pless.pl: [WIDEO i ZDJĘCIA] Debata o przyszłości szpitala w Pszczynie - Pszczyna\nWe wtorek o godzinie 15.00 w starostwie powiatowym rozpoczęła się debata na temat współpracy przy partycypacji w kosztach utrzymania pszczyńskiego szpitala. Na spotkanie zarząd powiatu pszczyńskiego zaprosił radnych z ośmiu gmin oraz radnych powiatowych. Samorządowa debata na temat przyszłości pszczyńskiego szpitala odbyła się w sali sesyjnej pszczyńskiego Starostwa Powiatowego. Przybyli na nią samorządowcy wszystkich zainteresowanych gmin. Pojawili się wójtowie gmin Miedźna oraz Bestwina, a także radni pozostałych jednostek samorządu terytorialnego.\nNiemal 100 samorządowców ze wszystkich zaproszonych do współpracy gmin wzięło udział w debacie samorządowej poświęconej przyszłości pszczyńskiego szpitala. Nikt pomocy nie odmówił. Otwarta pozostaje kwestia wysokości środków, które zdecydują się przekazać gminy oraz formy, w jakiej udzielą wsparcia.\nDebatę moderował przewodniczący Rady Powiatu, Paweł Sadza, który na wstępie podkreślił, że to historyczne wydarzenie, bo po raz pierwszy mają okazję spotkać się radni wszystkich gmin powiatu pszczyńskiego oraz radni gminy Czechowice-Dziedzice i Bestwina. Zauważył, że w myśl ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o samorządzie powiatowym, samorządy są wezwane do współpracy.\nW sali sesyjnej Starostwa Powiatowego zasiadło ponad 90 osób - radni rad miejskich w Pszczynie oraz w Czechowicach-Dziedzicach, radni rad gmin w Pawłowicach, Suszcu, Goczałkowicach-Zdroju, Miedźnej, Kobiórze oraz Bestwinie, a także radni powiatowi oraz przedstawiciele władz samorządów. Kilka tygodni temu Zarząd Powiatu Pszczyńskiego zaprosił osim gmin, których mieszkańcy najczęściej korzystają z pomocy Szpitala Powiatowego w Pszczynie do współpracy i samorządowego sojuszu na rzecz placówki. Propozycja współpracy opiera się na przystąpieniu gmin do samorządowej spółki, prowadzącej szpital i wspólnego wspierania bieżącej działalności szpitala, na którą nie wystarczają środki z kontraktu NFZ. Dopłaty zostały wyliczone na podstawie możliwości finansowych każdej z gmin. Większość udziałów i zobowiązań pozostanie po stronie powiatu pszczyńskiego.\nDebata nt. współpracy przy partycypacji w kosztach utrzymania pszczyńskiego szpitala - 08.10.2019 · fot. Oskar Piecuch / pless.pl\nKoncepcję przetrwania szpitala i jego rozwoju przedstawił dyrektor placówki, dr n. med. Marcin Leśniewski. - Po co potrzebny jest szpital na obszarze, na którym obejmujemy opieką ok. 150 tys. osób - 110 tys. mieszkańców powiatu pszczyńskiego i kilkadziesiąt tys. mieszkańców północnych krańców powiatu bielskiego? Potrzebny jest przede wszystkim po to, by zapewnić bezpieczeństwo, zabezpieczyć usługi medyczne, których nie da się wykonać w gabinetach podstawowej opieki zdrowotnej czy ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Doświadczenia nasze sprzed półtorej roku, kiedy szpital nie istniał, to było kilka trudnych tygodni dla nas medyków, jak i naszych pacjentów - mówił Marcin Leśniewski.\nW ostatnich miesiącach Szpital Powiatowy w Pszczynie uzyskał możliwość prowadzenia staży podyplomowych dla absolwentów studiów lekarskich oraz staży rezydenckich dla specjalizujących się lekarzy, dzięki czemu w placówce pojawiają się pierwsi młodzi lekarze, którzy będą mogli zasilić kadrowo ośrodki zdrowia w okolicznych miejscowościach. Dyrektor odkreślał także, że kryzys w ochronie zdrowia dopiero nadejdzie i będzie związany z pogłębiającym się brakiem personelu. Mówił także o koncepcji rozwoju placówki. Daleko posunięte są działania zmierzające do powołania szkoły medycznej, na terenach szpitalnych mogłaby zostać zlokalizowana firma biotechnologiczna lub farmaceutyczna, która współpracowałaby ze szpitalem. - Synergia jest tym słowem, które odnosi się do koncepcji funkcjonowania szpitala. Samorządowa spółka, coś absolutnie nowatorskiego, pozwoli nie tylko uratować szpital przed czymś, co czeka wiele okolicznych placówek, ale również pozwoli mu się rozwijać - mówił dyrektor Leśniewski.\nWażne są także uwarunkowania samorządowe. - To początek rozmowy na temat szpitala w Pszczynie, który ma 13 miesięcy, ponieważ jest przez NFZ traktowany jako nowa jednostka. Według raportu z badania sytuacji finansowej szpitali powiatowych przygotowanego przez ekspertów Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie spośród 118 badanych szpitali powiatowych, stratę wykazuje 108, a tempo ich zadłużania jest zatrważające - mówiła Barbara Bandoła, starosta pszczyński.\nW I półroczu 2019 roku zostało zlikwidowanych 2569 łóżek w szpitalach, w tym w województwie śląskim 870.\n- Powiat od rozpoczęcia w 2018 roku starań o przywrócenie kontraktu dla szpitala przeznaczył 6 mln zł na dopłaty do spółki prowadzącej szpital. Ponad 18 tys. osób przez ten rok uzyskało pomoc w placówce. Tylko w 2019 roku powiat przeznaczył na ochronę zdrowia ponad 5 mln zł, natomiast na remonty, inwestycje oraz zakup sprzętu i wyposażenia 2,3 mln zł, a w bieżącym roku na dopłaty do bieżącej działalności szpitala oraz spłatę zadłużenia sprzed dzierżawy szpitala przeznaczono 3,9 mln zł. Szpital Powiatowy w Pszczynie nie jest zadłużony dzięki temu, że powiat wykonuje dopłaty. Powiat zrobił niesamowity wysiłek i dług poprzedniego szpitala w wysokości prawie 30 mln zł spłacił. Pozostała kwota 3,6 mln zł dla ZUS-u, rozłożona na raty, którą za trzy lata spłacimy. I te zobowiązania nie ciążą na Szpitalu Powiatowym w Pszczynie, płaci je powiat przez SP ZOZ - mówiła starosta Barbara Bandoła i prosiła, by popatrzeć na to zaproszenie, jak na propozycję i możliwość.\n- Szpitale powiatowe ciążą na powiatach - to naszym zadaniem jest prowadzić szpital. Ale nie jest zadaniem powiatu płacenie za świadczenia udzielane w szpitalu. Świadczenia są niedoszacowane, w tym jest kłopot - mówiła Barbara Bandoła.\nJózef Koczar, radca prawny przedstawił możliwości prawne wsparcia bieżącej działalności szpitala, m.in. kosztów leków, materiałów opatrunkowych, nośników energii czy bieżących remontów pomieszczeń. Formy wsparcia są dwie - nabycie udziałów w spółce prowadzącej szpital lub przekazanie pomocy finansowej dla powiatu. Remonty budynku pozostaną po stronie powiatu.\n- Samorządy są szansą na rozwój tej placówki. Niedoszacowanie procedur jest faktem w całej Polsce. Topniejąca kadra medyczna, powoduje z tygodnia na tydzień likwidację kolejnej ilości łóżek. Dziś współpraca może nabrać zupełnie innego wymiaru. Takie spółki, związki międzygminne są bardzo popularną formą współpracy samorządów. Stoimy przed kwestią otwarcia się na to, czym jest prawdziwa współpraca, nie dla zasady, ale dla przetrwania i dla rozwoju tego, co jest najważniejsze na naszej ziemi - opieki medycznej, której wszyscy potrzebujemy - mówił Paweł Sadza, otwierając dyskusję.\n- Dzisiaj chyba wszyscy doszliśmy do tego, że trzeba pomóc, ale nie tylko gmina Pszczyna, ale wszystkie gminy, które korzystają z tego szpitala. Chyba w postaci dotacji celowej. O wysokości jeszcze nie rozmawialiśmy - mówił Leszek Szczotka, przewodniczący Rady Miejskiej w Pszczynie.\nJan Słoninka, wójt gminy Miedźna podkreślił, że szpital jest niezbędny dla funkcjonowania mieszkańców. - Borykamy się z własnymi problemami i najważniejsza jest współpraca, żeby te problemy rozwiązywać. Gdyby nie 17 mln zł zwrotu dla podmiotu górniczego, które ciążą na gminie Miedźna, nie zawahałbym się ani chwili. Bez zastanowienia deklarowałbym szeroką pomoc dla nas wszystkich, bo ten temat dotyczy nas wszystkich. Jeżeli będziemy mieć te pieniądze, zrobimy wszystko, żeby w taki czy inny sposób wpłynęły do państwa - mówił Jan Słoninka.\nGmina Suszec już teraz zadeklarowała współpracę. - Zawsze wspieraliśmy szpital i dalej wspierać będziemy. To nie jest nasz wspólny problem, to jest nasze wspólne zadanie. Często zadawane jest pytanie, czy tylko my, czy inni również współfinansują działalność szpitala? I łatwiej jest nam podejmować takie decyzje, jeżeli podejdziemy do tego wspólnie - mówił Szymon Sekta, przewodniczący Rady Gminy podkreślając, że samorządowcy z Suszca podejmą starania, by środki na bieżącą działalność szpitala znalazły się w przyszłorocznym budżecie.\nDamian Żelazny, przewodniczący Rady Miejskiej w Czechowicach-Dziedzicach podkreślał, że dbałość o zdrowie mieszkańców to m.in. rola samorządowców. - Wiemy, że mieszkańcy gminy Czechowice-Dziedzice byli, są i będą pacjentami szpitala w Pszczynie. Jest mi dzisiaj trudno jednoznacznie zadeklarować nasz udział, ponieważ jesteśmy gminą należącą do innego powiatu, a w tym powiecie również są potrzebne środki finansowe na wsparcie szpitala dziecięcego czy onkologicznego. Deklaruję, że informacje z dzisiejszego spotkania przedstawimy na najbliższym spotkaniu z radnymi - mówił.\nGłos zabrał także wójt gminy Bestwina. - Mając umocowanie radnych, chciałbym zadeklarować, że analogicznie, jak wspieramy inne placówki medyczne, deklarujemy wsparcie jeżeli chodzi o potrzeby szpitala w Pszczynie, jako dotację celową na zakupy czy inwestycje. Na współpracę jesteśmy otwarci - deklarował wójt Artur Beniowski.\n- Jako radni Goczałkowic, nie podjęliśmy jeszcze decyzji, analizowaliśmy propozycję. Z naszej strony nie ma pytania, czy? Jest pytanie, jak i ile? - mówił Michał Czernek, radny Rady Gminy Goczałkowice-Zdrój.\nGłos w dyskusji zabrali także: wiceprzewodniczący Rady Gminy Miedźna, Adam Wojtala, wiceprzewodniczący Rady Powiatu, Krystian Szostak oraz radna powiatowa Bogumiła Boba.\nDyrektor szpitala podkreślił, że jest pod wrażeniem dla zrozumienia problemu. - Państwa wsparcie, nawet najmniejsze, jest warunkiem absolutnie koniecznym, żeby szpital przetrwał. Zaproszenie do spółki jest potraktowaniem samorządów w sposób podmiotowy, a nie przedmiotowy. My medycy chcemy, żebyście mieli prawdziwy podmiotowy wpływ na funkcjonowanie tego szpitala. Nie chodzi tylko o wyciąganie ręki i prośbę o ratunek. Chodzi o koncepcję rozwoju, zachowania naszego - mieszkańców bezpieczeństwa i postawienie gmin w roli właściciela szpitala, który ma wpływ na jego funkcjonowanie, jego zarządzanie i rozwój - mówił Marcin Leśniewski.\nStarosta podkreśliła, że w prośbie o pomoc dla szpitala chodzi o bieżącą działalność szpitala, która jest niedoszacowana. - Dlaczego w naszej propozycji nie wzięliśmy pod uwagę ilości pacjentów, którzy leczą się w szpitalu z terenu danej gminy? Bo to bardzo duża zmienna i trudno do niej się odnieść. Poza tym stosunek ilości pacjentów do możliwości finansowych samorządów byłby niewspółmierny. Dlatego wzięliśmy pod uwagę możliwości finansowe. Jesteśmy otwarci na rozmowę o szczegółach w każdej gminie. Dziękuję za gotowość do rozmowy, za każdą życzliwość i deklarację - podkreślała Barbara Bandoła.\n- Mamy wizję, ludzi, możliwości, chęci. Pozostaje nam wszystkim stworzyć zespół - zakończył przewodniczący Rady Powiatu, Paweł Sadza.\nPrzedstawiciele powiatu poprosili przewodniczących rad gmin o przesłanie do 30 listopada odpowiedzi na pytanie, czy jest możliwe ujęcie w projekcie budżetu gminy na 2020 rok oraz w Wieloletniej Prognozie Finansowej na najbliższe lata wsparcia dla powiatu pszczyńskiego na prowadzenie szpitala?


