Anestezjolog ze szpitala na Narodowym powiedział wszystko. Wiadomo, co się wyrabia w szpitalu polowym | Pikio\nAnestezjolog ze szpitala na Narodowym powiedział wszystko. Wiadomo, co się wyrabia w szpitalu polowym\nStadion Narodowy został przed kilkoma tygodniami zaadaptowany na użytek szpitala tymczasowego, który miał pomóc stołecznym szpitalom w rozwiązaniu problemów związanych ze zbyt dużą liczbą pacjentów w stosunku do ilości posiadanego sprzętu. Jeden z anestezjologów postanowił opowiedzieć, jak placówka spełnia swoje zadanie.\nStadion Narodowy funkcjonuje dzięki pomocy personelu medycznego z całej Polski. Doktor Dominik Daszuta, który na co dzień pracuje jako anestezjolog w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Włocławku postanowił zdradzić, jak wygląda praca w placówce tymczasowej. Jego relacja jest zaskakująca.\nStadion Narodowy funkcjonuje tak, jakby chciał tego rząd?\nAnestezjolog przyznał, że opieka nad chorymi, którzy są pacjentami szpitala tymczasowego na Stadionie Narodowym, nie różni się zbyt drastycznie od pracy w standardowej placówce. Istnieją jednak dość istotne różnice, które zmieniają nieco specyfikę wykonywania obowiązków zawodowych.\n- Pod względem kontaktu z pacjentami praca jest podobna, mamy kombinezony ochronne, tak zwane strefy skażone i czyste. Część prac administracyjnych wykonujemy również w strefie czystej - rozpoczął swoją relację lekarz.\nSpecjalista przyznał, że z łóżek respiratorowych i tlenoterapii wysokoprzepływowej skorzystało do tej pory niewielu pacjentów. Nie oznacza to jednak tego, że pracownicy Stadionu Narodowego nie mają wielu zadań do wykonania. Jak podkreśla anestezjolog placówka wciąż się rozwija i już wkrótce zacznie przybywać zarówno personelu, jak i pacjentów. Na ten moment na oddział trafiają głównie chorzy, którzy skarżą się na zapalenie płuc i mają duże trudności z oddychaniem.\n- Taki stan trwa mniej więcej tydzień, czasami dwa tygodnie. W tym okresie opiekujemy się tymi pacjentami aż ich stan zdrowia ulegnie poprawie. Jednak część pacjentów wymaga niestety intensyfikacji naszych działań, włączenia coraz bardziej inwazyjnych metod leczenia, w tym także pomocy respiratora. Tu jest właśnie moja rola, jako anestezjologa, by zaopiekować się tymi najcięższymi przypadkami - podkreślił doktor Dominik Daszuta.\nAnestezjolog zaznaczył, że grupa chorych, którzy będą trafiać do szpitala tymczasowego na Stadionie Narodowym, będzie systematycznie się powiększać. Obecnie, tak jak do innych placówek, trafiają tam pacjenci, którzy ze względu na dolegliwości zdrowotne potrzebują bezpiecznych warunków do odpoczynku i rekonwalescencji. Decyzje, kto powinien trafić do szpitala tymczasowego, podejmowane są przez pracowników stołecznych placówek.\n- Szpitale komunikują się między sobą, którzy chorzy mogą tam trafić, pacjenci są wstępnie zdiagnozowani, nie mają innych ostrych procesów chorobowych, jeśli chodzi o inne narządy poza układem oddechowym. Nie wymagają takiej wysokospecjalistycznej i multidyscyplinarnej opieki. Jest to tylko jakaś forma niewydolności oddechowej, którą jesteśmy w stanie zabezpieczyć i ewentualne choroby przewlekłe bez istotnego nasilenia - dodał lekarz.\nDoktor Dominik Daszuta podkreślił, że personel medyczny zatrudniony na Stadionie Narodowym robi wszystko, by jak najskuteczniej pomóc osobom chorym na COVID-19. Na szczęście, póki co sytuacja przedstawia się nadzwyczaj dobrze. Niekorzystne doniesienia prasowe na temat sytuacji w placówce są zdaniem lekarzy zdecydowanie przesadzone.\n- Pacjenci lądują na łóżku szpitala tymczasowego, mają zapewniony tlen, opiekę, monitorowanie, obecność personelu medycznego. Widać po ich twarzach już po godzinie pobytu, jak cały ten niepokój ustępuje. Często następnego dnia, kiedy kończymy dyżur i rozmawiamy z pacjentami, to widać poprawę ich stanu i to nas cieszy, bo po to tam jesteśmy - podsumował anestezjolog.


Góralska kuchnia z nutą finezji\nKilkudniowe zimowe SZALEŃSTWO z imprezą sylwestrową, wieczorem z kapelą na żywo, animacjami dla najmłodszych i codziennym saunowaniem. Pensjonat Burkaty *** znajduje się 500 m od największego kompleksu narciarskiego na Podhalu - Kotelnicy Białczańskiej oraz 650 m od basenów termalnych Terma Bania. W naszym pakiecie sylwestrowym gwarantujemy moc atrakcji i zabawy zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Ponadto bliskość wyciągów narciarskich to dodatkowy atut dla narciarzy, którzy chcą spędzić Sylwestra w górach.\nCeny już od 1700zł/os/pakiet\nMinimalna długość pobytu: 5-7 NOCY\nTermin oferty: 27.12.2019 - 03.01.2020 z możliwością wydłużenia\nOpcje oferty: BB ze śniadaniami lub HB ze śniadaniami i obiadokolacjami\n7 pysznych śniadań w formie bufetu szwedzkiego\n6 serwowanych obiadokolacji (obiadokolacje rozpoczynają się od drugiego dania pakietu tj. od 28.12.2019)\nWspólne zapoznanie przed sylwestrowe dla najmłodszych - animacje dla dzieci, w programie m.in.: zabawy integracyjne, mini disco dla dzieci z malowaniem buziek, i inne)\n31.12 NOC Sylwestrowa dla Dorosłych - uroczysta kolacja z wodzirejem i kapelą góralską z muzyka na żywo, DJ, zimny i ciepły bufet,alkohol oraz napoje w cenie.\nNiezapomniana Zabawa Sylwestrowa dla dzieci z wieloma atrakcjami\nTradycyjne słodkie wypieki z rodzinnej Cukierni Burkaty\nKapela góralska w wybrany dzień pobytu\nCodzienne wieczorne saunowanie i relaks w jacuzzi w godz. 18.00 - 20.00\nmożliwość korzystania z sal zabaw - Sala Malucha i Sala Juniora\n* Pakiet sylwestrowy można wydłużyć o kolejne doby (do weekendu Trzech Króli) w bardzo atrakcyjnych cenach (nocleg ze śniadaniem 140 zł/os/dobę w pokoju standard, 155 zł/os/dobę w pokoju lux, 100 zł/dziecko do 10 lat).\nOd 199 zł pokój/noc\nOd 270 zł pokój/noc\nOd 699zł / pakiet\nOd 260 zł/doba/pokój\nCena od 840zł/os/pakiet


eduteka Studia Inne Medycyna Zatrucie chlorem\nChlor (CU) jest zielonkawym, ciężkim gazem, wyczuwalnym węchem nawet w znacznych rozcieńczeniach. Wchodzi on w skład wielu szeroko rozpowszechnionych organicznych i nieorganicznych związków chemicznych, które mają duże znaczenie przemysłowe. Służył ponadto do odkażania wody oraz jako gaz bojowy w czasie pierwszej wojny światowej. Ostre zatrucie występuje w przypadku nieszczelności zbiorników lub wydzielania chloru podczas reakcji chemicznych, np. przy działaniu kwasami na podchloryny. Chlor należy do gazów drażniących. Jego działanie drażniące jest związane z silnymi własnościami utleniającymi.\nObjawy kliniczne. Przy wysokich stężeniach chloru śmierć następuje natychmiast na drodze odruchowej. Stężenia Cli w powietrzu od 60 mg/m* wzwyż są niebezpieczne dla życia. Występują objawy podrażnienia dróg oddechowych, spojówek i skóry. Pojawia się kaszel z odpluwaniem niekiedy krwistej plwociny, duszność, sinica. Osłuchowo stwierdza się objawy ostrego nieżytu oskrzeli. W następstwie zatrucia chlorem często występuje toksyczne zapalenie płuc. Możliwy jest ostry toksyczny obrzęk płuc po okresie utajenia. Jako powikłanie ostrego zatrucia chlorem notowano dychawicę oskrzelową, przewlekły nieżyt oskrzeli i rozedmę płuc. Ciekły chlor rozlany na skórę powoduje chemiczne oparzenia.\nPrzewlekła ekspozycja na chlor może być czynnikiem przyczynowym przewlekłego nieżytu oskrzeli i górnych dróg oddechowych.\nLeczenie. W ostrych zatruciach konieczna jest hospitalizacja. W każdym przypadku wskazane jest podawanie steroidów, antybiotyków, a w czasie obrzęku płuc środków moczopędnych, nasercowych i tlenu (p. Leczenie toksycznego obrzęku płuc).


Hulk Hogan's Main Event - słynny wrestler zaprasza do wspólnego treningu | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 29 maja 2011, 13:34\nHulk Hogan, popularny wrestler i aktor, zapowiedział plany wydania własnej gry na Xboksa 360 obsługiwanej za pomocą Kinecta. Za produkcję tytułu odpowiada amerykańskie studio Panic Button, wydaniem zajmie się firma Majesco Entertainment.\nHulk Hogan to postać, która swoich sił próbowała już niemal w każdej branży. Karierę zaczynał jako zapaśnik, jednak na całym świecie znany jest z licznych występów w filmach i serialach. W Polsce najczęściej kojarzony bywa z rolą Hurricane’a, bohatera serialu Grom w raju.\nTym razem Hogan postanowił zaistnieć w branży gier wideo. Jesienią tego roku do dystrybucji trafi produkcja zatytułowana Hulk Hogan's Main Event, która umożliwi graczom trening pod okiem słynnego wrestlera. Interakcja ucznia z nauczycielem odbywać się będzie za pomocą Kinecta podłączonego do Xboksa 360.\n„Posłuchajcie! Zaczynając tę grę, zrozumiecie, na czym polega prawdziwa hulkmania. Dzięki niej uwolnicie moc prawdziwego wrestlera ukrytą w każdym z was. Będziecie w stanie poruszać tłumy, niszcząc każdego przeciwnika, który stanie na waszej drodze” zapowiada sam Hulk Hogan.\nZabawę w Hulk Hogan's Main Event gracz rozpocznie od stworzenia własnego unikalnego zawodnika. Specjalnie zaprojektowany edytor umożliwi swobodny dobór twarzy, włosów, ciała, tatuaży, stroju, a nawet narodowości czy muzyki, która zabrzmi w czasie wychodzenia na ring. Tak przygotowanego wrestlera czeka trening, w czasie którego Hulk Hogan wyjaśni, co należy robić, aby porwać tłumy. Zademonstruje wiele ze swoich słynnych póz oraz ponad trzydzieści morderczych ciosów. Wszystko po to, aby wreszcie móc bez obaw stanąć na jednym dziewięciu ringów i zmierzyć się z innymi zawodnikami.\nKariera naszego wrestlera rozwijać będzie się stopniowo. Zaczniemy od zwykłej bójki na podwórku, a skończymy na podgrzewanych przez wiwatującą publiczność występach w świetle stadionowych reflektorów. Kluczem do zwycięstwa będzie umiejętne zastosowanie wszystkich wskazówek przekazywanych przez naszego mentora w czasie treningu. Oprócz tego do eksterminacji naszych przeciwników będziemy mogli używać przeróżnych przedmiotów, które akurat znajdą się pod ręką, na przykład metalowych krzeseł lub drabin.\nAż strach pomyśleć, jak będzie wyglądał pokój po zakończeniu gry.\ngryXbox 360 Kinect Hulk Hogan Majesco Entertainment X360


Darmowy Wordfast (Polish)\nJeżeli nie zainstalowaliście sobie Wf w czasach, kiedy był darmowy, wciąż macie szansę skorzystać z wersji 3.35 z wrzesnia 2002.\nProgram jest dostępny na stronie\nProcedura rejestracji działa, po kilku minutach przychodzi mailem kod aktywacyjny.\nwszystkie funkcje są dostępne, nie ma żadnych ograniczeń liczby jednostek czy wielkości TU.\nNawet, jeśli nie potrzebujecie go dzisiaj, nigdy nie wiadomo, kiedy może się przydać. Jest na tyle kompatybilny z Tradosem, że z powodzeniem można sie podjąć większości, a przynajmniej sporej części zleceń, w których wymagany jest Trados.\nNawet w tej wersji bije na głowę MetaTexis, za który też trzeba zapłacić.\nGdyby wzrosła liczba użytkowników, może łatwiej byłoby rozwiązywać pojawiające się - jak w każdym oprogramowaniu - problemy.\nnaprawde? Oct 6, 2003\nJeżeli nie zainstalowaliście sobie Wf w czasach, kiedy by3 darmowy, wci1ż macie szansę skorzystać z wersji 3.35 z wrzesnia 2002.\nProcedura rejestracji dzia3a, po kilku minutach przychodzi mailem kod aktywacyjny.\nwszystkie funkcje s1 dostępne, nie ma żadnych ograniczeń liczby jednostek czy wielkości TU.\nNawet, jeśli nie potrzebujecie go dzisiaj, nigdy nie wiadomo, kiedy może się przydać. Jest na tyle kompatybilny z Tradosem, że z powodzeniem można sie podj1ć większości, a przynajmniej sporej części zleceń, w których wymagany jest Trados.\nNawet w tej wersji bije na g3owę MetaTexis, za który też trzeba zap3acić.\nGdyby wzros3a liczba użytkowników, może 3atwiej by3oby rozwi1zywać pojawiaj1ce się - jak w każdym oprogramowaniu - problemy.\nczy to cala wersja jest za darmo czy tylko demo? bo ja mam demo, i chcialam wlasnie zaplacic, wiec oczywiscie wole za darmo.


