Baptysci.pl - Ceńmy dobrą służbę\nList w obronie suwerenności rodziny\nUchwały Rady Kościoła\nKrajowa Konf. Kościoła\nO co chodzi baptystom?\nArchiwum Słowa Prawdy\nCeńmy dobrą służbę\nNapisane przez Mateusz Wichary.\nBo ci, którzy dobrze służbę wykonują, zyskują sobie wysokie stanowisko\ni prawo występowania w sprawie wiary, która jest w Chrystusie Jezusie. (1 Tm 3:13)\nŻyjemy w czasach, gdy zarówno „wysokie stanowisko” jak ograniczone prawo – do tych, którzy dobrze służbę wykonują – do występowania w sprawie wiary, jest zdecydowanie niepopularne.\nNasze zbory podkreślają bardzo często – i słusznie – że każdy wierzący, nawet najmniejszy, ma bezpośredni kontakt z samym Zbawicielem, dzięki otrzymanemu Duchowi, a przez Zbawiciela z Bogiem Ojcem. W naszym zrozumieniu tego, jak Jezus Chrystus - Król Królów – działa na ziemi, gdzie ujawnia się Jego władza, podkreślamy rolę całego zboru. To zbór, Jego ciało, jest w większości przypadków autorytetem rozstrzygającym w praktyce, do czego powołuje nas Pan i jak rozumieć Jego wolę.\nTę tendencję można nazwać kościelnym egalitaryzmem, czyli skupianiem się i podkreślaniem w naszym duchowym życiu tego, co wspólne, co powszechne, doświadczane przez wszystkich i dla wszystkich dostępne; w czym wszyscy mamy udział. Najwyraźniej widać to na naszych Konferencjach Zboru, gdzie osoba świeżo nawrócona i ochrzczona ma dokładnie taki sam głos, jak pastor, czy sędziwy członek zboru, który nawracał się pół wieku temu. Zdarza się przy tym, że osoby kompletnie niedojrzałe nadużywają tego zaszczytnego prawa, przekrzykując osoby starsze, czy bez żadnych zahamowań krytykując osoby znacznie bardziej zasłużone.\nMyślę, że intuicyjnie wyczuwamy zagrożenie, a nawet pewną niezręczność takiego porządku. Dlatego równoważymy tę sytuację przez to, iż powołujemy również inne grupy posiadające autorytet w zborze i w Kościele – Radę Zboru i Radę Kościoła, czy różne komisje i służby. One znając się dobrze na określonych obszarach usługiwania bądź wiedzy, tworzą i zarządzają pod autorytetem Zboru czy Kościoła naszym zaangażowaniem. I jest to słuszne i dobre, tak samo jak fakt, iż doceniamy nawet najmniejszych i najmłodszych członków zboru dając im prawo głosu. Gdybyśmy nie doceniali tych dojrzalszych i starszych, musielibyśmy zapomnieć bądź wyciąć z Biblii wersety takie, jak zacytowany powyżej.\nO czym on mówi?\nPotrzeba starszych i diakonów w ciele\nZwróćmy najpierw uwagę na kontekst. Wcześniejsza część rozdziału trzeciego mówi o wymaganiach dla osób, które ubiegają się o służbę w Kościele – starszego bądź diakona, czy diakonisy. Nie jest to służba dla wszystkich. A więc, aby przewodzić zborowi, trzeba wykazać się określonymi kwalifikacjami, zarówno charakteru, jak określonych zdolności. Mają to przy tym być nie tylko cechy deklarowane, ale również praktycznie sprawdzone – szczególnie w rodzinie: „Bo jeżeli ktoś nie potrafi własnym domem zarządzać, jakże będzie mógł mieć na pieczy Kościół Boży?” (w. 5). Podobnie diakoni – mają „zachowywać tajemnicę wiary wraz z czystym sumieniem” - czyli nie tylko poprawnie wierzyć, ale również w zgodzie z sumieniem, przez tę wiarę ukształtowanym, żyć.\nWerset 13 podsumowuje ten wywód. Pełnienie dobrej służby – pisze ap. Paweł – daje prawo do wysokiego stanowiska i występowania w sprawie wiary. Przekład Nowego Przymierza oddaje tu grekę następująco: „Ci bowiem, którzy mogą się wykazać wspaniałą służbą, zyskują sobie piękną pozycję i wiele śmiałości w wierze, której źródłem jest Chrystus Jezus”; a Przekład Ekumeniczny: „Ci bowiem, którzy dobrze pełnią swoją służbę, zdobywają poważanie i wielką pewność w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.”\nŻeby służba była dobra\nCo to znaczy dobra służba? Co jest w niej takiego istotnego i jak wpływa na egalitaryzm naszej wiary? Greckie słowo „kalos” oznacza coś nie tylko spełniającego etyczne normy, ale pięknego, szlachetnego, wzbudzającego u oglądającego podziw i satysfakcję.\nPo pierwsze, ów wymóg wskazuje na to, że wiara sprawdza się w praktyce. Dalej, że jest to test, który nie wszyscy przechodzą. Nie wszyscy mogą powiedzieć, że są w stanie się dobrą (wspaniałą) służbą wykazać. Czyli: dojrzałą, stabilną, solidną, łączącą to, co dzieje się w domu z tym, co dzieje się w zborze w jedną całość. Dobra służba, to służba, na którą chętnie się patrzy. Życie takiego brata, czy siostry zachęca, cieszy, motywuje – bo widzimy w nim oddanie, zapał i bojaźń Bożą.\nOczywiście, nie mówimy o bezgrzeszności. Ale mówimy o konkretach, które Paweł wymienił. Kobiety-diakonisy mają być „poważne, nie przewrotne, trzeźwe, wierne we wszystkim” (w. 11) – lub w innym tłumaczeniu: „budzić szacunek, nie mieć skłonności do obmawiania, zachowywać trzeźwość i wierność pod każdym względem”. Podobnie bracia, powinni być „ludźmi szanowanymi, niedwulicowymi, nie nadużywającymi wina, niechciwymi brudnego zysku.” Ciekawe, że w obu przypadkach apostoł Paweł rozpoczyna od testu otoczenia: szacunek to przecież postawa innych wobec nas. Zakłada więc również wiarygodność rozpoznania przez ludzi. To oznacza, że nie powinniśmy uważać się za osoby z autorytetem do rozważania poważnych duchowych spraw, czy życia zborowego, jeśli nie mamy wśród innych szacunku. Najwyraźniej musimy się jeszcze wiele nauczyć. Nawet jeśli mamy formalnie prawo głosu.\nJak patrzysz na swoje życie? Zachowujmy pokorę. Jeśli widzimy, że czegoś wciąż się uczymy, to nie udawajmy ekspertów. Czekajmy na Boży moment wywyższenia. Jeśli okażemy się osobami dojrzałymi, Ciało Chrystusa to rozpozna i obdarzy nas autorytetem. Ale nie domagajmy się tego od razu.\nPo drugie, musi upłynąć czas. „Nie może to być dopiero co nawrócony, gdyż mógłby wzbić się w pychę i popaść w potępienie diabelskie” (w. 6) – pisze Paweł o kandydatach na starszych. „Niech oni najpierw odbędą próbę, a potem, jeśli się okaże, że są nienaganni, niech przystąpią do służby” (w. 10) – pisze o kandydatach na diakonów. Pycha – czyli przekonanie o własnej wielkości nie mające potwierdzenia w życiu – pojawia się jako efekt zbyt szybkiego wywyższenia – pisze Paweł. Co ciekawe, NIE pisze wcale, że taki ktoś wykazywał jakieś oznaki pychy wcześniej. Wcale nie. Mógł w ogóle być od niej wolny. To dopiero zbyt szybkie wypchnięcie do przodu sprawia, że diabeł zyskuje broń; zbyt łatwo zdobyty autorytet sprawia, że osoba taka może zacząć myśleć o sobie więcej, niż powinna. Innymi słowy, zbyt szybkie powierzanie wysokich urzędów niesie w sobie ryzyko. Czasem chcemy w ten sposób kogoś zachęcić, albo uwolnić się od obowiązku. Pamiętajmy jednak, że możemy takiej osobie zaszkodzić. Uważajmy więc.\nCzas jest więc potrzebny nie tylko po to, aby się czegoś nauczyć, ale również po to, aby umieć nieść z pokorą, docenić i uszanować, przyjmując jako niezasłużony zaszczyt i szczególne wyróżnienie, obdarzenie zaufaniem przez zbór czy Kościół. Pamiętam, gdy rozpocząłem moją służbę w Toruniu pod kierownictwem pastora Adama Gutsche, czułem pewną gorycz, że nie zaczynam jej od razu jako drugi pastor. Musiałem trzy lata być wikariuszem, a potem minął jeszcze rok, zanim nastąpiła moja ordynacja. Pamiętam też, jak zmieniła się moja postawa przez te cztery lata. Coś, co na początku uważałem, że mi się należy, że jestem na to gotowy, po tych czterech latach przyjmowałem, jako szczególny zaszczyt. Ten czas wikariatu potrzebny był nie tylko mojemu doświadczeniu, ale przede wszystkim sercu. Podobnie jak osiem lat bycia drugim pastorem. Ostatnio, gdy podczas rozmowy na egzaminie kościelnym, pewien brat wyraził swą obawę, czy będzie w stanie być pierwszym pastorem, usłyszał następującą zachętę: „Kto nie potrafi być drugim, nie będzie dobrym pierwszym.”\nLudziom zdolnym wydaje się często, że są przygotowani do służby. Może są, jeśli chodzi o teorię, czy nawet pewne umiejętności. Ale serce musi trochę odczekać. Charakter potrzebuje do rozwoju czasu, jak ciasto, aby wzrosnąć. Musi się nauczyć wdzięczności za powierzone zadanie. A ta nauka trwa. „Dziedzictwo na początku szybko zdobyte, na końcu nie ma błogosławieństwa” (Przyp 20:21).\nJak to jest z Tobą? Czy chcesz od razu być szanowany i uznawany za autorytet? Zbawienie jest za darmo i wieczność jest za darmo. Nie jesteśmy w stanie nic Bogu za ten szczególny dar ofiarować. Jakakolwiek cena byłaby nieadekwatna. Nigdy nie bylibyśmy w stanie sobie na to zasłużyć. Bóg więc daje nam dar nowego życia – odpuszczenia grzechów, wejścia do Jego rodziny, obecności Ducha, łaski Syna i miłości Ojca – za nic. To Jego łaska, dla wszystkich nawracających się grzeszników.\nNie mylmy jednak owego niezasłużonego daru z prawem do decydowania o Jego Kościele. Musisz się wykazać dobrą służbą. Pokazać swoim życiem, że cenisz sobie to, co otrzymałeś, i że nie lekceważysz wszystkich zasad, jakie zostawił Bóg dla swoich dzieci. Sprawy Bożego Królestwa wymagają dojrzałości. Zrozumienia Bożych zasad, doświadczenia. Kiedy zostałem Przewodniczącym Rady Kościoła bardzo wielu rzeczy nie wiedziałem. Dopiero po dwóch-trzech latach zacząłem rozumieć charakter tej służby. Cieszę się, że zostałem wybrany drugi raz, bo inaczej nie miałbym kiedy i jak skorzystać z tej zyskanej wiedzy. W Bożym Królestwie czas i doświadczenie, w powiązaniu ze znajomością Słowa i pragnieniem szukania woli Bożej, są konieczne.\nSzanujmy nasze autorytety. I miejmy ambicje nimi zostać! Ona jest dobra: „Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie” (1 Tm 3:1). Pragnijmy pięknej pracy pamiętając, że jest ona również wymagająca, czasochłonna i emocjonalnie trudna. Ale właśnie w tym piękna. To piękno wysiłku, szukania służby Bogu pomimo słabości, przełamywania się w inwestowaniu w Boże królestwo, wbrew innym pragnieniom w sercu, wbrew zniechęceniu i presji świata. To piękno, które się przedziera przez nieciekawy znój, jak światło przez mrok i łaska przez grzech.\nPiękne stanowisko i wymowność w sprawach wiary\nDobra (piękna, szlachetna) służba daje zysk: wysokie stanowisko. Owo „wysokie” to to samo słowo „kalos,” które opisywało służbę. Natomiast „stanowisko” to literalnie schodek, poziom, etap (kariery). Innymi słowy: dobre miejsce, wyższe stanowisko niż inni. Odwołuje się do jakiejś formy rozpoznania, uznania w zborze. Taka osoba, wierna, oddana, gorliwa, uczciwa, żyjąca wiarą, zyskuje sobie – zupełnie naturalnie i słusznie – szacunek w zborze; autorytet; prawo do szerszego wpływu. Jest „schodek wyżej” - jakkolwiek by to nie brzmiało dla niektórych niemile.