Elon Musk kupił Twittera. Czy przywróci konto Trumpa?\nZrzut ekranu z wywiadu dla programu TED https://www.youtube.com/watch?v=YRvf00NooN8\nMichał rysiek Woźniak 27 kwietnia 2022\nAmerykański miliarder zapłacił 44 mld dolarów za Twittera. Co to oznacza dla debaty publicznej on-line? Czy obecni na TT krytycy Muska i jego wielu biznesów powinni się martwić? Jakie są alternatywy? I czy takie przestrzenie debaty powinny w ogóle być na sprzedaż?\nStało się: Elon Musk doszedł do porozumienia z zarządem Twittera, i kupuje tę sieć społecznościową za 44 miliardy dolarów. To (prawdopodobnie) koniec trwającej kilka tygodni sagi, na której początku miliarder kupił nieco ponad 9 proc. akcji tej korporacji (stając się tym samym największym, ale nie większościowym udziałowcem).\nMiało mu to dać możliwość dołączenia do zarządu, to się jednak (z niejasnych przyczyn) nie stało. Musk postanowił więc po prostu… wykupić całą firmę.\nZnaczenie Twittera w debacie publicznej\nNa dobre czy na złe, Twitter jest dziś wciąż ważnym forum wymiany myśli. Choć nie jest tak popularny jak Facebook — ma „tylko” ok. 217 milionów aktywnych użytkowników dziennie, w porównaniu z prawie dwoma miliardami Facebooka — to ma jednak ogromne znaczenie, zwłaszcza w dziennikarstwie.\nFunkcjonuje bardziej jako system szybkiego rozpowszechniania informacji, niż usługa pozwalająca kontaktować się ze znajomymi i rodziną. Krótki format wpisów (maksymalnie 280 znaków) wymusza zwięzłe formułowanie myśli, co ułatwia ich rozpowszechnianie i przyswajanie. Format ten świetnie sprawdza się na przykład wtedy, gdy trzeba na bieżąco weryfikować informacje związane z szybko rozwijającą się sytuacją — na przykład początkiem inwazji Rosji w Ukrainie.\nTa błyskawiczna prędkość wymiany informacji niesie za sobą również zagrożenia: dezinformacja jest sporym problemem, podobnie jak nękanie i inne napastliwe zachowania (zwłaszcza wobec kobiet).\nW telegraficznym skrócie (i ogromnym uproszczeniu), Facebook to bardziej platforma, gdzie rozmawiamy z rodziną i bliskimi znajomymi, Twitter to platforma debaty publicznej.\nMusk nie kupuje Twittera w celu zarabiania na nim pieniędzy — sam to przyznał podczas niedawnej konferencji TED 2022. Wiadomo też, że to, co dziś mówi, może nie mieć wiele wspólnego z tym, co zrobi jutro, po udanych zakupach. I choć finalizowanie tej transakcji zajmie jeszcze wiele miesięcy, już dziś warto zastanowić się, jakie konsekwencje dla debaty publicznej online będzie ona miała.\nTrudno nie zauważyć, że dyrektor Tesli, SpaceX i wielu innych firm ma bardzo dobrą prasę. Opisywany jest często jako wizjoner, który chce przekształcić ludzkość w „gatunek międzyplanetarny”.\n„Dzięki wiedzy, produktom i usługom Elon Musk jest niemal strategiczną bronią we współczesnych działaniach wojennych. Jak widzisz swoją rolę w tym kontekście?” to nie jedyne trudne pytanie zadane amerykańskiemu oligarsze w niedawnym wywiadzie prowadzonym prezesa Axel Springer, Mathiasa Döpfner.\n„Rozwiązałeś tak wiele problemów ludzkości i przedstawiłeś tak wiele rozwiązań”, zaczynało się kolejne, następujące po litanii pochwał dla szeregu produktów promowanych przez miliardera.