Bezprawie i Róża - Przewodnik Katolicki\nJa wybrałam to imię mówi Natalka, bo myślałam, że imię Róża będzie najładniejsze dla naszej siostrzyczki. Natalia ma 11 lat, jest szczupłą, ciemną blondynką o dużych błękitnych oczach.\n– Ja wybrałam to imię – mówi Natalka, bo myślałam, że imię Róża będzie najładniejsze dla naszej siostrzyczki. Natalia ma 11 lat, jest szczupłą, ciemną blondynką o dużych błękitnych oczach.\nZe swobodą odpowiada na pytania, a poproszona przez tatę, chętnie i bez skrępowania mocnym głosem śpiewa. To ojciec nauczył ją wielu wierszyków i piosenek, także i tej „Nie ma jak dom”, która nabrała szczególnego wymiaru w kontekście ostatnich wydarzeń, jakie spadły na rodzinę Wioletty Woźnej i Władysława Szwaka. Nic nie zapowiadało nieszczęścia, ciąża wprawdzie była zagrożona i Wioletta Woźna musiała leżeć, ale zdrowie i przyszłość dziecka zdawały się rysować dobrze.\nMiłość grzeje jak słońce\nWładysław Szwak poznał Wiolettę przed kilkunastoma laty w okolicznościach dość dramatycznych i pokochał bez wahania, stał się dla niej mocnym oparciem, jakiego bardzo potrzebowała. Z natury pani Wioletta jest bardzo nieśmiała, a zarazem ufna, co przed laty było źródłem jej wielkich kłopotów i cierpienia. On swoją miłością ją uratował – bo pani wie, zwraca się do mnie pan Władek, że ja ją każdego dnia mocniej kocham, każdego dnia mocniej, bo prawdziwa miłość jest podobna do słońca i trwać musi od początku aż do końca. Ja to zawsze Wioletce i dzieciom powtarzam – mówi, patrząc mi łagodnie, prosto w oczy. – Proszę pani, dodaje – ja o takiej rodzinie całe życie marzyłem, całe życie do nich tęskniłem i teraz miałbym oddać szczęście? Miałbym nie walczyć o Różę, miałbym pozwolić, żeby została u obcych? Czy mogę być spokojny, że ją tam kochają miłością, która grzeje tak mocno jak słońce? Niech mi pani wierzy, nie ma dnia, bym o tym nie myślał i nigdy bym już nie zaznał spokoju, do końca życia! Nie, nie mam żalu do rodziny zastępczej, że wzięli dziecko, wie pani, miałbym żal, gdyby mi do domu weszli i dziecko zabrali, ale to przecież szpital dał im naszą Różę! Kiedy przez lata żyłem sam – kontynuuje swoją opowieść – to ludzie ze wsi mi pomagali, byli dla mnie dobrzy, a potem, jak zamieszkałem z Wiolettą, to jakoś się zmienili wobec mnie, nie wiem, dlaczego – dodaje z cicha, z wyraźnym smutkiem. – Ale teraz znowu wszyscy pokazali, jacy potrafią być i że nie dadzą Szwakowi zginąć, wie pani, że cała wieś podpisała list w naszej sprawie? - w jego głosie słychać dumę. – Bo to prawda, że my się bardzo kochamy i nasze dzieci są z nami bezpieczne, ludzie we wsi to wiedzą - stwierdza.\nSąd zabiera Różę\n– Tylko czemu nam Różę odebrali? – wtrąca cichutko pani Wioletta, ja pytałam lekarkę w szpitalu – czemu mi pani dziecko zabiera, czemu? A ona mi mówi, że to nie ona, tylko sąd mi zabrał – żali się matka Róży. Ale skąd sąd wiedział, że ja dziecko urodziłam? – zadaje to pytanie cicho, pozornie beznamiętnie, by powtórzyć raz jeszcze: co to za sąd, co matce i ojcu w szpitalu dziecko zabiera?\nI to są pytania fundamentalne, które trzeba głośno za panią Wiolettą powtarzać: skąd sąd wiedział, że urodziła i co to za sąd, który jest zdolny odebrać dziecko karmiącej matce?\nRóża urodziła się 21 lipca przez cesarskie cięcie. W trybie nadzwyczajnej gorliwości pani ordynator szpitala w Szamotułach informuje sąd o narodzinach zdrowego dziecka, ale ponieważ z wywiadu pielęgniarki środowiskowej (!) wynika, że w domu rodziców dziecka panuje bałagan, zatem ordynator Hanna Perkowska zwraca się do sądu z pytaniem: co ma zrobić z noworodkiem? Do swego pisma dołącza opinię pielęgniarki środowiskowej z kwietnia (!) o bałaganie panującym w domu i stosach ubrań. Nawiasem mówiąc, akurat w tym czasie pani Wioletta musiała leżeć, aby podtrzymać ciążę, zaś opinia pielęgniarki Elżbiety Rogalskiej kończyła się informacją, że trójka dzieci przebywających w domu jest zdrowa i wszystkie zawsze szczepione w terminie.\nPismo wpłynęło do Sądu Rejonowego w Szamotułach 27 lipca, decyzja zapada błyskawicznie tego samego dnia, choć sąd w tej sprawie nie podjął żadnych czynności procesowych, a jedynie dołącza wywiady dotyczące innej sprawy, jaka toczy się w sprawie trójki starszych dzieci.\nWiedza „z urzędu”\nSąd więc „wiedział z urzędu”, że rodzice niewłaściwie opiekują się starszymi dziećmi, zatem i wobec czwartego będą niewydolni wychowawczo. Wiedza „z urzędu” bywa niebezpieczna zawsze wówczas, gdy brak dowodów zastąpiony zostanie przekonaniem o omnipotencji prawa. Omnipotencja nie jest groźna jedynie jako przymiot boski, gdy zaś ludzie zaczynają sobie przypisywać do niej prawo, zawsze kończy się to katastrofą. Tak było i tym razem, bowiem wszelkie świadectwa – opinia szkoły, sołtysa, proboszcza czy wreszcie świeżo wydana przez Rodzinny Ośrodek Diagnostyczno-Konsultacyjny w Poznaniu przepiękna opinia o rodzicach Wioletcie i Władysławie zadają kłam „wiedzy z urzędu” Sądu Rejonowego w Szamotułach. Na jakiej więc podstawie sąd orzekł o niewydolności wychowawczej rodziny, jakim prawem wypowiada się o upośledzeniu matki, mającym rzekomo rzutować na jej rodzicielskie poczynania, na jakiej podstawie dyskredytuje jakość rodzicielstwa Wioletty i Władysława? I jeszcze jedno, skąd ten pośpiech i taka nadzwyczajna gorliwość oraz „troska” w odniesieniu do tej właśnie rodziny? Skąd to doskonale zharmonizowanie współodczuwania między paniami ordynator, kurator i pielęgniarką środowiskową? Czyżby w gminie i mieście Szamotuły nie było rodzin patologicznych, nie było rodzin, w których przemoc domaga się policyjnej interwencji, nie było bitych i głodnych dzieci, którym by należało pomóc? I wreszcie – co zdaje się najważniejsze dla sądu i innych przedstawicieli państwa działających na tym terenie - czyżby tu, w ślicznych domkach i mieszkankach, których ściany malowane są dwa razy do roku przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem, a szyby okienne jak na dawnym Śląsku myte raz w tygodniu, mieszkali wypucowani ludzie, których wartość potwierdza się co dnia porządkiem w ich domach? Jak to możliwe, że na naszym łez padole ten skrawek ziemi akurat wolny jest od wszelkich patologii i nieszczęść płynących z bałaganu? Ostała się jedynie rodzina Władysława Szwaka, żyjąca w ubóstwie i bałaganie na skraju wsi Błota Wielkie?\nZiemie tu chude i nieurodzajne, ale Władysław stara się z roli wyżywić rodzinę, nigdy nie brał zasiłku na dzieci, „bo to nie honor, skoro ma siłę pracować”, powiada. A dlaczego nie pójdzie na rentę? No, przecież to niegodne. Władysław słyszał w telewizji, że na każdego rencistę inni muszą solidnie zapracować, a on nie chce, żeby inni mieli ciężko tylko po to, by jemu było lżej. I takiemu człowiekowi, który ma od dzieciństwa wpojone proste i mocne zasady moralności, który tworzy rodzinę z kobietą dobrą i ufną, myślącą bardzo konkretnie i zabiegającą o dobro swych dzieci, im właśnie odbiera się dziecko! Wprawdzie Władysław nie bije żony, ani on, ani pani Wioletta nie piją alkoholu, kochają się wzajemnie i kochają dzieci, co prawda dzieci są czyste, śliczne, rezolutne i otwarte, aktywne w szkole, ładnie rozmawiają i są pewne miłości swoich rodziców, ale dla pani ordynator, dla pani pielęgniarki i pani kurator to wszystko nic nie znaczy, skoro w domu jest brudno i panuje bałagan. Co gorsza, Wysoki Sąd tę perspektywę całkowicie podziela. Omnipotencja prawa przy niedostatku moralności staje się wielkim problemem, jest groźna i niesprawiedliwa, zagraża bezpieczeństwu nas, obywateli, których poczucie moralności, sprawiedliwości ukształtowane zostało przez cywilizację śródziemnomorską.\nJako obywatelka protestuję przeciwko omnipotencji prawa i nie zgadzam się na wyroki sądu ferowane bezdusznie i wbrew elementarnemu poczuciu sprawiedliwości. Oczekuję, że przedstawiciele władz lokalnych wszystkich stosownych tu szczebli zechcą jednoznacznie wesprzeć działania społeczności lokalnej w obronie praw człowieka, w obronie praw rodziny. Brakuje mi takiego głosu zwłaszcza ze strony Starosty Powiatowego, Izby Lekarskiej, a także Kościoła.\nKiedy pytam księdza profesora Pawła Bortkiewicza, etyka i prodziekana Wydziału Teologicznego UAM, jak nazwać to, co się zdarzyło w majestacie prawa, odpowiada, że zgrzeszono przeciw VII przykazaniu. Bowiem przykazanie „nie kradnij” dotyczy kradzieży osobowej, zaś kradzież materialna mieści się w przykazaniu X. Dziecko zatem, nazwijmy rzecz po imieniu, zostało ukradzione! Czy może być coś okrutniejszego dla rodziców i dla rodziny zastępczej, która zapewne działała w dobrej wierze?\nPani Agnieszka i pan Krzysztof w marcu tego roku skończyli kursy nadające im status rodziny zastępczej, ona od sierpnia jest na urlopie macierzyńskim, zapewne oboje pokochali maleńką Różę i to nie oni ją ukradli! To nasze państwo dopuściło się tego niegodziwego postępku. Jak zatem państwo będzie teraz wyrównywać te krzywdy i cierpienia? Jak wyliczy krzywdę małego dziecka, które ma prawo do swoich rodziców, ma prawo żyć w miłości i ma prawo być karmione piersią, i w końcu - ma prawo być szczęśliwe w stercie walających się ubrań! Jak państwo zrekompensuje cierpienie ojca, któremu odmawia się prawa do ojcostwa, jego strach o szczęście i bezpieczeństwo córki, jego strach o zdrowie i bezpieczeństwo matki maleńkiej Róży? Jak wynagrodzi cierpienie i strach, poczucie krzywdy i bezradności matki? Jak państwo będzie chciało uczynić zadość temu, że Władysław, Wioletta i ich dzieci zostali odarci z intymności i na oczach całej Polski rozgrywa się ich niezawiniony przez nich dramat? Jak wynagrodzi upokorzeniu rodziców zastępczych, których KTOŚ najpierw obdarował, a teraz będzie musiał odebrać im dziecko? Jak wreszcie państwo odbuduje zaufanie u tej społeczności lokalnej z Chojna, która jako jeden mąż w liczbie 300 osób podpisała list w obronie rodziny Władysława Szwaka? Jak zrewaloryzuje mocno nadszarpnięte zaufanie do roztropności i sprawiedliwości poczynań sądowych, także u tych wszystkich, którzy z całej Polski zgłaszają się do, działającej pro publico bono, mecenas Małgorzaty Heller Kaczmarskiej, pełnomocnik rodziny Wioletty i Władysława, z konkretnymi ofertami pomocy tej rodzinie?\nA na koniec pytanie zawierające fakt zdarzenia straszliwego. Kto dał lekarzom prawo wysterylizować Wiolettę Woźną bez jej wiedzy i zgody? Kto upoważnił ich do aktu noszącego znamiona eugeniki negatywnej, bezdusznie okaleczającego matkę czworga dzieci? Kto dał prawo do brutalnego zabandażowania jej piersi, do podania zastrzyków wstrzymujących laktację? Władysław Szwak nazwał rzecz po imieniu, postąpiono z Wiolettą jak z bezdomnym zwierzęciem. Jak teraz demokratyczne państwo prawa zdolne będzie zadośćuczynić temu niewyobrażalnemu aktowi barbarzyństwa? W jaki sposób zdoła nas przekonać, że to było tylko (i aż) jedno takie zdarzenie?\n– Wskazane zjawiska – jak zwraca uwagę ks. prof. Bortkiewicz - zdają się w sposób wręcz modelowy stanowić patologię systemu demokracji jako państwa prawa. Prymat arbitralnych decyzji sądu ponad naturalną strukturą społeczną, a zwłaszcza arbitralność tych decyzji w stosunku do życia ludzkiego muszą budzić zarówno niepokój, jak i sprzeciw. Są wyrazem patologii w rozumieniu norm etycznych i prawnych. Chodzi w niej bowiem zarówno o podejrzenie naruszenia praw człowieka i praw rodziny, a także o nadużycie mechanizmów władzy w państwie demokratycznym – podkreśla ks. prof. Paweł Bortkiewicz.\nJest to tym bardziej bulwersujące, że kiedy społeczeństwo obywatelskie ukształtowane w gminie Chojno wzięło w opiekę i obronę rodzinę Wioletty i Władysława, zderza się z wrogą, bezduszną i co gorsza, bezprawną działalnością organów państwa, których decyzje stoją w jaskrawej sprzeczności ze społecznym poczuciem sprawiedliwości. Mamy tu do czynienie z patologią systemu demokratycznego, który lekceważy społeczność obywatelską, jej opinie i świadectwo prawdzie, jakiego ludzie nie zawahali się dać. Tu, w Chojnie, widać, że jak ludzie mają problem, to idą po radę, pomoc do sołtysa i proboszcza. Ani sołtys Jarosław Mikołajczak, ani proboszcz ks. Paweł Pawlicki i tym razem ich nie zawiedli – zrobili wszystko co w ludzkiej mocy, aby pomóc w odzyskaniu maleńkiej Róży.


