Historia - Heroes VII - Komnaty Kwasowej Groty\nWielu z was zwróciło się do mnie z prośbą o podsumowanie wydarzeń ostatnich dziesięciu lat. Zaczynam rozumieć, że wielu spoza Świętego Imperium nie do końca zrozumiało, co się działo wewnątrz naszych granic. Jakkolwiek jest to dla mnie bolesne, by przypominać sobie tragiczne wydarzenia ostatniej dekady, jest to również niezbędne, jeśli mamy położyć kres rozlewowi krwi. To może jednak zająć trochę czasu. Wiele się wydarzyło w ciągu tych dziesięciu lat, w szczególności - w latach wojny.\nLecz czy ta opowieść, którą wam przedstawię, jest prawdziwa? Takie stwierdzenie z mojej strony byłoby aroganckie. Mogę jedynie opowiedzieć wydarzenia tak, jak ja je widziałem - moją prawdę. Zapytaj jednego z doradców Seamusa Jelenia, a ten może opowiedzieć coś zupełnie innego.\nOpowieści o Wojnie Dziesięcioletnej\n1. 843 RSS - Ostatni Lot Sokoła\n2. 844 RSS - Konklawe Nowego Świtu\n3. 845 RSS - Zwiastuny Wojny\n4. 846 RSS - Łzy Dziewicy\n5. 847 RSS - Zima Umarłych\n6. 848 RSS - Krwawe Rogi\n7. 849 RSS - Godzina Prawdy\n8. 850 RSS - Imperator Jeleń\n9. 851 RSS - Blizny Wojny\n10. 852 RSS - Stanowczość Gryfa\n843 RSS - Ostatni Lot Sokoła\nJeśli Imperatorowa Maeve z rodu Sokoła popełniła jakiś grzech, to z pewnością był to grzech pychy. Często gdy człowiek myśli, że ma wszystko pod kontrolą, całość zaczyna się walić jak domek z kart. Zagrożenia nieuzasadnionej pychy będą powracającym tematem tejże opowieści. Tak bardzo, iż nawet za kilkaset lat historycy nazwą tę wojnę "Wojną Pychy".\nGdzie powinienem rozpocząć? Może od przepowiedni.\nU zarania naszych dziejów, w epoce zwanej przez uczonych "Erą Współczesną", Ronan Wielki, król plemienia Sokoła pokonał swych rywali, a ci uklękli przed nim, składając mu hołd. Nie było już ludzkich plemion. Narodziło się Imperium.\nMówi się, że w dniu koronacji Ronana Siódmy Smok, Sar-Elam, we własnej osobie ukazał się przed nowym Imperatorem i przemówił głosem jednocześnie starożytnym i ponadczasowym.\n- Imperatorze Sokoła! - mówił - W żyłach twego rodu płynie krew wszystkich ludzi. Jak długo twój ród będzie trwać, tak długo dzieciom Ylatha będzie się powodzić.\n...Cóż, pewnie nie użył dokładnie tych słów, lecz wszelkie źródła zgadzają się co do znaczenia: jak długo istnieć będzie dynastia Sokoła, tak długo rasa dzieci Ylatha - ludzi - będzie prosperować.\nLecz oczywiście słowa Sar Elama sprawiły również, iż członkowie rodu Sokoła stali się celami. W szczególności - demony z Sheoghu kilkukrotnie w historii próbowały zgładzić Imperatorów Sokoła.\nW 564 RSS Drugie Zaćmienie zaczerwieniło niebiosa Ashanu - dwa lata wcześniej, niż przewidzieli Ślepi Bracia. Demoniczny Władca Nienawiści, Ahribban, który przez lata knuł plany rozsiewające niezgodę i wrogość w Imperium, osobiście poprowadził natarcie na stolicę Imperium - Gniazdo Sokoła. Imperator Liam Sokół poległ podczas bitwy, a kultyści demonów pod wodzą zdrajczyni Jezebeth polowali na jego dziedziców.\nNa szczęście Książę Gryfa, Anton, zdołał zabić Jezebeth i ocalić jedyną pozostałą przy życiu krewną Liama - jego siostrzenicę Gwendolyn. Gdy księżniczka była już bezpieczna, armie imperium zjednoczyły się, by oswobodzić Gniazdo Sokoła i zniszczyć Ahribbana.\nI tak piekielne plany zostały zniweczone, a krew rodu Ronana ocalona.\nGdy nadszedł czas Czwartego Zaćmienia, Imperatorowa Maeve była przygotowana. Ślepi Bracia udoskonalili swą sztukę i tym razem ich przepowiednie były całkowicie trafne. Zaćmienie wydarzyło się dokładnie w przewidzianym momencie, a gdy demony z wściekłością wyszły na powierzchnię ziem Świętego Imperium, Rycerze Światłości powitali ich z błogosławioną stalą w rękach.\nLecz Imperatorowa Maeve nie doceniła obecnego władcy Sheoghu - tego, którego zwą Władcą Demonów. Podczas gdy demony były kierowane na pola bitwy, mała grupa zabójców przedarła się za mury Gniazda Sokoła. Na jej czele stała... Jezebeth, która została obdarzona - lub przeklęta, zależnie od tego, jak na to spojrzeć - drugim życiem w Sheoghu jako sukub.\nJezebeth była piekielnie zdeterminowana, by dokończyć swego dzieła sprzed czterech wieków. Ona i jej demony wdarły się do sali tronowej Maeve, zabijając Imperatorową i zgładzając całą jej rodzinę. Następnie spalili doszczętnie Gniazdo Sokoła, by być pewnym, iż żaden dziedzic Sokoła nie przetrwa.\nCzwarte Zaćmienie zakończyło się porażką Demonów... i jednocześnie ich największym zwycięstwem.\nA jednak nie wyglądało na to, że świat Ludzi czeka rychły koniec. Dla uczonych mogło to oznaczać jedną z dwóch rzeczy.\nSceptycy sądzili, że przepowiednia Sar-Elama od samego początku mogła być błędna lub przynajmniej źle interpretowana. W istocie, to się bardzo często zdarza. Podobnie jak nigdy nie powinno się wierzyć komuś, kto twierdzi, że głosi jedyną, najprawdziwszą prawdę, tak nie powinno się też wierzyć komuś, kto jest przekonany, że jego interpretacja przepowiedni jest tą właściwą.\nZ drugiej strony, wierni twierdzili, iż syn Maeve - Brendan - jakoś zdołał przeżyć masakrę w Gnieździe Sokoła. Jakkolwiek było to nieprawdopodobne, wielu mieszkańców Imperium chciało w to wierzyć. Kościół Światła ogłosił trwającą pełen rok żałobę. Jeśli chłopca udałoby się znaleźć żywego w ciągu tego czasu, odziedziczyłby on tron. Jeśli nie odnalazłby się, miał zostać ogłoszony zmarłym, a nowy Imperator powinien wówczas zostać wybrany spośród książąt rodów Imperium.\nW tym czasie urządzono również polowanie na ostatnie niedobitki demonów. Wśród nich była sama Jezebeth. To Ivan Gryfita, dowodząc oddziałem jeźdźców gryfów zlokalizował i otoczył ją. Morderczyni próbowała się ukrywać w świetle dnia, w ruinach Castelrose - starej cytadeli Świętej Inkwizycji.\nNie jest tajemnicą to, iż Ivan był dobrym przyjacielem Imperatorowej Maeve. Nie okazał najmniejszej litości jej zabójczyni. Pewnie znacie ludową pieśń, zainspirowaną przez tamto starcie? To chyba tak leciało:\n"Chciała zaklęcia rzucać\nWięc ręce odjął jej\nChciała do piekła lecieć\nWięc skrzydła odjął też\nO życie błagać zaczęła\nWięc wyjął swój miecz\nObiecała żoną jego być\nA on zamachnął się\nI głowę odjął jej\nBy życia jej nadszedł kres..."\nWartości poetyckie tego utworu są co najmniej dyskusyjne, lecz nie o to chodzi. Jest coś ważnego, o czym ta pieśń nie wspomina: Jezebeth miała ostatnią kartę przetargową, którą zagrała, by próbować ocalić swe nędzne cztery litery. W ostatnim akcie desperacji, zaoferowała informacje o losach chłopca, Brendana. Lecz Ivan odparł, że nigdy nie uwierzy nawet w jedno słowo z ust zabójczyni, a już na pewno nie sukuba. I wtedy właśnie ściął jej głowę potężnym zamachem miecza.\nWraz ze śmiercią Jezebeth, Czwarte Zaćmienie wreszcie dobiegło końca, lecz dla Imperium był to dopiero początek kłopotów...\nŚmierć Maeve została pomszczona. Ponieważ Gniazdo Sokoła legło w gruzach, ciało poległej Imperatorowej zostało zabrane do imperialnego Pałacu Letniego, niedaleko Białych Klifów, w księstwie Charta. Tam otrzymała pogrzeb godny jej tytułu: jej ciało zostało skremowane, co według zwyczaju, umożliwiło jej esencji wzbić się ku słońcu w stronę Elratha.\nNikt nie był w stanie zignorować narastającego napięcia podczas ceremonii. Wszyscy książęta i księżniczki byli obecni.\nIvan z księstwa Gryfa, mściciel Maeve.\nSeamus z księstwa Jelenia.\nAmílcar z księstwa Byka.\nRowena z księstwa Jednorożca.\nEnguerrand z księstwa Charta.\nStefan z księstwa Wilka.\nJeśli syn Maeve, Brendan naprawdę był martwy, jedno z nich niedługo miało zostać Imperatorem lub Imperatorową.\nNiedługo po pogrzebie Maeve, Kościół Światła ogłosił zwołanie Konklawe Nowego Świtu w świętym mieście Flammschrein. To zgromadzenie Aniołów, kapłanów i uczonych, przewodzone przez umiłowanego Archanioła i bohatera wojennego Sandalphona, miało zdecydować kto odziedziczy koronę. Oczywiście nawet wieki po niesławnym spisku Uriela, wielu obywateli Imperium wciąż niedowierzało w bezstronność Kościoła, podejrzewając, że kapłani i Anioły po prostu wybiorą tego kandydata, który najlepiej będzie służył ich własnym interesom.\nBy oddalić te podejrzenia, Sandalphon zdecydował się zaprosić Anielicę imieniem Murazel, by zasiadła w Konklawe. "Strażniczko Hammer Fall, mężne serce z najczystszego Światła, ufam ci. Ufam, że pomożesz nam wybrać najlepszego Imperatora dla tego wielkiego narodu. Ufam, że sprawisz, byśmy zachowali uczciwość i prawdę. Czy dołączysz do Konklawe Nowego Świtu i raz jeszcze zasiądziesz po mojej prawicy w tych dniach próby?"\nTo był genialny ruch. Murazel była postacią legendarną, znaną z faworyzowania Ludzi bardziej niż jej anielską brać. Wielokrotnie pomagała Wolnym Miastom ze Wschodu, czasami stając w opozycji do Imperium, a jej rodzaj uznał ją za renegata. Jeśli istniał anioł, który nigdy nie poświęciłby swej etyki dla osobistych korzyści lub polityki, to była to właśnie Murazel.\nMurazel zgodziła się na ofertę Sandalphona i udała się z Hamer Fall do Flammschrein, co zakończyło sześć stuleci jej wygnania.\nSokół pod każdym innym względem...\nRzecz jasna, gdy tylko Konklawe się zgromadziło, do Flammschrein przybyło wielu młodych mężczyzn i każdy z nich twierdził, że to właśnie on jest synem Maeve, Brendanem. Konklawe przesłuchało ich i ostatecznie odrzuciło wszystkich. Niektórzy członkowie Konklawe nalegali, by tych urwisów poddać torturom lub publicznej egzekucji, aby dać innym przykład. Jednakże wierna swoim zasadom Murazel ostro sprzeciwiła się takim rozwiązaniom i zaproponowała, by zamiast tego wysłać ich na rok do więzienia, by tam mogli "medytować" nad swymi wyborami życiowymi. Mądry Sandalphon zatwierdził propozycję Murazel. Okazała się wystarczająco odstraszająca dla dalszych potencjalnych oszustów.\nMinęło kilka tygodni, a Konklawe wciąż obradowało lub badało poszlaki odnośnie możliwości, że Brendan jednak przeżył. Wewnątrz Imperium napięcie ciągle rosło. Każdy miał swoje zdanie o tym kto powinien zasiąść na tronie. Wszyscy książęta i księżniczki mieli co najmniej jednego przodka z rodu Sokoła w swym drzewie genealogicznym i wszyscy przekonywali do siebie, gromadzili dokumenty rodowodowe i inne dowody swojego prawa do dziedziczenia.\nNajbardziej oczywistym kandydatem był Seamus z rodu Jelenia. Ród ten był kuzynami Sokołów i wydawało się, że ta silna więź rodzinna nie może zostać podważona. Jednakże niektórzy uczeni zwrócili uwagę na fakt, że Seamus nie był potomkiem głównej linii rodu Jelenia, która wyginęła w okolicach Drugiego Zaćmienia, a pochodził z bocznej jego gałęzi - spowinowaconych kuzynów. Miał w swych żyłach nieco krwi Sokoła, lecz nie tyle, ile by sobie życzył.\nCi sami uczeni swoją uwagę zwrócili na bardziej obiecującego kandydata: Ivana Gryfitę. Wyszło na jaw, że Ivan był potomkiem zarówno rodu Sokoła, jak i głównej linii rodu Jelenia. Wielki bohater Drugiego Zaćmienia, Książę Anton Gryfita został wszak później małżonkiem Imperatorowej Gwendolyn i był ojcem trójki jej dzieci, a drugie z nich odziedziczyło po nim Księstwo Gryfa. Jednocześnie matką Antona była Katarzyna z rodu Jelenia, jedyna z tegoż rodu, która miała jakiekolwiek dzieci.\nNie trzeba dodawać, że Seamus nie był zbyt zadowolony z prac uczonych.\nOskarżycielskie szepty zaczęły się rozprzestrzeniać po karczmach w całym Imperium. Te plotki głosiły, że to Ivan wprowadził Demony do Gniazda Sokoła, mając nadzieję na odziedziczenie tronu po śmierci Maeve... a może tylko chciał się upewnić, że sukub zachowa milczenie?\nW tym czasie Ivan starał się o względy córki Seamusa, Nolwenn. Gdy plotki nabrały rozgłosu, Seamus publicznie zabronił swej córce jakiegokolwiek dalszego spotykania się z Ivanem. "Gryf być może ma krew na swych skrzydłach", powiedział w swych sławnych słowach. Amílcar z rodu Byka, który "odziedziczył" starą rodzinną waśń z Gryfitami, nigdy nie ufał Ivanowi i wysunął własne oskarżenia przeciw niemu, w znacznie mniej subtelny sposób.\nPozostali Książęta z rezerwą odnosili się do oskarżeń Seamusa i Amílcara, lecz domagali się, aby Ivan wyjaśnił skąd wiedział gdzie ukrywała się Jezebeth, by zamknąć tę kwestię raz na zawsze. Jednakże uparty i dumny Ivan odmówił tłumaczenia się. Wam, drodzy członkowie rady, wyjawić mogę, że dowiedział się on o miejscu pobytu Jezebeth od zaufanego informatora, a będąc człowiekiem honoru nigdy nie zdradziłby swego źródła. Gdy Amílcar z rodu Byka stwierdził, że milczenie Ivana jest wystarczającym dowodem jego dwulicowości, Ivan wyzwał go na pojedynek. "Nie ma niczego, czego miałbym się wstydzić", powiedział. "Niech Elrath wskaże tego, kto mówi prawdę i tego, kto rozsiewa kłamstwa!"