Polscy artyści są wyjęci spod prawa | Przegląd\nAutor: Bronisław Tumiłowicz\t| Czerwiec 13, 2016\nUgrupowania narodowe, prawicowe zyskują aprobatę środowisk, które nie czytają, słabo uczestniczą w kulturze\nKrzysztof Mieszkowski – poseł Nowoczesnej, dyrektor Teatru Polskiego we Wrocławiu\nCzy nie ma sprzeczności w tym, że dyrektor państwowego teatru, który nieustannie narzeka na szczupłość publicznych dotacji, został wybrany do Sejmu z ugrupowania wolnorynkowego, postulującego liberalizm gospodarczy, a nie socjalne rozdawnictwo?\n– Zgodnie z art. 20 konstytucji, podstawą ustroju RP jest społeczna gospodarka rynkowa opierająca się m.in. na wolności, współpracy i dialogu. Ten zapis obowiązuje wszystkich, także ugrupowania polityczne, niezależnie od filozofii, jaką się kierują, więc w moim kandydowaniu do Sejmu nie ma sprzeczności. To rezultat młodej i rozwijającej się jeszcze demokracji. Jak widać, było to możliwe, a nawet konieczne. Jeszcze na początku sierpnia 2015 r. nie przypuszczałem, że wezmę udział w wyborach, chociaż Teatr Polski we Wrocławiu był postrzegany przez część krytyki jako teatr także polityczny, do czego w dużym stopniu przyczynili się urzędnicy z Platformy Obywatelskiej. Mówiąc krótko, nie mieliśmy wsparcia naszego organizatora, mimo że teatr odnosił największe sukcesy w swojej historii. Stały za nami natomiast publiczność, środowisko i krytyka. Zadzwonił do mnie Władysław Frasyniuk i zaproponował start w wyborach z listy Nowoczesnej. Właściwie nie było dyskusji. Oświadczył: „Stworzyłeś najlepszy antysystemowy teatr i powinieneś kontynuować walkę jako poseł”. Po rozmowie z pracownikami teatru, z aktorami podjąłem decyzję o starcie.\nStworzył pan teatr antysystemowy. Nie lepiej było iść do Sejmu z list Kukiza, który od początku głosił, że jest antysystemowy, a do tego to również artysta?\n– Nie. W Teatrze Polskim przez ostatnie 10 lat tworzyliśmy agorę. Z jednej strony, pracowali u nas ultralewicowi Monika Strzępka i Paweł Demirski, z drugiej – było tutaj miejsce dla Krzysztofa Garbaczewskiego, Michała Zadary, Eweliny Marciniak, Barbary Wysockiej, Moniki Pęcikiewicz, a także dla manifestującego przynależność do Kościoła katolickiego Jana Klaty. W tej konstelacji można było uprawiać ostry teatr, a różnorodność była naszym znakiem rozpoznawczym. Poza spektaklami odbywały się spotkania w ramach interdyscyplinarnych Magli. Spotkania ze Zbigniewem Liberą, Andrzejem Stasiukiem, Januszem Głowackim, Olgą Tokarczuk, Agatą Tuszyńską, Jerzym Pilchem, Józefem Piniorem, Krzysztofem Warlikowskim czy Krystianem Lupą przyciągały ogromną publiczność. I robiliśmy to pro publico bono.\nUczestnicy debaty nie płacili za wstęp, ale na przedstawienia, w których jest przecież zawarta spora dotacja państwowa, sprzedajecie bilety. Ile u was kosztowałby bilet na spektakl, gdyby nie było żadnego wsparcia? Jan Englert, dyrektor Teatru Narodowego w Warszawie, twierdzi, że u niego widz musiałby zapłacić średnio 550 zł.\n– Narodowy ma realistyczną, a w porównaniu z nami gigantyczną dotację. Nasza dotacja jest dramatycznie zaniżona i dlatego bilet powinien kosztować ok. 350 zł. Ta kwota jest wypadkową kosztów produkcji i eksploatacji przedstawień znacznie przekraczających wysokość dotacji podstawowej. Przy takiej cenie biletu stracilibyśmy oczywiście naszą publiczność, teatr przestałby być demokratyczny. Musielibyśmy też zrezygnować z tematów społecznych na rzecz komercji. A przecież nie takie jest zadanie teatru publicznego, nie po to ludzie płacą podatki, aby kultura stała się dla nich niedostępna. Tylko że podział pieniędzy publicznych jest irracjonalny, bo wszystkie bez wyjątku rządy uważały kulturę za absolutny margines, za „zaspokajanie potrzeb zbędnych”, tymczasem są to potrzeby podstawowe, stawiające pytanie o sens istnienia. Po ćwierćwieczu naszej transformacji nadal nie udało się wypracować systemu ani modelu finansowania kultury polskiej.\nCzy pan, jako poseł reprezentujący ludzi kultury, ma jakiś wpływ na decyzje władzy w tej dziedzinie?\n– Dzięki próbie ograniczenia wolności twórczej, której usiłował dokonać minister kultury na początku swojej kadencji, niespodziewanie kultura stała się centrum życia politycznego. Ponadto ekipa Jarosława Kaczyńskiego, dokonując rewolucji w Polsce, uznała kulturę za jeden z priorytetów. Z drugiej strony ludzie kultury są permanentnie marginalizowani. Niektórzy są tak biedni, że ledwo wiążą koniec z końcem. A właściwe nie wiążą. Myślę m.in. o artystach sztuk wizualnych. Jeśli nie są zatrudnieni na etacie – a etat w tej branży to rzadkość – nie mają żadnych ubezpieczeń zdrowotnych ani bezpieczeństwa socjalnego. Polscy artyści są wyjęci spod prawa. Władza do niedawna uważała, że np. środowisku plastyków nie należą się żadne pieniądze za wykonaną pracę, przygotowanie wystaw, wernisaże. Dyrektorzy muzeów i innych poważnych instytucji państwowych i samorządowych mówili artystom: ciesz się, że w ogóle zrobiliśmy ci wystawę. A z czego twórca ma żyć?\nPolski rynek sztuki nie jest jeszcze wystarczająco silny, mimo że Polska jest uważana za kraj, w którym roi się od wybitnych twórców. To swoisty fenomen, że dla poprzednich rządów ważniejsza była religia w szkole niż edukacja kulturalna, a obecny rząd to wzmacnia. Wciąż nie rozumie się roli kultury i sztuki w rozwoju demokracji. Takie nastawienie pozwoliło wykreować świetnie zorganizowany elektorat prawicowy. To zatrważające, że na wyższych uczelniach ok. 70% młodzieży ma poglądy ultraprawicowe lub prawicowe, a nasze państwo wycofuje się z ustawowych reguł państwa świeckiego. Prostą drogą zmierzamy do teokracji.\nMa pan diagnozę, ale co może zrobić? Jak pan używa swojego poselskiego mandatu?\n– Moje pierwsze wystąpienie sejmowe zawierało pytanie do premier Beaty Szydło i wicepremiera Piotra Glińskiego, czy skoro tak dużą wagę przywiązują do wartości narodowych, za artystów narodowych uważają najwybitniejszych polskich twórców, np. Althamera, Sasnala, Żmijewskiego, Holland, Kozyrę, Rajkowską, Jarzynę, Lupę, Warlikowskiego, Szumowską, Liberę, Strzępkę, Klatę i innych. Nazwiska tych twórców po raz pierwszy padły z trybuny sejmowej, na co środowiska artystyczne zareagowały entuzjastycznie.\nMożna podejrzewać, że większości zebranych w sali posiedzeń nazwiska te mówiły niewiele albo nic.\n– Zrobiłem to świadomie, by wywołać mały tumult. Chciałem jednak dostać ze strony władz jakikolwiek sygnał, że są wdzięczne wielkim i wybitnym, dzięki talentowi których Polska cieszy się w świecie opinią kulturalnego imperium.\n– Nie odpowiedzieli. Pani premier rzadko odpowiada na jakiekolwiek pytania, chyba w ogóle nie lubi pytań.\nPytanie było więc retoryczne.\n– Tak. Wiemy, jakie są kwalifikacje aksjologiczne obecnej – i nie tylko obecnej – ekipy rządzącej, i to mnie martwi. Nie chodzi zresztą wyłącznie o stosunek do artystów, ale np. do dyrektora Instytutu Książki Grzegorza Gaudena, który swoją pasją i profesjonalizmem zarażał burmistrzów małych miast, zakładając nowoczesne, wielofunkcyjne biblioteki albo usiłując przekonać do czytelnictwa, czy Instytutu Adama Mickiewicza pod dyrekcją Pawła Potoroczyna, prowadzącego w istocie zagraniczną politykę kulturalną. Warto powiedzieć, że w roku 2015 dzięki współpracy z IAM pokazaliśmy po raz pierwszy w Pekinie „Dziady” Adama Mickiewicza. Zobaczyło je ponad 3 tys. Chińczyków. Przy tej okazji ukazało się także po raz pierwszy całe tłumaczenie „Dziadów” na chiński (mandaryński). Warto wiedzieć, że nasze narodowe arcydzieło zostało tam przetłumaczone we fragmentach w 1968 r. Ambasada chińska uznała wtedy, że skoro właśnie z powodu tego utworu doszło w Polsce do rewolty politycznej, musi w nim tkwić jakaś siła.\nTej siły „Dziadom” nadal nie brakuje. Waszej pionierskiej, przeszło 13-godzinnej inscenizacji pełnego tekstu utworu, honorowego patronatu odmówił prezydent Andrzej Duda.\n– Myśląc o idei wystawienia całego dramatu Mickiewicza i chcąc podkreślić wyjątkowość wydarzenia, zwróciliśmy się o patronat do prezydenta Bronisława Komorowskiego. Przychylił się do naszej prośby, ale chciał objąć mecenatem przedstawienie, gdy całość będzie gotowa, a to się stało dopiero w 2016 r. Ponownie zwróciliśmy się do głowy państwa, tym razem do prezydenta Dudy, o potwierdzenie patronatu nad premierą największego dzieła narodowego, w dodatku pokazanego bez żadnego skrótu – niestety, bezskutecznie.\nPrezydent przedstawił jakiś powód?\n– Minister prezydenckiej kancelarii odpisał, że prezydent Duda nie będzie obejmował honorowymi patronatami przedstawień teatralnych, co nie przeszkodziło mu „zaopiekować się” mistrzostwami świata księży w tenisie ziemnym. Wszyscy wiemy, że to była reakcja na wcześniejszą premierę „Śmierci i dziewczyny”, wobec której wicepremier Gliński chciał zastosować cenzurę prewencyjną.\n– Zawsze była. Do tej pory mieliśmy do czynienia tylko z cenzurą ekonomiczną. Polegało to na niedofinansowywaniu lub okrojonych dotacjach do przedstawień naszego teatru, które były niezgodne z wartościami organizatora. Zresztą znaczna część konserwatywnych polityków PO i ludzie PiS myślą podobnie. Gdy na posiedzeniu sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu rozmawialiśmy o programie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, powstała koalicja PO-PiS, która zgodziła się z opinią, że w sztuce powinny obowiązywać granice. Na pytanie, kto ma te granice wyznaczać, minister Gliński powołał się na ministerialne przepisy. Polityk jaskrawo łamie art. 73 konstytucji. Może powinien o tym porozmawiać ze swoim bratem reżyserem.\nPodobno brat Robert odciął się ostatnio od pewnych decyzji szefa resortu.\n– Robert zawsze był odważny i radykalny. Ma w dorobku kilka filmów półkowników.\nWracam do pytania – co pan może zrobić jako poseł?\n– Obiecywałem, że wprowadzę kulturę do szerokiej debaty publicznej, i próbuję przekonać naszych partnerów wyborców, że przestrzeń symboliczna jest istotną wartością społeczną i egzystencjalną. Im wyższa kultura czytelnicza, obecność ludzi na przedstawieniach, w kinach, galeriach sztuki, filharmoniach i muzeach, tym większa pewność, że wygięcie w prawo nie będzie tak dotkliwe. Ugrupowania narodowe, prawicowe zyskują aprobatę środowisk, które nie czytają, słabo uczestniczą w kulturze. Statystyki przygnębiają, bo mówią, że Polak idzie raz na osiem lat do filharmonii, raz na siedem lat do teatru, a 63% z nas nie wzięło książki do ręki. Małe miasta nie mają dostępu do kultury, polikwidowano świetlice, kina. Jeśli chcemy marzyć o wolnościach demokratycznych, to właśnie w kulturze, w książkach jest źródło nowej demokratycznej siły, partycypacji.\nJeżeli w rządzeniu będziemy mieli odwagę przeciwstawić się jednostronnemu narodowo-katolickiemu upolitycznianiu instytucji kultury i postawimy na szeroki dostęp do przestrzeni wspólnej, nie będzie obaw, że wylądujemy na jakiejś autorytarnej planecie. Do upowszechnienia kultury potrzebne są jednak narzędzia finansowe i przekonanie elit, że taka droga jest słuszna. To, co łączy Donalda Tuska i Jarosława Kaczyńskiego, to głęboka pogarda dla elit. Dlatego elity biznesowe, naukowe, kulturalne i społeczne są spychane na margines, na drugi plan, a populizm stał się siłą napędową prawie każdej formacji po 1989 r. Stąd np. wzięło się hasło PiS „Polska w ruinie”.\nZ którego się wycofano.\n– Ale nie ma wątpliwości, że za rządów PO, a teraz PiS, w ruinie znalazły się relacje społeczne. To nie do pomyślenia – mówimy tym samym językiem, ale demokracja co innego znaczy dla mnie, a co innego dla prezesa PiS.\nCzy jest jakaś część wspólna, którą warto byłoby ocalić?\n– Jeśli jej nie znajdziemy, to części wspólnej będziemy szukać na ulicy, bo Kaczyński konsekwentnie prowadzi do konfrontacji, z jaką Polacy mieli do czynienia w maju 1926 r. Kultura mogłaby być taką częścią wspólną, gdyby politycy zrozumieli – lub jeśli nie są w stanie zrozumieć, to przyjęli do wiadomości – że obszar sztuki jest „eskterytorialny”. I nie powinno się go wykorzystywać jako pola własnej propagandy. Szczególnie narodowej. Zresztą żadnej.\nNajwyraźniej przydałby się nowy Okrągły Stół.\n– Kiedy jesteśmy bezradni, szukamy ratunku w przeszłości. Tymczasem wrocławscy faszyści spalili kukłę Żyda, portrety Angeli Merkel, Zygmunta Baumana i Rafała Dutkiewicza, ale po raz pierwszy zrobili to bracia Kaczyńscy w roku 1993, zaledwie cztery lata po Okrągłym Stole, paląc pod Belwederem kukłę Lecha Wałęsy. Faszyści warszawscy spalili tęczę na pl. Zbawiciela, kompromitując warszawską demokrację. Ale czy to się podoba Kornelowi Morawieckiemu i jego synowi, czy nie, Okrągły Stół jest dowodem na sukces polsko-polskiego dialogu.\nTeraz jednak ten dialog okrągłostołowy ośmiesza się i deprecjonuje.\n– Wszystkie nasze problemy wynikają z niedojrzałości demokratycznej, z kompleksu niższości i poczucia, że jesteśmy ubezwłasnowolnieni przez nikomu niepotrzebne wartości europejskie zagrażające naszej suwerenności. Dzisiaj, niezależnie od światopoglądu i wrażliwości społecznej, naszym zadaniem jest budowanie społeczeństwa otwartego. Nie możemy tracić cierpliwości do uprawiania dialogu. Straciliśmy umiejętność słuchania siebie nawzajem. Do tego dochodzą nierówności ekonomiczne, wykluczenia i lęk przed uchodźcami, którymi perfekcyjnie manipuluje Kaczyński. Dziwi mnie to i zaskakuje, tym bardziej że podobały mu się „Księgi Jakubowe” Olgi Tokarczuk.\nTo są wszystko słowa, piękne i słuszne, ale w praktyce – czy Nowoczesna ma program kulturalny, czy ma wolę i potencjał do nakierowania nas na obszar kultury? Co o tym wszystkim sądzi lider Ryszard Petru?\n– Intensywnie pracuję nad programem kultury wspólnie z Joanną Scheuring-Wielgus i Grzegorzem Furgą. Ryszard Petru jest politykiem nowej generacji, dla którego europejskość jest czymś oczywistym i zasadniczym. Oczywiście rola lidera jest istotna, ale z Ryszardem można rozmawiać o wszystkim i jest o czym rozmawiać. Wciąż dochodzi do sensownej wymiany poglądów i do sensownych sporów. Nowoczesna jest w parlamencie formacją całkowicie wolną światopoglądowo, są tutaj wierzący, agnostycy, obojętni religijnie i ateiści. Wystarczy spojrzeć na nasze posłanki, które są niekwestionowaną siłą tej partii. Nowoczesna to takie otwarte społeczeństwo w miniaturze. Jeśli tak miałaby wyglądać demokracja w Polsce, jak to jest u nas, nie miałbym nic przeciwko temu.\nCo konkretnie chcecie nam zaproponować?\n– Konieczna jest zmiana ustawy o prowadzeniu i organizowaniu działalności kulturalnej, tymczasem w zaproponowanej nam noweli dostaliśmy jakąś karykaturę ze zdefraudowanymi podstawowymi wartościami, ze zmarginalizowaną rolą instytucji kultury i dyrektora takiej placówki. Fatalny stan czytelnictwa w Polsce powoduje niski poziom debaty demokratycznej i mały udział obywateli w życiu publicznym. „Wysoki poziom czytelnictwa zwiększa PKB kraju, nie mówiąc o tym, jak korzystnie wpływa na poziom innowacyjności w społeczeństwie i jak bardzo poszerza horyzonty”. Podzielam w pełni przywołany pogląd Katarzyny Tubylewicz, współautorki znakomitej książki „Szwecja czyta. Polska czyta”. Dlatego na mównicy sejmowej bardzo często pojawiam się z książką. Czytajmy ponad podziałami politycznymi. Stwórzmy ustrój czytelnictwa. To polska racja stanu.\nWiele instytucji kultury jest dziś areną konfliktów pracowników z dyrektorem. Przykładem jest sytuacja w stołecznym Teatrze Studio. A o ile mi wiadomo, pan nie zabrał głosu w sprawie protestu aktorów.\n– To, co się dzieje w Teatrze Studio, jest skandalem. Wydawało mi się, że miasto rozwiąże ten problem własnymi siłami. Powinniśmy bronić artystycznej pozycji tego teatru, któremu nowoczesną formułę nadał Józef Szajna, a z wielkim sukcesem kontynuował to dzieło Jerzy Grzegorzewski, i tak powinno być na wieki wieków. Agnieszka Glińska próbowała to odbudować, ale z niezrozumiałych względów nie uzyskała poparcia prezydent Hanny Gronkiewicz-Waltz. Doszło do żenującego widowiska, w którym bar i organizowane wokół niego „eventy” stoją w sprzeczności z ambitną, interdyscyplinarną funkcją teatru.\nRozwiązanie tego konfliktu, w samym centrum stolicy, ale także kilku czy kilkunastu innych w różnych częściach kraju, gdzie władza lokalna z butami wkracza na scenę, mogłoby stać się pańską specjalnością.\n– Od lat jest to niestety moją specjalnością. Wielokrotnie interweniowałem i, jak się okazuje, końca nie widać. Od zawsze interesy polityków, urzędników i artystów się mijają. To m.in. skutek źle napisanej ustawy, ale także brak zrozumienia polityków dla pracy twórców. Na interwencjach nie można poprzestać, są rozwiązaniami doraźnymi, a nam potrzebne są rozwiązania systemowe. To absurdalne, że kluczowe dla ważnych instytucji kultury decyzje podejmowane są w atmosferze awantury i skandalu. Dlatego niezbędne są ustawy o książce i o sponsoringu, nowelizacja ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Spójny ustrój finansowania kultury może być najważniejszym gwarantem demokratycznych swobód. Straciliśmy 27 lat. Sytuacja wrocławskiego Teatru Polskiego jest dobrym przykładem tej wieloletniej inercji i niezrozumienia. Robimy teatr dla publiczności, ale i przeciwko niej. W naszej kulturze powinno być miejsce dla jednych, drugich i trzecich. I nic nie może być robione kosztem kogoś innego.\n– Teraz jest. Na przykład różne środowiska zgłaszają uwagi do projektowanej właśnie dużej ustawy medialnej. Trzeba ze sobą rozmawiać i mieć świadomość różnorodności, odmienności. Różnice powinny nas łączyć, nie dzielić. Ale odnoszę wrażenie, że tutaj jedni chcą wyciąć drugich. To znaczy strona będąca u władzy proponuje rozwiązania siłowe, nawet odwetowe, ograniczające wolność słowa, a my przecież jesteśmy częścią Unii Europejskiej, dla której prawa człowieka są fundamentalne. Jesteśmy świadomi kryzysu, jaki przeżywa Europa, ale nie oznacza to końca Europy. Kultura, nie gospodarka powinna się stać dziś najważniejsza, jeżeli mamy myśleć o sensownej przyszłości kontynentu. Brak zainteresowania Unii Europejskiej kulturą jest główną przyczyną kryzysu politycznego i gospodarczego.\nKultura jest bazą?\n– Tak. Kultura jest bazą.\n– W Polsce coraz częściej swoją indywidualną i zbiorową tożsamość próbujemy budować na podziałach, społeczeństwo się polaryzuje, również na poziomie wyznawanych wartości. Obecna władza zdaje się kibicować temu niebezpiecznemu procesowi. Nie sądziłem, że dojdzie do tego, że będziemy definiowani przez stosunek do Europy, która nie jest tylko teorią. Konieczne jest praktykowanie wartości europejskich. Jego formą jest m.in. aktywne uczestnictwo w kulturze, które ograniczyłoby ryzyko dzielenia społeczeństwa na lepszy i gorszy sort, poszukiwania genu zdrady czy chorób przenoszonych przez uchodźców. Nic się nie dzieje bez przyczyny, ale to zasmucające, że w Europie w ostatnim czasie Polska kojarzy się z łamaniem konstytucji, antysemityzmem czy zawłaszczaniem kultury i mediów.\nA powinna… z „Dziadami” Mickiewicza, po raz pierwszy w pełnej wersji.\n– Powinna z polską kulturą. „Dziady” zawsze inspirowały i organizowały naszą wyobraźnię zbiorową. Stawały się politycznym, wspólnotowym doświadczeniem. W dodatku samą konstrukcję utworu możemy porównać z tym, jak konstruowane są nasza demokracja, tożsamość i pamięć historyczna.\n– Mickiewicz „Dziadów” nigdy nie dokończył. Pisał nie po kolei, pozostawił je we fragmentach, które można rozmaicie interpretować, bo dają okazję do ciągłego rozwijania wątków, ich akcentowania i przekształcania. To nadaje im formę dzieła otwartego. Demokracja też nigdy nie będzie ustrojem gotowym, jest płynnym, niekończącym się procesem, który będzie ewoluował i który trzeba rozsądnie kontynuować. To nie jest forma zamknięta i takie zamykanie byłoby zagrożeniem dla jej istoty. Na to nie możemy pozwolić, dlatego co jakiś czas trzeba wracać do Mickiewicza uchodźcy, dla którego Europa była ojczyzną, podobnie jak dla nas.\nTagi:\tartyści, Bronisław Tumiłowicz, Krzysztof Mieszkowski, kultura, ludzie kultury, Nowoczesna, Piotr Gliński, Teatr, Teatr Polski we Wrocławiu


