Trasy turystyczne – Tarnowskie Góry\nTarnowskie Góry > Aktualności > Turystyka > Trasy turystyczne\nInformacje na temat następujących tras turystycznych: trasa dla miłośników kolei i rowerzystów, trasa dla miłośników przyrody, szlakiem mniej znanych obiektów architektury sakralnej, szlakiem zabytków górniczych, szlakiem fortyfikacji tarnogórskich, szlaki przebiegające przez Tarnowskie Góry\n1. Trasa dla miłośników kolei i rowerzystów\n2. Trasa dla miłośników przyrody\n3. Szlakiem mniej znanych obiektów architektury sakralnej\n4. Szlakiem zabytków górniczych\n5. Szlakiem fortyfikacji tarnogórskich\n6. Szlaki przebiegające przez Tarnowskie Góry\nTrasa dla miłośników kolei i rowerzystów\nRowerem wokół Zalewu Chechło-Nakło – wsiadamy na przystanku kolejki wąskotorowej Lasowice Zalew – dalej kolejką do przystanku Tarnowskie Góry Wąskotorówka – rowerem lub piechotą ulicami: Bytomską, Krakowską, przez Rynek, Górniczą i Legionów – wsiadamy do kolejki na przystanku Tarnowskie Góry Wąskotorówka – wysiadamy na przystanku Repty Kopalnia Zabytkowa – rowerem lub piechotą ulicami: Staffa, Szczęść – Boże, Małą, wzdłuż szlaku kolejki wąskotorowej (po drodze: „Wielki Kanion” Tarnogórski, Rezerwat Blachówka, Dolomity Sportowa Dolina, Rezerwat Segiet), dalej ulicami: Myśliwską, Skowronków, Niemcewicza, Jaworową, Waliski, Repecką – Szlakiem Husarii Polskiej – Obwodnicą – ulicami: Łanową, Niedziałkowskiego, Pyskowicką, Śniadeckiego – przez Park Repecki – Szlakiem Powstańców Śląskich, dalej wzdłuż rzeki Dramy kierując się na Zbrosławice.\n1. Zalew Chechło – Nakło. Dawne wyrobisko żwiru zamienione w 1973 roku na 66 hektarowe, bezodpływowe jezioro o pojemności 1,5 mln m3. Ubytki wody spowodowane parowaniem poza deszczami są uzupełniane przez cztery podziemne źródła. Jezioro pełni jedynie funkcje rekreacyjne; piaszczyste plaże, możliwość kąpieli, bardzo ładne tereny spacerowe po pobliskich lasach, okazja do wędkowania, liczne ośrodki wypoczynkowe czynią to miejsce bardzo atrakcyjnym zarówno dla zwolenników weekendowych wypadów jak i na dłuższy pobyt.\n2. Kolejka wąskotorowa. Przez Tarnowskie Góry przebiega się kolej wąskotorowa – najstarsza czynna w Europie, licząca blisko 150 lat. Jej trasą przejechać można – w okresie letnim – od Siemianowic do Miasteczka śląskiego, a jej najciekawszy odcinek obejmuje same miasto Tarnowskie Góry i okolice – rezerwat bukowy Segiet, Zabytkową Kopalnię i Skansen Maszyn Parowych, kąpielisko nad zalewem w Nakle Chechle.\n3. Centrum Rynek. Najstarszy fragment płyty Rynku, tzw. “kocie łby” pochodzi z XIX w. i mieści się wokół gwarkowskiej studni. Na Rynku znajdują się m. in. Ratusz w stylu neogotyckim, Kościół Ewangelicko-Augsburski, zabytkowe kamienice podcieniowe z półkolistmi arkadami a także Winiarnia “Sedlaczek” i Muzeum.\n4. Kopalnia Zabytkowa Rud Srebronośnych. Znajdująca się na głębokości 40 m, jedyna w Polsce podziemna trasa turystyczna udostępniająca zwiedzanie podziemi po dawnych kopalniach kruszców srebronośnych. Ma ona długość 1700 m, w tym podziemny przepływ łodziami chodnikiem odwadniającym odbywa się na odcinku 270 m. Kopalnia swoim kształtem przypomina trójkąt, którego wierzchołkami są trzy szyby: “Anioł”, “Żmija” i “Szczęść Boże”. Przylegają do nie trzy komory mające od 500 do 2000 m2. Przed zjazdem w podziemia zobaczyć można oryginalną wystawę minerałów, narzędzi i urządzeń górniczych, a po wyjeździe Skansen Maszyn Parowych.\n5. Skansen Maszyn Parowych. Znajduje się o otoczeniu kopalni i gromadzi przykłady maszyn parowych stosowanych jako napęd w zakładach przemysłowych jak i poczciwe ciuchcie.\n6. “Czerwona Skała”. Popłuczkowa hałda dolomitowa w Tarnowskich Górach – Bobrownikach, powstała w wyniku działalności górniczej prowadzonej na tych terenach od XV wieku do początku XIX wieku.\n7. “Wielki Kanion ” Tarnogórski. Jest położony przy drodze krajowej nr 6, stanowiącej historyczny, międzyregionalny szlak w kierunku Poznania. Rejon złoża leży w zachodniej części niecki tarnogórskiej. Obszar związany z byłą kopalnią stanowi teren górniczy o powierzchni 203,16 ha. Powierzchnia obu powstałych tu wyrobisk wynosi łącznie ok. 45 ha. Głębokość wyrobisk sięga 60 m.\n8. Rezerwat Blachówka. W nieczynnym kamieniołomie dolomitu – “Blachówka” – znajduje się stanowisko dokumentacyjne przyrody o powierzchni 6 ha utworzone w 1995 r. Chroni ono w celach dydaktycznych specyficzne formy krajobrazu, ukształtowanego działalnością górnictwa kruszcowego, z typową roślinnością kserotermiczną.\n9. Dolomity – Sportowa Dolina. Całoroczne centrum narciarskie powstające w nieczynnym od 30 lat wyrobisku Blachówka, w którym wydobywano dolomit. Do dyspozycji narciarzy są trzy całoroczne trasy narciarskie o łącznej długości 700 m i różnicy wzniesień 31 m, pokryte tworzywem sztucznym. Gdy temperatura spada o stopień poniżej zera trasy są sztucznie zaśnieżane. Uruchomione są trzy wyciągi orczykowe, a dla najmłodszych park zimowy i karuzela do nauki jazdy na nartach.\n10. Rezerwat Segiet. Utworzony w 1953 r. w celu ochrony 24,65 ha lasu bukowego, powstałego w wyniku naturalnego porośnięcia dawnych wyrobisk górniczych. Rezerwat położony jest na zboczu Srebrnej Góry, w obrębie Lasu Segieckiego. Ochroną objęte są trzy typy buczyn w tym 9-cio hektarowy płat na południowym stoku z drzewostanem buczyny storczykowej w wieku 130-150 lat i okazami do 350 lat.\n12. Park Wodny. Jeden z najnowocześniejszych obiektów tego typu w Polsce, o powierzchni zabudowy 4006 m2, powierzchni użytkowej 9055 m2 i kubaturze 47 tys m3. Funkcjonują w nim: 25-metrowy basen sportowy z widownią, basen z falą morską, basen rzeka, basen solanka, basen do nauki pływania, kompleks basenów rekreacyjnych z miejscami przeznaczonymi do masażu podwodnego, 3 różnej długości i średnicy zjeżdżalnie wodne oraz sauny, siłownia, gabinety odnowy biologicznej i sale do ćwiczeń muzyczno-ruchowych.\n13. Kościółek św. Marcina. Ufundowany został około 1400 r. przez ówczesnych właścicieli tarnowickich dóbr rycerskich, erygowany w 1415 r. Pierwotnie był budowlą gotycką, ale po przebudowach w XVIII w. nabrał cech barokowych. Jest najstarszym i najcenniejszym zabytkiem architektury sakralnej. Wewnątrz świątyni znajduje się jedna z najstarszych kopii obrazu Matki Boskiej Piekarskiej z drugiej połowy XVII w., malowana na desce.\n14. Zamek w Starych Tarnowicach. Wybudowany prawdopodobnie na początku XVI w. W latach 1520-1570 był w posiadaniu rodziny Włodyków. Został zniekształcony wskutek licznych przebudów w wiekach XVIII i XIX. Ma kształt czworoboku złożonego z czterech skrzydeł zgrupowanych wokół przypominającego kwadrat dziedzińca, który posiadał krużganki (obecnie zamurowane).\n16. Park Repecki. Kompleks leśny leżący pomiędzy Starymi Tarnowicami a Reptami, wchodzący w skład ustanowionego na tym obszarze zespołu przyrodniczo-krajobrazowego. Cechą charakterystyczną istniejących tam drzewostanów jest ich naturalny charakter, wyróżniający się wielopiętrową i wielogatunkową strukturą. Około 2/3 całego lasu stanowią drzewostany, które przekroczyły 100 lat. Jest to największe na śląsku i jedno z najbardziej interesujących skupień drzew pomnikowych w Polsce. Stwierdzono tam 110 drzew kwalifikujących się do objęcia ochroną jako pomniki przyrody. Na obszarze tym występuje również szereg ptaków lęgowych.\n17. Sztolnia Czarnego Pstrąga (szyb Ewa i szyb Sylwester). Jest to 600-metrowy fragment najdłuższej tarnogórskiej sztolni odwadniającej “Fryderyk”, wydrążonej w latach 1821-1834. Można ją zwiedzać od 1957 r., dzięki staraniom Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej. Trasa turystyczna znajduje się pomiędzy szybami “Ewa” i “Sylwester”, którymi do sztolni schodzi się po krętych schodach na głębokość 20 lub 30 metrów. Podczas wycieczki. która odbywa się łodziami, podziwiać można uroki podziemnego świata m.in. stalaktyty i oryginalne partie chodnika sztolniowego wykutego w skale dolomitowej.\n18. Dolina Dramy. Koryto rzeki Dramy – drugiej po rzece Stole – wypływającej spod Srebrnej Góry. W Reptach Starych uchodzi do niej woda ze znanego źródła Młodości, natomiast tuż za parkiem Repeckim potok Starotarnowicki oraz graniczny potok Laryszowski. Na terenie zabytkowego kompleksu leśnego W Reptach, dolina Dramy ma charakter swego rodzaju korytarza leśnego, otoczonego głównie gęstymi ścianami starodrzewu bukowego, podłoże stanowią zaś szuwary i roślinność trawiasta. Ten odcinek doliny jest szczególnie malowniczy z uwagi na łagodne meandry rzeki Dramy. Miejscami z Dramą łączą się jej dopływy, m.in. Strumień Czarnego Pstrąga.\n19. Zbrosławice – Ośrodek Jeździecki. Przedwojenna miejscowość kuracyjna, położona w dolinie rzeki Dramy. Pomimo iż, położone są w sąsiedztwie wysoko zurbanizowanych i uprzemysłowionych terenów, mają środowisko czyste ekologicznie. Położone pomiędzy Tarnowskimi Górami, Gliwicami i Bytomiem mają dogodne połączenie komunikacyjne z tymi miastami. Na terenie Ośrodka Jeździeckiego znajdują się: 3 kryte ujeżdżalnie, 2 stajnie na około 60 koni, sklep ze sprzętem jeździeckim, noclegi o standardzie turystycznym w domkach fińskich oraz jadłodajnia. Ośrodek Jeździecki oferuje jednodniowe wycieczki szkolne do Ośrodka, naukę jazdy konnej dla dzieci i dorosłych, przejażdżki bryczkami, weekendy w siodle, obozy letnie i zimowe dla dzieci i młodzieży i wiele innych atrakcji.\nTrasa dla miłośników przyrody\nul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, ul. Legionów, ul. Ogrodowa, ul. Lipowa, ul. Bytomska, ul. Korola, ul. Strzelnicza, ul. Parkowa, ul. Staffa, ul. Mała, ul. Staszica, ul. Kamienna, ul. Witosa, ul. Repecka, ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego\n1. Park Miejski – ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Park Miejski o powierzchni 21.5 ha został założony w 1903 r. na warpiach (:tu pozostałość po kopalniach rud). Drzewostan Parku obejmuje około 50 gatunków drzew i 10 krzewów, w większości rodzimego pochodzenia. Wejście Parku zwieńcza grupa głazów narzutowych. Największy spośród nich jest pomnikiem przyrody. Jeden z głazów posiada tablicę z wierszem Jana Nowaka z 1925r.\nPark obejmuje następujące obiekty: drewniana wieża widokowa, staw z fontanną, kawiarenka, korty tenisowe, górka saneczkowa, muszla koncertowa i inne. W zachodniej części Parku Miejskiego mieści się cmentarz wojenny, na którym spoczywają żołnierze z I i II wojny światowej\n2. Zabytkowa aleja lipowa – ul. Lipowa. Aleja wchodzi w skład zespołu pałacowo – parkowego dawnego zarządu dóbr hrabiów Henckel von Donnersmarck, powstałego w latach 70 – tych XIX w. W rejonie ulic Legionów, Lipowej i Ogrodowej. Teren ten, na którym zachowały się okazałe stare lipy został objęty ochroną zabytkową 1992 r.\n3. Kopiec Kopalni „Fryderyk” – Bobrowniki Śląskie. Kopiec pamiątkowy usypany w 100 – lecie istnienia kopalni srebra i ołowiu w pobliżu szybu „Rudolfina”.\n4. Jesiony wyniosłe – ul. Staffa. Jesiony zostały objęte ochroną w drodze uznania za pomniki przyrody w 1997 i 1998.\n5. Hałda popłuczkowa. Największa hałda o powierzchni 1,5 km2 i wysokości 17 m. Powstała z dolomitu, który został oddzielony od galeny na płuczce kopalni „Fryderyk” w trakcie sortowania urobku.\n6. Rezerwat leśny „Segiet”. Utworzony w 1953 r. w celu ochrony 24,65 ha lasu bukowego, powstałego w wyniku naturalnego porośnięcia dawnych wyrobisk górniczych. Rezerwat położony jest na zboczu Srebrnej Góry, w obrębie Lasu Segieckiego. Ochroną objęte są trzy typy buczyn w tym 9-cio hektarowy płat na południowym stoku z drzewostanem buczyny storczykowej w wieku 130-150 lat i okazami do 350 lat.\n7. Pogórnicze łąki – Repty Śląskie. Okolica silnie zmieniona przez górnictwo kruszcowe, pozostałości po szybach górniczych i niewielkich odkrywkach rud żelaza, które dzisiaj zaznaczają się jako niewielkie okrągłe hałdy i płytkie zagłębienia o płaskich dnach.\n8. Kasztan jadalny i klon czerwony – Repty Śląskie. Rosną w ogródku plebańskim, przy kościele p.w. św. Mikołaja. Kasztan jadalny jest wyjątkowym okazem, jedynym w całej południowej Polsce, ustanowiony jako pomnik przyrody w 1960 r. Jego obwód w pierśnicy wraz z dwoma odrostami 752 cm, a wiek oceniony jest na około 450 lat. Klon został objęty ochroną w drodze uznania za pomnik przyrody w 1997 r.\n9. Dolina Dramy. Koryto rzeki Dramy – drugiej po rzece Stole – wypływającej spod Srebrnej Góry. W Reptach Starych uchodzi do niej woda ze znanego Źródła Młodości, natomiast tuż za parkiem Repeckim potok Starotarnowicki oraz graniczny potok Laryszowski.\n10. Droga do Ptakowic. Okazały drzewostan przy granicy zespołu przyrodniczo – krajobrazowego „Park w Reptach i dolina Dramy”.\n11. Drama w Parku w Reptach. Na terenie zabytkowego kompleksu leśnego, w Reptach, dolina Dramy ma charakter swego rodzaju korytarza leśnego, otoczonego głównie gęstymi ścianami starodrzewu bukowego, podłoże stanowią zaś szuwary i roślinność trawiasta. Ten odcinek doliny jest szczególnie malowniczy z uwagi na łagodne meandry rzeki Dramy. Miejscami z Dramą łączą się jej dopływy, m.in. Strumień Czarnego Pstrąga.\n12. Buki w Parku w Reptach. Najpiękniejszą formą lasu bukowego w Reptach jest buczyna pomorska. Zajmuje największą powierzchnię w kompleksie parkowym – porasta centralną wierzchowinę i jej południowe zbocze. Natomiast kwaśna buczyna niżowa występuje tylko na silnie pochylonych północnych stokach Góry Mikołaja i centralnej wierzchowiny parkowej.\n13. Drzewa egzotyczne w Parku w Reptach. Na uwagę zasługują dorodne okazy drzew egzotycznych, takich jak: dąb błotny, cyprysik groszkowy, modrzew polski.\n14. Staw tzw. Cegielnia przy ul. Repeckiej. Staw otoczony jest drzewami, część powierzchni wody pokrywają liście grażela żółtego.\n15. Lipa drobnolistna w Starych Tarnowicach – ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Lipa jest najwcześniej chronionym obiektem przyrodniczym z terenu naszego miasta. Jeden z pierwszych obiektów wciągnięty do ewidencji zabytków przyrody w województwie śląskim. Jej wiek szacuje się na 350 lat.\nSzlakiem mniej znanych obiektów architektury sakralnej\n„Kapliczki są to rozsiane w krajobrazie polskim modlitwy ludu polskiego, rzezane w drzewie lub kute w kamieniu, materializacja uniesienia serc pobożnych”.\nTadeusz Seweryn „Kapliczki i krzyże przydrożne w Polsce” ,1958 W-wa\nZapraszamy wszystkich turystów na krajoznawczą wędrówkę po Tarnowskich Górach i okolicach. Tym razem proponujemy trasę wytyczoną przez interesujące obiekty architektury sakralnej – cenne i pełne uroku akcenty tarnogórskiego pejzażu.\nJak pisze Tadeusz Seweryn w swoim opracowaniu z 1958 r. kapliczki, figury świętych i krzyże wznoszono najczęściej na skrzyżowaniu dróg, na granicy między siedliskami ludzkimi a przestrzenią pól i lasów, by odstraszały nieczyste, złe siły a także w miejscach nieprzypadkowych, jak np.: w miejscu samobójstwa, mordu, objawienie się Matki Boskiej lub świętego, a wreszcie na mogiłach ludzi pochowanych w polu lub w lesie.\n“W niektórych okolicach należało do zwyczaju, że stawiający kapliczkę czy jakiekolwiek pomieszczenie kultowe musiał wprzódy porozumieć się ze swoim plebanem i uzyskać odeń zezwolenie; w przeciwnym razie mógł go spotkać dyshonor zamiast zaszczytu (…) proboszcz dając zezwolenie na postawienie kapliczki badał powód i intencję fundatora; w szczególności, gdy chodziło o kapliczkę pokutną.” (T. Seweryn, 1958, s. 15)\nStawiano je z w podzięce za nieoczekiwaną łaskę, wyleczenie z choroby, za uchronienie od pomoru, głodu i innej klęski, również jako ofiarę dziękczynną za wybawienie z niebezpieczeństwa oraz w pokucie za ciężkie grzechy.\nW Tarnowskich Górach znajduje się wiele obiektów sakralnych, które pozostawili po sobie katolicy, ewangelicy i żydzi. Zachęcamy do odwiedzenia miejsc znanych jak i tych, które wkomponowane w tarnogórską przyrodę często są niezauważone.\nW nowej TRASIE NA WEEKEND proponujemy Państwu zwrócenie uwagi na:\n1. XVII-wieczny drewniany kościół p.w. Wniebowzięcia NMP w Miasteczku Śląskim\n2. Kaplica św. Jana Nepomucena ul. Mościckiego\n3. Figura św. Jana Nepomucena w budynku przy ul. Strzeleckiej 3\n4. XVII-wieczna płyta nagrobna w kościele Ewangelickim, Rynek\n5. Epitafium w elewacji kościoła św. Anny, ul Gliwicka\n6. Epitafia nagrobne w kościele p.w. świętych Piotra i Pawła\n7. Cmentarz Żydowski, ul. Gliwicka\n8. Cmentarz wojenny, ul. Wyszyńskiego\n9. XVIII-w. figury św. Floriana i św. Jana Nepomucena, ul. Legionów\n10. Klasztor oo. Kamilianów, park i Grota Maryjna, ul. Bytomska\n11. Galgenberg – wzgórze wisielców\n12. XVIII-w. kapliczka, ul. Główna\n13. Podziemna kapliczka św. Barbary w Kopalni Zabytkowej Rud Srebra\n14. Grota św. Barbary przy byłej Kopalni Dolomitów\n15. Krzyż przydrożny z 1909 roku, ul. Gliwicka\n16. XIX-wieczny krzyż przydrożny, ul. Niedziałkowskiego\n17. Kapliczki Archanioła Michała i św. Jana Nepomucena przy Kościele św. Marcina, ul. Niedziałkowskiego\n18. Kamienny, przydrożny krzyż, ul. Pionierska\n19. XVIII-wieczna kapliczka, ul. Kombatantów\n20. XVI-wieczna drewniany kościół św. Michała w Księżym Lesie\nSzlakiem zabytków górniczych\nProponujemy Ci “TRASĘ NA WEEKEND” – Szlakiem zabytków górniczych – która prowadzi przez wkomponowane w przyrodę zabytki przemysłowej historii tej ziemi.\nTarnowskie Góry, to miasto, którego genezą powstania jest odkrycie rud srebra, ołowiu, cynku i żelaza. Wielowiekowa eksploatacja złóż wpłynęła na rozwój miasta oraz na ukształtowanie terenu. Również późniejsza kopalnia dolomitu utworzyła unikalne formy geologiczno-przyrodnicze. Tereny pogórnicze od przeszło dwustu lat objęte są programami rewitalizacji poprzez m.in. zadrzewianie. Tak powstał jedyny w Tarnowskich Górach rezerwat przyrody – “Segiet”, czy utworzony w 1903 r. Park Miejski. W 2006 r. zostały objęte ochroną przyrodniczą kolejne obszary pogórnicze – “Hałda popłuczkowa” z endogeniczną roślinnością – poprzez utworzenie Parku Kulturowego oraz “Doły Piekarskie” w formie zespołu przyrodniczo-krajobrazowego. Tereny historycznej eksploatacji górniczej i znajdujące się na nich obiekty i urządzenia górnicze, które stały się siedliskiem wielu gatunków zwierząt, należą do obszaru ochrony przyrodniczej “Natura 2000”. Zwiedzanie Tarnowskich Gór szlakiem zabytków górniczych daje możliwość poznania piękna unikalnej przyrody chronionej, która jest efektem kształtowania terenu i jego rewitalizacji przez człowieka.\nTrasę najlepiej przebyć rowerem.\nW IV TRASIE NA WEEKEND proponujemy Państwu zwrócenie uwagi na:\n1. “Doły Piekarskie”- teren byłej kopalni rud żelaza z XIX w.\n2. Dawny kamieniołom dolomitu przy ul. Korola\n3. Wyrobisko po byłej kopalni dolomitu “Bobrowniki” przy ul. Kopalnianej\n4. Szyb “Sophia”\n5. Hałda po dawnej płuczce rud cynku i ołowiu\n6. Rezerwat “Segiet” założony na terenie dawnej kopalni Srebrna Góra\n7. Najstarsza część kopalni dolomitu Blachówka\n8. Zespół szybów “Comet”, “Bohr” i “Nettelbeck”\n9. Kolejka wąskotorowa na pogórniczym szlaku transportowym Bytom-Miasteczko Śląskie (przystanek Kopalnia Zabytkowa)\n10. Obszar łąk pogórniczych i śladów wydobycia przy ul. Małej\n11. Kopalnia Zabytkowa Rud Srebronośnych\n12. Skansen Maszyn Parowych\n13. Szyb “Żmija” i zespół łąk pogórniczych (na drugim planie – Kopalnia Zabytkowa)\n14. Zespół szybu “Staszic” (d. “Adolph”) – Szyby “Adolph” i “Maszynowy”\n15. Zespół łąk pogórniczych przy ul. Wodociągowej\n16. Hałda szybu “Glück”\n17. Dawny szyb “Okno III”\n18. Sztolnia Czarnego Pstrąga- odcinek Głębokiej Sztolni Fryderyk\n19. Okno i roznos Głębokiej Sztolni Fryderyk\nSzlakiem fortyfikacji tarnogórskich\nOdwiedzając nasze miasto masz niepowtarzalną okazję poznać burzliwą historię II wojny światowej na podstawie przygranicznych fortyfikacji polskich i niemieckich położonych w urokliwym krajobrazie przyrodniczym.\nProponujemy Ci “TRASĘ NA WEEKEND” – Szlakiem fortyfikacji tarnogórskich – która prowadzi przez na co dzień niezauważane, wkomponowane w przyrodę, zabytki architektury obronnej .\nObecny obszar Tarnowskich Gór w okresie kilkunastu lat (1922-1945) był pod administracją polską i niemiecką. W mieście, przed wojną, znajdowały się dwie jednostki wojskowe. Położenie na pograniczu spowodowało wybudowanie w 1939 r. zespołu bunkrów, będących częścią polskich fortyfikacji Obszaru Warownego “Śląsk”. Kilka schronów typowych (wg instrukcji saperskiej z 1939 roku) miało ochraniać tarnogórski garnizon – losy wojny potoczyły się jednak inaczej. W 1944 r. została wybudowana niemiecka linia obronna “B2” składająca się tylko na terenie Tarnowskich Gór z ponad 200 “Kochbunkrów” wraz z rowem przeciwczołgowym na ich przedpolu, szeregiem transzei (rowów komunikujących ze sobą stanowiska strzeleckie) oraz pól minowych – na przedpolu. W obu typach umocnień wykorzystano “naturalne” – tzn. pogórnicze ukształtowanie terenu, tj, hałdy, kopce, szyby i szybiki, doły. Zwiedzanie Tarnowskich Gór szlakiem fortyfikacji tarnogórskich da możliwość zrozumienia wartości ukształtowania terenu oraz pozwoli poznać urokliwe tereny przyrodnicze.\nTrasę najlepiej przebyć rowerem wczesną wiosną lub jesienią.\nW TRASIE NA WEEKEND proponujemy zwrócenie uwagi na:\n1. Polski typowy schron zbudowany wg instrukcji saperskiej z 1939 r. w sadzie przy ul. Radzionkowskiej\n2. Polski nietypowy schron na dawnym placu ćwiczeń, w rejonie ul. Stefana Batorego\n3. Polski typowy schron zbudowany wg instrukcji saperskiej z 1939 r. przy ul. Astrów\n4. Grupa kochbunkrów i fragment rowu przeciwczołgowego na tzw. Wacmanie (granica Tarnowskich Gór z Radzionkowem)\n5. Grupa kochbunkrów i transzeje w tzw. “Dołach Piekarskich”\n6. Stanowiska strzeleckie na hałdzie popłuczkowej (w rejonie ul. Małej)\n7. Grupa kochbunkrów na polach przy ul. Małej\n8. Fragment rowu przeciwczołgowego w lesie koło rezerwatu „Segiet”\n9. Grupa stanowisk w pobliżu szybu „Staszic”przy ul. Staszica\n10. Grupa kochbunkrów na polach przy Osiedlu Kolejarzy\n11. Grupa kochbunkrów na polach przy ul. Nowej\n12. Polski typowy schron zbudowany wg instrukcji saperskiej z 1939 r. przy ul. Gliwickiej\n13. Grupa kochbunkrów na polach przy ul. Niedziałkowskiego\n14. Grupa kochbunkrów przy ul. Łanowej\n15. Stanowiska przy ul. Wyszyńskiego i Fińskiej\n16. Grupa kochbunkrów na polach przy ul. Starowapiennej\n17. Grupa kochbunkrów w lasku przy ul. Sielanka\n18. Pas kochbunkrów na polach przy ul. Sielanka\n19. Schron przy ul. Sielanka\n20. Grupa stanowisk w pobliżu wysypiska komunalnego\n21. Pas kochbunkrów na polach przy ul. Sielanka\nSzlak Husarii Polskiej – z Będzina do Krzanowic – czerwony (156 km)\nPrzebieg trasy: Będzin (początek trasy) – Kozłowa Góra (34 km) – Orzech (36 km) – Nakło Śl. (40 km) – Tarnowskie Góry, Rynek (44 km) – Repty Stare (48 km)\nSzlak biegnie wzdłuż trasy, którą w 1683 r. przemieszczały się wojska polskie Jana III Sobieskiego w kierunku Wiednia.\nSzlak Stulecia Turystyki – z Rybnika do Tarnowskich Gór – zielony (138 km)\nPrzebieg trasy: Rybnik (początek trasy) – Tworóg (111 km) – Brynek, Hanusek (114 km) – Boruszowice (118km) – Miasteczko Śląskie (129 km) – Miasteczko Śląskie, Rynek (134 km) – Chechło, Nakło (134 km) – Tarnowskie Góry (138 km)\nTrasa biegnie pośród kompleksów leśnych\nSzlak Powstańców Śląskich – z Bytomia do Gliwic – niebieski (184 km)\nPrzebieg trasy: Bytom (początek trasy) – rezerwat Segiet (19 km) – „Segiet” (szlak czarny) (20 km) – Repty Nowe (21 km) – Sztolnia Czarnego Pstrąga (szlak żółty) – Laryszów (26 km) – Wilkowice (30 km), Zbrosławice – Kępczowice (33) – Góra św. Anny (121 km) – Sierakowice (184 km)\nSzlak Gwarków – ze Sztolni „Czarnego Pstrąga” do Koloni Woźnickiej – żółty (27 km)\nPrzebieg trasy: Sztolnia „Czarnego Pstrąga” (początek trasy) – Stare Tarnowice Kościół (5 km) – Tarnowskie Góry, Rynek (6 km) – Tarnowskie Góry PKP (8 km) – Lasowice (11 km) – Chechło, Nakło (12km) – Żyglin, Kościół (18 km) – Leśniczówka, Mieczysko (25 km) – Kolonia Woźnicka (27 km)\nSzlak Segiecki – czarny (12 km)\nPrzebieg trasy: Segiet (początek trasy) – Kopalnia Zabytkowa (2 km) – Tarnowskie Góry, Rynek (5 km) – Tarnowskie Góry PKP (9 km) – Puferki (12 km) – Pniowiec (12km)


