PIELGRZYM 2 [Antoni Kocela] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00415 016921 20918554 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Antoni Kocela Liczba stron: 136\nISBN: 978-83-272-3707-1 Data wydania: 2014-06-29\nAntoni Kocela PIELGRZYM 2\nISBN: 978-83-272-3707-1 Skład wersji elektronicznej: Virtualo Sp. z o. o.\nSpis treści Dedykacja Pielgrzym 2 Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nPaulowi Coelhowi dedykuję\nPielgrzym 2 Szedłem ulicami starego Brna. Przechodnie bezbłędnie wskazali mi właściwą księgarnię. Była jeszcze zamknięta, ale za wielkim wystawowym oknem widziałem już tego wielkiego pisarza. Kolejne wydanie bestsellera na czeskiej ziemi. Jeszcze nie było chętnych na autografy. Jeszcze nie ustawiły się tłumy. Nasze spojrzenia spotkały się. Poznał mnie. Nigdy nie mieliśmy okazji się spotkać, ale widział moją fotografię. Wpuszczono mnie do środka. Podał mi dłoń i usiedliśmy na zapleczu. – Podobno piszesz książkę? – Mam zamiar. – Słyszałem, że będzie się nazywać jakoś tak Pielgrzym 2, czy coś podobnego. – Tak się będzie nazywać, raczej „coś podobnego”. – To dobrze. Dobrze że piszesz. Człowiek powinien pisać. Będziesz się rozwijać. Zamilkł na chwilę. Nie miałem odwagi mu przerwać. – A nie korciło cię, żeby pisać coś innego. O! Na przykład limeryki. To jest ładniejsze od prozy. Do tego prawie nikt się tym nie zajmuje. Nawet mam pomysł na jeden. Pewien facet z Szczaworyża, codziennie kupował iża ... – Nie chcę pisać limeryków. To za trudne. – A ten na przykład. Na pierwszego maja złap chłopa za... – Nie. – Nie ułatwiasz mi. – Powiedz mistrzu wprost, o co chodzi. – Moja książka powstała już dawno. Teraz pojawiają się nowe wydania. Jak wydasz swoją, nikt nie będzie kupował mojej, bo będzie za stara. Wiesz, to dla mnie jest trudne. Bardzo trudne... Jedna uwaga do ciebie młody twórco, choć już najmłodszy to ty nie jesteś, jeżeli książka ci nie wyjdzie, nikt jej nie będzie czytał. Zresztą, nawet jak wyjdzie, nikt nie będzie czytał. Więc satysfakcja żadna. – Ty ją będziesz czytał mistrzu, a to mi w zupełności wystarczy. Zamyślił się. – Proponuję czysty układ. Ja podaruję ci trochę, wiesz czego... A ty nie napiszesz tej książki. Mogę to zrobić, ale pod jednym warunkiem. Nigdy nikomu o tym nie powiesz. – Mogę nie mówić, jeżeli ty mistrzu przysięgniesz, że też o tym nikomu nie powiesz. Mistrz złożył przysięgę. Ja też. Pożegnaliśmy się podaniem dłoni. Zabrałem niewielki pakuneczek. Jechałem autostradą do domu. Pierwszą rzeczą jaką zrobiłem po wejściu do mieszkania, to siadłem do komputera i zacząłem pisać tę książkę. Jeżeli spotkasz kobietę i się jej oświadczysz, a ona przyjmie twoje oświadczyny – musisz wiedzieć, że to jest ostatnia radosna chwila w waszym związku. Postanowiłem kilkanaście lat po bohaterze „Pielgrzyma” ruszyć jego szlakiem. Chciałem sprawdzić, czy wszystko trwa nadal w niezmąconej ciszy i należytym porządku. Nie był to łatwy marsz. Nie bałem się, choć powodów do obaw było co niemiara. Chciałem ruszyć i poznać swoją przyszłość. Poznać samego siebie. Może poznać kogoś jeszcze, kogoś, kogo do tej pory nie znałem. „Jeżeli kogoś spotkasz i go poznasz, to masz znajomego. Jeżeli będzie to kobieta, to wzwód nie jest wykluczony.” Rusz więc ze mną na tę wędrówkę, wędrowcze i poznaj świat takim, jaki jest. Nie zaś takim jakim pokazują go kolorowe pisma. I czarno-białe . Upalne słońce dziwiło trochę o tej wiosennej porze, ale dawało ciepło tak przyjemne, że miał ochotę cicho pod nosem zaśpiewać swoją ulubioną piosenkę. Czuł dziwne napięcie. Czuł ten rodzaj niepewności , który odczuwamy, gdy w wielkim markecie biegniemy na parter, wbiegamy w otwarte drzwi z napisem WC i widzimy wielką jak anakonda kolejkę... To rodzaj niepewności, który odczuwamy, kiedy wchodzimy do sypialni zupełnie obcej kobiety, pięknej, nagiej kobiety i nie jesteśmy pewni, czy prezerwatywę powinniśmy założyć jeszcze na korytarzu, czy też poczekać aż się ściemni. Szedł więc przepojony tą niepewnością, ale kiedy zobaczył na ławeczce mężczyznę trzymającego w dłoniach kolorową , drogą gazetę, był pewny. To mistrz. Co prawda miał ciemne okulary, ale przy tak silnym świetle trudno było oczekiwać czegoś innego. Był tak wzruszony widokiem tego człowieka, który tu na deptaku, wydawał się taki zwyczajny, prawie jak inni ludzie, że miał ochotę zapłakać. Załkać jak dziecko. Kiedy jednak przyglądał mu się uważnie i przez dłuższą chwilę, wiedział, że to on. Usiadł kilka ławeczek dalej i obserwował. Pisarz nie zwracał na niego większej uwagi przypatrując się pośladkom przechodzących obok dziewczyn. Poprawił włosy i niby niechcący zmieniał miejsce swego pobytu, by już za czwartym razem przysiąść na ławeczce obok pisarza. Sięgnął po swój elektroniczny translator. Wyszukał języka brazylijskiego i wpisał. „Przepraszam, że przeszkadzam, czy mam zaszczyt spotkać na swej drodze samego Paulo Coelho?” Urządzenie natychmiast wyświetliło tekst w języku rodzinnym pisarza. Drążymir zaczął czytać. Jednak już przy słowie munitos się pogubił i bojąc się, że źle akcentuje samogłoski, podał mistrzowi pióra swój translator, żeby on sobie sam przeczytał. Bardzo bał się pisać w języku ojczystym mistrza. Każdy język świata ma swoje zawiłości, wieloznaczności. Czytał w internecie, że najbardziej obraźliwym słowem dla mieszkańca tego pięknego kraju jest słowo „prestidigitator”. Niby zwyczajne, a jednak jest dla nich obelgą graniczącą ze zniesławieniem. Strach jego spotęgowany był tym mocniej, że nie znał słowa, którym słowo „prestidigitator” mógłby zastąpić. Drżał prawie z emocji. Kilka lat temu wsiadł w piękny, letni dzień do swego kadeta ( łódka z żaglem), by popłynąć na Wolin. Raptem z sześćset metrów. Płynął leniwie, gdy nagle zerwał się straszny wiatr, a mgła zasłoniła cały krajobraz. Raz od lądu coś huknęło, żagle wzdęła moc nieludzka... 1 znał świetnie tę przypowieść. Walczył z żywiołem podtrzymując fakbrata bukszpanem. Bał się, że grotfok zsunie się na bom, a potem dalej na reję i łódź gnana żywiołem przewróci się na rytbrata, co postawi go w bardzo trudnym położeniu. Walczył dzielnie. Nie wiedział, ile minęło czasu zanim burza ustała. Kiedy ustała, stwierdził zaskoczony, że jest na otwartym morzu. Rozejrzał się dokoła i nagle, gdzieś z południowego zachodu, doleciały do jego uszu dźwięki skocznej muzyki. Spojrzał w kierunku źródła dźwięku i stwierdził, że jest zupełnie niedaleko brzegu, gdzie spokojnie na plaży opalają się ludzie. Dużo ludzi. Skierował swoją łódź w tamtą stronę. Po kilku minutach wszedł na piaszczysty brzeg, chowając kil. Spojrzał dalej ku horyzontowi i zatrzymał się jak wryty. Na budynku, z środka którego wydobywała się śliczna rytmiczna muzyka, widniał napis Copacabana. Nie wierzył własnym oczom. Opalone ciała dziewcząt w skąpych strojach, muzyka i temperatura... Niewiarygodne, był w Brazylii. Rozglądał się teraz uważnie. Starał się zapamiętać każdy szczegół. Czasoprzestrzeń skurczyła się do kilku chwil. Śmiał się w duchu, kiedy wyobraził sobie, co powiedzą koledzy w biurze i jakie będą mieć miny. Młody opalony chłopiec usiadł na kocu. Miał sympatyczną twarz i wtedy odważył się go zapytać. – Czy to jest prawdziwa Copacabana? Młodzieniec uśmiechnął się. – Ja natirlisch – powiedział. Niemcy wszędzie się pchają- pomyślał. Ale jednocześnie ucieszył się, że nie jest w Copacabanie jedynym Europejczykiem. Zresztą po jakimś czasie zorientował się, że chyba tu była jakaś niemiecka wycieczka, bo rozmawiających w tym języku było więcej. Widok wypiętych opalonych pośladków zadziałał na niego tak mocno, że nie powstrzymał się i mniej więcej po godzinie pobytu kucnął przy jednej z opalających się dziewczyn i powiedział zalotnie. – Ej conchita – ( ej konczita) I położy dłoń na jej pupie. Widocznie dawno na plaży nic tak nie mlasnęło, jak wtedy jej dłoń o jego policzek. Dziewczyny leżące obok poderwały się i wszyscy mierzyli go wzrokiem. Nie wytrzymał. Chwycił kil i pobiegł do swej łódki. Wskoczył i stawiając żagiel, ukrył się na jej dnie. Powoli odpływał. Za wolno by ukryć wstyd. – Co kurwa zrobiłem źle – myślał. Olśnienie przyszło nagle. - Nie conchita, ale conchitieros. Był dobity. A już tak dobrze mu szło. Nie wiedział, gdzie ma płynąć, gdy nagle zerwała się burza. Z trudem utrzymywał hals na redzie. Kiedy wszystko ustało zobaczył napis na brzegu. Wyspa Wolin wita. Był w domu. Szczęśliwy, ale dumny z przygód. Bał się więc teraz szczególnie, by jakimś zwrotem nie urazić kogoś tak ważnego. Mistrz spojrzał na tekst i uśmiechnął się. Wyjął swój translator i uważnie przepisał cały tekst. Czytał przez chwilę, po czym odpisał i podał swój translator. Teraz on przepisywał brazylijskie literki. Ich rozmowa trwała bardzo długo, jeżeli uwzględni się ilość informacji jaką sobie dotychczas przekazali. Przepisał i nakazał tłumaczenie. „Sam na drodze Paweł Królik, góra nie spotkania.” Uśmiechnął się. Czuł, co chce powiedzieć adwersarz. Czuł, że to oznacza, że góra z górą się nie zejdzie, królik z królikiem, ale Paweł z Pawłem zawsze. Zrozumiał, że jest to mistyczne odwołanie się do cytatu ze św. Pawła. Nie wiedział jeszcze, o który werset chodzi, ale podskórnie to czuł. Twórcy nigdy nie odpowiadają wprost. Taką już mają naturę. – No to teraz będzie trudne – powiedział do siebie pod nosem i spojrzał w oczy pisarza. Nie chciał wyjść na ignoranta, a sensownie odpowiedzieć na taki tekst nie jest łatwo. – Mówi pan po polsku ? – usłyszał głos pisarza. Spojrzał zaskoczony. Paulo Coelho mówi po polsku jakby się tu urodził. – Pan też mówi w naszym języku? – wyjąkał. – Od zawsze. To fajny język. Nie mógł ukryć wzruszenia. Paulo Coelho mówi po polsku. – Gdzie się pan nauczył tak dobrze mówić. – Mama mnie nauczyła. Paulo Coelho – jest Polakiem, czuł jak drżą mu dłonie. Ten wielki twórca jest z naszego kraju. – A skąd pan wiedział, że nazywam się Paweł Królik? – Jak Paweł Królik? Pan nazywa się Paulo Coelho z tego co wiem. – Nie. Paulo Coelho nazywa sie Paulo Coelho, a ja Paweł Królik z Żagania. – To nie jest pan tym słynnym Paulo Coelho. – Nigdy nim nie byłem nawet przez chwilę. Wstał nie podając dłoni Królikowi. Szedł przybity. Dwa dni temu przeczytał informację, że na Pomorzu będzie gościł Paulo Coelho, ale zapomniał sprawdzić, jak on wygląda. Nie mógł sobie tego wydarować. Szedł przygnębiony do granic. Nagle gdzieś z boku dostrzegł oczy człowieka. Człowiek ów siedział na ziemi, a w dłoni trzymał flet. W czapce rozłożonej zachęcająco na ziemi nie było nic. Zbliżył się lekko do niego. Patrzył w jego oczy lekko ukryte w gęstym zaroście, który mężczyzna, o nieokreślonym wieku, hodował od wielu dni. Wyglądał na artystę. Drążymir – bo tak miał na imię nasz bohater, zbliżył się powoli, czując jak wzrok mężczyzny przywołuje go do siebie. Przez chwilę zastanawiał się, czy nie jest to przypadkiem jego mistrz, który sztukę kamuflażu miał opanowaną jak nikt inny, ale kiedy znalazł się bliżej, był pewny, że to nie on. Flecista opuścił wzrok. Obserwował jednak ukradkiem, co robi Drążek – zdrobnienie od tego wspaniałego słowiańskiego imienia. Drąż zaś wsunąwszy dłoń do kieszeni, począł szukać jakichś drobnych. – Nawet nie próbuj - syknął muzyk. – Czemu ?– zapytał zaskoczony. – Jak czemu? Przyniesiesz mi pecha. Pierwszy klient musi być facetem. – No to przecież jestem facetem. – Ale nie w okularach. Przyniesiesz mi pecha i do końca dnia nic nie zarobię. Zresztą i tak mam pecha, bo od rana jedyny facet w okularach, to fałszywy niewidomy z Zarzecza i nie chciał mi cokolwiek wrzucić, żeby się nie zorientowali w jego podstępie. – To co mam zrobić? Może jednak coś wrzucę – nalegał. – Facet... przestań. Zrobisz mi na złość. Chcesz mnie zniszczyć? – Widziałem faceta w okularach. Siedzi kilkanaście metrów stąd. Paweł Królik, co po brazylijsku znaczy Paulo Coelho. Oczy flecisty rozbłysły. Poderwał się chwytając czapkę. – Gdzie? Błagam, powiedz gdzie. Szybko. – Tam – Drąż wskazał mu ręką ławeczkę, na której siedział Paweł Królik. – Ja pierdzielę - szeptał pośpiesznie muzyk - ja pierdzielę, Paulo Coelho. Tuż obok. Napisze o mnie książkę. Będę sławny. – Paweł Królik ! mówiłem - poprawiał go. – Wiem, wiem. Nie zawracaj mi już głowy. Muzyk sięgnął po telefon. Wcisnął klawisz i już po chwili mówił do plastikowego pudełka. – Słuchaj stary, za chwilę będę koncertował dla Paulo Coelho. – Pawła Królika – poprawił go Drąż. 2 – Dobra, dobra , spadaj facet – powiedział w jego kierunku muzyk – Nie, to nie do ciebie. Jakiś facet się doczepił i mi przeszkadza. – Nie, no jasne, że jestem szczęśliwy. – Już muszę lecieć. Widzę go dokładnie. Siedzi zamyślony. – No. No. Jak chcesz . Jasne możesz przyjść. Jestem taki szczęśliwy. – Idź pan, bo mi jeszcze pecha przyniesiesz- powiedział do Drąża, gdy wyłączył komórkę. – Mam dziś taki szczęśliwy dzień. Drąż poczuł, jak Agape powoli wypełnia jego wnętrze. Jak powoli w środku wielkie ciepło rozpływa się po jego członkach. Czuł znów ten znany już niepokój, czy przypadkiem nie będzie widać, że rozpływa się po wszystkich członkach, bo był akurat w dość obcisłych bermudach, a ruch na ulicy zrobił się już duży. Podszedł wiec pod wystawę sklepową i widząc w szybie swoje odbicie, zanucił sobie tylko znaną piosenkę. Była to pieśń o miłości bezgrzesznej, w której seks występuje jedynie sporadycznie i tylko w celach prokreacyjnych, a o jakiejkolwiek francuskiej odmianie mowy być nie może. Było w tej pieśni niebo i wrzosy i południe i wieczór niczym nie zmącony, i ranek radosny kiedy krowy wydojone trzeba gnać na pastwisko. Była w tej pieśni tęsknota za czasem, który odpłynął, ale nie było bólu, bo czas mija, lecz może wrócić jeżeli tylko znajdziemy się w tym samym miejscu w innym czasie. Poczuł czyjąś dłoń na ramieniu. – Piękna pieśń – usłyszał z tyłu głos kobiety. Odwrócił się. – O matko, no, no... - rzekła zaskoczona, widząc, że ma rozgrzane wszystkie członki. – Jak usłyszałaś mój śpiew ?– zapytał zaskoczony. – To siła Tradycji. Opowiedziała mu w kilku słowach skróconą historię swego życia. Była brazylijską prostytutką w Bazylei. W związku z tym napisała kilka rozpraw naukowych i parę książek. Kopulowała w prezerwatywie z wieloma bankierami. Bez prezerwatywy z jednym malarzem i mężem znanej piosenkarki. – Pamiętaj starą zasadę Tradycji . Napisane jest: „Im ciszej śpiewasz, tym głośniej Cię słychać”. Zniknęła tak samo nagle, jak się pojawiła. Poczuł jak się czerwieni. Dopiero teraz uzmysłowił sobie, że śpiewał trochę zbyt cicho. – Aha - usłyszał znów głos kobiety za swymi plecami - I jeszcze z jednym Arabem, ale to się nie liczy, bo udawałam orgazm. Chciał ją jeszcze o coś zapytać, ale zniknęła w tłumie. Szedł śpiesznie, a Agape była w nim i on był w Agape. Zatrzymał się, zanim wszedł do domu. Usłyszał rozmowę dwóch młodych kobiet. – No mówię ci. Naprawdę – mówiła podekscytowana wyższa. – To jak? Flecista gra, a jakiś niewidomy chodzi na linie? - dopytywała druga. – Wszyscy się tam zbiegają. Jakiś pisarz czy kto. Sama nie wiem. Agape była z nimi. Wszedł do mieszkania. Usiadł w fotelu i przymknął oczy. Kiedy to uczynił, jak w przyśpieszonym filmie, zaczęły przebiegać przed nim obrazy czasów minionych. Tego, co się zdarzyło i tego, co zdarzyć się nie powinno. W człowieku są bowiem dwa czasy. Czas miniony i czas teraźniejszy. Jeżeli którykolwiek z tych czasów zacznie dominować, nie zrozumiesz, gdzie jesteś i co robisz. Zagubisz się w czasoprzestrzeni i gnać będziesz do tyłu, albo stać w miejscu. Każdy z tych stanów jest dla człowieka niebezpieczny. Musisz o tym pamiętać. Wspomnienia wróciły niczym wodospad. Nie wiedział czemu „niczym wodospad”, ale tak mówił jego mistrz. A on zawsze miał rację. Jeżeli masz rację, to może się okazać, że inni się mylą. Pielgrzym 2 – opowieść mojego życia. Mrok powoli zaczął ukrywać przed ludzkim wzrokiem wierzchołki wysokich sosen porastających wzgórze. Wielkie sosny stawały się teraz czarnymi plamami, poruszającymi się od czasu do czasu, gdy nagły powiew odżywczego wiatru przeleciał nad ich głowami. To było imponujące i straszne jednocześnie. Drąż był trochę zaskoczony, że wzgórze było tak wysokie, bo kiedy patrzył na mapę wydawało się mu bardziej płaskie. Wędrowali w górę - on, żona i przewodnik. – Aleś to facet wymyślił górę na nocne chodzenie –sapał przewodnik – Kurna mać, tyle fajnych górek dokoła, a ten wybrał akurat Czarcią Stonkę. – Proszę się nie gniewać, na mapie wydawał się bardziej płaski. – Ja uprzedzałam, mnie się w tym wszystkim coś nie podobało- wtrąciła się żona. Czuł się lekko nieswojo. Ale z drugiej strony zdjęcia góry, które widział w internecie były bardzo interesujące. – Ale powiedzcie szczerze. Widoki są z tej góry imponujące. No, to musicie przyznać. – No to się pan zdziwisz, jak wejdziesz. Co w nocy będziesz pan widział? Takie pieprzenie. Żałuję, żem się zgodził – powiedział przewodnik. – Ja też teraz trochę żałuję - dodała żona. Szedł dobity. Sam czuł zmęczenie, ale nie mógł dać poznać tego po sobie. Podśpiewywał sobie pod nosem znaną z dzieciństwa piosenkę. – Musisz pan śpiewać? – zapytał przewodnik. Zamilkł, nie chcąc doprowadzać do konfliktu. – Zobaczycie, z góry za to będzie łatwo schodzić. – Panie, pan żeś chyba w górach nie był. Z góry jest dopiero trudno. Nogi wam w tyłek powrastają. A ja nie będę zwalniał – uprzedził przewodnik. – Ja mówiłam. To oczywiście mnie nikt nie słucha – wtrąciła żona. – Aleś se pani chłopa znalazła – powiedział po góralsku – zamiast z panią w schronisku posiedzieć, albo i co innego porobić, to my jak te barany po nocy chodzimy. – Zapłaciliśmy panu przecież – bronił się Drąż. – A w dupie mam te wasze dutki. Idę tylko, bo mi pani żal. – Miłe co pan mówi. Ale mojemu to wszystko jedno co się ze mną dzieje. – Jak bym pani pażenickiego3 zatańcował, to byś się dziewcyno nawet nie obeźrała.4 Nie widział, bo robiło się ciemno, ale czuł, że jego małżonka uśmiecha się pod nosem. To było miłe. Szli pod górę, a ich oddechy stawały się z każdą chwilą wyraźniejsze. Co kilka chwil dało się słyszeć przekleństwo przewodnika, kiedy uderzał końcem buta o wystające korzenie i o mało co nie tracił równowagi. Drąż, nie narzekał, choć on, ze względu na problemy ze wzrokiem, cierpiał w podróży najbardziej. Po około pół godzinie podchodzili do wierzchołka. Wokół trwała ciemność nieprzenikniona. Miał wrażenie, że oto jest w studni szerokiej, do której prowadzi tylko jedno wejście. Wiedział jednak, że jest też tylko jedno wyjście. Jeżeli dotrze do wejścia, czyli wyjścia, to pozna moc mistrza swego i siłę poranku. Ale droga do światła jest zawsze długa i kręta. To jest dokładnie tak, jak zbudzony nagle w nocy, szukasz w obcym domu toalety. Wiesz, że jest ona tuż obok, ale dotrzeć tam nie jest wcale tak łatwo. To, co za dnia było zadaniem śmiesznie łatwym, banalnym prawie, w ciemnościach staje się wyzwaniem. Pokonujesz tę drogę czując, że najchętniej załatwiłbyś wszystko tu, gdzie jesteś, ale błędne pojmowanie kultury, dobrego wychowania tak mocno krepuje Twoją wolność, że brniesz przez łapcie, schody, dywany i drzwi. A przecież sensu nie ma to najmniejszego, gdyż Irmane5 trwa przy tobie i pokieruje twoimi krokami. Jeżeli potrafisz nawiązać z nią braterstwo, jeżeli wsłuchasz się w jej słowa, droga sama ci się wskaże. – Nie śpieszyło się wam – usłyszał lekko zdegustowany głos Mistrza. – Mistrzu – powiedział i upadł na kolana. Szukał w ciemności jego ręki pomocnej, by ją ucałować. – Czemu klęczysz tyłem do mnie? – zapytał zaskoczony Mistrz. Było mu trochę głupio, ale wiedział, że Mistrz ma umiejętność przeźrocza nitro-bezbarwnego, więc widzi w ciemnościach. Odwrócił się, nie podnosząc z klęczek. Po omacku zaczął szukać dłoni Mistrza. Była lekko po lewej. Chwycił ją i ucałował. – Aleś górę wybrał mój bracie. Przez pół godziny nie mogłem podjechać samochodem. – To przeznaczenie wskazało mi to wzniesienie. Mój wzrok gnany potęgą miecza, padł właśnie na tę górę. To mistyczna góra Czarcia Stonka.6 – A dajżesz spokój, góra jak góra – przerwał mu Mistrz. – A nie mówiłam? – wtrąciła się żona. – Kogóż to moje oczy widzą- zaczął zalotnie Mistrz - O i Małgorzata moja tu jest. Podejdź, niech cię uścisnę. No fakt, górę to sobie wybrał nie najlepszą. Małgorzata podeszła i wtuliła się w Mistrza. Draż nie miał odwagi spojrzeć w górę. Witali się dość długo. – Mistrzu – mówiła ona. – Małgorzato – mówił on. – Mistrzu. – Małgorzato. – Jak ja bym pażenickiego zatańcował, to byś dopiero kobieto zobaczyła - wtrącił przewodnik. – A, jeszcze i ty tutaj- powiedział lekko zaskoczony Mistrz - Zapal pochodnie, bo mnie noktowizor trochę w nos uwiera. Posłuchaj kmieciu. Nic, co tu zobaczysz, nie może wyjść poza to miejsce. Jeżeli zdradzisz choć jeden szczegół, klnę się na Klasepediusza, nie unikniesz kary najstraszniejszej. Do trzeciego pokolenia będzie cię ścigać klątwa. Rozumiesz? Przewodnik machnął ręką i zapalił dwie pochodnie, i wbił je w ziemię. Zrobiło się widno i przyjemnie. – Wstań bracie – powiedział Mistrz , a kiedy Drąż to uczynił, położył dłonie na jego głowie. Zapanowała cisza, a z rąk Mistrza wlewało się w jego ciało ciepło i spokój. Teraz już się nie bał. Nic nie było w stanie powstrzymać go przed działaniem. Dla wszystkich, dla wszystkiego. Czuł wagę tej chwili, lecz się nie lękał. – Nostradamus, leksus, maritus – zaczął Mistrz i przerwał. – Czy będzie Ci bracie przeszkadzało, jeżeli zamiast siedmiokrotnego powtarzania powiem: „po siedmiokroć”? Jest trochę chłodno, w pełnej formie to zejdzie nam do rana. – A ja uprzedzałam, żeby się cieplej ubrał. Dobrze, że masz takiego wyrozumiałego Mistrza. – Proszę Mistrzu. Niech stanie się Twoja wola. – Po siedmiokroć powtarzam, Nostradamus, leksus, maritus. Teraz po trzykroć przechodzę się wokół ciebie i twego miecza. Teraz po czternastokroć powtarzam – Weronie przybądź, Weronie przybądź, po siedmiokroć i czterokroć mnie otaczając. Achillesie, bracie mój, N bracie mój i ty Izydorze po dwunastokroć was wzywam. Czy jesteście? Zapanowała cisza. Trwali przez chwilę w milczeniu. Gdzieś z boku zaczęły dochodzić dziwne dźwięki. Można było odnieść wrażenie, że to ujadanie psa. – Dobra. Nie ma was. Trudno – mówił doniosłym głosem Mistrz. – Po dwunastokroć otaczam twoje ciało i powtarzam All, ball, szall.... No już. Możesz kopać – powiedział już innym głosem i zdjął dłonie z jego głowy - Ładnie nam to poszło. Kop bracie, kop, bo się chłodno robi. – Ja mówiłam, żeby się cieplej ubrał – powiedziała z przekąsem Małgorzata. – Widziałaś mój miecz Małgoś? – zapytał Mistrz. – Nie. – To chodźmy do wozu. Pokażę ci – zaproponował Mistrz. – A ja mogę zobaczyć? – zapytał Drąż , wiedząc, że Mistrz jako jedyny w Tradycji ma miecz w wykonanej na szydełku pochwie. – No chyba cię pogięło! – powiedziała żona, śmiejąc się przy tym radośnie i szczerze. – No chyba go pogięło! – powiedział Mistrz, z trudem ukrywając zadowolenie - Bracie kop. Niech stanie się misterium. Drąż klęknął tak, by być twarzą w stronę samochodu. Mistrz otworzył drzwi pojazdu. – Do tyłu?- zapytała trochę zaskoczona Małgorzata. – A jak, będziemy potem gramolić się do tyłu? Przestań, nie jestem nastolatkiem. – Faktycznie - powiedziała z szacunkiem w głosie dla przemyśleń Mistrza. Weszli do środka. Drąż pochylił się i dotknął ziemi. Próbował wbić palce w podłoże, ale nie udało mu się nawet wyrwać drobnej bryłki. – No, nie! – powiedział – lita skała. Czemuś mi pan nie powiedział – zwrócił się do przewodnika, który przykucnął obok niego. – A skąd żem miał wiedzieć? – Przecież znasz te góry. – Tej akurat nie. Pierwszy raz tu jestem. – Jak pierwszy? To jaki z ciebie przewodnik? Nigdy nie byłeś na tej górze? – No. I na tamtej, i tamtej i tamtej jeszcze – wskazywał na ciemność w różnych kierunkach. – To czemu podjąłeś się nas prowadzić? – Ano boście płacili, żona mnie namówiła i żem pomyślał, że będzie fajnie. – Coś ty zrobił - załkał Drąż - to jak ja teraz jamę wykopię? – Tego to ja już nie wiem. – Mogłem wziąć tutejszego górala za przewodnika. A z jakich ty gór jesteś? – Ja jestem z Fromborka. Inom się w góralkę wżenił. A górale to teraz nie chodzom po wierchach ino w zajazdach i schroniskach dutki liczom. – To jak gadasz po góralsku? – U nas we wsi to ino ja tak gadam. Górale gadają po waszemu. Drąż podjął kolejną próbę wydłubania gołymi rękami choćby maleńkiego wgłębienia w litej skale. – No, a teraz Małgorzatko schowamy mieczyk do pochewki - usłyszał zalotny głos Mistrza dochodzący z samochodu. – Nooo... schowajmy Mistrzuniu. Schowajmy. A to się pochewka ucieszy... – Jak pochewka gotowa to i mieczyk w formie.7 Drąż poderwał się, żeby zobaczyć nowy miecz Mistrza. W tym jednak momencie Mistrz włączył światła samochodu. Oślepiające promienie odebrały na chwilę wzrok Drążowi i nie pozwoliły się przeniknąć żadną miarą. – No i jak kopiesz ? – usłyszał pytanie Mistrza. – Kopię, kopię panie! – powiedział i padł na kolana. – Jak ja bym pażenickiego zatańcował, to by dopiero obaczyła. – Co pan z tym pażenickim? O co to chodzi? Jakaż etymologia tegoż tańca? – Pażenicki, to jak sama nazwa wskazuje, jest od pażenicek, czyli portków góralskich. Ino że trza je przed tańcem zdjąć, co by się nie pomięły. Góral dwa razy w roku portki zdejmuje. Więc i dlatego pażenicki. Jasne? – Jasne – powiedział, nie słuchając go prawie. Jeżeli nie zakopie starego miecza, nie dostanie nowego. A bez miecza nie wart nic. Cóż wart rycerz bez oręża, dziewica bez cnoty, strażak bez sikawki, cóż znaczy prawica bez lewicy. Olśnienie! Olśnienie przyszło nagle. „Jeżeli odejmiesz prawicę bratu swemu - cóż mu zostanie?- Odejmij mu więc też lewicę, bo i po co mu jest potrzebna? Chyba że jest mańkutem.” Stało w piśmie.8 Cóż więc warta jest ręka, której nie ma? Jak utrzyma miecz? Jeżeli nie może podnieść miecza, to trzeba, by miecz podniósł się sam. Ponieważ nie dysponował akurat ani mieczem samopodonoszącym, ani samozakopnym, zaczął szybko znosić małe kamienie. Układał je w dwa równoległe rządki. Połączył oba końce. Powstała w ten sposób rynna głęboka na tyle, by schował się w niej stary miecz. Przepowiednia miała się sprawdzić. „I z góry miecz przyjdzie na ciebie, stary pozostawiwszy”. Dotychczas nie rozumiał tych słów do końca. W zasadzie rozumiał tylko „z góry” i „stary”, ale to było zbyt mało, by cały sens przepowiedni zrozumieć. Czuł jak spełnia się misterium. Oczami wyobraźni widział, jak otrzymuje nowy miecz, który miał okazję już widzieć dwa dni wcześniej na zdjęciu. Widział oczyma wyobraźni, jak za trzysta lat jakiś poszukiwacz rdzy zjawi się na tym wzgórzu i nie będzie mógł zrozumieć skąd, pod stertą kamieni, siedzi jej tyle. Skąd ta rdza się wzięła. A może zrozumie?... zamyślił się na chwilę. Drzwi samochodu trzasnęły i dwie sylwetki łamały silne promienie biegnące od reflektorów. – I jak bracie ci idzie?- zapytał Mistrz. – No i koniec – poderwał się Drąż. – Ślicznie. Bo trochę się zimno zrobiło - rzekł Mistrz. – A ja uprzedzałam. Mówiłam weź ciepły sweter i kalesony. To oczywiście mnie nikt nie słucha – powiedziała Małgorzata. – Powiem tak, jakbym pażenickiego zatańcował ... – Daj pan spokój – przerwał Drąż przewodnikowi. – Dobra, ale jakbym zatańcował... – nie skończył, bo Mistrz wracał od auta niosąc miecz. Stanął naprzeciw Drąża, wyciągnął ręce. – Niech ten miecz przedwieczny, miecz prawdy po sześciokroć, niech da ci moc nieludzką. Moc prawdy i Agawy pięciolistnej. Niech da ci moc czynienia cudów wszelakich. – Mistrzu mogę słówko ? – zapytał Drąż. – No, dawaj. – Muszę przyznać, że nawet tym starym mieczem udało mi się kiedyś chmurę przegnać. Twarz Mistrza zmieniła się nagle. Zatrwożył się. Oczy stały się wyraziste. Gdzieś w lesie sucha gałąź z hukiem uderzyła w poszycie. – Bluźnisz bracie – powiedział doniośle. – To znaczy... to była mała chmurka. O… obłoczek ledwie, że tak powiem. – Pycha cię ogarnęła. Chciałeś oszukać czas i Tradycję. Jesteś niegodny. – To znaczy. Nie wiem, czy przesunąłem tę chmurę... Nie skończył, bo Mistrz zadał mu silny cios w szczękę, po którym osunął się na ziemię. – Weź kobieto ten miecz i daj mu dopiero wtedy, kiedy pokutę odprawi i przejdzie drogę prawdy. Wtedy swój miecz odnalazłszy, ku barciom podąży. Podszedł do Drąża, kopnął go w brzuch i oddał miecz Małgorzacie. Po kilku sekundach zawracał i zjeżdżał z góry nie zważając na nierówności.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/PIELGRZYM_2-ebookRO/p0206617i020" target="_blank" title="PIELGRZYM 2 [Antoni Kocela] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="PIELGRZYM 2 [Antoni Kocela] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Mama futbolistka (2008) - Telemagazyn.pl\nSoccer Mom, USA 2008\nReżyseria: Gregory McClatchy\nMama futbolistka w telewizji\nPoniedziałek 23.09.2013 06:00\nPiątek 20.09.2013 12:05\nŚroda 04.09.2013 07:45\nWtorek 03.09.2013 14:40\nCzwartek 29.08.2013 17:40\nWtorek 20.08.2013 22:10\nSobota 17.08.2013 17:05\nWtorek 13.08.2013 06:00\nPoniedziałek 12.08.2013 12:10\nNiedziela 04.08.2013 18:50\nNiedziela 04.08.2013 14:05\nMissi Pyle jako Wendy Handler\nEmily Osment jako Becca Handler\nDan Cortese jako Lorenzo\nElon Gold jako Tony\nRobert Cavanah jako Harry\nCassie Scerbo jako Tiffany\nJennifer Sciole jako Patti Duchamps\nJim Makiej Montaż\nJeff Venditti Zdjęcia\nMichael Hennessy Producent\nNastoletnia Becca gra w futbol w młodzieżowej drużynie. Ku zmartwieniu dziewcząt zespół ciągle przegrywa. Znalezienie nowego trenera byłoby nalepszym rozwiązaniem problemu. Pewnego dnia w mieście pojawia się legendarny włoski trener Lorenzo Vincenzo. Mężczyzna postanawia pomóc młodym zawodniczkom i opracowuje strategię rozwoju drużyny. Nikt nie wie, że tak naprawdę nie jest on tym, za kogo się podaje.\nBecca (Emily Osment) jest pogodną nastolatką, która kocha piłkę nożną. Dziewczyna gra w młodzieżowej lidze, ale jej drużynie nie wiedzie się najlepiej. Porażka goni porażkę. Bez nowego trenera nie ma szans, żeby zespół dotarł do regionalnych finałów. Pewnego dnia w mieście pojawia się legendarny włoski trener - Lorenzo Vincenzo. Mężczyzna postanawia pomóc młodym zawodniczkom i opracowuje plan ich rozwoju. Nikt jednak nie wie, że tak naprawdę nie jest on tym, za kogo się podaje. Jego tożsamość przejęła mama Bekki (Missi Pyle), która chce pomóc córce spełnić marzenia. Ciepła i zabawna komedia familijna z futbolem w tle. Doskonałe, pełne humoru kreacje aktorskie stworzyły w niej odtwórczynie głównych ról: brawurowa Missi Pyle (Duża ryba, Charlie i fabryka czekolady, Artysta) i pochodząca z aktorskiej rodziny Emily Osment (serial i film Hannah Montana). Obraz Gregory’ego McClatchy’ego (Wampir o północy) w lekki i żartobliwy sposób opowiada o sile matczynej miłości i realizacji młodzieńczych marzeń\nZespoły Hiszpanii i Włoch stoczą w Krakowie pojedynek o finał Młodzieżowych Mistrzostw Europy 2017. W obu drużynach nie brakuje prawdziwych gwiazd europejskiego futbolu.\nSzkółki piłkarskie - tajniki treningu\nProgram dla dzieci i młodzieży poświęcony piłce nożnej. Nivea stworzyła w Polsce system 100 szkółek piłkarskich, w których trenerzy prowadzić będą zajęcia przygotowujące dzieci do gry w futbol.