Czytelnictwo 2014 - mamy lekki wzrost - Agnieszka Żak\nCzytelnictwo 2014 – mamy lekki wzrost\nCo dwa lata Biblioteka Narodowa przygotowuje raport dotyczący czytelnictwa w Polsce. Tegorocznego raportu, z tego co widzę, jeszcze nie ma, ale BN opublikował wczoraj pierwsze dane przy okazji omówienia Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa w 2014 r.\nWedług badania TNS Polska dla BN w 2014 r. 41,7% Polaków oświadczyło, iż przeczytało w ciągu roku przynajmniej jedną książkę. Jest to o 2,5% więcej niż w 2012 r. Wzrósł odsetek czytających 1-2 książki z 15,7% do 16,4%, czytających 3-6 książek z 10,8% do 12,3%, a czytających więcej niż 7 książek – z 11,1% do 11,3%. Miło mi należeć do – co prawda minimalnie, ale jednak – powiększającej się mniejszości nałogowców.\nDuży wzrost odnotowano w związku z zakupem książek – grono kupujących wzrosło z 29,6% do 40% czytających książki! Zmniejszył się też odsetek osób, które ostatnio przestały czytać – z 47,1% do 34,1%.\nBN opublikowała też dane dotyczącego tego, ile kto czyta. Osoby w wieku 15-16 (71% czytających) oraz uczniowie i studenci (73%) stanowią największe grupy czytających regularnie i intensywnie. Dużo czytają też matki z wykształceniem wyższym (80%) – 32% to również czytelnicy intensywni. Często czytają też osoby zadowolone ze swojej sytuacji materialnej (54%) oraz mieszkańcy miast powyżej 100 tys. mieszkańców (ponad 50%).\nNajmniej czytają osoby w wieku 60+ (34%), mieszkańcy wsi (34%), rodziny o dochodzie mniejszym niż 2 tys. zł (30%) oraz emerytowani rolnicy (14%).\nMiło jest usłyszeć o wzroście zamiast o spadku czytelnictwa – nawet jeśli jest on niewielki. Coś w końcu drgnęło! I dobrze, bo czytanie to świetna zabawa. Teraz czekamy na pełny raport.\nW komunikacie efekty realizacji Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa 2014 – 2020 w pierwszym roku jego trwania podsumowano następująco:\nZatrzymanie spadkowego trendu w czytelnictwie – odsetek osób deklarujących czytanie wzrósł o 2,5% Systematyczny wzrost nakładów MKiDN na czytelnictwo – w 2014 r. przeznaczono na ten cel 120 mln zł, to 60% więcej niż w roku poprzednim i prawie 4 razy więcej niż w roku 2011. Milion nowych książek zakupionych dzięki dofinansowaniu MKiDN do prawie 2,5 tys. bibliotek. 90 placówek zmodernizowanych w ramach programu Biblioteka+. 4,6 tys. bibliotekarzy przeszkolonych kosztem 1 mln zł. Współpraca z Ministerstwem Edukacji Narodowej w sprawie wsparcia bibliotek szkolnych, 60 nowych Dyskusyjnych Klubów Książki, 78 dotacji na wydawanie wartościowych czasopism kulturalnych, 155 dotacji na dofinansowywanie unikalnych pozycji literatury polskiej i światowej, 131 dzieł do wykupu i upowszechnienia w internecie.\nWięcej informacji znajdziecie w komunikacie “Działania na rzecz promocja czytelnictwa” na stronie Biblioteki Narodowej. Tam też przedstawiono plany na 2015 rok.\nSelf-publishing czy wydawnictwo - co wybrać?


Post autor: ariana » 29 wrz 2020, 22:40\nMałymi krokami stawiam dom i mam już ściany. Niedługo przyjdzie mi ruszyć z dachem, dlatego zastanawiam się do kogo się zwrócić jeżeli chodzi o budowę konstrukcji dachu. Czy możecie mi kogoś polecić?\nPost autor: gumiś » 30 wrz 2020, 12:44\nMyślę, że powinnaś się zwrócić do firmy MG Dachy https://mgdachy.pl . Współpraca z nimi to czysta przyjemność... Wiem, ponieważ brat jak budował dom, to korzystał z ich usług i był bardzo zadowolony. Wszystko poszło dzięki nim sprawnie i profesjonalnie.\nPost autor: malaga » 30 wrz 2020, 23:59\nNo, tak firma MG Dachy zasługuje tutaj na wyróżnienie. Ich konstrukcja dachów jest wykonana zawsze dokładnie od A do Z. Z naciskiem na jakość, trwałość, estetykę. Dlatego do nich zdecydowanie warto byłoby się zgłosić.\nPost autor: werbena » 05 paź 2020, 22:53\nU mnie na razie stawiamy budynek przemysłowy. Na dom przyjdzie czas. Ale też zastanawiamy się jakie pokrycie dachowe na tym budynku zastosować. Wiele dobrych opinii mają dachowe płyty warstwowe, szczególnie marki Kingspan https://www.kingspansklep.pl/kategoria/ ... warstwowe/ . Można je stosować do pokrycia stropodachów także. Płyty na pewno łatwo można zamontować, mają szereg właściwości - zapewniają ochronę cieplną, mają wysokie właściwości przeciwpożarowe. Myślę, że zapewnią trwałe rozwiązanie na pokrycie dachu na takim budynku. Ważne by odpowiednio dobrać grubość takiej płyty.\nPost autor: jedrzej33 » 18 paź 2020, 14:12\nDach jest bardzo ważnym elementem każdej nieruchomości, a jeśli mowa o domkach jednorodzinnych to jest także jego wizytówką, ponieważ jest najzwyczajniej widoczny z dołu. Zadbany i czysty dach to także gwarancja, że z czasem nie zostanie uszkodzony. Dlatego co jakiś czas warto zdecydować się na mycie dachu. Ze względu na to, że jest to praca na wysokości, to jeśli sami nie czujemy się na siłąch to zdecydowanie warto skorzystać z usług profesjonalnej firmy.\nPost autor: mczay » 18 paź 2020, 15:07\nA jaka dachówka?\nPost autor: żiżko » 16 paź 2021, 2:39\nOdnośnie solidnej firmy od wyceny i budowy dachów to odsyłam was do https://panoramadachow.pl/wycena-dachu/ Firma od lat jest związana z branżą dekarską, to importer i autoryzowany przedstawiciel wielu uznanych producentów pokryć dachowych. Mają szeroką ofertę, dobry wybór dachówek ceramicznych, betonowych, blachodachówek, gontów bitumicznych, okien dachowych a także systemów termoizolacji dachów. U nas w 100 % się sprawdzili, to mega solidni fachowcy, dobrze doradzają.\nPost autor: jueleczek2 » 16 paź 2021, 20:59\nmczay pisze: ↑18 paź 2020, 15:07 A jaka dachówka?\nSłyszałem, że blachodachówka modułowa jest mega dobra jeśli chodzi o ten tematy, czytałem również o tym artkuł na tej stronie https://dealsbay.pl/budowlana/blachodac ... ntaz-cena/ i jestem mega zadowolony bo zastosowałem to u sieibie w domu.\nPost autor: Karrol » 27 sty 2022, 6:27\nDobrym rozwiązaniem jest blachodachówka firmy Blachotrapez - https://www.blachotrapez.eu/. Świetna jakość, duży wybór wzorów i kolorów, ceny przystępne. Firma ma w swojej ofercie pokrycia dachowe oraz akcesoria dachowe, obróbki blacharskie, systemy rynnowe. Czyli można kupić wszystko co do zrobienia i wykończenia dachu jest potrzebne - od jednego producenta, a tak jest najlepiej. Dodatkowy plus (i to duży) to 60 letnia gwarancja na blachodachówkę.


Czy lepiej jest używać „stal” lub „aluminium” do materiałów samochodowych? - Lamiera\nCzy lepiej jest używać „stal” lub „aluminium” do materiałów samochodowych?\nTo, czy lepiej użyć „stal” czy „aluminium” jako materiału na samochód, wywołało poruszenie na rynku samochodów luksusowych. Przyczyna incydentu jest taka: nowa Klasa E Mercedes-Benz jest oskarżana o różne standardy krajowe i zagraniczne. W przeciwieństwie do zagranicznej wersji Mercedes-Benz Klasy E, wyprodukowana w kraju nowa Klasa E z długim rozstawem osi zmieniła aluminiowe elementy osłonowe, które były pierwotnie używane w wielu miejscach. Materiał stalowy.\nNastępnie Mercedes-Benz China wydał oświadczenie, że wyprodukowana w kraju nowa Klasa E jest zgodna z ujednoliconymi światowymi standardami produkcyjnymi. Dla pewności, krajowa wersja nowej klasy E jest cięższa niż wersja zagraniczna. Ile przybiera na wadze? Istnieją różne wersje, o wadze minimum 22 kg i maksimum 200 kg. Bez względu na numer, nie został oficjalnie uznany. Używasz stali czy aluminium? Równie dobrze mogą stać w swoich pozycjach, z dwoma kwitnącymi kwiatami, po jednym dla każdego.\nJestem drutem stalowym, jestem dumny. Wyjaśnienie pojęć – „drut stalowy”: Ten „drut stalowy” nie jest fanem Guo Deganga. Zauważ, że jest to „stal”, a nie „gang”. „Drut stalowy” nie jest tak naprawdę drutem stalowym wciągniętym w smukły pasek, a następnie zwiniętym. Jest materiałem budowlanym. Wspomniany tutaj „drut stalowy” to wentylator, który preferuje samochodowe materiały stalowe.\nDlaczego warto używać stali? Tani!\nZ punktu widzenia firm samochodowych, ze względu na redukcję kosztów, zrozumiałe jest zastępowanie stali aluminium bez poświęcania standardów bezpieczeństwa i produkcji. Stal jest dojrzała i niezawodna, a co ważniejsze, niski koszt produkcji. Aluminium może znacznie zmniejszyć wagę, ale proces produkcyjny jest nieco bardziej skomplikowany, a koszt jest znacznie wyższy niż w przypadku stali. Ile może zaoszczędzić samochód, zastępując stal aluminium? Odpowiedź różni się w zależności od modelu, a firmy samochodowe są również tajemnicze i nieznane światu zewnętrznemu. Amerykański ekspert ds. konstrukcji samochodowych powiedział, że zastąpienie stali aluminium zwiększy koszt konstrukcji nadwozia samochodu o 850 do 2,800 USD.\nStal o wysokiej wytrzymałości może również zmniejszyć wagę. W rzeczywistości stal, jako główny materiał do produkcji samochodów, również ewoluuje, zwłaszcza stal o wysokiej wytrzymałości. Stal o wysokiej wytrzymałości może skutecznie rozwiązać sprzeczność między lekkością, bezpieczeństwem i kosztami. W porównaniu z aluminium stal o wysokiej wytrzymałości nie jest gorsza pod względem redukcji masy i wydajności, ale koszt produkcji jest niższy. Nadwozia w całości z aluminium stosowane są wyłącznie w samochodach luksusowych, natomiast stal o wysokiej wytrzymałości została spopularyzowana w samochodach klasy A.\nNa dłuższą metę status stali jako dominującego materiału w samochodach nie zostanie zachwiany, a aluminium może pojawić się jedynie jako materiał pomocniczy. Po ponownym przebiciu się technologii materiałów stalowych nie jest wykluczone, że aluminiowe nadwozie może zostać porzucone. Redukcja masy samochodu jest ogólnym trendem i jest wymogiem zmniejszenia zużycia energii, ale opiera się na głównym założeniu – zrównoważonym obciążeniu konsumentów samochodów. Pod tym względem stal ma przewagę nad aluminium.\nZaletą jest również duża waga. Zrób krok w tył, a ciężar ciała niekoniecznie jest złą rzeczą. Samochody przez długi czas były „ciężkie” jak ich piękno. W komunikacji wśród motocyklistów często można usłyszeć komplement „Twój samochód jest ciężki i mocny”. Dziesięć lat temu japońskie samochody były zaangażowane w „drzwi nadwozia” w Chinach. W centrum tej sprzeczności nie chodzi o zmianę stali na aluminium, ale o „czy blacha żelazna jest cieńsza?”. „Cienkie” i „lekkie” są utożsamiane z „niebezpiecznymi” i „przyciętymi rogami”. Japońskie samochody w tamtym czasie były takie same jak dzisiejsze Mercedesy, z czym trudno się spierać. Ciężar karoserii doda punktów do bezpieczeństwa. W Chinach wielu ludzi nadal podziela ten pogląd. Gorąca sprzedaż SUV-ów w ciągu ostatnich trzech lat ma związek z ich rozmiarami i wydaje się być jednym z kluczowych czynników.\nJestem Alcoa, jestem trendy. Słowniczek — „Alcoa”: Jak sama nazwa wskazuje, dobre aluminium też jest. Rozglądając się po dzisiejszym kręgu technologii produkcji samochodów, można zauważyć tendencję do używania „stopu aluminium” zamiast „stal” w materiałach konstrukcyjnych nadwozia. Jako pierwsze spopularyzowano supersportowe samochody warte miliony dolarów oraz luksusowe samochody warte setki tysięcy dolarów. Z tego wiemy, co oznacza nasza MISS “aluminium” – drogie, nowatorskie i modne.\nUżywaj “aluminium”, “ochrony środowiska” GET!\nLekkość samochodów zawsze była tematem badań inżynierów łamiących sobie głowę, gdy okazało się, że materiały ze stopów aluminium mogą zastąpić stal w produkcji samochodów, umożliwiając pojazdom osiągnięcie znaczących efektów lekkości. Szczerze mówiąc inżynierowie są zachwyceni. Ludzie uważają szczupłość za piękną, a samochody też muszą „stracić”. Może masz pytanie: samochód jest lekki, a samochód jest nie tylko niestabilny podczas jazdy, czy nadal jest niebezpieczny? Nie myśl, że wszyscy projektanci samochodów są całkiem zabawni. Nie chodzi o to, że samochód nie może być ciężki, ale jest za ciężki i nieodpowiedni. Co więcej, nie ma związku przyczynowo-skutkowego między masą pojazdu a bezpieczeństwem, ważna jest budowa nadwozia.\nCałkowicie aluminiowa obudowa to technologia, która wykorzystuje materiały ze stopów aluminium zamiast stali jako panele nadwozia, a nawet ramy konstrukcyjne. Według eksperymentów przeprowadzonych przez międzynarodowe instytucje badawcze, 50% do 60% wagowo stopu aluminium może zastąpić stal, aby osiągnąć tę samą wydajność; użycie aluminium do produkcji silników może zmniejszyć wagę o 30%; grzejniki aluminiowe są od 20% do 40 lżejsze niż te same produkty miedziane%; Aluminiowa karoseria samochodu jest o ponad 40% lżejsza od oryginalnych wyrobów stalowych, więc efekt redukcji masy przy użyciu aluminium zamiast stali do produkcji samochodów jest znaczący.\nOszczędność energii i redukcja zużycia są w trendzie. Jeśli masa pojazdu zostanie zmniejszona o 10%, wydajność paliwową można zwiększyć o 6% do 8%; na każde 100 kg zmniejszenie masy własnej pojazdu, zużycie paliwa na 100 kilometrów można zmniejszyć o 0.3 do 0.6 litra. Z punktu widzenia kosztów zmniejszenie masy auta o 1 kg może zmniejszyć wydatki o około 10 dolarów.\nPopularne stały się nadwozia aluminiowe. W tej chwili produkcja nowych samochodów w całości z nadwozi aluminiowych jest stosunkowo droga. Jednak atrakcyjny efekt redukcji masy spowodowany przez „zastąpienie aluminium żelazem” nigdy nie ustał od narodzin przemysłu samochodowego. Silniki całkowicie aluminiowe, aluminiowe głowice cylindrów, aluminiowe wahacze i aluminiowe ramy pomocnicze to udane przypadki zastąpienia żelaza aluminium od czasu rozwoju przemysłu motoryzacyjnego. Chociaż masowo produkowane samochody obecnie produkowane w Chinach, w tym marki joint venture, rzadko wykorzystują nadwozie całkowicie aluminiowe. Jednak wiele modeli importowanych, zwłaszcza z importu z wyższej półki, już używało lub będzie wykorzystywało korpusy całkowicie aluminiowe, co wydaje się być trendem. Według ankiety przeprowadzonej przez agencję doradztwa motoryzacyjnego Duckers, aluminium używane do produkcji rowerów w Ameryce Północnej, Unii Europejskiej i Japonii jest odpowiednio o 47%, 24% i 15% wyższe niż w Chinach, a obróbka aluminium stosowane w rowerach w Europie, Stanach Zjednoczonych i Japonii stale się rozwijają.\nW dużych i średnich sedanach produkowanych w Europie (Mercedes-Benz E-Class i BMW serii 5) średnia ilość aluminium użytego w części karoserii każdego samochodu wynosiła prawie 0 przed 1990 rokiem, około 40 kg w 2005 roku, oraz teraz blisko 80 kg. . W raporcie Duckera nawet odważnie stwierdzono, że do 2025 r. samochody z całkowicie aluminiową karoserią osiągną poziom 18%.\nDrogie, tylko na chwilę. Oczywiście trzeba przyznać, że korpus w całości z aluminium wymaga nie tylko wyższej technologii produkcji, ale również niesie za sobą wyższe koszty obsługi posprzedażowej. Zwróć jednak uwagę: wszystko opiera się na zasadzie „niedobór jest najdroższy”. Prawdą jest, że większość obecnych materiałów aluminiowych jest stosowana tylko w drogich nowych supersportowych samochodach lub luksusowych samochodach, ale kiedy nadwozia aluminiowe stają się popularne, nadwozia stalowe są stopniowo eliminowane, proces produkcyjny staje się dojrzały, a koszty obsługi posprzedażowej naturalnie maleje.\nJaguar XFL Na przykład, produkowany w kraju nowy Jaguar XFL, który właśnie wszedł na rynek, wykorzystał „całkowicie aluminiową karoserię” jako punkt sprzedaży, aby rzucić wyzwanie segmentowi luksusowych samochodów, który od dawna jest zajmowany przez trzy czołowe niemieckie ABB. Wisząca ekspozycja całkowicie aluminiowej ramy XFL w miejscu startu wzbudziła szerokie zainteresowanie wśród fanów motoryzacji. Ten sygnał mówi również wszystkim: „Całkowicie aluminiowe nadwozie” pojawiło się w samochodach krajowych o poziomie ponad 300,000 XNUMX juanów. W ciągu najbliższych kilku lat zostanie on zastosowany do dziesięciu wielomilionowych samochodów nie jest surrealistycznym pomysłem.\nLink do tego artykułu: Czy lepiej jest używać „stal” lub „aluminium” do materiałów samochodowych?


