Adhortacja apostolska "Amoris laetitia" - Tradycji Katolickiej\nAdhortacja apostolska "Amoris laetitia" Zobacz następny temat\nForum Tradycji Katolickiej Strona Główna » Papież Franciszek - wybrany 13 marca A.D. 2013 r. Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3\nDyskusja wokół listu czterech kardynałów na nowo rozgorzała po tym jak hiszpański portal internetowy "Religion Confidencial" opublikował wypowiedź dziekana [link widoczny dla zalogowanych] który pytał m. in. "Jaki Kościół broni tych kardynałów?" a ich list otwarty do papieża nazwał "poważnym skandalem".\nWysłany: Czw 22:33, 01 Gru 2016\nDziekan Trybunału Apostolskiego - Roty Rzymskiej – a więc najwyższego sądu apelacyjnego Kościoła mówił podczas konferencji w Madrycie, że kardynałowie, którzy podpisali głośny list do Franciszka, mogą zostać usunięci z kolegium, ponieważ „nie można wątpić w działanie Ducha Świętego”. Hierarcha przekonywał, że nie można kwestionować decyzji dwóch ostatnich Synodów o Rodzinie. - [Kardynałowie] nie kwestionują jednego Synodu, ale dwa! Zwyczajny i nadzwyczajny – wyjaśniał podczas konferencji na uniwersytecie San Dámaso w Madrycie.\nA tu wyjaśnienie, że to nie tak z tą degradacją kardynałów, jak napisali:\nPo co szukać sensacji? czy nie lepiej dwa razy sprawdzić nim się coś opublikuje?\nWysłany: Czw 22:42, 01 Gru 2016\n"Religion Confidencial" dało sprostowanie odnośnie tej degradacji kardynalów:\nDziekan Trybunału Apostolskiego – Roty Rzymskiej – najwyższego sądu apelacyjnego Kościoła nie mówił podczas konferencji w Madrycie, że kardynałowie, którzy podpisali głośny list do Franciszka, mogą zostać usunięci z kolegium, ponieważ „nie można wątpić w działanie Ducha Świętego”. Błąd spowodowany miał być pomyłką w tłumaczeniu.\nOstatnio zmieniony przez Teresa dnia Pią 20:51, 02 Gru 2016, w całości zmieniany 1 raz\nKardynał Müller: korekta nauczania papieża Franciszka nie jest potrzebna\nKardynał Raymond Leo Burke zapowiedział, że jeśli papież nie odpowie na wątpliwości czterech kardynałów, "będą zmuszeni by po święcie Objawienia Pańskiego dokonać formalnej korekty jego nauczania".\nWysłany: Wto 19:43, 10 Sty 2017\nOstatnio zmieniony przez Teresa dnia Nie 11:21, 05 Lut 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 11:18, 05 Lut 2017\n„Amoris laetitia” trzeba odczytywać w świetle całej doktryny Kościoł\nNa konieczność odczytywania nauczania zawartego w posynodalnej adhortacji apostolskiej „Amoris laetitia” w świetle całej doktryny Kościoła oraz stałą aktualność nauczania św. Jana Pawła II zawartego w adhortacji „Familiaris consortio” – wskazał w wywiadzie dla miesięcznika „Il Timone” kard. Gerhard Ludwig Müller. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary zaznaczył, że warunkiem, by osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku niesakramentalnym mogły przyjmować Komunię świętą jest zachowanie wstrzemięźliwości seksualnej.\nKardynał Müller podkreślił, że nie może istnieć jakakolwiek sprzeczność między nauką Kościoła a osobistym sumieniem. „Jest to niemożliwe. Nie można na przykład powiedzieć, że istnieją okoliczności, w których cudzołóstwo nie byłoby grzechem śmiertelnym. Dla doktryny katolickiej niemożliwe jest współistnienie grzechu śmiertelnego i łaski usprawiedliwiającej. Aby przezwyciężyć tę absurdalną sprzeczność, Chrystus ustanowił dla wiernych sakrament pokuty i pojednania z Bogiem i Kościołem” – przypomniał prefekt Kongregacji Nauki Wiary.\nNastępnie niemiecki purpurat kurialny wskazał, że adhortację „Amoris laetitia” „należy jednoznacznie interpretować w świetle całej nauki Kościoła. To niewłaściwe, że wielu biskupów interpretuje adhortację według własnego rozumienia nauczania papieża. To nie jest zgodne z linią doktryny katolickiej. Tylko papież może interpretować nauczanie papieża, albo może to uczynić za pośrednictwem Kongregacji Nauki Wiary. Papież interpretuje słowa biskupów, ale biskupi nie są powołani do interpretowania papieża. Taka sytuacja stanowiłaby obalenie struktury Kościoła katolickiego. Wszystkim tym, którzy mówią zbyt wiele, zalecam, by najpierw przestudiowali doktrynę [soborów] na temat papiestwa i episkopatu. Biskup jako nauczyciel Słowa musi być najpierw dobrze uformowany, aby mu nie groziło, że ślepy będzie prowadził za rękę innych ślepców” – stwierdził kardynał Müller.\nPrefekt Kongregacji Nauki Wiary podkreślił aktualność nauczania św. Jana Pawła II zawartego w adhortacji „Familiaris consortio”, zgodnie z którym osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku niesakramentalnym, które nie mogą żyć w separacji, aby mieć dostęp do sakramentów muszą zobowiązać się do życia we wstrzemięźliwości.\n„Nie można usunąć tego warunku, gdyż nie jest to tylko prawo pozytywne Jana Pawła II, ale wyraził on to, co jest konstytutywnym elementem chrześcijańskiej teologii moralnej i teologii sakramentów. Zamieszanie w tej kwestii dotyczy również braku akceptacji nauczania encykliki „Veritatis splendor” z jej jasną doktryną o czynie wewnętrznie sprzecznym z ostatecznym celem osoby. Dla nas małżeństwo jest wyrazem uczestniczenia w jedności między Chrystusem Oblubieńcem a Jego Oblubienicą – Kościołem. Nie jest to, jak niektórzy powiedzieli podczas synodu, zaledwie mglista analogia. Nie! To jest istota sakramentu, i żadna władza na niebie i na ziemi, ani aniołowie, ani papież, ani sobór lub też uchwała biskupów nie ma władzy, by to zmienić” – zaznaczył dobitnie kardynał, prefekt Kongregacji odpowiedzialnej za nauczanie Kościoła.\nKardynał Müller zachęcił wszystkich do „refleksji, studiując najpierw doktrynę Kościoła, począwszy od Słowa Bożego w Piśmie Świętym, które bardzo jasno mówi o małżeństwie. Radziłbym również unikania wszelkiej kazuistyki, która łatwo może zrodzić nieporozumienia, zwłaszcza wtedy, gdy się twierdzi, że skoro umiera miłość, to umiera również więź małżeństwa. To sofizmaty: Słowo Boże jest bardzo jasne, a Kościół nie godzi się na sekularyzację małżeństwa. Zadaniem kapłanów i biskupów nie jest tworzenie zamieszania, ale wyjaśnianie. Nie można ograniczać się jedynie do odczytania małych fragmentów „Amoris laetitia”, ale trzeba czytać wszystko w całym kontekście, aby Ewangelię małżeństwa i rodziny uczynić bardziej atrakcyjną dla ludzi. To nie «Amoris laetitia» spowodowała niejasną interpretację, ale niektórzy mylni jej interpretatorzy. Wszyscy musimy zrozumieć i zaakceptować doktrynę Chrystusa i Jego Kościoła, a jednocześnie być gotowi, aby pomóc innym, by ją zrozumieli i wprowadzali w życie nawet w sytuacjach trudnych” – powiedział w wywiadzie dla miesięcznika „Il Timone” prefekt Kongregacji Nauki Wiary.\nWysłany: Nie 11:26, 05 Lut 2017\nOdpowiedź wydaje się dość prosta. W sensie doktrynalnym, czyli rozumienia sakramentu małżeństwa i jego konsekwencji, a w tym stosunku do przyjmowania Eucharystii przez osoby rozwiedzione a żyjące w nowych związkach – nic nie zostało zmienione. Natomiast papież Franciszek patrząc z punktu widzenia przede wszystkim duszpasterskiego, stara się zrozumieć trudną sytuację takich osób, stara się wyjść im naprzeciw i realnie pomóc im na ich indywidualnej drodze ku zbawieniu. „Rozwiedzeni nie tylko nie powinni czuć się ekskomunikowani, ale mogą żyć i dojrzewać jako żywe członki Kościoła, traktując go jako matkę, która ich zawsze przyjmuje” – zapewnia.\nA generalnie rzecz biorąc, Franciszek podtrzymuje to, o czym już mówił Jan Paweł II w swej adhortacji „Familiaris consortio” z 1981 r. czyli, że osoby takie nie są wykluczone ze wspólnoty Kościoła i mają w niej swoje miejsce oraz przyznaje im możliwość uzyskania rozgrzeszenia a ślad za tym przystępowania do Komunii św., o ile – nie mogąc zerwać drugiego, niesakramentalnego związku np. ze względu na dobro dzieci – zdecydują się na wstrzemięźliwość w sferze seksualnej.\n„Razem z Synodem wzywam gorąco pasterzy i całą wspólnotę wiernych – pisał Jan Paweł II w par. 84 „Familiaris consortio” – do okazania pomocy rozwiedzionym, do podejmowania z troskliwą miłością starań o to, by nie czuli się oni odłączeni od Kościoła, skoro mogą, owszem, jako ochrzczeni, powinni uczestniczyć w jego życiu. Niech będą zachęcani do słuchania Słowa Bożego, do uczęszczania na Mszę świętą, do wytrwania w modlitwie, do pomnażania dzieł miłości oraz inicjatyw wspólnoty na rzecz sprawiedliwości, do wychowywania dzieci w wierze chrześcijańskiej, do pielęgnowania ducha i czynów pokutnych, ażeby w ten sposób z dnia na dzień wypraszali sobie u Boga łaskę. Niech Kościół modli się za nich, niech im dodaje odwagi, niech okaże się miłosierną matką, podtrzymując ich w wierze i nadziei”.\nJan Paweł II przypominał zarazem, że „Kościół jednak na nowo potwierdza swoją praktykę, opartą na Piśmie Świętym, niedopuszczania do komunii eucharystycznej rozwiedzionych, którzy zawarli ponowny związek małżeński. Nie mogą być dopuszczeni do komunii świętej od chwili, gdy ich stan i sposób życia obiektywnie zaprzeczają tej więzi miłości między Chrystusem i Kościołem, którą wyraża i urzeczywistnia Eucharystia”.\nOtwierał jednakże drogę do przyjmowania Komunii św. dla tych, „którzy żałując, że naruszyli znak Przymierza i wierności Chrystusowi, są szczerze gotowi na taką formę życia, która nie stoi w sprzeczności z nierozerwalnością małżeństwa. Oznacza to konkretnie, że gdy mężczyzna i kobieta, którzy dla ważnych powodów — jak na przykład wychowanie dzieci — nie mogąc uczynić zadość obowiązkowi rozstania się, postanawiają żyć w pełnej wstrzemięźliwości, czyli powstrzymywać się od aktów, które przysługują jedynie małżonkom” (FC 84).\nZ kolei Franciszek nie zmieniając nauczania swych poprzedników, w swoim nauczaniu stosuje nieco inną logikę wykładu niż jego poprzednicy – i to rodzi właśnie rodzi wątpliwości niektórych. Mianowicie uznając, że Kościół powinien być przede wszystkim „szpitalem polowym”, uważa, że winien on skoncentrować swe wysiłki o wiele bardziej na otwarciu się na błądzących i poranionych (logika zagubionej owcy) niż na przypominaniu twardych zasad. Papież pochyla się więc nad ludźmi poranionymi fizycznie i duchowo, ludźmi, którzy subiektywnie czuli się przez katolików odrzucani i potępiani. Wskazuje działanie Jezusa, który nie wahał się iść do grzeszników, cudzołożnic, celników – ludzi z marginesu, odrzuconych i wyklętych przez faryzeuszy. Jest przekonany, że ci ludzie cierpią i spragnieni są akceptacji i miłości, dlatego apeluje o jeszcze większe otwarcie się na nich wspólnoty Kościoła. Przeciwstawia się więc często stosowanemu przez ludzi Kościoła podziałowi na „białe i czarne”, czyli dobrych i złych chrześcijan. W związku z tym przyznaje, że „nie należy rozwijać zimnej moralności przy biurku w traktowaniu kwestii najbardziej delikatnych”.\nO tym jednak, że Franciszek nie zamierza zmieniać dotychczasowego nauczania Kościoła odnośnie do sakramentu małżeństwa i wynikającej zeń dyscypliny, świadczą wyraźnie słowa z jego adhortacji: „Nie należy oczekiwać od Synodu ani też od tej adhortacji nowych norm ogólnych typu kanonicznego, które można by stosować do wszystkich przypadków” (Amoris laetitia 300).\nFranciszek dodaje, że „możliwa jest tylko nowa zachęta do odpowiedzialnego rozeznania osobistego i duszpasterskiego indywidualnych przypadków, które powinno uznać, że ponieważ stopień odpowiedzialności nie jest równy w każdym przypadku, to konsekwencje lub skutki danej normy niekoniecznie muszą być takie same” (AL 300).\nWyjaśnia ponadto, że „ze względu na uwarunkowania i czynniki łagodzące możliwe jest, że pośród pewnej obiektywnej sytuacji grzechu osoba, która nie jest subiektywnie winna, albo nie jest w pełni winna, może żyć w łasce Bożej, może kochać, a także może wzrastać w życiu łaski i miłości, otrzymując w tym celu pomoc Kościoła” (AL 305). A w przypisie do tego punktu dodaje, że „w pewnych przypadkach mogłaby to być również pomoc sakramentów”. Nie jest to jednak furtka do udzielania Komunii św. osobom rozwiedzionym i żyjącym w nowych związkach, gdyż Franciszek nie znosi norm ogólnie obowiązujących.\nNie ma w tym też sprzeczności z nauką Jana Pawła II, który pisał w „Familiaris consortio”: „Niech wiedzą duszpasterze, że dla miłości prawdy mają obowiązek właściwego rozeznania sytuacji. Zachodzi bowiem różnica pomiędzy tymi, którzy szczerze usiłowali ocalić pierwsze małżeństwo i zostali całkiem niesprawiedliwie porzuceni, a tymi, którzy z własnej, ciężkiej winy zniszczyli ważne kanonicznie małżeństwo. Są wreszcie tacy, którzy zawarli nowy związek ze względu na wychowanie dzieci, często w sumieniu subiektywnie pewni, że poprzednie małżeństwo, zniszczone w sposób nieodwracalny, nigdy nie było ważne (FC 84).\nFranciszek apeluje następnie do kapłanów o „towarzyszenie osobom zainteresowanym na drodze rozeznania”, podkreślając zarazem, że winno być to dokonywane „zgodnie z nauczaniem i wytycznymi biskupa” (AL 300). A nauczanie Kościoła na ten temat zostało wyraźnie zdefiniowane w Katechizmie Kościoła Katolickiego, adhortacji „Familiaris consortio” i innych dokumentach, które – jak zakłada papież – są dobrze znane duszpasterzom, którzy podjęliby się takiego towarzyszenia.\nNatomiast nowość adhortacji „Amoris laetitia”, wyraża się w tym, że papież apeluje o zmianę optyki patrzenia, polegającą na tym, iż przypomina kapłanom, że istotą ich pracy wobec takich osób winno być nie tylko przypominanie obowiązujących norm, ale podjęcie wraz z nimi drogi, na której na nowo – w świetle nauczania Kościoła – będą mogli spojrzeć na swoją sytuację. Franciszek sam mając olbrzymią praktykę duszpasterską, doskonale zdaje sobie sprawę, że nie jest to ani łatwe, ani proste. A to dlatego, że „podmiot, choć dobrze zna normę, może mieć duże trudności w zrozumieniu wartości zawartych w normie moralnej” (AL 301).\n„Dlatego – wyjaśnia Franciszek – nie można już powiedzieć, że wszyscy, którzy żyją w sytuacji tak zwanej nieregularnej, żyją w stanie grzechu śmiertelnego, pozbawieni łaski uświęcającej” (AL 301). A dzieje się tak, gdyż „mogą istnieć czynniki, które ograniczają zdolność podejmowania decyzji”. W ślad za tym odwołuje się do KKK, który stwierdza, że „poczytalność i odpowiedzialność za działanie mogą zostać zmniejszone, a nawet zniesione, na skutek niewiedzy, nieuwagi, przymusu, strachu, przyzwyczajeń, nieopanowanych uczuć oraz innych czynników psychicznych lub społecznych”.\nPróbując zrozumieć Franciszka, należy przypomnieć także, że jest on jezuitą, a w formacji tego zakonu kwestie „rozeznania” i „towarzyszenia” mają znaczenie kluczowe. Nie jest to jednak droga łatwa, a ponadto trudna do zastosowania w duszpasterstwie masowym, gdyż wymaga szczególnego wysiłku i odpowiedniej ilości czasu od kapłanów. Może też w niektórych wypadkach prowadzić na manowce, jeśli kapłan sam nie jest dostatecznie uformowany i przywiązany do nauczania Kościoła. A takie sytuacje mogą zachodzić w szczególności w tych Kościołach lokalnych, gdzie rozpowszechniła się praktyka powszechnego udzielania Komunii św. bez odpowiedniej dyspozycji ze strony wiernych, czyli – w sytuacji grzechu ciężkiego – uprzedniego rozgrzeszenia w sakramencie pojednania.\nPowagę sytuacji – jaka zaistniała w Kościele po publikacji „Amoris laetitia – ukazały wątpliwości, „związane z integralnym przekazem wiary”, które wyraziło czterech emerytowanych kardynałów w liście do papieża z 19 września, a następnie publicznie 14 listopada ub. r.. Jego autorzy kardynałowie Walter Brandmüller, Raymond Burke, Carlo Caffarra i Joachim Meisner zadali papieżowi pięć pytań, na które zażądali odpowiedzi: „tak” lub „nie”.\nBiskupi z Kazachstanu dodają także, że „po ogłoszeniu adhortacji Amoris laetitia w niektórych kościołach publikowane były zasady jej praktycznego zastosowania, według których rozwodnicy, którzy pomimo dawnego węzła sakramentalnego, wstąpili w nowy cywilny związek, są dopuszczani do sakramentów pokuty i Eucharystii, nie wypełniwszy ustanowionej przez Boga powinności zaprzestania pogwałcania istniejącego, sakramentalnego małżeństwa”.\nA taka interpretacja „Amoris laetitia” została faktycznie przyjęta przez niektóre lokalne Episkopaty. Biskupi Malty (Charles Scicluna i Gozo Mario Grecha) napisali 14 stycznia br., że: „Jeśli w rezultacie procesu rozeznania, dokonanego z pokorą, dyskrecją i miłością do Kościoła i jego nauczania, w szczerym poszukiwaniu woli Boga i pragnieniu bardziej doskonałej odpowiedzi na nią, osoba w separacji lub rozwiedziona, która żyje w nowym związku, zdoła z sumieniem ukształtowanym i oświeconym uznać i wierzyć w to, że jest w pokoju w Bogiem, nie można zabronić przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania i sakramentu Eucharystii”.\nPodobnie biskupi niemieccy w liście pasterskim z 1 lutego br., wyjaśniają, że „rozwiedzeni żyjący w nowych związkach w pojedynczych przypadkach, mogą być dopuszczeni do Komunii”. Ale – jak zaznaczają – taka decyzja nie powinna być podejmowana pochopnie; potrzebna jest dokładna samoocena i towarzyszenie duszpasterza w „procesie doprowadzającym do decyzji”.\nNa wypowiedź biskupów niemieckich należy patrzeć jako na dramatyczną próbę usankcjonowania praktyki obowiązującej w tym kraju od wielu lat, chcąc przy tym wykorzystać autorytet papieża i jego adhortacji, a nie jako na prawidłowe odczytanie „Amoris laetitia”. Zresztą nie trzeba było długo czekać na odpowiedź ze strony kompetentnych urzędów Stolicy Apostolskiej.\nCzterej wspominani wcześniej kardynałowie nie uzyskali co prawda bezpośrednio od papieża odpowiedzi na swe wątpliwości, ale po publikacji ich listu zabrał głos kard. Gerhard Ludwig Müller, prefekt Kongregacji Nauki Wiary odpowiedzialnej za oficjalną wykładnię nauczania Kościoła, także w tej kwestii. Kardynał podkreślił 1 grudnia ub. r., że adhortacja „Amoris laetitia” nie powinna być przede wszystkim „interpretowana tak jakby nie były już ważne wcześniejsze wypowiedzi papieży i samej Kongregacji na ten temat”.\nA odnosząc się do kwestii wywołujących niepokój kardynałów, przypomniał, że to „nierozerwalność małżeństwa musi być niezłomną podstawą dla każdego duszpasterskiego towarzyszenia”. Przy okazji ostrzegł przez „zagrożeniem polaryzacji”, jakie na ten temat może wystąpić w łonie Kościoła.\nPodobnie, ale znacznie ostrzej zareagował kard. Müller po ogłoszeniu listu pasterskiego przez biskupów niemieckich. W tym samym dniu, kiedy wypowiedział się niemiecki Episkopat (1 lutego), prefekt Kongregacji oświadczył jasno w wywiadzie dla miesięcznika „Il Timone”, że „warunkiem, by osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku niesakramentalnym mogły przyjmować Komunię świętą jest zachowanie wstrzemięźliwości seksualnej”. Potrzymał zarazem jako obowiązujące nauczanie Jana Pawła II z 84 punktu „Familiaris consortio”.\nKardynał podkreślił też, że nie może istnieć jakakolwiek sprzeczność między nauką Kościoła a osobistym sumieniem. „Jest to niemożliwe. Nie można na przykład powiedzieć, że istnieją okoliczności, w których cudzołóstwo nie byłoby grzechem śmiertelnym. Dla doktryny katolickiej niemożliwe jest współistnienie grzechu śmiertelnego i łaski usprawiedliwiającej. Aby przezwyciężyć tę absurdalną sprzeczność Chrystus ustanowił dla wiernych sakrament pokuty i pojednania z Bogiem i Kościołem” – wyjaśnił.\nNastępnie wskazał, że adhortację „Amoris laetitia” należy „jednoznacznie interpretować w świetle całej nauki Kościoła”. Wyjaśnił ponadto, że jest „to niewłaściwe, że wielu biskupów interpretuje adhortację według własnego rozumienia nauczania papieża”, gdyż „nie jest to zgodne z linią doktryny katolickiej”. Dodał przy tym wyraźnie, że „biskupi nie są powołani do interpretowania papieża, a taka sytuacja stanowiłaby obalenie struktury Kościoła katolickiego”. W mocnych słowach przypomniał, że „zadaniem kapłanów i biskupów nie jest tworzenie zamieszania, ale wyjaśnianie”.\nOstrzegł, że każdy biskup „jako nauczyciel Słowa musi być najpierw dobrze uformowany, aby mu nie groziło, że ślepy będzie prowadził za rękę innych ślepców”.\nA odnosząc się do meritum sprawy, czyli możliwości przyjmowania Komunii św. przez rozwodników żyjących w ponownych związkach, przypomniał aktualność nauczania św. Jana Pawła II zawartego w adhortacji „Familiaris consortio”, zgodnie z którym – jak podkreślił – „osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku niesakramentalnym, które nie mogą żyć w separacji, aby mieć dostęp do sakramentów muszą zobowiązać się do życia we wstrzemięźliwości”.\nDodał z mocą, że „nie można usunąć tego warunku, gdyż nie jest to tylko prawo pozytywne Jana Pawła II, ale wyraził on to, co jest konstytutywnym elementem chrześcijańskiej teologii moralnej i teologii sakramentów”.\nWysłany: Sob 21:48, 18 Lut 2017\nWysłany: Śro 16:22, 22 Mar 2017\nKatolicka rodzina w Nigerii\nWysłany: Nie 21:53, 28 Maj 2017\nWysłany: Śro 11:21, 21 Cze 2017\nAutorzy dubia czterech kardynałów: Brandmüller, Burke, Caffara i Meisner (od lewej).


