Luty 2022 - Klimatech - Rozwiązania klimatyzacyjne\nUjawnianie, jak wygląda serwerownia Apple, jest dla firmy rzadkością. Zdarza się, że do środka pomieszczeń technicznych wprowadzani są dziennikarze, jednak to nie jest częstym zjawiskiem. Jedną z serwerowni Apple, które pokazano światu, jest ta znajdująca się w Arizonie, która nosi nazwę Mesa. To ogromne centrum gromadzi dane z Siri, iMessage oraz iCloud. Budynek ten ma […]\nSerwerownia to miejsce nieustannej pracy sprzętu komputerowego – serwerów, które odpowiadają przede wszystkiem za bezpieczne przechowywanie dużej ilości danych. Maszyny fizyczne wytwarzają spore pokłady ciepła, wymagają odpowiednich warunków. Dlatego to, jak działa serwerownia, jest zależne od dodatkowego wyposażenia, jakie się w niej znajduje. Jest to o tyle istotne, że praca pomieszczenia technicznego nie może zostać nawet […]\nProces klimatyzacji możemy porównać z pracą lodówki. W skrócie chodzi w nim o to, by jednostka pobrała energię w jednym miejscu i oddała ją w innym. Dlatego też klimatyzacja ma konkretną budowę. Mowa tu o jednostkach wewnętrznej i zewnętrznej oraz miedzianych rurach, którymi przepływa czynnik chłodniczy. Proces klimatyzacji zachodzi, gdy ów czynnik schładza ciepło i […]\nW kwestii regulowania temperatury i jakości powietrza może pojawić się pytanie, jaka klimatyzacja jest lepsza – manualna czy automatyczna. Prawdą jest, że dla każdego z użytkowników inne rozwiązanie będzie wygodniejsze, bardziej komfortowe i prostsze w obsłudze. Dlatego warto zapoznać się z zaletami zarówno klimatyzacji manualnej, jak i automatycznej, która może być stosowana w domach prywatnych […]\nSterowanie klimatyzacją Daikin jest naprawdę proste i intuicyjne. Producent, który cieszy się uznaniem w branży i doświadczeniem sięgającym 1924 roku zadbał o to, by jego klienci mogli obsługiwać wybrane klimatyzatory online za pośrednictwem aplikacji mobilnej. Jest to niewątpliwe udogodnienie dla użytkowników. Aplikacja daje różne możliwości, które pozwalają na sterowanie klimatyzacją Daikin, wpłynięcie na jej pracę. […]\nProdukowana przez Daikin klimatyzacja kanałowa jest wykorzystywana w miejscach takich jak restauracje, biura, czy obiekty publiczne, do których należą m.in. urzędy. Marka, która jest odpowiedzialna za jej tworzenie, cieszy się wieloletnią tradycją, której towarzyszy uznanie zadowolonych klientów. Klimatyzacja kanałowa Daikin pomoże Ci uregulować temperaturę i jakość powietrza w miejscu, gdzie codziennie przebywa mnóstwo osób. Warto […]\nKwestię budowy pomieszczeń technicznych reguluje prawo. Stąd też, warto znać odpowiedź na pytanie, czy serwerownia musi być wydzielona pożarowo. Okazuje się, że według rozporządzenia Ministra Infrastruktury, serwerownia stanowi odrębną strefę wydzielenia pożarowego. Oznacza to, że jest konieczne, by pomieszczenia techniczne były prawidłowo zabezpieczone. Środki ostrożności uwzględnia się już na etapie projektu serwerowni, niezależnie od jej […]\nProjektując pomieszczenie techniczne, należy wziąć pod uwagę zyski ciepła w serwerowni pochodzące od pracujących tam nieustannie serwerów. Jest to istotne z powodu doboru odpowiedniej klimatyzacji. Zyski ciepła w serwerowni mogą różnić się w zależności od pory roku. Z tego względu technologia schładzająca powietrze powinna być dostosowana do wahań temperatur i ewentualnych wzrostów zapotrzebowania na jakość […]


Group One wraz z Service Plan powołują TechNest,globalny hub marketingowo-technologiczny w Warszawie do obsługi międzynarodowych klientów. Nowa spółka będzie odpowiedzialna za wdrażanie contentu, technologię i analitykę dla klientów Serviceplanu na ponad 100 globalnych rynkach.\nZa powołanie agencji TechNest odpowiada Kamil Wiszowaty, CEO Group One Media.\n- TechNest nie jest nazwą przypadkową. Mamy ambicje rozwoju interdyscyplinarnego zespołu z kompetencjami obejmującymi nie tylko zarządzanie serwisami, ale też analitykę i technologię, która spersonalizuje komunikację z klientem - mówi Marek Żołędziowski, CEO Group One.\nObecnie trwa rekrutacja do ponad 40-osobowego zespołu team - leaderów, marketing konsultantów i webservice supportu.\n- Wybór Warszawy był podyktowany bardzo mocnymi kompetencjami i doświadczeniem Group One. Rozwijając kolejne centrum eksperckie nad Wisłą, mamy w planach powtórzenie sukcesu GONGA, który od lat tworzy doceniany przez Grupę Serviceplan hub produkcyjno - kreatywny - komentuje Marcus Noder, executive board member at Serviceplan Group SE & Co.KG.\nZ naszych informacji wynika, że jednym z pierwszych klientów nowej spółki jest koncern motoryzacyjny BMW.\nTechNest to jedna z trzech nowych spółek, które Group One buduje w tym roku. Na początku kwietnia grupa ogłosiła powstanie Grow Now - agencji specjalizującej się we wprowadzaniu marek na międzynarodowe marketplace’y.\nKrzysztof Skórzyński doradzając Dworczykowi, stracił wiarygodność. Czy dostanie drugą szansę od TVN? Politycy bawili się na urodzinach Roberta Mazurka H&M po krytyce przeprasza za hasło reklamowe "Mężczyzna nie prosi o pomoc". "Zawiodło i naruszyło obowiązujące standardy" Serial „Receptura” ogląda 910 tys. widzów. TVN przegrywa z konkurencją Operatorzy rejestrują TVN24 dzięki zagranicznej koncesji\nRL Media przygotowało kampanię "Back To School" dla Drugiego Śniadania Dawtony\nDołącz do dyskusji: Group One tworzy nową spółkę TechNest


Łóżka tapicerowane - Łóżka tapicerowane do sypialni - SenSen.pl\nMaterac Serta Ritz\nMaterac Serta Elite Latex\nMaterac Serta Bowery\nPROMOCJA -20% Materac Oxygen Motion Materasso Piankowy\nNew Design (21)\nRoyal Coil (4)\nŁóżko tapicerowane AZURRO 160x200 + stelaż\nŁóżko kontynentalne QUADDRO LEVEL 160x200 z pojemnikiem od ręki\nŁóżko Naom Lux\nChcesz w prosty sposób odmienić oblicze swojej sypialni i szukasz stylowego łóżka, które jednocześnie zapewni wysoki komfort codziennego użytkowania? Zatem tapicerowane łóżka do sypialni to idealny mebel dla Ciebie! Łóżko sypialniane tapicerowane to swoisty kompromis między nieprzeciętną wygodą a niewymuszoną elegancją, dzięki której Twoja sypialnia nabierze luksusowego charakteru.\nTapicerowane łóżko, które znajdziesz w naszym sklepie nie tylko pomoże Ci maksymalnie wypocząć, ale i z miejsca stanie się centralnym punktem aranżacji wnętrz utrzymanych w stylu glamour. Najwyższej jakości materiały wykorzystywane do obicia naszych mebli są wysoce odporne na zabrudzenia czy ścieranie, dzięki czemu łóżko małżeńskie tapicerowane zachowa swój nienaganny wygląd przez długi czas.\nSzukając optymalnego rozwiązania do małej sypialni, gdzie ilość miejsca do przechowywania jest mocno ograniczona, koniecznie zwróć uwagę na tapicerowane łóżka do sypialni z pojemnikiem na pościel, które stanowią harmonijne połączenie funkcjonalności z modnym designem. Z łatwością zmieścisz w niej poduszki i kołdrę puchową, a także inne przedmioty, które zaburzają spójność aranżacji sypialni.


Drzewko w prezencie\nO pięć cyprysów wzbogacił się teren siłowni „ pod chmurką” w Rudnie. Drzewka posadzone zostały symbolicznie i są formą prezentu z okazji ślubu. Pastwo młodzi, Partycja i Martin, mieli specjalne życzenie, aby goście zamiast kwiatów, którymi zazwyczaj obdarowuje się nowożeńców, posadzili w ich imieniu drzewko lub krzew.\nZakończyła się II edycja Gali Wolontariatu LGD „Spichlerz Górnego Śląska”\nZakończyła się II edycja Gali Wolontariatu Lokalnej Grupy Działania „Spichlerz Górnego Śląska”. Gala miała miejsce dnia 23 kwietnia 2015 roku w Restaruracji „Lesna Perła” w Rudzińcu, na której obecnych było 200 osób. Wśród wyróżnionych zalazło się 20 stowarzyszeń i instytucji oraz 12 osób.\nPo naszymu, czyli o Śląsku po śląsku 16.06.2013\nII Turniej Sołectw Gminy Rudziniec 2013


Przestronne piękne 3-pokoje 67,6m2 stan idealny Rzeszów\nMieszkania » Podkarpackie » Rzeszów » Przestronne piękne 3-pokoje 67,6m2 stan idealny\nfot. Przestronne piękne 3-pokoje 67,6m2 stan idealny Rzeszów\nPrzestronne piękne 3-pokoje 67,6m2 stan idealny\n445 000 zł Cena zakupu 67 m2 Powierzchnia 6 642 zł/m2 Cena za metr\nNa sprzedaż przestronne 3-pokojowe mieszkanie o pow. 67,6m2 położone na os. Projektant w niskim bloku z 2001r. Ekspozycja wschód-zachód-południe czyni go bardzo jasnym, ciepłym i przytulnym. Układ pomieszczeń: - przestronny duży salon - osobna jasna kuchnia z oknem - sypialnia - pokój - łazienka z wc - balkon - duża piwnica o pow. 10m2 Mieszkanie bardzo zadbane, można rzecz iż jest w stanie idealnym wręcz perfekcyjnym gotowe do zamieszkania - w pełni umeblowane i wyposażone w kompletny sprzęt AGD. Do sprzedania praktycznie z pełnym wyposażeniem AGD oraz umeblowaniem, poza rzeczami osobistymi oraz elektroniką np. tv, ekspres do kawy itp. Na podłodze w salonie, części korytarza i sypialni położony jest parkiet bambusowy, w drugim pokoju panele. Dużo miejsca do przechowywania (dwie pojemne szafy przesuwne, jedna w hallu, druga w sypialni). W 2014 roku mieszkanie przeszło generalny remont: wymieniona została stolarka drzwiowa i okienna, grzejniki, piec gazowy na kondensacyjny, zainstalowano zasobnik CWU 100l, położono gładzie, wykonano kuchnię na wymiar, położono nowe płytki na podłodze w kuchni i w części korytarza, położono gres na balkonie, łazienka przeszła kapitalny remont. Całość wykończona w bardzo wysokim standardzie. Nieruchomość bardzo dobrze doświetlona. Spokojna i cicha dzielnica Rzeszowa położona zaledwie 5-10 min jazdy samochodem od ścisłego centrum. Wokół zarówno tereny zielone i rekreacyjne, sklepy, usługi, blisko przedszkola publiczne i prywatne, pizzerie, dentysta, poczta, sklepy, kościół i apteka, plac zabaw oraz parking ogólnodostępny pod blokiem przystanki MPK, itp. Zapraszam do zakupu Dodano: 2021-02-23 w Lento.pl\nPrzedstawiamy Państwu ofertę sprzedaży ostatniego nowego mieszkania trzypokojowego na parterze z tarasem i ogródkiem , mieszkanie narożne . Planowany termin realizacji IV kwartał 2020 rok . Nowe bezczynszowe mieszkania w stanie deweloperskim w miejscowości Zaczernie bliskie okolice Rzeszowa . Oferta... więcej » numer 1538/M KUPUJĄC MIESZKANIE OD DEWELOPERA NIE PŁACISZ PODATKU OD CZYNNOSCI CYWILNO PRAWNYCH 2% - zyskujesz również gwarancję na mieszkanie. Nowe bezczynszowe mieszkania w stanie deweloperskim w miejscowości Zaczernie bliskie okolice Rzeszowa . Osiedle to zespół 30 segmentów dwu-lokalowych w zabudowie szeregowej , 7 budynków po 4 segmenty i 1 budynek 2 segmenty , na osiedlu powstaje 14 mieszkań na parterze środkowych z ogródkiem około 54 m2 , 16 mieszkań na parterze narożnych z ogródkiem około 106 m2 i 30 mieszkań na piętrze z balkonem typu loggia , razem 60 mieszkań . Inwestycja powstaje na nowym osiedlu w kameralnej zabudowie jednorodzinnej , budynek to indywidualny projekt dostosowany do potrzeb najbardziej wymagających klientów , mieszkania będą wybudowane metodą tradycyjną, z użyciem wysokiej jakości materiałów, cechuje go elegancka forma architektoniczna oraz staranne wykończenie . Wszystkie mieszkania mają indywidualne wejście i niezależną klatkę schodową. Mieszkania oddawane w stanie developerskim , wysoki standard wykończenia oraz podwyższony stan developerski mocno charakteryzuje tę inwestycję. Bardzo dobrze została dobrana lokalizacja która zapewnia swobodny dojazd d\nZastanawiasz się nad kupnem mieszkania dla siebie lub swojej rodziny w pobliżu centrum? A może chciałbyś mieszkać w bliskiej okolicy dużych terenów zielonych? Mam świetną propozycję nieruchomości dla Ciebie! Prezentujemy Państwu do sprzedaży komfortowe mieszkanie o powierzchni 61,63 m2 położone na... więcej » osiedlu Nowe Miasto przy ul. Paderewskiego w Rzeszowie. Nieruchomość usytuowana na czwartym piętrze w niskim bloku. Układ pomieszczeń: - 3 niezależne pokoje w tym jeden z wyjściem na balkon od strony południowej (dodatkowo przedzielony na dwie części, z własnym oknem i możliwością wyodrębnienia jako czwarty niezależny pokój), - kuchnia, - łazienka, - osobne WC, - przedpokój. Do mieszkania przynależy piwnica. Podsumowując, nieruchomość ta cechuje się: - świetną lokalizacją, - ogromnym potencjałem na inwestycję po wynajem, - rozmieszczeniem pozwalającym na wynajem na pokoje, - dobrze wykorzystaną przestrzenią. Okolica jest niewątpliwie ogromną zaletą. W pobliżu znajdują się przedszkola, sklepy, gabinety lekarskie, apteka i przystanki komunikacji miejskiej, a także ścieżki rowerowe i tereny rekreacyjne. Wokół bloku dużo parkingów, więc nie ma problemu z zaparkowaniem auta. Kameralna zabudowa otoczona zielenią nadaje osiedlu wyjątkowy charakter. Lokalizacja jest świetnie skomunikowana z centrum miasta. Cena sprzedaży: 365 000 zł Kupując z nami otrzymasz: - wsparcie i pełną opiekę wykwalifikowanego agenta od początku, aż do końca transakcji - konsultację w zakresie urządzenia w\nDo sprzedaży mieszkanie w centrum Rzeszowa o atrakcyjnym układzie pomieszczeń. Powierzchnia mieszkania to 65,30m2. Są w nim 3 pokoje z niezależnymi wejściami w przedpokoju, łazienka, wc, dwa korytarze, w tym jeden z dużą szafą wnękową. Największy z pokoi posiada wyjście na duży, widokow... więcej »y balkon typu loggia. Mieszkanie idealne dla rodziny z dziećmi, ze względu na funkcjonalny układ pomieszczeń. Więcej aktualnych ofert dostępne na stronie www.domkrosno.pl Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. BIURO KROŚNIEŃSKIE NIERUCHOMOŚCI KROSNO, UL. PAWŁA Z KROSNA 8 KROSNO, UL. STASZICA 19/4 KOM. [tel], [tel] TEL. [tel], [tel] e-mail: [email] Numer oferty w biurze: 1370 Lokalizacja: Podkarpackie, Rzeszów Ogłoszenie dodane za pomocą Trimo.pro\nIdealne M3 dla rodziny ul. Strażacka\nW ofercie Biura Prosper Home na sprzedaż mieszkanie w Rzeszowie ul.Strażacka Szukasz idealnego mieszkania dla rodziny?? Cenisz sobie komfort i spokój ??? Lubisz mieć wszystko w zasięgu ręki??? Mamy coś dla Ciebie!!!!! OPIS NIERUCHOMOŚCI: - powierzchnia mieszkania 55m2 - piętro: 2/2 - miesie... więcej »̨czny czynsz 220ZŁ/2os - w pełni umeblowane i wyposażone w sprzęty AGD - ogrzewanie gazowe - mieszkanie jasne, przestronne - obiekt monitorowany - brama wjazdowa na pilota - dostępne od zaraz UKŁAD POMIESZCZEŃ: - kuchnia półotwarta - salon - 2 sypialnie - łazienka - 2 balkony - do mieszkania przynależy miejsce parkingowe LOKALIZACJA: - spokojne osiedle - sklepy, punkty gastronomiczne - punkty usługowe, przychodnia - szkoły, przedszkola, żłobki - ścieżki rowerowe - plac zabaw - przystanki MPK - szybki dojazd do centrum - tereny zielone MIESZKANIE IDEALNE DLA RODZINY LUB POD WYNAJEM!!! NIE ZWLEKAJ!! ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA PREZENTACJĘ!!! Agent prowadzący to zlecenie: Natalia Bojda Prosper Home ul. Lwowska 6 35-959 Rzeszów tel [tel] tel [tel] Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Numer oferty w biurze: 880 Lokalizacja: Podkarpackie, Rzeszów, Strażacka Ogłoszenie dodane za pomocą Trimo.pro\nW ofercie biura Prosper Home na sprzedaż mieszkaniew Rzeszowie przy ul. Dynowskiej OPIS NIERUCHOMOŚCI:- powierzchnia mieszkania 63m2- piętro 5/6- stan deweloperski - termin oddania: I kw. 2021- miejsce w garażu podziemnym dodatkowo płatne-26 000 zł- w cenie mi... więcej »eszkania komórka lokatorska
- blok bez instalacji gazowej (logoterma)