polityka prywatności – Fussy.creation\nAdministratorami danych osobowych BLASZCZYKDESIGN.PL jest:\nFUTUREHOST.PL, który jest marka firmy H88 S.A. z siedzibą w Poznaniu, ul. Franklina Roosevelta 22, 60-829 Poznań, NIP: 7822622168, REGON: 364261632 – w celu przechowywania danych osobowych na serwerze;\nIFIRMA SA, Grabiszyńska 241 B, 53-234 Wrocław, NIP: 898-16-47-572, REGON: 931082394, Nr KRS: 0000281947 – w celu korzystania z systemu iFirma, w ramach którego generowane i wysyłane są dokumenty potwierdzające zawartą transakcję.\nKorzystanie z witryny Fussy.pl wiąże się z przesyłaniem zapytań do serwera, na którym znajduje się strona. Każde zapytanie skierowane do serwera zapisywane jest w logach, które obejmują m.in. adres IP, datę i czas serwera, informacje o przeglądarce internetowej i systemie operacyjnym, z jakiego korzystasz. Dane zapisane w logach serwera nie są kojarzone z konkretną osobą i stanowią wyłącznie materiał pomocniczy służący do administracji, a ich zawartość nie jest ujawniana nikomu poza osobami upoważnionymi do administrowania serwerem w Futurehost.pl.\nKiedy zdecydujesz się na kontakt poprzez formularz kontaktowy prosimy o podanie nam Twoich danych kontaktowych niezbędnych do nawiązania kontaktu, w szczególności imienia, nazwiska oraz adresu e-mail. Podane dane nie będą wykorzystywane w celach marketingowych. Dane te przechowywane są w skrzynce e-mailowej w Futurehost.pl w celach zarządzania pocztą oraz wysłania odpowiedzi e-mailowej, na Twoją wiadomość. Osoby trzecie nie będą miały do nich dostępu.\nSystem informatyczny firmy Futurehost.pl, z którego korzysta witryna Fussy.pl automatycznie gromadzi w logach dane związane z urządzeniem, z którego korzystasz łącząc się z Fussy.pl. Dane te gromadzone są jedynie w celach statystycznych i dotyczą: typu urządzenia, systemu operacyjnego, rodzaju przeglądarki internetowej, rozdzielczości ekranu, głębi kolorów, IP, dostawcy usług internetowych, czy adres wejścia na Fussy.pl i są wykorzystywane jedynie w procesie optymalizacji Fussy.pl w celu zapewnienia jak największej wygody korzystania. Dane te nie są nigdy łączone z danymi, o których mowa w dziale “Dlaczego i o jakie Twoje dane prosimy?”.\nStrona Fussy.pl (cookies)\nFussy.pl wykorzystuje technologię „cookies”, czyli plików tekstowych umieszczanych na Twoim urządzeniu, w celu umożliwienia Fussy.pl rozpoznania Ciebie i dostosowania Fussy.pl do Twoich potrzeb.\nFussy.pl wykorzystuje cookies do:\nzapamiętania Twoich preferencji wyświetlania Fussy.pl przez 30 dni, po czym cookie jest kasowane),\ntworzenia statystyk i raportów oglądalności funkcjonowania Fussy.pl,\nGoogle Analytics wykorzystuje technologię „cookies”, czyli plików tekstowych umieszczanych na Twoim urządzeniu, w celu umożliwienia przeanalizowania przez Fussy.pl źródeł ruchu i sposobu, w jaki odwiedzający korzystają z niego.\nGoogle AdWords wykorzystuje technologię „cookies”, czyli plików tekstowych umieszczanych na Twoim urządzeniu, w celu umożliwienia przez Fussy.pl oceny poprawności i skuteczności prowadzonej działalności reklamowej z wykorzystaniem sieci AdWords.\nW przypadku, gdy nie zgadzasz się na umieszczanie na swoim urządzeniu plików cookies może zablokować ich umieszczenie odpowiednio konfigurując swoja przeglądarkę internetową. Informacje jak to zrobić znajdziesz w plikach pomocy swojej przeglądarki internetowej. Niestety w przypadku zablokowania plików cookies pochodzących z Fussy.pl nie możemy zagwarantować jego poprawnego działania.\nJeżeli zgadzasz się na umieszczanie na swoim urządzeniu plików cookies, ale po zakończeniu odwiedzin w Fussy.pl chciałbyś je skasować, możesz to zrobić bez ryzyka a informację o tym jak, to zrobić znajdziesz w plikach pomocy swojej przeglądarki internetowej.\n© 2018 Made by Fussy.creation. All rights reserved. Polityka prywatności i cookies


Suplementy diety: Cholesterol LDL - BioTrendy\n26.00zł – 64.00zł\nCholesterol to termin, który może budzić grozę. Jednak nie zawsze powinien. Wynika to z faktu, że występują rodzaje cholesterolu w postaci dwóch lipoprotein, a mianowicie “dobry cholesterol”, czyli cholesterol HDL oraz “zły cholesterol”, czyli cholesterol LDL. Rola cholesterolu w organizmie. Cholesterol jest lipidem z grupy steroidów. Znajduje się on w organizmie każdego człowiek, a podczas badania krwi określany jest jako cholesterol całkowity. Dzieli się on na wspomniane wcześniej części — frakcję LDL i HDL. Obie znajdują się w krwi, jednak ich proporcja decyduje o tym, czy poziom cholesterolu we krwi jest zbyt wysoki. Cholesterol normy. Zalecany poziom cholesterolu we krwi jest sprawą indywidualną, ponieważ zależy od wielu czynników. Jeżeli chodzi o cholesterol LDL norma zależy przede wszystkim od płci pacjenta oraz ryzyka sercowo-naczyniowego, na które składają się m.in. przebyte choroby i palenie tytoniu. Zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego cholesterol całkowity powinien kształtować się w okolicach 190 mg/dl u zdrowej osoby. Warto pamiętać, że jeżeli chodzi o cholesterol HDL norma dla jego poziomu będzie inna niż dla LDL oraz cholesterolu całkowitego. Kiedy mamy do czynienia ze zbyt wysokim cholesterolem? Wysoki cholesterol to miano, jakim określa się poziom całkowitego cholesterolu, który przekracza 190 mg/dl lub poziom złego cholesterolu przekraczający 115 mg/dl. Określenie jego poziomu umożliwia tylko i wyłącznie profesjonalne badanie cholesterolu w ramach badania krwi pacjenta. Jeśli chodzi o wysoki cholesterol, to objawy mogą obejmować m.in. otyłość, żółtaki cholesterolowe (żółte plamy i zgrubienia na ciele, w kącikach oczu), objawy choroby wieńcowej. Często może to być szybkie męczenie się, brak koncentracji oraz obniżona witalność. Jak obniżyć cholesterol? Najskuteczniejszą metodą walki z tym problemem jest odpowiednia dieta na cholesterol. Pierwszą jej zasadą jest ograniczenie spożywania produktów pochodzenia zwierzęcego bogatych w lipidy podnoszące poziom cholesterolu we krwi. Nabiał jak jajka, masło, tłuste sery oraz podroby także podnoszą cholesterol. Osoby z wysokim poziomem cholesterolu powinny ograniczyć także ilość spożywanych ciast z kremem i słodyczy. Zamiast tego lepiej wybierać owoce, warzywa, chude mięsa oraz ryby. Innym sposobem na obniżenie cholesterolu mogą być także tabletki na cholesterol. Powinny być one przepisane przez lekarza, gdyż muszą być one dopasowane do płci, wieku oraz stanu zdrowotnego pacjenta. Na własną rękę z cholesterolem można walczyć tylko za pomocą diety i zdrowego stylu życia.