Bransoletka skórzana BADge boa beż brąz - bransoletki - inne - Pakamera.pl\n› biżuteria › bransoletki › inne Bransoletka skórzana BADge boa beż brąz\n52,00 PLN\tKUP\tObserwuj\nLuksusowa bransoletka, której głównym motywem jest element metalowy o wysokim połysku w kolorze złotym. Blaszka nałożona jest na pas ze skóry naturalnej. Szerokość bransolety z przodu: 4,5cm. Wygodna, nie drapiąca. Bardzo estetycznie wykonana. Materiały super jakości. Pasuje na nadgarstek o obwodzie od 14,5 do 16,5 cm. Jeśli potrzebny jest inny rozmiar - proszę o kontakt. Projekt autorski. Opatrzony metką projektanta. Nr przedmiotu : 1692261\nblaszka bransoleta luksusowa metalowa purpurowa skórzana wężowa wężowa skóra złota\n· 50tys. pozytywnych opinii\tInne przedmioty od projektanta Mikashka\nKomplet trzech bransoletek skórzanych boa beżMikashka41,00 PLN\nBransoletka skórzana aqua TUBE GOLD Mikashka28,00 PLN\nBransoletka skórzana srebrnaMikashka32,00 PLN\nSkórzana bransoleta bordo pukleMikashka59,00 PLN\nBransoleta skórzana BADge greigeMikashka41,00 PLN\nBransoleta skórzana WRAPped szara panterkaMikashka42,00 PLN\nBransoletka skórzana fuksja EYEletMikashka43,00 PLN\nKomplet trzech bransolet skórzanych czerń srebroMikashka41,00 PLN\nBransoleta skóra i futro czarna z paseczkiemMikashka44,00 PLNzobacz1066produkty


