„Wyprawa ROSem do Toporni, czyli relacja z tam i z powrotem” by: Człowiek Ptak | mobilnyROS\n„Wyprawa ROSem do Toporni, czyli relacja z tam i z powrotem” by: Człowiek Ptak\nPosted on 25 października 2011 by mobilnyros\n„Ahoj, przygodo!!” – pomyślał w pierwszej chwili Człowiek Ptak, po tym jak otrzymał informację o możliwości odbycia wiekopomnej wyprawy ROSem do odległej od jakiegokolwiek centrum cywilizacji, i jak dotąd nieokiełznanej krainy, w pobliżu Radomia.\nJak wspomnieli w swoich raportach z przebiegu misji moi współtowarzysze. Start operacji miał rozpocząć się o godzinie 17.00, a punkt zborny został wyznaczony na ulicy Filtrowej, gdzie to podobno kręcą się osoby lubiące małe dzieci. Pojawiłem się na miejscu, jako pierwszy już godzinę przed czasem, aby dopilnować wszystkiego od strony logistycznej i zakupić na drogę małe co nieco.\nJakie było moje oczarowanie, kiedy to po raz pierwszy zobaczyłem ROSa. Wehikuł prezentował się okazale, lśniąc w promieniach zachodzącego słońca, miał klasę i to coś, dzięki czemu czuło się, że ciarki chodzą po plecach. Prawdziwy krążownik szos. Można by zaryzykować analogię, że ruszając na przygodę czuliśmy się jak załoga statku gwiezdnego Enterprise wyruszająca w nieznane, poza granice znane człowiekowi.\nKolejnym członkiem ekipy, jaki przybył, był sam kierowca i współwłaściciel ROS’a Druga Połowa Ekipy Mobilnego. Niedługo po nim pojawili się Wyższy Archeolog Egiptu (uzurpujący podczas wyprawy tytuł „kapitana”) oraz Pieszczoch, który z racji, że posiada wrodzoną umiejętność kontaktu z gwiazdami, został Nawigatorem.\nTutaj należą się podziękowania Pieszczochowi, który wyposażył nasz środek transportu w dodatkową przestrzeń użytkową w postaci bardzo wygodnej i rozkładanej czerwonej sofy.\nZ Warszawy, w celu ominięcia wieczornych korków na Al. Krakowskiej, wyjechaliśmy przez ul. Puławską na Piaseczno. Wszystko szło jak po maśle do czasu jak dojechaliśmy do Piaseczna, gdzie straciliśmy, co najmniej 40 minut. Oczywiście na stanie w korku. Może i wszystko było by w porządku, lecz w międzyczasie skończył się nam prowiant i postanowiliśmy zmienić trasę. Dzięki magii naszego Nawigatora ustaliliśmy nowy kurs naszego wehikułu na Grójec i trasę E7. Ten etap podróży pewnie zasługiwałby, na co najmniej książkową trylogię. Przez większą część trasy jechaliśmy w ciemności, poprzez pola i lasy. Stan dróg nie nadawał się dla zwykłej śmiertelnej osobówki. Jednakże ROS pokazał klasę i przemknął nad każdą nierównością z prędkością worp’ową, a jego kierowca Druga Połowa Ekipy Mobilnego wykazał się nadludzkimi umiejętnościami. Z Grójca pojechaliśmy E7 do Białobrzegów, gdzie to dzięki mojej skromnej osobie posiadającej koordynaty dla nowego skrótu, zmieniliśmy kurs na zachodni i południowo – zachodni. W miejscu o nazwie Przysucha zatrzymaliśmy się w pobliskim sklepie, w celu dokonania niezbędnych zakupów na nadchodzący weekend.\nDo ośrodka wypoczynkowego „Marysieńka” w Toporni dojechaliśmy ok. 20.30.\nPobyt na miejscu:\nWyjechaliśmy z ośrodka w niedzielę o 16. Ja oraz reszta moich współtowarzyszy wykazywaliśmy oznaki „nieznacznego” zmęczenia po udanym weekendzie. Chociaż muszę zaznaczyć, że niektórzy z „dowodzących” naszą ekipą mobilnego nie chcieli pogodzić się, że już wyjeżdżamy i dalej podejmowali walkę. Ale, dzięki temu mieliśmy wielką uciechę podczas powrotu.\nDroga do Warszawy, jak już wspomniał w swoim raporcie Pieszczoch przebiegła bez jakichkolwiek zakłóceń.\nTutaj ja nazwany Człowiekiem Ptakiem pragnę podziękować wszystkim współtowarzyszom tej epickiej wyprawy za wspólną i zajebistą zabawę.\nDrugiej Połowie Ekipy Mobilnego – za możliwość uczestnictwa w wyprawie i poznania ROS’a, oraz za odwiezienie do domu po wyjeździe.\nPieszczochowi – za umiejętności kontaktu z gwiazdami.\nWyższemu Archeologowi Egiptu – za walkę o nasze uczestnictwo w misji Topornia 2011.\nMogilnemu ROSowi – za to, że zajebiście sprawił się podczas tej wyprawy. Brawo!!!\nZ wyrazami szacunku i podziękowań za wyprawę dla stałej Ekipy Mobilnego ROS’a.


ZATRUDNIMY Z UKR\nData dodania: 2018-01-05\nTyp oferty: Dam prace Telefon:\nPANIE Z UKRAINY DO PRACY NA PRODUKCJI\nAgencja Pracy Select, firma działająca w obszarze doradztwa personalnego, pośrednictwa pracy oraz pracy tymczasowej, należąca do Business Solutions Wojciech Karłowski (nr W rej. Agencji Zatrudnienia: 3891), dla swojego Klienta, poszukuje kandydatów na stanowisko:\nNr Ref. PPR/2016\n- Obsługa maszyn produkcyjnych.\n- Wykształcenie min zawodowe.\n- Dyspozycyjność i zaangażowanie.\n- Sprawność fizyczna.\n- Motywacja do pracy.\n- Gotowość pracy w systemie zmianowym.\n- Aktualna książeczka Sanepidu.\n- Zatrudnienie na podstawie umowy o pracę.\n- 8 godzinny czas pracy.\nZainteresowane osoby prosimy o przesyłanie CV ze zgodą na przetwarzanie danych osobowych na adres: kadry@select-hr.pl z podanym numerem referencyjnym lub stanowiskiem w temacie wiadomości lub pod numerem telefonu 500 250 660.\nNa aplikacji prosimy o dopisanie klauzuli: "Potwierdzam prawdziwość powyższych danych i zgadzam się na przetwarzanie i administrowanie moimi danymi, które podałam/em do wiadomości Business Solutions do celów rekrutacji pracowników. Jednocześnie oświadczam, że zostałam/em poinformowana/y iż moje dane mogą zostać przekazane potencjalnym pracodawcom oraz, że mam prawo dostępu do treści swoich danych, prawo ich poprawiania, prawo sprzeciwu wobec ich przetwarzania w wyżej opisanym celu oraz wobec przekazywania danych innym podmiotom, a także prawo zażądania zaprzestania przetwarzania moich danych osobowych ze względu na moją szczególną sytuację. Podanie danych jest dobrowolne. Jednocześnie wyrażam zgodę na podejmowanie czynności mających na celu weryfikacje prawdziwości przekazanych przeze mnie dokumentów i informacji w nich zawartych. Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych na potrzeby przyszłych rekrutacji."\nKRÓTKIE ZASTĘPSTWO PO NOWYM ROKU NA 2 TYGODNIE! DO SENIORKI!\nAtrakcyjne zastępstwo do mobilnego, samotnego Senior\nAtrakcyjne zastępstwo na 5 tygodni! Opiekunka do mobilnej Se\nBARDZO DOBRE ZASTĘPSTWO! OPIEKUNKA DO MOBILNEGO SENIORA\nSUPER OFERTA! DO OPIEKI SPOKOJNY SENIOR! 1450 EURO+ PREMIA Ś\nATRAKCYJNE ZASTĘPSTWO Z PREMIĄ ŚWIĄTECZNA! OPIEKUNKA DO SPOK\nETHYL 2-PHENYLACETOACETATE CAS 5413-05-8 ( wickr daisylang


Meblomak Fotel IVERA 2 sztuki więcej na OLX.PL - Megadeal - Sklep AGD MEBLE\nIvera to model skierowany do klientów poszukujących wygodnego\ni funkcjonalnego mebla do zastosowania w salonach i pokojach\nw których ogląda się telewizję. Wyposażony w specjalny mechanizm rozkładania fotel telewizyjny zagwarantuje jego użytkownikowi komfort i wygodę nawet podczas długiego oglądania telewizji lub filmu w domowym kinie. Kilka położeń odchylenia fotela, aż do pozycji półleżącej oraz wysuwany podnóżek zapewniają komfort i wygodę.\nKomplet z fotelami telewizyjnymi tworzy sofa - zaprojektowana tak aby w sposób ergonomiczny zapewnić komfort i wygodę dłuższego siedzenia kilku osób. W każdej jednak chwili ten salonowy mebel zmienia się po rozłożeniu w wygodne miejsce do leżenia dla dwóch lub trzech osób (w zależności od modelu). Rodzina mebli Ivera stanowi nowoczesne i funkcjonalne rozwiązanie zawarte w klasycznej bryle.\nRozmiar: 90 x 85 cm


Podwieszane meble w łazience - idealne rozwiązanie do każdego wnętrza - Coram Poland\nPodwieszane meble w łazience – idealne rozwiązanie do każdego wnętrza\nStrona główna / Design by CORAM / Uncategorized / Podwieszane meble w łazience – idealne rozwiązanie do każdego wnętrza\nUrządzenie łazienki to także wybór odpowiednich mebli łazienkowych. Coraz większą popularnością cieszą się podwieszane meble, których nowoczesny charakter pasuje do każdego wnętrza. Dlaczego warto postawić na to rozwiązanie?\nMeble podwieszane – stylowe rozwiązanie\nTradycyjne, stojące meble łazienkowe to propozycja, która coraz częściej ustępuje nowoczesnym meblom podwieszanym. Bogato zdobione nóżki mebli albo drewniane cokoły mebli to już przeszłość! Teraz w modzie są rozwiązania, które nadają wnętrzu lekkiego i nowoczesnego charakteru. Jeśli chcesz, aby wnętrze Twojej łazienki wyglądało stylowo, koniecznie postaw na takie rozwiązanie!\nBogaty wybór podwieszanych mebli znajdziesz w ofercie marki ANTADO, w kolekcjach takich jak: Combi, Grande, Luxury, Qubic, Wave, Wave Grande, Variete czy Susanne.\nMeble podwieszane są nie tylko piękne, ale także funkcjonalne. Dlaczego warto je wybrać?\nPodwieszane meble optycznie powiększają pomieszczenie, a wszystko dzięki dodatkowej, wolnej przestrzeni między meblami a podłogą. Jeśli wyjątkowo zależy Ci na efekcie optycznego powiększenia łazienki, wybierz meble o prostym designie takie, jak meble z kolekcji Prima czy Susanne marki ANTADO.\nZalana podczas kąpieli podłoga albo pęknięty wąż odpływowy? To nie problem! W razie wypadku podwieszane meble nie są narażone na kontakt z wilgocią.\nPowierzchnię pod podwieszanymi meblami z łatwością można dokładnie odkurzyć i wyczyścić. To dobra wiadomość dla alergików, właścicieli zwierząt domowych i osób, które chcą utrzymać porządek bez konieczności przesuwania mebli.\nWysokość, na której zostaną zamontowane meble, może zostać indywidualnie dostosowana do potrzeb domowników. Podniesienie czy ustawienie niżej tradycyjnych mebli stojących jest często niemożliwe.\nChociaż montaż mebli podwieszanych jest trochę bardziej kłopotliwy, to po ich zamontowaniu nie tak łatwo je przesunąć. Jest to dobra wiadomość dla rodziców, bowiem dzieci mogą czasem niechcący wywrócić lub przesunąć meble stojące.\nPodwieszane meble łazienkowe to praktyczne i nowoczesne rozwiązanie, idealne dla łazienki w każdym stylu!


Snooker - Masters: Williams i Robertson niedzielnymi triumfatorami | Poinformowani.pl\nSnooker - Masters: Williams i Robertson niedzielnymi triumfatorami\nData publikacji: 09.01.2022, 23:55\nMasters - to słowo elektryzuje nie tylko kibiców snookera na całym świecie, ale i najlepszych graczy, którzy w Alexandra Palace w Londynie wznoszą się zazwyczaj na wyżyny umiejętności. Pierwsze mecze pierwszej rundy wygrali w niedzielę Mark Williams i Neil Robertson.\nPierwszy mecz turnieju był świetnym widowiskiem. Po pierwsze ze względu na zmienność sytuacji, przede wszystkim jednak dzięki stylowi, który zaprezentowali Yan Bingtao i Mark Williams. W dziesięciu frejmach mieliśmy aż 11 brejków powyżej 50 punktów, w tym dwie setki. Obaj zawodnicy postawili na grę ofensywną, starali się wbijać jak najwięcej i szło in naprawdę nieźle. Początkowo przewagę posiadał Chińczyk, który prowadził 2:0, a przed regulaminową przerwą 3:1. Miał też na koncie trzy podejścia 50+ i do szatni udawał się z uśmiechem na ustach. Gasł on z partii na partię po wznowieniu meczu. Przy stole w kolejnych czterech ustawieniach królował Walijczyk. Bingtao w tym fragmencie wbił tylko 63 punkty, czyli mniej niż w pojedynczych partiach wygrywanych wcześniej. Williams szalał natomiast przy stole, pakując do kieszeni bilę za bilą. Zaliczył brejki 56, 62, 67, 64 i w ósmym frejmie 104 punkty. W tym momencie prowadził już 5:3. Bingtao jeszcze przedłużył swoje nadzieje w 9. partii wbijając 122 punkty przy jednej wizycie przy stole. Jednak w kolejnym frejmie Williams dopiął swego, wbił 125 punktó (85 w brejku) i awansował do II rundy, w której zagra albo z Johnem Higginsem, albo ze Zhao Xintongiem.\nMecz Neila Robertsona i Anthony McGilla stał na prawie równie dobrym poziomie. Obaj gracze także postawili na zdobywanie punktów, a nie taktyczne rozgrywki. Popełniali jednak ciut więcej błędów i gra nie była aż tak płynna. Wynik na początku przez cały czas 0kręcił się wokół remisu, zawodnicy partie rozstrzygali na swoją korzyść naprzemiennie, ciut lepsze wrażenie sprawiał jednak Szkot, który w trzecim frejmie wbił b rejka 115-punktowego. Na przerwę zawodnicy schodzili przy remisie, a po powrocie do stołu drugą z rzędu partię wygrał Australijczyk i to McGill od tego momentu musiał gonić wynik. W ósmej partii Szkot popełnił kosztowny błąd na prostej niebieskiej i Robertson objął prowadzenie 5:3. Był o jedną partię od drugiej rundy. Sprawę załątwił w kolejnym, długim, taktycznym, ale zwycięskim frejmie. Teraz zagra albo z Ronniem O'Sullivanem, albo z Jackiem Lisowskim.\nW jutrzejszych parach zobaczymy Johna Higginsa i Zhao Xintonga oraz Shauna Murphyego i Barryego Hawkinsa.\nYan Bingtao - Mark Williams 4:6 (71(64):37, 78(71):48, 36:92(63), 65(57):15, 41:63(56), 22:105(62), 0:131(67, 64), 0:14(104), 122(122):0, 8:125(85))\nNeil Robertson - Anthony McGill 6:3 (4:78(78), 93:43, 7:123(115), 79(75):46, 101(94):17, 11:75, 64(57):18, 106(62):9, 66:19)


