Stołeczny ratusz odpowiada PiS. "Wynagrodzenia są jawne od lat" - Polsat News\nStołeczny ratusz odpowiada PiS. "Wynagrodzenia są jawne od lat"\n04.06.2020, 19:37 Polska\nWarszawski ratusz odniósł się do zarzutów polityków PiS dotyczących niejawnych pensji w spółkach miejskich\nW Warszawie od wielu lat jawne są zasady wynagradzania członków zarządów i rad nadzorczych spółek, nad którymi kontrolę sprawuje Prezydent m.st. Warszawy. Miasto ujawnia je zgodnie z obowiązującymi przepisami - oświadczył w czwartek warszawski ratusz.\nChcą kontroli oświadczenia majątkowego ministra. "Bardziej bałaganiarskie niż Banasia"\nW środę politycy PiS zaapelowali do prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego, aby ujawnił zarobki i nagrody przyznawane w spółkach miejskich. Odnieśli się tym samym do jego zapowiedzi, zgodnie z którą ma on zgłosić projekt ustawy "skromnościowej", która miałaby zmusić rząd do przestrzegania ustawy kominowej w odniesieniu do wynagrodzeń w spółkach państwowych.\nZOBACZ: PiS wzywa Trzaskowskiego do ujawnienia nagród. "Warszawa nie jest symbolem skromności"\n"Zasady wynagradzania jawne od lat"\n"W Warszawie od wielu lat jawne są zasady wynagradzania członków zarządów i rad nadzorczych spółek, nad którymi kontrolę sprawuje Prezydent m.st. Warszawy" - napisano w komunikacie. Jak wyjaśniono, miasto ujawnia je zgodnie m.in. z Ustawą o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami.\nRzeczniczka stołecznego ratusza Karolina Gałecka powiedziała, że informacje znajdują się w Biuletynie Informacji Publicznej. - Urząd m.st. Warszawy jako jedyny publikuje oświadczenia majątkowe dyrektorów, czego nie robi żaden inny urząd, również administracji centralnej - podkreśliła.\n- Każdy mieszkaniec, w tym i poseł, każdy z nas może wejść na stronę BIP-u, zapoznać się z informacjami, kto i ile zarabia. Jest to transparentne - zapewniła Gałecka.\nInformacja ta dotyczy ponad dwudziestu podmiotów, w tym miejskich szpitali, Metra Warszawskiego, Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania, Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji, Miejskich Zakładów Autobusowych, Tramwajów Warszawskich czy Zarządu Pałacu Kultury i Nauki.\nOświadczenia majątkowe poszczególnych osób można wyszukać pod adresem: https://bip.warszawa.pl/Menu_przedmiotowe/oswiadczenia_majatkowe/wyszukiwarka_oswiadczen.htm.\n362 tys. złotych dla prezesa Metra Warszawskiego\nWynika z nich m.in., że w 2018 roku Jerzy Lejk jako prezes Metra Warszawskiego zarobił 362 tys. zł, a Renata Tomusiak w 2018 roku jako prezes MPWiK osiągnęła dochód w wysokości 382 tys. zł, a jako członek Rady Nadzorczej Szpitala Praskiego - 51 tys. zł.\nW oświadczeniu majątkowym Michała Hamryszaka, prezesa MPO od lipca 2018 roku, czytamy, że z tego tytułu osiągnął dochód ponad 100 tys. zł. Prezes MZA Jan Kuźmiński w 2018 roku zarobił 346 tys. zł, szef Tramwajów Warszawskich Wojciech Bartelski - 347 tys. zł, a prezes zarządu PKiN Rafał Krzemień - 299 tys. zł.\nZOBACZ: Trzaskowski złożył oświadczenie majątkowe wraz z żoną. 48 tys. zł oszczędności i mieszkania\nNiedawno prezydent Trzaskowski opublikował swoje oświadczenie majątkowe za rok 2019. Wynika z niego, że przychód, jaki osiągnął z Urzędu m.st. Warszawy, w zeszłym roku wyniósł blisko 152 tys. zł. W najbliższym czasie coroczne oświadczenia za miniony rok opublikować mają również zastępcy Trzaskowskiego.\nTemat zarobków w stolicy pojawił się także w czwartek w Sejmie, kiedy premier Mateusz Morawiecki pytał o wynagrodzenia dyrektorów w ratuszu warszawskim. - Drodzy rodacy, spójrzcie, ile zarabiają, sobie różne synekury podsuwając, dyrektorzy ratusza warszawskiego. Uwypuklijmy to, bo wtedy się może okaże, że ministrowie rządu najjaśniejszej Rzeczpospolitej zarabiają o wiele mniej, niż dyrektorzy ratusza warszawskiego - mówił.\nWiceszef MS Sebastian Kaleta, publikując na Twitterze fragment wypowiedzi premiera, podkreślił, że "utrzymanie kierownictwa ratusza (Prezydent, zastępcy, kadra dyrektorska) jest droższa niż cały rząd (Premier, ministrowie, wiceministrowie)".\nPremier @MorawieckiM zauważył wyniki mojej analizy zarobków ratuszu @trzaskowski_.🔥\nUtrzymanie kierownictwa ratusza (Prezydent, zastepcy, kadra dyrektorska) jest droższa niż cały rząd (Premier, ministrowie, wiceministrowie) pic.twitter.com/jw311fFkBV\n— Sebastian Kaleta (@sjkaleta) June 4, 2020\nKalecie w tym samym medium społecznościowym odpowiedziała Gałecka. "Średnia wynagrodzenia w UM @warszawa to 6 979 zł, jest ona: 2 tys. zł niższa niż w ministerstwach KPRM (9 049 zł), 3,5 tys. zł niższa niż w MF (10 683 zł), 3 tys. zł niższa niż w KPRM (10 268 zł). Jesteśmy jedynym urzędem, który publikuje wynagrodzenia dyrektorów" - napisała.\nŚrednia wynagrodzenia w UM @warszawa to 6 979 zł, jest ona: 2 tys. zł niższa niż w ministerstwach KPRM (9 049 zł), 3,5 tys. zł niższa niż w MF (10 683 zł), 3 tys. zł niższa niż w KPRM (10 268 zł). Jesteśmy jedynym urzędem, który publikuje wynagrodzenia dyrektorów.\n— Karolina Gałecka (@K_Galecka) June 4, 2020\nRzeczniczka PiS: Trzaskowski "zignorował" apel\nPolitycy PiS apelowali do Trzaskowskiego, aby nagrody i zarobki w spółkach miejskich ujawnił w ciągu 24 godzin. Zapowiedzieli, że jeśli nie znajdzie na to czasu, to rozpoczną prace nad poprawką do ustawy, która takie dane uczyni jawnymi.\nZOBACZ: Nowe oświadczenie majątkowe Łukasza Szumowskiego. Poprzednie było nieczytelne\nW czwartek po południu rzeczniczka PiS Anita Czerwińska oświadczyła podczas konferencji prasowej w Sejmie, że Trzaskowski "zignorował" apel PiS, w związku z czym partia wystąpi z inicjatywą ustawodawczą w tej sprawie.\nRadni i posłowie PiS zwracają także uwagę na zasiadanie radnych KO w zarządach i radach nadzorczych miejskich spółek i osiągających z tego roczny przychód nawet 200 tysięcy złotych. Kaleta wyliczył, że zastępcy Trzaskowskiego zarabiają po 400 tysięcy złotych rocznie, a "armia 133 dyrektorów i ich zastępców zarabia średnio 16,3 tys. zł miesięcznie".\nWIDEO - Trzecia dawka nie dla każdego. Zaskakująca decyzja o rozszerzeniu grupy\nPISPOLSKARAFAŁ TRZASKOWSKIRATUSZSTOŁECZNY RATUSZWARSZAWAWYNAGRODZENIA\nCzytaj więcej: Jest śledztwo ws. oświadczeń majątkowych Mariana Banasia


Wersalka ERYK II rozkładana szara - cena, opinie, sklep | MebleWawrzyniak.pl\nStrona główna MEBLE PREMIUM Wersalki premium Wersalka ERYK II rozkładana szara\nilość Wersalka ERYK II rozkładana szara\nWersalka ERYK II z dodatkową warstwą, zwaną kołderką, dzięki której duża powierzchnia spania jest bardziej równa. Cechą charakterystyczną wersalki są jej drewniane boki. Kanapa jest rozkładana za pomocą automatu a komfort spania zapewniają sprężyny bonell. Pościel w ciągu dnia schowamy do dużego pojemnika.\nWymiary powierzchni spania (cm): 190197/120\nNapisz pierwszą opinię o „Wersalka ERYK II rozkładana szara” Anuluj pisanie odpowiedzi\nSKU: 19- Wersalka ERYK 2 szara Kategorie: Wersalki premium, WERSALKI TAPICEROWANE, Wersalki z bokami tapicerowane Tagi: eryk, meble tapicerowane, rozkładana, szara, tania, wersalka, wygodna


Smak marki - Puls Biznesu - pb.pl\nNiektóre receptury są droższe od złota. A pilnie strzeżonej tajemnicy Chivas Regal 18 Gold Signature nie zdradził jej twórca — Colin Scott (na zdjęciu), który odwiedził Warszawę, by promować swój najnowszy produkt.\n— Stworzenie tak doskonałych whisky wymaga doświadczenia, inspiracji i cierpliwości. W efekcie powstaje unikalny smak, aromat i kolor whisky, dlatego z przyjemnością i dumą podpisuję swoim imieniem i nazwiskiem każdą butelkę — przekonywał.\nNa 0,7 l trunku sygnowanego nazwiskiem Colina trzeba przeznaczyć jakieś 230-240 zł. Pozostaje pytanie o wartość: zarówno produktu, jak i samej marki...\nCzy będą skazani w sprawie Połańca?\nTurcja może kupić Eurofightery\nNafta odrzuca żądania Rotcha\nZarządzać czy zwyciężać\nTrunki , Produkty\nPo godzinach / Smak marki


2018.08.30. "Obkas , tu jest mój dom "\n"Obkas - tu jest mój dom " w ramach projektu"Kulturalne Inicjatywy Lokalne" W dniu .30.08.2018 - odbyło się spotkanie z najstarszymi mieszkańcami\nnaszej miejscowości, którzy opowiedzieli o pracy na roli i w gospodarstwie domowym za czasów ich dzieciństwa.\n"Obkas tu jest mój dom" 29.08.2018 odbył się konkurs plastyczny ,w którym wzięło udział 5 dzieci.\n2018.08.30 "Wehikuł czasu, czyli wieki średnie w PŁociczu"\nDnia 14 sierpnia 2018 roku, w godz. od 17.00 do 21.00 na placu przy Wiejskim Domu Kultury w Płociczu,odbył się „Piknik historyczny” rozpoczynający projekt pn. „Wehikuł czasu, czyli wieki średnie w Płociczu”, realizowany przez grupę nieformalną „Wawrzyniec” i Wiejski Dom Kultury w Płociczu, a dofinansowany ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Dom Kultury + Inicjatywy Lokalne 2018.\nGrupa rekonstrukcyjna pn. „Drużyna spod Starych Dębów” z Dąbrówki zabrała mieszkańców w historyczną podróż do przeszłości, prezentując stroje i broń z epoki. Dużą atrakcją był pokaz walk rycerskich, strzelanie z łuku oraz udział w różnych zabawach, w których trzeba było pokonać wiele przeszkód w strojach średniowiecznych, każde zmagania były nagradzane napojami i słodyczami, które ufundowane zostały przez PZC w Płociczu. W trakcie pikniku, także można było się posilić kiełbaskami z ogniska. Niewątpliwie dla uczestników a szczególnie dla dzieci była to żywa i bezcenna lekcja historii.\nW sobotę 18 sierpnia, 48 osobowa grupa mieszkańców z Płocicza uczestniczyła w wycieczce autokarowej do Biskupina. Wyjazd był kolejn ym etapem projektu grupy nieformalnej „Wawrzyniec” z Płocicza i Wiejskiego Domu Kultury pt. „Wehikuł czasu, czyli wieki średnie w Płociczu” a dofinansowany ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Dom Kultury + Inicjatywy Lokalne 2018. Grupa zwiedziła zabytkowy gród pod opieką przewodnika. Dużą atrakcją był rejs statkiem i przejazd\nkolejką wąskotorową do Żnina. Dzień był pełen wrażeń, pogoda też dopisała.\nW dniach 21 i 22 sierpnia 2018 roku, pod okiem osób z „Drużyny spod Starych Dębów” z Dąbrówki grupa mieszkańców Płocicza brała udział w warsztatach z rzemiosła dawnego, podczas, których zapoznała się z nazwami strojów , tkaninami, metodą wykonania. Samodzielnie pracowała nad poszczególnymi częściami stroju szyjąc ręcznie i wyplatając krajki. Po zajęciach było się już w co przyodziać. Praca na kole garncarskim do doskonały sposób, żeby się dowiedzieć ile wprawy, wysiłku, subtelności i delikatności wymaga wykonanie\nnaczynia. A przekonać się mogli mieszkańcy Płocicza na warsztatach z rzemiosła dawnego w środę 29 sierpnia, wykonując osobiście gliniane naczynie pod troskliwą opieką zawodowego garncarza, który przeprowadził warsztaty w ramach projektu pn. „Wehikuł czasu, czyli wieki średnie w Płociczu”, realizowany przez grupę nieformalną„Wawrzyniec” i Wiejski Dom Kultury w Pociczu, a dofinansowany ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Dom Kultury + Inicjatywy Lokalne 2018. W czasie warsztatów powstało30 pięknych glinianych naczyń.\nWięcej zdjęć w galerii zdjęć .\n2018.08.30 "Pluszakowo i wstążeczkowo - manufaktura w Dąbrówce"\nDnia 9 sierpnia 2018 r w ramach realizacji projektu ,, Pluszakowo i wstążeczkowo\n- manufaktura w Dąbrówce,, grupa nieformalna ,, Stokrotki,, z Dąbrówki zorganizowała\nwyjazd do Muzeum Historyczno - Etnograficznego im.Juliana Rydzkowskiego\nw Chojnicach. W Muzeum , które się mieści w Bramie Człuchowskiej uczestnicy\nmogli podziwiać ciekawe eksponaty historyczne związane z Chojnicami na\nprzestrzeni wieków. Można było zobaczyć monety krzyżackie, pochodzącą z\npołowy XVIII wieku kołatkę z drzwi domu chojnickiego piekarza, militaria, przedmioty\nobrazujące dzieje chojnickiego samorządu, rzemiosła czy organizacji społecznych.\nUczestnicy z ciekawością obejrzeli wystawę haftu kaszubskiego wybitnego\nhafciarza Leonarda Brzezińskiego, który stworzył ponad 600 prac hafciarskich.\nStarsze uczestniczki wycieczki podziwiały pracę hafciarza ,, mężczyzny,, z\nzachwytem, nad dokładnością , drobnymi motywami oraz charakterystycznym\nwzorem kaszubskim. Warto dodać, że choć mieszkamy bardzo blisko Chojnic,\nmiasta w którym bywamy bardzo często - to wszyscy uczestnicy pierwszy\nraz odwiedzili wnętrze chojnickiego muzeum .\n2018.08.30 "Przeszłość dla przyszłości" Projekt DK+ z Dużej Cerkwicy\nProjekt „Przeszłość dla przyszłości” z Dużej Cerkwicy\nzaczęlismy jego realizację w sierpniu, w dniach 21.08.2018 oraz 22.08.2018 .\nW te dni odbyły się spotkania pod nazwą WIECZÓR WSPOMNIEŃ.\nMamy i babcie dzieci opowiadały młodszemu pokoleniu o swoim dzieciństwie.\nWspólnie przygotowaliśmy potrawy , które starszemu pokoleniu przypomniały młodość ,\na młodszym pokazaliśmy jakie łakocie można zrobić samemu. Z łatwością wspólnie przygotowaliśmy :\nleguminę , placki ziemniaczane, domowe ciasteczka, czekoladę , racuchy z jabłkami oraz\ndomowe cukierki ze śmietany . Dwie ostanie potrawy cieszyły się największym uznaniem dzieci.\nPo wspólnym posiłku wyszliśmy na plac przed świetlicę wiejską i tam bawiliśmy się w gry i zabawy\npokazując młodszym, jak ciekawie można spędzić czas bez telefonów i komputerów.\nBo kto z nas nie pamięta zabaw - ciuciubabka, baba jaga patrzy, berek przyjaciel,\nwyścigi kapsli czy też gry w dwa ognie.\n29.08.2018 odbyło się trzecie spotkanie w ramach naszego projektu. Robiliśmy bransoletki\nna krośnie i na gumce, które będą miłą pamiątką po odbytych zajęciach. Wyruszyliśmy na\ngrę miejską poznając naszą wieś od nowa. Uczestnicy podzieleni zostali na 3 grupy i każdy\nwykonywał zadania przemierzając naszą wieś - m.in układaliśmy puzzle o Kościele,\nrozwiązywaliśmy quiz o straży, rysowaliśmy mapę D.Cerwkicy z najciekawszymi miejscami\ni wiele innych .... Z niecierpliwością czekamy na kolejne spotkania które odbędą się już we wrześniu.\n2018.08.29 warsztaty plastyczne -projekt" Od kukiełki po musical"\nWarsztaty plastyczne w ramach projektu "Od kukiełki po musical” w Kamieniu Kraj.\nodbyły się w dniach 28 i 29 sierpnia . My dzieci z zespołów teatralnych Łapy i Graba projektowaliśmy okładki do płyty ,na której znajdą się piosenki poznawane na warsztatach z Panią Agatą. Okładka musi poczekać na swój czas bo płytę nagramy dopiero w październiku. Każda osoba zrobiła własny projekt . Będziemy się nimi wymieniać.\nDokładnie zrobiliśmy 13 różnych projektów okładki i takie zostaną. Są tak wszystki urocze ,że nie sposób wybrać tę jedną.\nTa plastyczna zabawa wyzwoliła w nas wiele pomysłów .Projekty oraz gotowe prace można obejrzeć w galerii zdjęć DK+ Kamień Krajeński.\nZajęcia prowadził Pan Ireneusz oraz Pani Ola z Ośrodka Kultury w Kamieniu Kraj.\nOdwiedziło nas: 164053


