Masz problemy z “pomarańczową skórką”? Oto najlepsze sposoby na cellulit | Joysy\nJoysy Uroda Pielęgnacja ciała\nMasz problemy z “pomarańczową skórką”? Oto najlepsze sposoby na cellulit\nw Pielęgnacja ciała\nFot. Valua Vitaly/Adobe Stock\nCellulit jest zmorą kobiet, ale nie musi być również Twoją! Przed sezonem letnim poznaj najlepsze sposoby na pozbycie się uporczywej pomarańczowej skórki i spraw, by skóra stała się jędrna i gładka.\nCellulit a cellulitis – różnice\nCellulitis pochodzi z języka łacińskiego i mimo podobnego brzmienia, nie ma nic wspólnego z popularnym cellulitem. Jest to dermatologiczna jednostka chorobowa, która spowodowana jest przez zapalenie tkanki podskórnej. Najczęstszą przyczyną schorzenia jest infekcja bakteryjna. Symptomy cellulitisu to m.in. miejscowo pojawiający się świąd, pieczenie oraz obrzęk. Tym objawom towarzyszą często wymioty i gorączka. Nieleczony cellulitis może doprowadzić nawet do zapalenia opon mózgowych oraz sepsy. Do jego leczenia stosuje się antybiotyk.\nCellulit z kolei to nierównomiernie rozmieszczona tkanka tłuszczowa, która najczęściej uwydatnia się na udach lub brzuchu. Po ściśnięciu skóry staje się ona pomarszczona jak skórka pomarańczy. Cellulit może pojawiać się u kobiet stroniących od zdrowego stylu życia, a także cierpiących z powodu nadwagi lub otyłości. Na szczęście taki estetyczny defekt można łatwo zniwelować za pomocą domowych metod.\nPrzyczyną powstawania cellulitu jest:\nproblemy z nadwagą lub otyłością,\nprzyjmowanie niektórych leków, w tym kuracja hormonalna,\nbogata w tłuszcze i węglowodany dieta.\nCellulit – jak się pozbyć pomarańczowej skórki?\nIstnieją dwa rodzaje cellulitu:\nwodny – miękki,\ntłuszczowy – twardy.\nPierwszy z nich łączy się z zatrzymaną wodą w organizmie. Może być wynikiem przyjmowania tabletek hormonalnych lub picia zbyt małej ilości wody w ciągu dnia. By móc go zwalczyć nie wystarczy jedynie dieta i uprawianie sportu. Warto przyjmować suplementy moczopędne z dodatkiem skrzypu, czarnego bzu lub jałowca. Bardzo pomocne jest picie zmineralizowanej wody w równych odstępach czasowych. Dzięki temu znacznie zwiększysz szansę na wygładzenie skóry, a także poprawę jej odżywienia i nawilżenia.\nJeśli chodzi o cellulit twardy, to jest on znacznie trudniejszy do zwalczenia. Najlepszym sposobem będzie ruch oraz pozbycie się z diety węglowodanów prostych i nadmiaru tłuszczu. Cellulit najczęściej pojawia się na pośladkach, udach i brzuchu, a jego zwalczanie jest zależne od umiejscowienia pomarańczowej skórki.\nMożesz łatwo sprawdzić, jaki rodzaj cellulitu masz. Po ściśnięciu skóry pod pośladkami lub na udach przypatrz się, jak zachowuje się pod wpływem nacisku. Jeśli jest biała, a palce zagłębiają się w niej, masz do czynienia z cellulitem wodnym. Z kolei kiedy skóra staje się widocznie pomarszczona i twarda – wtedy wiesz, że to cellulit tłuszczowy.\nFot. Peakstock/Adobe Stock\nWiele kobiet skarży się na pomarszczoną skórę właśnie w tym miejscu. Cellulit na udach potrafi być prawdziwą zmorą, jednak jest to część ciała, na której dość łatwo przeprowadzać różne masaże oraz zabiegi ujędrniające.\nIdealnym sposobem na cellulit na udach jest ruch. Wyskoki, chodzenie, wspinanie się po schodach czy wykonywanie deski sprawi, że limfa będzie płynęła szybciej, a ilość tkanki tłuszczowej zmniejszy się. Bardzo dobrze na ujędrnienie skóry działają masaże za pomocą bańki chińskiej, a także masaże próżniowe wykonywane np. aparatem do endermologii. To bardzo skuteczna metoda, zwłaszcza w przypadku cellulitu tłuszczowego, ponieważ pod wpływem rolki masującej oraz podciśnienia, skóra ujędrnia się, a złogi tłuszczu są rozbijane na mniejsze części.\nBardzo ważne jest codzienne stosowanie peelingów oraz body wrappingu. Ten drugi zabieg można z powodzeniem wykonywać raz lub dwa razy w tygodniu. Na cellulit na udach działa zbawiennie drenaż limfatyczny, zmniejszający obrzęki i ilość toksyn w organizmie.\nCellulit na pośladkach jest uciążliwy, ale nie niemożliwy do poskromienia. Skutecznymi ćwiczeniami na cellulit umiejscowiony w tym miejscu są: przysiady, skłony, rozciąganie nóg, bieg oraz pływanie. Podczas różnych domowych czynności również możesz wzmocnić mięśnie pośladków, co znacznie je ujędrni. Wystarczy stanąć na palcach i przez około 30 sekund mocno zaciskać pośladki.\nRekomendowane są również peelingi kawowe pobudzające mikrokrążenie oraz zmniejszające ilość toksyn w organizmie.\nCellulit na brzuchu jest oznaką, że Twoja dieta bogata jest w przetworzoną żywność typu fast food. Możliwe, że jesz zbyt mało błonnika, dlatego warto zmienić swoją dietę na bogatą, świeże warzywa oraz owoce. Sprawdź, czy Twoje ubrania nie uciskają Cię zbyt mocno w pasie. Zły dopływ krwi do tkanek może powodować cellulit na brzuchu.\nNie wszystkie zabiegi z zakresu kosmetologii mogą być przeprowadzane na brzuchu. Polecany jest lipolaser, który znacznie zwiększa gęstość skóry, przez co polepsza jej stan i zmniejsza widoczność cellulitu. Niezwykle pomocne są również zabiegi z użyciem rollera – masażera ze specjalnymi wypustkami, działającego ujędrniająco na skórę brzucha.\nZdjęcie główne: Valua Vitaly/Adobe Stock\nTagi: cellulitcellulit na brzuchucellulit na udachjak się pozbyć cellulitujak zwalczyć cellulit\nTworzeniem unikalnych treści zajmuje się od 2010 roku. Jest absolwentką filologii polskiej ze specjalnością redakcyjno-wydawniczą. Prowadzi firmę Hero-Writer, która specjalizuje się w przygotowaniu kontentu na potrzeby sklepów internetowych oraz blogów.\nSzukasz sprawdzonego sposobu na pozbycie się wągrów? Podpowiadamy, jak możesz skutecznie walczyć z nimi w domu, bez konieczności wizyty u dermatologa i kosmetyczki.\nCzy wiesz, że jest zabieg, który może sprawić, że kosmetyki do włosów, których używasz, będą lepiej wnikać? Zrób peeling skóry głowy – podpowiadamy, jak go wykonać.


Krótki poradnik o tym jak zmniejszyć ilość odpadów\nGłównym celem każdej polityki w dziedzinie odpadów powinno być:\nzmniejszenie negatywnych skutków wytwarzania odpadów i gospodarowania nimi dla zdrowia ludzkiego i środowiska,\nograniczenie wykorzystania zasobów oraz sprzyjanie praktycznemu zastosowaniu hierarchii postępowania z odpadami.\nPoświęć chwilę czasu i zastanów się co TY możesz zrobić aby zredukować ilość wytwarzanych odpadów. Na dobry początek kilka naszych rad. Odrobina wysiłku i będziesz żył nie tylko ekologicznie, ale także ekonomicznie - to się zwyczajnie opłaca.\nUnikaj niepotrzebnych opakowań:\nKupuj artykuły codziennego użytku takie jak proszek do prania czy woda mineralna w większych opakowaniach. Wystarczy ich na dłużej, a w konsekwencji powstanie mniej odpadów opakowaniowych.\nNie kupuj artykułów, które są niepotrzebnie zapakowane w kilka opakowań. Dodatkowy kartonik po paście do zębów i tak trafi od razu do kosza.\nStaraj się wybierać żywność bez plastikowych lub styropianowych opakowań, nie pozwalaj pakować każdego artykułu spożywczego do osobnej torebki, owoce i warzywa kupuj luzem.\nZwróć uwagę na to jak jest opakowany produkt, który kupujesz. Opakowanie powinno być zrobione tak by wykorzystać możliwie najmniej materiału.\nUnikaj artykułów jednorazowych:\nNa zakupy zabierz ze sobą torbę wielokrotnego użytku. Zrezygnuj z używania foliowych reklamówek. Pamiętaj, że czas rozkładu folii to kilkaset lat. Każda torba jednorazowa w sklepie to dodatkowy koszt i dodatkowy odpad!\nOrganizujesz grilla? Nie używaj jednorazowych sztućców, kubków i talerzyków. Są nieeleganckie i szybko trafią do kosza.\nUrządzając przyjęcie pamiętaj o tym by używać serwetek i obrusów materiałowych, dzięki nim chronisz środowisko. 6 serwetek z materiału zastępuje 6000 papierowych serwetek.\nRęczniki papierowe zastąp ściereczkami materiałowymi.\nUżywaj długopisów z wymiennym wkładem. Zastępują 12 długopisów jednorazowych.\nZamiast zwykłych baterii stosuj akumulatorki wielokrotnego ładowania.\nUnikaj jednorazowych maszynek do golenia, zapalniczek – przedmioty te mają swoje wielorazowe, trwałe i tańsze odpowiedniki.\nWykorzystuj produkty ponownie. Podarujesz im w ten sposób nowe życie:\nNiepotrzebne ubrania, urządzenia, meble oddaj komuś, kto ich potrzebuje.\nZepsute urządzenia, jeśli to możliwe, spróbuj naprawić.\nOpakowania po zużytych produktach możesz użyć do przechowywania różnych drobiazgów, żywności albo uprawiania domowego ogródka.\nJednorazową reklamówkę wykorzystaj ponownie na przykład jako worek na śmieci.\nWszystkie kartki, zanim wyrzucisz, zapisz po obydwu stronach.\nDo wycierania naczyń używaj materiałowych ścierek, zamiast papierowych ręczników.\nCzytaj gazety przeczytane już przez kogoś innego.\nDrukuj dokumenty dwustronnie lub używaj papieru zadrukowanego jednostronnie jako brudnopisu.\nZachowaj do ponownego użycia tekturowe pudła oraz papier pakunkowy.\nKupuj materiały papiernicze produkowane z makulatury.\nNie drukuj e-maili.\nKorzystaj z biblioteki i kupuj używane podręczniki. W ten sposób oszczędzasz pieniądze i pomagasz ratować lasy\nNie marnuj żywności:\nKupuj tylko tyle ile naprawdę potrzebujesz – nie będziesz musiał jej wyrzucać.\nKompostuj odpady biodegradowalne. Kompostowanie jest najbardziej przyjaznym w przyrodzie sposobem na zmniejszenie ilości odpadów. Resztki z ogrodu czy kuchni mogą stać się ponownie użyteczne, jeśli zostaną poddane odpowiedniemu procesowi rozkładu.\nKupuj nieco droższe, lecz bardziej wydajne światła energooszczędne. Ich żywotność jest 10-krotnie dłuższa niż tradycyjnej żarówki.\nPowstające odpady segreguj. Korzyści jakie płyną z segregacji odpadów to przede wszystkim zmniejszenie ilości odpadów, jakie trafiają na składowisko, ograniczenie eksploatacji zasobów naturalnych poprzez wykorzystanie w produkcji surowców wtórnych oraz oszczędności finansowe segregującego odpady.


Kwadrans dla Pasterza - Radio Plus Radom\nsobota, 11 lipca 2020 14:05\nKwadrans dla Pasterza (audycja z 11 lipca 2020)\nniedziela, 05 lipca 2020 02:04\nKwadrans dla Pasterza (audycja z 4 lipca 2020)\nsobota, 11 lipca 2020 13:07\nBiskup Radomski zachęca do duchowego pielgrzymowania na Jasną Górę\nW 2020 roku odbędzie się Piesza Pielgrzymka Diecezji Radomskiej na Jasnę Górę. Będzie jednak mniej liczna i będzie miała przede wszystkim duchowy charakter.\nsobota, 11 lipca 2020 12:44\nBiskup radomski Henryk Tomasik zwrócił się z apelem do wszystkich wiernych o modlitwę w intencji kapłanów seniorów, zwłaszcza kapłanów mieszkających w Domu Księży Seniorów w Radomiu i zakażonych koronawirusem.\npiątek, 26 czerwca 2020 10:02\nniedziela, 21 czerwca 2020 12:02\nWe wtorek Dzień Ojca, który nie tylko jest okazją do świętowania, ale zachętą, aby odkryć na nowo ojcostwo, dar i zadanie bycia ojcem. Zapytamy księdza biskupa, czy ojcostwa można się nauczyć? a ponadto, porozmawiamy o wkrótce nowym błogosławionym Carlo Acutisie, którego Franciszek daje młodym za przykład.\nniedziela, 14 czerwca 2020 08:39\nTrwa nowenna do Serca Pana Jezusa\n- Rozłożenie w czasie refleksji, modlitwy, pomaga w naszym pogłębieniu danej prawdy wiary - mówi Biskup Radomki Henryk Tomasik zachęcając do odmawiania nowenny przed uroczystością Najświętszego Serca Jezusowego.\nKwadrans dla Pasterza - audycja 6 czerwca 2020\npiątek, 29 maj 2020 11:10\nniedziela, 24 maj 2020 09:36\nniedziela, 17 maj 2020 09:34


O Nas » Inteligentny Dom Bełchatów, Instalacje Elektryczne Bełchatów\nFirma Vespro zajmuje się profesjonalnym wykonywaniem instalacji inteligentnego domu, instalacji elektrycznych, alarmowych oraz monitoringu. Do każdego zlecenia podchodzimy w sposób indywidualny. Po zapoznaniu się z oczekiwaniami inwestora, doradzamy oraz projektujemy systemy dostosowane do jego oczekiwań, spełniające najbardziej rygorystyczne kryteria dotyczące bezpieczeństwa, funkcjonalności, estetyki oraz konfortu.\nVespro - Wiktor Wesołowski tel. 516 701 745\nInteligentny Dom Zawady 6B\nInstalacje Elektryczne 97-400 Bełchatów