Agencja Social Media Wrocław - Forum - portalfirmowy.net.pl\nPost autor: deborah » 21 gru 2020, 11:25\nPomożecie mi wybrać solidną Agencja social media Wrocław, która zrobi dla mnie szybko dobrą reklamę? Piszcie! Będę wdzięczna\nPost autor: mczay » 28 gru 2020, 18:26\nA czy wiesz, dlaczego w ogóle warto stawiać na social media? Jeśli nie, zapoznaj się z tym artykułem: https://www.fox360.net/pl/firma/dlaczeg ... owych.html a wszystkiego się z niego dowiesz! Obecnie, to portale społecznościowe królują.\nPost autor: sefka » 01 lut 2021, 14:38\nOd siebie polecam Agencja reklamowa - Re Bena Gesta moim zdaniem bardzo dobrze zajmują się pozycjonowaniem stron internetowych. Moja firmowa strona w pozycjach poszła mocno do góry dzięki ich działaniom, z czego jestem bardzo zadowolona. Myślę, ze i wy znajdziecie coś dla siebie w tej ofercie.


Kościół Greckokatolicki w Polsce obecny na Twitterze – Artykuły – Franciszkańska 3\n2020-06-29 Konferencja Episkopatu Polski BP KEP Internet 0 0.00\nNa Twitterze powstał profil Kościoła Greckokatolickiego w Polsce. Na koncie @Greckokatolicki można śledzić informacje z życia Archieparchii Przemysko-Warszawskiej i Eparchii Wrocławsko-Gdańskiej.\n„Serdecznie witamy na oficjalnym twitterze Kościoła Greckokatolickiego. Od tej chwili będziemy przekazywać aktualne i oficjalne informacje. Zapraszamy do obserwowania naszego profilu” – to pierwszy tweet, który pojawił się wczoraj na profilu @Greckokatolicki.\n„Bardzo się cieszę z inicjatywy Kościoła greckokatolickiego w Polsce. Grekokatolików jest w Polsce o wiele mniej niż katolików, dlatego też ludzie mniej wiedzą o codzienności Kościoła greckokatolickiego. Mniej jest też informacji z życia tego Kościoła. Konto na Twitterze to okazja, aby to zmienić” – powiedział rzecznik Episkopatu ks. Paweł Rytel-Andrianik.\nJak podkreślił wikariusz generalny archidiecezji przemysko-warszawskiej ks. Bogdan Stepan, obecność Kościoła greckokatolickiego na Twitterze przybliży kulturę i zwyczaje wiernych obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. „Żyjąc obok siebie niewiele wiemy o sobie nawzajem, o korzeniach, które tworzą wspólną polską tradycję. Kościół Greckokatolicki w Polsce wszedł w nową przestrzeń medialną i poprzez Twittera na bieżąco będzie przekazywać informacje z życia grekokatolików” – powiedział ks. Stepan.\n„Od kilkunastu lat greckokatolickie diecezje w Polsce posiadają swoje strony internetowe cerkiew.org i cerkiew.net.pl, od kilku lat prowadzone są także profile na Facebooku. Dziś przyszedł czas na Twittera. Jest to wspólna inicjatywa obu naszych diecezji. To kolejne wyzwanie, ale przede wszystkim możliwość dotarcia z informacją o Kościele greckokatolickim do szerszego kręgu odbiorców” – dodał ks. Mateusz Demeniuk, delegat eparchialny biskupa wrocławsko-gdańskiego ds. kontaktów z mediami.\nKościół greckokatolicki w Polsce to Kościół obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, jeden z katolickich Kościołów wschodnich, uznających władzę i autorytet papieża. Zrzesza głównie wiernych pochodzenia ukraińskiego. Wierni Kościoła greckokatolickiego są rozproszeni po całej Polsce i należą do jednej metropolii, w skład której wchodzi Archieparchia (Archidiecezja) przemysko-warszawska, którą kieruje abp Eugeniusz Popowicz oraz Eparchia (Diecezja) wrocławsko-gdańska pod przewodnictwem bp. Włodzimierza Juszczaka. Metropolia posiada 170 parafii i ośrodków duszpasterskich, w których pracuje około 100 kapłanów. Polscy biskupi greckokatoliccy wchodzą w skład Konferencji Episkopatu Polski.


Sześciu kierowców bez prawa jazdy - za prędkość - debica24.eu\n18.09.2020, 12:46 (aktualizacja 18.09.2020, 13:01)\nO 64 km/h dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym przekroczył 54-latek kierujący skodą. Mężczyzna stracił prawo jazdy. Policjanci, za nadmierną prędkość, zatrzymali prawa jazdy także 5 innym kierowcom.\n54-latek to mieszkaniec Debicy, został zatrzymany w Pustkowie. Kolejnym kierowcą, któremu policjanci zatrzymali prawo jazdy, był 53-letni mieszkaniec Rudy Śląskiej. Mężczyzna także w Pustkowie, jechał skodą z prędkością 106 km/h. Trzecim kierowcą, który stracił wczoraj uprawnienia do kierowania, był 26-letni mieszkaniec Pustkowa. Kierujący bmw jechał z prędkością 104 km/h, w terenie, gdzie obowiązywało ograniczenie do 50 km/h.\nDwóch innych kierowców straciło prawo jazdy w Brzeźnicy. 33-letni mieszkaniec Jedlicza, jadąc toyotą przekroczył dozwoloną prędkość o 53 km/h. 39-letni mieszkaniec Kórnika, kierujący renaultem, jechał z prędkością 107 km/h. Obaj zlekceważyli przepisy ruchu drogowego i nie zastosowali się do ograniczenia prędkości.\nW Łękach Górnych prawo jazdy straciła 29-letnia mieszkanka Janowic. Kierująca volkswagenem, w miejscu, gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 40 km/h, jechała z prędkością 93 km/h.\nWszyscy stracili prawa jazdy na 3 miesiące. Dostali też mandaty i punkty karne.\nBruno 18.09.2020, 22:55\nBrawo policja.Eliminować piratów z naszego powiatu.Zobaczcie jak jeżdża piraci koło dumu dziecka "Hanka"


Małopolskie. Najgłębszy odwiert geotermalny w Polsce będzie miał 7 km - Serwis informacyjny - Rynek ciepła\nCIRE.PL » Rynek ciepła » SERWIS INFORMACYJNY CIRE 24 » Małopolskie. Najgłębszy odwiert geotermalny w Polsce będzie miał 7 km\n7 tys. metrów głębokości będzie miał największy odwiert geotermalny w Polsce. Pierwotnie planowany w Szaflarach na Podhalu odwiert miał mieć 5,3 tys. m głębokości, jednak zdecydowano o jego pogłębieniu. Inwestycja ma ruszyć w przyszłym roku - zapowiedział na piątkowej konferencji prasowej wójt Szaflar Rafał Szkaradziński.\nAutor: As 06.09.2019r. 22:38\nA ile to bedzie kosztowac? Bez subwencji ani rusz\nAutor: zgryźliwy 07.09.2019r. 11:57\nA to poprosimy o szczegóły tej produkcji energii elektrycznej. To będzie obieg na jakimś gazie cieplarnianym, czy też... pełna treść komentarza\nAutor: kreatywny innowator 09.09.2019r. 15:14\nnie lepiej od razu w Nowym Targu, a najlepiej w Krakowie


