Najnowszy sondaż: PiS prowadzi, traci Polska 2050 - GazetaPrawna.pl\nNajnowszy sondaż: PiS prowadzi, traci Polska 2050\nGdyby wybory miały odbyć się w niedzielę 3 października, najwięcej głosów zdobyłaby Zjednoczona Prawica - zagłosowałoby na nią 35,2 proc. respondentów. / Shutterstock\nSondaż został zamieszczony na stronie polsatnews.pl.\nW Sejmie znaleźliby się parlamentarzyści pięciu ugrupowań, a progu wyborczego nie przekroczyłyby m.in. Polskie Stronnictwo Ludowe, Kukiz’15 i Porozumienie.\nGdyby wybory miały odbyć się w niedzielę 3 października, najwięcej głosów zdobyłaby Zjednoczona Prawica - zagłosowałoby na nią 35,2 proc. respondentów. Na Koalicję Obywatelską zagłosowałoby 22,4 proc. badanych. Na trzecim miejscu uplasowałaby się Polska 2050, którą poparłoby dziś 11,1 proc. ankietowanych.\nDo parlamentu weszłyby jeszcze Konfederacja, na którą swój głos oddałoby 8,6 proc. Polaków oraz Lewica, ciesząca się poparciem 7,4 proc. respondentów.\nPod progiem wyborczym znalazło się Polskie Stronnictwo Ludowe z wynikiem 2 proc. głosów, Kukiz'15 - z poparciem 1,1 proc. respondentów, a także Porozumienie Jarosława Gowina z 0,7 proc. wskazań.\nPrawie 10,8 proc. badanych nie zdecydowało, na kogo oddać swój głos.\nSzacowana frekwencja wyborcza wynosiłaby 61 proc.\nFirma Research Partner przeprowadziła w dniach 24-27 września badania preferencji politycznych Polaków za pomocą panelu Ariadna. W ogólnopolskiej próbie wzięło udział 1036 pełnoletnich mieszkańców Polski.\npis po sondaż Polityka (ogólnie) kraj\nLudzie opamiętajcie się udajecie głupków czy faktycznie nimi jesteście przecież PiS ciągnie ta Polskę na dno w każdej dziedzinie.\nLudzie posłuchajcie tez inne stacje a nie tylko TVP ////\nMartwią się, że Polska wojnę informacyjną przegrywa. Bo największe komercyjne media polskie i te wydawane dla Polaków przez zagraniczne koncerny bez mrugnięcia okiem, cynicznie lub naiwnie, kopiują narrację agresora. Powielają wręcz wytworzone w Mińsku treści. Bo bez wahania grają emocjami odbiorców, manipulują informacjami podawanymi przez rząd. Bo lewicowe zachodnie stacje wchodzą do gry z opowieścią o dobrym Mińsku, biednych migrantach i złym polskim rządzie.\nPIS gniecie polakow butem i pluje w twarz a rosnie im popracie... dla tego narodu nie ma ratunku\npandemia tak zadymiła ludziom mózgi ?\nW piątek (1 października) o godz. 12.00 rozpocznie się demonstracja Klubów „Gazety Polskiej” przed Przedstawicielstwem Komisji Europejskiej przy ul. Jasnej 14/16A w Warszawie pod hasłem: Nie wygasicie PolskiManifestanci chcą w ten sposób wyrazić swoją dezaprobatę dla ostatnich działań KE i TSUE zmierzających w swej istocie do pozbawienia Polski suwerenności. - Mamy nadzieję, że dołączą się do nas, że dołączy się związek zawodowy „Solidarność”, że dołączą się warszawiacy. Liczymy także na udział licznych grup z całej Polski, które już deklarują chęć uczestniczenia w tej demonstracji\nTo smutne i przerażające jak jeden mały człowiek na stanowisku trzęsie całą POLSKĄ i nie ma nikogo kto by go obalił ze stołka\nNajsilniejsza koalicja KO + Pis ma 57,6 % poparcia.\nA na czyje zamówienie ten sondaż ? Wystarczy przeprowadzić w niedzielę pod kościołami na Podkarpaciu i wyniki jak ta lala. Ja sam na pytania o preferencje wyborcze odpowiadam, że ****** .A w dniu wyborów pokazuję *********** palec jak ta tłusta posłanka (nazwiska nie pomnę).\nWędkarstwo jest jednym z najstarszych sportów świata. Najstarsza literatura wędkarska poświęcona łowieniu ryb pochodzi z czasów rzymskich z III i II wieku p.n.e. Europosłanka Sylwia Spurek chce jednak, żeby było ono zakazane od 2023 r. To jeden z postulatów dot. ochrony zwierząt, który przedstawiła na Twitterze. W 2023 roku, według wizji Spurek, miałoby też nie być polowań. Wszystkie postulaty europosłanki miałyby doprowadzić do tego, że w 2040 roku wprowadzony zostałby stuprocentowy zakaz hodowli zwierząt.\nPolski zaścianek i Kozia Wulka wygrywa w sondażach. Co się dziwić takie jest polactwo.\nTylko Nie KOALICJA I TUSK!


Powiększające się lub bolesne przepukliny zwykle wymagają operacji, aby złagodzić dyskomfort i zapobiec powikłaniom. W KCM Clinic zespół lekarzy Specjalistów Chirurgii metabolicznej operuje przepukliny metodą laparoskopową.\nWskazaniem do operacji może być występowanie podskórnie uwypuklającego się guza w okolicy pachwinowej. Zdarza się również tak, iż obecność małej przepukliny może nie dawać żadnych objawów i pozostać przez długi czas niezauważona. Dotyczy to w szczególności otyłych pacjentów.\nW przypadkach przepuklin objawowych, uwypuklenie powiększa się w trakcie wzmożonej pracy tłoczni brzusznej i związanego z tym wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej, tj. podczas kaszlu, defekacji, parcia na mocz itp., a zmniejsza swoje rozmiary przy ucisku. Innym dość charakterystycznym objawem jest bolesność okolicy guza i promieniowanie tego bólu w dół w kierunku jądra.\nPacjenci po zabiegu laparoskopowym, mogą odczuwać niewielki dyskomfort po operacji. Powrót do pełni sił jest znacznie szybszy niż po klasycznej operacji.\nLaparoskopia pozwala chirurgowi uniknąć blizny oraz zrostów, które ma np. po wcześniejszej operacji przepukliny. Tym samym może być dobrym wyborem dla osób, u których przepuklina nawraca po operacji przepukliny otwartej. Może być również dobrym wyborem dla osób z przepuklinami po obu stronach ciała (obustronnych). Powrót do codziennych aktywności zajmuje do dwóch tygodni.


Coraz więcej osób decyduje się na aparat ortodontyczny, nawet starsze osoby. Co dokładnie daje leczenie ortodontyczne? Najważniejszym zadaniem tej dziedziny stomatologii jest leczenie wad zgryzu właśnie popr\nDodane: 19-01-2019 09:33\nzez nałożenie odpowiedniego aparatu korygującego. Jest on wykonany na życzenie klienta i musi być odpowiednio dobrany do wady, dlatego pierwszym krokiem jest sporządzenie odcisku szczęki pacjenta. Może on być założony zarówno na górną jak i dolną szczękę, w zależności od tego, która część zgryzu potrzebuje korekcji. Aparaty ortodontyczne zazwyczaj nosi się kilka lat, bo tyle zazwyczaj trwa proces stopniowej zmiany położenia zębów. Niekoniecznie trzeba mieć wadę zgryzu, żeby nosić aparat, dlatego że pomaga także ułożyć zęby w równej linii, ma więc też na celu poprawę wyglądu.\nKilka porad dla pacjentów stomatologicznychJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaArtykuł o kwestiach stomatologicznychKilka faktów i i formacji o dentystachArtykuł o współczesnej stomatologiiU stomatologa - na co zwrócić uwagę?Troska o zęby i jamę ustnąDobry dentystaPorozmawiajmy o leczeniu zębówBoisz się wizyty u dentysty? NiepotrzebnieDentyści, stomatolodzy i ...Pod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologiiSprawy stomatologiczne - ogólnieKilka porad dla zdrowych zębówKilka faktów i i formacji o dentystachTroska o zęby i jamę ustnąWizyta u dentysty - kilka poradPorady na zdrowie. O zębachDentysta - specjalista potrzebny każdemuDentysta w centrum uwagiPod mikroskopem - nowoczesne metody leczenia w stomatologiiWizyta u stomatologaStomatolog zabrzeO stomatologii i jej gałęziachGabinet stomatologiczny zabrzeZ wizytą w dentystycznym piekleStomatolog zabrzeKwestia dentystyczna...Dbaj o zęby!Nie ma powodów do niepokoju - nie bój się stomatologa


DZIEŃ I Jestem w lesie, a nie na ambonie. Modlitwa w izdebce. „Ta choroba nie zmierza ku śmiercu, ale ku chwale Bożej. Modlitwa na różańcu. Historia różańca: Jezus i uczniowie, Ojcowie Kościoła, Dominik z Prus, Maryja w Gietrzwałdzie. Modlitwa za chorych i wsparcie dla służby zdrowia i wszelkich służb. Modlitwa w izdebce o 20:30. OGLĄDAJ – https://tiny.pl/tzhr3


Worki na śmieci Brabantia rozmiar D 15 l 20 szt. - MODOme.pl\nDekoracja przyczepa Candylab Camper limonkowa\nOzdobna przyczepa Candylab, która jest kompatybilna z zabawkowymi samochodami Woodie i Pioneer tej samej marki. Przypina się ją na magnes, a powstała z drewna i tworzywa ABS. Pomalowano ją farbą wodną – bezpieczną dla maluchów. Została zaprojektowana z myślą o dzieciach od 3. roku życia.


Rozmowa dwojga filozofów o chrześcijaństwie i potrzebie duchowej każdego człowieka.Po co ludziom religie? Czy to coś więcej niż narzędzie kontroli społecznej? Kto dziś jeszcze zastanawia się nad wolnością sumienia, grzechem? Jaki jest polski katolicyzm, co go wyróżnia spośród innych? Jakie zagrożenia czyhają na religie, a jakie z nich wypływają? Czy naprawdę jesteśmy cywilizacją śmierci? Dlaczego ...\n„Większość rozwodów jest zbyteczna" - wyrokuje Eva-Maria Zurhorst, która dzięki doświadczeniom zebranym podczas terapii licznych związków doskonale zna frustracje i problemy wielu par. Stanowczo rozprawia się z iluzją, jaką żywi wielu ludzi nieszczęśliwych w swoich związkach, że z następnym partnerem wszystko ułoży się o wiele lepiej. Partnerstwo to według niej wymagająca, lecz opłacalna ...\nCo spowoduje nasze wyginięcie? Jak możemy ocalić siebie i naszą przyszłość? Bryan Walsh odpowiada na najważniejsze pytania, które musi zadać sobie ludzkość, by przetrwać. Koniec świata to fascynujący reportaż popularnonaukowy, który odkrywa złożoność problemu, jakim jest nieunikniony koniec świata. Od asteroid i sztucznej inteligencji, przez superwulkany po wojnę nuklearną, autor przygląda się ...\nKreatywność i mindfulness. 100 ilustracji roślin i zwierząt do ...\nAutor: Dahlström Pontus\nDzięki książce do kolorowania Kreatywność i Mindfulness:zyskasz Mindfulness, czyli uważną obecność tu i teraz, zrealizujesz swoją niezaspokojoną potrzebę kreatywności i tworzenia, zrelaksujesz się, wykorzystasz twórczo czas na zebraniach, telekonferencjach czy wykładach. Jeśli:Odczuwasz napięcie, którego trudno ci się pozbyć.Łatwiej ci myśleć i zapamiętywać, kiedy twoje ręce są czymś ...\nKrólewna w lśniącej zbroi, czyli trochę inne bajki dla ...\nDawno, dawno temu, podczas srogiej zimy, król siedział w oknie i wyszywał, wyglądając na krajobraz. Ukłuł się w palec, a trzy krople krwi spadły na śnieg… Ludzie opowiadali dzieciom baśnie przez setki lat. Niemal przez tak samo długi czas je przerabiali – aby pomóc dzieciom wyobrazić sobie świat, gdzie to one są bohaterami. Autorzy tej książki czytali swoim dzieciom te historie, ale natrafili ...\nKto założył pierwsze spodnie? Kto namalował pierwsze arcydzieło? Kto pierwszy dosiadł konia, wynalazł koło i opowiedział pierwszy żart? Kto był zabójcą w pierwszej zagadce kryminalnej? Kto jako pierwszy odważył się zjeść oślizgłą, bladą ostrygę? Kto zjadł pierwszą ostrygę? to książka pełna poczucia humoru, pasji oraz podziwu dla cudów pozostawionych nam przez przodków. Jej bohaterami są ...\nAutor – znakomity znawca psychoterapii grupowej i utalentowany pisarz – wprowadza nas w terapeutyczny mikrokosmos złożonych relacji międzyludzkich. Bohaterami najnowszej powieści Irvina D. Yaloma są doświadczony psychoterapeuta Julius Hertzfeld, kilkoro jego pacjentów oraz... dziewiętnastowieczny niemiecki filozof Arthur Schopenhauer. W niewielkiej grupie terapeutycznej splatają się losy ludzi, których wydaje ...


Bezdotykowa profilometria i inżynieria wsteczna ze skanerem LASER - RODER SRL\nInnowacyjny i praktyczny system do sprawdzania profilu taboru kolejowego. Możliwe jest wykrycie zarówno profilu krawędzi koła, jak i profilu tarczy hamulcowej lub profilu toru. Cały system pomiarowy jest kontrolowany przez tablet z dedykowanym oprogramowaniem. System pomiarowy komunikuje się z systemem sterowania za pośrednictwem kanału transmisji Bluetooth. Zastosowanie połączenia Bluetooth umożliwia bardzo szybką i przede wszystkim łatwą ankietę, nawet gdy operator musi dokonać ankiety w wykopie lub bezpośrednio na torze.\noznaczone tagiem pomiar krawędzi szyny, pomiar profilu, zmierzyć profil szyny, pomiar zużycia koła, profilometr laserowy


Zapomniany serial - Pokój 107 (1997) - Forum - Filmweb\n1997 13 odcinków\n6,6 1 806\n6,6 10 1806\nPełna obsada (64) Opisy (1) Odcinki\npowrót do forum serialu Pokój 107\nSerial o którym prawie nikt nie słyszał, a wystarczy spojrzeć na obsadę, sama "śmietanka".\nTo się rzadko zdarza.\nmagdagoral I w dodatku wszyscy piękni i młodzi :D\nDziwne, że ten serial jest tak mało popularny, bo całkiem przyjemnie się go oglada, dużo zabawnych momentów, tekstów, które swym komizmem nie żenują, jak to się zdarza w polskich "dzisiejszych" serialach/ filmach komediowych.\nAle skoro zaczęli go emitować na "jedynce", to może więcej ludzi się do niego przekona.\nlalalabamba Teraz to się mogą przekonywać. Figa z tego będzie.\nSzkoda że tylko 13 odcinków. Chociaż to były chyba jeszcze czasy, w których raczej się tylko jednosezonowe seriale kręciło.\nDopiero Klan to chyba przełamał, a po nim Rodzina Zastępcza, Kiepscy, itp.\nWięc dlatego tylko tyle odcinków.\nczlowiekfrank Jeja, pamiętam, że to oglądałam jak byłam jeszcze w przedszkolu:>\nbucak ocenił(a) ten serial na: 10\nczlowiekfrank W labiryncie było wczesniej\nmagdagoral Świetny serial bez wątpienia\nsrick.pl ocenił(a) ten serial na: 7\nmagdagoral Dziś po latach oceniam go nieco słabiej, ale doskonale pamiętam jakie wówczas zrobił na mnie wrażenie. "Życie na studiach od kuchni". Po latach sam przypadkiem wpadłem w coś podobnego :)) Stąd chyba tak wielki sentyment do Pokoju 107. Oczywiście moja własna rzeczywistość była już zgoła inna. Późniejsza, kiedy prawdziwe życie akademickie już się powoli kończyło i tylko gdzieniegdzie starzy wyjadacze "wieczni studenci" zaprzeczali nowym czasom. Komputery (czyli każdy siedzi z nosem przed laptopem) i przebudowa akademików na "luksusy" zniszczyła ten dawny bratni kolektyw.\nJak mówię później to bywało różnie. Czasem nawet o chętnych na korytarzówkę trzeba było ze świecą szukać. Ale właśnie ktoś, kto nie żył w takiej komunie (wszystko wspólne) i nie był z lekka mówiąc lawirantem, nigdy w pełni nie zrozumie tego fenomenu.\nA serial ma też swój dodatkowy plus jakim są świetni młodzi aktorzy, którzy gdzieś nam się po serialach przewijają, lub już całkiem poznikali z ekranów, a przecież kiedyś byli całkiem fajni :))\nbasiaz1970 ocenił(a) ten serial na: 7\nsrick.pl Serial oglądany lata temu, a wciąz pamiętany! janek Wieczorkowski jedyny, Kozuchowska jeszcze gdy miała wdzięk!


