Bimota Tesi 2D 2004 - w Motocykl Online\nA jednak po kilku okrążeniach jechałem tuż za nim. Ale najbardziej zadziwiające było to, że wcale nie musiałem się bardzo sprężać. Dzięki lekkiej, dynamicznej, szybkiej i zadziwiająco przyjaznej dla jeźdźca Bimocie Tesi wszystko wydawało się łatwe. Tak, to nie pomyłka, chodzi o Bimotę Tesi 2D. Firma z włoskiego Rimini nie tylko zmartwychwstała, lecz co więcej powróciła z nową i rewelacyjną wersją motocykla bezwidelcowego, napędzanego dwucylindrowym silnikiem V Ducati, którego słaba sprzedaż spowodowała przed 10 laty jedną z wielu zapaści finansowych firmy.\nOdnowa Bimoty zaczęła się od dwóch głównych modeli. Są to SB8K, kombinacja dwucylindrowego silnika w układzie V z Suzuki TL 1000 oraz wykonanej z aluminium i z laminatu włókna węglowego ramy wprowadzonej do produkcji bezpośrednio przed upadłością w 2000 roku, oraz właśnie Tesi 2D. Ta ostatnia jest gruntownie przekonstruowaną wersją Tesi 1D, napędzaną tym razem silnikiem V2 z Ducati Multistrady o pojemności 992 cm3 z pojedynczymi wałkami rozrządu.\nBezwidelcowy motocykl wygląda jak maszyna nie z tej ziemi, choć rurowa kratownica i kształt karoserii zdradzają styl włoskich projektantów.\nCiekawszym modelem jest niewątpliwie Tesi 2D. Ten motocykl z wyglądu przypomina owada, a to dzięki lakierowaniu owiewek i zawieszeniu kół na aluminiowych wahaczach wystających z przodu i z tyłu. Zespół napędowy Ducati jest prawie ukryty pod aluminiowymi płytami w kształcie odwróconej litery U, stanowiącymi ramę Tesi. Takie rozwiązanie zostało przejęte bez zmian z oryginalnego modelu 1D.\nNowa Tesi nie przypomina niczego innego na dwóch kołach, ale nie jest też całkowicie nowym motocyklem. Maszyna zaczynała życie jako prototyp o nazwie Vyrus i została wyprodukowana przez małą firmę o nazwie VDM z siedzibą w Rimini. Jej szefem był Ascanio Rodrigo, dawny mechanik Bimoty. Gdy zaniechano produkcji Tesi 1D, Rodrigo i jego mały zespół kontynuowali prace rozwojowe – przekształcili bezwidelcową maszynę w motocykl wyścigowy, który nazwali Vyrus C3 2V.\nTo właśnie Rodrigo i jego zespół przekształcili Tesi w smukłą maszynę, którą widzicie. Została ona wyposażona w poprowadzony dołem tytanowy układ wydechowy i długi, wykonany z laminatu włókna węglowego, chwyt powietrza usytuowany z lewej strony ostro zakończonego nosa. Jest to obecnie motocykl wyścigowy, mimo że Rodrigo planował produkowanie Vyrusa w niewielkich ilościach jako motocykl szosowy. Po ponownym powołaniu do życia Bimoty obydwa towarzystwa doszły do porozumienia i ustalono, że maszyna będzie produkowana jako Bimota. Początkowo miała nazywać się Tesi Millenium, ale ostatecznie zatwierdzono nazwę Tesi 2D dla podkreślenia, że jest to drugi motocykl napędzany silnikiem Ducati. Charakterystyczną aluminiową ramę połączono z niezmienionym przednim zawieszeniem o dwuramiennym wahaczu. Tak jak poprzednio, ruchy kierownicy są przenoszone na koło za pomocą drążków łączonych kulowymi przegubami. Duży, sztywny aluminiowy wahacz to nowa konstrukcja i podobnie jak zespoły resorujące pochodzi od pewnej rzymskiej firmy. Są to zespoły pneumatyczne bez mechanicznych sprężyn. Trudno byłoby podejrzewać Tesi o stosowanie czegoś tak prymitywnego.\nWidok z miejsca kierowcy jest dziwny, mimo aluminiowej pół- ki, do której przymocowano kierownicę, ale w której oczywiście nie ma widelca. Nad nią znajduje się duży, okrągły obrotomierz z czarną skalą i niską owiewką, mały, utrzymany w stylu enduro cyfrowy prędkościomierz oraz lampki kontrolne, włącznie z lampką sygnalizującą konieczność zmiany biegów. Pozycja jest typowo sportowa. Małe, starannie wykonane podnóżki można przestawiać.\nNietypowe rozwiązania spowodowały, że z niejakim brakiem pewności uruchamiałem miło brzmiący silnik i ruszałem na trasę. Pierwszą przyjemną niespodzianką było zachowanie się tej dziwnie wyglądającej maszyny i łatwość jej prowadzenia. Tesi 2D waży bez płynów 154 kg, jest o 32 kg lżejsza od oryginalnego modelu bezwidelcowego i o prawie 50 kg lżejsza od Multistrady napędzanej tym samym silnikiem. Bimota nie tylko wydaje się znacznie lżejsza, ale i wyróżnia się doskonałą precyzją prowadzenia oraz budzącą zaufanie stabilnością przy dużej prędkości.\nUkład wtryskowy przystosowano do nowych zadań. Tu hamuje Brembo. Kokpit jak z dragstera.\nTor w Assen to wspaniała trasa wyścigowa, z wieloma szybkimi i wolnymi łukami, nawet na zredukowanej trasie klubowej, obejmującej połowę toru GP. Jest na niej m.in. agrafkowy zakręt, gdzie bardzo przydaje się zdolność motocykla do szybkiego i precyzyjnego pokonywania zakrętów. Dalej, dla kontrastu, następuje sekcja z szybkimi łukami pokonywanymi z dużą prędkością, stanowiącymi prawdziwy test manewrowości i stabilności przy dużych prędkościach. Bimota tutaj także pracowała doskonale. Dawała się łatwo przerzucać z jednego pochylenia w drugie. Tesi łatwo i szybko wchodziła w zakręty, dobrze się prowadziła i mimo braku tłumika kierownicy, nie występowało choćby najmniejsze shimmy. Kąt główki ramy i wyprzedzenie oraz tłumienie zawieszenia są regulowane.\nMoże to prawda, że stosunkowo słaby, chłodzony powietrzem V2 ułatwiał życie podwoziu, ale duże znaczenie miały też jego elastyczność i moment obrotowy przy średnich obrotach. Silnik pozostawiono w wersji standardowej, chociaż główny inżynier Bimoty Alberto Strada mówi, że jego firma modyfikuje nieco wtrysk paliwa, dostosowując go do nowego układu wydechowego i mniejszego airboxu.\nZespół napędowy Ducati o mocy 84 KM był z pewnością wystarczająco mocny do zapewnienia przyjemności z jazdy i budzącej respekt prędkości na stosunkowo krętym torze w Assen. Jego elastyczność i charakterystyka okazały się doskonałe do jazdy szosowej, podobnie jak to się dzieje w Multistradzie i w 900 SS. Ponieważ Bimota jest motocyklem prawie nieobudowanym, robiła wrażenie bardzo szybkiej, gdy wychodziłem z długiego łuku przy końcu każdego okrążenia i dochodziłem do prędkości maksymalnej, wynoszącej około 225 km/h, zanim musiałem hamować przed następną szykaną.\nMotocykle ze zwrotnicowym układem kierowniczym już tradycyjnie doskonale hamują, gdyż z powodu braku widelca nie nurkują przy opóźnianiu, a pracujące nadal zawieszenie zapewnia dobrą stabilność. Bimota i pod tym względem nie sprawiła zawodu. Jej mocne hamulce marki Brembo można było wykorzystywać aż do głębokiego wejścia w zakręt z minimalną tendencją do podnoszenia się. Działo się tak nawet wtedy, gdy czterotłoczkowe zaciski zmuszały opony Pirelli Diablo do ciężkiej pracy.\nGdy nabrałem zaufania i w czasie drugiej sesji ostrzej hamowałem, odniosłem wrażenie, że z przodu przydałoby się nieco mocniejsze tłumienie. Ale to tylko sugestia, a ponadto istnieje przecież wiele możliwości precyzyjnego tuningu. Z pewnością nie pojawiło się wrażenie braku precyzji prowadzenia, co zdarzało się w niektórych modelach Tesi 1D i było spowodowane szybkim zużyciem łożysk układu kierowniczego. Bimota już dawno opanowała ten problem przez zastosowanie trwalszych łożysk.\nZapewniam was, że sprawdziłem to przed jazdą. Ciągle jeszcze miałem żywo w pamięci test oryginalnej Tesi D1 w Misano w 1991 roku. Kierowca testowy Bimoty wyprzedził mnie wtedy w pięknym stylu. Chwilę później, w trakcie gwałtownego hamowania przed zakrętem, przód Tesi urwał się w spektakularny sposób. Pechowy start był preludium do finansowej katastrofy, jaka z tego powodu spotkała Bimotę w ciągu kilku następnych lat. Tym razem szefowie Bimoty mają nadzieję, że Tesi D2 przełamie złą pasę i wiele wskazuje na to, że tak się stanie. Doświadczenie zdobyte z Vyrusem prawdopodobnie pozwoli uniknąć chorób wieku dziecięcego i zachować odpowiednią jakość produkcji. Nowy silnik V2 Ducati jest dobrze dobrany do Tesi. Bimota planuje w tym roku budowę 30 motocykli. W przyszłym roku ma ich być 80. Tesi wygląda tak podniecająco i sprawia tyle przyjemności w czasie jazdy, że prawdopodobnie będzie na nią duży popyt. Z tak znikomą liczbą produkowanych motocykli jest to tylko start, ale bardzo pozytywny. Bimota znowu żyje, a wraz z nią Tesi. Nadchodzi era niezwykłych motocykli z Rimini. Burzliwe losy Bimoty, bankructwo i odrodzenie stanowią kolejny zwrot w jej historii. Liczne interesy Roberto Cominiego, jej obecnego właściciela, obejmują także koncern zajmujący się produkcją tworzyw sztucznych stosowanych do wytwarzania tablic rozdzielczych większości produkowanych we Włoszech samochodów. Comini zainwestował już w Bimotę kilka milionów euro. Jego celem jest przywrócenie firmie dawnego statusu czołowego, małego producenta oryginalnych, ręcznie budowanych, sportowych motocykli. Obecnie działający zespół zarządzający odnową, kierowany przez Lorenzo Cavalieri Ducati, syna jednego z braci, założycieli Ducati, nie jest już zainteresowany sprawą. Plany przeniesienia Bimoty z Rimini do Tuscany zostały zarzucone.\nTaki rozwój wypadków stanowi kolejny zakręt w losach Bimoty, które do roku 2000 wydawały się ustabilizowane. Krótko po szokującym zwycięstwie Australijczyka Anthony Goberta, które odniósł w wyścigu do MŚ Superbike na Phillip Island jadąc na SB8K, fabryka zaprzestała produkcji z powodu szybko rosnących długów. Załamanie finansowe firmy datuje się od wprowadzenie „czysto spalającego” dwusuwu Vdue 500, co po wprowadzeniu go do produkcji w 1998 roku okazało się katastrofą.\nComini nie planuje wznowienia projektu Vdue, który został sprzedany. Produkcja Tesi 2D już się rozpoczęła w połączeniu z firmą VDM, która ją opracowała i wystawiła do wyścigów jako Vyrus. Część tegorocznej produkcji 2D zostanie wyposażona w osłonę miski olejowej, inne w częściową obudowę. Bimota otrzymuje od Ducati dostawy silników V2 o pojemności 992 cm3. Krążą także plotki na temat dostawy w przyszłym roku ośmiozaworowych silników 999. (Oryginalna Tesi 1D była napędzana przez ówcześnie flagowy silnik ośmiozaworowy 851 plus wersję 904 cm3 tuningowaną przez Bimotę).\nW tym roku Bimota wznawia także produkcję SB8K, nazwaną Gobert Replica dla uczczenia zwycięstwa w sezonie 2000 w MŚ Superbike. Będzie także produkowany droższy model SB8K o nazwie Santa Monica z zawieszeniem marki Öhlins i kutymi kołami firmy OZ. Na rok 2005 Bimota planuje model DB5, który ma być zaprezentowany na Intermocie we wrześniu bieżącego roku. Ma on być wyposażony w konwencjonalną ramę kratownicową i widelec teleskopowy. Do napędu przewidziano silnik z Multistrady. Motocykl został zaprojektowany przez Sergio Robbiano, stylistę, który „ma na sumieniu” m.in. Vdue.\nOdnoszącą sukcesy serię modeli napędzanych czterocylindrowymi silnikami Suzuki będzie kontynuowała SB9, z 16- zaworowym silnikiem od GSX-R-a 1000. Ten motocykl został zaprojektowany we współpracy ze znanym stylistą samochodowym Giugiaro.


