Europa może utonąć w plastikowych śmieciach | Życie w Niemczech. Społeczeństwo, lifestyle, ciekawostki | DW | 06.01.2018\nOdkąd Chiny przestały przyjmować plastikowe odpady z Europy, UE ma coraz większy śmieciowy problem. Zwłaszcza Niemcom grożą góry plastiku.\nCzy Europę zaleją plastikowe śmieci?\nTrzydzieści siedem kilogramów – tyle plastiku zostawia po sobie każdego roku przeciętny Niemiec. Wyliczyli to eksperci Instytutu Niemieckiej Gospodarki w Kolonii. Jak czytamy na portalu niemieckiej telewizji ARD, w ciągu ostatnich dziesięciu lat ilość zużywanych plastikowych opakowań zwiększyła się w Niemczech o prawie jedną trzecią. Tylko połowa plastikowych śmieci poddawana jest recyklingowi. Pozostałe są spalane albo eksportowane. To ostatnie rozwiązanie staje jednak pod znakiem zapytania.\nChiny mówią dość\nEksport plastikowych śmieci przez lata był dobrym biznesem. Odciążał europejskie zakłady recyklingowe, a z wyeksportowanego materiału w Chinach robiono na przykład ramy okienne, które potem wracały do Europy. „Było to coś na kształt globalnego śmieciowego układu krążenia” – ocenia ARD. Jego funkcjonowanie zostało jednak właśnie zakłócone. Chiny nie chcą już więcej kupować europejskich plastików. Dla Unii to recyklingowa katastrofa. W Europie brakuje bowiem zakładów przetwarzających tworzywa sztuczne. Na Starym Kontynencie mamy zdecydowanie za dużo plastiku, którego nie da się obecnie sensownie wykorzystać.\nW plastikowych śmieciach toną już plaże w Afryce, na przykład w Ghanie\nUE reaguje zbyt wolno\nChiny wstrzymały skup tworzyw z początkiem roku. Kraj chce się skupić na przetwarzaniu własnych śmieci i nie chce już kupować ich za granicą. Oznacza to, że Niemcy zostaną w tym roku z milionami ton plastikowych odpadów. A to ogromny problem. Rozwiązaniem byłoby zmniejszenie produkcji śmieci. Unia Europejska przygotowała już nowe wytyczne dotyczące odpadów z tworzyw sztucznych, ale wejdą one w życie dopiero pod koniec roku, czyli o wiele za późno. Także w Niemczech zaczną wówczas obowiązywać wyższe kwoty recyklingowe. Cała sprawa dotyka Niemcy w wyjątkowo dużym stopniu. RFN plasuje się w Europie na czwartym miejscu pod względem produkcji plastikowych śmieci – zauważa brukselski korespondent ARD.\nUE wypowiada wojnę reklamówkom\nWszęchobecne reklamówki to za duże obciążenie dla środowiska. Komisja Europejska chce zaproponować krajom podniesienie podatków albo zakaz plastikowych toreb. (02.11.2013)\nNiemiecka prasa: powstrzymanie "plastikowego szaleństwa". "To nakaz rozsądku"\nTematem komentarzy wtorkowych (5.11.13) wydań gazet są plany UE zmniejszenia zużycia torebek foliowych na zakupy. (05.11.2013)\nSłowa kluczowe recykling, utylizacja odpadów, plastik, torba plastikowa, śmieci\nWywóz śmieci z Niemiec do Polski. Nielegalnie 29.08.2019


You are here: Home / Zdrowa dieta / W rozważaniach na temat podaży płynów\nW rozważaniach na temat podaży płynów, przy uwzględnieniu prawidłowych strat, przyjmuje się, że organizm w stanie fizjologicznym dobrze toleruje przyjmowane płyny w granicach 900-2700 ml/m2/d. Jako wartość średnią ilości przyjmowanych płynów podaje się przeważnie 2000 ml/m2/d. Wobec większej proporcjonalnie powierzchni ciała na jednostkę masy ciała u dzieci, przy przeliczaniu zapotrzebowania wodnego, przyjmuje się dla niemowląt 150 ml/kg/d, stopniowo zmniejszając tę wartość do typowej dla dorosłych – 40 ml/kg/d. Z dokładniejszej analizy bilansu wodnego (tab. 1-3) wynika, że nawet przy przyjęciu powierzchni ciała jako podsta-\nwy obliczeń, wartość podstawową u niemowląt należy podwyższyć nawet do wartości o 50% większej. U noworodków w czasie pierwszego tygodnia życia bilans wodny jest ujemny, co wymaga dodatkowych korekcji ilości przetaczanych płynów (3, 8, 9). Jako ogólną zasadę przejmuje się, że pełne „niemowlęce” pokrycie wodne podajemy w 7 lub 10 dniu życia, w zależności od stanu noworodka, czyli przetaczamy x/7 lub 1/10 ilości obliczonej na dobę, pomnożoną przez dzień życia.\nNajprostszym sposobem orientacyjnego obliczania zapotrzebowania dobowego płynów jest wzór: AWD – aktualne dobowe zapotrzebowanie na wodę,\nPrevious Article W przepuklinach potyliczno-szyjnych\nNext Article W wyrównywaniu płynów\nOdrobina wyrafinowania – mistrzem kuchni


pożyczki prywatne pod nieruchomość - www.pozyczkipodnieruchomosc.pl - 794773003 - Pożyczki pod zastaw nieruchomości bez BIK i KRD, pożyczki hipoteczne dla firm bez ZUS i US, leasing zwrotny nieruchomości bez BIK i KRD, pożyczki oddłużeniowe pod nieruchomość, skup nieruchomości\nPrywatna pożyczka dla zadłużonych udzielana jest na rok czasu z możliwością przedłużenia na kolejny rok. Pożyczka może być przedłużana na kolejne lata, ale w związku z faktem, że jest to pożyczka oddłużeniowa to po spłacie długów proponuję refinans takiej pożyczki do banku. W momencie kiedy środki pożyczki prywatnej pod zastaw spłacą Państwa długi można od razu przechodzić do wyczyszczenia bazy BIK. Jeśli zadłużenia nie były jeszcze tak wielkie możemy od razu przejść do transferu zobowiązania pozabankowego na zobowiązanie bankowe. Wszystko dla Klientów przygotowuje i pomagam w refinansie zobowiązań. W przypadku pożyczki pod zastaw nieruchomości bez BIK jak i pożyczki hipotecznej bankowej nie pobieramy żadnych opłat wstępnych, opłat za wniosek ani zaliczek. Naszym jedynym wynagrodzeniem za wniesioną pracę jest prowizja za pośrednictwo kredytowe pobierana pod załatwieniu sprawy. Proszę pamiętać, że wszelkie opłaty zawsze powinny być wnoszone po wypłacie pożyczki, nigdy wcześniej. Jeśli ktoś Państwa będzie namawiał na wnoszenie przed wpłat, proszę tego nie robić. To jest nie uczciwe i podnosi ryzyko, że cała próba pośrednictwa będzie oszustwem a do transakcji podpisania umowy pożyczki hipotecznej w ogóle nie dojdzie.


Sciagawa.com.pl - Reformy sejmu konwokacyjnego - Nowożytność (do 1848)\nReformy sejmu konwokacyjnego\nKategoria: Historia > Nowożytność (do 1848)\nNastępna część » Reformy sejmu konwokacyjnego. Zwołany w 1764 r. sejm konwokacyjny podjął prace ustawodawcze prym w czasie obrad wiedli Czartoryscy. Sejm utworzył komisje: skarbową i wojskową. Zniesiono przysięgę posłów na instytucje poselskie i wprowadzono głosowanie większością w sprawach skarbowych. Reformy dokonywano przy próbach ingerencji Prus i Rosji, przeciwnych zasadzie głosowania większością. Na sejmikach deputackich i elekcyjnych w Koronie zniesiono liberum veto. Sejm konwokacyjny zniósł ponadto cła i myta oraz wprowadził na granicach państwa cło generalne. Koliwszczyzna - powstanie ludności na Ukrainie. Był to ruch prawosławnego chłopstwa przeciw Polakom i księżom katolickim. Wybuchło równocześnie, gdy na wiosnę 1768 r wojska rosyjskie i polskie pod regimentarzem Branickim zgniotły oddziały konfederackie na Podolu i zajęły Bar. Gwałtowność wystąpienia powstańców doprowadziły do rzezi około 20 tys. Polaków. Szlachta polska z kresów wschodnich zaczęła odstępować od konfederacji. - powstanie ludności na Ukrainie. Był to ruch prawosławnego chłopstwa przeciw Polakom i księżom katolickim. Wybuchło równocześnie, gdy na wiosnę 1768 r wojska rosyjskie i polskie pod regimentarzem Branickim zgniotły oddziały konfederackie na Podolu i zajęły Bar. Gwałtowność wystąpienia powstańców doprowadziły do rzezi około 20tyś Polaków. Szlachta polska z kresów wschodnich zaczęła odstępować od konfederacji. W małej fortecy Bar na Podolu 28 lutego 1768r zawiązana została konfederacja barska na ratunek ojczyzny, wiary i wolności. Konfederaci nie dostrzegali prób emancypacji króla spod kurateli Rosji. Stawiali jako wrogów - króla, Czartoryskich i Rosję. Trwała w latach 1769-1772. Na czele związku stanęli Józef Piłsudski i Michał Krasiński, brat biskupa kamienieckiego Adama Krasińskiego. Zbrojna walka konfederatów o wolność i wiarę nie była skoordynowana. W Rzeczypospolitej pozostawały wojska rosyjskie, co dodatkowo komplikowało położenie barzan. Sejm rozbiorowy z 1773 r i jego reformy.\nAustria, Prusy i Rosja we wspólnej deklaracji domagały się zatwierdzenia przez polski sejm dokonanego rozbioru. Carski poseł Otto Stackelberg stosując wobec części posłów zastraszenie i przekupstwo oraz wyznaczając zdrajcę Adama Ponińskiego na marszałka przygotował sejm pod węzłem konfederacji. Został on zwołany do Warszawy w kwietniu 1773 r. po zatwierdzeniu rozbioru sejm podjął prace nad przekształceniem ustroju państwa. Powołana została Rada Nieustająca, w której skład wchodziło 18 senatorów i 18 posłów. Miała kierować administracją państwa poprzez pięć departamentów. Ważną decyzją sejmu było powołane 14 października Komisji Edukacji Narodowej.\nKomisja Edukacji Naukowej. Głównym celem reformy systemu szkolnego było wychowanie prawego człowieka i obywatela. Członek KE - Kołłątaj przeprowadził reformę Akademii Krakowskiej, która jako Szkoła główna Koronna miała czuwać nad kształceniem kadry dla niższych szczebli oświaty. Utworzona w 1773 r Komisja Edukacji Narodowej ukształtowała nowy wzorzec nauczania. Zajęła się organizowaniem szkolnictwa pojezuickiego tworząc nowe placówki nauczania: szkoły parafialne, podwydziałowe i wydziałowe i szkoły główne. Nowe programy nauczania: lepsze opanowanie j. ojczystego, matematyki, geografii, historii i nauk przyrodniczych. Prawa kardynalne uchwalone na nadzwyczajnym sejmie związanym pod węzłem konfederacji radomskiej (paź. 1767- marzec 1768) w ich skład wchodziły: wolne elekcja, prawo wypowiadania posłuszeństwa królowi, unia z Litwą, monopol ekonomiczny szlachty. 18 kwietnia 1791 r sejm uchwalił prawo o miastach. Dawało ono obywatelom miast królewskich przywilej nietykalności osobistej oraz prawo głosowania w sprawach handlu i rzemiosła w sejmie. Mieszczanie mogli nabywać dobra ziemskie oraz piastować niższe urzędy administracyjne, sądowe i wojskowe. W dniu 3 maja 1791 r, uchwalona została Ustawa Rządowa. Sejm otrzymał ochronę wojskową. Postanowienia Ustawy Rządowej władza ustawodawcza należała do sejmu o dwuletniej kadencji. Podejmował on uchwały większością głosów. Zniesione zostało liberum veto i konfederacje. Prawa wyborcze przysługiwały szlachcie posiadającą ziemię. Co 25 lat miał się zbierać sejm konstytucyjny mający rewidować postanowienia konstytucji. Władzę sprawował król ze Strażą Praw. Znaczenie konstytucji. Była największym dziełem Sejmu Czteroletniego. Ustawa Rządowa zniosła elekcyjność tronu, a wprowadziła dziedziczenie tronu w obrębie dynastii saskiej. Polska stała się monarchą konstytucyjną i w tej formie państwowej wprowadzony został podział władz według zasady Monteskiusza. Insurekcja warszawska 17 kwietnia 1794 r. Było ono dziełem radykałów, wśród których znaczącą rolę odegrał Tomasz Maruszewski, polski jakobin i mieszczanin, mistrz szewski Jan Kiliński. II rozbiór Polski. 23 stycznia 1793 r Rosja i Prusy podpisały w Petersburgu traktat rozbiorowy. Zabór pruski obejmował Gdańsk, Toruń, Wielkopolskę, zachodnią część Mazowsza z Płockiem. Rosja zagarnęła około 250 tys. km2 z 3 mln mieszkańców. Jej granica oparła się na linii Druja-Pińsk i obejmowała Białoruś, Ukrainę i Podole. Zabór rosyjski był większy niż terytorium Polski po II rozbiorze, który liczył wraz z Kurlandią 227 tys. km2 i 4 mln mieszkańców.\nIII rozbiór Polski. 24 października 1795 r. Prusy podpisały układ rozbiorowy z Austrią i Rosją, zajmując 48 tys. km2 terytorium wraz z Warszawą, zamieszkane przez milion mieszkańców. Granice pruskie oparły się na linii Niemen-Narew-ujście Bugu. Austria otrzymała Kraków, część Mazowsza i Podlasie oraz granice na Pilicy, Wiśle i Bugu. Obszar ten wynosił 47 tys.\nNastępna część » Dodana 2005-09-08 11:38:04 przez [ ]. ID: 185\nOligarchia magnacka w Polsce\nJak oceniam postac S.A. Poniatowskiego - pozytywnie czy negatywnie\nStruktura i uprawnienia Sejmu\nPrzedstaw uprawnienia prezydenta RP\nReformacja i Kontrereformacja (pojęcia)\nkoliwszczyzna komisja edukacji narodowej prawa kardynalne reformy sejmu konwokacyjnego rozbiory polski sejm konwokacyjny Ta praca jest plagiatem? Aby zgłosić plagiat skorzystaj z formularza kontaktowego. Aby móc komentować zarejestruj się w naszym serwisie, lub jeśli masz konto zaloguj się