"Perfekcyjny" OnePlus One – opowieść o ideale, który nigdy nie powstał\nHome » Chińskie » „Perfekcyjny” OnePlus One – opowieść o ideale, który nigdy nie powstał\nOd lat marketingowcy wielkich graczy na rynku mobilnym łamią sobie głowę próbując „wymyślić” patent idealny. Ale nie! Nie chodzi mi tu o terminal, a o to jak w w idealny sposób zwabić klienta. Nie trzeba być dobrym obserwatorem, by zauważyć, że reklama jest podstawą handlu. Patrząc przez pryzmat tych kilku lat odkąd istnieje sektor mobilny, miano lidera w dziedzinie marketingu zdobył Samsung. Co by złego nie powiedzieć o tej firmie, nie można im odmówić samozaparcia we wciskaniu ludziom przysłowiowego „kitu”. Ogromne nakłady na reklamę, jakie ta firma stosuje tylko potwierdzają tę tezę. Nie chce wyjść na zwykłego hejtera, jednak nie widziałem jeszcze w pełni satysfakcjonującego mnie modelu tej korporacji. Bliski temu był Galaxy Note 3, jednak autorska nakładka Koreańczyków – TouchWiz jest dla mnie nie do przetrawienia. Czary mary nad ekranem, obracanie gałkami ocznymi i głową… Kto dziś z tego korzysta? Przerost formy nad treścią jest doskonale widoczny w rozmiarze nowego oprogramowania Samsunga. Zajmuje ono niekiedy dwa razy większą ilość pamięci wewnętrznej, niż software konkurencji. Tymczasem taki niuans, jak dialer, potrafi uruchamiać się kilka sekund. Ale co bym tutaj Wam nie napisał, Galaxy S5 „życie do piątej potęgi” sprzeda się w rekordowym nakładzie. Na tym przykładzie doskonale widać, że nie technologia a udany marketing wygrywa. Gdyby było inaczej, to pewnie HTC One (pomimo wielu wad) byłby teraz hitem sprzedaży. Każdy recenzujący go bloger może powiedzieć, że terminal obsługuje się bezproblemowo. Posiada wszystko, co jest potrzebne do płynnej pracy. Nie jest tak przekombinowanym, jak urządzenia z serii Galaxy S i prezentuje wystarczającą wydajność, by umożliwić odpalenie każdej aplikacji i gry. Na dodatek prezentuje osobliwie uroczy styl. Choć to tylko moja własna opinia, musicie się zgodzić, że ma w sobie coś z klasy premium… Wróćmy jednak do tytułowego bohatera. Pete Lau widząc, jakie prawa rządzą rynkiem, użył fenomenalnego fortelu. Nie wiem od kogo się uczył, ale solidnie pracował na to, by podgrzać atmosferę na długo przed debiutem jego flagowego phabletu. A co na ludzi tak mocno działa? Od zawsze czytając przeróżne komentarze użytkowników zainteresowanych tematem widzę, że zdania o poszczególnych modelach są podzielone. Mimo pozytywnych opinii testerów nie powstał jeszcze produkt, który zadowoliłby zdecydowaną większość klientów. Tymczasem, co zrobił CEO korporacji OnePlus? Zaanonsował swoje najnowsze dziecko, jako „perfekcyjny smartfon”. Jak się domyślacie duża część ludzi łyknęła przynętę. I choć dla wielu wyda się to dziecinną zagrywką, to rynek stanowią w większości technologiczni malkontenci, którzy nie rozróżniają smartfona od phabletu. Nie chcę tu nikogo obrażać, ale gdy widzę jak w salonie u operatora ekspedienci z powodzeniem wciskają tandetę zalegającą w magazynie, ręce opadają. Jeszcze jedna ważna rzecz. W sektorze mobilnym bardzo brakuje zdecydowanie przodującego, niemal idealnego, terminala. Czy chodzi tu o tablet czy o mniejszych braci zdania są jak zawsze podzielone. Może gdyby takie urządzenie powstało raz na zawsze zakończyłyby się skrojone na wysoką miarę zamieszki w komentarzach pod wpisami.\nPozostałe „wady” wydają się już czysto dyskusyjne. Jeśli jednak miałbym kontynuować, to do słabości „perfekcyjnego” phabletu mógłbym zaliczyć ekran wykonany w technologii LCD IPS, pojemność baterii, obudowę ze stopu magnezu oraz przerośnięty ekran. Już tłumaczę dlaczego akurat te aspekty wymieniłem. Jeśli chodzi o ekran IPS, z całym uznaniem dla jego możliwości, przyszłość należy do wyświetlaczy AMOLED. Doskonale mówią o tym testy. Zarówno zeszłoroczny. jak i obecny flagowiec oraz trzecia generacja „notatnika” od Samsunga, według specjalistów niejednokrotnie uważane są za terminale z najlepszym wyświetlaczem. I choć jestem fanem technologii LCD nie mogę takim faktom odmówić racji. Z kolei akumulator o pojemności 3100 mAh, w dodatku niewymienialny, przy ekranie 5,5 cala wcale nie wydaje się być taki imponujący. Kto czytał mój wpis o technologii dzisiejszych baterii doskonale wie o czym piszę. Co prawda phablet może posiadać tryby zarządzania energią, ale krótko mówiąc nie rekompensują one wszystkiego. Nie będę się tu dalej nad tym rozwodził. Powstał po prostu kolejny więzień gniazdka elektrycznego. Trzecim uchybieniem producenta było zastosowanie stopu magnezu zamiast aluminium. Chociaż w zapowiedziach wspominano o dotychczas stosowanych materiałach, ostatecznie zdecydowano się na inną technologię. Nie wiem jak wypada w tym polu OnePlus One, nie trzymałem go przecież w dłoni. Lecz tworzywo, jakie zastosowano do produkcji obudowy, niestety, nie kojarzy się z marką premium. Ja oczywiście widzę korzyści tego zabiegu. Urządzenie jest o wiele lżejsze, jednak to trendy rynku są wyznacznikiem sprzedaży, a te są jednoznaczne. Szkło albo aluminium. Czytając komentarze na przeróżnych portalach mam wrażenie, że użytkownicy mają dość powiększania przekątnej wyświetlacza. Taki zabieg nie ominął chińskiego One’a. Ekran w rozmiarach 5,5 cala mimo starań inżynierów często bywa nieporęczny dla osób, które chcą korzystać z tego typu urządzenia. Nie zapominajmy, że OnePlus One to nadal terminal wyposażony w funkcję dzwonienia, więc jest to większy brat smartfona. Nie wszyscy będą w stanie zaakceptować taką przekątną. Osobiście mi by nie przeszkadzała. Sam posiadam Xperię Z1, która jest niemal tak wielka, jak OnePlus One (mimo mniejszego ekranu). Nie stanowię jednak większości. Jeśli nie wierzycie, zapraszam do przeglądnięcia komentarzy pod artykułami o „perfekcyjnym” phablecie. Do wad, na siłę mógłbym zaliczyć mało znany na tle Androida CyanogenMod 11s. Jest to zmodyfikowana wersja systemu Google’a oparta o najnowszego Kit Kata 4.4.2. Jako zwolennik modyfikacji mogę z czystym sumieniem potwierdzić opinię, że system, który zaimplementowano na pokładzie OnePlus One jest nierzadko bardziej stabilny, niż oficjalna edycja od wyszukiwarkowego giganta. Aby nie wyjść na czepialskiego ignoranta zakończę punktowanie „perfekcyjnego” terminala. Oczywiście są to aspekty, które jednej osobie mogą przeszkadzać, dla innej stanowią zalety. Chciałem jednak pozostawić choć odrobinę obiektywizmu w tym subiektywnym świecie. Chociaż patrząc na całokształt mam wrażenie, że to, co prezentuje dzieło Pete’a Lau, nie wystarczy na zdecydowanie lepiej znaną konkurencję. Pisząc całkiem poważnie, „perfekcyjny” phablet nie jest ani trochę idealny. Jest świetny, ale daleko mu do perfekcji…\nOnePlus One to phablet niesamowicie atrakcyjny. Swoją specyfikacją może dorównać każdemu. W zasadzie jest to urządzenie, do którego ciężko się przyczepić. Mi najbardziej brakuje slotu na kartę pamięci. I chociaż są inne niedociągnięcia, to nie psują ogólnego, dobrego wrażenia. Pete Lau tworząc swojego One’a chciał zmierzyć się z rzeczą niemożliwą. Nazywając swoje dziecko „perfekcyjnym” sprowokował rynek i wzbudził zainteresowanie opinii publicznej. Jakie w tym miał intencje, wie on sam. Możemy spekulować tutaj bez końca, a i tak nie poznamy prawdy. Ja jednak pozostanę nieugięty, dla mnie to zwykły chwyt marketingowy. Nie oszukujmy się, OnePlus nie zdobyłby takiej popularności, gdyby nie ta zagrywka. Były CEO Oppo uczył się od najlepszych. Cała ta historia jest dość kuriozalna. Najpierw wiceprezes liczącej się chińskiej marki odchodzi, mając własną wizję zakłada firmę, której zadaniem jest tworzenie świetnych urządzeń. Po czym podkręca ciśnienie i oznajmia publicznie w mediach, że jego terminal będzie „perfekcyjny”. Jak można było się domyślać, buńczuczne zapowiedzi okazały się jedynie pięknym marzeniem. Pomimo rewelacyjnego stosunku jakości do ceny i znakomitej specyfikacji, phablet jest daleki od ideału. Może to zbyt krzywdzące stwierdzenie, jest po prostu świetny, ale od perfekcji oczekuje się czegoś więcej. Nie mniej jednak zamysł Pete Lau nie jest taki beznadziejny. Przy odrobinie szczęścia i dobrze wcelowanemu marketingowi, chiński One ma szansę odnieść sukces. Co by tu nie napisać, w tym szaleństwie jest metoda. Choć tak naprawdę z oceną wstrzymam się do wyników sprzedaży.\nchińskie phabletyfelietonOneplus Oneopiniaphablet


Motopompy przemysłowe | webhotels.pl\nPraca jest nierozłącznym elementem bycia każdego spośród nas. W pewnym wieku pragniemy usamodzielnić się finansowo od naszych rodziców również sami stanowić o naszym żywocie. Znaczące, ażeby wykonywać to co się lubi, nieważne czy jest to praca w biurze czy na budowie. Którakolwiek praca nie hańbi, jeżeli jest robiona dla dobra ogółu. Wielokrotnie decydując się na pracę fizyczną musimy być przygotowani, iż nie będzie toż łatwa dodatkowo lekka praca. Toż nie tylko wiele godzin pracy siłowej, lecz głównie dodatkowo w każdych warunkach pogodowych. W tej pracy wielkim udogodnieniem są wielorakiego rodzaju urządzenia, jakie odciążają ludzi w wielu czynnościach. Jednym z tych są motopompy świadczone poprzez firmę Artbud. W przypadku trudnych warunków pogodowych np. ulwenych deszczy prowadzących do powodzi, motopompy strażackie ułatwią wypompowywanie wody i radzenie z żywiołem. Toż produkty, które potrzebne są w pojazdach straży pożarnej. Jest toż wirowa pompa, jakiej zadaniem jest przetaczanie wody albo wypompowywanie jej ze zbiorników. Na stronie internetowej https://artbud.pl/pl/c/Motopompy/867 znajdą Państwo ogromny wybór motopomp, jakie są najznakomitszej klasy. Cechują się dużą wydajnością oraz solidnością, bowiem sklep proponuje wyłącznie sprawdzone marki. Co ważne posłużą do długiej pracy bez tankowania, a to niewątpliwa wartość tych artykułów. Motopopmy są w bardzo korzystnych cenach, co do ich stanu technicznego. Pozwalają na sprawną oraz szybką pracę przy pompowaniu wody. Inwestycja w motopompy Fogot o inwestycja na długie lata. Kluczem takiego funkcjonowania są najlepsze silniki w nich umieszczone. Gorąco zachęcamy Wszystkich do odwiedzania strony internetowej też do kontaktu mailowego.\nThis entry was posted in Sklepy internetowe od lftb and tagged mobilne motopompy, motopompy fogo, motopompy przemysłowe, motopompy strażackie, pompa do wody brudnej, pompa do wody czystej. Bookmark the permalink.