\nTo stanowisko wiąże się z bardzo praktyczna zmianą – taka osoba zyskuje szczególny wpływ. W grece mamy tutaj wyrażenie „pollen parresian”. Pierwsze słowo to „wszelka”: szeroka, wielofunkcyjna, wieloaspektowa. „Parresian” może być tłumaczone jako wymowność, zdolność (bądź prawo do) wypowiadania się swobodnie. Dlatego też tłumacze różnie to słowo oddają: jako wewnętrzną łatwość do wypowiadania się swobodnie o wierze (np. Nowe Przymierze: „wiele śmiałości w wierze”), lub jako rozpoznanie (prawo nadane przez zbór dla) swobodnego wypowiadania się w sprawach duchowych (wiary).\nMyślę, że te dwa aspekty się łączą i nie warto z żadnego rezygnować. Rozumienie tego słowa jako wewnętrznej łatwości do wypowiadania się swobodnie o wierze pokazuje, że ta zdolność nie bierze się z powietrza. Ona bierze się z życia, w którym doświadczyliśmy wielu lekcji wiary. Dzięki nim mamy pewność i siłę przekonania, gdy mówimy o sprawach, w których innym go ciągle brakuje. I słusznie. Aby bowiem uczciwie o czymś mówić z przekonaniem, trzeba czegoś ważnego w tym obszarze doświadczyć. Stąd dobra służba właśnie, a nie cokolwiek innego, jest podstawą dla takiej zdolności.\nAle owo drugie znaczenie również jest bardzo ważne. Zbór widzi piękną służbę – i chce takiej osoby słuchać. Szanuje ją. Ceni jej zdanie. Obdarza autorytetem, czyli: pozwala na to, by taka osoba wypowiadała się swobodnie. Słyszałem dzisiaj od jednego brata o pewnej sytuacji, która może być tego ilustracją. Otóż w pewnym zborze na jubileuszowych uroczystościach pojawił się pan burmistrz. W trakcie uroczystości poproszono o zabranie głosu sędziwą siostrę, która znała ten zbór od wielu dziesięcioleci. Ta, gdy wstała, w pewnym momencie zwróciła się również bezpośrednio do szacownego gościa: „A do ciebie też mam parę słów.” Nastąpiła chwila ciszy, po której gość wstał i z pokorą przyjął postawę słuchacza. Zbór zamarł. Wszyscy wkrótce odetchnęli, bo siostra chciała go zachęcić łaskawymi słowami: „dobrze nam tu gospodarzysz, rób tak dalej!”. Nikt jednak nie odważyłby się jej przerwać, gdyby powiedziała cokolwiek innego.\nCeńmy piękną służbę i obdarzajmy szacunkiem!\nOto „prawo do wypowiadania się” w praktyce. Prawo zyskane, ważne, budujące zbór i jego świadectwo i będące błogosławieństwem. Potrzebujemy rozpoznawać takie osoby i je cenić i szanować. Inaczej będziemy zbierać przekleństwo – będą na nasze decyzje wpływać osoby niedojrzałe. Będziemy kierować się świeckim pragmatyzmem, duchową niedojrzałością, nauczaniem bez głębi doświadczenia, radami bez próby wiary, napomnieniem bez potwierdzenia życia – i będziemy sami siebie ograbiać z błogosławieństwa słuchania ludzi do tego przygotowanych przez Boga przez długie, bogobojne życie.\nOczywiście, jest miejsce dla służby i nauczania w zborze dla kilku pokoleń. Również młodych, rozwijających się. Czasem zostają pastorem i wtedy wszyscy mają pamiętać o słowach Pawła o Tymoteuszu: „Niechaj cię nikt nie lekceważy z powodu młodego wieku” (1 Tm 4;12) – z szacunku do zadania, jakie zbór takiej osobie powierzył. (Swoją droga, takie osoby powinny przede wszystkim się uczyć i rozumieć, że otrzymały tę funkcje pomimo wielu braków i ograniczonego doświadczenia). W końcu, wszyscy mamy być świadkami Jezusa Chrystusa (Dz 1:8). W rodzinie Bożej są i dzieci i młodzieńcy i ojcowie – i wszyscy maja obowiązek nie milczeć, ale dzielić się swoją wiarą (1J 2:12-14).\nAle ceńmy to pokolenie najstarsze, najbardziej wypróbowane i najbardziej doświadczone. Obdarzajmy autorytetem – stwarzajmy okazje do świadectwa, pouczenia, chętnie słuchajmy i pozwalajmy na wolność wypowiedzi. A to czyniąc, uczymy się wytrwałości i właściwej postawy. Pamiętajmy, że mamy dobiec. I warto się uczyć od tych, którym to dobrze idzie. I są dalej na tej drodze, niż my.\nNiech nam Bóg w tym błogosławi, Amen.\nCopyright © Kościół Chrześcijan Baptystów


Reprezentantów Maroka dobry humor, mimo deszczowej aury, nie opuścił (fot. WS)\nRoztańczeni Egipcjanie i Irakijczycy, uśmiechnięte Japonki, gorąco oklaskiwani Polacy. - Dzień dobry, Elbląg! – zaskakiwali w języku gospodarzy Holendrzy, Niemcy, Słoweńcy. Dziś (14 czerwca) na Starym Rynku odbyła się prezentacja drużyn-uczestników mistrzostw świata w piłce siatkowej na siedząco. Zobacz fotoreportaż. A już jutro wielki start i mecz otwarcia: Polska-Algieria.\nOrganizatorzy zadbali, by mimo fatalnej pogody impreza się odbyła. W Ratuszu Staromiejskim, na kilka godzin przed prezentacją, na sportowców i gości czekało 600 płaszczy przeciwdeszczowych. W efekcie o godzinie 17 "zafoliowany" był cały tłum. W ten sposób przed deszczem chronił się także prezydent miasta Jerzy Wilk wraz z małżonką.\nOczy wszystkich skierowane były na scenę ustawioną na Starym Rynku, na której stawały kolejno drużyny biorące udział w mistrzostwach. Prezentację rozpoczęła Algieria, a zakończyła Polska, czyli rywale jutrzejszego (15 czerwca) meczu otwarcia. Wyjściu każdej reprezentacji towarzyszyła muzyka kojarząca się z danym krajem. Ton nadawał Klezmafour.\n- Jest mi niezwykle miło, że przez najbliższy tydzień Elbląg stanie się międzynarodową stolicą piłki siatkowej na siedząco – mówił prezydent Elbląga Jerzy Wilk. - Sportowcom życzę doskonałych wyników, kibicom niezapomnianych wrażeń. Mam nadzieję, że wszyscy uczestnicy będą się czuli u nas, jak u siebie w domu.\nMistrzostwa świata w piłce siatkowej na siedząco oficjalnie otworzył Hossan Eldin Mostafa, prezydent Światowej Federacji Siatkówki Niepełnosprawnych.\n- Mistrzostwa świata to czas, gdy zawodnicy - po ciężkiej pracy - porównują swoje możliwości i walczą o tytuł najlepszych. Oczywiści wygrają najlepsi, ale ja będę trzymał kciuki za drużynę polską – zapewniał Longin Komołowski, prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego.\nProgram MŚ (15-21 czerwca)\n9.00 Polska (POL) - Algieria (ALG) M\n9.15 Stany Zjednoczone (USA) - Wielka Brytania (GBR) K\n9.30 Bośnia i Hercegowina (BIH) - Kazachstan (KAZ) M\n11.00 Ukraina (UKR) - Chiny (CHN) M\n11.15 Polska (POL) - Finlandia (FIN) K\n11.30 Brazylia (BRA) - Chorwacja (CRO) M\n13.00 Iran (IRI) - Irak (IRQ) M\n13.15 Słowenia (SLO) - Rosja (RUS) K\n13.30 Rosja (RUS) - Maroko (MAR) M\n15.00 Egipt (EGY) - Stany Zjednoczone (USA) M\n15.15 Ukraina (UKR) - Japonia (JPN) K\n15.30 Niemcy (GER) - Holandia (NED) M\n17.00 Brazylia (BRA) - Holandia (NED) K\n17.15 Chiny (CHN) - Niemcy (GER)\n9.00 Kazachstan (KAZ) - Chorwacja (CRO) M\n9.15 POlska (POL) - Stany Zjednoczone (USA) K\n9.30 Polska (POL) - Ukraina (UKR) M\n11.00 Rojsa (RUS) - Niemcy (GER) M\n11.15 Japonia (JPN) - Brazylia (BRA) K\n11.30 Iran (IRI) - Egipt (EGY) M\n13.00 Maroko (MAR) - Holandia (NED) M\n13.15 Chiny (CHN) - Ukraina (UKR) K\n13.30 Algieria (ALG) - Chiny (CHN) M\n15.00 Bośnia i Hercegowina (BIH) - Brazylia (BRA) M\n15.15 Finlandia (FIN) - Rosja (RUS) K\n15.30 Irak (IRQ) - Stany Zjednoczone (USA) M\n17.15 Niemcy (GER) - Holandia (NED) K\n17.30 Wielka Brytania (GBR) - Słowenia (SLO) K\n9.00 Ukraina (UKR) - Algieria (ALG) M\n9.15 Niemcy (GER) - Maroko (MAR) M\n9.30 Stany Zjednoczone (USA) - Finlandia (FIN) K\n11.00 Chiny (CHN) - Polska (POL) M\n11.15 Chorwacja (CRO) - Bośnia i Hercegowina (BIH) M\n11.30 Słowenia (SLO) - Polska (POL) K\n13.00 Egipt (EGY) - IRAK (IRQ) M\n13.15 Brazylia (BRA) - Kazachstan (KAZ) M\n13.30 Rosja (RUS) - Wielka Brytania (GBR) K\n15.00 Stany Zjednoczone (USA) - IRAN (IRI) M\n15.15 Holandia (NED) - Rosja (RUS) M\n15.30 Brazylia (BRA) - Chiny(CHN) K\n17.15 Ukraina (UKR) - Niemcy (GER) K\n17.30 Holandia (NED) - Japonia (JPN) K\n9.00 Polska (POL) - Rosja (RUS) K\n9.15 Stany Zjednoczone (USA) - Słowenia (SLO) K\n9.30 4A - 4D (Miejsce 13-16) M\n11.00 Ukraina (UKR) - Brazylia (BRA) K\n11.15 2B - 3D (Kwalifikacje) M\n11.30 4B - 4C (Miejsce 13-16) M\n13.00 Finlandia (FIN) - Wielka Brytania (GBR) K\n13.15 2D - 3B (Klasyfikacje) M\n13.30 2A - 3C (klasyfikacje) M\n15.00 Niemcy (GER) - Japonia (JPN) K\n15.15 2C - 3A (Kwalifikacje) M\n15.30 Chiny (CHN) - Holandia (NED) K\n9.00 4A -4B (Miejsce 13-16) M\n9.30 Wielka Brytania (GBR) - Polska (POL) K\n11.00 4D - 4B (Miejsce 13-16) M\n11.15 1A - WM27 (Ćwierćfinał) M\n11.30 Słowenia (SLO) - Finlandia (FIN) K\n13.00 PM27 - LM29 M\n13.15 1C - WM28 (Ćwierćfinał) M\n13.30 Rosja (RUS) - Stany Zjednoczone (USA) K\n15.00 PM28 - LM30 M\n15.15 1D - WM29 (Ćwierćfinał) M\n15.30 Brazylia (BRA) - Niemcy (GER) K\n17.00 Japonia (JPN) - Chiny (CHN) K\n17.15 1B - WM30 (Ćwierćfinał) M\n17.30 Holandia (NED) - Ukraina (UKR) K\n9.00 4B - 4D (Miejsce 13-16) M\n9.15 PM35 - PM37 (Miejsce 5-8) M\n9.30 5A - 6B (Playoff) K\n11.00 4A - 4C (Miejsce 13-16) M\n11.15 PM36 - PM38 (Miejsce 5-8) M\n11.30 6A - 5B (Playoff) K\n13.00 PM33 - PM34 (Miejsce 11-12) M\n13.15 1A - 2B (Półfinał) K\n13.30 3A - 4B (Playoff) K\n15.00 WM33 - WM34 (Miejsce 9-10) M\n15.15 WM35 - WM36 (Półfinał) M\n15.30 4A - 3B (Playoff) K\n17.15 2A - 1B (Półfinał) K\n17.30 WM37 - WM38 (Półfinał) M\n8.15 PW31 - PW32 (Miejsce 11-12) K\n8.30 WW31 - WW32 (Miejsce 9-10) K\n8.30 PM43 - PM44 (Miejsce 7-8) M\n10.15 PW33 - PW34 (Miejsce 7-8) K\n10.30 WW33 - WW34 (Miejsce 5-6) K\n10.30 WM43 - WM44 (Miejsce 5-6) M\n12.30 PW35 - PW36 (Miejsce 3-4) K\n12.30 PM45 - PM46 (Miejsce 3-4) M\n14.30 Finał/Final Match K\n16.30 Finał/Final Match M\n18.30 Uroczyste zakończenie\nWstęp na wszystkie mecze mistrzostw jest bezpłatny. Wszyscy zainteresowani zaś będą mogli obejrzeć sportowe zmagania w internecie: paravolley.pl.\nGłównym organizatorem MŚ jest IKS Atak Elbląg.\nBrawo dla pani konferansjerki!!! Brawo pani Danusiu!!! To moja nauxzycielka angola byla\nA czyim pomysłem było aby dziewczęta z pomponami zasłaniały prezentujące się ekipy? Mniemam, że kogoś z UM?\nNikt nikogo nie zasłaniał, nie czepiaj się zazdrośniku. Wszystko było fajnie zorganizowane, super zespół muzyczny, tylko pogoda nie dopisała.\nŚwietna impreza, geeeenialny zespół na scenie. Brawo, Brawo!!!!!Elbląg tez potrafi zorganizować energetyczna imprezę.