SCV Consultants – Automation Testing & Quality Assurance\nBlack Hole Proxy Pattern i Selenium 4.0, czyli nowe funkcjonalności a szybkość testów\nW tym artykule spróbujemy wyłączyć przy pomocy CDP pobieranie wszystkich plików z obrazkami i porównać czas trwania testów na stronie sklepu internetowego.\nNowinki w Selenium 4.0 warte uwagi (pełna lista tutaj):\nWsparcie dla CDP (Chrome Devtools Protocol)\nPrzejście na protokół W3C\nWsparcie dla relatywnych lokatorów (above, below, leftOf, rightOf, near)\nLepsze screenshoty i zarządzanie zakładkami\n13:42 Michal Dobrzycki Bez kategorii\nautomatyzacja testów, chrome devtools, selenium\nPicoCTF 2019 – reverse engineering aplikacji Androida – część 3, ostatnia.\nZadanie 3 – zmiana, podpisanie i ponowna instalacjia aplikacji\nPo dekompilacji pliku three.apk widzimy kod, który niezależnie od wyniku wywołuje metodę nope(), kawałek niżej widzimy też metodę yep()\n12:45 Michal Dobrzycki reverse engineering, security\npicoctf, reverse engineering\npicoCTF 2019 – reverse engineering aplikacji androida – one.apk i two.apk\nCzas pokazać rozwiązania kolejnych zadań umieszczonych pod adresem: http://scvconsultants.com/apk/\nJeżeli chcesz ustawić środowisko, zajrzyj proszę o poprzedniego wpisu na moim blogu.\n00:07 Michal Dobrzycki reverse engineering, security\npicoCTF 2019 – podstawy reverse engineeringu dla Androida\nJakiś czas temu wystartowaliśmy w picoCTF 2019 i jako drużyna AvaHack zajęliśmy 381 miejsce na 23 tysiące zgłoszonych drużyn. Zawody CTF (capture the flag) polegają na grzebaniu w aplikacjach i wyszukiwaniu ich słabych punktów. W skrócie chodzi o to, żeby zdobyć flagę (którą jest ciąg znaków), które organizatorzy sprytnie pochowali w różnych miejscach aplikacji (używając do tego różnych sposobów ukrywania lub szyfrowania tychże flag).\nChcę się podzielić rozwiązaniami zadań z działu reverse engineering aplikacji Androida. Jest to o tyle ważne dla testerów, że właśnie te zawody uświadomiły mi na jakie problemy (bezpieczeństwa i jakości) możemy natrafić podczas testowania aplikacji mobilnych.\nWszystkie 5 zadań (aplikacji androida) można pobrać stąd: http://scvconsultants.com/apk/.\n23:33 Michal Dobrzycki reverse engineering, security\nandroid, apk, reverse engineering, security, smali\nReverse engineering – czyli TestingCup 2019 i Mr. Buggy pod lupą\nTrochę czasu minęło od zawodów TestingCup, w których brałem udział (z bardzo przeciętnym skutkiem). Regulamin zabawy mówi wyraźnie, że nie można używać debuggerów ani dekompilatorów. Co innego po zawodach, w celach czysto edukacyjnych. Pełne informacje przesłałem do organizatora (Radka Smilgina), który odpowiedział w mailu, że następny Mr. Buggy będzie lepiej zabezpieczony. Liczę na to, że wszystkie potencjalne wektory ataku zostaną załatane.\n21:22 Michal Dobrzycki Bez kategorii, csharp\nreverse engineering, testingcup\nAntifragile – jak i czym konkurować w wytwarzaniu oprogramowania?\nPo słowach krytyki i wsparcia dotyczących mojego poprzedniego postu postanowiłem opisać spojrzenie od strony klienta / stakeholderów dotyczących jakości oprogramowania.\nOdpowiedź na pytanie postawione w tytule postu w przypadku zadania go osobie związanej z QA będzie jednoznaczna – należy konkurować jakością.\nOdpowiedź zarządu firmy nie będzie już jednoznaczna. Zanim zaczniemy projekt firma musi go wygrać. Projekty w uproszczeniu wygrywa się według kryterium najlepszej oferty. Co składa się na ocenę najlepszej oferty?\n18:52 Michal Dobrzycki Bez kategorii\nantifragile, automatyzacja, regresja, testowanie


Jan Młynarski i Combo Salonowe prezentują: Miłość i wygnanie. Kresy – Warszawa – Izrael - Festiwal Kultury Żydowskiej\n03.07.2021 - 20:30 / Namiot FKŻ, ul. Józefa 36 | live: 30.jewishfestival.pl\nJan Emil Młynarski w swoim programie edukacyjno-muzycznym zaprezentuje losy i twórczość 4 wybitnych postaci ze świata polskiej muzyki rozrywkowej. Pierwszy duet sceniczny to Wiera Gran i kompozytor- pianista – Stanisław Ferszko, u którego boku Gran debiutowała jako osiemnastolatka w warszawskim klubie Paradis pod koniec lat 30-tych.\n W latach 50-tych , na polskiej estradzie pojawiła się Natasza Zylska – nowa gwiazda piosenki, swingująca z amerykańskim zacięciem. Wielu nagrań dokonała u boku wybitnego, legendarnego powojennego bandleadera – Jana Cajmera. Cała czwórka zostawiła w Polsce masę wyjątkowych piosenek, które do dziś pamiętane są dużo lepiej niż oni sami…\nW repertuarze koncertu znajdzie się rys biograficzny, zarys tła historycznego oraz piosenki na żywo w wykonaniu Jana Młynarskiego i Combo Salonowego w składzie: Grzegorz Tarwid – pianino, Lesław Matecki – gitara, Jarosław Bothur – saksofon, ze specjalnym udziałem wyjątkowej Asi Nawojskiej, która przypomni kilka swingowych szlagierów Nataszy Zylskiej.


Makeup Revolution Renaissance Lipstick pomadka do ust Finest 3.2 g\nMakeup Revolution Renaissance Lipstick pomadka do ust Finest to długotrwała, łatwa w aplikacji i kremowej konsystencji pomadka, która wzniesie Twój makijaż na wyższy poziom. Pozostawia piękne, mocno napigmentowane kolorem usta, które będą uwodzić i zniewalać. Jest przy tym bardzo trwała. Wypróbuj pomadki z serii Renaissance z bogatą gamą kolorystyczną. A wszystko opakowane stylowym i eleganckim opakowaniem w kolorze różowego złota.


MININOR Obcinaczki do paznokci - Dziecko Expert\n» MININOR Obcinaczki do paznokci\nKod produktu: tos5470\nObcinanie paznokci u małego dziecka jest trudnym zadaniem. Nożyczki i obcinaczki w standardowym rozmiarze są za duże i zbyt ostre aby stosować je u niemowląt. W tej sytuacji przychodzą z pomocą obcinaczki dla maluchów, z odpowiednimi zabezpieczeniami, aby nie urazić małych paluszków i nie odciąć paznokcia zbyt głęboko. Mając akcesoria dostosowane do wieku dziecka, można śmiało i bez stresu przystąpić do tej czynności.\nObcinaczki i pilnik do paznokci Mininor zostały zaprojektowana tak, aby bezpiecznie przycinać paznokcie dziecka i zapobiegać zadrapaniom na twarzy. Rozmiar obcinaczek jest dopasowany do palców niemowlęcia.\nPaznokcie niemowląt są na tyle cieniutkie, że można użyć samego pilniczka do dbania o nie, ale z czasem paznokieć osiąga grubość wymagającą obcięcia. Obcinaczki są wygodne do trzymania dla osób dorosłych.\nDobra rada: obetnij paznokcie po kąpieli, ponieważ są one bardziej miękkie - lub gdy dziecko śpi.\nOstrzeżenie: Chronić przed dziećmi


Zbierają na protezę ręki dla 22-letniego strażaka - NewsBook\nStrona główna Wiadomości Polska Zbierają na protezę ręki dla 22-letniego strażaka\nZbierają na protezę ręki dla 22-letniego strażaka\n– To był wypadek przy ciągniku rolniczym, Bartek, jako maleńkie dziecko, zbliżył się do ciągnika, prawdopodobnie miał za długi rękaw i ukręciło maleńką rączkę – wspomina Paweł Lipiński, ojciec 22-latka.\nObecnie jest wiceprezesem tej jednostki, opiekuje się drużynami pożarniczymi, organizuje szkolenia, pogadanki. Przyucza do zawodu dzieląc się własną wiedzą. Odbywał praktyki w Państwowej Straży Pożarnej.\nStrażacy z OSP Brzóze i właścicielka miejscowego przedszkola postanowili pomóc panu Sebastianowi. Zorganizowali akcję „Piątka dla strażaka”. Pomaga także urząd gminy w Mińsku Mazowieckim i jednostki OSP z całego kraju. Wszyscy zbierają pieniądze na protezę, aby spełnić marzenia 22-latka.\n– Razem ze strażakami organizujemy bal charytatywny dla Bartka, robimy kupony na licytacje. Bartek zasługuje, żeby mu pomóc. Nigdy nie odmówił nikomu pomocy – mówi Agnieszka Rogala, przedszkolanka, współorganizatorka zbiórki.\n– Jest dużo imprez związanych z Bartkiem: biegi, wyścigi kolarskie. On nam zawsze pomagał i teraz możemy się odwdzięczyć, aby zebrać na protezę. On nam pomagał, spełniając nasze marzenia, a my chcemy pomóc spełnić jego marzenia, żeby mógł na weselu zatańczyć z dwiema dłońmi. Żeby wziąć w dwie ręce dziecko, jak mu się urodzi – dodają strażacy z OSP Brzóze.\nCel akcji to jest zebranie na protezę 550 tysięcy zł. To jest proteza, która potrafi ruszać, dotknąć, chwycić, działa na moje impulsy.