Pokrowiec ToneMatch – Sklep internetowy Audio Complex®\nNumer kat. 800615-0010\nPrzenoś mikser ToneMatch w bezpieczny sposób, będąc w drodze. Pokrowiec ToneMatch ma nylonową obudowę i wygodny uchwyt, dzięki czemu zapewnia ochronę i wygodę podczas przenoszenia, pakowania i przechowywania miksera ToneMatch między występami. Wbudowana komora umożliwia również przenoszenie zasilacza, kabla ToneMatch i dodatkowego wyposażenia.\nŁatwe przenoszenie i ochrona miksera ToneMatch dzięki nylonowej obudowie i wygodnemu uchwytowi\nWbudowana komora na zasilacz, kabel ToneMatch i dodatkowy sprzęt\nOchrona miksera ToneMatch podczas przenoszenia dzięki wytrzymałej konstrukcji pokrowca\nwymiary: 31 cm x 35 cm x 7-11 cm


Stach Bukowski / plenerowe naGranie nad Rusałką – Scena nad Rusałką\nHome Kalendarz Stach Bukowski / plenerowe naGranie nad Rusałką\nPo wydaniu debiutanckiej płyty pt. „Czerwony SUV” przyszedł wreszcie czas na koncerty. Zespół Stach Bukowski wyrusza w Polskę, aby zarazić swoją muzyką coraz większą liczbę słuchaczy!\nStach Bukowski to młody zespół zakochany w muzyce retro, a ich album „Czerwony SUV” to rock zagrany z polotem i uchem do chwytliwych melodii. Stach śpiewa i gra na perkusji. Jednocześnie!\nAga brawurowo zasuwa na basie, a Robert to błyskotliwy gitarzysta. W takim składzie są nie do pokonania a na scenie dają prawdziwego ognia. Ich koncerty nasycone są beztroską energią i dobrą zabawą. Publiczność poznała ich dzięki popularnym radiowym singlom „Lew”, „Los”, „Pif-Paf” oraz „Czerwony SUV”.\nWyprzedany koncert premierowy odbył się w warszawskim klubie Niebo we wrześniu 2020. W październiku ukazał się kolejny singiel zespołu zatytułowany „Noc” gdzie gościnnie wystąpił Kwiat Jabłoni. Teledysk dostępny pod linkiem: http://bityl.pl/HDTm4\nYT: ➝ youtube.com/c/%C5%81askiBez/featured


wrzesień 2021 – experimental urbanism\nKTO KOGO I DO CZEGO ZMUSZA?\nPo raz kolejny pokonuję rowerem tę trasę i ponownie w myślach proszę każdą osobę, która brawurowo i jednocześnie zupełnie bezmyślnie oraz samolubnie, czyli po polsku – „szybko, ale bezpiecznie” – prowadzi wyprzedzający mnie pojazd, o to, żeby zwolniła, dostosowała prędkość do sytuacji i odsunęła się ode mnie na wyznaczoną przepisami odległość, ponieważ chciałbym przeżyć tę podróż. W kilkuminutowych odstępach pomiędzy niemymi modlitwami o zachowanie od dopustu komunikacyjnego moją głowę zajmuje tylko jedna sprawa: jak to możliwe, że jesteśmy (ponoć) społeczeństwem zorientowanym na wolność jednostki rozumianą negatywnie – jako „wolność od”, o której pisze Isaiah Berlin – a jednocześnie dopuszczamy do istnienia takiej infrastruktury jak ta właśnie, czyli dwupasmowej jezdni bez chodnika i ścieżki rowerowej, a nawet pobocza i to na prawie całym przebiegu. A może – podążając za uwagami i sztuczkami retorycznymi niektórych liberałów, którzy nie widzą różnicy między przemocą fizyczną, arbitralnymi decyzjami władzy publicznej i deficytami w ukształtowaniu przestrzeni wspólnie użytkowanej wynikającymi z zaniedbań zarządczych – wszystko jest w porządku i moje wątpliwości wynikają ze złego zrozumienia centralnego dla wywodu pojęcia, a właściwie pomieszania terminów wolności negatywnej i pozytywnej, „wolności od” i „wolności do”?\nKażdy człowiek chcący realizować swoją podstawową potrzebę swobodnego i niczym niezagrożonego przemieszczania się jest na opisywanej drodze krajowej zmuszony do korzystania z samochodu (lub bardzo rzadko kursujących prywatnych busów czy jeszcze rzadziej pojawiających się autobusów PKS). Jeżeli nie chce ryzykować utraty zdrowa lub życia może wybrać rower i piaszczyste dukty leśne, czego nie można uznać za alternatywę. W tej sytuacji przymus używania auta na co dzień nie jest jednak wolnością i za przedmiot wolnego wyboru uznany być nie może. Chyba że – jak chciałby Spinoza – za najwyższy akt wolności uznamy uświadomienie sobie konieczności, w której uczestniczymy. A na jaki środek transportu jesteśmy skazani, gdy przebywamy w tym miejscu i wielu innych rejonach naszego pięknego kraju?\nPowinna istnieć alternatywa, żeby ludzie nie byli wpychani do samochodu, lecz do jej wykreowania potrzebne są pieniądze publiczne, których dziś bezpośrednio lub pośrednio używamy do tworzenia kolejnych rozwiązań skupionych na motoryzacji i wspierających dalszą jej ekspansję, a także rozwój podporządkowanych jej form zagospodarowania i funkcjonowania miast. Nic trudnego – powiedzą stronnicy idei życia w cudzym państwie – po prostu przekierujmy środki na inwestycje samorządowe zrównoważonego typu wymuszając na opornych taki ruch regulacjami odgórnymi, w wersji miękkiej – zapisami w regulaminach konkursów grantowych (porównaj Europejski Zielony Ład), w wersji twardej – nakazami prawnymi. Ci, których mierzi wizja niszczenia polityki lokalnej w kolejnym aspekcie przez biurokrację i zewnętrzne normy, nowe rozwiązania finansowe będą chcieli wypracować w dialogu lokalnym. Skoro to wszystko jest takie oczywiste, to dlaczego nie funguje?\nW drugiej z wyżej wymienionych sytuacji – lepszej od pierwszej z uwagi na szacunek dla mechanizmów samostanowienia i dochodzenia do porozumienia pomiędzy ludźmi, których sprawy bezpośrednio dotyczą – natkniemy się na poważny problem. Za wydzieleniem kwoty potrzebnej do sfinansowania rozwiązań alternatywnych musieliby opowiedzieć się też i ci, którzy obecnie korzystają z przywilejów opartych na braku alternatywy i braku powiązanych z tym wydatków oraz w sposób mniej lub bardziej świadomy podporządkowują temu stanowi rzeczy wiele obszarów swojego życia. Musieliby więc działać przeciw swoim własnym interesom, co jest nienaturalne. Oczywiście, z uwagi na to, że większość z nich chce być postrzegana jako ludzie nowocześni, to jednocześnie mówiliby o konieczności tworzenia zrównoważonej infrastruktury i sprzeciwialiby się przeznaczaniu na ten cel wspólnych zasobów. Przyciśnięci zaznaczaliby, że są ważniejsze i pilniejsze kwestie do rozwiązania. A co jest najważniejsze i najpilniejsze w naszym pięknym kraju?\nInni natomiast na poziomie deklaracji utrzymywaliby, że warto wdrażać zmiany, zgadzaliby się na wydzielanie odpowiednich funduszy na ten cel, ale faktycznie blokowaliby interwencję poprzez podważanie każdego konkretnego pomysłu na jej kształt. Zarzucaliby zaproponowanym koncepcjom to, że są (1) niewystarczająco dobre lub po prostu niewłaściwe albo (2) skierowane do nikogo. Ile razy słyszeliśmy, że ścieżki rowerowe są bardzo ważne, ale tej jednej nie można zbudować zanim nie powstanie cała sieć, gdyż będzie powiązana z niczym i prowadziła znikąd donikąd, lub zanim nie pojawią się rowerzyści?\nNa marginesie: zauważmy, że pierwszy argument traci swą moc, gdy zapytamy o to, jaki standard rozwiązań jest tym odpowiednim i kto właściwie stwierdzi, czy nasze idee odpowiadają temu wzorcowi (szybko okazuje się, że chodzi o standard nieosiągalny w praktyce w skończonym czasie i przy zaangażowaniu dostępnych zasobów, pilnowany przez ekspertów, a nie wyłaniany w procedurze demokratycznej dyskusji o priorytetach). Drugi argument opiera się natomiast na nieporozumieniu polegającym na ortodoksyjnej wierze w to, że podaż powinna podążać za popytem, ślepym na oczywistą skądinąd prawdę, że w wielu sytuacjach urbanistycznych to dopiero podaż wywołuje popyt. Najlepszym tego przykładem jest rozwój miasta motoryzacyjnego: gdyby nie było właściwie przygotowanych dróg, ludzie nie jeździliby przez pola i lasy autami, więc nie można byłoby uzasadniać ich zachowaniem kolejnych żądań dotyczących rozbudowy potrzebnej im infrastruktury.\nZ tego impasu trzeba jakoś wyjść, dlatego pędzę na moim rowerze do kolejnego miasta, gdzie programuję i prowadzę następny eksperyment urbanistyczny. Chcę popchnąć sprawy do przodu, a nie w nieskończoność dyskutować, czy jesteśmy już gotowi na zmianę i czy jest ona przemyślna pod każdym względem i w wielu skalach oraz kontekstach, a także zgodna ze wszystkimi standardami i oczekiwaniami eksperckimi.


