Wysłany: 16:39:20 10-03-10 Temat postu:\nZ tego co się orientuję, to w niektórych krajach dziewczyna mając 16 i więcej lat, za zgodą rodziców może wziąć ślub, nie będąc nawet w ciąży (czyli do Prince'a -> jeszcze dziewictwa nie straciła). I co w takiej sytuacji sądzisz panie drogi?\nWysłany: 16:54:29 10-03-10 Temat postu:\nDanił, chyba nie zmienisz poglądów pana Prince'a I w sumie wiadomo, że nei to mamy na celu, ale takie sztywne normy, które niektórzy sami sobie wyznaczają, są głupie - gdyby on sam w wieku dajmy na to 17 lat zakochał się do szaleństwa i wtedy przeżył swój pierwszy raz, wcale by tak nie mówił\nWysłany: 18:43:53 10-03-10 Temat postu:\no tym kiedy traci się dziewictwo decyduje dojrzałość psychiczna, emocjonalna, sami najlepiej wiemy kiedy jesteśmy gotowi. to czy ktoś ma 17, 18, 23 czy 67 lat nie ma żadnego znaczenia. owszem, uważam, że seks w wieku 13, 14 lat to gruba przesada, ale nie popadajmy w paranoję.\nDokładnie - zgadzam się. Czasami 30latki mniej się szanują niż 16latki.. To nie jest reguła, że jesteś niepełnoletnia i uprawiasz seks -> nie szanujesz się i jesteś dzi*ką.\nOczywiście jeśli dziewczyny w wieku np. 15 lat chodzą na imprezy i oddają się pierwszym lepszym to uważam że się nie szanują.\nAle jeżeli dziewczyna ma powiedzmy 16 lat, ma chłopaka już od 2,3,4 lat i zaczęli współżyć, to uważam że to nie jest puszczanie się, nieszanowanie się itd. Wszystko zależy od sytuacji\n18 lat to nie jest jakaś magiczna granica, po której przekroczeniu można uprawiać seks do woli, ćpać do woli, pić do woli i to jest dobre, a jak masz 17 lat to się nie szanujesz, jesteś ćpunką, alkoholiczką.\n18 lat to jest umowny wiek świadczący o pełnoletności i dorosłości, ale każdy w innym wieku dojrzewa i jest gotowy na pewne sprawy - jedni wcześniej, drudzy później.\nA co do ślubu\nOficjalna podstawa: art. 10 ust. 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego\nWszystko jest możliwe, a takich ślubów jest coraz więcej\nWysłany: 17:04:08 19-03-10 Temat postu:\nOstatnio coś mi się przestawiło i myślę, że na razie jedyne na czym by mi zależało to bliskość fizyczna. Nie mówię od razu o seksie, bo póki co czuję odrazę myśląc o tym, ale chyba nie mam wiary w takie prawdziwe uczucie, miłość. Może naoglądałam się za dużo filmów, w których każdy każdą zdradza ;P A więc jeśli tak, nie ma sensu się w nic angażować, a jedynie kogoś powykorzystywać, lub niech to będzie niezobowiązująca zabawa dla każdej ze stron, bez przekroczenia tej granicy, która sprawiła by, że przestałabym się szanować oczywiście.\nJeszcze kilka miesięcy temu nie przypuszczałabym, że kiedykolwiek tak pomyślę ;D\nWysłany: 17:13:08 19-03-10 Temat postu:\nNowoczesna ideologia, sprawdzająca się u wielu osób. Po co się angażować, zakochiwać, gdy można się pobawić?\nWysłany: 18:47:52 19-03-10 Temat postu:\nTeż tak sądziłam - kiedyś . Ale przeszło mi . Zabawa jest fajna i może byłabym zdolna do jakiejś, ale jednorazowo .\nWysłany: 22:04:23 21-03-10 Temat postu:\nJa mam prawdziwą miłość, czyli jestem jedną z nie wielu.\nZapewne jesteś jedną z nielicznych. Czasami ludzie nie rozpoznają tej prawdziwej miłości, a czasami złudnie wierzą, że związek w którym aktualnie są to włąśnie to jedno jedyne uczucie. Szczerze gratuluję, że Ty rozpoznałaś swoją dbasz o to i cieszysz się tym!:*\nJeszcze co do seksu, to uważam też, że dziewczyna, która traci dziewictwo przed ukończeniem 18 lat, to się nie szanuje.\nA chłopak, ktory traci dziewictwo przed osiągnięciem pełnoletności to się szanuje? Wkurza mnie takie traktowanie kobiet jak dziwki, bo tracą dziewictwo za wczesnie, bo wygladają/ zachowują się nie według określonych standardów. Owszem, kiedy dziewczyna zachodzi w ciążę w wieku 14 lat np to coś jest nie tak. Myślę, że żeby iśc z kimś do przyslowiowego łóżka trzeba być przede wszystkim swiadomym swojej seksualności, a nie jestem pewna czy taka 13 latka już całkowicie zdaje sobie z tego sprawę... Poza tym w naszym społecześntwie panuje taki pogląd, że jeśli dziewczyna ma kilku albo nie daj Boże kilkunastu partnerów to jest napiętnowana, podczas gdy chłopak może sypiać z dziesiątkami dziewczyn i nikt go zato nie zgani, tylko wręcz wszyscy będą mu zazdrościć. Podobnie sprawa wygląda, jeśli dziewczyna zakończyła w swoim zyciu kilka związków nawet ich nie skonsumowawszy, zawsze jest w gorszej sytuacji. Chłopaki otrząśnijcie się!!! Jeśli już mierzyć to wszystkich jednakową miarą!\nWczesniej napisałam że zapewne seks z miłości jest bez porownania przyjemniejszy niż ten, ktory jest jej pozbawiony. Nadal podtrzymuję swoje zdanie. Jednak trzeba tez spojrzec na to z drugiej strony. Czasami ludzie są juz zmeczeni czekaniem na tę jedyną piękną, bajkową, prawdziwą miłośc. Czasem zwykłe potrzeby biorą gorę. Trzeba to zrozumiec. Problem zaczyna się wtedy kiedy owe potrzeby gorują nad nami częściej i kiedy zaczynamy przestawac dostrzegac innych ludzi i przestawac ich szanować.. Szacunek jest najwazniejszy,wypływa z miłości, a czasami nawet jest jej poczatkiem, nie można go zatracic. Warto traktowac seks jak poezję nie jak rzemiosło. Wydaje mi się, że trzeba dbac o niego jak o kazdą inną sferę życia. Pielęgnować go,a przede wszystkim dbac o więź która dwoje ludzi zaprowadziła do łóżka.\nWysłany: 15:19:07 23-03-10 Temat postu:\nJa ostatnio usłyszałam coś bardzo życiowego . Nie pamiętam czy to w filmie czy podczas rozmów ze znajomymi. , Facet który ma wiele kobiet to ogier, natomiast kobieta posiadająca wielu parterów to dzi**a" . Jeżeli chodzi o seks, kobiety zawsze będą miały gorzej od mężczyzn. Nie popieram tego żeby kobieta miała wielu mężczyzn i w druga stronę, ale każdy jest inny i co innego preferuje.\nA co do tego ,, miłość czy seks ?". Napisze tak. Jakieś trzy lata temu w mojej głowie krążyły tylko myśli żeby jak najszybciej stracić dziewictwo. W dużej mierze chciałam wtedy nie odstawać od towarzystwa, które seks uważało jak coś porównywalnego do pocałunku. Na szczęście zanim zrobiłam jakieś kroki w tym kierunku trafiłam pod opiekę pewnych osób i mój kręgosłup moralny wrócił do przyzwoitej formy. Potem było coraz lepiej. w tej chwili mogę powiedzieć ze kochać się będę ze swoim przyszłym mężem . I tylko z mim. Obracam się wśród innych ludzi którzy , no moze nie maja takich poglądów jak ja, ale przynajmniej nie uprawiają seksu z kim popadnie i kiedy im przyjdzie na to ochota.\nA co do wieku... 13,14 lat to stanowczo za mało żeby decydować się na tak poważny krok jakim jest seks. Jak wcześniej pisały dziewczyny , oddajemy nie tylko ciało ale przede wszystkim dusze. Niemile doświadczenia spowodowane np tym ze jest to seks bo chłopak chce, dowodu" miłości mogą nieodwracalnie wpłynąć na psychikę\n,.Jeszcze co do seksu, to uważam też, że dziewczyna, która traci dziewictwo przed ukończeniem 18 lat, to się nie szanuje." Takie jest Twoje Prince, ja natomiast uważam ze nie ma określonej granicy wiekowej czy dziewczyny się szanuje czy nie. To ze dziewczyna ma skończone 18 lat wcale nie oznacza ze jest dojrzała. Wiele dziewczyn w tym wieku zaczyna zachowywać się jakby wszytko wiedziały i mogły robić co tylko chcą, bo w końcu maja ,, dowodzik ". Czasem 17 letnia dziewczyna moze być bardziej dojrzała od tej która skończyła 18 lat. Dojrzałość i umiejętność wyborów to cecha na która wpływa najbardziej(według mnie) bagaż doświadczeń życiowych. I to od dojrzałości psychicznej zależny jak traktujemy seks.\nI tak na koniec , wszystko jest dla ludzi ale umiejętnie z tego korzystać.\nWysłany: 1:11:18 29-06-10 Temat postu:\nMoją żelazną zasadą w tej kwestii jest to, żeby kochać sercem a nie tym, co się ma pomiędzy nogami.\nWysłany: 13:19:20 29-06-10 Temat postu:\nRównież mam taką zasadę, chłopak któremu bardziej zależałoby na seksie niż na mnie, od razu byłby skreślony w moich oczach. Nie lubię też przymuszania.. jak kocha to poczeka, bo obie strony muszą być gotowe.\nWysłany: 16:48:31 29-06-10 Temat postu:\nCieszy mnie Wasze podejście do takich spraw, w większości się zgadzam.\nGłos na miłość oczywiście, kurczę, chyba macie rację, bo ja to zawsze patrzę na to ze strony faceta, ale macie rację z tą opinią dziewczyn tracących dziewictwo za wcześnie, a opinią o chłopakach, powinno być takie samo zdanie o facetach i kobietach.\nWysłany: 22:20:01 26-08-10 Temat postu:\nMiłość. Najważniejsze uczucie dla każdego człowieka. Każdy z Nas chciałby mieć swoją druga połówkę, kochać kogoś, wiedząc , że to ten/ ta jedyn(y)a na całe życie i mieć w tej osobie jej poparcie. Miłość jest piękna, ale tylko wtedy gdy jest wzajemna.\nCzęsto jest tak, że to dziewczyna traci głowę dla chłopaka, jest gotowa zrobić dla niego wszystko, zmienia się, zmienia swój styl, wszystko dla tego jedynego, a on nic. Albo tego nie widzi, albo widzi i sobie igra z jej uczuciami. Jak dla mnie to dziewczyny za bardzo się starają być idealne i żeby chłopak na nią zwrócił uwagę. Często dlatego się zmieniają i przestają być sobą. Albo znam przypadek, gdy jest para to dziewczyna przychodzi ZAWSZE do chłopaka, a on nigdy do dziewczyny. To ona chodzi do niego jak głupia, a to przecież chłopak powinien do niej chodzić. Tak bynajmniej się zachowuje kulturalny, dobry i wychowany chłopak. Jak na dziewczynę to nawet to nie wypada, bo to .. głupota jak dla mnie;/ Ale to z pokoleniami tak to już jest... wcześniej nie było komputera, GG, Nk i dziewczyny nie mogły wstawić na nk, 'słit' foci , a jakoś znalazły mężczyznę , który ją pokochał.. a teraz każda laska chce mieć najpiękniejsze zdjęcie na nk, tylko dlatego, żeby sobie chłopaka przez internet znaleźć. Miłość jest ważna, ale to ona sama powinna do nas przyjść, a nie szukać sobie na siłę chłopaka czy dziewczynę tylko dlatego, żeby kogoś mieć , popisać się przy kolegach, albo miec tylko laskę by 'pomacać' lub ją wykorzystać, związki dla samego seksu nie mają jakiekolwiek sensu...\nWysłany: 18:37:48 22-10-10 Temat postu:\nMiłość Seks to chwila przyjemności, a miłość może być na całe życie\nWysłany: 20:59:02 12-12-10 Temat postu:\nWysłany: 23:03:00 20-01-11 Temat postu:


Gazetka promocyjna Neonet - najnowsze okazje i akcje promocyjne | Gazetkowo.pl\nStrona główna >Sklepy >Neonet\nLista sklepów Neonet\nNeonet - popularne produkty w gazetkach\nNeonet - promocje\nNeonet to polska sieć detaliczna, której asortyment składa się ze sprzętu komputerowego, konsoli, RTV i AGD, telefonów komórkowych, tabletów, sprzętów i akcesoriów fotograficznych oraz zmechanizowanego sprzętu gospodarstwa domowego. W sklepach najważniejsze są potrzeby i wymagania klienta, dlatego każdy z pewnością znajdzie w ofercie coś odpowiedniego dla siebie. Neonet dba o swoich konsumentów i stara się zapewniać im jak najlepsze promocje na różnorodne produkty.\nCo można znaleźć w gazetkach promocyjnych Neonet?\nGazetki promocyjne Neonet to spełnienie marzeń dla klientów pragnących kupić dobrej jakości sprzęt w niskiej cenie. Oferty nie pojawiają się regularnie, a czas ich obowiązywania najczęściej wynosi 1 lub 2 tygodnie. Katalogi liczą kilka stron atrakcyjnych przecen, po które warto wybrać się do sklepu. Gazetki są przejrzyste, co ułatwia planowanie i robienie zakupów w Neonet. Na ich łamach można znaleźć wszystkie artykuły, jakie stanowią asortyment sieci.\nDziałalność charytatywna Neonet\nNeonet podobnie jak każda inna sieć działa w celach zarobkowych, ale oprócz tego angażuje się również w wiele akcji charytatywnych i kampanii społecznych. Neonet pomaga m.in. Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii im. Zbigniewa Religi w Zabrzu czy ogólnopolskiemu projektowi o nazwie Szlachetna Paczka.\nNEOnet to polska sieć detaliczna, mająca w swojej ofercie sprzęt elektroniczny, komputerowy oraz fotograficzny. Skierowana oferta na lokalne rynki zdobyła popularność wśród klientów, a dodatkowe usługi jak transport i montaż sprzętu RTV i AGD cieszą się dużą popularnością.\nWszystkie gazetki promocyjne sieci Neonet\nJeżeli jesteś pasjonatem urządzeń elektronicznych i lubisz polować na specjalne okazje to zachęcamy do zapoznawania się z gazetkami promocyjnymi Neonet. Jest to polska sieć detaliczna, w asortymencie której znajdują się przede wszystkim sprzęty komputerowe, konsole, urządzenia RTV i AGD, telefony komórkowe oraz tablety.\nNeonet przygotowuje specjalne oferty przeznaczone dla swoich klientów. Zamieszczane są one w gazetkach promocyjnych, które nie pojawiają się regularnie. Najczęściej obowiązują 1-2 tygodnie, niekiedy nawet kilka miesięcy. Ilość znajdujących się w nich stron również nie jest ściśle określona. Zazwyczaj gazetki liczą kilka stron atrakcyjnych promocji i przecen. Na każdej z nich umieszczane są różnorodne produkty, przy których podane są aktualne ceny.\nAby klienci byli na bieżąco ze wszystkimi promocjami sieci Neonet staramy się dodawać gazetki od razu w momencie ich wejścia w życie. Na naszej stronie zamieszczamy zarówno wydania aktualne, jak i archiwalne. Te drugie zaznaczamy wyraźną grafiką, żeby niemożliwe było ich pomylenie. Ponadto przy każdej ofercie podajemy daty jej obowiązywania, co ułatwia planowanie zakupów w sklepach Neonet.\nStaramy się spełniać wszystkie oczekiwania klientów, dlatego na naszej stronie zamieszczamy gazetki promocyjne sieci Neonet z możliwością ich internetowego przeglądania. Teraz nie musisz posiadać papierowej wersji, aby zapoznać się z najnowszymi przecenami przygotowanymi przez sklep. Wystarczy, że wejdziesz na naszą stronę i wybierzesz najbardziej interesującą Cię ofertę. Każdą stronę możesz przybliżyć do takiego stopnia, abyś bez problemu odczytał szczegóły znajdujące się przy ofertach. Zachęcamy do dokładnego zapoznawania się z nimi, ponieważ często to właśnie tam umieszczane są warunki skorzystania z promocji.\nPod wszystkimi gazetkami promocyjnymi zamieszczamy spis produktów, które aktualnie są przecenione. Pokazywane są one jako podzielone na poszczególne kategorie, co pomaga zapoznawać się z najnowszymi ofertami. Ponadto na naszej stronie masz możliwość skorzystania z wyszukiwarki, która wskaże Ci najlepsze promocje znajdujące się w sklepach zlokalizowanych w Twojej okolicy.\nGazetki promocyjne Neonet - ceny\nGazetki promocyjne sieci Neonet - ceny\nPoniżej znajdują się przykładowe ceny z gazetek promocyjnych sieci Neonet. Wartości te pozwalają zorientować się w najciekawszych ofertach - do przeglądu wybieramy produkty cieszące się największą popularnością. Ceny pochodzą z gazetek publikowanych w kwietniu 2019 roku.\nMio - 399 zł za sztukę (przeceniona z 479 zł)\nTomtom 5 cali - 529 zł za sztukę\nTomtom 6 cali - 689 zł za sztukę\nRazer Hammerhead - 219 zł\nRazer Electra - 249 zł\nRazer Kraken - 339 zł\nLenovo - 1649 zł za sztukę\nAcer Aspire 5 - 3099 zł za sztukę\nAsus - 1899 zł za sztukę\nklawiatura bezprzewodowa Logitech - 159 zł za sztukę\nmysz Logitech - 59 zł za sztukę\ndysk Samsung - 539 zł za sztukę (przeceniony z 599 zł)\nSamsung Galaxy S9+ - 2899 zł za sztukę\nHuawei P20 - 1799 zł za sztukę\nGalaxy A7 - 1299 zł za sztukę\nHuawei - 989 zł za sztukę\nSamsung Gear S3 - 899 zł za sztukę\nSamsung Galaxy 42 mm - 1329 zł za sztukę\nJBL Flip 4 - 389 zł za sztukę\nSony - 349 zł za sztukę\nManta Pipe - 139 zł za sztukę