Pokaż książki wydawcy: książki wszystkich wydawcówAmeetArystotelesKsiążki dla DzieciOlesiejuk Sp. z o.o.TakoWytwórnia\nDino Bambino to bardzo elegancka dinozaurka. Pewnego dnia wraz ze swoją panią wybiera się na wycieczkę do zoo. Nieszczęśliwy wypadek powoduje, że Dino gubi się wypadając z tramwaju. Czy odnajdzie się w wielkim, zatłoczonym i nieznanym...\nDziadek do Orzechów to bajka autorstwa E.T.A. Hoffmanna, opowiadająca o przygodach małej Klary, które rozpoczęły się w wigilijną noc i dzieją się w świecie, gdzie zabawki ożywają. Księciem ich królestwa zostaje tytułowy Dziadek do...\nDaleko stąd, tam, dokąd odlatują jaskółki, kiedy u nas jest zima, mieszkał sobie król, który miał jedenastu synów i córkę Elizę. Bracia byli królewiczami, chodzili do szkoły z gwiazdą na piersi i szablą u boku, pisali diamentowymi...\nGłęboko w jaskini śpi tajemnicza bestia Pewnej nocy budzi ją zielona kometa! Przepowiednia ze starej legendy zaczyna się spełniać. Czy Przystani Elfów grozi niebezpieczeństwo? Jelonka wierzy, że potwór tak naprawdę jest poczciwym,...


Muzeum Dzieci Polskich – ofiar totalitaryzmu. Niemiecki nazistowski obóz dla polskich dzieci w Łodzi (1942-1945) - „Opieszałych poganiać knutem”. Wstrząsający dokument ujawnia kulisy powstania obozu przy Przemysłowej\nwróć...„Opieszałych poganiać knutem”. Wstrząsający dokument ujawnia kulisy powstania obozu przy Przemysłowej\nW toku badań nad historią niemieckiego obozu dla polskich dzieci przy ul. Przemysłowej historycy Muzeum Dzieci Polskich natrafili na kolejny dokument ujawniający kulisy powstania niemieckiego obozu dla dzieci polskich w Łodzi.\nZgodnie z dokumentem Policji Kryminalnej (Kripo) z Łodzi datowanym na 30 sierpnia 1941 r., a omawiającym cele i zasady funkcjonowania niemieckiego obozu dla dzieci polskich, młodzi Polacy, którzy zostali przez okupanta pozbawieni rodziców, a także dostępu do szkół, stanowić mieli „niebezpieczeństwo” dla ludności niemieckiej. Jednym z zakładanych celów obozu miało być wykorzystanie dzieci w charakterze niewolników, a „opieszali” mieli być „poganiani knutem”.\nDokument zatytułowany „Projekt zatrudnienia i podziału pracy dla polskich młodocianych, którzy będą skierowani do młodzieżowego obozu przejściowego” zakładał, że: „Celem i zadaniem planowanego obozu ma być usunięcie zła, a następnie zatrudnienie zdolnych do pracy młodocianych płci męskiej i żeńskiej, a przez to wykorzystanie ich w sposób przynoszący pożytek ogółowi. (...) Polak widziany z punktu widzenia rasy (...) jest człowiekiem o niskowartościowym charakterze, naturą niewolnika i będzie też jako taki traktowany. Polak jako niewolnik jest posłuszny, ma za swoją pracę utrzymanie, a jeżeli jest leniwy i opieszały musi być poganiany knutem.”\nWzmiankowanym w dokumencie „złem” były, wedle pierwotnych planów Policji Kryminalnej, polskie dzieci od 7 roku życia.\nKopia dokumentu przechowywana jest w archiwum łódzkiego oddziału IPN.


« Strona Główna / Inne / auto\nThe unofficial BMW of Europe Web site.\n» Samochody Turn\nNajlepsze autka na swiecie, wpadnij do nas i zobacz jakie mamy galerie i newsy, takich newsów nie znajdziesz nigdzie.\n» Odzież, samochody, części, noże rzeźnicze\nZajmujemy się zwiększaniem mocy w samochodach metodami elektronicznymi \_\_\_"Tuningiem elektronicznym\_\_\_" oraz szeroko pojętą elektroniką samochodową. Jesteśmy jedną z niewielu firm w Polsce produkujących modyfikowane oprogramowanie do komputerów samochodowych z silnikami Turbo Diese\n» alarm samochodowy\nHurtowa i detaliczna sprzedaż akcesorii tuningowych, alarmy samochodowe, przetwornice, centralne zamki.\n» Volvomik - części VOLVO, Nowe i używane części volvo, akcesoria\nzanowny Kliencie, jeśli szukasz części zamiennych lub fachowej porady, to trafiłeś pod dobry adres! Firma powstała w 2000r. i specjalizuje się w sprzedaży części nowych i używanych do samochodów VOLVO od rocznika 1995-2008r. Naszym atutem jest szeroki asortyment oraz szybkość realizacji zamówienia.