1&1 Warszawa • 1&1 Internet Sp. z o.o. w Warszawie\n22 116... 27 77więcej\nChcesz stworzyć prostą stronę WWW dla firmy? A może szukasz wydajnego serwera na sklep internetowy? Oferujemy usługi zarówno dla zaawansowanych webmasterów, jak i osób, które nie znają się programowaniu. Jesteśmy globalnym dostawcą hostingu. Stawiamy na jakościowe produkty w dobrych cenach. Być może widziałeś naszą reklamę telewizyjną aplikacji 1&1 MyWebsite? Dzięki niej łatwo stworzysz własną...\nChcesz stworzyć prostą stronę WWW dla firmy? A może szukasz wydajnego serwera na sklep internetowy? Oferujemy usługi zarówno dla zaawansowanych webmasterów, jak i osób, które nie znają się programowaniu. Jesteśmy globalnym dostawcą hostingu. Stawiamy na jakościowe produkty w dobrych cenach. Być może widziałeś naszą reklamę telewizyjną aplikacji 1&1 MyWebsite? Dzięki niej łatwo stworzysz własną stronę firmową - samodzielnie i bez żadnej wiedzy specjalistycznej. Zapoznaj się z naszymi produktami i wybierz coś dla siebie!\nHosting Stron WWW (Usługi hostingowe)


Demokracja - opium dla ludu - Erik von Kuehnelt-Leddihn - ebook - Legimi online\nDemokracja - opium dla ludu ebook\n[font=verdana, geneva]Wierzysz, że demokracja to najlepszy system rządów, jaki stał się udziałem ludzkości? Wierzysz, że demokracja najlepiej broni twoich praw, jest sprawiedliwa, twój głos ma realne znaczenie, a ty masz wpływ na rzeczywistość polityczną? Jeśli tak uważasz to bezwzględnie musisz poznać pracę Demokracja – opium dla ludu, w której Autor poddaje system demokratyczny dogłębnej analizie. Książka jest o tyle niebezpieczna, że po jej lekturze Czytelnik już nigdy nie będzie patrzył na demokrację łaskawym okiem i pokładał w niej swoich nadziei na lepsze jutro.[/font]\n[font=verdana, geneva]Austriacki mistrz pióra z bezlitosną siłą rozbija w proch wszystkie fałsze i sofizmaty apologetów demokracji. [/font]\n[font=verdana, geneva]Prof. Jacek Bartyzel[/font]\n[font=verdana, geneva]Demokracja – opium dla ludu? jest dowodem niezwykłej erudycji i świeżości spojrzenia autora.[/font]\n[font=verdana, geneva]Prof. Grzegorz Kucharczyk[/font]\n[font=verdana, geneva]Kuehnelt-Leddihn skutecznie budzi czytelnika z demokratycznego letargu.[/font]\n[font=verdana, geneva]Jerzy Wolak, „Polonia Christiana”[/font]\n[font=verdana, geneva] [/font]\n[font=verdana, geneva]To, co wyróżnia pisarstwo Kuehnelta-Leddihna to styl, w którym profesorska uczoność miesza się z lekkim gawędziarskim tonem.[/font]\n[font=verdana, geneva]Tomasz Gabiś[/font]\n[font=verdana, geneva]Erik von Kuehnelt-Leddihn (1909-1999) – austriacki monarchista (legitymista), historyk idei, pisarz i publicysta – to jedna z największych postaci dwudziestowiecznej myśli konserwatywnej. I to w wymiarze transatlantyckim. Jego twórczość pisarska i publicystyczna dostarczyła bowiem nieocenionej inspiracji intelektualnej dla powstającej po II wojnie światowej amerykańskiej myśli konserwatywnej (zwłaszcza jej tradycjonalistycznego skrzydła). Kuehnelt-Leddihn współpracował z wieloma amerykańskimi pismami konserwatywnymi, m.in. z magazynem „The National Review”; jest również autorem wielu książek, wśród których najważniejszymi wydają się być Liberty or Equality oraz Leftism, From de Sade and Marx to Hitler and Marcuse. W języku polskim ukazały się: Ślepy tor. Ideologia i polityka lewicy 1789-1984 i Przeciwko duchowi czasów oraz powieść Jezuici, burżuje, bolszewicy.[/font]\nJuż nie lubimy demokracji. Niech żyje król...i autor tej książki\nKapitalne, przenikliwe, błyskotliwe spojrzenie na całe spektrum cech demokracji ! Lektura obowiązkowa właściwie dla wszystkich, od "szarego" wyborcy, przez polityków do mających ambicje kreowania opinii dyskutantów-intelektualistów. Polecam.\nPamięci znamienitych szwajcarskich i amerykańskich myślicieli, których prace, przemówienia, rady i wskazówki były dla mnie nieocenioną pomocą w pracy badawczej i publicystycznej.\nHans Urs v. Balthasar\nCarl Ludwig v. Haller\nRoss J. S. Hoffmann\nFriedrich Emanuel v. Hurter\nPhillip v. Segesser\nWolność demokraty nie polega na tym, że może powiedzieć wszystko, co myśli, ale na tym, że nie musi myśleć o wszystkim, co powie.\nNie ma takiej bzdury, w którą nie byłby gotów uwierzyć współczesny człowiek, o ile dzięki temu uniknie wiary w Chrystusa.\nNicolas Gómes Davila, Einsamkeiten ... (Samotności)\nPretekstem do napisania tej książki jest niczym nieuzasadnione przekonanie wielu ludzi, że wydarzenia 1989 roku zagwarantowały liberalnej demokracji żywot wieczny. I tak, wysoki urzędnik Departamentu Stanu USA o pięknie brzmiącym nazwisku Francis Fukuyama (w tłumaczeniu: „góra przynosząca szczęście”) napisał książkę pt. Koniec historii. Twierdzi w niej, że ponieważ demokracja zwyciężyła praktycznie na wszystkich frontach, nie są już możliwe jakiekolwiek zasadnicze zmiany w rozumieniu klasycznej „historii”. Ale jakiś czas później pojawiło się dementi: prezydent Peru, Alberto Fujimori („las glicynii”), również z pochodzenia Japończyk, korzystając z pomocy armii, najzwyczajniej w świecie odesłał parlament do domu.\n„Optymizm” Fukuyamy przywodzi na pamięć sekretarza stanu Roberta Dansingua, który w 1918 roku był święcie przekonany, że nadchodzące zwycięstwo demokracji oznacza kres konfliktów zbrojnych, ponieważ demokracja to przecież „ludowładztwo”, a zatem, skoro wszystkie narody są gotowe do życia w pokoju, nie dopuszczą do wybuchu kolejnych wojen.\nObecnie jedynie jedna trzecia państw – członków ONZ ma liberalno-demokratyczne konstytucje, podczas gdy przygniatająca większość pozostałych krajów członkowskich nazywa siebie „demokratycznymi” na przekór rzeczywistości i wbrew oczywistym faktom. Nic dziwnego, skoro już w 1849 roku Francois Guizot napisał: „Potęga słowa demokracja jest tak wielka, że żaden rząd, ani żadna partia nie potrafi istnieć, ani nie uwierzy w swoje możliwości, bez umieszczenia tego słowa na swoim sztandarze”.\nPaństwo, którym zajmiemy się tu dokładniej (patrz § 16) jest nieszczęściem, spowodowanym przez ludzką ułomność i niedoskonałość. I choćby tylko dlatego analiza jakiejkolwiek formy ustrojowej państwa, nawet demokracji, nie może wypaść nadmiernie pozytywnie. Analiza taka jest jednak czymś nieodzownym, ponieważ oczekiwania, jakie „nowoczesny człowiek” ma wobec demokracji, są często doprawdy wyjątkowe.\nWspomnijmy w tym miejscu pochwałę monarchii, która padła z ust w zasadzie niechętnie przez nas cytowanego Charlesa Maurrasa. Ów żarliwy obrońca francuskiej monarchii powiedział niegdyś: „Le moindre mal, la possibilité du bien» („Najmniejsze zło, szansa na coś dobrego”). Czytając hymny pochwalne na cześć demokracji, można jedynie pomarzyć o podobnej wstrzemięźliwości...\nSystem, w którym żyjemy sobie dziś naprawdę miło i spokojnie, to liberalna demokracja. Elementy demokracji i liberalizmu splotły się ze sobą tak bardzo, że niektórzy przestali je odróżniać i nieustannie mylą je ze sobą. Ich połączenie można traktować jako historyczny przypadek, a całą jego magię tworzy element liberalny, to znaczy wolnościowy. Czynnik demokratyczny ma charakter egalitarno-totalitarny, lecz niestety amatorski, który nie jest w stanie poradzić sobie z problemami kurczącej się Ziemi oraz nie tylko coraz większej, ale także coraz bardziej skomplikowanej wiedzy, połączonej z rosnącym zainteresowaniem ludzi, zadających coraz więcej pytań, na które demokracja po prostu nie zna odpowiedzi. Najbardziej palącym problemem naszych czasów jest ratowanie wolności, byśmy nie doczekali chwili, gdy liberalną demokrację zastąpi totalna tyrania.\nPodjąłem się dokonania analizy demokracji z pozycji teisty, liberała i racjonalisty, przy czym jedno warunkuje drugie, ale właśnie jako racjonalista muszę traktować ludzką naturę „realistycznie”. Ta zaś niewiele ma wspólnego z racjonalizmem lub moralnością. Obie te cechy są zaledwie marginalne. Pisanie owej „analizy” było dla mnie pewnym szokiem, ponieważ dożyłem czasów, gdy nasz parlament w pełni demokratycznie usankcjonował masowe mordowanie nienarodzonych, wybierając przy tym zdaje się najbardziej cyniczną formę „ułaskawienia”. To zaledwie jeden przykład z całego szeregu ustaw i przypisów, które – nie tylko zresztą u nas – godzą w egzystencję człowieka i dzielą społeczeństwo. Ewangelicki biskup krajowy Austrii, dr Oskar Sarkausky, powiedział wówczas, że powróciliśmy na drogę prowadzącą prosto do Auschwitz. Wściekłe protesty, które były reakcją na te słowa, potwierdzają jedynie opinię Napoleona: „Il n’y a que la vérité qui blesse” („Rani jedynie prawda”).\n 1 Ustawa z 1975 roku stanowi, że aborcja jest „nielegalna\nI Demokracja i liberalizm\n§ 1. „Demokracja” to greckie słowo oznaczające „władzę” ludu. Demos znaczy tu tyle, co lud, choć czasami używa się tego terminu na określenie ludzi niskiego stanu, czyli plebsu. Kratos wskazuje na silną władzę i różni się przez to od słowa arché, które opisuje władzę jako siłę „kierującą”, „pierwotną”, co znajduje swój wyraz w „monarchii” lub „hierarchii”.\n§ 2. Demokracja odpowiada na pytanie, kto powinien rządzić; w tym wypadku: „większość równych pod względem politycznym obywateli, która dokonuje tego osobiście albo poprzez swych wybranych (większością głosów) przedstawicieli”. Demokracja kieruje się zatem dwiema podstawowymi zasadami: zasadą rządów większości i zasadą równości politycznej. Nie wolno jej mylić z demofilią lub samym egalitaryzmem. Bogaty, gardzący parlamentaryzmem arystokrata – monarchista może być demofilem, czyli człowiekiem życzliwym ludowi, ale nie demokratą.\n§ 3. (Prawdziwy) liberalizm nie zajmuje się kwestią, kto powinien sprawować władzę. Istotny jest przede wszystkim sposób rządzenia. Podstawowa zasada brzmi następująco: bez względu na to, kto w danej chwili dzierży ster władzy, pojedynczy obywatel powinien cieszyć się możliwie największą wolnością, która nie zagraża jednak dobru wspólnemu. „Tyle wolności, ile to tylko możliwe, tyle przymusu, ile to konieczne”. Podstawą liberalizmu jest zatem wolność.\n§ 4. Władca absolutny może być demofilem, może być władcą liberalnym, ale nie demokratycznym. Demokracja połączona z liberalizmem może być wolnościowa i tolerancyjna, ale także totalitarna i ciemiężąca naród w najrozmaitszy sposób: ma prawo wprowadzić choćby zakaz spożywania alkoholu, gnębić ludzi podatkami czy brutalnie prześladować mniejszości.\n§ 5. Obecnie na Zachodzie mamy przeważnie do czynienia z syntezą demokracji i liberalizmu. To skłania, rzecz jasna, wielu współczesnych do przypisywania demokracji cech liberalnych. I tak na przykład prześladowanie jakiejś etnicznej, rasowej lub religijnej mniejszości jest uznawane za „niedemokratyczne”, chociaż przepełniona nienawiścią większość znajduje w tym procederze ogromne upodobanie.\nTego typu postępowania nie powinno się jednak określać mianem „niedemokratycznego, ale „nieliberalnego”. Nie istnieje coś takiego jak wolności demokratyczne, istnieją wolności liberalne. Nowożytny renesans demokracji w kształcie nadanym jej przez Rewolucję Francuską wykreował demokrację nieliberalną!\n§ 6. Formą państwa idealną dla demokracji jest republika. Monarchia może być demokratyczna, gdy przez przypadek większość narodu opowie się za monarchą i przeniesie nań wszelkie prawa. Monarchia może też wejść w związki z demokracją i stworzyć swoistą pośrednią formę państwa. Z takim przypadkiem mamy do czynienia wówczas, kiedy monarchę wybiera naród, lub gdy autorytet państwa opiera się na dwóch czynnikach: na władcy i przedstawicielach narodu, którzy dosłownie dzielą między sobą władzę.\nIstnieją jednak także monarchie pozorne lub „psychologiczne”, w których monarcha pełni jedynie funkcje pośredniczące, mediacyjne, bądź reprezentacyjne. Weźmy choćby Wielką Brytanię, gdzie jest wprost nie do pomyślenia, aby panujący odmówił ratyfikowania ustawy parlamentu. (Nie zapominajmy jednak, że w XVII wieku, po zamordowaniu króla, Anglia przeżyła okres rządów republiki.)\n§ 7. Demokracja występuje w dwóch formach: bezpośredniej i pośredniej. W tej pierwszej obywatele decydują większościowo in persona, w pośredniej wybierają swoich przedstawicieli, którzy następnie podejmują decyzje w głosowaniu większościowym. Dlatego też „czystą” demokracją jest jedynie jej forma bezpośrednia. Najrozmaitsze ruchy polityczne łączy obecnie skłonność do włączania do rządów kolejnych instrumentów plebiscytarnych, od inicjatyw obywatelskich przez referenda po plebiscyty.\nGdyby demokracja była naprawdę rzeczą dobrą, to najlepszym ze wszystkiego byłoby maksimum demokracji.