• z cyklu Kino Polskie • 80 MILIONÓW • 37. Polonijna Premiera •\n•niedziela, 17 marca 2013 r., godz. 18:00 • Kino Hollywood Megaplex Gasometer / kino 11•\n•Produkcja: Polska, 2011 r. •Gatunek: sensacyjny •Czas trwania: 102 min. •Wersja: festiwalowa, tj. polska z tłumaczeniem na j. angielski (napisy) •Plenery: Wrocław•\n•Goście Honorowi: Kierownik Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Wiedniu - minister Tadeusz OLIWIŃSKI z Małżonką, przedstawiciele polskiego duszpasterstwa oraz nauczyciele języka polskiego w Austrii.\n•Gospodynie Premiery: >dr Liliana MADELSKA< (Uniwersytet Wiedeński, Instytut Slawistyki) oraz mgr Iwona TSCHEINIG (Verein Polonez). Tłumaczenie wprowadzenia do filmu na język niemiecki - wiedeński polonista Krzysztof SIUDEK.\n•Dzięki wielkiej przychylności Twórców, mieliśmy przyjemność przeżycia na wielkim ekranie uhonorowanego 14. nagrodami prestiżowych polskich i międzynarodowych festiwali filmowych, będącego polskim kandydatem do tegorocznej edycji Nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej OSKAR - jednego z najbardziej wyczekiwanych polskich filmów fabularnych. "80 Milionów" tak jak w Polsce i wszędzie tam gdzie był prezentowany, podbił również serca wiedeńskiej publiczności. To była niezwykła podróż w czasie, niezwykła lekcja, nie tak przecież odległej, współczesnej historii Polski. •Wilgotne oczy pamiętającej te czasy z autopsji starszej widowni i wielkie znaki zapytania w oczach młodych widzów... W tym miejscu należy dodać - szczególnie wielu młodych widzów - głównie za sprawą dr Liliany Madelskiej - Gospodyni wiedeńskiej Polonijnej Premiery filmu, która specjalnymi wykładami wprowadziła studentów (Uniwersytet Wiedeński, Instytut Slawistyki) w bardzo skomplikowane dla nich meandry współczesnej historii Polski. Bez tego polskiego pieprzyku, młodzi widzowie, w tym kilkudziesięciu z legitymacjami Instytutu Slawistyki, odebraliby ten film, jedynie jako bardzo dobry polski film akcji - co też jest wartością, lecz mocno zubożoną. Ze względu na sporą ilość widzów nie znających języka polskiego, znakomitym pomysłem było dwujęzyczne wprowadzenie w klimat filmu, zwłaszcza, że w wykonaniu pani profesor i jej studenta - pana Krzysztofa Siudeka. •Godnym podkreślenia jest również, że dr Liliana Madelska, spowodowała dodatkowe dofinansowanie dla studentów, naszego zniżkowego już biletu. I na tym nie koniec, gdyż zgodnie z zasadami metodyki nauczania, studentom zorganizowane zostało specjalne, podsumowujące seminarium. •Szanowna Pani Profesor - Chapeus Bas! Kłaniamy się też nisko licznym rodzicom, którzy do kina wybrali się z pociechami. Jeszcze długo w kinowym foyer, przy tradycyjnej premierowej lampce wina, trwały rozmowy na temat filmu i wywołanego nim tematu.\n•Bardzo dziękujemy Twórcom Filmu za pomoc w zorganizowanie jego wiedeńskiego pokazu. Filmowi życzymy kolejnych prestiżowych nagród na międzynarodowych przeglądach i festiwalach oraz kolejnych tysięcy oczarowanych nim widzów. •Życzymy Wam dalszych sukcesów i kolejnych niezwykłych filmów, na które już teraz z niecierpliwością czekamy. •W imieniu własnym i zgromadzonych w wiedeńskim kinie Gasometer widzów, raz jeszcze - serdecznie dziękujemy.\n>Zwiastun< >Twórcy o filmie< >Recenzja i relacja z Premiery< >Teledysk<\n•Od naszych początków, marcowe imprezy zawsze dedykowaliśmy naszym polonijnym "Ewom" z okazji ich święta. Zawsze też, staramy się aby miały one charakter takiego, naszego Polonijnego Dnia Kobiet. •Przypomnimy choćby te ostatnie: specjalny >zaproszenie na koncert Czerwonych Gitar<, dwa lata temu serwowaliśmy naszym Paniom >Śniadanie Do Łóżka<, a w zeszłym roku delektowaliśmy się >najpyszniejszym DŻEMem na świecie<. Tegorocznym prezentem z ok. Dnia Kobiet było... 80 Milionów! Aż strach pomyśleć, co to będzie w przyszłym roku. •Naturalnie, nie obyło się bez kwiatka dla Ewy oraz szampańskiego toastu, czego sprawcą była męska część Stowarzyszenia POLONEZ. •Słodki upominek dla Pań przygotował i ufundował pan Władysław Bokowy, właściciel >POLSKICH DELIKATESÓW< (22. LangobardenStrasse 126/4/5c). •Producent podbijającego światowe rynki, unikatowego piwa z pestek dyni >CORE BEER<, pan Aleksander Kordyka zaprosił do spróbowania tego delikatesu. •Specjalny talon na sesję w >MEERESKRISTALL SALZGROTTE< (12. TanbruckGasse 12/1), o wartości 13,90 €, ufundował każdej z Pań, jej właściciel pan Wojciech Sobolak.\n•TWÓRCY FILMU •Reżyseria – Waldemar Krzystek •Scenariusz – Krzysztof Kopka, Waldemar Krzystek •Zdjęcia – Piotr Śliskowski •Muzyka - Zbigniew Karnecki •Scenografia - Marek Warszewski •Kostiumy – Małgorzata Zacharska •Montaż – Marek Mulica •Kierownictwo produkcji: Sylwester Banaszkiewicz •Producent – Sylwester Banaszkiewicz, Marcin Kurek •Produkcja - MEDIA BRIGADE •i wielu innych.\n•OBSADA Filip Bobek (Władysław Frasyniuk), Krzysztof Czeczot (Józef Pinior), Wojciech Solarz (Stanisław Huskowski), Maciej Makowski (Piotr Bednarz), Marcin Bosak (Maks), Piotr Głowacki (kapitan SB Stanisław Sobczak), Olga Frycz (Maria, dziewczyna Józefa), Sonia Bohosiewicz (SB-eczka Czerniak), Agnieszka Grochowska (Anka, żona Stanisława), Jan Frycz (major Bagiński), Mariusz Benoit (Tadeusz Markuć "Kmicic"), Krzysztof Stroiński (ksiądz "Żegota"), Adam Ferency (ksiądz Kardynał), Emilia Komarnicka (Natalia), Mirosław Baka (komendant KW MO), Cezary Morawski (dyrektor banku), Agnieszka Podsiadlik (kasjerka), Krzysztof Globisz (ojciec Anki), Przemysław Bluszcz (drukarz Bogdan), Witold Wieliński (cinkciarz Wiesiek), Adam Cywka (SB-ek Zubek), Antonina Choroszy (pani ordynator) •i wielu innych.\n•OD REŻYSERA „Naszym zamiarem było nakręcenie filmu śmiesznego, kiedy trzeba i trzymającego w napięciu, kiedy jest to niezbędne. Jednocześnie ma być to film o czymś. O fragmencie naszej najnowszej historii, a przede wszystkim o ludziach, którzy ją tworzyli. O ludziach, którzy musieli niejednokrotnie bardzo się zmienić, by sprostać sytuacjom, w jakich się znaleźli. Czasami tak niespodziewanym jak konieczność dokonania … napadu na bank! •Bohaterowie naszej opowieści są wzorowani na wybitnych działaczach dolnośląskiej „Solidarności” /.../. Opowiadamy o Regionie „Solidarności” Dolny Śląsk, gdyż tu we Wrocławiu odbyła się ta spektakularna akcja opróżnienia kont związkowych na 10 dni przed wprowadzeniem stanu wojennego. Ukryte w Pałacu Biskupim 80 milionów złotych umożliwiło potem dynamiczną działalność podziemia. Cała historia przejęcia owej kwoty pełna jest ciekawych i wymownych epizodów, które po części przypomnieliśmy na ekranie. •W „80 milionach” chcemy prawdziwie opowiedzieć o młodych, odważnych ludziach, którzy wspólnie potrafili dokonać rzeczy mądrych i wspaniałych, którzy – niezależnie od ceny – zwyciężyli.” - Waldemar Krzystek, reżyser filmu „80 milionów”\n•"80 MILIONÓW" polskim kandydatem do Oscara Komisja Oscarowa powołana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Bogdana Zdrojewskiego, wybrała film „80 milionów” Waldemara Krzystka na polskiego kandydata do Oscara w kategorii „Najlepszy Film Nieanglojęzyczny”. Selekcji dokonano spośród wszystkich filmów, które miały swoją dystrybucję w polskich kinach w okresie od 1 października 2011 do 30 września 2012. Decyzję o wyborze „80 Milionów”, Przewodniczący Komisji Juliusz Machulski uzasadnił m.in. w ten sposób: "...Film ten opowiada ważny epizod z polskiej historii w sposób uniwersalny, nieszablonowy i optymistyczny....".\n•Z cyklu KINO POLSKIE •Jak to się zaczęło: Przed nami 37. filmowa Polonijna Premiera organizowana w ramach cyklu imprezowego pn. KINO POLSKIE. Cykl ten rozpoczęliśmy 8 kwietnia 2000 r. arcydziełem filmowym Andrzeja Wajdy pt. "Pan Tadeusz". Inicjatorem tego kierunku naszej działalności, był jeden z najwybitniejszych polskich aktorów, Członek Honorowy naszego Stowarzyszenia - Daniel OLBRYCHSKI. Od tamtego czasu zaprezentowaliśmy w Wiedniu 36 ważnych i oczekiwanych przez Was filmów - łącznie 45 projekcji, które obejrzało 11.752., nie tylko polskojęzycznych widzów, z czego jesteśmy niezwykle dumni. Zobaczcie >jak to się zaczęło<.


