Samuel Kulczycki z ASTS Olimpii-Unii Grudziądz ze srebrem turnieju Polish Junior & Cadet Open | Nowości Dziennik Toruński\nSamuel Kulczycki z…\nSamuel Kulczycki z ASTS Olimpii-Unii Grudziądz ze srebrem turnieju Polish Junior & Cadet Open\nKarol Piernicki 29 maja 2017, 10:23\nSamuel Kulczycki - ASTS Olimpia-Unia Grudziądz Archiwum\nTrójka młodych grudziądzkich pingpongistów z ASTS Olimpii-Unii rywalizowała w Cetniewie w zawodach z cyklu Polish Junior & Cadet Open. Jak im poszło?\nTrio z ASTS Olimpii-Unii skutecznie przebrnęło grupowe kwalifikacje do turnieju głównego gry pojedynczej juniorów.\nCzytaj także: Żużlowcy MRGARDEN GKM Grudziądz przegrali w Lesznie z Fogo Unią w meczu 6. kolejki PGE Ekstraligi\nSamuel Kulczycki wygrał swoją grupę, natomiast Kamil Dziadek i Artur Grela awansowali z drugiej lokaty.\nGrudziądzanin Artur Grela zaszedł daleko\nDwaj pierwsi odpadli w pierwszej rundzie singla.\nDziadek uległ gładko Rumunowi Florinowi Dragosowi Opresie, z którym nie ugrał nawet seta, z kolei Kulczycki po niezwykle zaciętym siedmiosetowym boju uległ Andrei Putunticy z Mołdawii. Aż cztery partie kończyły się do dziewięciu, a jedna nawet do dziesięciu.\nPierwszą przeszkodę przebrnął za to Grela, który także siedmiu setów potrzebował do wyeliminowania Rumuna Raresa Siposa.\nAle potem grudziądzki pingpongista się rozkręcił i dzięki dwóm kolejnym wygranym zameldował się w ćwierćfinale.\nW nim niestety nie miał nic do powiedzenia i wyraźnie uległ 0:4 Francuzowi Julesowi Rollandowi, kończąc zawody.\nJak zawodnikom ASTS Olimpii-Unii poszło w deblu?\nKulczycki i Maciej Kubik, który od lipca będzie zawodnikiem ASTS Olimpii-Unii Grudziądz, a także Dziadek i Kacper Petaś osiągnęli drugą rundę debla.\nObie pary wygrały swoje pierwsze spotkania 3:1, ale potem przegrywały do zera. Na pierwszej rundzie przygodę z tą konkurencję zakończył Grela, który w grze podwójnej wystąpił w Cetniewie z Kamilem Nalepą. Biało-czerwoni w 1/32 nie sprostali Argentyńczykom.\nZnakomicie Kulczycki spisał się za to w turnieju kadetów.\nWspólnie z Kubikiem sięgnęli po srebrny medal w turnieju deblowym. W finale Polacy ulegli węgiersko-szwedzkiemu duetowi Csaba Andars/Martin Friss 1:3.\nSamuel Kulczycki był o krok od podium\nBlisko medalu grudziądzanin był też w grze pojedynczej.\nW ćwierćfinale Kulczycki przegrał z rozstawionym z numerem 1 Feng Yi-Hsinem z Tajwanu 1:3.


Omówienie rynku on-line w SIG – Zniżki – SII\nOmówienie rynku on-line w SIG\nBądź na bieżąco - cotygodniowe omówienia rynku on-line w SIG! Przegląd wybranych spółek, indeksów, walut i surowców na ekranie Twojego komputera. Prowadzący: Paweł Szczepanik - 25 lat praktyki na rynku.\nCotygodniowe omówienia rynku on-line w SIG!\ngodzinna analiza on-line, omówienie wybranych spółek, indeksów, walut i surowców\n99 zł za 4 spotkania z rzędu\ndla członków SII: 89 zł za 4 spotkania z rzędu\nprowadzący: Paweł Szczepanik- 20 lat praktyki na rynku\nOmówienia rynku odbywają się co poniedziałek o godzinie 18:00. W poniedziałek wieczorem uczestnicy otrzymują również link wraz z hasłem do nagrania z zamieszczonym odpowiednio skonwertowanym plikiem, tak aby móc odtworzyć w dogodnym momencie oraz bez względu na kodeki zainstalowane w komputerach.\n89 zł za 4 spotkania z rzędu zamiast 99 zł\nOsoby zainteresowane udziałem w omówieniach rynku on-line proszę o kontakt: biuro@sig.edu.pl, tel: 606 666 978\nNa czym polegają "Omówienia rynku online w SIG"?\nJest to opracowanie, będące publikacją handlową i jest kierowane wyłącznie do uczestników omówień rynku on-line, zwanych także szkoleniami on-line organizowanych przez Szkolenia z Inwestycji Giełdowych, które mają charakter edukacyjny. Opracowanie nie może być kopiowane i przekazywane osobom trzecim. Niniejsze opracowanie wyraża wiedzę oraz poglądy autora, według stanu na dzień sporządzenia. Autor nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne ani za szkody poniesione w wyniku decyzji inwestycyjnych podjętych na podstawie opracowania. Opracowanie zostało sporządzone z rzetelnością, i starannością przy zachowaniu zasad metodologicznej poprawności oraz na podstawie ogólnodostępnych informacji uznanych przez autora za wiarygodne. Intencją autora było przygotowanie opracowania w sposób zrozumiały dla osób, do których jest kierowane. Autor nie gwarantuje jednakże dokładności ani kompletności opracowania, w szczególności w przypadku, gdyby informacje, na których oparto się przy sporządzaniu opracowania okazały się niedokładne, niekompletne, lub nie w pełni odzwierciedlały stan faktyczny.\nDostęp do strefy premium portalu Longterm.pl


Trudne pytanie - Publixo\nText 158 of 254 from volume: Najnowsze limeryki dolnośląskie\nDate added 2017-05-19\nZapytał baca w góralskiej chacie\npremiera rządu: Gdzie dzisiaj macie\nznanego głównie z tego,\nże pod Smoleńskliem narobił w gacie?\n, 2017-05-19 10:01\nBardzo dobry chwyt stylistyczny: "macie Rewicza".\n, 2017-05-19 11:29\nA ja mam znacznie łatwiejsze pytanie do bacy...\nPo zajęciu przez Niemców we wrześniu 1939 Podhala, przedwojenny działacz Obozu Zjednoczenia Narodowego dr Henryk Szatkowski zaczął przy wsparciu okupanta propagować ideę, jakoby górale byli pochodzenia niemieckiego – Goralenvolk – naród (lud) góralski. 7 listopada 1939, baca Wacław Krzeptowski w asyście kilku innych działaczy góralskich złożyli nowo przybyłemu na Wawel gubernatorowi generalnemu Hansowi Frankowi wyrazy uznania. 12 listopada Frank udał się z rewizytą do Zakopanego, gdzie "w imieniu Górali" przywitał go Wacław Krzeptowski, który złożył podziękowanie za "oswobodzenie Górali od ucisku polskich władz" i wręczył mu pamiątkową odznakę góralską, życząc Niemcom szybkiego zwycięstwa II wojny światowej.\nZatem zapytam wzmiankowanego bacę, jak Goralenvolk musiał robić w gacie, skoro na Wawelu składali hołd Hansowi Frankowi i Niemcom.\nMyślę, że baca i inni górale, nosili na gaciach brązowe pasy ze strachu... bo swastykami dekorowali swoje chałupy.\nMyślę, że takiego patrioty, jak Antek Rewicz, nie ma co porównać do niemieckich sługusów z Podhala.\nNiech baca poszuka w kufrach... może znajdzie tam kartę G... po ojcu, którą Niemcy wydawali polskim zdrajcom z gór. Niech spierdalają na Słowację, bo Polakami to chyba nigdy nie byli. Zaznaczę, że byli też porządni Górale, chociaż w samej Szczawnicy, kartę G przyjęło od Niemców 93% ludności.\nNiech się Autor dopyta bacy, jak to było i dlaczego AK powiesiło Krzeptowskiego na drzewie, a powinna na haku, jak bandytę i rabusia... Janosika.\nLegendy szybko się buduje, a o prawdzie ani dudu.\nAle polityczni poeci nie śpią... bo nienawiść jest najlepszym środkiem na bezsenność.\n(author), 2017-05-19 14:34\nSir... w swoim komentarzu trochę odszedł od tematu, ale to jego decyzja. Być może w Szczawnicy kartę G przyjęło 93 % mieszkańców. Sądzę, że komentator wziął pod uwagę również niemowlaki. Fachowe źródła mówią, że kartę G na Podhalu przyjęło od 3 do 30 % tamtejszej ludności, czyli dużo mniej, niż sugeruje komentator. Ale zdrajcy i kolaboranci byli nie tylko na Podhalu. Ostatnio tak wysławiany Bury też współpracował z okupantem.\nA bacy pytał nie będę o jego przeszłość, gdyż jest to postać fikcyjna, wymyślona na potrzeby tego limeryku. Górale zaś to dzielny i bitny lud, dlatego wszystkich nie wypada wrzucać do jednego worka.\nNatomiast jestem zdecydowanym przeciwnikiem wydawania i wykonywania wyroków śmierci przez przeróżne organizacje uzurpujące sobie prawo do decydowania o życiu innych. Bury wydawał takie wyroki, ale Łupaszka również. Pytam, jakim prawem?\n, 2017-05-19 16:55\nJonko, skoro doczytałeś w źródłach, że 30% ludności z Podhala pobrało karty G, to powinieneś również zauważyć, że 93% ludności w Szczawnicy opowiedziało się za Goralenvolk i takie karty przyjęło.\nUśrednienie, to owe 30%.\nJesteś przeciwny wydawania wyroków przez organizację? A sądy wojskowe w Polsce, które wydawały wyroki, nie tylko za kolaborację po wojnie, to dla Ciebie nie jest organizacja?\nPrzecież otrzymujesz od tej organizacji emeryturę.\nA Wojskowy Sąd Norymberski? To tajne przymierze, czy organizacja? Mogę Ci wymienić ile wydano wyroków za kolaborowanie z Niemcami, ale ograniczę się do nielicznych.\nAktor Igo Sym wydał gestapo Hankę Ordonównę, którą osadzono na Pawiaku, w rezultacie czego wylądowana w uzbekistańskim łagrze, gdzie zmarła na zapalenie płuc. W związku z tym, Za współpracę z okupantem wojskowy sąd podziemny wydał wyrok śmierci, na Syma, który wykonano 7 marca 1941 roku.\nSzkoda, że jako wojskowy, nie bierzesz pod uwagę, że w czasie wojny prawa milczą. Prawo ustanawiają okoliczności.\nJakich wyroków na faszystów włoskich się można było spodziewać w kraju, którym 21 lat rządzili faszyści? Po II wojnie światowej w Włoszech, dopuszczono do Trybunałów Wojskowych faszystowskich prawników, którzy bardzo łaskawie potraktowali rodzimych zdrajców i zbrodniarzy, Ale zanim powstał Komisariat już 27 kwietnia 1945 r., we wsi Dongo nad jeziorem Como, w ręce partyzantów wpadł Mussolini, jego kochanka Clara Petacci i niemal wszyscy inni przywódcy faszystowscy, jadący inna kolumną niemieckich pojazdów z zamiarem ucieczki do Szwajcarii. Po przewiezieniu ich do wsi Giuliamo di Mezzegere zostali oni wszyscy rozstrzelani, a następnie przewieziono ich ciała do Mediolanu gdzie w centrum powieszono do góry nogami na placu Loretto.\n, 2017-05-19 17:03\nZebrały się tam wielkie tłumy lżąc nieboszczyków, opluwając i przestrzeliwując ich ciała. Wbrew pozorom nie był to akt samowolny lecz dokonany z polecenia Komitetu Wyzwolenia Narodowego.\nJonko, chciałbyś coś powiedzieć ofiarom kolaboracji, ich rodzinom, że może niesłuszne były te wyroki?\nDodam na zakończenie o AK, która wg Ciebie była zbieraniną ludzi uzurpujących sobie prawo do sprawiedliwości dziejowej. Jonko, to była organizacja Rządu Polskiego na uchdźctwie.\n"Armia Krajowa (AK) lub Siły Zbrojne w Kraju, kryptonim „PZP” (Polski Związek Powstańczy) – zakonspirowane siły zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego w latach II wojny światowej, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, okupowanej przez Niemcy i ZSRR. Siły Zbrojne w Kraju były integralną częścią Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, podporządkowaną Naczelnemu Wodzowi.\nWyroki tej organizacj są prawomocne i niezbywalne.\nJonko, to było wojsko i dziwne, że Ty, jako żołnierz tego nie rozumiesz.\n, 2017-05-20 01:11\nDobry limeryk , nie wiem po co Sir się tak produkuje:)\n(author), 2017-05-21 05:44\nDziwnie się stało, że po mojej odpowiedzi na temat pierwszego komentarza Sir... w którym wykazałem, że w/w pisze nie na temat, zostałem zablokowany na 19-20 maja. Rozumiem, że w tej wypowiedzi była polityka, a w długich wypowiedziach Sir tej polityki nie ma. Dziwne to.\nAle po zablokowaniu Sir mógł już hasać z ogromnym impetem. I cóż napisał tenże Sir w drugim swoim komentarzu? Otóż napisał:\n"A sądy wojskowe w Polsce, które wydawały wyroki, nie tylko za kolaborację po wojnie, to dla Ciebie nie jest organizacja? Przecież otrzymujesz od tej organizacji emeryturę".\nSzanowny Sir... proszę ważyć słowa! Proszę odrobinę pomyśleć, zanim Pan coś chlapnie, a tym bardziej napisze! Nie otrzymuję emerytury od sądów wojskowych!\nNatomiast przechodząc do Pana dywagacji nie na temat, chcę zwrócić uwagę, że w swojej wypowiedzi nie wymieniałem AK.\nNatomiast co zaś tyczy AK, to proszę pamiętać, że 19 stycznia 1945 roku ostatni dowódca AK gen. Leopold Okulicki ps. Niedźwiadek, działając z upoważnienia prezydenta RP, wydał dwa rozkazy. Pierwszy nakazywał rozwiązanie AK, drugi (tajny), skierowany do komendantów obszarów, okręgów i podokręgów, nakazywał przystąpienie do odbudowy niepodległości i ochrony ludności oraz zobowiązywał do działalności legalnej.\nTakie organizacje, działające wbrew decyzji Komendy Głównej AK, miałem na uwadze. A wspomniany Bury, Łupaszka, ale także Ogień działali po tych rozkazach, czyli wbrew nim.\nA tak na marginesie tych długich wywodów przypomniał mi się stary dowcip:\nCzym różni się uczeń przygotowany od nieprzygotowanego? Uczeń przygotowany wie, co mówi, a uczeń nieprzygotowany mówi, co wie.\n, 2017-05-21 10:48\nJanko, a skąd dalibóg miałem wiedzieć, że jesteś zablokowany? Ja nie mam z tym nic wspólnego.\nPisząc krótkie, oczerniające wielu ludzi wierszyki, powinieneś mieć świadomość, że poruszaszając wierzchołkiem góry lodowej, w zamiarze szkalowania wielu ludzi polityki, dotykasz spraw głębszych i taki jest Twój zamysł. Robisz to dosyć wyraźnie, mimo zmyślonych postaci, czego nie można powiedzieć o Antonim Rewiczu, za którym kryje się Antoni Macierewicz. Nie sądzę i nie mam powodów sądzić, że portal literacki nadaje się do takiej nieuzasadnionej ofensywy politycznej, w której najzwyklej w świecie obraża się ludzi i ich godność. Jestem bezpartyjny i mimo sympatyzowania z obecną władzą, nie używam takiej formy opisu, żeby obrażać polityków z PO, a było by za co.\nTo kwestia nie tylko kultury osobistej, ale również stosunek do mieszkańców publixo.\nNaturalnie nikt nie może takiej działalności Ci zabronić, bo to nie czasy ZOMO. Dlatego musisz się liczyć z pewnymi reakcjami innych, które wywodzą się z czystych emocji, a nie z chęci dokopania Tobie, co pośrednio możesz tak odczuwać.\nJanko, nie rozśmieszak mnie takim traktowaniem sprawy, że sądy wojskowe nie płacą Ci emerytury. A do kogo te sądy należą? Przecież do wojska polskiego, a nie do sił zbrojnych NATO. Nie ma już LWP, ale to ciągle jest wojsko, mimo że nazywa się inaczej.\nJanko, satyra nie powinna wynikać z głębokiej nienawiści, bo to też rodzaj twórczości. Można ośmieszać system, ale nieelegancko jest obrażać w satyrze, w ordynarny sposób - ludzi, bo to już nie jest satyra, a schizofreniczny bełkot, za który można wziąć udział w procesie cywilnym. Jest pewna granica dobrego smaku, który nie powinien przypominać zwykłego szamba. Szczególnie od ludzi pióra się tego wymaga.\nSpierajmy się twórczo, ale nie obscenicznie.\n, 2017-05-21 11:06\nAK, to szeroki temat i nie będę zasypywał Cię moimi argumentami, bo chciałem uwypuklić pewne zasady, które rządzą się w czasie wojny spwoimi prawami, gdzie zdrada jest postrzegana, jako jedna z najpoważniejszych kategorii przestępstw wobec własnego narodu. Na wojnie, żołnierz, który odmawia wykonania rozkazu, uznany jest za zdrajcę i dostaje czapę, a wszystko odbywa się w imię wojennego prawa wojskowego, które nie ma czasu na żmudne przewody procesowe. Samozwańcze organizacje narodowe, w obliczu wojny ustanawiają swoje prawa, które są dla zdrajców narodu, zbrodniarzy wojennych, ludobójców... wykładnikiem prawa wojennego i nie podlegają żadnej jurysdykcji uprzednio ustanowionej w czasie pokoju. Ewentualnie w razie podejrzeń, że zostały niegodziwie nadużyte, powinny się zająć nimi niezależne sądy powojenne.\n, 2017-05-21 11:09\nJanko, byłoby powinno być razem. Interpunkcję zostawiam w Twojej gestii, bo jesteś w tym dobry.\n(author), 2017-05-21 13:36\nPanie Sir... ja przecież nie pisałem, że Pan ma coś wspólnego z zablokowaniem mnie. Ale dziwnie się stało, że nastąpiło to bezpośrednio po mojej odpowiedzi na Pana komentarz. Żadnych bezeceństw, a tym bardziej politykierstwa w mojej odpowiedzi nie widziałem i nie widzę, dlatego było to dla mnie dużym zaskoczeniem.\nPanie Sir... nawet w czasie konfliktu zbrojnego obowiązuje międzynarodowe prawo wojenne. To nie jest tak, że każdy mały Jasio może wydać i wykonać samozwańczy wyrok śmierci. Każdą sprawę musi rozpatrywać niezawisły sąd, istnieje też prawo do obrony. Nie można skazać za czyny, które w momencie popełnienia nie były przestępstwem, nie można też zmuszać do zeznań. Przypomnę również, że nie może być samozwańczych oddziałów zbrojnych. Każdy partyzant musi mieć znak rozpoznawczy ułatwiający identyfikację oddziału. To nie epoka średniowiecza.\nPanie Sir... we wzmiankowanym okresie obowiązywały konwencje genewskie z 1899 i 1907 roku, natomiast 12.08.1949 roku przyjęto w Genewie cztery konwencje, zwane Konwencjami Genewskimi (I, II, II i IV). W 1971 roku przyjęto dwa protokoły dodatkowe do tych konwencji (I i II). Natomiast 14.05.1954 roku w Hadze przyjęto konwencję "O ochronie dóbr kultury w razie konfliktu zbrojnego". To nie jest tak, że mały Jasio wymyślił sobie wojnę i ustanowił jej reguły. Odsyłam więc do wspomnianego wyżej dowcipu o uczniu przygotowanym i nieprzygotowanym.\nNatomiast powtarzam ponownie, że to nie sądy wojskowe płacą mi emeryturę. Otrzymuję ją z budżetu państwa, a środki na nią są jedynie redystrybowane przez MON, a właściwie przez odpowiednie biuro emerytalne.\nA procesu cywilnego się nie obawiam, więc pisał będę to, na co mam ochotę. Jedna z użytkowniczek kiedyś napisała mi wykaz zagadnień, na które mogę się wypowiadać, lecz nic z tego nie wyszło.\n, 2017-05-21 15:17\nOk, nie będę się z Tobą spierał o szczegóły, bo wymykasz się, jak zając nagonce... dodam tylko, że Twój MON, do dawniejsze Ministerstwo Spraw Wojskowych, czyli MSW II RP i z czasów przedwojennych.\nWojsko nazywamy teraz: Siły Zbrojne RP, a Antoni Macierewicz to Twój szef, którego ministerstwo płaci Ci emeryturę, a na którego wylewasz pomyje. Myślę, że chyba nie wstydzisz się, że byłeś żołnierzem, bo słowo "wojsko" wywołuje u Ciebie, jakąś niezrozumiałą dla mnie awersję.\n, 2017-05-21 15:19\nJanko, powiedz mi zatem, kto przestrzegał Konwencji Genewskich w czasie II Wojny Swiatowej, bo zgłupiałem do reszty...\n(author), 2017-05-21 17:14\nZapewniam, że Antoni Macierewicz nie jest moim szefem, gdyż szefem dla siebie jestem sam. Wojsko nie wywołuje u mnie awersji, ale głupota na pewno tak. Z końcówką ostatniego zdania jestem w stanie się zgodzić.\n, 2017-05-21 20:06\nRozumiem, że końcówki pasują do Twoich oczekiwań, ale mówienie o jakichś konwencjach, których nikt nie przestrzega podczas wojny, jest co najmniej kaznodziejstwem z obietnicą Królestwa Niebieskiego\ni nie wyczerpuje tutaj poruszanych kwestii praw wojennych, które rządzą się od wieków swoimi prawami.\n, 2017-05-21 22:25\nWspaniała gra słów. ;)\n, 2017-05-21 22:44\nSkoro na wojnie konwencje nie są przestrzegane, to o co do mnie pretensje?\nMacierewicz w tym dniu pamiętnym uciekał ze Smoleńska pociągiem. Czym prędzej. Na nikogo nie czekał, myślał tylko o sobie. W przedziale kazał zasłonić okna, żeby przypadkiem nie ustrzelił go jaki snajper i tak szczęśliwie powrócił na ojczyzny łono. Tacy jak Macierewicz nie biorą udziału w wojnach, oni są stworzeni wyłącznie do zagrzewania mięsa armatniego.\nAle ja też nie jestem mięsem armatnim. Jestem oficerem zdolnym do założenia własnej drużyny jak Półpanek z "Popielca". To film o moim pradziadku, znaczy na motywach, bo jego pojmali i w 1946 dokonał żywota na UB. Podobno, bo nigdy stamtąd nie wrócił. A oficjalnie to zmarł na gruźlicę w trakcie przesłuchań. Płuca wypluł panu majorowi na biurko.\n(author), 2017-05-22 04:42\nAdelo, adk, Legionie, dzięki!


