Kinect w Xbox One nie działa. | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez poro87, Grudzień 6, 2015.\nporo87 Świeżak Świeżak\nMam problem z kinectem w xbox-ie one. Mimo podłaczenia dioda X nie świeci się, a konsola nie wykrywa kinecta. Próbowałem wszystkich sztuczek z resetowaniem,hard resetem i wszystkiego co znalazłem w necie lecz bez skutków. Co mogę jeszcze zrobić aby wskrzesić kinecta ? bo gwarancja niestety skończyła się...\nporo87, Grudzień 6, 2015\nW ustawieniach konsoli masz kinecta włączonego?\nNie jestem w stanie włączyć, nie ma takiej opcji. Tak jak by w ogóle go nie wykrywał.\nTakie głupie ale może sprawdź czy w wejściu/wyjściu konsoli/kabla nic nie ma? A najlepiej to sprawdzić kinect na innej konsoli\nmichal9125, Grudzień 6, 2015\nNie głupie, ale wszystko już sprawdzone 10 razy. Najlepszym wyjściem było by porównać na innej konsoli, niestety nie mam takiej możliwości\nA zobacz czy kabel nie jest nigdzie przetarty ?\nMoze ustawienia fabryczne...\nDlaczego w ogole masz jezyk ENG ? :-D\nSłusznie. W ogóle działał wcześniej? Kiedy działał ostatnio, co pózniej zrobiłeś ze przestał?\nXboxa dopiero kupiłem używanego.Poprzedni właściciel twierdzi że działał bez zarzutu. Po podłączeniu konsola od razu pobrała nowe aktualizację, później skonfigurowałem wszystko. Po czym chciałem podłączyć kinecta ale nie udało mi się go uruchomić.. Także albo kupiłem wadliwego ale coś może z aktualizacją...\nSprawdz przewód czy nie przetarty.\nA dlaczego masz język eng?\nPrzewody, styki itp wszystko sprawdzone w kablu. Języka angielskiego używam na co dzień.\nA wsadź wtyczkę od kinecta i ruszaj w wejściu oraz samym kablem,może gdzieś jest przerwa.\nEwentualnie przywróć ustawienia fabryczne.\nNajszybciej ogarnąć podłączając do innej konsoli. Może jak nie znajomi to gdzieś w sklepie czy coś uda Ci się podłączyć i sprawdzić? A jeszcze lepiej to sprzedawcę pocisnąć o zwrot kasy albo inny kinect\nGrudzień 13, 2015 #13\nPodłączyłem dziś kinect do innej konsoli i niestety nie działa. Jedynie to nie przełożyłem kabla aby sprawdzić czy z nim wszystko w porządku, ale tak ciężko było wyciągnąć że bałem się że go uszkodzę koledze. Jest możliwość naprawy takiego kinecta czy kosz ?\nporo87, Grudzień 13, 2015\nJeżeli nie działa również na drugiej konsoli to znaczy ze jest uszkodzony - pozostałodla pewności sprawdzić kabel - wtedy wiesz na milion porcent co jest nie tak. Sam Kinect nie jest prostym urządzeniem\ni nie naprawisz tego tak jak telewizor czy telefon w "pierwszym lepszym" miejscu. Po sprawdzeniu przewodu pozostaje ci tylko kontakt z Microsoftem i liczyn na to że wogóle prowadzą jakikolwiek serwis.\nChyna że by tak spróbować w drugą stronę... podłącz kinecta kolegi do swojej konsoli - wtedy wiesz czy to wogóel jest coś nie tak z konsola czy kinectem.\nCzy próbowałeś https://support.xbox.com/en-GB/xbox-one/accessories/kinect-sensor-not-recognized-by-console\nMat3j86, Grudzień 14, 2015\nZ przełożeniem kabla to chyba nie taka prostą sprawą.Na filmie widać ,żeby kabel zszedł to trzeba obudowę zdjąć.\nEdit:Ale to raczej nie był ten film z linku , tutaj kabla już nie ma zanim kolega cokolwiek zacznie robić.....\nMiG25, Grudzień 14, 2015


Stowarzyszenie Kawaleryjskie im. 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich - Start Stowarzyszenie Kawaleryjskie im. 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich\nStowarzyszanie Kawaleryjskie im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich we Wrocławiu zostało założone w 2009 roku z inicjatywy Andrzeja Kotowskiego, Bogdana Mazura, Grzegorza Jachyma i innych.Organizacja ma charakter oficjalny posiada osobowość prawną, jest zarejestrowana w Sądzie , posiada zgodę na używanie barw pułkowych , nazwy oraz dokument przekazania sztandaru, wykonanego w czasie wojny przez partyzancki 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich we Lwowie, którego przedstawicielem we Wrocławiu jest Pan Adam Gajda.\nStowarzyszenie przyjęło nazwę 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, ponieważ Wrocław po II wojnie światowej stał się miastem, gdzie przesiedlono największą liczbę mieszkańców Lwowa w tym również polskich oficerów i ich rodziny. We Wrocławiu i okolicach osiedliła się największa w całej Polsce liczba ułanów z 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.\nObecnie Stowarzyszenie tworzą ludzie w różnym wieku, różnej profesji, pasjonaci jeździectwa, sportów konnych, historii Polski a przede wszystkim tajników działalności kawalerii polskiej. Stowarzyszenie ma charakter społeczny i takiej pracy wymaga się od jego członków. Oprócz ciężkej pracy jaką jest nauka i doskonalenie technik jazdy sportowo-kawaleryjskiej nie brakuje ducha dobrej zabawy i pogoni za przygodą.\nNaszym mentorem jest Pan Adam Gajda, który walczył w partyzanckim 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.\nMisją Stowarzyszenia jest krzewienie i kontynuowanie tradycji kawaleryjskiej oraz przybliżenie żywej historii mieszkańcom Dolnego Śląska. Stowarzyszenie jest obecne na uroczystościach państwowych i kościelnych organizowanych we Wrocławi , Trzebnicy, Oławie, Oleśnicy i w wielu innych miejscach na terenie Dolnego Śląska. Obecność jest zaznaczona przez poczet sztandarowy, pokaz musztry kawaleryjskiej lub uroczysty przemarsz konny z udziałem ułanów jak również w formie uroczystej asysty przy pomnikach lub grobach. Świętujemy wraz z innymi stowarzyszeniami o podobnym profilu ale sami również organizujemy uroczyste bale według mody okresu międzywojennego, święta koniarzy takie jak hubertus, dużym wydarzeniem jest zawsze święto pułkowe w lipcu, na którym obok honorowych gości jest wielu urzędników państwowych i samorządowych z którymi współpracujemy. Członkowie stowarzyszenia biorą udział również w wielodniowych pielgrzymkach konnych z Trzebnicy do Lichenia. Mamy swój udział w tworzeniu szlaku „dębów katyńskich", przy odsłonięciu których towarzyszą rodziny zamordowanych oficerów. Oczywiście jesteśmy obecni na corocznej inscenizacji bitwy pod Komarowem przy wschodniej granicy Polski.\nZapraszamy wszystkich miłośników jeździectwa i polskiej kawalerii okresu międzywojennego do wstąpienia w szeregi naszego Stowarzyszenia aby poczuć zapach wspaniałej przygody i ocalić od zapomnienia ważne wydarzenia z naszej historii.\nWyprawa do Jazłowca\n6 Festiwal Kuchni Polowych w Walimiu


1 rok 11 miesięcy 22 dni 7 godzin i 1 minutę temu\nPodczas turnus�w rehabilitacyjnych �wiczy do pi�ciu godzin dziennie. W powrocie do sprawno�ci pomagaj� neurologopeda i neuropsycholog. Nie mo�e jednak korzysta� z ich pomocy w takim stopniu, w jakim potrzebuje. Aby wzi�� udzia� w turnusie, trzeba wyda� od 10 do 18 tysi�cy z�otych. Pocz�tkowo koszty te udawa�o si� cz�ciowo pokry� dzi�ki pomocy wojska, organizowanym akcjom, pomocy znajomych, rodziny, a tak�e pieni�dzom zgromadzonym na koncie Sebastiana w Fundacji "Nadzieja" Os�b Poszkodowanych w Wypadkach Drogowych. - Kiedy cz�owiek osobi�cie do�wiadczy tragedii, otrze si� o brutalne realia i czasem nie


„ Między kwiatami szczęścia wciąż się krzewi zielsko niedoli ”\n22 czerwca 217 r. p.n.e. (dzień po bitwie Hannibala z Rzymianami nad Jeziorem Trazymeńskim) armie Antiocha III i Ptolemeusza IV stały naprzeciw siebie w pełnej gotowości. Obaj monarchowie przejechali przed frontem swych wojsk, zagrzewając żołnierzy do walki. Następnie wraz z gwardzistami zajęli pozycje naprzeciwko siebie – Antioch na swoim prawym skrzydle, a Ptolemeusz na lewym. Bitwę rozpoczął Seleukida, dając znak do natarcia swoim słoniom bojowym z prawego skrzydła. Widząc to król Egiptu rzucił przeciwko nim własne słonie. Blisko setka potężnych zwierząt runęła na siebie ze straszliwym rykiem, rozpoczynając krwawą walkę (jak pisze Polibiusz, słonie walczą ze sobą kłami w podobny sposób jak byki rogami). W końcu słonie Ptolemeusza uległy silniejszym indyjskim olbrzymom Antiocha (duże znaczenie musiało mieć to, że zwierzęta Seleukidy miały na grzbietach wieże, z których łucznicy i oszczepnicy mogli łatwo zabijać kornaków przeciwnika). Uciekając w panice wpadły one wprost na egipską kawalerię, tratując konie i jeźdźców. Antioch błyskawicznie wykorzystał nadarzającą się okazję i osobiście poprowadził do szarży swoich kawalerzystów, zataczając łuk i uderzeniem z flanki druzgocąc zmieszaną już jazdę Ptolemeusza. W tym samym czasie uzbrojeni w sarissy greccy najemnicy Seleukidy uderzyli od frontu na znajdujących się na lewym skrzydle falangitów przeciwnika, którzy niemal natychmiast ulegli doświadczonym zaciężnym wojakom. Pierwsza część planu Antiocha została zrealizowana perfekcyjnie. Wszystkie lewoskrzydłowe formacje Ptolemeusza – słonie, jazda i piechota - zostały rozgromione i rzuciły się do bezładnej ucieczki. Flanka wrogiego szyku została odsłonięta i zdecydowane uderzenie mogłoby zmiażdżyć główne siły Egipcjan. Król popełnił jednak fatalny, typowy dla siebie błąd. Walczył zawsze w pierwszej linii, jak Aleksander – tylko że Macedończyk zachowywał zimną krew, a Antioch tak „wczuwał się” w bezpośrednią walkę wręcz, że zapominał zupełnie o dowodzeniu. Seleukida nie uderzył na falangę przeciwnika, ale ruszył w pogoń za uchodzącymi resztkami jego lewego skrzydła. Możliwe, że liczył na pojmanie lub zabicie samego Ptolemeusza, co złamałoby morale wrogów, nie wiedział jednak, że egipskiemu monarsze udało się uciec z zagrożonej pozycji i schronić wśród swoich sarissoforoi. W każdym razie specjalnie wzmocnione prawoskrzydłowe formacje Antiocha popędziły za resztkami lewego skrzydła przeciwnika i na dobrą sprawę zostały w ten sposób wyłączone z walki, a król stracił kontrolę nad przebiegiem starcia. W tym samym czasie, gdy Seleukida walczył na swoim prawym skrzydle, na lewe uderzyli Egipcjanie. Ich kawaleria niezwykle sprawnym manewrem ominęła mało ruchliwe słonie i oskrzydliła jazdę Antiocha, atakując ją jednocześnie z flanki i od tyłu i błyskawicznie zmuszając do odwrotu. Ptolemejscy falangici z prawego skrzydła zaś ruszyli do frontalnego ataku. Naprzeciw nich stała nie pełnowartościowa piechota liniowa, ale orientalni wojownicy bez pancerzy i z krótkimi włóczniami. Oddziały Persów, Arabów i innych lekkozbrojnych zostały dosłownie rozniesione na sarissach. Skrzydło armii Antiocha zostało odsłonięte, król jednak nie zawrócił na pomoc ze swą jazdą, dalej pędząc za uciekającymi. W centrum zderzyły się teraz dwa najeżone sarissami walce. Walka była niezwykle zażarta. Egipcjanie mieli znaczną przewagę liczebną, ale elitarny korpus „Srebrnych Tarcz” stał jak mur, krwawo odpierając ich kolejne uderzenia. W tym momencie Ptolemeusz wykorzystał rozbicie lewego skrzydła wrogów – jego prawoskrzydłowa jazda i piechota uderzyła na flankę falangi. Wzięci w dwa ognie sarissoforoi Antiocha nie byli w stanie zmienić szyku, spanikowali i rzucili się do ucieczki. Jedynie argyraspides z determinacją bronili się dalej, nie mieli jednak szans na odwrót. Wkrótce Egipcjanie otoczyli ich i pokonali. W tym czasie na pole bitwy wrócił wreszcie Antioch. Już wcześniej oficerowie zwrócili mu uwagę na wielkie tumany kurzu, oznajmiające, że trwa decydujące starcie piechoty, ale on dopiero teraz zdecydował się przerwać bezsensowny pościg za grupkami umykających wrogów. Było już jednak za późno. Gdy przybył z kawalerią, zobaczył jedynie bezładny odwrót niedobitków swojej armii. Monarcha nie mógł już nic zrobić i odjechał z ocalałymi jednostkami do Rafii. Ptolemeusz triumfował. Jego wojska straciły 1500 piechurów, 700 kawalerzystów i 16 słoni, zaś po stronie Antiocha poległo 10 000 żołnierzy piechoty, 300 jeźdźców i 5 słoni. 4000 ludzi Seleukidy wzięto do niewoli.\nKlęska pod Rafią oznaczała dla Antiocha porażkę w całej kampanii. Jego wojska poniosły ciężkie straty, a ich morale upadło, nie było też już pieniędzy na żołd dla najemników. Monarcha rozpoczął rokowania pokojowe. Egipcjanie, świadomi, że ich dość prowizoryczna armia nie będzie w stanie wyruszyć na podbój wielkiego państwa Seleukidów nie stawiali ciężkich warunków. Antioch oddał im Celesyrię z wyjątkiem kilku miast. Ptolemeusze mieli jednak spotkać się z wrogim nastawieniem mieszkańców tego regionu i po kilkunastu latach znów go utracili. Ich królestwo słabło i nie było już w stanie odzyskać tych terenów. Przyczyną kryzysu były liczne powstania chłopów przeciw ogromnym podatkom oraz bunt w armii, wywołany przez machimoi, rodowitych Egipcjan walczących jako falangici, którzy tak dobrze sprawdzili się w 217 r. p.n.e. w walce z Antiochem.\nZ militarnego punktu widzenia batalia pod Rafią to przede wszystkim jedno z największych starć wojsk hellenistycznych. O wyniku przesądziły dwa czynniki – znaczna przewaga liczebna Ptolemeusza w sarissoforoi, formacji o największym znaczeniu, oraz nierozważne zachowanie Antiocha, który zapominał o własnym planie bitwy, ruszył w bezsensowny pościg i nie wykorzystał okazji oskrzydlenia piechoty wroga. Historia miała pokazać, że nie wyciągnął wniosków z tej bolesnej lekcji. 27 lat później poniósł straszliwą klęskę w starciu z Rzymianami pod Magnezją, popełniając identyczny błąd jak pod Rafią...\nPodpowiedź: Renesansowy malarz i architekt, jeden z wielkiej trójki włoskiego Renesansu, obok Leonarda da Vinci i Michała Anioła


Kontrabanda: Papierosy między styropianem » Portal Informacyjny Radia Nadzieja [wZasięgu.pl]\nwZasięgu.plInformacje PodlaskieKontrabanda: Papierosy między styropianem\nakcyza, KAS, Krajowa Administracja Skarbowa, papierosy, przemyt\nPonad 27 tysięcy paczek nielegalnych papierosów ujawnili funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej z Augustowa. Kontrabandę wartą ponad 350 tysięcy złotych mundurowi znaleźli w polskiej ciężarówce przewożącej do Czech ładunek styropianu.\nFunkcjonariusze KAS pełniący służbę na drodze krajowej nr 16 w pobliżu Augustowa zatrzymali do kontroli ciężarówkę kierowaną przez 45-letniego mieszkańca województwa małopolskiego. Podczas sprawdzania samochodu, między przewożonym ładunkiem styropianu, mundurowi znaleźli kartony z papierosami bez polskich znaków akcyzy – w sumie ponad 27 tysięcy paczek. Wartość rynkowa nielegalnego towaru została oszacowana na ponad 350 tysięcy złotych.


