Solothurn Beer Days, Szwajcaria 28-30 kwietnia 2022 r\nWarwick i Zamek\nUtrecht - ukryty skarb\nWyspy Cies Vigo\nSolothurn Beer Days\nPrzytulny festiwal piwa w Solothurn w Szwajcarii\n28 - 30 April 2022\nZAREZERWUJ HOTEL NA TO WYDARZENIE Atrakcje w okolicach Berna - Zwiedzanie, wycieczki helikopterem i nie tylko\nGdy: 28 - 30 April 2022\nGdzie: Solothurn, Szwajcaria\nMapa: Solothurn w Mapach Google\nOficjalna strona internetowa: biertage.ch\nHotele: Przegląd wszystkich hoteli w Solothurn\nO Solothurn Beer Days\nSolothurn Beer Days to Twoja szansa na poznanie szwajcarskiej kultury piwnej w tym klimatycznym miasteczku położonym 45 kilometrów od Berna.\nWięcej niż szwajcarskie browary 50 są gotowi ugasić pragnienie piwa w Rythalle Soledurn w Solothurn.\nPomyśl o gigantycznym placu otoczonym namiotami piwnymi z ponad 100 kranami gotowymi do licytacji, w tym stoiskami z jedzeniem oferującymi najlepsze lokalne szwajcarskie nosze, jakie możesz sobie wyobrazić.\nPo przyjeździe do Solothurn Hauptbahnhof (stacja centralna) Rythalle znajduje się po drugiej stronie rzeki Aare.\nMiejsce można dojść pieszo w około 10 minut przez most Rötibrücke.\nTyle do wyboru, jeśli chodzi o potrawy regionalne: kapusta kiszona, szynka z sałatką ziemniaczaną, pieczony kurczak itp.\nJeśli szukasz czegoś wyjątkowego, udaj się do Wegglibeck Baranyai, która oferuje świeżo upieczone precle wypełniane na zamówienie.\nLub też miłośnicy sera powinni iść i pozdrowić Ignaza, który serwuje świeże raclette z ciepłymi ziemniakami i paluszkami chlebowymi na chlebie.\nJest też Dani, który łączy swój słynny sznycel z jajkami.\nSzukaj hoteli i innych ...\nSprawdź w terminie\n1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Wrzesień 2021 Paź 2021 Listopad 2021 Grudzień 2021 Styczeń 2022 Luty 2022 Marzec 2022 Kwiecień 2022 Maja 2022 Czerwiec 2022 r Lipiec 2022 Sierpień 2022\nNie znam jeszcze dokładnych dat\nGdzie się zatrzymać - porady hotelowe\nNowo wybudowany, tuż nad rzeką!\nZaledwie dwie minuty spacerem od dworca centralnego i starego centrum miasta.\nSiódme piętro jest wyposażone w saunę, kąpiele aromatyczne, prysznice wrażeń, jacuzzi, gabinet masażu i solarium.\nKliknij tutaj, aby zobaczyć wszystkie hotele w Solothurn.\nWięcej rzeczy do zrobienia w Bernie i okolicach\nWięcej ze Szwajcarii\nFestiwal Paléo w Nyon w Szwajcarii, 19-24 lipca 2022 r\nPonad 250 przedstawień, siedem scen i około 230,000 XNUMX zwiedzających. Festiwal Paleo w Nyon to największy festiwal plenerowy w Szwajcarii.\n9 maja 2021/Roger\nSt. Moritz - popularny i luksusowy ośrodek narciarski\nSt. Moritz jest jednym z najbardziej ekskluzywnych i luksusowych ośrodków narciarskich na świecie. Dobre restauracje dla smakoszy, urocze hotele i świetne narciarstwo.\nZermatt w Szwajcarii, w domu na Matterhorn\nZermatt słynie z góry Matterhorn, alpinizmu, narciarstwa i innych sportów zimowych - także z festiwalu Zermatt Unplugged.\nBazylea to trzecie co do wielkości miasto w Szwajcarii. Bez względu na to, jak długo będziesz przebywać, na pewno będziesz zachwycony wszystkim, co ma do zaoferowania Bazylea.\nOpen Air St.Gallen Music Festival 30 czerwca - 3 lipca 2022\nNajstarszy i największy festiwal plenerowy w Szwajcarii, który może odwiedzać 30,000 XNUMX odwiedzających dziennie. Muzyka rockowa, popowa, indie i elektroniczna.\nKwiecień 14, 2021/Roger\nCully Jazz Festival w Szwajcarii 20 - 29 sierpnia 2021\nJeden z największych festiwali jazzowych w Szwajcarii, Cully Jazz Festival, zachował intymną, przyjazną i czarującą atmosferę.\nMarzec 28, 2021/Roger\nOdwiedź spektakularny Montreux Jazz Festival, 2-17 lipca 2021\nFestiwal Montreux Jazz, jeden z najlepszych festiwali jazzowych w Europie. Ii stworzył również muzykę dla fanów bluesa, popu i rocka.\nBlues'n'jazz w Rapperswil-jona, Zurych, Szwajcaria, 10 - 12 czerwca 2022\nFestiwal jazzowy Blues'n to coroczne wydarzenie w centrum średniowiecznego Starego Miasta Rapperswill-Jona w Szwajcarii.\nMarzec 25, 2021/Roger\nFasnacht w Bazylei, Szwajcaria - poniedziałek rano 7 marca 2022 r\nSzwajcarski karnawał Fasnacht to ekscytujące przeżycie. Odbyła się w pierwszy poniedziałek rano po Środy Popielcowej.\nMarzec 12, 2021/Roger\nFood Festival Zurich, Szwajcaria, 16 - 26 września 2021\nFood Festival Zurich celebruje wyjątkowe potrawy z okolic Zurychu i Szwajcarii. Ponad 60,000 XNUMX odwiedzających dołączy.\nMarzec 10, 2021/Roger\nZermatt Unplugged, Music Festival, 15–18 LIPCA i 22–25 LIPCA 2021 r\nZermatt Unplugged Music Festival w Szwajcarii - Festiwal odbywający się w jednym z najbardziej znanych miejsc zimowej turystyki.\nMarzec 9, 2021/Roger\nFestiwal piwa w Zurychu, Szwajcaria, (nowe daty) 16-18 września 2021\nFestiwal piwa w Zurychu, znany również jako Tydzień piwa w Zurychu. Zwykle odbywa się w kwietniu każdego roku, ale w 2021 roku odbędzie się we wrześniu.\nMarzec 8, 2021/Roger\nNadchodzące wydarzenia w Austrii, Szwajcarii i Alpach\nTłumacz (przetłumaczone przez Google - angielski jest językiem domyślnym)\nPolityka strony użytkownika i\nPrzy rezerwacji hoteli, biletów lub wycieczek z allexciting.com otrzymujemy niewielką prowizję. Dzięki temu możemy kontynuować pracę z serwisem. Jeśli uznasz allexciting.com za przydatne, będziemy bardzo wdzięczni za wsparcie.\nZawsze dołożymy wszelkich starań, aby zbierać i przesyłać prawidłowe informacje oraz starać się zapewnić Ci możliwie najlepszą obsługę.\nNie odpowiadamy jednak za ewentualne błędy pisemne w AllExciting.Com lub zmiany, które mogą wystąpić w programach wydarzeń lub w inny sposób. Przed zamówieniem podróży sprawdź strony internetowe organizatorów, aby uzyskać aktualne informacje.\nPełną treść Zastrzeżenia prawnego można przeczytać tutaj >>\nLowlands Festival, Biddinghuizen, Holandia. 19-21 sierpnia 2022\nLet's Rock Exeter - 80s Pop and Rock - Sobota 2 lipca 2022 r\nLet's Rock Leeds - Retro Pop & Rock - Sobota 25 czerwca 2022\nReading Multi Genre Music Festival, 26 - 28 sierpnia 2022\nKeukenhof, Święto Wiosny i Kwiatów 24 marca – 15 maja 2022\nLeeds Music Festival w Bramham Park w Leeds w Wielkiej Brytanii. 26 - 28 sierpnia 2022\nIceland Airwaves Music Festival, 2-5 listopada 2022\nGourmet Festival Düsseldorf, 26 - 28 sierpnia 2022\nMadryt Pride Festival 25 czerwca - 3 lipca 2022 r\n© Copyright - AllExciting.Com - zasilany przez WordPress przytulić\nbłąd: Zawartość jest chroniona !!\nUstawienia plików cookieZAAKCEPTUJ\n__cfduid Miesiąc 1 Plik cookie jest używany przez usługi CDN, takie jak CloudFare, do identyfikowania poszczególnych klientów korzystających ze wspólnego adresu IP i stosowania ustawień zabezpieczeń na podstawie poszczególnych klientów. Nie odpowiada żadnemu identyfikatorowi użytkownika w aplikacji internetowej i nie przechowuje żadnych danych osobowych.\ncookielawinfo-checkbox-analytics Miesiąc 11 Ten plik cookie jest ustawiany przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Plik cookie służy do przechowywania zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Analytics”.\ncookielawinfo-checbox-funkcjonalne Miesiąc 11 Plik cookie jest ustawiany przez RODO, zgodę na zapisywanie zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Funkcjonalne”.\ncookielawinfo-checkbox-inne Miesiąc 11 Ten plik cookie jest ustawiany przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Ten plik cookie służy do przechowywania zgody użytkownika na pliki cookie z kategorii „Inne.\ncookielawinfo-checkbox-reklama 1 roku Plik cookie jest ustawiany przez RODO, zgodę na zapisywanie zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Reklama”.\ncookielawinfo-checkbox-Konieczne Miesiąc 11 Ten plik cookie jest ustawiany przez wtyczkę RODO zgody na pliki cookie. Pliki cookie służą do przechowywania zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Niezbędne”.\ncookielawinfo-checkbox-performance-performance Miesiąc 11 Ten plik cookie jest ustawiany przez wtyczkę GDPR Cookie Consent. Ten plik cookie służy do przechowywania zgody użytkownika na pliki cookie w kategorii „Wydajność”.\nts 1 rok 27 dni Ten plik cookie jest dostarczany przez PayPal. Służy do obsługi płatności w serwisie internetowym.\nObejrzane_cookie_policy Miesiąc 11 Plik cookie jest ustawiany przez wtyczkę zgody na przetwarzanie plików cookie RODO i służy do przechowywania informacji, czy użytkownik wyraził zgodę na stosowanie plików cookie. Nie przechowuje żadnych danych osobowych.\nv1st 1 rok 1 miesiąc Ten plik cookie jest ustawiany przez dostawcę TripAdvisor. Ten plik cookie służy do wyświetlania recenzji użytkowników, nagród i informacji uzyskanych od społeczności TripAdvisor. Pomaga zbierać informacje o tym, jak odwiedzający korzystają ze strony internetowej.\njest gwarancją najlepszej jakości, które mogą dostarczyć Ci Twoje monitory,\nPliki cookie związane z wydajnością służą do zrozumienia i analizy kluczowych indeksów wydajności witryny, co pomaga zapewnić lepszą obsługę użytkowników.\ncholera 1 roku Ten plik cookie jest ustawiany przez dostawcę Dailymotion. Ten plik cookie służy do przechowywania preferencji użytkownika i statystyk działań użytkowników.\nprzez Sesja Ten plik cookie jest ustawiany przez dostawcę Dailymotion. Ten plik cookie służy do zbierania danych statystycznych o zachowaniu odwiedzających na stronie. Służy do wewnętrznej analityki.\ndmxId 9 miesięcy 26 dni 1 minuta Ten plik cookie jest ustawiany przez Dmxleo. Ten plik cookie służy do zbierania informacji o tym, w jaki sposób odwiedzający wchodzą w interakcję z filmami na stronie internetowej. Te informacje są analizowane w celu lepszego dopasowania treści wideo.\nsid Przeszłość Ten plik cookie jest bardzo powszechny i służy do zarządzania stanem sesji.\nYSC Sesja Te pliki cookie są ustawiane przez Youtube i służą do śledzenia wyświetleń osadzonych filmów.\nAnalityczne pliki cookie służą do zrozumienia, w jaki sposób odwiedzający wchodzą w interakcję ze stroną internetową. Te pliki cookie pomagają przekazywać informacje na temat wskaźników, liczby odwiedzających, współczynnika odrzuceń, źródła ruchu itp.\n__asc 30 minut Ten plik cookie służy do śledzenia informacji o użytkowniku i przesyła je do usługi analitycznej Alexa.\n__auk 1 roku To jest plik cookie Alexa Analytics, który służy do śledzenia zachowań użytkowników.\n_ga 2 roku Ten plik cookie jest instalowany przez Google Analytics. Plik cookie służy do obliczania danych odwiedzających, sesji, kampanii i śledzenia wykorzystania witryny do raportu analitycznego. Pliki cookie przechowują informacje anonimowo i przypisują losowo generowany numer w celu identyfikacji unikalnych użytkowników.\n_gid Dzień 1 Ten plik cookie jest instalowany przez Google Analytics. Plik cookie służy do przechowywania informacji o tym, jak użytkownicy korzystają ze strony internetowej i pomaga w tworzeniu raportu analitycznego o tym, jak działa strona wb. Zebrane dane, w tym liczba odwiedzających, źródło, z którego pochodzą, oraz strony odwiedzane w anonimowy sposób.\nidentyfikator_użytkownika 5 roku Używany przez getyourguide.com. Ten plik cookie zawiera nazwę pliku cookie oraz unikalny identyfikator konta gościa. Przechowywana wartość to unikalny identyfikator odwiedzającego, który jest używany do śledzenia odwiedzającego.\nvuid 2 roku Ta domena tego pliku cookie jest własnością Vimeo. Ten plik cookie jest używany przez vimeo do zbierania informacji o śledzeniu. Ustawia unikalny identyfikator do umieszczania filmów na stronie internetowej.\nReklamowe pliki cookie służą do wyświetlania użytkownikom odpowiednich reklam i kampanii marketingowych. Te pliki cookie śledzą odwiedzających w witrynach internetowych i zbierają informacje w celu wyświetlania spersonalizowanych reklam.\n_pxhd 1 roku Ten plik cookie jest używany przez Zoominfo. Ten plik cookie zbiera informacje o zachowaniu użytkowników na wielu stronach internetowych. Informacje te są wykorzystywane w celu optymalizacji trafności reklam.\nIDE 1 rok 24 dni Używany przez Google DoubleClick i przechowuje informacje o tym, jak użytkownik korzysta ze strony internetowej i innych reklam przed wejściem na stronę. Służy to do prezentowania użytkownikom trafnych reklam zgodnie z profilem użytkownika.\ntest_cookie 15 minut Ten plik cookie jest ustawiany przez doubleclick.net. Celem pliku cookie jest sprawdzenie, czy przeglądarka użytkownika obsługuje pliki cookie.\nVISITOR_INFO1_LIVE 5 miesięcy 27 dni Ten plik cookie jest ustawiany przez Youtube. Służy do śledzenia informacji o osadzonych filmach YouTube na stronie internetowej.\nInne niesklasyfikowane pliki cookie to te, które są analizowane i nie zostały jeszcze zaklasyfikowane do kategorii.\ncookielawinfo-pole wyboru-inne 1 roku Brak opisu


Eurokom Obudowa kominkowa Ravena prosta kupuj w OBI\nNr produktu: 5823158\nObudowa kominkowa Ravena prosta marki Eurokom.\nJest to obudowa o nietuzinkowym wyglądzie, przeznaczona do wkładów kominkowych z szybą prostą 700 mm.\nWykonana została z polerowanego marmuru w kolorze beżowym, który nadaje jej wyjątkowo elegancki design.\nWysoka wytrzymałość i trwałość marmuru zapewnia długą eksploatację.\nDobrze grzeje, dobrze wygląda i w przystępnej cenie.


