olx oddam psa – gdynia psycholog\nTag: olx oddam psa\nRead more „Wrzód okolicy wpustu”\nRead more „Operacja Kellinga-Madlenera”\nSystematyczne cwiczenia oddechowe\nSystematyczne ćwiczenia oddechowe w celu. zwalczania niedodmy pooperacyjnej. 6. Budka cieplna na 15 minut jako jeden ze środków zwalczania wstrząsu pooperacyjnego. 7. Read more „Systematyczne cwiczenia oddechowe”\nWpływ układu nerwowego na powstawanie otyłości Otłuszczenie na tlę zaburzeń mózgowych spotyka się po zapaleniach mózgu; po krwotokach- do mózgu i w nowotworach umiejscowionych, w bezpośredniej bliskości przysadki mózgowej. Ten typ otłuszczenia wywołuje takie rozmieszczenie nadmiaru tłuszczu, jakie spotykamy w zaburzeniach przysadki mózgowej. Istnieje więc pewien związek między ośrodkową regulacją przemiany tłuszczowej a przysadką mózgową. Zaburzenia w przemianie tłuszczowej na tle nerwowym udało się stwierdzić nie tylko u ludzi chorych, lecz także doświadczalnie u zwierząt przez uszkodzenie okolicy podwzgórza (regio lvypothalamica) , co dało powód do twierdzenia, że istnieje ośrodek regulacji tej przemiany. Ośrodek ten jednak związany jest z czynnością gruczołów wewnętrznego wydzielania i z układem wegetatywnym, który, między innymi reguluje tłuszczową przemianę materii ustroju. Read more „Wplyw ukladu nerwowego na powstawanie otylosci”\nUkład tętniczy serca. Druga gałąź lewe j tętnicy wieńcowej, tzw. gałąź okalająca (ramus circumilexus), odchodzi prawie pod prostym kątem od pnia tętnicy wieńcowej i biegnie dalej w bruździe między lewym przedsionkiem a lewą komorą. W większości przypadków w 750(J) gałąź ta zagina się dookoła brzegu lewej komory i kończy się na tylnej jej ścianie w tylnej bruździe poprzecznej (sulcus transversus posteriori), rzadziej (w 100%) doszedłszy do brzegu lewej komory kieruje się wzdłuż niego ku dołowi jeszcze rzadziej (w 5%) nie dochodzi do lewego brzegu serca kończąc się w jego pobliżu na przedniej ścianie lewej komory, czasami zaś (w 10%) doszedłszy da tylnej bruzdy podłużnej (sulcus longituclinalis posterior) wysyła tu gałązkę biegnącą wzdłuż tej bruzdy ku dołowi, jako gałąź zstępującą tylną (ramus descendeus posterior), a sama przekroczywszy tylną bruzdę podłużną gubi się w tylnej ścianie prawej komory. Trzecia gałąź le wej tętnicy wieńcowej (istnieje mniej więcej w 600%) przepoławia kąt między dwiema poprzednimi gałęziami tętnicy wieńcowej, zstępującą przednią i okalająca. Read more „Uklad tetniczy serca”\nTabela 1. Tabela 1. Read more „Trajektorie funkcji pluc i przewlekla obturacyjna choroba pluc”\nZwiazek pomiedzy niedopasowaniem negatywnym a globalnym funkcjonowaniem\nNiedopasowanie negatywne (MMN) jest kandydatem na biomarker we wczesnych stadiach psychozy. Chociaż w badaniu na dużą skalę wykazano związek między długością MMN (dMMN), deficytami poznawczymi i wynikiem czynnościowym w przewlekłej schizofrenii, nie badano wpływu odmiany dewiacyjnej i etapów klinicznych. Zbadaliśmy zależności między dMMN, częstotliwością MMN (fMMN), funkcjonowaniem globalnym i funkcją poznawczą we wczesnych stadiach psychozy. Wśród uczestników było 26 osób ze schizofrenią o niedawnym początku (ROSZ), 30 osób z bardzo wysokim ryzykiem (UHR) i 20 osób zdrowych. Read more „Zwiazek pomiedzy niedopasowaniem negatywnym a globalnym funkcjonowaniem”\nGastrotomia – nacięcie (otwarcie) żołądka, 2. Gastrostomia – operacja utworzenia przetoki żołądkowej, 3. Jejunostomia – operacja utworzenia przetoki jelita czczego, 4. Gastroenterostomia – operacja utworzenia przetoki żołądkowo-jelitowej, 5. Gastroenterostomia v.\nWęzeł zatokowy jest automatycznym ośrodkiem bodźcotwórczym pierwszego rzędu. Bodziec w nim powstający udziela się poprzez ścianę prawego przedsionka węzłowi przedsionkowo-komorowemu Aschoff – Tawary (nodułus atriouentricularis), który jest ośrodkiem drugiego rzędu. Węzeł ten, długości 5 mm szerokości 3 mm, leży na granicy przedsionkowo-komorowej ponad przyczepem zastawki trójdzielnej w tylnej części prawej strony przegrody przedsionkowej. Odróżnia się […]


Autor: JPP • Źródło: Rynek Zdrowia • 03 maja 2022 12:00\nDo Wojewódzkiego Szpitala w Przemyślu w pierwszych i kolejnych dniach wojny w Ukrainie trafiali uchodźcy, którzy po przekroczeniu polskiej granicy potrzebowali pomocy medycznej. - Przyjmowaliśmy wszystkich zanim weszła ustawa, bo dla nas najważniejsze było ratowanie zdrowia i życia tych ludzi - opowiadała dyrektor Barbara Stawarz podczas EEC 2022 w Katowicach.\nWojewódzki Szpital w Przemyślu Fot. PAP/Darek Delmanowicz\nJak wyglądała praca szpitala na „pierwszej linii frontu”? O wyzwaniach mówiła Barbara Stawarz, dyrektor Wojewódzkiego Szpitala im. Św. Ojca Pio w Przemyślu podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach\nNa EEC 2022 dyskutowano m.in. o ochronie zdrowia w kontekście wojny w Ukrainie i napływu uchodźców, w tym również o praktycznych problemach w leczeniu obywateli Ukrainy\nNajwiększym problemem w pierwszych dniach wojny były kwestie komunikacyjne. Pod względem medycznym cały zespół bardzo dobrze się zorganizował - mówiła Stawarz\nPrzyjmowaliśmy wszystkich, zanim jeszcze weszła ustawa, bo dla nas najważniejsze było ratowanie zdrowia i życia tych ludzi - dodała\nDziś ostatni termin. Dokumenty pacjentów trzeba odebrać do 9 maja. Potem zostaną zniszczone\nSzpital w Przemyślu na „pierwszej linii frontu”\nOd momentu inwazji Rosji na Ukrainę, czyli od 24 lutego, Wojewódzki Szpital w Przemyślu przyjął około 800 uchodźców.\n- W tym najwięcej dzieci oraz kobiet na oddziale ginekologiczno – położniczym. Do dziś urodziło się u nas 14 dzieci uchodźców, natomiast bardzo dużo przyjęliśmy kobiet, które będąc ciąży znalazły się w niebezpieczeństwo z uwagi na odwodnienie, wychłodzenie, długotrwały stres – wymieniała Barbara Stawarz, dyrektor przemyskiego szpitala im. św. Ojca Pio na Europejskim Kongresie Gospodarczym w Katowicach (EEC 2022).\nMimo że placówka niemal z dnia na dzień znalazła się na "pierwszej linii frontu" uchodźczego kryzysu - w ocenie Stawarz - podołała wyzwaniom.\n- Od początku radziliśmy sobie. Organizacyjnie to było bardzo dobrze przygotowane dzięki wojewodzie i marszałkowi województwa podkarpackiego oraz służbom zarządzania kryzysowego. Otrzymaliśmy konkretne instrukcje i ogromne wsparcie. Poza tym byliśmy dobrze zorganizowani jako zespół szpitali działających w regionie. Podam przykład: gdy trafiło do nas dwoje dzieci z chorobą onkologiczną (szpital nie posiada kliniki onkologicznej dla dzieci), po wstępnym "opracowaniu" pacjentów, mogliśmy ich skierować do szpitala klinicznego w Rzeszowie. Ta współpraca zaowocowała.\nBarbara Stawarz, dyrektor Wojewódzkiego Szpitala im. Św. Ojca Pio w Przemyślu podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach Fot. PTWP\nNowy szpital wojewódzki gotowy. Kosztował ponad 500 mln. W weekend dni otwarte\n"Najważniejsze było ratowanie zdrowia i życia uchodźców"\nJednocześnie dyrektor Stawarz przyznaje, że największym wyzwaniem w pierwszych dniach wojny w Ukrainie, w szpitalu wojewódzkim w Przemyślu nie były kwestie medyczne, a komunikacja.\n- Pod względem medycznym cały zespół bardzo dobrze się zorganizował. Przyjmowaliśmy wszystkich pacjentów, bo dla nas - oprócz procedur ogólnych, zanim jeszcze weszła ustawa, - najważniejsze było ratowanie zdrowia i życia uchodźców - pacjentów - wspominała.\n- Natomiast były problemy komunikacyjne, ponieważ w pierwszych dniach przybywali nie tylko uchodźcy pochodzenia ukraińskiego, ale było bardzo dużo uchodźców innych narodowości: Kenia, Turcja, Kongo. Cały wachlarz narodowości i pomimo, że nasz personel zna język angielski czy język ukraiński, to tu mieliśmy kłopot. Jednak z pomocą władz wojewódzkich udało nam się pozyskać tłumaczy, jak również sprzęt tłumaczący i powoli te trudności były pokonywane - opowiada.\nZ czasem udało się również rozwiązać kwestię zgód na leczenie w obcych językach.\n- Na początku pomagali nam tłumacze przysięgli, a dziś Centrum Monitorowania Jakości ma cały schemat i pakiet zgód, z których można korzystać. Jednak na samym początku rzeczywiście było to dla nas duże wyzwanie - przyznała.


Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2018-10-10 • Aktualizacja: 2021-07-08\nWarunki konieczne przy legalizacji obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę\nPrzez rozbudowę należy rozumieć zmianę związaną z powiększeniem parametrów istniejącego obiektu budowlanego, takich jak kubatura, wysokość, długość, szerokość czy granice obiektu tj. zwiększenie powierzchni zabudowy. A zatem rozbudową będzie powiększenie istniejącego obiektu budowlanego, w przypadku budynku o dodatkowe pomieszczenie – np. werandę.\nW świetle obecnie obowiązujących przepisów wymagane byłoby zgłoszenie. A więc obecnie legalizacja.\nZgodnie z artykułem 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane wymagające pozwolenia na budowę można prowadzić na podstawie ostatecznej i ważnej decyzji o pozwoleniu na budowę.\njego zgodność z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – w przypadku, kiedy nie ma wyżej wymienionego planu),\nnienaruszenie przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym jego doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem.\nPrzed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu organ nadzoru budowlanego sprawdza:\nzgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwłaszcza z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego);\ndecyzja o WZ lub zaświadczenie o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego,\noświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane.\nObecnie opłata legalizacyjna została zmniejszona do 5 tys. zł.


Jak dbać skutecznie o klocki hamulcowe? - Ginekolog J. Krygowska\nJak dbać skutecznie o klocki hamulcowe?\nby Kamila Kowalik\nZ pewnością układ hamulcowy jest niezwykle istotny w każdym samochodzie. Z jego pomocą można oczekiwać bezpiecznej jazdy nawet gdy warunki na drodze nie są sprzyjające. Z tego powodu dobrze jest dowiedzieć się czegoś więcej o paru kwestiach na które trzeba zwracać uwagę jeśli pragnie się utrzymać ten układ w jak najlepszym stanie.\nWarto zainwestować w dobrej jakości klocki hamulcowe\nZ całą pewnością kluczowe jest zakupienie dobrej jakości klocków hamulcowych. W przypadku gdyby były nieszczególnie dobre, to nie dość, że droga hamowania byłaby zbyt długa, to jednocześnie szybko by się zużyły. Warto więc zainwestować przy wymianie w jak najlepsze klocki hamulcowe. Do tego trzeba pamiętać o regularnym dolewaniu płynu hamulcowego. To istotna sprawa, bo ze względu na jego higroskopijność po pewnym czasie będzie w nim pewna zawartość wody, przez co hamulce mogą przestać działać. Oczywiście jeśli chodzi o jakość oraz cenę klocków hamulcowych to wiele zależy od tego jak się jeździ. W przypadku gdy chodzi o krótkie dojazdy do pracy, a przy tym jeździ się ostrożnie oraz powoli to można śmiało korzystać z tańszych klocków. Jednak przy dłuższych trasach oraz intensywnej jeździe trzeba zainwestować w dobre części. Między innymi klocki DODGE Charger powinny być jak najlepsze. Trzeba zawsze pamiętać, że przy większych autach konieczne jest szczególne dbanie o układ hamulcowy. Mimo wszystko musi on zahamować pojazd o znacznie większym ciężarze.\nJeśli zna się dobrego mechanika to dobrze jest regularnie korzystać z jego usług. Dzięki temu będzie znał naprawdę dobrze dane auto, a co za tym idzie szybko zorientuje się, że coś jest nie tak, a same naprawy przebiegną w znacznie krótszym czasie. Naprawdę warto poświęcić nieco czasu na znalezienie jak najlepszego fachowca.