Strona główna›Terrorystyczny atak nostalgii - oryginalny Counter-Strike przeniesiony do CS:GO\nPewien modder uznał zapewne, że „nowy” Counter-Strike to jednak nie to samo, co stary, dobry oryginał i postanowił połączyć jedno z drugim.\nAch, Counter-Strike. Jedna z tych cudownych, ponadczasowych gier, które udowadniają, że czasami - naprawdę czasami - coś w naszym ukochanym medium potrafi trwać. Że naprawdę dobry projekt rozgrywki przetrwa niezliczone generacje sprzętu i kolejne (trochę jednak łatwiejsze do policzenia) pokolenia graczy. W swojej pierwotnej wersji, jeszcze jako mod co Half-Life’a, ukazał się w 1999 roku. Oznacza to, że jest starszy od chociażby pierwszego filmowego Harry’ego Pottera, iPoda i polskiej wersji Idola, a w czasach, kiedy wyszedł, aktualnym systemem operacyjnym Microsoftu był Windows 98.\nI ludzie ciągle w niego grają!\n(Tak, wiem, że w międzyczasie wyszedł jeszcze Counter-Strike: Source, no ale to przecież w gruncie rzeczy ta sama gra, poza tym nie psuj mi wywodu, czytelniku!)\nI to mimo wydania w 2012 następcy gry w postaci Counter-Strike’a: Global Offensive. Trudno rzecz jasna o nim powiedzieć, by wspinał się na wyżyny graficznej efektowności, ale z całą pewnością jest to gra nowocześniejsza. Efektowniejsza. A jednak wciąż są tacy, którzy wolą klasykę.\nZ pewnością zalicza się do nich ZooL, modder, który postanowił przenieść CS-a w wersji 1.6 do silnika CS:GO.\nPisze autor na stronie projektu w moddb. Dodaje również, że prace nad modyfikacją rozpoczął po prostu z ciekawości - chciał zobaczyć, na jak gruntowne zmiany pozwala silnik CS:GO. Kiedy zorientował się, że jest on dość wszechstronny (pozwalał mu np. na umieszczenie w grze railgunów), pomyślał: „a czemu by nie wskrzesić starego CS-a”.\nModyfikacja ma być dostępna do pobrania już 25 grudnia. Sam autor przyznaje, że z powodu innego silnika nie będzie to rzecz jasna gra identyczna, ale fani oryginału z pewnością poczują się w niej trochę bardziej jak w domu.\nBędzie nowy (no, nie do końca) Counter-Strike. Z zombiakami, importowany z Azji


Edycja 2019 - Warsaw Gift&Deco Show\nPierwsze w historii Ptak Warsaw Expo, targi upominków i dekoracji – Warsaw Gift & Deco Show, za nami! Wydarzenie to było doskonałą okazją do spotkania branży oraz miłośników dekoracji. Podczas trzech dni ich trwania, Międzynarodowe Centrum Targowo-Kongresowe wypełnione było mnóstwem Odwiedzających, którzy przyznali, że sam pomysł i organizacja stworzenia tak wyjątkowego wydarzenia, okazało się bardzo trafione.\nW targach wzięło udział ponad 800 wystawców z Polski i z zagranicy. Zaprezentowali oni najnowsze trendy rynkowe oraz przedstawili bogatą ofertę produktową z zakresu artykułów dekoracyjnych, wyposażenia wnętrz, ceramiki i szkła, produktów codziennego użytku, biżuterii, upominków okolicznościowych, gadżetów biznesowych i reklamowych, artykułów papierniczych, pamiątek, małej elektroniki, zabawek, tekstyliów dla dzieci a także przedmiotów z segmentu eko/recycling.\nWarsaw Gift & Deco Show podzielone były na strefy tematyczne takie jak: Home&Deco by Targi Rzeczy Ładnych oraz by Papierówka, Ceramics&Glass by WG&DS, Celebration by Och Bazar, Kids by Mamaville, Handmade by Art. In Town, Eco/Recycling by Och Bazar oraz by Ekopiekno, Gadgets by Och Bazar, Mustache Yard vol 33 by Mustache, Paper&Office by WG&DS oraz International Sourcing by Gift Show Poland.\nNa szczególne wyróżnienie zasługują ambasadorki Targów, a były nimi: Macademian Girl, Małgorzata Rozenek-Majdan, Natalia Siwiec i Agnieszka Kaczorowska. To dzięki nawiązanej współpracy udało się stworzyć wyjątkowe święto. Święto dekoracji i upominków. Na Targach nie mogło zabraknąć prezentacji, kongresów, prelekcji i spotkań. Za ich sprawą wydarzenie nabrało bardziej biznesowego charakteru.\nWartym podkreślenia jest fakt, że Organizatorom WG&DS przyświecało hasło – Projekt Polska, a więc wspierali przede wszystkim producentów z Polski!\nTargi Warsaw Gift & Deco Show zakończyły się imponującym sukcesem. Zarówno Odwiedzający jak i Wystawcy byli z nich zadowoleni i jednogłośnie zobowiązywali się do odwiedzenia kolejnej edycji.\nOrganizatorzy ze swojej strony obiecali, że za rok postarają się przygotować wydarzenie jeszcze lepsze od tego, które niedawno się zakończyło.\nZapraszamy serdecznie Państwa do udziału w kolejnej edycji targów upominków i dekoracji – Warsaw Gift & Deco Show, w przyszłym roku!


LONGSLEEVE PROSTO BEER WHITE - WWW.BZP.SKLEP.PL\nLongsleeve Prosto Beer White\nLinię "Klasyk" chrakteryzuje prostota i miejski styl. Ubrania robione są z najlepszych materiałów, w klasycznych, stonowanych kolorach. Longsleeve Prosto Beer z przodu posiada duży, czerwony sitodruk z nazwą marki Prosto oraz nazwą kolekcji, a na karku naszytą filcową literkę "P". Uszyty został w całości z bawełny. Long sleeve występuje w dwóch wariantach kolorystycznych a do każdego z nich dorzucamy darmowe naklejki.\n- longsleeve PROSTO\n- sitodruk z przodu koszulki, naszywka na karku