Wstyd w majówkę - KKSLECH.com - KKS Lech Poznań\nWstyd w majówkę\nMajówka już po raz 4 z rzędu nie jest udana dla Lecha Poznań. Kolejorz 2 rok z rzędu skompromitował się w podobnym czasie przegrywając mecz w którym optycznie wcale nie wyglądał źle. W sobotni wieczór nasz zespół stratą aż 4 bramek wręcz się ośmieszył tracąc na dodatek pozycję lidera na 4 kolejki przed końcem bardzo nerwowego sezonu 2017/2018.\nTwierdza Bułgarska niezdobyta przez ponad rok pozostała już tylko wspomnieniem. Lech Poznań w kwietniu 2018 przegrał 2 domowe mecze z rzędu fatalnie rozpoczynając fazę finałową. Na 9 możliwych punktów do zdobycia Kolejorz ugrał raptem 3 oczka i to w słabym stylu na wyjeździe. Nie jest już liderem LOTTO Ekstraklasy, a wczoraj przegrał z Górnikiem Zabrze u siebie po raz pierwszy od lata 2003 roku. Na dodatek pierwszy raz od jesieni 2004 „niebiesko-biali” przegrali przy Bułgarskiej z beniaminkiem.\nW tym wieku Lech Poznań do wczoraj stracił na swoim boisku aż 4 gole łącznie 5 razy. Ostatni raz taka sytuacja miała miejsce we Wronkach przed 9 laty, kiedy Kolejorz przegrał z Polonią Warszawa 2:4. Z kolei przy Bułgarskiej po raz ostatni lechici stracili 4 bramki w grudniu 2008 roku ulegając w meczu Pucharu Ekstraklasy gdyńskiej Arce wynikiem 1:4. Przy okazji ostatni raz poznaniacy przegrywali przed własną publicznością rezultatem 0:4 w sierpniu 2004 roku z Amicą Wronki.\nW sobotni wieczór trener Nenad Bjelica kompletnie nie trafił z taktyką. Na prawej stronie obrony dość niespodziewanie wystawił Mario Situma, który miał udział przy obu straconych golach w pierwszej połowie. Za to po przerwie rolę prawego defensora sensacyjnie pełnił Maciej Gajos, który przy 4 trafieniu dla beniaminka nie zablokował podania w pole karne. Lech Poznań wyglądał słabo pod względem taktycznym i fizycznym przez co przebiegł o 10 kilometrów mniej niż Górnik Zabrze.\nPrzy stanie 0:4 wielu kibiców z prawie 30 tysięcy ludzi, którzy przyszli wczoraj na Inea Stadion zdecydowało się wcześniej opuścić trybuny. W dodatku stadion nie skandował nazwiska strzelca pierwszej bramki, choć spiker zawodów początkowo próbował do tego zachęcić kibiców. Po końcowym gwizdku drużyna została wygwizdana szybko opuszczając murawę. Po 33. kolejkach Kolejorz ma aż 6 mniej niż rok temu oraz 2 punkty mniej niż w ostatnim mistrzowskim sezonie. Po tym weekendzie gracze Bjelicy będą na 2 lub 3. pozycji, jednak w walce o tytuł wszystko nadal będzie zależało od nich. Komplet zwycięstw dałby im tytuł.\n29 kwietnia 2018 o 16:03\nCo za lament, a na moje az takiej tragedi nie grali. Zawiodla skutecznosc, ale taka jest pilka. Gramy dalej i zamiast zalamywac rece trzeba robic swoje.\n29 kwietnia 2018 o 18:09\nDostajemy 0 : 4 u siebie ( wynik nieco poprawiamy w sytuacji gdy wszystko było już przesądzone) przegrywamy drugi mecz z rządu u siebie z drużynami, które o mistrzostwo nie walczą i nie ma tragedii. To ile musimy dostać żeby była – 8 ? 10? czy 12? Po raz kolejny okazuje się, że to drużyna bez pomyślunku, bez ambicji, bez jaj. Nic wprawdzie nie jest przesądzone ale znowu jesteśmy na najlepszej drodze by uzyskać tytuł frajerów roku.\n29 kwietnia 2018 o 16:23\n3 stracony gol, to kryminał. Jak może piłka z autu przejść przezwszystkich obronców, kozłując i ani bramkarz, ani obroncy tego nie wybijają.\nDałbym Jasia do bramki, start wiosny miał super.\n29 kwietnia 2018 o 16:44\nCo musiałoby się stać żeby Lech zdobył w końcu jakieś trofeum? W poprzednim sezonie wydawało się że PP musi być nasz bo kto by się spodziewał porażki z Arką w finale teraz też wydawało się że mistrzostwo mamy na wyciągnięcie ręki. Co roku wszyscy się nakręcamy że teraz to już musi się udać, a później wielkie rozczarowanie. Też dałem się wkręcić że w tym roku w końcu uda nam się zdobyć MP, od 30-tej kolejki mocno w to wierzyłem, a po wczorajszym meczu czuję się dokładnie tak jak rok temu po przegranym finale Pucharu Polski. Wciąż jest oczywiście wszystko możliwe, ale trzeba szybko podnieść się z kolan i wygrać wszystko do końca. Lecha napewno na to stać, ale ja mam bardzo mieszane uczucia czy mu się to uda. W mistrzostwo już chyba raczej nie wierzę, wolę być miło zaskoczony niż rozczarowany i czuć się tak jak po wczorajszym meczu, czy rok temu po przegranym finale PP.\n29 kwietnia 2018 o 17:54\nMentalność zespołu idzie z góry. Zarząd to loserzy więc piłkarze i trener rownież\n29 kwietnia 2018 o 18:50\no braku taktyki na mecze piszemy od wielu kolejek, bywały mecze, gdzie ta taktyka nie musiała być wyrafinowana, bo przeciwnik sam pozwalał nam strzelać mu bramki, ale teraz w kluczowym momencie wychodzi to bokiem. Wczoraj było to widać, nasi atakowali na hurra, posyłali długie piłki a Putnocki miał chyba najwięcej podań bo ciągle mu obrońcy oddawali piłkę. Górnik miał prostą i skuteczną metodę, posyłał dwóch-trzech zawodników na naszą połowę, żeby robili aferę, a gdy my mieliśmy piłkę, ustawiał dwie linie , które równo współdziałały ze sobą i nie można było się przebić. Poza tym: 1. przegraliśmy chyba wszystkie pojedynki główkowe, nasze karakany ze środka tylko podskakiwały a młodzi z Górnika wyżsi o głowę zgarniali wszystko. 2. Przyjęcie piłki do poprawy na treningu, bo ta odbija się kilka metrów, 3. niecelne podania i skuteczność to już się ciągnie od tygodni. Treningi są od tego, żeby to poprawić i szlifować taktykę a u nas taktyka jest od święta, Każdy trener powinien mieć przygotowane kilka wariantów na sposób gry przeciwnika a zawodnicy powinni to realizować.\nJak można wygrać pojedynek główkowy skoro w ogóle nie wyskakuje się do piłki (oprócz Majewskiego)??? Nie przypominam sobie aby Gytkjaer chociaż raz oderwał się od ziemi w pojedynku z obrońcą. Tym bardziej tego typu taktyka, czyli słanie wysokich piłek zaczyna wyglądać jak sabotaż…\n29 kwietnia 2018 o 18:59\nTroszkę z innej bajki. Kolejny raz widać niesamowitą spinkę na Lecha. Korona – gryzli trawę, w meczu z Legią, gra na stojaka. Wisła z Legią na stojaka. Z nami bedą grali mecz jak o MŚ.\nGórnik z Legią też mecz odbębni. Choć tutaj mam jeszcze nadzieję. Dzisiaj dochodzi straszna spinka Warszawki w sprawie Dilavera. Podpowiadają o skierowaniu sprawy do prokuratury, no i\nprzede wszystkim wywieraniu presji na PZPN o zawieszeniu piłkarza. Sam Boniek odsunął\nStefańskiego od Finału PP, za jak określił pobłażanie piłkarzom Lecha. To znaczy że w Płocku\nnas wy kartkują. Szkoda że celowe uderzenie w twarz przez Kucharczyka pan Prezes określił\nmianem walki. Poczuli krew i teraz już tego nie puszczą. Nie czują się pewnie więc wywierają presję. Jest to możliwe, bo niestety nie wykorzystaliśmy swojej szansy. Jesteśmy sami winni\nże mając z górki wjechaliśmy na drogę prowadzącą pod Górę. Nadal pozostaję z nadzieją. Tylko Lech\nA i jaką mamy pewnośc że stolcowe firmy nie płacą nagród pieniężnych zawodnikom drużyn przeciwnych które grają z nami?\n30 kwietnia 2018 o 13:13\nteż widzę, że zmierza to do tego, aby Legia przyjechała do Poznania z bezpieczną przewagą, bo boją się, że drugie gwizdanie a la Marciniak może nie przejść\nJeszcze cztery mecze i Bjelica wylatuje.\n29 kwietnia 2018 o 21:40\nBrak Bielicy nic w Lechu nie zmieni.\nWydaje się że Kolejorz w fazę finałową wkroczył na takim lekkim dołku. Niby gra wygląda całkiem nieźle, ale pojawiły się błędy w obronie i to przede wszystkim nie pojedynczym piłkarzom, ale całym formacjom. Trudniej przedrzeć się pod pole karne rywala i trudniej stworzyć sytyacje. A jak już się jakieś zdarzają, to nasi atakujący koncertowo je partolą. Paradoksalnie, jedyny zwycięski mecz był po zagranej totalnej , defensywnej padace z dwoma sytuacjami. Może biorąc pod uwagę kiepską formę naszych pilkarzy Nenad powinien grać teraz defensywnie, licząc na to że Gytek coś ustrzeli. Jak nie idzie, to trzeba sprubować czegoś innego. Ten mecz nie był zły optycznie, ale trener popełnił błąd wstawiając Situma na PO, mimo tego że wcześniej wystawiany Situm na obronie się nie sprawdził. Putnocki zagrał kolejny mecz bez błysku, a mający na oku szwankujący prawy bok obrony stoperzy byli jacyś nieskoncentrowani. Tak samo ofensywa, Jóźwiak który wcześniej wsadzil piłkę pięknie po długim rogu, teraz co najwyżej trafiał w slupek. Teraz gra nie idzie, nie wychodzi. Ale nie można jęczeć i stękać o wstydzie po porażce, bo tyle przegrywają i kluby z innej galaktyki niż Kolejorz. Trzeba przestać pieprzyć glupoty i wesprzeć naszą drużynę i trenera przed czterema najważniejszymi meczami w sezonie. Na rozliczenia przyjdzie czas po 20 maja. Do boju Kolejorz!!!\nPomijam mecz – różnie bywa, choć cierpliwości zaczyna brakować wszystkim. Wstyd był i to ogromny ale po meczu! Czemu winne są dzieciaki, które jak po każdym spotkaniu tłumnie ustawiły się wzdłuż barierki przybić piątkę? Dla nich przy 0-6 dalej bylibyście idolami. Zabrakło odwagi? Czy tak szybko gwiazdy leciały płakać w poduchę. Swoją drogą, ktoś od „promocji” mógłby pilnować takich rzeczy…\nBrać się w garść Kolejorz! Pokażcie Bońkowi i warszawskiej komitywie, że w swoim Domu to Wy rozdajecie karty! D A!\n29 kwietnia 2018 o 23:33\npewnie myślą że jak dzieci ich nie opie.. to można je olać. Niech grają tak dalej to na ostatnim meczu będą biegać do pustych trybun\nTo jest chore. Jak Marciniak daje dwa zwycięstwa legii w meczach z nami – to jest ok. Rada prezesa wszystkich prezesów brzmi wtedy – trzeba lepiej grać i wykorzystywać okazje. Gdy Malarz dusi Kownasia też jest ok. Gdy w dwóch meczach sędzia nie dał kartek piłkarzom Lecha – wielka afera, zmiana sędziego w PP na „właściwego”.\nPrzebyliśmy bardzo długą i ciężką drogę żeby znaleźć się na pozycji lidera. Los w ostatnich meczach nam sprzyjał, wyniki układały się pod nas, główny rywal ma swoje problemy, a my oczywiście zamiast go dobić, musieliśmy się wypierdolić w najmniej odpowiednim momencie. Tak jak przez rok czasu budowaliśmy naszą twierdzę,tak teraz nagle przyjeżdża Korona z drugim składem,czy zmęczony sezonem, z krótką ławką i mlodymi Polakami Górnik i wywożą sobie komlpet punktów. Nie potrafie sobie tego w jakiś racjonalny sposób wytłumaczyć. Niby nadal wszystko zależy od nas,bo wystarczy tylko,lub aż wygrać wszystko do końca sezonu. Jednak po dwóch ostatnich meczach ciężko być optymistą. Na dodatek dostajemy prezent w postaci Tomasza Cywki, zawodnika ,którego ktorego kibice Wisły oddają z pocałowaniem ręki. Co z tego że pozbędziemy się szrotu typu,jak w jego miejsce przyjdzie następny. Tak się nigdy nie zbuduje silnego klubu.\n29 kwietnia 2018 o 20:05\n..masz rację Cywka to szrot\n29 kwietnia 2018 o 20:06\nTak się zastanawiam, czy z tej całej zarządzonej przez Bjelice ciszy medialnej to przypadkiem nie ma więcej szkody niż pożytku. Czy to nie jest nakładanie dodatkowej presji?\nCzego oczekujemy od niepełnosprawnych PIAST , na to ich tylko stać i Rutkowskiego klienta i właściciela tej firmy .\nNie wiem na podstawie jakich przesłanek można myśleć, że Lech może wygrać wszystko do końca.\nPrzecież właśnie koncertowo przerżnął dwa z trzech meczy z ogórami. Radzę zmniejszyć oczekiwania, szczególnie jeśli chodzi o MP to na końcu będzie mniej bolało.\n29 kwietnia 2018 o 21:22\nja też się zastanawiam na jakiej podstawie,chyba tylko serce kibica by chciało.A co do wyników to już kiedyś pisałem że ja nie pamiętam by po nastaniu Rutkowskich była presja z ich strony zdobycia MP,nigdy nie słyszałem z ich ust Walczymy tylko o mistrzostwo.I po części im się nie dziwię ,dla nich to firma do robienia pieniędzy:tanio kupić drogo sprzedać wyszkolić w akademi i upchnąć za dobre pieniądze ,a majster to sprawa drugorzędna\nNa podstawie przesłanek wskazujących że rozbijemy Jagę 5:1, Przyjaciółkę 3:0 czy wdupimy z Koroną ;) Ot, ekstraklasa, czyli nieprzewidywalność i zero logiki\n29 kwietnia 2018 o 21:03\nost komentarza nie ma….hmm\ndokładnie…nie zasługujemy i nie mamy zespołu na mistrza\nA tam takie gadanie że nie mamy zespołu na Mistrza piłkarzy mamy dobrych wystraczy przypomnieć sobie co niektórych jaka mieli formę i co prezentowali porostu zawiodła taktyka na mecz w dodatku kolega bielicy jest wsciskany na siłę tam gdzie popadnie wystarczyło wstawic Tomasika czy Janickiego w miejsce Gumnego ale najwidoczniej trener ma coś obiecane z tego jeśli wykupia Situma druga sprawa jest taka że wydaje mi się że tutaj chodziło o zarobek Buka na tym meczu to nie pierwszy raz kiedy spotykamy się z tym że kurs na wygraną przeciwnika wynosi 8.00 i przegrywamy mecz to nie jest bo normalna rzecza żeby któryś raz rzędu kiedy chodzi o wygraną ważnego meczu przegrywamy a buka się cieszy…


Działka na sprzedaż, Wodzisławski Wodzisław Śląski Grodzisko, 184 000 PLN, 3130 m2, domy-FIB-GS-897 | Domy.pl\nDziałka na sprzedaż: Wodzisławski, Wodzisław Śląski, Grodzisko\nCena za m²: 58,79 PLN / m²\nRaj na ziemi 4km od wodzisławskiego centrum Proszę przeczytać cały opis - warto, ponieważ najlepsze będzie na końcu :). Do sprzedaży przeznaczono około 9000m2 gruntu budowlanego (tutaj proponowana działka o powierzchni 3130m2) na obrzeżu nowo powstałego osiedla luksusowych domków jednorodzinnych. Ceny tutaj coraz wyższe a działek już właściwie nie ma. Dojazd do działki wyremontowaną, bez podjazdów, równą drogą asfaltową prowadzącą wśród pięknych posesji. Krańcowa część osiedla, zapewniona cisza i spokój, równocześnie bezpieczeństwo życia w grupie dobrych sąsiadów. Na miejscu prąd i woda. Już sam widok od strony ulicy jest fantastyczny - teren lekko opada w kierunku południowo - zachodnim, w stronę potężnego lasu, który jest tuż za granicą działki. Według zapewnień właściciela w sezonie dorodne prawdziwki same wpadają do koszyka. Od miejsca, gdzie teoretycznie mógłby zostać wybudowany dom do granicy lasu jest około 130m. Dom z tarasem skierowanym na ten piękny widok (a równocześnie na naświetloną, południowo zachodnią stronę) może być naprawdę spełnieniem marzeń o "wczasowym" miejscu prawie w centrum Wodzisławia Śl. Świetne miejsce dla zabudowania urządzeń solarnych. To jeszcze nie wszystko - w granicy działki, tuż przed lasem, błyszczy 8-10 arowy staw o głębokości ok 0,5 - 1m. (można go utrzymywać jako płytszy lub jeszcze pogłębić). Krystaliczną czystą wodę zawdzięcza kilku źródłom wypływającym z jego dna oraz tuż obok. Woda była badana, ma pierwszy stopień czystości. Osobiście nie znam w okolicy Wodzisławia Śląskiego tak pięknego miejsca na budowę domu. Naprawdę szczerze polecam. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Justyna Polok (licencja nr: 20966) Liczba wyświetleń ogłoszenia: 130\nDziałka na sprzedaż: Wodzisławski Wodzisław Śląski Grodzisko Numer ogłoszenia: domy-FIB-GS-897\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer FIB-GS-897 - Działka na sprzedaż, Wodzisławski, Wodzisław Śląski, Grodzisko, powierzchnia: 3130 m², cena: 184 000 PLN. Proszę o kontakt.\ntel. 795... pokaż numer tel. 795133380


Jedz zdrowo, ćwicz z głową, żyj szczęśliwie – Jolanta Kwaśniewska – Zdrowie, uroda, żywienie, przepisy kulinarne, medycyna naturalna, psychologia, seks, ciąża i dziecko - KliknijwZdrowie.pl\nJedz zdrowo, ćwicz z głową, żyj szczęśliwie – Jolanta Kwaśniewska\nTo książka nowatorska. Wskazówki dotyczące żywienia, jak i aktywności fizycznej zostały przygotowane z myślą o zmieniających się z wiekiem potrzebach i możliwościach organizmu.\nW rozdziale o zdrowym i niedrogim odżywaniu znajdziemy rady jak komponować posiłki, by były nie tylko smaczne, ale pomagały również zapobiegać i zwalczać dolegliwości zdrowotne. Czytelnikom pomoże w tym przygotowany przez dietetyczkę program żywieniowy.\nSwoimi autorskimi przepisami podzielili się: Urszula Dudziak – jedna z najwybitniejszych współczesnych wokalistek, malarka i pisarka Hanna Bakuła, modelka, właścicielka agencji PR Bogna Sworowska, najpiękniejsza kobieta polskiej kuchni Ewa Wachowicz, modelka, dziennikarka i propagatorka zdrowego stylu życia Agnieszka Maciąg, piosenkarka Natalia Kukulska, aktorka Katarzyna Zielińska, szefowie kuchni – Tomasz Królikowski, Maciej Majewski i Witek Iwański oraz Jolanta Kwaśniewska. Co ważne w niektórych przepisach podany jest również orientacyjny koszt składników!\nWIĘCEJ: „Klub 50+” Mariola Bojarska-Ferenc\nZdrowy styl życia to także regularny wysiłek fizyczny, który nie tylko pomoże w walce z nadwagą, ale sprawi, że zbudujemy i utrzymamy dobrą formę przez lata. Proponowane w książce ćwiczenia zostały opatrzone zdjęciem i dokładnym opisem. Można wykonywać je w domu bez specjalnego i kosztownego sprzętu. Na ilustrujących je fotografiach zobaczymy Erwinę Ryś-Ferens – panczenistkę, olimpijkę, medalistkę mistrzostw Europy i świata.\n„Jedz zdrowo, ćwicz z głową, żyj szczęśliwie!” pomoże seniorom wejść do świata zdrowego, aktywnego życia i pozostać w nim na długo.\nTagi: jak zdrowo żyć, jolanta kwaśniewska, książka jolanty kwaśniewskiej, książka o zdrowiu, książki o zdrowiu, porady zdrowotne, portal o zdrowiu, portal zdrowotny, strony zdrowotne, wszystko o zdrowiu, zdrowie, zdrowotna książka\nJabłkowo-klonowe tosty francuskie\nKliknij w Zdrowie 8 listopada 2015