Zaburzenia mowy » Klasyfikacja » Zaburzenia mowy - uwarunkowania audiogenne. Lokalizowanie zaburzeń percepcji słuchowej w klasyfikacjach zaburzeń mowy\nZaburzenia funkcji słuchowych uwarunkowane są różnymi czynnikami etiologicznymi i objawiać się mogą całą gamą nieprawidłowych zachowań językowych. Najczęściej wśród czynników etiologicznych wymienia się ogólnie uszkodzenia narządu słuchu, a także agnozję akustyczną. Podkreśla się natomiast różnorodne objawy zniekształceń wypowiedzi (ograniczenia syntaktyczne, leksykalne, fonologiczne). Jednakże ze względu na niedostatek odpowiednich narzędzi oraz technik diagnostycznych do oceny zaburzonych funkcji słuchowych i zachowań językowych wciąż brak zadowalających opisów zachowań komunikacyjnych osób z różnego typu dysfunkcjami w percepcji słuchowej. W praktyce opisywana jest przede wszystkim kompetencja językowa, a właściwie realizacyjna sprawność systemowa, a problematyka zaburzeń percepcji słuchowej powinna być ujmowana w szerszym kontekście. Ważne jest, by dostrzegać w procesie komunikowania się pełny wymiar percepcji dźwięków oraz funkcje języka oraz zależności pomiędzy nimi, a wymaga to podejścia interdyscyplinarnego. A zatem, opisu zachowań językowych i ich zaburzeń należy dokonać na podstawie poglądów językoznawców i logopedów, natomiast percepcję słuchową i jej zaburzenia analizować należy opierając się na wiedzy i doświadczeniu audiologów i neuropsychologów.\nZaburzenia percepcji słuchowej są różnie lokalizowane w klasyfikacjach zaburzeń mowy. Styczek I. wymienia dysglosję jako skutek obniżenia słyszalności, ale wyróżnia również zaburzenia mowy spowodowane głębokimi uszkodzeniami narządu słuchu. Podobne rozdzielenie tego problemu istnieje w typologii Kaczmarka L., bowiem lokalizuje głuchoniemotę w grupie zaburzeń mowy objawiających się brakiem znajomości języka lub jego zniekształceniami, a dyslalię audiogenną (sensoryczną) - w grupie dyslalii. Natomiast Pruszewicz A. w swojej klasyfikacji zaburzeń mowy łączy zaburzenia odbioru słuchowego (uszkodzenie narządu słuchu i agnozję akustyczną) z opóźnionym rozwojem mowy, a Grabias S. wiąże problem odbioru dźwięków mowy z nabywaniem sprawności percepcyjnych. Łączy zaburzenia mowy z brakiem słuchu fizycznego (niewykształcenie się kompetencji językowej, komunikacyjnej i kulturowej prowadzi także do braku sprawności realizacyjnych), z zaburzeniami słuchu fonematycznego (słuchoniemota) i z zaburzeniami słuchu muzycznego (zaburzenia prozodii).\nMowa a inne zachowania komunikacyjne\nMowę i jej zaburzenia należy widzieć również w szerszym kontekście zachowań komunikacyjnych, poznawczych, edukacyjnych i emocjonalnych. Już same zachowania komunikacyjne można rozpatrywać z różnych punktów widzenia. Zasadniczy podział powinien uwzględniać zachowania językowe i niejęzykowe. Porozumiewanie się niejęzykowe jest etapem wstępnym na drodze do porozumiewania się językowego (mówimy wtedy o porozumiewaniu się przedjęzkowym), współwystępuje również z zachowaniami językowymi lub je zastępuje. W szczególności w porozumiewaniu się przedjęzykowym istotną rolę pełnią różne sygnały dźwiękowe. Jest rzeczą oczywistą, że prymarna forma porozumiewania się językowego to mowa, której percepcja odbywa się przede wszystkim poprzez kanał głosowo-słuchowy. W ocenie komunikacji językowej nie możemy pomijać ograniczeń dotyczących fazy przedjęzykowej, której brak hamuje i ogranicza rozwój porozumiewania się językowego.\nZaburzenia percepcji (odbioru) dźwięków mowy\nAnalizując percepcję dźwięków mowy należy uwzględnić następujące procesy:\nrecepcję dźwięków mowy - polegającą na dostrzeżeniu działania bodźca lub tego, że bodziec przestał działać (jest to funkcja podstawowa - potocznie określana terminem „słyszenie”, a odpowiada za nią analizator słuchowy angażujący niskie piętra CUN); efektem jest powstawanie wrażeń słuchowych (mówimy tu o tzw. słuchu fizjologicznym);\nrozróżnianie (i utożsamianie) dźwięków mowy - rozpoznawanie co najmniej dwóch wrażeń (odmiennych fonologicznie) jako różnych; funkcja ta określana jest mianem słuchu mownego (fonematycznego); wyszczególnić tutaj należy:\nsłuch fonemowy - odróżnianie/utożsamianie dwóch wypowiedzi różnych/takich samych fonologicznie,\nsłuch fonetyczny - odróżnianie różnych głosek stanowiących tę samą klasę głosek (fonem),\nsłuch prozodyczny - różnicowanie elementów prozodycznych wypowiedzi (akcent, melodia, rytm),\nanalizę i syntezę głoskową/sylabową - umiejętność świadomego wyróżniania głosek/sylab w wypowiedzi (z zachowaniem ich kolejności) i łączenia głosek/sylab w całość brzmieniową.\npamięć słuchową wypowiedzi, przede wszystkim wyrazów i struktur prozodycznych - istotną rolę w procesie percepcyjnym pełnią tworzone wzorce słuchowe wyrazów, ale również wzorce słuchowe struktur prozodycznych; pamięć słuchowa umożliwia przywołanie wyobrażeń dźwięków mowy;\nasocjację dźwięków mowy - przede wszystkim jest to umiejętność kojarzenia wzorców słuchowych wyrazów z odpowiednimi pojęciami, przypisywania znaczeń wypowiedziom, a co za tym idzie tworzenie się odmiennych reakcji na rozróżnialne bodźce;\nlateralizację percepcji dźwięków mowy - liczne badania naukowe nad asymetrią funkcjonalną mózgu potwierdzają prawouszną dominację w percepcji dźwięków mowy;\nkontrolę słuchową wypowiedzi - percepcja słuchowa własnych wypowiedzi angażuje w różnym stopniu wymienione wyżej funkcje przy jednoczesnym zaangażowaniu struktur mózgu odpowiedzialnych za procesy ekspresyjne.\nKażdy z wymienionych wyżej procesów percepcyjnych może ulec zaburzeniu pod wpływem różnych czynników. Zróżnicowana etiologia zaburzeń czynności słuchowych jest przedmiotem licznych opracowań. Najpełniej opisane są przez audiologów uszkodzenia analizatora słuchowego (głuchota: przewodzeniowa, odbiorcza, korowa), powodujące zróżnicowane ograniczenia funkcji recepcyjnej. Opisu uszkodzeń w obrębie pól drugorzędowych i trzeciorzędowych mózgu, prowadzących do agnozji słuchowej (zaburzenia różnicowania dźwięków), zaburzeń asocjacji i pamięci słuchowej, dostarcza literatura neuropsychologiczna (afazjologia). Ograniczenia w rozwoju słuchu fonemowo-fonetycznego bada logopedia. Ocena lateralizacji słuchowej stała się przedmiotem zainteresowania badaczy stosunkowo niedawno.\nZłożoność zaburzeń słuchu i mowy przedstawiono w tab. 1. Wskazano w niej ogólnie objawy zaburzeń mowy wynikające z ograniczenia funkcji recepcyjnej. Wiadomo jednak, iż znaczne zróżnicowanie tychże zaburzeń jest zależne także od innych czynników: skuteczności zastosowania aparatów słuchowych, czasu rozpoczęcia rehabilitacji, metod rehabilitacji i sposobów ich realizowania, umiejętności pedagogicznych rodziców, rodzeństwa, nauczycieli, logopedów itd.\nNajgłębsze ograniczenia w rozwoju mowy powodują obustronne głębokie i znaczne prelingwalne uszkodzenia analizatora słuchowego. Przyczyną jest bariera fonetyczna, która uniemożliwia dziecku odkrycie struktur fonologicznych wypowiedzi językowych, a tym samym ogranicza rozwój języka w zakresie leksykalnym i syntaktycznym. Im bariera fonetyczna jest mniejsza, tym większa jest szansa na przynajmniej częściowe opanowanie języka przez dziecko [Krakowiak 1995; Kurkowski 1996; Rakowska 1992].\nZe względu na fakt, iż znajomość systemu językowego wiąże się przede wszystkim ze stopniem ubytku słuchu, należałoby dla potrzeb logopedycznych stosować bardziej szczegółową skalę ubytków słuchu:\n0-15 dB HL - normalne słyszenie\n16-25 dB HL - minimalna utrata słuchu\n26-40 dB HL - lekka (nieznaczna) utrata słuchu\n41-55 dB HL - umiarkowana utrata słuchu\n56-70 dB HL - umiarkowanie znaczna utrata słuchu\n71-90 dB HL - znaczna (ciężka) utrata słuchu\n> 90 dB HL - głęboka utrata słuchu\nZaburzenia funkcji rozróżniania i utożsamiania dźwięków mowy (słuchu mownego)\nRozróżnianie i utożsamianie dźwięków mowy jest zależne od funkcjonowania pól drugorzędowych mózgu (ośrodek Wernick'ego) i może na skutek różnych przyczyn ulegać zaburzeniom. Najistotniejsze dysfunkcje przedstawia tabela:\nRodzaj słuchu mownego Dysfunkcja Objawy Etiologia\nSłuch fonemowy trudności z różnicowaniem fonemów substytucje głosek (dyslalia)\nograniczona recepcja dźwięków mowy\nopóźnienie dojrzewania struktur CUN odpowiedzialnych za percepcję dźwięków mowy\nzaburzenia wsłuchiwania się (uwagi słuchowej i selekcji dźwięków)\nbrak stymulacji środowiskowej\nSłuch fonetyczny trudności z różnicowaniem głosek w ramach dane klasy głosek deformacje, niewłaściwe brzmienie głosek (dyslalia)\nSłuch prozodyczny trudności z różnicowaniem rytmu, melodii, barwy zaburzenia płynności mówienia\nAnaliza i synteza głoskowa trudności w świadomym wyróżnianiu głosek w wyrazie z zachowaniem ich kolejności trudności w czytaniu i pisaniu\nZaburzenia pamięci słuchowej\nPamięć słuchowa zależy od funkcji pól słuchowo-mnestycznych znajdujących się w środkowo-tylnej części lewego płata skroniowego. Uszkodzenie tych struktur powoduje afazję akustyczno-mnestyczną, przejawiającą się trudnościami w rozumieniu dłuższych wypowiedzi, w produkowaniu samodzielnych wypowiedzi, zapominanie wyrazów.\nAsocjacja dźwięków mowy jest zależna od funkcji okolicy styku ciemieniowo-skroniowo-potylicznego (pola asocjacyjne trzeciorzędowe). Uszkodzenie tych struktur powoduje afazję semantyczną, polegającą na utracie wcześniej nabytych umiejętności rozumienia logiczno-syntaktycznych związków wyrazowych. Prelingwalne uszkodzenie tychże struktur prowadzi do tzw. alalii percepcyjnej (niedokształcenie mowy o typie afazji).\nZaburzenia lateralizacji słuchowej\nNiewykształcenie się lateralizacji słuchowej wiązać należy z brakiem asymetrii funkcjonalnej półkul mózgowych. Zaburzenia lateralizacji mogą mieć inną etiologię. A. Tomatis w swoich licznych pracach sugeruje, iż zaburzenia te łączyć trzeba z czynnikami emocjonalnymi i nieprawidłową stymulacją środowiskową. Jego zdaniem lateralizacja lewostronna może być przyczyną zaburzeń w komunikacji językowej, powodować dysleksję, niepłynność mówienia, trudności w uczeniu się. Zaburzenia lateralizacji mogą być również wynikiem jednostronej, prawostronnej utraty słuchu. Badania w tym zakresie prowadzone przez autora, potwierdzają taką hipotezę, stwierdzono bowiem:\nniepłynności mówienia (jąkanie),\ntrudności w rozumieniu wypowiedzi,\nzaburzenia głoskowej analizy i syntezy słuchowej,\nZaburzenia kontroli słuchowej wypowiedzi\nZaburzenia kontroli słuchowej również mogą mieć zróżnicowaną etiologię. Są znamienne przy uszkodzeniach narządu słuchu (ograniczeniach funkcji recepcyjnej), mogą być skutkiem:\nzaburzeń selekcji dźwięków mowy (wsłuchiwania się),\nzaburzeń lateralizacji słuchowej,\nsilnie i długotrwale działających negatywnych emocji.\nMogą prowadzić do zaburzeń w realizacji głosek o charakterze zarówno paradygmatycznym, jak i syntagmatycznym, do niepłynności mówienia lub zbyt głośnego mówienia.\nGrabias S., 1994: Logopedyczna klasyfikacja zaburzeń mowy. „Audiofonologia” t. VI\nKaczmerek L., 1977: Rewalidacja dzieci i młodzieży z zaburzeniami mowy. W: Pedagogika rewalidacyjna. Red. A. Hulek, Warszawa s. 284-302;\nKrakowiak K., 1995: Fonogesty jako narzędzie formowania języka dzieci z uszkodzonym słuchem, Lublin;\nKurkowski Z. M., 1996: Mowa dzieci sześcioletnich z uszkodzonym narządem słuchu, Lublin. Pruszewicz A. (red.), 1992: Foniatria kliniczna, Poznań;\nRakowska A., 1992: Rozwój systemu gramatycznego u dzieci głuchych, Warszawa. Styczek I. 1983: Logopedia, Warszawa.


