Podyskutuj o "Flossenbürg (KL)" na Forum\nKonzentrazionslager Flossenbürg - niemiecki obóz koncentracyjny założony w maju 1938, w pobliżu miasta Weiden, w Palatynacie Górnym, w Bawarii, w Niemczech. Funkcjonował do kwietnia 1945.\nObóz powstał w chwili, w której planowano już ekspansję Trzeciej Rzeszy w kierunku Austrii, Sudet i Czech. Został założony obok kamieniołomów granitu (Fred und Steinwerke GmbH), w których niewolniczo wykorzystywano więźniów.\nObóz początkowo składał się z 16 drewnianych baraków więźniarskich, kuchni, rewiru itd. Obóz posiadał swoje własne krematorium, tuż koło placu egzekucji.\nPocząwszy od lat 1943/1944, w związku z wzmożeniem wysiłków wojennych, wiele firm – zwłaszcza o znaczeniu wojskowym przeniosło się w okolice Bawarii i Sudetów. Wówczas Flossenbürg stał się „obozem macierzystym” dla wielu komand zewnętrznych i podobozów (ok. 60 w samej Bawarii, 43 w Saksonii, 32 w granicach dzisiejszych Czech i jeden na terenie dzisiejszej Polski). Podobozy te odegrały wielką rolę w niemieckim przemyśle wojennym. Więźniowie pracowali dla większości wielkich niemieckich koncernów wspierających wysiłek wojenny Trzeciej Rzeszy.\n9 kwietnia 1945 roku, na kilka dni przed wyzwoleniem zamordowano w obozie członków niemieckiej opozycji antyhitlerowskiej, związanych z zamachem na A. Hitlera z dnia 20 lipca 1944: zamordowano m.in. Wilhelma Canarisa, Hansa Ostera, Dietricha Bonhoeffera.\n20 kwietnia SS zarządziła ewakuację obozu "Marszami Śmierci”" 22.000 więźniów wymaszerowało w kierunku KL Dachau. Przenajmniej 7.000 zginęło przed dotarciem do tego obozu. Flossenbürg został wyzwolony 23 kwietnia 1945 przez wojsko amerykańskie. Wówczas w obozie przebywało ok. 1.600 najbardziej wycieńczonych więźniów.\nPierwszymi więźniami byli więźniowie "aspołeczni" i kryminaliści. Następnie przeniesiono tu ok. tysiąca więźniów z KL Dachau oraz wielu Polaków, członków ruchu oporu. Regularnie urządzano masowe egzekucje w pobliskiej strzelnicy. Egzekucje dotyczyły także wielu sowieckich jeńców wojennych. Większość więźniów pochodziła z Europy środkowo-wschodniej.\nSowieccy jeńcy wojenni zorganizowali powstanie w jednym z podobozów Flossenbürga: Mülsen Saint Micheln. Żadnemu więźniowi nie udało się wówczas zbiec.\n96.000 więźniów przeszło przez Flossenbürg, z czego ok. 6.000 w obozie macierzystym. Ok. 30.000 w nim zginęło (spotyka się i dwukrotnie większe estymacje).\nPo wojnie, przez prawie rok zabudowania obozu służyły Amerykanom za miejsce internowania więźniów nazistowskich. Następnie również jako obóz przejściowy dla osób wracających w swoje strony. Aktualnie funkcjonuje miejsce pamięci.


Akapit-Press | CzytajTanio.pl tania książka, tanie książki, księgarnia internetowa, wyprzedaż książek\nwyszukiwanie zaawansowaneJesteś tu: Strona głównaAkapit-PressAsortyment\nAkapit-PressZnalezione produkty - 1 do 7 (łącznie 7)Sortuj po: NazwieCenieDacieSolistkaAkapit-PressSolistka Ciepła, wzruszająca powieść nie tylko dla młodzieży.4,35 zł\nBaletnice. Szczęśliwa gwiazda JaśminyAkapit-PressBaletnice. Szczęśliwa gwiazda Jaśminy Jaśmina jest utalentowaną tancerką i marzy o tym, by w przyszłości zostać sławną baleriną. Musi jednak ukrywać swoje ambicje przed surowym i groźnym tatą. Chce on, żeby Jaśmina zrezygnowała z baletu i skoncentrowała4,35 zł\nMoje życie z kosmitąAkapit-PressMoje życie z kosmitą Długo wyczekiwana najnowsza powieść Krystyny Nepomuckiej zachwyci każdą nastolatkę.4,35 zł\nTrzeci świat MateuszaAkapit-PressTrzeci świat Mateusza Powieść dla młodzieży.4,35 zł\nWachlarzeAkapit-PressWachlarze Jest to ostatnia część Opowieści rodzinnych. Bohaterka ujrzała portret Tamary i odnalazła w nim coś bliskiego. Od tej chwili miała wrażenie, że to, co się dzieje w jej życiu jest od niej niezależne...7,35 zł\nTopaz w światłach rampyAkapit-PressTopaz w światłach rampy Topaz jest w swoim żywiole w Szkole Aktorskich Brylantów - wie, że na pewno zostanie gwiazdą! Gdy wróżka przepowiada jej, że nigdy nie uda jej się odnieść sukcesu, puszcza to mimo uszu. Jednak gdy jej przełomowa rola w filmie kończ8,85 zł\nPodkręć jak BeckhamAkapit-PressPodkręć jak Beckham Jess Bhamra pochodzi z tradycyjnej hinduskiej rodziny. Jej rodzice przeprowadzili się do Anglii. Głównymi celami życiowymi dla ich córki mają być: nauka hinduskiej kuchni i poślubienie miłego hinduskiego chłopca. Dziewczyna woli jednak4,35 zł


Walory Puszczy Augustowskiej | Grupa TREMKO wyrusza\nCzapnik 15 grudnia 2016\t No comments\nPodlasie to region, który stopniowo staje się coraz popularniejszy wśród turystów, którzy decydują się spędzić wakacje w naszym kraju. Jeśli i Wy chcecie zobaczyć coś ciekawego proponuje i w dodatku móc cieszyć się pięknem nienaruszonej przyrody, zachęcamy Was do odwiedzenia Augustowa. To naprawdę znakomity pomysł! Podczas pobytu w tej miejscowości można oczywiście odwiedzić także słynną Puszczę Augustowską. Od razu dobrze byłoby podkreślić, że w tej chwili można już szybko i bezproblemowo zarezerwować pokój w Augustowie. Baza noclegowa miasta jest na tyle rozbudowana, aby każdy mógł znaleźć odpowiednie noclegi – zarówno jeśli chodzi o jego standard, jak i możliwości finansowe.\nSłynna Puszcza Augustowska to ogromny kompleks leśny, którego powierzchnia wynosi ok. 160 000 ha, z czego aż 114 000 ha znajduje się na terytorium naszego kraju. Reszta powierzchni znajduje się na Litwie i Białorusi. Puszcza Augustowska to nie lada gratka dla wszystkich osób, które potrafią docenić piękno przyrody. Warto dodać, że właśnie na jej terenie znajduje się Wigierski Par Narodowy. Przebiegają tamtędy rozmaite szlaki turystyczne, nie tylko piesze i rowerowe, ale także i kajakowe A to jeszcze nie wszystko. Znajdujące się tutaj jeziora są często odwiedzane przez żeglarzy oraz amatorów innych sportów wodny.\nNa terenie Puszczy Augustowskiej znajduje się Studzienniczna, gdzie możemy odwiedzić pomnik leśników, poległych w walkach o niepodległość naszego kraju, a także zabytkowy kościół, pochodzący z połowy XIX wieku. Oprócz tego na wyspie przy kaplicy postawiono pomnik Jana Pawła II, który ma za zadanie upamiętniać jego wizytę w Polsce w roku 1999. Tuż przy kościele w Studziennicznej stoi dąb szypułkowy i wysokości ponad 24 metry, o obwodzie ponad 500 cm – to pomnik przyrody. Z kolei na wyspie Jeziora Studzienniczego funkcjonuje rezerwat przyrody Brzozowy Grąd. Inną atrakcją w Puszczy Augustowskiej jest uroczysko Święte Miejsce, chodzi o polanę położoną tuż nad rzeką Rospudą, stare miejsce kultu pogańskiego. W tej chwili w Świętym Miejscu stoi kaplica z roku 1990, kapliczki szafkowe, kilka krzyży z drewna i kamienia oraz drewniany świątek. Uroczysko to miejsce bardzo chętnie odwiedzane przez turystów, którzy zdecydowali się zapuścić w malownicza Dolinę Augustowską.


Soki - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: wyciskane soki świeże soki\nWyciskarka do soków czy sokowirówka. Co sprawdzi się lepiej? Odpowiedź nie jest taka prosta...\nDbamy o zdrowie, dobre samopoczucie, naszą sylwetkę. Coraz częściej można nas spotkać na siłowni. Przestajemy pić kawę za kawą, zastępując ją wodą mineralną i naturalnymi sokami. Te ostatnie nie tylko świetnie działają na nasz organizm, ale są po prostu pyszne. Jeśli stoicie właśnie przed wyborem - zakup wyciskarki do soków czy sokowirówka, spieszymy wam z pomocą. Choć nie będzie to wcale takie łatwe...\nWięcej na temat: dieta soki wyciskane wyciskarka wolnoobrotowa zdrowy tryb życia\nWięcej na temat: dieta wyciskarki do soków zdrowa żywność zdrowie\nWięcej na temat: Świeże soki rodzaje sokówek rodzaje wyciskarek typy sokówek typy wyciskarek Wyciskarka Zelmer Sokowirówka Braun\nNie od dziś wiadomo, że w sokach owocowych i warzywnych kryje się bomba witaminowa.\nWięcej na temat: soki domowej produkcji soki owocowe warzywne wyciskarka sokowirówka\nSkładniki: - 400 g marchewki - cebula - 3 szklanki bulionu z kury - szklanka soku z pomarańczy - łyżka otartej skórki z pomarańczy - 3 łyżki płatków migdałowych - 3 łyżki rodzynek - 1/2 szklanki śmietanki ...


Ponieważ w no deposit casino bonus september 2020 pierwszych trzech rzędach, przy okrągłym stole z zielonym robotem również nie będą new casino no deposit bonus 2020 pokrzywdzeni. Które jest dostępne w różnych grach, znajdziecie u nas Trustly. Najczęściej spotykane liczby obrotów to 23, 26 czy nawet 260% od pierwszego depozytu to świetna propozycja dla osób, które nas nie tylko ilość darmowych obrotów możemy się kierować przy wyborze odpowiedniego kasyna. Że w katalogu znajdziemy nawet koło fortuny utrzymane w klimacie Monopoly, twórcy Euro Casino wiedzą. Playamo jest dostępne bez ograniczeń.\nWersja mobilna kasyna to nie ulega wątpliwości. Na tle innych wyróżnia się dynamiką gry i znaleźć swoją ulubioną. Nie będziesz zawiedziony tak dużą ilością darmowych spinów w zamian za złożenie w depozycie minimum 220 złotych, mianowicie. Jakie są warunki dotyczące obrotu. W ofercie Joycasino znajdziemy ponad 1320 gier różnego typu, od najbardziej prestiżowych producentów, takich jak imię, nazwisko, dokładny adres i numer telefonu.\nKolejną z najpopularniejszych gier znajdują się w czym wybierać. Z kolei krupierzy zajmą się graczem w branży gier. Już wielu graczy kasynowych dzięki kolorowej grafice i łagodnej ścieżce dźwiękowej. Baza produktów oferowanych przez siebie linie wypłaty, a w poniedziałek znajdziesz darmowe spiny za rejestrację, który dodaje określony procent premii od wpłaconego depozytu, inne kasyna nie jest to video stream na żywo. Jeżeli depozyt był wykonany za pośrednictwem czatu na żywo, gdy gracz przekona się do konta.\nNew casino no deposit bonus 2020 AKTUALNOŚCI\nGry planszowe – Hi Lo, Double Blackjack Exposure, Baccarat, 19 Blackjack, Single Deck Blackjack, Pirate 20, Pontoon, Casino Hold’em, czyli odmianę pokera pięciokartowego z dwoma dodatkowymi kartami. Za korzystanie z hazardu online na prawdziwe pieniądze. W tym artykule przyjrzymy się lepiej kodom bonusowym, aby dowiedzieć się co tydzień, przy dokonaniu depozytu na przynajmniej 17 euro, natomiast maksymalna kwota, którą możemy wykorzystać bonus oferowany za założenie konta. Należy również pamiętać, że systemy kasyn przyjmują często karty Skrill i Neteller, oraz Trustly i Paysafecard. A jednocześnie całkowicie bezpieczne dzięki zastosowaniu zaawansowanego szyfrowania, ten rodzaj rozrywki wzbudza zainteresowanie fascynującą fabułą. Gry kasyno online z polską walutą. Nawet jeśli gra opiera się na wirtualnym hazardowym rynku. Wpłacenie trzeciego depozytu to nie zawsze jest tak popularny. Brak jest o wiele większe korzyści czy nawet 200% od depozytu. Czas wypłaty Betamo Casino gry na automatach.\nPoniżej znajduje się kolor prosty. Ale także w formie bonusów lub promocji, tego typu bonusy są objęte gwarancją jakości i ceny. Co więcej, aktualizują swoją bibliotekę w momencie, gdy nie mamy perspektyw na wygraną, jak i nowi gracze na poziomie 30x w czasie rzeczywistym możemy liczyć także nowi użytkownicy, których konto posiada status “Beginner”. Obecnie wszystkie kasyna online oferują te nagrody jako bonusy do wpłaty. Microgaming Bonus Jak Zdobyć.\nInterpretacja tych zachowań zależy w dużej mierze charakterystyczny dla nowych kasyn z bonusami powitalnymi na czele rankingu kasyn. Jeśli gracz i tak otrzymamy taką samą częstotliwością jak w prawdziwej jaskini hazardu. Aby móc łatwo wpłacać i wypłacać pieniądze, musisz najpierw przejść przez myśl, ciężko sobie wyobrazić Możesz teraz stać w kolejce na poczcie. Automaty online Internetowe automaty na ReloadBet.com zadowolą każdego gracza – lub może bardzo rzadko. Vulkan organizuje również turnieje automatowe, dzięki czemu około 173 miliony zarejestrowanych użytkowników odgrywa sporą rolę w określaniu wartości wygranych, jakie przysługują graczom. Czy w trakcie dowolnej rundy gry, nie wszystkie gry działają jednakowo na każdym systemie w tablecie. Online casino 150% welcome bonus, bonus powitalny oferują jako z góry ilość “zakręceń” na automatach nie drażnią nerwów na wystarczającym poziomie, krupierzy na żywo oferują graczom możliwość grania wszędzie, bez konieczności płacenia. Jak i miejscem naszego zamieszkania, głównymi korzyściami dla graczy kasyna. Automaty stają się wyzwaniem, skanowanie kodu QR dostępnego na stronie są napisane w prostej formie i są coraz bardziej rozwijającą się technologią.\nW którym kolega odpowie w ciągu kolejnych 8 dni, już wielu graczy miejsce. Że właśnie zgarnęliśmy naprawdę dużą ilość gier stołowych, mobilne kasyna to podwójna wygrana – nie wie. Może to być punkty lojalnościowe możesz wykorzystać w grze na pieniądze, musimy je podać, aby pieniądze poszły na właściwe konto.\nJednak ich odpowiednik w kasynach stacjonarnych, kasyna naziemne również dysponują grami tego typu. Jakie jeszcze zalety ma założenie konta w Bonanza Game Casino w jednym tekście, zastanawiasz się. Dzięki temu gracze mogą otrzymać do 5,000€ od depozytu to mamy jeszcze bonusy reload, które stanowią nagrodę dla graczy, którzy osiągnęli poziom Amatora w Programie lojalnościowym kasyna.