Konkurs dla studentów architektury - International VELUX Award\nOd 2004 roku International VELUX Award urósł do rangi prawdopodobnie największego tego rodzaju wydarzenia dla młodych architektów. Polscy uczniowie już dwukrotnie odnieśli sukces na arenie międzynarodowej. Wśród laureatów edycji z 2016 roku znaleźli się Łukasz Gąska, Marta Sowińska oraz Kamil Głowacki. Z kolei piąta edycja IVA okazała się sukcesem dla Anny Zagorec oraz Macieja Kozłowskiego.\nOd 2004 roku International VELUX Award urósł do rangi prawdopodobnie największego tego rodzaju wydarzenia dla młodych architektów – to właśnie oni będą tworzyć architekturę przyszłości. Od pierwszej edycji około 5 000 studentów z ponad 80 krajów przygotowało ponad 4 500 projektów przedstawiających światło dzienne, jako istotne źródło światła, życia i energii w budynkach. Jest to doskonała okazja dla studentów z całego świata, w tym również z Polski, do wykazania się kreatywnością przed jury światowej sławy. Mają oni również szansę na zaistnienie w gronie młodych architektów reprezentujących uczelnie z całego świata.\nPolscy studenci już dwukrotnie odnieśli sukces na arenie międzynarodowej. W edycji IVA 2016 zespół studentów z Politechniki Poznańskiej - Łukasz Gąska, Marta Sowińska oraz Kamil Głowacki, zdobyli nagrodę regionalną w pierwszym etapie konkursu. Ich projekt „Light Scattering Window” (Okno rozpraszające światło) okazał się najlepszy w regionie Europa Wschodnia i Bliski Wschód w kategorii „Światło naturalne w budynkach”. Natomiast w piątej edycji studenci z Politechniki Krakowskiej – Anna Zagorec oraz Maciej Kozłowski – otrzymali trzecią nagrodę za projekt „Światło – medium przełamujące strukturalizm wertykalny”.\nJesteś zainteresowany? Zobacz jak wygląda aplikacja.\nDo konkursu można zgłaszać się indywidualnie lub zespołowo. Każdy zgłaszający się student lub zespół powinien mieć swojego opiekuna naukowego. Warunkiem obligatoryjnym do złożenia pracy konkursowej jest wcześniejsza rejestracja na stronie iva.velux.com. Konkurs ma zasięg globalny i jest organizowany w dwóch etapach. W pierwszym etapie (okolice czerwca) nagrodzone zostają najlepsze prace w ramach pięciu regionów: Europy Zachodniej, Europy Wschodniej i Bliskiego Wschodu, Ameryk, Azji i Oceanii oraz Afryki. W drugim etapie zostają przyznane nagrody główne (okolice października). Najbliższa edycja International VELUX Award odbędzie się w 2020 roku.\nZainteresowane osoby zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej IVA.


Jaki akumulator do BMW 3 Gran Turismo F34 - 335i, 335i XDrive S&S od 2013?\nBMW 3 Gran Turismo F34 - 335i, 335i XDrive S&S od 2013\nJaki akumulator do BMW 3 Gran Turismo F34 - 335i, 335i XDrive S&S od 2013\nW samochodzie BMW 3 Gran Turismo F34 - 335i, 335i XDrive S&S od 2013 został zamontowany akumulator w AGM. Dzięki technologii AGM, akumulator ma bardzo niski opór wewnętrzny, a tym samym skraca się czas reakcji pomiędzy masą czynną płyty a elektrolitem. Także w przypadku ładowania akumulatora w skrajnie niskiej temperaturze uzyskuje się znacznie lepsze parametry magazynowania energii. Pamiętajmy, ze do akumulatorów w tej technologii, musimy używać specjalnej ładowarki jeśli chcemy doładować akumulator!\nAkumulator do BMW 3 Gran Turismo F34 - 335i, 335i XDrive S&S od 2013\nAkumulatory do BMW 3 Gran Turismo F34 - 335i, 335i XDrive S&S od 2013\nPojemność [cc]\t 335i, 335i XDrive


W Kanadzie ukazuje się historia polskiej literatury wydana po angielsku | dzieje.pl - Historia Polski\nPUBLIKACJA: 13.11.2018 Kultura i sztuka\nSześćdziesięciu autorów o 100 latach polskiej literatury po 1918 roku - w Toronto we wtorek odbędzie się premiera „Being Poland: A New History of Polish Literature and Culture since 1918”, napisanej po angielsku historii współczesnej literatury polskiej.\nPublikacja "Being Poland: A New History of Polish Literature and Culture since 1918” (Będąc Polską: Nowa Historia Polskiej Literatury i Kultury od 1918 roku)" ukazała się nakładem wydawnictwa Uniwersytetu Toronto - University of Toronto Press. Pomysłodawcami są prof. Tamara Trojanowska, dyrektor Centrum Dramatu, Tańca i Sztuk Teatralnych na tej uczelni, prof. Joanna Niżyńska z wydziału języków słowiańskich Indiana University, prof. Stanisław Czapliński z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz tłumaczka i redaktorka Agnieszka Polakowska.\n"Określam pomysł na tę książkę jako transoceaniczny. Spróbowaliśmy połączyć wielorakie dyskursy i różne punkty widzenia, stąd zaproszenie kolegów z Polski, z Ameryki Północnej, mamy też kilku autorów europejskich spoza Polski" - powiedziała Trojanowska w rozmowie z PAP.\nW 1956 roku w USA ukazało się angielskie wydanie wcześniejszej pracy prof. Manfreda Kridla "Literatura polska na tle rozwoju kultury", w 1969 r. - historia literatury polskiej napisana przez Czesława Miłosza, a w 1978 roku - angielskie wydanie "Dziejów literatury polskiej" prof. Juliana Krzyżanowskiego. Jak podkreśliła Trojanowska, były to kompendia adresowane do innego czytelnika i pisane klasycznie.\n"Nasza książka jest wyłącznie o ostatnim stuleciu, wyszliśmy z założenia, że współczesność należy już do historii. Ze względu na cykl produkcyjny historia została doprowadzona właściwie do pierwszej dekady XXI wieku" - dodała.\n"Being Poland..." w sposób przekrojowy przedstawia historię literatury i kultury, a jej zadaniem jest opisanie zachodzących w tej dziedzinie długotrwałych procesów. Uwzględniono nie tylko klasyczne gatunki, ale także esej, dzienniki, reportaż i film. Książkę podzielono na cztery części: "Transitions" (transformacje), "Strategies" (strategie), "Transmissions" (transmisje) i "Genres and Their Discontents" (gatunki i ich przywary).\n"Zdecydowaliśmy, by takim długotrwałym przekrojem objąć trzy paradygmaty polskiej kultury: sarmacki, romantyczny i modernistyczny. Te główne paradygmaty prezentujemy angielskojęzycznemu czytelnikowi w dwugłosach. Jest w nich zarówno potwierdzenie ważności danego paradygmatu, jak i drugi głos, który wpisuje ten paradygmat w europejską czy światową kulturę" - powiedziała Trojanowska.\nPodkreśliła, że wielość opinii oznacza również stały dialog. "To również dialog świadomościowy. Przecież np. sarmatyzm i romantyzm są w kulturze polskiej bardzo mocno powiązane. Próbujemy zbudować pewien stabilny szkielet, pokazać najbardziej wpływowe postawy i różnice światopoglądowe, które kształtują polską kulturę" - wyjaśniła.\nAutorzy odnieśli się również do roli tłumaczy, którzy umieszczają polską literaturę w kontekście zrozumiałym dla anglojęzycznego czytelnika. Jak podkreśliła Trojanowska, tłumaczenie nie jest tylko technicznym przełożeniem z jednego języka na drugi, a tłumacze tworzą w istocie nowy kanon literacki, o którym np. Bożena Shallcross z University of Chicago pisze jako o „kanonie transatlantyckim”.\nJak dodała Trojanowska, dla anglojęzycznego czytelnika wartością w polskiej literaturze mogą być kwestie mało poruszane w polskiej edukacji, takie jak techniki pisarskie, strategie myślenia czy odniesienia do kultury światowej. „Teoria literatury postrzega czytelnika jako współtwórcę dzieła, dzięki czemu to dzieło zaczyna odkrywać zupełnie nowe znaczenia” - przypomniała.\nKsiążka odnosi się także do polskiej tradycji wielojęzyczności, stąd np. częściowo łacińskie tytuły dwóch rozdziałów. „Polska literatura jest w rezonansie z całością literatury europejskiej, nie tylko ze względu na tematykę, ale także ze względu na swoją wielojęzyczność” - podkreśliła Trojanowska.\n"Mój rozdział, umieszczony w części poświęconej strategiom, jest zatytułowany +Delectatio furiosa, or the Modes of Cultural Transgressions+ (Rozkosz szaleństwa, czyli sposoby kulturowej transgresji – PAP). Przy czym nie piszę o obrazoburczym szokowaniu, ale o przekraczaniu granic. Można tu przywoływać i Michela Foucault, i słynne seminaria Marii Janion. W moim tekście zajmuję się toposem ofiary, transgresywnością teatru wobec religii. To jedna z najbardziej istotnych kwestii, które naznaczyły polską myśl o teatrze" - dodała.\nTrojanowska zwróciła uwagę, że każda kultura ma swoją wyjątkowość, ale różne dyskursy muszą się przenikać w dyskusji. "Tym właśnie literatura się żywi, tak tworzy się bogata siatka referencyjna. Możemy pokazać, że polska literatura i kultura bezustannie odnoszą się to tego, co się dzieje w kulturze światowej" - dodała.\nlach/ akl/ kar/\nhistoria polskiej literatury