Kariera w psim biznesie: lekarz weterynarii - Pies do kwadratu\n- Pies do kwadratu dnia 26 lutego 2016 w Kariera w psim biznesie • 24 komentarze\nPowiedzieć „swoją przyszłość wiążę z psami” jest łatwo, trudniej natomiast określić co dokładnie takie stwierdzenie oznacza. Na pytanie o to, czym można się zajmować – zarówno w zawodowym, jak i hobbystycznym aspekcie – tak, aby psy były stale obecne w życiu postaram się odpowiedzieć w cyklu rozmów z rozmaitymi specjalistami z zakresu szeroko pojętej kynologii. Dziś przed Wami tajniki swojego zajęcia ujawni lekarz weterynarii, Kasia Kowalczuk.\nD.: Bardzo dziękuję Ci, że zgodziłaś się poświęcić mi swój czas. Zacznijmy od najbardziej podstawowej kwestii – powiedz mi, jak zostać weterynarzem?\nKasia: Prosta sprawa, trzeba skończyć studia. Ale jeżeli chcemy przeanalizować drogę kariery przyszłego lekarza weterynarii tak całkiem, całkiem od początku to taka osoba musi kierować się na profil biologiczno-chemiczny. Żeby zostać przyjętym na studia należy zdać na maturze biologię i chemię na poziomie rozszerzonym, do tego wysoko. W Polsce jest kilka uczelni, na których można kształcić się w zakresie medycyny weterynaryjnej: Warszawa, Poznań, Lublin, Wrocław, Olsztyn i Kraków. Jednolite studia magisterskie trwają 11 semestrów. Nie kończą się praca magisterską, tylko ostatnim egzaminem.\nD.: To odpowiednik Lekarskiego Egzaminu Końcowego, jaki obowiązuje lekarzy?\nKasia: Nie, w przeciwieństwie do lekarzy nie mamy obejmującego zakres całych studiów końcowego egzaminu. Natomiast w toku studiów trzeba zdawać egzaminy z całego materiału obejmującego jakąś szeroką dziedzinę wiedzy, na przykład wszystko, co dotyczy małych zwierząt.\nD.: Brak LEK-u to spore ułatwienie… Myślisz, że medycyna weterynaryjna to łatwe studia?\nKasia: Przeciwnie! Jest ciężko, a w przeciwieństwie do medycyny musimy opanować materiał dotyczący kilku gatunków zwierząt, a nie tylko jednego. Kiedy szykowałam się do wyjazdu na studia, wciąż słyszałam, że już mogę pożegnać się z życiem osobistym. 6 lat wyjęte z życiorysu, a do tego, jeżeli to będzie jedynie 6 lat to już ogromny sukces, bo to się mało komu udaje.\nD.: Te opowieści były chyba trochę przesadzone?\nKasia: Nie do końca. Na medycynie weterynaryjnej jest sporo spadochroniarzy, osób, które muszą powtarzać rok, szczególnie przez pierwsze 3 lata. W Warszawie na pierwszym roku jest anatomia, histologia i biologia komórki – u nas to był pogrom. Z mojej 20-osobowej grupy dyplomy odebrało tylko 6 osób. Samo zdanie egzaminu w pierwszym terminie to duży sukces. Czasami próg zaliczenia zaczyna się od 75%, do tego niektóre z nich są niezwykle stresujące. Na przykład, kolokwia z anatomii wyglądają tak, że biegamy miedzy stołami na czas, opisując preparaty i odpowiadając na pytania po łacinie. Te studia to przede wszystkim gigantyczna ilość nauki na pamięć połączona z dużą ilością stresu. Pierwsze lata są naprawdę wymagające. Najpierw anatomia, histologia, fizjologia, mikrobiologia, farmakologia – to ciężki kawałek chleba. Do tego cała ta wiedza, którą trzeba przyswoić, by przejść dalej z perspektywy studenta wydaje się kompletnie oderwana od rzeczywistości, jałowa, niepoparta żadnym praktycznym doświadczeniem. Dopiero po zakończeniu studiów wszystko powoli zaczyna układać się w jedną całość.\nD.: Przyszli weterynarze nie siedzą chyba nad książkami cały czas? Co z zajęciami praktycznymi? Tyle słyszy się o tym, że student weterynarii powinien mieć mocny żołądek…\nKasia: Jeżeli ktoś ma problem z widokiem krwi, ran, zwłok zwierząt to nie wyobrażam sobie po pierwsze przetrwania studiów, a po drugie codziennej pracy ze zwierzętami. Już na pierwszym roku odwiedza się prosektorium, gdzie widoki nie zachwycają, zapach jest bardzo intensywny, preparaty konserwowane formaliną po kilku godzinach nad stołem po prostu wypalają oczy. Od trzeciego roku zaczyna się patomorfologia, która trwa trzy semestry. Raz w tygodniu wykonuje się szczegółową sekcję małych zwierząt. Na późniejszych latach przeprowadza się również sekcje zwierząt gospodarskich (czasami w terenie) i ptaków. Również rzeźnia jest ciężkim przeżyciem. Oglądamy zwierzęta przed ubojem i po. Będąc na studiach nie da się tego uniknąć.\nD.: Do tego po letniej sesji egzaminacyjnej student weterynarii nie może cieszyć się, tak jak studenci innych kierunków, trzema miesiącami wakacji, bo czekają go obowiązkowe praktyki.\nKasia: Po pierwszym roku nie ma żadnych obowiązkowych praktyk, więc jak ktoś zda sesję w czerwcu ma jedyną, niepowtarzalną szansę na długie wakacje. Po drugim roku są praktyki hodowlane trwające dwa tygodnie. Opcje są różne. Takie praktyki można odbyć na fermie bydła, zwierząt futerkowych, w hodowli koni, w zoo. Myślę, że nawet w dużej, kojcowej hodowli psów. Podczas tych praktyk wykonuje się przede wszystkim obowiązki “zootechniczne” – korekty racic, dojenie, sprawdzanie strzyków, czesanie, czyszczenie, karmienie, sprzątanie klatek. Z perspektywy czasu uważam, że to były naprawdę ciekawe zajęcia.\nD.: Kiedy w takim razie przychodzi moment, w którym student weterynarii może poczuć się jak prawdziwy lekarz?\nKasia: Po czwartym roku jest miesiąc praktyk klinicznych i dwa tygodnie praktyk w rzeźni. Z kolei, po piątym roku miesiąc praktyk klinicznych i dwa tygodnie praktyk w przetwórstwie. Natomiast, powiedzmy sobie szczerze, przez cały okres studiów osiem tygodni praktyki klinicznej to jest po prostu śmiesznie mało. Ktoś kto myśli, że studia to tylko program zajęć, który trzeba odbębnić, żeby byś świetnym lekarzem grubo się myli. Trzeba poświęcić dużo czasu wolnego na praktykę nieobowiązkową, gdzieś się zaczepić, aby móc się uczyć się, uczyć i jeszcze raz uczyć. Bez tego po studiach są niewielkie szanse na znalezienie zatrudnienia: nikt nie chce przyjąć lekarza, który nic nie umie, bo to jest stawianie na szali renomy lecznicy. Dlatego już w trakcie studiów trzeba naprawdę wziąć się do roboty, bo praktyki wakacyjne to kropla w morzu niezbędnego treningu. Chyba każdy student weterynarii w każdym miejscu w Polsce powie, że zajęć praktycznych jest zdecydowanie za mało. Można przejść przez studia ani razu nie robiąc zastrzyku!\nD.: Nauka do egzaminów, praktyki obowiązkowe, niezbędne praktyki nadobowiązkowe – z pewnością sudent weterynarii ma niemało na głowie. Czy podczas studiów w ogóle zostaje czas na jakieś hobby, spotkania towarzyskie, czy po prostu… Opiekowanie się psami?\nKasia: Psy mam od liceum, ale kiedy ze względu na studia przeprowadziłam się z Katowic do Warszawy zostały w domu rodzinnym. Wiedziałam, że na pierwszym roku, mając zajęcia od 8 do 20 nie miałam żadnej możliwości zapewnienia psu odpowiedniej opieki. Na szczęście nie zrezygnowałam nigdy ze swojej pasji, którą są między innymi wystawy psów. W czasie roku było ich nawet około 30. Wszystko da się pogodzić! Zwykle wyglądało to tak, że wyjeżdżałam z Warszawy do Katowic pociągiem, wystawa była w Austrii, wracałam w niedzielę do Katowic, a o 4 nad ranem byłam już w pociągu do Warszawy, żeby zdążyć na zajęcia o 8. Świetnie opanowałam naukę w pociągach.\nD.: Imponujące! Kiedy w planie zajęć zrobiło się na tyle luźno, że mógł zamieszkać z Tobą pies?\nKasia: Pasję mam od trzeciego roku, przywiozłam ją z hodowli na sesję letnią… W dniu egzaminu z farmakologii byłam potwornie zestresowana – Pasja była malutka i bałam się ją zostawić w domu. Egzamin był dwuczęściowy, więc po pierwszej połowie nie wytrzymałam i po prostu pobiegłam do domu. To był mój jedyny wrzesień i wcale nie miałam z tego powodu wyrzutów sumienia. Jeżeli chcesz zapytać, czy na tych studiach da się mieć psa i odpowiednio opiekować się nim w pojedynkę… Moim zdaniem, nie. Są wyjazdy, praktyki i staże, które czasami zaczynają się przed świtem i często nie wiemy jak długo potrwają zajęcia. Bywa, że wyjeżdża się na tydzień i nie ma możliwości zabrać psa ze sobą. Mnie akurat bardzo pomagał chłopak (aktualnie mąż), który przeprowadził się do Warszawy, po moim drugim roku – we dwie osoby to jest już wykonalne.\nD.: Mimo wszystko, wydaje mi się, że dużo studentów weterynarii ma zwierzęta?\nKasia: Tak, szczególnie, że często wynajmują wspólnie mieszkania. Ja również mieszkałam ze studentkami weterynarii, od pierwszego do piątego roku. Dobre stosunki ze współlokatorami mogą być bardzo pomocne w podbramkowych sytuacjach. Ktoś jest z drugiego roku, ktoś z trzeciego, mają inne plany zajęć, więc można poprosić o wyjście z psem na spacer. Poza tym, nie oszukujmy się, wiele zależy od tego, jakiego się ma psa. Można mieć psa, który zajmuje się głównie leżeniem na kanapie i można mieć młodego setera – wtedy to zupełnie inna bajka.\nD.: Pewnie “życia studenckiego” pomiędzy naukę i psa już zupełnie nie da się wcisnąć?\nKasia: Mając psa, ciężko iść na piwo po kończących się o godzinie 20 zajęciach. Nie ma opcji, że życie studenckie Cię porywa, znikasz na dwie doby, wracasz nie wiadomo kiedy. Posiadanie psa bardzo ogranicza i trzeba mieć tego świadomość. Pierwsza rzecz po imprezie to wyjście z pieskiem na spacer. To jest kwestia wyboru, jeżeli ktoś się na to świadomie decyduje, nie powinien mieć z takimi rzeczami problemu.\nD.: Trochę utknęłyśmy na temacie studiów, najwyższa pora iść krok dalej. Gdy uda się skończyć studia… Można od razu zabrać się za leczenie zwierząt? A może najpierw trzeba zrobić specjalizację?\nKasia: Nie, najpierw należy uzyskać prawo do wykonywania zawodu. Wydaje je Izba lekarsko-weterynaryjna, do której trzeba złożyć wniosek. Aby móc się o nie ubiegać, należy między innymi posiadać dyplom lekarza weterynarii wydany przez polską uczelnię lub uczelnię zagraniczną, być obywatelem Polski lub Unii Europejskiej, mieć pełną zdolność do czynności prawnych i wykazywać nienaganną postawę etyczną. Dopiero po złożeniu potwierdzających to wszystko dokumentów Izba wydaje prawo do wykonywania zawodu. Samo ukończenie studiów nie uprawnia do praktykowania, jako lekarz weterynarii.Żeby rozpocząć studia specjalizacyjne np. z chorób psów i kotów, trzeba mieć min 2 lata doświadczenia w zawodzie. Przykładowe specjalizacje to również np. choroby drobiu i ptaków ozdobnych, choroby owadów użytkowych, czy choroby ryb.\nD.: Do pracy ruszasz więc dopiero po odebraniu prawa do wykonywania zawodu, a w pracy… Czym dokładnie zajmuje się weterynarz?\nKasia: Lekarz weterynarii, poza leczeniem psów i kotów, może robić naprawdę bardzo wiele rzeczy! Praca w klinice to tylko jedna z wielu opcji. Można pracować między innymi w administracji, laboratorium diagnostycznym (także ludzkim!), w firmie farmaceutycznej i w terenie.\nD.: W terenie? Co to dokładnie oznacza?\nKasia: Przede wszystkim to, że dużo jeździ się samochodem. Lekarz weterynarii zajmuje się leczeniem i opieką nad zwierzętami gospodarskimi znajdującymi się u prywatnych właścicieli. Oczywiście, może również trafić do jednego miejsca – zwykle dużej fermy zwierząt, gdzie ma nadzór nad całym stadem i dba nie tylko o ich zdrowie, ale również dobrostan. To dla mnie taka mniej wdzięczna strona zawodu, bo docelowo zwierzęta mają trafić na nasz stół, więc ich wydajność jest często priorytetem. Lekarze zajmują się także badaniem zwierząt rzeźnych, mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego czy też nadzorem nad warunkami sanitarno-weterynaryjnymi To są rzeczywiście poważne rzeczy i szereg lekarzy weterynarii czuwa nad bezpieczeństwem produktów, które trafiają później do naszych domów.\nD.: Ale jeżeli już pracuje się ze zwierzętami w lecznicy to jest to praca faktycznie ze zwierzętami, czy może raczej z ludźmi?\nKasia: To zdecydowanie przede wszystkim praca z ludźmi. Zwierzęta są zależne od swoich opiekunów, od których my musimy wydobyć istotne dla przebiegu choroby informacje. Od właściciela zależy również to jak leczenie potoczy się po postawieniu rozpoznania. Opiekunowie nie zawsze stosują się do naszych zaleceń, czasem twierdzą, że robią wszystko jak trzeba, tymczasem stan pacjenta nie wiedzieć dlaczego nie ulega poprawie… Potem okazuje się, że nie były stosowane leki, bo ktoś zapomniał, nie przyszedł na kontrolę, itp. Rolą lekarza weterynarii jest więc nie tylko zbadanie zwierzęcia, ale przede wszystkim przekonanie jego właściciela, że ten pomysł na leczenie jest dobry, sensowny i ma pomóc jego pupilowi. Zdarzają się, że opiekunowie, którzy do lecznicy przychodzą wrogo nastawieni – wtedy to bardzo, bardzo trudne zadanie.\nD.: Naprawdę, wrogo?\nKasia: Czasami właściciele mają gotowe diagnozy dla swoich pupili, które przeczytali w Internecie lub które doradził im ktoś znajomy i potrzebują od nas wyłącznie leków. Mają duże wątpliwości, gdy mamy inne zdanie na jakiś temat. Tymczasem, medycyna to nie kod zero-jedynkowy i nie można działać wyłącznie według powielanych schematów. Ja podchodzę do pacjentów tak, jakbym sama potraktowała mojego psa. Staramy się przekonać opiekunów, żeby nam zaufali. Właściciel powinien być przekonany, że lekarz wie, co robi i plan leczenia jest sensowny, zwłaszcza, że czasami leczenie jest długie, kosztowne, do tego bywa, że diagnostyka trwa miesiącami. To bardzo frustrujące dla właścicieli, dlatego staramy się jak najmniejszą ilością badań dowiedzieć się jak najwięcej rzeczy.\nD.: Często zdarza się, że leczenie nie jest wdrażane, bo po prostu finanse stają na przeszkodzie?\nKasia: To zależy od lokalizacji lecznicy. Mam to szczęście, że pracuję w miejscu, w którym takie sytuacje zdarzają się bardzo rzadko, jednak bywa, że czasami ktoś woli uśpić zwierzę niż podjąć próbę leczenia. A wystarczy prosty zabieg, żeby uratować życie zwierzaka. W takich sytuacjach nigdy nie decydujemy się na uśpienie, tylko staramy się znaleźć alternatywne rozwiązanie. Płatność można rozłożyć na raty, poprosić o pomoc fundacji, itp. Natomiast, wychodzę z założenia, już jako właściciel, a nie jako lekarz, że jeżeli ktoś decyduje się na psa, to musi mieć pewność, że go na to stać. Jestem przeciwniczką brania zwierząt na zasadzie “Będzie co będzie, jakoś sobie poradzimy” – ledwo starcza do pierwszego, ale ważne, żeby był pies. Wszystko jest fajnie do momentu, gdy zdarzy się jakiś wypadek. Jest też druga strona medalu. Ludzie często szukają oszczędności tam, gdzie nie powinni: szczególnie to widać w przypadku psów z pseudohodowli, na które ktoś wydał 500 złotych, a koszty leczenia idą w tysiące.\nD.: Przykre, kiedy w pracy trzeba oglądać wiele takich psiaków. To z pewnością jeden z minusów zawodu.\nKasia: Sporym minusem jest to, że często zwierzęta się nas boją i zawód lekarza weterynarii to nie jest głównie przytulanie i głaskanie puszystych kotów. Oczywiście, są zwierzaki, które kochają wszystkich jak leci, ale większość jest przerażona wizytą w gabinecie. Zawsze powtarzam wszystkim świeżo upieczonym opiekunom szczeniąt, żeby wpadali z psiakiem tylko po, żeby mógł dostać smakołyk i porcję drapania za uchem. Niestety, najczęściej jest tak, że szczeniaki przychodzą na szczepienie, pierwsze, drugie, trzecie, wściekliznę, odrobaczenie, a to są same nieprzyjemne rzeczy. Potem się boją, trzeba je wciągać siłą do gabinetu, są bardzo zestresowane.\nZresztą, moje psy, jak przychodzą do mnie do pracy to przywitają się, owszem, ale zaraz potem dają w długą. To jest przykre, ale jest, niestety, normą w naszym zawodzie. Do tego dochodzi jeszcze ryzyko zawodowe. Pogryzienia i podrapania zdarzają się jednak zwykle z naszej winy. Uważam, że w przypadku pogryzienia przez psa wina leży głównie po stronie lekarza, bo nie potrafił odczytać sygnałów, które pies prezentował wcześniej. Oczywiście, zdarzają się zwierzęta, które tych sygnałów nie wysyłają i to są przykre niespodzianki. Wtedy trzeba być szybkim. Refleks to bardzo przydatna rzecz w tym zawodzie! Inna sprawa jest z kotami, które są zwykle trudniejszymi pacjentami. Sam transport do lecznicy jest dla nich ogromnym stresem. Drapią, bronią się, dosłownie walczą o życie. Staramy się robić wszystko delikatnie i szybko. Zwykle jest tak, że najpierw przeprowadzam wywiad, zwierzę w tym czasie zwiedza gabinet, a później przystępuję do badania. Czasami nie mamy możliwości zbadania zwierzęcia bez podania premedykacji i uspokojenia – szczególnie tyczy się to dzikich kotów i bardzo agresywnych psów. Na szczęście to bardzo rzadkie sytuacje.\nD.: Czy małe zwierzęta również potrafią być niebezpieczne dla lekarza?\nKasia: Zwykle są bezproblemowe, chociaż ja zostałam ugryziona przez świnkę morską. Próbowałam rozdzielić walczące świnki i jedna z nich zawisła mi na palcu – przez pół roku nie mogłam używać kciuka, miałam porażenie nerwu. Trzeba mieć respekt przed każdym zwierzęciem. Obecność w lecznicy to dla nich bardzo stresujące warunki. Każdy lekarz powinien wiedzieć, jak się ze zwierzętami obchodzić, a tego nie uczy się na studiach. Oczywiście, przy tych małych zwierzętach jest raczej mała szansa, że zginiemy, przy dużych takie ryzyko się pojawia. Praca z dużymi zwierzętami bywa naprawdę niebezpieczna. Można stracić zdrowie lub nawet życie i to jest coś, z czego mało kto zdaje sobie sprawę. Wystarczy drobny błąd lub chwila nieuwagi.\nWarto mieć także świadomość, że lekarz weterynarii odpowiada nie tylko za bezpieczeństwo swoje i zwierzęcia, ale również za jego właściciela od momentu, gdy ten wchodzi do gabinetu.\nD.: Skoro już jesteśmy przy formalnościach – pracujesz na umowę o pracę?\nKasia: Mam własną działalność gospodarczą i większość lekarzy w Warszawie tak pracuje – na zasadzie umowy o współpracę z lecznicą. Jestem indywidualnym przedsiębiorcą, który pracuje na zlecenie. Plus jest taki, że można pracować w 10 różnych miejscach. Jak ktoś ma na to ochotę, może pracować nawet 24 godziny na dobę.\nD.: Lekarzy weterynarii nie obowiązują żadne regulacje, dotyczące czasu pracy?\nKasia: To jest wolny zawód i można pracować ile i gdzie ma się ochotę. W tej kwestii nie ograniczają nas żadne przepisy.\nD.: Mam jednak nadzieję, że ogranicza weterynarzy ogranicza zdrowy rozsądek. Trudno podejmować odpowiedzialne decyzje diagnostyczne pracując non stop przez 24 godziny.\nKasia: To prawda. Trzeba jednak mieć na względzie, że w tym zawodzie – zwłaszcza gdy jeszcze nie ma się doświadczenia – po prostu nie jest możliwa praca po osiem godzin dziennie, od 8 do 16. Szczególnie, że największy ruch w lecznicach jest, oczywiście, w godzinach popołudniowych.\nD.: Widzę, że dochodzimy do kwestii finansowych.\nKasia: Zarobki lekarza weterynarii zależą od ogromnej ilości czynników. Przede wszystkim od tego na jakich warunkach pracujemy. Jeżeli ktoś pracuje w administracji i ma umowę o pracę to wie, jaka kwota pojawi się na początku miesiąca na jego koncie. Sposobów rozliczania z lekarzami jest bardzo wiele i pewnie każda lecznica ma własne. Czasami jest to podstawa z godziny, czasami procent z usługi/ zabiegu/ ilości pacjentów. Początkujący lekarz weterynarii w Warszawie może liczyć na zarobki w przedziale 10-25 zł za godzinę, więc jak widać widełki są spore. Trzeba mieć duże szczęście, żeby mieć pełny etat godzinowy w jednym miejscu, bo często jest to kilka lecznic w mieście. Do tego trzeba opłacić z tego koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Przez pierwsze dwa lata ZUS to około 500 zł miesięcznie, jednak później składka rośnie do ponad 1000, więc trzeba szybko się piąć po drabinie kariery. Bardzo zróżnicowane stawki i formy zatrudnienia sprawiają, że ciężko jest rozmawiać o finansach w tym zawodzie.\nD.: Może w takim razie lepiej pracować wyłącznie dla siebie i po studiach założyć własny gabinet?\nKasia: Nie sądzę. Po pierwsze, koszty są gigantyczne, chociaż to też zależy od tego, jak bardzo ambitne mamy plany. Jeżeli chcemy założyć gabinet jednoosobowy, w którym będą znajdować się tylko podstawowe rzeczy, stół i umywalka koszty mogą nie być porażające. Natomiast, koszty stworzenia sensownie wyposażonej lecznicy, z RTG, USG to już kwoty idące w setki tysięcy. Jeżeli ktoś nie ma bogatych rodziców, męża – milionera albo nie wygrał na loterii to jest to po prostu nierealne. Po drugie, moim zdaniem zwyczajnie lekkomyślne. Osoba, która dopiero co skończyła studia nie ma takiego doświadczenia, żeby zaczynać samodzielną pracę. Choćby przeczytała wszystkie podręczniki na świecie. Sucha wiedza ze studiów musi być poparta doświadczeniem klinicznym. Trzeba zacząć od pracy z bardziej doświadczonymi kolegami. Na początku naprawdę nie jest łatwo. Ciągle trzeba się rozwijać, uczyć, chodzić na konferencje i sympozja. Medycyna to bardzo dynamicznie rozwijająca się dziedzina nauki. Studia skończyłam rok temu, ale mam wrażenie, że minął tydzień – przychodzę do domu, przeglądam artykuły, czytam książki. Mam zeszyt, w którym wypisuję sobie różne informacje, leki, dawki. Cały czas towarzyszy mi stres, że wiem za mało. To bardzo motywuje mnie, aby ciągle zdobywać wiedzę. Noc przed moim pierwszym samodzielnym dyżurem to był koszmar, nie zmrużyłam oka, kartkowałam wszystkie podręczniki, czytałam o najdziwniejszych i najrzadszych chorobach, jakie mogłyby mi się trafić. A po dyżurze okazało się, że nie było tak źle i dałam sobie radę. Teraz jest oczywiście dużo łatwiej.\nD.: Zdarzają się weterynarze, którzy rezygnują z pracy klinicznej?\nKasia: Wbrew pozorom dosyć często. Wielu absolwentów medycyny weterynaryjnej trafia do firm farmaceutycznych, czasami rezygnują całkiem z zawodu i zostają groomerami, czy trenerami psów. Żeby być dobrym lekarzem weterynarii, naprawdę trzeba to lubić, z wszystkimi plusami i minusami tej pracy. Bo plusów jest cała masa, a największym z nich jest dla mnie satysfakcja jaką daje widok zwierzaka, który dzięki nam wyzdrowiał.\nKatarzyna Kowalczuk – absolwentka medycyny weterynaryjnej na SGGW. Studia ukończyła w 2014 roku, z 5 na dyplomie i głębokim przekonaniem, że to jest to. Od czasu studiów związana z Natolińską Lecznicą Weterynaryjną, w której obecnie pracuje. Ze zwierzętami pracuje nie tylko zawodowo, lecz również jako hodowca – to właścicielka hodowli seterów angielskich “Ravandlil” i kanapy, na której wyleguje się najbardziej utytułowana angielka w Europie.\nphoto credit: Kasia Kowalczuk\n← Recenzja: komplet spacerowy Warsaw Dog\nRelaks dla umysłu →\n24 komentarze do tekstu: „Kariera w psim biznesie: lekarz weterynarii”\n26 lutego 2016 at 13:28\nSkąd to znam, praca lekarza weterynarii to trudna droga od początku do końca, nie tylko też słodkie szczeniaczki, ale i trudne przypadki 😀 super artykuł!\n27 lutego 2016 at 21:42\nWłaściwie, praca każdego lekarza. 😉 Miło mi, że wywiad Ci się spodobał – cała zasługa w rękach Kasi.\n26 lutego 2016 at 17:52\nBardzo podoba mi się ten cykl 🙂\nWygląda na to, że droga do zostania weterynarzem to ciężki kawałek chleba. Czasem żałuję, że wybrałam taki kierunek studiów, a nie inny, że gdybym była bardziej ogarnięta, to te 8 lat temu uderzałabym na cokolwiek z psami, nawet gdzieś przez myśl przechodzi weterynarz, ale zaraz potem przypominam sobie, że nie przeżyłabym jednej godziny w prosektorium. Super, że pani Kasia opowiedziała, jak to wygląda od podszewki. No i do tego jest hodowcą, wow 🙂\n27 lutego 2016 at 21:40\nJa chyba nie przebolałabym konieczności nauczenia się np. anatomii krowy. W ogóle, duże zwierzęta pod względem medycznym wydają mi się dosyć przerażające i raczej nie chciałabym stawać oko w oko z krową w roli tej osoby, kóra ma zrobić jej coś nieprzyjemnego. 😉 Mam nadzieję, że cykl będzie rozwijał – lista osób do przepytania rośnie praktycznie z każdym dniem. 🙂\n28 lutego 2016 at 15:04\nŁączenie studiów z wystawami? Musi być ciężko, gratuluję Kasi 🙂\n28 lutego 2016 at 20:05\nOd dziecka lubię zwierzęta i od dziecka chciałam zostać weterynarzem. Nikomu nie przypomina się, żebym wypowiedziała inny zawód, jako ten, którym chciałabym się zająć.\nNiestety od niedawna ubolewam, bo najbliższe technikum jest ode mnie kilka godzin, a nienawidzę zostawiać psa… Sama jeszcze nie wiem jak to będzie, mam niecały rok a w głowie burza mózgów. Szczerze mówiąc ten post dał mi wiele do myślenia, być może będzie inaczej… Bo w sumie, trzeba robić to, co się kocha!\n28 lutego 2016 at 20:16\nPodpowiem, że zdaniem Kasi technikum to zły wybór i jeżeli ktoś jest zdecydowany na studia w zakresie medycyny weterynaryjnej to rozsądniej wybrać dobre liceum, klasę o profilu biologiczno-chemicznym, tak, aby jak najlepiej przygotować się do matury. 😉\nCieszę się, że tekst dał Ci do myślenia – takie komenatrze, jak Twój nadają sensu całemu temu cyklowi. 🙂\nweterynarz z dużego miasta\n28 lutego 2016 at 21:51\nWywiad w delikatny nieprzekłamany sposób pokazuje jak wygląda ten zawód w rzeczywistości. Gratuluję wypowiedzi. Kolorowo po tych studiach jest dy;.1. dziedziczysz lecznicę po rodzicach, mężu2. twoja rodzina lub mąż ma zdolnośc kredytową na kilkaset tysięcy złotych-nikt z moich znajomych nie otworzył lecznicy z własnych pieniędzy,bo bank nie daje kredytu na kilaset tysięcy złotych ludziom bez dochodów tj.ropoczynajacyh działnośc gospodarczą.3. wyjedziesz do Anglii.4masz poparcie w inspekcji. Wielu z moich znajomych zmuszonych było się przebranżowić na dietetyków ludzkich, architektów, sekretarki, oficerów, pracowników banków. Nie obserwuje sie takiego zjawiska wśród lekarzy czy prawników, inżynierów. Około 1 na trzystu dostaje umowę o pracę na cały etat(pomimo że go wyrabiają) u prywaciarza. O dzieciach zapomnij ,jesli pracujesz w kilku lecznicach na działalnośc gospodarczą. Lecznice zaczynają pracę dopiero od 10.00, czyli 8 godzin tj. do 18.00, zapomnij o dzieciach. Ja sie przebranżowiłam po 10 latach niewiadomej i doskonale na tym wyszłam. Ogromnie żałuję, ze studiowałam weterynarię. Nie ma po tym zawodzie żadnego społecznego poważania, uznania, znajomości ważnych czy na wysokich szczeblach.Twoim odbiorcą jest pies albo rolnik przecież. Jesteś tylko weterynarzem.Ten zawód zszedł na psy:( wydaje mi się, ze przyczyna jest za duża liczba absolwentów , więcej zdecydowanie niż miejsc pracy. Po ostatnich wyborach widzę jednak szansę ,ze sytuacja weterynarzy chyba sie polepszy.\nGorzki, ale na pewno bardzo potrzebny komenatrz, który pokazuje w bardzo dosadny sposób ciemne strony zawodu i sytuacji absoluwentów medycyny weterynaryjnej.\n1 marca 2016 at 18:33\nW przypadku prawników i lekarzy nie. W przypadku inżynierów – zależy od specjalizacji. Inżynierowie wielu specjalizacji po studiach nie znajduje pracy w „zawodzie” i przebrażawia się na informatyków, początkowo startując z niewygórowanymi zarobkami, bo pracodawca musi ich jednocześnie dokształcić.\nKończyła studia w 2004 r. i okazało się, że żadnych perspektyw pracy. Nikt w rodzinie nie miał lecznicy, nikt nie pracował w inspekcji. Rozesłałam cv po całej Polsce w poszukiwaniu pracy. Gotowa byłam na wielkie poświęcenie, byle w zawodzie, byle ze zwierzętami. Studia bardzo trudne, ale do przeżycia.\n17 lipca 2016 at 21:30\nTeraz znowu się zrobiło zapotrzebowanie na lekarzy można wybierać i przebierać po studiach żeby pracę dostać odrazu za 5 koła to nieźle uwazam\n17 lipca 2016 at 21:27\nPracy jest ogrom tylko lekarzy brak\n1 marca 2016 at 21:57\nTen wywiad daje dużo do myślenia i rozjaśnia bardzo wiele spraw. Interesuję się zawodem jaki jest lekarz weterynarii i niezmiernie się cieszę, że natrafiłam na tak genialny artykuł. Niestety – taka praca to nie tylko urocze zwierzaki ale długa droga przez bóle i męki 😉 Pozdrawiam serdecznie, świetny wywiad!\n1 marca 2016 at 22:18\nCieszę się, że artykuł Ci się spodobał i zapraszam do częstszych odwiedzin na blogu – chociażby po to, aby zapoznać się z kolejnymi odsłonami cyklu. 🙂\nŚwietny wywiad! Z chęcią przeczytałam cały i szczerze powiem, że jestem bardzo zaskoczona tym, jak ciężko jest zostać weterynarzem. Ja na pewno nie działabym rady od 8 do 20 uczyć się, załamałabym się..:) Podziwiam Kasię za te podróże, ale chcieć to móc! 🙂\nNa szczęście, aby pracować z psami nie trzeba być weternarzem – jest mnóstwo innych profesji, które to umiżliwiają. Będzie można poznać je w kolejnych odsłonach cyklu.\n2 marca 2016 at 20:47\nNaprawdę ciekawy wywiad! Ja nie mogłabym być jednak weterynarzem, ponieważ nie dałabym rady tak dobrze się uczyć i w dodatku usypiać te zwierzęta czy patrzeć na ten ubój, no to jednak nie są za ciekawe czynności. Będąc dzieckiem myślało się ,,o tak, będę weterynarzem, będę leczyć pieski i kotki”, rzeczywistość niestety (albo stety) wygląda inaczej..\n3 marca 2016 at 16:43\nNiestety, zawody medyczne to ciężki kawałek chleba i rzeczywistość nigdy nie wygląda tak różowo, jakby się tego chciało.\n4 marca 2016 at 09:53\nKto nie ma LEK-u, ten nie ma… Olsztyn pisze końcowe egzaminy i miałam (nie)przyjemność to doświadczyć 😉 Okres dosłownie wyjęty z życiorysu, egzaminy-molochy co dwa/trzy tyg plus terminy poprawkowe (bo chyba tylko dwóm osobom udało się zaliczyć wszystko w pierwszych terminach).\nNatomiast z „rzeźnią” studencką też bym nie przesadzała 😉 Owszem, nauki jest multum, mało snu, ale całe studia łączyłam z codziennymi treningami sportowymi i wyjazdami na zawody. Da się 🙂 Kosztem godzin snu, ale wykonalne 🙂 I nawet znalazł się czas na trochę życia towarzyskiego\n13 marca 2016 at 19:35\nŚwietny wywiad! Z ciekawością przeczytałam całość i jestem pod ogromnym wrażeniem, jak trudną i długą drogę trzeba przejść by nie tylko pracować w tym zawodzie, ale także zdobywać kolejne szczeble kariery i jakkolwiek się wybić. Mam nadzieję, że ten wywiad rozjaśni trochę niektórym oczy, że zastanowią się kilka razy czy są gotowi na szereg poświęceń, żeby później tego nie żałować. Sama nie miałam pojęcia, że to tak trudny zawód!\n17 marca 2016 at 22:51\nco wy narzekacie ze po weterynarii nie ma pracy. Jest masa pracy na podlasiu i można spokojnie wyciągnąć 5 tysięcy na rękę pracując u kogoś. Jak ktoś boi się pracy w brudzie pozostaje inspekcja lub małe zwierzątka w mieście. Tu bywa różnie. Zawsze można wyjechać do uk tam zwykły wet ma 3 tysiące funtów. Przestańcie lamentować ogarnijcie się.\nProblemem wcale nie jest praca w brudzie. Praca z duzymi zwierzetami to inna bajka i nie ma tu za wiele miejsca na sentymenty.\nOj do tego zawodu, to trzeba mieć powołanie. Bez tego nie ma co nawet zaczynać. Fajnie się czytało 😉