Apartos Bliżej Morza - Apartamenty Kołobrzeg : alepokoje.pl\nSzukaj wolnych pokoi w Apartos Bliżej Morza...\nApartos Bliżej Morza Kołobrzeg\nZapraszamy do jednego z najpiękniejszych polskich miast!\nNasze apartamenty zlokalizowane są zaledwie 450 m od pięknej piaszczystej plaży w uzdrowiskowej części Kołobrzegu. W naszej ofercie znajdą Państwo 16 w pełni wyposażonych, w wysokim standardzie apartamentów w których zadbaliśmy o najmnieszy szczegół, aby zapewnić Państwu wypoczynek na najwyższym poziomie.\nDo dyspozycji naszych Gości w apartamencie jest sypialnia z łóżkiem małżeńskim, TV i garderobą, pokój dzienny połączony z aneksem kuchennym, łazienka oraz balkon. Apartamenty zostały bogato wyposażone, w pokoju dziennym znajduje się wygodna, rodzinna kanapa, TV oraz...\n96 % Gości jest zadowolonych z pobytu w Apartos Bliżej Morza\nWygodny wystarczajaco wyposarzony apartament.Blisko morzaSzkoda ze miejsca parkingowe nie sa pewne trzeba polowac na nie\nObiekt (9 / 10) Wygodny wystarczajaco wyposarzony apartament.Blisko morzaSzkoda ze miejsca parkingowe nie sa pewne trzeba polowac na nie\nApartament super, bardzo wygodny ,ładny.\nObiekt (10 / 10) Apartament super, bardzo wygodny ,ładny.\nObiekt (9 / 10) Lokalizacja korzystna\nApartos Bliżej Morza na mapie


Norma personalistyczna Karola Wojtyły. Utylitarystyczne uznanie przyjemności za podstawowe dobro jest zasadniczym błędem - WNET.fm\nW tym rozróżnieniu eudajmonii i błogości można dostrzec dwa momenty. Po pierwsze – tzw. pełnia szczęścia wymaga przeżywania obu stanów, wszak Arystotelesowski człowiek jest jednią psychofizyczną. Po drugie – najwyższe dobra mają charakter obiektywny, a ich osiąganie jest procesem i wynikiem doskonalenia w dzielnościach (sprawnościach) etycznych; stan błogości jest zaś przeżyciem subiektywnym i zależnym (nie dla każdego w jednakowy sposób) od zewnętrznych warunków życia i kondycji własnej cielesności. Np. męstwo, jak było to przybliżane we wrześniowym „Kurierze WNET”, jest koniecznym warunkiem w osiąganiu eudajmonii, nie zaś błogości; w czynach mężnych odsuwa się przeżywanie stanów błogości. (…)\nTagi: etykafilozofia bytuJan Paweł IInauczanie JPIIpersonalizm Karola WojtyłyszczęscieTeresa Grabińskautylitaryzmużyteczność


Grzyb i Hundla liderami po pętli na Rajdzie Rzeszowskim\n10 sie 2019, 08:35\nGrzegorz Grzyb i Robert Hundla, którzy po ósmym odcinku specjalnym Rajdu Rzeszowskiego stracili najgroźniejszych rywali w walce o zwycięstwo, prowadzą w klasyfikacji generalnej imprezy na koniec pierwszej sobotniej pętli.\nZałoga Skody Fabii R5 podczas sobotniego poranka uzyskała najlepszy czas na odcinku Zagorzyce i ma za sobą duet Marczyk/Gospodarczyk, który traci 19,1 sekundy. Najniższy stopień podium jak na razie zajmują Słobodzian i Kozdroń (+58,1), którzy na pierwszej próbie dnia nie ustrzegli się błędu i musieli zawracać na oesie.\nZa czołową trójką sklasyfikowani są Bryan Bouffier i Xavier Panseri (+1:12,9), którzy będą odrabiać straty z ósmej próby rywalizacji, na której dachowali. Piąte miejsce zajmuje duet Kotarba/Kotarba (+1:42,7), a szóste Wróblewski i Spentany (+2:19,1), za którymi blisko są Jarosław Kołtun i Ireneusz Pleskot (+2;25,0).\nCzołową dziesiątkę zamykają załogi Płachytka/Nowaczewski (+2:31,0), która zmagała się z przerywającym silnikiem w swojej Fieście R5, liderzy Open 4WD: Brzeziński i Burkat (+3:52,3) oraz odrabiający straty po wczorajszej awarii Kasperczyk i Syty (+3:57,6).\nNa odcinku Rzeszów czołową piątkę utworzyli: Marczyk, Słobodzian (+2,1), Grzyb (+2,8), Kasperczyk (+3,1) i Kotraba (+3,3).\nDo końca rywalizacji pozostały dwa odcinki specjalne. 23-kilometrowa Pstrągowa rozpocznie się o 13:05.\nDachowanie i minuta straty Bouffiera


Śmiertelny wypadek na Słowacji - zmarł 37-letni kierowca Renault Trafic\nOpublikowano: 28 września 2021 Kategoria: Aktualności\nTagi: minibus, Renault Trafic, renault trafic III X82, wypadki drogowe\nŚmiertelny wypadek na Słowacji z udziałem polskiego minibusa. Na miejscu zmarł 37-letni kierowca Renault Trafic.\nJak informuje słowacka policja, do zdarzenia doszło w poniedziałek 27 września w kraju koszyckim.\nKierujący Renault Trafic 37-letni obywatel Polski jadący z miejscowości Rożniawa w kierunku Rymawskiej Soboty zjechał z nieustalonych jeszcze przyczyn na przeciwny pas ruchu doprowadzając do zderzenia z ciężarową Scanią.\nNiestety, kierujący minibusem Polak nie miał żadnych szans na przeżycie – w wyniku zderzenia w zasadzie całkowicie zmiażdżony została cały przód Trafica, aż za słupek B.\nZobacz też: VW Transporter wjechał pod 40-tonowy zestaw – 4 osoby nie żyją\nKierowcy Scanii nic się nie stało – mężczyzna został jednak przebadany na zawartość alkoholu, ale stwierdzono, że 41-latek był trzeźwy. Ciało polskiego kierowcy zostanie poddane autopsji.\nDokładna przyczyna wypadku w tym bardziej szczegółowe okoliczności są przedmiotem dalszego dochodzenia z udziałem biegłego z wydziału transportu drogowego, który zebrał materiał dowodowy na miejscu zdarzenia.


Tylko zeek i jego nolpenki pozostali w grze o First Strike: Europe | ESPORT NOW\nTylko zeek i jego nolpenki pozostali w grze o First Strike: Europe\n21.11.2020 Aleksander Kurcoń\nDo fazy Play-in z Polski przystąpili Entropiq, zeek w nolpenki oraz ayke i stark w -sheesh-. Po pierwszym dniu w rywalizacji pozostał tylko były gracz THOSE GUYS.\nnolpenki były typowane do bycia czarnym koniem całego turnieju i rzeczywiście póki co ekipa zeeka radzi sobie świetnie. Polak i spółka w pierwszej rundzie pokonali Mik0nsDisciple, a w kolejnej organizację Davida Beckhama – Guild Esports 13:11. Zespół drakena tym samym po raz drugi marnuje swoją szansę na kwalifikacje do First Strike, przypomnijmy, że tydzień temu zostali zbanowani przez organizatorów za używanie glitcha. Tym samym nolpenki są o krok od awansu do turnieju głównego, wystarczy dzisiaj pokonać Enterprise Esports w pojedynku BO3.\nNa Enterprise Esports przejechali się inni Polacy – Entropiq. Drużyna NEEXA kompletnie zawiodła, przegrywając już w pierwszej rundzie turnieju wynikiem 4:13. Nie takiego występu oczekiwano od obecnie najlepszego polskiego zespołu.\nNa pierwszej rundzie potknęli się także ayke i stark. Ich zespół -sheesh- przegrał z Teamem Heretics 8:13. Tym samym w Play-offach kwalifikacji do First Strike pozostał zeek i jego nolpenki. Ich mecz o awans rozpocznie się o godzinie 17:00.\nTagi: -sheesh- ayke Entropiq First Strike: Europe nolpenki stark Zeek


