Schrony w polskich miastach. Gdzie je znajdziemy? - naFakcie.pl\nStrona głównaNajciekawszeSchrony w polskich miastach. Gdzie je znajdziemy?\nW każdym kraju w celu zapewnienia bezpieczeństwa na wpadek nieprzewidzianych działań wojennych posiada schrony przeciwatomowe. W Polsce znajdziemy je w kilku najważniejszych miastach. Przede wszystkim schron przeciwatomowy w Polsce przysługuje najwyższym rangą osobom w państwie, w tym prezydentowi. Obecność schronu prezydenckiego w Warszawie jest dość łatwa do przewidzenia. W takim razie gdzie są schrony w Radomiu, a gdzie są schrony w Krakowie? Jak ich szukać i kto może z nich skorzystać?\nJeśli chodzi o budownictwo militarne, prezydencki schron przeciwatomowy w Poznaniu nie jest jedynym, jaki znajdziemy w naszym kraju. Na mapie Polski można znaleźć jeszcze całą masę punktów o podobnym zastosowaniu – w razie kryzysu wojennego.\nGdzie w Warszawie są schrony?\nGdzie są schrony w Krakowie, a gdzie są schrony we Wrocławiu?\nJedyny prezydencki schron przeciwatomowy w Poznaniu?\nCzy wiesz, gdzie są schrony w Łodzi? A gdzie są schrony w Olsztynie?\nGdzie jeszcze są schrony przeciwatomowe w Polsce? Gdzie są schrony w Radomiu?\nZdecydowanie najważniejszym obiektem pod względem obronnym dla głowy naszego państwa jest schron prezydencki w Warszawie, w czasach PRL-u utworzony na terenie Huty Warszawa. Dzisiaj pełni bardziej funkcje muzealne, rzadko też jest nazywany po prostu schronem prezydenckim w Warszawie. Jeszcze gdzie w Warszawie są schrony, o których warto wiedzieć? Najciekawszy w całej historii jest fakt, że zgodnie z obowiązującymi dzisiaj przepisami nie możemy nawet mówić o budynkach pełniących takie funkcje. W tym sensie pytanie o to, gdzie w Warszawie są schrony, jest dość jednoznaczna – nie ma takich czynnych obiektów. Te, które istniały, pełniły rolę sentymentalnych obiektów historycznych.\nWarszawskie metro to dobre miejsce, aby schronić się podczas ataku.\nWymienione dwa miasta to jedne z największych w Polsce, a także ważniejszych z historycznego punktu widzenia. Gdzie są schrony w Krakowie? Akurat w tym mieście schronów nie brakuje, głównie przeciwlotniczych z lat 50. XX wieku. Jeśli chodzi o dokładną lokalizację, gdzie są schrony w Krakowie, z bliska 1000 obiektów najwięcej można odnaleźć w dzielnicy Krowodrza oraz Nowa Huta.\nJeśli chodzi o to, gdzie są schrony we Wrocławiu, z czasów II wojny światowej pozostało wybudowanych w tym czasie pięć schronów. Budowa ich została zarządzona przez Adolfa Hitlera. W takim razie gdzie są schrony we Wrocławiu? Zlokalizowane są przy 5 ważniejszych ulicach: Ołbińskiej, Białodrzewnej, Ładnej, Grabiszyńskiej i na Placu Strzegomskim.\nOficjalnie posiadamy jeden prezydencki schron przeciwatomowy – w Poznaniu obecnie obiekt ten służy Władzom Miasta Poznania. Obiekt pochodzi z czasów zimnej wojny. W tej chwili prezydencki schron przeciwatomowy w Poznaniu wykorzystywany jest jako element ekspozycji Wielkopolskiego Muzeum Niepodległości.\nŹródło: gazetaOlsztynska.pl. Przedstawia wejście do jednego z Olsztyńskich schronów.\nAż do końca 1989 roku w Łodzi istniało ponad 600 obiektów wojskowych, używanych z przeznaczeniem na schron przeciwlotniczy dla mieszkańców. Gdzie są schrony w Łodzi teraz i ile ich zostało? Okazuje się, że odpowiedź na pytanie, gdzie są schrony w Łodzi nurtuje coraz większą część Łodzian. Obecnie ilość ich się nie zmniejszyła, zmniejszyła się jedynie ich dostępność dla cywilów.\nZ większych miast spora uwagę przykuwa też Olsztyn. Gdzie są schrony w Olsztynie? 65 obiektów wybudowanych na terenie całego miasta dzieli różnica aż 68 lat. Mieszkańcy często pytają, gdzie jest schron w Olsztynie – najstarszy i najmłodszy. Pierwszego z nich można znaleźć przy u. Pieniężnego, drugi – na rogu ulicy 1 Maja i Partyzantów.\nJeśli chodzi o kwestię, gdzie są schrony w Radomiu, przeważająca ich część zlokalizowana jest w centrum i jest zarządzana przez spółdzielnie mieszkaniowe. Nigdy nie był wykorzystane, nawet za czasów zimnej wojny, na okoliczności której powstały.\nTakże inne polskie miasta mają swoje schrony. Gdzie są schrony w Gdańsku? To jedno z lepiej zabezpieczonych miast na północy. Jeśli chodzi o to, gdzie są schrony w Gdańsku, odpowiedź jest ciekawa, ponieważ dwa z nich posiada nawet Stocznia Północna. Czy wiesz, jeszcze gdzie są schrony w Gdańsku? Sporo z nich mieści się w centralnej części, również w okolicy dworca.\nPoprzedni artykułŻyczenia imieninowe i urodzinowe dla Jagody\nNastępny artykułŻyczenia imieninowe i urodzinowe Alana


Prowadzenie zakładów kosmetycznych jest pracą na pełny etat. Wymaga ona sprawowania nadzoru nad wszystkimi osobami wykonującymi określone zabiegi i ustalania grafiku ich pracy czy grafiku przeprowadzanych zabiegów. Dlate\nDodane: 19-04-2020 02:56\ngo prowadzenie zakładu kosmetycznego wymaga sporego zaangażowania. Zdarza się jednak, że kosmetyczki chcąc zarobić dodatkowe pieniądze decydują się na realizację zleceń domowych. Wykonują tym samym prywatne zabiegi kosmetyczne.\nCzy lepiej zrobić dezodorant w domu w dzień czy w nocy?Zniewalające zapachy olejków orientalnychKiedy wiadomo, że potrzebujesz pomocy psychoterapeutyCzy Kupić krem arganowy jest trudno?A Co Jeśli Mógłbyś kupić kosmetyki orientalne Już Za 3 Dni?Dlaczego warto Stosować Ekologiczne Kosmetyki?Czy można Stosować naturalne kosmetyki w pracy?Znaleźć kardiologa? Nie?Lepsze sposoby jak znaleźć psychologaCzy warto odżywic cerę?Cena tego jak odmłodzić ceręKto może kupić kosmetyki orientalne?Jak znaleźć psychologa przydatnie?Od kiedy zmiany w tym jak Kupić krem arganowy?Chciał Tylko znaleźć kardiologa. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...6 Największych Kłamstw O Tym Jak kupić kosmetyki orientalneCzy znaleźć psychologa można tanio?Cena tego jak odmłodzić ceręCzy warto odżywic cerę?Czy warto znaleźć kardiologa? Koszty i cenyOto Jak Szybko I Bezpieczenie zbadać swoje serceJak odmłodzić cerę Natychmiastowo?Kosmetyczne olejki jako perfumy.5 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak znaleźć psychologaOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak dostać kosmetyki!Wycena tego jak kupić perfumy arabskieCzy znaleźć psychologa można tanio?Sposób na to aby zbadać swoje serce na sto procent!Czy wiesz jak kupić kosmetyki orientalne żeby później tego nie żałować?Kilka faktów jak kupić perfumy arabskie


Nodi - bo małe jest piękne.: Więcej czasu dla nas\nNo i to jest właśnie powód, dlaczego teraz rzadziej dodaję posty i przebywam na komputerze. Pogoda jest prawie doskonała (błoto...), a ja przejrzałam na oczy i zrozumiałam, że mojemu psu potrzeba czegoś więcej niż tylko spacery, treningi i zabawa. Oczywiście nie wykluczyliśmy tego, tylko powieliliśmy. No więc te nasze spacery, treningi i zabawy są teraz bardziej urozmaicone i ciekawsze. Jestem tak ambitna (^^), że sama wpadam na pomysły co i jak zrobić, co dodać, co odjąć. "Sezon na agility" uważam za otwarty. Ćwiczymy, ćwiczymy i jeszcze raz ćwiczymy. Nodi jest szczęśliwy, a jeśli on, to i ja, ale ja nadal czekam na ten nieszczęsny aparat. Tym razem z Nikona, bo zawsze miałam Samsungi i mówiąc szczerze są do niczego. To działa tak : radość nowym Samsungiem, zauroczenie nim, "bo jakże on piękne zdjęcia robi", po rozkochaniu cię w sobie odchodzi bez pożegnania i żadnego powodu - mówię poważnie. Ychh. No więc skazani jesteśmy na mój telefon...\nAutor: Belief o niedziela, marca 04, 2012\nAnonimowy 6 marca 2012 06:13\nJa też się wstrzymałam od dodawania postów, gdyż nie mam czasu ;// A poza tym jak jest taka pogoda to czas dla psiaka też trzeba znaleźć poza książkami :)Ahh.. te aparaty :] Pozdrawiamy.\nMaja- kochany psiak 23 marca 2012 04:31\nFajny post ; ) Ja też robię zdjęcia komórką bo aparat mi ukradli ;/ Zapraszam do mnie : http://jamnik-maja.blogspot.com/ :)\nWeronika 3 kwietnia 2012 11:39\nbardzo podoba mi się twój blog. Masz śliczną psinę\nP.S Zapraszam wszystkich do mnie.\nGusia:** 6 kwietnia 2012 04:41\nBardzo fajny post. Masz bardzo ślicznego pieska dołączyłam do odsewatorów mam nadzieje że też dołączysz i odwiedzisz mojego bloga ;D Będę tu wpadać i komentować twoje posty. Pozdrowienie ode mnie i od mojego psiaka Sisi !\nJimjam 12 kwietnia 2012 22:02\nsliczy ten blog! a twój piesek jest kochany ! ;3\nZapraszam do mnie: http://our-magicall-worlld12.blogspot.com/ , jeśli ci się blog spodobał to jest nam bardzo miło i jeśli chcesz możesz poobserwować ! ;))


Autodesk LT Family 2021 | AutoCAD LT | Revit LT | Inventor LT\nSubskrypcja programów z rodziny Autodesk LT\nProdukty z rodziny Autodesk LT zapewniają dostęp do wydajnych wersji oprogramowania Autodesk za niewielką część kosztów pełnych wersji, oferując użytkownikom doskonały stosunek jakości do ceny.\nW większości przypadków użytkownicy nie potrzebują całego zakresu funkcjonalności dostarczanych w pełnych wersjach, ale chcą nadal korzystać z efektywnych narzędzi oprogramowania Autodesk, współpracując z innymi projektantami.\nDostosowane do konkretnych branż, takich jak branża architektoniczna i mechaniczna, dostęp do szeregu zaawansowanych narzędzi do tworzenia unikalnych rysunków i projektów dla Twoich Klientów w bardzo przystępnej cenie.\nAutodesk nieustannie stara się ulepszać te narzędzia, umożliwiając Ci dostęp do najlepszego oprogramowania, aby zapewnić Ci konkurencyjność i bycie na bieżąco z nowymi trendami w branży, w tym FOMT (Future of Making Things), cyfrowe prototypowanie, wytwarzanie przyrostowe, wdrażanie BIM, etc.\nSubskrybowanie oprogramowania LT to jeden z najbardziej opłacalnych sposobów na osiągnięcie doskonałej jakości projektów w przystępnej cenie. Użytkownicy mogą wybierać spośród wielu okresów długości subskrypcji - zarówno krótko, jak i długoterminowych, w zależności od indywidualnych potrzeb. Dodatkowo subskrybenci uzyskują dostęp do szeregu korzyści, takich jak aktualne oprogramowanie, renderowanie w chmurze z Revit LT i elastyczne licencjonowanie.\nZ Autodesk LT możesz mieć pewność, że kupujesz i korzystasz z najlepszego na świecie oprogramowania branżowego, które pozwoli Ci wyprzedzić konkurencję i realizować projekty na czas z maksymalną wydajnością i spójnością.\nWystarczy kliknąć przycisk „Kup teraz” lub alternatywnie w celu uzyskania dalszych informacji dotyczących miesięcznej, rocznej lub trzyletniej subskrypcji, po prostu zapytaj nas o wycenę, klikając odpowiedni przycisk poniżej lub zadzwoń do nas.\nSubskrybuj swoje ulubione produkty i pakiety Autodesk AutoCAD LT\nKup Autodesk AutoCAD LT\nAutoCAD LT został stworzony specjalnie z myślą o dostarczeniu oprogramowania łatwego w obsłudze, dzięki czemu użytkownicy mogą tworzyć szybciej wysokiej jakości rysunki 2D. Jako że efektywna współpraca odgrywa dużą rolę w branży, AutoCAD LT jest niezwykle przydatnym narzędziem pozwalającym udostępniać projekty na wielu platformach. Możesz zakupić AutoCAD LT online lub skontaktować się z nami z zapytaniem o cenę programu.\nKup Autodesk Inventor LT\nJeśli szukasz wysokiej klasy oprogramowania do modelowania parametrycznego 3D na poziomie części, Inventor LT to produkt dla Ciebie. Dzięki wielu znakomitym narzędziom, projektanci elementów mechanicznych mogą sprawnie tworzyć doskonałe projekty 3D za przystępną cenę oprogramowania. Możesz zakupić Autodesk Inventor LT online lub skontaktować się z nami z zapytaniem o cenę programu.\nKup Autodesk Revit LT\nRevit LT to oprogramowanie 3D obsługujące przepływy pracy BIM dla osób, które dopiero rozpoczynają przygodę z modelowaniem informacji o budynku. Dzięki wielu niezbędnym funkcjom możesz tworzyć najwyższej jakości projekty architektoniczne i z łatwością udostępniać je współpracownikom, a wszystko to podczas pracy z przyjaznym dla użytkownika interfejsem. Możesz zakupić Autodesk Revit LT online lub skontaktować się z nami z zapytaniem o cenę programu.\nKup Autodesk Maya LT\nModeluj, animuj i projektuj. Stwórz swoją własną grę dzięki niezwykłemu oprogramowaniu 3D Maya LT. Przesyłaj do chmury i udostępniaj projekty współpracownikom, znajomym i klientom. Subskrybując silniki gier Autodesk, takie jak Stingray, będziesz mógł/mogła zamienić swoje wizje dotyczące grafiki i animacji 3D w rzeczywistość. Możesz zakupić Autodesk Maya LT online lub skontaktować się z nami z zapytaniem o cenę programu.\nKup Autodesk AutoCAD Inventor LT Suite\nChcesz podjąć swoje pierwsze kroki w kierunku cyfrowego prototypowania? Pakiet AutoCAD Inventor LT jest dla Ciebie. Twórz złożenia i modele 3D za pomocą szeregu narzędzi CAD, dzięki integracji dwóch zaawansowanych programów. Możesz zakupić Autodesk AutoCAD Inventor LT Suite online lub skontaktować się z nami z zapytaniem o cenę pakietu.\nKup Autodesk AutoCAD Revit LT Suite\nOdkryj możliwości modelowania informacji o budynku za pomocą połączenia oprogramowania AutoCAD LT i Revit LT. Narzędzia, których potrzebujesz do tworzenia dokładnych architektonicznych modeli BIM 3D, znajdziesz w tym wyjątkowym pakiecie. Możesz zakupić Autodesk AutoCAD Revit LT Suite online lub skontaktować się z nami z zapytaniem o cenę pakietu.\nJeśli kupujesz bezpośrednio od Graitec w przeciwieństwie do online, oferujemy szereg elastycznych opcji płatności, aby spełnić większość wymagań budżetowych (w zależności od wartości zamówienia), w tym formę płatności kartą kredytową lub leasing.\nDodatkowo wszystkie zakupy są objęte 30-dniową bezpłatną pomocą techniczną z zakresu instalacji, co umożliwi Ci sprawne rozpoczęcie użytkowania oprogramowania.\nJeśli chcesz porozmawiać przed dokonaniem zakupu, zadzwoń do nas pod numer +48 12 639 25 00 lub kliknij przycisk poniżej, a my z chęcią pomożemy Ci.