2020 Marzec | dziecinny ciekawy poradnik\nCo przychodzi Ci na myśl, kiedy sądzisz o egzotyce? Białe piaszczyste wybrzeża, palmy, żółwie oraz rekiny wielorybie, może równikowa dżungla prawie nietknięta przez ludzi? Możesz znaleźć o wiele więcej. Od czarodziejskich dziur w oceanie po strzeliste lasy bambusowe oraz księżyce powstałe z erupcji wulkanicznych!\nNiżej parę pomysłów na spędzenie w gruncie rzeczy egzotycznych wczasów, jakie wypada dorzucić do familijnych eskapad na najbliższe lata.\nJeśli jest jakieś miejsce na ziemi, jakie oddaje esencję powiedzenia „to powinieneś zobaczyć na własne oczy” – to będzie to właśnie Arashiyama. Nie możesz najzwyczajniej w świecie wyobrazić sobie, jak aby to było stać w takim rozległym lesie bambusowym, lecz masz prawo to przetrwać udając się na obrzeża Kioto w Japonii.\nTo tajemnicze miejsce docelowe znajduje się setki kilometrów od brzegów Chile kontynentalnego. Wyspa Wielkanocna to jedno z początkowych egzotycznych punktów do sprawdzenia na liście dużej grupy turystów. Jest tam tak dużo eksploracji, które trzeba przeprowadzić, że nie ma co zwlekać!\nNastępne z olśniewających, egzotycznych miejsc godnych podróży! El Yunque jest jedynym tropikalnym lasem deszczowym w tych rejonach, obejmującym powyżej 28 000 akrów. Ten fenomenalny las deszczowy jest znany ze swojej różnorodności biologicznej i tworzy doskonałe okoliczności, które sprzyjają odkrywaniu egzotycznej flory i fauny.