Poznaj historię kolei w Skierniewicach. Zobacz wystawy\nwydrukuj podstronę do DRUKUJ2 października 2020 | 17:36 komentarzy 2\nPodczas otwarcia (1.10) wykład dotyczący historii kolei w Skierniewicach poprowadził Andrzej Paszke, członek Polskiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei. (fot. Joanna Młynarczyk)\nPierwsza z wystaw to ekspozycja plenerowa. Na 5 planszach zawarta została historia 175 lat żelaznej drogi do Europy.\n– Wystawa bogata treściowo zaprasza do pogłębienia swojej wiedzy. Trudno na kilku tablicach przedstawić całą historię powstania drogi warszawsko-wiedeńskiej – mówi Anna Baranowska, kurator wystawy z muzeum. – W XIX wieku, kiedy Polska była pod zaborami nie było prosto o pozwolenie na powstanie tej drogi. Polacy długi czas musieli walczyć, udało się jednak pokonać trudności i 175 lat temu do Skierniewic wjechał pierwszy pociąg parowy, który przywiózł pierwszych gości. Tak historia kolei w mieście się zaczęła – opowiada.\nDruga z wystaw to prezentacja dworców świata na pocztówkach.\n– XIX-wieczne dworce, które tu zostały przedstawione, mają różny styl i charakter, bowiem były wznoszone jako reprezentatywne budowle dla danych miejscowości. Były czymś, co miało je wyróżniać – zachęca do obejrzenia wystawy Michał Gałęzowski, kurator wystawy.\nObydwie prezentacje udostępniła Stacja Centrum z Warszawy, można je oglądać do 25 listopada.\n~Franek 0 10 miesięcy temu\nŁódzkie pociągi dopiero od Skierniewic w kierunku do Warszawy jadą jak szalne osiągają prędkość do 160km/h. Ale od Łodzi do Skierniewic jadą znacznie wolniej, mimo wyprofilowania torów, ciągle zakręty.\n~Kuba -1 10 miesięcy temu\nKolej to wspaniała sprawa dla Skierniewic przed 175 laty i obecnie dziś, okno na świat. Nurtuje mnie od lat nie jasna sprawa historia budowy odcinka miedzy Skierniewicami a Koluszkami. Pięć ostrych zakrętów 90" na tak krótkim odcinku na terenie nizinnym ( to nie Alpy i nie Himalaje) to sprawa zagadkowa. Długi odcinek Skierniewice, Warszawa linia prosta jak by strzelił, tak samo odcinek kolei Koluszki, Sosnowiec. Może ktoś rozwikła ten problem.


Potrzeba wiedzy ekonomicznej 5 maja 2014\nW dzisiejszym świecie uzupełnianie braków dotyczących wiedzy ekonomicznej powinno być głównym zadaniem przedsiębiorczego człowieka, który chce uchwycić zmiany zachodzące w finansach świata. Dynamiczne zmiany zachodzące w gospodarce światowej po prostu …\nMikro- i makroekonomia 19 marca 2014\nEkonomia jest bardzo ważną dziedziną nauki i gospodarki, dlatego też warto poznać jej podstawy i wiedzieć, czym się konkretni zajmuje. I choć ekonomia utożsamiana jest zwykle z pieniądzem, to jednak …\n« Jak założyć dobry biznes?\nCzy boimy się kredytów o stałej stopie procentowej »\nW dzisiejszych czasach bez wątpienia każdy z nas ma dostęp do sieci internetowej. Jest to naprawdę wspaniały wynalazek, który to daje nam mnóstwo możliwości. Dzięki niemu możemy zaoszczędzić naprawdę ogromną ilość czasu, ułatwić sobie wykonanie wielu rzeczy. Niesamowicie dużo spraw możemy załatwić będąc w domu, mnóstwo informacji możemy znaleźć. Internet pozwala nam również na zapoznanie się z ofertami różnych firm, w tym banków. Dlatego też chcąc zdecydować się na kredyt czy pożyczkę, jak najbardziej warto zajrzeć do sieci internetowej. Aktualnie bowiem każdy z banków ma swoją własną stronę internetową. Na niej dostępne są wszystkie informacje dotyczące ofert. Dlatego też w naprawdę szybkim czasie możemy się z nimi dokładnie zapoznać, porównać je ze sobą oraz podjąć odpowiednią decyzję. W późniejszym czasie wystarczy jedynie dowiedzieć się, gdzie w okolicy znajdziemy siedzibę konkretnego banku i w wolnej chwili udać się pod wskazany adres. Możemy być pewni, że takie rozwiązanie znacznie ułatwi nam wykonanie zadania. Zaoszczędzimy mnóstwo czasu i będziemy mogli przejrzeć oferty dokładnie wtedy, kiedy będziemy mieli na to czas. Dodatkowo wystarczy poszukać, żeby znaleźć opinie dotyczące konkretnych ofert. Dowiemy się, czy warto się na nie zdecydować.