Czwartek i piątek książę Walii spędził w Szkocji. Pierwszego dnia otworzył nowy magazyn tkanin i ceramiki, gdzie poznał cały personel. Z okazji 150-lecia odwiedził Wick Sheriff Court w Caithness, a także New Wave Foods, które zajmuje się zbieraniem jadalnych wodorostów z plaży.\nPonadto książę Karol objął patronat nad Kew Gardens (ogrody botaniczne).\nKsiążę i księżna Gloucester odwiedzili Północną Irlandię. Pierwszego dnia zostali przywitani przez panią Premier - Arlene Foster oraz wicehrabiego Brookeborough. Na miejscu odwiedzili Portora Royal School, która obchodzi swoje 400 urodziny. Następnie zwiedzili siedzibę dróg wodnych Irlandii, którzy starają się zachować ponad 1000 km rzek, kanałów i jezior w całym kraju. Książę udał się także do Ballinamallard United Football Club, gdzie wręczył nagrodę dla klubu za ciężką pracę i poświęcenie wszystkich wolontariuszy. W tym samym czasie księżna Gloucester otworzyła nowy ogród sensoryczny oraz teren rekreacyjny dla niepełnosprawnych dorosłych o nazwie Killadeas Day Centre w Enniskillen.\nDrugiego dnia para książęca udała się do Clogher Valley aby oglądać wystawy zwierząt. Na zakończenie podróży odwiedzili Enniskellen Airport, gdzie oglądali ćwiczenia szybkiego reagowania z udziałem lokalnej straży pożarnej, pogotowia ratunkowego, policji i przybrzeżnego RNLI Lifeboat.\nWczoraj w Gloucester Cathedral uczestniczyli w Festiwalu 3Choirs, gdzie po występie poznali wszystkich artystów.\nDaily Mail twierdzi, że księżniczka Beatrice porzuciła swoją pracę w Nowym Jorku, by zostać konsultantem biznesowym! Póki co podobno przebywa na wakacjach w Grecji (w lipcu była w Monako). Co ciekawe gazeta wyliczyła także wszystkie urlopy księżniczki i czas zatrudnienia w ,,pracy", które możecie zobaczyć TUTAJ :)\nKsiężniczka Anna przyleciała dzisiaj do RIO, gdzie przez prawie 2 tygodnie będzie wspierać brytyjskich zawodników podczas letnich Igrzysk Olimpijskich.\nW czwartek pojawi się notka o księciu i księżnej Michael z Kentu :)\nAnonimowy 3 sierpnia 2016 09:14\nBeatrice chyba zmęczyła się tymi wakacjami,bo przecież pakowanie,podróż...:)\nNiech korzysta z życia,ale niech nie przesadza.Tyle wakacji co ona miała w ciągu roku,to niektórzy nawet przez całe życie nie mieli!\nKarolina 3 sierpnia 2016 13:47\nach, to ciężkie życie księżniczki Beatrice... jak to wakacje potrafią zmęczyć człowieka, że od razu trzeba lecieć na kolejne ;)\nMartyna 3 sierpnia 2016 18:10\nDługa ta lista :D


Jest przestrzeń do dialogu\nW piątek po południu prezydent Bronisław Komorowski spotkał się w gmachu Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego z przedstawicielami samorządów województwa śląskiego, a następnie z reprezentantami ogólnopolskich i lokalnych struktur związków zawodowych.\nJak mówił prezydent podczas spotkania z mediami, rozmowa z liderami związków zawodowych umocniła go w przekonaniu, że nie ma innej drogi politycznej niż działania na rzecz odbudowy dialogu społecznego..\nBronisław Komorowski wyraził też poparcie dla rządowego programu dla Śląska. Wysłuchał problemów samorządowców z regionu, związanych np. ze zwrotem podatku od wyrobisk. Przedstawił koncepcję zmiany prawa mającą prawdopodobnie ułatwiać łączenie gmin.\n- Jestem po rozmowie z panią premier, że rząd dokona dodatkowego wysiłku na rzecz Śląska, szukając rozwiązań, a także środków na zasadzie decyzji centralnej wykraczającej poza kontrakt śląski. W związku z czym w marcu można się spodziewać prezentacji tego programu, który można by nazwać "kontrakt regionalny plus" - powiedział Bronisław Komorowski. - Jestem przekonany, że wspólnym wysiłkiem zostanie zbudowany atrakcyjny i adekwatny do potrzeb i możliwości program adresowany do Śląska - zaznaczył.\nPrezydent relacjonował na konferencji prasowej po obu spotkaniach, że rozmowa z samorządowcami koncentrowała się m.in. wokół kwestii poszerzenia „programu adresowanego dla Śląska” ponad zadania wynikające z Regionalnego Programu Operacyjnego i Kontraktu Terytorialnego dla tego regionu. W spotkaniu z samorządowcami uczestniczył wojewoda śląski Piotr Litwa. Gminę reprezentowała Burmistrz Miasta Krystyna Wróbel


Smaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl przepis\nSmaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl przepisy, które polubisz. Wybierz sobie ze setek przepisów na Smaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl, które będziesz z łatwością i szybko przyrządzać. Przygotuj sobie składniki i możesz rozpocząć gotowanie Smaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl. Ciesz się z odkrywania nowych pokarmów i dań z najlepszych Smaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl przepisów z Polski i ze świata. Smacznego!\nSmaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl\n19 Lip 2011 Smaczne przepisy na: Kolorowy deser. - Portal Kulinarny - przepisy, konkursy, forum - Dadaj Przepis na Gotujmy.pl !\nPodobne przepisy jak na Smaczne przepisy na: kolorowy deser. gotujmy.pl\nPrzepis kryształek- kolorowy deser przepis\n7 Kwi 2015 Proponuję bardzo kolorowy i smaczny deser. Możemy go przygotować razem z dzieckiem. W dzieciństwie często pomagałam mamie w ...\nPodobne przepisy jak na Przepis kryształek- kolorowy deser przepis\nBardzo smaczne: kolorowy deser . gotujmy.pl\n16 Lis 2011 Bardzo smaczne: Kolorowy deser . - Portal Kulinarny - przepisy, konkursy, forum - Dadaj Przepis na Gotujmy.pl !\nPodobne przepisy jak na Bardzo smaczne: kolorowy deser . gotujmy.pl\nPrzepis lody jogurtowe o smaku wiśniowym przepis\n19 Lip 2016 Lody jogurtowe o smaku wiśniowym. ... Przepisy Kulinarne - Gotujmy.pl ... Ozdobić wiśniami, pokrojoną w kostkę brzoskwinią, migdałami w płatkach oraz kolorową posypką. ... Kolorowy deser chia z lodami czekoladowymi ...\nPodobne przepisy jak na Przepis lody jogurtowe o smaku wiśniowym przepis\nPrzepis kolorowy deser z likierem przepis\n24 Cze 2015 Kolorowy lekki deserek z niespodzianką likierem o smaku Tiramisu. Łatwy w wykonaniu deser tylko trzeba chwili czasu aby warstwy galaretek ...\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowy deser z likierem przepis\n20 Lis 2016 Strona główna · Przepisy · Szybkie i smaczne; Szybki deser z bitej ... Di gotuje. TRUDNOŚĆ: łatwe; CZAS: 1-30 min; PORCJE: 1; KALORIE: 300.\nPrzepis deser z pysznymi ciasteczkami przepis\n26 Paź 2016 Strona główna · Przepisy · Szybkie i smaczne; Deser z pysznymi ... Na to idzie znowu śmietana,owoce kolorowe wiórki z czekolady i ...\nPodobne przepisy jak na Przepis deser z pysznymi ciasteczkami przepis\nPrzepis kolorowe galaretki wg katarzyny przepis\n21 Sie 2012 ... z ciasteczek (cookies). Zamknij Więcej informacji. Szukaj. Strona główna · Przepisy · Szybkie i smaczne; Kolorowe galaretki wg Katarzyny ...\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowe galaretki wg katarzyny przepis\nPrzepis kolorowe galaretki z owocami nr 1 przepis\n11 Lip 2016 To bardzo smaczne i zarazem kolorowe galaretki z różnorodnymi owocami sezonowymi. Tym razem ... Zobacz film: Deser jogurtowy z owocami.\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowe galaretki z owocami nr 1 przepis\n26 Wrz 2016 Di gotuje. TRUDNOŚĆ: łatwe; CZAS: 1-30 min; PORCJE: 4; KALORIE: ... Masę szybko zagnieść i na końcu połączyć z kolorowymi drażetkami.\nPrzepis kolorowy deser owocowy przepis\n23 Lut 2012 Strona główna · Przepisy · Desery; Kolorowy deser owocowy ... Brzoskwinie+ truskawki+kiwi+bita śmietana=pyszny deser. 3 ... SMACZNEGO :) ...\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowy deser owocowy przepis\nPrzepis kolorowe tęczowe desery przepis\n27 Paź 2012 Szukaj. Strona główna · Przepisy · Desery; Kolorowe tęczowe desery ... Deser z galaretek i zsiadłego mleka jest smaczny i orzeźwiający. 1 ...\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowe tęczowe desery przepis\nPrzepis kolorowe galaretki z owocami nr 2 przepis\n11 Lip 2016 Szukaj. Strona główna · Przepisy · Desery; Kolorowe galaretki z owocami nr 2 ... Były bardzo smaczne i kusiły swoimi różnorodnymi kolorami.\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowe galaretki z owocami nr 2 przepis\nPrzepis deser dla najmłodszych z kaszą manną przepis\n7 Maj 2014 Do rondla wlać mleko i dodać do smaku cynamon, zagotować. ... kaszy manny oraz banana, ze smakiem cynamonu z kolorową posypką. 1 ...\nPodobne przepisy jak na Przepis deser dla najmłodszych z kaszą manną przepis\n5 Paź 2015 Deser z bitą śmietaną, truskawkami i galaretką. Sprawdź! ... Przepisy Kulinarne - Gotujmy.pl · Zaloguj się · Zarejestruj się ... Smacznego!\nPrzepis kolorowe rajskie mleczko przepis\n8 Wrz 2015 Deser składa się z mleczka skondensowanego niesłodzonego, ... oraz żelatyny, jest banalnie prosty w przygotowaniu i fantastyczny w smaku.\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowe rajskie mleczko przepis\nPrzepis sernik mleczny z kolorową galaretką przepis\n6 Maj 2016 Gotujmy.pl ... główna · Przepisy · Szybkie i smaczne; Sernik mleczny z kolorową galaretką ... Wczorajszy deser zmotywował mnie do działania.\nPodobne przepisy jak na Przepis sernik mleczny z kolorową galaretką przepis\nKolorowe ciasteczka ciasta, ciasteczka i desery\n6 Lip 2015 Kolorowe ciasteczka, Przepis na Kolorowe ciasteczka, Pyszne niesamowicie miękkie ciasteczka z pyszną marmoladą wieloowocową! Polecam ...\nPodobne przepisy jak na Kolorowe ciasteczka ciasta, ciasteczka i desery\nPrzepis lody mocno czekoladowe przepis\n19 Lip 2016 Gotujmy.pl. Korzysta z ciasteczek (cookies). Zamknij Więcej informacji. Szukaj. Strona główna · Przepisy · Desery · Desery lodowe; Lody mocno ...\nPodobne przepisy jak na Przepis lody mocno czekoladowe przepis\nPrzepis tęczowy deser z jabłkami przepis\n24 Wrz 2014 Przepisy Kulinarne - Gotujmy.pl ... Bardzo smaczny i efektowny deser. Taki kolorowy deserek na pewno będzie smakował nie tylko dzieciom. 1 ...\nPodobne przepisy jak na Przepis tęczowy deser z jabłkami przepis\nPrzepis deser truskawkowy z kiwi przepis\n2 dni temu Pyszny ten deser wyszedł, choć był wyczuwalny kwaskowy smak kiwi i truskawkowy-słodko kwaskowy. Zwyciężyła śmietana z odrobiną cukru, ...\nPodobne przepisy jak na Przepis deser truskawkowy z kiwi przepis\nPrzepis bomba śmietanowa z galaretkami przepis\n24 Sie 2014 Połączenie kremówki z kilkoma rodzajami i smakami galaretek daje wielokrotny smak. deser dobry nie tylko dla milusińskich.\nPodobne przepisy jak na Przepis bomba śmietanowa z galaretkami przepis\n23 Lis 2016 Hummus z warzywami to kolorowa wersja popularnego hummusu z ciecierzycy i pasty ... Ciecierzycę i czerwoną fasolę gotujemy do miękkości.\n2 Sie 2016 Deser chia z musem bananowo czekoladowym. Do miseczki ... Przepisy Kulinarne - Gotujmy.pl · Zaloguj się ... Bardzo prosty w przygotowaniu deser. Smakuje ... Kolorowy deser chia z lodami czekoladowymi ... smak i uczucie ...\nPrzepis pudding bananowy z nasionami chia przepis\n14 Gru 2016 Strona główna · Przepisy · Desery; Pudding bananowy z nasionami chia ... Pudding bananowy z jabłkami z dodatkiem nasion chia to pomysł na zdrowy i kolorowy deser. ... Połączyć z nasionami chia i doprawić do smaku.\nPodobne przepisy jak na Przepis pudding bananowy z nasionami chia przepis\nPrzepis pyszny tęczowy deser przepis\n5 Cze 2013 Gotowy deser dekorujemy ubitą z cukrem pudrem śmietaną i posypujemy cukrowymi perełkami lub kolorową posypką. Życzę smacznego :) ...\nPodobne przepisy jak na Przepis pyszny tęczowy deser przepis\nPrzepis deser aroniowo- dyniowy przepis\n30 Wrz 2016 Deser należy do tych, które powstają błyskawicznie. Wystarczy ... Otrzymane, kolorowe masy możemy posłodzić do smaku. Następnie ...\nPodobne przepisy jak na Przepis deser aroniowo- dyniowy przepis\nPrzepis kolorowy warstwowiec moniki przepis\n8 Gru 2012 Szukaj. Strona główna · Przepisy · Desery; Kolorowy warstwowiec Moniki ... przynajmniej na pól godziny. Smacznego! ... Rozpuszczoną galaretkę wlać na dno wysokiej szklanki Kolorowy warstwowiec Moniki Owoce drobno ...\nPodobne przepisy jak na Przepis kolorowy warstwowiec moniki przepis\n9 Sty 2017 Zdrowa i smaczna kolacja lub przekąska, na pewna zasmakuje dzieciom i ... W małym saganku gotujemy mleko z cukrem, dodajemy kokos i na ...