Hobby | sunvillasfloridadirect.com\nadmin 28th, 2021 podróże Możliwość komentowania Wybór gadżetów do rowerów, które przydadzą się w wyjątkowo ekstremalnych okolicznościach została wyłączona\nadmin 27th, 2019 wypoczynek Możliwość komentowania A może ferie w stadninie koni? została wyłączona\nTo bardzo dobrze, że ferie w Polsce są podzielone na większą ilość terminów, ponieważ w sumie pewne stadniny koni, szczególnie położone gdzieś w górach, jeszcze bardziej pękałyby w szwach. Trzeba zwrócić uwagę, iż nieustannie wśród dzieci oraz młodzieży wzrasta sympatia do jazdy konnej. To dobrze, bo w sumie nie sposób napisać o wadach jazdy konnej. Takowe nie istnieją!


Dna moczanowa, Lublin - ZnanyLekarz.pl\nDna moczanowa specjaliści w Lublinie\n„Byłam już u wielu lekarzy i odwiedziłam chyba każdego możliwego reumatologa w Lublinie, poza Panią doktor Edytą. Nik…t nie był w stanie mnie zdiagnozować i wyleczyć, każdy lekceważył to co mówię, nikt nie brał na poważnie moich objawów i słów. Na Panią Edytę cudem trafiłam z polecenia znajomej, której wspomniałam o swoich problemach zdrowotnych. Dopiero na wizycie u dr Stępień poczułam wsparcie i zrozumienie, dotarło do mnie że jednak nie zwariowałam. Najpierw zostałam skierowana na badania, na które żaden z wcześniejszych lekarzy mnie nie wysłał, została postawiona wstępna diagnoza którą potwierdziły późniejsze wyniki badań. Dostałam receptę na leki wraz z podpowiedzią gdzie je wykupić, żeby było najtaniej :-) To nie lekarz, to anioł! Troszczy się o pacjenta pod każdym względem. Teraz z moim zdrowiem jest sto razy lepiej, wreszcie czuję że żyję. Nie wiem jak to możliwe, że w internecie jest tak mało opinii, a kolejka pod gabinetem się nie kończy! Zapisać się do Pani doktor to cud, pacjentów jest tak dużo. Podczas oczekiwania na wizytę rozmawiałam z paroma innymi pacjentami, którzy wspominali mi że Pani Edyta wspierała ich nawet prywatnie, doradzała, pomagała złożyć wnioski o różne refundacje itd.. To taka „matka” wszystkich pacjentów, mimo że spora cześć z nich jest od niej starsza.. Polecam wszystkim!!” Więcej\nKrucza 5, Lublin • Mapa\nDna moczanowa w Lubartowie\nDna moczanowa w Kraśniku\nDna moczanowa w Poniatowej\nLubartów dna moczanowa\nŚwidnik dna moczanowa\nPuławy dna moczanowa\nBychawa dna moczanowa\nKraśnik dna moczanowa\nŁęczna dna moczanowa\nPoniatowa dna moczanowa


Powiat Wrocławski - Wielkie serca w małej gminie, czyli Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy w Jordanowie Śląskim\nWielkie serca w małej gminie, czyli Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy w Jordanowie Śląskim\n2020-01-15, 18:02 autor: otomedia.pl\nOprócz nich do organizacji przyczynili się nauczyciele ze szkoły podstawowej, pracownicy urzędu gminy, członkowie stowarzyszenia Młodzi Duchem oraz KGW Jordanki. Swoją charyzmą w licytacjach zaraził nas niezastąpiony w takich sytuacjach Rafał Zarzycki, człowiek, który od samego początku jest związany z WOŚP w Jordanowie Śląskim.\nGościnnie na scenie wystąpili wychowankowie MDK Wrocław Krzyki pod przewodnictwem Agnieszki Sikory oraz miejscowe talenty wokalne: Marlena Młyńska, Małgorzata Furmańczyk i Maja Ginardo. Swoje umiejętności aktorskie zaprezentowali też uczniowie szkoły podstawowej w przedstawieniu jasełkowym oraz pokazie tańca prowadzeni przez panie: Lubę Kozłowską i Marię Moszonkę.\nByło głośno, radośnie, chwilami romantycznie ale przede wszystkim serdecznie. Dziękujemy wszystkim darczyńcom, którzy ofiarowali fanty na licytację, organizatorom oraz mieszkańcom za tak liczne przybycie.


Blog firmowy Rapakivi: kwietnia 2017\nSezon komunijny uważam za oficjalnie otwarty - przynajmniej u mnie ;-)\nOto exploding box dla chłopca - w barwach naturalnych: beżach, brązach i odrobiny zieleni, nie zapomniałam oczywiście o bieli; miedzy innymi w postaci kwiatów. Pudełko będzie pamiątką od rodziców, więc nie ma w nim tradycyjnych kieszonek na pieniądze, ale za to na każdym boku jest lekko przestrzenny obrazek z życzeniami/przesłaniami. Dodatkowo, bardziej spersonalizowane życzenia zostaną umieszczone pod pokrywką pudełka.\nPrzyznam, że pierwszy raz pracowałam z bazą pudełkową Rapakivi i powiem Wam, że już raczej sama nie mam zamiaru wycinać bazy od zera - jeszcze samo pudełko ok, ale pokrywka... no ta gotowa to marzenie, jest równiuteńka i tak łatwo się ją składa, że swoim wymęczonym tworom mówię nie ;-) spróbujcie sami - gwarantuję satysfakcję. Na dodatek bazy są bardzo sztywne, więc nie wymagają wielkiego oklejania. U mnie na spodzie jest tylko rameczka, postanowiłam zostawić "gołe" dno, bo bardzo mi tu grało kolorystycznie i nic się nie wykrzywia, pomimo sporych ilości kleju na gorąco. Sami zobaczcie.\nPS. A co myślicie o moich bukiecikach z poprzedniego posta? Nadawałyby się na ozdobę komunijnego stołu?\nDziś na tapecie:\nEtykiety: aszczka, inspiracje, Pierwsza Komunia Św.\nNa dziś przygotowałam elegancki czekoladownik z ręcznie wykonanymi hortensjami. Jego bazę wykonałam z kartonu kraftowego, następnie okleiłam ją papierami z kolekcji Lacy Sunset oraz A Hint of Pepper. Czekoladownik jest zawiązywany na kokardkę - wykorzystałam beżową wstążkę taftową. Są to prześliczne matowe wstążki, które na krawędziach mają cieniutki drucik, co pozwala w prosty sposób uformować efektowną kokardę. W sklepiku Rapakivi znajdziecie takie wstążki w różnych kolorach.\nAutor: Klaudia/Kszp o 14:16 2 komentarze:\nEtykiety: A Hint of Pepper, czekoladownik, Klaudia/Kszp, lacy sunset\nniedługo rozpocznie się czas I Komunii Świętych. Dlatego dziś przygotowałam dla Was komunijną inspirację.\nNa gotowa biała bazę przykleiłam warstwy z papieru Hot&cold, podklejone kosteczkami dystansowymi. Na środku umieściłam serwetkę, tekturkę IHS, wokół której dodałam kwiaty i listki klonu, które świetnie uzupełniają kompozycję i imitują liście winorośli.\nKartka jest bardzo warstwowa i przestrzenna dzięki dystansom a papier z zimowej kolekcji jest bardzo elegancki i z pewnością sprawdzi się nie tylko w bożonarodzeniowych pracach. :)\nAutor: Wioletta Jagiełło-Czech o 08:00 1 komentarz:\nEtykiety: kartka, Pierwsza Komunia Św.\nMamy nadzieję, że spotkamy się z Wami już niedługo w Katowicach. 6 maja będziemy czekać na Was na naszym stoisku.\nJak zwykle, mamy dla Was zniżkę na zakupy w naszym sklepie. Warto już teraz zaopatrzyć się w swoje ulubione produkty, żeby mieć pewność, że będą czekać na Was na naszym stoisku. Tym bardziej, że takie zakupy premiujemy zniżką 10% na cały kiviowy asortyment.\nZajrzyjcie na nasze stoisko nie tylko po to, żeby odebrać swoje zamówienie. Dla zlotowych zakupowiczów też będziemy mieli kilka niespodzianek :)\nZapraszamy też na pokaz, na którym zdradzę, jak wykonać taki (i nie tylko) słodki czekoladownik ;)\nAutor: Ivy o 17:30 Brak komentarzy:\nEtykiety: promocje, warsztaty, zloty\nAutor: kiga bet vel Ki o 14:00 8 komentarzy:\nWielkanoc tuż tuż, więc jeśli jeszcze nie przygotowaliście dekoracji to zachęcam Was do spróbowania czegoś banalnie prostego. Po prostu, to co pozostało po świątecznych kartkach, czyli np jajeczka, kwiatki, kulki, listki czy inne skomponujcie w ładny bukiet.\nPoniżej przedstawiam Wam moje propozycje - uwierzcie, że robi się je w dosłownie 5-10 minut. Najlepsze jest to, że możecie użyć dowolnych kwiatów - po prostu po świętach rozmontujecie bukiet i użyjecie swoich kwiatków do kolejnych kartek.\nTu kompozycja jest w małym koszyku (takim od szklanek ;-), który przewiązałam koronkową tasiemką. Użyłam żółtych jajeczek, białych kwiatków, róż i zielonych pręcików (środków do kwiatków) - wyszło dość pastelowo, jasno i delikatnie.\nKolejny bukiet - typowo wiosenny, w kolorach żółci, pomarańczy i zieleni, z moją ulubioną zieloną wstążką z drucikiem. Tu użyłam drewnianego pojemnika na długopisy, który oplotłam wykrojnikową wycinanką.\nOstatnia propozycja - nieco nietypowa, bo w różu - jednak wyszła bardzo wiosenna i delikatna, bo kto powiedział, że żółcie i zielenie muszą dominować ;-)\nW naszym sklepiku znajdziecie mnóstwo kwiatów, jajeczek i innych przydasi, aby stworzyć takie bukieciki, a może macie w swoich zbiorach trochę kwiatków... chętnie pooglądałabym Wasze kompozycje.\nNa święta pogoda zapowiada się nie najlepsza, więc im więcej kwiatów w domu tym lepiej ;-)\nCzęść kwiatów, których użyłam - o wiele więcej znajdziecie w sklepie ;-)\nEtykiety: aszczka, inspiracje, Wielkanoc, wiosenne inspiracje


[12.01.2018] Do Not Feed the Monkeys [PC] - Giermasz - Radio Szczecin\nSŁUCHAJ TERAZ GOLDEN LIFE - HELIKOPTER\n10°C jutro 16°C pojutrze 21°C\n[12.01.2018] Do Not Feed the Monkeys [PC]\n2019-01-12 Bartłomiej CZETOWICZ\nKto nie marzył o tym, żeby podglądać ludzi i dostawać za to pieniądze? Nikt? No dobrze, to może ja mam tylko takie dziwne zapędy... Kiedy zobaczyłem trailer gry "Do not feed the monkeys", czyli "Nie karmić małp" to zacierałem ręce na myśl o tym, że będę mógł sprzedawać informacje, które zdołam zauważyć i zanotować w zeszycie. Bo o to właśnie chodzi w tym tytule, ale o tym za słów kilka. W Do Not Feed the Monkeys gracz wciela się w nowego członka stowarzyszenia o nazwie The Primate Observation Club. Naszym zadaniem jest obserwacja ludzi, czyli tytułowych, hmm, małp. Mamy z ich zachowań, rozmów między sobą, rozmów telefonicznych czy tego co zapisują, na przykład, w swoich notatkach, zbierać informacje na temat ich sekretów.\nGrę do recenzji dostaliśmy od sklepu internetowego GOG.com\nGIERMASZ-Recenzja Do Not Feed the Monkeys\nW grze przyglądamy się życiu bohaterów przez kamery bezpieczeństwa. I co mnie ucieszyło najbardziej - to co zrobimy z tymi informacjami, zależy wyłącznie od nas. Możemy "nie karmić małp" - czyli nie mieszać w ich życiu i nie informować na przykład agenta gwiazdy filmowej, że jest fotografowana nago przez fotoreportera z poddasza budynku obok bądź zarabiać w ten sposób dodatkowe pieniądze...\nA właśnie... słowo o pieniądzach: jest jej wiecznie za mało. Nasz bohater musi opłacić mieszkanie, robić zakupy żeby mieć cokolwiek do jedzenia oraz picia. Poza tym musimy dbać o jego stan zdrowia i starać się regularnie sypiać. I teraz pojawia się dylemat... kiedy spać a kiedy nie spać? Nie wiadomo przecież kiedy w obiektywie naszych kamer pojawią się informacje na które czasami czekamy kilka dni.\nCo kilka dni awansujemy w szeregach organizacji i musimy kupować kolejne kamery z nowych miejsc - taki jest wymóg naszego pracodawcy. Przez to gra staje się coraz trudniejsza. Kiedy na początku obserwujemy trzy miejsca to możemy narzekać na lekką nudę. Po dwóch godzinach gry doszedłem do momentu w którym kamer było 20 a mój bohater chodził wiecznie zmęczony.\nBardzo podoba mi się pomysł na stworzenie tej produkcji. Ciekawa niezależna gra, która zaskakuje swoją złożonością. Zbierając informacje o podglądanych przez nas osobach notujemy je w zeszycie - jak już chyba wspominałem. Kiedy ich trochę na dany temat zbierzemy, możemy robić research w przeglądarce internetowej. Szukać imion, nazwisk, adresów, pseudonimów usłyszanych na podglądzie. Dodatkowo możemy wykupić opcję dzięki której możemy nagrywać najciekawsze momenty i wrzucać je do sieci za co zarobimy dodatkowe pieniądze.\nNie jest to gra przy której spędzicie wiele godzin przed ekranem komputera. Jak ja to określam, raczej taki "szybki strzał" na dwa, trzy wieczory. Dlaczego na trzy? A bo nasza historia może zakończyć się na kilka sposobów. Nie zdradzę co prawda jakich, ale na końcu mamy krótkie przedstawienie nie tylko losów naszego bohatera ale też niektórych podglądanych przez nas wcześniej osób.\nDo Not Feed the Monkeys to ciekawostka - łączy ze sobą cechy symulacji, czy gier logicznych oraz strategicznych. Najbardziej zaskakujące są te często niemożliwe do przewidzenia konsekwencje naszych decyzji. A no i nie zapomnijcie o... no właśnie - właścicielce mieszkania, która co kilka dni przychodzi po czynsz i zawraca Wam głowę przy pracy.