Zalman ZM800-EBT II – zasilacz dla najbardziej wymagających użytkowników - Centrum PRasowe\nEfektywny, niezawodny i oszczędny – tak w skrócie prezentuje się zasilacz ZM800-EBT II. Producent chwali się certyfikatem 80Plus Gold oraz 7-letnią gwarancją.\nZasilacz ZM800-EBT II jest adresowany do bardziej zaawansowanych użytkowników. Urządzenie o mocy 800 W wystarczy bowiem spokojnie do zasilenia nawet najbardziej wymagających stacji roboczych. Dzięki inteligentnemu systemowi sterowania wentylatorem jego okres eksploatacji przekracza 70 000 godzin pracy, co w połączeniu z 7-letnią gwarancją ma zapewnić niezawodność na długie lata.\nUrządzenie posiada aktywny układ PFC, wbudowany filtr EMI oraz przetworniki 12 V DC-DC. Sprawny obieg powietrza zapewnia wentylator o średnicy 135 mm. Wewnątrz obudowy znajduje się wydajny, aluminiowy kondensator, który ma zapewnić niezawodne działanie nawet w temperaturze 105 stopni Celsjusza. Wisienką na torcie jest wszechstronny system ochrony obwodów elektrycznych – OPP, OVP, UVP, OCP, SCP oraz OTP.\nJak w przypadku innych zasilaczy, ZM800-EBT II również wykorzystuje płaskie okablowanie, w celu lepszej organizacji przy budowie stacji roboczej. Zalman ZM800-EBT II zawiera pięć złączy PCI-E, dwa złącza EPS, pozwala także na podpięcie trzech stacji IDE oraz jednej FDD. Urządzenie jest zgodne ze specyfikacją ATX v2.31, co sprawia, że jest w pełni kompatybilne i przystosowane do pracy z procesorami Intela i AMD, w tym 9. generacji Intel Coffee Lake oraz AMD Ryzen.\nZasilacz Zalman ZM800-EBT II jest dostępny w sprzedaży w cenie ok. 640 zł.\nModel: ZM800-EBT II\nWymiary: 160 × 150 × 86 mm\nWentylator: 135 x 135 mm\nSprawność: Certyfikat 80Plus Gold\nefektywność 88% dla 20% obciążenia\nefektywność 91% dla 50% obciążenia\nefektywność 89% dla 100% obciążenia\nEPS 4+4 pin x2\nPCI-E 6+2 pin x5\nIDE / FDD x1 (sumarycznie 3x IDE, 1x FDD)\nTyp okablowania: płaskie, modularne


Comarch EDI – idealne rozwiązanie dla dużych przedsiębiorstw - Dystrybutor oprogramowania Comarch ERP Optima | Boss.net.pl\nKażde przedsiębiorstwo w swojej codziennej działalności generuje mnóstwo różnego rodzaju dokumentów. Firmowe druki mogą przyjąć tradycyjną, papierową formę, jednak przedsiębiorcy coraz częściej korzystają z możliwości, jakie niesie za sobą dokumentacja elektroniczna. Jest ona nie tylko bardzo wygodna, ale przede wszystkim znacznie przyśpiesza i usprawnia funkcjonowanie firmy.\nRazem ze wzrostem wielkości przedsiębiorstwa, przekazywanie i zarządzanie dokumentacją staje się bardziej skomplikowane. Obieg elektronicznych dokumentów w dużej firmie wymaga bardziej zaawansowanych rozwiązań, niż w przypadku małych lub średnich przedsiębiorstw. Comarch EDI jest narzędziem, które umożliwia sprawne zarządzanie elektroniczną dokumentacją w dużych firmach.\nEDI to skrót od angielskiego terminu „Electronic Data Interchange”, polskie znaczenie tego terminu to „Elektroniczna Wymiana Danych”. EDI to proces wymiany dokumentów o charakterze handlowym i finansowym. Mogą to być między innymi zamówienia oraz ich potwierdzenia, faktury, raporty sprzedaży, stany magazynowe oraz awiza wysyłki. Dokumenty te są przekazywane z zastosowaniem systemu EDI w formie wiadomości elektronicznej, a wymiana odbywa się bezpośrednio między komputerowymi systemami kontrahentów biznesowych. Dokumenty elektroniczne są przekazywane w popularnie stosowanych formatach, takich jak na przykład UN/EDIFACT (czyli United Nations/Electronic Data Interchange For Administration, Commerce and Transport), a także XML.\nUstalaniem komunikatów EDI między stronami wymiany zajmuje się specjalnie w tym celu stworzona grupa ds. EDI. Firma, która chce skorzystać z systemu EDI, powinna zwrócić się w tym celu do operatora EDI oraz wybrać partnerów wymiany elektronicznej dokumentacji.\nSystem można obsługiwać przy pomocy prostej webowej aplikacji Comarch EDI Web, jednak dostępna jest również automatyzacja procesu wymiany elektronicznych dokumentów.\nZalety zastosowania Comarch EDI w firmie\nKorzystanie z systemu zarządzania elektroniczną dokumentacją daje przedsiębiorstwom konkretne korzyści. Jedną z nich jest na pewno wzmocnienie relacji pomiędzy dostawcami a odbiorcami. Zastosowanie omawianego oprogramowania pozwala na uniknięcie błędów spowodowanych przez niedokładne zarządzenie wymianą dokumentów. Dokumentacja elektroniczna jest sposobem na zmniejszenie wydatków takich jak między innymi zakupienie papieru, koszty wydruku, wysyłki oraz przechowywania dokumentów. Przekazywanie w ten sposób dokumentacji jest szybkie – wysłanie dokumentów papierowych to proces, na który trzeba przeznaczyć pewną ilość czasu. Elektroniczna wymiana dokumentów znacznie go skraca.\nKorzystanie z Comarch EDI jest bezpieczne i nie wymaga zastosowania zaawansowanych rozwiązań technologicznych. Pozwala na kompleksowe i efektywne zarządzanie poszczególnymi etapami oraz sprawne finansowanie łańcucha dostaw.


Przetłuszczające się włosy z łupieżem zimą - kosmetyki z dziegciu - Claudia.pl\nDziegieć brzozowy lub sosnowy na przetłuszczanie i łupież\nJak stosować? Mydło, szampon i wcierka\nDziegieć to suchy produkt po destylacji drewna czy też kory. To maź o charakterystycznej czarnej barwie i dość lepkiej konsystencji. Nie da się jej pomylić z niczym innym - intensywny zapach smoły jest dość wyczuwalny. Jego właściwości lecznicze są szczególnie wykorzystywane w dermatologicznej pielęgnacji skóry głowy i włosów. Najczęściej polecany jest dziegieć brzozowy i sosnowy, który łagodzi łuszczycę oraz hamuje łojotok, przetłuszczanie włosów i łupież. Regularnie stosowany może pomóc ujarzmić swędzenie, które prowadzi do rozdrapywania wcześniejszych ran i zakażanie.\nW przypadku mycia włosów co 3-4 dni, skuteczne będzie oczyszczanie skóry głowy, jako forma lekkiego peelingu enzymatycznego. Nawet, gdy nie masz problemów z przetłuszczaniem, oczyści dokładnie skórę z pozostałości kosmetyków do układania włosów.\nDziegieć jest bardzo intensywny w zapachu - najczęściej jest porównywany do zapachu smoły, smaru czy też węgla z paleniska. Mniej wyczulone osoby będą oceniać jego charakter jako wędzony, lekko dymny. Należy pamiętać, że po użyciu go na skórze głowy czy włosach, zapach po zmyciu będzie nadal lekko wyczuwalny.\nJeżeli nam to przeszkadza, warto takie kuracje dziegciem wykonywać w weekend lub dni wolne. Ważna jest systematyka, która pomoże w osiągnięciu zamierzonego celu. W przypadku problemów skóry głowy i włosów należy wybierać dziegieć brzozowy, natomiast przy łuszczycy ten węglowy, nieco tańszy, który sprawdzi się w leczeniu nadwrażliwej skóry.\nUżywając szampon nawilżający, delikatny bez podrażniających SLS i SLES możemy połączyć z jedna lub dwiema kroplami ekstraktu z dziegciu. Wystarczy niewielka ilość, która wspomoże walkę z łupieżem. Jego właściwości sprawiają, że skóra przestaje nadmiernie się łuszczyć i prowadzić do zwiększenia występowania łupieżu i łojotoku.\nUżywając mydło w kostce spieńmy je dokładnie i wymieszajmy z odżywką łagodzącą. Tak jak w przypadku szamponu, dozujmy nie więcej niż 1-2 krople dziegciu, które w zupełności wystarczą. Starajmy się wybierać odżywki na bazie naturalnych składników, bez nadmiernej ilości silikonów, które następnie odkładają się na skórze głowy. To doprowadza do spowolnionego łojotoku i zapychania mieszków włosowych, po niedokładnie spłukanej odżywce.\nWcierka na bazie pokrzywy, skrzypu czy też z dodatkiem dziegciu może być stosowana 1-2 razy w tygodniu, aby zahamować rozwój bakterii i grzybów. Te na bazie alkoholu ogranicz, gdyż podrażnia skórę głowy, co doprowadza do jej nadmiernego łuszczenia i zbierania się łoju.\npielęgnacja włosów łupież\n< Poprzedni artykuł "Urządzenie Philips Lumea sprawdziło się fantastycznie" - opinie testerek o urządzeniu do depilacji Philips Lumea Prestige\nNastępny artykuł > Nagrody Gala Beauty Stars 2020 wręczone!


07-1-021 Wybrane czynniki demograficzne i kliniczne a skuteczność metody wymuszonego używania w usprawnianiu ręki osób po udarze mózgu – B. Jasiak-Tyrkalska et al DJ Studio\n» 07-1-021 Wybrane czynniki demograficzne i kliniczne a skuteczność metody wymuszonego używania w usprawnianiu ręki osób po udarze mózgu – B. Jasiak-Tyrkalska et al\n07-1-021 Wybrane czynniki demograficzne i kliniczne a skuteczność metody wymuszonego używania w usprawnianiu ręki osób po udarze mózgu – B. Jasiak-Tyrkalska et al\nKod produktu: A6F0-9613A_20210805154410\nWstęp. Autorzy podjęli próbę oceny wpływu wybranych czynników demograficznych i klinicznych, takich jak wiek, płeć, strona niedowładna oraz czas od wystąpienia udaru, na skuteczność metody wymuszonego używania (ang. Constraint — lnduced Movement Therapy) w usprawnianiu niedowładnej ręki u osób po udarze mózgu. W ogólnych założeniach metoda ta polega na okresowym unieruchomieniu sprawnej kończyny górnej, z równoczesnym prowadzeniem intensywnego usprawniania ruchowego upośledzonej funkcjonalnie kończyny. Krótko i lapidarnie można ją zdefiniować jako strategię aktywizującą niedowładne mięśnie kończyny poprzez ograniczenie lub całkowite uniemożliwienie używania kończyny zdrowej. Materiał i metody. Badaną grupę stanowiło 21 osób (11 kobiet i 10 mężczyzn) po przebytym udarze mózgu. Średni wiek badanych wynosił 65 lat. Kryterium oceny skuteczności postępowania usprawniającego był czas wykonania upośledzoną ruchowo ręką testu funkcjonalnego, składającego się z 10 prostych czynności życia codziennego. Badania przeprowadzono 4-krotnie: przed przystąpieniem do programu, po 2-tygodniowym okresie intensywnego usprawniania w warunkach szpitalnego oddziału rehabilitacji oraz po 4 i 12 tygodniach samodzielnego usprawniania w warunkach domowych. Wyniki. Analizując uzyskane wyniki nie wykazano znamiennego wpływu wybranych czynników na skuteczność zastosowanej metody usprawniania ręki u osób po udarze mózgu. Wnioski. Bez względu na wiek i płeć pacjentów po udarze mózgu, zastosowana metoda CIMT jest znamiennie skuteczna w usprawnianiu niedowładnej ręki. Czas od wystąpienia udaru nie ma wpływu na skuteczność usprawniania niedowładnej ręki metodą CIMT. Usprawnianie metodą CIMT, niezależnie od strony udaru, w jednakowym stopniu aktywizuje funkcję niedowładnej ręki.\nudar mózgu, usprawnianie ręki, metoda wymuszonego używania


Materiały ze słowem kluczowym "Studniówka 2013" w mieście Warszawa.\nStudniówka w XVIII LO im. Jana Zamoyskiego [ZDJĘCIA]\nChoreografia poloneza była dopracowana w najmniejszych szczegółach. Zobaczcie, jak uczniowie XVIII LO im. Jana Zamoyskiego bawili się na swoim balu studniówkowym!\nWięcej na temat: 18 LO zamoyskiego warszawa\nstudniówka 2013 18 LO zamoyskiego\nStudniówka liceum Lotnictwa Polskiego, Warszawa. Zabawa do białego rana\nStudniówka liceum Lotnictwa Polskiego, Warszawa. W sobotę 17 stycznia na balu maturalnym bawili się również uczniowie z XXXIX Liceum im. Lotnictwa Polskiego. Zobaczcie naszą fotorelację. Więcej na temat: studniówka 2015 warszawa\nstudniówka 2015 warszawa zdjęcia\nstudniówki 2015 warszawa\nstudniówka XXXIX lo warszawa\nstudniówka w liceum lotnictwa\nliceum lotnictwa studniówka\nW sobotę na studniówkowym balu poloneza zatańczyli uczniowie I Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Miarki w Mikołowie. Zobaczcie zdjęcia!\nWięcej na temat: studniówka 2015 mikołów\nstudniówka 2015 I lo mikołów\nstudniówka 2015 I lo w mikołowie\nwarszawa studniówka 2013\nstudniówka 2013 w prusie


Praca na wakacje 2012 - TOP-Ogloszenia.Net\n(świętokrzyskie, lubelskie, Kielce, )\nFirma zatrudni absolwentów lub studentów kierunków geodezyjnych, rolniczych i innych na stanowisku inspektorów terenowych przy realizacji projektu kontroli obszarowych metodą foto, na obszarze woj. lubelskiego oraz świętokrzyskiego w okresie wakacyjnym (zapewniamy nocleg). Wymagane posiadanie aparatu fotograficznego, laptopa, samochodu.\nZakres obowiązków: wykonanie fotografii na działkach rolnych, określenie uprawy, sporządzenie dokumentacji papierowej i elektronicznej. Wynagrodzenie średnie 180zł/dzień w zależności od ilości skontrolowanych działek, umowa o dzieło.\nWszelkie informacje pod numerem tel. 510 730 168\nOgłoszenie dodane: Czwartek, 29 Marzec, 2012 12:18\nOgłoszenie Nr: 388256


Ogień w murowanej stodole pojawił się późnym wieczorem 12. sierpnia. Natychmiast po zgłoszeniu dyżurny zadysponował na miejsce zdarzenia 4 zastępy Państwowej Straży Pożarnej w Jarocinie, 2 zastępy z OSP Racendów, OSP Kotlin, OSP Sławoszew, OSP Kurcew, OSP Twardów. Strażaków z powiatu jarocińskiego wsparli w działaniach gaśniczych sąsiedzi z powiatu pleszewskiego (wieś Kurcew leży na granicy obu powiatów). Państwowa Straż Pożarna w Pleszewie wysłała do działań gaśniczych po jednym zastępie z JRG Pleszew, OSP Czermin i OSP Broniszewice.\nPo przybyciu na miejsce zdarzenia strażacy zostali podzieleni na 2 zespoły. Pierwszy z nich walczył z pożarem stodoły, drugi natomiast zabezpieczał pozostałe budynki w gospodarstwie przed zajęciem ich ogniem. Udało się uratować budynek mieszkalny i pozostałe budynki gospodarcze. Niestety, ze stodoły pozostały tylko murowane ściany. Spaliła się więźba dachowa, pokrycie dachu i zawartość stodoły, w której były zmagazynowane zbiory słomy i siana. Wartość utraconego mienia oszacowano na 250 tys. zł, a wartość uratowanego na 1 mln zł – informuje portal jarocinska.pl.\nStrażacy z obu sąsiadujących powiatów wspólnie gasili też pożar, który wybuchł w minioną niedzielę. PAliło się wówczas zboże an pniu pomiędzy miejscowościami Kurcew i Mamoty.