Nagroda Narodowego Centrum Nauki to ustanowione przez Radę NCN w 2013 r. wyróżnienie dla młodych uczonych do 40 roku życia za znaczące osiągnięcia naukowe, dokonane w ramach badań podstawowych prowadzonych w Polsce, udokumentowane publikacjami afiliowanymi w polskiej jednostce naukowej. Nagroda w kwocie 50 tys. zł przyznawana jest corocznie przedstawicielom trzech obszarów badawczych: nauki humanistyczne, społeczne i o sztuce, nauki o życiu, nauki ścisłe i techniczne.\nPołączona uroczystość wręczenia Nagrody NCN 2020 oraz 2021 odbyła się 6 października 2021 r.\nZasady przyznawania Nagrody określa Regulamin przyjęty przez Radę NCN uchwałą nr 14/2019 z dnia 14 lutego 2019 r. i zatwierdzony przez Ministra właściwego do spraw nauki i szkolnictwa wyższego.\nKandydatów do Nagrody mogą zgłaszać byli członkowie Rady NCN, polscy przewodniczący Zespołów Ekspertów oceniających wnioski w konkursach NCN, dotychczasowi polscy eksperci oceniający wnioski w konkursie MAESTRO, a także laureaci Nagrody NCN z lat poprzednich oraz inni znaczący naukowcy, wskazani przez Dyrektora i Radę NCN. Decyzje o wyborze laureatów podejmuje Kapituła złożona z członków Rady i Dyrektora NCN oraz przedstawicieli fundatorów Nagrody.\nNagroda NCN jest płaszczyzną współpracy między światem nauki i biznesu. Przyznanie wyróżnienia nie byłoby możliwe bez wsparcia ze strony środowiska biznesowego. Od pierwszej edycji fundatorami wyróżnienia są działające w Polsce firmy – od rodzinnych przedsiębiorstw po wielkie spółki. Razem pracujemy na rzecz rozwoju i promocji polskich badań podstawowych. Do tej pory współpracowali z nami: Adamed, ASTOR, Bemo Motors, Biprostal S.A, Celon Pharma, Colian, EDF Polska, Enel-Med, FBN Poland, Fundacja KGHM Polska Miedź, Grupa Azoty, Koksoprojekt BIS, Meble Vox, Netbox, Orange, PGE, PGNiG, Yes.\nLaureaci Nagrody NCN\n2021 r.: Paweł Polkowski (HS), Sebastian Glatt (NZ), Jonatan Gutman (ST)\n2020 r.: Jakub Growiec (HS), Wojciech Fendler (NZ), Michał Tomza (ST)\n2019 r.: Michał Wierzchoń (HS), Roman Szczęsny (NZ), Dawid Pinkowicz (ST)\n2018 r.: Bartosz Brożek (HS), Joanna Sułkowska (NZ), Piotr Sankowski (ST)\n2017 r.: Anna Brożek (HS), Szymon Świeżewski (NZ), Adam Rycerz (ST)\n2016 r.: Marcin Szwed (HS), Katarzyna Starowicz-Bubak (NZ), Mikołaj Bojańczyk (ST)\n2015 r.: Michał Bilewicz (HS), Wiesław Babik (NZ), Piotr Śniady (ST)\n2014 r.: Marcin Miłkowski (HS), Janusz Bujnicki (NZ), Michał Horodecki (ST)\n2013 r.: Anna Matysiak (HS), Andrzej Dziembowski (NZ), Piotr Garstecki (ST)\nKolejne edycje Nagrody NCN\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2020 i 2021,\nNagroda NCN 2020,\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2019,\nUroczystość wręczena Nagrody NCN 2018,\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2017,\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2016,\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2015,\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2014,\nUroczystość wręczenia Nagrody NCN 2013.


3 Europejskie miasta najlepiej zwiedzać Pociągiem | Zapisz Pociąg\nStrona główna > Podróż po Europie > 3 Europejskie miasta najlepiej zwiedzać Pociągiem\nJest tak wiele piękne miast w Europie, i co więcej, to jest tak łatwo je wszystkie odwiedzić. Podróżując koleją Jest to świetny sposób, aby zobaczyć te wiadro listy Cele podróży. Tu są 3 Europejskie miasta Najchętniej odwiedzane przez pociąg.\nZaczynamy nasze europejskie miasta najlepiej zwiedzać pociągiem z dziedzictwem: używany, Belgia\nJest więcej niż do Belgii po prostu czekolada. Brugia jest znany jako miasto kanał, lubić Wenecja i Amsterdam. w rzeczywistości, całe miasto jest Lista Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zwiedzanie Brugii pociągiem jest świetnym pomysłem, ponieważ Brugia dworzec główny jest po prostu 10 minut spacerem od wszystkich głównych ulice handlowe i 20 minut do Rynku. Zapewnia również pociągi do wszystkich innych głównych miast Belgia, jak również mały, Francja, oraz Pociąg Thalys Paryż-Bruksela-Ostenda.\nWięc zarezerwować bilet na pociąg i cieszyć się pięknym zakątku używany. Pamiętaj, aby korzystać z Mayo frytki i lokalnym piwo.\nBruksela pociągów Brugia\nAntwerpia pociągom Brugia\nHalle dwóch pociągów Brugia\nGhent pociągom Brugia\nNa słońcu: Sewilla, Hiszpania\nJak się czujesz o słonecznych i miast europejskich najlepiej odwiedzanych przez pociąg? Co o wspaniałej andaluzyjskiego krajobrazy i Maurów architektura? Brzmi dobrze? Następnie Sewilla jest dla ciebie.\nWiększość podróżnych rozważa pociąg podróż do Hiszpanii myśleć o Barcelonie i Madrycie, ale prawdziwym klejnotem leży dalej na południe, w czwartym co do wielkości miastem w Hiszpanii.\nDworzec kolejowy Santa Justa w Sewilli jest część dużej prędkości, pięć linii podmiejskich usług i łączy się 17 główne miasta hiszpańskie, więc nie ma lepszego sposobu, niż podróżować pociągiem.\nKiedy odwiedzisz, upewnij się, że odwiedzasz zapierająca dech w piersiach katedra i wybierz się na wycieczkę tapas – możesz zarezerwuj z grupą zorganizowaną.\nEuropejskie miasta najlepiej zwiedzać pociągiem Do zwiedzania: Monachium, Niemcy\nMonachium jest piękny mix nowych atrakcji jak siedzibie BMW i Allianz Arena i zabytków jak w Nymphenburg Pałac a Monachium Hofgarten i dlatego musimy umieścić ją w naszych europejskich miastach Najchętniej odwiedzane przez pociąg.\npodczas wizyty Niemcy pociągiem, można wskoczyć w Wenecji, podróżować w Weronie, Trento, a Innsbruck, i – zaledwie siedem godzin później – być w Monachium. Widoki wzdłuż linii kolejowej są wspaniałe. Wspaniałe włoskie wioski zrobić miejsce dla Alpy a następnie Dolomity przed przybyciem w Monachium.\nKiedy odwiedzisz, upewnij się, aby spróbować A ‘Munchner biała kiełbasa”, kiełbasa podawane z świeżo upieczone precle i słodką musztardą. Umyj go z jednym z słynnych bawarskich piw.\nJak dostać się do miast europejskich najlepiej odwiedzanych przez pociąg?\nCzy inspiracją do odwiedzenia jednego z tych wspaniałych miast europejskich? Europejskie miasta najlepiej zwiedzać pociągiem można zamówić w najlepszych cenach na bilety kolejowe Saveatrain.\nCzy chcesz umieścić na naszym blogu na swojej stronie, kliknij tutaj: https://iframely.com/embed/https%3A%2F%2Fwww.saveatrain.com%2Fblog%2F3-european-cities-best-visited-by-train%2F%3Flang%3Dpl - (Przewiń w dół, aby zobaczyć kod HTML)\npociąg\tPodróżować\ttravelbelgium\ttravelfrance\ttravelspain\nTop 5 Rzeczy do zrobienia na krótką wizytę do Luksemburga\nPodróż pociągiem Luksemburg, Porady dotyczące podróży pociągiem, Podróż po Europie\nCo trzeba wiedzieć podczas jazdy w Europie


Lublin. Kolejny nazistowski atak – JEWISH.ORG.PL\nHome›Antysemityzm›Lublin. Kolejny nazistowski atak\nW poniedziałek na parapecie okna mieszkania Tomasza Pietrasiewicza, szefa Ośrodka Brama Grodzka Teatru NN, nieznani sprawcy umieścili paczkę przypominającą ładunek wybuchowy. To już kolejny nazistowski atak w Lublinie. Tomasz Pietrasiewicz, założyciel i szef Ośrodka Brama Grodzka Teatru NN zajmującego się dokumentacją żydowskiego dziedzictwa Lublina, mieszka na parterze bloku w śródmieściu Lublina. W poniedziałek wieczorem sąsiad zauważył paczkę na parapecie okna. Zwrócił uwagę żonie Pietrasiewicza. – Sterczały z niej przewody – mówi Teresa Pietrasiewicz. Na miejsce przyjechało kilka radiowozów, straż pożarna i pogotowie ratunkowe. Tomasz Pietrasiewicz: – Dochodziłem do bloku, gdy zobaczyłem policyjne koguty i teren odgrodzony policyjną taśmą.\nPodejrzanym ładunkiem zajął się policyjny pirotechnik. Paczkę przewieziono na poligon pod Zamościem i zdetonowano. – Była to atrapa skonstruowana tak, by przypominała prawdziwą bombę – mówi Janusz Wójtowicz, rzecznik komendanta wojewódzkiego policji. – Eksperci z laboratorium kryminalistyki zbadają materiał, z którego była wykonana.\nTo nie pierwszy atak na dom Pietrasiewiczów. Przez to samo wychodzące na skwer pod blokiem okno już pod koniec ubiegłego roku wrzucono do ich mieszkania cegłę z wymalowaną swastyką. Przyczepiona była do niej petarda, która eksplodowała w środku. Druga cegła wleciała sąsiednim oknem. Sprawców ataku nie udało się znaleźć, prokuratura umorzyła śledztwo. Był jeszcze jeden incydent, o którym Pietrasiewicz nie informował mediów. Późną wiosną ktoś okleił drzwi do jego mieszkania plakatami przedstawiającymi flagę Izraela wetkniętą w odchody.\nAtrapę bomby i sprawę cegieł prokuratura łączy z działalnością Pietrasiewicza. Dlatego śledztwo będzie dotyczyć nieudolnej próby zastraszenia szefa Bramy Grodzkiej ”związanej z przynależnością rasową”.\nPietrasiewicz: – To, co mi podrzucono na parapet, traktuję jako sygnał: ”Stary, nie zapomnieliśmy o tobie!”. Nawet nie przeszło mi przez głowę, bym miał cokolwiek zmienić w tym, co i jak robię. Nie dam się zastraszyć.\nWe wrześniu neofaszyści wzięli na cel również dr. Dariusza Libionkę, znanego historyka Holocaustu, biegłego sądowego, szefa działu naukowego Muzeum na Majdanku. Na jego samochodzie namalowali swastykę. Okazało się, że kilka miesięcy wcześniej spotkało go to samo co Pietrasiewicza: ktoś rzucił w jego dom dwoma kamieniami, do których przyczepione były petardy.\nJustyna Rutkowska-Skowronek, szefowa Prokuratury Rejonowej Lublin-Południe: – Nad wykryciem sprawców namalowania swastyki na samochodzie historyka pracuje specjalna grupa policyjna.\nSolidarność z Pietrasiewiczem wyraził wczoraj prezydent Lublina Krzysztof Żuk. Dziś mają wystąpić wspólnie na konferencji prasowej.\nJobbik chce liczyć Żydów?\nWłodawa. Festiwal Trzech Kultur. 12-14 września


SVR Sensifine AR krem ochronny SPF 50 do skóry naczynkowej - na słońce, - Ziko Apteka\nSVR Sensifine AR SPF 50 - bardzo wysoka ochrona przeciwsłoneczna dla skóry naczynkowej. Chroni przed szkodliwym promieniowaniem oraz koi zaczerwienienia.\nOchrona przed słońcem dla wrażliwej skóry naczynkowej.\nBardzo wysoka ochrona przeciwsłoneczna UVA i UVB.\nDziała na zaczerwienienia permanentne, przejściowe lub niewielkie zmiany naczyniowe.\nKrem ma delikatną, nietłustą konsystencję.\nNakładać na twarz przed ekspozycją na słońce.\nŚwietny krem ochronny do skóry naczyniowej, odpowiedni do wrażliwej skóry. Polecam.\nŚwietny krem ochronny do skóry naczyniowej- zmniejsza zaczerwienienie i chroni przed UV. Polecam.\nMam skórę naczynkową, bardzo wrażliwą, zawsze miałam problem z doborem filtra, dopiero ten krem mi podpasował. Łagodzi podrażnienia, wycisza skórę, a do tego nie łzawią mi oczy po zastosowaniu. Idealny na lato\nKlienci, którzy kupili: SVR Sensifine AR krem ochronny SPF 50 do skóry naczynkowej, 50 ml, kupili również:


Region Częstochowski NSZZ "Solidarność" - Tarcza antykryzysowa - "Solidarność" zgłosiła ważne postulaty\nPodczas odbywających się 19 marca 2020 r. konsultacji pomiędzy rządem i partnerami społecznymi w sprawie "tarczy antykryzysowej" Piotr Duda w imieniu "Solidarności" zgłosił kilka istotnych postulatów. - Rząd odniósł się do nich przychylnie, mamy nadzieję, że znajdą się w ostatecznych zapisach ustawowych - podsumował przewodniczący Komisji Krajowej.\n"Solidarność" postuluje m.in. wydłużenie, a raczej dostosowanie czasu wypłaty dodatkowych zasiłków opiekuńczych do czasu zamknięcia szkół i placówek wychowawczych. Oczekuje również rozszerzenia tego świadczenia na opiekunów dzieci niepełnosprawnych do 21. roku życia. - Wystąpiliśmy również o zwolnienie z podatku dochodowego zapomóg wypłacanych przez związki zawodowe swoim członkom oraz zapomóg z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych - powiedział Piotr Duda. Konieczne jest również wydłużenie o 6 miesięcy ważności badań okresowych oraz obowiązkowych szkoleń BHP, które są niezbędne do dopuszczenia pracownika do wykonywania pracy. - W tej chwili nikt takich badań i szkoleń nie robi, a wielu pracownikom kończą się uprawnienia - uzasadniał szef "Solidarności".\n"Solidarność" dopuszcza również wydłużanie okresu rozliczeniowego czasu pracy do 12 miesięcy w związku z epidemią koronawirusa, jednak w przypadku funkcjonowania w firmie reprezentatywnego związku zawodowego tylko w drodze porozumienia, a gdy związku takiego nie ma, konieczne byłoby zgłoszenie takiego faktu do Państwowej Inspekcji Pracy. Piotr Duda ocenił, że rząd przychylnie odnosi się do tych propozycji.