UKŁAD POMIESZCZEŃ:

- pokój dzienny 16,53 m2
- kuchnia 10,71 0m2
- sypialnia 13,54 m2
- sypialnia 10,13 m2
- hol 7,22 m2
- łazienka 4,83 m2
- loggia 9,40m2

LOKALIZACJA:

- Bardzo dobra lokalizacja,
- 10 min od centrum miasta
- w pobliżu:
szkoły, przedszkole, żłobek, sklepy, urzędy, restauracje, obiekty sportowe, punkty usługowe

MIESZKANIE IDEALNE DLA RODZINY !!!

ZAPRASZAM DO OGLĄDANIA

ZADZWOŃ I UMÓW SIĘ NA SPOTKANIE OSOBIŚCIE!!

Agent prowadzący to zlecenie:

Natalia Bojda
Prosper Home
ul. Lwowska 6
35-959 Rzeszów

tel [tel]
tel [tel]

Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego.

\nJest w Rzeszowie takie miejsce, gdzie można zapomnieć o wszystkim. Miejsce, w którym po ciężkim dniu w pracy znajdziesz ciszę i spokój, a Twoje dzieci zrelaksują się po ciężkiej nauce. Miejsce bardzo prestiżowe, bo jedna z najbogatszych dzielnic Rzeszowa. Szukasz właśnie takiego miejsca? Jeś... więcej »li tak to masz ogromne szczęście, bo ta oferta pozwoli spełnić Twoje marzenie o chęci posiadania niezwykłego, a zarazem wyjątkowego i luksusowego miejsca dla Ciebie i Twojej rodziny.

Z przyjemnością prezentuję Ci niesamowitą nieruchomość, która zlokalizowana jest w rzeszowskiej dzielnicy Słocina. Jak już wspomniałem jest to jedna z najbardziej prestiżowych i luksusowych dzielnic w Rzeszowie. Zaletami tej dzielnicy jest chociażby spokój, przeważająca zabudowa jednorodzinna oraz bliskość i dobra komunikacja z centrum miasta.

Prezentowane mieszkanie mieści się na parterze, trzy piętrowego budynku apartamentowego. Do mieszkania przynależy miejsce postojowe w garażu podziemnym oraz komórka lokatorska.

Nieruchomość to 59 metrów doskonale zagospodarowanej przestrzeni, w której skład wchodzi:

- sypialnia: 11,76 m2,

- salon z aneksem kuchennym: 28,39 m2,

- pokój: 9,23 m2,

- łazienka: 4,63 m2,

- hall: 4,98 m2,

Mieszkanie zostało oddane do użytku w 2012 roku i wykończone przez obecnych właścicieli na najwyższy standard. Dbałość ówczesnych właścicieli o najmniejsze szczegóły mieszkania przejawiają się tutaj w każdym deta\nMieszkanie w stanie deweloperskim, w niskim bloku\nCechy nieruchomości: - mieszkanie o powierzchni 54,43m2 z balkonem o powierzchni 5,50m2 - w skład mieszkania wchodzą: dwie sypialnie, salon z aneksem kuchennym, przedpokój oraz łazienka - piętro: parter z czterech / blok z 2020 r. - budynek z windą - ciepła woda oraz ogrzewanie z sieci miejskiej - m... więcej »ieszkanie odebrane do użytkowania 18.11.2020r. Atuty nieruchomości: - doskonała lokalizacja, bardzo dobry dojazd do centrum - mieszkanie gotowe do wejścia i własnej aranżacji - funkcjonalny układ - ogrzewanie z sieci miejskiej - spokojna okolica Cena nieruchomości: - 353 795 PLN- cena za nieruchomość - 29 000 PLN - cena za miejsce w garażu podziemnym lub - 36 000 PLN - cena za szersze miejsce w garażu podziemnym Lokalizacja: Rzeszów, os. Baranówka 4, ul. Prymasa 1000-lecia Iwona Janusz tel. [tel] mail: @ Biuro Nieruchomości Pierwsze Piętro ul. Dynowska 19/L1 35-505 Rzeszów 1pietro.net 10 % rabatu na cały asortyment w Leroy Merlin dla każdego klienta Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych, a dane w niej zawarte mają jedynie charakter informacyjny. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nBiuro nieruchomości Pierwsze Piętro prezentuje trzypokojowe mieszkanie zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie galerii Nowy Świat. Cechy nieruchomości: - mieszkanie o powierzchni 63,20 m2 oraz balkon - w skład mieszkania wchodzą trzy pokoje, kuchnia, łazienka, toaleta oraz przedpokój - piętro part... więcej »er z dziesięciu / budynek z wielkiej płyty z 1985 roku - ciepła woda oraz ogrzewanie mieszkania z sieci miejskiej - do mieszkania przynależy piwnica - czynsz w wysokości 550 PLN Atuty nieruchomości: - doskonała lokalizacja / w bezpośrednim sąsiedztwie Galerii "Nowy Świat" - mieszkanie dwustronne / ekspozycja wschód-zachód - duży balkon od strony zachodniej - mieszkanie na wysokim parterze - oddzielna toaleta - mieszkanie po remoncie / szczegóły w biurze Cena nieruchomości: - 360 000 PLN - cena za nieruchomość wraz z piwnicą Lokalizacja: Rzeszów, os. Krakowska Południe, ul. Krakowska Krystian Kowal tel. +[tel]59 mail. @ nr propozycji KK 127 Biuro Nieruchomości Pierwsze Piętro ul. Dynowska 19/L1 35-505 Rzeszów 1pietro.net 10 % rabatu na cały asortyment w Leroy Merlin dla każdego klienta Niniejsze ogłoszenie nie stanowi oferty w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych, a dane w niej zawarte mają jedynie charakter informacyjny. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nMieszkanie 57, 71 m2 - Wilkowyja\nSzukasz nowego miejsca zamieszkania dla swojej rodziny z dala od miejskiego zgiełku a zarazem z szybkim dojazdem do Centrum Rzeszowa? Mamy coś dla Ciebie ! Oferta DEWELOPERA! Transakcja bez prowizji oraz bez podatku PCC 2 %%%% W ofercie sprzedaży mieszkanie w zabudowie szeregowej o powierzchni 57,71... więcej » m2. To co cechuję tą nieruchomość to na pewno świetna lokalizacja, która pozwoli na szybki dojazd do Centrum w zaledwie 10 min. Nowoczesna bryła budynku oraz wykończenie sprawia, że nieruchomość staję się atrakcyjnym obiektem. UKŁAD POMIESZCZEŃ : - KOMUNIKACJA - 7,04 m2 - SALON + ANEKS KUCHENNY - 26,71 m2 - ŁAZIENKA - 4,78 m2 - GABINET - 11,97 m2 - GARDEROBA - 7,78 m2 - BALKON - 8,08 m2 Mieszkanie sprzedawane są w stanie deweloperskim ! MIEJSCE POSTOJOWE W CENIE - 5 TYŚ Nasza oferta kierowana jest w szczególności do osób: > ceniących sobie kameralne osiedla, > które preferują szybki dojazd do miasta a zarazem ciszę, spokój oraz bliskość natury, > poszukujących mieszkania przystępnego cenowo i ekonomicznego w utrzymaniu, > dom idealny dla rodziny 2+1 lub 2+2 TERMIN REALIZACJI - GRUDZIEŃ 2019 LOKALIZACJA : - SZPITAL PRO FAMILIA: 5 minut - SZPITAL WOJEWÓDZKI NR 2: 5 minut - MAKRO: 5 minut - CENTRUM RZESZOWA: 10 minut - C.H. AUCHAN: 6 minut - NAJBLIŻSZY PRZYSTANEK ( Linie: 9 i 36): 1 minuta Z NAMI ZYSKUJESZ WIĘCEJ ! // BONUSY // Każdy klient u Nas otrzymuję : - 10 %%%% rabatu na cały asortyment Liroy Merlin, - od 10 %%%% - 25 %%%% na min. wyposażenie gastronomii, oświetlenie, wykończe