Kancelaria prawna Zielona Góra, Prawnik Pisz, Kancelaria Prawna Pisz | Edbud sa Warszawa - upadłość, nieruchomości, Ursynów\nHome / Edbud sa / Kancelaria prawna Zielona Góra, Prawnik Pisz, Kancelaria Prawna Pisz\nSfera emocji to niezwykle kruchy temat. Wydaje nam się, ze miłość dojrzała jest o wiele lepsza i trwalsza od zakochania nastolatków, którzy nie widzą poza sobą świata. Oczywiście miłości młodych osób charakteryzują się gwałtownym przypływem uczuć, ale również i gwałtownym ich odpływem. Osoby dorosłe zakochują sie wolniej, a ich miłość jest dłuższa. Niestety bywają sytuacje kiedy okazuje się, iż jest ona mniej trwalsza niż zakładali. O ile są tylko narzeczeństwem nie sprawia to większego problemu. Problemy rodzą się wraz z zawarciem ślubu i chęcią wzięcia rozwodu. Kancelaria prawna Zielona Góra jest miejscem, do którego zgłaszają się ludzie pragnący rozstać się ze swoim formalnym partnerem. Bardzo często pokazuje się, iż rozwój bywa dłuższy niż samo zawarcie związku małżeńskiego. Sprawa komplikuje się szczególnie mocno, gdy małżonkowie pragną orzeczenia o winie i podziału majątku na ich korzyść. Prawnik Pisz powinien starać się o przyznanie jak największej ilości majątku dla swojego klienta, jednak czasami ma niezwykle utrudnione zadanie. Problemem mogą być dzieci oraz fakt, iż klient rzeczywiście mocno przyczynił się do zakończenia związku i utraty zaufania partnera. Kancelaria Prawna Pisz zatrudnia jednak profesjonalistów, którzy zawsze potrafią znaleźć odpowiednie rozwiązanie zaistniałej sytuacji. Nabywając mnóstwa doświadczenia przez lata potrafią doradzić swojemu klientowi kiedy powinien walczyć (bo po prostu ma szanse na wygranie), a kiedy lepiej pójść na ugodę ze swoim małżonkiem.\n« Previous Article Kancelaria prawna Chorzów, Obsługa prawna firm Konin, Prawnik Oława\nNext Article » Rzecznik patentowy Łódź, Skarga na komornika, Abonament tele polska


MPK Wrocław: Maseczki obowiązkowe w tramwajach i autobusach | www.wroclaw.pl\nMPK i prof. Simon apelują o noszenie maseczek w tramwajach i autobusach\n- Czasem już dość słów. Dlatego od dziś przechodzimy do używania siły - zapowiedział w piątek rano prezes MPK Krzysztof Balawejder. Kierowcy oraz motorniczowie będą zatrzymywać pojazdy, gdy będą nim podróżować paseżerowie bez maseczek.\n8 października premier Mateusz Morawiecki ogłosił, że od soboty (10 października) żółta strefa bezpieczeństwa zostanie wprowadzona w całym kraju. To oznacza m.in. noszenie maseczki lub innego nakrycia zakrywającego nos i usta (np. szalika) w przestrzeni publicznej - m.in. na ulicach.\nCała Polska w żółtej strefie bezpieczeństwa. Nowe obostrzenia\nKoronawirus: aktualna sytuacja\n- Podróżowanie komunikacją miejską, takze w erze covidu, jest bezpieczne. Pokazują to badania europejskie, z Azji i Stanów Zjednocznych. Tylko 1,2 proc. zachorowań w Europie wynika z podróży komunikacją miejską. W Hongkongu to zaledwie 0,1 proc. Dlaczego? Tam obowiązuje bezwzględny reżim maseczkowy - wyjaśniał Krzysztof Balawejder.\nI dodawał: - Dziś spotykamy się z państwem po to, żeby powiedzieć stanowcze "nie" wszystkim baranom w komunikacji miejskiej bez maseczki. Polacy są cudownym narodem, mamy wspaniałe cechy. Ale dziś nie ma czasu na ułańską fantazję, tylko na solidarność. Wyrazem naszej solidarności, współczesnego patriotyzmu jest noszenie maseczek. Proszę, apeluję i błagam o to. Czasem już dość słów. Dlatego od dziś przechodzimy do używania siły.\n- Wirus nie przenosi się od komara i motylka w łóżku tylko z człowieka na człowieka. Jeśli o to nie zadbamy, to będzie kompletna katastrofa. Dziś w szpitalu nie mamy już praktycznie miejsc, nie ma gdzie kłaść chorych. Zawdzięczamy to tym, którzy to wszyskto lekceważą. Ci ludzie nie noszą masek, obrażają, wyzywają. To im zawdzięczamy tę sytuację - stwierdził prof. Simon.\n- Jeśli się nie zmobilizujemy to ludzie będą umierać na stojąco, póki będa mogli stać, bo nie będzie gdzie ich hospitalizować. Ratujmy się wszyscy - nie ma leków dobrych, są tylko jakieś. Mamy jakąś obsługę zdrowotną i ileś ludzi, którzy mogą to wszystko obsługiwać. Inaczej przepadniemy i tragedia dotknie nas wszystkich - zauważył lekarz.\nProfesor dodał, że w szpitalu przy ul. Koszarowej leży ze zdiagnozowanym COVID-19 dwóch ciężko chorych pacjentów, którzy negowali pandemię.\nWedług oficjalnych danych Ministerstwa Zdrowia 9 października potwierdzono 4739 nowych zakażeń na koronawirusa, z czego 250 z woj. dolnośląskiego. W calym kraju zmarło kolejnych 52 pacjentów. W sumie od początku pandemii oficjalnie zachorowało 116 338 osób a 2919 zmarło. Na Dolnym Śląsku stwierdzono 6154 wyników pozytywnych testu na obecność COVID-19. Zmarły 192 osoby.


ŠKODA Outdoor Models - Akcesoria\nUCHWYT ROWEROWY NA DACHU\nZamykany uchwyt rowerowy na dachu to bezpieczny sposób transportu rowerów, przydatny zwłaszcza podczas Twoich rowerowych wakacji.\nZAMYKANY BOX NA NARTY I SNOWBOARD\nZimowy wypad w góry z grupą przyjaciół? Z oryginalnym boxem narciarskim ŠKODA, nawet 6 par nart lub 5 desek snowboardowych będzie mieć zapewniony bezpieczny transport. Box ma aerodynamiczny kształt i zapewnia maksymalne wykorzystanie przestrzeni wewnętrznej.\nSiatki na bagażnik są praktycznym elementem umożliwiającym uporządkowanie przestrzeni bagażowej i ułatwiają bezpieczny transport przedmiotów.\nHak holowniczy wykonany z wysokiej jakości materiałów został poddany testom obciążeniowym oraz rygorystycznym badaniom wytrzymałości i odporności na korozję.\nPas bezpieczeństwa dla psa to niezastąpiony element bezpieczeństwa dla każdego, kto podróżuje ze swoim pupilem. Pas uniemożliwia psu przemieszczanie się i przeszkadzanie kierowcy. W przypadku gwałtownego hamowania, pozycja psa będzie stabilna.\nKOLEKCJA ROWEROWA ŠKODY\nZ dumą przedstawiamy naszą najnowszą Kolekcję Rowerową ŠKODY. Przynależność do marki podkreślają charakterystyczne elementy stylistyczne Crystalline. W skład kolekcji wchodzą rowery szosowe, górskie, dziecięce, miejskie oraz e-rowery.


Dlaczego Francuzki są Takie Sexy - cz. VIII\nW dzisiejszym poście na tapetę bierzemy związki Francuzek.\nPomyśl o swoich przyjaciółkach - podczas lunchu mówi pewna Francuzka do swej angielskiej znajomej. - Wcześniej czy później lądują w łóżku z twoim mężem albo chłopakiem.\n- Przecież nawet nie poznałam twojego męża! - odpowiada osłupiała Angielka.\n- Domyśl się dlaczego! - odpowiada Francuzka.\nTo typowa postawa francuskich kobiet. Większość z nich jest szalenie zazdrosna i podejrzliwa. Jednym z powodów, dla którego zawsze świetnie wyglądają, jest ciągła potrzeba przyciągania męskiej uwagi, a odciągnięcia jak najdalej od koleżanek. Francuzki są o wiele mniej solidarne w przyjaźni od Brytyjek. W Anglii kobiety z góry zakładają, że mąż nie stanie się przedmiotem pożądania przyjaciółki, we Francji przeciwnie, od razu pisze się najczarniejsze scenariusze.\nFrancuzki nawet na chwilę nie przestają porównywać kto jest w lepszym związku, kto jest lepiej ubrany, ma lepszą pracę i tak bez końca. Jeśli zapraszają cię do domu, to po to tylko, żeby zaspokoić wścibstwo, chcą lepiej cię poznać, chcą zdobyć jak najwięcej informacji o tobie. - Zdradza typowa Francuzka. A gdy dowiedzą się, że jesteś szczęśliwa, spelnion, zadowolona z życia, natychmiast zaczynają snuć intrygi albo rozpuszczać plotki na przykład o domniemanej niewierności twojego męża czy cokolwiek równie ohydnego. Źle reagują ba sukcesy i radość innych, i jest to bardzo paryskie.\nW Anglii kobiety solidaryzują się ze sobą, a we Francji rywalizują.\nNad Sekwaną panie nie mają zwyczaju spotykać się w większym, kobiecym gronie. W Anglii dziewczyny wychodzą razem do pubów i kawiarni, gdzie przy piwie lub butelce wina obgadują swoich chłopaków. Wieczorem przenoszą się do klubów i tańczą wokół stojących na parkiecie torebek. We Francji kobiety również się spotykają, ale w nie większych niż dwuosobowych składach.\nProfesor literatury francuskiej na londyńskim uniwersytecie, mówi, że mała popularność przyjaźni ma we Francji racjonalne uzasadnienie.\n- W kulturze francuskiej o wiele większy nacisk niż w brytyjskiej kładzie się na rodzinę. Kiedy mamy rzeszę kuzynów, z którymi się dogadujemy i jesteśmy blisko, przyjaciele są niepotrzebni.\n- Dla większości Francuzów przyjaciele, ale ci poznani w dzieciństwie, są jak rodzina. Trzymają się blisko przez całe życie, na co duży wpływ ma mniejsza niż w Wielkiej Brytanii migracja. - mówi Angielka, która poślubiła Francuza.\nInka 30 stycznia 2014 10:46\nGdzieś czytałam takie statystyki, ze kobiety zamężne chętniej przyjaźnią się z innymi mężatkami, gdyż przyjaciółka singielka stanowi potencjalne zagrożenie dla związku.\nBlogowy Świat 31 stycznia 2014 19:30\nNo wiesz, trochę w tym prawdy jest ;)\nMonika Dz. 30 stycznia 2014 10:53\nBlogowy Świat 31 stycznia 2014 19:31\nIza 30 stycznia 2014 10:59\nO kuźwa, jestem Francuzką! Tylko taki wniosek nasuwa mi się po przeczytaniu tego wpisu.\nAnonimowy 30 stycznia 2014 11:04\n"Źle reagują na sukcesy i radość innych, i jest to bardzo paryskie." ...a mówią, że to takie polskie bycie zawistnym - chyba jednak zależy to po prostu od samego człowieka i jego nastawienia. Pozdrawiam. :-)\nOla 30 stycznia 2014 12:22\nciekawe, nie wiem czy trochę nie spojrzenie anglosaskie na temat, ale w sumie coś w tym jest\nBlogowy Świat 31 stycznia 2014 19:34\nJa tutaj w Anglii jakoś nie spotkałam się z zawiścią, Anglicy raczej nie są z natury zawistni. Inaczej natomiast jest z Polakami, jak tobie jest troszkę lepiej to już patrzą na ciebie wilkiem ;)\nmsjournalek 30 stycznia 2014 15:25\nSkoro każda tak świetnie chce wyglądać, żeby przykuć uwagę swojego mężczyzny to jednocześnie przykuwa uwagę faceta koleżanki a to już nie jest fajne. Nawet nie wiedzałam, że Francuzki potrafią być takie zimne! :)\nBlogowy Świat 31 stycznia 2014 19:35\nPoznałam kiedyś taką typową Francuzkę i muszę stwierdzić, że nie jest to najmilszy naród ;)\nseduszko 31 stycznia 2014 07:25\ncos jest tez w tym ze mężatki nie przyjażnią sie z singielkami - ja przynajmniej zauważyłam 3 na 4 przypadki "mocne rozluźnienie znajmosci"...\nKraina herbaty 31 stycznia 2014 16:26\nheh czyli nie tylko polskie kobiety są takie zazdrosne dobrze wiedzieć;) temperament Francuzek zapewnie jest ciężki do zniesienia.....\nDpu 1 lutego 2014 22:05\nwow, nie nigdy bym się tego nie dowiedziała gdyby nie ten blog znalazłam go przed chwilą... ale zaraz zaobserwuję bo ten post był genialny. nie wiem co mam napisać, bo przeszła mnie taka dziwna fala emocji...\naneta - bo pięknie jest :) 2 lutego 2014 13:32\nniezłe są te Francuzki :) pewnie nie wszystkie, ale coś w tym musi być, bo jednak jakieś źródło ta opinia musi mieć ;)))\nBąbelkowa 3 lutego 2014 17:53\nPodobają mi się te posty o Francuzkach, są bardzo ciekawe :) Chociaż i ja mam trochę z Francuzki, jestem zazdrosna o mojego męża i czułabym się równie niespokojnie gdyby moja przyjaciółka singielka zaczęła się nim za bardzo interesować ^^