"Życie jest kruche"- Joanna Bogusławska - Reportaż - polskieradio.pl\n"Życie jest kruche"- Joanna Bogusławska\nOstatnia aktualizacja: 05.12.2018 15:30\nSylwia Bąkowska jest architektem, w wolnych chwialach zajmuje się wypiekami.\nŻycie jest kruche - reportaż Joanny Bogusławskiej.mp3\nRazem z siostrą Małgorzatą wychowała się w domu, gdzie nad ranem budził je zapach pączków, które przygotowywała dla nich mama. Mieszkanie pachniało kwiatami i jedzeniem. Sylwia zamiłowanie do piękna wyniosła z domu, zdecydowała się zostać architektem. W wolnych chwilach zajmuje się wypiekami. Pieczenie pomogło jej też w trudnych chwilach w życiu.\nZapraszam do wysłuchania reportażu Joanny Bogusławskiej pt. "Życie jest kruche", 5 grudnia w Czwórce o godz. 21.15\nOstatnia aktualizacja: 12.10.2018 11:00\nMagdalena Kozak mówi o sobie, ze jest wojowniczką. Po studiach medycznych pracowała w firmie farmaceutycznej, jednak cały czas szukała swojego miejsca. Postanowiła zostać zawodowym żołnierzem.\n19'46 Czas próby - reportaż Joanny Bogusławskiej.mp3\nZrezygnowała ze swojej dobrze płatnej pracy, jej małżeństwo rozpadło się. Zdecydowała się wyjechać jako lekarz na misje. Dwukrotnie uczestniczyła w misji w Afganistanie w ramach VII i XII zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego. Została ranna podczas ostrzału rakietowego. Wtedy zaczęła się zastanawiać nad pracą na misji. Magda po ostrzale w bazie zdecydowała się pozostać na misji i dalej wykonywać swoje obowiązki. Decyzja była trudna. Po kilku latach znowu zdecydowała się już jako żołnierz lekarz wyjechać na kolejna misję do Afganistanu. Po powrocie z misji z Justynem żołnierzem wojsk specjalnych, który jest już jest na emeryturze tworzą udany związek. Rodzice Magdy wspierają ją, chociaż wybory przed jakimi ich stawia są bardzo trudne.\nZapraszam do wysłuchania reportażu Joanny Bogusławskiej pt. "Czas próby", w Jedynce 12 października 2018, o godz.23.10.


Profil aluminiowy Frame14 - ELED - Oświetlenie LED\n» Profil aluminiowy Frame14\nProfil aluminiowy Frame14 (37)\ntyp "B" wsuwany (mleczny, szron, transparentny) / typ "C" zatrzaskowy (mleczny, transparentny, czarny) (12)\nprosty / kątowy (11)\n1,67 zł - 50,00 zł (28)\nProfil aluminiowy LED FRAME14\nProfil aluminiowy LED FRAME14 to produkt polskiej firmy TOPMET doskonale spełniający funkcję dekoracyjno oświetleniową ze specjalnym przeznaczeniem zastosowania go w płytach kartonowo gipsowych. Korytko aluminiowe LED FRAME14 dzięki swej unikatowej konstrukcji posiada miano specjalnego, co oznacza że spektrum jego zastosowania nie należy do najłatwiejszych i najprostszych rozwiązań. Atutem listwy alu do taśmy LED FRAME14 jest zapewne bardzo szeroka gama kompatybilnych łączników wykonanych ze stali ocynkowanej ( 180 st, 135st , 90 st) co pozwala na różnorodne możliwości aranżacyjne oraz co ważne zbudowanie ciągłej linii światła ( przy wykorzystaniu taśmy 120P/m oraz klosza mlecznego) . Profil ten wykonany został w trzech wersjach kolorystycznych (aluminium surowe, aluminium anodowane oraz biały malowany ) o długości 1000mm lub 2000mm. Co ważne i o czym należy koniecznie pamiętać to fakt iż listwa LED FRAME14 mimo swojej budowy nie pełni funkcji konstrukcyjnej i nie należy ją w takim celu wykorzystywać. Do tego rodzaju profilu zostały dobrane klosze ( w 2 wariantach montażowych wsuwane oraz klik ) a taśma przeznaczona do wykorzystania w profilu FRAME14 nie może przekraczać 14mm.