Lady and the dress - Strona 30 z 33 - jak ubrać dorosłą kobietę\n24 lipca 2013\t/ Szafa marzeń\t/ 16 komentarzy\nMusi być szeroka, musi być powiewna, musi być piękna. Taka właśnie musi być moja letnia sukienka na upalne, gorące, letnie dni. I już!\nWszystko, co potrafi bawełniany batyst\n22 lipca 2013\t/ Materiały\t/ 9 komentarzy\nDobrze spisał się francuski tkacz Babtiste Chambray, kiedy już ponad 700 lat temu wynalazł sposób uzyskania niezwykle lekkiej, cienkiej, półprzezroczystej a jednak wytrzymałej tkaniny. Co zrobiłybyśmy bowiem bez batystu w takie gorące, palące lato?\n20 lipca 2013\t/ Jak cię widzą tak cię piszą\t/ 26 komentarzy\nAch, ileż forów, stron i blogów troszczy się o nas podpowiadając i pouczając, co powinniśmy zabrać ze sobą na wakacyjne wojaże. Nad morze, nad jeziora, w góry, pod namiot, w towarzystwie małych dzieci, psa czy współmałżonka.\nCzy spódnica maxi sprawdza się na urlopie?\n18 lipca 2013\t/ Jak cię widzą tak cię piszą\t/ 16 komentarzy\nSpódnica maxi na urlopie? Jak najbardziej! No bo gdzie indziej?\nJego gniotliwość… len\nNie, nie będzie mi tu dzisiaj żadnych peanów na temat lnu! Przyznam od razu i szczerze, że tkanina ta od zawsze wydawała mi się zbyt przaśna, nostalgiczna i niezdrowo naturalna. A do tego gniecie się jak cholera!\n16 czerwca 2013\t/ Jak cię widzą tak cię piszą\t/ 16 komentarzy\nDlaczego powinnać nosić sukienki? Miła Pani, fakty wyglądają tak: W sukience zawsze wyglądasz jak prawdziwa kobieta, ponieważ prawdziwi mężczyźni sukienek nie noszą. Do tego wyróżniasz się interesująco z otoczenia, bo prawie pewnym jest, że Twoje znajome i koleżanki noszą spodnie.\nDylematy przed lustrem. Pierś czy nóżka ?\n10 czerwca 2013\t/ Prosto z atelier\t/ 16 komentarzy\nDzisiaj mam dla moich Czytelniczek małą ankietę. Panowie! Ten wpis nie jest dla Was i nikt Was nie pyta o zdanie. Ze względu na nieprzyzwoite treści, prosi się Was o odłączenie się od ekranów lub przełączenie na inny kanał dla dorosłych. Dziękuję.\nCzyżby? Rozważania o jakości\n6 czerwca 2013\t/ Szafa marzeń\t/ 7 komentarzy\nPamiętacie moje ostatnie próby, podczas których różne zakupowe marzenia rozwiały się niby dym? Porozmawiajmy o jakości, robiąc małą rekonstrukcję i śledząc mój tok myślenia sprzed czterech tygodni. A więc to było tak


Niedziela Barabasza (1971) - FDB\nNiedziela Barabasza 1971\nGłówny bohater tego groteskowo-tragicznego opowiadania to mężczyzna, dla którego jedyną prawdziwą pasją jest gra w piłkę nożną - bycie bramkarzem. Podczas niedzielnego meczu przychodzi do niego żona z awanturą. Pod wpływem jej histeryczno-płaczliwego monologu wygłoszonego zza bramki, bronionej przez jej męża, nasz bohater z… zobacz więcej\nZdzisław Kuźniar, Anna Seniuk, Jan Mateusz Nowakowski\njako Żona Barabasza\njako Rezerwowy bramkarz\nGłówny bohater tego groteskowo-tragicznego opowiadania to mężczyzna, dla którego jedyną prawdziwą pasją jest gra w piłkę nożną - bycie bramkarzem. Podczas niedzielnego meczu przychodzi do niego żona z awanturą. Pod wpływem jej histeryczno-płaczliwego monologu wygłoszonego zza bramki, bronionej przez jej męża, nasz bohater z uwielbianego przez kibiców idola zmienia się w ośmieszonego nieudacznika. miodzik


Początkowo ojciec nie przeznaczał go do stanu duchownego. Jednak gdy ciężko zachorował w maleńkości, wierząc, że do zdrowia przywróciło syna położenie na ołtarzu w kościele - przekazał go na wychowanie kościelne.\nImię Adalbert (germański odpowiednik jego słowiańskiego) przybrał na bierzmowaniu na cześć swego mentora, arcybiskupa Magdeburga, świętego Adalberta, pod którego opiekę został oddany w 972. W 981 przyjął święcenia kapłańskie. W Magdeburgu wraz z towarzyszem Radłą i młodszym bratem Radzimem pobierał nauki w szkole Otryka, jednej z najlepszych w ówczesnych Niemczech. Poznał łacinę, niemiecki, a w Magdeburgu nauczył się także języka Lutyków (Wieleci).\nW 981, po śmierci swego mentora, wrócił do Czech jako subdiakon a po śmierci bp. Dietmara od 3 kwietnia 983 stał na czele diecezji praskiej mimo nieosiagnięcia wieku episkopalnego (30 lat). Wobec wywołanych swą bezkompromisowością konfliktów z wiernymi ok. 989 wyjechał do Rzymu, gdzie zrzekł się infuły. Początkowo chciał udać się na pielgrzymkę do Jerozolimy, jednak po krótkim pobycie w klasztorze na Monte Cassino za namową greckiego pustelnika Nila wstąpił do klasztoru benedyktyńskiego św. Bonifacego i Aleksego na rzymskim Awentynie. Od 992 po śmierci swego następcy bkp. Falkolda ponownie skierowany do Pragi przez arcybiskupa Moguncji Willigisa. Wobec nieufności Wojciecha do rodzimego duchowieństwa w 992 z jego inicjatywy powstał na praskim Brzewnowie klasztor benedyktyński, do którego sprowadzono braci z Awentynu. Rozpoczął także działania misyjne na podbitej przez Węgry Słowacji, co doprowadziło do kontaktów z wciąż pogańskim dworem Arpadów. Według pewnych źródeł to właśnie św. Wojciech udzielił chrztu św. Stefanowi, królowi Węgier.\nGłośny był jego spór w obronie chrześcijańskich niewolników wysyłanych do krajów muzułmańskich i ich wykupywanie (Słowiańszczyzna była wówczas ważnym źródłem niewolników). W 994, gdy na jego oczach ludzie jednego z wielmożów z rodu Wrszowców zamordowali wywleczoną z kościoła św. Jerzego niewierną żonę swego pana, która ukryta tam przez świętego szukała azylu w świątyni - rzucił klątwę na poddanych i wyjechał do Rzymu. Wkrótce doszło do otwartego konfliktu jego rodu Sławnikowiców z rządzącym księciem Bolesławem II z Przemyślidów - co skończyło się rzezią większości braci.\nDecyzją synodu spowodowaną naciskami jego przełożonego, arcybiskupa Moguncji, pod rygorem klątwy miał powrócić do swej diecezji, jednak dzięki łasce papieża Grzegorza V, spokrewnionego z Ottonem III (z którym Wojciech zdążył się zaprzyjaźnić) mógł wybrać między pracą misyjną a powrotem, jeśli Czesi nie wyrażą chęci przyjęcia go. W międzyczasie pielgrzymował do sanktuariów św. Marcina z Tours, św. Benedykta z Fleury oraz św. Dionizego w Saint-Denis. Potem nie chcąc wracać do swej diecezji znalazł się na dworze Ottona, skąd wyruszył do kraju cesarskiego sojusznika Bolesława I Chrobrego, u którego przebywał ocalały z rzezi najstarszy brat Sobiebor. W Polsce celem miało być chrystianizowanie Prusów lub Wieletów, których język Wojciech znał. Jednak temu przeszkadzała wojna cesarstwa z Połabianami.\nPotem poprzez Gdańsk, gdzie przeprowadził masowy chrzest i rozkazał wycięcie świętego dębu, łodzią, osłaniani przez 30 wojów Chrobrego, Wojciech razem przyrodnim bratem Radzimem oraz prezbitrem Boguszą-Benedyktem dotarli do ziemi Prusów, najprawdopodobniej w okolicach Truso koło dzisiejszego Elbląga (inne źródła mówią o Sambii).\nZostali odwiezieni łodzią do granicy ziem polskich. Wobec próby powrotu po 5 dniach w okolicy pruskiego grodu granicznego Chollin - 23 kwietnia 997 odpoczywających po mszy odprawionej w świętym gaju (romowe) zaskoczyło 7 strażników prowadzonych przez kapłana krywe, do którego według zwyczaju należało rozpoczęcie walki. Wojciech - jako przywódca - uderzony toporem lub włócznią w serce został zabity (za złamanie przyjętego jednogłośnie wyroku sejmowego groziła kara śmierci) przez Prusa imieniem Sicco, który - wg żywotów - miał wcześniej stracić w walkach z Polakami brata. Ciału odcięto głowę i - podobnie jak innym skazywanym za złamanie uchwały zgromadzenia - nabito na pal wyrazem hańby. Jego towarzyszy oszczędzono i odesłano do Polski. Bogusza-Benedykt (według podań) osiadł w Ciechanowie (gdzie na kilkanaście dni przed swoją śmiercią nauczał św. Wojciech) i założył tu pierwszy kościół.\nGłowę z pala zdjął potajemnie i przewiózł do Gniezna nieznany Pomorzanin. Wkrótce potem Chrobry wykupił resztę ciała Wojciecha na wagę złota i rozkazał pochować w Gnieznie. Kanonizowany w 999 przez papieża Sylwestera II. Do jego grobu w 1000 roku pielgrzymował Otto III (patrz: zjazd gnieźnieński). W czasie jego wizyty w Gnieźnie założono metropolię arcybiskupią, której kanonizowany Wojciech został patronem, a jego brat Radzim Gaudenty stanął na czele.\nW 1923 skradziono z gnieźnieńskiej katedry relikwiarz z rzekomo odnalezioną w 1127 roku (według Roczników Polskich) głową świętego.


grille landmann » POLGRILL\nBorniakBradley smokerbroil kinggrill gazowygrille gazowegrille landmanngrille napoleonLandmannNapoleonwędzarniawędzarnie\nniedziela, 20 marca 2016 przez PolGrill\nGrille gazowe Landmann, jakość w dobrej cenie ! Landmann, największa firma produkująca grille gazowe i akcesoria do grillowania w Europie obchodzi w tym roku 50-lecie swojego powstania. Tak długie doświadczenie w produkcji i sprzedaży znajduje odzwierciedlenie w niezwykle bogatej ofercie firmy, w której każdy znajdzie grill gazowy idealny do swojego ogrodu, balkonu lub\ngrill avalongrill gazowygrill herongrill mitongrill tritongrille gazowegrille gazowe landmanngrille landmanngrillpantera\ngrille gazowegrille gazowe broil kinggrille landmanngrille napoleongrille ogrodowe\nczwartek, 04 lutego 2016 przez PolGrill\nGrille Landmann z rożnem obrotowym. Decydując się na wybór odpowiedniego wielkością i wyposażeniem modelu grilla gazowego Landmann zastanówmy się nad dodatkowym wyposażeniem w postaci rożna obrotowego. Ten dodatkowy element montowany jest w grillach wyższej klasy Premium zwiększając możliwości urządzenia co ma wpływ uatrakcyjnienie serwowanych potraw. W skład zestawu rożna obrotowego wchodzi pręt\n1avalon xxlgrill avalon 4grill landmann z rożnemgrille landmanngrille z rożnemlandmann avalon xlrożno obrotowe


Kup Bitcoin na różnych giełdach Streszczenie - Magazin dla ekspertów kryptowalutowych\nKup Bitcoin na różnych giełdach\nEdukacja. Aby stać się odnoszącym sukcesy inwestorem, musisz znać podstawy handlu. Istnieją różne kursy, które są dostępne online. Niektóre z nich są nauczane poprzez filmy, podczas gdy inne są nauczane poprzez zrzuty ekranu. Możesz wybrać kurs, który najlepiej pasuje do Twojego harmonogramu i Kup Bitcoin na różnych giełdach nawyków studiowania. Wskazane jest również, aby zasięgnąć profesjonalnej porady w przypadku, gdy nie masz jasności co do czegoś.\nProfesjonalni inwestorzy. Najlepsze miejsce, aby znaleźć ekspertów, którzy mogą zaoferować wskazówki dotyczące inwestowania w najlepszy możliwy sposób. Możesz uzyskać dostęp do listy za pośrednictwem strony internetowej. Istnieją również różne blogi, na Kup Bitcoin na różnych giełdach których prowadzone są podobne dyskusje. Możesz zasubskrybować te blogi i otrzymywać aktualizacje pocztą elektroniczną. Niektóre z nich oferują nawet seminaria na żywo, aby pomóc Ci lepiej zrozumieć ten proces.\nNigdy nie można się pomylić, inwestując w kryptowaluty. Są one bardzo popularne i zyskują na popularności każdego dnia. Najlepsze w nich jest to, że są bardzo przystępne cenowo, co ułatwia ludziom rozpoczęcie inwestowania i czerpania zysków z ich inwestycji. Znalezienie najlepszego brokera w Polsce to tylko kwestia czasu. Więcej informacji można znaleźć na stronie: Bitpanda lub Bitcoin De.


Deweloperzy będą rolować obligacje. Rynek zaczyna odczuwać skutki epidemii - Dziennik.pl\n29 kwietnia 2020, 07:26 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nRobyg także zapewnia, że przygotował się na nadchodzące spowolnienie. – Jeśli chodzi o realizację budów – wszystkie działania są prowadzone bez żadnych przestojów. Na chwilę obecną nie zakładamy żadnych zmian w harmonogramach oddawania budynków do użytku. Nie wstrzymujemy też nowych projektów – wręcz przeciwnie – będziemy z pewnością rozglądać się za okazjami inwestycyjnymi. Mamy zabezpieczone środki finansowe na dalszy rozwój – jesteśmy zainteresowani zakupami ziemi i cały czas prowadzimy działania w tej sprawie – podkreśla Joanna Chojecka, dyrektor ds. sprzedaży i marketingu w Robyg. Jej zdaniem można rozważać działania konsolidacyjne na rynku. To może być atrakcyjny kierunek rozwoju, zwłaszcza dla największych graczy, dysponujących większymi zasobami gotówki i niezachwianą płynnością.\ndeweloper nieruchomości obligacje koronawirus COVID-19\nPatodeweloperka musi upaść.


