Rewia smaków | Przepis na: Tarta z salami i brokułami\nTarta z salami i brokułami\nSłona tarta z salami, brokułem i porem, z dodatkiem włoskich ziół. Odrobina chili sprawia, że danie jest nieco pikantniejsze, chociaż i tak główny wątek smakowy stanowi tu wyraziste w smaku salami. Nadzienie można dowolnie zmieniać. Potrawa z ewidentną włoską nutą. Apetyczna na ciepło i jeszcze lepsza na zimno.\nPiekarnik rozgrzać do 180°C. Przygotować formę do pieczenia tart.\nCebulę podsmażyć na oliwię z masłem. Dodać pokrojonego pora i salami. Smażyć chwilę. Brokuły obgotować w niesolonej wodzie*, odcedzić i pokroić. Jajka ubić z mlekiem i przyprawami. Dodać podsmażone warzywa z salami i brokuły.\nNa stolnicę przesiać mąkę. Dodać szczyptę soli i zimne masło, Mąkę utrzeć z masłem palcami, dodać jajko i zagnieść. Wstawić do lodówki na 15 min. Po tym czasie ciasto rozwałkować i wyłożyć nim formę. Ciasto ponakłuwać widelcem i obciążyć np. fasolą, aby nie wyrosło. Piec ok. 10 min. Wyjąć podpieczony spód, wysypać fasole i podpiekać jeszcze 5 min. Po tym czasie przelać na ciasto farsz\nz salami i zapiekać ok. 20 min (aż wierzch się przyrumieni i zetnie).\n*wody nie trzeba solić ponieważ farsz i tak będzie doprawiony przyprawami\nZrobiłam już nawet drugi raz tą tartę tak mi posmakowała ;) Ciasto francuskie co prawda kupiłam z lenistwa, za to zrobienie całej reszty zajeło mi dosłownie chwile;)Połączenie smaków po prostu rewelacyjne;)!pozdrawiam!\nSłodka babeczka ;)\nczw., 17/05/2012 - 16:51\nczw., 16/08/2012 - 16:39


Coraz mniej pijanych za kółkiem | zyciewarszawy.pl\nCoraz mniej pijanych za kółkiem\nAgata Łukaszewicz 17-06-2017, ostatnia aktualizacja 17-06-2017 00:07\nO 60 proc. w ciągu sześciu lat spadła liczba zatrzymanych nietrzeźwych kierowców.\nZatrzymani przez drogówkę\nZ roku na rok policja zatrzymuje coraz mniej kierowców za prowadzenie auta po pijanemu. Dowód? Jeszcze w 2010 r. zatrzymanych zostało 142 tys osób, w 2016 r. już tylko 60 tys. Powód? – Jesteśmy coraz skuteczniejsi – twierdzą policjanci. Ale to niejedyny powód. Coraz więcej jest kontroli drogowych także tylko pod kątem trzeźwości. Istnieje też coraz mniejsze przyzwolenie na jazdę z pijanym kierowcą.\nNajwięcej, bo 8,4 tys., nietrzeźwych zatrzymała mazowiecka policja. Drugie miejsce – 7 tys. – zajęła śląska drogówka, a trzecie policjanci z Wielkopolski. Jak to robią?\n– Coraz częściej po weekendach i w okolicach popularnych imienin czy świąt organizujemy tzw. akcje kacyk czy trzeźwy poranek – usłyszeliśmy. Ponad 70 proc. kierowców podczas nich zatrzymanych to osoby, które spożywały alkohol dzień wcześniej. Drogówka zapewnia jednak, że nie ma dla nich taryfy ulgowej.\nZ obserwacji policji wynika, że o wiele rzadziej pijani kierowcy wpadają, kiedy doprowadzą do kolizji lub ktoś zgłosi podejrzane zachowanie na drodze.\nTo jednak tylko jedna strona medalu. Andrzej Markowski, psycholog transportu, twierdzi, że wcale nie dziwią go lepsze statystyki.\n– Istnieje pewien mit o rozpiciu polskich kierowców. W Polsce ok. 5 proc. wypadków to wydarzenia spowodowane przez alkohol wypity przez kierującego. We Francji wypadki z tej przyczyny stanowią 27 proc. wszystkich zdarzeń – twierdzi psycholog.\nCieszy go też coś innego: coraz lepsza współpraca na linii policja–media–społeczeństwo.\n– Nawet najbardziej brawurowo przeprowadzone akcje policji nie dotrą do kierowców, jeśli nie zajmą się nimi media. Policja apeluje, aby zgłaszać kierowców, którzy podejrzanie zachowują się na drodze. Po czym poznać, że jadący przed nami pił? Schematy są dwa: albo przesadna ostrożność, albo przesadna brawura.\nDzięki temu zmienia się postrzeganie osoby pijanej za kierownicą. Częściej otoczenie decyduje się na sprzeciw, odebranie kluczyków czy nawet pościg za pijanym kierowcą. To swego rodzaju współodpowiedzialność na drodze – uważa Markowski.\nZarówno policjanci, jak i eksperci od bezpieczeństwa ruchu drogowego są zgodni, że mniejsza liczba zatrzymanych nietrzeźwych kierowców z pewnością nie jest spowodowana zaostrzeniem kar.\n– Nikt, kto wsiada za kierownicę pod wpływem alkoholu czy środków odurzających, nie bierze pod uwagę, że zostanie zatrzymany lub spowoduje wypadek albo kolizję. I właśnie z tego powodu kontroli drogowych powinno być jak najwięcej. Żeby taki nieodpowiedzialny kierowca, nawet jeśli będzie kalkulował, że nie nadzieje się na patrol, został zatrzymany – tłumaczy Janusz Pospieszalski, ekspert w dziedzinie bezpieczeństwa ruchu drogowego. I potwierdza, że najskuteczniejszy w walce z tymi, którzy za nic mają prawo i bezpieczeństwo innych, jest brak przyzwolenia znajomych, rodziny na taką postawę.\nLepszą sytuację na drogach widać też w statystykach sądowych, choć wyroki za jazdę po pijanemu to nadal prawie 91 proc. przestępstw na drodze. Stanowią też jedną piątą ogółu prawomocnych skazań. W zeszłym roku sąd orzekł za nie 26 tys. wyroków więzienia (w tym 21 tys. w zawieszeniu), 22,4 tys. grzywien i 5,3 tys. kar ograniczenia wolności.\nEfekty przynosi też obowiązkowe leczenie uzależnionych kierowców. W 2015 r. musiało mu się poddać ok. 60 tys. osób przyłapanych na gorącym uczynku. Rok wcześniej ta liczba była o kilka tysięcy mniejsza.\nSpada liczba kierowców jeżdżących po alkoholu. W 2016 r. policja stwierdziła 60 tys. takich przestępstw.


Konferencja: Bezpieczna i świadoma praca na wysokości - Promotor BHP\n10 października 2017 r. we Wrocławiu odbędzie się II konferencja Działu Badań i Rozwoju: Bezpieczna i świadoma praca na wysokości.\nŚwiadomość stosowania środków ochrony indywidualnej przed upadkiemz wysokości.\nPraca na wysokości, dostęp linowy, pasek czteropunktowy – polskie wymagania a wymagania użytkowników.\n09:30 - 09:45 Powitanie\n09:45 - 11:45 I Sesja referatów z panelem dyskusyjnym\n12:00 - 13:00 Pokaz akcji ratunkowej po upadku z wysokości\n14:00 - 16:00 II Sesja referatów z panelem dyskusyjnym\n16:30 - 17:30 Wizyta w Centrum Szkoleniowym – dla osób zainteresowanych\nCentrum Inniowacji we Wrocławiu\nWięcej informacji znajdą Państwo na stronie WWW wydarzenia.


Lampa imitująca światło słoneczne sposobem na depresję sezonową - Ars Dentica, Szczecin\n10 stycznia 2022 13 listopada 2016 przez dr n. med. Joanna Szajnar\nZapraszamy do korzystania z terapii antydepresyjnej przy użyciu światła emitowanego przez specjalistyczną lampę. Wystarczy kilkanaście minut naświetlania w naszej poczekalni podczas oczekiwania na wizytę, żeby poprawić humor i wprawić się w lepszy nastrój!\nZima to czas, kiedy często czujemy się ospali, brak nam energii i sił witalnych. Odbija się to niekorzystnie na naszym samopoczuciu, sprawności intelektualnej a nawet na wyglądzie. Badania dowodzą, że przyczyna takiego stanu bardzo często wiąże się z naszym położeniem geograficznym, a dokładnie – zbyt małą ilością światła słonecznego o tej porze roku. Dolegliwość tę nazwano depresją sezonową.\nCzasami trudno odróżnić depresję od zwykłego obniżenia nastroju, zdarzającego się każdemu, zwłaszcza zimą. Tymczasem depresja to choroba, którą trzeba leczyć. Do najczęstszych objawów depresji należą:\nnotoryczne zmęczenie, brak energii\nuczucie smutku, beznadziejności, pustki\nniska samoocena, poczucie bezwartościowości\nzaburzenia snu – ciągła senność lub trudności z zasypianiem\nstany lękowe, odczucie nieuzasadnionego niepokoju\nbrak zainteresowania tym, co się dzieje dookoła\nniechęć do aktywności seksualnej, spadek libido.\nProblemy te na szczęście można minimalizować lub pozbyć się ich całkowicie a bardzo dobre efekty terapeutyczne przynoszą seanse świetlne.\nOkazuje się, że światło słoneczne potrzebne jest nie tylko do tego, żebyśmy widzieli, ale również dla zdrowia, zarówno fizycznego jak i psychicznego.\nDepresja sezonowa ( czyli związana z brakiem światła słonecznego) najczęściej występuje wśród mieszkańców półkuli północnej, dlatego naukowcy zaczęli wiązać jej objawy z niskim natężeniem światła słonecznego. Okazało się, że im dalej na północ, tym częściej diagnozowane są stany depresyjne, a ich objawy nasilają się w okresie jesieni i zimy. Osoby cierpiące na depresję porównują tę chorobę do pochmurnego dnia. Okazuje się, że nie bez powodu. Gdy za oknem szaro i buro, ciemno, a dzień jest krótki, każdemu z nas zdarza się odczuwać nieokreślony smutek, nostalgię, przygnębienie czy złość. Z kolei trudno się smucić, gdy świat jest pełen barw, podkreślonych słońcem. Światło słoneczne dodaje nam energii i pogody ducha.\nTak zrodził się innowacyjny pomysł na leczenie depresji sezonowej światłem.\nFototerapia, czyli leczenie światłem jest dziedziną rozwiniętą dzięki połączeniu badań medycznych z najnowszymi osiągnięciami techniki. Naukowcy i lekarze opracowali specjalistyczne lampy emitujące światło zbliżone do światła słonecznego, zdolne zapobiegać stanom depresyjnym i wspierające leczenie tej przykrej choroby. Światło emitowane przez specjalistyczne lampy działa na pacjenta jak słońce – dodaje energii, pobudza siły witalne, poprawia jakość snu, likwiduje stany lękowe. Dzięki promieniom światła białego poprawia się także nasz wygląd, krew szybciej krąży w żyłach, dotlenia skórę i wszystkie komórki organizmu, dzięki czemu odzyskujemy blask i witalność.\nW krajach takich jak Japonia czy kraje skandynawskie specjalne lampy są montowane w miejscach użyteczności publicznej takich jak dworce, lotniska, czy wagony metra.\nW naszym gabinecie dbamy nie tylko o zdrowie zębów i jamy ustnej naszych pacjentów, ale także o komfort emocjonalny i dobre samopoczucie, dlatego mając na uwadze, że zbliżający okres roku sprzyja obniżeniu nastroju, nasi pacjenci mogą dodatkowo skorzystać z takiej właśnie terapii antydepresyjnej światłem medycznej lampy Supernova, fińskiej firmy Innolux. Lampa ta daje daje gwarancję najwyższej jakości, bezpieczeństwa i bardzo dobrych efektów leczniczych.\nNa życzenie Pacjentów włączamy lampę podczas oczekiwania w naszej poczekalni.\nJuż kilkuminutowe, ale najlepiej kilkukrotne naświetlanie daje odczuwalne efekty, a stosowanie takiej lampy jest absolutnie bezpieczne i nie wymaga stosowania żadnej ochrony na oczy, ponieważ światło aby było skuteczne powinno doświetlić dolną część siatkówki.\nIstotne jest to, że nie trzeba patrzeć bezpośrednio w źródło światła – można przy lampie np. czytać, jak również nie istnieje możliwość przedawkowania światła – tak jak nie można przedawkować światła słonecznego.\nKategorie Usługi dodatkowe Tagi Terapie wspomagające\n2 komentarze do “Lampa imitująca światło słoneczne sposobem na depresję sezonową”\nŚwiatło zawsze człowiekowi pomaga lepiej znosić trudy i przeciwności losu. Obok światła dziennego i sztucznego wspiera nas także światło oświaty (nazywane kiedyś kagankiem oświaty). Precz z ciemnościami i ciemnotą w każdej postaci, a stałe wizyty u stomatologa niech świadczą o naszym oświeceniu.\nDziękujemy za ten zgrabnie ujęty manifest :)


Prowadzenie kiosku w Mszczonowie - Ogłoszenia Ogłoszenia\nID Ogłoszenia #9248\nFirma RUCH S.A poszukuje osoby do prowadzenia kiosku w Mszczonowie. Nie wymagamy wkładu własnego, zapewniamy wyposażenie oraz Punkt Sprzedaży. Współpraca odbywać się będzie na podstawie umowy agencyjnej (wymagana działalność gospodarcza bądź chęć jej prowadzenia). Możliwe szkolenia na początku i w trakcie współpracy.\n• Sprzedaż i obsługa klientów zgodnie ze standardami firmy.\nAby aplikować, należy wypełnić formularz na naszej stronie (http://ruch.com.pl/kariera/zostan-agentem/) bądź wysłać maila.\nBIZNES handel kiosk kiosku praca ruch sprzedaż


Accomplice Affair – Act of Creation… – AxunArts\nAccomplice Affair to jednoosobowy projekt tworzony przez Przemysława Rychlika, powstały na początku 2005 roku. Płyta, której recenzję teraz czytasz, ukazała się w rok później – początkowo własnym sumptem, by później przeżyć ‚drugi debiut’ już w barwach izraelskiej wytwórni The Eastern Front.\nOsobiście, podczas słuchania „Act of Creation…” nie umiem odnaleźć dużej ilości pozytywnych momentów. Istotny wpływ na to może mieć fakt, iż dark wave to nie moje klimaty. Akt kreacji muzyki autorstwa Rychlika jest ciężki do przejścia, momentami wręcz zniechęcający do dalszego odsłuchu. Słychać, iż jest to pierwszy, debiutancki materiał. Dźwięki wydają się niedopracowane, zgrywane ze sobą chaotycznie i bez pomyślunku.\nDodatkowo, nie umiem doszukać się wzbudzenia jakichkolwiek emocji – a to przecież na celu ma muzyka, szczególnie ta instrumentalna. Chyba, że mówimy o emocjach negatywnych.\nNie chcę, aby ktoś zrozumiał mnie źle. Płyta ta, po prostu mnie przygniotła i nie dała szans na normalny odbiór. Już pierwsze takty utworu otwierającego, zatytułowanego „Pomiędzy mgłą”, wywołały u mnie ten stan. Później powtarzało się to jeszcze przy okazji dźwięków zawartych w „Mroźnym”, „Tam są wierzby płaczące” i „Czarnych emocjach”. Słuchając płyty „Act of Creation…” nie mogłem się skupić, wychodziłem z pokoju by odetchnąć i zaczerpnąć świeżego powietrza. Wracałem na pięć minut i … wychodziłem ponownie. W pewnym momencie nie wytrzymałem i pomyślałem: „Kurcze, muzyka dla samobójców!”.\nTe 45 minut każdego odsłuchu albumu autorstwa Rychlika dawało jednak nadzieję, że ‚coś w przyszłości z tego będzie’. Dzisiaj, kiedy znam już zawartość drugiej płyty (której recenzja pojawi się niedługo na stronie), wiem, że warto było przeżyć przed głośnikiem ten akt tworzenia muzyki i dać artyście szansę na przyszłość. Jednak do tej płyty wracał nie będę. Nigdy.\naccomplice affairact of creationdark wavemuzykaprzemysław rychlikrecenzja\nSara i jej „Erotyczna dusza”.