Wykraczanie poza ustalone ramy. „Abstrakce.PL” w Muzeum Sztuki w Ołomuńcu — SZUM\nWykraczanie poza ustalone ramy. „Abstrakce.PL” w Muzeum Sztuki w Ołomuńcu\nJan Tarasin, „Zapis II”, 1987\nZasadnicza część wystawy „Abstrakce.PL” pozwala na doświadczenie kompletnej wiedzy na temat różnych nurtów i trendów w polskim malarstwie abstrakcyjnym, zarówno w jego nurcie emocjonalnym, jak i geometrycznym.\nOłomuniec, piąte co do wielkości miasto w Czechach, w którym żyje nieco ponad sto tysięcy ludzi, historyczna stolica Moraw, od czasów Monarchii Austro-Węgierskiej miasto statutarne, czyli takie, w którym administracja zorganizowana jest według lokalnego prawa zawartego w statucie miejskim – co może zaskakiwać, przecież Austro-Węgier nie ma od stu lat, ale dalej miasta tak zorganizowane istnieją w Czechach. Do tego jeszcze siedziba archidiecezji Kościoła rzymskokatolickiego z imponującej wielkości katedrą św. Wacława z południową wieżą mierzącą 110,65 metra, diecezji Czechosłowackiego Kościoła Husyckiego – to też ciekawe, bo przecież Czechosłowacji nie ma już od 1 stycznia 1993 roku oraz eparchii ołomuniecko-brneńskiej Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji z soborem św. Gorazda wzniesionym w stylu bizantyjsko-rosyjskim jako katedrą, w którym nabożeństwa odprawiane są, poza czeskim, także w języku cerkiewnosłowiańskim. Rozległe Stare Miasto z dużym zespołem zabytkowym, głównie w stylu renesansowym i barokowym, ze stojącą na Górnym Rynku wpisaną na listę światowego dziedzictwa UNESCO kolumną Trójcy Przenajświętszej (Sloup Nejsvětější Trojice) oraz rozmieszczonymi w różnych punktach zespołem fontann – obecnie w mieście znajduje się 25 fontann, z których kilka wyróżnia się z racji wielkości i wartości artystycznej, w tym siedem dużych barokowych kompozycji. Przemieszczając się z Górnego Rynku (Horní náměstí) z budynkiem ratusza, wspomnianą kolumną Trójcy Przenajświętszej oraz dwiema zabytkowymi – barokowymi fontannami – Herkulesa (Herkulova kašna) oraz Juliusza Cezara (Caesarova kašna) w stronę Placu Republiki (náměstí Republiky), aby zobaczyć fontannę Trytonów (Kašna Tritonů) po prawej stronie ulicy Denisovej pod numerem 47, prawie dochodząc do Placu Republiki, mija się secesyjny budynek dawnego szpitala miejskiego, w którym mieści się jeden z oddziałów Muzeum Sztuki (Muzeum umění) prezentujący sztukę od początku XX wieku do czasów obecnych. Zwiedzający mają tu możliwość zobaczenia wystawy stałej, pokazującej dzieła z bogatej kolekcji instytucji oraz wystaw czasowych – nawet trzech w tym samym czasie. W tym jakże ciekawym otoczeniu tego lata przy Denisovej 47 dominuje sztuka polska.\nOd 8 marca br. czynna jest nowa odsłona wystawy stałej zatytułowana Století relativity/Wiek względności, prezentująca prace powstałe w XX wieku. Ekspozycja zajmuje dwie przestrzenie wystawiennicze, na ostatnim piętrze prezentowane są prace powstałe w latach 1900-1946, zaś piętro niżej dzieła powstałe w latach 1947-2000. O ile pierwsza połowa XX wieku to prace czeskich i słowackich artystów, to w drugiej części wystawy jej autorzy pokazali twórczość czeską i słowacką w kontekście środkowoeuropejskim. Oprócz dzieł autorstwa Czechów i Słowaków zobaczyć możemy także prace artystów z Polski i Węgier. Warto nadmienić, że od 2007 roku działania muzeum koncentrują się na prezentacji sztuki środkowoeuropejskiej definiowanej jako sztuka czeska, słowacka, polska i węgierska. Wśród 142 obiektów pokazanych na wystawie stałej kilka prac to dzieła polskich artystów: Kazimierza Mikulskiego (praca z 1948 roku), Tadeusza Kantora (z 1950 roku), Alfreda Lenicy (z 1956 roku), Janusza Przybylskiego (z 1969 roku), Ryszarda Winiarskiego (z 1973 roku), Jerzego Ryszarda Zielińskiego (z 1975 roku), Magdaleny Abakanowicz (z lat 1974-76) oraz Włodzimierza Pawlaka (z 1985 roku). Poza jedną, polskie prace prezentowane na wystawie zostały zakupione do kolekcji ołomunieckiego muzeum całkiem niedawno, bo w latach 2009-2012.\nPowodem wizyty w Muzeum Sztuki w Ołomuńcu nie była jednak chęć zobaczenia stałej ekspozycji, a czasowej prezentacji. W jednej z trzech przestrzeni wystaw czasowych od 20 kwietnia br. eksponowana jest wystawa prezentująca różne nurty i trendy w polskim malarstwie abstrakcyjnym od 1945 roku do chwili obecnej. Na wystawie Abstrakce.PL (Abstrakcja w malarstwie polskim 1945-2017), przygotowanej przez dwójkę kuratorów z muzeum w Ołomuńcu – Ladislava Danka i dr Štěpánkę Bieleszovą według koncepcji Beaty Gawróńskiej-Oramus, pokazano prace 62 artystów.\nOparcie się kuratorów, przede wszystkim, na zbiorach prywatnych wymusiło inny kształt wystawy, niż gdyby została ona zrealizowana tylko ze zbiorów polskich państwowych instytucji kultury. I to jest dodatkowa wartość ołomunieckiej wystawy. Zaryzykuję stwierdzenie, że wystawa w takim kształcie nie zdarzyłaby się w polskim muzeum lub galerii finansowanej ze środków publicznych.\nInicjatorką wystawa w Ołomuńcu jest Beata Gawróńska-Oramus, która trzy lata wcześniej w 2015 roku zrealizowała tutaj wystawę prac Alfreda Lenicy. Pokazała prace artysty pochodzące z kolekcji Grzegorza Króla. Autorzy aktualnej wystawy rozwój polskiego malarstwa abstrakcyjnego po 1945 roku zilustrowali poprzez prace wypożyczone z dwóch prywatnych kolekcji: Renaty i Grzegorza Królów oraz Grażyny i Jacka Łozowskich oraz trzech polskich publicznych zbiorów. Prace z obu kolekcji to zasadnicza część wystawy. Co oczywiste, osobiste preferencje kolekcjonerów wpłynęły ma kształt ich zbiorów. Z tego też względu, w celu jak najpełniejszego zaprezentowania rozwoju polskiej abstrakcji w malarstwie po II wojnie, sięgnięto także po prace z trzech ważnych polskich publicznych zbiorów: Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Muzeum Narodowego w Warszawie. To właściwy ruch, który warto odnotować. Z krótkiego tekstu autorstwa dyrektora ołomunieckiego muzeum Michała Soukupa opublikowanego w imponujących rozmiarów katalogu wystawy (565 stron) dowiedzieć się można, że pierwotnie czeskie muzeum zamierzało wystawę przygotować we współpracy z jedną z polskich instytucji kultury, ale „gdy okazało się, że uzyskanie takiej liczby ważnych eksponatów ze zbiorów państwowych nie będzie możliwe, zwróciliśmy się do dwóch znaczących polskich kolekcjonerów, właścicieli niezwykle wartościowych zbiorów polskiej sztuki nowoczesnej i współczesnej – Grzegorza Króla z Warszawy i Jacka Łozowskiego z Wrocławia”. I dobrze, że tak się stało. Dobrze też, że wśród nas są kolekcjonerzy. Wydaje się to oczywiste, jednak warto przy każdej nadarzającej się okazji powtarzać: chwała kolekcjonerom. Zbieranie sztuki, szczególnie tej z okresu ostatnich stu lat nie należy do łatwych zadań z różnych względów – pojęcie sztuki stale ewoluuje, a jej granice są w sposób ciągły redefiniowane. Gromadząc prace artystów współczesnych, kolekcjonerzy podejmują ryzyko i dobrze, że czasami spotyka ich nagroda w postaci publicznej prezentacji. Dodatkowo należą im się słowa uznania za odwagę – pokazując posiadane prace, poddają ocenie swoje wybory, choć często zamiast słowa „ocena” bardziej właściwym jest jednak termin „krytyka”.\n„Abstrakce.PL”, widok wystawy\nTrzon wystawy, jak już wspomniałem, tworzą prace z dwóch różnych kolekcji, kolekcji o innych historiach, ich właściciele mają inne gusta i także z powodu zestawienia wspomnianych dwóch kolekcji ołomuniecka wystawa jest szczególnym przedsięwzięciem. Prościej byłoby dla kuratorów, gdyby mieli większą swobodę w doborze prac. Reprezentatywność to kluczowy aspekt wystawy przeglądowej, poprzez wybraną część populacji opisujemy przecież jej całość. Pomimo naturalnych ograniczeń w tym względzie wystawa w Ołomuńcu spełnia kryterium reprezentatywności. Oczywiście można wyobrazić sobie, że w zbiorze 62 prezentowanych na wystawie artystów zamienimy kilku na innych, ale zasadnicza część pozwala na doświadczenie kompletnej wiedzy na temat różnych nurtów i trendów w polskim malarstwie abstrakcyjnym, zarówno w jego nurcie emocjonalnym, jak i geometrycznym. Można też zastanawiać się nad ilością prac z nurtu abstrakcji bezforemnej i geometrycznej, ale to też nie zmienia faktu, że wystawa pokazuje bogactwo osobowości w polskiej sztuce po II wojnie światowej, a oba kierunki są dobrze reprezentowane. Nie wszystkie wybory autorów wystawy są oczywiste. Mojej wysokiej oceny wystawy nie zmienia fakt, że na wystawie nie ma prac autorstwa Zbigniewa Gostomskiego czy Jana Chwałczyka, a także kilku innych artystów łączonych ze sztuką abstrakcyjną. Oparcie się kuratorów, przede wszystkim, na zbiorach prywatnych wymusiło inny kształt wystawy, niż gdyby została ona zrealizowana tylko ze zbiorów polskich państwowych instytucji kultury. I to jest dodatkowa wartość ołomunieckiej wystawy. Zaryzykuję stwierdzenie, że wystawa w takim kształcie nie zdarzyłaby się w polskim muzeum lub galerii finansowanej ze środków publicznych. Powód jest prosty – te instytucje działają w pewnych schematach i zwyczajnie nie ma tam miejsca na taki projekt, jaki został zrealizowany w Czechach. Wystawa w Ołomuńcu jest z tego względu wyjątkowa, warta zobaczenia.\nW Ołomuńcu pokazano prace kilkorga artystów, których twórczość jest generalnie mało znana, rzadko prezentowana, a i czasami zapomniana. I to jest także wartość tej wystawy.\nOmawiając wystawę w tekście mającym nawet kilkanaście tysięcy znaków nie sposób wymienić wszystkich artystów, opisać prezentowanych prac. Ołomuniecką ekspozycję polskiego malarstwa abstrakcyjnego powstałego po II wojnie światowej do dzisiaj otwierają dzieła Władysława Strzemińskiego, ikony polskiej awangardy i ważnego artysty awangardowego w wymiarze światowym. Jego twórczość jest przedmiotem zainteresowania i podziwu. Najmłodsze na wystawie są dwie prace autorstwa Piotra Lutyńskiego powstałe w 2017 roku i zakupione w tym samym roku od artysty do kolekcji Grażyny i Jacka Łozowskich. Prace te prezentowane są publicznie pierwszy raz.\nRyszard Winiarski, „Losowanie dwiema kostkami”, 1977\nWojciech Fangor, „B103”, 1966\nW Ołomuńcu pokazano prace kilkorga artystów, których twórczość jest generalnie mało znana, rzadko prezentowana, a i czasami zapomniana. I to jest także wartość tej wystawy. Zaprezentowano, między innymi, dokonania Jerzego Kujawskiego – ważnego dla polskiego malarstwa abstrakcyjnego twórcy, który w 1945 roku w wieku 24 lat wyjechał z Polski i większość swojego życia spędził w Paryżu, zaś malarstwem abstrakcyjnym zajmował się jedynie dekadę, od końca lat czterdziestych do drugiej połowy pięćdziesiątych lat ubiegłego stulecia. Kujawski należał do pierwszego pokolenia artystów zajmujących się informelem na świecie. To dzięki niemu wielu polskich artystów dowiedziało się o ekspresyjnym malarstwie abstrakcyjnym. Na wystawie pokazano sześć prac artysty, w tym pięć obrazów olejnych powstałych w latach 1955-1960 z kolekcji Renaty i Grzegorza Królów. Prace Kujawskiego bardzo rzadko można zobaczyć publicznie, wcześniej część z pokazanych w Czechach obiektów zaprezentowana została dwukrotnie: na indywidulanych przeglądowych wystawach artysty w Muzeum Narodowym w Poznaniu na przełomie 2005 i 2006 roku oraz w 2006 roku w warszawskiej Zachęcie.\nBogactwo osobowości i ich indywidualizm oraz różnorodność trendów zaprezentowanych na wystawie w Ołomuńcu dowodzi, że w Polsce przed 1989 rokiem pomimo przynależności do bloku wschodniego cieszyliśmy się całkiem sporym zakresem swobody. Nasza „wolność” była większa niż w byłej Czechosłowacji i z tego względu wystawa polskiej abstrakcji ma dodatkowy wymiar dla Czechów, którzy nie mogą pochwalić się takimi jak my osiągnięciami.\nPokazano dwa olejne obrazy Teresy Tyszkiewiczowej, której oryginalna twórczość pozostaje od lat na uboczu polskiego świata sztuki. To bardzo ciekawe prace, pierwsza z nich zatytułowana Kompozycja powstała w 1957 roku, druga zaś nosząca tytuł I/66 z cyklu zatytułowanego Przejście pochodzi z 1965 roku. O ile druga z prac zgodnie z tym co podano w katalogu, była dwukrotnie pokazywana w kraju, w 1967 roku w Łodzi i pół wieku później we Wrocławiu (co też nie jest żadnym wielkim osiągnięciem, biorąc pod uwagę, że Tyszkiewiczowa była ważną postacią polskiej sceny artystycznej po 1945 roku), o tyle pierwsza z prac, za sprawą Grażyny i Jacka Łozowskich, powróciła do kraju zakupiona w londyńskim oddziale domu aukcyjnego Sotheby’s i ma szansę zaistnieć w obiegu sztuki. Bezwarunkowo warto odnotować obecność prac Teresy Tyszkiewiczowej na wystawie w Ołomuńcu. To ważne, że o istnieniu artystki wybitnej, niezwykle aktywnej przez ponad pół wieku w życiu artystycznym, którą prof. Stanisław Fijałkowski tak wspominał: „Życie artystyczne Łodzi w tym stuleciu, jeżeli chodzi o malarstwo, zdominowały dwie osoby. W pierwszej połowie stulecia sztandarową postacią łódzkiego środowiska był Władysław Strzemiński. […] Natomiast drugą połowę naszego stulecia zdominowała Teresa Tyszkiewiczowa, o kilkanaście lat młodsza od Strzemińskiego i tyleż samo starsza od pierwszego powojennego pokolenia malarzy. Była jedną z najwybitniejszych polskich malarek i jedną z najciekawszych osobistości artystycznych w tej części powojennej Europy” przypomniano na tej wystawie. To warty podkreślenia aspekt ołomunieckiej wystawy – przypomnienie ważnych artystów i ich twórczości, których osiągnięcia zostały zmarginalizowane przez dyskurs historii sztuki. To kolejny powód, aby pochwalić kolekcjonerów za ich wyczucie, a także za to, że nie powielają wiernie wyborów instytucji publicznych.\nWśród 62 artystów, których prace są prezentowane na wystawie jest Koji Kamoji – Japończyk od ponad pół wieku aktywny na polskiej scenie artystycznej, artysta polski. W swojej twórczości, wyrażanej w prostej, ascetycznej formie, łączący filozofię Wschodu i konceptualizm. Efektem są dzieła poszerzające granice polskiej sztuki abstrakcyjnej. W ołomunieckim muzeum pokazano prace artysty powstałe w ostatnich latach, a pochodzące z kolekcji Grażyny i Jacka Łozowskich.\nBogactwo osobowości i ich indywidualizm oraz różnorodność trendów zaprezentowanych na wystawie w Ołomuńcu dowodzi, że w Polsce przed 1989 rokiem pomimo przynależności do bloku wschodniego cieszyliśmy się całkiem sporym zakresem swobody. Nasza „wolność” była większa niż w byłej Czechosłowacji i z tego względu wystawa polskiej abstrakcji ma dodatkowy wymiar dla Czechów, którzy nie mogą pochwalić się takimi jak my osiągnięciami. Sztuka, będąc jednym z wielu środków przekazu informacji, wyznacza także wymiar edukacyjny. W przypadku tej wystawy wymiar ten należy bardzo wysoko ocenić.\nWystawa prezentowana jest na powierzchni około 650 metrów kwadratowych, w następstwie czego wiele prac powieszonych jest dość gęsto, czasami odległości pomiędzy nimi są małe, czasami bardzo niewielkie. Jednak, biorąc pod uwagę wiele innych walorów wystawy, oceniam ją bardzo wysoko, a samo jej zaistnienie w czeskim Ołomuńcu jako sytuację wyjątkową, niezwykłą.\nWystawie towarzyszy imponujących rozmiarów trójjęzyczny (czeski, polski, angielski) katalog zawierający interesujące eseje autorstwa Krystyny Czerni, Bożeny Kowalskiej i Andrzeja Nakova oraz krótkie teksty autorstwa Michała Soukupa i Beaty Gawróńskiej-Oramus, wprowadzające w tematykę wystawy. Reprodukowanym w katalogu pracom, podzielonym na jedenaście grup, towarzyszy tyle samo tekstów – przewodników po wystawie autorstwa Beaty Gawróńskiej-Oramus na temat abstrakcji polskiej po 1945 roku. I tak teksty te to: Abstrakcja – Strzemiński, Abstrakcja w czasach I Wystawy Sztuki Nowoczesnej, Abstrakcja liryczna, metaforyczna, surrealizm, Abstrakcja a koloryzm, Abstrakcja bezforemna – informel, taszyzm, malarstwo gestu, Abstrakcja bezforemna – malarstwo materii, Abstrakcja – pomiędzy geometrią, materią, syntezą natury a symbolem, Abstrakcja geometryczna – Henryk Stażewski, Abstrakcja geometryczna, Abstrakcja geometryczna – konceptualizm oraz Abstrakcja geometryczna – kontynuacja. Całość publikacji dopełniają biogramy artystów, spis wszystkich prac prezentowanych na wystawie z podaniem ich proweniencji oraz wcześniejszych wystaw. Ostatnia część katalogu to opracowane przez Beatę Gawróńską-Oramus kalendarium działalności artystów prezentowanych na wystawie na tle wybranych znaczących wydarzeń historycznych i artystycznych. To cenne uzupełnienie katalogu, który jest oryginalną publikacją, poszerzającą, podsumowującą i porządkującą stan naszej wiedzy. Autorom należą się za nią słowa uznania.\nTadeusz Kantor, „Las Vegas”, 1957\nLeon Tarasewicz, „bt.”, 1993\nNa wystawie prezentowane są trzy prace Stanisława Dróżdża, wybitnego artysty tworzącego na pograniczu sztuk wizualnych i poezji, pochodzące z kolekcji Grażyny i Jacka Łozowskich. Jedną z nich jest Zapominanie – praca, w której artysta zapisał w górnym rzędzie słowo „zapominanie”, a w kolejnych rzędach – liniach słowo to traci po jednej literze, aż w ostatni, dolnym rzędzie zostaje jedynie kropka. To piękne, ponadczasowe dzieło, w którym pozostająca po redukcji kolejnych liter kropka symbolizuje ślad pisma i pamięci. Zapominanie to proces pamięciowy związany z utratą zdolności do przypominania sobie, rozpoznawania i powielania tego, co było wcześniej zapamiętane, to proces zachodzący w jedną stronę, proces nieodwracalny. Jeżeli coś jest nieodwracalne, to oznacza, że nie ma powrotu do punktu wyjścia. Rozpatrując proces nieodwracalny w aspekcie przemian termodynamicznych możemy stwierdzić, że proces odwrotny do nieodwracalnego jest możliwy statystycznie, jedynie prawdopodobieństwo jego wystąpienia jest bliskie zeru. Sztuce polskiej nie grozi zapomnienie, a wystawa w Ołomuńcu oddala możliwość utraty wspomnień. Mało tego – zyskujemy nowy kontekst sztuki polskiej.\n Michal Soukup , Wzmacnianie bliskości i zrozumienia, [w:]Abstrakce.PL/Abstrakce w polské malbě 1945-2017/Abstrakcja w malarstwie polskim 1945-2017/Abstract Art in Polish Painting 1945-2017, katalog wystawy , Beata Gawrońska-Oramus (red.), Muzeum uměni Olomouc, 2018, str. 13.\n Stanisław Fijałkowski, O malarstwie Teresy Tyszkiewiczowej, [w:] Łódzkie Studia Teologiczne, t. IV, 1995,http://archidiecezja.lodz.pl/czytelni/studia/studia.html#H7, dostęp 21.06.2018.\nArtystka / Artysta Tamara Berdowska, Jan Berdyszak, Marian Bogusz, Tadeusz Brzozowski, Stanisław Dróżdż, Wojciech Fangor, Stanisław Fijałkowski, Andrzej Gieraga, Stefan Gierowski, Wanda Gołkowska, Józef Hałas, Mieczysław T. Janikowski, Maria Jarema, Jerzy Kałucki, Tadeusz Kantor, Bronisław Kierzkowski, Aleksander Kobzdej, Koji Kamoji, Edward Krasiński, Janina Kraupe, Jerzy Kujawski, Jan Lebestein, Alfred Lenica, Danuta Lewandowska, Piotr Lutyński, Adam Marczyński, Jadwiga Maziarska, Alfons Mazurkiewicz, Kazimierz Mikulski, Michał Misiak, Jerzy Nowosielski, Roman Opałka, Romuald Oramus, Janusz Orbitowski, Jan Pamuła, Włodzimierz Pawlak, Piotr Potworowski, Józef Robakowski, Erna Rosenstein, Jerzy Rosołowicz, Teresa Rudowicz, Jacek Sempoliński, Jerzy Skarżyński, Marek Sobczyk, Kajetan Sosnowski, Jerzy Stajuda, Henryk Stażewski, Jonasz Stern, Władysław Strzemiński, Wacław Szpakowski, Bogusław Szwacz, Leon Tarasewicz, Jan Tarasin, Tomasz Tatarczyk, Jerzy Tchórzewski, Teresa Tyszkiewicz, Marian Warzecha, Tadeusz Gustaw Wiktor, Ryszard Winiarski, Marek Włodarski, Jan Ziemski, Rajmund Ziemski\nWystawa Abstrakce.PL (Abstrakcja w malarstwie polskim 1945-2017/ Abstrakce v polské malbě 1945-2017)\nMiejsce Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, Czechy\nCzas trwania 20.04–19.08.2018\nKuratorka / Kurator Štěpánka Bieleszová, Ladislav Daněk; koncepcja wystawy: Beata Gawróńska-Oramus\nStrona internetowa muo.cz\nIndeks Adam Marczyński Aleksander Kobzdej Alfons Mazurkiewicz Alfred Lenica Andrzej Gieraga Beata Gawróńska-Oramus Bogusław Szwacz Bronisław Kierzkowski Danuta Lewandowska Edward Krasiński Erna Rosenstein Henryk Stażewski Jacek Michalak Jacek Sempoliński Jadwiga Maziarska Jan Berdyszak Jan Lebestein Jan Pamuła Jan Tarasin Jan Ziemski Janina Kraupe Janusz Orbitowski Jerzy Kałucki Jerzy Kujawski Jerzy Nowosielski Jerzy Rosołowicz Jerzy Skarżyński Jerzy Stajuda Jerzy Tchórzewski Jonasz Stern Józef Hałas Józef Robakowski Kajetan Sosnowski Kazimierz Mikulski Koji Kamoji Ladislav Daněk Leon Tarasewicz Marek Sobczyk Marek Włodarski Maria Jarema Marian Bogusz Marian Warzecha Michał Misiak Mieczysław T. Janikowski Muzeum Sztuki w Ołomuńcu Piotr Lutyński Piotr Potworowski Rajmund Ziemski Roman Opałka Romuald Oramus Ryszard Winiarski Stanisław Dróżdż Stanisław Fijałkowski Stefan Gierowski Štěpánka Bieleszová Tadeusz Brzozowski Tadeusz Gustaw Wiktor Tadeusz Kantor Tamara Berdowska Teresa Rudowicz Teresa Tyszkiewicz Tomasz Tatarczyk Wacław Szpakowski Wanda Gołkowska Władysław Strzemiński Włodzimierz Pawlak Wojciech Fangor


1. Brabantia - Wieszak na deskę i żelazko - czarny - Barokko.pl\nBrabantia - Wieszak na deskę i żelazko - czarny\nPrezentowany produkt ułatwi uznawany do tej pory za żmudny i nieciekawy proces prasowania. Jest nim praktyczny i funkcjonalny wieszak przeznaczony na żelazko oraz deskę do prasowania. Został wykonany ze specjalnego materiału...\nKod produktu: 385742\nPrezentowany produkt ułatwi uznawany do tej pory za żmudny i nieciekawy proces prasowania. Jest nim praktyczny i funkcjonalny wieszak przeznaczony na żelazko oraz deskę do prasowania. Został wykonany ze specjalnego materiału odpornego na wysoką temperaturę. Na uwagę zasługuje poręczny i ergonomiczny uchwyt. Obowiązkowy element wyposażenia każdego domu.\n21.0 x 13.0 x 19.0 cm\njestem bardzo zadowolona - łatwy i wygodny ; można zamontować w wygodnym i dostępnym dla siebie miejscu - cena wg własnej możliwości


