Nie ograniczało jej już nic.\nMogła do woli chodzić w tej sukience w kwiatki, która według niego ją pogrubia.\nPomalowała paznokcie na ten kolor którego on tak nie lubił.\nWłosy ścięła i całkowicie zmieniła ich odcień.\nStała sie nowym człowiekiem. Wszyscy myśleli ze już zapomniała, ale każdego wieczoru wracała do swojego dawnego ciała. Zmywała paznokcie a włosy chowała pod chustką.\nWszystko robiła tylko dla jakiś tam pozorów. Wszyscy sie nabrali. Sądzili, że zapomniała.\nTylko że on jeden wiedział że w głębi duszy cierpi tak samo jak on.\nJednak nie miał odwagi spojrzeć jej w oczy.\nI tak trwali żyjąc 'obok' siebie..\nDopiero w dzień jej pogrzebu zrozumiał że warto było zdobyć się na słowa wyjaśnienia.\n~6 październik 2012 roku~\nO śmierci Amelii dowiedziałem się bardzo szybko. Zadziwiająco szybko.\nAkurat byłem pogrążony w krainie snów, kiedy obudził mnie niezbyt przyjemny dźwięk mojego telefonu komórkowego, leżącego na brązowej szafce nocnej. Na początku byłem zdziwiony myśląc, że to mój budzić. Przecież jest jeszcze ciemno. Dopiero później spojrzałem na wyświetlacz. Zobaczyłem tylko tajemniczy ciąg cyfr, który nic mi nie mówił. Miałem to zignorować i spać dalej, ale jakaś wyższa siła kazała mi odebrać telefon.\n-Jesteś tam? – usłyszałem kobiecy głos.\n-Tak? – zapytałem niezbyt wyraźnym i jeszcze zaspanym głosem. – kto mówi?\n-Z tej strony Magda. Pewnie mnie już nie pamiętasz. Jestem przyjaciółką Amelii. – mówiła po Polsku. Dopiero teraz zdałem sobie sprawę, że tak naprawdę nieświadomie tęskniłem za swoim ojczystym językiem.\n-Pamiętam. – odparłem krótko, tylko tyle, że sam nie do końca wiedziałem, czy to jest prawda. Nie wiedziałem co innego mam powiedzieć po 15 latach braku kontaktu.\n-Amelia nie żyję. – te słowa uderzyły we mnie ze zdwojoną siłą. Tak mocno, że aż zabolało.\n-Co? – nie mogłem uwierzyć w to co słyszę, dlatego poprosiłem, aby powtórzyła.\n-Amelia nie żyje. Dziś została potrącona przez samochód. Pomyślałam, że chciałbyś o tym wiedzieć.\n-Ty nie żartujesz. Prawda? – nadal nie mogłem uwierzyć w to co słyszę.\n-Na takie tematy się nie żartuje!!! – na te słowa skuliłem się. Już zdążyłem zapomnieć, że Magda ma zdolność ustawiania ludzi.\n-Przepraszam. Jaa. Po prostu nie mogę uwierzyć w to co słyszę. – zanim do końca wypowiedziałem te słowa mój głos zdążył się już parę razy załamać.\n-Niestety stało się, a ja cię żegnam.\n-Nie, czekaj! – musiałem jeszcze dowiedzieć się jednej rzeczy.\n-Co znowu? – warknęła.\n-Kiedy jest pogrzeb? – te słowa ledwo przeszły przez moje zaciśnięte gardło.\n-Po jutrze. Dziwne, że cie to zainteresowało. Przez tyle lat nie dawałeś o sobie znaku życia. Nawet nie wiesz jak długo wahałam się, czy poinformować cię o tym.\n-Nie będę przepraszać, bo to chyba nie ma już sensu. Zawaliłem. To prawda. Mimo wszystko bardzo ci dziękuję, że zdobyłaś się na to i zadzwoniłaś do mnie. – po tych słowach nie zdążyłem nic już powiedzieć, bo po drugiej stronie słuchawki usłyszałem tylko jednostajny dźwięk, który oznajmiał, że połączenie zostało przerwane. Długo myślałem nad tym, czy nie zadzwonić pod ten numer ponownie, ale w końcu zrezygnowałem. Po prostu było mi wstyd przez to, co robiłem do tej pory. Na dodatek nie miałem już nic ważnego jej do powiedzenia.\nTej nocy wcale już nie spałem. Cały czas myślałem tylko o Amelii i o tym, że jej już nie ma na tym świecie.\nZ samego rana, wtedy kiedy powinienem szykować się do pracy poszedłem na strych. Ponieważ nie znajdowało się tam dużo rzeczy od razu znalazłem jasnopomarańczowe pudełko. Lekko drżącymi rękoma zdjąłem jego wieko. W środku znajdowało się wiele rzeczy związanych z Amelią. Bilety do kina, nawet kosmyk jej włosów, kiedy zdecydowała się je obciąć. Zdałem sobie sprawę, że odkąd ją poznałem byliśmy niemal nie rozłączni. Uczestniczyłem w najważniejszych wydarzeniach w jej życiu. Kiedy zobaczyłem jedno z jej zdjęć oprawionych w ramkę uśmiechnąłem się przez łzy. Tutaj miała około 30 lat. Jej twarz zdobiły już pojedyncze zmarszczki. Okazało się, że to najnowsze zdjęcie jakie posiadam. Przypomniałem sobie, że wcześniej to zdjęcie było jedną z ozdób na mojej komodzie. Zawsze najpierw zanim wyszedłem z domu spoglądałem na nie i uśmiechałem się. Nawet nie wiem kiedy zmieniło ono swoje miejsce i dlaczego je schowałem. Może już wtedy wiedziałem, że nigdy więcej jej nie zobaczę?\n~8 październik 2012~\nNie pamiętam kiedy ostatnio byłem na pogrzebie. Wiem tylko, że było to bardzo dawno.\nNa nagrobkach można było zauważyć ogromne kupki różnokolorowych liści, które przywiał tu wiatr, albo po prostu spadły z pobliskiego drzewa. Z grobów, które są najstarsze ze wszystkich, człowiek nie jest już w stanie odczytać nawet imienia osoby, która tu leży. To smutne. Skoro nikt nie interesuję się tą osobą, to znaczy, że zapadnie ona w zapomnienie. Nie minie dużo czasu, a nagrobek zostanie usunięty, aby zrobić miejsce nowemu. Niestety taka jest postać rzeczy. Nawet po śmierci, kiedy minie nasz czas musimy ustąpić komuś miejsca. Ciekawe, czy mnie spotka taki los. Czy będę wtedy o tym wiedział?\nNie miałem pojęcia, w którą stronę mam iść. Kusiło mnie aby zadzwonić do Magdy, ale nie miałem odwagi znów z nią rozmawiać. Odnalezienie miejsca ceremonii nie było znów tak trudnym zadaniem, bo kiedy weszło się w głąb cmentarza, można było ujrzeć tłumy ludzi, którzy gromadzili się wokół jednego miejsca. Wziąłem głęboki oddech i na swój nos założyłem czarne okulary przeciwsłoneczne. Nie chciałem aby ktokolwiek widział moje zaczerwienione od płaczu oczy.\nNikt nie zwrócił na mnie szczególnej uwagi. Większość z nich prawdopodobnie w ogóle mnie nie poznała. Dziwnie było znów cały czas słyszeć język Polski. Znałem ludzi, którzy się nim posługiwali, ale nie miałem takiej okazji, aby przebywać w ich towarzystwie przez dłuższy czas. Udało mi się jakoś przecisnąć przez ten tłum tak, że miałem możliwość zobaczenia co dzieje się w samym środku tego zamieszania. W centrum stała jasnobrązowa trumna, wokół niej było pełno kwiatów. Głównie bratków, jej ulubionych. Moją uwagę przykuli ludzie, którzy płaczą. Myślałem, że znajdę wśród nich starych znajomych, ale myliłem się. Jedyną znaną mi osobą była Magda, która tuliła się do jakiegoś blondyna około trzydziestki. Szlochała głośno. Nigdy nie widziałem jej w takim stanie.\nW końcu ceremonia się zaczęła. Niestety nie mogłem się na niej skupić. Cały czas myślałem tylko o tym ciele, od którego dzieli mnie tylko te parę metrów i drewniana deska. Do oczu znów zaczęły cisnąć mi się łzy. Już jest za późno, aby cokolwiek naprawić. Spóźniłem się. Czasu nie da się cofnąć. Choć bardzo tego pragnę.\nZanim się obejrzałem było już po wszystkim. Zdziwiło mnie tylko to, że ludzie zaczęli podchodzić do jakiejś dziewczyny. Przeważnie w tym momencie składa się komuś z rodziny kondolencje. Nie wiedziałem, że Amelia ma jakąś rodzinę. Przynajmniej wcześniej mi o niej nie wspominała. Możliwe, że jednak znalazła się jakaś kuzynka, albo ciotka, z którą postanowiła nawiązać kontakt. Minuty przybywały, a ludzi ubywało. Przez co mogłem w końcu zobaczyć tą tajemniczą osobę. Od razu tego pożałowałem. Stanąłem jak słup soli i nie mogłem się ruszyć. Zupełnie straciłem władzę nad własnym ciałem. Przede mną stała Amelia. Chciałem krzyknąć z ulgą w głosie, że ona jednak żyje, że wszyscy się mylili. Niemal uśmiechnąłem się do siebie. Coś mi nie grało. Dziewczyna wyglądała na około 18 lat. Czyli o wiele za młodo jak na Amelię. To co teraz widzę jest po prostu nie możliwe. A co jeśli to tylko moje zwidy? Tak bardzo pragnę, żeby ona żyła, że coś złego dzieje się z moją głową.\n-Kim jest ta dziewczyna? – pytam pierwszej kobiety, która wpada mi w oko. Staruszka powoli unosi na mnie wzrok.\n-To jest córka Amelii. – odpowiada spokojnym głosem.\nAmelia ma córkę! Jak to w ogóle możliwe. Może ona jest mężatką, a ja nawet o tym nie wiem. Rozejrzałem się. Gdyby miała męża na pewno pojawiłby się w tym miejscu. Wtedy to większość ludzi właśnie jemu składałaby kondolencje, a nie tej dziewczynie, która jest jej sobowtórem. Jak ona może być jej córką skoro nawet nie płacze? Nie zastanawiałem się dłużej. Po prostu podszedłem do dziewczyny. Pośpiesznie uścisnąłem jej ciepłą dłoń i powiedziałem klasyczne „Moje kondolencje”. Na co ona wyćwiczonym już ruchem skinęła głową na znak, że mi dziękuję. Dopiero wtedy spojrzałem w jej czy. Nawet przez ciemne szkła moich okularów widziałem, że jej oczy mają całkowicie inną barwę niż szmaragd Amelii. Właśnie wpatrywałem się w identyczne odbicie moich błękitnych tęczówek.\nLudzie to egoiści. Nad czym płaczą na pogrzebach swoich bliskich?\nNad tym, że ich już nie zobaczą.\nJedni ludzie płaczą i wpatrują się w jasnobrązowa trumnę. Nie rozumieją , dlaczego akurat ona musiała odejść z tego świata i to na dodatek w tak tragicznych okolicznościach. Może to życie jest kompletnie bez sensu, skoro trzeba z nim kończyć tak wcześni. Może najlepiej zaraz, kiedy to wszystko sobie uświadomimy lepiej strzelić sobie kulką w łeb i pozbyć się tych wszystkich problemów?\nMnie ciekawi co było ostatnią rzeczą, czy osobą, którą widziała. Jestem pewna, że kiedy wiedziała już, że śmierć jest blisko pomyślała o mnie. Na pewno martwiała się o to jak samotnie poradzę sobie na tym świecie?\nKto przygarnie mnie do siebie?\nCzy ktoś ofiaruję mi taką miłość jaką ona mi dała?\nCi, którzy nie płaczą spoglądają na mnie. Myślą, że w ogóle nie zdaję sobie sprawy z ich gniewnych spojrzeń. Oni dobrze wiedzą, że jestem córką Amelii. Dziwi ich tylko to, dlaczego nie płaczę. Myślą, że nie mam uczuć, bo jak można nie płakać za własną matką, która dała ci tak wiele. Życie. Miłość. Przyjaźń. Szczerość. Oni nie wiedzą o tym jaką czuję pustkę w środku. Nagle ogarnia mnie wielka złość na nich. Jak mogą oceniać mnie po tym co widzą? Nie wiedzą tego wszystkiego co przeżyłam! Nie wiedzą co teraz czuję!\nKoniec użalanie się nad sobą. Ten dzień należy do mojej matki. Choć myślenie o niej sprawia mi ogromny ból, to muszę w jakiś sposób uczcić jej pamięć.\nKiedy widzę tego głupka Damiana wszystko zaczyna we mnie buzować. Jak on w ogóle śmie tu przychodzić! Po tym wszystkim co mi zrobił. Już mam do niego podejść i podarować liścia w twarz, ale Max dobrze wie, co chce zrobił, dlatego szybko łapie mnie w pasie i nie pozwala mi się ruszyć. Jestem mu bardzo wdzięczna, bo nie dość, że już mam niezbyt dobrą reputacje u tych ludzi to jeszcze bardziej bym ją pogorszyła. Na dodatek przeszłabym do historii jako dziewczyna, która narobiła zadymy na pogrzebie własnej matki.\nLudzi coraz bardziej ubywa. Większość z nich podchodzi do mnie i składa kondolencje. Nie wiem po co to mówią, przecież dobrze wiem, że jest im mnie szkoda. No raczej nie mnie tylko mojej matki. Przez to, że miała taką okrutną córkę, która nawet na jej pogrzebie nie potrafi uronić ani jednej łzy. Nie zastanawiali się, że to może oni źle postępują, nie ja. Płacz jest oznaką egoizmu. Oznaką strachu przed tym, że być może już nigdy nie zobaczymy tej osoby, której nie ma już wśród nas. Jest tez oznaką bezsilności.\nKiedy mam już wrażenie, że będę miała spokój jakiś mężczyzna podchodzi do mnie. Znów się zaczyna. Potulnie kiwam głową nawet nie słuchając tego co stara mi się przekazać. W pewnym momencie zauważam, że nadal ściska moją dłoń, ale już nic nie mówi.\n-Eeee. Wszystko w porządku? – pytam łagodnie i spoglądam w górę. Mężczyzna ma brązowe włosy i oliwkową cerę. Jego nos zdobią przeciwsłoneczne okulary przez co nie mogę dojrzeć koloru jego oczu.\n-Tak. Już jest dobrze. – odpowiada niepewnym głosem. – czy wiesz, gdzie jest Magda Skowrońska?\n-Nie do końca, ale powinna na mnie czekać, więc pewnie na parkingu. – po tych słowach nastaję cisza. Wiem, że mężczyzna chcę abym zaprowadziła go tam, ale ja i tak milczę. Niech mnie najpierw poprosi.\n-Czy możesz pokazać mi gdzie to jest? – przerywa ciszę. Kiwam głową i odwracam się w stronę Maxa. Całuję go w policzek na pożegnanie i odchodzę. Ktoś mógłby pomyśleć, że jesteśmy parą, ale to nie prawda. Po tym co mi zrobił Damian bardzo się ze sobą zżyliśmy. Max jest moim jedynym i najlepszym przyjacielem. Pamiętajcie nigdy nie wierzcie w pozory. Ja jestem na to żywym dowodem. Wyglądam na słodka i posłuszną dziewczynkę, ale taka nie jestem. Niczym anioł przebrany za diabła.\n-Znał pan moją matkę? – cisza wcale mi nie ciążyła, po prostu byłam ciekawa jego odpowiedzi.\n-Tak i to bardzo dobrze. Długo się przyjaźniliśmy, a później to przerodziło się w coś głębszego.\n-Stop, nie mam zamiaru słuchać o życiu miłosnym mojej matki!\n-Nie ma sprawy. – z ulgą zauważyłam, że już prawie jesteśmy na miejscu. Ten mężczyzna wydaje mi się być bardzo miły, ale ja nie pałam do niego jakąś szczególną sympatią. Zauważam zdziwienie na twarzy Magdy, kiedy go widzi.\n-Magda jak ty się zmieniłaś. – zaczyna mężczyzna i mam wrażenie, że chcę ją przytulić, ale w ostatniej chwili rezygnuję z tego.\n-Tak jak ty. W końcu po 18 latach mogliśmy się tego spodziewać.\n-Co u ciebie słychać. Wyszłaś za Franka?\n-Tak. – odpowiada krótko, ale uśmiecha się.\n-Słuchaj mam do ciebie małą prośbę, czy mogłabyś się ze mną umówić na kawę? Musimy pogadać. – widzę, że lekko się denerwuję.\n-Tak wiem, może jutro o 16 w „Cafe Max”? – mówi aż za bardzo spokojnym głosem.\n-Jeszcze 2 dni jestem w Polsce, więc mi to pasuję.\n-W takim razie jesteśmy umówieni, na razie. – powiedziała Mag i nie czekając, aż mężczyzna coś odpowie wsiada do samochodu, a ja idę w jej ślady. W środku siedział już jej wcześniej wspomniany mąż Frank i brat Jamie, który kiedy miałam 10 lat był obiektem moich westchnień. Niestety różnica wieku uniemożliwiała nam bycie w związku.\n-Mag, kim tak naprawdę jest ten mężczyzna? Powiedział mi tylko, że było dobrym przyjacielem mamy, a później ze sobą chodzili, więc dlaczego on wyjechał? – zapytałam.\n-Wszystkiego dowiesz się we właściwym czasie. – powiedziała i spojrzała na mnie w lusterko wsteczne.\n-Ale ja nie chcę czekać! Chce już się dowiedzieć!