Spektakularna zbiórka pięniędzy dla GOPR! | zrzutka.pl\nSpektakularna zbiórka pięniędzy dla GOPR!\nNapisano 26 marca, 2021\nRatownicy górscy są bohaterami - nie zapraszamy do dyskusji, bo nie ma o czym. Poświęcają swój czas i zdrowie, żeby nieść pomoc tym, którzy jej najbardziej potrzebują. Odnajdują zagubionych, opatrują i transportują rannych. Ratują życie. Co najbardziej szokujące, są wolontariuszami – pracują za darmo, a często brakuje środków nawet na podstawowy sprzęt ratunkowy. W tym tygodniu, gościem Tomka Chołasta jest Konrad Kruczkowski - organizator zrzutki na karetkę górską dla Grupy Podhalańskiej GOPR, na codzień pracujący w Szlachetnej Paczce. Zachęcamy do słuchania i czytania!\nTomek Chołast: Cześć! Dziś rozmawiam z Konradem Kruczkowskim, organizatorem zrzutki na karetkę dla Grupy Podhalańskiej GOPR, który na co dzień odpowiada za komunikację w Szlachetnej Paczce. Jak to się stało, że zbierasz na rzecz GOPR?\nKonrad Kruczkowski: Zaistniały trzy potrzebne elementy w odpowiednim czasie. Po pierwsze, oprócz tego że pracuję w Szlachetnej Paczce, jestem pasjonatem gór i sporą część roku, niezależnie od pory roku, spędzam w górach. Moja przyjaźń z ratownikami GOPR ma też taki wymiar, że sprawiają, że czuję się bezpieczny, kiedy realizuję swoją pasję. Oprócz tego, ratownicy GOPR już od dwóch lat wspierają Szlachetną Paczkę. Z jednej strony dołączyli do Paczki Ludzi Gór, gdzie Krzysztof Wielicki, Andrzej Bargiel, później Kinga Baranowska, razem z ratownikami GOPR wybrali jedną rodzinę, której pomogą. To jest jedna rzecz. Druga rzecz, to bardzo systemowa pomoc, bo GOPR po prostu wspiera Szlachetną Paczkę - razem z naszymi wolontariuszami dostarcza rzeczy do trudno dostępnych miejsc, do górskich przysiółków, gdzie my, bez specjalistycznego sprzętu, bez terenowych samochodów czy quadów, nie bylibyśmy w stanie dotrzeć. Kiedy dowiedzieliśmy się, że ratownicy mają dość poważny problem, bo zaraz nie będą mieć tak podstawowego narzędzia jakim jest karetka, bo czas eksploatacji ich samochodu się kończy. Stwierdziliśmy, że nie możemy zostawić ich bez pomocy. Postanowiliśmy zorganizować zrzutkę, żeby zebrać brakującą kwotę do tego zakupu i żeby ta karetka mogła służyć wszystkim tym, których zdrowie i życie w górach jest zagrożone.\nPowiedziałeś, że przyjaźnisz się z goprowcami, pasjonujesz się górami. Jak postrzegasz działalność GOPR, na czym ona polega, kto tam pracuje i jakie wymagania musi spełnić osoba należąca do GOPR?\nMyślę, że to, co teraz powiem, większość ratowników uznałaby za daleko idącą przesadę, natomiast ja mam głębokie przekonanie, że to jest środowisko z jakiegoś innego, lepszego, odległego świata. Po pierwsze, większość ratowników, mimo że przechodzą wieloletnie szkolenie, cały czas doskonalą swoje umiejętności. Większość z nich to ochotnicy, wolontariusze, którzy pełnią dyżury, którzy narażają swoje życie i swoje zdrowie, żeby ratować innych. Robią to, bo uważają, że tak trzeba, bez wynagrodzenia. To po prostu jest szalenie szlachetne. W grupie podhalańskiej pracuje ponad 200 wykwalifikowanych ratowników górskich, zatrudnionych jest tylko 17. To jest rzecz, która dla mnie jest szalenie ujmująca. Druga rzecz, która jest bardzo ważna, to że w GOPR-ze ogromne znaczenie ma słowo, które się daje. Dla wszystkich, którzy przeszli szkolenie ratownicze jest przysięga, która mówi, że póki będą zdrowi, to na każde wezwanie naczelnika albo jego zastępcy, bez względu na porę roku, dnia, pogodę, stawią się w wyznaczonym miejscu i udadzą się w góry, nieść pomoc potrzebującym. Przysięgę potwierdza się przez podanie ręki naczelnikowi. To jest bardzo ważny gest, bo później rzeczywiście tak się dzieje. Jak rozmawiałem z naczelnikiem, to mówił, że od kilkudziesięciu lat nie pamięta takiej sytuacji, żeby jakiś ratownik nie zjawił się na akcji albo na dyżurze, albo żeby nie znalazł zastępstwa, kiedy sam nie może przyjść. Więc mimo że robią to w wolontariacie, to z bardzo dużą odpowiedzialnością. Pytałeś, co jest potrzebne, żeby zostać ratownikiem. Na pewno znajomość gór, umiejętność jeżdżenia na nartach, dobra kondycja. To taki pierwszy punkt. Potrzebna jest też determinacja, charakter i szlachetność. Później, żeby zostać ratownikiem, trzeba przejść kilkuletni system szkoleń i staż ratowniczy.\nCzyli szlachetni, honorowi, słowni, wytrzymali ludzie, którzy niosą bezinteresowną pomoc innym. Czy czasem nie nadużywamy ich dobroci nieuzasadnionymi wezwaniami?\nJest taka niepisana zasada w GOPR-ze, że jak już udzielają pomocy, to nie oceniają. Więc myślę, że na palcach jednej ręki można policzyć sytuacje, w których to ratownik skrytykował kogoś, kto wezwał pomoc czy w ogóle w jakiś sposób wyraził swoje niezadowolenie. Istnieje tam takie przekonanie, że ludzie nie powinni bać się wzywać pomocy w górach. Dotarcie do poszkodowanego jest dużo trudniejsze i zajmuje więcej czasu, kiedy doznał urazu, jego życie jest zagrożone. Lepiej, żeby ta pomoc dotarła niż żeby ktoś się zastanawiał, czy ją wezwać. Czy części wypadków można było uniknąć? Oczywiście, że tak. Natomiast mam takie przekonanie, że potrzebujemy o wiele bardziej edukacji i mówienia, co ze sobą zabrać w góry, jak się przygotować, jak planować niż nieustannego krytykowania osób, które zachowały się nieodpowiedzialnie. Przykładem jest Babia Góra i sytuacja sprzed kilku miesięcy, gdzie cała Polska wiedziała o kobiecie, która wylądowała na intensywnej terapii, bo postanowiła morsować w śniegu i to się skończyło tragicznie. Ratownicy, z którymi rozmawiałem, mówili, że bardzo łatwo wziąć to za nieodpowiedzialne, za brak wyobraźni, ale z drugiej strony wydarzyła się tragedia. Ta dziewczyna przeżywała tragedię zdrowotną, jej bliscy się o nią martwili. Nie wiem, czy w takiej sytuacji głos krytyki czy szydery to najlepsza reakcja. Na pewno nie jest to reakcja ratowników górskich. Tak, nieuzasadnione wezwania się zdarzają, natomiast system jest tak skonstruowany, że albo przez aplikację Ratunek, albo przez telefon do GOPR w pierwszej kolejności rozmawia się z dyspozytorem i dyspozytor, zbierając informacje od poszkodowanego, podejmuje decyzję o przebiegu działań ratowniczych. Nie wiem, czy to jest odpowiedź na twoje pytanie, ale bardzo daleki jestem od mówienia o tym, że trzeba się trzy razy zastanowić, czy ten GOPR wezwać. Jeśli czujemy, że powinniśmy, to wzywajmy. Zaufajmy też ratownikowi, który odbierze telefon czy skontaktuje się z nami przez aplikację Ratunek. On naprawdę będzie wiedzieć, czy jest zasadne wysłanie kogoś z pomocą czy nie.\nMówiąc o bezpieczeństwie i edukacji, wspomniałeś o aplikacji Ratunek, czyli warto ją mieć w swoim telefonie. Pewnie warto mieć naładowany ten telefon, ewentualnie mieć przy sobie power bank.\nZdecydowanie. Telefon naładowany nawet na 100% to za mało. Zawsze warto mieć ze sobą power bank. Ja ze sobą biorę dwa i robię to z myślą nie tylko o sobie, ale też o osobach, które mogę spotkać na szlaku, a które będą go potrzebować. Myślę sobie, że mamy takie przekonanie, że nam się nic nie stanie i ono w 99% jest prawdziwe. Natomiast kiedy idę w góry, biorę apteczkę, koc termiczny, który nic nie waży, biorę dodatkową wodę. Nie robię tego z myślą o sobie, chociaż oczywiście też, ale myślę o ludziach, których mogę spotkać w trudnej sytuacji i to oni będą potrzebować mojej pomocy i mojego przygotowania. Jak opowiadam o tym znajomym, to to jest bardzo odkrywcze, że przygotowuję się nie tylko na to, że mi się coś stanie, ale że mogę spotkać kogoś, kto może potrzebować pomocy.\nCzyli to jest dobra praktyka, którą warto powielać. Jakich jest 5 podstawowych zasad bezpieczeństwa, które powinien pamiętać każdy, kto wychodzi w góry?\nPo pierwsze, to musimy wiedzieć, gdzie chcemy iść i jak będzie przebiegać trasa naszego przejścia. Trzeba poinformować o tym kogoś bliskiego, kto zostaje na nizinach. W dniu przejścia, ale też dzień wcześniej, musimy sprawdzić warunki pogodowe, żebyśmy zawsze byli przygotowani na wiatr i na deszcz, i na obniżenie temperatury, nawet, kiedy warunki pogodowe są dobre. Mówię tutaj o wzięciu dodatkowej kurtki lub bluzy. Ważne, żeby ustalić sobie godzinę zero, czyli jeżeli nie wrócę do godziny 21, nie dam znaku, że jest okej, że mam jakieś opóźnienie, to osoba, która została w domu ma zawiadomić GOPR, jaką trasą ten znajomy planował przejść. Trzeba zabrać ze sobą zapas jedzenia - kanapki, czekolada, zapas wody. Trzeba wziąć dobrze wyposażoną apteczkę, czyli musi być w niej coś, co może zabezpieczyć uraz, krwotok i wspomniany już koc termiczny. Coś co nie jest na wyposażeniu apteczki, ale szczególnie teraz, w sytuacji pandemicznej i co warto mieć to rękawiczki jednorazowe oraz specjalny, kosztujący 7 złotych, ustnik do resuscytacji. Konieczny jest naładowany telefon, power bank, a najlepiej dwa. Zainstalowana aplikacja Ratunek, która działa tak, że dwoma kliknięciami jesteśmy w stanie wysłać do najbliżej zlokalizowanych ratowników informację, że potrzebujemy pomocy. Nasz telefon automatycznie wchodzi wtedy w tryb wysyłania sygnału GPS, więc ratownik wie, gdzie ma dotrzeć.\nGdybyśmy nie mieli aplikacji, pod jaki numer powinniśmy dzwonić?\nNa stronie GOPR możemy to szybko znaleźć: 985 albo 601 100 300. To są numery ratunkowe w górach.\nZapamiętajmy ten numer, albo najlepiej od razu wpiszmy go do telefonu, szczególnie jeżeli planujemy wybrać się w góry. O jakiej najtrudniejszej akcji GOPR słyszałeś?\nChciałbym usłyszeć od ratowników o najtrudniejszych zadaniach i akcjach, natomiast kiedy zadaję swoim przyjaciołom z GOPR-u to pytanie, to oni mówią, że każda akcja jest trudna, bo to walka o czyjeś zdrowie lub życie. Często mówią, że najtrudniejsza jest pierwsza akcja. Twierdzą, że nie powinni odpowiadać na to pytanie, bo nie chodzi o to, żeby budować poczucie, że są jakimiś szczególnymi bohaterami. Oni czują, że wykonują swoją pracę i swoje obowiązki. Żeby uszanować ich zdanie nie będę opowiadać najtrudniejszych akcji, ale opowiem, czym ogólnie się zajmują. Jest to szereg działań ratowniczych - poszukiwania, gdy ktoś zaginie, akcje, w których ktoś doznał urazu, czasami są to lekkie urazy, które uniemożliwiają zejście z góry. W zimie taki uraz, który wydaje się lekki - na przykład skręcona kostka albo złamanie, które na nizinach nie byłoby groźne - w górach jest to sytuacja zagrażająca życiu. Trzeba do takiego człowieka bardzo szybko dotrzeć, zadbać o jego komfort termiczny i sprowadzić go na dół. Jest to też praca w miejscach, gdzie schodzą lawiny. Wydaje się, że to dotyczy tylko gór wysokich, Tatr, ale one też zdarzają się w innych miejscach. Czasami ktoś dostaje udaru, zawału, mdleje. Karetka nie dotrze na szczyt Turbacza albo w inny rejon górski, a ratownicy nie tylko dotrą, ale udzielą też profesjonalnej pomocy poszkodowanemu.\nSkoro mowa o karetce, bo właśnie na nią założyłeś zrzutkę, to ta zrzutka była już rok temu. Zakończyła się sukcesem. Chcieliście zebrać 85, a zebraliście ponad 95 tysięcy. Wspomniałeś, że to była część kosztów. Ile taka karetka w zasadzie kosztuje?\n260 tysięcy złotych. Mniej więcej tylko kosztuje zakup i dostosowanie samochodu terenowego do tego, żeby mógł pełnić rolę karetki. Czyli, żeby mógł transportować poszkodowanego i może być takim przenośnym magazynem na sprzęt medyczny. Musi być w nim apteczka z defibrylatorem, który pozwala wznowić akcję serca, urządzenie do automatycznego masażu serca, zestaw tlenowy, mechanizm, który pozwala współpracować ze śmigłowcem. W ubiegłym roku w lutym, sytuacja wyglądała tak, że Grupa Podhalańska miała większość tych środków, brakowało właśnie 85 tysięcy złotych. Część była zebrana od sponsorów, było tam spore wsparcie Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska. Cały kłopot polegał na tym, że ta karetka była potrzebna tu i teraz, bo kończył się czas eksploatacji samochodu, który służył na tym terenie. Auta niby można naprawiać, remontować i one służą bardzo długo, ale w przypadku ratownictwa, a szczególne ratownictwa górskiego, absolutnie ważna jest niezawodność. W momencie, kiedy w normalnym użytku ten samochód może funkcjonować, to nie może już funkcjonować jako karetka górska. Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której do mnie, albo do mojego dziecka jedzie ekipa ratownicza i przez coś tak niedorzecznego, jak brak środków na to, żeby mieć nowoczesny, dobrze dostosowany samochód, ta pomoc nie dociera albo dociera później niż by mogła. Biorąc pod uwagę to, że ratownicy pracują za darmo, pomyśleliśmy w Szlachetnej Paczce, z Kasią, która mi pomagała, że to jest w ogóle jakiś absurd, że oni się tym zajmują. To nie ratownicy powinni martwić się tym, czy mają sprzęt do ratowania. To jest powinność nas wszystkich. Brakowało 85 tysięcy złotych. Wydawało nam się to czymś absurdalnie małym, biorąc pod uwagę, że ten samochód ratuje ludzkie życie. Jak sobie myślę, że oni się z tym mierzyli, że brakowało im 85 tysięcy, żeby móc profesjonalnie wykonywać swoją pracę, to trochę mi się nie mieści w głowie, że taka sytuacja mogła mieć miejsce. Dobrze, że pojawiła się ta zrzutka, wiele osób się zaangażowało i 16 lutego zrzutkę zamknęliśmy, od razu zrobiliśmy szybki przelew do Grupy Podhalańskiej. W połowie marca samochód był gotowy i wjechał na szlak.\nNo właśnie, przypomnijmy. Dzięki tobie 1639 osób zaangażowało się w to, aby tę kwotę szybko zebrać.\nZakładaliśmy, że ta zbiórka będzie trwała około miesiąc i że będzie można ten zakup zrealizować w połowie kwietnia. Okazało się, że te ponad 1600 osób wsparło zrzutkę w 6 dni. Zebraliśmy 10 tysięcy więcej. Zostały one przeznaczone na dodatkowe wyposażenie tego samochodu. Większość osób, które to wsparły i zechciały ujawnić swoje imię, nazwisko, albo pseudonim, od kilku tygodni mogą je zobaczyć na tablicy, która wisi na nowej goprówce na szczycie Turbacza.\nMiałeś wiele opcji przy organizowaniu tej akcji. Dlaczego wybraliście zrzutkę?\nPowodów było kilka. Myślę, że zrzutka - dzisiaj, jeżeli chodzi o tego typu serwisy - jest najbardziej intuicyjna. Model rozliczenia jest najbardziej transparentny. Zapewniacie duże bezpieczeństwo wpłacającemu. Kiedy organizowaliśmy zbiórkę był też taki okres, gdzie było kilka głośnych akcji, w których ktoś zebrał pieniądze, a one ostatecznie do niego nie trafiły. Zrzutka pozwalała mi nie tłumaczyć się, czy wszystko jest prawdziwe, ponieważ najpierw trzeba było zweryfikować się dowodem osobistym, później było też potrzebne opieczętowane, formalne pismo od GOPR, że rzeczywiście mnie znają, że zbieram te środki dla nich. Jest to kilka elementów: atrakcyjność produktu, łatwo ją założyć i się do niej dołożyć, transparentność, odpowiednia weryfikacja osoby, która zrzutkę organizuje, zaplecze, które sprawia, że ta zrzutka dobrze wygląda, czyli można dodać film, zdjęcia. Wpłacający mogą zostawiać swoje komentarze, mogą wpłacać anonimowo, ale też jawnie. No i wsparcie dla was jest dobrowolne. Miałem takie poczucie, że jak będziemy się chcieli odwdzięczyć zrzutce.pl, to będę mógł to zrobić z prywatnych środków, a nie ze środków darczyńcy. Różnie to wygląda u konkurencji. Ja dzisiaj z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że w mojej opinii zrzutka jest najlepsza w Polsce.\nBardzo miło mi to słyszeć. Przekażę to zespołowi, który ciężko na to pracuje.\nDodam jeszcze jedną rzecz. Pamiętam, że przepływ informacji i komunikacja, kiedy musiałem się zweryfikować, były bardzo szybkie. Odpowiedzi dostawałem w 15-20 minut. Byliśmy pod dużym wrażeniem. Czułem się bardzo dobrze obsłużony.\nBywają momenty, kiedy trudno te standardy utrzymać, ale są też chwile, kiedy jesteśmy w stanie szybko pomóc. Jedna z osób, która was wspierała, użyła narzędzia, które nie jest takie oczywiste, ale daje ciekawe informacje i można je wykorzystać przy każdej zrzutce. To narzędzie to adres śledzący. Z tego adresu wpłynęła kwota 37 305 złotych od 643 osób. Kto sprawił, że tyle osób trafiło na tę akcję i wpłaciło tyle pieniędzy?\nSukces tej zbiórki polegał także na tym, że zdecydował się ją wesprzeć Michał Szafrański - bloger, autor książek dotyczących oszczędzania i zarządzania swoim budżetem. Na początku zwróciliśmy się do Michała, żeby pomógł nam zaplanować promocję i komunikaty tej zrzutki, bo on się na tym zna i jest jednym z lepszych specjalistów w Polsce. Szybko okazało się, że Michał ma osobistą historię związaną z GOPR-em, bo kiedyś na stoku bardzo poważnie połamał nogi. Doszedł do pełnego zdrowia. Ale było to możliwe między innymi dlatego, że na tym stoku bardzo szybko pojawił się GOPR i bardzo profesjonalnie zaopiekował się tym złamaniem i przekazał Michała do ratownictwa medycznego już na dole. Wtedy też zdecydował, że poprosi czytelników swojego bloga jakoszczedzacpieniadze.pl, że jeżeli chcą mu złożyć życzenia urodzinowe, to mogą to zrobić w niestandardowej formie i wesprzeć zbiórkę, którą zorganizowaliśmy. Wpływ Michała na polską społeczność internetową jest bardzo duży. Wiele komentarzy pod zrzutką ma hashtag #szafranskiteam albo jest napisane “Wszystkiego najlepszego, Michał” albo “Z akcji Michała Szafrańskiego” i rzeczywiście te linki śledzące to świetne narzędzie, które pozwala nam sprawdzić, co w zrzutce lepiej działa, ale daje też osobistą satysfakcję, że naszą zrzutkę udostępniacie. Chcę bardzo podziękować Michałowi, bo oprócz tego, że zachęcił swoich czytelników, żeby tę zrzutkę wsparli, to sam przekazał na nią bardzo dużą kwotą, dając przykład. Michał pomaga nam też w Szlachetnej Paczce. To niesamowita postać. Myślę, że można o nim powiedzieć to samo, co o ratownikach GOPR-u, tylko, że ratownicy są w górach, a on jest w Internecie.\nI Michał ratuje nasze finanse. Jeżeli kiedykolwiek traficie na zrzutkę i będziecie ją chcieli udostępnić, to możecie skorzystać z adresu śledzącego. Pod paskiem dostępu jest przycisk “Więcej”, są tam różnego rodzaju dodatki. Między innymi “Śledź”, które umożliwia stworzenie adresu śledzącego, ale można także pobrać kod QR albo plakat, jeżeli chcielibyście pomóc bardziej offline. Kolejną odsłoną adresu śledzącego jest tworzenie skarbonek do zrzutki, o ile organizator włączył taką opcję. Każdy może taką stworzyć i widzieć, ile jemu i darczyńcom udało się zebrać. Na koniec chciałbym jeszcze zapytać, co łączy GOPR i TOPR?\nHistoria. Kiedyś to była jedna organizacja, a z czasem też przez nieznacznie różniącą się specyfikę gór te organizacje się podzieliły i teraz ze sobą blisko współpracują. Pytałeś o spektakularną akcję GOPR - to właśnie Grupa Podhalańska, którą wsparliśmy, brała udział w akcji na Giewoncie, kiedy rozpętała się tam burza, a na szczycie było bardzo dużo ludzi. Wtedy ratownicy z Podhala dołączyli do toprowców, żeby pomóc przeprowadzić tę akcję. Tatry to mała powierzchnia, ale wysokie góry i to ratownictwo nieznacznie się różni, a GOPR zajmuje się terenem, gdzie góry nie są tak wysokie, ale powierzchnia jest bardzo duża. Ich działania rozciągają się na całej południowej i południowo-zachodniej granicy. To jest bardzo duży obszar terenu górskiego i lasów, które obsługuje kilka grup GOPR. Standardy ratownictwa są bardzo podobne. W Tatrach są często akcje z użyciem śmigłowca. W przypadku GOPR dzieje się to znacznie rzadziej, ale używa się quadów i samochodów terenowych. Łączy ich historia, przysięga ratownicza, etos ratowniczy, bardzo podobne umiejętności. Różni ich teren działania i specyfika gór, bo w Tatrach na przykład liczba akcji z użyciem technik linowych jest większa.\nNa zrzutce jest wiele akcji mających wesprzeć TOPR. I niedługo będziecie mogli posłuchać podcastu właśnie z ich przedstawicielem. Konradzie, serdecznie ci dziękuję. Czy chciałbyś coś dodać?\nMyślę, że to co jest ważne, to że ta zrzutka oprócz samochodu, dała ratownikom poczucie, że każda złotówka była wpłacona na samochód, ale też doceniała ich pracy. Wbrew pozorom oni tego nie słyszą pochwał zbyt często, a myślę, że powinni. Pod tym kątem i w ich imieniu chciałem podziękować każdemu, kto tę zrzutkę wsparł, a zrzutce.pl za to, że istnieje. Ten samochód jeździ również dzięki Wam.\nJa dziękuję, że istnieją tacy organizatorzy, jak ty i ludzie, którzy chcą wspierać innych nie tylko finansowo. A jeżeli finansowo, to zawsze mogą to robić za naszym pośrednictwem.\nW poprzednim w wpisie z serii, gościem Tomka Chołasta była Kamila Pokora, Członek Komendy Hufca ZHP Pabianice, która opowiedziała o niezwykłej stanicy harcerskiej w Bieszczadach, roli harcerstwa w obecnych czasach i swoich najwspanialszych wspomnieniach. Zapraszamy do słuchania, komentowania i subskrybowania na anchor.fm/zrzutkapl oraz Spotify.\nNadeszła rewolucja w przyjmowaniu wpłat.\nZamów kartę wpłatniczą\nZastanawiasz się nad założeniem własnej zrzutki? Zapoznaj się z informacjami poniżej!\nPo pierwsze - jak to działa?\nTo proste - wchodzisz na zrzutka.pl (możesz też skorzystać z aplikacji mobilnej zrzutka.pl dostępnej w Sklepie Google Play oraz na App Store), podajesz dowolny cel zrzutki oraz kwotę i to wszystko - gotowe. Na utworzoną w ten sposób zrzutkę możesz od razu za darmo i błyskawicznie przyjmować wpłaty - wpłaty księgują się na Twojej zrzutce już w czasie około 1 minuty od ich zlecenia przez wpłacającego! Środki ze swojej zrzutki wypłacasz kiedy chcesz i tak często jak tego potrzebujesz, a dzięki opcji ekspresowych wypłat otrzymasz je na swoje konto w ciągu kilku minut od zlecenia wypłaty! Ważne - zrzutka.pl utrzymuje się głównie z darowizn - portalu możesz używać w 100% za darmo. Nie pobieramy żadnych obowiązkowych opłat od organizatorów zrzutek ani od wspierających - sprawdź.\nPo drugie - czy to działa?\n530 000 zrzutek, ponad 300 000 000 zł zebrane na zrzutkach. Nasi użytkownicy oceniają nas na niemal 5/5 na ponad 2 000 opinii w Sklepie Google Play zobacz opinie i na niemal 9/10 na naszej stronie z ocenami (ponad 2 000 opinii) - sprawdź opinie. Również nasza aplikacja w App Store posiada analogiczne oceny (niemal 5/5). Zrzutki prywatne, np. na prezenty urodzinowe, zrzutki na realizację marzeń, zrzutki projektowe, zrzutki charytatywne, zrzutka na #SerceJulki, która zebrała ponad 1 900 000 zł, zrzutka dla Zhiry - psa-ratownika, która zebrała ponad 70 000 zł w ciągu zaledwie 30 minut - to tylko przykłady. Na zrzutka.pl zbierasz na dowolne, ustalone przez Ciebie cele!\na. Rekordowa zrzutka na ponad 1 900 000 zł:\nb. Rekordowo szybka zrzutka (ponad 70 000 zł w 30 minut):\nc. Nasz wybór najciekawszych zrzutek znajdziesz na stronie głównej zrzutka.pl.\nZrzutka.pl to jednak przede wszystkim dziesiątki tysięcy zrzutek prywatnych - urodzinowych, wyjazdowych, mających na celu rozliczenie wspólnych inicjatyw i innych. Jeśli chcesz przejrzeć więcej zrzutek - skorzystaj z naszej wyszukiwarki.\n'Zwykła' zrzutka.pl to nie wszystko! Ostatnio dodaliśmy nowy serwis w ramach naszego portalu. Zrzutka cykliczna to rozwiązanie dla każdego, kto ma coś do zaoferowania swoim odbiorcom bądź po prostu chce umożliwić chętnym stałe wspieranie swojej zrzutki - oczywiście w modelu subskrypcji. Wspierający wpłacają comiesięczne kwoty na konto organizatorów. Organizatorzy dostają możliwość rozwoju swoich pasji i talentów, a wspierający – wspaniałe nagrody i satysfakcję ze wspierania ciekawych projektów! Brzmi interesująco? Tutaj sprawdzisz jak to działa.\nZrzutka cykliczna oraz zwykła zrzutka to też nie wszystko! Dzięki zrzutce patronowanej, zbierzesz pieniądze dla organizacji, z której celami najlepiej się identyfikujesz! Logo wybranej przez Ciebie fundacji/organizacji (wraz z informacją o tym, że objęła ona patronatem Twoją akcję) ozdobi widok Twojej zrzutki. Prowadzisz fundację lub inną organizację? Chcesz, aby użytkownicy zrzutka.pl mogli zbierać pieniądze właśnie dla Ciebie i na realizację Twoich celów? Dołącz do innych Patronów! Aby dodać swoją organizację, przejdź trzy proste kroki opisane tutaj (w sekcji “Jak zostać Patronem?”).\nJeśli nadal masz pytania lub wahasz się czy możesz założyć zrzutkę - napisz!\nAby dodać komentarz zaloguj lub zarejestruj się.\nPamela Flores • 02.08.2021 0:21\nCześć, jestem Pamela Rosa Flores, legalny i niezawodny pożyczkodawca. Udzielam pożyczki na jasnych i zrozumiałych warunkach z oprocentowaniem 2%. Udzielam pożyczek biznesowych, osobistych, studenckich, samochodowych oraz na spłatę rachunków. Jeśli potrzebujesz pożyczki, już teraz skontaktuj się ze mną bezpośrednio: pamelarosaflores11(A)gmail-com.\nRobert Węglarek • 14.07.2021 12:25\nMarcin Chocianowski • 04.04.2021 0:04\nPomoc dla ratownika w zakupie sprzętu by mógł pomagać ludziom za darmo.