Sylwester Szmyd: 2005\nwtorek, 31 maja 2005\n... zebrać myśli i chęci do nowej pracy. Pozwoliłem sobie na chwilę relaksu bo mam miesiąc odpoczynku - przynajmniej od wyścigów. Od nowego tygodnia wznowię treningi, na razie jeżdżę spokojne tzn. przejażdżki maksymalnie 2-godzinne. Nadspodziewanie ciężkie okazało się dla mnie to Giro. Właściwie od samego początku czułem że nie kręci mi się tak jak powinno. Dna dotknąłem chyba na etapie do Limone Piemonte. Sprawił mi jednak trochę przyjemności fakt, iż kilku kolarzy (w tym sam "Ale" Petacchi) na następnym etapie podjechało do mnie pytając się czy już wszystko u mnie w porządku, czy odpocząłem, doszedłem do siebie.\nNieważne. Chociaż szkoda, bo praktycznie na niczym nie zależało mi tak jak na tym Giro. Ale takie są oblicza sportu wyczynowego. To było zdecydowanie najcięższe Giro ze wszystkich w których startowałem. Ale bez wymyślania ile to gór nie było, bo te naprawdę ciężkimi robią kolarze. Zależy to bowiem od poziomu zawodników na starcie, a w tym roku przez Pro Tour (o czym już wcześniej wiele razy wspominałem) poziom był bardzo wysoki co oczywiście jest jak najbardziej pozytywnie dla samego wyścigu.\nZaskoczyli mnie na Giro na pewno Basso i Savoldelli. Spodziewalem się, że będą mocni ale nie, że aż tak! Szczególnie Ivan na czas a "Savo" w górach. Największym jednak zaskoczeniem był Di Luca i to pewnie dla wszystkich. Damiano myślę że trochę zawiódł. Na koniec już nawet miał problemy z motywacją i koncentracją. Z naszej porażki myślę, że najbardziej cieszyli się kibice, bo tych akurat z tego co widziałem Simoni ma niewielu. Jak można było również zauważyć inni kolarze w peletonie też byli bardziej zadowoleni ze zwycięstwa "Savo" niż "Gibo". Przyznam, że u nas w ekipie panowała trochę pogrzebowa atmosfera po sobotnim etapie i w niedzielę. Ale cóż nie zawsze można wygrywać.\nNawiąże jeszcze na chwilę do soboty, a właściwie do Colle delle Finestre. Jak zawsze więcej opowieści niż prawdy. Po szutrze jechało się bardzo dobrze, podjazd nie był tam już tak stromy jak wcześniej na odcinku asfaltowym, gdzie praktycznie cały czas potrzebne było przełożenie 39 x 25. Przeszkadzały nam i to mocno samochody techniczne które czasem przejeżdżały z nadmierną prędkością. Za kilka dni powinienem być w Polsce. Żadnych planów startowych. Solidna, ale spokojna praca. Wznowię wyścigi od lipca. Najważniejsze to znaleźć znów motywację i wolę walki jeszcze większą niż przed Giro. Pozdrawiam i dziękuje wszystkim za kibicowanie w trakcie całego Giro.\nEtykiety: Giro d'Italia 2005\nOczywiście nikt już nie jest tak pewny jak wcześniej zwycięstwa "Gibo". Co prawda na podjeździe takim jak Colle delle Finestre może zdarzyć się wszystko, ale ponad dwie minuty to bardzo dużo. Nie zapominajmy o Rujano czyli typowym góralu. Myślę, że jutro pomocnicy niewiele będą mieli pracy. Ciągnąć będziemy do Sestriere, a później kto ma pod nogą ten pojedzie. Zaskakuje mnie Basso, który przez rok niesamowicie poprawił się w jeździe na czas. Nikt też nie przeczy że gdyby nie jego dzień słabości (etap 14) w wyniku zatrucia pokarmowego to koszulka lidera pewnie spoczywałaby na jego plecach. Być może, ale jak sam powiedział dziś po czasówce, aby wygrać Wielki Tour potrzeba też trochę szczęścia.\nW dzień odpoczynku zrobiliśmy odprawę. "Gibo" zapewnił nas że będzie próbował i walczył na ostatnich etapach. Prosił o spokój i koncentrację oraz żebyśmy się nie bali. Mówi, że jak on się nie ruszy to nikt go trzeciego miejsca nie pozbawi, ale przyjechaliśmy na Giro po to żeby wygrać i on będzie próbował tego dokonać. Dziś pracowałem, ciągnąłem do ostatnich podjazdów. Nie ukrywam, nie stać mnie już na to żebym pracował w górach. Początek etapu był wyjątkowo ostry. Pierwsze dwie godziny jeden za drugim a tutta. Do tego trasa cały czas pofałdowana. Etap mniej więcej ułożył się jak zakładaliśmy. Damiano pod Coletto del Moro miał zrobić selekcję, a pod Colle di Tenda "Gibo" miał spróbować zaatakować Savoldelliego. Nie ukrywajmy, że gdyby "Savo" nie znalazł po drodze Garate i Honczara to już by się nie cieszył dziś z maglia rosa. "Gibo" jest mocny, myślę że jutro nie straci nic do "Savo", ale również i Rujano wykazuje się niesamowitą i zaskakującą formą. W sobotę ostatni wysiłek, trzeba jeszcze raz zacisnąć zęby i dać z siebie wszystko. Jutro jak dla mnie luz, właściwie dzień odpoczynku. Podjazd i zjazd znam doskonale. Jeździ się go na wyścigu Milano-Torino. Zjazd jest trudny technicznie i jak ktoś ma problemy z góry to może dużo stracić - myślę w tym kontekście najbardziej o Jose Rujano.\nZawsze jak się zdarzają takie rzeczy to na chwilę zatrzymuje się i zastanawiam\nBo czy można inaczej? Tak samo mógł to być każdy z nas spędzający co dzień wiele godzin na rowerze. Rodzinie, najbliższym, przyjaciołom Adama najszczersze wyrazy współczucia.\nWe Włoszech na wtorkowym treningu Adam Krajewski członek Młodzieżowej Kadry Narodowej na szosie, absolwent Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Żyrardowie, wielokrotny reprezentant Polski miał śmiertelny wypadek. Był młodym utalentowanym i świetnie zapowiadającym się kolarzem. Była przed nim wspaniała przyszłość w kolarskim peletonie...\nAdam Krajewski w ubiegłym roku reprezentował barwy Legii Warszawa Bazyliszek (odpracowywał służbę wojskową). W tym roku wrócił do Klubu Sportowego KTC Konin i wyjechał na staż do Włoch gdzie reprezentował barwy klubu CENTRO CONVENIENZA ESSE.\nAdam był Mistrzem Polski Juniorów w wyścigu ze startu wspólnego na szosie, wielokrotnym medalistą Mistrzostw Polski na torze między innymi: Młodzieżowym Mistrzem Polski w madisonie, Młodzieżowym Mistrzem Polski w drużynie, Vice Mistrzem Polski Elity w drużynie. W ubiegłym roku jadąc w barwach Młodzieżowej Reprezentacji Narodowej na 2 etapie Tour de Pologne zajął 6 miejsce.\nInformacja Polski Związek Kolarski\nEtap 14 - Stelvio! Nic strasznego dla chcącego\nCzułem się źle i to od początku, głównie "dzięki" Damiano, który próbował zabrać się w odjazd a mało kto chciał go puścić, przez co przez parę kilometrów była niezła "rzeźnia". Damiano w końcu odjechał z kilkoma innymi i w grupie się trochę uspokoiło. Stelvio jakoś mi minęło, lubię długie podjazdy przy takich właśnie nachyleniach. Odpuściłem czołową grupę kiedy zostało nas około trzydziestu. Ale to i tak daleko od tego jak powinienem jechać. Nie ukrywam, że jestem zawiedziony. Mnóstwo myśli, analiz itp.\nMuszę wspomnieć o atmosferze, o tysiącach ludzi na podjazdach i wzdłuż ulic większych i mniejszych miasteczek, przez które przejeżdżamy. Dziś pod Stelvio, wczoraj pod każdym innym podjazdem, mnóstwo ludzi dopingujących i zachęcających do wysiłku. Cieszy to, bo w ostatnich latach kibice krzywo patrzyli na kolarstwo, a i mniej było ludzi na ulicach. Fakt, że przejazd Giro jest traktowany praktycznie jak święto narodowe, a już na pewno jeśli w danym mieście jest start lub meta etapu. Czytałem dziś w komunikacie, bo i takie wiadomości podają, że dzisiejszą relację na żywo na RAI-3 obejrzało trochę ponad 3 miliony ludzi, a maksymalnie aż 4,5 miliona (45%). Niezły wynik, prawda? Wracając do etapu. Basso już nie ma. Został "Savo" i niespodziewanie Di Luca. Nikt, myślę naprawdę nikt, nie spodziewał się że Danilo tak dobrze pojedzie górskie etapy. Ja też nie.\n... jak nie najcięższy etap tegorocznego Giro - w sumie 5400 metrów przewyższenia. Od startu duże tempo, przyznam że nie wjechałem pierwszego podjazdu w grupie. Szło mi ciężko, później już było lepiej, ale na tegorocznym Giro chyba na niewiele więcej mnie stać. Fakt, gdybym musiał ciągnąć dziś, to spokojnie do Passo Erbe mógłbym pracować. Nogę czuje słabszą niż przed Giro. A pod Passo Erbe zaatakowali Damiano i Gibo, tak jak mieli. Basso się zmęczył, a o to chodziło. Zbyt łatwo jest jechać na kole kolegów z ekipy i mówić im jakim tempem jechać - niech się pomęczy. Efekt całego etapu osiągnięty połowicznie to znaczy Basso pozbawiony koszuli, ale mamy Savoldelliego, mocnego w górach. Martino powiedział że w poniedziałek to my będziemy mieć koszulkę lidera - oby. Damiano dziś po etapie też nie był do końca zadowolony. Ciężko jest mu znieść porażkę z 11 etapu. Dziś jednak wieczorem zdobył się nawet na gest i postawił szampana. Powód zostawię dla siebie bo byłoby to zbyt ... mało skromne, powiedzmy. Jutro Stelvio. Tyle się o tym podjeździe nasłuchałem, że nie mogę się doczekać aby go zobaczyć. Zaplanowany jest atak Damiano.\nCiężkie jest Giro w tym roku\nTrzeba jeszcze dodać, że organizatorzy przesunęli godziny tak, że etapy kończą się późno w okolicy osiemnastej, jak na Vuelcie. Kolacja zawsze po dwudziestej drugiej i ciężko iść spać przed północą - ale to tak na marginesie z życia kolarza na wyścigu. Najbardziej mi dokucza właśnie brak chwil na odpoczynek po etapie, bo i dojazdy do hotelu z reguły też zabierają około godziny jak nie więcej.\nEtap czwartkowy był pierwszym z górskich - początek prawdziwego ścigania. Taktyką naszą było mocne tempo pod pierwszy podjazd i tam ja miałem nadawać tempo. Ciągnąłem mało, więcej na kole kolegi. Zostało nas około pięćdziesięciu. Dalej pracowałem pod Passo Duran tzn. jej pierwsze 2-3 kilometry, a potem Sabaliauskas zrobił "wyciągarę" pod atak Simoniego. Tak miało być tylko, że potem tempa najlepszych (wśród, których ciągnął Darek Baranowski) nie wytrzymał Damiano, tracąc na szczycie już ponad 3 minuty. Na ostatnim podjeździe tempa Basso nie wytrzymał Simoni i na mecie był trzeci. Trochę nas sprali, ale powiem szczerze, że nikt się u nas w ekipie nie załamał się czy też zdołował. Przeciwnie, Gibo ma jeszcze większą ochotę do walki, a Damiano... właśnie, dziś trochę z nim rozmawiałem. Widać, że wbrew temu co mówi męczy się trochę psychicznie i nie jest do końca spokojny. Ale teraz musi udowodnić tak sobie jak i innym, że to był tylko zły dzień. Nasza ekipa zacznie atakować od jutra. Ja w odjazdy nie mam się zabierać. Moim zadaniem będzie Być przy "Gibo" i ciągnąć kiedy będzie taka potrzeba. Passo Erbe jest najcięższym z jutrzejszych podjazdów, Gibo musi atakować Basso, a my wcześniej mamy pozbawić Ivana wsparcia ekipy.\nDzisiejszy (dwunasty) etap był beznadziejny. Nie lubię takich. Jechaliśmy przysłowiowe 3 km/h przez połowę dystansu, nogi zamulone. Potem jak się grupa za sprawą Fassa Bortolo i CSC rozkręciła, to każdy hopek sprawiał ból. Ale takie właśnie są tego rodzaju etapy. Na szczęście mogłem porozmawiać z "Rybą". Obiecałem mu, że jak wygramy Giro to mu sprezentuję singiel Depeche Mode "Enjoy the silence" z żółtą okładką. Mało ich, więc trzeba na aukcjach szukać. Mam nadzieję, że mu ten prezent będę mógł sprawić!\nZleciał lepiej niż każdy inny. Pobudka o 9.00, a o 10.30 wyjazd na krótki, półtoragodzinny trening. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się na cmentarzu przy grobie Marco Pantaniego. Właśnie jesteśmy w hotelu w Cesenatico. O 15.00 pojechaliśmy na konferencje prasową zorganizowaną na wojskowym lotnisku przez Cannondale. Na początku trzech asów lotnictwa przeleciało kilka razy nad naszymi głowami na swoich F16. Co oni wyczyniali! Ciekawie zorganizowana impreza. Damiano i "Gibo" zostali wystylizowani na bokserów - mieli rękawice i szlafroki jak typowi mistrzowie ringu. Akcja pod nazwą "Battaglia Italiana" (włoska bitwa). Tyle że jak sami zaznaczyli nie będą między sobą walczyć, lecz razem przeciw innym.\nŚmiało można powiedzieć, że wyścig zacznie się od czwartku, chociaż i dotychczasowe etapy nie były wcale łatwe dla tych którzy jadą klasyfikacje generalną. Nerwowe i niebezpieczne końcówki, kraksy które często dzieliły peleton, długa czasówka - wciąż trzeba było być uważnym i skoncentrowanym. Od czwartku powinno być "łatwiej" bo więcej będzie już zależało od sił w nogach. Zapowiadają brzydką pogodę i stad pod znakiem zapytania stanął nawet przejazd przez przełęcz Stelvio. Zobaczymy jak będzie. W ekipie spokój, dodajmy, że przed burzą. Nie ma co ukrywać, że obydwaj nasi liderzy chcą wygrać, ale myślę że to góry wskażą tego mocniejszego. Nie zapominajmy też o rywalach, którzy na pewno nie mają zamiaru tylko przyglądać się ich poczynaniom.\nZnów my ciągnęliśmy prawie cały etap\nW trakcie wczorajszego etapu "Martino" powiedział przez radio, że po Giro chyba będzie trzeba zrobić kurs dla dyrektorów sportowych. Znów my ciągnęliśmy prawie cały etap. Fakt w TV było bardziej widać Team CSC, ale oni zaczęli gonić dopiero w końcówce (albo lepiej, jak się zaczęła transmisja).Nie rozumiem dzień wcześniej Bettini ściga się na jakiś dziwnych premiach żeby wziąć koszulkę lidera a potem odpuszcza dwudziestu ludzi na 14 minut i czeka aż ktoś inny zacznie ich gonić. O Di Luce nie wspomnę, bo wczoraj prezentując koszulkę lidera Bettiniemu liczył na to że ten będzie kontrolował etap. O naiwności. Każdy tylko kombinuje, a my od wczoraj jak "Martino" powiedział przed startem zaczęliśmy jechać pod klasyfikację generalną i na niej tylko mamy się koncentrować. Koldo Gil wygrał zasłużenie. Jest mocny od początku wyścigu widzę że pod górę kręci dobrze. Trochę się męczę, nie mogę znaleźć rytmu wyścigowego, ale mam nadzieje, że jak przyjdą długie podjazdy to się odnajdę. Czasówkę pojadę spokojnie. Ze cztery razy "Martino" mi powtórzył żebym nie jechał mocno, bo dzień później znów będzie ganianie, a koniec końców jak znam życie to my będziemy musieli ciągnąć przez większość etapu. Dziś wielką nadzieję na wzięcie maglia rosa ma Honczar. Ma na to szanse, będzie ciekawie.\nTo co mnie dziś zdziwiło\n... i odrobinę zainteresowało to fakt, że Di Luca oddał Bettiniemu koszulkę lidera bez żadnego oporu. Na premii intergiro w ogóle nie walczył, ba jechał sobie spokojnie w środku grupy. Domyślam się jednak, że jutro będzie chciał zaatakować i tym sposobem raz jeszcze odebrać Bettiniemu różową koszulkę. Cały dzisiejszy etap był właściwie spokojny. Tyle że znów trzeba było przejechać te beznadziejne i jak zawsze niebezpieczne finiszowe rundy. Petacchi nie może w tym roku wygrać etapu na Giro, a McEwen wykorzystuje jego potknięcia w sposób idealny. Jutro góra - dół od startu z poważnym podjazdem na 16 kilometrów przed metą. Lekko nie będzie, ale kto powiedział że ma być. Dzisiaj Zabel popisywał mi się swoją znajomością języka polskiego: "dziękuje, przepraszam, proszę" - dziwne, bo pierwszy raz spotykam się z sytuacją by obcokrajowiec opanował nasze zwroty grzecznościowe a nie przekleństwa!\n... przed i po wyścigu. Tak sobie pomyślałem zastanawiając się o czym chciałbym dziś napisać. Krótko wrócę do wczorajszego etapu. Generalnie etap spokojny, ale 10 kilometrów przed meta była mega kraksa i wraz z "Rybą" zostałem w drugiej grupce. To jest szczegół. Finisz wygrywa Bettini, ale potem zostaje zdyskwalifikowany. Różne opinie słyszałem, ale według większości z nich sędziowie zrobili bardzo dobrze lub wręcz, że sędziowie zrobili źle bo powinni wyrzucić Bettiniego z wyścigu! Fakt, że Bettini nie może się tłumaczyć iż go nie widział. Zaczął finisz na środku drogi a skończył metr od barierek. Z kolei ma też swoje racje mówiąc, że to prowadzący decyduje o tym gdzie chce jechać i że postąpił tak jak się od młodzika kolarzy uczy tj. żeby finiszować przy krawędzi bo wtedy tylko z jednej strony można się spodziewać przeciwników. Prawdopodobnie gdyby się Cooke nie wywrócił, a tylko przyhamował (jak to zresztą dzień wcześniej zrobił Bettini na finiszu z Di Lucą) to by Bettiniego nie zdyskwalifikowano. Rację na pewno ma też Australijczyk mówiąc, że gdyby Paolo zostawił mu trochę miejsca to wygrałby z łatwością. Jakby nie było, mało ciekawie ten lot wyglądał. Dobrze że nic mu się nie stało.\nDziś Bettini trochę przesadził z tym odjazdem. W następnych dniach będziemy oglądać to co dziś już było widoczne, choć jeszcze nie do końca. Mam na myśli dwa wyścigi, jeden z przodu o wygranie etapu oraz drugi z tyłu o klasyfikację generalną. Łowcy etapów na tym Giro to przede wszystkim Hiszpanie oni po to tu przyjechali. Właściwie dziś jechaliśmy spokojnie, trochę dyktowaliśmy tempo do spółki z Domina Vacanze, ale po ostatnim podjeździe na jakieś 50 kilometrów do mety, kiedy już było tylko 1:30 straty do prowadzących część grup się zeszła i nagle nikogo nie interesowało już gonienie czołówki z Bettinim. My wiedzieliśmy doskonale że Di Luce zależy na tym etapie bo może wziąć też koszulę lidera. Podjechałem do niego z Damiano i zapytaliśmy co on robi!? Odpowiedział, że mają dwóch kolarzy z przodu i nie chcą gonić, a poza tym ich dyrektor sportowy nie daje im sygnału do pogoni. Na to Damiano odrzekł, że przecież Danilo może wziąć koszulę (w razie wygrania etapu), a jego koledzy to na pewno etapu nie wygrają! W końcu zaczęli gonić. Czasem trudno zrozumieć niektórych zawodników a jeszcze trudniej ich dyrektorów sportowych. Finisz nam nie wyszedł - Damiano nie był dziś wystarczająco mocny. Spokojnie, jest podenerwowany, niektórzy chcą żeby wszystko i w każdym terenie wygrywał. Przyjdą góry to zobaczymy. "Gibo" miał dwa dni temu gorączkę, a teraz boli go trochę gardło, tak że prawie głos stracił. Jeszcze jedno, wszyscy jak pamiętam, co roku narzekają na niebezpieczne końcówki etapów i mają rację. Mamo, myślę że naprawdę trzeba się namęczyć żeby znaleźć takie beznadziejne finisze. Chyba ten kto to ustala nigdy nie jeździł na rowerze albo to jakiś wyjątkowo sfrustrowany typ!\n... - ale tak jest na początku. Niby dopiero trzeci etap, a poza domem jestem już przeszło tydzień. Tak mało brakowało i odnieślibyśmy dziś zwycięstwo. Damiano był niepocieszony, brakowało mu kogoś kto pomógłby mu na ostatnim kilometrze przejść do przodu. Widać było wyraźnie, że gdyby meta znajdowała się 5 metrów dalej to by wygrał - no cóż, ale meta była gdzie była! Leżałem na jakieś 3 kilometry przed szczytem premii górskiej. Jakis Francuz na zakręcie wcisnął się po małym łuku, poślizgnęło mu się koło i w ten sposób mnie podciął. Złapałem grupetto i spokojnie dojechałem na metę. I tak nie było sensu się zaginać, nie doszedłbym pierwszych w żaden sposób. Przyznam że podjazd był ciężki. Mogę szczerze powiedzieć, że trzeci dzień praktycznie przejeżdżam etap w miarę spokojnie. Staram się na tych etapach tracić jak najmniej energii i sił. To bardzo ważne. Chciałem co prawda zobaczyć jakbym i czy bym przetrzymał mocne tempo na podjeździe, no ale cóż pech się zdarza! Jutro luz, taką mam nadzieję. W ekipie panuje spokój.\nTak jest dużo lepiej - mniej monotonnie\nNawiązuje do kolejnej zmiany lidera i do finiszów jakie dotąd mieliśmy. O ile wczorajszy etap może nie był zaskoczeniem, bo WSZYSCY ataku Bettiniego się spodziewali o tyle dziś porażka "Pety" jest zaskoczeniem. Przyznam jednak rację moim kolegom klubowym. Analizowaliśmy trochę dzisiejszy finisz i jak powiedział "Forna" jeśli "Peta" znalazłby tam mały przesmyk to by "przeleciał" nad tymi trzema, którzy go wyprzedzili. Pewnie tak, ale finisze tym się charakteryzują, że nie zawsze wygra ten najszybszy. Przy prędkości ponad 60 km/h trzeba też mocno używać głowy, widzieć co robią i co mogą zrobić przeciwnicy. Proszę pomyśleć, że jak wyszliśmy na ostatniej prostej (4 kilometry przed metą) to licznik wskazywał mi 69 km/h. Ogólnie etap spokojny, poza końcówką, podobnie jak wczoraj. Nasza praca ogranicza się do grupowej jazdy wszyscy razem, blisko Damiano i "Gibo". Na ostatnich 20-30 km nie jest to już takie proste, ale jest zawsze ktoś kto nie umie się przepychać. Ważne jest żeby obaj byli przed w końcówce możliwie blisko przodu peletonu tak aby nie stracili cennych sekund w przypadku gdyby grupa się porwała tuż przed metą. Dla przykładu wczoraj (na pierwszym etapie) Ivan Basso stracił do naszych liderów 5 sekund. Jutro cały etap to góra-dół, będzie ciężko. Na 8 kilometrów przed metą usytuowana jest premia górska drugiej kategorii. Ciężko przypuszczać aby ktoś nie spróbował swoich sił w ataku pod górę i nie wykorzystał okazji do zgubienia sprinterów. Na mecie przypuszczalnie zjawi się razem grupka 50-60 zawodników.\nKrótko. Zaczęło się!\nNo i przegrałem od razu zakład z "Rybą". Miałem większy wiatr od Darka, ale i tak bym z nim przegrał. To zresztą mało istotne. Jeden finisz i basta, w końcówce trochę brakowało sił i wydawało mi się, że stanąłem w miejscu. Jutro w końcówce etapu będzie nerwowo. Niepokoi mnie, że już od pierwszego etapu zapowiada się przepychanie i nerwówka w grupie. Będzie tam krótki, ale sztywny (15-procentowy) podjazd na wąskiej, krętej drodze jak nam tłumaczył "Martino". Najzabawniejsze, że opowiadając o końcówce pierwszego etapu gestykulując sam spadł z krzesła. Zobaczymy jak będzie, ale według naszego dyrektora sprinter jutro nie wygra.\nNo i jesteśmy - 88. Giro d'Italia rusza\nW ekipie luz i spokój ale jednocześnie koncentracja i determinacja osiągnięcia tego po co tu przyjechaliśmy! Podoba mi się ta atmosfera, podobna jak przed rokiem. Za poczucie humoru, czy raczej odpowiednią atmosferę poza wyścigiem (głównie przy stole) dba "Forna" czyli Paolo Fornaciari. Przyznam że czasem jest męczący, wręcz uciążliwy ze swoimi żartami i krzykliwym głosem, ale tak jest lepiej, weselej! Wczoraj przejechaliśmy trzy godziny dosyć żywo kręcąc tzn. ze średnią ponad 35 km/h. Dziś od rana padało, większość z nas jeździła na rolkach około godzinki. Tak i ja zrobiłem, a popołudniu gdy już nie padało i wyjechałem na szosę przejeżdżając samemu 55 kilometrów a jak wróciłem to właśnie wyjeżdżał "Gibo" razem z Damiano, którzy wcześniej byli na konferencji prasowej. "Martino" wysłał mnie w drogę razem z nimi i przejechaliśmy jakieś 40 kilometrów większość za samochodem i znaczną część w deszczu.\nTak minął mi ostatni dzień przed Giro. Czuję się dobrze, myślę że jestem dobrze przygotowany. Dawno nie jeździłem długich podjazdów, nie wiem jak będzie w górach, ale startuje ze spokojem i czystym sumieniem, że nie zaniedbałem nic w przygotowaniach. Czeka nas ciężka praca od pierwszego dnia. Jak powiedział dziś "Gibo" na odprawie, inni muszą widzieć że jesteśmy silną i dobrze zgraną drużyną. Podobnie powiedział "Martino" odnosząc się do "Gibo" i Damiano, że nasza siła jest w tym że oni będą razem, w zgodzie, zjednoczeni! Jak wszyscy to zauważą to zrozumieją, że ciężko będzie nas pokonać. Basta, bo jeszcze powiem za dużo! Nie liczcie na wojnę miedzy nimi, nic niespodziewanego się nie wydarzy.\nOstatnie wyścigi przed Giro d'Italia za mną\n... czyli okres przygotowawczy do jakby nie było najważniejszego dla naszej ekipy startu w sezonie zakończony. W sobotę (GP Industria e Artigianato) pod górę czułem się dobrze. Śmiałem się po wyścigu, że jeśli Niemcowi nie udało się "zerwać mnie z koła" to jest już nieźle. Na ostatniej premii górskiej za plecami Luki Mazzantiego była czwórka z Przemkiem i ze mną. Na finiszu jednak mało nie pozbawiłem się możliwości startu w Giro, bowiem ledwo co udało mi się uniknąć kraksy. W niedzielę (Giro di Toscana) moim jedynym zadaniem było wjechać pod ostatnią górę z Daniele Bennatim i ewentualnie pomóc mu dojść do czołówki w przypadku gdyby "strzelił" - jednym słowem zrobić wszystko aby dojechał on w czołowej grupce na finisz. Tak się stało i Bennati wygrał ten wyścig.\nMiłe to były wyścigi bo spotkałem praktycznie większość polskich zawodników jeżdżących w Italii. Przemek Niemiec ściga się już kilka lat we Włoszech i pod względem stażu jest tuż po mnie. Dopiero co podpisał swój największy kontrakt na który całkowicie zasłużył. Często atakuje na wyścigach i bardzo dobrze radzi sobie w górach. Myślę że po kolejnych dwóch latach w Miche (na tyle podpisał nowy kontrakt) i wygraniu jeszcze kilku wyścigów będzie gotowy do zrobienia konkretnych wyników na poważniejszych imprezach. Z jego kolegami klubowymi (braćmi Kohutami) znam się najdłużej. Sławka znam jeszcze z czasów kadry juniorskiej. Seweryna z reprezentacji młodzieżowej (do lat 23). Sławek był z pewnością jednym z lepszych polskich kolarzy ubiegłego sezonu. Myślę, że trzeba go zaliczyć do kolarzy wszechstronnych. Widzę, że spokojnie zaczął ten sezon, tak więc na wyniki z jego strony liczę w drugiej połowie sezonu. Sewerynowi (starszemu bratu Sławka) brak trochę regularności. Miewa sezony wyjątkowo udane i te znacznie poniżej swojego poziomu. Przyznam że z każdym z tych panów dogaduje się znakomicie i bez żadnych problemów, jak chyba z całą resztą "włoskiej Polonii" o której wspomnę przy najbliższej okazji.\nJestem w drodze na wyścig\nWczoraj wieczorem dzwonił do mnie Martino i prosił żebym w sobotę postarał się pojechać ładny wyścig. Mam być blisko "Gibo" Simoniego i pomoc mu jak najwięcej bo on chce wygrać a musi też zrozumieć, że na Giro będzie miał dobrą ekipę. Giro pojadę. Jak mówi nasz dyrektor mamy trochę problemów ze składem i pod tym względem jest gorzej niż rok temu. Brakuje nam Eddy Mazzoleniego, który z powodu kontuzji jeszcze się w tym roku nie ścigał. Prawdopodobnie nie wystartuje również Fornaciari tj. nasz prawdziwy motor na płaskim terenie, który też obecnie walczy z bólem kolana. Ogólnie rzecz biorąc niejeden w naszym zespole nie ma jeszcze formy jaką mieć powinien. Będzie nam nieporównywalnie ciężej niż przed rokiem. Etapy cięższe, ale i przeciwnicy poważniejsi. Ale to dobrze, poprzeczka w górę, jak co roku. Cieszę się.\nPolubiłem wyścigi Pro Touru. To jest światowe kolarstwo i prawdziwe ściganie. Jak mówią prawie wszyscy jest kolosalna różnica między wyścigami tego cyklu a pozostałymi. Niebo a ziemia - z tym stwierdzeniem każdy zawodnik z ekip PT się zgodzi. Myślę, że jeżdżąc te wyścigi można podnieść swój poziom. Oczywiście nie chcę przez to powiedzieć, iż łatwo jest wygrać te pozostałe. Jutrzejszy wyścig (GP Industria e Artigianato w Larciano) jest ciężki i pewnie rozegra się na podjeździe i po finiszu z mniejszej grupki. W niedzielę (Giro di Toscana) będzie dużo łatwiej i pojedziemy na Bennatiego. Zobaczę się wówczas z większością Polaków ścigających się w Italii i może później skuszę się żeby coś o niektórych z nich napisać.\nWłaściwie o czym tu pisać? Zacznę od tego, że bardzo się cieszę z tego, iż jednak pojechałem te dwa wyścigi w Belgii - oba wymagające tj. w ciężkim terenie i w konkretnej obsadzie. W niedziele było w porządku, ale nie idzie mi walka o pozycje w grupie i z tej przyczyny trochę za bardzo z tyłu zacząłem Côte de Wanne i następnie Côte de Stockeu. Właśnie w tym czasie odjechała około trzydziestka zawodników, która walczyła w końcówce. Cóż jak wcześniej mówiłem nie są to wyścigi dla mnie, choć noga była o'k. Nasz lider Damiano jak mi później powiedział od samego początku wyścigu nie czuł się najlepiej, ale uważam że to jego dziewiąte miejsce jest niezłym wynikiem na kilkanaście dni przed wielkim Giro. Aleksander Winokurow raz jeszcze pokazał, że umie się ścigać i "widzi" wyścig. Jak sam przyznał czując się słabszym od innych faworytów zaatakował wcześniej i potrafił jednak wygrać tak ciężki wyścig. Tymczasem słyszałem, że w Italii na podjazdach ustawiał wszystkich Przemek Niemiec. No i dobrze, polski akcent musi być! Zobaczę się z nim w najbliższy weekend na wyścigach w Larciano i Dookoła Toskanii. Będę miał okazję pogratulować mu ostatnich występów.\nEtykiety: Liege-Bastogne-Liege 2005\nSpokojne, ale strasznie nudne te dni między Strzałą\n... a Liege (L-B-L). Na szczęście pogoda dopisała i mogliśmy spokojnie potrenować. Jutro ma już być gorzej z pogodą i może nawet padać deszcz. Nikt w naszej ekipie łącznie z Damiano na problemy zdrowotne nie narzeka, tak więc wystarczy jutro pedałować i dać z siebie wszystko. Dowiedziałem się też przed chwilą, że nie pojadę jednak Romandii (TdR). Martino mówi mi: "bądź spokojny i pojedź wyścigi w Toskanii" to znaczy: GP Industria e Artigianato - Larciano (30 kwietnia) i Giro di Toscana (1 maja).\nOstatni tydzień był raczej czasem odpoczynku\n... co oznacza, że trenowałem mniej, bo maksymalnie po 4 godziny i 40 minut (dwukrotnie). Jutro, jeśli tylko pozwoli mi na to pogoda będę chciał przejechać około 6 godzin, a w tym czasie trzy lub cztery długie podjazdy. W minionym tygodniu dwa razy jeździłem za samochodem i raz za motorem - tak dla podtrzymania rytmu i poprawienia szybkości. Wiadomo, między wyścigami, jak nie ma za dużo czasu to i tak nic szczególnego się już nie wymyśli. Najważniejsze, co sam sobie zawsze powtarzam to nie przesadzać z treningami. Pomiędzy wyścigami powinny być one podtrzymaniem aktualnej formy. Do Belgii wylatuję w poniedziałek około południa. Jak wspomniałem już wcześniej "Martino" mówił, że wyścigi te mają być dla mnie przede wszystkim dobrym treningiem. Będę na nich pracował dla drużyny.\nSądzę, że Cunego myśli poważnie o Liege-Bastogne-Liege. Jakby nie było to pierwszy tak poważny sprawdzian dla tych wszystkich, którzy przygotowują się do Giro d'Italia. Po tym wyścigu będzie można wiele powiedzieć o tym kto w jakiej dyspozycji stanie dwa tygodnie później na starcie Giro. Pytałem się go dziś wieczorem czy jedziemy żeby wygrać L-B-L, a on mi na to że nie tylko Liege ale i Strzałę Walońską! To dobrze, bo liczy się takie nastawienie. Moi faworytami na Ardeny są ci zawodnicy, którzy walczyli w Kraju Basków czyli przede wszystkim Di Luca, ale także: Rebellin, Aitor Ose czy Constantiono Zaballa. Po klasykach jadę prosto do Szwajcarii na Tour de Romandie. Zapoznałem się juz z trasami jej tegorocznych etapów. Jak zawsze zapowiada się ciekawy wyścig. Bardzo go lubię - w 2002 roku wygraliśmy go pracując na Dario Frigo. Natomiast w zeszłym roku przyznam, że byłem zadowolony z własnej w nim dyspozycji. Jak będzie w tym roku zobaczymy.\nsobota, 9 kwietnia 2005\nSzybko, ciężko, zimno i w deszczu\nWczoraj rano było tak jak miało być czyli szybko, ciężko, zimno i w deszczu. Szło mi ciężko, noga ubita. Pomogliśmy trochę Illes Balears gonić Jensa Voigta w środkowej części etapu, ale nic nie było do zrobienia. Niemiec wyciął numer, ma klasę! Taki właśnie jest Voigt, wystarczy dać mu 100 metrów przewagi to się go i owszem dogoni, ale wieczorem w hotelu. U podnóża finałowego podjazdu wziąłem peleryny od Damiano i "Patxi" Vila po czym spokojnie podążyłem do mety. Nie było sensu zakwaszać nogi jeszcze bardziej. Wieczorną jazdę na czas pojechałem na 70-80 % zgodnie z odgórnym nakazem. Damiano był z siebie zadowolony, ale po czasówce Martino nie mógł zrozumieć gdzie nasz lider stracił aż 20 sekund już na pierwszych 4 kilometrach tej próby! Przyznam, że nasz dyrektor narzekał też że ekipa jest wciąż słaba i nie kręcimy tak jak powinniśmy. Cóż ma rację, co tu ukrywać. Jak wszyscy jednak jednoznacznie stwierdziliśmy wyścig wygrał najlepszy.Uważam, że Di Luca był zdecydowanie najmocniejszy na tym wyścigu! Jutro Klasika Primavera (też w Kraju Basków) po czym powrót do domu. Potem czeka mnie Belgia (tzn. 20 i 24 kwietnia: Strzała Walońska i Liege-Bastogne-Liege)! Nie chciałem ich jechać, ale Martino mówi, że potrzebne mi jest przejechanie ponad 200-kilometrowego wyścigu. Tour de Romandie pojadę jak będę potrzebował ścigania, ale na razie ten występ stoi pod znakiem zapytania.\nEtykiety: Vuelta al Pais Vasco 2005\nKolejne zwycięstwo Valverde\nGeneralnie muszę przyznać, że dzisiejszy etap okazał się najspokojniejszym, a przez to i najlżejszym w całym wyścigu. Spokojny start, potem kilka skoków i stosunkowo szybko odjechała grupka sześciu kolarzy. Peleton jechał spokojnie, ale dzięki pracy Illes Balears przewaga ucieczki nigdy praktycznie nie przekroczyła pięciu minut. W finale gonił głównie Phonak, jak się domyślam dla Angela Martina Perdiguero. Przyznam szczerze, że liczyliśmy (tak zakładał Martino) iż peleton bardziej się porwie pod ostatni podjazd i do mety dojedzie grupa maksimum 30 kolarzy. Tak się nie stało, bo pod ostatni podjazd praktycznie nikt nie zaatakował. Jutro rano ... właśnie, te krótkie etapy nafaszerowane podjazdami. Góra-dół i żeby tradycji stało się zadość powinno jeszcze padać i być zimno. Mam nadzieje że aż tak źle nie będzie. Nie ukrywajmy, że wyścig rozegra się praktycznie jutro rano. Jeśli chodzi o mnie ważne żebym się gdzieś na zjeździe nie zgubił. Francisco "Patxi" Villa czyli nasz Bask w ekipie mówił nam właśnie, że zwłaszcza zjazd z pierwszej góry jest trudny. Podobnie jak czasówka, która będzie bardzo techniczna. Wielkim technikiem nie jestem, tak więc co tu ukrywać ... nie podoba mi się. Czeka nas zatem ciężki dzień. Damiano jak zwykle, spokojny i uśmiechnięty. Byle tak było również jutro wieczorem.\nDziś był prawdziwy etap Vuelta al Pais Vasco\nAni metra płaskiego, w większości wąskie drogi, brakowało tylko deszczu lub śniegu. Pierwsze dwie godziny to bardzo wysokie tempo, bo wszyscy chcieli odjechać. Starałem się cały czas jechać z Damiano w pierwszej piętnastce tzn. z samego czuba grupy. Potem trochę się uspokoiło, ale w końcówce znów było szybko. Zostają w nogach takie etapy. Damiano był trochę zawiedziony, głównie dlatego bo wygrał Alejandro Valverde. Jutro będzie już dużo ciężej. Jadąc dzisiejszy etap przyszedł mi na myśl epizod sprzed dwóch lat, kiedy jechałem ten wyścig z Marco Pantanim. Identyczna końcówka, tyle że był wówczas większy wiatr. Na 30 kilometrów przed meta, przy wysokim tempie i rozciągniętej grupie na pofałdowanej trasie nagle Marco zatrzymał się za potrzebą. No cóż zatrzymujemy się wszyscy, ale potem ciągniemy by dojść do grupy - ależ stres i wysiłek! Doszliśmy krótko przed ostatnim podjazdem. Tak sobie myślę, że z Damiano w składzie ścigamy się podobnie i może tylko brak jeszcze takiego zgrania zespołu. Niemniej na szczęście Damiano nie jeździ wciąż w tyle peletonu.\nNie patrzcie wiecznie na klasyfikację generalną\nCiao. Nie patrzcie wiecznie na klasyfikację generalną i miejsce zajęte na etapie! Tak piszę, bo czułem się dziś od początku etapu bardzo dobrze, pod górę też radziłem sobie bez większych problemów, ale jednak przyjechałem na dalekim miejscu. Ale od początku, start bardzo szybki, duże tempo, skoki. Cztery premie górskie jeszcze przed końcowym podjazdem. Pod górę jak mówiłem szło mi dobrze, pod sztywny podjazd na 120km, gdzie wszyscy używali przełożenia 39x25 ja również. Wiadomo, że z Damiano Cunego to ciągła praca, on zawsze musi mieć drużynę obok, trzeba przechodzić z nim do przodu, osłaniając od wiatru, a jak trzeba to również wypada zawieść coś do samochodu lub przywieźć. To wszystko kosztuje. Proszę mi wierzyć, że brać na siebie wiatr przy 50km/h nie jest najprostszym zadaniem. Po ostatniej premii górskiej miałem uważać na skoki, ewentualne odjazdy. Parę razy próbowałem odskoczyć w jakiejś grupce, ale się nie udało. Ostatni podjazd zacząłem już z lekko "podciętymi" nogami i z samego końca. Moj błąd ale nie zawsze mi to dobrze wychodzi. Dziś zajęło mi ponad kilometr by dojść do grupy, no i potem za ten jak i wcześniejsze wysiłki zapłaciłem. Do mety dojechałem już raczej spokojnie. Nie ma sprawy, swą pracę wykonałem, a Damiano jedzie dobrze.\nJak będzie jutro zobaczymy. Czy będzie odjazd czy finisz z większej grupy my mamy być zawsze blisko Damiano robiąc wszystko aby on sam stracił jak najmniej sił i energii. Takie jest założenie odnośnie naszego ścigania się w konkretnych wyścigach. Najlepiej od razu pozbyć się własnych ambicji, wtedy łatwiej się pracuje. Oczywiście będą wyścigi z "wolną" ręką, ale na razie pracuję na tego kto może wygrać czy po prostu zrobić dobry wynik. W ekipie nerwówka bo w klasyfikacji Pro Touru jesteśmy na samym końcu. Trochę się cieszyliśmy z szóstego miejsca Alessandro Ballana we Flandrii co pozwoliło nam zarobić parę punktów. Pozdrawiam i do usłyszenia.\nZe smutkiem w sercu\n... i pamięcią o Papieżu wylatywałem do Hiszpanii. Dziś wszyscy wystartowali z czarnymi wstążeczkami na znak żałoby.\nVuelta al Pais Vasco - mój debiut w Pro Tourze. Rozumiem teraz co miał na myśli "Leo" mówiąc po Paryż-Nicea, że w peletonie jest ciągły stres, nerwówka. Mamo, takie napięcie że igły by się nie wcisnęło. Ciągłe przepychanie, walka o pozycje. Etap nie był ciężki, krotki i w końcówce bardzo szybki. Jedyną trudnością na tym etapie był prawie 3-kilometrowy podjazd na 10 km przed metą. Pojechaliśmy rano na przejażdżkę i przejechaliśmy m.in. ten podjazd by go sprawdzić. Cały etap czułem się nie najlepiej, potem podjazd "wziąłem" trochę za bardzo z tyłu, ale udało mi się przejść wystarczająco blisko szpicy grupy aby wjechać z pierwszymi. Na ostatnim podjeździe było już dużo lepiej - "noga była". Więcej problemów miałem z tym by zjechać z przodu, bo ktoś mi po drodze dziurę do czołówki zrobił. Na ostatnich 200 metrach puściłem już koła, miałem dość. Generalnie jednak swój występ na pierwszym etapie muszę ocenić pozytywnie.\nJutro będzie już ciężej. Myślę, że podjazd na metę znam i jechałem go na Bicicleta Vasca dwa lata temu. Jeśli to ten co myślę to nie jest on ciężki - ładna, szeroka droga prawie do samej mety. Jedziemy na Damiano całą ekipą.\nWyścig poniedziałkowy właściwie mało przypominał wyścig\nNiestety nie udało mi się spędzić całych Świąt z Moją Miłością - taka praca. Ale za to "Martino" odpuścił mi próby etapów Giro gdzie miałem jechać wraz z Damiano i "Gibo" dziś i jutro. Dla mnie to i tak bez różnicy, bo muszę ich ciągnąć czy bez względu na to czy akurat jest bardziej płasko czy bardziej stromo. Wyścig poniedziałkowy (Giro Provincia di Reggio di Calabria) właściwie mało przypominał wyścig tzn. było trochę ścigania na początku, potem podjazd na spokojnie i dalej już do samej mety równe tempo nadawały drużyny zainteresowane końcowym sprintem. Ja zaś cały dystans przejechałem spokojnie w grupie na kole Damiano. W niedzielę wylatuje na Vuelta al Pais Vasco. Damiano w zeszłym roku był na nim szesnasty, więc jak teraz znajdzie się około dziesiątego miejsca w "generalce" to będzie dla nas niezły wynik. Wyścig ciężki, jechałem go dwa lata temu z Marco Pantanim i tak jak mnie wtedy rywale "naciągnęli" to chyba nigdzie indziej się nie zdarzyło. Przez cały etap toczy się walka, podjazdy są krótkie, a przez to szybko pokonywane no i ta ciągła zmiana rytmu bo tereny są pofałdowane bez metra płaskiego. Wszystko czego nie lubię, ale też zarazem to co potrzeba żeby dobrze potrenować. Mam nadzieje, że pogoda jednak dopisze, choć czymś normalnym na tym wyścigu jest deszcz, a czasem nawet śnieg. Potem 10 kwietnia Klasika Primavera i dalej dwie etapówki: Giro del Trentino (od 19 do 22 kwietnia) i Tour de Romandie (od 26 kwietnia do 1 maja).\nO klasykach, które właśnie na dobre się zaczynają za wiele powiedzieć nie mogę poza tym, iż bardzo lubię je oglądać w telewizji. O ile jednak Flandria (Ronde van Vlaanderen) czy Paryż-Roubaix to wyścigi całkowicie nie dla mnie, o tyle Amstel Gold Race czy Liege-Bastogne-Liege mógłbym już pojechać i tak zresztą miało być w tym roku jak już wcześniej wspomniałem. Te dwa wyścigi oraz Strzałę Walońską przejechałem trzy lata temu i powiedziałem basta - jak nie będę musiał to tu nie wrócę. To imprezy, na które trzeba jechać jak najlepiej przygotowanym i z odpowiednią motywacją tj. być nastawionym na walkę. Nie należy ich traktować tylko jako element przygotowawczy do późniejszych startów. To po prostu długie, ciężkie wyścigi w bardzo silnej obsadzie. Do tego trzeba dodać, że o tej porze roku w Belgii można spotkać każdą pogodę. Siedzi się tam przez tydzień i często nie ma nawet możliwości potrenowania, bo albo pada śnieg, albo deszcz czy grad i są akurat 3 stopnie Celsjusza. Ja po powrocie z Belgii w 2002 roku miałem odczucie jakbym się cofnął z formą o dwa tygodnie. Poza tym jak zawsze powtarzałem, klasyki są nie dla mnie. Nie jestem kolarzem, który jest w stanie dać z siebie wszystko na tym jednym, jedynym wyścigu, w ciągu określonych kilku godzin. Wolę wyścigi etapowe, gdzie wysiłek po części się rozkłada, ale gdzie najważniejsza jest wytrzymałość i regeneracja dzień po dniu.\nEtykiety: Giro Provincia di Reggio di Calabria 2005, Trening, Wyścigi\nSemana Catalana - 21 miejsce w "generalce"\nMuszę przyznać, że cenniejsze od dziewiętnastego na Vuelta a Murcia. Dużo silniejsza obsada (Roberto Heras, Iban Mayo, Dario Frigo no i sam Simoni), cięższe etapy - czyli forma zwyżkuje ... mam nadzieje. Właściwie to cały ten wyścig przejechałem na tyle na ile było mnie stać. Pocieszające biorąc pod uwagę, że często trenowałem i wydawało mi się, że jest nieźle, ale jak jechałem na wyścig to czułem się dużo słabszy. Jak napisałem do Piepoliego po etapie z metą pod górę (trzecim), że nie zaskoczyłem siebie gdyż pojechałem na tyle na ile pozwoliło mi dotychczasowe wytrenowanie. Jak już jesteśmy przy tym etapie to cały dzień nie czułem się najlepiej, ale ostatni podjazd jakoś mi poszedł. Od dołu ciągnął Darek Baranowski. Strzeliłem na dziewięć kilometrów przed metą i straciłem około pięciu minut. Brakuje mi wytrzymałości progowej, ale to jeszcze nie problem bo po Murcii nie trenowałem wcale powyżej progu tlenowego. Temu dopiero miała posłużyć Semana. Na wszystkich etapach jak zostawało jeszcze 20-25 kolarzy na podjeździe to też tam byłem. Czasówka poszła nieźle (nie gorzej niż na Murcii) - w tym roku jeżdżę lepiej na czas niż w poprzednich latach. Chciałem się założyć z "Rybą" o 100 euro, że wygram z nim piątkową czasówkę, ale Darek z powodów żołądkowych (zatrucie) nie wystartował. Ostatecznie założyłem się o to samo z kolegą klubowym Patxi Villą o 10 euro i wygrałem.\nJuż wczoraj wróciłem z Hiszpanii. Poranek Wielkanocny spędzę w domu z narzeczoną, która przylatuje dziś wieczorem. Jutro wieczorem lecę już jednak na wyścig jednodniowy Giro Provincia di Reggio Calabria. Później (od 4 kwietnia) startuje w Vuelta al Pais Vasco i to będzie mój pierwszy start w wyścigu z cyklu ProTour, a dalej w tym samym regionie Klasika Primavera (niedzielę 10 kwietnia). A co do VaPV ciekaw jestem postawy Ibana Mayo, który na zbyt mocnego podczas Semana Catalana nie wyglądał. Tymczasem VaPV był dla niego zawsze najważniejszym startem w pierwszej części sezonu. Darek Baranowski mówił mi, że do Giro d'Italia nie będzie się już ścigał, a ja w tym czasie mam całe mnóstwo wyścigów - nie wiem nawet czy nie za dużo. Co prawda nie byłbym spokojny jadąc na Giro po 6-tygodniowej przerwie w startach, ale z drugiej strony jechać wyścig za wyścigiem przed tak wymagającą imprezą jak Giro? Zobaczymy jak to wyjdzie - na szczęście pomiędzy kolejnymi startami mam około 10-12 dni przerwy.\nŻyczę Wszystkim Spokojnych Świąt Wielkanocy.\nEtykiety: Semana Catalana 2005\nczwartek, 17 marca 2005\nWczoraj odbyłem praktycznie ostatni trening\n...(2450 metrów przewyższenia w ciągu 6 godzin 25 minut) w mikro-cyklach wcześniej zaplanowanych. Nad morzem jest coraz cieplej tzn. około 20 stopni, ale mimo wszystko wczoraj jak jechałem 16-kilometrowy podjazd to do szczytu nie dojechałem z powodu śniegu na drodze. To była ciężka zima, bo od ośmiu lat jak tu jestem nie pamiętam takiego śniegu. Jutro w miarę spokojnie tzn. od 4 do 5 godzin i jeszcze w sobotę godzinka za samochodem po czym w niedzielę lecę na Semana Catalana. Od ponad tygodnia trenuje ze mną Arek Wojtas, w zeszłym roku zawodnik CCC Polsat. Dużo lepiej jak można się do kogoś na co dzień po polsku odezwać, a i treningi mijają lepiej. Wczoraj rozmawiałem z Simonim i mówił żebym się szykował bo trzeba wygrać Catalanę ... czyli już wiem po co tam jadę. Ważne że on jest dobrze nastawiony, ale Vuelta a Aragon nie chce mu się na dzień dzisiejszy jechać, dlatego mnie prawdopodobnie czeka jednak wyścig Dookoła Kraju Basków.\nDwa dni temu z Paryż-Nicea wrócił Piepoli. Mówił że we Francji był bardzo wysoki poziom, a najbardziej męczyło wszystkich wysokie tempo na płaskich i pofałdowanych etapach. Liczne ataki, próby odjazdu, a przez to nerwówka - jednym słowem ciągły stres. Między innymi na skutek tych okoliczności zaliczył kraksę i jest teraz cały poobijany bo mu po plecach przejechali. Zażartowałem sobie z niego, że jak kolarze widzieli coś małego i żółto-czarnego (stroje Saunier Duval są żółte, a rowery koloru czarnego) to myśleli że to "śpiący policjant" jakich wiele na szosie i może usiłowali go przeskoczyć. Z kim bym ostatnio nie rozmawiał to wszyscy jako głównego faworyta na sobotę (M-SR) upatrują we Freire. To mnie nie dziwi po tak spektakularnych finiszach na Tirreno-Adriatico. Może mu się udać, bo nawet jeśli miałoby nie dojść do finiszu z większej grupy to trudno będzie zgubić na podjeździe pod Poggio Hiszpana będącego aż w takiej formie. Jeszcze jedną jego zaletą jest znakomita wytrzymałość. Proszę zwrócić uwagę że spora część imprez, które dotąd wygrał to wyścigi bardzo długie i raczej ciężkie. Nie szukając daleko do tej grupy wyścigów można zaliczyć wszystkie Mistrzostwa Świata czy Milano-San Remo bardzo wymagający zważywszy na maratoński dystans. Będzie ciekawie to pewne!\nDziś przejechałem 175 kilometrów w 6 godzin i 15 minut\n...po drodze 2400 metrów przewyższenia m.in. wjazd na wspomnianą wcześniej Campocecinę. Ten podjazd zajął mi około godziny, na szczycie leżało mnóstwo śniegu i było zaledwie 4 stopnie. To mój pierwszy taki długi podjazd na treningu w tym roku. Widziałem Oscara Freire podczas Tirreno-Adriatico co za finisze - niesamowite. Hiszpan robi wrażenie, ale moim faworytem na San Remo i tak pozostaje Petacchi. Co do mojego debiutu w ProTour to zobaczymy. Czekam na decyzje Gilberto Simoniego w sprawie Aragonii. Jeśli się on się zdecyduje to ja również pojadę i wtedy odpuszczam Vuelta al Pais Vasco. Wówczas aż do Giro polecę programem z zeszłego roku. Jeśli on nie jedzie to i cała ekipa się tam nie wybierze, a ja pojadę: VaPV, Giro del Trentino i Tour de Romandie. Wolałbym jednak osobiście jak już mówiłem opcję z Aragonią.\nJeśli chodzi o Paryż-Nicea to Darek Baranowski ma klasę, w to nigdy nie wątpiłem. Czasem może za bardzo tylko wczuwa się w rolę pomocnika ... nawet wtedy jak nie za bardzo ma komu pomagać. Uważam, że mógłby o wiele więcej osiągnąć, bo ma do tego środki i możliwości! Simoni na Mont Faron mnie trochę zaskoczył, nie spodziewałem się że będzie tak mocny już teraz. Widać że jest mocno nastawiony i skoncentrowany na tym aby zacząć Giro w 100%-owej formie jak to miało miejsce dwa lata temu. Ciekawe Giro się zapowiada... ale wcześniej jest dużo innych startów, więc żyjmy tym co mamy na bieżąco.\nWidziałem sam finisz\nDzisiaj (tj. na pierwszym etapie Tirreno-Adriatico) klasę pokazał "Peta" nikt nawet nie spróbował z nim walki nawiązać. Widziałem sam finisz, bo dziś jeździłem prawie 6 godzin i zrobiłem w tym czasie 2100 metrów przewyższenia - to nie dużo jak na tak długi trening, ale śnieg leżący w górach nie pozwala na przejeżdżanie dłuższych podjazdów. Wjechać jeszcze można ale kto potem zjedzie w tym zimnie. Aczkolwiek pamiętam że dwa lata temu razem z "Leo" (Leonardo Piepoli) przynajmniej dwa razy wjeżdżaliśmy pod najdłuższy w okolicy, prawie 21-kilometrowy podjazd tzn. zaczynający się w Carrarze i prowadzący do Campoceccina (na wysokość 1300 metrów n.p.m. z przewyższeniem blisko 1100 metrów) 21km). Wówczas na szczycie termometr pokazywał 0-1 stopni Celcjusza! Tak więc jak się chcę to można - może spróbuję w niedzielę?\nUcieszyła mnie wiadomość o czasówce w Katalonii, której w ostatnich latach nie było. Natomiast ten najtrudniejszy w wyścigu podjazd (pod Coll de Pal na trzecim etapie - 19 km przy średnim nachyleniu 6,5 %) mi się podoba, bo daje możliwość ustawienia się tj. złapania oddechu na jego pierwszych, łagodniejszych trzech kilometrach. Chodzi o to, że nie umiem się pchać żeby wziąć podjazd całkiem z przodu gdy najpierw "zasuwa się" 60km/h na płaskim terenie przed podjazdem, a do tego jeszcze trzeba na początku takiego wzniesienia zregenerować to szybkie tempo na płaskim, które mnie wykańcza. Jednak jest już lepiej tzn. aż tak bardzo na płaskim się nie męczę. Gdy przeszedłem na zawodowstwo to "strzelałem" jak się tylko podjazd zaczynał i nawet jak byłem mocny pod górę, to wcześniej zbyt wiele kosztowała mnie szybka jazda po płaskim.\nW mojej okolicy jest obecnie w miarę ciepło, ale jednak dużo zimniej niż zwykle o tej porze roku. Dziś i wczoraj na "lungomare" (nad wybrzeżem Morza Liguryjskiego) Polar pokazywał mi 14 stopni. Można trenować - a ja robię to w 3-dniowych mikrocyklach. Dwa dni pracy i dzień odpoczynku. Pierwszy dzień to generalnie siła i szybkość - około 5 godzin, a drugi dzień wytrzymałość tzn. cały trening w tętnach średnich, pod progiem tlenowym, z długimi podjazdami, a całość to znów 5-6 godzin. Trzeci dzień jadę maksymalnie 2 godziny. Aha po Semanie miałem w planach Vuelta al Pais Vasco (Dookoła Kraju Basków), ale raczej tego wyścigu nie pojadę, bo wskoczyła Vuelta a Aragon (13-17 kwietnia), a ja wolę przejechać właśnie tą imprezę bo cieplej i wolniej. Klasyki w Ardenach też miałem jechać, ale prawie na kolanach błagałem Martino (dyrektora sportowego - Giuseppe Martinelliego) żeby mi je odpuścił gdyż chcę wystartować w Giro del Trentino (19-22 kwietnia). Dlaczego opowiem przy okazji.\nPowiem szczerze, że miałem prawdziwe urwanie głowy od rana\n... gdyż najpierw byłem na starcie Giro della Provincia di Lucca, jako że wyścig odbywał się blisko mojego domu. Pierwsza porażka "Pety" (Alessandro Petacchiego) w tym sezonie. Czekam niecierpliwie na Milano - San Remo. To wyścig, którego nie chciałbym nigdy jechać ... ponieważ bardzo mnie pasjonują jego ostatnie kilometry oglądane na żywo w telewizji. Nie wiem za bardzo jaki jest jego prestiż w Polsce czy w innych krajach, ale tu w Italii dla miejscowych zawodników zwycięstwo właśnie w tej imprezie pozostaje największym marzeniem.\nPrzejdźmy do mojego występu w Vuelta a Murcia (2-6 marca). Uważam, że był to doskonały wyścig jak na otwarcie sezonu i przygotowanie do ważniejszych startów. Jedna meta pod górę (na etapie czwartym do Collado Bermejo), nie za ciężka czasówka, etapy dla sprinterów oraz odcinki zwane we Włoszech "spacca-gambe" czyli dla uciekinierów. Dopiero tydzień przed tym wyścigiem wznowiłem treningi po prawie tygodniowej chorobie (5 dni bez roweru), ale wcześniej trenowałem ciężko i dużo, tak więc widzę po wyniku że dużo nie straciłem. Szczególnie zadowolony mogę być z czasówki (piętnaste miejsce - na 22 kilometrach strata 1:45 do zwycięzcy Danilo Hondo), na której niewiele straciłem do takich specjalistów jak: Uwe Peschel, Jose Ivan Gutierrez czy David Plaza. Mogło być lepiej na etapie górskim. Aby przyjechać w grupce 30 sekund bliżej najlepszych, gdzie przez długi czas byłem zabrakło tylko chwilowego przetrzymania ... to ciągłe dążenie do podniesienie progu bólu! Gdyby się udało dałoby mi to 10 miejsce w generalce całkiem niezłe jak na sam początek sezonu.\nPoziom może nie był za wysoki, ale i Damiano Cunego uzyskał pozytywną odpowiedź na pytanie i wątpliwości dotyczące własnej formy i stopnia przygotowania do sezonu. Etap był jego, bo ze swoimi zdolnościami sprinterskimi mógł liczyć na zwycięstwo. Niestety na 5 kilometrów przed metą musiał zejść z roweru i wyjąć zaklinowany przez przednią, pękniętą przerzutkę łańcuch. Kilkadziesiąt sekund stracił i kosztowały go one etap, drugie miejsce w klasyfikacji generalnej a nasz zespół zwycięstwo drużynowe w tym wyścigu! Takie rzeczy nie mogą się zdarzać ... mi osobiście przytrafiło się coś podobnego dwa razy w zeszłym roku, ale od Giro mieliśmy już inne przerzutki z przodu, po tym jak zrezygnowaliśmy z karbonowych, które "lubią pękać". W tym roku nie wiedzieć czemu znów mamy w rowerach te wadliwe. Najbliższy start to Semana Catalana za dwa tygodnie (od 21 do 25 marca). Będę chciał ją przejechać znów spokojnie, nie 'wypluwając' się na każdym etapie. Spróbuję pojechać solidnie etap z metą pod gorę, żeby sprawdzić się gdzie jestem. Pozostałe etapy potraktuję jako uzupełnienie pracy którą wykonam w najbliższych dwóch tygodniach poczynając od jutra.\nEtykiety: Giro della Provincia di Lucca 2005, Vuelta a Murcia 2005\n▼ maja 2005 (16)\nZawsze jak się zdarzają takie rzeczy to na chwilę ...\nWłaściwie to ciężko opowiedzieć o tym co się dziej...\nWłaściwie o czym tu pisać? Zacznę od tego, że bard...\nSpokojne, ale strasznie nudne te dni między Strzał...\nWyścig poniedziałkowy właściwie mało przypominał w...\nDziś przejechałem 175 kilometrów w 6 godzin i 15 m...\nPowiem szczerze, że miałem prawdziwe urwanie głowy...