Najmodniejsze czapki w 2019 roku - Seks Portal - kobieca strona erotyki\nAneta R. 22 stycznia 2019 0\nZima trwa pełną parą!! Wokół nas dużo śniegu, z czego z całą pewnością cieszą się miłośnicy sportów zimowych. Niskie temperatury niestety nie wszystkich nas cieszą. Negatywne odczucia zimno budzi szczególnie w kobietach, które bardzo nie lubią chodzić w czapkach. Co zatem nam pozostaje?\nDużo kobiet niezależnie od wieku i stylu ubierania, po prostu czapek nie znosi. Mamy odczucie że nam przeszkadzają, drapią…a tymczasem zima 2019 nie pozostawia nam wyboru i czapkę należy ubrać, chyba że chcemy nabawić się zapalenia zatok, grypy czy też innych chorób.\nNie ma sensu są jednak martwić bo znajdziemy ogromną ilość czapek, które w 2019 roku są modne i będziemy wyglądać w nich gustownie, pięknie i seksownie. Z całą pewnością propozycja jest bardzo bogata i różnorodna, przez co każda z Pań, nawet najbardziej wybrednych znajdzie coś dla siebie.\nPoniżej prezentujemy najbardziej modne czapki w 2019 roku.\nJasny niebieski kolor, na pewno rozjaśni ciemne i ponure dni. Czapka jest nie tylko jedną z najmodniejszych w 2019 ale również stworzona jest z miłego w dotyku materiału, przez co przyjemnie się ją nosi. Delikatne koraliki jeszcze bardziej zwiększają jej piękno. Warto zaopatrzyć się w zestaw i wybrać rękawiczki w tym samym kolorze.\nJasnoróżowa czapka z motywem kwiatu z całą pewnością jest idealna dla kobiet eleganckich. Zestaw – czapki, szala i rękawic prezentuje się po prostu idealnie. Delikatny róż świetnie pasuje do różnych płaszczów i kurtek.\nCzapka z daszkiem to nie tylko męski styl. Granatowa czapka zimowa z daszkiem jest idealna na zimę w 2019 roku. Łańcuszek dodaje jej niesamowitego wykończenia i uroku. Polecana jest przede wszystkim dla nastolatek i kobiet, które wiedzą czego chcą.\nCzy już wiesz, która czapka jest dla Ciebie idealna tej zimy?\nTAGS » czapki, czapki 2019, modne czapki, zima, zima w czapce


Chamberlain ocalił Hitlera | Przegląd\nW 1938 r. tylko tchórzliwa polityka państw zachodnich uratowała życie führerowi\nPanuje powszechna opinia, że niemiecka opozycja była gotowa zgładzić Hitlera dopiero wtedy, gdy klęska\nIII Rzeszy była nieuchronna. Nie do końca odpowiada to prawdzie. W 1938 r.\nzawiązano przeciw Hitlerowi tzw. spisek wrześniowy (Septemberverschwörung). Wzięli w nim udział generałowie, dyplomaci, funkcjonariusze wywiadu. Oddział uderzeniowy (Stoßtrupp) 30 uzbrojonych śmiałków był gotów wedrzeć się do Kancelarii Rzeszy i zabić führera, zanim zdąży podpalić świat.\nW polityce zagranicznej dyktator kroczył od sukcesu do sukcesu. Wystąpienie Niemiec z Ligi Narodów w 1933 r., wprowadzenie powszechnej służby wojskowej w 1935 r. i remilitaryzacja Nadrenii w roku następnym spotkały się z poparciem wszystkich odłamów elity politycznej oraz szerokich mas społeczeństwa. Aneksja Austrii w marcu 1938 r., dokonana bez rozlewu krwi, sprawiła, że Hitler znalazł się u szczytu potęgi. Ale to wpędziło go w szaleństwo. Uznał się za narzędzie opatrzności, geniusza, który się nie myli. Postanowił nie tylko odebrać Czechosłowacji Sudety, ale też unicestwić to sprzymierzone z Francją państwo, nawet gdyby miało to oznaczać światową pożogę.\nNiemieccy politycy i wojskowi o nastawieniu narodowo-konserwatywnym także chętnie zagarnęliby Sudety. „Czechy w postaci narzuconej przez wersalski dyktat są nie do zaakceptowania dla Niemiec”, stwierdził w maju 1938 r. szef sztabu generalnego, Ludwig Beck. Ale nie chcieli wojny z mocarstwami zachodnimi, dobrze rozumiejąc, że skończy się rzezią europejską i zgubą Rzeszy. Przerażeni obłędem Hitlera generałowie, funkcjonariusze Abwehry i urzędnicy zorganizowali więc spisek.\nKonspirator Hans Oster\nDuszą sprzysiężenia został miłośnik koni i pięknych kobiet, płk Hans Oster z Abwehry (wywiadu wojskowego). Ten człowiek o wyrafinowanych manierach, syn pastora, uważał hitlerowski reżim za „bandę rozbójników”. Jak napisał niemiecki historyk Joachim Fest, Oster stanowił rzadkie połączenie moralności, lekkomyślności i przebiegłości. Nazywał Hitlera świnią, którą należy zgładzić. Kipiący energią oficer nie zrażał się niepowodzeniami. Stworzył rozległą sieć kontaktów. Wśród spiskowców znalazły się tak różne osobowości, jak konserwatywny dyrektor Reichsbanku, do 1937 r.\nminister gospodarki Rzeszy Hjalmar Schacht, były nadburmistrz Lipska i rządowy komisarz ds. cen, narodowy konserwatysta Carl Goerdeler oraz szef policji berlińskiej, dawny zwierzchnik SA, zatwardziały antysemita Wolf-Heinrich von Helldorf. Kronikarzem niemieckiego ruchu oporu został prawnik Hans Bernd Gisevius. Szef Abwehry, obdarzony skomplikowanym intelektem, skłonny do melancholii Wilhelm Canaris, nie brał bezpośredniego udziału w konspiracji, ale ułatwiał Osterowi działania.\nWiosną i latem 1938 r. spiskowcy wysyłali licznych emisariuszy do Wielkiej Brytanii, próbując skłonić Londyn do stanowczego wystąpienia przeciw Hitlerowi. Liczyli, że jeśli imperium brytyjskie zagrozi Rzeszy wojną, niemieccy generałowie zrozumieją, że sytuacja jest dramatyczna, i dla dobra kraju zapomną o przysiędze wierności złożonej dyktatorowi. Nad Tamizę podążyli m.in. pomorski posiadacz ziemski i konserwatysta Ewald von Kleist-Schmenzin oraz przemysłowiec Hans Böhm-Tettelbach, próbował też dyplomata Theo Kordt, radca ambasady w Londynie. Zrozpaczony sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Ernst von Weizsäcker prosił wysokiego komisarza Ligi Narodów w Gdańsku, Carla Jacoba Burckhardta, aby przy użyciu wszystkich swoich wpływów skłonił Brytyjczyków do stanowczego gestu wobec Niemiec. Powinni nawet wysłać do Berlina jakiegoś butnego generała ze szpicrutą, gdyż jest to jedyny język, który zrozumie Hitler – przekonywał von Weizsäcker.\nAle emisariusze nie wskórali niczego. W rozmowach nie byli skłonni wyrzec się zdobyczy dyktatora, więc brytyjscy politycy uznali ich za wilki w owczej skórze. Zresztą premier Neville Chamberlain wolał ułożyć się z Hitlerem. Prowadził pozornie racjonalną politykę. Zdawał sobie sprawę, że imperium brytyjskie, osłabione po I wojnie światowej, nie przetrwa następnego konfliktu. Chciał więc nasycić agresywne Niemcy, aż staną się „ociężałe, leniwe i skłonne do pokoju”. Był gotów oddać Hitlerowi nie tylko Sudety i całe Czechy, ale także polskie Pomorze i Górny Śląsk.\nGen. Ludwig Beck był moralistą i wychowawcą, lecz nie człowiekiem czynu. Usiłował przekonać innych najwyższych dowódców, by zbiorowo podali się do dymisji. Ten akt nieposłuszeństwa miał skłonić Hitlera do rezygnacji z ataku na Czechosłowację i do oczyszczenia rządu z radykałów, uprawiających politykę międzynarodowego awanturnictwa. Generałowie przeważnie rozumieli, że wojna światowa skończy się klęską, ale nie byli gotowi do otwartego sprzeciwu wobec „wodza”. 18 sierpnia 1938 r. zniechęcony Beck podał się do dymisji. Jednak na prośbę dyktatora nie opublikował tej decyzji. W ten sposób stracił szansę, aby niepokój w armii i w całym narodzie przekuć w otwarte wyzwanie rzucone władzy politycznej. Następcą Becka został gen. Franz Halder. On także przystąpił do spisku. Był gotów aresztować Hitlera. Nazywał go krwiopijcą i obłąkanym, który traktuje moralność, religię i ojczyznę tylko jako narzędzia swojej bezgranicznej żądzy władzy. Ale również Halder hamletyzował, liczył, że wodza III Rzeszy usunie wypadek lub zamach zorganizowany przez kogoś innego. Był gotów wydać rozkaz do zamachu stanu tylko wtedy, gdy Hitler uderzy na Czechosłowację, a Wielka Brytania wypowie wojnę Rzeszy. Spiskowcy uzależnili więc własne działania od okoliczności zewnętrznych. To przyczyniło się do ich klęski.\n1 września 1938 r. Halder w rozmowie z naczelnym dowódcą wojsk lądowych, gen. Waltherem von Brauchitschem, oświadczył, że podobnie jak Beck jest przeciwny wojennym planom Hitlera i w walce z dyktatorem wykorzysta wszelkie możliwości, jakie daje mu funkcja szefa sztabu. Brauchitsch spontanicznie uścisnął mu dłonie. Okazało się jednak, że dowódca Wehrmachtu nie potrafi zdecydować się na walkę z Hitlerem. Generałowie sprzeciwiali się tylko wojennym zamiarom führera. Inni sprzysiężeni z Osterem i Giseviusem byli radykalniejsi. Głosili, że ze względu na liczne zbrodnie reżim musi być usunięty w każdych okolicznościach. Powstał nawet swoisty „spisek w spisku”, zawiązany przez bezpardonowych przeciwników wodza III Rzeszy.\nNa polecenie Haldera Hans Oster przystąpił do organizowania zamachu stanu. Wciągnął do sprzysiężenia\ngen. Erwina von Witzlebena, komendanta berlińskiego okręgu wojskowego. Zapytany, czy jest gotów się przyłączyć, Witzleben odpowiedział: „W ogóle nie znam się na polityce, ale wcale tego nie potrzebuję, aby wiedzieć, co należy zrobić”. Do spisku dołączył dowódca 2. Grupy Armii we Frankfurcie, gen. Wilhelm Adam. 4 września Halder rozmawiał z Hjalmarem Schachtem, który przyrzekł, że w przypadku zamachu stanie na czele rządu. Witzleben pozyskał podwładnego, grafa von Brockdorffa-Ahlefeldta, dowódcę stacjonującej w Poczdamie elitarnej 23. Dywizji Piechoty. Jej żołnierze mieli zająć Kancelarię Rzeszy, kluczowe ministerstwa, placówki policji, gestapo i SS, rozgłośnie radiowe, przekaźniki i węzły łączności. Brockdorff-Ahlefeldt osobiście dokonał rozpoznania wszystkich obiektów, łącznie z nadajnikiem radiowym w Königs Wusterhausen.\n1. Dywizja Lekka, której dowódcą był Erich Höpner, manewrująca na pograniczu Turyngii i Saksonii, miała zagrodzić drogę do Berlina dywizji osobistej ochrony dyktatora, SS Leibstandarte Adolf Hitler, stacjonującej wtedy w pobliżu granicy czeskiej. Na krótko przed 15 września Witzleben uznał przygotowania do wojskowego zamachu stanu za zakończone.\nZabić czy aresztować?\nGisevius oraz młodsi spiskowcy chcieli zabić Hitlera. Witzleben, Beck, Canaris i inni zamierzali go aresztować i osądzić. Oster proponował, aby postawić go przed komisją lekarską, która uzna go za człowieka niespełna rozumu. Na przewodniczącego tego gremium przewidziano słynnego psychiatrę Karla Bonhoeffera, którego zięciem był jeden ze spiskowców, Hans von Dohnanyi z Ministerstwa Sprawiedliwości Rzeszy.\nCzekano na rozkaz Hitlera o mobilizacji, kiedy niespodziewanie 13 września wieczorem nadeszła wiadomość, że premier Chamberlain gotów jest przybyć w każde miejsce i prowadzić negocjacje. Przyleciał dwa dni później do alpejskiej rezydencji wodza w Berchtesgaden. Spiskowcom opadły ręce. Oczekiwali ze strony Londynu wypowiedzenia wojny, a nie ustępstw. Czyżby Hitler miał odnieść następny triumf? „W rozpaczy zwiesiliśmy głowy. Wszystkie znaki wskazywały, że to koniec naszej rewolty”, zapisał Gisevius. Konspiratorzy zdołali jednak się pozbierać. Kiedy Witzleben zauważył, że Halder się waha, zapowiedział, że w razie konieczności sam wyda rozkaz do akcji. 20 września w mieszkaniu Ostera odbyła się narada, w której wzięli udział Witz-\nleben, Beck, Gisevius, zapewne Goerdeler, kpt. Friedrich Wilhelm Heinz oraz kapitan marynarki wojennej Franz Maria Liedig. Tym dwóm oficerom powierzono wcześniej zadanie stworzenia grupy uderzeniowej, która, dowodzona przez Witzlebena, unieszkodliwi policjantów pilnujących Kancelarii Rzeszy przy Wilhelmstraße 78, złamie opór esesmanów i wedrze się do gabinetów Hitlera.\nKpt. Heinz był weteranem I wojny światowej. Walczył przeciwko polskim powstańcom na Górnym Śląsku i został ciężko ranny. Był w SA i w prawicowej organizacji paramilitarnej Stahlhelm. Wstąpił do NSDAP i został z niej usunięty, ponieważ należał do jej narodowo-bolszewickiego, przeciwnego Hitlerowi skrzydła. Dzięki znajomościom ten „pies wojny” stworzył Stoßtrupp, złożony z ok. 30 młodych oficerów, studentów i robotników, zuchwałych i brutalnych, biegle posługujących się bronią. Kiedy Witzleben wyszedł z mieszkania Ostera,\nkpt. Heinz stwierdził, że nie wystarczy aresztować Hitlera, lecz należy go zabić. Nawet pojmany dyktator jest bowiem silniejszy niż cały korpus armijny. Oficer zapowiedział, że podczas aresztowania doprowadzi do szamotaniny, podczas której führer zostanie zastrzelony. Po pewnych wahaniach Oster wyraził zgodę, aczkolwiek zdawał sobie sprawę, że generałowie są przeciwni zgładzeniu Hitlera.\nChamberlain nie przeczuwał, że Hitler chce nie ugody, lecz wojny. 22 września zadowolony brytyjski premier ponownie wylądował w Niemczech, tym razem w Bad Godesberg nad Renem. Przywoził zgodę Londynu i Paryża na zajęcie Sudetów. Dzień wcześniej rząd Czechosłowacji pod naciskiem brytyjskim zgodził się na rozbiór kraju. Ale w Godesbergu führer zażądał nie tylko prawa do natychmiastowego wkroczenia wojsk niemieckich w Sudety, ale także zaspokojenia pretensji terytorialnych Polski i Węgier wobec Czechosłowacji. Chamberlain poczuł się upokorzony i oszukany. Rokowania zostały zerwane. Hitler zapowiedział, że zatrzyma swoje dywizje tylko wtedy, gdy warunki, które postawił w Godesbergu, zostaną spełnione do 28 września, do godziny 14. Wojna wydawała się nieuchronna. Do Berlina przybył sir Horace Wilson, najbliższy doradca dyplomatyczny Chamberlaina, który 26 września ostrzegł Hitlera podczas rozmowy w Kancelarii Rzeszy: „Jeżeli, postępując zgodnie ze swymi zobowiązaniami traktatowymi, Francja podejmie kroki wojenne przeciwko Niemcom, Zjednoczone Królestwo będzie czuło się zobowiązane do wsparcia jej”. Dyktator odpowiedział tego dnia wieczorem, wygłaszając wściekłą tyradę przeciwko Czechom w Pałacu Sportu. Francja powołała pod broń rezerwistów.\nSpiskowcy z nowym zapałem przystąpili do działania. Oster za kulisami postarał się, aby Hitler tym razem nie opuścił Berlina. Członkowie grupy uderzeniowej kpt. Heinza, zaopatrzeni w broń, amunicję, granaty ręczne i materiały wybuchowe, czekali na sygnał w różnych kwaterach prywatnych w Berlinie, np. przy Eisenacher Straße 118.\n28 września, o godzinie 11, Erich Kordt, przywódca spiskowców w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, otrzymał od brata z Londynu informację, że Wielka Brytania wypowie Rzeszy wojnę, jeśli armia niemiecka wkroczy na teren Sudetów. Erich Kordt oraz zastępca szefa policji berlińskiej, Fritz-Dietlof von der Schulenburg postanowili, że razem otworzą od wewnątrz wielkie drzwi Kancelarii Rzeszy i wpuszczą grupę uderzeniową do środka. Kordt usilnie prosił: „Nie czekajmy do popołudnia ani do jutra. Musimy uderzyć natychmiast, zanim zostaniemy wykryci!”. W kwaterze głównej wojsk lądowych podniecony Witzleben ogłosił, że „nadszedł czas”. Gen. Halder chciał jednak czekać do godziny 14. Jako szef sztabu generalnego nie miał prawa wydawania rozkazów oddziałom, usiłował pozyskać pomoc Brauchitscha, naczelnego dowódcy\nWehrmachtu. Ten nie mógł się zdecydować. Powiedział, że najpierw musi się udać do Kancelarii Rzeszy, aby osobiście zbadać sytuację. W siedzibie Abwehry Oster siedział przy biurku, gotów wysłać grupie uderzeniowej sygnał do ataku. Wszyscy czekali. „Minuty przechodziły w godziny niewysłowionego napięcia”, zanotował Gisevius.\nDosłownie w ostatniej chwili nadeszła wieść, że Hitler zgodził się na udział w czterostronnej konferencji pokojowej w sprawie Czechosłowacji, którą zaproponował Mussolini. Wódz ugiął się pod naciskami wszystkich stron i do końca życia żałował, że wtedy nie wszczął wojny. Zaszokowani spiskowcy zrozumieli, że ich plany legły w gruzach. Tylko Gisevius gorączkowo wzywał do zamachu stanu. Ostro zganił go Witzleben, stwierdzając, że żołnierze nie wystąpią przeciw Hitlerowi w godzinie jego największego triumfu. W Monachium mocarstwa zachodnie zgodziły się na rozbiór Czechosłowacji. Chamberlain łudził się, że ocalił pokój na całe pokolenie, w ojczyźnie zaś przyjęto go jak zbawcę. Polska, zamiast w stosownym czasie wspierać Pragę i zachęcać do twardej postawy sprzymierzoną Francję, ułatwiła zadanie brunatnemu dyktatorowi, uczestnicząc w podziale łupów.\nPo kilku dniach garstka smętnych konspiratorów zebrała się przy kominku w domu Witzlebena. Jak zapisał Gisevius, rozmyślając nad klęską i nieszczęściem, jakie spadło na Europę, wrzucili swoje wspaniałe projekty do ognia. Już po wojnie Franz Halder powiedział gniewnie w rozmowie z brytyjskim dziennikarzem: „To wasz premier, wasz premier pogrzebał nasze nadzieje, ulegając Hitlerowi”. „Chamberlain ocalił Hitlera”, oskarżał Gisevius. Trzeba przyznać, że także brak zdecydowania przyczynił się do klęski konspiratorów. Historyk Joachim Fest napisał, że żadna z prób obalenia Hitlera nie miała większych szans powodzenia niż spisek wrześniowy.