Dilerzy: rynki czekają na decyzję RPP - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 02-05-2013, 17:58\n"Złoty po decyzji EBC jest troszeczkę mocniejszy, ale myślę, że to wynika też z dość małych obrotów, a te są dużo mniejsze. Teraz jesteśmy w okolicach 4,14 za euro, więc nadal kurs EURPLN znajduje się w tym przedziale 4,13-4,16" - powiedział PAP Robert Kęsicki z BZ WBK.\n"Do końca dnia wypowiedzi po decyzji EBC będą wpływały na złotego; możliwa jest większa zmienność i dla euro, i dla złotego" - dodał.\nKęsicki uważa, że w przyszłym tygodniu istotny wpływ na kurs złotego będzie miała decyzja Rady Polityki Pieniężnej i komentarze po jej posiedzeniu.\nRada EBC obniżyła w czwartek stopy procentowe. Benchmarkowa stopa procentowa kredytu refinansowego została obniżona o 25 pkt bazowych do 0,5 proc. Analitycy spodziewali się, że EBC obniży stopę procentową kredytu refinansowego właśnie o 25 pkt bazowych. Stopa procentowa kredytu refinansowego po czwartkowej obniżce jest najniższa w historii.\n"Czwartek to kolejny mocny dzień dla polskich obligacji, szczególnie dla długiego końca. Przyszły tydzień odpowie nam na kilka pytań odnośnie Rady Polityki Pieniężnej: czy będzie obniżka stóp, a jeśli tak, to o ile? I jaki będzie komentarz do decyzji" - powiedział w rozmowie z PAP diler obligacji w BNP Paribas Polska Sebastian Cichy.\n"Na rynku cały czas widać napływ inwestorów zagranicznych. Płynność w czwartek jest mała" - zaznaczył.\nNajbliższe, decyzyjne posiedzenie RPP odbędzie się w dniach 7-8 maja. W ubiegłotygodniowej ankiecie PAP 17 z 24 ankietowanych ekonomistów wskazało, że RPP pozostawi stopy procentowe na niezmienionym poziomie. 5 ekonomistów oczekuje cięcia stóp o 25 pb, a 2 ekonomistów spodziewa się redukcji stóp o 50 pb.\n9 maja MF zaoferuje obligacje PS0718 oraz ewentualnie (w przypadku zmiany sytuacji rynkowej) OK0116 za łącznie 3,0-7,0 mld zł.\nPolitykaObligacjeWalutyEuropejski Bank Centralny (EBC)Rada Polityki Pieniężnej (RPP)Mali\nObligacje / Dilerzy: rynki czekają na decyzję RPP


Koniunktura na europejskim rynku kredytowym w statystykach EUROFINAS – Związek Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce\nStrona Główna/Biuro prasowe/Komunikaty prasowe/Koniunktura na europejskim rynku kredytowym w statystykach EUROFINAS\nKoniunktura na europejskim rynku kredytowym w statystykach EUROFINAS\nPodstawowy cel tej organizacji to reprezentowanie i promowanie interesów swych członków na poziomie europejskim. Nie jest to możliwe bez odpowiedniego zaplecza, a przede wszystkim zespołu, którego zadaniem jest analiza statystyczna i badanie rynków. Trudno byłoby bronić interesów i przeciwstawiać się bądź podejmować dobrze ugruntowaną polemikę z regulatorami oraz nadzorem rynków finansowych bez analiz koniunkturalnych i strukturalnych. Dla realizacji tego zadania powstają raporty, opisujące sytuację na rynku kredytu konsumenckiego, opracowania specjalistyczne, zawierające opinie w konkretnej sprawie dla potrzeb negocjacji z instytucjami proponującymi nowe regulacje. A wszystko to ma na celu zapewnienie, że udział kredytu konsumenckiego w „napędzaniu” wzrostu gospodarczego nie będzie niepotrzebnie redukowany.\nWartość nowych kredytów w tym samym okresie znajdowała się na tym samym poziomie 322 mld euro. Również w strukturze kredytów nie zaszły przełomowe zmiany – nadal największy udział mają kredyty finansujące konsumpcję gospodarstw domowych – odpowiednio 53% i 54%. Drugie w kolejności są kredyty samochodowe 29% i 30%. Obydwa rodzaje kredytów stanowią ponad 80% całości udzielonego kredytu na finansowanie potrzeb gospodarstw domowych.\nKrótki rzut oka na strukturę geograficzną „dostawców” nie budzi wątpliwości, kto jest najważniejszym rynkiem. Pierwsze miejsce zajmuje rynek niemiecki, dalej zaś idą Wielka Brytania, Francja i Włochy. Natomiast udział krajów „nowych” jest nadal niski.\n– Mimo, że rynek kredytu samochodowego jest drugim w kolejności „wagi” w całej wartości kredytów, to postrzegany jest jako czuły barometr koniunktury. Wynika to z tego, że konsumenci decydują się na zmianę samochodu wówczas, gdy z ufnością patrzą w przyszłość. Same agresywne kampanie reklamowe oraz promocje producentów nie są w stanie wykreować popytu na tyle dużego, aby jego wpływ był widoczny na rynku i zmieniał widoczne na nim trendy – przekonuje dr Mirosław A. Bieszki, doradca ekonomiczny KPF.\nKREDYTY SAMOCHODOWE – BAROMETR KONIUNKTURY\nNajwięcej kredytów w ujęciu wartościowym udzielono na zakup samochodów nowych – kredyty na nie przeznaczone stanowiły 41% portfela kredytowego. Następne miejsce zajmuje kredytowanie samochodów używanych i było to 32% . Kredyty na zakupy samochodów do celów komercyjnych stanowiły 10%. Pod względem dynamiki prym wiodło kredytowanie nowych samochodów pasażerskich ze wskaźnikiem w wysokości 10,2%. Dynamika przyrostu na rynku używanych samochodów pasażerskich wynosiła 9,8 %. Zdecydowanie niższa okazała się zaś w segmencie nowych samochodów dla celów służbowych oraz samochodów dostawczych.\nWśród członków EUROFINAS na rynku finansowania samochodów nowych przoduje Wielka Brytania z imponującym wskaźnikiem 29%. W pozostałych krajach, gdzie odnotowano wzrost, wskaźniki nie były tak imponujące. Choć w przypadku Hiszpanii na dodatni wskaźnik wzrostu należy patrzeć inaczej niż w krajach, w których gospodarka znajdowała się na ścieżce wzrostowej. Pod względem lidera sytuacja na rynku finansowania zakupów samochodów używanych nie różniła się od rynku nowych – prym wiodła Wielka Brytania. Ale tuż za nią plasował się rynek niemiecki, a w następnej kolejności – Francja.\nKilka słów na temat sytuacji w Polsce. Według danych z raportu KNF odnośnie kredytów w IV kwartale 2013, obraz jaki się rysuje, nie wygląda optymistycznie. Otóż kredyty samochodowe cieszyły się mniejszą popularnością niż w roku 2012. Mówi się nawet o 20% spadku. Jednak uwzględniając statystyki dotyczące rejestracji nowych pojazdów, to ich liczba wzrosła. Ta rozbieżność ma swoje wytłumaczenie w zmianach jakie dokonały się w sposobie finansowania. – Od 2 lat systematycznie rośnie średnia kwota kredytu gotówkowego oraz jego dostępność. I tu należy szukać jednej z przyczyn dla której zmniejsza się liczba kredytów samochodowych – są one wypierane przez produkt agresywnie reklamowany i promowany. Kampanie reklamowe głównie akcentują jego dostępność na zasadzie kreowania wrażenia, że „kredyt czeka za drzwiami” – mówi dr Bieszki.\nDrugą przyczyną jest leasing. Obecnie przede wszystkim producenci marek „premium” zachęcają do posiadania samochodu nie na własność, a do korzystania z „mobilności” na zasadzie leasingu. Rata leasingowa jest kalkulowana tak, aby być w bliskim sąsiedztwie raty kredytu. Należy bardzo silnie podkreślić, że zmiany jakie obecnie się dokonują na rynku polskim nie są niczym negatywnym. Wręcz przeciwnie – zbliżają nas do powszechnego w krajach Unii modelu finansowania samochodu.\nNajgorzej pod względem wartości, jak i wolumenów przedstawiała się sytuacja na rynku kredytu hipotecznego. Tu jednak należy wziąć po uwagę skutki jakie dla tego rodzaju kredytowania niesie ze sobą „nowa Bazylea”.\nJeden z poglądów mówi o tym, że w Hiszpanii nowe regulacje działają prohibicyjnie na banki – wstrzymują się od udzielania kredytów hipotecznych, aby podołać wymogom kapitałowym.\nW zakresie dystrybucji kredytów hipotecznych duże znaczenie dla kredytodawców, pośredników kredytowych oraz kredytobiorców będzie miała Dyrektywa w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi (tzw. Dyrektywa hipoteczna). – W sposób kompleksowy reguluje ona proces dystrybucji kredytu zabezpieczonego hipoteką. Obejmuje zarówno etap przedkontraktowy, zawarcie umowy kredytu, jak i jej wykonanie oraz zakończenie stosunku umownego. Ten europejski akt prawny wprowadza obowiązek rejestracji pośredników kredytowych, opierając warunki wpisu pośrednika kredytowego do rejestru na trzech filarach: nieposzlakowanej opinii, wymaganiach co do wiedzy i kompetencji oraz posiadania odpowiedniego ubezpieczenia – powiedział Marcin Czugan, Dyrektor Departamentu Prawno – Legislacyjnego KPF. Obecnie państwa członkowskie będą zobowiązane do implementacji przedmiotowej Dyrektywy do swoich porządków prawnych. Konferencja Przedsiębiorstw Finansowych została zaproszona do uczestnictwa w specjalnej Grupie roboczej do spraw implementacji dyrektywy hipotecznej utworzonej przez Ministerstwo Finansów. – Nasza praca w tym gremium będzie oparta o wyłącznie merytoryczne fundamenty wypracowane w toku konsultacji z Członkami KPF, którzy znajdą się w zakresie przedmiotowym ustawy implementującej dyrektywę – dodał mec. Czugan.