Labranda Blue Bay Resort oferuje wspaniałe zakwaterowanie w Rodosie. Współczesna architektura dominuje w każdym z 3 budynków, które wchodzą w skład kompleksu.\nHotel szczyci się dogodną lokalizacją w pobliżu Filerimos. Niedaleko są takie atrakcje turystyczne jak muzeum, świątynia i pomniki.\nLabranda Blue Bay Resort oddaje do dyspozycji gości 329 pokoi gościnnych zaopatrzonych w klimatyzację, lodówkę, miejsce do pobytu dziennego, szafkę i prasowalnicę do spodni. W ofercie Labranda Blue Bay Resort są też pokoje z panoramą na ogród. Tradycyjny wystrój w pokojach uzupełnia kafelki na podłodze.\nKażdego dnia w godzinach porannych w restauracji goście mogą delektować się śniadaniem w formie bufetu. Wyjątkowe specjały kuchni lokalnej są do skosztowania w niewielkiej restauracji na terenie obiektu. Duży bar oferuje gościom urozmaiconą kartę orzeźwiających napoi. Goście będą zachwyceni kuchnią serwowaną w Canton Chinese Restaurant i Antonis Greek Taverna, które znajdują się w centralnej dzielnicy, jedynie 10 minut spacerem od Labranda Blue Bay Resort.\nZabiegi SPA i masaż są dostępne za dodatkową opłatę.\nLabranda Blue Bay Resort, Grecja\nLitwor Hotel 5*, Zakopane\nDoris Spa Ośrodek wypoczynkowy 3*, Kołobrzeg\nOrion Hotel 4*, Adelianos Kampos\nBed & Breakfast Nocleg ze śniadaniem, Winterberg\nGarni Piramida Hotel 3*, Podgorica\nVela D'oro ***s Hotel 3*, Bardolino\nEden Beach Hotel 3*, Limassol\nIbis Centrum Hotel 2*, Szczecin\nLanterna Hotel apartamentowy 2*, Poreč\nKristal Hotel 4*, Złote Piaski\nDalmacija Hotel 3*, Makarska


Hotele w pobliżu atrakcji turystycznej Canal Saint-Martin w mieście Paryż: zarezerwuj na stronie AccorHotels.com MENU\n0.09 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej W hotelu ibis Styles Paris Gare de l'Est TGV ceny pokoi obejmują śniadanie i dostęp do sieci WIFI. Hotel znajduje się naprzeciwko dworca TGV Gare de l... OD 87.30 EUR\n0.12 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Hotel mieści się obok dworca kolejowego Gare de l'Est, 5 minut od dworca Gare du Nord. Koleją RER można w 30 minut dojechać bezpośrednio do lotniska P... OD 74.25 EUR\n0.20 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Hotel Mercure Paris Gare de l'Est mieści się 2 minuty od dworca Gare de l'Est, 4 minuty od dworcs Gare du Nord i Eurostar. Łatwo można do niego dojech... OD 87.00 EUR\n0.22 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Hotel ma idealną lokalizację w typowo paryskiej dzielnicy, nieopodal Kanału św. Marcina oraz dworców kolejowych Gare de l'Est i Gare du Nord. OD N/A ---\n0.23 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Całkowicie odnowiony w 2015 roku hotel Appia La Fayette mieści się w sercu gwarnej dzielnicy, w której panuje przyjazna, swobodna atmosfera. Hotel ma ... OD 56.00 EUR\n0.31 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Hotel Libertel Gare du Nord Suède mieści się w samym sercu Paryża, jedynie 200 metrów od dworca kolejowego Gare du Nord i 650 metrów od dworca Gare de... OD 69.00 EUR\n0.35 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Hotel ibis Paris Gare du Nord TGV mieści się naprzeciwko dworca kolejowego Gare du Nord, 5 minut od dworca Gare de l'Est, 30 minut od lotniska Charles... OD 72.25 EUR\n0.36 k.m zaczynając od atrakcji turystycznej Ceny w hotelu ibis Styles Paris Gare du Nord obejmują śniadanie i dostęp do sieci WIFI. Hotel jest położony naprzeciwko dworca Gare du Nord, 5 minut o... OD 80.00 EUR


Świetny, trafiony pomysł - recenzja Muzeum Piwowarstwa, Piotrków Trybunalski, Polska - Tripadvisor\nAtrakcje w pobliżu obiektu Muzeum Piwowarstwa\nMuzea w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nMuzea historyczne w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nMuzea specjalistyczne w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nZabytki i ciekawe miejsca w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nCmentarze w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nHistoryczne tereny spacerowe w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nCharakterystyczne obiekty i ciekawe miejsca w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nKościoły i katedry w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nGry i zabawy w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nCentra gier i rozrywki w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nKręgielnie w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nPomoce turystyczne w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nCentra informacji turystycznej w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nCzęsto wyszukiwane atrakcje w lokalizacji Piotrków Trybunalski\nŚwietny, trafiony pomysł - Muzeum Piwowarstwa\nNr 2 wśród 18 atrakcji w lokalizacji Piotrków Trybunalski\n“Raj dla miłośników piwa”\nMiejsce nr 1 na mapie Piotrkowa Trybunalskiego dla wszystkich, którzy lubią piwo. Sprzedawca to... Przeczytaj więcej\n“Dobre muzeum z dobrym piwem”\nMiejsce ogarnięte na całkiem niezłym poziomie. Miłe wprowadzenie w proces warzenia piwa, zyskuje... Przeczytaj więcej\nŚwietny, trafiony pomysł\nMuzeum Piwowarstwa — recenzja\nZostaliśmy oprowadzeni po historii i procesie tworzenia browarów wraz z degustacją wybranego trunku. Dużo ciekawostek i humoru. Na koniec możliwość wyboru spośród wielu pamiątek, w większości płynnych. Planowane remonty i podniesienie standardów wystaw. Zdecydowanie polecam, punkt obowiązkowy podczas wyprawy.\nMuzeum Piwowarstwa — zapytaj autora recenzji: lorddeathboy\nDobre muzeum z dobrym piwem\nMiejsce ogarnięte na całkiem niezłym poziomie. Miłe wprowadzenie w proces warzenia piwa, zyskuje przede wszystkim przez wystawiony na ekspozycję sprzęt piwowarski. Treści, jak na cenę biletu, nie jest może przesadnie dużo, ale można i warto skorzystać z obiektu jak ze sklepu, jest wiele rzeczy niedostępnych łatwo gdzie indziej.\nMuzeum Piwowarstwa — zapytaj autora recenzji: filipm173\nMiejsce ciekawe, dość dużo informacji, jest tez na czym oko zawiesić.. uchyla rąbka tajemnicy browarniczej:)\nMuzeum Piwowarstwa — zapytaj autora recenzji: szyber\nByłem tu pierwszy raz. Byłem w sklepie nie na samwje wystawie i kupiłem 3 produkty jeden dobry jalowiec i 2 piwa. Pan ma doskonały wybór piw. Ma też wiedzę aby zaproponować ciekawe gatunki piwa które nie piłem. Jedno mi smakowało a drugie było dobre ale nie w moim typie. Pozdrawiam pewnie przyjdę na samą wystawę. Do zobaczenia.\nMuzeum Piwowarstwa — zapytaj autora recenzji: VisitorKiezix\nMuzeum Piwowarstwa pozwoli wielu osobom dowiedzieć się zaskakujących rzeczy o produkcji piwa, ale przede wszystkim poznać sam proces i historię powstawania tego zacnego trunku. Spacerując z przewodnikiem przez kolejne sale, dowiedzieć się można wiele o technologii, ale i o produktach z których piwo powstaje. Przewodnicy są kompetentni, posiadający naprawdę świetną wiedzę z tego zakresu. Podczas zwiedzania jest też opcja spróbowania piwa z Browaru Jan Olbracht, a dla miłośników piwa - dobrze zaopatrzony sklepik muzealny z piwem, ale też różnymi gadżetami czy koszulkami. Zwiedzanie grupowe - 25 zł od osoby.\nMuzeum Piwowarstwa — zapytaj autora recenzji: przewodnik694\nPodczas głównego celu wizyty - łaźni piwnych, zwiedzania browaru Jana Olbrachta nie mogło w naszych planach zabraknąć i tego miejsca - zrobiło na nas olbrzymie wrażenie. Jako zapaleni piwowarzy z zainteresowaniem je zwiedziliśmy, zaopatrując się przy tym w doskonałe piwa:)\nMuzeum Piwowarstwa — zapytaj autora recenzji: agnez666