\nDwa tygodnie przed rocznicą śmierci Maeve, Ivan i Amílcar spotkali się na neutralnym gruncie, w małym miasteczku o nazwie Brookshire, na terenie byłej prowincji rodu Sokoła. Ogłaszając się czempionem Maeve, Amílcar dobył miecza. Wśród świadków zawrzało, gdy rozpoznali, iż było to legendarne Ostrze Prawdy, starożytny miecz dynastii Sokoła, jeden z siedmiu "Bękartów Elratha". Ivan zasalutował swemu wrogowi Gryfim Ostrzem Objawienia i pojedynek się rozpoczął.\nIvan był młodszy, szybszy i silniejszy, lecz Amílcar bardziej doświadczony, lepiej wyszkolony i sprytniejszy. Ich pojedynek trwał przez trzydzieści męczących minut, w trakcie których wydawało się, że są sobie równi. Ostrza ścierały się ze sobą raz za razem. Aż wreszcie stało się coś niewyobrażalnego: jeden z ciosów Ivana rozbił Ostrze Sokoła na kawałki.\nPozbawiony broni i w szoku, Amílcar przyznał się do porażki. Ivan dowiódł swej niewinności w uczciwej walce, lecz zgromadzoną publikę ogarnęło złowieszcze przeczucie. Wielu uznało, że zniszczenie ostrza nie było przypadkiem i że był to znak zwiastujący koniec Imperium Sokoła.\nTrzy dni później we Flammschrein zaczęły bić dzwony, lecz ich dźwięk był ponury i smętny. Było to podzwonne. Sandalphon nie żył. Czarne ostrze przebiło jego serce. Po Murazel nie było ani śladu.\n845 RSS - Zwiastuny Wojny\nPo zabójstwie Sandalphona i zniknięciu Murazel Konklawe Nowego Świtu implodowało. Świętość miasta Flammschrein została naruszona, uprzedzenia i podejrzenia powróciły, a głosy rozsądku wkrótce utonęły w morzu starych wrogości i małostkowych waśni. Nadzieje na znalezienie odpowiedniego kompromisu drastycznie zmniejszały się z każdą chwilą.\nNadszedł miesiąc Słonecznego Kwiecia, poświęcony kultowi Elratha, a Imperium nadal nie miało Imperatora.\nDwudziesty dzień Słonecznego Kwiecia - czyli dzień równonocy wiosennej, jednego z najważniejszych świąt religijnych w Imperium - nadszedł i przeminął bez echa, co było jasnym dowodem na to, że Konklawe zawiodło. Jednakże imperialna korona ciągle potrzebowała nosiciela, na którym mogłaby spocząć. Wielu modliło się, aby sam Elrath zstąpił z niebios i wybrał nowego władcę, lecz Smoczy Nicolas Cage* Bóg milczał. To było coś, z czym ludzie musieli się uporać sami.\nPodobnie jak odległe dźwięki grzmotów zwiastują nadciągającą burzę, tak coraz bardziej jasne było, że nadciąga wojna. To było nieuchronne. Jedyną rzeczą, która była jeszcze niejasna, był czas i miejsce pierwszego uderzenia piorunu.\nUderzył on jedenastego dnia Tańczących Płomieni.\n* - Tuż po opublikowaniu tekstu, w wyniku niedopatrzenia pracownika Ubisoftu, który miał na swoim komputerze zainstalowaną pewną niemądra wtyczkę, zamieniającą każde słowo "God" na "Nicolas Cage" pierwotny tekst brzmiał "but the Dragon-Nicolas Cage of Light didn´t intervene", co wzbudziło zabawną konsternację wśród fanów ;).\nW pierwszych dniach miesiąca Tańczących Płomieni żołnierze lojalni wobec swych księstw, zaczęli gromadzić się wewnątrz i dookoła miasteczka Maiden Way, na granicy księstw Charta i Jednorożca. Od czasu pogrzebu Maeve stopniowo narastał tam niepokój napędzany dodatkowo przez stulecia wzajemnych niechęci i pogardy.\nW nocy, dziesiątego dnia Tańczących Płomieni, radca miejski w służbie Chartów został napadnięty i pozostawiony na ulicy, gdzie się wykrwawił. Z kolei pewien dom, należący do magistratu Jednorożców, został podpalony pochodniami, mimo iż w środku mieszkała rodzina. Każda strona od razu oskarżała drugą o te obrzydliwe czyny. Tak naprawdę jednak wszyscy tylko na to czekali. Nie miało znaczenia, kto zadał pierwszy cios. Liczył się powód do wojny.\nDo południa dnia następnego wszystkim, co pozostało z Maiden Way i jego mieszkańców, były dymiące zgliszcza i zmasakrowane zwłoki. Żołnierze księstwa Charta odnieśli zwycięstwo - o ile tę rzeź można było nazwać zwycięstwem.\nDwa dni później władczyni księstwa Jednorożca, Rowena - Rudogłowa z Yorwick, posłała list do Enguerranda z księstwa Charta, domagając się wyjaśnień. Jednakże on jedynie wymienił własne oskarżenia. Żaden z władców nie mógł pozwolić, aby okrucieństwa z Maiden Way uszły bez kary. Narastające napięcie sięgnęło szczytu, a słowo, którego dotąd nikt nie miał odwagi wymówić, ostatecznie wybrzmiało.\nJeśli ten konflikt pozostałby w granicach księstw Charta i Jednorożca, to być może dalsze wydarzenia przybrałyby inny obrót. Jednakże wciąż istniały dawne sojusze, zapisane krwią, atramentem i małżeństwami, które musiały zostać uhonorowane. Amílcar z księstwa Byka wysłał swe oddziały, by wzmocnić armie Enguerranda, gdy te zaczęły marsz w kierunku ziem Roweny. Zaś zważywszy na dawną przyjaźń między księstwami Jednorożca i Gryfa, Ivan zgromadził swe własne armie, by wraz z siłami Roweny walczyły u jej boku.\nObawiając się potęgi Ivana, Enguerrand i Amílcar zdecydowali się wyprzedzić działania przeciwników. Tysiące mężczyzn, kobiet i bestii, prowadzonych przez Amílcara osobiście, kroczyło na północ, by przeciąć drogę armii Gryfa, gdy ta będzie przechodzić przez Góry Różane. Książę Byka miał wszak porachunki z Ivanem w związku z niedawnym upokorzeniem.\nStefan z księstwa Wilka oraz Seamus z księstwa Jelenia nie przyłączyli się do żadnej ze stron. Obserwowali bieg wydarzeń z oddali, czekając na dalszy ich rozwój. Jednakże moi szpiedzy donieśli mi, że Seamus w tajemnicy przed wszystkimi wysyłał uzbrojonych żołnierzy na południe. Wkrótce stało się jasne, że jego celem było zagarnięcie dawnej prowincji Sokoła dla siebie, włącznie z ruinami Gniazda Sokoła...\nRozpętała się burza - ulewna i grzmiąca. Nikt już nie mógł jej powstrzymać.\nNotatka o mieczu Ivana:\nNależy zaznaczyć, że w trakcie tych wydarzeń Ivan nie dobywał już Ostrza Objawienia, lecz walczył przy pomocy Żelaznego Pióra, będącego starą rodzinną pamiątką, należącą niegdyś do jego przodka Ishtvana, ostatniego króla i pierwszego księcia Gryfa. Po tym, co wydarzyło się podczas jego pojedynku z Amílcarem kilka miesięcy wcześniej, Ivan poprzysiągł nie dobywać już świętego miecza Gryfitów, dopóki Imperium nie zostanie ponownie zjednoczone.\n846 RSS - Łzy Dziewicy\nZ początku wielu miało złudną nadzieję, że konflikt księstw Jednorożca i Charta nie obejmie reszty i tak już podzielonego Imperium. Ogłoszenie wojny nastąpiło pod koniec miesiąca Tańczących Płomieni 846 RSS, a pierwsze potyczki stoczono w miesiącach Lśniącej Gwiazdy i Promienistej Korony. Niektórzy optymistyczni głupcy wierzyli, że nadchodząca zima ochłodzi serca i umysły po obu stronach. Lecz to, co wówczas było ciągle znane jako "Wojna Dziewiczych Łez" nie miało się skończyć tak łatwo. Tego roku zima okazała się łagodna i jedynie nieco zwolniła działania armii.\nEngurrand wiedział, że zajęcie Yorwick było wykluczone. Jego planem było skupić się na terenach położonych przy zachodnich i wschodnich granicach Księstwa Jednorożca. Bayworth, leżące na brzegach zatoki Tirya, było kuszącym trofeum. Zaś przejęcie miasta Kilburn w pobliżu serca Imperium, odcięłoby spore połacie ziem Jednorożca od władzy Roweny. Ona, jednakże, sama zdecydowała się na bardziej bezpośrednią strategię i rozpoczęła marsz na Millfield, będącym spichlerzem księstwa Charta, mając nadzieję na przecięcie szlaków zaopatrzeniowych Enguerranda.\nOd wiosny 847 RSS zaczęły się prawdziwe bitwy.\nNie opiszę tutaj szczegółowo każdej z bitew, gdyż były one niczym wielkie przedstawienia teatralne wielu dokonań i bohaterskich czynów, a o każdej z nich można by napisać wspaniałą pieśń.\nPowinniście jednak wiedzieć, że armie Enguerranda, dowodzone przez Garlanda z Blackstone, oblegały miasto Bayworth od miesiąca Pajęczej Królowej roku 846 do miesiąca Lazurowych Przypływów 847, lecz nie zdołały sforsować miejskich murów. Tamtejsi obrońcy, dowodzeni przez Barona Clive'a Morgana, wykorzystali stare kanały przemytników z zatoki Tirya, by zaopatrywać się w żywność i sprzęt. Gdy w końcu z północy przybyły posiłki armii Jednorożca, Gartland został zmuszony do przerwania oblężenia i odwrotu. Oddziały Roweny miały jednak mniej szczęścia w swych atakach. Bitwa pod Millfield, trwająca od 6. do 11. Chichoczących Wichrów, była porażką, miażdżącą klęską dla księstwa Jednorożca.\nEnguerrand przegrał bitwę o Bayworth, lecz Kilburn było ciągle w zasięgu jego możliwości. Jednakże nie zapomniał on o tym, iż Ivan Gryfita nadciągał ze swą armią, by walczyć u boku Roweny. Gdy wieści o tym, że Enguerrand rozpoczął marsz na Kilburn dotarły do Ivana, władca Gryfa zebrał swoją kawalerię i wraz z nią pognał na zachód, pozostawiając dowództwo swych głównych sił zaufanej porucznik, sędzi Tatyanie ze Stormgradu, znanej jej żołnierzom jako Biała Lwica. Bez wątpienia był to nieostrożny ruch ze strony Ivana, lecz musicie zrozumieć dlaczego nie mógł pozwolić, by Kilburn upadło.\nByć może słyszeliście opowieści o Lordzie Wilfredzie z Kilburn, słynnym błędnym rycerzu? Podczas Drugiego Zaćmienia ten wielki bohater przybył do Księstwa Gryfa i zaoferował swój miecz Księciu Antonowi, stając się jego zaufanym przyjacielem i towarzyszem broni, mimo wszelkich trudności. Kilka lat później Lord Kilburn został nowym Księciem Jednorożca. Księżniczka Rowena była jego potomkinią.\nRozumiecie więc, że przybywając na ratunek Rowenie, Ivan spłacał dług wdzięczności swego przodka. Poprzez obronę miasta Kilburn przed żarłocznością Chartów, składał hołd pamięci o Lordzie Wilfredzie.\nJednakże podczas gdy Ivan i jego jeźdźcy dołączali do sił Roweny i przygotowywali się do walki z Enguerrandem pod Kilburn, wszyscy - ze mną włącznie, choć przyznaję to ze wstydem - zapomnieli o Amílcarze z księstwa Byka.\nByk i Lwica\nDnia trzynastego Krwawego Księżyca siły Byka napadły na tyły armii Tatyany, niedaleko Edenbrook, na południowej stronie Gór Różanych. Biała Lwica walczyła zaciekle - wiedziała, że armia Gryfa musi iść dalej i musi dotrzeć do księstwa Jednorożca za wszelką cenę. Zabrawszy trzystu uzbrojonych mężczyzn, zrobiła wszystko, co możliwe, by ochronić konwój przed atakiem Amílcara. Z dzielnych żołnierzy Tatyany tylko jeden przeżył, by opowiedzieć historię o jej ostatnim bohaterskim wyczynie. Jej poświęcenie pozwoliło większości armii uciec i dotrzeć na drugą stronę gór.\nPo dodatkowym pobudzeniu jego arogancji, dzięki zwycięstwu nad Białą Lwicą ze Stormgradu, Amílcar szybko obrał sobie za cel jeszcze większą nagrodę: parł na wschód, w kierunku Księstwa Gryfa, pragnąc zagarnąć część ziem Ivana. Dnia 4. Promienistej Korony jego siły przeszły przez granicę Gryfitów. Zaś dnia 21. Amílcar rozpoczął oblężenie Wzgórza Voron. Dnia 25. miasto upadło, ulegając Bykowi.\nPierwszego dnia Białej Dziewicy Stefan z księstwa Wilka dołączył do wojny, wysyłając swe armie na północ, by powstrzymać pochód Byka. Na dalekiej północy zaś Seamus z księstwa Jelenia spędził ostatnie miesiące na wycinaniu lasów przy granicy z Irollanem, gromadząc drewno do nieznanych celów. Jego plany były tak zagadkowe, jak nigdy przedtem, ale wydawało się oczywiste, że on również wkrótce dołączy do walk...\nNotatka o imperialnym kalendarzu:\nNiektórzy z was prosili o pewne wyjaśnienia na temat kalendarza używanego przez nas w Świętym Imperium i nazewnictwa miesięcy. Sądziłem, że ten kalendarz jest powszechnie używany, lecz z pewnością małe strzeszczenie nie zaszkodzi. Miesiące to kolejno:\n1. Księżycowej Matki (miesiąc kultu Ashy jako Matki, Dawczyni Życia)\n2. Zasłony Nocy (poświęcony Malassie, Smoczycy Ciemności)\n3. Słonecznego Kwiecia (poświęcony Elrathowi, Smokowi Światła)\n4. Szmaragdowej Pieśni (poświęcony Sylannie, Smoczycy Ziemi)\n5. Lazurowych Przypływów (poświęcony Shalassie, Smoczycy Wody)\n6. Tańczących Płomieni (poświęcony Arkathowi, Smokowi Ognia)\n7. Chichoczących Wichrów (poświęcony Ylathowi, Smokowi Powietrza)\n8. Krwawego Księżyca (miesiąc pod znakiem walki z Urgashem, Smokiem Chaosu)\n9. Lśniącej Gwiazdy (poświęcony Sar-Elamowi, Siódmemu Smokowi)\n10. Promienistej Korony (poświęcony imperialnej Dynastii Świętego Imperium)\n11. Pajęczej Królowej (miesiąc kultu Ashy jako Staruchy, Królowej Śmierci)\n12. Białej Dziewicy (miesiąc kultu Ashy jako Dziewicy, Dawczyni Wiary)\nPodobnie jak większość narodów, Imperium przyjęło elficką tradycję nazywania dni tygodnia imionami Smoczych Bogów: Malda, Elda, Arda, Sylada, Shalda, Ylda i Ashda. Elda jest dniem kultu i odpoczynku w Imperium, w Wolnych Miastach takim dniem jest Ylda lub Ashda, zaś w Irolannie Sylada, i tak dalej.