Polcon 2013. O Kolejkonie słów kilka (recenzja) - POLTERGEIST\n» Relacje » Polcon 2013\nRedakcja: Krzysztof 'Krzyś' Bernacki, Maciej 'Repek' Reputakowski, Aleksandra 'Jade Elenne' Wierzchowska, Jan 'gower' Popieluch\nWarszawskie stowarzyszenie Avangarda, które organizowało Polcon 2013, nie miało łatwego zadania. Za tegoroczną edycję konwentu miało odpowiadać toruńskie Stowarzyszenie Perła Imperium, ale klub w końcu wycofał się z pracy nad Polconem, a wkrótce po tym się rozwiązał. Z powstałego impasu, czyli braku organizatora, fandom wybawiła Avangarda, która zaproponowała rezygnację ze swojego corocznego konwentu o tej samej nazwie na rzecz Polconu.\nZ zapowiedzi organizatorów wynikało, że Polcon 2013 będzie świetną imprezą. Konwent miał się odbyć w gmachu głównym Politechniki Warszawskiej, a więc w centrum Warszawy, wręczenie nagrody Zajdla zaplanowano w Sali Kongresowej. Organizatorzy szybko wypełnili stronę imprezy treścią, a na Facebooku znajdowały się wszystkie potrzebne informacje.\nNa kilka dni przed konwentem zaczęły się pojawiać pierwsze oznaki tego, że koordynatorzy nie radzą sobie z nadmiarem prac. Między innymi najpierw odwołali, a potem na nowo zapowiedzieli cosplay, przyjęli za dużo rezerwacji na akademiki, nie odpisywali na maile. Coraz więcej rzeczy wskazywało na to, że organizacja kuleje. A to był dopiero początek...\nChociaż wydaje się, że o słynnej kolejce powiedziano już wszystko, to relacji z Polconu nie można zacząć inaczej. Jeszcze zanim dojechałam na konwent, dowiedziałam się, że przed głównym budynkiem imprezy ustawiła się spora liczba uczestników - a była zaledwie godzina 13:00 (akredytacja miała być czynna od 12:00, a o 16:00 zaczynały się punkty programu). Gdy ok. godziny 15:00 dotarłam na miejsce, atmosfera w kolejce zaczęła tężeć, bo zamknięto "vipowskie”, boczne wejście do akredytacji dla mediów, sponsorów, wystawców i twórców programu. Miało to rozładować gęsty tłum znajdujący się wewnątrz budynku przy samych stoiskach akredytacyjnych, których było zdecydowanie za mało.\nDokładnie w tym samym miejscu stałam dwie godziny, obserwując zbity, napierający na akredytację tłum. Zdążyłam w tym czasie zaobserwować skandaliczne zjawiska: błagania o wpuszczenie (bo właśnie ten ktoś powinien teraz prowadzić punkt programu), tłumaczenia, prośby, groźby, wpuszczanie na tzw. "Ćwieka" (wpuszczanie gości przez Jakuba Ćwieka, co - nawet jeśli było czynione w dobrej wierze - robiło fatalne wrażenie) i inne sytuacje. Jeden ze sponsorów powiedział mi, że on cierpliwie stoi w kolejce za swojego szefa, który z kolei siedzi w samochodzie, bo nie ma zamiaru stać w tym tłumie. Osoby, które miały być obsługiwane poza kolejką, zostały z niej praktycznie wyłączone. Całą sytuację pogarszała irytująca gżdaczka, która całą sytuację próbowała rozładować, skupiając na sobie uwagę i opowiadając żenujące żarty. Zmęczona i zła zrezygnowałam ze stania w ogonku i powróciłam po godzinnej przerwie. Wtedy już na trawę wystawione zostały prowizoryczne stoiska, które umożliwiały zebranie w kupę z kilku miejsc pełnego zestawu, czyli opaski, programu i identyfikatora.\nPrzyczyn powstania kolejki było kilka. Jedna z nich to zniszczenie we wczesnych godzinach otwarcia akredytacji karty sieciowej, która nie była prawidłowo zabezpieczona i została – jak wynika z relacji uczestników – zadeptana. Dodatkowo organizatorzy przygotowali dla uczestników przedpłatowych miłą pamiątkę i wydrukowali imiennie wszystkie identyfikatory, a następnie... poukładali je alfabetycznie imionami. Poszukiwania identyfikatorów zajmowały cenne dla całej kolejki minuty. Do tego dołożyły się kłopoty z drukarnią i zbyt małą liczbą stanowisk.\nCałą sytuację mogłaby rozładować obsługa, ale zarządzanie kolejką było fatalne. Wolnych gżdaczy oddelegowano do stania w okolicy akredytacji i panowania nad tłumem, przez co odstąpili od innych obowiązków, ale żaden nie stał na zewnątrz i nie informował o tym, co się dzieje na początku kolejki. Rozwiązanie tej sytuacji dla niektórych było oczywiste: wbić się w tłum na siłę. Stanie w ogonku było dla wielu osób zabawnym i ciekawym doświadczeniem, jednak wiem, że dla wielu było to bardzo nieprzyjemne i męczące przeżycie. Rekordziści czekali w kolejce nawet dziewięć godzin. Tym samym oficjalne otwarcie konwentu zamieniło się w duże sprostowanie i gęste tłumaczenia.\nZabrakło megafonu, informacji, zapanował prawdziwy chaos. Wszyscy zaczęli sobie przekazywać plotki, m.in. że nowa akredytacja znajduje się w Kotle (budynku z grami) albo że można wejść cichaczem wejściem bocznym. Panujący chaos doprowadził do tego, że twórca programu Artur 'Garnek' Ganszyniec zrezygnował z udziału w Polconie i w ostrych słowach napisał na Facebooku, co sądzi o konwencie. Jego wypowiedź wielu przyjęło z entuzjazmem i ulgą: ktoś znany, a więc i wpływowy powiedział to, co oni myśleli. Garnek w końcu mógł przysłowiowo trzasnąć drzwiami i wrócić do domu, czego nie byli w stanie zrobić np. biorący urlop ludzie, którzy przyjechali do Warszawy z innego miasta i czekali od kilku godzin w kolejce.\nGigantyczny wręcz szereg uczestników dla wielu przesądził o jakości Polconu. Od tej pory konwent zamienił się w Kolejkon, a temat kolejki zaczął żyć własnym życiem, zbierając w internecie bardzo nieprzyjemne i często – chociaż wydaje się to niemożliwe – niezasłużenie krytyczne opinie. Na facebookowym profilu Kolejkonu i Polconu najgłośniej chyba przemawiali ci, których nie było na imprezie i którzy wręcz pastwili się nad organizatorami, publikując piosenki, obrazki i inne "śmieszne” opinie. Warto też dodać, że słynna polconowa kolejka trafiła na stronę główną portalu gazeta.pl jako trzecia w kolejności informacja i wisiała tam ponad dwanaście godzin. Z komentarzy pod artykułem wyczytać można było, że nie przejęło to na szczęście nikogo poza fandomem, ale mimo to dalej nie świadczyło najlepiej o konwencie i samych uczestnikach, którzy natychmiast odwrócili się od imprezy.\nSam program konwentu był całkiem ciekawy. Uczestnicy mieli do dyspozycji cztery budynki: gmach Dni Nauki (czyli Wydział Fizyki PW), gdzie równocześnie odbywały się prelekcje w trzech blokach naukowych, znajdowali się wystawcy, sklepik konwentowy i punkt informacyjny; Kocioł, gdzie znajdowały się sale Pucharu Mistrza Mistrzów, games room, bitewniaki i blok dziecięcy; budynek mangi i anime oraz gmach główny, gdzie odbywała się cała reszta. Budynki rozmieszczone są w stosunkowo niewielkiej odległości, ale na tyle dużej, by zniechęcić ludzi do swobodnej migracji. Samo poruszanie się między gmachami Politechniki pierwszego dnia było dosyć utrudnione, bo brakowało oznaczenia, na ogrodzeniach powieszono nieeleganckie i słabo widoczne kartki ze strzałkami, a następnego dnia kierunki do poszczególnych budynków oznaczono na chodnikach... kredą. Bardziej niż ogólnopolską imprezę przypominało to zabawę w podchody.\nKażdy z budynków miał swoje wady i niedociągnięcia. Budynek, w którym zajmowanych było aż siedem pięter, czyli Kocioł (Wydział Inżynierii Środowiska PW), był chyba najbardziej opuszczonym przez organizatorów miejscem, któremu najwyraźniej poświęcono zbyt mało czasu. Atrakcje bloku dziecięcego nie zawsze się odbywały, Gralnio-muzealnia była zamknięta, sale źle oznaczone, a w planie pojawił się błąd - znajdowały się w nim dwa piąte piętra. Gdy zapytałam kilku gżdaczy, a następnie organizatora, dlaczego nie odbywa się punkt programu w sali PRetro, organizator odpowiedział z rozbrajającą szczerością, że nie wie, i że najwyraźniej prowadzący nie przyszedł. Sama sala PRetro oraz sąsiadująca z nią Gralnio-muzealnia były kolejnymi porażkami. Napotkany przeze mnie organizator tej sali odparł, że przecież nikt nie mógłby być tam przez cały czas, bo ludzie pracują i uczestniczą w punktach programu. Skoro za wstęp do Kotła uczestnik płacił 20 zł za dzień, nie powinno dochodzić do sytuacji, w której rodzice z dziećmi nie mogą się dostać do Gralnio-muzealni, a blok dziecięcy świeci pustkami. Sam games room był bardzo przestronny i miał wystarczającą liczbę gier, chociaż z powodu oddalenia od reszty konwentu nie przyciągał tłumów.\nZnajdujący się naprzeciw Kotła budynek Dni Nauki i Targów Popkultury (Wydział Fizyki PW) także mógł być lepiej przygotowany do imprezy. W oświadczeniu organizatorzy napisali, że "Wielu wystawców zanotowało rekordową sprzedaż”. Chociaż rzeczywiście kilku z nich mogło pochwalić się dużą popularnością, to nie dotyczyło z pewnością większości, bo z moich rozmów z wystawcami wynika, że przychody były umiarkowanie dobre lub słabe. Sprzedawcy narzekali ponadto na wysokie ceny, mniejsze od obiecywanych rozmiary stanowisk oraz kiepskie położenie ich stoisk.