Sarah Knight, Jak uspokoić swoje myśli — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nJak uspokoić swoje myśliTekst\nKup i pobierz za 30,30 zł ($ 7,73)\nTytuł oryginału: Calm the f*ck down\nProjekt okładki: Katarzyna Grabowska/&visual\nThis edition published by arrangement with Little,\nBrown and Company, New York, USA. All rights reserved.\nI – WPADASZ ZATEM W HISTERIĘ: Przyznaj, jaki naprawdę masz problem i zapanuj nad swoją reakcją\nII – WEŹ SIĘ USPOKÓJ, DO CHOLERY: Zidentyfikuj to, co jesteś w stanie kontrolować, zaakceptuj to, czego nie możesz – a potem sobie odpuść\nIII – PORADŹ SOBIE Z PROBLEMEM: Zajmij się tym, co jesteś w stanie kontrolować\nIV – WYBIERZ SWOJĄ PRZYGODĘ: Kiedy przydarza się nieszczęście, jak ty się uspokoisz i poradzisz sobie z problemem\nTo jest książka o dręczących nas lękach i niepokojach – od białego szumu („A co będzie, jeśli…)” aż po rozpalone do białości przerażenie pełnego kryzysu. Można wam zatem wybaczyć, jeśli obwołacie mnie największym dupkiem na świecie z powodu jej tytułu, ponieważ każdy wie, że pierwsza pozycja na długiej liście Najbardziej Nieprzydatnych Rzeczy, jakie można powiedzieć osobie doświadczającej tego typu doznań, to właśnie: „Weź się uspokój, do cholery”.\nBa, kiedy ja czuję się podminowana i ktoś mi mówi, żebym się uspokoiła, mam ochotę go zamordować w sposób szybki i zdecydowany. Rozumiem więc, o co wam chodzi.\nAle to jest również książka o problemach – wszyscy je miewamy – i odzyskanie spokoju to właśnie to, co musisz zrobić, aby je rozwiązać. Tak po prostu jest, i już. Jeśli zatem ta świadomość pomoże wam powstrzymać się od zabicia posłańca, wiedzcie, że mówię „weź się, uspokój” w taki sam sposób jak wcześniej „ogarnij się” (w – hm!, hm! – bestsellerze „New York Timesa” pod tym samym tytułem) – czyli nie po to, aby was zawstydzać czy krytykować, ale dla zmotywowania i na zachętę.\nObiecuję, że tylko do tego dążę (i że nie jestem największym dupkiem na świecie; to wyróżnienie należy się osobie, która wynalazła wuwuzele).\nJuż się na mnie nie gniewacie? Świetnie.\nI jeszcze jedno zanim damy nura w te wszystkie dobra służące ograniczeniu lęków i rozwiązywaniu problemów. Otóż, rozumiem różnicę między zaburzeniami lękowymi (chorobą umysłową), a takimi lękami i niepokojami, które są przelotnym stanem umysłu. A rozumiem ją, ponieważ u mnie samej zdiagnozowano uogólnione zaburzenia lękowe i zespół lęku napadowego (każdy powinien pisać o tym, co zna, koledzy!).\nI chociaż poradnik naszpikowany potocznymi wyrażeniami i okraszony wulgaryzmami nie zastąpi fachowej porady lekarskiej, jeśli sięgnąłeś po tę książkę, bo – tak jak ja – chronicznie doświadczasz klinicznych lęków, znajdziesz w niej mnóstwo wskazówek, sztuczek i technik, które pomogą ci nad nimi zapanować, co z kolei pozwoli ci przejść do rozwiązywania problemów, które je wywołały.\nMożliwe jednak, że ty nie cierpisz (albo nie zdajesz sobie sprawy, że cierpisz lub nie jesteś gotów się do tego przyznać) na zaburzenia lękowe, czyli chorobę umysłową. Może po prostu od czasu do czasu odczuwasz niepokój, kiedy sytuacja tego wymaga (zobacz: rozpalone do białości przerażenie pełnego kryzysu). Bez obaw! Jak uspokoić swoje myśli zapewni ci mnóstwo narzędzi do zapanowania nad chaosem w stresujących chwilach.\nA ponadto być może dostarczy garść wskazówek, sztuczek i technik, jak sobie poradzić z tym czymś, z czego nie zdajesz sobie sprawy albo do czego nie jesteś gotów się przyznać.\nNa początek chciałabym zadać ci kilka pytań:\n• Ile razy w ciągu dnia pytasz się: „A co będzie, jeśli…?” („Co będzie, jeśli wydarzy się X? Jeśli Y się nie powiedzie? Jeśli Z nie pójdzie zgodnie z moim chęciami/potrzebami/oczekiwaniami?”).\n• Ile czasu spędzasz, zamartwiając się rzeczami, które jeszcze się nie wydarzyły? Albo takimi, które nie tylko jeszcze się nie wydarzyły, ale zapewne nigdy się nie wydarzą?\n• I ile godzin zmarnowałeś, histeryzując z powodu czegoś, co już się wydarzyło (albo unikając stawienia czoła problemowi, podczas gdy cicha panika zżera ci duszę), zamiast po prostu coś z tym zrobić?\nMożesz być szczery – nie próbuję cię zawstydzić. Ba, odpowiem pierwsza!\nMoje odpowiedzi to: zbyt wiele, za dużo i MNÓSTWO. Zakładam, że twoje wyglądają podobnie, bo gdyby brzmiały one: ani razu, w ogóle nie i ZERO, to nie masz zarówno powodu, aby czytać tę książkę, jak i – pozwolę sobie dodać – z trudem zdobytych kwalifikacji, aby podobną napisać.\nNo cóż, przybywam zatem z dobrą nowiną.\nKiedy już dojdziemy do końca, przy następnym napadzie „a co będzie, jeśli…” – i niezależnie od tego, czy lęki te pozostaną teoretyczne, czy zmienią się w prawdziwe, realne problemy wymagające rozwiązania – zamiast zamartwiać się, aż wywołasz u siebie atak paniki, płakać przez cały dzień, walić pięścią w ścianę albo unikać problemu, tylko go pogarszając, będziesz już wiedział, jak zastąpić te nieproduktywne, otwarte pytania takimi, które będą znacznie bardziej logiczne, realistyczne i umożliwiające działanie:\n– CO TERAZ\nA wtedy poradzisz sobie z problemem, jakikolwiek on nie będzie.\nAle nie wybiegajmy za daleko w przyszłość – na razie zaczynamy od podstaw.\nI to jak! A kiedy myślę o wszystkich nieszczęściach, które mogą mi się przydarzyć (a być może nawet się przydarzą) każdego dnia, przychodzi mi do głowy tekst piosenki świętej pamięci muzycznego geniusza, zaś w duszy gangstera, jedynego i niepowtarzalnego Prince’a:\n„Kochani, zebraliśmy się tu dzisiaj, aby jakoś przebrnąć przez to coś, co zwie się życiem”.\nPrince miał dość podejrzane poglądy na wiele spraw – w tym religię, materiały w dobrym guście i związki odpowiednie do wieku – ale tu akurat trafił w sedno. Każdego ranka, kiedy się budzimy i zaczynamy dreptać po tej kręcącej się bombie zegarowej zwanej Ziemią, nasz podstawowy cel to po prostu przetrwać dzień. Niektórzy z nas mają na oku coś więcej – na przykład sukces, trochę relaksu lub dobre słowo od ukochanej osoby. Inni po prostu liczą na to, że nie zostaną aresztowani za zdradę kraju (podczas gdy niektórzy z nas codziennie mają nadzieję, że pewien facet właśnie zostanie za to aresztowany!).\nI chociaż każdy dwudziestoczterogodzinny cykl zawiera w sobie potencjał dobrych wydarzeń – twoja pożyczka zostanie zatwierdzona, ukochana zaproponuje małżeństwo, znajdziesz dwie pasujące do siebie skarpetki – jest też szansa, że będzie kaszana. Bank zajmie ci dom, dziewczyna z tobą zerwie, a w skarpetkach znajdziesz kocie wymiociny. Nie mówiąc już o możliwości trzęsienia ziemi, tornado, przewrotów wojskowych, katastrof nuklearnych lub rekordowego spadku produkcji wina na świecie, a także najróżniejszych innych nieszczęść, które mogą się wydarzyć w każdej chwili, naprawdę dając ci w kość. Szczególnie ta sprawa z winem.\nTak po prostu wygląda życie. Prince o tym wiedział. Ty o tym wiesz. I tyle tylko macie ze sobą wspólnego.\nOto zatem kolejne pytanie: Kiedy taka katastrofa się wydarza, jak reagujesz? Doznajesz paraliżu czy napadu histerii? Zamykasz się w łazience i płaczesz, czy wyjesz do księżyca z wściekłości? Osobiście miałam zwyczaj udawać, że nic się nie dzieje, chować twarz w poduszkę i wystawiać tyłek do góry, który to manewr nazywam „strusiowaniem”.\nNiestety, chociaż te mechanizmy obronne mogą dawać pociechę, żaden z nich nie jest szczególnie produktywny (a mówi to osoba, która jeden z nich wymyśliła). W końcu trzeba będzie przestać histeryzować i poradzić sobie z problemem, zaś – uwaga, uwaga – trudno jest podejmować decyzje i rozwiązywać problemy, gdy właśnie panikujesz, łkasz, wrzeszczysz albo kiedy krew uderza ci do głowy.\nI właśnie dlatego tym, co naprawdę musisz zrobić, przede wszystkim i w pierwszej kolejności, jest odzyskanie spokoju.\nTak, to o tobie mówię.\nWszyscy tego doświadczyliśmy. Ja po prostu utrzymuję, że większość z nas zdołałaby się nauczyć radzić sobie z tym lepiej. Co się z tym wiąże: większość z nas ma też przyjaciela, krewnego czy partnera, którego nieunikniona reakcja na każdy nasz kryzys to: „Nie przejmuj się, wszystko będzie dobrze”. Albo, co gorsza: „Eeee… nie jest tak źle”.\nStek bzdur, proszę państwa. Łatwo jest w dobrej wierze wygłaszać banały, kiedy to nie twoja skóra jest zagrożona. W tej książce będziemy się zajmować realiami, nie dyplomacją.\nTak, czasami wszystko rzeczywiście kończy się dobrze. Zdajesz egzamin, guz okazuje się niezłośliwy, Linda odpowiada na twojego SMS-a.\nAle czasami nie. Inwestycje okazują się nieudane, przyjaźnie się kończą, a podczas ogromnie ważnych wyborów miliony ludzi oddają głos na pypcia w tanim czerwonym kapelusiku.\nW niektórych przypadkach naprawdę nie jest tak źle, a ty rzeczywiście przesadzasz. Konstruujesz we własnej głowie wyimaginowany kryzys, który zaczyna karmić twoje lęki jak mogwaj po zmroku. Jeśli oglądałeś Gremliny, wiesz, jak to się kończy.\nAle w innych wypadkach jest naprawdę źle, a ty? Ty reagujesz zbyt słabo. Jesteś jak ten piesek z rysunkowego żartu, który siedzi sobie, popijając kawkę i myśląc: „To jest dobre. To jest naprawdę dobre”, podczas gdy dom wokół niego płonie.\nI jasne, mówiąc: „Wszystko będzie dobrze” twój przyjaciel/krewny/partner prawdopodobnie po prostu próbuje ci pomóc. Ale niezależnie od tego, czy właśnie rozdmuchałeś ten problem, czy też ignorujesz go od tak dawna, że twój metaforyczny dom dawno już zajął się od niego płomieniem, ja ci naprawdę pomogę. Tak właśnie działam.\nI tu zaczyna się twoja nauka, jak się uspokoić:\nLekcja 1: Sama wiara w to, że wszystko będzie dobrze lub że wcale nie jest tak źle, może ci poprawić nastrój w danej chwili, ale problemu nie rozwiąże. A często nawet i nastroju nie poprawi, ponieważ czujesz, że jesteś traktowany protekcjonalnie. Lepiej, żebym nie zaczynała tego tematu…\nTak czy siak, to po prostu nic nie zmienia!\nLekcja 2: Kiedy wydarzy się coś złego, okoliczności są takie, jakie są: w oponie jest dziura, nadgarstek jest złamany, pliki zostały skasowane, chomik nie żyje. Możesz odczuwać: frustrację, lęk, ból, złość czy smutek – ale jesteś w samym środku sytuacji i jedyną rzeczą, jaką możesz kontrolować w tym równaniu, jesteś TY sam, i twoja reakcja.\nLekcja 3: Aby przetrwać i mieć się dobrze w takich chwilach, musisz PRZYZNAĆ, że to się wydarzyło, ZAAKCEPTOWAĆ to, czego nie jesteś w stanie kontrolować i ZAJĄĆ SIĘ tym, co kontrolować możesz.\nA skoro już o tym mowa, czy słyszeliście o modlitwie o pogodę ducha – no wiecie, tej o akceptowaniu rzeczy, których nie możesz zmienić, odważnym zmienianiu tego, co zmienić można i mądrości, która pozwoli je od siebie odróżnić? Ta książka to w istocie bluźniercza i dłuższa wersja tej modlitwy, z dodatkiem paru diagramów i innych takich.\nJeśli takie rzeczy cię kręcą, dogadamy się doskonale.\nŻe co, ja się niby martwię…\nZgaduję, że skoro sięgnąłeś po tę książkę w poszukiwaniu porady, martwienie się różnymi rzeczami – czy to zanim się wydarzą, czy po fakcie – jest dla ciebie problemem. Oto zatem minilekcja: w języku angielskim „martwienie się” (worrying) ma również drugie, ważne znaczenie: oznacza bowiem nieustanne dotykanie czegoś, pocieranie, rozdzieranie – i pogarszanie sytuacji.\nTo trochę tak jak wtedy, kiedy dostrzegasz, że w twoim swetrze sterczy nitka, może nawet zaczyna się robić dziurka. To naturalne, że chcesz za tę wystającą nitkę pociągnąć. W ten sposób wczuwasz się w problem, mierzysz jego potencjalne efekty. Czy jest już bardzo źle? Co mogę z tym zrobić?\nAle jeśli ciągniesz za tę nić – a potem szarpiesz, targasz i ogólnie zajmujesz się nią, zamiast podjąć działania, które pozwolą ci naprawić szkodę – nagle okazuje się, że zniszczyłeś cały rękaw, wpadasz w histerię, i zarówno sweter, jak i twój umysł mają się kiepsko.\nKiedy osiągniesz ten stan, to jest właśnie tak, jakby zmartwienia pruły materię twojego umysłu. I dlatego zamartwianie się tylko pogarsza sytuację.\nTa niebezpieczna sekwencja wydarzeń ma zastosowanie wszędzie – od tych zmartwień, które wywołują lekki niepokój, do tych, które poprzedzają prawdziwy napad histerii. Czasami ten niepokój czy histeria mają dobre podstawy, na przykład: A co będzie, jeśli po zmroku zabraknie mi benzyny na środku drogi biegnącej przez pustynię? Ale czasami są bezzasadne, na przykład: A co będzie, jeśli Linda jest na mnie wściekła? Wiem, że widziała tego SMS-a, który wysłałem wczoraj, ale jeszcze nie odpisała. DLACZEGO NIE ODPISUJESZ, LINDO?”.\nMam zamiar pokazać wam, jak zapanować nad wszystkimi swoimi zmartwieniami – jak zaakceptować te, których nie jesteś w stanie kontrolować, i jak działać w sposób produktywny odnośnie tych, nad którymi możesz sprawować kontrolę.\nNazywam tę metodę Zero Zmartwień. Opiera się ona na tej samej koncepcji, co cała moja praca – porządków umysłowych – i składa się z dwóch kroków:\nKrok 1: Weź się uspokój.\nKrok 2: Poradź sobie z problemem.\nA może zabrzmiało jak nadmierne uproszczenie, które nie może ci w żaden sposób pomóc? Wiem, o co ci chodzi – ale „nadmierne uproszczenia, które są jednak bardzo przydatne” to moja domena, więc może przeczytaj jeszcze stronę lub dwie, zanim podejmiesz decyzję, co dalej.\nA na razie wróćmy do tych pytań, których – jak już przyznaliście – nie możecie przestać sobie zadawać:\nCo będzie, jeśli wydarzy się X?\nCo będzie, jeśli Y się nie powiedzie?\nCo będzie, jeśli Z nie pójdzie zgodnie z moimi chęciami/potrzebami/oczekiwaniami?\nIksem, który cię martwi, może być wszystko – od możliwości, że dostaniesz miesiączki podczas pierwszej randki po przedwczesną śmierć ukochanej osoby. Igrekiem mogą być: obrona pracy doktorskiej albo podwozie samolotu podczas lotu do Milwaukee, zaś Zetem – rozmowa kwalifikacyjna, egzamin na prawo jazdy czy też ten dosyć wysoki zakład odnośnie imienia kolejnego „royal baby”. (Tak, wiem – co za szkoda – warta czterysta funtów – że nie zdecydowali się na Gary’ego).\nW ostatecznym rozrachunku nie ma znaczenia, czego dotyczą twoje „a co będzie, jeśli…” – liczy się tylko to, że istnieją i każdego dnia zajmują część/sporą część/o wiele za dużą część twojej umysłowej przestrzeni, nitka po nitce prując twój metaforyczny sweter. Warto zatem, abyś wziął pod uwagę kwestie następujące:\nLekcja 4: Wiele z tych rzeczy najprawdopodobniej nigdy się nie wydarzy.\nLekcja 5: Niektórym z nich możesz zapobiec, a efekty innych da się zminimalizować.\nLekcja 6: Część z tych rzeczy jest i zawsze była kompletnie niezależna od ciebie (i trzymana stalową ręką Jej Królewskiej Mości Elżbiety II). Musisz to przecierpieć, przyswoić sobie tę lekcję i zapomnieć o sprawie.