« 123«»23242526 »\nOleta\t Wysłany: 2016-03-01, 15:34\nJa, odkąd przypadkiem trafiłam na żółty tusz Lovely już się z nim nie rozstaję.\nMuszę przyznać, że ostatnio do niego wróciłam i jestem bardzo zadowolona. (I to wcale nie tylko dlatego, że cena jest naprawdę konkurencyjna. )\nAsik0011\t Wysłany: 2016-03-01, 16:17\nTeż go używam, z miłością\nNie rozglądam się już za niczym innym. Mamę też do niego przekonałam\npositive\t Wysłany: 2016-03-04, 08:29\nNa wyjeździe na narty zapomniałam kosmetyków i na szybko dokupiłam tusz - głównym kryterium było "po taniości" bo na tydzień i wodoodporność, bo zapowiadali deszcze\nPadło na Catrice (bo kojarzyłam markę jako chwalona chyba za eyeliner) "Lashes to kill" (wersja niebieska, wodoodporna). Niecałe 4 euro.\nW trakcie zjazdów 2 osoby pytały czy mam sztuczne rzęsy (co może być komplementem, nie musi ) Niezależnie od wiatru/deszczu/mgły nie kończyłam dnia jako panda, nie sklejał, nie osypywał się.\nSzczoteczka jest zwykła, co dla mnie jest plusem, sam tusz dość gęsty.\nWydłuża zdecydowanie, z pogrubianiem bym nie szalała, jak dla mnie efekt jest dość naturalny.\nDość powiedzieć, że po powrocie nie wywaliłam go tylko awansował do torebki i służy mi teraz do pracy.\n(Z minusów, choć do końca pewności nie mam - w którymś momencie przeziębiłam się i wtedy jakby dodatkowo podrażnił oczy, odstawiłam tusz, choroba została, ale oczy były w lepszym stanie. Od tygodnia używam już zdrowa i podrażnienia nie ma).\nPaulaMieczyk\t Wysłany: 2016-03-04, 11:03\nWidzę, że też pokochałyście Lovely\nJa kupuję od kilku miesięcy ten różowy - super efekt!\nNandini\t Wysłany: 2016-03-04, 13:41\nJa teraz testuję tusz Revitalash. Jest ok, ale jak dla mnie super podobny efekt jak przy żółtym Lovely :-)\nKirka\t Wysłany: 2016-04-04, 13:28\nkupilam sobie low costowy maybelline "the rocket" i jestem z niego bardzo zadowolona, zakup byl na szybko, zlapalam cos, bo potrzebowalam na juz. Mialo byc czarne i nie wodoodporne.\njest super, szczoteczki takiej w zyciu nie mialam, ale aplikacja nia jest rewelacyjna; Jak na razie sie nie opsypuje, nie rozmazuje i nic dziwnego sie z nim nie robi:\nale ale ale, nie schodzi z plynem do mycia twarzy. Koszmarnie ciezko sie zmywa. Informacji o tym ze JEST wodoodporny brak.\nAle jest super, wiec nei chce sie go pozbywac, i co wieczorne szorowanie rzes tez chyba nie jest dobrym pomyslem.\nCzego uzywacie do opornych/ wodoodpornych tuszy?\nOleta\t Wysłany: 2016-04-04, 15:51\nKirka, miałam ten tusz i faktycznie był fajny i łatwy w aplikacji. I na pewno nie był wodoodporny...\nZ tym że ja-wstyd przyznać pewnie-bez pardonu szoruję twarz, w tym rzęsy normalnie mydłem albo płynem pod prysznic.\nNabla\t Wysłany: 2016-04-04, 16:05\nTym wszystko schodzi\nKirka\t Wysłany: 2016-04-04, 18:56\nMam ten i niestety on nie dziala.\nOleta, moj pod prysznicem nie schodzi, ani mydlem szorowany tez nie\nesoes\t Wysłany: 2016-04-05, 06:31\nhttp://www.iperfumy.pl/la...y-tusz-do-rzs/# Taki sobie testuję. Na kolana nie rzuca, ale przyzwoicie sie trzyma, faktycznie.\nLenta\t Wysłany: 2016-04-18, 18:51\nDziewczyny co polecicie do krótkich rzęs? Nie są zbyt gęste i raczej słabo wyglądają. W dzień jeszcze jakoś to ogarniam, ale przy wieczorowym makijażu wypada to słabo.\nesoes\t Wysłany: 2016-04-18, 19:18\nMoze maximizer diora?\nLenta\t Wysłany: 2016-04-24, 19:46\nNie chciałabym też wydać miliona monet na tusz. Myślę, że tak 60 zł to byłby max.\nesoes\t Wysłany: 2016-04-25, 04:39\nTo nie diora a np. Evelin za jakies dwie dychy.\norigia\t Wysłany: 2016-04-25, 08:38\nJak na cienkie rzęsy t dobrze się sprawi ten nowy tusz od Loreal