Jeśli cierpisz z powodu bólu, którego żaden lekarz nie może zdiagnozować, teraz otrzymujesz gotową receptę, jak samodzielnie odkryć jego przyczynę i ją wyeliminować.\nTa autorska metoda jest skuteczna przy przewlekłych bólach pleców, szyi i brzucha. Możesz również pozbyć się szumów w uszach, zawrotów głowy, „guli” w gardle, arytmii serca, chorób żołądka czy pęcherza. Poznasz ćwiczenia, które skutecznie oddalą lęki, depresję czy ataki paniki. Nauczysz się metod pracy z punktami spustowymi oraz na tkance łącznej i podskórnej. W uwalnianiu bólu pomogą Ci również ćwiczenia ruchowe, terapia powięzi oraz trening świadomości ciała. Dzięki połączeniu tych metod pozbędziesz się także długotrwałych skurczy. Znikną chroniczne bóle i złe nawyki.\nJeśli cierpisz z powodu bólu, którego żaden lekarz nie może zdiagnozować, teraz otrzymujesz gotową receptę, jak samodzielnie odkryć jego przyczynę i ją wyeliminować. Ta autorska metoda jest ...\nJak się uczymy? 26 naukowo potwierdzonych mechanizmów Schwartz Daniel L. , Tsang Jessica M. ...\nDziecko nie jest twoją własnością! Miller Anna\nEdukacja żywieniowa Contento Isobel R.\nKobietologia - kompletny przewodnik po życiu intymnym kobiety Ross Sherry A.


zarządzanie nieruchomością / usługi / strona główna - Zarządca Sp. z o.o.\nW ramach czynności związanych z zarządzaniem nieruchomością proponujemy:\nProwadzenie wykazu lokali, właścicieli lokali i najemców w lokalach wynajmowanych;\nProwadzenie księgi obiektu budowlanego oraz dokumentacji technicznej nieruchomości wspólnej wymaganej przez przepisy prawa budowlanego;\nUbezpieczenia od ognia i innych zdarzeń losowych obiektów budowlanych położonych na nieruchomości wspólnej oraz ubezpieczenie Wspólnoty od odpowiedzialności cywilnej;\nZawierania umów o dostawy, roboty bądź usługi, związane z realizacją bieżących zadań, kontrola prawidłowości wykonania tych umów;\nŁącznie z Zarządem Wspólnoty reprezentacja ogółu właścicieli w sprawach dotyczących Wspólnoty przed sądami i poza sądami;\nPrzygotowanie projektów planu gospodarczego i korekt tego planu;\nPrzygotowanie rozliczeń planu gospodarczego;\nPrzygotowanie raportów kwartalnych, o poniesionych kosztach utrzymania nieruchomości oraz przychodach Wspólnoty Mieszkaniowej;\nZa akceptacją Zarządu Wspólnoty windykacja opłat od właścicieli lokali w postępowaniu sądowym.


Mictlan: KONKURS "11 CIĘĆ"\nKONKURS "11 CIĘĆ"\nJuż za tydzień premiera antologii 11 CIĘĆ. Z tej też okazji wydawnictwo Replika zorganizowało ciekawy konkurs. Poniżej jego treść. Zachęcam do wzięcia udziału!\nŻadne CIĘCIE nie może się obejść bez konkursu!\nWięc oto i ON – PIERWSZY OFICJALNY KONKURS "11 CIĘĆ", w wersji multimedialnej i artystycznej! Do wygrania są TRZY zestawy ksiażek, a w każdym z nich:\nantologia: „11 cięć”\n„Kandydat z piekła” Grahama Mastertona\noraz „Księżyc na wodzie” Morta Castle'a.\nWasze zadanie opisaliśmy w 3 krokach:\n- poznajcie bloga i profil "Jedenaście Cięć" na FaceBooku\n- POLUBCIE ten profil na FB\n- Odsłuchajcie opowiadania Jacka Rostockiego „Wybór Lucy” (jedno z zamieszczonych w antologii „11 cięć”) – i wyraźcie w formie pisemnej, w maksymalnie 500 słowach, opinię na temat tego utworu. Opowiadanie znajdziecie na blogu.\nOpinie wysyłajcie na adres konkurs@replika.eu\nNagrodzeni zostaną autorzy trzech najciekawszych opinii.\nKonkurs potrwa do 15 czerwca!\nAutor: Robert Cichowlas o 10:33\nEtykiety: Antologie, Konkursy, Replika\nCedrik 7 czerwca 2011 19:56\nHm, poważnie się zastanawiam, czy aby nie wziąć udziału... oby tylko był czas!\nAnonimowy 8 czerwca 2011 23:57\nBierz udział, bierz, nagrody zacne :-)\nAnonimowy 11 czerwca 2011 19:56\nwszystko wskazuje na to, że dostanę w łapki tą antologię... nie mogę się doczekać, zapowiada się naprawdę nieźle ;-)


List pasterski Pierwszego Biskupa Kościola na Wielki Post 2021 - Parafia p.w. Matki Bożej Królowej Polski w Gdańsku\nList pasterski Pierwszego Biskupa Kościola na Wielki Post 2021\n21 lutego 2021 Redakcja Bez kategorii 0\n„Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. (Mk 1,15)\nUmiłowane Siostry i Bracia w Chrystusie\nNa progu Wielkiego Postu, pragnę wraz z Wami duchowo przenieść się na chwilę do Kordoby w Hiszpanii, gdzie w jednym z klasztorów pod wezwaniem świętej Anny i świętego Józefa znajduje się krzyż , pochodzący z wczesnych wieków chrześcijaństwa.\nTo krzyż z postacią Jezusa przebaczającego, który ma opuszczoną prawą rękę ku dołowi , uwolnioną z przybicia do krzyża.\nZ tym miejscem wiąże się historia niezwykłego cudu, który wydarzył się przed wiekami. Pewien człowiek , będący ciężkim grzesznikiem, często przychodził do tej świątyni by się modlić, by również korzystać z sakramentu spowiedzi świętej. Przy kolejnej spowiedzi podirytowany spowiednik upomniał grzesznika, że ciągle powtarzają się w jego życiu te same grzechy. Kapłan powiedział : „Nie baw się Bogiem, bo ja nie mogę pozwolić , byś nadal grzeszył. Nie udzielę ci więcej rozgrzeszenia”. Skruszony grzesznik szczerze i głośno zapłakał, a kiedy jego łzy żalu upadły na posadzkę świątyni, nagle kapłan i grzesznik usłyszeli głośny hałas od strony krzyża. Chrystus wiszący na krzyżu oderwał swą prawą rękę, kierując ją w stronę grzesznika. Pan odezwał się do kapłana w słowach : „ to ja przelałem krew za tego człowieka a nie ty”! Od tego czasu prawa ręka Jezusa pozostaje w takiej pozycji na tym krzyżu, ponieważ to On nieustannie zaprasza nas wszystkich byśmy się nawrócili, bo czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże.\nWielki Post darem Bożego miłosierdzia dla skruszonego człowieka\nTą oto historią sam nasz Pan Jezus Chrystus, zaprasza nas na progu Wielkiego Postu, byśmy podjęli trud naszego powrotu na drogę prowadzącą do zbawienia. Byśmy się nie zniechęcali i nie lękali. Byśmy w końcu nie popadali w beznadzieję, widząc ciężkie grzechy ludzi w Kościele, które być może tak wielu odsuną, na czas jakiś, od ukrzyżowanego Chrystusa.\nPrzepełniony wielką pokorą, staję dzisiaj przed Wami, jak niegdyś prorok Jonasz wysłany przez Pana do mieszkańców Niniwy. Staję, odziany w szaty pokutne i wołam : Bracia i Siostry nawróćcie się ! Zawróćcie z drogi, która oddala was od Boga! Zawróćcie z drogi prowadzącej do niechybnej katastrofy duchowej!\nJezus wyciągając ku nam rękę z krzyża, zaprasza dzisiaj wszystkich, byśmy wraz z nim w naszej codzienności zatrzymali się na chwilę . Byśmy wraz z Nim poszli na pustynię, by tam dostrzec głębię wiary i świętości, do której nas zaprosił w chwili udzielenia nam sakramentu chrztu świętego.\nTak wielu z nas zatraciło sens swego ziemskiego pielgrzymowania i sens poszukiwania Boga. Odwracając się od Boga zapragnęli wybierać uciechy świata, który stoją w odwiecznej opozycji do Boga i wiecznego zbawienia. Tak wielu z nas stłumiło w sobie ogień Bożej miłości, który już nie rozgrzewa ich serc . Dla wielu słowo Chrystus, Kościół, nie znaczy już nic, mimo ,że zostali obmyci w najświętszej Krwi naszego Pana. Jezus woła dzisiaj do nas : to za Was i dla Was , zawisłem na drzewie krzyża. Czy widzisz oczyma duszy, Jezusa wyciągającego do ciebie swoją zakrwawioną rękę ? Czyni to by Ci przebaczyć , by Cię przytulić do swego Boskiego serca, rozdartego i potarganego naszymi grzechami.\nWielki Post stanem ducha i czasem powrotu na drogę Królestwa Niebieskiego\nWielki Post to nie jest tylko czas smutku i bezsensownych ćwiczeń i nabożeństw. Taki obraz Wielkiego Postu chciałby nam pokazać Kusiciel. „Nie idź za Jezusem na pustynię . Nie zatrzymuj się w swojej codzienności. Szkoda twojego cennego czasu. To nic ci nie da !”\nOto hasła Kusiciela, który tak jak niegdyś na pustyni kusił Zbawiciela, tak i dzisiaj próbuje odwieźć nas, od chęci powrotu na drogę prowadząca nas do Boga. On jest największym i najstraszliwszym wrogiem człowieka. Jego emocje są karykaturą miłości Bożej a jego działanie, zniewagą dla dobra i Bożego miłosierdzia. Dlatego zrobi wszystko, aby nas zniszczyć, aby wzbudzić w nas postawę zniechęcenia wobec zaproszenia Jezusa, który gestem wyciągniętej z krzyża ręki , woła byśmy przyszli do Boga.\nW powrocie do Jezusa, ma nam pomóc dobre przeżycie Wielkiego Postu , który nie jest tylko częścią czasu roku liturgicznego, ale nade wszystko jest niezwykłym stanem ducha , do którego zaprasza nas sam Chrystus. To właśnie w tym stanie ducha Chrystus chce Ci pokazać, że mimo twoich słabości, twych ciągłych powrotów na drogę grzechu, On – nasz Zbawiciel, nigdy się nie zniechęci, nigdy się nie podda. Bo chce dostrzec w Tobie , choćby znikomy pierwiastek dobra, któremu udało się w twej duszy przetrwać te jakże trudne dla duchowości chwile współczesnej burzy, w której się znalazłeś.\nW tegorocznym Wielkim Poście, Pan pragnie otworzyć przed tobą, zdroje swego niewyczerpanego miłosierdzia, ale też pragnie Cię wspomóc byś nie zatrzymał się na drodze , trudnej krętej i wymagającej, ale jednak prowadzącej do zbawienia.\nTylko wielkie dzieła wymagają od nas ogromu zaangażowania i wielkiego wysiłku. Takim wielkim dziełem naszego życia, ma być nasze zbawienie oraz realizacja życiowej tęsknoty wyrażonej w haśle: abyśmy się wszyscy spotkali w niebie. Do nieba przysposobił nas Chrystus, wylewając za każdą i każdego z nas swoją Najświętszą Krew.\nChrystus z Golgoty, Chrystus z Kordoby, Chrystus z krzyża wiszącego w każdym naszym domu, Chrystus z całego świata woła dzisiaj do każdego z nas, byśmy posłuchali słów współczesnego Jonasza i podobnie jak mieszkańcy Niniwy, byśmy i my dali szansę, aby Bóg zakrólował w naszym życiu.\nChrystus woła byśmy poszli za Nim drogą Jego męki i drogą krzyża\nJego wyciągnięta z krzyża dłoń błogosławi cię, ale i zaprasza cię, droga Mamo, byś w tym Wielkim Poście weszła wraz ze swymi dziećmi na drogę prowadzącą do zbawienia. Pozostaw swoje ludzkie rozterki, pozostaw bunt i złość, który wyprowadza cię na ulice twojego miasta. Pozostaw swe słabości i pozwól by On, dotykając twego serca uleczył je, wyciszył i przepełnił ciepłem , jakiego nie doświadczyłaś nigdy wcześniej. Pozwól spotkać się Chrystusowi na drogach twojego życia.\nChrystus z krzyża w geście wyciągniętej ręki, woła dzisiaj również do ciebie, drogi Ojcze, który być może walczysz teraz o odzyskanie swojego ojcowskiego autorytetu, tak bardzo zachwianego z powodu twoich słabości, nałogów i lęków. Jezus cię nie przekreślił . On cię kocha i pragnie twojego powrotu. Również za ciebie wylał swoją Najświętszą Krew na drzewie krzyża.\nJego Boska ręka jest jakże mocno wyciągnięta do was, nasi młodzi przyjaciele, jakże często ukryci pod nową tożsamością świata Internetu, często zbuntowani i zagubieni, nie dostrzegający obrazu Boga, zamąconego zgorszeniem płynącym ze strony starszych pokoleń. Z każdym dniem coraz szybciej uciekacie od Boga, opuszczając Jego świątynie, odwracając się od Jego Ewangelii. On nade wszystko chce do Was z tego krzyża mówić poprzez swe cierpienie! Jakże wymowną nauką jest Jego milczenie, przepełnione cierpieniem a to wszystko byś i ty został zbawiony. Porzuć swój bunt i gniew, pozwól Mu dotknąć twojego umysłu i duszy, byś mógł otrzymać od Boga w darze to, czego nie mogłeś pojąć wcześniej w swoim umyśle. Niech Bóg daruje Ci łaskę głębokiej wiary, w tym stanie przeżywania Wielkiego Postu.\nW końcu ten sam Chrystus wyciąga swą rękę do nas pasterzy, którzy tak często w ostatnich czasach, zawłaszczamy Jego Kościół i złym świadectwem czynimy z niego jaskinie zbójców. Chrystus wyciąga przebaczającą rękę również nad nami, dając szansę byśmy odnowili w swych kapłańskich sercach, na nowo głębię powołania. Prosi nas byśmy wprowadzili w duchowy stan Wielkiego Postu jak najliczniejsze rzesze tych, których inni już przekreślili i wypisali z ksiąg Jego świętego Kościoła. To również za nich, Jezus zawisł na drzewie krzyża, przelewając swą Najświętszą Krew.\nWeźmy więc krzyż, wraz z Chrystusem na swoje ramiona i w świętym czasie Wielkiego Postu, wyjdźmy na ulice naszych miast i wsi, ukazując Ludowi Bożemu Chrystusa przebaczającego. Niech Go dostrzegą szczególnie ci, którzy odeszli od Boga, którzy porzucili Kościół. Chrystus chce poprzez Twoje kapłańskie dłonie dotrzeć do serc pogubionych i zalęknionych. Wstańmy więc drodzy Bracia z „wygodnej kanapy kapłańskiego życia” i z wielkim zaangażowaniem idźmy by szukać to co zaginęło. Niech nie będzie w tym świętym czasie Wielkiego Postu jednego dnia bez świętej Eucharystii. Droga Krzyżowa, Gorzkie Żale niech będą prawdziwym przeżyciem, dzięki któremu ty i wierni znajdziecie się przy cierpiącym Chrystusie. Nigdy w twoim kapłańskim życiu nie zapomnij o tym ,że Jezus umarł za wszystkich grzeszników i pragnie byśmy wszyscy spotkali się z Nim w Jego Królestwie.\nCzas Wielkiego Postu ma być więc czasem i stanem wielkiej , prawdziwej odnowy ducha. Niech nie zabraknie gestów prawdziwych przeprosin i chęci zadośćuczynienia za popełnione zło. Niech nie zabraknie pokory, która jest jedyną drogą prowadzącą nas do wyżyn świętości. W duchu takiej pokory proszę Was pojednajcie się z Bogiem i bliźnimi, bo czas się wypełnił i bliskiej jest Królestwo Boże. Czy jednak jesteśmy gotowi by stać się jego uczestnikami ? Starajmy się w Wielkim Poście odpowiedzieć na to pytanie samemu Bogu. Na wielkie przeżywanie medytacji nad męką i śmiercią naszego Pana, niech nas wspomaga Jego błogosławieństwo i zdroje wielu łask.