\nNo i uwaga – nikogo nie osądzam. Jestem jedną z was (stąd właśnie owe z trudem zdobyte kwalifikacje do napisania tej książki).\nPrzez większość życia byłam mistrzynią zamartwiania się. „A co będzie, jeśli…” podskakują w mojej głowie niby płotki na haju. Gryzę się rzeczami, które jeszcze się nie wydarzyły. Obsesyjnie roztrząsam rzeczy, które w ogóle mogą się nie wydarzyć. A kiedy coś się jednak stanie, mam zdumiewającą zdolność do wpadania w histerię z tego powodu.\nJednak w ciągu kilku ostatnich lat znalazłam sposoby na to, aby ograniczyć to wszystko do minimum. Nie uwolniłam się zupełnie od zamartwiania, ale mniej się niepokoję i już nie zdarza się, że lęk mnie paraliżuje, a/lub niespełnione oczekiwania i palące poczucie niesprawiedliwości doprowadzają na skraj obłędu. Jest poprawa.\nSama się dziwię, jak mi z tym dobrze i jak wiele byłam w stanie osiągnąć dzięki stosunkowo niewielkiej zmianie nastawienia – zaakceptowaniu, że pewnych rzeczy nie jestem w stanie kontrolować – co pozwala mi się skupić na załatwieniu spraw, nad którymi mam kontrolę, dzięki czemu jestem lepiej przygotowana do tego, by podejmować decyzje i rozwiązywać problemy zarówno na bieżąco, jak i po fakcie.\nA nawet w ogóle zapobiegać wystąpieniu niektórych z nich. Nieźle!\nNauczyłam się, jak przestać roztrząsać mało prawdopodobne rezultaty, a zamiast tego działać w celu uzyskania lepszych. Jak przeć naprzód, zamiast zadręczać się, oglądając się za siebie. I co najważniejsze, jak oddzielić moje obawy odnośnie tego, co może się wydarzyć od działań mających na celu poradzenie sobie z problemem, kiedy rzeczywiście się pojawi.\nTy też możesz się tego wszystkiego nauczyć. Ta książka pomoże ci:\nPrzestać histeryzować z powodu tego, co jest poza twoją kontrolą\nRozwiązywać problemy, zamiast pogarszać sytuację.\nA oto, jak na przestrzeni ostatnich kilku lat ten proces wyglądał w moim przypadku – i mały przedsmak tego, jak może on wyglądać dla ciebie:\nNie poradzę sobie z tym (A może jednak…)\nPoczątki zmiany mojego nastawienia zbiegły się w czasie ze zmianą miejsca zamieszkania, kiedy wraz z mężem przeprowadziłam się z tętniącego życiem Brooklynu w Nowym Jorku do spokojnej wioski rybackiej na północnym wybrzeżu Republiki Dominikany.\nWiem, wiem – mam zamilknąć. Ale przysięgam, że to nie będzie opowieść o słonecznej idylli, coco loco i morzu w kolorze akwamaryny. Owszem, czerpię z tego wszystkiego sporą przyjemność, ale główna korzyść z mieszkania tu, gdzie mieszkam, polega na tym, że zmusiło mnie to – akwamarynowo – do uspokojenia się.\nZanim się tu znalazłam, przez szesnaście lat w Nowym Jorku miałam wiele na głowie: wspinałam się po korporacyjnej drabinie; zaplanowałam i urządziłam wesele; kupiłam nieruchomość; i zorganizowałam wspomnianą przeprowadzkę do Republiki Dominikany. Owszem, zawsze byłam dosyć dobra w robieniu tego, co należało zrobić, ale zawsze byłam przy tym niezbyt spokojna.\nA kiedy wydarzyło się cokolwiek, co zmieniało kierunek moich pracowicie kultywowanych oczekiwań – o, wtedy dopiero się działo!\nZdawać by się mogło, że doskonale funkcjonująca, dobrze zorganizowana i mająca sporo osiągnięć osoba powinna umieć się dostosować, kiedy sytuacja tego wymaga. Ale w owych czasach nie byłam w stanie zmienić żadnego planu bez wpadania w histerię – na przykład wtedy, kiedy ulewa podczas pikniku z okazji trzydziestych urodzin mojego męża doprowadziła mnie niemal na skraj samobójstwa.\nW owych czasach załamywałam się szybciej niż świeży lód pod kilkutonowym czołgiem – przez co wszystkie rzeczy, które miałam do zrobienia, stawały się trudniejsze i bardziej stresujące, niż mogły być. Dwa kroki naprzód, jeden krok w tył. I. To. Za. Każdym. Razem. Do. Cholery.\nCoś musiało ulec zmianie; nie miałam jednak pojęcia co ani też, jak tego dokonać.\nI tak dochodzimy do owej spokojnej wioski rybackiej na północnym wybrzeżu Republiki Dominikany. Trzy lata temu przeprowadziłam się w miejsce, gdzie w zasadzie trzeba w ogóle zrezygnować z planowania. Tutaj, w tropikach, pogoda zmienia się szybciej niż sympatie niektórych wyborców; sklepy są zamykane na czas nieokreślony w przypadkowo wybrany dzień tygodnia; a facet, który ma naprawić ci dach „manana”, równie dobrze może się pojawić tydzień później – być może z powodu burzy z piorunami, a może dlatego że nie udało mu się kupić materiałów w sklepie, który jest otwarty tylko od czasu do czasu i nie wiadomo dokładnie, kiedy.\nAlbo i dlatego, i dlatego. Albo z jeszcze innego powodu. Któż to wie?\nŻycie na Karaibach może się wydawać kusząco leniwe i pogodne, kiedy właśnie wziąłeś chorobowe, aby się oderwać od swojej wymagającej pracy, leżeć na kanapie, jeść rosół i oglądać telewizję – i pod wieloma względami takie właśnie jest (NIE NARZEKAM!). Ale bywa też frustrujące dla tych z nas, którzy kochają solidność i porządek albo nie najlepiej sobie radzą z tym, co nieoczekiwane.\nPo kilku tygodniach spędzonych na Hispanioli zaczęłam zdawać sobie sprawę, że jeśli będę trzymać się starych nawyków w swoim nowym życiu, skończy się to wieczną paniką z tego czy innego powodu, ponieważ tutaj nic nie idzie zgodnie z planem. A TO zanegowałoby podstawowy cel ucieczki z Nowego Jorku.\nZatem dla mnie wylądowanie w Dominikanie było jak terapia przez ekspozycję. Zostałam zmuszona do tego, aby się rozluźnić i płynąć z prądem, co cudownie wpłynęło na moje nastawienie (a także zapas środków uspokajających).\nRAZ JESZCZE POWTARZAM: NIE NARZEKAM.\nJednak dzięki obserwacjom i praktyce ustaliłam też, że nie trzeba wyrwać korzeni i przenieść się na wyspę na środku Atlantyku, aby się uspokoić.\nKażdy może tego dokonać – również i ty.\nMusisz po prostu zmienić swoje nastawienie, tak jak ja, aby reagować na problemy inaczej. Robiąc to, nauczysz się też, że jak najbardziej można się przygotować na nieoczekiwane, co bardzo pomaga w całym tym „nabieraniu dystansu”.\nJak to możliwe? Czy przygotowywanie się na każdy możliwy rezultat nie doprowadzi mnie do szaleństwa (tylko inaczej)?\nOwszem, tak by było. Ale ja nie mówię o wyszukiwaniu wielu różnych lokali na przyjęcie z okazji trzydziestych urodzin męża, „bo, co będzie, jeśli” spadnie deszcz; ani o przygotowywaniu trzech różnych wersji prezentacji, „bo, co będzie, jeśli” tego dnia do klienta lepiej przemówią diagramy kołowe niż wykresy kolumnowe; ani też o wykopaniu skomplikowanego systemu fos wokół swego domu, „bo, co będzie, jeśli” krowa wędrowniczka twojego sąsiada kiedyś wymknie się na wolność. To ewidentnie doprowadziłoby cię do szaleństwa. A może i do bankructwa.\nJa mówię o przygotowaniu mentalnym.\nW tym właśnie ta książka ma ci pomóc: żebyś w obliczu przydarzających się nieszczęść miał narzędzia, aby sobie z nimi poradzić – kimkolwiek jesteś, gdziekolwiek mieszkasz i kiedykolwiek pojawią się kłopoty.\n(Psssst: w naszej branży to się nazywa „zwiastun”).\nKilka miesięcy temu, po przyjemnym wieczorze spędzonym z mężem w lokalnym barze, wróciwszy do domu, zastaliśmy tam nieoczekiwanego gościa.\nOtworzyłam bramę i powoli przemieszczałam się po ścieżce w stronę tarasu (było ciemno, a ja byłam podchmielona), kiedy wpadł mi w oko nieco większy niż normalnie liść. Na dodatek zdawał się on nie tyle drżeć na wietrze, ile… dreptać. Snop światła z latarki mojego iPhone’a potwierdził, że to, co w pierwszej chwili wzięłam za liść migdałowca, było w istocie tarantulą wielkości melona.\nBrrr! Dam wam chwilę na dojście do siebie. Bóg jeden wie, jak bardzo było mi to potrzebne.\nA teraz – zakładając, że nie odrzuciliście książki od siebie z obrzydzeniem (a przynajmniej, że ją potem podnieśliście z powrotem) – mogę już kontynuować?\nWyraziwszy kiedyś zamiar PUSZCZENIA WSZYSTKIEGO Z DYMEM, jeśli kiedykolwiek natrafimy na coś takiego w swoim domu, stanęłam przed dylematem. Do tego czasu polubiłam już swój dom. I ściśle rzecz biorąc, tarantula nie znajdowała się w nim, tylko obok.\nCo robić? Stać jak sparaliżowana, dopóki bydlę nie oddali się z powrotem w tajemnicze otchłanie, z których przybyło? Już do końca życia spać z jednym okiem zawsze otwartym? Grzecznie poprosić pająka, aby sobie poszedł w diabły?\nŻadna z tych opcji nie była realistyczna. Jak się okazało, wrzasnąwszy do męża: „Chodźtuproszęizabierztętarantulę!”, niewiele więcej mogłam zrobić. Mieszkamy w dżungli, moi złoci. I niezależnie od tego, jak wielu agentów nieruchomości i poprzednich mieszkańców zapewniało nas: „One żyją wysoko w górach – nigdy żadnej nie spotkacie”, niezaprzeczalny, siedmionogi fakt był taki, że jedna znalazła drogę do naszego skromnego nadmorskiego domostwa.\n(Tak, to nie pomyłka. Stworowi brakowało jednego z włochatych odnóży – co okaże się ważne później w tej historii).\nA oto, co zrobiliśmy: mój mąż chwycił za miotłę i użył jej, aby wypędzić nieproszonego gościa z naszej posesji, w krzaki sąsiada, a ja uciekłam do domu, mrucząc pod nosem: „Tarantule, wszędzie tarantule”, dopóki nie byłam już bezpieczna na piętrze i na tyle oszołomiona proszkami, aby zasnąć.\nNie było to jeszcze uspokojenie się, ale jednak krok w dobrym kierunku.\nNastępnego ranka wstaliśmy wcześnie, aby pojechać z przyjaciółmi na całodzienną, zakrapianą rumem wycieczkę łodzią (Tak, wiem, wiem – mam się zamknąć). Przed 8 rano, jeszcze półprzytomna, wlokłam się w dół po schodach, i kiedy się obróciłam na podeście, zobaczyłam ją).\nZa sięgającą do podłogi zasłoną w salonie kryła się ta sama tarantula, która wcześniej została odpędzona dobre trzydzieści metrów od obecnie zajmowanego miejsca. Wiedziałam, że to ta sama, bo miała tylko siedem odnóży. A jeśli myślicie, że podeszłam na tyle blisko, by je policzyć, przypomnę wam, że ten pająk był tak cholernie wielki, że wcale nie trzeba było się zbliżać w celu liczenia jego nóg – tych nóg, na których przez noc przedreptał przez trawnik, wdrapał się z powrotem na taras, a następnie PRZELAZŁ PRZEZ NIEGO I WŚLIZGNĄŁ SIĘ PRZEZ SZPARY W NASZYCH ROZSUWANYCH DRZWIACH, ABY DOSTAĆ SIĘ DO DOMU.\nWiem, że myślicie: To TERAZ dochodzimy do puszczenia wszystkiego z dymem, tak?\nI owszem, moja instynktowna reakcja brzmiała: nie poradzę sobie z tym.\nAle wiecie co? Drugi rzut oka ujawnił, że tarantula wcale nie była tak straszna. A raczej nadal była straszna, ale ja się zmieniłam.\nGdybyśmy znaleźli takiego pająka w naszym mieszkaniu na Brooklynie, natychmiast chwyciłabym za zapałki. Teraz jednak okazało się, że wszystkie te nieprzewidywalne monsunowe deszcze i nieodpowiedzialni dekarze nauczyli mnie: Spodziewaj się niespodziewanego! Nic nie pójdzie zgodnie z planem! NIESPODZIANKA!\nDzięki jeździe próbnej poprzedniego wieczora wiedziałam, że nieproszony gość nie porusza się szybko ani też nie zacznie na mnie na przykład warczeć. Musiałam przyznać, że pająk wielkości melona pozbawiony jednego z odnóży jest znacznie mniejszy i mniej sprawny niż półtorametrowy człowiek z dwiema sprawnymi kończynami. (Okazuje się, że nie bez powodu ekspozycja to technika terapeutyczna zaakceptowana klinicznie).\nDzięki aktywowaniu logicznej części swojego mózgu byłam w stanie pokonać instynktowną reakcję: Nie poradzę sobie z tym i zastąpić ją bardziej produktywnym: No dobra, to co możemy z tym zrobić – bo przecież czeka na mnie łódź i całe morze rumu? Nie było czasu na wpadanie w histerię; to nie rozwiązałoby problemu.\nPrzypomnijcie sobie teraz z łaski swojej moją poprawioną wersję modlitwy o pogodę ducha:\nPRZYZNAJ, że to się wydarzyło (w moim domu jest tarantula).\nZAAKCEPTUJ to, czego nie jesteś w stanie kontrolować (do mojego domu mogą włazić tarantule?!).\nZAJMIJ SIĘ tym, co jesteś w stanie kontrolować (pozbyć się tarantuli z domu).\nI w ten sposób oficjalnie się uspokoiłam – a teraz nadszedł czas, aby sobie z tym poradzić.\nNo dobra – nadszedł czas, aby mój mąż sobie z tym poradził. Ale ja pomagałam.\nZa pomocą pustego plastikowego dzbanka, miotły, kawałka tektury i nerwów ze stali, humanitarnie odłowił intruza i umieścił na stole w jadalni, podczas gdy ja szukałam kremu do opalania, ręczników, przenośnych głośników i dodatkowej butelki Barcelo, ponieważ poprzednim razem kapitan łodzi źle ocenił zapotrzebowanie – a kto chciałby siedzieć na pustej plaży z nieograniczoną liczbą kokosów, ale ograniczoną ilością rumu? RUM MOŻNA KONTROLOWAĆ.\nPotem pojechaliśmy dwa kilometry dalej z naszym nowym kumplem Lucky’em (siedzącym w plastikowym dzbanku), wypuściliśmy wędrowniczka na pustą posesję, i w końcu wsiedliśmy na pokład SS „Mama Needs Her Juice”.\nCo zatem mój odnaleziony na Karaibach spokój i opowieści o przeprawach z tarantulami mają wspólnego z przyznawaniem, akceptowaniem i zajmowaniem się twoimi nadaktywnymi „a co będzie, jeśli”, lękami, niepokojami i napadami histerii?\nOprócz tego, że przez wiele lat profesjonalnie się zamartwiałam, obecnie jestem też profesjonalną autorką poradników, takich jak: Magia olewania, Ogarnij się i Rób swoje. W każdym z nich opisywałam pewne aspekty swojej własnej podróży ku temu, by stać się osobą szczęśliwszą i psychicznie zdrowszą, w połączeniu z praktycznymi, choć naszpikowanymi wulgaryzmami wskazówkami, jak tego dokonać.\nNazywają mnie „antyguru”. I nie będę udawać – to spoko robota.\nWszystkie moje „poradniki olewania” pomogły milionom ludzi odrzucić kłopotliwe zobowiązania, uporządkować swoje życie i stać się autentycznie sobą. Jeśli jesteś jedną z tych osób, chcę ci podziękować, że pomagasz mi wykonywać tę spoko robotę. A jeśli jesteś tu nowy, witaj! I przepraszam za to gadanie o pająkach. Wiem, że są obrzydliwe – ale w moich poradnikach czasem tak bywa. Przyzwyczaisz się.\nTak czy siak, cieszę się, że tu jesteś. A tak między nami, uważam, że trzymasz w dłoniach najbardziej przydatny ze wszystkich moich poradników olewania, ponieważ – jak chyba się zgodziliśmy – każdy miewa jakieś problemy.\nTaka prawda: Nie da się przejść przez życie, nie wdeptując po drodze w jakieś gówno!\nAle też: OTO I PODRĘCZNIK, JAK SOBIE Z TYM RADZIĆ!\nDzięki tej książce dowiesz się czegoś o:\n• Czterech Obliczach Histerii (i drugiej stronie medalu dla każdego z nich).\n• Jak zarządzać funduszami antyhisterycznymi\n• Porządkach umysłowych.\n• Jednym (pytaniu), aby wszystkimi rządzić.\n• Jak posortować swoje problemy pod względem prawdopodobieństwa i ustalić priorytety pod kątem pilności.\n• „Mentalnym kuglarstwie”.\n• „Trybie strusia” – i jak go uniknąć.\n• Produktywnym i Ekstremalnie Pomocnym, Sensownym Zamartwianiu (się) – PiEPSZ.