VIA FERRATA Delle Bocchette – Dolomity - Active Squad\nVia delle Bocchette - Dolomity\n3 dni (2 noce w schronisku) na przeprawę z Madonna di Campiglio do Molveno\nW zachodniej części Trentino Dolomity Brenta są od 2009 roku wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO ze względu na swoje piękno.\nŁańcuch szczytów i masywów dolomitów ciągnący się na ponad 42 kilometry długości od doliny Non do dolin Giudicarie i szerokości około 12km.\nCały teren związany jest z Parkiem (wraz z masywem Adamello), a Sentiero delle Bocchette stanowi podstawę do poznania tej niesamowitej serii szczytów, iglic, dolin i zawrotnych nawisów, niepowtarzalnych panoram.\nWyposażona ścieżka, która pozwala nam przejść od schroniska do schroniska. Całą trasę gwarantuje przewodnik alpejski i indywidualny sprzęt via ferrata.\nVia delle Bocchette:\nUnikalne środowisko do odkrywania słynnych Dolomitów Brenta\nVia ferraty niezbyt trudne (C), ale długie i wyeksponowane\nBardzo wygodne schroniska wspierające\nStawić czoła stabilnej pogodzie i odpowiedniemu przygotowaniu\nkask, uprząż, komplety ferrat\nubezpieczenie transportowe i OC\n2 dni z obiadokolacją (nocleg, obiadokolacja i śniadanie) w Schroniskach.\nPasso Campo Carlo Magno nad Madonna di Campiglio to miejsce spotkania naszej przygody (duże miejsce parkingowe).\nSpotkanie z przewodnikami, odprawa programu, sprawdzenie sprzętu i wjazd kolejką linową na Passo del Grostè (2,442 m); po przerwie na kawę w Schronisku Stoppani, rozpoczęcie wycieczki po wyposażonej ścieżce Benini, która od razu pozwala dotknąć inspirującej logiki całego „systemu Bocchette”. Czyli inteligentnego (i niespotykanego wówczas) eksploatowania półek naturalne góry.\nNa Bocca Alta di Vallesinella (2875 metrów) będzie można zobaczyć nasz codzienny cel podróży poniżej, Schronisko Tuckett (2272 metry), „dom górski” o bogatej historii i tradycji, nazwany na cześć giganta w historii alpinizmu. Zakwaterowanie i kolacja, potem narracja miejsc: historia alpinizmu w Brenta, postać Francisa Foxa Tucketta.\nEfektywny czas przejazdu: 4.30 godz.\nRóżnica wysokości 500m pod górę\nMetrów w zejściu 500m\nZe Schroniska Tuckett wspinamy się do wyjścia tej samej nazwie (2,648 m.) Następnie w prawo, po przejściu kilku stopni, znajdziemy początek trasy w centralnej części wijącej się Via delle Bocchette Alte ze spektakularnymi i nieustannymi wizjami w kierunku Paganelli i jeziora Molveno przez Spallone dei Massodi, Cengia Garbari i wiele skomplikowanych, ale intrygujących przejść, wspomaganych schodami, korzeniami i stalowymi linami.\nW końcu dotrzemy do rozległej Bocca d’Armi, z której szybko zejdziemy do schroniska Alimonta (2580 metrów) w obecności grupy Sfulmini.\nNocleg i obiadokolacja na pewno godne uwagi zważywszy na renomę Schroniska (super kuchnia, niesamowite desery!).\nEfektywny czas przejazdu: 5.30 godz.\nRóżnica wysokości pod górę 300m\nRóżnica wysokości w dół 300m\nLe Bocchette centralne, które są prawdopodobnie najbardziej spektakularną i znaną częścią całej „Alta Via del Brenta”. Z Bocca d’Armi (2552 m) trasa poprzeczna zaczyna się ponownie – otwarta od strony Molveno – poprowadzona przez cały masyw Brenta. Drabiny i liny, w całkowitym bezpieczeństwie, pozwalają dotrzeć, usatysfakcjonowani niezwykłymi widokami, do podstawy łańcucha Sfulmini i Campanil Basso, symbolicznej iglicy Dolomitów Brenta, na której ścianach często można zobaczyć wspinaczy „przy pracy” wzdłuż różne trasy. Ostatnie spektakularne przejście ścieżką Gottensteina przed dotarciem do Bocca di Brenta i Schroniska Pedrotti alla Tosa (2491 m). Po zasłużonej przerwie na odpoczynek, zejście ścieżką przez Val dei Massodi do miejsca docelowego Pradel, przez schronienia Selvata i Croz dell’Altissimo, potem kolejką linową, zjazd do Molveno. Toasty podziękowania!\nRzeczywisty czas przejazdu (z powrotem do doliny): 6 godz.\nRóżnica wysokości 300m wzniesienia\nMetry zejścia 1700m\nbuty trekkingowe, plecak z wodą (po 2 litry), zapasową bieliznę, czapkę, krem do opalania, okulary przeciwsłoneczne i kurtkę przeciwdeszczową. Na noclegi w schroniskach potrzebne są prześcieradła osobiste (w Schronisku również do wypożyczenia -opłata dodatkowa), maska (covid-19)\nOrganizator zastrzega sobie wszelkie zmiany, które mogą być konieczne dla najlepszego działania programu wycieczki, nie zmieniając jego ogólnych celów i celów.\nPrzewodnik Alpejski odpowiedzialny za grupę uczestników jest odpowiedzialny za podejmowanie decyzji o wszelkich zmianach w działalności i trasach w związku ze zmianami warunków pogodowych.\nGeneral price: 450.00 € / ticket


Apartamenty Morawica (Woj. Małopolskie, Pow. Krakowski) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nApartamenty Morawica (woj. małopolskie, pow. krakowski)\nznaleziono 117 ofert noclegowychofert (0 w Morawicy oraz 117 w okolicy)\nApartamenty w Morawicy, województwo małopolskie, powiat krakowski\nApartamenty w miejscowości Morawica. Porównaj możliwość zakwaterowania w Morawicy w zależności od standardu oraz ceny. Morawica, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Morawicy:


Polityka i inne fetysze | proKapitalizm - Portal zwolenników wolności\nPolityka i inne fetysze\n11 listopada 2017 Temat dnia, Publicystyka, Gospodarka, Społeczeństwo, Książki, Fragmenty, Historia, Kultura, USA No comments\nBanałem jest stwierdzenie, że utrzymywanie się jakiejś instytucji spowodowane jest wyłącznie przez dominujące nastawienie do niej, przez zestaw kategorii, w jakich ludzie zwyczajowo o niej myślą. Tak długo – i tylko tak długo – jak kategorie te są korzystne, instytucja żyje i zachowuje swą siłę.\nJednak gdy z jakiegokolwiek powodu ludzie w ogóle przestaną myśleć w tych kategoriach, instytucja słabnie i staje się apatyczna. W pewnym czasie określony zestaw kategorii dotyczących miejsca człowieka w naturze dał zorganizowanemu chrześcijaństwu władzę kontrolowania sumień ludzi i kierowania ich zachowaniem. Jednakże władza ta skurczyła się niemal do całkowitego zaniku i to bez żadnego innego powodu niż ten, że większość ludzi przestała myśleć w kategoriach władzy „chrześcijańskiej”. Utrzymywanie się naszego niestabilnego i niesprawiedliwego systemu ekonomicznego nie wynika z władzy wielkiego kapitału, wpływu propagandy, czy jakiejś innej siły lub kombinacji sił powszechnie podawanej jako jego rzekoma przyczyna. Wynika ono wyłącznie z pewnego zbioru kategorii, w jakich ludzie myślą o szansy do pracy. Uważają tę szansę za coś, co ma im być dane. Nie istnieje żadna inna teoria na ten temat poza koncepcją, że możliwość zastosowania pracy i kapitału do zasobów naturalnych w celu wytworzenia bogactwa jest ustępstwem, nie jest zaś w żadnym sensie prawem(1). I to jest wszystko, co trzyma nasz system przy życiu. Kiedy ludzie przestaną o nim myśleć w tych kategoriach, system zniknie, ale nie wcześniej.\nWydaje się całkiem jasne, że zmiany w kategoriach myślenia wpływające na jakąś instytucję można tylko w niewielkim stopniu przyspieszyć środkami bezpośrednimi. Do zmian tych dochodzi w sposób niejasny i okrężny, a pomagają w tym różne okoliczności, które wcześniej wydawały się zupełnie nie powiązane, tak że ich żrące, korodujące działanie wobec kategorii myślenia jest całkowicie nieprzewidywalne. Bezpośrednia kampania zmierzająca do wywołania takich zmian z reguły kończy się niczym lub – częściej – powoduje nawet ich opóźnienie. Są one w tak wielkim stopniu dziełem owych beznamiętnych i niewzruszonych czynników, wobec których książę Bismarck żywił ogromny szacunek i nazywał imponderabiliami, że każda próba zignorowania ich lub przełamania siłą – w dłuższej perspektywie zawodzi, a niekiedy nawet obraca się wniwecz.\nTak więc w tym zwięzłym przeglądzie historycznych losów pewnych idei próbujemy prześledzić genezę tej postawy umysłowej, owego zbioru kategorii, w których dzisiaj praktycznie każdy myśli o państwie, aby następnie rozważyć wnioski, do których nieomylnie to myślenie prowadzi. Zamiast uznać państwo za „wspólnego wroga wszystkich prawomyślnych, pracowitych i uczciwych ludzi”, przeciętni ludzie – z rzadkimi wyjątkami – uważają je nie tylko za byt nieodwołalny i nieodzowny, lecz także w dużej mierze dobroczynny. Masy ludzkie, nie znające jego historii, uważają jego naturę i cel za bardziej prospołeczne niż antyspołeczne. W tej wierze gotowe są oddać mu do dyspozycji nieskończony kredyt dla łotrostwa, zakłamania i szykanowania, z którego to kredytu jego dysponenci mogą czerpać do woli. Zamiast patrzeć na coraz to większe pochłanianie przez państwo władzy społecznej z odrazą i oburzeniem, jakie naturalnie odczuwaliby wobec działań jakiejś zawodowej organizacji przestępczej, masy ludzi wolą raczej zachęcać do tego procesu i pochwalać go w przekonaniu, że są jakoś utożsamiane z państwem i że przyzwalając na jego nieokreślone wywyższenie, przyzwalają na coś, w czym mają swój udział – że pro tanto wywyższają same siebie. Ortega y Gasset doskonale opisuje ten stan umysłu. Człowiek w tłumie – stwierdza – stając wobec zjawiska państwa, „postrzega je, podziwia, wie, że ono tu istnieje […] Co więcej, człowiek tłumu dostrzega w państwie anonimową władzę i czując się – podobnie jak państwo – anonimowym, wierzy, że państwo jest czymś jego własnym. Przypuśćmy, że w życiu publicznym jakiegoś kraju wyłoni się jakaś trudność, konflikt, czy problem – człowiek tłumu będzie wówczas skłonny domagać się, aby państwo natychmiast interweniowało i podjęło bezpośrednie działania dla załatwienia tego problemu przy użyciu swoich niezmiernych i niezwyciężonych zasobów […] Kiedy człowiek tłumu cierpi z powodu jakiegoś nieszczęścia lub po prostu odczuwa jakieś silne pożądanie, wielką pokusę dla niego stanowi ta stała i pewna możliwość otrzymania wszystkiego bez wysiłku, walki, zwątpienia czy ryzyka, jedynie przez naciśnięcie guzika i uruchomienie tej potężnej machiny”.\nTo właśnie do genezy takiej postawy, takiego stanu umysłów, oraz wniosków, które w sposób nieubłagalny wynikają z jej dominacji, próbujemy dotrzeć w naszym obecnym przeglądzie. Wnioski te być może należy krótko zapowiedzieć już teraz, aby czytelnik, który z jakiegoś powodu nie ma ochoty ich przyjąć, poczuł się ostrzeżony i zamknął książkę.\nBezmyślne, zdeterminowane, a nawet agresywne trwanie przy tej postawie, którą Ortega y Gasset opisuje w taki podziwu godny sposób, stanowi oczywiście życie i siłę państwa. Równie oczywisty jest fakt, że jest ona obecnie tak utrwalona i powszechna – bez przesady można nazwać ją uniwersalną – że żadna bezpośrednia próba nie będzie w stanie zerwać tego zakorzenienia czy go zmodyfikować, a już w żadnym wypadku nie można żywić nadziei na jakieś oświecenie. Postawę tę mogą jedynie podważyć czy podminować doświadczenia niezliczonych pokoleń, cechujące się w swych dziejach licznymi nawrotami przerażających nieszczęść. Kiedy już raz dominacja takiej postawy w jakiejś danej cywilizacji się zakorzeni – co zupełnie wyraźnie nastąpiło w cywilizacji Ameryki – wszystko co można zrobić, to zostawić ją w spokoju, aby sama utorowała sobie drogę do wyznaczonego jej celu. Historyk o filozoficznym nastawieniu może zadowolić się wskazaniem i jasnym wyjaśnieniem jej konsekwencji, jak uczynił to Ortega y Gasset, z pełną świadomością, że potem nie może już uczynić nic więcej. „Rezultat tej tendencji – pisze – będzie fatalny. Spontaniczne działania społeczne będą raz za razem rozbijane przez interwencje państwa – żadne nowe nasiona nie będą w stanie przynieść owoców(2). Społeczeństwo będzie musiało żyć dla państwa, człowiek dla machiny rządowej. A ponieważ w końcu jest to tylko machina, której istnienie i utrzymanie jest uzależnione od życiodajnego wsparcia jej otoczenia(3), po wyssaniu ze społeczeństwa samego szpiku państwo pozostanie bezkrwiste, jak szkielet, martwe śmiercią maszynerii przeżartej przez rdzę, bardziej makabryczną niż śmierć jakiegokolwiek żywego organizmu. Taki był żałosny koniec cywilizacji starożytnej”.\n1. Rozważmy na przykład obecną sytuację. Nasze zasoby naturalne, choć mocno naruszone, są wciąż ogromne, nasze zaludnienie wcale nie jest gęste, dochodząc zaledwie do dwudziestu czy dwudziestu pięciu osób na milę kwadratową, zaś kilka milionów tej ludności jest w chwili obecnej „bezrobotnych” i prawdopodobnie pozostanie nimi, ponieważ nikt nie chce czy nie może „dać im pracy”. Nie chodzi o to, że ludzie na ogół poddają się temu stanowi rzeczy lub że akceptują go jako nieunikniony, ale że nie dostrzegają w tym niczego nienormalnego czy nieregularnego właśnie z powodu utrwalonego przekonania, że praca jest czymś co się daje [i otrzymuje].\n2. Obecny paraliż produkcji [1935 rok w Stanach Zjednoczonych – red.] spowodowała wyłącznie interwencja państwa i niepewność dotycząca dalszych interwencji.\n3. Wydaje się, że ludzie nie w pełni rozumieją, że koszt interwencji państwa musi być pokrywany z produkcji, gdyż jest to jedyne źródło, z którego można czerpać jakiekolwiek finanse na cokolwiek. Interwencja opóźnia produkcję, potem wynikające stąd ograniczenie pieniądza i utrudnienia umożliwiają następną interwencję, która z kolei jeszcze bardziej opóźnia produkcję i proces ten nasila się tak długo, aż – jak w Rzymie w trzecim stuleciu – produkcja nie ustanie całkowicie i nie wyschnie źródło finansów.\nAlbert Nock, Prohibita, Społeczeństwo, państwo


Gigantyczna akcja służb, droga zablokowana. Nie żyje 7-letnia dziewczynka\nTragiczny wypadek na Mazowszu. W powiecie piaseczyńskim, 7-letnia dziewczynka zginęła pod kołami samochodu. Na miejscu trwa akcja służb. Są bardzo duże utrudnienia.\nDo śmiertelnego wypadku doszło w miejscowości Krupia Wólka na ulicy Głównej.\nZe wstępnych ustaleń wynika, że 28-letni mężczyzna potrącił 7-letnią dziewczynkę, która jechała na rowerze.\nDroga jest zablokowana. Na miejscu trwa akcja policji, pogotowia i straży pożarnej. Policja otrzymała zgłoszenie w tej sprawie o godzinie 14:10.\n- Młoda rowerzystka, 7-letnia dziewczynka, została śmiertelnie potrącona przez 28-letniego kierowcę opla vectry - przekazał w rozmowie z WawaInfo nadkom. Jarosław Sawicki z Komendy Powiatowej Policji w Piasecznie.\n- Na miejscu również drugim rowerem poruszała się jej matka, która jechała z tyłu za nią, więc niestety cała tragedia rozegrała się na jej oczach - relacjonował nadkom. Sawicki.\nKierowca opla vectry był trzeźwy, jednak policja podjęła dalsze czynności, zabierając go do szpitala na badanie krwi w kierunku obecności środków odurzających.\nNa miejscu oprócz policji interweniowały dwa zastępy straży pożarnej oraz karetka pogotowia. - Po dojeździe wymagana była resuscytacja dziecka przez strażaków - mówi mł. bryg. Łukasz Darmofalski z KP PSP w Piasecznie.\nPomocy udzielał również pracujący w Lotniczym Pogotowiu Ratunkowym lekarz, który akurat tamtędy przejeżdżał. Pomimo reanimacji dziecko nie przeżyło.\n- Na miejscu pracuje policja. Jeden zastęp straży pożarnej zabezpiecza miejsce zdarzenia - kwituje mł. bryg. Darmofalski.