Pionierzy gdańskiej fotografii - CDN\n30/04/2016\tArtykuły, Kultura, Sztuka\taparat , atelier , dagerotypia , fotografia , gdańsk , pionierzy gdańskiej fotografii , ratusz głównego miasta , ratusz głównego miasta gdańska , wystawa\nNa wszystkich miłośników fotografii i Gdańska czeka w Ratuszu Głównego Miasta niezwykła gratka. W czwartek (28 kwietnia) otwarto wystawę ukazującą unikalne i pierwsze zdjęcia miasta, portrety dawnych Gdańszczan, a także inne zdjęcia fotografów mających swoje atelier nad Motławą.\nNa początku stycznia 1839 roku na zebraniu Francuskiej Akademii Nauk uroczyście przedstawiono środowisku naukowemu wynalazek dagerotypii. W sierpniu, na spotkaniu Akademii Nauk i Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu zaprezentowano go publiczności. A już miesiąc później, we wrześniu 1839 roku, w Gdańsku odbył się publiczny pokaz dagerotypów. Chociaż wieści o nowym wynalazku rozpowszechniły się dość szybko jak na tamte czasy to jednak fotografia początkowo była dostępna tylko nielicznym i na jej spopularyzowanie trzeba było trochę poczekać, głównie z powodów finansowych.\nDziś możemy wrócić do tych czasów, dzięki wystawie w Ratuszu Głównego Miasta Gdańska. Prace zebrane na wystawie „Pionierzy gdańskiej fotografii” ukazują nie tylko obraz dawnego Gdańska i jego niezwykłej architektury, ale także pierwsze portrety gdańszczan wykonane w atelier gdańskich fotografów. Na ekspozycji zaaranżowano takie studio zakładu fotograficznego, w którym można zobaczyć typowe elementy scenerii, które budowały nastrój i prestiż osoby portretowanej oraz charakterystyczny system podpórek, który umożliwiał wykonanie nieporuszonego zdjęcia (pierwsze techniki fotografowania wymagały nawet kilkuminutowego czasu naświetlania). Oprócz tego na wystawie prezentowany jest XIX-wieczny sprzęt fotograficzny, najstarsze gdańskie dagerotypy, a prawdziwą perłą w kolekcji jest unikatowy dagerotyp ukazujący Boulevard du Temple w Paryżu.\nFotografie składające się na ekspozycję zostały wypożyczone m.in. z Muzeum Sopotu, Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy oraz kolekcji prywatnych, w tym kolekcji Ireneusza Dunajskiego – pasjonata, który przez około 10 lat prowadził badania nad historią gdańskiej fotografii. Praca ta zaowocowała wydaniem książek „Fotografia w Gdańsku 1839-1862” oraz „Fotografia w Gdańsku 1863-1867”, które zostały zaprezentowane także na wernisażu wystawy.\nKiedy: wystawa czynna będzie do 2 października\nGdzie: Ratusz Głównego Miasta, Oddział Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, ul. Długa 46/47\nBilety: 6-10 zł, we wtorek wstęp wolny


Offroad - Podejmij Wyzwanie z Przyjacielem! | Super Prezenty\nWstecz | Strona główna Offroad - Podejmij Wyzwanie z Przyjacielem!\nCzas trwania całej usługi: 30 minut jazdy dla każdej osoby, łącznie 60 minut jazdy\nOffroad - podejmij wyzwanie z przyjacielem! (299,00 zł)\nUwielbiacie ekstremalne przeżycia i aktywne spędzanie wspólnego czasu? Adrenalinę macie we krwi? Mamy dla Was ofertę, która dostarczy Wam niezapomnianych emocji.\nWybierzcie się na off-road i zasmakujcie przejazdów przez błotniste bezdroża, szutrowe szlaki, slalomu między leśnymi drzewami lub wspinania się pod górę. Gwarantujemy fachowe szkolenie, trasę naszpikowaną przeszkodami i niezapomniane emocje.\nTrasę pokonacie Suzuki Jimny legendą wśród samochodów terenowych. Auto fabrycznie przygotowane do jazdy poza trasami, zostało dodatkowo podrasowane co daje ogromną przyjemność z pokonywania trudnych przeszkód.\nZajęcia poprowadzi wykwalifikowany instruktor jazdy, pasjonat off-roadu, współorganizator wyprawy m.in. do Dakaru i po Bałkanach.\nProponujemy 60 minutową jazdę w grupie dwóch osób (30 minut dla każdej z nich) w okolicach Katowic w specjalnie przygotowanych miejscach m.in.Lędzinach (ok. 20 km od Katowic), Wysokiej (ok. 35 km od Katowic) i po ogólnodostępnych drogach gruntowych bogatych w przeszkody terenowe. Zapraszamy przez cały rok, niezależnie od pogody, deszcz lub śnieg tylko uatrakcyjnią przejażdżkę!\n30 minut jazdy dla każdej osoby, łącznie 60 minut jazdy\nOffroad - Podejmij Wyzwanie z Przyjacielem! 299,00 zł Do koszyka\nSzkolenie Off-road | Częstochowa „motywacja.com“ , Aglomeracja Śląska, Częstochowa (okolice) 1 os. 249,00 zł Dowiedz się więcej


Zespół Szkół Morskich im. Polskich Rybaków i Marynarzy w Kołobrzegu! » Praca Kołobrzeg\n27 lutego, 2018\t0\tprzez Doradca HR\nPrzedstawiamy Państwu Zespół Szkół Morskich im. Polskich Rybaków i Marynarzy w Kołobrzegu!\nZespół Szkół Morskich im. Polskich Rybaków i Marynarzy w Kołobrzegu jest to pierwsza szkoła morska w Kołobrzegu. Powstała zaraz po II Wojnie Światowej w 1945 roku. Minister Żeglugi Janusz Burakiewicz podpisał 1 marca 1967 roku rozporządzenie powołujące do życia Technikum Rybołówstwa Morskiego w Kołobrzegu.\nDyrektorem tej szkoły jest mgr Lech Pieczyński, a jego zastępcą mgr Jolanta Żbikowska i mgr inż. Joanna Hudziak.\nKadra Zespołu Szkół Morskich w Kołobrzegu liczy wiele pedagogów, któzy są odpowiednio przygotowani do spełniającej funkcji. Są nimi między innymi:\nGabriela Antos – wychowanie fizyczne, teoria i wychowanie morskie, Tomasz Bakalarek – wychowanie fizyczne, Joanna Bednarska – historia, wos, Iwona Boguszewicz – historia, wos, wychowawca internatu, Wojciech Broniecki – wychowanie fizyczne, Kamila Budzich – chemia, matematyka, wychowanie do życia w rodzinie, Piotr Chlastawa – język rosyjski, wychowawca internatu, Anna Cybulska-Figielek – fizyka, Tomasz Dąbrowski – język hiszpański, Aleksandra Djurić – język angielski, Andrzej Duda – wychowawca internatu, Zygmunt Figielek – przedmioty zawodowe – techniczne, Radosław Froncala – edukacja dla bezpieczeństwa, informatyka, Łukasz Głodowski – przedmioty zawodowe – nawigacja, Małgorzata Grabek – wychowawca internatu, Renata Grzesik–Grzenicka – język angielski, Alina Hajdamowicz – przedmioty zawodowe – logistyka, Andrzej Hładki – teoria i wychowanie morskie, Beata Hływa – wychowanie fizyczne, Joanna Hudziak – chemia, fizyka, Hanna Hyrcza-Falkowska – język niemiecki, wychowawca internatu, Monika Jabłonowska – wychowanie fizyczne, wychowawca internatu, Barbara Jasnoch – bibliotekarz szkolny, Katarzyna Kaczmaryk-Abram – język niemiecki, wychowawca internatu, Ryszard Kaczorowski – przedmioty zawodowe – techniczne, Małgorzata Kadrzyńska – podstawy przedsiębiorczości, etyka, Piotr Karel – religia, Leszek Karkut – opiekun radioklubu, Adam Kościelny – przedmioty zawodowec – mechanika, teoria i wychowanie morskie, Mariusz Kraśniewski – przedmioty zawodowe, Monika Kreis-Pasikowska – matematyka, Czesław Krewski – przedmioty zawodowe – techniczne, Katarzyna Kulikowska-Lew – język polski, wiedza o kulturze, Beata Laskowska – przedmioty zawodowe – logistyka, Wiesław Lorek – język angielski, Iwona Lubacz – religia,\nAndrzej Malinowski – język angielski, Anna Markiewicz-Małek – surdopedagog, Tomasz Matuk – przedmioty zawodowe – mechanika, Beata Morawska – przedmioty zawodowe – logistyka, Justyna Nahajowska – język angielski, Henryk Noworolnik – przedmioty zawodowe – nawigacja, Marek Padjas – szkolenie graniczne, teoria i wychowanie morskie, przedmioty zawodowe – nawigacja, Wojciech Pasikowski – język angielski, Barbara Piątek – bibliotekarz szkolny, Eugeniusz Piątek – przedmioty zawodowe – techniczne, Lech Pieczyński – język polski, język rosyjski, Czesław Płaczek – geografia, Elżbieta Puc – język polski, wiedza o kulturze, Jacek Rygiel – przedmioty zawodowe – nawigacja, Danuta Skawińska – wychowawca internatu, Waldemar Skawiński – wychowawca internatu, Piotr Sobiczewski – przedmioty zawodowe – mechanika, Ewa Stachowiak – biologia, wychowawca internatu,\nWojciech Szczepanek – przedmioty zawodowe – nawigacja, Michał Szmyt – wychowawca internatu, Piotr Szymański – przedmioty zawodowe – nawigacja, Maciej Talewski – religia. Joanna Turajska – geografia, Karolina Turkiewicz-Gawlik Ryszard Waśkowski – kierownik internatu, Krzysztof Wejkowski – przedmioty zawodowe – mechanika, Magdalena Wendorf-Rogaczewska – pedagog,\nAgnieszka Winiszewska – wychowawca internatu Barbara Wolańska – logopeda, Jolanta Żbikowska – matematyka, Marcin Żukowski – informatyka, przedmioty zawodowe – techniczne.\nW tej szkole prowadzone są warsztaty, tj.:\n1. dział obróbki ręcznej,\n2. dział obróbki mechanicznej,\n3. działy spawalnictwa nr 1 i nr 2,\n4. dział elektrotechniczny,\n5. dział kuźni,\n6. dział obsługi silników,\n7. dział remontów i napraw,\n8. dział obróbki drewna.\nZespół Szkół Morskich im. Polskich Rybaków i Marynarzy w Kołobrzegu jest to szkoła, która wiąże przyszłość z morzem!\nNajważniejsze jest w tej szkole zamiłowanie i pasja oraz chęci nauki!\nZaszczepiają tutaj szacunek do pracy, wartości moralne, kulturę i tradycję Ludzi Morza.\nJest to najlepsza szkoła mundurowa w powiecie kołobrzeskim, która cieszy się dużym zainteresowaniem uczniów!\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą tej szkoły oraz do zapisów na przyszły rok szkolny 2018/2019!\_\nGwarantujemy dbałość o uczniów, precyzję w nauczaniu oraz wysoki poziom edukacji!\nTagiEdukacja Nauka nauka w Kołobrzegu Szkoła szkoła morska Szkoły w Kołobrzegu