ROZPRAWA MORALNA | "DO ŹRÓDEŁ PŁYNIE SIĘ ZAWSZE POD PRĄD, Z PRĄDEM PŁYNĄ TYLKO ŚMIECI"\n1 stycznia 2018 / 22 comments\nAKTOROM POLSKIM („Starego”) / OSOBOM DZIAŁAJĄCYM / NA / SCENIE / NA DRODZE PRZEZ LABIRYNT / ZWANY / TEATR / KTÓREGO PRZEZNACZENIEM / JAK DAWNIEJ TAK I TERAZ / BYŁO I JEST / SŁUŻYĆ / NIEJAKO ZA ZWIERCIADŁO NATURZE / POKAZYWAĆ / CNOCIE WŁASNE JEJ RYSY / ZŁOŚCI ŻYWEJ JEJ OBRAZ / A / ŚWIATU I DUCHOWI WIEKU / POSTAĆ ICH I PIĘTNO. Stanisław Wyspiański\n(pamięci Zbyszka, profesora Osińskiego)\nDOMINIKA: Konkretnie: co Ci zrobił pewien starzejący się, podtatusiały krakowianin, od pół roku na posadzie dyrektorskiej, że tak się nad nim publicznie pastwisz?\nJA: Wziął udział w oszustwie, bo bez jego współpracy nie dałoby się przeprowadzić ustawki w Starym Teatrze?\nDOMINIKA: Masz na tym punkcie obsesję?\nJA: Dokumenty, zresztą publicznie ogłoszone, choćby przepisy ustawy o organizowaniu działalności kulturalnej; ja tylko nie odpuszczam i nie chcę się zgodzić na nazwanie przekrętu dobrą zmianą.\nDOMINIKA: Pijesz do wielkiej polityki, która w wypadku tego rządu zakrawa na rewanżyzm i obsadzanie stanowisk?\nJA: Mianowanie Marka Mikosa w NST dobrą zmianą nazwał Piotr Zaremba (Szanowny Panie. Polecam rozmowę z psychiatrą. Może to Panu uświadomi jaka jest prawdziwy powód Pana porażek – przy błyskotliwej inteligencji. Ludzie są dla Pana miłosierni. Ja znosiłem Pana prawie dwa lata. Ale nie muszę. Pozdrawiam PZ), na codzień rozsądny publicysta, niewolny w teatrze od chętek do lansowania zamiast krytykowania, przekraczając tym samym miarę przyzwoitości. Zaparł się faktów w imię bronienia rządu. Nie umiał przyznać się do błędu i zaapelować o wycofanie ze złych, bo destrukcyjnych decyzji. Wyrządził szkodę w dobrej intencji.\nDOMINIKA: A nie sądzisz, że należy oceniać po efektach?\nJA: Przecież pojawiły się natychmiast, jeszcze przed objęciem posady, i już są w całej swej d e s t r u k c y j n o ś c i : bojkot krajowych reżyserów, odejścia z teatru aktorów, bezproduktywność w premierach i fatalna atmosfera, której symbolem jest zdjęcie pokazujące, że artyści odmawiają zajęcia miejsc siedzących na konferencji nowego dyrektora, lecz wyzywająco i manifestacyjnie stoją murem przed jego stołkiem.\nDOMINIKA: Widziałam, p o r a ż a j ą c e . Uważasz, że to było sprawiedliwe, czy może odzwierciedlające konflikt polityczny?\nJA: Oni zareagowali wspaniale i zdaje się zupełnie spontanicznie w odruchu m o r a l n y m , nie mając zaufania do ciągłych kłamstw serwowanych im od początku przez przyniesionego w ministerialnej teczce cywila wygrywającego ten rzekomy konkurs programem, z którego nic nie zostało, ani tytuły, ani idee, ani zapowiedziani reżyserzy. Ten pan ich okłamał i siedząc przed zespołem, mając gębę pełną ideałów, usiłował oszukiwać dalej. Gdzie jest, mający gwarantować poziom, kontakty i „dobrą zmianę” Gieleta?\nDOMINIKA: No, właśnie?\nJA: Skrzydelski, który to badał (i opisał) twierdzi, że poszło o publicznie rozpowszechniane plotki londyńczyka sugerujące brak równowagi psychicznej przejawiającej się w histerycznej zmienności Mikosa, zaprzeczaniu samemu sobie i kłamliwych insynuacjach, na przykład o wygórowanych żądaniach finansowych artystycznego, czemu Gieleta w publicznym oświadczeniu zaprzeczył; był dyrektorem z gazetowej wiadomości i uścisku ręki ministra, bo naczelny obiecał, ale nie realizował podpisania kontraktu: insynuował, obrażał i plotkował… Ministerstwo się dystansowało. Rzecz się na tyle rozniosła i dotarła do Mikosa, że się wściekł.\nDOMINIKA: Krakowscy znajomi mówią o nim jako o dobrodusznym histeryku…\nJA: Przede wszystkim, pozbawionym honoru konfabulatorze, który nie waha się bezczelnie kłamać – mnie też obsmarował w sprawie naszych kontaktów i mojej dla niego oferty złożonej służbowo w ramach jego obowiązków czytania i rozpatrywania propozycji – by ratować się z sytuacji własnego nieprzygotowania i braku pomysłów na teatr. Czyli, uprawiania magla: jakieś nieprawdziwe propozycje dla nieakceptujących tego osób, wyrzucenie profesjonalisty, który mu wymyślił część merytoryczną aplikacji i zapewniał autentyczne kontrakty; ośmieszenie ministra, który publicznie żyrował i wyniósł (prawdopodobnie bez wiedzy) reżysera tu zupełnie nieznanego. Komu to wszystko miało służyć i kto był politycznym zapleczem tej decyzji mogę się tylko domyślać, bo to zapewne część frakcyjnych gierek w partii. Wydaje się, że Mikos nikomu nie przyniósł bezpośrednich korzyści politycznych, miał dawać gwarancję sterowalności, bo jest gościem bez charakteru (biegał na posługi od „GW”, poprzez platformerską telewizję, aż do „urywania się PiS-owi ze sznurka” – to cytat z rodzonego brata, wobec poparcia jakim cieszy się w środowiskach manifestujących przeciwko Klacie), ale okazał się podwójnie nieprzygotowany: trzeba mu było szukać kierownika od artystyczności, a gdy się go pozbył, łyknąć tę żabę robienia – praktycznie nie robienia – nie tego, co wygrało i zostało ogłoszone. Miała być zmiana na dobre, a została tylko na nasze (rządowe) i nieporadne. Ale przezwany wariatem Mikos nie mógł nie „stracić zaufania” do insynuującego Anglosasa. Dlaczego nie zareagował minister pozostaje dla mnie zagadką.\nDOMINIKA: Ty zareagowałeś z nawiązką…\nJA: Dwa dni po tym „konkursie” napisałem do ministra z prośbą o powtórzenie postępowania ze względu na „uchybienia prawne”… Tak ogólnikowo nazwałem ewidentne złamanie Rozporządzenia tegoż ministra w sprawie sposobu organizowania i przeprowadzania konkursów na dyrektorów instytucji kultury w aspekcie niedozwolonego udziału w komisji konkursowej „sędziów” pozostających w konflikcie interesów z kandydatami (mną i Klatą), którzy, albo płacą jurorowi, albo w swojej aplikacji obiecują, że będą płacić, bo wskazują konkretną osobę, jako współpracownika – za jej zgodą.\nPrawo mówi, że takiego jurora należy wymienić, i to jest ustawowy obowiązek przewodniczącego komisji – urzędniczki ministerialnej.\nDOMINIKA: I dorobiłeś się opinii awanturnika…\nJA: Powtarzam: uprzejmie poprosiłem… Potem Wandę, wiceminister, w liście otwartym, ale pełnym kurtuazji i wskazania, że źle się dzieje w zmianie, która wygląda na kumoterską i nieprofesjonalną, a miała być naprawą teatru, odnową zasad. Nikt mnie odpowiedzią nie zaszczycił. Rzecznik prasowy na precyzyjnie sformułowane pytania z dostępu do informacji publicznej (co się stało z Michałem, współautorem programu? Co z prawem autorskim do aplikacji pisanej przez dwóch? Jaki program właściwie wygrał, skoro ogłoszony jest nieaktualny?), odpisywał banialuki łamiące kodeks karny i kompromitujące pryncypała, że nie nastąpiły „żadne nowe nowe okoliczności” i w mocy pozostaje decyzja ministra o mianowaniu. Czyli opisywał fakty z bezprawnej rzeczywistości uchylając się przed refleksją, dlaczego tak się dzieje; mimo – wtedy już rozpowszechniających się masowo – protestów: wątpliwości, co do prawomocności werdyktu zgłoszonych przez członka komisji i wiceprezesa ZASP, oświadczenia Gildii, listów teatrologów i krytyków, powtarzających się demonstracji publiczności.\nMinisterstwo odpowiadało, że trzeba poczekać na „realizację programu” (jakiego?) i klasycznie szło w zaparte nie pilnując zgodności tego, co się dzieje z prawem. Przecież ustawa stanowi, że odstępstwo od zgłoszonego programu jest podstawą do wypowiedzenia umowy dyrektorowi.\nWtedy ja poszedłem do prokuratora.\nDOMINIKA: Czyli „przewróciłeś stolik”…\nJA: Wiedziałem co robię. Oni nie przywykli, że obywatel może domagać się realizacji swoich praw w związku z interesem publicznym, a nie partykularnie własnym. Przepraszam, ale ja się z nikim nie umawiałem na pokera ani tym bardziej, na szulerkę. Tu się objawiła jakaś niewyobrażalna amatorszczyzna podszyta ambicjami i brakiem wyobraźni w przewidywaniu skutków takiej „polityki”. Przecież jeśli nie w sądzie – żądam unieważnienia konkursu! – to i tak muszę wygrać w praktyce… Nie da się ukryć, że Mikos jako dyrektor narodowego, to pomyłka! Ale, co to za „zwycięstwo” okupione ruiną prestiżowego teatru w sezonie jubileuszowym: rezygnacją z ról i odejściami aktorów, brakiem nowych premier, fatalną opinią na mieście z narastającą złością zdecydowanej większości środowiska i konsolidacją opozycji. Wreszcie nie dopuszczeniem wybitnych artystów, których udało mi się pozyskać dla Starego! Wszystko przy codziennym realizowaniu repertuaru Jana Klaty mimo, że się go niehonorowo, podławo wyrzuciło dla polepszenia, a nie potrafi zrobić swojego w zamian.\nDOMINIKA: I to usprawiedliwia wojnę jaką wydałeś Markowi Mikosowi?\nJA: Tak. Uprzedziłem go, że zrobię wszystko, by stracił posadę. Robię to za pomocą państwa prawa; prokurator się wygłupił, bo wydał dwie sprzeczne decyzje w tej samej sprawie – zabronił mi dostępu do akt, po tym, jak je przejrzałem, odpowiednio upoważniony, a gdy się zorientował, to po radziecku dazwolił – popełnił przestępstwo zaświadczenia na piśmie nieprawdy, co natychmiast zaskarżyłem do jego przełożonych i zostałem zmuszony, by pójść do sądu…\nAle, najważniejsze w tym wszystkim jest informowanie opinii publicznej, ponieważ dostęp do informacji to podstawa demokracji…\nJa jestem rolling-stone („wilk stepowy”) i nie nadaję się do dyplomacji i załatwiania pod stołem w rękawiczkach: dobra zmiana musi być transparentna. I d o w c i p n a ! Dlatego jeżdżę sobie po panu Mareczku, jak po łysej kobyle, czyli winnym tej katastrofy.\nKażdy „mem”, czy fejsbukowy obrazek, a przede wszystkim wypowiedź, podsyłam mu do skrzynki, do wiadomości ministerium. Niech nie znają dnia ani godziny… Niech wiedzą, że patrzy się im na ręce. To jest demokracja.\nDOMINIKA: I zyskujesz opinię wariata…\nJA: Powiedz mi kto cię obmawia a powiem ci kim jesteś… I co z tego?\nNikt ze mną nie polemizuje, bo nie ma argumentów. Przynajmniej informacja przedostanie się na światło dzienne i nie da zamieść pod dywan – mnie czytają setki ludzi! Nazwanie nieprawości ma służyć naprawie rzeczywistości.\nPan Mareczek ma u mnie jak w banku, że każdy wywiad, w którym kręci spotka się z ripostą wytykającą mu zmyślenia i kłamstwa… Nie mówimy o interpretacjach, tylko faktach: jego programie dającym mu posadę wbrew zespołowi i o ogłoszeniach, które nie mają z tym nic wspólnego, a służą już tylko zarabianiu pieniędzy, bo zrobienie tam czegokolwiek nie jest w sytuacji bojkotu możliwe. Jemu się nie uda!\nDOMINIKA: Chcesz mu doprawić gębę?\nJA: Umiem nazwać nieporadność i krętactwa. To nie był i okazuje się w praktyce, że nie jest, profesjonalnie przygotowany ktoś do prowadzenia narodowej sceny.\nDOMINIKA: Widzisz dobre wyjście?\nJA: Natychmiastową dymisję Mikosa. Ta „Kartagina” musi upaść!\nDOMINIKA: Ministerstwo, które tak potraktowało Klatę teraz się do tego przyzna?\nJA: Klacie należało dać bukiet i buzi, albo medal, bo kontrakt i tak mu wygasał; to jak go przeczołgano było bez klasy i zupełnie przeciwskuteczne – robiące z niego gieroja, a z jego spektakli (Mikos musi je podtrzymywać) manifestacje antyrządowe. Co za pisowski strateg to wymyślił i kto na tym korzysta? Zmian w repertuarze nie ma, Klata chodzi jako męczennik Zwinogrodzkiej, publika tupie i gwiżdże na rząd nie pod latarniami, ale w przytulnych i opłaconych przez ministerstwo salach NST, Gildia bojkotuje zamiast zajmować się socjalem dla reżyserów, a ja się naśmiewam – to kto tu co wygrywa? I za ile? Naprawdę sytuacja dojrzewa, by ktoś do kogoś zapukał, a tamten zrobił coś ze swoim czołem… Tak trudno przewidzieć, jak to się skończy?\nMinisterstwo Mikosa szurnie jeśli sytuacja przestanie mu się opłacać. Mareczek zawali teatr artystycznie i po ludzku. Choć mam nadzieję, że nie uda mu się zdążyć…\nDOMINIKA: Trzeba naciskać?\nJA: Oczywiście. Na każdym polu i wszystkimi sposobami: powinni zdecydowanie odmawiać współpracy aktorzy i reżyserzy.\nMarek Mikos złamał prawo (zgodził się na udział w bezprawnie przeprowadzonym konkursie i czerpie korzyści z jego ustalonego wcześniej wyniku), więc nie zasługuje na podawanie mu ręki, nie mówiąc o podpisywaniu kontraktów.\nDOMINIKA: A jeśli potraktowano go jako kogoś do wynajęcia? A konformizm?\nJA: Oczywiście, ale trzeba było domagać się mianowania bez konkursu, a nie udawać, że się „wygrało” programowo. Jak, z kim? Proszę sobie porównać to, co ja ogłosiłem jeszcze przed przesłuchaniami z tymi jego niedotrzymaniami – na poziomie zgłoszenia też stereotypowymi i pozbawionymi konkretów personalnych; miał je gwarantować MG.\nW naszym środowisku konformizm jest rozpowszechniony i podparty podwójną moralnością i hipokryzją, ale to się musi przestać opłacać – wszystkim. A tak się stanie przy pierwszej katastrofie z realizacją – lub odmową – wymysłów Mikosa. Na razie on tylko płaci, ale żeby umiał zrobić nic nie wskazuje…\nDOMINIKA: Nie ma ludzi nie do zastąpienia?\nJA: Nie w tym miejscu i nie w tych warunkach… Teraz wszyscy są przegrani: ministerstwo nie potrafiąc zrealizować swej polityki, Mikos demonstrując brak kompetencji, Gildia reżyserów nadymając się, ale konserwując prymitywny podział na „my – oni”, widzowie klaszczący manifestacyjnie na „Weselu”, ale pozbawieni szans na nowe udane premiery, aktorzy stawiani w dwuznacznych sytuacjach wyboru między solidarnością a koleżeństwem. O to chodziło Profesorowi Glińskiemu?\nWchodzimy w okres rocznicowo prestiżowych wydarzeń – ich się nie da opędzić po amatorsku. Powtórki z Wrocławia nie będzie. Władza się cofnie. A ja twierdzę, że cały czas ma jeszcze w tej sprawie dużo do wygrania. Na przykład „Wyzwolenie” Wyspiańskiego w oryginalnej inscenizacji Lecha Majewskiego w listopadzie, by przypomnieć, że jest a l t e r n a t y w a . Po prostu doskonały teatr dzięki znakomitej literaturze i utalentowanym aktorom we współpracy z inteligentnymi i doświadczonymi realizatorami.\nDymisja Mikosa za odstępstwo od programu – jeśli nie po wyroku sądowym – i zawodowy Najlepszy Świata Teatr… Jego program jest gotowy.\nDOMINIKA: To życzę spełnienia w Nowym Roku.\nW opisie historii tej „walki”, która dla mnie nie jest niczym więcej jak próbą zachowania przyzwoitości, czego ode mnie wymagali Nauczyciele – Grotowski, Huebner, Zapasiewicz, czy Ósemki w okresie przyjaźni – dlatego dedykuję to pamięci o Zbyszku, który był kronikarzem i depozytariuszem tej aksjologii wywiedzionej przecież jeszcze od Osterwy – muszę wspomnieć o Michale i moich o niego staraniach. Opisałem to…\nSprowokowany przez „GW”: „Mikos bez Gielety” zacząłem apelować o odwrócenie tego, jak się okazało realizowanego postulatu, na profesjonalne: Gieleta bez Mikosa… Poświęciłem temu wiele energii w najlepszej wierze wraz z kontaktami i bliższym poznawaniem Michaela. Aż do ogłoszenia, w wywiadzie dla Onetu, jego nieowijanego w bawełnę programu dla teatru narodowego w Krakowie w stulecie odzyskania niepodległości. Ponieważ to był zbiór poprawnie politycznych frazesów lewicowej proweniencji poczułem się wystrychnięty na dudka (a Wanda Zwinogrodzka?) i poinformowałem go o tytule „Kameleona”, który mu publicznie przyznaję – za inteligentne dostosowywanie się do osób i ich oczekiwań, ale nie rozpoznanie sytuacji, w której prawicowy rząd zapłaci lewicowemu doktrynerowi za propagowanie w sezonie jubileuszowym farmazonów równościowych o kobietach, gejach i Polsce likwidującej – w 1918 – wielokulturowość na rzez wydumanego bicia Żyda i geja na Sławkowskiej. Kandydat na dyrektora artystycznego Starego nie miał co do tego wątpliwości, tym bardziej, że czytuje „The Times”…\nTo było kuriozum i trudno się dziwić, że w ministerstwie zgłupieli i przestali go forować oddając inicjatywę panu Mareczkowi, a ten – j. w.\nŻałuję, i uważam, że byłby on przydatny w Krakowie np. jako reżyser „Kupca weneckiego” nie jako sztuki „antysemickiej”, ale godnościowej (co się odwlecze, to może nie uciecze), bo poznałem go jako człowieka wykształconego, kulturalnego i słownego dżentelmena – wyjątkowego na rynku! – co jednak nie predysponuje go do funkcji kierowniczej w opisanych warunkach. Czekam na jego pamiętniki z „konkursu” i historię znajomości z Mikosem…\nMichałku, do pióra… (Przemek Skrzydelski przecież proponował wywiad o tym dla wSieci, toś uciekł)\nZŁOTA MALINA 2017\n~Elżbieta 2 stycznia 2018 — 08:02\nDzisiaj o 18-tej spotkanie z Markiem Mikosem w Krakowskim Klubie Wtorkowym. Nagranie zapewne pojawi się później na stronie KKW. Temat: przyszłość teatru i krakowskiej kultury.\nSerdecznie pozdrawiam panie Jacku, dziękuję za wytrwałość i życzę Panu dobrego, szczęśliwego roku.\nJacek Krzysztof Zembrzuski 2 stycznia 2018 — 11:43\ndziękuję, wzajemnie. Byłbym wdzięczny za podesłanie linku do sprawozdania.\n~Elżbieta 3 stycznia 2018 — 13:02\n~Adam 3 stycznia 2018 — 11:36\nProszę: http://www.blogmedia24.pl/node/79220 Słuchać się tego nie da…\nPrzysypiając wysłuchałem. Gostek kłamie: w Starym nie robi się dwóch, trzech premier, ale robiło się 5 tylko na dużej scenie, a w sumie na trzech (czterech) powinno tych premier w sezonie być 12 do 15, bo takie tam są „moce przerobowe” – liczny zespół i ogromna dotacja. To jedne z najlepszych warunków w kraju i warto porównać ile produkują inni. I wtedy się zarabia z biletów i realizuje misję, a nie tylko etaty. To zresztą statutowy obowiązek zamiast wydawania szmalu na konferencje i delegacje dyrektora (już go widziałem w Wawie). Gdy zabraknie repertuaru Klaty, bo np. aktorzy poodchodzą, to Mikos s t a n i e w rozkroku, mimo, że obiecywał grać sześć razy w tygodniu na trzech scenach. Co? Z kim? Jak? Bo teraz realizuje niedobrą (?) nie-zmianę i w zamian kradnie pomysł „Wyzwolenia”, tyle, że u mnie miał to robić Majewski, czyli geniusz zdolny przetłumaczyć to na swój język.\nKodeks przewiduje ośmiogodzinny dzień zajęć, w teatrze pracuje się cztery godziny wieczorem przy spektaklu i cztery rano, na próbach – gdzie u niego są próby nowych dzieł? Kiedy tam się pracuje ze swoimi aktorami nad nowym repertuarem? Co to ma wspólnego z tym, że Klata zaplanował repertuar do grania wieczorem? Ministerstwo cierpliwe (?), i jak widać, można opowiadać bajki.\nOn cały czas kręci z personaliami, bo kogo nie wymieni, ten zaprzecza, a przecież konkurs to przygotowanie repertuaru wraz z realizatorami, i to poddaje się pod osąd komisji, a nie to kogo pan MM zna w rządzie i partii…\nWszystko co mówi, nawet jeśli bywa to słuszne, jest na poziomie nauczyciela szkoły parafialnej. I ta publiczność: z całym szacunkiem – zasłużona grupa emerytów, kiedyś gwiżdżących na Klatę, a teraz ma być zapleczem Mikosa. Tyle, że do teatru chodzi młodzież, przede wszystkim młodzież! Klubowiczów wystarczy na premierę, a dalej będzie to, co we Wrocławiu, czyli więcej aktorów na scenie niż ludzi na widowni. Kompletne oderwanie od rzeczywistości współczesnego teatru. Żaden tam „konserwatyzm”, tylko najzwyczajniejsza ignorancja: brak rozeznania, o czym się mówi.\nI ani słowa o Gielecie, tylko łatwy atak na Klatę…\nJak go traktują aktorzy widać na zdjęciu, a że będą grać („aktor jest do grania” – to Dejmek), trudno się dziwić, bo tam się wszyscy znają, ważniejsi są reżyserzy, którzy nie mają etatów, ale należy ich namawiać na BEZWZGLĘDNY BOJKOT: widz będzie pamiętał… Bo bojkot nie ma być ignorowaniem zespołu, tylko doprowadzeniem Mikosa do dymisji. I to się stanie ze względu na niski poziom tego co pokarze. C.b.d.o.\n- dla p o r ó w n a n i a :\nWyzwolenie Wyspiańskiego – kulminacja programu „Niepodległa” – Lecha Majewskiego;\n- wielki artysta wizjoner reinterpretuje w swoim języku protoplastę nowoczesności w teatrze, by podyskutować o Polsce!\nŚluby panieńskie Fredry – Anny Wieczur-Bluszcz;\nOperetka Gombrowicza – Włodzimierza Staniewskiego;\nTroilus i Kresyda Szekspira – Darii Kopiec;\nMedea Eurypidesa – Karoliny Labahua;\nFedra Racine’a w przekładzie Antoniego Libery – moja;\n- kontynuacja wątku toksycznej miłości i ekstremalnych emocji w niezwykłym języku tłumaczenia szekspirowskim jedenastozgłoskowcem;\nSiedem sekund wieczności Turriniego – Doroty Latour (prapremiera monodramu);\nBitwa o Wiedeń Turriniego – Norberta Rakowskiego (prapremiera);\nCzekając na Godota Becketta – Antoniego Libery;\n- podręcznikowy przykład problematyki egzystencjalnej czytanej i interpretowanej jak nuty a nie dopisywanej\nTango Mrożka – Zbigniewa Rybczyńskiego z Anną Polony (?)\nKartoteka Różewicza – z Jerzym Trelą (?) – Agaty Koszulińskiej (debiut);\nŻegnaj Judaszu Iredyńskiego – Katarzyny Łęckiej (debiut);\n- kolejna młoda debiutantka przekłada biblijne tematy na współczesny język! (a także Leszek Mądzik, Krzysiek Kelm, młody Janek Komasa, Daniel Horovitz, Zośka Rudnicka)…\n~Krakauer 4 stycznia 2018 — 13:07\nMarek Mikos jest ciężko przestraszony! Spotkanie w KKW miało być dla niego wzmocnieniem w gronie znajomych i przeciwników Klaty ustawiających problem tylko w płaszczyźnie nowoczesność – dla nich: rewolucja kulturowa, kontra konserwatyzm.\nTo źle opisana sytuacja, bo sprowadza się do uprzedzeń ideologicznych u jednego i nie akceptowaniem drugiego przez większość.\nSprowadzanie Starego Teatru do konfliktu z Klatą i jego zwolennikami daje Mikosowi czas, bo powrót Klaty wydaje się nie być możliwy, a własną zawodową bezradność można wtedy usprawiedliwiać wrogimi posunięciami tamtego. Ale czas płynie i nie za wszystko jest winien poprzedni dyrektor. Na przykład za brak prób, czyli regularnej pracy w teatrze przedpołudniami.\nMikos nie przyznaje się do bojkotu i niedługo będzie wspominał o reżyserach spotkanych w tramwaju: jego: „rozmawiałem” – np. z Grabowskim i Miśkiewiczem. I co z tego wynika?\nWiem, ale nie powiem. To blaga i gra na czas. Dysponując pieniędzmi liczy, że kogoś kupi, a musi mieć przekonanie, że ministerstwo go nie wyrzuci zanim coś się nie spali i już nie da się tego ukryć; o premierach zawsze będzie można powiedzieć, że przecież komuś się podobało. Dlatego odmowy są takie ważne, bo czarno na białym pokazują, że w tych warunkach nie ma szans zrobić wartościowy teatr.\nDopiero, gdy zacznie brakować sztuk do codziennego wystawiania pokarze się, ile był wart Marek Mikos jako ulubieniec ministerstwa.\nJego wymuszona spolegliwość („moje drzwi są otwarte”) nie będzie spoiwem jeśli nie będzie wyników, co aktorzy ocenią sami we własnym gronie, a Gildia Reżyserów, gdy będzie miała autorytet i zdolność przekonywania, to wskaże, że wstrzemięźliwość w produkowaniu nowych przedstawień nie służy dyrektorowi, ale nie zaszkodzi aktorom i reżyserom, bo może doprowadzić do szybszej zmiany.\nSpotkanie było demonstracją słabości, także na poziomie intelektualnym.\nNależy sobie życzyć Nowego Roku bez Marka Mikosa na stanowisku.\n~jkz 4 stycznia 2018 — 14:55\ndziękuję. Powiem więcej: ustawianie konfliktu na tylko z Klatą sankcjonuje Mikosa i kreuje go na jedynego sprawiedliwego, jakiegoś strażnika wartości, o których on sam rozprawia z wdziękiem hipokryty, a poczciwi słuchacze nawet nie wiedzą, co ma za uszami.\nKlata nie powinien być dyrektorem NST, a Mikosowi tej funkcji sprawować NIE WOLNO, ze względu na złamanie prawa przy wyborze, kompletne nieprzygotowanie zawodowe i demonstrowanie codziennie bezradności. A ministerstwo pije to piwo i nie ma czkawki (caracale się kupują, albo nie kupują i gospodarka wzrasta, to kto by się tam przejmował kulturą). To jest myślenie post-socjalistyczne, wykluczające rynek i konkurencję: my i oni, ja i reszta świata. A świat jest bardziej kolorowy od wypieków pana Mareczka.\nObmawiając Klatę a jednocześnie grając jego repertuar i nie będąc w stanie niczym lepszym go zastąpić Mikos unieważnia się na tej funkcji. Dobra zmiana byłaby wtedy, gdyby nowy dyrektor konkurował z teatrem Klaty jakością swoich spektakli, a widzowie, by dokonywali wyborów!\nPostronnym może się wydawać, że Mikos potrzebuje czasu (a ministerstwo?), podczas, gdy on najzwyczajniej czas marnuje i nie potrafi. Próby to 6, 8, 10 tygodni (Lupa więcej, ale on jest jedyny), więc od 1 września można było mnóstwo zrobić, jeśliby się wiedziało „co”, kim i dlaczego… A Mikos tego nie wie, nie ma pojęcia, więc zmyśla i odwleka ostateczną klapę; jedzie na tym, że jak zapłacimy to zobaczymy – tak było z całym tym szemranie obłudnym programem.\nTo Wanda Zwinogrodzka ma o b o w i ą z e k wiedzieć, co to znaczy dla rozwalenia teatru; co sobie fundują wobec opinii publicznej. I poinformować tych, którzy nie wiedzą. Wziąć odpowiedzialność, a nie czekać.\n~Koleżanka 4 stycznia 2018 — 17:26\nRobiąc z Klaty wroga publicznego Mikos usiłuje odwrócić uwagę od własnego niepowodzenia. Klata w opowiadaniu o Starym używa merytorycznych, choć ideolgicznycznie przebarwionych, argumentów. A Mikos na to: „jego problem”, co ma być rzekomo eleganckie, a znaczy: argumentów brak.\n~jkz 4 stycznia 2018 — 17:33\njak mawia młodzież: dokładnie! I na to nabrał Zwinogrodzką, czy „inni szatani byli tam czynni”?\nOn nie ma nic do powiedzenia i nic sensownego nie uda mu się zmajstrować, dlatego udział w tym „projekcie” jest marnowaniem energii, czasu i pieniędzy. Tylko bojkot może skrócić tę komedię i inteligenci z ministerstwa mogliby to zrozumieć\n~xl 4 stycznia 2018 — 22:26\nCokolwiek się myśli o Klacie warto było z jego teatrem polemizować, a nie zaorać. Robić inny, lepszy, mądrzejszy i równie chętnie odwiedzany, choć może przez trochę inną publiczność.\nDestrukcja bez pomysłu pozytywnego i możliwości realizacyjnych nie jest przejawem szczytu intelektu tego, kto to wymyślił. Zresztą, poza, jakoś to będzie, trudno tu się dopatrzyć jakiegokolwiek pomysłu; może Gieleta coś gwarantował, ale dziś… Przedłużanie tego stanu, czyli podejmowanie współpracy to droga do degradacji teatru, wyraźny opór daje nadzieję na zmianę stanowiska ministra. Wszystko w rękach, to znaczy sumieniach, reżyserów. Sprawdzian dla środowiska…\n~Krakauer 5 stycznia 2018 — 07:39\nKrakowski Klub Wtorkowy sytuuje się na prawo od ściany. Mikosowi schlebiał m.in. Stanisław Markowski, czyli lider „hańby” wykrzyczanej w czasie „Do Damaszku” Jana Klaty.\nTo zacne, i marginalne, towarzystwo bez zdolności do widzenia świata-teatru w ich pluralistycznej złożoności. Oni toczą bój ich ostatni?\nZnaczące, że Mikos właśnie tam ma kolegów i próbuje się ideologicznie przytulić, zmyć z siebie mentalność Unii Wolności.\nPonieważ za tym stoi pan Sakiewicz i Kluby Gazety Polskiej, więc jako siła polityczna to gracz na rynku niepozbawiony znaczenia. Czy to wyjaśnia kulisy tej nominacji?\n~jkz 5 stycznia 2018 — 08:16\n„skądinąd nie przychodzi się pod gazem na przesłuchanie i nie rozsiewa\npotem fałszywych legend, co wiem o tobie od osoby t a m obecnej, zrobiłeś tam niezły cyrk”. Elżbieta Morawiec\nNigdy dosyć przypominania dzieł wybranych (z większego oszołomienia „prawactwem”), jakimi była koleżanka zapełniała moją skrzynkę mailową, gdy powiadomiłem ją, że odwołuję się do prof. Glińskiego w sprawie konkursu (było tam też coś o erotycznym zainteresowaniu Klatą, a jakże, i o warchołach), czyli źle skrywana złość na to, że mogę popsuć taaki wynik… tak dobry dla nas (dla nich) wynik!\nWcześniej to były telefony i maile z gorączkowymi pytaniami, co w ministerstwie mówią o konkursie i wprost eksplikowane nerwy, że konkursu może nie być. Ani słowa reakcji na przesłanie (przed przesłuchaniem) mojej oferty konkursowej, wreszcie, cytaty (niepodpisane) z nie wydanej książki Morawiec w aplikacji Mikosa. A więc wyraźne lokowanie siebie po stronie fundamentalnej prawicy – z życiorysem wprost przeciwnie. Tak „ulokowany” politycznie produkt, jako pomysł na Kraków wydaje się być na poziomie dotychczasowych personalnych zagrywek tej władzy. Stąd koncentrowanie rozmowy na Klacie, a nie tym, co można by zrobić w Starym.\nNiestety, to tylko egzemplifikacja t. k. m. – po stronie ministerialnego organizatora i KOMPLETNY BRAK CHARAKTERU, inaczej, konformistyczny kameleonizm (przecież Mikos na etapie dogadywania się nie mógł nie wiedzieć o lewicowości Gielety, ale widocznie coś mu to załatwiało, dopiero osobiście dotknięty „wariatem” zaczął podskakiwać wbrew wyraźnej ministerialnej deklaracji personalnej), być może czując się umocowanym politycznie. O!\nW każdym razie opowiadanie, że to był konkurs jest robieniem z ludzi balona!\nPS: to tylko ostatnie kwiatki: Dnia 09.12.2017 o godz. 17:31 „elmorawiec@gmail.com” napisał(a):\njesteś nie tylko chamem , ale jadowitym gadem! Ja – w PiS- owskim spisku. !!! Em\n- proszę bardzo, jaki bolszewicki język i sposób widzenia rzeczywistości: z kim się wojuje, takim się samemu staje!\n~Jacek K Zembrzuski 5 stycznia 2018 — 12:45\nReasumując: wiele p o s z l a k świadczy o tym (łącznie z reakcjami na to, co piszę, np. CENZURA na KKW), że rzekomy konkurs na dyrektora Starego Teatru był ustawką dla zaspokojenia ambicji radykalnie prawicowych środowisk krakowskich (w skrócie: Sakiewicz, Kluby Gazety Polskiej, itp.), czyli twardego elektoratu, który ma wiele zasług dla Polski, ale w teatrze to tylko okrzyki przeciw Dorocie Segdzie i Krzysztofowi Globiszowi…\nPrzy tamtym zdarzeniu nie potępiałem „warchołów” (cytat z Morawiec, zasłużonej bojowniczki, ale, o ile mnie pamięć nie myli także z Gomułki i Gierka, bo niedaleko pada ziarenko „buntu” od mentalnego źródła), ale dziś jestem smutny, więc pytam.\nTo materiał do przebadania dla niezależnych i niezłomnych dziennikarzy: PANIE PIOTRZE ZAREMBO CZEKAM NA PAŃSKĄ RECENZJĘ ZE SPOSOBU PRZEPROWADZENIA I SKUTKÓW KONKURSU W NST.\nWażniejsze jest stawianie pytań z domeny dostępu do informacji publicznej:\n1. Dlaczego Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przeprowadził konkurs w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie zamiast m i a n o w a ć wybranego kandydata, do czego ma pełne prawo?\n2. Czemu nie sprawdził kompetencji Michała Gielety namaszczając go publicznie na stanowisko dyrektora artystycznego, co nie ma konsekwencji w praktyce?\n3. Dlaczego minister nie korzysta z ustawowych uprawnień do wyciągania konsekwencji wobec nominowanego ODSTĘPUJĄCEGO od zadeklarowanego programu konkursowego?\nWięcej grzechów nie pamiętam i przesyłam na Krakowskie Przedmieście.\n~jkz 5 stycznia 2018 — 15:58\nTomasz Domagała (na e-teatr.pl):\nDIAMENTOWA TRUSKAWA dla Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Już Państwo wiedzą za co.»\n~Koleżanka 6 stycznia 2018 — 14:15\nCui bono? Komu to służy? Wszystko się logicznie układa. Hańba Segdzie i Globiszowi, wściekłość Morawiec, lewoskrętność nierozpoznanego Gielety i bezradność MKiDN wobec nie dotrzymania warnków konkursu prowadzą do konfitur dla Gazety Polskiej i zaspokojenia ambicji Sakiewicza. Prawicowy beton musi się w ramach TKM-u pożywić. Jeśli guru dla nich jest Macierewicz, to bezczelna nieprzemakalność Mikosa staje się zrozumiała. Po nich tylko potop!\nAlbo rekonstrukcja w rządzie, albo klapa po klapie w teatrze coś zmienią.\nNa inteligencję Wandy bym nie liczyła, to się decyduje wyżej.\nJacek Krzysztof Zembrzuski 6 stycznia 2018 — 14:43\ni w tym wszystkim ten biedny Zaremba protegujący, gdzie posady kują!\n~jkz 11 stycznia 2018 — 10:00\nJanusz Majcherek (kiedyś mąż Wandy, dziś na jej zawodowym utrzymaniu, podskakuje po kodziawersku pod latarniami):\n„Na obronę środowiska teatralnego trzeba jednak powiedzieć, że znalazło ono sposób\ns p r z e c i w u – nie artystycznego, lecz etycznego i obywatelskiego. Myślę o BOJKOCIE, jaki w trakcie „wojny jaruzelskiej” podjęli aktorzy poczuwający się do ideałów „Solidarności”. Bojkotowi towarzyszyły społeczne akcje PIĘTNOWANIA „kolaborantów”, czyli tych aktorów, którzy łamali środowiskową umowę i występowali w tak zwanych wtedy „środkach musowego przykazu”.\n…pomyślałem, że ideę bojkotu można dostosować do nowych okoliczności…\n- dziś ja to dedykuję Narodowemu Staremu Teatrowi (!)\n~jkz 13 stycznia 2018 — 16:27\nNiech Pan nie ustaje\nNiech te Chwieje czują oddech\nSzczególnie Glina, i ZwinnaNiezwinna, MaMik, Dżentelmen, i Ci z komisji\nTrzymaj się Jacku Z\nMoje nazwisko bez znaczenia\n~K.Owal 13 stycznia 2018 — 16:40\nTo też jest reżyserowanie – dbanie o poziom – teatru narodowego. Dołączam się do życzeń nie tylko noworocznych.\nJacek Krzysztof Zembrzuski 13 stycznia 2018 — 16:42\ndziękuję. Sądzę, że nie może się nie udać!\n~jkz 18 stycznia 2018 — 11:56\nUdzielona mi przed chwilą odpowiedź jest niezgodna z prawem:\nWYROK T. K.\nSygn. akt K 14/13*\n*Sentencja została ogłoszona dnia 16 kwietnia 2015 r. w Dz. U. poz. 532.\nPrawo do informacji publicznej.\n3.1. Art. 61 ust. 1 Konstytucji przyznaje obywatelom prawo dostępu do informacji o działalności organów państwowej oraz samorządowej władzy publicznej, a także do informacji o działalności osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje także uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Należy zauważyć, że na poziomie ustawowym zakres podmiotowy prawa doinformacji publicznej został rozszerzony. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.; dalej: u.d.i.p.) prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, a nie tylko obywatelom.\nbo pytania nie dotyczą „intencji”, tylko DZIAŁALNOŚCI ORGANU PAŃSTWOWEGO I INFORMACJI O DZIAŁALNOŚCI OSÓB PEŁNIĄCYCH FUNKCJE PUBLICZNE:\n1. dlaczego był konkurs a nie przewidziane prawem mianowanie?\n2. dlaczego nie sprawdzono kompetencji wymienionego publicznie kandydata?\n3. dlaczego nie jest realizowana ustawa w kwestii odstąpienia od warunków konkursu?\n- zatem, po raz kolejny, wypełnia dyspozycję art. 271/1 kk o zaświadczaniu na piśmie nieprawdy przez urzędnika uprawnionego do wystawiania dokumentu mającego znaczenie dla sprawy\ni jako d o w ó d w sprawie zatajania informacji publicznej zostanie dołączona do akt S.R. (II Kp 3041/17) na rzecz unieważnienia konkursu na dyrektora NST w Krakowie\nJacek K. Zembrzuski, pokrzywdzony\nWiadomość napisana przez BIP w dniu 18.01.2018, o godz. 11:51:\nW odpowiedzi na Pana wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dn. 5 stycznia br. uprzejmie informujemy, że pytania o motywację, zamiary, opinie oraz poglądy nie mogą zostać uznane za żądanie udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy.\n@: bip@mkidn.gov.pl| http://www.mkidn.gov.pl\nFrom: Jacek K Zembrzuski [mailto:ja_zembrzuski@op.pl]\nSent: Friday, January 05, 2018 2:02 PM\nTo: Sekretariat Ministra ; Centrum Informacyjne\nCc: Miasto Słowa ; piotrzarem ; Przemysław Skrzydelski ; gildiarezyserow@gmail.com; Danuta Labijak\nW związku z ustawą o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 poz. 1764) uprzejmIe proszę o wyjaśnienie:\n2. Czemu nie sprawdził kompetencji Michała Gielety namaszczając go publicznie na stanowisko dyrektora artystycznego, co nie ma realizacji w praktyce?\n~jkz 19 stycznia 2018 — 13:05\n1 godz. · Warszawa ·\nrecenzje z Mikosa pokazują klęskę ministerstwa kultury i zaparcie w czekaniu nie wiadomo na co!\nWszystko, co się dzieje w Starym Teatrze dawało się przewidzieć bez wróżki i Agnieszki na dyrektorskiej pensji…\nNieważne, czy to była ustawka, bo to jest permanentne łamanie prawa (ostatnio ustawy o finansach publicznych) i bezradna kompromitacja wszystkich, którzy udawali (?), że nie widzą nieprzygotowania Mikosa, jego żałosnych k ł a m s t w i braku jakichkolwiek kompetencji etycznych i zawodowych – wystarczy placet z MKiDN.\nProszę natychmiast zrobić z tym lepszą zmianę!\nRada Artystyczna już przecież ogłosiła, że podyktuje swoje warunki (zamiast, zgodnie ze Statutem i zdrowym rozsądkiem doradzać i kontrolować), czyli spróbuje przejąć teatr bez brania odpowiedzialności; ZSRS rozpadł się po kolektywizacji nie miast i wsi, ale kierownictwa…\n~jkz 19 stycznia 2018 — 22:07\njuż się zaczyna połykanie własnego języka: Obłuda (!) Państwa Gildii puka od spodu osiągnąwszy dno: „W sprawie bojkotu Teatru Starego Paweł Łysak, jeden z założycieli Gildii – Członkowie Gildii Reżyserek i Reżyserów nigdy nie głosowali nad uchwałą dotyczącą bojkotu NST. Brak chęci podjęcia współpracy z nową dyrekcją tej sceny jest indywidualną decyzją reżyserek i reżyserów. Sprzeciw wobec sposobów wyboru nowego kierownictwa i modelowi zarządzania Starym Teatrem był czynnikiem, który zjednoczył środowisko – tłumaczy Łysak.\nW podobnym tonie oświadczenie Rady Artystycznej skomentował reżyser i członek Gildii Michał Zadara: – Gildia nigdy nie bojkotowała Teatru Starego, wręcz przeciwnie. Na spotkaniu założycielskim mówiono o tym, że zespół aktorski chciałby, żeby reżyserzy dalej tam pracowali. Mam nadzieję, że tak się stanie. Nie w odniesieniu do mojej osoby, ale do innych reżyserów – dodał reżyser.