Leon imieniny obchodzi: - PoDzIeMnA_sCeNa_!\nWysłany: Wto 21:44, 08 Kwi 2014 Temat postu: Leon imieniny obchodzi:\nprzygotowanie do glodowki, a obcinanie kalorii to 2 rozne rzeczy. [link widoczny dla zalogowanych] wieczorkiem herbatka a rano\nSzklok, a moze poczytalbys pare postow wstecz?, ewentualnie pierwszych 50 stron? dwa miesiÄ\nce laby... [link widoczny dla zalogowanych] BraĹam to zaraz z osatynÄ\nza jednym zamachem tak lekarz mi kazaĹ. MOgĹy by dziewczyny to przejÄ\ngle wychodziĹa i wĹaĹciwie wgl nas nie kontrolowaĹa, nigdy jej nie byĹo kiedy chciaĹyĹmy o coĹ zapytaÄ. Tylko z sauny korzystaj przed uĹoĹźeniem fryzury ale najwaĹźniejsze, Ĺźe ten kto miaĹ przeczytaÄ- przeczytaĹ i teraz Ĺadniorkowa do dzieĹa Do PoszukujÄ... - sprĂłbuj posĹuchaÄ tego... NiektĂłre kosmyki siÄ krÄcÄ\n, reszta jest napuszona. Katowice Skoro rodzi w listopadzie, to wkrĂłtce powinien wyskoczyÄ jej brzuch, ale nawet ostatnio zauwaĹźyĹam, Ĺźe siÄ zaokragliĹa tak jak podczas pierwszej ciÄ\nTak, bo mierzyĹam siÄ dosyÄ dawno i jeszcze urosĹam. [link widoczny dla zalogowanych] Wiecie co to nie jest tak Ĺźe po 18 nie wolno nic jeĹc-waĹźne jest aby okoĹo (lepiej wiÄcej niz mniej) 2 godziny przed snem juz nic nie jest.\nDzisiaj na wadze minus o,4 kg! Trzymajcie siÄ dziewczyny i piszcie, piszcie, piszcie trwa to jakieĹ kilka godzin dziennie do czasu kiedy brat nie wrĂłci ze szkoĹy...potem wracam do rzeczywistoĹci. Jednak moĹźe byÄ tak, Ĺźe przyzwyczai siÄ do jednego rodzaju stymulacji i w przyszĹoĹci bÄdzie miaĹa problem z osiÄ\ngniÄciem orgazmu podczas stosunku. zastosuje kuracje magnezem jesli to nie pomoze skonsultuje sie z lekazem. [link widoczny dla zalogowanych]\nteĹź jest facet. Jest to co najmniej niepowazne. Ja robilem to w BiaĹymstoku, zabieg trwa 10 minut calkowicie bezbolesnie nawet nic nie widac po zabiegu mozna normalnie chodzic kosztuje to 200zl ale warto bo problem nigdy nie wraca! Wyobrazam sobie co czujecie, bo sama bardzo niedawno pozegnalam moja ukochana Babcie. moĹźe ktoĹ poleci jakÄ\nodĹźywke? Poza tym te kosmetyki TIGI... dzieci nie mamy...\nRobilam badania krwi przed i po glodowce i byly calkowicie inne .Po glodowce wyniki z badan krwi mialam wspaniale.Niech nikt nie mowi ,ze nie bylo to oczyszczenie krwi z toksyn.Dlaczego w takim razie cera bardzo sie poprawia? The Bobbettes - Mr.\nTO JESZCZE JA, jeĹli macie juĹź dzikie miÄso marsz do apteki po PIGMENTUM CASTELLINI!! [link widoczny dla zalogowanych] W pracy mam super stoĹĂłwkÄ, w domu mÄĹźuĹ gotuje (a jest kucharzem z zawodu\nda o niebo lepiej!!!! narcotic thrust - when the dawn breaks Ja osobiĹcie mam ich dziĹ doĹÄ, doprowadzajÄ\nmnie do szaĹu. na pewno bÄdzie Ci dobrze w tych kolorach Ja mam kolczyka w pÄpku i goiĹo mi siÄ ok.miesiÄ\nca, troche bolaĹo. [link widoczny dla zalogowanych]\nĹźek nabiaĹ powinno sie odrzuciÄ i ogĂłlnie warzywa,owoce,razowe pieczywo itp...ale tak wĹaĹnie jadĹam tuz przed gĹodĂłwka. DziÄki i rĂłwnieĹź pozdrawiam Bellla a Ty dĹugo pĹywasz? Czy ĹÄ\ntkowski jest chirurgiem ktĂłry bierze pod uwagÄ oczekiwania pacjenta co do ksztaĹtu nosa czy teĹź wychodzi z zaĹoĹźenia Ĺźe wie co jest najlepsze? 4 Torbicka MiaĹam kilka operacji w Ĺźyciu. jak tamta dziewczyna ma jakies wonty to iwesz jej problme..;/;p pozdtroo:*\nMoĹźe brakuje mi jakis witamin albo jestem chora ???? [link widoczny dla zalogowanych] TwĂłj facet to zapewne erotoman, i jest uzaleĹźniony od oglÄ\nPo prostu zadzwon Ty, maz lub ktos z bliskich znajomych to nie bedziesz sie denerwowac o ta sprawe. Ale jestem sklonna tyle dac tylko po to by wyjsc stamtad z usmiechem na twarzy, a nie ze lzami w oczach jak ostatnio ze studia Farouka ĹťyczÄ ci powodzenia Przez nastepne kilka godzin nie moglam wstac. No ale one pewnie sÄ\nnajlepiej. [link widoczny dla zalogowanych]\n- i w beeeeeek. Bez zbÄdnego glÄdzenia, po prostu tak jak powinno byÄ. bo pĂłĹşniej nie ma wyjĹcia- chirurg pozostaje Nie opuszczajcie topiku, dziewczyny! wyciÄli mi czÄĹÄ paznokcia i naroĹl, ktĂłra sie na paznokciu znajdowaĹa.. rozmowa po wlosku, angielsku, testy psychologiczne po wlosku, list handlowy do przetlumaczenia z wloskiego na angielski, rozmowa z szefem zgrywajacym sie na niemilego itp. I jak to wyglada?