#052 - Obniżanie ryzyka w agile | Podcast "Porządny Agile"\n2 grudnia 2020 Odcinki\nJakie zachowania intuicyjne kojarzą się z obniżaniem ryzyka w agile, a jak to wygląda w praktyce? W odcinku rozmawiamy o pułapkach intuicji i podpowiadamy konkretne wskazówki, skupiając się na praktycznym, a nie książkowym podejściu do zarządzania ryzykiem. Każdą pułapkę próbujemy zrozumieć, ocenić kryjące się za nią niebezpieczeństwo oraz proponujemy sprawdzone sposoby radzenia sobie w takich sytuacjach.\nPorządny Agile · #052 – Obniżanie ryzyka w agile\nDyskusje o obniżaniu ryzyka w agile.\nCo podpowiada intuicja, a co naszym zdaniem pomaga obniżyć ryzyko?\n02:12 – Jak dobrze przeanalizujemy na początku, to niczego nie pominiemy.\n05:59 – Przygotowanie gotowej, skończonej architektury, zanim zaczniemy pracę.\n09:20 – Efektywnie kosztowo będzie zintegrować się na końcu.\n13:19 – Nie pytajmy klienta o feedback, bo będziemy ciągle poprawiać.\n17:53 – Zróbmy klientowi dokładnie to, czego chce.\n22:50 – Po co to sprawdzać, skoro dobrze wiemy, co trzeba zrobić.\n36:44 – Nasi klienci woleliby, żeby produkt był zmieniany rzadko.\n42:00 – Praktyki, które pomagają obniżyć ryzyko w agile i podsumowanie odcinka.\nDołącz do Live\nJacek: Jakiś czas temu facylitowałem spotkanie z Klientem, podczas którego rozmawialiśmy o pułapkach intuicji. Czyli zaczęliśmy rozważać, które rzeczy myślimy, że działają, a które rzeczy działają naprawdę. Ta myśl, którą obrobiliśmy wspólnie na warsztatach, stała się dla nas pomysłem dla nas na dzisiejszy odcinek.\nKuba: Jest to interesujący wątek i rzadziej poruszany w takim tutaj środowisku tworzonych treści wokół zwinności. Niedawno też mieliśmy takie pytanie od jednej z naszych słuchaczek, którą teraz pozdrawiamy, która pytała właśnie, jakie paradoksy wiążą się z agilem. Na temat tego odcinka wybieramy wątek obniżania ryzyka w agile. Więc porozmawiamy o tym, jakie zachowania intuicyjnie mogą się kojarzyć z tym, co obniża ryzyko. No i niestety, to będą rzeczy, które mogą być mocną pułapką, więc zaproponujemy swoje kontrpropozycje sprzeczne z taką prostą intuicję, ale faktycznie obniżające ryzyko w agile. Co bardzo istotne, poruszymy te wątki praktycznie. Czyli nie chcemy tutaj w ogóle wchodzić w wątek książkowej definicji ryzyka, zarządzania ryzyka, klasyfikację ryzyka. Po prostu, od razu przejdziemy do wątku, jak to w praktyce widzimy, że się realizuje w zespołach zwinnych. Książki, parę za moimi plecami widać, na filmie na YouTube, można sobie zobaczyć. Warto czytać, natomiast my się skupimy tutaj stricte na praktyce.\nJacek: No dobrze Kuba, to gdybyś miał podać pierwszy przykład. Co podpowiada nam intuicja, a co z kolei naszym zdaniem, faktycznie pomaga obniżyć ryzyko w pracy zwinnej?\nKuba: Te intuicje wprowadzimy w postaci cytatów. Więc ja tutaj tak spróbuję się wczuć w osobę, która ze mną dyskutuje. No i czasami słyszę taki głos. „Jak dobrze przeanalizujemy wszystko na początku, to niczego nie pominiemy”. Potrafię zrozumieć osobę, która używa takiego argumentu. Powołuje się ona na chęć niepominięcia niczego, takiego dogłębnego przeanalizowania, zastanowienia się. Sprawdzenia wszystkich możliwych tutaj założeń. I jeśli zrobimy to porządnie, jeśli zrobimy to dobrze, jeśli zrobimy to na początku projektu, no to już wszystko pójdzie prosto. Tylko niestety z tą prostą intuicją, z którą do jakiegoś stopnia empatyzuję, jest spore założenie, czy spory problem. Mamy tutaj taki problem, czy pułapkę myślenia deterministycznego, że faktycznie wystarczy naprawdę dobrze pomyśleć, wystarczy naprawdę dobrze popytać, poszukać, sprawdzać. No i będziemy mieli opanowany cały zakres. Będziemy mieli to wszystko prawdopodobnie również spisane, zaplanowane, porozkładane na części pierwsze. Ja się bardzo obawiam, że takie założenie daje złudne poczucie panowania nad zakresem, które jest niestety tylko złudzeniem.\nJacek: No i to co byśmy chcieli tutaj zaproponować w zamian, to zamiast takiej próby uchwycenia wszystkiego perfekcyjnie od samego początku, raczej rekomendowalibyśmy takie iteracyjne odkrywanie produktu. Czyli taką symultaniczną czynność w stosunku do samego procesu wytwarzania, w której, zanim podejmiemy się realizacji jakiegoś konkretnego zadania, zdobywamy dowody z rynku od naszych Użytkowników, od naszych Interesariuszy, że te pomysły faktycznie mają sens. To jest jakby jedna rzecz. Z drugiej strony, że nasz pomysł na ich implementację również jest właściwy.\nKuba: I, żebyśmy się dobrze zrozumieli. Broń Boże nie sugerujemy, że należy natychmiast rzucić się do pracy. Nie zastanowić się na początku co robimy, jaki jest tego cel, dla kogo to robimy? Natomiast, no tutaj sugerujemy po prostu to, żeby wykonać jakieś czynności związane z odkrywaniem produktu od początku, ale być po pierwsze OK, z tym że nie uda się wszystkiego przewidzieć, wszystkiego przemyśleć, wszystkiego zebrać. I co ważne, nawet jeśli mamy wrażenie, że już w miarę czujemy, o co chodzi, to nie zgubić tego momentu. Że być może na początku byliśmy w błędzie. Być może się myliliśmy? Albo zmieniły się realia, na przykład rynkowe, albo konkurenci coś wprowadzili, albo Klienci zaczęli trochę inne rzeczy preferować. Stąd mocne założenie, robimy odkrywanie produktu na początku prac, ale nie porzucamy tej koncepcji odkrywania produktu również w trakcie dalszego wytwarzania kolejnych wersji, kolejnych przyrostów. Wracamy do tych koncepcji. Być może tylko po to, żeby się utwierdzić, że wszystko jest w porządku. Dobrze to przemyśleliśmy, ale mimo wszystko tutaj czai się ryzyko, o którym jest ten odcinek. Czai się ryzyko, że źle zinterpretowaliśmy rzeczywistość i produkt, który wytwarzamy, będzie po prostu błędny. Będzie niedopasowany. Stąd wykonujmy dodatkowe czynności związane z tym, żeby to ryzyko obniżyć i po prostu powracajmy do konceptu wszystkich tych technik, które używamy, albo nawet zmieniania tych technik, żeby być bardziej spokojnym, że realizujemy właściwy produkt.\nJacek: Kolejną pułapką, którą chcemy przedstawić, to pułapka, w której proponowane jest przygotowanie gotowej, skończonej architektury, zanim rozpoczniemy pracę. Jest to taki przykład, pewnie najbardziej właściwy dla organizacji, które rozwijają własne produkty cyfrowe, gdzie taka pokusa przygotowania architektury na początku, może się pojawić. Z jednej strony, znów empatyzując, pewne decyzje architektoniczne, mogą się okazać trudne do zmiany. Stąd jakby rozumiem potrzebę tego, żeby mieć jakiś, nazwijmy to fundament, który pozwoli nam w sposób elastyczny, lekki, rozbudowywać dalej nasz produkt. Natomiast pułapką tego założenia jest to, że de facto usztywnimy architekturę, tworząc ją na samym początku prac, na bazie wiedzy z tego jednego, konkretnego momentu. Czyli trochę nawiązując do tego pierwszego punktu, jeżeli nasze podejście jest adaptacyjne, czyli będziemy zdobywać wiedzę w trakcie prac, no to zarówno to zrozumienie, czego potrzebuje Klient, zrozumienie tego, jak my te potrzeby zaadresujemy, one mają wpływ na to, jak będzie wyglądać architektura.\nKuba: Tu rozwiązaniem jest taka koncepcja, która jest wyszukiwalna, czy sformułowana, jako koncepcja wyłaniającej się architektury. Owszem, wykonujemy jakieś czynności na początku prac. Mamy jakiś szkic tej architektury, albo pierwszy jej pomysł, ale w toku kolejnych prac, doszczegóławiamy nasze podejście. Ciągle wracamy do przemyślenia tego, jakie nasze rozwiązanie jest na tej warstwie architektonicznej, a nie tylko ślepo podążamy temu, za tym, co zostało już wcześniej ustalone.\nJacek: No i tutaj, żeby uspokoić osoby, które nie czują się komfortowo z tą rekomendacją, żeby ta architektura się wyłoniła, to oczywiście nie oznacza, że my zostawiamy tę architekturę samej sobie i ona przypadkowo, na bazie naszych działań, po prostu się wyłoni. To nie tak funkcjonuje. Raczej tutaj mamy na myśli coś takiego, że pewna koncepcja architektury, pewien zarys, ona powinna się narodzić w głowie, bądź w głowach osób, które mają odpowiednie kompetencje, żeby taką architekturę przygotować. Jednak warto zwrócić uwagę na to, żeby ta architektura była taka wystarczająco dobra na ten konkretny moment, żeby rozpocząć pracę, no i żebyśmy powstrzymali tę pokusę. A może zaplanujmy ją też na wariant X, Y i Z. Żaden z tych wariantów może się nie wydarzyć w przyszłości. To jest jedna rzecz. Z drugiej strony, spójrzmy na to z takiej perspektywy, że im dłużej będziemy przygotowywać architekturę i oczekiwać, że możemy wystartować dopiero, jak architektura będzie gotowa, no tym później, de facto, wystartujemy z naszą inicjatywą.\nKuba: Następna pułapka intuicji, to taki tekst „Efektywnie kosztowo będzie zintegrować się na końcu”. Nie zawsze usłyszymy dokładnie te słowa, ale no czasami są argumenty, takie powiedzmy, parafrazując, jak my się będziemy ciągle integrować, to przecież to będzie drogie. To już lepiej róbmy to rzadko, może zupełnie na końcu projektu. I faktycznie potrafię zrozumieć tę perspektywę i w niektórych zespołach to faktycznie tak to wygląda, że integracja sama w sobie jest bardzo kosztowna. Na przykład, zwłaszcza jeśli nie mamy automatyzacji, automatyzacji testów, automatyzacji procesów wdrożenia w realiach procesów cyfrowych. No i wtedy faktycznie każdy kolejny pomysł integracyjny wiąże się z tym, żeby wykonać jakiś szereg czynności manualnych, dosyć żmudnych. Mało przyjemnych. Tylko jaki tu jest problem? To, że to, co zostanie przygotowane w projekcie, nie da się zintegrować, albo wyskoczą w trakcie integracji jakieś dodatkowe nieprzewidziane sytuacje. Niekompatybilność poszczególnych modułów, albo jakieś takie szare strefy niedogadane. Błędy wydajności. W ogóle błędy, które niewyłapane były w poszczególnych elementach składowych, tylko pokazały się dopiero po zintegrowaniu całości. To może być również niebezpieczne zjawisko i kosztowne z perspektywy, na przykład projektu i zarządzania ryzykiem. Więc tutaj integrowanie się jest kosztowne, ale brak tej integracji, może się okazać dla projektu jeszcze bardziej kosztowny.\nJacek: No i tutaj generalnie to, co byśmy rekomendowali, no to na pewno jakaś forma ciągłej integracji. Czyli raczej zaszycie integracji w trakcie procesu wytwórczego, niż pozostawienie tego na samym końcu. Tutaj, chociażby, jeżeli mówimy o produktach cyfrowych, to można się śmiało inspirować extreme programmingiem, który do takich częstych buildów i do częstej integracji zachęca. Im bardziej mamy ten proces zautomatyzowany, tym ta informacja zwrotna, że popełniliśmy jakiś błąd, jest szybsza i tańsza. No i oczywiście tutaj znów należy potraktować to jako pewnego rodzaju inwestycję. Czasem mamy już te mechanizmy w organizacji wytworzone, przetestowane i po prostu do tworzenia nowych produktów, nowych inicjatyw, po prostu po nie sięgamy. Natomiast czasem jest to kwestia tego, że musimy sobie te narzędzia, procesy, wytworzyć, przetestować, jakby uruchomić. No natomiast z perspektywy programisty, a mówię to jako osoba, która dobre siedem, osiem lat programowała, no to taka informacja zwrotna na wczesnym etapie, że coś zrobiłem źle, albo czegoś nie zrozumiałem, albo się minęliśmy w rozumieniu, jako zespół, no to jakby bardzo wartościowe z takiej perspektywy, że podnosi pewność tego, że to, co wytwarzane, po prostu jest dobrej jakości.\nKuba: I myślę, że nieprzypadkowo padło słowo inwestycja. Bo to też może być po prostu pewien wydatek, który poniesie albo projekt, albo po prostu jest to pewien koszt organizacji. No i nie sprowadzajmy tego, tylko i wyłącznie do narzędzi, do budowania buildów, bo to mogą być też tematy związane ze środowiskami. Doinwestowanie infrastruktury, doinwestowanie również narzędzi dla całego zespołu wytwórczego. No i to wszystko powoduje, że są pewne koszty, ale są one po prostu sposobem na ominięcie wielkiej pułapki, czy wielkiego możliwego kryzysu w projekcie, wynikającego z tego, że integrujemy się tak rzadko, że przeoczamy jakieś spore problemy, które się czają tuż za rogiem.\nJacek: Kolejnym przykładem błędu intuicyjnego myślenia jest taki pomysł, z którym się często spotykam, czyli „Nie pytajmy Klienta o feedback, tak w trakcie prac, no bo ciągle będziemy musieli poprawiać”. Czyli mówimy tutaj o sytuacji takiej, gdzie ktoś obawia się pytać o feedback, no bo po prostu boi się, że ten Klient będzie nam coś dokładał, zmieniał. No i gdybym miał tak empatycznie spojrzeć na osobę, która konstruuje taką wypowiedź, no to rozumiem, że chciałaby zapewnić takie poczucie progresu pracy. Zapewnić skupienie i na pewno nie chciałaby ta osoba, żeby konkretny developer, czy zespół kręcił się w kółko. Na zasadzie tylko zmieniam, zmieniam i zmieniam, a postępu prac nie ma. No i oczywiście tak, jak się zgadzam z pomysłem, żeby tworzyć zespołom odpowiednie warunki, w których mogą się skupić, no tak jestem bardzo nie po drodze z tematem niesprawdzania, czy idziemy w dobrą stronę. Tak więc jakby mówimy dzisiaj o ryzyku w odcinku, więc z mojej perspektywy ryzyko, że wytworzymy coś niewłaściwego, jeżeli zrezygnujemy z tej informacji od Klienta na bieżąco, z mojej perspektywy jest spore. Bo zarówno my możemy coś źle zrozumieć. Klient mógł nam coś źle przekazać. Jakby tutaj tych pułapek, żeby złudnie myśleć o kwadracie, a na koniec okaże się, że to jest prostokąt, albo jakiś romb, no jest całkiem sporo.\nKuba: I rozwiązanie jest tutaj zupełnie nieodkrywcze. Przynajmniej my to tak czujemy. Podejście zwinne, jego cechą jest między innymi bliska współpraca z Klientem. Niezależnie od tego, czy czujemy, że Klient będzie miał jakiś feedback do nas, czy być może będziemy się kręcili przez chwilę w kółko. Takie problemy da się rozwiązać. To jest kwestia rozmowy. Ale ja mam tutaj mocne poczucie, że im bliżej jesteśmy z tym współpracującym z nami Klientem, im bardziej zawiązaną mamy relację, tym łatwiej będzie też wyjaśnić, że być może czas już skończyć wybrzydzać, albo ewentualnie wymyślać. Jakkolwiek nawet taki skrajny przypadek mógłby się zdarzyć. Tylko po prostu zacznijmy realizować działania. Wyjaśnijmy sobie, jakie są konsekwencje. Może też wyjaśnijmy sobie, że te zmiany założeń, czy zmiany zdania, no po prostu oddalają nas od realizacji pewnej całości, czy od daty wdrożenia kolejnej wersji. I to wszystko nawet w tym scenariuszu, że faktycznie Klient ma taki charakter wybrzydzania. Natomiast o wiele częściej widzę, że i Klient i wykonawca po obu stronach, każdy chce osiągnąć pewien rezultat, więc te zlecone uwagi, czy przekazane informacje zwrotne, naprawdę są ważne. To nie są chciejki. To nie są jakieś wymyślania, tylko naprawdę są sprawy, które powodują, że ten produkt nie wygląda tak, jak sobie to wyobraża ten odbiorca.\nJacek: I tutaj w tej poradzie czai się mikropułapka. Taka, że ktoś może powiedzieć, „No przecież pokazujemy Klientowi produkt. Raz na miesiąc. Raz na dwa tygodnie. No to przecież, jak będzie coś nie tak, no to powie”.\nKuba: Robimy Demo.\nJacek: Robimy Demo. Tak. Bardzo często słyszymy to z Kubą w różnych organizacjach. Natomiast bardziej tutaj mamy na myśli taką faktycznie bliską współpracę z Klientem. Czyli sytuację, w której tak dając taki namacalny przykład. Osoba, która reprezentuje Klienta, bądź Klient, jest z naszym zespołem w kontakcie kilka razy dziennie. W realiach pracy przedpandemicznej, w jednym budynku, to oznacza kursowanie między piętrami, jeżeli te osoby są na różnych piętrach. Jeśli mówimy o Kliencie wewnętrznym. Jeśli mówimy o Kliencie zewnętrznym, to oznacza kilka razy w ciągu dnia zdzwonienie sie, dosłownie na chwilę. Na chwilę udostępnienie ekranu, pokazanie, tak, żeby po prostu nie czekać, nie kumulować tego potencjalnego błędu, który możemy zebrać w trakcie tych dni niepokazywania progresu. No i po prostu korzystać z tego feedbacku na bieżąco. No bo po prostu, na bazie naszych doświadczeń, zwykle prowadzi to do lepszych rozwiązań.\nKuba: Następną pułapką intuicji, podobną do tematu współpracy z Klientem, jest taki tekst „Zróbmy Klientowi dokładnie to, czego chce”. Tutaj mocny akcent na „dokładnie to, czego chce”. Czyli tutaj jest czające się założenie, że może będzie prościej, może będzie łatwiej, gdy nie będziemy dyskutować. Nie będziemy zadawać tych trudnych pytań. Nie będziemy tutaj dywagować, wątpić. Jakoś tutaj stosować jakichkolwiek zaawansowanych technik. Tylko po prostu, jak Klient mówi, że chce zielony przycisk, to dostaje zielony przycisk. Tylko no, jakie tutaj jest wielkie zagrożenie? Że znowu jest to ryzyko produktowe, takie bardzo biznesowe. Klient może nie umie wyrazić tego, czego potrzebuje. Może nie do końca to wie, tylko przed nami udaje bardziej pewniaka, niż jest to w rzeczywistości. Jest spore zagrożenie, że po prostu zbudujemy niepotrzebny produkt. Jak mówię o zielonym przycisku, to to jest taki banalny przykład. Ale już bliższy o wiele bardziej realnego przykładu, który gdzieś tam powiedzmy, spotkałem w pewnych zespołach z przeszłości. No to budowanie na przykład zaawansowanej wyszukiwarki w naszym systemie, w czasie, gdy tak naprawdę Klient potrzebował inteligentnych, we właściwym miejscu pokazujących się rekomendacji tego produktu, który potrzebuje dokładnie w tej chwili. Widziałem na własne oczy zespoły, które kupę czasu, energii i wysiłku intelektualnego poświęciły na realizację produktu, który zupełnie nie rozwiązywał potrzeby Klienta.\nJacek: To, co mówisz o tym, że zróbmy dokładnie to, co Klient chce, to często to wygląda w ten sposób, że zespół ma jakieś wątpliwości dotyczące tego, co słyszy od Klienta. No ale dla mnie to jest taka postawa, co tam my będziemy się odzywać, co tam będziemy się wychylać. No to chce, no to trzeba to robić. Z mojej perspektywy to jest kompletnie nieprofesjonalne zachowanie, powiedziałbym wręcz nieetyczne. Jeżeli mamy cień wątpliwości, jako partnerzy technologiczni, że jest jakiś rozjazd, że coś może pójść nie tak. No to po prostu, z mojej perspektywy, należy jakby skonfrontować ten temat u po prostu upewnić się bądź zweryfikować to, co chcemy wytworzyć. Więc na pewno tutaj taką praktyką, którą rekomendujemy, to jest „Dążenie do zrozumienia prawdziwej potrzeby Klienta”. Nie jest to jakaś taka zaawansowana technika. To jest po prostu umiejętność prowadzenia dialogu. Umiejętność zadawania właściwych pytań. Rozróżnienia kiedy należy zadać pytanie otwarte, kiedy należy zadać pytanie zamknięte? Kiedy sparafrazować? Kiedy coś dodatkowo narysować? Pokazać wizualnie. Tak, żeby użyć wszelkich możliwych sposobów, które przybliżą nas do sytuacji, gdzie mamy bardzo wysokie prawdopodobieństwo, że jesteśmy na tej samej stronie, jeśli chodzi o to, co mamy zrealizować.\nKuba: I może się tak zdarzyć, że zespół zwinny, który dla danego Klienta po raz pierwszy raz w życiu wykazuje taką postawę, właśnie aktywną. Dąży do głębokiego zrozumienia. No to ten zespół może się wydawać trudny we współpracy. No bo teraz jakby kwestionuje, jakby zadaje pytania, o co tu w ogóle chodzi. Mieli to zrobić. Jak murarzowi karzę wybudować mi kawałek muru w moim domu, no to po prostu on to robi, a nie zadaje pytania, po co? No i to jest taki żart, który akurat dla obu z Jackiem ma większe znaczenie, ale dosyć tych insiderskich historii. Po prostu praca projektowa, kreatywna, nad innowacyjnymi produktami, nie ma charakteru takich prostych zleceń, które trzeba ślepo wykonać tak, jak zlecający mówi. A nawet i budowlańcy lubią też wejść w dyskusję, gdy z nimi współpracujemy. Czemu tak? A czemu nie inaczej? No i ja prywatnie sobie cenię, jak mi dobry fachowiec powie – „Panie, to bez sensu. Zrób to pół metra w lewo, albo w prawo. Wyżej, niżej”. I się okazuje, ta osoba się na tym zna. Ja zaufam i wręcz wzbudza moje zaufanie, gdy dostaję serię pytań drążących, po co to jest mi i jak chcę tego użyć? I również dywagacje, jak ta osoba po drugiej stronie by to zrobiła. Więc tutaj dążmy do zrozumienia tej potrzeby i być może też, jeśli napotykamy pewien opór po stronie naszego rozmówcy, to spokojnie miejmy naszą wersję odpowiedzi, z czego wynika, że chcemy tutaj trochę podrążyć. Bądźmy tutaj bardzo też partnerscy i asertywni. W takim rozumieniu, że my jesteśmy OK i tamta strona jest OK. Nasze drążenie to nie jest jakieś dopiekanie, albo jakieś takie nieprzyjemne interakcje. Tylko to jest autentyczna współpraca. Chęć kreatywnego zrozumienia, co tak naprawdę chodzi? Jaka jest ta prawdziwa potrzeba?\nJacek: Kolejnym przykładem tego, co może podpowiadać nam intuicja, jest chęć dobrego podzielenia się zadaniami na początku i spotkania się na koniec projektu, czy inicjatywy. Czyli tutaj zakładamy, że albo dzielimy się pewnymi zadaniami wewnątrz zespołu, albo gorszy wariant, moim zdaniem, dzielimy się zadaniami pomiędzy zespołami. Czyli mówimy już tutaj o skalowaniu. No i po prostu, jak każdy zrobi swoje, no to się zintegrujemy, spotkamy się i będzie, na pewno będzie działać. No i oczywiście tak, empatycznie patrząc, no ktoś może mieć ochotę na mniejsze zamieszanie. No bo oczywiście odwrotny scenariusz tego, co powiedziałem, no to jest na pewno konieczność synchronizacji, sprawdzania, upewniania się. No co może być odebrane jako zamieszanie, no i na pewno nie jest to czas spędzony przed klawiaturą, no więc jest to czas nieefektywny. To oczywiście żart. Natomiast no to, co się faktycznie dzieje, no to pozbawiamy bądź zespół, bądź zespoły przestrzeni do współpracy i do zespołowości. Co z mojej perspektywy jest bardzo niebezpieczne, bo przybliża nas do tego, że w kontekście zespołu mamy bardziej grupę osób, niż zespół. Co często obserwuję i brak tego fundamentu z mojej perspektywy zamyka całą masę ścieżek rozwojowych dla zespołu. Z drugiej strony możemy wpaść w taką silosowatość na poziomie zespołów. Czyli każdy zespół robi swoje. My robimy dobrze. Nieważne, co robią oni, inni. No i to też z tych wyrazów, które używam, no słychać, że to jest bardziej okopywanie się, niż tworzenie czegoś wspólnie.\nKuba: I tu akurat nasza praktyka może nie być aż tak oczywista. Rekomendujemy w tym miejscu, jednak takie nastawienie się, czy podejście na uwzględnianie różnych perspektyw, jakie mamy w zespole. W praktyce to na przykład może oznaczać dążenie do pracy, co najmniej w parach, a najlepiej może i całym zespołem. I tutaj jest szereg takich praktyk, jak właśnie programowanie w parach, sworming, mop programming. Warto sobie takie praktyki zobaczyć, jako inspirację. Ale nawet jeśli nie utrzymamy konkretnie zdyscyplinowanego podejścia w tym stylu, to ja, chociaż apeluję o to, żeby nie zamykać się w swoich wycinkowych fragmentach zadania, tylko właśnie próbować atakować problemy z perspektywy kilku osób. Nawet jeśli to jest dwóch specjalistów o podobnych kompetencjach, to mimo wszystko, będziemy świat widzieć trochę inaczej i na trochę inne rzeczy zwrócimy uwagę. Dzięki czemu to rozwiązanie będzie lepsze jakościowo, ale też my między ludzko będziemy dobrze ze sobą współpracować. A już w ogóle magia się otwiera, jeśli zaczniemy pracować właśnie też na styku między różnymi kompetencjami. Dla mnie klasykiem w tym miejscu jest bliska współpraca pomiędzy osobą zapewniającą jakość, nazwijmy go testerem, a programistą. I te osoby ramię w ramię współpracujące, a nie czekające, aż jedna skończy, żeby ta druga mogła rozpocząć swój wycinek pracy. O wiele częściej i o wiele efektywniejsze zespoły widuję, które po prostu zacieśniają tę współpracę. Mniej widać granice pomiędzy moją pracą a Twoją pracą. Być może to gorzej wygląda w raportach czasu pracy, albo w jakimś systemie elektronicznym do raportowania zadań, gdzie te zadania po kilka osób jednocześnie realizuje jedno zadanie. Ale jak nie patrzymy na tę wygodę obserwatora, tylko skupimy się na jakości i też na obniżeniu ryzyka, no to lepsza współpraca jest w takich zespołach, które po prostu dążą do tego, żeby w zespołowy sposób atakować te problemy, z którymi dany zespół się mierzy.\nJacek: Tu generalnie, ja tak rozumiem zespół. Ja też do takiej pracy jestem przyzwyczajony. Jeżeli pracujemy zespołowo, to znaczy, że tych szans na interakcję mamy sporo. No i teraz, jeżeli patrzymy na pracę w zespole przez tę perspektywę, o której wspomniałeś, czyli ja bym powiedział, że to jest taka perspektywa Excela, utylizacji. Nie spodziewajmy się, że zadzieje się magia. Z mojej perspektywy to skupienie należy położyć bardziej w okolicach produktu i osiągania celów biznesowych. Natomiast to, jak to sobie zespół zrealizuje, to ma tutaj powiem, drugorzędne znaczenie. No bo tak naprawdę chodzi o to, żeby przesuwać się w stronę realizacji biznesu. A to, jak to zrobimy, w parze, w trójce, ktoś komuś pomoże, to jest tak naprawdę drugorzędne.\nKuba: Jak wspomniałeś Excela, to mamy następną pułapkę intuicji, mocno skojarzoną z Excelem. „Jak dobrze to wszystko zaplanujemy, to realizacja już pójdzie gładko”. I taka perspektywa, może właśnie związana z zarządzaniem, jakimś takim dzieleniem zadań, że jeśli zrobimy dobry plan – temat bardzo podobny do tego, jak myślimy o analizie albo architekturze. Że jeśli tak zadziałamy planistycznie, zbudujemy ten plan, przygotujemy go, upewnimy się, że jest dobry. Może dwa razy zweryfikujemy, czy nie ma jakichś luk, to potem już wszystko będzie dobrze. Już pójdzie naprawdę, jak z płatka, jak z górki. Jak już plan mamy, to nic, tylko go wykonać. I trochę ironizuję, bo nie mogę się powstrzymać. Natomiast rozumiem też postawę taką. Być może z doświadczenia wynikającą, że odwrotność tego też jest zupełnie bez sensu. Czyli takie działanie zupełnie bez planu, bez pomyślunku, bez żadnej koordynacji, bez żadnego uzgodnienia. Czym się zajmujemy? W jakiej kolejności? Być może, jakie są jakieś krytyczne momenty, które naprawdę muszą być dobrze dograne. No, ale nie popadajmy w żadną ze skrajności. Ani działanie bez planu nie ma sensu, ani też takie założenie, czy złudzenie, że dzięki temu, że mamy super plan, to już wszystko pójdzie dobrze, też jest pułapką. Tutaj zagrożenie jest proste. Dla niektórych osób plan staje się taką wytyczną, ale jest to jednocześnie iluzja posiadania kontroli. Czyli tutaj mówimy o ryzyku, to jest takie ryzyko, że realizując pierwotnie zbudowany plan, nie dostrzegamy dużych pułapek. Pojawia się jakaś nowa okoliczność. Pojawia się coś, co jednak przeoczyliśmy, ale ślepo podążamy z góry określonym planem, będąc właśnie zupełnie nieczułym, albo nie zauważając tego, że coś się zmieniło, że coś nowego wyskoczyło i trzeba po prostu się zaadaptować.\nJacek: No i tutaj rozwiązanie, które jest nam bliższe. Jest dosyć proste. Mianowicie, chcielibyśmy ten plan na bieżąco aktualizować i uszczegóławiać. I teraz, co to znaczy? Aktualizacja planu, no to w sumie jest odpowiedź na to wszystko, co Kuba powiedziałeś. Czyli zmienia się rzeczywistość, no to my reagujemy. No i ten nasz plan jakoś przebudowujemy, po to, żeby on, no po prostu był lepszy w kontekście najlepszego odczytu rzeczywistości. To jest jedna rzecz. Natomiast uszczegóławianie planu, to jest bardziej kierunek taki, w którym mamy pewną bazę, natomiast ta baza nie pokrywa nam wszystkich przypadków. Nie jest szczegółowa, nie jest taka zrobiona do atomu. Tylko to, co się wydarzy w najbliższej przyszłości, mamy dosyć dobrze zaplanowane. Jutro mamy bardzo dobrze zaplanowane, ale to, co będziemy robić za trzy miesiące mamy tylko w pewnej ogólności. Być może nawet na poziomie haseł. Trochę tak generalnie, jak byśmy opisywali dobrze przygotowany Backlog Produktu, jeżeli mówilibyśmy o Scrumie. Tak więc ten plan będziemy uszczegóławiać dopiero wtedy, kiedy będzie właściwy moment. Trochę takie bym powiedział „just in time”, czyli wtedy, kiedy jest potrzeba już wiedzieć większy poziom detali, wtedy te detale przygotowujemy. Posiadanie planu na dużym poziomie detali, pół roku w przód, z mojej perspektywy, to jest kompletne marnotrawstwo, strata czasu. Ten plan i tak się zmieni. I to nie za trzy miesiące, on się zmieni za tydzień. Przynajmniej jeżeli jesteśmy oczywiście w domenie, powiedzmy sobie złożonej.\nKuba: Ja tutaj dorzucę taką myśl, że dla mnie obecnie, według mojego stanu wiedzy i tej teoretycznej i takiej też praktycznej, dobry plan to jest plan prosty i modułowy. Prosty, czyli jest łatwy do zrozumienia, ogarnialny, nieprzeładowany szczegółami, o których mówiłeś Ty Jacek. A modułowy, czyli taki, który po prostu na początku zawiera pewne kawałki takie skończone, większe uogólnienia, które gdy przyjdzie czas, będziemy doszczegóławiać, ale też moduł może być zastępowalny. Niektóre plany dobre, mają po prostu opcję. Jeśli się wydarzy A, to zrobimy to. Jeśli B, to to. Więc z góry znamy, powiedzmy, zarys scenariusza postępowania, ale nie poświęcamy za dużo energii na to planowanie, póki nie przyjdzie właściwy moment.\nJacek: Kolejna pułapka, to taka pułapka, w której wychodzimy z perspektywy, że po co cokolwiek sprawdzać. Po co to sprawdzać, co robimy, skoro bardzo dobrze wiemy, jak powinniśmy to zrobić. No i można tutaj próbować zrozumieć osobę, która proponuje nam takie podejście, że obawia się straty czasu. W sensie, mamy pewne bardzo dobrze już wydeptane ścieżki. Kurczowo trzymamy się poznanych sposobów. No więc po co mamy eksperymentować? Przecież już dobrze to wiemy. Ja bardzo często słyszę „Po co wymyślać koło na nowo?”. No dobrze, tylko niestety tutaj jesteśmy de facto w szczególności w złożonych domenach o krok od ignorancji. W takim sensie, że przez taką nazwijmy to, czasami pychę, jesteśmy w stanie bardzo łatwo przeoczyć, że nasza rzeczywistość się zmienia. Czyli jesteśmy liderem na rynku. Co tam będziemy się dokształcać, co tam będziemy czytać. Dajcie spokój. No i właściwie pół roku później, że ten start-upik, z którego tak się śmialiśmy, który tak trochę bardziej był otwarty na to, żeby eksperymentować, no to właśnie zaczyna nam zjadać nasz Marketplace. Tak więc spore niebezpieczeństwo. No i tutaj w szczególności ta taka ignorancja. Takie poczucie nieomylności. Ono może nas zaprowadzić w błędną uliczkę.\nKuba: I tutaj propozycja, którą mamy jako rozwiązanie tej pułapki myślenia, zaczerpnęliśmy od Alistaira Cockburna, który w ramach koncepcji Heart of Agile sugeruję taką myśl „Deliver for learning”. Trudno nam przyszło z tłumaczeniem tej koncepcji, więc opowiem ją opisowo. Chodzi o to, żeby wytwarzanie, które realizujemy w ramach pracy zwinnej, traktować też jako okazję do ciągłej nauki. Czyli nie maksymalizujmy samego wytwarzania dla dostarczonych kolejnych produktów, czy kolejnych elementów tego produktu. Ale niech to wytwarzanie będzie też ciągłą okazją do nauki, refleksji i pewnego odkrywania. I to ma dwie warstwy. Bo to jest nauka i odkrywanie tego, co wiemy o rynku, o Kliencie, o biznesie, czyli tak trochę mocniej na zewnątrz. Ale to też „Deliver for learning” do środka, czyli ciągle się uczymy, ciągle próbujemy pewne rzeczy na nowo. Bo to, co Jacek mówił o tym zagrożeniu, tej pysze, czy ignorancji, może oznaczać też prosty patent, który niestety widuję w niektórych zespołach. Realizujemy nasze rozwiązania, jak pięć lat temu, albo dziesięć lat temu. Więc kto by tam używał clouda. Po co automatyzacja. Jakieś rozwiązania architektoniczne, czy wzorce są jedyne słuszne. Technologie, no przecież stary dobry PH. I nagle się okazuje, że coś, co jeszcze parę lat temu było może sensowne, a dziesięć lat temu było nowinką, no dzisiaj jest już dla dinozaurów. Sposobem na to, żeby właśnie dokładnie wpaść w tę pułapkę, jest ciągłe powtarzanie realizacji naszych rozwiązań dokładnie tak, jak zawsze to robiliśmy. Ciągłe zakładanie, że rynek się nie zmienił. Ciągłe zakładanie, że technologia się nie zmienia.\nJacek: Jest oczywiście mały haczyk. Tak, żebyśmy mogli uczyć się poprzez wytwarzanie, no to musimy pracować w krótkich iteracjach. To jest jedna rzecz. Druga rzecz jest taka, na koniec tych iteracji, no musi się pojawiać coś namacalnego. Czyli podzielenie sobie wielkiej pracy na kawałki, gdzie na koniec etapów nie mamy nic, co moglibyśmy pokazać Klientowi. Nic, co moglibyśmy zwalidować. Nie jest dobrym pomysłem, no bo de facto nie otworzy nam furtki do tego, żeby się czegokolwiek nauczyć. Tak więc niezmiennie rekomendujemy, żeby szlifować swoje umiejętności w zespole. Jak dzielić produkt? Jak wyciągać esencję z potencjalnie dużych kawałków? Jak też wychodzić z tej pułapki myślenia, że tego się nie da podzielić? Najczęściej się da podzielić. Czasem trzeba po prostu pomyśleć trochę inny sposób. No i to otwiera nam furtkę do tego, żeby w regularny i w, żeby częsty sposób pobierać lekcje.\nKuba: Ostatnia pułapka intuicji reprezentowana jest przez cytat „Nasi Klienci woleliby, żeby produkt był zmieniany rzadko”. I autentycznie słyszę takie głosy. Jakieś dramatyczne historie, cytaty z jakichś komentarzy, czy to w sklepie w apkami, czy to w jakichś forach, albo na Twitterze, że tu Klienci bardzo niezadowoleni. Lepiej byłoby robić te zmiany najrzadziej, jak to możliwe, bo każda zmiana spotyka się z ostrą, negatywną reakcją. Oddzielna kwestia, że faktycznie trochę tak jest, że Klienci bywają niezadowoleni ze zmiany. Natomiast ja myślę, że skupmy się na tym, z czego wynika, że te zmiany są tak źle odbierane? Zwłaszcza takie argumenty typu, no bo przestał działać system. Bo zupełnie pełna rewolucja i Klienci się czuli kompletnie zagubieni. To nie są argumenty za tym, żeby zmieniać rozwiązania rzadko. To są raczej argumenty, żeby zmiany robić dobrze, w szerokim znaczeniu tego słowa. Natomiast jesteśmy w kontekście ryzyk. No niestety ta taka kolejna argumentacja za tym, żeby robić zmiany rzadko, no ona już się przewijała przez inne mity, wcześniej wymienione. Wszystkie te argumenty razem do kupy powodują, że mamy argumenty za robieniem rzadkich zmian. Rzadkie zmiany powodują, że każde kolejne dostarczenie wersji, która jest bardzo duża, to też jest bardzo wielkie wydarzenie. I to jest bardzo wielkie wydarzenie z perspektywy rynku. Czyli robimy rzadkie wdrożenie bardzo dużej rewolucji dla Klienta. To też jest wielkie wydarzenie z perspektywy technologicznej. To jest mnóstwo na przykład kodu do przetestowania. Mnóstwo integracji. Całe wielkie procesy wokół tego, żeby to wielkie wdrożenie się udało, żebyśmy mieli je pod kontrolą. Niestety również wielkie ryzyko, że jak mamy wielkie wdrożenie, o wielkim zakresie robione rzadko, to niezwykle prosto też, żeby to wielkie wdrożenie się opóźniło. Przesunęło datę. To jest regularna historia, którą ciągle słyszę w różnych firmach.\nJacek: Rozwiązanie jest proste. Przez odwrotność, czyli nie duże, rzadkie wdrożenia, tylko małe, częste wdrożenia. No i oczywiście one muszą mieć sens. Z takiego punktu widzenia funkcjonalnego, czyli oczywiście nie chodzi o to, żeby za wszelką cenę dostarczać coś, no co nie przynosi wartości dla Użytkownika. Raczej tutaj mam na myśli takie sensowne biznesowe zmiany. No i ta częstotliwość wdrożeń, no to też jest coś, co warto sobie jakoś empirycznie wyregulować. Bo to też nie chodzi o to, żebyśmy cały czas zmieniali dla zmieniania. No ale chodzi o to też, tak jak Kuba wspomniałeś, żeby wdrożenie nie było wydarzeniem. Rutynowo jest to może trochę takie niebezpieczne słowo, ale powiedzmy, że zaryzykuję jego użycie. Wdrożenie to jest po prostu zwykła czynność. Robimy ją wielokrotnie, często. Tak więc, no po prostu nie jest to nic, co by nas przerażało. No i to też może świadczyć o tym, że przez to, że zrobiliśmy to wielokrotnie, no to większość błędów już wykryliśmy. Tak więc przestaje to dla nas być wyzwaniem.\nKuba: Z małymi i częstymi wdrożeniami mam taką małą, lubianą przeze mnie historyjkę, czy metaforę. Szczególnie zasadna jest ona dla tych z Was, którzy byli może w Warszawie i jechali metrem, jedną z całych dwóch linii. Metro ma tę charakterystykę, że jeździ często. W zasadzie nie ma żadnego znaczenia, jaki jest rozkład jazdy metra. Bo po prostu, jak jeden pociąg nam odjedzie, jak schodzimy po tych schodach, to za chwilę podjedzie najpóźniej w ciągu paru minut kolejny. Nie musimy się przejmować, że się spóźniliśmy. Nie musimy się przejmować, że wszyscy się zmieścili. W godzinach szczytu niektórzy zostają na peronie i wsiadają do kolejnego pociągu i to jest w porządku. Dla porównania pociąg między Warszawą, a Poznaniem jeździ co godzinę w godzinach szczytu, ale to i tak już jest rzadko. A w którymś momencie jest ten moment, że odjeżdża ostatni, a potem następny będzie za trzy godziny i jest wielka afera i wielka tragedia, jeśli się spóźnimy pięć minut. Trzeba się narastać, pociągi potrafią też być strasznie zajęte. Więc tutaj niech mają ten charakter takiego właśnie często odjeżdżającego metra. Czasem trochę pustsze, czasem trochę większe. Ta rutyna, o której powiedziałeś i tak się trochę krygowałeś, ja nie mam żadnego problemu z nią. Po prostu OK. Przychodzi najbliższa okazja do wdrożenia. Za chwilę będzie następna, a potem jeszcze kolejna. Ewentualne spóźnienie się nie ma żadnych tutaj jakichś wielkich konsekwencji. Każda z tych zmian jest niewielka. Łatwo nad tym wszystkim zapanować. A nawet w tym negatywnym scenariuszu, że coś poszło nie tak, to też łatwo będzie wyizolować ten problem. Jeśli faktycznie zepsuliśmy coś Klientom, no to ta jedna konkretna, pojedyncza, drobna zmiana, może być bardzo łatwa do cofnięcia. Być może do wyjaśnienia, co tutaj nie zagrało? Albo jakościowo, albo biznesowo.\nJacek: Podsumowując odcinek, jako całość, chciałbym, żebyśmy podkreślili kilka praktyk, które z naszej perspektywy pomagają obniżać ryzyko w agile. Przede wszystkim rekomendujemy iteracyjne odkrywanie produktu. Wyłaniającą się architekturę. Ciągłą integrację. Bliską współpracę z Klientem. Dążenie też do zrozumienia prawdziwej potrzeby Klienta. Uwzględnianie różnych perspektyw w zespole w procesie wytwarzania. Bieżącą aktualizację i uszczegóławianie planu. Ciągłą naukę poprzez wytwarzanie oraz małe i częste wdrożenia.\nKuba: Notatki do tego odcinka z linkami do materiałów, między innymi reklamowaliśmy ten odcinek taką poręczną kartą do Bingo z cytatami, na które się powoływaliśmy, ale również transkrypcję, zapis wideo, najdziesz na stronie porzadnyagile.pl/52.\nJacek: Kończąc dzisiejszy odcinek, chcielibyśmy zaprosić Cię na kolejne Q&A na Facebooku, które będziemy organizować z Kubą 7 grudnia o godzinie 20:00. Jak zawsze możesz liczyć na nieco luźniejszą atmosferę, niż w podcaście. Trochę szerszą tematykę, niż podejście zwinne. No i oczywiście naszą perspektywę na Twoje pytania. Pytania, jak zawsze możesz zostawić nam w formie komentarza pod tym odcinkiem w odpowiednich Social Mediach lub wysłać nam anonimowo, jeżeli preferujesz bardziej taką formę, formularzem, do którego link załączamy do notatek tego odcinka. Tak więc zapraszamy wszystkich 7 grudnia o godzinie 20:00 na Facebooka.