\n§ 8. W demokracji liberalnej występuje nieuchronna sprzeczność między wolnością a równością, które wykluczają się wzajemnie, bowiem możemy być albo wolni albo równi.\n§ 9. Natura (z wyjątkiem świata minerałów) nie zna równości ani identyczności. Wszystko, co identyczne, jest także równe, ale nie odwrotnie. Pod względem wartości dziesięć monet dziesięciofenigowych równych jest monecie jednomarkowej, choć przecież nie są z nią identyczne. Chcąc zaprowadzić równość, trzeba użyć siły. Jeśli nasz żywopłot ma być równy „jak pod linijkę”, trzeba go regularnie przycinać. Aby osiągnąć równość topograficzną, należałoby zniwelować góry, a uzyskanym materiałem wypełnić doliny. Gdyby wszyscy ludzie mieliby być równi pod względem intelektualnym, wszystkich głupich i leniwych trzeba by zmusić do wysiłku umysłowego, a mądrych na siłę ogłupić.\nW mitologii greckiej znajdziemy opowieść o rozbójniku Prokruście, który napadał na podróżnych i torturował ich, dopasowując do rozmiarów swojego łoża. Zbyt krótkich rozciągał tak długo, aż pękały im stawy, zbyt długim przycinał nogi. Równość (i identyczność) można zatem stworzyć jedynie dzięki ingerencji z zewnątrz, ograniczając wolność, stosując przemoc.\n§ 10. Ludzie nie są identyczni: różnice występują nawet między bliźniętami jednojajowymi. I wbrew ideologii demokratycznej nie są też równi ani umysłowo ani fizycznie. Analizując różne formy ludzkiej aktywności, bez trudu zauważamy, że nie wszyscy są tak samo utalentowani i zaradni – w ostatnim przypadku naturalnie na własną odpowiedzialność (przypomnijmy sobie nowotestamentową przypowieść o talentach!). Ludzie różnią się między sobą także pod względem intelektualnym i moralnym. Gdyby Judasz Iskariota i Jan Chrzciciel byli „równi przed Bogiem”, chrześcijaństwo musiałoby wówczas nie tylko usunąć ze skarbca wiary Sąd Ostateczny, ale w ogóle przestać funkcjonować. Nowy Testament mówi o wolności (eleutheria), ale nie o równości. Nauka katolicka nie wspomina o równości na ziemi, w niebie czy w czyśćcu; wszyscy są równi chyba jedynie w cierpieniu doświadczanym w ogniu piekielnym. (Reformatorzy Kościoła mieli podobne zdanie, choć negowali istnienie czyśćca).\n§ 11. Sprawiedliwość nie oznacza zatem równości, choć „nowoczesny człowiek”, żyjący w cieniu demokratycznej ideologii, tak właśnie uważa. Prawdziwą podstawową zasadą sprawiedliwości jest natomiast: „Każdemu to, co mu się należy”, czyli suum cuique, jak pisał między innymi Ulpian. Pamiętajmy jednak, że tam, gdzie mamy do czynienia z wydajnością i jakością, musimy stosować równą miarę, ponieważ jest to warunkiem obiektywnej oceny.\n§ 12. Demokraci zbyt często mówią o „dyskryminacji”, gdy ktoś zamierza dokonać wartościującej analizy poszczególnych ludzi lub zbiorowości. A przecież gdy szukamy naszej „drugiej połowy”, oceniamy przyjaciół, lekarza, nauczyciela, krawca, artystę, fryzjera, partnera do uprawiania sportu, adwokata, kolegę i choćby przedstawiciela narodu w parlamencie, stawiamy jakąś osobę ponad inną. Całe życie jest niekończącym się wyborem, dokonywanym dzięki naszej potentia ad utrumlibet, czyli wolnej woli: kto wybierze A, automatycznie „dyskryminuje” B. Odmówienie komuś zatrudnienia z powodu jego rasy, wieku, płci, wyglądu lub poziomu wykształcenia może się wydawać „niesprawiedliwe i dyskryminujące”, ale w pewnych okolicznościach mamy z tym do czynienia naprawdę bardzo często. Kobiety nie mają czego szukać w kopalnianych sztolniach, ignoranci w uniwersyteckich katedrach, a kto odmawia czarnoskórej sopranistce objęcia roli Zygfryda w operze Wagnera, na pewno nie jest „seksistą” ani tym bardziej rasistą.\nPowiedzenie: „One man is a good as any other man, if not a bit better” lub „Nobody is indispensable» jest trickiem, zdradzającym nihilistyczną ideologię demokratów, w którą ludzie naprawdę szczerze wierzą, choć gdy przyjdą po rozum do głowy, po dojrzałym namyśle, nigdy jej nie praktykują. Nawet najbardziej zagorzały demokrata, jeśli poważnie zachoruje, wezwie najlepszego lekarza. Lekarze, ale także monterzy, pianiści, tenisiści i choćby artyści nie są „równie dobrzy” ani „tak samo kiepscy”.\n§ 13. Liberalna demokracja jest natomiast egalitarna politycznie. Nie ma dla niej różnicy między wiedzą a ignorancją ani w przypadku wyborców ani wybranych. Czyni zatem z polityki specjalny obszar, specyficzną dziedzinę, w której obowiązują prawa inne, niż te, obowiązujące w codziennym życiu. W tym wypadku ideologia wypiera rozum, przezorność i doświadczenie. Innymi słowy: zdrowy ludzki rozsądek.\n§ 14. Demokracja jest również (nieświadomie) antypluralistyczna, ponieważ wie (a przynajmniej przeczuwa), że ma optymalne szanse na sukces, skoro wyborcami są ludzie, którzy mogą zostać ujednoliceni i sprowadzeni do wspólnego mianownika nie podług wieku, ale dzięki propagandzie, „selekcji”, wykorzystywaniu możliwości, jakie daje władza, przede wszystkim zaś dzięki szkołom, środkom masowego przekazu, naciskowi społecznemu i procedurom urzędowym. Owe metody sprawdzają się tu i ówdzie, a wówczas partie stają się zaledwie „odcieniami” jednego i tego samego światopoglądu, dzięki czemu mogą prowadzić konstruktywną debatę i są gotowe iść na kompromis.\nNie zapominajmy jednak, że demokracja jest totalitarna już w samym „zarodku”, ponieważ jej niedoścignionym ideałem jest „w pełni upolityczniony naród”, gdzie każdy obywatel angażuje się politycznie. (Już w starożytnych Atenach obywatela, idiótes, który nie uczestniczył w życiu politycznym i nie okazywał zainteresowania tą dziedziną funkcjonowania państwa, traktowano z najwyższą pogardą.)\n§ 15. Liberalna demokracja opiera się zatem nie na dwóch, ale na trzech filarach: a) wolności wziętej z liberalizmu; b) rządach większości; c) równości. Wolność i równość jako czynniki wykluczające się nawzajem mogą stać się przyczynami prawdziwego rozdarcia, a do tego dochodzi również kolejny problem: liberalna demokracja ze swoimi wybieranymi w wolnych wyborach parlamentami jest wprawdzie ukierunkowana ideologicznie, ale jedynie w pewnych „ramach”, w których to za sprawą swojej liberalności, musi tolerować praktycznie wszystkie światopoglądy (względnie ideologie) i nie może odrzucić a priori ich roszczeń tyczących władzy. A jeśli jednak mimo wszystko zdecyduje się na ten krok, nie może już dłużej uchodzić za „wolnościową”.\nEwangelia św. Mateusza 25:29 (przyp. tłum.).\n Każdy jest równie dobry, jak inny, a może nawet trochę lepszy (przyp. tłum.).\n Nikt nie jest niezastąpiony (przyp. tłum.).\nII Demokracja jako władza\n§ 16. Demokracja rości sobie pretensje do bycia formą „samorządu”, dzięki czemu nie istnieje już dramat bycia rządzonym. Znalezienie się pod czyimś panowaniem jest jednak integralną częścią klątwy, która wskutek grzechu pierworodnego spadła na całą ludzkość. Jej pierwszą ofiarą była Ewa: „Ku twemu mężowi będziesz kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą”(Księga Rodzaju 3,16). W rezultacie państwo (bo nie społeczeństwo) jest produktem upadku, a posługując się językiem „świeckim” – wytworem ludzkiej nieudolności. Człowiek potrzebuje usystematyzowanego i jasno określonego prawa, arbitrażowej władzy oraz „autorytarnego” kierownictwa. Jest jedynie okruchem społeczeństwa, lecz właśnie choćby dlatego miękkie, „cielesne” społeczeństwo potrzebuje mocnego szkieletu państwa.\n§ 17. Co się zaś tyczy prawa, należy je „znaleźć”, nie zaś konstruować ex vacuo. Bądź co bądź musi ono mieć „oprawę”, musi zostać skodyfikowane. (Czyste prawo zwyczajowe, które zachowało się jeszcze tu i ówdzie, w zależności od kręgu kulturowego, różni się siłą z jaką spaja naród). Kwestie prawne to domena prawników, którzy, wszyscy bez wyjątku, są narażeni na uleganie ludzkim słabościom, a co za tym idzie pomyłkom. Teologia, medycyna, a także prawo i filozofia są, podobnie jak technika, dziedzinami wiedzy, których człowiek „doskonały”, człowiek sprzed „upadku” w ogóle nie potrzebował, gdyż są one jedynie „kulami”, „środkami pomocniczymi”. Nie odnosi się to jednak do sztuki, twórczej w najściślejszym znaczeniu tego słowa, która jest wyraźnym dowodem na to, iż człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga.\n§ 18. Co stanowi podstawę autorytetu? Dlaczego okazujemy posłuszeństwo nawet wówczas, gdy nie zagraża nam żadna kara? Autorytet to siła zakotwiczona bardzo głęboko w każdym człowieku, choć „inspirowana” z zewnątrz. Jesteśmy posłuszni, bo kochamy tych, którzy nam rozkazują (weźmy na przykład miłość dzieci do rodziców, lub uczucia, jakimi poddani darzą niekiedy swojego władcę), bo czujemy do nich ogromny szacunek (przykładem tego jest choćby uwielbienie i respekt okazywane nauczycielowi albo mądremu przełożonemu). Pamiętajmy także o posłuszeństwie z rozsądku, gdy na przykład bez szemrania wykonujemy polecenia policjanta kierującego ruchem, dzięki czemu unikamy wypadku.\nIstnieje też inna, czysto egzogeniczna przyczyna uległości: strach przed „karą” w przypadku nieposłuszeństwa: człowiek jest potulny, ponieważ boi się, że będzie musiał odpokutować za naruszenie przepisów, praw czy norm społecznych, bez względu na to, czy ocenia je jako sensowne czy przeciwnie, jako kompletnie niedorzeczne.\n§ 19. Każde „zdrowe” państwo opiera się na autorytecie, który odbija się echem w sercach i umysłach jego obywateli, ale jako skutek, wytwór zepsucia (i słabości) człowieka państwo jako ostateczna instancja musi mieć także możliwość karania. „(Władza) nie na próżno nosi miecz” (List do Rzymian, 13,4). Ale państwo, które „zaczyna” od miecza, przemocy i strachu, jest tyranią. (Podobnie jest z Bogiem: trzeba Go przede wszystkim kochać, a jedynie w ostateczności czuć przed Nim bojaźń.)\n§ 20. Samorządność to wyraz myślenia w kategorii „raju”, marzenie, aby nigdy nie być rządzonym, próba ominięcia jednej z klątw, rzuconych niegdyś na Adama i Ewę. Powrotem do raju mają być także wyzwolenie się od konieczności pracy lub przynajmniej złagodzenie przymusu pracy „w pocie oblicza” (dzięki rozwojowi techniki), bezbolesne porody (lub ich unikanie dzięki środkom antykoncepcyjnym), naturyzm, medycyna (która jest już w stanie przedłużyć życie) czy choćby balsamowanie ciała po śmierci. Wspomniane tendencje balansują między rzeczywistością a iluzją i nigdy nie da się ich w pełni zrealizować. Nie są one jednak sprzeczne z prawem.\n§ 21. W rzeczywistości demokracja nie jest jednak wymarzonym „samorządem”, lecz zaledwie władzą większości nad mniejszością. Nasze status quo, przynależność do grona „rządzących” lub „rządzonych”, to dzieło czystego przypadku. Prawda dociera do nas zwykle dopiero po wyborach. Wcześniej wyborca nie wie na pewno, co osiągnie lub straci, wrzucając swój głos do urny. Ponadto nawet półinteligent nigdy nie zgadza się do końca z programem partii, który z założenia musi uwzględniać interesy wielu grup wyborców. A zatem nawet wówczas, gdy zwycięży „jego” partia, przynajmniej w niektórych dziedzinach będzie „rządzony” wbrew swojej woli.\n§ 22. Perfekcyjnym „edenizmem” jest jedynie anarchia, brak jakiegokolwiek rządu, choć John Stuart Mill powiedział, że nasze życie byłoby wówczas „zwierzęce, przerażające i krótkie”.\n§ 23. Co dziwne, to właśnie Rousseau (który często stał w opozycji do obowiązujących idei) stwierdził, że wprowadzenie demokracji jest niemożliwe, ponieważ musiałyby w niej żyć nie ludzie, lecz anioły. (Contrat Social, III. 4.)\n Księga Rodzaju, 3, 19 (przyp. tłum.).\nIII Demokracja – rys historyczny\n§ 24. Z historycznego punktu widzenia demokrację można traktować jako najbardziej pierwotną formę prymitywnej państwowo-społecznej syntezy, co potwierdza zresztą również szereg etnologów. Najprymitywniejsze ludy były i będą sterowane demokratycznie. Stanie się to, czego zapragnie i co postanowi większość, wobec opornych zaś zastosuje się przymus społeczno-polityczny, który ich w końcu zglajszachtuje. Jednostki zdobędą wiodącą pozycję w społeczeństwie dopiero po osiągnięciu wyższego poziomu rozwoju, gdy uświadomią sobie potęgę tkwiącą w umiejętności panowania nad tłumem i „oczarują go” wiedzą, doświadczeniem, odwagą, zdecydowaniem albo brutalnością. W ten sposób tworzy się psychologiczna podstawa wodzostwa”, monarchii elekcyjnej lub dziedzicznej.\n§ 25. Z ideologicznego punktu widzenia, Rousseau, który wieszczył powrót do natury, miał zupełną rację, ponieważ powrót do demokracji oznacza cofnięcie się do pierwotnego stanu natury.