Speed Rock Wadowice - "Wakacje na ściance"\nDo końca wakacji na Stadionie MKS Skawa w Wadowicach będą stały dwie 10-metrowe ścianki wspinaczkowe. Przez cały ten czas instruktorzy klubu Speed Rock Wadowice prowadzą tam zajęcia dosłownie DLA KAŻDEGO. Nie ma żadnych ograniczeń. Wspinać mogą się wszyscy bez względu na wiek i poziom sprawności fizycznej. Przykręcono drogi wspinaczkowe oznaczone kolorami chwytów, o różnych poziomach trudności. Przez cały czas instruktorzy służą pomocą i radami opartymi na ich doświadczeniu wynikającym z wieloletniego prowadzenia treningów. Nie trzeba troszczyć się również o sprzęt gdyż jest on również całkowicie zapewniony i jest wliczony w cenę biletu. Wbrew pozorom wspinaczka jest bezpiecznym sportem i właściwie nie ma ryzyka wypadku. Zalecamy zabrać wygodne ubranie i buty (tu polecamy raczej trampki niż adidasy czy klapki ze względu na lepsze czucie i przyczepność, ale - we wszystkim się da :). Istnieje możliwość przebrania się w szatni orlika. Szczegóły w czytaj więcej.\nPod koniec wakacji organizatorzy akcji chcą zorganizować Amatorskie zawody wspinaczkowe, na których będzie można sprawdzić swoje możliwości po przygotowaniu. Wszystko z dobrą muzyką, nagrodami i wesołą atmosferą.\nTeraz o samej wspinaczce.\nJest to sport o bardzo szerokim wpływie na organizm. Pomaga rozwijać zarówno ręce jak i plecy, brzuch i nogi. Ma on również bardzo pozytywne znaczenie dla psychiki, zwłaszcza u młodych osób rozwija pewność siebie, odwagę, zdolność podejmowania decyzji ale i odpowiedzialność za siebie i innych. Pozwala przełamywać strach i poprawia samopoczucie. Jest to również świetny sposób na wakacyjną nudę. Można ten czas, czas wakacji, spędzić naprawdę aktywnie - dobrze sie przy tym bawiąc.\nOprócz ścianki przygotowano krótki (ok. 7-metrowy) slackline. Jest to specjalna taśma podobna do pasa samochodowego, na której można ćwiczyć równowagę i pracować nad skupieniem, przechodząc z jednej strony na drugą, co nie jest tak proste jak mogłoby się wydawać. Przy większej wprawie można również wykonywać akrobacje. Dostęp do slacka podobnie jak sprzęt jest wliczony w cenę biletu.\nCzłonkowie klubu Speed Rock Wadowice od wielu lat zajmują się wspinaczką sportową na najwyższym, światowym poziomie. Główną specjalizacją klubu jest wspinaczka sportowa na czas. Od kilku lat prowadzą zajęcia na ściance wspinaczkowej w Gimnazjum nr 1 w Andrychowie gdzie przekazują swoją wiedzę i doświadczenie amatorom aktywnego wypoczynku. W Wadowicach organizowali już "Tydzień wspinaczki" oraz "Puchar Polski we wspinaczce sportowej na czas".\nbilet normalny: 10 zł/osobę/dzień*\nbilet ulgowy (dzieci, młodzież, studenci): 7 zł/os./dz.\nGrupa pow. 15 osób: 5 zł/os./dzień\nWakacyjna sekcja wspinaczkowa: 15 zł/os./dz.\nNielimitowany* miesięczny dostęp do ścianki wspinaczkowej:\nbilet normalny: 180 zł/os.\nbilet ulgowy: 130 zł/os.\n*w godzinach otwarcia. W cenę wliczony dostęp do ściany i slackline, potrzebny sprzęt, asekuracja i rady instruktorów. Jeden bilet dla jednej osoby na cały dzień od momentu zakupu do zamknięcia ściany. Organizatorzy nie chcą nikomu ograniczać możliwości wspinania. :)\nTrwa nabór do "Wakacyjnej sekcji wspinaczkowej". Uczestnicy będą mieli prowadzone zajęcia w grupie zaczynające się odpowiednią rozgrzewką, po której będzie wspinanie wspólnie z prowadzącym i zabawy. Po skończonych zajęciach można jeszcze zostać aż do zamknięcia ściany.\nOrganizatorzy zapraszają od poniedziałku do soboty w godz. 12:00- 20:00. W przypadku grupy i sekcji możliwość umówienia innego terminu. Jeżeli grupa nie ma 15 osób, można zadzwonić lub napisać a na pewno znajdzie się dobre rozwiązanie.\nWszystkie informacje można znaleźć na: https://www.facebook.com/events/314320832059958/\n+48 784 560 077\nosobiście na ścianie lub przez Facebooka.\nInformacje nadesłał Tomasz Sordyl


Forum Pomocy Katolika - Co oznacza że uniemożliwia postęp duszy?\nCo oznacza że uniemożliwia postęp duszy?\nAutor: Wiktor (---.internetia.net.pl)\nData: 2019-08-10 09:17\nKościół przestrzega nas, że grzech lekki „osłabia miłość; jest przejawem nieuporządkowanego przywiązania do dóbr stworzonych; uniemożliwia postęp duszy w zdobywaniu cnót i praktykowaniu dobra moralnego; zasługuje na kary doczesne” (KKK 1863)\nJak należy to rozumieć? Czy jak ktoś grzeszy lekko to nie może czynić dobra dużo?\nRe: Co oznacza że uniemożliwia postęp duszy?\nData: 2019-08-10 17:35\nKażdy człowiek grzeszy. Nie ma ludzi bezgrzesznych. Ale jeśli ktoś, kto grzeszy tylko lekko, nie stara się swoich grzechów unikać, nie podejmuje żadnej pracy nad sobą, spowiedź dla niego jest jedynie przyznaniem się do grzechów i wyrażeniem za nie żalu, to taki człowiek nie robi postępów duchowych, czyli stoi w miejscu, bo nie następuje w nim przemiana, która zbliża go do Boga i uzdatnia do większej miłości. Owszem, taki człowiek może czynić dużo dobra, ale nie rozwijając się duchowo, nie czyni tyle dobra, ile by mógł, gdyby do swoich grzechów lekkich nie podchodził lekko.


FALA / TRZĘSIENIE ZIEMI. Katastrofa po norwesku | MyśliwiecOgląda.pl\nFALA / TRZĘSIENIE ZIEMI. Katastrofa po norwesku\n6 stycznia 2021 7 stycznia 2021 Opublikowane przez Dawid M.\nKino katastroficzne niemal automatycznie kojarzy się z Hollywood, bo też głównie tam – i może jeszcze czasem w Wielkiej Brytanii, ostatnio w Chinach – powstaje zdecydowana większość filmów fabularnych o wielkich katastrofach. W kinie europejskim ta konwencja praktycznie nie istnieje, choć kilka lat temu spróbowali przeszczepić ją na nasz grunt Norwegowie. Z jakim skutkiem? Co najmniej zadowalającym!\nPowód, dla którego oba te tytuły – dostępne obecnie w bibliotece Netflix – recenzuję zbiorczo, jest prozaiczny: Trzęsienie ziemi to sequel Fali, mający tych samych bohaterów i ukazujący ich losy w odstępie trzech lat. Wyreżyserowana przez Roara Uthauga – tego, który później już w Hollywood nakręcił nowego Tomb Raidera z Alicią Vikander – Fala jest przykładem europeizacji konwencji kina katastroficznego. Mechanizm jest ten sam – specjalista w jakiejś dziedzinie, najczęściej związanej z Ziemią, klimatem, naturą czy kosmosem, odkrywa jakieś niebezpieczne symptomy, po czym ostrzega swoich mocodawców o zagrożeniu; zanim jednak zostaną podjęte kroki zapobiegawcze, dochodzi do pierwszych przejawów katastrofy, aż w końcu rozpętuje się totalny armageddon. Brzmi znajomo? Tak, to recepta na film katastroficzny, która sprawdza się dosłownie w każdym przypadku – chyba, że za reżyserię zabrał się ktoś zupełnie niekompetentny. Uthaug, mający wówczas na koncie jedynie 2 pełnometrażowe horrory i film dla dzieci, zupełnie przyzwoicie poradził sobie z wyreżyserowaniem tego ambitnego projektu. I udało się stworzyć europejskie kino katastroficzne za 6 milionów dolarów, za które w Hollywood udałoby się nakręcić może kwadrans podobnego filmu (dla porównania, amerykańskie San Andreas nakręcone w tym samym roku miało budżet na poziomie 110 milionów…).\nFala opowiada o geologu Kristianie Eikjordzie (Kristoffer Joner), który właśnie wyprowadza się wraz z rodziną z wioski Geiranger, położonej na popularnym wśród turystów fiordzie o tej samej nazwie. Tuż przed wyjazdem Kristiana, instytut badawczy, w którym właśnie zakończył pracę, odnotowuje niepokojące odczyty geologiczne, sugerujące możliwość pojawienia się potężnej lawiny, a w jej następstwie – niszczycielskiego tsunami. Niedługo później dochodzi do tragedii, a Kristian w ciągu 10 minut, jakie dzieli zejście lawiny od pojawienia się fali, próbuje uratować jak najwięcej osób, na czele ze swoją rodziną. Fala trzyma w napięciu, choć na pierwsze wstrząsy – dosłownie i w przenośni – trzeba dość długo poczekać. Warto jednak przeczekać niektóre nudniejsze sceny, bo Uthaug i spółka zrealizowali naprawdę porządne widowisko, które zupełnie nie ustępuje hollywoodzkim superprodukcjom pod względem inscenizacyjnym. W zasadzie dokładnie to samo można napisać o The Quake. Trzęsienie ziemi, bo tak – z jakiegoś powodu – brzmi pełne polskie tłumaczenie filmu, z tym, że w sequelu jeszcze bardziej rozbudowano wątek dramatyczny. Kontynuacja losów Kristiana Eikjorda i jego rodziny jest gorzka – główny bohater, choć nazwano go bohaterem, nie może wybaczyć sobie, że nie zareagował odpowiednio wcześnie. Dopada go załamanie nerwowe, a żona z dziećmi przenosi się do Oslo. Wskutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności Kristian dowiaduje się, że tym razem to stolicę kraju czeka tragedia – dużo większa niż ta w Geiranger… Choć sequel losów rodziny Eikjordów nakręcony został już przez Johna Andreasa Andersena – chyba jeszcze mniej doświadczonego niż Uthaug w 2015 roku – Trzęsienie ziemi trzyma poziom pierwszej części, a momentami jeszcze mocniej emocjonuje i zaskakuje jakością realizacyjną, zwłaszcza w zakresie efektów specjalnych.\nJeśli więc chcielibyście się przekonać, że katastrofy na ekranie umieją pokazywać nie tylko Amerykanie, śmiało sięgnijcie po Falę i Trzęsienie ziemi. To niegłupie, dobrze rozegrane dramaturgicznie kino z naprawdę imponującymi – zwłaszcza biorąc pod uwagę znikomy jak na tę konwencję filmową budżet – efektami specjalnymi.\nTytuł: Fala / The Quake. Trzęsienie ziemi\nTytuł oryginalny: Bølgen / Skjelvet\nPremiera: 16.08.2015 / 19.08.2018\nReżyseria: Roar Uthaug / John Andreas Andersen\nMuzyka: Magnus Beite / Johannes Ringen, Johan Söderqvist\nObsada: Kristoffer Joner, Ane Dahl Torp, Jonas Hoff Oftebro, Edith Haagenrud-Sande, Fridtjov Såheim, Kathrine Thorborg Johansen, Laila Goody, Arthur Berning\nJohn Andreas Andersen,\nZACNA DYCHA 2020. Najlepsze filmy 2020 roku w polskiej dystrybucji


Rozdział 7 | "Nie każdy błądzi kto wędruje..."\n„W życiu najczęstsze są dwie sytuacje: albo coś spieprzyłeś, albo ktoś kazał Ci spieprzać.”\nJonathan Carrol – Dziecko na niebie\nLato w Instytucie upływało powoli i leniwie. Dni dłużyły się niemiłosiernie. Jedynym zajęciami, które przygotowano dla studentów, były treningi w Sali Walk. Remont budynku zdawał ciągnąć się w nieskończoność, trwał już drugi miesiąc, i wcale nie zanosiło się, że szybko dobiegnie do końca. Cały czas kręcili się obcy robotnicy, od czasu do czasu przewijał się nawet architekt wnętrz.\nSam snuła się całymi dniami bez celu po budynku, coraz częściej zaszywając się w bibliotece. W swoim pokoju właściwie tylko spała, a przez resztę czasu starała się unikać spotkań z kimkolwiek. Z nudów pochłaniała kolejne tomy książek, na które wcześniej nie zwróciłaby pewnie uwagi. Nie dała się jednak namówić Emmie na spotkania z psychologiem, który podobno nawet kiedyś należał również do zacnej grupy X-men. Musiała przyznać, że z każdym dniem było jej lepiej. Nadal miała swoje koszmary, czasem zdarzały się też gorsze chwile, ale coraz rzadziej, teraz po prostu żyła z dnia na dzień. Na szczęście obeszło się też bez konsekwencji na zdrowiu fizycznym, przez co czuła niewyobrażalną ulgę. Wcześniej sama myśl o tym że mogłaby teraz być w ciąży, albo chorować na AIDS wywoływała u niej atak paniki.\nCo do Alexa to nie widywała go zbyt często, jedynie na treningach. Nadal był dla niej miły, ale miał mało czasu, cały czas pochłonięty swoimi sprawami. Od tamtego śniadania w zasadzie ani razu nie byli sami, poza tym nie chciała mu się narzucać. Na dodatek ostatnio dość sporo czasu spędzał z Laurie, która rzekomo miała jakieś problemy, z czymś tam. Sam nawet nie wiedziała o co chodzi, ale była pewna że jej się to nie podoba. Blondynka do pokoju wracała późno i cała w skowronkach. Któregoś razu zdając relację swojej przyjaciółce, wspomniała odpowiednie głośno, że Alex prawie ją pocałował. Sam puściła tę informację mimo uszu, chociaż poczuła się tak, jakby ktoś co najmniej kopnął ją w kolano. Nie zamierzała jednak tego po sobie pokazywać.\nCałe to wspólne mieszkanie z dziewczynami sprawiało, że była jedynie coraz bardziej sfrustrowana. Właściwie samo mieszkanie w instytucie było dla niej czymś zupełnie nowym, i nie do końca potrafiła zaakceptować, że ktoś nagle ma kontrolę nad tym co robi, i jeszcze musi przestrzegać jakiś durnych, odgórnie wyznaczonych zasad zdecydowanie zbyt naruszających jej wolność osobistą i ingerujących w życie. Wcześniej zanim trafiła do tej wspaniałej szkoły, przez ostatnie pięć lat była zdana sama na siebie. Jej opiekun przez większość czasu miał w głębokim poważaniu co się z nią działo, pojawiał się jedynie od wielkiego dzwonu. Wiązało się to z tym, że siłą rzeczy musiała nauczyć się odpowiedzialności, ale także wyrobiła sobie nawyk tego, że może robić co jej się podoba i kiedy jej się podoba. Nikt nie krytykował jej, gdy o trzeciej nad ranem zbierało jej się na granie na gitarze, albo głośne słuchanie muzyki, a już z całą pewnością, nikt nie zabraniał jej wracać do domu później niż o dwudziestej drugiej. Z prostej przyczyny – nikogo to nie obchodziło. Teraz natomiast, coraz mocniej odczuwała wszystkie ograniczenia narzucone przez Instytut, a na dodatek nie miała nawet, gdzie uciec. Lubiła swoją samotność, autonomię, bezpieczną wolność, w którą nikt nieproszony nie wtykał nosa, a dzielenie pokoju z Sophie i Laurie pozbawiło ją nawet tego niedużego azylu, własnej przestrzeni gdzie chociaż przez chwilę mogła być jedynie sama ze sobą. Współlokatorki na dodatek coraz mocniej wtrącały się w jej życie, nawyki i coraz częściej dochodziło między nimi do spięć kończących się zazwyczaj awanturą, lub ciężką obrazą majestatu którejś ze stron. Sam, która nigdy nie była osobą zbyt cierpliwą, chodziła po instytucie niczym tykająca bomba z rozwalonym detonatorem, i jedynie kwestią czasu było to, kiedy w końcu eksploduje.