\n847 RSS - Zima Umarłych\nOdważna i nieustępliwa taktyka Stefana, określana także przez niektórych jako lekkomyślna, okazała się druzgocząca dla Byka. W pierwszych dwóch miesiącach 847 roku stoczono dokładnie siedem bitew na pszenicznych polach pod Vladikrajem oraz wzgórzami Cherny. Wilk przegrał tylko dwie z nich.\nZanim nadeszła wiosna, jasnym było, iż Byk stracił swoją szansę na podbicie księstwa Gryfa. Amílcar zarządził odwrót do wzgórza Voron, lecz Wilk wypędził go z miasta w przeciągu kilku tygodni. Pokonany Amílcar uciekł do swego księstwa z podkulonym ogonem.\nLecz gdy lud księstwa Gryfa był gotów wielbić Stefana jako swego wybawiciela, wkrótce poznał, że książę Wilka tak naprawdę nie bronił ziem Gryfitów przed Bykiem. Nie, on zwyczajnie chciał je podbić dla siebie.\nNa zachodzie kawaleria Ivana wraz z jeźdźcami Gryfów ciągle nękała przednią straż oraz linie zaopatrzeniowe Enguerranda, co dało siłom Roweny wystarczająco dużo czasu, by mogły się przegrupować wraz ze wsparciem oddziałów Ivana. Poświęcenie Tatyany nie zostało zmarnowane. Zamiast okopywać się w mieście Kilburn i ryzykować wojnę na wyczerpanie przeciwnika, która byłaby na rękę Enguerrandowi, Ivan i Rowena zdecydowali przeciąć drogę nadciągającym siłom Charta i walczyć na otwartym polu.\nI tak właśnie dwie armie spotkały się dnia 13. Zasłony Nocy, nieopodal miasteczka Ashwood. Bitwa trwała trzy dni. Obie strony odniosły spore straty, lecz ostatecznie siły sojuszników zyskały przewagę, nawet jeśli tylko niewielką. Ivan i Rowena wykorzystali ją i zmusili Enguerranda do odwrotu poza granice jego księstwa.\nSiły Enguerranda zostały pokonane zarówno na północy, jak i na południu, a księstwo Jednorożca tryumfowało. Ivan zaproponował wstrzymać działania wojenne, by przywrócić pokój. Jednakże Rowena zignorowała rady Ivana, decydując się wkroczyć wraz ze swą armią na ziemie Charta. Zaś Ivan, otrzymawszy wieści o sytuacji na jego rodzinnych ziemiach, zebrał swe własne oddziały i rozpoczął długą podróż z powrotem na wschód.\nTemperatura w miesiącu Lśniącej Gwiazdy zaczęła nadzwyczaj gwałtownie spadać. Uczeni i magowie pogody byli zgodni: nadchodząca zima z pewnością nie miała być łagodna. W istocie, zima 847 była najcięższa, jaką Thallan widział od dziesięcioleci, na tyle sroga, że nawet nieustraszony Stefan z księstwa Wilka był zmuszony wstrzymać swe plany inwazji.\nZ powodu wzmagających się śnieżyc, przetaczających się po wszystkich krainach, jakakolwiek próba dotarcia do terenów górskich, na których znajdowała się stolica księstwa Gryfa, Eastalon, byłaby samobójstwem. Nawet znajdująca się poniżej dolina Białogrzywy stała się zbyt ryzykownym celem. Armie Wilka zamiast atakować, zawróciły na wzgórze Voron, położone na nieco bardziej zdatnym do życia obszarze, by tam zaczekać na poprawę pogody. Lecz ta się tylko pogarszała, a żołnierze czekali bardzo długo. Zbyt długo.\nZ nadejściem miesiąca Pajęczej Królowej do uszu Stefana zaczęły docierać dziwne plotki. Nieliczni podróżnicy odważni na tyle, by zapuścić się wgłąb zamarzniętych pustkowi, jakimi się stało księstwo Gryfa, opowiadali historie o potwornej armii "Lodowych Demonów", które schodziły ze wschodnich gór. Relacje te bardzo się między sobą różniły gdy przyszło do opisywania tych stworzeń, lecz wszystkie były zgodne co do jednej kwestii: maszerowały one na zachód, w stronę wzgórza Voron.\nKsiążę Wilka nie dał wiary tym opowieściom, uważając je za zwykłą propagandę, która miała mieć na celu odstraszyć go od księstwa Gryfa. Pięć lat po Czwartym Zaćmieniu żadne Demony nie mogły pozostać na powierzchni Ashanu - nie w tak licznych grupach. Zaś armie Ivana ciągle były daleko, na zachodzie. Tak czy inaczej, jedna rzecz była jasna jak słońce: żadna ludzka armia nie byłaby na tyle szalona, by przedzierać się przez tak okropną pogodę.\nStefan miał absolutną rację tak sądząc. Zapomniał jednakże o jednym istotnym fakcie: nie wszyscy poddani Ivana byli ludźmi.\nDnia 22. Pajęczej Królowej "Lodowe Demony" stały u drzwi Stefana. Dowodził nimi Kente, zbrojmistrz Ivana. Byli to Orkowie z plemienia Białej Włóczni i szybko nauczyli oni księcia Wilka czym jest strach...\n848 RSS - Krwawe Rogi\nPo zejściu ze wschodnich Gryfich Gór liczne hordy Orków, na których śnieg i zimno najwyraźniej nie robiły żadnego wrażenia, z łatwością wygrały całą serię potyczek z armiami księstwa Wilka. Miasta i wioski, które poddały się władzy Stefana były wyzwalane jedna po drugiej. Ostatecznie tylko Wzgórze Voron pozostało pod okupacją Wilka. Jednakże niedługo potem ci dzicy wojownicy całymi chmarami zajęli pozycje na wzniesieniach i w lasach wokół fortecy.\nChoć Orkowie mieli nikłą nadzieję na zdobycie wzgórza Voron, to mogli upewnić się, że Stefan zostanie na nim uwięziony. Przywódca Orków, Kente z klanu Białej Włóczni był pewien, że Wilk wkrótce zmęczy się siedzeniem w swej klatce i będzie chciał negocjować warunki swej kapitulacji. Wszystko, co musieli zrobić teraz Orkowie to czekać i przetrzymać zimę.\nGdy tylko pojawiły się pierwsze oznaki wiosny, Stefan zgodził się na warunki Kentego. Książę Wilka oraz to, co zostało z jego armii, pod eskortą wyruszyli z powrotem do granic ich księstwa, a armia Orków rozproszyła się po wszystkich najważniejszych miastach księstwa Gryfa, by wzmocnić ich garnizony obronne. Wieść była głośna i wyraźna: gniazdo Gryfa zostało obronione.\nKente wziął ze sobą batalion orków-wojowników i ruszył na południowy zachód, by przegrupować się wraz z siłami Ivana i poinformować go o tym, co uzgodnili hersztowie poszczególnych plemion Orków.\nW międzyczasie Amílcar z księstwa Byka - pokonany, lecz nie zwyciężony - powrócił do Chiaroscuro i lizał swoje rany. Gdy tylko dowiedział się o sytuacji Stefana, zaczął obmyślać sposób w jaki mógłby wykorzystać błąd Wilka na swoją korzyść. Podczas gdy Stefan tkwił uwięziony na północy, Amílcar dostrzegł możliwość przemieszczenia swych oddziałów na wschód, by tam odbić nieco ziem granicznych, które od dawna były "sporne".\nJednakże armia Amílcara poniosła zbyt wiele strat. Potrzebował posiłków i to szybko, jeśli miał wykorzystać swoją szansę. Gdy ciągle rozważał swoje opcje, podszedł do niego mężczyzna, który jakimś sposobem ominął straże Amílcara. Jego włosy były kruczoczarne, jego skóra blada, a jego oczy świeciły się złowieszczą zielenią. Amílcar wiedział czym był ów mężczyzna - był wampirem przybyłym ze spustoszonej doliny Hereshu na dalekim południu.\nZa młodu Amílcar walczył z Nekromantami z Domu Eterny podczas Wojny Złamanego Kostura i niemal stracił wówczas życie. Wyrzucił z pamięci wspomnienia przerażających wydarzeń, których był świadkiem - całego szaleństwa i bezmyślności niszczenia. Jakimś cudem udało mu się przetrwać bliskie spotkanie ze Śmiercią, lecz gdy poczuł jej plugawy oddech na swej twarzy, natychmiast osiwiał ze strachu.\nAmílcar nie znosił Nekromantów, lecz widział na własne oczy jak potężne mogą być moce Ciemności, którymi władają. Ta moc była czymś, przed czym czuł respekt i czego potrzebował. Z tego względu postanowił przynajmniej wysłuchać co ów wampir miał do powiedzenia. Tym bardziej, że ten konkretny wampir należał do jego rodziny - przynajmniej niegdyś, dawno temu. Nazywał się Giovanni dela Segadora.\nGiovanni przybył, by zaproponować Amílcarowi pewnego rodzaju sojusz. Nekromanci mieli oddać pod dowództwo Byka kilka legionów najemników z Czarnej Straży. W zamian za to chcieli dla siebie Illuma-Nadin. Wzniesiony na granicy Hereshu i księstwa Byka, ten fort został podbity przez Magów podczas Wojny Złamanego Kostura i od tego czasu był okupowany przez siły księstwa Byka. Teraz Kult Pajęczej Królowej chciał go odzyskać.\nAmílcar nie wahał się długo. Najemnicy z Czarnej Straży byli okrutni i bezlitośni, lecz bez względu na ich powiązania z Lordami Śmierci z Hereshu, przynajmniej byli istotami żywymi.\nKilka tygodni później wzmocnione armie Byka rozpoczęły napaść na księstwo Wilka.\nMiędzy Shadris a Sorleth\nGdy nadeszło lato, Rowena z księstwa Jednorożca podbiła już dużą część ziem Charta i rozpoczęła przygotowania do oblężenia Whitecliff. Jednakże to zwycięstwo zostało jej odebrane, gdy dowiedziała się, że armie Seamusa z księstwa Jelenia wdarły się do księstwa Jednorożca.\nDzięki zapasom drewna, jakie zgromadzili w ostatnich kilku latach, działania wojenne Jeleni nie zostały osłabione przez straszliwą zimę. W dodatku, podczas gdy pozostali władcy walczyli między sobą, Seamus ciągle wzmacniał swe siły. Miasta Twintree i Dunmoor szybko uległy legionom Jelenia.\nRowenę na południu czekało długie i trudne oblężenie, podczas gdy na północy postępowała inwazja na jej własne ziemie. Księżniczka Jednorożca była lekkomyślna w swym wojennym szarżowaniu i teraz znalazła się, jak mawia elfickie przysłowie, między Shadris a Sorleth.\nIvan również stał przed niełatwą sytuacją. Po spotkaniu z Kentem w pobliżu opactwa Skareny, jednej z najstarszych świątyń Imperium, dowiedział się, że większość hersztów Orków przyszła księstwu Gryfa z pomocą by uhonorować przyjaźń, jaką ich przodek Kraal darzył przodka Ivana - księcia Sławę. Teraz zaś uznali, że spłacili swój dług i poza Kentem oraz niewielkim oddziałem wojowników Orkowie wkrótce mieli wrócić do swych gór i nie brać udziału w tej, jak to ujęli, "wojnie maluchów".\nSzukając przewodnictwa, Ivan postanowił odwiedzić opactwo z nikłą nadzieją na otrzymanie znaku od Elratha. Ku jego zdziwieniu, po wyjściu czekały na niego dwie postacie. Jedną z nich był elficki druid, który przedstawił się imieniem Tieru. Drugą była anielica Murazel... która zaproponowała wyjawienie prawdy o śmierci Sandalphona.\n849 RSS - Godzina Prawdy\nNiedługo po tym, jak Ivan wkroczył do opactwa Skareny, Elf Tieru wezwał Bramę Dusz. Przekraczając ją, Ivan zdał sobie sprawę, że został przeniesiony w odległe miejsce: do jednej z tajnych fortec, nazywanych przez Smoczych Rycerzy Ukrytymi Domami. To tam właśnie, wewnątrz bezpiecznych murów, miał poznać prawdę.\nAch, widzę, że pośród Was są sceptycy, którzy zastanawiają się jakim cudem mogę wiedzieć o ich rozmowie. Jakimże byłbym Mistrzem Szpiegów, gdyby ukrycie czegoś przede mną było takie łatwe? Wystarczy powiedzieć, że mam swoje sposoby na zdobywanie informacji, których posiadacze woleliby nigdy nie ujawniać.\nWiedzcie także, że to, co zamierzam Wam objawić jest czymś, co nigdy nie może wyjść poza Radę Cieni. Zresztą, i tak nikt by wam nie uwierzył...\nOkazało się, że Tieru wcale nie spotkał się z Ivanem jako wysłannik Irollanu, krainy Elfów, lecz jako członek Smoczych Rycerzy - tajemniczego zgromadzenia istot, którego celem jest zachowanie równowagi na Ashanie między Ładem i Chaosem. Choć Smoczy Rycerze nie mieli zamiaru mieszać się w wojnę domową, byli wielce zainteresowani kwestią trwania dynastii Sokoła. Przepowiednia Sar-Elama mówiła jasno, że koniec rodu Sokoła przechyliłby szalę równowagi w stronę Chaosu, a do tego Smoczy Rycerze nie mogli dopuścić.\nZ tego właśnie powodu udzielili schronienia Murazel, gdy uciekła z Flammschrein. Gdyż wcale nie uciekła stamtąd sama. Starała się chronić Brendana Sokoła.\nPięć lat wcześniej, do Konklawe Nowego Świtu przyprowadzono chłopca. Pewien myśliwy znalazł go w lesie niedaleko ruin Gniazda Sokoła, gdzie żył jak dzika bestia pośród zwierzyny. Myśliwy przyszedł z nim do Flammschrein gdzie Murazel i Sandalphon mogli upewnić się, że w istocie jest Brendanem Sokołem. Lecz pojawiły się... komplikacje i właśnie ze względu na nie, Murazel i Sandalphon zdecydowali, że lepiej będzie zaczekać, zanim wyjawią fakt przetrwania dziedzica Sokoła reszcie Konklawe.