Konfederacja: Kaczyński stoi w jednym szeregu ze Spurek. Nasze dzieci nie będą wiedziały, jak wygląda krowa - Dziennik.pl\n15 września 2020, 13:36 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nKrzysztof Bosak i Jakub Kulesza / Polska Agencja Prasowa / Rafał Guz\n- Szacuje się, że około półtora miliarda ludzi na świecie poszukuje takiego drobiu. Polska zaspokaja ten popyt poza granicami kraju, a ustawa zaproponowana przez PiS ma wprost cały ten eksport wyciąć - ocenił Bosak. Skutkiem będzie - jak mówił - nadpodaż drobiu na rynku krajowym, załamanie cen i uderzenie w hodowców, a pośrednio we wszystkich rolników, którzy dostarczają np. rośliny na paszę.\n- Jarosław Kaczyński stoi w jednym szeregu z panią Spurek. Jeżeli dzisiaj się nie opamiętamy, nie zawrócimy z tej ścieżki, to nasze dzieci nie będą wiedziały, jak wygląda krowa - powiedział Jakub Kulesza.\nPrezes Ruchu Narodowego zaznaczył, że polska branża futerkowa również jest "potęgą w skali europejskiej, która ma niesamowicie wyśrubowane normy". - A jeśli ktoś uważa, że tych norm nie spełnia, to od tego jest skuteczne, silne państwo, żeby tych norm przypilnowało i ewentualnie je zamykało - podkreślił Robert Winnicki.\npolityka kraj rolnictwo zwierzęta Jakub Kulesza PiS konfederacja zakaz hodowli zwierząt futerkowych ustawa o ochronie zwierząt Krzysztof Bosak Robert Winnicki ruch narodowy krowa Sylwia Spurek kontrowersje Jarosław Kaczyński\nCo to? To ci z filmu pt. GŁUP I GŁUPSZY .\nGlosuje na konfederacje i nie zaluje\nTe buzie są jakieś niedorobione, tak jak wywody.\nBosak nie zauważył jednego, ta ustawa nie ma chronić zwierzęta, ona ma podebrać Konfederacji wyborców na rzecz PiS. Mamy w Polsce przepisy o ochronie zwierząt i wielokrotnie były one tylko martwe. Ani policja ani prokuratorzy ich nie stosują. Przykład krowami tzw. leżakami, czy spowodowało to zmianę podejścia policji, prokuratury czy weterynarzy, nie.\ntak zwani "obrońcy praw zwierząt nie mają nic wspólnego z lewicą. Jest to grupa fanatyków, która przykleja się do różnych opcji (w Stanach Zjednoczonych ramię w ramię z tzw. antyaborcjonistami. Te gatunki zwierząt, które stały się potrzebne człowiekowi zyskały kolosalną przewagę populacyjną nad innymi gatunkami, które często giną.\nJak ta ustawa przejdzie to ladne zwierzeta znikna z naszej planety tylko zostana myszy i szczury.\nPrzecież wystarczy włączyć relację z obrad Sejmu...\nOj to nie dobrze ,nie do brze bo z bykiem pomylą i będą chciały doić ?!!!!\nCzy wiecie że koty w Australii to plaga. Zabija się je a z futer produkuje impregnat do skór. Miałem taki ale psy nie dawały mi spokoju. Proporcje powinny być zachowane. Skoro jest rynek na futra to trzeba to wykorzystać bo inaczej wyginą naturalne futerkowe upolowane przez myśliwych i kłosowników.\nkonfederacja odleciala w swojej propagandzie przeciez tu chodzi o dobro zwierzat ktore sa przygotowywane to komsumci chodzi o to aby byly zadbane i dobrze odzywiane w tedy jest leprze mieso imleko a i wyroby a tu takie cuda nie widy wypowiadaja czy oni nie potrafia racjonalnie myslec tak to jest jak kazdy wypowiada sie jak znawca\nBez przesady. Psy i koty nie są wege, tak samo jak większość populacji ludzkiej.\nNie mam nic przeciw temu, że ceny drobiu i jaj spadną, a hodowcę będzie stać tylko na VW, a nie na porsche 911. Nie zes*a się z niedoli.\nAle za to będą wiedziały jak wygląda największy szkodnik w kraju\nBosakow i Kuleszow Braunow Dzianborow to kremlowskie tacy cichacze nie jak Kramek oni sterowani przez Korwinow a Korwinow pokazał w SEJMIE że kreml dla nich to ŚWIETLIŚTOSĆ POLITYCZNA\nMAMO ja GŁUPEK krzyś Bosakow kup mi TRAMWAJ\nSiedz w tej amerycę i nie wracaj i nikt nie chce. wiedzieć jak tam trafiłaś .....na turystyvzmej vizie