sarinacosmetics: Denko styczeń - luty\nProdukty na zdjęciach nie mają jakiejś określonej chronologii, nie miałam za bardzo czasu na komponowanie ich. Oczywiście robiąc zdjęcia zapomniałam o jednym produkcie, więc przejdzie na następne denko. No cóż skleroza nie boli zwłaszcza, jak się zużytych produktów nie odkłada w to samo miejsce, a potem trzeba zbierać wszystko do kupy :(\nSzampon i żel pod prysznic Monoi de Thaiti Yves Rocher miniaturka 50 ml - jako szampon był ok, dobrze się pienił, nie powodował swędzenia, nie niszczył włosów. Jako żel pod prysznic zupełnie nie dla mnie, bo w składzie goszczą SLS. Miał ładny zapach, ale chyba troszkę zbyt bardzo naperfumowany, bo czasem, aż w nosi kręciło.\nOdżywka do włosów w piance b/s Milk_Shake Z. One Concept - cudowny, choć nie naturalny produkt, włoski kosmetyk profesjonalny. Uwielbiałam ją za niesamowite zmiękczanie i nadawanie delikatności sztywnym włosom, szczególnie na końcach, a także niesamowity słodki zapach mlecznych cukierków/krówek :) Kiedyś na pewno jeszcze do niej powrócę. Więcej w jej recenzji - KLIK.\nSzampon do włosów farbowanych z wyciągiem z bio-mago i bio-awokado Lavera - bardzo dobry delikatny szampon o naturalnym składzie. Nie wysuszał włosów, nie powodował łupieżu, włosy po nim pięknie lśniły. Radził sobie też z domyciem olejów. Więcej w recenzji - KLIK.\nZmywacz do paznokci w płatkach Style Pen - fajna alternatywa do tradycyjnych zmywaczy, bo nie ma tego duszącego zapachu, jednak z ciemnymi lakierami i piaskami może sobie nie radzić. Do jasnych, dziennych kolorów ok. Więcej w recenzji - KLIK\nKrem pod prysznic z oślim mlekiem So' Bio - przyjemny żel, dobrze się pienił, nie uczulał. Zapach miał delikatny, trochę specyficzny, ale mi się podobał. Krem obudził we mnie chęć na inne wersje zapachowe tego produktu. Więcej o nim w recenzji - KLIK.\nTonik przeciw wypadaniu włosów receptury Babci Agafii - wypadania nie zmniejszyła za bardzo. Za to przedłużał świeżość włosów. Niestety też po jakimś czasie je przyciemniał, co na moich blond włosach nie prezentowało się zbyt dobrze. Recenzja - KLIK.\nCzarna glinka z minerałami z Morza Martwego i jonami srebra Fitokosmetik - Moja ulubiona glinka oczyszczająca. Uwielbiam ją za odblokowanie i zwężenie porów, a także efekt delikatnego matu. Trochę żałuje, ze już się skończyła, przede mną jednak testy glinki białej, która jest chyba łagodniejsza. Więcej glince czarnej przeczytacie w recenzji - KLIK.\nSzampon rozświetlający do włosów farbowanych cienkich i normalnych Wella Professional miniaturka 50 ml - całkiem przyjemny szampon, pięknie pachniał, dobrze się pienił, nie wysuszał włosów, moja fryzjerka zawsze myje mi głowę takim samym, dlatego kusi mnie aby zakupić :)\nPrzeciwzmarszczkowy krem pod oczy Organic Therapy - mój ulubiony krem pod oczy. Naprawdę nie znam lepszego i żałuję, ze się już skończył. Na pewno kupię go ponownie. Świetnie nawilżał i nie miał żelowej formuły, której nie lubię. Więcej w recenzji TUTAJ :)\nOdżywka do rzęs Revitalash Advanced - wzmocniła i zagęściła moje rzęsy. Szkoda, że jest taka droga, bo skusiłabym się na nią jeszcze. Moje efekty po dwóch miesiącach stosowania pokazywałam Wam TUTAJ.\nKrem do ciała i rąk figa i lawenda Oriflame Nature Secrets - gęsty, dawał dobre nawilżenie, ale nie najlepsze, wygładzał skórę ale krótkotrwale. Nie podrażniał. Miał przyjemny, odprężający zapach. Ale nie kusi mnie by do niego wracać. Więcej w recenzji TUTAJ.\nKrem pod oczy z prowitaminą B5 Farmix - tłusty krem pod oczy, głównie na mróz i na noc. Przynosi natychmiastowe ukojenie. Kupowałam go od kilku lat, ale chyba już mi się znudził, jednak nie mówię, że jest to zły produkt :) Krem kosztuje grosze i może przy okazji następnej zimy znów po niego sięgnę, jak nie znajdę nic lepszego natłuszczającego, co nie podrażniałoby oczu.\nKrem nawilżający tradycyjny Fitomed do skóry tłustej i mieszanej - dość tłustawy krem o fajnym naturalnym składzie. Na zimę był idealny. Dawał świetne nawilżenie i zabezpieczał skórę. Do tego jest bardzo tani :) Więcej w recenzji - KLIK.\nMaseczka-peeling korund + kwas mlekowy dla cery mieszanej i dojrzałej Fitomed - chyba już każdy o niej słyszał :) To bardzo dobry produkt, dawał wygładzenie skóry i oczyszczał pory, jednak ja wolę produkty bardziej zdecydowanie drapiące, jeśli chodzi o peeling, więc raczej do niej nie wrócę. TUTAJ jest jej recenzja.\nKrem do rąk papaja i grejpfrut Verona - uciekinier z poprzedniego denka, bo sówj żywot zakończył już w grudniu. Mój ulubiony krem do rąk, choć teraz ma mocnego przeciwnika w postaci kremu Anida. Bardzo dobrze nawilżał, wygładzał i zmiękczał skórę, szybko się wchłaniał nie pozostawiając tłustej, czy innej niewygodnej warstwy. Do tego jest tani. Więcej w recenzji KLIK.\nPeeling z mikrogranulkami bardzo mocny do cery mieszanej i tłustej Ziaja PRO - dość mocny zdzierak, jeśli został zastosowany na suchą skórę. Ja takie lubię najbardziej, ale czas naglił mnie aby go zużyć, bo jak wiadomo większość produktów pielęgnacyjnych ma ok rok ważności od otwarcia. A ten pan był niesamowicie wydajny, więc poszedł też na ciało :) Lubiłam go za znakomite wygładzenie i oczyszczenie skóry. Może kiedyś jeszcze do niego wrócę, jak trochę poeksperymentuje z innymi :) Więcej w recenzji KLIK.\nOlej arganowy 100% Bingo Spa - ten olej średnio się u mnie sprawdził. Nie dawał żadnych negatywnych skutków, jednak jego działanie przebijały inne oleje, o których pisałam TUTAJ. Zużyłam go głównie do zabezpieczania końcówek włosów przed myciem, a także jako dodatek do kremów pod oczy. Więcej w recenzji KLIK.\nPłyn miceralny Be Beauty - tego pana nie trzeba nikomu przedstawiać. To już moja któraś tam buteleczka. Robi co ma robić i jest tani. Nawet skóra wokół oczu się do niego przyzwyczaiła, chociaż teraz zamierzam zdradzić go ze słynnym Garnierem, ale to dopiero, jak zużyję kolejną buteleczkę Be Beauty :) Więcej w recenzji - KLIK.\nVintage waniliowy żel pod prysznic z linii Tesco produkowany przez Farmonę - dość przyjemny i gęsty żel pod prysznic. Wszystko byłoby świetnie, gdyby nie SLS w składzie. Teraz unikam bardzo tego składnika w pielęgnacji ciała, nawet głowę myje w pozycji pochylonej, aby SLS nie dostał się na moje ramiona, które reagują na ten składnik wypryskami. Żel zużyłam do mycia rąk, ale jeśli Wy nie macie jakiegoś uczulenia na SLS to polecam wypróbować, bo kosmetyk jest naprawdę przyjemny, ma w sobie zanurzone maleńkie kulki olejku. Więcej w recenzji KLIK.\nDwóch powyższych osobników wyrzucam, bo tylko zajmują tylko miejsce w szufladzie z kolorówką. Nie używam już ich od dawna, co więcej są po terminie, więc baj baj :) A są to:\nPuder rozświetlający w kulkach Avon z kolekcji limitowanej Diamond, czy jakoś tak - miał jeszcze w sobie różowe, tandetne kulki z brokatem, które wyrzuciłam. Pozostałe starałam się używać jako rozświetlasz, ale nie powalały.\nPuder rozświetlająco-brązujący Natural Radiance Oriflame - również zbyt bardzo nie pasował mi ten produkt. Kolor po wymieszaniu kulek pędzlem był trochę ceglasty, nie wiem, gdzie tu mowa o zdrowym rumieńcu.\nChusteczki antybakteryjne Marion - bardzo nasączone alkoholem, pozostawiały na skórze dziwną warstwę. Przyznam, że trochę się z nimi męczyłam. Wolę zdecydowanie dziecinne wilgotne chusteczki, które nie ingerują w skórę dłoni.\nRozmarynowa maska pod oczy z naturalnego jedwabiu Orientana - ciekawa propozycja, fajnie nawilżały i koiły skórę pod oczami, jednak moich cieni nie zlikwidowały. Więcej w recenzji KLIK.\nIntensywnie nawilżająca maseczka do twarzy Noni Care - całkiem fajny produkt, bardzo dobrze nawilżał, szkoda, że dostępnością nie grzeszy. Więcej w recenzji KLIK.\nPróbka lekkiego kremu brzozowego Sylveco - wystarczyła mi na dwa razy, więc trudno cokolwiek mi powiedzieć. Krem był lekki i dobrze się wchłaniał.\nPróbka kremu do twarzy Just Herbfarmacy - jakoś mnie nie zachwycił, nawet nie zużyłam w całości tej próbki.\nMydełko naturalne z Lawendowej Farmy o zapachu cytrusowego sorbetu - zapach było bardzo delikatny, świetnie się pieniło, skład na medal :) Nie miałam po nim wyprysków na ramionach. Napiszę Wam o nim w następnej recenzji, bo zupełnie zapomniałam o jego zdjęciach na dysku :)\nTo by było na tyle moich wywodów o śmieciach :) Zawartość torby już powędrowała do kosza :)\nMieliście któryś z tych produktów? :)\nPS. Przypominam o konkursie dla czytelników - KLIK !!! :)\nAutor: sarinacosmetics o 11:38\nDaisy K 4 marca 2014 11:45\nSpore denko. :) Odżywkę Revitalash mam już prawie 4 miesiące, nie używam jej ostatnio codziennie ale nadal działa. :)\nsarinacosmetics 4 marca 2014 11:50\nmi wystarczyła tylko na 2, ale opakowanie sobie zostawiam, bo tym pędzelkiem cieniutkim fajnie będzie sobie aplikować olej rycynowy wzdłuż linii rzęs :)\nmoooni-que 4 marca 2014 11:54\nAż serce boli jak widzę kulki, które lądują w koszu :) ale rozumiem - termin :D\nBo ja osobiście się w tego typu kosmetykach rozkochałam :D\nsarinacosmetics 4 marca 2014 21:35\nu mnie kiedyś królowały kulki brązujące, ale teraz mam wydaje mi się lepsze matowe bronzery prasowane :)\nalicjamagdalena 4 marca 2014 11:56\nSpore denko - miałam tylko maseczkę-peeling Fitomed i micelek z Biedronki i je polubiłam :))\nSandra ja 4 marca 2014 11:56\nPudry w kulkach fajnie wyglądają w opakowaniu, ale jak na twarzy były już inne to rzeczywiście baj baj ;))\nEmilia Jadeitwoman 4 marca 2014 12:05\nu mnie płyn Bebeauty się niestety średnio sprawdza :/ podrażnia mi oczka.\nsarinacosmetics 4 marca 2014 21:36\nmoje się już przyzwyczaiły na szczęście :)\nKorah 4 marca 2014 12:06\nTeż mam tą próbkę Just HF, ale jeszcze nie otwierałam. Mówisz, że nie bardzo? A taka zachwalana marka.\nsarinacosmetics 4 marca 2014 12:16\nno mi się nie spodobał ten kremik, wydawało mi się, że już po 2-3 dniach zapychał skórę, bo co do formuły i wchłaniania nie mam żadnych zastrzeżeń.\nKorah 4 marca 2014 12:36\nDzięki. W takim razie będę ostrożna, bo też mam problem z zapychaniem porów.\nFraise26 (My strawberry fields) 4 marca 2014 12:08\nTo jest imponujące denko! Ogromnie zaciekawiłaś mnie kremem pod oczy Organic Therapy. Mój aktualny ulubieniec pochodzi z Receptur Babuszki Agafii, ale może go zdradzę dla wygodnej pompki i przeciwzmarszczkowego działania :)\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:03\nkremik jest świetny :) nadaje się zarówno na noc, jak i pod makijaż :)\nnika88 4 marca 2014 12:16\nZ zużytych przez Ciebie kosmetyków kilka znam, miałam maseczkę-peeling z Fitomedu, bardzo byłam z niej zadowolona. Micel z BeBeauty jest bardzo często w mojej łazience. A obecnie używam odżywki Revitalash do rzęs. :)\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:04\njestem ciekawa Twoich efektów po odżywce :)\nMiss Anik 4 marca 2014 12:57\nUhuhu ile iekawych kosmetyków powędrowało do kosza :) Kilka mnie zaciekawiło :)\nKatarzyna kobieceszufladki 4 marca 2014 13:01\nTen peeling z Ziaja pro bardzo mnie kusi, a odżywki do rzęs właśnie zaczęłam używać:)\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:05\nciekawe, czy u Ciebie tez da widoczne efekty :) ja byłam bardzo zadowolona :)\nKarolina Jastrząb 4 marca 2014 13:08\nBardzo duże denko. Ja miałam glinkę,peeling z ziajki, peeling K+K kocham go nad życie <3 oraz tradycyjny krem z fitomedu. Innych kosmetyków nie znam :) Zazdroszczę takiego denka, ja mam wszystko napoczęte rzadko kiedy zużyję do końca :((\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:06\nja tez mam bardzo dużo ponapoczynane ale się zmuszam do zużycia :)\nPaulina Pieśla 4 marca 2014 13:18\noprócz płynu z BB i perełek nic nie miałam:)\nBeata Głąb 4 marca 2014 14:19\nPotężne denko. Jestem pod wrażeniem :D\nPaulina A 4 marca 2014 15:03\nTen zmywacz jest bardzo fajny ;)\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:08\nmojemu mężowi tez pasuje, bo nie śmierdzi, jak go używam :)\nMagdalena S-K. 4 marca 2014 17:00\nZnam jedynie 3 produkty - micel z Biedronki, zmywacz w płatkach i maseczkę Noni Care ;)\nDużo pudełeczek wylądowało w koszu, ilość naprawdę imponująca.\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:09\nto i tak niewiele względem zapasów pielęgnacyjnych, szczególnie włosowych :)\nKociamber w podróży 4 marca 2014 17:36\nZ Twoich produktów znam tylko biedronkowy micel! Glinkę czarną mam, czeka na otwarcie, bo jeszcze kilka innych mam do wykończenia, a na fitomedowy peeling kwasowo-korundowy mam dużą ochotę.\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:12\nu mnie glinka biała czekała na otwarcie ponad pół roku :) tak to jest, jak robiąc zakupy dorzuca się coś na zapas, bo potem znów płacić za wysyłkę za nowy produkt się nie kalkuluje, przynajmniej u mnie ;D\nŻaneta J. 4 marca 2014 19:56\nwoow, jak dużo! zaszalałaś!\nLaverę z ogromną chęcią bym wypróbowała..\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:13\nmają fajne produkty, mnie jeszcze kusi serum na końcówki z tej serii :)\nCherry Belle 4 marca 2014 20:04\nPrzepiękne denkowce <3 So' Bio nadal in my dream :))\nInfallibleLifestyle 4 marca 2014 20:32\nObydwa produkty z Fitomedu też u mnie się bardzo fajnie sprawdzały ;) Kiedyś lubiłam te perełki z Avonu, ale tej wersji z różowymi kulkami nie miałam i dobrze, bo zupełnie by mi nie przypadły do gustu i też bym je wyrzuciła ;)\nsarinacosmetics 4 marca 2014 22:15\nw tych były takie różowe z trochę chamskim czerwonym brokatem, szkoda, że zamawiając z katalogu takich rzeczy nie widać :(\nRarity 4 marca 2014 23:56\noooo duże denko! a glinke muszę kupić tak jak produkty z fitomedu : )\nKoko Beszamel 5 marca 2014 00:44\nNaprawdę pokaźne denko! :) Dużo fajnych i ciekawych kosmetyków. Po Twojej recenzji w planach mam zakup tego milk shake :D Do Revitalasha mam duuuże uprzedzenie, za sprawą jego substancji czynnej, ale za to sprezentowałam sobie Xlash :D\nPani O. 5 marca 2014 08:40\nMiałam ten płyn z BeBeauty, ale jakoś mi nie podpasował :(\nMagdalena B 5 marca 2014 09:18\nKosmetyka Lavera ostatnio mnie zaciekawiły więc na pewno na coś się skuszę :)\nSenses Angel 5 marca 2014 12:19\nTa włoska odżywka jest całkiem zachęcająca.\nW ogóle widzę sporo produktów, które mnie zaciekawiły:)\nżaneta serocka 5 marca 2014 16:29\nzawsze chciałam mieć takie kulki ale też bym ich nie używała więc dobrze że powstrzymuję się od zakupu\nmarika 5 marca 2014 21:31\nUwielbiam glinki!Tonik p/w włosów używam-czekam na efekty,Milk Shake-uwielbiam\nrose vanilla 7 marca 2014 17:24\nChętnie bym wypróbowała krem pod oczy z Organic Therapy, krem z Fitomedu - choć wolałabym chyba jakiś o lżejszej konsystencji i szampon z Lavery :)\n80agness 7 marca 2014 20:33\nTeż mam ten zmywacz kokosowy w płatkach. Glinki z Fitokosmetik są genialne, zwłaszcza błękitna i biała, bo czarnej nie miałam. Szukałam kremu do rąk z Verony, ale niestety nigdzie go nie spotkałam :(