Ochrona przeciwpożarowa - Notatki - Etyka - Docsity\nOchrona przeciwpożarowa - Notatki - Etyka, Notatki'z Etyka. University of Lódz\nHistoria i filozofia: notatki z etyki przedstawiające ochronę przeciwpożarową.\n1. PREWENCJA POŻAROWA. Prewencja pożarowa (profilaktyka przeciwpożarowa) obejmuje zespół działań prowadzonych w celu zapobiegania powstaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia, zapewnieniu warunków ewakuacji oraz stworzenie warunków do prowadzenia akcji ratowniczej. Zgodnie z ustawą o ochronie przeciwpożarowej prze zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski pożarowej lub innego miejscowego zagrożenia rozumie się: zapewnienie koniecznych warunków ochrony technicznej nieruchomościom i ruchomościom, tworzenie warunków organizacyjnych i formalno prawnych zapewniających ochronę ludzi i mienia, a także przeciwdziałających powstawaniu lub minimalizujących skutki pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia. Zapewnienie odpowiednich warunków ewakuacji oznacza zastosowanie określonych rozwiązań konstrukcyjnych budynku (obiektu), zainstalowania urządzeń technicznych oraz określenie zasad prowadzenia ewakuacji w istniejących warunkach.Stworzenie warunków do prowadzenia skutecznych działań ratowniczych oznacza zapewnienie środków alarmowania straży pożarnych i innych jednostek, umożliwienie im dojazdu do obiektu lub na teren oraz wykonaniu urządzeń ułatwiających prowadzenie działań (urządzenia przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, stałe drabiny pożarowe itp.). Zadania prewencji pożarowej realizowane są przez następujące działania: analizowanie przyczyn powstawania i rozprzestrzeniania się pożarów i innych zdarzeń oraz opracowanie wniosków zmierzających do ich eliminowania, opracowywanie i wprowadzanie do powszechnego stosowania przepisów przeciwpożarowych określających obowiązki osób fizycznych i podmiotów prawnych, wymagania przeciwpożarowe, wyposażenie w techniczne środki zabezpieczenia, zasady postępowania na wypadek powstania zagrożenia. informowanie, zaznajamianie i szkolenie społeczeństwa, załóg pracowniczych, mieszkańców z istniejącymi zagrożeniami, zasadami bezpieczeństwa pożarowego i postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego zagrożenia. nadzorowanie i kontrolowanie przestrzegania przepisów i wymagań przeciwpożarowych oraz wykonywania obowiązków .\n2. ZAPOBIEGANIE POŻAROWI, KLĘSCE ŻYWIOŁOWEJ LUB INNEMU MIEJSCOWEMU ZAGROŻENIU. Podstawowym przepisem w którym zawarte są zagadnienia ochrony przeciwpożarowej jest Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1229), Rozporządzenie\nMinistra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 121, poz. 1138 z 2003r.). Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 121, poz. 1139) oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690). Ochrona przeciwpożarowa - realizowanie przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem przez: zapobieganiu powstaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia, zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia, prowadzenie działań ratowniczych. Właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, obiektu lub terenu zapewniając jego ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest w szczególności: przestrzegać przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych, wyposażyć budynek, obiekt lub teren w sprzęt pożarniczy i ratowniczy oraz środki gaśnicze zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach, zapewnić konserwację i naprawy sprzętu oraz urządzeń przeciwpożarowych zgodnie z zasadami i wymaganiami gwarantującymi sprawne i niezawodne ich funkcjonowanie, zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie lub na terenie bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji, przygotować budynek, obiekt lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej, zaznajomić pracowników z przepisami przeciwpożarowymi, ustalić sposoby postępowania na wypadek powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.\n3. PODSTAWOWE POJĘCIA STOSOWANE W PRZEPISACH PRZECIWPOZAROWYCH.\nBudynki oraz części budynków, stanowiące odrębne strefy pożarowe z uwagi na przeznaczenie i sposób użytkowania, dzieli się na: 1) mieszkalne, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej charakteryzowane kategorią zagrożenia ludzi określane jako ZL, 2) produkcyjno magazynowe, określane jako PM, 3) inwentarskie (służące do hodowli inwentarza), określone jako IN. -Budynek mieszkalny budynek przeznaczony na mieszkania, mający postać:\nbudynku wielorodzinnego, zawierającego 2 lub więcej mieszkań, budynku jednorodzinnego, budynku mieszkalnego w zabudowie zagrodowej. -Budynek zamieszkania zbiorowego budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi poza stałym miejscem zamieszkania, taki jak hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, schronisko turystyczne, schronisko socjalne, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, areszt śledczy, zakład poprawczy, schronisko dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, taki jak dom rencistów, dom zakonny i dom dziecka. -Budynek użyteczności publicznej budynek przeznaczony dla administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym lub wodnym, poczty lub telekomunikacji oraz inny ogólnodostępny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy i socjalny. Budynki oraz części budynków, stanowiące odrębne strefy pożarowe, określane jako ZL, zalicza się do jednej lub więcej niż jedna spośród następujących kategorii zagrożenia ludzi: 1) ZL I zawierające pomieszczenia przeznaczone do jednoczesnego przebywania ponad 50 osób nie będących ich stałymi użytkownikami, a nieprzeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, 2) ZL II przeznaczone przede wszystkim do użytku ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, takie jak szpitale, żłobki, przedszkola, domy dla osób starszych, 3) ZL III użyteczności publicznej, niezakwalifikowane do ZL I i ZL II, 4) ZL IV mieszkalne, 5) ZL V zamieszkania zbiorowego, niezakwalifikowane do ZL I i ZL\nII.Pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi dzielą się na: 1) pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa dłużej niż 4 godziny, 2) pomieszczenia przeznaczone na czasowy pobyt ludzi, w których przebywanie tych samych osób w ciągu doby trwa od 2 do 4 godzin włącznie.\n1) łączny czas przebywania tych samych osób jest krótszy niż 2 godziny w ciągu doby, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź też praca polega na krótkotrwałym przebywaniu związanym z dozorem oraz konserwacją maszyn i urządzeń lub utrzymaniem czystości i porządku, 2) mają miejsce procesy technologiczne niepozwalające na zapewnienie warunków przybywania osób stanowiących ich obsługę, bez zastosowania indywidualnych urządzeń ochrony osobistej i zachowania specjalnego reżimu organizacji pracy, 3) jest prowadzona hodowla roślin lub zwierząt, niezależnie od czasu przebywania w nich osób zajmujących się obsługą. Budynki dzieli się również na grupy pod względem wysokości: 1) niskie (N) do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4 kondygnacji nadziemnych włącznie, 2) średniowysokie (SW) ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie, 3) wysokie (W) ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie, 4) wysokościowe (WW) powyżej nad poziomem terenu. Materiały niebezpieczne pożarowo są to materiały: a) gazy palne, b) ciecze palne o temperaturze zapłonu poniżej 328,15 K (55oC), c) materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy palne, d) materiały zapalające się samorzutnie na powietrzu, e) materiały wybuchowe i pirotechniczne, f) materiały ulegające samorzutnemu rozkładowi lub polimeryzacji, g) materiały mające skłonności do samozapalenia. Pas przeciwpożarowy system drzewsotanów różnej szerokości poddanych specjalnym zabiegom gospodarczym i porządkowym lub powierzchni wylesionych i oczyszczonych do warstwy mineralnej. Strefa zagrożenia wybuchem przestrzeń, w której może występować mieszanina wybuchowa substancji palnych z powietrzem lub innymi gazami utleniającymi, o stężeniu zawartym między dolną i górną granicą wybuchowości. Techniczne środki zabezpieczenia przeciwpożarowego urządzenia, sprzęt instalacje i rozwiązania budowlane służące zapobieganiu powstawania i rozprzestrzeniania się pożarów.Urządzenia przeciwpożarowe urządzenia (stałe lub półstałe, uruchamiane ręcznie lub samoczynnie) służące do wykrywania i zwalczania pożaru lub ograniczania jego skutków w obiektach, w których lub przy których są zainstalowane, a w szczególności: stałe i półstałe urządzenia gaśnicze i zabezpieczające, urządzenia wchodzące w skład systemu sygnalizacji pożarowej i dźwiękowego systemu ostrzegawczego, instalacje oświetlenia\newakuacyjnego, hydranty, zawory hydrantowe, pompy w pompowniach przeciwpożarowych, przeciwpożarowe klapy odcinające, urządzenia oddymiające oraz drzwi i bramy przeciwpożarowe, o ile są wyposażone w systemy sterowania; Zabezpieczeniu przed zadymieniem dróg ewakuacyjnych - rozumie się przez to zabezpieczenie przed utrzymywaniem się na drogach ewakuacyjnych dymu w ilości, która ze względu na ograniczenie widoczności lub toksyczność, uniemożliwiłaby bezpieczną ewakuację;Zagrożeniu wybuchem - rozumie się przez to możliwość tworzenia przez palne gazy, pary palnych cieczy, pyły lub włókna palnych ciał stałych, w różnych warunkach, mieszanin z powietrzem, które pod wpływem czynnika inicjującego zapłon (iskra, łuk elektryczny lub przekroczenie temperatury samozapłonu) wybuchają, czyli ulegają gwałtownemu spalaniu połączonemu ze wzrostem ciśnienia; Podział cieczy palnych pod względem temperatury zapłonu: 1) klasa I produkty naftowe o temperaturze zapłonu do 296,15 K (23oC), 2) klasa II produkty naftowe o temperaturze zapłonu wyższej od 296,15 K (23oC) do 334,15 K (61oC), 3) klasa III produkty naftowe o temperaturze zapłonu wyższej od 334,15 K (61oC) do 373,15 K (100oC). Ciecze palne I i II klasy zaliczane są do niebezpiecznych pożarowo natomiast ciecze III klasy zaliczane są do cieczy palnych.Gęstość obciążenia ogniowego - energia cieplna, wyrażona w megadżulach, która może powstać przy spaleniu materiałów palnych znajdujących się w pomieszczeniu, strefie pożarowej lub składowisku materiałów starych przypadająca na jednostkę powierzchni tego obiektu, wyrażona w metrach kwadratowych.\n4. OGÓLNIE OBOWIĄZUJĄCE ZAKAZY I NAKAZY PRZECIWPOŻAROWE.\nW obiektach oraz na terenach przyległych do nich jest zabronione wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji: 1) używanie otwartego ognia, palenie tytoniu i stosowanie innych czynników mogących zainicjować zapłon występujących materiałów: a) w strefie zagrożenia wybuchem, z wyjątkiem urządzeń przeznaczonych do tego celu, b) w miejscach występowania materiałów niebezpiecznych pożarowo, c) w miejscach występowania innych materiałów palnych, określonych przez właściciela lub zarządcę i oznakowanych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi znaków bezpieczeństwa;\n2) użytkowanie instalacji, urządzeń i narzędzi niesprawnych technicznie lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem albo warunkami określonymi przez producenta, jeżeli może się to przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia; 3) garażowanie pojazdów silnikowych w obiektach i pomieszczeniach nie przeznaczonych do tego celu, jeżeli nie opróżniono zbiornika paliwa pojazdu i nie odłączono na stałe zasilania akumulatorowego pojazdu; 4) rozgrzewanie za pomocą otwartego ognia smoły i innych materiałów w odległości mniejszej niż 5 m od obiektu, przyległego do niego składowiska lub placu składowego z materiałami palnymi, przy czym jest dopuszczalne wykonywanie tych czynności na dachach o konstrukcji i pokryciu niepalnym w budowanych obiektach, a w pozostałych, jeżeli zostaną zastosowane odpowiednie, przeznaczone do tego celu podgrzewacze; 5) rozpalanie ognisk lub wysypywanie gorącego popiołu i żużla, w miejscu umożliwiającym zapalenie się materiałów palnych albo sąsiednich obiektów, oraz w mniejszej odległości od tych obiektów niż 10 m; 6) użytkowanie elektrycznych urządzeń ogrzewczych ustawionych bezpośrednio na podłożu palnym, z wyjątkiem urządzeń eksploatowanych zgodnie z warunkami określonymi przez producenta; 7) przechowywanie materiałów palnych oraz stosowanie elementów wystroju i wyposażenia wnętrz z materiałów palnych w odległości mniejszej niż 0,5 m od: a) urządzeń i instalacji, których powierzchnie zewnętrzne mogą nagrzewać się do temperatury przekraczającej 373,15 K (100C), b) linii kablowych o napięciu powyżej 1 kV, przewodów uziemiających oraz przewodów odprowadzających instalacji piorunochronnej oraz czynnych rozdzielnic prądu elektrycznego, przewodów elektrycznych siłowych i gniazd wtykowych siłowych o napięciu powyżej 400 V; 