\n-Twoja mama zostawiła dla ciebie list. Napisała go już kilka lat temu w razie gdyby coś jej się stało. Myślę, że tam wszystko będzie o wiele lepiej wytłumaczone niżbym ja to powiedziała. – nic nie odpowiedziałam. Cały czas nerwowo kręciłam się na siedzeniu. Chciałam już wiedzieć, co tam jest napisane. Jeszcze te cholerne korki! Przez nie musiałam jeszcze dłużej czekać.\nW końcu po pół godzinie wysłuchiwania dennych żartów Jamie’go (jak ja mogłam się w nim podkochiwać?!) byliśmy na miejscu, czyli wspólnego domu Magdy i Franka. Mieszkali sami, ponieważ nie mogli mieć dzieci, a teraz są już ciut za starzy na adopcję. Za to mają psa, którego nienawidzę. To właśnie na Rex’a przelewają swoją całą miłość, która wcześniej była zarezerwowana dla dzieci. Moim zdaniem on wcale na to nie zasługuję.\nJako pierwsza wychodzę z samochodu. Niecierpliwie podryguję na podjeździe. Dlaczego oni muszą się tak guzdrać!?\n-No dalej, gdzie ten list? – zapytałam od razu po wejściu do środka.\n-Spokojnie Vicky, nigdzie się nie pali. – odparła blondyn. Nie lubiłam kiedy ktoś tak do mnie mówi, ale postanowiłam zrobić dziś wyjątek i nie najeżdżać na nią za to. Ociągając się poszła na górę. Nie no chyba za chwilę wybuchnę!!! Prawdopodobnie za chwilę mam zobaczyć list, który jest dla mnie bardzo ważny, a ona się tak wlecze. Nie mając innego zajęcia poszłam do salonu i włączyłam telewizor. Ktoś z zewnątrz mógłby się zdziwić dlaczego tak się tu panoszę, ale dla mnie było to normalne. Tu był niemal mój drugi dom. Pamiętam nawet jak w wieku ośmiu lat wchodziłam do tego samego pomieszczenia z kredkami i papierem w drobnych dłoniach i malowałam. Jak wtedy się czułam? Tego nie da się opisać. Do dziś czasami napada mnie to uczucie, kiedy moim centrum świata staję się np.: okno, czy kot, którego akurat maluję. Wtedy zapominam o swoich wszystkich problemach, znów jestem pięciolatką, która w ogóle nie interesuje się lalkami jak inne dziewczynki. Ona woli te czasami nie zatemperowane kredki, czy zaschnięte farbki. Oczywiście jej matka cały czas ją pilnuje, bo dziecko w tak młodym wieku mogłoby połknąć, którąś z tych rzeczy.\nPo dokładnie 10 minutach w końcu swoją obecnością zaszczyca nas Magda. W ręku trzyma niezbyt dużą drewnianą szkatułkę. Musze stwierdzić, że jest piękna. Tym bardziej, kiedy widzę na niej krwistoczerwone róże, które zostały namalowane przez moją matkę. Dziwi mnie tylko jak w tak malej rzeczy może się zmieścić cokolwiek, ale na list jest idealna.\n-Dłużej już nie można było tego szukać? – mruczę pod nosem tak, że pewnie ona tego nie rozumie. Kobieta niemal z nabożnością kładzie pudełko na szklanej, niskiej ławie. Uchyla wieko. W środku dostrzegam dwie niezbyt duże, kremowe koperty.\n-Amelia zostawiła tylko te trzy listy. – mówi. Mam ochotę zwrócić jej uwagi, że pomyliła się, bo tam są tylko dwie. Jednak nie mówię tego, bo moim umysłem rządzi już ciekawość.\n-Który jest dla mnie? – pytam, bo nie wiem, czy tak od razu mogę sobie wziąć pierwszy lepszy.\n-Sama zobacz, są podpisane, więc nie ma ryzyka, że weźmiesz niewłaściwy. – tak też robię. Najchętniej rzuciłabym się na szkatułkę, jednak powtarzam sobie, że muszę się opanować. Głupia ręka lekko drży. Nienawidzę tego uczucia, kiedy ktoś widzi moje słabości. Żeby się uspokoić powtarzam sobie, że to tylko Magda, która zna mnie od dziecka. Biorę tą kopertę, która znajduje się mnie najbliżej. W dotyku jest szorstka, ale masywna, po tym mogę stwierdzić, że musiała być bardzo droga. Ciekawi mnie z jakiego materiału została zrobiona kartka. – Nie oszukuj się, przecież tak naprawdę, chcesz zobaczyć, co tam jest napisane. – podpowiada mi jakiś wewnętrzny głosik. Na kopercie drobnym charakterem pisma jest napisane Victoria, czyli wybrałam właściwy.\n-To ja się już będę zbierać. – powiedziałam i nie patrząc na kobieta zaczęłam wystawać.\n-Może lepiej jeśli przeczytasz go tutaj. Co prawda nie wiem, co znajduję się w środku, ale to może cię zaszokować. Lepiej jeśli ktoś wtedy przy tobie będzie.\n-Oh daj spokój. Przecież wiesz, że dam sobie radę, nikogo nie potrzebuję. – bez zbędnych czułości i pożegnań wyszłam z budynku. Mój dom znajdował się bardzo blisko, bo niemal naprzeciwko. Wystarczyło, że przeszłam przez drogę, chodnikiem poszłam w prawo i byłam już na miejscu. Był on zrobiony z drewna, nigdy nie podobały mi się takie domy, ale z czasem musiałam się do niego przyzwyczaić. Bardzo się wyróżniał spośród innych, czyli zwykłych murowanych. Najbardziej w nim podobało mi się to, że ma dość spory taras. Na moje szczęście w środku nie był z drewna, więc choć na chwilę mogłam zapomnieć, że mieszkam niemal w szałasie.\nZ torebki wyciągam potrzebne klucze i otwieram drzwi. W środku panuje nieznośna cisza. Kiedy była tu jeszcze mama to albo coś nuciła, albo malowała, albo krzątała się. Przy tym zawsze robiła niezły hałas. Teraz ściągam z siebie płaszcz i siadam na kremowej kanapie. Zaczynam się denerwować. Kiedy odklejam kopertę moje palce drżą, przez co moje zadanie jest utrudnione. W końcu udaje mi się jakoś wydobyć tą kartkę. Została złożona na cztery części więc trochę się nagimnastykuje zanim ją rozłożę. W środku znajduję dobrze mi znane pismo matki. Mija chwila zanim dokładnie się uspokoję i zaczynam czytać\nNa początku ten rozdział miał być o połowę krótszy, ale skleiłam dwa i tak wyszło. Mam nadzieję, że spodobał wam się. Wiem, że jak na razie nic za dużo się nie dzieje, ale wiadomo, że akcja musi się jakoś rozkręcić.\nWcześniej nawet nie zauważyłam, że anonimy nie mogą komentować. Teraz już to zmieniłam.\nBardzo proszę o wyrażanie waszej opinii w postaci komentarzy :)\nPostała nowa zakłada "Informowani", chyba domyślacie się do czego służy :D\nJeśli podoba wam się mój blog, to możecie go polecać, byłoby mi wtedy bardzo miło. :)))\nBardzo dziękuje za wszelkiego rodzaju nominację, ale niestety nie mogę brać w tym udziału, ponieważ prowadzę dwa blogi i ledwo starcza mi na nie czasu.\nProszę anonimki o podpisywanie się :)\nBardzo dziękuję za wszystkie komentarze, które pojawiły się pod pierwszym rozdziałem :D\nJeśli chodzi o to, którego z chłopaków postawię na pierwszym planie. To sama jeszcze nie wiem. To wszystko wyniknie w dalszych rozdziałach.\nAutor: Anonimowy o 11:07\nPatuuśkaa 17 lutego 2013 11:33\nMi sie podoba. Dodawaj czesciej rozdzialy chce wiedziec co sie dalej stanie. Pozdrawiam i mowie ci ze masz dziewczyno talent do pisania\nLickitx3 17 lutego 2013 11:41\nAle było czytania *_*\nDodaj szybko kolejny ;d\nWeronika Kowalska 17 lutego 2013 11:53\nAmy. 17 lutego 2013 12:46\nJulaa 17 lutego 2013 12:47\nGenialny, po prostu genialny! ZApraszam do sb ------>momentsonedirection.blog.pl :)\nPaulina Markiewicz 17 lutego 2013 13:31\nCuuuuuudnyy *.* Nie gadaj że nudny, bo właśnie dobry jest.. Taki tajemniczy, ciekawy i che się więcej i więcej co oczywiście oznacza ze będę tu coraz częściej i częęęęściej ^^ :D Po prostu świetny!\nJula.XXo 17 lutego 2013 14:32\nMajka 17 lutego 2013 15:34\nŚwietny :) bardzo mi się podoba. Ciekawe co przeczyta w tym liście, nie mogę się doczekać następnego :) pozdrawiam :D\nHoran Girl 17 lutego 2013 16:19\nWow, naprawdę świetny rozdział! Wkręcam się tak jak w Twojego pierwszego bloga :D\nAnonimowy 17 lutego 2013 18:33\njejuu no cudny jest *o* świetnie piszesz i jestem ciekawa co będzie będzie dalej :) nie mogę się doczekać następnego ;*\nDestiny86 17 lutego 2013 19:05\nNie spodziewałam się tego. . . nie wiem czemu ale myslałam że koncepcja będzie calkiem inna :)\nMam nadzieje że kolejny pojawi się szybciej niż ten !\nJulkaa Miśka 17 lutego 2013 20:49\nLove it. Blog na prawdę świetnie napisany, dużo się dzieję i można sobie poczytać :D Jestem bardzo ciekawa co będzie dalej :D Prosze o szybko o next :P oczywiście dodaje do obserwowanych.\nhttp://one-direction-lose-my-mind.blogspot.com/ Zaczynamy iz beiramy czytelników i obserwatorów. Jak bd mieć czas zaglądnij :D\nIrresistible. ♥ 18 lutego 2013 00:22\nGenialne, genialne, genialne. ♥\nPisz szybciutko kolejny. Weny kochana <3\nP.S. Mam nadzieję, że jednak znajdziesz trochę czasu, aby spojrzeć na moje opowiadanie. :)\nIsiia ♥ 18 lutego 2013 11:57\nA ta długość - aww <3.\nPisz szybko nexta ^^\nBo jesteś fantastyczna ; DD !\nZapraaszam do siebie na :\nAs ia 18 lutego 2013 14:07\nTruskafffka 18 lutego 2013 17:28\nAnonimowy 18 lutego 2013 19:20\nfajny czekam na nn ;D\nKoni Śliżewska 19 lutego 2013 22:00\nPisz proszę już, teraz, szybko, co jest w tym liście!\nDziewczyna Polska 20 lutego 2013 12:31\nAaaaa! Zajebiste. Jeju, Już nie mogę się doczekać co jest w tym liście.\nCzyżby ten mężczyzna to ojciec Vicki?\nPewnie ją zabierze do Londynu i tam pozna chłopaków.\nJuż nie mogę się doczekać tego momenty ,a najciekawsze jest to z kim ją połączysz.\n.Aaaach ta ciekawość ;D\nAnonimowy 20 lutego 2013 14:20\nA w którym rozziale wchodzą 1d?\n♥Adaa 20 lutego 2013 15:30\nCześć! Rozdział jak zwykle świetny. Zazdroszczę Ci takiego stylu pisania, ale znając życie, gdybym to ja taki miała zmarnowałabym go, więc lepiej, że Ty zostałaś nim obdarowana.\n,,Ludzie to egoiści. Nad czym płaczą na pogrzebach swoich bliskich?\nNad tym, że ich już nie zobaczą.'' - to mi się bardzo spodobało. Coś w tym jest.\nPozdrawiam, życzę głowy pękającej od pomysłów i czekam na następny rozdział :)\npowalający rozdział, już się nie mogę doczekać następnego, cytat "Ludzie to egoiści. Nad czym płaczą na pogrzebach swoich bliskich?\nNad tym, że ich już nie zobaczą." troszkę mi rozwalił umysł, jest taki mądry? tak mądry to dobre słowo. nigdy nie myślałam o tym w ten sposób. podoba mi się to, że oprócz wymyślonej histrii dajesz ludziom tematy do przemyśleń. nie jest to kolejna historia, która prawdę mówiąc jest totalną sieczką, a takie często czytam (: gratuluję cudownego rozdziału i wielkiego talentu! pozdrawiam cieplutko i weny xx\nwww.ihatemyperfection.blogspot.com - nowy blog\nwww.lastyearwithlou.blogspot.com - nowy rozdział\nbyłoby mi miło gdybyś wyraziła swoją opinię (:\nNatalie Milewska 20 lutego 2013 23:11\nBardzo fajny rozdział! :D Aż mnie skręca, żeby dowiedzieć się czy wszystkie moje przypuszczenia dotyczące przyszłości tej historii się sprawdzą :).\nu mnie nowy rozdział, zapraszam serdecznie :))\nWspaniały!!! Ze zniecierpliwieniem czekam nn:))\nAnonimowy 21 lutego 2013 23:39\nWciągająca lektura ;p z niecierpliwością czekam na nexta ;D ~ Paula\nAivalar 22 lutego 2013 14:49\nA więc wychodzi na to, że śmierć mamy nie będzie dla Victorii jedynym szokiem w najbliższym czasie. Od samego początku intrygowała mnie postać tego mężczyzny, ale dopiero kiedy wspomniałaś o ich wspólnych niebieskich oczach, od razu pomyślałam, że najprawdopodobniej Vicky właśnie poznała swojego ojca, kompletnie nie zdając sobie z tego sprawy. Tylko dlaczego Amelia nie powiedziała córce prawdy? Dziewczyna jest już na tyle dorosła, by dowiedzieć się wszystkiego. A teraz za późno i nastolatka zostanie poinformowana przez martwy kawałek papieru... Czy ten facet zostanie w Polsce, kiedy Magda mu o wszystkim powie?\nNaprawdę coraz bardziej fascynuje mnie ta historia. Czekam na ciąg dalszy ;)\nBlueCandy 22 lutego 2013 16:29\npięknie <3 tajemniczo i wogle :) tylko czego tak mało ahh ! <3 chociaż ciesze sie ze rozdział jest długi :)\np.s. tylko po co piszesz o sobie ze jestes zwyczajna? ahh czy zwyczajni ludzie potrafia pisac takie rzeczy? :)\nMartyna ;3 25 lutego 2013 20:45\nSuper rozdział ;333\nAnonimowy 28 lutego 2013 20:37\nKiedy next ?.?\nDa Fne 3 marca 2013 21:51\nAnonimowy 4 marca 2013 20:23\nJak na drugi rozdział akcja jest :D\nPodoba mi się :) Ten rozdział jest rewelacyjny ^^\nA dodatkowo taki długi :D Tylko się cieszyć ;*\nMasz niesamowity talent, czekam na nn ;*\nA, właśnie! Ten tekst pogrubiony na samej górze jest nieziemiski :D Niesamowicie ciekawy ^^\nhttp://milosc-niejedno-ma-imie.blogspot.com - zapraszam ;)\ncherry 5 marca 2013 17:51\nchciałam Cię serdecznie zaprosić na mój kolejny blog, tym razem już nie o 1D ( http://your-kiss-unmissable.blogspot.com/ )\n'' Rozmarzyłam się kochany, gdy opowiadałeś mi o naszych przyszłych wyprawach. Za każdym razem, gdy rozmawiamy o tej bliskiej przyszłości czuję jak moje ciało przechodzi dreszcz. Te plany powodują we mnie stany nieokiełznanej euforii. Obrazy, które budują się w mojej głowie są niczym z filmu lub z malowniczej baśni. A przecież to wszystko jest realne, to najbliższa rzeczywistość, która dotknie nas tak szybko. I znów powraca uczucie wielkiej ekscytacji. Czekam na nasze chwile z zapartym tchem. Odliczam dni, trzymam kciuki. Twoje słowa o przyszłości sprawiają, że się rozpływam. I wiem. Wiem, że nikt lepszy nie mógł mnie w życiu spotkać. A gdy zamknę oczy, to wydaje mi się że to już, już..''\nByłabym wdzięczna za miły komentarz i dodanie się do obserwatorów.\nArbi Nka 6 marca 2013 17:11\nno zapowiada się ciekawie. pisuj dalej ;x\nWiktoria Biernacka 6 marca 2013 17:56\nEyyyy mam prosbe moglabys zmienic kolor napisow bo z checia bym czytala ale jestem na tel i widze tylko czarne tlo a wchodze na blogi tylko w telefonie...\nAnonimowy 6 marca 2013 18:54\nPróbowałam coś z tym zrobić, ale nie mogę, bo jak zmienię kolor to normalnie na stronie internetowej tekst w ogóle nie będzie widoczny, ale proponuję, żebyś zaznaczyła tekst to będzie widać. Ja tak robię jak wchodzę z komórki :)\nJulkaa Miśka 8 marca 2013 13:07\nI love twój blog xdd Na prawdę piszesz zajebiste opowiadanie :D Masz talent, życzę dużoo weny bo ja tu czekam na next :D\n.мσσиℓιgнт.♥ 9 marca 2013 11:57\nWiesz co ? Wkurzasz nie już. Jak tamten blog jest niesamowity to i w tym przechodzisz samą siebie. MAM KOMPLEKSY, rozumiesz ty to ?xD Naprawdę to wciąga, wszystko jest idealne i mimo że jest tu dopiero 2 rozdział, to mnie zaintrygowało *.*\nZapraszam też na mój drugi blog, na którym pojawił się prolog :)\nrozdział wspaniały dodawaj jak najszybciej kolejny i zapraszam do mnie http://youngandfreelife.blogspot.com/ prosiłabym o szczere komentarze bo zastanawiam się nad zawieszeniem bloga Koooocham :**\nEndoorfiinaa . ! ♥ 21 marca 2013 19:20\nten rozdział bardzo mi się podoba :)\nmam nadzieję, ze nowy rozdział będzie jak najszybciej\nbardzo interesuje mnie główna postać. jest bardzo ciekawa :)