Honorowe rozwiązanie [Louise Allen] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00136 006172 20639621 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Louise Allen Liczba stron: 384\nISBN: 978-83-276-3553-2 Data wydania: 2018-01-12\nLouise Allen Honorowe rozwiązanie Tłumaczenie: Alina Patkowska\nROZDZIAŁ PIERWSZY Miasto Korfu, kwiecień 1817 Ktoś próbował popełnić morderstwo tuż pod drzwiami jej domu. Odgłosy były zupełnie jednoznaczne: szuranie skórzanych butów o bruk, tępe odgłosy ciosów wymierzanych drewnianą pałką, szczęk metalu, rozpaczliwy urywany oddech. Alessa westchnęła ze znużeniem, oparła wiklinowy kosz na biodrze i cofnęła się za róg budynku, w miejsce, gdzie głęboki mrok skrywał jej pakunek przed niepożądanymi oczami. O jedenastej wieczorem znajome uliczki miasta Korfu wydawały się ciche i puste, wiedziała jednak, że napastnicy czają się wszędzie. Jeden właśnie w tej chwili znajdował się na placyku utworzonym przez tylną ścianę kościoła Świętego Stefana, piekarnię Spira oraz dwa domy tak wysokie, że światło słońca docierało tu tylko przez kilka godzin dziennie. Pochyliła się, wyjęła nóż z pochwy ukrytej w bucie z cielęcej skórki i znów wtopiła się w cienie. Przemknęła przez wąski przesmyk na podwórze i obejrzała się, sprawdzając, czy gdzieś za nią nie pali się jakieś światło, które mogłoby zdradzić jej obecność, rzucając cień. Ale wychodziła z mroku, a placyk był dobrze oświetlony: nad drzwiami piekarni wisiała latarnia, z okien kościoła sączył się słaby blask, a na schodach ich domu stał oliwny kaganek, który Kate postawiła tam o zmierzchu. Tuż przed sobą zobaczyła czyjeś plecy. Zajmowały prawie całą szerokość zaułka, a ich właściciel, oparty o ścianę, dłubał w zębach. Alessa poczuła od niego ciężki zapach ryb, czosnku i niemytego ciała. Znała ten zapach tak dobrze, że nawet nie zmarszczyła nosa. Georgi, poławiacz kalmarów, zawsze pojawiał się tam, gdzie mógł coś zyskać bez nadmiernego wysiłku czy ryzyka. Bezszelestnie stanęła za jego plecami i przycisnęła czubek noża do obnażonej skóry między skórzaną kamizelką a pasem spodni. Drgnął i znieruchomiał. – Herete, Georgi – mruknęła po grecku. – Wydaje mi się, że powinieneś być teraz gdzieś indziej. – W odpowiedzi syknął coś grubiańsko. Alessa skrzywiła się i mocniej przycisnęła ostrze do fałdki tłuszczu. – Czy chcesz, żeby ludzie lorda komisarza dowiedzieli się, co dokładnie robisz, kiedy wypływasz swoją kaiki w bezksiężycową noc? Myślę, że bardzo by ich to zainteresowało. Georgi wymamrotał jeszcze jedno przekleństwo, przemknął obok niej i zniknął w mroku. Alessa odczekała chwilę, a gdy tupot butów na bruku ucichł, zajęła jego miejsce. Na malutkim placyku walczyło dwóch mężczyzn. Jednego rozpoznała: to był Wielki Petro, przestępca, który nawet nie udawał, że jest kimś innym. W jednej ręce trzymał pałkę, a w drugiej długi nóż. Obcy mężczyzna, zwrócony do niego twarzą, uchylał się zręcznie przed nadchodzącymi z dwóch stron ciosami. Przez chwilę Alessie wydawało się, że obcy uzbrojony jest w rapier, ale była to tylko cienka laska, którą parował ciosy noża, starając się jednocześnie trzymać z dala od pałki, by nie pękła. Dobry szermierz, pomyślała, patrząc na szybkie ruchy laski oraz pracę nóg. Zaczęła się zastanawiać jednocześnie, co może zrobić, żeby nie pogorszyć jego sytuacji. Ubrany był w wieczorowy strój i wyglądał elegancko. Obok niego leżał odrzucony kapelusz. Radził sobie nieźle i gdyby chodziło o kogoś innego niż Petro, Alessa uznałaby, że nieznajomy ma całkiem spore szanse uciec i można go zostawić własnemu losowi. Ale przysadzisty bandyta był zabójcą, z którym wymuskany angielski dżentelmen, świeżo przybyły na Korfu, w żaden sposób nie mógł się równać. Alessa przemknęła za róg w stronę drzwi własnego domu, coraz bardziej zirytowana tym, że pojedynek odbywa się na jej podwórzu, pod oknami pokoju dzieci. Obcy napierał teraz na Petra, a raczej przebiegły Grek cofał się, ustępując mu pola, i Alessa po chwili zrozumiała, dlaczego to robił. U stóp fontanny stojącej pośrodku podwórza znajdowała się skryta w cieniu pułapka w postaci rynsztoka. Alessa stłumiła okrzyk, obawiając się rozproszyć nieznajomego. Już miała nadzieję, że uda mu się przejść nad rynsztokiem, ale w ostatniej chwili zahaczył butem o kamienną krawędź i opadł na jedno kolano. Natychmiast znów uniósł laskę, ale Petro złamał ją uderzeniem pałki, po czym zamierzył się jeszcze raz i tym razem trafił przeciwnika w głowę. Nieznajomy upadł, uderzając o kamienną fontannę. Petro zbliżył się do niego z zadowolonym pomrukiem. W jego ręku lśnił długi nóż. Nie, tego już było za wiele, powiedziała sobie w duchu Alessa. Nie zamierzała tolerować pod swoim domem morderstw, nawet popełnianych na nikomu niepotrzebnych, lekkomyślnych angielskich turystach. Obróciła nóż w dłoni, odsunęła się od ściany i tak jak ją uczono, mocno uderzyła Petra rękojeścią w miejsce, gdzie szyja łączyła się z barkiem. Od siły ciosu zdrętwiała jej ręka, ale przysadzisty bandyta chrząknął i padł na ziemię między nogi swojej ofiary. A to oznaczało, że Alessa miała teraz na podwórzu dwóch nieprzytomnych mężczyzn, z których jeden, gdy się ocknie, zapewne wpadnie w szał, a drugi prawdopodobnie zacznie wzywać lorda komisarza, wojsko, marynarkę oraz swojego pokojowego, czyli cały tłum zupełnie zbędnych intruzów. Albo też jeszcze przed świtem, zanim odzyska przytomność, zamorduje go jakiś przechodzący tędy złodziej. Zwyczajna ludzka przyzwoitość nie pozwalała go tu zostawić. Alessa westchnęła głęboko, weszła na schodki, otworzyła zniszczone drewniane drzwi i krzyknęła w głąb domu: – Ela! Kate, jesteś tu? Na górze rozległy się kroki i przez barierkę przechyliła się kobieta. Rude włosy miała potargane, obfite biodra rozsadzały gorset. – Tu jestem, kochana. Pomóc ci z tym koszem? – Nie, pomóż mi z tym człowiekiem – odrzekła Alessa, podnosząc głowę. – Czy Fred jest u ciebie? – Jest. Właśnie kończy kolację. Czy ktoś cię niepokoił? Zdawało mi się, że słyszałam jakąś bójkę. Fred! – Tak, kochana. – Obok głowy Kate pojawiła się druga. – Dobry wieczór, Alesso. Obydwoje zeszli na dół i stanęli obok niej na schodkach. – No i co my tu mamy? – Sierżant Fred Court z profesjonalną obojętnością popatrzył na zwał splątanych członków. Kate, miłość jego życia, przyjaciółka i sąsiadka Alessy, poskrobała się po głowie, jeszcze bardziej targając bujne rude włosy. – Kto to jest, Alesso? Czy oni nie żyją? – Jeden to angielski milord, jakiś głupi turysta, który zawędrował tu prosto w pułapkę zastawioną przez Wielkiego Petra i jego przyjaciela Georgiego. Bóg jeden wie, czy żyje. Petro mocno mu przyłożył. A Petro będzie miał tylko zesztywniały kark i głowa go trochę poboli. Sierżant Court potarł ręką nieogolony podbródek. – Lepiej zabiorę tego Anglika do rezydencji lorda komisarza. Włożę tylko kurtkę. – Z pewnością mógłbyś to zrobić – stwierdziła Alessa, patrząc na jego dobrze rozwinięte mięśnie. – Ale to zajmie jakieś pół godziny, a jeśli przerzucisz go sobie przez plecy głową w dół, z pewnością mu to nie posłuży. Chyba najlepiej będzie zabrać go do domu. – Chcesz, żebym poszedł zawiadomić jego wysokość? – Fred butem odsunął na bok bezwładne ciało Petra i pochylił się, by podnieść jego ofiarę. – Nie, nie zawracaj sobie tym głowy, bo się spóźnisz. Rano wyślę Demetriego, a teraz tylko przyniosę kosz z praniem. Gdy wróciła, Fred już przerzucił sobie nieznajomego przez ramię i niósł go po schodach. Kate wzięła od niej kosz i skrzywiła się, zdumiona jego ciężarem. – Myślałam, że to delikatne rzeczy. Czy koronki teraz nosi się na wagę? Przytrzymaj mu głowę, Alesso. Fred nie jest zbyt ostrożny. Alessa weszła na schody za sierżantem i podtrzymała głowę nieprzytomnego Anglika, mrucząc coś pod nosem na widok kropel krwi skapujących na drewniane schody, które obie z Kate codziennie szorowały do białości. Fred okazywał nieprzytomnemu mężczyźnie milczącą pogardę, jaką większość żołnierzy czuła do swoich panów i władców. Alessa nie mogła go za to winić. Co ten lekkomyślny dureń sobie myślał, włócząc się o tej porze po zaułkach? Tyle mu z tego przyszło, że wpakował się w kłopoty i dołożył trosk ciężko pracującym ludziom. – Połóż go tutaj. – Zgarnęła z wysłużonej skórzanej kanapy stertę szycia oraz szmacianą lalkę. – Kate, czy dzieci już śpią? – Jak aniołki. Zaglądałam tam niecałe dziesięć minut temu. Sprawdzałam, czy żar z kominka się nie wysypał. – Ruchem głowy wskazała kopułę z poczerniałego żelaza, która osłaniała żar na ceglanym palenisku w kącie. Alessa zajrzała do malowanej skrzyni, znalazła poduszkę i koc i popatrzyła na leżącego nieruchomo obcego. Przestał już krwawić, ale nadal nie odzyskiwał przytomności. – Chyba obejrzę go dokładniej. Upadł z dużym impetem i do tego skręcił sobie kostkę. A Petro oczywiście przyłożył mu pałką po głowie, żeby go ogłuszyć, zanim użyje noża. – Zajmijmy się nim. – Kate podwinęła rękawy, odsłaniając mocne przedramiona. – Na co tak patrzysz, Fred? Jej kochanek cofnął się od okna. – Wielki Petro właśnie się podźwignął, rozcierając głowę. Wątpię, czy jutro będzie cokolwiek pamiętał. Potrzebna wam jakaś pomoc, dziewczyny? Niedługo muszę być w twierdzy. – Poradzimy sobie. Dziękuję ci, kochany. – Kate wyszła za Fredem na schody i Alessa została sama z niechcianym gościem. Dlaczego była taka pewna, że to Anglik? Po pierwsze, świadczył o tym kolor skóry. Był opalony, zapewne po kilku tygodniach spędzonych na morzu, ale była to jasnozłota opalenizna świadcząca o jasnej cerze. Włosy miał brązowe, a zatem nie mógł być Szkotem, bo zdaniem Alessy wszyscy Szkoci byli rudzi; Walijczykiem też nie, bo ci z kolei mieli czarne włosy, jeśli sądzić na podstawie regimentu, który stacjonował w starej twierdzy. Naturalnie brązowe włosy nieznajomego, rozjaśnione słońcem, przybrały odcień miodu, toffi i jesiennych liści. Końce długich rzęs opadających na policzki były złociste. – Dobre angielskie ubranie – zauważyła Kate, która wróciła już do pokoju i wzięła między palce skraj granatowej kurtki. – Ładny chłopak. – Nie taki znowu chłopak. – Dobiegał trzydziestki, a może już ją przekroczył. W tym wieku powinien być mądrzejszy. Trudno też było nazwać go ładnym. Był na to zbyt męski, choć rysy twarzy miał regularne, a sylwetkę elegancką, szczególnie w porównaniu z mocnym, krępym Fredem. – Dla mnie to chłopak. Nie zapominaj, że jestem od ciebie parę lat starsza. Obandażujemy mu głowę czy najpierw go rozbierzemy? Przyniosłam starą koszulę Freda, może w niej spać. – Dziękuję. Obejrzyjmy najpierw ranę. – Wspólnymi siłami udało im się rozebrać obcego do koszuli i krótkich kalesonów. Alessa odrzuciła na bok krawat i pończochy, a wytworny frak i atłasowe spodnie sięgające kolan powiesiła na oparciu krzesła. – Pewnie był wieczorem na przyjęciu u lorda komisarza – powiedziała, patrząc na eleganckie ubranie i skórzane pantofle. – Bardzo odpowiedni strój na błąkanie się po zaułkach. Kate popatrzyła na długie nogi wyciągnięte na zniszczonej skórzanej kanapie. – Nie podoba mi się ta kostka. Czy tylko mi się wydaje, czy ma zakrwawione biodro? – Nie wydaje ci się – stwierdziła Alessa ponuro, również patrząc na złowieszczą plamę rozszerzającą się na lewej stronie koszuli i kalesonów. – Upadając, uderzył o podstawę fontanny. Mam tylko nadzieję, że niczego sobie nie złamał. Pewnie musimy całkiem go rozebrać, żeby się przekonać… Bardzo ostrożnie zdjęły mu kalesony. Alessa podciągnęła koszulę, zakrywając twarz obcego, i wstrzymała oddech na widok paskudnego stłuczenia. Siniec wielkości dużego talerza przybierał już purpurowy odcień, a pośrodku znajdowała się krwawiąca, szarpana rana. – Do diabła. – Przyklękła u stóp kanapy, próbując poruszyć jego nogą. Kostka była z całą pewnością skręcona, zaczynała już puchnąć i ciemnieć, ale kości wydawały się całe. Powiodła palcem po kształtnej łydce i muskularnym udzie, a potem poruszyła nogą, przyciskając drugą dłoń do biodra. – Bardzo ładny – powiedziała Kate takim tonem, jakby patrzyła na soczystą pieczeń przy kolacji. – Chyba nie widziałam nikogo takiego ładnego od… – Kate, na litość boską! Jesteś niemal zamężną kobietą, a ja wychowuję syna. Żadna z nas nie powinna wpadać w zachwyt na widok nagiego mężczyzny. – Alessa oderwała wzrok od obrażeń i popatrzyła na całą sylwetkę obcego. No cóż, rzeczywiście nagi dorosły mężczyzna wyglądał inaczej niż chudy ośmiolatek. Nie przypominał również marmurowych posągów zdobiących rezydencję lorda komisarza. To nie był niedojrzały chłopiec ani zimny biały kamień z listkiem figowym, lecz długonogi, dobrze umięśniony, zupełnie dojrzały mężczyzna. Kręcone ciemne włoski porastały jego pierś i… – Z całą pewnością jest dobrze… – Nie waż się tego powiedzieć na głos, Kate Street! Powinnaś się wstydzić. Jesteś przecież przyzwoitą kobietą, a ja zajmuję się nim tylko dlatego, że trzeba mu opatrzyć rany. – Alessa sięgnęła po odrzucony na bok krawat, strategicznie przykryła nim miejsce, w które Kate wpatrywała się z podziwem, a potem z płonącymi policzkami dokończyła badanie. – Jestem pewna, że nie ma żadnych złamań, chociaż jutro nie powinien wstawać z łóżka. Położę mu kompres na to biodro. Kate, która zakończyła wreszcie swoją bezwstydną inspekcję, pozbierała rozrzuconą bieliznę i wrzuciła ją do wiadra z wodą przy ścianie. – Te inne rzeczy też mam namoczyć? – Tak, proszę. – Alessa kątem oka spoglądała na delikatną bieliznę dam z rezydencji komisarza, którą Kate wrzucała do wiader. To było dla niej ważne źródło dochodu i nie mogła ryzykować, że coś zostanie zniszczone. Ale Kate, choć miała szorstkie ręce, traktowała koronki bardzo ostrożnie. Alessa rozłożyła na podłodze maści i bandaże, a także stare koszule z komody. Rany nie były trudne do opatrzenia, ale musiała zabezpieczyć opatrunek wokół szczupłych bioder. Gdy skończyła, policzki miała ciemnoróżowe. Weź się w garść, pomyślała, zabierając się do bandażowania skręconej kostki. Głowa była mocno stłuczona, ale bandaż nie wydawał się konieczny. Zanim skończyła opatrunki, Kate zdążyła już namoczyć wszystkie koronki. Założyć nieprzytomnemu mężczyźnie koszulę było równie trudno, jak ją zdjąć. Gdy wreszcie Anglik leżał z głową na poduszce, przyzwoicie okryty, obydwie kobiety dyszały z wysiłku. – Nie masz nic przeciwko temu, że zostaniesz z nim sama? – zapytała Kate, z wdzięcznością przyjmując od Alessy kubek wina rozcieńczonego wodą. – Jeśli chcesz, mogę przyjść tutaj na noc. – Dziękuję, ale nie ma takiej potrzeby. On z pewnością nie jest w stanie mi zagrozić. Nie z tą skręconą kostką. – Alessa z niechęcią popatrzyła na nieruchomą postać. – To tylko kolejny kłopot i jeszcze jedna gęba do wykarmienia przy śniadaniu. – Sir Thomas jutro na pewno go stąd zabierze – oznajmiła Kate z przekonaniem. – Kimkolwiek jest, lord komisarz z pewnością nie zechce, żeby angielski dżentelmen poniewierał się po zaułkach. Dobranoc. Alessa wsunęła kołek w skobel na drzwiach i po wyjściu przyjaciółki zajęła się wieczornymi obowiązkami. Musiała wyczyścić ubrania na jutro, znaleźć tabliczkę Demetriego, wyprasować niezgrabne szycie Dory, żeby zakonnice nie wpadły w zbyt wielkie oburzenie, i sprawdzić, czy przy palenisku jest dość drewna. Uświadomiła sobie, że praca jej nie idzie. Była zbyt zmęczona, żeby zasnąć, i zbyt niespokojna, by choćby próbować. Od strony kanapy rozległo się głębokie westchnienie. Alessa drgnęła, ale mężczyzna nie odzyskał przytomności. Popatrzyła na niego z wahaniem. Dlaczego ten widok tak ją niepokoił? Ten człowiek oznaczał dla niej tylko dodatkowe obowiązki. Przez to, że mu pomogła, być może wpakowała się w kłopoty i naraziła nieprzyjemnym ludziom. Do tego łączył w sobie trzy cechy, które budziły w niej największą nieufność: był Anglikiem, arystokratą i mężczyzną. Nie chcąc osądzać go pochopnie, usiadła i przyjrzała się jeszcze raz. Być może nie był Anglikiem ani arystokratą, choć bardzo w to wątpiła. I również nie wszyscy mężczyźni byli źli. Biorąc to wszystko pod uwagę, najbezpieczniej było traktować go z głęboką nieufnością i pozbyć się jak najszybciej. Niepokoiło ją jeszcze jedno. Miała dziwną ochotę go dotknąć, wsunąć palce w te intrygujące włosy, poczuć pod dłońmi czystą, lekko pachnącą, zdrowo umięśnioną skórę. Z przerażeniem zaplotła ręce na kolanach. To musiały być jakieś czary. Ale Alessa nie wierzyła w takie rzeczy, bez względu na to, co mówiła stara Agatha, sąsiadka na wsi. Nie, nie było tu żadnych czarów, wyłącznie wpływ obecności przystojnego, tajemniczego obcego na zmęczoną i zniecierpliwioną kobietę, która już dawno straciła nadzieję, że gdzieś na świecie istnieje mężczyzna przeznaczony właśnie dla niej. – A nawet gdyby taki mężczyzna istniał, to z pewnością ty nim nie jesteś – poinformowała go krótko, po czym wstała i zabrała z paleniska kociołek z nagrzaną wodą. W sypialni przez chwilę stała zwrócona plecami do drzwi, patrząc przed siebie. Tu w każdym razie panował spokój i wszystko pozostawało takie jak zawsze. To było jej jedyne źródło zadowolenia. Za parawanem spał Demetri, zwrócony twarzą w dół. Pomięte prześcieradła świadczyły o tym, że przez sen walczył z piratami. Po drugiej stronie pokoju na wielkim łóżku spała zwinięta w kłębek Dora. Widać było tylko czubek jej nosa i rozsypane na poduszce czarne loki. Alessa wierzchem dłoni dotknęła ich ciepłych policzków, drugą ręką rozpinając haftki sukni. Rozebrała się, szybko obmyła wodą z mydłem i wskoczyła do łóżka. Poczuła się jak w raju. Ostrożnie, żeby nie obudzić Dory, wsunęła się pod prześcieradło i zasnęła głęboko, wsłuchana w równe oddechy dzieci. W kilka godzin później obudziły ją wrzaski kotów walczących na dachu piekarni. Otworzyła jedno oko, nasłuchując, czy dzieci się nie obudziły, po czym odkryła, że przyciska do piersi wałek spod głowy, jakby to był kochanek. Z irytacją uderzyła w niego pięścią i znów wsunęła pod głowę, gdzie było jego miejsce. Bóg jeden wiedział, co jej się przyśniło. Im szybciej ten człowiek wróci do rezydencji, tym lepiej.\nROZDZIAŁ DRUGI Łóżko nie poruszało się, a to znaczyło, że nie jest już na łodzi. I bardzo dobrze, bo to był jak najbardziej przez niego pożądany stan rzeczy. Jedyny problem polegał na tym, że nie pamiętał, jak się znalazł na tym lądzie i we własnym łóżku, czy też czyjekolwiek ono było. Ból rozsadzał mu głowę. Może dlatego niewiele pamiętał z poprzedniego wieczoru, choć z pewnością tak dużo nie wypił. Ale w pokoju był ktoś oprócz niego, a przecież nie zatrudnił jeszcze służącego. Nie przypominał sobie również, by znalazł sobie jakieś damskie towarzystwo na noc. Czyżby zatem to był włamywacz? Jak na włamywacza zachowywał się bardzo hałaśliwie. Słychać było kroki miękkich skórzanych podeszew na deskach podłogi. Od czasu do czasu brzęczały jakieś garnki i ktoś lub coś głośno oddychało tuż przy jego twarzy. Zapach też do niczego nie pasował. Dym z palonego drewna, zioła, mydło, jedzenie. Czyżby znajdował się w jakiejś kuchni? Uchylił powieki i zobaczył tuż przed sobą dziecko. Gdy odskoczyło od łóżka, zauważył, że jest jeszcze drugie. Obydwoje mieli oliwkową cerę, brązowe oczy i identyczne szopy czarnych loków, a na twarzach wyraz niezmąconej ciekawości. – Obudził się – pisnęła dziewczynka z podnieceniem. – Cicho! Mówiłam wam, żebyście nie podchodzili tak blisko. Obudziliście tego dżentelmena. Głos dochodzący zza jego pleców był czysty i melodyjny, bez odrobiny złości. Zmącony umysł Chance’a w końcu zaczął działać. Uświadomił sobie, że obydwa głosy mówią po angielsku. Wydawało mu się, że będzie uprzejmie, jeśli on również poczyni pewien wysiłek. – Kalimera – odezwał się. Dziewczynka wybuchnęła chichotem. – On mówi po grecku! Chłopiec, który również przypatrywał mu się uważnie, wyrzucił z siebie lawinę niezrozumiałych pytań. Boże drogi, i co teraz? – Hmm… Parakalo, milate pio siga… – wydukał Chance. – Ale nie mówi zbyt dobrze – stwierdził chłopiec krytycznie po angielsku, choć z obcym akcentem. – A ja mówię po angielsku, włosku, francusku i grecku. I wszystkie te języki znam doskonale. – Za plecami Chance’a rozległ się cichy śmiech. – No dobrze, może francuski nie tak doskonale, ale ja mam tylko osiem lat, a on jest dorosły! Sprowokowany Chance odparował: – Znam angielski, francuski, włoski, łacinę i klasyczną grekę. Wszystkie doskonale. – Zaraz jednak zreflektował się. Cóż on właściwie robił, licytował się z ośmiolatkiem? – Naprawdę? Grecki taki, jakim mówili herosi? – Tak, taki, jakim mówili Parys, Hektor i Achilles. – Chłopiec patrzył na niego w milczeniu z ustami otwartymi ze zdziwienia. – Ale niestety nie wiem, gdzie jestem ani jak się tu znalazłem. – Spróbował się podnieść z kanapy, ale natychmiast znów opadł na plecy. – Piekło i szatani! – Nie przy dzieciach! – Dopiero teraz usłyszał w tym głosie wyraźną przyganę. – Przepraszam. – Obrócił się, próbując zignorować ból w biodrze i w boku, a także w kostce nogi. – Nie wiedziałem, że coś mnie boli. – Nie pamięta pan ostatniego wieczoru? – Ukryty głos wreszcie się zmaterializował i Chance przez chwilę nie był w stanie zebrać myśli. Uświadomił sobie, że gapi się z otwartymi ustami, zupełnie jak ten chłopiec, choć z całkiem innych powodów. Zamknął je i spróbował wziąć się w garść. – Nic nie pamiętam. A pani z pewnością bym nie zapomniał – powiedział, wpatrując się w wysoką, smukłą postać, która stała tuż przed nim z rękami na biodrach i wyrazem dezaprobaty na owalnej, złocistej twarzy. Prawdziwa grecka piękność, pomyślał, patrząc na ciężkie czarne włosy ściągnięte w węzeł, dumnie uniesioną głowę oraz tradycyjny strój wyspiarki z szeroką czarną spódnicą i haftowanym gorsetem, spod którego wyłaniały się kształty, jakie w modnej sukni byłyby zupełnie niewidoczne. Zaraz jednak zauważył jej niezwykłe oczy. Nie mogła być Greczynką. Oczy były przejrzyste i zielone, nieco skośne pod jaskółczymi brwiami, a akcent czysty i wyraźny. – Jest pani Angielką. Nie odpowiedziała, ale przez jej twarz przemknął z trudem tłumiony gniew. – Dzieci, przedstawcie się, a potem zostawcie pana w spokoju. – Ja jestem Dora, a to jest Demetri. – Dziewczynka szturchnęła brata łokciem. – Przestań się gapić, Demi. Przecież powiedział, że umie mówić jak herosi, a nie, że sam jest herosem. – Osłodziła mu szpilę słodkim uśmiechem i uciekła, ciągnąc brata za sobą. – Zamieszaj w garnku, Dora – zawołała za nią wysoka kobieta. – Demetri, a ty przynieś więcej drewna. Wczoraj wieczorem prawie nic nie przyniosłeś, ochi. Spojrzenie chłodnych zielonych oczu znów zatrzymało się na Chansie, który poczuł się tak, jakby poprzedniego wieczoru on również zaniedbał swoje obowiązki. – Może mnie pan nazywać kyria Alessa. Wczoraj wieczorem dwóch ludzi zaatakowało pana na podwórzu na dole. Potknął się pan o rynsztok, skręcił sobie kostkę, upadł i uderzył głową o podstawę fontanny. Nic pan z tego nie pamięta? Chance znów uniósł się na łokciach. Kobieta podsunęła mu pod plecy poduszkę i natychmiast znów się cofnęła, jakby był zakaźnie chory. – Przypominam sobie, że grałem w karty w rezydencji… to znaczy w rezydencji lorda komisarza – wyjaśnił. Na jej twarzy odbiło się zniecierpliwienie świadczące o tym, że doskonale wiedziała, jaką rezydencję ma na myśli. – To był mój pierwszy wieczór na wyspie. Sir Thomas przedstawił mnie różnym dżentelmenom, a jego kamerdyner znalazł mi mieszkanie. Byłem zmęczony, więc wymówiłem się od towarzystwa i poszedłem… – Urwał, próbując przypomnieć sobie przebieg wypadków. – Proponowano mi chyba eskortę lokaja z pochodnią, ale noc była jasna, więc odmówiłem. – W obcym mieście to głupia decyzja – zauważyła sucho. – Gdzie się znajduje to mieszkanie? – W twierdzy. Paleó Frourio. – W takim razie jak się pan znalazł tutaj, sam w środku miasta, niemal o północy? Mimo silnego bólu głowy i ogólnej dezorientacji Chance poczuł się urażony jej chłodną krytyką i poczuł złość. – Nocne powietrze mnie otrzeźwiło i pomyślałem, że obejrzę sobie miasto. Dlaczego to panią tak irytuje? Każda inna spośród znanych mu kobiet oblałaby się rumieńcem i wycofała w obliczu tak jawnej męskiej dezaprobaty, ale jego gospodyni tylko uniosła brwi i rzuciła mu lekki uśmiech, jakby próbowała udobruchać nierozgarnięte dziecko. – Może dlatego, że para łotrów o morderczych zamiarach zaczaiła się na pana tuż za moim progiem? Bo włóczył się pan po obcym mieście z laską ze srebrną główką, w błyszczących butach i z kieszeniami pełnymi pieniędzy? Bo to wszystko stało się pod oknem pokoju moich dzieci i to ja musiałam zapanować nad sytuacją? Chance poczuł rumieniec okrywający jego policzki. – Sądzę, kyria, że muszę podziękować za ocalenie pani mężowi. – Nie mam męża. A zatem była wdową. W dodatku bardzo młodą, mogła mieć najwyżej dwadzieścia cztery lata. – Przykro mi z powodu pani straty. Kto w takim razie ocalił mnie z rąk tych opryszków? – Nie było żadnej straty – rzekła tak śmiało, że poczuł się wstrząśnięty i zapewne odbiło się to na jego twarzy. Był jeszcze zbyt ogłuszony, by zdobyć się na finezję w zachowaniu. – To ja sobie z nimi poradziłam. – Pani? – Tym razem nawet nie próbował ukrywać niedowierzania. W odpowiedzi wdowa pochyliła się i wyciągnęła z buta nóż. Widać było, że trzyma go wprawnie. Chance popatrzył na nóż z fascynacją i przerażeniem. – Zadźgała ich pani nożem? – Naturalnie, że nie. Nie jestem morderczynią. Powiedziałam jednemu, że wolałby chyba, by lord komisarz nie dowiedział się o jego przemytniczej działalności, a drugiego uderzyłam. – Obróciła nóż w ręku, pokazując zaokrąglony koniec rękojeści. – Kiedy oprzytomniał, poszedł sobie. Miałam zamiar odesłać pana do rezydencji, ale było już późno, a nie wiedziałam, jak poważnie jest pan ranny. Poza tym byłam zmęczona. Demetri zaniesie wiadomość w drodze do szkoły. – Dziękuję. – Nie przychodziło mu do głowy nic, co jeszcze mógłby powiedzieć. Głowa wciąż go bolała, a w jego duszy kłębiły się emocje. Czuł się upokorzony przez to że musiała go ratować kobieta, i zły na jej zachowanie, a do tego doskwierał mu fizyczny ból oraz, co było najbardziej niewygodne i niestosowne, silne podniecenie. Dotychczasowe życie nie nauczyło go radzić sobie z rozzłoszczonymi zielonookimi wiedźmami. Gdyby go ktoś wcześniej zapytał, nie uznałby za prawdopodobne, by taka osoba mogła mu się wydać atrakcyjna. Ale ta Alessa oddziaływała na niego w sposób, którego nie rozumiał, i nie chodziło tylko o jej wyjątkową urodę. Miała w sobie coś, co sprawiało, że chciał nad nią zapanować, pociągnąć ją w ramiona i namiętnymi pocałunkami zetrzeć z jej twarzy ten chłód i lekceważenie. Ale to nie wchodziło w grę. W kwestiach związanych z kobietami Chance trzymał się surowego kodeksu postępowania. Zadawał się tylko z profesjonalistkami albo z doświadczonymi damami z towarzystwa, a ta młoda wdowa z dziećmi naturalnie nie należała do żadnej z tych dwóch kategorii. – Śniadanie gotowe! – zawołała mała Dora z miejsca, którego nie widział. Znów spróbował się obrócić, ale powstrzymał go ból w biodrze. – Czy mam jakieś złamania? – Starał się zachować spokój, ale poczuł zimny lęk. Czy na tej wyspie są w ogóle jacyś lekarze, czy też będzie musiał kuleć do końca życia albo jeszcze gorzej? – Nie. – Alessa obróciła się z szelestem czarnych spódnic. Zauważył rąbek jej halki i białe pończochy nad skórzanymi butami. Ten strój był egzotyczny i pociągający, a zarazem praktyczny. Wysłuchał krótkiej rozmowy po grecku. Przez chwilę próbował coś zrozumieć, ale zaraz się poddał i znów opadł na twardą poduszkę. Potem pojawił się chłopiec, ciągnąc za sobą parawan. Ustawił go dokoła kanapy. – To mój parawan, ale mogę panu pożyczyć – oświadczył z ważną miną. Zniknął i znów wrócił, tym razem niosąc miskę z wodą, mydło i ręcznik. Ułożył to wszystko na krześle obok Chance’a. – Musi pan umyć sobie twarz i ręce przed śniadaniem. Ach, tak, o mało nie zapomniałem. – Wcisnął w dłonie Chance’a gliniane naczynie przykryte szmatką i uśmiechnął się szeroko. – Kiedy pan skończy, proszę to wsunąć pod kanapę. A zatem gospodyni nie była na niego aż tak zła, żeby go upokarzać, odmawiając zaspokojenia podstawowych potrzeb. Przynajmniej za to mógł jej być wdzięczny. Odrzucił koc i odkrył, że ta wdzięczność ma jednak swoje granice. Koszula, w którą był ubrany, nie należała do niego. Wszystkie jego ubrania zniknęły, włącznie z kalesonami, a opatrunek na biodrze wyglądał bardzo profesjonalnie. Chance wątpił, by było to dzieło Demetriego. Zrobił, co miał do zrobienia, i czekał, aż chłopiec przyniesie mu jakieś śniadanie. Tymczasem to Alessa odsunęła parawan. Postawiła na krześle dzbanek i talerz, a nocnik przesunęła na podłogę. – Czy to pani mnie rozebrała i opatrzyła moje rany? – Tak. – uśmiechnęła się z błyskiem w oczach. – Pomogła mi sąsiadka, pani Street. Nie jest łatwo poradzić sobie z nieprzytomnym mężczyzną. – Dziękuję, kyria Alessa. Musi pani pozwolić, bym wynagrodził ten kłopot – odrzekł gładko i znów dostrzegł błysk w jej oczach. Wyprężyła się jak kotka. A zatem znów udało mu się ją rozzłościć. – To nie jest konieczne. Grecy uważają opiekę nad obcymi za swój święty obowiązek – odrzekła spokojnie, splatając smukłe palce na fartuchu. – Ale pani chyba nie jest Greczynką? Zignorowała to pytanie. – Proszę mi podać nazwisko, żeby Demetri mógł powiedzieć panu Harrisonowi, gdzie pan jest. – Harrisonowi? – To nazwisko wydawało się znajome. Szczegóły poprzedniego wieczoru powoli zaczęły do niego wracać. – To sekretarz sir Thomasa. Skąd pani go zna? – Znam wszystkich w rezydencji – odrzekła, nie wdając się w szersze wyjaśnienia. – A zatem jak brzmi pańskie nazwisko, sir? Pamięta pan? – Benedict Casper Chancellor. Przyjaciele nazywają mnie Chance. – A jaki jest pański tytuł? – Dlaczego myśli pani, że mam tytuł? – Z powodu pańskich ubrań, sposobu bycia, ruchów. Ma pan pieniądze i odebrał pan dobrą edukację. Wszystko w panu krzyczy, że jest pan angielskim arystokratą. – Krzyczy? – W pierwszej chwili poczuł się urażony, a potem rozbawiła go własna reakcja. – Powinnam chyba powiedzieć: szepcze. Naturalnie, krzyki są niegodne dżentelmena. Takie nieangielskie, wręcz wulgarne – poprawiła się potulnie. – Czy mam rację? – Jestem earlem Blakeney. – Cóż, milordzie, proponuję, żeby zjadł pan śniadanie i odpoczął. Demetri poprosi pana Harrisona o przysłanie lektyki po południu. – Dziękuję bardzo, ale mogę wyjść stąd na własnych nogach, gdy tylko zjem i się ubiorę. – Może pan spróbować, czy uda się panu stanąć – odrzekła Alessa z irytującą grzecznością. – A jeśli się uda, może pan pokuśtykać ulicą do rezydencji w atłasowych spodniach do kolan, trzeciej najlepszej koszuli sierżanta, bez krawata i pończoch. Sądzę jednak, że sir Thomas miałby co nieco do powiedzenia na temat wrażenia, jakie wywarłby pan na miejscowej ludności. – Zabrała miskę i uprzątnęła parawan. – Muszę teraz odprowadzić Dorę do zakonnic. Wrócę później. Przez chwilę trwało zamieszanie, gdy szukano zaginionej tabliczki, kurtki Demetriego i torby Dory, a potem w pokoju zaległa dziwna cisza. Chance znów odrzucił koc i spróbował wstać, przytrzymując się oparcia krzesła. Na czoło wystąpił mu pot, a z ust wyrwał się barwny strumień przekleństw. Dźwignął się na nogi z nadzieją, że uda mu się powoli kuśtykać, ale ta mała wiedźma miała rację – nie był w stanie dotrzeć o własnych siłach do rezydencji ani do starej twierdzy. Jego wieczorowe ubranie leżało na krześle, schludnie złożone. Pod spodem stały buty. Pocąc się i klnąc, Chance z ledwością obszedł pokój, opierając się o meble i wypatrując pończoch. W tym względzie również miała rację. Ta znoszona stara koszula jeszcze jakoś by przeszła, ale wystawiłby się na pośmiewisko, nakładając atłasowe spodnie na gołe nogi. Przy ścianie stał rząd drewnianych wiader wypełnionych wodą, w której pływało coś białego. Wsunął rękę do jednego z nich z nadzieją, że znajdzie tam swoje pończochy. Mógłby je wysuszyć przy ogniu. Wyciągnął jakiś dziwny fragment garderoby, który z pewnością nie należał do niego. Pośpiesznie wrzucił kawałek cienkiego batystu obszytego koronką do wody i zanurzył rękę w następnym wiadrze. Tym razem trafił na uroczą halkę, która bardzo mu przypominała bieliznę, w jaką ubrana była jego ostatnia kochanka tego wieczoru, gdy się z nią żegnał. Cóż to była za kobieta, pomyślał z żalem. Kobieca, uważna, zaspokajała wszystkie jego pragnienia, a na koniec pochlebiła mu, okazując wielki żal, gdy zapłacił jej przed wyjazdem nad Morze Śródziemne. Dlaczego zatem, zastanawiał się, omiatając pokój wzrokiem spod przymrużonych powiek, dlaczego ta wiedźma podnieca go znacznie bardziej niż wspomnienie Jenny? Kropla zimnej wody kapnęła na jego nagą stopę. Uświadomił sobie, że stoi niemal nagi, ściskając w dłoni fragment damskiej bielizny, pośrodku jakiegoś domu na Korfu, wydany na łaskę i niełaskę zimnej jak lód tajemniczej wdowy, która lada moment może wrócić. Wrzucił halkę do wiadra i powlókł się z powrotem do łóżka, niechętnie przyznając, że ta wiedźma miała rację. Powinien odpocząć, jeśli chce uciec od tego koszmaru. Alessa wspięła się na schody, zauważając z zadowoleniem, że Kate już wyszorowała plamy krwi z jasnego drewna. Na przemian sprzątały wspólne pomieszczenia i obie już dawno pogodziły się z tym, że nieodpowiedzialna rodzina z parteru lekceważy wszelkie zobowiązania. Zza zamkniętych drzwi tegoż mieszkania dobiegały stłumione odgłosy sprzeczki. Żona Sandra zapewne miała mu za złe, że wciąż leży w łóżku, zamiast wypłynąć na morze. Sandro był wyjątkiem wśród pracowitych miejscowych rybaków. W pokojach Kate było cicho. Poszła pewnie na targ. Z wieży kościelnej rozległo się bicie dzwonu. Alessa liczyła uderzenia. Dziewiąta. A zatem nie straciła zbyt wiele czasu z powodu jego lordowskiej mości. Dwie godziny, żeby poprać i rozwiesić rzeczy, potem pojawią się zwykli klienci, a jeszcze później w całym mieście rozpocznie się sjesta. Jego lordowska mość będzie musiał zaczekać cierpliwie do trzeciej na służących z rezydencji. Przyzwyczajenie się do rozsądnego śródziemnomorskiego zwyczaju odpoczynku w największy upał często zabierało Anglikom sporo czasu, choć sir Thomas dzięki wcześniejszym doświadczeniom z Malty i z jeszcze bardziej gorącego Cejlonu zaakceptował te praktykę bez dyskusji. Alessa zatrzymała się przed własnymi drzwiami i uświadomiła sobie, że jej serce bije nieco zbyt szybko. Czego właściwie się obawiała? W końcu to był tylko mężczyzna i choć poprzedniego wieczoru zachował się lekkomyślnie, rankiem spokojnie przyjął to, że znalazł się poobijany w obcym miejscu, w obliczu dwojga dzieci i wrogo nastawionej do niego kobiety. Niechętnie przyznała, że potraktowała go niegrzecznie, i zaczęła się zastanawiać, czy powinna go przeprosić. Położyła rękę na haczyku i jeszcze raz przeanalizowała w myślach własne argumenty. Sprowadził pod jej dom dwóch typów spod ciemnej gwiazdy. Była bardzo zmęczona, a on wyjątkowo atrakcyjny. Nie zamierzała mu jednak tego wszystkiego wyjaśniać. Wzięła głęboki oddech i pchnęła drzwi.\nTytuł oryginału: A Most Unconventional Courtship Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Ltd, 2007 Redaktor serii: Dominik Osuch Opracowanie redakcyjne: Dominik Osuch Korekta: Lilianna Mieszczańska © 2007 by Melanie Hilton © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2018 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Powieść Historyczna są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-276-3553-2 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Honorowe_rozwiazanie-ebookRO/p145826i272315" target="_blank" title="Honorowe rozwiązanie [Louise Allen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Honorowe rozwiązanie [Louise Allen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