Zanim kupisz drzwiJak mieć ładny uśmiech?Warto dbać o prestiżCo to jest sztukateria?O odżywkach, krótko i na tematZawiłości prawne do rozwiązania Good and bad printers Stomatolog zabrzeObsługa bhpCzysty dywan - nieosiągalne?Dla Polek - kosmetyki z MarokaElewacja, kostka brukowa w ogrodzie i tak dalejOtwieranie wjazdu na pilota. Czyli o bramach automatycznychKilka ciekawych faktów o stomatologiiSkelp mvmtDobre i złe praktyki tłumaczy. Krótko o tłumaczeniach.TłumaczeO użyteczności maszyn budowlanychSposób na dobre samopoczucie? Fryzjer i zabiegi kosmetyczneA ty co robisz dla swojej urody?Wybieraj mądrze dodatki do mebliKolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoSprawy karne, rodzinne i inneSztukateria - siła detaluArtykuł o kosmetykach, urodzie i zabiegachPoprawa wyglądu wraz z pewnymi zabiegamiKurs bhp onlineSprawy spadkowe, jak je rozwiązać zgodnie z prawem?O pompach hydraulicznychNowoczesna firma - czyli zarządzana z domu


Powracamy do dylematów związanych z kołobrzeską oświatą: jej zasobami kadrowymi, finansami i strategią rozwoju. O 10.00 zapytamy, czy, kołobrzeska oświata jest upolityczniona i czy z jej osiągnięć możemy być zadowoleni, czy wydatki na system miejskiej oświaty przekładają się na zyski w postaci wyników uczniów i nauczycieli.\nO 10.30 Mirosław Tessikowski zmierzy się z kontrowersyjnym tematem "Bastionu". 3 radnych Klubu PO poparło projekt uchwały o pozostawieniu firmy w tym samym miejscu co obecnie przez kolejnych 9 lat. Platforma krytykuje ten projekt uchwały, ale aby utrzymać przewagę nad opozycją, wprowadziła dyscyplinę partyjną w głosowaniu 10 października. Czy to sprawdzian z jedności PO?