Pogodnie na przeważającym obszarze kraju. Prognoza na czwartek - Polsat News\nPogodnie na przeważającym obszarze kraju. Prognoza na czwartek\n25.11.2021, 06:15 Polska\nDzień będzie raczej pogodny z wyjątkiem północnej części kraju.\nPrzełomowe badania nad klimatem. Wpływ słońca większy, niż sądzono\nZOBACZ: Naukowcy: Słońce i promienie kosmiczne silnie wpływają na klimat\n- Początek dnia będzie chłodny, szczególnie w rejonach podgórskich, gdzie temperatura wyniesie minus 5-6 stopni Celsjusza. Na południu może być niewielki mróz około -1 st. Jeden stopień na plusie będzie w centrum kraju, a na północy 2-3 stopnie. W ciągu dnia temperatura maksymalnie wzrośnie do 2-3 stopni Celsjusza w dolinach górskich, 4-6 stopni na przeważającym obszarze kraju i około 7 stopni na Wybrzeżu. Dzień będzie raczej pogodny z wyjątkiem północnej części kraju, gdzie pojawi się więcej chmur i spodziewane są przelotne opady deszczu lub mżawki - powiedziała Tomczuk.\nPochmurna i deszczowa noc\nW nocy z czwartku na piątek największe zachmurzenie spodziewane jest na północy i południu kraju. Na południu prognozowane są opady deszczu, w rejonach podgórskich deszczu ze śniegiem, a w górach śniegu. Na północy może padać deszcz, choć nie są wykluczone lokalne opady krupy śnieżnej.\nZOBACZ: COP26. Jeff Bezos i Bill Gates przekażą pieniądze na walkę ze zmianami klimatu\nW strefie brzegowej morza spodziewany jest porywisty wiatr osiągający do 60 km/h. Najchłodniej będzie w rejonach podgórskich od -3 do zera stopni.\nMinus jeden stopień może pojawić się lokalnie na termometrach na zachodzie kraju. Na pozostałym obszarze od zera do 3 stopni. Najcieplej będzie nad morzem, miejscami 4-5 stopni Celsjusza.\nPogorszenie pogody w piątek\nW piątek zapowiadane jest pogorszenie pogody.\nOd południa zacznie napływać chłodne powietrze, które przyniesie ze sobą opady mokrego śniegu i deszczu.\nŚnieg może padać także w weekend i na początku przyszłego tygodnia.\nCzytaj więcej: Prezydent Chin Xi Jinping: Chiny chcą włączyć się do walki z ociepleniem klimatu


4 kwietnia 2013 3 kwietnia 2013 krakauer\t1 Komentarz antycypować, biogaz, biopaliwo, ceny, darmowe, domowe, dotacje, europejskiej, gospodarstwa, ilość, inflacja, inflacji, jakość, jakościowo, kłopoty, lepszej, luksusowym, owoców, pieniądze, pomidory, produkcja, produkcji, przeciętnych, przetwarzanie, rodzin, rolnej, Ryzyko, towarem, trzeba, unii, warzyw, wyprodukować, wzrost cen, zakupy ziemi przez Arabię Saudyjską, zboża, żywności\nRząd, a w szczególności ministrowie rolnictwa i finansów już powinni się zastanawiać, w jaki sposób antycypować wzrost cen żywności, jaki prawie na pewno wystąpi w Polsce na wiosnę, – jeżeli ta w końcu nadejdzie. Zima jest ostra i długa w tym roku, spowoduje ona zaburzenie okresu wegetacji roślin oraz niechybną powódź albo przynajmniej podtopienia w niektórych rejonach kraju, która są bardzo trudne w obyciu, chociaż nie są tak medialne jak „wielka woda”.\nPomimo błędów Rady Polityki Pieniężnej, o których wie już chyba każde dziecko w polskich przedszkolach – inflacja spada do niebezpiecznej granicy, po której przekroczeniu może dojść w Polsce do trwałej deflacji. Nic tak bardzo nie pomoże rządowi w nabiciu inflacji jak wzrosty cen żywności i paliw, wzrost cen żywności jest generalnie gwarantowany. Ponieważ podobna pogoda była także w innych rejonach Europy, na pewno przegramy z Niemcami, Belgami i Holendrami wyścig cen o nasze maliny, poziomki, agrest i inne uprawy łatwo sprzedające się. Ceny warzyw i owoców w Polsce mogą sięgnąć w tym sezonie historycznych maksimów – wydatnie przyczyniając się do wzrostu inflacji oraz co tu dużo ukrywać – także pogorszenia się bilansu handlowego, ponieważ jeżeli będziemy mieli małą podaż to spowoduje taki wzrost cen, że będzie się opłacał import. Będzie się opłacał nawet bardziej niż teraz.\nRząd zarobi swoje dzięki inflacji, natomiast polskie dzieci z ubogich domów rzeczywiście będą dostawać chyba tylko szczaw, bo nawet coś takiego jak pomidor będzie dla prawie wszystkich towarem luksusowym, kosztującym więcej od mitycznych „bananów”. Może to doprowadzić do niekontrolowanego wybuchu społecznego gniewu, ponieważ ceny pomidorów około 20 zł za kg lub zbliżone do tego poziomu to będzie cenowy horror nawet dla przeciętnie dobrze zarabiających mieszkańców Warszawy. Wzrost płac oczywiście nie nadąży za nowymi cenami żywności, co będzie odbierane, jako szkoda i krzywda przez większość społeczeństwa miejskiego. Zrodzi to znaki zapytania i ciśnienie społeczno-polityczne na włączenie mieszkańców wsi w partycypację w kosztach finansowania państwa na realnym poziomie otrzymywanych świadczeń. Może to mieć duże znaczenie dla rządzącej koalicji, która wiadomo, na kim się trzyma i jak bardzo koalicjant jest wewnętrznie podzielony.\nRząd powinien nie tylko zadbać o stworzenie odpowiednich zapasów żywności z roku na rok, w tym zwłaszcza takiej, którą da się przechowywać, ale mieć możliwość realnego ingerowania w rynek np. zwiększeniem podaży lub regulowaniem cen skupu na komercyjnych zasadach – głównie zbóż, które są podstawą gospodarki rolno-zwierzęcej. Bez odpowiednio dużych zapasów w ogóle nie mamy możliwości stabilizować ceny żywności w czasie, które co nie jest tajemnicą generalnie rosną i to znacznie rosną z roku na rok wraz ze zwiększaniem zgłaszanego popytu przez bogacące się społeczeństwa Dalekiej Azji.\nNie osiągnie się nadwyżki produkcyjnej bez zwiększania mocy produkcyjnych na wsi – wniosek, trzeba produkować więcej żywności, która w swojej ilości będzie gwarantowała względnie stabilne ceny w kraju oraz umożliwiała eksport nadwyżek żywności lub przerabianie jej na biogaz/biopaliwo. Wymaga to jednak odpowiednich decyzji politycznych, których nie sposób podjąć w tej konfiguracji politycznej z partią interesu klasowego zapatrzoną w swój elektorat pod kątem czynienia mu szkody pokoleniowej a nie rozwoju rolnictwa, jako silnej i nowoczesnej gałęzi krajowej gospodarki.\nJeżeli dochodzi do takich wydarzeń jak zakupy ziemi rolnej przez zagraniczne przedsiębiorstwa wyspecjalizowane w eksporcie płodów rolnych dla potrzeb wyżywienia ludności Arabii Saudyjskiej, to znaczy, że nasza polityka rolna, w tym eksportu żywności praktycznie nie istnieje, ponieważ nie jesteśmy w stanie sami nie tylko sprzedać owoców własnej ziemi, ale także ich należycie wyprodukować. Nie można się, zatem dziwić, że za kilka lat dojdziemy do sytuacji, że ziemia w Polsce będzie bardzo droga, czym będą stymulowane ceny żywności, na co już nic nie będzie można poradzić, ponieważ skończą się darmowe pieniądze z Unii Europejskiej, jako granty dla rolników – dotychczas rozkosznie przejadane a nieprzekładające się na więcej – lepszej jakościowo produkcji żywności.\nW naszym kraju, gdzie żywność jest jednym z głównych pozycji zakupowych większości przeciętnych rodzin – rząd nie może pozostawiać kwestii cen żywności samym sobie. Ponieważ zrodzi to niepotrzebne napięcia społeczne związane z kłopotami, jakie spowoduje dla ludności miejskiej wzrost cen. Uwolniona w ten sposób inflacja uderzy we wszystkich.\n← Wspólnymi siłami pokonamy Otwarte Fundusze Emerytalne!\nWolność polityczna zawiera się w zniewoleniu ekonomicznym →\n2 lutego 2012 3 lutego 2012 krakauer5\n11 grudnia 2012 15 lutego 2013 krakauer2\n25 czerwca 2014 24 czerwca 2014 Redakcja2\nJedna myśl na temat “Ceny żywności”\n4 kwietnia 2013 o 18:27\nNie ma mądrej odpowiedzi na rozwiązanie problemu.\nJest coraz mniej ludzi zdolnych przeżyć z tego, co sami wyprodukują w swoich gospodarstwach lub nawet przydomowych ogródkach i to z wielu powodów.\nIdą głodne czasy.


Powiatowy Urząd Pracy w Kolnie ogłasza nabór wniosków o dofinansowanie działalności gospodarczej\nAutor: Bartosz Kokoszko Data publikacji: 21.02.2018\no dofinansowanie działalności gospodarczej\nUczestnikami projektu mogą być osoby bezrobotne do 29 roku życia, zarejestrowane w Powiatowym Urzędzie Pracy w Kolnie, które nie pracują, nie uczestniczą w szkoleniu i kształceniu (tzw. młodzież NEET) oraz w okresie ostatnich 4 tygodni nie brały udziału w formach aktywizacji finansowanych ze środków publicznych. W przypadku osób do 25 roku życia zarejestrowane nie dłużej niż 4 miesiące, należące co najmniej do jednej z poniższych grup\nWnioski będą przyjmowane do wyczerpania limitu środków finansowych. Wnioski należy składać wyłącznie w formie pisemnej w sekretariacie urzędu, pokój nr 17 I piętro w godzinach pracy urzędu 7.30 – 15.30, na drukach obowiązujących w Powiatowym Urzędzie Pracy w Kolnie. Druki wniosków będą dostępne w siedzibie urzędu pokój 8 oraz na stronie internetowej w zakładce poniżej.\nDodatkowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu (86) 278-95-33 (dofinansowanie działalności gospodarczej).\nFormularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis dla przedsiębiorcow.xlsx\nIlość odsłon: 278351


Aktualności - Strona 2212 z 2323 - Plaster Łódzki\nFotografie Pawła Pietrzaka “Kwiat/Ogień”\nMarcin Bałczewski / 11 lipca 2010\nOd 9 lipca w Kinie-Galerii Charlie można oglądać wystawę fotografii Pawła Pietrzaka “Kwiat/Ogień”.\nKino w starym tramwaju (foto)\nMarcin Bałczewski / 10 lipca 2010\nWyobraźmy sobie zajezdnię tramwajowa i stojący przy niej tramwaj zapełniony ludźmi. Większość z nas widziała podobne obrazki wielokrotnie i nie…\nDrugiego dnia koncertów na scenie Targowa Film Street Festival pojawiły się dwie skoczne kapele: Festicultores i Haydamaky.\nBracia Quay, Suzie Templeton, holenderski twórca animacji Rosto, Maciek Szczerbowski oraz wnuczka Władysława Starewicza, Pani Beatrice Martin–Starewicz to goście nadchodzącego…\nMarcin Bałczewski / 9 lipca 2010\nPogłoski okazały się prawdą. 20 października o godz. 19 w Atlas Arena rozpocznie się niezwykłe show z udziałem legendarnych Harlem…\nRzadko kiedy można zachwycać się drugą częścią, zwłaszcza jeżeli poprzednia weszła do kanonu legend. A co powiedzieć, jeżeli ma się…\nOd 9 lipca w Patio Centrum Sztuki – Galerii Biblioteka można podziwiać wystawę pt. Wielka Księga Grafiki II połowy XX…\nChuck Mangione w Łodzi – rozmowa (foto+wideo)\nOd czwartku gości w naszym mieście wybitny muzyk i kompozytor, Chuck Mangione. Artysta wystąpi dziś na dziedzińcu PWSFTviT w ramach…\nW piątek, 9 lipca przez trzy godziny młodzi adepci koszykówki trenowali w hali Parkowa pod okiem Marcina Gortata i jego…\nWstecz 1 … 2 210 2 211 2 212 2 213 2 214 … 2 323 Dalej