\nAlex z zadowoleniem zamknął teczkę, w której trzymał akta swoich studentów. Jego grupa robiła coraz większe postępy, byli całkiem zgrani, a pomysł, żeby ze względu na remont jego podopieczni przez pewien czas dzielili ze sobą pokoje uważał za naprawdę dobry. Widać było gołym okiem, że w większości przypadków to się przyjęło, i dzieciaki były coraz bardziej zintegrowane. Zaplanował dla nich na jutro solidny trening, więc dzisiaj mogli jeszcze spokojnie wykorzystać czas wolny, a on również zamierzał wreszcie skończyć czytać książkę, którą zaczął dobry tydzień temu, lecz ciągle coś mu przeszkadzało. Głównie masa papierkowej roboty, również tej dotyczącej Genoshy, i problemów mutantów, oraz ich oddziaływaniu na szkołę, bo o tym mieli rozmawiać z pozostałymi X-men na dzisiejszym zebraniu, jeśli dobrze pójdzie to zajmie to maksymalnie dwie godziny. Nie miał zamiaru teraz o tym rozmyślać, to był jeden z tych dni, kiedy był prawie pewien, że nic nie będzie w stanie zepsuć mu humoru. Oczywiście się przeliczył, ale wtedy jeszcze tego nie wiedział.\nKtoś zastukał głośno do drzwi.\n- Proszę! – rzucił od niechcenia.\n- Cześć Alex, skończyłeś już wprowadzać dane do systemu? – spytał od progu Scott, jak zwykle podchodząc w sposób pragmatyczny do świata. Havoc uśmiechnął się do brata i skinął lekko głową.\n- To świetnie, w takim razie chodź, zaczniemy wcześniej – zaproponował Cyclops, trochę nagląco.\n- Jasne, już idę. – odpowiedział, i podniósł się z miejsca.\n- Jak tam twoja grupa? – zagaił Scott poprawiając swój wizjer. Alex podziwiał go za to z jakim spokojem i cierpliwością znosi to, że praktycznie przez całe życie został skazany na pokraczne, urządzenie przypominające okulary. Nie był przekonany czy na jego miejscu, potrafiłby zachować taką siłę charakteru. W ogóle jeśli chodzi o charakter to czuł, że on i Scott mimo bycia braćmi byli zupełnie różni. Cyclops poukładany, doskonale zorganizowany, trochę nudny, zbyt wyniosły i zdystansowany, jednak doskonale sprawdzał się w roli lidera. Alex w przeciwieństwie do brata był znacznie bardziej otwarty, i w mniej oficjalny sposób prowadził swoją grupę. Wolał być dla swoich studentów przyjacielem, niż groźnym nauczycielem, zwłaszcza że różnica wieku między nimi nie była aż tak ogromna.\n- Dzięki, w porządku. Ostatnio miałem parę problemów z Laurie, miała kryzys, poza tym próbowała określić granice stosowania swojej mocy. No i zastanawiała się nad wpływem tego na jej życie osobiste, ale sytuacja już opanowana. – odpowiedział Havoc, idąc korytarzem obok Scotta. Ten przytaknął mu z powagą.\n- To dobrze. Ogólnie uważam, że młodzi ostatnio zachowują się dość dojrzale… A jak tam ta twoja nowa? Blue? Nie sprawia ci żadnych problemów? – spytał.\n- Nie, wręcz przeciwnie. Uspokoiła się, wiem że od początku powodowała spore zamieszanie, nawet na dość dużą skalę, ale wydaje mi się, że powoli wreszcie zaczyna się odnajdywać w grupie… – odpowiedział. Scott uśmiechnął się z zadowoleniem.\n- To świetnie, dobrze sobie radzisz jako trener – pochwalił go.\n- Dzięki. Wiesz, w jej przypadku to chyba dobrym pomysłem, było dorzucenie jej do pokoju Sophie i Laurie. Dzięki temu łatwiej mogła się zintegrować i odnaleźć w grupie… Wydaje mi się, że może na stałe dobrze byłoby żeby miała współlokatorkę? Albo gdyby po remoncie był jakiś większy pokój można byłoby zrobić tam trójkę…\n- Jasne, niegłupi pomysł. To ważne żeby studenci dobrze się dogadywali i byli zgrani. Tego próbujemy ich tutaj nauczyć. Współpracy, zgodności i umiejętności chodzenia na kompromis, żeby… – Scott urwał gwałtownie zatrzymując się przy drzwiach jednego ze studenckich pokoi i nasłuchując uważnie. Nie wysilał się nawet za bardzo, bo musiałby być głuchy, żeby nie usłyszeć dochodzącej z środka ostrej wymiany zdań. Był skłonny nawet to zignorować, w końcu w budynku, w którym znaczną większość stanowią buzujące hormonami nastolatki, trudno uniknąć kłótni. Jednak, gdy coś huknęło głośno, a w odpowiedzi padło wymowne ‘Popierdoliło cię?! Zabieraj łapy! Ty debilko!’, a po tym dalszy stek wyzwisk, spojrzał wymownie na brata. Alex skrzywił się. To miał być taki dobry, spokojny dzień.\n- Uspokójcie się! Natychmiast! – krzyknął na nie Alex. Blue w zasadzie nie odnotowała jego obecności, odepchnęła od siebie Wallfower, która usilnie próbowała ją kopnąć, i już zamierzała jej się odwdzięczyć drapiąc solidnie, jednak Havok złapał ją mocno w ostatniej chwili. Wyrywała się wściekle, ale był od niej silniejszy. Laurie została unieruchomiona przez Scotta, który właściwie również pojawił się znikąd.\n- Suka! – syknęła jeszcze Sam.\n- Dziwka! – odparowała natychmiast blondynka próbując się wyrwać. Blue również szarpnęła się gwałtowniej, prawie wyślizgując się Alexowi, który jednak także nie wytrzymał i po prostu przerzucił sobie dziewczynę przez ramię. Ta wściekle biła go w plecy i próbowała kopnąć, ale mimo wszystko jej nie puścił. W tej mało komfortowej pozycji wyniósł ją z pokoju.\n- Uspokoiłaś się już? – zapytał wyraźnie zdenerwowany. W ramach potwierdzenia, walnęła go z całej siły pięścią.\n- Słuchaj, bo zaraz ci oddam! – odparował zły. Natychmiast odpuściła.\n- Jestem już spokojna– powiedziała pokornie, chociaż wcale tak nie brzmiała. Posadził ją na łóżku. Skrzyżowała ręce, ale ciekawie rozejrzała się po pomieszczeniu. Rzeczywiście miał zawieszony model samolotu nad łóżkiem. Na dużym biurku stał włączony komputer i jakieś papiery, na ścianie wisiał plakat Red Hot Chili Peppers, a na szafce stało oprawionych w ramki kilka fotografii. Na poduszce leżała książka „Gra Endera”, otwarta mniej więcej w połowie.\nPodstawił sobie krzesło, tak żeby siedzieć naprzeciwko niej.\n- Co się stało? – spytał, przyglądając się jej wyczekująco. Natychmiast spuściła wzrok.\n- O co poszło? – naciskał twardo.\n- O nic! – warknęła zła.\n- O nic? Tak dla rozrywki wyrywałyście sobie włosy? – Była zaskoczona, wyglądało na to, że tym razem naprawdę jest na nią zły. Chyba nawet bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, a musiała przyznać, że w ciągu swojego krótkiego pobytu w instytucie dała mu parę solidnych powodów do zdenerwowania.\nMilczała przygryzając wargę.\n- O co poszło, pytam! – powiedział podniesionym głosem\n- Przestań! Przestań na mnie krzyczeć! Słyszysz! – wrzasnęła, próbując znów uderzyć go pięścią. Złapał ją za rękę na tyle mocno, żeby się nie wyrwała.\n- Uspokój się! – Chwycił ją za ramiona i potrząsnął lekko.\n- Zostaw mnie!– krzyknęła. Puścił ją, a ona ukryła twarz w dłoniach. Wydawała mu się taka delikatna i krucha. Bezradna. Zupełnie niepodobna do tej wierzgającej dziewczyny, która chwilę temu zapewniła mu kilka solidnych siniaków na plecach i prawie podpaliła koszulkę.\n- Przepraszam – zaczął poważnie. Podniosła głowę i spojrzała na niego zaskoczona. Bez słowa wyciągnął z szuflady paczkę chusteczek i podał jej.\n- Nie powinienem na ciebie krzyczeć – dodał spokojnie. Nie odpowiedziała.\n- Czemu się pobiłyście? – spytał, tym razem cierpliwie oczekując odpowiedzi.\nNadal nie zamierzała się odezwać.\n- Sam, proszę cię… O co poszło? – naciskał.\n- O zasady – warknęła zła.\n- O zasady? – spojrzał na nią zdziwiony. Skinęła głową, wcale nie zamierzała mu ułatwiać tej rozmowy.\n- A dokładniej? Proszę? – spytał błagalnie, czując, że tym razem to on jest zupełnie bezradny.\n- Ta suka…\n- Sam! – przerwał jej ostrzegawczo. Westchnęła wymownie.\n- Dobrze, ta szma… Ruszała moje rzeczy. Chyba zniszczyła moją gitarę, i te idiotki…\n- Sam! – powtórzył ostrzeżenie.\n- Poprzestawiały meble w MOIM pokoju. Rządzą się jakby były u siebie! To jest mój pokój i niech spierd…\n- SAM! – przerwał jej kolejny raz. Urwała obrażona, nadal czuła że ją rzuca na samą myśl, że ktokolwiek śmiał dotknąć jej rzeczy i potraktować w tak bezczeszczący sposób cenny instrument.\nAlex westchnął zrezygnowany.\n- To jeszcze nie jest powód żeby rzucać się do bicia… – zaczął spokojnie. Parsknęła ironicznie i wymownie wywróciła oczami.\n- Dobra ta książka? – spytała nagle wskazując na pozycję fantasy leżącą na poduszce.\n- Tak, i nie zmieniaj tematu…\n- Nie zmieniam! – odparowała.\n- Czepiasz się! – stwierdziła obrażona.\n- Musisz ją przeprosić… – zaczął.\n- Książkę? – zakpiła.\n- Nie, Laurie… - kontynuował spokojnie, przyglądając jej się. W zielonych oczach nadal lśniły błękitne iskry. Z całej postawy biło wyraźne zacięcie.\n- Chyba śnisz! – parsknęła.\nUsiadł na krześle naprzeciwko niej. Poczuła się nieswojo i zaczęła uciekać wzrokiem.\n- Sam, ja mówię poważnie – powiedział twardo. Spojrzała na niego wymownie.\n- Nie w tym życiu! I w żadnym innym – warknęła.\n- Słuchaj, ja cię nie proszę żebyś ją przeprosiła tylko mówię ci że masz to zrobić, jakbyś nie zauważyła! – warknął coraz bardziej poirytowany.\n- A ja mówię nie, jakbyś nie zauważył – odpowiedziała spokojnie.\n- Sam proszę cię, nie utrudniaj…\n- Nie! – powtórzyła z uporem.\n- Sam… Jeszcze minie trochę czasu zanim Instytut wróci do dawnego stanu i każdy odzyska własny pokój. Musisz się z nią pogodzić… Pomyśl że sytuacja mogłaby być odwrotna, i to ty byłabyś zdana na jej łaskę… – starał się jej przemówić do rozsądku.\n- Ale nie jest inna! I nie chcę ich dłużej w moim pokoju! Mam tego serdecznie dosyć! Sam sobie z nimi mieszkaj! – warknęła na nowo rozzłoszczona. Rozpuszczone, trochę potargane włosy łagodnymi falami opadały na jej ramiona i plecy. Dumnie odgarnęła je do tył.\n- Doskonale wiesz, że nie mogę, i że nie ma innego wyjścia musisz się z nimi przemęczyć jeszcze trochę – próbował być opanowany.\n- Nie! Powiedziałam nie i koniec! Sam się z nimi męcz. Powinno Ci się nawet spodobać, mógłbyś się całować z tą suką codziennie! – Dopiero słysząc własny głos zdała sobie sprawę że powiedziała parę słów za dużo. Przerażona zakryła dłonią usta.\n- Słucham?! – spytał zaskoczony. Czuła że za chwilę spali się ze wstydu. Podniosła się i miała zamiar wybiec z pokoju, ale złapał ją za rękę i posadził na łóżku.\n- Co ty powiedziałaś? – spytał ponownie. Zamknęła oczy wyobrażając sobie że jest gdzieś indziej. Gdzieś daleko stąd.\n- Powtórz to co powiedziałaś! – rozkazał twardo, nadal trzymając ją za rękę.\n- Nic, nieważne… - wymamrotała cicho.\n- Skąd ci w ogóle taki pomysł przyszedł do głowy?! – jego głos brzmiał dziwnie.\n- Chcę już iść, puść mnie! – syknęła wściekła, próbując wyszarpnąć dłoń.\n- Najpierw powiedz mi skąd…\n- Nie! Odpowiadaj! – rozkazał. Widział że jej oczy znów robią się niebezpiecznie szkliste, i jeszcze bardziej niebezpiecznie niebieskie.\n- Laurie powiedziała, że prawie ją pocałowałeś… – powiedziała szeptem. – Puszczaj mnie wreszcie! – dodała dużo głośniej, szarpiąc się mocno.\nPuścił ją i patrzył jak wybiega z pokoju. Był zszokowany tym co usłyszał, zwłaszcza że zabrzmiało to tak, jakby była zazdrosna. Jakby miała mu za złe, coś co przecież w ogóle nie miało miejsca. Siedział w bezruchu zamyślony.\nSam pobiegła pędem po schodach na górę, potrącając kogoś po drodze. Nawet nie widziała dobrze kogo, czuła że musi uciec, schować się gdzieś przed tym wszystkim.\nZmęczona oparła się o regał w bibliotece. Była na siebie wściekła. Jak mogła palnąć taką głupotę? Dlaczego coś takiego w ogóle przeszło jej przez gardło? Po dzisiejszym dniu już na pewno nie będzie chciał z nią rozmawiać. Westchnęła głośno. „Idiotka” przeklęła się w myślach, i wymownie podkreśliła to, waląc głową w ścianę.\nOstatnią rzeczą której by się spodziewała, że ta pod wpływem uderzenia się przesunie ukazując jakieś tajemne przejście, a ona pchana siłą rozpędu runie do środka.\n- Tak, ten dzień już chyba nie może być gorszy – powiedziała głośno. Drzwi zamknęły się za nią, pogrążając cały korytarz w ciemności. Spróbowała obmacać ścianę licząc, że ta może znów się przesunie, nawet ponownie walnęła głową w to samo miejsce co wcześniej, tym razem jednak nic się nie stało. W końcu wytworzyła w ręku błękitną kulkę energii i puściła ją przed siebie ruszając wolno korytarzem. Starała się zachować zimną krew, ale jakoś niespecjalnie podobała jej się ta sytuacja. Korytarz był ponury i zakurzony. Tu i ówdzie w sufitu zwisały pajęczyny, a to znaczyło że jest raczej nieużywany, albo nawet nieznany X-menom. Z jednej strony była ciekawa dokąd prowadził, ale z drugiej miała nieodparte przeczucie że chyba nikomu nie przyszłoby do głowy jej tu szukać. Wyobraziła sobie swoje kości leżące pod pierzyną z pajęczyny i wzdrygnęła się. Nie znosiła pająków.\nOstrożnie stawiała kroki rozglądając się uważnie. Rozmowa z Alexem jakoś przestała mieć teraz aż tak straszne znaczenie. Zamyśliła się, zastanawiając się jak teraz spojrzy mu w oczy. Jeśli w ogóle jeszcze będzie miała taką okazję. Korytarz zakręcił gwałtownie. Znalazła się w trochę większym owalnym pomieszczeniu, a przed nią znalazło się troje drzwi. Żałowała że nie przywiązała na początku jakiejś nitki, ale nawet nie miała nic takiego ze sobą. Chyba że poświęciłaby sweter, chociaż nie była pewna czy jeden by wystarczył. Wspominając grecką mitologię, miała jedynie nadzieję że nie spotka za którymiś drzwiami Minotaura. Stanęła zastanawiając się przez chwilę. W końcu wykonała dziecinną wyliczankę i wybrała środkowe. Szarpała się z nimi przez chwilę i była już pewna że są zamknięte na amen, kiedy w końcu lekko drgnęły, a potem gdy naparła na nie całym ciałem ustąpiły. Potknęła się na progu i w ostatniej chwili przytrzymała poręczy. Tuż za drzwiami były schody prowadzące gdzieś w dół. Niezbyt przekonana ostrożnie stąpała, po tym jak każdy próg skrzypiał pod jej ciężarem, była pewna że jakiś kretyn, który to projektował, zrobił je z drewna, a to z czasem, pod wpływem wilgoci zbutwiało. Ostrożnie macała stopą każdy stopień. W końcu na samym dole znów stanęła przed kolejnym rozwidleniem. Ruszyła w prawo. Na końcu korytarza za kolejnymi drzwiami, które tym razem ustąpiły bez żadnego problemu.