Jak na górze, tak i na dole | Anarcho-Biblioteka\nTytuł: Jak na górze, tak i na dole\nTematy: filozofia, kontrkultura, polskie, praca naukowa, sytuacjonistyczne\nNotatki: Artykuł jest rozdziałem pracy magisterskiej Człowiek bez granic – wizje i transgresje kontrkultury, Katedra etnologii, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń 2005 [143 str].\nJack Kerouac, Włóczędzy Dharmy\nGenesis P.-Orridge, Esoterrorist\nOczywiście implikuje to zupełnie inne wyobrażenie percepcji, jak też zupełnie inny rodzaj etyki i antropologii, które w większości kontrkulturowych ideologii, są składnikami o wiele większego systemu doświadczenia, łączonymi płynnie i spójnie z praktykami okultystycznymi, rewolucyjnymi czy też artystycznymi, zależnie od charakteru danego konstruktu.\nW takim wymiarze sfera mentalna musi być związana ściśle ze sferą fizyczną i duchową poprzez dostrzegalne więzy codziennej praktyki, zahaczającej zarówno o problematykę rzeczywistości (czasoprzestrzeni) samej w sobie, jak też wyobrażeń takich, jak człowiek, życie, społeczeństwo.\nJak pisał jeden z największych mistrzów ZEN w kręgu kultury Zachodu, a zarazem bezwzględny krytyk jej wad i mankamentów, Alan Watts: Należy sobie uzmysłowić czym jest wybór wspomnień i przeszłych zdarzeń składających się na tożsamość człowieka. Z niezliczonych zdarzeń i doświadczeń niektóre zostały uznane za ważne i wyłowione ” można by rzec: wyabstrahowane ” przy czym kryterium ważności ustalone zostało, rzecz jasna, podług konwencjonalnych znaków. Esencją wiedzy konwencjonalnej jest właśnie system abstrakcji. (…) Abstrakcje i konwencjonalne znaki są jak owa szklanka: redukują doświadczenie do jednostek prostych na tyle, że możliwe staje się ich zrozumienie jedna po drugiej.\nKażda interpretacja, jak sądzę, może więc być interpretowana jako broń wymierzona w miękkie podbrzusze systemu kontroli, która ma wspierać konkretne działania służące jego destabilizacji czy też niszczyć go bezpośrednio, zależnie od stopnia zaangażowania kontrkulturowych działaczy.\nTak głęboko skrajne podejście do zagadnienia manipulacji, której podlega jednostka ludzka, funkcjonująca w systemie kontroli (wewnętrznej: kultury, społeczeństwa; zewnętrznej: państwa, administracji), jest oczywiście powodowane kontrkulturowym Wielkim Dziełem ” operacją mającą przynieść człowiekowi wolność absolutną i obdarzyć go wewnętrznym poczuciem spełnienia.\nPodstawowymi przeszkodami na drodze do tego celu są zaś, jak się powszechnie uważa, wpływy i manipulacja czynników zewnętrznych oraz ograniczenia psychiczne, wynikające z uwarunkowań pedagogiczno-kulturowych, spajane dzięki sieci transmisji kontrolnych, utrwalających w jednostce pożądane dla systemu cechy takie, jak: strach przed represjami za odstąpienie od „niewidzialnych reguł”, lenistwo blokujące rozwój wewnętrzny, brak wyobraźni pozwalający na tworzenie jednostkowego stylu życia oraz pasywność wobec wypaczeń i manipulacji.\nWażnym czynnikiem w tym procesie jest kod językowy, nasycony emocjonalno-nostalgicznymi treściami, skierowany do skolektywizowanych jednostek, nie pozwalający im na uświadomienie sobie, z czym tak naprawdę mają do czynienia, z całym impetem starający się przywiązać je do poddanych standaryzacji, wzorów zachowań.\nJak pisze Raoul Vaneigem, w jednym z najsłynniejszych, sytuacjonistycznych manifestów: Język człowieka totalnego będzie językiem totalnym; być może, nie będzie miał już nic wspólnego ze starym językiem słów. Wynajdować ten język to odtwarzać człowieka aż po najgłębsze zakamarki jego podświadomości. W rozdartym zespoleniu myśli, słów oraz gestów całość poszukuje siebie w tym, co fragmentaryczne. Będziemy jeszcze musieli mówić aż do chwili, w której fakty pozwolą nam na luksus milczenia.\n„Sytuacjonistyczna konieczność” jest więc mocno związana z problematyką zawłaszczenia znaczeń przez pragnącą na nie zdobyć monopol „konsensualną ośmiornicę” (parafrazując słowa subcommandante Marcosa, przywódcy EZLN), a tym samym zmuszona szukać środków mogących ułatwić zmianę takiego stanu rzeczy, przenicowanie całego systemu językowego, jak i wynikającego z niego, systemu społecznego.\nWychodząc od neoanarchizmu i wspomagając go dadaizmem, a także nierzadko specyficzną, anarchofaszystowską taktyką, sytuacjoniści tworzą jedyny w swoim rodzaju system odbijania rzeczywistości z rąk okupanta, w dużej mierze pokrywającego się, jak sądzą, z kapitalizmem na poziomie społeczno-ekonomicznym, na poziomie duchowym zaś z oświeceniową stagnacją i nudą.\nPodstawą sytuacjonistycznej hermeneutyki jest pojęcie „spektaklu” – hiperrzeczywistego stadium rzeczywistości kapitalistycznej, które dzieli społeczeństwo na producentów i konsumentów tym samym zabijając każdą spontaniczną twórczość i koniec końców blokując możliwość przeprowadzenia jakiejkolwiek reformy w istniejącym układzie.\nJak pisze Guy Debord, sam ortodoksyjny przywódca Międzynarodówki Sytuacjonistów: Spektakl pojmowany w swej całości jest wytworem i zarazem projektem istniejącego sposobu produkcji. Nie jest dodatkiem do rzeczywistego świata, doczepioną dekoracją. Jest samym sercem irrealizmu realnego społeczeństwa.\nWe wszystkich swych poszczególnych formach: w informacji lub propagandzie, w reklamie lub bezpośredniej konsumpcji rozrywki, spektakl stanowi obecnie model społecznie dominującego życia. Jest on wszechobecnym potwierdzeniem wyboru już dokonanego zarówno w produkcji, jak i w wynikającej z niej konsumpcji.\nForma i treść spektaklu ” obie w tej samej mierze ” są totalnym uprawomocnieniem warunków i celów istniejącego systemu, ponieważ spektakl pochłania zasadniczą część czasu przeżywanego poza systemem nowoczesnej produkcji, jest on także nieustanną obecnością tego uprawomocnienia.\nTaktyka walki sytuacjonistów z sidłami spektaklu rozwija kilka ciekawych pojęć i technik zarazem, wśród których na uwagę zasługują szczególnie takie, jak: divertissement (przenicowanie), detournament (obejście), derive (dryf) oraz psychogeografia.\nPrzenicowanie (systemu) wiąże się z odrzuceniem odgórnie narzuconej jednostkom modalności pasywnego odbiorcy i konsumenta oraz „dyskursu wyborów już dokonanych” i aktywne współuczestniczenie w tworzeniu nowej alternatywy dla sterowanego przez media i polityków rządu dusz przy akceptacji swoich prawdziwych pragnień, pozwalających dokonywać wyłomów w strukturze codzienności.\nŁączy się to z tworzeniem sytuacji sprzyjających takiemu działaniu, do czego może prowadzić min. dryf, czyli swobodne, nie powodowane niczym więcej niż intuicją i instynktem, para-nomadyczne, wałęsanie się po przestrzeni miejskiej i poddawanie się wszelkim wydarzeniom mogącym przełamać rutynę codzienności.\nZ dryfem związana jest zaś psychogeografia, czyli niemal okultystyczne, aktywne postrzeganie związku przestrzeni z psychiką ludzką. Aby uwolnić pragnienia uwięzione w szarym połykaczu przekazów medialnych i wprowadzić go w stan zdumienia czy też osłupienia, sytuacjoniści przejmują też od surrealistów obrazową technikę obejścia, wywodzącą się z teorii o formach malarskich Giorgio di Chirico, a rozwijaną przez Andre Bretona, polegającą na zestawieniu ze sobą w jednym kadrze, obrazie, ujęciu, dwóch wątków, przedmiotów, form, niepowiązanych ze sobą w żaden sposób treściowo i tym samym wyrywającą przypadkowego czytelnika tego „tekstu” ze stanu codziennej percepcji na rzecz doświadczenia niezwykłego.\nPrzykładem tego typu twórczości są sytuacjonistyczne filmy, wśród których prym wiedzie Społeczeństwo Spektaklu (1968), wyreżyserowane przez Guya Deborda jako czarno-biała ilustracja do książki pod tym samym tytułem, w którym sytuacjonistyczny wydźwięk tekstu nabiera dodatkowych wartości poprzez manifestację na jego wizualnym poziomie serii obrazów składającej się z pociętych pokazów mody, przemówień politycznych, scen morderstw wojen i manifestacji, a także życia proletariatu miejskiego.\nWyjątkowo męczący, nawet dla zaprawionego w bojach z kinem niezależnym odbiorcy, film ten jest praktycznym ziszczeniem teorii sytuacjonistycznych o niszczeniu uporządkowanych wzorców ekspresji artystycznej. Innym przykładem jest zaś Czy dialektyka może kruszyć cegły? Rene Vieneta, w którym pod chiński film kung-fu klasy C podłożono poważne treści polityczno-filozoficzne, ustylizowane jednak z dużym poczuciem humoru, tak aby wywołać w odbiorcy efekt komiczny.\nSytuacjonistyczna strategia, łącząca walkę polityczną z duchowym wyzwoleniem umysłu i sztuki, a zarazem postulująca partyzancki, taktyczny priorytet „bycia niewidzialnym” stała się niezwykle płodnym systemem rewolucyjnym, który wciąż wydaje owoce pomimo dłuższej nieobecności samej Międzynarodówki Sytuacjonistów na arenie boju.\nW jej zmaganiach ze społeczeństwem spektaklu ponad wszystko wybija się jednak czynnik wolicjonalny i jednostkowy, pragnący wyraźnego zwolnienia człowieka z wszelkich zobowiązań społecznych, do których jest on nieświadomie przywiązywany.\nWidoczne są więc u sytuacjonistów odniesienia do takich mistrzów myśli podejrzliwej, jak Charles Fourier, D.A. de Sade czy Friedrich Nietzsche, dodatkowo okraszone wieloma hołdami artystycznymi w postaci książek, filmów i manifestów.\nW ten sposób stają się oni kolejnymi kontynuatorami w kontrkulturowej sukcesji duchowych rebeliantów, których dzieło nie zostaje odrzucone na śmietnik historii, ale eksploduje w ruchu anty korporacyjnego, kontrkulturowego sprzeciwu, z jakim mamy do czynienia na Zachodzie od późnych lat ’80 (w Polsce będzie to koniec lat ’90), realizującym się poprzez taktykę, zwaną adbusting.\nCzuang-tsy, taoistyczny mędrzec, uważany za jednego z pierwszych chińskich anarchistów wypowiedział kiedyś takie oto słowa: Kiedy ktoś spadnie z wozu, może umrzeć, lecz jeśli jest pijany, to nie będzie cierpieć. Jego kości są takie same jak innych ludzi, ale one inaczej reagują na to, co się zdarza. Duch jego jest w stanie bezpieczeństwa.\nNatomiast on sam nie ma świadomości, że jedzie wozem, ani że z niego spada. Nie jest świadomy takich pojęć, jak życie, śmierć, strach i tym podobne, więc kontakt z bytami obiektywnymi nie przysparza mu cierpienia. A skoro tyle bezpieczeństwa może dać wino, to o ile więcej może dać spontaniczność.\nW tej opowieści zawiera się niezwykła prawda o działaniu ludzkiej psychiki, która może całkowicie uniezależnić się od świata zewnętrznego poprzez wewnętrzną rewolucję. Przy zrozumieniu bowiem, że rzeczywistość jest pewnym aktywnym związkiem, zachodzącym pomiędzy świadomością, a jej przedmiotem, staje się ona konstruktem, który może być zmieniany i dostosowywany do jednostkowych potrzeb, zależnie od sytuacji.\nTaka interpretacja jest charakterystyczna dla kontrkultury i zakłada oczywiście nietrwałość każdej wytworzonej przez człowieka „struktury osadzenia”, jak również magiczne możliwości pozwalające na przeprowadzenie zmiany w jej porządku organizacyjnym, objawiające się poprzez rewolucję czy też stopniową destabilizację jej punktów zaczepienia. Każdy następny porządek staje się wtedy także punktem wyjścia do utworzenia następnego.\nW historii kontrkultury raz po raz zdarza się, że przechodzą do niej jednostki mające wysoki status w oficjalnym porządku społecznym, często o wybitnych osiągnięciach naukowych, społecznych czy artystycznych, które wiedzione instynktem decydują się niczym Książe Gautama, na odrzucenie wszystkiego, co posiadają, by nagle szukać tego, czego im najbardziej brakuje ” wewnętrznej spoistości. Robią to zaś poprzez zupełnie nieoczekiwane działania!\nJednym z najciekawszych przykładów takiej drogi jest Theodore Kaczyński, słynny amerykański ekoterrorysta, a zarazem ideolog nurtu głębokiej ekologii, nazwany przez FBI Unabomberem (skrót od dwóch pierwszych celów jego ataków bombowych).\nHistoria Kaczyńskiego jest niezwykła, wychowany w miasteczku Evergreen nieopodal Chicago jako trzecie pokolenie polskich imigrantów, w ekspresowy sposób zaliczał kolejne szczeble edukacji, aby w wieku 16 lat stać się stypendystą renomowanego Uniwersytetu Harvarda, na którym podjął wkrótce studia matematyczne.\nUkończył studia z wyróżnieniem nie wyróżniając się za to szczególnie w życiu towarzyskim, aby rozpocząć studia doktoranckie na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor. Doktorat obronił rozwiązując bez problemu skomplikowane zagadnienie matematyczne, z którym nie potrafił sobie poradzić jeden z profesorów.\nW 1967 roku zaproponowano mu profesurę na Uniwersytecie Berkeley w Kalifornii, gdzie zyskał opinię wspaniałego naukowca, a szef wydziału widział w nim nawet przyszłego kandydata do najwyższego wyróżnienia, przyznawanego w środowisku matematycznym. Jednak, jak się później okazało, wewnętrzne niezadowolenie z atmosfery panującej na uniwersytecie wciąż narastało, jak też idąca z nią w parze krytyka wobec panującego establishmentu.\nW 1969, ku zaskoczeniu rodziny i władz uczelni, Kaczyński rezygnuje ze swojej prestiżowej posady, aby odbyć kilka zagranicznych podróży i osiedlić się koniec końców w 1971, w stanie Montana, nieopodal miasteczka Lincoln.\nW miejscu tym, praktycznie odciętym od świata, zakupił kawałek ziemi i wybudował sobie własnymi siłami prymitywną chatkę, jak również założył przydomowy ogródek, w którym uprawiał warzywa narzędziami wykonanymi wyłącznie przez siebie samego, świadomie rezygnując z dokonywania ich zakupu!\nOd tego momentu zaczyna się drugie życie Thedore”a, które miało prowadzić od powrotu na łono natury do bezwzględnego ataku na cywilizację przemysłową, co było realizowane zarówno przez ataki bombowe, jak też prace krytyczne, wśród których najsłynniejszym stało się streszczenie teorii Teda, znane jako Społeczeństwo przemysłowe i jego przyszłość albo Manifest Unabombera.\nUtrzymując się za około $200-300 rocznie (sic!) Theodore żył jako pustelnik do drugiej połowy lat ’70, aby na chwilę powrócić do cywilizacji i ponownie nawiązać kontakty z rodziną, co nie trwało jednak długo, prawdopodobnie ze względu na odmienność światopoglądową pomiędzy nim, a swoim bratem.\nWkrótce po powrocie do swojej chatki w Montanie, Unabomber uderza po raz pierwszy. 25. V 1978 r. na terenie Uniwersytetu Illinois w Chicago zostaje znaleziona paczka, zaadresowana do jednego z profesorów, której nadawca podpisuje się jako naukowiec z pobliskiego Uniwersytetu Northwestern. Paczka zostaje odesłana nadawcy, gdy ten jednak nie rozpoznając jej jako swojej oddaje ją w ręce jednego z pracowników administracji, umieszczony w niej ładunek wybuchowy eksploduje okaleczając go!\nUdana kariera Unabombera trwa 18 lat i pomimo wydania 50 milionów dolarów na jego odnalezienie, zaangażowania 80 znakomitych naukowców oraz 150 agentów, mających analizować sposób jego działania, zostaje ona złapany dopiero na skutek donosu członków jego własnej rodziny, która rozpoznając podobieństwo wydrukowanego w The Washington Post manifestu do jego wcześniejszych pism, postanawia skontaktować się z FBI!\nPo kontrowersyjnym procesie (rodzina zdecydowała się zdradzić Teda tylko pod warunkiem, że sąd nie orzeknie kary śmierci), Theodore Kaczyński zostaje skazany na karę dożywotniego więzienia w 1997 (nie godząc się wcześniej na przedstawienie go przez obronę jako osobę chorą psychicznie).\n18 lat zamachów bombowych, w których ginie kilkanaście osób, a kilkadziesiąt zostaje rannych, ujawnia totalną bezradność skomplikowanego systemu masowej kontroli i społecznego monitoringu do namierzenia jednej osoby działającej w wyjątkowo prosty sposób, nie używającej wynalazków hi-tech, a swoje bomby konstruującej domowymi metodami.\nIdeologia Kaczyńskiego, wyłaniająca się z jego manifestu potwierdza, że nie pisała go osoba niepoczytalna, a wręcz wysoce świadoma konstrukcji współczesnego świata, posługująca się niezwykle logicznym rozumowaniem i wysoce przemyślanymi argumentami.\nW praktyce zwykle wygląda to tak, że decyzje są podejmowane przez urzędników publicznych, przedstawicieli korporacji lub specjalistów od kwestii technicznych; nawet jeżeli ludność głosuje nad decyzją, to liczba głosujących jest zbyt wielka, by pojedynczy głos miał znaczenie. Dlatego większość jednostek nie jest w stanie wymiernie wpływać na poważne decyzje oddziałujące na ich życie.\nNie jest możliwy żaden sposób rozwiązania tego problemu w technologicznie zaawansowanym społeczeństwie. System próbuje „rozwiązać problem” poprzez zastosowanie propagandy mającej sprawić, by ludzie POŻĄDALI decyzji, które zostały za nich podjęte; ale nawet gdyby to „rozwiązanie” odniosło całkowity sukces sprawiając, że ludzie czuliby się lepiej, byłoby to poniżające.\nW swojej pracy, w której wyraźne są inspiracje wieloma wcześniejszymi, krytycznymi myślicielami kontrkulturowymi tj. Friedrich Nietzsche, Henry David Thoreau, Max Stirner, Herbert Marcuse, Jacques Ellul, Gary Snyder czy Aldous Huxley, Kaczyński ujawnia bezkompromisowy stosunek wobec zdobyczy cywilizacji przemysłowej i jej ideologicznej nadbudowy w postaci filozofii, etyki i mediów.\nPokazując, że jednostka ludzka jest coraz bardziej ograbiana ze swoich naturalnych praw, a wolność jej wyborów kurczy się do minimum, wytacza wojnę atakując w myśl swojej maksymy: „Uderzaj tam, gdzie boli!”, to co uważa za główne spoiwo współczesnej cywilizacji, węzły komunikacyjne utrzymujące zwartość i spoistość systemu kontroli, a szczególnie jednostki pełniące w nim ważną rolę jako koordynatorzy istniejącego porządku.\nOdżegnując się od lewactwa, które silnie w swoim manifeście krytykuje, wykazuje że system posiada środki, za pomocą których absorbuje on bezmyślne akty sabotażu i tym samym pożera energię, która jest przeciw niemu obracana.\nSkuteczne polityczne zmiany na lepsze byłyby powszechne tylko w zestawieniu z szeroko zakrojonymi przemianami społecznymi; MAŁA zmiana w społeczeństwie nie wystarczy). Jeżeli drobna zmiana w długookresowym trendzie historycznym wydaje się mieć charakter stały, dzieje się tak dlatego, że owa zmiana działa w tym samym kierunku, w którym trend już zmierzał, a więc trend nie zmienił się, lecz tylko został nieco przyspieszony.\nPierwsza zasada jest niemal tautologią. Gdyby trend ” mimo małych zmian ” nie był stabilny, raczej błądziłby przypadkowo, niż podążał w określonym kierunku; innymi słowy, nie byłby wcale długookresowym trendem.\nZASADA CZWARTA. Nowy rodzaj społeczeństwa nie może zostać zaprojektowany na papierze. Oznacza to, że nie można zaplanować nowej formy społeczeństwa zawczasu, później ją ustanowić i oczekiwać, że będzie funkcjonowała zgodnie z wcześniejszym planem.\nMało ludzi przed Kaczyńskim sformułowało swoją krytykę w tak jasny i przejrzysty sposób nie wahając się nazywać rzeczy po imieniu, tym samym opowiadając się po drugiej stronie barykady, w krainie kontrkulturowego buntu przeciwko wszelkim formom zniewalającym wolę człowieka.\nSkrajne działanie Unabombera było w tym wypadku także potwierdzeniem całego sposobu myślenia, systemu krytycznego, który zbudował w oparciu o swój styl życia, całkowicie niezależny od wypustek porządku społecznego, a więc tym samym jedyną konsekwentna formą realizacji swoich tez i żądań, mogącą przedrzeć się do ropiejącego serca machiny, z którą walczył!\nWychowany w skrajnie protestanckiej rodzinie, należącej do fanatycznej sekty Braci Plymouth, Aleister od dzieciństwa stykał się z „ciemną stroną” chrześcijaństwa. W myśl ideologii sekty, członkowie jego rodziny posługiwali się dosłowną interpretacją Biblii jako słów samego Ducha Świętego, głosili powszechne kapłaństwo, wierzyli w boskość Chrystusa i oczekiwali jego ponownego nadejścia; nade wszystko jednak odcinali się od świata zewnętrznego i starali się utrzymywać kontakty tylko między sobą.\nDom Crowleyów stanowił miejsce ich spotkań towarzyskich, które zawsze przeradzały się w nabożeństwa, bądź dysputy religijne. Młody Aleister większość czasu spędzał na lekturze Biblii pod bacznym okiem ojca. A kiedy ten wyjeżdżał w kraj głosić słowo boże, dostawał się pod kuratelę nienawistnej mu matki, która nazywała go apokaliptyczną Bestią 666.\nWzrastający w takiej atmosferze Crowley nie tylko nie podporządkował się religijnemu reżimowi, ale nabrał do niego odrazy i skrajnej wrogości, kiedy tylko natrafił na bardziej liberalny pedagogicznie grunt, co przełożyło się w życiu późniejszym na antypatyczny stosunek do religii chrześcijańskiej w ogóle.\nNiedługo potem otrzymał spadek po ojcu wynoszący 40.000 funtów, co pozwoliło mu wreszcie realizować swoje wewnętrzne pragnienia, jakimi były poezja, studia i podróże.\nW międzyczasie Crowley stał się też wybitnym szachistą wygrywając nawet pojedynek z późniejszym mistrzem Szkocji, a jego zainteresowanie wspinaczką uczyniło go ponadprzeciętnym przedstawicielem tej sztuki. Jednak to jego przygoda z magią i okultyzmem miała uczynić z jego osoby legendę współczesnej mistyki i guru kontrkultury.\nCrowley, do końca życia oddany naukom tajemnym i magii (dla której ukuł specjalną nazwę „magija”, co miało wskazywać na jej tajemny charakter i odróżnić ją od zwykłego kuglarstwa), napisał przez całe życie mnóstwo książek traktujących o arkanach tej sztuki kontrolowania rzeczywistości, dla której przyjął specyficzną definicję brzmiącą tak: Magija jest nauką i sztuką powodowania zmiany zgodnie ze swoją Wolą.\nKluczowym słowem dla jego całego systemu ” zwanego Thelemą, jak też życia, które prowadził, była zaś właśnie Wola; pojęcie wywodzące się z mistycznego objawienia, którego Crowley doznał w 1904 r. w Kairze, zapisanego pod postacią świętej dla thelemitów księgi, Liber AL vel Legis.\nWola, czyli po grecku Thelema, jest u niego głównym wyznacznikiem prawdziwej natury i mocy człowieka, drogowskazem życiowym, jak też jedynym prawem, któremu na imię brak wszelkich ograniczeń. Innymi słowy jest to wyznanie indywidualizmu i pragmatyzmu na gruncie eksperymentalnego okultyzmu.\nDroga absolutnej wolności, którą proklamowała Liber AL vel Legis, była jednym z najpotężniejszych bodźców dla całej kontrkultury XX wieku, która odbiła się zarówno wśród bitników i w ruchu psychedelicznym, jak też w ruchu industrialnym i neopogaństwie, stając się poważnym czynnikiem w erozji tradycyjnych, wywodzących się z kręgu judeo-chrześcijaństwa i oświeceniowego racjonalizmu, pojęć jednostki, społeczeństwa, życia, szczęścia i śmierci, czyli właściwie wszystkich podstawowych filarów zachodniej cywilizacji.\nJego maksymę: „Żyj niebezpiecznie!”, przyswoili sobie wszyscy ci, których celem w następnych dekadach stało się wyłamywanie muru ludzkich ograniczeń oraz dokonywanie transgresji poza poznaną wersję rzeczywistości. Można powiedzieć, że Wielka Bestia 666 stała się w ten sposób niejako kontrkulturowym świętym wyznaczając swoim życiem kierunek, którym podążyli inni śmiałkowie.\nW jednym ze swoich najciekawszych dokumentów, noszącym nazwę The Vision and The Voice, opisuje on jedną ze swoich magicznych operacji, dzięki której osiągnął duchowe zrozumienie wszystkich ścieżek duchowej gnozy na naszej planecie. Efekty opisuje on w następujący sposób: Dzięki tym wizjom zaprowadziłem harmonię między wszystkimi systemami doktryny magicznej. Symbolizm kultów azjatyckich, idee żydowskich i greckich kabalistów, arkana gnostyków, panteon pogański, od Mitry po Marsa, misteria starożytnego Egiptu, inicjacje eleuzyjskie, saga skandynawska, rytuały Celtów i Druidów, tradycje meksykańskie i polinezyjskie, mistycyzm Molinosa i islamu sklasyfikowałem tak, aby nie było pomiędzy nimi sprzeczności. Dokonałem przeglądu całego minionego Eonu, a każdy jego element poddałem zwierzchnictwu Horusa – zwycięskiego dziecka w koronie, Pana Eonu zapowiadanego w Księdze Prawa.\nInnymi słowy, Crowley wyprzedził wszelkie tendencje obecne dziś przede wszystkim w elektronicznych mediach, które spinając odległe od siebie fizycznie obszary geograficzne i kulturowe, zaprowadzają w wizualnym dyskursie rodzaj ruchomej mozaiki, która zmienia naszą mentalność poprzez nagłe rozwarcie ostrza percepcji, zachęcanego jeszcze do ciągłego obserwowania, pochłaniania i przetwarzania tej masy informacji, czego oczywiście żadna świadomość nie jest w stanie uczynić ze względu na zbyt dużą jej dawkę, zmuszona tym samym do wytwarzania reakcji obronnych.\nJak potwierdza to wielu jego uczniów, sam Crowley był człowiekiem niezwykłym i niepowtarzalnym, któremu większość z nich zawdzięcza praktycznie całą swą, wysoko rozwiniętą osobowość, dla której osiągnięcia drogę wskazał im właśnie ów wielki mag.\nCrowley, jak sam twierdził, zapoczątkował pewien ruch społeczno-światopoglądowy, zwany przez niego „nurtem 93”, a którego zadaniem miałoby być niszczenie resztek panującego paradygmatu, skazującego ludzi na bierne służenie krwiożerczemu porządkowi, wymuszającemu stagnację duchową i powolne ograbianie ludzkości z wszelkich jej zdobyczy: od kultury, po środowisko naturalne.\nNurt ten w zamian miałby wyzwolić w jednostkach wolę życia i wskazać drogę w kierunku pojawienia się nadzwyczajnych perspektyw dla rozwoju duchowego, który służyć miałby także rozwojowi całej kultury i w sposób stopniowy oświecałby ludzkość. Zanim to jednak nastąpi, zadaniem tego nurtu jest zniszczenie wszelkich resztek, które mogłyby zagrozić wyłonieniem się w sposób czysty nowej ery ludzkości.\nWedług tego modelu, przeżywamy właśnie okres wstrząsów duchowych i cywilizacyjnych, które są konieczne dla dalszej ewolucji ludzkości i mają w sposób bezpośredni wykazać, że nie może być porządku bez poprzedzającego go chaosu, na który składają się wojny, okrucieństwa, korupcja, kłamstwa, degeneracja moralna i zwiększające się poczucie alienacji i grozy.\nOkres ten nazywa Crowley Eonem Horusa. Poprzedzać go zaś miały dwa okresy: Eon Izydy i Eon Ozyrysa, z których pierwszy miałby się charakteryzować indyferentyzmem seksualnym i brakiem zorganizowanych instytucji społecznych oraz praw moralnych, a drugi zaś powstaniem pierwszych ograniczeń moralnych, kodeksów prawnych oraz represyjnych instytucji, z czym miałby współgrać rozwój judaizmu i chrześcijaństwa, jako najbardziej tępiących swobodę duchową systemów religijnych.\nCrowleyowi także Europa zawdzięcza pierwsze obok wydawnictw Towarzystwa Teozoficznego, pod przewodnictwem Heleny Bławatskiej, pisma popularyzujące doktryny i ścieżki wyzwolenia pochodzące z Dalekiego Wschodu (Japonia, Chiny, Tybet, Indie), dzięki którym następuje niezwykły wzrost zainteresowanie tymi systemami, który wywołuje w latach „60, dzięki staraniom kontrkultury, prawdziwą rewolucję paradygmatyczną w świecie Zachodu, która różnymi ścieżkami całkowicie zmienia oblicze naszej kultury.\nTak więc myśląc o globalizacji duchowości, należy wrócić do jej przyczyn i początków, które spoczywają w często cieniu oficjalnej historii, tam gdzie kiełkowała, chadzająca dziwnymi ścieżkami myśl kontrkulturowa.\nJeśli weźmiemy do analizy typowe dla myśli europejskiej pojęcie życia ludzkiego, które ukształtowało główny nurt kultury i wszelkie wyobrażenia na jego temat, to musi nam się narzucić wniosek, że życie jest dziwnym, pełnym cierpienia, niekontrolowanym wydarzeniem bez przyczyny, na którego końcu czeka nas przerażająca śmierć.\nTaka wizja rozpowszechniła się niewątpliwie dzięki religii chrześcijańskiej, która przez wiele wieków była podstawowym fundamentem mentalności społecznej kultury europejskiej. Kontrastuje z tą wizją życia pogląd, jaki możemy wciąż znaleźć u społeczności pierwotnych, nie skażonych, jak dotąd, europejskim nihilizmem i racjonalizmem, a jak się możemy domyślić ” z tego spojrzenia na życie i śmierć, będzie w wielkim stopniu korzystać sama kontrkultura.\nJak pisze Maya Deren, wielka twórczyni kina eksperymentalnego, antropolożka amatorka oraz mambo, dzięki której haitański kult voodoo niezwykle rozpowszechnił się w Nowym Jorku: Żaden człowiek nigdy nie był świadkiem chwili, w której rozpoczyna się życie. To w momencie kiedy ono się kończy, jego granice, a przez to i ono samo, manifestują się najwyraźniej. Śmierć, czyli kraniec, poza który życie nie sięga, nakreśla pierwszą granice istnienia. Stąd też dla człowieka koniec jest początkiem: warunkiem, dzięki któremu po raz pierwszy uświadamia sobie, że żyje. Śmierć jest pierwszą i ostateczną definicją życia.\nPo fanfarze na cześć początków kosmosu następuje główna fuga. Rozpoczyna ją lament żyjących nad umarłymi; a głos, który rozprawia o podstawowych sprawach: życiu, miłości i tworzeniu rodzi się z otchłani, podobnie jak ciało powstało i ciągle rodzi się z głębokich mórz chaosu. Bohaterem metafizycznej przygody człowieka, jego uzdrowicielem, odkupicielem, przewodnikiem i strażnikiem jest zawsze trup. Jest on Ozyrysem, Adonisem czy Chrystusem.\nZanim rozwiniemy myśl zawartą w tej wypowiedzi, chcielibyśmy wspomnieć kilka słów o samej jej autorce, która jest doskonałym przykładem kontrkulturowego tworzenia życia poza sztywnymi kanonami społecznego konsensusu i dokonywania kulturowej alchemii ” wiązania odległych geograficznie i kulturowo wątków duchowych w jedną, wewnętrznie spójną całość.\nMaya Deren (wł. Eleonora Derenkowska) została wychowana w rodzinie ukraińskich emigrantów, którzy podczas rewolucji bolszewickiej w Rosji uciekli przed pogromem żydowskim do Nowego Jorku, czemu towarzyszyły jeszcze sympatie trockistowskie ojca ” dodatkowy impuls, dzięki któremu rodzina młodej Eleonory szybko zdecydowała się na wyjazd za Ocean.\nDzięki tego typu kontaktom Maya szybko zainteresowała się surrealizmem i eksperymentem w sztuce, aby pod okiem wybitnej czarnej choreografki, Katherine Dunham, po raz pierwszy poznać smak afro-karaibskich kultów opętania. Ślad ten zaprowadził ją koniec końców na Haiti, gdzie wylądowała w 1947 r. wraz z kamerą 16 mm, zapasem taśmy i intencją zrealizowania filmu dokumentującego ekspresję wuduistycznych rytuałów.\nWyjazd ten skończył się trwającą do końca życia fascynacją jednym z najciekawszych kultów religijnych naszej planety oraz bezpośrednim w niego wtajemniczeniem, a także zaowocował prawdopodobnie najlepszym filmem dokumentalnym na temat haitańskiego voodoo, jaki kiedykolwiek nakręcono i z pewnością jednym z najlepszych dokumentów w historii antropologii kulturowej i filmu dokumentalnego.\nMaya Deren zakończyła swój niezwykle interesujący żywot na skutek wylewu krwi do mózgu, który został spowodowany długoletnim używaniem (czy też nadużywaniem) amfetaminy, popularnego od lat 50″ symulanta, dostępnego w owym czasie na receptę, potem zaś zdelegalizowanego.\nJednak jej śmierć nie wstrzymała bynajmniej ogromnego impetu, wywieranego przez nią na całą kulturę podziemną, a w szczególności na kino eksperymentalne, którego stała się wielkim protoplastą i prawdopodobnie do dziś niedoścignionym wzorem.\nJej twórczość mocno oddziałała także na antropologię kulturową dzięki jednej z najwybitniejszych książek napisanych w tej dziedzinie, pt. Taniec Nieba i Ziemi: Bogowie Haitańskiego Wudu, absolutnemu majstersztykowi antropologii psychologicznej i tzw. szkoły totalnej partycypacji, którego powstania doglądała dwójka znakomitych badaczy amerykańskich: Gregory Bateson i Joseph Campbell.\nW jej życiu szczególnie jasny jest związek pomiędzy humanistyką, sztuką awangardową, a działalnością kontrkulturową, która stała się ukoronowaniem wszelkich wcześniejszych osiągnięć w dziedzinie twórczości ducha. To Maya Deren bowiem, jako pierwsza jednostka z kręgu kultury Zachodu doznała też rytualnego opętania na gruncie synkretycznego, czarnego kultu, całkowicie obcego oficjalnej, białej kulturze, czego nie omieszkała także opisać w swojej książce.\nMaya Deren dokonała więc bezpośredniego połączenia pomiędzy własną kulturą, a kulturą haitańską obalając tym samym popularne (choć nigdy nie potwierdzone doświadczalnie) antropologiczne wyobrażenie o tym, że kultury są względem siebie nieprzetłumaczalne i nieprzystające treściowo.\nWiążąc w swojej własnej praktyce duchowej życie ze śmiercią, podług własnej intuicji i wskazań kultu, osiągnęła tym samym pełnię ekstatycznej mocy, charakteryzującej wszystkie osoby oświecone, przez co uznawana jest za jedną z „papieżyc kontrkultury”.\nWracając jednak do sprzeciwu, jaki kontrkultura wykazuje generalnie wobec typowej, europejskiej antropologii ” wizji człowieka jako obdarzonego śmiertelnością, zarówno wobec jego wizji teologicznej, jak też wobec materializmu oraz egzystencjalizmu w obu wersjach, można by powiedzieć, że doświadczenie działaczy kontrkultury podkreśla bezpośredni związek życia ze śmiercią oraz nieustającą ciągłość pomiędzy nimi jako elementami tej samej „kosmicznej frazy”.\nTen punkt widzenia poza kontrkulturą występuje na ogół właśnie wśród społeczności pierwotnych, a także w mistycznych szkołach Wschodu oraz w tradycji europejskiej alchemii i wysokiej magii, gdzie akcentuje się wzajemne wspomaganie obydwóch czynników, często personifikowane poprzez hermafrodytyczne bóstwa, duchy, odzwierciedlające łączący ich, wewnętrzny związek.\nJest oczywiste, że w ramach kultury, która oddziałuje na jednostkę ludzką hamując wszelkie prawdziwe pragnienia, a domyślnie ustawia ją także w szeregu „dyskursywnie urzeczywistnionych znaczeń”, nie jest możliwe odkrywanie skrajności właściwych naturze ludzkiej, a co za tym idzie jedyną szansą na duchowe urzeczywistnienie staje się całkowite zerwanie z jej kanonem i przykazaniami.\nBez tej wizji duchowego urzeczywistnienia kontrkultura nie mogłaby zaś nigdy zaistnieć ani w tym, ani w żadnym innym kształcie. Nie posiadając bowiem wyznaczonego celu, nie umiałaby sformułować właściwej drogi do jego osiągnięcia, której wyznaczenie jest możliwe za każdym razem poprzez cierpliwe powtarzanie intuicyjnych eksperymentów.\nJak stwierdza w swojej słynnej audio graficznej prezentacji pt. How To Operate Your Brain dr. Timothy Leary: „Chaos jest z grunt dobry”. Rozwijając jego twórczą myśl mógłbym rzec, iż to, co gwarantuje nam przeżycie jest wynikiem starań naszego umysłu, aby prześcignąć czy też przechytrzyć odgórne próby nim zawładnięcia, co wiąże się z kontrkulturową wizją chaosu jako wehikułu gwarantującego rozwój i wzajemne zrozumienie.\nZ jednej strony bowiem chaos jest odgórnie tworzonym systemem służącym alienowaniu ludzi z ich własnych duchowych przybytków (giełda, wojny, problemy etniczne, międzynarodowy przepływ kapitału, telezakupy), z drugiej jednak jest on dla kontrkultury wciąż kosmiczną świadomością, której nie da się całkowicie zawłaszczyć!\nStąd więc także deklaracje piratów ery elektronicznej, aby KOCHAĆ CHAOS! Miłość do chaosu jest bowiem intuicyjnie utożsamiana z pragnieniem wyzwolenia świadomości społeczeństw i jednostek spod kontroli wszechwładnej ośmiornicy zapośredniczenia.\nJak pisze wielki hinduski mistyk, Rabindranath Tagore: Człowiek może niszczyć i rabować, zbierać i mnożyć swe zbiory, dokonywać wynalazków i odkryć, jednakże wielkim jest tylko przez to, iż dusza jego ogarnia wszystko. To samo można by powiedzieć o wysiłkach kontrkultury, która powierzając życie śmierci, w śmierci zaś znajdując ziarna życia, wychwala na wszystkie strony radość i uroki żywota uwolnionego spod perswazji społecznej, medialnych manipulacji i nic nie znaczących, ulotnych dóbr, które zdaniem niektórych tłumaczy naszej kultury są oznaką jej wysokiego szczebla rozwoju.\nDziałania bazujące na tej strukturze mogą być bez trudu zrównane z działaniami o charakterze transgresyjnym, (za Bataillem) wykraczającymi poza ustalony porządek, tworzącymi własną rzeczywistość; co zaś jednak najważniejsze, w kontrkulturze towarzyszyć będą mu zawsze iskierki tego, co nazywa się oświeceniem. Stan oświecenia jest często porównywany przez mistrzów różnych tradycji duchowych do „nagłego wybuchu światła”, podczas którego umysł otwiera się nagle na rzeczywistość, by wyjść z tego stanu z całkowicie odmienioną osobowością.\nTemu stanowi niezwykłej ekstazy świadomości towarzyszy zazwyczaj intuicyjne zrozumienie własnej natury, która staje się nieodłączną częścią umysłu wszechświata lub jako nazywał to Abraham Maslow, „świadomości oceanicznej”. W tym jednym przebłysku zrozumienia kryje się zaś, jak uważają ci, którzy tego doświadczenia doznali, cała mądrość kosmosu ” niezrozumiała całkowicie w każdym innym stanie!\nW bogatej historii kontrkultury bywają wypadki, kiedy poszukiwania duchowe stają się czymś więcej niż realizacją teorii czy opisywaniem „właściwego stanu rzeczy”. W tych wyjątkowych wypadkach stają się one całkowitym ucieleśnieniem wizji wychodzącej z wnętrza jednostki, która ogarnia całość jego życia tworząc mit nieprzejednanie walczący z wyobrażeniowym wymiarem historycznym ” będącym niejako symbolem dominującej roli świadomości zbiorowej nad losem jednostki ” poprzez jego całkowite zniesienie i utworzenie w nim „ścieżki oświecenia”.\nFunkcją tego mitu jest także zerwanie okowów racjonalizmu i sceptycyzmu, właściwych nowoczesnej umysłowości, nastawionej na odbieranie rzeczywistości wykreowanej ku jej biernej akceptacji, a co za tym idzie, nie potrafiącej swego życia tworzyć na kształt bogów – duchowych archetypów właściwych magicznemu postrzeganiu rzeczywistości.\nJednym z najznakomitszych osobników dających przykład takiego podejścia do życia, był Arthur Cravan, uważany przez swoich przyjaciół za dadaistę idealnego, który by w pełni zrealizować się jako człowiek, poświęcił samego siebie.\nUdokumentowana działalność tego bohatera kontrkultury sięga roku 1912, kiedy to zaczął on wydawać w Paryżu pismo Maintenant, w którym w niezwykle błyskotliwy sposób mieszał z błotem wszystkie możliwe zdobycze kultury wysokiej, w tym swojego najbliższego przyjaciela, Roberta Delaunaya dając tym samym wyraz swoim skrajnie anarchistycznym i anty burżuazyjnym zapędom, jak również realizując na serio obietnice awangardy.\nPrzez pewien czas Cravan chełpił się także włamaniem do sklepu jubilerskiego w Szwajcarii, a zaopatrzony w fałszywe dokumenty tożsamości podróżował nie bacząc na toczącą się I Wojnę Światową po całej Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku.\nAby obnażyć się jeszcze bardziej popełnił on w końcu siódmego marca 1914 roku akt denuncjacji następującej treści: Hochsztapler, marynarz na Pacyfiku, poganiacz mułów, zbieracz pomarańczy w Kalifornii, zaklinacz węży, złodziej hotelowy, kuzyn Oskara Wilde’a, drwal w dziewiczych puszczach, były bokserski mistrz Francji, wnuk kanclerza królowej (Anglii), szofer w Berlinie etc.\nUkoronowaniem jego dowcipu i woli walki było jednak wyzwanie na pojedynek 23 kwietnia 1916 roku, mistrza świata w boksie wagi ciężkiej, czarnego boksera, Jacka Johnsona, przez którego jednak został znokautowany już w pierwszej rundzie.\nInnym razem rozebrał się do naga w towarzystwie kobiet, które stawiły się na zapowiedziany przez niego odczyt, by zostać w kajdankach wyprowadzony przez policję za obrazę moralności. Arcyciekawe swe życie zakończył jednak dopiero, gdy zdecydował się wypłynąć samotnie z Meksyku na małej łódeczce przez rojące się od rekinów Morze Karaibskie zmierzając do Buenos Aires, gdzie miał spotkać się ze swoją żoną, znaną poetką i malarką, Myną Loy. Po tym wyczynie nigdy więcej nie natrafiono na żaden jego ślad, choć nie wykluczone, że żyje wciąż gdzieś w Ameryce Południowej pędząc los szalonego pustelnika.\nJak pokazuje ten przykład, herosów kontrkultury często charakteryzował pewien rodzaj „świętego szaleństwa”, zjednujący im jednak niesłychany poklask wśród wszystkich istot obdarzonych wolą życia prawdziwego, jak powiedziałby Witkacy, oraz poczuciem humoru.\nCałkowite wyrzeczenie się tego, co w naszym społeczeństwie określamy mianem „zdrowego rozsądku” pozwalało takim osobnikom Jak Diogenes, Czuang Tsy, Arthur Cravan, Antoin Artaud, William S. Burroughs, Neal Cassady czy Ken Kesey, na podporządkowanie swojej wizji życia jedynie własnej woli i duchowe realizowanie się na gruncie kontrkultury, która znosząc wszelkie granice ludzkiego doświadczenia i nie uznając żadnych przykazań moralnych ani norm społecznych czy kulturowych, dawała im całkowitą i w pełni wystarczalną wolność w wyborze sposobu ekspresji własnej jaźni.\nZ tejże racji możemy mówić raczej o anty-kanonie, który wyraża nie tyle oczywistą negatywność wobec wszelkich zorganizowanych praktyk czy to społecznych, czy to religijnych, co raczej proklamuje zamierzoną niejasność swojej drogi samo realizacji, mającą chronić ją przed inwigilacją i profanacją.\nŚwiętość „pojęta jako magiczna moc, jednocząca człowieka z wyższą rzeczywistością, wyzwalana przy odkrywaniu nieznanych rejonów bytu” jest tu bowiem najbardziej widocznym wyznacznikiem prawdziwości i szczerości tych wysiłków.\nJednak potwierdzeniem poszukiwania w życiu świętości były przede wszystkim fascynacje pierwotnym rytuałem, o których dawały znać dalekie podróże, zarówno te odbywane w przestrzeni wewnętrznej, jak też łączące się z odwiedzaniem odludnych terenów, odległych od cywilizacji.\nMamy tu wiele przykładów wybitnych jednostek, z których część została już opisana przeze mnie wcześniej. Wśród tych, którym jednak w równym stopniu należy się uwaga, znajduje się dwóch dadaistów-bitników ” eksploratorów zarówno przestrzeni zewnętrznej, jak i bogactw strefy wewnętrznej ” Brion Gysin i William S. Burroughs.\nObydwoje powiększyli duchowe dziedzictwo kontrkultury o niezwykłą technikę artystyczno-magiczną, zwaną „the cut-up” ” polegającą na swobodnym cięciu formalnych linii dyskursów słownych czy wizualnych, przez co otrzymywało się alternatywny dostęp do treści je wypełniających przy realizowaniu zarazem konceptu kontroli woli nad wytwarzanymi przez umysł wyobrażeniami.\nPierwszym rzecznikiem takiego postrzegania stanu, w jaki wchodzi umysł pod wpływem środków enteogennych, był Aldous Huxley, który w swoim słynnym, klasycznym eseju pisał tak: Na antypodach umysłu jesteśmy mniej lub bardziej wyzwoleni z języka, przebywamy poza systemem myślenia pojęciowego. W rezultacie nasza percepcja przedmiotów wizyjnych posiada całą świeżość, całą nagość intensywności doświadczenia, które nigdy nie było werbalizowane ani przekładane na martwą abstrakcję.\nW przeżyciu psychedelicznym, którego badania, nieszczęśliwie dla nauki, zostały w latach ’70 całkowicie zdelegalizowane przez większość państw skupionych wokół ONZ, ze względu na przyjęcie przez tą organizację rezolucji antynarkotykowej, która uniemożliwiała oficjalny dostęp do środków enteogennych nawet naukowcom, ważną rolę grają dwa czynniki: nastawienie (set) i otoczenie (setting), które w znacznym stopniu wpływają na jego treść, co pozwala doświadczonym użytkownikom kontrolować po części stan tych przeżyć.\nMimo tego, nie rezygnują oni z nadziei na ujrzenie twarzy tego narkotycznego spektaklu w jednym ekstatycznym rozbłysku, ani ze znalezienia tajemniczej, spokojnej wyspy, o której mówi buddyjska mitologia, dającej poczucie spełnienia swojej ludzkiej misji.\nW swoich poszukiwaniach miażdżą oni klasyczne kanony piękna, prawdy i osobowości, nie próbując idealizować świata, w którym przyszło im żyć, będąc sobą we własnym szaleństwie, brudzie, szczerości i pragnieniach, stykając się tylko z takimi wizjami, na jakie zasługują, nie wymagając od ludzi niemożliwego, a mimo wszystko pozostawiając za sobą wrażenie czasu odnalezionego w swojej własnej nieskończonej naturze.\nTo charakterystyczne dla bitników, bycie „wszystkim na raz”, prowadziło ich zarazem do bycia wszystkimi i do próbowania wszystkiego, czego tylko da się spróbować. Świętość „ta kluczowa dla nich kategoria” nie była bowiem dla nich chrześcijańską ascezą, odmawiającą człowiekowi prawa do uciech, ale pan-ekstatycznym stanem zatracenia się w przyjemnościach i nieprzyjemnościach życia, jakby takim postępowaniem chcieli cytować oni starożytną Tao-Te-Ching, w której napisane jest: (…) Dlatego człowiek powinien postępować zgodnie z zasadami tao. Postępując zgodnie z tao, utożsami się z nim. Jeśli mu się wiedzie, utożsamia się z powodzeniem. Jeśli mu się nie wiedzie, utożsamia się z niepowodzeniem. Jeżeli utożsami się z tao, to raduje się, osiągając je. Jeżeli utożsami się ze swoim powodzeniem, to podobnie raduje się, osiągając je. Jeżeli utożsami się ze swoim niepowodzeniem, to tak samo raduje się ze swojego niepowodzenia. (…)\n Alan Watts, Droga zen, Wyd. Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2003, str. 25-26.\n Zob. Aleister Crowley, Magija w teorii i praktyce, Wyd. EJB, Kraków 1998.\n Raoul Vaneigem, Rewolucja życia codziennego, Wyd. słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2004, str.101.\n Silnie eksploatowane potem przez postmodernistycznych badaczy społecznych tj. Jean Baudrillard, który szafuje pojęciem spektakl, spektaklizacja, jednak nie podaje nigdy źródła tego pojęcia, które sięga do teorii sytuacjonistycznej, a konkretnie do jego głównego dzieła; zob. Guy Debord, Społeczeństwo spektaklu, Wyd. słowo/obraz terytoria, Gdańsk 1998.\n Guy Debord, Społeczeństwo spektaklu, Wyd. słowo/obraz terytoria, Gdańsk 1998.\n Których źródło leży w twórczości sieci artystycznej, bezpośrednio poprzedzającej formację Deborda, Międzynarodówki Letrystów; zob. Steward Home, Gwałt na kulturze. Utopia, awangarda, kontrkultura. Od letryzmu do class war, Wyd. SIGNUM, Warszawa 1993.\n Zob. Guy-Ernest Debord, Teoria dryfu.\n Co potwierdzają także badania antropologiczne; na ten temat zob. Edward T. Hall, Ukryty wymiar, Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA S.A, Warszawa 2001. Z kolei na temat okultystycznych inspiracji sytuacjonistów zob. Steward Home, Gwałt na kulturze. Utopia, awangarda, kontrkultura. Od letryzmu do class war, Wyd. SIGNUM, Warszawa 1993.\n Zob. Hans Richter, Dadaizm, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1986.\n Zob. Naomi Klein, No Logo, Wyd. Świat Literacki, Izabelin 2004.\n Czuang-tsy, Słowa bez słów, Wyd. Rękodzielnia ARHAT, Wrocław 2003, str. 66.\n Zob. Alan Watts, Droga zen, Wyd. Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2003.\n Theodore Kaczyński, Społeczeństwo przemysłowe i jego przyszłość – manifest wojownika, Wyd. Inny Świat, Mielec 2003.\n Tamże, str. 73-74.\n Zob. Liber Legis\n Zob. Gerald Suster, Dziedzictwo Bestii, Wyd. OKULTURA, Warszawa 2002, str. 59.\n Tytuł noszony przez kapłanów-szamanów wuduistycznych płci żeńskiej.\n Maya Deren, Taniec Nieba i Ziemi: Bogowie Haitańskiego Wudu, Wyd. A, Kraków 2000, str. 39.\n Na temat życia i twórczości Katherine Dunham zob. jej internetową biografię.\n Maya Deren, Taniec Nieba i Ziemi: Bogowie Haitańskiego Wudu, Wyd. A, Kraków 2000.\n Cytując tutaj dłuższy tekst tej prezentacji: Tak, w przeciągu ludzkiej historii byli ludzie: przywódcy religijni, przywódcy polityczni, którzy dawali wam rozkazy, którzy dawali wam reguły i przykazania, ale chaos jest z gruntu dobry. Wyluzujcie się, surfujcie po falach chaosu i uczcie się jak zmieniać kształt waszej własnej rzeczywistości.\n Rabindranath Tagore, Sadhana, Wyd. Mefis, Gdańsk 1993, str. 23.\n Zob. Georges Bataille, Erotyzm, Wyd. słowo:obraz:terytoria, Gdańsk 1999.\n Zob. Abraham Maslow, W stronę psychologii istnienia, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1986.\n Hans Richter, Dadaizm, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1986, str. 137.\n Przykładem tego typu twórczości są książki i filmy Williama S. Burroughsa; z książek szczególnie zob. William S. Burroughs, Nagi Lunch, Wyd. Prima, Warszawa 1995; oraz William S. Burroughs, The Soft Machine, Flamingo, London 2001; z filmów zob. The cut-ups (1953) oraz Towers Open Fire (1953).\n Aldous Huxley, Drzwi percepcji. Niebo i Piekło, Wyd. Pusty Obłok, Warszawa 1989, str. 23.\n Zob. Stanislav Grof, Poza Mózg, Wydawnictwo A, Kraków 1999.\n Zob. Tao-Te-Ching, [w]: Literatura na Świecie, nr. 1 (186), R. 1987, str. 45.