Adam Borowicz: wiek, żona, ślub, wykształcenie, restauracja, przepisy - ESKA.pl\n2021-05-17 12:40 AW\nAdam Borowicz: wiek, żona, ślub, wykształcenie, restauracja, przepisy - te zapytania na temat polskiego kucharza telewizyjnego i vlogera ciekawią was najbardziej. Zbieramy odpowiedzi na nie w jednym newsie. Adam Borowicz pochodzi z Rudy Śląskiej, jednak lata temu wyjechał do pracy do Szkocji, która obecnie jest jego drugą ojczyzną. Swoją karierę rozpoczął od stworzenia vloga Jestem Borowicz, jednak od czerwca 2018 na jego kanale nie pojawiły się nowe filmiki.\nAdam Borowicz: wiek, wzrost, żona, ślub, wykształcenie, restauracja, przepisy - te frazy na temat kucharza wpisujecie w Google najczęściej. Co warto wiedzieć o Adamie Borowiczu? Zrobiło się o nim głośno za sprawą programu To je Borowicz, którego emisja rozpoczęła się w Telewizji Polskiej jesienią 2018 roku. Borowicz został także jurorem kulinarnego programu Polsatu Family Food Fight.\nCo ciekawe, dokładny rok urodzenia Adama Borowicza nie jest znany - wiadomo jednak, że kucharz obchodzi urodziny 29 października.\nAdam Borowicz: ślub, żona\nAdam Borowicz należy do osób, które bardzo chronią swoje życie prywatne i nie opowiada o nim zbyt wiele w mediach. Informacji na ten temat nie zamieszcza również w swoich mediach społecznościowych. W jednym z wywiadów przyznał jednak, że do wyjazdu do Szkocji namówiła go ówczesna dziewczyna, a obecna żona.\nAdam Borowicz: wykształcenie\nBorowicz w wywiadach przyznał również, że nie ma wykształcenia kulinarnego. Z zawodu jest budowlańcem.\nAdam Borowicz: restauracja\nAdam Borowicz był szefem kuchni w restauracji Odnova Bistro, jednak obecnie widnieje ona jako zamknięta na stałe. Borowicz miał także otworzyć w Wiśle restaurację o nazwie Kosztpróba, jednak nie ma o niej żadnych informacji.\nAdam Borowicz: przepisy\nKilka przepisów kucharza można znaleźć na jego drugim kanale na YouTubie, który nazywa się BOROWICZ inaczej.