Rok 1584 obfitował w gwałtowne zejścia, przy czym w tle miały miejsce dwa fundametalne zdarzenia. Z jednej strony nasz król Stefan zakończył wojnę z Moskwą w styczniu 1582 podpisaniem rozejmu w Jamie Zapolskim, w wyniku którego Rzeczpospolita odzyskała prawie całe Inflanty i Połock. Z drugiej, "wojna handlowa" pomiędzy Gdańskiem i Elblągiem, tzn. pomiędzy Hanzą i Londynem, zakończyła się wiosną 1585 zdecydowanym zwycięstwem Londynu. Warto zaznaczyć że w sporze tym wobec Króla strony były reprezentowane przez prymasa (od 1582) Karnkowskiego - Elbląg, a Gdańsk przez... uuuhaha... kanclerza Zamoyskiego.\nMamy zatem ów fatalny rok 1584 a w nim:\n18 marca – po gwałtownej śmierci Iwana IV Groźnego nowym carem Rosji został Fiodor I, a trzech angielskich medyków Iwana musi czmychać do Londynu\nNa chwilę pałeczkę przejmują w Moskwie Holendrzy - Anglicy popadają w poważne kłopoty: https://bosonweb.wordpress.com/2018/09/13/rzplita-oraz-spalony-agent-jkm-horsey-hieronim/\n26 maja – na dziedzińcu zamku wawelskiego został ścięty hetman kozacki Samuel Zborowski; do ostatniej chwili próbuje głowę Samuela uratować prymas Karnkowski (patrz niżej), ale Zamoyski jest tym razem górą\n(22 sierpnia - gwałtownie schodzi, w niejasnych okolicznościach, nasz poeta Jan Kochanowski...)\nW czasie drugiej wojny o Inflanty 1580–1582 Mehmed II zwany Tłustym swoimi najazdami wspomagał Rzeczpospolitą, spowodował również bunt Wielkiej Ordy Nogajskiej i dawnych chanatów nad Wołgą (Kazański i Astrachański) przeciwko Carstwu Rosyjskiemu, poskromiony dopiero w 1585 r. Zbytnia samodzielność Mehmeda II (obleganie tureckiej Kaffy) spowodowała karną ekspedycję turecką (1584), obalenie go z tronu i osadzenie na nim jego brata Islama II Gireja - "W okolicach Perekopu (Or-Kapa) Mehmed Girej został wyprzedzony i zabity (jesienią?) przez swojego brata, Kalgo Alp Gireja. Ciało krymskiego chana sprowadzono na Krym i pochowano w türbe"\n"Wiosną 1585 r. zdrowie królewskie pogarszało się powoli, lecz bezustannie, pomimo opieki (skłóconych ze sobą) przybocznych lekarzy. Król Stefan czuł się fatalnie: stał się milczący, drażliwy, gniewny, szukał samotności..."\nWygląda na to, że sukcesy króla Stefana przestały się podobać tak sułtanowi Muradowi III jak i cesarzowi Rudolfowi II. Tak czy inaczej, ja stawiam na moim zdaniem niezawodny w tym udział Jana kanclerza Zamoyskiego, który zresztą potem sam stał się ofiarą, ale dopiero w 1605, za to razem ze swoim kompanem, Olbrachtem Łaskim...\nPrzy tej okazji polecam biogram wielkiego prymasa Karnkowskiego, wychowanka samego Hozjusza:\n"Karnkowski Stanisław h. Junosza (1520–1603), prymas Polski. Ur. 10 V w Karnkowie w ziemi dobrzyńskiej, jako jeden z trzech synów Tadeusza vel Dadźboga, dziedzica Karnkowa, dzierżawcy dóbr w woj. poznańskim, i Elżbiety Olszewskiej z Kanigowa. Wychowywał się w Krakowie na dworze swego stryja Jana, bpa kujawskiego. W r. 1539 rozpoczął studia w Akad. Krak., a zapis stryja umożliwił mu studia we Włoszech w Padwie, gdzie uzyskał stopień doktora obojga praw (?), i w Niemczech w Wittenberdze. W r. 1550 był kanclerzem bpa chełmskiego, Jana Drohojowskiego, w r. 1553 noratiuszem publicznym, a ok. r. 1555 został przyjęty w poczet sekretarzy na dwór Zygmunta Augusta. Odtąd przez wiele lat przebywał przy boku króla, uczestnicząc w wielu sprawach państwowych; w r. 1558 został referendarzem kor., w r. 1563 sekretarzem wielkim. Bliskie stosunki łączyły już wówczas K-ego ze Stanisławem Hozjuszem, który wprowadzał królewskiego sekretarza w szereg problemów, głównie w sprawy miast pruskich i walki z reformacją. Często także korzystał z pośrednictwa K-ego u króla. K. był również stałym informatorem Hozjusza...\nPotwierdzenie papieskie przyszło bardzo szybko i w styczniu 1568 r. K. został konsekrowany. Natychmiast zajął się energicznie sprawami swojej diecezji, przy czym działał w ścisłym porozumieniu z Hozjuszem, podczas gdy jego stosunki z Jakubem Uchańskim układały się od początku nie najlepiej. Wbrew woli prymasa, a za poradą Hozjusza, zwołał K. w marcu 1568 r., bezpośrednio po odbyciu wizytacji, synod diecezjalny poświęcony omówieniu realizacji uchwał soboru trydenckiego. Najważniejszym postanowieniem synodu była, niewątpliwie powzięta na wniosek K-ego, decyzja o utworzeniu seminarium we Włocławku. Realizując tę uchwałę 16 VIII 1569 r. erygował K. pierwsze w Polsce seminarium duchowne. Zwalczaniem reformacji na terenie swojej diecezji zajął się K. bardzo energicznie. W pierszym rzędzie postarał się o usunięcie z Wolborza Frycza Modrzewskiego, wykupując od niego za 1 000 zł wójtostwo. Główne jednak wysiłki skierował na najbardziej sprotestantyzowaną, północną część diecezji, a szczególnie bezwzględnie wystąpił przeciw Gdańskowi...\nK. miał doskonałą opinię w Rzymie i kiedy w r. 1568 przyjechał do Polski nuncjusz Wincenty dal Portico, pierwsze kroki skierował nie do prymasa, lecz do K-ego. Zaogniło to stosunki K-ego z Uchańskim, który (nieustannie podejrzewany przez Watykan) traktował K-ego jako swojego rywala, co uniemożliwiło zgodne i jednolite działanie całego episkopatu. Bezpośrednio po sejmie 1570 r. przygotował K. szczegółowy projekt kampanii przeciw różnowiercom, który przewidywał m. in. unormowanie stosunków prawnych między duchowieństwem a innymi stanami Rzpltej. Ponadto doradzał wywrzeć silną presję na króla i sugerował nawet możliwość zagrożenia mu klątwą papieską. Przeraziło to nawet Hozjusza, któremu K. przesłał swój projekt. Ten sam brak umiaru cechował wystąpienia K-ego przeciw królewskim planom poślubienia Barbary Giżanki w r. 1572. Natomiast w sprawach bałtyckiej polityki Zygmunta okazał się K. mądrym i oddanym sprzymierzeńcem króla. Znajomość spraw morskich i pomorskich pozwoliła K-emu odegrać poważną rolę w zatargu króla z Gdańskiem, gdy został mianowany przewodniczącym komisji królewskiej, powołanej 18 IX 1568 r. Owocem dwuletniej działalności komisji były ustawy normujące stosunek Gdańska do Rzpltej, tzw. „Statuta seu constitutiones Carncovianae”,które zmierzały do wzmocnienia władzy królewskiej nad Gdańskiem oraz demokratyzacji ustroju miasta. Na problem morskiej polityki państwowej pozostał K. szczególnie uczulony. Jeszcze w r. 1603, na kilka miesięcy przed śmiercią, ostrzegał Zygmunta III, aby nie dopuścił do oderwania Prus od Korony.\nOd dawna pozyskany dla kandydatury francuskiej, popierał Walezego na elekcji i gdy tylko Henryk został wybrany, postarał się o nawiązanie z nim prywatnej korespondencji... Ucieczka Walezego była dla K-ego niemal ciosem osobistym. Chciał zrzec się godności biskupiej i wycofać ze spraw publicznych. Dopiero po elekcji Stefana Batorego włączył się K. do życia politycznego i listownie zgłosił swój akces do partii batorian...\nDobre początkowo stosunki K-ego z Zamoyskim i królem poczęły się jednakże układać nie najlepiej w miarę wzrostu wpływów kanclerza i w miarę, jak polityka zagraniczna Polski odbiegała od zamierzeń K-ego, orędownika morskiego programu Rzpltej. Stąd montowanie przez K-ego opozycji przeciw wojnie moskiewskiej, a następnie (1583) zbliżenie do przywódcy różnowierców Stanisława Górki, woj. poznańskiego, jego dotychczasowego przeciwnika. Porozumienie to dyktowało postępowanie K-ego w sprawie Zborowskich, popieranych przez Górkę. Na sejmie 1585 r. starał się K. odwieść króla od sądu nad Krzysztofem, zabiegał o ułaskawienie go, a głosując ostatecznie za wyrokiem skazującym – płakał. Z drugiej strony, przekonany o swej szczególnej odpowiedzialności jako pierwszego senatora królestwa, starał się K. odgrywać rolę mediatora i nawet próbował zapośredniczyć zgodę pomiędzy Górką a Zamoyskim.\n... W czasie elekcji K. zajmował początkowo stanowisko wyczekujące i paktował ze zwolennikami arcyksięcia Maksymiliana i księcia Fiodora. Próbował również pośredniczyć w pogodzeniu Zamoyskiego ze Zborowskimi. Ostatecznie, przyłączył się oficjalnie do stronników Zygmunta i 19 VIII 1587 r., pod osłoną hufców Zamoyskiego, ogłosił królem Zygmunta Wazę. Ten chwilowy sojusz został zaraz po koronacji zerwany. Zamoyski udaremnił zabiegi K-ego o usunięcie z królewskiej przysięgi konfederacji «de religione». Od tej chwili rozpoczął K. akcję w celu ograniczenia wpływów Zamoyskiego. Z tych powodów w lutym 1588 r. oponował przeciw natychmiastowemu zwołaniu sejmu i analogiczne stanowisko zajął na radzie senatorów w Piotrkowie (14 X 1588), gdzie ponadto oskarżył Zamoyskiego o nadużywanie władzy dyktatorskiej. Wówczas też poczynił pierwsze kroki zmierzające do uzyskania wpływu na króla...\nTymczasem K. nie szczędził pieniędzy na swoje fundacje, na jezuitów, na działalność kontrreformacyjną, na bogatą bibliotekę. Finansował cały szereg wydawnictw (m. in. przekład Biblii ks. J. Wujka), opłacał polemistów, pisarzy i często drukował ich dzieła (np. jezuity A. Jungi) pod swoim nazwiskiem. Olbrzymie sumy pochłaniał dwór arcybiskupi, zorganizowany z rozmachem i przepychem i skupiający wokół K-ego grono wybitnych pisarzy, polityków i duchownych, przyszłych biskupów i filarów kontrreformacji (m. in. Maciej Pstrokoński, Bernard Maciejowski, Wawrzyniec Gembicki, Adam Nowodworski)."\ntagi: niemcy rzeczpospolita polska rosja turcja anglia\n5 stycznia 2019 14:20\n10 1039 7 zaloguj sie by polubić\n5 stycznia 2019 15:52\nPrzy tej okazji polecam:\nhttps://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Szelągowski oferuje wiele ciekawych pozycji, np.:\nNajstarsze drogi z Polski na Wschód: w okresie bizantyńsko-arabskim, Kraków: Akademia Umiejętności 1909.\nThe Eastland Company in Prussia, London: Office of the Society 1912.\nRozkład Rzeszy i Polska za Władysława IV:\n5 stycznia 2019 18:27\ntakie specyficznie niemieckie poczucie humoru zawsze robi na mnie to samo wrażenie:\n"Informacje o złym stanie zdrowia S-a dotarły wtedy do Rudolfa II, który w sierpniu pytał urzędników kamery śląskiej «czy to prawda, że król polski umarł», dowiadując się w odpowiedzi, że «król chory, ale podobno ma się lepiej». Prawdopodobnie w poł. września wyruszył S. przez Korczyn, Sandomierz i Warszawę do Grodna. Pod koniec listopada zwołał tam radę senatorów, na której po raz kolejny zastanawiano się nad przyszłością tronu carskiego, postanawiając wysłać do Moskwy kaszt. mińskiego Michała Haraburdę dla propagowania idei połączenia obu państw osobą wspólnego władcy. Zaniepokojenie S-a wywołała w tym czasie wiadomość, że Fiodor I wysłał do Rudolfa II posła Ł. Nowosilcowa z oznajmieniem o objęciu rządów; król podejrzewał, iżrzeczywistym celem misji było podjęcie rokowań o następstwo na tronie moskiewskim dla brata cesarza, arcyks. Maksymiliana... W maju wysłuchał w Grodnie sprawozdania wracającego z Moskwy Haraburdy. W sierpniu przyjął posła moskiewskiego kniazia F. Trojekurowa Jarosławskiego, żądającego w zamian za pokój oddania Kijowa, Witebska, Połocka, Wieliża oraz Inflant. Rokowania zakończyły się we wrześniu przedłużeniem rozejmu o dwa miesiące (do sierpnia 1587). W rzeczywistości S. prowadził już wtedy przygotowania do nowej wojny ofensywnej z Moskwą (być może traktowanej jako pierwszy krok do starcia z Turcją), zamierzając przeforsować ją na najbliższym sejmie, zwołanym na 2 II 1587; szlachta zaczęła w tym czasie zmieniać niechętne nastawienie do zamierzeń władcy i na sejmikach «wszyscy do zamysłów króla się przychylali» (Heidenstein)."\nboson @boson 5 stycznia 2019 18:27\n5 stycznia 2019 18:43\n"Po nagłym wyjeździe z Anglii i czasowym pobycie w Krakowie (marzec 1583 r.) obaj magowie zawitali w sierpniu 1584 r. do Pragi, podejmowani z honorami przez cesarza Rudolfa II. Dee zamierzał zaznajomić Habsburga ze swą praktyką krystalomantyczną i wciągnąć go do swych planów reformatorskich. Cesarz, pragnący złota i eliksiru długowieczności, nie ufał już uczonemu, odkąd nie udał mu się seans z przemianą metali. W kwietniu 1585 r. mistrz wraz z medium powrócił do Krakowa. Tutaj, praktycznie odprawiony z niczym przez Batorego, mógł jeszcze skorzystać z lukratywnej propozycji cara Fiodora, ofiarowującego mu pobyt w Moskwie wraz z pensją roczną 2 tysięcy funtów szterlingów. Dee powrócił jednak do Anglii, zaś Kelley, odłączywszy się od maga na początku 1589 r., wiódł w Czechach awanturniczy [ha, ha] żywot alchemicznego szarlatana, po czym – uwięziony – popełnił samobójstwo."\n5 stycznia 2019 19:50\ndługo na to czekaliśmy:\n6 stycznia 2019 14:21\n... Tak czy inaczej, ja stawiam na moim zdaniem niezawodny w tym udział Jana kanclerza Zamoyskiego, który zresztą potem sam stał się ofiarą, ale dopiero w 1605, za to razem ze swoim kompanem, Olbrachtem Łaskim...\n7 stycznia 2019 17:50\nKonwikt Karnkowskiego (Convictus Carncovianus) od 1599 do 1773. Otwarty dla 12 uczniów ubogiej szlachty, zamieniony potem na obszerny konwikt mieszczący się w kamienicy przy Rynku i ul. Piekarskiej. W 1596 Karnkowski wystawił dokument fundacyjny, którym zapisał wieś Marchwacz i 50-000 złp na dobrach kapitulnych klucza niestrońskiego z rocznym procentem 2000 złp. Konwikt przewidziany był na 60 uczniów ubogich, w dwóch trzecich szlachty, włączając w tę liczbę kleryków Sem. Diec. W rzeczywistości konwikt był skromniejszy, oprócz kleryków bywało tu zawsze ok. 10 konwiktorów. W 1638 ks. Łukasz Trzeski wybudował dla konwiktorów domową kaplicę Niepokalanego Poczęcia NMP. W XVIII w. konwikt przybrał nazwę i strukturę Kolegium szlacheckiego (Collegium nobilium). Konwikt miał zawsze osobnego prefekta. Po kasacie konwikt prowadzono do 1779 i zarządzała nim kapituła...\nBiblioteka bardzo cenna powstała w oparciu o kilkakrotne darowizny arcybiskupa Stanisława Karnkowskiego, który w 1584 ofiarował książki filoz. i teol. do Poznania, a pozostałe do Kalisza w 1585. Księgozbiór ten otrzymał specjalne oznakowanie w postaci stempli i ekslibrisów. W 1598 przekazał Karnkowski zbiór dzieł matematycznych, a w 1602 lub 1603 pozostałe książki przechowywane dotychczas w Łowiczu. W 1636 duży księgozbiór prawniczy przekazał do biblioteki kaliskiej Andrzej Lisiecki, instygator koronny. Książki zaopatrzono w osobny ekslibris. Swoje zbiory przekazali też Prokop Brudecki, proboszcz sobocki, oraz Andrzej Sobierajski, bibliopola kaliski. W 1650 wydano na bibliotekę 490 złp. Biblioteka ucierpiała w czasie wojen szwedzkich oraz późniejszego zastoju umysłowego. Nie miała też stałego uposażenia, dopiero w 1705 Molska z domu Czarniecka ofiarowała na jej cel 10-000 złp i tyle samo w 1749 przekazał kasztelan Mączyński. W 1746 swoje zbiory przekazał Franciszek Chęcki, sekretarz Augusta III; oznaczono je specjalnym ekslibrisem. Lelewel zaznaczył, że biblioteka posiadała komplet ustaw synodalnych w Polsce. Biblioteka nie posiadała artystycznego wyposażenia. Liczyła w chwili kasaty ok. 10-000 książek. Po kasacie została rozproszona, a wiele książek dostało się do Bibl. Uniw. w Warszawie...\nSeminarium Diec. od 1593 do 1621. Prymas Stanisław Karnkowski po ingresie w 1583 na stolicę metropolitalną wpłynął na kapitułę, która 30 IV 1583 wydała przywilej fundacyjny Seminarium Duch. dla archidiec. gnieźnieńskiej. W tym celu zostały zapisane cztery wioski z dóbr arcybiskupich: Sławno, Kokanin, Liskowo i Zychowo. Początkowo Seminarium planowano przy kolegium w Poznaniu, stąd majątki te należały do tegoż kolegium. Dopiero w 1586 zdecydowano o otwarciu Seminarium w Kaliszu, stąd cztery wioski przeszły na rzecz tegoż kolegium. Karnkowski zakupił dla Seminarium obszerny dom sąsiadujący z kolegium. Otwarto je jednak dopiero 29 III 1593. Jego uposażenie miały teraz stanowić trzy wioski: Mazewo, Romartowo i Łęka. Mieściło się w zakupionym przez Karnkowskiego domu dla grupy młodych zakonników niejezuitów, bursy dla ubogiej młodzieży i konwiktu dla bogatej szlachty. Nad całością stał prefekt Seminarium. Na czele Seminarium stał arcybiskup i prowizorzy wybierani przez kapitułę. Kierował nim rektor kolegium przez prefekta. Kleryków miało być dwunastu. Studiowali oni przeważnie po ukończeniu retoryki dialektykę, a następnie przedmioty teol. potrzebne do pracy duszpasterskiej, a więc teol. polemiczną, teol. moralną, Pismo św. oraz Katechizm rzymski. Równocześnie kontynuowano nauczanie praktyczne związane z funkcjami kapłańskimi: śpiew kościelny, kalendarz kościelny i ceremonie. W 1621 Seminarium z polecenia kapituły zostało zamknięte, a 7 kleryków przeniesiono do Gniezna. Seminarium kaliskie ukończyło w l. 1592-1620-55 księży, wśród nich zasłużeni dla archidiec. gnieźnieńskiej ks. Piotr Odorovius i Jakub Dubius.\nSeminarium kierowali prefekci: Zygmunt Brodowski 1593-1602, Zachariasz Rothus 1602-4, Mateusz Galmin 1605-6, Jan Secemski 1607-8, Florian Gardliński 1608-9, Wojciech Fabrycy 1611-12, Mateusz Warszaviensis 1612-13, Jakub Korytowski 1613-14, Melchior Krasowski 1614-17 i Stanisław Chodakowski 1618-21.\nJayNavi @boson 5 stycznia 2019 15:52\n6 lutego 2019 19:25\nZnalezione na amazonie: https://www.amazon.com/gp/search/ref=sr_pg_1?fst=p90x%3A1&rh=i%3Aaps%2Ck%3Aszel%C4%85gowski&keywords=szel%C4%85gowski&ie=UTF8&qid=1549476715