„MISTRZ i UCZEŃ\nwe wspólnej przygodzie\n24 kwietnia godz. 17.00\nwejście od ul. Św. Jana\nśroda, 29 kwietnia 2015 09:02\nLegnicki Festiwal SREBRO to największy i najważniejszy w Polsce pokaz biżuterii artystycznej i małego designu, organizowany w naszym mieście od ponad trzydziestu lat. Minęło 36 lat od rozpoczęcia przygody legnickiej Galerii Sztuki ze srebrem i premiery I Ogólnopolskiego Przeglądu Form Złotniczych (1979), który kontynuowany jest do dziś pod nazwą Międzynarodowego Konkursu Sztuki Złotniczej.\nDziś Festiwal cieszy się ponadnarodową renomą, a w jego ramach corocznie prezentowanych jest co roku ponad 20 wystaw indywidualnych i grupowych artystów z Polski i zagranicy. Tegoroczna edycja, to jak zawsze zjawiskowa biżuteria autorska, której daleko do ozdób jakie nosimy czy znajdujemy z sklepach, pokazana w setkach wariantów (łącznie ekspozycje gromadzą ponad półtora tys. obiektów nowoczesnej sztuki złotniczej). Wystawy indywidualne to pokazy artystów z Holandii, Niemiec i projektantek z Korei Południowej, Włoch oraz Polski. W prezentacjach zbiorowych obejrzymy np. biżuterię polskich grup artystycznych, których historia często wiąże się z Legnicą, a także zjawiskowe prace z użyciem bursztynu. Wystawa Konkursowa „Granice” pokazuje jak zawsze zaskakujące rozwiązania konceptualne, a jej zwycięzców (w tym laureata Nagrody Prezydenta Legnicy) poznamy podczas kulminacji Festiwalu, w weekend 15-16 maja. W tych dniach odbędą się też: koncert jazzowy (Letia Business Centre, piątek 20.00), seminarium z prezentacjami artystów oraz teoretyków sztuki (Hotel Qubus, sobota, godz. 10.00), a także happeningi w sercu miasta.\nLegnicki Festiwal SREBRO: 28 kwietnia – 7 czerwca 2015 r.\nKulminacja (wernisaże wystaw): 15 - 16 maja 2015 r.\nWstęp na wszystkie wydarzenia festiwalowe jest darmowy. Zapraszamy na wystawy w rynku, w Galeriach: Sztuki, Ring, Pod Przepiórczym Koszem, Niello, Satyrykon, Piekarska 3, a także w Muzeum Miedzi, LCK i Holu Starego Ratusza (Teatr Modrzejewskiej). Szczegółowe informacje na: www.silver.legnica.pl.


Deep Purple: 'The Long Goodbye Tour' - Gdzieco.pl Wydarzenia Kulturalne\nGdzieco.plKrakówAtlas Arena ŁódźDeep Purple: 'The Long Goodbye Tour'\nDodano: 2016-12-15 14:46:44 udostępnij\n2017-05-23 Atlas Arena Łódź, Łódź\nzespół Deep Purple, przyjedzie do Polski w maju 2017, żeby\nzaprezentować publiczności materiał z nowego krążka "inFinite" i ...\npowiedzieć 'do widzenia'. Trasą "The Long Goodbye Tour" muzycy żegnają\nsię ze sceną, więc będziemy ich w Polsce podziwiać ostatni już\nZespół który został uhonorowany miejscem\nw Rock n Roll Hall of Fame, ich albumy "In Rock", "Machine Head" i "Made In Japan" sprawiły, że bilety na koncerty rozchodziły się jak ciepłe bułeczki, a płyty na całym świecie osiągały status najlepiej sprzedających się. Utwór "Smoke On The Water" osiągnął status mega hitu! Deep Purple to żyjąca legenda, inspiracja dla wielu muzyków, zespół kultowy! Miliony sprzedanych płyt i set listy, na których prawie każdy kawałek można określić mianem 'klasyka', to najlepsze dowody na to, że Deep Purple są klasą samą w sobie i posiadają niegasnący potencjał.\nNowy album "inFinite" ukaże się na początku 2017 roku, a\npierwszy singiel trafi do radia 20 stycznia. Zbliżające się koncerty w\nPolsce to niepowtarzalna okazja, żeby po raz ostatni zobaczyć Deep\nPurple na żywo!


Dbaj o zdrowie: Nowoczesne metody leczenia łysienia\nAutorem artykułu jest T.SZ.\nWłosy są jedną z naszych największych ozdób, a ich utrata dla wielu osób może być poważnym problemem. Na szczęście współczesna medycyna i farmakologia oferują wiele metod przywracania bujnego owłosienia głowy.\nSpecjalista w dziedzinie transplantologii włosów, doktor Samir Ibrahim podkreśla, że aby móc skutecznie uporać się z łysieniem, najpierw trzeba właściwie zdiagnozować powodujące je czynniki. Zaznacza, że włosy reprezentują ogólny stan organizmu, więc jeśli je tracimy, coś jest nie w porządku z naszym zdrowiem. Przebyte choroby, metale ciężkie, nieodpowiednia dieta, nikotyna, leki, anemia – to tylko niektóre z powszechnych powodów utraty włosów. W przypadku mężczyzn dominującymi czynnikami są dziedziczne skłonności i gospodarka hormonalna. Do niedawna sądzono, że przerzedzaniu się włosów winny jest zbyt duży poziom testosteronu. Obecnie wiadomo, że łysienie typu męskiego (androgenowe, czyli powodowane przez androgeny - męskie hormony) powoduje dihydrotestosteron (DHT - pochodna testosteronu). Łysienie typu męskiego to najczęstsza forma utraty włosów, dotykająca aż 95% wszystkich łysiejących, którą bardzo trudno wyleczyć przy pomocy farmaceutyków czy suplementów diety. Najlepszym wyjściem dla dotkniętych nim mężczyzn, którzy chcą się znowu cieszyć bujną fryzurą, jest przeszczep włosów metodą FUE lub Strip.\nUtrata włosów u panów najczęściej następuje w okolicy czoła i na czubku głowy i właśnie na te miejsca przeszczepia się włosy pobierane w trakcie zabiegu z tyłu głowy, na którym zostały zachowane zdrowe mieszki włosowe. Obecnie stosuje się dwie metody przeszczepu włosów - Strip i FUE. Podczas tej pierwszej procedury pobiera się wycinek skórny ze zdrowymi cebulkami, który zwykle ma szerokość 1 cm i długość około 15 cm. Następnie dzieli się ten fragment skóry na pojedyncze grafy, czyli jednostki cebulowe zawierające po kilka mieszków włosowych, i wszczepia się je w skórę głowy dotkniętą łysieniem. Czas trwania zabiegu zależy od ilości przeszczepianych jednostek włosowych. Przy 1000 przeszczepów procedura trwa około 2-3 godzin. Przeszczepienie 1500 jednostek to 3 lub 4-godzinna operacja, a wszczepienie 2000 jednostek wymaga aż 5-6 godzin. Zwykle rezultaty są tak dobre, że nie trzeba powtarzać zabiegu. Jedyną wadą metody Strip jest blizna pozostawiona po wycinku skórnym w tyle głowy, którą jednak łatwo jest ukryć pod nieco dłuższymi włosami.\nBardzo nowoczesna metoda FUE jest szczególnie polecana przez specjalistów takich jak doktor Samir Ibrahim. Jest to zabieg mało inwazyjny, co jego zdaniem stanowi podstawę bezpiecznych i nowoczesnych zabiegów medycyny estetycznej. FUE to odseparowanie pojedynczych cebulek włosowych i pobranie ich za pomocą mikropunchów, po czym następuje dokładne ich zbadanie pod mikroskopem i wszczepienie ich w delikatnie wykonane nacięcia w obszarze biorczym. Czas trwania zabiegu, w zależności od ilości włosów, waha się w granicach od 5 do 8 godzin. Za jednym razem można przeszczepić do 3000 włosów. Metoda ta nie pozostawia blizn, a jedynie szybko się gojące, niewielki ranki. Mimo, iż jest nieco droższa od Strip, to przynosi znakomite efekty w leczeniu męskiego łysienia.\nMetody przeszczepu włosów i szczegóły dotyczące procedur transplantacji metodą FUE i Strip można znaleźć na mandalaclinic.pl.\nEtykiety: łysina, włosy


ATERIMA WORK Kraków - Grupa ATERIMA po raz ósmy w raporcie Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nNatalia Latocha, Specjalista ds. Zatrudnienia Zewnętrznego Aktualności 29.05.2019\nRaport „Odpowiedzialny biznes w Polsce. Dobre praktyki”, realizowany przez Forum Odpowiedzialnego Biznesu, to największy w kraju przegląd społecznie odpowiedzialnych działań biznesu. Grupa ATERIMA została wyróżniona już po raz ósmy, a tegoroczny raport zawiera aż pięć praktyk, z trzech obszarów: praw człowieka, pracy oraz zaangażowania społecznego i rozwoju społeczności lokalnych. Nasze projekty to:\nBezpieczna praca za granicą (realizowany od 2011) - służy promocji legalnych i bezpiecznych wyjazdów do pracy oraz edukowaniu rynku w zakresie handlu ludźmi. Partnerem projektu jest Stowarzyszenie PoMOC. Wszystkie aktywności, które są realizowane w ramach projektu, można znaleźć na stronie www.bezpieczny-wyjazd.eu.\nWolontariat pracowniczy na rzecz seniorów z demencją – realizowany w Środowiskowym Domu Samopomocy dla Osób z chorobą Alzheimera w Krakowie. W ATERIMA MED świadczymy usługi opieki nad osobami starszymi w Niemczech. Wolontariat jest okazją do poznania i spędzenia czasu z seniorami, co poprzedzone jest szkoleniem w Akademii Opiekunów.\nDzień Opiekuna Osoby Starszej – ustalony 15 maja. Jego celem jest zwrócenie uwagi na problemy osób sprawujących opiekę nad seniorami. W ramach akcji zorganizowana została infolinia, która umożliwiała rozmowę z pielęgniarkami, psychologiem i prawnikiem. Dodatkowo, przygotowane zostały filmy z opiekunami oraz artykuł ekspercki.\nBezpłatne udźwiękowione lekcje języka niemieckiego, których tematem jest opieka nad osobami starszymi. Lekcje mają na celu zwiększenie kompetencji językowych osób pracujących w opiece, aby mogły pracować legalnie i bezpiecznie. Do tej pory przygotowanych zostało 90 lekcji\nBezpłatne lekcje języka niemieckiego dla początkujących – zawierają słówka, dialogi, uproszczone zapisy wymowy, nagrania audio, ćwiczenia i porady językowe. Skierowane są do osób, które chcą pracować w opiece jak i do osób chcących rozwijać swoje kompetencje.\nCały raport jest do pobrania ze strony FOB.\nWiele radości na Święta Wielkiej Nocy!


Etymologia nazwy Rzepotowice wywodzi się od imienia: Rzepot. Staropolskie rzeptać, reptać znaczy „szemrać”. Nazwa wsi wymieniana jest w źródłach od początku XIII wieku jako Repotovichi w 1203 roku. Następnie z ośmioma przekształceniami aż do Klein Märtinau od 1845 do 1945. Po tym roku widnieje z nazwą Rzepotowice.\nPrawdopodobnie w początkach swego istnienia, wieś należała do dóbr biskupich. Wobec tego książę wrocławski, Henryka I musiał ją pozyskać od biskupa, ponieważ fundując klasztor w Trzebnicy, nadał Rzepotowice w 1203 roku konwentowi cysterek, pierwszemu w Polsce zakonowi żeńskiemu. Za rządów Gertrudy, ksieni opactwa cysterskiego, wieś została po 1266 r. przeniesiona na prawo niemieckie i utworzono w niej sołectwo. W 1372 r. klasztor przejął też sądownictwo wyższe nad wioską.\nMajątek rycerski z folwarkiem, potem zwany dobrem szlacheckim, zmieniał swoich panów. W 1372 r. jego właścicielem był Simon, który w 1417 r. sprzedał ten majątek Mathiasowi Lemmerczalowi za 4 marki czynszu. Ten z kolei zbył go w 1422 r. za 1½ marki czynszu Hannosowi Lemmirzalowi, który sprzedał jego część cysterkom. Resztę tego majątku przejął Mycolan, który w 1474 r. odsprzedał go klasztorowi. W 1504 r. opuszczony folwark szlachecki zakonnice oddały w użytkowanie Vitzigowi Scobaldowi.\nW późniejszym okresie na terenie wsi wymieniany był tylko dawny folwark klasztorny, który był własnością konwentu do ok. połowy XVIII w. Potem powiązane z folwarkiem włości klasztorne należały do pięciu różnych rodzin. W 1926 majątek ten zakupił Zarząd Powiatu, z myślą założenia na jego terenie hodowli bydła.\nUkład przestrzenny tej niewielkiej wioski ulegał zmianom. Przed 1826 r. powstał nowy porządek dróg lokalnych z charakterystycznym trójkątnym placem na północ od folwarku. Ten układ zachował się do dziś. Na wschód od folwarku powstała kolonia domów dla folwarcznych robotników, a na zachód od niego rozwijała się wieś. Rzepotowice były wsią zagrodniczą, toteż zabudowania były skromne. Z czasem malała ilość zagród i liczba ludności. W 1933 r. we wsi mieszkało 84 osób, a w 1939 - 73. Wieś posiadała wiatrak, młyn, prasę do wytłaczania oleju i cegielnię.