biblia.wiara.pl » O filmach » Święty Piotr\nSfilmowana historia pierwszego papieża niestety nie zachwyca. Nawet gwiazda Omara Sharifa – rzecz jasna w tytułowej roli – nie błyszczy już tak jak kiedyś.\nPowstały w 2005 roku film nakręcony został dla włoskiej telewizji RAI. Jego reżyser to Gulio Base, który wcześniej nakręcił już m.in. filmy o ojcu Pio i Marii Goretii.\n"Święta fabuła" – tak ponoć (jak można przeczytać w "Światowej Encyklopedii Filmu Religijnego") określa się w ironiczny sposób, hagiograficzne i biblijne filmy, z których Italia słynie. W przypadku wielu z tych dzieł, krytyczna ironia jest jak najbardziej na miejscu, choć przecież bywają też wyjątki. "Wesoła, czyli smutna" biografia uśmiechniętego papieża (film "Jan XXIII" w reżyserii Georgio Capitaniego), czy trzymająca w napięciu "Święta Barbara z Nikomedii" Carmine Elia są tego najlepszymi dowodami.\nNiestety, "Święty Piotr" należy do mniej udanych dzieł włoskiej telewizji. Znane nam z Pisma Świętego fakty przemieszano tu z wątkami fikcyjnymi. Dodano melodramatyczną historię miłości młodej chrześcijanki i rzymskiego bogacza oraz sporo sekwencji walk, z tajemniczym, zamaskowanym gladiatorem w roli głównej.\nTwórcy sięgnęli więc po sprawdzone, popkulturowe chwyty, znane chociażby z „Quo Vadis” Sienkiewicza, czy z „Wicehrabiego de Bragelonne” Dumasa (człowiek w żelaznej masce!). Na niewiele się to jednak zdało.\nFilm rozpoczyna się niczym przejmujący dramat. Widzimy mężczyznę, który zaparł się Chrystusa i sam nie wie dlaczego. Dręczy go to straszliwie i nawet gdy odzyska wiarę, wątpliwości go nie opuszczą. Siła modlitwy, wiary, nadziei i miłości, splotą się wtedy z ludzką słabością, lękiem i niedowiarstwem. Piotr jest słaby. Maria Magdalena silna.\nZaskakujące, ale scenarzyści (Francesco Arlanch, Salvatore Basile, Gianmario Pagano), właśnie tej ostatniej postaci poświęcają tu sporo miejsca. To ona ma niezachwianą wiarę. To ona, raz po raz, motywuje zagubionych, zalęknionych apostołów, wyrastając na najciekawszą postać tego filmu.\nBez obaw. Nie mamy tu do czynienia z wojująca feministką, czy rywalką zwalczająca Piotra i próbującą przejąć władzę w rodzącym się Kościele. Tanich sensacji a la „Kod Leonarda da Vinci” tu nie znajdziemy. Ale być może moglibyśmy znaleźć fascynujące zestawienie ze sobą tych dwóch świętych postaci, dwóch życiowych postaw – gdyby tylko twórcy odważyli się pociągnąć ten wątek dalej. Być może pójść w stronę filmu bardziej kameralnego? A może nawet teatru telewizji, w którym Piotr i Maria z Magdali byliby jedynymi postaciami?\nNiestety, zamiast tego udajemy się ze świętym Piotrem do Rzymu. Prześladowania chrześcijan, walki na arenie, knowania Nerona, pożar metropolii… Młodsi widzowie, którzy oglądać będą to wszystko po raz pierwszy, być może przeżyją te wydarzenia głęboko. Starsi, pewnie będą mieli w pamięci kilka innych filmów, w których… już to wszystko widzieli. Lepiej nakręcone, bardziej przekonująco zagrane, ciekawiej zaaranżowane.\ndodane 09.11.2015 06:07\nKoronawirus biblijnego antyku | Jak św. Józef może nam pomóc w drodze do świętego życia? | Ewangelia pełna jest szczęścia | Bez tego nasza wiara nie ma sensu | Po co jeszcze zmartwychwstanie?


