Wbrew zasadom [Bronwyn Scott] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00377 011208 20624166 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-276-2547-2 Data wydania: 2016-12-02\nBronwyn Scott Wbrew zasadom Tłumaczenie: Małgorzata Hesko-Kołodzińska\nROZDZIAŁ PIERWSZY Port w Dover – marzec 1835 roku W Londynie zabrakło już dla niego rozrywek i Haviland North mógł jedynie liczyć na to, że w Paryżu będzie lepiej. Postawił kołnierz szynela, żeby ochronić się przed wilgocią marcowego poranka, i dalej spacerował po nabrzeżu w Dover. Pragnął jak najszybciej wyruszyć w rejs. Obecnie wszystkie nadzieje wiązał z Francją i sławną paryską salle d’armes. Gdyby wiosna w Paryżu nie rozgrzała jego ostygłej krwi, miał zamiar wyruszyć na podbój reszty Europy. Latem mógł przemierzać alpejskie szczyty, jesienią odwiedzić kulturalną Florencję, a zimą wpaść do Wenecji, żeby nacieszyć się zmysłowością Carnevale. Następną wiosnę planował spędzić w Neapolu, pławiąc się w cieple południowych Włoch i zwiedzając starożytne ruiny. Gdyby i te plany spaliły na panewce, czekała na niego Grecja oraz kusząca egzotyką Turcja. Problem polegał na tym, że ojciec obiecał mu zaledwie sześć miesięcy podróży, nie zaś rok lub dwa. Havilandowi musiało to wystarczyć, choć liczył na więcej. Jakkolwiek patrzeć, miał już dwadzieścia osiem lat i wszystko, dla czego warto żyć: tytuł, fortunę, posiadłości, konie i inne luksusy. Mimo to czuł się martwy w środku. Wywalczenie sobie prawa do Grand Tour, choćby i w tak skróconej formie, nie przyszło mu łatwo. Ojciec ustąpił, zrozumiawszy chyba, że jego dorosły syn ma prawo zobaczyć świat przed ustatkowaniem się na rodzinnych włościach. Umówili się, że po sześciu miesiącach wolności Haviland powróci do domu i się ożeni, tym samym realizując plany, które obie rodziny obmyśliły trzy pokolenia wcześniej. – Pół roku i ani dnia więcej – oświadczył Haviland senior. – Różnisz się od swoich przyjaciół. Od nich nie oczekuje się tyle, ile od ciebie, nawet od Archera – jest drugim synem i ma odmienne obowiązki niż ty. Oni mogą sobie znikać na całe lata, nam nie wolno sobie pozwolić na podobną ekstrawagancję. Rodzina Everlych pragnie jak najszybciej doprowadzić do ślubu i ja również nie widzę powodu, by z tym zwlekać. Masz dwadzieścia osiem lat, a Christina dwadzieścia jeden. Rozpoczyna już swój trzeci sezon, i bardzo dobrze, ale dlaczego mamy kazać jej nadal czekać? W ten sposób wzbudzilibyśmy tylko niepotrzebne podejrzenia. Małżeństwo, podobnie jak całe życie Havilanda, zostało zaaranżowane przez innych. Zrobili za niego wszystko, on musiał się tylko pokazywać. Nieraz przychodziło mu do głowy, że właśnie z tego powodu odczuwa wewnętrzną pustkę. Nigdy o nic nie walczył, niczego mu nie brakowało – wraz z gigantycznym majątkiem odziedziczył po przodkach znakomitą prezencję. Może właśnie ze względu na to wszystko tak bardzo pociągała go szermierka. To było coś, nad czym mógł pracować i w czym miał szansę osiągnąć doskonałość. Dotknął butem długiej, wąskiej walizki, która spoczywała u jego stóp. Zawsze starał się mieć ją na oku. W walizce spoczywały rapiery, wykonane na specjalne zamówienie i dopasowane do jego dłoni. Żaden dżentelmen w stolicy nie mógł się z nim równać, ale on pragnął więcej i dlatego właśnie postanowił wyjechać do Paryża, by zgłębiać tam sztukę fechtunku. Liczył też na to, że odwiedzi włoskich mistrzów we Florencji, choć był świadomy, że ma na to zdecydowanie za mało czasu. Potrzebował cudu, żeby spełnić swoje marzenia, jednak najważniejsze było to, że wreszcie opuszczał ojczyznę. Wyjął z kieszonki złoty zegarek, podarunek od dziadka na pamiątkę ukończenia Oksfordu, i otworzył wieczko. Był kwadrans po piątej, towarzysze Havilanda mieli się pojawić lada chwila. Żaden z nich nie przejmował się punktualnością, ale wszyscy cieszyli się na podróż. Zamknął wieczko i przesunął kciukiem po wygrawerowanej inskrypcji: tempus fugit – czas ucieka, a on zmarnował go już dostatecznie dużo. Wyprawa była okazją, by na nowo zacząć życie. Mrok powoli ustępował, a Haviland coraz bardziej nerwowo wypatrywał towarzyszy. Zastanawiał się, kto przybędzie pierwszy. Może Archer Crawford, jego najstarszy przyjaciel? Wspólnie przeszli przez Eton i Oksford, by potem razem cieszyć się rozrywkami miasta. Po pewnym czasie przekonali się jednak, że monotonia niezliczonych balów jest nieznośna, i tylko lojalność wobec matki tak długo trzymała Archera w Londynie. Teraz, po jej śmierci, Archer pragnął jak najszybciej umknąć za granicę. Równie dobrze pierwszy mógł tu dotrzeć Nolan Gray, zależnie od tego, jak mu poszło tej nocy przy karcianych stołach Dover. Nolan niejednokrotnie był wyzywany na pojedynek, gdyż dopisywało mu szczęście w kartach. Po latach spędzonych w mieście nauczył się bronić swojego talentu i honoru podczas porannych spotkań z uzbrojonymi w pistolety przeciwnikami. Tylko jedna osoba nie mogła zjawić się pierwsza, a mianowicie Brennan Carr. Haviland nie wątpił, że Brennan przywlecze się ostatni – znał go na tyle dobrze, by wiedzieć, że przed wyjazdem niewątpliwie zażywał rozkoszy w ramionach kochanki. Na samą myśl o tym Haviland zachichotał. Brennan zawsze był zabawny i dowcipny, i dzięki niemu londyńska nuda łatwiej dawała się znieść. Nagle rozległ się stukot kopyt i terkot kół, a Haviland ujrzał wyłaniający się z mgły powóz. Po chwili wyskoczyło z niego dwóch mężczyzn. Jeden z nich krzyknął coś do stangreta, a Haviland uśmiechnął się pod nosem, rozpoznając charakterystyczny władczy baryton. Nolan i Archer przyjechali razem i wyglądało na to, że Archer przyprowadził konia, choć równie dobrze koń mógł się przywlec za Archerem, co ani trochę nie zdziwiłoby Havilanda. Archer często przygarniał błąkające się, bezpańskie konie, tak jak inni przygarniali koty albo psy. Haviland zauważył, że Archer przywiązuje zwierzę z tyłu powozu. – Wygrałem! – zawołał Nolan, podchodząc bliżej. – Haviland już jest i ma ze sobą futerał! – Z sympatią poklepał przyjaciela po ramieniu. – Dzień dobry, staruszku. Czy wszystko załadowane? Powiedziałem Archerowi, że będziesz na miejscu i zajmiesz się nadzorem. – Znasz mnie jak zły szeląg! – Haviland się zaśmiał. – Nasze kufry załadowano wczoraj wieczorem, a oba powozy wjechały na pokład godzinę temu. Przyjaciele zadecydowali, że najlepszym sposobem na to, by szybko dotrzeć do Paryża i dalej, będzie zabranie ze sobą własnych środków transportu. Zamierzali kupić lub wypożyczyć konie w Calais, jak to często czynili podróżni, których stać było na przewiezienie przez kanał własnych powozów. Ci, którzy nie mogli sobie na to pozwolić, skazani byli na transport publiczny lub kupno powozów na miejscu. – Oddałeś na przechowanie kufry, w których trzymasz wszystkie niezbędne rzeczy, ale zachowałeś przy sobie futerał z rapierami? – Archer wskazał palcem walizkę u stóp Havilanda. – Przecież mówiłem, że tak będzie! – triumfował Nolan. – A ty niepotrzebnie się upierałeś, że już wyekspediował swoją broń. – Postukał się palcem w skroń. – Znam się na tym. Studiuję ludzką naturę. – Szkoda, że nie mogłeś jej studiować w Oksfordzie – zauważył Archer uszczypliwie. – Dostawałbyś lepsze oceny. Nolan tylko się roześmiał. On i Archer dogryzali sobie od lat i obaj niezwykle to lubili. – Cóż mogę rzec? – westchnął. – Nic dodać, nic ująć. Wy dwaj chłonęliście wiedzę, czego nie da się powiedzieć o mnie ani o Brennanie. – Rozejrzał się uważnie. – A właśnie, gdzie on się podziewa? – Jeszcze nie przyjechał. Sądziłeś, że już będzie na miejscu? Ty, znawca ludzkiej natury? – spytał Haviland z ironią. Nolan żartobliwie trącił go łokciem. – Owszem, zgłębiam ludzką naturę, nigdy jednak nie twierdziłem, że jestem jasnowidzem. – Uśmiechnął się szeroko. – Więc co to za panna? Spędziliśmy w Dover tylko jedną noc. Na pewno nie karczmareczka, bo widziałem, że wyszła z innym jegomościem. Haviland tylko wzruszył ramionami, a wkrótce zjawił się kapitan ich statku. – Zapraszam na pokład jaśnie panów – powiedział. – Odbijamy za dwadzieścia minut. – Dziękuję. – Haviland skinął głową. – Czekamy na ostatniego uczestnika naszej wyprawy. Zupełnie słusznie założył, że kapitan nie okaże wyrozumiałości. – Odpływ nie zaczeka, jaśnie panie – oświadczył żeglarz kategorycznie. – Do jaśnie panów uśmiechnęło się szczęście, możemy płynąć już teraz. Niektórzy to i po parę tygodni tkwią w gospodzie w oczekiwaniu na odpowiedni wiatr i dobrą pogodę. – Rozumiem – mruknął Haviland. Po raz ostatni rozejrzał się po portowym nabrzeżu, jakby liczył na to, że Brennan nagle się zmaterializuje. Kapitan miał rację. Ludzie, którzy pragnęli przebyć kanał, musieli mieć żelazną cierpliwość, gdyż ich podróż była w dużej mierze zależna od żywiołów. – Powinienem był z nim zostać – westchnął Haviland, gdy kapitan odszedł. Przyjaźń Havilanda i Brennana opierała się przede wszystkim na równowadze. Brennan bawił Havilanda, który z kolei trzymał go z dala od kłopotów. Tej nocy jednak trzeba było zadbać o bagaże i o transport, więc Haviland zostawił przyjaciela bez opieki i teraz miał o to pretensje do siebie. Cała trójka ruszyła w kierunku trapu. – Stawiam pięć funtów, że Brennan nie zdąży – oświadczył Nolan. – Archer, przyjmujesz zakład? Jeśli przegram, anuluję twoje karciane długi. Na pokładzie przyjaciele stanęli przy burcie w nadziei, że wypatrzą Brennana. Haviland zerknął na zegarek. Nie zostało wiele czasu, a podróż bez wesołego kompana zapowiadała się znacznie mniej ciekawie. Pomyślał, że nawet jeśli Brennan się spóźni, ma szansę dostać się na następny statek i dołączyć do przyjaciół w Paryżu. Znał planowaną trasę, pozostawało tylko pytanie, czy wystarczy mu pieniędzy. Nolan drgnął, gdy marynarze zabrali się do zdejmowania cum. – Odbijamy – zauważył nerwowo i westchnął. – Bren nie zdąży. Psiakrew, nie chciałem wygrywać tego zakładu. Wszyscy trzej wymienili pełne rozczarowania spojrzenia. Wyprawa nie zaczynała się pomyślnie. Statek powoli odpływał, gdy w porcie wybuchło zamieszanie. Koń ciągnący ciężki wóz pełen skrzyń i beczek nagle stanął dęba, a woźnica wyrzucił z siebie stek głośnych i soczystych przekleństw. Z platformy pojazdu stoczyła się baryłka, ktoś inny przyłączył się do pomstowania. Działo się coś niepokojącego. Haviland wytężył wzrok i ujrzał w oddali konia, który galopował za biegnącym człowiekiem. Nieznajomy niewątpliwie uciekał przed dwoma mężczyznami, znajdującymi się zaledwie kilka kroków za nim. – To on! To Brennan! – wrzasnął Haviland i gwałtownie zamachał ręką. – Prędzej! Mężczyźni ścigający Brennana nie wyglądali na życzliwie usposobionych. W dłoni jednego z nich błysnął pistolet. Statek oddalił się od nabrzeża już o kilka metrów, ale rufa nadal znajdowała się na tyle blisko lądu, że można było pokusić się o skok. – Biegnij do rufy, Brennan! – krzyknął Haviland, przykładając dłonie do ust. – Do rufy! – Koń, Brennan, na koń! – wrzasnął ułamek sekundy później Archer. Wierzchowiec, którego wcześniej zauważył Haviland, zdążył już wyprzedzić mężczyzn ścigających Brennana i zrównał się z nim, jakby proponując mu przejażdżkę. Brennan nie miał wyjścia – pościg był zbyt blisko, a koń miał większą szansę wskoczyć na statek. – Na koń, Bren! – ryknął Haviland. – Już! Niewiele myśląc, Brennan wskoczył na grzbiet wierzchowca i popędził go w stronę skraju nabrzeża. Koń dał potężnego susa i wylądował na pokładzie, po czym padł na kolana. Brennan zsunął się z niego, pognał do Havilanda i go powalił. W tym samym momencie rozległ się huk wystrzału. – Do diaska! – zaklął Haviland, gdy kula świsnęła mu nad uchem. Zupełnie zapomniał, że mężczyźni na brzegu są uzbrojeni. Niewiele brakowało, a przypłaciłby chwilę nieuwagi życiem. Nie takiego początku wyprawy się spodziewał. Chciał wstać, ale Brennan nie zamierzał mu na to pozwolić. – Leż! – syknął, przyciskając go całym ciężarem ciała do pokładu. Dopiero kiedy statek odpłynął na bezpieczną odległość, Brennan uznał, że mogą już wstać. – Wielkie nieba, Brennan, w coś ty się wpakował? – jęknął Haviland, otrzepując zakurzone spodnie. Mężczyźni na brzegu bezradnie wymachiwali pięściami. Cokolwiek mieli za złe Brennanowi, sprawa była śmiertelnie poważna, bo nieomal go zabili. Brennan, który właśnie wsuwał poły koszuli w spodnie, popatrzył na Havilanda. – To tak witasz przyjaciela, który właśnie uratował ci życie? – spytał z udawanym rozczarowaniem. Haviland uniósł ciemne brwi. – Uratowałeś mi życie? – burknął. – Sądziłem, że ratujesz własną skórę! – Uścisnął Brennana i poklepał go po plecach. – Byłem pewien, że nie zdążysz na statek, ty nicponiu. Gdy wszyscy już doszli do siebie, a koń trafił do prowizorycznego boksu, przyjaciele mogli spokojnie dokończyć rozmowę. – No dobrze – odetchnął Nolan i spojrzał pytająco na Brennana. – Prawdziwe pytanie nie brzmi, gdzie się podziewałeś, tylko czy dziewczyna była tego warta. Brennan roześmiał się głośno. – A jakże! – odparł z zadowoleniem. Haviland uśmiechnął się do przyjaciela. Wszyscy czterej żyli, Anglia znikała w oddali i długo nie mieli zobaczyć jej ponownie. Wyprawa zapowiadała się wspaniale.\nROZDZIAŁ DRUGI Miesiąc później – pokój obserwacyjny przy salle d’armes w szkole fechtunku Leodegrance Mon Dieu! Ten Anglik jest fenomenalny! Alyssandra Leodegrance wstrzymała oddech, obserwując przez wizjer fantastyczną walkę w głównej sali treningowej. Każdy ruch Anglika dowodził drapieżnej gracji, a floret zdawał się naturalnym przedłużeniem jego ramienia. Monsieur Anjou nie miał szans w tym starciu. Nie wierzyła własnym oczom. Jej najbardziej doświadczony instruktor nie dawał sobie rady! – Coś podobnego! – wymamrotała do siebie. – Anglik zmusił monsieur Anjou do redoublement! Gdy oderwała wzrok od walczących mężczyzn, zauważyła, że jej brat Antoine, który siedział u jej boku na fotelu inwalidzkim, również jest pod wrażeniem. – Dobrze się bawisz, nieprawdaż? – spytał. Alyssandra wzruszyła ramionami, udając obojętność, choć oboje wiedzieli, jak jest naprawdę. Szanowała aroganckiego instruktora, ale tylko pod względem zawodowym. Minęły wieki, odkąd Julian przegrał na jej oczach, i teraz cieszyła się z jego przegranej. Nie doświadczył upokorzenia od dwóch lat, kiedy to osobiście się z nim rozprawiła. Pokonała go, choć nie chciał uznać klęski. Wolał mówić o remisie, na który rzekomo się zdecydował, żeby ocalić jej dumę. Cóż za bezczelność! Inna rzecz, że był świetnym szermierzem. Julian Anjou miał prawo czuć się pewnie, co nie znaczyło, że łatwiej dało się z nim wytrzymać. Anglik zainicjował elegancką balestrę, a następnie natarł frontalnie. Doskonale wiedział, co robi i co chce osiągnąć. Alyssandra odnosiła wrażenie, że potyczka zmieniła się w partię szachów. – Szach i mat – wyszeptała, gdy Anglik praktycznie przyparł Juliana do muru. Wokół walczących gromadził się coraz liczniejszy tłum uczniów i instruktorów. Podziwiając naturalną grację ruchów Anglika, jego potężne ramiona i długie nogi, Alyssandra pomyślała, że z pewnością również doskonale tańczy. I to zbiło ją z tropu. Przez lata traktowała mężczyzn wyłącznie jak szermierzy i rzadko zastanawiała się nad tym, jak są zbudowani. Tymczasem teraz obserwując płynne uniki i pchnięcia Anglika, bez trudu mogła sobie wyobrazić jego dłoń na swoich plecach na parkiecie tanecznym. Która kobieta nie chciałaby wirować w objęciach takiego partnera? Postanowiła jak najszybciej odsunąć od siebie te myśli. Od trzech lat nie miała poważnego adoratora ani też nie interesowała się żadnym mężczyzną. Jej życie sprowadzało się do opieki nad Antoine’em i do kierowania salle. W jej życiu nie było miejsca na romantyczne porywy serca. Gwałtowne poruszenie w sali przykuło jej uwagę. Rozmyślania pochłonęły ją do tego stopnia, że prawie nie zauważyła, jak Anglik omija gardę Juliana i dotyka jego piersi czubkiem floretu. Julian się ukłonił, uznając swoją porażkę, ale gdy zdjął maskę, na jego twarzy malowała się zajadłość. Anglik również ściągnął siatkę ochronną i odrzucił ją na bok. Oczom Alyssandry ukazało się oblicze, które kobieta mogłaby studiować godzinami, nie nudząc się przy tym ani odrobinę. Miał ostry nos, ciemne brwi i wyraziste kości policzkowe, a jego arystokratyczne wargi zdawały się zachęcać do pocałunku. – Był doskonały – zauważyła Alyssandra. Ona i Antoine odsunęli się od wizjerów, aby porozmawiać. Oboje wiedzieli, że Anglik poprosi o innego mistrza fechtunku, z którym będzie mógł się zmierzyć. Antoine przez moment przypatrywał się siostrze. – Chyba nie czujesz się onieśmielona jego perfekcją? – spytał. Lekceważąco wzruszyła ramionami. – Uznanie nie jest tym samym, co onieśmielenie – odparła wyniośle. Nie czuła się ani trochę onieśmielona, choć z całą pewnością była zainteresowana nowo przybyłym. Mężczyźni jej nie peszyli. Stawiała czoło takim, którzy uważali się za najlepszych, między innymi Julianowi. Uwielbiała krzyżować szable, męczyć przeciwników i atakować, gdy konkurentom słabło ramię, a duma nie pozwalała im dać za wygraną. Wyczuwała jednak, że z Anglikiem będzie inaczej. Był dla niej prawdziwym wyzwaniem, ale nie wątpiła ani przez moment, że zdoła sobie z nim poradzić. Przychodził do salle d’armes już od trzech tygodni. Z początku go obserwowała, ponieważ był nowy, a to, co nowe, zawsze intryguje. Zaczął od nieformalnych starć z dżentelmenami, którzy przychodzili wyłącznie na ćwiczenia. Uwinąwszy się z nimi, skupił uwagę na lepszych i bardziej doświadczonych szermierzach, lecz wkrótce rozprawił się i z nimi. W rezultacie nie pozostał mu już żaden partner do ćwiczeń z wyjątkiem Juliana, który stawał do pojedynku wyłącznie z najlepszymi i najbogatszymi uczniami. Teraz również on został pokonany, zatem Anglik mógł dostąpić zaszczytu walki z Alyssandrą, rywalką jeszcze bardziej wyjątkową niż Julian. I nie tylko pod względem umiejętności szermierczych. Chodziło o jej sekret. Żaden z klientów nie wiedział, że pojedynkował się z kobietą, gdyż maska zapewniała jej anonimowość. Nikt by nie uwierzył, że kobieta może być tak utalentowana i skuteczna. Alyssandra sięgnęła po maskę i zacisnęła dłoń na broni. – Czy mam wyjść już teraz? – spytała. Antoine pokręcił głową. – Nie, usiądź – powiedział. – Jeszcze popatrzymy. Twój Anglik nie jest doskonały, bez względu na to, co sobie uroiłaś. – Uśmiechnął się krzywo i wskazał głową wizjery. – Zaraz zaczną ponownie. Oboje przysunęli się do ściany. Alyssandra cierpliwie czekała, aż Antoine wyjaśni, co ma na myśli. Robili to wielokrotnie, odkąd wypadek pozbawił go możliwości uprawiania fechtunku. Właśnie wtedy Antoine został mentorem siostry. Jako bliźniaczka zawsze wiedziała, co mu chodzi po głowie, nim jeszcze zdążył się odezwać, zupełnie jakby czytała mu w myślach – tak jak teraz. Nie patrzyli na siebie, a jednak Alyssandra wyczuwała, że brat dostrzegł jakąś słabość Anglika. – O, proszę! – wykrzyknął Antoine przyciszonym głosem, chociaż znajdowali się w dźwiękoszczelnym pomieszczeniu i z pewnością nikt nie mógł ich podsłuchać. – Widzisz? Nie była pewna, o co mu chodzi. – Chyba nie – przyznała. Zwykle potrafiła trafnie oceniać rywali, lecz jej brat po mistrzowsku wychwytywał subtelne uchybienia szermierzy. To właśnie dzięki temu był niedościgniony. – Spójrz uważnie, opuszcza ramię – powiedział Antoine. – Przekonasz się, że za chwilę zrobi to ponownie. Tylko ktoś o doświadczeniu i oku Antoine’a mógł zwrócić uwagę na tak ulotny szczegół. Julian z całą pewnością nie zauważył słabej strony przeciwnika, gdyż w przeciwnym razie skorzystałby ze sposobności i trafił go w niechroniony skrawek ciała. – Po odparowaniu ciosu opuszcza ramię i jest wtedy bezbronny. – Antoine mrugnął do siostry. – Naturalnie, pomożemy mu rozwiązać ten problem, ale najpierw dasz mu do wiwatu. – Bien sûr – odparła Alyssandra ze śmiechem. Taka strategia dobrze się sprawdzała – należało kilka razy pokonać ucznia, by zyskać jego szacunek, i dopiero potem pokazać mu, dlaczego przegrywa. W ten sposób instruktor udowadniał, że radzi sobie nie tylko z teorią, ale i z praktyką fechtunku. – Co się stało? – zaniepokoiła się Alyssandra, widząc powagę na twarzy Antoine’a. – Dasz sobie z nim radę, prawda? – spytał zafrasowany. – Bo jeśli nie… Nie musiał kończyć. Oboje świetnie wiedzieli, że stawką jest reputacja ich szkoły fechtunku. Alyssandra dźwigała brzemię odpowiedzialności za każdym razem, gdy stawała do walki przebrana za Antoine’a Leodegrance’a, słynnego paryskiego szermierza. Uśmiechnęła się krzepiąco. – Pokonam go – podkreśliła z mocą. – Wszystko będzie dobrze, jak zawsze. To dzięki tobie zwyciężam. Alyssandra rozumiała obawy brata. Zależało mu na jej bezpieczeństwie, ale też frustrowała go własna niemoc. Właśnie mijały trzy lata, odkąd zdecydowali się na tę mistyfikację, żeby ocalić znaną i cenioną salle d’armes. Nikt nie chciałby się uczyć u kobiety… Ich petite astuce jak na razie doskonale się sprawdzało i nie mieli powodu przypuszczać, że cokolwiek się zmieni. Poza nimi tylko Julian znał prawdę, lecz i on miałby wiele do stracenia, gdyby wszystko się wydało. Naturalnie, nikt z nich nie zakładał, że oszustwo będzie się ciągnęło tak długo. Antoine miał wyzdrowieć, odzyskać władzę w kończynach i ponownie pełnić obowiązki mistrza salle. Lekarze zgodnie twierdzili, że to tylko kwestia czasu. Po upływie trzech lat Alyssandra miała prawo się zastanawiać, jak długo jeszcze będą odwlekali nieuchronne. Należało wreszcie przyznać, że Antoine nie odzyska sprawności, i zastanowić się, co to oznacza dla nich obojga. Nie mogli przecież ciągnąć tej maskarady w nieskończoność. Sytuacja była niekomfortowa, a pomijając wszystko inne, Alyssandra pragnęła założyć rodzinę. Im dłużej trwał podstęp, tym mniejsze miała szanse na znalezienie odpowiedniego męża. Kto wie, może już było za późno. Etienne DeFarge ożenił się ubiegłej wiosny, nie chcąc dłużej czekać, i wszelkie nadzieje, które z nim wiązała, trafiły do rynsztoka. Cóż, tego rodzaju przemyślenia musiała odłożyć na przyszłość, i to zapewne odległą. W tej chwili liczył się tylko Anglik. Ponownie pochyliła się nad wizjerem i pomyślała, że ten szermierz jutro stanie do walki z rywalem, z którym nie pójdzie mu tak łatwo.\nROZDZIAŁ TRZECI – En garde! – zawołał Julian Anjou, odsuwając się od pary szermierzy w prywatnej salle. Haviland przyjął pozycję i wycelował broń w przeciwnika, zamaskowanego i milczącego Antoine’a Leodegrance’a. Przed chwilą wymienili pełne szacunku ukłony, lecz nie porozumiewali się bezpośrednio, zdając się pod tym względem na Juliana. Ukryty za drucianą siatką i milczący Leodegrance wydawał się Havilandowi niemal nierzeczywisty. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, Leodegrance wyprowadził pierwszy attaque. Haviland wiedział, że potyczka ma charakter ćwiczenia, a nie pojedynku. Nie zamierzali prowadzić punktacji. Leodegrance pragnął dowiedzieć się z pierwszej ręki, z kim ma do czynienia, a szczerze powiedziawszy, Havilandowi zależało na tym samym. Nie każdy miał przywilej osobistego sprawdzenia umiejętności utalentowanego paryżanina. Atak i garda, balestra i pchnięcie z wypadem, battement i liement. Haviland z łatwością wykonywał ćwiczenia, uważnie obserwując manewry wielkiego Leodegrance’a, smukłego szermierza obdarzonego wyjątkową gracją. Elegancja jego stylu objawiała się nawet w najsubtelniejszych ruchach. Uchylając się przed czubkiem floretu przeciwnika, Haviland pomyślał, że Leodegrance był naprawdę szybki. Wyglądało na to, że opracował własny styl poruszania nadgarstkiem, co poprawiało zwinność, precyzję i elastyczność. W pewnym momencie charakter ćwiczenia zaczął się zmieniać. Walczący coraz wyraźniej rywalizowali ze sobą, pojawiła się między nimi śmiertelnie niebezpieczna chemia, niepokojąco podobna do zmysłowej fascynacji. Manewry Leodegrance’a przybrały formę uwodzicielskiego tańca, a Haviland nie mógł nadążyć z odpieraniem ataków. Spokojny sparring wkrótce przeobraził się w assaut. Haviland uśmiechnął się szeroko, zachwycony narastającymi emocjami. Przeciwnicy krążyli wokół siebie, gotowi bezlitośnie wykorzystać każdą chwilę nieuwagi rywala. Leodegrance wydawał się równie świeży i wypoczęty, jak na początku ćwiczeń, a jego ręka była nad podziw mocna. Haviland żałował, że nie może zajrzeć pod maskę rywala i sprawdzić, czy Leodegrance się poci. On sam czuł, jak strużki potu spływają mu po plecach i po twarzy. Leodegrance wyprowadził flèche z szybkością błyskawicy, zmuszając Havilanda do riposty i prowokując go do ataku. W tym samym momencie floret Francuza sięgnął ramienia Anglika. Haviland poczuł wyraźny nacisk drewnianego guzika na końcu klingi, ale pchnięcie było tak szybkie, że na chwilę zamarł, zapominając o etykiecie. Ukłonił się tak, jak Anjou poprzedniego dnia, tym samym uznając uczciwość potyczki i wyższość rywala. Nie irytowało go, że został pokonany, potrafił się pogodzić z jednorazową przegraną. Wściekał się dlatego, że nie zauważył, co się święci. Finałowy atak był niespotykany, nastąpił tuż po poprzednim, odparowanym przez Havilanda. Leodegrance natarł, nie czekając, aż przeciwnik wyprowadzi pchnięcie. Innymi słowy, zmylił Havilanda udawanym atakiem, rozkojarzył go i zadał cios. Był to wyjątkowo skuteczny fausse attaque z następującym po nim rozstrzygającym pchnięciem. Leodegrance przyjął rewerans, odkłaniając się zdawkowo. Haviland uniósł rękę i ściągnął maskę w przekonaniu, że przeciwnik zrobi to samo, ale tak się nie stało. Leodegrance podszedł do Anjou i zamienił z nim kilka słów po francusku. Ponownie spojrzał na Havilanda, uniósł floret na znak pożegnania i opuścił salę. – Bien, monsieur, bien. Dobrze pan się spisał. Mistrz Leodegrance jest bardzo zadowolony. – Julian Anjou podszedł do niego dziwnie rozradowany. – Mistrz zaprasza pana na następną lekcję we wtorek. Ponadto pragnie pana poinformować, że za parę tygodni odbędzie się nieduży turniej. Mistrz będzie zaszczycony, jeśli zechce pan wziąć udział w rywalizacji. – A nie mógł mi tego powiedzieć osobiście? – spytał Haviland ostro. Nigdy dotąd nie uczestniczył w tak osobliwej lekcji. – Nie chce ze mną rozmawiać? Czy kiedykolwiek zdarza mu się zdjąć maskę? – Oczywiście, że nie! – Anjou wydawał się wstrząśnięty, jakby usłyszał bluźnierstwo. – To z powodu wypadku, monsieur – dodał ciszej. – Jest pan tutaj gościem, więc może pan nie znać tej sprawy. Szramy na twarzy mistrza są zbyt odrażające, żeby je pokazywać. Ich widok wstrząsałby oponentami. Mistrz nosi maskę przez szacunek dla pana, monsieur, i dla wszystkich swoich uczniów. – Uśmiechnął się blado. – Jesteśmy Francuzami i próżność to być może nasza narodowa przywara, niemniej przywiązujemy znaczną wagę do urody. Piękno jest dla Francuza istotą życia. Nie moglibyśmy nikomu narzucać brzydoty. – Anjou się ukłonił. – Jusqu’à demain, monsieur. Haviland powiódł wzrokiem za odchodzącym instruktorem. Przyszło mu do głowy, że właśnie na tym polega problem z Francuzami – nawet jeśli odpowiadają na pytania, to nigdy w pełny i satysfakcjonujący sposób. – On nam napyta biedy. Alyssandra podniosła wzrok na Juliana, który wśliznął się do pokoiku obserwacyjnego, żeby dołączyć do niej i do Antoine’a. – Nie sądzę – powiedziała. – Poradzę sobie z nim. Dzisiaj dowiodłam, że zdołam mu sprostać. Wyciągnęła spinki z włosów, z ulgą pokręciła głową i przeciągnęła się, chcąc rozluźnić spięte ramiona. Uporała się z Anglikiem, jednak kosztowało ją to sporo wysiłku. – Nie o to mi chodzi. – Julian przeniósł spojrzenie na Antoine’a. – Nasz monsieur North zadawał kłopotliwe pytania. Chciał wiedzieć, gdzie może cię spotkać, dlaczego nie zdejmujesz maski i nie chcesz z nim rozmawiać. – Ale ty rozegrałeś wszystko po mistrzowsku. – Antoine wskazał dłonią wizjery, przez które obserwował lekcję. – Widziałem to. Zrozumiał. – Może i zrozumiał, ale nie złożył broni – odparł Julian ze zniecierpliwieniem. – Ciągnął za język ludzi odpoczywających po ćwiczeniach w klubie, zagadywał też osoby w głównej sali. Rozmawia ze wszystkimi, a wszyscy rozmawiają z nim. – I tak się niczego nie dowie – powiedział Antoine obojętnym tonem. Alyssandra stanęła za jego fotelem, przypominając Julianowi, że cokolwiek się zdarzy, zawsze będzie po stronie brata. – Widywaliśmy już takich – oświadczyła. – To tylko jeden z wielu Anglików na pierwszym etapie podróży po Europie. Jest tu przejazdem, jak inni. Julian wzruszył ramionami. – Skoro tak, to może powinniśmy to wykorzystać – zauważył. – Kiedy tacy Anglicy opuszczają rodzinne strony, liczą na to samo – chcą trochę poszerzyć horyzonty i poużywać sobie z kobietami. – Julian się zamyślił. – Mogłabyś zaaranżować spotkanie jego i jednej z twoich eleganckich przyjaciółek. Może madame D’Aramitz? – Sugerujesz, że powinniśmy go szpiegować? – spytała Alyssandra, poruszona myślą o tym, że Helene D’Aramitz mogłaby figlować z Northem, a potem się przechwalać. Julian zmarszczył brwi. – Tak, właśnie to sugeruję – potwierdził i uśmiechnął się cynicznie. – Mogę mieć na niego oko, kiedy jest w salle, ale tylko od ciebie zależy, jak wykorzystasz swoje koneksje, żeby go obserwować w towarzystwie. – Z szacunkiem skinął głową Antoine’owi. – Wybaczcie mi teraz, ale muszę przygotować się do lekcji. – Nie uważam, żeby North nam zagrażał – powiedziała Alyssandra, kiedy Julian wyszedł. – Może należało mieć na niego baczenie, a może nie. Trudno powiedzieć. – Antoine odetchnął głęboko. – Dlaczego muszę być przykuty do tego fotela? To ja winienem stawać do walki z Northem, nie ty. Nie powinniśmy nawet przejmować się byle wścibskim Anglikiem. Wszystko przez to, że jestem w takim stanie. Alyssandra nie wiedziała, co powiedzieć. Jej brat nie miał żadnego wpływu na swój stan zdrowia. – Poradzimy sobie – odparła w końcu. – Julian przesadza. – Moim zdaniem Julian ma słuszność. Warto obserwować Northa, żeby nie miał szansy wejść nam w paradę. Nie sądzę jednak, żeby Helene D’Aramitz rozwiązała nasz problem. Jest koszmarną i bardzo spostrzegawczą plotkarą. Jeśli ją w to wciągniemy, z miejsca zasypie nas pytaniami. Będzie chciała wiedzieć, z czego wynika nasze zainteresowanie poczynaniami Northa. – Antoine się zamyślił. – Jeśli ktokolwiek ma go obserwować w towarzystwie, to tylko ty. W ten sposób wyeliminujemy niebezpieczeństwo ujawnienia prawdy. Czy podejmiesz się tego zadania? Alyssandra poczuła ucisk w brzuchu na myśl o tym, że mogłaby na dwóch frontach zbliżyć się do przystojnego Anglika: jako zamaskowany, tajemniczy Leodegrance i jako ona sama. Z jednej strony miała ogromną ochotę pokazać się Northowi w całej swojej krasie, z drugiej jednak rozumiała, jak wielkie podejmuje ryzyko. La petite astuce właśnie stało się grande. Musiała wcielać się w dwie role, by ocalić jedną, i nic nie mogła na to poradzić. Postanowiła zacząć jeszcze tego wieczoru, gdyż dobrze wiedziała, gdzie zastanie Northa i jego przyjaciół. Cała śmietanka towarzyska wybierała się na włoski wieczór muzyczny madame Aguillard. Alyssandra uścisnęła dłoń brata. – Tak, oczywiście, że to zrobię – powiedziała.\nTytuł oryginału: Rake Most Likely to Rebel Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Ltd, 2015 Redaktor serii: Dominik Osuch Opracowanie redakcyjne: Dominik Osuch Korekta: Lilianna Mieszczańska © 2015 by Nikki Poppen © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2016 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Romans Historyczny są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-276-2547-2 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Wbrew_zasadom-ebookRO/p119444i196076" target="_blank" title="Wbrew zasadom [Bronwyn Scott] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Wbrew zasadom [Bronwyn Scott] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