W 2015 roku postawiłbym na Andrzeja Dudę jeszcze raz, w 2020 niekoniecznie - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka W 2015 roku postawiłbym na Andrzeja Dudę jeszcze raz, w 2020 niekoniecznie\nPowraca jak bumerang stary i w dużej części uzasadniony zarzut pod adresem Jarosława Kaczyńskiego – ręki do ludzi, to Ty chłopie nie masz. Co do zasady zgoda, ale akurat powielanie tego zarzutu przy wyborze Andrzeja Dudy na kandydata PiS w wyborach prezydenckich, nie jest uzasadnione. W tamtym czasie nie było innego wyboru i mam na tyle na myśli osobę samego kandydata, co kierunek wyboru. Pamiętam spotkanie autorskie, chyba w Łodzi, na którym powiedziałam, że PiS musi wybrać nowego Marcinkiewicza poprawionego o dwie cechy: inteligencję i kręgosłup moralny. Tylko taki człowiek, co tu dużo mówić, miękki z charakteru, podatny na wpływy i jednocześnie nie tyle mądry, żeby rozumiał czym jest lojalność, daje gwarancje powalczenia o prezydenturę.\nNie wycofuję się z ani jednego słowa i Jarosław Kaczyński dokładnie takiego człowieka znalazł. Andrzej Duda ma wiele cech Marcinkiewicza, medialność, ładne zdjęcia, tańce na imprezach typu studniówka, łagodny ton wypowiedzi, dobre oceny krytyków mody itd. Jednocześnie jest człowiekiem inteligentniejszym i znacznie dłużej okazywał lojalność, niż Kazek z TVN. Jeśli chodzi o kręgosłup moralny, to tutaj na plan pierwszy wysuwa się głęboka wiara, ale pamiętajmy, że Marcinkiewicz też był z ZCHN-u. Być może ktoś się obrazi, a ktoś inny poczuje dowartościowany, ale Andrzej Duda to Kazimierz Marcinkiewicz II, wersja poprawiana, słowem znacznie lepsza. Pytanie, czy wystarczająco lepsza i czy nie skończy na politycznym marginesie, podobnie jak poprzednik? Ciągle nie daję ostatecznej odpowiedzi, niemniej moje nadzieje topnieją do poziomu, który znamy z historii zaginionych, po piątym dniu poszukiwań.\nGdybym się cofnął do 2015 roku z dzisiejszą wiedzą i tak wybrałbym Andrzeja Dudę, bo to był wybór w zastanych realiach optymalny, jednak na rok 2020 widzę co najmniej kilkoro kandydatów znacznie lepszych. Powszechnie wiadomo, że lepsze jest wrogiem dobrego i łatwo się srogo pomylić, dlatego też nie twierdzę, że lepszy by wygrał, wskazuję jedynie na większą gamę możliwości, która jest związana z nowymi realiami. Dwie pierwsze kandydatury były szeroko omawiane, to Małgorzata Wassermann i Beata Szydło. Obie mają pewne 30% w I turze i pewną II turę. Jest w odwodzie Morawiecki i tego się boję, bo dla mnie pachnie powtórką z Dudy i to jeszcze mocniej pachnie. Poza wszystkim do 2020 roku jeszcze kupa czasu i nie wiemy jaka gwiazda się narodzi. Obojętnie kogo wskazałby Kaczyński, kandydat PiS I turę przeskakuje w cuglach, w drugiej ma realne szanse na zwycięstwo.\nDla odmiany Andrzej Duda bez zaplecza politycznego nie ma najmniejszych szans, dla niego jedynym ratunkiem jest oficjalne wsparcie Kukiza i Gowina, do tego ciche przyzwolenie salonu, na co bym nie liczył, chyba, że dojdzie do żałosnego transferu w stylu Giertycha. Z tej prostej układanki wynika jedno, to nie PiS ma się czym martwić, ale Andrzej Duda, jeśli w ogóle myśli o II kadencji, a nie jestem tego taki pewien, może po prostu ma dość i nie zniósł ciężaru odpowiedzialności. Popełniłem tych kilka uwag tylko w jednym celu. Nie mogę już słuchać tych wszystkich głupkowatych apeli „zaufajmy, poczekajmy, dajmy mu 100 dni spokoju, nie wiadomo co zrobi”. W ostatnich słowach znajduje się klucz do głupoty takich i podobnych apeli. Jeśli nie wiadomo, co zrobi Andrzej Duda, a nie wiadomo, to o jakim zaufaniu i czekaniu mowa? Ufa się człowiekowi przewidywalnemu, którego decyzji i zachowań jesteśmy pewni, tymczasem sam Andrzej Duda nie ma pojęcia co zrobi.\nCzas się pogodzić z nową sytuacją i w myśl zasady: chcesz pokoju, szykuj się na wojnę, należy przewartościować politykę PiS, co zresztą Kaczyński z całą pewnością właśnie czyni. Czasy, w których było pewne, że Andrzej Duda nie zawetuje kluczowych ustaw PiS minęły i nie wrócą, jego w „dobrej zmianie” zwyczajnie nie ma. Andrzej Duda stał się dla PiS kolejnym konkurentem i oby na konkurencji, nie wrogości, się skończyło. Każda nowa inicjatywa rządu, czy PiS, musi brać poprawkę na ruch Andrzeja Dudy, a proste to nie będzie. Wszystkie kanały komunikacyjne zostały zerwane, ostatnim była Beata Szydło. Kancelaria prezydencka została wyczyszczona i zostali sami akolici Dudy, bez poparcia Kaczyńskiego. Komu, jak komu, ale Prezesowi PiS nie będą podpowiadał, jakich środków i ludzi wypada użyć, żeby mieć najmocniejsze argumenty w negocjacjach z „ośrodkiem prezydenckim”. Powiem tyle, że takie środki i ludzie już muszą być w pełnej gotowości!\nPoprzedni artykułWpis założycielski, czyli poznajmy się\nNastępny artykułSłaba głowa Prezydenta\nJanek Kowalski 10 sierpnia 2017 At 18:38\nTaaaak, tylko Jarek nam się\nTaaaak, tylko Jarek nam się ostał!\nstalowoszary 10 sierpnia 2017 At 18:50\ndo czynników warunkujących\ndo czynników warunkujących postępowanie Dudy, o których Pan pisał we Frondzie dołożył bym jeszcze jeden dość trywialny, który jakoś wszystkim umyka. Troska Dudy-ojca o przyszłą karierę potomstwa – Kinga Duda, studentka prawa UJ.\nchlor 10 sierpnia 2017 At 18:52\nSądzę, że J. Kaczyński nie\nSądzę, że J. Kaczyński nie miał żadnego wpływu na wystawienie Dudy do wyborów, i dowiedział się o tej decyzji późno. Morawieckiego też musiał wziać w pakiecie jako kontrę dla Beaty Szydło, którą akurat sam wybrał. To nie znaczy że Andrzej Duda był złą decyzją centrali. Znaczy tyle, że nie odpowiada przed narodem, a przed tymi którzy go mianowali. Może jednak się urwać ze smyczy podobnie jak Orban, albo zrobić coś innego. Może jednak ceni sobie krajową sławę.\nsa 10 sierpnia 2017 At 20:43\n“centrala” jest kluczem do\n"centrala" jest kluczem do zrozumienia tego co się dzieje i to nie tylko w Kraju. My (jako Polacy) mamy specjalne zadanie do wykonania w planach centrali, patrz McCain do Dudy, i Trump na Placu Krasińskich. Ale coś za coś i Kaczyński dobrze o tym wie, tyle że się troche pospieszył z porządkami na naszym krajowym podwórku.\nopeth 10 sierpnia 2017 At 19:03\nZawsze czytam. Nie zawsze z\nZawsze czytam. Nie zawsze z tezami autora się zgadzam. Obawiam się jednak, że tym razem trafił Pan, Panie Piotrze w sedno.\nGimbusik 10 sierpnia 2017 At 20:20\nNie róbmy ze zdrajcy dziecka\nNie róbmy ze zdrajcy dziecka specjalnej troski.\nchlor 10 sierpnia 2017 At 23:52\nPrezydent nie ma letko, bo\nPrezydent nie ma letko, bo cała jego rodzina i kumple śmieją się z tego, że jest formalnie pisowcem. Na każdym obiedzie musi się tłumaczyc, że tak naprawdę jest wiernym synem elity, a tylko udaje kogoś innego.\npernille2 11 sierpnia 2017 At 08:23\n” …może po prostu ma dość i\n" …może po prostu ma dość i nie zniósł ciężaru odpowiedzialności… "\nMoim zdaniem nie wytrzymał ostracyzmu i ataków ze strony salonu, bo jest człowiekiem, który z każdym chce żyć w zgodzie. Do polityki w takim razie się nie nadaje.\nGimbusik 11 sierpnia 2017 At 09:05\nPrzypomnę, że Macierewicz był\nPrzypomnę, że Macierewicz był niszczony przez komuchów od zawsze. Przypomnę również, że nominacja Solocha na szefa BBN była przyjęta przez komuchów z dużą aprobatą i zadowoleniem.\nGimbusik 11 sierpnia 2017 At 09:53\nDogłębne i szybkie zmiany\nDogłębne i szybkie zmiany personalne w armii są konieczne. Chodzi o nasze bezpieczeństwo. Mam nadzieję, że Macierewicz tego dokona, mimo sprzeciwu BBN. Bzdety rozpowszechniane na temat Macierewicza są wyłącznie bzdetami. Macierewicz bardzo szybko rozstał się z Michnikiem i Kuroniem wskazując na ich wszawą rolę. Macierewicz Polaków jeszcze nie zawiódł.\nGimbusik 11 sierpnia 2017 At 10:23\nMarekT, na podstawie źródeł,\nMarekT, na podstawie źródeł, stawia wielce prawdopodobną tezę, że Macierewicz zrobił rano kupę i na jej podstawie buduje narrację mówiącą o jego podejrzanych czynach… he he…\nAnna Sniegocka 11 sierpnia 2017 At 13:21\nA coś Pan taki histerycznie\nA coś Pan taki histerycznie nadaktywny? I proszę się nie wypowiadać w imieniu Polaków, co najwyżej swoim własnym. I miej Pan odwagę podpisać się imieniem i nazwiskiem.\nfritz 22 sierpnia 2017 At 15:52\nDla odmiany Andrzej Duda bez\nDla odmiany Andrzej Duda bez zaplecza politycznego nie ma najmniejszych szans …\nDuda-Kornhauser ma wielkie, niemieckie zaplacze polityczne, PO. Kornhauser-Duda bedzie niemieckim kandydatem PO.\nLokalny 31 marca 2020 At 18:24\nRadny miasta z platofrmy O.\nRadny miasta z platofrmy O. krytykuje, punktuje platfome i (działania) senatorów POKO:-), warto zobaczyć (i wrzucić na internety?)\n1:40 minuta (+50sek) (sesja rady miasta)


Auta dostępne od ręki - lista\nOferta Aut Demonstracyjnych\nFiltrowanie Wyczyść filtry\nModel Octavia Kamiq Kodiaq Superb Scala Fabia Enyaq Karoq\nWersja 1.5 TSI 150KM Ambition Pakiet Selection Auto do produkcji ! Style 1.5 TSI 150KM DSG Pakiet Comfoty+Pakiet Tech auto do produkcji Style 2.0 TDI 200KM DSG 4x4 P.Comfort+Suedia gotowy do produkcji ! LaurinKlement 2.0TSI 280KM 4X4 DSG KOLOR SPECJALNY gotowe do produkcji Combi 2.0TDI DSG 200KM 4x4 Laurin&Klement kolor specjalny produkcja! Style 2.0 TSI 190KM DSG 4x4 kolor specjalny gotowy do produkcji ! Style 1.0 TSI 110 KM DSG Pakiet Comfort+Tech gotowe do produkcji ! Style 1.0 TSI 95KM NOWA FABIA Pakiet Comfort auto do produkcji ! Style 1.0 TSI 110KM DSG NOWA FABIA Dynamic zamów do produkcji ! RS 1.4 TSI Plug In Hybrid iV 245KM Head up+ALTAIR 19 dostępny od ręki! Ambition 1.0 TSI 95KM NOWA FABIA Pakiet Comfort na UBER+BOLT+Taxi Ambition 1.0 MPI 80KM NOWA FABIA Pakiet Comfort na UBER+BOLT+Taxi Active1.0 MPI 80KM Pakiet NOWA FABIA na UBER+BOLT+Taxi ENYAQ iV 80 Elektryczny SUV koła 19"+pompa ciepła wkrótce u nas !! ENYAQ iV 80 Elektryczny SUV hak+koła 21" Combi 1.5 TSI 150 KM Ambition Pakiet Selection+Comfort Basic od ręki ! Sportline 2.0 TSI 280 KM DSG 4x4 Pakiet COMFORT COLUMBUS navi panorama Style 1.0 TSI 110KM Pakiet Comfoty+Pakiet Tech do produkcji Style 1.0 TSI 95KM Dach Panoramiczny+VIGO BLACK 16"+Sunset ENYAQ iV 80 Elektryczny SUV pakiet high plus+koła 21" wkrótce u nas !! Combi 1.5 TSI 150KM Active auto gotowe do produkcji ! 1.0 TSI 115 KM Active Pakiet Active Plus auto do produkcji ! Combi 2.0 TDI 115 KM Active Pakiet Active Plus auto do produkcji ! Monte Carlo 1.0 TSI 110 KM DSG auto do produkcji ! Combi Ambition Plus 1.0 TSI 95 KM DSG P.Comfort+Black do produkcji ! Combi Ambition 1.0 MPI 60KM P.Comfort+ uber+bolt+taxi do produkcji ! Combi 1.5 TSI 150 KM DSG Sportline Pakiet Selection auto do produkcji Ambition 2.0 TDI 150 KM DSG Pakiet Comfort+Drive auto do produkcji ! Laurin Klement 2.0 TDI 200KM DSG 4x4 PO LIFTINGU auto do produkcji ! Monte Carlo 1.5 TSI 150KM auto do produkcji ! 1.0 TSI 110 KM DSG MONTE CARLO auto do produkcji ! 1.5 TSI 150 KM Style NOWA OCTAVIA z pakietem Selection+Dynamic! Laurin Klement 2.0 TSI 280 KM DSG 4x4 P.Comfort auto do produkcji ! Ambition 2.0 TDI 200KM DSG Combi P.COMFORT auto do produkcji! Style 1.0 TSI 110KM DSG Pakiet Comfoty+Pakiet Tech do produkcji ENYAQ iV 80 Elektryczny SUV pakiet High (edycja premierowa) Scout Combi 2.0TDI 200KM DSG 4x4 Laurin Klement 2.0TDI 200 KM DSG 4x4 P.Comfort auto do produkcji ! 2.0 TSI 245 KM DSG RS NOWA OCTAVIA auto do produkcji ! Combi 2.0TDI 200KM DSG 4x4 RS P.Selection+Challenge auto do produkcji Combi 2.0 TDI 150 KM Sportline Pakiet Selection auto do produkcji 2.0 TSI 190 KM DSG 4x4 Sportline Pakiet Selection auto do produkcji! Combi 1.5 TSI 150 KM Scout auto do produkcji ! Combi 2.0 TDI 200 KM DSG 4x4 Scout auto do produkcji ! Skoda ENYAQ iV 80 Elektryczny SUV dostępny od ręki ! RS 2.0 TSI 245KM 4x4 DSG NOWY KODIAQ Pakiet Comfort auto do produkcji! Ambition 1.5 TSI 150 KM Pakiet Comfort+Drive auto do produkcji ! Skoda ENYAQ iV 80 Sportline Elektryczny SUV auto do produkcji ! Style 1.0 TSI 110KM NOWA FABIA Pakiet Comfort już wkrótce u nas ! Style 2.0 TDI 200KM DSG 4x4 PO LIFTINGU w którce u nas ! Ambition 1.5 TSI 150 KM TRITON 17+Wnętrze MIX+HAK ENYAQ iV 60 Elektryczny SUV Mój Elektryk dofinansowanie do 27000 PLN Style 2.0 TDI 200KM DSG 4x4 PO LIFTINGU wkrótce w salonie ! Active 1.0 TSI 95KM tempomat+czujniki parkowania auto do produkcji! 2.0 TDI 200KM DSG 4x4 Style Pakiet Selection auto do produkcji ! Style 1.5 TSI 150 KM DSG kolor specjalny dostępny od ręki ! Style 1.5 TSI 150 KM DSG Pakiet Comfort+Wnętrze MIX Ambition 1.5 TSI 150KM podpisz zamówienie i przyspiesz produkcje ! Monte Carlo 1.0 TSI 110 KM podpisz zamówienie i przyspiesz produkcje! Combi Ambition 1.0 TSI 95KM P.Comfort+ uber+bolt+taxi od ręki ! 2.0 TDI 150 KM DSG Ambition Pakiet Comfort wkrótce u nas ! Style 1.5 TSI 150KM DSG PO LIFTINGU wkrótce u nas ! Style 1.5 TSI 150KM DSG P.Comfort wkrótce u nas ! Ambition 1.0 MPI 80KM NOWA FABIA Pakiet BUSINESS dostępna od ręki Ambition 2.0 TDI 115 KM DSG dostępny od ręki ! Ambition 1.5 TSI 150 KM DSG Pakiet Comfort dostępny od ręki ! Ambition 1.0 TSI 110KM Pakiet Comfoty+Pakiet Tech od ręki ! Ambition 1.0 TSI 110 KM DSG Pakiet Comfort+Tech od ręki !\nRok produkcji 2021 2020\nRodzaj paliwa Benzyna Diesel Hybryda Elektryczny\nNadwozie Spaceback Suv Kombi Kompakt Auta miejskie\n59100 — 288850\n211 — 1846\nMimo, że mamy 200 samochodów gotowych do rejestracji wygląda na to, że nie znalazłeś tego jedynego. Wymagających Klientów traktujemy wyjątkowo.Skontaktuj się z nami, uzupełniając poniższe pola, a my zajmiemy się resztą!\nPowyższa oferta ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu kodeksu cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych. Szczegółowa oferta zostanie przedstawiona po złożeniu przez Klienta stosownego zapytania. W celu uzyskania oferty dot. konkretnego auta zapraszamy do wypełnienia formuarza kontaktowego. Prezentowane zdjęcia są poglądowe.