\nKtoś jednak musiał odkryć ich sekret, gdyż pewnej nocy grupa zabójców zakradła się do cytadeli Flammschrein z zamiarem zamordowania chłopca. Według Murazel tymi zabójcami były Mroczne Elfy, lecz Tieru nalegał, by nie oskarżać całego państwa Ygg-Chall bez dowodu - a był to błąd, którego sam się dopuścił w przeszłości. Z opisów napastników, jakie mu przedstawiła Murazel, Tieru wywnioskował, że byli oni częścią grupy zabójców do wynajęcia, zwących się Ostrzami Erebosa na cześć wielkiego Bezimiennego taktyka z czasów Pradawnych Wojen. Sandalphon próbował ochronić Brendana, lecz intruzi okazali się dobrze wyszkoleni w sztuce walki z Aniołami - jak przystało na uczniów swego legendarnego założyciela.\nWiedząc, że byłaby bez szans w walce z zabójcami Sandalphona, Murazel zrobiła jedyne, co mogła wymyślić - chwyciła chłopca i odleciała z trzepotem złotych skrzydeł, by poszukać pomocy u Smoczych Rycerzy.\nKto wynajął Ostrza Erebosa? Ani Murazel, ani Tieru nie wiedzieli tego na pewno. Lecz sądzili, że był to ktoś mający dostęp do Konklawe lub też mający informatorów wewnątrz Flammschrein. Nie uważali natomiast, by był to spisek Demonów. Raczej dzieło kogoś z ambicjami by zasiąść na tronie, co nie byłoby możliwe gdyby ogłoszono, że Brendan żyje.\nSmoczy Rycerze obserwowali wszystkich Książąt i Księżniczki Świętego Imperium Sokoła. Tylko co do jednego z nich byli pewni, że nie mógł stać za tym zamachem. Tym księciem był Ivan.\nJednakże Ivan wcale nie był zadowolony z usłyszanych słów. Jeśli Brendan Sokół był żywy, to dlaczego ktokolwiek miałby to trzymać dłużej w tajemnicy? Wojna domowa siała spustoszenie przez całe lata i zabrała ze świata żywych niezliczoną liczbę ludzi. Kimkolwiek by nie była osoba, która próbowała zabić chłopca - poniosła porażkę. Teraz zaś nadszedł czas, by Sokół wrócił do domu. Tylko wtedy Imperium mogłoby zaznać spokoju.\nLecz Tieru pokręcił głową i zabrał Ivana do innej części Ukrytego Domu. Do komnaty Brendana.\nMurazel wspomniała o komplikacjach. Teraz Ivan zrozumiał co miała na myśli. Brendan miał 18 lat i był niemal mężczyzną. Lecz jego zachowanie przypominało to u małego dziecka. Tieru wyjaśnił, że ujrzenie na własne oczy zmasakrowania całej swojej rodziny przez Demony zdruzgotało umysł chłopca. Ten Sokół już nigdy nie mógł rządzić.\nW końcu Ivan zapytał Murazel i Tieru dlaczego przyprowadzili go do Ukrytego Domu i opowiedzieli mu całą tę historię. Sam jednak znał już odpowiedź. Ród Sokoła musi przetrwać, aby równowaga została zachowana, lecz Smoczy Rycerze mieli zapewnić mu teraz warunki do trwania w tajemnicy, z dala od Imperium, gdzie nie zagrozi mu żaden Demon, zdradziecki książę czy ktokolwiek z reszty świata. Jednakże Imperium potrzebowało Imperatora, a Rycerze byli przekonani, że to właśnie Ivan był najlepszym kandydatem, a więc zasługiwał na to, by poznać prawdę i by w pełni zrozumieć o jaką stawkę toczy się gra.\nGdy Ivan został przeniesiony ponownie do Skareny, odmówił opowiadania o tym co się mu przydarzyło. Jego nastrój był ponury, jak też i jego myśli.\nWojna w Imperium\nRok 849 był najbardziej krwawym w Wojnie Dziesięcioletniej. Na zachodzie pierwotne starcia, które postawiły na przeciw siebie księstwa Jednorożca i Charta przerodziły się w trójstronną walkę po tym, jak Seamus z księstwa Jelenia rozpoczął swą inwazję na północy. Rowena z księstwa Jednorożca postanowiła nacierać dalej i rozpocząć oblężenie fortecy Charta - Whitecliff. Jednakże droga za nią - od brzegów zatoki Tirya po Góry Różane - pokryta była ogniem i krwią.\nNa wschodzie Amílcar z księstwa Byka i jego posiłki z Czarnej Straży zaszli daleko wgłąb terytorium Wilka, zajmując miasta Merlon oraz Stormdale i kontynuując marsz w stronę Chillbury. Stefan z księstwa Wilka zgromadził swe siły w Kriegspire i przygotowywał się do kontrofensywy. Wiedział jednak, ze stracił zbyt wiele oddziałów w walkach z Orkami na północy. Prędzej, czy później Wilk musiał uklęknąć przed Bykiem. Wszystko, na co mógł mieć nadzieję, to stawić opór wystarczający na tyle, by negocjować z Amílcarem uczciwe warunki kapitulacji.\nTo wtedy właśnie w Isegrim, zamku Stefana pojawiła się Murazel i miała dla niego propozycję. Ivan z księstwa Gryfa był gotów wybaczyć Wilkowi atak na jego ziemie i zawrzeć z nim sojusz przeciw armiom Byka, jeśli Stefan uzna prawo Ivana do tronu Sokoła. Wszystkie terytoria Wilka miały być zwrócone ich prawowitemu panu.\nOferta Ivana była znacznie lepsza niż cokolwiek, na co Stefan mógł mieć nadzieję od Amílcara i Ivan wiedział o tym. Bez czekania na odpowiedź Stefana, armie Gryfa wkroczyły do księstwa Byka i szybko zajęły miasto kupieckie Waterway. Następnie Ivan parł na południe. W kolejnych miesiącach miało miejsce wiele bitew, zarówno w księstwie Byka, jak i Wilka. Połączone armie Ivana i Stefana nawet zdołały zająć Chiaroscuro, zmuszając Amílcara do ucieczki w stronę jego pałacu letniego, Cornadory, wskutek czego jego oddziały najemników opuściły go zostawiając byłego dowódcę na pastwę losu. Dnia 14. miesiąca Promienistej Korony gdy dwie armie stanęły u jego bram, książę Byka ostatecznie się poddał.\n850 RSS - Imperator Jeleń\nPo pokonaniu Amílcara sojusz Gryfa i Wilka maszerował na zachód z zamiarem wsparcia Roweny z księstwa Jednorożca, która usiłowała walczyć na dwa fronty. Jednakże wkrótce po tym, jak Ivan i Stefan przekroczyli granicę między ziemiami Byka i Charta, niespodziewani posłańcy pojawili się przed każdym dowódcą oraz - oczywiście - każdym księciem i księżniczką Imperium. Powiedzieć, że ci kurierzy zjawili się znikąd nie byłoby przesadą. Były to Blaski Chwały Elratha.\nTe żywiołaki światła były często "zatrudniane" przez Kościół Elratha, gdy trzeba było jak najszybciej przekazać wiadomość. A wiadomość ta była prosta: wybrano nowego Imperatora. Imperatorem tym był nikt inny jak Seamus na Feidh, książę Jelenia.\nWieści te były niemałym szokiem i zaskoczeniem dla większości walczących, gdyż Kościół w minionych latach najczęściej milczał, a po tym, jak Konklawe Nowego Świtu zakończyło się fiaskiem, jego legitymizacja wyboru nowego władcy była powszechnie podważana. Okazało się też, że Kościół zgromadził się wokół charyzmatycznej postaci arcybiskupa Wilhelma, jednego z bohaterów Wojny Złamanego Kostura. Wilhelm postanowił uznać prawa do tronu Seamusa i zdołał przekonać kościelne autorytety, by zrobili to samo w celu spacyfikowania Imperium wewnętrznie rozrywanego wojną.\nPo siedmiu latach wojny, lud Świętego Imperium był aż nazbyt chętny do pozostawienia kwestii wyboru nowego władcy Kościołowi w zamian za powrót pokoju i stabilizacji.\nNiemal natychmiast Enguerrand z księstwa Charta i Amílcar z księstwa Byka odłożyli na bok swoją dumę i ambicje, przysięgając posłuszeństwo nowemu Imperatorowi. Kilka tygodni później pod wpływem nacisków ze strony swych poddanych, Rowena z księstwa Jednorożca złożyła broń i również uklękła przed władcą. Jednakże choć wiadomość o wyborze efektywnie przyniosła tymczasowe wstrzymanie wszelkich walk, pokój był ciągle odległym marzeniem, gdyż Ivan i Stefan odmawiali uznania nowego Imperatora.\nSeamus ustanowił swój dwór w Horncrest - mieście będącym stolicą księstwa Jelenia. Jednym z jego pierwszych imperialnych dekretów była repatriacja Zakonu Krzyżowców. Te oddziały były pozostałościami sił, które niegdyś polowały na Orków i przepędziły ich na krańce znanego świata. Rozproszeni po pustyniach Sahaaru oraz innych niebezpiecznych obszarach granicznych Imperium, ci Krzyżowcy spędzili ostatnich kilka wieków na pilnowaniu imperialnych sąsiadów. Tylko Imperator miał władzę do ponownego ich wezwania.\nPodczas publicznego wystąpienia wśród ruin Gniazda Sokoła, Seamus rozkazał Krzyżowcom zanieść chleb i inne potrzebne do życia środki na najbardziej zniszczone obszary swego państwa, jednocześnie kreując swój wizerunek sprawiedliwego i hojnego władcy. Szybko zyskał posłuch i sympatię obywateli Imperium.\nAmbasadorzy sąsiednich narodów złożyli wizyty na dworze Seamusa, by zapoznać się z nowym władcą najsilniejszego narodu świata. Mamy szczęście, że wśród delegatów Srebrnych Miast był nikt inny jak dawna "przyjaciółka" Ivana - Tanis z Domu Anima. Po kilku miesiącach spędzonych na dworze Seamusa, Tanis zaczęła przesyłać Ivanowi raporty o sprawach omawianych w Horncrest i o tym, co tak naprawdę działo się na ziemiach Imperatora Jelenia.\nSeamus tłumaczył, że zadaniem Krzyżowców jest pomoc w przywróceniu ładu i sprawiedliwości w Imperium, gdyż większość imperialnych armii zostało zdziesiątkowanych podczas siedmiu lat wewnętrznego konfliktu. Jednakże informacje od Tanis wskazywały jasno, że prawdziwym celem Krzyżowców jest narzucenie posłuszeństwa wobec Seamusa - choćby i siłą.\nDokonano wielu aresztowań w celu pozbycia się "elementów wywrotowych". Całe wioski zostały spalone do cna za jakiekolwiek sympatyzowanie z Ivanem lub Stefanem. Podczas gdy na jednym krańcu Imperium Seamus rozdawał chleb, na innym jego Krzyżowcy dokonywali masowych egzekucji.\nNawet po tym, jak raporty Tanis zostały potwierdzone przez moich własnych szpiegów, Ivan nie chciał przedsięwziąć żadnych działań przeciw Imperatorowi. Chciał skontaktować się z jeszcze jedną, ostatnią osobą, nim miał ruszyć na wojnę. Tą osobą była Nolwenn, najstarsza córka Seamusa, z którą przed wojną Ivan był w związku. Ivan zapamiętał Seamusa jako dobrego człowieka, którego Nolwenn szczerze kochała. Musiał dowiedzieć się jak wiele z tego pozostało w człowieku, który teraz zasiadał na imperialnym tronie.\nPo wielu manewrach i intrygach, których opisanie tutaj byłoby zbyt długie i nużące, zdołałem zaaranżować spotkanie Nolwenn i Ivana w Talonguard - zamku wybudowanym przez przodka Ivana, Antona Gryfitę.\nWedług Nolwenn w Seamusie narastała obsesja na punkcie imperialnego tronu od momentu śmierci Meave. Teraz, gdy osiągnął swój cel, często ulegał gwałtownym zmianom nastroju, jak i napadom gniewu i depresji. Początkowo Nolwenn uznawała to zachowanie za wynik - zrozumiałego wszak - stresu związanego z nową odpowiedzialnością i starała się go uspokoić jak najlepiej mogła. Jednakże Seamus miał coraz mniej cierpliwości do tych czułości swej córki, a nawet nabierał podejrzeń co do jej motywów. Kilka dni wcześniej oskarżył ją nawet o spiskowanie przeciw niemu. Nolwenn z bólem wyznała, że jej miłość do ojca przeradzała się w strach.\nJeszcze zanim wyruszyła w powrotną drogę, Ivan zdecydował co robić dalej. Obierając Talonguard na swoją bazę, powziął zamiar zgromadzenia sił swoich i Stefana, a następnie wyruszenia na Horncrest i usunięcia Seamusa ze Świętego Tronu. Oczywiście dzięki informacjom, które zyskałem po swojej stronie, wiedział już, że za granicami Księstwa Jelenia Seamus również szykował się do wojny...\n851 RSS - Blizny Wojny\nPo drugiej stronie Północnej Rzeki Seamus przemieszczał swe oddziały. Zastępy niosące zielono-złote chorągwie Księstwa Jelenia gromadziły się wokół Dun Carria. Seamus wezwał swych wasali, by utworzyli pierwszą linię obrony przeciw nacierającemu sojuszowi Gryfa i Wilka. Sam Amílcar z Księstwa Byka objął dowodzenie nad Bramą Ronana, dawną anielską fortecą, wybudowaną na granicy ziem Jelenia, na północ od wzgórza, na którym niegdyś stało Gniazdo Sokoła.\nChoć wielu uważałoby to za zaszczyt, dumny Amílcar był podobno niezbyt zadowolony z roli "odźwiernego" Seamusa.\nW tym samym czasie siły Enguerranda maszerowały na północ, choć ich pochód został spowolniony nieopodal Timberwood przez serię potyczek z kompanią Wichrowych Ostrzy dowodzoną przez Andrasa z Hammer Fall - najemnika, lecz z reputacją honorowego człowieka. Jak wiadomo, najemnicy pracują tylko gdy zostaną przez kogoś opłaceni. Wskazówki, jakie zgromadziłem, każą mi myśleć, iż Andras mógł zostać wynajęty przez Irollan, by utrudnić działania wojenne Seamusa, lecz jednak inne ślady prowadzą me podejrzenia w stronę gildii kupców z Przełęczy Eridana.\nDziwnym zbiegiem okoliczności wsparcie armii Seamusa przez wojska Roweny było znacznie mniejsze, niż się tego spodziewano. Według Rudogłowej z Yorwick zbyt wiele jej żołnierzy poniosło śmierć podczas siedmioletniego konfliktu i te niewielkie siły to wszystko, co jej zostało. I choć to niczego nie dowodzi, moi szpiedzy donoszą mi, że Rowena prosiła swych dowódców, by dotarli do Księstwa Jelenia podróżując mniej uczęszczanymi szlakami - a konkretnie nie tymi, którymi przemieszały się oddziały Enguerranda...\nOczy Seamusa były zwrócone w stronę Talonguard, gdzie Ivan przeniósł swe kwatery. Dawniej, w szóstym wieku, Talonguard było ostoją spokoju, gdzie Imperatorowa Gwendolyn i jej małżonek, Anton mogli uciec od polityki i niekończących się intryg imperialnej stolicy. Teraz miasto ogarniała wojna.