Jeleń – zwyczajowa nazwa kilku rodzajów zwierząt z rodziny jeleniowatych. Mianem tym określa się gatunki należące do rodzajów: Cervus, Blastocerus, Ozotoceros, Odocoileus i inne. W Polsce mianem tym określa się jelenia szlachetnego.Restauracja – lokal gastronomiczny z obsługą kelnerską, w którym konsumpcja odbywa się przy stolikach. Podrzędna restauracja potocznie określana jest jako knajpa.\nPawilon Zwierząt Zmiennocieplnych, 2012\nWybieg owiec kameruńskich\nKura domowa (Gallus gallus domesticus) – ptak hodowlany z rodziny kurowatych, hodowany na całym świecie. W środowisku naturalnym nie występuje. Uważa się, że stanowi formę udomowioną kura bankiwa (Gallus gallus), lecz nie wyklucza się domieszki innych gatunków południowoazjatyckich kuraków (zarówno żyjących, jak i wymarłych). Udomowienie miało prawdopodobnie miejsce w III tysiącleciu p.n.e. w Indiach, chociaż badania archeologiczne wykazały, że pierwsze kuraki udomowiono w Chinach już w VI tysiącleciu p.n.e. Około 1000 p.n.e. kury hodowano już powszechnie w Chinach, a ok. 500 p.n.e. w Egipcie i Europie, w tym w Polsce (odnaleziono kości kur podczas wykopalisk w Biskupinie). W tym okresie w Chinach prowadzono już sztuczne wylęganie. Jak wykazały badania, ówczesne kury przypominały dzisiejsze kury bezrasowe, lecz miały lepiej rozwinięte skrzydła.Skrzydłoszpon obrożny (Chauna torquata) – gatunek dużego ptaka z rodziny skrzydłoszponów (Anhimidae). Zasiedla środkową i wschodnią Amerykę Południową.\n2.3 Pawilon Zwierząt Zmiennocieplnych\n4 Sukcesy hodowlane\nOd założenia zwierzyńca do 1907 roku[ | edytuj kod]\nPoczątki Zoo w Poznaniu sięgają roku 1871, kiedy to grupa kręglarzy, stałych bywalców restauracji dworcowej Kolei Stargardzko-Poznańskiej na Jeżycach, postanowiła uczcić 50. urodziny prezesa kółka kręglarskiego ofiarowując mu niezwykły prezent. Przyjaciele umówili się, że każdy ofiaruje solenizantowi jakieś zwierzę, które spotka na terenie miasta albo w jego najbliższej okolicy (wykluczając konie, woły, krowy i psy). W ten oto sposób w ogrodzie restauracyjnym zebrano: świnię, kozę, barana, kota, królika, wiewiórkę, gęś, kaczkę, kurę, pawia, a także tresowanego niedźwiedzia i małpę, nabyte od wędrownych Cyganów. Ów skromny zwierzyniec uzupełniany darami od mieszkańców Poznania, stał się zaczątkiem przyszłego ogrodu zoologicznego. Na jego utrzymanie przez pierwsze lata pieniądze czerpano z wprowadzenia już opłat za wstęp oraz z dobrowolnych datków. W 1873 opiekujący się menażerią, stanęli w obliczu dużych trudności finansowych, gdyż utrzymanie zwierzyńca pochłaniało coraz większe pieniądze. Aby temu zapobiec 24 lutego 1874 zawiązało się Towarzystwo Akcyjne Ogród Zoologiczny, jednak do jego formalnego utworzenia nigdy nie doszło. W 1875 dokonano zmiany o charakterze organizacyjnym tworząc Stowarzyszenie Ogród Zoologiczny (niem. Verein Zoologischer Garten), składające się z 15 członków, które przetrwało do wybuchu wojny światowej. W zarządzie, co było ewenementem w owych czasach, zasiedli zarówno Niemcy, Polacy, jak i Żydzi, byli wśród nich: Franciszek Chłapowski, Ludwik Frankiewicz, hrabia Wawrzyniec Benzelstierna-Engeström.\nNiedźwiedź polarny, niedźwiedź biały (Thalarctos maritimus) – gatunek dużego ssaka drapieżnego z rodziny niedźwiedziowatych, zamieszkującego Arktykę. Jest drapieżnikiem szczytowym w zasięgu swojego występowania. Grube futro i warstwa tłuszczu chronią go przed zimnem. Włosy tworzące sierść niedźwiedzia są półprzezroczyste; sierść jako całość ma zazwyczaj kolor biały lub kremowy, przez co umożliwia zwierzęciu dobry kamuflaż. Skóra ma barwę czarną. Niedźwiedź polarny ma krótki ogon i małe uszy, co pomaga mu redukować utratę ciepła. Stosunkowo mała głowa i długie, zwężające się ku tyłowi ciało nadają mu opływowy kształt przydatny do pływania. Jest ssakiem prowadzącym niemal morski tryb życia, potrzebującym do przetrwania jedynie kawałka pływającego lodu i żywności znajdowanej w wodzie, oraz miejsca do urodzenia i odchowania młodych. Jego systematyczna (łacińska) nazwa Ursus maritimus oznacza „niedźwiedź morski”. Przystosował się do życia na lądzie, morzu i lodzie.Tapir malajski, tapir czaprakowy (Tapirus indicus) - ssak z rodziny tapirowatych. Spotykany również pod nazwami tapir indyjski lub tapir azjatycki. Największy z czterech gatunków tapirów.\nW 1877 zwierzyniec przyjął oficjalnie nazwę Ogród Zoologiczny, co uwidocznione zostało w dwujęzycznym napisie nad wejściem (po polsku i niemiecku). Kolekcja zwierząt w Zoo stale się powiększała, w 1880 liczyła około 250 okazów w tym: 26 gatunków ssaków, 27 gatunków ptaków i 6 gatunków gadów (głównie żółwi).\nGęś domowa (Anser anser f. domestica) - ptak użytkowy będący formą udomowioną gęsi gęgawy (Anser anser). Domestykacja nastąpiła około 1000 p.n.e. w krajach śródziemnomorskich, gdzie zimowała. Rasy gęsi domowej: gęś biała włoska, gęś biała kołudzka, gęś czeska, gęś landejska (gęś landes), gęś sewastopolska i in.Ludwik Frankiewicz (ur. 1858, zm. 18 marca 1924) – budowniczy, radny miasta Poznania, członek zarządu Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania, działacz społeczny. Do jego dokonań w dziedzinie budownictwa w Poznaniu można zaliczyć:\nDługoletnim, zasłużonym członkiem Stowarzyszenia był Stanisław Zieliński (1844-1928), najbliższy współpracownik Roberta Jaeckla (1851-1907), który w 1883 przejął wszystkie kompetencje zarządu. Działalność nazywanego „niemieckim dyrektorem” Jaeckla cieszyła się powszechnym uznaniem, przyczynił się on do rozkwitu Zoo. Za jego kadencji wybudowano m.in. grotę z alpinarium, słoniarnię zwieńczoną kopułami z półksiężycem, pomieszczenia dla jeleni czy nawiązujące do budownictwa indyjskiego pomieszczenia dla strusi. W latach 80. z pozostałości muru pruskiego wzniesiono ptaszarnie.\nŻyrafa (Giraffa camelopardalis) – afrykański ssak parzystokopytny z rodziny żyrafowatych, najwyższe obecnie żyjące zwierzę lądowe, a także największy z przeżuwaczy. Jego epitet gatunkowy odnosi się przypominającego wielbłąda wyglądu i łat na futrze. Zwierzę wyróżnia się zwłaszcza bardzo długą szyją. Mierzy 5-6 m wysokości, ważąc średnio 1600 kg w przypadku samców i 830 kg w przypadku samic. Jego najbliższym żyjącym krewnym jest okapi (Giraffidae liczy obecnie tylko tych 2 przedstawicieli). Wyróżnia się 9 podgatunków, bazując na wzorze ubarwienia.Tygrys bengalski (Panthera tigris tigris) – najliczniejszy podgatunek tygrysa i największy, nie licząc tygrysa syberyjskiego (P. t. altaica), ze współcześnie żyjących kotowatych. Trzecim tak dużym kotem był żyjący jeszcze w latach 60. XX wieku tygrys kaspijski (P. t. virgata). Wszystkie trzy wymienione tygrysy zaliczane są do największych kotowatych jakie kiedykolwiek istniały. Tygrys bengalski jest narodowym zwierzęciem Bangladeszu.\nW 1886 po kilku latach pertraktacji, udało się wykupić od kolei stare budynki dworca i restauracji, przylegające do ogrodu. Ich przekazanie z powodu komplikacji prawnych, nastąpiło dopiero pięć lat później. Powierzchnia całkowita ogrodu zoologicznego wyniosła 5,24 ha i podzielona była na dwie części: rozrywkową (parkową) i zoologiczną. Kasa znajdowała się przy wejściu do części zoologicznej, wstęp do części rozrywkowej, był płatny podczas koncertów oraz imprez specjalnych.\nŻółw promienisty (Astrochelys radiata) – gatunek gada z podrzędu żółwi skrytoszyjnych z rodziny żółwi lądowych.Osioł – ssak z rodziny koniowatych. Charakteryzuje się dużą głową, długimi uszami, cienkim ogonem z kitą na końcu, małymi wymaganiami pokarmowymi i odpornością na brak wody.\nLata 1907-1919[ | edytuj kod]\nW połowie 1907 w Starym Zoo prezentowano około 900 zwierząt z przeszło 400 gatunków, roczna frekwencja wynosiła 250 tys. odwiedzających (Poznań liczył wówczas niewiele ponad 100 tys. mieszkańców).\nVolkslista (niem. Deutsche Volksliste DVL) – niemiecka lista narodowościowa wprowadzona 2 września 1940 na podstawie reskryptu Heinricha Himmlera. Na terenach Rzeczypospolitej Polskiej anektowanych przez III Rzeszę w czasie II wojny światowej, volkslistę wprowadzono zarządzeniem z 4 marca 1941.Surykatka (Suricata suricatta) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Suricata. W Afryce oraz krajach anglojęzycznych znana jest pod nazwą meerkat. Ta nazwa została błędnie zaczerpnięta z języka niderlandzkiego, a tłumaczyć ją można jako kot jeziorowy. W niderlandzkim surykatka zawsze była nazywana stokstaartje, a niderlandzkie słowo meerkat odnosi się do koczkodana.\nWaran z Komodo (Varanus komodoensis) – gatunek gada z rodziny waranów nazywany smokiem z Komodo. To największa współcześnie żyjąca jaszczurka. Odkryta w 1910 r. Aby ją chronić założono w 1980 r. Park Narodowy Komodo.Menażeria (z fr. ménagerie – menażeria od ménager – oszczędzać, pokierować czymś, obmyślić z ménage – gospodarstwo (domowe), małżeństwo):\nMiniaturowa świnia zwisłobrzucha, mikroświnka – rasa świni pochodząca z terenów Azji. Mikroświnki sprowadzono do Europy w 1866 przy okazji otwarcia Ogrodu Zoologicznego w Budapeszcie. W kłębie dorasta do wysokości 50 cm, osiągając wagę maksymalnie 60 kg.Rzemiosło – zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, posiadającą udokumentowane kwalifikacje do wykonywania danej działalności gospodarczej we własnym imieniu i na swój rachunek, przy zatrudnieniu niewielkiej liczby pracowników, których praca ma na celu wspieranie działalności rzemieślnika. O tym, czy dana działalność jest rzemiosłem decydują jej właściwości,charakter, niewielka skala i rozmiar oraz brak cechy uciążliwości środowiskowej oraz społecznej typowej dla działalności przemysłowej lub też produkcyjnej w znacznym rozmiarze. Jako przykład rzemiosła można podać artystyczny wyrób cegieł prowadzony w niewielkim rozmiarze, a jako działalność przemysłową- produkcję materiałów budowlanych w specjalnie przeznaczonych do tego urządzeniach prowadzona w znacznych rozmiarach w sposób zorganizowany i ciągły.\nTurak ostroczuby (Tauraco livingstonii) – gatunek ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae) występujący we wschodniej i południowo-wschodniej Afryce. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt.Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.\nOgród Zoologiczny w Poznaniu zaczął się powoli odradzać, remontowano budynki, pojawiały się nowe niewielkie obiekty np. pomieszczenia dla kóz i owiec, modernizowano stare pawilony. Zaczęto sprowadzać też pierwsze zwierzęta po wojnie m.in. w 1923 w Zoo prezentowano lwa, tygrysa bengalskiego, lamparty i tapira indyjskiego, rok później sprowadzono parę niedźwiedzi polarnych, lwy morskie oraz najcenniejszy nabytek parę żubrów (wówczas jedyne w Polsce); w 1927 w Zoo pojawiły się tarpany leśne zwane konikami polskimi.\nLeszno (łac. Lessna Polonorum, niem. Lissa) – miasto na prawach powiatu w województwie wielkopolskim, położone w zachodniej części Polski, pomiędzy dwoma dużymi centrami gospodarczymi – Poznaniem i Wrocławiem. Zamieszkuje je 64 722 mieszkańców, na powierzchni 31,86 km²; co daje miastu siódmą lokatę pod względem wielkości w województwie.Lemuria czerwonobrzucha, lemur czerwonobrzuchy (Eulemur rubriventer) – gatunek ssaka z rodziny lemurowatych (Lemuridae) występujący na wschodnim Madagaskarze, w lasach deszczowych.\nZabytkowa woliera ptaków brodzących (1924)\nLatem 1928 przyjechała do Poznania 70-osobowa grupa artystyczna syngalesko-hinduska z Cejlonu wraz ze stadem zebu i słoni (przewodniczył jej John Hagenbeck). Przedstawiali oni w ZOO widowisko Wieś cejlońska (tańce, zaklinacze węży, połykacze ognia, fakirzy itp.). Rzemieślnicy wytwarzali na miejscu i sprzedawali różne przedmioty ozdobne i użytkowe. W okresie 19 lipca – 1 sierpnia 1928 widowisko obejrzało 46 000 osób.\nŻubr europejski (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny wołowatych, rzędu parzystokopytnych. W 2013 roku światowa liczebność gatunku wynosiła 5249 osobników, z czego 1623 przebywało w hodowlach zamkniętych, a 3626 żyło w wolnych i w półwolnych populacjach. Według danych z 2013 roku w Polsce żyło 1377 żubrów, z czego większość (1138) w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej, w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim.Słoń indyjski (Elephas maximus) – ssak z rzędu trąbowców, jeden z trzech żyjących gatunków rodziny słoniowatych, zamieszkujący lasy i zarośla Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.\nKazimierz Szczerkowski sprawował funkcję dyrektora do 3 kwietnia 1940 roku kiedy to, pomimo że był cenionym przez niemieckich zoologów specjalistą, został wysiedlony do GG (wbrew naciskom władz okupacyjnych nie podpisał volkslisty).\nNil (łac. Nilus, gr. Νεῖλος, arab. النيل) – najdłuższa rzeka na Ziemi (według niektórych źródeł, najdłuższa jest Amazonka i ta wersja pojawia się coraz częściej w nowych opracowaniach) w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; źródło znajduje się na 2°16′55.92″S, 29°19′52.32″E, a ujście na 31°N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza, na kontynencie afrykańskim ustępuje jedynie dorzeczu rzeki Kongo.Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.\nArgus malajski (Argusianus argus) - ptak z rodziny kurowatych, jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju Argusianus. Występuje w południowo-wschodniej Azji.Ryby – tradycyjna nazwa zmiennocieplnych kręgowców wodnych oddychających skrzelami i poruszających się za pomocą płetw. Obejmuje bezżuchwowe krągłouste (Cyclostomata) oraz mające szczęki ryby właściwe (Pisces).\nKuce – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Janowiec Kościelny.Kondorowate (Cathartidae) – rodzina ptaków z rzędu szponiastych. Obejmuje gatunki głównie padlinożerne zamieszkujące różnorodne środowiska od najwyższych partii gór po równikowe lasy deszczowe czy miasta. Kondorowate występują w Ameryce od południowej Kanady po Patagonię. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:\nFlamingi, czerwonaki, czerwonakowate – rząd (Phoenicopteriformes) oraz rodzina (Phoenicopteridae) ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.Kaczka domowa (Anas platyrhynchos f. domestica) – ptak gospodarski z rodziny kaczkowatych, udomowiona forma kaczki krzyżówki (Anas platyrhynchos).\nW dniu 20 stycznia 1945 roku powojennym dyrektorem został Wiesław Rakowski, kierujący równocześnie Muzeum Przyrodniczym, mieszczącym się na terenie Zoo. Odbudowa przebiegała żywiołowo z zamiarem jednak nieuchronnej przeprowadzki. Po wojnie pierwsze cenne okazy przetransportowano z Bazy Zoologicznej w Łodzi, która zabezpieczała zwierzęta z cyrków poniemieckich. Przekazano także zwierzęta ze zlikwidowanego zwierzyńca w Lesznie oraz ze zrujnowanego podczas walk Zoo we Wrocławiu m.in. hipopotama „Lorbasa”, żyrafę, tapira, leniwca, flamingi oraz różne gatunki płazów i gadów. W 1948 część zwierząt zwrócono, po reaktywacji wrocławskiego Zoo.\nKot domowy (łac. Felis catus, również Felis silvestris catus lub Felis (silvestris) domesticus) – udomowiony gatunek małego, mięsożernego ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych. Przez ludzi ceniony jako zwierzę domowe oraz z powodu jego zdolności do niszczenia szkodników. Koty zostały udomowione około 9500 lat temu i są obecnie najpopularniejszymi zwierzętami domowymi na świecie. Gatunek prawdopodobnie pochodzi od kota nubijskiego, przy czym w Europie krzyżował się ze żbikiem.Park Kasprowicza - park w Poznaniu w zachodniej części Łazarza. Jest to jeden z największych parków w mieście (9,3 ha).\nSłonica Kinga w Starym Zoo\nZmarłego nagle w 1949 dyrektora Rakowskiego, zastąpił wytypowany w drodze konkursu Bolesław Witkowski, który kontynuował odbudowę i uzupełnianie zwierzostanu Starego Zoo, m.in. w 1955 sprowadzono słonicę indyjską o imieniu „Kinga”.\nEmu (Dromaiidae) – rodzina ptaków z rzędu kazuarowych (Casuariiformes). Obejmuje ptaki lądowe, nielotne i szybko biegające, zamieszkujące całą Australię. Ptaki te charakteryzują się redukcją skrzydła, lotek i sterówek. Ich pióra przypominają sierść. Odżywiają się trawą, nasionami, owocami i owadami. Obok strusi, emu są największymi żyjącymi obecnie ptakami.Cyrk – widowisko rozrywkowe, ukształtowane w Anglii w XVIII wieku (Philip Astley w 1768 otworzył w Londynie pierwszy nowożytny cyrk), nawiązujące do tradycji starożytnego Rzymu gdzie cyrkiem była odkryta budowla z areną, otoczona amfiteatralną widownią (najsłynniejszy Circus Maximus), gdzie występowali akrobaci, tancerze i urządzano wyścigi kwadryg. Obecnie sztuka cyrkowa składa się m.in. z pokazów akrobatycznych, ekwilibrystycznych, tanecznych i tresury zwierząt.\nOsobny artykuł: Pomniki i rzeźby w Starym ZOO w Poznaniu.\nKinga (ur. 1952 w północnych Indochinach, zm. 8 października 2003 w Poznaniu) – nieżyjąca słonica indyjska (Elephas maximus) znajdująca się wśród kolekcji zwierząt Starego Zoo w Poznaniu.Zaklinacz – typ szamana funkcjonującego w wielu kulturach pierwotnych, który specjalizuje się w przepędzaniu "złych duchów", które według wierzeń tych kultur powodują choroby i inne nieszczęścia, a także w "odczynianiu" zaklęć.\nPark[ | edytuj kod]\nGady (Reptilia, od łac. repto – czołgać się) – parafiletyczna grupa zmiennocieplnych owodniowców. Współczesne gady są pozostałością po znacznie większej grupie zwierząt, której największy rozkwit przypadł na erę mezozoiczną. Obecnie żyją tylko cztery rzędy gadów, ich pozostałe znane linie ewolucyjne wymarły. Niektóre kopalne gady naczelne, czyli archozaury (takie jak pterozaury i dinozaury), były prawdopodobnie zwierzętami stałocieplnymi.Endemit – takson (najczęściej gatunek) unikatowy dla danego miejsca albo regionu, występujący na ograniczonym obszarze, nigdzie indziej nie występujący naturalnie.\nPrzynależność od 1992 Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu do Europejskiego Stowarzyszenia Ogrodów Zoologicznych i Akwariów (EAZA), nakladająca na placówki odpowiednie standardy i wymogi hodowlane, a także chociażby ograniczona powierzchnia, nie pozwalają już na ekspozycje dużych zwierząt w Starym Zoo. Aktualnie w ogrodzie prezentowane są gatunki zwierząt udomowionych takich jak: kuce szetlandzkie, owce bretońskie (najmniejsza rasa owiec na świecie), owce kameruńskie, kozy, osły, kury zielononóżki i inne oraz niewielkie rozmiarami zwierzęta egzotyczne m.in.: mundżaki chińskie, korońce plamoczube, turako ostroczube, nandu, skrzydłoszpony obrożne, lemury katta, lemury czerwonobrzuche, łabędzie czarne, dzioborożce trąbiące, argusy malajskie, koczkodany diana, gibony siamang, kapucynki czubate i talapoiny.\nZebra – ssak z rodzaju Equus (rodzina koniowatych) charakteryzujący się obecnością białych pasów na czarnej sierści. Początkowo wierzono, że zebry mają białą sierść z ciemnymi pasami, ponieważ niektóre zebry mają białe podbrzusza. Badania embriologiczne dowiodły jednak, że kolor tła zwierzęcia to czarny, białe paski i brzuchy są dodatkami, powstałymi wskutek różnych czynników. Zebry żyją stadnie na trawiastych terenach Afryki, na południe od Sahary.Tapirowate, tapiry (Tapiridae) – rodzina ssaków z rzędu nieparzystokopytnych, posiadających krótką trąbę, która powstała z przekształconego nosa i wargi górnej, oraz bardzo krótki ogon. Na kończynie tylnej posiadają trzy, a na przedniej cztery palce, każdy zakończony kopytem. Ciało okryte jest aksamitną sierścią. Tapiry żyją w podmokłych, bagnistych lasach tropikalnych. Są dobrymi pływakami. Mimo pewnego podobieństwa do świni, tapir należy do tej samej grupy ssaków, co nosorożec i koń.\nW 2015 do Starego Zoo sprowadzono kilka nowych gatunków zwierząt, w kwietniu grupę ibisów szkarłatnych, w maju z Gdańska przywieziono trzy surykatki, które zamieszkały na specjalnie przygotowanym dla nich wybiegu, w grudniu w Zoo pojawiły się miniaturowe świnie zwisłobrzuche tzw. mikroświnki.\nPawilon Zwierząt Zmiennocieplnych[ | edytuj kod]\nW czerwcu 2012 udostępniono zwiedzającym Pawilon Zwierząt Zmiennocieplnych w którym prezentowane są gady, płazy i ryby w tym zagrożone wyginięciem warany z Komodo (wejście odpłatne).\nLeniwiec (Bradypus) – rodzaj lądowych, nadrzewnych ssaków zaliczanych do monotypowej rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) z rzędu włochaczy. Poruszają się powolnymi ruchami z ciałem podwieszonym pod gałęziami. Rzadko schodzą z drzew. Na ziemi niezgrabnie pełzają. W zapisie kopalnym znane od plejstocenu.Owca bretońska – rasa owcy domowej, dorastająca do wysokości 45 cm, co czyni je najmniejszą rasą owiec na świecie. Pochodzi z terenów północnej Francji. Występuje w trzech odmianach umaszczenia: czarnej, brązowej i białej. Rogi samca owcy bretońskiej posiadają podwójny skręt. W hodowli są łatwe w utrzymaniu i mało wymagające.\nSyngalezi - to naród zamieszkujący głównie południe Sri Lanki. Posługują się językiem syngaleskim z rodziny języków indoaryjskich - przybyli na Lankę z północy subkontynentu indyjskiego około IV wieku p.n.e. Główną religią jest buddyzm. Syngalezi mają pochodzić ze związku lwa (sinha) z bengalską księżniczką. Początkowo zamieszkali tylko w żyznych dolinach, ale z czasem opanowali i rozwinęli sztukę nawadniania oraz budowy zbiorników wodnych, dzięki czemu skolonizowali suche równiny w głębi wyspy.\nTamaryna białoczuba (Saguinus oedipus) – gatunek ssaka z rodziny pazurkowców, rzędu naczelnych. Tamaryna ta jest gatunkiem krytycznie zagrożonym wymarciem.\nPomniki i rzeźby na terenie Starego ZOO w Poznaniu – zespół rzeźb i pomników zlokalizowany na terenie Starego ZOO w Poznaniu.