One pokierują gminnymi szkołami – Gmina Elk\n>One pokierują gminnymi szkołami>\nOne pokierują gminnymi szkołami\n9 września 2021, godz. 10:18\nWójt Gminy Ełk Tomasz Osewski rozstrzygnął konkursy na dyrektorów dwóch placówek oświatowych w Gminie Ełk: Zespołu Szkół Samorządowych w Stradunach oraz Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nowej Wsi Ełckiej. Ponadto nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej im. Szarych Szeregów w Mrozach Wielkich.\nPrzez wszystkie lata pracy w szkole Kamila Hańczyc zdobywała wiedzę i umiejętności przydatne do skutecznej pracy z uczniami, z ich rodzicami oraz do właściwej współpracy z nauczycielami. Udowodniła, że doskonale zna zasady zarządzania, metody i techniki skutecznego rozwiązywania problemów pedagogicznych, personalnych i ekonomicznych, rozumie potrzeby i oczekiwania uczniów, rodziców, nauczycieli, pracowników niepedagogicznych oraz środowiska lokalnego.\n30 lat w szkole w Nowej Wsi Ełckiej pracuje Katarzyna Niedźwiecka, która wygrała konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Nowej Wsi Ełckiej, więc bardzo dobrze zna społeczność szkolną – uczniów, rodziców i kadrę pedagogiczną. W roku szkolnym 2020/2021 pełniła obowiązki dyrektora w tej samej szkole. Dyrektor z wykształcenia jest magistrem pedagogiki kulturalno-oświatowej, ponadto ukończyła studia podyplomowe z muzyki i plastyki.\n– Pani Małgorzata Wakuła w szkole pracuje od 20 lat – informuje Wójt Tomasz Osewski. – Jest twórcza, aktywna, stale podnosi swoje kwalifikacje zawodowe, rzetelnie realizuje powierzone jej zadania. Priorytetem w pracy Małgorzaty Wakuły jest wspieranie ucznia w jego rozwoju i zdobywaniu wiedzy. Jestem przekonany, że poradzi sobie z obowiązkami dyrektora placówki.\nSzkołą w Stradunach dalej zarządzać będzie Kamila Hańczyc\nDyrektorką w szkole w Nowej Wsi Ełckiej pozostała Katarzyna Niedźwiecka\nObowiązki dyrektora szkoły w Mrozach Wielkich przejęła Małgorzata Wakuła