Eurowizja 2015, Konkurs Karaoke DE, Z Archiwum JESC – Dziennik-Eurowizyjny.pl\nOpublikowano 2014-08-13 2018-01-13 by Maciej Blazewicz\nEurowizja 2015, Konkurs Karaoke DE, Z Archiwum JESC\nCo zrobi Conchita?\nPortal Eurovision.tv przeprowadził ostatnio wywiad z Conchitą Wurst. Wokalistka opowiadała o swoim życiu po ESC, popularności i wielu wydarzeniach ze świata mody, kultury i muzyki, w których bierze teraz udział. Conchita cieszy się, że to właśnie Wiedeń będzie organizował konkurs. Twierdzi, że w mieście żyje się jak w bajce, a wszyscy goście będą zachwyceni pięknem architektury i zabytków. Dla wszystkich tych, którzy wątpia, że Conchita zrobi jakąkolwiek karierę muzyczną, wokalistka równiez ma coś do przekazania. Dzieki zwycięstwu w Eurowizji powiększyła się ekipa osób, które przygotowują dla niej piosenki, bo jak sama twierdzi, nie jest najlepszą kompozytorką. Aktualnie trwa proces selekcji utworów, ale Conchita z niczym nie chce się spieszyć, bo nie zależy jej na wydaniu albumu, który nastawiony będzie jedynie na zysk. Przypomina, że po Eurowizji ma zbyt wielu ludzi, których mogłaby zawieść, dlatego chce przygotować wszystko jak należy.\nW trakcie wywiadu padło również pytanie o Eurowizję 2015. Conchita przyznała, że odnalazłaby się w roli gospodarza green roomu podczas konkursu. WiwiBloggs przeprowadził więc ankietę, w której spytał fanów o zdanie. 32,5% uważa, że Conchita powinna podjąć się tej funkcji, 26,6% chciałoby, aby wokalistka prowadziła zarówno green room jak i całe show,, 23,6% jest zdania, że powinna skupić się tylko na prowadzeniu konkursu, a 17,1% w ogóle nie widzi jej w takiej roli. W jednej z ankiet przygotowanej dla dziennika austriackiego Conchita ma ok. 8% poparcia w walce o funkcję prowadzącej show. Niektórzy miłośnicy Eurowizji zastanawiają się jednak, czy wokalistka w roli prowadzącej nie będzie zbyt „kontrowersyjnym rozwiązaniem” dla krajów takich jak Rosja, Białoruś czy Armenia.\nKONKURS KARAOKE DE – Miejsca 5-7.\nWczoraj poznaliśmy laureatów miejsc 8-10. konkursu karaoke Dziennika Eurowizyjnego. Dziś dowiemy się, kto zajął miejsca 5-7. Przypominam, że o wynikach zadecydowały głosy 57 czytelników bloga, a o nagrodę główną – singiel Conchity Wurst – walczyło 10 uczestników.\n7. HoSanna „Dancing in the rain” – 241 punktów\n6. Samotny Wilk „Vukovi umiru sami” – 248 punktów\n5. Dilara from Baku „Start a fire” – 396 punktów\nHoSanna otrzymała jedną dwunastkę, Samotny Wilk zajął 6. miejsce bez żadnej najwyższej noty, a Dilara from Baku uzyskała maksymalne punkty od pięciu głosujących. Wykonanie „Dancing with the rain” otrzymało 7,29% wszystkich punktów, Samotny Wilk uzyskał wynik 7,5%, a Dilara from Baku już znacznie więcej, bo 12% głosów. Już jutro poznamy laureatów trzeciego i czwartego miejsca! Dotychczasowym laureatom serdecznie gratuluję!\nZ Archiwum JESC: Rosja\nTelewizja rosyjska dołączyła do JESC w 2005 roku i od razu wywołała kontrowersje, ponieważ…otrzymała od EBU specjalne pozwolenie, by reprezentanta wybrać wewnętrznie, chociaż wszystkie inne kraje musiały organizować finały narodowe. Pierwszym dziecięcym wokalistą z Rosji był Vlad Krutskih, który wykonał utwór „Doroga k solntsu” – zdobył 66 punktów i 9. miejsce, co jest nadal najgorszym rezultatem tego kraju w historii JESC.\nOrganizacja selekcji narodowych w 2006 zdecydowanie wyszła Rosjanom na dobre. Tolmachevy Sisters wykonały w Bukareszcie utwór „Vesenniy jazz” i wygrały konkurs, otrzymując 154 punkty! Rok później próbowano powtórzyć sukces sióstr, wysyłając Alexandrę Golovchenko z dość podobną stylistycznie piosenką „Otlichnitsa„. Wokalistka zajęła jednak tylko 6. miejsce.\nSłabo wypadł też Mikhail Puntov z balladą „Spit Angel” w 2008 roku. Otrzymał 73 punkty i 7. miejsce. Do formy Rosja wróciła jednak już w 2009 roku. Reprezentantką kraju została Katya Ryabova z piosenką „Malenkiy prints„. Otarła się o zwycięstwo, ostatecznie zajmując 2. miejsce i 116 punktów (tyle samo co Armenia). O ile w 2009 roku Rosja i Armenia zremisowały, o tyle w 2010 walczyły o pierwsze miejsce. Ostatecznie duet Sasha & Liza dał się pokonać reprezentantowi Armenii, a utwór „Boy and Girl” zajął 2. miejsce, zdobywając 119 punktów.\nLata 2011-2012 znów były pełne kontrowersji. Preselekcje narodowe wygrała Katya Ryabova, chociaż wcześniej w regulaminie JESC podane było, że uczestnik JESC nie ma prawa powrócić do konkursu. Europejska Unia Nadawców znów przymknęła oko, zwłaszcza, że państw chętnych do udziału w zabawie było coraz mniej. Katya zaśpiewała tym razem „Kak Romeo i Julietta” i chociaż była faworytką, zdobyła tylko 99 punktów i 4. miejsce. Podobna sytuacja miała miejsce w 2012 roku. Tym razem Rosja wystawiła Lerikę i „Sensation„, która rok wcześniej reprezentowała…Mołdawię. Znów nikt nie widział problemu, a wokalistka stała się pierwszą uczestniczką JESC, która reprezentowała dwa różne państwa. Podobnie jak rok wcześniej Rosja uważana była za faworyta, ale zajęła identyczne miejsce – 4., tym razem z dorobkiem 88 punktów.\nW 2013 roku do Kijowa pojechała Dayana Kirillova z piosenką „Mechtay„. Punktów było tym razem aż 106, ale znów 4. miejsce. Reprezentant 2014 będzie dziesątym uczestnikiem JESC w barwach Rosji. Kraj do tej pory wysłał 7 utworów po rosyjski i 2 po rosyjsku z elementami angielskiego. Niemal zawsze Rosjanie wybierali reprezentanta 1 czerwca, jednak tym razem preselekcji nie było i nie do końca wiadomo, kiedy ogłoszone będzie nazwisko nowego uczestnika JESC. Rosja w finałach radziła sobie do tej pory bardzo dobrze, głównie ze względu na spore wsparcie polityczne. W historii JESC najwięcej punktów dawały jej Białorus, Armenia i Ukraina, z kolei Rosjanie najwyżej oceniali Białoruś, Ukrainę i Armenię (w tej kolejności). Czy teraz również Rosja będzie mogła liczyć na punkty od sąsiadów?\nPoprzedni wpisEurowizja 2015, Turkvizyon 2014, Eurowizja dla Dzieci 2014, Konkurs Karaoke DE\nNastępny wpisEurowizja 2015, Turkvizyon 2014, Karaoke DE\n2014-08-13 o 13:21\nLemOn pasowałby na Eurowizję z podobną piosenką do „Ake” ale krótszą. Do tej pory w historii Eurowizji tylko dwa występy zdobyły ponad 300 punktów, ale to mógłby być trzeci.\n2014-08-13 o 17:06\nConchita w roli prowadzącej konkurs lub green room ? Nie, nie i jeszcze raz nie 😦 Niech ona lepiej się zajmie nagrywaniem albumu, bo robi nie to, co trzeba. Jeździ tylko po jakichś paradach równości, raptem wielka gwiazda się z niej zrobiła, a nią nie jest !!!