Informacjelokalne - Po co mnie nagrywano?\nPo co mnie nagrywano?\nmarzec 23, 2018, 07:00\nCzy były senator może kłamać, a może wszystko mu się już pomyliło? Zakładając, że tak „zacna osoba”, jak człowiek wybierany dwukrotnie na członka izby wyższej polskiego parlamentu, nie może kłamać, stwierdziłem, że jest on jedynie bardzo poważnie niedysponowany. W związku z tym pragnę wyrazić swoje zaniepokojenie i wyjaśnić dogłębnie całą sytuację, do której doszło przed tygodniem, a której efektem był wpis na moim profilu społecznościowym.\nDługo zbierałem moje myśli po konferencji zorganizowanej we wtorkowe przedpołudnie przez Piotra Gruszczyńskiego w słynnej już sprawie. Mam nadzieję, że nikt nie dał się wprowadzić w błąd, jeśli chodzi o przekaz, który ukazał jedynie sposób myślenia tego pana. Byłem zresztą zdumiony, że zamiast odnosić się przed zwołanym audytorium do niezwykle poważnych zarzutów, pan były senator sam zaczął formułować swoje zarzuty, a nadto przekazał do wiadomości publicznej informacje, albo nieprzydatne w całej sprawie, albo wręcz nieprawdziwe.\nWe wspomnianej już rozmowie telefonicznej, ze strony Piotra Gruszczyńskiego pod moim adresem padł zarzut nierzetelności dziennikarskiej, a pretensje dotyczyły artykułu na temat doniesień - nieoficjalnych, mówiących o samodzielnym starcie Tomasza Budasza w wyborach na prezydenta Gniezna, bez szyldu Platformy Obywatelskiej. W tym momencie poinformowałem byłego senatora, że nie jestem jedynym autorem tego tekstu i być może nie do każdej kwestii mam prawo się odnosić, ale podjąłem wyjaśnienia i dwa wątki tekstu, których byłem autorem omówiłem. Co się stało kilka dni później? Mój rozmówca przekazał na swojej konferencji, że ja odciąłem się całkowicie od tego tekstu, zrzucając odpowiedzialność za całą sytuację na drugiego autora materiału, tj. Karola Soberskiego. To jedynie potwierdziło moje podejrzenia o jego nieszczerych intencjach wobec mojej osoby, bo skłamał, nie wiem tylko, czy świadomie, czy też w wyniku wzburzenia. Potem próbował dyskredytować i Karola Soberskiego, któremu przypomniał, nie wiadomo dlaczego, że był na jego weselu, co miało chyba jedynie na celu dalsze odwracanie uwagi od niewygodnego tematu, do którego ja teraz jednak powrócę.\nNie mogę jakoś od ponad tygodnia tego zrozumieć. Dlaczego mnie nagrywano? Kto był inicjatorem tego czynu? Do czego zamierzano te nagrania wykorzystać? Nagrywano treści będące moimi prywatnymi wypowiedziami na temat szans powrotu Piotra Gruszczyńskiego do lokalnej polityki. Co ważne, jak się domyślam, to były one wypowiadane na wyraźne prośby mojego rozmówcy lub moich rozmówców, choć obstawiam tu raczej wariant pierwszy. Muszę przyznać, że ja wyrażałem rzeczywiście w tych rozmowach opinie nie dające żadnych szans sukcesu byłemu senatorowi i to uzasadniałem, m. in. tym, że jest osobą bardzo niepopularną, i wśród samych mieszkańców, i wśród swoich obecnych oraz byłych współpracowników, i wśród niektórych kolegów oraz koleżanek z własnego ugrupowania politycznego. Kto nagrał rozmowy? Nie mam dowodu, aby podać nazwisko lub nazwiska, a wszelkie spekulacje to są tylko moje domysły, do których nie mogę się odnieść publicznie. W mojej ocenie, nagrania istnieją lub istniały i to stwierdzam z pewnością niemal stuprocentową, bo zbyt dokładnie były cytowane mi przez byłego senatora. Chcę tutaj stanowczo przypomnieć, że nagrywanie osób bez ich wiedzy jest poważnym przestępstwem, o czym dawny polityk chyba zapomniał, choć teraz twierdzi, że nikomu nie kazał mnie nagrywać i ktoś jemu przekazał te nagrania.\nFaktem jest jednak, że Piotr Gruszczyński do mnie dzwonił, w środę ok. godz. ósmej i mnie poinformował, że jest w posiadaniu tych nagrań, na których go obmawiam, na których podkreślam są moje prywatne wypowiedzi, a ja nie wyraziłem nikomu zgody na ich nagrywanie czy rozpowszechnianie. Stwierdził, że nie będzie ich publikować, choć powinien to zrobić, ale nie chce robić „fermentu” w moim życiu. Zaproponował za to spotkanie, by spojrzeć mi prosto w oczy, wszystko wyjaśnić i znaleźć płaszczyznę do nowej współpracy. Potraktowałem to jako dziwnie brzmiącą propozycję, a już fakt, że będzie mnie chciał przekonywać do swoich propozycji jakimiś nagraniami od razu uznałem za sytuację, do której nie mogę dopuścić i właśnie dlatego całą sprawę upubliczniłem.\nZe swej strony chciałbym jeszcze wyraźnie zaznaczyć i podkreślić, że ja nie muszę swojego honoru ratować poprzez składanie pozwu sądowego, jak sugerował we wtorek pan były senator. Ja swój honor zachowałem, dzięki uniknięciu wchodzenia w jakiekolwiek układy z tym panem i dzięki odmówieniu spotkania się z nim i ujawnieniu całej sprawy opinii publicznej. Nie zamierzam składać żadnego pozwu sądowego, gdyż nie posiadam tych nagrań, które zostały bez mojej wiedzy sporządzone i które są jedynym dowodem w ewentualnym przewodzie sądowym. Nie mam możliwości dostarczenia do sądu tych nagrań, a to na mnie, jako stronie pozywającej ciążyłby obowiązek udowodnienia czyjegoś sprawstwa w tej historii.\nPan były senator zasugerował mi, żebym wszystko przemyślał i się określił, a więc proszę bardzo. Temat w sferze publicznej, z mojej strony uznaję za zamknięty. Osiągnąłem swój cel, którym było skłonienie pana Piotra Gruszczyńskiego, by przyznał, że istnieją nagrania moich rozmów, które miały charakter prywatny i które są w jego posiadaniu. Co więcej, są one tylko dowodem jego metod działania, a nie czymś, co może mnie obciążać w jakikolwiek sposób.\nZachęcam jednak, by to pan Gruszczyński dostarczył do prokuratury te nagrania, które posiada i które są dziełem przestępstwa i by ujawnił sprawcę lub sprawców tego czynu, którym naruszono podstępnie moją prywatność. Próbowano pogwałcić w ten sposób moją niezależność dziennikarską, z której od ponad tygodnia nie mogę w pełni korzystać i nie wiem nawet, kiedy i czy w ogóle kiedykolwiek będę mógł z niej w pełni korzystać. Zasugerowanie natomiast przez byłego senatora w rozmowie telefonicznej, że któryś z dziennikarzy przekazał mu, że mam w środowisku opinię „pisowskiego dziennikarza” wywołało wśród większości zainteresowanych jedynie obawy o stan jego zdrowia, co też chciałbym tutaj wyraźnie zaznaczyć. I na koniec, to właśnie ta uwaga spowodowała, że zacząłem się domyślać, czego Piotr Gruszczyński może ode mnie oczekiwać w tym kontekście.\nCzy warto zmieniać ordynację wyborczą?\nWięcej w tej kategorii: « Skleroza Memento Marszałka i pamięć Narodu »\nrozczarowany wtorek, 03, kwiecień 2018 21:08 Link do komentarza Raportuj\nPo dwóch lub trzech artykułach zapadła błoga cisza. Trudno uwierzyć, że w Gnieźnie nadal rządzi były senator G.\nAnna sobota, 24, marzec 2018 17:22 Link do komentarza Raportuj\nPo każdym upadku silniejszy wstawaj.. nigdy przed Gruszczyńskiego się nie poddawaj!!\nobserwator2 piątek, 23, marzec 2018 21:32 Link do komentarza Raportuj\nPanie Wojciechu, głowa do góry. Pisać, pisać i jeszcze raz pisać.\nMarek Wojciech Zygmunt piątek, 23, marzec 2018 18:15 Link do komentarza Raportuj\nCzytając wszystkie doniesienia prasowe i internetowe na temat konferencji pana senatora wniosek jest jeden: pan senator chciał skompromitować redakcję informacji lokalnych, a totalnie skompromitował siebie. Brak rzeczowych argumentów, rozwadnianie tematu i nieświadome potwierdzenie tego, co jest podłożem całej tej sytuacji. Nic dodać, nic ująć. Klapa lidera PO na całego.\nAnalityk piątek, 23, marzec 2018 17:18 Link do komentarza Raportuj\n"że któryś z dziennikarzy przekazał mu, że mam w środowisku opinię „pisowskiego dziennikarza” obawiam się, że znam takiego jednego gryzmołę który często w prywatnych rozmowach na konkurencję mówi podobnie. Nagrywa wszystko i wszystkich. "Ten, który za chwilę zdradzi za marne srebrniki. Mistrz umył nogi wszystkim, nawet zdrajcy.", wcześniej walczył z redakcją informacjilokalnych.\nWojciechu zacznij krzyczeć i pisać!!!\nObserwator piątek, 23, marzec 2018 16:15 Link do komentarza Raportuj\nPanie Wojciechu nagrali Pana, bo się Pana boją i portalu w którym Pan pracuje. I tyle w tym temacie. Pozdrawiam i tak trzymać!\nPiotr Fischer piątek, 23, marzec 2018 11:38 Link do komentarza Raportuj\nSzanowny Panie Redaktorze - całkowicie Pana popieram w powyższej sprawie. Metody zastosowane przez byłego senatora Piotra Gruszczyńskiego kojarzą mi się tylko i wyłącznie z metodami stosowanymi przez Służbę Bezpieczeństwa PRL. Może Pan Gruszczyński poczytał trochę na ten temat ( np. znakomita pracę prof. Ryszarda Terleckiego ) i postanowił się zabawić w taki sposób, jak robiła to esbecja ze swoimi przeciwnikami politycznymi - opozycją antykomunistyczną. Jak widać dzięki Pana mądremu zachowaniu sztuka się nie udała. To już koniec nie tylko Gruszczyńskiego, ale również Budasza i jego koalicji PO-SLD, albo drużyny Budasza, w mieście Gnieźnie, Pierwszej Stolicy Polski, mieście świętego Wojciecha. Tak trzymać Panie Redaktorze, ale we wszystkich sprawach.