Posmak mydlany (tak mi się wydaje) - Piaskownica piwowarska - Piwo.org\nPosmak mydlany (tak mi się wydaje)\nBy CraftMat, November 17, 2017 in Piaskownica piwowarska\nWitam...Wczoraj otworzyłem po 8 dniach od zabutelkowania swoje IPA 16,5 blg. Wszystko jest ładnie elegancko, natomiast jest taki delikatny posmak mydlany i mój ojciec też to stwierdził. Drożdże wystartowały dośc powoli bo przy rehydratacji za bardzo im schłodziłem wodę. Fermentacja w temperaturze 22 st. Wiecie o co może kaman?\nNa drugi raz płucz butelki po płynie do mycia naczyń\nA tak serio to przejrzałem kilka tematów z podobnym problemem i pojawia się często pytanie czy dobrze napowietrzyłeś brzeczkę? Po pierwsze mogło być za mało tlenu.\nNo i przede wszystkim: temperatura otoczenia 22°C przy fermentacji IPA dało pewnie z 25°C brzeczki gdzie (nie licząc drożdży belgijskich) to już za wysoko i mogą się takie dziwne smaczki pojawiać. Pierwszą AIPĘ fermentowałem w mieszkaniu 21°C a drugą w piwnicy w 16°c. Ta sama receptura a różnica w smaku - niebo i ziemia.\nPrzy mydlanym posmaku pierwsze co bym brał pod uwagę to pH piwa czyli pH wcześniej zacieru\nJak to aromaty ala kostka toaletowa (kwiatowe itp.) to estry związane ze zbyt wysoką temp. fermentacji.\nPonadto po 8 dnach to za wcześnie, możesz też tak aldehyd odczuwać.\nCraftMat and FurioSan reacted to this\nPanowie, dziękuję za odpowiedzi i odezwę się za kilka dni...Dam znać jaki będzie aromat\nWszędzie tam gdzie szuflą chmiel sypałem to taki mydlany aromat był wyczuwalny. Znikał a czasem. Myślę, że za dwa tygodnie śladu po nim nie będzie.\nWg How to brew Palmera mydlane aromaty mogą się pojawić na skutek oksydacji kwasów tłuszczowych zawartych w ekstrakcie słodowym i nie zaleca używania płynnych ekstraktów starszych niż rok. Nie napisałeś czy piwo robiłeś ze słodów czy z ekstraktów ale i tak napiszę może się komuś kiedyś przyda.\nJakich chmieli użyłeś, belma daje czasami takie nuty?\nDnia 3.12.2017 o 14:44, kurczakowski napisał:\nPacific Jade, Galaxy i Wakatu\nJest kilka możliwości mydła. Jednym nie wymienionym przez kolegów wyżej to też złe wypłukanie chemii piwowarskiej - NaOH z piwem lubi dać mydełko.\nJeżeli to nie to, to raczej błąd fermentacji jakiś - u siebie miałem raz mydełko jak za poradą zlałem niedofermentowane piwo na cichą i dodałem chmiel na zimno.\nEdited December 13, 2017 by Undeath\nA może być to wina zbyt wysokiej temperatury? Us05 fermentowały w 22 stopniach.\nTeraz, CraftMat napisał:\nTak, jest też taka możliwość, że z fuzlami i rozpuszczalnikiem oraz nadmierną ilością estrów tworzy to mieszankę w odczuciu mydlastą.\nNo cóż...wysłałem to piwo koledze i stwierdził, że to infekcja hm...\nNo widzisz bywa i tak. Nie każda infekcja musi błonę zbudować. Ku przestrodze określił dokładnie ten aromat? Chlorofenol czy coś innego?\nGodzinę temu, CraftMat napisał:\nJa mam takich kolegów co na wszelki wypadek zawsze mówią że infekcja, więc o ile nie ufasz całkowicie temu koledze to weź to z ziarnkiem soli.\nKolega określił to jako aromaty apteczne, spalone kable i plastik...\nCzyli oprócz mydła chlorofenol oraz słód wędzony torfem