Roman Giertych: Dlaczego zostałem zatrzymany i dlaczego władza chce aresztować Leszka Czarneckiego?\nDziałania podjęte przez instytucje państwa w tej sprawie noszą znamiona tak licznych przestępstw, zaczynając od korupcji, a kończąc na nielegalnym pozbawieniu wolności, że ich wymienianie zajęłoby pół strony tekstu. Wierzę, że w Sejmie RP znajdzie się większość dla powołania Komisji Śledczej ds. afery rządu Mateusza Morawieckiego, która może tę sprawę wyjaśnić. Wczoraj były premier Chorwacji Ivo S. za korupcję i udział w nielegalnej próbie przejęcia firmy został skazany przez Sąd Najwyższy tego kraju na 9 lat pozbawienia wolności. W sprawie opisanej przeze mnie afery będziemy się domagać podobnych kar.\nGdy zatrzymano mnie 15 października tego roku, wiele osób pytało publicznie, czy ma to związek z posiedzeniem aresztowym w sprawie dr Leszka Czarneckiego, które było zaplanowane na dzień następny. Koincydencja wydawała się oczywista.\nW poniedziałek ponownie odbędzie się posiedzenie sądu, który będzie rozpatrywał wniosek prokuratury o areszt dla Leszka Czarneckiego.\nPonieważ decyzją prokuratury zostałem pozbawiony praw wykonywania mojego zawodu, czas na mowę w tej sprawie wygłoszoną publicznie, bez togi, bez sądu, ale przy użyciu tych środków, którymi dysponuję.\nOd roku 2015 władzy PiS doskwierał fakt, że jedna z największych firm prywatnych w Polsce, należy do człowieka, który z tą władzą nie miał nic wspólnego. Nie był zaangażowany politycznie, ale jego sympatie i ścieżka życiowa stawiały go w oczywisty sposób w szeregu przeciwników tego rządu. Dlatego też urzędnicy PiS robili wszystko, co możliwe, aby utrudnić życie jego firmom tak, by je przejąć lub podporządkować. Strategia ta zadziałała wobec innych biznesmenów, prowadzących działalność w Polsce, sądzono więc, że zadziała również wobec dr Leszka Czarneckiego.\nPóźniej, czyli w roku 2018 zastosowano wobec niego metodę zastraszania z jednoczesną propozycją korupcyjną, polegającą na przyjęciu do władz banku osoby z układu rządzącego, która miała być swoistym nadzorcą.\nGdy w listopadzie 2018 roku ujawniono taśmę, na której szef Komisji Nadzoru Finansowego proponuje zatrudnienie swojego człowieka w banku L. Czarneckiego, to uwaga opinii publicznej skupiła się na kwestii ogromnego wynagrodzenia, które miał otrzymywać.\nTymczasem istota tej propozycji była inna.\n40 milionów miało być tylko miłym prezentem dla zaufanego człowieka PiS. Istotą miało być przejęcie faktycznej kurateli nad majątkiem wartym 6 miliardów złotych.\nOfertę złożył człowiek blisko związany z prezesem NBP Adamem Glapińskim i została ona w pewien sposób potwierdzona poprzez wspólną wizytę Leszka Czarneckiego i Marka Ch. u prezesa NBP. Adam Glapiński to od dziesięcioleci najbardziej zaufany człowiek Jarosława Kaczyńskiego od spraw finansów.\nLeszek Czarnecki odrzucił propozycję nadzorcy ze strony PiS. I wtedy pisowskie państwo postanowiło pokazać drugą twarz.\nKomisja Nadzoru Finansowego rozpoczęła w Idea Bank S.A. kontrolę pod kątem sprzedawania przez ten bank obligacji GetBack. Obligacje te rzeczywiście ten bank sprzedawał, tak jak wiele innych banków, w tym państwowych je sprzedawało. Ale akurat wbrew woli Leszka Czarneckiego, który na piśmie zakazywał angażowania się w tę sprzedaż. Gdy dowiedział się, że zarząd go nie posłuchał i na dodatek dopuszczał do ewidentnego oszukiwania klientów banku, polecił skierować na nich zawiadomienie do prokuratury.\nKNF potraktowało te okoliczności jako pretekst do uderzenia w L. Czarneckiego. Kontrole zmierzały w jednym kierunku - zagrozić pozycji właściciela banku i przejąć władzę nad jego obydwoma bankami oraz jego innymi instytucjami finansowymi.\nJuż we wrześniu 2018 Jarosław Kaczyński pisemnie zlecił prokuraturze przeprowadzenie sprawy wobec Leszka Czarneckiego. Był to dla prokuratury sygnał, że głównym winowajcą w aferze GetBack, którym kierował blisko związany z PiS Konrad Kąkolewski, ma być właśnie Leszek Czarnecki.\nNa jesieni 2018 roku instytucje państwa szykowały się do przejęcia banków Leszka Czarneckiego, najprawdopodobniej na rzecz prywatnego banku, z którym zawarto porozumienie - ten sam prawnik, którego nie zatrudnił L. Czarnecki, wszedł do rady nadzorczej tego banku. A ponieważ ten mały bank miał trudności finansowe, to, aby umożliwić przejęcie dużych banków Leszka Czarneckiego przez mały bank z kłopotami, zmieniono przepisy prawa. Ustawę przegłosowano zaledwie w kilka dni w listopadzie 2018 roku, na wniosek posłów PiS blisko związanych z Jarosławem Kaczyńskim.\nMinął rok, w którym ludzie zapomnieli o sprawie afery KNF. Tymczasem KNF nie zapomniał o Czarneckim. Działania i decyzje organów nadzoru coraz bardziej utrudniały funkcjonowania jego banków. PiS jednak nie podejmował żadnych stanowczych działań. Czas wyborów parlamentarnych i prezydenckich temu nie sprzyjał.\nGdy skończyły się wybory, postanowiono przedłożyć Czarneckiemu ostateczną propozycję. Albo zgodzi się wreszcie na nadzorcę z PiS w swoich bankach i jego majątek „będzie grać w drużynie” PiS, albo władza się z nim ostatecznie rozprawi.\nLatem tego roku podczas spotkania poza granicami Polski doszło do złożenia oferty przyjęcia do pracy do banków Czarneckiego (w charakterze doradcy lub członka rady nadzorczej) pana Michała Krupińskiego – wieloletniego prezesa Pekao S.A. – osoby blisko związanej z obecną władzą.\nOfertę złożył b. polityk PiS, utrzymujący bliskie relacje osobiste z prezesem Rady Ministrów Mateuszem Morawieckim. Towarzyszyła mu inna osoba blisko powiązana z PiS. To była już kolejna oferta. Bo dwa miesiące wcześniej Czarneckiemu przedstawiono koncepcję udziału w projekcie wykupienia stacji TVN24. Władza uznała, że Czarnecki jest osobą, która mogłaby być zaakceptowana przez akcjonariuszy TVN, gdyby zdecydowali się na sprzedaż swojego kanału informacyjnego.\nKoncepcję tę przedstawiono przed wyborami prezydenckimi. Twierdzono, że pomysł przejęcia stacji TVN24 został ustalony z premierem Mateuszem Morawieckim podczas jego prywatnego spotkania z osobą, która później przedstawiła ofertę Czarneckiemu. Po ewentualnym przejęciu stacji proponowano dostarczanie reklam ze spółek skarbu państwa, a po pewnym czasie wykup stacji przez spółki Skarbu Państwa za kwotę wielokrotnie wyższą od ceny zakupu. Leszek Czarnecki oferty nie przyjął.\nGdy pod koniec września br. spotkałem się w Warszawie z drugim obrońcą Leszka Czarneckiego mec. Jackiem Dubois, omawiałem z nim koncepcję przedstawienia na posiedzeniu aresztowym, dotyczącym L. Czarneckiego, dowodów na złożoną ofertę korupcyjną. Uważam, chociaż nie mam na to dowodów, że nasza rozmowa została podsłuchana. Być może też podsłuchiwano moje rozmowy z L. Czarneckim prowadzone poza Polską. Stąd władza dowiedziała się o tym, co chcemy przedstawić na rozprawie 16.10.2020 roku.\nKilka dni później pod jakimś kompletnie absurdalnym pretekstem, postanowiono postawić mi zarzuty. Postanowienie wydano 8.10.2020, ale ponieważ, przygotowując sprawę, przebywałem poza Polską, uchylono to postanowienie i ostatecznie wydano drugie 13.10.2020 roku, które zrealizowano zaraz po moim przylocie do Polski w dniu 15.10. 2020. Centralne Biuro Antykorupcyjne dokonało przeszukania mojego domu, domu letniskowego mojej żony we Włoszech, oraz mojej rewizji osobistej, szukając tak naprawdę jednej rzeczy – nośników nagrań. Gdy kazano mi się rozebrać, aby przeszukać moje ubranie, zapytałem agentów CBA, czy sądzą, że adwokaci noszą przy sobie dokumenty, dotyczące skomplikowanych spraw cywilnych swoich klientów, które prowadzili 10 lat temu. Odpowiedziało mi milczenie.\nNie szukano w moim domu żadnych dokumentów. Szukano wyłącznie taśm. Oczywiście niczego nie znaleziono. Na marginesie chciałbym zauważyć, że przypuszczenia CBA, że takie dowody mógłbym trzymać przy sobie, po prostu mi uwłaczają.\nKilka lat temu rząd Chorwacji próbował przejąć firmę jednego z największych przedsiębiorców w tym kraju, który zatrudniał ponad 60 tysięcy osób. Gdy się to nie udało, biznesmena i jego rodzinę oskarżono o działanie na szkodę własnej spółki (taki sam zarzut dostał Leszek Czarnecki). Wczoraj były premier Chorwacji Ivo S. za korupcję i udział w nielegalnej próbie przejęcia tej firmy został skazany przez Sąd Najwyższy tego kraju na 9 lat pozbawienia wolności.\nKurs Bank of England: 5.2499 zł Aktualizacja: 22:30:01 03-03-2021


W pełni wyposażony schron przeciwlotniczy odnaleziony przez przypadek w podziemiach fabryki - WP Tech\nW pełni wyposażony schron przeciwlotniczy odnaleziony przez przypadek w podziemiach fabryki\nAutor tajemniczego nagrania twierdzi, że w trakcie spaceru w jednym z rosyjskich miast, na terenie opuszczonej fabryki odnalazł dziwną konstrukcję z metalowymi drzwiami... Po przejściu betonowym tunelem okazało się, że jest to świetnie zachowany schron pochodzący prawdopodobnie z czasów zimnej wojny.\n(Youtube.com, Fot: YouTube)\nJak widać na nagraniu - w środku znajduje się dużo wyposażenia wyglądającego na wojskowe. Można zauważyć dziesiątki sztuk gumowych butów, płaszcze, maski przeciwgazowe, kaski. Są urządzenia służące do łączności, a nawet podświetlane gablotki z planami i instrukcjami i wiszące na ścianach plakaty z napisami cyrylicą. Sądząc po liczbie zgromadzonego w tym miejscu sprzętu można szacować, że schronienie w tym miejscu mogło znaleźć kilkadziesiąt osób.\nW niektórych pomieszczeniach schronu panuje bałagan, ale – jak zauważyli komentujący – jak na miejsce opuszczone od kilkudziesięciu lat jest tam wyjątkowo czysto. Nigdzie nie ma żadnych pajęczyn, ani nawet kurzu. Może to być efektem sprawnego systemu filtrowania powietrza. Zainteresowanie wzbudza jednak także fakt, że oświetlenie schronu ciągle działa pomimo upływu kilkudziesięciu lat. Żadna z żarówek nie jest przepalona. Niektórzy komentujący sugerują przez to, że schron ten nie jest wcale tak opuszczony, jak twierdzi autor.\nW latach 50 i 60 budowanie schronów w blokach było bardzo popularne także w Polsce. Można je znaleźć nie tylko pod blokami mieszkalnymi, ale też pod fabrykami, zakładami pracy, szpitalami czy instytucjami. Napięta sytuacja międzynarodowa skłaniała projektantów do uwzględniania bunkrów chroniących ludność w swoich projektach. Wraz z malejącym zagrożeniem budowano ich jednak coraz mniej.