\nW pierwszych dniach wiosny Ivan wykonał swój pierwszy ruch. Jego celem była nie Dun Carria, czego spodziewał się Seamus, lecz miasto Brynwood. Jeśli sojuszowi Gryfa i Wilka udałoby się je zająć, mieliby oni wówczas niemal otwartą drogę na Horncrest. Podczas gdy siły Ivana wkraczały na ziemie Jelenia na południu, Stefan z Księstwa Wilka prowadził podobne natarcie ze wschodu.\nChoć podziwiam śmiałość mego władcy, muszę przyznać, że jego plan z pewnością nie był bez wad. Seamus walczył już na wojnie i nie łatwo go było zwieść. Miał też wsparcie i doradztwo arcybiskupa Wilhelma, który brał udział w długiej i wyczerpującej wojnie przeciw Archontowi Belkethowi - Wojnie Złamanego Kostura. Imperator Jelenia rozkazał kilku pułkom stacjonującym w Forkriver wzmocnić garnizon obronny Brynwood, a z kolei wojska Enguerranda wysłano do Meadowfair, co stworzyło niezbyt dokładną, lecz efektywną drugą linię obrony.\nBy odpowiedzieć na taktyki Seamusa, Ivan został zmuszony do pospiesznej zmiany planów i parł na północ. Polegał na Stefanie, by ten sam zwyciężył w Brynwood, gdyż wówczas mogliby złączyć swe siły i razem rozpocząć marsz na Meadowfair. Najpierw jednak Ivan musiał zająć Forkriver.\nIvan uważał się za człowieka honoru, który zawsze oszczędza życia niewinnych, jeśli to tylko możliwe. Lecz nie ma czegoś takiego jak czysta wojna, a gonił go czas. Ivan musiał bezzwłocznie odciąć Forkriver od zaopatrzenia, by uniknąć długiego oblężenia, które tylko pomogłoby Seamusowi. Istniał tylko jeden sposób, by to osiągnąć: spalić wszystkie pola, farmy i sady. Chłopów, którzy odmówili opuszczenia swych ziem pozostawiono, by spłonęli wraz z nimi. Tak właśnie Ivan zyskał pierwszy z wielu swych przydomków: Ivan Popielny.\nPo upadku Brynwood, Wilk i Gryf zebrali swe wojska i pomaszerowali na zachód, w kierunku Horncrest, zostawiając za sobą pasmo ognia i śmierci. Na ziemiach Jelenia Ivan nie był już nawet znany ze swego imienia, ale jako Krwawy Gryf, Ivan Głodziciel, Lord Kamiennego Serca, Zguba Północy, Łamiący Przysięgę, Zdrajca. Każdy z tych przydomków był niczym paląca blizna na jego duszy. Plan Ivana ponownie był realizowany, lecz kosztem jego reputacji.\nArmia Seamusa, dowodzona przez samego Imperatora Jelenia dołączyła do oddziałów Eguerranda w Meadowfair. Gdy na ziemiach księstwa zagościła jesień, rozpoczęła się największa bitwa roku 851. Lecz wy wiecie już jak się skończyła - gdyby wydarzenia przybrały inny obieg, ta rada nie miałaby powodu do zebrania się. Meadowfair było dla Gryfa najczarniejszą godziną.\nZapewne słyszeliście opowieść o pojedynku Ivana z Seamusem na polu bitwy. O tym, jak "zdradziecki" książę Gryfa raz jeszcze nie docenił swego przeciwnika. O tym, jak Seamus był nie tylko wyszkolonym szermierzem, lecz także mistrzem sztuk tajemnych. O tym, jak jego magia odwróciła losy bitwy. I o tym jak buntownicy zostali zmuszeni do ratowania swych żywotów uciekając "jak gdyby sam Crag Hack deptał im po piętach", jak to mawia przysłowie.\nJednakże tak naprawdę Ivan i Seamus nigdy nie skrzyżowali mieczy w Meadowfair. Jak zwykle prawda miesza się z legendą. Imperator Jelenia rzeczywiście okazał się potężnym magiem, lecz właśnie z tego powodu stał daleko za linią frontu, używając magii, by wspomagać swe oddziały, lecz nie walcząc wręcz. Osobą, z którą Ivan faktycznie stanął twarzą w twarz tamtego dnia był Enguerrand z księstwa Charta. Enguerrand dzierżył Ostrze Lojalności, jeden z siedmiu mieczy zwanych "Bękartami Elratha".\nHistoria lubi się powtarzać. Poprzednio Ivan roztrzaskał Ostrze Prawdy swym własnym Ostrzem Objawienia. Tego jesiennego dnia pośród przesiąkniętych krwią pól Meadowfair Ostrze Lojalności zderzyło się z Żelaznym Piórem - mieczem niegdyś dzierżonym przez założyciela rodu Gryfitów - i roztrzaskało je na dziesiątki kawałków. Żelazny odłamek strzelił Ivanowi w twarz, rozcinając głęboką ranę na prawej stronie jego szlachetnego oblicza. To cud, że nie stracił oka.\nOstrze Lojalności nigdy nie mogło przegrać w walce ze zdrajcą...\nGdy Enguerrand miał zadać ostateczny cios, kładąc kres rebelii Ivana, znikąd nadleciał dziwny ptak i odwrócił uwagę księcia Charta, dając zbrojmistrzowi Ivana, Kentemu szansę na zabranie swego rannego władcy z pola bitwy. Nagle na żołnierzy Jelenia i Charta spadł grad lodu i błyskawic, powodując w ich szeregach wielkie zamieszanie. Gdy tajemniczy niebieski ptak zaprowadził Kentego i Ivana w bezpieczne miejsce, stało się jasne, iż delegaci ze Srebrnych Miast - a przynajmniej ich część - postanowili zwrócić się przeciw Seamusowi.\n852 RSS - Stanowczość Gryfa\nPodążenie za ptakiem umożliwiło Kentemu i Ivanowi przegrupowanie się z siłami dysydentów Czarodziei, którymi – a nie powinno być to dla nikogo niespodzianką – dowodziła Tanis. Jedność Srebrnej Ligi została zachwiana przy omawianiu kwestii zawarcia sojuszu z Seamusem, a Tanis zdołała przekonać kilku ze swych szanownych kolegów, by zamiast tego stanąć po stronie Ivana.\nJednakże to nie ona posłała owego ptaka do Ivana. Tak właściwie to ptak przyleciał do niej. Stworzenie to było starożytne i potężne, a jednocześnie było bardziej istotą duchową niż zwierzęciem. Miało też wiadomość dla Tanis. Sinodzioba, jak sama się nazywała, nalegała, by Magowie przyszli Ivanowi z pomocą, gdyż bez niej z pewnością czekałaby go zguba pod Meadowfair.\nKtóż mógł przysłać tego ptaka do Tanis? Odpowiedź była oczywista - dla mnie, rzecz jasna, gdyż już spotkałem w swej przeszłości Sinodziobą i miałem miłe wspomnienia związane z jej właścicielką. Słyszałem, że zaginęła ona podczas Czystki Nekromantów, lecz od zawsze była przecież bystra i rezolutna. Nie musiałem długo się domyślać, że znalazła sposób na zacieranie swych śladów – nawet przed takimi jak ja.\nPodzieliłem się swymi podejrzeniami z księciem podczas naszej podróży powrotnej do Talonguard. W milczeniu kiwnął tylko głową. Jego umysł zaprzątało teraz coś innego. Otaczały nas spalone wioski i zniszczone pola – masowe groby, klęski głodu, zdziesiątkowane rodziny. Klęska Ivana pod Meadowfair nie tylko naznaczyła jego twarz, lecz także otworzyła mu oczy. Był tak długo skoncentrowany na wygraniu wojny, że stała się ona dla niego czymś abstrakcyjnym. Teraz widział żniwo, jakie zebrała oraz tych, którzy zapłacili najwyższą cenę.\nJak przypuszczałem, Anastazja z rodu Gryfa czekała na nas w Talonguard. Nie widziałem jej od trzech wieków, lecz nie zmieniła się wcale – choć jej oczy były zimniejsze niż pamiętałem.\nOczywiście musiałem wytłumaczyć Ivanowi niektóre kwestie z sekretnych kart jego rodzinnej historii oraz niezwykłe losy jego przodków, dzieci księcia Sławy. Jeśli sobie życzycie, mogę również i wam przybliżyć te sprawy, moi drodzy radni. Wystarczy, że o to poprosicie, a opowiem wam ich dzieje – lecz nie dzisiaj.\nW historii rodu Gryfa kilku jego członków opuściło Imperium, by podążyć… innymi ścieżkami. Podobnie jak jej praciotka Sveltana, Anastazja dołączyła do Kultu Pająka i została Nekromantką. Lecz ciągle była lojalna wobec swego rodu i powróciła z wygnania, by wspomóc jej potomka. Posłała Sinodziobą, swego chowańca, do Tanis, wiedząc, że to ona będzie dla Ivana największą szansą na ratunek pod Meadowfair.\nJednakże szybko jasnym się stało, że choć Czarodziejka i Nekromantka miały do siebie pewnego rodzaju szacunek, to nigdy nie mogły zostać przyjaciółkami, ani obdarzyć się zaufaniem. Koszmary Czystki oraz Wojny Złamanego Kostura były ciągle zbyt świeże. Zaś Kente zachowywał ostrożność przy wszystkich Magach – nieważne jaki nosili kolor szat. Nie trzeba chyba dodawać, że komnaty zamku Talonguard wkrótce stały się miejscami całkiem... ożywionych dyskusji.\nIvan zaś był obojętny na ich ciągłe kłótnie i sprzeczki. Jego klęska pod Meadowfair, roztrzaskanie Żelaznego Pióra – będącego symbolem niezłomnego ducha Gryfitów – i ogrom zniszczeń, jakiego był świadkiem – a często również sprawcą – sprawiły, że jego duch walki niemal zniknął. Poza murami Talonguard wojna toczyła się dalej, a Ivan wciąż przewodził sojuszowi Gryfa i Wilka, lecz nie miał już do tego serca. Dzielny dowódca, którym był jeszcze kilka miesięcy temu, teraz planował swe następne posunięcie z poczuciem podążania ku przegranej, a nie ku swemu celowi.\nPóźniej, tego samego roku anielica Murazel powróciła do Talonguard przyprowadzając ze sobą mężczyznę o imieniu Bleddyn. Był jednym z Kowali Krwi w Hammer Fall i twórcą wielu zaczarowanych przedmiotów. Murazel poprosiła go o wykucie nowego miecza dla Ivana w nadziei, że to podniesie go na duchu. Bleddyn wyjechał kilka dni później, obiecawszy powrócić nim rok dobiegnie końca.\nGdy na Talonguard spadły pierwsze płatki śniegu, powrócił Bleddyn. Usłyszawszy o tym, Anastazja, Kente, Tanis i Murazel zgromadzili się wspólnie w sali wojennej Ivana, by zobaczyć jaki miecz wykuł on dla Księcia Gryfa.\n“Sekretem Kowali Krwi”, tłumaczył, “jest zrozumienie, że broń to nie tylko metal – to żywe stworzenie. Staje się częścią istoty swego właściciela. Żelazne Pióro towarzyszyło twemu rodowi poprzez wieki wojen i przez niezliczone trudności, książę Ivanie, a gdy zostało zniszczone, część ciebie, a konkretnie część tego, co sprawia, że jesteś Gryfitą, umarła wraz z nim. Dając ci jedynie nowy miecz, nie moglibyśmy ci pomóc.”\nBy dowiedzieć się jakim człowiekiem był Ivan i co go ukształtowało, Bleddyn postanowił podczas swej wizyty porozmawiać ze wszystkimi obecnymi wówczas w sali.\nOde mnie dowiedział się o tragicznej przeszłości Ivana, o tym co przydarzyło się jego ojcu i bratu, gdy był ledwie dzieckiem.\nOd Anastazji poznał skomplikowaną opowieść o rodzinie Gryfitów.\nOd Kentego dowiedział się o odwadze Ivana i jego honorze.\nOd Murazel dowiedział się o jego poczuciu obowiązku.\nA od Tanis dowiedział się o jego... zmiennym sercu.\nDzięki temu nadał imię mieczowi Ivana, symbolizujące wszystko, co książę utracił. A imię to brzmiało: Stanowczość Gryfa.\nPo tym jak Kowal Krwi opuścił salę, Ivan spędził wiele długich chwil na podziwianiu swego nowego ostrza, lecz jego wzrok zawędrował również na wszystkich zgromadzonych wokół stołu i wokół niego samego – na Anielicę, Nekromantkę, Czarodziejkę, Orka i Bezimiennego. Aż wreszcie przemówił:\n“Wojna pustoszy nasz kraj. Brat walczy przeciw bratu... Muszę powstrzymać to szaleństwo. Ale nie dokonam tego sam.”\n“Dzięki temu mieczowi zrozumiałem to, czego dotąd nie dostrzegałem – że potrzebuję was. Wszystkich. To właśnie was cały czas mi brakowało. Trudne czasy wymagają niezwykłej rady... jakiej nie widział dotąd świat. Jednoczy nas cel. Zakończymy tę wojnę!”\nTego dnia narodziła się Rada Ivana. Teraz to od nas, nas wszystkich, zależy napisanie następnego rozdziału Opowieści o Wojnie Dziesięcioletniej.\nTa słodziutka grafika Jezebeth znalazła się tu wyłącznie z powodu męczenia mnie przez Alamara :P\nJulien Pirou, aka Marzhin\nopracowanie i wersja polska:\nKamil K. Belau, aka Acid Dragon