Airbus zamierza rozwijać swoją działalność w Radomiu | Tech\n09 LIPCA 2015, 19:09\nFoto: Airbus Helicopters Foto: Wybór Airbusa to nie koniec polskich fabryk\nJak podkreślił w czwartek na konferencji prasowej szef Badań i Innowacji Airbus Helicopters Tomasz Krysiński, naukowcy z Radomia opracowali innowacyjne rozwiązania, które znajdą się na wyposażeniu śmigłowców produkowanych przez Airbusa. - Pomysł pracowników Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego w Radomiu pozwoli w sposób bardzo skuteczny zwiększyć sprawność, obniżyć masę i podnieść efektywność bardzo ważnego elementu wyposażenia śmigłowca – powiedział Krysiński. Zastrzegł, że szczegóły badań są na razie objęte tajemnicą przemysłową i zostaną ujawnione we wrześniu.\nJak ocenił prezes Airbus Group Polska Sebastian Magadzio, Radom jest ważnym ośrodkiem dla rozwoju działalności firmy w Polsce. - Zależy nam na ciągłości całego procesu, począwszy od prac\nprojektowych, które odbywają się na tutejszym uniwersytecie, do produkcji, która będzie prowadzona także w Radomiu – podkreślił prezes.\nPiotru70 2015-07-09 21:28:37\nSuper sprawa, aczkolwiek szkoda że będą produkowane u nas bo jest tania siła robocza... To jest smutne.\nmarek_domagalazlz2 2015-07-10 14:18:38\nNie rozumiem... dobrze, czy niedobrze?\nProdukcja w Polsce byłaby niemożliwa, gdyby koszty pracy były większe niż gdzie indziej, więc... chyba dobrze!