Genowefa Makowiecka ps. Barbara - Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego\nGenowefa\tMakowiecka ps. Barbara\nI baon WSOP "Dzik" Zgrupowania Armii Krajowej "Róg"\nZarobki rodziców kształtowały się od 600 do 900 zł miesięcznie, powodziło się im doskonale. W niedługim czasie kupili dużą działkę pod Warką, którą musieli sprzedać za marne pieniądze w czasie okupacji (w 1941 roku) na utrzymanie rodziny. W czasie wojny rodzice stracili cały swój majątek, w tym trzypokojowe mieszkanie przy ul. Pańskiej w Warszawie – wszystko się spaliło. W 1939 roku ukończyłam publiczną szkołę powszechną nr 127 przy ul. Wileńskiej 31. Uczyłam się bardzo dobrze – na samych piątkach, miałam zdolności do nauk ścisłych, dużo pomagałam innym, byłam wysportowana, organizowałam obozy sportowe.\nOkupacja hitlerowska dała się we znaki wszystkim Polakom. Godzina policyjna, łapanki, tortury, rozstrzeliwania, publiczne wieszanie Polaków, a także głód i ciągła obawa przed okupantem wywoływały u mnie bunt wewnętrzny, który zmobilizował mnie do wstąpienia w zakonspirowane szeregi ZWZ – AK.\nW styczniu 1942 roku zostałam zaprzysiężona przez porucznika “Sokoła” i przeszłam przeszkolenie bojowe i sanitarne. Byłam sanitariuszką i łączniczką WSOP (Wojskowej Służby Ochrony Powstania) AK Rejon Śródmieście pod dowództwem ówczesnego porucznika, następnie kapitana Tadeusza Okolskiego pseudonim “Dzik”. W ramach swoich obowiązków przenosiłam broń, kolportowałam prasę podziemną, brałam udział w akcjach swojego oddziału na terenie Warszawy i okolic – czasami z bronią w ręku. Czyniłam to, aby dać wyraz oburzeniu i przeciwstawić się oprawcom hitlerowskim. Z całego serca pragnęłam wolnej Polski. Opiszę jak doszło do aresztowania mnie przez gestapo. W sierpniu 1943 roku wracałam ze spaceru z kolegą. Dochodząc do mojej bramy (mieszkałam na ul. Pańskiej 37) zauważyliśmy “sukę” – tak nazywaliśmy niemiecki samochód policyjny. Obok samochodu stało trzech Niemców i mój tatuś. W głowie mi się zakręciło, dreszcz przeszedł po całym moim ciele. Nie wiedziałam, czy chodzi o mnie, czy o kolegę? Natychmiast doskoczyli do mnie wszyscy trzej i siłą wepchnęli do “suki”. Na twarzy tatusia i kolegi widać było grozę, rozpacz i zupełną bezsilność. Nie wiedziałam, gdzie mnie wiozą. W czasie jazdy krzyczano do mnie ordynarne, wulgarne słowa: “ty taka, nie taka, wyśpiewasz nam wszystkich wspólników konspiracji, bo inaczej wykończymy ciebie, nie wyjdziesz żywa od nas…”. Kilka razy dostałam w twarz. Bardzo się bałam, bo istotnie należałam do podziemnej organizacji, ale opanowałam wewnętrzny strach i postanowiłam sobie, że nie powiem ani słowa o koleżankach i kolegach z konspiracji. Modliłam się, żeby Bóg mi dopomógł i głęboko w to wierzyłam. Dojechaliśmy na gestapo w al. Szucha i tu zaczęły się przesłuchania. Bito mnie do nieprzytomności i ciągle krzyczano do mnie różne obrzydliwe, wulgarne słowa. Czasem traciłam przytomność. Skąd brała się u mnie tak wielka siła, że byłam nieugięta? Całe szczęście, że umieścili mnie w “lepszej” celi, bez prostytutek i morderczyń. Któregoś dnia, w przysłanym mi z domu jedzeniu, znalazłam kartkę, która pozwoliła mi się zorientować, dlaczego mnie zabrano na gestapo. Otóż, był napad na mieszkanie naszych sąsiadów z ul. Pańskiej – rodziny L. będącej na usługach okupantów niemieckich. Ich 14 letnia córka zeznała, że kobieta, która uczestniczyła w tym napadzie rzekomo przychodziła do mnie. W związku z tym wiele moich koleżanek było wzywane na gestapo pokazać się tej córce, czy to o nie chodzi. Oczywiście odpowiedź musiała być negatywna. Kiedy skonfrontowano mnie z córką sąsiadów, posłałam jej takie spojrzenie, że gdyby wzrok zabijał, to ona byłaby martwa. Rozpłakała się, a mnie mocno pobito. Któregoś dnia aresztowano też moją siostrę i nasz tatuś tak się zdenerwował, że wpadł do mieszkania sąsiadów z groźbą, że ich całą rodzinę pozabija, jeśli córki nie wrócą z gestapo. Na szczęście nasi bracia powstrzymali go, a siostrę po jednym dniu wypuścili. Po prawie dwutygodniowym pobycie w al. Szucha wezwano mnie do opuszczenia celi. Gestapowcy byli dla mnie dziwnie grzeczni. Byłam zdziwiona, wręcz zaszokowana, nie wiedziałam co ze mną będzie. Współtowarzyszki z celi twierdziły, że wychodzę na wolność, w co absolutnie nie wierzyłam. Jak wielkie było moje zaskoczenie, kiedy zobaczyłam tatusia z dorożką. Tatuś czekał na mnie już od godziny piątej – wiedział, że mam wyjść. Ile on przeżył niepokoju, czy ja naprawdę wyjdę. Rozszlochaliśmy się obydwoje. Po powrocie do domu przez 3 tygodnie ciężko chorowałam, a po chorobie nadal uczestniczyłam w działalności konspiracyjnej i wypełniałam powierzone mi zadania. Dopiero podczas Powstania Warszawskiego dowiedziałam się, że w odzyskaniu wolności pomogli mi koledzy, a przede wszystkim dyrektor firmy Asko-Opus z ul. Chłodnej, w której pracowałam. Dyrektor otaczał się niemieckimi współpracownikami i mówił tylko po niemiecku. Wdrożył surową dyscyplinę pracy, ale też przydzielał pracownikom liczne deputaty – przeważnie artykuły spożywcze. Jak się później okazało, był w AK i tylko udawał Niemca. W Asko-Opus (pralnia, farbiarnia) pracowałam jako księgowa, jednocześnie uczęszczałam do szkoły – rzekomo zawodowej, choć w rzeczywistości była to szkoła handlowa – zwalniano mnie na naukę.\nW Warszawie 1 sierpnia 1944 roku była piękna, bezwietrzna, słoneczna pogoda. Rodzicom powiedziałam, że idę do koleżanki, a to był pierwszy dzwonek do walki, już nie zakonspirowanej, ale jawnej. Przez cały sierpień walczyłam na Starym Mieście w I baonie WSOP “Dzik” Zgrupowania Armii Krajowej “Róg”. Pełniłam obowiązki łączniczki i sanitariuszki (pseudonim “Barbara”) w Starej Prochowni, w fabryce Quebracho, w domach Madryt i Pekin, w szkole na Rybakach 32, w Wytwórni Papierów Wartościowych, na ulicach Boleść, Bugaj, Mostowa, Brzozowa, Krzywe Koło, pl. Zamkowym, na wielu ulicach i domach, na różnych odcinkach bojowych i barykadach. Dowódcą batalionu był kapitan Tadeusz Okolski “Dzik”, a dowódcą zgrupowania był major “Róg” – Stanisław Błaszczak. Brakowało nam lekarstw, środków opatrunkowych, żywności, szpitali. Często musieliśmy ewakuować rannych. Każdy kolejny dzień podobny do poprzednich: huk rozrywających się bomb, pocisków, “szaf”, walące się ściany domów, przenoszenie się z miejsca na miejsce z rannymi – szlakiem piwnic, rowami, przez otwory powybijane w ścianach. W oczach ludzkich widziałam przerażenie, strach graniczący z obłąkaniem, zupełne wyczerpanie fizyczne. Słyszałam jęki, prośby o pomoc, widziałam wielu zabitych i rannych. Opiszę kilka wydarzeń, które zobrazują te przeżycia. Byliśmy w tym dniu w naszej kwaterze przy ul. Mostowej, ktoś krzyknął: “Barbara! Pali się!” Biegiem wyskoczyliśmy z domu, po drodze poprawiłam torbę z lekarstwami, bandażem i strzykawką. Z trudem brnęliśmy rowami, kryjąc się przed niemieckim ostrzałem. Na miejscu, przy ul. Brzozowej błyskawicznie przystąpiłam do ratowania pozostałych przy życiu. Wskoczyłam do palącego się domu i już po chwili wyniosłam dziewczynkę, pozostawiając ją opiece cywila. Ponownie wróciłam do palącego się domu, w tym momencie runęły drzwi, odcinając wyjście. Z trudem przerzuciłam leżącego mężczyznę przez ramię, niewiele widziałam, dym gryzł mnie w oczy, dusiłam się, czas naglił, pozostało okno jako jedyny ratunek. Mając na uwadze rannego, resztką sił wydostałam się z wysokiego parteru oknem, upadając na trawę. W porę uratowałam dwoje ludzi. Wróciłam na kwaterę zmęczona, osmolona, nogi pode mną drżały, byłam ledwie żywa. Nie jeden raz wracałam tak zmordowana z różnych akcji, często bez jedzenia, przedostawałam się w huku bomb, rozrywających się pocisków, dla ratowania ludzi, z pilnym meldunkiem, nie myśląc o sobie i o tym, że to może być moja ostatnia godzina. Otrzymaliśmy rozkaz dotarcia do Wytwórni Papierów Wartościowych. Byłam głodna, wyczerpana i niewyspana, ale bez słowa przedzierałam się przez różne zaułki, czasami pod ostrzałem z każdego okna, z każdego domu czy zakrętu ulicy, na każdym kroku czyhała śmierć. Z wielkim trudem, spoceni, zasypywani, dobrnęliśmy do domu w pobliżu Wytwórni Papierów Wartościowych. Na dachu tego domu usadowiło się czterech kolegów, m.in. porucznik “Sokół”. Ich zadaniem była obserwacja terenu walki. I w momencie kiedy “Sokół” dał znak kolegom, że droga wolna, huk “szafy” rozdarł powietrze i ogłuszył nas. Dano mi znać, że muszę szybko dotrzeć na dach. Było to bardzo trudne. Dojście utrudniały mi obsypujące się mury, chwilami występowało zwątpienie. Czy dotrę? A może zrezygnować? Natychmiast zawstydziłam się takich myśli; tam czekają ranni, zdani na moją łaskę, moi koledzy. Na dachu dostrzegłam “Sokoła” przywalonego gruzem, pokrwawionego. Dwóch kolegów w ogóle nie widziałam, a czwarty leżał w innej części dachu. Szybko znalazłam się przy “Sokole” (musiałam minąć przestrzeń pod ostrzałem) i przeciągnęłam w miejsce, w którym opatrzyłam mu rany: głowa, szyja, prawa ręka mocno ucierpiały. Po opatrzeniu go udzieliłam pomocy koledze “Ciapkowi”, lżej rannemu. Zaczęłam poszukiwać pozostałych dwóch. Po chwili znalazłam ich – niestety martwych, poszarpanych, przywalonych gruzem. Odłamek zmiótł mi podziurawiony beret, w głowie mi się kręciło. Napływały ciężkie, męczące myśli. Starałam się przezwyciężyć wyczerpanie. Kolega wyrwał mnie z odrętwienia. Zdawało mi się przez moment, że obudziłam się z koszmarnego snu – niestety, to była rzeczywistość. Innym razem musiałam wrócić do prowizorycznego szpitala, który mieścił się w winiarni Fukiera. Dobrnięcie do Rynku Starego Miasta z ul. Zakroczymskiej było sztuką nie lada. Znów trzeba było przywoływać w sobie największą siłę ducha młodej dziewczyny. Poczucie obowiązku przezwyciężało odczucie grozy. Myślałam o tych, co zginęli, o tym, kto następny… Czy to będę nie ja? Kiedy przywlokłam się na miejsce, runęłam bez słowa na krzesło w dyżurce szpitala. Na jedzenie nie miałam ochoty (śledzie z marmoladą). Przy rannych musiałam być pogodna i uśmiechnięta, aby dodać im otuchy, której tak bardzo sama potrzebowałam. Po 24 godzinach bez snu, dano znać, że w kościele św. Jacka padła bomba i jest bardzo wielu rannych. Bez namysłu pobiegłam nieść pomoc potrzebującym. Opatrzyłam lżej rannych i wykorzystałam ich do noszenia ciężko rannych i do pomocy. Darliśmy koszule na bandaże. Nie sposób opisać tych jęków, próśb, tego lęku widocznego w oczach ludzi, tego ogromu wyrządzonej krzywdy tym ludziom. Nie miałam czasu myśleć o sobie, z całego serca dwoiłam się i troiłam, aby nieść ulgę rannym i o nikim nie zapomnieć. Staruszkowie dziękowali mi, chcąc mnie całować po rękach, co mnie bardzo krępowało. Nie wiem, ile czasu to trwało, ale ledwie zdążyłam na drugi dyżur – bardzo trudny, coraz więcej rannych i zabitych, a opadałam już zupełnie z sił. Po wielu dniach tak silnego zmęczenia spałam 3 godziny w trumnie za ołtarzem w kościele św. Jacka. Zasnęłabym nawet na kamieniu. Wielokrotnie byłam zasypana, ranna w kolano. Uciekłam z Krzywego Koła pod wpływem wewnętrznego głosu – zaraz po mojej ucieczce w to miejsce padła bomba. W innych momentach myślałam, że już nie żyję, pokrwawiona krwią innych, zasypana, nieprzytomna. Po odzyskaniu przytomności z trudem wydostawałam się z ruin. Warszawa stawała się miastem ruin, zgliszczy i zabitych ludzi. W czasie Powstania Warszawskiego przedstawiono mnie do odznaczenia Krzyżem Walecznych i otrzymałam awans na kaprala. Po wielu wyczerpujących dniach i nocach zostałam wytypowana przez dowództwo do przedostania się kanałami do Śródmieścia. Niestety, dowiedzieliśmy się, że kanały zostały miejscami zasypane. Walka na Starym Mieście trwała do 2 września 1944 roku. Zakopałam swoją legitymację. Musieliśmy wychodzić z kryjówek na ulicę. Do piwnic Niemcy rzucali granaty, kto nie wyszedł – to zginął. Pozostali przy życiu zostali spędzeni nad Wisłę i tego samego dnia popędzono nas pieszo pod eskortą Niemców i kałmuków do obozu przejściowego w Pruszkowie, z którego wysyłano do obozów i na roboty przymusowe. W czasie drogi początkowo szłam dumnie i od kałmuka dostałam kilka razy w twarz, założyłam więc białą chustkę na głowę i ciągnęłam nogami w obawie przed gwałtem (były takie przypadki). W czasie drogi do Pruszkowa pędzono nas przez Warszawę, przechodziłam niedaleko mojego domu, serce mi się kroiło, myślałam, że nie wytrzymam i ucieknę, ale co by mi to dało – na pewno śmierć lub kalectwo. Ze ściśniętym sercem wlokłam się dalej.\nW Pruszkowie wszędzie było pełno ludzi i dzieci wystraszonych, płaczących, wycieńczonych, nie wiedzących, co z nami będzie? W nocy 2 września 1944 roku bydlęcymi wagonami wywieziono mnie wraz innymi osobami do Oświęcimia-Brzezinki. Do Oświęcimia dotarliśmy 4 września 1944 roku. Zabrano nam ubrania i wszystko, co kto miał – mnie złoty łańcuszek z krzyżykiem oraz pierścionek. Dostałam numer 88156. Wysokim kobietom dano krótkie sukienki, a niskim długie – robiono sobie z nas drwiny. Co drugi dzień pędzono nas do kąpieli i po zamoczeniu się musiałyśmy stać nago przed esesmanami. Spałyśmy na pryczach drewnianych, bez pościeli i bielizny nocnej. Na pryczach musiałyśmy na raz, dwa, trzy wszystkie jednocześnie obrócić się na drugi bok, bo tylko tyle było miejsca. 18 września 1944 bydlęcymi wagonami (tyle nas załadowano, ile zmieściło się w wagonie na stojąco) przewieziono nas roku do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Tam dostałam numer 71726. W obozie tym nękano nas różnymi sposobami, a w szczególności badaniami ginekologicznymi, rzekomo w poszukiwaniu złota. Raz dziennie dostawałyśmy zupę z obierkami i ze zdrewniałą kalarepą oraz pajdkę razowego chleba, bito nas za byle co. 4 października 1944 roku wywieziono nas (oczywiście bydlęcymi wagonami, ile weszło) do Buchenwaldu – Komando Meuselwitz, gdzie otrzymałam nr 35320. Nosiłyśmy pasiaki, na lewym rękawie czerwony trójkąt z literą “P” (Polak), na nogach drewniaki, a na plecach namalowano nam olejną farbą duży X (abyśmy nie uciekały). Każda z nas otrzymała miskę, koc i to było całe wyposażenie. Spałyśmy w barakach obozowych obok fabryki “Hasag”. Do spania miałyśmy piętrowe koje, wiórki i koc. W sztubie było nas ponad 60 kobiet w różnym wieku i z różnych państw. Razem ze mną była bratowa poety Leopolda Staffa, była zakonnica. Wszystkie więźniarki trudno wyliczyć – dużo kobiet było z Warszawy. Musiałyśmy pracować w fabryce “Hasag” przy amunicji przeciwlotniczej, po 12 godzin z piętnastominutową na dwie zmiany: dzienną i nocną. Do wyjścia do fabryki ustawiałyśmy się piątkami – pilnowały nas aufzejerki (Aufseherinen – nadzorczynie więźniarek). Kilka razy dostałam w twarz od aufzejerki, bo inna kobieta podeszła z drugiej strony jako szósta. Nigdy nie otrzymywałyśmy urlopu, ani żadnego wynagrodzenia za tak ciężką pracę. Nigdy nie wolno nam było wychodzić poza teren obozu, a i na jego terenie nie mogłyśmy swobodnie się poruszać. Traktowano nas okrutnie, kilka razy byłam bita kolbą aż do utraty przytomności za niewykonanie normy, a norma była ustalona ponad ludzkie możliwości. Trzeba było dwiema rękami umiejętnie wyjmować pocisk i jednocześnie następny wkładać. Oprócz tego czyściłyśmy ubikacje i śmietniki, ponadto wystawałyśmy na apelach, na których “dziesiątkowano” lub bito. Dwóch oprawców biło szpicrutami z ołowiem w środku. Bili na przemian, raz jeden uderzał i zaraz drugi – po głowie, po plecach, nie patrzyli gdzie biją. Po takim biciu najczęściej kobieta umierała na drugi lub trzeci dzień. Więźniarka musiała sama przynieść taboret i położyć się na nim. Dla przykładu powiem o bitej córce, której matka była przy tym obecna i straciła przytomność – matkę wzięto do bicia i na drugi dzień zmarła, a córka zwariowała. Dostawałyśmy pajdkę chleba dziennie, ale trzeba było kroić nieduże bocheneczki na cztery części. Były wielkie kłótnie o centymetr lub nawet o kilka milimetrów chleba. Wtedy zrobiłam nóż i tym nożem kroiłam 16 chlebów na ćwiartki. Odchodziłam od stołu, a one zostawiały mi ostatnią ćwiartkę i już nie było awantur o odrobinę chleba. Ja tę swoją ćwiartkę chleba kroiłam na cienkie plasterki i zjadałam je stopniowo, porcjami. Nosiłam ten chleb w woreczku na szyi. Gdybym nie dzieliła uczciwie bochenków na ćwiartki, to inne więźniarki zabrałyby mi ten mój chleb noszony w woreczku. Głód jest złym doradcą, więc może dochodziłoby nawet do bójek. Przy tak wytężonej pracy ciągle byłyśmy głodne, wyczerpane, wycieńczone. Ja kradłam obierki, za co groziła śmierć i gotowałam je ukradkiem w przyniesionej ze śmietnika puszce od konserw. Od obierek dostawałam torsji, ale nadal je kradłam. Gdyby mnie rozstrzelali, to byłoby to lżejsze od strasznego głodu. Pod koniec października 1944 roku znalazłam w fabryce okładkę z zeszytu w blado-niebieskim kolorze. Okładka była częściowo zniszczona, na jednej stronie było jakieś pismo niemieckie. Radość moja nie miała granic, ponieważ nasunęła mi się myśl, że narysuję na niej Matkę Boską z Panem Jezusem. Pomysł był trudny do zrealizowania w obozowych warunkach, ale odtąd ciągle o tym myślałam. Po kilku dniach od znalezienia okładki i po kilku rozmowach z robotnikiem spoza naszego obozu dostałam od niego ołówek i zaczęłam myśleć, jak mam wykonać ten rysunek. Wreszcie przyszło natchnienie i narysowałam z pamięci. Nie mogłam pomylić się chociażby o jedną kreskę, ponieważ nie mogłabym zdobyć innego papieru i nie miałam gumki do ewentualnych poprawek. Myślę, że obrazek udał się. Ponadto zrobiłam kilim z szarego papieru, który zdobyłam od aufzejerek. Papier miał około 1,30 m długości i 1 m szerokości. Na tym kilimie zawiesiłam ten nasz drogocenny obrazek, do którego modliłyśmy się – ponad 60 kobiet z naszej sztuby. W następnym etapie wykonałam półwianuszek ze znalezionego na śmietniku białego papieru i zawiesiłam pod obrazkiem.\nNastępna praca wykonana przeze mnie to były wycinane bez rysowania zazdrostki, które przypięliśmy przy każdej pryczy. Wykonywałam je przez długi czas po kryjomu. Auzejerki to zauważyły i zażyczyły sobie, żeby też im zrobić zazdrostki. Wykonałam je, a w zamian dostawałam różne materiały przydatne do ozdoby naszej sztuby. Komendant (o jednym oku) zapytał: “Kto ozdobił sztubę?” Mówiąca biegle po niemiecku pani z Łodzi powiedziała, że to ja. Bałam się, że poniosę konsekwencje za te ozdoby, ale komendant pochwalił nas, że w tych warunkach zadomowiłyśmy się. Zbliżała się Wigilia oraz święta Bożego Narodzenia 1944 roku. Wcześniej rozmawiałam z robotnikiem spoza obozu i prosiłam go, aby mi dostarczył malutką choinkę lub choćby tylko gałązki. I o dziwo, przyniósł mi na teren fabryki malutką choinkę i do tego kawałek opłatka przysłanego mu z domu. Byłam wzruszona, pojawiły się łzy. Na choince zawiesiłam słowo “Warszawa”, które wykonałam z drutu. Całą choinkę ubrałyśmy ścinkami, skrawkami odpadów metalowych. Uważałyśmy to za wielkie wydarzenie – mieć choinkę w obozie koncentracyjnym. Współwięźniarki uznały mnie za dar Boży, który pomaga im, podnosi na duchu, dodaje lepszego samopoczucia i nadziei. Byłam zażenowana tak wysoką oceną. Istotnie czyniłam wszystko, abyśmy trochę lżej znosiły to piekło, udrękę, katorgę. Z nadzieją, że moim rodzicom też ktoś pomoże, pomagałam niektórym ludziom w pracy i w myciu misek, np. bratowej Leopolda Staffa, pani z Łodzi, która była drobnej postury i miała 60 lat. Wracając do możliwości uczczenia niektórych uroczystości, nadmienię, że na Wielkanoc 1945 roku wycinałyśmy tzw. richelie w obrusach z białego papieru. Oczywiście znów musiałem wykonać niezliczoną ilość zazdrostek dla aufzejerek, od których otrzymałyśmy papier. Stoły ustawiłyśmy na powietrzu i okryłyśmy tymi obrusami i ten drogi obrazek stanowił namiastkę ołtarza. Zakonnica odprawiła jakby Mszę Św. Modliłyśmy się szczerze. Między nami była hrabianka Zamojska, wiele kobiet z Warszawy, były też z innych narodowości i to działo się dla wszystkich sztub, dla całego kobiecego komanda obozu koncentracyjnego. Pewnej nocy wpadła zdyszana lagrowa (była to Polka dozorująca więźniarki), krzycząc: “Szybko wstawać, wszystkie więźniarki koce na głowę i uciekać do lasu, ponieważ jest bombardowanie”. W pośpiechu biegłyśmy stosując się do zaleceń. Nieopodal był niewielki lasek, do którego ten pierwszy raz wolno nam było się zbliżyć. Słychać było ciężko nadlatujące bombowce. Łudziłyśmy się, że nie będziemy obiektem bombardowania. Niestety, co chwila bomba spadała na lasek, a nie na lagry. Tam gdzie mieszkałyśmy nic nie zostało zburzone. Nie wiedziałyśmy, co się dzieje z innymi. Słychać było straszne krzyki, jęki na przemian z modlitwą i hukiem bomb. Razem nas było trzy: Wanda, Zosia i ja. Nagle głuchy świst i nie wiadomo, co się stało. Nie wiem po jakim czasie się ocknęłam i zaczęłam sprawdzać, czy żyję. W głowie mi huczało i nie mogłam się ruszyć. Powoli odgrzebałam się ze zwałów ziemi i drzewa, uszczypnęłam się, sprawdzając, czy coś czuję. Zakrwawiona, ostrożnie wydostałam się na powierzchnię. Nagle usłyszałam straszliwy jęk tuż obok, to Wanda ciężko dysząc, wzywała pomocy. Miała wyrwany brzuch i poharataną nogę. Druga koleżanka, która była z nami, już nie żyła. Nie wierzyłam, że mnie nic groźnego się nie stało. Do późnej nocy znosiłyśmy rannych. Każda, która mogła się poruszać, pomagała przy tej bolesnej pracy. Ranne były układane na ziemi i po opatrzeniu ich papierowymi bandażami Niemcy mieli je wywieźć, rzekomo do szpitala. Tej nocy nie pędzono nas do fabryki. Niemcy zrobili apel, bo chcieli się zorientować, ile jest więźniarek i których brakuje. Te, które zostały przy życiu, miały uczucie, że nalot był celowo przygotowany przez Niemców. Nasuwały się i nasuwają pytania – dlaczego bloki nie uległy najmniejszemu zniszczeniu? Dlaczego bombardowano lasek, do którego siłą nas zapędzono? Dlaczego nie zginął żaden Szwab? Załamałam się całkowicie. Nie mogłam patrzeć na esesmanów i aufezjerki. Zrozumiałam, że jako numery nic nie znaczymy dla Niemców. Pod koniec naszego pobytu w obozie (był to kwiecień 1945 r.) Niemcy nie wiedzieli, co z nami zrobić. Załadowali nas do wagonów bydlęcych i wywieźli do Graslitz (Kraslice), gdzie trzymano nas kilka dni bez jedzenia i bez picia. Po prostu chcieli nas wykończyć. Wreszcie wypuszczono nas z wagonów. Zobaczyłyśmy trawę i zachłannie zaczęliśmy ją jeść, nie bacząc, że trawa może nam zaszkodzić. W głowie mi się mąciło, miałam sucho w gardle, ledwie ciągnęłam nogami. Wszystkie tak źle się czułyśmy. Znalazłyśmy chleb naszączony naftą i oczywiście zjadałyśmy go łapczywie nie bacząc na skutki jedzenia takiej trucizny w połączeniu z trawą. Natychmiast miałyśmy tak silne torsje i bardzo złe samopoczucie, że niektóre traciły przytomność. Potem chciano nas się pozbyć i zbombardowano nabite ludźmi wagony. Zrobiono masakrę, kłębowisko ciał. Tego nie da się opowiedzieć, jeszcze teraz dostaję dreszczy jak myślę o tym. W nasz wagon na szczęście bomba nie trafiła. Ja byłam umazana krwią, trochę posiniaczona, ale nic poważnego mi się nie stało. Po tym bombardowaniu esesmani i aufezjerki ulotnili się. Wagony stały w polu. Trudno było uzyskać pomoc. Znowu znaleźli się esesmani i tę resztę ocalałych kobiet pędzili bez jedzenia, picia, spania i bez celu kilkadziesiąt kilometrów dziennie. W czasie tej uciążliwej drogi wyrywałyśmy zasadzone ziemniaki i jadłyśmy surowe. Głód, to straszliwy ciemiężca ludzi, a tym bardziej tak długo trwający, przy tak wytężonej, przymusowej pracy. Byłyśmy wykończone, zmaltretowane, ledwie żywe, musiałyśmy znosić tyle podłości i upokorzeń, przemoc, strach, grozę. Nogi miałyśmy pokrwawione, tylko przy pomocy Bożej wytrzymałam to piekło – niestety oprawcy hitlerowscy nieodwracalnie zabrali mi zdrowie. W ten sposób ewakuowano nas do Czechosłowacji, wioska Újezd i Domalice. Tu 9 maja 1945 roku nasz obóz został rozwiązany, wkrótce wyzwolili nas Amerykanie i nie widziało się już żadnego esesmana, to było takie dziwne… Ze wzruszenia płakałam i modliłam się. Przeżywałam wielką radość, niezapomniane, wspaniałe przeżycia. Amerykanie rzucali nam gumę do żucia, czekoladę i inne rzeczy. Czesi popalili nasze pasiaki i dali nam czyste ubrania, byli serdeczni. Powrót do Polski i do Warszawy był na własną rękę. Wiele kilometrów szłam pieszo (szyny kolejowe były poprzerywane). Byłam zadowolona, jak mi się udało czymś podjechać. 26 maja 1945 roku po bardzo wielu kłopotach, trudnościach i przeżyciach dotarłam do Warszawy. Od cioci mieszkającej na Saskiej Kępie dowiedziałam się, że moi Rodzice żyją. Ciocia nie poznała mnie, tak byłam wychudzona. Całą noc przegadałyśmy, tyle było wrażeń. Ciocia dała mi pieniądze, odprowadziła do Wisły i załadowała do łódki, bo tylko tą drogą można było dostać się na lewobrzeżną Warszawę. Po wyjściu z łódki zaczęłam biec, chciałam jak najszybciej odnaleźć rodzinę. Na ul. Koszykowej pierwszy raz zajrzałam na podwórko i zobaczyłam brata w oknie na parterze. Zastukałam w okno i brat wyskoczył, wybiegła mamusia i siostra. Nie wierzyli, że to ja. Siostra pobiegła po tatusia. Ogromne przeżycia, koszmary, piekło i gehenna szczęśliwie się skończyły. Jednak w późniejszych latach często zabierało mnie pogotowie i leżałam w szpitalach. Mimo systematycznego leczenia stan mojego zdrowia pogarszał się i kolejno przyznawano mi III grupę inwalidy wojennego, następnie otrzymałam II grupę, a potem I. Dodam tylko, że nie mogłabym istnieć bez pomocy innych ludzi. I grupę otrzymuje wrak człowieka i ja nim jestem. Nie chciałabym, aby tak straszne przeżycia poszły w zapomnienie. Nikomu nie życzę nawet części takich doświadczeń, a to co opisuję, nie oddaje tego co przeżyłam, no może w namiastce…