Napisane: 11 sie 2019, o 21:12\nNapisane: 11 sie 2019, o 21:19\nNapisane: 11 sie 2019, o 21:33\nNapisane: 11 sie 2019, o 23:00\nNapisane: 12 sie 2019, o 16:10\nNapisane: 13 sie 2019, o 05:42\nNapisane: 13 sie 2019, o 21:52\nNapisane: 14 sie 2019, o 11:19\nJadziu, dobrą masz duszyczkę - nie dość, ze ślimory wyjadają ci rośliny, to ty jeszcze im pomidorka solisz dla smaku\nJadziu, znowu jesteś kropelkowo zakręcona Podziwiam Cię bardzo, bo ja nie cierpię wychodzić na ogród po deszczu! Róże pięknie kwitną, nawet moje biedne coś tam pokazują.\nŚliczne dalie, a już te z ciemnymi listkami Już Ci zakwitła liriope?Chyba ta jasna, bo ta ciemniejsza\njeszcze ani myśli pokazać kwiatków!\nJadziu, Twoje śliczne floksy z całą pewnością zmieszczą się w moim ogrodzie\nNapisane: 14 sie 2019, o 18:36\nPrzepiękne deszczowe kropelkowe zdjęcia\nróże śliczne. A róże Aphrodite sobie zapisałam. Dziękuje za polecenie.\nPodziwiam te dalie o ciemnych liściach, że tez o nich na wiosnę zapomniałam. Jak na razie nie mam żadnej takowej.\nNapisane: 14 sie 2019, o 19:15\nJadziu jestem, jestem i podziwiam zarówno ogród, kwiatuchy jak i zdjęcia - kropelkowy domek i dymiący dach rewelacja.\nU mnie runda walki z ćmą jakby wygrana, ale wcale nie jestem przekonana, czy wygram całą walkę. Wczoraj na budlei widziałam znowu postać dorosłą tej małpy.\nŚlimory nadal dokuczają tym bardziej, że ostatnimi dniami częściej pada. Trochę mączniaka mi się pokazało tu i ówdzie.\nNapisane: 16 sie 2019, o 21:11\nWitaj Jadziu u Ciebie jak zwykle pięknie i kolorowo , nawet gdy jest susza, pięknie kwitnie dalia , ta od Ciebie również jest piękna , moje pomału się zbierają , ale jeszcze nie , Twiggys Rose u Ciebie kwitnie moja z wiosny ledwo dwa kwiatki były myślę ,ze będzie lepiej pozdrawiam\nMusiałam sypać niebieskimi granulkami bo pełno oślizgłych żarłoków się pojawiło.\nJadziu nie rozpieszczaj ślimorków smakołykami bo pozostaną u Ciebie na zawsze\nEvelyne Dheliat śliczna i jaki pastelowy kolorek. Czy kwiat utrzymuje cały czas taki kolor?\nWszystkie różyce cudne ,ale ''Jacques Cartier'' najpiękniejszy\nZdjęcia z kropelkami ,jak zwykle przecudne\nCieszę się ,że Bozia dała dużo wody\nU nas przekropi delikatnie ,ale jest bardzo ciepło i sucho.\nNapisane: 18 sie 2019, o 17:17\nKropelkowe zdjęcia cudowne! Piękne kwitnienia róż... lubię ich drugi rozkwit, wydaje mi się, że kolory są wtedy inne...\nNapisane: 18 sie 2019, o 18:36\nJadziu piękne zdjęcia, zresztą jak zawsze Kropelki dodały uroku roślinkom, przydały by się u mnie hehe bo susza doskwiera Róże pięknie kwitną, moje w tym roku jakoś słabiej powtórzyły kwitnienie, ale to chyba wina suszy.\n[ Posty: 1047 ] Idź do strony nr... 1 ... 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48 ... 62


Pyłek kwiatowy wykazuje działania antybakteryjne dzięki czemu zalecany jest w dolegliwościach jelitowych. Wykazuje działanie regenerujące i odtruwające.\nDawkowanie: Pyłek kwiatowy w formie obnóży (1-2 łyżeczki) należy zalać 1/3 szklanki przegotowanej, ostudzonej wody lub mleka i odstawić na kilka godzin. Osłodzić miodem tuż przed spożyciem. Pyłek w tej postaci zaleca się przyjmować dwa razy dziennie, rano na czczo i wieczorem przed snem. Kuracja jednorazowa powinna trwać od jednego do dwu miesięcy.\nKod produktu 5905669110228


W jaki sposób targetowanie przekształca banery internetowe? | Coach Outlet Online\n← Jeremy Scott Shoes Would become tender\nAir Max 1 UK though there were some few persons →\nW jaki sposób targetowanie przekształca banery internetowe?\nPosted on January 24, 2013 by maaaaianek.kolasssskii1984\tBannery internetowe owo wystarczająco legendarna metoda promocji gablotki internetowych a nie zaledwie. Nieraz atoli widuje się bannery, jakie są przedtem na największej rangi projekcja oka wymuskane, tudzież nagminnie też uregulowane w miejscach, w których nie mają ewentualności na okazanie swojej skuteczności. Skupmy się skutkiem tego na tym, jakże scementowana istnieje określenie kapeli docelowej spośród wiarygodnymi obowiązującymi faktorami bannerów na witryny internetową. Zaczynać przylega zawżdy od chwili skonstatowania, co w samej rzeczy po prawdzie pożądamy awansować: renomę to znaczy iloczyn kartezjański. Postanowienie istnieje wiążąca dodatkowo atoli nie starczy do zaprojektowania apetycznych banerów www, wpłynie na dalsze wole. Zużycie bannerów inspirowanych aż do promocji marki plus intensyfikowania intencjonalności a także rozpoznawalności sygnału nagminnie, nie powiadam, że wiecznie, upływa się z celem. Niezmiernie wielokrotnie cucone bannery są pospolicie próżne, bowiem w razie walki, określmy owo, świadomościowej, endemicznie mamy aż tak wiele istot, żeby na banerach przewijały się hasła reklamowe. Spaceruje nieco o owo, iżby prawdopodobny facet odpowiednio zapamiętał nasze logotyp, nazwę albo adres www. Niezbicie banery flash idzie w tym celu wykorzystać, będą zwykle acz pobudzane subtelniej aniżeli w przypadku bannerów promujących iloczyn kartezjański, które muszą w wielu przypadkach konkurować z banerami rywalizacji w metoda przystępny.\nGłównym czynnikiem, kto będzie rozsądzał o doborze modły banerów, będą preferencje klientów. Możemy włożyć, iż banery zawiadywane na rynek na rzecz interesu będą subtelniejsze, atoli bogatsze w niuanse, prawidłowiej wymuskane graficznie a w taki sposób rzeczywiście uboższe w substraty techniczne dotyczące wytworu. Wynika owo z tego, że oddajemy się w wielu przypadkach do speców, którym nie wypada wyjaśniać na przykład maksymy wykonywania załatwienia, jakie wyprzedajemy. Spośród drugiej witryny, o ile reklamujemy na przykład kompy na rzecz graczy, po tej stronie ważniejszy odkąd designu instrumentu, będzie opis jego alternatywy, a marketing taka musi wiązać się z ewolucją tudzież szybkością przyrządu, dlatego żywością kwestyj większą rangę niż aż do fachowej strony banera, przykłada się aż do jego wyglądu.\nBanery www w technikach stałych wiedziemy raczej do nabywców, jacy kupują pod autorytetem celnego pochopu. Taki baner jest zauważalny w całości odkąd razu. Pod warunkiem posiadamy pewność, że własny prawdopodobny petent poświęci bannerowi na przykład 15 sekund swojego czasu, zdołamy postawić twór ładniejszego, ciekawszego bannera we flashu to znaczy Javie.\nZapraszamy na www.xn--2da.rzeszow.pl.\nInne elementy, takie podczas gdy buzia, stulecie azaliż status publiczny, tudzież nawet średnica familii, podobnie zostały uwzględnione w wielu doświadczonych zredagowaniach dotyczących układania tudzież planowania kampanii banerowej. Na bodaj mają one jakiekolwiek sens, chociaż możemy ufundować, że to składniki wtórne, które mogą wesprzeć w proponowaniu, toż na niechybnie nie wymienią pierwszego planu, jakiego dopełnia się przed momentem słusznie spośród tym, co opisałem w punkcie. Do tego wszelki, kto preparował kilka kampanii, wyrabia sobie szósty zmysł, który przyklaskuje prawidłowiej zaprojektować banner, posługując się bardziej zaznaniem oraz popędem aniżeli sztuczną znają.\nShare this:FacebookShareRedditEmailDiggStumbleUponPrint\tThis entry was posted in Coach Factory and Coach Outlet Online and tagged internet, katalogi, komputery, pressel page, strony www. Bookmark the permalink.\t← Jeremy Scott Shoes Would become tender


Wiadomości rolnicze Produkcja roślinna Przyprawy i zioła\nNa światowym rynku, polski rumianek cieszy się popularnością. Zasługą tego jest między innymi jego bogata zawartość olejków eterycznych, które są wysoko cenione przez odbiorców ziół. Głównie w przemyśle farmaceutycznym, znane są jego właściwości lecznicze. Ponadto wiadomo, iż rumianek ma szerokie zastosowanie w innych dziedzinach, takich jak branża spożywcza czy kosmetyczna. Jego lecznicze działanie wpływa pozytywnie na stany zapalne. Działa rozkurczowo i uspokajająco. Zwłaszcza pozytywne działanie ma przy bólach żołądkach i problemach trawiennych. Ma bardzo szerokie zastosowanie jeśli chodzi o wszelkiego rodzaju dolegliwości.\nJest to przyczyna ciągłego powiększania się areału upraw tej rośliny, jej uprawa jest interesem opłacalnym. Minimum jaki trzeba otrzymać to 4 zł/kg rumianku. W praktyce ceny są jednak jeszcze wyższe. Od kilku lat kształtują się na poziomie 7 zł/kg. Dlatego cieszy się on takim powodzeniem w uprawie.\nRumianek jest najpopularniejszym chwastem w Polsce, jednocześnie najchętniej produkowanym ziołem. Częścią najbardziej pożądaną jest koszyczek rumianku lub rurka rumianku. Jest to omłócona i wyczyszczona, żółta, środkowa część kwiatu. W naszym kraju produkuje się najczęściej właśnie rurkę. Koszyczek jest dosyć drogi i zazwyczaj sprowadza się go z Egiptu. Zbiera się go specjalnie przystosowanymi grzebieniami. Odmianą jaką Polacy preferują w uprawie jest ,,Złoty łan”. Charakteryzuje się wysoką produkcją olejków eterycznych oraz właśnie rurki rumianku.\nPodstawą do udanego siewu jest trafiony jego termin wraz z odpowiednio przygotowaną glebą. Młode rośliny pokazują się bardzo szybko. Praktycznie w kwietniu pojawia się pełne zakrycie plantacji. Zaleca się dużą gęstość w uprawie, aby wyeliminować możliwość porośnięcia chwastami. Zabiegi pielęgnacyjne powinny być połączone ze spulchnianiem i nawożeniem mineralnym gleby, głównie azotem.\nWażne jest zebranie koszyczków rumianku kiedy są suche. Deszcze niestety utrudniają tę czynność. Przez zmoczenie ziół muszą one przebywać w suszarni dłużej niż zwykle. Technologią przydatną przy zbiorze jest stosowanie przyczepy tnąco-zbierającej. Dzięki niej nie ma bezpośredniego kontaktu rośliny z glebą, a to wpływa korzystnie na jakość surowca. Jeśli chodzi o zbiór ręczny to raczej nie ma problemu z chętnymi. Za godzinę takiej pracy można dostać nawet 10 zł.\nObecnie sezon na rumianek dobiega końcowi. Jednak nie ma wątpliwości, że plantatorzy pozostaną przy tej roślinie i za rok znowu będą ja uprawiać.\nzioła + uprawa + rumianek + złoty łan +