Czytałam już jedną powieść autorki i zrobiła na mnie dobre wrażenie. W ramach wyzwania 'kryminalny wrzesień' postanowiłam sięgnąć po kolejną. Czy było warto?\n'Wszystkiemu winna jest ciemność. Jest moją fobią, tak silną, że przyprawia mnie o paniczny, wręcz paraliżujący lęk.'\nPola z samego rana zostaje wyrwana ze snu nagłym telefonem. Okazuje się, że jej mąż wraz z trzyletnim synkiem nie dotarli na umówioną wizytę w przychodni. Kobieta postanawia tam pojechać, a po drodze zastaje służby na miejscu wypadku. Okazuje się, że jakiś samochód wpadł do rzeki. Podczas akcji ratunkowej pojazd zostaje wyłowiony, a Pola rozpoznaje w nim samochód męża. Co się stało? Czy oboje zginęli tragicznie w wypadku? I jaka była jego przyczyna?\nHistoria od samego początku jest mroczna. Główna bohaterka jednocześnie zmaga się ze stratą męża i dziecka oraz próbuje rozwikłać zagadkę samego wypadku. Na jaw wychodzą co raz to nowe informacje na temat Kuby. Dlaczego współpracownikom wydawało się, że stał się z dnia na dzień nieobecny? Czy zmagał się z własnymi demonami? Na te pytania Pola nie otrzyma już odpowiedzi, jednak może spróbować poukładać sobie życie na nowo. Z każdą kolejną informacją kobieta popada jednak w obłęd i sama już nie wie co jest prawdą, a co tylko wyobrażeniem. Jaka okaże się rzeczywistość?\n'Nie wiem, czy karmiąc w sobie nadzieję, nie żyję w kłamstwie i nie pogrążam się w obłędzie?'\nDomyśliłam się zakończenia, co w niczym nie ujmuje całej historii. Była ona wciągająca i momentami trzymająca w napięciu. I chociaż rozwiązanie okazało się przewidywalne, dobrze bawiłam się podczas lektury. Nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Polecam też wam!\n'Ale kolejny raz w ciągu ostatnich kilkunastu dni spotykam kogoś, kto niszczy ten portret najbliższego mi człowieka, a pokazuje mi kogoś, kto w żadnym stopniu nie przypominał mojego męża.'\n#320 'Nie chcesz wiedzieć' Bartosz Szczygielski\n#319 'Biblioteka dusz' Ransom Riggs\nStosunkowo dawno czytałam poprzedni tom. Nie wiem dlaczego, bo ogólnie historia bardzo mi się podobała. Pewnego dnia stanęłam przed regałem i postanowiłam kontynuować przygodę z osobliwcami. Czy było warto?\n'Głucholce rodzą się głodne dusz osobliwców, a teraz miał nas przed nosem, jak dania w stołówce.'\nPo wydarzeniach kończących poprzedni tom Jacob i Emma muszą ruszyć na ratunek swoich przyjaciół i pozostałych osobliwych dzieci oraz ymbrynek. Nie jest to proste zadanie, ponieważ wokół czają się upiory i głucholce. Czy uda im się z powodzeniem doprowadzić do uwolnienia wszystkich istot? Dlaczego w ogóle zostali oni porwani?\nJacob po śmierci dziadka niezmiennie się rozwija. Odkrywa także tajemnicę swojej przynależności do świata osobliwców. Jaką umiejętność posiada? Tego dowiecie się już na samym początku książki, jednak nie chcę spoilerować tym, którzy jeszcze nie przeczytali. Nie zmienia to faktu, że jego umiejętność zdecydowanie pomoże w misji ratunkowej, na którą wybiera się razem z Emmą. Czy wszystko wydarzy się po ich myśli? I czym jest tytułowa biblioteka dusz?\n'Podobno po śmierci pielgrzymujemy do biblioteki, gdzie magazynuje się nasze dusze, by ponownie wykorzystać je w przyszłości. Nawet w kwestiach duchowych my, osobliwcy, zawsze byliśmy oszczędni.'\nAutor trzyma poziom, a wykreowany przez niego świat z każdym tomem zachwyca coraz bardziej. Historia jest niesamowicie wciągająca, a świat zbudowany na starych fotografiach niezmiennie zadziwia. Jeśli jeszcze się zastanawiacie nad tą serią, to zdecydowanie polecam! I z pewnością z kolejnymi tomami nie będę już zwlekać tyle czasu!\n'A może zawsze są ludzie, którzy potrafią robić to, co ty, tylko nie mają o tym pojęcia. Może mnóstwo ludi przechodzi przez życie, nie wiedząc, że są osobliwcami.'\nArchiwum bloga września (5) sierpnia (7) lipca (7) czerwca (7) maja (8) kwietnia (7) marca (7) lutego (6) stycznia (7) grudnia (6) listopada (9) października (6) września (7) sierpnia (6) lipca (9) czerwca (7) maja (6) kwietnia (6) marca (7) lutego (7) stycznia (7) grudnia (4) listopada (6) października (6) września (5) sierpnia (6) lipca (7) czerwca (5) maja (4) kwietnia (5) marca (7) lutego (6) stycznia (8) grudnia (6) listopada (7) października (12) września (6) sierpnia (6) lipca (7) czerwca (6) maja (7) kwietnia (6) marca (10) lutego (9) stycznia (7) grudnia (8) listopada (13) października (8) września (10) sierpnia (10) lipca (9) czerwca (10) maja (11) kwietnia (7) marca (6) lutego (3)


Opublikowane w CodziennośćOtagowane Codzienność, Emocje, przemyślenia, smutek, strach, zmęczenie, życieSkomentuj\n18 maja 2017 31 maja 2017 by ...\nBudzę się około pierwszej i nie śpię\nZnów czuję wewnętrzny strach\nNo, to jest moja „korzyść”\nNa terapii rozmawialiśmy też o FB, o blokowaniu mojego konta, o ukrywaniu…\nZNÓW O UKRYWANIU!!!\nDlaczego to JA mam się ukrywać??? Likwidować konta FB i udawać, że nie istnieje???\nSchizofrenik i oprawca żyje sobie bardzo wygodnie i wciąż obserwuje\nTo globalna paranoja\nJak w tym kawale o uciekających ludziach, których gonił jeden rozjuszony chuligan. Kidy zapytano dlaczego wszyscy uciekają, przecież on jest jeden, ktoś z uciekających odpowiedział: „A wiadomo komu w mordę przywali?”\nWięc dalej mam uciekać?\nAle ja już nie chcę, nie mam zamiaru i nie mam zamiaru niczego likwidować i usuwać. Owszem zablokowałam konkretne osoby, ale nie wiadomo z kim jeszcze przebywa w szpitalu i kto ma utworzone konto na FB.\nJestem rozbita i niewyspana.\nWczoraj bierzmowanie u córki i mojej grupy. Poszłam. Spełniłam swoje obowiązki jako animator. Gnojki nawet nie powiedziały dzień dobry. Wszystko się im należy. Oni mogą być chamscy a ja mam występować z pozycji służącej. Więc z pięknym uśmiechem dopełniłam ostatnie formalności. Odebrałam drobny upominek od księdza, który był odpowiedzialny za sakrament. Książkę dostali też inni animatorzy. Jedną różę od dziewczyn, które w moje grupie nie sprawiały żadnych problemów i po mszy poszłam do samochodu. Córka przyszła po zdjęciach. Powiedziała, że rodzice czekają na mnie w kościele z kwiatami i prezentem. O nie! Od chamskich rodziców nie mam zamiaru odbierać żadnych upominków. Oni mi już podziękowali tydzień temu, wylewając na mnie krzyki i okazując chamską postawę. Prezenciki niech w sobie wezmą sami.\nJedna rzecz bardzo mi się spodobała. Ksiądz wyczytał moje panieńskie nazwisko. Boże, jak ono pięknie zabrzmiało w kościele. Leciałam po tę książkę jak na skrzydłach.\nTak, bardzo chciałabym wrócić do swojego nazwiska. Odzyskać wolność! Dla siebie samej!!\nJutro mam spotkanie z adwokatką.\nOpublikowane w CodziennośćOtagowane Codzienność, Emocje, przemyślenia, smutek, życieSkomentuj


Michael Stearns | Collected Thematic Works 1977-1987 - Generator.pl\nMichael Stearns | Collected Thematic Works 1977-1987\nTagi albumu: Michael Stearns | Collected Thematic Works 1977-1987, Hearts of Space, Michael Stearns, muzyka elektroniczna, ambient, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Vangelis, Jarre, electronic music, Kraftwerk\nNUMBER HOS 11069\nKod produktu 001580\n3 Faces of the Goddess\nPotentat amerykańskiej sceny ambient, Michael Stearns podsumowuje wczesny okres swojej kariery. Nagrania zebrane na tym kompilacyjnym albumie pochodzą z takich płyt jak: Ancient Leaves (1977), M Ocean (1984), Plunge (1986) i Floating Whispers (1987). Te nagrania mają nie tylko historyczne konotacje, ale też związane są z pewnymi wydarzeniami i projektami z życia Stearnsa. Kompozycja Ancient Leaves została nagrana w 1977r na festiwalu Ocean Park. Utwór Merrige Chords pochodzi ze ślubu artysty jaki się odbył w 1980r. Jest też nagranie Three Faces Of Goddess stworzone na potrzeby przedstawienia z udziałem tancerzy. Nie brak i muzyki do filmów, a właśnie takie albumy jak Plunge czy Floating Whispers wypełnione były muzyką o takim charakterze. Ten przekrojowy materiał kreśli obraz Michaela Stearnsa, jako artysty wielowymiarowego. Mimo iż działa głównie na poletku muzyki eksperymentalnej i szeroko pojętego ambient, jest dosyć uniwersalny w tym co robi. Nie ma dla niego barier, a każdy projekt w jak się angażuje stawia niejako nowe wyzwania przed nim. Tak jak i tu szczypta eksperymentów, muzyki ilustracyjnej, ambientu i statycznych pejzaży, kreśli zakres jego możliwości. To doskonały materiał dla tych którzy nie chcą kupować całej dyskografii, a jedynie mieć pojęcie o muzyce artysty. I doprawdy trudno o lepszy przewodnik po jego wczesnych dokonaniach.


https://mostrami.pl/pl/torba-classic-rhodamine-medium-143834 143834 Torba CLASSIC rhodamine MEDIUM https://media.mostrami.pl/catalog/product/c/a/cargo_by_owee_bag_classic_rhodamine_medium_cbowt_mirp_rhodamine12.jpg PLN 349.00 PLN InStock /PROJEKTANCI /Dodatki /Dodatki/Wszystkie dodatki /Dodatki/Torebki /Dodatki/Torebki/Torebki materiałowe /Dodatki/Torebki/Torebki na ramię /Stylowe zakupy /Stylowe zakupy/Wszystkie produkty /PROJEKTANCI/Cargo by Owee

Materiał: CORDURA® cechuje się bardzo wysoką wytrzymałością na rozerwanie i przetarcie, co czyni nasze produkty praktycznie niezniszczalnymi. Jest dwa razy bardziej wytrzymała od standardowego nylonu, trzy razy bardziej wytrzymała od poliestru i aż dziesięć razy mocniejsza od bawełny. CORDURA® jest to tkanina o dużej odporności na działanie warunków atmosferycznych, bardzo lekka. Wykonana z przędzy nylonowej 6,6 o dużej wytrzymałości na rozciąganie. odporna na ścieranie odporna na rozdarcia wodooporna

Pranie i konserwacja: Aby zachować jak najdłuższe walory rekomendujemy czyszczenie ręczne ciepłą wodą z delikatnym środkiem czyszczącym, który nie zawiera rozpuszczalników np. bezbarwnym mydłem lub płynem do mycia. Do czyszczenia należy stosować miękką gąbkę bądź szmatkę. Na koniec spłukać powierzchnię czystą wodą i pozostawić do wyschnięcia.Jeśli musisz wyprać w pralce, pierz na delikatnym praniu, odpowiedniku prania ręcznego, w temperaturze max. 30°, bez wirowania, bez suszenia, używając środków piorących bez wybielacza i płynu zmiękczającego. Dostępne w sprzedaży środki do usuwania plam należy sprawdzić najpierw w niewidocznym miejscu. Nie prasuj produktu.