\nTo świetny przykład pewnego rodzaju „rzetelnej” dziennikarskiej roboty, nieustępliwie dążącej do prawdy i „bezkompromisowo” przyglądającej się możnym tego świata, do którego Elon Musk bez wątpienia przywykł. Nic dziwnego: jego majątek szacowany jest na ponad 250 miliardów dolarów. Gdy ktoś ma do dyspozycji tak ogromne zasoby, zawsze jest obawa, że wykorzysta je przeciwko swoim krytykom.\nZwłaszcza jeśli robił to już w przeszłości.\nAbsolutysta wolności słowa\nMusk nazywa siebie „absolutystą wolności słowa”. Brzmi świetnie, ale co to dokładnie oznacza? Trudno powiedzieć. Pewne jest jednak, że miliarder nie ma problemu z uciszaniem krytyków.\nBloggera, który najwyraźniej nie pisał wystarczająco pozytywnie o Tesli, miliarder wyśledził (prawdopodobnie korzystając ze swej armii śledzących na Twitterze), i groźbami pozwu nakłonił do zaprzestania publikacji. Klientowi wyrażającemu negatywną opinię na temat wydarzenia promującego (wówczas) nowy Model X Musk najwyraźniej osobiście anulował zamówienie na samochód.\nZwolnił też pracownika, który w czasie wolnym i używając własnego samochodu testował funkcjonalność Tesli i publikował z tych testów uczciwe (a zatem czasem pokazujące problemy) nagrania online. To zresztą nie jedyny przypadek pracowników zwolnionych przez oligarchę za komunikowanie czegoś, czego nie chciał słuchać.\nOczywiście Elon Musk nie musi nawet sam angażować się w wymierzanie takiej jednostronnie rozumianej sprawiedliwości. Twitterowa armia (mówimy o ponad 83 mln śledzących jego konto) tylko czeka na pretekst. Odniósł się do tego wspomniany wcześniej blogger, bardziej dogłębnie opisała to dziennikarka technologiczna Erin Biba.\nReakcja miliardera niestety nie zaskakuje — zamiast odpowiedzialnie poprosić swoich followersów o zachowanie jakichś minimalnych standardów dyskusji, zaczął ich bronić:\nHeloł, czy poznałaś już Internet? Każdy jest atakowany, niezależnie od płcji, zwłaszcza, jeśli pisze fałszywe rzeczy.\nAtaki fanów Muska doprowadziły też Dr Missy Cummings, ekspertkę w dziedzinie badań nad interakcjami ludzi i systemów autonomicznych, a więc dziedzinie wiedzy niezbędnej do zrozumienia zagrożeń związanych z autonomicznymi pojazdami (to technologia, nad którą pracuje m.in. Tesla, zarządzana przez Elona Muska), do zamknięcia jej konta na Twitterze.\nDr Cummings była jedną z pierwszych kobiet-pilotek w US Navy, lądowała myśliwcami na lotniskowcach, ale nawet dla niej nękanie ze strony twitterowej armii miliardera okazało się zbyt toksyczne.\nProblemy z toksycznymi zachowaniami dyrektora Tesli i jego fanów zaczął zauważać nawet Twitter, ale w zasadzie dopiero gdy zaczął się on wypowiadać na temat koronawirusa. Twierdził na przykład, wbrew faktom, że dzieci są rzekomo „zasadniczo odporne” na wirusa.\nI choć żadne wpisy miliardera nie zostały ostatecznie usunięte, niewykluczone, że sama groźba jest ważną część motywacji dla przejęcia Twittera. Gigant mediów społecznościowych był przecież w stanie usunąć konto byłego prezydenta USA Donalda Trumpa (mające wówczas niemal 90 mln śledzących).\nBlokada czy usunięcie konta byłyby niewątpliwie dotkliwym ciosem dla wiecznie pożądającego uwagi Muska, który, w odróżnieniu od bankruta Trumpa, mógł sobie pozwolić na wydanie 44 miliardów dolarów.