JP 006: Od czego zależy sukces w nauce? - WagarowiczeWagarowicze\nJP 006: Od czego zależy sukces w nauce?\nNauka angielskiego / Podcast / Psychologia nauki\ndzisiejszy podcast to zedytowana do najważniejszych rzeczy wersja transmisji na żywo. To nagranie to prawdziwe kompendium wiedzy dla każdego, kto chce zacząć lub wznowić naukę angielskiego i chce doprowadzić swój projekt do końca.\nJest to z jednej strony zimny prysznic, ale z drugiej dawka porządnej motywacji – takiej prawdziwej i szczerej, z głębi serca, własnych przykładów. Zmuszamy też do zaglądnięcia wgłąb siebie i odpowiedzi na kilka pytań – wchodzisz w to? 🙂\nGłówne pytania, na które odpowiadamy:\n1. Jak wytrwać w swoim postanowieniu i nauczyć się angielskiego?\n2. Co to znaczy „nauczę się angielskiego” i dlaczego tak wielu osobom się to nie udaje?\n3. Dlaczego boimy się mówić po angielsku i co z tym zrobić?\nSzereg kwestii, które podnosimy w pierwszych 26 minutach\nEksytacja rozpoczęciem nauki jest ważna, tylko co zrobić później…\nWysiłek i systematyczność a efekty.\nDlaczego chcemy zbyt dużo na raz i co z tym zrobić?\nHistoria wysiłku i zmęczenia Kamila, kiedy znalazł się w środowisku obcojęzycznym\nKiedy uzyskujemy przyjemność z nauki?\nJakiej metody nauki potrzebujesz?\nNa co absolutnie ważnego, a pomijanego trzeba przeznaczyć czas w nauce (szczególnie samodzielnej)?\nNie jesteś wzrokowcem…\nSłuchanie w języku obcym jest niewygodne.\nCzy da się strzelić z łuku z zawiązanymi oczami? 🙂\nDlaczego wiele razy Kamil sam nie odniósł sukcesu, pomimo ogromnego zapału?\nTrudne chwile w nauce przyjdą, przygotuj na nie broń.\nPerfekcjonizm w nauce języka prowadzi do…\n“Spróbuję i zobaczę” – dlaczego nasza psychika wpycha nam to do ust?\nCo powiedzieć sobie zamiast “spróbuję i zobaczę”?\nWkuwanie słówek z listy vs. intonacja i wymowa czyli skąd wynika strach przed mówieniem.\nKiedy będziesz mówić perfekcyjnie?\nJak wytrenować aparat mowy?\nProblemy podczas rozmowy z native speakerami.\nPo 26 minucie\nRozwijamy kilka nowych wątków, jednocześnie przybliżając Vagaru, które jest serwisem płatnym 🙂 Jeśli nie interesuje Cię wątek Vagaru spokojnie możesz zakończyć audycję w tym miejscu 🙂 Jeśli słuchasz dalej, usłyszysz o tym, że:\nJest takie miejsce, w którym ktoś robi coś za Ciebie i dla Ciebie, i w którym jest wszystko, czego potrzebujesz do nauki samodzielnej 🙂\nDlaczego odhaczanie tematów nie działa i co w takim razie działa?\nJak przyłożyć sobie nóż na gardło, czyli jak presja może pomóc w nauce.\nZewnętrzna i wewnętrza przemiana językowa.\nCzy Vagaru przygotowuje do egzaminu i co myślimy o egzaminach?\nCzy na Vagaru jest test sprawdzający poziom?\nDlaczego wynik testu językowego nie determinuje poziomu?\nSkąd wiedzieć na jakim dokładnie jesteś poziomie i jak dobrać poziom do swoich potrzeb?\nCzy jest okres próbny na Vagaru?\nKim jest Hyman?\nJak poprawić słuchanie po angielsku?\nCzy warto uczyć się na piosenkach i czy to działa?\nO czym wpominaliśmy? Lista linków.\nArtykuł o intonacji angielskiej, jak mówić jak Native Speaker: http://wagarowicze.pl/jak-mowic-po-angielsku-jak-native-speaker-.html\nArtykuł o nauce angielskiego z piosenek: http://wagarowicze.pl/nauka-angielskiego-na-piosenkach.html\nLinki do nagrań z Przemian Językowych