\nZwiększyła trochę kulkę żeby dawała więcej światła i oniemiała. Cały pokój, pomijając grubą warstwę kurzu wypełniony był jakimiś książkami. Przy jednej ścianie stała stara kanapa, a obok ogromnego regału, dostrzegła biurko z lampą naftową. Pomieszczenie musiało być nieużywane od wielu lat. Po stole i obok niego walały się różne papiery.\nWzięła jeden do ręki i z obrzydzeniem strzepnęła z niego tłustego pająka.\nOstrożnie otrzepała z kurzu kartkę i spróbowała rozczytać pismo, ale było zbyt nieczytelne w tym świetle. Westchnęła i zaczęła rozglądać się po pomieszczeniu. Spróbowała otworzyć szufladę, ta jednak nie chciała ustąpić. W końcu poirytowana wysadziła po prostu zamek. Zaczęła kasłać, znajdując się akurat w obłokach kurzu, który osiadał wszędzie włącznie z jej twarzą i włosami. Skrzywiła się niechętnie. Szuflada wydawała się pusta. Jaki sens było zamykać pustą szufladę? Pomyślała.\nZauroczona swoim nowym odkryciem ruszyła wzdłuż regałów z książkami. Stare skórzane oprawy, pozbawione tytułów na grzbietach. Ostrożnie wyciągnęła jedną i otworzyła. Zakaszlała znów, czując że z każdym oddechem większość tego przeklętego pyłu zostaje jej w płucach, a z pewnością w nosie i gardle.\nKsiążka była kolejnym dziennikiem, nadal napisanym bardzo nieczytelnie. Odłożyła ją na miejsce. Wzięła kolejną. Tym razem trafiła na literaturę staroangielską, o ile się nie myliła był to Shakespeare. Tajne pomieszczenie wydawało jej się całkiem sympatyczne. Prawdopodobnie ktoś kiedyś ukrywał się tutaj przed światem. Poczuła niespodziewaną sympatię dla tej nieznanej jej osoby.\nUśmiechnęła się do siebie. Przyszedł jej do głowy dość szalony pomysł, żeby zagospodarować to pomieszczenie i zachować je tylko dla siebie. Mogłaby tutaj znikać na całe dnie. Pomyślała że jak już tu posprząta może znaleźć dużo więcej skarbów. Spojrzała na zegarek, nawet nie zauważyła kiedy, zrobiła się dwudziesta druga. Na dworze było już pewnie zupełnie ciemno. Ostrożnie zamknęła za sobą drzwi i tym razem ruszyła korytarzem w lewo. Kolejne schody prowadziły w górę i zdawały się nie mieć końca, a na ich końcu znów musiała mocować się z drzwiami. Te jednak były inne, nie stare i drewniane, ale zrobione z metalu. W końcu odpuściły z głośnym skrzypnięciem.\nZa drzwiami korytarz był znacznie czystszy niż ten na dole. Ściany pokrywała drewniana boazeria, taka sama jak korytarze instytutu, jedynie na podłodze walały się pojedyncze kłębki kurzu. Pomyślała że chyba znajduje się między pokojami w instytucie. Nagle usłyszała czyiś głos i prawie podskoczyła. Obróciła się gwałtownie, ale nikogo nie widziała. Rozpoznała głos Frost.\n- Scott, przestań, jestem zajęta! – warknęła Emma. Sam ostrożnie macała płytki boazerii, w końcu jedna drgnęła i mogła przez szparę podejrzeć co się dzieje. Cyclops wyraźnie miał inne plany na wieczór niż blondynka. Ta zaś uparcie siedziała nad stertą dokumentów. Scott pocałował ją w szyję i zamknęła oczy. Sam skrzywiła się z obrzydzeniem i zasłoniła płytkę. Ruszyła dalej korytarzem.\nByła zafascynowana swoim odkryciem. Będzie musiała zrobić mapę tego miejsca jak już uda jej się stąd wyjść.\n- Alex, nie przejmuj się tak. To normalne że nastolatki wymyślają niestworzone historie… – usłyszała doniosły głos z charakterystycznym rosyjskim akcentem. – Naoglądają się jakiś Zmierzchów, świtów, czy innych bzdur, i im się wydaje że wszystko można!\nZatrzymała się bezruchu. Nawet nie próbowała podglądać, jedynie słuchała z uwagą, czując jak uszy płoną jej ze wstydu. Dobrze że jej teraz nie widzą.\n- Nie wiem, to jest jakieś kosmiczne nieporozumienie – odpowiedział Alex.\n- Przesadzasz, stary – zaśmiał się Colosus.\n- Peter, to nie jest zabawne. Nie mogę się umawiać z uczennicą, co ona w ogóle sobie wyobraża?! – Havok brzmiał jakby był wyraźnie zdenerwowany.\n- A ładna chociaż?\n- To jest więcej niż jedna? No ładnie stary, ładnie! – zagrzmiał gromkim śmiechem Peter.\n- Nie, Laurie mi się nie podoba, i nie podoba mi się cała ta sytuacja – odparował poważnie.\n- A ta druga? – spytał równie poważnie Peter. Alex zamilkł zastanawiając się nad odpowiedzią. Sam zamarła. Niemożliwe żeby chodziło o nią. Niemożliwe, prawda?\n- Sam nie wiem – odpowiedział znacznie ciszej. – Lubię ją, ale trudno nad nią zapanować, zrozumieć… Poza tym… – nie słyszała co dalej, rozmawiający musieli opuścić pomieszczenie. Zaklęła głośno i ruszyła dalej szybszym krokiem. Udało jej się znaleźć nawet jej własny pokój i podsłuchać jak jej ulubione koleżanki znów ją obgadują. Zastanawiały się dlaczego jeszcze nie wróciła, i co takiego powiedział jej Alex… Blue przyspieszyła kroku. Ku swojemu niezadowoleniu zauważyła, że korytarz jest ślepy. Nie ma żadnych dalszych schodów w dół. W najgorszym razie będzie przebijać się przez ścianę.\nWróciła do pomieszczenia z trojgiem drzwi. Na logikę biorąc, skoro po lewo, wyżej był ślepy korytarz, na dole pewnie będzie tak samo. Tym razem wybrała te prawe i ruszyła przed siebie. Niespecjalnie jej się podobało, ale niestety nie miała zbyt wielkiego wyboru. Ten korytarz przynajmniej był równy, względnie, czuła że cały czas schodzi w dół upewniła się w tym napotykając na kolejne schody tym razem jednak znacznie krótsze, miały może z dziesięć stopni. Za to strasznie śmierdziało tu stęchlizną.\nIm dalej szła przed siebie tym chłodniej zaczynało się robić. Jakaś istota w kącie przemknęła przerażona blaskiem światła, a ona wrzasnęła głośno. Była prawie pewna że to szczur. Puściła się biegiem korytarzem i w końcu dopadła do drzwi. Były zbutwiałe i ledwo trzymały się w miejscu. Kawałek listwy na dole był wyłamany i spokojnie mógł przezeń przejść, zarówno szczur jak i nawet jakiś kot, albo inne nieduże zwierzę. Wyszła i rozejrzała się uważnie. Było ciemno, a ona wylądowała w jaskini. Schodziła ostrożnie po kamiennych stopniach oświetlając sobie drogę błękitną kulą i starając się nie poślizgnąć. Powietrze było wilgotne, ale morskie i świeże. Z daleka słychać było cichy szum fal. Błądząc przez chwilę, udało jej się wyjść na plażę. Była zachwycona, chciało jej się wręcz tańczyć z radości. Nie była pewna co dokładnie odkryła, ale wiedziała że musi wrócić i to zbadać. I zrobić mapę. I posprzątać tam… I dowiedzieć się tylu rzeczy! Była podekscytowana na samą myśl o tym wszystkim.\nNa plaży było ciemno. Gwiazdy i księżyc ukryły się za grubą warstwą chmur. Zagrzmiało. Wzdrygnęła się, gdy pierwsza kropla deszczu spadła jej na głowę. Za nią kolejna, a po chwili już zupełnie lało. Ocean wyrzucał bałwany białej piany, i uderzał silnie po kostkach. Trampki i nogawki spodni już miała całkowicie przemoczone.\nRozejrzała się. Deszcz padał coraz silniej i trudno było cokolwiek dostrzec, jednak na wzgórzu, nad jaskinią z której wyszła, dostrzegła mur rezydencji. Niechętnie ruszyła w tamtą stronę. Wspinała się powoli pod górę, starając się nie ześlizgnąć, mokre skały zrobiły się bardzo niebezpieczne. Krople uderzały miarowo i rozpryskiwały się o kamienie. W końcu gdy była na szczycie ruszyła powoli wzdłuż muru, przeklinając wielkość rezydencji. Musiała nadal iść bardzo ostrożnie, co było trudne gdy przyszło przedzierać się jej przez zarośla i las. Gdy w końcu wyszła z lasu i znalazła się przy drodze, była wściekła, przemoknięta i obolała. Łydki miała podrapane, jedno kolano stłuczone. Wolnym krokiem ruszyła w stronę bramy. Było jej już wszystko jedno, i tak przemokła do suchej nitki, i zdawała sobie sprawę że jest z pewnością dawno po godzinie policyjnej, ale nadal czuła radosne podniecenie na myśl o swoim odkryciu. Przy bramie pojawił się kolejny problem, okazało się że wcale nie tak łatwo jest dostać się do Instytutu gdyż ten jest po prostu zamknięty.\nZerknęła na zegarek. Dochodziła pierwsza. Deszcz nadal lał niemiłosiernie. Poszukała w kieszeni telefonu, zastanawiając się kto byłby na tyle dobry i wpuścił ją do środka. Zaczynała marzyć żeby wreszcie przestało padać jej na głowę.\nSpojrzała na ekran. „No Niebieska, masz przerąbane…” pomyślała widząc piętnaście połączeń nieodebranych od Alexa i dziesięć kolejnych z głównego numeru, na szczęście połączenia były sprzed mniej więcej dziesięciu minut. Czując że serce podchodzi jej do gardła, wcisnęła zieloną słuchawkę. Odczekała dwa krótkie sygnały.\n- Gdzie ty do cholery jesteś?! – rozległo się w słuchawce. Zdecydowanie nie podobał się jej ten ton.\n- Pod bramą. Wpuścisz mnie? – poprosiła błagalnie. Rozłączył się.\nUsłyszała jak mała kamerka umocowana nad wrotami spogląda prosto na nią. Po chwili rozległ się krótki sygnał i brama uchyliła się. Zatrzasnęła ją za sobą i puściła się biegiem po brukowanej uliczce. Tu i ówdzie przy chodniku, nadal można było znaleźć różne materiały budowlane, kilka palet z pustakami, czy przykryte plandeką worki z cementem. Alex’a dostrzegła już z daleka i z całą pewnością był wściekły. Zwolniła, wcale nie będąc pewna czy ma siłę na kolejną awanturę. Ruszył w jej stronę, wcale nie przejmując się deszczem.\n- Co ty wyprawiasz, co?! – krzyknął na nią wściekły, starając się jednocześnie przekrzyczeć deszcz. Spuściła wzrok. – Gdzieś ty była? Wyglądasz strasznie! – powiedział odgarniając jej z czoła mokre kosmyki włosów. Twarz miała ubrudzoną czymś czarnym, ręce całe podrapane, a z rana na kolanie wyglądała na dość świeżą. Mokre ubranie lepiło się jej do ciała, bluzka również nosiła ślady tego czarno-szarego czegoś.\n- Zimno mi… – szepnęła, zgodnie z prawdą. Rzeczywiście wyglądała jak mokre kociątko. Bez słowa otoczył ją ramieniem i ruszyli w stronę drzwi. Cała dygotała. Zaprowadził ją do swojego pokoju i podał suchy ręcznik.\n- Idź weź gorący prysznic, a ja zrobię coś ciepłego do picia. Dzisiaj prześpisz się u mnie, dziewczyny już pewnie śpią i nie chcę ich budzić. – powiedział spokojnie.\n- A ty? – spytała odruchowo, czując że uszy znów jej płoną.\n- Ja prześpię się na podłodze – mruknął niespecjalnie zadowolony. – Dam sobie radę – powiedział poważnie. Wyciągnął z szafy i podał jej biały, bawełniany t-shirt na przebranie. Odwróciła się na pięcie i posłusznie ruszyła do łazienki, mając nadzieję, że nie zauważył że znów jest cała czerwona na twarzy.\nKolor wody która spłynęła pod prysznicem przeraził ją. Ulewa to widocznie było za mało na pozbycie się tego paskudnego brudu i kurzu. Po dłuższej chwili udało jej się doprowadzić do stanu normalnej czystości i po prostu stała pod prysznicem delektując się przyjemnym ciepłem, otulającym całej jej ciało.\nW końcu wyszła i wtuliła się w ręcznik. Był miękki i przyjemny w dotyku. I do tego tak ładnie pachniał. Jej własne ubrania, raczej nie nadawały się do dalszego użytku. Nadal śmierdziały kurzem, deszczem i sama nawet nie wiedziała czym jeszcze, mimo wszystko złożyła je w kostkę, zaraz potem jednak znów umyła ręce. Założyła jedynie bieliznę i białą podkoszulkę, która sięgnęła jej do połowy uda. Ostrożnie wyjrzała z pokoju, Alexa na szczęście nie było. Otuliła się długim ręcznikiem i przemknęła prawie bezszelestnie do łóżka. Zauważyła że zmienił pościel na świeżą, sobie naszykował jedynie koc i poduszkę na podłodze. Przykryła się kołdrą po samą szyję, i przysunęła jak najbliżej ściany.\nDrzwi skrzypnęły cicho.\n- Śpisz już? – spytał.\n- Nie… – siadając na łóżku, nadal jednak szczelnie zakrywając się kołdrą. Milczeli przez moment. Postawił na biurku dwa parujące kubki.\n- Jesteś na mnie zły? – spytała w końcu nieśmiało zerkając na niego.\n- Oh nie skądże, jestem po prostu wniebowzięty, że znowu ktoś z mojej grupy wykrada się z instytutu, i cóż za niespodzianka, to jesteś ty! – odparł ironicznie. Speszona spuściła wzrok. Wilgotne loki zasłoniły jej twarz.\n- Nie przepraszaj. Nie chodzi mi o to żebyś mnie przepraszała. Tylko, żebyś…\n- Żebym co? Żebym była jak wszyscy? Grzeczna i poukładana? Nie umiem! – powiedziała podniesionym głosem. – Staram się, ale niestety nie potrafię!\nAlex przyjrzał się jej badawczo. Odwróciła się twarzą do ściany, uznając rozmowę za zakończoną.\n- Zrobiłem herbatę, chcesz się napić? – zaproponował.\n- Nie! – odparowała, nie zmieniając pozycji.\n- Dobrze, śpij już. Jutro porozmawiamy… – odpuścił i zgasił światło. Słyszała jak układa się na podłodze, próbując przyjąć możliwie najwygodniejszą pozycję. Sama skuliła się, prawie wciskając się w szparę między ścianą a łóżkiem. Czuła się niezręcznie, że nie powinna tu być, a jednocześnie było jej nadspodziewanie dobrze. Bezpiecznie.\nNie mogła usnąć, wierciła się i kręciła cały czas, materac jęczał z każdym jej ruchem, co niesamowicie ją irytowało. Denerwował ją dźwięk tykającego zegarka, który w nocy brzmiał prawie jak bomba.\n- Śpij! – jęknął w końcu zaspany głos z podłogi. Zamarła leżąc na plecach i zaczęła rozmyślać o tym tajemnym przejściu. Była tym strasznie podekscytowana, poza tym wolała myśleć o tym, niż o ostatniej rozmowie z Havokiem, w której tak bardzo się zbłaźniła. Denerwowało ją to. Czuła że popełnia coraz głupsze błędy w relacji z nim. Otrząsnęła się.\nZerknęła na ten przeklęty, głośny zegarek. Dochodziła trzecia. Za oknem nadal padało. Słyszała jak krople deszczu miarowo uderzają o parapet. Usiadła na łóżku, i rozejrzała się w ciemności, strasznie chciało jej się pić. Na biurku nadal stały dwa kubki z herbatą. Pewnie teraz była już zimna i bardzo mocna, ale z całą pewnością była też mokra. Zerknęła na dół. Alex spał na plecach, oddychał miarowo. Uśmiechnęła się widząc to.\nOstrożnie wysunęła nogi spod kołdry i wychyliła się próbując sięgnąć z biurka szklankę. Stojąc z dziwnej, niezbyt komfortowej pozycji upiła łyk zimnego napoju. Skrzywiła się czując w ustach cierpki, gorzki smak.