W niniejszej Normie Europejskiej określono wszystkie informacje niezbędne dla ułatwienia wymiany danych i informacji sterujących poprzez linie elektroenergetyczne do sieciowych systemów sterowania w komercyjnych systemach automatyzacji budynków, sterowania i zarządzania budynkami. W niniejszej Normie Europejskiej określono minimalny zestaw wymagań niezbędnych do uzyskania zgodności. Nie wyklucza to realizacji rozszerzonych usług, pod warunkiem, że zasady ich realizacji nie są sprzeczne z obowiązującymi w systemie. Zamierzeniem wydania normy jest zapewnienie współdziałania rozszerzonych usług (określonych przez użytkowników). Niektóre aspekty niniejszej normy zostały określone w innych dokumentach. Dokumenty te są przywoływane tam, gdzie jest to potrzebne. W przypadkach, gdy przywołane normy są sprzeczne z niniejszą Normą Europejską, należy stosować odpowiednie ustalenia z niniejszej części EN 14908.\nEN 14908-3:2014 [IDT]


Poziom zdziczenia „Obywateli RP” sięga zenitu. Ci ludzie dosłownie zieją nienawiścią. Szokujące nagranie - Niezależna\nPolska • 11.05.2017 12:33\nPoziom zdziczenia „Obywateli RP” sięga zenitu. Ci ludzie dosłownie zieją nienawiścią. Szokujące nagranie\nSkandaliczne słowa usłyszał reporter TVP Info od członków kontrmanifestacji zorganizowanej w czasie obchodów 85. miesięcznicy smoleńskiej.\nNie milkną echa dotyczące prowokacji i incydentów, do których doszło 10 maja na Krakowskim przedmieściu w czasie obchodów 85. miesięcznicy smoleńskiej i kontrmanifestacji, na którą zgodziły się władze miasta. Premier Beata Szydło stanowczo wypowiedziała się już w tej sprawie.\n- Nagle oto ludzie, którzy mają czyste intencje, chcą przyjść, upamiętnić, tych którzy zginęli, są brutalnie atakowani. To rzecz niebywała [...] Został popełniony błąd, że środowa kontrmanifestacja została zaakceptowana, należy wyciągnąć wnioski i zastanowić się, w jaki sposób dać gwarancję bezpieczeństwa ludziom spokojnym i uczciwym, którzy mają prawo, by zebrać się i pomodlić - powiedziała premier Beata\nCZYTAJ WIĘCEJ: Premier Szydło stanowczo o incydencie na Krakowskim Przedmieściu. Mówi o „ataku nienawiści”\nTymczasem na jaw wychodzą nowe fakty dotyczące prowokacji, do których dochodziło na Krakowskim Przedmieściu.\n- Smoleńsk to fantastyczna sprawa. Ofiary tu cytat „rozciapciane w ziemi smoleńskiej”. To skandaliczne słowa, jakie wypowiadali wczoraj do kamery naszego reportera przedstawiciele grupy prowokatorów, którzy używają nazwy „Obywatele RP” podszywając się pod obrońców wolności - mówi Michał Rachoń zapowiadając szerszą dyskusję w programie „Minęła 20” na antenie TVP Info, na temat ostatnich prowokacji.\nO sowieckich prowokacjach grupy #ObywateleRP i nowe nagranie reportera #Minęła20 niebawem w @tvp_info pic.twitter.com/CoLo5rIIlt\n— michal.rachon (@michalrachon) May 11, 2017\n— TVP Info (@tvp_info) May 11, 2017\nPrzypomnijmy, że Adam Borowski, legendarny opozycjonista, a obecnie szef warszawskiego Klubu „Gazety Polskiej”, został napadnięty i uderzony w twarz podczas obchodów 85. miesięcznicy smoleńskiej. Agresywny napastnik – uczestnik kontrmanifestacji, w której brali udział m.in. tzw. Obywatele RP – został zatrzymany przez policję.\n#Krakowskie Przedmieście #Obywatele RP #KOD #Komitet Obrony Demokracji #media #policja


Rzeczkowska: rząd przyjął założenia do budżetu na 2023 r. - Biznes i Styl\nNowy wernisaż w Galerii Pastuła! Temat: Bettina Bereś i jej rodzice\nKarolina Mózgowiec, Ewa Nehring / PAP\nRząd przyjął założenia do projektu ustawy budżetowej na 2023 r. – poinformowała we wtorek minister finansów Magdalena Rzeczkowska. W&nbspprzyszłym roku wzrost PKB ma wynieść 3,2 proc., a&nbspinflacja 7,8 proc.\nNa wtorkowym posiedzeniu rząd przyjął założenia projektu budżetu państwa na rok 2023, a&nbsptakże propozycję średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w&nbsppaństwowej sferze budżetowej na przyszły rok.\nPodczas konferencji po posiedzeniu rządu Rzeczkowska podkreśliła, że wybuch wojny zmienił perspektywy gospodarki. "Musimy się liczyć ze spowolnieniem gospodarczym, ale nadal będziemy notować wzrost gospodarczy. Udało się nam utrzymać niskie bezrobocie, na poziomie 5,1 proc. i&nbsptakiego bezrobocia na poziomie 5,1 proc. spodziewamy się także w&nbspprzyszłym roku” - powiedziała Rzeczkowska.\nBudżet Rzeszowa na 2013 rok: rozwój czy kontynuacja\nBudżet Rzeszowa na 2014 rok uchwalony\nPoinformowała, że w&nbspzałożeniach do projektu budżetu na 2023 r. znalazły się propozycje wzrostu płac w&nbspsferze budżetowej. „Nasza propozycja wzrostu płac w&nbspsferze budżetowej w&nbspprzyszłym roku to 7,8 proc.” – oświadczyła szefowa MF. Dodała, że ta propozycja zostanie przekazana Radzie Dialogu Społecznego.\nRząd zakłada, że wzrost PKB w&nbsptym roku wyniesie 3,8 proc., a&nbspw przyszłym 3,2 proc. "Wpływ na to będzie miało przede wszystkim silne zacieśnienie polityki monetarnej w&nbsp2022 r. (oddziałujące na sferę realną gospodarki z&nbspopóźnieniem) i&nbsppogorszenie sytuacji w&nbspotoczeniu zewnętrznym polskiej gospodarki" - podała po posiedzeniu Rady Ministrów KPRM.\nZgodnie z&nbspprzyjętymi założeniami spożycie prywatne w&nbsptym roku wzrośnie realnie o&nbsp5,9 proc. Pomimo niepewności, wysokiej dynamice konsumpcji prywatnej sprzyjać będzie m.in. dobra sytuacja na rynku pracy (niska stopa bezrobocia i&nbsputrzymujący się realny wzrost funduszu płac), obniżki podatku dochodowego i&nbsppodatków pośrednich i&nbspwydatki konsumpcyjne uchodźców wojennych - oceniono. W&nbsp2023 r. dynamika ta wyniesie 4,0 proc., a&nbspwięc osiągnie poziom bliski wieloletniej średniej w&nbsppolskiej gospodarce - przewiduje rząd.\nRealne tempo wzrostu nakładów brutto na środki trwałe ma wynieść w&nbsplatach 2022-2023 odpowiednio 4,8 proc. oraz 4,0 proc. Rząd spodziewa się, że wyższa niż w&nbsp2021 r. dynamika inwestycji będzie wynikała głównie ze wzrostu inwestycji publicznych, w&nbsptym m.in. na obronę narodową oraz Rządowy Program Inwestycji Strategicznych. Dynamika inwestycji prywatnych będzie utrzymywała się na obniżonym poziomie, na co wpływ będą miały: rosnące koszty finansowania wynikające z&nbsppodwyżek stóp procentowych, niepewność związana z&nbspwojną na Ukrainie, wysokie ceny surowców i&nbspproblemy z&nbspglobalnymi łańcuchami dostaw. Pozytywnie na dynamikę wzrostu nakładów inwestycyjnych w&nbspgospodarce wpłynie rozpoczęcie wydawania środków z&nbspKrajowego Planu Odbudowy (KPO).\nRząd oczekuje, że realny wzrost eksportu wyniesie 4,5 proc. w&nbsptym i&nbsp4,0 proc. w&nbspprzyszłym roku. Szacowany realny wzrost importu w&nbsplatach 2022 i&nbsp2023 wyniesie odpowiednio 4,1 proc. oraz 3,1 proc. Oznacza to, że wkład eksportu netto we wzrost PKB w&nbsp2023 r. będzie pozytywny.\nWedług założeń do projektu budżetu inflacja w&nbsptym roku wyniesie średnio 9,1 proc., a&nbspw 2023 r. obniży się do 7,8 proc. Wskaźnik ten może ulec zmianie zależnie od sytuacji geopolitycznej - zastrzeżono. Jak podano, w&nbspI kw. br. inflacja wyniosła 9,7 proc. Stopniowe wyhamowywanie tempa wzrostu cen jest spodziewane od III i&nbspIV kw. br., na co wpływ będzie miało zacieśnienie polityki monetarnej i&nbspoczekiwana stabilizacja cen surowców energetycznych - oceniono.\nZdaniem rządu przeciętne zatrudnienie w&nbspgospodarce narodowej w&nbsptym roku będzie wyższe niż rok wcześniej (o 1,2 proc.), a&nbspw 2023 r. nieznacznie się obniży (o 0,1 proc.). Stopa bezrobocia rejestrowanego na koniec roku wyniesie 5,1 proc. i&nbspna tym poziomie utrzyma się na koniec 2023 r.\nW założeniach przyjęto, że nominalne tempo wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w&nbspgospodarce narodowej przyspieszy - według prognozy rządu - do 10,2 proc. w&nbsptym roku, w&nbspprzyszłym wyniesie 9,6 proc.\nRząd proponuje średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń w&nbsppaństwowej sferze budżetowej w&nbspprzyszłym roku w&nbspwysokości 107,8 proc. w&nbspujęciu nominalnym. Oznacza to, że wynagrodzenia oraz kwoty bazowe w&nbsp2023 r., ustalone zgodnie z&nbspustawą o&nbspkształtowaniu wynagrodzeń w&nbsppaństwowej sferze budżetowej oraz o&nbspzmianie niektórych ustaw, zostaną zwaloryzowane o&nbsp7,8 proc., czyli o&nbspprognozowaną średnioroczną dynamikę cen towarów i&nbspusług konsumpcyjnych.\nZgodnie z&nbspprocedurą budżetową przedstawioną na stronie resortu finansów, założenia przyszłorocznego budżetu oraz wstępną prognozę wybranych wskaźników makroekonomicznych rząd ma w&nbspczerwcu przedstawić Radzie Dialogu Społecznego. Z&nbspkolei w&nbsplipcu procedura zakłada ustalanie kwot limitów wydatków dla poszczególnych części budżetowych na rok (n+1). W&nbspsierpniu MF ma opracować i&nbspprzesłać RM wstępny projekt budżetu na następnie przekazać go do zaopiniowania Radzie Dialogu Społecznego. Na uchwalenie ostatecznego projektu ustawy budżetowej na 2023 r. i&nbspprzedłożenie go wraz z&nbspuzasadnieniem do Sejmu, Rada Ministrów ma czas do 30 września br.\nNorwegia: dwie osoby zabite, kilka ciężko rannych w wyniku strzelaniny w klubie nocnym w Oslo\nCzarnek: to był dobry rok szkolny, ale pełen wyzwań\nW Brukseli rozpoczął się drugi dzień szczytu Rady Europejskiej