Geek-Nerd-News: Wielka Kolekcja Komiksów DC Comics - numer 1 już w kioskach!\nWielka Kolekcja Komiksów DC Comics - numer 1 już w kioskach!\nI stało się! Wiele miesięcy oczekiwań, kilka tygodni jak na szpilkach od dnia oficjalnej zapowiedzi ze strony Eaglemoss i jest! Pierwszy numer Wielkiej Kolekcji Komiksów DC Comics trafił dzisiaj do sprzedaży. Kosztuje 14,90 PLN, a kolejne numery będą ukazywać się co dwa tygodnie. Drugi numer w cenie 29,99 PLN, a kolejne po 39,99 PLN.\nPierwszy numer to pierwsza część Batman: Hush. Komiks jest wydany w twardej oprawie, zawartość wydrukowana na papierze kredowym. Mam jednak wrażenie, że samo wydanie jest drukowane na papierze nieco cieńszym niż Wielka Kolekcja Komiksów Marvela czy komiksy DC wydawane przez Egmont.\nWłaśnie! Egmont... Mamy już potwierdzenie, że to wydawnictwo jest odpowiedzialne za edycję kolekcji. Dowodem na to jest informacja zawarta w stopce.\nJak na pierwszy numer przystało, został on wydany na tekturce, która ma na celu przyciągnięcie uwagi potencjalnego kupującego i zainteresowanie go kolekcją. Po prawej stronie tekturki przyklejono sam komiks, a po lewej zafoliowaną ulotkę informacyjną o kolekcji. Do pierwszego numeru dodano również masę innych ulotek, które informują o prenumeracie, innych pozycjach na licencji DC, które można nabyć w sklepie Eaglemoss itp.\nJednak najważniejszą informacją jest to, że na grafice prezentującej panoramę widać wszystkie tytuły kolekcji! Jest to miła odmiana po tym, jak to wygląda w przypadku WKKM. Lista tytułów wygląda następująco:\nHush część 1\nHush część 2\nKołczan część 1\nKołczan część 2\nDługie Halloween część 1\nDługie Halloween część 2\nWielki skok Seliny\nJLA - rok pierwszy część 1\nJLA - rok pierwszy część 2\nSzaleństwa i żarty\nSuperman - człowiek ze stali\nSprawiedliwość - część 1\nSprawiedliwość - część 2\nGreen Lantern - tajna geneza\nRobin - rok pierwszy\nBatgirl - rok pierwszy\nSuperman - tajna geneza\nNarodziny demona - część 1\nNarodziny demona - część 2\nDziedzictwo część 1\nDziedzictwo część 2\nGreen Arrow - rok pierwszy\nNowa granica - część 1\nPowrót Barry'ego Allena\nBogowie i śmiertelnicy\nCzłowiek, który się śmieje/Azyl Arkham\nDla jutra część 1\nDla jutra część 2\nW cieniu Red Hooda\nAutor: dudi1212 o 24.8.16\nEtykiety: dc, dc comics, komiksy, unboxing, wielka kolekcja komiksów dc comics, wkkdc