Depilacja laserowa Warszawa, Depilacja Lightsheer, Klinika BBC\nLaser LightSheer emituje wiązkę światła o długości 800 nm, która jest pochłaniana przez barwnik włosa (melaninę), co prowadzi do zniszczenia jego cebulki. Podczas jednego zabiegu można usunąć trwale około 20 % włosów. Do zabiegu depilacji laserowej najlepiej kwalifikują się włosy ciemne.\nseria 4 - 8 zabiegów, w odstępach 4-8 tygodni, czas zabiegu 30 - 60 minut\nNaturalnym objawem po zabiegu depilacji laserowej, jest pieczenie, uczucie rozgrzania, obrzęk, zaczerwienienie, zdarza się czasem odbarwienie utrzymujące się od kilku godzin do kilkunastu dni.\nświeżo opalona skóra (1 miesiąc)\nleki i zioła światłouczulające (m. in. część antybiotyków i antydepresantów, ibuprofen, dziurawiec, nagietek)


Polski sejm przeciw Nord Stream 2. Niemal jednogłośnie - energianews\nGazprom pozwał Niemców za Nord ...\nSejm kontra Nord Stream 2\nPolski Sejm niemal jednogłośnie przegłosował uchwałę przeciwko budowie gazociągu Nord Stream 2. Przeciw był tylko Paweł Kukiz. Poseł przyznał, że zrobił to przez pomyłkę.\nPosłowie zebrani na wtorkowym 31 posiedzeniu Sejmu przyjęli „Uchwałę w sprawie wezwania rządów państw UE i NATO, w tym szczególnie rządu Republiki Federalnej Niemiec do podjęcia pilnych działań na rzecz przerwania budowy gazociągu Nord Stream 2″. Za głosowało 452 a przeciwko – jeden – Paweł Kukiz. W rozmowie z PAP przyznał, że zrobił to przez pomyłkę i już napisał stosowne oświadczenie do marszałek Sejmu.\nCzytaj także: Putin już uruchomił Nord Stream 2\nPosłanki i posłowie wezwali Unię, NATO a w szczególności Niemcy i USA do „ wycofania jakiegokolwiek poparcia dla realizacji projektu gazociągu Nord Stream 2 oraz do podjęcia kroków zmierzających do natychmiastowego i skutecznego przerwania jego budowy”.\nOstrzegli, że „eksport węglowodorów jest źródłem finansowania zbrojeń rosyjskich i jako taki jest istotnym instrumentem agresywnej polityki Rosji, nie tylko względem państw ościennych, ale również innych państw członkowskich Unii Europejskiej. W tym kontekście budowany na dnie Bałtyku gazociąg Gazpromu, ma na celu „wyłącznie zmianę tras dostaw a nie ich dywersyfikację”.\nSzczególne słowa parlamentarzyści skierowali do USA: „Wzywamy również Stany Zjednoczone, jako naszego sojusznika w NATO, do wsparcia i rozszerzenia sankcji przeciwko organizacjom zaangażowanym w budowę gazociągu. Dalsza presja polityczna i gospodarcza ze strony Stanów Zjednoczonych może pomóc zrezygnować z kontynuacji tego szkodliwego projektu i wzmocnić współpracę między państwami członkowskimi Sojuszu Północnoatlantyckiego w kluczowych dla ich bezpieczeństwa kwestiach”\nPrzypomnijmy, że projekt gazociągu Nord Stream 2 zakłada budowę dwóch nitek gazociągu o łącznej przepustowości 55 miliardów metrów sześciennych. m rocznie od wybrzeża Rosji przez Morze Bałtyckie do Niemiec. Prace zostały zawieszone w grudniu 2019 r. po tym, jak szwajcarski wykonawca – Allseas zrezygnował z układania rur z powodu ogłoszonych sankcji USA. W grudniu 2020 r. budowa gazociągu została wznowiona po rocznej przerwie.\nW maju Stany Zjednoczone dodały do swoich list sankcyjnych 13 statków i trzy rosyjskie organizacje zaangażowane w budowę Nord Stream 2. Sekretarz stanu USA Anthony Blinken potwierdził 19 maja, że Waszyngton zrezygnował z nałożenia sankcji na Nord Stream 2 AG, operatora Nord Stream 2, i jego dyrektora naczelnego Matthiasa Warniga (były szpieg enerdowskiej bezpieki Stasi).\nCzytaj także: Rosyjski układacz rur wpisany na czarną listę USA\nKreml od początku utrzymywał, że Nord Stream 2 jest projektem komercyjnym i jest realizowany wspólnie z partnerami europejskimi. Niemcy popierają projekt, bo pozwoli im na stworzenie u siebie gazowego hubu Europy Zachodniej. Niemieckie koncerny liczą, że kupiony po preferencyjnej cenie rosyjski gaz będą z zyskiem odsprzedawać innym państwom.\nNowoczesne technologie w zieleni miejskiej jako narzędzie do walki ze zmianami klimatycznymi Zieleń wokół ...\nPaweł Kapelanowski - 26 listopada 2020