Mieszkanie do wynajecia 1500 – Mazowieckie – mieszkania i domy do wynajęcia | Gumtree\n"mieszkanie do wynajecia 1500" w mieszkania i domy do wynajęcia w Mazowieckie\nmieszkania i domy do wynajęcia113\nFiltry powiadomienia:mieszkania i domy do wynajęcia w Mazowieckie (Hasło: "mieszkanie do wynajecia 1500")\nMieszkanie znajduje się w budynku, w pobliżu PL. Szembeka na trzecim piętrze z windą. Składa się z pokoju, pokoju z aneksem kuchennym, przedpokoju, łazienki i ogrodu zimowego. Wszystkie media dostarczane są z m.st. Warszawy. Miesięczny czynsz wynosi 1500,- zł. Kontakt .na tel. 600-30-90-11...\nKawalerka 31 m Warszawa Mokotów Stegny Wszystkie opłaty w cenie\nWszystkie opłaty w cenie. Mieszkanie dla jednej albo dwóch zgodnych osób, które cenią spokój. W pełni wyposażone. Bardzo wygodne, duże łóżko. Ogrzewanie podłogowe w łazience. Łatwy dojazd do centrum. Bardzo dużo autobusów. W pobliżu znajduje się stacja Veturilo i ścieżki rowerowe. Wiele sklepów, bazarek, knajpki. Bardzo blisko do Łazienek i do Wilanowa. Można też robić przyjemne wyciec ......\nMieszkanie od teraz\nMieszkanie od teraz 1700 zł i bez żadnych opłat Wynajmę bezpośrednio mieszkanie w Piasecznie ul.Strusia Mieszkanie składa się z : -dużego salonu -sypialna -łazienka z kabina przysznicowa -przedpokoju -balkon Świetna lokalizacja i komunikacja . Kilka minut spacerem do przystanku autobusowego w kierunku metra Wilanowska Do stacji PKP jeden przystanek autobusem lub kilkanaście minut pi ......\nDo wynajęcia działka o powierzchni 2100 m2 wraz z domem 250 m2 w znakomitym punkcie. Nieruchomość położona ok. 1 km od Centrum Handlowego Janki. Działka narożna (wjazd zarówno od trasy wylotowej z Warszawy jak i od bocznej ulicy). Na działce znajduje się dom w dobrym stanie - parter: 3 pokoje (salon i 2 pokoje po 20 m2), kuchnia, łazienka i WC o pow. łącznej ok. 100 m2 - piętro: 3 pokoje, kuchnia ......\nUnikalny, w pełni luksusowy i w większości umeblowany dom na zielonym Ursynowie (Pyry). Dom jest usytuowany w pobliżu ulicy Puławskiej, niedaleko od zjazdu z południowej obwodnicy Warszawy. Dom ma ponad 330 m.kw. powierzchni mieszkalnej (około 390 m.kw. powierzchni całkowitej) i jest usytuowany na działka o powierzchni 1500 m2. Nieruchomość jest zaopatrzona we wszystkie media, zaś sam dom ma, zn ......\nKawalerka,BEZPOŚREDNIO,od zaraz,wynajmę 36m2 Targówek ul. Malborska\nWynajmę przytulne mieszkanie na osiedlu przy ul. Malborskiej na Targówku. Zlokalizowane na osiedlu strzeżonym z kontrolą dostępu. Blisko powstającej stacji metra Ratusz Targówek. W okolicy sklepy, banki, restauracje, urząd oraz Centrum Handlowe Targówek. Mieszkanie znajduje się na ósmym piętrze. Posiada balkon od strony południowo zachodniej. ......\nBezpośrednio 30m Targówek\nCena obejmuje czynsz administracyjny, umeblowane, oddzielna widna kuchnia, RTV I AGD, świetna komunikacja,idealny dojazd autobusem do centrum i do metra, również tramwajem (z ul. Kondratowicza 1,3,4,25,41, ). Cena wynajmu 1500 plus opłaty licznikowe; gaz, prąd, woda, kaucja . Mieszkanie dla 1 max. 2 osób narodowości polskiej, bez dzieci. Kontakt telefoniczny W pobliżu są liczne sklepy, punkt ......\nMOKOTÓW - 60 m2 - 3 POKOJE - GARAŻ W CENIE- JAK NOWE- WYS.STANDARD- UMEBLOWANE - OD 1 GRUDNIA\nAtrakcyjne 3 pokojowe mieszkanie o pow. 60 m2 na Mokotowie w sąsiedztwie ul. Konstruktorskiej i ul. Racjonalizacji. Osiedle jest z początku 2018 r., ogrodzone i strzeżone przez ochronę. Mieszkanie jest umeblowane i wykończone w wysokim standardzie. Znajduje się na piętrze 4/5 z usytuowaniem na wschód.Do mieszkania przynależy wygodne miejsce postojowe w garażu podziemnym!<br / ......\nKawalerka Stary Żoliborz, cena 1500 + czynsz 333\nKawalerka w świetnej lokalizacji, ciepła, za oknem zielono, cicho, zamknięte osiedle. Świeżo odmalowana (ost. zdjęcie) i po drobnych acz istotnych pracach renowacyjnych. LOKALIZACJA: 450 m do metra pl. Wilsona, tramwaje, autobusy dzienne i nocne. Tylko dla NIEPALĄCYCH. Umowa najmu podpisywana w obecności notariusza oraz obowiązuje kaucja w wysokości dwumiesięcznego czynszu. Powierzchni ......\nKawalerka do wynajęcia na Woli Ul.Elekcyjna TYLKO DLA OSÓB PRACUJĄCYCH\nNIE JESTEM ZAINTERESOWANA WSPÓŁPRACA Z AGENCJAMI LUB POŚREDNIKAMI !!!! Pokoj z widna kuchnia dostepne od ZARAZ 28m Wysoki parter KUCHNIA BEZ LODOWKI ‼‼‼‼ ŁAZIENKA BEZ PRALKI ‼‼‼‼‼ POKOJ PUSTY ‼‼‼‼‼‼ ( biurko, fotel ,pufa ) W pobliżu Żabka Apteka Drogeria etc AUTOBUSY W STRONĘ CENTRUM I BEMOWA 2min 5 min PARK MOCZYDŁO PARK SOWINSKIEGO MIESZKANIE DLA DLA JEDNEJ OS ......\nKawalerka do wynajęcia Żoliborz bezpośrednio\nDo wynajęcia ciepła i przytulna kawalerka w bloku z windą na 6 piętrze przy ul. Broniewskiego. Mieszkanie ma 27 m.kw., składa się z pokoju, aneksu kuchennego i łazienki. Jest umeblowane i wyposażone w pralkę, lodówkę, kuchenkę. Okolica bardzo dobrze skomunikowana, 5 min. do Metra Marymont, pod blokiem przystanki tramwajowe i autobusowe, niedaleko do Dworca Gdańskiego i A ......\nMieszkanie - Warszawa > Mokotów > Wierzbno > Fryderyka Joliot-Curie\nDo wynajęcia dwupoziomowy penthouse 160 m2, piętro 5 i 6/6, 2001r., przy ulicy ul. Fryderyka Joliot-Curie, Górny Mokotów. Bardzo cicha okolica, dużo zieleni, starych drzew. Budynek z ochroną całodobową. Dwupoziomowy- dwie ostatnie kondygnacje w apartamentowcu (5 i 6), z dwoma bardzo dużymi tarsami (60 i 150 m), Unikalna architektura - jak dom jednorodzinny na dachu apartamentowca ......\nWynajmę mieszkanie Otwock Świder\nDwupokojowe mieszkanie 55m2 w Otwocku Świdrze na długi termin.Mieszkanie mieści się w domu 2 rodzinnym z oddzielnym wejściem na parterze z wyjściem na ogródek.Mieszkanie składa się z 2 pokoi,kuchni,łazienka,wc.Są dwa wejścia z frontu i na ogródek.Okolica i sąsiedztwo bardzo spokojne,do rzeki Świder ok. 200m.W pobliżu sklepy i przystanek autobusowy.Do komunikacji miejskiej ztm SKM S1 i autobusow ......\nWyjamę mieszkanie Warszawa Bielany\nMam do wynajęcia mieszkanie w Warszawie na Bielanach ul. Kochanowskiego. Mieszkanie 50 m(salon, 2 pokoje łazienka, wc osobno, kuchnia, piwnica). Mieszkanie znajduje się na 1 piętrze, cena 1500 miesięcznie plus czynsz 550 zł, kaucja 1500 zł. Proszę dzwonić po 20.00 tel. 504490565...\nBezpośrednio...Do wynajęcia 2 pokojowe mieszkanie, 37,5 m2+garaż podziemny, od 11 listopada...\nkont. 579 054 127Do wynajęcia 2 pokojowe, 2 - letnie mieszkanie, 37,5 m2+garaż podziemny...Mam do wynajęcia mieszkanie na osiedlu Tarasy Dionizosa ul. Winorośli 8.Do mieszkania przynależy miejsce parkingowe w garażu podziemnym praktycznie przy samej windzie.Mieszkanie składa się z 2 oddzielnych pokoi z osobną kuchnią.Każdy pokój wyposażony jest w dużą szaf ......\nMieszkanie Warszawa Śródmieście 147m2 (nr: 473906)\nŚCISŁE CENTRUM*APARTAMENT 5 POK*2 ŁAZIENKI* Z MEBLAMI LUB BEZ*WYSOKI STANDARD* POLECAM!! Do wynajęcia mieszkanie w zabytkowej kamienicy o powierzchni całkowitej 147m2 usytuowany na II pietrze (jest winda) w centrum Warszawy. Mieszkanie jest po generalnym remoncie, gotowe do zamieszkania. Lokal składa się z: * czterech dużych pokoi w tym jeden z balkonem (5m2), * salonu, * osobnej ......\nMieszkanie 55m2 Otwock Świder\nWynajmę zadbane 2 pokojowe mieszkanie 55m2 w Otwocku Świdrze.Mieszkanie znajduje się w domu szeregowym z dwoma mieszkaniami z oddzielnym wejściem na parterze i z wyjściem na ogródek..Mieszkanie składa się z 2 pokoi,kuchni,wc.Są dwa wejścia z frontu i na ogródek.Okolica i sąsiedztwo bardzo spokojne,do rzeki Świder ok. 200m.W pobliżu sklepy i przystanek autobusowy.Do komunikacji miejskiej SKM S1 ......\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: mieszkania i domy do wynajęcia w Mazowieckie (Hasło: "mieszkanie do wynajecia 1500")


Niemcy. Koronasceptyczna projektantka kapeluszy i badacz UFO chcieli mieć partię. Spotkanie założycielskie przerwano - WP Wiadomości\n28 koronasceptyków spotkało się w jednym z berlińskich barów, żeby założyć własną formację polityczną. W którymś momencie do rozmów włączyła się policja, która zamknęła imprezę. Wszystko transmitowano na żywo.\nNiemcy. Koronasceptycy chcieli założyć partięŹródło: NurPhoto via Getty Images, Fot: NurPhoto\nBerlińskie służby poinformowały, że wobec uczestników spotkania wszczęto postępowanie wyjaśniające. Chodzi przede wszystkim o naruszenie przepisów dotyczących zakazu zgromadzeń, brak maseczek, nietrzymanie dystansu oraz usiłowanie uszkodzenia ciała. Jak donosi niemiecki "Tagesspiegel" jedna z uczestniczek uderzyła dziennikarza, który chciał nagrać spotkanie.\nZadaniem założycieli partii policja zakłóciła demokratyczny akt, jakim jest założenie ugrupowania politycznego. "Kiedy przybyła, właśnie negocjowano statuty, dyskutowano, czy radiofonia i telewizja publiczna jest potrzebna w tej formie, ponieważ z pewnością nie jest w stanie wykonywać swojej pracy". - wyjaśniała projektantka.\nNiemcy. Koronawirus im nie straszny, chcieli założyć antycovidową partię\nNajbardziej znaną założycielką partii "Team Freiheit" jest projektantka kapeluszy Rike Feurstein, która podczas działalności politycznej używa pseudonimu "Viviane Fischer" i przedstawia się jako prawniczka. W sferze publicznej przekonuje, że koronawirus jest podobny do grypy, a politycy wykorzystują ten temat, by zagrozić demokracji z powodu "najprawdopodobniej nieistniejącej sytuacji nadzwyczajnej".\nRike Feurstein/Viviane Fischer ostrzega również swoich słuchaczy przed szczepieniami przeciwko koronawirusowi. Jej zdaniem podczas nich ludziom mogą zostać "wstrzyknięte jakieś diabelskie rzeczy".\nFeurstein to niejedyna osoba z berlińskiego kręgu wyznawców teorii spiskowych, która była obecna podczas spotkania założycielskiego partii. Był też badacz UFO Robert Fleischer, który prowadzi kanał na YouTube, w którym emituje programy dotyczące m.in. tajnych badań w Pentagonie oraz możliwych umów między ziemianami a kosmitami.\nNiemcy. Już ponad 2 mln zakażeń od początku pandemii\nOd początku pandemii w Niemczech zakażonych zostało ponad 2 mln osób. Jak podał w piątek rano berliński Instytut im. Roberta Kocha (RKI), w ciągu ostatniej doby zdiagnozowano w RFN 22 368 nowych infekcji i 1113 kolejnych zgonów.