Rysianka oraz Hala Lipowska: opisy szlaków, ciekawostki oraz mapa - Hasające Zające\nBy hasajace 16 maja 2021\n– Rysianka ma wysokość 1322 m n.p.m\n– Najkrótszy szlak na Rysiankę wiedzie z przysiółka Złatna Huta\n– Rysianka znajduje się w Beskidzie Żywieckim\nPowiadają, że Rysianka to jeden z najpiękniejszych zakątków Beskidu Żywieckiego. I chyba coś w tym jest, ponieważ pod schroniskiem, na polanie, czy na szlaku, bywa tutaj tłoczno i gwarno. Szczęśliwie składa się, że Rysianka jest sporym węzłem szlaków turystycznych, dlatego też osoby zakochane w beskidzkich panoramach mają pełną paletę możliwości. Najszybszy szlak na Rysiankę widzie z przysiółka Złatna Huta.\nPopularny jest również wariant z Żabnicy oraz z Sopotni przez zachwycającą Romankę. W tym wariacie możecie podziwiać najwyższy wodospad w Beskidach, czyli Wodospad w Sopotni Wielkiej. Jedno jest pewne, podczas wycieczki na Rysiankę warto połączyć trasę z nieodległą Halą Lipowską, gdzie również znajdziecie przyjemne schronisko. Tak tez czyniliśmy sami do tej pory.\nRysianka to szczyt, który należy do grupy Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Jej wysokość wynosi 1322 m n.p.m. i jest zwornikiem dla trzech grzbietów. Z jednej strony, grzbietem południowo-wschodnim, poprzez bezimienną przełęcz wita się z Trzema Kopcami z grupy Pilska. W południowym kierunku, z pomocą przełęczy Pawlusia, wiedzie w stronę Romanki. Ostatni grzbiet, w kierunku południowo-zachodnim, podąża do Redykalnego Wierchu. Rysianka wznosi się ponad doliny trzech potoków: Żabniczanka, Bystra i Sopotnia. Sam szczyt jest praktycznie całkowicie zalesiony, jednak tuż pod nim znajdują się dwie polany. Na północnych stokach znajduje się Hala Koziorka, a na północno-zachodnich jest cel naszej dzisiejszej wycieczki, Hala Rysianka, gdzie znajduje się Schronisko PTTK na Hali Rysiance oraz rezerwat przyrody.\nNajkrótszy szlak na Rysiankę\nWycieczkę na Rysiankę oraz Halę Lipowską ze Złatnej Huty można zamknąć w nieco ponad 3h. Trzeba jeszcze do tego doliczyć czas na setki zdjęć, tysiące jagód oraz chwile westchnień do widoków. Plusem beskidzkich spacerów jest fakt, że latem na szlaku nie przyjdzie Wam umrzeć z głodu. Jagód wystarczy tutaj dla każdego. W domu tylko będzie potrzebne będzie dobre mydło 😉 a teraz przejdźmy do konkretów. Czarny szlak na Rysiankę od strony Złatnej Huty jest bardzo przyjemny. Po drodze nie ma większych problemów nawigacyjnych, ani technicznych. Nic tylko pakować prowiant i w drogę!\nParking w Złatnej Hucie\nJeśli podróżujecie z Żywca, to poruszając się przez Węgierską Górkę oraz Milówkę trzeba zarezerwować sobie około 40 minut. Gdy już we wsi Ujsoły skręcicie w lewo, musicie po prostu jechać do końca, do górnej części doliny potoku Bystra. Uwaga, w sezonie, w słoneczne weekendy bywa tutaj wybitnie tłoczno. Spory parking bardzo szybko się wypełnia, a turyści pozostawiają samochody na poboczu wąskiej drogi. Ostatnim razem, potrzebowaliśmy dospacerować do punktu startu około 1,5 km.\nPrzez ostatnie lata, często niosła się wieść, że na parkingach w Beskidzie Żywieckim (Rycerce, Soblówce, czy też w Złatnej) często dochodziło do dewastacji samochodów. Wybijane okna oraz przebijane opony. W sezonie nie powinno być problemu, bo tłoczno i zawsze ktoś się kręci. Gdzieniegdzie, tak, jak to miało miejsce w Złatnej Hucie, pomogło zamontowanie kamer, ale mimo wszystko, zawsze warto się upewnić, że posiadacie dobre assistance i nie zostawiać żadnych ważnych dla Was rzeczy w samochodzie. Bo niestety, niegodziwości zdarzają się również i w górach.\nRysianka mapa szlaku z Huty przez Halę Lipowską\nSkąd się wzięła nazwa Złatna Huta?\nZłatna najprawdopodobniej została założona w XVI wieku przez osadników wołoskich. Wieś dawniej nosiła nazwę Sołki, ponieważ przez pewien czas uważano, że rzeka Soła bierze tutaj swój początek. Żeby było prosto, obecna nazwa pochodzi od nazwy potoku Bystra, który niegdyś, z uwagi na odnalezione w nim ślady aluwialnego złota, nosił nazwę Złotna. Ze względu na dostępność drewna bukowego, czystej wody oraz gruboziarnistego piaskowca, zdecydowano się wybudować tu hutę. Powstała ona w latach 1815-19, a jej założycielem był Andrzej Wielopolski.\nW szybkim tempie powstały tutaj dwa piece hutnicze. Produkowano tu naczynia szklane i szkło okienne, które znajdowało swoich odbiorców w Galicji, na Śląsku oraz na Węgrzech. Jednak na skutek przetrzebienia lasów oraz niskiej opłacalności produkcji, hutę zlikwidowano nieco ponad pół wieku później. Dziś możecie odnaleźć tutaj fragmenty dawnych pieców hutniczych. W dolinie znajdziecie też Śmierdzący Potok, którego siarczanowe źródła wypływają na stokach Boraczego Wierchu i są prawym dopływem Bystrej. W dolnej części Śmierdzącego Potoku istnieje obudowane źródło wody mineralnej nazywane Źródłem Matki Boskiej. To tylko 300 metrów od asfaltowej drogi biegnącej dnem doliny.\nJak dojść na Rysiankę Czarnym Szlakiem\nGdy już uda Wam się zaparkować samochód, wystarczy na wysokości parkingu przekroczyć potok Bystra i podążyć dalej za asfaltową drogą. Wije się ona jeszcze spory kawałek i dopiero po 20 minutach zamienia się w szeroką leśną ścieżkę. Po drodze, po lewej stronie, odnajdziecie niewielkie miejsce z altanką, ławeczkami, miejscem, gdzie można rozpalić ognisko i postawić namiot. Gdy skończy się asfalt, ścieżka po raz ostatni przekracza potok Bystra, spiętrzony tutaj kilkoma kaskadami i skręca łukiem w lewo. Po kolejnych 20 minutach dotrzecie do miejsca „Las Złotnice”, w którym pojawia się żółty szlak.\nMała dygresja – jeśli macie większy zapas mocy i kondycji, to śmiało możecie tutaj skręcić w prawo i pognać na Rysiankę przez Przełęcz Bory Orawskie i szczyt Trzy Kopce. Czyli najpierw żółty szlak, później niebieski i na końcu czerwony. Na Trzech Kopcach szlak łączy się z Głównym Szlakiem Beskidzkim na odcinku Hala Rysianka – Hala Miziowa. Brzmi to jak szalona żonglerka, ale prawdę powiedziawszy jest to wariant dłuższy raptem o 35 minut od czarnego szlaku, którym teraz spacerujecie. I jest to opcja godna rozważenia, jeśli chcecie uciec nieco przed tłumami na trasie. Natomiast, jeśli na granicznej przełęczy Bory Orawskie skręcicie w lewo, to dotrzecie do uroczej Bacówki na Krawcowym Wierchu i na Halę Krawcula, ale to jest już zupełnie inna opowieść. A teraz wróćmy na nasz szlak na Rysiankę.\nCo najpierw, Rysianka, czy Hala Lipowska?\nPo około 11 minutach od punktu Las Złotnice, żółty szlak znów ucieka. Tym razem czyni to w lewo i w akompaniamencie szlakówek kierujących do Schroniska na Hali Lipowskiej (najpierw żółte, późnej niebieskie). Na dumnym kierunkowskazie znajdziecie informację, że do schroniska pozostaje raptem 30 minut. Jednak wydaje nam się, że jest to nieco myląca informacja. Ponieważ na mapie jest już godzina, a my sami maszerowaliśmy zdecydowanie dłużej, aniżeli dwa kwadranse.\nJednak to, co ważne, to fakt, że jesteście właśnie w miejscu, które umożliwia wykonanie uroczej pętli, a oba schroniska dzieli dosłownie 15 minut spokojnego spacerku bez przewyższeń. Z pewnością żółty szlak (a późnej niebieski) prowadzący na Halę Lipowską jest nieco mniej uczęszczany. Jest też nieco bardziej nasłoneczniony i gdy na czarnym jest mokro i błotniście, to tutaj buty powinny pozostać suche. Oba mają podobne przewyższenie. Ale jako, że jest szansa na zrobienie pętli, to warto przejść obiema wersjami i teraz przed Wami szybka decyzja, którym do góry, a którym w dół 😊\nCudna Hala Rysianka\nZałóżmy, że wybraliście czarny wariant podejścia i właśnie po 35 minutach od krzyżówki, wkraczacie na szalenie piękną i uroczą Halę Rysianka. Jej nazwa, podobnie jak nazwa szczytu, pochodzą biegającego po tutejszych beskidzkich lasach rysia. Śmiało można rzec, że jest jedną z najcudniej widokowych polan w Beskidzie Żywieckim! Spojrzenia sięgają po Babią Górę, Pilsko, Tatry, słowackie Niżne Tatry, Wielkiego Chocza, czy Małą Fatrę. Tak samo często, jak hen daleko, oczy turystów są kierowane pod nogi. Albowiem to tutaj znajdziecie jedno z najliczniejszych stanowisk krokusa, czyli szafranu spiskiego w Beskidzie Żywieckim. Można tutaj również spotkać śnieżyczkę przebiśnieg, czy kruszczyka szerokolistnego. A ten, kto będzie miał szczęście, tego przegoni po polanie głuszec. Hala rozciąga się na wysokości od ok. 1150 do 1260 m n.p.m. Jest zatem w zakresie wysokości, które w Beskidach Zachodnich zajmuje regiel górny. Dlatego też w sensie naturalnego piętra roślinnego w górach nie jest halą, a jej nazwa jedynie nawiązuje do funkcjonującego niegdyś tutaj gospodarstwa pasterskiego.\nHala Rysianka znajduje się w granicach Żywieckiego Parku Krajobrazowego oraz obszarów Natura 2000 − specjalnego obszaru ochrony siedlisk „Beskid Żywiecki” oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków „Beskid Żywiecki”. W pobliżu hali znajduje się rezerwat Romanka, który jest położony na stokach Romanki oraz rezerwat Pod Rysianką.\nW górnej części hali odnajdziecie Schronisko PTTK na Hali Rysiance. Obiekt ma długoletnią tradycję, której początki sięgają roku 1937. W skład schroniska wchodzą dwa budynki – Główny oraz Betlejemka. Są one położone na wysokości 1290 m n.p.m. Schronisko zostało wybudowane w latach 1936–1937 przez Gustawa Pustelnika. Co ciekawe, budynek początkowo miał być domem mieszkalnym, który był budowany bez zezwolenia ani zgody pozostałych współwłaścicieli Hali. W związku z tym budowa została wstrzymana przez władze administracyjne. Za jej wstrzymaniem wstawiła się również niemiecka organizacja Beskidenverein, do której należało pobliskie schronisko na Hali Lipowskiej.\nDopiero po interwencji krakowskiego oddziału Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy i przeznaczeniu przez nich funduszy, pozwolono na dokończenie budynku przyszłego schroniska. Oddano go do użytku 16 maja 1937 pod nazwą „Schronisko Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy – Lipowska”. Podczas wojny stacjonowali tutaj niemieccy żołnierze, a pod koniec wojny opuszczony budynek został zdewastowany. Dopiero gdy po wojnie obiekt został przejęty przez żywiecki oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, został wyremontowany, a dziś cieszy turystów. W latach 80. XX wieku Schronisko na Rysiance zostało rozbudowane o część murowaną.\nObecnie schronienie przed nocą znajdzie tutaj 50 turystów w pokojach od 2 do 10 osobowych. Można tutaj również przenocować na specjalnym polu namiotowym, którego „strzeże potężny kocur, czarny jak noc i wielki jak świnia”. Z głodu również nikt tutaj nie zginie, ponieważ do legend urosły już pieczone tutaj w weekendy drożdżówki z borówkami! Pamiętajcie tylko, że kuchnia w schronisku na Rysiance jest otwarta do godziny 19, a w niedziele o godzinę krócej. Zimą panują tutaj doskonałe warunki do uprawiania śneiznych szaleństw, dlatego macie możliwość wypożyczenia chociażby sprzętu skiturowego, czy rakiet śnieżnych 😊\nNa północno-wschodnich stokach przełęczy, pomiędzy Rysianką a Trzema Kopcami, odnajdziecie rezerwat leśny. Kryje się on oczywiście pod nazwą Rezerwat przyrody „Pod Rysianką”. Południową granicą rezerwatu przebiega czerwony, Główny Szlak Beskidzki. Rezerwat nie jest szalenie duży, ponieważ swoją ochroną obejmuje obszar 27,02 ha i leży w graniach Żywieckiego Parku Krajobrazowego oraz dwóch obszarów sieci Natura 2000: siedliskowego „Beskid Żywiecki” PLH240006 oraz ptasiego „Beskid Żywiecki” PLB240002. Swoim obszarem obejmuje również źródła potoku Sopotni. Utworzono go w roku 1970, a jego głównym celem jest „zachowanie ze względów naukowych lasu jodłowo-świerkowo-bukowego, będącego fragmentem pierwotnej puszczy karpackiej regla dolnego w Beskidzie Żywieckim”.\nJak to bywa w takich miejscach, wiele z występujących tutaj gatunków roślin jest rzadkich. W rezerwacie znajduje się jedno z nielicznych w Polsce stanowisk tojadu mocnego morawskiego. Natomiast zwierzaki, które hasają po lasach, to głownie jeleń europejski, borsuk, sarna, dzik, czy lis. Zdecydowanie rzadziej pojawiają się tutaj wilki, niedźwiedź, czy pan ryś. Z rzadkich ptaków macie szansę zaobserwować głuszca, gila, kruka i pliszkę górską.\nGdy już nadrobiliście straty kaloryczne, czas na dalszą część trasy. Szczęśliwie się składa, że daleko i męcząco nie będzie. Albowiem drugie schronisko na dzisiejszej trasie znajduje się dosłownie 900 metrów dalej. Schronisko na Hali Lipowskiej znajduje się kilkaset metrów na wschód od wierzchołka Lipowskiego Wierchu (1324 m n.p.m.). Budowę schroniska rozpoczęto w 1931 z inicjatywy niemieckiego towarzystwa górskiego Beskidenverein. Czyli jest ono nieznacznie młodsze aniżeli sąsiednie na Rysiance. Jednym z powodów budowy był zakaz rozbudowy schroniska Beskidenverein na Babiej Górze. W okresie przed wojną oba schroniska rywalizowały ze sobą bardzo mocno o turystów. Podczas wojny stacjonowali tutaj niemieccy żołnierze, który pod jej koniec szczęśliwie nie wykonali rozkazu i nie wysadzili obiektu w powietrze. Po II wojnie światowej przejęło je Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, a później Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. Schronisko cieszy się sporą popularnością oraz sympatią wśród turystów odwiedzających Beskid Żywiecki.\nWidok z Hali Lipowskiej na Małą Fatrę\nHala Lipowska jest rozległą polaną na południowo-wschodnim stoku Lipowskiego Wierchu. Hala Lipowska rozciąga się od wysokości około 1150 po 1290 m, choć oczywiście nie jest tak imponujących rozmiarów jak Hala Rysianka. I tak, jak sąsiadka, tak i ona znajduje się na terenie Żywieckiego Parku Krajobrazowego. W przeszłości była intensywnie wypasana, stąd tradycyjna nazwa „hali”. Drugi człon nazwy pochodzi natomiast od lip, które zapewne niegdyś tutaj rosły. Dawne czasy, gdy wypasano tutaj zwierzęta, przypomina drewniany krzyż, przy którym odprawiano msze święte dla pasterzy z Hali Lipowskiej oraz okolicznych hal. Krzyż został odnowiony, a dodatkowo wybudowano obok kaplicę oraz zamontowano głaz pamiątkowy. To tutaj kończy się Droga Światła, mająca za zadanie upamiętnić biskupa krakowskiego Karola Wojtyłę, który chętnie bywał na Hali Lipowskiej. Panorama jest tutaj nieco uboższa aniżeli z Rysianki. Jednak dostrzec można Tatry, Małą Fatrę, czy pozostałe szczyty Beskidu Żywieckiego. A zimą, na polanie działa orczykowy wyciąg narciarski, a wiosną rosną krokusy!\nNatomiast jeśli zdecydujecie się pognać dalej żółtym szlakiem, to po godzinie marszu, podążając przez Boraczy Wierch oraz Halę Boraczańską, traficie na widokowy Redykalny Wierch, skąd dodatkowo rozpościera się widok na Beskid Śląski.\nPowrót do Złatnej Huty (niebieski i żółte szlakówki)\nPowrót z Hali Lipowskiej na parking w Złatnej Hucie to raptem godzina marszu, podczas którego będziecie w zasadzie tylko tracili wysokość. Jak tylko wyjdziecie z nieco przerzedzonego lasu, przed Wami pojawią się znane już widoki na Tatry oraz Pilsko. Najpierw nieco przez las, nieśmiało niebieskim szlakiem przez kwadrans, aż do jego odbicia w prawo. Tutaj trzeba przerzucić się na żółte szlakówki. Niebieski szlak natomiast po odbiciu trawersuje dalej zbocza Lipowskiego Wierchu oraz Boraczego Wierchu i schodzi do Złatnej po ponad 2h. Żółty szlak natomiast dociera do 15 minutach do miejsca, które już doskonale znacie, czyli pojawia się na łączniku przy czarnych szlakówkach, domykając pętlę. Teraz już trzeba tylko zejść znanym odcinkiem, którym podążaliście o poranku.\nRezerwat przyrody Lipowska\nJest to leśny rezerwat przyrody o powierzchni 62,6 ha, położony w masywie górskim Lipowskiego Wierchu i Rysianki. Jest on całkiem młody, ponieważ powstał w czerwcu roku 2008, jako 64. rezerwat przyrody na terenie województwa śląskiego oraz 11. położony na terenie Beskidu Żywieckiego. Jednak co jest w nim takiego ciekawego? Może zacznijmy od tego, że masyw Lipowskiego Wierchu i Rysianki budują skały fliszu karpackiego (gdzie niektóre z warstw są wodonośne, a dodatkowo ukształtowanie terenu sprawia, że powstał tutaj teren o utrudnionym odpływie lub nawet pojawiają się mniejsze obniżenia bezodpływowe! Na takich, dość rzadko spotykanych w górach terenach, powstają z czasem torfowiska wysokie, które zwane są mszarami lub rojstami. To właśnie takie torfowiska, z pojawiającymi się wśród nich niewielkimi oczkami wodnymi, możecie spotkać w rezerwacie. Do tego należy dodać drzewostan prawie wyłącznie charakterystyczny dla pierwotnej puszczy karpackiej – ekotyp świerka pospolitego. Rośnie on w niewielkim zwarciu i zwykle jest ugałęziony aż do samej ziemi.\nJeśli planujecie wyruszyć na Rysiankę z Sopotni Małej, niebieskim szlakiem przez Majcherkową oraz Rezerwat Romankę i dalej żółtym do celu, wówczas zarezerwujcie sobie 4h 05 min. Suma podejść wynosi 963 metry, do pokonania jest 10,3 km. Zejście tędy zajmie Wam 3h.\nWyruszając z Sopotni Wielkiej, czarnym szlakiem przez Katarnicę oraz Romankę i dalej jak wyżej, żółtym do celu, miejcie przygotowane 3h 30 min na sumę podejść 878 metrów na dystansie 8,6 km. Droga powrotna zajmie Wam 2h 35 min. Szlak zaczyna się obok wodospadu w Sopotni Wielkiej.\nNiebieski szlak z Sopotni Wielkiej Kolonii wiedzie długo wzdłuż potoku Sopotnia, po czym wspina się stromo w stronę schroniska. Trasa na Halę Rysianka zajmuje 2h 25, a zejście 1h 30 min. Suma podejść wynosi 564 m, a dystans do pokonania 5,9 km.\nTrasa z Korbielowa przez Halę Miziową i dalej przez Trzy Kopce, zajmie Wam zgodnie z czasówkami 4h 38 min. Dystans 11,8 km, przewyższenie 978 metrów. W przeciwną stronę 3h 27 min. Szlak żółty oraz czerwony od Hali Miziowej.\nJeśli jesteście na przełęczy Glinne, to maszerując przez Pilsko oraz Trzy Kopce, traficie do celu po przespacerowaniu 12,3 km. Na Waszej drodze będzie do pokonania dokładnie 1000 metrów przewyższenia, z pomocą niebieskiego oraz czerwonego szlaku. Do Schroniska na Rysiance traficie po 4h 45 min. W przeciwną stronę będzie nieco szybciej, bo 4h. Gdybyście porzucili Pilsko na rzecz Hali Miziowej, to szlakówka skróci się o 30 minut, a przewyższenie spadnie do 811 metrów.\nGdybyście postanowili wystartować w Złatnej i maszerować przez Krawców Wierch i przełęcz Bory Orawskie, to na Rysiankę dotrzecie po 5h 10 min i 13,8 km. Przewyższenie na tej trasie również wygląda imponująco i pokazuje 983 metry. Droga powrotna tą opcją zajmie Wam dokładnie 4h. Natomiast ze Złatnej w drugą stronę, przez Halę Lipowską, to opcja na 3h 45 min. Dystans do pokonania wynosi 9,9 km, a przewyższenie 758 metrów. Powrót to kwestia 2h 40 min.\nZ Ujsoł, przez Halę Redykalną, Boraczy Wierch oraz Schronisko na Hali Lipowskiej, tasa zajmie Wam 4h 15 min. Przewyższenie wciąż spore, wynosi 883 metry, a dystans 10,3 km.\nPodążając zielonym szlakiem z Milówki ,przez Schronisko PTTK Na Hali Boraczej, trzeba mieć na uwadze 5h drogi, 956 metrów przewyższenia oraz 13,8 km szlaku.\nZ Węgierskiej Górki na Rysiankę macie w zasadzie dwie opcje. Albo czerwonym szlakiem przez Stację Turystyczną Abrahamów oraz Stację Turystyczną Słowianka. Całość to 5h 50 min, dystans 16,1 km, przewyższenie 1105 m(!). Gdybyście się zdecydowali poruszać przez Halę Boraczą, to czas dotarcia do celu wynosi również 5h 50 min. Dystans 15,8 km, a przewyższenie 1133 m. I tutaj również wykrzyknik 😉 Pętla z wykorzystaniem obu wariantów daje nieco ponad 10h marszu, 32 km w nogach i 1396 metry przewyższenia.\nOstatnim wariantem dojścia na Rysiankę, o którym wspomnimy jest opcja z Żabnicy Skałka. Zielony szlak wędrujący wzdłuż potoku Żabniczanka pozwala dotrzeć do schroniska po 2h 45 minutach. Tutaj czeka na Was „raptem” 697 m przewyższenia na dystansie 6,4 km.\nJedna z ciekawszych pętli, którą w naszej opinii można tutaj złożyć,to szlak z Sopotni Wielkiej, Mrozków przez Pilsko, szybkie spojrzenie na Babią Górę, następnie przez Trzy Kopce do Schroniska Rysianka. Powrót już przez Romankę. Całość prawie 8,5 h i 1433 metry przewyższenia (!). Jednak jakiej trasy nie wybierzecie na dotarcie na Rysiankę, pamiętajcie o pysznych widokach oraz jagodziankach 😉\nJeśli jesteście spragnieni widoków oferowanych przez Halę Rysianka, zerknijcie na kamerkę internetową, która pokazuje okolicę w pełnej krasie.


Sport żużlowy. Rok temu formę budował w 6 ligach naraz. Teraz cieszy się, że w ogóle pojedzie\nStrona główna » Aktualności » Rok temu formę budował w 6 ligach naraz. Teraz cieszy się, że w ogóle pojedzie\nDavid Bellego wysoką formę buduje poprzez regularną jazdę. W tym sezonie ścigania będzie zdecydowanie mniej. Francuz nie narzeka, gdyż wierzy, że i tak wyciąga maksimum w okolicznościach narzuconych przez pandemię koronawirusa.\nW lutym i marcu Francja, a od wiosny Polska, Wielka Brytania, Szwecja, Dania i Niemcy. Do tego cykl TAURON SEC i reprezentowanie swojego kraju w drużynowych rozgrywkach międzynarodowych. Łącznie w grafiku Davida Bellego na sezon 2019 znalazło się grubo ponad sto imprez, co sprawia, że Francuz był w ścisłej czołówce najbardziej zapracowanych żużlowców tamtego roku.\nStrategia ciągłej jazdy przyniosła efekt w postaci najlepszego sezonu w karierze. Wspomniany już awans do TAURON SEC, fenomenalna średnia 2,439 pkt/bieg w 2. Lidze Żużlowej i niezłe wyniki także na innych frontach sprawiły, że Bellego na dobre umocnił się w szerokiej światowej czołówce. Jeszcze w trakcie sezonu było jasne, że Francuz opuści najniższą klasę rozgrywkową, którą najzwyczajniej w świecie przerósł.\nOstatecznie z licznych ofert wybrał jazdę dla Abramczyk Polonii Bydgoszcz. Różnica jest taka, że w tym roku o stu występach nie ma mowy. Przed wybuchem pandemii Bellego pojechał w kilku meczach ligi francuskiej, a po odmrożeniu żużla póki co tylko raz – w pierwszej rundzie TAURON SEC zdobył 6 punktów.\nGdzie zatem szukać jazdy? – Na ten moment mam polską ligę, która właśnie startuje. Do tego pięć turniejów w cyklu SEC, na który dostałem stałą „dziką kartę” i bardzo się z tego powodu cieszę. 11 sierpnia rusza Szwecja i tam także na pewno będę się ścigać. Oczywiście, że nie da się tego porównać z ubiegłym rokiem, ale nie narzekam. Dwa miesiące temu brałem pod uwagę scenariusz, że nie pojadę nigdzie, więc obecny układ wtedy brałbym „w ciemno”. A w ponad sto występów ponownie będę celować w 2021 roku. Mam nadzieję, że wówczas będzie to możliwe – powiedział David Bellego w rozmowie z korespondentem portalu speedwaynews.pl.\nFrancuz ma nadzieję, że gdy już wpadnie w rytm regularnej jazdy, mniejsza liczba występów nie wpłynie negatywnie na jego postawę. – Jeśli mówimy o całym sezonie – myślę, że nie. Łącznie pojadę mniej imprez, ale to dlatego, że wszystko rusza dopiero teraz. Gdy żużel się rozpędzi, będę zajęty jak zwykle. W każdy weekend odjadę mecz w Polsce, do tego mistrzostwa Europy w środku tygodnia, a od sierpnia zamiast nich jedno–dwa spotkania w Szwecji. To nadal sporo, praktycznie maksimum z tego, co mogę z tego roku wycisnąć. Jeśli czegoś się obawiam, to bardziej pierwszych imprez. Nie było ostatnio zbyt wielu okazji, żeby sprawdzić się na tle jakichś rywali i złapać odpowiedni rytm – przyznał.