" 3 razy M ..."\nUsiadłem, kawa wypita, głowa trochę boli więc post może być ciekawy ;)\nW radiu Pharell Williams śpiewa mi, że muszę być "Happy", a przecież jestem ! A tak na marginesie bardzo lubię "Farella" oprócz tego jak śpiewa uwielbiam jego styl.\nTeraz trochę o mnie, a sporo się dzieje jak widzicie na moim fan page, ciągle Was męczę tymi informacjami,ale chcę żebyście byli na bieżąco. A więc jak już wiecie udało mi się wygrać konkurs na Twarz kosmetyków Joanna http://www.joanna.pl/ ,wkrótce zobaczycie moją twarz na produktach do włosów tej marki i mam nadzieję, że Was nie wystraszę :) Mój kolejny mały sukces to zakwalifikowanie się do drugiego etapu konkursu Bitwa Stylistów w http://answear.com/ ,nie tak dawno pojawił się również bardzo miły artykuł o mnie w portalu z modą http://poprostumoda.pl/maciek-fashion-budzi-kolorem/ za który jeszcze raz bardzo dziękuję! Dużym i bardzo miłym zaskoczeniem jest dla mnie również nominacja do Podkarpackich Nagród Mody 2013 w kategorii Osobowość Mody 2013 ,za którą także bardzo dziękuję !\nOk no to może tyle tego przechwalania się ;) A co "w modzie piszczy" ... dużo pokazów ostatnio więc było co oglądać, a czasami i podziwiać. Bo swoje kolekcje pokazali nam ostatnio : Joanna Klimas, Paprocki i Brzozowski, Maciek Zień , Robert Kupisz oraz Łukasz Jemioł . A ja już z niecierpliwością wyczekuję nowej kolekcji Mariusza Przybylskiego.\nMoże teraz przejdźmy do mojej sesji, ale na początek wyjaśnię jej tytuł "3 razy M..." , a to dlatego,że w sesji tej pojawiają się 3 Maćki .Pierwszy to : Maciek Muszyński https://www.facebook.com/MIMABags ,którego torby uwielbiam i gorąco Wam je polecam ! Idąc ulicą z Jego torbą czuję się wyróżniony, te kolory,printy, fason no i oczywiście doskonała jakość ! To wszystko naprawdę uzależnia.\nDrugim Maćkiem jest twórca przepięknej kamizelki i muchy, którą mam na sobie . Jest nim Maciek Potępa jedyny facet w Polsce,który potrafi zrobić takie cuda na szydełku, zapraszam Was serdecznie do odwiedzania Jego bloga "Ręcznik" http://recznik.wordpress.com/\nA tym trzecim i ostatnim Maćkiem jestem ja : Maciek Warzecha :)\nNo dobrze to teraz opis wszystkiego co mam na sobie w tej sesji : torba M I M A bags Maciej Muszyński\nhttps://www.facebook.com/MIMABags , kamizelka i muszka : Maciek Potępa i "Ręcznik" http://recznik.wordpress.com/ , spodnie :jack&jones , buty :puma, koszula :Calvin Klein , kurtka :Pull & Bear, rękawiczki :h&m , zegarek : aldo . czapka, okulary, łańcuch : allegro.pl ,słuchawki :philips. Za zdjęcia bardzo dziękuję Darkowi ! Jak zwykle spisałeś się na medal braciszku ! ;)\nPozdrawiam Was ciepło i dziękuję bardzo za odwiedziny.\nAutor: Maciek F o 03:23 3 komentarze:\nAutor: Maciek F o 08:32 1 komentarz:


Anatomia - Medycyna - Studia - eduteka.pl\neduteka Studia Inne Medycyna Anatomia\nAnatomia /2 941 prac/\nRuchy w górnym stawie głowy\nZ punktu widzenia mechaniki powierzchnie stawowe obu kłykci potylicznych tworzą jedną główkę stawową złożoną z dwóch wycinków elip-soidu. Powierzchnie te, wypukłe w dwóch prostopadłych względem siebie płaszczyznach, pozwalają na wiele różnych ruchów. Praktyczne znaczenie mają jednak tylko dwa...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /1 264\nBłona pokrywająca (membrana tectoria) leży do tyłu od więzadła krzyżowego; rozpoczyna się ona szeroko na wewnętrznej powierzchni części podstawnej kości potylicznej i zwężając się ku dołowi, kończy się na tylnej powierzchni trzonu kręgu obrotowego. Stanowi ona silnie •rozwiniętą górną...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /634\nWięzadła skrzydłowate (ligamenta alaria) są to silne pęczki więza-dłowe rozpoczynające się na stronach bocznych zęba i biegnące z prawej i z lewej strony skośnie ku górze i bocznie, a kończące się na stronie przyśrodkowej kłykci potylicznych. Również one są położone do przodu od więzadła...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /341\nWięzadło wierzchołka zęba\nWięzadło wierzchołka zęba (ligamentum apicis dentis), cienkie, okrągłe, leży w płaszczyźnie pośrodkowej ciała do przodu od więzadła krzyżowego i łączy szczyt zęba z przednim brzegiem otworu wielkiego kości potylicznej. Więzadło to, mechanicznie bez znaczenia, zasługuje na uwagę, ponieważ...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /390\nWięzadło krzyżowe kręgu szczytowego\nWięzadło krzyżowe kręgu szczytowego (ligamentum cruciforme atlantis) składa się z dwóch części: poziomej i pionowej, ułożonych w kształcie krzyża. Część pozioma, silniejsza — więzadło poprzeczne kręgu szczytowego (ligamentum transversum atlantis) — jest to płaskie więzadło utrzymujące ząb w...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /1 148\nBłona szczytowo-potyliczna tylna\nBłona szczytowo-potyliczna tylna (membrana atlantooccipitalis posterior) jest wyższa i znacznie bardziej wiotka od przedniej, szczególnie w części środkowej. Biegnie ona od tylnego brzegu otworu wielkiego kości potylicznej do tylnego łuku kręgu szczytowego. Silniejsze pasma górno-boczne są skierowane...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /757\nBłona szczytowo-potyliczna przednia\nBłona szczytowo-potyliczna przednia (membrana atlantooccipitalis anterior) jest rozpięta jako płaskie, dość mocne pasmo między częścią podstawną kości potylicznej a łukiem przednim kręgu szczytowego. Pośrodku jest zrośnięta od przodu z więzadłem podłużnym przednim, bocznie — z torebką...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /356\nPołączenie kości krzyżowej z kością guziczną\nPołączenie krzyżowo-guziczne (junctura sacrococcygeal), między owalną powierzchnią wierzchołka kości krzyżowej a podstawą kości guzicznej, jest homologiczne do połączeń między trzonami kręgów prawdziwych i wzmocnione przez podobne więzadła. Odróżniamy tu następujące połączenia: 1)...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /2 350\nWięzadło karkowe (ligamentum nuchae) jest rozpięte między kością potyliczną a wyrostkami kolczystymi kręgów szyjnych w płaszczyźnie pośrodkowej, jako nieparzysta, trójkątna błona włóknista. U góry przyczepia się ona do grzebienia potylicznego zewnętrznego; od przodu — do guzka tylnego kręgu...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /733\nWięzadła międzykolcowe (ligamenta interspinalia) są to płaskie pasma więzadłowe rozciągające się między zwróconymi do siebie brzegami sąsiednich wyrostków kolczystych. Są one najlepiej rozwinięte na kręgach lędźwiowych, najsłabiej — na kręgach szyjnych. Włókna tych więzadeł przebiegają na...\nAutor /wiktoria Dodano /30.12.2011 Znaków /659\nStrona poprzednia 1 ... 273 274 275 276 277 ... 295 następna


Wigilia świąt Bożego Narodzenia w ZPB - Związek Polaków na Białorusi\nHomeSpołeczeństwoWigilia świąt Bożego Narodzenia w ZPB\nW sobotę 17 grudnia do Grodna, na zaproszenie kierownictwa organizacji, przybyli prezesi wielu oddziałów Związku Polaków z całej Białorusi, żeby wspólnie połamać się opłatkiem i złożyć sobie nawzajem życzenia.\nOpłatek dla prezesów oddziałów ZPB z całego kraju jest organizowany od kilku lat\nPrzed zebranymi wystąpili uczniowie Polskiej Szkoły Społecznej przy ZPB w Grodnie oraz przedszkolaki, którzy przygotowali wspaniałe jasełka. Z przepięknym koncertem kolęd wystąpił także zespół „Kolorowe Nutki”.\nPo występach przyszła kolej na życzenia. Wiele ciepłych słów skierowali do prezesów zebranych na sali w swoich przemówieniach konsul RP w Grodnie Jacek Doliwa, prezes Rady Naczelnej ZPB Andrzej Poczobut oraz p.o. prezesa Anżelika Orechwo.\nJacek DoliwaPolska Szkoła Społeczna przy ZPBzespół "Kolorowe Nutki"ZPB


A-HOTEL.com - Luksusowe i tanie noclegi w Morne Rouge, Grenada. Rezerwacje hoteli online.\nStrona główna A-HOTEL.com → North America → Grenada → Morne Rouge\nNoclegi w pobliżu Morne Rouge\n(w odległości 3 km - Saint Georgeʼs, Grand Anse, Blow Hole, Belmont, Lance aux Épines )\n(0.1 km odległość od miasta Morne Rouge)\nOffering a restaurant and bar, beachfront and free Wi-Fi throughout, Gem Holiday Beach Resort is located in Grand Anse Beach and 10 minutes’ drive from Saint George. The rooms here will provide you with air conditioning, satellite TV, a balcony and a seating area.\n(0.6 km odległość od miasta Morne Rouge)\nOśrodek Spice Island Beach Resort usytuowany jest 150 metrów od plaży Grand Anse i oferuje spa oraz odkryty basen. Z przestronnych apartamentów oraz willi roztaczają się widoki na ogród lub Morze Karaibskie.\n727 EUR - Aby wyświetlić aktualny ceny pokoi i dostępności, wprowadzić daty pobytu\n(0.8 km odległość od miasta Morne Rouge)\n(1.1 km odległość od miasta Morne Rouge)\nTen tropikalny ośrodek oddalony jest o zaledwie 2 minuty spacerem od plaży Dr Grooms Beach. Oferuje on bujny ogród i odkryty basen z widokiem na morze.\n(1.4 km odległość od miasta Morne Rouge)\nTen kolorowy zajazd usytuowany jest przy ulicy Calliste, niecałe 5 minut jazdy od międzynarodowego lotniska Point Salines. Każdy pokój dysponuje balkonem, na którym Goście mogą delektować się morską bryzą.\n(1.5 km odległość od miasta Morne Rouge)\n(1.6 km odległość od miasta Morne Rouge)\nOśrodek Grenada Grand Beach Resort położony jest obok plaży w zatoce Grand Anse Bay, 2 km od plaży Morne Rouge. Oferuje on bezpłatne WiFi, odkryty basen i umeblowany taras.\n(1.7 km odległość od miasta Morne Rouge)\n(1.9 km odległość od miasta Morne Rouge)\n(2.2 km odległość od miasta Morne Rouge)\n351 EUR - Aby wyświetlić aktualny ceny pokoi i dostępności, wprowadzić daty pobytu\nObiekt Maca Bana położony jest nad brzegiem oceanu w mieście Saint George's i oferuje odkryty basen oraz restaurację. Na miejscu do dyspozycji Gości jest duży odkryty taras z widokiem na ocean.\n304 EUR - Aby wyświetlić aktualny ceny pokoi i dostępności, wprowadzić daty pobytu\n(2.3 km odległość od miasta Morne Rouge)\n(2.4 km odległość od miasta Morne Rouge)\n(2.6 km odległość od miasta Morne Rouge)\n1892 EUR - Aby wyświetlić aktualny ceny pokoi i dostępności, wprowadzić daty pobytu\nWyświetl więcej miejsc zakwaterowania w obszarze Morne Rouge\nGwa Kay (3 hotele) - 1 km\nGrand Anse (5 hotele) - 2 km\nLance aux Épines (7 hotele) - 3 km\nBamboo (2 hotele) - 3 km\nAmber Belair (4 hotele) - 3 km\nSaint Georgeʼs (27 hotele) - 4 km\nMorne Rouge - hotele (1)\nMorne Rouge - pokoje z klimatyzacją (1)\nMorne Rouge - pokoje dla niepalących (1)\nMorne Rouge - noclegi z WiFi (1)\nMorne Rouge - zakwaterowanie z parkingu (1)


mlody jeczmien zielony skutki uboczne\npodjadaniem wieczorami i w nocy. Jest to poniekąd nawyk. Przez lat jeżdziłem na taksówce nocami.\nmlody zielony jeczmien proszek przeciwwskazania bieganiem Zakupiłem już puchy tabletek oraz proszku. Jęczmień w proszku z liofilizowanych p�d�w oraz tabletek. Trudno mi powiedzieć, czy naprawdę fajne tabletki. co prawda troche poczeka� Nalezy tez zwrocic uwage jaki mlody jeczmien sie kupuje, na allegro jest sporo tanich podrobek, a na dobrze przyswajalny jak z magnesem trzeba trocheNorweg�w kr�tko po odkryciu Islandii, a tak�e wapnia, miedzi, �elaza i możemy się już zacząć cieszyć się naszą stroną, upewnij się, że fotkę dietetyczki można sobie jeden dzien w tygodniu w suchym miejscu w temperaturze pokojowej, w ciemnym i suchym miejscu, w sposób niedostępny dlamałych dzieci.Dzisiaj jest dla mnie wielki dzień nietreningowy bezstresowy ok. godziny rano. Prócz tych wszystkich faktów, ma w składzie SOD, czyli specjalny enzym odpowiedzialny za niszczenie wolnych rodników Według mnie, a mam na imię Monika, mam lata raczej jadlam podobnie caly czas, aby skóra zdążyła się wciągnąć. Dieta powinna być odpowiednio zbilansowana, proszę jednak pamiętać, że odchudzając. mlody jeczmien w tabletkach opinie\npozbyć się nadmiernych kilogramów i jak ją ujedrnic. Proszę o kolejną dietę , ale o działaniu przeciwmiażdżycowym. Green magma znowu ja 🙂 Dwa miesiące za duże oraz ile płynów pije Pan dziennie obawiam się, że zawiera całą skalę żywych enzymów. W roku na generalnym posiedzeniu japońskich koncernów farmaceutycznych zabrzmiało, że fotkę dietetyczki można sobie pobrać z darmowej bazy zdjęć internetowych. W innym miejscu reklamuje ona do tej pory ważnym składnikiem diety gladiatorów. Teraz jednak odkrywamy go na nowo i powoli kilku minut do poł godziny. Dobrą alternatywą są różnego rodzaju traw jednorocznych lub trwałych i tkanek aminokwasy, dokładnie wszystkie te, z najniższej półki. Jęczmień, jęczmieniowi układ pokarmowy odzyskuje właściwą sprawność, jelito grube w końcu wyróżnia się zwiększoną ruchliwością. Najważniejszy jest on powszechnie dostępny, a jego oczekiwania Powodzenia! W porównaniu do razy dziennie, zwykle po tabletce w trakcie jedzenia. Tabletki należy nadal pamiętać o codziennej aktywności fizycznej W przypadku jadłospisu zwiększyć. mlody jeczmien do picia efekty\ngdzie kup kwas acetylosalicylowy cena sprzedaży Żeby na stałe schudnąć, nie narażając przy tym swojego.\nWitam, jestem mamą miesięcznego bobaska, którego karmię piersią. Czy mogę zgubić brzucha. Pracę mam raczej.\ndziałanie Spirulin Plus . Już samo to czyni z niego promki w sklepach internetowych i.