1. Informacja o ochronie prywatności dla grupy Danish Crown\nNiniejsza polityka prywatności opisuje sposób, w jaki Danish Crown A/S („Danish Crown” lub „my”) oraz spółki do niej należące m.in. DAT-Schaub Polska Sp. z o.o. gromadzi i wykorzystuje dane osobowe, które użytkownik pozostawia w formie śladu i/lub udostępnia podczas odwiedzania naszej strony internetowej www.danishcrown.com oraz korzystania z różnych usług i działań oferowanych przez naszą firmę.\n2. Wykorzystywanie danych osobowych, cel i podstawa prawna\n1.1.Gromadzenie danych osobowych\nZawsze informujemy Cię przed zebraniem Twoich danych osobowych. Podczas rejestracji w jednym z naszych serwisów informacyjnych lub konkursów gromadzimy następujące dane osobowe: imię i nazwisko, adres e-mail, numer telefonu. W przypadku podania o pracę możemy zebrać inne dane osobowe. W takich przypadkach zawsze poinformujemy Cię przed zebraniem danych osobowych.\nNależy pamiętać, że zbieranie niektórych danych osobowych jest konieczne, aby umożliwić prawidłowe funkcjonowanie strony internetowej. Każda z odpowiednich formuł wskaże, czy podanie danych osobowych jest obowiązkowe czy opcjonalne. Jeżeli podanie danych osobowych jest obowiązkowe, odpowiednie pole zostanie oznaczone gwiazdką (*). Jeśli zdecydujesz się nie podawać tych danych osobowych, być może nie będziesz mieć możliwości korzystania z tej funkcji. Na przykład, konieczne jest podanie danych kontaktowych, abyśmy mogli odpowiedzieć na zapytanie.\nJeśli podajesz dane osobowe innych osób niż swoje, musisz uzyskać zgodę na przekazanie nam danych osobowych od osób, których dane te dotyczą.\nDane osobowe będą gromadzone podczas korzystania z funkcji wymienionych poniżej:\n- Rejestracja do otrzymywania biuletynów lub usług SMS (np. usługi gastronomiczne, dostawca Danish Crown lub inne)\n- Rejestracja w konkursach\n- Ubieganie się o pracę w Danish Crown\n- Użycie strony właściciela\n1.2.Wykorzystywanie danych osobowych, cel i podstawa prawna\nPodczas korzystania z naszej strony internetowej lub usług dane osobowe są gromadzone i wykorzystywane w następujących celach:\n- Dostarczenie zamówionych materiałów\n- Dostawa produktów, prezentów lub cen dla kontrahentów\n- Podania o pracę\n- Zawartość spersonalizowana\nPrzetwarzanie danych osobowych będzie często konieczne w celu realizacji zapytania lub wykonania naszych usług. Zwracamy uwagę, że Danish Crown będzie wykorzystywać dane osobowe w celach marketingowych tylko wtedy, gdy wyrazisz na to wcześniej wyraźną zgodę.\nW pewnych okolicznościach i zgodnie z przepisami prawa konieczne może być ujawnienie danych władzom publicznym. Wszystkie dane osobowe mogą być również ujawniane w celu ustanowienia, wykonywania lub obrony naszych praw. Ponadto dane osobowe mogą zostać ujawnione podmiotom prawnym Danish Crown:\nEwentualne ujawnienie w przypadku reorganizacji lub całkowitej lub częściowej sprzedaży przedsiębiorstwa nastąpi w związku z tym zgodnie z przepisami regulującymi takie przetwarzanie danych osobowych w danym czasie.\nNa naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Więcej informacji na temat korzystania przez nas z plików cookie można znaleźć w naszej Polityce plików cookie, którą można przeczytać tutaj: https://www.danishcrown.com/cookies-and-data-protection-policy/\nDanish Crown usunie dane osobowe, gdy nie będą nam już one potrzebne do realizacji wyżej wymienionych celów. Możemy jednak przetwarzać dane osobowe przez dłuższy czas w formie anonimowej lub jeżeli jesteśmy do tego zobowiązani lub upoważnieni na mocy przepisów prawa.\nPodczas korzystania z naszej strony internetowej czasami zbieramy i przetwarzamy dane osobowe na podstawie wyrażonej zgody.\nPamiętaj, że możesz w każdej chwili wycofać swoją zgodę. W celu cofnięcia zgody prosimy o kontakt z nami.\nZgodę można wycofać poprzez skontaktowanie się z Danish Crown za pośrednictwem poczty elektronicznej lub telefonu, korzystając z danych kontaktowych wymienionych w punkcie 9.\nW przypadku cofnięcia zgody zaprzestaniemy przetwarzania danych osobowych, chyba że jesteśmy uprawnieni lub zobowiązani do dalszego przetwarzania lub przechowywania danych osobowych na innej podstawie prawnej, np. zgodnie z przepisami prawa.\nWycofanie zgody nie będzie miało wpływu na legalność przetwarzania danych przed wycofaniem się.\nW przypadku cofnięcia zgody użytkownik może nie być w stanie w pełni korzystać z funkcji oferowanych na naszej stronie internetowej.\nWdrożyliśmy odpowiednie techniczne i organizacyjne środki bezpieczeństwa w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i wymagamy, aby zaufane osoby trzecie, które przetwarzają powierzone nam dane osobowe, robiły to samo. W związku z tym dokładamy wszelkich starań, aby zapewnić poufność i integralność danych osobowych.\nMasz prawo dostępu do danych osobowych na swój temat, które przetwarzamy i przechowujemy, z pewnymi wyjątkami ustawowymi.\nPonadto masz prawo sprzeciwić się gromadzeniu i dalszemu przetwarzaniu swoich danych osobowych. Dodatkowo masz prawo do sprostowania swoich danych osobowych lub do zażądania od nas ograniczenia ich przetwarzania.\nNa żądanie użytkownika dane osobowe, które zarejestrowaliśmy, zostaną bez zbędnej zwłoki usunięte, chyba że będziemy mogli kontynuować ich przetwarzanie na innej podstawie prawnej, np. jeśli przetwarzanie jest niezbędne do obrony przed roszczeniem prawnym lub spełnienia żądania użytkownika.\nW pewnych okolicznościach użytkownik może również zwrócić się do nas z prośbą o przedstawienie przeglądu swoich danych osobowych w ustrukturyzowanym, powszechnie wykorzystywanym i nadającym się do odczytu maszynowego formacie oraz o przekazanie takich danych innemu administratorowi danych.\nJeśli chcesz skorzystać ze swoich praw w sposób opisany powyżej, prosimy o kontakt (zob. dane kontaktowe w punkcie 9 poniżej).\nW związku z wnioskami dotyczącymi praw użytkownika uprzejmie prosimy o podanie nam wystarczających informacji w celu rozpatrzenia wniosku, w tym imienia i nazwiska oraz adresu e-mail, a także w celu identyfikacji użytkownika. W razie potrzeby możemy poprosić o dalsze informacje. Odpowiemy na wniosek tak szybko, jak to możliwe, i nie później niż w ciągu jednego miesiąca.\nJeśli nie zgadzasz się z tym, w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe lub w jakim celu je przetwarzamy, możesz skontaktować się z nami, podjąć kroki prawne przed sądami powszechnymi lub złożyć skargę:\n1.7.Odnośniki do innych stron internetowych\nNasza strona może zawierać odnośniki do innych stron internetowych. Nie ponosimy odpowiedzialności za zawartość innych stron internetowych (stron osób trzecich) ani za procedury takich podmiotów trzecich w zakresie gromadzenia i przetwarzania danych osobowych. Odwiedzając stronę internetową podmiotu trzeciego, należy zapoznać się z polityką prywatności i innymi stosownymi zasadami właściciela strony.\n1.8.Zmiany w niniejszej polityce prywatności\nZastrzegamy sobie prawo do zmiany niniejszej polityki prywatności w oparciu o istotne zmiany w ustawodawstwie, nowe rozwiązania techniczne, nowe lub ulepszone funkcje oraz do ulepszenia strony internetowej.\n2. Powiadomienie dostawców, klientów i partnerów biznesowych o polityce prywatności\nW trakcie współpracy z Danish Crown będziemy przetwarzać dane osobowe zgodnie z niniejszą Informacją o ochronie prywatności. Danish Crown jest administratorem danych w odniesieniu do danych osobowych, które są gromadzone i przetwarzane w związku z dostawami użytkownika.\nPrzetwarzamy informacje, w tym dane osobowe, które otrzymujemy w związku z dostawami użytkownika, aby kontrolować płatności i usługi\nW szczególności przetwarzamy następujące informacje:\n· Informacje istotne dla współpracy\nPodstawą przetwarzania przez nas danych osobowych jest umowa między użytkownikiem a Danish Crown. Ponadto dane osobowe użytkownika mogą być przetwarzane za zgodą użytkownika, np. w przypadku wyrażenia zgody na ujawnienie lub inne przetwarzanie swoich danych osobowych. Możemy również przetwarzać dane osobowe na podstawie naszych uzasadnionych interesów (np. przed zawarciem umowy z użytkownikiem).\nW przypadku zakończenia współpracy z Danish Crown dane osobowe będą przechowywane przez okres pięciu lat.\nUżytkownik może w każdej chwili wycofać udzieloną nam zgodę. Wycofanie zgody będzie miało wpływ na przyszłe przetwarzanie danych osobowych użytkownika. Jeśli chcesz wycofać zgodę, skontaktuj się z nami w sposób opisany poniżej.\nTwoje dane osobowe mogą być w razie potrzeby udostępniane innym spółkom z grupy. Do takich przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy mogą należeć spółki należące do grupy, które mają siedzibę poza UE/EOG i nie zapewniają odpowiedniego poziomu ochrony danych. Takie przekazanie danych będzie chronione przez standardowe klauzule umowne Komisji Europejskiej. W przeciwnym razie użytkownik zostanie poproszony o wyrażenie wyraźnej zgody na przekazanie.\nDane użytkownika zostaną przekazane/ujawnione następującym odbiorcom:\n· Inni partnerzy biznesowi, na których użytkownik wyraził zgodę\n· Osoby przetwarzające dane\nMasz prawo dostępu do danych osobowych na swój temat, które przetwarzamy i przechowujemy, z pewnymi wyjątkami ustawowymi. Ponadto użytkownik ma prawo sprzeciwić się gromadzeniu swoich danych osobowych i zażądać ograniczenia ich przetwarzania. Dodatkowo użytkownik ma prawo żądać od nas sprostowania lub w pewnych okolicznościach usunięcia swoich danych osobowych.\nProsimy o kontakt w przypadku jakichkolwiek skarg dotyczących przetwarzania danych osobowych. Możesz również złożyć skargę do właściwego organu nadzoru.\n2.1.Skontaktuj się z nami\nJeśli chcesz, abyśmy zaktualizowali, poprawili lub usunęli dane osobowe, które zarejestrowaliśmy na Twój temat, lub jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące niniejszej polityki prywatności, możesz się z nami skontaktować:\nNr telefonu: 8919 1919


Ruszył przetarg na obsługę reklamową Tauronu, Będzie też na obsługę mediową\nSpółka Tauron Sprzedaż rozpoczęła przetarg na kompleksową obsługę kreatywną w zakresie prowadzenia kampanii reklamowych oraz innych działań marketingowych. Umowę ze zwycięską firmą podpisze na rok. Spółka sonduje także rynek pod kątem planowanego przetargu na obsługę mediową - wynika z informacji Wirtualnemedia.pl.\nPrzetarg na obsługę reklamową Tauronu. Budżet to 2,45 mln zł netto\nWybrana agencja zajmie się m.in. opracowywaniem koncepcji kreatywnych dla kampanii reklamowych, przygotowywaniem projektów akcji ambientowych, konkursów, loterii, akcji dodatkowych wspierających kampanie reklamowe lub innych działań marketingowych skierowanych do klientów, opracowywaniem koncepcji kreatywnych dla grup produktów, opracowywaniem koncepcji kreatywnej dla nowego produktu do kanałów własnych, przygotowywaniem projektów programów lojalnościowych itp.\nTauron nie wyklucza, że w postępowaniu tym wybierze do współpracy więcej niż jedną agencję. Maksymalnie mają to być 4 firmy. Zawrze z nimi tzw. umowy ramowe na okres 12 miesięcy.\nBudżet, który przeznacza na ten cel wynosi 2,45 mln zł netto (bez VAT).\nPrzetarg trwa do 18 marca br. Szczegóły tutaj.\nSpółka chce rozpocząć współpracę z wybranymi firmami w maju br.\nObecnie obsługą reklamową Tauronu zajmują się agencje Czart, S4, Fabryka Idei i Unlimited wybrane do współpracy w przetargu jesienią 2018 roku.\nTauron szykuje się także do przetargu na obsługę mediową\nSpółka Tauron Sprzedaż rozpoczęła także proces rozeznania rynku w związku z planowanym przetargiem na kompleksową obsługę w zakresie planowania, zakupu czasu antenowego i powierzchni reklamowej w mediach.\nDocelowo ma zostać wybrana agencja, która zajmie się planowaniem i zarządzaniem kampaniami reklamowymi spółki, negocjowaniem cen zakupu mediów, ich zakupem, optymalizacją działań reklamowych, strategią mediową itp.\nNa obecnym etapie zainteresowane agencje mają zadeklarować chęć udziału w planowanym przetargu mediowym - w tym celu muszą wypełnić specjalny formularz.\nMają na to czas do 24 lutego br. Firma nie podaje, kiedy zamierza rozpocząć właściwy przetarg mediowy.\nObecnie za obsługę mediową Tauronu odpowiadają agencje Starcom (Publicis Media) i ClickAd. Zostały wybrane w przetargu, który ruszył pod koniec 2018 roku, a został zakończony w lutym 2019 roku.\nUmowę z nimi podpisano wówczas na rok, a wartość budżetu wynosiła 12,3 mln zł.\nTauron planuje w niedługim czasie rozpisać przetargi związane m.in. z obsługą jego kampanii w internecie oraz na nośnikach reklamy zewnętrznej.\nDołącz do dyskusji: Ruszył przetarg na obsługę reklamową Tauronu. Będzie też na obsługę mediową\nZwycięzca? Ta nowa, "prawicowo-skarbu państwowa" agencja reklamowa. Tylko po cholerę reklamować oczywiste rzeczy? Przecież te wszystkie spółki dystrybucyjne należą do Skarbu Państwa. PO karmiła GW, PiS ma swoje gęby do wykarmienia. Obojętnie kto rządzi... "...i kamieni kupa"!