tak, że na przykład zostaniemy niesłusznie zwolnieni z naszego zakładu pracy. Możemy mieć również kłopot z innymi członkami naszej rodziny. Nie ma się co oszukiwać - nie zawsze jest różowo. Ale też nie ma się\nDodane: 07-06-2019 14:36\nDlaczego warto mieć tarasOgólnie o prawieSamochód - jak go naprawić?Warsztaty, mechanika samochodowa i części samochodoweGeodezyjne opowieści. Krótko o pracy w geodezjiTe porady jak bhp zaskoczą nawet profesjonalistę!Poland - nature, hospitality and delicious cuisinePrecyzyjna obróbka metali - plotery frezująceImplantologia zabrzeArticle about oils for carJak w 2020 skuteczniej prowadzić sprawy prawne?Na co zwrócić uwagę kupując drzwi?Choroby zębów i ich leczenieMedycznie: Endoskopia i badania układu pokarmowegoKrótko o protezach i stomatologiiGdzie wypożyczyć krzesła?Sezon na ciepłoSamochód w naprawie - co i jak? myjnia samoobsługowa kosztDobra agencja seo, co i jakO podróży grupąOgólnie o termodernizacjiSome basics about plumbingInwestujemy w nowoczesną klimatyzacjęKrótko i an temat: O prawie i adwokatachCzyste mieszkanie, dom i biuroNie ma budowy bez maszynDrzwi - atesty, fakty, jak wybrać5 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci odmłodzić ceręDentysta Zabrze


Uwaga działka inwestycyjna! – schuylerlake.com\nDziałka inwestycyjna, jak sama nazwa wskazuje, to działka, która (bezpośrednio lub pośrednio) może służyć krótko- lub długoterminowej lokacie kapitału. Oczywiście, jak w przypadku wszystkich inwestycji, na kupnie takiej działki można zarobić, ale można również stracić. Jak więc znaleźć działkę, która da nadzieję na wysoki zwrot z inwestycji?\nW znalezieniu interesującej działki inwestycyjnej pomóc może profesjonalna agencja nieruchomości. Na spotkaniu z agentem warto wówczas precyzyjnie określić swoje oczekiwania i wymagania w stosunku do poszukiwanej nieruchomości tak, by nie być co chwilę bombardowanym niezbyt interesującymi ofertami. Im więcej informacji co do preferencji inwestora otrzyma agent, tym lepiej.\nSwoje pierwsze kroki warto również skierować do biur pośredniczących lub prowadzących bezpośrednią sprzedaż terenów pod inwestycje. Można tam znaleźć sporo ofert dopasowanych do różnych możliwości finansowych potencjalnych inwestorów (również dla tych ze skromniejszym zapleczem i zasobami). Odpowiedniej działki warto również szukać samodzielnie poprzez portale ogłoszeniowe itp.\nNa cudzym nieszczęściu?\nChociaż w wielu osobach takie postępowanie wciąż budzi opór, to interesujących działek inwestycyjnych warto szukać na licytacjach komorniczych lub tych prowadzonych przez syndyka. Nie jest to budowanie szczęścia na cudzym nieszczęściu i nie powinno być w ten sposób pojmowane.\nNa uwagę zasługuje fakt, że tego typu licytacje stwarzają możliwość znalezienia działek w korzystnej cenie i w obszarze, na którym działki na sprzedaż pojawiają się rzadko. Przed ewentualnym zakupem warto się jednak zastanowić, z jakiego powodu byłemu inwestorowi nie udało się jego przedsięwzięcia i czy nie było to właśnie np. słabe strony danej działki (np. zlikwidowanie dojazdu z drogi głównej przy jej przebudowie itp.).\nMiasto, wieś a może miejscowości wypoczynkowe?\nDużym zainteresowaniem potencjalnych inwestorów cieszą się działki inwestycyjne w miejscowościach zlokalizowanych w pobliżu znanych atrakcji turystycznych (tereny nadmorskie, pojezierza, góry itp.). Powodów jest kilka – ziemia, zazwyczaj w takich miejscach z biegiem czasu drożeje, a dodatkowo działki inwestycyjne tego typu stwarzają możliwość nie tylko lokaty kapitału, ale i stałego zarobkowania (np. w przypadku zabudowania nieruchomości gruntowej pensjonatem, domem wypoczynkowym, czy też hotelem).\nZnalezienie interesujących działek inwestycyjnych w centrum dużych miast może być trudne i raczej zarezerwowane jest dla naprawdę dużych firm. Działki te są po prostu drogie, a ich stan prawny często bywa nieuregulowany lub wątpliwy. Zanim inwestor zdoła wykorzystać teren wedle swojego pierwotnego zamysłu zdarza się, że mija kilka a nawet kilkanaście lat. Mali inwestorzy nie są w stanie pozwolić sobie na wieloletnie batalie, związane z tym koszty i zamrożony (w postaci nabytej działki) kapitał. Ale atrakcyjne pod względem inwestycyjnym mogą okazać się również działki na obrzeżach miast (np. w tzw. strefach ekonomicznych lub na terenach z przeznaczeniem pod rozwój mieszkalnictwa).\nDomy szkieletowe – projekty nowoczesne i niebanalne


Tax Alert nr 156/2018 | ITA Doradztwo Podatkowe\nOd 1 stycznia 2019 r. zmieni się termin składania przez płatników informacji o dochodach pracowniczych.\nInformacje dotyczące dochodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne w 2018 r. należy przesłać do urzędu skarbowego najpóźniej do 31 stycznia 2019 r. wyłącznie w formie elektronicznej (niezależnie od liczby pracowników płatnika). Bez zmian pozostaną natomiast zasady przesyłania tych informacji podatnikom – należy je przesłać elektronicznie lub papierowo w terminie do 28 lutego 2019 r.\nPamiętać należy także, że w PIT-11 znajdą się również informacje o przychodach z innych źródeł, jakie dotychczas przekazywano w PIT-8C. Formularze PIT-8C będą informować wyłącznie o dochodach kapitałowych.