Praca niania, opiekunka Zielona Góra - Niania.pl\nPraca niania, opiekunka Zielona Góra\nSzukam troskliwej i przyjaznej niani oraz pomocy domowej\nPoszukuje ciepłej i przyjaźnie nastawionej niani do dzieci (antos 7 lat, Kubuś 5 lat) oraz pomocy przy obowiązkach domowych (sprzątanie, prasowanie, gotowanie). Praca codziennie na pól etatu w...\nWitam, Szukamy kreatywnej, lubiącej wyzwania i mobilnej niani dla naszej 6 letniej córeczki. Poszukujemy osoby bardzo cierpliwej, ciepłej z głową pełną ciekawych pomysłów na zabawy. Miejsce pracy...\nSzukamy troskliwej niani dla naszej 2,5 latki\nDzień dobry, szukamy miłej i ciepłej osoby do opieki nad naszą córeczką Martynką na czas naszego pobytu w pracy. Ważne jest dla nas organizowanie zabaw i rozwój naszego dziecka aby powoli...\nSzukam niani do odwozenia i przewożenia dzieci z placówek.\nSzukam dyspozycyjnej Pani posiadająca prawo jazdy, która będzie odwozic moich synów 3,5 i 7 lat do placówek : przedszkole i szkoła podstawowa w niewielkiej odległości od siebie. Odwozenie na godz 8...\nSzukam opiekunki dla dwóch trzylatków\nWitam. Szukam opiekunki dla dwójki trzylatków. Pomoc potrzebna dorywczo, zazwyczaj przy chorobie, po kilka godzin dziennie od 8 (około tydzień/dwa w miesiącu). Opieka u nas w domu, Łężyca.\nSzukam dla swojej córeczki niani na czas kiedy jestem w pracy. Proszę dzwonić********** .\nSzukam niani dla wesołej grzecznej i rozgadanej 2,5 - latki\nZapraszam do kontaktu wszystkie nianie zainteresowane opieką nad przesympatyczną dziewczynką. Nasza córeczka chodzi do żłobka, świetnie się zaadoptowała do grupy rówieśniczej ale niestety częste i...


Od rzezi wołyńskiej do akcji «Wisła»: początek rozmowy\nOd rzezi wołyńskiej do akcji «Wisła»: początek rozmowy\nW Łucku 24 listopada odbyła się prezentacja ukraińskiego tłumaczenia książki Grzegorza Motyki «Od rzezi wołyńskiej do akcji «Wisła».\nUkraińskie tłumaczenie książki Grzegorza Motyki ukazało się w 2013 w wydawnictwie «Duch i litera» przy wsparciu Ambasady RP na Ukrainie. W Polsce pojawiła się ona w 2011 roku.\n– Wiem, jakie emocje wzbudza ta książka, zwłaszcza tu – na Wołyniu – powiedziała Anna Kuźma, Radca Ambasady RP na Ukrainie. – My w Ambasadzie ze względu na te dyskusje oraz konflikt pamięci pomiędzy naszymi narodami, doszliśmy do wniosku, że potrzebna jest dyskusja oparta o fakty. Grzegorz Motyka jest historykiem, który przez lata siedzi w archiwach Polski, Ukrainy i Rosji. Jest jednym z najlepszych specjalistów od tego okresu historii, który wzbudza u nas najwięcej emocji. Naszym zdaniem ta książka pozwoli nam na rozpoczęcie rozmowy.\nKilka słów o książce powiedział moderator spotkania, tłumacz Andrij Pawłyszyn. Zaznaczył on zwłaszcza, że jej ramy chronologiczne to lata 1943-1947. Pozycja wydawnicza zawiera jednak nieco szerszy materiał. Grzegorz Motyka zaczyna swoją narrację od ukraińsko-polskiej wojny o Galicję i Wołyń w latach 1918-1919. Pisze także o OUN i nacjonalizmie integralnym, o który oparto wiele politycznych decyzji tej organizacji.\nAutor na wstępie zaznaczył, że starał się tę książkę napisać przede wszystkim jako historyk, ale też jako człowiek współczujący ofiarom, niezależnie od tego kim były:\n– W tej książce dzielę konflikt polsko-ukraiński z lat 1943-1947 na dwa bardzo różniące się podokresy. Pierwszy – z lat 1943-1945, drugi z lat 1945-1947. W tym pierwszym okresie stroną, która dynamicznie narzucała bieg wydarzeniom, była OUN-B i UPA, w drugim najważniejszym «reżyserem» wydarzeń były władze komunistyczne – tak sowieckich komunistów, jak i polskich komunistów.\nGrzegorz Motyka dodał, że w tej pracy pokazuje zarówno przebieg ówczesnych wydarzeń, jak i proces decyzyjny z dokumentalnymi świadectwami tego, że to kierownictwo OUN-B i UPA podejmowało określone decyzje. Cytuje także najważniejszych kierowników OUN i UPA, którzy na ten temat się wypowiadali.\n– Zgodnie z planem banderowskim na Wołyniu OUN-B i UPA wydała na wszystkich Polaków wyrok śmierci, z kolei z Galicji Wschodniej, chciała ich wypędzić pod groźbą śmierci. Ta akcja trwała od lutego 1943 roku do maja 1945 roku. Kosztowała życie prawie 100 tys. Polaków. Pokazuję także reakcję na działalność OUN -B i UPA polskiego podziemia, w tym także, polskie próby zemsty dosięgające często ukraińską ludność cywilną. Oddzielny rozdział poświęcony jest wydarzeniom na Lubelszczyźnie, gdzie ten polski odwet miał szczególnie krwawy charakter.\nW tym drugim okresie, jak zaznaczył Grzegorz Motyka, zgodnie z wolą Stalina zadecydowano, że wszyscy Polacy z Wołynia i Galicji Wschodniej mają wyjechać do Polski, z kolei wszyscy Ukraińcy z ziem dzisiejszej Polski mają wyjechać na Ukrainę. Z Ukrainy Zachodniej wyjechało prawie 800 tys. Polaków, z Polski prawie 500 tys. Ukraińców. Jak mówi autor akcje wysiedleńcze w obu wypadkach miały charakter przymusu, dodaje, że w tym kontekście mówi o stalinowskich czystkach etnicznych. Kolejnym etapem tego konfliktu była akcja «Wisła».\n– Dopiero w zakończeniu zastanawiam się, jak nazwać te wydarzenia i zbrodnie. Piszę tam, co uważam za ludobójstwo, co uważam za zbrodnię wołyńską, co za zbrodnię komunistyczną. Piszę o współczesnym polsko-ukraińskim konflikcie pamięci. Wydaje mi się, że jedynym sposobem na pokonanie takiego konfliktu jest rzetelna rozmowa, oparta o fakty i dokumenty, a nie rozmowa polegająca na dyskredytacji i odrzucaniu drugiej strony – powiedział Grzegorz Motyka i poprosił, żeby obecni dyskutowali z tym, co w tej książce jest, a nie z wyobrażeniami o tym, co w niej jest.\nPo tej prośbie rzeczywiście padły przeważnie emocjonalne pytania, dotyczące nie tak książki, jak liczby ofiar, granic między Polską i Ukrainą, a nawet losu komisarza Rzeszy dla Ukrainy Ericha Kocha, który odbywał karę pozbawienia wolności w więzieniu w Polsce. Pytania historyków dotyczyły przyczyn konfliktu, metodologii obliczania ofiar, tego, kto kierował akcją wołyńską. Pojawiły się też pytania, czy historyk prowadząc badania powinien zapominać o swojej narodowej przynależności i o swoich poglądach, a także jak napisać historię taką, jaka ona była w rzeczywistości, a nie taką, którą można wykorzystać we własnych interesach dla obrony polskiego czy ukraińskiego narodu.\nW spotkaniu wzięli udział przedstawiciele Ambasady RP na Ukrainie, Konsulatu Generalnego RP w Łucku, władz lokalnych, polskich organizacji z obwodów wołyńskiego i rówieńskiego, Bractwa Weteranów OUN-UPA, historycy oraz dziennikarze.\nPod koniec spotkania Grzegorz Motyka powiedział: «Nie tylko wyjazdom do Łucka, ale w ogóle na Ukrainę, zawsze towarzyszy mi nadzieja, że kiedyś dożyję takiego momentu, że przyjeżdżając na Ukrainę, nie przekroczę granic Unii Europejskiej.


Hafty Agaty: marca 2014\nWitajcie po dłuższej przerwie. Po wyszyciu kaczuszki z dzwonkami, która miała przyjemność już wcześniej tutaj gościć, przyszedł czas na niezapominajki. A żeby nie było nudno zamiast oprawiać obrazki w sztywne ramy wykorzystałam taśmę w intensywnym żółtym kolorze. Połączyłam muliny DMC z polską Adriadną. Zdjęcia robione telefonem lekko otulone mglą :)\nDziewczyny dziękuję za super motywujące komentarze :)\nMarto bardzo się cieszę, że wciągnęłaś się w kucyka, z niecierpliwością czekam na zdjęcia :)\nAutor: Agata o 17:24 2 komentarze:\nWielkimi krokami zbliża się do nas wiosna. Na drzewach pąki, a na termometrze aż 14 stopni! Poszukiwałam wzoru, który połączył wiosnę z wielkanocnymi elementami. Mój wybór padł na jedno z czterech wzorów z zeszłorocznego numeru Twórczych Inspiracji.\nKaczuszkę z dzwonkami bardzo miło mi się wyszywało. Jeszcze tylko kontury, ładna oprawa i mogę witać wiosnę ;)\nAutor: Agata o 12:13 5 komentarzy:\nW ten piękny wieczór chciałabym ogłosić wyniki losowania w mojej imieninowej zabawie. Na wstępie chciałam podziękować wszystkim Twórczym Dziewczynom, które zapisały się, odwiedzały mój skromny blog i za wszystkie komentarze. Jest mi bardzo miło, że zaszczyciłyście mnie swoimi odwiedzinami i wspieracie, gdy już wszystkie igły wypadły mi z rąk.\nDzięki tej zabawie poznałam nowe wspaniałe blogi, które z pewnością będę w przyszłości odwiedzać :)\nA teraz najwyższy czas ogłosić wyniki.\nTurecka misa jako komora maszyny losującej :)\nMarto gratuluję wygranej! Nagrodę wyślę Pocztą.\nAutor: Agata o 21:17 7 komentarzy:\nudało mi się skończyć haftować kolibra. Jest tak barwny, że co chwila zmieniałam nici, ale warto było. Z resztą sami oceńcie :-)\nNa razie odstawiam malowaną kanwę na bok, Pozostały do wyhaftowania dole gałązki w kilku kolorach beżu.\nPrzygotowałam już muliny do nowego wzoru, bardzo wiosennego. Teraz, jeśli czas pozwoli, skupię się na nim.\nA dla miłośników roślin:\nWłaśnie trwa w Warszawie Ogólnopolska Wystawa Storczyków.\nSzczegóły tutaj: http://www.storczykiwystawa.pl/\nAutor: Agata o 10:35 3 komentarze:


Rozmiar piosenki, którą właśnie słyszysz to trzy i czterdzieści setnych megabajta. A jego czas trwania oscyluje na trzy minuty i czterdzieści trzy sekundy. To plik mp3 tytułem "We_Love_House_(Orginal_Edit)", którego autorem jest Sound_Access. Utwór, który w tym momencie słyszysz został dodany do naszej bazy danych w środę, 22 listopada 2017 roku. Do tej piosenki żaden użytkownik nie zamieścił jeszcze żadnego klipu, lecz nic nie stoi na przeszkodzie, abyś go dodał. Jak na razie żaden użytkownik nie pobrał nigdy pliku audio Sound_Access-We_Love_House_(Orginal_Edit). Nie znalazła się do dzisiaj żadna osoba, która zechciałaby skomentować ten plik audio, jednak Ty możesz dodać komentarz pierwszy.\nSound_Access-We_Love_House_(Orginal_Edit) coraz szybciej zdobywa popularność w gronie dużej liczby słuchaczy, nie tylko tego typu gatunku muzyki. Jest to dowodem tego, że Sound_Access potrafi nagrać chwytliwe, błyskawicznie wpadające w ucho przeboje, które nucimy przy każdej wolnej okazji, ponieważ tak mocno zostają nam w głowach.\nOdszukasz u nas muzykę, która została podzielona na gatunki. To nie zawsze taki rodzaj muzyki, do którego należy Sound_Access-We_Love_House_(Orginal_Edit), lecz też wiele innych jej odmian. Wszystkie te piosenki to darmowe mp3! Każdego dnia wchodź na naszą stronę, bo regularnie prezentujemy informacje ze świata muzyki - przez to będziesz na bieżąco z tym, co się dzieje.\nMuzyka, którą znajdziesz na naszej stronie, pasuje do bardzo wielu sytuacji. Nie zawsze muszą to być ogromne parapetówki. Wiele z tych piosenek bardzo chętnie posłuchasz w chwilach relaksu, ciesząc się najcichszym dźwiękiem I będziesz miał do tego znakomitą okazję, ponieważ darmowe mp3, które tu znajdziesz, mają bardzo dobrą jakość - dzięki temu powinni być zadowoleni szczególnie Ci, którzy bardzo lubią czystość i dobre brzmienie z głośników.\nJesteś zaciekawiony We_Love_House_(Orginal_Edit)? Download tej empetrójki to tylko kilka kroków. Z całą pewnością dasz sobie z tym radę, cała akcja nie odbiega od tych z innych portali. Ale jednak mamy tu coś odmiennego - to Wrzuta downloader. To poprzez to będziesz w stanie wykonać ściąganie z Wrzuty, bez żadnych opłat.\nStaramy się regularnie zwiększać zbiór darmowych piosenek, które będziesz mógł ściągnąć. Każdego dnia dodajemy tam coraz to nowe przeboje. Ściągnij mp3, na które masz ochotę - a jeśli stanie się tak, że go u nas nie ma, z całą pewnością jak najszybciej pojawi się na naszym portalu.