Download "UMOWA NR DZP /2013"\n1 UMOWA NR DZP /2013 W dniu r. w Warszawie pomiędzy: Uniwersytetem Warszawskim, Warszawa, Krakowskie Przedmieście 26/28, zwanym dalej Zleceniodawcą, posiadającym nr NIP: , REGON: , reprezentowanym przez: dr Artura Chełstowskiego - Zastępcę Kanclerza ds. Ekonomicznych a firmą REMONDIS Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą przy ul. Zawodzie 16, Warszawa, będącą płatnikiem VAT, nr NIP: , REGON: , działającą na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, który stanowi załącznik Nr 1 do niniejszej umowy, pod numerem KRS , zwaną dalej Zleceniobiorcą, reprezentowaną na podstawie pełnomocnictwa, stanowiącego załącznik nr 1A do niniejszej umowy przez: Ewę Lubicką Dyrektora Handlowego Działu Odpadów Specjalnych, w wyniku rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego nr DZP /2013 została zawarta umowa następującej treści: 1 1. Zleceniodawca zleca, a Zleceniobiorca zobowiązuje się do odbioru, transportu i utylizacji odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, wytwarzanych w obiektach Uniwersytetu Warszawskiego zgodnie z tabelą opisu przedmiotu zamówienia stanowiącą załącznik nr 2 do niniejszej umowy. 2. Odbiór odpadów dokonywany będzie po każdorazowym telefonicznym uzgodnieniu terminu i miejsca odbioru (nie później niż 3 dni robocze od daty zgłoszenia). 3. Zleceniobiorca będzie odbierał odpady własnym transportem ze wszystkich obiektów UW na terenie Warszawy. 4. W czasie obowiązywania niniejszej umowy Zleceniobiorca będzie dostarczał Zleceniodawcy pojemniki do przechowywania i transportu odpadów, odpowiednie do rodzaju odpadów wyspecyfikowanych w opisie przedmiotu zamówienia, w ilości odpowiedniej do zapotrzebowań poszczególnych obiektów. Pojemność i ilość pojemników ma być dostosowana do potrzeb poszczególnych obiektów Zleceniodawcy i zapewnić zgodne z przepisami gromadzenie odpadów do dnia ponownego odbioru. 5. Wykaz odpadów zawiera załącznik nr 2 do niniejszej umowy. 6. Wykaz jednostek UW zawiera załącznik nr 3 do niniejszej umowy. 7. Zleceniodawca przewiduje możliwość udzielenia zamówień uzupełniających, o których mowa w art. 67 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zamówienia uzupełniające będą dotyczyły zakresu objętego przedmiotem zamówienia, tj. Przetarg nieograniczony nr DZP /2013 1\n2 dodatkowego odbioru, transportu i utylizacji odpadów niebezpiecznych oraz innych niż niebezpieczne. 2 Umowa zostaje zawarta na okres 4 lat od daty podpisania niniejszej umowy lub do wyczerpania kwoty określonej w 6 ust. 2 niniejszej umowy. 3 Zleceniobiorca oświadcza, że jest uprawniony do wykonania prac lub czynności objętych niniejszą umową, jeżeli ustawy nakładają obowiązek posiadania takich uprawnień oraz dysponuje niezbędnymi kwalifikacjami i doświadczeniem do pełnej realizacji przedmiotu umowy Zleceniobiorca jest odpowiedzialny za właściwy sposób odbioru, w tym załadunek, transport, utylizację odpadów zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U nr 0 poz. 21). 2. Zleceniobiorca zobowiązuje się do zapewnienia pracowników dokonujących załadunku. 3. Zleceniobiorca zobowiązuje się do utrzymania porządku w miejscu wykonywania usługi i niezakłócania normalnego toku pracy Zleceniodawcy. 4. Zleceniobiorca zobowiązuje się do wykonania usługi z użyciem własnego sprzętu i środków gwarantujących prawidłowe wykonanie usługi. 5. Zleceniobiorca ponosi pełną odpowiedzialność z tytułu zagrożeń w środowisku, powstałych na skutek niewłaściwego usuwania, unieszkodliwiania lub wykorzystania odpadów. 6. Zleceniobiorca zobowiązany jest na swój koszt do usunięcia ewentualnych szkód, powstałych na trasie przewozu, w tym usunięcia wszelkich zanieczyszczeń. 7. Zleceniobiorca po każdorazowym wykonaniu usługi sporządzi Protokół przekazania odpadów stanowiący podstawę dokonania zapłaty Osobami odpowiedzialnymi za koordynację prac ze strony Zleceniodawcy są Kierownicy obiektów, z którymi Zleceniobiorca uzgadnia terminy realizacji. 2. Każdorazowo na odbiór partii odpadów Zleceniodawca sporządzi Karty przekazania odpadu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U nr 249 poz. 1673). Przetarg nieograniczony nr DZP /2013 2\n3 3. Zleceniodawca w terminie 3 dni od daty wykonania usługi, zgłosi Zleceniobiorcy ewentualne zastrzeżenia, dotyczące wykonywanej usługi. Brak zastrzeżeń w podanym terminie oznacza, że Zleceniodawca przyjął usługę i stanowi to podstawę dla Zleceniobiorcy do wystawienia faktury. 4. Zleceniodawca zastrzega sobie prawo do zmiany w trakcie trwania niniejszej umowy ilości odpadów wyspecyfikowanych w opisie przedmiotu zamówienia i formularzu cenowym Zleceniodawca zobowiązuje się do zapłaty Zleceniobiorcy wynagrodzenia za wykonanie każdej, potwierdzonej Protokołem przekazania odpadów, usługi według cen jednostkowych, zgodnych z formularzem cenowym stanowiącym załącznik nr 4 do niniejszej umowy. 2. Szacunkową wartość przedmiotu umowy Strony ustalają na kwotę brutto ,00 zł (słownie: dwieście sześćdziesiąt siedem tysięcy pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć 00/100 złotych), w tym należny podatek VAT. 3. Płatność będzie regulowana przelewem z rachunku Zleceniodawcy na rachunek bankowy Zleceniobiorcy wskazany w fakturze w terminie 30 dni od dnia doręczenia faktury wystawionej po dokonaniu odbioru usług. 4. Za dzień zapłaty uważa się dzień obciążenia rachunku bankowego Zleceniodawcy. 5. W przypadku zwłoki w płatności stosuje się odsetki w ustawowej wysokości. 6. Ostatniego dnia każdego miesiąca Zleceniobiorca sporządzi zestawienie wystawionych w danym miesiącu faktur i załączy do niego kserokopie wystawionych faktur, przekazując je jednostce kontrolującej realizację umowy po stronie Zleceniodawcy Dział Gospodarki Materiałowej UW. 7. Oryginały kart odbioru odpadów wystawiane przez Zleceniobiorcę do każdej partii pobranych odpadów należy przekazywać każdorazowo do Działu Gospodarki Materiałowej UW Zleceniobiorca wnosi zabezpieczenie należytego wykonania umowy w wysokości 5 % wynagrodzenia, co stanowi kwotę ,95 zł (słownie: trzynaście tysięcy trzysta siedemdziesiąt dziewięć 95/100 złotych) 2. Zabezpieczenie zostaje wniesione w formie: pieniądza (przelew). Przetarg nieograniczony nr DZP /2013 3\n4 Dokument wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy stanowi załącznik nr 5 do niniejszej umowy. 3. Zabezpieczenie służy do pokrycia roszczeń Zleceniodawcy z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania usługi. 4. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy wniesione w pieniądzu, Zleceniodawca zwraca wraz z odsetkami wynikającymi z umowy rachunku bankowego, na którym było przechowywane, pomniejszonymi o koszty prowadzenia rachunku oraz prowizji bankowej za przelew pieniędzy na rachunek Zleceniobiorcy. 5. Za zgodą Zleceniodawcy Zleceniobiorca może dokonać zmiany formy zabezpieczenia na jedną lub kilka form, o których mowa w art. 148 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. 8 W przypadku, gdy Zleceniobiorca nienależycie wykonuje usługę, bądź narusza warunki umowy, Zleceniodawca może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia. Postanowienia 9 stosuje się odpowiednio Strony ustalają, że w razie niewykonania lub nienależytego wykonania umowy obowiązywać będzie odszkodowania w postaci kar umownych. 2. Zleceniobiorca zapłaci Zleceniodawcy karę umowną: 1) za odstąpienie od umowy przez Zleceniodawcę z przyczyn, za które ponosi odpowiedzialność Zleceniobiorca w wysokości 10% wynagrodzenia brutto, o którym mowa w 6 ust. 2 niniejszej umowy, 2) za nieterminowe wykonanie usługi w wysokości 2% wartości usługi za każdy dzień zwłoki. 3. Zleceniodawca zapłaci Zleceniobiorcy karę umowną za odstąpienie od umowy przez Zleceniobiorcę z przyczyn za które ponosi odpowiedzialność Zleceniodawca, w wysokości 10% wynagrodzenia brutto, o którym mowa w 6 ust.2 niniejszej umowy, z wyjątkiem sytuacji przedstawionej w art. 145 ustawy Prawo zamówień publicznych. 4. Strony zastrzegają sobie prawo dochodzenia odszkodowania uzupełniającego, jeżeli szkoda przewyższa wysokość kar umownych. 10 Zleceniodawca może odstąpić od umowy w przypadku, gdy: 1) wszczęto w stosunku do Zleceniobiorcy postępowanie upadłościowe, likwidacyjne, układowe lub egzekucyjne, Przetarg nieograniczony nr DZP /2013 4\n5 2) Zleceniobiorca nie wykonuje umowy lub wykonuje ją nienależycie, 3) nastąpiła istotna zmiana okoliczności powodujących, że wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy stosownie do postanowień art. 145 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zleceniodawca może odstąpić od umowy w terminie 30 od powzięcia wiadomości o powyższych okolicznościach. W tym przypadku Zleceniobiorca może żądać wyłącznie wynagrodzenia za wykonane usługi. 11 Wszelkie spory wynikłe z niniejszej umowy będą rozstrzygały właściwe sądy. 12 W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego. 13 Wszelkie zmiany niniejszej umowy wymagają formy pisemnej w postaci aneksu pod rygorem nieważności. 14 Umowę sporządzono w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, dwa dla Zleceniodawcy i jeden dla Zleceniobiorcy. Zleceniodawca Zleceniobiorca Przetarg nieograniczony nr DZP /2013 5


Podopieczni rychwalskiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, jak co roku, zaprosili gości na spotkanie wigilijne. Jednak najwięcej radości dały im prezenty od Świętego Mikołaja, do którego wcześniej napisały listy. Zwłaszcza że dostały to, o co w nich prosiły.\nKażdego roku dzieci z rychwalskiego oddziału TPD zapraszają gości na wigilie spotkanie, a wcześniej przygotowują dla nich upominki. Tym razem były to świąteczne krasnale. Zaprezentowały także Opowieść Wigilijną w części artystycznej, a potem przyjęły życzenia i prezenty od władz gminy i innych uczestników spotkania, związanych na co dzień w różny sposób z TPD. Była także szefowa konińskiego oddziału Krystyna Chowańska.\nPrzygotowując się do wydarzenia, dzieci pisały także listy do Świętego Mikołaja w ramach akcji „Gwiazdor”, jaką organizuje konińskie TPD. – Drugi rok z rzędu nasze dzieci pisały listy do Mikołaja, w których prosiły o konkretne prezenty. Otrzymują je potem właśnie podczas wigilijnego spotkania, co jest dla nich niesamowitą niespodzianką. Pamiętam, że kiedy w ubiegłym roku po raz pierwszy tak się stało, to niedowierzały, że spełniły się ich marzenia – przyznała szefowa oddziału gminnego TPD w Rychwale Dorota Zub.\nTowarzystwo w akcji wspiera szereg sponsorów, którzy przekazują prezenty, o jakich dzieci piszą w listach. A kiedy przychodzi czas na ich rozpakowanie, szczęście obdarowanych jest ogromne. Po otwarciu paczki często wybuchały okrzyki radości i zaskoczenia. Młodzi prosili tym razem m.in. o piłki, maskotki, czapki i szaliki, słodycze, a nawet… wykrywacz do metali.\nTPD w Rychwale opiekuje się obecnie trzydzieściorgiem dzieci z całej gminy.