Abp Éric de Moulins-Beaufort: potrzebujemy celibatu\nStrona główna / Wiadomości / Abp Éric de Moulins-Beaufort: potrzebujemy celibatu\nFot. flickr/ FRANCECATHO\nCelibat, to wielki skarb Kościoła, z którego Kościół nie zrezygnuje. To wielka rzecz, której potrzebuje dzisiejszy świat – mówił w wywiadzie z francuskim czasopismem „La Famille Chrétienne” przewodniczący Konferencji Episkopatu Francji, abp Éric de Moulins-Beaufort.\nW rozmowie przeprowadzonej jeszcze przed prezentacją papieskiej adhortacji „Querida Amazonia„, abp de Moulins-Beaufort przekonywał na przykładzie Francji, że świat potrzebuje dziś nowych kapłanów i większej troski o świętowanie niedzieli także tam, gdzie ich brakuje.\n>>> Posynodalna adhortacja „Querida Amazonia” [PEŁNA TREŚĆ]\n„Mała liczba księży zmusza diecezje do zmniejszania liczby sprawowanych Mszy św. Eucharystia staje się odległa dla wielu osób. Tymczasem tym, co buduje Kościół, wg słów kard. de Lubaca, jest właśnie tajemnica Eucharystii. Mamy więc wielką potrzebę szukania nowych miejsc, z których można wezwać [przyszłych – KAI] kapłanów. I o ile nie istnieje substytut Eucharystii, o tyle jest przecież wiele różnych sposobów na uświęcanie Dnia Pańskiego. Prawdziwym zadaniem jest zrozumienie, dlaczego mamy w Kościele święcenia” – mówi hierarcha.\nPytany o kwestię ewentualnego zniesienia celibatu, wyjaśniał, że ta droga, którą obrał Kościół rzymskokatolicki, jest „skarbem Kościoła, z którego Kościół nie zrezygnuje”.\n„To nie jest kwestia czasów, ani organizacji. Celibat jest następstwem duchowego wyboru, który został dokonany na samym początku. Posługa apostolska jest zakorzeniona w życiu tych mężczyzn, których Pan wezwał, aby wszystko zostawili i podążali za Nim, w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie. I cokolwiek znajdzie się w tekście dokumentu na temat Amazonii, należy to odczytywać jako wezwanie do tego aby jeszcze lepiej przeżywać wielkość kapłaństwa”.\nZ kolei pytany o papieskie nauczanie na temat migrantów, przewodniczący Episkopatu Francji zauważył, że słowa Franciszka są odpowiedzią na pojawiające się od dawna znaki czasu.\n„Papież jest realistą! Ja sam od czasów licealnych słyszę o kwestii migrantów i jest to wyzwanie, które nieustannie rośnie. Papież mówi profetycznie, kiedy zmusza nas do uznania, że jutro nie znajdziemy już społeczeństw jednorodnych pod względem religii i kultury. Wchodzimy w społeczeństwa, w których trudniej jest żyć… . To fakt i nie można marzyć, że on w cudowny sposób się zatrzyma. Papież zakłada, że jesteśmy zdolni do zachowania naszej wiary bez jej ‚rozmydlania’. Nie w brutalny sposób, ale poprzez zdolność do przyjmowania innych” – mówił arcybiskup. Nie zgodził się też z tym, że postawa ta może zakładać dostosowywanie praw moralnych do współczesnych oczekiwań.\n„Nie ma czegoś takiego, jak dostosowywanie praw moralnych. A jeśli mamy łaskę by widzieć ich piękno, musimy żyć nią w pełni” – podkreślił.\ncelibat Francja ksiądz\nCo czwarte święcenia księdza diecezjalnego w Europie mają miejsce w Polsce. Kościół opublikował statystyki\nKubica wraca na tor. Wiemy gdzie będzie się ścigał Polak\nTaka postawa przeszkadza Bogu w działaniu


Posted on Sierpień 21 by Marta Sinilo\n— Oko na Maroko\nDo Maroka wyruszyłam prosto ze spotkania z marką F&F w Londynie. Z zatłoczonego i zabieganego Regent Street prosto na gwarne targowiska w Casablance. Na lotnisku czekał już na mnie mój chłopak z wynajętym samochodem. Stamtąd od razu popędziliśmy na kolację prosto do Rick’s Cafe, która jest tylko imitacją read more 〉\nPosted on Sierpień 14 by Marta Sinilo\n— Monaco is always a good idea!\nJakiś czas temu okazało się, że mój dawny asystent, a dziś serdeczny przyjaciel przeprowadza się na rok do Monaco. Został poproszony o pomoc w przygotowaniu wystawy o Josephine Baker w tamtejszym Muzeum Sztuki Współczesnej. Nauczona już doświadczeniem wiem, że należy z takich zaproszeń korzystać szybko, bo czas leci nieubłaganie read more 〉\nPosted on Grudzień 07 by Marta Sinilo\n— Perfect Escape!\nW zeszłym roku w grudniu wyjechaliśmy z Michałem do Tajlandii. Powrót przewidziany był na 24 tego grudnia i tak naprawdę oboje prosto z lotniska jechaliśmy na rodzinne wigilie, byliśmy więc już w gwiazdkowym nastroju. Słuchanie świątecznych piosenek w upale wśród plam i tropików było nawet zabawne. Na śniadanie jedliśmy tajskie kluski przy read more 〉


Kolizja w Świerzowej, zderzyły się trzy samochody\nJedna osoba odwieziona do szpitala, rozbite trzy samochody i całkowicie zablokowana droga na kilkadziesiąt minut - to efekt kolizji drogowej do której doszło wczoraj, około godz. 13:15 w Świerzowej Polskiej.\nJak udało nam się ustalić, kierujący Renault Laguną, wyjeżdżając od ulicy Nadbrzeżnej nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu i doprowadził do zderzenia z jadącym od strony Zręcina Renault Clio. Siła uderzenia spowodowała, że Clio zjechało na przeciwny pas ruchu i zderzyło się czołowo z Peugeotem 206 wyjeżdżającym z ulicy Szkolnej.\nTo już kolejne zdarzenie w tym miejscu. Wyjazd z ulicy Nadbrzeżnej jest wyjątkowo utrudniony. Stromy podjazd skutecznie utrudnia szybki wyjazd a barierka ochronna zamontowana na moście podczas ostatniego remontu ogranicza widoczność. Ustawione w celu poprawy widoczności lustro nie spełnia swojej roli.