Reklama prasowa w USA\nUdokumentowana historia reklamy liczy 5000 lat. Odkryto babilońskie gliniane tabliczki, egipskie papirusy czy rzymskie szyldy reklamowe świadczące o tym, że odkąd ludzie wynaleźli handel i usługi musieli także znaleźć sposób na ich zareklamowanie.\nPremiera stricte prasowej reklamy miała miejsce w Anglii. W pierwszej tamtejszej gazecie "Weekly News of London" pojawiły się anonse reklamowe w roku 1625. Zaczątkiem dzisiejszych ogłoszeń drobnych były pisane łaciną ogłoszenia o pracy zaczynające się od słów "si qui..." (jeśli ktoś...). Z czasem zaczęły one dotyczyć różnych rzeczy, ale w wielu językach przyjęła się nazwa "siquis" oznaczająca drobne ogłoszenie.\nPojawienie się reklamy w Ameryce i czynniki jej rozwoju\nPierwsi koloniści, którzy przybyli do Ameryki w XVII wieku znali już ten rodzaj reklamy rozwijający się zwłaszcza w Anglii. Pierwszą amerykańską gazetą publikującą ogłoszenia był "The Boston Newsletter". Od tej pory w Ameryce podobnie jak w Europie zaczęto ukazywać się coraz więcej tytułów prasowych, w których zamieszczane były anonse, które dziś nazwalibyśmy ogłoszeniami drobnymi lub lokalnymi. Taka sytuacja trwała właściwie aż do drugiej połowy XIX wieku kiedy to miał miejsce w USA ogromny boom gospodarczy i społeczny. Gwałtownie wzrosła liczba ludności, kraj z rolniczego stał się wysoko uprzemysłowiony co spowodowało wzrost ludności miast.\nOgólna liczba ludności USA w ostatnich trzech dekadach XIX wieku podwoiła się. Znacznie poprawiła się komunikacja i standard życia. Nastąpił również znaczny postęp techniczny. Wynalezienie elektryczności, silnika spalinowego, maszyny do pisania, telegrafu czy telefonu umożliwiło łatwiejsze komunikowanie się między ludźmi i szybszą wymianę informacji. W dziedzinie drukarstwa duże znaczenie miał tzw. linotyp skonstruowany przez Ottmara Mergenthalera, w którym ręcznie składane czcionki zastąpione zostały automatycznym składem i łamaniem tekstu.\nNiezmiernie do rozpowszechnienia się reklamy przyczyniły się czasopisma. W końcu XIX wieku pojawiły się liczne czasopisma skierowane do określonej grupy odbiorców. Pojawiły się np. pierwowzory dzisiejszej prasy kobiecej, poradników, pism rozrywkowych itp. Takie czasopisma jak: "Munseyâ€™s", "Cosmopolotan" czy "Ladies Home Journal" osiągnęły nakład kilkuset tysięcy do miliona egzemplarzy. Duża konkurencja oraz nowe środki techniczne spowodowały spadek cen i tym samym szerszą rzeszę odbiorców prasy. Spowodowało to ogromne zainteresowanie ze strony reklamodawców. Czasopisma dały możliwość reklamy danego towaru w skali całego kraju. Liczba stron zapełnionych reklamami była porównywalna do dzisiejszej i wahała się od 75 do nawet 120 stron. Czasopisma były niejako brakującym ogniwem w zbycie produktów. Reklamy w pismach stanowiły najlepszy sposób na dotarcie z danym produktem do konsumenta w całym kraju. Pierwszym artykułem, który zyskał dużą popularność dzięki reklamie prasowej były płatki śniadaniowe firmy Quaker Oats.\nPo zakończeniu wojny secesyjnej w związku z dużą liczbą ludzi rannych i podupadłych na zdrowiu rynek reklamy zdominowali producenci środków medycznych, które sprzedawane bez recepty i często stanowiły jedyną pomoc medyczną. Jednak ich wątpliwa jakość zachwiała zaufaniem do reklamy w ogóle. U progu XX wieku okazało się, że wolna amerykanka w reklamie prowadzi do upadku moralności w gospodarce. Ciągle niezwykle popularne reklamy środków medycznych bez recepty gwarantowały wyleczenie nie tylko ze wszystkich chorób ale nawet tych nieistniejących. Można było dostać np. przyjemne w smaku lekarstwo na raka, ewentualnie na cholerę.\nŻadne oszustwo, obietnica szybkiej i skutecznej kuracji nie wydawała się zbyt szalona. Już w 1865 roku "New York Herald Tribune" wyeliminował ze swoich łam pewne rodzaje ogłoszeń medycznych. W 1892 roku "Ladies Home Journal" jako pierwszy zakazał reklamy wszelkich lekarstw. Narastający społeczne niezadowolenie doprowadziło do uchwalenia przez kongres w 1906 roku "Ustawy o czystej żywności i lekach" będącej pierwszą ustawą stanowiącą narzędzie nadzoru nad reklamą. Kolejnym krokiem do uregulowania spraw handlu, a zatem i reklamy było uchwalenie w 1914 roku Federacyjnej Komisji ds. Handlu. Zajmuje się ona przeciwdziałaniem nieuczciwej konkurencji oraz rozpowszechnianiu fałszywych, kłamliwych lub mylących reklam.\nKońcem pewnej epoki było wydanie "The Saturday Evening Post" z 7 grudnia 1929 roku, ostatniego przed wybuchem wielkiego kryzysu. Na 268 stron pisma 154 stanowiły reklamy. Nigdy później to czasopismo nie powtórzyło już tego rekordu. Lata kryzysu do drugiej wojny światowej to ukształtowanie się radia jako głównego nośnika reklamy. Wybuch wojny spowodował jeszcze większe użycie reklamy do celów propagandy wojennej. W zaledwie cztery tygodnie po ataku na Pearl Harbour powołano Wojenną Radę ds. Reklamy jako organ Federalnego Biura ds. Informacji Wojennej. Jej zadaniem było niesienie pomocy rządowi w mobilizowaniu narodu do walki o zwycięstwo. Pomysł "reklamy w służbie społeczeństwa" przyniósł bardzo dobre skutki i przyczynił się do zwycięstwa. Z inicjatywy prezydenta Rosevelta organizacja ta przetrwała do dziś pod nazwą Rady ds. Reklamy.\nCiekawym przypadkiem jest natomiast prasa ogólnokrajowa, która mimo swojej teoretycznej potęgi boryka się z niechęcią ze strony reklamodawców. Największą tego typu gazetą w Stanach Zjednoczonych jest "USA Today" stworzony w 1982 roku. Dzienny nakład wynosi ponad 2 miliony egzemplarzy, a krąg czytelników to około 6,5 miliona ludzi. Gazeta ogólnokrajowa to jednak ewenement na amerykańskim rynku. Nie zawiera ona reklam sieci sklepów, dealerów i innych lokalnych kategorii produktów. "USA Today" czerpie główne zyski od firm motoryzacyjnych, komputerowych i oferujących usługi finansowe. Jego oferta dla reklamodawców bardziej przypomina oferty telewizji lub czasopism niż lokalnej prasy. Reklamodawca kupuje konkretny plan emisji z datami i miejscem w gazecie w zamian za zniżki, ale z niewielką możliwością odwołania zamówienia. Po początkowych problemach obecnie "USA Today" dzięki między innymi licznym dodatkom tematycznym staje się coraz bardziej zyskowny.\nMożna wyróżnić dwa podstawowe rodzaje reklamy prasowej: ogłoszenia drobne i reklamę ramkową (modułową). Pierwszy jej rodzaj czyli ogłoszenia drobne stanowią największe źródło dochodów gazet. Wynika to z tego, że daje ona w zasadzie czysty zysk. Ich koszt ze strony gazet jest w zasadzie żaden. Są one skoncentrowane w kilku kategoriach: ogłoszenia motoryzacyjne (43% wszystkich), ogłoszenia o pracy i nieruchomościach (po 18%). Poza standardowymi rodzajami ogłoszeń drobnych gazety umieszczają także ogłoszenia z ilustracjami w sekcji ogłoszeń drobnych. Są one zwane ogłoszeniami drobnymi ramkowymi i umieszczane są zazwyczaj wśród ogłoszeń motoryzacyjnych i dotyczących nieruchomości.\nOczywiście na rynku ogłoszeń drobnych gazety również mają coraz większą konkurencję. Istnieją np. bezpłatne infolinie gdzie zainteresowani mogą uzyskać większość informacji na temat pojazdów i otrzymać pocztą lub faksem odpowiednie oferty. Podobnie rzecz się ma w przypadku informacji o nieruchomościach i pracy, na temat których istnieją ogłoszenia drobne on-line i poprzez telewizje kablowe. Póki co jednak gazety mają tą przewagę, że w świadomości ludzi ogłoszenia takie kojarzą się z gazetami. Dysponują one także szerokimi bazami danych dotyczących produktów na sprzedaż. Współpracują także ze sobą tworząc ogólnokrajowe bazy danych na temat zatrudnienia, nieruchomości i motoryzacji. Mają także wciąż pozycję dominującą na tym rynku co stwarza większe możliwości inwestowania w marketing i w ulepszanie ogłoszeń poprzez dodawanie kolorów, fotografii, mapek itp.\nReklama ogólnokrajowa jest dla przemysłu prasowego ciągłym problemem. Wydatki ogólnokrajowych reklamodawców na prasę pozostają niewielkie w porównaniu z innymi mediami. Problemy wynikają z kilku punktów niezgody między nimi a prasą. Jest to zróżnicowanie stawek dla reklamodawców co oznacza, że muszą oni płacić nieraz od 75% do nawet 100% więcej niż ich lokalni odpowiednicy za taka samą powierzchnię reklamową. Reklamodawcy domagają się także standaryzacji, czyli takich samych stawek, rabatów i pozycji co pozwalałoby na zakup reklamy za pomocą jednego zamówienia.\nWażnym krokiem ku takiej standaryzacji było wprowadzenie w 1981 roku standardowego modułu reklamowego pozwalającego reklamodawcą ogólnokrajowym na zaprojektowanie jednej reklamy akceptowalnej przez każdą z gazet. Gazety muszą jednak jeszcze pokonać wiele problemów by zwiększyć swój udział w reklamie ogólnokrajowej, chociażby niekorzystny wizerunek u firm i agencji reklamowych, który sprowadza się do postawy: "chcesz to bierz, nie chcesz, to nie bierz".\nDawniej do prawie każdej większej gazety załączany był dodatek niedzielny. Obecnie zostały one zastąpione przez publikacje wspólne (syndykowane). W Stanach Zjednoczonych istnieją obecnie około 32 dodatki lokalne do ponad 800 gazet niedzielnych. Rynek ten podbiły dwa wydawnictwa "Parade" i "USA Weekend". Ten pierwszy na przykład rozprowadzany jest w 345 gazetach w 37 milionach egzemplarzy. Jego dochody z reklam wynoszą około 450 milionów dolarów. Prawie wszystkie lokalne suplementy natomiast można kupić w pakiecie poprzez Sieć Magazynów Niedzielnych (SMN). Dwadzieścia osiem członków SMN szczyci się łącznym nakładem 16 milionów egzemplarzy i dochody w granicach 100 milionów dolarów. Z wyjątkiem nielicznych, większość gazet przekonuje się, że drukowanie własnych dodatków niedzielnych nie jest opłacalne. Ważnym odnotowania jest fakt, że są pewne specyficzne kategorie produktów, które z większą intensywnością wykorzystują gazetowe wkładki reklamowe, są to na przykład firmy produkujące płatki śniadaniowe.\n- J. Thomas, W. Roland Lane, Reklama według Ottona Kleppnera, wyd. Felberg SJA 2000\n- Red J.P. Jones, Jak działa reklama, Gdańsk 2004\n- K. Albin, Reklama. Przekaz, odbiór i interpretacja, Warszawa-Wrocław 2002\n- D. Doliński, Psychologiczne mechanizmy reklamy, Gdańsk 2003\n- Aida Media: teoria i praktyka reklamy, Wrocław 1994\nmgr kulturoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w kierunkach Dzieje i kultura Bałkanów oraz Amerykanistyka. Właściciel i administrator sklepu internetowego www.activebrain.pl


Obsluga kompresji – Fabryka Muzyki\nprzez admin | 26 kwietnia, 2021\nIstnieje wiele różnych typów kompresorów, które mogą być używane do produkcji muzyki. Każda wersja sprzętowa lub programowa implementuje 4 podstawowe elementy sterujące, które mogą pomóc w kształtowaniu brzmienia. Są to:\nUstawiony w decybelach, Threshold kontroluje, kiedy kompresor powinien zostać aktywowany. Jak tylko część sygnału przekroczy wartość Threshold, kompresor zaczyna redukować wzmocnienie zgodnie z ustawieniami Attack, Release i Ratio.\nRegulacja Attack w kompresorze wpływa na wiodący transjent dźwięku. Określa ona zasadniczo, jak długo kompresor będzie potrzebował, aby osiągnąć maksymalną redukcję wzmocnienia.\nSzybka regulacja Attack spowoduje, że kompresja dźwięku rozpocznie się bardzo wcześnie. Jest to pomocne przy kontrolowaniu dźwięku, który może zawierać niepożądane głośne skoki głośności. Użycie szybkiego ataku oznacza, że kompresor natychmiast zaciśnie się na każdej części sygnału, która przekroczy wartość progową.\nPonieważ wiele wysokich częstotliwości jest zawartych w początkowych transjentach sygnału, użycie szybkiego ataku może czasami zredukować te częstotliwości do punktu, w którym dźwięk staje się matowy. Jest to szczególnie problematyczne jeśli pracujemy z bardzo jasnym instrumentem prowadzącym, który wymaga kontroli dynamiki. Zwiększając czas Attack, powinieneś być w stanie znaleźć równowagę pomiędzy reagowaniem na szybkie zmiany dynamiki i zachowaniem transjentów sygnału.\nRegulacja Release określa jak długo trwa powrót dźwięku do poziomu sprzed kompresji po przekroczeniu progu. Jeśli jest ustawiona zbyt szybko, dźwięk będzie się natychmiast odbijał od słuchacza po kompresji, co często może powodować nieprzyjemny efekt pompowania wzmocnienia. W niektórych rodzajach muzyki, wprowadzenie efektu pompowania jest wręcz pożądane (np. Dance), ale jeśli nie jest kontrolowane prawidłowo za pomocą ustawienia Release, może to często brzmieć bardzo nienaturalnie i męcząco dla ucha.\nKluczem jest znalezienie czasu Release, który działa w tandemie z wybranym ustawieniem Attack, tak aby każda zmiana dynamiki, która jest nadawana dźwiękowi, utrzymywała lub uzupełniała groove utworu.\nRatio kontroluje rzeczywistą wielkość redukcji wzmocnienia, która następuje gdy sygnał przekroczy próg Threshold.\nRatio 6:1 oznacza, że za każdym razem, gdy sygnał przekroczy próg o 6dB, kompresor pozwala na rzeczywiste zwiększenie mocy wyjściowej o 1dB. Im wyższe ustawienie Ratio, tym bardziej kompresor zgniata dźwięk, a tym samym daje twardszą kontrolę. Niższe ustawienia Ratio zazwyczaj skutkują większym dźwiękiem, jednak istnieje ryzyko, że nie będzie zastosowana wystarczająca kontrola dynamiki.\n← Programy produkcji video – do którego przystąpić Twórz sam bity w domu →


Spodnie Ezuri Stylova - postaw na elegancję z Butik Madlen\n164,25 zł Promocja\nSpodnie Ezuri Stylova\nAktywne, eleganckie kobiety coraz chętniej zamiast spódnic wybierają dobrze skrojone spodnie. Są o wiele wygodniejsze, a przy tym pięknie wyszczuplają nogi oraz prezentują się niezwykle modnie i szykownie. Dokładnie takie są spodnie Ezuri Stylova. Ich neutralny design pozwala na naprawdę swobodne zestawianie ich z resztą stroju. Doskonale sprawdzają się jako element stylizacji do pracy, ale też strojów na specjalne okazje czy codziennych outfitów.\nW spodniach Ezuri Stylowa można być zarazem aktywną i elegancką kobietą. Klasyczny kolor, krój oraz fason sprawiają, że da się je naprawdę szeroko wykorzystać. Są idealną bazą dla wielu modnych stylizacji. Doskonale sprawdzą się do noszenia na co dzień, ale też od święta. Łącząc je z rozmaitymi dodatkami można stale na nowo odkrywać ich możliwości. Przy tym zawsze pomagają wyraźnie pokazać, że jest się prawdziwą kobietą z klasą. Pięknie prezentują się na Paniach w różnym wieku oraz rozmaitych typach figury.\nModel Ezuri Stylova jest uszyty z wygodnego materiału dobrej jakości, w szlachetnym odcieniu granatu. Tkanina składa się w 88% z poliestru oraz w 12% ze spandeksu, dlatego jest lekko elastyczna. Model posiada proste, wąskie, lekko zwężane nogawki o długości 7/8. Wysoki stan spłaszcza brzuch, optycznie wydłuża nogi i prezentuje się bardzo elegancko. Spodnie są zapinane na dyskretny zamek oraz guzik. Posiadają dwie kieszenie boczne. Krój tego typu sprawia, że nogi prezentują się niezwykle zgrabnie. Gustownie podkreśla również pośladki, nadając im ładniejszy kształt.\nSpodnie Ezuri Stylova są niezwykle wygodne w noszeniu, a przy tym bardzo korzystnie się prezentują i optycznie wyszczuplają. Niezwykle efektownie wypadają w klasycznych połączeniach z bielą, szarościami, czernią czy czerwienią. Można zakładać do nich najróżniejsze bluzki oraz koszule. W zależności od ich stylu oraz wybranych dodatków możesz wyglądać bardziej elegancko lub pociągająco. Z tego względu sprawdzą się nie tylko do pracy czy imprezę rodzinną, ale też na randkę czy romantyczną kolację.\nSpodnie Ezuri Stylova stanowią perfekcyjny komplet z żakietem z tej samej serii, również dostępnym w naszej ofercie. Razem tworzą niezwykle modny, stylowy strój. Niezależnie od tego czy wybierzesz oba produkty, czy tylko jeden, na pewno świetnie na tym skorzystasz. Tak uniwersalne wzory to wręcz must have w szafie gustownie ubranej kobiety. W spodniach Ezuri możesz pięknie wyglądać przez cały rok. Świetnie wyglądają nie tylko do szpilek, ale też mocniejszych botków na obcasie czy nawet wysokich kozaków. Jeśli szukałaś eleganckich spodni, które są nie tylko estetyczne, ale i wygodne, koniecznie wybierz ten model!\nMasz jakieś pytania? A może potrzebujesz profesjonalnej porady modowej? Skontaktuj się z nami! Z przyjemnością pomożemy Ci w zakupach!