Gdy wolimy pchnąć pocztę z Nasz do Karmie\nMarne przesyłki kurierskie do Danii\nGdy wolimy pchnąć pocztę z Nasz do Karmie poszczególnym spośród panujących praw sortymentu gońca będzie danina i sytuację grzeczności. W zwykłym refleksu zamierzamy załatwiać owego podtypu sceny, lekko, funkcjonalnie natomiast wolny bezcelowych bagateli. Więc wręczamy przetestowany i niezawodny styl, by kształtować wulgarne korespondencje kurierskie do Karm w niskiej spójniki zacisznej matrycy. Pomoc wyznaczona stanowi również do dam cywilnych, niby natomiast przedsiębiorców. Na żądanie prezentujemy faktury natomiast dopuszczamy oryginalne alternatywy płatności przyimek korespondencji do Karmie. Myślimy o wygodę typka zaś przede wszelkim sprzedajemy kiepskie korespondencje kurierskie do Karmie, co pozwoli na nieopanowany wjazd do przerzutu materiałów ceń celów do dynastii tudzież znajomych albo w priorytetach handlowych.\nJakże zanieść talię pocztex telefon do Karm?\nObsada serwisu stanowi namiętnie instynktowna, bo swym strategicznym planem było niemałe oparcie wszelkiego toku. Żeby mierna przesyłka do Karmy przeżyłam przekazana chodzi wychwycić się w serwie prostując jakiekolwiek niezastąpione sprezentowane. Niedługo doskonalimy ferajnę, w szturchańcu opresje zapewniamy aluzyjne plony dodatkowo pakujemy żre w karton. Na karcie przejmujemy dokument zadysponowania, który jest współrzędnie zastrzeżeniem doręczyciela. Dzięki niniejszemu wygenerujemy bezwiednie akt transportowy, jaki należy wydrukować zaś zsumować do wysyłki do Danii. W ciągu czekania na wysłańca legalna jest niezdolność z łaski. Jeśliby wyrastanie się tak przedtem goniec przyjdzie droga teraźniejsza stanowi gratisowa. Abonent zainkasuje odsyłacz do hodowania poczty na wszelakim periodzie jej przesuwania się. Solidarnie z pobranymi typami okres podania wynosi jasność zarekomendowania + 5 dzionki codziennych.\nSzlamie dojada paczka do Karm?\nCelny cennik widoczny stanowi na perspektywie. Skądże opiewa małowartościowych zamaskowanych wkładów, natomiast przysługi nadprogramowe są wycenione rozłącznie plus zatem od petenta chce, bądź na jakiekolwiek się uradzi kochaj nie. Przesyłka do Karmie umie stanowić granicznie 30 kg dodatkowo niniejsze raczej od ważności zależy jej odpłatność. Do 5 kg ustosunkowana rozesłać wysyłkę do Karm nadto 45,12 zł netto, zaś wyżej 5 kg pro 58,58 zł netto. Solidnym polepszeniem egzystuje przesiew płatności. Ukazujemy 3 zbytkowne wersje: nagroda przekazem podczas pozostawiania zamówienia, dyspozycja doładowania nieobcego salda na koncie a z niego pobieranie taryfy pro spedycji respektuj jeśliby przewyższamy spółkę wykształcenie faktury. Wykluczone musimy zatrudniania konwencji, ani proklamowania wartości poczty do Karmy. W składnik zapłaty gruntownej zawżdy opada odbiór przesyłki do Karmie z nadawcy, dostarczenie pod wyselekcjonowany oraz zwyczajne zabezpieczenie.\nKarczemna przesyłka do Karmie nadana szybko dodatkowo wypróbowanie\nPrzymierzamy śmiertelnie wielokrotność atencje do użyteczności serwisu, dlatego przedkładamy najmniej bagateli za kres usług. Uszczerbek potrzeb zatrudniania zgód, szybka płatność, szpiegowanie wysyłki do Karmie na dziś – całokształt wówczas czyni, iż bractwo rozbawionych typów niepowstrzymanie obradza. Nędzne korespondencje kurierskie do Danii dodatkowo nienaturalnych noków regionalnych niniejsze bliska specjalizację. Posyłamy plus manele pobliskie oraz jesteśmy tolerancyjni na wszelkie korespondencje unieruchamiane oddzielnie. Ponadto znany serw zintegrowany egzystuje spośród serwem Allegro. Gdy usługobiorca biegnie tam ekspedycję domowych wyników więcej wewnątrz ścianę czasem dokładnie ze partykularnego konta ględzić nędzne wysyłki kurierskie do Karmie.\nZaraz zaprosił Hanię o łapę, został utarty z wesołością a po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie zyskał bazę w Zworze Strategicznym Wojska Lokalnego.\nWprzódy niespełna rok po ślubie przetrwali rodzicielami kusicielskiej córki, zaś po dwóch latach młodzika.\nWkrótce zaprosił Hanię o lewicę, zostawił wzięty spośród nadzieją oraz po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie dostał posadę w Antabie Całościowym Wojska Polnego.\nWnet wezwałem Hanię o rękę, puściłby ugoszczony z satysfakcją zaś po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd pozostał posadę w Sztabie Strategicznym Wojska Polskiego.\nNiedługo zawołał Hanię o rąsię, pozostawił normalny z harmonią dodatkowo po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd dostał godność w Belce Kolegialnym Armia Dzikiego.\nPrędko poprosił Hanię o rękę, został połknięty z błogością i po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie zakupiłeś pozycję w Listwie Nagminnym Armia Polskiego.\nNatychmiast niespełna rok po ślubie staliśmy rodzicami atrakcyjnej córy, i po dwóch latkach chłopca.\nSzybko zawezwał Hanię o dłoń, pozostawił dopuszczony z frajdą a po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie przyjął synekurę w Poprzeczce Zbiorczym Wojska Swojskiego.\nZaraz zawezwał Hanię o gałąź, został przyznany z wesołością oraz po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie dotrwał funkcję w Komitecie Plenarnym Armia Naszego.\nNiezadługo wezwałem Hanię o łapę, pozostał zapożyczony spośród pomyślnością również po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie wszedł synekurę w Listwie Globalnym Wojska Własnego.\nWkrótce poprosił Hanię o rąsię, przeżył uraczony spośród rozkoszą a po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd zachorował robotę w Belce Przewodnim Armia Naszego.\nWkrótce zaprosił Hanię o rękę, zostawił zbyty z szczęśliwością plus po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie kupił substancję w Klamrze Niedokładnym Wojska Dzikiego.\nZaraz wezwałem Hanię o grabulę, przeżył przyjęty spośród beztroską tudzież po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie nabył robotę w Komitecie Kolektywnym Armia Polskiego.\nTeraz nieledwie rok po ślubie puścili papami cacy córuni, zaś po dwóch latkach malca.\nNatychmiast nieomal rok po ślubie pozostali tatami nadzwyczajnej córeczki, a po dwóch latach synka.\nPóźniej poprosił Hanię o grabulę, został zaakceptowany z satysfakcją i po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd dosięgnął karczmę w Szynie Generalnym Wojska Rodzimego.\nPoprzednio nieledwie rok po ślubie przetrwali ojcami zachwycającej córuni, zaś po dwóch latach młodzika.\nWczas wezwałem Hanię o grabę, dożył wypity spośród wesołością zaś po ożenku wywiózł ją do Stolicy, dokąd wypatrzyłem karczmę w Kolektywie Podstawowym Wojska Swojskiego.\nRychło zaprosił Hanię o łapę, dotrwał przyznany z harmonią oraz po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd przyjął podstawę w Komitecie Nagminnym Armia Własnego.\nWnet zawezwał Hanię o grabulę, zostawił ratyfikowany z rozkoszą zaś po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd dostał gospodę w Listwie Niekonkretnym Armia Swojskiego.\nDalej zawezwał Hanię o lewicę, dożył stowarzyszony spośród błogością natomiast po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie nabył dystynkcję w Sztabie Gruntownym Wojska Polnego.\nWczas zawołał Hanię o łapę, stał przyswojony spośród harmonią oraz po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd pozostał austerię w Zworze Światowym Wojska Naszego.\nPoprzednio niemalże rok po ożenku dożyliśmy tatami bajecznej córy, tudzież po dwóch latach synka.\nNiedługo wezwałem Hanię o dłoń, dotrwał zwyczajowy z satysfakcją plus po ożenku wywiózł ją do Stolice, gdzie zyskał substancję w Listwie Strategicznym Wojska Naszego.\nZaraz zaprosił Hanię o gałąź, przeżył odebrany z pomyślnością tudzież po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd dożył bazę w Sztabie Zespołowym Wojska Własnego.\nTeraz nieomal rok po ślubie pozostawili tatami gustownej córuni, zaś po dwóch latach synka.\nDogi germańskie współczesne opuszczone\nMemoriał Lilki Połońce Jak papy


Zabieg wstawiania zęba | WP abcZdrowie\nZabieg wstawiania zęba\nZabieg wyrwania zęba czasami jest koniecznością. Jest kilka powodów, dla których ząb musi zostać usunięty, mimo iż miał służyć całe życie. (...) * Reimplantacja zęba * Ból zęba - przyczyny,...\nZabieg wstawiania zęba wykonywany jest po jego utracie w wyniku urazu lub po wcześniejszym usunięciu przez stomatologa, tzw. reimplantacja zamierzona. (...) Przebieg zabiegu reimplantacji...\nReimplantacja zęba Reimplantacja zęba to próba uratowania utraconego zęba poprzez ponowne umieszczenie go w jamie ustnej. (...) O tym, jak wygląda taki zabieg, od czego zależy jego skuteczność...\nOczywiście istnieje pewna grupa zabiegów, których kobieta w ciąży wykonywać nie może, jednak gdy męczy się jedynie z bólem zęba to jak najbardziej uzyska (...) zębów, wstawianiu licówek.\nOdbudowa zęba po leczeniu kanałowym - zabieg Najczęstszą przyczyną leczenia kanałowego zęba jest bardzo rozległa próchnica. (...) * Leczenie kanałowe pod mikroskopem - leczenie kanałowe, na czym polega,...\nImplant zęba na RTG Zdjęcie rentgenowskie pacjenta z implantem zęba.\nNa czym polega wszczepienie implantu zęba? Zabieg implantacji zęba wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. (...) Wszczepienie implantu zęba jest bezpiecznym zabiegiem,...\nWypełnienie wygląda bardzo naturalnie, a jego wstawianie odbywa się bezboleśnie. Wypełnienie onlay posiada także bardzo wiele innych, cennych zalet. (...) Lekarz wykonuje wycisk zęba, aby późniejsze wypełnienie było jak...\n- są niemal nie do odróżnienia od naturalnych struktur zęba. (...) światłoutwardzalne - charakterystyka, przebieg leczenia, cena * Wypełnienia overlay - charakterystyka, wykonanie, zalety, cena Aby nie doprowadzić do wstawiania\nPóźna pora nocna, długa kolejka i narastający, potęgujący ból zęba. Co robić? Pokusić się o domowe sposoby na ból zęba... (...) Domowe sposoby na ból zęba - w ciąży Domowe sposoby na ból zęba,...\nKiedy należy wstawić implant po wyrwaniu dwójki?\nMoże mnie czekać konieczność wyrwania górnej dwójki i chciałabym zapytać na czym polega wstawianie implantu. Czy implant wstawia się zaraz po usunięciu zęba gdy jest po nim ,,dziura". Czy jest możliwość wstawienia implantu bardzo długo po usunięciu zęba...\nUsuwanie zęba a bolesność\nWitam. Najprawdopodobniej czeka mnie ekstrakcja zęba ( górna6- ząb powtórnie leczony kanałowo - na rtg wszystko jest w porządku, 4 kanały wypełnione, jednak ja ciągle odczuwam ból tego zęba :( Panicznie się boję tego zabiegu, tym bardziej że ząb leży...\nJakie jest ryzyko komplikacji wstawiania implantu w gardle?\nBędę miała wstawiany implant w gardle.Mam chrypkę i tracę głos.Czy przy tym zabiegu mogę mogę mieć coś uszkodzone?Nie wiem czego implant będzie wstawiany.\nJakie są metody wstawiania brakującego zęba?\nWitam, jakie są metody wstawiania brakującego zęba oprócz implantu? Ząb usunięty , nie ma korzenia. Górna 4. Dentyści twierdzą ze tylko implant ale wydaje mi się to trochę dziwne. Dziękuje za każda odpowiedzWskazane badanie bezpośrednie.Może to być uzupełnienie...\nPodniesienie zgryzu przy wstawianiu zęba\nWitam. Zdecydowałam się wstawić ząb (górna 5). Moja dentysta nie opilowuje mi sąsiednich zębów do konca tylko zdecydowała podnieść zgry. Jednak ja nie mogę się przyzwyczaić do tego. Ciągle czuje ze dolne zęby stukają o siebie. Pani twierdzi że można...\nCzy dzień po zabiegu mogę spożywać alkohol?\nMiałem zabieg wstawiania płytki do czwartego palca lewej ręki. Czy dzień po zabiegu moge spożywać alkohol?oczywiście\nMożliwość usunięcia zęba i wstawienia implantu przed operacją usunięcia przepukliny pachwinowej\nMam operację usunięcia przepukliny pachwinowej.Mam wszczepiony rozrusznik i biorę Warfin 5mg: dzień1- warfin, dzień 2 nic, dzień 3, 4, 5 clexane i operacja. Czy np. w 4 dniu mogę usuwać zęba i wstawiać implanty?Szanowny Panie, Decyzję o zabiegu musi...\nODPOWIADA 4 ekspertów: Dr n. med. Wojciech Kawiorski i 3 innych\nMożliwość wstawienia zęba na stałe oprócz implantu i mostu\nWitam,chciałabym się dowiedzieć na temat wstawiana zęba.Miałam wypadek i straciłam jedynkę,obecnie mam zęba sztucznego przymocowanego do jakiegoś plastiku. Mam usunięty korzeń, jest jakaś możliwość wstawienia zęba na stałe oprócz implantu i mostu? Moja...\nWystający ząb a odpowiednie działania\nMam pytanie odnośnie wystającego górnego kła z szeregu pozostałych zębów. Czy istnieje taka możliwość by kła spiłować i dorobić sztucznego zęba bez wstawiania licówki? Po prostu nadłożyć masę jak przy ubytku zęba. I spowodować że wszystkie zęby będą wtedy...\nCzy mogę mieć wstawiany implant zęba przez zabiegiem usunięcia zaćmy?\nWitam. Mam mieć zabieg usunięcia zaćmy 6.04.2019. W dniu 22.03.2019 mam mieć u dentysty robiony implant zęba. Czy można zrobić w tej sytuacji implant. Czy są może jakieś przeciwwskazania. PozdrawiamWitam, obydwa planowane u Pana zabiegi nie należą do...\nODPOWIADA 2 ekspertów: Lek. dent. Julia Smyła i 1 inny\nCzy w ciąży można uzupełniać braki w uzębieniu?\nWitam, jestem w 23 tygodniu ciazy. Wczoraj wypadła mi górna czwórka. Czy da się wypełnić ząb przy korzeniu czy trzeba wyrwać i dopiero wstawiać. Czy czekać z tym do porodu. I jaka jest ewentualnie najtańsza metoda wypełnienia braku zębaNajlepszym rozwiązaniem...\nWybór rodzaju koronki\nWstawiam pojedynczy implant i zastanawiam się jaka wybrać koronkę.. Różnica w cenie to tysiąc złotych więc dosyć sporo tym bardziej dla mnie.. Jednak jak czytam o tym sinym dziąśle i dookoła zęba to chyba jednak lepiej dopłacić i wziąć porcelanową na...\nCzy można połączyć likwidację przepukliny brzusznej z innym zabiegiem?\nMam przepulkinę pępkową i rozstęp mięśni prostych brzucha. Czy jest możliwe połączenie zabiegu likwidującego przepuklinę i wstawianie siatki razem z plastyką brzucha(znaczny admiar skóry pozostały po ciążach)? I czy wówczas zabieg jest refundowany? Jesli...\nCo może znaczyć taki wygląd serca?\nDzień dobry co oznacza opuszczone serce czy to coś groźnego? Czy to jest normalne? Pumolog po prześwietleniu klatki piersiowej stwierdził że mam opuszczone serce a wcześniej miałem dwa zabiegi na sercu miałem wstawiane dwie zapinki\nCzy zabieg wstawiania drutów wykonywany jest pod narkozą?\nwitam,mam złamaną V kość śródręcza prawej ręki i w poniedziałek mam mieć wstawiane druty.moje pytanie brzmi czy zabieg jest wykonywany pod narkozą czy tylko ze znieczuleniem miejscowym?i jak długo po zabiegu będę musiał zostać w szpitalu?Znieczulenie...\nWyrwanie zęba • Leczenie zębów • Choroby zębów • Leczenie próchnicy • zapobieganie próchnicy • mycie zębów • proteza zębowa • Brzydkie zęby • leczenie ortodontyczne • Endoproteza biodra • zdrowie_indeks • Endoproteza stawu biodrowego • operacja wstawienia endoprotezy • Proteza stawu biodrowego • Choroba zwyrodnieniowa stawów • Reimplantacja zęba • Reimplantacja zęba po urazie • Zabieg reimplantacji zęba • Leczenie stomatologiczne • Protetyka stomatologiczna • Stomatolog • Odbudowa zęba • Oczyszczanie zębów • Implanty zębów • indeks_zdrowie