\nWarto przy okazji zauważyć, że przejęcie Twittera da też Muskowi pełny dostęp do wszystkich danych dotyczących użytkowniczek i użytkowników Twittera, oraz ich wpisów. Adresy IP, dane geolokalizacyjne, nieprzetworzone (a więc zawierające metadane) załączniki dołączone do wpisów. Kopalnia wiedzy, w tym o jego najbardziej aktywnych krytykach. Obecnych i przeszłych.\nLibertariańska wolność słowa\nMusk pokazał, że jest gotów zdobyć prywatne informacje na temat swoich krytyków, i wykorzystać je w swoich atakach na nich — więc dostęp do bazy danych Twittera niewątpliwie może być kuszący.\nPrzejęcie kontroli nad Twitterem jest jednak raczej przede wszystkim metodą zabezpieczenia się na wypadek, gdyby komuś przyszło do głowy, że może z toksycznymi wpisami miliardera (i nękającymi atakami jego fanów) coś należałoby czasem zrobić.\nPotwierdza to powtarzanie do znudzenia, że chodzi o „wolność słowa”. Ta cienko zawoalowana krytyka polityki moderacji na Twitterze jest ciekawa również o tyle, że często środowiska prawicowe narzekają na polityki moderacji na platformach, których nie kontrolują, odmieniając „wolność słowa” przez wszystkie przypadki.\nJest ona wtedy rozumiana całkiem mechanistycznie: brak ingerencji operatora danego serwisu w publikowane na nim treści. Tak rozumiana libertariańska „wolność słowa” oznacza przyzwolenie na dezinformację czy nękanie użytkowniczek i użytkowników, w celu skłonienia ich do zamknięcia konta. W efekcie z faktyczną wolnością słowa wiele wspólnego nie ma.\nW dodatku ta karykaturalna, libertariańska wersja „wolności słowa” załamuje się nawet na platformach zarządzanych przez jej proponentów.\nTruth Social (platforma społecznościowa założona przez Donalda Trumpa) niemal od razu zaczęła „cenzurować” wpisy niezgodne z linią jej właścicieli, a nasza rodzima prawicowa, rzekomo „poszerzająca przestrzeń wolności słowa”, Albicla usuwa konta „niewygodnych” dziennikarzy.\nZ drugiej strony, warto zadać pytanie, czy Musk nie postanowi na przykład (w ramach udowadniania swojego „absolutnego” podejścia do wolności słowa) przywrócić Donalda Trumpa na Twittera.\nW pewnym sensie jednak zarówno nowy właściciel Twittera jak i twórcy Albicli trafnie diagnozują problemy związane z dużymi platformami: m.in. nieprzejrzystość algorytmów i arbitralność moderacji.\nMiliarder wydaje się sugerować, że algorytm Twittera, decydujący o tym, co kto na platformie widzi, powinien zostać opublikowany jako oprogramowanie otwartoźródłowe, tak, by każdy mógł zobaczyć i zrozumieć, jak działa.\nTrudno się nie zgodzić z Muskiem, gdy pisze, że Twitter stał się de facto publicznym rynkiem miejskim, przestrzenią swobodnej wymiany myśli i debaty społecznej. Ma również rację, gdy wskazuje, że wielu osobom nie spodoba się pomysł tego, by amerykańskie firmy technologiczne były arbitrami wolności słowa.\nTyle że wykupienie jednej takiej firmy przez amerykańskiego miliardera nie jest żadnym rozwiązaniem, niezależnie od tego, jak głośno domaga się on (specyficznie rozumianej) wolności słowa.