\nO ile na konwentach takich jak ostatni Falkon i Pyrkon wystawcy są swego rodzaju czasową zapchajdziurą, o tyle tutaj, jeżeli ktoś nie miał czym się zająć, siadał przed fontanną i odpoczywał. Wystawcy usytuowani byli na dwóch poziomach, z czego na górny, odizolowany, docierali tylko ci, którzy naprawdę planowali wydać trochę pieniędzy albo udawali się do sal DN 2 lub 3.\nW tym samym budynku usytuowano sklepik konwentowy, przy którym – szok i niedowierzanie – także tworzyły się kolejki, bo był chyba najbardziej ukrytą salką na całym konwencie. Organizatorzy po raz kolejny wykazali się brakiem wyobraźni, lokując sklepik w taki sposób, że jego zawartość obejrzeć mogły równocześnie 3-4 osoby. Nagrody były dosyć różnorodne i ciekawe. Za zebraną większą kwotę można było odebrać gry na konsole, nowe gry planszowe i ciekawe książki, jednak za niewielkie sumy nie dało się znaleźć nic ciekawego. W niedzielę uczestnicy konwentu oddawali innym swoje pieniądze lub szukali kogoś, kto odda im swoje. Ja sama znalazłam nawet wymiętolony i rzucony gdzieś na terenie konwentu "banknot”, bo – jak najwyraźniej widać – nie przedstawiał on żadnej wartości.\nNajbardziej niezrozumiałą decyzją było odsunięcie mangowców do najładniejszego budynku z największymi i najlepszymi salami. O ile na samą izolację mangowców większość członków fandomu przystanie z entuzjazmem, o tyle bezsensowne było przyznawanie minimalnych sal np. panelom literackim i ogromnych mangowcom, których było niewiele.\nSamo rozmieszczenie sal wołało o pomstę do nieba. Na planie nie znalazły się dwie sale: konkursowa oraz aula RPG 2, a ta, którą nazwano aulą RPG 1, była w rzeczywistości salą grupy Lans Macabre. Uciążliwą sprawą było też oznaczenie jako toalety jedynie tej męskiej. W piątek toalety oznaczono kartkami, ale każda nowo przybyła do budynku kobieta była skazana na migrację po całym budynku w jej poszukiwaniu. Oprócz tego w małych salach często brakowało miejsca, przez co na niektóre punkty programu nie dało się zwyczajnie wejść. Wprawdzie jest to problem, z którym zmagają się wszystkie duże konwenty w Polsce, ale w tym przypadku najwyraźniej komuś, kto przydzielał atrakcje do poszczególnych sal, zabrakło wyobraźni i doświadczenia. Każdy, kto był przynajmniej na jednym konwencie, wie, że spotkanie z Jakubem Ćwiekiem powinno się odbywać w dużej sali z dobrym nagłośnieniem, a nie w sali, w której znajduje się 30 miejsc siedzących. W takiej przykładowej sytuacji (a było ich wiele) prowadzący zamieniali się w ostatniej chwili salami i przenosili punkty programu do większych pomieszczeń, przez co spóźniający się mieli problem z odnalezieniem właściwego miejsca. Nie muszę chyba dodawać, że nikt nie przyklejał informacji, że taki-a-taki punkt programu przeniesiono gdzie indziej. W oczy bił całkowity brak organizatorów poszczególnych bloków programu. Nie było nikogo, kto zadbałby o to, żeby panelista/prelegent miał na czym usiąść, wygonił poprzednika i zwyczajnie dopilnował, czy punkt programu się odbywa. W budynku głównym zabrakło elementarnej odpowiedzialności za poszczególne bloki programowe.\nProgram konwentu (ten prototypowy, przyjmijmy, że odbywający się bez obsuw i braków kadrowo-organizacyjnych) był ciekawy. Do dyspozycji graczy oddano bloki literackie, RPG-owe, naukowe, Star Wars, Star Trek, konkursy, sesje RPG, LARP-y, kultura japońska i inne, rozmieszczone w kilkunastu blokach. Przeważnie każdy mógł zwykle znaleźć coś dla siebie. Między prelekcjami można było zajrzeć do ciekawego muzeum Star Wars, games roomu albo na targi wystawców. Zabrakło trochę klasyków znanych z innych konwentów - pokazów typu fire-show albo Legionu 501, który zawsze zachwyca rodziny z dziećmi. Dużo ciekawych prelekcji poświęcono literaturze fantastycznej (zwłaszcza Tolkienowi), Gwiezdnym Wojnom i Star Trekowi Z ciekawostek programowych wymienić można spotkanie z Jackiem Dukajem. Tak, spotkanie z Jackiem Dukajem. O ile nazwa prelekcji "Gość: Jacek Dukaj – pisarz współczesny/ dr J. Szeja” raczej sugeruje spotkanie na temat Dukaja, a nie z Dukajem, o tyle rozwieszone na ścianach kartki "Spotkanie z Jackiem Dukajem” są już jednoznacznie wprowadzające w błąd.\nNa pewno na brak atrakcji nie mogli narzekać gracze RPG. Zaskakująco dużym zainteresowaniem cieszył się w tym roku Puchar Mistrza Mistrzów. W zawodach wzięło udział aż dwudziestu sześciu Mistrzów Gry i około stu graczy. Dla rozgrywek turniejowych udostępniono dwa najwyższe piętra Kotła, przez co gracze mieli zapewnioną ciszę i spokój.\nNoclegi i knajpa konwentowa\nNiestety, program może budzić zainteresowanie tylko i wyłącznie jeśli potencjalny uczestnik jest wyspany, wykąpany i gotowy na wyzwania. Cóż, szkoły noclegowe były kolejną wielką wpadką. Uczestnikom udostępniono oddaloną o trzy kilometry od konwentu szkołę noclegową, która mówiąc delikatnie, okazała się wtopą. Na otwarciu konwentu uczestnicy pytali jednego z organizatorów, czy to prawda, że w szkołach nie wolno spać w salach, a udostępniono tylko korytarze - organizator zaprzeczył. Jak nietrudno się domyślić, uczestnicy mieli rację. Co więcej, po godzinie 7:30 w piątek uczestnicy zostali obudzeni przez sprzątaczki i poinformowani, że dziś odbywa się rekrutacja, a jeśli się nie usuną się z korytarzy, włączone zostaną dzwonki. W piątek wieczorem organizatorzy wynajęli kolejną szkołę, która z kolei zapełniała się stosunkowo powoli i była raczej pusta, bo nikt nie chciał się przenosić jeszcze dalej od konwentu. To jednak nie koniec chaosu szkolno-noclegowego. W sobotę rano wśród uczestników rozeszła się wieść, że szkoła konwentowa numer 1 zerwała umowę z konwentem, ponieważ na jej terenie odnaleziono alkohol. Cała sytuacja stała się już zabawna. Po kilku godzinach na profilu Polconu na Facebooku ukazało się oświadczenie, że szkoła działa normalnie, a winny rozpuszczenia plotki przeprosił, chociaż, jak zaznaczył, opisał to, co widział (czyli grożenie zerwaniem umowy i butelki po alkoholu).\nKolejną wtopą była knajpa konwentowa. Najważniejsze – mówiłam sobie – że klub jest blisko, więc po punktach programu można się tam udać i zintegrować z uczestnikami konwentu. Nic bardziej mylnego. Okazało się, że klub nie został przekazany konwentowi na wyłączność, a każdego wieczoru odbywały się tam standardowe "atrakcje”: koncerty punk-rockowe, wieczór singli, karaoke i – uwaga – wieczory panieńskie. Na bramkach stali wyjątkowo niemili ochroniarze, którzy łapczywym wzrokiem taksowali atrakcyjne panie spoza konwentu, równocześnie bardzo nieprzyjemnie traktując konwentowiczów. Osoby (w mniemaniu ochroniarzy) podejrzane musiały pokazywać zawartość torby, a jeśli znaleziono w nich napoje, to nakazywano je wyrzucić. Część osób musiała pokazywać dowody, czego jednak nie wymagano od ludzi spoza fandomu. Samo miejsce było bardzo głośne i nie sprzyjało integracji.\nJednym z jaśniejszych punktów tegorocznego Polconu była gala wręczenia Zajdli. Tutaj wyjątkowo obyło się bez wpadek. Dużym plusem było wynajęcie Sali Kongresowej, która dodała całej gali prestiżu. Z całą pewnością można było przeznaczyć na to mniejsze pomieszczenie, bo konwentowicze zajęli zaledwie jedną trzecią sali, ale widać było, że Kongresówka wszystkim się bardzo podobała. Kolejnym plusem był prowadzący galę konferansjer Błażej Grygiel. Niektórym nie przypadły do gustu jego żarty oraz przesadna "mroczność”, ale był bardzo dobrze przygotowany, opanowany i profesjonalny. Atrakcją gali był występ muzyka Pawła Penksy, który przygotował elektroniczno-rockowe kompozycje inspirowane motywami z fantastycznych filmów, seriali i gier.\nOcenę wrażeń pozostawiam słuchaczom, gdyż jest to raczej kwestia gustu - muzyki Pawła można posłuchać na Soundcloudzie), niemniej występ był dobrym pomysłem, bo urozmaicił galę. Wzruszającym momentem było przyznanie zaległych statuetek Zajdla dwóm laureatom, którzy wcześniej ze względów organizacyjnych (w pierwszych latach nagroda miała formę tylko dyplomu) ich nie otrzymali: Markowi Baranieckiemu za powieść Głowa Kasandry oraz prof. Edmundowi Wnukowi-Lipińskiemu za powieść Rozpad połowiczny. Te oraz tegoroczne nagrody wręczyła tradycyjnie pierwsza dama polskiego fandomu, pani Jadwiga Zajdel. Samo wręczenie "właściwych” nagród także było bardzo wzruszające. W obydwu kategoriach triumfował Robert M. Wegner za opowiadanie Jeszcze jeden bohater i powieść Niebo ze stali. Po otrzymaniu drugiej statuetki autor spełnił życzenie córki i odśpiewał "Szła dzieweczka do laseczka", po czym na scenie dołączyły do niego dzieci. Cała gala była bardzo udana, chociaż żałowałam, że skończyła się tak szybko. Szkoda też, że po uroczystości trzeba było szukać innego miejsca do integracji niż Remont.