Mała czarna sukienka | Ofeminin\nHome / Moda / Odzież damska / Sukienki damskie / Mała czarna sukienka\nMała czarna sukienka - model, którego sława nigdy nie przeminie\nCzarna krótka sukienka to klasyk, bez którego trudno wyobrazić sobie modną damską garderobę. Model ten jest doskonałym sprzymierzeńcem kobiet, które lubią zadać szyku i sięgać po gustowne, wysokiej jakości ubrania. Mała czarna sukienka przetrwała próbę czasu. Jej sława nie przemija, wprost przeciwnie. Kobiety wybierające jako bazę swojego stroju czarną sukienkę to częsty widok, którego można spotkać na ulicach miast, ważnych uroczystościach czy też bankietach. Mała czarna w połączeniu z wysokimi szpilkami to klucz do stworzenia niezwykle kobiecego wizerunku, inspirowanego stylem gwiazd z czerwonego dywanu.\nDużą zaletą czarnej sukienki jest szeroka gama możliwości pod względem dodatków. Elegancka mała czarna sukienka o klasycznym kroju doskonale sprawdzi się zarówno jako strój na uroczysty wieczór, jak i zestaw na wyjście ze znajomymi na imprezę. Charakter całej stylizacji w dużej mierze zależy od wybranych dodatków. Jeśli zależy Ci na stworzeniu szalonego i nowoczesnego looku, do małej czarnej sukienki dobierz kolorowe kolczyki z frędzlami czy bogato zdobiony, kolorowy naszyjnik. W przypadku wyjścia do teatru doskonale sprawdzą się tradycyjne, złote kolczyki i delikatna bransoletka.\nMała czarna sukienka to niezbędny element garderoby każdej stylowej kobiety. Dzięki niej stworzysz wiele modnych stylizacji. Dobrze skrojona mała czarna sukienka to świetna baza eleganckich strojów. Sukienkę w czarnym kolorze wykorzystasz na wiele sposobów i dopasujesz do każdej okoliczności. Sprawdź ofertę naszego sklepu i postaw na ponadczasowy model sukienki.\nMała czarna z wysokiej jakości materiału - inwestycja na lata\nNiewiele jest ubrań, które przetrwają każdą próbę czasu i z biegiem lat będą wyglądać równie dobrze, a co najważniejsze, będą nadal modne. Jednym z elementów garderoby, które koniecznie musisz mieć w swojej szafie, jest mała czarna sukienka. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta: jest ponadczasowa i zawsze wygląda świetnie. Jeśli stoisz przed wyborem odpowiedniego modelu dla siebie, postaw na ten zaprojektowany z wysokiej jakości materiałów. Dzięki temu sukienka nie zmieni swojego wyglądu po wielu praniach.\nMała czarna jest czymś znacznie więcej niż klasycznym ubraniem. To symbol mody ukochany przez kobiety od wielu wieków. Modę na małą czarną sukienkę zapoczątkowała w latach 20. Coco Chanel. Model sukienki, który wybierzesz dzisiaj, będzie modny i stylowy także w kolejnych sezonach. Ten rodzaj stroju obroni się w każdej sytuacji. Za jego pomocą idealnie podkreślisz atuty swojej sylwetki i optycznie ją wyszczuplisz. Klasyczna mała czarna sukienka to gwarancja zwiększenia pewności siebie i informacja mówiąca o tym, że cenisz sobie gustowne i pełne pasji stylizacje. Dedykowana jest nie tylko miłośniczkom minimalizmu, ale także kobietom, które chcą od czasu do czasu zaszaleć i zestawić sukienkę z wyraźnymi i kolorowymi dodatkami.\nJakie dodatki wybrać do małej czarnej?\nPierwsze skojarzenie, jakie niesie za sobą elegancka mała czarna sukienka, to strój pojawiający się w towarzystwie klasycznych i bezpiecznych wzorniczo dodatków. Złote kolczyki, dyskretna bransoletka czy srebrny delikatny wisiorek to świetna i gustowna propozycja, jednak nie trzeba zamykać się tylko na tradycyjne akcesoria. Stylowa czarna sukienka równie dobrze będzie wyglądać w połączeniu z odważnymi dodatkami, takimi jak kolorowe zegarki, paski z ciekawym printem czy błyszczącymi pierścionkami. Wszystko dlatego, że jest doskonałą bazą, dającą zielone światło dla Twojej kreatywności i indywidualnych preferencji.\nMała czarna sukienka to model, który pojawia się w naszym sklepie w wielu wersjach. Długi czy krótki rękaw, wiązanie w pasie podkreślające talię czy kopertowy krój to tylko jedne z oferowanych propozycji. Wielość sukienek pozwala dopasować swój zakup do pory roku i okoliczności, na którą szukamy stroju. Na randkę i romantyczne spotkanie wybierz dopasowany model sukienki wykonany z przyjemnej dla ciała bawełny. Mała czarna rozkloszowana na dole świetnie sprawdzi się jako stylizacja do pracy czy na ważny egzamin. Z kolei model wzbogacony w mieniące się cekiny jest idealną opcją na huczną zabawę sylwestrową.\nMała czarna ze szpilkami i ze sneakersami\nJakie buty założyć do małej czarnej? Czy jedynym i słusznym wyborem są lakierowane, czy też skórzane, wysokie szpilki? Z pewnością taka propozycja wygląda zjawiskowo i jest kluczem do kobiecego, intrygującego wizerunku, jednak mała czarna sukienka niesie za sobą wiele możliwości. Czarną sukienkę o luźniejszym kroju możesz zestawić ze sportowymi butami, a nawet trampkami. Narzuć na nią skórzaną ramoneskę oraz dołóż do stylizacji kolorową torebkę i ciesz się oryginalnym lookiem, który wyróżni Cię spośród tłumu.\nJesienią i zimą postaw na małą czarną sukienkę z wysokimi kozakami lub botkami na ukrytym koturnie. Gładki materiał sukienki będzie ciekawie wyglądać z rajstopami, na których pojawia się drobny i dziewczęcy wzór, np. delikatne groszki. Jeśli zależy Ci na stroju łączącym w sobie dobry gust i wyjątkową wygodę, do małej czarnej sukienki załóż zdobione perełkami workery, dzięki którym wzmocnisz nonszalancki i pomysłowy wizerunek. Zapoznaj się z ofertą naszego sklepu online i sprawdź najmodniejsze propozycje znanych i cenionych w świecie mody marek. Bogaty asortyment umożliwi zakup małej czarnej sukienki, którą wykorzystasz w wielu sytuacjach, niezależnie od pory roku i pogody.


Szturmu Twierdzy Zamość AD 1656 – Legenda Stołu Szwedzkiego – Życie Zamościa\nInformacje Reportaże Reportaże z Mirosławem Chmielem\n29 maja 2016 28 czerwca 2017 Janek Cios - Życie Zamościa 0 Comment\nW ostatnim dniu Szturmu Twierdzy Zamość AD 1656 29 maja w niedzielę o godz.12.00 po wysłuchaniu hejnału z wieży Ratusza na Rynku Wielkim odbyła się inscenizacja Legenda Stołu Szwedzkiego przypominająca jak to Jan Sobiepan Zamoyski, Wielki Podczaszy Koronny wpadł na genialny pomysł. Za murami miasta dla Szwedów stoły kazał rozstawić.\nW Zamościu rezydentem był wówczas Jan Sobiepan Zamoyski, Wielki Podczaszy Koronny. Wojska szwedzkie pod wodzą króla swego, Karola, w sile 18 tys. konnych i armat czterdziestu pod murami miasta stanęły. Lecz mimo ostrzału ciągłego, upływu czasu i pertraktacji o poddanie nic wskórać nie mogły. Zamość twierdzą wszak był znamienitą i wcześniej ni Tuhaj-Bej, ni Chmielnicki jej nie zdobyli. Karolowi nerwy już puszczać zaczęły, więc chciał podstępu użyć. Oznajmił Zamoyskiemu, że od twierdzy odstępuje i w związku z tym za murami miasta śniadanie pożegnalne chce zjeść. Sobiepan podstęp odgadł, lecz jak tu królowi odmówić. Wiedział, że do miasta wpuścić go nie może, bo Karol zwycięstwo swe by ogłosił, ale i na gbura wyjść nie chciał.Wpadł więc Sobiepan na genialny pomysł. Za murami miasta dla Szwedów stoły kazał rozstawić i podał na nie najznamienitsze wina, mięsa i ciasta. Lecz Karolowi chcąc dokuczyć, a i o bezpieczeństwo zadbać, ław ani krzeseł nie podał. Szwedzi na stojąco jeść więc musieli, talerze w rękach trzymając. Tak też Jan Sobiepan Zamoyski króla szwedzkiego Karola Gustawa na dudka wystrychnął, a od tej pory poczęstunek na stojąco podany zwie się szwedzkim stołem.\nPo tej inscenizacji odbyła się ostatnia część tegorocznego spotkania z bracią rycerską uroczysty wjazd króla Jana Kazimierza do Zamościa.\n← Szturm Twierdzy Zamość AD 1656 – bitwa nocna\nAktualna sytuacja w Zamościu – pytania do Prezydenta →\n16 maja 2019 Życie Zamościa 0\n2 czerwca 2020 Janek Cios - Życie Zamościa 0


biustonosz dla amazonki Anita 4787X /390 gorset protetyczny ANITA-SKLEP.PL - niemiecka bielizna najwyższej jakości\n» biustonosz dla amazonki Anita 4787X /390 gorset protetyczny\nElegancki biustonosz dla Amazonki Anita wykonany z mocnej mikrofazy o właściwościach formujących. Ekskluzywny nadruk o wyglądzie koronki czyni biustonosz kobiecym, a jednocześnie płaska powierzchnia sprawia, że nie odznacza się pod ubraniem. Szersze ramiączka, płaskie i miękkie wykończenia od strony ciała podwyższają komfort noszenia. Nieusztywniane miseczki ze szwem poprzecznym ładnie formują biust a gładka lamówka w górnej części miseczki optycznie pogłębia dekolt.\nbiustonosz dla amazonki Anita 4787X Belvedere\n- ekskluzywny nadruk o wyglądzie koronki\n- konstrukcja miseczek optymalnie formuje biust\n- podszyte szarmezą zapewniają stabilne podtrzymanie\n- gładka górna część miseczki optycznie pogłębia dekolt\n- stabilne podszyte w okolicach ramion\n- wykonane z miękkiej, "oddychającej" mikrofazy\n- elastyczne otwory na protezę ułatwiają jej umiejscowienie\nbiustonosz dla amazonki Anita 4787X – dostępność do 12 dni