\nProblemy z moderowaniem tak ogromnej platformy zauważył dwa i pół roku temu sam Twitter, we wpisie ówczesnego szefa, Jacka Dorsey’a:\nPrzede wszystkim, stoimy przed zupełnie nowymi wyzwaniami, z którymi scentralizowane rozwiązania sobie nie radzą. Na przykład, centralnie wdrażana globalna polityka przeciw nadużyciom i mylącym informacjom prawdopodobnie nie da rady się długoterminowo utrzymać bez zbytniego obciążania [wdrażających ją] osób.\nTen wpis pojawił się w kontekście konkretnego projektu tej platformy: BlueSky. Jak pisze Dorsey w innym wątku, Twitter zaczął prace nad „standardem, który nazywamy BlueSky. Chcemy, by funkcjonował jako zdecentralizowany protokół mediów społecznościowych, nie będąc własnością żadnej konkretnej firmy ani organizacji.”\nWniosek Dorsey’a o tym, że rozwiązaniem jest decentralizacja, jest celny. Ostatecznie\nsednem problemu związanego z kupnem przestrzeni debaty publicznej (w tym wypadku Twittera) przez rozkapryszonego miliardera Muska jest fakt, że przestrzeń ta była w ogóle na sprzedaż.\nNiewiele się to różni od prywatyzacji przestrzeni publicznej. W centrum handlowym nie mamy przecież prawa do protestu.\nPotrzebna jest więc przestrzeń debaty online, której kupić się nie da. A to oznacza, że muszą w niej na równych prawach uczestniczyć różne podmioty. Dorsey nie odkrył tu niczego przełomowego, aktywistki i aktywiści decentralizacji i interoperacyjności mówią o tym od lat.\nNiestety, choć o BlueSky słyszymy od dwóch i pół roku, nadal nie ma żadnych konkretów. Nie powinno to jednak dziwić: decentralizacja jest zasadniczo niekompatybilna z modelami biznesowymi Big Tech, polegającymi na zamknięciu użytkowniczek i użytkowników w ich platformach.\nTymczasem od pół dekady istnieje zdecentralizowana sieć społecznościowa realizująca w zasadzie dokładnie to, co opisał Jack Dorsey w swoim wpisie. Tyle tylko, że nie została stworzona przez Twittera (ani żadną inną firmę Big Tech), i nie ma za sobą gigantycznego budżetu na promocję.\nTo Fediverse, o którym pisałem już wcześniej.\nZwiązany z nią hashtag #Mastodonobecnie trenduje globalnie na Twitterze, a od momentu ogłoszenia decyzji o zgodzie zarządu Twittera na ofertę Muska konta na fediwersie założyły dziesiątki tysięcy nowych osób. Wzrost zainteresowania dobrze dokumentuje fediwersowy hasztag #introductions, pod którym nowe użytkowniczki i nowi użytkownicy publikują krótkie notki o sobie.\nJak na Fediwersie rozwiązane są problemy nieprzejrzystych algorytmów i arbitralnej moderacji? Nieprzejrzystych algorytmów po prostu nie ma (wpisy widzimy chronologicznie), a moderacja jest w rękach osób i społeczności, które zarządzają daną instancją.\nOprogramowanie jest otwartoźródłowe, a protokół otwarty. Instancje są różne, ale komunikują się między sobą — z mojego konta na mastodon.technology swobodnie śledzę setki kont na dziesiątkach innych instancji. Jeśli zaś nie podoba nam się moderacja na naszej instancji, możemy przenieść konto gdzie indziej, nie tracąc naszych kontaktów.\nOznacza to, że nie ma potrzeby tworzenia i wdrażania jednej spójnej polityki moderacji dla całego świata. Były szef Twittera ma rację, twierdząc, że jest to w zasadzie niemożliwe. Okazuje się, że nie jest to konieczne, o ile nie upieramy się przy centralizacji.