SJESTA - Ruda Śląska - lokale-wesele.pl\nSerdecznie zapraszamy Państwa do zorganizowania niepowtarzalnego\nw klimatyzowanych i gościnnych wnętrzach naszej\nrestauracji i hotelu\nSJESTA w Mikołowie.\nPosiadamy duże doświadczenie w ogranizowaniu dobrej atmosfery weselnej, profesjonalną obsługę oraz rewelacyjną gastronomię serwowaną przez naszych mistrzów kucharskich.\n1. klimatyzowaną salę na 120 osób,\n2. zielone ogródki letnie dla Gości weselnych z szumiącymi fontannami,\n3. klimatyzowaną salę na przyjęcia do 120 osób,\n4. dyskretną salę bankietową do 40 osób,\n5. miejsca noclegowe w trzygwiazdkowym hotelu /do 35 miejsc/\n6. prowadzenie i opiekę managera przez cały czas przygtowań oraz trwania przyjęcia,\n7. monitorowany parking,\n8. bezpłatną dekorację sali weselnej.\nZapraszamy do odwiedzenia naszej strony www.sjestahotel.pl gdzie znajdziecie\nPaństwo jeszcze więcej informacji na temat przyjęć weselnych.\nWesele Katowice, Wesele Gliwice, Wesele Zabrze, Wesele Świętochłowice, Wesele Chorzów, Wesele Piekary Śląskie, Wesele Orzesze, Wesele Ruda Śląska, Wesele Piotrowice, Wesele Łaziska, Wesele Knurów, Wesele Tychy, Wesele Ornontowice, Wesele Mikołów\nSala naprawda ładna i klimatyczna, idealne miejsce na wesele. Nasze przyjęcie bylo świetnie zorganizowane, nie musieliśmy się o nic martwić. Wszystke życzenia zostały zrealizowane. Profesjonalna i bardzo miła obsługa. Wszystko dopracowane w najmniejszych szczegółach przez Panią Monikę. Goście zachwyceni. Smaczne jedzenie.


6-dniowa Szkółka Narciarska | GrapaSki – stacja narciarska\nZajęcia w 6-dniowej Szkółce Narciarskiej to alternatywa dla szkolenia indywidualnego zarówno pod względem cenowym, jak i formy prowadzenia zajęć. To forma bezpiecznych i aktywnych zajęć sportowych, dzięki którym Uczestnicy szkolenia udoskonalą umiejętności jazdy na nartach.\nDzięki naszej ofercie rodzice znajdą czas dla siebie, a dzieci przeżyją niezapomnianą przygodę pod okiem wykwalifikowanej kadry instruktorskiej.\nOferta kierowana do dzieci i młodzieży w wieku 8-12 lat, posiadających już umiejętności jazdy na nartach. Szkolenia prowadzone są przez wykwalifikowaną kadrę instruktorów z uprawnieniami SITN/PZN zgodnie z obowiązującym programem nauczania SITN/PZN.\n6-dniowa Szkółka Narciarska to 24 godziny\naktywnego szkolenia = 37,50 zł/h.\nSzkolenie oraz opiekę instruktorską podczas trwania zajęć od niedzieli do piątku w godzinach 10:00-14:30.\nSzkolenia w grupach 5-8 os. podzielonych wg wieku i umiejętności (1 instruktor na grupę do 8 os.).\nWypożyczenie kamizelki szkolnej na czas trwania kursu.\nUdział w zawodach z nagrodami na zakończenie kursu.\nRabat w wysokości 20% na wypożyczenie sprzętu dla uczestnika szkółki.\nKarnetu narciarskiego – istnieje możliwość zakupienia za pośrednictwem szkoły 6-dniowego karnetu na preferencyjnych warunkach – jeśli chcesz zamówić karnet, zaznacz opcję w formularzu zgłoszeniowym.\nUbezpieczenia NNW dzieci.\nDzień 1 / 10:00-14:30. Spotkanie na wyciągu orczykowym B, weryfikacja umiejętności, podział na grupy, „rozjeżdżenie”, zapoznanie z topografią stacji.\nDzień 2-5 / 10:00-14:30. Szkolenie narciarskie, ćwiczenia, samodoskonalenie. (W trakcie zajęć zaplanowana jest przerwa regeneracyjna od 30 do 60 min., w zależności od panujących warunków pogodowych oraz śniegowych. Sugerujemy wyposażyć dzieci w kieszonkowe ok. 10-20 zł.)\nDzień 6 / 10:00-14:30. Zawody narciarskie, rozdanie nagród, zakończenie kursu.\nPoniżej przedstawiamy terminy tegorocznych turnusów.\n6-DNIOWA SZKÓŁKA NARCIARSKA dla dzieci w wieku 8-12 lat.\nWarunkiem odbywania się zajęć jest stworzenie minimum jednej grupy pięcioosobowej o tym samym stopniu zaawansowania.\nUWAGA! ILOŚĆ MIEJSC OGRANICZONA: od 10 do 30 osób/turnus.\nTermin działalności od 16.01.2022r.-25.02.2022r.\nRezerwuję termin 6DSN\nPowyższa oferta skierowana dla dzieci i młodzieży w wieku 8-12 lat.\nNajmłodsze dzieci w wieku 5-7 lat zapraszamy do skorzystania z „Przedszkola Narciarskiego”.\nSzkoła Narciarska GrapaSKI\n© 2021 GrapaSki - stacja narciarska


Pielęgniarka poddana kwarantannie. Aspekt formalno-prawny. – Portal Pielęgniarek i Położnych Pielęgniarka poddana kwarantannie. Aspekt formalno-prawny. – Portal Pielęgniarek i Położnych\nStrona główna » Aktualności » Pielęgniarka poddana kwarantannie. Aspekt formalno-prawny.\nZawód pielęgniarki a kwarantanna – koronawirus SARS-CoV-2\n(…) Jeżeli chodzi o sytuację w Polsce, dzisiaj na godzinę 16.00 mamy 18 osób hospitalizowanych z podejrzeniem zakażenia koronawirusem, w tym jednego obywatela Chin plus 30 osób we Wrocławiu. Ta trzydziestka, która przyleciała do nas 2 lutego z miejscowości Wuhan, miała już trzykrotnie wykonane badania na obecność koronawirusa i trzykrotnie wyniki były ujemne. Przebywają nadal w szpitalu zakaźnym we Wrocławiu. Myślę, że w tym tygodniu lekarze prowadzący podejmą decyzję o ich dalszym przebywaniu lub nie w tym oddziale. Także piątka osób, które wylądowały w Polsce w sobotę, razem z obywatelami Brazylii, którzy byli ewakuowani do tego kraju – to są czterej obywatele polscy i jedna Chinka – w tej chwili przebywa w szpitalu zakaźnym w Warszawie. Pierwsze badania, które zostały wykonane, nie wykazały obecności koronawirusa u tych osób. Ponadto w kraju poddano kwarantannie domowej 14 osób, w tym dwie obywatelstwa chińskiego, a nadzorem epidemiologicznym objęte są aktualnie 1643 osoby, w tym 46 obywateli chińskich. (…)\n(…) Wirus łatwo się rozprzestrzenia, ale wydaje się, że w tej chwili władze Chińskiej Republiki Ludowej, poprzez największą w historii kwarantannę, jednak doprowadzą do sytuacji, że nie będzie istotnego rozprzestrzenienia się wirusa i liczymy się z tym, że może nie będzie pandemii. Oczywiście to „może” jest naszym wielkim marzeniem, ale to też w dużej mierze zależy od nas wszystkich. (…)\n(…) Proszę państwa, myślę, że także bardzo dobrze są przygotowane oddziały chorób zakaźnych, są profesjonaliści medyczni. Krajowy konsultant w dziedzinie chorób zakaźnych wydaje bardzo jednoznaczne komunikaty. Część pacjentów można… Część obywateli, oni tak naprawdę nie są pacjentami, to są osoby kwarantannowane. Myślę, że są tu przedstawiciele wojska. Nie wiem, jaka będzie konwencja dzisiejszego spotkania, ale nie chcę wchodzić w szczegóły tej kwarantanny. Natomiast osoby, które są hospitalizowane, poddawane są bieżącej kontroli lekarskiej, a wypisywane są wtedy, kiedy istnieją kwalifikacje czy też decyzje lekarskie. Oczywiście, one są z reguły podejmowane z inspektorem powiatowym czy też wojewódzkim z inspekcji sanitarnej, żeby dalej prowadzić czynny monitoring pacjentów wypisanych. (…)\n(…) Ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi z 2019 r., art. 34 tej ustawy, określa dokładnie przyczyny i choroby, w których można przymusowo hospitalizować lub poddawać kwarantannie pacjentów. Otóż, w tej ustawie… Dlatego jest to pytanie, czy ministerstwo nie powinno zwrócić się z pilną nowelizacją tej ustawy, polegającą na wpisaniu tego wirusa, bo on już został konkretnie określony. Tam są enumeratywnie wymienione jednostki chorobowe, przy których można zmusić pacjenta do hospitalizacji. Tego wirusa w tej ustawie nie ma. Pytanie jest takie, jak się zachowamy, jak się zachowają służby, kiedy pacjent nie wyrazi zgody na kwarantannę lub pobyt w szpitalu, bo jeżeli wtedy zmusimy go do pobytu w szpitalu, to złamiemy przepisy ustawy. (…)\n(…) Gdyby jednak się okazało, że trzeba wiele tysięcy, a być może dziesiątki tysięcy izolować, poddać kwarantannie – oby tak się nie stało, ale każdy wariant, również czarny, musimy rozpatrzyć – to co my wtedy zrobimy? Według mojej wiedzy, oddziałów szpitalnych i tak do przekształcenia nie ma. Oczywiście to jest kolokwializm, ale jeżeli nastąpi jakaś klęska żywiołowa, co się zdarza, to wtedy można szybciutko, jakimś działaniem władz samorządowych, przy wsparciu władz państwowych, ludzi gdzieś przechować. Tu sytuacja jest inna, bo tu muszą być bardzo szczególne warunki dla tych osób, czy poddanych kwarantannie przymusowo, czy jeśli sami się na to zgodzą. Czy my jesteśmy przygotowani na ten czarny wariant, który oczywiście oby nigdy się nie ziścił? (…)\n(…) Przede wszystkim aspekt prawny. My też na początku pojawienia się koronawirusa zastanawialiśmy się, czy nie należy zmienić przepisów prawnych i rzeczywiście to dopisać, ale prawnicy wypowiadają się, że nie ma takiej potrzeby. Jeżeli chcemy daną osobę, która jest podejrzana, umieścić w kwarantannie, to możemy to wykonać decyzją administracyjną, więc nie ma w tej chwili potrzeby dopisywania i zmiany aktu prawnego. (…)\n(…) Jeżeli chodzi o miejsca kwarantanny – bo to też jest bardzo ważne – gdzie tych osób może być rzeczywiście dużo, to w każdym województwie jest plan zabezpieczenia medycznego danego województwa. Każdy wojewoda ma przygotowaną pulę miejsc kwarantannowych. Generalnie w Polsce takie miejsca są przeznaczone dla 36 tys. osób. Czyli, jest ich dość dużo. Myślę, że na te potrzeby, gdyby epidemia się rozprzestrzeniała, to nam wystarczy. (…)\n(…) Mam informacje, że z reguły objawy chorobowe po kontakcie pojawiają się w trzecim dniu, średnio w piątym, 10 dni to jest taki naddatek epidemiologów, a 14 dni to już absolutne poczucie bezpieczeństwa. Mówię „absolutne” – to wynika z badań, które są w tej chwili dostępne u nas, w Polsce. Jedno badanie mówi, że rzeczywiście od kontaktu do zachorowania minęły prawie dwa tygodnie, ale jest to jedno badanie, niepotwierdzone w tej chwili. Zresztą w piśmie nieimpaktowano, z tego, co pamiętam. Tak więc, światowe rekomendacje ECDC i WHO są jednoznaczne – kwarantannowanie powinno trwać do 14 dni. Powtarzam – do 14 dni. Czyli stosujemy wszystkie standardy, które są obecne w tej chwili na świecie. Przy czym – tak jak powiedziałem – jesteśmy krajem, który ma dobry dostęp do diagnostyki. Dwa ośrodki mają uruchomioną linię diagnostyczną. Tak więc, jeżeli mielibyśmy – odpukać – przypadek dodatni… On jest poddawany weryfikacji w tej chwili w sześciu naukowych placówkach w Europie, najbliżej nas w Charité – zresztą korzystaliśmy już, nie mając jeszcze naszej linii, z uprzejmości Charité. Trwało to błyskawicznie, w 12 godzin wynik był w Polsce. Robimy więc wszystko według standardów medycznych, doświadczenia lekarskiego, a także analizujemy na bieżąco, co się dzieje na świecie. Zaręczam państwu, że całkiem spore grupy ekspertów związanych i z inspekcją sanitarną, i z ministrem zdrowia, i konsultanci krajowi na bieżąco informują nas o tym, czy pojawił się nowy problem, na który powinniśmy błyskawicznie zareagować. Nie mamy tutaj żadnej inercji. (…)\n(…) Panie przewodniczący, ja bardzo bym prosił o odpowiedź na piśmie, bo nie satysfakcjonuje mnie to, co pan powiedział, że prawnicy tak powiedzieli. Ja mam takie pytanie… Ale, jeżeli zadam pytanie… Ja z całym uznaniem dla działań służb sanitarno-epidemiologicznych, dlatego że on się nierozprzestrzenia, że jest przeprowadzana akcja wśród społeczeństwa. Jednak zakładamy hipotetycznie, więc proszę mi odpowiedzieć, co ma wpisać lekarz, który kieruje pacjenta z podejrzeniem zakażenia wirusem COVID-19. Jeżeli na liście chorób… A przeczytam panu art. 34 ustawy o chorobach zakaźnych. Nie bez powodu jest ten artykuł: „Obowiązkowej hospitalizacji podlegają…” i są enumeratywnie wymienione jednostki chorobowe. Jeżeli pacjent odmówi hospitalizacji, to dalej art. 35 i 36 mówią o tym, że można użyć nawet siły, aż do przymusu bezpośredniego, żeby tego pacjenta jednak objąć kwarantannie lub obserwacją szpitalną. Co będzie, jeżeli ten pacjent nie wyrazi zgody i po tej obserwacji, jeżeli nawet będzie negatywna, nie będzie tego wirusa, zaskarży ministerstwo czy oddział, bo to jest rodzaj pozbawienia wolności? (…)