ARCHITEKT PROWADZĄCY (nr 17822 z 30.07.2021 ) - Sztuka architektury\nARCHITEKT PROWADZĄCY (nr 17822)\nImię i nazwisko: KUBATURA\nOpis: Dołącz do zespołu KUBATURA! Poszukujemy kandydatów na stanowisko: Architekta Prowadzącego. Cenimy sobie współpracę z osobami kreatywnymi, potrafiącymi działać w zespole, wyróżniającymi się odpowiedzialnością i rzetelnością w stosunku do powierzonych zadań. Oferujemy pracę przy interesujących projektach oraz ciekawych zróżnicowanych tematach w młodym kreatywnym zespole. Jeśli posiadasz •\twykształcenie kierunkowe – architekt, •\tdoświadczenie przy wykonywaniu i koordynacji projektów, •\tumiejętność pracy w środowiskach AutoCad, Revit, Photoshop oraz SketchUp, •\tcechujesz się kreatywnością, odpowiedzialnością i sumiennością, •\tchcesz współtworzyć ciekawe projekty, •\tmasz pozytywne nastawienie do życia i pracy, Serdecznie zapraszamy! Aplikuj i dołącz do zespołu KUBATURA! CV i portfolio prosimy przesłać na adres: biuro@kbtr.pl


Częste wizyty u dentysty – na pewno korzystniej zadbać o swoje zęby wcześniej! Sport to zdrowie! nabiegun.pl\nadmin29 August 2018Leki i preparaty dla sportowcówczas, miejsce, oko, sok, zabieg\nJak często udać się na wizyty u dentysty?\nJeżeli nie dzieje się nic poważnego w Twojej jamie ustnej, bez wątpliwości musisz chodzić do dentysty przynajmniej raz na pół roku – to sprawi, iż Twoje zęby będą właściwie cały czas pod właściwą opieką i dzięki temu będzie można reagować natychmiast gdy tylko zacznie dziać się coś niepokojącego. To bez wątpienia najlepsze rozwiązanie, zatem niezależnie od tego, w jakim mieście mieszkasz i czy w grę wchodzi przykładowo stomatolog i produkty dla niego zobacz i porównaj Wrocław, czy dentysta Warszawa, wówczas oczywiście powinieneś mieć w swoim telefonie zapisany numer telefonu do dobrego specjalisty. Praktycznie każdy stomatolog Wrocław lub Warszawa przyjmuje równocześnie na NFZ i prywatnie, więc bez wątpienia znajdziesz coś właściwego dla siebie niezależnie od wielkości wolnego czasu oraz ilości posiadanych pieniędzy.\nDbałość o swoje zęby to nie tylko częste kontrolowanie ich stanu, ale także przykładowo wybielenie ich raz na pewien czas. Jeśli chodzi o naprawdę wysokiej jakości wybielanie zębów Wrocław (wybielanie zębów Wrocław) na pewno jest miastem wartym polecenia.\nJeśli zdecydujesz się na zabieg wybielania zębów nawet raz na kilka lat, oczywiście na co dzień będziesz prezentował się znacznie lepiej. Mocno polecamy taki zabieg osobom, które chcą poczuć się pewniej we własnej skórze – to bez wątpienia strzał w dziesiątkę!


Pracownicze Plany Kapitałowe dopiero od 1 lipca 2020 roku? Przesunięcia terminu chce Ministerstwo Infrastruktury : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Mój plan emerytalny Pracownicze Plany Kapitałowe dopiero od 1 lipca 2020 roku? Przesunięcia terminu chce Ministerstwo Infrastruktury\n20.03.2018 15:01| Autor: awi, aleBank.pl\nProponowany w projekcie ustawy o pracowniczych planach kapitałowych termin obowiązku zawarcia umów o zarządzanie PPK jest zbyt krótki w przypadku największych pracodawców (1 lipca 2019 r.), uważa Ministerstwo Infrastruktury.\n#MinisterstwoInfrastruktury: termin na wdrożenie #PPE lub obligatoryjnie #PPK w przypadku największych przedsiębiorstw jest zbyt krótki #firmy #emerytury @MI_GOV_PL\nResort proponuje ujednolicić termin wprowadzenia tego obowiązku – w terminie od 1 lipca 2020 r.\n„Po konsultacji z Pocztą Polską S.A. z punktu widzenia pracodawców termin na wdrożenie PPE lub obligatoryjnie PPK w przypadku największych przedsiębiorstw jest zbyt krótki. Sam proces podjęcia decyzji nie jest łatwy i wymaga wielu analiz, badań, opinii itp. (zwłaszcza w kontekście największych pracodawców). Czasookres kilku miesięcy (bo nie wiadomo, czy i kiedy ustawa wejdzie w życie oraz w jakim kształcie) na podjęcie i zrealizowanie tej decyzji jest zbyt krótki. W związku z powyższym proponuję wprowadzenie jednego terminu dla wszystkich pracodawców w zakresie obowiązku zawarcia umów o zarządzanie PPK – tj. do dnia 1 lipca 2020 r., niezależnie od tego, ile osób zatrudniają” – czytamy w opinii resortu do projektu.\nWedług projektu PPK w największych firmach od 1 stycznia 2019 r.\nWedług projektu, plan wdrożenia zakłada, że 1 stycznia 2019 r. systemem zostanie objętych 3,3 mln osób zatrudnionych w podmiotach zatrudniających powyżej 250 osób; od 1 lipca 2019 r. – 2 mln osób zatrudnionych w podmiotach zatrudniających 50-249 osób; od 1 stycznia 2020 r. – 1,1 mln osób zatrudnionych w podmiotach zatrudniających 20-49 osób; od 1 lipca 2020 r. – 5,1 mln osób zatrudnionych w podmiotach zatrudniających 1-19 osób oraz jednostki sektora finansów publicznych.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: EmeryturyFirmyMinisterstwo InfrastrukturyOszczędzanie długoterminowePracownicze Plany Kapitałowe / PPK


Zdrowie | Page 3 | Gmina Dopiewo\nŚrodowiskowe Centrum Zdrowia Psychicznego Sanitatis\nNa terenie gminy Dopiewo ruszył projekt Środowiskowe Centrum Zdrowia Psychicznego Sanitatis, jest to bezpłatna opieka psychologiczna, psychoterapeutyczna, psychiatryczna oraz neurologiczna kierowana do dzieci do 18 r. życia.\nKonkurs na rymowankę dla dzieci rolników\nKonkurs dla dzieci na rymowankę o bezpieczeństwie w gospodarstwie rolnym ogłosiła Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego..20 autorów najlepszych rymowanek zostanie uhonorowanych nagrodami rzeczowymi o wartości ok. 300 zł.\nWielkopolskie Centrum Onkologii wznowiło badania profilaktyczne przeprowadzane w ramach projektu pn. „Realizacja Programu Profilaktyki Nowotworów Głowy i Szyi w województwach lubuskim, wielkopolskim i zachodniopomorskim”.\nOśrodek Pomocy Społecznej w Dopiewie przypomina, że 1 lipca br. rozpoczął się okres składania wniosków w sprawie świadczeń rodzinnych, alimentacyjnych oraz „Dobry Start 300 +”.\nUrząd Gminy Dopiewo w Gaszyn Challange\nPracownicy Urzędu Gminy Dopiewo, w towarzystwie gminnych maskotek - żurawia DOP i wilgi EWO wzięli udział w akcji „Gaszyn Challange”. UG Dopiewo podjął wyzwanie rzucone przez UM w Sępólnie Krajeńskim i ZSP w Więckowicach. Pompowali i przysiadali dla Hani i Maciusia. Są nominacje…\nZ myślą o potencjale artystycznym, jaki mają w sobie osoby z niepełnosprawnościami powstał projekt organizacji Powiatowego Przeglądu Twórczości Artystycznej Osób Niepełnosprawnych – mieszkańców Powiatu Poznańskiego pn. „Zlot Talentów”. W tym roku odbywa się VIII edycja Przeglądu.\nPrzychodnia EDICTUM Sp. z o.o. jest realizatorem szczepień przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego HPV finansowanych przez powiat poznański. W tym roku z bezpłatnych szczepień mogą skorzystać dziewczynki i chłopcy z rocznika 2006, zameldowane na stałe lub czasowo na terenie gminy Dopiewo, uczęszczające do szkół obwodowych oraz szkół w Poznaniu.\nSzpital Kliniczny im. H. Święcickiego UM w Poznaniu, wznowił bezpłatne badania laryngologiczne. Osoby w wieku 40-65 lat, które zaobserwowały u siebie niepokojące objawy, szpital zaprasza na bezpłatną diagnostykę w kierunku wczesnego wykrywania nowotworów głowy i szyi.\nJak sobie radzić w czasach epidemii?\nOd dłuższego czasu wszyscy żyjemy w nowej rzeczywistości, mierzymy się z czymś, czego tak naprawdę nie widać. Codziennie wystawiana na próbę jest nasza cierpliwość, spokój i poczucie bezpieczeństwa. Uczymy się nowych umiejętności i dowiadujemy czegoś o sobie i bliskich. Towarzyszy temu stres. Psycholog radzi.\nZrób to prawidłowo\nOd 16 kwietnia br. do odwołania obowiązywać nas będzie zasłanianie ust i nosa w miejscach publicznych: na ulicach, w urzędach, sklepach, w miejscach świadczenia usług. Każda osoba będzie musiała nosić maseczkę, szalik lub chustkę, która zakryje zarówno usta, jak i nos. Zużyte jednorazowe maseczki i rękawiczki wyrzucamy do kosza na odpady zmieszane.


Gmina Dobra 24 - Portal Mieszkańców > Dobra Szczecińska: Wznowienie prac na Orliku w Bezrzeczu\nWznowienie prac na Orliku w Bezrzeczu\nponiedziałek, 07 czerwca 2021 r., godz. 09:33 |\ntagi: Gmina Dobra, Bezrzecze, zagospodarowanie terenu, Orlik, pumptrack\nW tym tygodniu powinny zostać wznowione prace przy budowie Orlika w Bezrzeczu. Przerwa była spowodowana koniecznością wykonania dodatkowego odwodnienia terenu i związanej z tym weryfikacji projektu inwestycji. Boisko sportowe powinno być gotowe do końca lipca 2021 r. W decydującą fazę weszła też budowa rowerowego placu zabaw, który powstaje obok boiska. Wykonawca położył już asfalt na tor i niedługo będzie finalizował inwestycję.\nGmina Dobra realizuję koncepcję zagospodarowania centrum Bezrzecza. Zakłada ona uporządkowanie terenu między ulicami Górną, Miodową i Cynamonową i ulokowanie planowanych inwestycji, także projektów z budżetu obywatelskiego, tak aby tworzyły spójną całość. Docelowo na terenie powstaną strefy sportowa, piknikowa, dziecka, rozrywki, ogrodowo-parkowa i strefa dla zwierząt.


Rzepak odmiany SY Kolumb F1 - Rynek Rolny\nHome | Rzepak odmiany SY Kolumb F1\nRzepak odmiany SY Kolumb F1\nCiekawe porady, wskazówki, artykuły, informacje, opinie, komentarze i zdjęcia związane z tematem: Rzepak odmiany SY Kolumb F1\n19987 , 0 , 0 , 0\ngodnymi polecenia są rośliny szybko rosnące: gorczyca biała, rzepak, rzepik, rzodkiew oleista. Na uprawę przedsiewną (...) przedstawiono zalecane dawki nawozów mineralnych (kg/ha )dla osiągnięcia szacunkowych plonów (kolumna 2): Tabela 1. Zestawienie (...) roślin przed zimą. Rolnik, mając do dyspozycji bogaty wachlarz odmian może wybrać takie, których reakcja na\n41840 , 0 , 0 , 0\ndekoracyjne odmiany mogące różnić się pokrojem, kolorem liści, siłą wzrostu, wielkością owoców lub odpornością na niskie temperatury, choroby i szkodniki. Dla przykładu: odmiana leczczyny tureckiej Kolumna przyjmuje ciekawy, strzelisty pokrój, zaś odmiana leszczyny długookrywowej Purpurea zdobi ogród swymi purpurowymi liśćmi i pędami. Warto również wziąć pod uwagę ozdobne odmiany


Mgła wyrasta na najmocniejszy serial 2017 roku. Jest nowy zwiastun\nMgła wyrasta na najciekawszy, najmocniejszy serial 2017 roku. Nowy zwiastun jest zaskakująco brutalny\nJestem pod wielkim wrażeniem tego, jak twórcy serialu Mgła bawią się materiałem źródłowym z książki Stephena Kinga. Po zobaczeniu drugiego zwiastuna muszą przyznać, że seria zapowiada się niesamowicie.\nNowa Mgła to odcinkowy serial na zamówienie amerykańskiej telewizji Spike.\nPrace nad serią rozpoczęły się w 2015 roku. Chociaż telewizja zapewniała o szacunku dla źródłowego materiału, od początku zapowiadała silne zmiany względem książkowego pierwowzoru. Aby dostosować prozę Kinga do realiów i zasad serialu telewizyjnego, odcinkowa Mgła musiała zostać poszerzona o nowych bohaterów, nowe miejsca i nowe wątki.\nOsobiście nie mam nic przeciwko. Nie ma nic bardziej irytującego niż ortodoksyjni fani dowolnego dzieła domagający się ścisłej adaptacji jeden do jednego. Telewizja rządzi się własnymi prawami, a dobry serial musi posiadać elementy odróżniające go od dobrej książki. Z tego powodu nie przekreślam produkcji Spike ze względu na luźniejsze podejście do opowieści Kinga.\nDo sieci trafił drugi zwiastun serialu. Materiał reklamowy powinny zobaczyć jedynie osoby o mocnych nerwach:\nMiejscami nadchodząca produkcja wygląda niczym Silent Hill. Elementy horroru są bardzo dosadne, bardzo wyraźne i przerażająco szczegółowe. Jestem pod sporym wrażeniem tego, jak producenci mieszają ze sobą brutalność, pożądanie, seks i przemoc. Kto wie, być może nadchodzi jedna z najmocniejszych telewizyjnych serii ostatnich miesięcy, jak nie ostatnich lat.\nNie ukrywam, że uwielbiam takie produkcje. Niepokojące. Balansujące na granicy. Tajemnicze. Przerażające. Groteskowe. Szczerze mówiąc jestem zaskoczony, jak interesująco zapowiada się Mgła. Jako fan horroru już nie mogę się doczekać premiery tego serialu. Kilkanaście dni temu nie miałem jeszcze pojęcia o jego istnieniu, ale teraz odliczam dni do 22 czerwca 2017 roku.\nWłaśnie wtedy Mgła będzie miała swoją międzynarodową premierę.\nTagi: mgłaMgła 2017mgła serialstephen kingThe MIstThe Mist 2017The Mist serial