\nOpowieść o dwóch sieciach społecznościowych\nJaka zatem przyszłość maluje się na horyzoncie użytkowniczek i użytkowników Twittera? Co jego nowy właściciel oznacza dla debaty publicznej w Internecie?\nZ jednej strony mamy zamknięty ogródek kupiony na własność przez pamiętliwego i mściwego miliardera o libertariańskich ciągotach, który twierdzi, że „polityka moderacji platformy społecznościowej jest dobra, jeśli najbardziej skrajne 10% po lewej i prawej stronie są jednakowo z niej niezadowolone”. Jego wizja oznacza nie tylko to, że jedna piąta użytkowniczek i użytkowników będzie z definicji niezadowolona, ale zawiera również założenie, że w Internecie „każdy jest atakowany”.\nZ drugiej — sieć społecznościową (nie tylko z nazwy), której nie da się kupić. Zdecentralizowana siatka wielu niezależnych, ale komunikujących się między sobą społeczności, z różnymi podejściami do moderacji, gdzie możemy sami wybrać, z kim i na jakich warunkach mamy ochotę rozmawiać.\nProblemy stworzenia niezależnej przestrzeni debaty publicznej w Internecie, moderacji sieci społecznościowych, czy walki ze zjawiskami takimi jak nękanie i dezinformacja są oczywiście szersze, niż nasz osobisty wybór tego, gdzie dziś wyrazimy nasze zdanie na ważny dla nas temat. Warto jednak pamiętać, że scentralizowany model grodzonych ogródków nie jest jedynym modelem zarządzania taką przestrzenią.\nWszak jak sami operatorzy tychże grodzonych ogródków przyznają, niekoniecznie jest to model najlepszy.\nMedia, Świat, Elon Musk Media społecznościowe twitter\nRafal Klich 27 kwietnia 2022\nZ jakiegoś powodu ludzie patrzą na Elona w bardzo cyniczny sposób, szukając we wszystkich jego działaniach gierek i pretekstu do wzbogacenia się. Rzeczywistość jest dużo prostsza, jego intencje są szczere, a to co mówi, jest dokładnie tym co robi (polecam sprawdzić historycznie).\nW kwestii przywołanych przykładów:\n– bloger nie piszący wystarczająco pozytywnie o Tesli to znany w środowisku short seller (zyskuje na spadku akcji, co zresztą potwierdza w przywołanym atrtykule). Jak łatwo prześledzić na zalinkowanej stronie, po obublikowaniu artykułu wcale nie zaprzestał pisania o Tesli ani na blogu ani na tweeterze. Śmiem wątpić że Elon fatygował się dzwonić do jego pracodawcy osobiście\n– klient któremu zamówienie zostało anulowane był bardzo niegrzeczny w stosunku do pracowników Tesli. Tesla postanowiła odmówić mu obsługi z tego powodu\n– zwolnienie pracownika za pokazywanie w video niedoskonałości systemu FSD – tutaj zgadzam się, że przesadzili, sam oglądałem wcześniej filmy tego pana z zainteresowaniem\n27 kwietnia 2022 at 12:30\n– bezwzględność Elona jako szefa? Zgoda, ponoć jest bardzo surowy i wiele wymaga, ale gdyby tak nie było, zapewne nie byłby w miejscu w którym jest. Jeśli wgłębić się bardziej, książka na którą powołano się w artykule jest napisana przez stałego krytyka Tesli i Muska, w dodatku opisano w niej sytuacje które nigdy nie miały miejsca jak rozmowa Elona z Timem Cookiem, co potwierdził sam Cook.