Broszka czyli metoda na dopełnienie swojego ubioru - Ubierz się z nami\nBroszka czyli metoda na dopełnienie swojego ubioru\nBroszka. Mała rzecz a cieszy. Jednocześnie taka w niej siła… Źle dobrana doda nam lat i zniszczy nawet najbardziej przemyślany strój. nienagannie dobrana, nada odpowiedniego charakteru kreacji, a nam zdecydowania i gracji. Zapewne są wśród nas kobiety, którym broszki kojarzą się ubiegłym stuleciem, modą retro i podarunkiem od babci. Jednak prawdziwe fashionistki i osoby, podążające za modą wiedzą, że biżuteria ta występuje co sezon wśród kolekcji najbardziej znanych domów mody.\nGłówna zasada brzmi: łączmy stare z nowym. Nie przerażajmy się połączeń typu : babcina broszka ze szlachetnych materiałów i zwykły T – shirt z sieciówki. Właśnie na takim efekcie przełamania nam zależy! Na mniej formalnym, acz spektakularnym stylu. Zasada ta ma odniesienie także i w drugą stronę – odważmy się, aby do sukienki, żakietu lub płaszcza w stylu vintage przypiąć niekonwencjonalne, szalone broszki z filcu, plastiku. Możemy też zdecydować się na samodzielne jej stworzenie, gdyż wbrew pozorom nie jest to trudne zajęcie. Następną istotną okolicznością, którą musimy wziąć pod uwagę, jest miejsce przypinania broszki. Oczywiście, najbardziej znane miejsce to klatka piersiowa, ale dlaczego by nie przypiąć broszki do kołnierzyka? Zwyczajna koszula zyska dzięki temu zabiegowi wyrafinowania i wyrazu.Trzecia zasada brzmi: broszki dobrze sprawdzają się nie tylko w towarzystwie sukienek i marynarek, ale też ze swetrami. Nieciekawy kardigan zyska niepowtarzalnego i zupełnie nowego stylu w sąsiedztwie broszki.\nBroszka to też świetny pomysł na nowe wcielenie naszych torebek, rękawiczek, pasków czy też butów. Znany stylista Gok Wan w interesujący sposób uczy kobiety jak z niespecjalnych pantofli uczynić centralny punkt naszej stylizacji dopinając dwie broszki (idź do Nie mamy funduszy na wieczorowa torebkę? Przypnijmy broszkę do takiej, którą już posiadamy w swej szafie.\nNie bójmy się więc broszek! Odpowiednio dobrane, postawią przysłowiową kropkę nad „i” naszym stylizacjom.\nBy adminIn Dla każdego coś modnego, Modne dodatki i akcesoria\nPrevious Previous post: Spodnie moro okazują się być bardzo wytrzymałe\nNext Next post: Na czym polega pielęgnacja cery wrażliwej, jakie kosmetyki należy używać przy takich problemach.\nSklep z ubraniami dla otyłych\nŹródła sprawdzonych modowych trendów?