Łóżko firmy Kler kolekcja Milonga L060 S180 (1500) - OutletMeblowy.pl\n» Łóżko firmy Kler kolekcja Milonga L060 S180 (1500)\nŁóżko firmy Kler kolekcja Milonga L060 S180 (1500)\nŁóżko 180 firmy Kler z kolekcji L060 Milonga. Łóżko wyposażone w pojemnik na pościel otwierany dzięki stelażowi z siłownikami gazowymi. Wezgłowie wyposażone w regulowane zagłówki. Łóżko tapicerowane skórą naturalną w kolorze brązowym (1500). Mebel nowy, nie posiada uszkodzeń. W skład oferty nie wchodzi materac.\nMateriał: Łóżko tapicerowane skórą naturalną w kolorze brązowym (1500). Łóżko wyposażone w pojemnik na pościel otwierany dzięki stelażowi z siłownikami gazowymi. Wezgłowie wyposażone w regulowane zagłówki.


Kostka ze zdjęciami - Klasyczne historie - Educol\n> Kształcenie i wychowanie>Myślenie i postrzeganie>Zdolność kojarzenia>Kostka ze zdjęciami - Klasyczne historie\nKostka ze zdjęciami -...\nGra służy do nauki konstruowania...\nKostka ze zdjęciami - Klasyczne historie\nGra służy do nauki konstruowania zdań. W skład zestawu wchodzi 15 kostek, 90 znaczków z różnymi częściami mowy. Doskonale uczy dziecko konstruowania poprawnych zdań, prawidłowego nazywania części mowy. Zestaw zawiera płytę CD, MP3, na której znajduje się 6 historyjek uwielbianych przez dzieci.\nGra służy do nauki konstruowania zdań. W skład zestawu wchodzi 15 kostek, 90 znaczków z różnymi częściami mowy. Doskonale uczy dziecko konstruowania poprawnych zdań, prawidłowego nazywania części mowy. Zestaw zawiera płytę CD, MP3, na której znajduje się 6 historyjek uwielbianych przez dzieci. Po wysłuchaniu jednej z nich, zadaniem dziecka jest odtworzenie historyjki za pomocą kostek.\nCały zestaw zapakowany w estetyczną walizkę.\nDo zestawu dołączono instrukcję do gry.\nWym. kostki: 3,5 cm


Balsamy | Sofia's Cosmetics\nKażda z nas codzienne używa wszelkiego rodzaju balsamów do ciała, ale czy wiemy na jakie grupy się one dzielą i czy na pewno używamy odpowiedniego? Na te i na inne pytania postaram się odpowiedzieć w tym krótkim artykule.\nBalsam tolutański – wybiela, odkaża i wygładza skórę. Środek zapachowy i utrwalacz zapachów (fiksator). Ma podobne zastosowanie jak balsam peruwiański\nBalsam peruwiański – działa przeciwzapalnie, aseptycznie, charakteryzuje się waniliowym zapachem, stosowany jest w kosmetykach do pielęgnacji całego ciała a także w przemyśle perfumeryjnym\nBalsam styraksowy – stosowany do produkcji szminek, pudrów oraz logionów. Jest utrwalaczem zapachów wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym\nBalsam kopaiwa – ma duże powinowactwo do keratyny włosa. Stosowany jest w preparatach do pielęgnacji włosów zniszczonych i suchych.\nBalsam ladanum – środek zapachowy, który przypomina ambrę, fiksator.\nWyrównamy także balsamy:\nNawilżające – przeznaczone głównie dla skóry suchej i zniszczonej. Dzięki nim skóra odzyskuje miękkość i elastyczność. Utrzymują odpowiedni poziom wody w naskórku. Balsamy takie mają lekką i nietłustą konsystencję, dzięki czemu szybko są wchłaniane przez skórę. Na rynku znane są balsamy nawilżające z dodatkiem owoców, alg, zielonej herbaty, witamin oraz gliceryny.\nUjędrniające – przeznaczone dla skóry dojrzałej (anti – ageing) . Poprawiają elastyczność i jędrność skóry zachowując odpowiedni poziom wody w naskórku. Wraz z wiekiem skóra traci dużą ilość kolagenu, wody oraz wapnia. Balsam ma za zadanie nie tylko nawilżyć, ale i uelastycznić skórę dzięki zawartości takich składników jak: koenzym Q 10 oraz witamina C.\nBrązujące – nadają skórze delikatny brązowy koloryt. Utrwalają i podkreślają istniejącą już opaleniznę. Ich składnikiem bardzo często są substancje barwiące takie jak ekstrakty z orzecha czy bursztynu. Zawierają także kofeinę oraz forskolinę – wyciąg z indyjskiej rośliny makandii, które mogą dodatkowo działać ujędrniająco. Bardzo często zawierają witaminy oraz prowitaminy np. witaminę E oraz prowitaminę B5.\nRegenerujące – przeznaczone dla skóry bardzo suchej i zniszczonej ze skłonnością do pękań. Jego działanie ma na celu odbudowę bariery ochronnej skóry oraz jej regenerację. Cennymi składnikami balsamów regenerujących są kwas hialuronowy oraz olejki roślinne.\nPosted in Pielęgnacja ciała\t| Tagged balsamy, kosmetyki, pielęgnacja ciała