Jessie Ware - Champagne Kisses: teledysk pełen iluzji optycznych. Premiera nowego klipu Jessie Ware na ESKA.pl [VIDEO] - ESKA.pl\nJessie Ware - Champagne Kisses: teledysk pełen iluzji optycznych. Premiera nowego klipu Jessie Ware na ESKA.pl [VIDEO]\nJessie Ware - Champange Kisses: nowy teledysk do kolejnego utworu z płyty Tough Love trafił do sieci. Nowy klip Jessie Ware trafił do sieci 11 lutego 2015 roku. Pełen iluzji optycznych i abstrakcyjnych ujęć klip dostępny na ESKA.pl\nNowy teledysk Jessie Ware trafił do sieci 11 lutego 2015 roku. Brytyjska wokalistka nowy klip opublikowała w kilka dni po koncercie w Polsce. Przypomnijmy, że Jessie Ware wystąpiła w Polsce 7 lutego 2014 roku na warszawskim Torwarze. Nowy teledysk powstał na potrzeby utworu Champange Kisses. Piosenka pochodzi z ostatniej płyty artystki pt. Tough Love. O czym jest utwór Champange Kisses?\n>>>KSW 30 - stream online gali KSW 30 w Poznaniu. Gdzie oglądać online?\n>>>Telekamery 2015: Małgorzata Kożuchowska czy Agnieszka Chylińska - która mamuśka bardziej sexy?\n>>>Miłość w rytmie disco - muzyczny serial w sam raz na walentynki\nKawałek Champange Kisses tak jak poprzednie utwory Jessie Ware to kolejna piosenka o miłości - wykonana w nowoczesnymi i bardzo eleganckim stylu tak bardzo charakterystycznym dla Jessie Ware. Twórcy klipu wprowadzili do niego iluzję optyczną oraz abstrakcyjne wzory. Reżyserem nowego teledysku Jessie Ware jest Chris Sweeney, który ma na swoim koncie współpracę z takimi gwiazdami jak Lana Del Rey czy Lilly Allen.