 Torba CLASSIC rhodamine MEDIUM jest ultralekka i mega wytrzymała jednocześnie. Zrobiona z oryginalnej CORDURY uniesie ciężar nawet do 60 kg. Pojemna i wyjątkowo praktyczna, zamykana na suwak, z wewnętrzną kieszenią. Złapiesz ją za uszy, założysz lub przerzucisz przez ramię. Łatwo zmywalna. Pomieści spore zakupy, rzeczy do pracy i na siłownię. Wyprodukowana w Polsce! 349.00 2020-08-05


Dlaczego turkus nie jest dla wszystkich? 13 Turkusowe Śniadanie w Trójmieście. – Dwanaście pytań\nDodany przez Przemek Karczewski dnia 10 października, 2019\t 10 października, 2019 blog\nStrona główna blog Dlaczego turkus nie jest dla wszystkich? 13 Turkusowe Śniadanie w Trójmieście.\n27. Blaski i cienie talentu odpowiedzialność\n28. Co jest na zewnątrz, czyli otoczenie turkusowej organizacji\nNajciemniej pod latarnią. To przysłowie pasuje jak ulał do sytuacji, w której od samego początku trójmiejskich Turkusowych Śniadań jest z nami firma będąca doskonałym case study do omawiania wyzwań związanych z turkusową transformacją. I trzeba było aż dwunastu (sic!) spotkań, aby wpaść na pomysł zaproszenia ich do opowiedzenia o swoich doświadczeniach. Zaproszenie przyjęli, choć to dziwne stwierdzenie, biorąc pod uwagę, że są współorganizatorami i gospodarzami miejsca, w którym na dobre zadomowiły się już trójmiejskie śniadania.\nMowa oczywiście o firmie Desmart z Gdyni towarzyszącej naszej lokalnej turkusowo-śniadaniowej społeczności od samego początku. Jej założyciel, Piotr Duszyński oraz People & Culture Manager, Adrian Tomaszewski byli jednymi z najaktywniejszych uczestników pierwszego śniadania. Pamiętam, że już wtedy wywarli na mnie duże wrażenie, opowiadając o swoich doświadczeniach z wdrażania turkusu w ich firmie. Zaproponowali także, że chętnie będą gościć kolejne śniadania w swojej firmowej przestrzeni i tak, od 12 Śniadań spotykamy się w fantastycznym miejscu, w samym centrum Gdyni.\nCały czas dziwię się, dlaczego wcześniej nie poprosiłem Piotra o publiczne podzielenie się tym, co od kilku lat buduje wraz ze swoim zespołem w Desmart. Tym bardziej, że doświadczenia, nie tylko zresztą te dobre, okazują się być niezwykle inspirujące, o czym przekonasz się poniżej. Gdy już na to wpadłem, Piotr zgodził się bez wahania i tak jedno z najciekawszych Turkusowych Śniadań stało się faktem.\n13 Turkusowe Śniadanie zgromadziło kameralne, z perspektywy dotychczasowych statystyk grono uczestników. Ta kameralność okazała się dużą zaletą, uruchomiła bowiem swobodną dyskusję, w której każdy miał szansę wziąć udział.\nJesteśmy turkusowi, ufamy sobie, więc nie mam zwyczaju autoryzować merytorycznych szczegółów poszczególnych śniadań. Zazwyczaj znam jedynie ich ogólny temat. Tak też było w tym przypadku; wiedziałem tylko, że motywem przewodnim prezentacji Piotra było hasło “Dlaczego turkus nie jest dla każdego”. Okazało się, że był to zaledwie pretekst do dyskusji o wyzwaniach w turkusie popartych doświadczeniami firmowej codzienności Desmart. W dzieleniu się tymi doświadczeniami Piotra postanowił wspierać Adrian, przez co zyskały one szerszą perspektywę.\nPiotr rozpoczął od retrospekcji i początków Desmart. Podkreślił, że już tworząc firmę kilkanaście lat temu chciał pracować z ludźmi traktując ich jako partnerów. Po przeczytaniu książki “Szef, który ma czas” pomyślał, że fajnie byłoby zdjąć część odpowiedzialności za firmę z własnych barków. Wraz z odpowiedzialnością, Piotr oddał również decyzyjność i udział w zyskach w myśl swojej zasady, że w Desmart kolektywnie są w stanie zdziałać wszystko.\nZ jednoosobowej działalności gospodarczej, Desmart przekształcił się w spółkę z o.o. z ośmioma wspólnikami wywodzącymi się spośród pracowników. Nadal jednak istniał podział na wspólników i pracowników uwidaczniany głównie w spotkaniach menadżerskich oraz podejmowanych na nich firmowych decyzjach.\nPierwsze pytanie o strukturę organizacyjną wywołało ciekawą dyskusję o tym, jak rozumiemy równość w firmie. Adrian wspomniał, że traktowanie innych równo i dawanie poczucia równości jest niezwykle trudne. Przytoczył tu słowa jednego z pracowników, który zirytowany powiedział:\nwkurwia mnie ten turkus, bo nie mam do kogo mieć pretensji\nRówność wymaga także umiejętności przekonywania do własnych pomysłów. Dopiero gdy pomysł jest zaakceptowany przez innych, może być wdrożony w organizacji.\nKolejne pytanie dotyczyło kwestii “oddania” władzy przez Piotra zespołowi. Ciekawi byliśmy, czy było mu ciężko pozbywać się tego klasycznego atrybutu należnego CEO. W odpowiedzi usłyszeliśmy, że tak naprawdę w Desmart deleguje się odpowiedzialność a nie zadania. Piotr podkreślił, że to nie jest tak, że oddając władzę odsunął od siebie odpowiedzialność. Raczej współdzieli je razem z partnerami, jak woli nazywać wszystkich pracowników w firmie. Dzięki temu ma poczucie, że kiedy dzieją się w firmie złe rzeczy, to nie jest wyłącznie jego wina i odpowiedzialność. Ktoś jeszcze z pewnością weźmie jej część na siebie. Początkowo Piotr obawiał się że skoro wszyscy będą mogli samodzielnie decydować o tym, jakie zadania biorą na siebie, to powstanie luka, w której ugrzęzną tematy mało ciekawe. Teraz te obawy rozwiewane są przez samych pracowników, którzy mają większą świadomość, biorąc odpowiedzialność za poszczególne obszary działalności firmy, dbając przy tym o dobrą, skuteczną i efektywną komunikację.\nPojawiła się wątpliwość, że w idealnym modelu jest duża odpowiedzialność, a w nieidealnym niestety tak nie jest, więc na ile wówczas skuteczna okazuje się presja grupy. Ponadto zastanawialiśmy się co zrobić, jeśli wszyscy stają się asertywni i nie ma chętnego na dane zadanie. W Desmart rozwiązują to pielęgnując dobrą komunikację i poszukując wewnętrznej motywacji. Dodatkowo wiele uwagi poświęcają rekrutacji, podczas której transparentnie opowiadają o kulturze organizacyjnej budowanej na bazie turkusu.\nPiotr i Adrian rozwinęli wątek motywacji wewnętrznej, podkreślając, że w turkusie pełni ona kluczową rolę w utrzymaniu zaangażowania pracowników. Czasem ludzie czują się niedoceniani. Jeżeli od dziecka wychowujemy się w otoczeniu nagród, ocen, czy oczekiwań rodziców, to w konsekwencji mamy trudności w samodzielnym zadbaniu o siebie i swój dobrostan. Adrian porównał motywację wewnętrzną do sytuacji z paliwem samochodu. Czasem trzeba je dolewać, aby móc dalej jechać do celu. W turkusowych organizacjach, gdzie nie ma kierownika, który dba o motywację zespołu, trzeba szukać jej w sobie samodzielnie. Nie zawsze jest to łatwe. W Desmart też czasem ludzie potrzebują potwierdzenia z zewnątrz dla zasadności własnych działań. Dlatego stosuje się tam także pewne elementy motywacji zewnętrznej. Adrian podkreślił jednak, że komuś, kto nie potrafi szukać w sobie motywacji, będzie trudno odnaleźć się w desmartowej rzeczywistości.\nOd motywacji przeszliśmy płynnie do tematu wartości. Piotr potwierdził, że jeśli jesteśmy równi ale zarazem różni od siebie, to wartości są właśnie tym, co powinno nas spajać, tworząc rdzeń kręgowy firmy. Co prawda w Desmart nie było oficjalnego, zespołowego i metodycznego określenia wartości, jednak uwidaczniają się one dość wyraźnie w codziennych działaniach. W oparciu o jakie wartości pracuje się w firmie Desmart?\nPiotr przyznał, że prowadząc firmę popełnił tysiące błędów, a mimo to Desmart stabilnie się rozwija. Wydawało się, że w momencie oddania władzy pracownikom, zapanuje anarchia. Doświadczenie pokazało jednak, że jest zupełnie odwrotnie. Ludzie często podchodzą bardzo ostrożnie do potencjalnego ryzyka, obdarzeni prawami i decyzyjnością czują się naturalnie odpowiedzialni za swoją rolę i całą firmę.\nJedną z najważniejszych wartości Desmart są relacje międzyludzkie. Pomaga im stosowanie NVC. Adrian podkreślił, że gdy nie ma hierachii, to potrzebna jest empatia, komunikacja oraz wzajemne zrozumienie. Niejako na potwierdzenie praktycznego wymiaru znaczenia relacji w Desmart, Piotr przytoczył sytuację sprzed kilku dni. Na imprezie zorganizowanej z tytułu tak zwanej studniówki (100 dni w firmie), jubilat powiedział, że nie spodziewał się, że po tak krótkim czasie będzie mógł powiedzieć o współpracownikach, że są dla niego kolegami nie tylko z pracy.\nW dalszej części śniadania przeszliśmy na temat zatrudniania i zwalniania pracowników. Ludzie odchodzą, tak się po prostu dzieje. Refleksja Piotra dotyczyła tego, czy to powód do zmartwienia czy radości. Stwierdził, że każdy jest wolny więc z odchodzenia ludzi nie należy się smucić. Zwalczył w sobie emocje towarzyszące mu przy odchodzeniu ludzi z Desmart. Kiedyś próbował namawiać ich, żeby zostawali, dziś szczerze życzy im powodzenia i sukcesów w nowym miejscu.\nDla Piotra i Adriana najważniejsze jest to, żeby ludzie pasowali do turkusowej wizji firmy. Najlepszym weryfikatorem jest codzienna praktyka w Desmart, jednak incepcja zaczyna się już podczas rekrutacji, która sama w sobie jest transparentna i turkusowa. Podczas rozmowy z kandydatem opowiadają o kulturze, o zasadach i wartościach, często podpierając się przykładami z życia firmy. Nie owijają w bawełnę, chcąc jak najbardziej trafnie opisać klimat panujący w organizacji oraz wiążące się z tym przywileje i wyzwania. Jak sami mówią, otwierają tam swe serca i o to samo proszą kandydatów. Taka rozmowa trwa często kilka godzin, ale dzięki temu obie strony mają możliwość sprawdzenia, czy jest chemia na poziomie turkusu. Czasem trafi się feedback w stylu: “za dużo gadacie” ale generalnie nie jest to czas stracony.\nDemokracja tak często, choć mylnie kojarzona z turkusowymi organizacjami, w przypadku Desmart okazała się nieefektywna. Przekonali się o tym na własnej skórze podczas podejmowania decyzji odnośnie rodzaju kiełbasy, którą kupić na firmowego grilla. Między innymi dlatego zdecydowali się opracować pewien framework ułatwiający decyzyjność i zarazem zwiększający elastyczność organizacji. Oto jego główne zasady:\njeśli chcesz, możesz podjąć dowolną decyzję w firmie\nmożesz, ale nie musisz jej konsultować\nkażdy może wesprzeć Cię własnym doświadczeniem\nstaraj się unikać dyskusji\nprzed podjęciem decyzji każdy ma prawo zgłosić VETO, które rozpoczyna proces decyzyjny od początku\nVETO powinno być odpowiednio uargumentowane, tak aby nie pozostawić decydenta w stanie nieustalonym. Najlepiej, jeśli VETO jest przedyskutowane we wspólnym gronie.\nTen prosty lecz ciekawy i jak się okazuje, skuteczny schemat podejmowania decyzji zadomowił się na dobre w firmowej kulturze.\nNa koniec Piotr poruszył trudną w praktyce kwestię transparentności finansów. W Desmart 30% wypracowanego zysku dzielone jest co kwartał na wszystkich pracowników. Nie jest to jednak podział równy, ale informacje są jawne. Wspólnicy dostają więcej. Poza tym wszelkie informacje finansowe dostępne są do wglądu dla wszystkich pracowników. Jak się okazuje, nie wszyscy chcą znać szczegóły. Szczególnie trudno jest sobie z tym poradzić, gdy dane finansowe pokazują jakieś problemy, czy wyzwania firmy. Wówczas tak naprawdę weryfikuje się prawdziwą gotowość do brania odpowiedzialności za los firmy.\nPiotr wspomniał, że pracują obecnie nad otwarciem wynagrodzeń pracowników. Mają przy tym duże obawy, związane choćby z odbiorem różnic w zarobkach pomiędzy poszczególnymi pracownikami, czy z kwestią dania wpływu pracownikom na ustalanie wysokości swoich wynagrodzeń. Póki co, nie zamierzają jednak schodzić z tej drogi i konsekwentnie pracują nad najlepszym rozwiązaniem.\nJuż tak luźno i po wyznaczonym czasie rozmawialiśmy o feedbacku i jego lepszym odpowiedniku feed forward oraz o tym z jakimi partnerami w biznesie chce i może pracować turkusowa firma. Okazuje się, że trudności mogą pojawiać się z obu stron. Standardowo zarządzane firmy mają spore trudności z zaakceptowaniem luźnego w ich mniemaniu podejścia do decyzyjności dawanej pracownikom w turkusowych organizacjach.\n13 Turkusowe Śniadanie w Trójmieście okazało się szczegółowym case study firmy znajdującej się w procesie turkusowej transformacji. Procesie trudnym, naszpikowanym wyzwaniami. Widząc dojrzałość, pasję, determinację oraz zaangażowanie Piotra, Adriana i pozostałych partnerów, jestem pewien, że o Desmart będzie jeszcze głośno. I to nie tylko z powodu wytwarzanych produktów, lecz także ze względu na organizację udowadniającą, że można i warto pracować inaczej.