Science Museum of Minnesota (Saint Paul) - opinie\nAtrakcje w pobliżu obiektu Science Museum of Minnesota\nScience Museum of Minnesota opinie, Saint Paul\nNr 6 wśród 119 atrakcji w lokalizacji Saint Paul\n1 112recenzji11pytań z odpowiedziami\nUżytkownik hodgeke napisał recenzję sie 2017\nGreer, Karolina Południowa31 przesłanych treści9 podziękowań\nOdwiedziliśmy dzisiaj i byłem naprawdę pod wrażeniem. Jesteśmy bardzo zadowoleni z teatru i Pixar wystawę. Spędziliśmy 5 godzin i prawdopodobnie można spędzić tam więcej czasu. Polecam jako idealne miejsce na spędzenie deszczowego dnia.\nUżytkownik Scott H napisał recenzję lip 2017\nRosemount, Minnesota76 przesłanych treści12 podziękowań\nWeź ze sobą dużo pieniędzy!\nTo był nasz pierwszy powrót do science Museum od dłuższego czasu, a teraz nie pamiętam dlaczego. Kupiliśmy bilety 3 dorosłych i dziecko i było 139 . 00 $. Udało nam się Omni bilety do teatru. Ale nadal nie warte swojej ceny. Po filmie dzieci chciały coś z baru z przekąskami więc wybraliśmy 7 . 25 $ kanapkę z serem z grilla, najtańsze rzeczą w menu. Kiedy dotarliśmy do miejsca do siedzenia prawie każdy stół był brudny i musiał być dokładnie wycierane. tylko przez Pixar atrakcję. Nie sądzę, abyśmy z powrotem przez bardzo długi czas. Rozczarowany…\nOdwiedziliśmy to miejsce z nasza 7-letnia córka a także bilety na wystawę Pixar. Na wystawę Pixar był bardzo czysty, bardzo fajnie jest zobaczyć co przechodzi w ich filmy. Myślę, że cena wstępu był nieco za wysokie, ale było naprawdę wiele do zobaczenia. Poszliśmy tam w piątek rano/po południu. Spędziliśmy chyba 4 lub 5 godzin. To było tak tłoczno że z dniem obozu lub daycares wizyty, nie jestem pewien. To było jakby był to problem, ze względu na dzieci biegały po prostu chcieli zrobić cokolwiek. Ogółem jednak nie było wiele rąk na zajęcia i wszyscy dobrze się bawiliśmy.…\nUżytkownik snj1027 napisał recenzję lip 2017\nSaint Louis, Missouri104 przesłane treści11 podziękowań\nZabawne i interaktywne\nChłopcy z sekcji sportowych. Wspaniałe widoki na rzekę. Część edukacyjna o minut dzikich zwierząt i rzeki było fajnie.\nMetro Minneapolis-Saint Paul, Minnesota28 przesłanych treści3 podziękowania\nScience Museum z wnukiem\nPo prostu trzeba. Tak wiele do zobaczenia, tam jest praktycznie każdy znajdzie coś dla siebie. Nosić buty do chodzenia i zabierz ze sobą gotówkę na przekąskę lub w prezencie.\nOgrody, Zoo, Centra gier i rozrywki\nCzęsto zadawane pytania dotyczące obiektu Science Museum of Minnesota\nKiedy otwarta jest lokalizacja Science Museum of Minnesota?\nObiekt Science Museum of Minnesota jest otwarty w następujących godzinach:\nJakie hotele są w pobliżu Science Museum of Minnesota?\nHotele w pobliżu Science Museum of Minnesota:\n(0.32 km) The Saint Paul Hotel\n(0.36 km) Hampton Inn and Suites Downtown St. Paul\n(0.39 km) Covington Inn\n(0.42 km) Holiday Inn St Paul Downtown\n(0.49 km) InterContinental Saint Paul Riverfront\nZobacz wszystkie hotele w pobliżu Science Museum of Minnesota na stronie Tripadvisor\nJakie restauracje są w pobliżu Science Museum of Minnesota?\nRestauracje w pobliżu Science Museum of Minnesota:\n(0.14 km) Herbie's On The Park\n(0.08 km) Elements Cafe\n(0.29 km) The St. Paul Grill\n(0.20 km) Headwaters Cafe\n(0.42 km) Meritage\nZobacz wszystkie restauracje w pobliżu Science Museum of Minnesota na stronie Tripadvisor\nJakie atrakcje są w pobliżu Science Museum of Minnesota?\nAtrakcje w pobliżu Science Museum of Minnesota:\n(0.23 km) Ordway Center for the Performing Arts\n(0.08 km) Mississippi National River and Recreation Area\n(0.18 km) James J. Hill Center\n(0.32 km) Xcel Energy Center\n(0.20 km) Saint Paul River Centre\nZobacz wszystkie atrakcje w pobliżu Science Museum of Minnesota na stronie Tripadvisor


Maszyna sygnał - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 1561 wyników dla: maszyna sygnał\nA może warto chociaż chipy nowe zakupić ? Koszt niewielki a maszyna wyzeruje IU. Co do zespołu pieca i pasa transferu to przekładka nawet tych po 1 kopii nic Ci nie da :) Resetowane są bezpiecznikiem którego przepalenie jest dla maszyny sygnałem informującym o wymianie danego zespołu. Było to wielokrotnie...\nMikrokontrolery Anderian 23 Lis 2007 09:25 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1129\nNewsy And! 29 Gru 2009 18:36 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 3224\nTematy tygodnia TechEkspert 26 Sty 2018 23:41 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 3459\nAutomatyka Przemysłowa rakuś 05 Maj 2007 07:03 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 14935\nAutomatyka Przemysłowa mrmagic 25 Lip 2011 12:49 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 5217\nPoczątkujący Elektronicy jdubowski 23 Cze 2017 08:11 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 735\nPoczątkujący Elektronicy TvWidget 12 Kwi 2016 18:38 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 351\nPoczątkujący Elektronicy czarutek 28 Lut 2006 09:55 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2123\nElektro Początkujący tmax 20 Lut 2014 22:40 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1386\njak słusznie zostało zauważone większość narzędzi do syntezy zamienia FSM na 'one hot', przy czym pierwszy stan nie koniecznie odpowiada wartości "0001", drugi "0010", itd. Stąd płynie dalszy mój wniosek, że dzieje się tak ze względu na proces optymalizacji, a jeśli samemu dobieramy jak poustawiać...\nAutomatyka Przemysłowa mrowek_1985 19 Sty 2010 06:59 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 3351\nAutomatyka Przemysłowa sebol133 14 Lut 2011 21:24 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1113\nMonitory Początkujący bolek 12 Mar 2012 20:46 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1104\nWitam. Mam za zadanie podpiąć wyłącznik bezpieczeństwa do nowej maszyny ( tzw "grzyba" ). Myślałem, by wzorowac to podpięcie na podpięciu drugiej maszyny znajdującej się blisko ( obie mają elektryke w jednej skrzyni ). Sęk w tym, że nie ma żadnych schematów, dokumentacji itd, a podzespoły w szafie...\nElektro Początkujący Adik C 22 Mar 2015 18:54 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 2583\nstawiałbym na linijkę: next_state <= state; Dwie toerie: 1. W jednym procesie są dwa konkurencyjne źródła dla next_state. Jedno wynika z case a drugie to przypisanie przed casem. 2. Samo bezwarunkowe przypisanie next_state <= state; może powodować że sygnał się propaguje w drugą stronę....\nProgramowalne układy logiczne MODI 26 Cze 2016 13:01 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3987\nAutomatyka Falowniki Piedro19b 08 Wrz 2017 10:46 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 978\nElektro Maszyny i Urządzenia andre333 01 Maj 2013 20:29 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1689\nSą takie liczniki impulsów (nie pamiętam firmy i nazwy), które zamieniają impulsy na sygnał RS232. Sygnał ten można odczytać potem w programie. Liczniki takie używane są w systemach kontroli produkcji PC_TOPP.\nElektro Maszyny i Urządzenia ArturZy 19 Mar 2005 13:32 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1029\nsposobów realizacji takiej sygnalizacji jest wiele dość prosty to zastosowanie 555 , przykład wyzwalania masz tu układ powinien mieć jeden generator wyzwalnany sygnałem start , generujący impuls o odp długości uruchamiajacy generator z sygnałem dzwiękowym innym rozwiązaniem to zastosowanie przekaźników...\nWitam! Poczytaj sobie "Dyrektywę maszynową" oraz zapoznaj się ze stroną Ogólnie rzecz biorąc zagadnienia związane z bezpieczeństwem maszyn nie są aż tak łatwe. konkretnie co do twojego przypadku: Przekaźnik bezpieczeństwa powinien oddziaływać bezpośrednio na drodze elektrycznej na układ (maszynę)...\nAutomatyka Przemysłowa kenion 11 Sty 2012 23:40 Odpowiedzi: 23 Wyświetleń: 11595\nSoftware serwis kdpiast 15 Lip 2008 22:15 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 624\nAutomatyka Przemysłowa RAPELC 06 Wrz 2008 10:19 Odpowiedzi: 22 Wyświetleń: 2300\nP.E.A.R.T. (Pneumatic and Electronic Actuated RoboT) jest to robot zdolny do grania na zestawie perkusyjnym (wejściem dla robota jest plik MIDI). Potrafi on obsługiwać 16 oddzielnych kanałów (każdy kanał to 1 "bęben", który może być uderzany nawet 19 razy na sekundę). Projekt składa się z 4 głównych...\nDIY Zagranica gemiel 17 Gru 2008 12:34 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 4101\nWitam Zasadniczo drugi program chodzi dobrze . jeden - czysto akademicki problem - w momencie gdy załączone jest jedno wejście cały czas a drugie się dołącza co jakiś czas efekt jest taki , że jedna maszyna pracuje non stop a druga się dołacza . Moim zdaniem powinno zostawić działająca maszynę inną...\nAutomatyka Przemysłowa waskibroklyn 22 Gru 2008 10:55 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 867\nWybuchnąć nie wybuchnie :) Przy niskiej częstotliwości będziesz miał zauważalną pulsację napięcia na tworniku ( zmiany amplitudy) przy wyższej większe straty w obwodzie magnetycznym. Wszystko zależy od konstrukcji magneśnicy, bo o ile stojan jest blachowany to wirnik nie zawsze, gdyż obliczany jest...\nwitam czy natrafił ktoś może na te schematy?? potrzebuje schematu jakiegoś co do działania obrotomierza albo ewentualnie czy sygnał jest pobierany z alternatora i czy jest gdzieś w kabinie sygnał z alternatora.... z góry dzięki\nProgram autora ma pewien plus. Program ten można "wsadzić" jako część większego programu. Program ten nie zatrzymuje się i nie czeka na zmianę stanów z imulsatora (co w innych rozwiązaniach występuje - chodzi mi o instrukcję BITWAIT). Jest jednak jeden problem, który spróbuje opisać. W pozycji wyjściowej...\nZałóżmy, że mam dwa przekaźniki bezpieczeństwa. I teraz do każdego mam podpięte po kilka grzybków na bardzo długiej linii, chyba w celu łatwiejszej identyfikacji strefy gdzie grzybek wciśnięto. I teraz pytanie jak powinny być połączone te przekaźniki?(Choć pewnie zależy to od klasy) Bo widzę 2 możliwości Pierwsza:...\nAutomatyka Przemysłowa mobydex 20 Lut 2011 22:14 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2252\nNewsy MasMas 23 Wrz 2011 12:30 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2685\nAutomatyka Przemysłowa artpuls 13 Wrz 2012 21:06 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1035\nSiemens S5 - cykl pracy maszyny\nWitam Czy jest możliwość odczytania z programu do Siemensa S5 dokładnego cyklu pracy maszyny? .Program posiada opisy /w j.niemieckim/. Chciałbym poznać krok po kroku wszystkie sygnały wej/wyj w cyklu automatycznym maszyny. fafiks\nAutomatyka Przemysłowa Zgoodie 04 Paź 2012 18:29 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 777\nDIY Poczekalnia Witalis 18 Sie 2013 15:04 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1809\nJeśli to sygnał VIDEO, to obraz powinien się pokazać - może nie złapać synchronizacji. Tylko czy jesteś pewien, że to właściwy sygnał? Co prawda ten monitor ma na wejściu kondensator 1uF/63V, więc nic się nie powinno stać, więc jak masz pewność, to podłączaj.\nMonitory CRT Serwis 11111olo 26 Sie 2013 08:39 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 6537\nKomputery Hardware arkasper 17 Lut 2014 13:23 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 570\nNic nie piszesz o możliwościach sprzętowych komputera. Dekodery DVB-T na USB wymagają bardzo szybkich maszyn i szczególnie dobrze pracującego złącza USB. Jak odpalisz wskaźnik zajęcia procesora to ile mocy obliczeniowej jest zajęte? Jeżeli więcej niż 60% to możesz sobie odpuścić. Wskazanie siły...\nRTV Użytkowy irekr 28 Kwi 2014 00:26 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 987\nKażdą rzecz można rozwiązać na 100 sposobów - ale jak widzę jest "jedynie słuszna droga" To nie chodzi o to, że to co ja proponuje jest słuszne "bo tak", a to co Ty nie jest "bo nie"... Po prostu to co opisujesz jest niesamowicie skomplikowane i tak się akurat składa, że RTOS i wątki rozwiązują chyba...\nOgólny techniczny klami85 15 Sie 2016 16:24 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1023\nAutomatyka Przemysłowa kornik280 23 Lis 2017 13:24 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 489\nDSP i Transmisja lukash90 20 Wrz 2013 17:48 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2568\nProjektowanie Układów duzamasa 18 Lut 2006 21:06 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3238\nWesker83 , czy przeczytałeś podane przeze mnie znaczenia sygnałów BIOS-u? tak przeczytalem i z grubsza rozumiem, niestety nie wiem co dolega mojej "maszynie" moje sygnały trwają ok 2 sekund a przerwa 1 sekundę (jakoś tak) => sygnał + przerwa + sygnał + przerwa + sygnał (potem pętla idzie od...\nKomputery Hardware Wesker83 18 Sie 2009 17:04 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 3909\nWitam Mam na ciągu maszyn Golema wgranego na kompie z ekranem dotykowym. W tej samej szafie koncentrator sygnałów. Sygnały zbierane z 2 maszyn odległych o 50m. Z każdej maszyny po dwa sygnały, licznik sztuk i sygnał pracy maszyny. Sygnały pozyskane z PLC, ale można podłączyć przekaźnik pod jakiś czujnik....\nPotrzebuję sklonowac płytki sterujące do maszyny z lat 80\nJaka maszyna - producent , typy złącz standard sygnału ? Nie znam się, mogę Ci przesłac zdjęcia. Jest to maszyna offsetowa color metal.\nOgłoszenia Elektronika _PREDATOR_ 11 Cze 2010 15:21 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 891\nTelefony Stacjonarne Serwis Sir_Ryan 07 Sty 2011 12:40 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 3242\nSkoro można "nauczyć maszynę jakie kroki ma robić" to zapewne program działa poprawnie. Problem może być chociażby z działaniem krańcówek (nie dostaje sygnału od którego jest uzależnione wstrzeliwanie gwoździ...sygnał może dostawać, ale go nie przetwarza?!). Zamiast zajmować się naprawą sterownika "włoszczyzny"...czy...\nAutomatyka Przemysłowa modzelm 16 Wrz 2011 16:11 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 2120\nSieci WiFi jimasek 20 Mar 2012 17:12 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 699\nAutomatyka Przemysłowa neuron 11 Kwi 2013 11:27 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1926\nAutomatyka Przemysłowa jestam 18 Cze 2013 17:06 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1461\nMonitory CRT Serwis 1668386 29 Sty 2014 12:35 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 6882\nmaszyna do szycia Telimena typ 2030\nw maszynie Telimena 2030 elektroniczna, mam problem z nawijaniem nici ,otóż po włożeniu szpulki na nawijacz wyświetla się na ekranie nawijanie, po chwili wykrzyknik ,i sygnał dźwiękowy , pisk ?jeżeli ktoś może mi pomóc ,będę wdzięczny?[/quote]\nAGD Początkujący mucha35 31 Mar 2014 10:23 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 486\nCzujnik daje sygnał "butelka" - "zeruje" enkoder, i liczysz na podstawie enkodera opóźnienie zadziałania drukarki. Jeśli masz drogę dłuższą i trzeba zapamiętać kilka stanów - rejestr przesuwny. To tylko jedno z rozwiązań, na szybko. Jeśli zobaczę maszynę pewnie podam zupełnie inne rozwiązanie. Zawsze...\nAutomatyka Sterowanie PLC ksr30 07 Gru 2017 10:03 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 873\nMy nieraz w takich celach montowaliśmy na maszynie dodatkowe czujniki albo poprzez przekaźniki interfejsowe rozgałęzialiśmy sygnały ze sterownika czy też jakiegos zaworu np. Następnie przez moduł wejść było to po ethernecie przekazywane do oprogramowania zbierającego dane z wielu maszyn.\nAutomatyka Przemysłowa pafciowaw 15 Gru 2017 18:14 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 411\nDo mierzenia siły stosuje się tensometr. Tensometr to 4 przewody w postaci 4 rezystorów połączonych w mostek. Odepnij tensometr(koniecznie przy wyłączonej maszynie) i zmierz rezystancje pomiędzy przewodami. Tradycyjnie nieobciążone powinny mieć rezystancję około 350 Ohm. Następnie te 4...\nElektro Maszyny i Urządzenia czesiu 14 Lip 2018 17:52 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 279\nWitaj! Jest to stacja operatorska Deltacomm, producentem jest Accray i należy to do systemu 1180 MICRO. Cały ten system jest dosyć wiekowy ale .... działa i to jest najważniejsze (nowe systemy wcale nie są dużo lepsze a kosztują duuuużo). Służy on nam do pomiarów parametrów produkowanego papieru na...\nMonitory Początkujący mkos1 15 Lut 2010 06:19 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 2917\nCNC - Zamiana sygnału z -10/+10V na +10V i drugi pin\nWitam serdecznie. Potrzebuję zamienić sygnał analogowy w maszynie CNC na 2 sygnały wychodzące. Sprawę przedstawiłem w obrazku. Krótko: Wchodzący jest sygnał +10V albo -10V w zależności od tego w którą stronę porusza silnikami. Potrzebuję jakiegoś rozwiązania, żeby zamienić ten sygnał na od 0 do +10V...\nAutomatyka Przemysłowa luklew 14 Paź 2013 06:43 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1248\nPoczątkujący Elektronicy JacekCz 22 Paź 2018 13:53 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 162\nSieci LAN TuR1smo 13 Lis 2009 13:23 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 774\nWidzę że nikt nie odpowiedział jasno na pytanie zadane rok temu :) VHS nie był systemem komponentowym, tj na taśmie był zapis w podnośnej pełnego sygnału zakodowanej chromy i lumy. Co za tym idzie jedynie co można było uzyskać to sygnał Y/C, lub po multiplexacji CVBS. Jedyne znane mi maszyny SVHS...\nRTV Co kupić? Atreyu 26 Mar 2014 19:41 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1734\nISE, asercja sygnału wewnętrznego\nMam kawałek kodu który opisuje maszynę stanową która niestety jest zagrzebana wewnątrz logiki. Testbench ładnie symuluje układ, ISIM pozwala zajrzeć do wnętrza, jednak chciałbym zapisać w testbench asercje na konkretne stany maszyny. W googlach znalazłem że dużo ludzi pyta o ten problem ale nie znalazłem...\nProgramowalne układy logiczne Szymon Tarnowski 28 Lut 2015 23:39 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1362\nPoczątkujący Elektronicy vodiczka 20 Lip 2017 11:39 Odpowiedzi: 25 Wyświetleń: 1131\nAutomatyka Przemysłowa Maidey 31 Paź 2017 13:35 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 564\nOwszem, mógłby sterować conajmniej ośmioma takimi przekaźnikami po jednym na pin portu. Ale tylko ośmioma. Natomiast przez LPT możemy wysłać sygnały na 256 różnych kombinacji, dlaczego więc nie wykorzystać wszystkich do sterowania 256 przekaźnikami. Potrzebna by była do tego maszyna która potrafiła by...\nAutomatyka Przemysłowa koronen 02 Maj 2007 18:28 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 2283\nJa tam zbyt dużym specjalistą od TV nie jestem ale modulacja TV polega na modulacji poziomu czerni . Jeżeli czerni jest za dużo , być może odbiór jest zbyt silny ? Jak będziesz miał swój samolocik na ziemi, ustaw go na drabinie 6 lub7 metrów nad powierzchnią gruntu i ustaw poziom sygnału z kamery do...\nRadiotechnika Serwis Duomox 18 Sty 2009 19:48 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 2244\nKomputery Hardware Sarrak 31 Maj 2011 18:11 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1202\nLaptopy Hardware Suhar87 29 Mar 2012 12:25 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2435\nSieci LAN m4rtin 17 Maj 2012 07:52 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2985\nPozwolę sobie odświeżyć temat. Maszyna 3235C Ustawienie w SP 2103-6 jest na 5 (czyli po pięciu sygnałach, powinien właczyć sie fax). Ustawienie w menu faksu: automatyczne odbieranie - odbiera po 1 sygnale, Ustawienie w menu faksu: ręczne odbieranie - nie podnosi wcale, Jakieś pomysły, co jest...\nDrukarki, ksero Początkujący Diospyros 14 Lut 2013 20:17 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 3446\nWitam, Mam u siebie w pracy Internet radiowy podłączony do maszyny i jest tu switch marki Planet do którego można po kablu podłączyć laptopy przez 4 x RJ-45. Chciałbym podłączyć teraz do jednego z portów RJ-45 coś co pozwoli przesłać sygnał na około 250-300 metrów by można było złapać sygnał przez wifi...\nSieci Początkujący __FRIX__ 21 Lut 2014 09:39 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 2859\nAlternator ELMOT A220 sygnał prędkości "W"\nWitam Mam w maszynie alternator ELMOT A220 z regulatorem napięcia RC1/28. Nie ma on wyprowadzonego sygnału prędkości "W". Skąd i czy wogóle jest możliwe wyprowadzenie tego sygnału? Przesyłam schemat i widok alternatora. Podobno ma on wprasowane w tą tylną osłonę/radiator sześć diód prostowniczych....\nSamochody Elektryka i elektronika matrixs 24 Paź 2013 12:10 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2472\nAutomatyka Przemysłowa 113673 16 Paź 2014 19:30 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 780\nSygnał niesinusoidalny - harmoniczne\nnp jak mierzymy drgania wału maszyny i używamy czujnika przyspieszeń, otrzymujemy wówczas okresowy, niesinusoidalny sygnał który poddajemy tylko analizie amplitudowej harmonicznych (przynajmniej tak podają różne opracowania), a przecież rzeczywiste drgania chyba zależą od jednoznacznej kompozycji sygnału...\nPoczątkujący Elektronicy pan_x000 20 Kwi 2015 20:39 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 639\nNie ma radiowęzła. Położenie kabli będzie możliwe jedynie w istniejących korytach po których idą zasilania i sygnały maszyn. Czy jak będę przesyłał tą drogą sygnał dźwiękowy do głośnika na odległości ~100m nie będzie zbyt dużych zakłóceń? Jaki przewód musiałbym zastosować? Najlepsza byłaby syrena...\nOgólny techniczny Igor sq1fyi 18 Maj 2015 07:42 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 1449\nAutomatyka Falowniki szamotel 05 Wrz 2015 17:54 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 660\nRozdzielenie sygnału onewire 1-Wire\nWitam Mam 2 termometry DS18b20 podłączone do oryginalnego sterownika. Chcę zbudować układ oparty na arduino tak żeby sygnał z termometrów biegł do oryginalnego sternika a także do arduino. Sterownik oryginalny nie ma możliwości programowania został zakupiony wraz z maszyną i nic nie można w nim zmienić. Czy...\nMikrokontrolery sziomal 02 Lip 2017 14:12 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 720\nPoczątkujący Elektronicy edberg 07 Sie 2017 08:36 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 321\nRadiotechnika Początkujący gumisie 21 Lis 2018 15:55 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 312\nTV Serwis Kazik 26 Lis 2004 13:45 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 726\nDrukarki, ksero Profesjonalne korzenek 26 Kwi 2009 12:12 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 6177\nNajczęściej pada to czego dotyka obsługa (potrafi ukręcić i urwać wszystko). Poza tym wszelkie czujniki, zwłaszcza mechaniczne. A od złych sygnałów z czujników głupieją mikroprocesory. Po to są opcje serwisowe w programach obsługi żeby znaleźć wadliwe czujniki. No i szybkie bezpieczniki w zasilaniach...\nElektro Maszyny i Urządzenia cyruss 08 Mar 2005 20:29 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1281\nPoczątkujący Elektronicy ~sojer 11 Mar 2005 17:57 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 717\nBezpieczny pomiar sygnałów\nWitam! Chciałbym "podpiąć się" do dość drogiego sprzętu w pewnej firmie - niestety nikt nie chce zgodzić się (i słusznie - sprzęt jest na gwarancji i jest na prawdę drogi) na podpinanie się "tak ot". Jakie są metody SUPER bezpiecznego pomiaru napięć (chodzi mi raczej o sygnały cyfrowe niż np. 220V)...\nPoczątkujący Serwisanci Anonymous 05 Wrz 2005 08:58 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 411\nrozkręcić laptop lenovo matryca nierówne podświetlenie webasto dmucha zimnym powietrzem instrukcja obsługi pilota grundig suzuki swift pilot świateł zasilacz impulsowy sinus telefon sygnał świeci dioda pilocie zamiennik lampy projektora odzyskanie danych pamięci telefonu ustawienia fabryczne tablet pilarka regulacja gaźnika