Przedszkole Ziarenko w Bielicach - Towarzystwo Wiedzy Powszechnej\nStrona główna / Projekty / Przedszkole Ziarenko w Bielicach\n8.1 RPO WZ 2014-2020 „Upowszechnienie edukacji przedszkolnej”. Projekt jest dostępny dla osób z niepełnosprawnością.\nTermin realizacji projektu : 01.03.2020 r. – 31.08.2021 r.\nDofinansowanie projektu z UE: 1.270.000,00 PLN\nCałkowita wartość projektu: 1.513.758,00 PLN\nTowarzystwo Wiedzy Powszechnej Oddział Regionalny w Szczecinie zaprasza do udziału w projekcie: „Przedszkole Niepubliczne TWP w Szczecinie ZIARENKO”\nW ramach projektu zostanie przyjętych do nowej grupy w przedszkolu „Ziarenko” w Bielicach przy ul. Jana Pawła II 61a – 37 dzieci\nUruchomienie 3 oddziałów przedszkolnych dla 37 dzieci (w wieku od 2,5 lat do 6 lat – pierwszeństwo dzieci młodszych), w tym 4 dzieci niepełnosprawnych.\nPrzedszkole będzie funkcjować w ramach projektu od 1 września 2020 r. do 31 sierpnia 2021 r. Działalność przedszkola w latach późniejszych będzie kontynuowana!\nZapewnienie pełnego wyżywienia (5 posiłków) w formie cateringu.\nGodziny otwarcia Przedszkola 7.00 – 17.00\nKadra pedagogiczna liczyć będzie łącznie 6 osób, 3 nauczycieli i 3 nauczycieli wspomagających (po 2 nauczycieli na grupę)\nAdres: 74-202 Bielice, ul. Jana Pawła II 61a\nGwarantowane ubezpieczenie dzieci od NNW.\nCzesne w wysokości 400 zł\nZagwarantowanie w programie zajęć uzupełniających: bieżąca diagnoza osiągnięć dzieci, zajęcia stymulujące rozwój psychoruchowy dzieci, w tym gimnastyka korekcyjna, zajęcia sportowe, rytmika, język angielski, zajęcia z kompetencji społeczno-emocjonalnych, zajęcia z rozwoju kompetencji matematyczno-informatycznych.\nZapewnienie dzieciom zajęć specjalistycznych z logopedą i psychologiem.\nWyposażenie Przedszkola w nowatorskie pomoce dydaktyczne i materiały wspierające proces dydaktyczny oraz zabawki, instrumenty czy gry.\nZakup profesjonalnych urządzeń multimedialnych i informatycznych: m.in.: laptopy do pracy nauczycieli, podłoga interaktywna, pracownia informatyczna dla dzieci, projektory multimedialne, ekrany projekcyjne, monitor interaktywny.\nOrganizowanie wycieczek edukacyjnych dla dzieci.\nUtworzenie i wyposażenie placu zabaw.\n…podsumowując w Bielicach powstanie nowe, nowocześnie i profesjonalnie wyposażone Przedszkole!\nStrona internetowa: www.ziarenkobielice.edu.pl\nProfil na FB: >> Fan Page na FB <<\nFormularz zgłoszeniowy – dziecko i rodzic (PDF)\nFormularz zgłoszeniowy – nauczyciel (PDF)\nSzacowanie wartości zamówienia – Catering (15.06.2020 r.)\nSzacowanie wartości zamówienia – Plac zabaw (15.06.2020 r.)\nSzacowanie wartości zamówienia – zakup i dostawa pomocy dydaktycznych i zabawek (15.06.2020 r.)\nOgłoszenie o zamówieniu (ZK) – prace remontowo-adaptacyjne (19.06.2020 r.)\nSzacowanie wartości zamówienia – Zakup mebli (22.06.2020 r.)\nSzacowanie wartości zamówienia – zakup sprzętu elektronicznego (23.06.2020 r.)\nZapytanie o cenę – zakup i dostawa pomocy dydaktycznych i zabawek (25.06.2020 r.)\nSzacowanie wartości zamówienia – studia podyplomowe z pedagogiki specjalnej (30.06.2020 r.)\nZapytanie o cenę – studia podyplomowe z pedagogiki specjalnej (13.07.2020 r.)\nZapytanie o cenę – Plac zabaw (6.10.2020 r.)\nZapytanie o cenę – Zakup i dostawa pomocy dydaktycznych i zabawek (14.10.2020 r.)\nKontakt: twp@twp.szczecin.pl / info@ziarenkobielice.edu.pl\ntel. (91) 44 80 021


Kiedyś chrześcijan rzucano lwom na pożarcie, ale oni mieli w sobie spokojną pewność, że nic ich nie wyrwie z ręki Chrystusa. Zazdroszczę tamtym męczennikom, bo ja czuję zupełnie inaczej. Czuję jakby jakiś ogromny lew rozłożył się na naszej ziemi i wydawał z siebie głuchy, straszny pomruk, że już zbliża się koniec ery chrześcijańskiej. Może słyszał Ojciec o przepowiedniach, że w erze Wodnika, która właśnie nastaje, zapanuje zupełnie nowa religia, religia miłości i wolności. Chrześcijaństwo, według tych przepowiedni, panowało w erze Ryb i zaniknie wraz z końcem tej ery, a zaniknąć musi dlatego, że okazało się religią pustego rytualizmu, nietolerancji i strachu przed piekłem. Jedni opowiadają, że era Ryb już się skończyła, mianowicie w roku 1989, a symbolicznym jej dopełnieniem był upadek komunizmu. Inni koniec ery chrześcijańskiej wiążą z rokiem 2000. Agresja wobec wiary i Kościoła, której teraz tyle w naszej atmosferze społecznej, jakby potwierdza te przepowiednie.\nW pierwszych wiekach lwy zjadały chrześcijan, ale właśnie dzięki temu chrześcijaństwo się rozwijało. Ten lew, którego ja czuję, chce zjeść samo chrześcijaństwo. Kiedy o tym pomyślę, ogarnia mnie wielki lęk.\nKtoś mi kiedyś przesłał tekst piosenki, jaką śpiewał słynny John Lennon z grupy Beatlesów:\nstraci swą moc, rozpadnie się.\nNie muszę się nad tym zastanawiać.\nMam słuszność i historia przyzna to.\nJuż teraz jesteśmy bardziej popularni niż Jezus Chrystus.\nZastanawiam się, kto zniknie pierwszy,\nRock and roll czy chrześcijaństwo.\nTakich przepowiedni chrześcijanie nasłuchali się bez liku w ciągu dwudziestu wieków istnienia Kościoła. Jednak też obiektywnie Kościół nieraz znajdował się w sytuacji, kiedy, biorąc rzecz tylko po ludzku, jego koniec wydawał się już bardzo bliski.\nŻycie człowieka jest krótkie, a przecież wielu ludzi pamięta jeszcze potężne wstrząsy, które zapowiadały koniec wiary chrześcijańskiej. Dziś ludzie przed czterdziestką nie zdają już sobie sprawy z tego (co najwyżej teoretycznie, ale to coś zupełnie innego), że już w pięć lat po nastaniu komunizmu los Kościoła wydawał się przesądzony. Nie wynikało to nawet z prześladowań, które wtedy były dotkliwe - bo z prześladowaniami od wieków Kościół, z Bożą pomocą, jakoś dawał sobie radę. Najgorsze było to, że wśród naszych znajomych i bliskich pojawili się żarliwi zwolennicy "postępu", dla których było czymś oczywistym, że nadchodzi "nowa era" i że przyszłość należy do "nowego człowieka" - że chrześcijaństwo natomiast nie tylko przechodzi do historii, ale przechodzi niechlubnie, jako wróg rozumu, nauki i sprawiedliwości społecznej. Kto nie pamięta tamtych czasów, chyba nawet nie potrafi sobie wyobrazić, ile żarliwości religijnej było w ówczesnych ateistach, dostrzegających w Kościele coś martwego i gnijącego, co dla społecznego zdrowia trzeba jak najszybciej usunąć.\nTak jak pamiętam, dla mnie osobiście czymś przełomowym była wówczas opowiedziana mi przez ojca - nie wiem - historia czy legenda z czasów rewolucji francuskiej: Przyjechali rewolucjoniści do jakiejś wioski, zajęli kościół, zbezcześcili jego świętości i zamienili go w stajnię. Wieczorem spędzili pod kościół mieszkańców wioski, aby im ogłosić, że żadnego Boga nie ma, a czasy zabobonów już się skończyły. Poprosił wówczas o głos najstarszy mieszkaniec tej wioski i powiedział: "Zgasiliście świece w naszym kościele i wyrzuciliście świeczniki. Ale spróbujcie jeszcze zgasić te gwiazdy, które się świecą na niebie. Dopóki wam się to nie uda, one będą nam mówić o Bogu i wzywać do wiary i modlitwy". Opowieść ta niezwykle poruszyła moją kształtującą się dopiero wyobraźnię i sądzę, że istotnie przyczyniła się do tego, że nie uległem wówczas antychrześcijańskiej gorączce.\nOd samego początku wiara chrześcijańska wydawała się czymś, co już się ma ku końcowi. Jezus dopiero zakładał swój Kościół, a już zgromadzona wokół Niego wspólnota przeżyła ciężki kryzys. Jak się dowiadujemy z Ewangelii Jana, po wygłoszeniu obietnicy eucharystycznej, "wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło" (J 6,66). Jezus, rzecz jasna, nie próbował przytrzymać ich za guzik ani nie zaczął szukać kompromisu, tylko z całym spokojem zapytał swoich Dwunastu: "Czyż i wy chcecie odejść?" (J 6,67) W ten sposób otrzymaliśmy pouczenie raz na zawsze, że istnienie Kościoła nie jest uzależnione od ludzkiego poparcia.\nOdtąd Kościół setki razy przeżywał sytuacje, kiedy jego koniec wydawał się czymś bardziej prawdopodobnym niż to, że uda mu się przetrwać. O pierwszych trzech wiekach chrześcijaństwa powiem tylko tyle, że o prześladowaniach łatwo jest mówić, a nawet się wymądrzać, ale czymś zupełnie innym jest być w ich środku. Zaledwie cień prześladowania dotknął mnie kiedyś w czasach Gomułki. Księdzu, którego milicja przyłapała na prowadzeniu grupy młodzieżowej poza kościołem, groziła tylko grzywna, a mimo to człowiek czuł się jak szczute zwierzę. Osobiście nie umiem sobie nawet wyobrazić, co mogli czuć chrześcijanie z pierwszych wieków, kiedy atmosfera prześladowań coraz bardziej się wokół nich zagęszczała: jakie pokusy przychodziły im wtedy do głowy, jakim argumentom musieli się wtedy przeciwstawiać. Wcale nie jestem tego pewien, że prześladowani chrześcijanie mieli w sobie tylko tę spokojną pewność w Chrystusie, o której Pani pisze.\nGorsze od prześladowań (choć niekiedy im towarzyszące) są oczekiwania ludzi neutralnych wobec Kościoła, a nawet swoiście mu życzliwych, na jego koniec. Na przykład w drugiej połowie IV wieku, a więc ponad 1600 lat temu, rozpowszechniła się wieść, że chrześcijaństwu pisane jest istnieć tylko 365 lat, tyle ile dni w roku. Wróżba ta musiała sprawiać sporo zamieszania, skoro św. Augustyn powraca do niej w swoich dziełach chyba z dziesięć razy. Według tej wróżby, same początki chrześcijaństwa były nieczyste, mianowicie "Piotr sztuką czarodziejską sprawił, aby imię Chrystusa czczone było w ciągu 365 lat; później, po upływie owej liczby, bezzwłocznie się skończy" (Państwo Boże 18,53.2).\nToteż kiedy przeczytałem o wróżbach, które tak zmąciły Pani spokój, pomyślałem sobie natychmiast: "Jaki ten diabeł nudny w swoich kłamstwach! Wciąż posługuje się tym samym szablonem!" Bo proszę zauważyć, że mechanizm obu tych wróżb jest taki sam. I tu, i tam chrześcijaństwo jest przedstawiane jako coś złego - zwolennicy New Age'u widzą je jako "religię pustego rytualizmu, nietolerancji i strachu przed piekłem"; wróżba z IV wieku przedstawiała je jako dzieło czarów. I tu, i tam koniec chrześcijaństwa jest przewidywany jako coś z góry przesądzonego, ludzka wolność jest postrzegana w obu wróżbach jako fikcja.\nChoć prawdę powiedziawszy, we wróżbie współczesnej pojawia się coś nowego: New Age, rzucając swoje oszczerstwa na wiarę chrześcijańską, przedstawia się jako religia prawdziwej miłości; głosząc zaś, że zarówno koniec chrześcijaństwa, jak zwycięstwo New Age'u, zaprogramowane w gwiazdach, przedstawia się jako religia wolności. Rzucanie oszczerstw jest tu elementem czynienia miłości, zaś wiara w astrologię nie mąci przeświadczenia o naszym powołaniu do wolności. Zatem kłamstwo jest tu szczególnie głębokie, ucieka się aż do używania słów niezgodnie z ich znaczeniem słownikowym.\nDzisiejsza atrakcyjność ideologii New Age'u do złudzenia przypomina mi atrakcyjność idei komunizmu, kiedy ten zdolny był jeszcze budzić w ludziach postawy religijne. I tu, i tam mamy "nową erę", "nowego człowieka", "nową moralność", tę samą antychrześcijańską gorączkę i tę samą hipokryzję w obfitym szafowaniu pięknymi słowami, te same oczekiwania niewyobrażalnie szczęśliwej przyszłości i przekonania, że prawdziwa wolność polega na tym, że jej nie ma (z tą tylko różnicą, że determinizm komunistyczny rozpoznawał i poddawał się konieczności praw historii, zaś zwolennicy New Age'u wyznają determinizm karmiczny oraz astrologiczny). W nowych szatach naciera na nas stare kłamstwo, a bywa ono tak uwodzicielskie, że mogłoby "w błąd wprowadzić, jeśli to możliwe, także wybranych" (Mt 24,24).\nSpójrzmy jeszcze na tę dziwną cechę Kościoła, że praktycznie w każdym pokoleniu autentycznie przeżywa on jakieś śmiertelne zagrożenie. Ledwo skończył się okres prześladowań, a chrześcijaństwu zagroził rozpad od wewnątrz. Dzisiaj, kiedy wszystkie Kościoły wschodnie oraz olbrzymia większość Kościołów i wspólnot, wywodzących się z Reformacji, jednoznacznie wyznają Boskość Chrystusa oraz Najświętszą Trójcę, trudno nam sobie wyobrazić, co z wiarą chrześcijańską chcieli zrobić arianie: odrzucali samą jej istotę, pozostawiając tylko zewnętrzną skorupę. A trzeba dodać, że ponad czterdzieści lat (337-378) polityka cesarzy - Konstancjusza, Juliana Apostaty i Walensa - była agresywnie antykatolicka, co przejawiało się zwłaszcza w narzucaniu Kościołowi ariańskich biskupów. Był moment, kiedy najważniejsze stolice biskupie, z wyjątkiem rzymskiej, opanowane były przez arian. Jakie niepokoje musiały wówczas ogarniać katolików, w tym również wypędzonych na wygnanie prawowiernych biskupów?\nAlbo co musieli odczuwać katolicy w V i VI wieku, kiedy przez kontynent europejski przewalały się inwazje barbarzyńców? W roku 590 Grzegorz Wielki tak oto pisze do patriarchy Konstantynopola, zawiadamiając go o swoim wyborze na papieża: "Niegodny i słaby, przejąłem okręt stary i mocno rozbity - zewsząd bowiem wciskają się fale, a przegniłe deski, co dzień wstrząsane silną burzą, grożą rozbiciem" (Listy I,4). Minęło od tamtego czasu 1400 lat, okręt co prawda nadal wydaje się przegniły i burze grożą mu rozbiciem, ale wciąż przecież płynie. I będzie płynąć - aż do Dnia Ostatecznego!\nDziś, kiedy opanowało nas poczucie wyższości wobec muzułmanów (takie poczucie zawsze jest niesłuszne), zapomnieliśmy już, że - zwłaszcza w okresie średniowiecza - islam był postrzegany przez wielu Europejczyków jako religia i cywilizacja przyszłości. Do islamu należała nie tylko inicjatywa militarna, ale również kulturowo kraje islamu były bez porównania lepiej rozwinięte niż chrześcijańska Europa. Arabowie nadawali główny ton nawet ówczesnej myśli filozoficznej. Oceniając po ludzku, wiele wskazywało na to, że chrześcijaństwo zostanie wkrótce przez islam wchłonięte.\nSpróbujmy się jeszcze wczuć w sytuację świadków rozpadania się Kościoła w okresie Reformacji. Łączność ze Stolicą Apostolską zrywa wówczas większość krajów niemieckich, od Kościoła katolickiego odpada kolejno Anglia, Szwecja oraz pozostałe kraje skandynawskie; idee protestanckie wydają się zwyciężać w Czechach, Polsce, na Litwie, Węgrzech, we Francji, Szwajcarii, północnych Włoszech. Do protestantyzmu odchodzą nie tylko liczni księża, ale nawet wielu biskupów. Ówcześni katolicy zapewne czuli się wówczas jak pasażerowie okrętu, który się znalazł w samym centrum cyklonu.\nJak czulibyśmy się w XVIII-wiecznej Francji, zalanej wolnomyślnymi i antykatolickimi broszurami, kiedy wykształcony i prawowierny katolik wydawał się kimś z czasów króla Ćwieczka? Czy wytrwalibyśmy w wierze, kiedy antykatolicki, agresywny fanatyzm przejął w posiadanie paryską katedrę Notre-Dame? Jakie wrażenie zrobiłaby na nas wiadomość - było to w roku 1798 - że Rzym został zdobyty przez wojska rewolucyjne, zaś ich dowódca, generał Berthier, ogłosił, że z tą chwilą Kościół katolicki przestał istnieć, zaś ekspapieża (jak bezczelny Berthier określił uwięzionego przez siebie Piusa VI) należy odtąd nazywać jego nazwiskiem rodzinnym: nazywa się on odtąd "obywatel Braschi".\nW wieku XIX i XX znalazłoby się materiału na kilka stron tego rodzaju pytań, ale zmierzajmy już do podsumowania naszych refleksji. Otóż zauważmy, że dla ludzi nie wierzących w Chrystusa jest zapewne czymś oczywistym, że chrześcijaństwo kiedyś się skończy: przecież wszystko, co ziemskie, kiedyś dobiegnie swego kresu. Toteż zrozumiałe, że od dwóch tysięcy lat wciąż na nowo pojawiają się ludzie, którzy spodziewają się rychłego końca wiary chrześcijańskiej, a nawet starają się go przyspieszyć.\nPostawmy sobie jeszcze pytanie szczególnie intrygujące: Dlaczego właśnie chrześcijaństwo, jak chyba żadna inna religia, ma żywot tak szczególnie trudny, że praktycznie od zawsze i coraz to na nowo wydaje się przegrywać i mieć ku końcowi? Dla mnie osobiście odpowiedź na to pytanie jest oczywista: Bo nie od ludzi ta religia pochodzi, tylko od Boga, toteż przekracza wszelkie miary ziemskie. "Moc bowiem w słabości się doskonali" (2 Kor 12,9). "To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi" (1 Kor 1,25).\nToteż ilekroć obserwuję jakieś odejścia od Chrystusa albo słyszę niepokoje o przyszłość Kościoła, przypominają mi się słowa Listu do Hebrajczyków: "Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki. Nie dajcie się uwieść różnym i obcym naukom, dobrze bowiem jest wzmacniać serce łaską" (13,8n).


