma – Nie jestem bogata, ale chciałabym się odwdzięczyć. Zanim mężczyzna zdążył zaprotestować, wręczyła mu spory, ciężki pakunek. Ze środka dobiegało ciche, miarowe tykanie. Kobieta uśmiechnęła się na pożegnanie […]\nFelietony Fantastyczne Luiza Dobrzyńska 20 lutego 2012\nOd Brandysa po MASH\nNie można oburzać się dziś na to, że książka, poza bardzo ludzkim aspektem, ma też wydźwięk propagandowy. Trzeba wziąć pod uwagę to, w jakich czasach powstała. Ja sama dorastałam w tych czasach i nie ma co się dziwić, że wierzyłam święcie w to, co autor napisał. A to znaczy: że Amerykanie zachowywali się w Korei […]


marki.net.pl » Wygrajmy wspólnie Podwórko Talentów Nivea\npiątek, 11. maj. 2018, 11:02\nOd 11 maja rusza głosowanie, które potrwa 42 dni. Powtórzmy sukces z 2015 r.\nJest szansa na powtórkę tego scenariusza. Od maja rusza kolejna edycja popularnej akcji. Nasze miasto zgłosiło lokalizację przy ul. Zygmuntowskiej. Każdy markowianin będzie mógł codzienne oddać jeden głos.\nZadanie nie będzie łatwe, ale wszystko zależy od naszej mobilizacji. W internetowym głosowaniu do wygrania jest 15 podwórek, po pięć w każdej z trzech kategorii (miejscowość do 20 tys. mieszkańców, od 20 tys. do 60 tys. oraz powyżej 60 tys.).\nNagrodą jest Podwórko Talentów Nivea składające się z trzech części. W części sportowej znajdują się takie atrakcje jak mini ścianka wspinaczkowa (kubik), huśtawka bocianie gniazdo czy coś, co pamiętają 40-letni tatusiowie – tor do gry w kapsle. Część naukowa to m.in. planetarium, stacjonarny rowerek, który pozwala zaświecić lampkę bądź uruchomić wiatraczek, oraz zegar słoneczny. W części artystycznej znajdują się mini scena teatralna oraz tablice muzyczne z bębnami.\nPoczątek głosowania w konkursie – już 11 maja. Będzie trwało do aż do 21 czerwca. Zachęcamy do wytrwałości! Wyścig po nagrodę trwa aż 42 dni!\nWordPress.org - wdrożenie: ACTIVENET - projektowanie stron internetowych - Warszawa, Marki (zapytań: 67, generowano: 0,534s)


Pożyczenie dobrego wykrywacza - Poszukiwania skarbów, wykrywacze metali, sprzęt i technika\nPożyczenie dobrego wykrywacza\nWysłany: Czw 10:17, 13 Lip 2006 Temat postu: Pożyczenie dobrego wykrywacza\nPotrzebuje wykrywacza na jeden wyjazd na jakies 2 dni. Nie wiem czy ktos z was jest zainteresowany ale oczywiscie zaplace. Problem jest taki ze wykrywacz musi byc bardzo dobry i wykrywac na glebokosci do 5m. Nie wiem czy w ogole takie produkuja. Jesli ktos ma taka mozliwosc prosze o odpowiedz. Moze znacie kogos kto swiadczy takie uslugi wtedy tez prosil bym o odpowiedz. Z gory dziekuje.\nWysłany: Czw 19:34, 03 Sie 2006 Temat postu:\nskad jestes nie pozyczam ale moge przyjechac:)mam gti 2500