Zabiegi przeciwstarzeniowe dla lekarzy | mesoestetic®\nMedyczne zabiegi przeciwdziałające efektom starzenia\nprzeciwstarzeniowe rozwiązania medyczne\nZabiegi i rozwiązania przeciwstarzeniowe dla lekarzy\nStarzenie się wewnętrzne lub zewnętrzne, rozpoczyna się w komórkach. Jest ono spowodowane zmianami w mechanizmach biologicznych, biochemicznych i molekularnych, które z czasem wiążą się z utratą funkcjonalności. Komórki przestają skutecznie wypełniać swoje zadania, powodując pewne procesy, które przekładają się na zmiany w tkankach.\nGłówne widoczne objawy kliniczne to: zmniejszenie syntezy głównych elementów strukturalnych, takich jak kwas hialuronowy, kolagen i elastyna oraz zmniejszenie zdolności do naprawy i odnowy tkanki komórkowej. Oba procesy powodują utratę jędrności skóry oraz pojawianie się linii mimicznych i zmarszczek. Zmiana rozkładu tkanki tłuszczowej skutkuje opadaniem powieki i utratą tzw. „trójkąta młodości”.\nMedyczne środki przeciwdziałające efektom starzenia Mesoestetic® zwalczają widoczne oznaki starzenia, działając na główne procesy biologiczne komórek, a także na redystrybucję objętości zmienionych w tym procesie tkanek.Medyczne środki przeciwdziałające efektom starzenia Mesoestetic® zwalczają widoczne oznaki starzenia, działając na główne procesy biologiczne komórek, a także na redystrybucję objętości zmienionych w tym procesie tkanek.\nZAAWANSOWANE WYPEŁNIACZE SKÓRNE\nmesofiller® to linia wypełniaczy skórnych na bazie usieciowanego kwasu hialuronowego, opracowanych przy użyciu unikalnej technologii: densiMatrix®, która zapewnia maksymalną jakość, bezpieczeństwo i skuteczność w praktyce klinicznej.\nmesohyal™ to najszersza gama produktów medycznych do podawania podskórnego (klasa III) z oznakowaniem CE, zapewniających łączone, bezpieczne i skuteczne zabiegi estetyczne.\nProfesjonalny zabieg o natychmiastowyProfesjonalny zabieg o natychmiastowym działaniu odmładzającym. działaniu odmładzającym skórę.\nPreparat do mezoterapii (iniekcje śródskórne) o działaniu ujędrnieniającym, skutecznie przeciwdziała zwiotczeniu skóry.\nPreparat do mezoterapii, (iniekcje śródskórne), który stymuluje regenerację skóry poprzez pobudzanie syntezy kolagenu i zagęszczenie skóry.