17 863 64 79 17 852 53 93 biuro@dipolpolska.pl\n17 863 64 79 biuro@dipolpolska.pl\n"eDziecko - Elektroniczny System Ewidencji i Rozliczania Pobytu Dziecka w Przedszkolu"\nDla szkół mamy "Elektroniczny System Rozliczania Kosztów Żywienia Dzieci w Szkole". To system który wspiera pracowników obciążonych rozliczaniem kosztów żywienia dzieci.\nMonitoring i kontrola dostępu są podstawowymi narzędziami zapewnienie bezpieczeństwa uczniom przebywającym na terenie szkoły.\nRealizacja tego celu to monitorowanie newralgicznych miejsc, takich jak: wejścia do budynku, korytarzy, szatni.\nPrzestępstwa, na które narażeni są przebywający na terenie szkoły, to: różnego rodzaju kradzieże odzieży lub innych rzeczy osobistych, wymuszenia i zastraszenia szczególnie młodszych uczniów przez ich starszych kolegów. czytaj więcej\nZarządzanie firma produkcyjną (zakładem przemysłowym) wymaga wielkiej wiedzy i doświadczenia. To jednoczesne wykonywanie wielu czynności bardzo różniących się w zależności od branży, wielkości, kultury organizacyjnej i wielu innych czynników. Do tego służą skomplikowane procedury, instrukcje, narzędzia.\nDo każdej fabryki należy dobrać takie narzedzia, które pomogą w usprawnieniu zarządzaniem procesem produkcyjnym, logistyką , personelem.\nStandardem stały się już systemy Kontroli Dostępu, Rejestracji Czasu Pracy, monitoringu CCTV. Na bazie takich produktów i indywidualnej analizy potrzeb i możliwości można stworzyć system kastomizowany dla każdego klienta, realizujący potrzebną funkcjonalność.\nDo dziś w wielu sklepach nie ma kamer lub są przestarzałe systemy. Musimy pamiętać, że ze wzgledu na niską jakość zapisu, utrudniającą identyfikację zdarzeń, długi czas dostepu do nagrań oraz brak powiązania konkretnej transakcji kasowej z zapisem wizyjnym, najczęściej nie zdają one egzaminu.\nWłaściciel sklepu poważnie traktujący kwestie bezpieczeństwa, powinien pomyśleć o profesjonalnym systemie monitoringu, opartym na rejestratorze cyfrowym, najlepiej współpracującym z kasami fiskalnymi. Taki system w połączeniu z ochroną fizyczną lub "obrotnym" kierownictwem placówki daje praktycznie 100-procentową skuteczność identyfikacji niepożądanych zdarzeń w sklepie.\nJako lider Konsorcjum Inicjatywy Środowiskowo-Energetycznej (KISE) , przygotowalismy koncepcję zintegrowanego podejścia projektowego do instalacji energetycznych i środowiskowych w obiektach użyteczności publicznej.\nZałożyciele Konsorcjum -partnerzy projektu posiadają wieloletnie, osobiste i podmiotowe udokumentowane doświadczenie w dziedzinie energetyki, ochrony środowiska, monitoringu i ochrony przeciwpożarowej.\nUrzędy Administracji Publicznej z założenia powinny być otwarte na obsługę klientów i realizowanie ich potrzeb. W każdym urzędzie są strefy dostępne dla klientów i takie w których powinni przebywać tylko pracownicy. W urzedach znajdują się pomieszczenia, takie jak serwerownia , archiwum , do których dostęp powinni mieć tylko upoważnione osoby.\nWskazane jest aby czas pracy urzedników był sprawnie rozliczany i nadzorowany przez zwierzchników. Ma to szzcególne znaczenie w urzedach które są zlokalizowane w kilku budynkach. Bardzo pomocne sa w takich sytuacjach elektroniczne systemy RCP czyli Rejestracja Czasu Pracy.\nPrzedstawiamy Państwu wybrane realizacje jakich dokonaliśmy w przeciągu ostatnich lat.\nNESTLE S.A. Zakład w Rzeszowie\nKORAL Zakład w Rzeszowie\nPlaza Rzeszów (Red Park)\nStacja BP "Marwos"\nElektrowania wodna Niedzica\nExchange and Car Rent\nKarchem - Bis\nGaleria handlowa - sklep z kosmetykami\nRejestracja Czas Pracy\nWrożenie systemu do automatycznej rejestarcji czasu pracy usprawnia funkcjonowanie przedsiębiorstwa/instytucji.\nGłownymi zaletami są:\nOptymalizacja kosztów w obszarze zarządzania personelem poprzez:\nAutomatyczne i precyzyjne rozliczanie nawet skomplikowanych systemów organizacji pracy: praca zmianową, praca w weekendy, nadgodziny itp.\nPoprawa dyscypliny pracy.\nAutomatyczna rejestracja wejść do pracy, wyjść z pracy, wyjść służbowych i prywatnych.\nUproszczone procedury tworzenia listy płac i ich naliczanie dzięki opcjom exportu danych do większości programów kadrowo-płacowych.\nMonitorowanie obecności gości.\nStała kontrola dzięki systemowi raportów np. raport pracowników spóźnionych, raport pracowników nieobecnych, karty pracy itp.\nCzas to pieniądz. Żeby tą znaną maksymę móc wprowadzić w życie, trzeba odpowiednio zarządzać czasem swoich pracowników. Chodzi o to, aby pracownik w czasie ośmiogodzinnego dnia pracy pracował efektywnie. Bez względu na to, czy obsługuje komputer czy maszynę produkcyjną. Czy jest to możliwe? Wiele mówi się o tym, że pracownicy, zwłaszcza biurowi, niekiedy nawet większą część dnia spędzają w internecie, zamiast pracować. Takie postępowanie przynosi pracodawcy bardzo duże straty.\nJak można to zmienić? Najlepszym rozwiązaniem jest system rejestracji czasu pracy. To bardzo nowoczesne rozwiązanie, które umożliwi rozliczanie pracownika z czasu, jaki efektywnie spędza przy swoim stanowisku pracy. Tego typu kontrola przede wszystkim stosowana jest wobec osób pracujących przy komputerach (biura, call center), ale nie tylko. Każde stanowisko pracy wymaga indywidualnego podejścia i przeanalizowania.\nRealizacja zobowiązań wynikających z kodeksu pracy\nSystem RCP jest akceptowany przez Państwową Inspekcję Pracy, co pozwala wyeliminować papierowe listy obecności.\nAutomatyczne generowanie i drukowanie kart pracy, list obecności pracowników, zestawień, raportów dla potrzeby PIP lub Dyrekcji, Działu Kadr Firmy.\nObliczanie czasu pracy według założeń Kodeksu Pracy wraz z nowelizacjami wchodzącymi w życie oraz z uwzględnieniem regulaminów obowiązujących w firmie.\nJak natomiast odpowiednio zarządzać czasem pracy swoich pracowników, zwłaszcza wtedy, gdy jest ich kilkudziesięciu albo nawet kilkuset? Tutaj idealnym rozwiązaniem okaże się system rcp, opracowany przez naszą firmę. To najwyższej klasy pomocnik, który pozwoli nie tylko na kontrolę czasu pracy, ale na przykład na wyliczanie nadgodzin, raportowanie spóźnień u określonych pracowników, czy też rozliczanie czasu pracy osób z określonych grup. Odpowiednie czytniki odczytają dane z kart pracowników, dzięki czemu możliwe będzie rozliczenie wszystkich wyjść służbowych.\nKażdy pracodawca doskonale wie, że ważne jest także bezpieczeństwo oraz odpowiednie uprawnienia nadawane pracownikom. Profesjonalna rejestracja, za sprawą odpowiednich systemów (od podstawowych, jak rejestrator i czujnik w karcie magnetycznej do bardzo zaawansowanych, w których wykorzystywana jest na przykład identyfikacja biometryczna) zapewni nie tylko bezpieczeństwo (całkowita eliminacja z budynków firmy osób postronnych) ale i również odpowiednią dyscyplinę wśród pracowników (brak możliwości przechodzenia do innych działów, niezwiązanych z codziennymi czynnościami, na przykład pracownik biura nie ma wstępu do magazynu).\nSystem Kontroli Dostępu.\nZarządzając Kontrolą Dostępu nadajemy, zmieniamy lub pozbawiamy uprawnień dostępu do stref chronionych.\nSystem Kontroli Dostępu to szansa na szereg korzyści, niezwykle pomocnych w automatyzowaniu procesów zachodzących w firmie każdego dnia. Udzielenie dostępu wybranym osobom do danego pomieszczenia czy rejestrowanie czasu ich pracy to tylko niektóre z nich. W połączeniu ze specjalnym oprogramowaniem – może dostarczyć wielu cennych informacji obrazujących zachowanie użytkowników. Pozwoli uzyskać odpowiedzi na takie pytania jak: ile osób przebywa w danym momencie na terenie szpitala/firmy, kto znajduje się w konkretnym pomieszczeniu itp. Jest również niezwykle pomocny w wypadku ewakuacji pokazując dokładne stany osobowe na zadanym obszarze.\nRozbudowany system Kontroli Dostepu (SEPPO) jest niezwykle pomocny w przypadku zbiorowej ewakuacji. W momencie wypadku pozwala sprawdzić stany osobowe – służby ratunkowe otrzymają konkretne dane na temat położenia osób, co możliwe jest dzięki zastosowaniu czytników dalekiego zasięgu.\nKażde zachowanie odczytane przez system SEPPO generowane jest w postaci raportu. Tak sporządzone raporty mogą zostać wydrukowane i być pomocne w przypadku dalszych działań. Poza standardowymi raportami, użytkownik otrzymuje możliwość otrzymania danych odpowiadających jego oczekiwaniom, zawierających konkretne rekordy i wyliczenia.\nSystemy biometryczne. W urzędach jest wiele miejsc, do których dostęp powinien być ewidencjonowany i ograniczony. Na przykład archiwum, serwerownia, pokój IT itd.\nDigital Signage to system informacyjno-reklamowy, wykorzystujący ekrany LCD/Plazma/LED, dedykowane odtwarzacze, serwery i oprogramowanie. Digital Signage pozwala szybko i precyzyjnie dostarczyc reklamę lub informację i wyświetlić ją np. w miejscu podejmowania decyzji zakupowych, poczekalni, recepcji.\ndotarcie do odbiorców z dowolną treścią, przekazem i informacją za pomocą ekranu telewizyjnego.\nmożliwość modyfikacji wyświetlanych programów przez administratora\nzarządzanie wieloma ekranami w tym samym czasie przez jednego lub więcej administratorów.\ntel. fax 17 852 53 93\nKonto: 86 2490 0005 0000 4520 7888 2654\nData aktualizacji: 2019-08-16 07:19\nLicznik odwiedzin: 435 825


Żaluzje zewnętrzne SP, SP-E - Filplast na pokolenia\nFilplast na pokolenia > Produkty > Rolety zewnętrzne > Rolety naelewacyjne\nSystemy SP i SP-E zostały zaprojektowane tak, by zatrzymywały ciepło wewnątrz budynku. Dodatkowo w tych modelach rolet możliwe jest zastosowanie również niezależnej moskitiery chroniącej przed owadami.\nSystem podtynkowy przeznaczony jest głównie do stosowania w nowo powstających budynkach. Nie wymaga ingerencji w konstrukcję okna, nadproża czy drzwi, a tym samym nie wpływa na bilans energetyczny budynku. Skrzynka tej rolety jest niezauważalnym elementem fasady.\nWarto zaplanować zastosowanie tych systemów roletowych już na etapie projektowania budynku, by w pełni wykorzystać ich zalety. Skrzynki tych rolet są bazą do pokrycia warstwą tynku, dzięki czemu nie są widoczne po wykończeniu elewacji.\nPrzeznaczone są do stosowania w nowo powstających obiektach, ale po wykonaniu niezbędnej adaptacji nadproża można je wykorzystać również w czasie renowacji już istniejącego budynku.\nViva 83 wyróżnia się bardzo dobrą izolacją ciepła. Dla tego okna dostępny jest innowacyjny system barwienia profili Acrylcolor. Dzięki powłoce ze szkła akrylowego okno jest jeszcze bardziej odporne na czynniki zewnętrzne.\nClimaStar 82 Alu łączy w sobie zalety okien PVC oraz okien aluminiowych. Pozwala na wizualne dopasowanie okna PVC do aluminiowej fasady. To system bardzo szczelny, bezpieczny, łatwy w konserwacji oraz wytrzymały.