Na tych ulicach w Bydgoszczy jeszcze w 2021 roku pojawią się płyty ażurowe. Przebudowa gruntówek w mieście - plan! | Bydgoszcz Nasze Miasto\nJakub Kisiel 31 sierpnia 2021, 15:37\nW ostatnich latach na terenie miasta powstało ponad 35 kilometrów utwardzonych ulic. archiwum/zdjęcie ilustracyjne\nW ramach wieloletniego programu utwardzania ulic gruntowych, do przebudowy wytypowanych zostało dziewięć odcinków ulic w Bydgoszczy. Miasto na ten cel zabezpieczyło 2 mln złotych.\nUtwardzanie osiedlowych ulic płytami ażurowymi doskonale się sprawdza na drogach o niskim natężeniu ruchu.\n- Zadania realizujemy głównie na terenach o dużej przepuszczalności gruntu, w miejscach które nie są narażone na częste przejazdy pojazdów ciężarowych - informuje bydgoski ratusz.\nUtwardzanie ulic gruntowych na terenie miasta realizowane jest również w ramach Bydgoskiego Budżetu Obywatelskiego. Obecnie przebudowywana jest ul. Żnińska na Czyżkówku. 1 września prace rozpoczną się na ul. Hożej na Jarach.\n- W ostatnich latach na terenie miasta powstało ponad 35 kilometrów utwardzonych ulic. Na ten cel miasto wydało blisko 100 mln zł - czytamy w oficjalnym komunikacie bydgoskiego ratusza.\nKtóre bydgoskie ulice zostaną utwardzone w 2021 roku? Szczegóły w galerii poniżej.


Jesteś tutaj » Strona główna » W » Wlan\nPogotowie informatyczne w Tczewie. Na stronie, oprócz informacji o firmie i jej ofercie, dawka humoru dla tych, którzy trafili na tę stronę przypadkiem.\nFirma Routerboard oferuje sprzęt techniczny i informatyczny. Routery, urządzenia GSM, karty sieciowe i inne akcesoria elektroniczne. Również usługi serwisowe oraz usługi internetowe. Specjaliści pomagają w odpowiednim wyborze sprzętu.\nKompleksowa obsługa informatyczna firm, przedsiębiorstw, instytucji publicznych oraz osób prywatnych. Naprawa komputerów PC, laptopów, palmtopów, nawigacji GPS oraz urządzeń peryferyjnych, projektowanie oraz wykonywanie sieci LAN, WLAN.\nSerwis komputerowy JCh zajmuje się naprawą sprzętu komputerowego oraz urządzeń peryferyjnych, konfiguracją urządzeń oraz sieci LAN i WLAN. Służy fachowym doradztwem. Na naprawy udziela gwarancji. Możliwy dojazd do klienta.


Robak XXL: grudnia 2017\nNowe wyzwania i podsumowanie szyciowego roku 2017\nWiosną znów zaczęłam prowadzić bloga i szyć więcej. Wygospodarowany czas dał mi nie tylko odpoczynek i relaks oraz odskocznię od codziennych obowiązków,ale kilka ulubionych już teraz ubrań. To była dobra decyzja - znów się zmobilizować i znów usiąść do maszyny. Zmieniłam się, moje podejście do szycia też. Mimo, że nadal się spieszę ze wszystkim podejmuję mniej pochopnych decyzji, nie szyję już "na próbę", wszystko co uszyłam w tym roku nosiłam często i chętnie. Gdy przejrzałam zdjęcia okazało się, że uszyłam tylko dwie gładkie rzeczy - czerwony płaszcz i ostatnią zieloną sukienkę ( jeszcze była biała bluzka,ale miała koronkowy dekolt,więc nie zaliczam jej do gładkiej). Ta choroba - wzorolubność nie opuszcza mnie, ale czy chcę to zmienić, hmm...chyba nie.\nodważnie odsłaniałam ramiona\nwybierałam kroje podkreślające moją figurę\npolubiłam nowe fasony - bomber i sukienka z falbanami\npierwszy raz szyłam bieliznę\npierwszy raz szyłam ubranka dziecięce\npolubiłam swoje nogi\nW 2018 zamierzam:\nszyć więcej oryginalnych ubrań\nszyć więcej dla Gucia\nwypróbować nowe tkaniny i fasony\nszyć staranniej i nie spieszyć się tak\npolubić siebie jeszcze bardziej\nuszyć elegancką podstawę mojej garderoby - klasyczne sukienki, spodnie i płaszcze\nTych moich postanowień jest oczywiście więcej,ale nie zapeszajmy, oby rok 2018 był rokiem spełnionych planów...\nWam również życzę aby dokonało się to co postanowione i Nowy Rok przyniósł Wam wiele wspaniałych chwil!\nA poniżej moje ulubione tegoroczne stroje, które wyszły spod mojej maszyny:\nDo zobaczenia już w 2018!\nZieloną Lacostę kupiłam przypadkowo i bez konkretnego przeznaczenia, gdy zaczęły zbliżać się Święta myślałam, żeby uszyć z niej luźną, wygodną sukienkę. Gdy jednak ukazała się najnowsza burda jasne stało się, że muszę uszyć sobie tę sukienkę z okładki, no i tkanina w choinkowym kolorze była jak znalazł. Szyłam w pośpiechu między świątecznymi porządkami i pieczeniem piernika, model szyje się szybko i bez problemów. Nawet ozdobny pas nie sprawi kłopotów jeśli wszystko dobrze pospinamy szpilkami.\nTen krój jest idealny dla kobiecych krągłości, wyszczupla talię, podkreśla biust, szeroka spódnica miękko opływa biodra. Całość jest wygodna i elegancka jednocześnie. Długość spódnicy warto dostosować do swoich proporcji i wzrostu, ja jestem wysoka więc nie groźna mi ta trudna długość, a i tak mam w planie nosić ją tylko do obcasów. Jeśli jednak jesteś niższa skróć dół, żeby nogi wydały się dłuższe a całość zachowała proporcję. Nawet przy dużym biuście nie bój się tego dekoltu pod samą szyję, wszystko gra dzięki ozdobnym zakładkom rozchodzącym się na przodzie. Długi naszyjnik dodatkowo pomoże wysmuklić szyję i podzieli zgrabnie klatkę piersiową, tak by zdała się węższa.\nkoszt: tkanina 2,5 m - około 30zł\nstopień trudności: wymaga precyzji,ale wykrój jest prosty do poskładania w całość\nmiękkie chryzantemy - o tym co nie wyszło w bluzce z falbaną\nMoja Babcia sprawiła mi pod choinkę w tym roku taki prezent - wybierz sobie co chcesz a ja Ci to kupię. Kupiłam więc dwa kupony dzianin od Miękkie, jedną białą, drugą niebieską, obydwie w żurawie. Tą grubszą pozwoliłam Babci zapakować na Święta, ale tą białą musiałam wcześniej wykorzystać. Urodziny mojego synka przypadają na kilka dni przed Wigilią i są takim preludium do pięknych świątecznych dni. Uwielbiam ten nastrój i oczekiwanie,te wspomnienia jego narodzin, to pieczenie tortu i słodkości na stół, choć nogi to mnie potem bolą :)\nStrój na tę okazję musi być wygodny, bo tu nie da się uwijać jak w ukropie ( czasem nawet dosłownie) w dopasowanej sukience i rajstopach ( nie cierpię!). Szyję więc bluzki, na dół zakładam wygodne spodnie i już. Tym razem pośpiech nie był dobrym doradcą, muszę zrobić korektę tego co wyszło spod maszyny... Ale zobaczcie jak jest.\nzdj. z www.burda.pl\nFason, który tym razem wybrałam jest bardzo prosty i ładnie eksponuje wzór materiału - a o to przecież chodzi! Ta bawełna jest bardzo tęga i z jednej strony to jej zaleta, bo nie gniecie się i trzyma fason, z drugiej wada, bo uwidocznia wszelkie mankamenty sylwetki i nierówności - mówię tu o tak zwanych boczkach. Ja mam obsesję na tym punkcie, jedno to akceptować swoje nadmierności, a drugie chcieć wyglądać jak szyneczka do wędzenia. Nie jestem też z tych co na siłę wbijają się w mniejszy rozmiar, bo nie znoszę gdy coś mnie opina i muszę wciągać brzuch, przecież wtedy jeszcze bardziej widać, że do szczupłych nie należę. Wszystkie te moje dziwactwa około sylwetkowe sprowadziły mnie do wyboru tego kroju, nie wiem czy do końca był to wybór trafiony, choć podczas imprezy było mi wygodnie. Dopiero na zdjęciach wypatrzyłam, że niefortunnie wzór mi się dubluje na przodzie i falbanie, no,ale teraz już z tym nic nie mogę zrobić - to efekt pośpiechu w szyciu.\nO dziwo falbana w tym miejscu nie dodaje kilogramów, jedyne co istotne - bluzka powinna być luźna,ale bez przesady, nie może być workowata bo wtedy nie da nam nic dobrego. Ja chyba nie potrzebnie przedłużyłam tą spodnią część - mam wrażenie, że burzy to proporcje mojej sylwetki więc w rezultacie zetnę nadmiar. W oryginalnym wykroju były też falbany na rękawach,ale ja z nich zrezygnowałam, wolę proste. Na dół można założyć szerokie spodnie,ale wtedy bez obcasów ani rusz, a jak tu biegać za dwulatkiem w obcasach? Lepiej wybrać dopasowane, ciemniejsze spodnie, nawet granatowe jeansy świetnie się sprawdzą. Ja miałam na sobie lekkie, wiskozowe - wybrane po to by było mi chłodniej, ale to był błąd - na niektórych zdjęciach moje nogi wyglądają jakby krzywiły się pod moim ciężarem...Cóż, kolejna lekcja za mną.\nps. wybaczcie, że wycięłam się moją zmęczoną twarz ze zdjęć, nie chciała jakoś współpracować z aparatem. Obiecuję pełną sesję następnym razem!\nkoszt: 1,2m tkaniny 42zł\nstopień trudności: łatwe, również dla początkujących\nniby papier, niby bombki - małe prezenty na Święta\nStaram się zbyt pochopnie nie ulegać modom, ale jak zobaczyłam po raz kolejny ten niby papier, niby skórę i cenę - 12zł to chciałam spróbować. Tak! To głównie ciekawość zadecydowała! Widziałam w sieci wiele realizacji z tego materiału i zastanawiałam się jak da się to samodzielnie ugryźć. Znalazłam porady co do szycia, że należy przed pracą arkusz mocno zmiąć, żeby stał się bardziej plastyczny i że postępować należy podobnie jak ze skórą. Nie jest to jednak taka prosta sprawa - przynajmniej nie za pierwszy podejściem.\nPlan był taki - duża kosmetyczka z zamkiem, hmm jak widzicie skończyło się inaczej. Na pierwsze problemy napotkałam chcąc po zszyciu wywrócić całość na prawą stronę - oj tu było trzeba użyć siły i sprytu. Potem ręcznie chciałam przyszyć skórzaną metkę, no i jakoś igła nie chciała współpracować, w rezultacie luz jest za duży,ale metka trzyma się. Później ochoczo wzięłam się za zamek, najpierw wszyłam go w listewkę żeby ją później umieścić gdzie trzeba, to poszło gładko. Trzeba tylko uważać szyjąc żeby się nie pomylić, nie przeszyć krzywo lub za daleko, bo o pruciu tu nie ma mowy - zostaną dziurki. Kłopoty pojawiły się gdy chciałam połączyć całość, razem z tkaniną wierzchnią i podszewką, zrezygnowałam szybciej niż myślicie. Nawet na stopce do skóry jakoś sztywność materiału zbyt utrudniała mi pracę.\nW rezultacie wszyłam uszy za które torbę - kosmetyczkę można ładnie powiesić z zawartością na haczyku w łazience, jest pojemna więc zmieści szampony i szczotki, a wygląda jednak oryginalnie lub jak kto woli pomysł szaleńca - papier w łazience!\nMam ochotę jeszcze poeksperymentować z tą niby skórką, więc uzbroję się w cierpliwość i zaplanuję jakieś nowe szycie z washable kraft paper...\nJako drobny dodatek do prezentu dla siostry powstały bliźniacze do naszego kompletu zawieszki na choinkę z filcu, szyłam sobie ręcznie jak Gutek spał, później wypełniłam resztkami watoliny i zszyłam. Jedne będą sobie wisieć w Pisarzowicach, drugie w Edynburgu...\nmiękkie chryzantemy - o tym co nie wyszło w bluzce...\nAle tanio! Co kupić do szycia na Aliekspress?\nWataha - dres w wilki dla dwulatka


Filmy i cała reszta...: lutego 2014\nMiłość w czasach ekranów\n"Żyjemy w czasach, w których ludzie nie wyobrażają sobie życia bez komputera w równym stopniu co życia bez drugiego człowieka. Spike Jonze w swoim najnowszym filmie zastanawia się, czy komputer może nam zastąpić ukochaną osobę.\nNiedaleka przyszłość. Bohater filmu, będący w trakcie rozwodu Theodore (Joaquin Phoenix), za radą znajomych kupuje sobie OS1 – najnowocześniejszy system operacyjny, który został zaprojektowany tak, by spełniać wszystkie potrzeby użytkownika. Jego OS1 przybiera imię Samantha i mówi kobiecym głosem (dla widza jest to głos Scarlett Johansson). Wyręcza swojego właściciela we wszystkim – organizuje mu plan dnia, czyta za niego maile, umawia spotkania, a jednocześnie szybko staje się powiernikiem, pocieszycielem i najlepszym przyjacielem. Samantha z dnia na dzień staje się Theodore’owi bliższa niż niejeden człowiek. I jakkolwiek zabawnie to brzmi, maszyna i człowiek zakochują się w sobie z wzajemnością.\nRelację tej pary Jonze przedstawia niczym związek dwojga osób. Jest miejsce na flirt, rozmowy o przyszłości, marzenia, wspólne wygłupy, a nawet na wirtualny seks. W świecie, w którym żyje Theodore, taki związek nie jest zresztą niczym dziwnym. To świat, w którym relacje międzyludzkie stały się odarte z emocji, czego najlepszym dowodem profesja Theodore’a zajmującego się pisaniem listów miłosnych w imieniu innych ludzi. Nie ma też podziału na świat realny i wirtualny, one się przenikają. Związki z wirtualnymi asystentami tworzy wiele osób. Podwójna randka – on, ona, on plus wirtualna asystentka nikogo nie dziwi. Ludzie mówiący do małych przenośnych urządzeń przypominających puderniczki czy lusterka nikogo nie zaskakują. Wymowna jest jednak scena, w której Theodore dostrzega, że na ulicy wszyscy niemalże bez wyjątku rozmawiają ze swoimi komputerami, a nikt nie odzywa się do idącego obok drugiego człowieka.[...]"\nCałość do przeczytania na mediarivermagazine.pl\nMoja ocena to 9/10 (w skali filmwebu, oczywiście).\nAmerican Hustle, Zniewolony i Jack Strong czyli moje recenzje w Mediariver Magazine\nDziś szybki post o tym, że moje recenzje możecie czytać w istniejącym od niedawna portalu mediarivermagazine.pl. Myślę, że to może być ciekawa alternatywa dla istniejących portali o kulturze, potrzeba tylko czasu na jej rozwój. Zwróćcie uwagę na przyjazny interfejs, moim zdaniem to duży plus serwisu. Nie chcę się tutaj powtarzać, więc posyłam linki do moich recenzji filmów, które możecie właśnie oglądać w kinach.\nAmerican Hustle - Warto się wybrać, jeśli szukacie dobrej rozrywki - link\nZniewolony – Dobry, ale nie zniewalający – tak napisałam w tytule i tak niestety jest - link\nJack Strong – Film znakomity jak na polskie warunki, ale nie wybitny - link\nWkrótce mam nadzieję uda mi się w końcu zasiąść do obszernego wpisu o zaległych filmach 2013 roku. Muszę z tym zdążyć przed Oscarami ;) Już teraz jestem jednak niemal pewna, że najwięcej pozytywów napiszę o znakomitym W kręgu miłości.