nowogrodziec.pl - Rozpoczęto współpracę z Powiatem Przemyślany na Ukrainie\nRozpoczęto współpracę z Powiatem Przemyślany na Ukrainie\nCzęść miejscowości z terenu Gminy Nowogrodziec zamieszkują przesiedleńcy z terenów obecnej Ukrainy (m.in. z Powiatu Przemyślany).\nPo drugiej wojnie światowej Polacy zamieszkujący tereny obecnego Powiatu Przemyślany zostali przesiedleni na ziemię Dolnego Śląska i osiedlili się m.in. w Gierałtowie w Gminie Nowogrodziec.\nMając na uwadze wydarzenia historyczne łączące oba regiony, Gmina i Miasto Nowogrodziec wystąpiła do Powiatu Przemyślany na Ukrainie z inicjatywą podjęcia przyjacielskiej współpracy w różnych dziedzinach życia. Dlatego też w dniach 16-19 sierpnia 2013 r. na zaproszenie tutejszych władz odwiedziła nas po raz pierwszy oficjalna delegacja z powiatu przemyślańskiego na Ukrainie na czele z Orestem Krajewskim – Starostą Powiatu Przemyślany.\nW sobotę delegacja ukraińska wraz z Burmistrzem Nowogrodźca – Robertem Relichem udała się do Spółki Hydro-Tech, aby tam obejrzeć i zapoznać się z funkcjonowaniem nowoczesnej oczyszczalni ścieków. Goście mieli również okazję zapoznać się z działalnością gospodarczą prowadzoną w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Małej Przedsiębiorczości S.A. w Wykrotach.\nKolejnym punktem programu oficjalnej wizyty był wyjazd do Gierałtowa. Gości z Ukrainy serdecznie przywitała Pani Sołtys – Ewelina Szuter wraz z Radnym – Panem Kazimierzem Czerniakiem. Goście zwiedzili kościół parafialny w Gierałtowie, gdzie znajduje się ołtarz przywieziony po wojnie ze wschodu przez przesiedleńców ze Świrza. Następnie delegacja odwiedziła Szkołę Podstawową im. Jana Pawła II w Gierałtowie, zabytkowy, odnowiony w 2012 r. park, a także remizę strażacką. W remizie delegację przywitali mieszkańcy wraz z przedstawicielami Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Wsi Gierałtów „OD-NOWA” i przedstawicielami OSP Gierałtów. Spotkanie przebiegało w miłej i serdeczne atmosferze. Goście obejrzeli tam także przygotowaną przez Panią Alicję Gajewską oraz Panią Sołtys – Ewelinę Szuter, wystawę starych fotografii pochodzących z kresów wschodnich.\nPo spotkaniu w Gierałtowie goście wraz z Burmistrzem udali się na nowogrodziecki rynek aby wziąć udział w obchodach I Jarmarku Garncarskiego. W niedzielę - drugiego dnia Jarmarku, delegacja ukraińska także brała udział w obchodach naszego lokalnego święta, m.in. w przygotowanym przez Gminne Centrum Kultury i Sportu w Nowogrodźcu turnieju gmin.\nWieczorem Burmistrz Nowogrodźca pożegnał naszych gości.\nWspółpraca z zagranicą jak również promocja regionów to jedna z ważniejszych kompetencji wszystkich samorządów. Współpraca między Powiatem Przemyślany i Gminą Nowogrodziec przyniesie wiele korzyści mieszkańcom obu stron, będzie inspiracją do organizacji wspólnych przedsięwzięć i spotkań.\nW chwili obecnej trwają prace nad projektem umowy partnerskiej pomiędzy Powiatem Przemyślany a Gminą Nowogrodziec.