Warning: Parameter 1 to wp_default_styles() expected to be a reference, value given in /usr/home/technet01/domains/zsi.radom.pl/public_html/wp-includes/plugin.php on line 600 Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in /usr/home/technet01/domains/zsi.radom.pl/public_html/wp-includes/plugin.php on line 600 Komunikat w sprawie opłat za obiady za kwiecień 2020 r. :: Zespół Szkół Integracyjnych w Radomiu\nPubliczna Szkoła Podstawowa Nr 14 Integracyjna\nim. Jana Pawła II w Radomiu\nPlan zajęć dla klas 0\nZasady działania Szkolnego Koła Wolontariatu\nRodzice dzieci niepełnosprawnych\nŚwiadomym rodzicem być\nJak uzyskać dostęp do e-dziennika?\nTo jest aktualna wersja serwisu. Archiwum z lat poprzednich znajduje się tutaj.\nKomunikat w sprawie opłat za obiady za kwiecień 2020 r.\nW związku z zamknięciem szkoły od 12.03.2020 r. powstała nadpłata za obiady za marzec, która w zupełności wystarczy na pokrycie należności za obiady w kwietniu, jeśli powrót uczniów do szkoły okaże się możliwy po Świętach Wielkanocnych.\nUwaga – nie trzeba płacić za obiady za kwiecień 2020 r.!\nW związku z powyższym intendent przygotuje listy obiadowe na kwiecień na podstawie marca, czyli na obiady zostaną zapisani wszyscy uczniowie, którzy jedli obiady w marcu. Jeśli ktoś chce zrezygnować z obiadów w kwietniu lub przeciwnie – zapisać dziecko na obiady – należy ten fakt zgłosić najpóźniej do dnia 09.04.2020 r. drogą mailową na adres elzbieta.sputowska@zsi.radom.pl\nKomplety karnetów dla danej klasy zostaną rozdane za pośrednictwem wychowawców.\nW razie ewentualnej zmiany sytuacji, poinformujemy o nowych ustaleniach w kolejnym komunikacie zamieszczonym na stronie www.zsi.radom.pl oraz w e-dzienniku.\nRodzina Szkół im Jana Pawła II\nOpieka, wychowanie, terapia i inne\nMazowiecki program stypendialny dla uczniów szczególnie uzdolnionych – najlepsza inwestycja w człowieka\nLepsza szkoła – projekt edukacyjny\nOPAC Mol net+


Odrodzenie ZSRR? Putin komentuje - 19.04.2020, Sputnik Polska\nWspólne wysiłki byłych krajów bloku radzieckiego przynoszą korzyści wszystkim, pomimo fobii z przeszłości i obaw związanych z możliwym odrodzeniem ZSRR –... 19.04.2020, Sputnik Polska\nzsrr, euroazjatycka unia gospodarcza\n19:42 19.04.2020 (Zaktualizowane: 20:17 19.04.2020)\nJak poinformowano, prezydent Rosji udzielił krótkiego wywiadu jeszcze w październiku 2019 roku, ale ta wypowiedź została wyemitowana po raz pierwszy.\nKorzyści odczuwają wszyscy uczestnicy tego procesu, idziemy dalej, wykonujemy nowe kroki i idziemy do przodu – powiedział prezydent, cytowany przez „Wiesti”.\nJak dodał, dla republik byłego ZSRR naturalne jest podnoszenie konkurencyjności poprzez zjednoczenie. Prezydent przypomniał, że we wszystkich tych krajach mówi się po rosyjsku i wskazał na istnienie wspólnej infrastruktury.\n„To kolejna kolosalna zaleta integracji” – wyjaśnił Putin.\nJego zdaniem „opór zachodnich kolegów” przed dialogiem z Eurazjatycką Unią Gospodarczą wynika z obawy przed konkurencją. Jednocześnie osobno podkreślił, że nie jest to blok wojskowy lub unia polityczna, ale wspólnota gospodarcza.\n„Chcemy tego, ponieważ jest to sposób na poprawę dobrobytu naszych rodaków” – mówił prezydent.\nEurazjatycka Unia Gospodarcza to wspólnota gospodarcze działająca od 1 stycznia 2015 roku. Członkami związku są Rosja, Armenia, Białoruś, Kazachstan i Kirgistan. W 2020 roku Białoruś przewodniczy organom EAEU. Od maja 2018 roku Mołdawia ma status obserwatora w tej wspólnocie.


Wiadomości24 » Styl życia » Podróże » Razem z W24.pl odkrywamy tajemnice Watykanu\nData dodania: 2013-03-08 15:15\n*** Granicę pomiędzy Włochami, a Państwem Watykańskim wyznacza biała linia przebiegająca przez Plac świętego Piotra. Większość ludzi przechodzi przez nią, a nie zadaje sobie spraw co właściwie ona oznacza. ***\n*** Pałac Watykański, w którym mieszka papież ma ponad tysiąc czterysta pokoi i dwadzieścia dziedzińców. ***\n*** Bazylika świętego Piotra zajmuje powierzchnię ponad 40 000 m2. Oznacza to, że zmieści się w niej sześć boisk do piłki nożnej. Znajduje się w niej ponad pięćset kolumn i posągów. ***\n*** Na wzgórzu Awentyn w will, która należy do Zakonu Kawalerów Maltańskich znajduje się najsłynniejsza dziurka od klucza. Widać przez nią trzy państwa, Włochy, Watykan oraz terytorium Zakonu Kawalerów Maltańskich. ***\n*** Watykanki węzeł kolejowy jest najkrótszy na świecie. Ma 800 metrów długości, a kolej nie posiada stałego rozkładu jazdy. ***\n*** Watykan posiada własny skład staroci. W pałacu nazywanym Floreria znajduje się magazyn, który mieści m.in. nieudane posągi Matki Boskiej, pozłacane karety oraz wszystkie stare meble zmarłych papieży.***\n*** Aby obejść mury watykańskie wystarczy 60 minut spaceru. ***\n*** Tablice rejestracyjne watykańskich samochodów oznaczone są literami SVC - "Stato Citta Vaticano" co oznacza "Państwo - Miasto Watykan". Złośliwi odczytują je jako "Se Christo Vedesse", czyli "Gdyby to widział Chrystus".\nOpracowano na podstawie książki Nino Lo Bello "Watykan bez tajemnic i ciekawostki o papieżach", Verbinum Wydawnictwo Księży Werbistów, Warszawa 1999.\nWatykan oczami turysty [zdjęcia]\nKatedra św. Pawła w Londynie. Zdjęcia\nTagi: Konklawe nasłynniejsza rzymska dziurka od klucza życie w Watykanie wieczne miasto Rzym ciekawostki o Watykanie abdykacja Benedykta XVI tajemnice Watykanu Kaplica Sykstyńska Bazylika św. Piotra granica włosko-watykańska\nZainteresował mnie odczyt złośliwych . ? Co tam jest ukrytego .? A wiem że Chrystus głowa kościoła wszystko wie , sek w tym dlaczego ?, jego owieczki nie mogą tego wiedzieć . ? Aktom kto ułożył rem cytat , niestety wiedział co oni zrobili .! Boże przebacz im bo nie wiedza co czynią .!\n"Na wzgórzu Awentyn w will, która należy do Zakonu Kawalerów Maltańskich ..."\n...patrząc przez ową dziurkę w furcie muru pałacu Kawalerów Maltańskich, widzimy bezbłędnie wyznaczona oś widokową, która rozpoczyna się aleją ogrodu zakonnego, obsadzoną starannie przyciętym żywopłotem. Wzrok zatrzymuje na horyzoncie kopuła Bazyliki.\nI znaczki pocztowe.\nMariuszu, gwiazdki do tekstu jakoś m nie pasują.\nWatykan jest rezydencją papieską od 1377 r., zajmuje powierzchnię 44 h, a jego populacja to niewiele ponad 1000 mieszkańców oraz kilka tysięcy robotników , urzędników i funkcjonariuszy zatrudnionych w Watykanie bez prawa stałego pobytu.\nCztery urzędy pocztowe, kilka redakcji dzienników, drukarnie, Szkoła mozaiki.


Molestował go zakonnik. Zniszczył mu życie, a sam dostał nowe | Viva.pl\nMolestował go zakonnik. Zniszczył mu życie, a sam dostał nowe\nDo dzisiaj cierpi za czyny duchownego!\nRedakcja VIVA! • 4 września 2020 16:00\nNikt mu nie wierzył, ani nie chciał pomóc. Na ulicy był wytykany palcami. 28-letni Wiktor do dzisiaj zmaga się z ciężarem emocjonalnym, który niesie ze sobą od blisko dwóch dekad. Tymczasem jego oprawca zyskał nowe życie. Krzysztof P., wcześniej znany również jako brat Seweryn, jest dzisiaj poważanym wśród parafian organistą. Mieszka w Olsztynie, zaraz obok kościoła, w którym pracuje, a okna jego mieszkania wychodzą prosto na przedszkolny plac zabaw. Były duchowny wcześniejsze życie chciałby pozostawić za sobą, jednak przeszłość go dogania. Tragiczną historię Wiktora z Pakości opisała Daria Różańska w reportażu przygotowanym dla portalu naTemat.pl.\nTragiczne dzieciństwo Wiktora, ofiary zakonnika\nAlkoholizm i przemoc to codzienność w rodzinnym domu Wiktora. Chłopiec znalazł oparcie w Bogu i Kościele. Niestety, wpadł z deszczu pod rynnę. Kiedy jako 11-letni ministrant czekał, by wziąć udział w nocnej drodze krzyżowej, do jego pokoju noclegowego w klasztorze przyszedł brat Seweryn. Jego życie na zawsze się zmieniło. To wtedy po raz pierwszy był molestowany przez duchownego: włożył mu rękę w majtki, dotykał nagich pośladków. Prosił, żeby się nie odzywał, bo ktoś ich usłyszy. Z czasem nakłaniał do kontaktów seksualnych, jednak Wiktor stanowczo się temu sprzeciwił. Chłopak ufał zakonnikowi, a ten zapewniał go, że jest jego przyjacielem. Wysłuchiwał jego zwierzeń o problemach w domu i podnosił go na duchu. Doskonale wiedział, jak wykorzystać naiwność chłopca.\nDla pewności od czasu do czasu dawał mu pieniądze, żeby jeszcze bardziej zjednać sobie Wiktora. Niestosowny i obrzydliwy kontakt fizyczny inicjował regularnie przez cztery lata! Proceder trwał od 2002 do 2006 roku. Gdy Wiktor przemógł się w końcu i opowiedział o molestowaniu matce, ta mu nie uwierzyła. Za chłopcem wstawił się jedynie wujek, który udał się do klasztoru franciszkanów, aby interweniować. To też nie przyniosło skutków. Dostojnicy zakonu kazali Wiktorowi milczeć. W 2005 roku chłopiec trafił do zakładu psychiatrycznego w Gnieźnie. Powodem miały być zaburzenia w relacji z rodziną i myśli samobójcze.\nW szkole i na ulicach małej miejscowości w kujawsko-pomorskim Wiktorowi również nie było łatwo. Wieść o tym, że jest molestowany rozeszła się między mieszkańcami, jednak nikt nie reagował. Woleli wytykać go palcami i naśmiewać się. Podchodzi i pytali czy to prawda, że zakonnik ru**** go w d**ę. Pierwszą osobą, która postanowiła w jakikolwiek sposób pomóc chłopcu był Ryszard Kuflewicz, nauczyciel gimnazjum, do którego uczęszczał. Interwencja jednak nastała bardzo późno. W 2007 roku emerytowany już nauczyciel na okrutne czyny brata Seweryna zwrócił uwagę dyrekcji. Zakonnik był katechetą w szkole Wiktora. Aresztowany został dopiero w 2008 roku!\nSprawa Krzysztofa S.: 6 kobiet oskarżyło znanego muzyka o molestowanie seksualne\nNowe życie, stary ból. Tak wygląda teraz życie ofiary zakonnika pedofila\nKrzysztof P. został skazany na cztery i pół roku więzienia w 2009 roku. Po odbyciu kary, gdy wyszedł na wolność w 2012 roku, wyjechał do Jonkowa, gdzie został zatrudniony w miejscowej parafii. Proboszcz początkowo nie wiedział o jego przeszłości. Gdy został o tym poinformowany, nie stanowiło to większego problemu. Przestępca był uwielbiany przez parafian. Postanowił jednak przenieść się do Olsztyna, gdzie został organistą w kościele imienia błogosławionej Franciszki Siedliskiej. Krzysztof P. gra w trakcie mszy, prowadzi chór, w 2016 roku grał pierwsze skrzypce na koncercie muzyki filmowej we Fromborku, występował też podczas koncertu Bel canto w katedrze świętego Jakuba w Olsztynie.\nMieszka ze swoją matką w okolicy dwóch przedszkoli, a z okna widzi plac zabaw. Tym czasem dorosły już Wiktor nadal mieszka w Pakości, gdzie doznał tak wielu krzywd. Jest samotny, nie założył rodziny, raz na jakiś czas odwiedza go tata. Zdiagnozowano u niego zaburzenia schizotypowe. Mężczyzna ma trudności w kontaktach międzyludzkich i nie potrafi nawiązać stałej relacji z drugą osobą. Wytoczył również zgromadzeniu zakonnemu proces. Domaga się dwóch milionów złotych odszkodowania i renty wypłacanej co miesiąc. Twierdzi, że franciszkanie wiedzieli o niecnych praktykach brata Seweryna.\nWięcej o tragicznej historii Wiktoria znajdziecie w przejmującym i odważnym reportażu Darii Różańskiej pod tym linkiem: https://natemat.pl/319031,ojciec-krzysztof-p-skazany-za-pedofilie-dzis-jest-powazanym-organista#\nTAGI #molestowanie seksualne #tragedia\nBracia Collins byli ofiarami przemocy w rodzinie: „Spaliśmy na ulicy, byłem bity w domu”\nZ ŻYCIA GWIAZD Sławomira Łozińska obchodzi dziś urodziny. Życie boleśnie doświadczyło aktorkę Barw szczęścia\nW pewnym momencie 68-latka kompletnie się załamała...\nO TYM SIĘ MÓWI Straszne dzieciństwo, nieszczęśliwe miłości. Oto wszystkie nieszczęścia Marlona Brando...\nMorderstwo, samobójstwo, chorobliwa otyłość...