Blow Up Hall 5050, Poznań - najlepszy 5-gwiazdkowy hotel w Poznaniu\nBlow Up Hall 5050, Poznań - rezerwuj online z rabatem do 25%\nJesteś w: Polska » wielkopolskie » Poznań » Hotele w Poznaniu » Hotel Blow Up Hall 5050\nul. Kościuszki 42, 61-891 Poznań, Polska pokaż mapę\njuż od 450.00 PLN za pokój\nHotel Blow Up Hall 5050 stanowi integralną część Centrum Sztuki i Biznesu Stary Browar wielokrotnie nagradzanego centrum handlowego znajdującego się w samym centrum Poznania. Lokalizacja w centrum zapewnia łatwy dojazd do lotniska (20 min), Międzynarodowych Targów Poznańskich (5 min) czy Starego Rynku (7 min pieszo).\nW tym 5-gwiazdkowym hotelu do dyspozycji gości przygotowano luksusowe apartamenty, bar, bistro oraz restaurację. Hotel Blow Up Hall 5050 należy do Tablet Hotels - organizacji skupiającej najbardziej prestiżowe hotele na świecie.\nHotel został wyróżniony nagrodą "Hotel Technology of the Year 2012".\nHotel oferuje 22 indywidualnie urządzone, luksusowe pokoje. Po przyjeździe gość zamiast kluczy otrzymuje iPhone'a, które umożliwia mu otwieranie drzwi, skorzystanie z usług concierge (rezerwacja stolika, zamówienie taksówki itp.).\nKażdy z pokoi wyposażony jest w: łóżko King Size, klimatyzację, indywidualnie sterowane oświetlenie, telewizory plazmowe firmy Bang-Olufsen, minibar, sejf oraz Room Service.\nWięcej o pokojach w zakładce "Typy pokoi".\nBlow Up Hall 5050 restaurant to ekskluzywna restauracja oferująca szeroki wachlarz potraw kuchni polskiej. Specjalnością restauracji są przystawki, dania na ciepło oraz wyjątkowe desery.\nDo dyspozycji gości przygotowano również Blow Up Hall 5050 bar, który znajduje się w dawnej Suszni Starego Browaru. W niesłychanie szerokiej gamie trunków, każdy znajdzie coś dla siebie.\nBogatą ofertę dopełnia przyhotelowa winiarnia oferująca wina, wysokogatunkowe sery oraz wędliny.\nW hotelu do dyspozycji gości przygotowano saunę i salon masażu.\nW wolnym czasie wiele atrakcji zapewnia Centrum Sztuki i Biznesu Stary Browar.\nPrzestronny pokój o powierzchni około 16 m2, wyposażony w wysokiej jakości telewizor Bang & Olufsen, stacja dokująca do iPhone'a, łóżko typu King Size oraz łazienkę z prysznicem, sejf oraz minibar. Pokoje mają widok na atrium lub na ulicę.\nPokój o powierzchni 30 m2 wyposażony między innymi w telewizor Bang & Olufsen, stację dokującą do iPhone'a, łóżko King Size, łazienkę z prysznicem oraz osobną toaletą, sejf oraz minibar.\nBardzo duży pokój (o powierzchni około 45 m2) z telewizorem Bang & Olufsen, stację dokującą do iPhone'a, łóżko typu King Size, łazienkę z prysznicem i osobną toaletą, część wypoczynkową. Każdy z pokoi urządzony jest w stonowanych barwach (brąz, beż, czekolada, czerń oraz biel). W pokoju standardowo znajduje się sejf oraz minibar. Pokoje posiadają widok na atrium lub ulicę.\nNajwiększe pokoje o powierzchni aż 50 m2 utrzymane w intensywnie białej lub ciemnej tonacji. Pokój posiada wszystkie udogodnienia dostępne w pozostałych pokojach. Istnieje możliwość wyboru pokoju z widokiem na atrium i/lub ulicę.\nCena zawiera: śniadanie, parking, podatek VAT, korzystanie z sauny parowej, całodobowa opiekę concierge.\nW każdym pokoju na gości czeka talerz pralinek lub świeżych owoców.\nHotel Blow Up Hall 5050 oferuje możliwość zorganizowania konferencji, szkoleń i spotkań biznesowych w 6 salach o różnych charakterach.\nWszystkie sale wyposażone są w projektor multimedialny, ekran, flipchart oraz komputer/laptop. Istnieje możliwość zorganizowania innego dodatkowego sprzętu.\nLuksusowe apartamenty: 22\nSłodownia Poziom +2\n350 200 200 - 200 300\nSłodownia Poziom +1\n350 200 200 - - 300\n- - - - 50 300\n60 - - - 40 300\nBar i VIP room\nNovotel Centrum Poznań ~ 0.15 km\nIBB Andersia Hotel ~ 0.34 km\nHotel Włoski Business Centrum ~ 0.44 km\nHotel Stare Miasto ~ 0.50 km\nDon Prestige Residence ~ 0.55 km\nPlatinum Palace Apartments ~ 0.25 km\nBlooms Boutique Hostel ~ 0.27 km\nHostel Poznań Petit ~ 0.60 km\nFrolic Goats Hostel ~ 0.68 km\nVery Berry Hostel ~ 0.70 km\nPKS Poznań ~ 0.48 km\nPKP Poznań Główny ~ 1.01 km\nStadion Miejski w Poznaniu (Lech Poznań) ~ 4.63 km\nNowe ZOO ~ 4.71 km\nOdwiedziłeś kiedyś Hotel Blow Up Hall 5050?\npokój od 197.00 PLN rezerwuj


Partnerzy akademiccy. Współraca z uczelniami wyższymi - Aircom\nKOMPRESOR DO POMPOWANIA KÓŁ\nBLOG // NOWOŚCI\nPolitechnika Śląska, Gliwice, Polska\nPolitechnika Śląska zlokalizowana w Gliwicach 400 m od siedziby Aircom AI należy do czołówki uczelni technicznych w kraju. Jej oddziały funkcjonują na całym Górnym Śląsku, najbardziej zaludnionym regionie w Polsce (ok. 3,5 miliona osób). Otwartość władz uczelni umożliwiają szeroko zakrojoną współpracę naukowo-biznesową. Managerowie w Aircom są jednocześnie pracownikami Politechniki Śląskiej (w stopniach doktorów). Dla biznesu, w którym funkcjonujemy, wiedza to podstawa. Tylko ona gwarantuje status ekspertów w naszej branży.\nManagerowie w Aircom są absolwentami Politechniki Śląskiej (w stopniach doktorów). Aircom podpisał dwa listy intencyjne na wydziale AEiI w instytucie Automatyki i Robotyki oraz na wydziale Mechanicznym Technologicznym. Nasza współpraca obejmuje również staże i praktyki dla studentów. Możemy realizować doktoraty wdrożeniowe oraz prace dyplomowe we współpracy z przemysłem.\nPolitechnika Wrocławska, Wrocław, Polska\nW biznesie najważniejsi są ludzie. Dlatego dbamy o dobrze wyedukowaną kadrę. Politechnika Wrocławska należy do najlepszych uczelni technicznych w Polsce, stąd angażujemy się w szereg inicjatyw studenckich. Spotkasz nas na targach pracy. Jesteśmy także dumnym sponsorem PWR Racing Team – zespołu formuły student.\nWspieramy z dumą PWR Racing Team – zespół formuły student. Posiadamy status srebrnego sponsora drużyny. Aircom wspiera inicjatywę studencką, dostarczając na testy nowe zestawy naprawcze do pompowania kół. Udostępniamy zespołowi także nasze centrum RnD oraz umożliwiamy dostarczenie wysokiej jakości plastików do bolidu.\nPWR Racing Team założony został w 2009 roku przez studentów Politechniki Wrocławskiej. Dziś do drużyny należy ponad 70 osób. Wszystkich członków załogi jednoczy jeden cel: budowa bolidu wyścigowego i start w międzynarodowych zawodach Formula Student.\nW każdym sezonie studenci projektują i budują nowy samochód, co roku udoskonalając poszczególne elementy. Dotychczas w garażu PWR Racing Team powstało już osiem modeli.\nW sezonie 2016/2017 jako pierwszy polski zespół w historii PWR Racing Tam wygrał jedną z edycji zawodów Formuły Student, pokonując 50 innych zespołów na torze Ricardo Paletti we Włoszech.


Paweł Pendziałek 28-09 20:51 Zgłoś komentarz\nfisch 28-09 20:15 Zgłoś komentarz\nGrieg 28-09 20:08 Zgłoś komentarz\nKrólowa Śniegu 28-09 19:44 Zgłoś komentarz\nWielkie brawa dla pani Joanny. Pierwszy medal MŚ w karierze, świetna i życiowa forma przygotowana na zawody roku i bardzo mocny pierwszy rzut, który zdeprymował mocno rywalki. Chinka Wang i\nAmerykanka Berry mocno się spięły po jej rzucie. Prince najlepsza i na listach i tutaj, ale co ważne nie doskakuje jeszcze do granicy 80 metrów, co jest ważne w kontekście powrotu Anity za rok. Joanna to taki przykład nie tyle wielkiego talentu, co wielkiego pracusia, który na te sukcesy pracował latami, rozwijał się i ma. Za rok jest wielka szansa na to, że w pierwszej szóstce IO będą trzy Polki. Szkoda wpadki Malwiny, bo byłaby duża szansa na dwa medale. Kopron była gotowa rzucać ponad 75 metrów, co pokazywała, a tyle by tutaj dało brąz. Niemniej super i za rok na IO trzeba mierzyć w 2 medale w młocie!\nJerzy Kłossowski 28-09 19:40 Zgłoś komentarz\nMŚ Doha 2019 Polska Lekkoatletyka Rzut młotem Joanna Fiodorow


Smutne taśmy Kaczyńskiego - Nowa Konfederacja\nThe New York Times o "Spięciu": Breaking Through Ideological Bubbles in Poland\nSmutne taśmy Kaczyńskiego\n"Taśmy Kaczyńskiego" nie szokują, ale zasmucają – wskazują, że podstawowe problemy państwa nie zniknęły ani nie zmieniły się od czasów afery Rywina\nCzy „taśmy Kaczyńskiego”, których zapis opublikowała dziś „Gazeta Wyborcza” są szokujące? Należy raczej stwierdzić, że zasmucają. Pokazują bowiem, że choć od czasów afery Rywina tyle razy mówiono o zmianie, na końcu okazało się, że jesteśmy w tym samym miejscu. W zasadzie nagranie potwierdza słowa – pochodzące z innej taśmy, z nieco innej strony sceny politycznej – o tym, że państwo w Polsce istnieje tylko teoretycznie. W tym przypadku zasadne staje się pytanie, gdzie praktycznie istniejące państwo zanika. Być może dzieje się tak na styku rządu i samorządu z biznesem (Srebrna) i polityką (PiS)? Pogrupujmy ważne wątki. Pierwszym z nich jest kwestia zacierania się granic między państwem, partią i biznesem, drugim – kwestia traktowania przez prezesa PiS spółki i jej inwestycji...\n3 odpowiedzi na “Smutne taśmy Kaczyńskiego”\n30 stycznia 2019 o 14:19\nWiedza z Wikipedii: Kaczor jest w radzie nadzorczej Instytutu, który jest właścicielem Srebrnej. Zacytuję: Po zlikwidowaniu Fundacji Prasowej „Solidarność” w 2012, część jej majątku, w tym spółka Srebrna została przekazana do Instytutu imienia Lecha Kaczyńskiego (członkami zarządu Instytutu są Barbara Czabańska oraz Adam Lipiński, natomiast członkami rady nadzorczej Jarosław Kaczyński oraz Krzysztof Czabański). Nowa Konfederacja pojęła czy obrazki rysować?\nNo smućmy się że tracimy czas na czytanie Nowej Konfederacji a miało być tak pięknie i wyszło jak zawsze\nSmutne, że ten tekst jest ukazuje się w dziale “ekspertyzy, komentarz eksperta” – co tu jest eksperckiego? Zwykła “publicystyczna” paplanina. Smutne, żeśmy się na ten tekst zrzucili.


Projekt „Asystent Seniora” poprawi funkcjonowanie osób starszych w Tarnobrzegu – Portal Informacyjny o Tarnobrzegu\nProjekt pod nazwą „Asystent Seniora” (w ramach działania 8.3 Zwiększenie dostępu do usług społecznych i zdrowotnych, Oś Priorytetowa VIII Integracja społeczna w ramach RPO WP na lata 2014-2020) ma na celu poprawę funkcjonowania niesamodzielnych osób starszych z Tarnobrzega w miejscu ich zamieszkania. Adresowany jest do 26 osób (21 kobiet i 5 mężczyzn) w wieku powyżej 60 lat. Objęcie usługami opiekuńczymi w ramach projektu trwać będzie do 31 grudnia 2020 roku.\nUsługi opiekuńcze – dla 6 niesamodzielnych Uczestników projektu powyżej 60 rż., którzy do tej pory nie korzystali z usług opiekuńczych przewidziano usługi opiekuńcze w miejscu ich zamieszkania z uwzględnieniem bliskiego otoczenia.\nTeleopieka – dla 5 niesamodzielnych Uczestników projektu powyżej 60 rż. mieszkających samotnie lub przebywających okresowo samotnie w domu przewidziano wsparcie w postaci teleopieki. Wsparcie skierowane dla osób z zaburzeniami pamięci, choroby otępienne, demencja alzheimer, Parkinson, osoby po udarach, incydentach kardiolog., neurolog., mające problem z poruszaniem się. Opaski na rękę będą działać także poza miejscem zamieszkania. Z opaski będą mogli korzystać w momencie zagrażającym ich życiu, np.: w sytuacji upadku i bezruchu, opaska automatycznie sama wyśle powiadomienie alarmowe na platformę, aplikację mobilną oraz drogą SMS do wskazanych wcześniej przez Uczestnika Projektu opiekunów. Posiadać będzie również przycisk SOS pozwalający szybkie wezwanie pomocy przez UP- po wciśnięciu przycisku wyzwalany będzie alert na platformę mobilną, aplikację mobilną i wskazane numery kontaktowe opiekunów, na ich telefony będzie wysłana informacja sms „sos” z obszarem przebywania UP. Dzięki z kolei funkcji GPS – wykrywania lokalizacji opiekun będzie znał obszar przebywania osoby bliskiej w sytuacji zagrożenia życia.\nUsługi asystenckie – dla 5 niesamodzielnych osób powyżej 60 rż. z powodu niepełnosprawności (stopień umiarkowany lub znaczny), którzy wymagają wsparcia w miejscu zamieszkania. Zatrudnienie AON (asystenta os. niepełnosprawnej) 1 os. na umowę zlecenie. Osoby objęte wsparciem zapewnioną będą miały usługę 7 dni w tyg., w godz. 8-20., indywidualny wymiar godzin dostosowany będzie do potrzeb osób, którzy wymagają codziennego wsparcia: w czynnościach dnia codziennego, przemieszczaniu się do lekarza, punktów usługowych, miejsc publicznych. Wsparcie obejmuje spędzanie czasu wolnego.\nMałgorzata Babiak – Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Tarnobrzegu, ul. Kopernika 3, 39-400 Tarnobrzeg, tel. 15 856 76 93.\nPodobne wpisyasystent senioraseniorzyTarnobrzegwsparcie