by Dustin on Pią Lut 27, 2015 3:42 pm\nTuż po pożegnaniu syna na placu turniejowym podbiegł do niego sługa, który oznajmił, że przybył spodziewany gość - Lord Willas Hightower. Dustin i ser Garlan udali się w stronę dziedzińca, aby powitać przybyłych.\n- Nie ma czego wybaczać Lordzie Hightower, twoje spóźnienie jest jak najbardziej uzasadnione. Przyjmij moje kondolencje, szkoda, że tylu dobrych ludzi musiało stracić życie. - Dustin odwrócił się do dowódcy swojej gwardii. - Ser Garlanie, dopilnujesz by wysłano rycerzy i przeszukano okolice miejsca, w którym bandyci uderzyli na eskortę Lorda Hightowera, upewnijcie się, że to się więcej nie powtórzy, każ też znaleźć kwatery dla naszych gości. - Po wydaniu rozkazów zwrócił się do Lorda Willasa. - Rozumiem, że jesteś zmęczony. Porozmawiamy teraz, czy wolałbyś odpocząć Lordzie Hightower?\nby Willas Hightower on Pią Lut 27, 2015 10:49 pm\n-Dziękuję Ci, mój lordzie, za uwagę, jaką poświęciłeś śmierci moich wspaniałych towarzyszy.-Gdyby faktycznie byli tacy świetni, nie daliby się zabić.-Moje ciało o odpoczynek, ale dusza nie da mi odpocząć... nie, wiedząc że moi odważni ludzie nie żyją, a ja nie spełniłem jeszcze celu mej podróży.- Willas uśmiechnął się do siebie w duchu. Ciekawe, czy on naprawdę w to wierzy...-Dlatego prosiłbym o chwilę na przebranie się i spotkanie w dogodnym dla Ciebie miejscu, lordzie Dustinie. Och, prawie bym zapomniał. Przedstawiam Ci dwójkę moich krewniaków, którzy dzięki Siedmiu przeżyli tę wyprawę. Po mojej prawej stoi ser Hugh Flowers, a po lewej- jego bliźniaczka Ariel Flowers. Oboje są naturalnymi dziećmi mojego ojca i owocami jego miłości.- lord Starego Miasta uśmiechnął się do każdego z nich, dając im sygnał do przywitania się.\n-Witaj, wasza lordowska mość.- odezwał się Hugh, zginając się wpół.\n-Mam nadzieję, że obecność bękartów Cię nie obraża, mój lordzie.- Powiedziała cicho Ariel. Gdyby Willas jej nie znał uznałby, że faktycznie jest skromna. Doskonale... dokładnie tak, jak miało być.-A teraz prosiłbym o wybaczenie.- Powiedział uprzejmie lord Hightower, sygnalizując, że chętnie udałby się do komnat, gdzie mógłby się przebrać i odświeżyć.\nby Dustin on Nie Mar 01, 2015 1:35 pm\n- Rozumiem... - Powiedział Lord Wysogrodu. - Służba wskaże ci komnaty, a później zaprowadzi do sali reprezentacyjnej. Tam zajmiemy się sprawami, z którymi przybyłeś.\nDustin spojrzał na rodzeństwo Lorda Hightowera.\n- Witajcie w Wysogrodzie. - Stary lord zawiesił przez chwilę wzrok na dziewczynie. - Nie... Obecność bękartów mnie nie obraża. - Po tych słowach zwrócił się jeszcze do lorda Hightowera. - Nie zatrzymuję cię już. Na spotkanie przyjdzie też moja żona, z pewnością chętnie zobaczy bratanka.\nLord Wysogrodu odwrócił się i odszedł w towarzystwie ser Garlana.\nby Alys Baratheon on Czw Mar 05, 2015 12:45 am\nNa wzniesieniu pośród równin wznosiły się jasne mury miasta róż i stolicy rycerstwa, Wysogrodu, zaiste uczta dla oczu podróżnika. Wreszcie! Jak miło móc nazywać to miejsce domem. Cóż, do czasu, lecz i Koniec Burzy sprawia wielkie wrażenie. Ten mit o jego wzniesieniu, wyzwaniu rzuconemu bogom... -musiała go sobie przeczytać kiedyś jeszcze raz, ale skoro była w Reach, trzeba było się nim nacieszyć. Zbliżał się już wieczór. Gdy otwarto bramy miasta, ruszyła galopem ulicami grodu i dopadła bram zamku. Wpuszczono i powitano ją natychmiast. Zniknęła stąd wiele tygodni temu porwana przez Nikolaja Greyjoja. Opowiadała im (pominąwszy detale, takie jak jej własne rozmowy z Nikolajem czy plany odnośnie jej ojca snute z Torherrnem i inne rzeczy wymagające dochowania tajemnicy) jeszcze na placu, stojąc wśród ludzi, o tym jak flota Tyrellów zawracała spod Casterly Rock, jak spotkała Ordo Lannistera i jak jechała samotnie do Riverrun na spotkanie z Elbereth Tully, jak wjeżdżała do stolicy Siedmiu Królestw, opowiadała o tym, jak jest w Królewskiej Przystani i Czerwonej Twierdzy, o wyśmienitym turnieju i królu Daemonie Blackfyre, o tym jak zleciała z konia pchnięta kopią i jak to było widzieć tylu lordów z krańców Westeros, i wreszcie o potajemnym ślubie z Baratheonem - o tak, to była ta wyczekiwana i ciekawa część opowieści, która będzie krążyć wśród służby, a do uszu lordów nie dotrze. Dodała też coś o podróży do domu. Kiedy gawęda dobiegła końca, dała rozochoconej służbie zajęcia:\n-Jaime, Will, idźcie do mego ojca i brata i dajcie znać o moim przybyciu. Olenno, przygotuj proszę kąpiel w mojej komnacie. Jenny, dam ci mój płaszcz. Patrz, jest taki uświntuszony, przepraszam... Lecz oczyścić, wyprać i odrobinkę pocerować trzeba. A teraz... Słuchajcie, chcę dziś jeszcze mieć spis tego, co już gotowe. Wybraliście najlepsze wina? Upatrzyliście miejsca na polowanie przed ucztą? Komnaty dla gości... Tak, niech będą już niemal gotowe. Dania się obmyśli. Niech Ben upatrzy najlepsze kwiaty do ozdób. Ach, no tak! Alysanne! Ty przyjdź jutro rano do moich komnat. Muszę z tobą ustalić kwestię sukni ślubnej. Pójdę już. Muszę się umyć i wyspać. -i poszła do swojej sypialni.\nby Ordo Lannister on Nie Mar 15, 2015 2:12 pm\nJesień, 1 lutego 282 roku\n- Podróż zajęła nam zdecydowanie dłużej niż powinna - Mruknął pod nosem Lord Lannister widząc w oddali bielejące mury Wysogorodu. Setka jeźdźców, która kilka dni wcześniej wyjechała z Królewskiej przystani wymagała częstych postojów. Konie musiały zostać wyczyszczone, namioty dla setki ludzi rozbite, zaś Królewski Namiestnik musiał mieć kwaterę, gdzie mógł wypocząć i zmyć z siebie kurz Różanego Traktu, który wbrew nazwie, bardziej niż różami cuchnął gnojem i końskim moczem. Oczywiście obecność w okolicy Królewskiego Namiestnika nie obyła się bez echa i w każdym mijanym majątku witano go wystawną ucztą, której nie mógł odmówić, żeby nie wyjść na gbura. Wszystko to spowodowało, że podróż wydłużyła się niemożliwie.\n- Pięćdziesięciu jeźdźców i Ty, Jasonie - Zwrócił się do swego kuzyna a jednocześnie kapitana swojej straży - Pojedziecie ze mną do Wysogrodu. Reszta zaś uda się Złotym Traktem do Casterly Rock. Nie wypada chyba odwiedzać starego przyjaciela z tak liczną obstawą. Tedy ruszajcie w drogę i nie szczędźcie koni. Już zbyt dużo czasu zmitrężyliśmy - Wybrani dzień wcześniej ludzie zjechali z Różanego Traktu i nie zatrzymując się ani na chwilę skręcili w prowadzący do Lannisportu, Morski.\n- Hej, wy tam - Krzyknął do dwóch trębaczy - Galopem do bramy miasta i dać znać że nadjeżdżamy.\n- Tak jest - Jeźdźcy zasalutowali i spięli konie ostrogami pędząc w stronę białych murów Wysogordu. Pozostali jeźdźcy powoli, aby dać strażom czas, ruszyli w tę samą stronę.\nJakiś czas później jeźdźcy przekroczyli białe mury Wysogrodu przez otwartą bramę. Podkute kopyta koni zastukały na brukowanym dziedzińcu (jak sądzili niektórzy) najpiękniejszego zamku Siedmiu Królestw.\nby Dustin on Nie Mar 15, 2015 7:39 pm\nKiedy straże poinformowały go, że w stronę zamku zbliżają się jeźdźcy nad którymi powiewa chorągiew ze złotym lwem, Dustin natychmiast wyszedł na dziedziniec powitać przybyszów. Rycerze Wysogrodu którzy akurat z nim byli, a także ci obecni na dziedzińcu wyprostowali się jakby chcieli przyozdobić piękną twierdze również swoimi osobami.\n- Lordzie Ordo! Miło nam powitać cię po raz kolejny w Wysogrodzie. Służba zaraz zajmie się waszymi końmi panowie, a także znajdzie pokoje dla waszych ludzi. Ciebie natomiast zapraszam do sali reprezentacyjnej. - Wtedy Dustin dostrzegł również Jasona, którego widział w stolicy. - Twój kuzyn może ci oczywiście towarzyszyć.\nby Ordo Lannister on Czw Mar 19, 2015 10:42 pm\n- Lordzie Dustinie! - Krzyknął uradowany widząc starego druha. Podszedł do niego i objął go serdecznie w niedźwiedzim (czy może raczej lwim) uścisku - Zawsze z najwyższa przyjemnością odwiedzam twój wspaniały zamek. Od ostatniej mojej wizyty tutaj wiele się zmieniło. Może z wyjątkiem powietrza w Królewskiej Przystani. Ono cuchnie jak cuchnęło od zawsze! - Zaśmiał się w głos i rzucił wodze konia wprost w ręce giermka - Godryk, zaprowadź go do stajni i dopilnuj aby odpowiednio go oporządzono.\n- Zatem Chodźmy - Powiedział po chwili widząc jak młody Godryk odprowadza rumaka do stajni. - Zawartość sakwy przy siodle przynieś do mojej komnaty, kiedy już jakaś zostanie mi przydzielona. Do tego czasu pilnuj jej jak oka w głowie! - W sakwie znajdowało się misternie wykonana skrzynka w której znajdował się pełen komplet zastawy stołowej wykonanej ze złota z wyłożonymi szmaragdami różami Tyrellów. Miał to być prezent zaręczynowy dla jego niedoszłej narzeczonej. Skoro jednak do ślubu nie doszło nada się on zapewne jako prezent ślubny. Wciąż jednak nie miał prezentu dla Lorda Baratheona, jednak do ślubu pozostało jeszcze sporo czasu i z pewnością, do spółki z Jasonem, wpadną na jakiś pomysł.\n- Mam nadzieję, że tegoroczne zbiory na Arbor się udały. Nie mogę nacieszyć się smakiem wina odkąd Wielki Maester przez blisko miesiąc poił mnie wyłącznie wodą. To dziwne, bo nigdy wcześniej za nim nie przepadałem... - Mówił, starając się odrzucić od siebie myśl o niedoszłej narzeczonej. Sprawy ślubu z drugą Tyrellówną nie chciał chwilowo poruszać.\nby Sophia on Pon Kwi 06, 2015 6:52 pm\nJesień, 3 lutego 282 roku\nU bram Wysogrodu stanęło 160 ludzi z Ziem Burzy. Sophia ze swoim niecierpliwym bratem przybyli. Torrhern naprawdę nie mógł doczekać się Alys. Pewnie zbyt długi odstęp od nocnych ''pogawędek'' to sprawił, ale i w sumie ślepo się zakochał.\nPodróż była dość przyjemna i trwała siedem dni. Oczywiście brązowooka nie mogła rozkoszować się jakimikolwiek widokami, gdyż głównie skupiła się na jeździe. Konie, nigdy im nie ufała. Jednakże jakoś to zwierzęciu nie przeszkadzało. Może czuły jej wielką determinację, żeby nie spaść i jakoś to podziałało. Nie, na pewno nie. Rychło zostali wpuszczeni na dziedziniec, zeszli z koni i czekali na przyjęcie.\nNiezbyt dobre wspomnienia miała z tym miejscem. Mimo że nie wiedziała, iż jest przetrzymywana przez większość czasu, to świadomość co zrobił Lord Dustin przyprawiała ją o złość. Naprawdę nie chciała widzieć tego łajdaka na oczy. Nawet uroki Wysogrodu nijak nie pomagały.\nby Alys Baratheon on Sro Kwi 08, 2015 12:07 am\nNa dziedziniec wpadła Alys. Głód miłości nakazał jej jak najszybsze i jak najbardziej ciepłe powitanie ukochanego - i tak też zrobiła. Wpadła w ramiona swego męża, wyściskała go i wypytała o Ziemie Burzy, po czym opowiedziała w skrócie swą podróż. Kazała służbie jak najlepiej zająć się końmi i eskortą Baratheonów, po czym uradowana spojrzała jeszcze raz na rodzeństwo. Jak dobrze, że znów są razem i że Koniec Burzy należy do niego... Zwróciła się wreszcie do Sophii:\n-Lady Sophio, jak minęła ci podróż? Dobrze cię znów widzieć! Mam nadzieję, że tu odpoczniesz. Za chwilę służący odprowadzą cię do komnaty gościnnej, jeśli chcesz pokażą też bibliotekę. Jestem pewna, że nie będziesz się tam nudzić, zapraszamy też do ogrodów... Och, rozgaduję się. To przez radość, wybacz mi. - skinęła na służących, którzy zaprowadzili Baratheonów do odpowiednich komnat.\nby Elbereth Tully on Sro Kwi 08, 2015 10:19 pm\nJesienny wieczór, 4 luty 288 roku\nPoezja! Jeden z najprzyjemniejszych darów bogów, a tak przynajmniej uważała Elbereth Tully, która mimo iż nie była typem romantyka, to z pewnością miała duszę marzyciela. Pochwaliła wiersz młodego Tyrella, zaskoczył ją już samym faktem, że znał się trochę na literaturze. Reszta podróży upłynęła wędrowcom we względnym spokoju, tylko nie wiedzieć czemu, rycerzowi z Reach przeszkadzał bard lorda Arryna. Jego muzyka była czymś intrygującym, Beth go nie znała, ani też nigdy nie słyszała podobnej barwy głosu. Słońce już dawno zaszło, kiedy pochód przybył wreszcie do bram Wysogrodu. Strażnicy widząc wśród podróżnych syna lorda Tyrella, szybki wpuścili wszystkich na dziedziniec. Nim ktokolwiek zdążył podejść do panny Tully, ta sama zsiadła ze swego wierzchowca. Dopiero wtedy poczuła, jak bardzo jest zmęczona. Przez pierwsze parę chwil musiała wciąż trzymać się zwierzęcia, aby nie stracić równowagi. Nogi odmawiały jej posłuszeństwa, uda miała przetarte do krwi. Był moment, iż czuła, że cały świat wiruje. Na szczęście szybko odzyskała przytomność, a wtedy do jej nozdrzy uderzyła mocna woń kwiatów. I w właśnie w tej chwili zaczęła współczuć lady Alys, że ta będzie musiała opuścić to piękne miejsce i udać się do srogich Ziem Burzy. Jednak sama wybrała taki los, nikt jej nie zmuszał do poślubienia Jelenia, w ogóle nikt jej do niczego nie zmuszał, jak Elbereth zdążyła już zauważyć. Ojciec był chyba w stosunku do niej strasznie pobłażliwy, nie dążył nawet do unieważnienia tego nieszczęśliwego małżeństwa. Podobnie jak Leech, który oddał Blanche Manderly'emu, a przecież mógł przerwać ten związek. Nie chciało mu się? Pragnął, jak najszybciej pozbyć się siostry? No i gdzie ten słynny honor Tullych i trosko o rodzinę? Lord Tully najwyraźniej w ostatnich czasach miał na głowie inne sprawy niż dobro ich rodu... Na razie jednak Elbereth nie chciała się tym za bardzo przejmować, teraz potrzebowała odpoczynku.\n-Posiadłość twego ojca robi wspaniałe wrażenie, sir - zwróciła się do Arlanda. -Czy mógłbyś wskazać nam miejsce, gdzie możemy odpocząć po podróży? - mówiąc to, pomogła małej Ess zsiąść z konia.\nby Mistrz Gry on Pią Kwi 17, 2015 11:09 pm\n5 lutego 282 roku\nDo Wysogrodu wreszcie dotarł królewski orszak. Władcy Siedmu Królestw, Daemonowi Blackfyre, towarzyszyło tysiąc żołnierzy eskorty oraz małżonka, Saphira Blackfyre. Wspaniały orszak wjechał do miasta róż pod sztandarami z czarnym smokiem na czerwonym tle i wjechał przez bramy zamku. Setka rycerzy miała towarzyszyć królowi, reszta została zakwaterowana w koszarach. Króla oraz królową odprowadzono do wykwintnej komnaty z łazienką oraz oknami z widokiem na różane ogrody. Przybyli ci najważniejsi goście. Za kilka dni zapewne będzie wreszcie wyczekiwany ślub...


Technicy skarżą się do MSZ. Chcą reakcji na poziomie unijnym - FINANSE I ZARZĄDZANIE\nAutor: IGWPAiA/ rynekaptek.pl 23-08-2019, 09:03\nIGWPAiA zamieściła w mediach społecznościowych pismo do MSZ z prośbą o interwencję (fot. archiwum)\nPo przeczytaniu odpowiedzi Ministra Macieja Miłkowskiego odmawiającej technikom farmaceutycznym możliwości do wydawania leków z Wykazu A, zarząd naszej izby zdecydował interweniować w Waszej sprawie w organach UE - informuje Izba Gospodarcza Właścicieli Punktów Aptecznych i Aptek.\nIGWPAiA zamieściła w mediach społecznościowych pismo do MSZ z prośbą o interwencję.\n"To zapewne dopiero początek batalii dlatego prosimy Was o pełną mobilizację" - dodaje.\nW piśmie do MSZ informuje, że wnosi o "podjęcie działań przez MSZ, mających na celu likwidację barier uprawnień zawodowych polskich techników farmaceutycznych w zakresie wydawania leków bardzo silnie działających w Polsce. W krajach UE, np. Niemcy, Francja, Belgia, technik farmaceutyczny ma uprawnienia zawodowe do wydawania tego asortymentu lekowego".\n"W Polsce aktualnie trwają prace nad projektem ustawy o zawodzie farmaceuty, który w art. 86 pkt 16 wprowadza zmianę do art. 91 ustawy prawo farmaceutyczne. Zmiana polega na wprowadzeniu zakazu realizacji przez TF recept na leki posiadające w swoim składzie substancje bardzo silnie działające, poprzez powołanie się na Wykaz A Farmakopei Polskiej".\nJak dalej piszą, "w UE obowiązuje Farmakopea Europejska, która po pierwsze nie jest żadnym źródłem prawa, tylko wykazem monografii. Po drugie, Polska jako jedyny kraj w Europie po wejściu do UE stworzyła własny Wykaz A substancji bardzo silnie działających. Żaden inny kraj w Europie takiego wykazu nie ma".\nW opinii Izby, "wprowadzenie tego wykazu samo w sobie nie byłoby problemem, gdyby nie przywoływano go jako źródła prawa mającego wpływ na uprawnienia zawodowe techników farmaceutycznych".\nJej zdaniem, w polskich realiach technik farmaceutyczny zostanie pozbawiony podstawowych uprawnień, w które wyposażeni są TF w innych państwach członkowskich".\n(...) "Ograniczanie uprawnień zawodowych techników na tle uprawnień w innych krajach jest bezsensowne. Niemiecki technik farmaceutyczny przyjeżdżając do Polski jak najbardziej może pracować w polskiej aptece, ale nie może wydawać tych leków, które spokojnie wydaje w niemieckiej aptece. U nas co najwyżej może otwierać szuflady farmaceucie" - piszą technicy.


Kaolin Studio - pracownia ceramiczna. Dorota Zaleska.\nPracownia ceramiki artystycznej. Dorota Zaleska.\n„Nie święci garnki lepią”. Odkąd tylko pamiętam lubiłam bawić się gliną, marzeniem mojego życia było nauczenie się toczenia na kole garncarskim. Podążając za swoją pasją, ukończyłam studia artystyczne na ASP w Krakowie i we Wrocławiu. Uzyskałam również uprawnienia pedagogiczne. Swoje umiejętności doskonaliłam pracując w Stafford College w Wielkiej Brytanii. Obecnie spełniam się prowadząc zajęcia ceramiczne we własnej pracowni – Kaolin Studio w krakowskich Bronowicach. W czasie wolnym podróżuję po świecie i odwiedzam lokalnych garncarzy.\nZapraszam do kontaktu osoby indywidualne jak i firmy chcące zorganizować zajęcia dla pracowników. Oferuję również, możliwość zakupu bonów prezentowych.\nNauka podstaw toczenia na kole garncarskim. Przygotowanie gliny, centrowanie, kształtowanie naczyń. Zajęcia indywidualne lub w grupie max 3 osobowej. Materiały i wypał prac wliczone w cenę. Koszt 50zł/h od osoby, w grupie zniżka.\nPODSTAWY TECHNIK CERAMICZNYCH\nWarsztaty obejmują naukę ręcznych metod kształtowania ceramiki: lepienie z wałeczków i z płatów, wygniatanie w formach gipsowych. Szkliwienie i wypał prac. Zajęcia indywidualne lub w grupie max 6 osób. Materiały i wypał prac wliczone w cenę. Koszt 50zł/os zajęcia indywidualne, w grupie taniej.\nOferujemy wypał powierzonych prac. Posiadamy piec 40l i 60l. Maksymalna temperatura wypału 1225C. Ceny w zależności od ilości i temperatury wypału. Wycena na miejscu.\nKAOLIN – Glinka porcelanowa, jeden z najważniejszych surowców ceramiki szlachetnej.\ntel. 693 574 935\nCopyright © 2016 Kaolin Studio. Made by jakubmichnowicz.pl


Sztafeta UKS Czempion Bełchatów najlepsza w Polsce! | Belsport\nJesteś w: Strona Główna | Lekkoatletyka | Sztafeta UKS Czempion Bełchatów najlepsza w Polsce!\nUKS Czempion Bełchatów mistrzem Polski do lat 16 w sztafecie 4x100m dziewcząt! Kolejny raz zawodniczki bełchatowskiego klubu udowodniły, że są najlepsze w kraju! Dwa medale z Karpacza przywiozła Amelia Zochniak.\nDla UKS Czempion Bełchatów mistrzostwa Polski młodzików do lat 16, które odbyły się w Karpaczku okazały się niezwykle udane. Na malowniczym, jednym z najwyżej położonych stadionów w Polsce u stóp Śnieżki swoją klasę pokazały zawodniczki UKS Czempion Bełchatów. Sztafeta 4x100m bełchatowskiego klubu, w składzie Julia Jończyk, Małgorzata Domagała, Amelia Zochniak i Anna Olczyk oraz pozostające w rezerwie Barbara Haładaj i Roksana Załęczna zdobyły złoty medal, ocierając się o rekord Polski. Wynik sprinterek Czempiona - 48.82 jest tylko o 31 setnych sekundy gorszy od rekordu kraju w tej kategorii wiekowej.\nPodopieczne trenera Dariusza Rybarczyka spisały się tym lepiej, że przed zawodami każda z dziewcząt miała mniejsze bądź większe kłopoty ze zdrowiem. Dodatkowo, ekipa Czempionek to przede wszystkim dziewczęta z rocznika 2007, a więc pierwszoroczne młodziczki. Potencjał tej drużyny jest więc bardzo duży.\nNajwiększe powody do zadowolenia ma Amelia Zochniak, która dodatkowo z Karpacza przywiozła także brązowy medal za start indywidualny na 300m przez płotki. Pobiegła bardzo dobrze, uzyskując świetny rekord życiowy 43,71 i zapewniając sobie trzecie miejsce.