\nNa gali oprócz Zajdli wręczono nagrody za najlepszy scenariusz w ramach konkursu Quentin oraz ogłoszono zwycięzcę Pucharu Mistrza Mistrzów. Najlepszym scenariuszem okazały się być "Macki są w porządku" Łukasza Fedorowicza do systemu Eclipse Phase, zaś najlepszym Mistrzem Gry został Zbigniew 'Zed' Zych. Organizatorzy przygotowali dla wszystkich finalistów moc atrakcyjnych nagród, które przez wzgląd na brak czasu trzeba było wręczyć już po Gali.\nTrzeba w tym miejscu zaznaczyć, że całkowitym nieporozumieniem była organizacja głosowania na nagrodę Zajdla. Organizatorzy chcieli, aby każdy z uczestników otrzymał jedną kartę do głosowania, a miała ona być umieszczona z tyłu identyfikatora, stąd jej nietypowy, dopasowany do pokrowca rozmiar. Oczywiście w związku z problemami organizacyjnymi nie udało się wsunąć kart w identyfikatory na czas, a uczestnicy otrzymywali je w różnych okolicznościach: wraz z identyfikatorami albo po zgłoszeniu się po nie w przypadku braku. Problem głosowania rozwiązano w następujący sposób: każdy, kto oddał głos, miał ucinany róg identyfikatora i otrzymywał naklejkę. Dzięki temu żaden uczestnik nie mógł głosować wiele razy, nawet mając wiele kart do głosowania. Plan wydawał się dobry, ale w zasadzie dalej nie wykluczał ewentualnych oszustw. W wyniku chaosu akredytacyjnego część osób miała wypisane ręcznie identyfikatory, mimo że gdzieś indziej czekały na nie wydrukowane. Po opanowaniu chaosu można było się zgłosić już po właściwy, wydrukowany, mając tym samym dwa i mając dwie możliwości oddania głosu. Poza tym można było zgłosić zaginięcie identyfikatora, mając opaskę i tym samym uzyskać kolejną możliwość głosowania.\nJedną z niewielu pozytywnych części Polconu, które po gali wręczenia Zajdla należy wymienić, są Dni Nauki, które były naprawdę ciekawe i dobrze zorganizowane. W końcu okazało się, że z całego fantastycznego konwentu warto było odwiedzić atrakcje "niefantastyczne”. Nad ich organizacją czuwali zauważalni organizatorzy, którzy witali prelegentów i czuwali, by wszystkie punkty programu się odbyły. Co ciekawe, na Dni Nauki wstęp był bezpłatny, a więc na najciekawszą część konwentu można było wejść zupełnie za darmo (zamiast płacić 70 zł za całą imprezę). Duże brawa należą się Staszkowi 'Scobinowi' Krawczykowi, który nie tylko włożył ogromny trud w zorganizowanie Dni Nauki, lecz także podczas samego konwentu odpisywał na wszystkie pytania na Facebooku i przepraszał za wpadki pozostałych organizatorów. Jak ktoś słusznie na Facebooku zauważył, był jedną z niewielu osób (jeśli nie jedyną), która nie dość, że cierpliwie odpisywała na pytania, to robiła to pod własnym nazwiskiem.\nNa konwent przyjechało w sumie ponad 4100 osób. Anegdot i przykładów, które można przytaczać na temat fatalnej organizacji Polconu, jest bardzo dużo, a nie wymieniłam nawet połowy z nich. Myślę jednak, że o ile wpadki organizacyjne można koordynatorom darować, o tyle nie sposób wybaczyć arogancję.\nMimo że organizatorzy kilka razy przepraszali, to najwyraźniej nie było to do końca szczere, skoro w niedzielę na profilu facebokowym zamieszczono niesmaczne oświadczenie o pogodzie mówiące, że Polcon nie jest odpowiedzialny za padający deszcz. Pokazywało to tylko, że po czterech dniach organizatorzy dalej nie rozumieją, za co ich skrytykowano i co w zasadzie im zarzucano. Koordynatorzy nie tylko pokazali, że nie poradzili sobie z organizacją konwentu, ale co gorsza – nie potrafią posypać głowy popiołem, przeprosić i przemilczeć niektórych spraw. Chciałabym wierzyć, że dołożono wszelkich starań, żeby uczestnicy bawili się jak najlepiej, ale wiem, że tak nie było.\nPolcon 2013 był konwentem fatalnie zorganizowanym i rozczarowującym. Oceniam go na naciągane 4 na 10 ze względu na kilka ciekawych prelekcji, na których byłam, i dobrze zorganizowane Dni Nauki. Spotkanie wielu znajomych i pozytywne chwile nie wynagrodziły mi wielkiego rozczarowania i poniesionych kosztów.\nPodczas kończącej konwent dyskusji o tym, jak robić tego typu imprezy, padło pytanie: czy konwent to produkt? Myślę, że tak. Kiedyś konwentom więcej wybaczano i mniej od nich wymagano. Dzisiaj każda wpadka organizatorów wytykana jest w równoległym do konwentu świecie – internecie – i to nie kilka dni po imprezie w relacji, ale w momencie, w którym się pojawi, na Facebooku. Nic już nie cofnie tej zmiany, a organizatorzy muszą zrozumieć, że uczestnik wymaga za 70 złotych czegoś więcej niż wpuszczenia na teren konwentu.\nByć może ze względu na rozkładanie każdego błędu na czynniki pierwsze, w przyszłości na żadnym innym konwencie nie będzie już takich wpadek. Miejmy nadzieję, że organizatorzy kolejnych Polconów wyniosą naukę z tej lekcji.\nOd: 29 sierpnia 2013\nDo: 1 września 2013\nStrona WWW: www.polcon.waw.pl\nTagi: Polcon | Polcon 2013\nTylko na szybko o Dniach Nauki: dzięki za miłe słowa, ale chciałbym jeszcze mocno podkreślić wkład Oli Wierzchowskiej, która od paru lat dba o program historyczny na warszawskich konwentach (tym razem np. 6 z 8 zaproszonych profesorów to jej zasługa). No i w bieżącej pracy ważną rolę odegrali gżdacze, zwłaszcza Martyna Brzęczek, Magda Błasiak i Damian Latarski. Bez nich byłoby bardzo ciężko. :-)\nDni Nauki miały też swoje słabości, które chciałbym w miarę możliwości naprawić w prawdopodobnych kolejnych edycjach imprezy. Będę wdzięczny za wszystkie Wasze spostrzeżenia, jakie mogą w tym pomóc – czy to przysłane prywatnie, czy to zamieszczone w komentarzach.\nKolejną wtopą była knajpa konwentowa.\nNo jasne, bo to jest najbardziej buraczana knajpa w mieście. Ochroniarze to chamy, potrafią pobić uczestników, kolejki giganty, muzyka do bani. Przy wejściu sprawdzanie nawet damskich torebek....\nMangowców dawać do najładniejszego budynku? Repek-palm...\nRozumiem, że nalezy ich oddzielać od reszty "normalnego" społeczeństwa ale nie takim kosztem. ;]\nCzytając coś takiego chyba pierwszy raz w życiu się cieszę, że tak potwornie rzadko bywam na konwentach...\nZ ciekawości, czy mangowcy są naprawdę aż tak straszni? Bo między wierszami widzę sugestię, że są strasznie odrębną grupą w fandomie.\nPytam serio (nie trolluję), fandomu fantastycznego cześcią nigdy nie byłem i w efekcie się w nim nie orientuję, ale nie przyszłoby mi do głowy, że jest osobno fandom i osobno fandom mangowy...\nCzy mangowcy są straszni, tego nie wiem, ale rzeczywiście na konwentach jest dość mało wzajemnego przenikania między miłośnikami fantastyki i fanami kultury japońskiej. Chyba faktycznie można mówić o dwóch odrębnych fandomach.\nTo są osobne fandomy, podobnie jak osobne są fandomy komiksowy czy fanów gier komputerowych. Myślę, że przenikanie się jest bardzo powierzchowne i dotyczy nikłego procenta.\nTo ja może - w obronie bloku PRetro.\nRzeczywiście w czwartek się nie odbył, bo raz nie było nikogo na konwencie (kolejki), dwa podobnież nie dało się dostać do sali (klucze). Od piątku prelekcje odbywały się regularnie, natomiast muzealnia była czynna, jak było jej komu pilnować - organizatorzy bowiem nie przydzielili do niej bowiem żadnego gżdacza. Jak fan i organizator retro - muszę przyznać, że twórcy bloku - osoby wręcz ikoniczne - stanęły na wysokości zadania i przygotowały wyśmienity program, niestety będąc ograniczone ramami ogólnie panującego lekkiego chaosu.\nPo pierwsze prosił bym o nie robienie przytyków Toruniowi, że nie zorganizował Polconu, zwłaszcza , ze było o tym wiadomo już od ponad roku. Po drugie, ja rozumiem, że autorka sugeruje jakieś inne oddzielanie mangowców od fandomu, np drutem kolczastym czy wysokim murem, bo umieszczenie ich w ładnym budynku to dla nich nadmiar łaski, aye?\n"To są osobne fandomy, podobnie jak osobne są fandomy komiksowy czy fanów gier komputerowych."\nDziś dowiaduję się wielu ciekawych rzeczy, na przykład o tym że fandom gier komputerowych i ogólnofantastyczny mało się przenikają, nie miałem pojęcia. I bym nigdy nie zgadł =)\nMoże dlatego, że w Polsce jest mało imprez dla fanów PC? Ale to jest imo osobne środowisko.\nPo pierwsze prosił bym o nie robienie przytyków Toruniowi, że nie zorganizował Polconu, zwłaszcza , ze było o tym wiadomo już od ponad roku.\n"Przytyk" jest jak najbardziej uzasadniony. Właśnie dlatego, że było wiadomo od "ponad roku", a nie od "ponad dwóch". Avangarda - w sensie kontynuacji marki - uratowała tegoroczną edycję, bo po wycofaniu się Torunia nikt się tego nie chciał podjąć w tak krótkim czasie.\nPo drugie, ja rozumiem, że autorka sugeruje jakieś inne oddzielanie mangowców od fandomu, np drutem kolczastym czy wysokim murem, bo umieszczenie ich w ładnym budynku to dla nich nadmiar łaski, aye?