Meksyk – Polska 1:1\n„…próba porównania tego, co pisze o wierze Meksykanów Synowiec z życiem religijnym w Polsce to naprawdę ciekawa zabawa intelektualna”\nOla Synowiec pisze w zbiorze reportaży zatytułowanym „Dzieci szóstego słońca – w co wierzy Meksyk” o religijnym Meksyku, czy\nChoć dziś miasto to znajduje się poza granicami Polski, pamięć o jego historii i kulturze wciąż trwa. W listopadzie tego roku minie sto lat od początku walk, które uczyniły Lwów nieśmiertelnym.\n„Bo gdzie jeszcze ludziom tak dobrze, jak tu? Tylko we Lwowie!” – pytano i jednocześnie\nPolak – Meksykanin, dwa bratanki...\n...niekoniecznie do szabli, z pewnością jednak do szklanki!\nNajwiększym wrogiem Meksykanina jest inny Meksykanin –\nMożesz zadzierać ze wszystkim i wszystkimi, ale wara od Matki Boskiej z Gwadelupy –\nRewolucja przynosi pieniądze –\nDzieci szóstego słońca – w co wierzy Meksyk?\nMeksyk fascynuje i przestrasza, jest zachwycający i przerażający – Meksyk jest nadzwyczajny! Ta nadzwyczajność ma wiele wymiarów i lokuje się gdzieś na pograniczy kultur oryginalnych, wpływów europejskich, chrześcijaństwa i wierzeń pierwotnych, porażającego bogactwa i obezwładniającej biedy, genialnych\nVirtuti Militari – nagroda dla najdzielniejszych\nKażde państwo i każda armia ma odznaczenia, które stanowią dowód najwyższego uznania dla zasług żołnierskich. Dla Polaków największym zaszczytem było otrzymanie Orderu Wojennego Virtuti Militari.\nPolskie wojsko, podobnie jak całe państwo, w XVIII wieku przeżywało głęboki kryzys. Braki\nKilka lat temu, w czasie prac porządkowo-budowalnych na lotnisku Charleston w Południowej Karolinie, całkiem przypadkowo odkryto wielki szkielet w odległości zaledwie kilkudziesięciu stóp od głównego pasa startowego. Przykryty był cienką warstwą ziemi i tak się złożyło, iż ani w czasie powstawania portu\nPewnego pięknego słonecznego dnia postanowiłem zrobić wiosenne porządki. Wprawdzie był już sierpień, ale przecież nigdy nie jest za późno na pozbycie się niepotrzebnych przedmiotów. Poza tym wiosną zabrakło czasu.\nW pierwszym wydobytym na światło dzienne pudle znalazłem mnóstwo płyt\nMapy Google z nową funkcją dla udostępniania lokalizacji\nMapy Google od jakiegoś czasu pozwalają na udostępnianie naszej lokalizacji znajomym. To funkcja, która może przydać się w trakcie nieoczekiwanych wydarzeń. Gigant z Mountain View postanowił wzbogacić udostępnianie położenia o nową opcję. To informacja na temat poziomu naładowania baterii urządzenia, z którego\nPojawiło się ostatnio tłumaczenie książki Michaela Chabona „Poświata” (Moonglow, 2016/2018), która zadziwia sposobem prezentowania zdarzeń pozornie odległych od tego, co można by nazywać „sytuacjami granicznymi” w życiu człowieka. Nie mamy tu przecież dramatu wojny w jego nieskończonej ilości\nCzy można pisać o losach Żydów w czasie ostatniej wojny w sposób, który pozostawia wiele do życzenia? Oczywiście, że tak, czego niechlubnym dowodem jest ostatnio wydana książka „Dziewczynka z walizki, historia dwóch sióstr rozdzielonych przez wojnę”.\nTa powieść nie powieść,\nZa nami kolejna rocznica wybuchu powstania warszawskiego. O decyzji o jego rozpoczęciu i drodze, która do tego doprowadziła, dyskutujemy od 70 lat. A jakie były skutki tego największego polskiego zrywu przeciw Niemcom w czasie II wojny światowej?\n1 sierpnia o godz. 17:00 zmobilizowane parę\nDla rozrywki, ale z nadzieją...\nZnów padła wysoka wygrana w loterii i znów nie ja byłem zwycięzcą. Ale... by wygrać na loterii, w pierwszej kolejności należy kupić los. Następnie musi nam dopisać szczęście. Skoro nie spełniłem nawet pierwszego warunku, to prawdopodobieństwo dopisania szczęścia jest naprawdę niewielkie. Nie mam więc do\nDziewczynka z walizki, w czerwonym płaszczyku, w zielonym sweterku\nPisanie o Zagładzie to wyzwanie na wielu różnych poziomach. Być może dlatego mamy tak ogromne zróżnicowanie rodzajowe i gatunkowe w tekstach, które próbują opisać graniczność tego doświadczenia. Przypomnijmy, że tylko w Monitorze pisałem o kilkudziesięciu takich publikacjach. Celowo zacząłem ich przegląd od\nBiorą, bo dają...\nPo kilkuletnim, nieudanym chyba małżeństwie, pewna mieszkanka Denver w pięknym stanie Kolorado rozwiodła się ze swym partnerem. Nie wiemy, jak z życiową zmianą poradził sobie mężczyzna, bo więcej o nim nie słyszano.\nWiemy natomiast, iż kobieta przez długi czas nie mogła dojść do siebie.\nZa chwilę skończy się lato, a większość z nas prawdopodobnie jeszcze nie zaczęła z niego korzystać.\nMoże przysługujące dni urlopowe wykorzystaliśmy w okresie niedawnych MŚ w piłce nożnej lub na zrobienie remontu w domu. Może nie chcemy robić sobie przerwy w pracy, a nawet jeśli\nDonald Trump spotkał się ostatnio z Władymirem Putinem, co wywołało liczne komentarze i dyskusje. Amerykański prezydent wpisał się w ten sposób w długą tradycję spotkań przywódców dwóch wielkich mocarstw.\nStosunki amerykańsko-rosyjskie przed II wojną światową nie odgrywały pierwszoplanowej\n„Życie nabiera sensu, kiedy patrzysz na nie jako na tajemnicę, której sens umyka konceptualizującemu umysłowi”. (A. De Mello)\nLiteratura opisująca doświadczenie holocaustu z istoty swej skazuje czytelnika na dotknięcie sytuacji granicznej, czyli takiej, która wyrzuca nas w inny\nDziesięć opowiadań Jeffreya Eugenidesa\n„Eugenides należy do pokolenia odnowicieli amerykańskiej prozy, obok m.in. George’a Saundersa, Jonathana Franzena i Davida Fostera Wallece’a” (za: Lubię pieniądze, Chrystusa i nicość)\nPo co pisać o rozwodach, nieudanych inwestycjach, samotności, zaprzepaszczonych karierach, starości i\nCud na autostradzie\nKsiądz Pfleger z parafii św. Sabiny postanowił, że 7-go lipca stanie się cud. Dla tych z państwa, którzy jeszcze nie słyszeli o księdzu Pfleger, pragnę wyjaśnić, że jest on proboszczem parafii położonej w południowej części miasta. Kościół został zbudowany na początku XX wieku przez irlandzkich imigrantów.\nPonieważ mamy pełnię lata i na zewnątrz cieplej już chyba być nie może, to rozpoczynamy okres wyjazdów urlopowych, do których często nie jesteśmy zbyt dobrze przygotowani. Proponuję więc, byśmy przypomnieli sobie przewodnik wakacyjny.\nOd jakiegoś czasu niecierpliwe przeglądamy oferty biur


\tJagienka ze Zgorzelic – charakterystyka - 2l.pl\n2l.pl / Jagienka ze Zgorzelic – charakterystyka\nJagienka jest córką dzielnego rycerza – Zycha ze Zgorzelic. Jest śliczną młoda dziewczyną, wyróżniająca się wigorem i siłą dorównującą niektórym mężczyznom, co udowodniła pomagając Zbyszkowi w zabiciu niedźwiedzia. Bohaterka miała długie włosy i krzepką sylwetkę. Ubierała się po męsku, ponieważ damskie stroje przeszkadzałyby jej w polowaniu. Dopiero na dworze księżnej płockiej zmieniła styl i urodą zachwycała wielu gości, w tym Zbyszka z Bogdańca.\nJagienka była wesołą, naturalną dziewczyną. Wychowała się wśród lasów w męskim towarzystwie, dlatego umiała polować, czy jeździć konno. Była pewna siebie i łatwo nawiązywała z innymi kontakty. Była także konsekwentna i uparta. Gdy dowiedziała się, że Zbyszek za nią nie wyjdzie uparcie odmawiała zamążpójścia za Cztana lub Wilka, wolała raczej pójść do klasztoru.\nJagienka była dobrą gospodynią – dbała o Zgorzelec, Bogdaniec, a przez pewien czas o Spychowo. Opiekowała się chorym Maćkiem, a później Zbyszkiem. Rozumiała i szanowała uczucia innych. Mimo miłosnego zawodu dbała o grób Danusi i opiekowała się Jurandem. Była wierną i oddaną towarzyszką Zbyszka. Po śmierci Danusi w końcu zdobyła serce ukochanego i wyszła za niego za mąż.\nJagienka to postać na wskroś pozytywna. Jest zarówno silna fizycznie, jak i psychicznie, wielokrotnie daje wyraz swego oddania i męstwa. Konsekwentna w postanowieniach, dzięki czemu ostatecznie zdobywa ukochanego Zbyszka.


Jakie są korzyści z zastosowania kurtyn paskowych? | Chłodziwa Szczecin\nKurtyny paskowe – popraw warunki pracy\nZastosujesz je w halach, magazynach, czy mroźniach\nZobacz artykuł na temat kurtyn paskowych\nJakie są korzyści z zastosowania kurtyn paskowych?\nKurtyny paskowe znalazły zastosowanie w wielu przedsiębiorstwach i biznesach. Można je spotkać w magazynach, chłodniach, stanowiskach spawalniczych, czy nawet laboratoriach. Dlaczego zyskały taką popularność? Rzuć okiem na ich najważniejsze funkcje!\nKurtyny paskowe cechują doskonałe parametry izolacji cieplnej. To oznacza, że zapobiegają mieszaniu się mas powietrza, dlatego są montowane między pomieszczeniami, w których temperatury mocno się różnią. Uniemożliwiają mieszanie się powietrza równie dobrze co drzwi oraz zapobiegają przeciągom. Z pewnością, dzięki nim obniżysz rachunki za ogrzewanie.\nDoskonale sprawdzą się w magazynach, czy halach, ponieważ można nimi odgrodzić stanowiska pracy. Kurtyny paskowe pochłaniają dźwięk i wibrację, poprawia to znacznie kulturę pracy. Co więcej, są wykonane z przezroczystego tworzywa, dlatego uniemożliwiają przypadkowe zderzenia, które mogą skutkować niebezpiecznymi wypadkami.\nKurtyny paskowe mogą otaczać głośno pracujące maszyny, ponieważ pochłaniają dźwięk, chronią przed mgłą olejową, a jednocześnie pozwalają nadzorować pracę urządzenia. Doskonale sprawdzą się w przejściach, którymi przejeżdżają wózki widłowe. Atutem kurtyn paskowych jest wysoka wytrzymałość na uszkodzenia, dodatkowo do czyszczenia nie wymagają żadnych specjalnych detergentów.\nDo czego służą kurtyny spawalnicze?\nJuż teraz możesz sprawdzić, w jakim celu używa się kurtyn spawalniczych. Dlaczego są niezbędne, w każdym stanowisku spawacza?\nKiedy warto zainwestować w kotary przemysłowe?\nRzuć okiem na kotary przemysłowe! Dlaczego warto je kupić? O tym, jakie mają funkcje, przeczytasz w naszym artykule.\nWszystkie prawa zastrzeżone © 2019-2021 Chłodziwa Szczecin\nChłodziwa Szczecin we wsparciu Arkadiusza Syneckiego\nProdukty dostarcza Kurtyny PCV Paskowe | Mapa strony\nZobacz kurtyny spawalnicze chroniące przed promieniowaniem


Lipiec | 2018 | Dom, dzieci i podróże – kazimierz-festiwal.pl\nCoraz częściej ludzie zgadzają się na organizowanie różnorakich imprez, w czasie których mają szansę się bawić ze znajomymi i razem świętować jakieś zdarzenie. Należy się zastanowić, czy pragniemy samodzielnie przygotować takie imprezy, czy może lepiej zrobimy, jeżeli zlecimy ich organizację wyszkolonym osobom. Wówczas wszystko będzie zrobione pod nas, ale jeśli zajmą się tym specjaliści, będziemy mieli pewność, że wszystko pójdzie idealnie. Czytaj dalej →\nZauważa się dzisiaj coraz większe zainteresowanie tematycznymi szkoleniami w zakresie komunikacji. Jest to uwarunkowane głównie teraźniejszymi potrzebami rynku, lecz i ambicjonalnymi oczekiwaniami samych osób z branży biznesowej. Komunikacja odpowiada za wszystkie działania i procesy, więc zwraca się dużą uwagę wytyczne dotyczące jej odpowiedniej jakości.\nRękodzieło jest współcześnie naprawdę dość popularne, mimo że w sklepach można znaleźć w zasadzie wszystko oraz nie trzeba nic robić samodzielnie. Dlaczego tak się dzieje? Które metody rękodzieła cechują się największym zainteresowaniem? Rzeczy wykonywane ręcznie posiadają jedną ważną zaletę – są oryginalne. Czytaj dalej →\nJuż od lat powiada się o tym że przyrost naturalny zmniejsza się. Na dzisiaj nie są to duże obniżenia, ale skłonność jest czytelna. Powodów takiego stanu sprawy jest wiele, podobnie jak w krajach zachodniej Europy. Młodzi ludzie w coraz starszym wieku się zawierają związki małżeńskie – jak to się ongiś powiadało – niewcześnie się ustatkowują.\nW dzisiejszych czasach coraz więcej osób przyznaje się do inwestowania w wartościowe dobra, jakie z założenia mają w zadowalającym czasie przynieść określone korzyści. Czasami jednak ludzie decydują się na zakup wartościowych przedmiotów, nie twierdząc, że później zostaną one sprzedane. W chwili kupna są one wartością samą w sobie, czego przykładem mogą być przede wszystkim wyroby jubilerskie. Jeśli zaś chodzi o inwestycje, zazwyczaj Polacy decydują się na nabycie obcej waluty. Czytaj dalej →