Czytelnia: NOWOŚĆ!!! "Ćpunka" Barbara Rosiek\nBo mimo introwertyzmu przebiega przeze mnie dreszcz okrutnej samotności. - tekst pochodzi ze strony http://bonito.pl/k-39301535-cpunka\nNiedługo "Ćpunka" trafi do mojego domu. Nie zawiodłam się jeszcze na twórczości Barbary Rosiek i jestem bardzo ciekawa jak odbiorę tą lekturę :)\nCzy i Wy skusilibyście się na jej przeczytanie?\ncyrysia 29 grudnia 2013 08:19\n"Pamiętnik narkomanki" zrobił na mnie piorunujące wrażenie, dlatego żadna siła nie powstrzyma mnie przed tym, by sięgnąć po najnowszą powieść Barbary Rosiek.\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 08:41\nMnie też! :)) Cieszę się, że myślimy podobnie.\nPoczekam na Twoją recenzję:)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 08:42\nPostaram się z nią wyrobić jak najszybciej :)\nnieidentyczna 29 grudnia 2013 10:02\nA mnie twórczość pani Rosiek w ogóle nie przekonuje. "Pamiętnik narkomanki" czytałam z mozołem. Skończyłam go chyba tylko dlatego, że nie lubię zostawiać książek "rozgrzebanych".\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 10:30\nTrudno, nie namawiam. Przecież nie każdemu musi się podobać :).\nprosperiusz 29 grudnia 2013 10:25\nOwszem, ja też bym się chętnie skusił na przeczytanie tej książki Basiu :)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 10:31\nFlora 29 grudnia 2013 11:15\nLubię tematykę uzależnień, więc chętnie bym ją przeczytała. Dobrze się zapowiada :-)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 11:19\nZgadzam się, zapowiada się bardzo interesująco!\nAgnieszka T 29 grudnia 2013 11:19\nNie znam autorki, dlatego poczekam na Twoją recenzję\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 11:47\nEllie Moore 29 grudnia 2013 11:48\nBardzo lubię taką tematykę, a po tytule zaraz wracam myślami do słynnego "Cpuna". Mam nadzieję, ze i ta będzie trzymała poziom :)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:25\nCatalinka 29 grudnia 2013 11:53\n"Pamiętnika narkomanki" jakoś nie mogłam skończyć, może dlatego, że czytałam w wersji ebookowej i to na słabym sprzęcie. Albo dlatego, że byłam za młoda na taką książkę. Na "Ćpunkę" muszę zwrócić uwagę :)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:26\nTak, "Pamiętnik narkomanki" jest głęboki i... dość męczący. Wbrew pozorom nie jest to łatwa książka.\nCaroline 29 grudnia 2013 12:20\nPrzeczytam na pewno! Bardzo lubię książki pani Rosiek i tą tematyke w ogóle.\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:27\nmiqaisonfire 29 grudnia 2013 12:47\nCzytałam w podstawówce do połowy "Pamiętnik narkomanki", ale książka mnie zawiodła, oczekiwałam więcej szczegółów, czegoś, co zapadnie mocno w pamięć, ale niestety... nie spodobała mi się ta książka. Brak mocnego przekazu moim zdaniem, ale może nowa powieść pisarki będzie lepsza :)\nMyślę, że to kwestia gustu :) Mi bardzo się podobała :))\nCoś kojarzę Pamiętnik narkomanki, ale jeszcze nie czytałam.\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:30\nW takim razie zachęcam:) Twórczość pani Rosiek albo się uwielbia, albo wręcz odwrotnie.\nKlaudia 29 grudnia 2013 13:02\nBasiu, Twoje recenzje bardzo lubię a sama książka również wydaje się interesująca, dlatego z ciekawością poczekam na Twoją opinię! :) Pozdrowienia\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:24\nOoo, dziękuję :) Zapraszam za jakiś czas:)\nawiola 29 grudnia 2013 13:07\nCzytałam "Pamiętnik narkomanki", więc i tę nowość bym z chęcią przeczytała.\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:22\nKinga G. 29 grudnia 2013 13:39\nNie znam jeszcze twórczości tej autorki, co przyznaję z niejakim wstydem, muszę to koniecznie nadrobić, jak najszybciej, a tymczasem czekam na Twoją recenzję. :-)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 14:21\nEdyta 29 grudnia 2013 14:43\n"Pamiętnik narkomanki" czytałam dawno temu i mam dobre wspomnienia po tej lekturze, sądzę, że i po "Cpunkę" sięgnę.\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 15:19\nalicjamagdalena 29 grudnia 2013 16:26\nW dzieciństwie pasjonowałam się takimi tematami, szczególnie o narkomanii, przeczytałam wszystkie książki dostępne w bibliotece, na dzień dzisiejszy nie wiem, czy mam siłę dalej czytać o tym nałogu.. Mój kuzyn jest narkomanem i żadna książka nie jest w stanie opisać tego co się z nim dzieje oraz rozpacz rodziny, straszna tragedia ale ciągle wierzymy, że mu się uda..\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 16:42\nMoże właśnie taka lektura pomoże Wam bardziej. Bardzo mi przykro to słyszeć.\nAgnes Recenzentka 29 grudnia 2013 16:44\nJa na pewno też się o nią postaram :)\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 16:46\nCiekawe komentarze, prosze o wiecej. Barbara Rosiek\nBasia Pelc 29 grudnia 2013 19:54\nhaha ;) Cieszę się, że pani wpadła xx.\nMoim czytelnikom polecam moja poezje, tam jestem naprawde. Barbara Rosiek\nKsięgarka 31 grudnia 2013 14:07\nJa też lubię twórczość Barbary Rosiek więc chętnie sięgnę po "Ćpunkę". Dzięki za informację:)\nBasia Pelc 31 grudnia 2013 14:16\nWiem, pamiętam, że lubisz :)\nkasandra_85 31 grudnia 2013 16:13\nI ja będę musiała ją przeczytać. Zdecydowanie!\nBasia Pelc 31 grudnia 2013 16:36\nSuper:) To wiesz gdzie jej szukać :)\nLustitia 1 stycznia 2014 13:09\nHmm, nie jestem jakimś mega fanem ale kiedys na pewno przeczytam - choćby z ciekawości.\nBasia Pelc 1 stycznia 2014 21:08\nTematyka uzależnień to bardzo nurtujący temat.


Wysłany: Czw 23:43, 23 Sie 2012\nKilka słów na wstępie: modele zacząłem zbierać ponad rok temu - jakoś w kwietniu 2011 r. i tak się zaraziłem chorobą zbieractwa różnych modeli o czym poniżej\nZaczęło się od starych poczciwych Matchboxów, n apoczątku kupowałem modele z pudełkami jak i bez, ze starszego okresu Superfast produkcji Lesney'a, Made in England oraz z nowszego okresu po 1983 r. Matchbox International (na tych ostatnich bardziej sie skupiłem). Od początku az do teraz postanowiłem zbierać modele "normalnych samochodów" tzn nie roznych kosmicznych dziwactw lub innych pojazdów jakie czesto Matchbox wypuszczał na rynek - interesuja mnie zwykłe popularne modele znanych marek.\nObecnie założenia co Matchboxów po 83r. sa takie aby z kazdego modelu, który jest na mojej liście mieć po jednej sztuce koniecznie w pudełku/blistrze, czyli w stanie typowo kolekcjonerskim.\nCo do Superfastów - tu nie zakładam aby kazdy miał pudełko, choć chciałbym, ale nie mozna mieć wszystkiego, biorac pod uwage fakt, że ceny tych modeli często sa jak dla mnie zbyt wysokie, czasem nawet za modele bez pudełek.\nTakie życie nie mozna mieć wszystkiego, szczególnie ze nie zbieram tylko Matchboxów i wlasnie o tym ponizej...\nNastępnymi modelami które zacząłem zbierać były Bburago w skali 1/43, zbierane głównie z sentymentu. Jako dziecko miałem ich sporo, ale wszystkie przepadły\nZałożenia co do Bburago sa takie aby mieć z kazdego modelu ze starszych serii Made in Italy z klasycznymi kołami (coś jakby 5-ramienna gwiazda) po jednej sztuce od nr serii Bb001 do Bb062, koniecznie w pudełkach (głównie szaro-czerwone oraz oczywiście starsze rodzaje np. żółte). Na chwile obecna do kompletu brakuje mi tylko 6 modeli (glownie tych najstarszych).\nNowszych modeli z popularnej serii StreetFire (w niebieksich pudełkach) nie zbieram - tych juz jako dziecko nie kupowałem, jednak nie wykluczone, że kiedyś sie to zmieni (wykonanie jest w sumie lepsze od starszych) choc i tak tamte maja swój klimat\nKolejną firmą którą zacząłem kolekcjonować jest znany wszystkim i ceniony Minichamps w skali 1/43\nTe modele wg mnie sa perfekcyjnie wykonane i bardzo "cieszą oko" , jednak często ceny sa dośc spore, dlatego moja kolekcja nie jest zbyt obszerna.\nTe modele bardzo sobie cenie gdyż są idealnym materiałem na stoworzenie na prawde porządnej i ekskluzywnej kolekcji - biorąc pod uwage to, że gama modeli jest bardzo obszerna, mam nadzieje ze kiedys finanse pozwolą na stworzenie takiej na prawdę ładnej i sensownej kolekcji Minichamps'ów.\nObecnie skupiam się na modelach produkcji europejskiej, mniej więcej z przedziału lat ok. 1980-2000 - w przypadku tej firmy wchodzą w grę tylko modele cywilne, takie jak sie spotyka na naszych drogach i jakimi jeżdzi sie na co dzień\nNastępną, czwartą już firmą na której powaznie się skupiłem jest Majorette, czyli znany francuski konkurent Matchboxów. Starsze Majorette z lat 70. lub 80. są w wielu przypadkach lepiej wykonane niż legendarny Matchbox, przynajmniej wg mnie. W wielu z nich widać znaczne różnice w wykonaniu i róznego rodzaju szczegółach, wnętrza też często bardzo przypominają te z prawdziwych samochodów.\nW tym przypadku modele zbieram raczej bez pudełek (do kilku nowszych mam) - starsze Majorette z pudełkami często schodzą za na prawdę spore pieniadze, niekiedy nawet te bez pudełek potrafią swoje kosztować wcale nie będac w idealnym stanie.\nKolejne założenie co do Majorette to podobne jak przy Matchboxach - zbieram zwykłe modele popularnych marek i z kazdej pozycji na mojej liście chce mieć po jednej sztuce.\nPoza tym mam małą kolekcje Siku - nowszych 'plastikowych' modeli, bez napisów na kołach, trzeba przyznać ze są na prawdę ładnie wykonane biorąc pod uwagę stosunek jakość/cena\nTrochę sie rozpisałem, ale mysle, ze nie na darmo\nPostaram się zamieszczać zdjęcia moich zbiorów i nowych nabytków\nJako pierwsze Matchboxy z okresu Superfast - patrząc na ilośc modeli to ta kolekcja jest dośc skromna\nCAR TRANSPORTER (BEDFORD)\nOstatnio zmieniony przez mp91 dnia Sob 13:56, 29 Lis 2014, w całości zmieniany 10 razy\nWysłany: Czw 23:58, 23 Sie 2012\nBardzo fajna prezentacja ciekawej kolekcji Czekam na kolejną odsłonę\nWysłany: Pią 0:18, 24 Sie 2012\nPodoba mi się, że masz jasno sprecyzowany profil swojej kolekcji - dokładnie wiesz, czego chcesz\nWysłany: Pią 0:34, 24 Sie 2012\nBardzo fajnie opisana i zaprezentowana (część) kolekcja. Nie mogę się doczekać prezentacji Bburago, podobnie jak w Twoim przypadku - sentyment\nTakże, tak trzymać i zdecydowanie czekam na więcej.\nps. "podpadłeś" mi jedynie tym "podejściem" do minichampsa ale już tak mam i pewnie jak dłużej posiedzisz na forum to zrozumiesz ;P\nOstatnio zmieniony przez smookee dnia Pią 0:35, 24 Sie 2012, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Pią 1:21, 24 Sie 2012\nZdecydowanie szykuje się kolejna kolekcja, którą będe często odwiedzał! Super pomysł kolekcjonerski jeżeli chodzi o Matchboxy, koniecznie zaprezentuj Burago i Majorette!!! Przypomniało mi się jak przymierzałem się samemu do kompletowania Matchboxów z lat 80, pomysł upadł niestety, ale widzę, że pomysł jest już realizowany!!! Tak trzymaj!\nCo do Minichampsa to fakt, nie ma się co aż rozpływać, ale na pewno nie możne im zarzucić, że są ładne. (nie wszystkie). Warto w przyszłości eksperymentować i z innymi firmami\nWysłany: Pią 1:53, 24 Sie 2012\nStopniowo bede wrzucał galerie moich wszystkich modeli, na bieżąco bede zamieszczał też fotki nowych nabytków, takze mam nadzieje ze temat sie na dobre rozkręci\nMATCHBOX INT'L 1983-1993\nW większości modele są w idealnym stanie, pudełka/blistry raczej w stanie bardzo dobrym lub dobrym (niektóre nie są od danego modelu) prawie wszytskie pootwierane bo jednak widziec model dokładnie, z róznych stron to co innego, więc jest prawie tak jak fabryka dała\nModele w tzw Blue-Box'ach\nCHEVROLET CORVETTE '83\nModele w pudełkach na rynek USA\nModele w blistrach\nCHEVY CORVETTE T-ROOF\nDOŚĆ RZADKI 2-PACK - CHRYSLER DAYTONA I CHSYSLER CARAVAN\nOstatnio zmieniony przez mp91 dnia Nie 15:27, 11 Lis 2012, w całości zmieniany 7 razy\nWysłany: Pią 10:52, 24 Sie 2012\nBardzo ciekawa kolekcja. Z niecierpliwością czekam na zdjęcia włoskich samochodów z kolekcji Bburago\nWysłany: Pią 11:37, 24 Sie 2012\nFajna, sensowna i merytoryczna kolekcja Pogratulować wytrwałości i pomysłu na kolekcję\nEh, miały te stare modele klimat ... Z dzieciństwa ostało mi się tylko Mondeo Mk.I od Majorette, które teraz ni jak pasuje do reszty\nWysłany: Pią 12:16, 24 Sie 2012\nTakiego kadziora kiedyś miałem. Ach, sentymenty. Kolekcja bardzo fajne, prezentacja również ale z opinią o minichampsach się nie zgodzę.\nWysłany: Pią 15:58, 24 Sie 2012\nz opinią o minichampsach się nie zgodzę.\nA dokładniej co masz na mysli ?\nCiąg dalszy - MATCHBOX INT"L 1994-ok.2005\nTutaj już częściej znajduja sie modele Made in Thaiwan lub Made in China, modele z wczesniejszych lat to były glownie Made in Macau. Juz na pierwszy rzut oka widać miedzy nimi roznice - glownie po kołach, ale nie tylko. Jakby nie było co matchbox to matchbox i czy jest nowszy czy starszy mi i tak sie podoba.\nCHEVROLET CORVETTE '97\nMERCEDES E430 T\nPONTIAC FIREBIRD RAM-AIR\nUzupełnienie kolekcji Superfatsów, dziś przyszły nowe sztuki - Ford Transit Tipper i Pontiac Firebird, modele w stanie idealnym jedynie pudełko Transita dość zniszczone, ale ważne że jest\nOstatnio zmieniony przez mp91 dnia Nie 23:05, 11 Lis 2012, w całości zmieniany 5 razy\nWysłany: Pią 20:34, 24 Sie 2012\n...Minichamps w skali 1/43\nTe modele jak wiadomo sa perfekcyjnie wykonane...\nWysłany: Pią 20:54, 24 Sie 2012\nTeż się z tą opinią nie zgodzę, kupiłem niedawno bolid Hakkinena z 1999, właśnie z minichamps i gdyby nie to, że wylicytowałem go poniżej 40 zł to odesłał bym go nawet na własny koszt\nWysłany: Pią 21:42, 24 Sie 2012\nhmm ale nadal nie wiem z jakie sa powody ?\nNie upieram sie ze kazdy Minichamps jest dziełem sztuki albo czyms w tym rodzaju, te które ja mam/miałem wygladają wg mnie na prawde bardzo przywoicie, wszystkie szczegóły i detale na bardzo dobrym poziomie. Wiem ze na rynku sa tez inne, drozsze modele 1/43 np. firmy Neo, jednak co do nich sie nie wypowiem bo nawet nigdy ich w ręku nie miałem więc w czym rzecz ?\nOstatnio zmieniony przez mp91 dnia Pią 21:43, 24 Sie 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 21:55, 24 Sie 2012\nRzecz w tym że od modelu kosztującego powyżej 100 zł można by więcej wymagać, często modele tańsze, innych producentów przebijają jakościa minichampsa. Inna sprawa z tym, że minichamps ma bardzo szeroką ofertę, co niestety pozostawia go liderem na półkach wielu kolekcjonerów. Ale nie ma co sie martwić, sam zapewne też jeszcze kilka albo i więcej zakupie, ze względu na to że nikt inny danych modeli nie produkuje\nWysłany: Pią 22:06, 24 Sie 2012\nKażdy może mieć swoją ulubioną markę producenta modeli. Dla niektórych fajne będzie Welly, kto inny powie, że IXO czy Minichamps. Inni powiedzą, że tylko Spark czy Neo. Generalnie należy po prostu unikać pisania pewników typu "xxx jest najlepszy" bo zawsze to wzbudzi kontrowersje. I nie chodzi tutaj tylko o PMA, które przecież w większości jest fajnie wykonane, ale i o Sparka i IXO i... tak sobie możemy wymieniać. Zdecydowanie każdy model wymaga osobnej analizy. Mnie kolekcjonerstwo nauczyło, żeby nie zbierać "pod firmę", ale "pod model", dlatego też nigdy nie porwę się na stwierdzenie, że to czy tamto jest najlepsze Są firmy lepsze i gorsze, ale "lepsze" często mają wpadki, a "gorsze" zaskakują deklasując droższe. czy w takmi przypadku w ogóle można pisać, że jakiś producent jest "lepszy"? Pozostawiam to pytanie otwarte