Wiadomości: Okiem siatkarza: Ona, siatkówka\nStrona Główna > Publicystyka > Felietony > Okiem siatkarza: Ona, siatkówka\nOkiem siatkarza: Ona, siatkówka\n27 grudnia 2019 11:15\nOleista ciecz nadawała ciężar szklance, miedziany kolor dodawał kolejnych kilogramów. Pojedyncza kostka lodu, choć dość sporych rozmiarów, wyglądała jakby w tym małym alkoholowym oceanie dochodziło do ocieplenia klimatycznego. Brakowało tylko niedźwiedzia polarnego na tej znikającej właśnie krze. Zamieszała w powietrzu szklanym naczyniem i przechyliła całą zawartość do gardła. Nawet się nie skrzywiła…\nDziś spotkało ją coś bardziej gorzkiego. Choć nie paliła, teraz zrobiła wyjątek. Przed wejściem do baru, poprosiła o papierosa faceta, który wyglądał jakby ze swojego nałogu chciał zrobić zawody w trafieniu fajką do ust. Wyciągnął z kieszeni opakowanie, gdzie znajdowały się dwie ostatnie sztuki. Wyprostował rękę w łokciu prawie trafiając ją w nos. Niespecjalnie. Wyglądała przy nim jakby pomyliła godzinę, miejsce i partnera na swojej pierwszej randce. Tu nawet Mars i Wenus wydawały się być bliżej niż stojąca przed wejściem aberracyjna para.\nTeraz ten pożyczony atrybut zwisał z jej ust niczym armata na statku pirackim dopiero co po wystrzale kuli armatniej. Więcej było dymu niż żaru. Makijaż rozmazany od łez. Smutek wyryty na twarzy. Mimo to była piękna. Muzyka dudniła z głośników, lecz ona wyglądała jakby ktoś włączył przycisk „mute” na pilocie, zresztą symbol dwóch pionowych kresek chyba też. Siedziała przez chwilę nieruchomo. Czuła się wykorzystana.\nBył rok 2014. Mistrzostwa świata i korupcja. Impreza była wyjątkowa i każdy kto w niej uczestniczył czuł się wyjątkowo. Sukces wizerunkowy, sukces organizacyjny i sukces materialny. Ten ostatni dla niektórych okazał się niewystarczający. Nazwiska choć skrócone do jednej litery znała bardzo dobrze. Oskarżenie o finansowy przekręt, wykorzystanie do łatwego zarobienia pieniędzy jej kosztem zabolało. Zabrało cząstkę autentycznej radości, spontaniczności, prawdy i przykryło hańbą. Kilka ciosów, które bolały bardziej niż te fizyczne, bo zadane przez ludzi, którzy stali na straży jej godności i dobrego imienia.\nI tylko żal, że w takich sytuacjach najmocniej po twarzy dostaje Siatkówka. Bez możliwości obrony, wyłączenia ze sprawy i wybierania ludzi do współpracy.