Remonty kompleksowe z wielkopolskiego ••• Oferia.pl\n> Remonty kompleksowe wielkopolskie\nRemonty kompleksowe z wielkopolskiego\nRemonty kompleksowe wielkopolskie, firmy remontowe, usługi remontowe, kompleksowe remonty, kompleksowe wykończenia, kompleksowe usługi wykończeniowe\n1 452 ogłoszenia\nDzięki współpracy z "Masterbud" możecie być Państwo przekonani, że praca zostanie ukończona w terminie a przede wszystkim fachowo i profesjonalnie. Kluczem do naszego sukcesu jest wieloletnie doświadczenie, dobra organizacja, wysoka elastyczność, pełne zrozumienie potrzeb naszych klientów…\n"Pomysł to początek" - The Wall\nSzanowni Państwo, Dziękujemy, że możemy zaprezentować się Państwu i przedstawić ofertę na doczyszczenie oraz zabezpieczenie powierzchni za pomocą zaawansowanych preparatów z dziedziny nanotechnologii. Wykonujemy zabezpieczanie każdego rodzaju powierzchni na terenie całego kraju…\nDokładnie i rzetelnie - Maxibud\nWykończenia wnętrz pod klucz.Elektryka(uprawnienia SEP) Płytki,panele ,malowanie ,szpachlowanie,sucha zabudowa,przeróbki instalacji wod-kan,meble na wymiar.Itd.\nWoj-Tech Wojciech Pawlak\nWoj-Tech jest młodą, prężnie się rozwijającą firmą remontowo-budowlana. W branży budowlanej pracujemy juz od kilkunastu lat. Zajmujemy się kompleksowym wykańczaniem wnętrz i remontami. Instalacje elektryczne i wodno-kanalizacyjne nie są nam obce. Powierzone nam zadania wykonujemy sumiennie…\nFirma'' domin-bud'' - KRYSTIAN JANISZEWSKI\nDzięki takim cechom jak solidność,dokładność i terminowość nieustannie poszerzamy grono naszych klientów.Jednocześnie staramy się aby ceny naszych usług były zawsze konkurencyjne i gwaran\nNasza firma zajmuje się kompleksowym wykańczaniem domów, mieszkań oraz pomieszczeń użyteczności publicznej. Każde miejsce ze względu na swoją wyjątkowość wymaga indywidualnego podejścia. Gwarantujemy dbałość o każdy, nawet najdrobniejszy element. Szeroki zakres prac jest dodatkowym atutem…\nRemonty kompleksowe (1 452)\nMalowanie (1 271)\nGlazura i terakota (1 269)\nInne (1 233)\nElewacje, ocieplenie (1 213)\nOkna, parapety (1 199)\nParkiety, podłogi, posadzki (1 199)\nAdaptacje (1 198)\nMeble (1 186)\nStolarstwo (1 181)\nCyklinowanie (1 176)\nDrzwi zewnętrzne (1 175)\nDrzwi wewnętrzne (1 166)\nKominki i kominy (1 165)\nSufity (1 165)\nIzolacje termiczne (1 163)\nSzklarstwo (1 163)\nRolety, żaluzje, moskitiery, markizy (1 160)\nPiaskowanie, antykorozja (1 157)\nBoazerie (1 156)\nTapetowanie (1 154)\nArmatura (1 153)\nPrace wysokościowe (1 152)\nHydroizolacje (1 151)\nOsuszanie budynków (1 151)\nTapicerstwo (1 151)\nZabudowa balkonów (1 151)\nKraty okienne, okiennice (1 150)\nIzolacje akustyczne (1 149)


Beauty blog: Naturalne kosmetyki Lavera\nBEAUTIFUL LIPS szminka do ust 30 jasny złamany róż\nKupując pomadki w odcieniach nude trzeba uważać aby wybrać taką, która ładnie wtopi się w usta i nie będzie tworzyła zbyt jasnej powłoczki. Zawsze się tego obawiałam i wybierałam raczej w różach. Szminka Lavera jest niezwykle delikatna i nadaje ustom delikatny, naturalny odcień. Jej sukces tkwi w składnikach z upraw ekologicznych, które zapewniają nam odpowiednią pielęgnację. W zależności ile razy przejedziemy po ustach, tak intensywny będzie kolor. Nie zawiera ona również świecących drobinek. Konsystencja jest bardzo kremowa co zapewnia nam równomierne nakładanie. Odcień złamanego różu jest zdecydowanie bezpieczny dla każdej kobiety. Idealnie nada się pod dzienny makijaż.\nTusz do rzęs z efektem przedłużenia i precyzyjnym oddzieleniem. Innowacyjna szczoteczka rozdziela rzęsy i daje zmysłowe oczy. Wybrane biologiczne oleje i woski dają rzęsom jedwabisty wygląd, one są pełniejsze i zostają otoczone delikatną formułą. Nie powoduje sklejania. Rzęsy są czarujące dla uwodzicielskiego spojrzenia.\nMascara zawiera bardzo dużo naturalnych składników, które bez wątpienia korzystnie wpływają na stan naszych rzęs. W odróżnieniu od zwykłych sklepowych mascar posiada piękny delikatny zapach, który z pewnością umila aplikację. Dodatkowo - co bardzo mnie cieszy to długa szczoteczka. Produkt ładnie wydłuża rzęsy i co najważniejsze nie skleja ich. Jest zdecydowanie moim najlepszym tuszem, jeśli chodzi o naturalny efekt. Zwolenniczki mocno pogrubionych rzęs, raczej nie byłby z niej zadowolone. Jeśli zależy Wam przede wszystkim na naturalnym efekcie będziecie nią oczarowane.\nProdukty znajdziecie tutaj: klik\nUnknown 16.02.2015, 08:30\nPrzepiękny post kochanie ;* a zdjęcia ? cuuuudo ;D masakra jakie ładne :D tak śliczne i piekne jak TY ! :********\nKarolina 16.02.2015, 08:42\nswiaturody 16.02.2015, 08:49\nTa szminka, to cudeńko i ma piękny kolorek.. ;)\nPaulina. 16.02.2015, 09:10\nKurcze,ale masz piękne błyszczące oczka :D Ja uwielbiam kolor nude i dalej poluję na kolor który nie zrobi ze mnie ani tapeciary,ani trupa. Mam nadzieję że znajdę. Ten wygląda fajnie. Bardzo lubię naturalne kosmetyki- staram się stopniowo odstawiać tę 'chemię' i już widzę pozytywne efekty :) Nie pomyslałabym też,że tusz o tak przyjaznym składzie moze dawać tak ładny efekt. Chyba poszukam coś więcej o tej firmie. :D PS: Zapraszam do siebie na post o TOP 10 ksiązkowych parach ;)\nMineralna Kasia 16.02.2015, 09:50\nmam krem tonujacy lavery ale słaby jest\nRupieciarnia drobiazgów 16.02.2015, 09:54\nWow kocham takie pomadki! ;)\nUnknown 16.02.2015, 09:59\nPomadka mnie zauroczyła :-)\nRzetelne Recenzje 16.02.2015, 12:09\nZ Lavery nic jeszcze nie miałam :)\nNie do końca kosmetycznie 16.02.2015, 12:38\nTa pomadka ma coś w sobie - polubiłam ją. =)\nUnknown 17.02.2015, 06:14\nUnknown 17.02.2015, 10:07\nNigdy nie słyszałam o niej,ale wygląda bardzo ładnie :)\nGlobalnie 17.02.2015, 11:27\należ mi się podoba kolor tej pomadki! <3\nUnknown 17.02.2015, 13:32\nPodobają mi się takie pomadki, ale sama wyglądam w nich kiepsko:)\nAnonimowy 18.02.2015, 02:23\nładne masz rzęsy.:)) Uzywasz może coś na nie?\nKarolina 18.02.2015, 02:26\nDziękuję :) Używałam Revitalash ;-) Aktualnie aby zachować stan rzęs używam Belcils :)\nAnonimowy 18.02.2015, 05:49\ngdzie kupiłaś szczotkę tangle teezer?\nKarolina 18.02.2015, 05:59\nDrogeria Kosmyk, jest też w Douglasie ;-))\nAnonimowy 18.02.2015, 06:11\ngdzie jest drogeria kosmyk\nKarolina 18.02.2015, 06:21\nLimanowa, ale ja wzięłam ostatnią sztukę panterki :D\nVen Life 18.02.2015, 06:15\nuwielbiam takie delikatne pomadki, ale faktycznie ciężko wybrać taką, która będzie naturalnie wyglądać :)\nBeata 13.04.2016, 08:21\nBardzo Tobie pasuje. Stosowałam kosmetyki lavery ale pomadek nie miałam. Zapraszma do mnie na mojego nowego blogahttp://wedlugbeti.blogspot.de/