Ubranka dla psa - jak wybrać? Które najlepsze dla psów? - wiadomości w Morele.net\nUbranka dla psa - jak wybrać? Które najlepsze dla psów?\nhttps://www.morele.net/wiadomosc/ubranka-dla-psa-jak-wybrac-ktore-najlepsze-dla-psow/3647/ 2016-10-19 10:56:52.000000 2018-10-30 06:58:27.000000\nOdpowiednio dobrane ubranie dla psa sprawi, że będziemy mogli być spokojni o zwierzę bez względu na warunki pogodowe.\nUbranka dla psów - rodzaje\nJak dobrać rozmiar ubranka dla psa?\nZ jakiego materiału wybrać ubranko?\nUbrania dla zwierząt nikogo już nie dziwią. Jesienią i zimą wiele psów potrzebuje dodatkowej warstwy ocieplenia, a są także stroje specjalistyczne (na przykład pooperacyjne), które również mają szerokie zastosowanie. Kluczową kwestią jest dobór adekwatnego rozmiaru oraz typu ubrania. Jak to zrobić?\nUbrania dla psów mogą służyć różnym celom. W zależności od tego, z jakim zamysłem został stworzony wybrany strój, ubrania można podzielić na:\nUbrania ozdobne – to nie tylko zabawne kaftaniki dla psów z nadrukiem, ale także wszelkie akcesoria dla psów. Są popularne szczególnie w przypadku małych piesków. Ubrania tego typu mogą posłużyć do różnego typu kreacji, zdjęć i tym podobnych działań. Nie są na ogół szczególnie ciepłe i funkcjonalne, ale nie takie jest ich zadanie. Przy zakupie ubrań i akcesoriów tego typu należy zwrócić baczną uwagę na wygodę zwierzęcia oraz na jakość wykonania poszczególnych elementów. W tej grupie strojów dla zwierząt zdarza się najwięcej wpadek (kiepskiej jakości materiałów, drapiących elementów). Zasadność stosowania przebrań i ozdób dla psów jest dyskusyjna. O ile jednak okazjonalne założenie psu zabawnego śliniaka czy też kolorowej opaski nie jest niczym uciążliwym dla zwierzęcia, o tyle codzienne strojenie go w dziwaczne kostiumy jest po prostu niewskazane.\nUbrania funkcjonalne – ubrania na zimę, ubrania na deszcz i wiatr. To ubrania, po które sięga coraz więcej osób. Nikogo nie dziwią już małe psiaki w ciepłych kurteczkach, a coraz częściej można spotkać także większe psy w dopasowanych ocieplaczach. Ubrania tego typu są bardzo polecane dla psów o krótkiej sierści, które marzną na dworze przy zimnym deszczu lub śniegu. Ich skóra nie jest wystarczająco dobrze zabezpieczona przez grube futro i spacery mogłyby skończyć się przeziębieniem. Szczególnie małe psy (yorki, chichuachua) są narażone na wychładzanie organizmu. W ich przypadku nawet droga z domu do samochodu może być kłopotliwa bez odpowiedniego ubrania. Wybierając ubranie chroniące psa przed chłodem warto zwrócić uwagę na to, z jakiego materiału zostało wykonane. Dobrym pomysłem są kurteczki, które chronią także przed wilgocią (nie nasiąkają wodą więc psu jest w nich cały czas ciepło), a na ładniejszą pogodę można zastosować sweterki.\nUbrania pooperacyjne i specjalistyczne. Poza zwykłymi kurteczkami i zabawnymi przebraniami dla psów, w sklepach zoologicznych i specjalistycznych można znaleźć również stroje o zastosowaniu medycznym dla psów. To różnego typu akcesoria i ubrania, które zakłada się zwierzętom po operacji albo po wypadkach. To najczęściej specjalne kubraczki lub kamizelki, które chronią szwy na ciele psa przed rozdrapaniem i pogryzieniem. Wybór stroju tego typu zależy od wielkości psa oraz od tego, jakiego typu zabieg przeszło zwierzę.\nPrzy wyborze ubrania pooperacyjnego należy zwrócić uwagę na dopasowanie typu stroju do konkretnego przypadku i do wielkości psa.\nDobór odpowiedniego rozmiaru to kluczowa kwestia przy zakupie ubrania dla psa. Zbyt luźne lub zbyt ciasne ubranie będzie niewygodne i zupełnie nie spełni swojej funkcji. Przed zakupem ubranka dla psa, należy zmierzyć:\nObwód klatki piersiowej – należy zmierzyć go w najszerszym miejscu. To kluczowy parametr przy wyborze rozmiaru ubrania dla psa.\nObwód szyi – należy zmierzyć go w najszerszym miejscu i dodać około 1 do 2 centymetrów zapasu.\nDługość ciała – należy zmierzyć ją, gdy pies stoi. To odcinek pomiędzy podstawą szyi a początkiem ogona. Dobrze dobrane ubranie powinno kończyć się około 3 centymetry przed ogonem.\nKażdy z producentów ubrań dla zwierząt posługuje się własną rozmiarówką. Rozmiary ubrań od jednego producenta mogą być zupełnie różne od ubrań w tych samych rozmiarach od innego producenta. Dlatego tak ważny jest dokładny pomiar zwierzęcia oraz każdorazowe sprawdzanie tabeli rozmiarów wybranego producenta.\nWybór ubrania dla psa może być łatwiejszy w przypadku psów rasowych. Producenci strojów dla zwierząt projektują oddzielne kolekcje dla psów określonych ras.\nUbrania dla yorka – bez problemu znajdziemy zarówno przebrania dla yorków, jak również kurtki, sweterki i innego typu ocieplacze.\nUbrania dla amstaffa – to przede wszystkim ciepłe ubrania na jesień i zimę.\nUbrania dla buldoga angielskiego – powinny być ciepłe i nieprzemakające. Wielu producentów posiada w swojej ofercie stroje dla buldogów.\nUbrania dla pieska chichuachua – są bardzo popularne i powszechnie stosowane. Trudno sobie wyobrazić psa tej rasy na zimowym spacerze bez odpowiedniego stroju. Jeśli mamy w zwyczaju wyprowadzać chichuachuę na spacery jesienią i zimą, warto zakupić ciepłą kurteczkę nieprzemakalną z grubą warstwą ocieplenia.\nMATERIAŁ UBRANKA DLA PSA\nNajczęściej są to domieszki bawełny i włókien syntetycznych, rzadziej czysta bawełna. Najbardziej naturalne, jednak może wystąpić problem z zatrzymywaniem wody i przepuszczalnością powietrza.\nRóżnią się typem splotu – wyróżniamy dzianiny żakardowe, płaskie, pętelkowe i wiele innych. Ich skład może być różny: od materiałów bawełnopodobnych po jedwab.\nPolar, spandex, tkaniny wodoodporne, tkaniny z membraną poliuretanową\nTo tkaniny, z których wytwarza się ubrania i artykuły wykorzystywane w różnych sportach, spinaczce itd. Ubrania dla zwierząt wykonane z tych materiałów to wysoka półka – będą to produkty dobrej jakości. Chronią przed utratą ciepła oraz nadmierną wilgocią. Pozwalają skórze oddychać, szybko schną, a ponadto łatwo je wyczyścić. Wadą jest natomiast ich cena – ubranka z tego typu materiałów są zazwyczaj dość kosztowne, jednak z pewnością warto w nie zainwestować.\nW sklepach można znaleźć stroje dla wielu innych ras psów (dla jamników, sznaucerów miniaturowych, chartów i wielu innych psów). Kluczową kwestią jest dobór stroju do pory roku oraz do wielkości zwierzęcia.