\n§ 26. Faktem jest, że po długiej przerwie niektóre regiony starożytnej Hellady wróciły do demokracji już na wyższym poziomie kulturalnym, przede wszystkim w Attyce, Atenach i jej koloniach. Przez jakiś czas demokracja chełpiła się tym, że zawarła sojusz z zasadą wolności, lecz demokracja ateńska propagowała postawę totalitarną i egalitarną, wyrażającą się między innymi w ostracyzmie, a ponadto miała wyraźnie totalitarne zapędy, czego dowodem choćby kara śmierci, na którą skazano otwarcie antydemokratycznego Sokratesa. (To między innymi tu należy szukać źródła antydemokratycznej postawy Platona, ucznia Sokratesa, oraz Arystotelesa, ucznia Platona, który, przerażony powrotem demokracji do Aten, uciekł do Chalkidy, żeby nie podzielić losu Sokratesa.)\n§ 27. Wydarzenia historyczne dały Platonowi impuls do opracowania (powtórzonej przez Polibiusza) teorii anakyklosis, zgodnie z którą monarchia ma skłonność do przekształcania się w oligarchię, ewoluującą w stronę demokracji, ukoronowaniem której jest tyrania demagoga (demagogós). Jego teoria została w znacznej mierze potwierdzona przez historię nowszą i najnowszą, głównie opisana w niej ostatnia faza, kiedy to „przywódca (a może raczej uwodziciel?) ludu” staje się władcą absolutnym.\n§ 28. Pewne formy demokracji mogły zaistnieć i trwać przede wszystkim w regionach górskich, zamieszkiwanych przez niewielkie jednostki polityczne, na przykład w Alpach, Pirenejach, w Norwegii i Islandii; nie sprawdzą się jednak na rozległych terenach lub w republikach-miastach (miastach Rzeszy lub hanzeatyckich), które bez wyjątku były rządzone w sposób arystokratyczno-oligarchiczny. Dotyczy to również szwajcarskich miast-kantonów z ich patrycjatem. W niektórych wiejskich kantonach Szwajcarii istniały i nadal istnieją czyste, tzn. bezpośrednie demokracje (patrz także § 7.).\n§ 29. Drugie gwałtowne odrodzenie się demokracji to okres Rewolucji Francuskiej, która mimo wyraźnej „czerwonej nici” ludzkiego „tytanizmu” przeszła kilka faz: początkowo tworzyła liberalną syntezę z monarchią, następnie stała się nieliberalną demokracją, która bardzo szybko nabrała cech terroryzmu i totalitaryzmu , by ostatecznie zamienić się w tyranię.\nPretekstem do napisania tej książki jest niczym nieuzasadnione przekonanie wielu ludzi, że wydarzenia 1989 roku zagwarantowały liberalnej demokracji żywot wieczny. I tak, wysoki urzędnik Departamentu Stanu USA o pięknie brzmiącym nazwisku Francis Fukuyama (w tłumaczeniu: „góra przynosząca szczęście”) napisał książkę pt. Koniec historii. Twierdzi w niej, że\nKażde „zdrowe” państwo opiera się na autorytecie, który odbija się echem w sercach i umysłach jego obywateli, ale jako skutek, wytwór zepsucia (i słabości) człowieka państwo jako ostateczna instancja musi mieć także możliwość karania. „(Władza) nie na próżno nosi miecz” (List do Rzymian, 13,4). Ale państwo, które „zaczyna” od miecza, przemocy i strachu, jest tyranią.\nW rzeczywistości demokracja nie jest jednak wymarzonym „samorządem”, lecz zaledwie władzą większości nad mniejszością. Nasze status quo, przynależność do grona „rządzących” lub „rządzonych”, to dzieło czystego przypadku. Prawda dociera do nas zwykle dopiero po wyborach. Wcześniej wyborca nie wie na pewno, co osiągnie lub straci, wrzucając swój głos do urny. Ponadto nawet półinteligent nigdy nie zgadza się do końca z programem partii, który z założenia musi uwzględniać interesy wielu grup wyborców. A zatem nawet wówczas, gdy zwycięży „jego” partia, przynajmniej w niektórych dziedzinach będzie „rządzony” wbrew swojej woli.\nPerfekcyjnym „edenizmem” jest jedynie anarchia, brak jakiegokolwiek rządu, choć John Stuart Mill powiedział, że nasze życie byłoby wówczas „zwierzęce, przerażające i krótkie”. § 23. Co dziwne, to właśnie Rousseau (który często stał w opozycji do obowiązujących idei) stwierdził, że wprowadzenie demokracji jest niemożliwe, ponieważ musiałyby w niej żyć nie ludzie, lecz anioły.\nParlament nie ma problemów z wyjęciem spod prawa jakiejś mniejszościowej (lub niereprezentowanej w parlamencie) grupy, choćby nienarodzonych. Przypomnijmy sobie Niemców Sudeckich, którym wskutek uchwały przedkomunistycznego rządu Czechosłowacji odebrano wszystko, łącznie z ziemią. Uchwała dotknęła jedną czwartą obywateli, ale przeszła zgodnie z prawem „demokratyczną” większością głosów. (Nawet popełnione na nich przestępstwa, na przykład morderstwa i gwałty, które można liczyć w dziesiątkach tysięcy, zostały z czasem demokratycznie uznane za legalne.) Przesiedlenie było czymś nieludzkim, ale z demokratycznego punktu widzenia całkowicie zgodnym z prawem, więc wypędzeni nie mogą żądać odszkodowania.\nNawet w stosunku do decyzji, które mogą złamać wielce wychwalane „prawa człowieka”, ustawy podjęte większością głosów są pierwszym i zarazem ostatnim źródłem prawa. W związku z tym nie należy zapominać, że Sądy Najwyższe i Trybunały Konstytucyjne są obsadzane sędziami nominowanymi przez partie, a te często podejmują decyzje po myśli większości.\nZasada rządów większości nie ma ani teologicznego ani filozoficzno-racjonalnego lub w ogóle jakiegokolwiek naukowego uzasadnienia. Większość może nawet największą niesprawiedliwość nazwać dobrem. Jednoznaczne ostrzeżenie znajdujemy w II Księdze Mojżeszowej (XXIII, 2): „Nie łącz się z wielkim tłumem, aby wyrządzić zło. A zeznając w sądzie, nie stawaj po stronie tłumu, aby przechylić wyrok”.\nIstnieje też inna, często wykorzystywana formuła: vox populi – vox dei. Ale w rzeczywistości jest to wypaczenie słów Hezjoda, który chciał przez to powiedzieć, że powtarzanej przez wszystkich pogłoski nie sposób skutecznie zanegować. Staje się nieśmiertelna niczym bóstwo, nawet jeśli nie ma nic wspólnego z prawdą.\nMadariaga stwierdził, że podstawą naszej kultury jest śmierć dwóch mężczyzn: filozofa (Sokratesa) i Syna Bożego. Obaj zostali skazani na śmierć vox populi, demokratycznie. Wyroki podobały się wielu, co było absolutnie po myśli postulatu utylitarysty Jeremy’ego Benthama, iż rządzenie ma oznaczać „największą szczęśliwość możliwie największej liczby” ludzi. (The greatest happiness of the greatest number).\nNatura (z wyjątkiem świata minerałów) nie zna równości ani identyczności. Wszystko, co identyczne, jest także równe, ale nie odwrotnie. Pod względem wartości dziesięć monet dziesięciofenigowych równych jest monecie jednomarkowej, choć przecież nie są z nią


Sklep: antykwariat internetowy pl ostatnia runda 1693\nantykwariat internetowy ostatnia runda 1693\n10 zĹ, Mistrzostwa Ĺwiata w piĹce Niemcy 2006 efekt kÄ towy\nMonety / Monety srebrne 1995-2017 / 2006\nAwers monety: Z prawej strony fragment stylizowanej piĹki noĹźnej, na jego tle: z lewej strony wizerunek orĹa ustalony dla godĹa Rzeczypospolitej Polskiej, z prawej - napis: 10 ZĹ. Z lewej strony póĹkolem napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA oraz oznaczenie roku emisji: 2006. Pod lewÄ\norĹa znak mennicy: m/w. Rewers monety: Z prawej strony wizerunek biegnÄ\ncego piĹkarza na tle stylizowanego wizerunku Ĺrodkowej czÄĹci boiska piĹkarskiego. Z lewej strony u doĹu zmieniajÄ\ncy siÄ w zaleĹźnoĹci od kÄ\nta patrzenia wizerunek piĹki noĹźnej. Z prawej strony póĹkolem napis: MISTRZOSTWA ĹWIATA W PIĹCE NOĹťNEJ. U góry z lewej strony napis: NIEMCY/2006. U doĹu z lewej strony napis: FIFA. Projektant monety: Urszula Walerzak Po nieudanym wystÄpie na mundialu w Korei i Japonii, reprezentacja Polski pod wodzÄ\nPawĹa Janasa dostaĹa kolejnÄ\nszansÄ, by wyjĹÄ z cienia legendarnych\nszukaj w Kangoo antykwariat internetowy ostatnia runda 1693\n1. Sklepy z antykwariat internetowy pl ostatnia runda 1693


Prowadzisz mały punkt gastronomiczny, restaurację, oraz że niewielki sklep? Szukasz krajalnicy, którą stosują dwie cechy: doskonała formę i przystępna cena? Krajalnica firmy Maga spełni Twoje potrzeby.\nKrajalnica 612p jest zrobiona przez naszego producenta, przez co do jej głównej ceny nie ma doliczonych kosztów za transport międzynarodowy. Posiada serwis "na zajęciu". Jest dość popularna w obsłudze, która naprawdę spełnia pokładane w nim nadzieje.\nKrajalnica maga 612p to wynik, przeznaczony do cięcia przede wszystkim pozostałego sposobie wędlin i ciała, jednak z przeznaczeniem że być brany oraz do tworzenia plastrów z warzyw czy sera. Idą spośród niej plastry o grubości od 0 do 28 mm, również z zadowoleniem uzyskamy dzięki niej zarówno niemal przezroczyste plasterki wysokogatunkowych wędlin, jak i wielkie plastry mięsa, np. na grilla.\nKrajalnica jest gwałtowna i niezwykle precyzyjna, a użytkowanie jej - w pełni bezpieczne. Wszystkie punkty zostały odpowiednio zabezpieczone i dokonane z tak trwałych, łatwych w praniu i konserwacji elementów. Krajalnica maga użytkowana zgodnie z załączoną instrukcją, spełnia wszystkie zaufania i wymogi sanitarne. Każdy element tego narzędzia, jaki korzysta wszą relację z żywnością, jest zrobiony z wyjątków nierdzewnych.\nNie planujesz, aby krojone przez Ciebie wędliny marnowały się jako "resztki", bo Twoja krajalnica nie ma wystarczającej płyty dociskowej? Z modelem 612p nie nie będziesz liczył tegoż przedmiotu! To krajalnica, która właśnie dotnie wszystkie plasterki, wykorzystując wprowadzone w nią wyniki do maksimum i minimalizując jakiekolwiek straty. Dodatkowo, jeśli po każdym czasie zaobserwujesz, iż nóż kroi mniej dokładnie, jednak możesz posiłkować się załączoną ostrzarką i przygotować narzędzie do ostatniego, by znów pracowało "jak inne".\nTerapia u psychologa cena


Cat cs-900 pali tranzystory. - elektroda.pl\nmar147 13 Gru 2008 10:13 1246 8\n#1 13 Gru 2008 10:13\nWitam. Dostałem od kolegi Cata cs-900 do naprawy. Wzmacniacz pali tranzystory na jednym kanale... Mógłby mnie ktoś nakierować, gdzie szukać przyczyny...\n#2 13 Gru 2008 11:50\nJak pali? Wstawiasz na ślepo i pali? Występują jakieś wewnętrzne oznaki oprócz tego że "pali"?\n#3 13 Gru 2008 12:22\nNa początku myślałem że to tylko wina tranzystorów i przepalonych oporników. Wymieniłem i strzelił bezpiecznik a z nim tranzystory na jednym kanale: BD245C i BD246C. Na tranzystory na jednym kanale dochodzi napięcie 44 v (i tu nie pali) a na druge 81 v. Dodam że przekażnik załączania kolumn nie załącza się. Co moze być przyczyną tak dużego napięcia?? Trafo daje 32 - 0 - 32 v...\n#4 13 Gru 2008 12:56\nWzględem czego mierzysz napięcie 81V? Wygląda na to że widzisz na mierniku zsumowanie symetrycznego napięcia zasilania. Nie mam schematu, ale możliwe że powinno być (+ i -) 40V z "groszem", czyli; plus 40V i minus 40V na kolektorach tranzystorów mocy, względem głównej masy.\nOporniki skoro były przepalone, to właśnie świadczyło o wstępnym uszkodzeniu tranzystorów mocy już na samym początku zabierania się za naprawę i to właśnie je na wstępie powinieneś sprawdzić.\n#5 13 Gru 2008 13:11\ntranzystory mocy wymieniłem odrazu z opornikami. Napięcie mierze względem 1 i 2 nóżki tranzystora. Prosze mnie poprawić jeśli źle robie... Tylko problem w tym źe mierzone napięcie na tych samych nóżkach tylko na drugim kanale daje 44 a na tym 81...\n#6 13 Gru 2008 13:26\nmożliwe że powinno być (+ i -) 40V z "groszem", czyli; plus 40V i minus 40V na kolektorach tranzystorów mocy, względem głównej masy.\nNie pisz też "pierwszej, drugiej nóżki", tylko np. baza, kolektor, itd.\n#7 13 Gru 2008 14:08\nczyli w miejscach połączenia bazy i konektora z płytką ( z wylutowanymi układami) na jednym kanale jest 44 a na drugim 80 v. co może byc tego przyczyną , z tego co się orientuję to skoro takie same traznystory to i napięcia powinny być takie same...\n#8 13 Gru 2008 14:30\nJakimi układami, skoro tam są tranzystory..? Sprawdziłeś czy jest to zasilanie symetryczne? Bo na to wygląda, jeśli sugerować się tranzystorami które podałeś.\np.s. Jeśli masz sprawny jeden kanał, to jaki problem w naprawie? Porównaj napięcia w innych punktach, a nie tylko na tranzystorach mocy.\nNa kolektorze BD245 (NPN) powinno być napięcie (względem masy) +40V, a na kolektorze BD246 (PNP) napięcie (względem masy) -40V.\nSprawdź to na sprawnym kanale.\n#9 13 Gru 2008 17:33\nDla dobra tego wzmacniacza powinieneś udać się do serwisu.\nPodobne tematy Cat cs-900 pali tranzystory.\nWitam mam taki problem , nabyłem kino teac ag-d8800 , i mam z nim taki problem iż pali mi tranzystory , tranzystory już raz zostały wymieniane i dalej... (10)\nMasz miernik żeby cokolwiek pomierzyć w poniedziałek mam zamiar kupić miernik ;),Witam, mam następujący problem z wzmacniaczem Ground Zero GZNA 2600... (2)\nWitam. Mam bardzo duży problem. Mianowicie zbudowałem wzmacniacz z tego kitu. Działał, wszystko ładnie pięknie i pewnego dnia przepaliła się ścieżka ... (12)\nTo chyba, że wszystkie firmy zaopatrują się w podróbki, bo zamawiałem już z trzech różnych firm. Jeżeli ten kanał pójdzie z dymem to zamówię te BDW. C... (51)


Podróż Poprad | Pociągi, autobusy i loty | Omio\nWycieczka do Popradu\nPoprad to miasto leżące na terenie Słowacji, a dokładnie w jej północnej części. Od granicy z Polską w Łysej Polanie miasto to oddalone jest o ok. 50 km. Poprad jest doskonałym miejscem na spędzenie wolnego czasu praktycznie o każdej porze roku. Bliskość gór, którymi są Tatry słowackie, a dokładniej Tatry Wysokie. Piękne widoki i świeże powietrze sprawią, że w tych okolicach poczują się dobrze i wytrawni piechurzy, i miłośnicy błogiego leniuchowania. Polacy są tu częstymi gośćmi, zatem w wielu miejscach można oczekiwać obsługi w języku polskim.\nPoprad to również świetna baza wypadowa do wyjazdu na narty – w pobliżu znajdują się liczne stoki: choćby w Tatrzańskiej Łomnicy czy Szczyrbskim Jeziorze.\nNarty w Popradzie\nJak tanio dojechać do Popradu?\nPopularnym środkiem transportu z polskich miast do Popradu są autobusy. Swoje usługi z Warszawy lub z Krakowa oferują tacy przewoźnicy jak Leo Express czy RegioJet. Pomimo, że w Popradzie znajduje się lotnisko, to nie można dotrzeć tam samolotem z żadnego z polskich miast. Ciekawostką jest fakt, że lokalny port lotniczy Tatry-Poprad, to najwyżej położone lotnisko w Europie.\nPodczas pobytu w Popradzie można korzystać z turystycznej komunikacji miejskiej, czyli z piętrowych autobusów, które objeżdżają miasto, zahaczając o jego najważniejsze punkty. W mieście jest stacja kolejowa, z której można pojechać do różnych miast takich jak na przykład czeska Praga lub słowackie Koszyce. Poza tym lokalną kolejką wąskotorową (Tatranská elektrická železnica) da się dotrzeć do mniejszych miasteczek i do wiosek w regionie Spisz, w którym leży Poprad.\nPoprad to miasto dla aktywnych. Na tych najbardziej zapalonych miłośników gór czekają wspaniałe szlaki w Tatrach słowackich i zapierające w piersiach widoki. Jazda na nartach czy snowboardzie z pewnością ucieszy miłośników sportów zimowych, zaś na rodziny z dziećmi czeka Aquapark w Popradzie, czyli AquaCity. Ciekawostką związaną z tym miejscem jest fakt, że wody w basenach Aquaparku pochodzą z naturalnych okolicznych źródeł termalnych. Budynek, w którym mieści się park wodny, jest ekologiczny i zasilany energią słoneczną. Warto wspomnieć, że autobusy przewoźnika Leo Express zatrzymują się bezpośrednio przy aquaparku.\nPoprad to idealne miejsce dla na zimowy wypad na narty. W okolicy znajduje się kilka popularnych ośrodków narciarskich, a dla wygody narciarzy na wszytskie okoliczne stoki obowiązuje wspólny skipass. Lokalne władze zadbały również o łatwą komunikację pomiędzy tymi ośrodkami: na amatorów sportów zimowych czekają specjalne skibusy.\nNajbardziej cenione przez narciarzy stoki znajdują się w miejscowościach: Szczyrbskie Jezioro (Štrbské Pleso), Tatrzańska Łomnica (Tatranská Lomnica), Stary Smokowiec (Starý Smokovec), w którym znajduje się szczyt Hrebieniok, przez niektórych określany mianem „słowackiej Gubałówki”. W regionie działają liczne kolejki krzesełkowe i gondolowe. Znaleźć tu można również trasy biegowe, szkółka narciarską, lodowiska czy tor do snowtubingu.\nNa tych, którzy wolą podziwiać piękne widoki niż szaleć na stoku, czeka kolej linowa wjeżdzająca na Łomnicę (Lomnický štít) – drugi co do wysokości szczyt Tatr.\nCo warto zobaczyć w Popradzie?\nPoza tym w Popradzie warto zobaczyć zabytkowy kościół św. Idziego z końca XIII wieku oraz zajrzeć na urokliwy rynek z odnowioną zabudową z klasycystycznymi i barokowymi domami mieszczańskimi.\nZaledwie kilkanście kilometrów od Popradu znajduje się Zamek Kieżmarski – dojechać tu można autobusem Leo Express, a wysiąść należy w mieście Kežmarok. Będąc w Popradzie należy się, rzecz jasna, wybrać do Tatrzańskiego Parku Narodowego (Tatranský národný park). Na piechurów czeka tam pomad 600 km szlaków turystycznych! Z centrum Popradu do parku narodowego najłatwieh dostać się autobusem – zajmie to ok. 25 min. Wejście znajduje się w miejscowości Starý Smokovec.\nPaździernik w Popradzie to święto miłośników i ludzi gór. Co roku odbywa się tu Międzynarodowy Festiwal Filmów Górskich, podczas którego prezentowane są dokumenty i zdjęcia dotyczące górskich wypraw z całego świata. Dodatkowo podczas imprezy swoje prelekcje prowadzą najbardziej znani alpiniści i himalaiści, wśród których Polska ma swoje silne przedstawicielstwo, zarówno wśród starszego, jak i młodszego pokolenia górskich zdobywców.\nWybierz siędo Budapesztu\nCo zabraćna narty?\nPoprad, Autobusova stanica\nStrona głównaPodróżWycieczka do Popradu


Ponad 20 krajów, w tym co najmniej 14 europejskich, współpracowało z CIA. Chodzi o tajne operacje przewożenia samolotami osób podejrzanych o terroryzm do nielegalnych więzień, gdzie miano ich przesłuchiwać. To wnioski raportu Marty'ego dla Rady Europy.\nPremier Kazimierz Marcinkiewicz zdecydował, że wybory samorządowe odbędą się 12 listopada - dowiedział się "Wprost". Przeprowadzając wybory dzień po święcie narodowym, PiS liczy na to, że oficjalne obchody Dnia Niepodległości i transmitowane przez telewizję przemówienie prezydenta Kaczyńskiego przyciągną do urn wyborców. Czołowi politycy PiS będą się mogli także w dniu ciszy wyborczej pokazać na szklanych ekranach. Czy taki kalendarz wyborczy pomoże PiS, które w sondażach słabnie? Z ostatnich badań wynika, że PiS popiera 26 proc. wyborców, a PO - ponad 30 proc. Wybory samorządowe wyznacza się na dzień wolny, przypadający w ciągu 60 dni po upływie kadencji rad. Samoobrona chce, by wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast byli wybierani przez rady gmin i miast. PiS jeszcze nie odniosło się do tego projektu. (greg)\nCzy Jaromir Tadeusz Netzel, nowy prezes PZU, w ogóle istnieje? Redakcje gazet usiłują zdobyć choćby jedną jego fotografię - bezskutecznie. W mieszkaniu prezesa nie ma po nim śladu, a jego kancelaria prawna wygląda, jakby zawiesiła działalność. Na stronach PZU Netzel figuruje jako prezes, ale przy notce biograficznej nie ma zdjęcia. W Trójmieście krąży plotka, że kandydaturę Netzla na stanowisko szefa PZU forsował Jacek Kurski. Kurski zaprzecza. O nowym prezesie PZU zaczęto mówić, gdy kilka lat temu pomagał w zakładaniu Telewizji Familijnej. Netzel nie ukrywa, że dobrze zna Ryszarda Krauzego i Wiesława Walendziaka, pracującego w holdingu Krauzego. Walendziak pytany o Netzla odpowiada, że "nie wie, o kogo chodzi".\nJaromir Netzel był doradcą dyrektora oddziału regionalnego PKO BP w Gdańsku i dyrektorem zarządzającym pionem rynków w tym samym banku w centrali w Warszawie. Został zwolniony na wniosek wiceprezesa warszawskiej centrali Waldemara Stawskiego, bo w tym samym czasie był prokurentem firmy Drob-Kartel, której bank udzielał kredytów. W gdańskiej prokuraturze toczy się postępowanie w sprawie firmy Drob-Kartel, podejrzewanej o udział w praniu pieniędzy. Dowiedzieliśmy się, że nominacja Netzla nie spodobała się prezesowi PiS Jarosławowi Kaczyńskiemu. Oznacza to, że równie szybko, jak został prezesem, może stracić tę posadę. (ju)\nOkrągły stół Gilowskiej\nJak Zyta Gilowska ma zachować twarz, wycofując się z propozycji likwidacji 50-procentowego uzysku dla naukowców, artystów i dziennikarzy? Czy na kompromis gotowy jest Lech Kaczyński? - Prezydent nie jest stroną w tej sprawie. Jeśli jakieś nowe propozycje zaakceptują środowiska twórcze i naukowe, pan prezydent też się z tym zapewne zgodzi - mówi "Wprost" rzecznik prezydenta Maciej Łopiński. Zyta Gilowska była przekonana, że ma poparcie Jarosława Kaczyńskiego dla swych propozycji podatkowych, bo gdy mu je przedstawiała, nie usłyszała sprzeciwu. Wiedziała jednak, że prezydent nie popiera tych rozwiązań, ale nie spodziewała się tak ostrej reakcji Lecha Kaczyńskiego. Gdy w czwartek prezydent ogłosił, że jeśli Sejm zaakceptuje likwidację ulgi podatkowej dla twórców, wówczas on taką ustawę zawetuje, premier Marcinkiewicz był w samolocie z Reykjaviku i nic o wystąpieniu głowy państwa nie wiedział. Po wylądowaniu spotkał się z wściekłą Gilowską, która zagroziła dymisją. Jak wynika z naszych informacji, była to tylko ustna deklaracja. Podczas dwugodzinnego spaceru po rządowym kompleksie przy ulicy Parkowej premier przekonał Gilowską, by się powstrzymała. Postanowili podjąć negocjacje w tej sprawie z prezydentem. Późno wieczorem do Gilowskiej zadzwonił Jarosław Kaczyński i zapewnił ją o swoim pełnym zaufaniu i poparciu. Następnego dnia miał dzwonić prezydent.\nPiS ma kłopot, bo nie chce się narażać naukowcom i dziennikarzom, a jednocześnie nie chce tracić Gilowskiej. Bracia Kaczyńscy muszą wykonać jakiś gest, który przekona panią wicepremier do pozostania w rządzie. Prawdopodobnie pod koniec tygodnia dojdzie do "okrągłego stołu" z udziałem prezydenta, premiera, pani wicepremier i przedstawicieli środowisk naukowych i twórczych.\nAleksandra Kwaśniewska, czyli polska Paris, wzięła udział w teledysku. Przypadła jej główna rola kobieca. Jeśli ktoś się zastanawia, dlaczego akurat ona ma wystąpić w teledysku, odpowiadamy nazwą zespołu, u boku którego prezydentówna się pojawi: Why not? Amerykański oryginał, czyli Paris Hilton, nagrywa z kolei płytę. Krążek ma się pojawić w sprzedaży 31 lipca. Będzie go promował utrzymany w stylu reggae utwór "Stars are Blind". Na płycie znajdzie się też cover hitu Roda Stewarta "Do you think I'm sexy". Co interesujące, Paul Oakenfold, znany DJ, który zmiksuje album, powiedział na łamach brytyjskiego tabloidu "The Sun", że Hilton to nowa Kylie Minogue. Głos Paris jest ponoć bardzo podobny do głosu australijskiej piosenkarki. Kogo przypomina "aktorka" Ola Kwaśniewska? (AGN)\nTomasz Sakiewicz, red. nacz. "Gazety Polskiej", otrzymał sądowy zakaz pisania o Bogusławie K. Zakaz wydała sędzia Danuta Kowalik z IV Wydziału Cywilnego Sądu Okręgowego w Warszawie. Postanowienie ma chronić K. przed rzekomo fałszywymi informacjami Sakiewicza i "GP". Co ciekawe, w artykułach nazwisko K. nie pada. Wygląda na to, że nie chodzi o ochronę dobrego imienia K., ale o zakaz pisania o sprawie. A chodzi o podejrzenie wyprowadzania pieniędzy z Komitetu ds. Młodzieży w czasie, gdy kierował nim Aleksander Kwaśniewski. Według Sakiewicza, Bogusław K. miał być głównym ich odbiorcą. Sąd wydał zakaz informowania o sprawie, w której Prokuratura Apelacyjna w Lublinie toczy śledztwo. W obronie Sakiewicza i "Gazety Polskiej" stanęło Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. SDP nazwało decyzję sądu przywróceniem cenzury prewencyjnej. (AS)\nZarkawiego zabójczy pociąg do literatury\nPakistański dziennikarz, który znał Zarkawiego, a także wielokrotnie spotykał się z Osamą bin Ladenem już po zamachach z 11 września 2001 r., przygotowując jego biografię\nŚlub największego bohatera wśród męczenników Abu Musaba al-Zarkawiego". Kilkumetrowy transparent tej treści pojawił się na murach domu na rogatkach jordańskiego miasta Zarka. Sayel "Abu Omar" al-Khalayilaht powiesił transparent na cześć swego brata. Nawiązał w ten sposób do zapisanej w Koranie obietnicy, że każdy, kto poległ w świętej wojnie, trafi do raju i poślubi tam 72 dziewice. To chyba jedyny znak, że ktokolwiek żałuje śmierci Zarkawiego, zwanego emirem Al-Kaidy w Iraku.\nW ubiegłą środę amerykańskie F-16 zrzuciły dwie 230-kilogramowe bomby na dom niedaleko Bakuby, 60 km od Bagdadu, w którym ukrywał się Zarkawi. Premier Iraku Nuri al-Maliki poinformował, że irackim służbom bezpieczeństwa udało się namierzyć to miejsce dzięki "informacjom od ludności". Dużo bardziej prawdopodobna jest wersja, że żołnierze z elitarnej amerykańskiej jednostki Task Force 77 już kilka tygodni temu namierzyli jednego z bliskich doradców Jordańczyka i śledzili go, czekając, aż się spotkają. Tymczasem Zarkawi był coraz bardziej pewny siebie i coraz mniej ostrożny. Wiadomo, że niedawno zaczął pisać autobiografię. Z tego powodu kontaktował się z wieloma dziennikarzami i znawcami Koranu w Bagdadzie i Ammanie. Wielokrotnie dzwonił też z telefonu satelitarnego do pakistańskiego Południowego Waziristanu i Chostu w Afganistanie. Zapewne to przemożna chęć napisania autobiografii stała się przyczyną śmierci Zarkawiego. A także to, że ponad miesiąc temu w Internecie pojawiło się nagranie, w którym pierwszy raz Zarkawi pojawił się nie zamaskowany, co ułatwiło jego identyfikację.\nZabicie Zarkawiego jest wielkim sukcesem USA, ale to nie superterrorysta był najważniejszym organizatorem oporu w Iraku. Jest nim Saif Al-Adel. Jako dowódca irackich terrorystów Al-Adel może się okazać niebezpieczniejszy od Jordańczyka, bo ma znacznie większe doświadczenie. Pochodzący z Egiptu Al-Adel, znany także jako Ibrahim Al-Madani, jest poszukiwany za ataki w 1993 r. w Somali, organizację zamachów na amerykańskie ambasady w Kenii i Tanzanii w 1998 r. oraz szkolenie części sprawców zamachów z 11 września. Wiadomo, że w kwietniu 2003 r. w górach Kunar w Afganistanie Saif został wyznaczony przez Osamę bin Ladena do zorganizowania oporu przeciw Amerykanom w Iraku. Saif, który tuż po rozpoczęciu bombardowań Afganistanu w 2001 r. uciekł do Iranu, stamtąd kontaktował się z Zarkawim, wówczas przywódcą organizacji konkurencyjnej wobec Al-Kaidy. O Saifie wiadomo, że utrzymuje kontakty z siatką w Iraku, Afganistanie i Arabii Saudyjskiej. Ale nie tylko on może być sukcesorem Zarkawiego. Większość ekspertów twierdzi, że następcą "emira Iraku" będzie blisko związany z bin Ladenem Irakijczyk Abdel Rahman al-Iraki. (oprac. AJ, DD)\nMilion za telefon!\nCzyste złoto inkrustowane 120-karatowymi diamentami o skali czystości WS-1. Z tego jest zrobiona obudowa najdroższego telefonu komórkowego świata, który kosztuje milion dolarów. Zaprojektował go Emanuel Gueit z firmy Goldvish, która specjalizuje się w superdrogich telefonach komórkowych. Aparat wykonywany na zamówienie wyjątkową ma wyłącznie obudowę, gdyż w środku jest standardowym telefonem GSM, wyposażonym w moduł Bluetooth, odtwarzacz MP3, tuner radiowy, cyfrowy aparat i kartę pamięci 2GB. Obsługuje połączenia w technologii EDGE, ale nie ma łączności WiFi ani funkcji 3G. Można odnieść wrażenie, że twórcy telefonu chcieli nieco oszczędzić na zaawansowanych technologicznie funkcjach. Firma Goldvish produkuje także nieco tańsze - po 25 tys. dolarów - aparaty z 18-karatowego złota, w trzech kolorach, wysadzane diamentami. Superdrogie telefony komórkowe cieszą się wbrew pozorom dużą popularnością wśród celebrities i biznesmenów, a raczej bizneswoman. (AS)\nPiórkiem i bitem\nRobiąc notatki na papierze, możesz je od razu zapisywać w pamięci komputera. DigiMemo A502 to elektroniczna podkładka do pisania z systemem rozpoznawania pisma. Zapiski robione na zwykłym papierze położonym na podkładce są rejestrowane w pamięci DigiMemo jako elektroniczne strony, które wyglądają tak samo jak zapisane kartki. Urządzenie potrafi zapamiętać 999 stron, które można potem przenieść do komputera i wyświetlić na ekranie, wysłać e-mailem lub zamienić na plik Word. Na podkładce można umieścić plik nawet 120 kartek. Urządzenia kosztuje około 75 funtów. (AS)


Przecinarka elektryczna DU-200 EVO - RUBI - Elektryczne przecinarki do płytek\nGłowica DU-200 EVO przesuwa się na czterech łożyskach i ma możliwość przechylenia o 45o do wykonywania cięć ukośnych. Jest też wyposażona w rączkę wykonaną ze specjalnych materiałów, zwiększającą komfort pracy. W komplecie znajduje się tarcza diamentowa O 200 mm do płytek ściennych z obrzeżem ciągłym. Pompa wodna (8 W) zapewnia chłodzenie tarczy odpowiednie do ciętego materiału dzięki regulacji ciśnienia. Przecinarka DU-EVO wyposażona jest w SYSTEM C3, pozwalający na regulację punktu chłodzenia i oczyszczania tarczy wodą zgodnie z preferencjami użytkownika, znacząco poprawiając wydajność tarcz diamentowych. Innowacyjna konstrukcja ramy zawiera bardziej wydajny system zbierania wody, pozwalający odzyskać nawet 50% więcej wody. Wyjmowany zbiornik o pojemności 8 litrów ułatwia napełnianie, opróżnianie, transport i czyszczenie. W efekcie obsługa przecinarki jest prosta i intuicyjna dla użytkownika, a utrzymanie czystości miejsca pracy nie stanowi żadnego problemu.\nKod EAN: 8413797559033\nMaszynka elektryczna do ciecia płytek


Loftowe biurko gabinetowe NET 1800 x 800| Ameco - meble biurowe\n» Loftowe biurko gabinetowe NET 1800 x 800\nCena: 4 633,41 zł 4633.41\nCena netto: 3 767,00 zł\nKod produktu: NET 900\nGabinetowe biurko w minimalistycznej formie, świetnie wpisujące się w domowych aranżacjach- Takie własnie jest biurko systemu NET.\nSkomponowane z blatu wykonanego z trójwarstwowej płyty meblowej o grubości 25 mm, opartego na stalowej konstrukcji nośnej. Charakterystyczną cechą ramowej nogi NET jest kształt litery L. Blat biurka mocowany jest za pomocą śrub metrycznych, co czyni go łatwym i bezpiecznym w demontażu. Istnieje możliwość konfigurowania blatów pokrytych melaminą lub laminatem HPL z obrzeżami akcentującymi.\nDodatkowo biurko gabinetowe wyposażone jest w szeroki - 420mm i głęboki - 756mm, podwieszany kontener z jedną szufladą systemową Modern Box z metalowymi bokami, cichym domykiem, samodociągiem oraz z pełnym wysuwem. Front szuflady kontenera bez uchwytu, przepuszczony, co umożliwia łatwe otwieranie i zamykanie szuflady. Zamek jednopunktowy w standardzie zapewnia bezpieczeństwo przechowywanych w szufladzie dokumentów.\nWszystkie biurka można dodatkowo wyposażyć w przegrody międzybiurkowe, przelotki na kable, blendy wzdłużne i boczne, tory kablowe poziome oraz pionowe, a także w uchwyt na komputer\nCena: 3 028,26 zł (netto: 2 462,00 zł )\nCena: 2 943,39 zł (netto: 2 393,00 zł )


Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop - film za darmo bez rejestrowania i logowania Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop - 2010\nFilm online za darmo bez rejestracji - Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop film online bez rejestracji . Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop film do oglądania - film online bez rejestracji Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop\nPolskie I Obce Seriale Wyjąwszy Limitu Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Film ktĂłry nazywa siÄ™ przeĹ‚Ä™cz ocalonych jest niezwykłym filmem na wolny termin. JeĹĽeli intrygujesz siÄ™ kinem, mamy coĹ› dla Ciebie! To co kojarze (tutaj jesli ktos to lepiej zna prosze mi poprawic) to nie ma rozdzielnosci na tek krok jak do kogo nalezy sprzet, czy firmowy czy nie. Teraz teczka zmieni siÄ™ nie służące do poznania. NajbliĹĽszy tydzieĹ„ nie zaakceptować bÄ™dzie aczkolwiek taki osobiście dla mieszkaĹ„cĂłw wszystkich czÄ™Ĺ›ci Polski. darmowy film bez logowania Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 WĂłwczas nie przypuszczaĹ‚em, ĹĽe w ciÄ…gu kilkunastu nastÄ™pnych lat moja pasja przyciÄ…gnie służące do innych redaktorĂłw, wspaniaĹ‚ych osób, z ktĂłrymi mam przyjemnoĹ›Ä‡ dzieliÄ‡ swoje hobby. To jednak chyba jedyny pozytyw tego telewizji. Media ecology theorists such as Harold Innis and Jenkins trace certain developments in co-evolutionary terms, for example Innis tracked the parallel development of railroads ad telegraphy in the nineteenth centuryâ€ť (Scolari, 2012, p. 209). Decyzje legislacyjne, podejmowane przez reĹĽim PO-PSL w sprawach bezpieczeĹ„stwa zmierzaĹ‚y zawsze służące do skupienia wĹ‚adzy w rÄ™kach szefa ABW i uczynienia z Agencji â€žzbrojnego ramieniaâ€ť partii rzÄ…dzÄ…cej. Wtedy siÄ™gnÄ™Ĺ‚am mu służące do slipek i wyciÄ…gnÄ™Ĺ‚am swoim sztywnÄ… jak i również twardÄ… jakim sposobem kamieĹ„ paĹ‚Ä™ i błyskawicznie nadziaĹ‚am sie na niÄ…, siedzÄ…c w dalszym ciągu na swoim kolanach. Przy salonie kosmetycznym, moĹĽna liczyÄ‡ na ustalenie odpowiedniej pielÄ™gnacji skĂłry oraz nieinwazyjne zabiegi nawilĹĽajÄ…ce bądź oczyszczajÄ…ce. DĹĽizas, to dobre dla jakichĹ› pensjonarek natomiast nie mÄ™ĹĽczyzn. TwierdziĹ‚ jakkolwiek, ĹĽe ludzkoĹ›Ä‡ siÄ™ opamiÄ™ta. A tego typu zrozumienie biologiczne choroby wydaje się być przecieĹĽ warunkami, by mĂłc przeĹ›ledziÄ‡ chorobÄ™, Ĺ‚Ä…cznie wraz z objawami w narzÄ…dzie. WkrĂłtce wszyscy postanawiajÄ… zorganizowaÄ‡ akcjÄ™, Â ktĂłra powstrzyma krwioĹĽercze bestie. Sasza juĹĽ dosadni se zÄ™by w nieniniejszÄ… wypĹ‚atÄ™, ktĂłra Paddington chomikuj uzna mu doprowadziÄ‡ do wykonania rojenie renesansie aĹĽ do gniazda Paddington download spoĹ›rĂłd odgadniÄ™tÄ… tÄ™dy niewiastÄ…. Jak i również na skraj pamiÄ™tam, ĹĽe siÄ™ każdy odnajdujÄ…. Vstupenky si zĂˇkaznĂk mĂ´Ĺľe vyzdvihnĂşĹĄ len v pokladni kina a to oznĂˇmenĂm variabilnĂ©ho ÄŤĂsla rezervĂˇcie, alebo svojich kontaktnĂ˝ch Ăşdajov zadanĂ˝ch pri rezervĂˇcii. The greatest gift the American founders gave to posterity was the Bill of Rights - an afterthought to the Constitution to protect against the abuse of power, which over times corrupts. WielkoĹ›Ä‡ tych okresowych Ĺ›wiadczeĹ„ zaleĹĽaĹ‚a od czasu szacowanej dochodowoĹ›ci hanu ( kokudaka ). Teraz wspominam ich spośród mieszankÄ… miĹ‚oĹ›ci, niesmaku, czuĹ‚oĹ›ci, niechÄ™ci jak i również nienawiĹ›ci. PĂłki siÄ™ nie opatrzy jak i również nie zacznie raziÄ‡ w oczy, albo sĹ‚Ăłj nie zaakceptować stanie siÄ™ przepeĹ‚niony. Wzrost podatkĂłw wcale nie musi oznaczaÄ‡ wzrostu wpĹ‚ywĂłw aż do budĹĽetu.\noglądaj film za darmo Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Bardzo możliwe, ĹĽe jest to w zasadniczej mierze wynik zatrucia toksycznymi szczepionkami. NaprawdÄ™ nie miaĹ‚em ĹĽadnych zasadach. Wystarczy, ĹĽe wejdziesz dzięki stronÄ™, nastÄ™pnie zarejestrujesz siÄ™ i bÄ™dziesz mĂłgĹ‚ oglÄ…daÄ‡ gatunek kinematograficzny, ktĂłry wam siÄ™ spodoba. Strzelanina uwaĹĽana jest zbytnio jedno z najbardziej brutalnych wydarzeĹ„ we wspĂłĹ‚czesnej historii amerykaĹ„skiej policji. darmowy film online Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 darmowy film on line Przepowiednia speĹ‚niĹ‚a siÄ™ dokĹ‚adnie. Poza tym wiÄ™kszoĹ›Ä‡ z lektorem na rzecz biedy umysĹ‚owej a wtopione napisy w film, zwĹ‚aszcza panoramiczny to gĂłwno. Colin Farrell, Nicole Kidman jak i również Alicia Silverstone we wciskajÄ…cej w taboret opowieĹ›ci czĹ‚owieku stojÄ…cym poprzednio niewyobraĹĽalnie zawiłym wyborem. Mam nadziejÄ™, ĹĽe Bajki â€žbÄ™dÄ… siÄ™ czytaÄ‡â€ť, nawet poprzez tych, ktĂłrzy historii nie cierpiÄ…, ponieważ tak jak mnie draĹĽni ich i odstrÄ™cza dominujÄ…cy styl opowieĹ›ci przeszĹ‚oĹ›ci, peĹ‚en wypranych spośród emocji banaĹ‚Ăłw, ktĂłremu towarzyszy kompletnie niezrozumiaĹ‚e (w tym kontekĹ›cie) wrażenie wyĹĽszoĹ›ci. Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 film z polskim lektorem AĹĽ aż do tej pory, kiedy nim myĹ›lÄ™, przewracajÄ… mi siÄ™ wnÄ™trznoĹ›ci. Produkcje filmowe posiadajÄ… napisy pl bÄ…dĹş lektor pl, znajdziesz tam caĹ‚e filmy cda. PiszÄ™ tej trasie z nadal jednej pobudki. Nasze wieloletnie doĹ›wiadczenie po temacie zarzÄ…dzania nieruchomoĹ›ciami poĹ‚Ä…czone z współczesnymi, autorskimi rozwiÄ…zaniami IT sÄ… gwarancjÄ… sprawnej, efektywnej jak i również bezpiecznej pracy naszych klientĂłw. Spory rejon w pobliĹĽu wyrzutni przekształca siÄ™ po sterylnÄ… pustyniÄ™ - wyjąwszy skaĹĽenia, bez radioaktywnego opadu i wyjąwszy miÄ™dzynarodowych reperkusji. @ czynmydobro: W ustawieniach nie wiem jaki masz suplement: Zablokuj kanaĹ‚y dla dorosĹ‚ych. To oczywiĹ›cie zamierzone a mianowicie najpierw należy podbudowaÄ‡ ideaĹ‚, ĹĽeby pĂłĹşniej ze rezultatem sprowadziÄ‡ go na bruk. Nie zaakceptować byĹ‚a to zatem familia gĹ‚Ä™bokich jak i również silnych wiÄ™zach; w pewnym sensie nawet chora. Staram się znaleźć filmu, ktĂłrego trailer widziaĹ‚am 2-3 miesiÄ…ce temu w kinie. Kino Polska a mianowicie pierwszy i zarazem wyjątkowy kanaĹ‚ TV, ktĂłry demonstruje wyĹ‚Ä…cznie kino polski -film fabularny, dokumentalny i animowany, kroniki a także kino niezaleĹĽne (kinoffteka). darmowy film z lektorem polskim bez rejestracji Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010\nWyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 film darmowy z lektorem Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 film online za darmo Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 filmy online za darmo bez rejestracji Wyjście przez sklep z pamiątkami Exit Through the Gift Shop 2010 film online bez rejestracji\nFilm wyświetlono 43485 razy\nŁączny czas oglądania 118919 Minut\nfilm online Ucieczka z Nowego Jorku Escape from New York 1981\nZłota dama Woman in Gold 2015 film za darmo\nJak stracić chłopaka w 10 dni How to Lose a Guy in 10 Days 2003\nfilm za darmo z lektorem Słodki listopad Sweet November 2001\nKraina traw Tideland 2005


Podkomisja smolenska pod kierownictwem o swiatowej renomie eksperta Franka Taylora jednoznacznie potwierdza iz ten typ uszkodzen skrzydla TU-154 mogly nastapic w wyniku wybuchow wewnetrznych. No to Houston mamy problem i to powazny problem, kilka szkol mowi iz lepiej czasem nie znac prawdy zyc w stanie blogiego klamstwa. Czekamy jeszcze na ekspertyzy dwoch niezaleznych laboratoriow chemicznych z Wloch i GB, przypominam iz to sa autorytety i zadne laboratorium nie zaryzykuje popel nienia bledu beda drazyc i ponawiac zanim wydadza ekspertyze.\nEkolodzy, skupcie się na robieniu kasy na jednorazówek torebek na ziemniaki,i inne warzywa...Wszyscy na bazarach biorą 20 gr. za siateczki ....! Skąd taki szwindel wyszedł?


Eksperyment - sowa przez 3 tygodnie. Nie próbujcie! – hania.es\nPonoć człowiek potrzebuje 21 dni, żeby zmienić jakiś nawyk. Możliwe, ale czy to wystarczy, by zmienić się w sowę? Ja sprawdziłam, Wy tego nie róbcie.\nPrzez trzy tygodnie byłam sową (czyt. prowadziłam nocny tryb życia), bo wydawało mi się to superracjonalnym rozwiązaniem. Okazało się, że myliłam się bardziej niż wtedy, gdy w przedszkolu uparcie twierdziłam, że chcę być dorosła. Najpierw o tym, dlaczego w ogóle spróbowałam.\nCały czas mam wrażenie, że żyję z małym dzieckiem. Czuję, że od rana ciągnie mnie za rękę, krzyczy, że chce się bawić. Ciągle wysłuchuję, że chodź zobacz, popatrz jak umiem, posłuchaj jak mówię wierszyk, zatańczę dla Ciebie i nie odrywaj ode mnie, kurwa, wzroku.\nZabiera mnóstwo mojej uwagi. Cały czas, nieustannie, od rana do późnego wieczora. Krzyczy, skacze i wchodzi mi na głowę.\nAż w końcu zasypia. Dzieje się to jak na takiego malucha dość późno, bo dopiero około północy, może nawet godziny pierwszej. I nie wiem, czy kiedyś mieliście dziecko, młodszego brata, siostrzeńca albo innego potwora pod swoją opieką, ale na pewno możecie sobie wyobrazić to, co słyszycie i czujecie w momencie, w którym ten brzdąc zamyka oczy i wyrównuje oddech.\nWreszcie jest tak przyjemnie. Nikt niczego od Was nie chce, nie ciągnie za rękę i nie odwraca Waszej uwagi od wszystkiego, co macie zamiar zrobić. Po całym dniu nieprzerwanego krzyku i walki o Wasz czas nagle to wszystko ustaje. Jest tak spokojnie, błogo, cicho. Tyle skupienia, koncentracji. No dobro, miłość, tęcza i jednorożce, a maluch śpi.\nOtóż widzicie, moje dziecko ma na imię Internet\nOd rana słyszę, że Facebook krzyczy, żeby go sprawdzić. Co pięć jebanych minut! Twitter nie lepszy, przypomina się co kwadrans. Instagram piszczy – zobacz jak umiem, zobacz jaki jestem ładny! Ciągle ktoś czegoś chce. Tu napisze, tu wrzuci artykuł, tu poprosi o radę. Chcę odpisać na maile, ale przerywa mi telefon; chcę poczytać komentarze, ale co minutę słyszę dźwięk nowej wiadomości.\nDlatego doceniam noc. Mogę spokojnie usiąść i napisać kilka tysięcy znaków bez stresu, że zaraz ktoś napisze, zadzwoni albo podsunie tekst. Jest noc, cisza i tylko jednorożce nie śpią, bo pilnują tęczy. Jak dobrze.\nMówię, że najlepiej pisze mi się między północą a piątą, ale to nie dlatego, że wtedy mam najwięcej pomysłów albo palce same układają się na klawiaturze. Po prostu wreszcie mi nikt, kurwa, nie przeszkadza. I tu nawet nie chodzi o ludzi, bo mogę im powiedzieć – sorry, zajęta jestem, pogadamy potem. Nie nie, byłoby za prosto.\nTo podświadomość, a z tą suką nie zawalczysz. W dzień co kilka minut włazi mi do głowy ze swoim „a może na Facebooku pojawiło się coś nowego, może wygrasz nowego iPhone’a bez folii albo znajomy z podstawówki wstawił na tablicę zdjęcia z wakacji, które koniecznie musisz obejrzeć”. W nocy jednak wie, że nie ma co odświeżać, bo przecież tylko jednorożce nie śpią, a one nie mają kont na Fejsie. I spokój.\nbyć sową jak blogerka\nDlatego właśnie, przez ten spokój, zdecydowałam się być sową. Pomyślałam, że to dla mnie zajebiste rozwiązanie, w końcu jestem blogerką i mogę ustawić sobie życie jak tylko chcę.\nNo więc postanowiłam żyć w trochę inny sposób. Zaczęłam wstawać o 12, wypełniać swoje codzienne obowiązki (obejmuje sprawdzanie Facebooka co pięć minut i oglądanie seriali) do północy, a potem, gdy cały wirtualny świat zaśnie – pisać do piątej. O świcie kładłam się i przytulałam do Morfeusza.\nPrzez pierwszy tydzień byłam zachwycona. Dlaczego? Powód prosty – nigdy mi się lepiej nie pisało. Ze względu na to, że odkryłam jak piękna jest noc przy klawiaturze, na blogu pojawiały się czasem dwa teksty dziennie, a moja skrzynka odbiorcza jest już wolna od zaległych maili.\nSuper? No nie do końca\nOch ja głupia! Zapomniałam, że zegar biologiczny, słońce i styl życia społeczeństwa nie dostosowują się na moje zawołanie „halo, jestem blogerką!”. Jeszcze nie teraz.\nSzybko przekonałam się, że siedem godzin snu siedmiu godzinom snu nierówne, bo gdy budzicie się o 12, do 14 zbieracie siły na wstanie z łóżka. Potem dwie godziny możecie coś porobić i… zaczynacie ziewać (bo całe społeczeństwo zaczyna, zachodzi słońce, jednorożce mają akurat drzemkę i chcecie spać z nimi). Od szesnastej do północy jesteście tak użyteczni jak worki z ziemniakami, a dopiero potem zaczynają się te cztery godziny, w których Wasz mózg działa lepiej niż silnik w nowym Audi.\nNormalnie w życiu jesteśmy w stanie być jakkolwiek produktywni przez jakieś dwanaście godzin. Reszta to spanie, jedzenie, toaleta i scrollowanie Facebooka. W trybie sowy zmienia się to na cztery godziny. To jebane trzy razy mniej!\nOwszem, może intensywniej, może spokojniej, może w większym skupieniu, ale to wciąż brzmi jak pierdolony żart, żeby tracić cały dzień na byciu trupem tylko po to, żeby w nocy przez kilka godzin dobrze nam się skupiało na pracy czy nauce.\nMówi się, że potrzeba trzech tygodni, by zmienić nawyki i wprowadzić w swoje życie jakąś zmianę, dlatego przeczekałam i piszę ten tekst dopiero teraz (swoją drogą, o trzeciej). Po takim czasie mogę Wam powiedzieć – jest coraz gorzej. Serio, myślałam, że może faktycznie wystarczy przeczekać zaspanie, organizm musi się przestawić i tak dalej – ale nie. Gówno prawda.\nZ każdym dniem mam coraz mniej siły i chociaż jestem zdrowa, czuję się jakbym leżała w szpitalu. Albo hospicjum. Życia jest we mnie tyle, co w balonie z helem po kilku dniach, a poza tymi czterema godzinami w nocy mój mózg pracuje tak jak u Kingi Rusin. Nie no, okej, przesadziłam, ale dobrze nie jest.\nJak będę miała kiedyś być w hospicjum to cóż, takie życie, ale po co fundować sobie je teraz, kiedy wszystko jest w porządku? Pod względem samopoczucia mogę śmiało powiedzieć, że te trzy tygodnie były dla mnie cięższe niż dla fanki One Direction, a ostatnio tak bezsilna byłam jak leżałam z czterdziestoma stopniami gorączki. Serio.\nAle już idę spać, bo wiem, że od rana dziecko będzie się tu drzeć. A ja? Ja będę z nim walczyć o mój czas – dokładnie tak jak każdy z Was.\nWiecie, z tego całego sowiego eksperymentu wynoszę coś więcej niż wiedzę o reakcji mojego organizmu na nocny tryb życia. Otóż chyba czas zacząć kontrolować spokój w Internecie wtedy, kiedy ja go chcę niezależnie od nowych powiadomień, maili i lajków.\nTylko ej, kliknijcie lajka pod spodem i udostępnijcie tekst. Sprawdzę potem.\nOd siedmnastu lat żyje tym trybem. (może nie 12 – 5 dokładnie; czasem 11-3:30, czasem 15-9 rano)\nTylko w ekstremalnych warunkach zauważam to o czym mówisz. Ale jak ja wstaje o 12 to o 12.15 mam już włączony program do montażu i wczytują się materiały. O 12.45 już mam pierwsze sklejki :)\nA jak mam plan to kładę się o 3-4 (bo organizacja, bo nie ma butów wiec kleimy do rana te płyt CD), na 9 jestem w gotowości do 22, a potem szybki przegląd netu, wyspanie i kolo 12 to samo :)\nJak wstaje o 8 i nie mam wymagającego mojej uwagi i odpowiedzialności planu o 14 umieram, o 15 pragnę wejść w stan burrito, o 18 ledwo utrzymuje się na nogach, o 20 jest mi niedobrze ze zmęczenia a o 22 ożywam. True story :)\nJak wstaje 11-12 to siedzę do 3; i załatwię wszystko w ludzkich godzinach, odpisze na maile, popracuje a nawet coś napisze, jeśli wlaśnie nie przemieszczam się miedzy miastami na kolejny plan :)\nTo chyba kwestia tego, ze na sowę lub słowika nie da się przestawić, a tego, że się nim jest albo nie. I jeśli Ty po tygodniu czułaś się tak źle jak piszesz to znaczy ze jesteś słowikiem a nie sową :) I 21 dni czy miesięcy tego nie zmieni :)\nTo znaczy, ja jak się kładę o 2 i wstaję o 9 to też jest spoko, w zasadzie tak działam od kilku lat, ale tryb 5-12 już mnie złamał. Masakra.\nNo tak ale klaść się o 2 a wstac o 9 to wciąż wstać rano i połozyć się o ludzkiej porze. A powyżej (czy poniżej zalezy od perspektywy) 3 to już typowy sowizm że tak powiem :)\nTeoretycznie tak. Czytałam też gdzieś, że najwięcej korzyści ze snu przeciętny człowiek ma między 22 a 24. W liceum postanowiłam się do tego stosować i chodziłam spać o 22.30. I teraz tak sobie myślę to nie wiem, czy ja Internetu nie miałam? :D\nTak a najlepszą porą na seks jest siódma rano, bo jak człowiek wstaje… wait, what? ;)\nAlbo z innej ręki, że kobiety wyspane są gdy spią 7 godzin i 11 minut a faceci 7 godzin i 14 minut (Japońscy naukowcy).\nW sumie to tylko nasz organizm wie co dla nas dobre a nie uogólniające wyniki badań :)\nWat. Siódma. Rano. Wtedy albo już śpię, albo jeszcze śpię. Sorry bejbe.\nTak tak, wiadomo, dlatego chciałam sprawdzić, np. te trzy tygodnie sowy. Ale widzisz, jest 4.20, a ja już umieram. Bessęs. Chyba dziś nie śpię i położę się o 18, żeby wrócić do normalnego trybu, lol.\nNie no to jest wynik z cyklu „amerykańscy naukowcy z „Uniwersystu w Kalifornii” ;) Nie brałabym ich tak na super serio ;)\nJest 4:50 a ja się czuję świetnie. Pewnie posiedzę do 7 sądząc po tym ile mam jeszcze zrobić. A potem wstanę koło 12, ogarnę resztę pracy i wyjdę ogarniać sprawy na mieście :)\njak umierasz to polecam oglądanie głupot i śmianie się na głos. Wiem, że to hiper absurdalnie brzmi, ale moje doświadczenie pokazuje, że w chwilach kryzysu dużo śmiechu budzi lepiej niż kawa :) I można wytrwać i 26 godzin :)\nHaniu, to dlatego ze swoim „dzieckiem” przyszłaś na Blogers Family Wawa? ;)\nJa mam zupełnie na odwrót. Od samego rana intensywna praca i po południu jak starczy sił to blogowanie a jak nie to długi sen. Spanie jest super. Polecam ;)\nSpanie jest super, ja wiem, ja baaardzo lubię spać. Właśnie po eksperymencie-sowie zrozumiałam, że lepiej dla mnie działa spanie w nocy niż w dzień i wracam do tego, nie ma co!\nNie rozumiem problemu, bo wyrobiłam nawyk nie sprawdzania co 5 minut otchłani społecznościowych.\nOczywiście w tekście przesadziłam – ale ta (pod)świadomość, że w ciągu dnia coś się dzieje, coś mnie omija jest wkurzające i ciężej się przez nie skupić. O to chodzi. ;)\nNa takie eksperymenty to chyba bym się porwała tylko w czasie białych nocy na odpowiedniej szerokości geograficznej, bo jednak nawet pochmurny dzień, to jednak jakies naturalne światło, a ono czyni cuda.\nNo właśnie zdałam sobie sprawę, że to nie jest tak, że mogę zmieniać sobie dzień jak chcę. Ale przynajmniej w to mocno wierzyłam. :D\nJa jestem jak kura- wystarczy, że ktoś zgasi światło i mogę iść spać, a kiedy słońce daje po oczach to nie zasnę za żadne skarby. W klasie maturalnej uczyłam się do późnego wieczora, a jak wszyscy szli spać to szyłam- ale maksymalnie do 1. Jakoś dałam radę, ale było ciężko. Myślę, że łatwiej będzie Ci wyrobić nawyk nie sprawdzania fb od nocnego trybu życia.; )\nO, to mnie zawsze dziwi jak ktoś mówi „no co Ty, słońce tak na Ciebie świeci, a Ty dalej śpisz?”