Hiszpania modli się za ofiary pandemii - Vatican News\nHiszpania modli się za ofiary pandemii (ANSA)\nKościół w Hiszpanii obchodzi dzisiaj specjalny dzień poświęcony osobom dotkniętym przez pandemię. Data została wybrana nieprzypadkowo. 26 lipca przypada liturgiczne wspomnienie Joachima i Anny, rodziców Matki Bożej i patronów dziadków. To właśnie osoby starsze stanowią główną grupę ofiar koronawirusa.\nW każdej diecezji miejscowy ordynariusz odprawia dzisiaj Mszę w intencji osób, które zmarły podczas pandemii. Według danych hiszpańskiego ministerstwa zdrowia liczba zgonów wynosi 28.432. Jednak według innych źródeł z powodu koronawirusa zmarło ok. 45 tys. osób, głównie w podeszłym wieku.\n„Nie wystarczy patrzeć w przeszłość, choćby niekiedy była bardzo bolesna, ale trzeba myśleć o przyszłości. Nie powinniśmy nigdy zapomnieć słów Papieża Franciszka o tym, że społeczeństwo, które porzuca osoby starsze i lekceważy ich mądrość jest społeczeństwem chorym i bez przyszłości, ponieważ brakuje mu pamięci – przypominają hiszpańscy biskupi. – Tam, gdzie nie ma szacunku, uznania i poszanowania dla osób starszych, tam nie może być przyszłości dla młodych. Z tego powodu należy uniknąć zerwania więzi pokoleniowych pomiędzy dziećmi, młodzieżą i osobami starszymi”.