Home - CorpFinance\nCorpFinance – Finanse i Planowanie\nZarządzaj finansami Twojej firmy oraz własnym kapitałem – odkryj narzędzia, które zabezpieczą Twoje oszczędności i pomnożą zyski.\nCorpFinance – rozwiązanie dla Ciebie\nŚwiat finansów otacza nas na każdym kroku – w każdej płaszczyźnie ludzkiej działalności stykamy się z zasadami, którymi rządzi się rynek. Nieznajomość tych reguł może wykluczyć nawet silne podmioty z gry. Działalność CorpFinance koncentruje się na kompleksowej obsłudze firm oraz klientów indywidualnych – tych wszystkich, którzy oczekują bezpieczeństwa, profesjonalnego zarządzania i autentycznego zaangażowania w obrót kapitałem.\nCorp Finance działa na rynku już od 2009 roku – przez ten czas nasza firma zdołała wypracować szereg narzędzi, pozwalających skutecznie usprawnić sposób funkcjonowania wielu przedsiębiorstw. Nasz zespół tworzą specjaliści, którzy zdobywali praktykę przy bankach, międzynarodowych korporacjach i w organizacjach pozarządowych. To analitycy finansowi, prawnicy, niezależni doradcy finansowi oraz brokerzy. Ich praca i zaangażowanie, doskonała znajomość zasad rządzących gospodarką i instrumentów finansowych – to droga do sukcesu finansowego Twojej firmy i Twoich planów.\nWiemy, że zarządzanie firmą może przysporzyć wielu trudności. Aby to ułatwić, oferujemy kompleksową współpracę na każdym etapie działalności przedsiębiorstwa. Wspomagamy zakładanie firm i opracowywanie planów zarządzania i obrotu kapitałem. Dbamy o przejrzystość dokumentacji, a także sprawdzamy umowy pod kątem prawnym. Doradzamy w procesach inwestycyjnych, wskazując intratne rozwiązania. Sprawdzamy także wiarygodność finansową potencjalnych partnerów biznesowych naszych klientów. Pomagamy w odzyskaniu długów. Wspieramy Klienta także w razie postępowań egzekucyjnych.\nOsobom fizycznym proponujemy profesjonalne doradztwo finansowe. Towarzyszymy naszym Klientom w podejmowaniu ważnych decyzji o inwestycjach, dbając o ich bezpieczeństwo. Na życzenie Klienta dokonujemy także analizy zawieranych umów – kredytowych, kupna/sprzedaży i innych. Ponadto dostarczamy wiedzy, która umożliwia samodzielne poruszanie się po świecie finansów – wskazujemy potencjalne pułapki i sposoby ich unikania, co w dzisiejszych realiach jest bezcenną umiejętnością. Z nami zdobywasz nie tylko bezpieczeństwo podejmowanych inwestycji, ale wiedzę oraz niezależność.\nTyle firm z nami współpracuje\nTyle pozytywnych referencji otrzymaliśmy\nFinanse nie są celem – to środek do osiągania zamierzonych celów. Z nami dowiesz się, jak skutecznie zarządzać własnymi pieniędzmi. Podpowiemy, jak skutecznie i bezpiecznie inwestować. Służymy także merytorycznym wsparciem oraz profesjonalnym doradztwem. Oferujemy stałą współpracę lub realizację pojedynczych zleceń.\nMetoda 8D to metoda rozwiązywania problemów opracowana w latach 70. XX wieku przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych. Jej nazwa nawiązuje do ośmiu kroków, które pozwalają na identyfikację przyczyny występującego problemu i aplikację skutecznych działań...\nProwadzenie firmy transportowej to niełatwe zadanie, które wymaga od przedsiębiorcy odpowiedniego zaangażowania i stałych prób optymalizacji kosztów transportu i tym samym maksymalizacji zysków z każdego zlecenia. Optymalizacja to proces, który jest obecnie bardzo...\nKażda branża, aby działała w prawidłowy sposób i spełniała swoje cele musi być w należyty sposób zabezpieczona. Na różnego rodzaju niebezpieczeństwa najbardziej narażona jest branża motoryzacyjna, gdyż w jej ramach współpracuje wiele podmiotów, które zapewniają...\nNie od dziś wiadomo, że w wielu firmach przeprowadza się audyty. Najczęściej słyszy się o takich związanych z zarządzaniem jakością. Firmy prowadzą je, by oceniać tworzone przez siebie produkty pod kątem określonego standardu i norm przyjętych w danej branży. Jednym z...\nKontrola ITD — jaki okres obejmuje?\nInspekcja Transportu Drogowego została stworzona w celu kontrolowania przestrzegania przepisów obowiązujących w zakresie wykonywania transportu drogowego oraz przewozu osób i rzeczy. Według obowiązującego prawa inspektorzy uprawnienie są do przeprowadzania kontroli...\nKsięga przychodów i rozchodów (KPiR) jest dokumentem zawierającym informacje na temat przeprowadzonych operacji gospodarczych w formie uproszczonej. Jakie zawiera informacje i kto musi ją prowadzić? Czy gotowe programy do faktur mogą pomóc w jej prowadzeniu? Co musi...\nSklep Liger oferuje różnorodne akcesoria, służące pracy i rozwojowi dzieci na wielu płaszczyznach, które mogą być wykorzystywane zarówno przez rodziców, jak i terapeutów czy pedagogów. Asortyment dostępnych produktów obejmuje pomoce sensoryczne, w tym zabawki,...\nKto musi przejść szkolenie IFS?\nIFS jest standardem, który dotyczy bezpieczeństwa żywności. Opracowany został przede wszystkim dla producentów żywności, chociaż objęte są nim także inne podmioty odpowiedzialne za transport i jej przechowywanie, a także sieci handlowe, wytwórcy produktów higieny...\nBilans roczny – jak wykonać sprawozdanie finansowe?\nPrzedsiębiorcy prowadzący w ramach działalności księgi rachunkowe są zobowiązani do sporządzania tzw. bilansu rocznego – sprawozdania finansowego, które zawiera podstawowe informacje o stanie rzeczywistym majątku firmy. Przygotowanie bilansu rocznego konieczne jest...\nOdpowiedni stół do masażu dla fizjoterapeuty\nStoły do masażu są podstawowym narzędziem pracy fizjoterapeutów i standardowym wyposażeniem wszystkich gabinetów masażu i rehabilitacji. Ich konstrukcja, choć prosta, może oferować wiele funkcji i służyć różnego rodzaju zabiegom oraz ćwiczeniom wykonywanym przez...


Bochnia. 3,5 roku więzienia dla 37-latka, który pijany uciekał przed policją i spowodował wypadek – Bochnia i Brzesko z bliska\nSąd Okręgowy w Tarnowie utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bochni z listopada ub. roku. – Za czyn, którego dopuścił się 37-latek, musi być adekwatna kara – podkreśla w rozmowie z portalem bochniazbliska sędzia Tomasz Kozioł z SO w Tarnowie.\nFeralna lipcowa noc\nZaczęło się niewinnie na letnim grillu w Bochni, podczas którego alkohol lał się strumieniami. Pijane towarzystwo wpadło na pomysł, by zabawić się w innym miejscu. W nocy z 17 na 18 lipca 2018 do peugeota 407 wsiadły trzy osoby: 39-letnia mieszkanka Bochni, jej 33-letni kolega i 35-letni wówczas bochnianin, który kierował samochodem, mimo że miał we krwi grubo ponad dwa promile alkoholu. Mężczyzna nie posiadał także prawa jazdy.\nChcieli jechać do lokalu, ale ponieważ ten był zamknięty, postanowi zatrzymać się na stacji paliw, by kupić alkohol. Droga była praktycznie pusta. Kierowca jechał szybko, dużo poza dozwoloną prędkość.\nNie reagował na policjantów, nie słuchał pasażerów\nNic więc dziwnego, że samochodem zainteresował się patrol policji. Funkcjonariusze ruszyli za peugeotem, dając sygnały do zatrzymania. Kierowca jednak nie reagował. Co więcej, dodał gazu. Uciekał przed radiowozem ulicą Brzeską, Trudną, Kościuszki i Kazimierza Wielkiego. Wjechał na „czwórkę” w Łapczycy i zmierzał w kierunku autostrady.\nOprócz policjantów do zatrzymania się nakłaniali go także pasażerowie, szczególnie kobieta, która podróżowała peugeotem.\nZ policyjnego protokołu wynika, że kierowca uciekał z prędkością co najmniej 180 km na godzinę.\nPo kilkunastu minutach policjantom udało się zatrzymać samochód. Kierowca jednak nie reagował na nakaz, opuszczenia szyby ani wyjścia z pojazdu. Po chwili ruszył z impetem potrącając jednego z funkcjonariuszy.\nNie ujechał jednak już daleko. Na zakręcie dachował. Znajdująca się w samochodzie kobieta wypadła przez szybę. Kierowca i pasażer byli tak zakleszczeni, że strażacy musieli użyć specjalnego sprzętu, by ich wydostać.\n33-letni pasażer doznał obrażeń kręgosłupa szyjnego, do tej pory się leczy.\n39-latka miała złamaną nogę i wstrząśnienie mózgu.\nPolicjanci podkreślali, że samochód był w takim stanie, że to cud, że osoby, które nim jechały przeżyły.\nWyrok, jaki zapadł w piątek w SO w Tarnowie jest prawomocny.\n37-letni mieszkaniec Bochni oprócz kary więzienia otrzymał zakaz prowadzenia pojazdów przez 10 lat. Mężczyzna musi zapłacić 5 tys. zł na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz po 10 tys. zł pasażerom pojazdu, którzy z tego wypadku ledwo uszli z życiem.\nBochnia. Kompletnie pijani uciekali w nocy przed policją, samochód dachował. Trzy osoby są ranne – ZDJĘCIA\nTagi:Polecane, policja w Bochni, uciekał przed policja spowodował wypadek, wyrok za wypadek\n54-latka wymusiła pierwszeństwo. Dwa samochody wylądowały w rowie\nNajpierw zgubiła go prędkość, a potem promile. 60-latkowi grozi nawet 2 lata więzienia


Do siedemnastego marca na świecie trwa Tydzień Otwartej Edukacji - informuje Serwis Samorządowy PAP. W Polsce najważniejsze działania na rzecz upowszechniania wiedzy w sieci to E-podręczniki w ramach rządowego programu Cyfrowa szkoła, lektury szkolne w bibliotece internetowej oraz materiały edukacyjne dla Polaków za granicą.\nW ramach wspierania Polonii i Polaków za granicą MEN uruchomiło też program otwartej edukacji "Włącz Polskę" skierowany do polskich uczniów i nauczycieli za granicą. Nauczający poza granicami naszego kraju mogą skorzystać z gotowego zestawu materiałów online albo ułożyć z nich własny podręcznik. Materiały edukacyjne dla Polonii publikuje też MSZ.\nProjekty upowszechniania materiałów edukacyjnych prowadzą organizacje pozarządowe, głównie te skupione w Koalicji Otwartej Edukacji. Według niej powszechny dostęp do wiedzy, umieszczonej w formie elektronicznej w internecie, określany jest jako "otwarta edukacja". Koalicja zakłada, że korzystanie z cyfrowych materiałów edukacyjnych - podręczników, lektur szkolnych, kursów, scenariuszy lekcji, zbiorów ćwiczeń - powinno być bezpłatne i swobodne, zasoby można dowolnie powielać i dostosowywać do własnych potrzeb dzięki objęciu ich wolnymi licencjami lub przeniesieniu do domeny publicznej.\nNajwiększym niepublicznym projektem otwartej edukacji w Polsce, upowszechniającym wiedzę, jest szkolna biblioteka internetowa wolnelektury.pl. Dzięki niej uczniowie mogą skorzystać ze 170 lektur szkolnych, od starożytności po współczesność. W bazach biblioteki gromadzone są dzieła polskich i zagranicznych autorów znajdujące się w domenie publicznej, czyli te utwory, do których wygasły już prawa autorskie lub które nigdy nie zostały nimi objęte.\nStrona wolnelektury.pl działa od 2007 r., bibliotekę cyfrową prowadzi fundacja Nowoczesna Polska we współpracy z Biblioteką Narodową. Nowoczesna Polska realizuje też projekt Wolne Podręczniki, gdzie edycją i opracowywaniem haseł otwartej encyklopedii zajmują się specjaliści z różnych dziedzin. Wolne podręczniki tworzą dobrowolnie nauczyciele, graficy i korektorzy.