Umowa kredytowa jest podpisywana przez dwie grupy podmiotów. W prawie bankowym podmiot, który zaciąga zobowiązanie kredytowe, nazywany jest kredytobiorcą, zaś, podmiot użyczający na określony okres swoich środków pieniężnych jest kredytodawcą. W przypadku kredytów mieszkaniowych i hipotecznych, podmiotem zaciągającym zobowiązanie jest zazwyczaj indywidualny klient, rzadko podmiot gospodarczy, choć takich przypadków wykluczyć całkowicie nie można. Kredytodawcą jest zazwyczaj instytucja bankowa, rzadko instytucja pozabankowa. Podmiot mający zamiar zaciągnąć kredyt pod zakup domu lub mieszkania decyduje się najpierw na złożenie wniosków we wszystkich możliwych instytucjach bankowych, w których warunki kredytowe są dużo lepsze, niż w instytucjach pozabankowych. Jednostka starająca się o kredyt musi posiadać odpowiednią zdolność kredytową, która może być obliczana na różne sposoby. Bank musi mieć pewność, że taki podmiot będzie w stanie spłacić zaciągnięte zobowiązanie. Nie można zapominać, że instytucja kredytująca również dużo ze swej strony ryzykuje. Ponadto przy rozpatrywaniu wniosku kredytowego sprawdzana jest jego historia kredytowa. Jeżeli taka osoba jest dłużnikiem w innym banku, lub zalega z płatnościami za rachunki mieszkaniowe, to z pewnością wniosek kredytowy takiej osoby zostanie rozpatrzony negatywnie. Jeśli chodzi o instytucje kredytujące, to jest ich w naszym kraju ponad kilkadziesiąt.\n« Uciążliwe procedury bankowe\nWybór kredytu obrotowego »


TARDIS od kuchni | Dyrdymały Filmowo-Serialowe\nRozpocznę od tego, że uwielbiam filmy o tym, jak kręciło się filmy lub seriale. Pamiętam, że dawno temu, jeszcze w liceum będąc, za zbierane przez prawie rok pieniądze kupiłam sobie DVD box z Indiana Jonesem (wtedy jeszcze była to trylogia). I ze wszystkich płyt z zestawu, najbardziej cieszyła mnie czwarta, dodatkowa – zawierająca różnego rodzaju materiały z planu.\nźródło: Wallpapers on the Web\nOczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że wszystkie zdjęcia „od kuchni” są montowane tak, by pokazywać daną produkcję od jak najlepszej strony. Różnego typu zgrzyty i sprzeczki między członkami ekipy nie są więc kręcone lub wycina się je w postprodukcji. A to, co dostaje widz sprawia wrażenie, jakby podczas pracy nad danym filmem lub serialem wszyscy świetnie się bawili i byli jedną, wielką rodziną. Ale pomimo tego, a może właśnie dzięki tej – w mniejszym lub większym stopniu – iluzji zabawy i przygody, po prostu kocham oglądać wszelkie behind the scenes lub inne making of.\nAre You My Mummy by ZeroBriant\nNiestety, w przypadku wielu produkcji, takich materiałów widzowie dostają niewiele, często nawet nie ma ich wcale. Wpadki z planu, komentarz reżysera – ot, tylko na tyle można zazwyczaj liczyć.\nźródło: We Heart It\nTu na scenę wkracza Doctor Who , który znacząco wybija się od reszty. Jak? Tak, że twórcy serialu nie rzucali widzom raz na sezon ochłapu w postaci dziesięciominutowego filmiku z planu. Zamiast tego stworzyli serial dokumentalny Doctor Who Confidential , którego odcinki, emitowane po każdym epizodzie przygód Doktora, zdradzały kulisy powstawania całej produkcji.\nBohater dzisiejszego Dyrdymała!\nźródło: The Doctor Who Site\nCo równie ważne, Confodential nie był tylko i wyłącznie ładnie zmontowanym materiałem z planu filmowego. Twórcy produkcji mieli na nią bardzo ciekawy pomysł. Mianowicie – zależało im nie tylko na pokazaniu kulisów powstawania serialu, ale także na przybliżeniu historii Doctor Who . Wiele odcinków skupiało się wokół jednego, wybranego tematu i pokazywało go w odniesieniu do wszystkich wcieleń Doktora. Mieliśmy więc przykładowo odcinek o TARDIS, Dalekach albo towarzyszach Władcy Czasu. A wszystko zilustrowane między innymi materiałami archiwalnymi oraz wywiadami z wcześniejszymi twórcami serialu.\nDoctor in Morrowind by kissyushka\nMój wielki szacunek wzbudzili przede wszystkim aktorzy noszący stroje kosmitów, w których paradowali często przez kilka godzin dziennie i pomimo wielkiego dyskomfortu z tym związanego, czynili to bez narzekania.\n"Running late to class? Take one of these!" pic.twitter.com/h6kczBr0\n— . (@MULTIFANDOMNIST) February 9, 2013\nNieco zabawnym było dla mnie natomiast odkrycie, że warunki pogodowe na planie były często zupełnie odwrotne do tych, jakie zapisano w scenariuszu. Gdy więc akcja miała miejsce w jakiś zimnych miejscach, bądź też w trakcie świąt – w rzeczywistości zdjęcia były kręcone w środku lata. I odwrotnie, jeśli w odcinku miało być gorąco, a bohaterowie powinni w związku z tym być lekko ubrani i nieco spoceni – sceny te były kręcone w chłodny, jesienny wieczór, a aktorzy z całych sił starali się wypowiadać swoje kwestie tak, by kamera nie uchwyciła obłoków pary wydobywających się z ich ust oraz tego, jak szczękają zębami.\nTo akurat moja praca, ale stworzona na podstawie innych fanartów, których źródła nie potrafię teraz znaleźć, sorry.\nDość dużym zaskoczeniem były dla mnie także kulisy powstawania efektów specjalnych. W przypadku innych produkcji, często myślę, że coś było zrobione naprawdę, a potem niespodzianka – okazuje się, że w grę wchodził green screen. Byłam więc święcie przekonana, iż w Doctor Who sprawy wyglądały podobnie. Tymczasem często było odwrotnie – kiedy stwierdzałam: „nie ma mowy, by coś takiego zrobili bez CGI”, okazywało się, że efekty specjalne były jak najbardziej „prawdziwe”, a nie komputerowe. I tutaj niech za przykład posłuży to, jak bardzo „zaawansowanej” technologii użyto w przypadku synchronizacji głosu i światełek Daleków (jeśli wideo nie przewinie się samo, przeskoczcie do 6 minuty). Zanim obejrzałam Confodential myślałam, że głos aktora przechodził przez jakiś komputerowy program, który mierzył dźwięk i na podstawie tego zapalał lampki, a tutaj okazało się, że całość działała znacznie prościej.\nFantastic by Pedro R. M. Andreo – ElectroCereal\nByłam pod naprawdę dużym wrażeniem tego, jak wiele elementów Doctor Who powstało tradycyjnymi metodami. Scenografia, wybuchy, różnego rodzaju kaskaderskie sztuczki. Naprawdę podziwiam ludzi, którzy zamiast powiedzieć „wygenerujmy to komputerowo”, stwierdzali „skoro możemy zrobić to naprawdę, zróbmy to naprawdę”. Zwłaszcza, że ta „prawdziwość” bardzo ułatwiała pracę aktorom. I miło było oglądać, z jakim zachwytem ci reagowali na lokalizacje, w jakich był kręcony serial lub na widok innych aktorów przebranych za kosmitów.\nCiekawie było także posłuchać wywiadów ze scenarzystami, reżyserami oraz producentami. Dowiedzieć się, co ci chcieli pokazać w danych odcinkach i skonfrontować to z tym, co zobaczyło się w serialu.\nTalk Whovian to Me by Trekvix\nBardzo podobało mi się również to, że czasami pokazano nagranie ze spotkania, podczas którego aktorzy odczytywali scenariusz i było to zmontowane z gotowymi scenami z danego odcinka. Dzięki temu można było zobaczyć jak słowa zmieniły się w obraz filmowy.\n…żeby nie było, że Jedenastego nie ma w tym wpisie w ogóle…\nWhat in the name of sanity by janey-jane\nTak, jak napisałam już wyżej – zdaję sobie sprawę, że na filmikach z planu pokazuje się jedynie te pozytywne elementy związane z pracą przy danej produkcji. Niemniej jednak, z racji tego, iż w różnych wywiadach, zarówno aktorzy, jak i twórcy Doctor Who zawsze bardzo ciepło wypowiadali się o czasie spędzonym na planie, jestem w stanie uwierzyć w to, że praca nad serialem naprawdę mogła być dla nich dobrą zabawą.\nFobwatch and Sonic Screwdriver by poison-bacon\nNie wątpię również, że wiele z osób pracujących przy tej produkcji – które same wychowały się na wcześniejszych przygodach Doktora – traktowała uczestniczenie w tworzeniu programu jako spełnienie swoich marzeń. I jednocześnie, że ludziom takim przyświecał cel wyższy, niż tylko chęć stworzenia produktu, który dobrze się sprzeda.\nWielką frajdę sprawiało mi także obserwowanie zachowania aktorów. I znów nie mam pojęcia, czy wygłupiali się oni jedynie wtedy, gdy w pobliżu pojawiał się kamerzysta Confidential , czy też żarty były na planie na porządku dziennym. Ale obstawiam, że bardziej prawdopodobna jest tutaj ta druga możliwość.\nHermits United by 17seventeen\nJednak, żeby nie było – z tego, co pokazywał Confidential , aktorzy potrafili się nie tylko wygłupiać. Kiedy było trzeba traktowali oni swoją pracę poważnie, nie gwiazdorzyli, a jeśli zaistniała taka konieczność: przyjmowali trudy związane ze swoją rolą bez marudzenia.\nNiestety Doctor Who Confidential tworzony był jedynie przez sześć lat. Wraz z siódmym sezonem przygód Doktora, BBC zrezygnowało z dokumentowania kulisów produkcji serialu. Z jednej strony – o czym wspominałam na wstępie – i tak nie oglądałam Confidential z Mattem Smithem, więc los tej produkcji nie powinien mnie zbytnio obchodzić. Ale z drugiej – ten serial dokumentalny był czymś niezwykłym, niespotykanym w telewizji. I z tego powodu szkoda, że z niego zrezygnowano.\nCzy może być coś ciekawszego od ujęć z planu zdjęciowego nakręconych przez ekipę profesjonalnych filmowców-dokumentalistów? Okazuje się, że tak. BBC wpadło na świetny pomysł: dało Davidowi Tennantowi kamerę i powiedziało „kręć sobie chłopie, co chcesz”. I tym sposobem powstały Tennantowe wideo-dzienniki, w których aktor pokazał nam zarówno rzeczy, które jemu wydały się interesujące na planie filmowym, jak i sam, mówiąc bezpośrednio do kamery w domowym zaciszu, opowiadał o swojej pracy.\nCałość wygląda zupełnie nieprofesjonalnie, bardzo spontanicznie. Po prostu jak nagrania wideo, które równie dobrze mógłby stworzyć każdy z nas. Ale nie było w tym niczego złego. Zwłaszcza, że nic nie skraca dystansu pomiędzy celebrytami i ich fanami bardziej, niż pokazanie, iż aktor to też człowiek.\nAn awful lot of running by Clarie Hummel\nDużą rolę odgrywało tu także poczucie humoru Tennanta. I jego komentarze – często bardzo ironiczne, ale w sympatycznym tego słowa znaczeniu, bez złośliwego sarkazmu.\nI rzecz, która rozbawiła mnie chyba najbardziej – Billie Piper i Catherine Tate nagrane z włączonym noktowizorem. Serio, myślałam, że aktorzy są tak przyzwyczajeni do widoku kamer, że nic ich w tej dziedzinie nie może zaskoczyć. A tymczasem Piper i Tate po zobaczeniu, jak wyglądają w wersji noktowizyjnej, okazały dokładnie takie samo zdziwieniem i zafascynowanie, jak każdy inny człowiek (wiem, co piszę, bo też posiadam kamerę z noktowizorem i nieraz widziałam, jak ludzie na coś takiego reagują).\nautor: Banksy10 by Six Eyed Monster\nWideo-dzienników Tennanta nie powstało wiele. Z jednej strony szkoda, bo Tennant jest osobą bardzo medialną, kamera go lubi i po prostu chciałoby się faceta oglądać częściej. Ale z drugiej – mniej znaczy więcej – a Tennant ewidentnie nagrywał wszystko spontaniczne, a nie z powodu przykrego obowiązku.\nMirror by Arkarti\nWidzom forma wideo-dzienników bardzo się spodobała i przy kręceniu kolejnych serii BBC wyposażyło w kamery także innych odtwórców głównych ról. Dlatego też, jeśli tego typu filmiki się wam spodobały, bez problemu powinniście znaleźć w sieci także takie, kręcone przez innych aktorów z Doctora Who .\nCzy znacie jakiś inny film lub serial, którego ekipa robiłaby takie rzeczy? Owszem, jakiś sceptyk prawdopodobnie stwierdzi teraz, że być może przy okazji tworzenia innych filmów lub seriali powstawały podobne nagrania, ale były one przeznaczone tylko dla twórców danej produkcji i nikt się nimi nie popisywał na YouTube. Ja jednak wolę naiwnie wierzyć, że osoby odpowiedzialne za Doctor Who były zgraną paczką, która podczas kręcenia serialu bardzo dobrze się bawiła i po zakończeniu produkcji chciała podzielić się swoją radością z resztą świata. A przy okazji dać fanom jeden powód więcej, by uwielbiać Doktora.\nNa koniec mój ulubiony fanart, który nazywam „Hopperem z niespodzianką”. To idealna grafika na tapetę na służbowym komputerze. Dlaczego? Bo większość ludzi nie dostrzega, że to nie jest oryginalna wersja Nighthawks , że obraz różni się od prawdziwego dzieła Hoppera jednym, drobnym szczegółem. Czy widzicie, jakim? ;)\nTARDIS vs Hopper by stinglacson\nźródło grafiki ilustrującej wpis: DVDbash\ntagi: BBC, David Tennant, Doctor Who, kulisy produkcji, Matt Smith, produkcja brytyjska