Co nas wnerwia,co nas podnieca... - Forum DENTOnet.pl\nCo nas wnerwia,co nas podnieca...\nPostautor: ebrandy » 22 sierpnia 2011, 09:17\nPrzychodzi czasem taki dzień cudów,że samochód nie chce zapalić,komputer nie działa,pacjent się nie zgłasza i w dodatku nie ma wody w gabinecie..Niby banalne,drobne rzeczy,ale wnerwią na cały dzień.Jakie macie sposoby na szybkie wyciszenie? Oprócz leków na uspokojenie,oczywiście\nPostautor: izaa » 22 sierpnia 2011, 09:32\nGdzieś przeczytałam, żeby patrzeć w dal.\nPostautor: optimal » 22 sierpnia 2011, 09:33\nNa takie sytuacje kojąco na mnie działa recepta ojca Bocheńskiego : traktuj takie sytuacje jak coś najzupełniej normalnego.\nA jak nie można uniknąć stykania się z wkurzającymi ludźmi , ten sam ojczulek radzi: traktuj ich jak złudzenie optyczne...\nPostautor: ebrandy » 22 sierpnia 2011, 09:49\nNo dobrze,ale jak towarzyszą temu reakcje wegetatywne,typu walenie serca i ogólne wkurzenie,a szczególnie w stresujących rozmowach ?\nPostautor: optimal » 22 sierpnia 2011, 10:03\nebrandy pisze: reakcje wegetatywne,typu walenie serca i ogólne wkurzenie,a szczególnie w stresujących rozmowach ?\nZmiana nastawienia do życia i ludzi czyni cuda , a takie mądrości Bocheńskiego tylko ten proces ułatwiają - reszta to praca nad sobą.\nJak czeka mnie trudna rozmowa , to się do niej dobrze przygotowuję - jak jestem przygotowana stres mija. Warto też mieć świadomość czy w danej sprawie cokolwiek od nas zależy , bo jeśli nie , to także nie ma powodu do stresu.\nA jak mnie jakaś sprawa zaskoczy i nie mam wyrobionego zdania na zawołanie , to zawsze można powiedzieć prawdę- nie mam zdania, przemyślę TO, i wrócimy do sprawy.\nObjawy wegetatywne trudno opanować bez treningu - podobno prawidłowy oddech kontrolowany czyni cuda. Tylko,że to jest środek doraźny. Objawów wegetatywnych nie ma , kiedy masz dystans do siebie i ludzi i życia pełnego nagłych zwrotów i zawirowań - ale to już kwestia życiowego treningu.\nOstatnio zmieniony 22 sierpnia 2011, 10:03 przez optimal, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Buba2 » 22 sierpnia 2011, 12:24\noptimal pisze: recepta ojca Bocheńskiego :\nczy to ten co żył w Szwajcarii i mowił ,że nie ma sytuacji bez wyjścia :- " zawsze można popełnić samoójstwo ,by sie wyzwolić od cierpienia"\nczy z kimś go pomyliłam?\nOstatnio zmieniony 22 sierpnia 2011, 12:24 przez Buba2, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: -Pablo- » 22 sierpnia 2011, 14:34\nA ja gdzie słyszałem że w takich razach trzeba zaspokoic ukryte pragnienia.\nNie wiem do końca o co chodzi ale tak powiedział jeden doktor od głowy.\nPostautor: optimal » 22 sierpnia 2011, 15:40\nBuba2 pisze: czy to ten co żył w Szwajcarii i mowił ,że nie ma sytuacji bez wyjścia\nOstatnio zmieniony 22 sierpnia 2011, 15:40 przez optimal, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Buba2 » 22 sierpnia 2011, 20:03\nkiedyś czytałam jego przemyslenia i zadziwiał mnie ,że ma takie poglądy bedac katolikiem( ale z drugiej strony - miłosierdzie chrześcijańskie ...)\n,był zakonnikiem ,chyba jezuitą ,albo dominikaninem( oni są najbardziej intelektualni)\nPostautor: optimal » 22 sierpnia 2011, 22:22\nBuba2 pisze: zadziwiał mnie ,że ma takie poglądy bedac katolikiem\nBo nie wgryzłaś się w drugie dno jego wywodów. Jak przeczytałam pierwszy raz "mądrości życiowe " to też zbaraniałam - ale tak na prawdę wcale nie zachęcał ani nie propagował samobójstwa - pamiętaj,że był przede wszystkim logikiem , a dopiero potem zakonnikiem. Jego rozważania nad etyką i moralnością - to jest dopiero majstersztyk .\nOstatnio zmieniony 22 sierpnia 2011, 22:22 przez optimal, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Irenka » 23 sierpnia 2011, 13:57\nA Cyberiadę Lema czytaliście? Tam jest takie opowiadanie (nie pamiętam tytułu) o najlepszym przyjacielu wkładanym do ucha (żeby mały był) co tak właśnie doradzał.\nOstatnio zmieniony 23 sierpnia 2011, 13:57 przez Irenka, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: bbasia » 23 sierpnia 2011, 14:30\nIrenka pisze: co tak właśnie doradzał.\nco doradzal? samobojstwo?\ndzisiaj akurat mam pogrzeb kolezanki ( z dziecinstwa) ktora popelnila samobojstwo i uwazam ze to nie wyjscie z sytuacji a okropnie nieprzyjemne rozwiazanie dla niej i wszystkich dookola:(\n[ Dodano: 2011-08-23, 15:37 ]\nebrandy pisze: Przychodzi czasem taki dzień cudów\nwydaje mi sie ze taki dzien jest wynikiem np niewyspania , wtedy wszystko jest bardziej irytujace i denerwujace , latwiej wtedy o zlosliwosc rzeczy martwych i ludzi a faktycznie ta zlosc tkwi w nas.Zauwazylam ze odkad zaczelam spac minimum 8 godzin dziennie swiat jest bardziej przyjazny.Polecam:)))\nOstatnio zmieniony 23 sierpnia 2011, 14:30 przez bbasia, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: ebrandy » 23 sierpnia 2011, 20:25\nNie,to się zdarza pomimo wyspania,po prostu.Dni cudów dobrych i złych,które wyróżniają się z ciągu codzienności.Takie życie.\nPostautor: Irenka » 23 sierpnia 2011, 20:36\nJuż wiem. przyjaciel nazywał się Wuch, a tytuł opowiadania Przyjaciel Automateusza. To z Bajek Robotów.\nPostautor: optimal » 23 sierpnia 2011, 20:42\nebrandy, Może to Cię pocieszy - ostatnio wielu specjalistów z bardzo różnych i odległych od siebie dziedzin bada wpływ, nazwijmy to, dysonansu , na kondycję naszego mózgu i okazuje się ,że monotonia "usypia" ten organ , sprawia, że gorzej się adaptuje, spowalnia reakcje i rozwój intelektualny oraz sprawność fizyczną . Więc może potraktuj te wszystkie cuda dnia codziennego jak bodziec najzupełniej pozytywny.\nOstatnio zmieniony 23 sierpnia 2011, 20:42 przez optimal, łącznie zmieniany 1 raz.\nDzisiaj jest 30 maja 2020, 15:07


Przed osadą NowaSol.pl - miasto na fali\nZIEMIE NADODRZAŃSKIE PRZED ZAŁOŻENIEM OSADY\nPierwsze ślady człowieka na terenie, gdzie powstało miasto pochodzą z IX - VII tys. p.n.e. Znaleziono je m.in. na terenie Starego Żabna. Stabilizacja osadnictwa w regionie nastąpiła w okresie neolitu, miedzy V-II tys. p.n.e. Od tego czasu archeolodzy dowodzą istnienie osadnictwa kultury ceramiki sznurowej, unietyckiej i dobrze udokumentowanej znaleziskami kultury łużyckiej (1400-650 lat p.n.e ).\nKres kulturze łużyckiej zadały na przełomie VII i VI w. p.n.e. najazdy ludów scytyjskich, a następnie napłynęła na te tereny ludność kultury pomorskiej. W pierwszych wiekach naszej ery ziemie nadodrzańskie znalazły się w strefie wpływów rzymskich, o czym świadczą znaleziska monet w okolicach Głogowa i Zielonej Góry, a także stanowiska archeologiczne koło Bytomia Odrzańskiego.\nW okresie wędrówek ludów (V – VII w.) napłynęły nowe fale ludów słowiańskich. Prawdopodobnie ludność słowiańska zamieszkiwała powstałą już u schyłku V wieku osadę w Drogomilu, a z pewnością - funkcjonujący w VII i VIII w. gród w Popęszycach. W VIII stuleciu powstał także ośrodek grodowy w Solnikach, który funkcjonował przez kilka stuleci. Na przełomie IX i X wieku obszar ten prawdopodobnie znajdował się pod kontrolą państwa wielkomorawskiego. W połowie X wieku władzę nad Śląskiem sprawowali Czesi. W granicach monarchii wczesnopiastowskiej znalazł się dopiero po 990 roku.\nW czasie panowania pierwszych Piastów ziemie nadodrzańskie stały się widownią gwałtownych konfliktów polsko – niemieckich: wojny Bolesława Chrobrego z cesarzem Henrykiem II (1002 – 1018) oraz Bolesława Krzywoustego z cesarzem Henrykiem V (w zmaganiach tych ważną rolę odegrały grody w Bytomiu Odrzańskim i Głogowie – 1109 r.). Testament Bolesława Krzywoustego w 1138 r. zapoczątkował okres rozbicia dzielnicowego w Polsce.\nŚląsk jako dziedziczną dzielnicę otrzymał senior, Władysław II. Po jego wygnaniu z kraju zwierzchnią władzę przejął Bolesław Kędzierzawy. W połowie XII stulecia Śląsk przejęli potomkowie Władysława II. Ziemie nad środkową Odrą przypadły Bolesławowi Wysokiemu. Po jego śmierci (1201 r.) rządy objął jego syn Henryk Brodaty (1201–1238). Za jego panowania Śląsk przeszedł okres bujnego rozwoju gospodarczego, głównie za sprawą prowadzonej przez księcia akcji kolonizacyjnej. Śmierć Henryka Pobożnego, na polach legnickich (1241 r.) zapoczątkowała na Śląsku okres narastającego rozdrobnienia feudalnego. W połowie XIII w. wyodrębniło się księstwo głogowskie (1251 r.). Jego władcą został Konrad I. Od tej pory losy regionu związane były z dziejami tego księstwa. Rozbicie dzielnicowe było na rękę władcom czeskim, którzy na początku XIV wieku podporządkowali sobie księstwa śląskie. Próbę zrzucenia zależności od Czechów podjął Henryk V głogowski, który odbił z rąk czeskich stolicę księstwa (1342 r.), jednak wkrótce zmuszony został do złożenia hołdu.\nPo śmierci ostatniego księcia głogowskiego, Henryka XI, w 1476 r. do rywalizacji o księstwo stanęła Brandenburgia i wspierany przez króla węgierskiego Macieja Korwina, książę Jan II żagański. Wojna z Brandenburgią zakończyła się sukcesem Jana żagańskiego, który opanował większość ziem księstwa, chociaż w wyniku ustaleń węgiersko-brandenburskich musiał zadowolić się tylko dożywotnią władzą nad zdobytym terytorium. W 1488 r., w wyniku przegranej wojny z królem węgierskim, Jan II utracił księstwo. W 1490 władzę nad terytorium głogowskim przejęli ponownie władcy czescy. W 1491 r. król Czech, Władysław Jagiellończyk osadził w Głogowie swojego brata, Jana Olbrachta. Po nim rządy w księstwie przejął najmłodszy z Jagiellonów, Zygmunt (1499 – 1506). Rezydujący w Głogowie Zygmunt przeprowadził w księstwie wiele reform, m.in. ukrócił rozbójnictwo, zreformował sądownictwo, przeprowadził reformę monetarną. Za jego rządów nastąpił rozwój zniszczonej wojnami dzielnicy.\nPo objęciu przez Zygmunta tronu w Polsce bezpośrednia władza nad księstwem wróciła do króla czeskiego. Rządom Jagiellońskim nad Śląskiem położyła kres śmierć króla Ludwika w bitwie pod Mohaczem w 1526 r. Po tej dacie, w wyniku wcześniejszych układów dynastycznych, dzielnica dostała się pod panowanie monarchii habsburskiej.