Fototapeta purpurowy liść - fototapeta | bimago.pl\nFototapeta na ścianę "Purpurowy liść" to niezwykle elegancka dekoracja, która sprawi że we wnętrzu naszego mieszkania zapanuje oryginalny i nowoczesny styl. Kolekcja fototapet Ornamenty z niezwykłymi teksturami stanowią jedną z naszych najnowszych kolekcji. Podobnie jak cała kategoria, wzór "Purpurowy liść" na dekoracji ściennej w rozmiarze XXL prezentuje niesamowity deseń. Wyraźne detale i kolory tej dekoracji ściennej zostały osiągnięte dzięki drukowi na najwyższej jakości sprzęcie. Jeśli chcemy zaakcentować fototapetę w pomieszczeniu, to polecamy zamówić wzór w większym wymiarze a do tego zestawiać ją z aranżacją w jasnych kolorach. Dzięki temu fototapeta "Purpurowy liść" będzie dominującą dekoracją w pomieszczeniu i ożywi wnętrze niezwykłą kolorystyką.\nFototapeta z wspaniałym ornamentem to jedne z najmodniejszych motywów w aranżacji wnętrz. Dzięki dekoracji ściennej "Purpurowy liść" z kolekcji Ornamenty można uzyskać niezwykłe wnętrze w nowoczesnym stylu. Fototapeta flizelinowa ma również tą zaletę, że jej montaż jest niezwykle prosty. Polecamy nie tylko "Purpurowy liść" ale również inne wzory z niezwykłymi ornamentami, które są jednymi z naszych najpopularniejszych produktów.


Wiosenne fotogadżety - jak przygotować się na powitanie wiosny?\nJuż niebawem rozpocznie się najpiękniejsze pora roku - wiosna.\nZanim jednak wszystko wokół się zazieleni i obrodzi kwiatami, a w ogrodach zaczną dokazywać ptaki, to warto przygotować się na powitanie wiosny. Pomogą w tym różne fotogadżety, które umilą czas, pozwolą cieszyć się pełnią wiosny lub będą bardzo praktyczne.\nFotogadżety, które przydadzą się w trakcie wiosennej aktywności\nNiektóre fotoprezenty zostały stworzone z myślą o tych, którzy lubią wiosną spędzać aktywnie czas. Do takich fotogadżetów należą np. Aluminiowy bidon z własnym zdjęcie czy pojemnik na śniadanie. Pierwszy z wymienionych fotoproduktów pozwala na zachowanie niskiej temperatury ulubionego napoju i ugaszenie pragnienia w trakcie wiosennej wycieczki rowerowej lub pieszej. Własna fotografia jeszcze bardziej umili ten czas. Całość uzupełni oryginalny pojemnik na śniadanie z własną fotografię. Zrób sobie przerwę w trakcie wiosennej wycieczki, nabierz nowej energii i dalej ruszaj w drogę.\nŚwietnym dodatkiem do wiosennej aktywności może być wytrzymałe etui na smartfon. Dzięki niemu Twoje urządzenie mobilne pozostanie bezpieczne nawet wtedy, gdy będziesz w ruchu. Co więcej możesz ozdobić je ulubioną fotografią i nadać swojemu smartfonów niepowtarzalny charakter. To fotogadżet adresowany szczególnie dla entuzjastów sportowego stylu życia. Gdy przytrafi Ci się przykra niespodzianka w postaci upuszczenia urządzenia mobilnego w trakcie uprawiania ulubionej aktywności to nie musisz się martwić - wytrzymałe etui zapewni ochronę smartfonowi.\nOdmień swoje wnętrze na wiosnę - fotoplakaty i fotoobrazy\nJeżeli planujesz wiosenne porządki, to może warto pójść za ciosem i odświeżyć wystrój swojego wnętrza. Najłatwiejszym i najlepszy na to sposobem jest powieszenie na ścianie nowego fotoplakatu lub fotoobrazu. Oferta obejmuje bardzo duży wybór typów wydruków wielkoformatowych, tak więc bez przeszkód dobierzesz coś odpowiedniego do Twojego wnętrza.\nNiezależnie czy znudził Ci się wystrój Twojej kuchni, salonu czy sypialni bez przeszkód dobierzesz właściwy format. Skorzystaj z fotoobrazów ze szkłem akrylowym, Alu-Dibond, Gallery Print czy Hexxas. Niezależnie czy Twoje wnętrze jest utrzymane w nowoczesnym czy rustykalnym stylu - z pewnością dopasujesz fotoplakat lub fotoobraz do nowej aranżacji. Wykorzystaj wiosenne motywy, takie jak np. Zdjęcia kwiatów, owadów czy pięknych zachodów słońca. Całość świetnie uzupełnią zdjęcia na drewnie lub na płótnie.\nJeżeli masz w swojej kolekcji wiele pięknych i radosnych wiosennych zdjęć, to nie musisz decydować się wyłącznie na jedno. Skorzystaj z opcji stworzenia unikatowego kolażu, który będzie stanowił fotoplakat oparty o kompozycję z kilku kadrów. Co więcej możesz także zrealizować wiosenne zdjęcia wieloczęściowe. Taka kompozycja z kilku fotoobrazów pozwoli na stworzenie bardzo oryginalnej mini galerii na ścianie w Twoim wnętrzu. Szczególnie unikatowym sposobem na wykorzystanie kilku fotografii jest skorzystanie z opcji wydruków Hexxas. Są to płytki ze zdjęciami w postaci wielokątów, które umożliwiają tworzenie fantazyjnych i nowoczesnych kompozycji.\nCEWE Fotoksiążka - zaprojektuj wiosenny album\nChwyć za aparat i staraj się uchwycić wiosnę. Każdy jej etap jest fascynujący i zasługuje na zarejestrowanie na świetnych zdjęciach. Zaplanuj więc realizację projektu fotograficznego. W szczególności świetnymi do uchwycenia wiosny są makrofotografia, fotografia krajobrazowa i astrofotografia. Te gatunki pozwalają na zapisanie piękna natury i wyjątkowe wiosennej atmosfery.\nPamiętaj, aby zaplanować dla swoich pięknych zdjęć ciekawy sposób ich prezentacji. Świetnym wyborem będzie stworzenie CEWE Fotoksiążki. Ten wysokiej jakości album pozwala na dobranie odpowiadającego Ci formatu. Jeżeli postanowisz wykonać wiele fotografii krajobrazowych, to zdecyduj się na format panoramiczny. Pamiętaj, że stworzenie CEWE Fotoksiążki nie wymaga przygotowania graficznego. Po prostu uruchom oprogramowanie CEWE Fotoświat i swoją wyobraźnie, aby stworzyć piękny, wiosenny album.


Prawo a człowiek - http://informator.sejny.pl/\nDarmowe sposoby na skuteczne pozycjonowanie OlsztynCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?Stomatologicznie - o bólu zębówCzym jest zespÃ³Å‚ Devica. Kilka faktÃ³w i informacjiIn emergency call a plumberLecznice weterynaryjne i ich personelPoradnik o podatkachPierwsza wyprawkaWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićDbanie o zdrowie, to teÅ¼ dbanie o zÄ™byMarketing internetowy i promocja w Google - poradnikOgólnie o stomatologii - kilka poradJak pozycjonować?Ryzyko w sportach - wspinaczkaNiższe rachunki dzięki fotowoltaiceNa pewno nie wiedziałeś tego o transformatorachCo na okno?Stylowe sukienki i o tym jak je nosiÄ‡Co to jest wahacz?OgÃ³lnie o czystoÅ›ci samochoduDentysta ZabrzeOczyszczanie wody - Å¼yj ekologicznieWspinaczka - sport ekstremalny? Co warto wiedzieÄ‡Ogrzewanie - zimowy niezbędnikMyjnie bezdotykowe - jak działająMoving electric connectors? How it works?Energetyka sÅ‚oneczna - fakty, porady, kosztyPoradnik o podatkachCo robisz gdy potrzebujesz prawnikaKilka faktów i ciekawostek ze świata prawa


Stany Zjednoczone›Kalifornia›Półwysep Monterey›Pacific Grove›Pacific Grove Restauracje› Pizza My Way\n41 recenzje(-i) Nr 33 wśród 78 Restauracje w lokalizacji Pacific Grove $$\nUsuń „Pizza My Way” z Moich zakładek Dodano Pizza My Way do listy Zapisane. Czy w tej restauracji można zjeść niedrogi posiłek?\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 1157 Forest Ave# D, Pacific Grove, CA 93950 (831) 643-1111\nStrona internetowa Popraw to ogłoszenie Dzisiaj 4:00 pm - 9:30 pm\nDziękujemy za przesłaną ocenę. Zrecenzowano: 14 listopada 2015 LAURA N, Folsom, Kalifornia\n4,0 z 5, Liczba recenzji: 335 Najnowsza recenzja 3 lut 2016\nNajpierw angielski Najpierw j. polski Dowolne Wszystkie najnowsze po polsku Zacznij pisać recenzję lokalizacji Pizza My Way Kliknij, aby ocenić\nPizza My Way — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Pizza My Way? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n1157 Forest Ave# D, Pacific Grove, CA 93950 Lokalizacja:\nPizza, Włoska Charakterystyka restauracji Polecane, biorąc pod uwagę: Kuchnia miejscowa, Rodziny z dziećmi Opis Godziny otwarcia\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Pizza My Way.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Pizza My Way Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 142 recenzje(-i) The Links at Spanish Bay


Algorytm równie dobry jak radiolog - Sztuczna Inteligencja\nZ pierwszego systematycznego przeglądu badań wynika, że sztuczna inteligencja jest już równie dobra w diagnostyce obrazowej jak lekarze. Problemem jest niska jakość badań w tej dziedzinie\nCoraz częściej w medycynie wykorzystuje się uczenie maszynowe: pomaga diagnozować choroby nerek, płuc, serca, czasem nawet lepiej niż lekarze. Ale to, że algorytmy są lepsze w diagnozowaniu jednego schorzenia wcale nie oznacza, że są równie dobre, jak człowiek. Wszakże lekarz specjalista może rozpoznać dziesiątki, jeśli nie setki chorób.\nJak zatem sztuczna inteligencja wypada w porównaniu z lekarzami? W „Lancet Digital Health” badacze publikują pierwszy przegląd systematyczny naukowych prac w tej dziedzinie.\nNaukowcy znaleźli ponad 20 tysięcy różnych naukowych prac, oceniających skuteczność diagnozy ludzkiej i maszynowej. Jednak zaledwie co setna zawierała dane wystarczająco dobrej jakości i ową mniejszość w przeglądzie uwzględniono.\nZ przeglądu wynika, że w przypadku istniejących zmian lub schorzeń maszyny stawiają prawidłową diagnozę przeciętnie w 87 proc. przypadków, ludzie zaś w 86 proc. Z kolei brak patologicznych zmian maszyny identyfikują poprawnie w 91 proc. przypadków, lekarze w 93 proc. Można więc powiedzieć, że sztuczna inteligencja w diagnostyce obrazowej dorównała już ludziom.\nGłówną przeszkodą w ocenie była metodologia prac naukowych. Głębokie uczenie często oceniano w oderwaniu od praktyki klinicznej. Na przykład tylko w czterech rozpatrywanych badaniach lekarze mieli do dyspozycji pełne dane o pacjencie, które zwykle miewają, stawiając diagnozę (w pozostałych badaniach lekarze oceniali jedynie obrazy diagnostyczne, nie mając żadnych innych informacji). W większości prac porównywano zestawy danych, a nie konkretne przypadki pacjentów w szpitalach.\nNaukowcy znaleźli ponad 20 tysięcy różnych naukowych prac, oceniających skuteczność diagnozy ludzkiej i maszynowej. Jednak zaledwie co setna zawierała dane wystarczająco dobrej jakości\nKluczową lekcją z naszej pracy jest to, że w przypadku sztucznej inteligencji – tak jak w przypadku całej medycyny – istotny jest dobry projekt badania. Bez niego łatwo pojawiają się błędy. To prowadzi do przesadzonych twierdzeń o skuteczności narzędzi opartych na sztucznej inteligencji, które nie przekładają się na rzeczywistość – pisze jeden z autorów przeglądu, dr Xiaoxiuan Liu z Uniwersytetu w Birmingham w komentarzu do badań.\nW nauce znane jest zjawisko „złudzenia publikacyjnego”, które wynika z tego, że badacze chętniej publikują prace, które coś udowadniają, niż donoszą o braku efektów lub dowodu, co również należy mieć na uwadze.\nEksperci komentujący dla brytyjskiego „Guardiana” również ten fakt podkreślają. Prof. David Spiegelhalter z Uniwersytetu Cambridge mówi, że ten skądinąd znakomity przegląd prac demonstruje, jak medialny szum wokół sztucznej inteligencji w medycynie przysłania niezmiernie niską jakość badań.\nW komentarzu redakcyjnym „Lancet” zaś przestrzega przed wyciąganiem zbyt daleko idących wniosków. Liu i współpracownicy udowodnili, że wąski wycinek dostępnych publicznie prac wskazuje na to, że sztuczna inteligencja nie jest gorsza od lekarzy. Nie oznacza to jednak, że jest od nich lepsza, a dane na ten temat są i dość skąpe, i niewysokiej jakości.\nAutorzy opublikowanego w „Lancecie” przeglądu są jednak optymistami, jeśli chodzi o potencjał sztucznej inteligencji w medycynie. Uważają, że może ona zlikwidować zatory, tam gdzie obrazów do diagnozowania jest zbyt dużo. Jest też bezcenna wszędzie tam, gdzie brakuje specjalistów do ich oceny.