8) stosowanie na osłony punktów świetlnych materiałów palnych, z wyjątkiem materiałów trudno zapalnych i niezapalnych, jeżeli zostaną umieszczone w odległości co najmniej 0,05 m od żarówki; 9) instalowanie opraw oświetleniowych oraz osprzętu instalacji elektrycznych, jak wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe, bezpośrednio na podłożu palnym, jeżeli ich konstrukcja nie zabezpiecza podłoża przed zapaleniem; 10) składowanie materiałów palnych na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji lub umieszczanie przedmiotów na tych drogach w sposób zmniejszający ich szerokość albo wysokość poniżej wymaganych wartości; 11) zamykanie drzwi ewakuacyjnych w sposób uniemożliwiający ich natychmiastowe użycie;\n12) lokalizowanie elementów wystroju wnętrz, instalacji i urządzeń w sposób zmniejszający wymiary drogi ewakuacyjnej poniżej wartości wymaganych w przepisach techniczno budowlanych; 13) wykorzystywanie drogi ewakuacyjnej z sali widowiskowej lub innej o podobnym przeznaczeniu, w której następuje jednoczesna wymiana publiczności (użytkowników), jako miejsca oczekiwania na wejście do tej sali; 14) uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do: a) gaśnic i urządzeń przeciwpożarowych, b) przeciwwybuchowych urządzeń odciążających, c) źródeł wody do celów przeciwpożarowych, d) urządzeń uruchamiających instalacje gaśnicze i sterujących takimi instalacjami oraz innymi instalacjami wpływającymi na stan bezpieczeństwa pożarowego obiektu, e) wyjść ewakuacyjnych albo okien dla ekip ratowniczych, f) wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego oraz kurków głównych instalacji gazowej; 15) napełnianie gazem płynnym butli na stacjach paliw, stacjach gazu płynnego i w innych obiektach nie przeznaczonych do tego celu, oraz nieumieszczenie na stacji na odmierzaczu gazu płynnego informacji o nienapełnianiu butli. Właściciele, zarządcy lub użytkownicy budynków oraz placów składowych i wiat, z wyjątkiem budynków mieszkalnych jednorodzinnych: 1) utrzymują urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice w stanie pełnej sprawności technicznej i funkcjonalnej; 2) wyposażają obiekty, zgodnie z wymaganiami przepisów techniczno- budowlanych, w przeciwpożarowe wyłączniki prądu; 3) umieszczają w widocznych miejscach instrukcje postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych; 4) oznakowują, znakami zgodnymi z Polskimi Normami dotyczącymi znaków bezpieczeństwa: a) drogi ewakuacyjne (z wyłączeniem budynków mieszkalnych), oraz pomieszczenia, w których w myśl przepisów techniczno-budowlanych wymagane są co najmniej 2 wyjścia ewakuacyjne, w sposób zapewniający dostarczenie informacji niezbędnych do ewakuacji, b) miejsca usytuowania urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, c) miejsca usytuowania elementów sterujących urządzeniami przeciwpożarowymi, d) miejsca usytuowania przeciwpożarowych wyłączników prądu, kurków głównych instalacji gazowej oraz materiałów niebezpiecznych pożarowo, e) pomieszczenia, w których występują materiały niebezpieczne pożarowo,\nf) drabiny ewakuacyjne, rękawy ratownicze, pojemniki z maskami ucieczkowymi, miejsca zbiórki do ewakuacji, miejsca lokalizacji kluczy do wyjść ewakuacyjnych, g) dźwigi dla ekip ratowniczych (przeciwpożarowych), h) przeciwpożarowe zbiorniki wodne. Wokół placów składowych, składowisk przy obiektach oraz obiektach tymczasowych o konstrukcji palnej powinien być zachowany pas ochronny o szerokości minimum 2 m i nawierzchni z materiałów niepalnych lub gruntowej oczyszczonej. Składowanie materiałów palnych pod ścianami obiektu związanych z jego funkcją, z wyjątkiem materiałów niebezpiecznych pożarowo, jest dopuszczalne pod warunkiem: 1) nieprzekroczenia maksymalnej powierzchni strefy pożarowej, określonej dla tego obiektu; 2) zachowania dostępu do obiektu na wypadek działań ratowniczych; 3) nienaruszenia minimalnej odległości od obiektów sąsiednich, wymaganej z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Właściciele lub zarządcy terenów utrzymują znajdujące się na nich drogi pożarowe w stanie umożliwiającym wykorzystanie tych dróg przez pojazdy jednostek ochrony przeciwpożarowej, zgodnie z warunkami określonymi w odrębnych przepisach. Właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów bądź ich części stanowiących odrębne strefy pożarowe, przeznaczonych do wykonywania funkcji użyteczności publicznej, zamieszkania zbiorowego, produkcyjnych, magazynowych oraz inwentarskich, opracowują instrukcje bezpieczeństwa pożarowego zawierające: 1) warunki ochrony przeciwpożarowej, wynikające z przeznaczenia obiektu, sposobu użytkowania, prowadzonego procesu technologicznego i jego warunków technicznych, w tym zagrożenia wybuchem; 2) sposób poddawania przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym stosowanych w obiekcie urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic; 3) sposoby postępowania na wypadek pożaru i innego zagrożenia; 4) sposoby wykonywania prac niebezpiecznych pod względem pożarowym, jeżeli takie prace są przewidywane; 5) sposoby praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi; 6) sposoby zaznajamiania użytkowników obiektu z treścią przedmiotowej instrukcji oraz z przepisami przeciwpożarowymi.\nInstrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna być poddawana okresowej aktualizacji, co najmniej raz na dwa lata, a także po takich zmianach sposobu użytkowania obiektu lub procesu technologicznego, które wpływają na zmianę warunków ochrony przeciwpożarowej.Instrukcje\nbezpieczeństwa pożarowego nie są wymagane dla obiektów lub ich części, o których mowa w ust. 1, jeżeli nie występuje w nich strefa zagrożenia wybuchem, a ponadto: 1) kubatura brutto budynku lub jego części stanowiącej odrębna strefę pożarową nie przekracza 1000 m3, z zastrzeżeniem pkt 2; 2) kubatura brutto budynku inwentarskiego nie przekracza 1500 m3; 3) powierzchnia strefy pożarowej obiektu innego niż budynek nie przekracza 1000 m2.5.\nSKŁADOWANIE, PRZECHOWYWANIE I UŻYWANIE MATERIAŁÓW NIEBEZPIECZNYCH POŻAROWO. Przy używaniu lub przechowywaniu materiałów niebezpiecznych należy: 1) wszystkie czynności związane z wytwarzaniem, przetwarzaniem, obróbką, transportem lub składowaniem materiałów niebezpiecznych wykonywać zgodnie z warunkami ochrony przeciwpożarowej określonymi w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego, o której mowa w 6 lub według wskazań ich producenta; 2) utrzymywać ilość materiału niebezpiecznego znajdującego się na stanowisku pracy nie większą niż dobowe zapotrzebowanie lub dobowa produkcja, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej; 3) przechowywać zapas materiałów niebezpiecznych przekraczający wielkość określoną w pkt 2 w oddzielnym magazynie przystosowanym do takiego celu; 4) przechowywać materiały niebezpieczne w sposób uniemożliwiający powstanie pożaru lub wybuchu w następstwie procesu składowania lub wskutek wzajemnego oddziaływania; 5) przechowywać ciecze o temperaturze zapłonu poniżej 328,15 K (55C) wyłącznie w pojemnikach, urządzeniach i instalacjach przystosowanych do tego celu, wykonanych z materiałów co najmniej trudno zapalnych, odprowadzających ładunki elektryczności statycznej, wyposażonych w szczelne zamknięcia i zabezpieczonych przed stłuczeniem. Podczas przechowywania cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 328,15 K (55C) w budynkach, w strefach pożarowych zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi: 1) w jednej strefie pożarowej, zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi innej niż ZL IV oraz o przeznaczeniu innym niż handlowo-usługowe, jest dopuszczalne przechowywanie do 10 dm3 cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 294,15 K (21C) oraz 50 dm3 cieczy o temperaturze zapłonu 294,15328,15 K (2155C), a w mieszkaniach odpowiednio 5 i 20 dm3 cieczy; 2) w pomieszczeniach handlowo-usługowych jest dopuszczalne przechowywanie cieczy o temperaturze zapłonu do 328,15 K (55C) w takiej\nilości, że gęstość obciążenia ogniowego stworzona przez te ciecze nie przekroczy 500 MJ/m2; 3) w pomieszczeniach handlowo-usługowych stanowiących odrębną strefę pożarową jest dopuszczalne przechowywanie cieczy palnych w ilościach większych niż określone w pkt 2, pod warunkiem spełniania przez te pomieszczenia wymagań techniczno - budowlanych dotyczących stref pożarowych produkcyjnych i magazynowych; 4) w pomieszczeniach handlowo-usługowych ciecze palne powinny być przechowywane w szczelnych naczyniach, zabezpieczonych przed stłuczeniem, a ich sprzedaż należy prowadzić bez rozlewania. Podczas przechowywania cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 373,15 K (100C) w garażach: 1) ciecze te powinny być przechowywane w naczyniach metalowych lub innych dopuszczonych do tego celu, posiadających szczelne zamknięcia; 2) w garażach o powierzchni powyżej 100 m2, przechowywanie tych cieczy jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy są niezbędne przy eksploatacji pojazdu i są przechowywane w jednostkowych opakowaniach stosowanych w handlu detalicznym; 3) nie jest dopuszczalne przelewanie paliwa oraz napełnianie nim zbiorników paliwa w pojazdach; 4) w garażach wolno stojących wykonanych z materiałów niepalnych o powierzchni do 100 m2 jest dopuszczalne przechowywanie 200 dm3 cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 328,15 K (55C); 5) w garażach o powierzchni do 100 m2 innych niż wymienione w pkt 4 jest dopuszczalne przechowywanie 20 dm3 cieczy o temperaturze zapłonu poniżej 294,15 K (21C) lub 60 dm3 cieczy o temperaturze zapłonu 294,15373,15 K (21100C). Materiały niebezpieczne pożarowo nie powinny być przechowywane w pomieszczeniach piwnicznych, na poddaszach i strychach, w obrębie klatek schodowych i korytarzy oraz innych pomieszczeniach ogólnie dostępnych, jak również na tarasach, balkonach i loggiach;W strefie pożarowej, obejmującej tymczasowy obiekt budowlany lub teren, określanej tak jak strefa pożarowa składowiska, dopuszcza się użytkowanie nie więcej niż 2 butli z gazem płynnym, o zawartości gazu do 11 kg każda, przy czym ograniczenie to nie dotyczy butli turystycznych o zawartości gazu do 5 kg. Pomieszczenia magazynowe przeznaczone do składowania gazów palnych powinny spełniać wymagania określone dla pomieszczeń zagrożonych wybuchem. Pomieszczenie magazynowe butli z gazami palnymi należy chronić przed ogrzaniem do temperatury przekraczającej 308,15 K (35C). Dopuszcza się magazynowanie w jednym pomieszczeniu: 1) butli z gazami palnymi oraz z gazami niepalnymi, nietrującymi, z wyjątkiem gazów utleniających;\n2) butli opróżnionych z butlami napełnionymi gazem palnym pod warunkiem ich oddzielnego ustawienia.\n6. OCENA ZAGROŻENIA WYBUCHEM.\nOcena zagrożenia wybuchem powinna być dokonana w obiektach i na terenach przyległych, gdzie prowadzone są procesy technologiczne z użyciem materiałów mogących wytworzyć mieszaniny wybuchowe lub w których materiały takie są magazynowane. Ocena taka polega na wskazaniu w pomieszczeniach i przestrzeniach zewnętrznych odpowiednich stref zagrożenia wybuchem oraz wskazanie czynników mogących w nich zainicjować zapłon. Oceny zagrożenia wybuchem dokonuje: inwestor, projektant lub użytkownik decydujący o procesie technologicznym.Pomieszczenia zagrożone wybuchem to pomieszczenia w których może wytworzyć się mieszanina wybuchowa, powstała z wydzielającej się takiej ilości palnych gazów, par, mgieł lub pyłów, której wybuch mógłby spowodować przyrost ciśnienia w tym pomieszczeniu przekraczający 5 kPa.W pomieszczeniu należy wyznaczyć strefę zagrożenia wybuchem, jeżeli może w nim występować mieszanina wybuchowa o objętości co najmniej 0,01 m3 w zwartej przestrzeni.Przy dokonywaniu oceny zagrożenia wybuchem pomieszczeń należy brać pod uwagę najbardziej niekorzystną z punktu widzenia ewentualnych skutków wybuchu sytuację, mogącą wytworzyć się w procesie ich eksploatacji, uwzględniając najbardziej niebezpieczny, występujący tam rodzaj substancji oraz największa jej ilość, jaka mogłaby brać udział w reakcji wybuchu. nKlasyfikacja stref zagrożenia wybuchem:strefa 0 przestrzeń, w której gazowa atmosfera wybuchowa występuje ciągle lub w długich okresach,strefa 1 przestrzeń, w której pojawienie się gazowej atmosfery wybuchowej jest prawdopodobne w warunkach normalnej pracy,strefa 2 przestrzeń, w której w warunkach normalnej pracy nie jest prawdopodobne pojawienie się gazowej atmosfery wybuchowej, a jeżeli się ona pojawia, to tylko rzadko i na krótki czas,strefa 20 przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku pyłu palnego w powietrzu występuje stale lub w dłuższych okresach lub często, strefa 21 przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku pyłu palnego w powietrzu może czasami wystąpić w trakcie normalnych operacji,strefa 22 przestrzeń, w której atmosfera wybuchowa w postaci obłoku pyłu w powietrzu nie występuje w trakcie normalnej operacji, a w przypadku wystąpienia trwa przez krótki czas.