\n- Co ty robisz? – rozległ się z dołu lekko rozbawiony głos Alexa. Dalej wypadki potoczyły się jak w kiepskim filmie. Potknęła się przestraszona, a kubek wraz z całą zawartością wypadł jej z rąk i rozprysnął się w drobny mak, przy okazji ochlapując Alexa herbatą, ten zaś usiadł bardzo gwałtownie i brutalnie rozbudzony. Sam natomiast nie udało się utrzymać równowagi i upadła wprost na niego, przyłożywszy nosem w jego ramię. Zamarła w bezruchu i zacisnęła powieki czując jak strasznie niezręczna jest ta sytuacja. Policzki jej płonęły. Czuła że chłopak ma mokrą koszulkę, ale bała się choćby poruszyć. Drgnęła gdy ostrożnie dotknął jej ramion i odsunął lekko. Siedzieli naprzeciwko siebie bez słowa. Sam otworzyła oczy i parsknęła śmiechem. Na twarzy i czole miał pełno fusów.\n- To wcale nie jest zabawne – zaczął starając się brzmieć poważnie. Sam roześmiała się jeszcze bardziej. Zsunęła się ostrożnie z jego kolan i usiadła na podłodze, nadal zwijając się ze śmiechu.\nBlondyn wstał i ściągnął z siebie mokrą koszulkę, wytarł nią twarz.\n- Lepiej? – spytał patrząc na nią. Skinęła głową z powagą, obserwując go uważnie, ale po chwili znów się zaśmiała. Wyglądała uroczo i niewinnie w za dużym t-shircie, odsłaniającym zgrabne nogi. Ciemne włosy łagodnie falowały, oczy lśniły wesoło. Przeszło mu przez myśl że nigdy wcześniej nie widział jej tak zupełnie beztroskiej.\nNiespodziewanie podniosła z podłogi kilka fusów i spróbowała w niego rzucić, oczywiście mokry pocisk nie doleciał.\n- Osz ty! – roześmiał się. Pochylił się i zaczął ją bezwzględnie łaskotać. Próbowała się wyrwać, ale nie była w stanie nad sobą zapanować, teraz już praktycznie płakała ze śmiechu.\n- Puuść! – jęknęła, starając się wyswobodzić. Dał jej chwilę wytchnienia. Z trudem łapała oddech, ale zaśmiała się jeszcze raz. Po chwili jednak spoważniała. Był bardzo blisko, nadal pachniał trochę herbacianą esencją, przyglądał jej się z uśmiechem. Podobało jej się jak wygląda bez koszulki, całkiem seksownie. Na policzku nadal błąkał mu się jakiś zagubiony herbaciany fus. Uśmiechnęła się i starła go delikatnym ruchem. Czuła pod palcami kłujący, krótki zarost, zatrzymała dłoń i pochyliła lekko głowę. Położył rękę na jej dłoni i trwali przez moment w bez ruchu. Miała ochotę go pocałować, czuła że jest między nimi w tym momencie jakieś napięcie, które tylko tak mogliby rozładować. Serce łomotało jej jak szalone. Miała wrażenie że milion myśli przelatuje jej przez głowę, a w brzuchu tańczą motyle.\nPoderwała się gwałtownie i wybiegła z pokoju. Nie zatrzymywał jej, ani nie pobiegł za nią.\nZanosiło się na naprawdę paskudny dzień. Strugi deszczu lały się z nieba, uniemożliwiając jakiekolwiek wyjście na dwór. Sam z resztą nawet nie miała takiego zamiaru. Całkiem konkretną alternatywą było zamknięcie się na klucz w pokoju i nie wystawianie nosa spod kołdry. Poczekała aż jej współlokatorki pójdą na śniadanie i wcieliła ten plan w życie. Włożyła słuchawki do uszu i podkręciła głośność, z całkowicie czystym sumieniem odcinając się od wszystkich zewnętrznych dźwięków, oddając się całkowicie muzyce. Ktoś szarpał za klamkę, ale bynajmniej nie zamierzała wstawać. Odwróciła się w stronę ściany. Nadal miała na sobie biały t-shirt Alexa, ale założyła długie dżinsy.\n„Feeling like I know the words\nA song that guides me down this road…”\nDrzwi od pokoju otworzyły się gwałtownie. Nawet nie spojrzała w tamtą stronę.\n„A snowflake falls unto my cheek\nPodkręciła maksymalnie głośność. Nie lubiła słuchać aż tak głośno muzyki na słuchawkach, ale tym razem nie miała ochoty z nikim rozmawiać. Piosenka dobiegła do końca i usłyszała jakieś urywki rozmowy. Szybkim ruchem przewinęła następną. Tym razem ryknęło wprost do jej ucha „Hells Bells” AC/DC.\nKtoś dotknął jej ramienia. Podniosła się i rozejrzała. Alex pochylał się nad nią i coś mówił, znów był na nią zdenerwowany. Przy drzwiach stała Laurie ze złośliwym uśmieszkiem na twarzy, a o futrynę opierała się Wind Dancer.\nSam wstała bez słowa i ruszyła w stronę drzwi. Złapał ją za rękę.\n„Hell’s Bells, Satan’s comin’ to you\nHell’s Bells, across the sky”\nZmierzyła go wzrokiem, i wyszarpnęła się. Nadal nie wyjmując słuchawek, chwyciła leżący na krześle sweter i dumnym krokiem minęła trochę zaskoczone współlokatorki.\nByła na siebie wściekła. Nie powinna była w ogóle dopuścić do takiej sytuacji jaka miała miejsce wczoraj. Przecież wcale nie chciała go pocałować, chociaż była wręcz pewna że gdyby została w tamtym pokoju choćby sekundę dłużej zrobiłaby to. Otrząsnęła się. Wszystko przez to, że z nią jest coś nie tak. Nawet dużo „nie tak”.\nJak na złość w słuchawkach teraz odezwała się Metallica ze swoim nieśmiertelnym „Nothing Else Matters”. Umiała ten kawałek zagrać na gitarze i zaśpiewać, to właśnie od niego zaczynała swoją naukę gry na tym instrumencie, ale w tym momencie wydał jej się ironiczny.\nNogi same zaprowadziły ją do biblioteki i stanęła tuż przed swoim tajnym przejściem. Rozejrzała się czy nikt nie patrzy i ręką uderzyła w ścianę, dokładnie w to samo miejsce co wczoraj. Korytarz stał przed nią otworem. Wślizgnęła się, a przejście zamknęło się tuż za jej plecami.\nWzięła głęboki oddech, wytworzyła kulkę energii i ruszyła przed siebie, tym razem wytworzyła wokół siebie coś w rodzaju bariery ochronnej, która zbierała cały kurz. Dotarła do owalnego pomieszczenia i ruszyła w prawo. Wyszła na plażę i usiadła na kamieniu na skraju jaskini obserwując deszcz. W głowie tworzyła listę rzeczy, które musi zrobić, aby jej tajna skrytka zrobiła się trochę bardziej przytulna. Przyszło jej do głowy, że gdyby zrobiła jakiś zapas jedzenia mogłaby tam spędzać praktycznie całe dnie, chociaż ciężko będzie skołować jakąś lodówkę i przenieść ją przez bibliotekę. Poza tym koniecznie musi zrobić mapę tych korytarzy i posprzątać tam na tyle, żeby po wyjściu nie wyglądać jak po nocy spędzonej na śmietniku.\nDeszcz osłabł trochę, i nawet zza chmur wychyliło się słońce. Zmrużyła oczy i przeciągnęła się jak kot. Było jej teraz tak przyjemnie, z dala od wszystkiego i wszystkich. Mogłaby tak spędzić całą wieczność. Słuchając muzyki, czytając książki, obserwując niebo i morze. Na horyzoncie pojawiła się nawet tęcza.\nZ niechęcią pomyślała, że niedługo będzie musiała wrócić, kolejną podłą myślą był fakt, że niedługo zapewne zaczną się normalne zajęcia. Remont powoli dobiegał do końca, kuchnia lśniła nowością, a z tego co zaobserwowała to trwały już prace wykończeniowe na piętrze, więc niedługo przynajmniej pozbędzie się tych kretynek ze swojego pokoju.\nWciągnęła głęboko powietrze. W końcu będzie musiała z nim porozmawiać, chociaż bała się tej rozmowy. Spojrzała na zegarek, czas leciał zdecydowanie zbyt szybko, za godzinę będzie miała trening i wcale jej się to nie podobało. Niechętnie podniosła się i ruszyła pod górę. Do swojej listy dodała punkt: znaleźć normalne wyjście z tego tunelu. Na trening spóźniła się prawie pół godziny, gdy wpadła zziajana do kabiny kontrolnej Sali Walk, Alex nawet nie zaszczycił jej spojrzeniem, poczekała więc cierpliwie aż skończy wydawać polecenia grupie.\nW końcu gdy młodzi mutanci zajęci zostali jakąś prostą projekcją, odwrócił się do niej.\n- Powinnaś być tam na dole – zaczął poważnie.\n- Wiem, przepraszam. Straciłam poczucie czasu i… – urwała. Wstydziła się spojrzeć mu w oczy. Dłonie ukryła w rękawach swetra. Czuła, że jest nią zawiedziony.\n- To wczoraj… Ja… – zaczęła ostrożnie.\n- Nie będziemy o tym teraz rozmawiać – przerwał jej. – Wróć po treningu, jestem zajęty, a i tak nie ma sensu żebyś teraz dołączała do reszty grupy. Wtedy porozmawiamy. – powiedział twardo.\nSpojrzała na niego zaskoczona. Wydawał jej się dziwny. Strasznie odległy od osoby z którą lubiła rozmawiać i spędzać czas. Skinęła głową i wyszła z pomieszczenia. Oparła się o chłodną ścianę i wzięła głęboki wdech. Odczekała chwilę i usiadła na podłodze. Czuła się strasznie zmęczona tym wszystkim. Kolejne półgodziny dłużyło jej się strasznie, cierpliwie jednak czekała. Podniosła się dopiero widząc jak z pomieszczenia wychodzą jej koledzy z grupy. W zasadzie nikt nie zwrócił na nią nawet najmniejszej uwagi. Elixir wyszedł jako ostatni, Alex najwyraźniej udzielał mu jeszcze jakiś wskazówek, chłopak uśmiechnął się przyjaźnie do Sam, a ta skinęła mu lekko głową na ‘cześć’.\n- Nie myślałem, że będziesz czekać – odezwał się Alex, widząc ją. Milion myśli przeleciało jej przez głowę. Od głupiego „jak on super wygląda w zielonym” po „chyba mam poważne kłopoty”. Trzymając głowę wysoko wróciła do pomieszczenia. Był to mały pokój umieszczony tuż nad Salą Walk, tak aby ktoś z zewnątrz mógł monitorować treningi, programować odpowiednie scenerie i badać postępy mutantów. Ćwiczyli tu wszyscy, od młodych studentów, którzy z trudem panowali nad mocą, po dobrze wyszkolonych X-men. Sam jak na początkującą, radziła sobie ze swoimi nowymi umiejętnościami dosyć dobrze, jeśli popełniała błędy to głównie wynikały one z braku dostatecznej koncentracji lub cierpliwości.\n- Usiądź – wskazał jej jedyne wolne krzesełko. Posłusznie wykonała polecenie. Obserwując jego minę, zaczęła mieć naprawdę bardzo złe przeczucia. Spuściła głowę i pozwoliła aby kurtyna ciemnych włosów zasłoniła jej twarz.\nAlex krążył wokół niej, nie bardzo wiedząc od czego zacząć, potęgując jednocześnie jej zdenerwowanie.\n- Powiedz co masz powiedzieć i… – zaczęła nerwowo.\n- Nie tym tonem! – przerwał, a ją zamurowało. Wpatrywała się w niego wielkimi ze zdziwienia oczami.\n- Po pierwsze, mam wrażenie że przestałaś zwracać uwagę na to że jestem tutaj nauczycielem, a ty uczennicą. Jest w tym trochę mojej winy ponieważ nie powinienem ci pozwolić na przekroczenie tej granicy. – zaczął poważnym tonem. – To wczoraj… W ogóle nie powinno mieć miejsca.\nSpuściła wzrok i milczała.\n- Jasne, oczywiście – powiedziała w końcu, wyczuł w jej tonie kpinę.\n- Poza tym… Ze względu na to co się stało… I ze względu na twoje zachowanie. Ze względu na to że mnie nie słuchasz, cały czas pakujesz się w kłopoty… Naprawdę wiele rzeczy mogę zrozumieć, nikt tutaj nie miał łatwego życia, ale są pewne granice…\n- To co? – przerwała mu gwałtownie. Widział, że stara się ukryć zdenerwowanie.\n- Rozmawiałem już z Emmą, i przeniesiemy cię do innej grupy. Tutaj i tak nie mogłaś się odnaleźć, nie dogadywałaś się z dziewczynami… Tak będzie lepiej. – powiedział twardo.\n- Co? Jak… Nie, nie możesz mi tego zrobić! – podniosła się z krzesła. Czuła, że za chwilę znów się rozpłacze. Tak się nie robi! Był jedyną osobą w tym wariatkowie, z którą dawało się rozmawiać… Lubiła go, ufała mu, a on… Tak po prostu ją zostawia. Tak się nie robi!\n- Sam… – zaczął ostrożnie kładąc jej dłoń na ramieniu.\nWyszarpnęła się i odwróciła plecami do niego. Z trudem zapanowała nad sobą.\n- Dobrze, do której grupy mnie oddajesz? – spytała grobowym głosem.\n- Jeszcze nie wiem, jutro najpóźniej dostaniesz informację do kogo masz się zgłosić. Nie martw się… – spróbował ją pocieszyć.\n- Czy jeszcze coś chcesz mi powiedzieć?\n- Nie, to wszystko… – odpowiedział.\n- Zatem, do widzenia, panie profesorze – rzuciła na koniec złośliwie. Nie miała zamiaru pokazywać mu, jak bardzo poczuła się zraniona. Wyszła nawet raz nie spojrzawszy na niego. Tak było łatwiej, czuła że gdyby choć na sekundę się odwróciła, natychmiast by się rozkleiła.\nDopiero gdy była bezpieczna, w swoim tajnym korytarzu. Poczuła jak łzy niekontrolowanie płyną jej po policzkach. Usiadła na brudnej podłodze, w ciemności i znów czuła się jak mała, bezradna dziewczynka.\nJak mógł jej to zrobić? Jak mógł tak po prostu ją zostawić? Czuła się zdradzona, opuszczona, a nade wszystko była na siebie wściekła. Przecież jej wcale na nim nie zależało, nie chciała być z nikim, pragnęła jedynie spokoju. Tylko dlaczego to tak strasznie zabolało?\nPrzyszło jej do głowy, że może gdyby go pocałowała, to sprawy ułożyłyby się inaczej, chociaż nie była tego pewna. Najwyraźniej on się nią aż tak nie przejmował…\nPostanowiła że zostanie tutaj już na zawsze. Tu przynajmniej nikt nie mógł jej zranić.\nListopad 14th, 2013 | Kategoria: Bez kategorii


Pogoda dla Czarnej Wody na 14 stycznia 2022 - Meteo w INTERIA.PL\nPogoda dla Czarnej Wody na 14 stycznia 2022\nCzwartek, 13 stycznia (04:38) Aktualizacja: Piątek, 14 stycznia (04:13)\nW piątek 14 stycznia, w Czarnej Wodzie dominować będą przelotne opady.\nBędzie chłodny dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny trzeciej, wyniesie ona 5 stopni Celsjusza i nie zmieni się do godziny siódmej. Maksymalną temperaturę 6 ºC termometry wskażą o godzinie dziesiątej, a temperatura odczuwalna będzie niższa nawet o 6 stopni. Po południu zanotujemy spadek temperatury i o 22:00 termometry pokażą 0 stopni Celsjusza.\nRano, przed południem i po południu będzie pochmurno, jednak wieczorem pojawi się bezchmurne niebo.\nOpady deszczu będą słabe, wyniosą 4 mm i wystąpią one przed południem i po południu.\nPrzez większość dnia występował będzie północno-zachodni umiarkowany wiatr o prędkości 24 km/h. Rano, przed południem i po południu prognozuje się jego znaczące wzmocnienie do prędkości 26 km/h, a w porywach do 72 km/h. Umiarkowany wiatr ustąpi około godziny osiemnastej.\nIndeks promieniowania ultrafioletowego osiągnie 1 w 10-stopniowej skali.\nSłońce wstanie o 7:58, a zajdzie o 15:55. Dzień potrwa 7 godzin i 56 minut i będzie dłuższy od najkrótszego dnia w roku o 32 minuty.\nKsiężyc zajdzie o 5:20, a ponownie pojawi się na niebie o 12:40. Jego widoczność cztery dni przed pełnią wyniesie 89%. Nasz naturalny satelita znajdzie się najdalej od Ziemi.