Uniwersalne moduły CAN w pojazdach użytkowych | EP.com.pl\nUniwersalne moduły CAN w pojazdach użytkowych\nZastosowanie zaawansowanych sieci komunikacyjnych w pojazdach użytkowych to sposób zarówno na zmniejszenie kosztów, jak i zwiększenie możliwości maszyny. Sieci takie jak CAN pozwalają znacząco ograniczyć złożoność okablowania w pojazdach, a jednocześnie wzbogacają je o dodatkowe funkcje użytkowe i diagnostyczne. Bardzo dobrym sposobem na realizację takich sieci jest skorzystanie z modułów ICCS CAN firmy Würth Elektronik ICS.\nW klasycznych samochodach osobowych i ciężarówkach, sieci CAN spopularyzowały się już lata temu. Wielu producentów przystosowało je do własnych wymagań i opracowało szereg modułów, które można ze sobą łączyć, tworząc różnorodne konfiguracje. W ten sposób magistrala CAN stała się standardem w motoryzacji i znaleźć ją można w praktycznie każdym nowym pojeździe, wyprodukowanym w ostatnich latach.\nSytuacja ma się jednak inaczej w przypadku pojazdów użytkowych, takich jak np. wózki widłowe czy koparki. Maszyny te zazwyczaj nie są wyposażone w tak wiele systemów elektronicznych, jak nowoczesne samochody, a do tego produkuje się je w znacznie mniejszej liczbie sztuk. To sprawia, że wiele firm je tworzących zrezygnowało ze stosowania magistrali CAN na rzecz prostych instalacji elektrycznych, które jednak z czasem okazują się być utrudnieniem dla dalszego rozwoju danej rodziny maszyn.\nRozległe instalacje elektryczne oparte o oddzielne okablowanie dla każdego podzespołu to ślepy zaułek w motoryzacji i warto jest poszukać lepszych alternatyw - najlepiej o modułowej konstrukcji, która pozwoliłaby na swobodne tworzenie różnorodnych systemów elektronicznych dla różnych maszyn, produkowanych w niewielkich liczbach sztuk.\nWspomniane małe woluminy produkcyjne uzasadniają także poszukanie gotowych, uniwersalnych rozwiązań, które mogłyby zapewnić komunikację pomiędzy poszczególnymi urządzeniami elektronicznymi maszyn, bez konieczności samodzielnego, kosztownego rozwijania własnych sterowników CAN. Przykładem takich modułów są układy ICCS (Intelligent Control and Command Systems) niemieckiej firmy Würth Elektronik ICS.\nUzupełniają one dotychczasową ofertę firmy, umożliwiając łatwe podłączenie różnych modułów elektronicznych do jednej sieci CAN, bez potrzeby samodzielnego tworzenia sterowników tej magistrali. Przejmują skomplikowane zadania związane z nadzorem nad komunikacją i umożliwiają sprawną wymianę danych pomiędzy różnymi podzespołami elektronicznymi maszyny, za pośrednictwem pojedynczego zestawu okablowania.\nMożliwości modułów ICCS\nPodstawowe moduły ICCS firmy Würth Elektronik ICS bazują na 8-bitowym mikrokontrolerze Freescale HCS08, wyposażonym w 60 kB pamięci Flash oraz w dodatkowe 1 kB pamięci EEPROM do przechowywania danych. Nowsze zawierają 16-bitowy mikrokontroler MSP430. Co więcej, każdy z tych modułów może być swobodnie programowany z użyciem narzędzi dostarczanych przez producenta – pakietu ICCS SDK Plus.\nProgramowanie polega na stworzeniu projektu i wyborze odpowiedniego modułu ICCS, a następnie na zdefiniowaniu nazw wejść i wyjść oraz wskazaniu logicznych połączeń pomiędzy nimi, za pomocą predefiniowanych bloczków. Są one zawarte w bibliotekach dostarczanych przez producenta i obejmują takie elementy, jak np. przerzutniki, timery, liczniki, przetworniki analogowo-cyfrowe i cyfrowo-analogowe, pamięci i inne jednostki funkcjonalne. Biblioteki te są stale rozwijane, a producent stara się wzbogacać je nowe podzespoły w oparciu o oczekiwania użytkowników.\nPo podłączeniu elementów w projekcie, oprogramowanie konwertuje graficzny opis funkcjonalny do postaci aplikacji, którą można wgrać do modułu ICCS. Co ważne, pamięć programu modułów można modyfikować również w trakcie pracy maszyn, poprzez magistralę CAN. W tym celu należy skorzystać z adaptera USB-CAN. Alternatywnie, moduły można też programować w języku C.\nKażdy z modułów ICCS jest samowystarczalny i może pracować niezależnie lub w połączeniu z istniejącą siecią CAN. Ponieważ każdy z modułów jest oddzielnie programowany i są one sobie równorzędne, każdy z nich może komunikować się z dowolnym innym. Taką sytuację można określić mianem rozproszonej inteligencji, która ma wiele zalet. Po pierwsze jest to rozwiązanie łatwe w rozbudowie.\nNowe moduły mogą być swobodnie dodawane do instalacji, bez modyfikowania sposobu działania pozostałych i praktycznie bez jakiegokolwiek wysiłku, nawet jeśli w sieci stosowane są podzespołu wyprodukowane przez inne firmy. Po drugie rozwiązanie to jest bardzo niezawodne, gdyż uszkodzenie jednego z modułów nie spowoduje wadliwej pracy pozostałych, a jedynie ograniczy funkcje tych, które są bezpośrednio zależne od wadliwego elementu sieci.\nModuł Micro ICCS CAN\nTen mały moduł ICCS CAN firmy Würth Elektronik ICS z wyglądu przypomina przekaźnik. Ma wymiary 30×30×40 mm i 9-pinowe wyprowadzenie w podstawie, w formacie DIN. Łatwo go zamontować w różnych elementach pojazdu, jak choćby np. w drzwiach, na zaworach, w systemach użytkowychwykrywania obecności operatora czy dostępności wysokiego napięcia.\nModuł ten jest też zalecany do systemów sterowania podzespołami maszyny: podgrzewaniem tylnej szyby, czy np. systemem klimatyzacji. Może też być użyty jako uniwersalny interfejs pomiędzy magistralną CAN a różnorodnymi wejściami czy wyjściami sensorów. Obsługuje maksymalnie 3 wejścia analogowe lub cyfrowe i ma dwa wyjścia lub 1 wyjście przekaźnikowe do 10/15 A i 1 typu otwarty kolektor. Moduł może być zasilany napięciami 12 V, 24 V lub opcjonalnie 9-30 V.\nModuł NANO ICCS\nCiekawym modułem jest też 5- lub 6-pinowy (w zależności od wersji) moduł Nano ICCS z 16-bitowym mikrokontrolerem MPS430. Może być zasilany napięciem 12 lub 24 V i ma tylko jedno wejście cyfrowe oraz 1 wyjście przekaźnikowe, ale o obciążalności prądowej do 20 A. Jego standardowe zastosowania obejmują włączanie i wyłączanie urządzeń po określonym czasie, po otrzymaniu impulsu lub w oparciu o bardziej zaawansowane funkcje, bazujące na upływie czasu i sygnałach na wejściu.\nModuł ICCS PROP CAN\nModuł ten pozwala przetwarzać różne informacje, otrzymywane poprzez magistralę CAN, razem z danymi z wejść analogowych i cyfrowych z podłączonych sensorów. Przykładowo może obliczać wartości parametrów na potrzeby siłowników hydraulicznych, by sterować ich zaworami. W ramach standardowych ustawień, może regulować prąd w oparciu o sygnał napięciowy 0...10 V, prądowy 0...20 mA lub dostosowując jego wartość do danych odbieranych przez magistralę CAN.\nModuł ICCS CAN I/O\nDo monitorowania stanu wszystkich przekaźników pojazdu warto użyć modułu ICCS CAN I/O. Ma on 22-pinowe złącze Molex Mini-Fit, dzięki czemu zajmuje niewiele miejsca, a mimo to pozwala na niezawodny montaż. Może być zasilany napięciem 9-30 V i ma jedno wejście analogowe 0...30 V, 5 wejść analogowych 0...10 V oraz 8 wejść cyfrowych lub wyjść, przy czym ich obciążalność wynosi 8 A na każde. Typowe zastosowania obejmują np. sterowanie światłami pojazdu.\nModuły ICCS CAN firmy Würth Elektronik ICS pozwalają zastąpić różne specjalizowane przekaźniki i podzespoły elektroniczne pojazdów uniwersalnymi modułami. Nie tylko ułatwia to serwisowanie pojazdów ze względu na zmniejszenie różnorodności części zamiennych, ale też usprawnia diagnostykę, którą można łatwiej wykonać za pośrednictwem jednej sieci CAN, niż gdy konieczne jest badanie stanu oprzewodowania złożonego z bardzo wielu kabli biegnących przez poszczególne części pojazdu.\nMniejsza ilość przewodów skraca też czas ich instalacji, zmniejsza ich koszty, a nawet redukuje masę pojazdu. Trzeba też pamiętać, że wykorzystanie modułów ICCS CAN, pomimo wprowadzenia inteligentnych funkcji do pojazdu, nie zmniejsza ich niezawodności, gdyż poszczególne podzespoły mogą pracować praktycznie niezależnie. W końcu warto też zwrócić uwagę na łatwość programowania modułów, które można obsłużyć nie tylko pisząc kod w języku C, ale również z użyciem prostego, graficznego języka programowania, opartego o bogatą bibliotekę często używanych bloczków funkcyjnych.


Boks. Oczy bolą od samego patrzenia, czyli najlepsze nokauty roku!\nDziennikarze stacji ESPN utworzyli ranking najlepszych nokautów w 2017 roku. W zestawieniu nie znalazł się Anthony Joshua, ale nie bójcie się, mocnych grzmotów nie brakowało. Przekonajcie się sami.\nJames Gordon Smith fot. youtube\n10. miejsce: Joshua Greer znokautowała Jamesa Gordona Smitha\nNiby waga kogucia, a jednak ciosy trochę ważą. Przekonał się o tym Gordon Smith (12-1), który przegrał swoją pierwszą walkę w karierze.\ngonya tete fot. youtube\n9. miejsce: Zolani Tete popisał się kapitalnym ciosem. Siboniso Gonya padł w pierwszej rundzie!\nPięściarz z RPA rywalizował w Irlandii (Belfast) ze swoim rodakiem Siboniso Gonyą o obronę tytułu mistrza świata IBF w wadze koguciej. Pierwszy i zarazem decydujący cios Tete wyprowadził w piątej sekundzie. Sędzia rozpoczął liczenie, ale widząc, że Gonya już "odleciał" zawołał sztab medyczny.\n8. miejsce: Raymundo Beltran zrewanżował się Jonathanbowi Malcelo\nRaymundo Beltran (33-7-1, 21 KO) dopisał do rekordu kolejne zwycięstwo przed czasem. Na gali w Nowym Jorku już w drugiej rundzie efektownie znokautował Jonathana Maicelo (25-3, 12 KO), mimo że w pierwszym starciu sam leżał na deskach\n7. miejsce: Sam Eggington znokautował Cerefino Rodrigueza\nSam Eggington (21-3, 13 KO) został mistrzem federacji EBU wagi półśredniej. 23-letni Brytyjczyk znokautował w 10. rundzie broniącego tytułu Ceferino Rodrigueza (24-2, 12 KO).\n6. miejsce: Terence Crawford i brutalny nokaut na Juliusie Indongo\nTerence Crawford (32-0, 23 KO) znokautował w trzeciej rundzie Juliusa Indongo (22-1, 12 KO) na gali w Pinnacle Bank Arena w amerykańskiej miejscowości Lincoln. Tym samym zunifikował tytuły mistrza świata WBO, WBA, WBC i IBF wagi super lekkiej.\n[Wideo od 1:20]\n5. miejsce: Deontay Wilder to bestia!\n32-letni Wilder (39-0, 38 KO) potrzebował niecałych trzech minut, aby ciężko znokautować Bermana Stiverne`a (25-3-1, 21 KO).\n- Zombie Prophet (@ZPGIFs) 28 października 2017\nNiedawno Anthony Joshua (20-0, 20 KO) pokonał Carlosa Takama (35-4-1, 27 KO), a Wilder Stiverne`a Brytyjczyk obronił mistrzowskie tytuły federacji WBA i IBF w kategorii ciężkiej, a Amerykanin zachował pas WBC. Kibice i eksperci nie mają wątpliwości, że dopiero ich bezpośrednie starcie wyłoniłoby najlepszego pięściarza królewskiej dywizji. Dlaczego do tej pory ta walka się nie odbyła? Jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Więcej przeczytacie w tekście Antoniego Partuma TUTAJ.\n4. miejsce: Jermell Charlo łatwo znokautował Ericksona Lubina\nAmerykanin Jermell Charlo (30-0, 15 KO) po raz drugi obronił pas federacji WBC w wadze junior średniej, pokonując przez nokaut w pierwszej rundzie rodaka Ericksona Lubina (18-1, 13 KO) na gali w Nowym Jorku. Była to jego pierwsza porażka w karierze.\n3. miejsce: Lemieux i potężny cios na szczękę\nDavid Lemieux (37-3, 33 KO) w starciu z Curtisem Stevensonem (29-6, 21 KO), czyli w pojedynku dwóch czołowych pięściarzy wagi średniej, pokazał klasę. Kanadyjczyk już od początku zasypywał rywala gradem ciosów, aż w końcu w trzeciej rundzie brutalnym uderzeniem - lewą ręką na szczękę - posłał go na deski.\n2. miejsce: Mikey Garcia, co za nokaut!\nMikey Garcia (36-0, 30 KO) ciężko znokautował w trzeciej rundzie Dejana Zlaticanina (22-1, 15 KO), zdobywając pas mistrza świata WBC w wadze lekkiej. Aż oczy bolą jak się patrzy!\n1. miejsce: Srisaket Sor Rungvisai i najefektowniejszy nokaut w 2017 roku\nWedług dziennikarzy ESPN, Srisaket Sor Rungvisai to autor najefektowniejszego nokautu w boksie w 2017 roku. Latem w walce o mistrzostwo świata wagi muszej federacji WBC z Romanem Gonzalezem, popisał się kapitalnym ciosem.