czytelnia książek wszelakich: Zygmunt Miłoszewski „Gniew”\nZygmunt Miłoszewski, Gniew, W.A.B., Warszawa 2014, 407 s.\nGniew – chyba każdy zna to uczucie. Ja też poczułam gniew, kończąc powieść Miłoszewskiego. Fala zachwytów i krytyki przetoczyła się nad ostatnią częścią trylogii o Teodorze Szackim już jakiś czas temu, niniejszych kilka zdań będzie zatem raczej moją subiektywną opinią niż recenzją jako taką.\n„Gniew” zaczyna się z przytupem. Akcja rozwija się dobrze, choć odniesienia do życia prywatnego Szackiego nużą po prostu. Miłoszewski zarysowuje intrygę, zaciekawia i nagle... wykonuje woltę i wszystko zmierza do wydumanego finału. Samo zaś zakończenie jest zwykłą kpiną z czytelnika i jego oczekiwań. Co to miało niby być?! Ukazanie, że autorowi wszystko wolno, łącznie z przyprawieniem gęby czytelnikowi? Miłoszewski pomylił gatunki. I wkurzył mnie. Zresztą wkurzył mnie już wcześniej, od chwili porwania można było przeczuć, że autor nie ma pomysłu na opowieść i zaczyna udziwniać na siłę, bronić się przeciwko schematom rządzącym kryminałami czy thrillerami, jak zwał tak zwał. Dreszcze mnie przechodziły, owszem, ale ze zdumienia, że można tak skopać niezły w sumie pomysł.\nPo „Uwikłaniu”, które mnie urzekło i po „Ziarnie prawdy” stanowiącym thriller niemalże idealny, „Gniew” okazał się wielkim rozczarowaniem. I tyle.\nAutor: kinzetka o 09:02\nEtykiety: 2, kryminał/thriller, literatura polska, Miłoszewski Zygmunt


Spadek zmienności. Marazm na złotym - Kantor J$M w Lublinie\nPolski złoty kwotowany jest następująco: 4,2814 PLN za euro, 3,7616 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,7917 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,8263 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,793 proc. w przypadku obligacji 10-letnich.\nOstatnie godziny obrotu na rynku walutowym przyniosły swoiste uspokojenie nastrojów i relatywny spadek zmienności. Wieczorne głosowanie nad votum nieufności wobec T. May, zgodnie z przewidywaniami, zakończyło się pozostaniem Premier na stanowisku. Aktualnie najbardziej prawdopodobny scenariusz zakłada próbę przedłużenia końcowego terminu (dotychczas 29/03) dla opuszczenia UE przez UK.\nW dalszym ciągu na rynku widoczna jest jednak duża grupa inwestorów zakładająca, iż Brexitu, docelowo, uda się uniknąć. Z punktu widzenia złotego ostatnie wydarzenia nie miały większego wpływu na notowania. Nieznacznie podbiły kwotowania GBP/PLN jednak było to wynikiem zachowania szterlinga na szerokim rynku - nastroje wokół PLN nie uległy zmianie.\nW dalszym ciągu na szerokim rynku obserwujemy relatywnie wysoką tolerancję do ryzyka czego obrazem są „niskie” kwotowania „indeksów strachu”. Samo zamieszanie wokół Brexit’u przyniosło jednak podbicie rentowności długu regionu (w przypadku rentowności polskiego długu 10YT obserwowaliśmy podbicie z ok. 2,6 do aktualnych 2,8 proc.).\nW trakcie dzisiejszej sesji brak jest istotniejszych wskazań makro z rynku krajowego. Na szerokim rynku warto bliżej przyjrzeć się publikacjom dot. Inflacji dla Strefy Euro oraz serii danych z USA (z zastrzeżeniem, iż trwa gov shutdown).\nZ rynkowego punktu widzenia ostatnie godziny obrotu nie przyniosły zmiany układów technicznych wokół PLN. EUR/PLN powrócił w ramy okolic 4,28 PLN sygnalizując kontynuację konsolidacji. Również podbicie na funcie zostało wyhamowane, a GBP/PLN oscyluje blisko 4,8450 PLN.


Oferta pracy: Badacz/ka i projektant/ka UX (SAAS) | Shoper\nBadacz/ka i projektant/ka UX (SAAS)\nJakich cech poszukujemy?\nOtwartość – Jeśli masz problem z zagadaniem, nie czujesz się swobodnie dzwoniąc do ludzi, prowadząc badanie przez Skype, będzie Ci trudno odnaleźć się na tym stanowisku.\nUmysł analityczny- Jeśli słysząc o jakimś zagadnieniu, Twój mózg od razu produkuje 100 pytań. Jeśli szukasz we wszystkim zasad i struktur – jesteśmy dla siebie stworzeni!\nKomunikatywność i asertywność- Umiejętność przekonywania, udowadniania i klarownego przekazania informacji, a także wysłuchania perspektywy rozmówcy, jest dla nas cenna.\nElastyczność- W żyjącym produkcie wszystko zmienia się cały czas – terminy, zakresy zadań, dostępne technologie. Zarówno przed, jak i po wdrożeniu. Chcemy wiedzieć, że niezależnie od tego, jakie ograniczenia się pojawią, nie przestaniesz główkować.\nCiekawość- Szukamy osób, które szukają. Szukają odpowiednich pytań i prawdziwych odpowiedzi. I nie zastępują ich swoimi założeniami lub intuicją.\nWyczucie- Życzliwość, takt, empatia. Te cechy są konieczne do przeprowadzenia udanego badania i wyciągnięcia z niego przydatnych wniosków.\nOsoba, którą wybierzemy powinna:\nMieć doświadczenie w pracy na prawdziwych projektach komercyjnych. Jeśli tym projektem była platforma SAAS, byłoby super.\nZnać metodyki badawcze i potrafić dobrać je do sytuacji.\nPotrafić obsłużyć narzędzia analityki webowej (GA, Hotjar) tak, aby wyciągnąć przydatne informacje.\nByć na czasie z technologią, dobrymi praktykami i wzorcami projektowymi.\nRozumieć zasady tworzenia interfejsu na tyle, aby móc skutecznie przekazać swoje rekomendacje i stworzyć makietę o średniej szczegółowości.\nDobrze pisać po angielsku, ponieważ w tym języku tworzone są teksty i makiety. Wyczucie do UX writingu również będzie przydatne.\nAbsolwenci psychologii, socjologii, kognitywistyki, czy elektronicznego przetwarzania informacji są mile widziani :)\nPrzede wszystkim prace będą skupiać się na badaniach. Będziesz przeprowadzać większość badań z użytkownikami do trwających w naszym dziale projektów. Będziesz też projektować i dbać o sukces projektów.\nPlanowanie i prowadzenie badań: przygotowywanie planów badań, wyszukiwanie odpowiednich respondentów,umawianie się na spotkania i prowadzenie badań, podsumowanie badań i formułowanie rekomendacji projektowych, prezentowanie zespołowi wyników badań\nBadanie wdrożonych funkcji:zbieranie opinii po wdrożeniu, analiza danych\nTworzenie makiet i copy na podstawie dostępnego design systemu\nBadanie rozwiązań po wdrożeniu\nCo my zapewniamy?\nUmowę – o pracę, ma się rozumieć\nWsparcie drugiego projektanta w procesie\nPraca w zespole ludzi, którym zależy na efekcie\nOtwartość na Twoją inicjatywę i pomysły\nRealny rozwój i realny wpływ na kształt produktu\nMacbook do pracy\nWygodne stanowisko w biurze na Prądniku Białym\nDostęp do ciągle rozwijającej się biblioteczki działu\nAtmosferę na luzie – dedlajny są ważne, ale nie tracimy głowy\nOkazjonalne wspólne wyjścia na miasto\nWyślij swoje CV lub profil LinkedIn oraz portfolio\nZ wybranymi kandydatami porozmawiamy o doświadczeniu i przetestujemy wiedzę\nJeśli okaże się, że jest taka potrzeba, możesz zostać poproszona/y o wykonanie małego zadania rekrutacyjnego.\nPo rozmowie każdy kandydat zostanie poinformowany o wyniku rozmowy\nWybraną osobę zaprosimy do współpracy :)