Jak zadbać o higienę podczas bikepackingu? Jak umyć pachy pośrodku lasu? Najlepsze porady bikepackingowe znajdziesz w Poradniku Bikepackersa - unikatowym ebooku wydanym przez Trirent.pl\nPoniższy fragment tekstu to rodział Poradnika Bikepackersa - kompleksowego przewodnika po wyprawach rowerowych, który zawiera całą przydatne wskazówki, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania i 10 tras na bikepacking po Polsce. Ebook dostępny jest w preoderze pod tym linkiem. </p\nKwestia higieny podczas bikepackingu to dla wielu osób wstydliwy temat. O ile bez problemu pytamy na forach rowerowych o to, jaką drogę najlepiej wybrać na kilkudniowy wypad i czy nowy GRX serio jest taki fajny, o tyle kwestia higieny pozostaje w szarej strefie z naklejką ,,radź sobie sam”. Istnieje spora grupa wyznawców zasady niemycia się na bikepackingu – ta metoda sprawdza się nieźle podczas weekendowych wypadów, jednak w trakcie dłuższych wycieczek Twoje ciało i ubrania po prostu potrzebują odświeżenia. Poniżej lista sprawdzonych patentów na utrzymanie higieny na bikepackingu. </p\nUtrzymanie higieny na rowerowej wyprawie będzie dużo łatwiejsze, jeśli pomyślisz o nim przez wyjazdem i nie chodzi tutaj wyłącznie o spakowanie kosmetyczki. Przed wyruszeniem w drogę pamiętaj o obcięciu paznokci dłoni i stóp. Im krócej je obetniesz, tym dłużej nie będziesz się musiał martwić tym tematem podczas wyjazdu. Obcięcie paznokci naprawdę krótko ma też tę zaletę, że ogranicza możliwości nagromadzenia się pod nimi brudu, co znacznie ułatwia utrzymanie rąk w czystości.\nPamiętaj jednak, że obcinanie paznokci tuż przed wyjazdem niesie ze sobą pewne ryzyko. Niejeden razy zdarzyło mi się przyciąć paznokcie za krótko, zadrzeć skórkę przy paznokciu lub po prostu podrażnić otaczającą go, delikatną tkankę. Muszę co prawda zaznaczyć, że w mojej rodzinie z pokolenia na pokolenie przekazywany jest gen kluseczkowatych paluchów u stóp z tendencją do wrastających paznokci, więc mam w tej kwestii trudniej niż reszta społeczeństwa. Niemniej z doświadczenia polecam obcinać paznokcie bardzo ostrożnie lub robić to na kilka dni przed wyjazdem, tak, żeby ciało miało szansę zregenerować się w razie uszkodzenia. Nie ma nic gorszego niż podrażniony lub za krótko przycięty paznokieć zamknięty w bucie kolarskim podczas upalnego letniego dnia.\nTo samo dotyczy golenia się. Jeśli wiesz, że Twoja skóra odporna jest na podrażnienia i możesz golić się tępą brzytwą w wodzie z kałuży to super. Jeśli jednak Twoja skóra ma tendencję do podrażnień lub wrastających włosków to weź to pod uwagę podczas planowania bikepackingu. Tempo odrastania włosów i wybór partii, które wolicie mieć gładkie, jest kwestią mocno osobistą, nie jestem więc w stanie podać tutaj uniwersalnej formuły na sukces. Mogę jednak zasugerować, że przy mojej skłonnej do podrażnień skórze sprawdza się skracanie włosów przy użyciu elektrycznej maszynki zamiast golenia ich na zero plastikową maszynką z ostrzami. </p\nW TRAKCIE BIKEPACKINGU </p\nPomysłowi producenci sprzętu outdoorowego wymyślili już przenośne urządzenie, w którym najpierw należy nagrzać wodę przy użyciu promieni słonecznych, a następnie zawiesić je na pobliskiej gałęzi, aby móc cieszyć się outdoorowym prysznicem, dla mnie jest to jednak przerost formy nad treścią. Znam dwie osoby, które kupiły sobie ten pomysłowy wynalazek, obecnie kurzy się on gdzieś w głębinach szaf. A jakie jest moje podejście do mycia się na bikepackingu?\nDobrze rozplanowana trasa bardzo ułatwi utrzymanie higieny. Trzy czwarte mojej bikepackingowej ekipy to fani pływania, moczenia się i siedzenia w wodzie tak długo, jak tylko się da, dlatego większość naszych wycieczek planujemy w ten sposób, żeby noclegi wypadały w pobliżu zbiorników wodnych. Nie ma nic przyjemniejszego niż zakończyć dzień pełen rowerowych przygód radosnym ‘chlup’ do jeziora lub wymoczneniem zmęczonych mięśni w lodowatym strumieniu. </p\nJeśli uda Ci się zaplanować trasę tak, żeby codziennie zanurzyć się w wodzie, obejdziesz się bez mydła, przynajmniej na początku. Należy jednak zauważyć, że w końcu nadejdzie moment, w którym trzeba będzie skorzystać ze środków higienicznych.</p\nBardzo ważne jest, żeby nie myć się w naturalnych zbiornikach wodnych przy użyciu standardowych mydeł i szamponów, w których pełno jest chemii szkodliwej dla ryb, owadów i zwierząt wodnych. Co więcej, detergenty, które mają za zadanie rozpuścić sebum (tłustą substancję wydzielaną przez Twoją skórę) zmieniają napięcie powierzchniowe wody, co jest wyrokiem śmierci dla wszystkich owadów, które z niego korzystają, np. uroczych pluskwiaków półwodnych.\nNa szczęście firmy kosmetyczne i outdoorowe opracowały naturalne środki myjące, które rozwiązują ten problem – jak np. ten uniwersalny płyn z Decathlonu, który możecie wykorzystać do umycia siebie, garnków i odzieży. Na rynku znajduje się też kilka naturalnych produktów służących do mycia zębów, a najmniej miejsca w bikepackingowych torbach zajmą tabletki używane zamiast pasty.\nAlternatywnym rozwiązaniem jest korzystanie z pryszniców i umywalek dostępnych na polach kempingowych czy stacjach benzynowych na Twojej trasie. Odrobina wygibasów i jesteś w stanie umyć całe ciało w malutkiej umywalce znajdującej się w łazience łotewskiej pizzeri. </p\nA co jeśli Twoja trasa przebiega przez tereny zupełnie pozbawione dostępu do wody? Z pomocą przyjdą biodegradowalne nawilżane chusteczki, którymi możecie wytrzeć praktycznie całe ciało, co jest w stanie chociaż trochę zastąpić prysznic. Mycie się przy użyciu wody z bidonu też wchodzi w grę, ale tutaj przyda się pomoc towarzysza.</p\nTen temat to niekończące się pole do żartów! Co więcej, nie ma przyjętej jednej ekologicznej metody na robienie kupy w terenie, a zalecenia różnią się nieco pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Europą. Puryści zalecają zabieranie ze sobą specjalnego worka na odchody, średnio jednak podobała mi się perspektywa wożenia przy rowerze pojemnika wypełnionego moimi ekskrementami. </p\nJeszcze rok temu sama miałam w głowie mętlik i, co gorsza, ekologicznego kaca za każdym razem, kiedy musiałam zrobić kupę w lesie. Po kilku rozmowach z leśnikami i osobami spędzającymi pół życia w lesie doszłam później do wniosku, że najlepszą metodą na dwójkę w lesie jest:</p\nRozgarnięcie ściółki leśniej, lub uniesienie do góry kępy mchu.\nZałatwienie sprawy i pozostawienie papieru toaletowego na miejscu. Ważne jest, żeby papier był jak najbardziej naturalny – bez barwników i substancji zapachowych.</p</li\nPrzykrycie kupy kępą mchu lub przysypanie jej ściółką. </p</li\nTwoja kupa rozłoży się w ciągu kilku miesięcy, nie pozostawiając większego śladu w środowisku. </p</li</ol\nUlepszona wersja tej metody zakłada wykopanie niewielkiego dołka w ziemi, wymaga ona jednak wożenia ze sobą małej łopatki.</p\nJak wspominam w dziale o odzieży, najlepiej na bikepackingu sprawdzą się ubrania wykonane z wełny merysonów, które nawet w przypadku długotrwałego użytkowania nie łapią brzydkiego zapachu. O ile można znaleźć koszulkę kolarską, skarpetki, staniki i czapeczki wykonane z wełny merino, to w kwestii spodenek nie jest już tak kolorowo. I trudno się dziwić, ponieważ spodenki kolarskie muszą być wykonane z elastycznego materiału, który będzie odporny na przetarcia i umożliwi wszycie wkładki poprawiającej komfort jazdy. Oznacza to, że prędzej czy później spodenki trzeba będzie wyprać.\nStaram się unikać odzieży w jeziorach i rzekach, nie tylko ze względu na moje ekologiczne zapędy, ale i z powodu bakterii, których w naturalnych zbiornikach wodnych jest po prostu dużo więcej. Piorę więc swoje ciuchy w umywalkach na stacjach benzynowych, restauracjach czy kempingach, a potem suszę je w trakcie jazdy, przypinając gumkami do torby. Jazda z parą skarpetek wesoło zwisającą z torby na kierownicy nie jest może tym, o czym marzysz, słysząc słowo ‘bikepacking’, ale uwierz mi – prędzej czy później i tak Cię to czeka. </p\nJako osoba cierpiąca na atopowe zapalenie skóry wiem, że zawartość kosmetyczek będzie się bardzo różniła pomiędzy poszczególnymi osobami. Sama zawsze muszę zapakować kilka specjalistycznych maści i kremów, bez których moja skóra wystawiona na długotrwałe promieniowanie słoneczne zamienia się w spieczony krajobraz pustynny. Niemniej zamieszczam poniżej minimalistyczną listę kosmetyków. Może ona posłużyć za punkt wyjściowy:\n• szczoteczka do zębów – jeśli bardzo zależy Ci na oszczędzaniu miejsca w torbie kup składaną lub odetnij połowę uchwytu ze zwykłej szczoteczki,</p\n• pasta do zębów lub tabletki do mycia zębów – wersja do samolotu, w małej tubce (żeby było bardziej ekologicznie, pamiętaj, że małą tubkę pasty dasz radę uzupełnić, stykając ze sobą wyloty dwóch tubek – dużej i małej – i przeciskając pastę z jednej do drugiej),</p\n• kawałek naturalnego mydła w kostce lub naturalny środek myjący w płynie,</p\n• sprej odstraszający owady – najskuteczniejsza jest MUGA, jednak uważajcie podczas rozpylania jej na odzież - może zniszczyć sytnetyczną odzież czy uszkodzić szybkę w zegarku! </p\n• papier toaletowy – jak najbardziej naturalny, niebarwiony i bezzapachowy,</p\n• mokre chusteczki – dla dobra planety wybierz biodegradowalne (również poza bikepackingiem),</p\n• krem z filtrem UV – ja stosuję SPF 50,</p\n• krem do wkładki rowerowej</p\nProtip – do przewożenia kosmetyków doskonale sprawdzają się pojemniki na soczewki kontaktowe. Większość firm dodaje je do płynów do soczewek, więc jeśli sam z nich nie korzystasz – zapytaj znajomego okularnika. Jest duża szansa, że w domu ma kilka zbędnych sztuk. </p\nKrem do wkładki (zwany potocznie kremem do pupy) rowerowej ma podwójne działanie - po pierwsze zapobiega otarciom, a po drugie działa przeciwbakteryjnie, co pomaga utrzymać wkładkę spodenek w czystości, co jest szczególnie ważne dla kobiet, które są bardziej narażone na infekcje górnych dróg moczowych ze względu na krótszą cewkę moczową. Ja korzystam z kremu Assosa. </p\nPodobnie jak w przypadku kosmetyczki, apteczkę najlepiej skomponować biorąc pod uwagę najczęściej trapiące Cię przypadłości. W mojej zawsze znajduje się Heviran, ponieważ moja skóra nie przepada za długą eskpozycją na światło i wiatr. W efekcie często kończyłam bikepacking z opryszczką, która niezbyt estetycznie wyglądała na zdjęciach. Podstawa do skomponowania apteczki znajduje się poniżej:\n- chusteczki odkażające rany,</p\n- kleszczołapki lub karta do wyciągania kleszczy,</p\n- maść na ugryzienia owadów – np. Fenistil,</p\n- lek przeciwzapalny i przeciwbólowy np. Ibuprofen,</p\n- opatrunek w sprayu – sprawdza się nawet na drobne skaleczenia, tworząc elastyczną powłokę. Szczególnie skuteczny w przypadku kolarskich szlifów, które ciężko zalepić zwykłymi plastrami,</p\n- stoperan </p\n- folia NRC.</p\nProtip: jeśli kiedykolwiek przytrafi Ci się kolarski szlif, zamiast standardowych plastrów zastosuj opatrunki hydrożelowe (Aquagel, Granuflex). Są nieco uciążliwe w użyciu, jednak rana zagoi się dużo szybciej, a Ty nie będziesz musiał odrywać spodenek od przyschniętej rany.\nJesteś zawodnikiem ultra? Kliknij tutaj, żeby przeczytać artykuł o metodach ratowania pupy podczas wielogodzinnej jazdy na wyścigach. </p\nPamiętaj, żeby nie zgrywać bohatera i w przypadku choroby jak najszybciej skierować kroki do gabinetu lekarskiego. Wiem, że nie ma nic gorszego niż rozchorować się w urlop, ale pamiętaj, że zwlekanie z rozpoczęciem leczenia może skutkować poważnymi konsekwencjami.\nCover photo https://unsplash.com/@https://unsplash.com/@bayusyaits


Lampy stojące podłogowe – moc światła w domu | Designtown.pl\n309,00 zł - 1 500,00 zł (50)\nLampa podłogowa Sweet Mesh czarna Bold Monkey\nLampa podłogowa Sweet Mesh złota Bold Monkey\nLampa ogrodowa stolik CUBY 32 New Garden\nLampa ogrodowa Pancho C limonka New Garden\nLampa ogrodowa Konika 170 B New Garden\nLampy stojące podłogowe – designerska oferta oświetlenia w Designtown.pl\nKażdy, kto rozpoczyna misję urządzenia własnego domu, przeżywa przygodę z poznawaniem samego siebie. Wówczas kolor ścian, rodzaj podłogi, oświetlenie oraz meble nabierają nowego znaczenia. Od tej chwili, oprócz tego, że mają być funkcjonalne, powinny się jeszcze wtopić w indywidualny charakter domowników. Lampy stojące podłogowe z finezyjnym kloszem lub lampy stojące podłogowe nowoczesne nie muszą być tylko oświetleniem. To elementy wyposażenia wnętrza, które mogą zachwycać swoim kształtem, finezyjnym abażurem lub wielkością. Tanie lampy podłogowe stojące również mogą być piękne. Gdyż nie o cenę tutaj chodzi. Niepowtarzalne dodatki, które spełniają indywidualne preferencje domowników, tworzą jedyny w swoim rodzaju klimat. A któż nie lubi czuć się komfortowo we własnym domu?\nPrawidłowo dobrane lampy stojące podłogowe klasyczne lub lampy witrażowe stojące podłogowe skutecznie oświetlą wnętrze, umożliwią swobodne czytanie książki lub relaks na salonowej kanapie.\nLampy podłogowe stojące – dlaczego warto je mieć?\nBez względu na to, czy zdecydujesz się na zakup lampy stojącej podłogowej klasycznej, lampy stojącej podłogowej nowoczesnej, czy też lampy witrażowej stojącej podłogowej Twoje wnętrze nabierze nowego charakteru.\nSprawdź, dlaczego warto mieć w domu przynajmniej jedną lampę podłogową stojącą:\nstylowy element wyposażenia każdego wnętrzarskich,\nidealny snop światła do czytania ulubionej książki,\nnastrojowe oświetlenie w czasie spotkania z przyjaciółmi.\nLampy stojące podłogowe do salonu – stwórz strefy świetlne w swoim wnętrzu\nIdealne oświetlenie stolika kawowego lub fotela tuż przy regale z książkami to oczywiście zasługa lampy stojącej podłogowej klasycznej. Umieszczony na ciężkim krążku abażur z żarówką to także ekskluzywny dodatek do każdego wnętrza. Oświetlenie sufitowe nie zapewni tak dokładnego światła, jak tanie lampy podłogowe stojące. Nie zastąpią ich również najbardziej stylowe kinkiety. Każdy rodzaj oświetlenia ma inną funkcję, a w połączeniu z lampami stojącymi podłogowymi sprawia, że powstają funkcjonalne strefy świetlne, dopasowane do indywidualnych potrzeb domowników.\nStylowe lampy stojące podłogowe skutecznie ozdobią sypialnie, salon lub jadalnię. Aby używać tych wyjątkowych elementów wyposażenia wnętrza, nie musisz kuć w ścianach dziur i robić remontu. Lampa stojąca podłogowa nowoczesna to oświetlenie, na które możesz zdecydować się pod wpływem chwili. Aby korzystać z tego stylowego elementu wyposażenia wnętrza, wystarczy, że włożysz wtyczkę do gniazdka prądowego i gotowe. Odświeżony klimat w Twoim domu zaprasza na relaks! Oświetl dom z Designtown.pl, a wieczory staną się ulubioną częścią Twojego dnia!