Książki autorstwa Anna Mulczyńska\nAnia Bednarek przywykła do uwagi i podziwu. Scena jest całym jej życiem… Do czasu. Splot niefortunnych zdarzeń sprawia, że jej kariera w kanadyjskim zespole baletowym zostaje zrujnowana. Dziewczyna, zagubiona, niepewna własnej przyszłości, wraca do rodzinnego miasteczka. Nikogo nie chce prosić o pom...\nWeronika Peterson po kilku latach spędzonych w Szwecji wraca ze złamanym sercem do Polski. W odziedziczonym po dziadku dawnym zakładzie zegarmistrzowskim przy ulicy Staromiejskiej otwiera sklepik dla miłośniczek rękodzieła - Robótkowo. Rozgoryczona nieudanym małżeństwem, nie zamierza pozwolić żadne...


Szczepionka | Półpasiec\nObecnie nie ma szczepionki, która w pełni zapobiegałaby zachorowaniu na półpaśca. Istnieją jedynie te, które mogą to ryzyko ograniczyć.\nUdowodnione zostały, iż szczepionka Zostavax zwiększa odporność układu immunologicznego przed wirusem powodującym ospę wietrzą, a także i półpaśca. Zmniejsza ona także szanse na inne, ewentualne powikłania. W wypadku tej szczepionki stwierdzono możliwość niewielkich działań niepożądanych, takich jak ból czy zaczerwienie.\nW lutym 2008 roku w książce Medycyna Praktyczna Suplement „Szczepienia” zostały zamieszczone wyniki trzyletnich badań przeprowadzonych na osobach, którym została podana szczepionka zawierająca atenuowany wirus VZV szczepu Oka w dawce 14-krotnie większej niż w szczepionce Zostavax. Jak z nich wynika, u osób, którym została ona podana zmniejszyło się ryzyko półpaśca oraz wystąpienia nerwobólu. Zaobserbowano u niej nieznaczne skutki uboczne takie jak ból głowy czy świąd, które jednak w krótkim czasie ustępowały i nie miały istotnego wpływu na samopoczucie osób uczestniczących w badaniach.\nNależy jednak pamiętać, iż najbardziej efektywne jest zaszczepienie dziecka przeciw ospie wietrznej między jego 12. a 18. miesiącem życia. Ogranicza to ryzyko wystąpienia u niego ospy (a w przyszłości także i towarzyszącego jej półpaśca) niemalże w stu procentach.


Agencja eventowa Krzyż Wielkopolski – najlepsze imprezy firmowe! – sparkevents.pl\nKrzyż Wielkopolski, Agencja eventowa – czym się zajmujemy?\nOrganizacja imprez, Krzyż Wielkopolski: w czym specjalizuje się nasza agencja eventowa?\nAgencje eventowe, Krzyż Wielkopolski: dlaczego warto wybrać właśnie nas?\nFirmy eventowe, Krzyż Wielkopolski – z nami zaoszczędzisz pieniądze\nKrzyż Wielkopolski, agencja eventowa: mamy ofertę dla każdego\nAgencje eventowe podejmują się różnych wyzwań, my również nie boimy się żadnego zlecenia. Wszechstronność to jeden z wielu atutów naszej firmy. Organizacja imprez na wielką skalę, z rozmachem i niezwykłą starannością – jakość naszych usług jest tak samo wysoka, bez względu na to, czy to mała konferencja, czy oferta planująca wielkie wydarzenie na kilka tysięcy osób. Krzyż Wielkopolski to miasto, które nigdy nie śpi, a my wiemy jak to wykorzystać. Zaplanujemy ofertę dla każdego, dlatego nie bój się podjąć współpracy z nami, nawet jeśli Twoja impreza wymaga nietypowych rozwiązań!\nAgencja eventowa, Krzyż Wielkopolski – skontaktuj się z nami!


Matthew McConaughey odrzucił propozycję zagrania "Strażnikach Galaktyki" (wideo) - Polska - NaszeMiasto.pl\n2015-10-30, Aktualizacja: 2015-10-30 14:42\nMatthew McConaughey odrzucił propozycję roli czarnego charakteru w kolejnym filmie z serii "Strażnicy Galaktyki". Aktor znany m.in. z "Interstellar" i serialu "Detektyw" nie znalazł odpowiedniej roli dla siebie.\nMatthew McConaughey wybrzydza w filmowych rolach? Aktor dostał propozycję zagrania głównego, złego charakteru w „Strażnikach Galaktyki”. Zdobywca Oscara odmówił jednak udziału w produkcji. Nie sprecyzowano, w jaką rolę miałby wcielić się aktor. Według doniesień, gwiazdorowi nie przypadła do gustu zaproponowana postać. Aktor przyznał, że zapoznał się ze scenariuszami, jednak nie znalazł odpowiedniej roli dla siebie. Zdjęcia do "Strażników Galaktyki 2" rozpoczną się w 2016 roku. Premiera została wyznaczona na 5 marca 2017 roku.