\nJA nie wiem, co sugeruje autorka [sama się wypowie pewnie]. Ale doświadczenia ostatnich spotkań fandomów sf-f oraz m&a np. na Krakonie, nie wypadały najlepiej. Z drugiej strony, mam wrażenie, że na Pyrkonie jakoś lepiej udało się to pogodzić\nRepku, ale co ja poradzę, że stowarzyszenie które się wtedy tego chciało podjąć uległo rozpadowi(rozwiązanie to nieodpowiednie słowo). Wiesz, obecni organizatorzy Coperniconu a ci z przed 2 lat, to w zasadzie 2 różne grupy, a wpis wrzuca nas do jednego kotła , bo jesteśmy z tego samego miasta. Na to się zwyczajnie nei godzę i już. Co do fandomu mangowego nadal uważam , ze wpis jest obraźliwy , bo sugeruje , że to jakiś gorszy fandom. Twój wpis za to mnie niezmiernie zaskakuje, bo z innymi przejawami ostracyzmu wobec innych grup potrafisz walczyć, a tutaj juz Ci to nie przeszkadza.\nP.S. miałbym prośbę do autorki, żeby zamieniła ten nieszczęsny Toruń na Stowarzyszenie Perła Imperium. Będzie bardziej prawdziwie.\nCo do Torunia - zapewne Magda użyła tutaj skrótu myślowego. Tak jak mówi się, że "Poznań organizuje Pyrkon", a "Lublin robi Falkon". Choćby dlatego, że w większości miast jest jeden duży klub, który robi w nim kony. Rozumiem, że to nie jest przyjemne, gdy się zbiera bęcki za nieswoje winy. Najlepiej zrobić coś swojego, mocnego i podkreślić, że "Toruń to nie tylko Rydzyk". :)\nEDIT: Sugerowaną poprawkę naniosłem na tekst.\nCo do mangowców - nie widzę, żebym kogokolwiek dyskryminował [może takie wrażenie odniosłeś z tekstu Magdy, ale to niech już ona się wypowie]. Ja mówię o tym, że byłem na imprezach, gdzie łączyły się fandomy sf-f oraz m&a. I, niestety, nie wypadało to najlepiej. Powodów jest na pewno wiele, a podstawowy to nieprzystawanie do siebie zwyczajów panujących w obu fandomach. Nie oceniam tutaj, które są lepsze, a które gorsze. Ale jeśli i jedni, i drudzy się chcą czuć swobodnie i "u siebie", to dochodzi o zgrzytów.\nŻeby ich nie było, pewnie należałoby jakoś się dotrzeć i pójść na kompromisy. :)\nNo fakt faktem, na Pyrkonie nie widziałem abyśmy gryźli się jakoś z mangowcami ale prawdą jest, że nie było mi dane ujrzeć aby członkowie dwóch "plemion" nawiązywali jakąkolwiek łączność poza taskowaniem się wzajemnie wzrokiem przy wąskich przejściach na korytarzach (nie liczę wlepiania gal w skąpo odziane cosplayerki bo do tego typu precedensów dochodziło często-gęsto po obu stronach barykady ;)\nWidocznie długowłosi wyznawcy Slaanesha oraz ludzie ubierający się w skautowskie szorty ( w marcu) i kocie uszka nie potrafią znaleźć wspólnego języka.Oczywiście używam mocnego stereotypu dla lepszego zobrazowania obydwu fandomów, więc proszę nie wyskakiwać, że niby upraszczam.\nFakt, różnice miedzy erpegowacami/planszówkowcami/videograczami są jakby jakieś mniejsze. Go figure... :D\n"O ile na samą izolację mangowców większość członków fandomu przystanie z entuzjazmem, o tyle bezsensowne było przyznawanie minimalnych sal np. panelom literackim i ogromnych mangowcom, których było niewiele."\nPowyższe zdanie oznacza "Są w fandomie fantastycznym ludzie, których taki podział mógł cieszyć", a nie, że "Autorka niniejszego tekstu nienawidzi mangowców". Natomiast co do sal - nie chodzi o to, kto sobie "zasłużył na który budynek", tylko, że przydzielenie dużych sal na mangowe punkty programu, które zbierały mało ludzi, podczas gdy na bardziej zaludnionych prelekcjach literackich ludzie musieli cisnąć się w malutkich klasach, było nierozsądne.\nRepek- dziękować :)\nPo tym jak po próbie odnalezienia w piątek właściwej sali w budynku mangowców (i znikąd pomocy) znalazłem ją zamknięta, kręciłem się jeszcze chwilę trafiając na jakieś karaoke (chyba nie wpisane w program). Podsłuchałem nawet rozmowę najwyraźniej prelegentki z zamkniętej sali która brzmiała mniej więcej tak: "jak nikt nie przyjdzie (drzwi zamknięte podkreślam) to się urywam i jadę do mojego chłopaka do szpitala, bo nie mam do tego głowy". Płetwy mi opadły i więcej nie przekroczyłem już progu tego budynku.\nA może warto pomyśleć nawet na siłę nad punktami programu łączącymi te fandomy. Skoro Puszon z Luckiem mogli zrobić coś lekko mangowego nostalgicznego z lat 80, czemu nie wdrożyć jakiegoś pomysłu w którym to blok komiksowy łączyłby literaturę, mangę i anime. Np. rytuały magiczne w komiksie i mandze (Books of Magic, Sandman, Full Metal Alchemist) a prawda historyczna, albo najlepsze motywy na sesje RPG waszych zwizualizowanych światów (Lucyfer, Lock and Key, Death Note, Ikigami), Wielkie roboty i kataklizmy a osobiste dramaty jako źródło opowieści (Generał Daimos, Pacific Rim, Astro Boy, Battle Angel Alita, Big Guy i Rusty Robo chłopiec), albo Opowieści z nurtu czasu - baśnie 1001 stron świata (Fables, Unwritten, Once Upon Time, Grimm - manga), a może nawet pokusić się o jakiś konkurs-bitwę między stronnictwami na wesoło z szpilącymi pytaniami i reklamowaniem włąsnych grup i ośmieszaniem podziałów?\nMarchevo widać prelegenci byli ze 2 poziomy poniżej Pyrkonowego gdzie na "Nostalgiczne anime z lat dzieciństwa" zamiast Tygrysiej Maski albo Yattamana usłyszałem jak prowadzący lat bodajże 16 wspomina o jakichś bajach post 2000- no normalnie nostalgia, że ja cie kręcę. Albo po prostu stary jestem...\n"Konkurs-bitwa" brzmi nieźle, choć obawiam się, że co bardziej zajadli "ludzie północy" (czyt. erpegowcy) oraz otaku potraktowaliby nazwę zbyt dosłownie i zrobiłoby się gorąco jak na dyskotece w Topornikach. I wątpię czy 'Misiek zostaw" by załatwiło sprawę ;)\nW Toporni. :)\nCo do "wspólnych" punktów programu, to brzmią fajnie/zabawnie. Ale rzecz w tym, że profil osób, które pojawiają się na konach sf-f i m&a jednak nieco się różni. Nie jestem pewien, czy to się da tak łatwo zmienić i... w zasadzie nie widzę potrzeby. :) Rzecz raczej w tym, żeby sobie wzajemnie nie psuć wspólnej imprezy.\nFajnie było :-D\n@ Venomus, oddtail, gendo\nTekst ,,O ile na samą izolację mangowców większość członków fandomu przystanie z entuzjazmem" jest żartem, c'mon! Przecież nikt nie chce nikogo izolować, ani nie cieszyłby się z tego. Nikogo nie oskarżam, nie izoluje, nie odtrącam. Sama lubię mangę i anime i byłam na niejednym konwencie mangowym, ale ten fandom jest zupełnie inny i raczej się nie pokrywa z ,,ogólnofantastycznym". Fani m&a wytworzyli odrębny język, którego inni nie rozumieją. Nie jest to ani złe, ani dobre- to fakt. Chodzi mi o to, że rozumiem, że dostali niezależną od konwentu część, bo integrują się we własnym gronie, ale szkoda że w najlepszym budynku, w którym mogłyby odbyć się prelekcje przyciągające większe grono.\nPotwierdzasz tylko to co napisałam.\nTo nie przytyk tylko metonimia, nie chce się mądrzyć, ale tak jak mówił Repek miałam na myśli ,,klub z Torunia", przepraszam za uogólnienie, nie wiedziałam, że z tym jest jakaś grubsza sprawa.


Wpisy z tagiem: carrier\nJeszcze o PKSiS Oświęcim SA\nW lutym 2014 pisałem o zmianach taborowych w PKSiS Oświęcim SA (tu link). Materiał zakończyłem informacją o bardzo złej kondycji finansowej przewoźnika. Od tego czasu jego sytuacja znacznie się pogorszyła. Dowodem najbardziej odczuwalnym dla pasażerów jest zamknięcie strony internetowej. Ustalenie godzin odjazdów autobusów jest więc bardzo trudne. W dodatku nawet jeśli znamy godzinę, to nie mamy żadnej pewności, że dany kurs zostanie zrealizowany. W Internecie znajdziemy wiele artykułów opisujących problemy pasażerów oświęcimskiego PKS-u. Najwięcej materiałów dotyczy niezrealizowanych kursów linii 500 (Oświęcim – Tychy), 554 (Imielin – Tychy) i 586 (Oświęcim – Tychy, wydłużona wersja linii 500). To trasy, które przewoźnik obsługuje już od wielu lat, wygrywając przetargi ogłaszane przez poszczególne gminy. Teraz ich władze szukają ratunku u pobliskiego dużego organizatora transportu publicznego, czyli Miejskiego Zarządu Komunikacji w Tychach. Jak podają lokalne media, to właśnie MZK ma zająć się „pięćsetkami”. Stanie się to jednak dopiero 1 stycznia 2015.\nMimo fatalnej sytuacji finansowej w taborze przewoźnika pojawiły się „nowe” autobusy. Tu Setra S215 UL o rejestracji KOS 63212. Rocznik 1992, data wydania dowodu rejestracyjnego (za CEP): 1.09.2014. Oświęcim dworzec kolejowy, kurs linii 500 z Tychów. 20.09.2014.\nPróbą ratunku dla upadającego giganta jest utworzenie nowej firmy. Jak podał portal TwójSącz.pl oraz inne media, działalność przewozową PKSiS Oświęcim SA przejął nowy podmiot. Jego nazwa to Trans-Vobis. Firma zajęła się organizacją transportu we wszystkich oddziałach firmy, czyli w głównym oświęcimskim oraz w Nowym Sączu i w Krakowie. Wspomniany portal pisze, że w zarządzie Trans-Vobisu znajdziemy te same osoby, co w PKSiS Oświęcim SA. Zmieniła się zatem nazwa, a reszta pozostała bez zmian. Może za wyjątkiem nowego prezesa, którym według danych sądowych jest teraz Jan Popiołek, wcześniej związany z PKS Kraków, ale także działający w strukturach PKSiS Oświęcim.\nNa najbardziej prestiżowy kurs Oświęcim - Kraków PKSiS wysyła coraz gorszy tabor. Tu Autosan H9-21 z 1996 roku. To chyba już jedyny przewoźnik, którego „dziewiątki” wjeżdżają na teren dworca MDA w Krakowie. Kurs przez Zator, ul. Słowackiego w Oświęcimiu. 