Czym jest marka osobista? | phama.co\nCzym jest marka osobista? To pojęcie, które na pewno niejednokrotnie już słyszałeś – obok zagadnień takich jak marka i budowanie strategii marki – jednak czy wiesz, co ono oznacza? Czy zdajesz sobie sprawę z faktu, iż markę osobistą posiada każdy z nas, chociaż nie każdy z nas jest tego świadomy? Przeczytaj, co tworzy markę osobistą i jak wyglądają etapy jej budowania.\nMarka osobista: co ją tworzy?\nJak można się domyślić, podstawowym wyznacznikiem marki osobistej jest imię i nazwisko. Każdy z nas używa jej na co dzień przedstawiając się, czy to w sytuacjach prywatnych, czy służbowych i zawodowych. I już ta błaha, wydawać by się mogło, czynność, jest istotna w procesie kreowania marki osobistej: przedstawiając się bowiem powinniśmy mówić głośno i wyraźnie, tak, aby zostać dobrze i pozytywnie zapamiętanym. Ale marka osobista to także wiedza, którą posiadasz, doświadczenie, którym możesz się pochwalić oraz umiejętności, które cię wyróżniają. Dzięki temu twoi odbiorcy wiedzą, że ty to ty; mogą także przypisać ci rolę eksperta w danej dziedzinie. To jednak nie wszystko: tzw. wartością dodaną do marki osobistej są relacje i kontakty – osoby, które będą zainteresowane twoim przekazem. Im więcej takich osób, tym większa jest twoja grupa docelowa.\nBudowa marki osobistej nie różni się specjalnie od budowy każdej innej marki. Najważniejszą kwestią jest tutaj samoświadomość, bez której proces ten po prostu nie może się udać. Czym jest zatem samoświadomość w kontekście tworzenia marki osobistej? Musisz skupić się na poznaniu samego siebie, określić swoje mocne strony, poziom wiedzy oraz umiejętności, które posiadasz, a także wartości, którymi kierujesz się w życiu. Po co to wszystko? Tylko mając określoną własną wartość możesz skutecznie zaprezentować ją innym. Musisz jednak pamiętać, iż marka osobista nie równa się wizerunkowi osobistemu. Pojęcia te są często mylone, ale diametralnie się od siebie różnią, głównie ze względu na fakt, iż u nich podwalin stoją zupełnie inne fundamenty. Czym różni się marka osobista od wizerunku osobistego? Przede wszystkim tym, iż marka osobista odnosi się do nas samych: naszych wartości, cech wewnętrznych, tego, co jest bliskie nam jako ludziom. Wizerunek osobisty to zaś obraz nas w oczach i percepcji innych; to, jak jest postrzegany nasz wygląd i nasze zachowanie.\nNa początek musimy odkryć naszą markę: pomyśleć nad tym, jakie są nasze zalety i najlepsze strony, a następnie określić powody, dla których warto przekształcić je w komunikat i przekazać naszym odbiorcom. Kolejnym krokiem jest określenie narzędzi, które pomogą nam markę osobistą komunikować. Składają się na nie:\nMisja, czyli charakterystyka marki, zbudowana przede wszystkim na podstawie potrzeb deklarowanych przez naszych odbiorców. Mówi o tym, kim jesteśmy i jaką misję realizujemy – cały czas mając na uwadze fakt, że priorytetem jest dla nas odbiorca, czyli potencjalny klient.\nWizja biznesowa, czyli, najprościej mówiąc, obraz naszej marki osobistej w perspektywie czasu. Nasze biznesowe, zawodowe ambicje, przełożone na konkretne, osiągalne cele oraz dążenia.\nKlucz marki, czyli określenie jej tożsamości, „serca”, swoistej esencji oraz elementów, które wyróżnią cię na tle konkurencji. Pomoże ci to w sformułowaniu właściwych komunikatów i treści, a także dopasowaniu ich do poszczególnych grup docelowych.\nAnaliza SWOT, czyli znane od lat w biznesie, uniwersalne narzędzie pomocne w tworzeniu strategii działania marek i przedsiębiorstw. W prosty i sprawny sposób pozwala określić nasze mocne i słabe strony oraz szanse i zagrożenia.\nPlan marketingowy, czyli nasz „rozkład jazdy”. Zawieramy w nim szczegółowy, ale zwięzły opis działania, które musimy podjąć, aby osiągnąć zamierzone przez nas cele. Stwórz silną markę osobistą i znajdź swój klucz do sukcesu Silna marka osobista to nie tylko podwalina dla skutecznej strategii i pozyskiwania klientów. To przede wszystkim jasny komunikat dla twoich odbiorców, że jesteś samoświadomy i wiesz dokładnie, co i dlaczego chcesz im przekazać. Znasz swoje mocne i słabe strony, wiesz, jaka jest twoja misja i jakie są twoje wartości. To wszystko sprawia, iż jawisz się jako odpowiedzialny, godny zaufania partner biznesowy – bo marka osobista to nie tylko okładka książki, ale przede wszystkim jej wnętrze.