Lipiec 2015 » Przegryzam\nPiękny minuty. Zaparzyłam zieloną kawę, wciągnęłam ulubiony miękki sweter i skrzyżowałam nogi, by skulona i ogrzana kubkiem wczytać się w minione dni. Czas płynie tak rozkosznie szybko, że ani na trochę nie chcę podstawiać mu nogi, by się przewrócił czy zatrzymał. Dzieje się dużo dobrego […]\nJeśli klikniesz „czytaj więcej”, odkryjesz coś, czego ja sama do końca nie planowałam. Chciałam po cichu się schować za słupkiem i czujnym okiem obserwować przebieg sytuacji. Słupek jednak okazał się zbyt wąski, a moje ramiona zdradziły, że właśnie się ukrywam. Skruszona wyszłam więc, ujawniłam swoją […]\nCiepłą noc temu wydarzyło się coś magicznego. Na wyodrębnionym kawałku zieleni na ulicy Ogarnej stanął podłużny namiot. Z pozoru niczym się nie wyróżniający, szybko zyskał niesamowitą moc. Odziany został w kolorowy sznur lampek, wzbogacony o dwa podłużne stoły i charakterystyczną dla tego miejsca kropkowaną ceratę. […]\nJest w nim coś, co mnie uspokaja. Łagodzi zszargane nerwy, głaszcze po rozgrzanej od emocji głowie i tuli spokojnie. Zielony kolor, którego tak bardzo nie cierpię w wystrojach i ciuchach, w kuchni pełni role wyjątkowa. Jest barwą, która wystarczy, że pojawi się na talerzu […]\nPrzysnęłam na godzinę. Gdy otworzyłam oczy, po prawej stronie dumnie prezentowała się gdańska rafineria, po lewej pędziły miejskie autobusy. Przespałam drogę z domu rodzinnego do nadmorskiego mieszkania. Mimo przedziwnych snów, które namalowała moja głowa podczas tej wyboistej przejażdżki, dzielnie i mocno trzymałam na swoich kolanach […]\nMądry człowiek na pewnej prelekcji powiedział kiedyś cenną rzecz. Musimy co jakiś czas wracać do pytania: „kiedy ostatnio zrobiłeś coś po raz pierwszy w życiu?”. Odpowiedź na nie powinna nas zadowalać, napędzać do działania, motywować. I uszczęśliwiać. Lubię te pytanie i lubię sobie o […]\nW miniony weekend nastał długo wyczekiwany czas. Bordowa walizka była spakowana tylko do połowy. Jechałam na dwa dni, a przecież wiedziałam, że wracając mój bagaż stanie się przepełniony. Gdy tylko nadszedł piątek, późnym popołudniem wskoczyliśmy do auta i pojechaliśmy nad jezioro. Do rodziców. Pierwsze, […]


To już teraz. Właśnie się dzieje. Nastąpił decydujący czas. Czas oddzielenia chłopców od mężczyzn. Czas oddzielenia ziarna od plew. Czas prawdy. Liga wkroczyła w decydującą fazę a praktycznie na każdym poziomie gier mamy zażartą walkę i brak wyraźnych rozstrzygnięć. To ten etap rozgrywek, gdzie doświadczenie oraz umiejętność trzymania nerwów na wodzy zaczyna naprawdę mieć znaczenie. Co ciekawe, czas ten obnaża zawodników, którzy tym się nie cechują a tych mamy naprawdę wielu.\nGra na kacu jest (nie)zła...\nKolejny weekend zmagań Ligi Snookera przyniósł kilka nowych wniosków. Po pierwsze zaczęło robić się zimno. Szarość jesiennych dni zalewa Poznań oraz miejsce kultu i użaleń nad kulkami. Po drugie - ścięto drzewo na dawnym parkingu nieopodal snookerowni , dając pytania cóż nowego tam powstanie. Po trzecie – imprezy niesamowicie potrafią wpłynąć na dyspozycję dnia klubowicza. Jak ? Każdy chyba tą sytuację przeżył, podchodząc do stołu z bólem głowy o poranku. Luz towarzyszy ruchom kończyn , spięcie głowie i pulsująca krew. Kilka meczy z tego weekendu potwierdziło oba aspekty. Więcej o nich!\nLiga Snookera przekroczyła półmetek. Rozgrywki weekend po weekendzie idą w najlepsze, zwycięzcy nie biorą jeńców, ofiary liżą rany. W miniony weekend klub 12ft jednak znalazł się chyba w trójkącie bermudzkim, gdyż działy się w nim dziwne i niewytłumaczalne zmiany. Szok, niedowierzanie a czasem ogólne rozbawienie – to znaki rozpoznawcze 6 kolejki jesiennej edycji Ligi Snookera 12ft.\n56 twarzy Pawlaka\nNa dobre rozpoczęliśmy już zmagania jesiennej edycji Ligi Snookera. Zawodnicy rozpędzili się już na dobre, mknąc po swoje punkty, jak gepardy goniące zwierzynę. Kilka niespodzianek po tej kolejce można już było zobaczyć. Kilka rozczarowań także niestety wpadło w oczy. Co tu dużo mówić - zaczęło się. Każdy daje z siebie wszystko każdy robi to, co najlepiej mu wychodzi: wbijanie, wywieranie presji na przeciwniku, odstawianie. Do świąt Bożego Narodzenia zostało jeszcze dużo czasu, tak więc wszystko może zmienić się na korzyść lub niekorzyść każdego ligowca.\nWszyscy rzucili się na stoły do snookera. Treningi za treningami, aż z kijów wióry lecą. Tymczasem Liga Snookera przeciwnie - jak zwykle zaczyna nieśmiało. Jakby zawodnicy nie mieli poczucia pewności w sobie. Jakby sądzili, że kolejny wolny tydzień, który sobie fundują, przeznaczając go na treningi, w jakiś znaczący sposób poprawi ich wyniki. Jakby to uspokajało ich sumienia, że lepiej przygotują się do rozgrywek ligowych. Tradycyjnie jesienna edycja Ligi Snookera rozpoczyna się na raty. W miniony weekend zmagania ruszyły już oficjalnie, jednak jak zwykle spore grono zawodników poprzekładało swoje spotkania na terminy późniejsze. Idę o zakład, że nic to nie zmieni i Ci co mieli przegrać i tak przegrają a ci co mieli wygrać, to im w sumie wszystko jedno kiedy grają. Mamę oszukasz, tatę oszukasz, ale życia nie oszukasz.\nLiga Snookera 12ft w edycji WIOSNA 2017 finiszuje. Większość zawodników w tym wyścigu już przekroczyła linię mety. Część z nich czeka na swoje ostatnie mecze. Czasem o pietruszkę, czasem jest to najważniejszy mecz o utrzymania lub spadek w danej klasie gier. Mistrza Ligi poznaliśmy już dwa tygodnie temu. Mecze w miniony weekend przyniosły nam za to garść innych odpowiedzi. Trzeba też zaznaczyć, że Liga dobijała do końca w dość nietypowy sposób. Zazwyczaj zmagamy się z problemem, kiedy na końcu edycji piętrzą się w terminach wiecznie przekładane w przód mecze. Tym razem ostatnia kolejka przebiegała spokojnie, terminów wolnych było sporo, a zawodnicy dla odmiany rozgrywali swoje mecze często awansem, robiąc sobie już wolne w słoneczne, czerwcowe weekendy.\nDoberschuetz w 1, Stęsik w 3 już pewni zwycięstwa w swoich ligach\nZaledwie 4 punkty w trzech pojedynkach zdołał uciułać Piotr Słodzinka. Przegrana z Marcinem Jamroziakiem pozwoliła wskoczyć oponentowi na 2 miejsce podium, natomiast porażka z Rafałem Zimniakiem najprawdopodobniej skazuje Słodzinkę na trudniejszą wersję barażu o utrzymanie.\nRekordowe granie, czyli Dobershuetz nie kończy jeszcze kariery...


W kopalni Zofiówka wypłynął metan. Górnicy zostali wycofani z zagrożonego rejonu - ESKA.pl\nW kopalni Zofiówka wypłynął metan. Górnicy zostali wycofani z zagrożonego rejonu\nArkadiusz Nauka/Przemysław Kopiejka\nNiebezpieczna sytuacja w kopalni KWK "Borynia-Zofiówka-Jastrzębie" w Jastrzębiu-Zdroju. Doszło tam do wypływu metanu w ścianie na poziomie 900 metrów pod ziemią. Załoga została ewakuowana.\nW kopalni Zofiówka wypłynął metan. Górnicy zostali wycofani z zagrożonego rejonu.\nDo bardzo niebezpiecznej sytuacji doszło dzisiaj w nocy z 5 na 6 listopada. O godz. 00:47, Jastrzębska Spółka Węglowa poinformowała o wypływie metanu\nw kopalni KWK "Borynia-Zofiówka-Jastrzębie" w Jastrzębiu-Zdroju. Jak poinformowano, doszło tam do wypływu metanu w ścianie na poziomie 900 m. Maksymalne stężenie metanu zarejestrowane przez czujnik gazometrii automatycznej wyniosło aż 6 procent.\nZatrzęsło domami na Śląsku. Silny wstrząs w kopalni Knurów-Szczygłowice\nW rejonie, gdzie czujniki zarejestrowały wysokie stężenie metanu pracowało 31 górników. Cała załoga została wycofana z zagrożonego terenu. Od razu powołano też sztab akcji.\nJak ustalił Przemysław Kopiejka z Radia ESKA, akcja przebiegła sprawnie, a żadnemu z górników nic się nie stało. Teraz na dole pracuje Inspekcja Okręgowego Urzędu Górniczego. Z kolei na powierzchni zebrał się zespół do spraw zagrożeń, który ustala przyczyny pojawienia się metanu. Obecnie poziom stężenia metanu jest już na dopuszczalnym poziomie, a Kopalnia Zofiówka - Borynia pracuje normalnie.\nEwakuacja górników w kopalni "Zofiówka"\nCoraz częstsze wstrząsy i podziemne pożary\nTymczasem rano, 6 listopada mieszkańcy Knurowa i Czerwionki po raz kolejny mogli odczuć silny wstrząs, którego epicentrum znajdowało się na terenie kopalni Knurów-Szczygłowice. Identyczna sytuacja miała miejsce zaledwie 24 godziny wcześniej.\nDodajmy, że w knurowskiej kopalni w ostatnim czasie doszło też do podziemnego pożaru.\nSilne tąpnięcia wielokrotnie w ostatnim czasie odczuwali też mieszkańcy Mikołowa i Orzesza. Jest to spowodowane eksploatacją jednej z frontowych ścian w kopalni Budryk. Eksploatacja, która rozpoczęła się w III kwartale tego roku naruszyła równowagę górotworu. Przedstawiciele JSW tłumaczą, że energia wytworzonych wstrząsów kumuluje się na górze, przez co tąpnięcia wyczuwalne są mocno na powierzchni, ale nie powodują one szkód w podziemnych wyrobiskach


y trudno otworzyć oczy i jakoś ściągnąć się z łóżka. Nic tak nie stawia na nogi i nie dodaje energii jak solidna po\nDodane: 06-11-2020 05:43\nNie ma chyba na świecie drugiego tak popularnego napoju jak kawa. Wszyscy za nią przepadają i wszyscy uwielbiają ją pić, zwłaszcza z samego rana, gdy trudno otworzyć oczy i jakoś ściągnąć się z łóżka. Nic tak nie stawia na nogi i nie dodaje energii jak solidna po\nJak bez problemu kupić klimatyzacjęDrzwi - wybierz antywłamanioweKilka faktów i i formacji o dentystachNa pewno nie wiedziałeś tego o transformatorachDentysta ZabrzeRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuCzy ktoś potrzebuje taksówekBułgarskiKilka faktów o zabawkach How to hire a driver in birmingham in 2020? Leczenie zębów - kanałowe leczenie pod mikroskopemNigdy nie wiadomo kiedy przydadzą się meble na wymiarEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneCzy można znaleźć dobrego prawnika po pracy?Po co firmie strona www?Zobacz te 6 ciekawostek o tym jak naprawić laptopa w prosty sposóbPlumber - You gonna need oneO rachunkowościPrace wykończeniowe na budowieOgólnie o prawieW temacie mebli do wypożyczeniaSterowane komputerowo frezarkiDentysta zabrzeJak promować się w sieciO typach listew przypodłogowychNieodzowny element ogrodzenia- bramaCzy lepiej znaleźć kardiologa w dzień czy w nocy?Co warto wiedzieć o prawieNiezbędny górki sprzętCzym jest reklama zewnętrzna