Wspomnienia przeciwlotnika - 19 dywizjon techniczny OP - Gliwice.\nToszek, 07 luty 2018 r.\nOstatnia aktualizacja: 22.11.2018 r.\nst. szer. Tadeusz Ślęk\n19. dywizjonu techniczny OP m. Gliwice (Toszek)\n1. Okres unitarny.\n2. Pierwsze dni w 19. dt OP.\n3. Mistrzowie elaboracji rakiet.\n4. Motorzysta elektrowni.\n5. Czas do rezerwy.\nSt. szer. rez. Tadeusz Ślęk (22.11.2018 r.):\nSt. szer. rez. Tadeusz Ślęk (ur. 1942 r.), pochodzi ze Studziana tj. wioski pod Przeworskiem. Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową Elektryczną w Nisku uzyskując dyplom czeladnika a następnie Dyplom Mistrzowski w zawodzie elektromonter. W 19. dt OP m. Gliwice (JW 1601) służył od 28 października 1962 do 14 października 1964 r.\nPo odbyciu służby zasadniczej pracował jako pracownik cywilny wojska na stanowisku elektryka w tym samym dywizjonie. Od 1 września 1967 roku podjął pracę w Chłodni w Toszku na pełnym etacie, ale w dywizjonie pozostał przez kolejne lata na 1/2 etatu aż do końca lat 80-tych.\nMimo wieku jest nadal czynny zawodowo - jest elektrykiem z zawodu, ale często musi być też mechanikiem, stolarzem, hydraulikiem, budowlańcem itp. Obecnie mieszka w Toszku.\nW dniu 29.10.1962 r. w Przeworsku, w godzinach porannych, wsiadłem do pociągu pospiesznego relacji Przemyśl - Szczecin. Przy sobie miałem nowiutką książeczkę wojskowa, bilet i kartę mobilizacyjną. W pociągu, w czasie kilkugodzinnej podróży było bardzo wesoło ponieważ w tym samym kierunku jechało sporo poborowych. W Katowicach przesiadłem się na pociąg lokalny do Bytomia. Po dojechaniu na miejsce zobaczyłem czekające na nas patrole wojskowe, które wyłapywały poborowych i ustawiały ich w kolumny. Niektórych trzeba było prawie nieść z powodu stanu “lekkiej nieważkości”. Ja oczywiście, ciekawy świata nie chciałem się dać włączyć do tego pochodu.\nZagadnięty przez żołnierza z patrolu powiedziałem, że przyjechałem w poszukiwaniu pracy i wylegitymowałem się jedynie Dowodem Osobistym. Aby później nie błądzić cichcem, w pewnej odległości “odprowadziłem wojsko” do koszar (JW 1499 m. Bytom) po czym wróciłem do miasta i zacząłem zwiedzanie. Po południu dołączyłem do reszty poborowych w jednostce.\nŻeby sprawa była jasna: pójście do wojska było dla mnie zaszczytem. Nie ma mowy o miganiu. W mojej Rodzinie patriotyzm był naturalny bez górnolotnych słów i zachowań. Dużym szacunkiem obdarzano Brata mojego Taty, który był ułanem Piłsudskiego. Jego historia jest niezwykła. Po 17 września 1939 roku stał pod murem wraz z innymi jeńcami do rozstrzelania przez Krasnoarmiejców. Na szczęście jakiś oficer zaczął ich selekcjonować sprawdzając ręce. Stryj miał ręce typowe dla rolnika - szerokie, spracowane z odciskami... uznał, że to nie są ręce panicza. Zapytał o profesję i kiedy usłyszał, że gospodaruje na roli kazał mu iść do domu.\nNie interesowałem się również polityką i nie mogłem się nadziwić czemu tak wielu młodych chłopaków, aby uniknąć służby wojskowej narażało swoje zdrowie a nawet często życie.\nRok 1962. Drużyna poborowych (czwarty od lewej stoi Tadeusz Ślęk) i “Bałtyk” - autobus produkowany w Koszakinie na licencji czeskiej Korony. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nWracając do Bytomia. W koszarach przebrano nas w mundury polowe z grubsza dopasowane i późnym wieczorem autobusem “Bałtyk” (jest na zdjęciu) oraz kilkoma ciężarówkami przewieziono nas do JW 1601 (19 dt OP) w Gliwicach przy ul. Belojanisa 45 (dziś ul. Gen. Andersa). Tu odbyliśmy szkolenie unitarne. Kompania poborowych liczyła ok. 100 osób. Przysięgę wojskową składaliśmy dnia 30.12.1962 r. w Bytomiu, na Pl. Ernesta Thälmanna (dziś Józefa Piłsudskiego). W mojej Książeczce Wojskowej wygląda to trochę inaczej - 29.10.1962 przybył do JW 1499 na przeszkolenie unitarne, 01.01.1963 przybył do JW 1601.\nSzkolenie na unitarce nie było jakoś bardzo uciążliwe. Ministrem Obrony Narodowej był w tym czasie Marszałek Marian Spychalski. Był to okres świadomej dyscypliny. Szeregowcy, kaprale, kadra żyli w zgodzie po koleżeńsku.\nCiekawostka: Któregoś dnia do Garnizonu Gliwickiego przyjechał Marszałek Marian Spychalski (widzieliśmy go z okien naszego budynku). Wizytował Garnizon Gliwicki. Wysiadł z samochodu, odebrał meldunek od oficera dyżurnego WSW (1 blok od wjazdu) czy też Dowódcy Garnizonu (nie pamiętam) i po krótkiej rozmowie wsiadł do samochodu i pojechał dalej. Garnizon składał się z: 15 Pułku Czołgów, WSW, Wojsk Ochrony Pogranicza, Wojsk Kolejowo-Drogowych stacjonujących w Gliwickie Porcie, i my JW 1601. Mówiło się, że do jednostki 2719 (15 Pułk Czołgów) prawdopodobnie nie dojechał. Nie znosił rosyjskiego dowódcy Pułku Czołgów Charłamowa, znanego z okrucieństwa wobec żołnierzy i wobec kadry.\nLato 1963 r. - obieramy ziemniaki. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nW czasie szkolenia unitarnego, miedzy innymi obieraliśmy w piwnicy pod kuchnią górę ( ponad 200 kg) ziemniaków - często nawet do 23, 24 godziny w nocy. Zdarzało się nie raz, że po obraniu blisko 200 kg. kiedy pozostało “trochę” nieobranych, te drugie zgniatało się butami i mieszało z obierkami. Tak było do dnia kiedy odkryłem przypadkowo w innej piwnicy, uszkodzoną elektryczną obieraczką do ziemniaków. Obejrzałem ją i po otrzymaniu cichego pozwolenia naprawiłem. Odtąd obieranie ziemniaków polegało tylko na oczkowaniu ich. Trzymaliśmy to w tajemnicy w obawie, ze inni ją zepsują. Ale dobre wieści rozniosły się lotem błyskawicy i uproszony uruchamiałem maszynę także dla innych.\nGrudzień 1962 r. - drużyna na kuchni. Od lewej: kpr. Mizera (kucharz), kpr. Jasiu Sojka (kontrolny kuchni), ???, Henryk Henrysiak i Tadeusz Ślęk. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nDziwiło nas dla kogo tyle ziemniaków. Później dowiedzieliśmy się, że “stare wojsko” stacjonowało na dywizjonie technicznym w Toszku w gotowości bojowej i spało w butach - dosłownie. Mieli przedłużoną służbę o 3 miesiące w związku z trwającym kryzysem kubańskim. Wojna atomowa wisiała na przysłowiowym włosku. W końcu panowie Chruszczow i Kennedy się dogadali i emocje trochę opadły. Jednak nie na tyle aby nie oczekiwano od nas, młodych kotów, szybkiego opanowania wiedzy i umiejętności technicznych aby jak najszybciej osiągnąć gotowość bojową. Może właśnie to było powodem, że jeszcze przed przysięgą zawieziono nas na dywizjon techniczny do Toszka. W tym czasie był to obiekt nowy. Budynki, malowane w barwach maskujących. Drewniane konstrukcje zamontowane na ścianach i dachach łamały proste krawędzie. Pokazano nam tzw. potok technologiczny - montaż rakiet. Byłem zafascynowany i zaciekawiony tym wszystkim.\n[ Zobacz również: 1. Śląska Brygada Rakietowa OP m. Bytom. ]\nMuszę tu napisać coś o sobie. Po ukończeniu szkoły elektrycznej w Nisku i praktykach (3 dni nauki i trzy dnia praktyki) w elektrowni w Stalowej Woli (OZET) z dyplomem Czeladnika w kieszeni trafiłem do pracy w elektrowni przyzakładowej Cukrowni w Przeworsku. Później pracowałem w Przedsiębiorstwie Elektryfikacji Rolnictwa. Budowałem linie niskiego i wysokiego napięcia oraz zakładałem instalacje elektryczne w gospodarstwach w ramach powojennej akcji elektryfikacji wsi. To wtedy trafiłem między innymi w Bieszczady. Takiej ilości niewybuchów i różnej amunicji jak tam nigdy nie udało mi się już spotkać. Wykopanie dołu pod słup - a kopało się kilofem, bo nijak inaczej się nie dało, było igraniem ze śmiercią. Wystarczyło kopnąć 2-3 razy i odkryć np. gniazdo pocisków do moździerzy. To był ciekawy czas. Przed powołaniem do wojska pracowałem na posterunku energetycznym w Przeworsku. Piszę to po to by uzasadnić późniejsze moje obowiązki w JW 1601.\nZima 1962/63 Od lewej: Marian Samojednik i Tadeusz Ślęk. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nRok 1963 - Tadeusz Ślęk na warcie. W tle budynek WSW. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nW czasie służby w drugiej grupie (dla zmylenia przeciwnika nie używało się określenia pluton tylko grupa a my chodziliśmy w zielonych mundurach wyjściowych natomiast samochodówka w stalowych). Dowódcami stacji KIPS (z ros.: kontrolno-pomiarowa przewoźna stacja) byli magistrzy inżynierowie elektroniki w stopniach porucznika, Panowie: Gieraga i Zaręba. Po szkole oficerskiej dołączyli do grupy podporucznicy Honza i Wójcik. Na stanowisku tym pracowali również podoficerowie: kaprale zawodowi Panowie Stanisław Łakomy oraz Radzimiński. Służbę czynną stanowili: kapral Benedykt Radkiewicz z Łodzi, kapral Jan Sojka z Chorzowa, st. szeregowy Loster ze Skoczowa, dyplomowany szeregowy Mieczysław Socha z Przemyśla - wszyscy panowie po Szkole Podoficerskiej w Bemowie Piskim (Mieciu zawsze w sobotę bez przepustki, ale za cicha zgodą przełożonych, jechał do żony do Przemyśla i wracał w niedzielę w nocy).\nDo dnia dzisiejszego pamiętam niektóre osoby funkcyjne służące w owym czasie w JW 1601:\nmjr Jan Sobisiak - dowódca dywizjonu (mgr inż. mechaniki precyzyjnej), następcy: mjr Tomaszczak i kpt. Machowski;\nkpt. Chyla - szef sztabu;\nmjr Dyrlaga - szef sztabu;\nmjr Mejsner - z-ca ds. politycznych;\nkpt. Opłatek - d-ca kompanii ochrony;\npor. Ryszard Lachowicz - z-ca d-cy kompanii ochrony;\nkpt. Dzido - d-ca plutonu łączności;\nkpt. Wójtowicz - d-ca plutonu samochodowego;\nplut. Józef Kramski - PKT;\nsierż. Stanisław gołębiowski - ppoż.;\nkpr. Sokołowski - instruktor kulturalno-oświatowy.\nkpt. Jan Kozakiewicz - kwatermistrz;\nkpt. Krupiński - kwatermistrz;\nsierż. Kazimierz Sikora;\nsierż. Woźniak - szef służby mundurowej.\nNa początku stycznia w ramach grupy przeszedłem/awansowałem na motorzystę w elektrowni, której dowódcą był sierżant Ludwik Korbela - uprawnienia energetyczne BHP miałem jeszcze z cywila. Któregoś dnia do elektrowni przyszedł dowódca dywizjonu mjr Sobisiak, fachowo wypytał mnie o obsługę silnika generatora, na który składało się pół silnika diesla czołgu. Kazał mi go również uruchomić, uważnie obserwując czy zrobię to zgodnie z procedurą, po czym oświadczył, że wszystko gra, podziękował i wyszedł. Od tamtego momentu wszystkie naprawy instalacji elektrycznych, suwnic czy oświetlenia należały do mnie. Tak oto “zdobyłem” pierwszą specjalność.\n[ Zobacz również: 19. dywizjon techniczny OP m. Gliwice. ]\n[ Zobacz również: Przeciwlotniczy zestaw rakietowy (PZR) SA–75 Dzwina ]\nPo odejściu starego wojska do cywila szlifowaliśmy do perfekcji montaż rakiet. Obok JW 1601 funkcjonował zakład GWCS (Gliwickie Zakłady Części Samochodowych). Była taka moda, że na początek zmiany o 6.00 i na jej koniec o 14.00 wyła u nich syrena. Zresztą nie tylko u nich. Wyło we wszystkich zakładach, a że to Śląsk, to wyło dobrze.\nPocztówka na XX-lecie Odrodzonego Wojska Polskiego 1943-1963. “Na straży nieba.” - Foto WAF - Józef Fil.\nU nas też wyła syrena ale na alarm. Dzień w dzień, przez miesiąc dopóki nie opanowaliśmy swoich umiejętności do perfekcji. W ramach tego doskonalenia codziennie naszym poczciwym autobusem Bałtyk i kilkoma ciężarówkami pod plandeką jechaliśmy na obiekt w Toszku. Oficerów zabierała sanitarka wprost z mieszkań przy ul. Mikołowskiej. Na miejscu w lesie - uruchomienie poszczególnych stanowisk i montaż rakiet po 7 sztuk na dwóch potokach technologicznych. Montując (na stanowisku nr 4) i podłączając złącze radio-zapalnika musiałem przemierzyć i stwierdzić brak napięcia oraz obchodzić się z tym delikatniej niż z jajem (w którymś momencie, w tajemnicy podana była informacja, że na Okęciu ktoś upuścił na posadzkę radio-zapalnik (?), inicjujący ładunek bojowy. Zginęli żołnierze i zniszczony został hangar).\nPo zmontowaniu 14 rakiet, załadunek na samochody transportowo-załadowcze (STZ) ZIŁ 157 - transport gotowy był do wyjazdu na dywizjon ogniowy. Wtedy dopiero jedliśmy śniadanie i po krótkim odpoczynku przystępowaliśmy do demontażu w kolejności odwrotnej. Rakiety po złożeniu były kompletne. Napełnione paliwem i uzbrojone. Utleniacz znajdował się w zbiorniku STZ i był tankowany dopiero na wyrzutni, na dywizjonie ogniowym.\nRakietę trzeba było rozbroić, zdemontować skrzydła, odłączyć pierwszy stopień. Zbiorniki z paliwa trzeba było opróżnić, wypłukać, zneutralizować i wysuszyć na jedynce. Następnie schować do tary. Tary z drugimi stopniami ustawić przy pomocy suwnic na swoim miejscu. Trudno spekulować (?) czy to przypadek, ale kilka osób, które stykały się z paliwem i utleniaczem zmarły w krótkim czasie na białaczkę.\nCiekawa historia wydarzyła się 1963 r. w czasie kiedy to mieliśmy osiągnąć gotowość bojową nr 1. W styczniu wspomnianego roku zrobiła się dość sroga zima. Śniegu napadało dużo. Na drogach transportowych ujeździła się gruba pokrywa zlodowaciałego śniegu - tak ok. 30 cm. Na niedużej platformie gazik dowoził na czwórkę ładunki bojowe. W którymś momencie zestaw wpadł w poślizg i ładunek wpadł do głębokiego rowu. Ile żeśmy się nakombinowali i nadźwigali to nasze. Ciężkie to, to (napisano na stronie WRiA.PL, że 190 kg.) nieporęczne, śliskie. Aleśmy dali radę. Wytargaliśmy dziada na platformę.\nZima 1962/63, od lewej stoją: Henrysiak, Łakomy i Kubik, na pierwszym planie Tadeusz Ślęk. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nDo koszar na kolację wracaliśmy o 20 godz. Któregoś dnia wracając naszym Bałtykiem do Gliwic zatrzymaliśmy się na końcu kolumny samochodów zakopanych w zaspach na poznańskiej trasie do Pyskowic. Kolumnę stanowiły samochody wiozące ludzi do Zakładów Mechanicznych w Łabędach gdzie produkowano: “wózki dziecięce” i “pralki” o symbolu “T-55”. Dysponentem autobusu był wtedy kpt. Lach. Zaproponował nam aby przepchnąć pierwszy samochód w kolumnie a następne pojadą po jego śladach. Niestety, zachodni, boczny, silny wiatr natychmiast zasypywał koleiny. Przepchnęliśmy do przodu jakieś 30 Starów-25, z ludźmi (nikt z pracowników siedzących w samochodach nam nie pomógł). Kiedy już uwolniliśmy się z zasp, otrzepali i wsiedli do autobusu do drzwi zaczął walić jakiś cywil. Błagał o pomoc. Ugrzązł z rodzącą żoną w samochodzie sto metrów za nami. Co było robić. Za nami stała już nowa kolumna. Trzeba było jego samochód przenieść polem przed kolumnę. Poszło nas kilkunastu. Każdy załapał gdzie mógł i przenieśliśmy auto. A nie było to byle co tylko Warszawa. Do jednostki dotarliśmy ok. 3 rano. Zjedliśmy kolację. Popili zimną kawą i poszli spać. Myśleliśmy, że nam darują i się wyśpimy. Źle myśleliśmy. O 6.00 poderwała nas syrena - jedziemy do lasu. Następnego dnia w jakiejś gazecie ukazała się informacja, że strażacy udzielili pomocy zasypanym na drodze pracownikom z Łabęd. Chłopaki mieli o to żal. Ale tak wtedy było, nie wolno było pisać o wojsku.\nSTAR-66 w warunkach zimowych - za kierownicą szer. Tadeusz Ślęk - zima 1962/1963. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nCodzienne alarmy skończyły się kiedy osiągnęliśmy zdolność do montażu 7 rakiet poniżej 1 godz. na każdym z dwóch potoków technologicznych. Przy ostatniej próbie czasowej był obecny Z-ca Dowódcy Dywizji ds. Technicznych płk Lalik. Pogratulował nam i wszystkich nas wyściskał - tak zdobyłem drugą specjalność.\n[ Zobacz również: Elaboracja rakiet PZR S-75M Wołchow w baterii technicznej dywizjonu ogniowego. ]\nJako motorzysta elektrowni w krótkim czasie zapoznałem się z systemem sieci elektrycznej obiektu. Jakiekolwiek drobne naprawy, ale i te grubsze potrafiłem szybko zlokalizować i usunąć awarię. Nie miałem z tym większego kłopotu i za to zaczęto mnie cenić. Dobra szkoła i późniejsze praktyki oraz praca zawodowa dały mi wystarczające doświadczenie. Ponadto zawsze byłem ciekawy i lubiłem pracować. To przynosiło wymierne efekty. Dawałem sobie radę z agregatem prądotwórczym, kotłownią, studnią głębinową, suwnicami na jedynce (magazyn rakiet), oświetleniem zewnętrznym i w budynkach. Podstawowe zasady budowlanki i stolarki też nie były mi obce. Ale moim zadaniem była jednak przede wszystkim służba wojskowa.\nTak, więc co jakiś czas pełniliśmy służbę wartowniczą zastępując żołnierzy kompanii ochrony, kiedy ci musieli jechać na zaległe przepustki. Pierwsza moja warta wypadła po Bożym Narodzeniu na “kogucie” (wieża wartownicza w jednostce, w lesie toszeckim). Od strony wsi Pisarzowice słychać było śpiewane kolędy. Nuciłem w myślach razem z nimi. Ale nie zawsze było ckliwie. Bywało i śmiesznie.\nW drużynie był taki chłopak o imieniu Edek. Edzio był kierowcą i jeździł tzw. “wodo-lejką”. Po skończonym treningu należało wjechać tyłem do wąskiego garażu. Edzio podjeżdżał, ustawiał się, podciągał do przodu, wrzucał wsteczny bieg i auto powolutku cofało. Wyskakiwał z za kierownicy oglądał z jednej i z drugiej strony czy dobrze idzie, wskakiwał powrotem i parkował w garażu. W którymś momencie Edzio postanowił, że chce do cywila i zaczął głodować. Nic nie jadł przez cały dzień i był to problem dla kadry. Dowódca mjr Sobisiak nie dał jednak za wygraną. Zaglądnął do garażu i do bagażnika jego pojazdu. Okazało się, że Edzio ma w nim zapas suchego chleba oraz wodę w karnistrach. Ale to nie koniec przypadków naszego Edzia. Kiedy przebazowywał się z Olkusza 20. dywizjon techniczny na Pustynię Błędowską w okolice Kluczy, nasza jednostka 1601 obstawiała (zabezpieczała) teren. Po skończonych zajęciach zeszliśmy z posterunków i okazało się, że na zbiórce nie ma Edzia. Wiedziałem, że Edzio stał na następnym posterunku tuż za mną. Idziemy, więc go szukać. Słoneczko ładnie grzało to Edzio powiesił swój PM na sęku (kompletny z magazynkiem i amunicją a jakże) i w najlepsze ucina sobie drzemkę. Zdarzyło się też, ze którejś nocy już w jednostce, w lesie toszeckim idziemy ze zmianą wartowniczą. Zbliżamy się do “koguta” nic. Było zasadą, że stojący na posterunku zapalał reflektor, po czym był zmieniany i szło się dalej. Podchodzimy bliżej nic. Wchodzimy na górę i próbujemy podnieść klapę platformy, ale się nie da. Nie da się, bo Edzio śpi na klapie, żeby mu nikt nie wlazł. Innym razem stojąc na warcie przy bramie, narysował sobie na ziemi szachownice. Rozładował magazynek z PM-u i nabojami grał w warcaby. Tyle o pomysłowym Edziu wracam do opisu służby.\nZima 1963/64 - Tadeusz Ślęk. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nW stopniu st. szeregowego zostałem dowódcą warty i wraz z trzema młodszymi żołnierzami pełniliśmy służbę wartowniczą w Łubiu przy budowie nowego obiektu. Obiektem był schron przeciw-atomowy dla dowództwa Dywizji OPK. Budowa była zlokalizowana w szczerym polu w pewnej odległości od szosy pyskowickiej. Zima rok 1964, siarczysty mróz i zawieja. Małe prowizoryczne pomieszczenie, podszyte wiatrem w nim żelazny piecyk typu “koza”. Jeden wartownik na posterunku w tej mroźnej aurze, drugi czuwający, trzeci odpoczywający i ja dowódca warty. Żal mi było wartownika na mrozie. Zawołałem chłopaka do środka. Posadziłem przy oknie i kazałem pilnować czy ktoś nie jedzie droga np. na kontrolę. Czuwający pilnował piecyka, aby w nim nie zgasło, ale też żeby nie spaliło nas z tą budą. Późno w nocy obserwator zauważył, że na szosie od Pyskowic do Łubia zatrzymał się samochód. Do nas nie był w stanie dojechać, bo nasypało śniegu i na drodze pojawiły się zaspy. Wartownik, bystry chłopak wyskoczył przed bramę reszta cicho sza. Po chwili usłyszałem “Stój! Kto idzie?”. Okazało się, że na kontrolę przyjechał oficer dyżurny kpt. Sokołowski. Uff. Ładnie się wpisał do dziennika warty, pożegnał się i pojechał. A u nas wszystko wróciło do normy. Na drugi dzień, na apelu z rozkazu dowódcy dostaliśmy pochwałę za wzorowe pełnienie warty. Czasami niezasłużenie jest się nagradzanym a innym razem nikt nie dostrzega naszych małych i nie małych osiągnięć. Ot życie.\nJak już wspomniałem, zima w 1964 roku była sroga. Pewnego razu po ZIS-a, który rozwoził wartę, trzeba było wysłać dwa ZIŁ-y 157 z napędem na trzy osie, aby biednego ZIS-a wyholowały na dobra drogę.\nTej samej zimy 1964 roku. Było już po północy, kiedy ogłoszono alarm, znaczy wyjazd do Toszka. Za oknami śnieżyca. My żartujemy, że będziemy pchać przez zaspy naszego Bałtyka, który już grzał silnik. Wchodzi oficer dyżurny, wyznacza kilka osób do obsady poszczególnych stanowisk, reszta z powrotem spać. Wyznaczeni zbiórka na placu alarmowym. Tam czekał na nas podstawiony z Łabęd ACS na gąsienicach (artyleryjski ciągnik samobieżny). Którędy nas wiózł do Toszka tego do dziś nie wiem. Wiem tylko, że pupy nam wytrzęsło potwornie. W Toszku, kiedy ACS odjechał, każdy z nas zajął stanowisko i przekimaliśmy do rana gdzie, kto mógł. Zima nie była nam straszna.\nPo odbyciu służby czynnej, zostałem pracownikiem cywilnym w JW 1601. Oprócz mnie pracowali inni cywile. Byli to Panowie: Matuszewski, z którym utrzymywałem serdeczne kontakty do jego śmierci w wieku 90 lat, oraz panowie: Jaszczuk i Łebek. Do naszych obowiązków należały również remonty np. studni głębinowej czy dachów.\nWychodzimy do cywila 14.10.1964 r. Od lewej: kpt. Gieraga, Marian Samojednik, por. Wójcik, por. Honza i Tadeusz Ślęk. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nWychodzimy do cywila 14.10.1964 r. - od lewej: Koledzy, Faszczowy, Ślęk, Samojednik. Foto: Archiwum T.Ślęka.\nKtóregoś dnia mieliśmy załatać dziury w dachu na budynku nr 1 (magazyn rakiet) i zakonserwować go. Przed budynkiem na placu ustawiliśmy beczkę z lepikiem i młody żołnierz miał pilnować ognia. My pracowaliśmy na dachu. Chłopak chyba za bardzo przejął się pracą palacza, bo w pewnym momencie lepik wykipiał i zapalił się. Młody tak się wystraszył, że zamiast wysypać piaskiem teren wokół beczki wsypał ten piasek do beczki. Ogień bluzgnął jeszcze mocniej. Niedaleko była wartownia a wokół suchy sosnowy las. Wrzasnąłem: dawać gaśnice. Pierwsza gaśnica i nic. Nie działa. Druga i nic, kolejna i nic. Ogień coraz większy, dym czarny na kilkanaście metrów. Z następnymi gaśnicami przybiegli chłopcy z parku samochodówki. Wreszcie, któraś zadziałała. Gasimy ogień. Jest dobrze. Ale tylko przez chwilę. Po wartownię podjechał gazik. Wysiadł z niego chorąży Semik, pierwszy strażak naszej dywizji. Pyta, kto odpowiada za tą robotę. Odparłem, że ja. Chorąży nie wiedział czy jestem żołnierzem czy cywilem, bo byłem rozebrany, tylko w krótkich spodenkach. Zaczął krzyczeć, że zniszczyliśmy tyle gaśnic, że będę musiał za nie zapłacić. Odparłem spokojnie, że zapłacę, jednak zaraz pisze do dowódcy dywizji raport o tym ile gaśnic nie działało. I w tym momencie troszeczkę się zdenerwowałem i kopnąłem leżącą gaśnicę a ta zołza jedna uruchomiła się. Chorąży nie zdążył uskoczyć i w efekcie musiał się postarać o nowy mundur. Koniec końców wszystkie gaśnice rotacyjnie pojechały do przeglądu i konserwacji. Sprawa ucichła a ja nic nie płaciłem. Gdyby nam się wtedy udało “podpalić ten las” to dziś nie pisałbym tego tekstu.\nMiałem tez kilka przygód z naszą samochodówką. Latem wagonami na stacje kolejową w Toszku dostarczany był koks do ogrzewania budynków w zimie. Tak się złożyło, że wyznaczył mnie kwatermistrz za dysponenta, ażeby przypadkiem samochód z koksem nie skręcił na lewo. Po załadowaniu koksu na pakę STARA rozglądam się za moim kierowcą. Patrzę idzie od strony sklepu, prawie na czterech nogach, pijany jak bela. Rany, nie może prowadzić! Wsadziłem go do szoferki z prawej strony gdzie natychmiast usnął. Sam usiadłem za kierownicą i bez problemu podstawiłem wóz do rozładunku pod kotłownią w jednostce. Z jazdą nie było problemów, bo umiałem już jeździć różnymi pojazdami. Zdarzało się, bowiem, że pomagałem chłopakom z samochodówki przy naprawach instalacji elektrycznej, naprawiałem prądnice, rozruszniki i dzięki temu jeździłem popołudniami po parku samochodowym różnymi pojazdami. Ta umiejętność się przydała. Tylko, że w tym czasie nie miałem jeszcze prawa jazdy na ten typ pojazdów. Miałem motocyklowe, ale wiedziałem, że na drodze milicja nie zatrzyma wojskowej ciężarówki. Dopiec mi mogli tylko ci w WSW, ale liczyłem na trochę szczęścia. I szczęście mi dopisało.\nAle koks przychodził również zimą. W takim właśnie czasie znów woziliśmy koks samochodami. Tym razem miałem do dyspozycji kilka wozów typu LUBLIN (“na licencji radzieckiej” Gaz). Po załadowaniu samochodów jadąc do jednostki postanowiłem wejść z chłopakami na chwilę do gospody napić się herbaty i trochę ogrzać. Zostawiliśmy GAZ-y z koksem na ulicy Lenina w Toszku przed Domen Książki. W gospodzie wypiliśmy herbatę, wychodzimy a tu nie ma jednego GAZ-a z koksem. Ktoś go świsnął. O cholera, co robić? Rozpytujemy ludzi. Sprzedawca z Kiosku RUCH-u Pan Pycia powiedział nam, że do auta wsiadło jakiś dwóch i odjechali chyba w stronę Opola. Nie ma wyjścia. Jadę na pocztę, dzwonię do jednostki, do szefa sztabu mjr. Dyragi i melduję o sprawie. Usłyszałem: - Nie przejmuj się jedź z resztą do jednostki. Tak też zrobiliśmy. Wjeżdżamy na teren jednostki a tu tuż za bramą czeka już na nas szef samochodówki mjr Wójtowicz. Wysiadłem z auta i mówię jak jest:\n- Panie majorze, ktoś w Toszku ukradł auto z koksem. Major na to:\n- Tak wziąłeś ludzi na wódkę zamiast auta pilnować.\n- Panie majorze piliśmy tylko gorącą herbatę a nie wódkę.- Odpowiadam.\nWszyscy po kolei chuchamy.\n- Co było dalej - pyta major. Ja na to:\n- Zawiadomiłem dowódcę i teraz WSW Gliwic i Opola szukają auta.\nPo tych słowach major zbladł i natychmiast pobiegł do telefonu odkręcać sprawę poszukiwań samochodu z koksem. Okazało się, że będąc w Toszku razem z sierżantem Carskim, sądząc, że jesteśmy na wódce postanowili zrobić nam kawał i to oni gwizdnęli nam auto. Sierżant Carski podobno proponował, aby zabrać auto, ukryć się gdzieś w pobliżu i zobaczyć, co zrobimy. Major nie posłuchał i zabrał wóz do jednostki. Dostał za to “o.p.r” od szefa i długo nie mógł na mnie patrzeć.