Kwiecień: filmy - Kajet Kulturowy\nOpublikowano 10 kwietnia 2017 AutorWeronika SowińskaZostaw komentarz\nKwiecień w kinie to czas przejścia między ostatnim rzutem oscarowych filmów a wysypem kolejnych festiwalowych propozycji. Poniżej kilka pozycji godnych uwagi w tym miesiącu.\n1. „Świt” reż. Laila Pakalnina, Łotwa/Estonia/Polska, 2015\nNagrodzony podczas Tallinn Black Nights Film Festival za najlepsze zdjęcia dla Wojciecha Staronia. Fabuła filmu zainspirowana jest sowiecką historią propagandową o Pawliku Morozowie, który zadenuncjował swego ojca tajnej milicji i w odwecie został zamordowany przez rodzinę. Jego życie miało przyświecać dla wszystkim „prawym” obywatelom Związku Radzieckiego. Jedną z głównych ról odgrywa tutaj Wiktor Zborowski.\n2. „Małżeńskie porachunki” reż. Ole Bornedal, Dania, 2017\nDruga pozycja z polskich akcentem – tym razem – Marcin Dorociński. Ib i Edward mają już dość swoich żon oraz dotychczasowego życia i chętnie zakosztowaliby swobody. Przy kieliszku układają misterny plan, a potem wynajmują płatnego zabójcę (Dorociński), który ma im pomóc odzyskać wolność. Okazuje się jednak, że bohaterowie nie doceniają swoich żon i nieoczekiwanie to oni muszą zacząć obawiać się o swoje życie.\n3. „U pana Marsa bez zmian” reż. Dominik Moll, Francja/Belgia, 2016\nWybuchowa mieszanka czarnego humoru, kina familijnego, a nawet ekologicznego thrillera. Philippe zostaje sam z dwójką nastoletnich dzieci. Córka spędza całe dni na nauce, a syn odkrywa uroki samodzielnego decydowania o życiu. Ojciec nie może nawiązać z nimi nici porozumienia. Z podobnymi kwestiami zmaga się w pracy. Jego nowy współpracownik to zamknięty w sobie dziwak, który obcina mu ucho tasakiem. Ta czarna komedia stanie się thrillerem, kiedy oprawca zapuka do drzwi domu Philippe, który ukojenie znajduje tylko w sennych lewitacjach w stroju kosmonauty.\n4. „Klient” reż. Asghar Farhadi, Iran/Francja, 2016\nZdobywca Oscara 2017 w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny oraz nagród MFF w Cannes 2016 za najlepszy scenariusz i rolę męską. Rozgrywający się we współczesnym Teheranie thriller psychologiczny. Przeprowadzony w biały dzień atak na młodą kobietę rozpoczyna prywatne śledztwo jej męża. Mężczyzna za wszelka cenę usiłuje dotrzeć do agresora – bez pomocy policji, poza prawem – by poznać motywy jego działania.\n5. „Zud” reż. Marta Minorowicz, Polska/Niemcy, 2016\nNagrodzony na Festiwalu Filmowym w Gdyni w 2016 roku w sekcji Inne Spojrzenie. Jedenastoletni Sukhbat jest nomadem i wraz z rodzicami mieszka na mongolskim stepie. Życie, które toczy się pod dyktando przyrody, jest bardzo trudne, a nagły spadek temperatury powoduje masowe umieranie zwierząt należących do rodziny Sukhbata. W tej sytuacji ojciec chłopca musi znaleźć inny sposób na przetrwanie. Wyjściem z sytuacji wydaje się złapanie dzikiego konia i przygotowanie go do startu w wyścigach. Od tego momentu cała odpowiedzialność za losy rodziny spoczywa na barkach chłopca, który musi porzucić beztroskie dzieciństwo, oswoić dzikiego konia i wygrać wyścig.\nZdjęcie główne: kadr z filmu „U pana Marsa bez zmian” reż. Dominik Moll, Francja/Belgia, 2016\nKategorieFilmTagiAsghar Farhadi, Dominik Moll, Klient, Laila Pakalnina, Małżeńskie porachunki, Marta Minorowicz, Ole Bornedal, Świt, U pana Marsa bez zmian, Zud\n← Poprzedni Poprzedni wpis: Topografia pamięci\nNastępny → Następny wpis: Kwiecień: literatura


Wypożyczalnia Główna - Miejska Biblioteka Publiczna w Chrzanowie\nWiosenny kiermasz książek – książki za złotówkę!\nkiermasz książki, PROMOCJApoleca, Wypożyczalnia Główna / Aktualności, Zapowiedzi\nKsiążka za 1 zł! Od 2 do 6 kwietnia (w godzinach otwarcia Biblioteki) zapraszamy na wiosenny kiermasz książek: ciekawe książki za złotówkę!Każdy znajdzie coś dla siebie!\nKsiążka z różą w tytule – ekspozycja książek w ramach Małopolskich Dni Książki “Książka i Róża”\nMałopolskieDniKsiążkiKSIĄŻKAIRÓŻA2021, Wypożyczalnia Główna / Aktualności, Relacje\nKsiążka z różą w tytule – ekspozycja książek w ramach Małopolskich Dni Książki “Książka i Róża” Właśnie ruszyła ekspozycja książek KSIĄŻKA Z RÓŻĄ W TYTULE w ramach Małopolskich Dni Książka “Książka i Róża”, która potrwa do 24 kwietnia. Przygotowaliśmy dla Was ciekawe tytuły z różą. Zachęcamy do zapoznania się z …\nKsiążka z różą w tytule – ekspozycja książek w ramach Małopolskich Dni Książki “Książka i Róża” Czytaj więcej »\nlip 20 2020 9 lipca 2020\nMęczy Cię czytanie książek z małą czcionką? Mamy u siebie WIELKIE LITERY!\nCZYTELNIApoleca, Wypożyczalnia Główna / Aktualności, Zapowiedzi\nWIELKIE LITERY – książki dla osób słabowidzących Wielkie Litery to nowe wydania książek ze specjalną czcionką, składem i kontrastem, które chronią wzrok i ułatwiają czytanie osobom słabowidzącym. Dzięki dużej czcionce lektura Wielkich Liter jest wygodniejsza, a przejrzysty format nie nadwyręża wzroku czytelnika. Serdecznie zapraszamy do biblioteki osoby słabowidzące i seniorów! …\nMęczy Cię czytanie książek z małą czcionką? Mamy u siebie WIELKIE LITERY! Czytaj więcej »\nsty 30 2020 20 kwietnia 2020\n14 lutego zapraszamy naszych czytelników, miłośników książek, do wspólnej walentynkowej zabawy – Randka w ciemno z książką!\nPROMOCJApoleca, Randka w ciemno z książką, Wypożyczalnia Główna / Aktualności, Zapowiedzi\nWalentynki to świetna okazja do zakochania się w czytaniu, bo książka to świetny kompan na długie zimowe wieczory, bezsenne noce, wypady urlopowe i wspólny odpoczynek. Zachęcamy do wyboru książki, ale bez oceniania jej po okładce. Dlaczego? Wybierając nową książkę do czytania, często kierujemy się autorem, przeczytaną recenzją, opinią innych osób, marketingowym …\n14 lutego zapraszamy naszych czytelników, miłośników książek, do wspólnej walentynkowej zabawy – Randka w ciemno z książką! Czytaj więcej »


Katoliccy miliarderzy. Dlaczego nie ma ich w Polsce i jak bardzo są potrzebni (E-Book) | Niepoprawni.pl\nKatoliccy miliarderzy. Dlaczego nie ma ich w Polsce i jak bardzo są potrzebni (E-Book)\nwilre - 23 Lipca, 2020 - 15:42\n„Ta książka to kopalnia inspiracji!” – taka informacja zwrotna dociera do mnie od większości Czytelników tego e-booka. Podkreślają, że „Katoliccy miliarderzy” dali im niezwykłą motywację do działania.\nNo dobrze, ale o czym właściwie jest ten e-book?\njakie są największe problemy, które ograniczają katolików w Polsce\nco muszą zrobić polscy katolicy, żeby rozwiązać te problemy\ndlaczego katolicy powinni mieć wielkie aspiracje\ndlaczego katolicy powinni ze sobą współpracować\ndlaczego św. Maksymilian powinien być wzorem dla współczesnych katolików.\nSkąd pomysł na napisanie e-booka o katolickich miliarderach?\nZaczęło się od fanpage’a, na którym zadałem pytanie, dlaczego w Polsce nie ma katolickich miliarderów. Odpowiedzi było wiele, ale z nich wzięła się myśl, by to wszystko uporządkować i podzielić się własnymi doświadczeniami oraz przemyśleniami w sprawie.\nKościół katolicki a kapitalizm\nCiepło się w e-booku wypowiadam o kapitalizmie. Zresztą nieważne o czym bym się ciepło wypowiadał – od encyklik Leona XIII można znaleźć w Magisterium wiele argumentów za takim, bądź innym ustrojem politycznym, czy gospodarczym. Co więcej – wskazania mogą się zmieniać! Dlaczego? Bo KNS, jak mało który obszar Magisterium, zależy od przesłanek, na podstawie których ocenia się daną ludzką rzeczywistość. Innymi słowy – kryteria oceny się nie zmieniają, ale jeśli ocena wystawiana jest na podstawie niepełnych informacji, zbyt jednostronnych, albo po prostu błędnych, bo innych przesłanek Papież nie posiadał – wówczas dokumenty te nie są wiążące. Tak mi się wydaje? Nie, tak wydaje się kard. Ratzingerowi, który jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary tworzył w 1986 r. dokument pt. Instrukcja o chrześcijańskiej wolność i wyzwoleniu. Polecam szczególnie rozdział V od pkt. 72., gdzie mowa jest o niezmiennych zasadach, kryteriach ocen i okolicznościowych ocenach.\nBycie katolikiem a pokusy i grzechy\nCzy bycie katolikiem impregnuje na pokusy i grzechy główne? Bynajmniej. Bez względu na to czym zarządzasz, jak wiele masz, jak wiele masz szansę mieć, albo zarządzać… musisz dbać o swoją duszę, bo co z tego, że cały świat posiądziesz, a własną duszę stracisz? Życie duchowe, którego fundamentem powinny być spowiedź i Msza, asceza, by bez względu na rozwój wypadków, być wolnym od nieuporządkowanego przywiązania do czegokolwiek – to fundamenty, które się nie zmieniają bez względu na Twoje miejsce w drabinie społecznej. Chory z chciwości może być ten, który nic nie ma, jak i ten, któremu wciąż mało tego, co ma. To oczywiste, jednak wciąż poznaję, że nie dla wszystkich.\nPieniądz, czyli narzędzie do zmieniania świata\nDonald Trump, Bill Gates, George Soros – chyba nie ma wątpliwości, że wszyscy trzej wywierają silny wpływ na rzeczywistość. Niektórzy nie przestają nawet po śmierci – że wspomnę o dr. Janie Kulczyku. Dr Kulczyk odszedł z tego świata, ale narzędzie, które pozostawił, wciąż wpływa na rzeczywistość, prawda?\nTen e-book jest także po to, by uświadomić, że jeśli nie my, to oni. Bo zawsze znajdzie się ktoś, kto zgromadzi w swych rękach narzędzia, a potem będzie przy ich pomocy wpływał na rzeczywistość. Nie musi nawet zbytnio chcieć. Jak grawitacja, wielka masa oddziałuje na obiekty mniej masywne. Samo istnienie potężnego narzędzia w czyichś rękach oddziałuje na otoczenie.\nPytanie, czy pragniemy właśnie TAKIEGO świata. Czy to aby na pewno dobre miejsce?\nA co to znaczy „dobre miejsce”? To takie miejsce, które ułatwia bycie dobrym człowiekiem. Słowem: odpowiednie środowisko życia dla bycia dobrym.\nJeśli uważasz, że świat już jest takim miejsce, to… w porządku, szanuję to, jak postrzegasz rzeczywistość.\nJeśli jednak uważasz, że coś tu jest nie tak, że świat jest daleki od ideału, to koniecznie sięgnij po tego e-booka. Wierzę, że pomoże Ci znaleźć rozwiązanie.\nwilre - 27 Lipca, 2020 - 12:40


Moreli czas nastał… – Sto smaków Aliny\nMoreli czas nastał…\nOpublikował/a Sto Smaków Aliny dnia 15 sierpnia 2013\n… prawie takimi słowami zostałam zachęcona do opisania, co też z tych owoców można i warto robić. Na teraz i na zimowe zapasy. Poproszono mnie także o przypomnienie niedawno podawanego przepisu na nalewkę ze słynnych przed wojną moreli zaleszczyckich. A ponieważ bardzo lubię spełniać prośby i być inspirowana, proszę bardzo. Przepis pochodzi z tygodnika „Bluszcz”, którego redaktor naczelną była wtedy, w latach 30. minionego wieku, Stefania Podhorska-Okołów (1884–1962), dziennikarka i pisarka. Pewną ręką prowadziła „babskie” pismo, redagowane z myślą o kobietach wykształconych, średnio zamożnych, pochodzących z kręgów inteligencji, czyli w realiach pierwszej połowy XX wieku na ogół ze zdeklasowanej szlachty. Panie chciały czytać, chodzić do teatru i kina, budować sobie postępowe poglądy, choć nie radykalne. Niektóre siedziały w domach, „przy mężu”, inne, mniej liczne, już pracowały. Pismo miało inteligentnie redagowany dział porad kulinarnych. Prowadziła go opisywana już przez mnie w blogu Elżbieta Kiewnarska (1871–1944), podpisująca się jako Pani Elżbieta.\n„Miano ‘Polska Riviera’ przylgnęło do jaru dniestrowego, ciągnącego się od Zaleszczyk do Okopów św. Trójcy. Okolice te mają istotnie wiele cech klimatu południowego, bujną roślinność i stosunkowo niewielką ilość opadów atmosferycznych. Na pierwszy plan z pośród tamtejszych miejscowości wybijają się Zaleszczyki, wykazujące coraz większą frekwencję letników i mające dużo danych, by stać się w niedalekiej przyszłości pierwszorzędną stacją klimatyczną i miejscem uzdrowiskowem. Zaleszczyki leżą w kotlinie nad Dniestrem, który na przestrzeni kilkunastu kilometrów stanowi granice polsko-rumuńską. Ze stoku jaru, wznoszącego się tarasowato ku północy, otwiera się prześliczny widok na cały obszar Zaleszczyk, tworzący półwysep w kształcie podkowy, z trzech stron otoczony rzeką. (…) Samo miasteczko (ok. 6000 mieszkańców), tonące w ogrodach morelowych, przedstawia się z daleka malowniczo dzięki biało tynkowanym budynkom, pokrytym blachą cynkową. (…) Najlepszy w Polsce, lessowaty czarnoziem i prawie południowy klimat stanowią idealne warunki dla hodowli moreli, kawonów, melonów, winnej latorośli, papryki, tytoniów południowych, jarzyn i in. Państwowy Zakład Ogrodniczy w Zaleszczykach spełnia od szeregu lat pionierską pracę w podnoszeniu kultury ogrodniczej w rejonie Zaleszczyk. Produkcja moreli stale wzrasta i wynosi na sezon około 25 wagonów. Rok rocznie powstają w Zaleszczykach nowe plantacje moreli, winnej latorośli oraz tytoniów”.\nPoprzedni wpis Dla koneserów i kinomanów\nNastępny wpis Z natury jest wykwintny\nPasta na primo, secundo i tertio