Zgodnie z badaniami „Preferencje muzyczne Polaków” przeprowadzonymi przez TNS OBOP na zlecenie STX JAMBOREE, największym powodzeniem wśród naszych rodaków cieszą się takie gatunki jak pop, disco polo oraz rock. Pomiędzy ankietowanymi różnie zarysowywały się przede wszystkim pod względem miejscowości, w której życia, ich wieku, a także posiadanego wykształcenia.\nNajwięcej, ponieważ aż 37 procent ankietowanych wskazało, że lubi muzykę pop, zarówno zagraniczną, jak i polskich wykonawców. Najczęściej słuchają jej osoby pomiędzy 15. a 39. rokiem życia, czyli młodzi.\nNa drugim miejscu uplasowała się muzyka disco polo, która zdobyła 29 procent głosów. Disco polo jest obecnie bardzo popularnym gatunkiem, który znów powrócił do łask. Widać to między innymi na przykładzie nowych klubów muzycznych grających disco polo, większej popularności artystów grających muzykę disco polo, a także jej obecności w mass mediach. Muzykę disco polo najczęściej słuchają osoby powyżej 50. roku życia, ale i dużo młodych. Cieszy się ona dużym powodzeniem w miejscowościach mniejszych i na wsiach oraz wśród osób mających niższe wykształcenie.\nNa trzeciej pozycji uplasowała się muzyka rockowa, na którą zagłosowało 27 procent ankietowanych. Słuchają jej przede wszystkim osoby z dużych miast oraz w młodszym wieku od 15 do 19 lat, ale zdarzają się też starsi wielbiciele rocka.\nNa kolejnych pozycjach w badaniach „Preferencje muzyczne Polaków” znalazły się takie gatunki muzyczne jak muzyka filmowa (20 procent wskazań), muzyka relaksacyjna (17 procent ankietowanych), po 15 procent uzyskały gatunki takie jak dance oraz hip-hop. Co dziesiąty ankietowany wskazał, że słucha muzyki jazz, smooth jazz czy chill-out.\nJak widać, nasze gusta muzyczne są bardzo zróżnicowane i że bardzo lubimy słuchać muzyki na co dzień!


Statystyki i ciekawostki GP Abu Zabi 2014\nStrona głównastatystykiStatystyki i ciekawostki GP Abu Zabi 2014\nW idealnym dla Berniego Ecclestona świecie o wyniku każdego sezonu Formuły 1 powinien decydować ostatni wyścig w którym akurat mistrz świata odnosi zwycięstwo. Między innymi dlatego też w tym roku wprowadzono w ostatnim wyścigu podwójne punkty. Na szczęście poza awansem Sergio Pereza o 2 pozycje w klasyfikacji kierowców na nic innego pomysł Berniego się nie przydał.\nPoniżej tabelka z sezonami w którym mistrz świata zapewnił sobie zwycięstwo w klasyfikacji kierowców wygrywając w ostatnim wyścigu. Takich sezonów było już jedenaście.\nNico Rosberg na ten moment nie powtórzył sukcesu swojego ojca z 1982 roku. Co ciekawe para ojciec i syn, czyli Graham i Damon Hill swoje tytuły mistrzowskie zdobywali wygrywając właśnie ostatni wyścig sezonu.\nHamilton już wcześniej był mistrzem świata, a teraz dołączył do grupy 16 kierowców, którzy zdobyli więcej nie raz. Oznacza to, że na 32 mistrzów świata dokładnie połowa wygrywała więcej niż raz.\nPo raz drugi z rzędu mistrz świata wygrał więcej niż 10 wyścigów w sezonie.Hamilton odniósł 11 zwycięstw, a rok wcześniej Vettel wyrównał rekord Michaela Schumachera (13). Dominacja Sebastiana była oczywiście dużo bardziej widoczna, Webber nie stawiał mu poprzeczki tak wysoko jak Nico, Lewisowi.\nTylko trzech kierowców odnosiło zwycięstwa w tym roku. Rosberg dołożył pięć i Ricciardo trzy wygrane.\n33 zwycięstwo Hamiltona w Grand Prix F1 oznacza, że wyprzedził on w tabeli wszech czasów Fernando Alonso i zajmuje teraz 5 miejsce. Lewis potrzebuje jeszcze 6 wygranych by wyrównać rekord Sebastiana Vettela.\nRosberg był w tym sezonie najlepiej kwalifikującym się zawodnikiem i po raz 15 w karierze i 11 w tym sezonie zdobył pole position. Lewis z pierwszego pola startował tylko 7 razy.\nHamilton prowadził przez 495 okrążeń w tym sezonie do 483 Rosberga. Co ciekawe Nico przed Lewisem spędził dużo więcej czasu, aż 496 okrążeń do 480.\nMercedes odniósł 16 wygraną w sezonie, pobili tym samym rekord McLarena z 1988 roku. Zespół ten wyrównał również rekord Red Bulla, czyli 18 pole position w sezonie z 19 wyścigami. Kwalifikacje za każdym razem w tym roku wygrywał kierowca z silnikiem Mercedesa, ostatnio taka sytuacja miała miejsce w 1969 roku gdy na torach jeździł jeszcze Cosworth.\nHamilton zakończył mistrzowską serię Vettela. Niemiec był mistrzem od GP Abu Zabi w 2010 roku, aż do niedzieli przez 1460 dni. Michael Schumacher jest tutaj rekordzistą, był mistrzem Formuły 1 od GP Japonii w 2000 roku, aż do GP Brazylii 2005, czyli 1,812 dni.


W trakcie kupowania garnituru istotne są również dodatki tj. krawat czy spinki. W tym artykule skupimy się na drugim elemencie. Sprawdź nasz poradnik dotyczący tego, jak dobrać odpowiednio spinki do garnituru. Gdy przeczytasz nasz artykuł, będziesz prawdziwym fachowcem od stylizacji.\nNajpopularniejszym kolorem spinek, który symbolizuje elegancję, jest złoty. Na uwagę zasługują również srebrne spinki. Jeśli wybierzesz taką stylizację, zwiększysz rangę wydarzenia, na przykład ślubu. W polskich sklepach z garniturami wybór spinek jest naprawdę spory, ale warto wziąć pod uwagę, że powinny one być dopasowane do kolorystyki garnituru. Eleganckie spinki do mankietów o kolorze złotym świetnie sprawdzą się przy beżowych i brązowych garniturach. Spinki srebrne natomiast idealnie będą pasowały do koszul i garniturów o kolorach zimnych tj. szary oraz błękitny. Coraz więcej mężczyzn decyduje się na spinki, które są ozdobione kamieniami. Taki wariant spinek jest szczególnie polecany mężczyznom, którzy zwracają uwagę nawet na najmniejsze szczegóły. Kamienie zazwyczaj są otoczone delikatną obwódką, dzięki czemu wyglądają na bardzo eleganckie i kosztowne. Należy pamiętać o tym, że dobrane spinki powinny również komponować się ozdobami osoby towarzyszącej. Spinki tworzą całość z torebkami, sukienkami czy butami.\nMęska stylizacja w kontekście spinek\nChociaż męska koszula do garnituru pełni nadal taką samą funkcję zmieniała się ona na przestrzeni lat. Podobna ewolucja dotyczyła mankietów. W średniowieczu mankiety związywano sznurkami, natomiast współcześnie są one łączone pięknymi spinkami. Obecnie mężczyźni dobierają eleganckie spinki do mankietów według swoich zainteresowań, charakteru czy pasji. Z tego względu w sklepach można spotkać spinki w nietuzinkowych kształtach prezentujących kotwice, piłki nożne czy superbohaterów. Co ciekawe, nawet osoby grające w szachy znajdą spinki w kształcie szachownic.\nKluczowe zasady przy wyborze spinek\nWielu mężczyzn z reguły nie lubi eksperymentować, tylko stawiają na tzw. pewniaki. Dlatego najlepiej wybierać spinki, które pasują do stylizacji. Przykładowo do szarego garnituru idealnie będą pasowały srebrne spinki. Po zakupie wypada również prawidłowo nosić eleganckie spinki do mankietów. Specjaliści od stylizacji przekonują, że mankiety powinny wystawać na około 1,5 cm spod garnituru – taki zabieg uwidoczni również piękne spinki. Pamiętajmy jednak, że spinki nosi się tylko do sytuacji formalnych.