27.09.2014.\nKurs Oświęcim Muzeum - Osiek Dom Ludowy realizuje Autosan H10-10 z 1996 roku (rej. BBT 9068). Według danych CEP autobus przejechał już ponad 416 tysięcy kilometrów. Oświęcim, ul. Dąbrowskiego przy pl. Kościuszki. 27.09.2014.\nNa terenie oświęcimskiego dworca autobusowego wciąż parkuje sporo autobusów. Ten Jelcz 120M (rej. BOF 2143) kiedyś miał elektroniczną (klapkową) tablicę kierunkową. To rocznik 1998 (na liczniku już ponad 540 tys. kilometrów). Obok fragment Jelcza T120 o rejestracji o numer mniejszej, czyli BOF 2142. Także 1998 rocznik (przebieg zbliżony do miejskiego kolegi: ponad 560 tys. km). Pojazd najprawdopodobniej oczekuje na kurs do Krakowa. 12.10.2014.\nNa dworcu odpoczywa inny Jelcz 120M. Starszy o rok BOC 1850 (przejechane ponad 585 tys. kilometrów), a obok niego Heuliez GX187 o numerach KOS 2G13. To już ostatni z trzech przedstawicieli tego modelu. Rocznik 1991, który według Centralnej Ewidencji Pojazdów przejechał tylko 197 tys. kilometrów, co biorąc pod uwagę jego wiek jest raczej mało realne. To jeden z dwóch ostatnich przegubowców w firmie. Oprócz niego jest jeszcze prezentowany w blogu (już jakiś czas temu) Mercedes Citaro G z Krakowa (według źródeł internetowych dawno już nie był widziany). Na tablicy kierunkowej Heulieza relacja Głębowice przez Polankę. 12.10.2014.\nZbliżenie na ostatniego Heulieza w Oświecimiu. 27.09.2014.\nPrzy budynku dworcowym odpoczywa Carrier Fast Scoler z 1999 roku. Co ciekawe, w CEP widnieje on jako Ponticelli LR210 (to nazwa podwozia, na którym zabudowano autobus). 12.10.2014.\nRenaulty R312 na płycie oświęcimskiego dworca. To wozy o rejestracjach KOS 2G11 i KOS 2G03. Oba z roku 1991, sprowadzone z francuskiego Grenoble. Ten tabor wykorzystywany był głównie do obsługi linii 5xx. 27.09.2014.\nMAN SL283 o rejestracji KOS 46ES. Jeden z 10 takich autobusów dostarczonych na początku 2003 roku. PKSiS Oświęcim SA kupił te fabrycznie nowe pojazdy w efekcie ogłoszonego w 2002 roku przetargu. Ich głównym zadaniem była obsługa linii 5xx, o czym świadczy umieszczony na każdym z autobusów napis informujący o zakupie przy użyciu środków Powiatowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Powiatu Bieruńsko-Lędzińskiego. W rzeczywistości MAN-y SL283 pojawiały się na praktycznie wszystkich trasach obsługiwanych przez oświęcimskiego przewoźnika, także w dalszych relacjach, np. do Krakowa. 27.09.2014.\nNa oświęcimskim dworcu autobusowym zachował się jeszcze charakterystyczny duży logotyp PKS. Po tej stronie budynku królują autobusy MZK Oświęcim. Tu Autosan H7-20.02 #54 oczekujący na kolejny kurs, niestety nie ustaliłem, na jakiej linii. 27.09.2014.\nW Oświęcimiu nadal garażuje przeniesiona z Nowego Sącza Kapena City. To rocznik 1998, który według CEP pokonał już ponad 573 tys. kilometrów. Badanie techniczne ma ważne do 1.03.2015. Zdjęcie wykonałem 27.09.2014.\nW Oświęcimiu nadal pozostaje przeniesiony z Krakowa Mercedes 815D Vario (rocznik 2003) o rejestracji KR 380LT. Za szybą oznaczenie linii 574: Tychy Rynek - Bojszowy - Bieruń KWK Piast. 27.09.2014.\nWielkim problemem firmy Trans-Vobis są zaległości wobec pracowników przejętych po PKSiS Oświęcim. Jak pisała pod koniec sierpnia „Gazeta Krakowska”, zaczęły się już wypłaty zaległych pensji pracownikom z Nowego Sącza. Gorzej jest w Krakowie. Kiedy robiłem jedno z poniższych zdjęć podszedł do mnie pracownik obecnego Trans-Vobisu, żaląc się, że od stycznia on i koledzy nie otrzymali pensji. Było to we wrześniu. To właśnie zaległości wobec pracowników, a w związku z tym wobec ZUS-u sprawiły, że przewoźnik nie mógł uczestniczyć w ostatnich przetargach na obsługę przewozów szkolnych (wymóg potwierdzenia braku zaległości w płaceniu składek), które były bardzo dobrym i pewnym źródłem dochodu. Tak np. obsługę słynnego gimnazjum w Zaborzu przy Oświęcimiu przejął PKS Pszczyna. Użyłem określenia „słynne”, bo to właśnie obsługa gimnazjum na Zaborzu była „ostatnim bastionem” oświęcimskich Ikarusów IK160P. W pierwszym wpisie Bloga Transportowego zobaczycie zdjęcie jednego z tych autobusów wykonującego taki właśnie przewóz.\nKiedy sytuacja oświęcimskiego PKS-u nie była jeszcze aż tak tragiczna, gimnazjum w Niepołomicach i pobliską szkołę podstawową obsługiwały standardowo te same autobusy. Z krakowskiego oddziału Autosan H9-21 o rejestracji KR 92436 (rocznik 1994) i Autosan A1010T o numerach KR 8627A (rocznik 2002). O ile „dziewiątki” zmieniały się, to ich nowocześniejszy kolega niezmiennie od lat obsługiwał niepołomickie szkoły. Na końcu trzeci szkolny autobus, czyli gminny Jelcz L090M o rejestracji KWI C767 (rocznik 2000). Niepołomice, parking przy gimnazjum, 22.01.2014.\nNowy rok szkolny 2014/2015 przyniósł wielkie rotacje taborowe na niepołomickich liniach szkolnych. Początkowo zmieniał się tylko trzeci autobus, a Autosan A1010T nadal towarzyszył gminnemu pomarańczowemu gimbusowi. Później został już tylko Jelcz, a pozostałe wozy regularnie wymieniano. Niekiedy trafiały się wielkie ciekawostki taborowe, jak ten Autosan A1112T z oddziału w Nowym Sączu (rej. KN 13654, rocznik 2002). 18.09.2014.\nTu szczęka mi opadła :) Takiego pojazdu do obsługi niepołomickich szkół przenigdy nie spodziewałem się. To Solbus SN11M, czyli autobus miejski wykorzystywany pierwotnie przez PKS Kraków do obsługi krakowskiego lotniska (linia terminal - przystanek kolejowy), później kursował na darmobusie Carrefoura, a następnie na bezpłatnych liniach centrum handlowego Futura Park Kraków. Te ostatnie zostały przejęte przez PTS Kraków. Jak widać Solbus nie został pozbawiony charakterystycznej reklamy, zatem nadal nieodpłatnie reklamuje Futura Park. Poznańska rejestracja sugeruje, że autobus jest zastawem dla jakiegoś wielkopolskiego banku. Kierowcy, z którymi rozmawiałem wypowiadali się bardzo niekorzystnie na temat tego pojazdu. Twierdzili, że to stary grat, że dyrekcja podsyła im najgorze trupy, a najlepszy tabor jest sprzedawany. Jakiś czas później sprawę tę nagłośniła telewizja TVN (reportaż o schowanym autobusie). Parking przy niepołomickim gimnazjum, 2.10.2014.\nSolbus SN11M, Solbus C10,5 i Jelcz L090M na parkingu przy gimnazjum w Niepołomicach. Środkowy pojazd zastąpił opisywanego powyżej Autosana A1010T o rej. KR 8627A. Nie widnieje on już w bazie CEP, więc został sprzedany lub przerejestrowany (nie skasowany - taka informacja byłaby podana). 29.09.2014.\nPowyższe autobusy w innym ustawieniu i na nowszym zdjęciu. 21.10.2014.\nZbliżenie na Solbusa C10,5. W PKS Kraków o numerze K00108, rocznik 2007. Autobus już nie obsługuje przewozów szkolnych. Został wystawiony na sprzedaż. Obecnie można go ogladać w jednym z krakowskich komisów. Jest ustawiony tuż przy płocie - Kreator przy ul. Igołomskiej. Cena 149600 zł netto. Trochę tańszy jest jego brat bliźniak nr K00107, którego cena to 144000 zł netto. 21.10.2014.\nPowyższy artykuł napisałem na początku października. Wówczas PKSiS Oświęcim SA jeszcze starał się obsługiwać linie 500 i 586 z Oświęcimia oraz pozostałe trasy o numeracji 5xx. Obecnie (7.11.14) linie te zawieszono i uruchomiono komunikację zastępczą. Informację o niej znajdziemy np. na stronie MZK Oświęcim. Komunikat z dnia 21.10.2014 podaje, że w związku z zawieszeniem linii nr 500 i 586 z Oświęcimia do Tychów jest realizowana komunikacja zastępcza. To linia 0 (Oświęcim Miasto – Bieruń Pętla), którą obsługuje firma PTS Bus-Trans Tychy. W Bieruniu przesiadka do autobusów jadących do Tychów. Ten sam komunikat zawiera informację, że od 3.11.2014 do 31.12.2014 na odcinku Oświęcim Miasto – Bieruń Pętla komunikacja będzie realizowana przez MZK Oświęcim jako linia nr 46, zapewniająca połączenie z kursującą na trasie Bieruń Pętla – Tychy linią 0 obsługiwaną przez PKM Tychy. Od 1 stycznia 2015 będzie kursowała jedna linia nr 686 na trasie Oświęcim Miasto – Tychy Nexteer.\nInformację o kolejnych awaryjnych rozwiązaniach znalazłem na stronie Serwisu Lokalnego z powiatu bieruńsko-lędzińskiego. I tak linię 574 zastąpiła trasa nr 274 (Tychy Nexteer – Bieruń KWK Piast) obsługiwana przez PKM Tychy. Ten przewoźnik kursuje także na dotychczasowej linii 554 (Tychy dw. PKP – Imielin Most) zmienionej na 54. Trasy 551 (Wola Skrzyżowanie – Bieruń – Tychy Dw. PKP) i 581 (Pszczyna Dw. PKP – Bieruń Plac Autobusowy) przenumerowano na 51 i 81, a ich obsługę przejął PKS Pszczyna. Ponoć komunikacja zastępcza jest bezpłatna. W szczegóły jednak nie wnikałem.\nTak oto pada „gigant na glinianych nogach”. Do tego tematu na pewno powrócę za jakiś czas.