Obowiązki przedsiębiorcy zatrudniającego na zlecenie - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Działalność gospodarcza » Obowiązki przedsiębiorcy zatrudniającego na zlecenie\nPrzedsiębiorcy zatrudniający na umowę zlecenie nie tylko muszą płacić składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, lecz także ponosić koszty związane z badaniami lekarskimi czy szkoleniem bhp. Można tego uniknąć tylko w wyjątkowych sytuacjach. Jakie są obowiązki przedsiębiorcy zatrudniającego zleceniobiorców?\nCzy przedsiębiorca musi przeszkolić zleceniobiorcę?\nNa pracodawcy ciąży obowiązek zagwarantowania bezpiecznych i higienicznych warunki pracy nie tylko osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, ale także tym wykonywującym pracę na podstawie umowy-zlecenia. Dotyczy to zarówno czynności wykonywanych na terenie firmy, jak i prac wykonywanych w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę. Tak jak to będzie w tym przypadku. Obowiązek ten wynika z art. 304 kodeksu pracy, który nakłada na pracodawcę obowiązek zapewnienia bezpiecznych warunków pracy bez względu na rodzaj umowy, na podstawie której pracownicy świadczą pracę. Aby nie doszło do wypadku, zleceniobiorcy mają również obowiązek przestrzegania przepisów bhp na równi z pracownikami.\nOznacza to, że takie osoby obowiązkowo muszą stosować się do wydawanych poleceń i wskazówek przełożonych, dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy. Będzie to jednak możliwe dopiero wówczas, jeśli osoby zatrudnione będą znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy. Tym samym niezbędny jest ich udział w szkoleniach i instruktażach z zakresu bhp oraz poddawanie się wymaganym egzaminom sprawdzającym. Osoby powinny być przeszkolone o konieczności niezwłocznego zawiadomienia przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzeżenia współpracowników, a także innych osób znajdujących się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie.\nArt. 211, 304, 3041 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).\nZobacz: Zmiany w przepisach dla przedsiębiorców - czy korzystne?\nCzy pracujący na zlecenie jest zwolniony ze składki?\nFirma transportowa na podstawie umowy-zlecenia zatrudnia kierowców rozwożących towar na terenie całego województwa. Takie osoby wykonują prace wyłącznie na rzecz jednej firmy. Czy przedsiębiorca może być zwolniony z obowiązku opłacania składek wypadkowych?\nUbezpieczenie wypadkowe obowiązuje w przypadku wszystkich osób podlegających ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu.


Scream on VH1: odwołany czy odnowiony na sezon 4? (data premiery) - anulowane + wznowienie programów telewizyjnych - Vulture Watch | Sierpień 2021\nOdnowienie Programów Telewizyjnych Głosy Widzów: Programy Telewizyjne Showtime Głosy Widzów Anulowane Programy Telewizyjne (Listy) Programy Telewizyjne Codzienne Oceny Programów Telewizyjnych Petycje I Ankiety Oceny Telewizji Głosy Widzów: Programy Telewizyjne Netflix Podcasty I Filmy\nScream: odwołany lub odnowiony w czwartym sezonie na VH1?\nCzy widzowie znajdą Krzyk teraz, kiedy został przeniesiony z MTV do VH1? Zawiera Krzyk Program telewizyjny został odwołany lub odnowiony na czwarty sezon na VH1? Sęp telewizyjny ogląda wszystkie najnowsze wiadomości o anulowaniu i odnowieniu, więc ta strona jest miejscem do śledzenia statusu Krzyk sezon czwarty. Dodaj do zakładek lub zasubskrybuj najnowsze aktualizacje . Pamiętaj, że sęp telewizyjny ogląda twoje programy. Jesteś?\nWietrzenie na kanale kablowym VH1, Krzyk: zmartwychwstanie ma nową scenerię w Atlancie z nowymi postaciami i powrotem zabójcy z serii filmów, Ghostface (głos Rogera Jacksona). Deion Elliot (RJ Cyler) to lokalna gwiazda futbolu, która ma przed sobą świetlaną i ciężko zarobioną przyszłość. Niestety, ma też kilka mrocznych i tragicznych tajemnic, które mogą kosztować Deiona jego perspektywy, a także jego rodzinę i przyjaciół. Reszta obsady to Mary J. Blige, Keke Palmer, Tyler Posey, C.J. Wallace, Tyga i Giullian Yao Gioiello .\nOceny sezonu trzeciego\nPlik trzeci sezon Krzyk średnio 0,23 w grupie demograficznej 18-49 i 474 000 widzów. W porównaniu do sezon drugi w MTV , czyli odpowiednio o 18% i 26%.\nWill Krzyk Program telewizyjny zostanie odwołany lub przedłużony o czwarty sezon? Drugi sezon został wyemitowany prawie trzy lata temu, więc wiele osób zapomniało o istnieniu tej serii. Został również przeniesiony z MTV do VH1. Ponadto trzeci sezon został wypalony na trzy noce w powolnym letnim miesiącu, a spóźniona premiera została ogłoszona niecałe dwa tygodnie wcześniej. Całkiem szczerze, pomimo kilku godnych uwagi obsady, wydaje się, że ten program był martwy w wodzie, zanim trzeci sezon zaczął się wietrzyć. Jednak trzeci sezon wypadł całkiem nieźle, nawet jeśli planowano to zakończyć serię, oceny mogą spowodować jej odnowienie. Będę publikować aktualizacje tutaj. Subskrybuj dla bezpłatnych alertów na Krzyk wiadomości o anulowaniu lub odnowieniu.\nAktualizacja: Krzyk został odwołany, więc nie będzie czwartego sezonu (przynajmniej na razie).\nKrzyk Linki powiązane z anulowaniem i odnowieniem\nOceny programów telewizyjnych są nadal ważne. Śledź cotygodniowe wzloty i upadki .\nZnajdź więcej Krzyk Wiadomości z seriali telewizyjnych lub inne wiadomości z programów telewizyjnych VH1.\nCzy miałeś nadzieję, że plik Krzyk Program telewizyjny zostałby odnowiony na czwarty sezon? Czy żałujesz, że zamiast tego VH1 anulowało ten program telewizyjny?\nzmierz się z obsadą programu telewizyjnego z prawdą\njak długo niebieska krew unosi się w powietrzu?\nczy Hawaje piąta wróci w przyszłym sezonie?


Stolarnia Kilian Fuchs: Kiedy jedna osoba to zespół. | HOMAG\n10.03.2020 | Feldkirchen-Westerham | Niemcy\nAutentyczność. Aktywność. Determinacja. To charakterystyczne cechy Kiliana Fuchsa, założyciela i prezesa firmy Fuchs, która zajmuje się obróbką drewna i tworzyw sztucznych.\nKilian Fuchs - założyciel i dyrektor zarządzający Fuchs Holz- und Kunstoffbearbeitung.\nAndreas Hellander - operator maszyn CNC firmy HOMAG w Fuchs Holz- und Kunststoffbearbeitung\nKiedy 20 lat temu Fuchs rozpoczął swoją jednoosobową działalność, nie planował jeszcze zatrudniać pracowników i nie spodziewał się, że kiedykolwiek będzie w posiadaniu takich maszyn.\n„Wszystko zaczęło się, gdy miałem 16 lat”, mówi Kilian Fuchs. Wówczas po raz pierwszy w życiu zadłużył się, aby kupić piłę tarczową. Jeszcze w czasie nauki stolarstwa założył przedsiębiorstwo i trzy lata później zaczął uczęszczać do szkoły dla rzemieślników. Wieczorami i w weekendy tworzył meble w swoim niewielkim warsztacie. Kilian Fuchs, mistrz stolarski, założył własną firmę. „Od zawsze wiedziałem, że chcę założyć własne przedsiębiorstwo. Nie chciałem pracować w innej stolarni, ponieważ żaden kompromis nie wchodził w grę”.\nJednoosobowe przedsiębiorstwo przerodziło się w stolarnię zatrudniającą dziewięciu pracowników. W dwupiętrowym warsztacie w Feldkirchen-Westerham w Bawarii, oprócz pojedynczych mebli, kuchni, systemów sklepowych i wystawowych, obrabiane są elementy z tworzyw sztucznych dla inżynierii mechanicznej, a wszystkie elementy z drewna i tworzyw sztucznych są produkowane masowo.\nJedna. Dwie. Więcej.\nPierwszą maszyną firmy HOMAG był używany model BHC 550. „Wtedy sadziłem, że nowa maszyna CNC byłaby zbyt droga. Dziś wiem, że ten zakup napewnoby się opłacił”. Wkrótce potem pojawiła się również pozioma pilarka do płyt HPP 350 i centrum obróbcze CNC BAZ 211 z agregatem oklejającym. Obecnie warsztat liczy 6 maszyn firmy HOMAG. Między innymi znajduje się tu oklejarka KAL 370 profiLine, centrum BHX 200D i 5-osiowe centrum obróbcze CNC BMG 511 profiLine.\n„Szczególnie ważny był dla nas zakup 5-osiowej obrabiarki CNC. Umożliwił rozszerzenie naszego asortymentu produktów” – mówi Fuchs. Feldkirchner używa go dzisiaj do tworzenia wielu złożonych elementów – również z tworzywa sztucznego. Nie było pewne, czy centrum obróbcze CNC może bezproblemowego obrabiać tworzywo sztuczne. W odpowiedzi na pytanie, co by się stało, gdyby obróbka nie została zakończona, Kilian Fuchs zaśmiał się i odpowiedział: „Po prostu kontynuowalibyśmy prace nad drewnem”.\nDziś obrabiarka CNC pracuje przez 15 godzin dziennie. Jednak praca odbywa się tylko w trybie pracy jednozmianowej. „Zazwyczaj praca jest po prostu w toku i nie musimy jej doglądać. Jeśli jednak coś jest nie tak, to do dyspozycji mamy zawsze serwis firmy HOMAG, który gwarantuje szybką i fachową pomoc”.\nBrak wykwalifikowanych fachowców?\nTen problem nie jest Kilianowi Fuchsowi obcy. Brak wykwalifikowanych pracowników będzie w przyszłości wielkim wyzwaniem w branży stolarskiej. Dlatego też Kilian Fuchs wyciąga wnioski: „Budujemy własne stolarnie i mamy do dyspozycji wykwalifikowanych pracowników. Specjalizacja pracowników w zakresie obsługi określonych maszyn jest interesującą możliwością rozwoju i uzupełnieniem kwalifikacji zawodu stolarza. Łączy tradycyjne stolarstwo z nowoczesną technologią komputerową. To zupełnie zróżnicowana dziedzina pracy dzisiejszego rzemiosła. Aby przedsiębiorstwo mogło odnieść sukces, kluczowe znaczenie ma zespół i wyposażenie”.\nRozwijamy się i myślimy przyszłościowo.\n„Nigdy nie jestem w pełni zadowolony. To motywuje mnie do dalszej pracy”, mówi Fuchs. Ciągły rozwój: nowa pilarka z automatycznym systemem przechowywania płyt powinna również dalej optymalizować rozkrój. Ale w tym celu cała produkcja musiałaby zostać przekształcona, ponieważ w magazynie aktualnie nie ma miejsca na dotychczasowe pozycjonowanie płyt. „Kiedy rozpocząłem pracę w hali, wydawała mi się ona ogromna. Ale teraz stwierdzam, że przydałoby się trzy razy tyle miejsca”. Mimo to Feldkirchner wciąż ma asa w rękawie – kilka lat temu zbudował kolejną halę tuż obok. Obecnie jest wynajęta, ale zawsze jest to dodatkowa możliwość.