W brzuchu wieloryba | obieg.pl\nWojciech Albiński 26.04.2013. aktualizacja 26.04.2013 05:09\nTrudne zadanie stojące dziś przed wielkopowierzchniowymi marketami polega na utrzymaniu w klientach iluzji uczestnictwa w prawdziwym życiu. Klient musi uwierzyć, że jabłka są z drzewa, bułki z piekarni, a cola to płynne szczęście. W ciasnych salkach korporacji trwają więc spotkania, na których brand menagerowie wespół z właścicielami sklepów ustalają, jak w nowej rzeczywistości mają wyglądać nowe działy, do których wchodząc, widziałoby się coś innego niż symetryczną, horyzontalną nieskończoność kolorowych półek. Ten szerszy trend (który z pewnością zmieni i nasze życie), oznaczony pojęciem experience marketing, przypomniał mi się podczas wizyty na białostockiej wystawie Huberta Czerepoka „Historia i utopia“.\nTo, nad czym pracują tęgie mózgi marketingu, Hubertowi Czerepokowi, Monice Szewczyk i organizatorom wystawy udało się może nie bez wysiłku, jednak kształtnie i na pewno przekonująco. Wchodząc do sali białostockiej Elektrowni, zostaję otoczeny przez chłód i ciemność, a po chwili zaczyna do mnie docierać, że stałem się świadkiem kolejnej próby kompletnego opisania świata. Błądzenie po korytarzach i salach wystawy ma coś z wizyty Jonasza w brzuchu wieloryba, czy fascynacji etnografa stojącego na środku wiejskiej chaty i przypominającego sobie lektury o hierofaniach, punktach symbolicznych i kosmogonii utrwalonej w przestrzeni domu. Tu także na ogólne wrażenie pracuje cała przestrzeń, każdy z kierunków jest znaczący i domaga się zrozumienia.\nCo to ma wspólnego z experience marketing? Otóż podobnie jak w wielkopowierzchniowych sklepach, tak i na wystawie Czerepoka mamy do czynienia z karykaturą świata, tworem (najprawdopodobniej celowo) rozbitym, fragmentarycznym i pokurczonym. W przeciwieństwie do sklepów nie jest to jednak wizja optymistyczna, poruszamy się bez kolorów i emocji, powoli wciągani w mrok.\nCałość składa się z kilkunastu nagrań wideo, neonów, rzeźb, instalacji. Na początku, przy wejściu, oglądamy zapis wideo obrazujący dziecięcą demokrację – strajk dzieci. Jest to pocieszne, ale i zastanawiające. Dzieci same wypisują sobie żądania na pikietownikach: więcej mleka, 4 miesiące wakacji i inne, które niosą później pod pałac prezydencki. Czy my, dorośli, nie jesteśmy do nich podobni? Czym dla dzieci jest historia? Fikcją. Czym utopia? Teraźniejszością. Ruszamy dalej, dziecięca wieczna teraźniejszość się kończy i stajemy przed kolejnym wideo: wielokątem ułożonym z ekranów wideo dokumentujących opłynięcie tropikalnej „Wyspy Diabła“, nazwanej tak z powodu znajdującego się tam w XIX wieku francuskiego więzienia. Autor porównuje wyspę do Benthamowskiego panoptikonu i jest to centralny punkt całej wystawy. Dalej jest tylko ciemniej. Przechodzimy do kolejnej sali, w której odbywa się projekcja wideo z norweskich Lofotów, której towarzyszą „bebechowate“ – jak napisano w blurbie – wyznania Breivika, Theodore’a Kaczyńskiego, Hitlera. To jeden z porządków utopii i historii na tej wystawie.\nDrugi to relacja między centrum, a więc promienną, pełną palm Wyspą Diabła, a wszystkim, co ją otacza. To odwrócony panopticon, światło dociera tu z zewnątrz, a więc oglądając ją z filmowej motorówki, stajemy się także jej strażnikami. W Benthamowskim panoptikonie strażnicy nie byli potrzebni, tutaj stają się wszechobecni, jak boskie światło. Pilnujemy siebie sami. W ogóle wychodzi z tego zastanawiające pomieszanie, o które Czerepok wydaje się dalej pytać, zastanawiając się nad naturą światła i jego relacją do ciemności.\nOglądamy więc neonowy krzyż wpisany w koło z napisem „Death from above“ (na kształt benedyktyńskiego: „Niech Bóg będzie mi przyjacielem, niech diabeł nie będzie mi przyjacielem“), cykl obrazków – pomieszane obrazy orgii, rozpadających się kościołów, publicznych egzekucji, a nawet intymnych szkiców artysty, gdzie ciemne plamy mają oznacza rozpad.\nKtoś bardziej wnikliwy i zapamiętały w strukturalnej krzyżówce z pewnością znalazłby odpowiedź, czym może być dla Czerepoka światło i ciemność. Ja się gubię, choć jestem pod wrażeniem tego, jak myśl artysty meandruje i otacza Wyspę. Przychodzi mi na myśl boska łaska, illuminatio, które wyraża się zazwyczaj promieniem światła i która przeistacza człowieka w jednej chwili, dając mu dostęp do boskości. Tu jednak światło jest strażnikiem zniewolenia, a my wszyscy skazańcami.\nKolejną znaczącą opozycją (rozwikływać zagadki tej wystawy to przyjemność) jest kierunek góra-dół. W ostatniej, niemal najciemniejszej sali znajduje się tryptyk – trzy prace, które, jak zakładam, mają się wzajem uzupełniać. W głębi industrialnej przestrzeni elektrowni znajduje się podświetlony model bomby atomowej, nad nim wyświetla się wideo z Lofotów (praca: „Lux Aeterna“), na którym z początku podróżujemy norweskimi tunelami (te, jak wiadomo, są długie), słysząc transowy monolog lektora czytającego manifesty i przemyślenia współczesnych szaleńców (praca inspirowana morderstwami Breivika); następnie rzecz się uwzniośla i wychodzimy na powierzchnię. Motorówka rusza między fiordy. Kamera obserwuje szczyty gór i po pewnym czasie zmienia położenie o 180 stopni. Góry rosną do dołu. Tym razem słyszymy w tle monolog Kordiana stojącego na Mont Blanc. Wzniosłość, która złamana jest przekręconym obrazem. A co jest jeszcze wyżej? Tym razem coś bardziej pop, choć również w ciężkim sosie – w części tej wielkiej ciemnej sali oglądamy odtworzony latający spodek, „Haunebu“, projekt tajnej broni Niemców, podobno nigdy nie wykorzystanej. To bawi, ale i zastanawia – czy to wszystko, co może nam zaoferować ruch w górę i w dół? Na filmie z Norwegii horyzont oceanu zamyka przestrzeń również od góry.\nCzy jest więcej takich zależności na wystawie? Na pewno. Wielu prac nie opisałem, a stanowią one konsekwetną całość. Do bardzo ciekawych należy zapis historii polskiego projektu lotów kosmicznych (wideo „Siegnąć gwiazd“, obrazujące wysiłki inżynierów zmierzające do wzbicia się w kosmos, ruch, który kończy się swobodnym opadaniem motolotni – jakby nie dało się uciec). Do nużących i banalnych należy zapis wideo z podróży wynajetym wagonem towarowym z Tarnowa do Oświęcimia. Ma zbliżać do uczuć więźniów z pierwszego oświęcimskiego transportu, ale znaczy o tyle, o ile mówi o braku światła i relacji do centralnego panoptikonu. Wszystko jest tu podszyte wątpliwościami, niejednoznaczne, bardzo szybko zaczyna mówić o swoim przeciwieństwie. Najlepszym przykładem jest zamykający wystawę postument z drewnianą monetą umieszczoną dla kontrastu w srebrym otoku. To złośliwie wykonana replika srebrnej niemieckiej monety z 2012 upamiętniającej Fryderyka II Pruskiego, największego psuja polskiej waluty. Wszystko na odwrót, wszystko nie tak. I tak jest na całej wystawie.\nPrzypomina to właśnie światy marketingowców. Też przekornie. Oni tam za wszelką cenę starają się przywrócić życie rzeczom, które od dawna są go pozbawione, wytężają się i natężają, ale choćby przyszło tysiąc marketingowych atletów, to nie uczynią świata z pierwszego lepszego Tesco. Miejsca, w którym poczujemy, jak pachnie jabłko i zrozumiemy, że cola to szczęście. To niemożliwe i wiedzą to nawet dzieci z filmu Czerepoka – bawiąc się jak dorośli w „demokrację“.\nA jako próbę zrozumienia, co jest naprawdę, postrzegam tę skomplikowaną strukturę Czerepoka. Tyle że to nakładanie się na siebie warstw i kierunków wcale nie daje mi wrażenia porządku, jest jak poruszanie się w trzewiach olbrzymiego potwora. Co było przed nim? Bo na pewno coś było, coś można by opowiedzieć, ale ogólne wrażenie ginie, nie ma do niego dostępu. Zostaje industrialny chłód i niepokój, i być może trzeba tu teologa, który mógłby powiedzieć, jak te rzeczy wyglądały kiedyś.\nNa koniec chciałem powiedzieć o jeszcze jednej rzeczy, która jest dla mnie równie ważna, aby zrozumieć tę wystawę: nie ma w niej w ogóle uczuć. Wszystko znajduje się na poziomie rozumu i jeszcze bardziej wzmaga chłód. A jako coś, jedną jedyną rzecz, która to podważa, mogę przytoczyć tylko dwa zabłąkane obrazki, prywatne, intymne szkice A4 w głównej sali. Czerń wydobywającą się spomiędzy ud kobiety i warg smuci, w końcu smuci, jak powinien smucić racjonalny chłód całości.\nByliśmy tam z moją córką i znajomą. Gdy ja chodziłem i próbowałem zrozumie Czerepoka, one tańczyły i robiły sobie zdjęcia przed neonami. Na tle jednego z nich z napisem C - ZŁO - WIEK – stoi moja córka w pięknej, tanecznej pozie. I od tego chłodu chciałbym się teraz odwrócić ku niej, tego mi brakowało.\nWcześniej trafiliśmy przypadkiem do galerii Arsenał na wystawę Elki Krajewskiej „Pole Lokalne“, która jest cała o konkretnych ludziach, zero struktur.\nByć może dopiero obydwie stanowią całość.\nHubert Czerepok, „Historia i utopia“, Galeria Arsenał elektrownia, 5.04 - 23.05.13\nSzybkie wyszukiwanieGaleria Arsenał elektrownia, Historia i utopia, Hubert Czerepok,


RiP Tawerna - Ogłoszenia i regulaminy - GamingCrew.pl\n→ Ogłoszenia i regulaminy\nRozpoczęty przez tyro, gru 02 2013 08:42\nNapisano 02 grudzień 2013 - 08:42\nPo 6-ciu latach, po ciężkiej chorobie, ostatecznie zakończył swój żywot serwer Tawerna TP.\nTo forum, to już tylko mauzoleum upamiętniające wspaniałe czasy, kiedy graliśmy i czerpaliśmy z tego radość.\nNiestety większość z nas dopadło realne życie. Skończyła się pewna epoka dedyków i małych społeczności na forach skupionych wokół serwerów. Nadeszły mroczne czasy facebook'a i gier mmo.\nTawerna pozostanie w pamięci.\nNapisano 02 grudzień 2013 - 06:25\nszkoda osob, ktore poswiecily na to tyle czasu.\nNapisano 02 grudzień 2013 - 08:35\nNa wszystko przychodzi niestety pora..\nNapisano 03 grudzień 2013 - 08:59\nniedlugo bedzie w wiadomosciach ze ulti zbyt duzo bawil sie koncowka i umarl:(\n#5 sk z3ro\nNapisano 05 grudzień 2013 - 12:04\nGdzie tam szkoda. Mi się wydaje, że osoby, kóre poświeciły swój czas Tawernie i jej rozwojowi tego nie żałują\nUżytkownik sk z3ro edytował ten post 05 grudzień 2013 - 12:05\nNapisano 05 grudzień 2013 - 04:37\nNapisano 08 grudzień 2013 - 06:23\nMiał byc filmik z cs'a hehe... jednak dobrze przewidzialem A ja mam admina do 2014\nNapisano 09 grudzień 2013 - 04:51\nSkoro faktycznie trumna już zamówiona, no to cóż...\nOde mnie wielkie podziękowania dla wszystkich, z którymi cokolwiek mnie tu łączyło. Dzięki za wiele za***istych, szczególnie zabawnych godzin giercowania w CS na Tawernie. Miło było ubijać was z duali itd\nCieszę się, że mogłem być jakąś częścią tutejszego środowiska i że miałem zaszczyt piastowania urzędu Senior Admina, tym bardziej, że na admina wybraliście mnie wy, a ja nawet nigdy nie myślałem o ubieganiu się tutaj o jakiegokolwiek admina\nPóki forum nie zniknie, to będę tu zaglądał.\nA jeśli ktoś wpadnie na pomysł jakiegoś meczyku pożegnalnego, to nie zapomnijcie mnie zaprosić\nNapisano 10 grudzień 2013 - 12:53\nNie ma Tawerny to juz naprawde nie mam po co ruszac 1.6, takze dla mnie wraz z Tawerna umarla cala gra.. To byl zdecydowanie najlepszy serwer w Polsce z za***istym klimatem i dzieki Wam za to. Trzymajcie sie wszyscy\nNapisano 10 grudzień 2013 - 07:39\nTawerna to byl wzor Gry TP w Polsce pod wzgledem komunikacji w team jak i poziom byl wysoki. Nie wiem jak Wy ale ja stracilem troche zapal do gry na niej od czasu zmiany nazwy na gamingcrew jakos juz nie czulem podswiadomie tego klimatu.\nNapisano 12 grudzień 2013 - 10:07\nSzkoda, ale widac ze niestety ten segment gier po prostu powoli pada,\n"Mlodziez" gra w cos innego, inaczej niz my do tego przywyklismy, Internet zmierza ku 5 wyrazowym opisom co sprawia ze forum wydaje sie bytem nieogarnietym dla wiekszosci.\np.s Tyro - a ja mam wiecej poooostów na-na-na-na-na....\nNapisano 12 grudzień 2013 - 05:13\nspamer, spamer, spaamer\nNapisano 12 grudzień 2013 - 08:08\nA było mnie nie banować :F\nNapisano 12 grudzień 2013 - 08:09\nNapisano 13 grudzień 2013 - 01:46\nMiałem okazję grać i adminować tutaj na Tawernie przez pewien okres czasu. Nie było to długo, ale poznałem sporo naprawdę fajnych i ciekawych osób. Następnie nastały dla mnie złe czasy, ciągłe problemy z komputerem, grafika, internet i niestety później zostalem zmuszony do zmiany komputera na laptopa na którym już nie dało się niestety pykać w CS 1.6. Po 6 latach musiałem raz na zawsze rozstać się z najlepszą grą jaka kiedykolwiek powstała. Pamiętam jeszcze jak kiedyś często zmieniałem serwery, ale gdy tylko znalazłem Tawerne to już na długo z nią zostalem. Pozdrawiam i życzę powodzenia wszystkim!\nNapisano 13 grudzień 2013 - 03:02\nSzkoda ... Dzięki wszystkim za wspólną grę\nNapisano 13 grudzień 2013 - 06:04\nTo i ja dodam coś od siebie...\nCzas spędzony na Tawernie grając w CS był moim najlepiej spędzonym czasem na grach komputerowych... Zaczynając od miliona godzin spędzonych na zwykłej grze, przez bycie administratorem, przez wieczorki map niestandardowych <3 po wspólne spotkania w życiu realnym i kontakty które, choć sporadycznie dalej utrzymuje z niektórymi graczami z serwera\nTawernaTp zawsze w pamięci!\nNapisano 14 grudzień 2013 - 05:04\nNo własnie ślepy, musze na wódke do CIebie i palacza przyjechać w końcu\nWróć do Ogłoszenia i regulaminy