Koronawirus: Wzrost zakażeń i aż 803 zgony w ciągu doby StaloweMiasto.pl - Regionalne Multimedium\nMamy 21 283 nowe i potwierdzone przypadki zakażenia koronawirusem z województw:\n•\tśląskiego (3386),\n•\tmazowieckiego (2925),\n•\twielkopolskiego (2102),\n•\tmałopolskiego (1886),\n•\tdolnośląskiego (1710),\n•\tłódzkiego (1635),\n•\tpomorskiego (1108),\n•\tlubelskiego (1003),\n•\tkujawsko- pomorskiego (989),\n•\tzachodniopomorskiego (839),\n•\tpodkarpackiego (818),\n•\twarmińsko- mazurskiego (610),\n•\tświętokrzyskiego (547),\n•\tpodlaskiego (540),\n•\topolskiego (499),\n•\tlubuskiego (438).\nZ powodu COVID19 zmarły 182 osoby, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarło 621 osób.\nLiczba nowych zakażeń: 818 (4135 testów, 16729 na kwarantannie).\nZgony: 50 (w tym 41 z chorobami współistniejącymi).\nPowiat Stalowowolski: 75 nowych zakażeń, 4 zgony z ch. wsp., 233 testy, 1013 osób na kwarantannie.\nPowiat Niżański: 11 nowych zakażeń, 3 zgony z ch. wsp., 77 testów, 517 osób na kwarantannie.\n2536/1912 – Ogółem liczba łóżek dla pacjentów z COVID-19 / zajęte łóżka z potwierdzonym COVID-19,\n266/233 – Ogółem respiratory dla pacjentów COVID-19 / zajęte respiratory.\n•\t97 Rzeszów\n•\t79 rzeszowski\n•\t75 stalowowolski\n•\t67 łańcucki\n•\t40 przemyski\n•\t39 Przemyśl\n•\t39 mielecki\n•\t32 tarnobrzeski\n•\t30 jasielski\n•\t28 dębicki\n•\t28 leżajski\n•\t26 sanocki\n•\t24 krośnieński\n•\t20 brzozowski\n•\t18 strzyżowski\n•\t16 Tarnobrzeg\n•\t14 lubaczowski\n•\t12 ropczycko- sędziszowski\n•\t12 leski\n•\t11 niżański\n•\t9 kolbuszowski\n17 Kwietnia 2021 12:21:50 ~Do do ja lady\nPocałuj mnie w kakaowe oko idioto\n16 Kwietnia 2021 23:40:59 ~Do Ja lady\nLicz się więc z tym że to co napiszesz w internecie nie zginie i że po tym zawsze zostaje ślad.\n16 Kwietnia 2021 23:39:44 ~ Do Ja lady\nA wiesz jakie groźby są karalne ? Widocznie nie .... jeśli ktoś mówi że za rozpowszechnianie nieprawdy powinnaś odpowiedzieć to nie jest to groźba a zwrócenie ci uwagi na łamanie prawa. To taka moja porada kochaniutka.\n16 Kwietnia 2021 18:57:50 ~Ja lady\nOla....zastraszają ludzi którzy chcą ludziom pokazać że tv kłamie.\n16 Kwietnia 2021 18:33:21 ~ola\nJa lady - dziękuję za namiary na "spowiedź ratownika ". To wyjaśnia się skąd się biorą setki "chorych" na covida i jak się produkuje "pozytywne testy".\n16 Kwietnia 2021 17:15:01 ~Ja lady\nDo do ja lady.....a wiesz że zastraszanie ludzi jest karalne?\n16 Kwietnia 2021 17:13:53 ~Ja lady\n16 Kwietnia 2021 16:20:35 ~Do Ja lady\nZa takie rozpowszechnianie nieprawdy i oczernianie służby zdrowia powinnaś odpowiedzieć.\n16 Kwietnia 2021 15:47:44 ~Ja lady\nStalowe Miasto boi się prawdy?\n16 Kwietnia 2021 15:43:00 ~Ja lady\nCo chciałbyś się osobiście za mnie wziąć trollu? Zapoznanie się z materiałem dostępnym na you tubie nie jest przestępstwem. I nie strasz, nie strasz bo się zesrasz. Jenteligent się znalazł\n16 Kwietnia 2021 15:38:37 ~Do Ja lady\nI jeszcze jedno...nawet jeśli wirus został celowo wypuszczony po to aby ktoś zarobił na szczepionkach to nie znaczy że cały świat uczestniczy w spisku. Jaki interes ma taki lekarz, ratownik czy pielęgniarka czy szpital ogólnie aby chorych umieszczać wraz ze zdrowymi ? Myślisz że cały personel medyczny robi wszystko aby wirus się rozprzestrzeniał....bo tak sugerujesz. Piszesz jakby to szpitale były odpowiedzialne za to że mamy coraz więcej zgonów. Jak można tak oceniać szpitale i ich załogę ? To jedyni który chorym pomagają, a ty piszesz że szkodzą. Ktoś się powinien tobą zająć.\n16 Kwietnia 2021 15:28:53 ~Do Romek\nW innych krajach ludzie się szczepią i zachorowalność i umieralność spada więc to nie jest związane ze szczepionkami.\n16 Kwietnia 2021 15:27:50 ~Do Ja Lady\nWłaśnie dałaś popis swojej inteligencji. Jak można w XXI wieku takie teorie spiskowe siać ?! ...wzięli jakiegoś oszołoma, podstawionego ratownika, który takie bzdury wygaduje i ty w to wierzysz ? Nikt kto pracuje w szpitalu że znanych mi osób nie opowiadał takich historii !\n16 Kwietnia 2021 10:08:02 ~Romek\nWszystko się zgadza !!! Coraz więcej zaszczepionych i coraz więcej zgonów po zaszczepieniu. Depopulacja rozpędza się w najlepsze.\n16 Kwietnia 2021 08:35:08 ~Ja lady\nRadziłabym najpierw obejrzeć ten materiał na you tube zanim go zablokują. Akurat w nim ratownik opisuje jak fałszują wyniki testów aby ludzi bezobjawowych a chorych na papierze zakażać umieszczając z naprawdę chorymi w szpitalach jednoimiennych. Wygląda na to że nawet wykształciuch komentuje bez zapoznania się z materiałem. Ament\n16 Kwietnia 2021 08:12:56 ~Ja lady\nDo ja lady.......ja nigdy nie postrzegam ludzi przez pryzmat wykształcenia a najlepszym przykładem na to jest chęć zaszczepienia się przez nauczycieli. Znam tyłu idiotów z dyplomem że nie przekonuje mnie papierek z uczelni jako dowód mądrości i inteligencji.\n16 Kwietnia 2021 01:40:53 ~Do Ja lady\nPewnie ta Ola nie obejrzy. Ona ma wąskie pole widzenia i ogląda tylko programy które potwierdzą jej porąbane myślenie. Ona boi się spojrzeć prawdzie w oczy. Nie popyta pielęgniarek z covidowego, lekarzy z zakaźnego bo woli oglądać niejakiego Pospieszalskiego. Ciekawe jaką specjalizację ma ta cała zrąbana Ola....pewnie skończyła zawodówkę i teraz chłopie wiedzę z telewizora.\n15 Kwietnia 2021 23:41:00 ~Ja lady\nA może by tak ktoś obejrzał na you tube wywiad Sumlińskiego z ratownikiem medycznym? Otworzą się wam oczy na ogrom zakażeń. Tytuł - Spowiedź ratownika medycznego\n15 Kwietnia 2021 21:38:59 ~Do Ola\nJedyną osobą z problemami jesteś Ty. W kółko piszesz jedno I to samo jakbyś miała nerwicę natręctw. Sama obrażasz ludzi którzy mają inne zdanie więc licz się z tym że dostaniesz rykoszetem. Pretensji nie mam do nikogo, jedynie do takich ograniczonych osób jak ty co robią złą robotę. Popisujesz się swoją niewiedzą, kompromitujesz się na każdym kroku. Oglądaj dalej te swoje programy w TV i jaraj się nimi tępa babo. Życie zweryfikuje samo twoje wiadomości.\n15 Kwietnia 2021 15:50:59 ~ola\nDo użytkownika podpisanego: "do ola" - ty masz jakiś problem psychiczny i to poważny. Jeśli ci się nie podoba program wyemitowany w tvp to kieruj swoje uwagi do telewizji i autora programu, a nie do mnie. Ode mnie się odczep. Jak ci ktoś umarł na covid to miej pretensje do lekarzy i chorego systemu walki z "pandemią" w którym zamiast leczyć chorych, zamyka się przychodnie zdrowia. A ty atakujesz tu wszystkich i obrażasz. Weź coś na uspokojenie.\n15 Kwietnia 2021 08:30:10 bogcek\nAmantadyna nie może działać bo mamy kontrakt na remdesivir.\n15 Kwietnia 2021 08:05:34 ~Do bogcek\nno właśnie ci napisał. Po leczeniu Prof. Bodnara amantydyną po ujawnieniu się wirusa nikt nie umarł z tych ludzi których on leczył. Leczył oczywiście nie teleporadą a twarzą w twarz. Jedz do Przemyśla i też przejrzysz na oczy !\n15 Kwietnia 2021 05:43:40 ~Znjdjd\nDo Do Bogcek: najpierw trzeba zacząć leczyć, by ludzie nie umierali, a nie teleporada...\n15 Kwietnia 2021 01:09:15 ~Do bogcek\nTy się ogarnij...gdyby tak było z tym super z tym lekiem jak piszesz to ludzie by nie umierali...wyobraź sobie że taki jest lek na covid 19 jak wszystkie na nowotwór, udar czy inne choroby... nie ma skutecznego leku bo to jest wirus, a na wirus każdy układ odpornościowy reaguje inaczej. Znam ludzi którzy byli leczeni amantadyną i nie przeżyli więc skończ pisać bzdury i ludziom robić wodę z mózgu.\n14 Kwietnia 2021 23:00:15 bogcek\nPrzestań bić piano kobieto. Nie wiesz o czym ty piszesz. Nie miałaś historii zagrożenia życia z powodu covid 19 lub też śmierci w rodzinie z tego powodu to się nie boisz. Zmieniłabyś zdanie gdybyś była po przejściach. Już nie jeden taki jak ty cwaniakował i się przeliczył. Nie wiesz jak twój organizm zareaguje na wirusa...na jakiegokolwiek wirusa, nie tylko tego więc nie bądź taka pewna siebie."\nOla tu akurat ma rację. Oglądnij najpierw program o którym ona pisze, a oczy Ci się szerzej otworzą na tą "pandemię".. A skąd wiesz, że ktoś umarł na corona wirusa, bo tak Ci powiedzieli lekarze. Dr. Bodnar leczył swoich pacjentów amantydyną i żaden nie miał powikłań pocovidowych. Czy to do Ciebie dociera?\n14 Kwietnia 2021 19:54:17 ~mdm\n~Do ola, właśnie dlatego ludzie umierają że rządzą nami głąby, a za leczenie ludzi w pandemii odpowiedzialny jest ekonomista minister i elektryk z sanepidu.\n14 Kwietnia 2021 18:33:55 ~Do Ola\nPrzestań bić piano kobieto. Nie wiesz o czym ty piszesz. Nie miałaś historii zagrożenia życia z powodu covid 19 lub też śmierci w rodzinie z tego powodu to się nie boisz. Zmieniłabyś zdanie gdybyś była po przejściach. Już nie jeden taki jak ty cwaniakował i się przeliczył. Nie wiesz jak twój organizm zareaguje na wirusa...na jakiegokolwiek wirusa, nie tylko tego więc nie bądź taka pewna siebie.\n14 Kwietnia 2021 18:30:17 ~Astra Zenka\nA ja mam takie pytanie: czy ktoś z was zachorował na grypę lub złapał przeziebienie w ostatnim roku ? Mam wrażenie że ludzi zabija nie wirus tylko brak opieki medycznej i brak możliwości konsultacji lekarskiej i finalnie czekając na audiotele powikłania po grypie.\n14 Kwietnia 2021 17:44:34 ~ola\nW poniedziałek TVP1 wyemitowała program J.Pospieszalskiego "Warto Rozmawiać" na temat absurdów noszenia masek, szkodliwego lockdownu i fałszywej pandemii. Szok, że coś takiego nadano w pisowskiej telewizji, ale to było o godz.23:30, więc mało kto oglądał. Jednak można odnaleźć w internecie i odsłuchać!!!\n14 Kwietnia 2021 14:46:17 ~pacjentka\nJa do rejestracji na Hutniczej dzwonię od trzech dni! I kiedy już pojechałam na miejsce okazało się, że nie mogą zarejestrować mojej mamy mimo, że bardzo potrzebuje porady i to nie tylko na dziś ale też ani na jutro pojutrze czy za tydzień bo miejsca zajęte. Pojechałam do przychodni na kwiatkowskiego i przepisałam mamę. Wizytę mam umówioną i jestem zadowolona. Niestety w tych czasach gdzie wszystko opiera się na telefonach i wszyscy dzwonia jednocześnie jest z tym problem czy to Kraków, Rzeszów czy Warszawa.


Valencia ograła beniaminka - PrimeraDivision.pl\nPrimeraDivision.pl › Newsy › Valencia ograła beniaminka\nŹródło: PrimeraDivision.pl 18:54, 1. września 2019 Redakcja Goal.pl 0\nPierwsze zwycięstwo w nowym sezonie La Liga odnieśli dziś zwycięzcy ostatniej edycji Pucharu Króla, piłkarze Valencii – podopieczni Marcelino Garcii Torala pokonali przed własną publicznością beniaminka, RCD Mallorkę 2:0. Dwa gole dla Nietoperzy zdobył Dani Parejo, który wykorzystał dwie jedenastki.\nCzterech piłkarzy po porażce z Celtą wymienił opiekun Valencii, Marcelino Garcia Toral – miejsca Gabriela, Picciniego, Kondogbii i Gomeza zajęli bowiem Diakhaby, Coquelin, Torres i Rodrigo. Beniaminek wystąpił za to w identycznym zestawieniu, jak przed tygodniem przeciwko Realowi Sociedad.\nPierwszą groźną sytuację wykreowali sobie goście – w ósmej minucie, Cillessen zdołał odbić przed siebie uderzenie Sastre z linii pola karnego, a dobijający Budimir ostemplował poprzeczkę. Kilka minut później, groźnie uderzał Gameiro, ale Francuz nie trafił w światło bramki.\nW 22. minucie, o sporym szczęściu mogli mówić gospodarze, albowiem po uderzeniu Juniora z dystansu, Cillessena uratował słupek. W kolejnych minutach, mogliśmy oglądać kilka strzałów z większej odległosci – najpierw minimalnie pomylił się Parejo, a chwilę później tuż nad poprzeczką futbolówkę posłał Baba.\nPoczątek drugiej połowy należał do Nietoperzy – już w 46. minucie szansę na podwyższenie prowadzenia miał Torres, ale świetną interwencję po jego strzale odnotował Reina. Dziesięć minut później, ręką we własnym polu karnym zagrał Junior, a drugi rzut karny na bramkę zamienił Parejo.\n1:0 Parejo (k.) 43′\n2:0 Parejo (k.) 57′\nValencia: Cillessen – Gaya, Diakhaby, Garay, Wass – Guedes, Coquelin, Parejo, Torres (73′ Cheryshev) – Gameiro (84′ Lee Kangin), Rodrigo (63′ Gomez)\nMallorca: Reina – Agbenyenu, Raillo, Valjent, Sastre – Junior, Sevilla, Baba, Rodriguez (64′ Salibur) – Febas (64′ Trajkovski), Budimir (79′ Kubo)


Międzynarodowy Salon Edukacyjny Perspektywy 2022. Bezpiecznie, w ogroooomnej przestrzeni! - Portal edukacyjny Perspektywy\nMiędzynarodowy Salon Edukacyjny Perspektywy 2022. Bezpiecznie, w ogroooomnej przestrzeni!\nNa ponad pięciu tysiącach metrów kwadratowych warszawskiego EXPO XXI, w warunkach sanitarnego bezpieczeństwa, ponownie mamy nadzieję spotkać maturę ze studiami – XXXVII Międzynarodowy Salon Edukacyjny Perspektywy 2022 odbędzie się 18 i 19 marca, w piątek i sobotę. Mamy nadzieję na szeroką reprezentację uczelni z Polski i ze świata – zainteresowanie kandydatów na studia ofertami uczelni jest tradycyjnie – ogromne; tęsknota za naszymi spotkaniami w realu – także!\nNa salonowej scenie, przygotowanej z myślą o pół tysięcznej widowni, wystąpią przed gośćmi targowymi eksperci Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, którzy przedstawią założenia matury 2022 z przedmiotów obowiązkowych - języka polskiego, matematyki i języka obcego nowożytnego. Oprócz zasad egzaminu i porad dotyczących strategii udanego podejścia, omówią oni interpretacje poleceń sprawiające trudność w poprzednich latach oraz błędy najczęściej popełniane na maturze przez poprzedników.\nWytrawni moderatorzy pomogą w dopytaniu przedstawicieli najchętniej wybieranych uczelni o to, dlaczego właśnie ich oferta kierunkowa jest gwarancją sukcesu dla przyszłych absolwentów.\nZe studentami i organizatorami studiów porozmawiamy o zasadniczych dylematach kandydatów, np.: czy studia niestacjonarne są propozycją dla mniej zdolnych, czy można liczyć na nich na stypendium? Czy da się łączyć studia z pracą, a może – czy warto studiować… nie pracując? Czy „ścisłowcy” powinni iść na studia uniwersyteckie, czy na politechnikę? Czy kandydat z wielką empatią społeczną powinien wybrać politykę społeczną, czy psychologię? Skąd wiedzieć, który z kierunków na uniwersytecie medycznym będzie dla mnie najlepszy: lekarski, pielęgniarstwo, fizjoterapia, ratownictwo medyczne? Ile imion ma informatyka z punktu widzenia kandydata na studia informatyczne?\nW programie są spotkania z Perspektywami: Joanna Koper, nasza super edukatorka poprowadzi wykład, który pomoże w zbudowaniu osobistej strategii wyboru studiów , a Waldemar Siwiński, pomysłodawca rankingów edukacyjnych, pokaże nam czarno na białym, jak Ranking Kierunków Studiów (i Ranking Szkół Wyższych) mogą pomóc w ostatecznym wyborze miejsca, w którym najlepiej będzie studiować osobie o już wstępnie sprofilowanych wyobrażeniach o własnej karierze edukacyjnej i zawodowej.\nW bardziej intymnej, warsztatowo-konsultacyjnej przestrzeni umożliwimy rozmowy z ekspertami rynku pracy, specjalistami w zakresie zawodów i predyspozycji jutra, budowania indywidualnych ścieżek kariery w trakcie studiów.\nSzczegółowy program znajdzie się niedługo na stronie internetowej Salonu.