Matura Międzynarodowa: Podbij swoje IQ\nNanwiązując do inteligencji i wspomnianego na końcu słownika j. Polskiego, "niewiele"piszemy właśnie tak.\nMatura Międzynarodowa 31 stycznia 2013 20:43\nBardzo dziękujemy Anonimowemu za zwrócenie uwagi na błąd - już poprawiony. Nawet się odwdzięczymy: "język polski" piszemy z małej litery :D\nUważa się, że IQ może zmieniać się zaledwie w zakresie 10%. Na jakich badaniach, oprócz przemyśleń Con Stough, opieracie swą tezę o możliwości znacznego podniesienia inteligencji, czyli(??) wyniku testu na IQ? Zresztą sam profesor przyznaje:\n"Our IQ pretty much stays the same over a lifetime, no matter what we do to boost it. It's generally believed that IQ is hereditary — our mental development starts slowing up at age 13 and virtually stops at age 18.\nPrzedszkole: przed, szkole, dole, rzesz, lok, kod, dok, sole - pewnie jest więcej ;)\nCo do komentarza powyżej - przecież w tekście jest napisane, że przez ćwiczenia można zwiększyć sprawność swojego umysłu a nie, że podnieść POZIOM INTELIGENCJI\nWojtku, spójrz:'IQ nie jest stałe - zależy od naszej kondycji w danym dniu, a także od naszego wieku i stopnia wyćwiczenia umysłu. A skoro wiemy, że iloraz inteligencji ten jest zmienny, możemy nad nim popracować i go zwiększyć.'\nMatura Międzynarodowa 3 lutego 2013 15:06\nWojtek - dzięki za wzięcie udziału w naszym ćwiczeniu.\nDrogi Anonimie ;) Rzeczywiście piszemy o tym, że nad IQ możemy pracować i je zwiększać, ale nigdzie nie piszemy o ile. Chodzi raczej o ogólną sprawność umysłu - na to staraliśmy się zwracać uwagę.\nDziękujemy za czytanie naszego bloga i zabieranie głosu.


Dlaczego nie lubię Walentynek? | Mother and Son\nDlaczego nie lubię Walentynek? Ten okropny kicz na ulicach, serduszka w każdym rozmiarze i na każdym rogu, napisy "I love you", "Be my valentine" na każdym sklepie i kwiaciarni nawołujące do wydania kroci na bukiet róż. Walentynki to dla mnie nic innego jak Dzień ksero kolejnego "święta" naszych amerykańskich sąsiadów.\nCzy słowa "Kocham Cię" wypowiadane 14 lutego nabierają innego znaczenia niż te wypowiadane na codzień? Albo w sytuacji kiedy facet nie mówi swojej kobiecie ich wcale a 14 lutego powie to czy można liczyć, że jest szczery? Co ma w sobie to święto, że każdy daje się nabrać i nabija kasę handlowcom? Przestałam lubić ten dzień w liceum, kiedy koledzy zaczęli robić sobie głupie żarty i zamiast wysyłać od siebie, zaczęli wysyłać w imieniu kogoś kartki z miłosnymi liścikami. Nie mnie jednej to się przydarzyło. Szczęśliwie obdarowana dziewczyna wysyłała (nieświadoma podstępu) śmielsze uśmiechy swojej wymarzonej sympatii, a prawda była bolesna. A co mają powiedzieć osoby samotne, owdowiałe, albo te, które nie dostają kartek walentynkowych od lat, maltretowane ze wszystkich stron miłosnymi piosenkami, filmami. Nie jest to dla nich przyjemne. 24 godziny udręki, sztucznie przyklejonego do twarzy uśmiechu, a wszystko przez ten jednodniowy festiwal różu. Celebrujący zakochani nie zdają sobie sprawy, że to sypanie soli na niegojące się rany dla tych osób. Czy wiecie, że 14.02 to również święto samobójców? Ciekawe dlaczego, hm? .. Przytłoczeni atmosferą samotni często właśnie wtedy, dochodzą do wniosku, że ich życie nie ma sensu. Całe to święto opiera się nie na miłości, ale na wytężaniu mózgu. Musisz wymyślić nieszablonowy prezent dla drugiej połówki. Najpewniej 85% Twoich znajomych na Facebooku 15 lutego zaktualizuje swój stan cywilny, po tym jak 14 lutego posypią się zaręczynowe pierścionki. Ja proponuje wprowadzić Walentynki raz w tygodniu, z zakazem kupna prezentów. Wystarczy poświęcenie dłuższej chwili i uwagi drugiej połówce. Bo Walentynki to nie prezenty moi Drodzy. Walentynki to dzień, który przypomina nam o uczuciu, które łączy nas z naszym chłopakiem, narzeczonym, mężem. To taki mały wykrzyknik stawiany za naszym związkiem. Taka cegiełka, którą powinniśmy dokładać każdego roku. Nie prezentem, ale właśnie uwagą, rozmową, lampką wina. Jasne, każda z nas lubi dostawać prezenty. Ale ja wolę mieć Walentynki co tydzień właśnie.\nJeden dzień w tygodniu niech będzie naszymi Walentynkami. Usiądźmy razem, złapmy się za rękę. Poczujmy się potrzebni i kochani. Naładujmy baterie uczuciem, którym się darzymy. Nie biegnijmy za amerykańskim kiczem. Świętujmy, ale na swój oryginalny sposób. Tak, ja też zaręczyłam się w tym różowym okresie. Dokładnie 13 lutego (w niedzielę), 6 lat temu. Ale to nie zmienia mojego stanowiska w tym temacie :) AUTHOR: dlaczego nie lubię Walentynek\nBo miłość nie powinno wyrażać się tylko od święta. 14 lutego 2017 03:45


Hydrofobowe środki sorpcyjne - Eurotech\nStrona główna › Akcesoria ochrony środowiska › Środki sorbcyjne\n› Hydrofobowe środki sorpcyjne\nHydrofobowe wykładziny sorpcyjne\nHydrofobowe sorpcyjne maty\nWysoka zdolność sorpcyjna substancji ropopochodnych. Szybki wychwyt i zbiór niebezpiecznej substancji ze stałej i wodnej powierzchni. Łatwa manipulacja. Długi czas składowania. Odporna na wiele substancji\nHydrofobowe rękawy sorpcyjne\nNieszkodliwy dla zdrowia nawet przy zetknięciu z wodą pitną, nie zmienia składu pochłoniętych substancji. Odporny na promieniowanie słoneczne oraz większość mikroorganizmów i pleśni. Posiada wysoką zdolność sorpcyjną.\nPochłaniają ropne ciecze i oleje. Nie chłoną wody. Nieograniczony czas pływania na wodnej powierzchni. Pewne fizyczne własciwości pomiędzy cieczą a sorbentem, pochłonięta substancja samowolnie nie wypłynie.\nHydrofobowe sypkie sorbenty\nLikwidacja substancji ropopochodnych na stałej i wodnej powierzchni. Doczyszczanie plam ropnych z trudnodostępnych miejsc i nierównych powierzchni. Czyszczenie drobnych szczelin.\nHydrofobowa sorpcyjna poduszka HP3010\nSzybko pochłaniają zanieczyszczenia ropopochodne z powierzchni wodnej.\nNie pochłaniają wody tylko substancje ropopochodne.


Sekretne warsztaty w Hadze (Den Haag), piątek 13 stycznia 2017\nMapa marzeń (tablica działania) - jak ją zrobić i co zrobić, by dla nas działała?\nKamień szczęścia - przypominacz, programator.\nMoja Dusza - odkryj KIM JESTEŚ?\nZ wewnętrznym dzieckiem za pan brat.\nMedytacja „Wewnętrzne dziecko”.\nWarsztaty mają na celu pomóc w zmianie świadomości na wielu poziomach; emocjonalnym, duchowym oraz fizycznym.\nProwadzący: Elżbieta Krzyżaniak-Smolińska\nCo? Sekretne warsztaty – doświadczalnia\nGdzie? IDHEM, Paviljoensgracht 33, 2512 BL Haga, Holandia\nKiedy? 13 stycznia 2017, godzina od 18:30 do 21:30\nGwarancją uczestnictwa w warsztacie jest dokonanie całkowitej wpłaty na konto Fundacji IDHEM: NL28SNSB0939552809 z dopiskiem: Warsztaty 13.1 + Imię i Nazwisko\nNiedziela.NL, opublikowane w portalu 18.12.2016\n+1 #1 ar2r 2016-12-18 22:32\nkolejny bełkot new age. Lepiej w domu poćwiczyć falun dafa, nauczyć sie można za darmo na youtube


Sekrety Kraju Rad, Violetta Wiernicka - Księży Młyn Dom Wydawniczy\nSpotkane w labiryntach Kremla kobiety pachną tylko Czerwoną Moskwą, ale na gwarnych ulicach króluje aromat żytniego chleba. W upalny dzień trudno nie skusić się na łyk orzeźwiającego napoju. Po chwili w ustach pojawia się przyjemny słodko-kwaśny smak. Już tylko nieliczni przechodnie szepczą o miłosnym trójkącie Lenina. Ich uwagę przykuwają niepokorna Nadieżda i tajemnicza Olga Czechowa. Dla której z nich los nie będzie łaskawy? Otwarcie Sowietskoje Szampanskoje zwiastuje nowy rozdział. Raisa Gorbaczow zostaje oskarżona o doprowadzenie do rozpadu Związku Radzieckiego. Ulicą pędzi ził, na placu Czerwonym ląduje „wroga” cessna, a z portu odpływa „statek filozofów”. Na kolejnych stronach Anna German czaruje głosem i zdradza tajemnicę, że w jej żyłach nie płynie ani kropla słowiańskiej krwi, a Jurij Gagarin opowiada o swoich 108 minutach na orbicie okołoziemskiej. Za rogiem witryna Bieriozki zaprasza po deficytowe wyroby radzieckiej produkcji: jesiotra, kawior, łososia, szynkę, wędliny, czekoladę, gruzińskie wina, zegarki…\nJesteś 1798494 gościem na stronie sklepu


Regulamin Katalogu Direo.net - Direo.net - Katalog Stron WWW i Serwis Ogłoszeń\nKatalog Stron Direo.net, zwany dalej Katalogiem, stworzony został z myślą o gromadzeniu, eksponowaniu, udostępnianiu i promowaniu adresów ciekawych stron internetowych. Katalog jest własnością prywatną jego założycieli. Naczelną ideą twórców Katalogu jest promowanie ciekawych stron, bogatych w treści przydatne każdemu Internaucie. Jednakże z uwagi na prostą zasadę, że "każdy kiedyś zaczyna", staramy się zamieszczać strony, które w naszej ocenie posiadają walory marytoryczne, estetyczne lub funkcjonalne niekoniecznie jako ich zestaw. Każda strona internetowa podlega ciągłym zmianom i udoskonaleniom, dlatego też naszym celem jest - obok prezentowania interesujących stron WWW - niesienie pomocy młodym webmasterom oraz osobom/firmom/instytucjom, które - mimo braku strony WWW dorównującej poziomem najlepszym stronom w sieci - pragną dotrzeć z informacją do szerokiego grona odbiorców. Wiemy, że liczy się nie tylko forma, ale przede wszystkim treść - i tą zasadą kierujemy się przy wyborze stron do Katalogu.\n1. Zgłosić swoją stronę WWW do Katalogu może każdy członek społeczności Internetu, zarówno będąc Gościem na stronie, jak i zarejestrowanym Użytkownikiem (zwany dalej Zgłaszającym).\n2. O dodaniu strony do Katalogu decyduje Redakcja Katalogu (zwana dalej Redakcją), a o fakcie dodania strony do Katalogu Zgłaszający zostaje powiadomiony na adres e-mail, który został przezeń podany w procesie zgłaszania strony. Zgłoszenia przyjmowane są do kategorii głównych, a dopiero sama Redakcja decyduje o zakwalifikowaniu danej strony do konkretnej podkategorii. Okres, na jaki strona zostaje dodana do Katalogu, ustalony zostaje na 12 miesięcy. Przed upływem tego okresu Redakcja będzie informować Zgłaszających o konieczności ponownego opłacenia rocznej subskrypcji w Katalogu. Wyjątek może stanowić sytuacja, w której Redakcja podejmie decyzję o przedłużeniu tego okresu lub zorganizowaniu specjalnej promocji dla Zgłaszających.\n3. Zgłoszenie strony do Katalogu jest równoznaczne z akceptacją przez Zgłaszającego niniejszego Regulaminu.\n4. Zgłoszenie strony do Katalogu jest płatne zgodnie z obowiązującym w danym czasie cennikiem, który jest publikowany na stronach Katalogu. Po dokonaniu płatności Zgłaszający otrzymuje kod umożliwiający zgłoszenie strony. Standardowy czas oczekiwania na dodanie strony to 48 godzin, jednak może on być znacznie krótszy, o ile zaistnieje taka możliwość. Redakcja zastrzega sobie jednak prawo do wydłużenia tego czasu w przypadku, gdy liczba zgłoszeń w danym czasie będzie zbyt duża. Opłaty za poszczególne formy zgłaszania stron mogą być czasowo zawieszane w ramach promocji, o czym każdorazowo decyduje Redakcja Katalogu.\n5. Do Katalogu nie będą dodawane strony:\n- zawierające treści sprzeczne z prawem polskim i międzynarodowym,\n- zawierające treści rasistowskie, faszystowskie, propagujące przemoc, wzywające do nienawiści na tle religijnym, rasowym, wyznaniowym. Strony erotyczne i pornograficzne dodawane mogą być wyłącznie pod warunkiem, że dział ten jest opatrzony wstępem: "Abyś mógł wejść na strony erotyczne, musisz mieć ukończone 18 lat! Redakcja Katalogu nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczone na stronach. Opisy stron redagowane są przez autorów witryn". Za umieszczenie tego typu strony w Katalogu pobierana jest specjalna, podwyższona opłata,\n- znajdujące się w budowie lub niemalże pozbawione jakiejkolwiek treści,\n- stanowiące podstrony innych stron (zatwierdzamy jedynie odnośniki do stron głównych), będące stronami już zarejestrowanymi w Katatalogu, a jedynie posiadające zmienioną nazwę oraz strony przekierowujące na inne strony,\n- zawierające materiały skopiowane z innych stron.\n6. Treść strony musi być zgodna z kategorią, do jakiej została zgłoszona.\n7. Opis musi być poprawny gramatycznie, stylistycznie i ortograficznie. Zgłoszenia z opisami przygotowanymi niedbale (np. tytuły lub opisy będące listą słów kluczowych) będą odrzucane.\n8. Opis winien być przygotowany w formie trzecioosobowej, bez stosowania języka promocyjnego. Frazy typu "tylko u nas" czy "najlepszy" będą usuwane.\n9. Redakcja zastrzega sobie prawo do:\n- skracania długich opisów zgłaszanych stron, a także do zmian pierwotnie wybranej przez Zgłaszającego kategorii/podkategorii, o ile w opinii Redakcji taka zmiana będzie konieczna dla zachowania ładu merytorycznego Katalogu,\n- zmiany tytułu i opisu stron zgłoszonych przez Zgłaszającego,\n- usunięcia strony WWW bez podania przyczyny,\n10. Strony WWW, które naruszają warunki Regulaminu, nie będą dodawane do Katalogu lub będą z niego usuwane bez powiadomienia Zgłaszającego i bez zwrotu wniesionej opłaty za dodanie strony. Zgłaszającemu nie przysługuje w takim wypadku prawo do jakiejkolwiek reklamacji.\n11. Głównym oceniającym poszczególne strony umieszczone w Katalogu są osoby odwiedzające Katalog. To one decydują o jakości poszczególnych stron, oddając na nie swoje głosy w skali od 1 do 5. Jednakże w przypadku, gdy dana strona - w opinii Redakcji - będzie zasługiwała na wyższą ocenę niż aktualnie wystawiona lub na specjalne wyróżnienie, Redakcja ma prawo do podniesienia oceny lub nadania takiego wyróżnienia wedle własnej woli i uznania. Każda osoba może oddać tylko jeden głos na daną stronę WWW.\n12. Redakcja zobowiązuje się do wykorzystywania adresów e-mail podanych przez Zgłaszających jedynie w celach związanych z umieszczanymi zgłoszeniami stron WWW.\nRedakcja Katalogu Direo.net


Kamiński na jakubowym szlaku - ekoszalin.pl\n2015-03-29 10:09:00 Robert Kuliński/ fot. Art Rut\nMarek Kamiński, podróżnik, polarnik i honorowy obywatel Koszalina spotkał się z mieszkańcami miasta w Domu Miłosierdzia. Tego typu rozmowy odbywają się podczas przystanków na jego drodze do Santiago de Compostela, gdzie znajduje się grób św. Jakuba.\nWieczorne spotkanie przyciągnęło dużą grupę zainteresowanych. Frekwencja przerosła oczekiwania organizatorów. Wolontariusze Domu Miłosierdzia naprędce w nieco nerwowej atmosferze znosili dodatkowe krzesła dla przybyłych.\nMarek Kamiński przedstawił motywy jakie nim powodowały, aby wyruszyć w kolejną wędrówkę nazwaną „Trzeci Biegun”. - Kiedy usłyszałem o tym, że jest taki szlak to od razu pomyślałem , aby się z nim zmierzyć. Na początku chciałem pójść niejako pod prąd, ale znalazłem inny pomysł wyjściowy. Polega na tym, aby wyruszyć od „bieguna rozumu”, czyli grobu Immanuela Kanta w Kaliningradzie do „bieguna wiary”, jakim jest grób św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii.\nSłynny podróżnik opowiadał chętnie o wątpliwościach i „małych cudach” , które już przydarzyły mu się podczas 12 dni wyprawy. - Gdy wyruszałem w drogę odcinałem się od określenia „pielgrzym” - tłumaczy Kamiński. - Łatwiej było mi określić tę wędrówkę, jako wyprawę. Natomiast będąc w Rosji zdałem sobie sprawę z tego, że przecież nie ma czego się\nwstydzić. To jest to taka droga, a ja jestem chrześcijaninem.\nGoście Domu Miłosierdzia pytali o najróżniejsze aspekty wędrówki. Szczegóły dotyczące przygotowań technicznych, jak i duchowych. Padły pytania o ulubione modlitwy na szklaku, czy markę butów. Kamiński najchętniej jednak mówił o przeżyciach związanych z ludźm napotkanych przez 500 km. już przebytej trasy. - Spotykam się życzliwością. Zostałem też poproszony zaniesienie do grobu św. Jakuba konkretnych intencji. Otrzymałem także pomoc od zupełnie mi obcych osób, gdy okazało się, że nie mam przy sobie żadnej gotówki – mówi podróżnik - pielgrzym.\nInną kwestią były pytania o kryzysy, których Kamiński się nie wstydzi. Otwarcie mówił o swoich obawach związanych z brakiem siły psychicznej. Nie wie czy uda mu się przejść całą trasę 4 tys. km. Stwierdził także, że stara się nie zamartwiać na zapas i czeka na to co przyniesie droga. - Nie chcę wyręczać Pana Boga – wyjaśnia.\nMarek Kamiński na pokonanie trasy wyznaczył sobie 100 dni. Obiecał także, że jeśli uda mu się osiągnąć cel, to odwiedzi Koszalin i opowie o przemyśleniach oraz lekcjach jakie wyniesie z jakubowego szlaku.\n4 Grudnia 2019 godz. 6:05 Ala za newseria.pl\nHonorowy Obywatel Koszalina zabierze w wyprawę dookoła świata robota-asystenta, który pomoże przybliżyć człowiekowi sztuczną inteligencję. Społeczny eksperyment będzie naszpikowany nowymi technologiami. Oprócz elektrycznego auta z czujnikami do mierzenia jakości powietrza i humanoidalnego robota, potrafiącego m.in. zawiadomić służby ratownicze o wypadku, Marek Kamiński w trakcie wyprawy przetestuje społeczną kryptowalutę Power of Change. To kolejne, innowacyjne wykorzystanie technologii blockchain. – Wyzwania, przed którymi stoi w zasadzie cała ludzkość, to sustainability, singularity i social empowerment, czyli zrównoważony rozwój, sztuczna inteligencja czy osobliwość i upodmiotowienie społeczne. Mój projekt polega na tym, że przygotowuję podróż dookoła świata z robotem NOA oraz samochodem elektrycznym i podczas tej podróży będę zbierał deklaracje, które w jakimś sensie zmienią świat – zapowiada w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Innowacje podróżnik Marek Kamiński. Swoją podróż dookoła świata Marek Kamiński rozpocznie w maju 2020 r. Przemieszczać będzie się autem elektrycznym, a towarzyszyć mu będzie robot NOA. Celem wyprawy jest przybliżenie najnowszych technologii krajom, które podróżnik będzie odwiedzał. Trasa poprowadzi m.in. przez Londyn, Turcję, Iran, Indie, Chiny, Koreę Południową, Japonię, Stany Zjednoczone i Kanadę. Jednym z elementów wyprawy Marka Kamińskiego będzie uruchomienie nowej, społecznej kryptowaluty. – Mamy zamiar wprowadzić kryptowalutę Power for Change, która będzie kryptowalutą społeczną. Będzie ona używana podczas wyprawy do tego, żeby finansować różne wydarzenia w krajach, które odwiedzimy. Idea wprowadzenia tej kryptowaluty jest taka, że będzie taką platformą, która będzie finansować ciekawe inicjatywy lokalne, związane z trzema wymiarami, czyli singularity, sustainability i social empowerment. Ta wyprawa jest takim eksperymentem, który się dzieje tu i teraz, ale mówi nam o tym, jak będzie wyglądać przyszłość – mówi Marek Kamiński. Równie istotną rolę w wyprawie Kamińskiego odegra inteligentny robot NOA, którego zadaniem będzie motywowanie podróżnika do dalszej pracy. Docelowo maszyny tego typu miałyby się sprawdzać w roli inteligentnych asystentów dla osób zmagających się m.in. z wypaleniem zawodowym czy depresją, zastępowałyby także człowieka w wykonywaniu prostych czynności. – Doświadczenia z tej wyprawy mogą posłużyć do tego, żeby zbudować robota, którego będzie można wprowadzić na rynek. Ten robot to asystent człowieka, asystent starszych ludzi, w sensie opieki, będzie też trenerem mentalnym, będzie motywował do życia. Takie choroby jak depresja, wypalenie zawodowe, choroba bipolarna to są choroby, które dotykają setki milionów ludzi na całym świecie – wskazuje podróżnik. – Robot będzie asystentem podróży, będzie zbierał deklaracje dotyczące zmiany nawyków, będzie przeprowadzał wywiady z ludźmi dotyczące samych robotów i stosunku ludzi do robotów. Eksperymenty z przetwarzaniem rozproszonych danych prowadzi również firma SingularityNET, która współpracowała przy tworzeniu inteligentnego robota Sophia. Wykorzystują oni zagadnienia z dziedziny blockchain do programowania zdecentralizowanych systemów sztucznej inteligencji, które w przyszłości mogą się przyczynić do powstania maszyn pełniących rolę asystentów dnia codziennego. – NOA będzie też pełnił funkcję tzw. Robot for Life. Gdyby moje życie uległo zagrożeniu, to będzie mógł poinformować odpowiednie służby ratownicze, które będą gdzieś w pobliżu. Będziemy chcieli przeprowadzić duży test tego projektu – wyjaśnia Marek Kamiński....\n« Chrześcijański rap od TauWielki Tydzień chrześcijan »


O debiucie Talanta, czyli "ręczni" w dobrych rękach | remigiuszmielczarek.blog.pl\nO wszystkim – od muzyki przez sport do polityki\nO debiucie Talanta, czyli „ręczni” w dobrych rękach\n8 kwietnia 2016 Remigiusz Mielczarek Brak komentarzy\nZwycięstwo 25:20 nad Macedonią, czyli pewne i niezagrożone, uspokoiło kibiców. W ten sposób debiut trenerski Talanta Dujszebajewa, nowego opiekuna reprezentacji Polski w piłce ręcznej wypadł niezwykle pozytywnie. Przed najważniejszą imprezą roku, po zawalonych Mistrzostwach Europy, trener Biało-Czerwonych miał zaledwie 9 dni na przygotowanie drużyny (tyle trwało zgrupowanie). A jeśli Polacy nie awansują do igrzysk olimpijskich po turnieju eliminacyjnym, rozgrywanym właśnie w Gdańsku, to lepiej nie myśleć, jaka będzie przyszłość naszego szczypiorniaka… Na szczęście początek został zrobiony fachowo: nie dalej jak w styczniu Polacy wygrali na Euro z tą samą Macedonią zaledwie jednym golem i po wielkiej nerwówce. Dziś od pierwszych minut nasi kontrolowali sytuację, rzucili kilka bramek – a co ważne, nie dali rywalom rozwinąć skrzydeł. Mieliśmy to, z czego słyniemy od zawsze. Sławka Szmala w bramce (znowu ponad 45% skuteczności, ja nie wiem, czy ktoś będzie w stanie go kiedyś zastąpić), solidną obronę i dobrych pół-rozgrywających. Michał Jurecki zrobił swoje, tak samo Karol Bielecki, który do rzutów z dystansu dołożył skuteczne karne.\nPrawdziwe zaskoczenie czekało kibiców na środku rozegrania, z którym od długiego czasu nasza reprezentacja ma kłopot. Znów kontuzjowany jest Mariusz Jurkiewicz, Grzegorz Tkaczyk w telewizji komentuje mecze jako ekspert, Bartłomiej Jaszka i Tomasz Rosiński dawno gdzieś zniknęli. W tej sytuacji ujrzeliśmy na tej newralgicznej pozycji… Przemysława Krajewskiego. Tak, nie mylą się Państwo – to ten sam skrzydłowy, który jeszcze na styczniowym Euro rozgrywał po lewej stronie boiska życiowy mecz przeciwko Francji. Teraz Dujszebajew przestawił go na środek. Od razu powiedzmy, że było to kapitalne posunięcie! Talant odnalazł w tym graczu odpowiednie predyspozycje do gry płynnej, kombinacyjnej, taktycznej i odważnej. Bramki, asysty, gra jeden na jeden - Krajewski to wszystko robił, ani przez chwilę nie powodując swoją grą obniżenia ofensywnej jakości zespołu. Prawdziwy walczak, w dodatku obdarzony umiejętnością dobrego analizowania gry i wszechstronnego widzenia. Dobry wybór! Oby Krajewski był tak samo przekonujący w meczach z Tunezją i Chile.\nCzego brakuje? No, zwycięzców się nie sądzi, to pierwsza sprawa. Po drugie, nową koncepcję drużyny wprowadza się stopniowo i rękę trenera znać będzie dopiero po jakimś czasie. Ale z całą pewnością trzeba cały czas poprawiać bieganie do kontry. Nie rzuciliśmy kilku takich sam na sam, że wszystko bolało… Dziwnie mało rozgrywający wykorzystują też kołowego i skrzydłowych. Nadal główną bronią Polaków są rzuty z drugiej linii, ale przecież w końcówce kadencji Bieglera wariantów z kołowymi było już parę – i działały. Koniecznie trzeba rozwijać tę koncepcję, a skrzydłowi aż się momentami proszą o podanie. Może jednak taki sposób gry akurat na Macedonię był nieprzydatny: obrotowi mieli często na karku dwóch potężnych, środkowych obrońców tej drużyny. A przez to tworzyły się luki do rzutu z dystansu, co z kolei nasz zespół zawsze skwapliwie wykorzystuje. Piłka rzadko wędruje na skrzydło.\nNie ma jednak co narzekać. Turniej kwalifikacyjny, niewygodny rywal, nowy trener – a wygrana pewna. Jeden mecz z głowy, wygramy kolejny i jedziemy do Rio. I choć eksperci powtarzali zgodnie, że tych eliminacji po prostu nie mamy prawa przegrać, w sporcie nie takie rzeczy się zdarzały. A w naszej „szarpiącej nerwy” kadrze piłki ręcznej to już szczególnie. Oby Talant Dujszebajew dalej miał dobrą rękę, bo jeśli na olimpiadę pojedziemy, o wyniki tej drużyny będę znacznie spokojniejszy, niżbyśmy dotarli tam z Michaelem Bieglerem.\nO gladiatorach po nowemu, czyli „ręczni” z szansą na sukces\nO pucharze w hiszpańskich rękach, czyli era „tic-taki”\nO smutnym końcu gladiatorów, czyli ręczni oblali egzamin\nO porażce, czyli naród ekstazy pozbawiony…\nO Polakach w Danii, czyli jak pokonać Francję\nsport biało-czerwoni, Biegler, Dujszebajew, kibice, liga, mecz, media, olimpiada, piłka ręczna, polska, Rio, sport, szczypiorniak, zycie\n© 2017 remigiuszmielczarek.blog.pl Design by SRS Solutions


Enter Shikari The Spark recenzja z kontrapunktem. - KulturalnaPlaneta.pl\nEnter Shikari The Spark recenzja z kontrapunktem.\nBy Bisior / 13 października 2017\nW marcu tego roku minęło 10 lat od wydania debiutanckiego albumu Enter Shikari Take To The Skies. To dla mnie także wspomnienie pewnego wiosennego wieczoru, kiedy zbierałem swoją szczękę z podłogi, po kilkukrotnym wysłuchaniu debiutu grupy. The Spark przywołuje tamte emocje, lekkość i energię. Jednym słowem Enter Shikari nowa płyta.\nNazwa Enter Shikari zaintrygowała mnie od początku. Brzmiała w moich uszach niczym połączenie obciachowego oldskulu Atari, szalonej mangi i czegoś niepokojąco nieokreślonego, co wyłaniało się z okładki albumu. Jakaś buka i młody Indianin trzymają szczerzącą się ziemię nad korzeniami drzewa. Szaleństwo rozpoczęło się od pierwszego wykrzyczanego „shit” i potem poleciało. Urzekające melodie zamknięte w prostych klawiszowych akordach, agresywne gitarki, zmiany tempa, growling i pozytywnie gówniarski głos wokalisty.\nWskoczyłem do sieci, aby sprawdzić jak wyglądają ci hardcorowi mutanci. Spodziewałem się wydziaranych, ubranych w skóry i metal użytkowników siłowni, a tymczasem… trafiłem na imprezkę studenciaków, w osiedlowej suszarni, kręconą vhs-em, której ton nadaje koleś, z fryzurą „radomskiego bitelsa”.\nSzok był na tyle pozytywny, że przypomnieli mi stare dobre czasy, kiedy sam krzyczałem w piwnicy do mikrofonu na próbach mojej kapeli. Luz, spontan i brak jakiejkolwiek napinki. Ich muzyka na tle wielu innych zespołów, wydawała się tak pięknie naiwna. Po prostu wyrwali trzydziestosześcioletniego faceta z fotela, pompując świeżą krew.\nKażdy kolejny kawałek był jak uderzenia fal. Energiczne, ekstatyczne salwy sprawiały, że z lekkością biegałem po ścianach swojego garażu. Wszystkie elementy, tej muzycznej układanki, były smakowicie połączone z momentami popowego, wręcz delikatnego pulsowania, które skłaniało do nieśmiałego, tanecznego pląsu. Dzięki Take To The Skies przed czterdziestką poczułem się jakbym znów miał dwadzieścia lat i ochotę na więcej. Do dziś podczas ich koncertów beztrosko zapominam o metryce. Ona przypomina się dzień później i nie bierze jeńców.\nKolejne płyty Enter Shikari przynosiły kolejne porcje rewelacyjnych kawałków, a oni nie stali w miejscu. Niby ta sama historia, ale zawsze opowiedziana inaczej. Umiejętnie balansowali między hard-core’ową mocą, a elektroniczną zadymą. Zgrabnie flirtując z dubstepem, co nie wszystkim wyszło na dobre, a im akurat tak.\nEnter Shikari The Spark recenzja – press photo\nEnter Shikari nowa płyta\nI tak, z pierwszymi podmuchami jesiennego lata, nadleciały pierwsze jaskółki nowego albumu Enter Shikari The Spark. Najpierw pojawiło się Live Outside. Lekko, zwiewnie, radośnie. Po prostu typ na listy przebojów. Kiedy Rou wykrzykuje I wanna live outside, live outside of all of this, to i tak noga rytmicznie podskakuje. Hicior niczym Johny Sniper z debiutu.\nDrugi singiel Rabble Rouser pozornie mniej przystępny, bardziej połamany, a i tak po kilku przesłuchaniach zostaje w głowie. Przez kolejne dni nie mogę uwolnić się od mimowolnego podśpiewywania, moim urzekającym sopranem: Warning, this escalates quickly, Are you getting nervous? Do tego akustyczna wersja, którą Rou i Rory wykonali później w naszym studio.\nTake My Country Back zaczyna się znowu nieśmiałą klawiszową zachętą, aby przekształcić w rasowy, punkowy kawałek, z ekstatycznym refrenem, który przepięknie będzie brzmiał w grudniu w Proximie. Chociaż Rory wyraża w nim swój stosunek do Brexitu, to myśle, że w obecnej sytuacji słowa: Don’t wanna take my country back, I wanna take my country forward, wyrażają uczucia milczącej, pozornej mniejszości, w naszym pięknym kraju nad Wisłą.\nNagle lądujemy miękko na Airfield. Delikatny, pełen ciepła i pozytywnego przesłania numer. Który wystrzela pod koniec w niebo przesłaniem nadziei, a ostatnia zwrotka może stać się mimowolnym mottem dla wszystkich, którzy zwątpili w siebie.\nWhen the wind’s against you\nFor birds to take flight\nNow the wind’s against you\nNastępnie Rou zabiera nas na wycieczkę do lasu w Shinrin-yoku, podczas którego ładujemy baterie. Stawiamy kroki, rytmicznie pulsując w rytm kolejnych dźwięków i znowu w finale wylatujemy w górę, starając się dosięgnąć nieosiągalnego. Wpadamy w obcjęcia Undercover Agents, kolejnego pozornie wyciszonego kawałka, który otacza nas rytmem, chóralnymi wokalami.\nHappysad Ciało obce, czyli brzydkie kawałki\nThe Revolt Of The Atoms jawi się niczym chory sen zmęczonej cywilizacji, a jednocześnie urzeka i wciąga do szalonego tańca. I na koniec An Ode To Lost Jigsaw Pieces (In Two Movements), przejmujące rozliczenie się Rou z własnym smutkiem straty i finalne, pozorne katharsis, które zanurza się w leniwych dźwiękach, krótkiego The Embers. Po chwili … z radością przyjmuję ponowne akordy tytułowego The Spark i całą podróż zaczynam od nowa.\nEnter Shikari na nowej płycie nie są pozornie tak mocni, jak na poprzednich krążkach. Dźwięki nie atakują nas zmasowaną siłą riffów, elektronicznymi kaskadami szalonego pogo. Ujmujące melodie czarują bogactwem brzmień i lekkością, która stanowi kontrapunkt dla przesłania krążka.\nKiedy trzydziestka pojawia się na karku nie atakujesz całego świata, wypluwając jego resztki. Zaglądasz raczej w głąb siebie i rozliczasz demony. Powolnie składasz do kupy to co masz i robisz remanent. Rzeczywistość za oknem nadal wkurwia, ale potrafisz już bez jałowego gniewu, spokojnie analizować jej aspekty. Starasz się znaleźć rozwiązanie, zaczynając od posprzątania swojej duszy.\nNa nowym krązku zespól znalazł sposób, aby bez wielkiego hałasu trafić nas celniej, w samo serce, dając przy okazji sporo muzycznej frajdy i powodu do szalonego tańca bez końca. To nie znaczy, że Enter Shikari stracili swoje muzyczne cojones. Na The Spark spotkacie zespół, który dojrzał i odkrywa siebie samego na nowo, umiejętnie dozując doznania i balansując muzyczne przyprawy.\nps. Przy okazji to nadal sympatyczni kolesie, którzy pomimo sukcesów i setek tysięcy followersów nie utracili kontaktu z ziemią. Dają się nawet zaciągnąć do kibelka sławy swojej najstarszej, męskiej groupies, co odbija się na ich zdrowiu emocjonalnym na tyle, że przychodzą do radia w kurtkach, a wyjeżdżają bez. Na szczęście nad wszystkim czuwa Anna. Niczym gospodarz domu nie da krzywdy zrobić nikomu i okrycia trafiają bezpiecznie do właścicieli. 🙂 🙂 … Are you getting nervous?\nps2. Kate i Tony dzięki!\nEnter Shikari The Spark recenzja – Rou, Rory i Bisior #kibelekslawy\nTags: Chris Batten, enter shikari live, Enter Shikari Proxima, Enter Shikari Take To The Skies, Enter Shikari The Spark, Enter Shikari The Spark recenzja, Enter Shikari w Polsce, Rob Rolfe, Rory Clewlow, Rou Reynolds\nGwiezdne Wojny 8 Trailer – Zwiastun i plakat Ostatniego Jedi!\nAwolnation Passion. Nowy kawałek Awolnation.\nColdplay Live in Buenos Aires. Coldplay The Butterfly Package\n8 moich ulubionych gier 2017\nBad Lip Reading – Bushes Of Love pokochacie to


On 01-09-2021, Wiedza\nFotografii powstaje obecnie niesłychanie dużo, natomiast czy wszystkie są wspaniałe i można je pokazywać innym? Większość z nich jest słabej klasy. Co wykonać, jeśli chcemy mieć zdjęcia na swojej stronie internetowej? Interesuje nas Gotlandia? W takim razie trzeba będzie odwiedzić miejsce, jakie gwarantuje nam dopasowanie takich fotografii, które nas interesują. Może to być dalszej Szwecja i Visby, natomiast mogą być również różne regiony z Polski i ze świata. Znajdziemy fotografie Visby wykonan...\nOdwiedzając sklepy z gadżetami reklamowymi można będzie zorientować się, co teraz jest modne i na okresie. Warto, dlatego przejrzeć wszystkie oferty zanim cokolwiek zamówimy. Dla dużo firm przydatne są parasole reklamowe, jakie występują w dużo kolorach. W ten sposób można dopasować kolor do logo swojej firmy. Na każdym parasolu znajdzie się mnóstwo miejsca na nadruk, wobec tego należałoby będzie taki parasol zamówić. Można również zamówić sobie smycze reklamowe, jakie są tanie, modne i zawsze b...\nZawsze jest problem z tym, co wybrać, aby reklama była skuteczniejsza. Tym bardziej, jeżeli tych propozycji na długopisy i smycze reklamowe jest niezwykle sporo. Świetnym pomysłem będzie odwiedzić blog, na którym mamy opisane wszystko niezwykle dokładnie i w ten sposób uzyskamy odpowiedzi na naszej pytania. Odnajdziemy tam niezwykle dokładnie opisane wszystkie gadżety. Dowiemy się, jakie są w sprzedaży smycze reklamowe i ile mogą nas kosztować? Do tego odszukamy zarówno długopisy reklamowe różne...\nJeśli chcemy zamówić smycze reklamowe to odwiedzamy sklep internetowy, który prowadzi taką sprzedaż. Tylko, co zrobić, jeśli nie za niesłychanie wiemy, które smycze się dobrze sprzedają i które modele wybierać? Można będzie skorzystać ze specjalnego bloga, który nam to wszystko wyjaśni. Mamy miejsce, które zostało stworzone właśnie dla nas, dlatego im wcześniej tam zajrzymy tym lepiej. Nie musimy się od razu na wszystkim znać, a chcemy wykorzystać smycze reklamowe do promocji firmy. Wtedy szukam...\nWybierając smycze reklamowe trzeba będzie zastanowić się nad ich kolorem. Najlepiej kolory dopasować pod logo własnej firmy. Wówczas będziemy mieć super przygotowane gadżety reklamowe, jakie można sprzedawać lub rozdawać. Smycze dostępne są w przeróżnych wariantach, wobec tego trzeba będzie sobie to zbadać. Tylko wówczas znajdziemy taką ofertę, która w stu procentach spełnia nasze żądania. Jeżeli mamy smycze to można również zbadać długopisy reklamowe, których jest niesłychanie wiele w ofercie...\nBez problemów odszukamy przeróżne gadżety reklamowe w ofercie sklepu internetowego. Co z nich nadaje się dla nas? Wszystko będzie zależne od tego, jakie mamy żądania. Można zamówić tanie smycze reklamowe, które znakomicie nadają się, jako reklama. Wiele firm skupia się na tym, co użyteczne i funkcjonalne i właśnie smycze się do takich gadżetów zaliczają. Można zamówić inne modele i kolory, zatem sprawdzamy to wszystko dokładnie, a na samym końcu składamy dopiero zamówienie. Można także zamówić...\nW sprzedaży odszukamy taki gadżet reklamowy, jaki jest nam niezbędny. Ofert jest niezwykle mnóstwo i dla nas jest to świetna wiadomość. Wiemy, że na pewno dopasujemy coś, co jest nam potrzebne. Spośród różnych gadżetów na pewno smycze reklamowe są świetnym pomysłem. Są tanie i to ma znaczenie dla wielu z nas. Do tego są estetyczne, wobec tego nadają się dla każdej firmy bez względu na to, czym się zajmuje. Dodatkowo można zamówić długopisy reklamowe, wobec tego warto będzie zbadać niezwykle dokł...\nPożądane byłoby sprawdzić wszystkie dostępne gadżety reklamowe i dopiero wówczas zdecydować, co wybrać dla siebie i firmy. Jeżeli chcemy wydać mało, ale zyskać dużo to, jakie gadżety się do tego celu nadają? Na pewno smycze reklamowe doskonale będą pasowały do naszej strategii firmy. Każda smycz będzie miała nadruk, który dopasujemy do swoich wymagań. Firma, jaka wykonuje nadruki korzysta z nowoczesnego sprzętu, dlatego będzie to coś niesłychanie trwałego, a właśnie na tym nam niesłychanie zależ...\nJeżeli będziemy odwiedzać sklep internetowy to odszukamy oferty na gadżety reklamowe. Dla przykładu mogą to być smycze reklamowe, jakie dostępne są w różnych wariantach. Mogą to być smycze grubsze jak i cienkie. Można również dopasować długość takich smyczy to swoich wymagań. Musimy zastanowić się nad tym, do czego konkretnie konieczne są nam smycze reklamowe. Mają być dla pracowników czy może chcemy je rozdawać albo sprzedawać klientom? Dobrze zaplanowane zakupy przyniosą nam najlepsze efekty i...


Sejm przełożył sprawę uchylenia immunitetów poselskich na czwartek - PL.DELFI\nSejm przełożył sprawę uchylenia immunitetów poselskich na czwartek\nwtorek, 18 grudzień 2012 г. 16:08\nWe wtorek Sejm Litwy miał głosować w sprawie uchylenia immunitetu posłów Partii Pracy (Darbo partija) Wiktora Uspaskicha, Vytautasa Gapšysa ir Vitalijii Vonžutaitė. Sejm, dzięki staraniom posłów Partii Pracy (Darbo partija), przełożył rozpatrywanie sprawy na czwartek.\nPoczątkowo przewodniczący Sejmu Vydas Gedvilas (Partia Pracy) ogłosił dwugodzinną przerwę w obradach, ponieważ przewodniczący tymczasowej sejmowej komisji Andrius Mazuronis („Porządek i sprawiedliwość” - „Tvarka ir teisingumas”) wniósł pewne poprawki do rezolucji. Mazuronis powiedział, że był to zwykły błąd techniczny, który chciał naprawić.\nByły szef sejmowej Komisji Etyki i Regulaminowej (Seimo Etikos ir procedūrų komisija - EPK) Algimantas Salamakinas powiedział, że ogłoszenie przerwy było sprzeczne z sejmowym statutem. Sprawą zajęła się Komisja Etyki. Na posiedzenie Komisji został zaproszony przewodniczący Sejmu Gedvilas. Po posiedzeniu Komisja oznajmiła, że dwugodzinna przerwa w obradach nie była sprzeczna ze statutem.\nPo wznowieniu obrad poseł Partii Pracy Kęstutis Daukšys poprosił o jeszcze jedną przerwę. Daukšys zaproponował przełożyć obrady na czwartek.\nPrzewodniczący Sejmu zarządził głosowanie w tej sprawie, mimo sprzeciwu opozycji.\nZa przerwą głosowało 47 posłów, przeciw – 68, wstrzymało się od głosu 16 posłów. Dokwestii uchylenia imunitetu Sejm powróci w czwartek.


Płatność kartą za granicą I Czyli jak nie zrujnować swoich finansów\nZ płatnościami zagranicznymi, mamy najczęściej do czynienia w sezonie wakacyjnym, kiedy to część z nas korzysta z zasłużonego urlopu.\nAby wymarzony wyjazd nie został zmącony przez nieprzewidywane finansowe niespodzianki, warto zawczasu przygotować się i pod tym względem.\nWiadomym jest, że w czasie takie wyjazdu, będziemy wydawać jakieś pieniądze. I tutaj mamy trzy metody do wyboru: regulowanie należności miejscową gotówką, kartą walutową lub kartą złotówkową.\nTa metoda daje urlopowiczom największą kontrolę nad stanem finansów. Gotówkę fizycznie mamy w portfelu, więc jesteśmy bardzo dobrze zorientowani w budżecie.\nWymieniając złotówki w kantorze, unikamy również zagranicznego przewalutowania (jak często dzieje się w przypadku karty).\nAle na tym w zasadzie plusy się kończą. Minusem jest z pewnością nieporęczność. Noszenie pliku banknotów przy sobie nie jest ani bezpieczne ani komfortowe.\nPoza tym, ciężko z góry oszacować, jak duży fundusz będzie nam w czasie wypoczynku potrzebny.\nNa wakacjach nietrudno o roztargnienie czy brak czujności, a to doskonałe okoliczności dla kieszonkowców. Najgorszym koszmarem może być sytuacja, w której nagle zostajemy pozbawieni wszystkich naszych środków.\nNajlepszym rozwiązaniem jest posiadanie niewielkiej ilości miejscowej gotówki (tak na drobne wydatki), ale nie może to być nasze jedyne źródło pieniędzy.\nPłatność kartą za granicą – karta złotówkowa\nZ pozoru jest to dla turysty najgorsze rozwiązanie, jakie może wybrać.\nPierwszym problemem jest to, że takie płatności nie wszędzie są akceptowane (małe miejscowości, małe sklepiki, targi, drobni handlarze).\nI gdy nie będziemy posiadać w takiej sytuacji również gotówki – odejdziemy od sprzedawcy z kwitkiem.\nDrugim minusem jest przewalutowanie transakcji, a dokładnie kurs po jakim ta operacja jest przeprowadzana. Powiedzieć, że przeliczenie jest gorsze niż w tradycyjnym kantorze – to powiedzieć o wiele za mało.\nSpread w bankach jest zazwyczaj mało atrakcyjny, więc klient sporo na tym traci.\nPodobnie ma się sytuacja przy wypłatach z bankomatów. Więc jeśli nie musimy koniecznie wyciągać gotówki, starajmy się nie korzystać z zagranicznych maszyn (unikniemy prowizji za wypłatę, z reguły wysokiego spreadu i opłaty za samo przewalutowanie).\nJeśli na siłę trzeba by znaleźć jakiś plus takiego rozwiązania, to byłby to brak dodatkowych obowiązków. Nie musimy wyrabiać karty walutowej ani zakładać konta w walucie obcej.\nPytanie tylko, czy taka “wygoda” nie ma w ostatecznym rozrachunku za dużej ceny?\nPłatność kartą za granicą – karta walutowa\nTeoretycznie najlepsza opcja dla zagranicznych wczasowiczów. Oczywiście nie idealna, ale takowej po prostu nie ma. Aby móc cieszyć się z dobrodziejstw takiej karty, musisz posiadać konto walutowe.\nKarta walutowa pozwala w większości przypadków uniknąć prowizji za przewalutowanie transakcji (szczególnie jeśli poruszamy się w strefie euro).\nWarto jednak pamiętać o tym, że bank może naliczyć opłatę za podjęcie środków z bankomatów. Chociaż na szczęście jest coraz więcej ofert, w których taka usługa jest bezpłatna (np. Nest Bank czy T-Mobile UB).\nDecydując się na “plastik” w walucie obcej, weźmy pod uwagę również ewentualne koszty. Wiążą się najczęściej z użytkowaniem i wydaniem karty (np. w ofercie mBanku – eMax Walutowy, koszt wydania wynosi 30 zł).\nNie zapominajmy także o tym, że jedna karta = jedna waluta. Wyjątkiem są tylko karty wielowalutowe (np. banku Pekao SA).\nPłatność kartą za granicą – podsumowanie\nNajrozsądniejszym dla turysty wyborem, będzie chyba połączenie dwóch z trzech opisanych metod (karta walutowa + gotówka lub karta złotówkowa + gotówka).\nPrzy czym należy zaznaczyć, że w obu przypadkach ilość pieniędzy w portfelu nie powinna być przesadnie duża. Po prostu wystarczająca na to, żeby ewentualnie zapłacić za coś, czego nie będziemy mogli uregulować kartą.\nPlanując wyjazd zagraniczny, przekalkulujmy opłacalność wszystkich 3 opcji płatności, biorąc pod uwagę kraj do którego się wybieramy, jego walutę czy długość samego pobytu.\nJeśli uznasz, że najlepszym rozwiązaniem będzie posiadanie specjalnie dedykowanej karty, sprawdź jakie konto walutowe będzie najlepiej odpowiadać Twoim oczekiwaniom.\nSprawdź również, jakie są najpopularniejsze rodzaje przelewów i czym się charakteryzują.\nTaggedjak płacić za granicąjaką kartą płacić za granicąpłatność kartą za granicą


Adam z "Sanatorium miłości" już po ślubie. Manowska pokazała piękne zdjęcie - WP Teleshow\nadam z sanatorium miłościmarta manowskaprogramy rozrywkowe\nAdam Siewierski, uczestnik drugiej edycji "Sanatorium miłości", poślubił swoją wybrankę Martę. Zakochanym podczas uroczystości towarzyszyła prowadząca show. To ona uwieczniła piękny moment ślubu i podzieliła się nim z fanami.\nAdam z "Sanatorium miłości" już jest po ślubieŹródło: Facebook "Sanatorium miłości"\n"Sanatorium miłości", zaraz obok "Rolnik szuka żony", jest jednym z najchętniej oglądanych programów TVP. Sercowe perypetie bohaterów żywo interesują widzów z prostego powodu – łatwo im się z nimi utożsamić - czy to z rolnikami szukającymi miłości, czy to z seniorami, którzy wciąż chcą korzystać z życia.\nKuracjusze telewizyjnego sanatorium dodatkowo nie kryją, że zgłaszają się do programu właśnie w poszukiwaniu miłości i osoby, z którą przeżyją jesień życia. Show nie zawsze łączy seniorów na stałe, ale ułatwia im znalezienie swojej drugiej połówki. Najlepszym tego przykładem jest właśnie Adam Siewierski. Senior dał się poznać widzom jako romantyk, który uwielbia pisać wiersze. Tematem jego twórczości są przede wszystkim kobiety.\nCo prawda w programie nie udało mu się znaleźć odpowiedniej partnerki, ale życie samo dopisało szczęśliwe zakończenie. Na początku czerwca ekipa "Sanatorium miłości" donosiła o nadchodzących zmianach w życiu seniora. Na profilu programu pojawiło się jego zdjęcie z ukochaną Martą. Fani zaś mogli dowiedzieć się, że szarmanckiego seniora wraz z narzeczoną dzielił zaledwie moment od stanięcia na ślubnym kobiercu.\nI rzeczywiście, para pobrała się 5 czerwca w Wolbromiu. Ślub odbył się w urzędzie stanu cywilnego, a narzeczonym towarzyszyła Marta Manowska, prowadząca "Sanatorium miłości". Prezenterka, która nie tylko kibicuje każdemu z uczestników swoich programów, ale jest wręcz orędowniczką poszukiwania przez nich prawdziwego uczucia, nie kryła wzruszenia. Zaprezentowała z dumą na Instagramie piękne zdjęcie z zaślubin.


Warning: file_get_contents(http://hydra17.nazwa.pl/linker/paczki/conscientiae.na-prawdziwy.kolobrzeg.pl.txt): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 404 Not Found in /home/server154327/ftp/paka.php on line 5\nupomniał ją: Nigdy nie każ gościowi czekać, Malindo.\n-\tSkoro będzie syn, przydałaby się również i mama...- zasugerowała jakaś dziennikarka.\nOch, Tammy, jęknął w myślach z zachwytem, a może nie tylko w myślach, może jęknął na głos, niczego nie był już pewien.\nTaca zadrżała w jej rękach. Był tuż obok, potężny, męski i prawie kompletnie nagi! Miał na sobie tylko bokserki. No¬gi się pod nią ugięły. I jeszcze te głupie łzy...\n-\tNie rozumiem - powtórzyła bezradnie. - Pan mówi o dziecku, ale gdyby Lara zaszła w ciążę, powiadomiłaby mnie o swoich kłopotach...\nWyszedł za Lily na dwór. Chłopcy natychmiast podbiegli do\n-\tA nie chce pani najpierw odświeżyć się po podróży?\n– Jej ojciec mieszka w Republice Południowej Afryki i nieczęsto go\nLily wybrała na zakąskę sałatkę z krabów i krewetek, a jako\nszumów i trzasków. Luke próbował jej\nszum, podobny do dźwięku, jaki wydają jesienne liście.\nduje o tym, jaka jestem.\n- Pewnie Danny nie chciał jej o tym mówić. Liczył na to, że zaaprobujemy ich związek. Beck, mój brat przeszedł pranie mózgu. Zaczął się za nas modlić. Uwierzysz w to? Padł na kolana przed fotelem Huffa i zaczął na głos prosić Boga o nasze zbawienie. Przez dobre dziesięć minut nadawał, jak to powinniśmy zmyć z siebie grzechy i nieprawość. Myślałem, że Huff dostanie zawału. Serce Becka rozpoczęło szaloną galopadę. - Danny chciał powiedzieć księdzu, co stało się z Iversonem, prawda? - spytał. - Słucham? - To była przeszkoda, przyczyna psychicznej udręki Danny'ego. Nie mógł poślubić kobiety, którą kochał, dopóki nie oczyścił swojego sumienia i nie wyspowiadał się ze swego grzechu przeciwko Gene'owi Iversonowi. Tyle tylko, że nie mógł tego zrobić bez wskazania palcem na ciebie i Huffa. Danny wiedział, że Huff zabił Iversona i... - Huff nie zrobił niczego takiego - Chris wstał i nalał sobie kolejną whisky. - Jak tak dalej pójdzie, zdążę się upić przed lunchem, chociaż, jakie to ma znaczenie - wskazał na rząd okien. - Dziś i tak nie pracujemy. Usiadł i spojrzał na Becka, który wpatrywał się w niego bez słowa. Chris uśmiechnął się lekko. - Nie możesz się doczekać, żeby to usłyszeć, prawda? W porządku, powiem ci. To był wy-pa-dek - ostatnie słowo wymówił, podkreślając sylaby. - Ty? Chris wzruszył ramionami. - Tamtej nocy wyszedłem z zebrania za Iversonem. Starłem się z nim na parkingu pracowniczym. Wziąłem ze sobą młotek, żeby bardziej go postraszyć. Miał trzymać gębę na kłódkę i nie robić problemów ze związkami zawodowymi. Idiota natarł na mnie jak byk, zmuszając do obrony. Chciałem się tylko bronić. Nie pamiętam, żebym uderzył go tak mocno, ale następną rzeczą, jaką zobaczyłem, był zakrwawiony młotek w mojej dłoni i dziura w jego głowie, wielkości półdolarówki. Cholera!, pomyślałem. Cholera jasna! Spanikowałem. Pobiegłem z powrotem do fabryki i sprowadziłem Huffa. Bałem się, że tymczasem ktoś natknie się na Iversona, ale akurat zaczęła się nowa zmiana, więc nikogo nie było na parkingu. Huff spokojnie ocenił sytuację. Uwierzył mi, że to była samoobrona. Powiedział, że nie potrzebujemy dochodzenia w tej sprawie. Najprostszym rozwiązaniem będzie ukryć ciało. Iverson powinien zniknąć. Bardzo mądra decyzja. Gdyby prokurator okręgowy zobaczył dziurę w jego czaszce, mógłby się upierać przy oskarżeniu. W każdym razie Huff powiedział mi, gdzie mam pochować ciało i jak to zrobić. Kazał Danny'emu, by mi pomógł, a przez ten czas razem z Rudym Harperem usunęli wszystkie ślady z parkingu i zadbali o samochód Iversona. Wiesz, teraz przyszło mi do głowy, że nigdy nie spytałem, co z nim zrobili. Hmm. - Gdzie go pochowałeś? - Jesteś moim prawnikiem, Beck - roześmiał się Chris. - Nie możesz wyjawić tego, co ci powiem. Ale jednak nie czuję się na tyle komfortowo, aby zwierzyć się z niektórych rzeczy. - Spojrzał na Becka z mieszaniną rozbawienia i rozdrażnienia. - Przestań tak na mnie patrzeć. Wcale nie chciałem go zabić, ale tak się złożyło i nic już nie mogło tego zmienić. Ja musiałem żyć dalej. Oczywiście, był jeszcze ten proces; bolesna rzecz, ale dobrze się skończyła. - Nigdy się nie obawiałeś, że poniesiesz odpowiedzialność, prawda, Chris? To po tym, jak przekonałeś się, że Huffowi udało się wywinąć od kary za zabicie Hallsera. - Hallsera? - Chris zmarszczył brwi, usiłując przypomnieć sobie, o kim mowa. - Byłem wtedy jeszcze dzieckiem. Ledwo to pamiętam. - Kłamiesz, Chris. Byłeś tam, widziałeś, co się stało i wywarło to na tobie ogromne wrażenie.\npojadając prażoną w kuchence mikrofalowej kukurydzę\nPlaneta Maski była jednym wielkim magazynem masek, które znajdowały się wszędzie: poukładane na półkach,\nWarszawa - 03031 - conscientiae.na-prawdziwy.kolobrzeg.pl