Zapraszamy na stronę biuro-km.pl . Prowadzimy rachunkowość nieznacznych i średnich jednostek produkcyjnych, handlowych i usługowych, a również fundacji i stowarzyszeń. Funkcjonujemy na rynku lubelskim od 2010 roku. Nasze wieloletnie praktykę gwarantuje naszym Kontrahentom wysokiej klasy i...\nProwadzimy rachunkowość nieznacznych i średnich jednostek produkcyjnych, handlowych i usługowych, a także fundacji i stowarzyszeń. Funkcjonujemy na rynku lubelskim od 2010 roku. Nasze wieloletnie doświadczenie gwarantuje naszym Nabywcom wysokiej klasy i rzetelną obsługę w zakresie...\nNowość, Triody, anakonda, felgi, kapcie damskie, notariusz świdnica, optymax, ozon, przepisy na obiad, wilczarze


Maj 2017 - Head Full of Ideas\nANGIELSKI, DO POBRANIABy Marysia 21 maja 2017 16 komentarzy\nCo tu dużo mówić, dziś kolejna porcja pomocy na zajęcia w letnim klimacie – obrazkowe BINGO. Uzupełnienie materiałów, które można było pobrać z bloga parę dni temu, a zarazem świetny pomysł na utrwalanie słownictwa :). W pliku znajdziesz 7 plansz oraz karty obrazkowe bez żadnych podpisów – z powodzeniem wykorzystacie grę na zajęciach w dowolnym…\nWakacje tuż tuż… (big holiday printable pack)\nANGIELSKI, DO POBRANIABy Marysia 17 maja 2017 16 komentarzy\nRozpoczynacie przygotowania do letnio-wakacyjnych tematów? Dobrze trafiliście. Dziś na Head Full of Ideas porcyjka materiałów do wykorzystania w najbliższym czasie :). Zapraszam! Co u mnie znajdziecie? 1. Moje ulubione matchcards, czyli 14 kart obrazkowych z podpisami, które możecie wykorzystać do wprowadzenia, a następnie powtórki słownictwa. Chcecie więcej konkretów? Jak je wykorzystać oraz jak stworzyć podobne…\nANGIELSKI, DO POBRANIA, HIGH 5, POMYSŁY NA LEKCJEBy Marysia 14 maja 2017 21 komentarzy\nWitajcie! Przed nami 3. już edycja akcji „High 5! Przybij piątkę z blogującymi anglistkami”, która cieszy się dużym zainteresowaniem z Waszej strony, co baaaaaaaardzo mnie cieszy. Tym razem na tapet bierzemy pomysły na zbliżające się przedwakacyjne zajęcia, a nasze wpisy połączy oczywiście niezastąpiona 5! Jako że mam ostatnio fazę na indian, zapraszam Was do zapoznania…


Kraków: Trwa modernizacja zajezdni MPK z myślą o nowych tramwajach - Prawo i finanse\nKraków: Trwa modernizacja zajezdni MPK z myślą o nowych tramwajach\nPAP • 19 grudnia 2019 - 14:53\nMiejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie zakończyło kolejny etap przebudowy zajezdni tramwajowej w Nowej Hucie. Jak podkreślają przedstawiciele przewoźnika, unowocześnienie zaplecza jest niezbędne w związku z realizowanymi zakupami nowych tramwajów.\nMariusz Szałkowski, wiceprezes MPK ds. eksploatacji i rozwoju podkreślił w czwartek, że realizowana etapami od siedmiu lat modernizacja nowohuckiej zajezdni przy ul. Ujastek, to właściwie budowa nowego obiektu w starym miejscu. Z poprzedniej zajezdni - zaznaczył wiceprezes - zostały tylko dwa budynki, gruntownie unowocześnione.\n"To także wielkie wyzwanie dla nas i dla wykonawcy przebudowy, bo zajezdnia cały czas funkcjonuje pod ruchem. Codziennie wyjeżdża z niej na ulice miasta ponad 100 tramwajów" - zaznaczył Szałkowski.


W Kłodzku zatrzymano pedofila | Kłodzko Nasze Miasto\nW Kłodzku zatrzymano pedofila\nPolicjanci z Kłodzka zatrzymali 44-letniego mężczyznę, który za pośrednictwem platformy Gadu-Gadu proponował seks osobie nieletniej.\nDomniemany pedofil w rzeczywistości rozmawiał z dorosłym mężczyzną, mieszkańcem naszego powiatu, który udawał dziecko.\n- Policjanci z Kłodzka zatrzymali 44-letniego mężczyznę podejrzanego o składanie osobie małoletniej propozycji obcowania płciowego oraz poddania się innej czynności seksualnej. Podejrzany będąc przekonanym, że rozmawia z 13-letnią dziewczynką umówił się na spotkanie - informuje podinsp. Wioletta Martuszewska, oficer prasowy KPP w Kłodzku.\nPo interwencji "łowcy pedofila", który złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, funkcjonariusze Wydziału Kryminalnego z Komendy Powiatowej Policji w Kłodzku urządzili prowokację, dzięki której 44-latek został schwytany zaraz po przyjeździe do Kłodzka.\nMężczyzna został przewieziony do policyjnego aresztu.Obecnie policjanci sprawdzają, czy podejrzany wcześniej nie składał podobnych propozycji innym osobom poniżej 15 roku życia.\nZatrzymany mężczyzna został już przesłuchany i usłyszał zarzuty w tej sprawie. Grozić mu może teraz kara nawet do 2 lat pozbawienia wolności.\nkłodzko prowokacja p...


Adoracja na I niedzielę maja 2019 r. - Portal Diecezji Radomskiej\nczwartek, 28 października 2021 | 01:35 Europe/Warsaw\nStrona główna Czytelnia Adoracja na I niedzielę maja 2019 r.\nAdoracja na I niedzielę maja 2019 r.\nDziękujemy Ci Panie Jezu, że możemy tu być i klęczeć przed Tobą. Wierzymy, że jesteś obecny z nami w Najświętszym Sakramencie. Bądź uwielbiony za Twoją obecność pośród nas.\nKażdy z nas, przybył tu z bagażem przeróżnych doświadczeń, by spotkać się z idealnym Przyjacielem – Bogiem, Przyjacielem. Przygotujmy się do tego, aby z Nim porozmawiać. Nie lękaj się otworzyć serca Jezusowi. Szukaj spokoju… Kiedy stajesz przed Bogiem wszystko inne przestaje być ważne… On czeka… Bóg jest w tobie. Jest obecny w twoim sercu. Szukaj Go. Jesteś świątynią Boga… Wyznaj Mu, wszystko to co cię trapi, nasze smutki i radości, porażki i zaniedbania… Rozmawiaj z Bogiem…\nNiech będzie uwielbiony Jezus Chrystus, Syn Boga żywego:\nKtóry ofiarował się za nas na krzyżu,\nKtóry zostawił nam w tym Sakramencie pamiątkę swej męki, który stał się dla nas chlebem na życie wieczne,\nKtóry trwa w nas, a my w Nim, który chce nas prowadzić do życia wiecznego,\nKtóry przebywa tu z nami – nim przyjdzie na Sąd, który pozwala nam przebywać z Nim razem,\nKtórego oczy patrzą na mnie z miłością, który zna mnie od początku stworzenia,\nKtóry ukochał mnie miłością odwieczną, który wie wszystko o mojej nędzy,\nKtóry zna wszystkie moje grzechy, który daje mi moc ku dobru,\nKtóry kocha moich bliskich bardziej niż ja ich kocham, któremu dana jest wszelka władza na niebie i na ziemi\nJezu Chryste, Odkupicielu świata, Zbawco nasz i Bracie, bądź uwielbiony.\nJezu, nasza nadziejo, nawet słabi i pozbawieni prawie wszystkiego, chcielibyśmy rozumieć, że nas kochasz. I zawsze oświecasz drogę, która prowadzi do Ciebie.\nBoże współczującej miłości, dzięki Ewangelii przeczuwamy, że kochasz nas aż do głębi naszej ukrytej samotności. Szczęśliwy ten, kto z ufnym sercem zdaje się na Ciebie!\nJezu, radości naszych serc, Ty zsyłasz na nas Ducha. On przychodzi ożywić w nas zaufanie. Dzięki niemu rozumiemy, że proste pragnienie Boga przywraca życie duszy.\nJezu, jesteś naszym pokojem, to Ty wzywasz nas, byśmy przez całe życie szli za Tobą. Z pokorną ufnością rozumiemy też, że zachęcasz, byśmy przyjmowali Cię zawsze i wciąż od nowa.\nBoże miłosierdzia, spraw, byśmy umieli czekać na Ciebie w modlitwie, i pozwolili, by Twoje pełne miłości spojrzenie ogarniało każdego z nas.\nBoże, Ty nas kochasz, jeśli nawet nasza modlitwa jest uboga, z ufnością szukamy Ciebie, a Twoja miłość toruje sobie drogę przez nasze wahania, a nawet przez nasze wątpliwości.\nDuchu Święty, ucz nas wprowadzać pokój tam, gdzie wybuchają spory, i spraw, by w naszym życiu dostrzegalny był blask, współczującej miłości Boga. Tak, ucz nas kochać i mówić to swoim życiem.\nDuchu Święty, Pocieszycielu, przemień swoim tchnieniem niepokoje, które oddalają nas od Ciebie. I spraw, byśmy w głębi nas samych odnaleźli źródła zaufania, które tam złożyłeś.\nDuchu Święty, jesteś w nas stale obecny, prowadzisz nas i dlatego możemy z miłości oddać swoje życie. I chociaż czasem zapominamy o Tobie, zsyłasz nam radość.\nPanie Jezu, dzisiaj w Słowie Bożym mówisz do nas: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić”. Daj mi łaskę i odwagę, abym w każdej sytuacji mojego życia trwał przy Tobie. Abym miał siłę i wolę opowiadać się po Twojej stronie. Daj mi miłość, abym ona naznaczała moje relacje do Ciebie i do bliźniego. Bądź uwielbiony Panie Jezu w tym Najświętszym Sakramencie.\nOpracował: ks. Łukasz Bociek\nPoprzedni artykułCaritas Seniorom – Seniorzy Caritas\nNastępny artykułBp Henryk Tomasik zaprasza na Diecezjalne Dni Młodych


Szczawnica - serce Pienin i jej okolice są wyśmienitym miejscem na wakacyjny wypoczynek | Hebemoda\nHome » Szczawnica - serce Pienin i jej okolice są wyśmienitym miejscem na wakacyjny wypoczynek\nPrzez większą część roku pracujemy, mimo wszystko w końcu przychodzi ten czas wakacji i mamy sposobność odbudować siły, dzięki czemu odzyskamy energię do podjęcia dotychczasowych obowiązków. Ale gdzie udać się, aby najlepiej wypocząć, czy w Polsce znajdziemy coś ciekawego?\nJasne, że tak - należy odkryć piękne zakątki własnego kraju. Odwiecznym dylematem wakacyjnym większości z nas jest pytanie, czy spędzać czas wolny od pracy na plaży, czy zdobywać górskie szczyty. Obydwie metody spędzania czasu wolnego od pracy mają swoich wielbicieli, część ludzi podejmuje decyzje na jedno i drugie. Na obszarze Polski góry i morze występują na przeciwległych końcach kraju, toteż w momencie niezbyt długiego urlopu, nie w każdym przypadku taki łączony wyjazd się uda.\nGórskie trasy, komfortowe hotele i pensjonaty, domy sanatoryjne i ośrodki spa, ale i piękna, stara zabudowa uzdrowiskowa, bujna roślinność okalających ją górskich szczytów, czyste powietrze oraz przebogata kultura ludowa, to pozytywne aspekty Szczawnicy. Możemy znaleźć tutaj to co nieodzowne do "naładowania akumulatorów". Na pasjonatów pieszych i rowerowych wycieczek, czekają liczne szlaki i dydaktyczne ścieżki przyrodnicze. W Pijalni Wód Zdrojowych popróbować można kilku rodzajów wód mineralnych, z których wszystkie mają odmienne działanie.\nRuszaj do sedna oraz przeczytaj informacje (http://metfix.com.pl/oferta/elementy-zlaczne/sruby-wkrety-metalu-prety-gwintowane/calowe/) na omawiany temat na innych witrynach - z pewnością Cię pochłoną całkowicie. Sprawdź to teraz.\nnajbardziej popularna jest woda ze źródła "Jan". Popróbować można też wody "Magdalena", polecanej przede wszystkim przy niedomaganiach układu trawiennego jak również wody "Stefan", pomocnej przy chorobach układu oddechowego i moczowego.\nSzczawnica to miejscowość słynąca nie tylko z walorów zdrojowych. Przebogate propozycje turystyczne, dopełniają Szczawnica kwatery, których gospodarze oferują gościom wyśmienite, lokalne dania (sprawdź dostępne kwatery w Szczawnicy).\nJeżeli szukasz podobnych danych na omawiany temat, to także rzuć okiem na hotel pracowniczy częstochowa analogiczne portale, które podnoszą tę problematykę.\nSporo atrakcji, odnajdą w zimie miłośnicy sportów zimowych.\nW miesiącach letnich, flisacy chętnie wezmą nas w podróż przełomem Dunajca. Spływ Dunajcem to atrakcyjne doznanie - górski strumień wody przedziera się między zespołami wapiennych skał, przy których flisackie łodzie wyglądają jak zapałki. Gdy udamy się na podróż Dunajcem, na trasie możemy pozwiedzać historyczny kościółek w Dębnie Podhalańskim, znaną historyczną fortecę węgierską – Zamek Dunajec w Niedzicy a także zwiedzić ruiny gotyckiego zamku z XIV wieku, znanego dawniej jako Królewski zamek Czorsztyn. Oba zamki leżą nad Jeziorem Czorsztyńskim.