Wsparcie przedsiębiorców: propozycja miasta\nWedług założeń autorskiego programu wsparcia przygotowanego przez Urząd Miasta, Szczecin ma być „lokalny” i „solidarny”. Miasto przeznaczy 10 mln zł na utworzenie specjalnego funduszu pożyczkowego do dyspozycji szczecińskich przedsiębiorców. Przedsiębiorcy którzy mają kłopot z płynnością finansową mogą wystąpić o odroczenie płatności podatku od nieruchomości. Termin zostanie wydłużony w każdym uzasadnionym przypadku. Jeśli w wyznaczonym czasie sytuacja finansowa przedsiębiorcy nadal nie będzie zadowalająca, będzie mógł, w drodze indywidualnego wniosku, po uzasadnieniu braku możliwości opłacenia podatku i opłaty prolongacyjnej, wystąpić o kolejną ulgę. O zawieszenie płatności mogą starać się także przedsiębiorcy prowadzący działalność w lokalach komunalnych.\nMiasto postuluje także o utworzenie funduszu solidarnościowego – do takiego działania zachęcane są instytucje otoczenia biznesowego oraz zrzeszenia gospodarcze takie jak np. Północna Izba Gospodarcza w Szczecinie. Powstanie także specjalna platforma, na której firmy, po zarejestrowaniu, będą mogły sprzedawać bony / vouchery na swoje produkty i usługi, do wykorzystania przez klientów w późniejszym czasie.\nMarszałek proponuje: Zachodniopomorski Pakiet Antykryzysowy\nCenną deklarację złożył także Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego Olgierd Geblewicz, który zapowiedział stworzenie „Zachodniopomorskiego pakietu antykryzysowego”, który obejmuje wsparcie służby zdrowia oraz wsparcie dla zachodniopomorskich przedsiębiorców.\nSamorząd Województwa mógłby uruchomić dla przedsiębiorców wsparcie w wysokości 2 tys. zł na miejsce pracy, udzielane przez 3 kolejne miesiące. Szacunki wskazują, że w całym regionie mogłoby to objąć 28 tys. stanowisk, szczególnie w branżach dotkniętych pandemią COVID-19: turystyce, gastronomii, części usług związanych z bezpośrednim kontaktem z klientem, gdzie spadki w dochodach sięgają nawet 90%.\nFirmy szczególnie potrzebują kapitału obrotowego, co ma udostępnić tzw. II filar wsparcia. W ramach JERMIE 2 może zostać uruchomione co najmniej 50 mln zł. Dodatkowe 20-30 mln zł udostępni Zachodniopomorski Funduszu Rozwoju. Łącznie da to blisko 80 mln zł niskooprocentowanych pożyczek obrotowych dla przedsiębiorców. Zasady przyznawania pożyczek mają być znane niebawem.\nPrezes Tarczyński: Izba będzie pomostem pomiędzy przedsiębiorcami, a dystrybutorami środków\nPółnocna Izba Gospodarcza apelowała do samorządu o wsparcie już w ubiegłym tygodniu. Deklaracje płynące ze strony samorządu lokalnego są bardzo budujące, choć jak przyznaje Prezes Jarosław Tarczyński pieniądze, które trafią do przedsiębiorców będą zapewne kroplą w wielkim morzu potrzeb. – Jesteśmy bardzo pozytywnie zaskoczeni wielkim poczuciem odpowiedzialności ze strony lokalnego samorządu. Nie znamy jeszcze szczegółów, ale te informacje, które docierają do przedsiębiorców oceniane są pozytywnie. Inaczej ma się temat wsparcia rządowego, bo tutaj wciąż jest więcej pytań niż odpowiedzi – przyznaje Prezes Północnej Izby Gospodarczej Jarosław Tarczyński. – Będziemy wspierać wszelkie działania władz zmierzające do wspierania przedsiębiorców, zarówno na szczeblu lokalnym jak i centralnym. Będziemy jako Izba pomostem pomiędzy przedsiębiorcami, a urzędami, które będą zajmowały się dystrybucją środków finansowych. Miejmy nadzieję, że przedsiębiorcy będą korzystać ze środków, które zostaną im zaproponowane i przejdą przez rok 2020 z możliwie małymi stratami – dodaje Prezes Północnej Izby Gospodarczej w Szczecinie Jarosław Tarczyński.


Inox Plus - śruby, elementy śrubowe - Katalog stron Se-site\nnieruchomości (31), falowniki (34), doradztwo (31), gdańsk (30), regulacja napędów (28), lodz (27), motovario (32), bramy garażowe (30), szukam pracy (71), jaka praca (53), odzież damska (29), skup samochodów (28), odzież (35), producent (39), sprzedaż. (32), lenze (29), dystrybutor (27), styczniki (29), dam pracę (62), przekładnie (34), meble na wymiar (40), wroclaw (56), pisanie prac (35), pożyczki (28), silniki (30), ulotki (24), oprogramowanie (29), oferty pracy (87), ogloszenia (41), porady. (31), Księgowość (38), drukarnia (31), chwilówki (31), kosmetyki (26), wczasy (33), Softstarty (29), Kraków. (104), sklep (46), falownik (32), praca (82)\nFirma Inox Plus to firma z wieloletnim doświadczeniem. W ofercie handlowej posiadamy wiele rodzajów wysokiej jakości śrub m.in. śruby zamkowe, śruby hakowe, śruby rzymskie, śruby z łbem sześciokątnym, walcowym i stożkowym oraz inne elementy złączne takie jak podkładki, wkręty, nity, karabińczyki i inne. Oferujemy ponad 13000 artykułów wykonanych zgodnie z normami DIN. Zapraszamy na naszą stronę www, gdzie znajdą Państwo naszą szczegółową ofertę.\nSzczegóły strony www.inoxplus.pl:\nTytuł: Inox Plus - śruby, elementy śrubowe\nUszczelki kołnierzowe »\nRynek uszczelek w Polsce od dawna potrzebował wprowadzenia nowatorskich rozwiązań. Firma Test Systemy Uszczelniające zapewnia jako... więcej »\nFirma MegaTech24. eu proponuje klientom tworzywa syntetyczne oraz produkcję i obróbkę tworzyw syntetycznych na indywidualne zamówi... więcej »\nKupno stosownego reduktora butlowego ani trochę jest najłatwiejszym zadaniem, z tej przyczyny należałoby jak najszybciej zaznajomi... więcej »


"To zły symbol tych rządów"; "sprawa niespotykana od czasów PRL". Opozycja o zatrzymaniu Frasyniuka - Polsat News\n14.02.2018, 13:30 Polska\n- Zatrzymanie Władysława Frasyniuka to jest zły symbol tych rządów, to jest PRL bis i powrót do mrocznych lat 80-tych - powiedział w środę przewodniczący PO Grzegorz Schetyna. - To sprawa polityczną, niespotykana od czasów PRL, od czasów stanu wojennego - oceniła z kolei szefowa Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer.\n"To ponury chichot historii"\nPrzewodniczący PO zapewnił, że "nie zostawi tak tej sprawy". - Będziemy solidarni z Frasyniukiem i z wszystkimi, którzy protestując wpisują się w scenariusz obywatelskiego nieposłuszeństwa. Prokuratura nie powinna ścigać tych, którzy występują przeciwko złemu prawu, tylko tych, którzy po prostu łamią złe prawo - zaznaczył.\n"Masakra wizerunkowa z punktu widzenia Polski"\nDo sprawy zatrzymania Władysława Frasyniuka odniosła się również szefowa Nowoczesnej Katarzyna Lubnauer. - Kwestia przesłuchania dotyczy protestu o charakterze politycznym. On zaprotestował w czasie miesięcznicy przeciwko łamaniu prawa poprzez zmianę ustawy o zgromadzeniach publicznych, która jest jawnym ograniczeniem naszych swobód obywatelskich - powiedziała Lubnauer pytana w Radiu Zet o zatrzymanie Frasyniuka. Według niej, spodziewał się on zatrzymania, ale "uważał, że obowiązkiem jest czasami stawienie oporu, tak jak stawiał opór w czasach PRL, w czasach stanu wojennego".\n- Poza wszystkim to jest masakra wizerunkowa z punktu widzenia Polski. Naprawdę widok wyprowadzanego o świcie w kajdankach byłego opozycjonisty, który przesiedział w stanie wojennym kilka lat (...) jest widokiem, który niczego nie buduje - powiedziała Lubnauer.\nUED: absolutnie odrażające\nWiceprzewodniczący Unii Europejski Demokratów Jacek Protasiewicz na konferencji prasowej w Sejmie wyraził "ogromne zaniepokojenie" środowym zatrzymaniem Frasyniuka i "kierunkiem, w którym zmierza Polska pod rządami PiS".\nZdaniem polityka sposób zatrzymania Frasyniuka był "absolutnie oburzający", a w szczególności użycie wobec niego kajdanek.\n- Frasyniuk - człowiek, który jest legendarną postacią walki o wolność w Polsce - nie stawiał oporu, nie groził żadnym niebezpieczeństwem zatrzymującym go dzisiaj policjantom. Sposób jego zatrzymania (...) nie ma żadnego uzasadnienia i dowodzi, że mamy do czynienia z państwem policyjnym, które próbuje zademonstrować swoją bezwzględność wobec obywateli, którzy mają odwagę sprzeciwiać się złej polityce - mówił Protasiewicz.\n- Ponieważ ustawa o środkach przymusu bezpośredniego nie mówi o konieczności użycia kajdanek, mówi tylko o takiej możliwości w konkretnych sytuacjach, które w tym przypadku nie zaistniały, UED zwraca się do prokuratora generalnego z pytaniem, czy działanie policjantów odbyło się na wniosek i żądanie prokuratora albo sądu, czy też była to własna inicjatywa policji - oświadczył Protasiewicz. Podkreślił, że UED chce także poznać powody, na podstawie których zdecydowano się skuć Frasyniuka.\nB. szef MON, polityk UED Janusz Onyszkiewicz ocenił z kolei, że jesteśmy dziś w sytuacji, w której "inspirowane przez prokuraturę działania policji pokazują, jak bardzo zaczynamy odbiegać od standardów, które powinny obowiązywać w każdym praworządnym i demokratycznym państwie".\nZatrzymanie i przesłuchania Frasyniuk ma związek z incydentem, do którego doszło podczas obchodów miesięcznicy smoleńskiej 10 czerwca 2017 r. Jak informowała policja zakłóciło ją kilkadziesiąt osób, które na Krakowskim Przedmieściu usiadły na jezdni, próbując w ten sposób zatrzymać przemarsz uczestników obchodów przed Pałac Prezydencki. Wśród kontrmanifestantów - których usunęli policjanci - był m.in. Frasyniuk. Na początku lipca ubiegłego rok usłyszał on zarzut "przeszkadzania w przebiegu niezakazanego zgromadzenia".\nGRZEGORZ SCHETYNAKATARZYNA LUBNAUERKRAJNOWOCZESNAOPOZYCJAPLATFORMA OBYWATELSKAPOLICJAPOLITYCYPRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆPROKURATURAWŁADYSŁAW FRASYNIUKZATRZYMANIE


Na to wypływające z miłości nieustanne zatroskanie o los Izraela zwraca uwagę inna perykopa – „Pieśń o winnicy” – znajdująca się w piątym rozdziale Księgi Izajasza. Utwór ten jest uważany za jedno z arcydzieł literackiego geniuszu Starego Testamentu, tak pod względem teologicznym, jak i estetycznym. Bez wątpienia mamy do czynienia z utworem miłosnym. Zwraca na to uwagę dwukrotne użycie rzeczownika dodi – „mój przyjaciel” lub „mój ukochany”. Prorok występuje zatem w roli pośrednika:\npieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!” (Iz 5,1a).\nW imieniu „swego przyjaciela – swego umiłowanego” (tzn. Jahwe) zwraca się do „swego przyjaciela – swego umiłowanego” (Izraela), przekazując treść pieśni miłosnej:\n„Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku.\nOtóż okopał ją i oczyścił z kamieni;\nzasadził w niej szlachetną winorośl;\npośrodku niej zbudował wieżę;\nwykuł w niej także tłocznię.\nlecz ona cierpkie wydała jagody” (Iz 5,1b-2).\nTa pierwsza strofa jest krótkim opowiadaniem sformułowanym w postaci zdań czasownikowych. Przypisuje ono winnicę właścicielowi i podaje jej lokalizację. Następnie przytacza całą serię czynności gospodarza wokół jego winnicy: wybranie najkorzystniejszego miejsca pod uprawę na urodzajnym i nasłonecznionym pagórku, wykarczowanie i wyplewienie parceli, wybudowanie tarasów zapobiegających swobodnemu spływowi wody i tym samym zmyciu cienkiej warstwy palestyńskiej gleby, spulchnienie podłoża i staranne wybranie licznych kamieni, a następnie ułożenie z nich muru chroniącego przed dzikimi zwierzętami. Dopiero na tak przygotowanym terenie gospodarz posadził szlachetną winorośl. Występujący tu hebrajski termin szoreq oznacza wyborny gatunek winorośli najwyższej jakości. Wyraz ten występuje także w licznych nazwach miejscowości, które słynęły ze swoich wspaniałych winnic (por. Rdz 36,36; Sdz 16,4; 1 Krn 1,47).Właściciel zadbał również o wartownię oraz tłocznię. Nie zaniedbał zatem żadnego z niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych. Tym bardziej zaskakuje kończąca pierwszą część „Pieśni o winnicy” uwaga o zawiedzionych nadziejach gospodarza.