Sprawozdanie 2020 - Konferencja Sprawozdawcza - Badania, współpraca i usługi - Chemii - Wydziały - Strona główna UMCS\n23. Konferencja Sprawozdawcza na Wydziale Chemii UMCS\nDnia 22 lutego 2021 r. za pośrednictwem platformy Microsoft Teams odbyła się 23 Konferencja Sprawozdawcza Instytutu Nauk Chemicznych Wydziału Chemii UMCS poświęcona omówieniu tematów badań realizowanych w roku 2020. Podczas konferencji zaprezentowali się przedstawiciele wszystkich Katedr INCh, pracownicy Laboratorium Analitycznego i Pracowni Technologii Światłowodów oraz laureatka wyróżniona w konkursie na najlepszą pracę doktorską w roku 2020 (Zał. 1. Harmonogram).\nW 2020 r. opublikowano 206 artykułów w czasopismach posiadających współczynnik wpływu IF, znajdujących się w bazie Journal Citation Reports (JCR) i wymienionych w wykazie MNiSW z dn. 09.02.2021, 81 rozdziałów w monografiach oraz 8 monografii (Zał. 2. Spis publikacji 2020). Pracownicy Instytutu uczestniczyli w konferencjach krajowych i międzynarodowych, na których zaprezentowali wyniki swoich badań w postaci wystąpień ustnych i posterów (Zał. 3. Konferencje 2020).\nW roku 2020 realizowano 3 międzynarodowe projekty badawcze: 2 projekty w ramach Horyzont 2020 i 1 projekt w konkursie Sheng. W ramach Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego 2 stypendystów prowadziło swoje prace badawcze pod opieką pracowników INCh.\nPracownicy Instytutu Nauk Chemicznych kontynuowali realizację 19 projektów Narodowego Centrum Nauki w ramach konkursów MINIATURA (7), OPUS (4), PRELUDIUM (4), MAESTRO (1), SONATA (2), SONATA BIS (1) a także 3 projektów Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Diamentowy Grant (2), Stypendium dla wybitnego młodego naukowca (1)). W roku 2020 rozpoczęto realizację 3 projektów NCN w ramach konkursów OPUS (2) i PRELUDIUM (1) oraz projektu Fundacji na rzecz Nauki Polskiej Program Start 2020 (1) (Zał. 4. Projekty badawcze 2020).\nW dniu 20 października 2020 r. pracownicy INCh we współpracy z Polską Akademią Nauk Oddział w Lublinie oraz Centrum Innowacji Naukowo Edukacyjnych zorganizowali w formie hybrydowej VII Konferencję naukowo-techniczną „Innowacje w Praktyce”, IX Wystawę Innowacyjnych Rozwiązań Urządzeń Badawczo-Pomiarowych i Nowych Technologii, a także warsztaty naukowe w dyscyplinach medycznych, technicznych i rolniczych, prezentujące praktyczne umiejętności obejmujące problematykę innowacyjności.\nW 2020 r. 2 pracowników uzyskało stopień doktora habilitowanego, a 4 osoby uzyskały stopień doktora (w tym 1 pracownik, 2 uczestników studiów doktoranckich i 1 osoba spoza UMCS). Dodatkowo 9 pracowników uzyskało awans na stanowisko profesora uczelni.\n23. Konferencja Sprawozdawcza załączniki:\nZał. 1. Harmonogram.pdf\nZał. 2. Spis publikacji 2020.xlsx\nZał. 3. Konferencje 2020.pdf\nZał. 4. Projekty badawcze 2020.pdf


Gra C. A. Cupid u fryzjera na Gry Monster High\nObecnie grasz w C. A. Cupid u fryzjera Opis gry: C. A. Cupid z MH postanowiła odświeżyć troszkę wizerunek przed świętami i dlatego poszła do fryzjera i kosmetyczki, by ten zadbał o jej włosy i twarz. Twoim zadaniem w grze jest wcielenie się qw rolę fryzjera i zadbanie o piękne włosy monsterki. na początku gry dokładnie umyj włosy, nanieś szampon, a potem spłucz włosy. Później możesz je obciąć, aby fryzurka była twarzowa. Możesz także wybrać kolor uczesania. Wybierz także ubranie i dodatki. W grę zagrasz za pomocą myszki!\nGraj w najlepsze ubieranki oraz inne ciekawe gry online za darmo. Polecamy grę C. A. Cupid u fryzjera w która zagrasz za darmo na naszej stronie www. W grę można grać bez konieczności instalacji dodatkowych programów. Na stronie ubieranki miedzy innymi z monster high, scooby doo, Ben 10, Sonic oraz wiele innych. Gwarantujemy żę na stronie znajdziesz tylko te najfajniejsze gry. Na UbierankiOnline znajdziesz tylko super gry, wiecej fajnych gier z działu: Gry Monster High. Serdecznie polecamy i zachęcamy do gry.\nTagi: Cupid fryzjera\nKrólestwo szansy 2 Chance A Lot gra\nWytworna dama gra\nClawdeen Wolf na sportowo


Oświetlenie Lis Poland - poznaj producenta i jego topowe produkty! | Informator Budownictwa\nTelefon 16 672 39 90\nFaks 16 672 31 50\nAdres Przemyska 8 , 37-700 Żurawica\nMarka Lis-Lighting powstała w 1990r. Podstawową działalnością firmy jest projektowanie i produkcja wewnętrznych opraw oświetleniowych. W ofercie znajdują się oprawy zarówno do wnętrz klasycznych, jak i nowoczesnych. NAGRODY – w marcu 2010r. firma zdobyła 1 NAGRODĘ za oprawę oświetleniową KRZEW (zdjęcie lampy w GALERII PRODUKTÓW) na odbywających się w Warszawie XVIII Międzynarodowych Targach Sprzętu Oświetleniowego... Czytaj dalej\nMarka Lis-Lighting powstała w 1990r. Podstawową działalnością firmy jest projektowanie i produkcja wewnętrznych opraw oświetleniowych. W ofercie znajdują się oprawy zarówno do wnętrz klasycznych, jak i nowoczesnych.\nNAGRODY – w marcu 2010r. firma zdobyła 1 NAGRODĘ za oprawę oświetleniową KRZEW (zdjęcie lampy w GALERII PRODUKTÓW) na odbywających się w Warszawie XVIII Międzynarodowych Targach Sprzętu Oświetleniowego ŚWIATŁO.\nSKLEP INTERNETOWY – Pełna oferta produktów znajduje się na stronie internetowej. Zapraszamy do naszego sklepu internetowego www.sklep.lis-poland.pl.\nPROJEKTY INDYWIDUALNE – firma projektuje, profesjonalnie doradza i realizuje oświetlenie do domów i mieszkań indywidualnych klientów, jak również hoteli, restauracji, obiektów sakralnych. Nasi projektanci dojeżdżają na miejsce inwestycji na terenie całej Polski.\nUSŁUGI LAKIERNICZE – LIS POLAND sp. z o.o. posiada odrębną markę POVAC, która świadczy usługi w zakresie nanoszenia powłok metodą metalizacji próżniowej oraz lakiernictwa proszkowego.\nLampy można kupić na terenie całego kraju w wybranych sklepach oświetleniowych oraz w marketach CASTORAMA, OBI, MERKURY MARKET, BLACK RED WHITE.\nZapraszamy do współpracy architektów, projektantów wnętrz i inwestorów\nRodzaj: żyrandolMateriał: stalWymiary [cm]: długość: 70, szerokość: 38, wysokość regulowana:...\nRodzaj: plafonMateriał: stalWymiary [cm]: średnica: 80, wysokość: 35Ilość źródeł światła:...\nRodzaj: żyrandolMateriał: stal, szkłoWymiary [cm]: średnica: 86, wysokość: 87Ilość źródeł...\nRodzaj: plafonMateriał: stal, szkłoWymiary [cm]: średnica: 74, wysokość: 20Ilość źródeł światła:...\nRodzaj: plafonMateriał: stal, szkłoWymiary [cm]: długość: 54, szerokość: 54, wysokość: 12Ilość...\nLampy RETRO ART\nRodzaj: żyrandolMateriał: stal, szkłoWymiary [cm]: średnica: 71, wysokość: 67Ilość źródeł...\nRodzaj: plafonMateriał: stal, szkłoWymiary [cm]: długość: 60, szerokość: 60, wysokość: 17Ilość...\nRodzaj: żyrandolMateriał: stal, szkło, pleksiWymiary [cm]: długość: 50, szerokość: 50, wysokość...\nRodzaj: żyrandolMateriał: stal, szkłoWymiary [cm]: długość: 70, szerokość: 20, wysokość...


W zeszłym roku uczestnicy ConQuestu 2003 zostali zmuszeni do wzięcia udziału w oburzających ekscesach, wykorzystani do seryjnego brania udziału w konkursach i zabawiania dekadenckiej publiki!!! Turniejowi Nieustającemu mówimy stanowcze NIE!\nRewolucja potępia to godne pożałowania wydarzenie, a tym, którzy ulegli plugawym przywódcom konwentu daje możliwość odkupienia swoich win. Przybądź na ConQuest i zanurz się w oczyszczających płomieniach, matki niszczycielki, Rewolucji!\nWeź udział w zabawie, która nie jest jedynie czczą obietnicą nowej jakości, tanim zagraniem pod publiczkę, lecz w zupełnie przełomowym i jedynym w swoim rodzaju wydarzeniu, w najoryginalniejszym LARPie w historii konwentów, w Turnieju Nieustającym 2004!!!\nNie napiszemy, że gwarantujemy wspaniałą zabawę, że zwycięzcy otrzymają honorowe odznaczenia rewolucyjne, że wrażenia, jakich doznacie na długie lata wryją się w Waszą pamięć, piszemy skromnie tylko jedno słowo - Warto!\nCo zrodziły nasze chore umysły w tym roku?\nWzorując się na najlepszych, na dziełach wszechczasów, na ikonach kultury, sięgnęliśmy po... "Władcę pierścieni". Uczestnicy konwentu, którzy podniosą rękawicę i zechcą pokazać nam, co naprawdę znaczy być "infantylnym rewolucjonistą", będą mieli możliwości wcielić się w któregoś z dziewięciu słynnych bohaterów. Na czas trwania turnieju staną się ostatnim z królów, powiernikiem pierścienia, psem Magdy Madej (czytaj: Gandalfem), przystojnym Boromirem lub Legolasem, a tym samym upodobnić się do premiera Leszka M., by następnie wyruszyć w niebezpieczną podróż, do samego serca Mordoru. O zaplutych karłach reakcji (Gimlim i reszcie kurdupli) nie wspominamy z braku miejsca.\nCzy gumowe kurczaki też mogą wziąć w tym udział?\nOczywiście! Rewolucja nie uznaje podziałów! Turniej Nieustający jest dla każdego! Dla wszystkich tych, którzy chcą zasmakować szalonej przygody i bawić się wspólnie ze swoimi współtowarzyszami.\nW Turnieju Nieustającym biorą udział maksymalnie pięcioosobowe (te mniejsze pod hasłem: "Zrób to sam!") drużyny, które wspólnie wykonują przydzielone im zadania.\nJa, ja chcę! Ale gdzie mam się zgłosić?\nDrużyny zgłaszają się w trakcie trwania konwentu do organizatorów odpowiedzialnych za Turniej Nieustający, czyli do Magdaleny Madej lub Macieja Sabata. Nasi heroiczni bojownicy o wyzwolenie świata od złego, spamującego ConQuestu 2003, spiszą zgłaszających się uczestników konwentu i od tej chwili rozpocznie się zabawa w poszukiwanie skarbów oraz wykonywanie arcydurn... arcytrudnych zadań.\nBardzo prosto, nawet gumowy kurczak zrozumie!\nDrużyna może składać się maksymalnie z pięciu osób. Każdy uczestnik wybiera inną postać spośród dziewięciu członków Drużyny Pierścienia. W skład każdej grupy poszukiwaczy przygód musi wchodzić Frodo, dobór pozostałych bohaterów zależy od upodobań uczestników (tak to było do Was perwersyjni miłośnicy bezbronnych hobbiciąntek). Wybrana postać posiada przedmiot, którego tylko ona może używać i nawet, jeśli jedna z osób zrezygnuje ze wspólnej zabawy, żaden z pozostałych członków drużyny nie może wziąć należącego do rezygnującej osoby przedmiotu. Zabawa trwa dwa dni pod rząd (przez sobotę i niedzielę), w czasie których wszystkie drużyny otrzymują takie same zadania i identyczną ilość czasu na ich wykonanie.\nStartujące w Turnieju Nieustającym drużyny mogą zdobywać punkty na dwa sposoby - wykonując powierzone im zadania oraz biorąc udział w odbywających się na ConQueście konkursach.\nZADANIA - Turniej trwa w sobotę i niedzielę, w każdym z tych dni zgłoszone drużyny otrzymują listę dziesięciu zadań, jakie mają wykonać. Po wykonaniu wszystkich lub tylu, ilu będą w stanie podołać, ponownie zgłaszają się do organizatorów zabawy. Zdają relację ze swych osiągnięć dla Rewolucji, za które otrzymują odpowiednia ilość punktów.\nKONKURSY - Startując w konkursach również można zdobywać punkty do rankingu Turnieju Nieustającego. Punkty otrzymuje się tylko za zdobycie pierwszego, drugiego lub trzeciego miejsca. Liczy się wygrana we wszystkich konkursach zarówno indywidualnych, jak i drużynowych.\nDrużyny, które zdobędą najwięcej punktów, przechodzą do finału, gdzie będą miały możliwość wystartować w zmaganiach tytanów i na zakończeniu konwentu, przed szanowną publiką udowodnić, czyj elf jest lepszy!\nDreszczyku emocji dodaje fakt, iż czasu na wykonanie wszystkich zadań jest bardzo mało, a wraz z upływem kolejnej godziny pierścień staje się coraz cięższy.\n.: TURNIEJ NIEUSTAJĄCY\n..: Co zrodziły nasze chore umysły w tym roku?\n..: Czy gumowe kurczaki też mogą wziąć w tym udział?\n..: Ja, ja chcę! Ale gdzie mam się zgłosić?\n..: Jak się w to gra?\n..: The hour is late!