Mięśniaki macicy a życie intymne - KobietaMag.pl\nPanuje przekonanie, że kobiety z mięśniakami macicy nie mogą prowadzić życia seksualnego. Tymczasem nie ma medycznych przeciwskazań dotyczących współżycia pacjentek z tym schorzeniem. Oczywiście może zdarzyć się, że w przypadku dużych mięśniaków będą one unikały stosunku ze względu na ból fizyczny lub wstyd z powodu konieczności częstego oddawania moczu. Jednak w większości przypadków rezygnacja ze współżycia tak naprawdę wynika przede wszystkim ze złego samopoczucia psychicznego lub przekonania, że seks może powodować pogorszenie stanu zdrowia. Jeśli pacjentka ma takie obawy, powinna porozmawiać z lekarzem, który wyjaśni wszystkie aspekty medyczne i na pewno poinformuje o ewentualnych przeciwskazaniach – mówi prof. dr hab. n. med. Grzegorz Jakiel, ginekolog, ekspert programu „Zdrowa ONA”\nW kontaktach intymnych kobieca psychika i to co się w niej dzieje odgrywa bardzo dużą rolę, pojawiające się stany emocjonalne, nastawienie, aktualne problemy, stres wpływa na jakość życia seksualnego, komfort w kontaktach intymnych, spontaniczność czy poziom libido. Niekiedy trudności psychiczne, jakie przeżywa kobieta mają nawet większe znaczenie niż dolegliwości czysto fizyczne. Jak wynika z badania „Zdrowa ONA”, prawie co piąta Polka sądzi, że gdyby zdiagnozowano u niej mięśniaki macicy, czułaby się mniej atrakcyjna seksualnie dla swojego partnera. Nic więc dziwnego, że informacja o rozpoznaniu tej choroby przyczynia się do powstawania negatywnych uczuć i myśli. Obawa przed bólem i ewentualnym dyskomfortem, który może pojawić się podczas stosunku wystarczy, aby aktywność seksualna kobiety zmniejszyła się.\nW pokonaniu negatywnych odczuć pierwszym etapem powinna być konsultacja z lekarzem, który wyjaśni przyczyny schorzenia, a w razie potrzeby zleci wykonanie badań i wskaże odpowiednie metody terapii. Następnym – szczery dialog z partnerem, w którym oprócz rokowań i zaleceń medycznych, kobieta będzie mogła powiedzieć mu o swoich obawach natury psychicznej i poprosić o wsparcie w walce z chorobą. Wielu kobietom pomaga także rozmowa z innymi kobietami, u których zdiagnozowano mięśniaki, one pokazują, jak i czy mięśniaki wpłynęły u nich na różne aspekty codziennego życia.\nMięśniaki macicy to schorzenie, które dotyczy intymnej sfery zdrowia kobiety. Im prostszy sposób komunikacji wybierzemy, tym mniej miejsca pozostawimy partnerowi na domysły. To z kolei pozwoli na uniknięcie frustracji i niepotrzebnych rozczarowań. W takiej sytuacji panie powinny skupić się przede wszystkim na sprecyzowaniu własnych potrzeb i oczekiwań wobec partnera. Warto zadbać, aby towarzyszące chorobie lęki nie zdominowały przekazu, co nie oznacza, że powinny być one tłumione czy przemilczane. Szczera rozmowa pozwoli parze odnaleźć się w sypialni nawet w przypadku występowania fizycznych dolegliwości u partnerki – mówi Dorota Gromnicka, psycholog, ekspert programu „Zdrowa ONA”\n(134 głosów, średnia: 4,84 z 5)\nEkspert radzi: objawy grypy – lecz ją świadomie\nlilkawodna 11 czerwca 2014 10:55\nDziewczyny trzeba się badać i jak najszybciej leczyć. Moja koleżanka miała wycięte mięśniaki i teraz jest mamą ślicznej córeczki.\nmartucha180 11 czerwca 2014 12:24\nPrzede wszystkim regularne badania ginekologiczne.\nas_sa 11 czerwca 2014 13:47\nŚwietnie merytorycznie przygotowany artykuł. Regularne badania to podstawa\nbbo 11 czerwca 2014 20:00\nW porę wykryty – Nie taki mięśniak straszny jak go opisują.\nStrona główna → Zdrowie → Ginekologia → Mięśniaki macicy a życie intymne


Poniedziałek w La Liga: Real stracił oczka przez sędziów? Cesc nie zagra w tym roku - WP SportoweFakty\nPoniedziałek w La Liga: Real stracił oczka przez sędziów? Cesc nie zagra w tym roku\nJak wyliczył dziennik AS piłkarze Królewskich w tym sezonie przez decyzje arbitrów stracili aż 8 punktów. Przypomnijmy, że ich strata do prowadzącej Barcy wynosi 11 oczek.\nIgor Kubiak 10 Grudnia 2012, 18:20\nPiłkarze Realu Madryt obwiniają sędziów\nSędzia przeszkadzał, ale Real wygrał. Zobacz popis Oezila (wideo)\nW sobotę Królewscy wygrali spotkanie z Realem Valladolid, ale mimo to "dostało" się arbitrom. Wcześniej głównie Jose Mourinho głośno mówił o pracy sędziów, teraz poparli go piłkarze - Pepe oraz Sergio Ramos, któremu w sobotę anulowano prawidłowo zdobytego gola.\nZ defensorami zgodził się również jeden z przedstawicieli zarządu, Miguel Pardeza: - W tym sezonie nie mamy szczęścia do odgwizdywanych spalonych.\nMadrycki dziennik AS wyszczególnił aż 10 sędziowskich błędów na niekorzyść aktualnych mistrzów Hiszpanii w tym sezonie. Część z nich zaważyło na braku wygranej i według gazety, straty ośmiu punktów.\nJuż na inaugurację rozgrywek przeciwko Valencii (1:1) rozjemca nie podyktował ewidentnego karnego po faulu Fernando Gago na Angelu di Marii. Tydzień później piłkarz Getafe (porażka 1:2) tuż przed zdobyciem gola na wagę zwycięstwa dotknął sobie futbolówkę ręką.\nPonadto w El Clasico (2:2) należała im się "jedenastka" po faulu Javiera Mascherano na Mesucie Oezilu, a przeciwko Betisowi (porażka 0:1) przy bramce Benata Etxebarrii jeden z zawodników rywali przyjął sobie piłkę ręką, a sędzia nie uznał słusznie zdobytego gola przez Karima Benzemę.\nKaka trafi do Turcji?\nTrener Galatasaray Stambuł przyznał, że chciałby w zimowym okienku transferowym pozyskać pomocnika Realu Madryt, Ricardo Kakę. Brazylijczyk nie może wygrać rywalizacji o miejsce w pierwszym składzie i już nie pierwszy raz jest łączony z tureckim klubem.\n- Prezes spytał mnie, czy chcę Diego Ribasa czy Senijdera. Powiedziałem, że ani tego ani tego i liczę na pozyskanie Kaki - ujawnił Fatih Terim.\nPrimera Division: Szczęście sprzyjało Barcelonie, słupki chroniły przed sensacją\nFabregas odpocznie na miesiąc\nNa początku starcia z Betisem Sewilla kontuzji jednego z mięśni uda doznał Cesc Fabregas. Według lekarzy FC Barcelony,przerwa pomocnika potrwa ok. cztery tygodnie. Najprawdopodobniej Tito Vilanova nie będzie mógł skorzystać z byłego piłkarza Arsenalu Londyn w dwóch ligowych spotkaniach i dwumeczu o awans do ćwierćfinału Pucharu Króla.\nPrimera Division: Kolejne stracone oczka nie wchodzą w grę, Real znów w pościgu\nsmok 11-12 18:41 0 0\nReal to już nie wie na kogo zwalić winę. Ale co się dziwić? W końcu to real.\nPaweł 61 11-12 15:52 0 0\nDziwnie się składa że Real obwinia sędziów tylko w przegranych i zremisowanych meczach.\njoker 11-12 12:02 0 0\nCristiano Ronaldo w zeszłym sezonie strzelił goli w sezonie po rzutach karnych, a Lionel Messi 10. Śmiem twierdzić że w kolejnych trzech meczach zdobędzie coś koło tego, więc rekord i tak byłby pobity.\nchomik a co gdyby nie karne w ubiegłym sezonie ? których było mnóstwo. barca ciągnęła wyniki tymi karnymi. rekord odnosi się do roku kalendarzowego i gdyby nie tamte karne z kapelusza to messi żadnego rekordu by nie pobił :) a i złotą piłkę dostał by kto inny :)\nPiłka nożna FC Barcelona Real Madryt Valencia CF Hiszpania Cesc Fabregas Jose Mourinho Javier Mascherano Karim Benzema Ricardo Kaka Fernando Gago Sergio Ramos Primera Division Miguel Pardeza Angel Di Maria Mesut Oezil Madryt Barcelona Pepe Tito Vilanova Piłka w Europie Piłka nożna w Hiszpanii


soczewki - Strona 7 - Biznes Forum - forum biznesowe pomysł na biznes\n27 sty 2019, 23:55\nSoczewki wraz z wszelkim, niezbędnymi środkami pielęgnacyjnymi zakupiłem od Fielmann. W okularach jest mi średnio do twarzy, dlatego uznałem to za idealne rozwiązanie! Spisują się znakomicie.\nJestem niezmiernie zadowolony z soczewek, w jakie wyposazył mnie Zakład Optyczny Trzcinowicz http://www.optyk-wroclaw.com/ . Od dawna dręczyły mnie kłopoty ze wzrokiem, z kolei w okularach mi nie dotwarzy. Na szczęście to już za mną!\nRejestracja: 20 maja 2019, 10:21\nOptyk Feniks http://optykfeniks.pl/ wyposażył mnie w rewelacyjne i niezastąpione soczewki. Mają sporą gamę i wybór okularów, jednak soczewki to dla mnie najlepszy wybór! Tam również zbadałem wzrok.\nU optyka ze Specjalistycznego Ośrodka Okulistycznego http://www.okulisci.wroclaw.pl/ dobrano dla mnie znakomite soczewki, odpowiednie pod moją wadę wzroku. Powiem Wam, że to cudowne uczucie w normalny a przede wszystkim wyraźny sposób spojrzeć na otoczenie! Polecam.\nJak ktoś szuka dobrego okulisty z Krakowa, to polecam bardzo doktora Hanarza z OKO akcent. Ma bardzo dobre podejście do pacjenta\nMój ostatni zakup to soczewki zaproponowane przez http://woodeeshop.pl/ . To był zdecydowanie trafiony wybór, gdyż nie lubię nosić okularów - zwyczajnie mi nie pasują. A teraz? Widzę świat wyraźnie!