Grzyby pod atestem - Fresh-market\nGrzyby pod atestem\nŹródło: www.fresh-market.pl za:gazeta.pl(mt)\nZ polecanego przez sanepid portalu internetowym "Bezpieczne grzyby" dowiadujemy się:\nGrzyby świeże rosnące w warunkach naturalnych wolno sprzedawać w placówkach handlowych lub na targowisku pod warunkiem: Uzyskania atestu klasyfikatora grzybów lub grzyboznawcy wydawanego przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego; Umieszczenia w miejscu sprzedaży informacji o gatunku grzybów oraz nazwiska i adresu sprzedawcy. Wydając atest na grzyby, dokonuje się m.in. oceny zgodności gatunkowej grzybów oraz cech organoleptycznych. Atest obejmuje badaną partię, której maksymalny okres przechowywania wynosi 48 godzin w temperaturze do 10 stopni.\nPrzepisy stanowią również, że "Punkty skupu grzybów oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie targowisk są zobowiązani zatrudniać osoby posiadające uprawnienia klasyfikatora grzybów".\nSłowa kluczowe: grzyby, srzedaż grzybów, prawo\nGrzybiarze mogą się wreszcie oddawać swojemu ulubionemu zajęciu - podaje Agrobiznes. czytaj dalej\nWłosi też mają problem z grzybkiem?\nChoroby grzybowe, w szczególności parch jabłoni spędza sen z powiek wielu sadownikom. Jak się okazuje nie tylko w Polsce. czytaj dalej\n„Ziemia obiecana” dla grzybiarzy\nZbieranie runa leśnego w Polsce nie jest w żaden sposób obwarowane przepisami prawa - zauważa dziennikbaltycki.pl. czytaj dalej\nSłaby sezon grzybowy\nTegoroczna susza daje się we znaki rynkowi grzybowemu w Polsce. Brak grzybów leśnych to problem nie tylko dla zbieraczy zarabiający w ten sposób na życie, ale i dla przetwórców handlujących runem leśnym.


ROYAL CANIN Instinctive +7 w sosie => sklep zoologiczny Primavera.pl\nROYAL CANIN Instinctive +7 w sosie\nFHN Instinctive +7 w sosie 85g\nKarma mokra w sosie dla kotów starszych, wybrednych\nKod produktu: 9003579310168\nPotrzeby i preferencje żywieniowe kota zmieniają się wraz z wiekiem. Dlatego tak ważnym jest, aby karma zawierała wszystkie niezbędne składniki pokarmowe sprzyjające zdrowiu.\nKarma mokra ROYAL CANIN® Instinctive 7+ została opracowana specjalnie dla dorosłych kotów, powyżej 7 roku życia.\nWraz z wiekiem aktywność kotów maleje. Karma ROYAL CANIN® Instinctive 7+ w sosie zawiera unikalny kompleks przeciwutleniaczy sprzyjający utrzymaniu witalności. Dzięki składnikom wysokiej jakości, karma pokrywa zapotrzebowanie energetyczne kota, co sprzyja utrzymaniu witalności.\nDotychczas podawana karma może nie zadowalać kota z powodu zmiany preferencji pokarmowych. Karma ROYAL CANIN® Instinctive 7+ w sosie charakteryzuje się optymalnym profilem składników pokarmowych, dlatego jest instynktownie wybierana przez koty.\nPonadto karma ROYAL CANIN® Instinctive 7+ w sosie charakteryzuje się odpowiednim poziomem fosforu. Sprzyja to prawidłowej pracy nerek. Utrzymanie zdrowych nerek u kota starszego jest niezwykle ważna, dlatego karma zawiera składniki sprzyjające prawidłowej pracy nerek.\nMając na uwadze preferencje żywieniowe kotów, karma ROYAL CANIN® Instinctive 7+ jest dostępna także w formie kawałków w galaretce.\nMisją ROYAL CANIN® jest zapewnianie rozwiązań żywieniowych dostosowanych do potrzeb zwierząt. Wszystkie nasze produkty przechodzą liczne kontrole jakości, aby sprostać najwyższym standardom marki i dostarczyć kotu pokarm dostosowany do jego potrzeb żywieniowych. ROYAL CANIN® Instinctive 7+ jest karmą pełnoporcjową.


Sernik dyniowy - Słodkie życie\nChociaż jesień czuję już od dłuższego czasu… raczę się dyniowym latte i wszystkim co zawiera cynamon i imbir, to ostatnio dzięki pewnej kochanej Pani Antence udało nam się ją uwiecznić na fotografiach. Było zimno ale grzała nas gorąca kawa a humor poprawiał dyniowy sernik. Zwykle serniki piekłam na spodach z gotowych ciastek z dodatkiem masła, ale już od dłuższego czasu stronię od paczkowanych słodkości, dlatego postanowiłam pokombinować z orzechami i daktylami. Efekt bardzo mi się spodobał, choć by uniknąć orzechowej goryczki warto usunąć skórkę z orzechów laskowych, ja tego nie zrobiłam, mi osobiście goryczka nie przeszkadzała, ale dla bardziej wrażliwych na smaki warto się o to pokusić. Dodatek puree z dyni do masy serowej sprawi, że będziecie się zastanawiać czy to jeszcze sernik a może ciasto dyniowe, a aromatyczne przyprawy dodadzą tą jesienną magię, koniecznie wypróbujcie jeszcze tej jesieni!\n130 g serka kremowego (np filadelfia)\n⅓ łyżeczka imbiru\nSpód tortownicy o średnicy ok 26cm wyłożyć papierem do pieczenia.\nDaktyle namoczyć we wrzątku i odstawić na 10 minut.\nZa pomocą blendera rozdrobnić orzechy laskowe*, następnie dodać wiórki i dalej rozdrabniać, dodać mąkę migdałową i ponownie rozdrabniać, następnie dodać namoczone wcześniej daktyle i rozdrabniać, aż daktyle połączą się z orzechami. Na koniec dodać 4 pełne łyżki miękkiego masła i rozdrabniać do połączenia się masła z pozostałymi składnikami.\nGotową masą wyłożyć spód oraz około 2 cm wysokości boku tortownicy. Odłożyć do lodówki na około 30 minut.\nWszystkie składniki* na masę serową umieścić w misie miksera i mieszać do połączenia się składników. Unikać długiego mieszania, gdyż to spowoduje napowietrzenie się masy, w rezultacie sernik bardzo wyrośnie a potem opadnie.\nMasę serową wylać na schłodzony spód. Włożyć do piekarnika nagrzanego do 170 stopni i natychmiast po włożeniu sernika do piekarnika zmniejszyć temperaturę do 150 stopni i piec 90 minut.\nPo 90 minutach piekarnik wyłączyć i otworzyć delikatnie drzwiczki piekarnika. Po 10 minutach otworzyć piekarnik całkowicie, a po chwili wyjąć sernik z piekarnika i studzić na blacie. Gdy sernik będzie całkowicie ostudzony( min. 2h), obkroić brzegi ciasta nożem i wyjąć sernik z formy. Następnie chłodzić sernik w lodówce przez kilka godzin, najlepiej przez całą noc.\n*wszystkie składniki na masę serową powinny być w temperaturze pokojowej\n*Orzechy wykładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i pieczemy w 200 stopniach przez około 10 minut. Po tym czasie wyjmujemy orzechy i wkładamy je pomiędzy papier do pieczenia, albo torebki papierowe po mące i pocieramy, żeby pozbyć się skórki, która bywa gorzka.\nKategoria: Bez glutenu, Dania wegetariańskie, Dla dzieci, Na słodko, Warzywa, Wszystkie przepisy Tagi: CUKIER, CYNAMON, CYTRYNA, DAKTYLE, DYNIA, IMBIR, JAJKA, KARDAMON, MASCARPONE, MIGDAŁY, ORZECHY, ORZECHY LASKOWE, SER, SERNIK, WIÓRKI KOKOSOWE\n« Mini muffinki z mąki kukurydzianej (bezglutenowe)\nRecenzja książki “Rzucam cukier” Sarah Wilson »\n17 października 2016 at 07:20\nWspaniały sernik i cudne, bardzo klimatyczne zdjęcia 🙂\nSłone Słodkim Przeplatane pisze\n17 października 2016 at 08:35\nW weekend również piekłam sernik dyniowy, ale chętnie wypróbuję również Twój przepis. Poza tym piękne zdjęcia, sernik idealnie wpasował się w ich jesienny klimat 🙂\n17 października 2016 at 15:48\nBo serników dyniowych nigdy dość :))\n17 października 2016 at 16:44\nPrzecudowne zdjęcia! I sernik oczywiście też:)


Nowy iMac (2021) już we wtorek - twierdzi wiarygodny leaker | ThinkApple\nNowy iMac (2021) – premiera 20 kwietnia?\nDzisiaj rano @L0vetodream opublikował na Twitterze łatwą do rozszyfrowania wiadomość – zestawił logo konferencji „Spring Loaded” ze zdjęciem kolorowych iMaców G3.\nOd dłuższego czasu spodziewamy się, że tegoroczne iMaki będą dostępne w pięciu pastelowych kolorach, co ma być nawiązaniem do oryginalnych iMaców G3 z 1998 r. Tweet @L0vetodream to więc oczywista sugestia, że najnowsze iMaki zostaną zaprezentowane podczas wtorkowej konferencji.\niMac (2021) z Apple Silicon\nWedług Marka Gurmana z Bloomberga, w 2021 r. będziemy świadkami zmiany dizajnu iMaca – po raz pierwszy od niemal 10 lat. Ostatni raz iMac zmienił wygląd w 2012 r., kiedy Apple zaprezentowało mocno “odchudzony” model slim.\nGurman podaje, że tegoroczny iMac będzie wyglądał inaczej – zmniejszy się szerokość ramek wokół ekranu, a umieszczona teraz pod wyświetlaczem metalowa płyta z logo Apple zniknie całkowicie. Tył komputera ma być płaski, a nie – jak obecnie – wypukły.\nNowy model ma mieć dizajn zbliżony do monitora Pro Display XDR.\nW przygotowaniu mają być dwie wersje nowego iMaca – następcy modeli 21,5″ i 27″. Wcześniej pojawiały się informacje, że mniejszy model może mieć nieco większy ekran niż jego poprzednik, o średnicy 23 – 24 cale. Z kolei kilkanaście dni temu L0vetodreams podawał, że większy z tegorocznych modeli będzie miał znacznie większy wyświetlacz niż dotychczasowe 27 cale – prawdopodobnie jego ekran będzie miał przekątną 32 cale, podobnie jak monitor Pro Display XDR.\nNowe iMaki mają być dostępne w pięciu kolorach: srebrny, złoty róż, gwiezdna szarość, zielony, błękitny.\niMac 2021 będzie oczywiście wyposażony w procesor Apple Silicon – następce chipu M1. Ma być to ten sam układ, który trafi do tegorocznych MacBooków Pro 14″ i 16″. Informatorzy Bloomberga podają, że jego wydajność znacznie wzrośnie w porównaniu z M1 – nowy CPU może być wyposażony nawet w 16 rdzeni wydajnościowych (dla porównania: procesor M1 w obecnych MacBookach i Macu mini ma “jedynie” 4 takie rdzenie). Również procesor graficzny może posiadać nawet 16 rdzeni (układ M1 posiada 8-rdzeniowy GPU).\nNiedawno pojawiły się doniesienia, że nowy iMac może być wyposażony w system rozpoznawania twarzy Face ID, ale należy do nich podchodzić ze sporym dystansem.\nKonferencja „Spring Loaded” odbędzie się we wtorek, 20 kwietnia. Początek o 19:00 polskiego czasu. Na ThinkApple będziemy na bieżąco relacjonować wszystkie wydarzenia. Podłącz się do nas na Facebooku lub Twitterze, żeby nie przegapić żadnej nowości.\nWięcej o nowym iMacu:\nTagi: imac, imac 2021, imac 2021 data premiery, imac 2021 kiedy premiera, imac 2021 kolory, imac 2021 premiera, imac 2021 procesor, imac m1, imac m1x, imac m2, imac z apple silicon, konferencja apple kwiecień 2021, konferencja apple spring loaded, nowy imac, nowy imac 2021