Domki Letniskowe Hoplanka, Ustronie Morskie, Osiedlowa 12 - fajnewczasy.pl\n78-111 Ustronie Morskie, Osiedlowa 12\nSerdecznie zapraszamy na wakacyjny wypoczynek do „Hoplanki” w Ustroniu Morskim. Bliskość plaży oraz centrum miejscowości (200m) oferującego masę atrakcji jest gwarancją udanego urlopu. Morze oddalone jest o 350m od naszego domu, gdzie znajduje się zejście na molo oraz przystań rybacka. Położenie nieznacznie na uboczu zapewnia jednocześnie ciszę i spokój niezbędne dla właściwego wypoczynku. W pobliżu kościół, ośrodek zdrowia, stołówka, poczta, sklep oraz liczne restauracje i kawiarnia. Wieczorem, jak i w dzień cała miejscowość tętni życiem, zachęcając do korzystania z dodatkowych nadmorskich atrakcji. Położony niedaleko nowy zespół basenów kąpielowych (basen kryty i odkryty, kręgielnia, sauny, korty tenisowe) jest niewątpliwie atrakcją dla osób lubiących aktywny wypoczynek. Obiekt otwarty jest w okresie od początku maja do końca sierpnia.\nCena 150 - 280/ dobę dotyczy domku, w zależności od terminu i długości pobytu!\nNa terenie obiektu znajduje się duża przestrzeń do wypoczynku, przestronna altana z miejscem do grillowania, plac zabaw dla dzieci. Wszystkim gościom udostępniamy obszerny parking.\nOd tego roku mamy przyjemność zaprosić naszych Gości do nowego obiektu "Jasia i Małgosi" wybudowanego na terenie naszej posesji. Udostępniamy dwa apartamenty, które wyposażone są w aneks kuchenny, łazienkę, antresolę - pełniącą funkcję sypialni, balkon, oraz sprzęt plażowy. Apartamenty przeznaczone dla czterech osób (możliwość wstawienia jednej dostawki).\nWyświetlenia oferty: 6515.\nŚrednia cena za osobę/noc: od 150 do 280 zł


Oczywiście, każda dziewczyna chce mieć pewność, że to nie jest tylko miłość, ale to z pewnością najbardziej kocham. To się często zdarza w życiu jest to, że albo się nie podoba lub. Wielu zaś przeżywa frustrację, niepowodzeń, frustracji i tak partnerskich. D. Gdy tak się stanie, możesz pomóc rytuały przyciągania miłości i szczęśliwe małżeństwo.\nWarto jednak zauważyć, że prezentowany tutaj jest doradztwo w żaden sposób nie odnoszą się do wszystkich rodzajów szkód, przekleństwa, uroki, zaklęcia miłości i innych czarnych przypadkach. Po tym wszystkim, kiedy zaczniesz czytać wiele literatury na takie rzeczy, to jest bardzo przerażające. Nie może być wynikiem tego wszystkiego jest to, że młody człowiek po prostu zaczyna się wściekać do Ciebie, ale nie kochać. Podczas gdy człowiek, a nie przeznaczyłem was i nie posłany przez Boga. W takiej sytuacji nie można oczekiwać, że nie dobra, ale wręcz przeciwnie, takie działania prowadzą do tragicznymi konsekwencjami.\nPrawidłowe marzenia. Aby zaoszczędzić, więc już swoją grzeszną duszę od dalszego grzechu, białe magowie powinni uciekać się do prostych rytuałów. Są one w przeciwieństwie do wszelkiego rodzaju wróżby nie nakładają, nie są zgodne, nie wiążą osobę, ale po prostu, aby pomóc przyciągnąć miłość do swojego życia w ogóle. Rytuały przyciągające mogą być bardzo zróżnicowane, niekoniecznie skomplikowana. Najprostszym z nich — to rytuały dla miłości, zwykle związane z marzeń. Marzeniem jest być związane z pozytywnych myśli, pragnień, marzeń spełnienia niezbędne szczęśliwej miłości, pożądany idealnego człowieka, i tak dalej .. ale najlepszy sposób, aby myśleć o swoje potrzeby w najdrobniejszych szczegółach. E. A kolor włosów, oczu, kształtów ciała i twarzy, jego wzrost wrażliwości wobec Ciebie i zawodu, a wszystko, co dla ciebie jest tak ważne. Należy przedstawić w jego umyśle, a nie rozmyte jasny, konkretny wizerunek męża. Tak więc, według wielu ludzi, możemy uzyskać z wyższych uprawnień pożądanego przyszłego męża.\nMagiczny zestaw. Rytuały dla małżeństwa mogą zawierać małe sztuczki, w szczególności zawierających magiczny zestaw. Dziewczyna, która jest bardzo chętny do spełniają wybrany, lub chce zdobyć serce konkretnego człowieka, trzeba nosić czerwony niczego. To może być nawet tchórze lub wszystkie bielizny, którego nikt nie może przegapić. Jeszcze lepiej na domiar wszystkiego nosić męskiego rzeczy lub grzebień lub chusteczkę lub sznurówki butów męskich lub zdjęcie samego pożądany przez mężczyzn. Taki jest prosty rytuał może przyczynić się do przyciągnięcia prawo miłości mężczyzn.\nMagia, magia kapcie. Jest to również proste i bardzo skuteczne Rytuał na przyciągnięcie małżeństwo i pojawienie się młodego człowieka w życiu połowy kobiet, powinien być realizowany etapami. Po pierwsze, czeka na nowiu, następnego dnia trzeba kupić nowe męskie pantofle. Nawet jeśli są one zbyt drogie, nie ma potrzeby, aby obejść te trampki, które są bardzo podobało. Muszą przynieść do domu i czekać na trzy dni, ale nie są one pokazując nikomu, a zwłaszcza nie dając biegunkę. Potem, o północy, po trzecim dniu trzeba brać je i położył na dłonie ręce. Musisz dostać się na czworakach, otworzyć drzwi, i nosić kapcie kierować się w stronę drzwi, ale raczej w stronę domu. Tłoczenie im trzy razy powtórzyć jego słowa o tym w swoim życiu nie był wspaniały, miły, prawo (wybrać słowo z żądaniem: niepalący, uczciwy, i tak na D..). Zazwyczaj, jak się powszechnie uważa, w życiu dziewczyny muszą pojawić pożądany oferenta.\nChiński magia. Ten starożytny, powszechne teraz chińscy uczeni jak Feng Shui obejmuje również szereg rytuałów, aby przyciągnąć niezbędne uczucia, wydarzenia i wiele więcej. Jeden taki rytuał wydaje się pomysł kartce papieru z życzeniami. To muszą być opisane, aby scharakteryzować jego człowieka tak, że jedna kolumna zostały wymienione tylko dobre wszystkie jego możliwości, podczas gdy druga nie jest całkiem takie, ale to jest dopuszczalne dla Ciebie. Że takie «cennik» musi być starannie złożone w kopercie, zabezpieczenie mu piękny czerwoną wstążkę, umieścić w dowolnym oknie. Ale warto pamiętać, że przed napisaniem pożądanej jakości, konieczne jest, aby wziąć pod uwagę wszystkie dobre, zważyć. Więc jak to naprawić, że coś się nie stanie, to po prostu się nie sprawdziły w następstwie. A potem tylko czekać na kolejne niezbędnych zmian w ich życiu.\nMagia i szczęśliwy pomarańczowy. Według innej legendy chińskiej rytuału oznacza to, że w celu przyciągnięcia odpowiedniego człowieka, trzeba przyjść do swojej ulubionej wód z pomarańczowego w dłoni. Możesz wybrać, jak jeziora lub stawu lub rzeki lub wiosną. Co więcej, procedura ta jest przeprowadzana w Sylwestra. Konieczne jest wyobrazić sobie myśli pożądane, ukochaną osobą, ściskając pomarańczy w dłoniach. Potem daj mu wody, wrzucił do stawu. Chiński idea pomarańczowy jest związany ze złotem i oczywiście szczęście. Z kolei woda powinna być «zabrane» owoce w wielki, czeka na ciebie szczęśliwą przyszłość.\nKwiat rytuał. Dla wielu ludzi, róża jest uważana oprawa szczęśliwej miłości. Może on być również stosowany do rytuału przyciągnąć miłość. Ale najlepiej jest wybrać odcienie czerwieni, różu lub innego. Należy kupić w odpowiednim miejscu, zabrać do domu. Wtedy po prostu go o swoich pracach domowych, ale w tym samym czasie myśli o róży. Po tym, można wziąć i udać się do pokoju przy świecach w tym samym kolorze. Jeśli chcesz, możesz włączyć ulubioną muzykę i spokojne. Spróbuj pomyśleć o kwiat jako upragnionego człowieka głaszcząc się i podziwiając go. Przedłużyć proces oddając się, wzrósł nieco dłużej, prezentując go jako jeśli chcesz zachowywał ulubione ludzi. Wypowiada słowa do siebie, że miłość przedstawia Państwu na wszelkie sposoby.\nMagia Odzież. W celu przyciągnięcia energii, a w szczególności człowiek, możliwe jest także za pomocą odpowiednio dobranej garderoby. Potrzeba czerwonych rzeczy wspomnianych powyżej. W związku z tym, że nie będziemy mieszkać na nią ponownie. W szczególności w odniesieniu do koloru ubrania muszą być dobrane dobrze i różowy i żółty i pomarańczowy i terakoty, brązu i czerwieni. Tkanina jest z pewnością przyjemne w dotyku. Akcesoria korzystnymi do noszenia w postaci różnego rodzaju serca i kwiaty.\nKocham cię i jej spotkanie jak najszybciej.


Często osoby postronne odnoszą wrażenie, że wykonanie schodów drewnianych jest pracą nietrudną. Praktyczne doświadczenia pokazują jednak, iż prawidłowe wykonanie takiej konstrukcji wymaga dużej wiedzy i umiejętności.\nW przeszłości niewiele osób zwracało uwagę na schody. Miały one jedynie spełniać swoją funkcję użytkową – umożliwienie przemieszczania się pomiędzy kondygnacjami. Obecnie schody stanowią niezwykle istotny element wystroju wnętrza domu, czasem stanowiący wręcz jego centralny punkt. Projektując wnętrze domu czy mieszkania zawsze poszukuje się jak najciekawszych, najefektowniejszych sposobów na zaaranżowanie schodów i wykorzystanie ich potencjału dekoracyjnego. Dobór odpowiednich materiałów współgrających z resztą pomieszczenia, dobry projekt oraz jego prawidłowa realizacja to podstawy pozwalające stworzyć wyjątkową przestrzeń.\nW XXI wieku możliwe jest stworzenie właściwie dowolnego kształtu zarówno stopni jak i balustrad. Wykorzystywane są także w schodach drewnianych takie materiały jak kamień, metal czy szkło. Nowoczesne sposoby mocowania pozwalają na osiągnięcie niezwykłego efektu unoszenia się w powietrzu schodów oraz pozwalają na umieszczanie ich we właściwie każdych warunkach: na otwartej przestrzeni, w salonie, w holu. Często lokowanie schodów ma na celu najlepsze ich wyeksponowanie.\nPrzeczytaj o konstrukcji schodów »\nNiezwykle istotnym aspektem w procesie projektowania wnętrza jest kształt, jaki będą miały schody drewniane. Podstawowym warunkiem jest odpowiednie dopasowanie do całej przestrzeni oraz podłogi. Pojawiają się tutaj ograniczenia związane z samym układem mieszkania, który narzuca pewne rozwiązania czy też eliminuje część z nich. Inne schody spotyka się w salonie, innymi schodzi się do piwnicy, a jeszcze inne łączą dwa takie same piętra.\nNadrzędną wartością podczas wykonywania schodów jest jednak solidność wykonania gwarantująca bezpieczeństwo konstrukcji. Schody drewniane muszą zostać wykonane z bardzo twardego drewna, które będzie wytrzymałe i odporne na uszkodzenia. Najlepszym materiałem na schody drewniane jest buk, dąb lub jesion, natomiast w przypadku drewna egzotycznego odpowiednią trwałością cechują się takie gatunki jak sapeli, iroko, jatoba czy merbau. Najlepszy rezultat daje również użycie materiałów o takiej samej lub jak najbardziej zbliżonej barwie na stopnie schodów drewnianych i podłogę czy drzwi. Prawdziwym wyzwaniem okazuje się czasami odpowiednie dostosowanie koloru stopni przy odmiennych barwach podłóg na obu kondygnacjach.\nSchody drewniane wykonywane są coraz częściej przy użyciu pewnych elementów ze stali, szkła czy kamienia. Rosnącą popularnością cieszą się na przykład kute balustrady stalowe o niezwykle finezyjnych kształtach czy też wspaniale wkomponowane wstawki z kamienia. Nowoczesna technologia pozwoliła zminimalizować ograniczenia narzucane wyobraźni osób projektujących kształt i formę schodów nie tylko drewnianych.\nilość odwiedzin: 22045


Dziś poznamy laureatów 27. Festiwalu Mediów "Człowiek w Zagrożeniu" — Radio Łódź\nsob, 25 lis 2017 15:14:28 +0100\nDziś poznamy laureatów 27. Festiwalu Mediów "Człowiek w Zagrożeniu"\nGrand Prix to statuetka "Białej Kobry" i 15 tysięcy złotych. W konkursie rywalizuje 35 tytułów, w tym 25 dokumentów i 10 reportaży. To między innymi filmy Ryszarda Lenczewskiego, Piotra Stasika i Ewy Żarskiej.\nWszystkie propozycje oceni jury, w którym zasiada między innymi ubiegłoroczna laureatka festiwalu Anna Zamecka i dokumentalista Sławomir Grunberg. Poza główną nagrodą przygotowano także dodatkowe wyróżnienia. - Z istotniejszych nagród jest nagroda Cierpliwe Oko im. Kazimierza Karabasza od Narodowego Centrum Kultury, to jest 10 tysięcy złotych. Jest piękna nagroda za przezwyciężanie zagrożeń im. Aleksandra Kamińskiego, fundowana przez jego wychowanków, którzy wolą pozostać w cieniu i własne pieniądze przeznaczają na tę nagrodę - mówi dyrektor Festiwalu Jakub Wiewiórski.\nWręczenie nagród rozpocznie się o godz. 18.00 w Muzeum Kinematografii. Tuż po zakończeniu gali zapraszamy na specjalny program w Radiu Łódź od 19.00 do 20.00\nCzytaj także: Radio Łódź na 27. Festiwal Mediów "Człowiek w Zagrożeniu"