Klęska miłości, zwycięstwo SB ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Klęska miłości, zwycięstwo SB\n"Gry operacyjne" w reż. Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej w Teatrze TV. Przed emisją pisze Jacek Cieślak w Rzeczpospolitej.\nSpektakl Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej "Gry operacyjne" pokazuje historię małżeństwa Petera Rainy, polskiego opozycjonisty hinduskiego pochodzenia, i jego żony Basi, która donosiła na niego jako agentka Służby Bezpieczeństwa\nNajnowsza premiera Teatru Telewizji to na pewno jedna z najciekawszych pozycji w jego nurcie historyczno-rozrachunkowym. Agnieszka Lipiec-Wróblewska napisała scenariusz na podstawie autobiograficznej książki Petera Rainy. Był absolwentem i stypendystą Oxfordu, a poza działalnością opozycyjną zajmował się pracą naukową - jest m. in. twórcą wielotomowej biografii prymasa Stefana Wyszyńskiego, pisał o Wojciechu Jaruzelskim.\nRaina znakomicie nadaje się na opozycjonistę w trudnej, powikłanej rzeczywistości PRL, ponieważ Zachód go znudził. Basi, granej przez Magdę Cielecką, opowiada o idiotycznych zwyczajach prestiżowej uczelni, które każą przychodzić na każdy posiłek w innym stroju. Lepiej się czuje, dzieląc z nią ćwiartkę chleba - w łóżku, w chwili szalonej studenckiej miłości, kiedy mają "wolną chatę", bo znajomi dostali bilety na trzy seanse do kina.\nSzybko wyrósł na lidera studenckiej opozycji. A gdy jako pierwszy poparł profesora Leszka Kołakowskiego po jego słynnym wystąpieniu w 1966 roku - władze PRL podjęły starania o wydalenie Hindusa z kraju. Przebywał na emigracji w Berlinie od 1967 roku. Jego żonę SB zwerbowało dwa lata później. Donosiła na męża do końca życia. W 1982 roku zmarła na serce. Okoliczności tej śmierci wciąż rodzą pytania.\nSpektakl ma niezwykle atrakcyjną formę wizualną - zbudowaną na dynamicznym montażu, nagłych cięciach akcji i retrospekcjach, czarno-białych stopklatkach szpiegowskich aparatów i dźwięku podawanego z ukrytych mikrofonów. Ale głównym tematem pozostaje klęska miłości.


Lubuskie: Śledztwo ws. tragicznego pożaru pustostanu w Słubicach - Polityka i Społeczeństwo\nLubuskie: Śledztwo ws. tragicznego pożaru pustostanu w Słubicach\nPAP • 8 stycznia 2020 - 11:02\nProkurator zarządził sekcje zwłok dwóch osób znalezionych podczas pożaru w pustostanie po przedszkolu w Słubicach (Lubuskie). Nadal nie jest znana ich tożsamość. W sprawie zostało wszczęte śledztwo. Prawdopodobnie przyczyną pożaru było rozpalone w budynku ognisko – poinformował w środę PAP rzecznik Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Roman Witkowski.\n"Sekcje mają ustalić bezpośrednią przyczynę zgonu i wykluczyć ewentualne działanie osób trzecich. Równolegle staramy się ustalić tożsamość zmarłych. Prawdopodobnie byli to bezdomni. Podczas oględzin wstępnie stwierdzono, że pożar mógł być następstwem rozpalania ogniska w budynku" - powiedział PAP Witkowski.\nZgłoszenie o pożarze w nieużytkowanym budynku po przedszkolu przy ul. 1 Maja w Słubicach wpłynęło do Straży Pożarnej we wtorek, po godzinie 21.40. W akcji gaśniczej brało udział pięć zastępów Straży Pożarnej.\nPodczas akcji w piwnicy pustostanu strażacy znaleźli dwa zwęglone ciała. Jedna osoba będąca na parterze budynku została z niego ewakuowana. Nie wymagała pomocy lekarskiej.\nW budynku po przedszkolu wcześniej dochodziło do pożarów, nie miały one jednak tak tragicznych skutków. Był on odwiedzany przez osoby postronne, w tym bezdomnych.\nŚledztwo ws. pożaru nadzoruje Prokuratura Rejonowa w Słubicach.