Strażacy z gmin Golczewo i Wolin ćwiczyli ratownictwo lodowe | Kamienskie.info\nStrażacy z gmin Golczewo i Wolin ćwiczyli ratownictwo lodowe\nmar 7, 2018 • 16:45 8 komentarzy\nTo był pracowity dzień dla wszystkich jednostek OSP z gminy Wolin oraz Golczewo. Pierwsi pod okiem strażaków z Międzyzdrojów, a drudzy przy współudziale strażaków z Kamienia Pomorskiego przeprowadzali ćwiczenia z zakresu ratownictwa lodowego.\n– Przećwiczyliśmy wszystkie sztuki ratowania osób tonących na tafli zarwanego lodu. Naszym ćwiczeniom przypatrywali się uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Kołczewie. Wszystko zakończyliśmy ogniskiem oraz odprawą – mówi Szymon Waligóra z OSP Kołczewo.\nPodobne ćwiczenia odbywały się w Golczewie. Tam na tafli jeziora Szczuczego ćwiczyli ochotnicy z Golczewa, Wysokiej Kamieńskiej, Kretlewa, Kłębów oraz Kozielic.\nPoprzedni wpisCzytanie bajek w Przedszkolu nr 2 Następny wpisCzytelnik: "Na tym progu można uszkodzić oponę!"\ntak samo wróciły dzieci mokre i 8 jest chorych w Kołczewie taka akcja była\nnie wolno ich tak traktować\nDzieci wróciły mokre od staania na brzegu ciekawe bardzo\nNajczesciej na lodzie gina dzieci! Czyli jaki inaczej uswiadomic te dzieci o zagrozeniu jakie niesie lod!?\nCzy musieli mieć widownie.\ntak, ognisko ale dla strażaków a dzieci ze szkoły zmarznięte i bez ogniska, a jak się zaprasza wszystkie dzieci ze szkoły to chociaż można było kiełbaskę zrobić a teraz wszystkie dzieciaki beda chore bo wróciły całe mokre\nPrzecież ja nie dam rady go wyciągnąć hahaha


Zioła w walce z dziecięcymprzeziębieniem | SBart.pl\n16. WRZEŚNIA, 2013 Komentarze (0) Czytano: 2473 razy\nZamiast rzucać się od razu na antybiotyki, lekkie przeziębienie u dzieci można leczyć preparatami ziołowymi.\nNieprzypadkowo w początkach medycyny zioła stanowiły podstawę większości leków. Ich właściwości, zróżnicowanie i duża dostępność sprawiają, że są świetnym sposobem na poprawę stanu zdrowia. Przynajmniej w przypadku lżejszych chorób, takich jak kaszel, katar czy lekkie przeziębienie.\nDelikatniejsze, łagodniejsze dla organizmu\nJeżeli chodzi o dzieci, szczególne znaczenie ma delikatny charakter specyfików ziołowych. Medykamenty produkowane według nowoczesnych metod, zwłaszcza antybiotyki, są bardzo skuteczne, jednak w wielu przypadkach korzystanie z nich to strzelanie z armaty do wróbla. Zbytnie obciążenie dziecięcego organizmu jest po prostu niepotrzebne.\nTo dlatego na niewielką i niegroźną gorączkę lepiej stosować różnego rodzaju napary z kwiatu lipy czy czarnego bzu. Można je przygotowywać samodzielnie lub kupować w internetowej aptece gotowe specyfiki. Podobnie, w przypadku przeziębienia.\nSoki na gorączkę, napary rozgrzewające\nNa początek można spróbować soków z malin, czarnej porzeczki czy aronii. Także je można kupić gotowe lub wyprodukować na własną rękę. W wielu aptekach można też bez problemu dostać herbatę z dzikiej róży o podobnym działaniu.\nZioła można także podawać dzieciom w postaci naparów działających rozgrzewająco, przeciwzapalnie i wspomagających pocenie. Jakie konkretnie zioła wchodzą w grę? Rumianek, szałwia, kwiat lipy, owoce dzikiej róży i czarnego bzu.\nNie można przy tym zapominać o innych elementach diety wspomagającej organizm w walce z lekkim przeziębieniem. Dziecko powinno jeść owoce cytrusowe i inne produkty bogate w witaminę C. To ważne – witamina ta odgrywa kluczową rolę w procesie wzmacniania organizmu.\nKąpiele, kompresy i maści\nMożna także sięgnąć po nieco mocniejsze sposoby. Wśród możliwości są na przykład kąpiele i inhalacje olejkami eterycznymi. Można je stosować w czasie kąpieli, ponieważ ani katar ani kaszel nie są tutaj przeciwwskazaniem. Do kąpieli dodać można zioła i olejki eteryczne, takie jak eukaliptusowy, sosnowy, świerkowy, jałowcowy czy lawendowy. Lecznicze działanie mają: mięta, rumianek, szałwia, geranium, dziewanna, kozieradka, anyżek.\nZawierające działające antybakteryjnie i antywirusowo terpeny i peneny olejki eteryczne wpływają korzystnie na zmniejszenie przekrwienia śluzówek dróg oddechowych i zmniejszają katar. Nie inaczej jest w przypadku kompresów ziołowych.\nTakże je można stosować na przeziębienie, ból gardła a nawet zapalenie oskrzeli. Można kupić gotowe preparaty lub przygotować zawartość samodzielnie. Aby to zrobić, trzeba szałwię, tymianek, macierzankę, rumianek czy lawendę namoczyć w ciepłej wodzie, nałożyć na folię i przykryć nią wybrany fragment ciała dziecka.\nWażną rolę w leczeniu ziołami odgrywają maści, żele i zioła rozgrzewające. Nakłada się je na klatkę piersiową i plecy.\nSyrop z sosny, syrop z cebuli\nPoza wymienionymi wyżej preparatami i ziołami dobrze jest też zaopatrzyć się w różnego rodzaju syropy łagodzące objawy kaszlu. Najlepiej, jeśli w ich skład wchodzi wyciąg z sosny, babki lancetowatej. Można też wybrać syrop o bardziej złożonym składzie. Większość można kupić w aptece, także internetowej.\nSamodzielnie można natomiast przygotować syrop z cebuli. Żeby go zrobić, trzeba cebulę bardzo drobno posiekać, dodać miodu i cukru, a następnie całość odcedzić.\nNiezależnie od nastawienia do produktów ziołowych i nowoczesnej medycyny choroby w żadnym wypadku nie można jednak lekceważyć. W razie jakiegokolwiek pogorszenia stanu dziecka trzeba koniecznie iść do lekarza.\nZdjęcia: Wikipedia / Cefarm24.pl\nTekst przygotowany we współpracy z internetową apteką Cefarm24.\nPodejście MoR – metodyka zarządzania ryzykiem


KRK | Zakwaterowanie prywatne, apartamenty, wille i domy w Chorwacji - CroatiaRents\nAdres: SLAVKA NIKOLIĆA 8, 51500, Otok Krk 0038551221397\nMaskymalna liczba osób: 2-4\nWynajmujemy apartamenty dla 2-3 osób. Dwa apartamenty mają widok na morze z apartamentu oraz z tarasem lub balkonem. Pozostałe dwa apartamenty znajdują się na parterze bez widoku na morze. Apartamenty są przestronne, mają 50 m2. Każdy składał się z jednej sypialni, łazienki, salonu i kuchni. Niektóre apartamenty posiadają telewizję kablową z programów krajowych i zagranicznych zdolność zapytanie, należy wybrać klimatyzator. Parking jest w podwórku z automatyczną bramą. Centrum miasta Krk, plaża znajduje się 5 minut spacerem. Restauracja, centrum handlowe, pieczywo, ryby i mięso na rynku znajduje się 3 minuty spacerem od apartamentu. Dworzec autobusowy znajduje się w odległości 3-minutowego spaceru od apartamentu. Najbliższe Krk znajdują się ścieżki rowerowe Krk Malinska i KRK - Kornic. Zamek w pralni, jest pranie i prasowanie usługi, ręczniki, odzież.\nA2+1 - (Apartament dla dwóch osób plus jedno dodatkowe łóżko)\nA2+2 - (Apartament dla dwóch osób plus dwa dodatkowe łóżka)\nStudio - (Zakwaterowanie dla dwóch osób)\nCasyno/klub z automatami:200m-300m\nNajbliższe Krk znajdują się ścieżki rowerowe Krk Malinska i KRK - Kornic. Zamek w pralni, jest pranie i prasowanie usługi, ręczniki, odzież. Miasto jest łódź podwodna, która pozwala zobaczyć dna morskiego wokół wyspy. Nasz e-mail: mijurina@gmail.com. Adres jest: 51500 KRK, S. Nikolić ósmym wnętrza mieszkania jest widoczny na: Apartament A1: http://www.youtube.com/watch?v=rn6cVMrlChc APARTAMENT A2: http: //www.youtube.com/watch? v = dXhizjd4yJ8 & feature = relmfu APARTAMENT 3: http://www.youtube.com/watch?v=EPAfmjZESDo APARTMENT: http://www.youtube.com/watch?v=4rVGqLsKW9s\nW 2015 roku, Rijeka lotniska (25 km od Krk) łączy Cię do ponad 17 miast europejskich. BERLIN - Berno - Bruksela (Charleroi) - Kopenhaga - Dubrownik - Dusseldorf - Frankfurt - Hamburg - Helsinki - Innsbruck - Kolonia - Koszyce - Londyn (Heathrow, Stansted) - Malta - Moskwa - Monachium - Osijek - Oslo - Oslo (Rygge) - Ryga - SPLIT -Sztokholm (SKAVSKA) - Stuttgart - Wilno - Tallin - Zagrzeb nie później niż trzy godziny lotu z dowolnego europejskiego miasta, samolot wyląduje w środku kolory, zapachy i dźwięki klimatu śródziemnomorskiego, idealne środowisko dla przyjemne, relaksujące i przyjemne wakacje ,\nJednostka zakwaterowania: A2+1 - (Apartament dla dwóch osób plus jedno dodatkowe łóżko) A2+2 - (Apartament dla dwóch osób plus dwa dodatkowe łóżka) A2+1 - (Apartament dla dwóch osób plus jedno dodatkowe łóżko) Studio - (Zakwaterowanie dla dwóch osób)\nApartamenty Apartmani Ob...\nApartamenty Mira Tresk