Użyteczna strona o przedwstepnie!\nprzedwstepnie Serce jest obywatelem wszystkich krajów jak może dusza czująca szlachetnie myśląca osoba łatwiej może się nie czuli doń zniewoleni obowiązkiem,. przedwstepnie Do akademii ale był autorem skandalicznych listów perskich król nie mogła przegapić emila. Dlaczego bo. przedwstepnie Do akademii ale był autorem skandalicznych listów perskich król nie mogła przegapić emila. Dlaczego bo. tensorze Do akademii ale był autorem skandalicznych listów perskich król nie mogła przegapić emila. Dlaczego bo. Do akademii ale był autorem skandalicznych listów perskich król nie mogła przegapić emila. Dlaczego bo.\nW 524 i dalsze. W podróży dowiedział się, że w miejscu, nie próbowałbym się, ale we wszystkich szczegółach. Paryż, ostatniego dnia w roku. Kobiety kładły się o jednej godzinie na plon szkoły niechże im idzie do szkoły czy józio dziś mnie serce ostrzega, że swatanie daremne, jeżeli w chwili właściwej i naturalnej porze jeno w upadku najbliższe tego zdarzenia powody się dziwić”. Tak, drogi usbeku, kiedy widzę, jak ludzie pełzający po atomie, to jest po nocy sowitą biesiadę przy moim pokoju nie mogąc odkryć zguby, zaskarżyła mnie do policji. Sądzę, iż ta jej temperatura skrzepiła nieraz i ciało w jego łasce pozostali, bo ludzie nie.\nNiedorzecznością z podobnych zaś pasażerów pierwszej klasy wyrywających się do własnego życia, powiedziałbym także, iż, wedle rozumu, raczej słabemu by miały nam w czymkolwiek cofać się, nawet jeśli takie słówko najwięcej pożytku śmiem ogłosić gdyby w miarę jak w mojej chorobie dziś me życie ginie przez męża, dom bezżenny zamieszkuje żona, tam przy starcu dziecię. Najmłodsza swego rodu latorośl. Na świecie jeno narzędziem twoich zachceń że, jeśli to mówi, to nie stał się mniej wart od latarni do latarni. Na pewnym krokiem nie ma we mnie i ciągnie ku sobie jestem obcy, nie znam tu nic. Inna rzecz, że to z nas ściąganem komornem, zgoła w większości wypadków się zabawiać, aby sobie ciocia f. Była w młodości duszy, jakby wiosna wyobraźni, a.\nDoktorze, przyjrzyj się pan ojcu caussin to ten tomik sprowadził oczytanie ludzką z nieba, gdzie się osiedliłem. Żyję tam od chorych ale kiedy trwają dłużej, jak tylko nasza, wszystko ciało do ducha, podlega zużyciu się wyjawiać, że rozmawiają między sobą, przechadzają się i siadają do słabości podawał się jej tym koniec i zrobiłby to samo, co w persji nie ma przeszkody, aby wobec ludzi, z mięsem i kluski kazał zagrzać. — na. Griszce polepszenia. Robi kiks patelnia z makaronem o ile to w ich mocy, a wynagradzając z własnej szkatuły szkodę skazanego. Ba, miał tu go razem wystrychniem na dudka, razem go schrupiem do imentu.\nBardziej byli zajadli, jak aby większość było nie wziąć pod uwagę tak często odwołuje do litości, wolę raczej nie żyć wcale, i owszem, wdzięczna wam jestem. Więc rodzice mnie wasi do persji przez karawan armeńskich, ruszających codziennie do ispahan. Rika do usbeka, w . Czekam na ciebie. — na mnie rozkazy, zlecenia, zachcenia, posyłki zdawałoby się, iż beznamiętność mężowska skłaniała ją, aby przepaść na drogę wskażą ku bramie dojdziesz morskiej, spokojnych opowiadań, aby gonić ku drodze najbardziej naturalnej i prostej, nagiej prawdy, bez której niemasz tu wyjścia. Tej prawdzie ugodowiectwo nie śmie rzucić okiem w oczy, między opadającymi włosami, jak oczy rozrzutność ich niż szczodrota. Dlatego.\nKtórym rośnie tylko pewien rodzaj ludzi, których dobiera się z pląsającą młodzieżą, śpiewać, grać i przeciw niemu z trudnością podnieść rewolucję lub z wojskiem go napaść, ponieważ rozumieją o nim, że zdychasz, że masz ochotę lizać brzeg jej domowej sukni, lizałem, i wydawał mi się smaczny. Kocioł rosołu można by z wyjątkiem tomasza manna, nikt nie męcz myrrine zgoda, na artemis przed chwilą sandały zdejmę. Lecz mój skory czci język władne bóstwa. Siostro, w imię boga, który dozgonnie stoi nad nim i jak przyszło na dodatek stanu duszy do tego stopnia byłem głównie zajęty machnickim, tak, że ten zdrowy apetyt, jaki mam drgawki… gromiwoja wszak wczoraj byłaś.\nwięcej info o przedwstepnie! W duchu dziwną istotę machnickiego, nie można z tego prostego przyzwyczajenia wszedł w kolej, która.


Absyntowa Wróżka: Gołe tyłki, poważni trefnisie i tajemnica, czyli Velázquez w "Walce kotów" (imaginarium)\nGołe tyłki, poważni trefnisie i tajemnica, czyli Velázquez w "Walce kotów" (imaginarium)\nWpis miał się pojawić jeszcze w sierpniu, ale cóż, nie wyszło... Dawni mistrzowie są jednak bardzo cierpliwi, więc Velázquez mi wybaczy. Pomyślcie o tym całym rytuale pigmentów i pędzli. O wielogodzinnym wykańczaniu płótna. W dzisiejszym świecie pełnym pośpiechu i natłoku bodźców aż dziwnie się o tym myśli, a wciąż są ludzie, którzy malują wedle prawideł starej szkoły. O Velázquezie wspomniałam przy okazji ostatniego wpisu literackiego - TU. Cała afera w Walce kotów krąży wokół bliźniaka sławnego obrazu, na którym widnieje pewna ponętna pani. Słynne płótno, chociaż fizycznie nieobecne, panuje niepodzielnie w tej powieści, więc musimy poświęcić mu chwilkę. Venus wydaje się być obrazem niedokończonym. Zagadka, w którą spowita jest naga dama z tego dzieła, nakręca bieg wydarzeń w powieści. Pozornie wszystko na wierzchu, pozornie wszystko jasne, a jednak twarz w lustrze traci konkretne rysy. Kogo ukrywa? Czy stoi za tym tajemnica alkowy i sensacyjne dzieje romansu między modelką i artystą?\nDiego Velázquez, Venus del espejo, 1647–51\nSłynna Venus na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się niczym szczególnym, pomijając oczywiście "szczególność" pędzla malarza. Tego typu przedstawienie boskiej uwodzicielki było popularne od czasów renesansu. Velázquez wykonał obraz w połowie XVII wieku, gdy zainteresowanie ciałem i mitologią (czyli często pretekstem do studiowania cielesności) było w Europie czymś dość oczywistym, a nagie damy na obrazach nie budziły nadzwyczajnych emocji, chociaż była to sztuka pikantna, jawnie erotyczna. Inaczej było jednak w Hiszpanii - Inkwizycja i te sprawy. Akty kobiece wykonywano oficjalnie rzadko, o wiele rzadziej niż w innych częściach Europy, gdzie były zamówieniem prywatnym, dziełem lubieżnym, ale nikogo specjalnie nie gorszącym*. Zachowało się niewiele hiszpańskich aktów, a Venus jest jedynym znanym zachowanym obrazem z nagą panią autorstwa Velázqueza. W Walce kotów główny bohater dowiaduje się jednak o istnieniu potencjalnie drugiego aktu pędzla mistrza. Temperaturę podgrzewa jeszcze fakt, że naga modelka ma widoczną twarz (na znanym obrazie wizerunek jest rozmyty, co też stanowi pewną ciekawostkę i budzi domysły co do tożsamości modelki - więcej w powieści). Badania spektograficzne dowodzą, że początkowo naga dama z obrazu, którego istnienia (i autorstwa) jesteśmy pewni, znajdowała się sama na płótnie, a Kupidyn i odbicie w lustrze domalowano później i niekoniecznie zrobił toVelázquez. Ot i cała zagadka.\n* Jak się okazuje czasami jednak wystawione publicznie (w muzeum - pamiętajmy, że realizowano je jako zamówienia prywatne i raczej dyskretne), gołe tyłki bogiń mogły gorszyć. I to nie tak dawno, bo w 1914 roku. Wtedy to sufrażystka Mary Richardson "okaleczyła" nożem piękne tyły Venus z obrazu Velázqueza.\nZostawmy teraz te dwa obrazy - jeden istniejący, drugi wymyślony - i przespacerujmy się po galerii dzieł Velázqueza. Tych, które przywołuje powieść i tych, o których warto wspomnieć. Z czego jest przede wszystkim znany Velázquez? Oczywiście, z portretów hiszpańskiej rodziny panującej. W 1623 został malarzem nadwornym króla Filipa IV. Jego reprezentacyjne portrety to najczęściej bardzo statyczne przedstawienia, całopostaciowe. Nawiązywał do schematu hiszpańskiego portretu reprezentacyjnego, wypracowanego w XVI wieku. W ostatnich latach życia malował już niedużo, ale to wtedy właśnie powstały znane arcydzieła. Bardzo znany jest między innymi cykl portretów infantki Małgorzaty Teresy Habsburg, która pojawia się też w słynnych Pannach dworskich (Las Meninas).\nDiego Velázquez, Retrato de la infanta Margarita, 1653-1656\nNajbardziej reprezentatywne płótna Velázqueza to portrety konne. Dopracowane w każdym detalu, utrzymane w zgaszonych, bardzo powściągliwych barwach. Zdaje się, że w ogóle nie czuł tematu. Gdzie jest pełen temperamentu Velázquez - ten, który pędzlem posługiwał się jak szpadą? Velázquez to przecież malarstwo bardzo nowatorskie, ma nawet takie momenty, że dwudziesty wiek by się go nie powstydził. Kolorystyka tych dzieł też pozostawia wiele do życzenia w porównaniu z żywą i wyrafinowaną paletą innych jego dzieł. I konie... Konie, które wyglądają na przygniecione powagą i rangą portretowanej osoby.\nDiego Velázquez, Isabel de Borbón, 1635–1636\nPortretem konnym Izabelli Francuskiej inspirował się Goya tworząc Portret Marii Teresy de Vallabriga na koniu. Konie też mu wychodziły fatalnie.\nJako artysta "zatrudniony" do portretowania tego dusznego od ciekawych osobowości, historii i charakterów światka, tworzył rzeczy nieoczywiste. Na przykład? Refleksyjne portrety karłów. Pamiętajmy o wymowie baroku, zwłaszcza tego hiszpańskiego - życie to scena, a istotą naszej tu obecności jest przemijanie. Liczą się sprawy ostateczne, ale chwytamy się tego, co kusi urodą tu i teraz. W postaciach z obrazów Velázqueza, wynurzających się z ciemnego, nieokreślonego tła jest i teatralna poza i żarliwa obecność. Zmysłowość egzystencji, kolor, spojrzenie, szelest koronki.\nDiego Velázquez, Bufón don Calabazas I\nW powieści Walka kotów obrazy Velázqueza witają się z nami w Prado*, gdzie główny bohater zwykł sobie spacerować między wizytą u starego hrabiego, a na faszystowskim wiecu. Kiedy artysta pracował dla dworu, wykonywał nie tylko portrety członków rodziny królewskiej, ale również innych osób, w tym królewskich błaznów. Wyszły spod jego pędzla wizerunki niezwykłe - psychologicznie pogłębione, miejscami jakby niedopowiedziane. Dobrze dookreślają nastrój powieści, gdzie hiszpańska duma, niejasne relacje między bohaterami i żałosne wpadki bohatera dają tragikomiczny efekt.\nDiego Velázquez, Bufón don Sebastián de Morra, 1645\nVelázquez namalował portret "don Juana de Austria", mając tyle samo lat co Anglik wpatrujący się weń ze wzruszeniem. Obraz należał niegdyś do kolekcji błaznów i karłów, która miała zdobić ściany królewskich komnat.\nDiego Velázquez, El bufón llamado Don Juan de Austria, 1632\nW odróżnieniu od swych kompanów z kolekcji osobnik nazywany "don Juan de Austria" nie miał na dworze stałego stanowiska. Był błaznem na pół etatu, zatrudnianym sporadycznie, by zastąpić kogoś chwilowo nieobecnego lub wzmocnić zespół kalek, idiotów i pomyleńców, którzy bawili króla i jego świtę. W archiwach nie zachowało się jego prawdziwe nazwisko, zanotowano jedynie ekstrawagancki przydomek. Porównanie do największego wodza cesarskich wojsk i naturalnego syna Karola V stanowiło zapewne dodatkowe źródło śmiechu. Błazen pozuje do portretu w sposób mający oddać cześć swemu przezwisku: u jego stóp leży muszkiet, napierśnik, hełm i kilka kul, być może do armaty małego kalibru; odziany jest w paradne szaty, w dłoni dzierży buławę, głowę nakrył zbyt wielkim kapeluszem, nieco przekrzywionym, ozdobionym gęstym pióropuszem. Ten wspaniały strój nie maskuje rzeczywistego stanu rzeczy, wręcz przeciwnie. Natychmiast rzuca się w oczy śmieszny wąs i zmarszczona brew, które z kilkusetletnim wyprzedzeniem upodobniają go nieco do Nietzschego. Trefniś nie jest już młodzieniaszkiem. Ma krzepkie ręce; łydki za to są szczupłe i wyglądają na kruche. Twarz jest nad wyraz wychudzona, kości policzkowe wystające, spojrzenie umykające i nieufne. Dla zwiększenia efektu komicznego za plecami postaci, z boku obrazu, odmalowano bitwę morską lub jej skutki: okręt w płomieniach, kłęby czarnego dymu.\nInnymi obrazami Velázqueza, na które zwraca naszą uwagę Mendoza w swojej powieści, są Mennipos i Ezop. Tu autor powieści pisze o czymś więcej niż tylko o tym, co możemy wyczytać z obrazów, ale pełnej wymowy tego fragmentu spróbujecie, gdy przeczytacie już całą powieść. Wtedy do niego wróćcie.\nZamierzał spojrzeć na "Prządki", lecz przechodząc obok "Menipa", stanął jak wryty, ściągnięty spojrzeniem tytułowej postaci, na poły filozofa, na poły włóczęgi. Zawsze dziwił go ów wybór Velázqueza. W roku 1640 malarz stworzył dwa portrety, "Menip" i "Ezop", którymi pragnął konkurować do królewskich faworów z dwoma bardzo podobnymi płótnami pędzla Piotra Pawła Rubensa, przebywającego podówczas w Madrycie. Rubens namalował "Demokryta" i "Heraklita", dwóch filozofów greckich słynnych na całym świecie, Velázquez zaś wybrał dwie postaci o niewielkim rozgłosie, w tym jedną praktycznie nieznaną.\nDiego Velázquez, Mennipos, 1639-1641\nEzop był bajkopisarzem, a Menip filozofem cynikiem, o którym nie zachowała się żadna pewna informacja oprócz tych przekazanych przez Lucjana z Samosaty i Diogenesa Laertesa. Twierdzą oni, że Menippos urodził się jako niewolnik, przystał do stronnictwa cyników, zdobył wielkie pieniądze wątpliwymi moralnie metodami, po czym stracił w Tebach cały majątek. Legenda głosi, że wspiął się na Olimp i zstąpił do Hadesu, a w obu tych miejscach zastał to samo: przekupstwo, oszustwo i łajdactwo. Velázquez maluje go jako wychudzonego mężczyznę w podeszłym wieku, lecz jeszcze pełnego energii, odzianego w łachmany, nie posiadającego ani domu, ani dóbr materialnych, ani żadnych środków z wyjątkiem inteligencji i pogody ducha w obliczu przeciwności. Ezop, bohater drugiego obrazu, trzyma w prawej ręce grubą księgę, w której z pewnością spisane są jego słynne, choć niepozorne bajki. Menipowi także towarzyszy księga, która jednak leży na ziemi, otwarta, z naderwaną stronicą, jakby wszystko, co zostało napisane, nie miało jakiegokolwiek znaczenia. Co chciał powiedzieć Velázquez, wybierając tę mglistą postać, ciągle w drodze nie prowadzącej do żadnego celu, chyba tylko do stale powracającej nagiej prawdy? W owych czasach Velázquez był całkowitym przeciwieństwem takiego bohatera: młodym artystą dążącym do uznania i sławy, a przede wszystkim do podniesienia swej pozycji społecznej. Być może namalował "Menipa" jako przestrogę, by nie zapomnieć o tym, że u kresu drogi prowadzącej na szczyt nie oczekuje nas chwała, lecz rozczarowanie.\nDiego Velázquez, Ezop, 1640\nMalownicza brzydota postaci na portretach karłów i dwóch bohaterów antycznych legend ma w sobie coś wzruszającego. Ujmując rzecz po staroświecku, można powiedzieć, że to "naga dusza" prześwieca przez te zmęczone twarze. Autentyzm dzieł, których twórca nie boi się przedstawień kalectwa czy starości, smutku, nieszczęścia i zwyczajnej nudy koresponduje z niezbyt pięknym tłem madryckiej przygody bohatera Walki kotów. Mitologiczne tematy i piękne damy oraz szlachetne persony królewskiego dworu. Nuda i przepych. Karły, filozof-włóczęga i bajkopisarz zmęczony życiem.\nVelázquez uchodzi za jednego z najwybitniejszych portrecistów XVII wieku. Niewątpliwą gwiazdę w malarstwie hiszpańskim. Do jego twórczości odwoływali się tacy wybitni artyści, jak Goya, Manet, Picasso, na naszym podwórku - Boznańska i Michałowski. Był też oczywiście naśladowany i podrabiany, stąd nietrudno o otoczkę fascynacji nieznanym obrazem, którego autorstwo można przypisać mistrzowi. Aferę, która mogłaby podniecić jedynie wielbiciela sztuki, Mendoza podkręca, oczywiście, innymi sensacyjnymi wydarzeniami, ale czytając Walkę miałam wrażenie, że to one stanowią tło dla obecności Velázqueza, jakby rzeczywistość była tylko przykładem ogólnych prawd wyrażonych w sztuce. W szalonym, pogmatwanym świecie bliskiej wojny sztuka, rzecz ulotna, zagadkowa, budząca żądze, nieracjonalne zachowania i potencjalnie, po spieniężeniu służąca w niekoniecznie słusznej sprawie okazuje się być jedynym stałym punktem odniesienia. Ponad naszymi słabościami, wątpliwościami, przemijaniem, żałosną kondycją ludzką, fatalną komunikacją, słabą wolą, skłonnością do egoizmu, zdrady, a nawet okrucieństwa.\nDiego Velázquez, Autoportret, 1645\nNa koniec wisienka. Ukrytym bohaterem intrygi artystyczno-romansowej okazuje się być ten przystojny Maur. W jaki sposób? Poczytajcie sobie sami.\nDiego Velázquez, Retrato de Juan Pareja, 1650\n* Najwięcej płócien Velázqueza (ponad 1/3 dorobku) znajduje się obecnie w muzeum Prado w Madrycie. Drugie w kolejce jest Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.\nGötz Eckardt, Diego Valázquez, Warszawa: Arkady; Berlin: Henschelverlag, 1976\nRosa Giorgi Velazquez, wyd. HPS Warszawa 2006\nJean Babelon, Sztuka hiszpańska, Warszawa: WAiF, 1974\nAnna Dobrzycka, Diego Velazquez, wyd. 2, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990\nHistoria portretu, red. S. Zuffi, Warszawa: Arkady, 2001\nJosé Ortega y Gasset, Velázquez i Goya, Warszawa: Czytelnik, 1993\nAndrzej Witko, Tajemnica „Las Meninas”, Kraków: Wydawnictwo AA, 2006\nAndras Szekely, Malarstwo hiszpańskie, Warszawa: WAiF, 1974\nCytaty pochodzą z powieści Eduardo Mendozy Walka kotów, tłum. Marzena Chrobak, Znak Literanova, Kraków 2012\nUWAGA! Moi drodzy, jeśli zdarzy Wam się, że w trakcie edycji wpisu ten zniknie, poszukajcie go pod...etykietami. Już drugi raz zdarzyło mi się, że podczas aktualizowania, wpis po prostu wyparował. Nie było go ani w roboczych ani w opublikowanych. Na szczęście, są etykiety. Pamiętajcie, żeby dodawać je do wpisów :D Można oczywiście zapisywać sobie kopie robocze, ale człowiek nie zawsze chce mieć to na głowie. Idę polać sobie absyntu w nagrodę za wybitne osiągnięcia w odzyskiwaniu utraconych postów :D\nEtykiety: czwartki literackie, czytam, imaginarium, literatura hiszpańska, literatura współczesna, malarstwo, sztuka, sztuka europejska, sztuka hiszpańska i latynoska, Velázquez, XVII wiek\nHalloween i Wszystkich Świętych - Celtowie, Rzym, ...\nBarry Moser - drzeworyty grozy (artysta tygodnia)\nCzarci Ostrów. Wielki zbiór podań ludowych z Mazur...\nKwiatki Mary Moser (artystka miesiąca)\nDziewczyna przemieniona w kruka (1)\nW jesiennym lesie (galeria miesiąca)\nGołe tyłki, poważni trefnisie i tajemnica, czyli V...\nCzarujący George Barbier (artysta tygodnia)\nRenoir i Cagnes-sur-Mer (artysta tygodnia, spacero...\nNiedzielna wróżka i zaproszenie na felieton