Sergio Ramos… i wszystko jasne! Real odlatuje do ćwierćfinału | Nasz Futbol\nSergio Ramos… i wszystko jasne! Real odlatuje do ćwierćfinału\n7 marca 2017 12 marca 2017 Wojciech Piela\nMimo porażki w pierwszym meczu, nikt w Neapolu nie wyobrażał sobie, że ich drużyna nie będzie walczyć w rewanżu na śmierć i życie. Azzurri na pewno nie zawiedli oczekiwań fanów i pozostawili dobre wrażenie, jednak Sergio Ramos po raz kolejny okazał się znakomitą polisą ubezpieczeniową dla Realu Madryt. Dwa gole Hiszpana po rzutach rożnych zapewniły obrońcom tytułu cenny spokój po tym, jak w pierwszej połowie Królewscy zostali nieco stłamszeni przez aktywnie grających gospodarzy. Napoli żegna się z Ligą Mistrzów z podniesioną głową, ale postawa w obronie nadal stanowi spory ból głowy dla Maurizio Sarriego.\nW obu dzisiejszych meczach łatwo było wskazać faworyta do awansu. Wysokie zwycięstwa w pierwszych spotkaniach na pierwszy plan wysunęły ekipy Bayernu i Realu. Jeśli jednak gdzieś można było się spodziewać większych emocji, to należało wskazać na Stadio San Paolo w Neapolu. Trzy tygodnie temu na Santiago Bernabéu gospodarze zwyciężyli 3:1, więc przewaga Los Blancos nie była tak kosmiczna, jak w przypadku rywalizacji Arsenalu z mistrzem Niemiec. Do awansu wystarczało Neapolitańczykom zwycięstwo 2:0, a przewaga własnych trybun również nie była bez znaczenia. Znacznym faworytem bukmacherów pozostawał oczywiście Real, choć wydaje się, że w niektórych przypadkach optymizm był nieco przesadzony…\nA mi się wydaje @stspolska , że nie doceniliście Napoli. Coś czuje, że te nasze "synki" pomogą dziś w awansie. pic.twitter.com/TmJ7DqkO1A\n— Łukasz Wiśniowski (@LukaszWisniowsk) March 7, 2017\nSkład, jaki zdecydował się wystawić na dzisiejsze starcie Zinédine Zidane potwierdzał, że obrońcy tytułu najlepszej klubowej drużyny na Starym Kontynencie w żadnym stopniu nie zamierzają grać na “pół gwizdka”. Galowa jedenastka miała potwierdzić wyższość Królewskich i zapewnić kibicom z białej części Madrytu bezstresowy wieczór. Fani Napoli mieli na ten wieczór zdecydowanie inne plany – oni znów chcieli, aby San Paolo zamieniło się w bulgoczący kocioł. Maurizio Sarri posłał w bój niemal tych samych piłkarzy, którzy w minioną sobotę wygrali 2:1 w hicie Serie A z Romą – jedyną zmianą było pojawienie się Amadou Diawary w miejsce Marko Roga. W wyjściowej jedenastce Azzurrich zabrakło niestety Polaków – Arkadiusza Milika oraz Piotra Zielińskiego, którzy mieli być tajną bronią gospodarzy na drugą połowę.\nTeams confirmed for Napoli vs Real Madrid. #UCL pic.twitter.com/IZcsTxVre5\n2.5h do meczu, trybuny już pełne. Cały Neapol zamarł, czeka na widowisko i kolejną piękną historię. (via @sscnapoli) pic.twitter.com/TCtSLrAgmm\n— Michał Borkowski (@mbork88) March 7, 2017\nEnergetyczna atmosfera trybun od początku udzieliła się graczom Napoli. Podopieczni Sarriego wyglądali na świadomych tego, że nie ma na co czekać i szybko chcieli zniwelować straty z pierwszego meczu. Na bramkę Keylora Navasa groźnie strzelali Lorenzo Insigne i Marek Hamšik, jednak ich próby nie przyniosły powodzenia. Real bardzo rzadko wychodził z własnej połowy, momentami wyglądał wręcz na drużynę nieco przytłoczoną atakami gospodarzy. Próby Toniego Kroosa i Garetha Bale’a nie sprawiły problemów Pepe Reinie, natomiast trafienie dla Napoli wisiało w powietrzu.\nNapoli had 4 shots in the opening 15 minutes against Real Madrid.\nOn a mission. pic.twitter.com/HS13JWlOoK\nNapoli wyszło na takim ciśnieniu, że głowa Kazia Węgrzyna nie nadąża z liczeniem wiaderek, które musiały być opróżnione.\n— Andrzej Cała (@andrzejcala) March 7, 2017\nStarania Partenopeich przyniosły w końcu efekt w 24. minucie. Po dwójkowej akcji Hamšika z Driesem Mertensem, Belg pewnym strzałem pokonał Navasa. Stadion oszalał z radości – trafienie dla gospodarzy oznaczało bowiem, że do upragnionego awansu Neapolitańczykom brakuje tylko jednego gola. Wydawało się, że jeśli wicemistrzowie Italii utrzymają intensywność z pierwszych minut, Real może nie uchronić się przed stratą kolejnych bramek.\nDries Mertens: Has scored or assisted seven of Napoli's last 10 goals in the Champions League (5 goals, 2 assists) #NapoilRealMadrid\n— WhoScored.com (@WhoScored) March 7, 2017\nDries Mertens has now scored 17 goals in his last 16 games across all competitions.\nIncredible form. pic.twitter.com/kqsH82acxX\nPo stracie gola Real na chwilę się obudził i już cztery minuty później był niezwykle blisko wyrównania. W dziewięciu na dziesięć przypadków Cristiano Ronaldo zdobyłby w podobnej sytuacji bramkę, jednak na szczęście dla gospodarzy, tym razem po minięciu Reiny trafił tylko w słupek. To był jedyny przejaw ofensywnej aktywności obrońców trofeum w premierowej odsłonie, bowiem później Los Blancos znów dali się zepchnąć Azzurrim do defensywy.\nDrugie trafienie dla Napoli widziało oczyma wyobraźni coraz więcej kibiców, a najbliżej było tego w 37. minucie, gdy obramowanie bramki ostemplował tym razem strzelec pierwszej bramki – Mertens. Wyraźnie zdegustowany grą swoich podopiecznych Zidane zszedł do szatni dobrych kilka minut przed kończącym pierwszą połowę gwizdkiem. Francuz musiał mocno wstrząsnąć drużyną w przerwie, bo przyszłość Królewskich w Lidze Mistrzów rysowała się, zgodnie z kolorem ich trykotów, w czarnych barwach. Po 45 minutach dzisiejszej rywalizacji nadal to goście byli jednak w ćwierćfinale, więc Neapolitańczycy ani na chwilę nie mogli spuścić z tonu. Na podopiecznych Sarriego nadal czekało do wykonania trudne zadanie, ale gra Partenopeich sprawiała, że chyba nikt na San Paolo nie wątpił, że w drugiej połowie Mertensa i spółkę stać na wyeliminowanie wielkiego przeciwnika. To była genialna połowa w wykonaniu gospodarzy – zarówno na trybunach, jak i na boisku.\nFantastyczna atmosfera w Neapolu ?większość kibiców dopinguje na stojąco?coraz mniej takich piłkarskich świątyń.\n— Tomasz Wieszczycki (@Twieszczu) March 7, 2017\nNajważniejsze pytanie brzmi: czy Napoli spuchnie w drugiej polowie? Tak ganiać nie można przez 90 min.\n— Mateusz Święcicki (@matiswiecicki) March 7, 2017\nNapoli 1-0 (2-3 agg.) Real Madrid HT:\nPass accuracy: 86%-80%\nBig half coming up! pic.twitter.com/KkPG702BwI\nPiłkarze Napoli wyszli na drugą część meczu z wielkimi nadziejami, jednak już po dwunastu minutach stało się jasne, że marzenia o pierwszym w historii klubu z Kampanii awansie do ćwierćfinału trzeba odłożyć na przyszły sezon. Real okazał się niezwykle pragmatyczny w swoim działaniu, a obie bramki po dośrodkowaniach z rzutu rożnego Toniego Kroosa zdobył – a jakże! – Sergio Ramos. Dla hiszpańskiego stopera były to pierwsze trafienia w tym sezonie Champions League, jednak zarówno w lidze, jak i minionych edycjach LM zdarzało mu się już zdobywać ważne gole dla Los Blancos. Wicemistrzowie Włoch dobrze radzili sobie z atakami gości, jednak brak koncentracji przy stałych fragmentach gry okazał się bardzo kosztowny.\nGeneralnie – 82. gol w karierze Ramosa. Niejednego kandydata na piłkarza grającego w ataku zawstydził.\n— Dominik Piechota (@dominikpiechota) March 7, 2017\nSergio Ramos has reached 10+ club goals in a season for the 1st time in his 14-year career #UCL pic.twitter.com/VsAWWrd8iG\nGorąca atmosfera pod Wezuwiuszem została momentalnie wygaszona, a gracze gospodarzy również nie byli już tak groźni, jak w pierwszej połowie. Zadowoleni z wyniku Madrytczycy do końca meczu nie forsowali już tempa, więc na boisku działo się znacznie mniej niż przed przerwą. Maurizio Sarri wprowadził do gry Polaków, jednak ani Zieliński, ani Milik nie potrafili znacząco wpłynąć na przebieg spotkania. Napoli walczyło, ale w przekroju całego dwumeczu wyraźnie było widać, która drużyna jest znacznie bardziej doświadczona i wyrachowana. Real skrzętnie wykorzystał błędy Azzurrich zarówno na początku drugiej połowy, jak i na końcu. Już w doliczonym czasie gry, po nie najlepszej interwencji Pepe Reiny, wynik na 3:1 ustalił bowiem Alvaro Morata. Wprowadzony kilkanaście minut wcześniej z ławki rezerwowych napastnik ponownie udanie zastąpił Karima Benzemę, który w tym meczu nie olśniewał.\nMorata i wszystko jasne! #HalaMadrid\n— Marek Magiera (@MagieraMarek) March 7, 2017\nOj, Morata to najbardziej chciał tu strzelić bramkę 🙂 Szkoda Napoli, ale dalej tą drogą i w kolejnym sezonie będzie coś więcej niż 1/8.\n— Patryk Idasiak (@PatrykIdasiak) March 7, 2017\nDzisiejsze spotkanie dobitnie pokazało Napoli, że na poziomie fazy pucharowej Ligi Mistrzów nie ma miejsca choćby na najdrobniejszy błąd i z pewnością stanowi cenną lekcję w kontekście przyszłości. Gdyby podopieczni Sarriego trafili na drużynę słabszą od Realu, być może ich postawa wystarczyłaby do awansu. Królewscy nie mogli jednak pozwolić sobie na wpadkę i w najważniejszym momencie znowu nie zawiedli.\nWielki zespół ma Real. Do ogrania Napoli nie potrzebowali ani Bale'a ani Ronaldo. Awans załatwili Kross, Casemiro, Ramos.\n— Andrzej Twarowski (@TwaroTwaro) March 7, 2017\nReal Madrid: Are now unbeaten in 12 matches in European competition for the first time in their history #NapoliRealMadrid pic.twitter.com/y3umKze3QF\nNapoli 1-3 (2-6 on agg.) Real Madrid FT:\nChances created: 11-8\nRamos the hero. pic.twitter.com/ILhcS2NAdu\nSSC Napoli 1:3 Real Madryt\n1/8 finału Champions League 1/8 finału Ligi Mistrzów 1/8 finału LM Callejón Champions League Cristiano Ronaldo Dries Mertens Hamsik José María Callejón Kalidou Koulibaly Królewscy Liga Mistrzów Lorenzo Insigne Los Blancos Luka Modrić Marco Rog Marek Hamšík Maurizio Sarri Mertens Neapol Partenopei Pepe Pepe Reina Piotr Zieliński Real Madryt Reina Rog Ronaldo Sergio Ramos SSC Napoli UCL Zidane Zieliński Zinedine Zidane\nBarcelona szuka następcy Luisa Enrique – kontynuacja czy nowy rozdział?