Jaki smak ma Twój cukierek na szczęście? Wystawa\nMonika Komorowska 10 lutego 2018 ArtWydarzenia\nPożądane przez każdego, nadające życiu sens, poszukiwane w różnych momentach codzienności, czasami też spożywane w formie substytutów – szczęście, bo o nim mowa, to jedno ze słów, które dla każdego może znaczyć coś innego. Do refleksji nad jego odcieniami poprzez swoją twórczość skłania Aga Pietrzykowska, autorka wystawy Cukierki na szczęście.\nJaki smak mają cukierki, które nazywamy szczęściem? Aga Pietrzykowska w umiejętny sposób za pomocą malarstwa, ale też rysunku, ilustracji, kolażu i różnych pośrednich form ekspresji prowadzi z nami dialog, mówiąc dużo, ale pozostawiając też przestrzeń do wymiany zdań. Ta konwersacja odróżnia dzieło sztuki od ściennej dekoracji. Czy jest przepis na szczęście? Oczywiście, że nie. Jednak jest jedna wskazówka, która dla wielu może być kluczem do spełnionego życia: budowanie w sobie długotrwałego poczucia szczęścia należy zacząć od pokochania siebie samego, tylko wtedy będziemy potrafili kochać innych. Wówczas szczęście będzie możliwe nawet, gdy otrzymamy od losu kwaśne cukierki.\nWystawę będzie można obejrzeć do 4 marca\nWernisaż: 14 lutego 2018 r., godz. 18:00 – 21:00\nAga Pietrzykowskacukierek na szczęścieCukierki na szczęścieDom Aukcyjnyhoża 51Xanadu Galeria\nPoprzedni wpis10 seriali, które musisz zobaczyć!\nNastępny wpisMaffashion na okładce Elle Trends


2016-11-08, godz. 14:48 O redakcji » więcej\t 2020-10-25, godz. 08:00 25-10-2020 [Religia na fali] Od soboty cała Polska została objęta strefą czerwoną - co to oznacza dla wiernych i o decyzji abp. Andrzeja Dzięgi właśnie w związku z tym faktem? Za… » więcej\t 2020-10-18, godz. 08:00 18-10-2020 [Religia na fali] Jedni zapraszają do śpiewania. Inni do wyjazdów integracyjnych i nie tylko. A jeszcze inni szukają wykwintnych smaków. Duszpasterstwa Akademickie rozpoczęły… » więcej\t 2020-10-11, godz. 08:00 11-10-2020 [Religia na fali] Rap, Boży fitness i przede wszystkim modlitwa. Archidiecezjalne Dni Młodych odbyły się w Chojnie. Drugi raz w naszej Archidiecezji wierni modlili się na… » więcej\t 2020-10-04, godz. 08:00 4-10-2020 [Religia na fali] "Chłopy się powoli budzą w Kościele". co to konkretnie może oznaczać? Przekonamy się niebawem w programie. Miały być tylko w internecie, ale udało się… » więcej\t 2020-09-28, godz. 17:08 27-09-2020 [Religia na fali] Trwający w Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie remont pokazuje piękno miejsca. Choć remont zapewne potrawa dłużej niż pierwotnie przewidywano… » więcej\t 2020-09-22, godz. 01:23 20-09-2020 [Religia na fali] » więcej\t 2020-09-13, godz. 08:00 13-09-2020 [Religia na fali] Idealny obraz kandydata na księdza. Czy taki jest i czy w ogóle dziś można mówić o ideale kapłana? Audycja dziś o powołaniu właśnie. Zbliża się rok… » więcej\t 2020-08-30, godz. 08:00 30-08-2020 [Religia na fali] "To był trudny rok, ale jest za co dziękować Panu Bogu". W audycji wrócimy do niedzielnych Dożynek Archidiecezjalnych, które odbyły się w Mieszkowicach.50… » więcej\t 2020-08-23, godz. 08:00 23-08-2020 [Religia na fali] Caritas organizuje zbiórkę dla poszkodowanych w Bejrucie, o czym w audycji opowie ks. Maciej Szmuc. Urodził się na Białorusi, jest Polakiem i czuje się… » więcej


Jak sobie radzić z koszmarami? | Pytania\nJak sobie radzić z koszmarami?\nGość odsłony: 2862\nA ja dziś nie moge ochłonąć po koszmarach sennych nękających mnie całą noc. Jeden z nich - to mój poród. Miało to niby miejsce przedwcześnie, a poród odbył się podczas kąpieli w wannie. Dzidzia była jakaś zniekształcona, bardzo mała, sina i nie potrafiła oddychać....Ja dostawałam obłędu a mąż zamiast zabrac nas natychmiast do szpitala - uśmiechał się tylko..........Skąd biorą się takie sny? Jak sobie teraz poradzić? Cały czas mam przed oczami tę kruszynkę ze snu.Chcę zapomnieć, szukam jakiś optymistycznych postów tu na forum , ale od kilku dni i tutaj panuje ogólnie przygnębiajaca atmosfera. Z wyjątkiem tych słodkich fotografii Waszych już urodzonych dzidziulek.Przepraszam jeśli popsułam Wam humor, ale sama jakoś nie mogę sobie dzis poradzić ze sobą - choć niby nie wierzę w zadne przepowiednie czy sny.Pozdrawiam!\nOstatnia odpowiedź: 2013-05-29, 06:23:41\nGość 2013-05-29 o godz. 06:23\nGość 2013-05-28 o godz. 20:25\nmnie też się takie głupoty śniły w ciąży, ale wszystko było i jest i będzie ok :)\nGość 2013-05-28 o godz. 07:28\ngoya ponoc dziwaczne sny, lacznie z koszmarami, to w ciazy normalne. Znalazlam takie cosik :\n"Tkanina snów. Tak, jak w przypadku większości kobiet, możesz prowadzić wyjątkowo ożywione, cokolwiek dziwaczne nocne życie. Na przykład - rodzisz dorosłego syna. Śni ci się cały poród i okazuje się, że urodziłaś ….. małe kociątka. Nowonarodzone dziecko w Twoich ramionach nagle otwiera buzię i mówi „Kocham cię, mamo.” Możesz śnić nie tylko o ciąży i dziecku. Wiele kobiet opowiada, że ich sny w czasie ciąży pełne są dzikich przygód, podniecających romansów, dziwnych wydarzeń, a wszystko to w Technikolorze. O co tu chodzi?\nOżywione sny towarzyszące ciąży mogą być związane z podwyższonym poziomem hormonów w twoim organizmie. Może to być także sposób, w jaki mózg radzi sobie z nawałem nowych myśli i emocji, jakich teraz doświadczasz. Niezależnie od powodu, ciesz się swoimi tętniącymi życiem ucieczkami i nie bierz ich zbyt serio."\nA u mnie to ostatnio na zmiane, albo nocne szalenstwa po ktorych budze sie z glupawym usmieszkiem, albo tez snia mi sie urodzone szczenieta, lub nienaturalnie malutka dzidzia. Zdarzaja sie i koszmary. Moja pierwsza drobinke stracilam w 1szym trymestrze i teraz zdarza mi sie ze snie ze trace to drugie malenstwo. Staram sie nie przejmowac, chociaz czasami to truuuuuudno.\nTak czy inaczej kobitki trzymac sie dzielnie, i zycze szalonych snow a nie koszmarkow.\nGość 2013-05-28 o godz. 07:16\nPrawda jest taka, ze we snie uwidaczniaja sie nasze najskrytsze obawy, leki, gleboko ukrywane zle mysli. Niestety wytracaja z rownowagi, ale trzeba koniecznie nabrac dystansu pomiedzy nimi, a rzeczywistoscia, ktora tych obaw najczesciej nie spelnia. Tyle teorii, a w praktyce tez snie o porodzie, jak do tej pory wszystko przebiegalo dobrze, moze dlatego, ze mocno w to wierze? Wiem wiem, przy takiej pogodzie ciezko o optymizm, ale moze znajdz jakis sposob na to, zeby poprawic sobie humor? Ja np. poszlabym na pizze ehhh :)\nGość 2013-05-28 o godz. 00:16\nDzięki za życzonka dla mojej córy.No cóż,chyba trochę przechwaliłam pogodę w Poznaniu,bo zaczyna robić się szaro,pewnie będzie też padać,ale naprawdę jestem dziś tak optymistycznie nastawiona do całego świata,że nie popsuje mi ta pogoda humoru\nGość 2013-05-27 o godz. 22:49\nOj Ewab - chciałabym w takim razie przenieść się teraz do Poznania. U nas w Krakowie, szaro i pada deszcz. Nie mogę 'zebrać się' i wyjść do sklepu.\nDzięki za taką interpretację snu, zaraz poczułam się lepiej :)\nŻyczę zdrówka dla Twojej córuni!\nGość 2013-05-27 o godz. 22:42\nPogoda,a zwłaszcza brak słońca,wpływa na nas przygnębiająco,ale dziś w Poznaniu jest bardzo ładnie,wczoraj było okropnie Ja jestem dzisiaj bardzo radosna,okazało się,że moja córeczka jest prawie zdrowa,walczyłyśmy z kaszlem Zobaczę się z nią po pracy,nic nie będę mogła zrobić w domu,bałagan i zaległości we wszystkim,ale co tam,uśmiechnie się do mnie,powie "mama chodz" i będzie tak jakby za oknem świeciło słoneczko. :D\nCo do snów,nie zazdroszczę tego o porodzie,ale ponoć gdy np.śnimy,że ktoś umarł brrrrrr,ta osoba będzie żyła bardzo długo,dlatego myślę,że Twój poród będzie przebiegał szybko,prawie bezboleśnie i dzidzia będzie cudowna.\nGość 2013-05-27 o godz. 22:27\nDzięki Bożenko za zrozumienie. Ale pogoda na zewnatrz ma bez wątpienia duży wpływ na nasze samopoczucie. Ja nie mam ochoty na nic. Najchętniej cały dzień siedziałabym przed tv albo koputerem i jeszcze zasłoniłabym zasłony, aby nie widzieć tych szarych, ponurych widoków za oknem.\nDzis od rana nadrabiam zaległości w poczcie i zaraz musze zmobilizować się i zrobić obiadek moim chłopakom, bo dla siebie już mam.\nObiecałam też zrobić im wafla z masą czekoladowo-orzechową, bo stwierdzili że odkąd przeszłam na dietę, strasznie ich zaniedbałam.\nWczoraj pisała do mnie kuzynka męża i zaproponowała, by przełamując opory synka, w związku z obawami o jego pozycję po pojawieniu się brata - konkurencji, mianować go na Głównego Asystenta Do Spraw Pieluch i Szefa Promocji Niemowlęcia, kiedy zaczną zbiegać się tabuny ciotek i wujków ćwierkających nad łóżeczkiem Najmłodszego. To nas bardzo rozbawiło. A juz nie mogliśmy opanowac śmiechu, gdy synek ( chyba przesłyszał się lub nie zrozumiał ) bo zaczął wołać, ze nie chce być żadnym gównym.\nSzkoda tylko że takich (choćby drobnych ) powodów do radości , jest jednak niewiele :(\nGość 2013-05-27 o godz. 21:05\ngoya nie przejmuj się niczym. Ja osobiście nie wierzę w sny. Wyobrażam sobie jak to ciężko się otrząsnąć po takim śnie. Ja śniłam chyba w 2 miesiącu że starciłam mojego maluszka. I mimo że w sny nie wierzę to byłam podenerwowana kilka dni. Postaraj się nie przejmować i nie myśleć, za kilka dni zapomnisz i będzie dobrze. A co do przygnębienia to chyba przez pogodę nie? Jest okropna. Już chciałabym wiosnę....\nJak radzicie sobie z koszmarami u dzieci? 3


Diver - określenie używane w kontekście zegarków dedykowanych nurkom oraz zegarków dla płetwonurków.\nWedług definicji zegarek typu diver:\njest w stanie wytrzymać ciśnienie na głębokości minimum 100 m (10 atm)\nwyposażony jest w zabezpieczony system pomiarowy (timer) do wskazywania czasu nurkowania, który jest widoczny w ciemności\nspełnia wymagania określone w normie ISO 6425 - międzynarodowego standardu dla zegarków dla nurków\nW praktyce klasyczne zegarki do nurkowania (divery) cechują się wodoodpornoscią (wodoszczelność) na poziomie od 20-30 atmosfer (200-300m).\nPożądane elementy konstrukcyjne w zegarkach typu diver (nurkowych):\njednokierunkowy bezel (patrz. bezel). Obrotowy pierścień z podziałką minutową (0-60) lub (60-0), który pozwala na kontrolę czasu spędzonego pod wodą\ndokręcany dekiel (dekiel). Dekiel zakręcany śrubami lub nagwintowanym pierścieniem zapewnia optymalną ochronę mechanizmu i szczelność zegarka\ngrubsze szkło (szkło). W zegarkach nurkowych szkło powinno być grubość minimum 3mm\nzakręcane na gwint koronki (koronka). W tym rozwiązaniu podczas wkręcania koronki w gwint koperty uciskana jest specjalna, gumowa uszczelka. W ten sposób podnosi się szczelność zegarka. Zapobiega to przedostaniu się wody do wnętrza zegarka podczas nurkowania\nsilne podświetlenie wskazań tarczy. Zegarki nurkowe powinny posiadać podświetlenie na tyle silne, aby wskazania czasu można było odczytać z odległości wyciągniętej ręki tj. nie bliżej niż 25 cm od twarzy nurka\nczytelne wskazówki (wskazówki). Wskazówka minutowa i godzinowa muszą różnić się od siebie długością i barwą. Wskazówka sekundowa powinna być widoczna, aby zapewniać o prawidłowym działaniu zegarka\npasek i zapięcie. W zegarku typu diver powinien być stosowany pasek kauczukowy, pasek NATO lub bransoleta stalowa ze specjalną rozpinaną przedłużką do podstawowego paska pozwalająca założyć zegarek na kombinezon piankowy\nNa zdjęciu: zegarek typu diver marki Briston.