\n– najzabawniejsza z przytoczonych historii jest z Panią Missy Cummings, która z firmy zajmującej się autonomią samochodową, czyli bezpośrednio konkurującej z Teslą, przeniosła się do federalnej agencji regulującej przepisy w tym zakresie, nie sprzedając przy tym swoich udziałów w owej firmie. Jasny konflikt interesów został wypunktowany na Tweeterze, gdzie ujawniono inne kompromitujące ją tweety n.p. o tym, że najchętniej uderzyła by Muska w twarz. Po ujawnieniu tych tweetów usunęła swoje konto. W agencji ze wzgledu na jawny konflikt interesów została odsunięta od jakichkolwiek spraw związanych z Teslą.\nXnopyt Żabrołak 27 kwietnia 2022\nTrzeba być naiwnym, żeby nie traktować oczywistej inwestycji jako "pretekstu do wzbogacenia się".\nWizerunek "Idealisty miliardera" także w tym pomaga.\n27 kwietnia 2022 at 16:37\nElon mocno przeplacil za Twittera jesli brac pod uwage jedynie aspekt finansowy. W 7 akapicie artykulu przywolany jest ostatni TED talk Muska w ktorym wyjasnia dlaczego kupil ten portal. Oczywiscie redaktor w cyniczny sposob nie daje wiary temu co Elon mowi, natomiast polecam potraktowac jego slowa na serio.\nTen gosc nie ma jachtow, drogich samochodow, nie ma nawet wlasnego domu. Pracuje ponad 100 godzin tygodniowo, czasem sypiajac na podlodze w fabryce (kiedy jego pracownicy cierpia, on cierpi razem z nimi). Caly jego majatek to nie bajonskie sumy na kontach, a udzialy w Tesli i SpaceX plus teraz w Twitterze.\nWiem, ze to trudne, ale polecam sprobowac sobie wyobrazic, ze ktos moze byc bogaty i chciec zrobic cos dobrego dla swiata, nie tylko dla siebie.\nOn ma wiele wad i ogromne ego. Uwielbia jak ludzie sie nim zachwycaja i uwaza sie za najmadrzejszego. Jest jak kazdy inny czlowiek pod tym wzgledem.\n27 kwietnia 2022 at 18:00\nTomasz Mrowicki 27 kwietnia 2022\nDzięki za te wszystkie refleksje i nawiązania do faktów. Fajnie, że chciało Ci się to wszystko wypunktować. Pozdrawiam!\n27 kwietnia 2022 at 20:26\nPrzy okazji możemy zastanowić się co Elon zrobil dobrego dla ludzi i świata:\n– gdyby nie Tesla to firmy motoryzacyjne zaczęły by produkować samochody elektryczne za 15 lat opóźniając zmianę jak tylko się da. Tak, muszą to robić już teraz, żeby pozostać konkurencyjne. Transport samochodowy stanowi około 20% światowej emisji C02. Tesla ma też ogromną szansę na rozwiązanie problemu autonomicznych samochodów, co pozowli ocalić życie setek tysięcy ludzi ginących w co roku w wypadkach\n– jeśli komuś nie imponuje marzenie o zapewnieniu ludzkości alternatywy w postaci kolonii na Marsie, to z pewnością doceni, że Starlinki pomagają w dużym stopniu Ukrainie walczyć z Rosją oraz ujawniać rosyjskie zbrodnie wojenne. Pomagają też przy katastrofach naturalnych i pomogą w zdobyciu wykształcenia wielu afrykańskim dzieciom które nigdy nie miałyby tej szansy. Dodatkowo SpaceX umożliwia uniezależnienie się Stanów Zjednoczonych od Rosji w kwestii transportu do ISS, a Starship całkowicie zmieni reguły gry w kwestii wojskowości i transportu na korzyść Stanów w stosunku do Rosji i Chin, co przekłada się na korzyść dla Polski\n27 kwietnia 2022 at 12:31\nLudzka kolonia na Marsie to, optymistycznie, pieśń następnego stulecia. Sporo czasu dla zmian klimatycznych na pogrzebanie światowych gospodarek i środków na eksplorację kosmosu.