Aktualności – Samorząd | Powiat Rawicki - Part 4\n„Szatnia na medal” w ZSPT CKU już otwarta\nOpublikowano 18/09/2020 w kategorii Aktualności - Edukacja, Aktualności - Samorząd, Aktualności - Sport.\nW Zespole Szkół Przyrodniczo-Technicznych CKU w Bojanowie oficjalnie otwarto zaplecze szatniowo-sanitarne przy sali gimnastycznej.\nUwaga! zmiana terminu Rajdu konno-rowerowego oraz biegu wokół zalewu w Jutrosinie\nOpublikowano 15/09/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd, Aktualności - Sport, Aktualności - Zdrowie.\nZapraszamy do udziału w rajdzie konno-rowerowym oraz biegu wokół Zalewu w Jutrosinie w dniu 4 października br. (niedziela) dla Kacpra Praczyka. Początek imprezy o godzinie 11:00.\nOpublikowano 11/09/2020 w kategorii Aktualności - Kultura, Aktualności - Samorząd.\nPrezes Rady Ministrów zaprasza na III Ogólnopolskie Święto "Wdzięczni Polskiej Wsi", które odbędą się 13 września 2020 r. w Pólku pod Bralinem (powiat kępiński).\nhołd,II wojna światowa,rocznica\nPamiętamy – 1 września – Rocznica Wybuchu II Wojny Światowej\nOpublikowano 01/09/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd.\n1 września br. w celu uczczenia 81. Rocznicy wybuchu II Wojny Światowej oraz o tych, którzy podczas niej oddali swoje życie, o godzinie 12:00 przedstawiciele powiatowych i gminnych władz samorządowych wraz z przedstawicielami instytucji i organizacji złożyli wiązanki kwiatów przy Pomniku Żołnierza w Rawiczu.\nemerytura,emerytura wcześniejsza,nowelizacja,ustwa,wniosek o emeryturę,wyrównanie\nOpublikowano 26/08/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd.\nOsoby urodzone w 1953 roku będą mogły uzyskać emeryturę powszechną bez pomniejszania podstawy jej obliczenia o sumę kwot pobranych wcześniejszych emerytur. Dla niektórych emerytów oznacza to wyższe świadczenie nawet o 200 zł.\ndożynki,dożynki powiatowe,podziękowania,rolnicy,sytuacja epidemiologczna,życzenia\nŻyczenia i podziękowania dla Rolników Powiatu Rawickiego\nOpublikowano 21/08/2020 w kategorii Aktualności, Aktualności - Samorząd.\nW najbliższą niedzielę tj. 23 sierpnia 2020 r. miały się odbyć Dożynki Powiatowe, jednakże ze względu na obecną sytuację w kraju nie będziemy mogli wspólnie świętować.\nOddali hołd zabitym podczas demonstracji w Rawiczu w 1921\nOpublikowano 19/08/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd.\nW tym roku, 19 sierpnia, obchodzimy 99. rocznicę "Krwawego Piątku". W sierpniu 1921 roku w wyniku protestów robotników i bezrobotnych spowodowanych złą sytuacją ekonomiczną, w obliczu rosnących cen i minimalnych płac, doszło do starć ludności z policją. W konsekwencji tych wydarzeń śmierć poniosło 7 osób.\nMILLA – Wznowiono komunikację autobusową\nOpublikowano 19/08/2020 w kategorii Aktualności, Aktualności - Samorząd.\nMILLA Spółdzielnia w Lesznie informuje, że od dnia 17 sierpnia zostały uruchomione kursy autobusowe według letniego rozkładu jazdy.\nW związku z rozpoczęciem roku szkolnego 2020/2021 zostaną przywrócone połączenia autobusowe na terenie Powiatu Rawickiego według obowiązującego rozkładu jazdy.\nWięcej informacji: http://www.milla.pl/\nabsolwenci,nabór,rok szkolny 2020/2021,szkoły podstawowe\nNabór absolwentów szkół podstawowych na rok szkolny 2020/21\nOpublikowano 19/08/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd, Edukacja.\nOd 1 września br. rozpocznie naukę w szkołach ponadpodstawowych prowadzonych przez powiat rawicki 476 absolwentów szkół podstawowych.\nWrak Race,Wrak Race Gatka\nWrak Race już w sobotę!\nOpublikowano 18/08/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd, Aktualności - Sport.\nW imieniu Organizatorów: Mencel Racing oraz Milicz Team zapraszamy do udziału w rajdzie WRAK RACE. Tym razem Wrak Race pojedzie dla Małgosi. Patronat: Powiat Rawicki oraz Gmina Pakosław.\nMiejscowość Pakosław nad Zalewem\nW programie atrakcje dla dzieci, przejażdżki buggy, wrakiem i ciężarówką. Kibice - wstęp bezpłatny. Zapisy: 508 200 653.\n100,Bitwa Warszawska,Generała Józef Kalicki,jubileusz,Kapitan Ignacy Buszaojska Polskiego,rocznica,Święto Wojska Polskiego\nOpublikowano 17/08/2020 w kategorii Aktualności - Kultura, Aktualności - Samorząd.\nJubileuszowe obchody 100. Rocznicy Bitwy Warszawskiej oraz Święta Wojska Polskiego, 15 sierpnia, rozpoczęły się od złożenia wiązanek kwiatów przez powiatowe i gminne władze samorządowe oraz przedstawicieli organizacji społecznych przy pomniku upamiętniającym rannych polskich żołnierzy w wojnie polsko-bolszewickiej przebywających w 1920 r. w lazarecie mieszczącym się w dawnych koszarach.\nbezrobotni,demonstracje,Krwawy Piątek,manifestacje,rocznica,rozruchy głodowe\n19 sierpnia – 99. Rocznica „Krwawego Piątku”\nOpublikowano 17/08/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd.\n19 sierpnia przypada 99. Rocznica demonstracji głodowych i starć robotników oraz bezrobotnych z do jakich doszło w Rawiczu w 1921. Ich podłożem była przede wszystkim zła sytuacja gospodarcza w Polsce, na obszarze byłego zaboru pruskiego. Po zniesieniu granicy celnej doszło do gwałtownego wzrostu cen i powszechnej drożyzny, a to wywołało protesty ludności, demonstracje i rozruchy. Dochodziło do brutalnych starć z policją, która bezwzględnie obchodziła się z protestującymi. Do jednych z najostrzejszych wystąpień należały rozruchy w Rawiczu.\nrajd,rower,trasa rajdu,turystyka rowerowa\nOpublikowano 14/08/2020 w kategorii Aktualności - Samorząd, Aktualności - Sport.


Praca w Rossmann - Braniewo, warmińsko-mazurskie: Opinie pracowników | Indeed.com\nOpinie pracowników firmy Rossmann - Braniewo, warmińsko-mazurskie\n(wszystkie)Sprzedawca/kasjer (m/k) - 3Asystent kierownika - 1\nZnaleziono 4 opinie pasujące do wyszukiwania Zobacz wszystkie opinie (214)\nKasjer sprzedawca (obecny pracownik) – Braniewo, warmińsko-mazurskie – 5 maja 2019\nKierownik sklepu stosuje przemoc psychiczną wobec pracowników. Sprawa wielokrotnie była zgłaszania dla kierownika regionalnego, jednak bezskutecznie.\nDodatkowo grafik jest co chwile zmieniany bez informowania ze zaszła jakakolwiek zmiana. Kierowniczka jest wulgarna, złośliwa.\nKierownik stosuje mobbing\nCzy ta opinia była pomocna?Tak 94Nie 3Zgłoś\nCzy ta opinia była pomocna?Tak 60Nie 2Zgłoś\nAsystent kierownika (1)