Zamek Kos (włoskie Coo) zbudowany przez Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników Św. Jana, z Jerozolimy, z Rodos i z Malty. - army1914-1945\nNadrzędna kategoria: Wojska lądowe na świecie\nZamek Kos (przez Włochów zwany castello di Neratzia a po grecku Κάστρο της Νερατζιάς), jest najlepiej zachowanym i najbardziej imponującym zabytkiem na wyspie, stoi przy wejściu do portu Mandraki (Λιμάνι Mανδράκι) w Kos i kiedyś panował nad nim. Nazwa Neratzia miała podobno sugerować wiele gorzkich pomarańczowych drzew w okolicach drogi. Został zbudowany przez rycerzy Zakonu Świętego Jana z Jerozolimy (znani też jako Joannici, Szpitalnicy, Kawalerowie lub Rycerze Maltańscy, itp.). Zakon obiął w posiadanie wyspę w 1314, a stracił ją w 1523 (podawany jest też rok 1522), kiedy to przyłączono wyspę do Imperium Osmańskiego (Turcji). Warownia szczęśliwie opierała się wstrząsom sejsmicznym i w większości przetrwała niszczycielskie trzęsienie ziemi w 1933 r. Po zawieszeniu broni przez Włochów dnia 8 września 1943 r., po krótkich walkach na wyspie, twierdza stała się obozem jenieckim i miejscem gehenny, dla tysięcy jeńców włoskich stłoczonych na tym małym obszarze.\nMiejsce gdzie znajduje się zamek Kos na wyspie Kos, jak i przyległe miasto, należą do miejsc zamieszkałych od tysięcy lat. Naturalny port, przy którym powstało osadnictwo sprzyjał rozwojowi cywilizacji. Pierwsze ślady osadnictwa na wyspie Kos pochodzą z roku 2900 p.n.e. (Karlis, Lelegis, Pelasgis, Acheis). Wykopaliska potwierdziły osadnictwo ludzi w obecnym mieście Kos już w epoce brązu około 2300-2000 r. p.n.e. W roku 1500 p.n.e. na wyspach Dodekanezu zakladają osady Fenicjanie a w 1100 r. p.n.e. na Kos i Rodos osiedlają się Dorowie. Ok. 700 r. p.n.e. (lecz podaje się też, że nawet ponad sto lat wcześniej) miasta: Lindos (na Rodos), Kamiros, Ialysos, Halikarnassos (dzisiejsze Bodrum), Kos i Knidos zakładają Heksapolis, czyli związek miast doryckich w Azji Mniejszej. Podczas wojen perskich Kos i Rodos stoją po stronie Persji a podczas wojenne peloponeskich po stronie Sparty. W roku 460 p.n.e. na wyspie Kos rodzi się Hipokrates. W roku 366 p.n.e. w wyniku zjednoczenia społeczności wyspy, zdecydowano o założeniu nowoczesnego miasta Kos i z niego czerpie swe korzenie obecne miasto Kos. Mieszkańcy wyspy swe starożytne miasto otoczyli murami obronnymi w kształcie pierścienia o średnicy 1-1,5 km i łącznej długości ok 3 km. Mur był konstrukcją osłonową. Duże rustykalne bloki kamienne ustawiano na zewnątrz a przestrzeń między nimi wypełniano gruzem kamiennym. Mur wzmocniono półkolistymi lub wielobocznymi wieżami, z których 5 odkryto do chwili obecnej. Część tego muru w dzielnicy portowej odkryli włoscy archeolodzy, którzy pracowali tu w latach 1934-1942. Do dzisiaj można podziwiać efekt ich pracy, czyli odkopany fragment muru o długości 80 m, szerokości 4,98 m i wysokości 2,5 m, lecz mur był pierwotnie dużo wyższy, gdyż miasto i jego mury obronne zostały zniszczone potężnym trzęsieniem ziemi w 142 r. naszej ery. Port wyposażony w kamienne falochrony stał się podstawą handlu i dobrobytu mieszkańców.\nAkcja ratownicza po niszczycielskim trzęsieniu ziemi 23 kwietnia 1933 r.\nTo samo miejsce po wyburzeniu ruin domów i rozpoczęciu odkrywania starożytnej warstwy miasta.\nOdkopane i zbadane przez Włochów zabytki byłej dzielnicy portowej. Stan z 1942 r.\nZdjęcie z włoskich wykopalisk na wyspie z roku 1942. Przedstawia odkopane podstawy starożytnych murów obronnych. W głębi strzelista wieża wybudowanego na wyspie w końcu lat dwudziestych kościoła katolickiego dell'Agnus Dei.\nNiemal to samo ujęcie (z mniejszej wysokości) w chwili obecnej i aż trudno poznać. To zadziwiające, że Grecy żyjący z tego, że turyści przyjeżdżają oglądać te zabytki utrzymują je w takim stanie. Chwasty krzaki miały wysokość niemal dorosłego człowieka. Na horyzoncie i tak nie byłoby widać strzelistej wieży kościoła, gdyż obecny kościół prawosławny nie posiada już wieży.\nRysunek przedstawiający próbę rekonstrukcji wyglądu starożytnych murów obronnych wykonany przez T. Finamore w 1942 roku.\nKolejna próba rekonstrukcji wyglądu starożytnych murów obronnych wykonany przez T. Finamore w 1942 roku.\nParadoksem jest, że drugie potężne trzęsienie ziemi z 23 kwietnia 1933 r. pozwoliło odkryć i odkopać starożytne zabytki, które spoczywały pod warstwami kolejnego osadnictwa i do trzęsienia ziemi zabudowane były domami. Był po temu sprzyjający czas bo wyspą zarządzali Włosi dokonujący wówczas badań archeologicznych w całej Europie. Niemal wszystkie zabytki starożytne, które obecnie oglądamy wyspa zawdzięcza działalności Włochów, którzy je odkryli, odkopali, zbadali i opisali. Prace kontynuowali nawet podczas wojny co najmniej do 1942 r. W 1933 r. miasto uległo niemal całkowitemu zniszczeniu. Domy które się zawaliły wyburzano i prowadzono pod nimi badania.\nWiadomo, że w miejscu obecnego zamku Kos istniały wcześniejsze budowle w tym obronne, być może bizantyjskie, ale budowa zamku zmieniła to miejsce na wieki a głębszych badań nie podjęto. Prawdopodobnie w tym miejscu wcześniej istniał już jakiś zamek Wenecjan i nie wiadomo ile z niego pozostało w obecnym zamku wewnętrznym. Sam zamek Kos zajmował strategiczną pozycję w tym rejonie na przełomie średniowiecza i oświecenia należąc do jednych z najbardziej ortodoksyjnych organizacji tego okresu, gdyż razem z zamkiem Halikarnassos na wybrzeżu Azji Mniejszej (Zamek św. Piotra w Bodrum - Turcja) należał do Joannitów i trzymał w szachu ówczesne morskie szlaki komunikacyjne w tym rejonie. Tu trzeba zauważyć, że ówcześni żeglarze woleli trzymać się znanych i przewidywalnych szlaków wzdłuż wybrzeża, co dawało im gwarancję schronienia w razie gwałtownej zmiany pogody, jak też nie narażało na konieczność nawigacji na otwartym morzu, co wówczas opanowano w zbyt małym stopniu. Jednak zamek na Kos był drugorzędny wobec fortyfikacji na Rodos, gdyż tą ostatnią wyspę wybrali sobie za siedzibę wielcy mistrzowie z tego okresu. Było więc oczywiste, że w wypadku zagrożenia Rodos, to tam przeniesione zostaną główne siły a z racji szczupłości zasobów na obronę zamku Kos może zabraknąć rycerzy. Pierwsze wielkie oblężenie zamku na Rodos w 1480 r. spowodowało, że doceniono rolę i moc artylerii. To sprawiło, że podjęto modernizację zamku Kos poprzez dodanie mu zewnętrznego potężnego systemu umocnień co miało go zabezpieczyć przed szturmami przeciwników wyposażonych w artylerię.\n1. Wejście na most prowadzący do twierdzy od strony platanowca Hipokratesa.\n2. Kamienny most był jedynym wejściem do zamku i przerzucony był nad fosą wypełnioną wodą morską.\n3. Ostatni fragment mostu kiedyś był mostem zwodzonym.\n4. Tarcza herbowa wielkiego mistrza Emery d'Amboise (był wielkim mistrzem w latach 1503-1512)\n5. Tunel wejściowy zmuszał do zejścia z konia i poruszania się pieszo.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć od 1 do 5\nPlan fortecy z zaznaczonymi cyframi ważnymi obiektami omawianymi w tekście.\nDo lat dwudziestych ubiegłego wieku zamek znajdował się na wyspie i był oddzielony od właściwej wyspy Kos fosą wypełnioną wodą morską. Fosa została zasypana i wybudowano na niej obecną ulicę Finkon, lub jak kto woli Aleję Palmowych Drzew (na powyższym planie fortecy zaznaczoną nr 6). Jedyne wejście do twierdzy prowadziło przez kamienny most. Ostatni fragment mostu przed bramą wjazdową stanowił drewniany most zwodzony. Ciekawostką architektoniczną zamku jest połączenie ozdób chrześcijańskich i herbów Joannickich z ozdobami „pogańskimi”. Widać to nad bramą wjazdową do zamku. Znajdują się tam kamienne fryzy ozdobione z maskami i girlandami. Wynikało to z zapobiegliwości i pośpiechu budowniczych, którzy wykorzystywali do budowy obfitość kamiennego materiału budowlanego pozyskanego z ruin starożytnego miasta. Dzięki temu na ścianach fortecy widać obfitość materiałów epigraficznych i wbudowane w ściany fragmenty starożytnych kolumn. W chwili obecnej zamek służy jako tymczasowa wystawa odnalezionych podczas wykopalisk starożytnych rzeźb, ołtarzy i napisów. Poniższe zdjęcia przedstawiają Aleję Palmowych Drzew i znajdujący się nad nią most prowadzący do zamku.\n6. Po lewej stronie widoczny “Del Carretto Bastion” ( ukończony w 1514).\n7. Ulica wybudowana na byłej fosie poprowadzona została pod kamiennym mostem twierdzy.\n8. Widok z kamiennego mostu na basteję “Del Carretto Bastion”.\n9. Jeszcze jeden widok z mostu na byłą fosę.\n10. Tak wygląda obecnie most prowadzący do zamku widziany od strony morza.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć od 6 do 10.\nNajczęściej stosowanym w okresie budowy tego zamku sposobem na zabezpieczenie wejścia była budowa swoistego labiryntu na drodze atakujących, na której znajdowali by się stale pod ostrzałem łuków i kusz obrońców. Na dodatek obrońcy zrzucali i wylewali na obrońców co się tylko dało najlepiej wrzącego, żrącego czy palącego się na przemian z kamieniami. Na tej zasadzie w zamku Kos wylot z bramy głównej zewnętrznego muru wychodzi wprost fosę (obecnie zasypana) naprzeciwko murów obronnych i wież przedmurza zamku wewnętrznego. By skierować się do zamku wewnętrznego trzeba było skręcić w lewo i przejść kilkadziesiąt metrów pod ostrzałem obrońców by dotrzeć do kamiennego mostu prowadzącego do zamku wewnętrznego. Most wykonany jest w specyficzny sposób bo opada w dół i prowadzi wprost na mur obronny przedmurza zamku wewnętrznego. Z mostu atakujący musieli skręcić w lewo by pokonać bramę znajdującą się z boku za wieżą na planie zamku oznaczonej nr 10, stanowiącej w tym wypadku rodzaj małego barbakanu, chroniącego właściwą bramę wjazdową do zamku wewnętrznego. Od znajdującego się na wiezy herbu wieża jest zwana bramą wielkich wistrzów Jean de Lastic i Jacques de Milly.\n11. Widok od tyłu na południowo-wschodnią część zewnętrznego wału obronnego na lewo od bramy. Na dole po prawej stronie zdjęcia widać wylot tunelu bramy wjazdowej. Na lewo widać zwieńczenie bastei na planie zamku oznaczonej jako obiekt nr 1. Widoczny krenelaż a poniżej otworzy strzelnicze dla dział.\n12. Widok z baszty bramnej zamku wewnętrznego w kierunku wylotu tunelu bramy wjazdowej w wale zewnętrznym. Po lewej stronie widać basteję na planie zamku oznaczoną nr 1. U podnóża tej części wału znajdowały się magazyny. Na dalszym planie widać białą wieżę Palazzo del Governo, czyli wybudowanego przez Włochów w latach 1927-1929 pałacu gubernatora.\n13. Wystawa dzieł sztuki przy starych magazynach twierdzy.\n14. Z bramy po lewej stronie skręca się w lewo by dojść do opadającego w dół mostu do zamku wewnętrznego.\n15. ten sam widok, ale od drugiej strony. Na dole znajdowała się fosa (zasypana obecnie), która przepływała też pod kamiennym mostem.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć dla fotografii od 11 do 15.\nOczywiście na tym nie koniec toru przeszkód dla próbujących szturmować zamek. Za wieżą oznaczoną na planie nr 10 znajdowała właściwa i już ostatnia brama wjazdowa do zamku wewnętrznego, ale wyposażona w most zwodzony i osłaniającą ją basztę. Nad samą brama znajdowały się machikuły umożliwiające wylewanie na szturmujących np. rozgrzanej smoły, lub zrzucanie na nich kamieni. Ta ostatnia brama od znajdującego się na niech herbu zwana jest bramą Carmadino (Edoardo di Carmadino delegat wielkiego mistrza na Kos w latach 1471-1495).\n16. Opadający w stronę przedmurza zamku kamienny most. W centrum zdjęcia widać pozostałości bramy wjazdowej za basztą wielkich mistrzów Jean de Lastic i Jacques de Milly, zwanej tak od umieszczonych na niej herbów.\n17. Inne ujęcie tego mostu. W głębi widać od tyłu najpotężniejszy element fortyfikacji, czyli basteję nazywaną “Del Carretto Bastion” od nazwiska wielkiego mistrza Fabrizio del Carretto, oznaczoną na planie zamku nr 2.\n18. Wejście na most od prawej...\n19. ... i lewej strony.\n20. Widok z “Del Carretto Bastion”.\n21. Po lewej stronie wieża narożna zamku wewnętrznego (nr 8 na planie). Po prawej stronie wieża wielkich mistrzów Jean de Lastic i Jacques de Milly (nr 10). Pomiędzy nimi za murem widoczna fortyfikacja bramy wjazdowej „Carmadino” (nr 11).\n22. Widok przez blanki spomiędzy merlonów, znad bramy „Carmadino” (nr 11), w kierunku bramy wjazdowej w murze zewnętrznym. Poniżej widoczny szczyt wieży wielkich mistrzów Jean de Lastic i Jacques de Milly (nr 10).\n23. Z tego samego miejsca widok na tył wieży osłaniającej bramę zamku wewnętrznego (nr 10). Po lewej stronie widoczne resztki bramy wiodącej na tyły tej wieży. W wieży w dolnej części znajduje się wystawa destruktów dział i pocisków.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć dla zamieszczonych fotografii od 16 do 23. Jak widać z planu fortyfikacji rycerze zakonni najmniej zagrożeni czuli się od strony morza.\nDo zamku wewnętrznego wchodzi się kolejnym wąskim tunelem w którym o ile zmieścił wóz konny to z trudem a jeździec musiał tu zsiąść z konia. Następnie po wyjściu z tunelu trzeba podejść pod górę pochylnią obudowaną z dwóch stron ścianami, tak, że obrońcy mogli stać nad tą drogą i atakować ewentualnych wrogów od góry. Zabudowania wewnętrzne zamku nie zachowały się i uległy całkowitemu zniszczeniu.\n24. Brama wjazdowa do zamku wewnętrznego od frontu (na planie zamku nr 11)\n25. Brama wjazdowa do zamku wewnętrznego widziana od środka zamku.\n26. Tunel pod wieżą bramy wjazdowej.\n27. Piękne czerwone maki na schodach wiodących do baszty na planie zamku oznaczonej nr 8.\n28. Widok poprzez wnętrze zamku w kierunku bramy wjazdowej do zamku wewnętrznego (nr 11) i baszty naroża południowego (nr 8)\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć zamieszczonych w artykule fotografii od 24 do 28.\nJuż w przeszłości powstawały w tym miejscu budowle obronne, jednak sam zamek Joannitów powstawał w dwóch fazach: w pierwszej fazie od początku XIV wieku po zdobyciu wyspy w 1314 r. rozpoczęto budowę zamku wewnętrznego. Miał on formę prostokąta z wieżami narożnymi zaznaczonymi na planie zamku numerami 7, 8 i 9, przy czym czwarta wieża (północna) ze sporą częścią przyległego muru obronnego się nie zachowały. Około 1495 roku wielki mistrz Pierre d'Aubusson rozpoczął drugą fazę rozbudowy twierdzy rozpoczynając budowę murów zewnętrznych, które z uwagi na postępy w rozwoju artylerii zostały wykonane jako bardzo grube a zamiast wież na rogach zamku powstały masywne basteje przystosowane do ustawienia dział. Pierre d'Aubusson zmarł na Rodos w 1503 roku a jego dzieło kontynuował kolejny wielki mistrz Emery d'Amboise, lecz ten z kolei zmarł w 1512 r. Kolejny wieki mistrz Guy de Blanchefort zmarł w drodze na Rodos jeszcze w 1513 r. Dzieła dokończył Fabrizio del Carretto, który został kolejnym wielkim mistrzem i rządził zakonem do 1521 roku, umacniając w tym czasie zamki zakonu na wyspach Dodekanezu, choć głównie na Rodos, wyposażając je w artylerię i artylerzystów oraz zapewniając obfite wyżywienie. Ostatnia południowa basteja zamku w Kos nosi datę ukończenia 1514 r. Mimo wysiłku, zaraz po jego śmierci, bo już w 1522 r. wyspa Rodos zostaje zdobyta przez Turków a wkrótce po tym w ich ręce wpada Kos.\n29. Widok na wschód wczesnym rankiem (z nr 2 na planie). Na dole widać cień mostu prowadzącego do zamku.\n30. Widok na miasto Kos z bastei “Del Carretto Bastion” (nr 2 na planie) kierunek południowy.\n31. Widok z muru obronnego w kierunku południowym na miasto Kos i fragment portu.\n32. Panorama miasta Kos z bastei “Del Carretto Bastion” (nr 2 na planie). W dali łańcuch górski. Najwyższy szczyt Dikeos wznosi się na 846 m nad poziomem morza.\n33. Kamienne mury zapobiegające dobiciu okrętów bezpośrednio do murów obronnych zamieniono obecnie na przystań dla luksusowych jachtów.\n34. Tabliczka informacyjna na bastei oznaczonej na planie nr 2, informująca o nazwie “Del Carretto Bastion” nadanej bastei na cześć wielkiego mistrza Fabrizio del Carretto (wielki mistrz w latach 1513-1521).\n35. Piękna tarcza herbowa Pierre d'Aubusson, zdobi mur południowo-zachodni.\n36 wejście do działobitni umieszczonych we wnętrzu bastei “Del Carretto Bastion” (obecnie zupełnie puste).\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć dla zamieszczonych fotografii od 29 do 36.\n37. Widok w kierunku północnym na mur zamku wewnętrznego. Kończy go wieża oznaczona na planie nr 9.\n38. Środkowa część południowo-zachodniego muru zamku wewnętrznego. Pod murem znajdowała się kiedyś fosa (obecnie zasypana).\n39. Na środku muru kolejne tarcze herbowe. Na środku niewątpliwie tarcza Joannitów, ale bocznych nie zdołałem odczytać.\n40. Widok w kierunku południowo-wschodnim w kierunku wieży oznaczonej na planie nr 8.\n41. Południowo-zachodni wał obronny widziany od tyłu.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć dla zamieszczonych fotografii od 37 do 41.\n42. Widok z bastei na planie oznaczonej nr 3, w kierunku północnym. W dali widać Turcję i miasto Akyarlar\n43. Widok przez blanki tej bastei z kolejnego prześwitu spomiędzy merlonów, wzdłuż muru na wieżę narożną na planie oznaczoną nr. 4.\n44. Widok z wału zewnętrznego na mur zamku wewnętrznego w kierunku wieży na planie oznaczonej nr 9. Wieża jest wyraźnie odchylona na zewnątrz, zapewne w wyniku trzęsienia ziemi.\n45. Widok w kierunku południowo-wschodnim.\n46. Widok w kierunku północnym do wnętrza wieży oznaczonej na planie nr 4. Dumnie powiewa grecka flaga a w oddali Turcja.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć dla zamieszczonych fotografii od 42 do 46.\n47. Tabliczka z nazwą wieży: północno-wschodnia.\n48. Widok z tej wieży wzdłuż murów zamkowych od strony morza.\n49. Ruiny zabudowań zamku. Nie rozpoznałem ich przeznaczenia. Na dole zamurowane łuki w murze zewnętrznym wyglądają jak zamurowane strzelnice dla dział.\n50. Wnętrze zamku wewnętrznego.\n51. Widok w kierunku południowo-wschodnim.\n52. Widok w kierunku północno-zachodnim. Tu pod warstwą roślinności znajdują się ruiny wewnętrznej zabudowy zamku. Widoczna wieża oznaczona na planie nr 9.\n53. Widok z muru zamku na mur północno-zachodni zamku wewnętrznego.\n54. Widok na wieżę oznaczoną na planie zamku nr 9.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć dla opublikowanych fotografii od 47 do 54.\n55. W głębi baszta oznaczona nr 7 na planie twierdzy.\n56. Na pierwszym planie baszta przedmurza chroniącego ścianę zamku wewnętrznego. Z baszty tej można było skutecznie ostrzeliwać z łuków i kusz wylot tunelu bramy wjazdowej muru zewnętrznego.\n57. W głębi baszta narożna zamku wewnętrznego na planie twierdzy oznaczona nr 7.\n58. Widok wzdłuż muru obronnego od strony morza w kierunku północnym. Z lewej baszta oznaczona nr 7.\n59. Piękna marmurowa rzeźba herbu wielkiego mistrza Pierre d'Aubusson leżąca w trawie.\n60. Blanki a poniżej strzelnice dział pozwalające strzelać z bastei oznaczonej na planie twierdzy nr 1 wzdłuż brzegu morza w kierunku południowo-wschodnim.\n61. Zbliżenie na strzelnice dział wykonane na bastei nr 1.\n62. Widok z bastei nr 1.\nOrientacyjne kierunki wykonywania zdjęć zamieszczonych a artykule od 55 do 62.\nPozostałości miejskich murów obronnych Kos z czasów Joannitów są niewielkie. Prawie całe zniszczyło trzęsienie ziemi z 1933 r. Najważniejszym zabytkiem w mieście jest tzw. „Brama podatku”.\nMachikuły nad bramą wjazdową do miasta pozwalały wylewać na atakujących np. rozgrzaną smołę, lub ewentualnie zrzucać kamienie.\nJedna z pozostałych częściowo dwóch wież miejskich.\nZamek w całej okazałości (tego co po nim zostało).\nWedług legendy pod platanem Hipokratesa, siadywał Hipokrates i nauczał swoich uczniów. Jednak to tylko legenda. Platanowiec, choć stary i spróchniały, wykiełkował przed mostem wiodącym do twierdzy w okresie jej budowy, jedynie jakieś 2000 lat po narodzinach "ojca współczesnej medycyny".\nFortyfikacje miasta przyległego do zamku braci zakonnych wybudowano w latach 1391 - 1396, gdy istniało zagrożenie atakiem sułtana Bajezid I. Jedyną okazałą pozostałością tych obwarowań jest brama wjazdowa do miasta zwana „Bramą podatku”, dwie pozostałości wież i fragment muru poniżej platanowca. Mury zostały zniszczone podczas trzęsienia ziemi w 1933 r. i nie były już odbudowywane w związku z rewitalizacją miasta na faszystowską modłę oraz pracami wykopaliskowymi na położonych głębiej starożytnych warstwach miasta. W obrębie dzielnicy portowej odkopano wtedy np. pozostałości świątyń Heraklesa i Afrodyty, pozostałości domów z mozaikami podłogowymi i wczesnochrześcijańskiej bazyliki, jak i wspomniane już starożytne mury obronne.\nObecny kształt miasto Kos zawdzięcza Włochom. Miasto zostało odbudowane według włoskich założeń urbanistycznych i faszystowskiej hierarchii społecznej.\nZdięcia Maciej Tomaszewski