Bateria C11P1502 do tabletów PC ASUS ZENPAD 10 Z300C Z300CL Z300CG 10.1 Akumulator\nBaterie do tabletów PC Asus C11P1502 4750mAh\nBateria C11P1502 do tabletów PC ASUS ZENPAD 10 Z300C Z300CL Z300CG 10.1\nNasza zamienna bateria do ASUS C11P1502 spełnia lub przewyższa specyfikacje OEM, w 100% kompatybilna z oryginalną baterią, specyfikacje baterii do ASUS C11P1502 są następujące.\nKod produktu: ECN10266_Ta\nNowa bateria ASUS C11P1502 3.8V 4750mAh. C11P1502 Baterie do tabletów PC - idealnie pasuje do tabletów PC . ASUS C11P1502 Akumulator zapewnia bezpieczną pracę przez długi czas. Szybka wysyłka, zwrot do 30 dni.\nBateria do ASUS C11P1502 3.8V 4750mAh Baterii Litowo-polimerowe - Fabrycznie nowa baterie ASUS do Ładowania kompatybilny bateria do ASUS ZENPAD 10 Z300C Z300CL Z300CG 10.1 Akumulator - ASUS C11P1502 w dobrych cenach i dobrej jakości,najniższe ceny! 1 lata gwarancji i 30-dniowa gwarancja zwrotu pieniedzy dla naszych Klientów!\nKompatybilny z modelami: ASUS ZENPAD 10 Z300C Z300CL Z300CG 10.1\nOpis- Baterie do tabletów PC Asus C11P1502\nWymienna baterii w laptopie Asus C11P1502 wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić Baterie do tabletów PC Asus C11P1502 w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Asus C11P1502 ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Asus C11P1502 są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży Baterie do tabletów PC oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy Baterie do tabletów PC Asus C11P1502, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak sprawić, by ASUS C11P1502 bateria twojego była zdrowa i szczęśliwa?\nPierwszy proces ładowania powinien wyglądać tak. Włóż ASUS C11P1502 baterię do . Podłącz zasilacz do gniazda AC i ładuj do zgaśnięcia kontrolki ładowania, następnie odłącz ładowarkę i dopiero włącz komputer. Rozładuj go całkowicie aż do wyłączenia. Ten proces producent polecił zrobić 3 razy. Polecił również, że jeżeli chcemy usunąć C11P1502 baterię z i korzystać z samego zasilacza to należny baterię wyjąc zaraz po jej całkowitym naładowaniu. A co najważniejsze określił żywotność baterii na 300 ładowań (całkowitych).\nCzy wyjmować ASUS C11P1502 baterię kiedy używam na kablu? Można. Powinno to pomóc zachować baterię w dobrym stanie.\nKiedy i w jakich warunkach przechowywać?ASUS twierdzi, że C11P1502 baterię litowo-jonową warto wyjąć kiedy naładowana jest mniej więcej do połowy - nie więcej - i odłożyć ją w suche miejsce o temperaturze pokojowej. żeby z baterii wycisnąć nie należy jej wciskać do lodówki ani kłaść na słońcu\nJak mogę znaleźć odpowiednią Baterie do tabletów PC Asus C11P1502?\nJak naładować Baterie do tabletów PC Asus C11P1502?\n3 .Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, Baterie do tabletów PC Asus C11P1502 nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność Baterie do tabletów PC Asus C11P1502?\n4 .Zachowaj stan Baterie do tabletów PC Asus C11P1502, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze\n+ Niska cena: Podczas ustalania cen na znajdujące się w naszej ofercie ASUS C11P1502 baterie, zawsze staramy się dobierać możliwie jak najlepsze, dbając przy tym o Twoją satysfakcję z zakupów. Regularnie przygotowujemy różnego rodzaju promocje, dzięki którym dostępne ASUS baterie może nabyć w bardzo atrakcyjnych cenach.\n+ Wysokiej jakości: www.pc-baterie.pl to ASUS C11P1502 akumulator wprost z linii produkcyjnej. Wszystkie nasze baterie pochodzą z zaawansowanych technologicznie fabryk i podlegają rygorystycznej kontroli jakości. Dzięki zastosowaniu wysoce wydajnych ogniw, akumulatory www.pc-baterie.pl cechują się długim czasem pracy oraz żywotnością.\n+ Ceny i koszty wysyłki: Koszty wysyłki są płatne od każdego zamówienia w wysokości wskazanej na stronie zamówienia. Koszty wysyłki mogą być różne w wypadku produktów o szczególnie dużych rozmiarach, ciężkich lub o dużej wartości. Koszty takie są podane na stronie zawierającej szczegółowe dane ASUS C11P1502 baterie dla każdego zamawianego przez Państwa produktu oraz na stronie zamówienia\nTag: ASUS C11P1502 akumulator, Baterie do tabletów PC,C11P1502 bateriami, baterię ASUS C11P1502 , baterii do C11P1502 , ASUS C11P1502 Baterie do tabletów PC, Li-Ion C11P1502


Języki powinny przeżywać swój renesans | Gazeta Kongresy\nStrona główna > Aktualności > Wywiady > Języki powinny przeżywać swój renesans\nTo już, a może dopiero, druga rozmowa realizowana we współpracy z British Alumni Society oraz Youth Talent Management. Dzisiaj, tak jak zapowiedzieliśmy ostatnio, spotykamy się z troszkę starszą młodzieżą, która jednak przechodzi przez równie ciekawą i pełną wyzwań przygodę z edukacją za granicą. A jak można się przekonać, ta przygoda to coś więcej niż może się wydawać. Miło nam przedstawić wam historię Pauliny Michór oraz Radosława Rochowiaka (kolejno z University College London i University of Cambridge)!\n[Maciej Kaczmarek – M.K.]: Wszystko zaczęło się w Polsce, ale, z tego co wiem, to już dość dobrze znasz Wielką Brytanię.\n[Paulina Michór – P.M.]: Tak, można tak powiedzieć. Trochę czasu minęło, odkąd dostałam stypendium i wyjechałam za granicę. Ale jeżeli chodzi o początki: pochodzę z okolic Staszowa, gdzie dorastałam w małym środowisku, a dalej w niewielkiej szkole podstawowej, gimnazjum i gdzie przez rok chodziłam do liceum.\nSwoje zmagania w tych pierwszych etapach edukacji zaczynałam z językiem polskim, rosyjskim oraz chemią. Konkursów było naprawdę wiele, nie pamiętam już teraz ich dokładnych nazw, ale z czasem odnosiłam coraz większe sukcesy, a dodatkowo pojawiały się tytuły laureata czy finalisty. Nawet nie wiem gdzie „zniknął” ten czas, gdyż teraz jestem już na końcu czwartego roku neurobiologii na University College London [śmiech].\n[M.K.]: Jak więc z tej perspektywy widzisz swoją drogę rozwoju?\n[P.M.]: Zaczynałam, oczywiście, od nauki jako takiej. To zainteresowanie zarówno przedmiotami, jak i konkretnymi działami nauki powoli się kształtowało. Z czasem prywatnie sięgałam po lekcje angielskiego i rosyjskiego. W pewnym momencie był to również taniec. No, ale jednak to pasja do języków obcych rozwijała się we mnie najwcześniej – od podstawówki. Dalej, w gimnazjum, obok angielskiego, kontynuowałam rosyjski, ale dodatkowo zaczęłam się uczyć niemieckiego, francuskiego, z lekka włoskiego, a już, wychodząc poza ramy szkoły, ostatnio jeszcze zaczęłam hiszpański. Także języki były sporą częścią moją aplikacji [na stypendium BAS-u – przyp. red.]. Podczas rekrutacji mówiłam nawet wiersz po rosyjsku!\nMiałam też po drodze z językiem polskim, udało mi się podołać kilku konkursom humanistycznym, a także, jak już wspomniałam, chemicznym. Także głównie skoncentrowałam się na językach, ale później, szczególnie w Wielkiej Brytanii, to skupienie przekułam na przedmioty ścisłe.\n[M.K.]: Do czego niedługo wrócimy. Ale może jeszcze słowo o językach?\n[P.M.]: Przedstawię to bardziej z perspektywy rosyjskiego. W liceum przeczytałam Eugeniusz Oniegin po rosyjsku i to były chyba moje szczytowe czasy tego języka. Od momentu, kiedy wyjechałam do Anglii, ten rosyjski trochę mi się zepsuł. Mimo że miałam zawsze kontakt z Ukrainkami czy Rosjankami, to nie było to samo. Każdy chciał się dogadać po angielsku i siłą rzeczy tego rosyjskiego mi się trochę zapomniało. Staram się słuchać filmów w tym języku i przymierzam się do Mistrza i Małgorzaty. Mam już wydanie napisane cyrylicą, ale jeszcze się do tego zbieram [śmiech]. Przyznam szczerze, że przeszłam pewną drogę z kilkoma językami, ale od momentu, kiedy trochę lepiej mówię po angielsku, wszystkie inne trochę się pozapominały…\n[M.K.]: Właśnie w kontekście zapominania, żebym nie zapomniał o tobie, Radku! Jak twoja edukacja wygląda dzisiaj, a jak wszystko wyglądało wczoraj?\n[Radosław Rochowiak – R.R.]: Cześć! Studiuję języki średniowieczne i nowożytne na Uniwersytecie w Cambridge, gdzie w moim przypadku jest to niemiecki i rosyjski. Ale jeżeli chodzi o początki, to w gimnazjum rozwijałem m.in. angielski i niemiecki. Ja również nie pamiętam dokładnie wszystkich konkursów, ale wśród nich były na pewno ogólnopolskie konkursy z j. angielskiego, m.in. FOX. Brałem też udział w finale ogólnopolskiego konkursu z niemieckiego organizowanego przez PSNJN, wojewódzkiego konkursu kuratoryjnego, czy w Sprachdoktorze, gdyż swój niemiecki rozwijałem głównie w gimnazjum.\n[M.K.]: Ktoś Cię motywował?\n[R.R.]: Szczerze mówiąc, bardzo wiele sam się uczyłem i wiele rzeczy chciałem rozwijać właśnie swoją pracą. Przyznam, że nigdy nie czekałem na pomoc, ale trafiłem na bardzo zmotywowaną nauczycielkę j. niemieckiego – p. Lenart-Siwiec, która wszystko, co związane jest z tym językiem, robiła z pasją. Łączyła to także z dobrym przepisem na edukację, gdyż potrafiła mnie zachęcić do nauki, a sama wielokrotnie wyszukiwała różne konkursy, w których mogłem wziąć udział. Była takim silnikiem tej mojej edukacji i początkiem tej drogi związanej z nauką, ale głównie z niemieckim.\n[M.K.]: To było w gimnazjum. Jak było dalej?\n[R.R.]: Pierwszą klasę liceum spędziłem w dwujęzycznej szkole w Bielsku Białej – dojazd w każdą stronę zajmował mi ponad godzinę! Poszedłem tam, bo angielski był na bardzo wysokim poziomie, a także klasy i grupy były mniejsze, co pozwalało na lepszy samorozwój. I faktycznie, z czasem w klasie rozmawialiśmy i po polsku, i po angielsku, zależnie, jak nam się chciało i co mieliśmy do powiedzenia. Wtedy też lekko zgłębiłem szwedzki, do którego już niestety nie wróciłem. W każdym razie wtedy też udało mi się wygrać stypendium BAS-u i byłem po prostu w siódmym niebie, bo wiedziałem, że to właśnie teraz będę mógł się rozwijać tak, jak zawsze chciałem. Dodatkowo po otrzymaniu stypendium zdecydowałem podnieść sobie poprzeczkę i doszlifowałem swój niemiecki, a także nauczyłem się francuskiego i hiszpańskiego. Wcześniej nie miałem styczności z tymi językami, więc trzy miesiące wakacji wykorzystałem w zupełności na ich naukę.\n[M.K.]: A teraz jak wygląda sprawa z tymi językami?\n[R.R.]: Czuję się niezręcznie, kiedy mówię o takich rzeczach, bo może to być źle odebrane [śmiech], ale, jak już wspomniałem, angielski, niemiecki, hiszpański i francuski umiem biegle, ostatnio skończyłem kurs z ukraińskiego, a ciągle rozwijam swój rosyjski, w którym swobodnie sie porozumiewam, a takze niderlandzki i chiński. Ten ostatni dzięki uprzejmości znajomych z internatu, którzy są świetną pomocą w tym wyzwaniu!\n[M.K.]: W pewnym momencie oboje skorzystaliście z szansy, jaką daje BAS. Jak to wyglądało u ciebie, Paulino? Miałaś jakieś obawy?\n[P.M.]: Miałam mały kompleks tego, że chodziłam do szkoły do małej miejscowości. Bardzo lubiłam swoje liceum i do dziś miło je wspominam, ale nikt o nim nie słyszał. To było z lekka… stresujące. Z drugiej jednak strony, wydaje mi się, że osoby, które chodziły do szkół w dużych miejscowościach, mogły być pod większą presją środowiska, podczas gdy ja miałam takie zbilansowane dzieciństwo. W moim przypadku obyło się bez większego stresu i jakichkolwiek nacisków, więc może dobrze, że dorastałam właśnie w tej małej miejscowości.\nJa do programu British Alumni Society aplikowałam w 2014 r. i we wrześniu wyjechałam do Adcote School for Girls. Czyli pierwszą klasę liceum spędziłam w Polsce, a dwa kolejne lata za granicą. W Anglii byłam w bardzo wiejskiej okolicy – otaczały mnie różne pola, lasy, owce. Szczerze mówiąc, miałam dużo przestrzeni i czasu na odpoczynek. Z upływem czasu w szkole pełniłam różne funkcje, byłam nawet prefektem (tak, takim jak w Harrym Potterze).\n[M.K.]: Byłaś Percym!\n[P.M.]: Możliwe! Ale nie tylko, bo zostałam prezydentem Eco Clubu, a nawet reprezentowałam naszą szkołę w zawodach z badmintona. Ale jeżeli chodzi stricte o kwestię nauki, to w Wielkiej Brytanii rozszerzałam tylko cztery przedmioty – chemię, matematykę, fizykę i biologię…\n[M.K.]: Ale za to jakie przedmioty!\n[P.M.]: Takie, które lubię! W sumie w Polsce byłam na biol-chem-fiz-ie, więc w Anglii doszła mi jedynie matematyka. Ten typ edukacji wiele mnie nauczył. Głównie kreatywności w nauce. A sama szkoła za granicą pozwoliła na pokonanie barier. Nauczyłam się otwartości na ludzi i takiego radzenia sobie… ze światem.\n[M.K.]: To jakie bariery udało ci się przełamać?\n[P.M.]: Jedną z nich była kwestia językowa, którą systematycznie starałam się przezwyciężać. Mimo pewnego kontaktu z językiem, wyjeżdżając do Anglii, niekoniecznie wiedziałam, czego się spodziewać. Nie znałam slangu czy bardziej wyszukanych pojęć np. na biologii. Nie chodzi mi tu o to, że nie znałam czysto naukowych procesów. Polska edukacja pozwoliła mi wiele zrozumieć. Przez pierwsze trzy miesiące wiele słów musiałam jednak analizować i tłumaczyć. Siedziałam po prostu z podręcznikiem i słówko po słówko rozkładałam zdanie. Z czasem weszłam w ten rytm języka, ale, jak na wszystko, trzeba było popracować.\n[M.K.]: W dobrej rozmowie tematy szybko płyną, ale chciałem jeszcze wrócić do tego wspólnego punktu, czyli stypendium BAS-u. Radku, jak to się stało, że zostałeś stypendystą?\n[R.R.]: To pytanie raczej trzeba zadać rekruterom [śmiech]. Tak naprawdę ja byłem bardzo zmotywowany i zawsze kierowałem się w stronę poznawania nowych ludzi oraz nowych rzeczy. Chciałem wyjechać i spróbować swoich sił w nauce języków obcych w innym języku. To miało być zupełnie nowe doświadczenie dla mnie, choć poprzedziłem to oczywiście odpowiednią wiedzą i przygotowaniem.\nGdy ubiegałem się o stypendium BAS w pierwszej klasie liceum, byłem po dwóch latach ciągłego czytania blogów nt. edukacji w Anglii, więc miałem w sobie takie pokłady fascynacji tym wszystkim. Przekułem to po prostu w pasję. Sam system edukacji, który jest w Anglii, bardziej mi odpowiadał. To ukierunkowanie na konkretne przedmioty, a w moim przypadku na konkretne języki, jest idealnym rozwiązaniem. Tym samym nie twierdzę, że ta obszerność przedmiotów, którą można zaobserwować w Polsce, jest czymś złym. Po prostu nie miałem ochoty uczyć się tych wszystkich rzeczy [śmiech].\n[M.K.]: A jak z perspektywy czasu wygląda ten kontakt z British Alumni Society?\n[R.R.]: Jest on cały czas. Kiedy jeszcze byłem w liceum, to zawsze na jakichś czat-grupkach mogłem wymieniać się opiniami z innymi stypendystami. Często organizowano dla nas spotkania np. w ambasadzie. Cieszy mnie więc to, że program stypendialny nie oparł się jedynie na wyjeździe jako takim. Nawet teraz często dostaję maile od p. Marzeny Reich na temat różnych wydarzeń, w których mogę wziąć udział. Często też pojawiają się informacje o spotkaniach dla młodszych stypendystów, dla których mój rocznik może być swego rodzaju opoką. Właśnie ostatnio mieliśmy jedno z takich spotkań online. Często tworzone są też takie sesje informacyjne, gdzie starsi odpowiadają na pytania młodszych. Także sumując, na przestrzeni czasu powstała sieć kontaktów, która, dzięki dobremu zarządzaniu, nie marnuje się.\n[M.K.]: Przechodząc już bardziej do teraźniejszości: ukończyłeś pierwszy rok w Cambridge. Jak było?\n[R.R.]: Świetnie, jestem zadowolony z tego wyboru. Jedyne, co mi się nie podobało, to to, że część tego roku nam zabrano, ale na to już nie mamy wpływu. Fakt, jest ciężko, bo jest wiele pracy, ale robię to, co lubię, więc ten ciężar ma mniejszą wagę.\n[M.K.]: Ty, Paulino, jesteś natomiast w trochę innym momencie edukacji.\n[P.M.]: Tak, jak wspomniałam, studiuję neurobiologię (MSci Neuroscience). Czekam jeszcze na ostatnie oceny, po których będę mogła ostatecznie powiedzieć, że „studiowałam neurobiologię”. Mam nadzieję, że wszystko poszło mi dobrze, więc pozostaje tylko (lub aż) wytrzymać miesiąc w oczekiwaniu na rezultaty.\n[M.K.]: Nie samą nauką człowiek żyje. Jak wypełniałaś te momenty wolne od studiów?\n[P.M.]: W międzyczasie trochę zwiedzałam. Przez obowiązki musiałam trochę ograniczyć te wyjazdy, ale co roku staram się odwiedzić jeden kraj. Szczególnie dużo podróżowałam i podróżuję z mamą. Było kilka dalekich podróży, takich jak Tajlandia, Egipt czy Turcja, ale też wiele europejskich wycieczek. Te wyjazdy to nie tylko aspekt odpoczynku czy zwiedzania. Bardzo lubię poznawać różne kultury i, jak tylko usłyszałam gdzieś język rosyjski, angielski, włoski, a nawet niemiecki, to od razu chciałam z kimś pogadać, spróbować swoich sił i poznać trochę tego człowieka z perspektywy jego języka.\nCzas wolny spędzałam też inaczej, choć nie było go wiele. Jak wspomniałam, dużą częścią ostatniego okresu była nauka i praca, bo jednak w Londynie muszę się utrzymać. Mimo to, bardzo lubię pływać i jeździć na rolkach, ciągnie mnie do dalszego rozwoju tańca towarzyskiego i do tenisa. Chcę też spróbować garncarstwa! Ciężko pogodzić wszystkie zajęcia oraz przeznaczyć czas na hobby, ale liczę, że już niedługo trochę rozwinę się właśnie w tych kierunkach.\n[M.K.]: Myślisz, że osoby, które obecnie decydują się na studia za granicą, mają lepsze warunki od ciebie? W kontekście dostępności programów.\n[P.M.]: Swego czasu miałam naprawdę szerokie możliwości rozwoju, lecz faktem jest, że z każdym rokiem młode osoby mają ich coraz więcej. Mam wrażenie, że osoby, które teraz aplikują za granicę, są bardziej świadome tej drogi rozwoju. Pamiętam, że, jak na początku mojej edukacji otrzymałam lokalne stypendium Korab, to byłam pod wrażeniem, że coś takiego w ogóle można dostać. Później, gdy dostałam stypendium z BASu, nie mogłam uwierzyć, że to jest tyle warte, że dostaję takie możliwości.\n[M.K.]: Radku, a jak widzisz sytuację osób dopiero co aplikujących?\n[R.R.]: Warto zauważyć, że osoby właśnie aplikujące do Anglii znajdują się w nieciekawej sytuacji. Już wiadomo, że rząd nie będzie udzielał tzw. pożyczek studenckich z powodu opuszczenia przez Wielką Brytanię UE. Przez ten ruch momentalnie rosną koszty i wiele osób może odpaść „w przedbiegach z racji kłopotów finansowych”. W moim przypadku w pewien sposób udało się tego problemu uniknąć, choć ta kwestia wróci, gdy będę chciał kontynuować studia po stopniu licencjackim. Ale to jeszcze trochę czasu.\n[M.K.]: Pozwolę sobie jeszcze wrócić do kwestii języka. Jak ty go postrzegasz?\n[R.R.]: Nauka języka to nie tylko słowa, ale i cała jego kultura oraz historia. Według mnie, nauka języka otwiera na świat i pozwala rozwinąć swoją osobowość, która pozwala patrzeć na różne rzeczy z drugiej strony.\nSwoją drogą, bardzo mnie interesują języki słowiańskie i chciałbym uratować jeden z nich. Oczywiście sam tego nie zrobię, ale dla przykładu j. białoruski jest na takim etapie swojej egzystencji, że rosyjski odsuwa go w cień. Jestem zdania, że języki powinny przeżywać swój renesans, gdyż budują tożsamość. Mam dlatego z tym językiem ciągły kontakt, choć na razie aktywnie go nie rozwijam, bo wiem, że troszkę może się pomieszać z rosyjskim i ukraińskim.\n[M.K.]: A co z polskim?\n[R.R.]: Zawsze bardzo chciałem go mocno rozwinąć. Szczególnie w gimnazjum interesowały mnie jego wszelakie kwestie lingwistyczne. Potem przekuło się to bardziej w patriotyczne podejście, bo z czasem mi go brakowało. Mieszkanie za granicą rozwija inną perspektywę patrzenia na własny kraj. Z drugiej strony jedyną Polką, jaką tam znałem, była pani bibliotekarka. Sam więc musiałem rozwijać polski przez książki czy filmy i cały czas chcę go stopniowo doskonalić.\nRozmowy przeprowadzone w dniach 06.07.2020 r. oraz 07.07.2020 r.\nŹródło: Paulina Michór, zbiory prywatne.\nŹródło: Radosław Rochowiak, zbiory prywatne.\npreviousNie ma wakacji w działaniu młodzieżówek!\nnextOstatnia podróż w czasie