Wolny rynek to wyrok śmierci dla przedsiębiorców? Oto przemilczana historia transformacji - Forsal.pl\nWolny rynek to wyrok śmierci dla przedsiębiorców? Oto przemilczana historia transformacji\nRozmawiał Rafał Woś\n10 października 2014, 06:40\nBiznesmen For. Shutterstock / ShutterStock\nNie ma wolności bez przedsiębiorczości? Pewnie tak. Ale czy zbyt gorliwa wiara w wolny rynek przypadkiem nam w Polsce tej przedsiębiorczości od lat nie dusi?\nW teorii pasują do siebie jak ulał. Przedsiębiorca musi przecież kochać wolność gospodarczą, bo oddycha nią jak powietrzem. Nie lubi za to regulacji i przepisów, które mu ten dopływ tlenu tamują. Takie rozumowanie podpowiada intuicja. Ale – jak to zwykle z intuicyjnymi odpowiedziami bywa – jest to przekonanie błędne. Bo stosunek przedsiębiorców do wolnego rynku jest dużo bardziej negatywny, niż mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. I akurat w przypadku polskiego biznesu absolutnie nie może to dziwić.\nSkąd to wiemy? Od samego biznesu. Weźmy choćby branżę polskich mikroprzedsiębiorstw. A więc firm zatrudniających mniej niż 10 osób. A tak naprawdę wręcz tych, w których pracuje najwyżej 5 osób, bo 90 proc. mikrofirm nigdy nie wychodzi ponad ten pułap. Polskie mikroprzedsiębiorstwa działają głównie w usługach oraz handlu. A w mniejszym stopniu zajmują się produkcją. Są dynamiczne, ale i bardzo kruche. Mniej więcej jedna trzecia z nich kończy działalność, nie doczekawszy pierwszych urodzin. Od lat akurat ten segment polskiej przedsiębiorczości dość dobrze analizuje Fundacja Kronenberga (związana z Bankiem Citi Handlowy). Jedno z corocznych badań z tego cyklu poświęcone było barierom, z którymi mikrofirmy najczęściej się zderzają. Największą z nich są – zdaniem badanych – przeszkody prawno-administracyjne. Ale tuż za nimi mamy trzy duże równoprawne bloki problemów, które spędzają sen z oczu przedsiębiorczym Polakom. I jednym z tych strachów jest właśnie konkurencja.\nJeszcze wyraźniej widać to samo zjawisko w klasycznym mateczniku przedsiębiorczości – w sektorze firm małych i średnich. Czyli tych, które zatrudniają od 10 do 249 osób. Takich firm jest w Polsce ok. 70 tys., a najlepszą soczewką do analizowania tej grupy pozostaje niezmiennie praca „Rzemieślnicy i biznesmeni. Właściciele małych i średnich przedsiębiorstw prywatnych” Juliusza Gardawskiego z SGH (z zespołem). Była ona efektem wielkiego badania terenowego realizowanego w latach 2010–2011 na bardzo dużej próbie przedstawicieli polskiego sektora MSP. Sam Juliusz Gardawski w rozmowie udzielonej nam tuż po publikacji studium przyznał otwarcie, że tym, co go przy realizacji tego projektu najbardziej zaskoczyło, był właśnie stosunek do konkurencji. – Pytaliśmy o fundament liberalnego porządku, jakim jest wolna konkurencja. A muszę dodać, że w Polsce rywalizacja zawsze była bardzo wysoko ceniona. Już od lat 80. Pytanie: „Czy w Polsce powinna być wolna konkurencja?” osiągało zawsze 80–90 proc. poparcia. Nieważne, kogo się pytało. „Za” byli nawet robotnicy, którzy skądinąd bardzo się kapitalizmu obawiali. Lena Kolarska-Bobińska i Andrzej Rychard wskazywali na istnienie „mitu konkurencji”. Ten mit trzymał się przez całe lata 90. i rok 2000. Dopiero gdy teraz zapytaliśmy o to samo naszych przedsiębiorców, przeżyliśmy spore zaskoczenie. Bo okazało się, że „tak” mówi konkurencji zaledwie 60 proc. badanych. A reszta, że to wcale nie jest taki dobry pomysł – mówił Gardawski.\nTa różnica była bardzo widoczna zwłaszcza w zestawieniu wyników z poprzednim dużym badaniem Gardawskiego „Powracająca klasa. Sektor prywatny w III RP” wydanym w roku 2001. Wtedy przedsiębiorcy mieli (w przeważającej większości) bardzo liberalne poglądy na gospodarkę. – A teraz wyszło, że oni wcale nie chcą, żeby państwa było w gospodarce mniej. Oczywiście są wobec państwa krytyczni. Podkreślają, że oni są ludźmi pracy, a państwo jest tworem marnotrawnym. Ale w sumie w naszych badaniach widać było dużą tęsknotę za silniejszym etatyzmem niż ten, który mamy w Polsce obecnie – twierdzi Gardawski.\nDziwne? Zaskakujące? Jak się nad tym głębiej zastanowić, to nie powinniśmy być aż tak bardzo zdziwieni. Dopóki armia siedzi w bazie, w jej szeregach panuje zazwyczaj bojowy i militarystyczny duch. Im dłużej jednak trwa konflikt, tym bardziej wojowanie staje się dolegliwe. I efekt jest taki, że widok urwanych nóg i rozpłatanych czaszek z niejednego zagorzałego militarysty zrobił zdeklarowanego pacyfistę. Z wolnym rynkiem jest podobnie. Zanim się w Polsce pojawił, wielu autentycznie przedsiębiorczych ludzi czuło, że realny socjalizm ich tłamsi, nie pozwalając na rozwinięcie skrzydeł. I to była prawda. Ale gdy nastał wolny rynek, okazało się, że również dla przedsiębiorców nie zawsze bywa on piękną bajką ze szczęśliwym zaskoczeniem. A niejednokrotnie realnie istniejący wolny rynek stawał się dla przedsiębiorców wyrokiem śmierci. Zwłaszcza w takim kraju, jak Polska.\nZwykło się uważać, że dobrym symbolem sprzecznego bilansu polskiej transformacji są tłumy wynoszące lidera Solidarności Lecha Wałęsę przez bramę Stoczni Gdańskiej. Na tym obrazku przepełnia ich jeszcze euforia i nadzieja. Jednak już 10 lat później to dokładnie ci sami ludzie (głównie robotnicy) będą pierwszymi ofiarami polskich przemian. Bo gdy otwarcie Polski na Zachód i liberalizacja rynków doprowadzi do zamknięcia zakładów, w których pracowali, to oni doświadczą bezrobocia, spadku poziomu życia i społecznej deklasacji. Ale Polska transformacja wygenerowała jeszcze jedną grupę „przegranych”. O której mówi się bardzo rzadko. Tą grupą byli… polscy przedsiębiorcy.\nTak, właśnie oni! Ludzie przedsiębiorczy, którzy około 1989 r. postanowili wreszcie wziąć sprawy w swoje ręce. Albo byli po prostu wysadzonymi z siodła pracownikami sektora publicznego lub zwolnionymi z pracy robotnikami wykwalifikowanymi. W Polsce duża część tych bohaterskich ludzi interesu postanowiła szukać szczęścia w handlu detalicznym. A więc tym sektorze, w którym istniały ogromne, niezaspokojone potrzeby konsumpcyjne nagromadzone przez lata socjalistycznej gospodarki niedoboru. W migawkach używanych do ilustrowania historii polskiej transformacji ten rój protokapitalistów zawsze jest chętnie pokazywany. Straganiarze handlujący z łóżek polowych w centrach polskich miast mają być żywym dowodem, że Polacy „kupili” plan Balcerowicza i zafundowane im przemiany. Mało kto zdaje sobie sprawę, że tych przedsiębiorców czekało już wkrótce niemal masowe unicestwienie. Nie mniej „efektowne” niż tak często przywoływany przykład pracowników PGR-ów.\nPróby rekonstrukcji losów polskich pionierów handlu detalicznego podjął się niedawno w książce „Prekariat i nowa walka klas” socjolog Jarosław Urbański. Pokazał w niej, jak rodzimi straganiarze byli stopniowo wypychani z rynku przez coraz śmielej wchodzące do Polski sieci handlowe z zagranicznym kapitałem. Najpierw w formie prowincjonalnych dyskontów, a później sieci super- i hipermarketów albo galerii handlowych. Dość powiedzieć, że kontrolowana przez nie powierzchnia handlowa wzrosła z 4 proc. w 1995 r. do 25 proc. dziś. Pod względem części obrotów konsumowanych przez największych graczy ten odsetek jest jeszcze wyższy. Wśród dzisiejszych liderów rynków próżno jednak szukać fortun wyrosłych z tamtych pionierskich czasów handlu z łóżka polowego. Nie jest bowiem tajemnicą, że w detalu karty rozdaje u nas kapitał zagraniczny: portugalska firma Jeronimo Martins (Biedronka), niemieckie Metro oraz Schwarz Group (Kaufland, Lidl) albo francuskie Auchan czy Carrefour. Pośród dużych polskich graczy na rynku detalicznych jest właściwie tylko Żabka, której początki sięgają 1987 r. i założonej przez Mariusza Świtalskiego firmy Elektromis. A gdzie są polscy protokapitaliści? Przez ostatnich 20 lat trwa postępujący proces wypychania ich z najatrakcyjniejszych miejsc polskich miast. Najbardziej znane przypadki to usunięcie sprzedawców z usytuowanej pod Pałacem Kultury hali Kupieckich Domów Towarowych w 2009 r. Setki innych przechodzą niezauważone. Zazwyczaj odbywa się to pod hasłem „cywilizowania” handlu. Tak jak w 2012 r., gdy po remoncie Dworca Centralnego w Warszawie czynsze za lokale użytkowe wzrosły na tyle, że niemal z dnia na dzień sklepiki spożywcze i kioski zostały zastąpione przez sieciowe kawiarnie oraz saloniki prasowe.\nTemu procesowi wypychania rodzimych przedsiębiorców z branży handlu detalicznego towarzyszył proces deklasacji samych przedsiębiorców. Urbański nazywa to „reproletaryzacją”. To znaczy, że dla dużej grupy przedsiębiorczych Polaków historia transformacji wyglądała nieco inaczej, niż sugerowałby cukierkowy obraz wielkiego sukcesu. W 1989 r. postanowili wziąć sprawy w swoje ręce, początkowo im się to nawet nieźle udawało. Ale potem rynek ich wypluł. A oni wrócili do roli, którą odgrywali w systemie ekonomicznym przed przełomem, stając się na powrót pracownikami – nierzadko zatrudnionymi u tych samych zagranicznych gigantów, którzy ich z rynku wypchnęli.\n>>> Zobacz także: Neoliberalizm wprowadził zachodnie gospodarki na ścieżkę samozniszczenia\nTak chciał rynek\nNa przykładzie handlu detalicznego doskonale widać los tych wszystkich przedsiębiorczych Polaków, którzy poznali duszący smak wolnego rynku. Oczywiście można ich znaleźć również gdzie indziej. Ilu ich jest? Nie jest to niestety zjawisko szczegółowo zbadane. Bo kapitalizm – jak każda wielka ideologia – promuje opowieści o zwycięzcach, a nie o pokonanych. Można jednak próbować oszacować ich liczbę na podstawie pewnych poszlak. W cytowanych już wcześniej badaniach Fundacji Kronenberga pojawia się na przykład intrygujący podział mikrofirm na trzy grupy. Zostały one wyodrębnione na podstawie postaw wobec prowadzenia działalności gospodarczej. Mamy więc wśród mikroprzedsiębiorców większą (bo obejmującą ok. 60 proc. badanych) grupę „profesjonalistów”. Czyli tych, którym (subiektywnie) wiedzie się w interesach raczej dobrze. Oraz dwie mniejsze (w sumie 40 proc.) grupy „rozczarowanych” i „apatycznych”. A więc takich, którym biznes jakoś nie chce się kręcić tak, jak powinien. I znów – trochę miedzy wierszami – wyczytać można z tego raportu następującą zależność. Zadowolonych z siebie „profesjonalistów” znaleźć można wśród mikrobiznesmenów działających w branży usług. Najczęściej są to wręcz firmy jednoosobowe, trudniące się różnego rodzaju doradztwem i sprzedawaniem na rynku swoich unikalnych umiejętności. Od biedy można by ich uznać nawet nie za biznesmenów sensu stricto, lecz za najbardziej przedsiębiorczą część inteligencji. W tym samym czasie „apatyczni” i „rozczarowani” to najczęściej firmy z branży handlowej, transportowej i magazynowej. A więc klasyczni przedsiębiorcy, którym przyszło zmierzyć się z rynkową rzeczywistością. I którzy – jak wynika z badania – z tego starcia nie wyszli tak do końca zwycięsko. Dlatego trudno się dziwić, że ich ta konkurencja uwiera. Tych właśnie badanie Fundacji Kronenberga (i nie tylko ono) traktuje trochę per noga. Sugerując tu i ówdzie, że to biznes skazany na porażkę i niepotrafiący się zaadaptować do nowej rzeczywistości. Tymczasem to ciągle prawie połowa polskiej mikroprzedsiębiorczości!\nOczywiście można te wszystkie problemy skomentować tak samo, jak komentowana była fala bankructw i pospiesznych prywatyzacji rodzimego przemysłu u progu III RP: „Tak chciał rynek”. Więc skoro duża część polskiego biznesu detalicznego dała się z niego wypchnąć, to może właśnie tak musiało być. Widocznie nie potrafili sprostać konkurencji. Zdecydowana większość polskiego sektora finansowego jest w rękach obcego kapitału? Widocznie tak być powinno. A jeżeli w 2012 r. wiele polskich firm budowlanych zaliczyło serię spektakularnych bankructw, to widocznie ich wina!\nTakie tłumaczenie ma jednak pewną istotną wadę. Opiera się na założeniu, że przegrani zostali pokonani w wyścigu sprawiedliwym. A więc takim, w którym wszyscy uczestnicy mieli równe szanse. Tymczasem tak nie było. Pospieszna i motywowana politycznie liberalizacja polskich rynków od początku nie służyła polskiej przedsiębiorczości. Duże, oddziedziczone po PRL-u zakłady przemysłowe nigdy nawet nie miały szans, by stać się bazą dla jej rozwoju. Bo od samego początku skazano je na konieczność konkurowania z gigantami zachodniego kapitalizmu. I to w warunkach transformacyjnego szoku. Z kolei drobny handel i małe firmy produkcyjne nie posiadały kapitału koniecznego do podjęcia walki z dużymi korporacjami międzynarodowymi. A na pomoc ze strony organów państwa nie mogły w zasadzie liczyć. Po pierwsze dlatego, że nie było na to politycznego przyzwolenia (dominowało przekonanie, że „kapitał nie ma narodowości”). Po drugie, nie mieściło się to w ramach tzw. konsensusu waszyngtońskiego, a więc zestawu zaleceń, od których przyjęcia uzależniona była (choć w miękki sposób) zagraniczna pomoc finansowa dla Polski. Jak na ironię, te same korporacje w tym samym czasie korzystały ze wsparcia swoich rodzimych rządów. Ale to dotarło do świadomości polskich elit politycznych dopiero w czasie ostatniego kryzysu, gdy pomoc rządowa dla filarów gospodarki narodowej stała się codziennością w większości krajów bogatego Zachodu. Ale wtedy było już za późno na naprawienie błędów z dwóch pierwszych dekad polskiego kapitalizmu.\nRzecz niestety nie tylko w braku pomocy. W niektórych przypadkach polscy przedsiębiorcy czuli się wręcz dyskryminowani. Najlepiej widać to w sferze podatkowej. – Jest olbrzymia dysproporcja pomiędzy stosunkiem polskiej skarbówki do drobnych lub niepowiązanych z władzą przedsiębiorców, często podejrzliwym, a nawet wrogim, a olbrzymią pobłażliwością albo bezradnością wobec dużych koncernów uprawiających na potęgę optymalizację podatkową i korzystających dzięki swoim wpływom w świecie polityki lub wysokich urzędników ze specjalnych przywilejów – uważa Witold Modzelewski, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, który jako wiceminister finansów w latach 1992–1996 był odpowiedzialny za budowę zrębów polskiego systemu podatkowego.\nAlbo specjalne strefy ekonomiczne. A więc narzędzie, przy pomocy którego polskie państwo od lat stara się przyciągać do kraju inwestycje zagraniczne. Niedawno w rozmowie z DGP były już wiceminister finansów Maciej Grabowski mówił, że preferencje w PIT i CIT w samych tylko specjalnych strefach ekonomicznych kosztują budżet 2 mld zł rocznie. A jakie są tego efekty? – Takich powiązanych wyliczeń nie ma – przyznawał Grabowski. I dodawał, że jeśli pokazać lokalizację stref i porównać mapy bezrobocia – obecną i sprzed 15 lat – to byłyby bardzo podobne. Więc cel powołania stref nie został zrealizowany. Do tego firmy tu inwestujące z powodu ulg stanowią silną konkurencję dla tych poza strefami. To zjawisko mocno demoralizujące. Przedsiębiorcy to zresztą czują. W cytowanym już badaniu „Rzemieślnicy i biznesmeni” Juliusz Gardawski pisze, że bardzo wielu badanych przez niego przedstawicieli polskiego sektora małych i średnich firm przyjmowało postawę „sfrustrowanych, wyzyskiwanych kapitalistów”, którzy mają przekonanie, że śmietankę polskiego wzrostu gospodarczego sukcesywnie spija im ktoś inny. Głównie wielkie zagraniczne koncerny. I czują tak nawet pomimo niewątpliwych sukcesów finansowych firm, niezłego radzenia sobie na rynku i stosunkowo wysokiej osobistej zamożności. W tym sensie polscy przedsiębiorcy z sektora MSP zaczęli przypominać robotników z lat 1989–1990. Tak jak oni czują, że ktoś żeruje na ich ciężkiej pracy, a ich interesy nie są dostatecznie brane pod uwagę.\nTaki stan ducha w samym sercu polskiej przedsiębiorczości nie jest dobrą wiadomością dla całej gospodarki. Odbija się to na pracowniku. Bo nie jest żadną tajemnicą, że w rankingach pracodawców polskie firmy regularnie wypadają gorzej niż te z zagranicznym kapitałem. Widać to na przykład w niedawnych badaniach przeprowadzonych przez firmę Sedlak & Sedlak. Inne statystyki pokazują, że polski pracodawca jest dużo bardziej niechętny istnieniu związków zawodowych. I dużo ostrzej zwalcza ich postulaty płacowe. To przekłada się nie tylko na niski poziom płac w gospodarce narodowej. Słaby pracownik sprawia, że polski pracodawca nie ma żadnych zachęt do tego, by szukać innowacji. I tak utrwala się model, w którym głównym atutem konkurencyjnym rodzimej produkcji jest tania praca. Do rezerwuaru siły roboczej bez trudu sięgnąć może również działający u nas zagraniczny kapitał, bijący polskiego producenta pod względem większej skali działania i większych możliwości podatkowej optymalizacji. Koło się więc zamyka.\n>>> Czytaj również: Polska Afryką Europy. Transformacja była klasyczną neokolonizacją\nPewną szansą dla polskiej przedsiębiorczości jest promowanie mody na patriotyzm gospodarczy. Zwłaszcza wśród konsumentów. Takie akcje są pewnym uzupełnieniem polityki gospodarczej kraju, który – jako członek UE – zrezygnował już z pewnych instrumentów bezpośredniego wspierania rodzimego biznesu. Gołym okiem widać, że atmosfera wokół takich akcji się poprawia. Jeszcze w latach 90. sięganie po takie narzędzia było jawnym podważaniem konsensusu waszyngtońskiego. I łatwo mogło sprowadzić na sięgającego po nie śmiałka łatkę antyliberalnego oszołoma. Dziś patriotyzm gospodarczy wydaje się do pogodzenia z programem większości sił politycznych w Polsce.\nWarto jednak przy tej okazji pamiętać o celu. I do zdania „Dobre, bo polskie”, warto dopisać drugą część. Wyjaśniającą, że „polskie” oznacza nie tylko kraj pochodzenia kapitału kontrolującego dany biznes. A bardziej chodzi tu o to, czy przedsiębiorstwo (oraz jego właściciel) płaciło w Polsce podatki i angażuje swoje środki w kraju. Niestety wśród najbogatszych Polaków ta zasada wcale nie jest obowiązująca. Większość z nich płaci podatki „trochę tu, trochę tam”. I wcale się z tym nie kryje.\nCiekawe są również pomysły idące w kierunku zabezpieczenia losu polskiej przedsiębiorczości na wypadek poważnego wstrząsu gospodarczego, którego nadejście jest w warunkach kapitalizmu więcej niż pewne. Padają one ze stron często nieoczekiwanych. Na przykład dwa lata temu spore zainteresowanie wzbudził raport ekonomisty Stefana Kawalca dotyczący potrzeby „udomowienia” polskiego sektora bankowego. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Kawalec to jeden ze współtwórców planu Balcerowicza. Został zresztą w resorcie finansów (w randze wiceministra) aż do 1994 r., będąc jednym z głównych architektów daleko idącej prywatyzacji polskiej bankowości. Minęły dwie dekady i dziś Kawalec jest zdania, że „dla zapewnienia w miarę stabilnego dostępu do kredytu dla średnich i małych lokalnych firm istotne jest wzmocnienie w polskim sektorze bankowym, segmentu banków, których centrale i faktyczne centra decyzji znajdują się w Polsce”. Aby tego dokonać, nie trzeba koniecznie nacjonalizować działających w Polsce banków. Ani w podejrzany sposób dofinansowywać polskich holdingów bankowych, by przejmowały konkurentów, gdy tylko nadarzy się okazja. Chodzi raczej o takie działania ze strony polskiego rządu, które doprowadziłyby do rozproszenia akcjonariatu kontrolowanego obecnie przez wielkie zagraniczne centrale. To powinno wystarczyć, by w razie kryzysu banki nie ograniczały dostępu do rynku kredytów tylko po to, by pomóc bankowi matce w dalekiej centrali.\nTo tylko kilka z propozycji próbujących wyjść naprzeciw temu, co boli polskich przedsiębiorców od dawna. Rozbicie złudnego przekonania, że oni i wolny rynek to idealnie dobrana para, jest pierwszym krokiem w tym kierunku.\n>>> Polecamy: Fortuna w rajach podatkowych. Zobacz, jak elity ukrywają swoje gigantyczne majątki\nMoja Firma podatki\nA ja uważam, że autor ma dużo racji! Upierdliwe urzędasy to jedna strona medalu ale drobnego przedsiebiorcę ywkańczają też korporacje. Mnie osobiście dwa razy wykończyła konkurencja wielkich firm. Najpierw miałem wypożyczalnię kaset video - musiałem zamknąć jak otwarli w mieście Video World (zresztą kiedyś było u nas 6 czy 7 wypożyczalni teraz została ta jedna). Potem otwarłem sklepik spożywczy na osiedlu - nie wytrzymałem konkurencji z Biedronką. Do tego banki które nie są zainteresowane realnym wsparciem drobnego biznesu. No i nie zapomnijmy tez o pracownikach którzy (może nie wszyscy) kombinują jak cię oszukać.\nw korei rynek chciał, ale nie mógł bo Koreańczycy wzieli sprawy w swoje ręce i teraz należą do najbogatszych krajów na świecie. W Polsce Balcerowicz skutecznie wyeliminował z dnia na dzień small business, a kolejne partie z Lewandowskim na czele wyprzedawały narodowy majątek, bo przecież wiadomo, że prywatnie zarządza się lepiej niż państwowo... zakup TPSA przez pańśtwowy France Telecom był tego najlepszym przykładem.\nJaki wolny rynek, skoro zachodnie koncerny "inwestujące" w Polsce mają miliardowe ulgi podatkowe o których polscy przedsiębiorcy mogą tylko pomarzyć???\nBakcyl komunizmu nie umiera nigdy.\nWiększość pańskich spostrzeżeń jest bardzo celna. Żyjemuy w dziwnej mieszance neokolonializmu ustanowionego tu w oparciu o działania zagranicznych firm i "polskich" polityków oraz kompletnej niewydolności drobnej inicjatywy prywatnej miejscowego pochodzenia. Ślepota wyznawców tzw. "reformy Balcerowicza" jest porażająca.\nCo to za bzdury są? Bełkot, pomieszanie z poplątaniem! Co z działaniem wolnego rynku ma wypchnięcie handlowców spod PKiN - człowieku zadaj pytanie sobie, kto to zrobił. A specjalne strefy ekonomiczne - to też wolny rynek? A, stosunek urzędów skarbowych do małych przedsiębiorców - również wolny rynek?\nRzecz w tym, że wolny rynek w tym kraju nie istnieje - rynek w Polsce spętany barierami administracyjnymi i prawnymi: absurdalne obciążenia i z roku na rok coraz bardziej skomplikowane podatki, setki zezwoleń, koncesji, licencji, certyfikatów wymaganych do prowadzenia poszczególnych rodzajów działalności oraz nierówne traktowanie dużych i małych przedsiębiorców!\nTen artykuł to chyba jakieś nieporozumienie. Totalne bzdury, od razu widać, że autor nie miał zbyt dużo styczności z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą oraz sam żadnej nie prowadził.\nBardzo ciekawe spojrzenie. Dobry artykuł, dziękuję za publikację.\ngazeta prawna udostepnia łamy komuchowi, czy wam zupełnie o...o??\nNo coz. Moge powtorzyc tylko za P. C. Roberts'em /art. R. Wosia z 31 stycznia 2014/:\n- Wstyd mi za neoliberalizm.\n- Wstyd mi za ekonomie lat 90. i poczatku XXI wieku, ktora przestala byc nauka , stala sie propaganda.\nWstyd mi za Rzadzacych Polska i Ich dzialalnosc.\nCo ja mam odpowiadac Belgom, kiedy mnie pytaja, dlaczego tak wiele dziewczyn z Polski z wyzszym wyksztalceniem pracuje w Belgii wykonujac najprostsze prace typu sprzatanie?\nW końcu ktoś kto potrafi zdjąć klapki liberalnych dogmatów z oczu i spojrzeć na gospodarkę z szerszej perspektywy. Polski liberalizm służy głównie zagranicznym koncernom i posiadaczom kapitału - bo mali nie mają do nich startu.\nW Polsce nie ma wolnego rynku!!\nWarto może uzupełnić artykuł. Ten tzw. plan Balcerowicza został przygotowany i narzucony Polsce przez znanego finansowego grandziarza George'a Sorosa i Jeffrey'a Sachsa. W wyniku tego planu:\n1. wyprowadzono z Polski miliardy dolarów poprzez zafiksowanie kursu dolara i wysokie oprocentowanie depozytów\n2. Poprzez tzw. uporządkowanie stosunków kredytowych w krótkim czasie podniesiono do astronomicznych wysokość oprocentowanie kredytów co zaowocowało gigantyczna falą bankructw i przy okazji zniszczyło zalążek przyszłej klasy średniej,\n3. wystawiono na rzeź polskie firmy. Np. nowoczesna fabrykę papieru w Kwidzyniu, o ile dobrze pamiętam, sprzedano Amerykanom za 170 mln USD, czyli po cenie niższej niż wyniosła wartość maszyn i urządzeń zainstalowanych w fabryce. Na dodatek, w gratisie, Amerykanie dostali 50% naszego rynku papieru. Podobnie było z cukrowniami.\n4. O programie powszechnej prywatyzacji czyli inaczej - największym rabunku w dziejach nowoczesnej Europy - aż nie chce się wspominać.\nReasumując: plan Balcerowicza, czyli Sorosa-Sachsa to była zwykła zbrodnia na Polsce i Polakach i ktoś powinien za to porządnie oberwać. Jakże inaczej budowała swoją potęgę Korea Południowa. To był wzorzec do naśladowania, a nie zbrodnicze plany zagranicznych grandziarzy.\nSłusznie. W Polsce firmy nie powinny ze sobą konkurować.\nWolny rynek wymusza niesamowite zagrożenia dla polskich przedsiębiorstw.\nKlienci powinni zaakceptować jakość i cenę polskich produktów w warunkach zorganizowanego kartelu, "Spółdzielni" lub gospodarki planowej.\nJeżeli klient nie będzie tego akceptował tylko będzie miał muchy w nosie to nikt go w kraju na siłę nie trzyma.\nNiech jedzie do US lub chociażby do Szwajcarii, gdzie głupi Szwajacarzy w ostatnich referendach odrzucili płacę minimalną oraz państwową służbę zdrowia.\nJak zwykle, znakomity tekst.\nNie rozumiem, dlaczego w tytule jest 'wolny rynek' skoro rzecz jest o polskiej transformacji z komunizmu do postkolonializmu\nArtykuł trafiający w sedno. Szkoda tylko, że znacząca większość społeczeństwa długo nie będzie w stanie pojąć o co w tym wszystkim chodzi, bo przecież skoro jest skutek musi być gdzieś jego przyczyna...\nRynek nie jest czyms jednolitym.\nOdbywa sie na roznych poziomach i w roznych zakresach.\nKioskarz nie jest konkurentem sieci handlowych, bo gra niejako w innej lidze.\nJest ciagle wypieranie i gra o udzialy w rynku.\nJego funkcjonowanie jest proste, bo sprowadza sie do akceptacji lub nie warunkow konkretnej oferty celem kupna lub sprzedazy.\nRynek odzwierciedla logiczna strukture swiata i funkcjonuje nawet wtedy, gdy sie usiluje go wypierac.\nRafał Woś. No jasne. A potem zdziwienie, że ciągną z niego inni pompę.\nPozwolę sobie przetłumaczyć tezę artykułu: "przedsiębiorczość to wyrok śmierci dla przedsiębiorczości".\nCzy można wklejać grafiki w posty? Przydałby się tu facepalm kpt. Picarda.\nŚwietny tekst panie Rafale. Przedsiębiorcy z lat 80-tych i ci co budowali kapitalizm w latach 90-tych, mogą się w nim przejrzeć jak w lustrze. Jeśli pan czyta na Forsalu komentarze do swoich tekstów, to prośba o poruszenie tematu TTIP i euro w Polsce, bo chyba bez dyskusji i naszej woli szykują się nam nowe mega kwiatki ze strony brukselskich biurokratów- pod rękę jak zwykle z prezesami korporacji i ich lobbystów-, przy towarzyszącej temu totalnej ignorancji polskich parlamentarzystów i mainstreamowych mediów.\nSympatyk Nowej Prawicy\nOczywiste jest, że jeśli przedsiębiorca osiągnie sukces i zdobędzie jakiś udział w rynku, to jego wrogiem jest każda konkurencja, czyli wolny rynek, który tej konkurencji pozwala zaistnieć. Taki przedsiębiorca będzie się starał zachować swój udział i będzie wspierał różne bariery prawno-biurokratyczne, które utrudniają wejście na rynek nowym przedsiębiorcom. Wtedy gospodarka zaczyna hamować.\nNie dziwmy się więc, że duże koncerny, a nawet mniejsze firmy układają się z politykami, żeby regulować rynek. Ale to nie wolny rynek jest wszystkiemu winien, tylko bariery tworzone przez państwo. Wtedy rynek przestaje być już wolny, co widzimy właśnie w obecnej rzeczywistości gospodarczej.\nNad artykułem unosi się duch Lenina. Nawet nie chce mi się tracić czasu na komentowanie. Ludzie przedsiębiorczy radzą sobie w tym kraju bez problemu.. Prosimy tylko o jedno - zróbcie porzadeknz US i ZUS. Z koncernami damy sobie radę sami.\nArtykuł słaby i oderwany od rzeczywistości. To takie spojrzenia na świat kogoś kto tylko siedzi za swoim biureczkiem i podlewa paprotki podczas gdy o rzeczach o których pisze nie ma zielonego pojęcia, bo niby skąd skoro nigdy w swoim życiu nie splamił się przedsiębiorczością :)\nFajny artykuł, z jedną informacją nie mogę się zgodzić, o ile mi się wydaje Żabka od 2007 r. nie jest już firmą Polska.