Biscoitos – Pobyty wakacyjne i domy - Azores, Portugalia | Airbnb\nWakacyjny najem w Biscoitos\nBiscoitos – najlepiej oceniane pobyty wakacyjne\nBiscoito Bravo AL - Open Space [RRAL nr 1235]\nDom Biscoito Bravo to przytulne zakwaterowanie blisko morza i kilku szlaków pieszych. Położona w parafii Biscoitos wyspa Terceira ma widok na morze, mały ogród z endemicznymi, dekoracyjnymi i aromatycznymi roślinami.\nRezerwat przyrody ze wspaniałymi widokami na ocean RRAL1117\n1117 Cały dom w prywatnym rezerwacie przyrody. Obiekt jest pełen chronionych endemicznych drzew występujących tylko na Azorach i chronionych ptaków, w tym Cory 's Shearwater z ich ciekawym śpiewem tuż przed wschodem słońca i po zachodzie słońca w rezydencji między marcem a październikiem. Naturalne baseny czarnej lawy we wsi. Działania w pobliżu obejmują obserwację wielorybów, wędrówki, nurkowanie, nurkowanie, golf, wędkarstwo, miejsca geologiczne i miasto UNESCO World Heroismo.\nPopularne udogodnienia w miejscach na wakacje w: Biscoitos\nBiscoitos – inne świetne pobyty wakacyjne\nDom wakacyjny, "Dobre samopoczucie" Terceira Açores\nWspaniały przytulny domek - Klimatyzacja - DARMOWE DREWNO\nCasa do Moledo, Outeiro, Biscoitos AL RRAL No. 802\n· Angra do Heroísmo\nWitaj w Raju!!\nNorthern House (AL)\n$177 / dzień\nPIĘKNY DOM... z najlepszych znalezisk airbnb.\nNiezapomniany raj w Terceira!\nPonta Delgada181 km


Szwajcarzy mają już dosyć turystów-samobójców - Dziennik.pl\n13 maja 2011, 15:41 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nSzwajcarzy mają już dość cudzoziemców, którzy przyjeżdżają do ich kraju popełnić samobójstwo / Shutterstock\nNiewielki alpejski kraj jest dzisiaj najważniejszym celem desperatów, którzy postanowili popełnić "wspomagane" samobójstwo. Ale w niedzielę wszystko może się zmienić: Szwajcarzy będą głosować nad zakazem wykonywania tej "usługi".\nPrzez wiele lat "wspomagane samobójstwo" było w Szwajcarii legalne, a co więcej – do dziś cieszy się sporym poparciem Szwajcarów. Wielu z nich uważa, że każdy ma prawo wybrać moment swojej śmierci oraz sposób, w jaki chce się pozbawić życia.\nInnego zdania jest jednak Ewangeliczna Unia Demokratyczna – organizacja dążąca do uchwalenia zakazu, która doprowadziła do ogłoszenia referendum. Działacze Unii są ostrożni: na wypadek, gdyby zwolennicy "wspomaganych samobójstw" przeważyli, przygotowali wersję kompromisową. Zgodnie z nią "wspomaganego samobójstwa" mogli by legalnie dokonać mieszkańcy kantonu Zurych (gdzie odbywa się referendum) – ale już nie cudzoziemcy.\nBo też wielu Szwajcarom nie podoba się, że ich kraj stał się celem pielgrzymek samobójców – zwłaszcza z sąsiednich krajów. Ciężko chorzy, albo znajdujący się w głębokiej depresji Niemcy, Francuzi czy Brytyjczycy, zjeżdżają pod Alpy, żeby skorzystać z "usług" oferowanych przez organizacje takie, jak znana na całym świecie "Dignitas". Opinią publiczną wstrząsnęło w ubiegłym roku odnalezienie w Jeziorze Zuryskim kilkunastu urn z ludzkimi prochami. Jak się powszechnie uważa, były to szczątki cudzoziemców, którzy skorzystali ze "wspomaganego samobójstwa" w Szwajcarii. Na dodatek mieszkańców kraju bulwersuje sposób, w jaki cudzoziemcy korzystają z usługi: dokonują samobójstwa praktycznie natychmiast po przyjeździe do Szwajcarii – w ciągu dwóch dni od przekroczenia granicy. Dwie trzecie Szwajcarów ma dosyć tego rodzaju "turystyki".\nCałkowity zakaz będzie oznaczał dla "Dignitas" – i podobnych organizacji – koniec działalność. Wersja kompromisowa pozostawi "furtkę" dla Szwajcarów. Choć w referendum będą głosować obywatele kantonu Zurych, to szwajcarski rząd rozważa w tej chwili rozciągnięcie zakazu na cały kraj. Wynik referendum będzie dla gabinetu wskazówką – i jak uważa, nawet fiasko projektu zakazu niewielką ilością głosów może skłonić Berno do wprowadzenia ogólnokrajowych restrykcji.\nDignitas samobójstwa wspomagane samobójstwo referendum Zurych Szwajcaria


Tulipany - odmiany, sadzenie, pielęgnacja, uprawa w ogrodzie\nFajny Ogród Tematy Tulipany\nTulipany są roślinami cebulowymi wywodzącymi się z rodziny liliowatych. Ta grupa składa się z około 120 gatunków występujących dziko. Do tego dochodzi oszałamiająca liczba 15 tysięcy odmian uprawnych. Typowym gatunkiem jest tulipan dziki. Rośnie w lasach i zaroślach Europy, północnej Afryki oraz Turcji. Naturalny obszar występowania pozostałych odmian tulipana Azja, Iran, góry Pamir i Hindukusz. Ten kwiat spotyka się też na stepach Kazachstanu i w północno-wschodnich Chinach i Japonii.\nNajciekawsze artykuły w temacie tulipany\nTulipany w doniczce możemy hodować w domu i na balkonie. Uprawa tulipanów nie jest trudna, a uroda wiosennych kwiatów wynagrodzi włożoną pracę. Przeczytaj, jak wygląda sadzenie tulipanów.\nTulipany po przekwitnięciu przygotowują się do letniego spoczynku. Coroczne wykopywanie cebulek zapewni roślinom efektowne kwitnienie. Przeczytaj, kiedy wykopać cebulki tulipanów po przekwitnięciu.\nPozostałe artykuły w temacie tulipany\nBegonia Kwiaty wiosenne Złocień Fiołek Cynia Kwiaty jednoroczne Czystek Goździki Lilie Piękne kwiaty Kosaciec Jaskier Bodziszek Hiacynt Cebule kwiatowe Rośliny na stanowiska nasłonecznione Cena\nTulipany to kwiaty ogrodowe, których kwitnienie utrzymuje się przez całą wiosnę. Występują w wielu odmianach, co ułatwia ich uprawę w ogrodzie. Warto jednak wiedzieć, że niewłaściwa pielęgnacja tych roślin może wywołać pewne komplikacje. Zatem garść porad przyda się każdemu hodowcy tulipanów.\nTulipany to rośliny cebulowe wchodzące w skład rodziny liliowatych. W tej grupie wyróżnia się około 120 dziko rosnących gatunków. Jeśli zaś chodzi o odmiany uprawne, to jest ich aż 15 tysięcy. Typowy gatunek tej rośliny to tulipan dziki. Jego naturalnym środowiskiem są lasy i zarośla Europy, północnej Afryki oraz Turcji. Hodowla jak i dziki rozwój tulipanów występuje też w Azji, Iranie, górach Pamir i Hindukusz. Te kwiaty spotyka się też na stepach Kazachstanu i w północno-wschodnich Chinach oraz Japonii.\nZarówno kwiaty ogrodowe jak i tulipany rosnące dziko mają bardzo prostą budowę. Podstawą jest dość gruba, wzniesiona łodyga. Na niej rozwijają się odziomkowe liście i kilka przyłodygowych. Zwieńczeniem jest kwiat złożony z kilku płatków. Ciasno otacza pręcik i słupek, co tworzy charakterystyczną główkę.\nOpisywane kwiaty rozwijają się z cebulek zwężonych ku górze. Cebule są jednoroczne, co sprawia, że uprawa w ogrodzie możliwa jest raz w sezonie. Jeżeli jednak pojawią się cebule bardzo prawdopodobne jest wykształcenie kolejnych cebulek. Z nich wyrosną nowe tulipany w następnym sezonie.\nJak już wiadomo te piękne rośliny występują w wielu odmianach. Szczególną popularnością cieszy się Triumph odznaczający się wielością barw. Równie interesujące są odmiany Flaming Kiss, Debutante, czy Kees Nelis. Ciekawym kształtem legitymują się tulipany liliokształtne takie jak Pretty Woman, Aladdin, Maytime oraz Queen of Sheba.\nNa rabatach kwiatowych świetnie wyglądają tulipany strzępiaste. Różowo-biały Fancy Frills, czerwona Canasta czy żółty Burguncy Lace. Nie należy też zapominać o odmianach papuzich. Reprezentuje je między innymi czerwono-biała Estella Rijnveld, biały z różowymi smugami Parrot oraz czerwony karbowany Rococo. Są to wybrane grupy, na wymienienie wszystkich nie starczyłoby miejsca.\nTulipan i jego wymagania\nUprawa tulipanów w ogrodzie przyniesie sukces, jeśli spełni się pewne wymagania. Te kwiaty lubią stanowiska nasłonecznione, ale rozwiną się też w półcieniu. Każdy ogrodnik musi jednak pamiętać, że tulipan bardzo lubi chłód. W związku tym stanowisko w silnym słońcu nie będzie dla niego w żaden sposób korzystne.\nHodowla tulipanów najlepiej funkcjonuje w glebie lekkiej, przepuszczalnej i dość żyznej. Najlepszy odczyn pH powinien utrzymywać się w przedziale od lekko kwaśnego do obojętnego. Uprawa nie jest zalecana na ziemiach gliniastych mokrych. Opisywane kwiaty ogrodowe nie tolerują nadmiaru wilgoci. Nawet, jeśli wyrosną na glebie obfitej w wodę ich kwitnienie nie będzie spektakularne. Zaleca się też by, co trzy lata zmieniać stanowisko dla tulipanów. Uchroni to cebulki przed chorobami grzybowymi.\nSadzenie i hodowla tulipanów\nKolebką europejskich tulipanów jest oczywiście Holandia. Jednakże cebulki tych kwiatów można kupić w każdym sklepie ogrodniczym. Kupuje się je pojedynczo lub w większych opakowaniach. Dostępne są też w pojemnikach z trocinami albo ziemią. Niezależnie od metody przechowywania, cebulki powinny mieć kilka centymetrów średnicy. Należy też sprawdzić czy nie są uszkodzone lub nadgnite. Jeżeli wszystko jest w porządku z cebulek wyrosną piękne kwiaty.\nSadzenie tulipanów w ogrodzie można śmiało przeprowadzać wiosną oraz jesienią. Jednakże w najpiękniejsze kwitnienie wchodzą rośliny posadzone na przełomie września i października. Cebule są odporne na zimno, więc nie powinno się im nic stać. Trzeba je jednak dobrze przygotować, konieczne jest, więc tak zwane zaprawienie. Chodzi tu o zastosowanie środków grzybobójczych do roślin ozdobnych.\nSadzenie tulipanów wykonuje się we wcześniej przygotowanej glebie. Powinna być solidnie spulchniona. Wystarczy przekopać ją na głębokość mniej więcej 20 cm. Ważne jest usunięcie wszystkich chwastów i kamieni. Pozostawienie ich w ziemi uniemożliwi roślinom wytworzenie rozbudowanego systemu korzeniowego. Warto też wzbogacić podłoże kompostem lub nawozem. Następnie można umieścić cebulki w ziemi. Głębokość dołka powinna wynosić trzykrotność długości cebulki. Sadzenie kończy się porządnym uklepaniem ziemi i ściółkowaniem. Rozłożenie solidnej warstwy ściółki utrzyma odpowiedni poziom wilgoci.\nTulipany wyrastają bardzo wcześnie i równie szybko rozpoczynają kwitnienie. Jeżeli temperatura będzie się utrzymywać na niskim poziomie to ten stan będzie trwał długo. Trzeba jednak wiedzieć, że uprawa powiedzie się, jeśli zostanie zapewniona właściwa pielęgnacja.\nPierwszym z ważnych zabiegów jest podlewanie. Można je rozpocząć, gdy zielone części tulipanów wyrosną kilka centymetrów ponad glebę. Wodę należy dostarczać regularnie aż do pięciu tygodni po przekwitnieniu rośliny.\nPielęgnacja to również nawożenie. W przypadku tulipanów wystarczy jeden zabieg w ciągu całego sezonu. Te kwiaty ogrodowe nie wymagają częstego zasilania składnikami odżywczymi. Pod warunkiem, że pierwsze nawożenie miało miejsce tuż przed posadzeniem. Dodatkową porcję nawozu można zastosować jesienią, jeśli cebule zostają w ziemi. Najlepszy do tego celu będzie mineralny nawóz wieloskładnikowy.\nPielęgnacja hodowli tulipanów polega też na przycinaniu kwiatów po przekwitnięciu. Nagi pęd ucina się tuż przy ziemi. Dzięki temu cebula rozpocznie wytwarzanie pędów przybyszowych.\nCzęstym zabiegiem jest też wykopywanie cebul po przekwitnięciu tulipana. Warto to robić, jeśli wcześniej pojawiały się choroby grzybowe. Wyciągnięcie cebul z ziemi umożliwi zaprawienie preparatami ochronnymi. By ułatwić to zadanie, cebulki tulipanów umieszcza się w specjalnych koszyczkach. Dzięki nim wykopywanie i ochrona nie sprawiają żadnych problemów.\nOczyszczone cebulki najlepiej przechowywać w chłodnym miejscu w domu. W takich warunkach nic im nie zagrozi i będą gotowe na ponowne posadzenie.