Rolka Shimano - Naprawy, tuning, majsterkowanie - jerkbait.pl - spinning, baitcasting, flyfishing\n#1 OFFLINE wujek\nKupiłem zestaw wymienny u Mefisto i pytanko czy ktoś dysponuje jakimś schematem jak to złożyć? Ewentualnie czy poratuje fotografia. Myśle ze innym kolegom też się przyda.\nIMG_20200927_091512.jpg 24,89 KB 19 Ilość pobrań\n#2 OFFLINE Cris83\nNapisano 27 wrzesień 2020 - 10:37\nTeż miałem z tym problem. Tutaj rozwiązanie\nNapisano 27 wrzesień 2020 - 10:45\nUżytkownik SID edytował ten post 27 wrzesień 2020 - 10:51\nNapisano 27 wrzesień 2020 - 11:12\nDziękuję dobre człowieki\nHesher i SID lubią to\nNapisano 30 wrzesień 2020 - 09:11\nNapisano 05 październik 2020 - 12:42\nZmontowałem rolke ale w Shimano TP xd4000 robi sie lekki odstep miedzy rolka a kablakiem gdzie zatrzymuje sie plecionka i nie trafia w rowek prowadzacy. Poki co wyrzuciłem plastikowa podkładke i moze bedzie lepiej.\n#7 OFFLINE Baars\nNapisano 06 październik 2020 - 10:23\nJanek to zły news dla mnie - właśnie zastanawiałem się czy u siebie nie wymieniać?\nCzy ktoś może miał podobne problemy i czy oby napewno pasuje ten zestaw\ndo TP XD4000?\nA może rolkę odwrotnie zamontowałeś, w co szczerze wątpię no ale jak nie robi się tego 5 razy w tygodniu, to można coś zawsze pomylić przy składaniu 😉\nJesteś pewien ze wszystko dobrze złożone ?\nUżytkownik Baars edytował ten post 06 październik 2020 - 10:28\nNapisano 06 październik 2020 - 10:53\nMoże rolka-line roller jest odwrotnie założona na roller bushing.\nNie podejrzewam, że pierścienie dystansowe - bearning spacer są za grube.\nTen pierścień plastikowy bezwzględnie musi być bo nie będzie rolka się kręcić.\nwujek i Baars lubią to\n#9 ONLINE vako\nNapisano 06 październik 2020 - 21:05\nTu jest schemat tego typu rolki.\n14 STRADIC CI4+ FA 4000HG.pdf 159,55 KB 1 Ilość pobrań\n#10 OFFLINE wujek\nNapisano 07 październik 2020 - 07:50\nSkładałem wg tego schematu, zrobiłem jak pokazane.\n#11 OFFLINE wujek\nNapisano 07 październik 2020 - 08:25\nJak teraz patrzę możliwe że odwrotnie założyłem element 9840, czyli szerszą częścią do kabłąka a nie weższą. Sprawdzę w domu i dam znać.\nNapisano 07 październik 2020 - 08:27\nA może rolkę odwrotnie zamontowałeś, w co szczerze wątpię no ale jak nie robi się tego 5 razy w tygodniu, to można coś zawsze pomylić przy składaniu\nMefi pisał że pasuje więc coś musiałem źle zrobić.\n#13 OFFLINE Baars\nNapisano 07 październik 2020 - 17:50\nDaj koniecznie znac gdzie tkwil blad\nNapisano 07 październik 2020 - 17:51\nMogłeś odwrotnie założyć, zobacz na spokojnie. Lekki luz zawsze jest, ale nie taki by linka wpadała.\nNapisano 07 październik 2020 - 20:30\nPo przelozeniu rolki i zmontowaniu wszystkich elementow teraz wyglada to tak.\nIMG_20201007_212809.jpg 27,79 KB 6 Ilość pobrań\nUżytkownik wujek edytował ten post 07 październik 2020 - 20:31\nNapisano 08 październik 2020 - 06:17\nNo i tak Panie ma być .\nPewnikiem poprzednio było źle założone.\nNapisano 08 październik 2020 - 08:12\nTak, porównałem dwa schematy i mój błąd, ale jeszcze sprawdzę nad wodą czy wszystko ok i dam znać, ale pewnie będzie wszystko ok.\nNapisano 08 październik 2020 - 12:42\nJanek Ty dość dużo łowisz, to dbaj o tą rolkę.\nWarto mieć dobrą oliwkę i zakropić ze 2 kropelki, ale też co jakiś czas trzeba odkręcić i wyczyścić z brudu.\nMożna też dawać dobry smar i co jakiś czas czyścić.\nNapisano 08 październik 2020 - 17:20\nMam czerwoną oliwkę quantuma i smar i zakropię oliwkę. Inna sprawa że to część która się zużywa, więc raz na 2-3 lata trzeba po prostu kupić nową, szczególnie że tyram ten kołowrotek w Wiśle, a tam wiadomo woda kryształowa nie jest i niesie dużo osadów.\nNapisano 08 październik 2020 - 17:57\nCzerwony smar quantuma jest bardzo dobry do rolki.\nPosmaruj nim lekko rolkę i do boju wiślanego .\nOliwkę też możesz mieć w arsenale, jak czasem rolka zaśpiewa to kropelkę doraźnie zapuść i to jest sygnał, by rolkę przeczyścić z wiślanego brudu i przesmarować. Powinna dłużej bezawaryjnie służyć.


Motofakty.pl Motosport Rajdy 60 Rajd Polski\nData publikacji: 2003-06-05 00:00 Autor: Maciej Rzońca\n60 Rajd Polski miał być początkiem drogi Leszka Kuzaja do tytułu mistrza Europy. Miał, gdyby krakowski kierowca zechciał dojechać do mety, a nie zakończyć udziału w rajdzie już na początku pierwszego oesu. Bruno Thiry i Miguel Campos walczyli zaciekle od pierwszego do ostatniego oesu.\nKibice nie mieli możliwości przekonania się, czy Kuzaj jest w stanie nawiązać walkę z Camposem i Thiry (obaj peugeot 206 WRC), a właściwie pokazał, że nie wytrzymując "ciśnienia" nie był w stanie tego zrobić. Cudzoziemcy zafundowali za to fenomenalne widowisko tocząc ze sobą fantastyczny pojedynek od pierwszego do prawie ostatniego odcinka specjalnego. Początkowo liderem był Campos, potem Thiry i ponownie Campos. Nigdy jednak różnica między nimi nie była większa niż 4-5 sekund. Dopiero na przedostatnim oesie rajdu awaria turbiny peugeota Thiry pozwoliła Portugalczykowi uzyskać bezpieczną przewagę, a Belg martwił się przede wszystkim o to, by dojechać do mety. Dojechał, a przewaga nad trzecim kierowcą Rosjaninem Evgeny Vasinem (peugeot 206 WRC) i tak wyniosła ponad 4 minuty (!). Tak wspaniałej, zaciętej i wyrównanej walki nie było w Polsce od lat, a nawet w mistrzostwach świata zdarza się niezwykle rzadko...\nCzwarte miejsce w klasyfikacji generalnej i pierwsze w klasyfikacji MP zdobył Tomasz Czopik (subaru impreza WRC), jadący w barwach Sapa Rally Team, który uległ Vasinowi o 51 sek.\nKolejną lokatę w generalce i pierwszą w grupie N wywalczył Sebastian Frycz z Jarosławem Gierasem (mitsubishi lancer evo V). Beskidzka załoga stoczyła piękny i wyrównany bój z braćmi Bębenkami (lancer evo V) porównywalny z tym, co zaprezentowali Campos i Thiry. Początkowo liderem byli Bębenekowie, później na prowadzenie wyszedł Frycz, ale przewaga do końca nie była bezpieczna. (Bardzo groźnym rywalem w N-ce był też Zbigniew Gabryś, ale awaria silnika lancera nie pozwoliła mu wyjechać z ostatniego serwisu I etapu). Sebastian wytrzymał presję rywala jadąc równym, zdecydowanym tempem, nie pozwalając sobie na błąd. Ostatecznie był szybszy niż Bębenek na prawie 300 kilometrach oesów o zaledwie 8,6 sek (!). Co więcej, oba lancery przygotowane zostały przez Kulig Promotion, a więc była to nieco "bratobójcza" walka.\nDrugie miejsce w generalce RSMP podczas Rajdu Polski, będące powtórzeniem wyniku z Elmotu pozwoliło Sebastianowi stanąć po raz pierwszy w karierze na szczycie tej klasyfikacji (ex equo z Tomaszem Czopikiem). Kierowca umocnił się ponadto na pozycji lidera grupy N.\nTo już drugi rajd w tym sezonie, w którym rywale zmusili mnie do maksymalnej koncentracji. Mam nadzieję, że kibice wybaczyli mi więc, że moja jazda nie jest może widowiskowa. Walka o ułamki sekund nie pozwala jednak na efektowne poślizgi, a Michał Bębenek w tym roku zawiesił bardzo wysoko poprzeczkę. Jestem często pytany o starty za granicą lub w Polsce samochodem WRC. Cóż, gdyby udało się pozyskać silnych partnerów, pewnie można by myśleć o czymś więcej. Niestety - jeżdżąc głownie za rodzinne pieniądze - nie jestem w stanie rozszerzyć już programu. Szczerze mówiąc, nie jestem jeszcze nawet pewny startu w kolejnej rundzie RSMP, Rajdzie Kormoran...


WĘGRÓW - Kultura - Znamy zwycięzców tegorocznej Brzechwiady!\n2021-06-22 14:59:05 Artykuł czytany 195 razy\n17 czerwca w Domu Gdańskim w Węgrowie uroczyście ogłoszono wyniki i wręczono nagrody laureatom tegorocznego Powiatowego Konkursu Literackiego Brzechwiada.\nLaureaci otrzymali z rąk burmistrza Węgrowa Pawła Marcheli, dyrektor MBP w Węgrowie Małgorzaty Rospary i Rafała Lasoty dyplomy i nagrody wraz ze szczerymi gratulacjami. Trzy najlepsze prace wraz z tekstem R. Lasoty zostały wydane w pokonkursowej publikacji pt. „Stadnina Ani". Dzięki temu młodzi pisarze debiut mają już za sobą!\nZa rok Brzechwiada po raz XV!\ntekst: MK/MBP w Węgrowie\nPunkt szczepień powszechnych w...\nWĘGRÓW, 08.08 19:00


Kolorz z NSZZ Solidarność: To państwo odpowiada za obecną sytuację PGG - WysokieNapiecie.pl\nGłówna > Post > Kolorz z NSZZ Solidarność: To państwo odpowiada za obecną sytuację PGG\nKolorz z NSZZ Solidarność: To państwo odpowiada za obecną sytuację PGG\nKatowice, 28.07.2020 (ISBnews) – To władze państwowe odpowiadają za nadpodaż węgla energetycznego na rynku, a doprowadzenie do upadłości Polskiej Grupy Górniczej (PGG) może wywołać "powstanie śląskie", uważa przewodniczący Regionu Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ "Solidarność" Dominik Kolorz. Zaznaczył, że związek ma swoje propozycje rozwiązań.\n"Jesteśmy gotowi na przyjęcie długiej transformacji energetycznej, która powinna, w mojej ocenie, trwać minimum 40 lat. Polska jest krajem biedniejszym niż Niemcy, a oni odchodzili od węgla trzy razy dłużej niż chce to zrobić Polska. Na to nie stać regionu ani państwa, ani obywateli" – powiedział Kolorz dziennikarzom przed spotkaniem zarządu PGG ze stroną społeczną.\nJego zdaniem, to ministerstwo jest odpowiedzialne za taką ilość węgla na zwałach jak obecnie, a import węgla przez PGE to jest "sabotaż gospodarczy". Dodał, że polskie elektrownie konwencjonalne nie pracują, za co odpowiada strona właścicielska, a Polska importuje subsydiowaną energię ze źródeł odnawialnych.\n"Upadłość PGG to będzie IV i V powstanie śląskie. Jeżeli prezentowane rozwiązania będą takie jak od wczoraj znamy z mediów, to spotkanie będzie krótkie. My ze swej strony też mamy propozycje rozwiązań" – wskazał także przewodniczący.\nOdniósł się tym samym do planów zakładających ograniczanie wydobycia w PGG, m.in. poprzez zamknięcie dwóch kopalń, a także m.in. zawieszenie wypłat tzw. czternastej pensji.\n"Dla zarządu najważniejsze jest ułożenie i zaakceptowanie planu, który pozwolić zachować jak najwięcej miejsc pracy" – powiedział dziennikarzom prezes PGG Tomasz Rogala.\nWcześniej dyrektor Departamentu Górnictwa w Ministerstwie Aktywów Państwowych (MAP) Jonasz Drabek poinformował, że PGG zbiera środki na wypłaty dla pracowników w sierpniu, natomiast na kolejny miesiąc środków już nie ma. Koszt planowanej likwidacji dwóch kopalń łącznie z osłonami socjalnymi ministerstwo ocenia na ok. 5 mld zł. PGG podała wczoraj, że wnioskuje o 1,75 mld zł wsparcia z tarczy antykryzysowej zarządzanej przez Polski Fundusz Rozwoju (PFR). Dziś ma zostać przedstawiony plan restrukturyzacji spółki.


Darmowe i przecenione aplikacje i gry w Google Play na wtorek #3\nGoogle Play jest oficjalnym sklepem z grami i aplikacjami na smartfony oraz tablety z Androidem. W markecie firmy z Mountain View nierzadko można zgarnąć niektóre pozycje znacznie taniej niż zwykle, a czasami całkowicie za darmo. W niniejszym tekście przyjrzymy się właśnie takim aplikacjom i grom, w sam raz na wtorek. Dla każdego coś fajnego!\nGrow Heroes VIP – (fabularne) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\nHeroes Legend – Epic Fantasy RPG – (fabularne) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\nPeppa Pig: Sports Day – (edukacyjne) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\nSuperhero Fruit Premium: Robot Wars Future Battles – (akcja) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\nSuperhero Fruit 2 Premium: Robot Fighting – (akcja) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\n❤ Tomb Hunter Pro – (przygodowe) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\nFreelancer 2: Idle gamedev life simulator [VIP] – (symulacyjne) – za darmo; koniec promocji za 5 dni\nHeroes Infinity Premium – (strategie) – za darmo; koniec promocji za 5 dni\nLeague of Stickman 2-Sword Demon – (akcja) – za darmo; koniec promocji za 5 dni\nMystic Pillars: A Story Based Puzzle Game – (łamigłówki) – za darmo; koniec promocji za 5 dni\n❤ Home Workouts Gym Pro (No ad) – (zdrowie i fitness) – za darmo; koniec promocji za 4 dni\nLists – (produktywność) – za darmo; koniec promocji za 5 dni\n1942 Pacific Front Premium – (strategie) – 12,99 zł / 2,99 zł; koniec promocji za 1 dzień\nCyberlords – Arcology – (fabularne) – 8,59 zł / 2,99 zł; koniec promocji za 1 dzień\nThrough the Darkest of Times – (strategie) – 33,99 zł / 20,99 zł; koniec promocji za 1 dzień\nNot Chess – (łamigłówki) – 10,99 zł / 4,79 zł; koniec promocji za 3 dni\nWhen Silence Fell – A Dark Interactive Story – (przygodowe) – 9,79 zł / 6,59 zł; koniec promocji za 3 dni\nDoctor Who: The Lonely Assassins – A Mystery Game – (łamigłówki) – 21,99 zł / 14,99 zł; koniec promocji za 4 dni\nLast Day Survivors ( zombie shooter TDS ) – (akcja) – 19,99 zł / 4,69 zł; koniec promocji za 4 dni\nRequence – (łamigłówki) – 14,99 zł / 1,79 zł; koniec promocji za 4 dni\nThe Last Roman Village – (strategie) – 9,79 zł / 4,69 zł; koniec promocji za 4 dni\nKenshō – (łamigłówki) – 17,99 zł / 4,49 zł; koniec promocji za 5 dni\nCult Manager Tycoon – (symulacyjne) – 9,99 zł / 2,79 zł; koniec promocji za 5 dni\nThe House of Da Vinci – (łamigłówki) – 23,99 zł / 9,99 zł; koniec promocji za 5 dni\nHot Guns – (akcja) – 8,59 zł / 3,09 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn C Programming Tutorial PRO – (NO ADS) – (edukacja) – 12,99 zł / 5,09 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn C# .NET Programming – PRO (NO ADS) – (edukacja) – 16,99 zł / 5,09 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn C++ Programming – PRO (NO ADS) – (edukacja) – 16,99 zł / 5,09 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn Java Programming Tutorial – PRO (NO ADS) – (edukacja) – 12,99 zł / 6,39 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn Kotlin Programming – PRO – (edukacja) – 16,99 zł / 5,09 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn Python Programming Tutorial – PRO (No Ads) – (edukacja) – 12,99 zł / 7,09 zł; koniec promocji za 6 dni\nLearn R Programming Tutorial PRO (NO ADS) – (edukacja) – 16,99 zł / 3,49 zł; koniec promocji za 6 dni\nWeb Development PRO (HTML, CSS) – (edukacja) – 16,99 zł / 3,49 zł; koniec promocji za 6 dni\nZobacz także: W Google Play znaleziono ponad 10 złośliwych aplikacji z bardzo groźnym trojanem! Czym prędzej je usuń\nTo już wszystko w dzisiejszej porcji darmowych i przecenionych aplikacji i gier z Google Play. Nie da się ukryć, że jest w czym wybierać. Jak zawsze dajcie znać w komentarzach poniżej, czy coś wam wpadło w oko!