Blog | Stewiarnia\nTrendy w żywności – relacja z targów Anuga\nCoraz więcej uwagi przykładamy do tego, co jemy. Jakość i składniki wysuwają się na pierwsze miejsce. Cenimy produkty świeże, naturalne i takie, których skład rozumiemy. Przeczytajcie o najnowszych trendach w żywności.\nW dniach 10-14 października odwiedziliśmy największe targi spożywcze w Europie Anuga 2015. Z prezentowanego na nich raportu wynika, że przyszłością branży spożywczej jest transparentność przekazu. Masowo wytwarzane i przetwarzane produkty, których skład zajmuje kilka linijek, straciły zaufanie klientów. 91 proc. konsumentów amerykańskich przyznaje, że są bardziej skłonni uznać za zdrowe produkty, których składniki są im znane – wynika z opracowania Innova Market Insight prezentowanych na targach Anuga 2015.\nOwoce, owoce i jeszcze raz owoce\nSwój czas mają też owoce. Podbijają one półki z żywnością nie tylko jako produkt surowy, ale również z formie przekąsek. Według wspomnianego raportu w latach 2010-2014 w USA liczba przekąsek produkowanych na bazie owoców wzrosła o 400 proc. Ta zmiana zauważalna jest również na polskim rynku, gdzie pojawia się dużo owocowych i warzywnych przekąsek. Trend wpisuje się także w zmiany wprowadzone niedawno do polskich szkół.\nSuszone owoce, owocowe chrupki i batony stanowią, obok jogurtów i produktów kukurydzianych, podstawę asortymentu sklepików szkolnych. Forma kolorowych przekąsek może skutecznie zachęcać młode pokolenia do spożywania większej ilości warzyw i owoców. Przykładem chętnie kupowanych przez dzieci produktów są batony w całości produkowane z suszonych owoców, które mamy w swojej ofercie.\nInformujemy, że na swoich stronach internetowych stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka), które wykorzystywane są wyłącznie do celów statystycznych\noraz na potrzeby dostosowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników.\nUstawienia dotyczące przechowywania plików cookies możecie Państwo dowolnie modyfikować w swojej przeglądarce internetowej.\nProjekt: Jan Straszewski | Realizacja: A&M | Wszystkie prawa zastrzeżone.


Satsang z Patrycją Nitya Pruchnik i jej rozumienie „Prawdy”. Dwa dni spokojnej, wręcz medytacyjnej atmosfery w środku miasta. Kilkanaście poszukujących i otwartych głów zamkniętych w jednym pomieszczeniu. Jak to wszystko wyglądało? Czym jest satsang? Czy to jakaś sekta, religia? O co chodzi z tą świadomością i gdzie się ona znajduje? Czym jest ten nonszalancki non-dualizm? Przeczytaj jak wygląda doświadczenie satsang z perspektywy „świeżaków”.\nNitya to imię nadane Patrycji przez jej nauczyciela Sri Mooji. W sanskrycie, Nitya znaczy „Wieczna Esencja”. Patrycja już od dłuższego czasu prowadzi satsangi, odosobnienia, medytacje i warsztaty z non-duality w tradycji Advaita Vedanta. Robi to w Polsce i za granicami naszego kraju. Jej wystąpienia w języku polskim jak i angielskim są dostępne na jej kanale na YouTubie. Patrycja jest też autorką książki „Koniec wszystkich historii. Medytacje”.\n„Toniemy w informacji, umieramy z braku wiedzy”\nOdpowiedzi nie przychodzą łatwo, dlatego szukamy wspólnie. Co ciekawe, okazuje się że każda odpowiedź opisuje tylko jakąś część świadomości – nigdy samą świadomość. Na przykład: „Ja widzę. Ja czuję. Ja słyszę. Ale co widzi? Co czuje? Co słyszy?” Próbujemy zajrzeć głębiej i zobaczyć „co widzi”? Oczywiście nie udaje nam się tego zobaczyć…\n„Wielu mędrców próbowało znaleźć świadomość – nikomu się to nie udało, nikt jej nie znalazł. Natomiast jednocześnie nikt nie potrafi jej zaprzeczyć.” Patrycja Pruchnik\nPoprzez to „obieranie cebuli” dochodzi się do tego co Patrycja nazywa „świadomością Świadomości”, „uważnością Uważności” czy „obecnością Obecności”. Logika doprowadza nas do nicości ale nie w negatywnym znaczeniu tego słowa. To intensywne uczucie lekkości intelektualnej i wewnętrznego spokoju, które kilkukrotnie w trakcie satsangu wzbudziło w grupie śmiech.\n„Nawet powiedzenie „świadomość” to za dużo, ponieważ powiedzenie „świadomość” nadaje jej podmiotowości, której nie ma.”\n„Ooo! Czyli nie muszę już codziennie siedzieć na poduszce do medytacji? Doskonale!” – pomyślałem ?\nSą to warianty pytania: „Kim tak naprawdę jestem?”. Głęboka introspektywa pokazuje, że wszystkie rzeczy, które mogą być znalezione odbywają się w świadomości. Pokazuje, że wszystkie doświadczenia dzieją się jakby w przestrzeni świadomości ale samą świadomością nie są. Patrycja sięga po telefon i pokazuje nam zegar na czarnym tle. Podobnie jak wskazówki tego zegarka przemieszczają się po czarnym tle, tak nasze doświadczenia zmieniają się w przestrzeni naszej świadomości. Świadomość jest zawsze obecna, trwała i niezmienna.\nPatrycja wskazuje na głębsze doświadczanie czyli wyczulenie się na coś co jest poza słowami i doświadczeniem zmysłowym. To doświadczanie nazywa „Pierwszą obecnością”. Nie mówi tu o odrzuceniu rzeczywistości fizycznej czy o odrzuceniu doświadczania zmysłowego. Mówi o tym, że przed nietrwałym doświadczeniem zmysłowym czy wiedzą mentalną jest coś niezmiennego i wiecznego w czym można się rozluźnić i spocząć. Aby więc odpowiedzieć sobie na pytanie „Kim jestem?” należy się uwrażliwić. Należy w pewnym sensie przestać patrzeć na to co widzę i zwrócić uwagę na to „kto widzi”. Wystarczy poprzestać na tym pytaniu. Wystarczy z nim być. Jak mówi Nitya: „Samo to pytanie zrobi robotę. W ten właśnie sposób można odnaleźć siebie. W tej prostocie.”\n„Doświadczenie się dzieje – nikomu. Po prostu się dzieje.”\nJeśli Ty też się zgubiłeś – bez obaw. Na temat non-dualizmu pisze się grube tomy (przykładem może być Kurs Cudów) Patrycja mówi, że non-dualizm po prostu oznacza „nie dwa”. Dlaczego „nie dwa”? Bo wiesz, że to drugie nie jest Ci do niczego potrzebne, ponieważ to pierwsze broni się samo. Gdy uświadomisz to sobie, cała ta dywagacja, wszystkie te ucieczki, nadzieje i uniki nie będą już potrzebne. Stoisz z tym co jest – ot tak. Nie inaczej.\n„Tego kto patrzy, kto widzi i słyszy po prostu nie ma. Nie ma go jako kogoś oddzielonego od całości.” Patrycja Pruchnik\n„Gdy masz zamknięte oczy, to czy Twoje doświadczanie się zakończyło? Widzisz ciemność, lecz Twoje doświadczenie się nie kończy. Czy ciemność ma początek i koniec? Czy jesteś w jakiś sposób oddzielony od tej ciemności? Czy jest ciemność i ty? Czy ty jesteś tą przestrzenią? Czy możesz powiedzieć w czym się zawiera? Czy możesz powiedzieć czy jest przypisana do ciała? Jeśli jesteś od niej oddzielony to w jaki sposób? Gdzie dzieją się te wszystkie obiekty, które widzisz? Po czym się przemieszczają? Gdzie żyją? Czy możesz dostrzec aspekt nieograniczoności, nieskończoności mając oczy otwarte?”\nJeśli natomiast masz możliwość praktykowania formalnej medytacji – też dobrze. Nawet 5 minut dziennie wystarczy – ważne, aby była regularność. Co do techniki, Patrycja zachęcała do medytacji „Nic nie robienia”. Polega ona na po prostu siedzeniu i pozwoleniu, aby wszystko było tak jak jest. Nie staraj się skupić nawet na oddechu. Nie próbuj nawet rozluźniać ciała. Gdy pojawiają się myśli – zauważ je i zaakceptuj. Powiedz sobie: „Doskonałe są te myśli”. Czujesz niecierpliwość – zauważ ją i zaakceptuj. Powiedz sobie: „Doskonała jest ta niecierpliwość.”


Działki na sprzedaż: gmina Pniewy Ginetówka | Morizon.pl\nmorizon.pl działki mazowieckie Pniewy Ginetówka\nDziałki na sprzedaż: gmina Pniewy, Ginetówka\nZnaleziono 2 ogłoszenia, średnia cena 1 925 000 zł (27 zł/m²)\nNa pograniczu trzech Gmin; Pniewy, Błędów i Biała Rawska mieści się gospodarstwo sadowniczo-ogrodnicze III i IV klasy ziemi, w ładnym szerokim kawałku 3,5 ha . Na tej działce mieści się siedlisko, dom piętrowy ok 200m. Na parterze dwa pokoje, kuchnia, łazienka i kotłownia. Na piętrze trzy pokoje, kuchnia i łazienka, do wykorzystania poddasze na mieszkalne. Ogrzewanie gazowe jak też węglowe. Własna studnia głębinowa. Przy budynku garaż na dwa samochody. Na działce mieszczą się murowane budynki gospodarcze 25 x 8 i budynek\ngospodarstwo ogrodnicze - 8 ha sadu\nGospodarstwo ogrodnicze (8 ha sadu) z domem mieszkalnym (260 m pow. użyt. dwie kondygnacje, 1996 r.), budynkiem gospodarczym i przechowalnią o wymiarach spełniających wymogi unijne. Ziemia w klasy III; dwie działki: 6 ha - 145/460 i 2 ha- 50/335 m. Zapraszam do negocjacji. Prezentowane przez Bracia Strzelczyk Sp. z o. o oferty nie są ofertami w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, lecz mają charakter informacyjny.


Zwalczanie nieuczciwej konkurencji | Publikacje na każdy temat\nporada prawna prawo\n2 czerwca 2021 19 lipca 2021 Gargamel115\tBrak komentarzy\nKonkurencja jest procesem, w którym dwie strony (lub więcej) konkurują, czyli starają się być lepsze od swojego przeciwnika. Konkurencja towarzyszy nam od dzieciństwa. Pojawia się w rodzinie, np. wśród braci i sióstr, w szkole, na zawodach sportowych i w wielu innych miejscach. Później jednak wcale nie ustaje zwłaszcza, jeśli prowadzimy swój własny biznes lub jesteśmy częścią większego zespołu. Zdrowa konkurencja jest jak najbardziej w porządku, ale ważne jest także zwalczanie nieuczciwej konkurencji dla dobra każdego z nas i dla sprawiedliwości prowadzenia działalności.\nCzy konkurencja jest nieuniknioną częścią naszego życia?\nZdecydowanie tak, konkurencja towarzyszy nam od najmłodszych lat i towarzyszyć będzie znacznie później, w życiu dorosłym, a szczególnie tym biznesowym. Zwalczanie nieuczciwej konkurencji pomaga nam zadbać o to, żeby konkurowanie o lepsze ceny, lepszą jakość produktu lub usługi odbywało się zgodnie z zasadami prawa.\nJak możemy zwalczać nieuczciwą konkurencję?\nZwalczanie nieuczciwej konkurencji jest konieczne dla zachowania balansu i sprawiedliwości nie tylko na rynku pracy, ale także na przykład w sporcie. Konkurencja jest czymś normalnym i ważnym, bo motywuje nas do działania i bycia lepszym, jednak we wszystkim należy zachować umiar i zdrowy rozsądek. Zwalczanie nieuczciwej konkurencji pomaga każdemu z nas na rozwój w sprzyjających ku temu warunkach z poczuciem, że to co robimy ma sens, a sprawiedliwości staje się zadość. Więcej https://rgw.com.pl/prawo-nieuczciwej-konkurencji/\n← Zdjęcia ślubne – idealna pamiątka\nZakładanie trawnika Kraków →


Pierwszy egzystencjalista. Filozofia absolutnej skończoności Fryderyka Jacobiego - Józef Piórczyński - Książka | Gandalf.com.pl\nPierwszy egzystencjalista. Filozofia absolutnej skończoności Fryderyka Jacobiego - opis produktu:\nDzięki Jacobiemu następuje, przygotowany już wcześniej w mistyce niemieckiej i przez Lutra, przełom w filozofii nazywany egzystencjalizmem.\nUnieważnienie w tym kontekście za sprawą Lutra obszaru arystotelesowskiej istoty zlikwidowało filozofię jako naukę, pozostawiając nauce badanie natury jako nieskończonego szeregu uwarunkowanych warunków z wykluczeniem możliwości wolności. Egzystencja ludzka konstytuuje się zatem jedynie praktycznie, mocą salto mortale, które jako akt wolności - początek bez początku - wynosi ją ponad konieczności natury. Tę egzystencję wolnością ugruntowaną, z niczym nie zapośredniczoną, a więc niepojmowalną dyskursywnie, Hegel szyderczo określił jako absolutną skończoność, tzn. Hegel w istocie zauważył fundament egzystencjalizmu Jacobiego. Jacobi jako pierwszy w pełni myśliciel - egzystencjalista dostrzegł jedyność, nieprzywiedlność do niczego każdego ludzkiego jednostkowego istnienia, niosącego w sobie nieskończony kosmos, nieskończoną w swej wolności tajemnicę skończoności.\nKsiążka Pierwszy egzystencjalista. Filozofia absolutnej skończoności Fryderyka Jacobiego pochodzi z wydawnictwa Uniwersytet Wrocławski. Autorem książki jest Józef Piórczyński. Należy do gatunków: nauki humanistyczne, filozofia, filozofia nowożytna do końca XIX wieku. Książka Pierwszy egzystencjalista. Filozofia absolutnej skończoności Fryderyka Jacobiego liczy 280 stron. Jej wymiary to 140x200.\nPierwszy egzystencjalista. Filozofia absolutnej skończoności Fryderyka Jacobiego książka