Inne Oblicza Historii :: Zobacz temat - Bydgoszcz: rozebrano poniemieckie schrony przeciwlotnicze\nForum Inne Oblicza Historii Strona Główna -> FORUM EKSPLORACJA -> Zaginione zabytki -> Bydgoszcz: rozebrano poniemieckie schrony przeciwlotnicze\nNie 08 Sty, 2012 21:00\nto po co je rozebrano , jak dalej tam jest las ? nie mają na co kasy wydawać ?\nNie 08 Sty, 2012 23:18\nmoim zdaniem idiotyzm - wycinanie lasu w celu rozebrania schronów i powtórne zalesianie wyciętej części lasu - nic innego tylko marnowanie pieniędzy publicznych\nchyba, że schrony w jakiś sposób stanowiły zagrożenie dla ludzi lub środowiska....\nNie 08 Sty, 2012 23:26\nJak dla mnie- okazja wydębić kasę z Unii dla firmy znajomego. Przeszkadzały, że robiły za śmietnisko- wystarczyło zasypać. A wtedy nie trzeba by było wycinać "sporych połaci" lasu.\nPon 09 Sty, 2012 1:28\nTo czyste barbarzyństwo i do tego winni nie poniosą konsekwencji. Co na to konserwator ?\nPon 09 Sty, 2012 8:53\nWalka o zachowanie bunkrów którą prowadziło Bydgoskie Stowarzyszenie Miłośników Zabytków "BUNKIER", w osobie założyciela tego stowarzyszenia, Jarosława Butkiewicza, spełzła na niczym Głupota i indolencja urzędników po raz enty odniosła całkowite zwycięstwo. Widać muzeum "Exploseum" jest wszystkim co można było osiągnąć na terenie d. Zachemu Muszę zaznaczyć że podziemną trasę NGL którą można oglądać w muzeum niejako "wymyślili" i opracowali projekt panowie Butkiewicz i Grochowski, a było to w roku 2004 !!!!!. Oczywiście na ten temat nie znajdziecie żadnych informacji w samym muzeum, bo i po co\nNie chcę brnąć dalej w gąszcz kłamstw i niekompetencji jaki kreują urzędasy miasta Bydgoszcz, bo jest to węzeł iście gordyjski który należy przeciąć mieczem, nie patrząc na lecące łby. W proteście przeciwko tym działaniom p. Butkiewicz wystąpił ze stowarzyszenia i opuścił forum którego był twórcą i motorem napędowym. Jestem tym faktem wysoce zasmucony.\nPoniżej list otwarty wystosowany do Prezydenta Miasta Bydgoszcz, Miejskiego Konserwatora Zabytków, Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Wojewody Kujawsko -Pomorskiego, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków i innych organizacji:\n"Z niepokojem przyjeliśmy informację o rozbiórce schronów znajdujących się w lasach w okolicy ulic Glinki, Solna, Wojska Polskiego oraz stacji kolejowej Emilianowo.\nApelujemy zatem do Państwa, o podjęcie niezbędnych środków w celu ochrony tego unikalnego w skali Europy zabytku przemysłu wojennego wraz z otaczającą go infrastrukturą."\nI co to dało Gó...no dało.\nPon 09 Sty, 2012 12:51\nCzyli jednym słowem lepiej pieniądze byłoby spożytkować na uprzątnięcie schronów i przemienienie ich w atrakcję turystyczną, która mogłaby się zwrócić. Niestety większość miast/miasteczek nie wykorzystuje odpowiednio swoich walorów turystycznych, a przecież na turystyce też się da zarobić\nPon 09 Sty, 2012 16:59\nNiestety większość miast/miasteczek nie wykorzystuje odpowiednio swoich walorów turystycznych, a przecież na turystyce też się da zarobić\nW przypadku Bydgoszczy wykorzystano tylko nikłą część z tego co zachowało się do dziś. Zobacz pod ten link:\nPon 09 Sty, 2012 21:42\nSzkoda jednak, że nie udało się zachować i wykorzystać całości.\nPon 09 Sty, 2012 22:52\nRe: Bydgoszcz: rozebrano poniemieckie schrony przeciwlotnicze\nJak to się ma do ekologii\nDla mnie to marnotrawstwo unijnej kasy, przestaje się dziwić, że UE nie potrafi ochronić się przed kryzysem.\nSzkoda militarnych zabytków\nWto 24 Sty, 2012 19:30\nkto to wymysla tak wyzucac kase szkoda\nNie 29 Sty, 2012 13:57\nJakież było moje zdziwienie kiedy z małą wycieczką udałem się do jednego ze schronów, a ten był zasypany I komu to przeszkadzało Bezmózgim urzędasom.\nNie 29 Sty, 2012 14:05\nI jeszcze wydali na to kupe kasy - lepiej było dzieciakom mleko w szkole postawić.\nNie 29 Sty, 2012 19:16\nSkąd: Bydgoszcz - Irlandia\nWitam! Młodość spędziłem w tych bunkrach a trzeba napisać że ciągnęły się od lasu przy stołówce zachemowskiej aż do Glinek ( pętla dawnej lini 10 a teraz 4 (chyba). Faktem jest że tych moich młodych latach często można było spotkać elemencik ale jakoś dało się pogodzić to z naszą zabawą i exploracją . Szkoda , bardzo szkoda że już ich nie ma , toż to czysta historia Zachemu ale chyba i Zachemu już niedługo nie będzie .... Pozdrawiam\nNie 28 Kwi, 2013 15:37\nJeszcze przy okazji - pamiętam o bunkrach pelot w pobliżu starej pętli 5 -Babia wieś , choć tylko snuliśmy domysły co to było ... W pobliżu podobno były zakłady gdzie przymusowi pracowali , ale po latach zaciera się to i owo Miejscówka była chyba w pobliżu naszych browarów , ale już nie pamiętam dokładnie. Materiał - cegła a przestrzeń wypełniona piaskiem .\nNie 28 Kwi, 2013 15:42