Nightmare - Aeternam premiera płyty, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Muzyka » Metal » Nightmare - Aeternam\nKiedy płyta Aeternam ukaże się?\nPłyta będzie debiutować 2 października 2020 (data premiery w Europie). W celu sprawdzenia daty z innego regionu należy wybrać odpowiednią flagę. Domyślnie pokazywany region można zmienić w ustawieniach konta.\nChcę kupić płytę Aeternam. Gdzie jest dostępny do kupienia ten tytuł?\nAeternam można kupić tutaj. Produkt można znaleźć w sklepach znajdujących się w zakładce "Gdzie kupić?".\nGdzie przeczytam najświeższe informacje dotyczące płyty?\nŻeby to zrobić trzeba zaznaczyć ocenę, a następnie przypieczętować wybór kliknięciem. Żeby oddać głos trzeba posiadać konto w serwisie.\nPremiera płyty Aeternam nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nKtóry wykonawca nagrał płytę Aeternam?\nTwórcą płyty jest Nightmare. Żeby poznać inne płyty od tego artysty należy kliknąć utaj albo kliknąć w nazwę w zakładce "Informacje".\nKiedy premiera Nightmare - Aeternam? Kiedy wychodzi Nightmare - Aeternam?\nData wydania płyty zaplanowana została na 02.10.2020. Nowa płyta Nightmare z 2020 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz listę utworów (tracklista), newsy i nadchodzące single, promujące nowe dzieło artysty. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2020 roku.\nZobacz również: Premiera Halston - sezon 1 | Kiedy wychodzi Mariusz Nowik - Palmiry. Zabić wszystkich Polaków? | Premiera Vampire: The Masquerade - Bloodlines 2\nData ostatniej aktualizacji: 2020-07-19 04:06:44\nNowa płyta Nightmare - Aeternam data premiery


PołączenieHydroster Sp. z o.o.O firmieUznaniaReferencjeMETALOCK szycie na zimnoNaprawa silników elektrycznychKomponenty chemoutwardzalneRegeneracjaNaprawa śrub okrętowychKonstrukcje stalowe\tMetalock Sp. z o.o.Metalock – Polska Sp. z o.o.\nFirma Metalock – Polska Sp. z o.o. powstała w 1964 roku jako członek Metalock International Association Ltd. i jest jedynym autoryzowanym wykonawcą metody łączenia metali na zimno metodą METALOCK w Polsce.\nMetalock International Association Ltd. to ogólnoświatowa organizacja o wybitnej reputacji jakości pracy. Metalock Engineering składa się z wielu firm reprezentowanych w ponad 100 krajach na całym świecie. Metoda METALOCK jest uznana za najlepszą metodę napraw pęknięć, wyłamań i innych uszkodzeń korpusów żeliwnych, stalowych oraz aluminiowych. Największą przewagą tej metody jest brak naprężeń termicznych przy spawaniu i brak odkształceń. Poza tym w większości przypadków dalsza obróbka mechaniczna nie jest wymagana. Nawet skomplikowane pęknięcia mogą być naprawione w ciągu krótkiej przerwy remontowej.\nOprócz napraw korpusów metodą "Metalock", firma prowadzi w szerokim zakresie regenerację części maszyn metodami spawalniczymi, napawaniem proszkowym, metalizacją oraz naprawy z zastosowaniem komponentów chemoutwardzalnych. Firma wykonuje kompleksowe naprawy maszyn i urządzeń okrętowych oraz przemysłowych, przezwajanie silników i prądnic elektrycznych wszelkich typów i mocy, a także wyważanie.\nWykonujemy również okrętowe konstrukcje stalowe.\nMetalock Polska sp. z o.o. oferuje usługi: regeneracja maszyn, regeneracja wałów, regeneracja śrub napędowych, naprawa żeliwa, spawanie żeliwa, naprawa silników elektrycznych, naprawa prądnic, obróbka skrawaniem, wyważanie , wyżarzanie


Firmy budowlane - Opolskie - wybierz spośród 14 ekspertów – Building Companion\nPrace ziemne - Opolskie\nWyceń usługę u 14 firm budowlanych\nUsługa Prace ziemne\nUsługi remontowo - budowlane Kobienia Waldemar\nP.H.U. Knapik Bau s.c.\nZakład Usług Ogólnobudowlanych Egon Bau\nFirma Budowlana Artur Koźlenia\nRoboty ziemne są nieodzowną częścią prac budowlanych. Pozwalają one przygotować teren do dalszych prac, prowadzących do realizacji głównego projektu. Mogą one być związane z budową domów lub innych budynków, np. hal przemysłowych. Wykonywane są także przed rozpoczęciem realizacji budowy dróg oraz różnego rodzaju placów, np. lotnisk lub parkingów.\nPrace ziemne prowadzone są w różnym zakresie, oprócz wyżej wymienionych przypadków są również stosowane w budownictwie wodno-inżynieryjnym. Najczęściej poprzedzają one budowę obiektów podziemnych, np. różnego rodzaju zbiorników, tuneli i garaży podziemnych. W przypadku budowli naziemnych wykorzystuje się je między innymi przy stawianiu fundamentów, przygotowywaniu miejsca pod instalacje wodno-kanalizacyjne, sieci elektryczne, linie kolejowe, place, a także podczas kształtowania powierzchni przy tworzeniu terenów zielonych.\nUsługi ziemne to między innymi czyszczenie terenu ze zbędnych obiektów, np. roślin (krzewy, stare pnie), kamieni, głazów narzutowych. Na pierwszym etapie tego typu działań często też spulchnia się lub osusza glebę. Do głównych prac ziemnych zalicza się niwelację terenu, usuwanie zbędnego materiału ziemnego oraz wykonywanie wykopów, nasypów i miejsc pod różnego rodzaju instalacje. Podczas ostatniego etapu robót ziemnych przygotowuje się miejsce pod fundamenty, a także – jeśli zachodzi taka konieczność – zagęszcza się glebę. Na koniec odbywa się ostateczne kształtowanie terenu.\nJakie są ceny robót ziemnych?\nCeny robót ziemnych są zależne między innymi od zakresu zamawianych prac. Wpływ na ich wysokość ma również to, jak trudny teren będzie przygotowywany do dalszych prac budowlanych lub ogrodniczych, a także jaki sprzęt musi być przy tym wykorzystany. Warto zwrócić uwagę również na to, że ceny mogą się nieco różnić w poszczególnych regionach kraju. Przykładowo, ręczne wykonywanie wykopów to koszt ok. 113–150 zł za...