\nTagi: Autosan carrier Heuliez Jelcz Renault Setra Solbus\n11:32, lukaszwoblog , autobusy\nPKSiS Oświęcim – sporo zmian taborowych\nTemat roszad taborowych w oświęcimskim PKS-ie co jakiś czas powraca na łamy Bloga Transportowego. Ostatni raz pisałem na ten temat w styczniu 2013, zajmując się oddelegowaną z Krakowa Scanią CN113CLL i przeniesioną z Nowego Sącza Kapeną City. Tu link. Od tamtego czasu dość sporo się zmieniło. Być może nie wszystkie zmiany udało mi się wychwycić, mam jednak nadzieję, że te najważniejsze i najciekawsze znajdują się w tym wpisie.\nZacznę od pojazdu, którego już nie ma, a był dość charakterystycznym „rodzynkiem” w taborze przewoźnika. To Renault FR1. Autobus ten eksploatowano w latach 2006 – 2013 i jak podają internetowe źródła nie został skasowany, lecz trafił do innego przewoźnika. Stałym przydziałem Renaulta była linia Oświęcim – Kraków – Oświęcim. Co jakiś czas zdarzało mi się nim podróżować i przyznam, że nie było to miłe przeżycie. Bardzo ciasne wnętrze (siedzenia ustawione bardzo blisko siebie – brak miejsca na nogi) i ciągły hałas – z racji wieku pojazdu ciągle coś w nim trzeszczało i skrzypiało.\nRenault FR1 jako kurs Oświęcim DA - Kraków RDA przez Libiąż. Autobus odjeżdża z tymczasowego przystanku przy dworcu kolejowym w Oświęcimiu (zmiana w związku z przebudową okolic dworca). 28.12.2006.\nRenault FR1. Kraków, ul. Kamienna. Autobus oczekuje na kurs do Oświęcimia przez Zator. Regionalny Dworzec Autobusowy nie ma stanowisk postojowych, więc przewoźnicy parkują swoje pojazdy w różnych miejscach. 7.11.2009.\nInny charakterystyczny autobus, który zakończył służbę u tego oświęcimskiego przewoźnika to Heuliez GX187 o rejestracji KOS 3G14. Jeszcze jako czynny autobus pojawił się w moim blogowym wpisie z grudnia 2012 (link). To rocznik 1994, do roku 2006 obsługujący komunikację miejską we francuskim Grenoble. Miał tam numer taborowy 361, z którym zresztą kursował także po Oświęcimiu (autobus nie był przemalowywany, nie usuwano także starych oznaczeń).\nHeuliez GX187 (KOS 3G14) jako kurs linii 500 z Tychów. Przed laty tabor przegubowy dominował na tej trasie. W dniu wykonania tego zdjęcia był to wyjątkowy przypadek. Autobus odjeżdża spod oświęcimskiego dworca kolejowego. 3.11.2009.\nKOS 3G14 na terenie ówczesnej zajezdni przy ul. Więźniów Oświęcimia. 15.11.2009.\nDwa przegubowce wyłączone z eksploatacji. Heuliez (KOS 3G14) tylko czasowo, a Ikarus (BLW 6187) już na stałe. Teren dawnej zajezdni. 4.04.2010.\nRenault R312 (KOS 3W26, ex #421 z TAM Montpellier) i Heuliez GX187 (KOS 3G14). Ówczesna zajezdna przy ul. Więźniów Oświęcimia. 6.03.2011.\nW PKSiS pojawiły się także nowości. Jednak nie prosto z fabryki, lecz tradycyjnie z drugiej ręki. Jedną z nich jest Setra S215 UL o rejestracji KOS 56289.\nJeden z najnowszych nabytków, Setra S215 UL. Autobus sfotografowany czysto przypadkowo (nadjechał, gdy miałem dokumentować inny pojazd) na ul. Więźniów Oświęcimia, czyli przy dawnej zajezdni. 28.12.2013.\nDruga nowość to przedstawiciel początkowo mało znanej, a obecnie bardzo popularnej w Polsce marki Carrier z modelem Fast Scoler. Niestety nie udało mi się go sfotografować w ruchu, choć dwa razy były ku temu idealne warunki. Brakowało jednak najważniejszego elementu, czyli aparatu fotograficznego. Carrier obsługuje relacje do i z Krakowa.\nCarrier Fast Scoler na oświęcimskim dworcu autobusowym. Obok ostatni Heuliez, czyli KOS 2G13. 28.12.2013.\nŹródła internetowe podają, że do PKSiS trafił jeszcze jeden autobus – Renault R312 od jednego z polskich przewoźników. Niestety tego pojazdu nie widziałem. Kontakt miałem natomiast z dwoma autobusami z Krakowa, które oddelegowano do Oświęcimia. Pierwszy z nich to Mercedes Vario o rejestracji KR 380LT. Pod koniec grudnia był wykorzystywany do obsługi linii 554 (Tychy PKP – Bieruń – Chełm Śląski – Imielin Most). Przypuszczalnie pojawia się także na innych zadaniach wykonywanych przez mniejszy tabor. Niestety nie udało mi się go sfotografować na linii. Powstało tylko jedno zdjęcie na dworcu autobusowym – byłem tak zajęty innymi pojazdami, że całkowicie zapomniałem o Vario i nawet nie utrwaliłem go z boku.\nOddelegowany z Krakowa Mercedes 815D Vario. Dworzec autobusowy przy ul. Chemików. 28.12.2013.\nDrugi „delegat” z Krakowa to Autosan A1012T o rejestracji KR 0663J (numer taborowy K00077). Rocznik 1996. Pierwotnie autobus był szary z charakterystycznym logo i dużym napisem PKS Kraków. Pojazd wykorzystywano do reprezentatywnych, dalekobieżnych kursów, np. Kraków – Giżycko, czy trochę krótszych Kraków – Zakopane, Kraków – Cieszyn. Do Oświęcimia Autosan trafił już w nowym malowaniu – jest cały biały z niebieskim pasem na dole. Jego podstawowe zadanie to obsługa kursów do i z Krakowa. We wnętrzu autobusu znajdziemy ciekawostki z Nowego Sącza, czyli zagłówki z logo PKS Nowy Sącz.\nDrugi „delegat”, czyli Autosan A1012T. Obok „kolega” z krakowskiej zajezdni, Mercedes Citaro G. Dworzec przy ul. Chemików, 28.12.2013.\nTak ten Autosan wyglądał wcześniej. W 2010 roku PKS Kraków obsługiwał komunikację gminy Niepołomice. Na zdjęciu jako kurs Kraków - Niepołomice przez Wieliczkę. Autobus zjeżdża z Ronda Grzegórzeckiego. 14.05.2010.\nPo Oświęcimiu nadal jeździ sprowadzony z Nowego Sącza Autosan H10-10 o rejestracji KN 23870. Nie pisałem na ten temat w blogu. Po raz pierwszy widziałem go w kwietniu ubiegłego roku. Obsługiwał wówczas linię 500 i nadal jest to jego stały przydział, choć zdarzają się wyjątki. W sierpniu 2013 jechałem nim z Krakowa do Oświęcimia. Nie da się ukryć, że to całkowita ruina. Było to widać na zewnątrz i wewnątrz. Prawdziwy folklor dla licznych zagranicznych turystów.\nNowosądecki Autosan H10-10 (KN 23870) jako linia 500 do Tychów na przystanku pod oświęcimskim dworcem kolejowym. Piękna zima, ale to nie grudzień lub inny zimowy miesiąc, tylko kwiecień. Taki dość mocno odczuwalny kaprys pogodowy. 1.04.2013.\nTen sam nowosądecki Autosan obsługujący kurs z Krakowa do Oświęcimia przez Libiąż. Jeszcze bez tablicy kierunkowej, ale już na właściwym stanowisku. Górna płyta krakowskiego dworca, 29.08.2013.\nZbliżanie na Autosana. Szpachli nie żałowano. „Reprezentatywny” pojazd na kurs, którym głównie podróżują zagraniczni pasażerowie zmierzający do byłego obozu.\nNajprawdopodobniej nie ma już w Oświęcimiu wspomnianej na początku wpisu Scanii CN113CLL. Około maja 2013 autobus na kilka dni zastępczo wykonywał przewozy szkolne w Niepołomicach, czyli wrócił do krakowskiej bazy. Później już go nie widziałem.\nTemat firmy PKSiS Oświęcim jest bardzo ciekawy, ale niestety istnieje spore prawdopodobieństwo, że już za jakiś czas będziemy mówić o tym przewoźniku wyłącznie w czasie przeszłym. 4 lutego 2014 na stronie Gazety Krakowskiej ukazał się artykuł o poważnych problemach finansowych PKS-u. Pensji nie dostają kierowcy nie tylko z Oświęcimia, ale i z oddziałów w Krakowie i Nowym Sączu. Jak napisała Ewelina Sadko, sytuacja jest na tyle poważna, że nie ma nawet funduszy na paliwo, czy części. Kierowcy tankują autobusy płacąc dziennym utargiem. Smutne to. Powstał gigant na glinianych nogach, które właśnie się sypią. Padnie jedna firma, a w rzeczywistości znikną trzy: PKSiS Oświęcim, PKS Kraków i PKS Nowy Sącz.\nTagi: Autosan carrier Heuliez Ikarus Mercedes Renault Setra\n20:38, lukaszwoblog , autobusy


Lego koronawirusa się nie boi. Z produkcji zabawek firma chwilowo przestawiła się na tworzenie przyłbic [WYWIAD] - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaKoronawirusLego koronawirusa się nie boi. Z produkcji zabawek firma chwilowo przestawiła się na tworzenie przyłbic [WYWIAD]\n| 18.04.2020 18:37\naktualizacja 18.04.2020 20:12\nNiels B. Christiansen, CEO Lego Group. (Lego, Lego)\nMarcin Łukasik, money.pl: W 2009 roku podczas kryzysu finansowego Lego było jedną z firm, która pomimo niekorzystnej sytuacji notowała zyski. Dziś trzeba stawić czoła innemu, o wiele poważniejszemu zagrożeniu, czyli skutkom pandemii koronawirusa. Lego poradzi sobie, jak 11 lat temu, czy jednak wyjdzie z tego poturbowane?\nNiels B. Christiansen, CEO Lego Group: Patrząc na to, jak możemy zrealizować naszą misję, planujemy i działamy z dalekim horyzontem - wiele lat w przyszłość, na przykład w 2032 roku, kiedy to skończymy 100 lat. Ta długoterminowa strategia nie oznacza, że ignorujemy bieżące wyzwania ani że nie traktujemy ich poważnie. Podjęliśmy istotne kroki, aby w związku z COVID-19 zapewnić bezpieczeństwo i dobre samopoczucie naszym pracownikom. W celu wsparcia wysiłków władz zmierzających do zminimalizowania wpływu wirusa przystosowaliśmy nasze fabryki do produkcji masek i przyłbic. Jednak sytuacja z COVID-19 nie ma wpływu na nasz długoterminowy plan, ambicje ani na naszą misję. Na szczęście nasza sytuacja finansowa pozwala nam dokonać inwestycji niezbędnych do realizacji tej długoterminowej misji.