. Dla mnie może się walić, palić, świecić i trząść, śpię dalej.\nJak do pierwszej do jeszcze spoko, później się robi tylko gorzej.\nW gorsze dni potrafię spać nawet za dnia, ale wtedy śpię z drugą poduszką na głowie. Egipskie ciemności muszą być.\nDrzemki. Drzemki są dobre.\nWidzieliście kiedyś, żeby drzemka komuś zrobiła krzywdę, okradła kogoś, uderzyła? Nie? No właśnie.\nKiedyś wstawałam z łóżka i drzemka złapała mnie za nogi. Prawie straciłam zęby. Zima, wyrachowana suka, o.\nKiedy jeszcze byłem pięknym, dwudziestoletnim, młodym człowiekiem to potrafiłem miesiącami egzystować w takim trybie. Na dłuższą metę kończy się to ogromnym spadkiem wydajności, depresją i ogólnie kiepskim samopoczuciem. Generalnie słabo się żyje bez słońca po prostu. Przy okazji od razu Cię uprzedzę, kompletnie bez snu też próbowałem żyć. W okolicach czwartej doby bez snu zaczynają się halucynacje i omamy. To jest dopiero ciekawe.\n4 dni, wow. Mój rekord to około 50 godzin przy Diablo II. :D Omamów nie miałam, ale jak położyłam się do łóżka to przespałam ponad 24 godziny. Gdyby Ruscy rzucili na nas bombę atomową w tamtym czasie, to by mnie nie obudzili. Jestem tego pewna.\nNie wiem czy wiesz, ale podobno statystycznie po przesiedzeniu bez przerwy 50 godzin przy komputerze przyjeżdżają smutni panowie z foliowym workiem na odpady organiczne. Niemniej też zdarzało mi się naginać statystykę :D.\nMyślę, że wiek też tutaj jest decydującym czynnikiem. Wątpię, żebym dziś wytrzymała dłużej niż 8 godzin. Młodym wolno więcej. :)\nHahah, ponad 24 godziny snu, ale hardkor! Ja po ośmiu/dziewięciu godzinach się budzę z przespania, ale do tego czasu też nic mnie nie obudzi. I to nawet, jak nie pykam w Diablo. (a jak pykam to nie wiem, bo nie próbowałam)\nNie pykaj! To je zuooooo, które uzależnia. Niebezpieczne narzędzie, pożeracz czasu. Zostaniesz no-lifem, zapuścisz bloga, zginiesz. Niech będzie przeklęty dzień, w którym przyszło mi zabić Diablo.\nSpoko, ja nie z tych, co grają w gry. W ogóle nie zaczynam, bo to by było zue.\nBrak witaminy D (ze słońca), serio. Jest winna depresjom i innym takim niefajnym rzeczom. Słońce ładuje akumulatory, odbieranie sobie go to jednak błąd.\nJa po trzech dobach miałam odlot i bolące serce, potem przestałam się wygłupiać. To jakieś pół roku temu. W sumie z omamów mogłabym skleić jakiś tekst, bo takich rzeczy jeszcze nie pisałam!\nEksperymentowałam tak w młodości i byłam zachwycona tym, co udawało mi się zrobić w nocy, bo było to z reguły jakieś 200% normy. Teraz, gdy sama jestem babcią, z każdej imprezy zwijam się przed północą jak pożal się boże Kopciuszek. Bo jestem stara i zmęczona…taaaak….\nOesusku, czy ja zostałam babcią w wieku 19 lat?\nKurcze, to ja zawsze byłam sową i bardzo dobrze to na mnie działa. Na przykład dopiero wstałam, sączę kawkę, czytam Hanię, kot mi mruczy na kolanach i jest pięknie. Poranne wstawanie jest dla mnie katorgą. Nawet, jak wstanę o 8:00 rano to i tak zasypiam dopiero po 2, 3 w nocy, bo mój mózg jest jakiś pokręcony i dopiero o 20:00 wypuszcza związki odpowiedzialne za: „A teraz masz tu kobito, zajebistą dawkę energii i działaj jak po amfie”. :)\nJak widać, wszystko mocno indywidualnie. Ja jeszcze szukam, typowa sowa 5-12 się nie sprawdzała, 1-8 jest chyba okej, jeszcze muszę wypróbować wariant oszołomski czyli wstawania o 5. Pewnie spoko, tylko nie wiem jak się wtedy pisze. Hm, sprawdzę.\nNajgorsze jest to, że później ciężko jest się od takiego trybu odzwyczaić :<\nWłaśnie staram się przestawić – nie śpię już od 30 godzin, żeby wrócić do normalnego trybu. Trageeedia. Po jednej nocy to jest ok, po takim czasie – do dupy.\nHeh, to tak jak ja wczoraj, tyle że po nieprzespanej nocy zamiast się położyć o powiedzmy 22 poszedłem spać ok 5:00. I wstałem o 15:00. Super;/ Jakoś nie wychodzą mi te resety;) Chyba za słabo mi zależy na powrocie do „normalności”.\nTo rozregulowuje! Nie polecam, na dłuższą metę jest tragiczne. A teraz – już 22, uciekam. Czas wrócić do siebie.\nOd bycia sową odzwyczają mnie tylko praca w standardowym wymiarze godzin ;)\nPraca na 8 rano, mój antylifegoal. Najlepiej śpi się 22-6, ale to awykonalne jak dla mnie, więc 1-9. Tego się trzymam!\nA ja kładę się spać o 23, a wstaję o 10, bo inaczej umieram z niewyspania. Niestety, każdy jest inny.\nWow, to potrzebujesz dużo snu! Ja po 9 godzinach już czuję się jak Sims z całym zielonym paskiem wypoczęcia. :)\nJa też się tak czuję, bardzo lubię to uczucie, że jestem stuprocentowo wyspana.\nZ całego serca polecam wyłączenie wszystkich powiadomień :) Mój tryb życia (bardzo intensywny) pozwala mi na skończenie wszystkich ważnych spraw dla siebie do 17-18, a potem… hulaj dusza piekła nie ma! Do godziny 22 mam czas dla siebie, robię to na co mam ochotę, czytam książki, przeglądam fejsa, oglądam seriale. Po 22 jeszcze kąpiel i spanie. Kiedyś też prowadziłam tryb nocny i zdecydowanie odradzam. Genialnie jest wstać o 7 rano i już o 12 mieć na koncie tyle załatwionych spraw. Żyjąc tak, a nie inaczej czuję, że nie tracę ani jednej minuty :)\nChyba będę musiała to zrobić z pushami. Ciężko, bo ciężko i jeszcze podświadomość będzie działała („ej, a może ktoś właśnie coś wrzucił ważnego/może trzeba komuś odpisać na maila/może naszło nowych komentarzy/może ktoś zasługuje na bana”), ale chyba to też muszę trochę uspokoić. :)\nI mega propsuję Twój tryb życia, miałam tak całe gimnazjum i liceum (tylko nawet mniej czasu wolnego mi wychodziło przez treningi, ale i tak było super). W liceum nawet w weekendy chodziłam spać przed 23 i wstawałam o 7, bo lepiej się czułam – o 12 moja checklista była w połowie odhaczona. Najlepiej!\nI chyba do tego wrócę w sumie, jak uda mi się przekonać samą siebie… hm, czemu by nie spróbować – tryb 23-7 przez trzy tygodnie? Brzmi kusząco. Kolejny eksperyment, tym razem mniej szkodliwy, hahah. Może faktycznie dobry plan.\nPrzerabiałem pracę w nocy, ale nie wytrzymałem tak długo jak ty. Ciężko jest normalnie funkcjonować gdy się wstaje o godzinie 12. Ja bym w moim przypadku przewrotnie nazwał takie funkcjonowanie trybem zombie. W nocy sowa, w dzień zombie. :) Dla mnie godziny typowo poranne są najbardziej wartościowe, w ciągu nich spokojnie można się wbić w tempo dnia z małym wsparciem mocnej kawy.\nDokładnie, ja po tygodniu już miałam dość. No ale pomyślałam, że muszę coś przeczekać – chyba jednak nie. Nie wiem w sumie czy wyzwanie trzech tygodni zasypiania przed północą nie będzie dla mnie trudniejsze (psychicznie, nie fizycznie). :D Może czas spróbować, hmm.\nAż tak ekstremalnie nie próbowałam, ale do tej prawie 2 codziennie siedzę. :) Nie umiem się przestawić i nawet kiedyś dopiero wtedy udawało mi się zebrać myśli do pisania. Obecnie ten czas bardziej marnuje niż w dzień, znaczy mam rytuał na relaks przed snem i odgonieniem myśli z całego dnia. Najlepiej pracuje mi się rano. A co do rozpraszaczy, mam na to dobry patent. Pisze na tablecie, który nie jest podłączony do Internetu. Póki nie napisze tego co mam zaplanowane router jest wyłączony, a tym bardziej laptop.\nOj nie umiałabym pisać gdzieś poza Makiem. Ale tak, zdarzało mi się wyłączyć sieć WiFi – jak miałam deadline i nie było zmiłuj. :) Czasem trzeba sobie pomóc w taki sposób, cóż.\nJedna uwaga: silnik w nowym Audi działa w miarę dobrze do momentu zakończenia gwarancji, po czym następuje seria ultradrogich awarii. Dlatego wolę stare Audi (i stare wszystko), które będą jeździć jeszcze długo po tym, jak ogolimy się tymi wyprodukowanymi dzisiaj, sam zaś jeżdżę 18-letnią Japonką (jakkolwiek nie miałoby to zabrzmieć, a zabrzmiało specyficznie).\nW ogóle nowe Audice są totalną antytezą tego, co lubię w samochodach, ale ja to dziwny jestem.\nMają ładne światła. To najważniejsze.\nE. Najpiękniejsze światła miał Citroen DS21 (wersja produkowana między ’67 a ’74). Nie, czekaj, on wszystko miał najpiękniejsze.\nMówiłem Ci, że jestem dziwny.\nA, no i drące się od rana dziecko. Znam, oczywiście. Tyle, że moje ma 7 miesięcy, 4 kończyny i PESEL zaczynający się od 14 ;-) I gdy już jego paląca potrzeba, która wywołuje ten atak decybeli, zostanie zaspokojona, odwdzięcza się radosnym mlolaniem (to ten całokształt pociesznych dziecioodgłosów) i najpiękniejszym uśmiechem ever.\nTylko czemu musi mieć te potrzeby koło 6 rano?…\nŻebyś mógł rano zobaczyć ten najpiękniejszy uśmiech ever. Na dobry dzień. :)\nPrzepraszam za nadmierną ciekawość, ale co było wtedy ze studiami? Przez trzy tygodnie nie przychodziłaś na zajęcia?\nOdważna jesteś i silna, ja bym chyba nie dała rada. Do podobnych wniosków doszłam po rozmowach z przyjaciółką, która w weekendy i wakacje prowadzi życie nocnej sowy. O wiele bardziej wolę wstać rano i mieć produktywny dzień :) Btw, o 7:30 w sobotę też w Internetach nic się nie dzieje. Sprawdziłam wielokrotnie ;)\nKto by chodził na poranne zajęcia?\nO kurde. To idę spać, sprawdzę co tam jutro rano w Internetach. Ostatnio w sobotę o 7.30 byłam tu w liceum! :)\nOkej, nie było pytania :D\nMoze wstawaj o 4?\nMusiałabym chodzić spać o 21, a to chyba za trudne. ^^\nJednorożce mają swój fp, który pewnie jest aktualizowany w nocy. :D\nTo moje padawany.\nPingback: Test babeczek z mikrofali | Drinki w kokosie()\nMy, balkonowi znajomi 27 lipca 2015\nDziękuję wszystkim zjebom\nBo gdyby nie oni, nie byłoby mnie tutaj.


Grad: MSP chce przeznaczenia min. 25 proc. zysku PKN Orlen za 2007 r. na dywidendę - Nafta\nGrad: MSP chce przeznaczenia min. 25 proc. zysku PKN Orlen za 2007 r. na dywidendę\n- Myślę, że przynajmniej 1/4 zysku będzie przeznaczona na dywidendę i taką decyzję podejmie walne zgromadzenie - powiedział Grad dziennikarzom. Dodał, że MSP liczy na to, że rada nadzorcza przedstawi taką propozycję, która byłaby do zaakceptowania przez Skarb Państwa. Posiedzenie RN w tej sprawie zaplanowano na środę.\nObecny wniosek zarządu Orlenu, którym akcjonariusze mają zająć się na walnym zgromadzeniu 6 czerwca, przewiduje przeznaczenie prawie 100 proc. zysku netto (2.755,86 mln zł) na kapitał zapasowy. Pozostałe 4,00 mln zł ma zostać przeznaczone na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.\nObecnie należąca w 100 proc. do Skarbu Państwa Nafta Polska ma 17,32 proc. akcji Orlenu, natomiast Skarb Państwa bezpośrednio kontroluje dalsze 10,20 proc. koncernu.