Jest dobrze. Nadzieja. Po chyba 20 latach : Wasze metody\nJest dobrze. Nadzieja. Po chyba 20 latach\nprzez stan » 20 paź 2017, o 09:57\nCześć wszystkim. Tak na szybko napiszę parę słów aby kto chce nie czekał aż będę pewien mojego stanu i mógł spróbować już teraz, bo to trochę trwa. Otóż mam albo miałem tego IBS albo coś w tym stylu, wariant biegunkowy i wielkim problemem który rzucał się w oczy to były gazy. Bo biegunki to były, w tym lepszym okresie, powiedzmy 3 z rana a potem był z nimi spokój tylko te ciągłe gazy. Z resztą jak ktoś jest zainteresowany to te wszystkie moje stare posty może odnaleźć. Ja teraz piszę tak na szybko żeby dać nadzieję i powiedzieć że nigdy nie wolno się poddawać. Obiecałem sobie że kiedyś jak mi się uda to napiszę innym całą swoją historię. Zrobię to ale może innym razem, teraz tak na szybko chce samą kluczową sprawą się podzielić, kiedyś postaram się rozwinąć bardziej cała historię. Otóż tak, mi pomógł Paroxinor czyli SSRI. W życiu bym nie powiedział że to od głowy. Wiele razy wysmiewalem takie opinie i lekarzy bo objawy były non stop nawet w czasie wakacji itp. Nie wiem na jakiej zasadzie to działa i w sumie mało mnie to interesuje, ważne że działa. Tylko tak, efekty pojawiły się dopiero po ok 2 mieisacah brania. I było tak że jednego dnia było lepiej potem gorzej ale z czasem tych lepszych dni było coraz więcej. Najpierw przestało mnie ganiać z rana tak że muszę w tym momencie i nie ma poczekaj, potem poprawiła się konsystencja, a potem zmniejszyły gazy. Jeszcze zdarzają się gorsze dni ale jest ok 90% lepiej. Teraz to będzie niecałe 3 miesiące pewnie. Przez pierwszy miesiąc zero poprawy było. Nawet było gorzej bo miałem taką biegunkę że sama woda leciała. Objawów ubocznych typu zanik wzwodu też nie było więc zastanawiałem się czy to na pewno ten lek a nie jakaś podróba. Ale czekałem i się doczekałem. Gdzieś ze dwa miesiące. Poszedłem do akademika i noc bez gazów. Rewelacja. Pierwsze sranie w nowym miejscu, wśród innych ludzi w tym akademiku i na twardo. Coś nieslychanego. Nie do opisania. Aż zapisywalem sobie ile dni pod rząd mam w tym akademiku sranie na twardo. Po jakimś tygodniu przestałem zapisywać bo jest tak co dzień. Mało tego nawet była impreza i piłem wszystko, najpierw piwo, potem wino, potem whisky a na koniec woda i następnego dnia raz do kibla i na twardo. Niesamowite. Później u kolegi piwo i chipsy. Zawsze potem rano mnie gonilo i cały dzień z gazami. Teraz na uczelni wytrzymałem cały dzień bez gazów i latania do kibla. No tego nie da się opisać. Ja to miałem ze 20lat. Teraz mam 20 a dolegliwości mam od kiedy pamiętam więc w sumie nawet nie wiem ile. Jedynie na zdjęciach z dzieciństwa widzę że kiedyś byłem wesoły i uśmiechnięty.. Później przez te wiecznie gazy to ciężko było być na codzien uśmiechnięty choć się starałem. Dobra, do brzegu, więc tak na jelita pomógł Paroxinor. Na pryszcze nofap. Teraz już będzie z 6 miesięcy nofapu. Choć czasem wracałem. Pierwsze 3 miałem bez przerwy ale nie było żadnych superpowers ale wróciłem do nofapu tylko dlatego że zauważyłem że pryszcze wtedy znikają. I polecam książkę anthonego robinsa Obudź w sobie olbrzyma. Od tego wszystko się zaczęło. Zacząłem pracować ze sobą na różnych polach. Zostałem zmotywowany itp. Naprawdę warto. Ale faktycznie robić to co on w tej książce pisze. Robić sobie notatki i codziennie czytać. Od samego czytania nic się nie zmieni. Tylko działanie coś zmienia. Dużo jest pracy nad sobą. Zmiana przekonań, negatywnych myśli itp. Ja np wycialem sobie scenki z filmu z zachowaniem aktora którym bym chciał być w życiu realnym. Codziennie te krótkie scenki sobie ogladam. Znam je na pamięć i czasem w życiu łapie już przebłysk że czuję się nim i zachowuje się tak jak on. Podobno stajemy się tacy jak 5 osób z naszego najbliższego otoczenia. Pozbyć się nałogów, czyli nofap, ja jeszcze pozbyłem się obgryzania paznokci i siedzenia w internecie bo przez to brakuje mi czasu na pracę nad sobą. Jak coś zrobisz dobrze to nagradzaj się za to aby twój mózg powiązał dobre rzeczy z przyjemnością. Tak jak tresowany pies. Mózg jest głupi. Można go tresowac jak psa Pawłowa. Odejście od nałogów jest trudne bo są objawy odstawienie jak np senność, lęki, bóle głowy, kręcenie w nogach, nocne poty ale warto się uwolnić i przejąć kontrolę nad swoim życiem. Ale najpierw trzeba odwiazac linę od doku, od problemów bo zawsze gdzie nie popłyniemy to ta lina nas w.koncu zatrzyma. U mnie to były gazy i biegunka. No i na chwilę obecną się udało. Ciągle biorę ten lek. 20mg dziennie rano przy jedzeniu. Ale wchodzić trzeba powoli. Zacząć od 5 albo 10.i pierwszy tydzień albo dwa są ciężkie bo jest wielka senność i duża depresja i mogą być myśli samobójcze. Schodzić z dawki też trzeba powoli ale to jeszcze długo bo ten lek trzeba przynajmniej 6 miesięcy brać. Nie wiem co będzie potem, najwyżej będę brał do końca życia. Huj z tym, aby działało. O tyle dobrze że ponoć nie rośnie na niego tolerancja więc powinien działać cały czas na tej samej dawce. Dobra to na razie chyba tyle. Jak coś sobie przypomnę to napiszę a kiedyś może coś bardziej składanego na.spokojnie napiszę. Teraz mam dużo pracy nad sobą żeby nadgonic swoje życie. Ale nigdy się nie poddawaj. Ja cały asortyment sklepów zielarskich już zjadłem, różne mikstury, zamówienia z zagranicy wiele razy nie miałem już nadziei ale jak powiedział Maksymilian Kolbe w obozie koncentracyjnym: tylko nadzieja. Walcz nawet jak coś jest głupie to próbuj. To Twoje jedyne życie. Ja nie wierzyłem że lek na głowę może mi pomóc ale z braku pomysłów bo już wielu rzeczy próbowałem to żeby nie być bezczynnym wziąłem SSRI. A brałem już i leki na pasożyty wielokrotnie, różnego rodzaju antybiotyki i przeczep kału też.Dobra koniec. Powodzenia. Będę czasem wpadał. Nigdy się nie poddawaj.