Kurs żeglarski na patent Żeglarza Jachtowego 2013 - ogłoszenie\n2 maja 2013 - Sekcja Żeglarska KS Górnik Boguszowice zaprasza wszystkich chętnych na kurs żeglarski. Zgłoszenia przyjmuje są codziennie w godzinach 11.00-18.00 w biurze kursu (Żółty domek w ośrodku Kotwica nad Zalewem Rybnickim, ul. Rudzka 244a), telefonicznie pod numerem 508 842 343 lub e-mail: bosmansalata@wp.pl. Początek kursu w dniu 11 maja. Zajęcia teoretyczne i praktyczne odbywać się będą w soboty i niedziele. Opłata za kurs:\n- 500 zł dla uczących się do 26 lat\n- 600 zł dla pozostałych\n- wpisowe wynosi 100 zł\n- II rata płatna w połowie kursu\n- III rata płatna do ostatniego dnia kursu\n- opłata egzaminacyjna w dniu egzaminu\n- opłata za patent po otrzymaniu wyników z egzaminu\nWięcej informacji na spotkaniu organizacyjnym w dniu 11 maja 2013 roku\nSprzedam jacht kabinowy FOKA 4\n26 maja 2012 - Jacht posiada pełne wyposażenie żeglarskie takie jak: żagle marszowe, pagaje, środki ratunkowe, mały bosak, odbijacz oraz pantograf. W celu poprawy bezpieczeństwa zabudowałem ciężki miecz, który można łatwo opuszczać i wybierać. Kabina jachtu posiada funkcjonalną zabudowę drewnianą, jak na zdjęciach. Jacht jest w stanie dobrym, nie wymaga żadnego wkładu finansowego lub remontu, jest gotowy do pływania. rok budowy: 1988\nport macierzysty: Ośrodek KOTWICA nad Zalewem Rybnickim\nkontakt: tel. 0-507 259 416\nJacht można zobaczyć na filmie: Zalew Rybnicki\nKursy na patent Sternika Jachtowego na Zatoce Gdańskiej\nNa jachtach Janmor 34 AC organizujemy szkolenia na stopnie żeglarskie: żeglarza i sternika jachtowego oraz certyfikaty kompetencji w systemie ISSA. Program naszych kursów stworzyliśmy w oparciu o wytyczne Polskiego Związku Żeglarskiego, International Sailing School Association (ISSA), własne doświadczenie i dobrą praktykę żeglarską. Wybierz pasującą Ci formę kursu i poznaj smak prawdziwego żeglarstwa!\n>>> czytaj ogłoszenie na www.blekitnypiotrus.pl\nRejsy na żaglowcu Bonawentura\nŻaglowiec Bonawentura jest najmłodszym dzieckiem w naszej flocie. Tego lata jego trasy będą wieść szlakiem bałtyckich imprez żeglarskich. Nie zabraknie nas na „Baltic Sail” w Gdańsku i Świnoujściu, w Visby podczas Tygodnia Średniowiecza, Kłajpedzie czy Turku na Kulturowych Tall Ships. Czeka na Was niepowtarzalny klimat i morski żywioł widziany z pokładu prawdziwego oldtimera! Dołączcie więc do załogi naszego żaglowca!\nBonawentura to polski żaglowiec zbudowany w 1948 roku w Stoczni Północnej w Gdańsku jako drewniany kuter rybacki. Gruntownej przebudowie poddano go w 1992 roku. Przy żaglowcu działa Stowarzyszenie Tradycji Morskiej Bonawentura. Żaglowiec ma prawie 20 metrów długości, całkowita powierzchnia żagli to 150 m2 a jego portem macierzystym jest Gdańsk. Wyposażenie: komfortowa mesa, w pełni wyposażony kambuz, łazienka z prysznicem, 14 koi. >>> czytaj ogłoszenie na www.blekitnypiotrus.pl\nWynajem domków kempingowych nad Zalewem Rybnickim\n200 zł / doba Rezerwacja i informacje:\nKlub Żeglarski KWK Jankowice - tel. 501 344 999\nDodatkowo jest możliwość wynajęcia wiaty grilowo-ogniskowej.\nDomek wraz z ogrodem w miejscowości Ryn na Mazurach (150 m od jeziora).\nRezerwacja i szczegółowe informacje tel.: (kierunkowy do Rynu 087) 421 83 16\n>> zobacz zdjęcie


Trasa Sticky & Sweet Madonny na DVD\nWe wtorek 30 marca ukaże się DVD dokumentujące ostatnią trasę Madonny Sticky & Sweet. Zobaczymy koncert z Buenos Aires I półgodzinny zapis zza kulis.\nTrasa Sticky & Sweet promowała ostatni album artystki "Hard Candy" z 2008 r. Madonna odwiedziła również Warszawę. Koncert odbył się w sierpniu ubiegłego roku.\nNowy album Madonny ukaże się jeszcze w 2010 r.\nCzytaj recenzję płyty "Celebration".


IKiFP PAN: Staże\nW Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN istnieje możliwość odbycia krótkich (2-3 tygodniowych) oraz dłuższych (kilkumiesięcznych) praktyk badawczych i stażów zawodowych w dziedzinach, w których specjalizuje się Instytut. Zainteresowane osoby powinny w pierwszej kolejności skontaktować się z kierownikiem grupy, w której zamierzają odbyć praktykę w celu ustalenia programu praktyki oraz jej terminu. Uzyskanie zgody kierownika grupy jest parametrem niezbędnym do odbycia praktyki w Instytucie. Osoby, które są studentami, są ponadto zobowiązane do przedstawienia stosownego skierowania na praktykę ze swojego dziekanatu.\nIstnieje także możliwość aplikowania o staże/szkolenia/praktyki w ramach programów Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (NAWA) oraz programów ogłaszanych przez Komisję Europejską:\nProgramy Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej\nProgram PROM - Międzynarodowa wymiana stypendialna doktorantów i kadry akademickiej\nCelem programu jest doskonalenie kompetencji doktorantów i kadry akademickiej z Polski i zagranicy, w tym osób pochodzących spoza UE, poprzez międzynarodową wymianę stypendialną.\nNarodowa Agencja Wymiany Akademickiej finansuje projekty uczelni oraz jednostek naukowych prowadzących kształcenie oferujące stypendia na sfinansowanie kosztów związanych z uczestnictwem doktorantów i kadry akademickiej w krótkich formach kształcenia (trwających od 5 do 30 dni) o międzynarodowym charakterze. Projekty te muszą obejmować zarówno wyjazdy Polaków za granicę, jak i przyjazdy doktorantów i kadry akademickiej z zagranicy do Polski.\nSzczegółowe informacje dotyczące Programu dostępne na stronie: https://nawa.gov.pl/instytucje/program-prom\nProgram umożliwia pobyt zagranicznych naukowców, posiadających co najmniej stopień naukowy doktora, w polskich jednostkach naukowych.\nprowadzenie badań naukowych, w tym we współpracy z polskimi naukowcami lub grupami badawczymi;\nPobyty zagranicznych naukowców w Polsce mogą trwać od 6 do 24 miesięcy.\nSzczegółowe informacje dotyczące Programu dostępne na stronie: https://nawa.gov.pl/naukowcy/program-im-ulama\nProgram Polskie Powroty umożliwia polskim naukowcom powrót do kraju i podjęcie przez nich zatrudnienia w polskich uczelniach, instytutach naukowych lub instytutach badawczych. Program stwarza powracającym naukowcom optymalne warunki prowadzenia w Polsce badań naukowych lub prac rozwojowych na światowym poziomie. Środki uzyskane w ramach Polskich Powrotów zapewniają wynagrodzenie dla Powracającego Naukowca a także umożliwiają stworzenie grupy projektowej (zespołu badawczego).\nProgram kierowany jest do polskich naukowców pracujących w zagranicznych instytucjach naukowych, którzy zdobytą poza krajem wiedzę i doświadczenie chcą wykorzystać po powrocie do Polski, rozwijając własną grupę badawczą bądź włączając się w badania prowadzone w już działających zespołach naukowych.\nProjekty w ramach Programu mogą być realizowane przez okres nie krótszy niż 36 miesięcy i nie dłuższy niż 48 miesięcy.\nSzczegółowe informacje dotyczące Programu dostępne na stronie: https://nawa.gov.pl/naukowcy/polskie-powroty\nProgram Erasmus+ skierowany jest do prywatnych i publicznych (państwowych) szkół wyższych. Program wspiera finansowo wyjazdy studentów i pracowników w celach edukacyjnych do innych instytucji posiadających Kartę Erasmusa dla szkolnictwa wyższego. Np. studenci mogą wyjeżdżać na praktykę do małych, średnich i większych przedsiębiorstw, a pracownicy na szkolenia do instytucji kształcących. Mobilności studentów i pracowników są możliwe do instytucji zlokalizowanych na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej i do 5 dodatkowych krajów takich jak Norwegia, Lichtenstein, Islandia, Turcja, Republika Macedonii. Te kraje w nomenklaturze programu Erasmus+ noszą nazwę Krajów Programu. Program Erasmus+ finansuje również wyjazdy (mobilności) studentów i pracowników do innych krajów – do tzw. Krajów Partnerskich.\nCzas trwania: 2014 – 2020 (2020/2021 – ostatni rok akademicki objęty programem)\nSzczegółowe informacje dotyczące Programu dostępne na stronie: https://erasmusplus.org.pl\nProgram MSCA - Działania Marii Skłodowskiej-Curie\nProgram wspiera naukowców będących na różnych etapach kariery zawodowej, finansując prace badawcze oraz szkolenia prowadzone w Europie i krajach pozaeuropejskich. Jednocześnie umożliwia instytucjom naukowym zatrudnianie badaczy i udział ich pracowników w międzynarodowych projektach badawczo-szkoleniowych. Projekty mogą być realizowane w każdej dyscyplinie naukowej i dotyczyć zarówno badań podstawowych jak i aplikacyjnych.\nPodstawowym wymogiem programu jest międzynarodowa mobilność naukowców.\nSzczegółowe informacje dotyczące Programu dostępne na stronie: https://ec.europa.eu/programmes/horizon2020/en/h2020-section/marie-sklodowska-curie-actions


O nas - oszczędzanie z ekologią\nJesteśmy firmą, która zajmuje się produkcją odnawialnych źródeł energii, głównie tych opartych na fotowoltaice. W ramach naszych usług, oferujemy Państwu pomoc na każdym etapie inwestycji. O doboru wielkości i rodzaju finansowania. Naszą misją jest dostarczanie do środowiska całkowicie bezpiecznych rozwiązań energetycznych, które spowodują uwolnienie się od największych dystrybutorów energetycznych na rynku.\nWszyscy nasi Klienci korzystający z naszych odnawialnych źródeł energii, są w pełni zadowoleni. Nasza firma proponuje najwyższej klasy fotowoltaikę, dzięki której wasze rachunki zmniejszą się diametralnie!\nPodejmujemy współpracę z wiodącymi producentami fotowoltaiki na świecie, charakteryzuje nas jakość oraz niezawodność. Jeżeli chcesz kooperować z nami, musisz wiedzieć wiedzieć, że czeka Cię sporo pracy! Działamy w oparciu o najnowsze technologię. Starannie dobrany zespół, to połowa sukcesu naszej firmy! Wszyscy nasi specjaliści biorą udział w wielu szkoleniach zagranicznych dzięki czemu poszerzają ciągle swoją wiedzę.\nsolidna instalacja, montaż