Lepsze rozwiązana: Kostka brukowa\nNa rynku usług funkcjonuje jednakże wiele firm, które specjalizują się w wielu usługach, mniej albo bardziej związanych z budownictwem. Kilka z nich prowadzona jest przez osoby bardzo kompetentne i znające się na swojej pracy.\nKiedy wyszukuje się specjalistów czy profesjonalistów, warto zwrócić uwagę na to, jak długo funkcjonują oni na rynku. Im dłużej firma działa, tym dużo lepiej ma możliwość to o niej świadczyć. Taka firma na pewno posiada bardzo duże doświadczenie, jeżeli chodzi o układanie kostki Warszawa czy wszelkie inne prace. WłaściwiePoprawnie jest również poszukiwać specjalistów w gronie znajomych. Oni w bardzo wielu przypadkach znają kogoś, kogo mogą polecić. Niekiedy można zdać się na zdanie innych ekip. Fachowcy od budowlanki w bardzo wielu przypadkach polecają siebie nawzajem. Tym bardziej, jeżeli już nie są w stanie wyprodukować niektórych zleceń albo posiadają ich w nadmiarze. W wielu sytuacjach wyszukiwania specjalistów można prowadzić w hurtowniach i składach budowlanych. Tam swoje wizytówki zostawiają ci, których specjalizacją jest brukarstwo Warszawa i inni fachowcy. Najczęściej są to firmy solidne. Gdyby tak nie było, to hurtownia czy skład budowlany, nie polecałby ich. W takich miejscach najczęściej poleca się dobrych specjalistów. Tym samym hurtownia także zyskuje sobie klientów.\nPolecana strona: brukarstwo Warszawa.


ZiMB – czyli „Razem, po swoje”. (cześć pierwsza – Kuba) - Night Runners\nHomeBez kategoriiZiMB – czyli „Razem, po swoje”. (cześć pierwsza – Kuba)\nZiMB – czyli „Razem, po swoje”. (cześć pierwsza – Kuba)\nTomasz Makowski 19 lutego 2016 1 commentNo tags\nZiMB – czyli „Razem, po swoje”.\nPiątek 29.01.2016, godz. 1.30, Poznań. Pod dom na Wildzie podjeżdża srebrny Mitsubishi Colt, to co za chwilę się wydarzy ma swoje początki 30 listopada roku poprzedniego. Wtedy to po wylaniu siódmych potów pod okiem Trenera Wyciska vel. Żurka i dramatycznym rajdzie na Cytadelę (żeby zdążyć), dopadam jedną z grup NR prowadzonych przez Picia.. Łapanie oddechu, powitania, endorfiny buzują (chociaż może to deficyt tlenowy) no i taka sytuacja:\nPiciu oznajmia – „Jadę w góry pod koniec stycznia na bieg.” – Reakcja bezpardonowa.\nJa – „Piciu chyba Cię nienawidzę.” – to taka forma zazdrości na szybko.\nPiciu ripostuje – „To może pojedziesz z Nami? Ze mną i z Julką.” Brainstorm, mindfuck, myślotok..\nPo niezbyt długich namysłach zapisuję się, wpłacam odpowiednią sumę peelenów na konto OTK i tak oto wsiadam właśnie do srebrnej strzały. Podjeżdżamy jeszcze po Julkę, główną winowajczynię tego zajścia 😉 upychamy plecaki i mega nakręceni wyjeżdżamy z poznania o 2 w nocy – cel Cisna, Bieszczady. Sama podróż mija nam przy wesołych nutach z telefonu i niesamowitej wyżerce przygotowanej przez Julkę 😉 Echhh te muffiny czekoladowe i bułki z domowym pasztetem…\nNa miejsce, czyli do „Pod Źródełkiem” w Dołżycy dojeżdżamy ok. 10 i uśmiech sam wciska nam się się na twarze. Widok wygrywa wszystko, a na dodatek taki sam mamy z okna naszego pokoju!\nRozpłaszczamy i rozpakowujemy się, chwila wytchnienia, siódme śniadanie i maszerujemy do Cisnej. Krótkie rozpoznanie co, gdzie i jak, no i lądujemy w Karczmie Troll. Tutaj objadamy się po uszy i nad Rzeźnicką mapą zdobytą w lokalnej informacji turystycznej, przy akompaniamencie rockowej muzy, wzmacniając się lokalnymi trunkami snujemy plan na następny dzień. I na następny rok – if you know what i mean 😉\nJeszcze chwila w Siekierezadzie, gdzie wino z kija okazuje się… brrr.. samo wspomnienie mrozi krew w żyłach.. nie chcę do tego wracać :D. Mały rozchodniaczek w Trollu i w radosnych nastrojach wracamy na spoczynek. Po drodze z rozdziawionymi gębami spoglądamy w nieboskłon i podziwiamy gwiazdy – niesamowita sprawa.\nDocieramy do Dołżycy, przed Nami jeszcze wspin do naszej noclegowni, a że humor dopisuje to tniemy na szagę jak się da, przez śnieg, pełnym gazem, zipiąc jak parowozy. Lądujemy w pokoju, każdy na łóżku i nim się spostrzegam, a zaskakuje mnie poranek. Zasnąłem w ciuchach – nawet nie wiem kiedy, nie wiem jak, wiem jedno – po 36 godzinach bez zmrużenia oka i takich atrakcjach to nie wstyd 😉 P.S. Bogu niech będą dzięki za cudotwórczy górski klimat, bo po wczorajszych harcach nie ma śladu. Szybki ogar, śniadanie, przygotowanie i wymarsz do kolciaka. Dziś zdobywamy Caryńską! Mijając kolejne etapy Rzeźnika trafiamy na ostatni przepak w Berechach. Jest diabli mgliście i wietrznie (taki paradoks) co nie studzi naszego zapału, więc drapiemy się pod górę – Caryńska nadciągamy! Po pół godziny wiemy jedno – wszystkie przekleństwa na Caryńską mają solidne uzasadnienie – zdychamy sążnie.\nJest dość stromo, ciut ślisko, a jednak nie przeszkadza mi to w zasuwaniu pod górę. Pozwala mi to pobawić się w fotoreportera i strzelić Julce i Piciowi parę fotek z telefonu.\nPrzemy tak, aż docieramy do zagłębienia, w którym jest ciut mniej wietrznie. Czas na uzupełnienie węgli, chwilę wytchnienia, mała fotosesja ( bo Roman kazał) i napieramy.\nMijamy słynne gołoborza i rozpętuje się piekło. Wiatr jest tak silny, że spycha Julkę z trasy (mnie w pewnym momencie też prawie przewraca) i tylko pewny chwyt Picia ratuje ją Przed zepchnięciem ze zbocza. Nie ma to tamto, wracamy – damn you Caryńska, we’ll be back. Jak się później okaże za tydzień GOPR będzie ściągał z Caryńskiej takich kozaków co nie zawrócili, a potem do słuchawki płakali, że zimno i nie mają siły. Wielka jest siła gór, nawet tych małych… Zbiegamy ochoczo byle szybciej i dalej od wichru, który wbija nam lodowe szpileczki wszędzie.\nPod wielkimi świerkami, które tworzą na szlaku coś jakby szałas, zakładamy kolce na dalszy zbieg. Picia łapie turboskurcz, chwilę z nim walczymy wspólnymi siłami. Przechodzi! Nakładki on i lecimy.\nMykkkk niech mnie ktoś powstrzyma, pełna para, super luz i na kontrolowanym poślizgu, na łeb na szyję, lecę w dól, w dół, w dółłłłłł… Julka z Piciem też nie próżnują 😉 Po szaleńczym zbieganiu, Piciu daje się przeciągnąć na dobrą stronę mocy i stwierdza, że trail to jest lajf. Julka uśmiechnięta od ucha do ucha – widać, że w swoimi żywiole Na odchodnym stykam się tyłkiem z podłożem przy zejściu na parking, parę pamiątkowych fotek – Roman pamiętamy, pamiętamy.\nWracamy po drodze bezskutecznie szukając ciepłej strawy lub chociaż herbaty. Wracamy do Dołżycy, doprowadzamy się do porządku i lecimy (czyt. jedziemy) do biura zawodów. Na miejscu tłumy, ale atmosfera mega. Odbieramy pakiety, nabywamy drogą kupna rzeźnickie koszulki od Krzyśka Dołęgowskiego ( strasznie fajny z niego facet) i walimy na odprawę.. Przy dźwiękach Wiewiórki Na Drzewie dowiadujemy się, że wszystko będzie dobrze, przyswajamy cenne dane biegowe i z błogosławieństwem „ojca dyrektora” biegu – Mirka Bienieckiego lecimy na szybką zupkę do Trolla. Zupka i grillowany oscypek ograniczają orkiestrę dętą w naszych żołądkach, jednak czym byłoby ładowanie węgli bez makaRUNU?!”. Tak więc w naszej noclegowni do akcji wkracza mistrz patelni i garnka czyt. ja. Spaghetti bolognese „na winie” i lokalny bronks lądują na stole, wszystko znika w mgnieniu oka (brawo ja!). Spytacie co oznacza „na winie” – ni mniej ni więcej zrobione z tego co się kuchcie pod nóż nawinie ;). Następuje rytualne sprawdzanie sprzętu i szykowanie się na bieg. Napełniamy bukłaki, piersiówki, ładujemy szamę, kolce, i inne magiczne amulety, wplatamy chipy, ubrania na kupkę i spać! Ale jak spać kiedy emocje buzują? W końcu się udaje..\nBudzę się przed budzikiem o nieprzyzwoicie wczesnej godzinie. 5.00. God why?! Śniadanie, maściami smarowanie, i inne rytuały przedbiegowe, o których wspominać nie wypada. Wymarsz – no bo przecież dojechać 2,5 km na start nie wypada – chociaż reszta zawodników wydaje się tak nie myśleć. Tym samym tego dnia w nogach i w du.. będziemy mieli 50km. 😀 Ale co ultrasa nie zabije to wzmocni 😉 Start spod Trolla, spotykamy NR z całej Polski, pamiątkowe foty, Mirek strzela i WIO!\nOessu, o matko, asfalt zło, śnieg z deszczem w twarz – zło. Odddech – jestem lordem wiaderem… Jakoś mija te pierwsze 6km i zbiegamy na lód (bo niestety pogoda niedopisała i stopiła cały snieg) – pit stop – nakładki z kolcami, piersiówka z magiczną zawartością, morale podbudowane i lecimy dalej. Tam gdzie inni ledwie utrzymują pion, my czujemy się jak ryba w wodzie i napieramy jak dzik w szyszki, jak kuna w agrest.. wolne podbiegi, super szybkie zbiegi.. fun fun fun! Po drodze poznajemy kolejnych Night Runnersów i rodzi się w naszych głowach myśl: co będą robić Night Runnersi jutro Piciu? – Jak zwykle będą próbowali zapanować nad światem! 😀\nNo to siup – szybki łyk z ZiMB-owej piersiówki, docieramy na szczyt pierwszego poważnego przewyższenia i teraz to co misie lubią najbardziej – zbiegi, zbiegi zbiegi! Lecimy, bo chcemy, bo możemy, bo jest super!Docieramy na punkt odżywiania, cola, bekanie, chwila na odpoczynek i czas na asfaltową drogę przez mękę. Odzywa się zmora tego wyjazdu i muszę podeprzeć się tabletką ibuprofenu. Trochę gradu w twarz, tak żeby nie było zbyt miło i przyjemnie? – why not!\nKończymy z asfaltem i zaczyna się żwirowy podbieg w stylu never ending story. Julka zalicza swój pierwszy poważny kryzys, ale zgodnie z ustaloną wcześniej strategią „Razem, po swoje” człapiemy się do góry. Punkt kontrolny na 26 km zaliczamy po 3 h. Możemy lecieć dalej, a wizja skrócenia trasy ze względu na moją kontuzję zostaje zażegnana. Herbatka z prundem, robi robotę i kiedy prawie zostajemy staranowani przez zbiegających zawodników, ruszamy dalej. Ja czując, że mam tę moc staram się razem z Piciem motywować Julkę i nie zarobić przy tym w dziób.. 😉 Po drodze zbiegają szybsi od Nas biegacze i co niektórzy trochę szydzą, że to nie wycieczka piesza tylko bieg, ale my mamy tylko jeden cel – dobrze się bawić i chłonąć Bieszczady. Doczłapawszy się pod górę znów przywdziewamy kolce i zbiegamy do słynnej Karczmy Brzeziniak, a tam same smakołyki: herbata, grzaniec, cytrynówka, pieczone pyry, ryż z warzywami i Wiewióry klepiące dzikie rytmy no nieszło nie popodskakiwać jak małpiatka ;). Spędzamy tam z 25 minut, bo tyle zajmuje Julce odbudowanie sił, a ja przy okazji korzystam z wychodka ;).\nOpuszczamy karczmę i szykujemy się na jedyne hardkorowe podejście na trasie ( trochę szkoda, że to jedyne takie). Kiedy wydostajemy się na regularny szuterek przywdziewamy słuchawki i każdy przy radosnych dźwiękach muzyki biegniemy w dół 😉 Mnie trochę ponosi przy utworze Acid Drinkers – Love Shack i nie wiem, czy to zasługa muzyki, dystansu, grzańca, czy połączenie tego wszystkiego, ale zaczynam biec i tańcować. Ludzie trochę dziwnie patrzą na moje wygibasy, jednak nie robi mi to wcale. Zbiegi są awesome! Lecimy z Piciem ile fabryka dała i na wypłaszczeniach czekamy na Julkę. Dobiegamy do torów kolejki Bieszczadzkiej i już można wyczuć metę! Drepczemy do końca torowego odcinka, ściągamy kolce i napieramy w stronę mety. Ostatni podbieg, wyciągamy piersiówki, wbiegamy razem. Czas 5.58 z groszami, ale to nieistotne.\nWyskok, medal, brudershaft, grzane piwo, przebierka, chwila odpoczynku, po drodze Troll, zupka i człapiemy do naszego pensjonatu. Na miejscu czekolada, zapach maści przeciwbólowych, Star Wars: Imperium Kontratakuje i osuszanie piersiówek. Zasłużony sen.\nBudzimy się, a za oknem sypie śnieg, aż żal wyjeżdżać. Pakujemy się i czas pożegnać się z Cisną i Bieszczadami.\nWyjeżdżamy spełnieni i z przeświadczeniem, że jeszcze tu wrócimy. Za rok ciśniemy Rzeźnika jak się uda. Picu chce pobiec z Julką, a Ja.. no właśnie szukam pary. Anybody? 😉 Tak czy inaczej, góry staną się częstym punktem na Naszej mapie wycieczek biegowych. A teraz, czas przeturlać się przez CT Poznań i wyleczyć się z kontuzji. Jesienią czas na Forest Run 50 i Łemkowynę 70, a po drodze może Chojnik albo Supermaraton Gór Stołowych po złości Łukaszowi W. 😉 Do zobaczenia na trasie!\nautor: Kuba Adamczewski\nMój powrót do biegania – Zimowy Forest Run\nMistrzostwa Night Runners w biegu na 5 km – 2016