Łomża: rekordy i efekt 500+ - Puls Biznesu - pb.pl\nŁomża: rekordy i efekt 500+\nopublikowano: 10-01-2017, 00:57\nMariusz Chrzanowski, prezydent Łomży, podkreśla, że na inwestycje ma pójść w tym roku 74 mln zł, czyli aż o 20 mln zł więcej niż w 2016 r.\nCały budżet też jest rekordowy. Po raz pierwszy dochody przekroczą 300 mln zł i wyniosą ponad 343 mln zł. Wydatki zaplanowano na 359 mln zł. W Łomży ma powstać m.in. Hala Kultury — pieniądze na nią samorząd chce pozyskać z Ministerstwa Kultury. Jest już jego pozytywna opinia miasto czeka na opinię Ministerstwa Rozwoju. 3 mln zł pochłonie remont Filharmonii Kameralnej. Miasto chce przystąpić do programu Mieszkanie+, wkrótce ma podpisać umowę z BGK. — Struktura wydatków zmieniła się z powodu Programu 500+. Od początku jego działania budżet miasta wzrósł o 27 mln zł. Wsparcie z tego tytułu w 2017 r. wyniesie ponad 30 mln zł. Pieniądze te mieszkańcy Łomży wydają głównie na miejscu, co ożywia gospodarczo nasze miasto — mówi prezydent.\nPodpis: RFA, AR\nSłupsk: aquapark vol. 2\nDobrzeń Wielki: budżet w cieniu Opola\nWładysławowo: budżet w rozbiegu przed 2018 r.\nKleszczów: wieś ze 100 mln zł na inwestycje\nSamorządy / Łomża: rekordy i efekt 500+


KINGSMITH TRK12F Bieżnia elektryczna - ceny i opinie w Media Expert\n78,91 zł x 30 rat 0%\nInnowacyjna, nowoczesna dla całej rodziny\nPoprawa zdrowia i utrzymanie je w dobrej kondycji poprzez lekkie ćwiczenia w każdej wolnej chwili\nWielofunkcyjna bieżnia elektryczna Kingsmith TRK12F spełni oczekiwania zarówno amatorów spacerów, jak i zwolenników intensywnego biegania. Urządzenie jest przeznaczone do użytku domowego. Świetnie sprawdza się w treningach nakierowanych na wzmocnienie mięśni nóg, pleców, ramion, brzucha i rąk.\nProdukt spełni oczekiwania osób, które poszukują niedużego sprzętu do ćwiczeń. Urządzenie nie zajmuje wiele miejsca, dzięki czemu z powodzeniem można je przechowywać na przykład pod kanapą czy na balkonie. Po skończonym treningu wystarczy je odłożyć w dowolne miejsce. W tym zadaniu pomocne okażą się kółka transportowe, które ułatwiają swobodne przenoszenie bieżni.\nBieżnia została wyposażona w nowoczesny silnik z zewnętrznym rotorem, z gwarancją zmiennej częstotliwości pracy. Nie pobiera on dużo energii, dzięki czemu urządzenie świetnie sprawdza się nawet podczas dłuższych treningów. Warto także zwrócić uwagę na wyjątkowo cichą pracę silnika.\nProducent zadbał o bezpieczeństwo treningów, na które wpływa zarówno mała wysokość samego pasa do biegania 53 mm, jak i funkcjonalne oprogramowanie. Użytkownik może skorzystać z funkcji ustawienia limitu prędkości oraz ze specjalnego zabezpieczenia przed przypadkowym włączeniem urządzenia. Dodatkowym atutem jest czujnik chroniący przed przeciążeniem. Bieżnia automatycznie przechodzi w tryb stand-by, jeśli aktywność nie zostaje podjęta przed 10 minut.\nNowoczesna bieżnia elektryczna Kingsmith TRK12F to doskonały wybór zarówno dla osób początkujących, jak i dla użytkowników preferujących bardziej intensywny trening. Pod tym kątem warto zwrócić uwagę na opcję automatycznego wyregulowania prędkości do aktualnego tempa. Urządzenie jest dostosowane do naturalnego trybu biegania. Jeśli zostanie wykryty ruch w przedniej strefie, pas bieżni nieco przyspieszy z kolei ruch w tylnej części, powoduje zwolnienie aż do całkowitego zatrzymania. Bieżnia może być wykorzystywana do treningów imitujących spacer przy prędkości do 6 km/h lub do bardziej intensywnych biegów nawet do 12 km/h. Użytkownik z łatwością wybiera odpowiednie ustawienia. Warto wspomnieć o obecności dodatkowych barierek rozłożony uchwyt świetnie sprawdza się przy szybszym trybie treningu.\nBieżnia jest bardzo wygodna w sterowaniu, użytkownik ma do dyspozycji funkcjonalny, zdalny pilot. Za pomocą komfortowych przycisków z łatwością można zmieniać aktualne ustawienia. Pilot pozwala na regulowanie prędkości oraz zmianę trybu automatycznego na manualny.\nPołączenie z aplikacją mobilną\nDodatkowym atutem bieżni elektrycznej Kingsmith TRK12F jest kompatybilność z aplikacją mobilną KS Record. Dzięki temu użytkownik może na bieżąco sprawdzać aktualne dane dotyczące odbytych treningów i monitorować swoje postępy. Aplikacja zapisuje kluczowe informacje między innymi o przebytym dystansie, czasie ćwiczeń, ilości spalonych kalorii oraz prędkości bieżni. Uwzględniony w bieżni uchwyt na telefon bądź tablet pozwoli Ci na bezpieczne pozostawienie sprzętu podczas treningu.\nBrzuch, Nogi, Plecy, Ramiona, Ręce\n79.2 x 106 x 148\nKlips zabezpieczający, Klucz, Olej silnikowy, Pilot, Przewód zasilający, Śruby\n79.2 x 13.9 x 153\nAuto stand-by po upływie 10 min, Blokada przed dziećmi, Bluetooth, Czujnik przeciążenia, Sterowanie za pomocą aplikacji, Sterowanie za pomocą pilota zdalnego, Uchwyt do tabletu lub smartfona\n2 programy treningowe, Czas, Licznik kroków, Prędkość, Przebyty dystans, Spalane kalorie, Szybki start\nNazwa producenta/importera KINGSMITH\nInstrukcja obsługi Bieżnia elektryczna KINGSMITH TRK12F


ciężkie nogi - wszystko na temat ciężkie nogi w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : ciężkie nogi (13)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia ciężkie nogi. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku ciężkie nogi) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem ciężkie nogi posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania ciężkie nogi jesteśmy w stanie zaprezentować Ci ciężkie nogi materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 20.01.2014 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Wtorek 20.09.2016. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania ciężkie nogi ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu ciężkie nogi.


Burmistrz popełnił błąd - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nBurmistrz popełnił błąd\nBłędy przy zwolnieniu audytora Urzędu Miasta zarzucił Lechowi Jurkowskiemu, burmistrzowi Lubska, żarski Sąd Rejonowy. I nakazał wypłatę odszkodowania.\nProces trwał prawie półtora roku. Zakończył się 21.03. Sąd przyznał pracownikowi rację, ale tylko w części.\nPrzypomnijmy. We wrześniu 2015 r. wypowiedzenie od L. Jurkowskiego dostał audytor, który zajmował się oceną pracy Urzędu Miasta. Było to zwolnienie w trybie pilnym, bez okresu wypowiedzenia, czyli na podstawie art. 52. Powodem był brak planu audytu, który powinien u burmistrza złożyć ten pracownik. Inne zarzuty to podpisywanie listy obecności również w te dni, w które do Ratusza nie przychodził.\nWyrzucony z pracy mężczyzna poszedł z pozwem do sądu pracy.\n– Z katalogu uchybień, jaki przedstawił pracodawca, zasadny był brak planu audytów. Niedopuszczalne jest, by pan jako doświadczony pracownik tego nie dopełnił. Inna rzecz, że burmistrz dowiedział się o tym najpóźniej w maju. Zwolnienie nastąpiło we wrześniu. Zgodnie z prawem, pracodawca ma tylko miesiąc, by wyciągać konsekwencje dyscyplinarne. Tym samym popełnił błąd – tak Arkadiusz Pintal, przewodniczący składu sędziowskiego, zwrócił się do zwolnionego urzędnika.\nDlatego sąd zdecydował, że zwolnionemu pracownikowi należy się odszkodowanie. Uznał też, iż inne zarzuty były bezpodstawne.\nZwolniony audytor ma dostać 15 tys. 573 zł odszkodowania, co jest równowartością jego trzymiesięcznych zarobków. Do tego dochodzą odsetki od 1.10.2015 r. Sąd nie zgodził się jednak na wypłatę odprawy, której żądał były audytor, czyli kwoty 18 tys. zł. – To roszczenie jest nieuzasadnione. Bo przyczyny zwolnienia na podst. art 52 nie leżały wyłącznie po stronie pracodawcy, dlatego odprawa się panu nie należy – tłumaczył A. Pintal.\nCzy burmistrz Lubska będzie odwoływał się od wyroku?\n– Wiemy już, że był błąd formalny dotyczący podstawy zwolnienia – przyznaje Jerzy Wojnar, wiceburmistrz Lubska. – Wystąpiliśmy o uzasadnienie. Z decyzją, co dalej, wstrzymamy się do czasu, aż go otrzymamy.