FILM: 46/1978 - Przeglądaj wydanie - Filmopedia\nBarrandov nie pauzuje\nMiejskim tramwajem można dojechać pod skaliste wzgórze wznoszące się nad Pragą, na którym usytuowano przed czterdziestu czterema laty Studio Filmowe Barrandov. Była to wówczas jedna z największych inwestycji filmowych w Europie, konkurująca z rzymskim Cinecittà nowoczesnością wyposażenia, rozległością terenów zdjęciowych. Same ateliers dysponowały powierzchnią 10 tysięcy m², a usytuowanie Barrandova stwarzało nieograniczone możliwości uzupełniania pomieszczeń zamkniętych budowlami na wolnym powietrzu. Jak mówią sami gospodarze Barrandova - nie ruszając się z miejsca, można tu mieć Góry Skaliste i nieprzebytą dżunglę, biegun północny i piaski pustyni.\nSzansę tę wykorzystuje Barrandov nie tylko na użytek własny: szereg filmów zleconych bądź realizowanych we współprodukcji z krajami zachodnimi i socjalistycznymi zawdzięcza wytwórnia właśnie znakomitej lokalizacji. „Niedawno - mówi dyrektor barrandovskiego studia František Marvan - pojawili się u nas Jugosłowianie realizujący batalistyczne widowisko o przeprawie partyzantki Tito na wyspę Brač pod potężnym ogniem powietrznych i morskich sił Wehrmachtu. Długo nie mogli znaleźć kooperanta, który byłby zdolny zapewnić trudnym scenom batalistycznym właściwy techniczny standard. I oto wzgórza Barrandova były atakowane przez wiernie skopiowane stare modele maszyn, zaś dramatyczną przeprawę morską inscenizowano w całości w basenach naszej wytwórni. Nakręcony materiał nie zdradza zupełnie lokalizacji, prawie półtora tysiąca kilometrów na północ od jugosłowiańskiego wybrzeża". Tak, to interesujące, że w praskim ośrodku filmowym każdego roku w trybie koprodukcji powstaje 5-7 filmów, a z pakietem propozycji pojawiają się nie tylko producenci z Europy, ale i z dość odległych, egzotycznych krajów.\nProdukcyjne możliwości Barrandova są bowiem imponujące. W jedenastu halach zdjęciowych realizuje się trzy czwarte całej rocznej produkcji czechosłowackiej (która ma wciąż skromnego konkurenta w bratysławskiej Kolibie, wypuszczającej 8-10 tytułów). Tutaj powstaje nie tylko 32-35 pełnometrażowych filmów rodzimych reżyserów i dramaturgów, ale także mniej więcej tyle samo filmów telewizyjnych. I są jeszcze „luzy” zezwalające na przyjmowanie zagranicznych zamówień. Barrandov jest dziś jedną z najbardziej intensywnie pracujących wytwórni w Europie, a może i na świecie. To obliguje: ofensywa kina jest czymś obecnie tak rzadkim, iż trzeba zrobić wiele, aby utrzymać prosperity barrandovskiego studia.\nRządzący na Barrandovie od dwóch lat František Marvan, który przyszedł tutaj z czeskiej telewizji, przedstawił mi racjonalne przesłanki, na których ludzie tu pracujący opierają swój optymizm. Jest ich niemało: dwa tysiące czterystu pracowników technicznych, specjalistów różnych profesji, filmowców. Bo też Barrandov to fabryka wyspecjalizowana w kilku (również i nieoczekiwanych) dziedzinach. Przykładowo, kosmetyki produkowane tutaj na skalę przemysłową stanowią podobno największą konkurencję dla naszej „Polleny” na rynku czechosłowackim. Usługi budowlane i techniczne wzmocniły w potrzebnej chwili załogę praskiego metra. Innymi słowy, Barrandov sam zdobywa duże środki finansowe i zaskarbia sobie dobrą pamięć nie tylko produkcją filmową. Te niespodziewane „odnogi” usług Barrandova biorą się stąd, iż wytwórnia zatrudnia wielu wysoko wyspecjalizowanych ludzi, a nie zawsze jest w stanie zagwarantować pełne wykorzystanie ich umiejętności i gotowości. Włączenie się w produkcję kosmetyków, materiałów światłoczułych, chemikaliów fotograficznych czy w sferę usług budowlanych wynika z dążenia do pełnej gospodarności i jednocześnie zatrzymania niezbędnej kadry u siebie.\nSpecjaliści są zresztą dumą wytwórni. Pracują tu najczęściej od lat, są przypadki pokoleniowej „sztafety” w pewnych zawodach, mimo że pokusy lepszych zarobków w określonych profesjach oczywiście istnieją. A jednak udało się wytwórni zapobiec odpływowi techników i całego sztabu pomocniczego, bez którego nie można byłoby myśleć o podejmowaniu większych przedsięwzięć. Najważniejsze, że pozostali na swych stanowiskach majstrowie o złotych rękach, gotowi w każdej chwili zrobić to, co już nie istnieje bądź przekracza zwykłe możliwości. Przykładowo, Barrandov specjalizuje się tradycyjnie już w finezyjnej sztukaterii, ozdobach i detalach odtwarzanych często z historycznych rycin i fotografii. Tak jak i dysponuje doskonałym studio trickowym, gdzie nie ma, istotnie, „rzeczy niemożliwych”. Stąd względna łatwość w realizacji widowisk kostiumowych i baśniowych, batalistycznych i pirotechnicznych. I nieprzypadkowo przy naszych przedsięwzięciach typu panoram dziejowych (casus „Kazimierza Wielkiego”) musieliśmy również udać się po pomoc do mistrzów i techników barrandovskich.\nPrzy tak rozbudowanej produkcji nieodzowna staje się zegarmistrzowska precyzja działania kolejnych ogniw produkcyjnych. Jak synchronizuje się pracę takiej fabryki? Patrzę na wielkie białe diagramy wiszące w gabinecie dyrektora Marvana i pytam o kolorowe znaczki umieszczone przy tytułach filmów i nazwiskach reżyserów związanych na stałe z Barrandovem. Tych ostatnich jest przeszło 50, co oznacza, iż tylko niewielu pauzuje bądź nie pojawia się systematycznie w studiu. Najciekawsza wydała mi się procedura organizacji materiału literackiego, scenariuszowego dla prawdziwego molocha kinematograficznego. Jak sprostać zapotrzebowaniu na kilkadziesiąt tekstów w każdym sezonie, z których co najmniej drugie tyle odpaść musi w ramach odsiewu?\nTajemnica praskiej wytwórni jest dość prosta: jej ogniwami organizacyjnymi nie są zespoły realizatorów, lecz dramaturgów obligowanych w pierwszej kolejności do zdobywania propozycji scenariuszowych, w drugiej zaś do „prowadzenia” filmu aż do chwili jego kolaudacji. Mamy tu do czynienia z ogromnie istotną różnicą funkcji zespołu filmowego: jest on nie tyle kolektywem twórczym, co biurem literackim „wynajmującym” potrzebnych reżyserów. Ta procedura zmienia zupełnie uprawnienia tych ostatnich. Mogą oni, rzecz prosta, składać własne scenariusze, lecz kto będzie je realizować, decyduje dyrektor studia. Przeciwdziała się w ten sposób „przypisaniu do tekstu”, nie zawsze gwarantującemu właściwy poziom jego realizacji, czy też ewidentnym nieporozumieniom związanym z gatunkiem, w którym dany reżyser może się okazać bezradny. System potokowy, narzucony niejako przez konieczność sprawnego funkcjonowania całej machiny filmowej, wymaga z drugiej strony indywidualizacji przypadków i konkretnych przedsięwzięć. Dlatego też każdy film przypisany jest jednemu dramaturgowi sprawującemu pieczę nad nim od strony literacko-artystycznej.\nJakie przynosi to rezultaty? Odpowiedzią są same filmy studia na Barrandovie, z których znaczną część oglądamy także na polskich ekranach. Nie wdając się w jakąś generalną ich ocenę, która nie należy do niżej podpisanego, trzeba zauważyć co najmniej trzy widoczne efekty. Po pierwsze - programową troskę o równowagę pomiędzy twórczością o określonych aspiracjach społecznych i politycznych a produkcją relaksową. Tej ostatniej patronuje oddzielny zespół i to widać, że z pozytywnym skutkiem. Po wtóre - znaczny udział w generalnej puli produkcyjnej filmów dla dzieci i młodzieży. Znów jest to rezultat wydzielenia zespołu dramaturgicznego, koncentrującego wyłączną uwagę na potrzebach młodszej widowni (notabene, filmy o tym profilu mają zbyt w 90 procentach - i to w krajach dosłownie całego świata). I po trzecie, niemałą różnorodność produkcji barrandovskiej, świadczącą o trafnym wyczuciu dyspozycji i możliwości zatrudnionej tam kadry twórczej.\nTak wygląda dziś wielka wytwórnia. A jutro? Przygotowuje się Barrandov do bezprecedensowego „skoku” w swych dotychczasowych dziejach. W ciągu najbliższych lat stan posiadania studia znacznie powiększy się. Wybudowane będą, kosztem 130 milionów koron, nowe, odpowiadające współczesnym standardom technicznym hale zdjęciowe. Przeprowadzi się na Barrandov Krátký Film i Kreslený Film, czyli dwie znane wytwórnie filmów dokumentalnych i animowanych. Ta koncentracja, przy nowych technicznych możliwościach obu studiów, ułatwi też funkcjonowanie fabularnego Barrandova. To jednak nie koniec: za 117 milionów koron stanie nowe studio dźwiękowe, dysponujące 12 pomieszczeniami technicznymi i dwoma muzycznymi. Pojawią się hale rekwizytorni i magazyny dekoracji, gdyż istniejące „pękają w szwach”. No i oczywiście szeroki program socjalny: poliklinika, przedszkole, lokalny hotel, restauracja i kompleks wodno-rekreacyjny, aby pracownikom wytwórni stworzyć korzystniejsze warunki pracy i wypoczynku.\nWizyta na Barrandovie dobiega końca. Zaglądam do kolejnych hal, gdzie zatroskany reżyser Vorlíček kręci kostiumowy film z Vladimírem Menšíkiem w stroju monarchy, uwijają się stolarze i cieśle wznoszący wielki blockhaus dla zachodnioniemieckich kontrahentów, którym taniej i lepiej kręcić właśnie tutaj. Żegnam się z dyrektorem Marvanem, nadchodzi bowiem chwila wcześniej zapowiedzianej wizyty hinduskiego producenta. Jeszcze rzut okiem na wielki diagram, z którego wynika, iż jednocześnie pracuje się teraz, w różnych stadiach, nad prawie dwudziestoma filmami. Dobra organizacja, przemyślany system budowania zaplecza programowego, a ponadto zachowana w całości, patriotycznie wierna wytwórni, stara i młodsza kadra techników i specjalistów każe z uwagą przyglądać się doświadczeniom czeskiej kinematografii. Koprodukcyjne przedsięwzięcia i usługi pozwoliły wytwórni zmodernizować ekwipunek techniczny i uniezależnić się od dostaw kapryśnego producenta „Orwo”. Kręci się na barwnym materiale z Zachodu, sprzętem i kamerami pozwalającymi bez kompleksów oferować usługi najpoważniejszym kontrahentom z tego i nie tylko tego kręgu. Perspektywy rozbudowy i modernizacji zaplecza technicznego, a także powiększenia substancji hal zdjęciowych i dźwiękowych każą już dziś w Barrandovie upatrywać wielkiego rywala największych. Jutro Barrandova okazać może się jeszcze bardziej interesujące.\nMagazyn FILM: 46/1978 (1562) Przeczytaj artykuł z tej strony\nMagazyn FILM: 46/1978 (1562)\nPodziel się 46 wydaniem magazynu FILM z 1978 roku