Nawilżająca pianka do mycia twarzy - Aloes i Kwas hialuronowy - cera sucha i wrażliwa - EoLab - 200 ml - Drogeria NATURALNA - JagodowySklep.pl\n» Nawilżająca pianka do mycia twarzy - Aloes i Kwas hialuronowy - cera sucha i wrażliwa - EoLab - 200 ml\n♥ DZIEŃ KOBIET ♥ -10% na cały asortyment (poza promocjami) kod: kobieta10\nNawilżająca pianka do mycia twarzy - Aloes i Kwas hialuronowy - cera sucha i wrażliwa - EoLab - 200 ml\ndla cery suchej, wiotkiej i wrażliwej\nPianka do twarzy – nawilżająca – dla suchej i wrażliwej skóry - zawiera ponad 99,5 % składników pochodzenia naturalnego: morska woda, ekstrakt aloesu, organiczny olej ze słodkich migdałów, prowitamina B5, kwas hialuronowy, proteiny pszenicy - chronią skórę przed utratą wilgoci, łagodzą podrażnienia, utrzymują optymalny poziom nawilżenia skóry, działają kojąco i przeciwzapalnie, spłycają zmarszczki, tonizują skórę, aktywizują procesy regeneracji.\nOrganiczny olej ze słodkich migdałów – nawilża skórę, odżywia, tonizuje, zmiękcza, polepsza koloryt skóry, skóra staje się gładka i elastyczna.\nSposób użycia: Nanieść niewielką ilość pianki na zwilżoną skórę. Okrężnymi ruchami umyć twarz. Dokładnie spłukać. EcoLab\nSkład INCI: Aqua, Maris Aqua Sea Water (morska woda), Organic Aloe Barbadensis Leaf Extract (organiczny ekstrakt aloesu), Cocamidopropyl Betaine, Sodium Cocoamphoacetate, Sodium Lauroyl Sarcosinate, Maltooligosyl Glucoside, Hydrogenated Starch Hydrolysate, Panthenol (prowitamina B5), Sweet Almond Oil Polyglyceryl-4 Esters (z oleju ze słodkich migdałów), Sodium Hyaluronate (kwas hialuronowy), Hydrolyzed Wheat Protein (proteiny pszenicy), Perfume, Benzoic Acid, Sorbic Acid, Dehydroacetic Acid, Benzyl Alcohol\nNawilżająca emulsja do twarzy - Tonizuje i Wygładza - na dzień i na noc - EoLab - 50 ml\nNawilżająca emulsja do twarzy - Tonizuje i Wygładza\nNawilżająca emulsja do twarzy dzięki zawartym w sobie składnikom poprawi nawilżenie Twojej skóry i dostarczy jej niezbędnych składników odżywczych. Emulsja przeciwdziała szkodliwemu działaniu promieni UV, a także hamuje powstawanie na skórze zmian chorobowych. Produkt może być stosowany do każdego rodzaju skóry.\nKompleks BIO tonizujący, uzyskany z cennych olejów i ekstraktów, odżywia skórę witaminami A, C, D, E, F, makro i mikroelementami. Emulsja poprawia metabolizm komórkowy i elestyczność skóry twarzy. Działa tonizująco na skórę, zapobiega nadmiernej utracie wilgoci, sprawia, że skóra staje się jedwabiście gładka i zadbana. Emulsja jest lekka, szybko się wchłania.\nMaska alginatowa - Nawilżająca - Odświeża i Tonizuje - EoLab - 20 g\nMaska alginatowa - Nawilżająca - Odświeża i Tonizuje\ndla każego rodzaju cery, w szczególności suchej, szorskiej, łuszczącej\nMaska alginatowa do twarzy - Nawilżająca zawiera 99% komponentów roślinnych - organiczny olejek migdałowy, ekstrakt z aloe vera, kwas hialuronowy. Sprzyja odpowiedniemu nawilżeniu i zmiękcza skórę, likwiduje suchość i łuszczenie, odświeża i tonizuje.\nSól do kąpieli - Nawilżająca\nNawilżająca sól sprawi, że Twoja kąpiel zamieni się w wyjątkowo przyjemny zabieg Spa. Stworzona na bazie lotosu, pereł i soli morskiej lekko rozświetla skórę, skutecznie nawilża i odżywia ją. Pomaga w regeneracji, uelastycznia i wygładza. Ma bardzo przyjemny, lekki zapach i zawiera 99% składników naturalnych.\nEkstrakt z pereł pielęgnuje skórę, odżywia ją i stymuluje metabolizm komórek. Lekko rozjaśnia przebarwienia, działa antyseptycznie, wygładzająco i wzmacniająco.\nRozświetlający krem do twarzy głęboko nawilżający - Shine On - EoLab - 50 ml\nRozświetlający krem do twarzy głęboko nawilżający - Shine On\nz kompleksem Shine On\nusuwa efekt zmęczonej skóry\nRozświetlający krem z kompleksem Shine On do każdego rodzaju skóry głęboko nawilża, zmniejsza ślady zmęczenia i rozświetla cerę. Wykwintny krem na bazie ekstraktu z białej lilii głęboko nawilża skórę, zwiększa produkcję kolagenu i elastyny, zapewnia równomierną cerę. Kompleksowe peptydy roślinne poprawiają kondycję skóry, wspomagają regenerację komórek, usprawniają procesy metaboliczne w komórkach, zwiększają sprężystość, chronią przed nadmierną utratą wilgoci, aktywnie odmładzają. Kompleks Shine On natychmiastowo działa na skórę, eliminuje niedoskonałości, ślady zmęczenia.\nKrem o przyjemnej konsystencji działa przeciwutleniająco. Organiczny olejek kamelii zmiękcza i odnawia skórę, aktywuje produkcję kolagenu i elastyny, co zapobiega grawitacyjnemu starzeniu się skóry. Kompleks Perfect Skin na bazie glonów głębinowych odbudowuje skórę, nasyca komórki wilgocią, zapewnia skórze intensywny lifting, poprawia owal twarzy.\nDelikatny mus do mycia twarzy - Nawilżenie i Elastyczność - dla cery suchej i normalnej - EoLab - 200 ml\nDelikatny mus do mycia twarzy - Nawilżenie i Elastyczność\nMus do oczyszczania normalnej i suchej skóry twarzy lekko i ostrożnie oczyszcza delikatną i wrażliwą skórę dzięki miękkiej bazie myjącej. Organiczny ekstrakt malwy wspaniale pielęgnuje, chroni skórę przed przesuszeniem i nadmiernym złuszczaniem, podnosi jej elastyczność. Roślinny kompleks utrzymuje nawilżenie skóry, intensyfikuje procesy metaboliczne w komórkach, zwiększa elastyczność skóry, dzięki czemu przywraca jej piękno i zadbany wygląd.\nTradycyjne mydło Aleppo z Syrii 10% - skóra sucha i normalna - e-fiore - 190 g\nTradycyjne mydło Aleppo - 10% oleju laurowego\nskóra sucha i normalna, skłonna do łuszczenia\nDelikatne mydło Aleppo z 78% oliwy z oliwek w składzie. Mydło leczy problemy skórne, takie jak: nadmierne łuszczenie, suchość, drobne krostki.\nPrzeznaczone do pielęgnacji cery normalnej, skłonnej do łuszczenia i przebarwień oraz do codziennego mycia całego ciała.\nTradycyjne mydło Aleppo z Syrii 5% - skóra sucha, dojrzała, wrażliwa - e-fiore - 200 g\nTradycyjne mydło Aleppo - 5% oleju laurowego\nskóra sucha, wrażliwa, dojrzała\npielęgnacja małych dzieci\nBardzo delikatne mydło Aleppo z 83% oliwy z oliwek w składzie. Do pielęgnacji skóry bardzo suchej, podrażnionej, delikatnej.\nMydło będzie odpowiednie do pielęgnacji małych dzieci oraz osób starszych. Nie wysusza skóry, nie ściąga, tworzy przyjemną pianę. Po umycia twarz i ciało są gładkie i dobrze nawilżone.\nKrem ultra-nawilżający dla cery suchej i wrażliwej\nDelikatna formuła przeznaczona do cery suchej i wrażliwej. Aktywnie i długotrwale nawilża skórę nie pozostawiając tłustej warstwy. Krem bogaty w składniki odżywcze o właściwościach łagodzących i przeciwzapalnych takie jak ekstrakt z aloesu, woda termalna czy wyciąg z alg.\nZawsze zmieniałam pianki i żele do twarzy po każdym zużytym opakowaniu i w końcu znalazłam. Ta pianka jest najlepsza i mam już 3 opakowanie. Nie wysusza skóry i nie powoduje uczucia ściągniętej skóry. Ładnie i delikatnie pachnie, dobrze myje. Bardzo polecam\nGąbka Konjac do twarzy zielona - cera tłusta i mieszana - Diet Food\nNaturalna, trójkątna kredka do stylizacji brwi - Graphite 84 - Felicea\nWzmacniająca mgiełka do włosów - pielęgnacja i stylizacja w jednym kroku - Khadi - 100 ml\nKorektor w kremie 011 - Light Sandy Beige - Couleur Caramel - 3,5 g


Młoda Żonka: Marzenia matki (edycja czerwcowa)\nKiedyś marzyły mi się firmowe torebki albo drogie buty. Kto by tam teraz patrzył na takie marzenia, skoro są one zupełnie niepraktyczne! Ostatnimi czasy marzą mi się różne rzeczy przydatne przy dziecku. I chociaż budżet nie pozwala na ich zakup, to przecież marzyć zawsze można. A Wy, macie jakieś pragnienia nie do spełnienia?\n1. Chusta kółkowa Sakura Bloom. Dopiero zaczynamy przygodę z chustowaniem, ale z taką chustą ta przygoda byłaby jeszcze piękniejsza. Niestety cena jak na pierwsze przygody z chustowaniem trochę mnie przeraża, ale może kiedyś? ;)\n2. Krem delikatnie kryjący La Mer. I w ogóle wszystkie kremy tej marki. Nigdy nie próbowałam, ale gdybym miała za dużo pieniędzy w portfelu to spróbowałabym tymi kremami walczyć z suchą po ciąży skórą.\n3. Mata Let's Playground. Ekstra sprawa, ekstra cena. Maty są zrobione z materiału, który wystarczy wytrzeć gąbką lub polać wodą (np. na plaży), aby dokładnie je wyczyścić. Świetna sprawa na lato z maluchem.\n4. Mokasyny Marta Made It - najbardziej realne marzenie i na pewno niedługo je spełnię. Maluchy tak słodko wyglądają w tych pięknych bucikach.\n5. Plecak do przewijania Ju Ju Be. Praktyka pokazała, że plecak jest zdecydowanie bardziej praktyczny niż torby do przewijania. Cena odstrasza, ale odkładam na niego, bo to zdecydowanie większa wygoda. No i jest śliczny.\nA czy Wy macie jakieś marzenia nie do spełnienia?\nEtykiety: ju ju bebe, let's playground, lifestyle, marta made it la mer, marzenia, marzenia matki, młoda żonka, plecak do przewijania, sakura bloom\nŻyć nie umierać 9 lipca 2015 19:25\nU mnie są dwa marzenia: pierwsze to jakieś choćby i dwudniowe wakacje tylko z mężem, a drugie, to pójście do pracy - zarówno o pierwszym, jak i o drugim muszę na kilka lat zapomnieć :)\nMłoda Żonka 14 lipca 2015 21:34\nJa pracuję praktycznie od porodu i w ciąży też do samegonkońca - no ale ja mam własną firmę, więc to inaczej. Wakacje z mężem to byłoby coś, na razie zadowalamy się krótszymi chwilami we dwójkę, a wakacje będą z maluchem ;)


Kredyty, pożyczki, obligacje w gospodarce finansowej samorządu terytorialnego - Wojciech Gonet - Książka | Gandalf.com.pl\nKredyty, pożyczki, obligacje w gospodarce finansowej samorządu terytorialnego\nKredyty, pożyczki, obligacje w gospodarce finansowej samorządu terytorialnego - opis produktu:\nW rozdziale pierwszym przedstawiono genezę samorządu terytorialnego oraz krótki rys historyczny rozwoju samorządu terytorialnego na ziemiach polskich wraz z jego finansami i zadłużeniem. Drugą część poświęcono ewolucji systemu finansowego jst od 1990 r. w celu uzyskania wstępnej odpowiedzi na pytanie, czy dochody jst, są adekwatne do nałożonych na nie zadań. Stan finansów lokalnych w Polsce porównano z finansami samorządu terytorialnego w innych państwach. W ten sposób można ocenić stopień decentralizacji, jaka dokonała się w Polsce w efekcie przywrócenia samorządu terytorialnego. Zakończenie rozdziału poświęcono problemom równoważenia budżetów jst. Rozdział drugi w pierwszej części poświęcono czynnikom zmuszającym jst do sięgania po środki zwrotne. W dalszej części omówiono ewolucję możliwości zadłużania się jst od 1990 r., ograniczenia stosowane w tym zakresie oraz projektowane zmiany na przyszłość. Dokonano również oceny obowiązujących rozwiązań prawnych, regulujących kwestię maksymalnego zadłużenia jst. Krajowe restrykcje dotyczące zadłużania się jst porównano z ograniczeniami obowiązującymi w innych państwach. W rozdziale trzecim przedstawiono kształtowanie się faktycznego zadłużenia jst (łącznie oraz według poszczególnych szczebli), a także wykorzystanie środków zwrotnych dla przywracania równowagi budżetowej. Przedmiotem rozważań w tym rozdziale jest również analiza wad i zalet korzystania przez jst z różnych środków zwrotnych oraz zbadanie ich wiarygodności jako dłużników. W końcowej części rozdziału porównano wielkość długu polskich jst z zadłużeniem samorządu terytorialnego w innych krajach. Pozwoli to ocenić wpływ regulacji prawnych analizowanych w rozdziale drugim na wielkość długu jst. Rozdział czwarty poświęcono przedstawieniu czynników wpływających na zdolność do spłaty zaciągniętego długu w jst, sposobom zarządzania długiem oraz skutkom nadmiernego zadłużania się. Zdefiniowane zostały środki, które jst może przeznaczyć na spłatę zadłużenia oraz sposób ich liczenia. Zakres pracy dotyczy wszystkich szczebli polskiego samorządu terytorialnego, to znaczy gmin, powiatów (w tym miast na prawach powiatu) i województw samorządowych. Badany okres obejmuje głównie lata 19992004, to znaczy od momentu wprowadzenia trójstopniowego podziału administracyjnego kraju. W przypadku gmin funkcjonujących dłużej analizę zadłużenia przeprowadzono od 1994 r. Analiza zadłużenia dotyczy kredytów, pożyczek i obligacji jst. Nie objęto badaniami związków jst (gminnych i powiatowych). Dane dotyczące zadłużenia jst pozyskiwane były głównie z Ministerstwa Finansów, Narodowego Banku Polskiego, Agencji Ratingowej Fitch Polska SA, Głównego Urzędu Statystycznego i Regionalnej Izby Obrachunkowej. Różna jest szczegółowość tych danych i ich dokładność. Wystąpiły pewne rozbieżności danych pochodzących z różnych instytucji, a dotyczących tych samych instrumentów dłużnych jst. Starano się jednak zapewnić ich porównywalność w celu umożliwienia wykazania interesujących autora prawidłowości.\nKsiążka Kredyty, pożyczki, obligacje w gospodarce finansowej samorządu terytorialnego pochodzi z wydawnictwa Szkoła Główna Handlowa w Warszawie. Autorem książki jest Wojciech Gonet. Należy do gatunków: nauki społeczne, ekonomia i biznes. Książka Kredyty, pożyczki, obligacje w gospodarce finansowej samorządu terytorialnego liczy 272 stron. Jej wymiary to 168 x 238.\nWojciech Gonet - przeczytaj też\nWojciech Gonet , Hanna Wolska\n120,96 zł 128.68\nWojciech Gonet , Piotr Marquardt\nKredyty, pożyczki, obligacje w gospodarce finansowej samorządu terytorialnego książka


Lampa ACER EC.JC900.001 - Najlepsza cena, szybka dostawa\nLampy do projektora ACER EC.JC900.001 Model lampy: EC.JC900.001 (lub EC.JCD00.001)\nDo swojego projektor ACER EC.JC900.001 znajdą u nas Państwo lampy z modułem i same żarówki od oryginalnych i nieoryginalnych producentów.\nLampy z modułem ACER EC.JC900.001\nOryginalna lampa z modułem ACER EC.JC900.001 to lampa od oryginalnego producenta. Polecamy ten wariant ze względu na największą niezawodność i łatwość wymiany.\nGeneryczna lampa z modułem ACER EC.JC900.001 to żarówka od jednego z autoryzowanych producentów lamp (Osram P-VIP, Philips UHP, Ushio, Matsushita, Iwasaki HSCR) zamontowana w module od alternatywnego producenta (original inside). Jest to wariant oferujący wysoką jakość projekcji - polecamy ze względu na wysoką niezadowność i niższą cenę.\nKompatybilna lampa z modułem ACER EC.JC900.001, to po prostu zamiennik od alternatywnego producenta. Lampa ta oferuje niższą jakość projekcji i krótszą żywotność w stosunku do lamp oryginalnych, niemniej jednak jest to opcja bardziej atrakcyjna cenowo. Ten typ lamp polecamy szczególnie do domowego użytku ze względu na niższą cenę i łatwość montażu.\nLampy bez modułu ACER EC.JC900.001\nOryginalna lampa bez modułu ACER EC.JC900.001 to żarówka od jednego z autoryzowanych producentów lamp (Osram P-VIP, Philips UHP, Ushio, Matsushita, Iwasaki HSCR), przeznaczona do montażu w poprzednim module. To rozwiązanie jest tańsze niż zakup lampy w module, ale wymaga manualnej zręczności i doświadczenia. Ten wariant polecamy klientom, którzy mają doświadczenie z wymianą samej żarówki.\nKompatybilna lampa bez modułu ACER EC.JC900.001 to goła, zamienna żarówka od alternatywnego producenta. Jest to najtańszy oferowany przez nas wariant. Polecamy go szczególnie tym klientom, którzy mają doświadczenie z wymianą samej żarówki i którym zależy bardziej na niższej cenie niż na jakości projekcji.