\n7. ZASADY WYPOSAŻANIA OBIEKTÓW W GAŚNICE.\nObiekty powinny byś wyposażone w gaśnice przenośne spełniające wymagania Polskich Norm będących odpowiednikiem Norm europejskich. Rodzaj gaśnicy powinien być dostosowany do gaszenia tych grup pożarów, określonych w Polskich Normach dotyczących podziału pożarów które mogą wystąpić w obiekcie.Jedna jednostka masy środka gaśniczego 2 kg (lub 3 dm3) zawartego w gaśnicach powinna przypadać, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach szczególnych: 1) na każde 100 m2 powierzchni strefy pożarowej w budynku niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym: a) zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V, b) produkcyjnej i magazynowej o gęstości obciążenia ogniowego ponad 500 MJ/m2, c) zawierającej pomieszczenie zagrożone wybuchem; 2) na każde 300 m2 powierzchni strefy pożarowej niewymienionej w pkt 1, z wyjątkiem zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV.Miejsce omłotów, niezależnie od wymaganych gaśnic, powinno być wyposażone w pojemnik z wodą o objętości co najmniej 200 m3, przygotowany do wykorzystania w celach gaśniczych przy użyciu wiadra lub w inny równorzędny sposób. Gaśnice w obiektach powinny być rozmieszczone: 1) w miejscach łatwo dostępnych i widocznych, w szczególności: a) przy wejściach do budynków, b) na klatkach schodowych, c) na korytarzach, d) przy wyjściach z pomieszczeń na zewnątrz; 2) w miejscach nienarażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła (piece, grzejniki), 3) w obiektach wielokondygnacyjnych w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli pozwalają na to istniejące warunki.\n1) odległość z każdego miejsca w obiekcie, w którym może przebywać człowiek, do najbliższej gaśnicy nie powinna być większa niż 30 m; 2) do gaśnic powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m. Przy ustalaniu rodzaju gaśnic należy stosować następujące zasady: 1) do gaszenia pożarów grupy A (w których występuje zjawisko spalania bezpłomieniowego) stosuje się gaśnice płynowe lub pianowe; 2) do gaszenia pożarów grupy B (cieczy palnych i substancji stałych topiących się) stosuje się zamiennie gaśnice płynowe, pianowe, śniegowe, proszkowe;\n3) do gaszenia pożarów grupy C (gazów palnych) stosuje się gaśnice proszkowe i śniegowe; 4) do gaszenia pożarów grupy D (metali lekkich) gaśnice proszkowe przeznaczone do gaszenia pożarów metali; 5) do gaszenia pożarów poszczególnych grup z indeksem E (urządzeń elektrycznych pod napięciem i innych materiałów znajdujących się w pobliżu tych urządzeń) stosuje się zamiennie gaśnice śniegowe lub proszkowe. Urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym zgodnie z zasadami określonymi w Polskich Normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic. Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzane w okresach i w sposób zgodny z instrukcją ustaloną przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku. 8. STOSOWANIE STAŁYCH URZĄDZEŃ GASNICZYCH.\nStosowanie stałych urządzeń gaśniczych, związanych na stałe z obiektem, zawierających zapas środka gaśniczego i uruchamianych samoczynnie we wczesnej fazie rozwoju pożaru, jest wymagane w: 1) archiwach, wyznaczonych przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych; 2) muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej; 3) ośrodkach elektronicznego przetwarzania danych o znaczeniu krajowym. Stosowanie stałych urządzeń gaśniczych wodnych jest wymagane w: 1) budynkach handlowych lub wystawowych: a) jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 10000 m2, b) wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 8000 m2;2)budynkach o liczbie miejsc służących celom gastronomicznym powyżej 600; 3) salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powyżej 3000; 4) budynkach użyteczności publicznej wysokościowych; 5) budynkach zamieszkania zbiorowego wysokościowych. W strefach pożarowych i pomieszczeniach wyposażonych w stałe urządzenia gaśnicze gazowe lub z innym środkiem gaśniczym mogącym mieć wpływ na zdrowie ludzi, powinny być zapewnione warunki bezpieczeństwa dla osób przebywających w tych pomieszczeniach, zgodnie z odpowiednimi Polskimi Normami dotyczącymi tych urządzeń.\n9. STOSOWANIE SYSTEMU SYGNALIZACJI POŻAROWEJ.\nSystem sygnalizacji pożarowej, obejmuje urządzenia sygnalizacyjno - alarmowe, służące do samoczynnego wykrywania i przekazywania informacji o pożarze. Sygnalizację pożarową stosuje się w: 3) budynkach handlowych lub wystawowych:\na) jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 5000 m2, b) wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 2500 m2; 4) teatrach o liczbie miejsc powyżej 300; 5) kinach o liczbie miejsc powyżej 600; 6) budynkach o liczbie miejsc służących celom gastronomicznym powyżej 300; 7) salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powyżej 1500; 8) szpitalach, z wyjątkiem psychiatrycznych, oraz w sanatoriach - o liczbie łóżek powyżej 200 w budynku; 9) szpitalach psychiatrycznych o liczbie łóżek powyżej 100 w budynku; 10) domach pomocy społecznej i ośrodkach rehabilitacji dla osób niepełnosprawnych o liczbie łóżek powyżej 100 w budynku; 11) zakładach pracy zatrudniających powyżej 100 osób niepełnosprawnych w budynku; 12) budynkach użyteczności publicznej wysokich i wysokościowych; 13) budynkach zamieszkania zbiorowego, w których przewidywany okres pobytu tych samych osób przekracza 3 doby, o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200; 14) budynkach zamieszkania zbiorowego nie wymienionych w pkt 11, o liczbie miejsc noclegowych powyżej 50; 15) archiwach wyznaczonych przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych; 16) muzeach oraz zabytkach budowlanych, wyznaczonych przez Generalnego Konserwatora Zabytków w uzgodnieniu z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej; 17) ośrodkach elektronicznego przetwarzania danych o zasięgu krajowym, wojewódzkim i resortowym; 18) centralach telefonicznych o pojemności powyżej 10000 numerów i centralach telefonicznych tranzytowych o pojemności 5000-10000 numerów, o znaczeniu miejscowym lub regionalnym; 19) garażach podziemnych, w których strefa pożarowa przekracza 1500 m2 lub obejmujących więcej niż jedną kondygnację podziemną; 20) stacjach metra (kolei podziemnych); 21) dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powyżej 500 osób;\n22) bankach, w których strefa pożarowa zawierająca salę operacyjną ma powierzchnię przekraczającą 500 m2; 23) bibliotekach, których zbiory w całości lub w części tworzą narodowy zasób biblioteczny. W przypadku wyposażenia obiektów w stałe urządzenia gaśnicze dopuszcza się niewyposażanie ich w system sygnalizacji pożarowej. Nie dotyczy to obiektów w których system sygnalizacji pożarowej jest niezbędny przy uruchamianiu urządzeń przewidzianych do funkcjonowania podczas pożaru. Dopuszczenie to nie zwalnia z obowiązku połączenia urządzeń z komendą lub jednostką ratowniczo gaśniczą Państwowej Straży Pożarnej w sposób zapewniający samoczynne przekazywanie informacji o pożarze. Sposób połączenia urządzeń sygnalizacyjno alarmowych systemu sygnalizacji pożarowej z Państwową Strażą Pożarną właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu jest obowiązany uzgodnić z właściwym terenowo Komendantem Powiatowym (Miejskim) PSP.\n10. STOSOWANIE W OBIEKTACH DZWIĘKOWEGO SYSTEMU OSTRZEGAWCZEGO. Dźwiękowy system ostrzegawczy umożliwia rozgłaszanie sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych dla potrzeb bezpieczeństwa osób przebywających w budynku, nadawanych automatycznie po otrzymaniu sygnału z systemu sygnalizacji pożarowej, a także przez operatora.Stosowanie dźwiękowego systemu ostrzegawczego wymagane jest w: 1) budynkach handlowych lub wystawowych: a) jednokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 10000 m2, b) wielokondygnacyjnych o powierzchni strefy pożarowej powyżej 8000 m2; 2) salach widowiskowych i sportowych o liczbie miejsc powyżej 1500; 3) kinach i teatrach o liczbie miejsc powyżej 600; 4) szpitalach i sanatoriach o liczbie łóżek powyżej 200 w budynku; 5) budynkach użyteczności publicznej wysokich i wysokościowych; 6) budynkach zamieszkania zbiorowego:a) wysokich i wysokościowych, lubb) o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200; 7) stacjach metra (kolei podziemnych); 8) dworcach i portach, przeznaczonych do jednoczesnego przebywania powyżej 500 osób.Obowiązek wyposażania budynków zamieszkania zbiorowego (wysokich i wysokościowych lub o liczbie miejsc noclegowych powyżej 200) w dźwiękowy system ostrzegawczy nie dotyczy budynków znajdujących się na terenach zamkniętych, służących obronności państwa.\n11. ZABEZPIECZENIE PRZECIWPOŻAROWE LASÓW.\nLas jest to grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,1 ha pokryty roślinnością (uprawami leśnymi) drzewami i krzewami oraz runem leśnym lub częściowo jej pozbawiony, przeznaczony do produkcji leśnej lub stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo wpisany do rejestru zabytków lub grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystane dla potrzeb gospodarki leśnej, a także wykorzystany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Zagrożenie pożarowe lasów kształtują takie czynniki jak: możliwość pojawienia się zarzewia ognia zdolnego do zapalenia pokrywy gleby, rodzaj materiałów palnych znajdujących się w miejscu pojawienia się zarzewia ognia ich ilość i rozmieszczenie na powierzchniach leśnych bądź w ich bezpośrednim sąsiedztwie, warunki meteo wpływające na wilgotność pokrywy gleby i innych materiałów znajdujących się w lesie oraz wilgotności powietrza.O występowaniu tych czynników w lasach decydują: pora roku, a przede wszystkim zaleganie pokrywy śnieżnej i obfite deszcze jesienne, wiek i skład gatunkowy drzewostanów oraz rodzaj pokrywy gleby, intensywność zabiegów gospodarczych w lesie oraz sposób wykorzystania drzewostanów, sieć dróg komunikacyjnych oraz nasilenie ruchu na tych drogach, atrakcyjność turystyczno wypoczynkowa i obfitość płodów runa leśnego, rozmieszczenie osad ludzkich wewnątrz lasów, inne warunki lokalne (np. poligony, place ćwiczeń, parkingi leśne, urządzenia turystyczne). Zagrożenie pożarowe lasów w Polsce zaczyna się wczesną wiosną tuż po stopieniu się pokrywy śnieżnej i duży wpływ w tym okresie ma wypalanie nieużytków i traw sąsiadujących z kompleksami leśnymi. Zagrożenie pożarowe lasów maleje dzięki rozwojowi runa leśnego i liści drzew, dzięki znacznej zawartości wody.W okresie letnim silnie rośnie promieniowanie słoneczne w tym czasie wzmaga zagrożenie pożarowe lasów, gdyż powoduje wysychanie roślin runa leśnego. Zagrożenie pożarowe maleje w okresie jesiennym, okres ten charakteryzuje się niższymi temperaturami oraz większymi wilgotnościami powietrza, co hamująco wpływa na proces parowania. Kategorie zagrożenia pożarowego lasów (nadleśnictw, parków narodowych): I kategoria duże zagrożenie pożarowe lasu, II kategoria średnie zagrożenie pożarowe lasu, III kategoria małe zagrożenie pożarowe lasu.\nZaliczenie obszarów leśnych do kategorii zagrożenia pożarowego dokonuje się w planach urządzania lasu i planach ochrony parków narodowych.W celu określenia aktualnego stopnia zagrożenia pożarowego lasu prowadzone są badania w 34 punktach prognostycznych na terenie kraju. Badania prowadzone są w okresie od marca do września o godzinie 900 i\n1300. Stopień zagrożenia określa się na podstawie pomiarów wilgotności ściółki sosnowej, wilgotności powietrza oraz współczynnika opadowego.Stopnie zagrożenia pożarowego lasu Wartości wilgotności w % mierzone w godzinach 900 1300 ściółki powietrza ściółki Powietrza Brak zagrożenia 0 0 6061 75 96 1000 100 0 4041 75 86 1000 100 Zagrożenie małe I 0 4041 60 86 950 95 0 3031 40 66 850 85 Zagrożenie duże II 0 2021 40 76 850 85 0 1516 30 51 650 65 Zagrożenie katastrofalne - III 0 - 200 - 750 - 150 50 Lasy położone przy obiektach mogących stanowić zagrożenie pożarowe dla lasu oddziela się od tych obiektów pasami przeciwpożarowymi. Pasy te należy utrzymywać w stanie zapewniającym ich użyteczność przez cały rok. Obowiązek urządzania i utrzymywania pasów przeciwpożarowych ciąży na: 1) kierownikach lub właścicielach zakładów przemysłowych, obiektów magazynowych i użyteczności publicznej; 2) właścicielach linii kolejowych; 3) komendantach poligonów; 4) właścicielach lub zarządcach lasów położonych przy drogach publicznych; 5) właścicielach dróg zakładowych. Obowiązek utrzymywania pasów przeciwpożarowych nie dotyczy: 1) lasów zaliczonych do III kategorii zagrożenia pożarowego; 2) drzewostanów starszych niż 30 lat, położonych przy drogach publicznych i parkingach oraz drzewostanów położonych przy drogach o nawierzchni nieutwardzonej, z wyjątkiem dróg poligonowych i międzypoligonowych; 3) lasów o szerokości mniejszej niż 200 m. Wyróżnia się następujące typy pasów: Typ A porządkowanie terenu. Wykonanie tego pasa polega na usunięciu z pasa drzewostanu o szerokości 50 m od zewnętrznej krawędzi toru, drogi, granicy obiektu itd. drzew martwych, nalotów drzew iglastych, gałęzi, chrustu i innych odpadów poeksploatacyjnych. Typ B porządkowanie terenu + jedna bruzda izolacyjna. Pasy tego typu wykonuje się jak pasy typu A, z tym, że w odległości 2 5 m od zewnętrznej krawędzi przydrożnego rowu, skarpy lub granicy obiektu wykonuje się równolegle bruzdę o szerokości minimum 2 m oczyszczoną do warstwy mineralnej.