Praca czasowa - wyzwanie dla związków zawodowych i ruchów społecznych - lewica.pl\nPraca czasowa - wyzwanie dla związków zawodowych i ruchów społecznych\nWstęp - definicja problemu\nRok temu, podczas V Ogólnopolskiej Konferencji Pracowniczej, staraliśmy się wspólnie zastanowić nad problematyką tzw. "elastycznych form zatrudnienia" i konsekwencjami jakie rodzi to zjawisko dla szeroko pojętych ruchów pracowniczych (tak związków zawodowych, jak i organizacji społecznych i politycznych). Niestety, zabrakło wtedy czasu na głębszą dyskusję na temat strategii jakie ruchy pracownicze powinny rozwijać wobec rozwoju elastycznego zatrudnienia i konferencja miała charakter jedynie (lub aż) prezentacji problemu z punktu widzenia uwarunkowań prawnych i ekonomicznych, a także konsekwencji społecznych i psychologicznych. Tym razem, chciałbym problematykę elastycznego zatrudnienia - a konkretniej pracy czasowej - przedstawić właśnie w tym aspekcie, jaki pominęliśmy na OKP, to znaczy: analizy problemu jako konkretnego wyzwania dla ruchów społecznych i związków zawodowych.\nNa początku należy poczynić pewne doprecyzowanie z zakresu definicji. Potocznie, terminy praca czasowa i elastyczne formy zatrudnienia to synonimy. W rzeczywistości, określenie "praca czasowa" ma węższy zakres i dotyczy jedynie kilku spośród tzw. elastycznych form zatrudnienia. Praca czasowa, to najkrócej mówiąc, te elastyczne formy zatrudnienia, które oparte są na tzw. "elastyczności numerycznej" - czyli swobody pracodawcy w zakresie zatrudniania i zwalniania pracowników. Elastyczność może bowiem przejawiać się w 4 zakresach:\n- Numerycznym (czyli swobodzie zatrudniania i zwalniania)\n- Czasu Pracy (swobodzie dostosowywania indywidualnego i zakładowego czasu pracy do potrzeb firmy)\n- Płacowym (swobodzie dostosowywania poziomu płac do potrzeb zakładu pracy)\n- Podaży pracy (dostosowaniu się podaży pracy do warunków ekonomicznych; innymi słowy jest to mobilność przestrzenna pracowników, którzy przenoszą się tam, gdzie istnieje popyta na pracę oraz procesy kształcenia i podnoszenia kompetencji pracowników w odpowiedzi na wymogi rynku)\nTe umowy, które nazywamy "elastycznymi formami zatrudnienia" gwarantują elastyczność w jednym lub kilku powyższych zakresach. To właśnie decyduje, że są one przeciwieństwem tradycyjnego zatrudnienia - opartego na umowie o pracę na czas określony, wykonywanego pod kierownictwem pracodawcy, w skonkretyzowanym zakładzie pracy, związanej ze ścisła ochroną stabilności pracy (ochrona przed zwolnieniem), wysokości płacy (płaca minimalna) i długości czasu pracy (maksymalny dzienny i tygodniowy czas pracy). Przykładami elastycznych form zatrudnienia są: umowy o pracę na czas określony, praca w niepełnym wymiarze czasu pracy, praca za pośrednictwem Agencji Pracy Tymczasowej, umowy cywilnoprawne (umowy zlecenia i umowy o dzieło), umowy przewidujące elastyczne formy organizacji czasu pracy (zadaniowy czas pracy, dzielenie pracy pomiędzy 2 pracowników etc.), delegowanie pracowników.\nNatomiast to, co umownie nazywamy "pracą czasową" odnosi się do tych umów, w których ważny jest aspekt elastyczności numerycznej. Z pośród elastycznych form zatrudnienia wymienionych powyżej, do tego typu umów zaliczyć można 3: umowy o pracę na czas określony, pracę za pośrednictwem Agencji Pracy Tymczasowej oraz umowy cywilnoprawne (zlecenia i o dzieło).\nJednym z ważniejszych osiągnięć XIX-o wiecznego ruchu robotniczego jest stabilność zatrudnienia, wyrażająca się ochroną przed zwolnieniem. Takie rozwiązania prawne jak:\n- konieczność podania powodu zwolnienia (uzasadnienia)\n- obowiązek konsultacji zwolnień grupowych i zwolnień członków związków zawodowych z reprezentacją zakładowych struktur związkowych\n- możliwość przywrócenia do pracy po nieuzasadnionym zwolnieniu na drodze postępowania sądowego.\n...budują właśnie stabilność zatrudnienia.\nStabilność nie jest, oczywiście, wartością samą w sobie, ale ma ona znacznie w 2 istotnych aspektach ludzkiego życia: daje możliwość "ułożenia sobie" życia indywidualnego i społecznego (planowania kariery zawodowej, założenia rodziny, planów na przyszłość) oraz daje podstawę do prowadzenia walki o poprawę warunków pracy (pełniąc funkcje zabezpieczenia przed represjami). Tym samym, pracownik (pracownica) z zapewnioną stabilnością zatrudnienia ma większy potencjał do podejmowania walki oraz zaangażowania się w działalność społeczną, czy też polityczną. Niebagatelne znaczenie ma także stabilizacja życia rodzinnego i zawodowego, które z pewnością pozytywnie wpływają na samoocenę i pozostałe aspekty psychologiczne - i to nie tylko w wymiarze "strategicznym"(czyli potencjału do protestów), ale i zwykłego ludzkiego szczęścia i zadowolenia z życia.\nPraca czasowa, z definicji jest natomiast niestabilna - prowadzi do sytuacji, w której pracownik może być łatwo i tanio zwolniony. Dla firmy jest to przede wszystkim kwestia cięcia kosztów procesów resrukturyzacyjnych oraz rozbrojenia pracowników i utrudnienia im działalności na rzecz swoich praw. Z perspektywy "mikro", dla pracownika, praca czasowa oznacza:\n- większe ryzyko utraty środków do życia (zwłaszcza w sytuacji wysokiego bezrobocia, niskich zasiłków o ograniczonej dostępności oraz dużych wymagań pracodawców w zakresie kwalifikacji);\n- podatność na presję pracodawców zmierzających do obniżenia poziomu warunków pracy (obniżenia płac, wydłużenia czasu pracy);\n- brak stałych więzi społecznych w pracy (zrywanych przy częstych zmianach pracy, a także znacząco utrudnionych poprzez zupełnie inny status);\n- trudność w zaangażowania się w związki zawodowe (z wszystkich wyżej wymienionych powodów);\nW skali całej gospodarki (klasy pracującej rozpatrywanej jako całość), rozwój pracy czasowej, prowadzi do powstania podziału na "rdzeń" i "peryferie", gdzie "rdzeniem" są pracownicy zatrudniani w tradycyjny sposób, a "peryferiami" - pracownicy czasowi. Ten podział na segmenty odnosi się zarówno do sytuacji prawnej (inny zakres praw), jak i społecznej - w zakładzie pracy (inna stabilność zatrudnienia i innego rodzaju więzi społeczne z pozostałymi pracownikami) i życiu codziennym (inna stabilność dochodu i diametralnie różne możliwości planowania kariery).\nElastyczność numeryczna, wprost prowadząca do niestabilności, jest przy tym w różny sposób realizowana przez poszczególne formy pracy czasowej:\nW przypadku umów o pracę na czas określony, istotne znaczenia mają 3 rozwiązania prawne: krótszy okres wypowiedzenia przy zwolnieniu (tylko w przypadku umów trwających dłużej niż 6 miesięcy - w innym wypadku w ogóle brak okresu wypowiedzenia!), brak konieczności podawania przyczyny zwolnienia oraz brak możliwości powrotu do pracy po nielegalnym zwolnieniu (sąd nie może uznać takiego zwolnienia za bezskuteczne - jedyną możliwością rekompensaty jest odszkodowanie).\nPraca za pośrednictwem Agencji Pracy Tymczasowej, łączy się z procesem przerzucania pracownika z zakładu do zakładu oraz "podwójnym pracodawcą" - bezpośrednio korzystającym z pracy pracodawcą użytkownikiem i agencją. Obydwaj pracodawcy mają różne kompetencje i różny zakres obowiązków, co poważnie utrudnia identyfikację właściwego podmiotu sprawczego i adresata działań - np. możliwość prowadzenia komisji związku zawodowego jest zagwarantowana "na terenie" agencji, ale za kwestie wynagrodzenia i bhp odpowiada zakład gdzie bezpośrednio wykonuje się pracę. Pracownik z definicji nie może "zakorzenić się" w żadnym zakładzie pracy, gdyż przepisy i praktyka działań agencji prowadzą do sytuacji w której jest on "używany" głównie w przypadku prac sezonowych lub niespodziewanego wzrostu zamówień. Tym samym jego praca ma z definicji charakter dorywczy. Przepisy dotyczące zwolnienia są analogiczne jak w przypadku umów o pracę na czas określony.\nUmowy cywilnoprawne bazują natomiast na pełnej, formalnej, niezależności od zakładu pracy i zupełnie "abstrahują" od prawnej konstrukcji "ochrony przed zwolnieniem". Nawet gdy na umowę o dzieło zatrudnia się np. personel sprzątający, który musi wykonywać ściśle określone obowiązki na terenie konkretnego (konkretnych) zakładu (zakładów), to i tak, z prawnego punktu widzenia, takie osoby są w pełni "niezależne" od pracodawcy (zleceniodawcy) - nie posiadają oni/one w ogóle statusu pracownika. "Zwolnienie" w tym wypadku wynika ze struktury umowy - pracę kończy się po wykonaniu określonego zadania i to pracodawca decyduje czy będzie kontynuowana za pomocą kolejnych umów czy też nie. Elastyczność numeryczna jest więc realizowana w praktycznie maksymalnym możliwym zakresie.\nSkala zjawiska i tendencje\nOgólnie, gdy spojrzymy na dane statystyczne, pracownicy czasowi stanowią mniejszość wśród populacji pracujących, ale jest to mniejszość stosunkowo liczna.\nW 2006 roku (dane na IV kwartał), aż 3 miliony 171 tysięcy osób było zatrudnionych na podstawie umów o pracę na czas określony, co stanowiło 27,9% wszystkich pracowników najemnych. Dane odnośnie pracowników zatrudnianych za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej, wskazują, że w 2006 roku takich osób było 250 tysięcy. Należy przy tym pamiętać, że choć powinni oni być zatrudniani na podstawie umów o prace na czas określony (a wiec wliczać się ich powinno do poprzedniej kategorii), to nie zawsze się tak dzieje - część z nich jest nielegalnie zatrudniana na podstawie umów cywilnoprawnych.\nWreszcie, osoby "fałszywie samozatrudnione", to wedle szacunków populacja około 300-400 tysięcy osób. Oznacza to, że właśnie tyle osób pracuje na podstawie umów-zleceń lub umów o dzieło, pomimo spełniania wszystkich wymogów koniecznych do podpisania umowy o pracę.\nPomijając pracowników zatrudnianych za pośrednictwem agencji, możemy szacować liczbę pracowników czasowych na łącznie około 3,5 miliona osób, co stanowi około ⅓ wszystkich pracowników najemnych (których w IV kwartale 2006 roku było 11 milionów 380 tysięcy) i ź wszystkich pracujących (których w tym samym okresie było 14 milionów, 58 tysięcy).\nCo więcej, gdy spojrzymy na rozwój pracy czasowej z perspektywy zmian liczebności tej grupy w ostatnich latach, to okazuje się, że w Polsce systematycznie rośnie liczba osób zatrudnianych w ten sposób.\nW 2000 roku, osób zatrudnianych na czas określony było zaledwie 642 tysiące. Rok później, liczba ta wzrosła dwukrotnie (do 1,2 miliona), aby w następnych latach wzrastać systematycznie o 300-400 tysięcy rocznie (1,6 miliona w 2002, 2 miliony w 2003, 2,4 miliona w 2004, 2,8 miliona w 2005 i 3,1 miliona w 2006).\nPodobnie wyglądają tendencje rozwoju agencji pracy tymczasowej, które w 2001 roku pośredniczyły w zatrudnieniu jedynie 30 tysięcy osób, aby w 5 lat później osiągnąć liczbę 250 tysięcy osób.\nMamy więc do czynienia z systematycznym wzrostem liczby pracowników czasowych. Co ważne, wzrost ten przebiega w dużej mierze niezależnie od zmian przepisów prawnych. Przykładowo, gdy w 2004 roku zniesiono możliwość zawierania z jednym pracownikiem dowolnej ilości umów o pracę na czas określony (ograniczono możliwość zawierania takich umów do 3 następujących kolejno po sobie w odstępach nie mniejszych niż 1 miesiąc), to i tak nie spowodowało to zmniejszenia się dynamiki przyrostu tego typu umów.\nWidać więc wyraźnie, że współczesny kapitalizm dąży do jak najszerszego zastosowania tej formy zatrudnienia i zmierza do trwałej segmentacji współczesnego rynku pracy.\nWyzwania dla ruchów pracowniczych\nWarto zacząć od odpowiedzi na pytanie, dlaczego praca czasowa miałaby być wyzwaniem dla ruchów pracowniczych i związków zawodowych. W moim odczuciu, poza jej deprywującym wpływem na życie indywidualne i zawodowe osób zatrudnianych w ten sposób, istotny jest także czynnik strukturalny - obniżanie przez pracę czasową możliwości podejmowania przez nas walki o bardziej sprawiedliwe kształtowanie porządku pracy.\nCiekawie wygląda analiza tego fenomenu z perspektywy koncepcji "przetargowej siły" klasy pracującej, stworzonej przez Beverly Silver. Silver wymienia 2 rodzaje siły przetargowej, która oznacza ni mniej ni więcej tylko potencjał i zdolność do narzucania pracodawcom przez klasę pracująca swoich żądań. Te rodzaje to:\n- stowarzyszeniowa siła przetargowa (związana z organizacyjnymi i mobilizacyjnymi zdolnościami klasy pracującej);\n- strukturalna siła przetargowa (związana z pozycją zajmowaną w systemie produkcji i sytuacją na rynku pracy);\nGdy obie te "siły" odniesiemy do sytuacji pracowników czasowych, zobaczymy, że zarówno stowarzyszeniowa siła przetargowa, jak i strukturalna siła przetargowa ulegają znacznemu obniżeniu, w porównaniu z pracownikami zatrudnianymi w sposób tradycyjny.\nDla stowarzyszeniowej siły przetargowej, której najczęstszym wyrazem są związki zawodowe i akcje strajkowe, kluczowe znaczenie ma integracja w miejscu pracy. Wiadomo, że najbardziej waleczni są pracownicy tych branż, w których istnieje możliwość integracji w miejscu pracy: wymiany doświadczeń, dyskusji, polemik i wspólnego działania. Integracja załogi jest natomiast możliwa tylko, gdy wszyscy pracownicy mają ze sobą kontakt i znajdują się w podobnej sytuacji prawnej. Rotacyjność zatrudnienia i częste zmiany pracy utrudniają pracownikom czasowym zintegrowanie się z resztą załogi i włączenie do ich walk...a także podjęcie walki w swoim imieniu. Należy także pamiętać o ważnym aspekcie psychologicznym - jako ze praca czasowa dotyczy głównie młodych ludzi, to traktują ją oni jako etap przejściowy, który "trzeba przetrwać" i z którym "trzeba się pogodzić". W efekcie, są tez mniej skłonni do podejmowania walki, zakładają bowiem, że negatywne efekty pracy czasowej skończą się wraz z podjęciem "normalnego zatrudnienia". Założenie takie jest przy tym nie tylko paraliżujące dla ruchów pracowniczych, które cierpią na dramatyczny brak młodej kadry, ale także dla samych młodych pracowników czasowych, którzy nie zdają sobie sprawy, że praca czasowa może mieć stały charakter.\nW przypadku strukturalnej siły przetargowej, kluczowe znaczenia ma łatwa zastępowalność pracownika czasowego i segmentacja zakładowego rynku pracy. Pracownicy czasowi to w dużej mierze osoby zatrudniane przy funkcjach pomocniczych - takich jak: ochrona, sprzątanie, konserwacja narzędzi, transport itp. Niewielkie kwalifikacje i łatwa zastępowalność, w połączeniu z dużą elastycznością numeryczną dają w istocie mieszankę paraliżującą walki o poprawę warunków pracy czy wyższe pensje - w wyniku niskiej strukturalnej siły przetargowej.\nW przypadku pracowników czasowych zatrudnianych w "centralnych" pozycjach produkcji, łatwość zwolnienia ma paraliżujący wpływ na ich strukturalną siłę przetargową - zwłaszcza przy rozwoju agencji pracy tymczasowej, które zaczynają oferować bardziej zaawansowane usługi (z wynajmowaniem wykwalifikowanych pracowników produkcyjnych włącznie).