Kosmetyk dla każdego, czyli olejek Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle - odżywcza mgiełka do włosów | Blog kosmetyczny, blog urodowy, blog o pielęgnacji włosów - Kosmetyki Panny Joanny\nKosmetyk dla każdego, czyli olejek Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle - odżywcza mgiełka do włosów\nMoje włosy są gęste, puszące się, falowane, podatne i suche. Od zawsze żyły swoim życiem. Lubią się plątać, a niesforne kosmyki odstają tu i tam. Najgorzej jest rano, kiedy człowiek staje zaspany przed lustrem i widzi to coś na głowie, a za 10 minut musi wychodzić z domu do pracy. W takich sytuacjach sięgam po "awaryjne kosmetyki", które szybko ujarzmią moje włosy i wiem, że doprowadzą je do porządku. Schwarzkopf Professional z serii BC Miracle Oil odżywcza mgiełka do włosów jest właśnie takim produktem i o dziwo o bardzo przyjaznym składzie.\nJednak muszę się Wam do czegoś przyznać... kocham ten nieład, który mam na głowie. Ale nie o tym, przejdźmy do recenzji.\nSchwarzkopf Professional BC Miracle Oil to kosmetyk wielozadaniowy. Kilka słów od producenta: "Wyjątkowy olejek do włosów Schwarzkopf BC Oil Miracle Oil Mist do włosów grubych niebywale odżywia włosy oraz wygładza, nie obciążając ich przy tym. Jego działanie skróci czas suszenia Twoich włosów, ułatwi stylizację i zapobiegnie puszeniu. Olejek nada Twoim włosom niesamowity połysk i miękkość oraz sprężystość, nie przeciążając ich przy tym."\nBC Oil Miracle znajduje się w szklanej 100 ml butelce, z atomizerem. Design buteleczki jest bardzo elegancki, a jednocześnie nowoczesny - jest cieniowana, zachowana w ciekawej kolorystyce. Atomizer idealnie rozprowadza produkt, nanosząc optymalną ilość produktu. Olejek posiada ciekawy słodko-kwiatowy zapach, który nie utrzymuje się na włosach. Cechą charakterystyczną produktu jest nietypowa konsystencja i to ona zasługuje na szczególną uwagę. Po aplikacji produktu widzimy tłustą, cieniutką powłokę, która w niewyjaśniony sposób po paru sekundach znika - staje się gładka, wnika we włosy i staje się niewidoczna.\nOlejek idealnie ujarzmia puch moich włosów, delikatnie je nawilżając i zabezpieczając przed czynnikami zewnętrznymi. Dodatkowo nadje im sprężystości, podkreślając skręt, przy czym ich nie obciąża. Jest na tyle lekki, że aż prawie niewidoczny. Wykorzystana formuła w tym produkcie jest nietypowa i innowacyjna. Do tej pory nigdy nie spotkałam się z takim kosmetykiem.\nPomaga w rozczesywaniu moich niesfornych, poplątanych włosów. Nadaje mi delikatny połysk, co wygląda bardzo świeżo, zdrowo. Nie jest to typowy produkt odżywczy, czy regeneracyjny, więc nie wymagajmy tego od niego - nie jest to jego zadaniem. Za to jest doskonałym dopełnieniem codziennej pielęgnacji włosów.\nProfesjonalne kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji włosów kojarzą mi się tylko i wyłącznie z silikonami, konserwantami i wspaniałym, sztucznym zapachem. Czytając skład Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle na mojej twarzy pojawiło się ogromne zdziwienie, ponieważ jego skład okazał się bardzo krótki. Oczywiście opakowanie produktu zostało przeze mnie przez przypadek już wyrzuconej, jednak na poparcie moich słów znalazłam skład brata bliźniaka produktu link macie TU <KLIK>, Warto wspomnieć, iż odżywcza mgiełka do włosów Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle nie zawiera silikonów, a oparta jest na olejku arganowym.\nPokuszę się o stwierdzenie, że olejek Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle jest dla każdego. Powinien sprawdzić się u posiadaczek suchych, zniszczonych, normalnych, grubych, czy cienkich włosów. Jest idealnym dodatkiem w codziennej pielęgnacji włosów, który pomaga w stylizacji, a do tego dba o nasze włosy i je zabezpiecza.\nPS Zachęcam Was do polubienia mojego profilu na FB czy\nAktualnie na moim FP trwa krótkie rozdanie, w którym do wygrywają 3 osoby. Nagrodami są dwudniowe karnety oraz zestaw lakierów OPI.\nolejek BC Oil Miracle , olejek Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle. odżywcza mgiełka do włosów , pielęgnacja włosów , Schwarzkopf Professiona BC Oil Miracle , suchy olejek\nDress Your Face Blog 3/09/2016\nChyba mamy podobne włosy :) gdzie można to cudo kupić?\nKosmetyki Panny Joanny 3/09/2016\nwidziałam ten produkt w sklepach, drogeriach internetowych w wersji złotej i chyba pomarańczowej, moja wersja produktu (buteleczka) jest wersją limitowaną całkiem możliwe, że jeszcze gdzieś dostępną ja ten kosmetyk mam od początku lutego\nLubię takie szybkie w użyciu i skuteczne produkty :)\nKaś. Klub Kosmetyczny 3/09/2016\nJakoś nigdy nie bylam fanką Schwarzhopf, ale powoli się do nich przekonuję. olejek brzmi świetnie, pewnie niedługo wypróbuję\nKosmetyki Panny Joanny 3/10/2016\no dziwo ja również nie,jednak ten kosmetyk jest "inny" w pozytywnym znaczeniu i z pewnością sięgnę po niego ponownie jak tylko się skończy\nA ja tak poza tematem kosmetyku. Piękne zdjęcia do postu! ;)\nstaram się, aby zdjęcia były ładne różnie mi to wychodzi raz jest lepiej, a raz gorzej w kwietniu wybieram się na kurs fotografii\nJakoś nie przepadam za mgiełkami i olejami do włosów :)\nElf Naczi 3/09/2016\nBardzo lubię mgiełki do włosów, ale ciekawa jestem, czy ta by ich nie obciążyła. Mam z natury cienkie i przyklapnięte włosy... Ale skoro piszesz, że polecasz dla każdego, to może kiedyś spróbuje :D\nformuła tego produktu przypomina suchy olejek, po aplikacji produktu widzimy tłustą, cieniutką powłokę, która w niewyjaśniony sposób po paru sekundach znika - staje się gładka, wnika we włosy i staje się niewidoczna.\nDiamentowa Kosmetyczka 3/09/2016\nkusi mnie żeby go kupić :)\nAkurat te kosmetyki mnie mnie przekonują ;/\nKusi mnie ta mgiełka do włosów, właśnie poszukuje lekkich odżywek :)\nto nie jest typowa odżywka, powiedziałabym że jest to kosmetyk uzupełniający pielęgnację, nie odżywi Ci włosów jak maska czy typowa odzywa do włosów, a ładnie je nabłyszczy, ułatwi rozczesywanie, czy zabezpieczy\nBardzo lubię olejki do włosów :D\nKatarzyna Mierzwa 3/10/2016\nMówisz że nada sie dla każdego? chyba będę musiała spróbować, kończy się moje serum z GK Hair i powoli rozglądam się za czymś nowym :)\nnałożona w odpowiedniej ilości spisze się u każdego, wiadomo że suche włosy potrzebują większej ilości produktu, a tłuste mniej\nKinga Litkowiec 3/10/2016\nButeleczka wygląda jak flakon perfum. Moje włosy są zupełnym przeciwieństwem Twoich :-)\ntak, buteleczka jest śliczna ;)\nMiałam szampon tej firmy z serii do włosów farbowanych i był okropny. Tak czy inaczej z chęcią wypróbowałabym ten olejek, bo flakonik wygląda pięknie. :) I lubię lekkie olejki do włosów. :)\nŚwiętna recenzja produktu!! Nigdy bym nie pomyślała, ze chociaz pomyśle do powrotu do produktów firmy Schwarzkopf, ale ten produkt mnie bardzo zainteresował.Ponadto butelka wygląda bardzo oryginalnie :)


Znaleziono 5 materiałów dla taga Newcastle United. Szukaj też wśród wszystkich newsów.\nMata: "Trzy złote punkty na Anfield"\nPublicystyka kara466 @18.01.2016\nCo poniedziałek zawodnik Manchesteru United- Juan Mata opisuje na blogu swoje wrażenia z minionych dni. W tym tygodniu Czerwone Diabły odniosły niezwykle ważne zwycięstwo nad swoim odwiecznym rywalem Liverpoolem,...\nOstatni komentarz: "Fajne te wypowiedzi Juana, ale mnie zastanawia jedna rzecz... czy Juan sam pisze te teksty? Czy może Szem Juanowi? :D Może te zwycięstwo na..." - czerwona strona mr.sayd\nPublicystyka xmilkaax @14.01.2016\nKiedy zabierałem się za pisanie tego materiału miałem w głowie kilka pomysłów. Pierwszy z nich mówił o tym, żeby napisać prześmiewczy tekst o Louisie van Gaal’u, drugi, żeby skrytykować Rooneya, trzeci miał być smętnym...\nOstatni komentarz: "Najprościej jest zwolnić, tylki co dalej. Jest patent na sukces ? Okienko transferowe otwarte, pieniądze są. Czemu nie próbujemy usprawnić linię..." - manchester1878r\nMata: "Wielki tydzień w Premier League"\nPublicystyka kara466 @11.01.2016\nOstatni komentarz: "Czeka nas wielki tydzień na początku grudnia pisał ze grudzien będzie decydujący hehe i faktycznie był miesiąc bez zwycięstwa ośmieszanie klubu ciąg..." - master86\nMata: "Jesteśmy gotowi"\nPublicystyka Miłosz @22.12.2014\nJuan Mata na swoim blogu dodał cotygodniowy wpis w którym tym razem zapewnił, że wraz z kolegami z Manchesteru United dadzą radę z gorącym okresem świąteczno-noworocznym.\nOstatni komentarz: "Serio ten Kevin wam wszystkim się jeszcze podoba, bo mnie pomału już zaczyna to mniej bawić, gdy tak co roku go puszczają, no ale mniejsza z..." - Charly


Wspaniałe wakacje poza granicami kraju - odpowiednie biuro podróży i koszty związane z podróżą z dalsze zakątki Ziemi • Rzecz koło Brzeska\nWspaniałe wakacje poza granicami kraju – odpowiednie biuro podróży i koszty związane z podróżą z dalsze zakątki Ziemi\nadmin Wiadomości ze świata - zawsze z pierwszej ręki. kurort, urlop, wakacje, wypoczynek\nNiemal cały rok każdy z nas czeka na upragniony urlop. Zależnie od naszych potrzeb oraz możliwości finansowych można wybrać wczasy zagranicą bądź w ojczystych kurortach turystycznych.\nW ostatnich latach spędzanie urlopu poza granicą Polski staje się coraz bardziej popularne – przenieś się tutaj. Aura pogodowa w naszym kraju nie zawsze sprzyja turystom, a Bałtyk bywa dosyć chłodny. Kiedy marzymy o luksusowym urlopie wśród palm nad ciepłym morzem możemy zdecydować się na wczasy w egzotycznych lokalizacjach. Również europejskie kurorty mają w swojej ofercie wspaniałe wakacje na przykład w Grecji albo w Hiszpanii. Na pewno najtańsza jest egzotyka last minute, jednak nie każdy może pozwolić sobie na tak spontaniczne wyjazdy tudzież ekspresowe przygotowanie do wyjazdu. Niemniej jednak warto skorzystać z tego rodzaju tanich rozwiązań. Nierzadko zdarza się, że krajowe lotniska nie mają w ofercie lotów do wybranych krajów na świecie, niezbędna w takim przypadku będzie przesiadka. Szczególnie często zdarza się to w przypadku podróżowania do krajów takich jak Chiny czy też Tajlandia Z Niemiec albo z Francji można polecieć niemal wszędzie, więc w tych lokalizacjach najczęściej dokonujemy przesiadki.\nDecydując się na lot, szczególnie na dalsze odległości, wybierajmy sprawdzone biura podróży – kliknij ten link. To od biura głównie zależy nasz komfort a także wypłacanie ewentualnych odszkodowań. Małe biura podróży są słabiej zabezpieczone niż duże firmy, z tego powodu właśnie bezpieczniej jest decydować się na polecane biura podróży.\nWidzisz właśnie niezwykle absorbujący artykuł, więc na pewno zaabsorbuje Cię także ten udostępniony (http://www.activtour.pl/chce-zobaczyc/kursy-i-programy-padi/) materiał – on również jest wart przeczytania.\nNie należy także zbytnio oszczędzać na wakacjach. Niekiedy pojawiają się w ogłoszeniach bardzo tanie oferty wyjazdów, które zachęcają niedoświadczonych podróżników. Najczęściej taka podróż kończy się przebywaniem w hotelu o bardzo niskim standardzie albo rozmaitych niedogodnościach. Warto więc dowiedzieć się wcześniej w jakich cenach mniej więcej bywają podróże do danych krajów. Dzięki temu z pewnością nasze wakacje będą udane.\nDługo wyczekiwane wakacje powinny ([link]) być niezapomniane, powinniśmy więc zadbać o to, aby wypoczynek był udany. Dobre biuro podróży jak również komfortowa podróż to najważniejsze elementy w trakcie planowania podróży, niezależnie od tego czy wybieramy się do kurortów europejskich czy w dalsze zakątki Ziemi.


Cmentarzysko książek: Małe co nieco\nMłodzieżówki, fantastykę, literaturę współczesną. Od czasu do czasu recenzuję książki anglojęzyczne (NA/YA). Zdarza mi się czytać literaturę faktu, bo zawsze lubię wiedzieć więcej. Kiedy tylko mogę, gdzieś pomiędzy wciskam komiksy Marvela i DC.\nCmentarzysko książek - skąd nazwa?\nOdpowiedź jest bardzo prosta - z "Cienia wiatru", Carlosa Ruiza Zafóna. Główny bohater, Daniel, mając dziesięć lat zostaje zaprowadzony przez swojego ojca do bardzo wyjątkowego miejsca, Cmentarza Zapomnianych Książek, gdzie chłopiec ma wybrać książkę swojego życia. Swoim blogiem chcę reprezentować ideę tego Cmentarza, miejsca, do którego trafia każda porzucona powieść z duszą, w nadziei na ponowne odkrycie, na nowego właściciela.\n10/10 - istnieje bardziej jako idea\n9/10 - takie moje 10/10, powieść, którą jestem absolutnie zachwycona, która, mając tę wadę czy dwie, wciąż jest dla mnie na szczycie\n8/10 - wspaniała, wyjątkowa\n7/10 - bardzo dobra, zdecydowanie warta przeczytania, ale czegoś mi brakowało\nMatylda M. 21 kwietnia 2015 21:50\nBardzo fajny i intrygujący pomysł na nazwę. Może nawet podświadomie, w pewnym stopniu, zachęciłaś mnie do zapoznania się na temat książki, która Cię zainspirowała.


"Science": Globalne temperatury ciągle rosną - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.pl"Science": Globalne temperatury ciągle rosną\n"Science": Globalne temperatury ciągle rosną\n5 czerwca 2015, 16:48 | Aktualizacja: 05.06.2015, 16:51\nGrupa naukowców wątpi w spowolnienie globalnego ocieplenia. To, że temperatury od początku wieku prawie nie rosną może wynikać z błędnych danych - piszą amerykańscy eksperci w prestiżowym tygodniku „Science”.\nKlimatolodzy od dłuższego czasu zachodzą w głowę, dlaczego średnie temperatury na Ziemi nie rosną prawie w ogóle od kilkunastu lat, skoro stężenie dwutlenku węgla w atmosferze jest coraz większe. Jako przyczyny podawane są aktywność słońca, wulkany czy pochłanianie ciepła przez wody oceaniczne.\nTeraz naukowcy z Narodowej Administracji ds. Oceanów i Atmosfery USA (NOAA) piszą, że przerwy w ociepleniu wcale nie było i temperatury rosną tak samo szybko jak pod koniec dwudziestego wieku - czyli o ponad jedną dziesiątą stopnia na dekadę. Wskazuje na to nowa analiza starych danych oraz całkiem nowe pomiary. Inni eksperci mówią, że nie jest to ostateczny wyrok dotyczący zmian klimatycznych i będzie pojawiać się jeszcze wiele opinii na ten temat.\n>>> Czytaj też: Wybito 45 mln kur i indyków. Ptasia grypa atakuje USA\nplutarch(2015-06-05 17:27) Zgłoś naruszenie 00\nWojna cenowa, pt: kto najtaniej sprzeda ropę, tylko przyspieszy te tendencje :///