\nTyp C porządkowanie terenu + dwie bruzdy izolacyjne (typu Kienitza). Pasy tego typu wykonuje się jak pasy typu B, z tym, że w odległości kilkunastu metrów od pierwszej bruzdy wykonuje się druga bruzdę, a co 20 50 m bruzdy poprzeczne. Psy typu C zakład się w drzewostanach gdzie istnieje obawa, że pojedyncza bruzda nie wystarczy oraz w drzewostanach przy liniach kolejowych o dużym zagrożeniu z uwagi na zły sanitarny oraz rodzaj runa. Przy braku w odległości do 200 m od toru drogi lub przejezdnej linii podziału powierzchniowego, jedną z bruzd należy przystosować do wykorzystania jako drogi dojazdowej dla samochodów gaśniczych o napędzie terenowym. Typ D pas biologiczny. Ten typ pasów wykonuje się przez odnawianie gatunkami drzew i krzewów liściastych w sposób ograniczający rozwój wrzosów i traw. Typ E pas górski. Wykonuje się je w drzewostanach górskich położonych wzdłuż bardziej zagrożonych odcinków szlaków turystycznych i dróg, przez usuwanie w odległości 4 10 m wszelkich materiałów palnych. Typ F pas specjalny. Przeciwpożarowe pasy specjalne oddzielają od lasu obiekty o szczególnych uwarunkowaniach i potrzebach ochrony przeciwpożarowej. Mogą one stanowić kombinację pasów omówionych wcześniej, a także mogą to być powierzchnie bezdrzewne, o glebie oczyszczonej do warstwy mineralnej. Formę i sposób wykonania pasów ustala nadleśniczy w porozumieniu z komendantem powiatowym PSP i użytkownikiem obiektu.W odległości mniejszej niż 30 m od skraju toru kolejowego lub drogi publicznej zabronione jest pozostawianie gałęzi, chrustu, nieokrzesanych ściętych drzew i odpadów poeksploatacyjnych. Właściciele, zarządcy lub użytkownicy lasów, których lasy samoistnie lub wspólnie tworzą kompleks leśny o powierzchni ponad 300 ha, są obowiązani: 1) zorganizować w okresie zagrożenia pożarowego obserwację i patrolowanie lasów w celu wykrywania pożarów oraz alarmowania o ich powstaniu; 2) zapewnić i utrzymywać źródła wody do celów przeciwpożarowych; 3) utrzymywać dojazdy pożarowe wyznaczone w planie urządzenia lasu zgodnie z przepisami w sprawie zasad zabezpieczenia przeciwpożarowego lasów; 4) oznakować stanowiska czerpania wody znakami zgodnymi z Polskimi Normami dotyczącymi znaków bezpieczeństwa; 5) urządzić i utrzymywać w miejscach wyznaczonych, w porozumieniu z właściwymi miejscowo komendantami powiatowymi (miejskimi) Państwowej Straży Pożarnej, bazy sprzętu do gaszenia pożarów lasów; 6) uzgodnić projekt planu urządzenia lasu, projekt uproszczonego planu urządzenia lasu oraz projekt planu ochrony parku narodowego, w części\ndotyczącej ochrony przeciwpożarowej, z właściwym miejscowo komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, dla lasów I i II kategorii zagrożenia pożarowego. W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności mogących spowodować pożar: 1) rozniecać ognia poza wyznaczonymi przez zarządcę lasu miejscami, 2) palenie tytoniu, z wyjątkiem miejsc na drogach utwardzonych i miejsc wyznaczonych do pobytu ludzi. W lasach o łącznej powierzchni ponad 300 m2 powinny być zapewnione źródła wody do celów przeciwpożarowych w postaci nie więcej niż dwóch zbiorników o łącznej powierzchni co najmniej 50 m3 wody lub cieku wodnego o stałym przepływie wody nie mniejszym niż 10 dm3/s z zapewnieniem najbliższego stanowiska czerpania wody w terenie o promieniu: 1) nieprzekraczającym 3 km w lasach I kategorii zagrożenia pożarowego; 2) nieprzekraczającym 5 km w lasach II kategorii zagrożenia pożarowego; 3) uzgodnionym z w łaściwym terenowo komendantem powiatowym PSP w lasach III kategorii zagrożenia pożarowego. Zarządca lasu zobowiązany jest do umieszczania przy wjeździe do lasu oraz przy parkingach tablic informacyjnych i ostrzegawczych dotyczących zabezpieczenie przeciwpożarowego lasu. W celu ograniczenia zagrożenia pożarowego w lasach mogą być wprowadzone stał lub czasowe zakazy wstępu do lasu. Stałym zakazem objęte są lasy stanowiące: 1) uprawy leśne do 4 m wysokości, 2) powierzchnie doświadczalne i uprawy nasienne, 3) ostoje zwierząt, 4) źródliska drzew i potoków, 5) obszary zagrożone erozją. Okresowy zakaz wstępu do lasu wprowadzają nadleśniczowie jeżeli występuje zagrożenie pożarowe.\n12. ZABEZPIECZENIE PRZECIWPOŻAROWE ZBIORU, TRANSPORTU I SKŁADOWANIA PALNYCH PŁODÓW ROLNYCH.\nPodczas zbioru, transportu i składowania płodów rolnych należy: 1. stosować wskazania podane w instrukcjach obsługi przy eksploatacji maszyn rolniczych i innych z napędem; 2. stosować silniki elektryczne o odpowiednim do warunków pracy stopniu ochrony; minimalna odległość układu napędowego od stert, stogów i budynków o konstrukcji palnej powinna wynosić 5 m;\n3. ustawiać silniki spalinowe na podłożu niepalnym, w odległości co najmniej 10 m od stert, stogów lub budynków o konstrukcji palnej; 4. zabezpieczać urządzenia wydechowe silników spalinowych przed wylotem iskier; 5. zapewnić możliwość ewakuacji ludzi i sprzętu; 6. przechowywać niezbędne materiały pędne, w ilości nie przekraczającej dobowego zapotrzebowania, w zamkniętych nie tłukących się naczyniach, w odległości co najmniej 10 m od punktu omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych; 7. wyposażyć miejsca omłotów, stertowania i kombajnowania w gaśnice oraz w razie potrzeby w sprzęt służący do wykonywania pasów ograniczających rozprzestrzenianie się pożaru. Podczas zbioru i transportowania płodów rolnych oraz w odległości mniejszej niż 10 m od punktu omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych używanie otwartego ognia i palenie tytoniu jest nie dopuszczalne.Przy ustawianiu stert, stogów i brogów należy zachować co najmniej następujące odległości: 1) od budynków wykonanych z materiałów: a) palnych 30 m b) niepalnych i o pokryciu co najmniej trudno zapalnym 20 m, 2) od dróg publicznych i torów kolejowych 30 m, 3) od urządzeń i przewodów linii energetycznych wysokiego napięcia 30 m, 4) od lasów i terenów zadrzewionych - 100 m, 5) miedzy stertami, stogami stanowiącymi odrębne strefy pożarowe 30 m,Wokół stert i stogów należy wykonać i utrzymać powierzchnię o szerokości co najmniej 2 m w odległości 3 m od ich obrysu, pozbawioną materiałów palnych. Płody rolne należy składować w sposób uniemożliwiający ich samozapalenie. W przypadku konieczności składowania produktów niedosuszonych należy okresowo sprawdzać ich temperaturę. Zabronione jest wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawiania stert i stogów bądź w sposób powodujący zakłócenie w ruchu drogowym, a także prowadzenie tych prac bez nadzoru\n13. WYMAGANIA PRZECIWPOŻAROWE DOTYCZĄCE INSTALACJI ELEKTRYCZNYCH. Instalacje elektryczne powinny zapewniać: 1) dostarczenie energii elektrycznej o odpowiednich parametrach technicznych do odbiorników, stosownie do potrzeb użytkowych,\n2) ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym, przepięciami łączeniowymi i atmosferycznymi, postaniem pożaru, wybuchem i innymi szkodami, 3) ochronę przed emisją drgań i hałasu powyżej dopuszczalnego poziomu oraz przed szkodliwym oddziaływaniem pola elektromagnetycznego.Budynek, w którym zanik napięcia w elektrycznej sieci zasilającej może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia, poważne zagrożenie środowiska, także znaczne straty materialne, należ zasilać co najmniej z dwóch niezależnych, samoczynnie załączających się źródeł energii elektrycznej oraz wyposażyć w samoczynnie załączające się oświetlenie awaryjne (bezpieczeństwa i ewakuacji). W budynku wysokościowym jednym ze źródeł zasilania powinien być zespół prądotwórczy. W pomieszczeniach takich na należy stosować oświetlenie bezpieczeństwa, czas działania tego oświetlenia powinien być dostosowany do warunków występujących w pomieszczeniu i wynosić nie mniej niż 1 godzinę.Oświetlenie ewakuacyjne należy stosować: 1) w pomieszczeniach: a) widowni kin, teatrów i filharmonii oraz innych sal widowiskowych, b) audytoriów, sal konferencyjnych, lokali rozrywkowych oraz sal sportowych przeznaczonych na pond 200 osób, c) wystawowych w muzeach, d) o powierzchni ponad 1 000 m2 w garażach oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym, e) o powierzchni ponad 2 000 m2 w budynkach użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego , 2) na drogach ewakuacyjnych: a) z pomieszczeń wymienionych w pkt. 1, b) oświetlonych wyłącznie światłem sztucznym, c) w szpitalach i inny budynkach przeznaczonych przede wszystkim do pobytu ludzi o ograniczonej zdolności poruszania się, d) w wysokich i wysokościowych budynkach użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego. Oświetlenie ewakuacyjne powinno dziać przez co najmniej 2 godziny od zaniku oświetlenia podstawowego.W pomieszczeniu, które jest użytkowane przy zgaszonym oświetleniu podstawowym, należy stosować oświetlenie przeszkodowe, zasilane napięciem bezpiecznym, służące uwidocznieniu przeszkód wynikających z układu budynku, drogi komunikacyjnej lub sposobu jego użytkowania, a także podświetlane znaki wskazujące kierunki ewakuacji. Oświetlenie to powinno być wykonane zgodnie z Polskimi Normami. W strefach pożarowych o kubaturze przekraczającej 1 000 m3 lub zawierających strefy zagrożenia wybuchem powinny być instalowane\nprzeciwpożarowe wyłączniki prądu, odcinające dopływ prądu do wszystkich obwodów, z wyjątkiem obwodów zasilających instalacje i urządzenia, których funkcjonowanie jest niezbędne podczas pożaru. Wyłącznik powinien być umieszczony w pobliżu głównego wejścia do obiektu lub załącza i odpowiednio oznakowany. Odłączenie prądu wyłącznikiem nie może spowodować samoczynnego załączenia drugiego źródła energii elektrycznej (zespołu prądotwórczego) z wyjątkiem źródła zasilającego oświetlenie awaryjne, jeśli występuje w danym obiekcie. W pomieszczeniach i strefach zagrożonych wybuchem należy instalować tylko urządzenia elektryczne w wykonaniu przeciwwybuchowym. Podział elektrycznych urządzeń przeciwwybuchowych ze względu na rodzaj budowy: 1) z osłoną ognioszczelne, 2) iskrobezpieczne, 3) w budowie wzmocnionej, 4) z osłoną cieczową, 5) z osłoną powietrzną lub gazową z nadciśnieniem, 6) z osłoną piaskową.\n14. BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE BUDYNKÓW.\nBudynek i urządzenia z nim związane powinny być tak zaprojektowane i wykonane w sposób zapewniający w razie pożaru: 1) nośność konstrukcji przez określony czas, 2) ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku, 3) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie budynki, 4) możliwość ewakuacji, 5) bezpieczeństwo ekip ratowniczych. Budynki oraz części budynków, stanowiące odrębne strefy pożarowe ze względu na przeznaczenie i sposób użytkowania dzielimy na: 1) mieszkalne, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, określane jako ZL, 2) produkcyjne i magazynowe, określane jako PM, 3) inwentarskie (służące do hodowli inwentarza), określone jako IN. Odporność ogniowa zdolność elementów budynku lub konstrukcji do zachowania w odpowiednim czasie określonych warunków. Warunki te zwane kryteriami odporności ogniowej to: nośność R, szczelność E, izolacyjność I. Oprócz kryteriów podstawowych istnieją również dodatkowe tj. przepuszczalność promieniowania W, odporność na działania mechaniczne M, samozamykalność C, dymoszczelność S. Miarą odporności ogniowej jest czas w minutach, mierzony od początku badania do uzyskania stanu granicznego.Stan graniczny stan, w którym element próbny przestaje spełniać swoją funkcję tj. nośność, szczelność\nczy izolacyjność.Kryteria odporności ogniowej elementu mogą występować samodzielnie lub łącznie.Odporność ogniową określa się na podstawie: 1) badań odporności ogniowej wykonanych w Zakładzie Badań Ogniowych Instytutu Techniki Budowlanej, 2) Instrukcji 221 Instytutu Techniki Budowlanej, 3) obliczeń. Elementy budynków podlegające badaniu odporności ogniowej: 1) elementy nośne budynku (belki, podciągi, słupy rygle) R 2) elementy nośne spełniające funkcje oddzielające (ściany nośne, stropy) RE lub REI 3) elementy oddzielające nie spełniające funkcji nośnej (ściany działowe) EI lub E , drzwi i bramy EI lub E , klapy pożarowe EI , przejścia instalacyjne w ścianach oddzieleń przeciwpożarowych EI . 4) Inne elementy budynków dla których jest wymagana odporność ogniowa: sufity podwieszone REI kanały wentylacyjne EI kanały kablowe E lub EI . W celu zapewnienia odpowiednich wymagań konstrukcyjnych ustalono pięć klas odporności pożarowej budynków oznaczonych literami: A , B , C , D , E .Klasę odporności pożarowej budynków zaliczonych do ZL określa poniższa tabela:Budynek ZL I ZL II ZL III ZL IV ZL Vniski (N) B B C D C średniowysoki (SW) B B B C B wysoki (W) B B B B B wysokościowy (WW) A A A B A Dopuszczone jest obniżenie klasy odporności pożarowej w niektórych budynkach niskich do poziomu, który określa poniższa tabela:Liczba kondygnacji nadziemnych ZL I ZL II ZL III1 D D D 2*) C C D *) gdy poziom stropu nad pierwszą kondygnacją jest na wysokości nie większej niż 9 m. Wymagania klasy odporności pożarowej dla budynków produkcyjnych i magazynowch. Maksymalna gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej budynku Q MJ/m2 Budynek o jednej kondygnacji nadziemnej (bez ograniczenia wysokości) Budynek wielokondygnacyjny Niski (N) Śreniowysoki (SW) Wysoki (W) Wyskokościowy (WW)Q\nOchrona przeciwpożarowa - Notatki - Etyka\n<iframe src="https://www.docsity.com/pl/docs/embed-player/569ad38e858bade72ea10c31f6b037be/" width="383px" height="550px"></iframe>