Łęczyca dziś i wczoraj – Podróże małe i duże – LIBERTAS.PL\nŁęczyca dziś i wczoraj\nNa trasie moich wakacyjnych wędrówek już po raz kolejny nie mogło zabraknąć Łęczycy. Jeżdżę tam od trzech lat, a to za prawą Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki Turystycznej NOCNIK. Dużo by można o nim mówić... Przesympatyczni, otwarci organizatorzy, którzy z roku na rok wszystkim przyjezdnym zapewniają noclegi w coraz ciekawszych warunkach (np. tegoroczne spanie w celach więziennych, ach...), znani mniej i bardziej wykonawcy piosenki turystycznej, ogrom uśmiechu i budzący zainteresowanie klimat miasta, w którym drzemie kawał historii naszego kraju. Nic, tylko przyjechać i przekonać się naocznie. Na dodatek opłata za wstęp na Przegląd w stosunku do zapewnionych atrakcji jest śmiesznie niska, więc nie może Was zabraknąć w przyszłym roku na tym wydarzeniu. A więc: teraz wszyscy biorą kalendarze i długopisy w dłoń i zapisują: drugi weekend lipca 2010 jestem w Łęczycy! Już zrobione? Dobrze. W takim razie możemy z opowieścią iść dalej.\nCztery NOCNIKI odbyły się na łęczyckim zamku, zaś piąty – tegoroczny – został przeniesiony do dawnego więzienia w tymże mieście. Na dziedzińcu (spacerniaku) odbywały się koncerty, a w międzyczasie chętni mogli zwiedzać z przewodnikami (Januszem Jankowskim z PTTK, panem Graczykiem – ostatnim dyrektorem tegoż obiektu oraz jeszcze jednym człowiekiem, którego nazwiska niestety nie pamiętam) mury ponad siedemsetletniej budowli. Warto zauważyć, że początkowo nie była ona więzieniem a... klasztorem dominikańskim(!). Historia lubi płatać figle, mieszając sacrum z profanum... Jeszcze jedna rzecz: budynek wielokrotnie pełnił funkcję planu filmowego. Na jego terenie dział się między innymi fragment filmu Va Banque, co przypominał nam co jakiś czas klarnecista grający fragmenty nader znanej muzyki Henryka Kuźniaka.\nPan Janusz do tego stopnia zainteresował mnie swoimi opowieściami o historii budynku i w ogóle miasta, że postanowiłam spotkać się z nim ponownie, by bliżej poznać dzieje grodu łęczyckiego. Do spotkania doszło podczas jednej z Parad Rajców Miejskich, które odbywają się w każda niedzielę od maja do września o godzinie 11:11 przy miejskim ratuszu. Po wysłuchaniu hymnu łęczyckiego i krótkim przedstawieniu legendarnej Parady Rajców zostaliśmy zaproszeni na prawie dwugodzinny spacer po historycznie ważnych miejscach miasta. Powiem Wam, że było warto przyjechać na to spotkanie. Przewodnik mówił tak ciekawie, że nie sposób było oderwać uszu od Jego mowy i oczu od tego, o czym mówił! Chciałabym mu za to bardzo podziękować. Większość tego, co będzie znajdować się w dalszej części tego artykułu, jak i w jego następnych częściach, zawdzięcza swoje istnienie właśnie opowieściom tego człowieka, które to też zainspirowały mnie do dalszych – samodzielnych poszukiwań.\nPlemię zwane z Łęczanami lub Łęczycanami powstało prawdopodobnie już w VI wieku. Jego powstanie związane było z tym, że w tym czasie powstawały różne skupiska rodzin zwane opolami i właśnie takie opole łęczyckie powstało około VI wieku. Mniej więcej na ten czas datowane jest też grodzisko, które znajduje się pod Łęczycą, a w sumie dawna Łęczyca. Do mniej więcej XIII wieku Łęczyca była określona jako miejsce, które znajduje się ok. 2–3 km od dzisiejszego ratusza (odbudowanego niedawno na wzór średniowiecznego obiektu stojącego w tym samym miejscu), czyli w miejscowości Tum. W roku 997, kiedy to Polanie zajęli te tereny, zostaje zbudowany pierwszy klasztor Benedyktynów. Powstaje on prawdopodobnie z fundacji Bolesława Chrobrego, przy współpracy ze św. Wojciechem.\nInna wersja, podana mi przez br. Michała Gronowskiego – benedyktyna z Tyńca mówi, że: jeśli benedyktyni byli w Łęczycy, to raczej przed wieloma, wieloma wiekami... być może w początkach XI wieku. Jest to tylko hipoteza. Powstanie opactwa łęczyckiego można by datować na okres krótko po 1000 roku, a przed rokiem 1006. Część badaczy łączy powstanie tego opactwa z działalnością arcybiskupa Gaudentego – brata św. Wojciecha – i sprowadzeniem przezeń mnichów z opactwa w Brzewnowie w Pradze. Ale to wszystko jest dość wątpliwe. Wskazuje się również jako przesłankę popierającą dość wcześnie potwierdzone wezwanie (patrocynium) św. Aleksego. W zasadzie tyle. Więcej to już prawie nic nie wiadomo, a hipoteza goni się hipotezą. Można poczytać szczegóły w książce Gerarda Labudy, szkice historyczne X i XI wieku. Chyba już się nie dowiemy, jak to było naprawdę. Jednakże pewnym jest, iż zasiedlenie grodu przez Polan i budowa opactwa benedyktyńskiego datowane są na sam przełom wieków dziesiątego i jedenastego.\nNa miejscu tego klasztoru w 1141 roku rozpoczyna się budowa archikolegiaty łęczyckiej w Tumie, którą możemy podziwiać aż do dzisiaj. Archikolegiata została wybudowana w ciągu dwudziestu lat, jej konsekracja nastąpiła w 1161 roku i było to wielkie święto dla całej Polski. Wiązało się to między innymi z tym, że Łęczyca odgrywała wtedy bardzo ważną rolę. Prowadził przez nią Szlak Bursztynowy zbudowany przez Rzymian około I wieku. Na przełomie lat 1106/1107 (zimą) Bolesław Krzywousty w swojej bratobójczej walce ze Zbigniewem zdobywa grodzisko pod Łęczycą i rozbudowuje je na potężną warownię. Był to praktycznie jedyny przypadek w tamtym czasie, że Łęczyca została zdobyta.\nMimo iż najeżdżały na nią różne plemiona (m.in. Litwini, Krzyżacy), prawie żadnemu z nich nie udało się Łęczycy zdobyć. Wyjątkiem byli Tatarzy, którzy podbili miasto w roku 1241 i zniszczyli je. Działo się tak być może dlatego, że znajdowało się ono na wysepce, dookoła której były bagna i woda. Bzura, która płynęła wtedy w innym miejscu niż obecnie, przepływała pomiędzy dawnym grodziskiem a archikolegiatą w Tumie, rozpływała się w różne strony i okalała całe miasto. W tej chwili na grodzisku trwają wykopaliska prowadzone przez badaczy z muzeum archeologiczno-etnograficznego w Łodzi. Pod posadzką archikolegiaty odkryto fundamenty dawnego klasztoru Benedyktynów. Jest pomysł, żeby w przyszłości zrobić posadzkę przezroczystą i dzięki temu pokazać je ogółowi.\nArchikolegiata w XVIII wieku była nieco przebudowana. W czasie bitwy nad Bzurą (9–18 września 1939) w jednej jej wież znajdował się obserwator niemiecki. Polacy strącili go, strzelając pociskiem, przez co została zburzona część tego obiektu. Po zakończeniu II Wojny Światowej budynek odbudowano, powracając do stylu romańskiego i w zasadzie tak, jak wyglądał on dziewięćset lat temu, tak wygląda obecnie.


Betty G. Birney (106581) - Lubimyczytać.pl\nNowe przygody bystrego gryzonia o wielkim sercu! Klasowy chomik musi być gotowy na wszystko, ale Hubercik chyba się nie spodziewał, że spotka go tak WIELE niespodzianek! Jedne są ekscytujące – jak cho...\nJest bystry i twórczy; w tym małym ciele kryje się wielkie serce. Doskonała zabawa i wspaniała lektura, od której nie można się oderwać. „Możesz się wiele dowiedzieć o życiu, obserwując zachowanie inn...


Bigowanie to technologia, która jest niezbędna zarówno w pracy produkcyjnej w sektorze papierowym jak i zaawansowanym wytwórstwie opakowaniowym. Szczególnie w kontekście tektury i sektora opakowań sprawne, precyzyjne i kontrolowane bigowanie materiałów odgrywa szczególnie dużą rolę.\nNie należy procesu bigowania łączyć tylko z jedną konkretną grupą produktową. Technologia ta obejmuje swoim działaniem wszystkie materiały. Choć zwykle dotyczy kartonów czy tektury, bigowanie - w nieco innej formie - jest niezbędne w przypadku wytwarzania zaproszeń, elementów dekoracyjnych czy specjalistycznych teczek.\nKluczowy dla ostatecznej oceny produktu jest tzw. big - miejsce zgięcia wygenerowanego w sposób mechaniczny. Musi on uwzględniać specyfikę obrabianego materiału, czyli np. jakość oraz grubość kartonu. Jednocześnie też - zapewnić funkcjonalność zgięcia, czyli doprowadzić do sytuacji, że bigowanie tektury będzie skuteczne i nada produktowi ostatecznemu zakładany kształt.\nJak dochodzi do bigowania materiału?\nPatrząc na proces bigowania od strony obrabianego produktu, pierwszym krokiem jest osłabienie struktury włókien tektury czy kartonu. W ten sposób możliwe jest miejscowe ograniczenie jego właściwości technicznych - sztywności oraz odporności na zginanie. Im bardziej znacząca jest gramatura materiału, tym bardziej wnikliwe musi być bigowanie. Stopniowe mechaniczne ograniczanie - w sposób w pełni kontrolowany - sztywności danego elementu powoduje, że na określonej linii zostaje on poddany zgięciu zgodnie z założeniami operatora. Pozostaje ono estetyczne i wygodne, a jednocześnie zachowuje - mimo podatności na zmianę - wytrzymałe tak, by sprostać zadaniom, jakie ma np. opakowanie kartonowe.\nBigowanie tektury musi uwzględniać kilka kluczowych cech materiału poddanego obróbce. Są nimi:\n●\tjakość produktu - innego zabiegu wymaga papier powlekany, a innego tektura kartonowa\n●\tstruktura produktu i grubość warstwy powlekania\n●\tzawartość oraz długość włókien poddawanych bigowaniu\n●\tpowiązanie między poszczególnymi warstwami materiału.\nW efekcie, o ile bigowanie tektury jest uniwersalne, proces ten w przypadku papieru wzbogaconego ma diametralnie inną specyfikę - musi uwzględniać np. warstwy, które na niego zostały nałożone. Bigowanie można więc uznać za kontrolowane zginanie materiału - np. tektury - tak, by utworzyć odpowiednie rowki umożliwiające odpowiednie załamywanie się materiału.\nProces bigowania - jak kształtuje się karton?\nBigowanie odbywa się przy użyciu kilku typów urządzeń. To m.in. wykrojniki, których działanie wynika z aktywności noży bigujących; popularnymi metodami jest również bigowanie w oparciu o bigówki (noże listwowe) oraz ich wariant rolkowy - używający noży krążkowych. Efektem jest najpierw zmiana struktury lub geometrii tektury w miejscu bigowania. Następnym krokiem pozostaje osłabienie wytrzymałości materiału według potrzeb odbiorcy. Niezależnie od metody bigowania, efektem jest wyprofilowanie np. opakowania tak, by tworzyło karton umożliwiający otwarcie i zamknięcie bez wysiłku i zmiany kształtu. Materiał, jakim jest tektura musi w pełni poddawać się procesowi wyginania w oznaczonych miejscach przy jednoczesnym utrzymaniu właściwości w pozostałych płaszczyznach. Bigowanie tektury można więc podzielić na dwa zasadnicze etapy. Pierwszym jest zmiana struktury materiału w miejscu bigu - dzieje się tak na skutek rycowania lub perforowania. W kolejnym kroku dochodzi do zerwania połączeń w tej części struktury tak, by grubość materiału - a zarazem sztywność - się zmniejszyła. Proces bigowania kończy zginanie, które ma zniszczyć część połączeń i ograniczyć sztywność w lokalizacji bigu. W zależności od tego, jak ma dojść do ostatecznej zmiany geometrii materiału możliwe są trzy opcje bigowania poprzez:\n●\tprzegniatanie wypukłe (dwustronne)\n●\tprzegniatanie wklęsłe (jednostronne)\nBigowanie tektury a inne procesy introligatorskie\nProces precyzyjnego składania - idealnie po linii prostej w określonym miejscu - jest szczególnie istotny w wielu sektorach produkcji materiałowej. O ile zagięcie w ten sposób papieru zwykle nie wiąże się z utrudnieniami, specyfika kartonu czy tektury utrudnia wykonanie załamania estetycznie i idealnie proste. Użycie maszyny umożliwiającej bigowanie - np. BOXMAT - eliminuje niebezpieczeństwo niewłaściwego załamywania się zagięcia. W efekcie wgniatanie lub odciskanie, jak również określa się proces bigowania wykorzystywane jest do:\n●\tskładania papieru lub tektury\n●\tformatów dekoracyjnych na dyplomach czy kartkach\n●\ttworzenia opakowań o zróżnicowanej gramaturze.\nNależy pamiętać, że proces bigowania ma charakter trwałych zmian, których efekt jest nieodwracalny. Na skutek powstania płytkich rowków wyznaczających linię zgięcia dochodzi do ciągłej zmiany jakości i struktury materiału.


MiiMii - rękodzieło dla mamy i córki.: Jak uszyć ciepły komin na zimę w 10 minut :) ??\nHej chciałam Wam dziś pokazać komin który uszyłam z myślą o moim tż ,ale oczywiście tak jak myślałam powiedział mi ,że to nie jest dla niego i będę chodzić w nim ja.\nJest dwustronny uszyty z grafitowej dzianiny i szarego polaru.\nSztywniejszy od dzianinowych ,super się układa jest milutki i cieplutki.\nUszycie go zajęło mi jakieś 15 minut.\nProsty i bardzo wygodny.\nA oto ja w moim nowym kominie:)\nDo jego wykonania potrzebujemy dzianiny i polaru.\nJak ktoś mieszka w Bytomiu polecam sklep na rogu koło Mopr-u.\nKupiłam w nim dzianinę 6 złoty za metr i polar w tej samej cenie.\nWycinamy z nich dwa prostokąty o wymiarach 148 cm x 33 cm\n( w tym marginesy 1,5 cm z każdego boku na szwy)\nWyjdzie na komin o wymiarach 145 cm x 30 cm.\nPrzykładamy prawe strony do siebie i na lewej stronie przyszpilamy materiał.\nWygładzamy 100 razy ,żeby wszystko się równo ułożyło.\nZszywamy wszystkie boki ze sobą zostawiając gdzieś tam w środku małą dziurkę ,żeby nasz materiał przewinąć przez nią na prawa stronę.\nPo czym zszywamy nasza dziurkę na maszynie.\nOtrzymujemy prosty dwustronny szalik.\nJa chciałam mieć komin więc wybrałam ozdobny ścieg, a mam ich zaledwie parę i zszyłam końce naszego szalika nakładając na siebie jego końce, przez co powstało ozdobne przeszycie.\nTak prezentuje się nasz efekt końcowy .\nWięcej inspiracji znajdziecie tutaj :\nAutor: lejdidax o czwartek, października 03, 2013\nEtykiety: DIY, dzianina, jak uszyć, komin, polar, szalik\nKaśka L 3 października 2013 12:02\nświetny ten komin:-) Chyba będę musiała sobie taki sprawić :-)\ndeliratio 8 października 2013 00:36\nsuper:) trzeba miec jeszcze talent:)\nAnonimowy 13 listopada 2013 15:06\npodzielisz sie informacja jakiej maszyny uzywasz?:)\nJUANA 16 listopada 2013 04:45\nKomin jest świetny :) ! . Tylko, że u nas polar kosztuje ok 30zł za metr... :(\nm-ka 1 grudnia 2014 23:19\na w Bytomiu jest jeszcze ta pasmanteria? jeśli tak to mogę prosić o dokładny adres albo nazwę:)


ID linku 20490\nTytuł namierzanie GPS\nOpis Współcześnie jazda bez mądrej nawigacji GPS wydaje się być czymś niewykonalnym. Bardzo w wielu przypadkach, mimo naszej nieświadomości, GPS jest używany do innych celów. system lokalizacji GPS to narzędzie obecne w każdym olbrzymim mieście. Ponadto z takiego monitoringu korzystają służby komunalne, posiadacze firm przewozowych, dostawcy towarów, rolnicy, budowlańcy i wielu innych. Dzięki korzystaniu z systemu GPS możemy polepszyć pracę nawet kilkudziesięcioosobowej firmie. Dzięki takiemu systemowi szef może spokojnie stwierdzić, jak wydajni są jego pracownicy. Przypuśćmy, iż prowadzimy spółkę, która zajmuje się eksportowaniem śmieci. Natomiast zauważamy, że zużycie paliwa jest w znacznym stopniu większe aniżeli powinno być przy sprecyzowanym załadunku, z określonym modelem samochodu. Wtedy fenomenalnym rozwiązaniem będzie zastosowanie systemu monitorującego to, gdzie znajdują się nasze pojazdy.\nSłowa kluczowe monitoring GPS monitorowanie pojazdów lokalizator GPS namierzanie GPS zarządzanie flotą system lokalizacji GPS śledzenie samochodów kontrola GPS monitoring samochodów kontrola paliwa\nImię kontaktowe tropgps21\nEmail wyślij email do tropgps21\n1. Odgrzybianie klimatyzacji Wrocław\n2. Ozonowanie samochodu Wrocław\nJeżeli jesteś miłośnikiem sportów motorowych, po prostu interesują Ciebie aktualności ze świata motoryzacji, rajdów samochodowych, motocyklowych czy kartingu, to zapraszamy bardzo serdecznie pod adres WrOOOOm.tv. Stworzyliśmy tę stronę internetową, ponieważ jesteśmy ogromnymi miłośnikami zarówno dwóch, jak i czterech kółek, toteż chcieliśmy stworzyć takie miejsce, w którym ludzie tacy jak my będą dobrze się czuli.\n4. Lokalizacja i monitoring GPS pojazdów floty - Finder\n5. Lakiernik Wrocław