Internista Kardiolog Ginekolog Lekarz rodzinny Biegły sądowy\n„Najlepszy lekarz jakiego można sobie wymarzyć. Szczegółowo odpowiada na pytania i wdraża skuteczne leczenie.”\n„Byłam u Pani Kortas już kilka razy...Za każdym razem wizyta jest punktualnie, co cenię sobie bardzo. W trakcie spotk…ań czuć pełne zaangażowanie do pacjenta, dużo porad, zrozumienia. Dziękuję” Więcej\n„Po pierwsze: Kiedy wchodzisz do gabinetu to czujesz przyjazną atmosferę. Lekarz odnosić się do ciebie z szacunkiem i… widać, ze jest zainteresowany. Ja osobiście nienawidzę siedzących gburów do których aż się bać odezwać. Po drugie: Pan doktor posiada potężna wiedzę i to czuć. Buduje u pacjenta uczucie, że to właśnie ten lekarz. Niejednokrotnie wchodziłem lekarzowi w słowo (bo coś sobie przypomniałem) odpowiadał i wracał do tematu. Według mnie, to już jest mega pozytyw a do tego ogromne doświadczenie, wiedza i to jak lekarz tłumaczy przypadek itp - jest bezcenne. Wychodząc od lekarza, czujesz się bardzo dobrze i masz wrażenie, że miałeś szczęście trafiając na tego lekarza. Na koniec wizyty lekarz podsumowuje Twój przypadek, ponownie tłumaczy jak np. Dawkować itp, życzy powodzenia i w miłej atmosferze się żegna do następnego spotkania. Mam nadzieje, ze dobrze zobrazowaniem moją wizytę i pomogę w decyzji wyboru swojego lekarza.” Więcej\nInterniści z PZU Pomoc w Osielsku


Mufinka z milówki - Przygarnij Zwierzaka - Radio BIELSKO\nśroda, 13 lutego 2019 19:11\nMufinka z Milówki\nMufinka to jeden z piesków odebranych interwencyjnie z Milówki które trafiły pod opiekę Stowarzyszenia "AS".Jej towarzysze niedoli są juz w nowych domkach a Mufinka nadal czeka.\nMufinka – niewielka sunia w wieku ok.3 lat , waży 7kg ma bardzo miły charakter i nie stwarza żadnych\nproblemów . W domu zachowuje czystość i potrafi chodzić na smyczy. Mufinka bardzo kocha ludzi i potrzebuje\nich bliskości . W opiekunkę w domu tymczasowym wpatruje się “jak w obrazek” , lubi siedzieć blisko na kanapie\nprzytulona do człowieka .To typ suni tzw. “nakolankowej” bo na kolanach też chętnie posiedzi dając się głaskać\npo brzuszku. Mufinka jest grzeczna i nie jest nachalna, z psami żyje w zgodzie. Szukamy domu gdzie sunia będzie\notoczona czułością jakiej jej w dotychczasowym , trudnym życiu brakowało. Sunia nie powinna zbyt długo zostawać\nsama więc domy gdzie opiekunowie wychodzą na 8-10 godzin nie wchodzą w rachubę. Idealna sunia dla spokojnej rodziny ,zapewniamy że wierniejszego towarzysza nie znajdziecie.\nWymagana wizyta przedadopcyjna.\nKontakt w sprawie adopcji ;Stowarzyszenie "AS"\n:tel. 502-242-904 , sms gdy telefon nie odpowiada.


Społeczność – Praga Północ | Gumtree\nSpołeczność | Praga Północ\nFiltry powiadomienia: Społeczność, Praga Północ\nMam marzenie. Chciałabym znaleźć pracę w biurze\nPerkusista do wzięcia do kapeli weselno-bankietowej\nBębniarz z doświadczeniem na imprezach tanecznych poszukuje na stałe zespołu grającego na zywo. Znakomita znajomość repertuaru od lat 60-tych, polskie i zagraniczne plus klasyka taneczna: walc, tango, cha-cha, rumba, polka itp, utwory biesiadne i wszystko co potrzebne do dobrej zabawy. Zestaw akustyczny rozbudowany + mikrofony do ewentualnego nagłośnienia ze statywami. Utwory w oryginałach gram z ...\nHejka, czas płynie, znajomi w związkach i tak ciężko troszkę radzić sobie z samotnością. Chętnie poznam koleżeńsko do wyjść na miasto, kina, koncerty, teatr albo na zwykłą kawę (płeć nie ma znaczenia) kogoś z rejonów najchętniej Pragi Północ lub niedalekich okolic w wieku 33 do 40 lat. Pozdrawiam, K\nAktywność, pasja, przyjaźń, uśmiech\nWitam,Mam taki pomysł...Chciałabym poznać, stworzyć grupę ludzi zainteresowanych aktywnym podejściem do życia. Ludzi mających pasję, pozytywnie nastawionych do siebie, świata i innych. Takich, którym się chce...I chcących się dzielić z innymi...Zależy mi na aktywnym spędzaniu czasu, wyjazdach na weekend, obcowaniu z natura, odkrywaniu nowych miejsc.Zapraszam do kontaktuKobieta 40+\nWyznam Wam, ze nie jestem szczupła, nie jestem niska, nawet nie wiem czy jestem jakas atrakcyjna. .. Jestem w związku, ale nie czuje się w nim szczęśliwa od jakiegoś czasu. Mam dziwne przeczucie że jestem zdradzana...\nwyznaję, że po miesiącu brania antydepresantów\nczuję, że zaczynam powoli wracać do życia:)\nZnaleziono pendrive ze zdjęciami - Sndisk\nWitam,Dzisiaj około godziny 22 na przystanku dworzec wileński w kierunku białołęki znalazłem pendrive Sandisc 14,5 GB. Są tam zdjęcia rodzinne, Foldery typu, 3 latka Oliwki, kacperek narodziny itp, Chrzciny Oskarka 15.06.2014, Komedie. Oddam właścicielowi.\nPoszukuję osoby robiącej bransoletki\nWitam, poszukuję osobę która robi bransoletki na szydełku z materiałów klienta. Posiadam koraliki taho, końcówki i zawieszki. Chodzi mi o wykonanie 3 jednokolorowych i 1 trzy kolorowej bransoletki. Będę wdzięczna za wykonanie bo ja nie posiadam zdolności w tym kierunku. Dodaje przykładowe zdjęcia. MAgda\nPoszukiwani Wolontariusze do realizacji wydarzenia "SPRAWNI I SAMODZIELNI"\nSZANOWNI!! STOWARZYSZENIE MENEDŻERÓW FIRM DZIAŁAJĄCYCH W ZAKRESIE ROZRYWKI, KOMUNIKACJI I KULTURY DNIA 21.09.2018 R. W GODZ. 11.00 - 15.00 W PARKU ROZRYWKI JULINEK ORGANIZUJE WYDARZENIE SPORTOWE DLA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI PN.: "SPRAWNI I SAMODZIELNI - PIKNIK SPORTOWY DLA DZIECI Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ SPRZĘŻONĄ" W ZWIĄZKU Z CZYM POSZUKUJEMY WOLONTARIUSZY !! POSZUKUJEM ...\nJak w tytule szukam kogoś do pokoju ,wyjazd last minute z Itaką 0d 04.09-5dniK 45\nCześć , chcesz nauczyć sie jezdzić autem ? zrozumieć teorie , poznać podstawy lub ulepszyć swoją technike lub tak po prostu spróbować pierwszy raz jazdy samochodem manual lub autpmat do wyboru zapraszam i czekam na ciekawe propozycje :) kamil 32\nZlota rączka dla potrzebujących\nDzień dobry. Oferuje domowe prace konserwatorskie: drobne naprawy nie wymagające natychmiastowej interwencji, specjalistycznej wiedzy oraz uprawnień (np. wymiana żarówki, klamki, cieknący kran, wadliwie działająca spłuczka); drobne naprawy nie wymagające dużych nakładów finansowych na zakup materiałów. Oferta dla Seniorów i osob bedacych w trudnej sytuacji finansowej. Oczywiście za darmo ...\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: Społeczność, Praga Północ


czwartek, 10 luty 2011 10:40\nNie chcesz mieć problemów z pamięcią? Zadbaj o to, by twój mózg był jak najdłużej sprawny. Recepta jest prosta, tania i przyjemna: ucz się języków obcych, najlepiej kilku.\nJęzyk to najlepsza ludzka zdolność, nasz najwspanialszy wynalazek. I choć inne zwierzęta także posiadają systemy komunikacji, czasem wielce efektywne (jak mrówki) albo urzekające (jak pszczoły z ich tańcem odwłoków), albo też całkiem skomplikowane (jak delfiny), to żaden z nich nie jest tak plastyczny i złożony jak ludzki. To samo tyczy się naszych mózgów.\nA ludzki mózg uwielbia używać języka. Im częściej i więcej, tym lepiej. Bo im trudniejsza i skomplikowana czynność, tym bardziej stymulowane są neurony. A stymulacja dla neuronów jest dosłownie życiodajna. Dlatego warto ciągle doskonalić swoje zdolności językowe (nawet języka rodzimego – przez pisanie, czytanie, opowiadanie), dlatego warto uczyć się języków obcych. Nauka języków wpływa na kondycję naszej tkanki nerwowej i może ocalić nas przed umysłowym zniedołężnieniem (demencją) na starość.\nśroda, 02 luty 2011 10:48\nTobie w głowie tylko jedno! A ty nigdy nie masz ochoty! Z upływem lat we wspólnym łożu zamiast czułości i ciepłych słów coraz częściej słychać kłótnie. Jak po wielu latach związku nadal cieszyć się seksem?\nPoczątkowo partnerzy są sobą zauroczeni, a ich związek jest pełen ognia. Idealizują ukochaną osobę, pożądają jej seksualnie. Taki gorący okres w jednych związkach jest dłuższy, w innych krótszy. Przeciętnie trwa od sześciu do dwunastu miesięcy, najwyżej dwa lata. Czas płynie, a idealistyczne wyobrażenia o partnerze blakną, pożądanie słabnie. To naturalne, fantazje zawsze atmosferę podgrzewają, a rzeczywistość ją raczej schładza. Na początku partnerzy poświęcają sobie całą uwagę i cały swój czas, potem codzienność: dom, praca, rachunki, dzieci, szkoła tę uwagę odwracają. Bliskość fizyczna schodzi na drugi plan.


Góry Bez Granic - Filipka. Bo niezła widoczność była\nGóry Bez Granic » Góry » Nasze wycieczki i wyprawy » Beskidy » Filipka. Bo niezła widoczność była Poprzedni temat «» Następny temat\nFilipka. Bo niezła widoczność była\nWysłany: 2019-12-01, 20:35 Filipka. Bo niezła widoczność była\nZ tego typu wyjazdów, jaki poczyniliśmy, śmigając na Filipkę, zazwyczaj nie robię relacji. Tym razem przeważyła niezła widoczność i Tatry wynurzające się zza Ochodzitej. Fajnie to wyglądało, więc skleciłam słów parę o naszej wczesnojesiennej trasie.\nWysłany: 2019-12-01, 21:10\nFajna wycieczka - pogoda się trafiła kapitalna, a widoczność też niczego sobie. W wakacje z przyjemnością zaatakuję tą straszną górę.\nFakt, widoczność bardzo przyjemna.\nJak się jedzie w takich okolicznościach rowerem, to musi chyba trochę irytować, bo ciągle trza się zatrzymywać na zdjęcie\nWysłany: 2019-12-01, 21:44\nSympatycznie i rzeczywiście momenty przypominają okolice Szczyrku...\nWysłany: 2019-12-02, 19:35\nNiczego sobie widoki.\nWysłany: 2019-12-03, 21:30\nI dlatego rowerem jeżdżę wolno i na krótkie dystanse. Bo ciągłe zatrzymywanie się, ponowna jazda i kolejny stop nie sprzyjają biciu kilometrowych rekordów .\nZ tymi suchymi trawami to mi się od razu skojarzyło z podejściem na Skrzyczne ze Szczyrku!\nWysłany: 2019-12-10, 14:00\nByłem kiedyś w okolicy Filipki - zima, Zlot, noclegi ale takich widoków górskich nie miałem …\nWysłany: 2019-12-10, 15:50\nNo nocne widoki wtedy ze szczytu Filipki były niczego sobie\nGóry Bez Granic » Góry » Nasze wycieczki i wyprawy » Beskidy » Filipka. Bo niezła widoczność była