\nNa przykład większych nakładów na rozwój sprzedaży on-line? Już dziś można zaobserwować, że pandemia, która paraliżuje tradycyjny handel, działa zbawiennie na e-commerce.\nW ciągu ostatnich kilku tygodni zaobserwowaliśmy wzrost liczby odwiedzających stronę lego.com oraz wzrost zamówień online. Wydaje się, że niektóre rodziny zwracają się do aplikacji Lego Play, aby przetrwać te trudne czasy. Zazwyczaj nie ujawniamy szczegółów dotyczących ruchu i sprzedaży w sieci poza tym, czym dzieliliśmy się w naszych rocznych wynikach, a mianowicie, że w 2019 roku zaobserwowaliśmy wzrost ogólnego ruchu na lego.com o 27 proc. Wciąż jest za wcześnie, aby powiedzieć, jaki wpływ na nasz biznes będzie miał COVID-19, jest to bardzo dynamiczna sytuacja, która regularnie się zmienia.\nW ubiegłym roku Lego sprzedawało najwięcej zabawek w Chinach. Tempo wzrostu było tam dwucyfrowe. Tymczasem na początku roku właśnie ta część świata stała się epicentrum pandemii.\nPodczas gdy wiele naszych stacjonarnych sklepów w Chinach zostało zamkniętych na przełomie stycznia i lutego, aby dostosować się do zaleceń władz lokalnych, wszystkie zostały ponownie otwarte. Chiny pozostają dla nas ważnym, strategicznym rynkiem wzrostu, a my nadal widzimy popyt na nasze produkty.\nPomijając różne turbulencje, które obserwujemy, rynek zabawek mocno się zmienia. Firmy stawiają na ekologię. Tymczasem Lego nadal produkuje klocki z granulatu i barwnika. To dość staroświeckie. Lego jest niechętnie zmianom?\nNajpierw odniosę się do tezy, że jesteśmy staroświeccy. Uważam, że to nieprawda. Innowacyjność była kluczem do naszego sukcesu i pozostaje nim. Modyfikacja 60 proc. portfela produktów każdego roku jest przykładem ciągłej innowacji i na pewno nie jest oznaką niechęci do wprowadzania zmian. W ten sam sposób nasze zakłady produkcyjne napędzają innowacje w zakresie jeszcze lepszego wytwarzania produktów Lego przy jednoczesnym zmniejszeniu zużycia energii i ilości odpadów.\nJeśli przejdziemy do tematu plastiku, ważne jest, aby rozróżnić dobry i zły plastik. Głęboko wierzymy, że dobry plastik nie jest w żaden sposób przestarzały. Wręcz przeciwnie. Tworzywa sztuczne odgrywają bardzo ważną rolę w naszym społeczeństwie. Klocki Lego są dobrym przykładem tego, jak można wykorzystać plastik w doskonały sposób. Klocki Lego są trwałe i bezpieczne. Zgadzam się jednak całkowicie, że zły plastik jest przestarzały, np. plastik jednorazowego użytku. Inwestujemy w pozbycie się jednorazowych tworzyw sztucznych, a jednocześnie znajdujemy tworzywa sztuczne pozyskiwane w sposób zrównoważony do produkcji klocków.\nWspieramy również ponowne wykorzystywanie starych klocków, np. w ramach programu Lego Replay, który umożliwia konsumentom w USA przekazywanie zużytych klocków na cele charytatywne. W tym roku program ma zostać wdrożony na większej liczbie rynków.\nLego ma na rynku rywali. Mattel, Hasbro czy polski producent klocków – firma Cobi. Przed laty głośno było o procesach licencyjnych, jakie Lego wytaczało polskiemu przedsiębiorstwu. Takie kroki to już historia czy jednak dalej Lego nie zawaha się przed sięgnięciem po zdecydowanie środki?\nMamy bardzo jasne stanowisko w sprawie konkurencji, które się nie zmieniło. Cieszy nas uczciwa konkurencja, ponieważ leży to w naszym interesie i interesie naszych klientów detalicznych, a także konsumentów i dzieci. Jednakże w przypadku nieuczciwej konkurencji, gdy konsumenci są wprowadzani w błąd lub naruszane są prawa własności intelektualnej, zawsze będziemy podejmować działania mające na celu ochronę naszych praw. Uważam, że nasza przewaga konkurencyjna jest wynikiem połączenia dziesięcioleci doświadczeń, specjalistycznej wiedzy w produkcji klocków i zdolności naszych projektantów do rozwijania doświadczeń związanych z zabawą.\nJednak Lego nie dla każdego jest miłym doświadczeniem. Mówię tu o osobach, które bosą stopą nadepnęły na klocek. Ból z tym związany stał się zarówno legendą, jak i internetowym memem. Czy panu kiedykolwiek zdarzyło się tego doświadczyć?\nMyślę, że większość rodziców ma takie doświadczenia. Ja również. Sympatyzuję z każdym rodzicem, dziadkiem czy dzieckiem, które doznało tego bólu, ale mam nadzieję, że udaje się to zrekompensować przyjemnymi doświadczeniami związanymi z zabawą.\nPomocy -każdy chce zrobić biznes. Żałosne\nOd ponad 30lat w moim domu klocki Lego były cenione za jakość wykonania. Te stare elementy wciąż współpracują z nową generacją klocków a możliwości kombinacji .....O TAKIE!!!\npierwsze klocki kupilem w 1983 roku na wakacjach u ciotki w koloni kosztowaly dokladnie 89 dm mysle ze byla to pensja w tamtych czasach pamietam ten sklep to byla bajka niedoopisania na tamte czasy\nPomysły na biznes (produkt) to rzecz powszechna, ale ich realizacja (sprzedaż) już nie. W naszych szkołach za mało stawia się na przedsiębiorczość i na finansową edukację. Produkuje się „niemyślących, mało twórczych pracowników”. Do tego rozdawnictwo pieniędzy wzmaga brak inicjatywy. Przeczytajcie sobie ksiażke pt. Emery tura nie jest Ci potzerbna. Jest o zarządzaniu pieniędzmi, by ludzie mogli zobaczyć, że można budować majątki, pomimo niewysokich zarobków.\nCzas pomóc Afryce , Oni sami sobie nie poradzą !! Trzeba pamiętać o tym, że żeby świat uporał się z pandemią, na całym świecie trzeba z nią bezwzględnie walczyć ! Jeśli nie będziemy wspólnie walczyć , nic z tego nie wyjdzie. Nie można pozostawiać Afryki samej, tam też trzeba walczyć o każde życie.


Archiwa: kubek - Rany Julek\nRany Julek > Sklep > kubek\nKubeczki HeroEco niebieskie, Herobility\nStworzony dla dzieci, które są gotowe zacząć pić samodzielnie z kubeczka. Tworzywo, z którego wykonane jest naczynie, nie wydziela żadnych substancji chemicznych i nie wpływa na smak napoju Twojego dziecka. Zostało wyprodukowane z materiału pochodzenia roślinnego, jest lekkie i nie zawiera żadnych substancji toksycznych. Nie musisz się obawiać, że kubeczek pęknie, gdy spadnie ze stołu. Kubek HeroEcoGlass to niezbędne akcesorium na Twoim stole.Specyfikacja produktu:\nKubeczki HeroEco różowe, Herobility


Lech Poznan Cashback Card | Tak zyskujesz\nTAK ZYSKUJESZ DZIĘKI PROGRAMOWI CASHBACK LECHA POZNAŃ\nW Programie Cashback Lecha Poznań przyjemność zakupów wysuwa się na pierwszy plan, dlatego dzięki licznym Partnerom Handlowym klub oferuje możliwości zakupowe zaspokajające niemal każdy gust.\nLech Poznań Cashback Fan Card: jedna karta, wszystkie branże, wiele korzyści\nLech Poznań Cashback Fan Card\nTak to działa: przy kasie danego Partnera Handlowego okazujesz Lech Poznań Cashback Fan Card i otrzymujesz Cashback oraz Shopping Points wspierając jednocześnie młode talenty Lecha Poznań.\nPostępuj tak, jak w przypadku innych kart klienta! W przypadku Lech Poznań Cashback Fan Card dostaniesz jednak więcej: zwrot pieniędzy przy każdym zakupie, Shopping Points oraz świadomość, że wspierasz młode talenty piłkarskie swojego ulubionego klubu!\nPartnerów Handlowych akceptujących Lech Poznań Cashback Fan Card znajdziesz na cashback.lechpoznan.pl. W wyszukiwarce możesz skorzystać z funkcji filtra i wyszukać tylko Partnerów Handlowych akceptujących Lech Poznań Cashback Fan Card. Otrzymasz wtedy wykaz Partnerów, u których możesz korzystać z karty, aby otrzymać Cashback i zbierać Shopping Points.\nJak możesz otrzymać Lech Poznań Cashback Fan Card? Całkiem prosto. Cashback Fan Card otrzymasz bezpłatnie w kasie na terenie stadionu INEA. Możesz się tam także zarejestrować do Programu Cashback Lecha Poznań, o ile nie zrobiłeś tego jeszcze na stronie cashback.lechpoznan.pl.\nJeśli posiadasz już Lech Poznań Cashback Fan Card i chcesz się jedynie zarejestrować do Programu Cashback Lecha Poznań, podczas rejestracji na cashback.lechpoznan.pl podaj kod kreskowy ze swojej karty. Od tej pory możesz w pełni cieszyć się swoimi korzyściami zakupowymi.\nJeżeli jesteś już zarejestrowany i chcesz po prostu zintegrować Lech Poznań Cashback Fan Card z Twoim Profilem, zaloguj się swoimi danymi dostępu na cashback.lechpoznan.pl i w Twoim Profilu w zakładce "Moje karty" wpisz kod kreskowy z karty.\nNa cashback.lechpoznan.com znajdziesz wiele sklepów online, które z pewnością spełnią Twoje oczekiwania. Zaloguj się i przy pomocy wyszukiwarki wyszukaj sklep. Z wyszczególnionych sklepów internetowych wybierz interesujący Cię sklep, a otworzą się przed Tobą drzwi do zakupowego świata korzyści 24 h na dobę przez 7 dni w tygodniu.\nZapewnij sobie Cashback i Shopping Points oraz wspieraj młode talenty Lecha Poznań przez całą dobę nie wychodząc z domu!\nW celu otrzymania korzyści z zakupów, ważne jest, aby przejść do sklepu poprzez jego link na cashback.lechpoznan.pl. W wielu sklepach online dostępne są specjalne promocje, które przynoszą Ci większe korzyści przy zakupach. Wystarczy rzucić okiem na zakładkę "Promocje & Deals" na cashback.lechpoznan.pl!