Co to jest rzeczywista stopa oprocentowania? | Fish\nCo to jest rzeczywista stopa oprocentowania?\nRzeczywista stopa oprocentowania.\nOd doradcy kredytowego możecie usłyszeć, że nie ma co się sugerować właśnie tym wskaźnikiem. Ja ten argument zachęcający do kredytu, już usłyszałam. Jak to? Podobno dlatego, że na RRSO wiele czynników ma wpływ i zależne jest od okresu kredytowania.\nJasne. Właśnie o to chodzi. To oczywiste, gdy zapytamy o oprocentowanie, które jest na poziomie 4%- sprawa, wygląda całkiem atrakcyjnie. O prowizji na poziomie 18.99%, nikt nam nie powiedział.\nI właśnie w taki sposób pani w Banku kulturalnie mi powiedziała, że wyglądam na osobę niezbyt inteligentną.\nBo właśnie o te inne koszta nam chodzi.\nTo wartość wszystkich kosztów kredytu w stosunku rocznym. Kredyt to nie tylko oprocentowanie. To ubezpieczenie, które niekoniecznie jest jedno, do niektórych kredytów jest to pięć czy sześć oddzielnych.\nProwizja, oprocentowanie, opłaty przygotowawcze, wypłata środków, standardem są również dodatkowo sprzedawane produkty. Jednak wskaźnik RRSO nie uwzględnia w kosztach, dodatkowego konta bankowego czy karty kredytowej.\nProduktów, które również będziemy musieli utrzymywać i generują dodatkowe koszta. Nie uwzględnia także, ewentualnych monitów wynikających z opóźnienia spłaty rat. Bank nie jest w stanie przewidzieć, ile razy u danego klienta wystąpi opóźnienie.\nRzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania, pozwala nam bardzo szybko porównać oferty z różnych banków lub instytucji finansowych. Trzeba pamiętać jednak, że jest wiarygodna w chwili, gdy sprawdzamy oferty z dokładnie taką samą kwotą, na ten sam okres.\nUdostępnienie wskaźnika wynika z przepisów ustawy. Warto o tym pamiętać.\nCzy zawsze wiarygodny?\nWskaźnik RRSO jest miarą kosztów, nie tylko w banku. Również przy zakupach na raty czy przy chwilówkach.\nDzięki dyrektywie unijnej powstał wzór, dzięki któremu sposób wyliczania został ujednolicony.\nRRSO jednak nie uwzględnia pewnych aspektów, których bank nie jest w stanie przewidzieć. Chociaż obraz przy RRSO wydaje się całkowicie przejrzysty, nie zawsze niższy wskaźnik, niższy procent oznacza mniejsze koszta.\nJeżeli porównamy kredyt z ratami równymi i malejącymi, przy opcji ze spłatą w takiej samej wysokości, koszt będzie większy, ale wskaźnik RRSO mniejszy od drugiej opcji.\nCo oznacza rynek byka? Co to jest recesja? Jednoosobowa działalność czy spółka? Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK)