OPTOMETRIA.info | aby wi(e)dzieć więcej - Oko kontra komputer | | OPTOMETRIA.info | aby wi(e)dzieć więcej\nPraca przy komputerze nie oddziałuje bezpośrednio na gałkę oczną, nie uszkadza siatkówki czy rogówki. Wymaga jednak intensywnego skupienia wzroku, co prowadzi do jego zmęczenia i związanych z tym zaburzeń. Są to bóle głowy, obrzęki powiek, przekrwienie oczu i nadmierne wysuszenie, nazywane zespołem suchego oka.\nTo typowe następstwa długotrwałego wpatrywania się w monitor, a bo znajduje się on w bliskiej i nietypowej odległości dla oczu, narząd wzroku męczy się podwójnie.Stopień zmęczenia wzroku zależy od rodzaju pracy wykonywanej na komputerze. Mniej obciążony jest wzrok, jeśli jest to tylko wprowadzanie danych, bardziej, jeśli jest to pisanie pracy czy książki, a najbardziej, kiedy programuje się strony i wykonuje grafiki. Im prostsza czynność, tym mniejsze obciążenie dla oczu.\nPraca przy komputerze może też pogłębić wadę wzroku. Jest uciążliwa zarówno dla krótkowidzów, którzy muszą nosić szkła korekcyjne, jak i osób, których wzrok słabnie wraz z wiekiem. To dlatego od 1996 r. wszyscy, którzy pracują przy komputerach, muszą być poddani badaniom okulistycznym, by można było wykryć i korygować wady wzroku, które mogły powstać lub pogłębić się podczas pracy przed monitorem.\nJeśli ktoś spodziewa się przepisania przez lekarza szkieł ochronnych, będzie rozczarowany, bo takich szkieł nie ma. Wszystkie powłoki, którymi pokrywa się szkła, działają jedynie odblaskowo, ale nie chronią oczu. Okuliści radzą, by większą wagę przywiązywać do higieny pracy. Należy przynajmniej raz w ciągu godziny lub nawet częściej odchodzić od komputera, podejść do okna, popatrzeć na ulicę lub zrobić sobie herbatę. Warto też zadbać o wilgotność powietrza w pomieszczeniu.\nKłopoty ze wzrokiem stały się dziś zjawiskiem powszechnym i są związane ze stylem życia. Komputer staje się głównym narzędziem pracy, które szczególnie angażuje wzrok. Nie wywołuje wprawdzie poważnych chorób – zaćmy czy jaskry – jest jednak z całą pewnością odpowiedzialny za przemęczenie oczu i zespół suchego oka.\nTo z jednej strony skutek zbyt długiej pracy przy komputerach, ale też niewłaściwego nawilżania, charakterystycznego dla pomieszczeń klimatyzowanych, ogrzewanych kaloryferami. Tak jak zmęczenie oczu można usunąć prowadząc bardziej higieniczny tryb życia, tak zespół suchego oka wymaga stosowania tzw. sztucznych łez w kroplach.\nDolegliwość ta polega na zaburzeniu wydzielania własnych łez. Gdy korzysta się z komputera, oczy, bez zmiany pozycji głowy, bezwiednie przemieszczają się z klawiatury na ekran, wykonując dziennie kilkadziesiąt tysięcy ruchów. Jednak są pozbawione mrugania, które pobudza wydzielanie łez. Fizjologiczny mechanizm ich wydzielania jest więc zaburzony. Łzy zawierają składniki “oliwiące”, które poprzez mruganie powiek, tak jak ruchem wycieraczek samochodowych, są rozprowadzane na powierzchni oka. Deficyt oleistego filmu z łez wywołuje po pewnym czasie zaczerwienienie i pieczenie oczu, a później bolesny stan zapalny. Zespół suchego oka to dolegliwość, w której pacjent odczuwa dyskomfort, staje się rozkojarzony, bezwiednie pociera oczy i naraża je na zainfekowanie. Sztuczne łzy są więc konieczne w leczeniu tej dolegliwości.\nKomputerowe bhp dla oczu\n– Monitor powinien być tak ustawiony, by nie odbijało się w nim światło naturalne ani sztuczne. Refleksy świetlne powodują bardzo szybko zmęczenie wzroku, a pochylanie się na boki i do przodu często jest przyczyną bólów kręgosłupa.\n– Starsze monitory powinny posiadać filtr ochronny (nowsze już nie potrzebują). Odległość oczu od ekranu monitora komputerowego powinna wynosić 70 cm.\n– Górny brzeg ekranu powinien znajdować się nieco poniżej poziomu oczu. Jednym z najważniejszych parametrów jest częstotliwość odświeżania obrazu. To ona decyduje o migotaniu ekranu. Nie może być mniejsza niż 85 Hz.\n– Stanowisko pracy powinno być oświetlone światłem rozproszonym, niepowodującym olśnienia.\nNastępnyZmęczone oczy. Jak im pomóc?


PUK Kielce - Parking wielopoziomowy, Plac Konstytucji - Strona 2 - Kieleckie Inwestycje Forum\nPost autor: halny » 11 stycznia 2006, o 20:17\nW pełni popieram przedmówcę Jest to marnowanie terenu. Jeśli ma być zamiast skweru beton to wyłącznie do handlu a parking trzy kondygnacje pod ziemią ! Z tym parkingiem będzie tak samo jak z dworcem PKP -- po kilku latach następcy przebudują go na cele handlowe\nPost autor: Autor » 11 stycznia 2006, o 23:47\noby tak sie stalo...z parkingiem w dol!\nPost autor: Gość » 12 stycznia 2006, o 11:16\nSz.J. pisze: Sprzedać tą działkę jakiemuś deweloperowi na centrum handlowe (bez hipermarketu) pod warunkiem budowy w nim parkingu.\nTen pomysł najbardziej mi się podoba - niestety ale również odnoszę wrażenie iż jedynym powodem lokalizacji parkingu w tym właśnie miejscu jest wygoda urzędników. Zgadzam się że ten plac jest raczej brzydki ale mocno wątpię że betonowy sarkofag doda mu uroku. A jeżeli dodać do tego hałas silników spotęgowany odbiciem dźwięku od konstrukcji budynku - chyba każdy wie jaki hałas jest choćby na parkingu galerii echo....\nPost autor: bernard » 12 stycznia 2006, o 11:28\nwybaczcie, to ja byłem, mam jakieś problemy z logowaniem:-)\nPost autor: kampio1 » 12 stycznia 2006, o 21:07\nJuż wcześniej się wypowiadałem, że jeśli budować parkingi, to tylko podziemne. Przede wszystkim nie szpecą otoczenia. Choć ten projekt akurat mnie się podoba.\nNajważniejszą kwestią jest jednak wjazd i wyjazd z takiego parkingu. Trzeba powiedzieć jasno. Korki jak były tak będą, bo przy budowie czegokolwiek zapomina się o tej kwestii. Przecież ulica Kozia i Orla ją jednopasmowe. Jak ludzie w godzinach porannych i po pracy zaczną tędy jechać to życzę powodzenia.\nPost autor: halny » 12 stycznia 2006, o 21:24\nCo jest grane z tym parkingiem ???\nPost autor: corse » 14 stycznia 2006, o 16:31\nW Europie .. parkingi nadziemne .. to teraz osobliwe przypadki .\nCzasami ekspertyza wyklucza wybudowanie parkingu podziemnego\ni wtedy bywa to konieczne ..... ale tylko w wypadku braku innego miejsca\ni na Boga .. nie w centrum ( starym sercu ) miasta !!!\nMamy np . miejsce przed UW .. przy ulicy IX w .\nWystarczy zdrowy kompromis i co za tym idzie .. dobry - rozbudowany\nlub nowy .. parking . A teraz , na dodatek - jest kolejny wojewoda .\nRozumiem .. prezydent i poprzednik p . Banasia .. nie przepadali za\nswoim widokiem ( to tak delikatnie powiedziane ) .. ale teraz jest szansa\nna porozumienie w tej sprawie . Czy nie fajna jest np . taka wizja - spoko\nrealna : parkujemy sobie tam auto , przechodzimy przez zebry na IX w .\ni dalej .. niewielkim , gustownym trakcikiem .. otoczonym z lewej i prawej\nstrony .. zagospodarowanym terenem ..... dochodzimy do P . Konstytucji\ngdzie stoi sobie np ..... cudna , bajkowa karuzela ?\nTo tylko minutka spacerku od UW .. a potem jaka frajda dla dzieci\ni tych malutkich .. i tych wielkich - czyli Nas !\nPost autor: tom » 15 stycznia 2006, o 10:04\nMimo wszystko wg mnie lepsze takie zagospodarowanie placu, niz żadne. Owszem wolałbym parking podziemny, ale niestety nie można mieć wszystkiego. Widocznie są jakieś powody dla których musi powstać naziemny. A jesli chodzi o lokalizację akurat w tym miejscu to wiadomo.... pomiędzy Ratuszem a ZUSem . Urzędnicy będą mieli większy komfort z parkowaniem. Dla mieszkańców to też ulga, bo mam nadzieję, że uda się trochę ogarnąć ten chaos drogowy.\nPamiętajmy, że na wiosnę zniknie około 100 miejsc parkingowych na Sienkiewicza. Mają być utworzone miejsca parkingowe wzdłuz Paderewskiego, ale to chyba też całkiem nie rozwiaże problemu.\nParking jest konieczny i musi powstać, a ja tak bardzo nie opłakiwałbym, że powstanie w samym centrum tzw. "kieleckiego Starego Miasta", bo wystarczy popatrzeć na jego niektórych sąsiadów, którzy w niczym nie przypominają budynków historycznych.\nPost autor: halny » 15 stycznia 2006, o 10:16\nCzy gdyby parking powstał na Solnej albo Przed U.W. to urzędnicy nie dojdą do U.M ? Zagospodarowanie placu może polegać na na jego odpowiedniej przebudowie a nie na wciskaniu samochodów w samo centrum.Po remoncie placu sznur samochodów dalej będzie się przetaczał przez ciasne uliczki typu Orla. Swego czasu była koncepcja budowy parkingu pod placem Wolności i to byłoby praktyczne rozwiązanie.\nPost autor: tom » 15 stycznia 2006, o 10:23\nPrawda jest taka, ze parking najprawdopodobniej powstanie na Placu Konstytucji i raczej nic tego nie zmieni. Na Placu Wolności, przed U.W. czy na Solnej tez mogą powstać, ale niestety chyba dopiero po tym na Placu Konstytucji. Owszem, po zamknięciu Rynku cały ruch przerzuci sie na Kozia/Orla, które dotychczas były zupełnie zapomniane. Obawaim sie trochę jak to będzie, ale jestem dobrej myśli\nPost autor: halny » 15 stycznia 2006, o 10:35\nW planach jest także przebudowa Warszawskiej przed rynkiem to dojazdu przez rok i tak nie będzie .Pozostanie tylko od IXw.Kielc i totalny korek.\nPost autor: tom » 15 stycznia 2006, o 10:38\nWarszawska to dopiero po Rynku więc za jakieś 2-4 lata. Do tego czasu moze coś wymyślą?\nTakim moim marzeniem jest całkowite wyeliminowanie ruchu kołowego z centrum miasta. Żeby mozna było spokojnie przejść się po mieście, środkiem ulicy, bez obawy, że cos na mnie najedzie .\nPost autor: halny » 15 stycznia 2006, o 10:41\nA więc parking aut za IX w.Kielc No włąśnie przyjemnie było by pospacerować po rynku ,Orlej, Koziej, Nowosilnicznej itd. Ale się nie da bo sznur samochdów...\nPost autor: tom » 15 stycznia 2006, o 10:45\nParking na Placu Konstytucji raczej nie zmieni tej sytuacji. Wszyscy bedą się do niego pchać, a to najblizsza okolica Rynku. Na szczęscie na Rynek nie bedzie sie dało wjechać, więc chociaż tyle dobrego. Duza i Mała też będzie zamknięta dla ruchu na całej długości. Żeby tylko nie skończyło się to paraliżem miasta...\nPost autor: Autor » 15 stycznia 2006, o 12:18\nNie zapominajmy jeszcze o nowoprojektowanej drodze, ktora powstanie przy paskudnym domu zwiazkow zawodowych


„Promocja dla przedsiębiorców - edycja VI” w Santander Bank Polska\n„Promocja dla przedsiębiorców – edycja VI” w Santander Bank Polska\nW Santander Bank Polska trwa szósta edycja promocji dla przedsiębiorców, w której w zamian za założenie konta i spełnienie prostych warunków Klienci mogą zgarnąć łącznie nawet 1300 złotych premii. Oferta trwa do 31 października 2021 roku. Sprawdź warunki.\nOferta przygotowana przez Santander Bank Polska jest skierowana do nowych Klientów, którzy:\n– jako osoba fizyczna prowadzą jednoosobową działalność gospodarczą,\n– po 31 marca 2019 roku nie posiadali jakiegokolwiek rachunku firmowego w Santander Bank Polska .\nPosiadanie innych produktów i rachunków Santander Bank Polska nie wyklucza z promocji.\nOsoby, które spełniają powyższe warunki muszą następnie wejść na specjalnie przygotowaną stronę promocji i zawnioskować o Firmowe Konto Godne Polecenia. Dodatkowo warto pamiętać o wyrobieniu karty debetowej, ponieważ pomoże ona Klientowi zgarnąć premię pieniężną. Trzeba również wyrazić zgody na:\n– kontakt telefoniczny i elektroniczny w celach marketingowych,\n– przetwarzanie przez bank danych marketingowych.\nOd chwili, w której Klient otworzy konto, za każdą dokonaną kartą transakcję bezgotówkową Santander Bank Polska zwróci 3% wartości kwoty zakupu. Moneyback będzie trwał przez 6 miesięcy. Jednakże, aby otrzymywać moneyback przedsiębiorca musi:\n– wykonać minimum jeden przelew w miesiącu do Urzędu Skarbowego lub ZUS na kwotę minimum 200 złotych.\nMaksymalnie w ciągu miesiąca można zgarnąć 150 złotych z moneybacku. Warto przyjrzeć się poniżej tabeli załączonej w regulaminie promocji:\nOprócz “podstawowych” 900 złotych premii, Klienci banku mogą zgarnąć dodatkowe 400 złotych. Aby zdobyć te pieniądze Klient musi podpisać pierwszą umowę o akceptację kart z Elavon Financial Services za pośrednictwem Santander Bank Polska. Ponadto trzeba również aktywować termin płatniczy w ciągu sześciu miesięcy, licząc od dnia dołączenia do promocji.\nZa płacenie kartą 5000 złotych miesięcznie w okresie trwania promocji, w ciągu 6 miesięcy można zgarnąć nawet 900 złotych premii.\nBank wypłaci Klientom premie za spełnienie warunków do końca miesiąca następującego po miesiącu spełnienia warunków. Dodatkowe 400 złotych Klient otrzyma do końca miesiąca następująca po miesiącu spełnienia warunków.\nWszystkie informacje i regulamin promocji znajdziemy na stronie: https://www.santander.pl/_fileserver/item/1507979.