Kod genetyczny nowy serial oglądalność TVN komentarz\n„Kod genetyczny” oglądało średnio 1,09 mln widzów, o 280 tys. osób mniej niż produkcja „Odwróceni. Ojcowie i córki” pokazywana w tym paśmie rok temu. Nowy serial dał TVN trzecie miejsce w rynku telewizyjnym. Wpływy z reklam wyniosły 11,33 mln zł.\nPremierowe odcinki nowego serialu „Kod genetyczny” na antenie TVN oglądać można było w poniedziałki o godz. 21.30, w okresie od 2 marca do 27 kwietnia br. Średnia widownia serialu wyniosła 1,09 mln osób, co przełożyło się na 8,03 proc. udziału w rynku telewizyjnym wśród wszystkich widzów, 9,27 proc. w grupie komercyjnej 16-49, 8,78 proc. w grupie 16-59 oraz 13,97 proc. wśród kobiet w wieku od 16 do 49 lat mieszkających w miastach powyżej 100 tys. mieszkańców - wynika z danych Nielsen Audience Measurement, opracowanych przez portal Wirtualnemedia.pl.\nNajwiększą popularnością cieszył trzeci odcinek produkcji, który zgromadził przed telewizorami 1,28 mln oglądających.\nDla porównania, serial „Odwróceni. Ojcowie i córki”, emitowany w tym paśmie wiosną ub.r., oglądało 1,37 mln osób, przy udziałach wynoszących odpowiednio 10,50 proc., 13,37 proc. i 12,41 proc. Nowy serial stracił 390 tys. widzów. Nowy serial stracił 280 tys. osób.\nTVN w paśmie nadawania nowego serialu zajął trzecie miejsce w rynku telewizyjnym wśród tzw. „wielkiej czwórki”. Liderem w tym paśmie była TVP2, która emitując wtedy gł. końcówkę „M jak miłość” i „O mnie się nie martw”, osiągała 17,12 proc. udziału. Drugi był Polsat (filmy fabularne; 8,48 proc.), a czwarta - TVP1 (różne audycje; 2,75 proc.).\nWpływy reklamowe wokół premierowych odcinków „Kodu genetycznego” wyniosły 11,33 mln zł (dane cennikowe, bez rabatów).\nNowy serial „Szadź” od 30 kwietnia w player.pl. „Kolejny krok w budowaniu biblioteki naszego własnego kontentu”\nW rolach głównych w „Kodzie genetycznym” występują Karolina Gruszka, Adam Woronowicz i Maciej Musiałowski. Głównym bohaterem w tej produkcji jest Tomasz Skowroński, wybitny genetyk z Instytutu Badań Kryminalistycznych obsesyjnie szukający prawdy. Po śmierci żony związał się z tajemniczą Izą Berger.\nDołącz do dyskusji: 1,09 mln widzów serialu „Kod genetyczny”. Wpływy z reklam wyniosły 11,33 mln zł\nPowinni już darować sobie seriale. Od niepamiętnych czasów same niewypały lub jednosezonowe gnioty.\nTego nudnego gniota nie sposób było oglądać.\nArtman był genialny!


Wszechstronnie uzdolniona Ewa Chodakowska BUDUJE OSIEDLE w Sanoku! Jesteście gotowi na CHODODEWELOPERKĘ? - Pudelek\n| 04.10.2021 21:30\nWszechstronnie uzdolniona Ewa Chodakowska BUDUJE OSIEDLE w Sanoku! Jesteście gotowi na CHODODEWELOPERKĘ?\nKrótko po zakupieniu pokaźnych rozmiarów hotelu na greckim wybrzeżu Ewa Chodakowska pochwaliła się kolejną inwestycją, która w zamyśle ma ją wzbogacić o kolejne miliony. Chcielibyście zamieszkać na osiedlu projektu fitcelebrytki?\nEwa Chodakowska buduje osiedle na Podkarpaciu (fot. AKPA, fot. Instagram)\nEwa Chodakowska ani na moment nie zwalnia tempa, z jakim rozwija kolejne odnogi swej biznesowej działalności. Medialną karierę ambitna dziewczyna zaczynała jako jedna z pierwszych internetowych "fitnesiar" w kraju, aby móc dzisiaj swoim nazwiskiem podpisywać batoniki, wakacyjne turnusy, a od niedawna i położone nad Morzem Śródziemnym hotele. Tak szeroki wachlarz źródeł dochodu niewątpliwie regularnie zaopatruje kieszenie Chody w pokaźne sumki, jednak trenerka i tak nie zamierza spoczywać na laurach. Naszym oczom ukazały się właśnie efekty kolejnej jej inwestycji.\nZobacz: Ewa Chodakowska kupiła HOTEL w Grecji! "Będzie BAJKA"\nTym razem Chodakowska na tapet znów wzięła nieruchomości. Jak możemy wywnioskować z najnowszego wpisu ulubienicy Polek, 39-latka zabrała się profesjonalnie za coraz bardziej popularną ostatnio wśród celebrytów deweloperkę. Na zamieszczonym na Instagramie zdjęciu widzimy świeżo postawiony budynek typu bliźniak. Choda alarmuje, że to zaledwie pierwsza z wielu budowli, których powstawanie planuje w najbliższym czasie nadzorować.\nZobacz także: Ewa Chodakowska rozprawia się z hejtem i pytaniami o macierzyństwo\nWiele razy jestem pytana, w co inwestuję. To żadna tajemnica. Zawsze inwestujemy z moim mężem w ROZWÓJ naszych FIRM oraz w nieruchomości... W Grecji... W Warszawie... I, jasna sprawa, W MOIM RODZINNYM MIEŚCIE, w Sanoku. Jako dumna Sanoczanka mega jaram się tym projektem... Trzymajcie kciuki, bo to dopiero początek! #osiedlechoda - czytamy pod zdjęciem z placu budowy.\nPrzypomnijmy: Ewa Chodakowska BRYLUJE na biznesowej gali w sukience za 8 tysięcy i szpilkach Louboutin. "Tutaj została nagrodzona AUTENTYCZNOŚĆ" (ZDJĘCIA)\nCóż, wygląda na to, że fanki trenerki będą mogły niedługo jeszcze bardziej "zbliżyć się" do swojej idolki. Wam też marzy się zamieszkanie na osiedlu Ewy Chodakowskiej?\nej wam tez nie dziala facebook i instagram???\nMa rękę do biznesu to niech zarabia.\nPrzecież te mieszkania sygnowane są jedynie jej nazwiskiem. Swoją droga ciekawa jestem, wymiaru ogródków przy tych "ekskluzywnych loftach". Bo mam rozumieć, że taki jest zamysł autorki? Minimalistyczne i drooogo. :D\nSuper, babka mnoży majątek a Bieszczady są piękne, gdyby mnie było stać to kupiłabym\nTrochę besensu, że tak się wszystkim chwali. Wakacje w drogich hotelach ok, ile zarabia na turnusach odchodzajacych, ale opowiadanie wszystkim, że kupiła mieszkanie siostrzenicy, hotel w grecji,dom w gracji a teraz osiedle mieszkaniowe itd. A jeszcze nie tak dawno nie chciała zapłacić fotografowi za zdjęcia, które miał robic na urodzinach, bo zaproponowała mu jakiś barter. Mogłaby się przestać popisywać, bo trochę działa na nerwy.\nOsiedle wygląda naprawdę rewelacyjnie, będzie bardzo dużo chętnych by tam zamieszkać :D Nie wiem dlaczego to komuś przeszkadza\nOsiedle wygląda na atrakcyjne i na pewno znajdzie się sporo chętnych, otwarta przestrzeń, cisza, spokój :)\nnie wiem o co tyle szumu, osiedle wygląda spoko, na pewno znajdzie nabywców\nMoim zdaniem bardzo ciekawy pomysł, widać jest na to zapotrzebowanie :-)\nTakie mieszkania z daleka od zgiełku miasta są jak najbardziej potrzebne\nSpoko pomysł, ja bym sama zamieszkała na takim osiedlu :D\nI komu to zostawisz trumna kieszeni nie ma\nJeszcze niech sobie dziecko zrobią, żeby mieli to komu zostawić.\nOkej jej pieniądze, na wszystko sama ciężko latami pracowała, ale po co? Dzieci mieć nie chce więc nie dla potomstwa. Po co więc mając juz miliony zarzynac sie, denerwować, martwić nowymi inwestycjami. żeby mieć kolejne, dla kogo? Chyba żeby tylko swoje oko nacieszyć\nWidzicie mlode dziewczyny jak sie mozna dorobic cwiczac nozka w lewo nozka w prawo\n"patodeweloperka", "kurnik", "nie takie ogródki", "zadupie", no zazdroszczę Wam ludzie, że macie lepsze mieszkania czy też wille i to jest dla Was "kurnik". Dziwne bo z tego co widzę w prawdziwym zyciu to wiekszosc marzy o kredycie z wpłata 10% na 2 pokoje w blokowisku niczym w Pekinie. Chody i jej chwalenia się też nie lubię ale już nie róbcie z siebie takich bogoli co to nie chcieliby mieszkać w takim szeregowcu\nChętni na takie szeregowce powinni pojechać do Anglii zobaczyć jak to za pare lat będzie wyglądać gdy każdy remontuje pod swój gust i wstawia okna w śmiesznych kolorach malując elewacje na modne kolory nie pasujące do stylu tego budownictwa. Jeszcze jakoś to funkcjonuje dopóki ludzi stać na renowacje ale gdy biedaki po sąsiedzku nawet nie odmaluja bo mieszkają za friko z zasiłków (bo żeby dostać pozwolenia na budowę pewnie pare domów będzie własnością miasta) ani płotu nie wymienia czy nie skoszą trawy. Strach mieszkać w takim miejscu gdzie sąsiedzi mogą zamienić życie w koszmar i obniżyć wartość domów w kiepskiej okolicy.\nCiekawe kto odziedziczy majatek bo sepy pew pewnie sie podlizuja i slodza a o to łatwiejsze niż wychowywanie dziecka\nCiekawe kto to kupi jak tam bieda piszczy i nie ma ludzi do pracy za 10 złoty 🤣, a co dopiero kupić dom


Veloblog nad Odrą-Nysą » Sponsorzy\nInstytucje wspierające projekt:\nNiemiecko-Francuska Współpraca Młodzieży\nFundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej (FWPN) została założona w 1991 roku z inicjatywy Helmuta Kohla i Tadeusza Mazowieckiego i ma swoją siedzibę w Warszawie. Fundacja finansuje i inicjuje projekty, które leżą we wspólnym interesie Polski i Niemiec oraz są tematycznie związane z Polską, Niemcami i Unią Europejską. Do głównych przedsięwzięć finansowanych aktualnie przez fundację należą spotkania polsko-niemieckie, kształcenie oraz programy językowe.\nNiemiecko-Francuska Współpraca Młodzieży (NFWM) rozpoczęła w 2006 roku projekt pod nazwą „Edit’aide“. Jego celem jest finansowanie niemieckich i francuskich projektów i ich publikacji, których celem jest umożliwienie poznania i zbliżenia do kraju sąsiedzkiego i jego języka. Poprzez podpisanie 22 stycznia 1963 przez Konrada Adenauera i Charlesa De Gaulle’a traktatu elizejskiego został położony „kamień węgielny” pod budowę Niemiecko-Francuskiej Współpracy Młodzieży dnia 5 lipca 1963.\nPolsko-Niemiecka Współpraca Młodzieży (PNWM) służy polskiej i niemieckiej młodzieży. Jej celem jest rozwijanie i pogłębianie istniejącej wymiany młodzieżowej, a także umożliwianie realizacji nowych inicjatyw. Wzajemne poznanie, zrozumienie, pokonanie uprzedzeń, solidarność, rozwój osobowości oraz współpraca – we wspólnej Europie – takie są cele Współpracy Młodzieży. Spotkania młodzieży, które owe cele spełniają, mogą być finansowane przez PNWM.


Kilkupiętrowe fale, tysiące domów bez prądu. Bella zamieszała pogodą w Europie - TVN Meteo\nBella to według nazewnictwa używanego przez meteorologów w Niemczech i w Europie Środkowej, także w Polsce, wir niżowy Hermine - przekazała synoptyk tvnmeteo.pl Arleta Unton-Pyziołek.\nCZYTAJ TAKŻE: Wir niżowy Hermine nad Polską>\nBella od niedzieli przechodzi z północnej i północno-zachodniej Francji, przez środkową część kraju na jego południe. Około 18 tysięcy domostw w poniedziałek około południa było pozbawionych prądu.\nJeszcze w niedzielę wieczorem - według komunikatu wydanego w nocy przez operatora sieci energetycznej - Enedis - takich gospodarstw było 34 tysiące. Od tego czasu wielu odbiorcom w regionach Normandii, Bretanii i Hauts-de-France udało się przywrócić zasilanie - przekazał rzecznik firmy energetycznej Enedis. Dodał, że w nocy obfite opady śniegu i silny wiatr pozbawiły prądu także część gospodarstw w położonych w środkowej części kraju Owernii i Limousin.\nOperator sieci energetycznej uzupełnił, że nad usuwaniem skutków wichury i opadów śniegu pracuje około 1,5 tys. pracowników firmy.\nTak Bella dawała się we znaki w Europie Zachodniej w weekend>\nAlarmy przed gwałtowną pogodą\nW poniedziałek w ciągu dnia Enedis spodziewa się nadal silnych wiatrów na południowym zachodzie Francji. W wielu regionach obowiązują ostrzeżenia przed burzami, silnym wiatrem, powodziami i sztormem. W górach może zejść lawina.\nBella w Wielkiej Brytanii\nW niedzielę Bella przetoczyła się przez Wielką Brytanię. Porywy wiatru przekraczały miejscami 160 kilometrów na godzinę. Pogoda stała się przyczyną utrudnień komunikacyjnych w niemal całym kraju. W południowych częściach Anglii pojawiły się ogromne problemy w kursowaniu pociągów. Trakcje kolejowe zostały zalane wodą opadową albo zablokowane przez zawalone drzewa. Ze względu na słabą widzialność odwołano lub opóźniono wiele lotów. Wiatr poważnie rozkołysał przycumowane u wybrzeża jednostki, w tym statek wycieczkowy Disney Magic w porcie w Dover.\nW poniedziałek obowiązują na Wyspach Brytyjskich ostrzeżenia przed oblodzeniem i opadami śniegu.\nOstrzeżenia meteorologiczne w Wielkiej Brytanii (meteoalarm.eu)meteoalarm.eu\nSztorm w Hiszpanii\nW niedzielę Bella dotarła także do Hiszpanii i przyniosła silne porywy wiatru.\nSynoptycy wydali ostrzeżenia przed sztormem i wysokimi falami. Na wybrzeżu nadal obowiązują czerwone alarmy przed silnym wiatrem. Fale mogą osiągać tam 8-10 metrów.\nOstrzeżenia meteorologiczne w Hiszpanii (meteoalarmmeteoalarm.eu\nAutor: anw//rzw / Źródło: PAP, Reuters