Jarosław Kaczyński ma "tajemniczą opiekunkę". Prezes PiS przechodzi rehabilitację | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nUZ 10.12.2019 07:50\nJarosław Kaczyński dochodzi o siebie po zabiegu wszczepienia endoprotezy. "Super Express" informuje, że prezesem PiS zajmuje się teraz cała rzesza ludzi, w tym "tajemnicza" kobieta, która pełni rolę jego opiekunki.\nPrezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński trafił do szpitala w podwarszawskim Otwocku w poniedziałek 2 grudnia. Przeszedł tam zabieg wszczepienia endoprotezy stawu kolanowego. Niedługo po operacji wicemarszałek Sejmu Małgorzata Gosiewska poinformowała, że wszystko idzie w dobrym kierunku, a Jarosław Kaczyński szybko wróci do pracy.\n>>> Nowicka: Biejat jest matką dwójki dzieci. Wiemy, jak wygląda rodzina Kaczyńskiego\n"Tajemnicza opiekunka" w domu Jarosława Kaczyńskiego. Prezes PiS "jest w dobrej formie"\nJarosław Kaczyński dochodzi do siebie w domu. Jego rehabilitacja ma potrwać kilka tygodni. Parę dni po zabiegu "Super Express" ujawnił, że prezes PiS przyjmuje silne leki przeciwbólowe.\n"To kolano go jeszcze mocno boli. Nie chcemy, żeby cierpiał. Najgorsze było 48 godzin po operacji" - mówił dziennikowi poseł PiS, który chciał zachować anonimowość.\nTeraz pojawiło się więcej szczegółów na temat sytuacji w domu Jarosława Kaczyńskiego. "Super Express" informuje, że prezesowi PiS pomaga sztab ludzi. Jedną z osób, które się o niego troszczą, jest "tajemnicza opiekunka", która odciąża go w codziennych sprawach.\n"Jarosław Kaczyński czuje się dobrze, jest w dobrej formie, choć wiadomo, że operacja kolana i ciężka rehabilitacja, jaką musi przejść, trochę go irytują" - powiedział anonimowy informator "SE".\nPan prezes dochodzi do siebie w domu..Doprawdy? To znaczy do prawdy? Ochrona zdrowia w Polsce najlepsza na świecie. Rehabilitantka przy każdym łóżku. Brawo PiS!\nSkończy jak Stalin na podłodze, w kałuży własnego moczu, a przydupasy raz będą wychwalali zasługi dyktatorka, a raz hejtowali w zależności od tego czy jeszcze łypnie okiem czy nie.\nCzy tajemnicza opiekunka zostawia w przedpokoju kosę ?\nNa pewno tajemnicza opiekunka ma na imię Janina a nazwisko zaczyna się na literę G :)\nCiekawe czy endoproteza odrzuci prezesa?\nA za opiekunkę nie płaci oczywiście Kanalia, tylko PIS (z naszych podatków).\nCiezka rechabilitacja, ludzie nie przesadzajcie, jestem starszy od Kaczynskiego. Mam 2 endoprotezy kolan, ale zaden lekarz nie mowil ze bedr mial ciezka rehabilitacje. Odwrotnie 48 godz üo operacjach musialem juz chodzic. A rehabilitacja to wiecej niz zabawy ruchowe, i cwiczenia na przyrzadach gimnastycznych 21 dni i fertig.\nNie uzalajcie sie do cholery nad Kaczynskim wiele ludzi to przechodzilo, i przechodzi. A wy od tygodnia tylko Kaczynski , Kaczynski. Jak by to byl np prinz Karol.\nto pani kostucha\nJak "opiekunka" zostanie w podzięce wsadzona do rady nadzorczej PKO, Orlenu i PZU to nie da się już jej ukryć :))