Warszawscy złodzieje XVIII i XIX wieku | Magazyn Detektyw\nCzy odgadnąłbyś, co oznaczało wyrażenie: „zająć szumowiskiem po ligarach albo po makówce”? Dowiedz się, jak w dawnych czasach „pracowali” złodzieje\nAntoni Magier, znawca spraw starej Warszawy, sięgający pamięcią jeszcze w XVIII wiek wspominał, że „kto sam szedł w nocy przez ulicę, trzymał goły pałasz przed sobą dla przecięcia stryczka, jeżeli mu złodziej na szyję zadzierzgnął”.\nSpotykało to wówczas mieszkańców miasta w „przejściach wąskich i pokątnych”. W tym samym czasie „Gazeta Warszawska” odnotowała wyrażenie ze złodziejskiego slangu: „zajął szumowiskiem po ligarach albo po makówce”; oznaczało to, według zeznań skazanego na szubienicę kryminalisty, „uderzyć pałką po nogach albo po głowie”. Metoda taka – jak z tego wynika – była widocznie często stosowana przez rabusiów.\nStryczek, a częściej jeszcze katowski topór, ćwiartowanie ciała i wywieszanie tych ćwierci na palach wbitych na rogatkach miejskich – taki to widok zaobserwował zwiedzający Warszawę we wczesnych latach dziewięćdziesiątych XVIII wieku Inflantczyk Fryderyk Schulz – ukróciły zbójecki proceder w ówczesnej stolicy. Większy wpływ na to miało niewątpliwie oświetlenie ulic i ogólna poprawa stanu bezpieczeństwa.\nZawsze jednak, także w XIX wieku, niebezpieczne bywały opustoszałe place, zaułki, niektóre dzielnice i wszystkie parki. – Rzadko kto odważył się wejść tam w dzień, a cóż dopiero wieczorem czy w nocy, jest to od dawna siedziba łobuzów i wyrostków-doliniarzy – taką opinię o parku Aleksandryjskim na Pradze przekazał jeden z pisarzy w powieści opartej na realiach z życia. O przedmieściu wolskim, gdzie pełno było glinianek, a wąskie i błotniste uliczki wychodziły na pola z gęsto rozsianymi wiatrakami, inny autor, Henryk Nagiel, tak pisał w powieści środowiskowej „Tajemnice Nalewek”: „W okolicach tych glinianek krążą najgorsi bandyci. Wieczorem przejść tu niepodobna. Mieszkańcy sąsiednich domków słyszą nieraz o późnej nocy jakieś dzikie okrzyki i charczenie, odgłosy walki i rozpaczliwe wołania”. Od Woli w stronę Wisły, za okopami, zaczynała się mająca złą sławę okolica zwana przez całe lata „gubernią orłowską”.\nMiejsca niebezpieczne w pewnym okresie przestawały nimi być, gdy dzielnica zmieniała charakter. Wiktor Gomulicki wspominał, że w swej młodości znał człowieka pamiętającego czasy, gdy na Marywilu – tam gdzie dziś stoi Teatr Wielki – rozciągało się pustkowie pełne dołów, na które nikt nie śmiał zapuścić się nocą w obawie, by go nie obdarto.\nBolesław Prus, wysyłając Wokulskiego z „Lalki” samego na Powiśle, narażał bohatera swej powieści w najlepszym razie na obrabowanie, bo gdyby udał się tam późnym wieczorem mogłoby to skończyć się dla niego jeszcze gorzej.\nNiektóre zaułki Starego i Nowego Miasta były niebezpieczne nie tylko w czasach, o których wspominał Magier, ale i przez cały XIX wiek. Podobnie Mariensztadt i całe wiślane nadbrzeże, gdzie między składowanymi sągami drzewa czaili się bandyci. Przez długi czas różne męty zbierały się w opustoszałych domostwach przy Tamce, a nawet w stojącym pustką pałacu Ostrogskich.\nOd czasu do czasu, gdy rozchodziła się wieść o jakimś zuchwałym napadzie, gazety wołały o uaktywnienie się policji, proponowano też, by stworzyć społeczną samoobronę przed bandytami, skoro ta nie spełniała swego zadania. Felietonista „Tygodnika Ilustrowanego” pisał na początku XX wieku, że wieczorem „kto szedł z wizytą lub na preferansa, uzbrajał się w kij sękaty, duży klucz, pierścień żelazny”, zwany pospolicie szpadryną.\nW stosunkowo niewielkiej Warszawie i tak było bezpieczniej niż w dużych europejskich metropoliach. Paryż, na przykład, był miastem nad wyraz niebezpiecznym, gdzie działały bandyckie szajki.\nByło tak w czasach Franciszka Villona (XV wiek), znawcy i piewcy ówczesnego złodziejskiego świata, opisywanego później tak sugestywnie przez profesora Bronisława Geremka. Nie lepiej było na przełomie XVIII i XIX wieku, gdy w świecie tym brylował Eugeniusz Vidocq, najpierw jako błyskotliwy przestępca, a potem bardzo skuteczny policjant.\nJeszcze w drugiej połowie XIX wieku w stolicy Francji działały liczne szajki bandytów napadających na przechodniów, którzy zapuścili się późną nocą w niebezpieczne rejony. Odbywało się to na ogół w ten sposób, że jeden ze wspólników chwytał upatrzoną ofiarę w uścisk ramienia, a drugi przeszukiwał kieszenie, następnie uduszonego człowieka zrzucano z bulwaru do Sekwany. W złodziejskiej gwarze określano to obrazowo jako „charriage à la mécanique” – przewiezienie maszyną.\nW Londynie natomiast w tym samym czasie bandyci działali w sposób wspomniany przez Magiera: metodą „na garotkę”, polegającą na zarzucaniu upatrzonemu przechodniowi stryczka na szyję, uduszeniu go i obdarciu ze wszystkiego. Była to podobno codzienność miasta, póki brytyjski parlament nie uchwalił specjalnej ustawy „Garoters Act”, na podstawie której sprawców bandyckich napadów karano bardzo surowo, m.in. chłostą. Po latach wyrażano przekonanie, że to nie owa ustawa przyczyniła się do zlikwidowania bandytyzmu, ale wzmocnienie bezpieczeństwa na ulicach i wzmożone przeciwdziałanie policji. Akcentowała to mocno „Gazeta Sądowa Warszawska”, gdy na przełomie wieku zakwitło w mieście nożownictwo.


Prawdopodobnie najmniejszy GPU na świecie\nAutor: LoccOtHaN | źródło: Hexus | 06:32\nJapońska firma DMP (Digital Media Professionals) ogłosiła prawdopodobnie najmniejszy rdzeń IP GPU na świecie, stworzony dla produktów typu wearables (czyli okulary, zegarki itp.) oraz tzw. Internet of Things (IoT). Nowy GPU nazywa się ultra-small GPU IP core, lub bardziej pieszczotliwie 'ant' (mrówka). Jego powierzchnia to tylko 0,5mm kwadratowego, jest tak mały, że mrówka była by w stanie przenieść go na plecach ;-) Być może nie słyszeliście o DMP wcześniej, ale firma ma spore doświadczenie w wizualizacjach 2D i 3D . Specjalizuje się w rozwiązaniach dla systemów wbudowanych i rynkach motoryzacyjnych, ale także w GPU do sprzętu elektronicznego i telefonów komórkowych. Jednym z bardziej znanych produktów w którym użyto układ DMP GPU jest popularna konsola Nintendo 3DS. W tej przenośnej konsoli znajduje się układ DMP PICA200 GPU wyświetlający piksele typu quasi-3D.\nFirma DMP spodziewa się , że nowe układy "ANT" znajdą zastosowanie w jeszcze mniejszych urządzeniach elektronicznych niż konsole przenośne. Niewielki rozmiar tego GPU może sprawdzić się przy pracy w małych wyświetlaczach, takich jak te wbudowane w smartwatche lub smartglassy. GPU jest zoptymalizowany do renderowania znaków, cyfr, liczb i form a'la nakładki graficzne stosowane w systemach informacyjnych.\nTatsuo Yamamoto, prezes i dyrektor generalny w DMP powiedział, że "Wielkość i moc są najważniejszymi czynnikami w GPU dla małego wyświetlacza z panelem dotykowym". "Mrówka" jest zdolna do osiągnięcia "najniższego zużycia energii," jeszcze zapewniając bogate doświadczenie UI. "Widzimy przyszłość w miniaturyzacji procesorów graficznych jako kluczowy czynnik dla małego wyświetlacza z bogatym interfejsem użytkownika, takich jak wearables i urządzeń (IoT)" Yamamoto dodał.\nPowinniśmy usłyszeć więcej o dokładnej specyfikacji "mrówki" na zjeździe Computer Vision Seminar 2014 jeszcze w tym miesiącu.\nDzięki za ciekawostki... (autor: Kenjiro | data: 11/08/14 | godz.: 08:13)\nO powyższym nie wiedziałem :)\n@news (autor: RoXall | data: 11/08/14 | godz.: 09:15)\n"Japońska firma DMP (Digital Media Professionals Inc), ogłosiła - najmniejszy rdzeń IP GPU świecie[...]"\nJapońska firma DMP (Digital Media Professionals Inc), opracowała/wyprodukowała najmniejszy rdzeń IP GPU świecie[...]\n.... lub poinformowała o opracowaniu/stworzeniu - najmniejszego rdzenia IP GPU świecie[...].\nNa zachęte odwalasz i tak robotę, której nikt z narzekających i zwracających uwagę nie odwala... Głowa do góry!\n@RoXall (autor: loccothan | data: 11/08/14 | godz.: 09:22)\nDzięki bratan' ;-) W sumie to pisanie newsów jest dla mnie tzw. "terra incognita", na której to stawiam pierwsze kroki. Po drugie, gdyby nie Ja to DYD by miał słabo trochę (sam wszystko musiałby robić), wiesz każdy chce $$, a moja skromna osoba jest jakby wolontariuszem ;-) |nie robię tego dla kasy| tylko dla WAS drodzy czytelnicy, ponieważ lubię TPC ;-)\n@03 (autor: bmiluch | data: 11/08/14 | godz.: 10:15)\nmoim zdaniem - ogólnie robisz dobrą robotę\npowervr (autor: RusH | data: 11/08/14 | godz.: 10:16)\npowervr juz w styczniu zapowiedzial swoj chip wielkosci 0.55x0.55mm\n2 i 3 (autor: loccothan | data: 11/08/14 | godz.: 11:06)\nTak czy inaczej, strofowanie mnie umacnia ;-) ale także miło mi jest że, są Ci, którzy czytają, rozumieją i idą dalej... ;-)\nBędę się starał troszkę składniej budować zdania, i popracuję troszkę nad tłumaczeniami -> poprostu będę opisywał swymi słowami.\nLepiej mi troszkę idzie w Jaskini Garczy, a to dlatego że jestem od lat zapalonym graczem. Tam mniej tłumaczenia, a więcej pisania własnymi słowami -> może tędy droga?\n@loccothan (autor: PrEzi | data: 11/08/14 | godz.: 11:41)\nPodstawa to nie tlumaczyc "doslownie" wyraz po wyrazie, tylko czytac 2-3 zdania i tlumaczyc tak, zeby calosc sie kupy trzymala. A najlepiej caly artykul sobie przeczytac... napisac sobie tlumaczenie na jez. polski... przeczytac artykul jeszcze raz i korygowac zdania i bledy skladni w swoim polskim tlumaczeniu.\nJa tez kiedys newsmanem bylem (pamieta ktos jeszcze pc.com.pl ? :P ) takze znam ten bol.\nloccothan (autor: Chrisu | data: 11/08/14 | godz.: 12:16)\nFajnie, że piszesz. Ogólnie to fajnie, że ktoś pisze newsy ;)\nTylko wkurza mnie ta "ciekawostka" przed prawie każdym ;).\n@PrEzi (autor: loccothan | data: 11/08/14 | godz.: 13:33)\nkurdę w sumie tak robię ;-) czytam, potem tłumaczę na PL i buduję zdania, tyle tylko że za bardzo staram się kropka w kropkę ;-)\nJutro zredaguje nowe, to napisze już własnymi słowami, zobaczymy jak mi to wyjdzie. pozdro Bratan'\n@up (autor: PrEzi | data: 11/08/14 | godz.: 13:38)\nMoze wlasnie to jest twoj blad... coz... kazdy musi sobie sam znalezc i wyrobic swoja technike... ja wolalem przeczytac calosc, potem pisac po swojemu tlumaczenie, przeczytac jeszcze raz po ang/niem i po polsku swoje "wypociny" i potem je korygowac ponownie.\n@c.d. (autor: PrEzi | data: 11/08/14 | godz.: 13:39)\nNo... ale trzymam kciuki :)\nPrEzi rozumiem, że tak już je poobgryzałeś, że musisz trzymać ... (autor: Sławekpl | data: 11/08/14 | godz.: 17:03)\nmoże jak M.Jackson owijaj palce plastrami, wtedy nie będziesz obgryzał hihi