Bank Millennium oddziały - bankomat, placówki | pozyczka4you.pl\nPlacówki bankowe wielu instytucji są rozmieszczone po całym kraju. Można zaobserwować, że największa ich ilość znajduje się w dużych miastach, gdzie zagęszczenie ludności jest bardzo duże, a co za tym idzie zapotrzebowanie na usługi finansowe coraz większe. Decydując się na współpracę z konkretną instytucją w zakresie usług finansowych, warto dowiedzieć się, w jaki sposób ulokowane są jej oddziały, wpłatomaty i bankomaty na terenie całej Polski.\nGdzie znajdują się placówki Millennium?\nWybierz swoje miasto z listy poniżej i sprawdź adresy poszczególnych placówek banku i bankomatów.\nOddziały banku Millennium obsługują swoich klientów najczęściej od godzin porannych do popołudniowych. Niektóre z nich działają nieco dłużej, lecz są to placówki, jakie posiada bank Milenium znajdujące się w galeriach handlowych. Wysoki poziom obsługi, wykwalifikowana kadra pracownicza oraz ciekawa oferta finansowa to główne cechy, jakimi charakteryzuje się każdy oddział Millennium. Posiadając konto bankowe w tej instytucji, można liczyć na atrakcyjną ofertę kredytową oraz priorytetową obsługę stacjonarną w nagłych przypadkach. Bank Millennium oddziały pod względem godzin pracy dostosował tak, by każdy konsument miał dostęp do stacjonarnych usług niezależnie od pory dnia.\nMillennium bankomaty i oddziały – jak są rozmieszczone?\nBank Millennium oddziały rozmieścił równomiernie po całym kraju, uwzględniając największą ich ilość w dużych miastach w Polsce. Dzięki temu najbardziej potrzebujący konsumenci mogą w łatwy sposób dostać się do stacjonarnego punktu obsługi klienta. Warto też wspomnieć, że niemalże w każdej placówce dostępny jest bankomat. Millennium jest jednym z tych banków, który dostarcza tego typu urządzenia zgodnie z zapotrzebowaniem swoich konsumentów.\nOddziały banku Millenium – jakie sprawy można załatwić stacjonarnie?\nIstnieje wiele spraw, które można załatwić osobiście w placówce, jaką posiada bank Millenium. Oddziały przyjmują zarówno klientów indywidualnych, jak i biznesowych. Na miejscu można zaciągnąć kredyt hipoteczny lub pożyczki na raty. Ciekawostką jest fakt, że stali klienci posiadający konta osobiste mogą skorzystać z atrakcyjnej oferty pożyczkowej. Jednym z udogodnień jest właśnie pożyczka na dowód, do której zaciągnięcia wystarczy ważny dokument tożsamości i aktywny rachunek bankowy, na który wpływają środki pieniężne.\nObecnie wielu klientów decyduje się na skorzystanie ze stacjonarnej oferty banku Millenium. Oddziały przyjmują wszystkich tych, którzy pragną zapoznać się z ofertą, założyć konto lub zaciągnąć kredyt. Warto też wspomnieć, że na terenie całej Polski dostępne są wpłatomaty. Millennium wychodząc naprzeciw oczekiwaniom konsumentów, udostępnia coraz większą ich liczbę.\nOddziały Millenium – opinie\nZdecydowanie warto nawiązać współpracę z tą instytucją finansową. Jest to przede wszystkim bezpieczeństwo i łatwy dostęp do usług ze względu na bardzo dużą ilość punktów obsługi klienta w całym kraju. Wykwalifikowana kadra pracownicza oraz możliwość dostosowania oferty finansowej pod indywidualne wymagania to tylko niektóre aspekty zachęcające do podpisania umowy. Decydując się jednak na współpracę, trzeba dokładnie przeanalizować jej warunki i sprawdzić, czy w żadnej umowie nie kryją się dodatkowe koszty. Ten bank jest jednak godny zaufania, o czym świadczą pozytywne opinie zadowolonych klientów.


Skuteczna Edukacja – Kursy Maturalne Szkolenia Korepetycje Seminaria Lekcje\nSTRONA GŁÓWNA\tBeata\t2018-11-23T06:24:55+00:00\nSkuteczna Edukacja – grono nauczycieli, których łączy pasja do uczenia. Są to osoby z pasją do przekazywania wiedzy. Wieloletnie doświadczenie pozwala im na dostosowywanie poziomu lekcji oraz zadań do umiejętności ucznia. Lekcje natomiast przebiegają w miłej i bezstresowej atmosferze.\nW Skutecznej Edukacji proponujemy kilka rodzajów zajęć:\nKursy maturalne - zajęcia grupowe w małych grupach 3-5 osób, odbywające się regularnie. Małe grupy pozwalają na skuteczne przekazywanie wiedzy, jednocześnie sama praca w grupie uczniów daje większą efektywność i w wyniku tego, lepsze wyniki na egzaminie maturalnym. Obecnie prowadzimy nabór na kursy z chemii, biologii oraz matematyki do matury 2019.\nSzkolenia - szkolenia organizowane przez Skuteczną Edukację dotyczą różnych aspektów, naukowych oraz praktycznych. Śledź na bieżąco ofertę szkoleń, by nie ominęło Cię interesujące szkolenie. Pamiętaj także o rezerwacji miejsca, ponieważ liczba osób mogących wziąć udział w szkoleniu jest ograniczona.\nKorepetycje - indywidualne zajęcia z chemii, biologii oraz matematyki. Indywidualne lekcje to szansa na spotkanie z nauczycielem w zaciszu swojego domu. Oferujemy dojazd do ucznia lub zajęcia u korepetytora. Spotkania odbywają się regularnie, co tydzień. W zależności od poziomu wiedzy ucznia, nauczyciele skupiają się na tłumaczeniu zagadnień teoretycznych lub umiejętności rozwiązywania zadań. Oba aspekty są niezbędne do uzyskania wysokiego wyniku z egzaminu maturalnego.\nSeminaria - nasza nowa propozycja spotkań, stanowiących podsumowanie zagadnień maturalnych. Wydarzenia organizowane w weekendy, mające na celu podsumowanie najważniejszego materiału, który na 100% znajdzie się na maturze! Ta oferta spotkań pozwoli na wykrycie niedociągnięć oraz nieścisłości w materiale, dzięki czemu uczeń zdąży jeszcze przypomnieć sobie zagadnienia. Seminaria prowadzone są przez naszych nauczycieli z przedmiotu chemia, biologia oraz matematyka. Podczas seminariów można zadawać pytania oraz wskazana jest dyskusja.\nNie zwlekaj, zgłoś się do Skutecznej Edukacji już dziś! Korepetycje z chemii, biologii oraz matematyki, a także kursy maturalne, seminaria i szkolenia, to nasza oferta. Przyjdź i zdaj maturę na 100%!\nObecnie trwa nabór na wszystkie kursy maturalne. Uwaga! Liczba miejsc ograniczona! Nie zwlekaj – rozpocznij naukę ze Skuteczną Edukacją już dziś!\nkursy maturalne kursy maturalne z chemii\nnauczyciele korepetycje Toruń test maturalny z chemii\nkorepetycje z biologii szkolenia Toruń test maturalny z matmy Lekcje gry na pianinie Toruń


Po naukę do stolicy. Michał Mikuła spotka się z najlepszymi juniorami Sport\nAdam Małachowski 04.02.2016 18:08\nW niedzielę Michał Mikuła (Stowarzyszenie Integracyjny Klub Tenisa Płock) rozpoczyna w Warszawie eliminacje do mistrzostw Polski juniorów w tenisie ziemnym. Jeśli 15-letni płocczanin przejdzie je pomyślnie, to w fazie głównej zmierzy się z najlepszymi w tej kategorii wiekowej.\nUtalentowany tenisista z Płocka, uczeń Gimnazjum nr 6, już osiągnął najważniejszy cel. Na początku stycznia w swojej kategorii wiekowej kadetów (do lat 16) zdobył dwa medale mistrzostw Polski - brąz i złoto. Pierwszy wywalczył w singlu, drugi w deblu w parze z Karolem Paluchem (UKT Winner Kraków).\nKilka dni temu pojechał na międzynarodowy turniej juniorów ITF Magnolia Cup w Szczecinie (do lat 18). - Dostał od organizatorów dziką kartę, inaczej nie miałby szans w nim wystąpić - mówi Robert Mikuła, tata młodego tenisisty. - Tam z reguły biorą udział zawodnicy do lat 18 z całego świata, którzy mają na koncie międzynarodowe sukcesy, wysoki ranking.\nW pierwszej rundzie płocki tenisista spotkał się z 17-letnim Włochem Luką Prevosto, który wygrał ITF na Malcie. Choć Mikuła walczył do końca, to jednak musiał uznać wyższość bardziej doświadczonego Włocha, przegrał z nim (4/6; 6/4; 2/6).\nTeraz Michał Mikuła spróbuje przebić się z eliminacji do fazy głównej mistrzostw Polski juniorów. Na twardych kortach hali WTS DeSki znów zmierzy się ze starszymi od siebie przeciwnikami. - Jedziemy tam po naukę, zbierać doświadczenie - zapowiada Robert Mikuła. - Chcemy sprawdzić się na tle najlepszych w kraju juniorów.\nCo ciekawe, rozstawiony z numerem 1 będzie Ksawery Pociej (KT Legia Warszawa), z którym Michał Mikuła już raz wygrał. W listopadzie ubiegłego roku w Puszczykowie k. Poznania na kortach Akademii Tenisa Angelique Kerber pokonał go w dwóch setach 7/6 (3); 6/4.


Plakaty Dyptyki - https://patihome.pl/\n» Plakaty Dyptyki\nMakrama kwietnik dekoracja handmade\nPlakaty Dyptyki (107)\nDyptyk, czyli obraz dwuczęściowy. Możemy pokusić się o nowoczesny design i sięgnąć po dyptyk. Zamiast jednego obrazu na ścianie, mamy dwa obrazy, które wisząc razem w odpowiednim położeniu, tworzą spójną całość.\nOBRAZ PLAKATY W RAMIE 53x73 Dyptyk boho pustynia\nOBRAZ PLAKATY W RAMIE 53x73 Dyptyk boho trawa morze\nOBRAZ PLAKATY W RAMIE 53x73 Dyptyk boho trawa słońce\nOBRAZ PLAKATY W RAMIE 53x73 Dyptyk carpe diem\nOBRAZ PLAKATY W RAMIE 53x73 Dyptyk drzewo\nOBRAZ PLAKATY W RAMIE 53x73 Dyptyk trawa boho\nZestaw 2 plakatów obrazków dyptyk góry 73x53\nDyptyki mają oryginalny i nowoczesny design. Już od progu przyciągają spojrzenia, przez co staną się nietuzinkową ozdobą.\nSprawdź wszystkie nasze kategorie z obrazami.


Kod Produktu: MTC004\nCena netto: 341,46 PLN\nKosz uliczny Zylindus o pojemności 45 litrów, wykonany został ze mocnej blachy ocynkowanej ogniowo i malowanej metodą proszkową w wielu kolorach do wyboru. Farby proszkowe chronią metal przed procesem korozji. Pojemnik posiada duży otwór wrzutowy znajdujący się w górnej części pojmnika. Kosz opróżniany jest od dołu po odblokowaniu zamka za pomocą klucza trójkątnego. Opróznianie pojemnika Zylindus jest bardzo higieniczne. W górnej części pojemnika znajduje miejsce do gaszenia i wyrzucania papierosów.\nKosz uliczny posiada zintegrowaną szynę ułatwiającą montaż. Można go montować zarówno do słupka jak i do ściany. Pojemnik przeznaczony jest do miejsc użyteczności publicznej, parków, w okolice przystanków komunikacji miejskiej czy szkół i urzędów. Doskonale wpisze sie w każde otoczenia, a dzięki możliwości pomalowania na dolwolny kolor nabierze indywidualnego wyglądu.\nwykonany z blachy ocynkowanej ogniowo\nopróżnianiy od dołu\nblokowany kluczem trójkątnym\nposiada zintegrowaną szynę ułatwiającą montaż\nTagi: Kosz Zylindus, kosz uliczny Zylindus, kosz 45 l, pojemnik uliczny radiant 45 l, kosz na odpady uliczne.