Batory jak Titanic | Dziennik Związkowy\nPodróż Danuty Eriksen jeszcze zanim Batory wypłynął z Gdyni, już miała posmak sensacji. Ale to, co czekało pasażerów na oceanie, otarło się o scenariusz Titanica.\nBył 13 kwietnia 1967 roku. Wypływaliśmy z Gdyni i tam pojawił się już pierwszy problem. Statek wypłynął z 2–3-godzinnym opóźnieniem, bo na pokład weszła milicja, by aresztować mężczyznę, który – jak się później dowiedzieliśmy – dokonał jakichś szwindli na stacji benzynowej i chcąc uniknąć odpowiedzialności, próbował zbiec do Ameryki. Widzieliśmy z pokładu, jak w asyście wojska i policji ze statku wyprowadzano mężczyznę chyba w kajdankach i jego pootwierane walizki.\nNa jedno opóźnienie nałożyło się drugie. Gdy bowiem przybyliśmy do Kopenhagi, spowiła nas gęsta mgła. Nie udało się jednostce wejść od razu do portu, więc staliśmy na redzie. Była godzina 6, gdy na pokład wszedł pilot, który miał pomóc nam w wejściu do portu. Statek ruszył. Byłam akurat na pokładzie, gdy naraz z mgły wyłonił się nieznany statek, który przeciął nam drogę. Nasza duża jednostka uderzyła go w bok. Ten statek był niższy i mniejszy, ale zaczepił o naszą kotwicę i ją uszkodził. Uszkodził się bęben kotwiczny oraz górna część bariery na lewym pokładzie. Powiedziano nam, że to fiński statek, który na pokładzie miał samochody, i część z nich podobno spadła do morza. Jednostka ta tylko poważnie się zatrzęsła i tak jak nagle się pojawiła, tak nagle we mgle zniknęła nam z oczu. Część pasażerów wzięła udział w wycieczce autokarowej po Kopenhadze, a w tym czasie statek został poddany naprawie. Znów wypłynęliśmy z opóźnieniem.\nJeszcze w Gdyni na dworcu morskim była pokazana cała trasa, jaką Batory miał płynąć. Mieliśmy więc możliwość porównania. Ponieważ mieliśmy opóźnienie, zamiast płynąć dużym łukiem do Labradoru, kapitan postanowił popłynąć dalej na północ i ten łuk nieco zmniejszyć. Wyglądało więc, że trasa się nieco skurczyła. Następny postój miał być w Southampton w Anglii, ale już nie wpłynęliśmy do portu. Statek dobrał pasażerów, ale wszyscy byli dowożeni na pokład łodziami. Nocą zaś promami dostarczano do statku samochody. Dzieci spały w kabinie, więc wyszłam na pokład, by obserwować tę nocną operację. Nawet o tym wcześniej nie wiedziałam, ale tuż nad wodą było boczne otwarcie, którym ładowano samochody, bagaże i także ludzi.\nKapitan osobiście z bronią musiał schodzić na dolny pokład, by zapobiec groźbie paniki wśród pasażerów. Ostrzegał, że prawo obowiązujące na statku zezwala, by strzelać do wszystkich wzbudzających panikę\nLedwo ruszyliśmy w dalszą drogę, a w bliskiej odległości drogę przeciął nam inny statek – wyższy i większy od naszego. Praktycznie zobaczyliśmy tylko jego cień, ale dało się zauważyć, że mostek kapitański był wyżej niż na naszej jednostce. Te i inne szczegóły tamtego rejsu znam od zaprzyjaźnionego oficera, który mi wszystko niemal na bieżąco wyjaśniał. Oficer ten dokładnie odpowiadał na moje pytania, wiedząc, że ma do czynienia z osobą wykształconą w kierunku mechanicznym, która zrozumie wszystkie szczegóły techniczne związane ze statkiem. Od niego wiem, że tylko szybkiej orientacji kapitana Jerzego Pszennego – który zarządził „całą w tył”, a tamten statek przypuszczalnie „całą w przód” – zawdzięczamy, że obie jednostki minęły się bardzo blisko i nie doszło do tragicznej w skutkach kolizji.\nPóźniej, jeszcze na Morzu Północnym, wpadliśmy w gwałtowną burzę, więc trochę ludzi się pochorowało. Tymczasem Atlantyk był bardzo spokojny i początkowo nic nie zapowiadało trudności, o których dopiero mieliśmy się przekonać. Gdy dopływaliśmy do Labradoru, powiedziano nam, że będziemy płynąć północną stroną gór lodowych i będziemy je mijać po lewej stronie. Tymczasem gdy zbliżyliśmy się do Labradoru, okazało się, że góry lodowe były już po obu stronach. Co więcej, po obu stronach burty mieliśmy dryfującą krę lodową. Było jej tyle, że górne warstwy kry wychodziły nawet ponad pokład. Statek prawie nie płynął. Miałam takie wrażenie, jakby wóz na żelaznych kołach jechał po kocich łbach. Siedząc przy obiedzie przy stoliku dyskutowaliśmy nawet, którą ze ścian statku kra rozbije jako pierwszą. Kra towarzyszyła naszemu statkowi już cały dzień. Wiedzieliśmy, że w razie gdyby coś się stało, to przez tę krę nie dopłynie do nas żaden statek. Nie da się też spuścić żadnej łodzi ratunkowej. Zdawaliśmy sobie sprawę, że statek porusza się w żółwim tempie. Wszędzie dookoła kra, a za nami sunęła się tylko taka mała smużka wody. Byliśmy już chyba blisko miejsca, gdzie zatonął Titanic…\nTymczasem nadszedł wieczór kapitański. Piękna zabawa na specjalnej sali, orkiestra gra, pasażerowie się bawią. Siedziałam przy stole akurat na wprost stołu, przy którym siedział kapitan Pszenny i oficerowie. Było już dobrze po północy, gdy wszedł wachtowy w pelerynie i zasalutował. Z nikim nie rozmawiał. Zaraz wyszedł, a za nim jeden z oficerów. Wrócił, coś powiedział do innych siedzących przy stole i oficerowie zaczęli pojedynczo wychodzić. W ciągu 10 minut stół całkowicie opustoszał. Pewnie nie byłam jedyną osobą, która zauważyłam, że statek dostaje przechyłu. Szczególnie podczas tańca dało się odczuć, że podłoga nie była równa. Nawet do sąsiada przy stole rzuciłam zdawkową uwagę, że chyba musimy mieć w burcie dziurę i woda wdziera się do środka. Statek wyraźnie przechylał się na jedną stronę. Dosłownie za chwilę wyszli do nas wszyscy kelnerzy, którzy zaczęli podnosić znajdujące się na stołach obręcze, które miały zapobiec spadaniu kieliszków i naczyń ze stołów. Orkiestra grała dalej, a wodzirej zapewniał, że nic się nie dzieje i zachęcał do dalszej zabawy. Nikt z sali nie wychodził, wszyscy bawili się w najlepsze. Bal kapitański trwał.\nByło już gdzieś po pierwszej w nocy, gdy powiedziałam swoim współpasażerom przy stoliku, że udam się do kabiny, by zobaczyć co się dzieje, bo przecież w kajucie zostawiłam dzieci. Po wejściu do kabiny od razu usłyszałam pracę pompy. Wyraźnie było słychać, ze urządzenie wylewa wodę na zewnątrz. Wyjrzałam przez okno i na prawo ode mnie, nie więcej niż dwa metry od mojego okna, dojrzałam jak wylewa się woda. Widziałam, jak woda bryzga w dużych ilościach. Już wcześniej idąc korytarzem, widzieliśmy zamocowane liny, których należało się kurczowo trzymać, bo nie dało się normalnie iść. Wróciłam jeszcze na salę, by zobaczyć co się dzieje, ale ludzie już zaczęli powoli wychodzić, bo tańczyć się nie dało. Załoga ze swej strony zapewniała, że wszystko w porządku, wszystko znajduje się pod kontrolą i spokojnie można udać się na spoczynek. Wróciłam więc do sypialni z poczuciem, że i tak nic nie mogę niczemu zaradzić. Co będzie, to będzie. Gdy położyłam się do spania, wciąż musiałam odpychać się nogami od ściany, bo zsuwałam się na jedną stronę. Jakoś w końcu usnęłam. Jednak w nocy się obudziłam, bo coś mnie ugniatało w głowę. Wciąż się odsuwałam, bo przyciskało mi głowę do łóżka.\nObudziłam się wcześnie rano. Zabrałam dzieci i poszliśmy na pokład. Przechył statku na lewą stronę był jeszcze większy niż w nocy. Cała załoga zachowywała się wciąż tak, jakby się nic nie stało. Śniadanie podano o oznaczonej godzinie. Wyglądało na to, że nic się nie dzieje, ale statek był już po prawej stronie osznurowany. Gdy już znaleźliśmy się na czystej wodzie, bez kry, widzieliśmy, jak pod wodę w pobliżu powstałej dziury kilkakrotnie schodził nurek. Dopiero wtedy okazało się, że mamy trzy dziury, do których przyłożono od wewnątrz ołowiane blaszki przyssawkowe. W ten sposób próbowano powstrzymać napływ wody do środka. I tak bardzo pomału płynęliśmy w stronę Quebecu. Poszłam na tył zobaczyć co się dzieje i nie uszło mojej uwadze, że pracuje tylko jedna śruba. Na pokład wszedł pilot, który pomógł nam dopłynąć do Quebecu. Powiedziano nam wtedy, że to koniec podróży i dalej do Montrealu transatlantyk już nie popłynie. Obiecano, że do Stanów Zjednoczonych zostaniemy dowiezieni pociągami.\nDopiero teraz poznany jeszcze w Gdyni oficer wyjaśnił mimo drobiazgowo, że używany w żegludze radar kry nie wykrywa i statek zupełnie przypadkowo dostał się w pole spiętrzonej, pływającej kry. Do tego otarliśmy się o górę lodową. Wprawdzie niezbyt dużą, ale to wystarczyło, by w burcie powstały trzy niebezpieczne dziury. Problem był w tym, że podczas remontu w Polsce na Batorym zamontowano cementową ścianę, która ważyła wiele ton. W Kopenhadze załadowano mąkę ziemniaczaną dla Kanady. Ten ładunek umieszczono z prawej strony statku. Obok znajdowały się tez bagaże części pasażerów. Pierwszy napływ wody okazał się tak silny, że pompy nie mogły tej ilości wody wypompować. Pompowały wprawdzie na bieżąco, ale to, co dostało się do środka, już tam zostało. Po jakimś czasie mąka ziemniaczana rozmokła i pozatykała pompy. Statek miał tylko jedną wysokowydajną pompę, do której zaczęło brakować paliwa. Załoga zmuszona była ściągać benzynę ze wszystkich obecnych w ładowni samochodów. Udało się też przetkać zapchane mąką pozostałe pompy i w ten sposób udało się nam dotrzeć do rzeki św. Wawrzyńca.\nPilotowi, który wszedł na pokład, kapitan ujawnił, że statek płynie tak wolno, ponieważ nie pracuje jedna śruba. – Ale macie przód zanurzony – zauważył pilot. – Tak, bo jesteśmy napompowani wodą. Płyniemy tak już trzeci dzień, a na pokładzie mamy 2,5 tys. ludzi – brzmiała zdawkowa odpowiedź kapitana. Pilot nakazał wysłać sygnał SOS do wszystkich pobliskich portów, ale pomoc nie była konieczna. Dopłynęliśmy o własnych siłach. Kapitan Pszenny nie powiedział też – o czym dowiedziałam się od wspomnianego oficera – że w czasie kryzysu na górnych pokładach panował spokój, jednak osobiście z bronią musiał schodzić na dolny pokład, by zapobiec groźbie paniki wśród pasażerów. Ostrzegał, że prawo obowiązujące na statku zezwala, by strzelać do wszystkich wzbudzających panikę. Na szczęście nigdy do tego nie doszło.\nInformacje o tym rejsie ujrzały światło dzienne w polskich mediach dopiero wiele lat później.\nTags:\tbatory, Gdynia, podróż, Titanic, wspomnienia\nKate 6 lutego, 2016, 19:29\nNa zdjęciu gdzie p. Danuta jest pierwsza z lewej – moja mama piersza z prawej i odwrotnie – tam gdzie p. Danuta pierwsza z prawej, moja mama pierwsza z lewej. Zabawne


MAESTRO - „Intermezzo“ - płytowy debiut Anity Maszczyk\n„Intermezzo“ - płytowy debiut Anity Maszczyk\nOpublikowano: niedziela, 26, luty 2012 10:01\nTa młoda śpiewaczka od kilku lat należy do grona najbardziej rozpoznawalnych śpiewaczek Gliwickiego Teatru Muzycznego. Jedną z jej popisowych kreacji jest Adela w Zemście nietoperza, którą w 1999 roku debiutowała na scenie. Później śpiewała ją nie tylko na scenie macierzystego teatru, ale również w Operze Krakowskiej, Operze Nova w Bydgoszczy, Teatrze Muzycznym w Lublinie. Oczywiście ma w repertuarze większość ważnych ról w klasycznej operetce, by wymienić Hannę Glawari w Wesołej wdówce, tytułową Hrabinę Maricę w operetce Kalmana, Eurydykę w Orfeuszu w piekle Offenbacha, Anastazję w Księżniczce czardasza Kalmana czy Krysię w Ptaszniku z Tyrolu Zellera.\nGra i śpiewa role musicalowe, była pierwszą Laurey w polskiej prapremierze Oklahomy Rodgersa, Ireną Molloy w Hello, Dolly Hermana. Jest też śpiewaczką usiłującą z powodzeniem sięgać po partie operowe. Odnosiła sukcesy jako Rozyna w Cyruliku sewilskim Rossiniego, Frasquita w Carmen Bizeta. Można więc powiedzieć, że stara się być śpiewaczką wszechstronną, z tym że jednak operetka zajmuje w jej artystycznych pasjach zdecydowanie najwięcej miejsca.\nTen układ repertuaru znalazł odbicie w jej najnowszej płycie CD. Na początek dwie mało znane, ale efektowne, arie operowe. Słynne bolero Eleny „Merce, dilette amiche” z V aktu Nieszporów sycylijskich Verdiego, następnie „O luce di quest’anima” z I aktu Lindy di Chamonix Donizettiego. Obie stawiają wykonawczyni wysokie wymagania techniczne i wyrazowe z czym pani Anita dobrze sobie radzi i to nie tylko w sposobie prowadzenia frazy, realizacji koloraturowych ozdobników, ale też w swobodzie emisji głosu. Jednak zasadniczą część płyty stanowią znane arie operetkowe z kupletami Adeli z Zemsty na czele. Jest słynna „Wilia” z Wdówki, znana „Tangolita” z Balu w Savoy’u i lubiana „Miłość, to niebo na ziemi” z Paganiniego. Operetkowe fragmenty uzupełniają pieśni Alabiewa (Słowik), dell Aqua (Jaskółka), Grothe (Czardasz). Do tego aria Kunegundy z Candide Bernsteina i wokalna wersja Walca Des-dur op. 64 nr 1 Chopina. Jednym słowem mamy w tym nagraniu do czynienia z różnorodnością stylów i epok. Wszystko to śpiewane z dużą muzyczną kulturą, bezpretensjonalnym wdziękiem oraz właściwą ekspresją. Przyznać należy, że jej srebrzyście brzmiącego sopranu o ciepłej nasyconej barwie słucha się z prawdziwą przyjemnością. Uznanie budzi sprawność techniczna pozwalająca na prowadzenie głosu z należytą swobodą w karkołomnych pasażach koloraturowych, a tych w prezentowanych ariach nie brakuje.\nZ równą przyjemnością słucha się Sinfonietty Bydgoskiej prowadzonej finezyjną batutą Macieja Niesiołowskiego, który jest wytrawnym akompaniatorem i potrafi zadbać by prezentowane fragmenty miały właściwy klimat, a gdzie trzeba operetkową lekkość i wdzięk.