\nPodsumowując, pogorszenie warunków pracy, związane z zatrudnieniem czasowym, utrudnia samoorganizację osób zatrudnionych w ten sposób, rozbija kolektywną świadomość pracowniczą i obniża pozycję pracowników czasowych. Jednocześnie, jak wprost wynika z powyższej analizy, zatrudnienie czasowe łączy pracowników zatrudnianych w ten sposób poprzez niższy status i gorsze warunki pracy, które "wytwarzają" ich odrębność od innych segmentów klasy pracującej oraz podobną sytuacje prawną wewnątrz swojej grupy, która z kolei ich spaja. Możemy więc mówić o wytwarzaniu przez pracę czasową grupy społecznej wewnątrz klasy pracującej - grupy pracowników czasowych.\nStrategie odpowiedzi na wyzwanie pracy czasowej\nW Polsce temat pracy czasowej jest stosunkowo nowy, ale od pewnego czasu budzi już pewien niepokój w środowiskach zajmujących się problemami pracowniczymi. Ten niepokój przekłada się, rzecz jasna, na określone strategie działań. Jak dotąd, w moim odczuciu, można mówić o wyklarowaniu się trzech różnych technik odpowiedzi na wyzwania związane z pracą czasową:\nTechnika podkreślania tożsamości pracowników czasowych - tego typu działalność opiera się na traktowaniu pracowników czasowych jako specyficznej grupy społecznej. Taką strategię działania w tym temacie przyjęło CK-LA, deklarując, że wobec pracowników czasowych trzeba zastosować podobny schemat działania jak wobec środowisk lokatorskich. Można schematycznie ująć tą strategię jako następujący ciąg działań: (1) apelowanie do grupy jako całości, połączone z naświetleniem specyfiki pracy czasowej jako ogólnego problemu społecznego (2) wejście w interakcję z konkretnymi grupami pracowników czasowych i zaangażowanie w konkretne konflikty oraz (3) zachęcanie poszczególnych grup do połączenie wysiłków i przeniesienia walki na poziom bardziej ogólny (np. walka o zmiany prawa pracy).\nTechnika walki w oparciu lokalne konflikty pracownicze - moim zdaniem, tak najlepiej da się opisać taktykę Inicjatywy Pracowniczej, która nie oddziela walki i sytuacji pracowników czasowych od ogólnych problemów w poszczególnych zakładach i branżach, w których prowadzi działalność (Poczta Polska, HCP S.A.). Problemy związane z płacami, nadgodzinami, czy przestrzeganiem układów zbiorowych są przedstawiane jako ogólny problem całej grupy pracowników (na poziomie zakładu lub branży), a związek zachęca do podjęcia wspólnych działań, bez różnicowania pracowników ze względu na formę zatrudnienia.\nTechnika nacisku na organa państwa - wreszcie, dwie duże centrale związkowe: Solidarność i "Sierpień 80" skupiły swoją działalność w temacie pracy czasowej na formułowaniu postulatów natury prawnej, mających doprowadzić do zrównania statusu pracowników czasowych i etatowych. Główny nacisk kładzie się tutaj na konieczność zmiany porządku prawnego i tą działalność prowadzi się zupełnie niezależnie od lokalnych walk pracowniczych.\nPowyższy podział przypomina sytuację w Europie Zachodniej, z tym, że we Włoszech, Hiszpanii, Francji i Niemczech istnieją po prostu 2 typy działań: albo działalność stricte społeczna, nakierowana bezpośrednio na tematykę pracy czasowej, albo walka związkowa uwzględniająca problematykę tej formy zatrudnienia. Przykładem pierwszego podejścia są ruchy i organizacje takie jak: McDonallds' Workers Resistance (nieformalny kolektyw pracowników sieci McDonalld), Chainworkers ("Pracownicy sieciowi" - nieformalna grupa z Włoch, która organizuje akcje kulturalne i informacyjne skierowane do pracowników supermarketów i sieci handlowych), a także organizacje i grupy zaangażowane w organizowanie parad "Mayday". W ramach takiego podejścia najważniejsza jest działalność społeczna: demonstracje, happeningi, tworzenie stron internetowych. Co ważne, towarzyszy jej dość swobodna stylistyka, operująca w dużej mierze nowoczesnym przekazem kulturowym (filmy, animacje) i dość "luźną" forma (kolorowe plakaty, wykorzystanie motywów popkultury itd.). W działalności tego typu istotne jest podkreślanie własnej tożsamości i traktowanie jej jako podstawy do dalszej walki.\nNa drugim biegunie znajduje się natomiast działalność takich związków zawodowych jak hiszpańskie CGT, czy francuskie CNT, które oczywiście podejmują temat pracy czasowej, ale w jasno sprecyzowanym kontekście konkretnych walk pracowniczych (McDonalds i FNAC w Paryżu, Poczta w Hiszpanii etc.). Dodatkowo, hiszpańska CGT prowadzi działalność podobną jak polskie związki zawodowe, starając się doprowadzić do ograniczenia możliwości działań agencji pracy tymczasowej. Tak więc, na zachodzie, technika oparta na lokalnych konfliktach pracowniczych i technika nacisku na władze państwowe, zostały praktycznie połączone.\nOczywiście powyższego opisu nie należy traktować w kategoriach rozłącznych kategorii - skuteczne prowadzenie walki wymaga bowiem wszystkich tych technik i etapów działalności. Z pewnością w Polsce będziemy musieli nauczyć się jak łączyć wszystkie te strategie - tak naprawdę są one bowiem kolejnymi etapami walki, a nie jakimiś rozłącznymi kategoriami działań. Podstawowym zadaniami będą więc koordynacja i skuteczna współpraca, a także - patrząc na dotychczasowe działania - uzgodnienie naszych postulatów prawnych, ponieważ w tym wypadku każda organizacja głosi co innego.\nZakończenie: refleksje po dyskusji na trzeciej "Pilarszczyźnie"\nW toku dyskusji, jak wywiązała się po powyższym wykładzie, padło kilka koncepcji strategicznej odpowiedzi na wzywania stawiane przez pracę czasową, których nie brałem pod uwagę przygotowując ten tekst. Wydały mi się one na tyle ważne, że stwierdziłem, że warto omówić je trochę szerzej.\nOdwołując się do koncepcji "przetargowej siły" klasy pracującej Beverly Silver, Jarosław Urbański stwierdził, że swoboda i "niskie koszty" zakończenia zatrudnienia mogą być rozpatrywane także z drugiej strony - jako czynniki wzmacniające potencjał pracowników i specyficzne "narzędzie walki". Koszta zwolnienia są bowiem niskie zarówno dla pracodawcy, jak i dla pracowników, co powoduje, że ci ostatni mogą to wykorzystywać jako specyficzny rodzaj groźby wobec szefów: albo poprawa warunków pracy (spełnienie naszych postulatów), albo rezygnujemy z pracy. Analogicznie jest w przypadku psychologicznych barier do podejmowania akcji protestacyjnej - mogą one być dużo mniejsze, gdy pracownicy mają mniej do stracenia (nie ryzykują całej kariery zawodowej, a jedynie pewien epizod w życiu zawodowym). Możliwości te wynikać mają głównie z obecnej sytuacji na polskim rynku pracy - procesu migracji zarobkowych do krajów Europy Zachodniej, który rozbudza aspiracje płacowe pracowników i podnosi ich samoocenę. Wreszcie, należy pamiętać, że choć pracownicy czasowi stanowią "peryferie" pod względem zakresu praw i pozycji społecznej, to mogą być jednocześnie "centrum" procesu produkcyjnego - jak w przypadku kasjerów w supermarketach (gdzie ich protest paraliżuje funkcjonowanie całego zakładu).\nMożna powiedzieć, że w ten sposób argumenty o "sile przetargowej", jakie przytoczyłem wcześniej zostały "postawione na głowie" - to, co było strukturalną słabością pracowników czasowych, zmuszającą nas do poszukiwania rozwiązania w sile stowarzyszeniowej (bo takie jest właśnie znaczenie techniki kampanii społecznej, stosowanej przez CK-LA), teraz staje się ich siłą, możliwą do wykorzystania bez żadnych specjalnych działań (może poza szerszą akcją ulotkową). Myślę jednak, że wcale nie mamy tu do czynienia z dylematem odnośnie wyboru dwóch różnych technik, a głównie z problemem określenia jaka jest obecna sytuacja na rynku pracy w Polsce - czy rzeczywiście zwiększa ona przetargową siłę pracowników czasowych.\nO tym, czy pewne cechy zatrudnienia czasowego są atutem czy słabością, zadecydują zapewne czynniki zewnętrzne: skala bezrobocia i możliwości migracji zarobkowych, a także, patrząc poza rynek pracy: "klimat" społeczny. W chwili obecnej duży wpływ na rynek pracy wywiera masowy exodus zarobkowy pracowników do krajów "starej Unii". Ubytek 1 miliona pracowników (lub potencjalnych pracowników) od 2004 roku, musiał wpłynąć na polski rynek pracy zmuszając pracodawców do poszukiwania nowej siły roboczej. Migracja zwiększyła z pewnością także pewność i poczucie własnej wartości u wielu osób - wiedząc, że za podobne prace w dowolnym kraju Europy Zachodniej otrzymamy pięciokrotnie większe wynagrodzenie, będziemy mniej skłonni do akceptacji dramatyczni niskich płac czy niedogodnych warunków pracy. Ważnym czynnikiem są też zapewne doświadczenia tych osób, które wracają z Wielkiej Brytanii i chcą znaleźć pracę w Polsce - pamiętając wyższe pensje i aktywne zachodnie związki zawodowe, część z tych osób może rzeczywiście stać się katalizatorem dla nowych walk o lepsze warunki pracy. Wreszcie, wszystkie te zjawiska wpływają na świadomość społeczną i motywują ludzi do walki - co widać chociażby po aktywizacji sektora usług publicznych (edukacja i służba zdrowia).\nPomimo, że sytuacja wygląda lepiej niż, powiedzmy, na początku lat dziewięćdziesiątych, to byłbym dużo ostrożniejszy w formułowaniu tak optymistycznych opinii. O "rynku pracownika" dużo się pisze w prasie liberalnej, ale nie zapominajmy, że to raczej ideologiczne "bicie na alarm" niż trzeźwa ocena sytuacji. Zanotowany spadek bezrobocia i wyraźny brak rąk do pracy w wielu sektorach (budownictwo i handel detaliczny) skłaniają oczywiście pracodawców do poszukiwań nowej siły roboczej, ale nie przekładają się automatycznie na lepsze warunki pracy czy wyższe pensje. O takim procesie będziemy mogli mówić jednoznacznie za kilka miesięcy, gdy znane będą dane odnośnie zmian wynagrodzeń. Warto też obserwować jak na tą sytuację reaguje kapitał: pierwszym odruchem jest szumne ogłaszanie poszukiwania nowych pracowników "na wschodzie" (czytaj: tam, gdzie jest taniej, czyli w państwach byłego ZSRR i Chinach) oraz nacisk na liberalizację polskiego rynku pracy oraz cięcie "pozapłacowych kosztów pracy" (składek na ubezpieczenie społeczne) - czyli działania neutralizujące wspomniany wyżej wzrost strukturalnej siły przetargowej polskich pracowników. Wreszcie - poruszenie i nacisk na podwyżkę płac mają miejsce tylko w sektorze publicznym, charakteryzującym się dużym uzwiązkowieniem, tradycją walk z lat ubiegłych i stabilniejszą sytuacją zawodową (w mniejszym stopniu stosuje się tam pracę czasową!). To wszystko sprawia, że zmiany pozycji przetargowej pracowników jakie obserwujemy w ostatnim czasie same z siebie nie przekładają się na powszechny (czy chociaż masowy) ruch sprzeciwu wobec obecnych warunków pracy w Polsce - a trudno w ogóle mówić o tym fenomenie w przypadku sektorów z dużym odsetkiem pracowników czasowych.\nMoim zdaniem nie jest to zresztą wyłącznie kwestia sytuacji na rynku pracy. Nawet gdyby siła przetargowa wszystkich pracowników wzrosła w najbliższym czasie w istotny sposób, to i tak nie samo nie rozwiązuje to problemu. Strukturalna siła przetargowa, w oderwaniu od świadomości politycznej i struktur mobilizujących pracowników do walki (czyli siły stowarzyszeniowej) nie zda się bowiem na nic, gdyż jej użycie nie wyjdzie poza indywidualne akty odmowy pracy "na takich warunkach" i pojedyncze decyzje o emigracji zarobkowej. Taki proces nie narusza jednak stabilności obecnego reżimu pracy w Polsce i nie prowadzi do wzrostu napięć i konfliktów, które skutkują podjęciem walki. Trudno sobie zresztą wyobrazić by kiedykolwiek sama pozycja na rynku pracy i miejsce w procesie produkcji wystarczały do podjęcia takich działań. Dlatego też, strukturalną siłę przetargową należy traktować jako pewne dodatkowe okoliczności, sprzyjające (gdy jest wysoka) lub nie (gdy jest niska) podjęciu walki przy użyciu "tradycyjnej", stowarzyszeniowej siły przetargowej.\nUwagi zgłoszone przez Jarosław Urbańskiego są na pewno przydatne przy ustalaniu konkretnych działań na poziomie lokalnych konfliktów pracowniczych - zwłaszcza gdy argumenty o możliwości łatwego "rzucenia" pracy i emigracji wykorzystujemy jako groźbę w konflikcie w zakładzie pracy, albo gdy uda nam się przekonać pracowników czasowych że nie wiele mają do stracenia w przypadku strajku. Na niewiele jednak zdadzą się te uwagi, gdy tematu zatrudnienia czasowego nie podejmiemy na serio i w ramach pewnych działań ogólnych, angażujących pracowników nie tylko w "cichy" opór (jakim jest emigracja lub rzucenie pracy), ale - przede wszystkim - w tradycyjną akcję protestacyjną.\n Eugeniusz Kwiatkowski, Problem deregulacji rynku pracy w alternatywnych opisach gospodarki [w:] Kazimierz W. Frieske (red.), Deregulacja polskiego rynku pracy, IpiSS, Warszawa 2003, ss. 17-27\n Dane GUS/BAEL, Kwartalna informacja o rynku pracy oraz Kwartalna informacja o aktywności ekonomicznej ludności, 23.03.2007; źródło: http://www.stat.gov.pl\n dane Związku Agencji Pracy Tymczasowej (ZAPT), www.zapt.pl\n Magdalena Sewastynowicz, Przewidywane kierunki zmian nietypowych form zatrudnienia w Polsce [w:] Marek Rymsza (red.), Elastyczny rynek pracy i bezpieczeństwo socjalne. Flexicurity po polsku?, ISP, Warszawa 2005\n GUS/BAEL, kwartalna informacja o rynku pracy z odpowiednich lat (dane na IV kwartał każdego roku).\n Dane ZAPT, op.cit.\n więcej na temat koncepcji Beverly Silver: Biuletyn Poznańskiej Biblioteki Anarchistycznej, nr.5, 2007 r.\nTekst jest zapisem wystąpienia wygłoszonego na trzeciej edycji "Pilarszczyzny", zorganizowanej przez Śląską Komisje Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Inicjatywa Pracownicza, poszerzonym o refleksję po dyskusji jaka miała miejsce przy tej okazji.\n1885 - W Paryżu zmarł Victor Hugo, francuski pisarz, poeta, dramaturg i polityk o postępowych poglądach.\n1885 - Urodził się Giacomo Matteotti, sekretarz generalny Włoskiej Partii Socjalistycznej. Zamordowany przez faszystów.\n1922 - Urodził się José Craveirinha, mozambicki dziennikarz i poeta tworzący w jęz. portugalskim uważany za największego poetę Mozambiku. Działał w lewicowym ruchu FRELIMO, walczącym o niepodległość Mozambiku.\n1928 - We lwowskim procesie przywódcy Białoruskiej Robotniczo-Włościańskiej "Hromady" zostali skazani na wyroki wieloletniego więzienia.\n1942 - W Warszawie zmarł Adam Próchnik, przewodniczący KC Polskich Socjalistów, działacz oświatowy, historyk.\n2005 - W Atenach zmarł Charilaos Florakis, grecki działacz komunistyczny.\n2005 - Wybory prezydenckie w Mongolii wygrał Nambaryn Enchbajar, kandydat lewicowej Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej.\n2015 - W Irlandii jako pierwszym kraju na świecie zalegalizowano małżeństwa osób tej samej płci poprzez referendum.