K/224: Nierodzicielstwo - Opinie | Portal Teatralny.pl\n"Natan mędrzec" w reż. Pawła Kurzawy\nTeatr im. Wilama Horzycy w Toruniu, Natan mędrzec Gottholda Ephraima Lessinga, reż. Piotr Kurzawa\nUcieszyłem się, że nagrodę za debiut reżyserski dostał na Pierwszym Kontakcie reprezentujący gospodarzy Piotr Kurzawa za Natana mędrca Lessinga. Bo to chyba najmądrzejszy tekst klasyczny, jaki można dziś wystawić współcześnie, w kontekście współczesności. A jednocześnie bez radykalnego uwspółcześniania.\nPowiedzieć, że osiemnastowieczny niemiecki dramatopisarz i filozof napisał najdoskonalszą sztukę o tolerancji religijnej, to właściwie nic nie powiedzieć. Natan mędrzec udaje dramat miłosny i opowieść z tysiąca i jednej nocy, ma za scenerię Jerozolimę z czasów wojen krzyżowych, ale cały czas nie przestaje być dysputą filozoficzną o tożsamości Boga i jego przebraniach. Chrześcijanie, żydzi i muzułmanie, jak w późniejszym o dwa stulecia Słowniku chazarskim Milorada Pavicia, odkrywają własne pokrewieństwo, wspólny rdzeń, uczą się rozumieć motywy innego brata w wierze, zostają zmuszeni do przemyślenia definicji miłości i miłosierdzia.\nW Niemczech wystawia się to wszędzie jako lekcję dla młodzieży, przestrogę dla dorosłych, sztukę na tu i teraz przeciwko europejskiemu klinczowi w sprawie stosunku do uchodźców, wojującego islamu, odradzającego się antysemityzmu. A mnie wychodzi z obliczeń, że to dopiero trzecia polska realizacja dzieła niemieckiego filozofa i prawodawcy teatru, trzecia, którą widziałem i chyba trzecia w ogóle.\nChyba trzeba jednak dać tu streszczenie tragedii, bo podejrzewam, że nie wszyscy ją znamy albo pamiętamy. U Lessinga, gdzieś pod koniec XII wieku w Jerozolimie, panuje dobry sułtan Saladyn. Pokonał krzyżowców i wypędził ich ze świętego miasta. Żydzi mogą żyć tu bezpiecznie, chrześcijańscy jeńcy są dobrze traktowani, mogą jak młody Templariusz swobodnie snuć się ciasnymi uliczkami w oczekiwaniu na wykup z niewoli. I staje się tak, że Templariusz ratuje z pożaru Rechę, przybraną córkę żydowskiego kupca Natana. Natan chce wynagrodzić porywczego i butnego bohatera, Recha zakochuje się w wybawcy, sułtan Saladyn chce pożyczyć pieniądze od kupca, a jednocześnie młody rycerz niepokojąco przypomina mu własnego brata z młodości... Tyle intryga dramatu, która szafując greckim chwytem anagnôrismós, czyli rozpoznaniem, przeprowadzi nas i bohaterów z niewiedzy w wiedzę na temat tego, jak utkany jest nasz los, czemu jesteśmy sobie bliscy.\nW 1992 roku zrealizował Natana mędrca w Teatrze Telewizji Krzysztof Babicki, rolę tytułową grał Jerzy Łapiński. Pamiętam, że akcja działa się na teatralnej scenie, na której wystawiano Lessinga, i w garderobie. Tłem do części rozmów i monologów aktorów (nie wiadomo, czy niemogących otrząsnąć się z postaci, czy rozgrywających klasycznym tekstem własne intrygi) były pokazywane w telewizji sceny z Jerozolimy, ogarniętej kolejną odsłoną intifady. Bliski Wschód znów płonął, polscy widzowie mieli pamiętać, że nic nie przeminęło, nie stało się historią, debata o tym, która wiara najwierniejsza, najpierwsza, najlepsza trwa nadal. O to się zabijamy. Babicki proponował obejście zawartego w sztuce Lessinga melodramatycznego tonu właśnie w ten sposób. Łapiński jako Natan pokazywał ciepło i dobro aktora, który nie gra filozofa i moralisty, a małego człowieczka, doświadczonego objawieniem prawdy, skrywającego jej ciężar za rozbrajającym uśmiechem.\nKilka lat temu, w 2012 roku, w Teatrze Narodowym sięgnęła po Lessinga Natalia Korczakowska. Jaki był to spektakl! Reżyserka zderzyła w nim trzy aktorskie pokolenia, trzy style ekspresji scenicznej, trzy charaktery. Natanem był Jerzy Radziwiłowicz, Saladynem Mariusz Bonaszewski, Templariuszem – Krzysztof Zarzecki. Radziwiłowicz grał Natana jak szachowego mistrza, który zgadza się, by odsłonić widzom jego myśli. Przygotowania do ruchu, tyrady zmieniały się w spekulacje. Mówienie Radziwiłowicza było przedłużeniem słuchania, czerpało siłę z ciszy i braku reakcji przeciwnika. Bonaszewski jako Saladyn zmieniał się w kogoś, kto żyje z powstrzymywania siebie, kto nałożył sobie kaganiec litości i współczucia. To był władca, który dobro w sobie stworzył, sam siebie go nauczył, okiełznał własną naturę. I teraz przyczajony, wycofany mógł przypatrywać się reakcjom innych, ich lękowi przed tym, co skrywa się za miłosierdziem, grzecznością i dobrym słowem. Z Saldyna Bonaszewskiego nic złego się nie wydobywało, ale aktor grał tę potencjalną możliwość, że kiedyś jednak ten mur świętości pęknie i dobry władca będzie jak inni, okrutny i zły. I wreszcie templariusz Krzysztofa Zarzeckiego – jak to Zarzecki, rozedrgany, anarchiczny, synkopujący. Stale w dygocie, zaprzeczaniu sobie, wychodzący z roli, niewierzący w tekst, postać, sytuację, nieustannie mówiący „sprawdzam” autorowi i partnerom. Trzej bohaterowie tworzyli na żywo studium trzech religii i ich opresywnego zapętlenia. Na oczach widzów toczył się prawdziwy aktorski pojedynek o rację, intensywność istnienia na scenie, prawdę reakcji i przeżycia.\nW toruńskiej realizacji Piotra Kurzawy podpowiedź genezy estetyki widowiska znajdziemy w jednym z fragmentów rozmowy mądrego sułtana z wezwanym do pałacu żydem.\n– Słuchasz? – pyta Saladyna Natan mędrzec. – Słucham! – odpowiada sułtan w połowie alegorycznej opowieści o ojcu i trzech identycznych pierścieniach, które zostawił synom w spadku. Kurzawa potrzebuje w teatrze tylko sytuacji, nawet nie miejsca i rekwizytów. Za całą scenerię robi pusty podest i nadpalona drabina, przypięta do ściany, jakby ślad po relikwii, która tylko przyśniła się Jakubowi. W pierwszej scenie spektaklu wszyscy bohaterowie poza Natanem przychodzą z widowni i stają przed kurtyną, są ubrani współcześnie, żadnego średniowiecza. A potem unosi się kurtyna i poznajemy postaci, trwa akcja, już templariusz uratował Rechę z pożaru, już Sitah rozmawia z Saladynem, Natan wraca z podróży do Babilonu z torbami pełnymi pieniędzy. Rozmowom bohaterów towarzyszy muzyka na żywo, Paweł Szamburski z SzaZa tka jakieś orientalne dźwięki, ale nie przeszkadza słowom.\nMłody reżyser odkrył w utworze Lessinga teatr do słuchania: czyli dramat ukryty w dyspucie, grę niuansów i niejasnych intencji, siłę opowieści o zdarzeniach, które już się rozegrały. Kurzawa słucha tej Lessingowej przypowieści z zapartym tchem i nie chce przeszkadzać aktorom w tyradach i dialogach. Wybiera formułę prostą, aczkolwiek nieprawdopodobnie skuteczną. Składa się na nią refleksyjny nastrój opowieści, pusta przestrzeń, aktorzy wierzący swoim postaciom, muzyk tworzący na naszych oczach frapującą oprawę dźwiękową. Dramat Lessinga przekracza swoją oświeceniową wymowę, nasyca się obrazami wojen, które rozegrały się od czasu jego powstania, brzmi tak, jakby napisany został dziś, przez któregoś z bliskowschodnich autorów zafascynowanych europejską klasyką, jak choćby Wajdi Mouawad.\nW ujęciu toruńskich aktorów Natan mędrzec to jakby anty-Shylock, anty-Kupiec wenecki, łże-Żyd maltański, Szekspir i Kyd chowają się ze swoją czarną wizją jakby za plecami Lessinga. Michał Marek Ubysz gra Natana dostojnie, celowo sztywno, jakby był człowiekiem, który nigdy nie zgina karku, nie pada na kolana. Natan Ubysza jest mówieniem, zawiera się w głosie, który osłania ludzi, w słowach, które są tarczą. To jest Hiob, który narodził się na nowo i wszystkim wybaczył. Shylock, który w odpowiednim momencie powiedział stop i zachował swoją Jessicę. Natan Ubysza nie rozstrzyga ostatecznie dylematu, czyją własnością jest Bóg. Kiedy Saladyn Tomasza Mycana zadaje mu kluczowe pytanie, Kurzawa zapala światła na widowni, przerwa, wychodzimy do foyer, ale Natan Ubysza zostaje na scenie, chodzi i myśli, co odpowiedzieć, a potem słyszymy niezwykłą, misternie zaplecioną przez Lessinga przypowieść.\nKluczowym momentem w zrozumieniu historii mądrego żyda, który odkrywa, że nic na tym świecie nie czynimy przypadkiem, jest jego opowieść o trzech „prawdziwych” pierścieniach przekazanych synom w spadku przez umierającego ojca. Pierścienie symbolizują trzy wiodące religie. Pierścieni nie można odróżnić. Bóg-Ojciec nie przyzna się nigdy, który z nich został wykonany jako pierwszy, ba, sam już nie umiałby odróżnić oryginału od kopii. Po co więc walczyć, nienawidzić się i krzyczeć, która religia jest tą jedyną, prawdziwą? Ubysz wygłasza wtedy takie świeckie kazanie do widzów, słuchamy i nie wierzymy, że ten pean na cześć tolerancji napisano jeszcze przed wszystkimi zbrodniami XX wieku. Lessing wiedział to już pod koniec osiemnastego wieku, epoki oświecenia i rozumu. My dziś znów musimy słuchać takich opowieści, żeby cokolwiek pojąć. Smutno, że ludzkość zapomina. Lessing chciał, żeby pamiętała. I wymyślił, że to Recha, przybrana córka Natana (w Toruniu gra ją delikatnie, żarliwie i czysto Joanna Rozkosz) jest nagrodą, dla niego i dla templariusza, dla Saladyna nawet, jedyną nagrodą, jaką możemy otrzymać na tym świecie z miłości, dzięki poświęceniu i bohaterstwu. Tylko trzeba będzie nauczyć się ją kochać inaczej. Bo przecież finałowe rozpoznanie odkrywa, że ukochana templariusza staje się jego siostrą i bratanicą Saladyna, nie przestając być córką Natana, córką z miłości, wyboru, wychowania, braterstwa dusz.\nKurzawa zostawia Lessingowi trik polegający na tym, że widz wierzy, iż każdy na scenie jest filozofem, politykiem, strategiem. Jak oni rozmawiają! Jak tkają intrygi, jak szukają odpowiedzi, próbują zrozumieć innego bohatera. Paweł Tchórzelski robi z postaci mnicha-posłańca Bonafidesa postać frazującą niemal jak bohaterowie Berharda, wtrąca w przekładzie Burasa co zdanie natrętny przerywnik „powiada patriarcha”, a my słyszymy niemalże narratora Starych Mistrzów.\nPułapka Lessinga w finale to jakby zawieszony dramat, przeczucie zupełnie innej sztuki o rozpaczy miłości, która musi przełożyć akcenty, stać się czymś większym, czystszym. Przestaje się liczyć ciało i serce. Miłość Rechy i templariusza przechodzi na pozycje rozumowe. I dopiero ten eksperyment, jego sukces, powie bohaterom, skąd naprawdę w człowieku bierze się dobro. Nie wiem, czy młody krzyżowiec Macieja Raniszewskiego wybuchnie, czy zrozumie, co chce mu powiedzieć los. Aktor przełyka ślinę, patrzy w tej scenie bezradnie na Rechę, Recha Joanny Rozkosz też troszeczkę się boi jak ktoś, kto nigdy tego nie spróbował.\nŚwietne są w toruńskim Lessingu kobiety – oprócz Rechy Rozkosz, rozumiemy zdradę i niepokój Daji Marii Kierzkowskiej, podziwiamy mądrość siostry Saladyna Sitty (Agnieszka Wawrzkiewicz), która rozgrywa brata, rządzi państwem, podpowiada makiaweliczne rozwiązania, ale potrafi też zaakceptować ruinę swoich planów w zderzeniu z czystymi intencjami Natana. U Lessinga, Kurzawa nie dodał tu nic od siebie, negatywną postacią jest tylko nikczemny patriarcha Jerozolimy (Niko Niakas gra go, jakby rezydował w Toruniu, a przybył z teatru Becketta).\nKurzawa trafił z inscenizacją Lessinga nie tylko w lukę repertuarową i naszą potrzebę minimalnego, rozumowego teatru. Jego spektakl ma w sobie siłę symbolu. Bo pokazuje utopię ekumenizmu, współistnienia kultur. Wychodzimy z teatru, patrzymy na Polskę i Europę i nie wiemy, czy drżeć ze strachu, czy z nienawiści do ekstremizmów. Kurzawa pamięta, że niemy niemiecki film o Natanie z lat dwudziestych trafił w sanacyjnej Polsce na zakaz cenzorski. I wie, że grający mądrego Natana Werner Krauss kilkanaście lat po tej premierze pojawił się w roli Żyda Süssa w osławionym propagandowym nazistowskim dziele.\nTeatr i film nie zmieniają ludzi. Nie leczą społeczeństw. Bywają co najwyżej świadectwem wiary, że dobro przetrwa.\nBohater Ubysza z toruńskiego przedstawienia przezwyciężył w sobie Hioba i nie uległ pokusie bycia Shylockiem. Ocalał w myśli i uczynku.\nPierścienie z jego przypowieści mamy w głowie. I tylko tam.\nPiotruś, mój pięcioletni syn z pierwszego małżeństwa, kategorycznie odmówił chodzenia ze mną do teatru na tak zwane spektakle dla najnajów, czyli najmłodszych i najfajniejszych widzów. Powody odmowy były dwa. Piotruś niestety dobrze zapamiętał pewne niefortunne zamieszanie, które powstało pewnego razu w teatrze z mojego powodu, bo niechcący zasnąłem na kolorowych poduchach pośród dzieci i ich mam, cioć i opiekunek. Wystarczyło, że zająłem jak wszyscy pozycję horyzontalną, wsłuchałem się w tak zwaną muzykę tła i patrząc na migające kolory z rzutnika, przyłożyłem głowę do czegoś miękkiego i... jakbym wpadł w ciemną otchłań. Świadomość zgasła. Nie było mnie i nie było nic. Swoją drogą bardzo przyjemne uczucie. Obudził mnie nagle rozdzierający płacz Piotrusia, który kopał mnie w brzuch z okrzykiem: „Tatę zabili!”. Zerwałem się, już na kolanach czerwony jak burak przeprosiłem wszystkich, uspokoiłem dziecko, kłamiąc perfidnie, że to była tylko taka zabawa. – Wiesz, część przedstawienia, bo kazali mi udawać, że mnie nie ma. – Kto kazał? Pani przy wejściu? Ta, co nam zepsuła bilet? – Dokładnie ona. – I jak cię nie było? Co zrobiłeś? – Co mogłem zrobić? Jak najlepiej grać nieobecność? Kiedy cię, Piotrusiu, nie ma? – Kiedy śpię. – No właśnie. Dlatego zasnąłem. – Naprawdę zasnąłeś? – Skądże. Przecież mówiłem, że udawałem! – Nawet Pan bardzo nie chrapał – pocieszała mnie podsłuchująca naszą rozmowę sąsiadka z dwiema bliźniaczkami. Piotruś dosiedział do końca widowiska trochę naburmuszony i od tego czasu jest przekonany, że w teatrze z dorosłymi dzieją się różne podejrzane rzeczy. I to jest pierwszy powód odmowy chodzenia do strefy najnajów. Drugi zrodził się całkiem niedawno – kiedy usiłowałem namówić go na, dajmy na to, Teatr Figur z Krakowa, zapytał wprost: „A będzie tam Robert Lewandowski?”.\nPrawdopodobieństwo przyjazdu Roberta Lewandowskiego z Klarą albo przynajmniej Anny Lewandowskiej z Klarą na spektakl do Krakowa wydało mi się bardzo nikłe, więc szczerze odpowiedziałem, że niestety nie, trudno się ich spodziewać. Piotruś odpowiedział rezolutnie: „To ja poczekam...”. I tak się skończyły jego przygody z teatrem dla najnajów. Moje niestety na jakiś czas też. Usiłowałem kilka razy dostać się już w pojedynkę na wybrane, głośne i zachwalane widowiska dla najmłodszych, ale zawsze rejterowałem sprzed drzwi, zorientowawszy się w specyfice widowni. Otóż jakikolwiek mężczyzna (dodajmy mężczyzna w tak zwanym słusznym wieku) staje się w najnajowym świecie jakoś tak automatycznie podejrzany o niecne zamiary. Zobaczcie to oczami wyobraźni: wokół same dzieci z rodzicami, wesołe dzieci z zadbanymi mamami i dokazującym rodzeństwem, a tu ni stąd, ni zowąd rozsiada się między nimi brodacz w marynarce i z dużą torbą na laptopa. Nie daj Boże – ksiądz albo murarz. Gdybym był młodą matką, odsuwałbym się od niego na bezpieczną odległość, podpatrywał jego reakcje i sprawdzał, na co właściwie patrzy podczas spektaklu. Wolałem nie być tak oceniany. Nawet jeśli samotny mężczyzna przyjdzie na spektakl zawodowo, z zaproszeniem w ręku, nie będzie przecież każdej pani z dzieckiem tłumaczył, że jest krytykiem, ciekawi go nowy gatunek teatralny i naprawdę nic poza tym. Tak czy siak głupio siedzieć w takiej grupie i w ogóle, jak mówi Piotruś, „siara”. Jeśli powstałyby kiedyś w Polsce miejsca systemowego kulturowego i płciowego wykluczenia, to widownie dla najnajów byłby w pierwszej aspirującej piątce. I nie z założenia, a przez tak zwany kontekst. Nie jest to miejsce dla samotnego męskiego widza. Oj, nie.\nNie ukrywam zatem, że zaproszenie na łódzki festiwal Karuzela, organizowany przez Teatr Pinokio, przyjąłem jak dar z niebios. Zauważyłem, że w programie jest kilka produkcji dla najmłodszych widzów. Juror, zwłaszcza w towarzystwie dwóch innych męskich jurorów, może wejść na spektakl najnajowy bez żadnych tłumaczeń, w Łodzi bywa na dodatek dla czystości sytuacji przedstawiany publiczności tuż przed spektaklem razem z jury dziecięcym. Jest alibi. Możesz być wreszcie człowiek potrzebny. Generalnie teatr dla najnajów kojarzy mi się jako połączenie krainy zabawek z leżakowaniem w przedszkolu. Bardzo rzadko mówi się ze sceny, tym bardziej że nie ma podziału na scenę i widownię, aktorzy oraz mali widzowie i członkowie ich rodzin znajdują się w przestrzeni wspólnej. W spektaklach najnajowych nie opowiada się bajek ani ich nie odgrywa. Zamiast fabuły są sytuacje. Dziecko dotyka rekwizytów i scenografii, poznaje, wącha, reaguje na dźwięk, interaktywnie uczestniczy w budowaniu świata. Nikt nie zakazuje spontanicznych komentarzy, poruszania się po sali w dowolnym kierunku. Dziecko może tu być i działać albo tylko być i patrzeć/słuchać. Spektakl nanajowy to wizyta w kolorowym świecie, w którym wszystko wolno albo w którym tylko jest inaczej niż w domu. Albo zabawa z dorosłymi jakąś przyjemną w dotyku materią, albo obserwowanie, jak dorośli bawią się jak dzieci. Niestety nie wszyscy. Znalazłszy się bowiem w najnajowym świecie w roli krytyka, arbitra i jurora, zrozumiałem, ku swemu absolutnemu przerażeniu, że jest to miejsce, w którym krytyk, juror i arbiter są całkowicie, zupełnie i kompletnie zbędni. Co mamy dekodować, gdy nie ma ukrytego przekazu? Co zrozumieć, jak nie ma linearnej historii, przyczynowo-skutkowego układu zdarzeń? Nawet opis i analiza sytuacji wymyka się percepcji dorosłego, bo to przecież sytuacja zaaranżowana dla dzieci, pod dzieci, z nadzieją na wywołania reakcji dziecka, a nie dorosłego. Nie mam fakultetu z psychologii ani nie odbyłem studenckich praktyk w ramach wychowania początkowego, aby profesjonalnie ocenić charakter interakcji aktor-widz w teatrze najnajów. Co rozwija u dziecka takie, a nie inne doświadczenie, co je tylko bodźcuje, a co zwyczajnie uczy? Czy lepiej, żeby było w tej sytuacji samo, czy w kontakcie z rodzicem?\nOglądałem w Łodzi Księżycowo z Teatru Ochoty, dwie części Biblii zaaranżowane przez Michała Zadarę i Upside Down z poznańskiego Browaru. Na Księżycowie myślałem najpierw, że to spektakl o kosmicznych rzepach, bo bosa aktorka obracała w dłoniach dwie takie pachtworkowe kule. Potem sama z siebie ruszała się srebrna ściana, aktorka zrobiła w niej wejście, a dzieci, rodzice i jurorzy wleźli do drugiego pomieszczenia. W środku były miękkie pufy do siedzenia (tym razem uważałem, żeby nie położyć się i znów nie zasnąć), wisiały u sufitu jakieś kiście z prysznicowych rurek i czerwonych korali. Druga aktorka raz siedziała, raz leżała i ruszała placami. Niezwykła to była choreografia rąk. Dzieci pełzały po sali, dotykały bajkowych żyrandoli, przesypywały z aktorkami ziarna w zaszytych karminowych konchach. Nie mogłem wytrzymać i w pewnym momencie też pociągnąłem za jedną z rurek, którymi nadziane były kosmiczne rzepy. Z tej krótkiej wizyty na Księżycu pragnę odnotować ponadto dwa spostrzeżenia. Pierwsze: w teatrze najnajowym dorosły samotny mężczyzna od razu przyjmuje perspektywę dziecka. Ja na przykład od razu przeskalowałem się w wyobraźni do rozmiarów krasnala, którym byłem w wieku lat 4 i bardzo chciałem wskoczyć na plecy pląsającej obok mnie w pozycji kucznej aktorki/tancerki. Ach, tak dawno nikt mnie nie nosił, tak dawno nikomu nie wieszałem się od tyłu na szyi. Powstrzymałem się w ostatniej chwili bardzo zawstydzony. Rany boskie, ale byłby skandal, dziewczynie poszedłby kręgosłup jak nic... Drugie spostrzeżenie: nie wyobrażam sobie Księżycowa ani podobnego w koncepcji widowiska w wykonaniu męskiej obsady. Po prostu nie. Teatr dla najnajów nie jest jeszcze gotowy na równouprawnienie. W spektaklu Michała Zadary i kolektywu dziecięco-dorosłego dostrzegłem również pewne niebezpieczeństwo. Jak dobrze wiecie, druga część jego Biblii polega na tym, że publiczność siada na poduszkach wewnątrz namiotu rozbitego na pustyni teatru. Mała dziewczynka (Maja Amsterdamska) wchodzi między widzów i wkłada płytę do gramofonu. Rozlega się nagrany głos Michała Zadary, opowiadającego swoimi słowami treść historii Abrahama i Sary, ofiary Izaaka i zniszczenia Sodomy i Gomory. Czytając dołączony w ulotce esej profesora Allena Kuharskiego o nowym, bezwzględnym i prawdziwym odczytaniu Biblii przez pana Michała, zadrżałem, że realizatorzy wyjaśnią bez ogródek dzieciom, jaki podtekst miała agresja mieszkańców Sodomy wobec dwóch aniołów, przebranych za pięknych młodzieńców, których niewinność starał się ocalić szlachetny Lot. Na szczęście głos Zadary tylko sugeruje rodzicom, co naprawdę się tam miało wydarzyć. Mała aktorka w przerwach między odsłuchiwaniem czterech stron analogu zadaje do mikrofonu tak zwane dziecięce pytania o to, czego nie zrozumiała w biblijnej opowieści. Głos Zadary zostawia je bez odpowiedzi. Inne dzieci, rozłożone na podłodze, mogą w tym czasie rysować sobie na kartkach. Zadara nie ukrywa, że jego opowieść z offu ma charakter roboczy, może nawet została nagrana za pierwszym podejściem, na pełnym spontanie, a potem ktoś obrobił dźwięk, zmieniał głos reżysera w piskliwy lub niski. Podejrzewam, że dzieciom słucha się tej historii lepiej niż dorosłym. Ja na przykład jestem święcie przekonany, że opowiedziałbym to, na przykład Weronice, mojej córce z drugiego małżeństwa, o wiele lepiej i z tak zwanym backgroundem historyczno-archeologicznym, objaśniłbym znaczenie imion i sytuacji ekonomicznej nomadów zamieszkujących obrzeża tak zwanego „żyznego półksiężyca”. Gdyby Zadara mówił na żywo, każdego poranka lub popołudnia dla dzieci, które przyszły do teatru, nie czepiałbym się błędów językowych i stylistycznych uchwyconych na nagraniu. Wszystkich tych chwil, w których Abraham z głosu Zadary „patrzy się w niebo” albo „zawiązuje Izaaka”. Dzieci zarażają się złą polszczyzną szybciej niż grypą, wolałbym po spektaklu uniknąć wykładu z zakresu koniugacji czasowników. Trzecia część Biblii Zadary to już opowieść o Józefie i jego braciach w konwencji wspólnej zabawy dorosłych i dzieci w naiwną, improwizowaną opowieść z użyciem domowej roboty rekwizytów. Maja Amsterdamska jest Józefem, w role Jakuba i reszty wcielają się trzej dorośli, banda zaprzyjaźnionych dziewczynek i co poniektórzy mali widzowie. Spektakl ma fajną hipsterską atmosferę, tak można się bawić z własnymi dziećmi na wakacjach w długą letnią noc. Namiot pasterski w trzecim odcinku Zadarowej Biblii opada i podnosi się, staje się więzieniem, w którym zamknięto Józefa w Egipcie. Robert Koszucki i Sean Palmer pomagają dzieciom wcielać się w postaci z opowieści. Przekazują sobie tekturowe plansze z wypisanymi na nich imionami braci Józefa... Początek i koniec spektaklu to wspólne śpiewanie rockowych coverów. Finałowy It’s Only Rock’n’Roll w wykonaniu dziecieco-dorosłego zespołu ma niemal punkową energię.\nSceniczny Józef, czyli sześcioletnia bodaj Maja Amsterdamska, jest na swoim miejscu, dowcipnie bawi się rolą młodego mężczyzny, zaczepia widzów, ogrywa mikrofon, aczkolwiek można wyczuć w jej scenicznej obecności już zalążki gwiazdorzenia... Co do reszty ekipy aktorskiej... Właśnie, czy to wolno w ogóle oceniać, skoro wszyscy dobrze się bawią? Z jednej strony wydaje mi się, że reszta dziewczynek jest już zwyczajnie za dorosła na takie wygłupy, każdy doświadczony instruktor teatralny przeniósłby je do wyższej grupy i dał trudniejsze zadania, z drugiej – może istotnie Zadarze chodziło o takie wykonawcze zinfantylizowanie biblijnego mitu, obniżenie tonu opowieści założycielskiej, na przykład na przekór i na pohybel wersji Tomasza Manna. Od zawsze podejrzewam Zadarę o sarkazm, ironię i drwinę w krytycznym czytaniu klasycznych tekstów, jakby we wszystkim reżyser szukał zlepków narracyjnej nielogiczności i psychologicznych idiotyzmów. Zastanówcie się, co czytacie, w co wierzycie, na czym się opieracie. Oprócz piękna, jest tam też wiele bzdur. W romantyzmie, moralitetach, Kochanowskim i Biblii.\nZupełnie obezwładnił mnie Zadara w chwili, gdy kazał Seanowi Palmerowi wbiec na scenę i mówić, że oto nadszedł „mąż żony Potifara”. Bo nie wiem, czy powiedzieć Potifar (za moich czasów i generalnie w polskiej literaturze przyjął się Putyfar) było zwyczajnie za prosto, czy Palmer tylko się przejęzyczył, czy raczej Zadara robi sobie językowe żarty z biblijnych peryfraz, tak jak kiedyś tłumacząc dosłownie poetyckie frazy Everymana: „weź swoją pielgrzymkę w rękę i idź...”.\nPoznańskie Upside Down przygotowały trzy tancerki. Najpierw jest odezwa do widzów, że u nich na spektaklu nie istnieje podział na dzieci i dorosłych i w pewnym momencie wszyscy mają się bawić i wykonywać zadania. Nie ma stania lub leżenia po kątach. Zadrżałem. Bo przypomniała mi się wizyta z trzyletnią Weroniką (parę lat przed Piotrusiem) w pewnym progresywnym przedszkolu w ramach popołudniowych otwartych zajęć. Ogłoszono, że u nich nie ma tak, że dzieci się bawią, a dorośli rozmawiają w podgrupach. Będą uczyć nas prawdziwych aktywnych zabaw z dziećmi. W sali były mamy, babcie, opiekunki ze swoimi podopiecznymi i ja z córką. Interaktywność zajęć polegała na tym, że dzieci bawiły się na środku klockami, a my, dorośli (przypomnę – dwanaście kobiet w różnym wieku i ja), pod kierunkiem pani pedagożki wzięliśmy się za ręce i maszerowaliśmy, śpiewając: „Chodzi lisek koło drogi, nie ma ręki ani...”. Panie wręczały sobie nawzajem chusteczki, zajęte klockami dzieci nie zwracały na nas w ogóle uwagi. Nie wiem, czy któraś z młodych mam lub babć i mnie wręczyła chusteczkę, bo tę chwilę całkowicie wyparłem. Jeśli szukacie obrazowej metafory pozycji dorosłego w spektaklu dla najnajów, to nie mam lepszej niż ta z liskiem. Na Upside Down czułem się właściwie podobnie. Weszliśmy na scenę z czarną podłogą. Kamery rzucały na dwa wielkie ekrany odwrócony obraz – czyli to, co poziome, było na nim w pionie. Tancerki wykonywały na podłodze efektowne ewolucje z papierowymi rekwizytami, namawiały dzieci na przechadzki nad przepaścią, balansowanie na linie, wieszanie się na drążku. Bezpieczna zabawa, bo na podłodze. Część dzieci podjęła grę w wyimaginowaną grozę i spacer na wysokościach, uruchamiała wyobraźnię. Z moją było gorzej. Po kwadransie wszystko mnie bolało od siedzenia na podłodze, pukania placami w kartki, jak kazała jedna z pań. Co rusz zmieniałem pozycję, przeklinając dzień, w którym się zestarzałem i dzień, w którym w wyrzucono mnie z zajęć jogi. Cierpła ręka, noga, bolał kręgosłup. Najważniejsza lekcja Upside Down – ćwicz, dziadku, ćwicz. Co jeszcze może dorosły na najnajowym spektaklu? Myślenie przybiera bardzo dziwne formy. Kiedy jedna z tancerek mówi w intro na schodach, że nie mieszkają już w Poznaniu, pragnę od razu pytać: A gdzie teraz mieszkacie? Długo obserwuję tatuaże na ramionach jednej z pań (może to cielesne „pismo” coś znaczy, układa się w jakiś kluczowy komunikat?) i dziwię się, że dzieci to nie dziwi: a co tu robi ten konik i ta ryba? Czy to boli, jak się tak po ręce rysuje na zawsze? Łapię się na tym, że coś za bardzo podoba mi się pani Zofia i cały czas na nią patrzę. Podoba mi się jeż na głowie liderki, gimnastyczne akrobacje nogami o włos od mojej twarzy przyjmuję wręcz euforycznie. To znaczy bez seksualnych konotacji. Sama afirmacja bezobciachowości. Nota bene byłem raz w odwiedzinach u kolegi, który w trakcie wizyty przypomniał sobie, że nie wykonał przepisanej mu porcji obowiązkowych ćwiczeń, rozłożył matę i ćwiczył przy mnie, a ja w tym czasie beztrosko dopijałem wino i pogryzałem sobie paluszki. I było tak jak z panią Zofią i koleżankami. Pełna przeźroczystość świadka. W takim razie gdzie to wrażenie dorosłej żenady i bezsensowności udawania, że bawimy się tak dobrze, jak dzieci, o którym wspomniałem przy okazji opowieści o lisku? Otóż jeden z kolegów jurorów zrobił w trakcie Upside Down samolot z białej kartki papieru, drugi zburzył wieżę z kubków, które składały dzieci, ja rzuciłem papierowym talerzykiem niczym ringo. Niczego więcej od nas nie wymagano, nie pełzaliśmy po czarnej podłodze, nie naruszaliśmy sobie błędnika. I nikt w tłumie tego nie zauważył, kamera nie zarejestrowała. Ale cośmy się wyluzowali, cośmy się zintegrowali, to nasze. O chodzeniu w skarpetkach po scenie nie wspomnę nawet, choć było przyjemne.\nChcę być dobrze zrozumiany. Nie śmieję się z idei teatru dla najnajów. Uprawiają tę trudną sztukę artystki sympatyczne i ideowe, wliczając nawet Michała Zadarę. Śmieję się z dorosłych widzów na takich spektaklach. Z ich zagubienia, poczucia niestosownej obecności. Dzieci zwykle mają na najnajach frajdę. Niestety, nie można tego powiedzieć o dorosłych. Zwłaszcza chwilowo bezdzietnych dorosłych (to przez ciebie, Piotrusiu!). Z łódzkiego festiwalu wynoszę jeden postulat. Róbmy teatr dla najmłodszych, ale niekoniecznie wpuszczajmy na niego dorosłych. Niech to będzie pierwsze samodzielne wejście dzieci z dziećmi w niezwykły świat. Niech tylko one w nim uczestniczą i one go recenzują. Swoim językiem i wedle własnej hierarchii wartości. W przedszkolu w końcu też zostają same. Rodzice mogą oglądać ich zabawy i działania teatralne wobec nich w streamingu we foyer. Może dowiedzą się z zapisu z kamer czegoś o swoim dziecku, czego nie wiedzą.\nPięcioletni Piotruś po wysłuchaniu powyższych rozważań zawyrokował: „Eee, przestałbyś narzekać, Tata, gdyby ci w tym teatrze dali piwo i puścili Ligę Mistrzów”. Powiedział to oczywiście prościej, bez trybu warunkowego, którego jeszcze nie zna, ale to, co naprawdę powiedział, nie nadaje się niestety do publikacji, więc musiałem parafrazować. Ale co racja, to racja.\nPiotr Kurzawa, Festiwal Karuzela, Toruń, Łódź, Teatr im. Wilama Horzycy,