Uzdrowisko Nałęczów - Sanatoria Lubelskie | Baza noclegowa i zabiegowa | Leczenie chorób kardiologicznych i nadciśnienia | Turnusy i pobyty lecznicze w Nałęczowie\n» Blog / Nowość! Przewodnik Kuracjusza / Uzdrowisko Nałęczów\nUzdrowisko Nałęczów - Sanatoria\nBaza noclegowa i zabiegowa\nNałęczów leży w województwie lubelskim, na terenie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Jest to jedyne uzdrowisko w Polsce, które zajmuje się wyłącznie leczeniem chorób kardiologicznych. Panuje tu klimat słabo bodźcowy. Miasto leży w regionie bioklimatycznym, który jest najcieplejszy w kraju. Mikroklimat okolicy powoduje samoczynne obniżanie ciśnienia tętniczego krwi. Wysoka jonizacja powietrza, również przyczynia się do zmniejszenia dolegliwości chorób sercowych i nadciśnienia. Na terenie uzdrowiska znajdują się źródła wód leczniczych mineralnych, z przewaga wodorowęglanu wapnia i żelaza. Prócz tego wystepują bogate złoża borowin.\nSanatoria i ośrodki lecznicze w Nałęczowie\n1. Uzdrowisko Nałęczów S. A.\nSpółka Uzdrowisko Nałączów S.A. obejmuje swą działalnością szereg obiektów sanatoryjnych i leczniczych, do których należą:\nW Szpitalu Kardiologicznym do dyspozycji kuracjuszy przygotowano pokoje jedno-, dwu- i trzyosobowe z pełnym węzłem sanitarnym. Szpital przyjmuje pacjentów, którzy przechodzą wczesną rehabilitację kardiologiczną po zawale mięśnia sercowego, a także po przebyciu operacji kardiochirurgicznych. Na terenie budynku funkcjonuje specjalistyczny oddział kardiologiczny, będący Oddziałem Intensywnej Opieki Kardiologicznej. Na oddziale tym prowadzone jest również całodobowe monitorowanie.\nNa terenie szpitala funkcjonują:\nGabinety diagnostyki kardiologicznej\nGabinety rehabilitacji ruchowej\nW szpitalu wykonywane są zabiegi kardiochirurgiczne, a w tym także koronaroplastyka. Obok obiektu znajduje się ogród, w którym umieszczono urządzenia do ćwiczeń na świeżym powietrzu.\nNa kuracjuszy w Sanatorium Książe Józef czekają śliczne pokoje jedno-, dwu- i trzyosobowe oraz apartament z tarasem. Wszystkie pokoje są z łazienkami. Sam budynek położony jest w sercu Parku Zdrojowego. Rozciąga się z niego malowniczy widok na staw. Trzeba zaznaczyć, iż jest to piękny zabytkowy budynek, a jego wnętrza zostały odrestaurowane.\nNa terenie obiektu funkcjonują:\nGabinety lekarskie Luxmed\nOśrodek Ortopedii i Traumatologii Arthros\nSanatorium Fortunat to obiekt jest bardzo kameralny. Znajduje się na ogrodzonej posesji, z dala od zgiełku. Wokół budynku rozciąga się park z alejkami spacerowymi. Budynek stoi w odległości około 400 metrów od Parku Zdrojowego. Do dyspozycji gości przygotowano 40 miejsc noclegowych. Obiekt przystosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych.\nNa terenie sanatorium funkcjonuje:\nGabinet z wybranymi zabiegami z zakresu hydroterapii\nPawilon Angielski to budynek o wysokim standardzie, mieszczący się w Parku Zdrojowym. Obiekt przygotowany jest na przyjęcie 60 gości. Na terenie obiektu, do dyspozycji gości przygotowano:\nKompleks zabiegowy (masaż wodny i suchy, kąpiel lecznicza, elektrostymulacja)\nKabiny do hydromasażu\nJesienna Rezydencja to kolejny kameralny obiekt, o wysokim standardzie, w którym do dyspozycji gości przygotowano 24 miejsca noclegowe. Znajdują się tu zarówno pokoje dwuosobowe, jak i apartamenty, a wszystkie z pełnym węzłem sanitarnym. Wszystkie pokoje posiadają balkon. Na terenie sanatorium nie ma jadalni, ale można zamówić przepyszne posiłki w znajdującym się nieopodal sanatorium Fortunat. Za dodatkową opłatą można wykonać zabiegi z zakresu najnowszych metod rehabilitacji oraz odnowy biologicznej.\nObiekt Starych Łazienek urzeka swoją architekturą, przypominając dwór szlachecki. Mieści się w samym sercu Parku Zdrojowego, nieopodal basenu Aquatonic w Atrium.\nNa terenie sanatorium funkcjonują:\nGabinety zabiegowe, w których wykonywane są zabiegi wodne, inhalacje oraz zabiegi z zakresu ciepłolecznictwa\nKuracjusze na posiłki udają się, do oddalonego o 100 metrów, sanatorium Książę Józef.\nObiekt Pałacu Małachowskich jest jednym z najcenniejszych zabytków Nałęczowa, którego historia sięga XVIII wieku. Otacza go stary, piękny park. Na parterze budynku mieści się Muzeum Bolesława Prusa, a także Kawiarnia Pałacowa. W kawiarni organizowane są wesela i wieczorki taneczne. W budynku funkcjonuje również Klub Kuracjusza.\nUzdrowisko Nałęczów S. A. oferuje następujące pobyty:\nUzdrowiskowe leczenie szpitalne ze skierowania NFZ\nUzdrowiskowe leczenie sanatoryjne ze skierowania z NFZ\nLeczenie ambulatoryjne ze skierowania z NFZ\nWczesna rehabilitacja kardiologiczna ze skierowania z NFZ\nTurnusy rehabilitacyjne z dofinansowaniem ze środków PFRON, trwające 14 dni\nPobyt pełnopłatny w programie Kuracja kardiologiczna Nasza Tradycja (do wyboru gości cztery obiekty: Książę Józef, Pawilon Angielski, Fortunat, Szpital Kardiologiczny)\nPobyt pełnopłatny w programie Diagnostyka dla Biznesmena, trwający 3 dni z zakwaterowaniem w Pawilonie Angielskim\nPobyt pełnopłatny w programie Rehabilitacja ortopedyczna\nPobyt pełnopłatny w programie Tygodniowe Wczasy Lecznicze w Jesiennej Rezydencji\nPobyt pełnopłatny w programie Wczesna Rehabilitacja Kardiologiczna\nPobyt pełnopłatny w programie Tydzień dla serca dla dwojga\nPobyt pełnopłatny w programie Wczasy profilaktyczno – zdrowotne, trwający 14 dni\nPobyt pełnopłatny sylwestrowy – oferta specjalna\nPobyt pełnopłatny Święta Bożego Narodzenia – oferta specjalna\nNa miejscu wykonywane są zabiegi z zakresu:\nNa terenie sanatorium funkcjonuje również gabinet psychologiczny, gdzie można uzyskać poradę, wziąć udział w zajęciach grupowych i indywidualnych.\n2. Sanatorium Uzdrowiskowe Rolnik\nSanatorium Uzdrowiskowe Rolnik znajduje się w Parku Zdrojowym. Do dyspozycji gości i kuracjuszy przygotowano 193 miejsca noclegowe. Na terenie obiektu funkcjonują:\nJadalnia z możliwością skorzystania z proponowanych diet\nSala obserwacyjna do wzmożonego nadzoru medycznego z kardiomonitoringiem\nObok budynku znajduje się monitorowany parking.\nSanatorium Rolnik oferuje następujące rodzaje pobytów:\nPobyt rehabilitacyjny ze skierowania z NFZ, trwający 28 dni\nTurnusy ambulatoryjne ze skierowania z NFZ, trwające od 6 do 18 dni\nPobyt rehabilitacyjny z dofinansowaniem ze środków PFRON, trwający 14 dni (obiekt nie jest przystosowany dla gości poruszających się na wózkach inwalidzkich)\nPobyt pełnopłatny rehabilitacyjno - leczniczy, trwający 7, 10, 14 lub 21 dni\nPobyt pełnopłatny rozszerzony rehabilitacyjno – leczniczy, trwający 7, 10, 14 lub 21 dni, przy czym oferta zabiegów została poszerzona o dodatkowe, płatne z zakresu odnowy biologicznej\nZabiegi wykonywane w sanatorium Rolnik, to między innymi:\nĆwiczenia z zastosowaniem łóżka rekondycyjno – rehabilitacyjnego\nMasaże suche, limfatyczne, podciśnieniowe i relaksacyjne\n3. Kolejowy Szpital Uzdrowiskowy SP ZOZ w Nałęczowie\nSanatorium Kolejowego Szpitala znajduje się w centrum miasta w strefie A uzdrowiska. Nieopodal znajduje się Park Zdrojowy oraz dolina rzeki Bystrej. Do dyspozycji kuracjuszy przygotowano 179 miejsc noclegowych, w pokojach jedno- , dwu- i trzyosobowych. Pokoje wyposażone są w węzeł sanitarny i dodatkowo w sygnalizację alarmową do kontaktu z dyżurką pielęgniarek.\nNa terenie szpitala znajdują się:\nDwa niestrzeżone parkingi\nJadalnia, gdzie do dyspozycji gości są trzy rodzaje niskocholesterolowych diet\nPobyty oferowane w szpitalu to:\nLeczenie uzdrowiskowe szpitalne ze skierowania z NFZ\nLeczenie uzdrowiskowe sanatoryjne ze skierowania z NFZ\nRehabilitacja uzdrowiskowa dla dorosłych ze skierowania z NFZ\nPobyt rehabilitacyjny z dofinansowaniem ze środków PFRON, z wyłączeniem osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, trwający 14 dni\nPobyt dla beneficjentów z Fundacji Maximiliana Kolbe\nW Kolejowym Szpitalu Uzdrowiskowym wykonuje się zabiegi z zakresu:\n4. Sanatorium Uzdrowiskowe ZNP im. Władysława Petrykiewicza\nSanatorium znajduje się na ogrodzonym, zadrzewionym terenie, w północno–zachodniej części miasta. Teren sanatorium obejmuje 2,25 hektara. Budynek nie ma barier architektonicznych, przystosowany dla osób niepełnosprawnych, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Do dyspozycji gości przygotowano pokoje jedno-, dwu- i trzyosobowe w bardzo wysokim standardzie.\nTrzy aneksy kuchenne na każdym piętrze\nJadalnia, gdzie uwzględniane są potrzeby pacjentów z dietami\nSanatorium ZNP oferuje następujące pobyty:\nLeczenie uzdrowiskowe ze skierowania z NFZ, trwające 21 dni\nRehabilitacja uzdrowiskowa ze skierowania NFZ, trwająca 28 dni\nLecznicza rehabilitacja w ramach prewencji rentowej ze skierowania z ZUS, trwająca 24 dni\nW uzdrowisku wykonuje się zabiegi, między innymi z zakresu:\nKąpiele suche i mokre\n5. Sanatorium Ciche Wąwozy\nDo dyspozycji kuracjuszy w Sanatorium Ciche Wąwozy przygotowano 127 miejsc noclegowych, w pokojach jedno- i dwuosobowych. Przygotowano również apartament dla bardziej wymagających gości. Sanatorium zajmuje się zarówno rehabilitacją dorosłych, jak i dzieci.\nNa terenie obiektu do dyspozycji gości przygotowano:\nOpiekę lekarską i pielęgniarską dostępną przez całą dobę\nBazę diagnostyczną z gabinetem EKG\nW budynku funkcjonuje nowoczesny Dział Rehabilitacji\nSanatorium oferuje poniższe pobyty:\nPobyt ze skierowania z NFZ, w ramach leczenia sanatoryjnego, trwający 21 dni\nPobyt z dofinansowaniem ze środków PFRON, trwający 14 dni\nPobyt komercyjny, pełnopłatny\nLecznicze pobyty rodzinne, trwające 7 dni, przy czym dzieci do lat 3 gratis\nNa terenie ośrodka wykonywane są zabiegi z zakresu:


Przegrzewanie - nie wlaczaja sie wentylatory - Outback - Forum SIP\nBy Dominik Myszkowski, March 21 in Outback\nMam taki objaw - po przejechanym dosc krotkim odcinku przegrzewa sie silnik, wskazowka idzie na sama gore, musze wylaczyc i odczekac kilka minut.\nNie wlaczaja sie w ogole wentylatory - chlodnica goraca, gorna rura chlodnicy goraca i nadęta, dolna zimna zupelnie.\nWyglada mi to na termostat, ale moze wentylatory, lub pompa wody? Samochod jest po swiezej wymianie upg (1000km).\nkto robił UPG? układ odpowietrzony?\nZrób test na UPG. Może uszczelkę wydmuchało znów bo bloku ktoś nie sprawdził czy jest równy.\nW pierwszej kolejności zerknij czy kostki zasilania są podpięte do wiatraków.\nTo czemu nie wracasz do tego warsztatu?\nUpg byla wymieniana z pelnym planowaniem glowicy, szlifowaniem zaworow, nawet wymiana pierscieni. Wymieniona na lepsza, wzmacniana.\nDla mnie kluczowa rzecza jest ze nie ma obiegu chlodziwa - gorna rura chlodnicy goraca, dolna zimna plus nie wlaczaja sie wiatraki. Tak jakby komputer "myslal" ze silnik jest zimny. Wyglada mi na termostat lub pompe wody ewentualnie\nCzęsto, stosują w ramach dziadowskich oszczędności stary termostat.\nZwal płyn i zmień termostat zanim będzie za późno\nCzujnik temperatury jest na górze bloku, sprawdź kostki przy wiatrakach czy są podłączone\n22 minuty temu, koziolek napisał:\n13 godzin temu, Dominik Myszkowski napisał:\nNie wiem czy odpowietrzony, ale jesli tak sie robi standardowo to mysle ze tak. Poza tym zaczelo sie jakies 1000km po wymianie\nna zimnym jak odkręcisz korek chłodnicy, to płyn jest pod sam korek?\njak silnik pracuje bąble nie pokazują się w zbiorniczku?\nkorek chłodnicy jest do tego układu, chyba 1.1bar?\nNie doczytałem z tymi rurami chłodnicy. Miałem tak właśnie. zablokowany termostat w pozycji małego obiegu. Wymiana termostatu załatwiła sprawę.\n16 minut temu, Dominik Myszkowski napisał:\nwcześniej ile musiałeś przejechać zanim temperatura osiągnęła polowe wskazania a ile teraz? Jak ta temperatura rośnie znacznie szybciej, to wątpię żeby to był termostat, który zaczyna się otwierać w okolicy 80stopni, do tego momentu jest zamknięty, płyn krąży w małym układzie i przy sprawnie działającym układzie, nagrzanie silnika do 80stopni zajmuje powyżej 10min lub przejechanie dystansu ponad 5km, ale to też zależy czy ogrzewanie jest włączone.\nDochodzi do polowy normalnie mniej wiecej, potem po jakis 5-10km rosnie bardzo szybko do konca, staje, ostudze 5 min i znowu mozna przejechac z 4-5km.\nDo polowy rosnie w normalnym tempie, jak wczesniej.\nMam wrazenie jakby plyn chlodzacy w ogole nie krazyl mimo temperatury przy ktorej juz dawno powinien sie wlaczyc obieg\nDokładnie tak było u mnie. Po wyjęciu termostatu, widać było przytarcie na obudowie.\nTermostat nawet pod blokiem czy garażu wymienisz. Kanał nie jest potrzebny. Trzeba tylko duża miskę żeby płyn spuścić.\nW dniu 22.03.2020 o 16:07, ewemarkam napisał: