Droga Brzozdowian na Ziemię Kamieńską (część 8) - Echo Powiatu Kamieńskiego Echo Powiatu Kamieńskiego Droga Brzozdowian na Ziemię Kamieńską (część 8) - Echo Powiatu Kamieńskiego\nDroga Brzozdowian na Ziemię Kamieńską (część 8)\nSalomea Solska – „Kto wie czy moje roboty przymusowe w Niemczech nie zespoliły naszej rodziny jeszcze bardziej….”\nPani Salomea Solska, wieloletnia mieszkanka podkamieńskiego Trzebieszewa, urodziła się w dalekich Brzozdowcach, 6 kwietnia roku 1927. Jej rodzicami byli Władysław i Maria (z domu Wróblicka) Kłosowscy.\nTo rzadko nadawane dzieciom imię zasugerował jej rodzicom ks. Michał Kaspruk, który z wieloma repatriantami trafił do Kamienia Pomorskiego i Trzebieszewa z końcem roku 1945.\nJej ojciec miał jedenaścioro rodzeństwa, pięciu braci i sześć sióstr.\nPaństwu Kłosowskim urodziło się łącznie sześcioro dzieci: śp. Stanisława ur. 1923, śp. Edmund ur. 1925, wspomniana Salomea, a ponadto; śp. Franciszek ur. 1930, Emilia ur. 1932 oraz Jadwiga ur. w roku 1935, o której pisaliśmy w czwartym odcinku tego cyklu.\nPaństwo Kłosowscy przed wojną i podczas jej trwania mieli niewielkie przydomowe gospodarstwo rolne. Mama pani Salomei zajmowała się domem, zaś jej ojciec był uznanym cieślą i majstrem zarazem.\nPani Salomea do 1942 roku skończyła sześć klas szkoły powszechnej.\nJak wspomina, jej Brzozdowce leżące nieopodal dużej rzeki, Dniestr (nad nim leżała wieś Podhorce do której to wsi z Brzozdowiec było „na rzut kamieniem”), pamięta tyle o ile, bowiem od wiosny wspomnianego już 1942 r., musiała przymusowo stąd „wyemigrować”.\nCentralnymi budynkami tej niedużej miejscowości był kościół dla katolików, cerkiew dla prawosławnych Ukraińców oraz synagoga dla niewielkiej części Żydów.\nJak wspomina, pospólstwo Brzozdowiec raczej zgadzało się między sobą, choć im dalej trwała wojna tym bardziej nieobliczalni byli Ukraińcy, którym jak wiemy z historii. Hitler obiecał Wolną Ukrainę. Zresztą nie on jeden. Tu ukłon w stronę marszałka Józefa Piłsudskiego.\nDo pewnego czasu nikt nikomu nie przeszkadzał, każda grupa społecznościowa pielęgnowała swoje tradycje, swoje zwyczaje, przyzwyczajenia. Zdawało się, że będzie tak zawsze.\nCała ta społeczność żyła w zgodzie obok siebie, obok kościoła, cerkwi i synagogi.\nCięższych czasów, kiedy Ukraińcy ziali wrogością do Polaków, pani Salomea już nie pamięta, bowiem w niecodziennych okolicznościach została z wieloma innymi młodymi rodakami wywieziona w głąb Niemiec. O czym za chwilę.\nWłaśnie kiedy ją wywożono, nadszedł czas strachu i grozy, bowiem rozpoczęła się pacyfikacja Żydów. To było okrutne, pędzili tych biednych ludzi jak stado bydła za miasto, gdzie ich rozstrzeliwano i wrzucano do wcześniej wykopanych głębokich dołów. Z tej gehenny uratowała się tylko garstka Żydów.\nW tym czasie, jak wie z opowieści swojej przeżywającej te straszne czasy rodziny, zaczęły organizować się ukraińskie bandy pod hasłem „Niepodległa Ukraina”. Zaczęto likwidować całe polskie rodziny. Zapanował strach wśród Polaków, bo obawiano się, że następnymi będziemy my.\nBył też taki czas, że w miejscowym kościele, który stoi do dziś, przez dłuży okres polscy mieszkańcy Brzozdowiec i okolic tam nocowali. Mężczyźni pełnili warty uzbrojeni w siekiery, młoty i co popadło, po to by nie dopuścić do kościoła rozjuszonych i pewnych siebie band ukraińskich.\nZ jednej strony cieszy się dziś, że tych strasznych dni i nocy w Brzozdowcach nie musiała przeżywać, a z drugiej strony ma wielki żal do najeźdźców, że musiała przymusowo opuścić na kilka lat na szczęście odnalezioną potem rodzinę.\nPierwotnie na wywózkę na przymusowe roboty „skazano” jej najstarszą siostrę, Stanisławę. Kiedy już szykowano transport, pani Salomea chciała się pożegnać z siostrą, która nie tak dawno zaręczyła się. Niemcy odebrali im już wcześniej dowody tożsamości, i nie namyślając się zbytnio, pani Salomea podszywając się pod siostrę (!), ostatecznie z innymi wieloma młodymi ludźmi trafiła do dalekiej Bawarii, gdzie pracowała u gospodarza.\n„Źle go wspominam, bo był niedobry. Nawet za nic mnie uderzył. To zapamiętałam na całe życie. Jak można kogoś uderzyć za nić? Tego nie mogłam zrozumieć..” – wspomina pani Salomea.\nSzczęściem, trafiła potem do drugiego bauera, który nazywał się Haack, a było to w okolicy Schwabich Gmünd. Był dobry dla pracujących u niego, także dla pani Salomei. U niego właśnie nauczyła się podstaw pracy na gospodarstwie rolnym i w domu. Nauczyła się robić obrządki, doić krowy czy kosić zboże, co jak wspomina, przydało jej się w pracy na roli już po wojnie.\nZ końcem wojny zaczęła intensywnie poszukiwać zagubionej rodziny. Zdecydowała się umieścić ogłoszenie do gazety, które mieszkająca na Śląsku jej kuzynka, Lidia Kłosowska, przeczytała. Ta jej powiedziała, że jej rodzina wyjechała tuż po wojnie z ks. M. Kasprukiem do Kamienia Pomorskiego.\nCzym prędzej, nie znając nawet nazwiska księdza, napisała do niego. Ten przekazał otrzymany list jej bratu Edmundowi, który służył do mszy św.\nW tym czasie, a był to jeszcze rok 1945, pani Salomea poznała swego przyszłego męża, Stefana Solskiego, który trafił też na przymusowe roboty z siostrą, z okolic Tomaszowa Mazowieckiego.\nW tym samym roku wzięli ślub, a 1 sierpnia następnego roku, już w polskim Wałbrzychu, urodził się ich pierwszy syn, Jan, który dziś mieszka w Warszawie.\nWiosną, a dokładnie w maju 1947 r., przyjechał do nich jej ojciec, którą zabrał ją z dziewięciomiesięcznym synkiem Janem do Trzebieszewa. Jej mąż został jeszcze krótki czas w Wałbrzychu. Pracował tu bowiem jako kierowca i musiał się rozliczać między innymi w pracy, by potem dołączyć do rodziny.\nPani Salomea, mieszkając w Trzebieszewie, pracowała w domu i była przy dzieciach, których przybywało. Już tu na Ziemi Kamieńskiej urodzili się: Emilia (ur. 1947), która mieszka w Warszawie, nieżyjąca już Teresa (ur. 1949), Stanisław (1954), który mieszka w Trzebieszewie, oraz najmłodsza dziś szczecinianka, Anna, urodzona w roku 1956.\nKiedy dzieci podrosły, podobnie jak jej mąż, rozpoczęła pracę w Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Kamieniu Pomorskim. Pracowała tam do emerytury, na którą przeszła w roku 1990.\n„Dziś jak wspominam tamte odległe czasy, nadziwić się nie mogę, że sprzyjało nam w ogólnym rozrachunku, szczęście. To fakt, poświęciłam się mojej siostrze, zamieniając się z nią tuż przed wywózką na roboty. Ale czy tego żałuję? Wcale nie. I nie jest – tak uważam, żadne bohaterstwo. Ot, widać tak musiało być.\nNie powiem, całkiem dobrze wspominam mój pobyt w Niemczech. Wiele się tam nauczyłam, dużo poznałam. Ich słynny porządek był tam na porządku dnia. A poza tym poznałam tamtejszy język. Tylko po części podobny do niemieckiego. I przyznam, że kiedy rozmawiałam w różnych okolicznościach z rodowitymi Niemcami, po prostu nie rozumieli mnie. To tak jak by Polak rozmawiał z rodowitym Ślązakiem czy Kaszubem.\nGdybym się tam nie znalazła, nie spotkała bym swego męża, Stefana.\nJestem już starszą osobą, ale tamte czasy pamiętam chyba bardziej, jak to co dajmy na to, robiłam przed chwilą. Chyba tak to jest w starszym wieku. I trzeba się z tym pogodzić.” – mówi pani Salomea.\nPani Salomea jest szczęśliwą matką, a także babcią pięciorga wnucząt oraz dziewięciorga prawnucząt.\nChoć dość schorowana, tkwi w niej chęć do życia. Podtrzymywana na duchu z każdej strony przez rodzinę, nie daje się chorobom. Choć jak mówi, starość to zwykle słabość i chorowanie. „I z tym też trzeba się pogodzić i jakoś żyć.” – przyznaje z uśmiechem.\nJeden komentarz na temat: Droga Brzozdowian na Ziemię Kamieńską (część 8)\nZofia Suchorowska pisze:\n17 lipca, 2016 o 1:00 pm\nTeż urodziłam się w Brzozdowcach. Jako 8 – miesięczne niemowlę tym samym transportem co Pani Salomea dojechałam do Golczewa i tam wraz z Rodzicami i 4 – ma siostrami zamieszkałam. Natomiast z najstarszym synem Pani Salomei Jankiem chodziłam do Liceum Ogólnokształcącego w Gryficach, razem zdawaliśmy maturę i dotychczas co roku spotykamy się na zjazdach klasowych. Pozdrawiam serdecznie wszystkich Brzozdowian.\nStrona główna » Droga Brzozdowian na Ziemię Kamieńską (część 8)


sierpień 2020 | SM Adwokaci\nOsoby nieletnie nie są wyjęte spod prawa. Istnieją pewne środki wychowawcze wobec nieletnich, a nawet kary. Karę można jednak orzekać wyłącznie wtedy, kiedy środki resocjalizacji będą nieskuteczne. Z poniższego artykułu dowiesz się: Na czym polega demoralizacja? Jakie środki wychowawcze wyróżniamy? Czym charakteryzuje się upomnienie? Na czym polega umieszczenie w zakładzie poprawczym? Jak długo trwa [...]\nAdwokaci Krzysztof Śpiewak oraz Bartłomiej Markiewicz uczestniczą w głośnej, medialnej sprawie Marcina S., dotyczącej wydarzeń z lutego 2020 roku. Wtedy to mężczyzna po pościgu w centrum Poznania odgryzł kawałek palca jednemu z policjantów. Kolejna rozprawa ma odbyć się we wrześniu. Więcej informacji na temat sprawy przeczytają Państwo pod adresami: https://gloswielkopolski.pl/odgryzl-policjantowi-kawalek-palca-po-poscigu-ulicami-poznania-nie-chcialem-dac-sie-zlapac-bo-nie-chcialem-wracac-do-wiezienia/ar/c1-15113038 https://poznan.eska.pl/odgryzl-palec-policjantowi-podczas-zatrzymania-sprawa-wraca-na-wokande-aa-pysn-jK5M-2ibp.html https://tvn24.pl/poznan/poznan-po-szalenczej-ucieczce-odgryzl-palec-policjantowi-nie-chce-sie-poddac-karze-4657507 https://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,36001,26185901,pirat-drogowy-odgryzl-policjantowi-kawalek-palca-ocknalem.html Źródło [...]


Świętochłowice tysięczną gminą w programie „Czyste Powietrze” - Aktualności i wiadomości - Zabrze, Chorzów, Bytom\n9 lutego, 2021 57\nŚwiętochłowice zostały tysięczną gminą w Polsce, która przystąpiła do rządowego programu „Czyste Powietrze”. W poniedziałek, 8 lutego władze miasta podpisały porozumienie w tej sprawie z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach.\nProgram został uruchomiony dwa lat temu. Jego celem jest poprawa jakości powietrza, poprzez walkę ze smogiem i niską emisją. W ramach programu ponad 100 mld zł ma być zainwestowane w termomodernizację domów i wymianę źródeł ciepła na bardziej ekologiczne. Zgodnie z uchwałą antysmogową, piece powyżej dziesięciu lat muszą być wymienione do końca tego roku.\n– Już teraz 200 tys. gospodarstw domowych uczestniczy w programie „Czyste Powietrze”. To pół miliona osób, które będą mogły korzystać z bezpieczniejszego i bardziej przyjaznego dla środowiska ogrzewania – podkreślił Prezes Rady Ministrów, Mateusz Morawiecki, który brał udział w spotkaniu online.\nNarodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej skieruje 100 mln zł do gmin w Polsce na promocję i edukację związaną z programem. Pomóc mieszkańcom mają punkty informacyjno-konsultacyjne. – Wkrótce ten punkt zostanie uruchomiony w Urzędzie Miejskim w Świętochłowicach – poinformował Daniel Beger, prezydent Świętochłowic.\n– Nie wyobrażam sobie realizacji programu „Czyste Powietrze” bez współpracy z samorządami. Cieszę się, że już tysiąc gmin zadeklarowało chęć pomocy swoim mieszkańcom w sięganiu po dotacje na wymianę starych kopciuchów. Pakiet korzyści czeka na wszystkie gminy, które do końca lutego zgłoszą się do wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska, a do końca maja 2021 r. podpiszą porozumienie o współpracy przy programie – mówi prof. Maciej Chorowski, prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.\nProgram cieczy się zainteresowaniem. Za roku na roku coraz więcej osób składa wnioski na wymianę starych „kopciuchów”.\n– Porównując dane z grudnia 2019 r. do tego samego okresu w 2020 r., widzimy ponad dwukrotny wzrost liczby złożonych wniosków o dofinansowanie dla budynków istniejących. To pokazuje, że wprowadzone przez nas zmiany przynoszą zamierzony efekt – powiedział Michał Kurtyka, minister klimatu i środowiska, który odwiedził Świętochłowice.\nFoto: UM Świętochłowice / Ministerstwo Klimatu i Środowiska


Jakie korzyści wiążą się z używaniem narzędzi pneumatycznych i gałęziach przemysłu się ich używa | orthGipse\nHome » Jakie korzyści wiążą się z używaniem narzędzi pneumatycznych i gałęziach przemysłu się ich używa\nW wielu gałęziach przemysłu związanych czy to z konstruowaniem sprzętu budowlanego czy też z budową maszyn specjalnego przeznaczenia, jak i w innych dziedzinach niezwykle ważną funkcję pełni dziedzina nauki zajmująca się pneumatyką.\nJest dziedzina nauki zajmująca się konstruowaniem urządzeń, które korzystają podczas swojego działania z cech sprężonego powietrza czy też gazu jako motoru napędzającego. Sprzęt pneumatyczny jest czasami w wybranych branżach dominowane przez sprzęt mechaniczny czy też maszyny działające hydraulicznie. Znajdziemy jednak dużą ilość zalet, które dowodzą nam, że urządzenia pneumatyczne wciąż mają nad nimi przewagę.\nNiewątpliwym plusem używania sprzętu pneumatycznego jest fakt, że powietrza jest wokół bardzo dużo i bez problemu możemy korzystać z tych zasobów. Powietrze jest również łatwe w transporcie na dalekie odległości specjalnie przeznaczonymi do tego rurami. Kolejną całkiem istotną cechą jest to, że powietrze bardzo łatwo możemy przechowywać. Sprężone powietrze możemy przechowywać w zbiornikach o prostej budowie. Powietrze jest ponadto lekkie a korzystanie z maszyn działających pneumatycznie będzie wiązało się z dużą oszczędnością oraz ekologią. Nic więc dziwnego, że przemysł pneumatyczny i sprzęt produkowany w tym sektorze znalazły tak duże zastosowanie.\nDziedzina jaką jest pneumatyka (arapneumatik.pl/k-184-przemienniki-czestotliwosci-falowniki-parker) jest wyjątkowo szeroka - dowiedz się więcej. Sprzęty jakie się projektuje mogą to być zarówno napędy - www.afg.poznan.pl/oferta/napedy-elektryczne/41/napedy-lancuchowe-km35en-24vdc - pneumatyczne, klucze, czy przewody pneumatyczne, jak i pompy przemysłowe, osuszacze, manometry czy też urządzenia pomiarowe. Do dużych firm dobrze funkcjonujących w tej gałęzi gospodarki zalicza się na pewno firma Parker. Firmy\ntakiego rodzaju mają szerszy zakres usług niż jedynie sprzedaż i projektowanie, zajmują się bowiem dodatkowo serwisem i specjalistycznymi usługami, takimi jak audyty efektywności energetycznej.\nZastosowanie urządzeń pneumatycznych odnajdziemy między innymi w budownictwie we wszelkiego rodzaju pneumatycznych młotach udarowych czy także ubijarkach do betonu. Innym przykładem zastosowania właściwości sprężonego powietrza jest górnictwo i wszelkiego rodzaju systemy wentylacyjne, jak również dłuta pneumatyczne. W hutnictwie znajdziemy urządzenia mocujące półprodukty, które działają pneumatycznie, a w rzemiośle zszywarki czy pojemniki ciśnieniowe. Wykorzystanie pneumatyki jest potężne i w każdej gałęzi przemysłu znajdziemy mnóstwo tego typu maszyn.


Jasnowidz Krzysztof Jackowski szukał Iwony Wieczorek. Nowy trop w sprawie? [ZDJĘCIA, WIDEO] | Dziennik Bałtycki\nJasnowidz Krzysztof Jackowski szukał Iwony Wieczorek. Nowy trop w sprawie? [ZDJĘCIA, WIDEO]\nDorota Abramowicz, Tadeusz Woźniak 23.08.2013 Zaktualizowano 27.08.2013\nKrzysztof Jackowski wznowił poszukiwania zaginionej Iwony Wieczorek. Jasnowidz, w odległości kilkuset metrów od miejsca, w którym po raz ostatni widziano Iwonę, znalazł szczątki ubrania - najprawdopodobniej granatowej spódniczki. Matka Iwony Wieczorek nie wyklucza, że odzież należała do jej córki.\nZbutwiałe szczątki prawdopodobnie granatowej spódniczki z metką odzieżowej marki Reserved odnalazł w piątek Krzysztof Jackowski około kilkuset metrów od miejsca, w którym trzy lata temu ostatnio widziano Iwonę Wieczorek. Dziewczyna w dniu zaginięcia miała na sobie bluzkę w biało-niebieskie pasy i - czego nie wyklucza jej matka - granatową spódnicę tej marki. Resztki materiału, odnalezionego przez jasnowidza z Człuchowa, zabezpieczyła policja.\nZobacz kalendarium śledztwa w sprawie zaginionej Iwony Wieczorek\n- Przed trzema dniami redaktor Tadeusz Woźniak pokazał mi zdjęcie nieznanej mi, młodej dziewczyny - mówi Krzysztof Jackowski. - Od razu poczułem, że dziewczyna z fotografii nie żyje. Wcześniej bawiła się w jakimś klubie, została tam podtruta. Wskazałem na okolice ul. Morskiej w Gdańsku jako na miejsce, gdzie należy szukać ciała.\nZdjęcie, którego nie rozpoznał Jackowski, było starą fotografią Iwony, przekazaną redaktorowi "Dziennika Bałtyckiego" przez jej matkę.\nUlica Morska w Gdańsku Jelitkowie, nieopodal wejścia na plażę nr 67 na wysokości hotelu Posejdon. Niedaleko od wejścia numer 63, tego samego, gdzie kamery monitoringu w nocy z 16 na 17 lipca 2010 roku po raz ostatni zarejestrowały idącą na bosaka jasnowłosą Iwonę Wieczorek. Dziewczynę, której zaginięcie stanowi jedną z największych zagadek ostatnich lat. Wczoraj przez kilka godzin miejsce to sprawdzane było najpierw przez Krzysztofa Jackowskiego, jasnowidza z Człuchowa, a następnie przez zaalarmowanych przez nas policjantów.\n- Nie chcę żadnego wynagrodzenia - powiedział Jackowski, wysiadając z samochodu. - Usłyszałem, jak Iwona do mnie mówi. Widziałem jakiś kanał, ciek wodny. Coś murowanego, podobnego do stopnia.\nW pobliżu ulicy Morskiej przepływa potok. Odchodzi od niego wąska strużka zarośniętego kanału. Fragment terenu przylegającego do ulicy zarastają drzewa, krzaki i pokrzywy. Jackowski krążył przez kilkadziesiąt minut wzdłuż brzegów potoku, następnie wszedł w zarośla. Po pewnym czasie wyszedł, niosąc na kijku strzępki materiału. Były to resztki spódniczki lub sukienki o zachowanej - częściowo - granatowej barwie. Zachowała się jeszcze metka z napisem Reserved i z oznaczeniem rozmiaru - L\n- Jak była ubrana Iwona w dniu zaginięcia? - dzwonimy do matki.\n- Bluzka w paski, granatowa spódniczka - słyszymy odpowiedź.\n- Znaleźliśmy na strzępach materiału metkę firmy Reserved z podanym rozmiarem L.\n- Iwona miała na sobie spódnicę tej firmy, ale przeważnie nosiła mniejszy rozmiar ubrań.\nPoprosiliśmy mamę Iwony o przyjazd na ulicę Morską. Dopiero tu Iwona Kinda usłyszała o przebiegu wizyty u Jackowskiego.\n- A to ciekawe - skomentowała. - Trzy lata temu, kiedy wykonywał pierwszą wizję w Człuchowie, też powiedział, że należy szukać córki przy ul. Morskiej i Bałtyckiej. Bałtycka jest niedaleko stąd, to ten sam rewir.\nO działaniach Jackowskiego i jego penetrowaniu okolic Potoku Jelitkowskiego powiadomiliśmy także policjantów z Wydziału Śledczego Komendy Wojewódzkiej w Gdańsku. Znalezisko zostało zabezpieczone. Ściągnięto też psa specjalizującego się w poszukiwaniu zwłok. Na wskazanym przez Jackowskiego miejscu pies nie trafił na żaden interesujący ślad.\nNie zrażając się, Krzysztof Jackowski do późnego wieczoru penetrował okolicę. Dla dobra śledztwa przemilczymy inne szczegóły, o których - na podstawie swoich wizji - mówił tym razem jasnowidz z Człuchowa. A nuż mogą naprowadzić na trop policję, a wcześniej ujawnione mogłyby zostać zatarte - celowo lub mimowolnie.\nWszyscy stykający się z tą sprawą mają uczucie bezsilności i wszyscy bardzo byśmy chcieli poznać dalsze losy Iwony Wieczorek.\n- Modlę się, by wreszcie to się wyjaśniło - mówi Iwona Kinda.\nWIĘCEJ NA TEMAT PIĄTKOWYCH POSZUKIWAŃ IWONY WIECZOREK W SOBOTNIM, PAPIEROWYM WYDANIU "DZIENNIKA BAŁTYCKIEGO"\nWIDEO Z POSZUKIWAŃ DOSTĘPNE DLA ABONENTÓW PIANO\niwona wieczorek info...\niwona wieczorek odna...\njackowski odnalazł i...\nKol 03.04.2017 21:06:27\nTa spodniczka byla jej mamy.czytajcie wszystkie art.to bedziecie wiedziec,a nie jakies z d*** komentarze\nBOBI 28.09.2013 16:39:41\nSPRAWDZIĆ W ŚRODKU KANAŁ\nCzytelniczka 31.08.2013 16:09:10\nChyba nÓż, a nie nUż\nnina 31.08.2013 00:54:31\njak zniknie z dnia na dzień twoje dziecko a ty nie będziesz w stanie nic zrobić aby sie znalazło ,żebyś cierpiał jak ta matka Iwony i gorzej i ta męcząca myśl co sie stało z twoim dzieckiem tylko nie życzę Ci aby twoje dziecko zostało zamordowane było całe i zdrowe ale żebyś ty o tym nie wiedział.\nPamiętaj że karta się odwraca i przyjdzie taki dzień w twoim życiu że spotka cię taka kara na jaką zasłużyłeś nawet jak cię nie złapią i ominie cię kara więzienia to i tak zapłacisz za swoje czyny.Ja tego Tobie życzę , a moje słowa się sprawdzają....\nnina 31.08.2013 00:40:43\nmonitoringów bo ponoć sprawcy wracają na miejsca zabroni,\nPamiętam sprawę z przed paru lat jak zniknęła kobieta ,głównie to rodzina jej szukała bo policja umyła rączki mówiąc do rodziny że kiedyś znajdą ją grzybiarze wracając ze szpitala musiała kawałek przejść przez lasek ale droga była asfaltowa bo mogły tam jeździć samochody rodzina szukała cały ten teren i nic.tak by się wtedy zdawało dopóki nie zaginęła druga kobieta w tym samym miejscu,wtedy policja wzięła sie do roboty przetrzepali cały ten lasek i znaleźli obie kobiety ale w studzience , była w lasku jakieś 100m od drogi , szukano w lesie pod gałęziami ale studzienki nikt wcześniej nie brał pod uwagę.W chwili kiedy odnaleziono kobiety i zbierano ślady wśród gapiów był ich zabójca ,na szczęście\npo jakimś upływie czasu złapano go dzisiaj siedzi , ale uważam że można było zapobiec tej drugiej tragedii gdyby wcześniej po zniknięciu pierwszej kobiety ten teren dobrze przeczesano.A o mały włos tą drugą zamordowaną byłaby moja siostra\nAga 31.08.2013 00:10:32\naga 30.08.2013 23:54:12\nbandyci chyba z altanki by jej martwej z powrotem do parku nie wieźli zakopać już w biały dzień,może zabito ją w parku zakopano a po 3 latach przeniesiono zwłoki\narianna 29.08.2013 00:30:01\na po trzecie to czerwonego czy bordowego jest wiecej niz granatowego\narianna 29.08.2013 00:20:49\nskrawek materiału napewno ale to napewno nie nalezal do Iwony jej ciało ukryte jest gdzies w wodzie (staw itp) nie wykluczam morza a po drugie Iwona byLa szcupła i drobna a rozmiar na metce L wiec napewno nie byl to jej rozmiar\nMalvina 27.08.2013 11:07:28\nCzłowieku daj tej rodzinie odetchnąć i jeśli zabiłeś tę Dziewczynę powiedz w jaki kolwiek sposób gdzie jest jej ciało !!!!! Czy nie widzisz jak ta biedna matka cierpi ? Wiem,że śledzisz każdy jeden wątek w tej sprawie i się za pewne boisz o swój tyłek !!! Iwona też się bała jak ją zaatakowałeś w ciemnym lesie ! Powiedz gdzie jest ciało dziewczyny niech jej mama ją godnie pochowa !!!!!!!!!!\n777 26.08.2013 20:48:24\ncep 26.08.2013 14:01:58\nnaleza do zaginionej to wielki szacunek i uznanie dla pana Jackowskiego po takim czasie odnalesc to robi wrazenie\nirmina 26.08.2013 11:01:32\nPan Jackowski nie jest 'telewizyjnym wróżbitą', który naciąga na kasę-a w rzeczywistości za szklanym ekranem siedzą nie wróżbici tylko 'dobrzy' psycholodzy, którzy wiedzą jak omamić ludzi, którzy potrzebują pomocy. Zastanawia mnie wiele rzeczy w sprawie zaginięcia Iwony, np fakt-dlaczego policja przeczesując teren Jej zaginięcia 3 lata temu nie natrafiła na ten skrawek materiału, bo nie wierzę, że akurat ktoś go podrzucił. A Pan Jackowski nie stał się nagle jasnowidzem, bo tak mu się podobało, tylko urodził się z tym 'darem', który w rzeczywsitości sądzę, że jest dla Niego wielkim ciężarem. Dzięki niemu wiele spraw zostało rozwiązanych (wiele owszem i nie), ale policji też się nie udaje...i mają więcej możliwości niż Pan Jackowski...\n:/ 26.08.2013 09:27:41\nżal d.pę ściska po prostu.\nCiekaw jestem celu publikowania tych powiastek o prowincjonalnym cwaniaczku.\nnm 25.08.2013 21:11:28\na ty chwalisz się czy żalisz bo to co tu wypisujesz to jakieś zwierzenia czy problemy chyba nie na miejscu huja to kogo obchodzi co ty nosisz i co miałaś na sobie\nWakacje sezonem na „wielkie ucieczki” z domu


Łatwa wygrana United! Debiutanckie trafienie Lingarda - Aktualności - Manchester United - manusite.pl - naprawdę diabelski serwis\nStrona główna » Aktualności » Łatwa wygrana United! Debiutanckie trafienie Lingarda\n07.11.2015, godzina 16:00 Miejsce: Old Trafford, Manchester, sędzia: Mike Dean, widzów: 75410\nJesse Lingard (52.)\nJuan Mata (90+1., karny)\nMarcos Rojo (61.)\nCraig Dawson (43.)\nSalomón Rondón (60.)\nChris Brunt (65.)\nGareth McAuley (90+1.)\nOP Ashley Young Phil Jones (62.)\nOL Marcos Rojo Cameron Borthwick-Jackson (76.)\nOP Wayne Rooney (C) Ander Herrera (82.)\nBR Boaz Myhill\nOL Chris Brunt Callum McManaman (85.)\nDP Claudio Yacob\nPP James McClean\nPŚ James Morrison Saido Berahino (72.)\nPL Stéphane Sessègnon\nN Salomón Rondón Rickie Lambert (72.)\n+ +6 - Łatwa wygrana United! Debiutanckie trafienie Lingarda\nRelacje Red_Devil @07.11.2015, 15:01 | Przeczytano 3448 razy\nWe wtorek United wygrali z CSKA Moskwa 1:0, a na mecz z WBA Czerwone Diabły wyszły w takim samym ustawieniu. Meczowa grafika sugerowała, że van Gaal nakazał Anthony'emu Martialowi grę na lewym skrzydle, lecz ostatecznie podobnie jak w meczu Ligi Mistrzów Francuz grał na pozycji snajpera, a za jego plecami operował Wayne Rooney.\nNa ławce rezerwowych, zgodnie z przedmeczowymi przewidywaniami, zasiadł absolutny debiutant, lewy obrońca Cameron Borthwick-Jackson.\nSpotkanie wyglądało dokładnie tak jak sugerowały przedmeczowe statystyki: spotkały się dwie najlepsze defensywy Premier League, zespoły, które stwarzają sobie najmniej okazji, a ich trenerzy za punkt honoru uznają czyste konto.\n"The Baggies" przyjechali jakby nieco wystraszeni, choć niewiadomo czego, bowiem w ciągu poprzednich 390 minut United zdołali zdobyć tylko jednego gola. Zespół Tony'ego Pulisa operował praktycznie tylko na swojej połowie, a gdy piłkę miały Diabły, cofał się nawet Salomón Rondón.\nW teorii to znacznie ułatwiało zadanie gospodarzom. Bastian Schweinsteiger mógł poczuć się nieco swobodniej, zostawiał Michaela Carricka samego w środku pola, a sam biegł w okolice "szesnastki" rywali. Mimo wszystko jednak kreacja Niemca pozostawia wiele do życzenia, a w takim spotkaniu nie potrzeba było jego spowalniania i stemplowania każej akcji.\nPodobnie więc jak w ostatnich meczach, United grali "na stojaka", brakowało ruchu w przednich formacjach, a najczęściej próbowano atakować środkiem pola zabetonowanym przez Claudio Yacoba i Darrena Fletchera. Jeden celny strzał to wszystko na co było MU stać w pierwszej połowie.\nPo zmianie stron sytuacja nie uległa zmianie, choć wydawało się, że w przerwie wejdzie Ander Herrera. Błysk geniuszu zaobserwowaliśmy jednak ze strony tego, który w ostatnich tygodniach wyróżnia się na tle jałowych kolegów: Jesse Lingard przechwycił wybitą piłkę i świetnym, technicznym strzałem wkręcił ją na długi słupek bramki Boaza Myhilla. 22-latek w swoim 8. występie w barwach MU zdobył debiutanckiego gola, na którego zasłużył już w meczu z CSKA Moskwa.\nCałe Old Trafford odetchnęło z ulgą, ale oczekiwało czegoś więcej. Doczekało się dopiero w 90. minucie, gdy wprowadzony za Rooneya Herrera uruchomił Martiala, a ten swoim rajdem sprowokował Garetha McAuleya do interwencji, która zakończyła się czerwoną kartką i rzutem karnym dla gospodarzy. Do piłki ustawionej na 11. metrze podszedł Juan Mata i swój słabszy występ okrasił golem.\nTym samym podopieczni van Gaala osiągnęli lepszy wynik (2:0) niż wskazywałaby na to gra. Najważniejsze, że za trzecim razem udało się schodzić na przerwę reprezentacyjną po wygranym spotkaniu - wcześniej United przegrywali ze Swansea City (1:2) i Arsenalem (0:3).\nPowody do zadowolenia może też mieć Brothwick-Jackson, który zaliczył swój debiut w ekipie Czerwonych Diabłów, gdy zmienił w 76. minucie ukaranego żółtą kartką Marcosa Rojo. Jest to już 8. wychowanek United, który zadebiutował za kadencji Holendra.\nCo dalej czeka Manchester United? Po przerwie reprezentacyjnej Diabły pojadą na Vicarage Road na starcie z beniaminkiem - Watfordem. Następnie na Old Trafford będą mogli przypieczętować awans do fazy pucharowej Ligi Mistrzów w spotkaniu z PSV Eindhoven.\nTagi: Cameron Borthwick-Jackson,\tCzerwona kartka,\tDebiuty,\tDecyzje arbitrów,\tGareth McAuley,\tJesse Lingard,\tJuan Mata,\tMike Dean,\tOld Trafford,\tPremier League,\tRelacje z meczów,\tRzuty karne,\tSędziowie,\tWest Bromwich Albion,\tZnamy składy,\tZwycięstwo\ndodano: 08.11.2015, 22:39, #27 Kubuś1878 (1/3)\nNie raz już o tym mówiłem i pisałem żeby zdobywać bramki to trzeba strzelać z daleka a nie wjerzdzać z piłką do bramki.Pozdrawiam :):):)\ndodano: 07.11.2015, 19:02, #26 4-Michael (2/3)\nKolejny słaby mecz, żenująca wręcz momentami gra, na stojąco, bez polotu i wigoru i to tyle na ten temat. W pewnej chwili stadion tak zamarł na około 10 minut, że pomyślałem, że kibice po prostu pousypiali na tych krzesełkach. Poza wygraną nie ma się kompletnie z czego cieszyć.\ndodano: 08.11.2015, 22:27, #25 Kubuś1878 (1/3)\nTy chyba kolego nie ten mecz oglądałeś może ty oglądałeś jakiś czeski film a nie mecz MU z WBA.Pozdrawiam :):):)\ndodano: 08.11.2015, 07:32, #24 wielkifanMU (1/3)\nWiadomo dlaczego Herrera nie gra. Jego styl gry nie pasuje do louisowej filozofii, bowiem Hiszpan lubi szybką wymianę piłki, szybkie krótkie podania, takie typowo nowoczesno-europejskie\nklepki, podanie i błyskawiczne wyjście na wolne pole i to się van Gaalowi ewidentnie nie podoba, bo żeby w 100 % kontrolować mecz (głowne założenie jego filozofii) potrzebnych jest\ntysiące asekuracyjnych podań do najbliższego kolegi z drużyny. Na pozycję ofensywnego pomocnika Holender jeszcze czasem upchnie byłego gracza Athletic,\nale żeby dać mu grać od pierwszej minuty na pozycji jednego z dwóch najbardziej cofniętych centralnych pomocników\nto nie może przejść nawet przez myśl van Gaalowi. I to jest błąd bo szczególnie w meczach na Old Trafford można postawić na odważniejszy skład, tym bardziej, że wtedy odpowiedni balans nie jest tak istotny, jak w delegacjach, wystawiając zamiast Schweinsteingera właśnie Andera, dając mu Carricka albo Schneiderlina do asekuracji. Gdyby tak było, to śmiem twierdzić, że do przerwy ,,Czerwone Diabły" schodziłyby będąc na prowadzeniu.\nNa plus kolejny raz fantastyczna gra obronna. Blind w meczach na Old Trafford przeważnie wygląda bardzo dobrze nawet na stoperze, wyjazdy to inna bajka. Smalling potwierdza, że\nw tym sezonie w niczym nie ustępuje Kompany'emu czy Kościelny'emu. Young po raz kolejny udowadnia, że radzi sobie tylko na lewej flance, a prawa dla niego jest jak tak trudna jak\ndla Valencii gra lewą nogą.\nCarrick + Schweinsteinger to jeden z najbardziej doświadczonych duetów środkowych pomocników w Europie, to wczoraj było ewidentnie widać, ale żaden z nich nie ma tego\npolotu, którym dysponuje Herrera.\nGol Lingarda, był pierwszym strzelonym golem z dystansu przez Manchester United od kilku lub też kilkunastu miesięcy, to o czymś świadczy.\nPodobnie jak i z CSKA, jednym magicznym dotknięciem bardzo wiele młody wychowanek United zmienił. Ale on wciąż bywa niekiedy jeźdźcem bez głowy, więc ma jeszcze wiele do poprawy\nżeby przestać przypominać swoimi akcjami Naniego.\nMartial jest bardziej przebojowy i błyskotliwy od Rooneya. Mata mógł mieć asystę, może z dwie i do tego z dwie bramki, poza tym zagrał tylko solidnie.\nRobota wykonana i mecz przechodzi do historii.\nWiadomo dlaczego Herrera nie gra. Jego styl gry nie pasuje do louisowej filozofii, bowiem Hiszpan lubi szybką wymianę piłki, szybkie krótkie podania, takie typowo nowoczesno-europejskie klepki, podanie i błyskawiczne wyjście na wolne pole i to się van Gaalowi ewidentnie nie podoba, bo żeby w 100 % kontrolować mecz (głowne założenie jego filozofii) potrzebnych jest tysiące asekuracyjnych podań do najbliższego kolegi z drużyny. Na pozycję ofensywnego pomocnika Holender jeszcze czasem upchnie byłego gracza Athletic, ale żeby dać mu grać od pierwszej minuty na pozycji jednego z dwóch najbardziej cofniętych centralnych pomocników to nie może przejść nawet przez myśl van Gaalowi. I to jest błąd bo szczególnie w meczach na Old Trafford można postawić na odważniejszy skład, tym bardziej, że wtedy odpowiedni balans nie jest tak istotny, jak w delegacjach, wystawiając zamiast Schweinsteingera właśnie Andera, dając mu Carricka albo Schneiderlina do asekuracji. Gdyby tak było, to śmiem twierdzić, że do przerwy ,,Czerwone Diabły" schodziłyby będąc na prowadzeniu. Na plus kolejny raz fantastyczna gra obronna. Blind w meczach na Old Trafford przeważnie wygląda bardzo dobrze nawet na stoperze, wyjazdy to inna bajka. Smalling potwierdza, że w tym sezonie w niczym nie ustępuje Kompany'emu czy Kościelny'emu. Young po raz kolejny udowadnia, że radzi sobie tylko na lewej flance, a prawa dla niego jest jak tak trudna jak dla Valencii gra lewą nogą. Carrick + Schweinsteinger to jeden z najbardziej doświadczonych duetów środkowych pomocników w Europie, to wczoraj było ewidentnie widać, ale żaden z nich nie ma tego polotu, którym dysponuje Herrera. Gol Lingarda, był pierwszym strzelonym golem z dystansu przez Manchester United od kilku lub też kilkunastu miesięcy, to o czymś świadczy. Podobnie jak i z CSKA, jednym magicznym dotknięciem bardzo wiele młody wychowanek United zmienił. Ale on wciąż bywa niekiedy jeźdźcem bez głowy, więc ma jeszcze wiele do poprawy żeby przestać przypominać swoimi akcjami Naniego. Martial jest bardziej przebojowy i błyskotliwy od Rooneya. Mata mógł mieć asystę, może z dwie i do tego z dwie bramki, poza tym zagrał tylko solidnie. Robota wykonana i mecz przechodzi do historii.\ndodano: 08.11.2015, 10:26, #23 Redakcja: Szemhazaj\nJest jeszcze coś - Van Gaal chwalił się po meczu, że to on powiedział Lingardowi aby przed oddaniem strzału przyjmował piłkę bo wówczas jest lepsze czucie; Herrera też kiedyś wspominał o tym, że Holender wymaga uderzenia dopiero przy drugim kontakcie - a przecież Ander prawie wszystkie swoje bramki w MU władował z pierwszej piły. Co z tego że wpadło skoro nie wpadło tak, jak Luj sobie to rozrysował? :v\ndodano: 08.11.2015, 11:47, #22 youngy18\nwłaśnie rozwikłałeś zagadkę dlaczego Hwan Mata nie potrafi uderzyć z pierwszej :v\ndodano: 08.11.2015, 11:56, #21 banchoo\nOgólnie zgadzam się z Twoją wypowiedzią, ale nie do końca podoba mi się porównywanie Lingarda do Naniego. Chyba że do "wczesnego Naniego", ale wtedy byłoby to pozytywne porównanie.\nWiadomo, że Jesse wciąż się uczy, wciąż musi okrzepnąć w nowej roli, bo chociaż grywał dużo na wypożyczeniach to po raz pierwszy regularnie występuje w klubie, było nie było, z czołówki jednej z najsilniejszych lig w Europie. Inny rodzaj presji, inne wymagania, inne nastawienie rywali, z którymi trzeba sobie radzić na boisku.\nLingard posiada masę zalet - szybkość, zwinność, wytrzymałość kondycyjna, drybling na małej przestrzeni, naprawdę dobry strzał, świetna technika użytkowa (to jak wczoraj zgasił piłkę z powietrza przy wyprowadzaniu kontry było magiczne), niezłe podanie i dośrodkowanie. Jednak mnie właśnie najbardziej imponuje jego boiskowa inteligencja - coś co oczywiście może rozwijać wraz z doświadczeniem, ale już od pierwszego meczu widać, że to nie jest typowy jeździec bez głowy na skrzydle.\nWszyscy wiedzą, że nie byłem zwolennikiem Naniego pod koniec jego kariery w United, a w tym sezonie byłem za jak najszybszym odstawieniem Depaya na ławkę. Natomiast w przypadku Lingarda jestem za jak największą liczbą kolejnych szans dla tego chłopaka, ponieważ on w przeciwieństwie do wymienionej dwójki wykazuje wiele pomyślunku w swoich akcjach. I oczywiście traci dużo piłek, ale tak to już jest w przypadku częstych dryblingów - jeśli połowa z nich jest udana to już jest świetny wynik. To co odróżnia Jessego od np. Depaya, to że młody Anglik bardzo często mija pierwszych 2-3 rywali i wchodzi z piłką w pole karne. Wówczas, najczęściej brakuje jeszcze dobrego rozwiązania akcji (strzału lub finalnego podania), ale jest ten efekt realnego zagrożenia bramce przeciwnika (np. wczoraj gdy w polu karnych zatrzymało go dwóch graczy WBA - jeden pociągając za spodenki, a drugi odpychając młodego w klatkę piersiową - ja bym tam bez wahania dał karnego, ponieważ przy takim dynamicznym dryblingu lekkie pchniecie może zawodnika wytrącić z równowagi, a co dopiero mówić o sytuacji, w której dwóch rywali cię powstrzymuje rękami). Natomiast taki Depay zatrzymuje się na 30 metrze, patrzy na rywala niczym rewolwerowiec w samo południe, po czym w pierwszej próbie dryblingu daje sobie odebrać piłkę (zupełnie jak "późny Nani").\nMyślę, że na korzyść Lingarda w tym porównaniu działają dwie rzeczy. Po pierwsze fakt, że drybluje na pełnej szybkości, wchodząc między 2-3 rywali. Jest to dużo lepsza metoda niźli statyczne machanie nogami nad piłką w wykonaniu Naniego czy Depaya, ponieważ rywal ma mało czasu na reakcję, a błąd może się zakończyć groźną sytuacją ze stałego fragmentu. Po drugie właśnie inteligencja Anglika. Jeśli raz mu nie wyjdzie drybling, to drugim razem spróbuje ten drybling wykonać inaczej, albo dośrodkuje, albo wymieni szybką piłkę z kolegą z drużyny, albo poda prostopadle w pole karne (wszystkie te rozwiązania stosował w ostatnich meczach). Natomiast po takim Nanim i Depayu już przed meczem można się było spodziewać, ze jak raz im nie wyjdzie ich "machanie nogami nad piłką", to przy kolejnej próbie... powtórzą dokładnie ten sam zabieg. To tak jak z Valencią, o którym wszyscy wiedzą, że czego by nie robił to i tak skończy się sprintem do linii końcowej i dośrodkowaniem.\nOgólnie zgadzam się z Twoją wypowiedzią, ale nie do końca podoba mi się porównywanie Lingarda do Naniego. Chyba że do "wczesnego Naniego", ale wtedy byłoby to pozytywne porównanie. Wiadomo, że Jesse wciąż się uczy, wciąż musi okrzepnąć w nowej roli, bo chociaż grywał dużo na wypożyczeniach to po raz pierwszy regularnie występuje w klubie, było nie było, z czołówki jednej z najsilniejszych lig w Europie. Inny rodzaj presji, inne wymagania, inne nastawienie rywali, z którymi trzeba sobie radzić na boisku. Lingard posiada masę zalet - szybkość, zwinność, wytrzymałość kondycyjna, drybling na małej przestrzeni, naprawdę dobry strzał, świetna technika użytkowa (to jak wczoraj zgasił piłkę z powietrza przy wyprowadzaniu kontry było magiczne), niezłe podanie i dośrodkowanie. Jednak mnie właśnie najbardziej imponuje jego boiskowa inteligencja - coś co oczywiście może rozwijać wraz z doświadczeniem, ale już od pierwszego meczu widać, że to nie jest typowy jeździec bez głowy na skrzydle. Wszyscy wiedzą, że nie byłem zwolennikiem Naniego pod koniec jego kariery w United, a w tym sezonie byłem za jak najszybszym odstawieniem Depaya na ławkę. Natomiast w przypadku Lingarda jestem za jak największą liczbą kolejnych szans dla tego chłopaka, ponieważ on w przeciwieństwie do wymienionej dwójki wykazuje wiele pomyślunku w swoich akcjach. I oczywiście traci dużo piłek, ale tak to już jest w przypadku częstych dryblingów - jeśli połowa z nich jest udana to już jest świetny wynik. To co odróżnia Jessego od np. Depaya, to że młody Anglik bardzo często mija pierwszych 2-3 rywali i wchodzi z piłką w pole karne. Wówczas, najczęściej brakuje jeszcze dobrego rozwiązania akcji (strzału lub finalnego podania), ale jest ten efekt realnego zagrożenia bramce przeciwnika (np. wczoraj gdy w polu karnych zatrzymało go dwóch graczy WBA - jeden pociągając za spodenki, a drugi odpychając młodego w klatkę piersiową - ja bym tam bez wahania dał karnego, ponieważ przy takim dynamicznym dryblingu lekkie pchniecie może zawodnika wytrącić z równowagi, a co dopiero mówić o sytuacji, w której dwóch rywali cię powstrzymuje rękami). Natomiast taki Depay zatrzymuje się na 30 metrze, patrzy na rywala niczym rewolwerowiec w samo południe, po czym w pierwszej próbie dryblingu daje sobie odebrać piłkę (zupełnie jak "późny Nani"). Myślę, że na korzyść Lingarda w tym porównaniu działają dwie rzeczy. Po pierwsze fakt, że drybluje na pełnej szybkości, wchodząc między 2-3 rywali. Jest to dużo lepsza metoda niźli statyczne machanie nogami nad piłką w wykonaniu Naniego czy Depaya, ponieważ rywal ma mało czasu na reakcję, a błąd może się zakończyć groźną sytuacją ze stałego fragmentu. Po drugie właśnie inteligencja Anglika. Jeśli raz mu nie wyjdzie drybling, to drugim razem spróbuje ten drybling wykonać inaczej, albo dośrodkuje, albo wymieni szybką piłkę z kolegą z drużyny, albo poda prostopadle w pole karne (wszystkie te rozwiązania stosował w ostatnich meczach). Natomiast po takim Nanim i Depayu już przed meczem można się było spodziewać, ze jak raz im nie wyjdzie ich "machanie nogami nad piłką", to przy kolejnej próbie... powtórzą dokładnie ten sam zabieg. To tak jak z Valencią, o którym wszyscy wiedzą, że czego by nie robił to i tak skończy się sprintem do linii końcowej i dośrodkowaniem.\ndodano: 08.11.2015, 14:35, #20 Redakcja: Szemhazaj\nPamiętam jak w comebacku z Aston Villą gdzie Rooney zdobył hat-tricka Antkowi coś się popie*rzyło i zamiast zrobić to o czym wszyscy wiedzą zszedł jak jakiś wariat do środka i dośrodkował lewą nogą. Wayne był tak zaskoczony, że chyba nawet strzelił z tego gola. Tak więc proszę nie porównywać Antka do Depaya, bo to niebo a ziemia pod względem nieprzewidywalności :v\nA tak na poważnie - myślę, że Lingard dał nam to co przed sezonem zakładał LVG czyli hulankę na lewym skrzydle. Holender ma strasznego pecha tak naprawdę, bo nasz medżik duet na tej stronie kompletnie nie wypalił - Shawa poharatali, a Memphis kupuje samego siebie w FIFIE przedtem podkręcając skillsy. To też był pomysł na kreowanie wielu akcji bramkowych, ale kompletnie upadł - Rojo to nie jest gość który jak torpeda wbije się w pole karne, a Young jednak ma swoje ograniczenia, zwłaszcza strzeleckie. Jesse w tym wypadku wygląda jak gość z innego świata.\nCo do strat - zdarzają mu się często, ale wynika to przede wszystkim z tego, że Rojo wciąż ma z tyłu głowy, że nie może dopuścić do kontry, a poza tym gramy systemem w którym bocznemu obrońcy ciężko jest obiegać na pełnej szybkości; potrzeba nie lada sprytu aby przy naszym statycznym konstruowaniu akcji potrafić wjechać w szesnastkę omijając dwie linie rywala.\nTym chłopakom najlepiej zrobiłby jednak taki mecz jak z Evertonem, gdzie mając wszystko pod kontrolą jednocześnie pozwalamy przeciwnikowi trochę pobawić się piłką po czym wyprowadzać momentalne kontrataki. Póki co nie mamy szans na grę pozycyjną w stylu Bayernu który atakuje taką liczbą zawodników, że Luj chyba prędzej podarłby swoje Kroniki Akaszy niż pozwoliłby na podobną swawolę :)\nPamiętam jak w comebacku z Aston Villą gdzie Rooney zdobył hat-tricka Antkowi coś się popie*rzyło i zamiast zrobić to o czym wszyscy wiedzą zszedł jak jakiś wariat do środka i dośrodkował lewą nogą. Wayne był tak zaskoczony, że chyba nawet strzelił z tego gola. Tak więc proszę nie porównywać Antka do Depaya, bo to niebo a ziemia pod względem nieprzewidywalności :v A tak na poważnie - myślę, że Lingard dał nam to co przed sezonem zakładał LVG czyli hulankę na lewym skrzydle. Holender ma strasznego pecha tak naprawdę, bo nasz medżik duet na tej stronie kompletnie nie wypalił - Shawa poharatali, a Memphis kupuje samego siebie w FIFIE przedtem podkręcając skillsy. To też był pomysł na kreowanie wielu akcji bramkowych, ale kompletnie upadł - Rojo to nie jest gość który jak torpeda wbije się w pole karne, a Young jednak ma swoje ograniczenia, zwłaszcza strzeleckie. Jesse w tym wypadku wygląda jak gość z innego świata. Co do strat - zdarzają mu się często, ale wynika to przede wszystkim z tego, że Rojo wciąż ma z tyłu głowy, że nie może dopuścić do kontry, a poza tym gramy systemem w którym bocznemu obrońcy ciężko jest obiegać na pełnej szybkości; potrzeba nie lada sprytu aby przy naszym statycznym konstruowaniu akcji potrafić wjechać w szesnastkę omijając dwie linie rywala. Tym chłopakom najlepiej zrobiłby jednak taki mecz jak z Evertonem, gdzie mając wszystko pod kontrolą jednocześnie pozwalamy przeciwnikowi trochę pobawić się piłką po czym wyprowadzać momentalne kontrataki. Póki co nie mamy szans na grę pozycyjną w stylu Bayernu który atakuje taką liczbą zawodników, że Luj chyba prędzej podarłby swoje Kroniki Akaszy niż pozwoliłby na podobną swawolę :)\ndodano: 08.11.2015, 12:40, #19 youngy18\nLuj robi fundamenty niszczycielską maszynę. Podwaliny dla przyszłego trenera zapowiadają się znakomite. Nasza gra jest oparta na milionie podań, pozeszyn na poziomie 60%, kontrolowaniu spotkania. Na ten moment nasza gra jest zbyt asekurancka, to i zarazem nudna. Jednak każdy kij ma dwa końce.\nTworzymy mało, ale za to defensywnie prezentujemy się coraz lepiej. Wczoraj popełniliśmy jeden karygodny błąd, gdy Berhaino miał setkę po wrzutce Dawsona. Poza tym pełna kontrola. Na własnym stadionie w lidze straciliśmy tylko jedną bramkę, kosmiczny gol Benteke. 555 minut bez straty bramki we wszystkich rozgrywkach. Nasza najdłuższa seria od roku 2008. Zachowaliśmy 8 czystych kont w rozgrywkach Premier League. Spośród 5 najmocniejszych lig świata pod tym względem jesteśmy...najlepsi, ex aequo z Bayernem! Real osiągnął na ten moment 6 czystych kont, na 10 rozegranych spotkań.\nZ przyjemnością patrzy się na grę wychowanków United, którzy mają taki wpływ na losy gry United. We wtorek znakomity mecz Dżesiego Pinmana, okraszony asystą przy golu Białego Pele. Wczoraj Dżesi niezwykle nierówny. Irytował nieudanymi dryblingami, by później strzelić niezwykle ważnego i pięknego gola. Przyjęcie piłki i sam finisz, klasa! We spotkaniu z WBA miał najwyższy wskaźnik celnych podań na połowie rywala, 95%. Oby tak dalej Dżesi. W końcu najważniejsze u Luja są statystyki. My też na nie liczymy (gole + asysty).\nMoje serce cerpi, gdy widzę że Ander nie pasuje do filozofii i siedzi na ławce. Liczę, że po przyjściu następnego trenera (trzeba zrobić wszystko, aby był to Pep!), Herrera będzie miał pewny plac. Ze swoją mobilnością, zmysłem do szybkiej gry, tak pożądaną przez van Gaala kreatywnością (ponoć :v ), Bask ma wszelkie cechy by stać się liderem zespołu. Potrzebuje tylko jednego, zaufania trenera. Aktualnie tego nie ma. Przecież łatwiej zrugać w mediach za zmartownie sytacji z CP Herrerę, niż El Kapitano.\nFormy Maty po bardzo dobrym wrześniu zjechała mocno w dół. Jednak co by nie mówić. Hwan od momentu przyjścia do United uwikłany został w 30 ligowych goli dla Manchesteru (19 bramek + 11 asyst). Więcej niż jakikolwiek inny zawodnik Czerwonych Diabłów.\nBasti zagrał wczoraj katastrofalną pierwszą połowę. Przerzuty na poziomie Klewerleja, fatalne przyjęcia piłki i ciągłe spowalnianie gry. Na szczęście w drugiej połowie było już znacznie lepiej. Widać, że nie zawsze można być w formie, ale jednak umiejętności i klasa pozostają.\nTeraz potrzebny jest krok naprzód. Jesli Boss nie zrobi tego do końca sezonu, może pożegnać się z robotą. Filozofia i proces znane, ale piłka nożna musi przynosić: wyniki, a ich namacalnym przykładem są trofea oraz fantazję w grze, tak dawno u nas niewidzianą. A trudno to robić, skoro zawodnicy są przyspawani do pozycji, nie mogą podejmować nadmiernego ryzyka, tracić piłek, a próba strzelenia bramki bardziej ich męczy na podłożu mentalnym, niż fizycznym.\nLuj robi fundamenty niszczycielską maszynę. Podwaliny dla przyszłego trenera zapowiadają się znakomite. Nasza gra jest oparta na milionie podań, pozeszyn na poziomie 60%, kontrolowaniu spotkania. Na ten moment nasza gra jest zbyt asekurancka, to i zarazem nudna. Jednak każdy kij ma dwa końce. Tworzymy mało, ale za to defensywnie prezentujemy się coraz lepiej. Wczoraj popełniliśmy jeden karygodny błąd, gdy Berhaino miał setkę po wrzutce Dawsona. Poza tym pełna kontrola. Na własnym stadionie w lidze straciliśmy tylko jedną bramkę, kosmiczny gol Benteke. 555 minut bez straty bramki we wszystkich rozgrywkach. Nasza najdłuższa seria od roku 2008. Zachowaliśmy 8 czystych kont w rozgrywkach Premier League. Spośród 5 najmocniejszych lig świata pod tym względem jesteśmy...najlepsi, ex aequo z Bayernem! Real osiągnął na ten moment 6 czystych kont, na 10 rozegranych spotkań. Z przyjemnością patrzy się na grę wychowanków United, którzy mają taki wpływ na losy gry United. We wtorek znakomity mecz Dżesiego Pinmana, okraszony asystą przy golu Białego Pele. Wczoraj Dżesi niezwykle nierówny. Irytował nieudanymi dryblingami, by później strzelić niezwykle ważnego i pięknego gola. Przyjęcie piłki i sam finisz, klasa! We spotkaniu z WBA miał najwyższy wskaźnik celnych podań na połowie rywala, 95%. Oby tak dalej Dżesi. W końcu najważniejsze u Luja są statystyki. My też na nie liczymy (gole + asysty). Moje serce cerpi, gdy widzę że Ander nie pasuje do filozofii i siedzi na ławce. Liczę, że po przyjściu następnego trenera (trzeba zrobić wszystko, aby był to Pep!), Herrera będzie miał pewny plac. Ze swoją mobilnością, zmysłem do szybkiej gry, tak pożądaną przez van Gaala kreatywnością (ponoć :v ), Bask ma wszelkie cechy by stać się liderem zespołu. Potrzebuje tylko jednego, zaufania trenera. Aktualnie tego nie ma. Przecież łatwiej zrugać w mediach za zmartownie sytacji z CP Herrerę, niż El Kapitano. Formy Maty po bardzo dobrym wrześniu zjechała mocno w dół. Jednak co by nie mówić. Hwan od momentu przyjścia do United uwikłany został w 30 ligowych goli dla Manchesteru (19 bramek + 11 asyst). Więcej niż jakikolwiek inny zawodnik Czerwonych Diabłów. Basti zagrał wczoraj katastrofalną pierwszą połowę. Przerzuty na poziomie Klewerleja, fatalne przyjęcia piłki i ciągłe spowalnianie gry. Na szczęście w drugiej połowie było już znacznie lepiej. Widać, że nie zawsze można być w formie, ale jednak umiejętności i klasa pozostają. Teraz potrzebny jest krok naprzód. Jesli Boss nie zrobi tego do końca sezonu, może pożegnać się z robotą. Filozofia i proces znane, ale piłka nożna musi przynosić: wyniki, a ich namacalnym przykładem są trofea oraz fantazję w grze, tak dawno u nas niewidzianą. A trudno to robić, skoro zawodnicy są przyspawani do pozycji, nie mogą podejmować nadmiernego ryzyka, tracić piłek, a próba strzelenia bramki bardziej ich męczy na podłożu mentalnym, niż fizycznym.\ndodano: 07.11.2015, 20:36, #18 Eric Djemba-Djemba\nWitam, meczu nie oglądałem, więc nie mogę się wypowiedzieć. Pozdro! :D\nA, tak to bardzo się cieszę, że United wygrali, że z tyłu znowu na zero, że zadebiutował, no właśnie! Kto to kurde, w ogóle jest? Jackson wiecznie żywy? :D\nWitam, meczu nie oglądałem, więc nie mogę się wypowiedzieć. Pozdro! :D A, tak to bardzo się cieszę, że United wygrali, że z tyłu znowu na zero, że zadebiutował, no właśnie! Kto to kurde, w ogóle jest? Jackson wiecznie żywy? :D\ndodano: 07.11.2015, 20:27, #17 Igor10\nChyba jestem jakis dziwny,bo bardziej ciesza mnie wyniki Chelsea niz United.\ndodano: 07.11.2015, 20:01, #16 Biesiadnik\nRooneyu zrób miejsce na ataku dla Martiala, proszę.\ndodano: 07.11.2015, 20:02, #15 Redakcja: Red_Devil\nMartial cały mecz grał w ataku.\ndodano: 07.11.2015, 19:46, #14 kurczak*\nMoże będzie pożytek z tego Lindgarda bo narazie Depay gra chyba sam ze sobą w spotkaniach.\ndodano: 07.11.2015, 18:38, #13 damian12\nVan Gaalu nie idź tą drogą. Mecz wygrany co cieszy ale styl mimo dominacji mocno zastanawia, nie podoba mi się zbyt asekuracyjna i powolna gra, było widać że mieli z 5 dobrych sytuacji do oddania strzału a oni wolą podawać sobie piłkę na 3 m. Nie są Bayernem żeby to wypaliło...Brakuje wykonawców i skrzydeł co mnie mocno boli bo przecież ze świetnych dośrodkowań United słynęło. Na koniec Rooney, który widać że bardzo chce ale jest kompletnie bez formy, jest wolny, przewidywalny bez wigoru, jak dla mnie powinien siedzieć na ławie.\ndodano: 07.11.2015, 18:05, #12 Redakcja: Szemhazaj\nMecz Van Gaalowsko-Fergusonowski można powiedzieć. Totalna dominacja i kapitalna organizacja taktyczna plus dobre zarządzanie składem, gol wychowanka i emocje w końcówce :)\nWołałem w przerwie o zmianę Lingarda i Bastiana, ale obaj szybko się zrehabilitowali. Niemiec wciąż nieco mnie irytuje swoją biernością w poczynaniach ofensywnych, ale za to:\n- pierwszy wychodzi do pressingu\n- stara się twardo trzymać na nogach\n- bardzo rzadko traci pod presją\n- zawsze znajduje furtki wyboru w tego typu sytuacjach\nDobrze spisał się duet stoperów, świetny był Rojo - szkoda tej kartki. Carrick jak zwykle wypełniał luki, w dodatku starał się żwawo dyrygować podaniami. Mata znów dość przeciętnie, nie podoba mi się Hiszpan od paru tygodni, plus jednak za karnego. Dżesi przeplata zagrania iście depajowskie z bardzo rozważnymi, dokręcił niczym Beckham. Rooney aktywny w środkowej strefie boiska, bliżej bramki WBA nic szczególnego, aczkolwiek widać poprawę w czuciu piłki. De Gea nie popisał się przy tym jednym jedynym groźnym dośrodkowaniu, resztę dnia spędził oglądając chmury na nieboskłonie. Young, Jones solidnie. Cameron który wparował na lewą defensywę nie dał po sobie poznać że jest świeżakiem, już pierwszym dotknięciem piłki fajnie uruchomił Roo. Herrera i Martial...\nHerrera i Martial udowodnili, że kontra to dobry sposób na zabijanie łaków. Wiem, że LVG nie zmieni swojej filozofii, ale nawet najgłupszy wyznawca ideologii posiadania piłki mógłby od czasu do czasu wpaść na pomysł by Z TAKIMI ZAWODNIKAMI pozwolić drewniakom poczuć się pewnie, przesunąć na naszą połowę po czym bestialsko zabrać piłkę i jednym podaniem uczynić więcej niż przez 89 minut kręcenia kółeczek. Luju, przejrzyjże w końcu na oczy i zobacz jakim potencjałem dysponują Marsiale i Erery.\nMecz bez historii, super że udało się zachować kolejne czyste konto - czego by nie mówić o naszym starym Tulipanie to jednak defensywę ogarnął konkretnie.\nMecz Van Gaalowsko-Fergusonowski można powiedzieć. Totalna dominacja i kapitalna organizacja taktyczna plus dobre zarządzanie składem, gol wychowanka i emocje w końcówce :) Wołałem w przerwie o zmianę Lingarda i Bastiana, ale obaj szybko się zrehabilitowali. Niemiec wciąż nieco mnie irytuje swoją biernością w poczynaniach ofensywnych, ale za to: - pierwszy wychodzi do pressingu - stara się twardo trzymać na nogach - bardzo rzadko traci pod presją - zawsze znajduje furtki wyboru w tego typu sytuacjach Dobrze spisał się duet stoperów, świetny był Rojo - szkoda tej kartki. Carrick jak zwykle wypełniał luki, w dodatku starał się żwawo dyrygować podaniami. Mata znów dość przeciętnie, nie podoba mi się Hiszpan od paru tygodni, plus jednak za karnego. Dżesi przeplata zagrania iście depajowskie z bardzo rozważnymi, dokręcił niczym Beckham. Rooney aktywny w środkowej strefie boiska, bliżej bramki WBA nic szczególnego, aczkolwiek widać poprawę w czuciu piłki. De Gea nie popisał się przy tym jednym jedynym groźnym dośrodkowaniu, resztę dnia spędził oglądając chmury na nieboskłonie. Young, Jones solidnie. Cameron który wparował na lewą defensywę nie dał po sobie poznać że jest świeżakiem, już pierwszym dotknięciem piłki fajnie uruchomił Roo. Herrera i Martial... Herrera i Martial udowodnili, że kontra to dobry sposób na zabijanie łaków. Wiem, że LVG nie zmieni swojej filozofii, ale nawet najgłupszy wyznawca ideologii posiadania piłki mógłby od czasu do czasu wpaść na pomysł by Z TAKIMI ZAWODNIKAMI pozwolić drewniakom poczuć się pewnie, przesunąć na naszą połowę po czym bestialsko zabrać piłkę i jednym podaniem uczynić więcej niż przez 89 minut kręcenia kółeczek. Luju, przejrzyjże w końcu na oczy i zobacz jakim potencjałem dysponują Marsiale i Erery. Mecz bez historii, super że udało się zachować kolejne czyste konto - czego by nie mówić o naszym starym Tulipanie to jednak defensywę ogarnął konkretnie.\ndodano: 07.11.2015, 17:58, #11 Guru Pitka\nNo i po meczu, zwycięstwo zasłużone, choć moim zdaniem wymęczone, 2-0 przy tak słabo grającym rywalu. Bardzo mnie cieszy przełamanie Jessiego. Ogólnie nie ma czego tu za wiele komentować, plus jest choć taki, że mamy 3 pkt, a z naszych 3 celnych strzałów padły aż dwie bramki. Niby szału nie ma jednak zawsze to jakiś sukces. Ciekaw jestem czy coś się zmieni po przerwie na repre, zawsze wtedy strzelamy 3 gole, zobaczymy jak teraz będzie z Watfordem. ;)\ndodano: 07.11.2015, 16:54, #10 Redakcja: Szemhazaj\nUnited udowadnia dlaczego coraz więcej kibiców obawia się starć nawet z taką zgrają entów jak Łesbrą. Jeśli istnieje jakaś nagroda za "Najbardziej asekuranckie podanie roku" to myślę, że będzie w czym wybierać. Nasi zawodnicy wolą kompletnie zatrzymać atak niż zaryzykować stratę piłki co wygląda wprost absurdalnie. Okrzyki z trybun się nasilają i trudno o zdziwienie - szlag trafia kibica który ogląda te męki przed TV lub za darmo w necie, cóż ma powiedzieć zwykły robol który musi wydać sporo funtów na sezonowy karnet.\nIMO do zmiany Lingard z Bastianem, pierwszy kompletnie bezproduktywny, drugi rzuca te swoje balony bez najmniejszego przyspieszenia gry. Problem w tym, że jak zwykle nie ma kim ich zastąpić, ale postawiłbym na Herrerę od 46. minuty, bo to żywiołowy chłopak, a nam opuszczana krata w środku pola nie jest potrzebna bo WBA gra długim podaniem z pominięciem drugiej linii.\nSzkoda też patrzeć na to co dzieje się z Martialem, po kapitalnym wejściu teraz ewidentna równia pochyła.\nUnited udowadnia dlaczego coraz więcej kibiców obawia się starć nawet z taką zgrają entów jak Łesbrą. Jeśli istnieje jakaś nagroda za "Najbardziej asekuranckie podanie roku" to myślę, że będzie w czym wybierać. Nasi zawodnicy wolą kompletnie zatrzymać atak niż zaryzykować stratę piłki co wygląda wprost absurdalnie. Okrzyki z trybun się nasilają i trudno o zdziwienie - szlag trafia kibica który ogląda te męki przed TV lub za darmo w necie, cóż ma powiedzieć zwykły robol który musi wydać sporo funtów na sezonowy karnet. IMO do zmiany Lingard z Bastianem, pierwszy kompletnie bezproduktywny, drugi rzuca te swoje balony bez najmniejszego przyspieszenia gry. Problem w tym, że jak zwykle nie ma kim ich zastąpić, ale postawiłbym na Herrerę od 46. minuty, bo to żywiołowy chłopak, a nam opuszczana krata w środku pola nie jest potrzebna bo WBA gra długim podaniem z pominięciem drugiej linii. Szkoda też patrzeć na to co dzieje się z Martialem, po kapitalnym wejściu teraz ewidentna równia pochyła.\ndodano: 07.11.2015, 17:45, #9 Dzozek\nAkurat do Francuza nie miałbym zbytnich pretensji, jako jeden z nielicznych ciągnie ten wózek, mimo rzucania po pozycjach\ndodano: 07.11.2015, 17:51, #8 Redakcja: Red_Devil\nBez przesady, dzisiaj tak jak ostatnio, słabo.\ndodano: 07.11.2015, 17:41, #7 Guru Pitka\n:OOOOOOOOO Szczęka mi w tym momencie opadła, van Gaal zdjął Roo, o kurde. :O\ndodano: 07.11.2015, 17:13, #6 Guru Pitka\nNie wierzę, że strzeliliśmy i to jeszcze kto, Jessi, który ciągle walił po poprzeczkach, słupkach i trybunach. Brawo Lingard, piękny strzał, teraz tylko pokażcie coś więcej.\ndodano: 07.11.2015, 17:20, #5 Redakcja: Red_Devil\nI to jeszcze zza pola karnego! :O\ndodano: 07.11.2015, 16:57, #4 Redakcja: dinos\ndodano: 07.11.2015, 16:55, #3 Redakcja: Red_Devil\nSłabo, czyli styl bez zmian. Podania, podania i jeszcze raz podania, najlepiej na stojąco, a nuż widelec rywal sam się otworzy :| Wturlać 1:0 i iść spać. Może w przyszłym roku coś się ruszy, do Świąt nie przewiduję zmiany.\ndodano: 07.11.2015, 16:51, #2 Guru Pitka\nJak to komentatorzy powiedzieli, najnudniejsza połowa jaką komentowali w tym sezonie. Dużymi literami się pod tym podpisuję.\nTu nawet nie ma co oceniać to jest tak nudne, że już w TV Trwam puszczają ciekawsze programy. Oby w drugiej coś ruszyło. PROSZĘ!!!\nJak to komentatorzy powiedzieli, najnudniejsza połowa jaką komentowali w tym sezonie. Dużymi literami się pod tym podpisuję. Tu nawet nie ma co oceniać to jest tak nudne, że już w TV Trwam puszczają ciekawsze programy. Oby w drugiej coś ruszyło. PROSZĘ!!!\ndodano: 07.11.2015, 15:53, #1 wielkifanMU (1/3)\nNajważniejsze to szybko strzelić gola, będzie luz.\nBędą zwlekać z tą czynnością, będzie bardzo ciężki mecz.\nNajważniejsze to szybko strzelić gola, będzie luz. Będą zwlekać z tą czynnością, będzie bardzo ciężki mecz.\nZnamy skład na WBA, będzie debiut? Manchester Evening News donosi, że wskutek przetrzebienia składu Czerwonych Diabłów Louis van Gaal zdecydował się powołać na dzisiejszy mecz...


Mężczyzna potrącony przez pociąg na przejściu dla pieszych. Zginął na miejscu (zdjęcia) : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nMężczyzna potrącony przez pociąg na przejściu dla pieszych. Zginął na miejscu (zdjęcia) 12:09 27-06-2019\nNie żyje mężczyzna, który został potrącony przez pociąg na torach w Lublinie. Szlak kolejowy jest przejezdny. Na miejscu pracują policjanci i pracownicy kolei.\nDo zdarzenia doszło w czwartek około godziny 11 na wysokości ul. Wrońskiej w Lublinie. Na szlaku kolejowym pomiędzy dworcem północnym a głównym, na przejściu dla pieszych przy ul. Szklanej, pociąg osobowy potrącił mężczyznę. Na miejscu interweniowała straż pożarna, zespół ratownictwa medycznego, straż ochrony kolei oraz policja.\nJak wstępnie ustalono, mężczyzna w wieku ok. 50 – 60 lat wszedł na przejście tuż przed nadjeżdżający pociąg osobowy relacji Hel – Lublin. Pieszy został potrącony i w wyniku obrażeń ciała zmarł na miejscu. Policjanci oraz pracownicy kolei pracują w miejscu wypadku i ustalają szczegółowe okoliczności zdarzenia.\nPociągiem jechało ok. 130 pasażerów. Część z nich na własną rękę udała się w dalszą drogę, pozostali czekają na zapewniony przez kolej autobus, którym dojadą do dworca.\n(fot. lublin112, nadesłane – Radosław, Łukasz)\nNieważne 27 czerwca 2019 o 17:14\nSzkoda chłopa.. tylko klapek został..\nJola 27 czerwca 2019 o 20:53\nJak nigdy dzisiaj wszystkie pociągi ostrzegawczo głośno trabily przed tym przejściem, przed wypadkiem rzadko który trabił.\nKatiusza 27 czerwca 2019 o 23:49\nMoże to jest jakiś sposób na pieszych, by wszystkie samochody głośno trąbiły dojeżdżając od przejścia? Tylko kto by w takiej kakofonii wytrzymał…\ntupolew był przeciw 28 czerwca 2019 o 10:49\nNiech ktoś zrobi w końcu porządek z tymi pociągami! Toż to śmierć na torach. Postawcie im szlabany.\nJarek 28 czerwca 2019 o 11:14\nJuż dawno miałem napisać o durnych przepisach dotyczących bezwarunkowego pierwszeństwa na przejściach dla pieszych. Kiedys było tak: popatrz w lewo, popatrz w prawo i dopiero wtedy jak mozesz to przejdź. Teraz: wchodź bo masz pierwszeństwo.\nI proszę nie piszcie że pieszy ma zawsze pierwszeństwo bo faktycznie ma ale ma tez jedno życie.\nTym którzy maja odmienne zdanie życze powodzenia w starciu z samochodem lub pociągiem\nJarek 28 czerwca 2019 o 12:58\nI zapomniałem jeszcze pozdrowić rowerzystów wyprzedzających z prawej strony samochód skrecający w prawo / Nie jadą ścieżką rowerową/


LUCA GUADAGNINO: POCZTÓWKI Z UTOPII – Adam Kruk\nPubblicato da italiacentrum il 30 Mag 2018\nWłosi mają Luce Gaudagnino za złe, że na Italię patrzy oczami obcokrajowca i tworzy widokówki dla Amerykanów.\nKiedy Paolo Sorrentino walczył o Oscara dla „Wielkiego piękna”, całe Włochy trzymały za niego kciuki. Z Lucą Guadagnino, którego „Tamte dni, tamte noce” zdobyły w tym roku cztery nominacje do nagród Akademii, jest inaczej. Mimo sukcesów na świecie, w rodzimej Italii pozostaje słabo znany, a już na pewno – niezbyt ceniony. Kiedy pytam znajomych Włochów o powody, słyszę, że to reżyser bez głębi, że tworzy puste filmy, że operuje miękką metafizyką daleką od półcieni Antonioniego. A czasem po prostu, że nie jest to włoski reżyser – o Oscary także konkuruje z filmami amerykańskimi, a nie obcojęzycznymi. W jego kompletowanych z międzynarodowej obsady produkcjach mieszkańcy Italii stanowią zazwyczaj malownicze tło, na którym dobrze prezentują się przybywający z zewnątrz bohaterowie. Czasem nawet Włochów grają aktorzy zagraniczni. W „Melissie P.” role apulijskiej babci i wnuczki przyjęły Geraldine Chaplin oraz hiszpańska piękność María Valverde. Matroną mediolańskiego rodu w „Jestem miłością” była pamiętna z „Kabaretu” Marisa Berenson, a do występu w „Tamte dni, tamte noce” włoskiego wyuczył się nominowany do Oscara Timothée Chalamet. To jednak nie największa zbrodnia Guadagnina – Sorrentino też zatrudnia obcokrajowców, a na Półwyspie jest kochany.\nWe Włoszech nie istnieję.\nReżyserowi ma się raczej za złe, że sam na Italię patrzy oczami obcokrajowca, że tworzy „pocztówki dla Amerykanów”. Pamiętam wybuczaną na festiwalu w Wenecji premierę „Nienasyconych”, których akcję osadził na wyspie Pantelleria. Piemoncka „La Stampa” lamentowała wtedy, że następny nakręcony po angielsku film o Włoszech utrwala okropne klisze rodem z „Pod słońcem Toskanii”. Patriotycznie nastawiony krytyk palermitański zarzucił nawet Guadagninowi, że swoim filmem znieważył Włochów – kontrowersje wzbudziła przede wszystkim postać niezbyt rozgarniętego oficera policji, granego przez rzymskiego komika Corrado Guzzantiego, któremu wytykano utrwalanie najgorszych stereotypów o mieszkańcach Półwyspu Apenińskiego, a nawet to, że nie mówi po sycylijsku. Uchybienia językowe często zresztą wyrzuca się Guadagninowi – można to zrozumieć, Polacy też nie zaakceptowali Meryl Streep w „Wyborze Zofii” czy Marion Cotillard w „Emigrantce”.\nPo pierwszych pokazach „Tamtych dni, tamtych nocy” na zeszłorocznych festiwalach w Sundance i Berlinie głosom zachwytu znów towarzyszyła obawa o recepcję w ojczyźnie reżysera. „Screen International” napisało, że Włosi z pewnością nie zareagują dobrze na kolejny uproszczony ich portret jako wioskowych głupków. Scena politycznej dysputy o zwycięstwie Craxiego w wyborach 1983 roku faktycznie ciosana jest grubo, a Włosi przypominają w niej własne karykatury – inaczej niż wielokulturowa rodzina żydowska, pod każdym względem górująca nad otoczeniem. Gości ona w filmie mającego zgłębiać tajniki starożytnej kultury stypendystę ze Stanów, który pod wpływem Elio, syna swojego opiekuna naukowego, ideały antyczne zaczyna wcielać w życie. Szczególnie te dotyczące „męskiej przyjaźni”.\n“Po pierwszych pokazach „Tamtych dni, tamtych nocy” na zeszłorocznych festiwalach w Sundance i Berlinie głosom zachwytu znów towarzyszyła obawa o recepcję w ojczyźnie reżysera.\nWe wcześniejszych filmach na pierwszy plan również wysuwali się bohaterowie – czy była to rockandrollowa bohema w „Nienasyconych”, czy rosyjska emigrantka wżeniona w rodzinę włoskich bogaczy w „Jestem miłością” – wyposażeni w pierwiastek obcości wobec otaczającej ich kultury. Guadagnino sam określa się mianem bezpaństwowca – ojciec Sycylijczyk i matka Algierka do szóstego roku życia wychowywali małego Lucę w Etiopii. To jednak w Italii ukończył studia, stawiał pierwsze kroki zawodowe, mieszkał w różnych miastach od Frascati po Palermo, przesiąkając architekturą, modą czy kuchnią Belpaese, którym składać będzie hołdy w swoich dziełach. Także i dziś, choć jak uwielbiany przez niego Polański jest reżyserem kosmopolitą, najwięcej czasu spędza we Włoszech. Przede wszystkim w Mediolanie, gdzie osadził akcję „Jestem miłością” i w Cremie, gdzie upływa lato z „Tamtych dni, tamtych nocy”. Twierdzi przy tym, że w Ameryce, Anglii czy Francji czuje się bardziej u siebie. I na pewno jest tam bardziej hołubiony. „We Włoszech nie istnieję” – rzucił niedawno w wywiadzie dla dziennika „La Repubblica”.\nTrudne relacje z rodzimą publicznością zaczęły się przy jego drugim pełnym metrażu, zrealizowanej we włosko-amerykańsko-hiszpańskiej koprodukcji „Melissie P.”. Film był ekranizacją skandalizującej powieści „100 colpi di spazzola prima di andare a dormire”, udającej pamiętnik nastolatki, oddającej się coraz mocniejszym doznaniom seksualnym. Wyszydzona przez krytykę książka Melissy Panarello sprzedała się we Włoszech na pniu, przetłumaczono ją też na ponad czterdzieści języków. Unosił się jednak nad nią wstydliwy odór dzieła dla nimfetek, którym przeszła też ekranowa wersja Guadagnina – włoski magazyn „Ciak” obwołał ją nawet najgorszym filmem 2005 roku. Nie przeszkodziło to jej zarobić siedmiu milionów euro, co do dziś pozostaje największym krajowym osiągnięciem reżysera. Kolejne dzieła, odnoszące sukcesy na światowych rynkach „Jestem miłością” czy „Nienasyceni”, na Półwyspie przyniosły jedynie sto tysięcy euro. Jak będzie z najnowszym filmem? „Tamte dni, tamte noce” wchodzą na ekrany kin równocześnie w Polsce i we Włoszech.\nGuadagnino zawsze był kinofilem, podobno już w wieku ośmiu lat biegał z kamerą Super8. Potem ukończył filmoznawstwo i zajmował się krytyką filmową. Do dziś, w chętnie udzielanych wywiadach, lubi dawać upust swoim gustom („Obiadowi w środku sierpnia” De Gregorio zarzucił nudny i fałszywy obraz rodziny, „Daleko od nieba” Haynesa i „Jarhead” Mendesa krytykował za kopiowanie Sirka i Kubricka), a także powoływać na mistrzów. Swym najbardziej osobistym dziełem konsekwentnie nazywa, stworzony wraz z Walterem Fasano – montażystą wszystkich swoich filmów – dokument „Bertolucci o Bertoluccim”, złożony w całości z archiwalnych wywiadów z autorem „Ostatniego tanga w Paryżu”. Jako mistrz ekranowej erotyki, artysta wiecznie kontestujący i nie przez wszystkich kochany, w dodatku tyleż włoski, co światowy, Bertolucci jawi się wzorem dla Guadagnina, który dziedzictwo największych przeciąga we współczesność i naznacza autorskim piętnem.\nPrzyznaje się też do wpływu Bologniniego i Antonioniego, w hołdzie któremu obsadził w „Jestem miłością” pamiętnego z „Przygody” Gabriele Ferzettiego. Zrealizowany na taśmie 35 mm (nigdy nie używa cyfry) film, któremu zawdzięcza międzynarodowe rozpoznanie, cały stanowił rodzaj listu miłosnego do dawnego włoskiego kina. Scena obiadu wyjęta była wprost ze „Zmierzchu bogów” Viscontiego, a napisy przypominały „Rocco i jego braci”. Motyw przybysza, otwierającego seksualnie przemysłową mediolańską rodzinę, przypominał zaś „Teoremat” Pasoliniego. Włoskiemu skandaliście (i moraliście) oddał już zresztą cześć w pełnometrażowym debiucie „Protagoniści”, gdzie w jednej ze swych ostatnich ról wystąpiła Laura Betti – laureatka Pucharu Volpiego za „Teoremat”, przyjaciółka i muza Pasoliniego.\nNa premierę czeka następny hołd Guadagnina dla historii włoskiego kina – szumnie zapowiadany remake kultowej „Suspirii” Daria Argento. Ciekawość podgrzewają kolejne nowiny: a to, że mistrz gialloniespecjalnie go oczekuje, a to o kolejnych nazwiskach z obsady – m.in. Angela Winker, Małgosia Bela czy pamiętna z oryginalnej wersji Jessica Harper, a to o muzyce, którą skomponował Thom Yorke. Ostatnio Guadagnino wyznał, że pokazał gotowy już film Quentinowi Tarantino (przyjaźnią się od czasu, gdy zasiadali razem w jury festiwalu w Wenecji), a ten po seansie… zapłakał. Przenicowana na wrażliwość Guadagnina „Suspiria” podobno jest bowiem po trosze melodramatem. Choć trudno oczekiwać, że fani Argento na wzór amerykańskiego reżysera padną Guadagninowi z płaczem w ramiona, to kto widział „Tamte dni, tamte, tamte noce” przyzna, że ich twórca wzruszać potrafi.\nFilm ten dobrze unaocznia taktykę przepisywania przez Guadagnina tekstów kultury i nonszalanckiego łączenia ich ze sobą. Tworząc tu magię lata 1983, w głowie miał tyleż autobiograficzną powieść André Acimana, na podstawie której scenariusz stworzył sam James Ivory, ileż obrazy z powstałego w tym roku „Za nasze miłości” Maurice’a Pialata. „Nienasyceni” zaś inspirowani byli „Basenem” Jacques’a Deraya, ale zaczerpnięta z francuskiego filmu intryga skontrastowana została z sytuacją przybywających do Włoch uchodźców. Zabieg ten obnażał próżność i alienację uprzywilejowanych bohaterów filmu, ale także prawdę o preferencjach widzów, bardziej zainteresowanych rozpustnym żywotem sybarytów niż losem ludzi walczących o przetrwanie.\nErudycyjne kino Guadagnina swe soki czerpie nie tylko z artystycznych tradycji europejskich, ale i amerykańskiego kina gatunków. W „Jestem miłością”, kiedy Tilda Swinton biega po San Remo, trudno nie doszukać się inspiracji „Lękiem wysokości” Hitchocka (ten kok!). W filmie tym reżyser dość dosłownie i nie po raz pierwszy odnosi się także do Jonathana Demme’a – twórcy, któremu poświęcił swą pracę magisterską. Pojawia się tam nawet scena z „Filadelfii”, w której Tom Hanks tańczy z kroplówką do dźwięków opery „Andrea Chénier”, śpiewając: Io son l’amore, io son l’amor, l’amor! – to właśnie z pieśni „La Mamma Morta” zaczerpnął tytuł filmu Guadagnino. Utwór Umberta Giordano dyskretnie powróci jeszcze w „Nienasyconych” (choć tu więcej Verdiego), stanowiąc, trudny do wychwycenia podczas pierwszego seansu, klucz do zrozumienia postaci Penelopy, granej przez Dakotę Johnson.\nTilda Swinton w „Jestem miłością” i „Protagoniście”\nTowarzyszącą reżyserowi podczas rozdania Złotych Globów aktorkę, kojarzoną głównie jako córkę celebrytów i gwiazdę bardzo złych filmów o Grayu, niebawem zobaczymy, znów u boku Swinton, w „Suspirii”. Widoczne na poziomie obsady tasowanie różnych rejestrów obecne jest też na łączących operę z popem ścieżkach dźwiękowych. Z kulturą popularną Guadagnino od dawna trzyma sztamę – na przełomie wieków tworzył teledyski dla uwielbianej wówczas we Włoszech Elisy („Broken”, „Swan”, „Luce”), którą słychać na ścieżce dźwiękowej „Melissy P.” czy do, popularnego i w Polsce, hitu Pauli i Chiary „Vamos a bailar”. Doświadczenie w chwytliwym żenieniu obrazów i dźwięków wykorzysta później wielokrotnie, choćby każąc tańczyć Ralphowi Finnesowi do Rolling Stonesów czy Arnie Hammerowi do Psychodelic Furs. W scenach tych czuć niemal perwersyjny zachwyt nad swymi aktorami – ich ekspresją i energią, także seksualną. Zarówno męska, jak i żeńska część obsady w filmach Guadagnina zawsze ulega silnej erotyzacji.\nNajwiększą jego miłością jest oczywiście Tilda Swinton – aktorka instytucja, swą ekranową obecnością starająca się sygnować projekty, które nie zdradzałyby dziedzictwa Dereka Jarmana. Historia jej znajomości z Guadagninem sięga jeszcze początku lat 90., kiedy była już gwiazdą o międzynarodowej renomie, a on jedenaście lat od niej młodszym studentem, próbującym namówić ją listownie, by wystąpiła w planowanej adaptacji dzieł Williama Burroughsa. Nic z tego nie wyszło, ale śmiałość młodego Włocha, który w końcu zaczepił nieodpisującą aktorkę na przyjęciu w Rzymie, zapoczątkowała ich długoletnią przyjaźń. Razem stworzyli już pięć filmów, w tym portret aktorki w eseistycznym „Tilda Swinton: The Love Factory”.\nNajwiększą jego miłością jest oczywiście Tilda Swinton – aktorka instytucja. Historia jej znajomości z Guadagninem sięga jeszcze początku lat 90.\nSwinton otworzyła mu też drzwi do świata mody – kręcił spoty dla Armaniego czy Cartiera, założył specjalizującą się nie tylko w produkcji filmowej, ale i w reklamach, firmę Frenesy. Angielska aktorka poznała go także z belgijskim projektantem mody Rafem Simonsem, który, pracując dla Diora, zaprojektował jej garderobę z „Nienasyconych” oraz (jeszcze w Jill Sander) z „Jestem miłością”. Film nominowano do Oscara w kategorii najlepsze kostiumy, które zawsze u Guadagnina mają pierwszorzędne znaczenie. Nie tylko mocują akcję w czasie i charakteryzują bohaterów, ale też tworzą między nimi system komunikacji – jak łańcuszek czy koszula w „Tamtych dniach, tamtych nocach”. Reanimują przy tym mocno zakorzenioną w złotej erze Hollywood tradycję symbiozy mody i filmu. Właśnie w jej duchu dzieła Guadagnina są ostentacyjnie wręcz szykowne, domagają się podziwu.\nW świecie dzisiejszego arthouse’u, skłaniającego się raczej ku neomodernistycznej ascezie, ten nienaturalny przepych wydawać się może epigoński i w złym guście. Właśnie jednak w tym, że Guadagnino kontynuuje tradycje uznawane za niemodne, zapomniane czy przebrzmiałe, kryje się jego oryginalność i osobność. Trudno byłoby znaleźć innego współczesnego reżysera, który byłby jednocześnie tak klasyczny i tak współczesny, choćby pod względem dopuszczania do głosu rozmaitych wyrazów erotyki: nastoletniej („Melissa P.”), gejowskiej („Tamte dni, tamte noce”), a nawet – delikatnie zarysowanej w „Nienasyconych” – kazirodczej. Kontynuując właściwą Viscontiemu czy Ivory’emu staroświecką elegancję, w kunsztownej formie przemyca progresywne treści.\nWłaśnie w tym, że Guadagnino kontynuuje tradycje uznawane za niemodne, zapomniane czy przebrzmiałe, kryje się jego oryginalność i osobność\nDziała przy tym tak, jakby pewne rewolucje w kinie w ogóle się nie wydarzyły. Odrzuca upowszechnioną przez Dogmę szkicowość i bezpośredniość, będąc raczej kaligrafistą niż reporterem. W kontrze do postmodernizmu, który, jak chce, „jest cyniczny, nie trzyma dyscypliny, zamyka film na rzeczywistość”, stara się przywracać kinu powagę. Inaczej niż new queer cinema, nie ogranicza się do prezentacji nieheteronormatywnego doświadczenia, ale włącza je w szerszą panoramę społeczną. Nie chce też, jak choćby francuski ekstremizm, szokować pornograficzną dosłownością, bardziej niż na samych aktach seksualnych skupiając się na ich śladach. Zarówno tych materialnych (ejakulat na ciałach bohaterów czy słynna scena z brzoskwinią z „Tamtych dni, tamtych nocy”), jak i tych w umysłach bohaterów, którzy po zbliżeniu z drugą osobą nigdy nie są już tacy sami.\n„Tamte dni, tamte noce”, „Jestem miłością”, „Nienasyceni”\nEmancypacyjny potencjał miłości nie wiąże się u niego z nawoływaniem do rewolucji. Jego postawę intelektualną charakteryzuje raczej odnajdywanie dla progresywnych nurtów sojuszników w przeszłości – w „Melissie P.” jest nim mądra i niezależna babcia, w „Nienasyconych” poetyka glam rocka, w „Tamtych dniach, tamtych nocach” tradycja antyczna. Koncyliacyjny ton przyjaznego widzom realizmu zostaje jednak czasem – i są to momenty najciekawsze – przekroczony i podniesiony do rangi utopii. Wymiar utopijny mają choćby relacje rodzinne w „Tamtych dniach, tamtych nocach” – jeśli wydają się nazbyt idealne, to tylko po to, by wchodzić w dialog z prawdziwymi stosunkami panującymi w domach widzów. Finałowy monolog granego przez Michaela Stuhlbarga profesora, który cytując Montaigne’a, wysyła synowi strumień miłości i akceptacji, wydaje się być spoza rachunku prawdopodobieństwa. Jest raczej prezentem od twórcy: dla Elio oraz dla tych widzów, którzy zawsze marzyli, by coś podobnego od rodziców usłyszeć.\nJeśli relacje rodzinne w „Tamtych dniach, tamtych nocach” wydają się nazbyt idealne, to tylko po to, by wchodzić w dialog z prawdziwymi stosunkami panującymi w domach widzów\nJako utopijny widzieć można także finał „Jestem miłością”, kiedy Swinton przebiera się w dres i ucieka ze swej złotej klatki. Już po napisach końcowych następuje jeszcze jedna scena, w której dojrzeć można dwie sylwetki kochające się w migoczącej jaskini. W każdej jego produkcji pojawia się taka „jaskinia” – coś, co „nie pasuje”, jest jakieś „dziwne”, narusza dekorum i sprawia, że nie jest to „zwyczajny film”. W „Melissie P.” to sekwencja inicjacyjnego fellatio, kiedy kamera zespala się z oczami 15-letniej bohaterki, sunącej w dół po ciele pierwszego kochanka. W najnowszym filmie Guadagnina taką anomalią wydaje się zapatrzenie Elio w kominek, któremu towarzyszą dźwięki współczesnej (a więc anachronicznej) piosenki Sufjana Stevensa. Nienaturalnie długa scena, której nie potrafią domknąć nawet napisy końcowe, zmusza widza nie tylko do zespolenia się z cierpieniem bohatera i umiejscowienia wcześniejszych wydarzeń w jego głowie, ale też poza nią. W jakimś uniwersalnym bezczasie? W doświadczeniu samego reżysera?\nGuadagnino odżegnuje się od tropów autobiograficznych, zapewniając, że jego rodzina była dużo biedniejsza, wakacje spędzał samotnie, a na film rzutowało raczej to, jak chciałby, aby jego młodzieńcze lata wyglądały. Znów zatem tworzy utopię, czy raczej uchronię, własnego dzieciństwa oraz samej Italii – kraju, w którym kręci swoje filmy, w którym są one konsekwentnie odrzucane i którego ostatecznie stają się wizytówką. Nawet jeśli takie Włochy nigdy nie istniały.\nArticolo pubblicato su dwutygodnik.com\nArticolo precedente Dorota Czałbowska: scrittrice ed intellettuale polacca in Italia.\nArticolo successivo LECCE – MIASTO ŚWIATŁA Dorota Czałbowska


W Meksyku odnaleziono obraz polskiego malarza Józefa Brandta! Dzieło trafiło na aukcję | Telewizja Republika\nDZ 17:52 17 października 2020\nJózef Brandt wikipedia\nObraz "Powrót z wyprawy wiedeńskiej", pędzla jednego z najpopularniejszych polskich malarzy Józefa Brandta, odnaleziono w Meksyku. Płótno można oglądać na wystawie "Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie" w DESA Unicum.\nTo najważniejsza i najcenniejsza praca jednego z najbardziej znanych polskich artystów – Józefa Brandta - czytamy na Instagramie DESA Unicum.\nObraz jest wart - jak oceniają marszandzi - ponad 3 mln zł. "Powrót z wyprawy wiedeńskiej" to młodzieńcze dzieło Józefa Brandta; otwiera ono serię jego prac dotyczących wiktorii wiedeńskiej.\nArtysta uznawany jest za wybitnego batalistę.\nScenerią przedstawianych przez Brandta wydarzeń były najczęściej Kresy, w epoce wojen Rzeczpospolitej w XVII w. Malarz przedstawiał konie w galopie, rozpędzone zaprzęgi, wyjazdy na polowania i powroty z łowów. Kozaków w stepie i malownicze ataki husarii. Zwiady, czaty i bitwy – to najczęstsze motywy twórczości artysty.\nTo najważniejsza i najcenniejsza praca jednego z najbardziej znanych polskich artystów – Józefa Brandta. Arcydzieło „Powrót z wyprawy wiedeńskiej” odnaleziono w Meksyku. Teraz na wystawie „Sztuka Dawna. XIX w., Modernizm, Międzywojnie” w DESA Unicum zostało pokazane szerokiej publiczności. Obraz jest wart nawet ponad 3 mln zł i zostanie zlicytowany 22 października. #art #artist #artoninstagram #artlovers #artwatchers #artwork #painting #beauty #exhibition #auction #desaunicum\nPost udostępniony przez DESA Unicum (@desa_unicum) Paź 16, 2020 o 6:29 PDT\nŹródło: onet.pl, Instagram desa_unicum\nTAGI: Meksyk, desa unicum, powrót z wyprawy wiedeńskiej, józef brandt


Rzeczy, które warto wziąć do szpitala - szpitalna wyprawka | szczesliva\nBo gdy zaczęłam powracać do tych kluczowych chwil okazało się, że to nie ten innowacyjny gadżet okazał się najbardziej przydatny, ani nie tamten! Że w rezultacie było kilka innych spraw, których obecność dodała mi sił, wskrzesiła moją wolę walki a także zgasiła zrezygnowanie!\nTe kilka lub kilkanaście godzin oczekiwania na cud, cud narodzin, są jednym z większych sprawdzianów naszego życia. To od nich zależy jak potoczą się nasze kolejne tygodnie i w jakim stylu zaczniemy budować historię tego małego-wielkiego człowieka. I żeby nie przynudzać i ograniczyć te wielkie szumne wstępy, skupię się na tych kilku konkretach. Bo to one są tym meritum, do którego sprowadza się nasze porodowe być albo nie być.\nWIARA WE WŁASNY SIŁY – to ona dała mi więcej energii niż cokolwiek innego! Doszłam do wniosku, że skoro miliardy kobiecych istnień przetrwały te ciężkie chwile i wydały na świat tyle cudnych istnień, to i ja dam radę! Że przecież nie stoi przede mną wykonanie syzyfowej roboty, a czeka mnie test, na którego końcu jest tak wspaniała nagroda! To właśnie wiara we własne siły i wiara w powodzenie sprawiła, że potrafiłam zmobilizować się i wytrzymać te godziny trudów. Było warto, a jakże!\nSPOKÓJ WEWNĘTRZNY – wiem, łatwo mówić, gdy czeka na nas coś, nad czym nie do końca mamy kontrolę! Coś, co w sumie zależy od tylu niezależnych od siebie składowych! Teraz jednak wiem doskonale, że nie warto panikować, nie warto wyolbrzymiać ani zamartwiać się nieznanym. Trzeba wziąć głęboki oddech i podejść do sprawy zadaniowo: „Oto teraz mam robotę do wykonania. Moim zadaniem jest wydać na świat tego wspaniałego człowieka, dla którego również będzie to wielki moment. Pewnie równie bolesny i tak samo nowy jak i dla mnie. Do dzieła!”\nKTOŚ BLISKI – ktoś, kto złapie nas za rękę i powie: „Stara, teraz jest Twój czas! Wierzę w Ciebie. Wiem, że wszystko będzie dobrze. Wiem to, bo znam Twoje możliwości. Znam Twoje zaangażowanie. Znam Cię i będę z Tobą myślami. Nie bój się. Czeka na Ciebie, na nas, coś pięknego!” Obecność mojego Męża przed moim pierwszym porodem była wyjątkowo pokrzepiająca. Wiedziałam, że tuż za drzwiami sali operacyjnej czeka na mnie ktoś, kto kocha. Kocha mnie i kocha to jeszcze nienarodzone maleństwo. I również jest zdenerwowany. Również udziela mu się ten stan napięcia, z którym walczy i stara się nie dać po sobie poznać, że trzęsą mu się ręce a serce łomocze jak oszalałe. Warto wspólnie dzielić ten wielki moment.\nOPTYMIZM – Łatwo mówić, prawda? ;-) Pamiętam te godziny skurczów zanim zdecydowano, że będą mnie ciąć. Pamiętam, że po kolejnych 60 minutach, po których z zegarkiem w ręku wykręcało mnie na prawo i lewo, dochodziłam do wniosku, że zniosę i kolejną dobę calusieńką, bo skoro wytrzymałam tyle, to wytrzymam i dwa razy więcej! Zaczęłam mieć wrażenie, że ktoś patrzy na mnie i mnie próbuje, w stylu: „Ciekawe czy ta niunia wytrzyma jeszcze to? O, i to! Chodźcie, poobserwujemy ją jak się męczy.” Kobieta to ma myśli w takich momentach, prawda? ;-) Chwilami miałam wrażenie, że mój organizm zaczynał już przyzwyczajać się do tego bólu i stanu rzeczy. I nie zrobiło na mnie wrażenia zdanie lekarza wypowiedziane bardzo dobitnie: „Mani Magdo, czekamy jednak do popołudnia, bo jeszcze nie przyjechał XYZ.”… Optymizm. Bez niego nie dałabym rady! :-)\nI kiedy mamy te cztery powyższe składowe, to gdy dodamy do nich minimalistyczny zestaw podręczny, to przeżyjemy i nawet wygramy tę piękną bitwę. Nie wymienię teraz rzeczy oczywistych, jak dokumenty, ostatnie badania o których każdy pamięta, a moje szpitalne hity, strzały w dziesiątkę. które usprawniły szpitalny pobyt przed- i poporodowy.\nwoda mineralna z tzw.”dziubkiem”. O wiele łatwiej jest sobie poradzić z trzymaniem wody jedną ręką, gdy skurcze nam doskwierają, albo gdy maluszek leży już w naszych ramionach. Dziubek to podstawa! :-)\nżel antybakteryjny – przydaje się nie tylko na lotniskach, jak widać. Zapakowany w małą buteleczkę, dyżurujący w naszej kosmetyczce może uratować nas z niejednej bakteryjnej opresji. Zdarza nam się pływać olbrzymimi statkami pasażerskimi, na których żele antybakteryjne to nieodłączny element niemalże każdego statkowego pomieszczenia. Ponieważ w naszych szpitalach nie ma jeszcze takich wygód ;-) jak ogólnodostępne stanowiska ze środkiem antybakteryjnym, to musimy pomyśleć o nim we własnym zakresie. Warto!\nchusteczki nawilżane, którymi otrzemy pot z czoła, odświeżymy siebie i maleństwo. Dadzą one nam taka namiastkę prysznica i zastąpią wodę toaletową. Warto je mieć przy sobie, po prostu. Co dość istotne: ponieważ jesteśmy świadome tego, że na rynku kosmetycznym mamy wiele bubli, warto skoncentrować się na tych chusteczkach, które mogą poszczycić się dobrym lub chociaż poprawnym składem. Unikajcie tych z parabenami (w nazwie dostrzeżecie przyrostek -paraben), glikolem (Propylen Glycol), PEG-ami, silikonem, olejem mineralnym. To tak po krótce. Poza tym im ich krótszy skład, tym lepiej dla Waszego ciała! Szukajmy a znajdziemy! :-)\nrogal do karmienia – to must-have, który sprawia, że karmienie piersią jest o niebo wygodniejsze! Bez niego próby przystawiania moich synów do piersi byłyby o wiele trudniejsze!\nnawilżająca ochronna pomadka do ust – intensywne oddychanie, ograniczone spożywanie płynów w niektórych wypadkach sprawia, że przy każdym porodzie bez pomadki nie obyłoby się. Moje usta są bardzo wrażliwe i gdyby nie ona, to byłoby bardzo źle.\nciepłe ulubione skarpety – jestem zmarzluchem a przedporodowe dreszcze i poporodowe zmęczenie sprawiało, że wiecznie było mi zimno. Koleżanki z sali potwierdzały, że ten ciepły nabytek daje namiastkę takiego domu, do którego wszystkim wtedy tak bardzo się spieszy! :-)\nTen post jest impulsem, który wysyłamy razem z Lovelą w stronę wszystkich Mam. Razem z kilkoma innymi blogerami chcemy stworzyć pozytywnie motywujący poradnik dla przyszłych i obecnych rodziców. Chcemy im pomóc poruszać się w gąszczu nieznanych im zagadnień i nowych sytuacji, z których zdecydowanie można wyjść z tarczą :-)\nMam dla Was piękny cytat, który pewnie i w Waszym przypadku okaże się trafny, bo poprzez ten piękny cud narodzin, któremu towarzyszyłam już dwukrotnie, i ja jakbym się narodziła na nowo:\n„Nie tylko dziecko przychodzi na świat przez matkę, lecz również matka poprzez dziecko.” – Gertrud von Le Fort\nco wziąć do szpitalajak spakować torbę do szpitalatorba do szpitalawyprawka\nIvo poszedł jednak do przedszkola! Czyli biegunka na tapecie cz.2


Strona główna›Windows 11 za darmo dla użytkowników 10. Znamy wymagania sprzętowe\nWindows 11 będzie dostępny za darmo dla obecnych użytkowników Windows 10. Warunek jest jeden - komputer musi spełnić wymagania sprzętowe. Windows 11 pojawi się na rynku "w późniejszym terminie tego roku" - w praktyce zapewne jesienią.\nWindows 11, który został dziś zaprezentowany podczas #MicrosoftEvent, będzie dostępny jako darmowa aktualizacja dla obecnych użytkowników Windows 10. Najpierw trzeba się jednak upewnić, że komputer spełnia wymagania sprzętowe. Tutaj nie trzeba się niczego domyślać - oficjalna lista została już udostępniona przez Microsoft.\nSzybka aktualizacja do Windowsa 11 może interesować między innymi graczy. Jak zapowiedział producent, Windows 11 ma być najszybszym jak dotąd systemem także z punktu widzenia obsługi gier. Atrakcyjna może być między innymi obsługa AutoHDR czy integracja z Xbox Game Pass, o czym więcej przeczytacie na Polygamii.\nChociaż Windows 11 pojawi się w pierwszych komputerach dopiero za jakiś czas, już teraz wiemy, jakie parametry musi mieć komputer, by aktualizacja z Windows 10 była możliwa. Wymagania Windows 11 są następujące:\nProcesor: 1 GHz lub szybszy, co najmniej 2-rdzeniowy, 64-bitowy lub zgodny SoC,\nMiejsce na dysku: co najmniej 64 GB\nOprogramowanie układowe: UEFI z bezpiecznym rozruchem\nTPM: w wersji 2.0\nKarta graficzna: zgodna co najmniej z DirectX 12 ze sterownikiem WDDM 2.0\nWyświetlacz: przynajmniej 720p o przekątnej większej niż 9", 8 bitów na kanał koloru\nInternet: połączenie jest niezbędne do ukończenia konfiguracji Windows 11, także w trybie S\nZamiast samodzielnie sprawdzać wszystkie parametry, można również skorzystać ze specjalnej aplikacji Microsoftu, która sama sprawdzi komputer pod kątem wymagań. Szczegóły opiszemy w odrębnej publikacji na ten temat.\noprogramowaniesprzętwindows 11wymagania sprzętowe


2-pokojowe mieszkanie 35 m2. Praktyczne umeblowanie: salon/jadalnia z 1 kanapą, 1 łóżkiem wysuwanym i TV. Wyjście na balkon. 1 pokój 2-osobowy. Kącik kuchenny (2 palniki, kuchenka mikrofalowa). Prysznic/WC. Ogrzewanie (extra), klimatyzacja (extra). Balkon. Meble ogrodowe, leżaki (2). Odpowiedni dla rodzin. Max. 2 zwierzaki/psy.Duże osiedle wakacyjne "Easy Apartments Peschiera", 3 piętrowe. 350 mieszkań w domu wakacyjnym. 700 m od centrum Peschiera del Garda, słoneczne położenie, w strefie o małym natężeniu ruchu drogowego, 200 m od jeziora. Do wspólnego użytku: duży ogród (ogrodzony) - trawnik i drzewa, basen (20 x 18 m, 10.05.-27.09.). Brodzik dla dzieci, prysznic na zewnątrz, kort tenisowy (extra płatny), plac zabaw, miejsca parkingowe na terenie. Sklep wielobranżowy 700 m, sklep spożywczy 300 m, restauracja, bar, przystanek autobusowy 150 m, stacja kolejowa "Peschiera" 2 km, plaża kamienista 200 m. Atrakcje w pobliżu domu: Gardaland 4 km. Informacja dodatkowa: Zdjęcie jest tylko zdjęciem przykładowego obiektu. Osiedle wakacyjne składające się z 350 mieszkań, znajdujących się w trzypiętrowych budynkach. Na terenie osiedla park i ogród. Do dyspozycji gości: 4 baseny, z których 2 dla dzieci (czepek obowiązkowy). Boisko do gry w piłkę nożną (extra). Możliwość wynajęcia motorówki (bez posiadania patentu) 700 m, rowerów i motocykli 1700 m (do ustalenia na miejscu z osobą odpowiedzialną za klucze). Uwaga: Przyjazdy oraz wyjazdy w niedzielę nie są akceptowane.


TENETE TRADITIONES: Dziś Święto św. Józefa, Patrona Kościoła Świętego\nGdy rozważamy tajemnicę życia naszego Zbawiciela to obok Matki Jego Najświętszej widzimy postać św. Józefa, opiekuna i żywiciela Jezusa. Jako prawnie poślubiony małżonek Maryji jest też z prawa i w stosunkach ludzkich ojcem Jezusa. Zważyć należy, że tu pewne względy, z zwłaszcza władza ojcowska, « patria potentas » miały wówczas bardzo doniosłe znaczenie, tak, że nie trudno zrozumieć, iż w stosunku do Jezusa św. Józef był czymś nierównie więcej niż zwykłym opiekunem. Chrystus rozpoczął swe dzieło jako prawny syn Józefa (Ewang.) i stąd cały Kościół, który jest Ciałem mistycznym Chrystusa, również jest pod opieką św. Józefa. Życie jego jest nam dotąd okryte tajemnicą. Liturgia podziwia przede wszystkim jego czystość i delikatność uczuć, porównując go do Józefa syna Jakuba, stosuje do św. Józefa błogosławieństwa, jakie Patriarcha Jakub sprowadzał na głowę swego syna. Wiersz śpiewany po Alleluja jest wyrazem naszych uczuć : « spraw Józefie, by życie nasze upływało w niewinności i zawsze było bezpieczne pod opieką twoją ».\nDodane przez: Michał Mikłaszewski o 21:06


Uwaga na kleszcze! Borelioza – objawy, skutki, leczenie\nCzym grozi ukąszenie kleszcza i jak je rozpoznać?\nData publikacji: 2 września 2020, 11:20\nSłoneczne, upalne dni zachęcają do wypoczynku i ruchu na świeżym powietrzu. Las jest miejscem, w którym temperatura powietrza jest niższa, zwłaszcza, gdy żar leje się z nieba. Otoczenie drzew sprzyja wypoczynkowi, przyczyniając się do utrzymania ogólnej równowagi organizmu. Jednakże czy powinniśmy w stu procentach czuć się w nim bezpiecznie? Las to ogromny ekosystem, różnorodny gatunkowo, zwłaszcza jeżeli chodzi o owady. Problematycznymi i uciążliwymi przedstawicielami tej grupy są kleszcze.\nFazy, objawy i konsekwencje boreliozy\nObecność kleszczy na naszym ciele budzi nasz duży niepokój. Gdy kleszcz znajdzie się na powierzchni ciała, zaczyna szukać mocno ukrwionej i delikatnej skóry uszu, pachy, pachwin, nóg, okolic krocza. Kleszcz wkuwa się w to miejsce, wydzielając duże ilości śliny. Za pomocą specjalnego aparatu gębowego, wysysa on naszą krew, by pozyskać z niej substancje odżywcze. Podczas tej czynności może dojść do przedostania się bakterii z rodzaju Borrelia burgdorferii, do naszej krwi, za sprawą kleszcza zakażonego tymi krętkami. Bakterie te wywołują często przewlekłą, wieloukładową chorobę, zwaną boreliozą. Ryzyko zainfekowania krętkami wzrasta wraz z czasem żerowania zakażonego kleszcza na naszej skórze. Największe prawdopodobieństwo występowania kleszczy jest w lasach liściastych i wśród gęstych wilgotnych traw. Uwielbiają one wilgotny i ciepły klimat, charakterystyczny dla strefy umiarkowanej, dlatego tak chętnie występują one w naszej szerokości geograficznej.\nKonkretne objawy świadczące o zakażeniu krętkami bakterii z rodzaju Borrelia burgdorferii pojawiają się w poszczególnych stadiach choroby i są charakterystyczne dla każdej z nich.\nPierwszym, wczesnym objawem, zwiastującym boreliozę jest rumień wędrujący. Pojawia się on w okresie od 3. do 30. dnia od wniknięcia krętka do krwi, w wyniku ukąszenia przez zakażonego kleszcza. Rumień wędrujący rozpoczyna się od zaczerwienionej grudki, która następnie zaczyna tworzyć pierścieniowaty płaski rumień. Pojawieniu się rumienia wędrującego na skórze mogą towarzyszyć łagodne objawy ogólnoustrojowe, takie jak osłabienie, gorączka i powiększenie okolicznych węzłów chłonnych. Taki nieleczony rumień zwykle znika samoistnie po 3-4 tygodniach, a nieleczona borelioza w początkowym stadium, może prowadzić do przewlekłej niewyleczalnej formy choroby. Wdrożenie leczenia na pierwszym, wczesnym etapie prowadzi do całkowitego wyleczenia boreliozy.\nWczesne zakażenie rozsiane daje o sobie znać, po kilku tygodniach od ukąszenia przez zakażonego kleszcza. Jest ono wynikiem wczesnego rozsiania krętków we krwi i naczyń chłonnych do poszczególnych narządów. Na skórze zakażonego pojawiają się zazwyczaj wtórne rumienie wędrujące, które są znacznie mniejsze od tego, który wystąpił jako pierwszy. Dodatkowo pojawiają się kolejne objawy: osłabienie, gorączka, bóle mięśni i bóle głowy. W tej rozsianej fazie choroby praktycznie każdy narząd może zostać zajęty przez krętki boreliozy. W przypadku zajęcia serca, mogą wystąpić bloki w przewodzeniu, objawiające się zaburzeniami rytmu serca. Gdy bakterie wnikną do mózgu, pojawiają się objawy zapalenia opon mózgowych: silny ból głowy, wymioty, sztywność karku oraz nadwrażliwość na dotyk, czy światło. Może dojść także do porażenia nerwu twarzowego, co daje objawy porażenne połowy twarzy, pod postacią braku marszczenia i wyrażania mimiki twarzy po stronie uszkodzonego nerwu. Zdarzają się również zaburzenia ze strony nerwów obwodowych, dających sztywność mięśni kończyn oraz trudności w poruszaniu się.\nFaza późna zakażenia pojawia się zazwyczaj po kilku miesiącach, do kilku lat od momentu zakażenia. Po takim czasie może pojawić się przewlekłe zapalenie stawów, objawiające się bólem dużych stawów, najczęściej kolanowych, barkowych i biodrowych. Podczas fazy późnej może wystąpić także zanikowe zapalenie skóry kończyn, do którego może dojść po ok. 2 latach od zakażenia, przybierając formę fiołkowego zabarwienia skóry z obrzękiem. Objawy związane z układem ruchu utrzymują się często przez kilka miesięcy i mają tendencję do nawracania.\nGdy dojdzie do zajęcia układu nerwowego przez krętki boreliozy mówimy wówczas o neuroboreliozie. Może objawiać się ona jako ośrodkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie korzeni nerwowych lub pojedynczych nerwów, najczęściej nerwu twarzowego. Zdarza się, że krętki boreliozy zajmą struktury mózgu, co w konsekwencji prowadzi do zaburzeń zachowania, w tym zmian nastroju, pogorszenia pamięci i trudności ze snem. Gdy dojdzie do zajęcia obwodowego układu nerwowego, pojawiają się takie objawy jak: zaburzenia widzenia, pogorszenie słuchu, trudności w połykaniu, czy zaburzenia czucia. Nieleczona neuroborelioza może skutkować postępującymi i nieodwracalnymi zaburzeniami pamięci oraz stopniowym pogarszaniem funkcji poznawczych w przyszłości.\nLekarz rozpoznaje boreliozę na postawie objawów klinicznych, głównie na podstawie pojawienia się rumienia wędrującego. Dodatkowo może chcieć zlecić badania serologiczne w kierunku badania przeciwciał, mówiących o tym, czy zakażenie krętkami boreliozy nastąpiło niedawno. Sugerowano kiedyś badanie samego kleszcza, metodą PCR, zaraz po usunięciu go z powierzchni skóry, jednakże nie zostało ono uznane za uzasadnione. To, że mieliśmy kontakt z zakażonym kleszczem, nie oznacza, że doszło do infekcji zjadliwymi krętkami boreliozy. Poza tym badanie PCR wykrywa DNA bakterii, a nie mówi o tym, czy bakteria ta była martwa, czy żywa i czy doszło do naszego zakażenia.\nJeśli dojdzie do pojawienia się rumienia wędrującego, który jest charakterystycznym objawem świadczącym o zakażeniu boreliozą, lekarz rozpisuje odpowiednią antybiotykoterapię. Na tym etapie choroba staje się wyleczalna, pod warunkiem szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia. Późniejsze stadia boreliozy stają się trudne zarówno pod kontem diagnostycznym jak i leczniczym, objawy często przechodzą w formę przewlekłą. Leczenie wczesnej fazy zakażenia odpowiednim antybiotykiem trwa od 14 do 21 dni. Jego dobór przez lekarza, zależy od indywidualnego stanu pacjenta, zwłaszcza jeśli obciążony jest on przez inne istniejące już choroby przewlekłe.\nEmolienty to specjalne mieszaniny składników, które powszechnie kojarzone są głównie z problemem atopowego zapalenia skóry (AZS). Wielokierunkowe działanie...\nKomu z nas wyjątkowo uparty komar nie utoczył krwi? Albo kto po letnim spacerze nie strzepywał z ubrania kleszcza wędrującego w poszukiwaniu dogodnego miejsca...


Wdrożenie RODO, wdrożenia audytu - firma Rodo Radar Warszawa\nRozporządzeniu o Ochronie Danych Osobowych podlegają wszystkie podmioty na terenie Unii Europejskiej, które przetwarzają dane osobowe. Wprowadzone zmiany mają znaczenie dla przedsiębiorców działających we wszystkich sektorach gospodarki. Ważne jest, aby dokładnie zrozumieć swoje obowiązki i umiejętnie się z nich wywiązać. Aby nie ryzykować ich realizacji bez wystarczającego przygotowania, zapraszamy do skorzystania z doświadczenia naszego zespołu.\nNie wiesz jak napisać politykę ochrony danych osobowych zgodną z RODO?\nMasz problem z przygotowaniem treści klauzul informacyjnych dla klientów?\nNie masz czasu na opracowanie szkolenia z przepisów RODO dla pracowników?\nWykonując wdrożenie przygotujemy dla Twojej firmy pełną dokumentację ochrony danych osobowych wraz z niezbędnymi procedurami. Przedstawimy propozycję przemodelowania procesów biznesowych, opracujemy m.in. treści klauzul informacyjnych, rejestr czynności przetwarzania oraz treści zgód wykorzystywanych w marketingu. Dodatkowo wesprzemy Twoją firmę w wykonaniu analizy ryzyka procesów przetwarzania danych osobowych.\nOpracujemy harmonogram prac wdrożeniowych, który zapewni skuteczną i terminową realizację.\nKompleksową i zgodną z RODO dokumentację ochrony danych osobowych.\nPrzystępne wyjaśnienie konsekwencji przeprowadzenia wdrożenia w Twojej firmie dla procesów biznesowych.\nMożliwość skorzystania ze stałej obsługi powdrożeniowej.\nInteresuje Cię kompleksowe wdrożenie RODO?