Felietony: Czas zmiany\nDodano 18 maja 2015, 07:06\nKról jest nagi” – zawołało dziecko ze znanej baśni Andersena. Wygląda na to, że to samo musieli powiedzieć prezydentowi Komorowskiemu Polacy po kilkumiesięcznej kampanii prezydenckiej. Doprawdy, mało kto mógł wcześniej przypuścić, że prezydent, który wystartował do walki o drugą kadencję z poparciem bliskim 70 proc., skończy w I turze z poparciem 33-procentowym. I że przegra z szerzej do niedawna nieznanym europosłem Prawa i Sprawiedliwości, którego nazwisko wielu myliło się z nazwiskiem szefa Solidarności. A przecież wszystko miało być takie proste i łatwe.\nJeszcze na początku roku zwolennicy Komorowskiego zastanawiali się, co zrobić, żeby wygrać w I turze. Kilka tygodni temu, kiedy to prezydent podpisał konwencję antyprzemocową i zaangażował się w walkę o in vitro, publicyści/publicystki „Gazety Wyborczej” z euforią ogłosili, że teraz już po wszystkim, kampania wygrana, siły postępu zdobyły polski ciemnogród, jutrzenka europejskiej swobody może zajaśnieć. Doprawdy, dawno już tak wielu nie straciło tak bardzo kontaktu z rzeczywistością. A łasy na pochlebstwa, pozbawiony zmysłu krytycznego prezydent szedł za propagandystami jak w dym. I z właściwym sobie uporem przestrzegał przed powrotem do średniowiecza oraz atakował przeciwników za brak racjonalizmu. Dziś euforię zastąpił strach. Zamiast buńczucznych zapowiedzi widać przerażenie. Nic lepiej nie pokazuje nagłego otrzeźwienia niż drobny, acz znaczący fakt, jakim było przełożenie uroczystości wręczenia prezydentowi nagrody Człowieka Roku „Gazety Wyborczej”. Chyba pierwszy raz od miesięcy ktoś w sztabie Komorowskiego poszedł po rozum do głowy i zrozumiał, że taka feta, takie okadzanie, lukrowanie i cukrowanie Komorowskiego przez zapewne Adama Michnika tuż przed II turą byłoby swoistym gwoździem do trumny.\nNa szczęście Komorowski i tak robi wszystko, żeby wybory przegrać. A to radośnie przyjmuje braterskie poparcie od Aleksandra Kwaśniewskiego, a to dzieli się z ludem radami, jak lepiej żyć – zmienić pracę i wziąć kredyt, a to wygłasza czytane z kartki kolejne nudne i nabzdyczone przemówienie, z którego wynika, że żyjemy w najlepszym świecie z możliwych i pod najlepszą władzą, jaka mogła się zdarzyć. Doprawdy, wystarczy dać Komorowskiemu mówić.\nZastanawiam się jedynie, dlaczego wcześniej jego mizeria nie była tak widoczna. Może dzięki kampanii zniknął mur ochronny? Może te wszystkie wady i przypadłości prezydenta stały się tak widoczne na tle konkurentów, szczególnie Pawła Kukiza? Może przestał już działać mechanizm odstraszający, którym tak zręcznie posługiwał się przez lata Donald Tusk? Może stopień arogancji, buty i cynizmu władzy przekroczył krytyczną granicę i ludzie po prostu powiedzieli „dość”? Tak czy inaczej pierwszy raz od lat pojawiła się realna nadzieja na zmianę. Tylko od nas zależy, czy będziemy potrafili ją wykorzystać.


Jakie meble do kuchni wybrać? – peo.pl\nKuchnia jest jednym z najważniejszych pomieszczeń w domu, dlatego powinna prezentować się stylowo, ale równocześnie musi być praktyczna. Jednym z kluczowych elementów są meble, ich wybór wcale nie jest taki łatwy, jak może się wydawać. Na co zwrócić uwagę, wybierając meble kuchenne?\nPo pierwsze należy mieć na uwadze wystrój całego mieszkania – styl kuchni musi pasować do aranżacji pozostałych pomieszczeń. Po drugie trzeba dokładnie zmierzyć długość oraz szerokość pomieszczenia i zastanowić się, jaki układ zabudowy będzie dla nas najbardziej korzystny tj. ergonomiczny. Obecnie dużą popularnością cieszą się kuchnie w nowoczesnym, wręcz minimalistycznym stylu. W tym wypadku wszystko powinno mieć swoje miejsce – produkty spożywcze czy naczynia muszą być schowane, w ten sposób otrzymamy wrażenie przestronności i większej czystości, a wiadomo, że w tym pomieszczeniu dość trudno jest utrzymać porządek.\nWażny jest materiał, z którego będą wykonane fronty mebli. Niezależnie od tego, czy decydujemy się na kuchnie na zamówienie warszawa, czy na gotowe rozwiązania, trzeba dobrze przemyśleć decyzję. Fronty wykonane z płyt MDF, będą wprawdzie najtańsze, nie mniej jednak nie będą tak trwałe, jak meble drewniane. Dużą popularnością cieszą się także fronty szklane, które wyglądają bardzo efektownie, aczkolwiek są trudne do utrzymania w czystości, co może stanowić bardzo duży problem.\nWybierając kuchnie na zamówienie Warszawa, mamy większe możliwości, gdyż projekt jest dostosowany do naszych potrzeb oraz upodobań, a także rozmiarów kuchni. Dobry projektant będzie w stanie doradzić nam, jaki układ będzie najkorzystniejszy i jakie meble wybrać, aby długo posłużyły. Zazwyczaj takiej osoby można doradzić się również w kwestii doboru sprzętu AGD.\nChoć wybór mebli kuchennych jest duży, to jeżeli pomieszczenie jest mało ustawne i ma niestandardowe wymiary to kuchnia na zamówienie warszawa, z pewnością będzie rozsądniejszym rozwiązaniem. Oczywiście w tym wypadku, trzeba liczyć się z dużo wyższymi kosztami, jest to jednak bardzo dobra inwestycja, która szybko się zwróci.\nPamiętajmy, aby dodatkowo zwrócić uwagę także na prowadnice w szufladach mebli, co jest dość istotne podczas codziennego użytkowania. Jeżeli dopilnujemy wszystkich szczegółów, będziemy mogli cieszyć się nie tylko z pięknej, ale przede wszystkim wygodnej, praktycznej kuchni. Jest to miejsce szczególne, bo to najczęściej w kuchni spotykamy się z rodziną, jemy wspólne posiłki, a niekiedy nawet przyjmujemy gości.\nTagi: aranżacja kuchi, kuchnie na zamówienie warszawa\npoduszka ozdobna grill ogrodowy sklep meble ogrodowe wyprzedaż


Maj 2017 – Ogrodnicki\nprzez Ogrodnicki · Published 31 maja 2017 · Last modified 29 maja 2017\nNie da się ukryć, iż prowadzenie przydomowego ogrodu jest pracą stosunkowo wymagającą, przede wszystkim w zakresie wiedzy i umiejętności ogrodniczych. Chodzi tutaj głównie o kwestie doboru niezbędnego wyposażenia ogrodniczego, które pozwoliłoby nam na spokojną...\nprzez Ogrodnicki · Published 29 maja 2017\nJednym ze zdecydowanie piękniejszych krzewów ozdobnych do naszego ogrodu jest bez wątpienia Azalia, jak zresztą wszystkie rośliny z rodziny Rhododendron. Sa to krzewy o stosunkowo zróżnicowanych rozmiarach, w zależności od gatunku osiągające od kilkudziesięciu...\nprzez Ogrodnicki · Published 5 maja 2017 · Last modified 28 kwietnia 2017\nW poprzednim odcinku już nieco powiedzieliśmy o zapobieganiu pojawianiu się kretów w naszych ogrodach, oraz o jednym ze sposobów ich odstraszania. Jest to jednak temat dość rozległy, toteż warto poświęcić mu więcej miejsca, gdyż...\nprzez Ogrodnicki · Published 1 maja 2017 · Last modified 28 kwietnia 2017\nZwierzęta przyciągnięte do naszego ogrodu, w zdecydowanej większości będą jego dodatkowymi zaletami. Zresztą wystarczy sobie pomyśleć, o tym, jak przyjemnie usiąść w ogrodzie, gdzie dookoła szumią drzewka, śpiewają ptaki, o po gałązkach skaczą wiewiórki....


Węgry - Polska: Zobacz WIDEO goli Krzysztofa Piątka i Kamila Jóźwiaka | Sport Radio ZET\nWęgry - Polska: Wejście smoka Kamila Jóźwiaka. Dwa gole Polaków w 60 sekund\nWęgry - Polska: Reprezentacja Polski zremisowała na wyjeździe z Węgrami 3:3 w pierwszym meczu eliminacyjnym mistrzostw świata 2022 w Katarze. Chociaż Polacy przegrywali już 0:2, to w ciągu 60 sekund udało im się odrobić straty po golach wprowadzonych chwilę wcześniej przez Paulo Sousę Krzysztofa Piątka i Kamila Jóżwiaka. Zobacz WIDEO ich bramek!\nReprezentacja Polski zremisowała na wyjeździe z Węgrami 3:3 w pierwszym meczu eliminacyjnym mistrzostw świata 2022 w Katarze\nChociaż do 53. minuty biało-czerwoni przegrywali 0:2, to od 60. do 61. minuty zdołali wyrównać, a pięknymi trafieniami popisali się zmiennicy - Krzysztof Piątek i Kamil Jóźwiak\nZobacz WIDEO goli napastnika Herthy i skrzydłowego Derby County!\nWęgry - Polska: Po golu w 6. minucie Rolanda Sallaia Węgrzy uderzyli ponownie i tym razem w 53. minucie spotkania na listę strzelców wpisał się Adam Szalai. Gdy wszystko wskazywało na to, że Paulo Sousa będzie mógł spisać swój debiut na straty, Portugalczyk zdecydował się na odważne zmiany i wprowadził do gry w 59. minucie m.in. Krzysztofa Piątka za Jakuba Modera oraz Kamila Jóźwiaka za Sebastiana Szymańskiego.\nWęgry - Polska: Zobacz WIDEO goli Krzysztofa Piątka i Kamila Jóźwiaka\nZmiany Sousy okazały się trafione w "dziesiątkę", bowiem już minutę po wejściu na boisko Jóźwiak zacentrował w pole karne do Grzegorza Krychowiaka, ten nieczysto trafił w piłkę, ale futbolówka trafiła pod nogi innego zmiennika - Piątka. Napastnik Herthy tej sytuacji nie zmarnował i strzałem z pola karnego, z półwoleja, pokonał Petera Gulacsiego.\nBramka na 2:2 padła zaledwie kilkadziesiąt sekund później. Piękną asystą do Jóźwiaka popisał się tym razem Piotr Zieliński, a skrzydłowy Derby County zdobył pięknego gola po płaskim strzale w długi róg.\nOstatecznie reprezentacja Polski zremisowała na wyjeździe z Węgrami 3:3 w pierwszym meczu eliminacji do mistrzostw świata 2022 w Katarze. Bramkę dla gospodarzy zdobył wpierw Willi Orban, a następnie wyrównał i wynik ustalił Robert Lewandowski.\nWęgry - Polska el. MŚ 2022 Kamil Jóźwiak Krzysztof Piątek gol MŚ 2022 Reprezentacja Polski


Lekkoatletyczne MŚ: Polacy bez medalu w konkursie kulomiotów, zwycięstwo Walsha - Polsat Sport\nLekkoatletyczne MŚ: Polacy bez medalu w konkursie kulomiotów, zwycięstwo Walsha\n06.08.2017, 22:28 Inne\nMichał Haratyk zajął piąte, a Konrad Bukowiecki ósme miejsce podczas finału pchnięcia kulą podczas mistrzostw świata rozgrywanych w Londynie. Złoty medal zdobył Nowozelandczyk Tomas Walsh.\nPo zakończeniu kariery przez Tomasza Majewski wydawało się, że przez kilka najbliższych lat nie będziemy mieli okazji oglądania polskich kulomiotów w finale mistrzostw świata. Szybko do roboty wzięli się jednak Konrad Bukowiecki i Michał Haratyk. Pierwszy podczas halowych mistrzostw Europy w Belgradzie pobił rekord Polski i uzyskał 21,97, drugi kilka dni przed światowym czempionatem w Londynie uzyskał 21,88, co jest siódmym wynikiem na tegorocznych listach.\nDo finału obaj nasi reprezentanci awansowali, a z dobrej strony pokazał się szczególnie Haratyk, który już w pierwszej próbie uzyskał 21,26 i awansował z trzeciego miejsca do finału. Bukowiecki do samego końca nie był pewny miejsca w decydującej batalii, ale odległość 20,55 ostatecznie wystarczyła do finału. Pochodzący ze Szczytna zawodnik zajął 12. miejsce i o 1 cm wyprzedł Jakuba Szyszkowskiego, który swój udział w mistrzostwach zakończył na eliminacjach. Najlepsze wyniki uzyskali Nowozelandczyk Tomas Walsh - 22,14 i Niemiec David Storl - 21,41.\nBukowiecki nie najlepiej rozpoczął konkurs, gdyż pierwsza próba Polaka była spalona. Haratyk uzyskał tylko 20,49, co po pierwszej kolejce dawało mu 8. miejsce. Pierwszy był Joe Kovacs, który uzyskał 21,48, drugi Tomas Walsh – 21,38.\nHalowy mistrz Europy w drugiej serii uzyskał 20,65. Znakomitym pchnięciem popisał się Walsh, który osiągnął aż 21,64. Kovacs odpowiedział tylko 20,88 i dał się wyprzedzić reprezentantowi Nowej Zelandii. Z dobrej strony pokazał się Stipe Zunić, który uzyskał odległość aż 21,46. Haratyk zdołał poprawić się zaledwie o 3 cm, ale nie pomogło przesunąć mu się bliżej czołówki. David Storl spalił już swoją drugą próbę w konkursie.\nBukowiecki poprawił się w trzeciej kolejce, kiedy to pchnął 20,89. 11 cm do swojego wyniku dołożył Walsh, który osiągnął 21,75. Poprawił się również Kovacs (21,66), ale nie pozwoliło mu to wyprzedzić Walsha. Równo na linii 21 metra spadła kula po pchnięciu Haratyka. Z konkursem już po trzech próbach musiał pożegnać się Storl, który uzyskał zaledwie 20,80.\nZarówno Bukowiecki, jak i Haratyk awansowali do ścisłego finału. Z konkursu odpadli Andrei Gag (19,96), Darrell Hill (20,79), David Storl (20,80) oraz Jacko Gill (20,82).\nBukowiecki ścisłego finału nie rozpoczął najlepiej, bo od spalonej próby. Poprawić nie zdołał się Haratyk, który uzyskał zaledwie 20,83. Aż pięciu kulomiotów spaliło swoje pchnięcia w czwartej serii.\n20-letni kulomiot spalił również i piątą próbę. Znakomicie w tej kolejce zaprezentował się Haratyk, który pchnął aż 21,41 i przesunął się na 5. pozycję. W czołówce bez zmian - prowadził Walsh przed Kovacsem.\nOstatnia seria nie była dobra dla Biało-Czerwonych. Bukowiecki znowu spalił swoją próbę, Haratyk uzyskał 20,98.\nMichał Haratyk zajął ostatecznie 5. pozycję, Bukowiecki był 8. Wygrał Nowozelandczyk Tomas Walsh, który w ostatniej próbie uzyskał aż 22,03. Drugi był Joe Kovacs.\nPełne wyniki konkursu w pchnięciu kulą:\nKONRAD BUKOWIECKILEKKOATLETYKAMICHAŁ HARATYK