Brązowe koszulki polo męskie - Promocja. Nawet -60%! - Kolekcja wiosna 2020 - myBaze.com\nmyBaze / Odzież / Odzież męska / Koszulki męskie / Koszulki polo męskie / Brązowe koszulki polo męskie\nWygodne i praktyczne Brązowe koszulki polo męskie\nBrązowe koszulki polo męskie w naszej ofercie to marzenie każdego mężczyzny, który chce wyglądać dobrze i czuć się wygodnie i swobodnie. Kolekcja wiosna 2020 obejmuje koszulki męskie polo w różnych wzorach i fasonach w bardzo atrakcyjnych cenach. Obejrzyj 40 modeli koszulek polo najbardziej cenionych producentów Camel Active, Polo Ralph Lauren, GANT, Nils Sundström, Fynch-Hatton w cenach od 39,00 zł do 599,95 zł.\nBrązowe koszulki polo męskie na każdą okazję\nBrązowe koszulki polo męskie - Kolekcja wiosna 2020\nCamel Active - Męska koszulka polo, zielony\nPolo Ralph Lauren - Męska koszulka polo, beżowy\nGant - Męska koszulka polo, beżowy


Skórzane obuwie S3 marki Base - model Morisson i Curtis\nObuwie dedykowane pracom w trudnych warunkach\nWysoka wytrzymałość, świetna wentylacja, ochrona S3 i SRC, gwarancja przed uszkodzeniami, komfort użytkowania to tylko kilka z cech jakimi charakteryzują się prezentowane buty. Model Moriison – trzewik oraz model Curtis – półbut marki Base to propozycja dla wymagających użytkowników, stawiających na jakość i komfort w jednym.\nPrezentowane obuwie to produkty dedykowane do sektorów związanych z transportem, logistyką, gospodarką odpadami oraz innych w których głównym czynnikiem stanowiącym zagrożenie jest zwiększone ryzyko poślizgu czy potknięcia. Pracownicy, którzy na co dzień korzystają z obuwia jako główne zalety wymieniają: doskonałą przyczepność do powierzchni, sprawną cyrkulację powietrza w butach czy stabilność.\nCo sprawia, że obuwie zyskało sobie niezwykle wysoką ocenę użytkowników?\nUzyskanie wysokiej jakości paramentów było możliwe dzięki zastosowaniu:\n– specjalnie zaprojektowanej podeszwie zapewniającej doskonałą odporność na poślizg oraz na oleje mineralne,\n– wysokogatunkowych materiałów użytych do produkcji oraz systemu cyrkulacji zapewniającym stopom oddychanie tym samym zwiększając wygodę podczas noszenia przez długi czas,\n– antyzapachowej wyściółki SmellStop, która odpowiedzialna jest za zapobieganie gromadzeniu się bakteriom i grzybom jednocześnie zapewniając przyjemny zapach,\n– nowoczesnych technik przy projektowaniu: kołnierz z wyściółką w kształcie litery V (zapobiegający powstawaniu zapaleń ścięgien) czy specjalistyczna wkładka w obszarze pięty chroniąca przed uderzeniami.\nMORRISON S3 SRC\nA Podeszwa antyelektrostatyczna\nE Pięta absorpcyjna (amortyzacja w rejonie pięty)\nP Wkładka antyprzebiciowa (podeszwa odporna na przebicie)\nFO Odporność podeszwy na oleje mineralne\nSRC = SRA + SRB Odporność na poślizg\nSRA – podłoże ceramiczne + środek myjący, SRB – podłoże stalowe + gliceryna\nPodeszwa AirTech z kółkami\nCURTIS S3 SRC\nDodatkowe infografiki pozwolą na dokładną analizę części składowych.\nbase protectionbuty basebuty bhpbuty do pracybuty ochronnebuty z podeszwą antyelektrostartycznąbuty z wkładką antyprzebiciowąmarka butów baseobuwie baseobuwie bhpobuwie ochronneobuwie roboczeobuwie S3półbuty do pracypółbuty ochronnepółbuty S3skórzane buty roboczeskórzane obuwie ochronnetrzewiki ochronne


Miejsce pracy: Wojnarowice\nOpieka nad końmi w stadzie. Przygotowywanie koni do zawodów. Sprawdzanie stanu zdrowia koni, ogólna opieka nad wszystkimi końmi w stadzie, podjeżdżanie i zajedżanie młodych koni. Organizowanie codziennej pracy personelu stajennego. Przygotowanie koni do zawodów. Zastępowanie trenera podczas jego nieobecności.Umowa na czas określony 3 lata.praca w godzinach 6-14-22\nPUP Wojnarowice Prusice Lubomierz Wleń


Balea - Płatki pod oczy, Hydrożelowe, It's a Magical Time, opinie i recenzje na DressCloud\nPłatki pod oczy, Hydrożelowe, It's a Magical Time\nProdukt dodany w dniu 21.12.2019 przez mysia302\nPłatki pod oczy, które znalazłam w kalendarzu adwentowym na Boże Narodzenie i dopiero teraz je testowałam. Płatki należy przed użyciem włożyć do lodówki, aby trochę je zmrozić, takie zimne położyć na oczy na jakieś 15 minut. Uważam, że jest to bardzo...\nBalea It's Magical Time. Hydrożelowe płatki pod oczy. Dostałam je w paczuszce urodzinowej od naszej kochanej Clouders. Płatki są okrągłe i wielorazowego użytku z czego jestem przeszczesliwa, bardzo lubię takie gadżety. Przed nałożeniem ich wsadzilam ...\nPaczuszka urodzinowa od kochanej @Animozja. ❤ Dziękuję za miły upominek, gest oraz cudowne życzenia, mam nadzieję, że wszystkie się spełnią. W paczuszce znalazłam takie rzeczy jak : 🌸 Własnoręcznie zrobiona kartkę urodzinowa za co dziękuję najpiękn...


Dotyk - Wyzwanie Małżeńskie\nPiątym, ostatnim językiem miłości jest dotyk. Pisaliśmy już o nim w artykułach kwietniowych, przy okazji kwietniowego wyzwania polegającego na okazywaniu sobie czułości. Zachęcamy Cię do przypomnienia sobie tych artykułów, jeżeli to dotyk jest językiem miłości Twojego męża lub żony.Ludzie zazwyczaj lubią być dotykani przez bliskie sobie osoby (w przypadku trudnych doświadczeń w tym zakresie może być jednak zupełnie inaczej). Dotyk jest niezwykle ważny dla rozwoju psychicznego i fizycznego, zwłaszcza dzieci. Są jednak osoby, dla których ma on znaczenie pierwszorzędne. Gdy dotyku brakuje, ich zbiornik emocjonalny gwałtownie się opróżnia.\nCzy dotyk jest moim językiem miłości?\nGary Chapman pisze, że wiele osób, szczególnie mężczyzn, w pierwszym odruchu wskazuje na dotyk jako swój podstawowy język miłości. Tymczasem często okazuje się, że wcale tak nie jest. Wynika to z odczuwanego przez nich napięcia seksualnego.Jeżeli jako swój język miłości wskazujesz dotyk, zastanów się, czy przytulanie bez kontekstu seksualnego, dotykanie się mimochodem, trzymanie za rękę i tym podobne gesty sprawiają, że czujesz się kochany. A może nie mają dla Ciebie większego znaczenia? Być może faktycznie stosunki seksualne są Twoim dialektem. Jeżeli jednak inne formy dotyku są Ci obojętne, a kontakty seksualne bez innych form okazywania miłości (np. słów aprobaty i zachęty czy też wspólnego czasu) nie wystarczają, abyś czuł się kochany, wtedy warto poszukać dalej.\nDotyk może przejawiać się na różnorakie sposoby. Możesz swojego małżonka witać pocałunkiem, obejmować, głaskać, trzymać za rękę, masować itd. I oczywiście, kochać się (kusi nas, żeby zrobić wyzwanie w tym temacie, ale na razie dogłębnie badamy temat).Dotykając małżonka pamiętaj, że może reagować na różne formy i miejsca dotyku zupełnie inaczej niż Ty. To, co dla Ciebie jest miłe, przyjemne lub bardzo podniecające, dla niego może takie nie być. Różne osoby różnie na dotyk reagują, czasem może być on dla nich irytujący czy nawet nie do zniesienia. Mój mąż mówi, że lubię być głaskana jak kot. On za to (mąż, nie kot), ma zupełnie inne upodobania. Dlatego, by się nie frustrować, po prostu zapytaj, jakie formy dotyku Twój ukochany lubi najbardziej i jakie będą powodować, że jej/jego zbiornik emocjonalny się wypełni. Wstydzisz się? Może napiszecie do siebie listy?Odkrywanie nowych sposobów i momentów, by okazać miłość za pomocą dotyku, może ożywczo wpłynąć na Wasze małżeństwo. Jaki pisze Gary Chapman, próbuj nowych rodzajów dotyku w nowych miejscach i czekaj na reakcję małżonka. Nie wiem, czy miał na myśli miejsca na ciele, czy miejsca w przestrzeni. Warto próbować na oba sposoby.\nDla osoby operującej tym językiem miłości, zazwyczaj bardzo ważne jest, aby małżonek wychodził z inicjatywą. Nawet jeżeli jest to dla Ciebie trudne, małymi krokami próbuj tę inicjatywę wykazywać. Zacznij od przelotnego dotyku, objęcia ramieniem, gdy siądziecie koło siebie, pocałunków na powitanie i przywitanie (choć to zachowanie macie już może wdrożone po styczniowym wyzwaniu?). Potem spróbuj rozszerzyć to na Wasze kontakty seksualne.Dotyk może wymagać Twojego pełnego zaangażowania jak np. podczas masażu pleców czy stosunku, ale może też zająć tylko chwilę. Pomyśl tylko, co jest łatwiej zrobić – odkurzyć mieszkanie czy dać żonie całusa? Z drugiej strony warto zainwestować trochę czasu i uwagi, by nauczyć się np. masażu lub uatrakcyjnić Wasze współżycie.Pamiętam, że maturę z języka polskiego pisałam na temat „Mierząc się z przeszkodą, człowiek poznaje siebie”. Dużo czytałam i byłam przemądrzała. Stworzyłam więc wiekopomne „dzieło”, w którym kilka stron poświęciłam filozoficznym rozważaniom, kim jest człowiek i co tworzy owo „ja”, które mamy poznawać. Czy ciało, którego komórki w większości nie są starsze niż 10 lat (jednak starzejemy się, bo kilka rodzajów komórek, w tym komórki kory mózgowej, nie odnawia się, jak wynika z badań zespołu szwedzkich badaczy z Karolinska Institute w Sztokholmie, kierowanego przez Jonasa Friséna). Czy dusza? Czy intelekt, a może przekonania i emocje?Dlaczego o tym piszę? Dlatego, że osoba, która odczuwa miłość poprzez dotyk, identyfikuje się poprzez swoje ciało w większym stopniu niż inni. Dlatego, gdy odrzucasz jej ciało, odrzucasz też niejako ją całą. Tak to odczuwa, nawet jeśli Ty nie masz takiego zamiaru. Dlatego warto mieć w pamięci, że osoba, której podstawowym językiem miłości jest dotyk, czuje się odtrącona, gdy małżonek nie reaguje na podejmowaną przez nią inicjatywę lub sam takiej inicjatywy nie wykazuje.\nMoże być Ci trudno okazywać miłość poprzez dotyk, jeżeli nie wyniosłeś takiego zwyczaju z domu. Niektóre rodziny nieustannie okazują sobie miłość poprzez całowanie, przytulanie, w innych jest tych gestów zdecydowanie mniej lub nie ma ich wcale. Jeżeli doświadczyłeś w przeszłości przemocy seksualnej, zachęcamy do udania się do specjalisty, by próbować uporać się z tym doświadczeniem i być zdolnym do fizycznego okazywania miłości.Trudność może również sprawić niewłaściwe odczytywanie komunikatów wysyłanych przez małżonka. Pamiętacie historię pary opisywaną we wpisie o zbiorniku emocjonalnym? On wracał do domu i chciał się przytulić. Pobyć obok żony, trzymając ją w ramionach. Ona się najeżała, bo myślała, że jemu chodzi o seks, do którego nie była gotowa tak „z biegu”.\nDotyk źródłem spokoju\nNasza córeczka zaskoczyła mnie ostatnio, gdy w jasny sposób poinformowała mnie o swoich potrzebach. Po tym, gdy mocno uderzyła młodszego brata, wpadła w histerię. Chciała się do mnie przytulić, lecz ja, bardzo na nią zdenerwowana, nie chciałam, póki nie przestanie krzyczeć. Wtedy ona przez łzy stwierdziła: „Nie umiem się uspokoić, jeśli mnie nie przytulisz”. I rzeczywiście, uspokoiła się błyskawicznie. Wtedy dopiero przyszedł czas na rozmowę o tej sytuacji.\nDotyk źródłem siły\nDotyk jest częścią naszego życia, mijając się, nieustannie się muskamy, przytulamy, obejmujemy. Nie jest naszym podstawowym językiem miłości, ale na pewno jest ważny. W naszym życiu intymnym mieliśmy bardzo różne fazy, doświadczaliśmy radości, ale i dużych trudności. Pewnie jak większość małżeństw.Mieliśmy jednak ostatnio fantastyczny czas. Zostawialiśmy różne sprawy na boku i w pełni zwracaliśmy się ku sobie, również w sferze seksualnej. Daje nam to teraz ogromną siłę, gdy pojawiają się trudne sytuacje, szczególnie związane z wychowaniem dzieci. Mamy poczucie bycia jednością – razem stawiamy im czoła, a gdy czujemy się psychicznie bardzo źle, wspomagamy się dotykiem. Przytulenie, masaż czy trwanie w uścisku pozwala nam przetrwać. Na zdjęciach cudowna para z 60-letnim stażem małżeńskim z Brazylii – Dona i Seu Russo. Autorami zdjęć są Vivian i Dávid Balatonfüredi z Sao Paulo Fotografia. Odnowienie przyrzeczeń małżeńskich wraz z piękną sesją zdjęciową (nie mieli jej w dniu ślubu w 1957 r.) świętowali w otoczeniu 9 dzieci, 16 wnuków i 4 prawnucząt.Źródło: The People\n5 języków miłościdotykGary Chapmanjęzyki miłościmasażprzytulaniesekswyzwanie nr 8