Jesteś tutaj: Strona główna›Drogeria›Pieluchy›Chusteczki nawilżane\nW magazynie Ocena: 5 81 zł 81 zł\nW magazynie Ocena: 4,5 81 zł 81 zł\nPampers 15 Bella Happy 6 LINTEO 11 HiPP 1 Huggies 4 Bambo Nature 1 NATY 2 Onclé 4\nNowość 10 W magazynie 44 Promocja 11\nPampers chusteczki nawilżane 9x Aqua Pure\nPampers chusteczki nawilżane Sensitive, 56 szt.\nChusteczki nawilżane Sensitive 56 szt. mają unikalną strukturę SoftGrip™ od marki Pampers i są o 15% mocniejsze, niż chusteczki Pampers Fresh Clean. Dzięki zrównoważonej wilgotności pozostawiają skórę czystszą, a jednocześnie pomagają utrzymać naturalny poziom pH.\nPampers chusteczki nawilżane Sensitive 4 x 52 szt\nDzięki zrównoważonej wilgoci chusteczki Sensitive pozostawiają na skórze czystsze uczucie, jednocześnie pomagając utrzymać naturalne pH.\nPampers chusteczki nawilżane Aqua Pure 2x48 szt\nDzięki zrównoważonej wilgoci chusteczki Pampers Aqua Pure pozostawiają skórę w poczuciu czystości, jednocześnie pomagając utrzymać naturalne pH.\nChusteczki Pampers Natural Clean są niezwykle przydatne w pielęgnacji delikatnej skóry niemowląt oraz starszych dzieci. Zostały wzbogacone o łagodzący balsam z rumianku, są testowane dermatologicznie i nie zawierają alkoholu.\nChusteczki nawilżane XXL Fresh Clean pozostawiają na skórze uczucie czystości, jednocześnie pomagając utrzymać naturalny poziom pH.\nPampers chusteczki nawilżane XXL Sensitive 4x80 szt\nDzięki zrównoważonej wilgoci chusteczki XXL Sensitive pozostawiają na skórze czystsze uczucie, jednocześnie pomagając utrzymać naturalne pH.\nPampers chusteczki nawilżane dla dzieci Aqua Pure - 48 szt.\nPampers chusteczki nawilżane Fresh Clean 80 szt\nPampers chusteczki nawilżane XXL Sensitive 80 szt\nBambo Nature Chusteczki nawilżane 50 szt\nBambo-Nature jednorazowe chusteczki nawilżane z efektem myjąco-nawilżającym 80 szt.\nPampers chusteczki nawilżane Fresh Clean 4x52 szt\nDzięki zrównoważonej wilgoci chusteczki Fresh Clean pozostawiają na skórze czystsze uczucie, jednocześnie pomagając utrzymać naturalne pH.


czerwiec 2011 - MIR Consulting - dotacje unijne, biznesplany, usługi księgowe, szkolenia BHPMIR Consulting – dotacje unijne, biznesplany, usługi księgowe, szkolenia BHP\nArchivefor czerwiec 2011\nWarsztaty Archeologii Doświadczalnej „Szwajcaria 2011”\nFirma MIR Consulting jest jednym ze sponsorów wydarzenia artystycznego. Wspieramy finansowo organizatora zapewniając wyżywienie wojom przybyłym na Suwalszczyznę, by w dniach 2-3 lipca 2011r. odtwarzać codzienne życie członków pradawnych plemion zamieszkujących te ziemie.\nI otwarty turniej tenisa stołowego w gminie Szypliszki\nW dniu 19 czerwca 2011r. w ZS w Słobódce odbył się I Otwarty Turniej Tenisa Stołowego o Nagrodę Przewodniczącego Rady Gminy Szypliszki, w którym wzięły udział drużyny z powiatu suwalskiego, gołdapskiego, oleckiego i sejneńskiego. Głównym sponsorem zawodów jest MIR Consulting.


Portugalia nie poprze starań Grecji o renegocjację długu - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesPortugalia nie poprze starań Grecji o renegocjację długu\n31.01.2015, 09:02; Aktualizacja: 31.01.2015, 09:02\nGrecja zapowiada renegocjację pożyczek.źródło: ShutterStock\nLizbona zdecydowanie odcina się od greckich żądań dotyczących renegocjacji lub umorzenia długu wobec trojki. Premier Portugalii skrytykował decyzję nowego rządu w Atenach, który odmawia współpracy z trojką, czyli Komisją Europejską, Europejskim Bankiem Centralnym i Międzynarodowym Funduszem Walutowym.\n"Nie stanę po tej stronie" - zapewnił premier Portugalii Pedro Passos Coelho podczas wczorajszego wystąpienia w parlamencie, broniąc się przed ostrą krytyką ze strony lewicowej opozycji. Szef rządu podkreślił, że nie poprze greckiej propozycji zorganizowania europejskiej konferencji na temat renegocjacji długów państw, które otrzymały wielomiliardowe pożyczki, w zamian za realizację programów antykryzysowych. "Nie chcę jeszcze raz przechodzić przez ten proces i nie wierzę, że chce tego społeczeństwo" - dodał premier Coelho.\nGrecja zapowiada renegocjację pożyczek »\nGrecja zgłosi weto wobec kolejnych sankcji przeciwko Rosji? »\nTejchman: Schowajcie ten pistolet »\nTagi:gospodarka, długi, UE, finanse publiczne\nTejchman: Schowajcie ten pistolet\nGrecja nie porozmawia z MFW o długu


Gdzie kupić drinki bezalkoholowe? - signwise.pl\nStrona główna » Gdzie kupić drinki bezalkoholowe?\nDrinków bezalkoholowych w ostatnim czasie na rynku pojawiło się bardzo dużo. Nic w tym dziwnego, ponieważ coraz więcej osób decyduje się na tego typu rozwiązanie. Takie produkty mają bardzo wiele zalet. Zatem dlaczego warto się na nie zdecydować? Gdzie można zakupić drinki bezalkoholowe?\nDrinki bezalkoholowe są wszędzie\nObecnie gotowe drinki bez alkoholu zyskują coraz więcej zwolenników. Nic w tym dziwnego, ponieważ tego typu produkty charakteryzują się doskonałym smakiem oraz aromatem.\nJednak wciąż wielu klientów nie chce kupować takich produktów, ponieważ sądzą, iż takie drinki zawierają bardzo dużo różnorodnych substancji chemicznych, jak również konserwantów. Nic bardziej mylnego. Taki drink jest bezpieczny dla naszego organizmu i często zawiera wiele witamin pochodzących z soków. Więc gdzie można zakupić takie drinki?\nGdzie zakupić drink bezalkoholowy?\nAktualnie bardzo wiele sklepów prowadzi sprzedaż drinków bez alkoholu. Są to gotowe produkty, przeznaczone bezpośrednio do picia. Możemy je zakupić przede wszystkim w dużych marketach. To właśnie tam znajdziemy ich bardzo duży wybór.\nJednak nie powinniśmy zapominać również o tym, że tego typu drinki dostępne są także coraz częściej w małych sklepach. Podczas podróży możemy je kupić również na wielu stacjach benzynowych. Zatem jakie są ich największe zalety?\nZalety drinków bezalkoholowych\nPrzede wszystkim takie drinki to doskonałe urozmaicenie dla osób, które do tej pory piły tylko i wyłącznie samą wodę lub też soki.\nNie możemy zapominać także o tym, że taki drink nie jest wcale drogi. Nie dość, że doskonale smakuje, to także nie kosztuje zbyt wiele. Z tego powodu jest tak popularny.\nWarto pamiętać, iż jeżeli wiemy, że na kolejnej imprezie lub też ważnym wydarzeniu rodzinnym to my będziemy kierowcą, warto odpowiednio wcześniej zatroszczyć się o napoje bezalkoholowe. Coraz więcej osób decyduje się na przygotowanie drinków bez alkoholu samemu, jednak powinniśmy mieć świadomość tego, że jest to bardzo pracochłonne rozwiązanie. Przygotowanie dobrego drinka zajmie nam trochę czasu, musimy także postarać się o różnorodne składniki. Z tego powodu warto kupić gotowy produktów. Obecnie drinki bez alkoholu przeznaczone od razu do spożycia możemy zakupić między innymi w sklepach oraz dużych marketach. Jeżeli zapomnimy o ich zakupie, można także je kupić między innymi na stacjach benzynowych. Nie jest to droga rzecz, a bardzo smaczna i może nam bardzo urozmaicić wieczór.\ndrinki bezalkoholowenapoje bezalkoholowe\nOkna pasywne – czy będą w stanie zmniejszyć nasze rachunki?\ntexturekick.com.pl schuylerlake.com adelewashere.com