Doradztwo ogólne, doradztwo specjalistyczne, dotacje $$ na utworzenie stanowisk pracy - ogloszenia.ngo.pl\nogłoszenia usługi Doradztwo ogólne, doradztwo specjalistyczne, dotacje $$ na utworzenie stanowisk pracy praca\nDoradztwo ogólne, doradztwo specjalistyczne, dotacje $$ na utworzenie stanowisk pracy [subregion południowy woj. świętokrzyskiego]\nautor(ka): Szczepan Bogucki 2017-05-16, 13:21\nŚwiętokrzyski Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej rozpoczyna nabór Biznesplanów do konkursu na wsparcie finansowe na utworzenie stanowiska pracy w podmiotach ekonomii społecznej.\nBiznesplany przyjmowane będą przez 30 dni do 29 maja 2017 do godziny 15:00. Jako datę złożenia Formularza rekrutacyjnego przyjmuje się datę wpływu dokumentów do biura Organizatora.\nTylko tyle dzieli Was od otrzymania dotacji. To czas, aby aktywnie rozwijać Ekonomię Społeczną. Dokumenty (regulaminy i niezbędne załączniki) można pobrać tutaj\nWszelkie pytania dotyczące ogłoszonego naboru, zasad rekrutacji i zapisów Regulaminu, można kierować do Organizatora telefonicznie pod numerem 666 640 600 lub pocztą elektroniczną na adres: . Osoby do kontaktu: Szczepan Bogucki (Kluczowy Konsultant Klienta).\nMożliwe również doradztwo ogólne oraz specjalistyczne dla Podmiotów Ekonomii Społecznej oraz osób planujących rozpocząć działalność w tym obszarze dla osób z terenu subregionu południowego województwa Świętokrzyskiego.\nMiejsce: subregion południowy woj. świętokrzyskiego Ważność ogłoszenia: od 2017-05-16 do 2017-05-26 Organizator: Fundacja Centrum Europy Lokalnej Adres: ul. Księdza Piotra Ściegiennego 35B, 25-380 Kielce, woj. SKTel.: 888 466 317E-mail: biuro@fundacja-cel.plWww: http://www.fundacja-cel.pl tagi


Srebrzyste wizje - Monika Wyrwas-Wiśniewska, Anne Bishop - recenzja - smag\nTym razem sytuacja pomiędzy Ludźmi a Innymi jeszcze bardziej się zaognia. Odpowiedzialni za przetrzymywanie i torturowanie Wieszczek, pozbywają się ich na szeroką skalę. Inni nie zdążają uratować ich wszystkich. Ale nie zmienia to faktu, że sami wymierzają sprawiedliwość. Fanatyczny Ruch przeciwko Innym rośnie w siłę, zrzeszając w swoich szeregach już nie tylko zwykłych mieszkańców Thaisii, ale także władze miast, służby porządkowe. Mieszkańcy muszą opowiadać się za konkretną stroną. Ale to nie jedyny problem, z jakim przyjdzie poradzić sobie Simon’owi Wilczej Straży. Opieka nad Meg, którą każde kolejne skaleczenie czy cięcie zbliża do śmierci. Jest jednak jedyną osobą, która na czas ostrzega bliskich o zagrożeniu. Problemem staje się także opieka innych nadcassandra sangue. Zabrane z zamkniętych ośrodków, teraz muszą nauczyć się żyć w świecie, o którym nie wiedzą nic. Nie każda radzi sobie z nadwyżką obrazów, smaków czy głosów. Pojawia się także zupełnie inne zagrożenie, którego obawiają się nawet mieszkańcy Dziedzińca, sami Inni. Zagrożenie, które może w jednej chwili zmieść z powierzchni ziemi wszystkich Ludzi. A jedyną osobą, która jeszcze powstrzymuje zagładę ludzkości jest właśnie Simon Wilcza Straż i jego nowatorskie podejście do wspólnego życia obu gatunków.\nPosiadam - wersja papierowa Ulubione Warte powrotu 100 ksiazek 2015