'Minutes': Część RPP nie wyklucza cięcia stóp w kolejnych miesiącach - WP Finanse\nWarszawa, 19.11.2015 (ISBnews) - Podczas listopadowego posiedzenia Rady Polityki Pieniężnej (RPP) część członków Rady uważało, że choć na bieżącym posiedzeniu stopy procentowe powinny pozostać niezmienione, to w kolejnych miesiącach nie można wykluczyć potrzeby ich niewielkiego obniżenia, wynika z "minutes" tego spotkania, opublikowanych dziś przez Narodowy Bank Polski (NBP).\n"Niektórzy członkowie Rady byli zdania, że choć na bieżącym posiedzeniu stopy procentowe powinny pozostać niezmienione, to w kolejnych miesiącach nie można wykluczyć potrzeby ich niewielkiego obniżenia. Uzasadniając ten pogląd, członkowie ci wskazywali na ryzyko wydłużenia się okresu deflacji i oddalenia perspektywy powrotu inflacji do celu, a także osłabienia dynamiki wzrostu gospodarczego" - czytamy w "minutes".\nUzasadniając decyzję dotyczącą pozostawienia stóp procentowych bez zmian w listopadzie, członkowie Rady oceniali, że w najbliższych kwartałach dynamika cen będzie powoli rosnąć, czemu sprzyjać będzie stabilny wzrost gospodarczy i stopniowe domykanie się luki popytowej. Członkowie Rady podkreślali przy tym, że źródłem przedłużającej się deflacji w Polsce są przede wszystkim czynniki pozostające poza wpływem krajowej polityki pieniężnej, w tym niskie ceny surowców i niska dynamika cen w otoczeniu polskiej gospodarki. Niektórzy członkowie Rady wyrażali także pogląd, że choć wzrost PKB może pozostać niższy od potencjalnego, to źródłem ujemnej luki popytowej pozostaną czynniki zewnętrzne, na które krajowa polityka pieniężna nie ma wpływu.\n"Część członków Rady argumentowała, że dodatkowym czynnikiem przemawiającym za stabilizacją stóp procentowych jest utrzymująca się niepewność co do perspektyw gospodarczych za granicą i polityki pieniężnej głównych banków centralnych, która może oddziaływać w kierunku wzrostu zmienności na rynkach finansowych, w tym wzrostu zmienności kursów walut gospodarek wschodzących. Część członków Rady podkreślała także niepewność dotyczącą kształtu przyszłej polityki gospodarczej, który powinien być uwzględniony w decyzjach dotyczących polityki pieniężnej, tak aby zapewnić optymalny układ polityk makroekonomicznych (tzw. policy-mix)" - czytamy także.\nOmawiając perspektywy inflacji w kontekście projekcji, członkowie Rady oceniali, że w kolejnych kwartałach dynamika cen będzie powoli rosnąć. Jej wzrostowi będzie sprzyjać stabilny wzrost popytu postępujący w warunkach poprawy koniunktury w strefie euro i dobrej sytuacji na krajowym rynku pracy.\n"Jednocześnie niektórzy członkowie Rady wskazywali, że okres deflacji wydłużył się, a oczekiwany w projekcji powrót inflacji do celu oddala się. Niektórzy członkowie Rady wyrażali pogląd, że ze względu na oczekiwane przez nich utrzymywanie się niskich cen surowców na rynkach światowych, a także ograniczoną dynamikę popytu w otoczeniu polskiej gospodarki, a przez to także w Polsce, istnieje ryzyko dłuższego utrzymania się dynamiki cen na bardzo niskim poziomie" - czytamy również.\nOdnosząc się do projekcji członkowie Rady wskazywali także na ryzyka wokół jej bazowego scenariusza. Podkreślano utrzymującą się niepewność co do perspektyw globalnej koniunktury, cen surowców oraz dynamiki cen w otoczeniu polskiej gospodarki.\n"Podkreślano również, że w związku z powołaniem nowego rządu, utrzymuje się niepewność co do przyszłej polityki gospodarczej, w tym zwłaszcza kształtu polityki fiskalnej w przyszłym roku" - podano także.


Przygotowanie do zawodu - Forum Pasja Informatyki\npytanie zadane 8 czerwca 2015 w Rozwój zawodowy, nauka, szkoła, praca przez Biznes Nowicjusz (150 p.)\nedycja 8 czerwca 2015 przez Biznes\nJestem uczniem klasy 3 gimnazjalnej i właśnie stoję przed wyborem szkoły średniej. Mój problem polega na wybraniu pomiędzy liceum, a technikum. Moim zasadniczym pytaniem jest, czy wybierając liceum opanuję optymalną wiedzę matematyczną, aby spokojnie rozpocząć studia i wykształcić się na dobrego programiste? Czy na studiach informatycznych nauczę się zagadnień poruszanych w technikach, czy odpuścić liceum i kreować się w wybranych kierunku? Obecnie zacząłem moją przygodę z książką o programowaniu Jerzego Grębosza pt."Symfonia c++ standart - 2 tomy", jednak szkoła nadal trwa i trzeba wszystko pozaliczać przez co nauka języka rozpoczyna się w kółko od nowa. Dodatkowym pytaniem będzie jaki język mogę dodatkowo wziąć pod uwagę do rozpoczęcia nauki, może jakiś łatwiejszy? przydatniejszy? Czekam na wasze odpowiedzi ;z Przepraszam za spam związany z już istniejącymi podobnymi pytaniami, ale jednak wolę prowadzić coś na swoją rękę, zresztą już cały internet został przeszukany i zapoznany przeze mnie pod tym kątem i dalej mój dylemat nie został rozwiązany, a wciąż mam jeszcze wiele pytan odnośnych też mechatroniki, ale to już na kiedy indziej, może i na inny temat.\nodpowiedź 8 czerwca 2015 przez Nasos Obywatel (1,310 p.)\nJeśli wybierzesz liceum to pewnie informatyki będziesz się musiał uczyć na własną ręke, a w technikum może być różnie. Osobiście skończyłem właśnie liceum, ale mimo tego że informatyki praktycznie nie miałem to cieszę się że już studia i czegoś się nauczę, gdybym był w technikum to bym musiał czekać jeszcze rok. To moja opinia bez wiedzy o tym jak jest w technikum, może przyda się przy dokonywaniu wyboru :)\nodpowiedź 8 czerwca 2015 przez Kozerski Igor Użytkownik (630 p.)\nteraz trochę w technikach się pozmieniało na lepsze, w porównaniu kiedy ja w nim byłem, mają tera dużo praktycznych rzeczy niż kiedyś i jeszcze przedmioty rozszerzone,\nco do twoich rozterek, matematyka w technikach jest na niższym poziomie niż w liceum\nw liceach programowania jest bardzo mało, w technikach jest, ale to wszystko zależy od nauczycieli\npoziom intelektualny nauczycieli informatyki ogólnie w szkołach średnich często nie zachwyca, a prowadzenie lekcji tym bardziej, czesto granie w jakieś gry i przeglądanie neta\nna studiach dla ludzi po technikum pierwszy rok jest prawie gratisowy , a ludzie z liceum w tedy nadrabiają, ale czy to warte było jednemu rokowi w plecy?\nw liceum będziesz miał sporo rozszerzonych dodatkowo przedmiotów nie informatycznych i tego bedziesz musiał się uczyć\npodstawa w technikach się sporo zmieniła wydaje się że sporo na lepsze niż kiedyś, ale ciężko je jest oceniać teraz kiedy jeszcze żaden technik po niej nie poszedł na studia\nw skrócie wszystko zależy od nauczycieli i szkoły w jakiej będziesz, ale prawdopodobnie, co nie skończysz i tak będziesz narzekać bo taka jest edukacja w polsce :) nauka samemu w domu dożo daje\nodpowiedź 8 czerwca 2015 przez Pyro Gaduła (4,270 p.)\nJa obecnie jestem w II gim (a że mamy już czerwiec to jedną nogą w III ) i też doszukję się informacji co by było lepsze ponieważ za rok będziemy musieli się do tego przygotować i osobiście sądze że lepiej iść do Technikum ponieważ wtedy dostajesz odrazu zawód po ukończeniu egzaminów wystarczy że zdasz maturę i możesz iść na studia natomiast po liceum masz tylko maturę a ponieważ wszędzie żądzą papierki to lepiej iść do technikum gdzie już po ukończeniu będziesz informatykiem i będziesz miał to na papierze i potem się sam czegoś douczyć niż iść do liceum i mieć tylko mature która w zasadzie daje ci tylko tyle że możesz iść na studia i nie masz 100% że się dostaniesz a gdyby tak się nie daj boże stało to zostajesz na lodzie bez zawodu\nkomentarz 8 czerwca 2015 przez Adam Knie Mądrala (5,690 p.)\nNie rozpędzał bym się na Twoim miejscu z tym zawodem. Nasz 'cudowny' rynek pracy oferuje sporo miejsca dla programistów itd. ale z doświadczeniem zawodowym. Możesz skończyć technikum lub liceum, ale to własne doświadczenia pozwolą Ci zdobyć pracę, nie matura i zawodowy. Studia swoją drogą otwierają sporo możliwości, i większy zarobek, ale to dopiero po ich ukończeniu.\nkomentarz 8 czerwca 2015 przez Pyro Gaduła (4,270 p.)\nWybiegasz troszkę za daleko chodziło mi o to że nawet jeśli to doświadczenie decyduje o tym to jednak po liceum nie ma zawodu a po technikum je już ma i nawet gdyby nie miał doświadczenia to i tak łatwiej mu będzie jeżeli będzie miał przynajmniej zawód\nodpowiedź 8 czerwca 2015 przez mrcnsct Nałogowiec (36,790 p.)\nCo do matematyki w liceum to na rozszerzonym profilu jest jej dużo. W 3 klasie miałem 8 matematyk tygodniowo + 2 kółka (nowa podstawa programowa). Nie wiem jak jest z matemtyką w technikum, ale w liceum można się dużo nauczyć. Z informatyką zależy jak trafisz. Najwięcej godzin z informatyki ile miałem to 3 tygodniowo, ale tylko przez jeden rok w 2 klasie, w 1 i 3 było mniej, ale to pewnie zależy od szkoły. Zdarzało się, że nic nie robiliśmy. Z jednej strony nie wszyscy chcieli coś robić, a z drugiej chyba nie chciało się też nauczycielowi. Chociaż w 3 klasie mało robiliśmy po to by mieć czas na naukę przedmiotów do matury, a informatyki nikt u mnie w klasie nie zdawał.\n38 odpowiedzi 12,146 wizyt\nProgramista - Jakie kroki do kariery?\npytanie zadane 4 kwietnia 2015 w Rozwój zawodowy, nauka, szkoła, praca przez Pan Programista Obywatel (1,050 p.)\n10 odpowiedzi 27,650 wizyt\n7 odpowiedzi 240 wizyt\nRynek pracy, a wybór szkoły.\npytanie zadane 11 kwietnia 2015 w Rozwój zawodowy, nauka, szkoła, praca przez WiteXDan Nowicjusz (190 p.)\nPasjonatów: 2 Gości: 123


Running. Autobiografia mistrza snookera - Labotiga.pl\nStrona główna > Snooker>Running. Autobiografia mistrza snookera\nTytuł polskiego wydania: Running. Autobiografia mistrza snookera\nAutor książki: Ronnie O'Sullivan i Simon Hattenstone\n5 tytułów mistrza świata, maksymalny brejk wbity w rekordowym tempie, niezwykłe popisy przy stole. Kulisy tych osiągnięć poznajemy w książce pt.: "Running. Autobiografia mistrza snookera" - Ronniego O'Sullivana. Rozstanie z kobietą, uzależnienie od narkotyków i alkoholu, ojciec skazany za zabójstwo, a to wszystko pogodzone jedną, jedyną rzeczą - bieganiem. Szczera opowieść o wszystkich sukcesach i porażkach, smutkach i radościach życia mistrza. Uważam, że naprawdę warto sięgnąć po tę pozycję i umieścić ją na swojej półce.\nPióro wieczne FC Barcelona + naboje


Marszałek Olgierd Geblewicz - rząd jest odpowiedzialny za groźbę upadłości Portu Lotniczego Szczecin – Goleniów - Radio Świnoujście - Gramy to, co kochasz!\nMarszałek Olgierd Geblewicz – rząd jest odpowiedzialny za groźbę upadłości Portu Lotniczego Szczecin – Goleniów\nKoperta życia – Ekipa Szymona Hołowni Nareszcie! Pierwsza partia maseczek w drodze do mieszkańców Świnoujścia Zapłacili pracownikom za marzec Miasto. 65 tabletów trafi do uczniów XXX nadzwyczajna sesja Rady Miasta Świnoujście Protest na przejściu granicznym Ahlbeck-Świnoujście Chcą pracować i wracać do rodziny Legowiska dla zwierząt ze schroniska Żołnierze są zmęczeni? Policjanci poszukują właściciela roweru Zachodniopomorska Szkoła Biznesu. Darmowe warsztaty. Trwa rekrutacja