\n27 kwietnia 2022 at 17:09\nPodobnie mówiono o rakietach orbitalnych wielokrotnego użytku w okolicach schyłku 1. dekady XXI w. :>\nA żeby było jeszcze śmieszniej, to najwięcej na temat "niewykonalności" tego typu przedsięwzięć można było usłyszeć z ust najbardziej szacownych ekspertów, z m.in. NASA.\n27 kwietnia 2022 at 20:33\nWystarczyło uderzyć w main stream media, wspomnieć o wolność wypowiedzi i nagle Musk stał się oligarchą. Żeby przypadkiem ktoś nie nałożył na niego sankcji.\nBtw. Gates, Soros i innie też są oligarchami czy filantropami?\n27 kwietnia 2022 at 13:21\nW USA lewica czyli demokraci plus powaizane z nimi media CNN, MSNBC, NYT, ABC itd. oglosily wrecz zalobe narodowa.\n27 kwietnia 2022 at 16:01\nTeż są oligarchami. Tyle, że część prawicy(jak zwykle) kreuje sztuczny podział na dobrych, "naszych" bilionerów(Musk) i złych, "ich" bilionerów(Soros, Gates ostatnio).\nO Bezosie jeszcze nie zdecydowali\n27 kwietnia 2022 at 16:35\nZ nieco innej beczki – Putina nikt nigdy oligarchą nie nazwał, jednak sam Musk stwierdził (i wielu dziennikarzy śledczych z całego świata to potwierdza), że przy jego rozproszonym i doskonale zakamuflowanym majątku (nie licząć pewnych części) ten należący do Elona jawi się jako wacikowe.\nNo, ale źródłem wszelkiego zła jest przecież Soros/Musk (w zależności czy rozmawiamy z "prawakiem" czy "lewakiem").\n27 kwietnia 2022 at 20:38\nMichał So 28 kwietnia 2022\nJeśli dla zrozumienia czym jest oligarchia weźmiemy przykład rosyjski, to rozkład majątków Amerykanów jednak znacząco odbiega od rozkładu majątku Rosjan. Po rosyjskiej prywatyzacji majątku państwowego w latach 90', kilkudziesięciu "inwestorów" zostało właścicielami 40% aktywów. To jest oligarchia. Żadnen z zachodnich inwestorów nie posiada takiego udziału w majątku całego państwa. Na zachodzie mamy po prostu arystokrację kapitalistyczną.\nMatt Underforest 28 kwietnia 2022\n"promowanych przez miliardera"\n"miliarder nie ma problemu"\n"miliardera niestety nie zaskakuje"\n"miliardera nie zostały ostatecznie usunięte"\n"toksycznymi wpisami miliardera"\n"Miliarder wydaje się sugerować"\n"wykupienie (…) miliardera nie jest żadnym rozwiązaniem"\nDo kupy ponad 18 wystąpień.\nAcha, i do tego "oligarcha".\nDokonałem edycji tego komentarza, żeby jednak nie kopać leżącego…\n28 kwietnia 2022 at 14:14


NAKRECENIsloncem | optymizm, życie, pozytywne nastawienie, relacje, wartości\nGrudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Marzec 2016 Luty 2016 Grudzień 2015 Listopad 2015 Wrzesień 2015 Sierpień 2015 Lipiec 2015 Czerwiec 2015 Kwiecień 2015 Marzec 2015 Luty 2015 Styczeń 2015 Grudzień 2014 Listopad 2014 Październik 2014 Wrzesień 2014 Sierpień 2014 Lipiec 2014 Czerwiec 2014 Maj 2014 Kwiecień 2014 Marzec 2014 Luty 2014 Styczeń 2014 Grudzień 2013 Listopad 2013\nDziś zacznę od piosenki, która wyryła mi się w pamięć. Jej słowa , barwa głosu i ten wydźwięk.\nPrzeszłość – czas w którym dorastaliśmy, dojrzewaliśmy, który nadał nam tożsamość. Czas, który zapisał wspomnienia miłych chwil jak również te, które wywołały łzy. Przeszłość to nasze dzieciństwo, pierwsza szkoła, pierwsze przyjaźnie czy czas świątecznych imprez. Jako ludzie pamiętamy nasze dzieciństwo od 3 roku życia. Według psychologów rozwojowych wcześniejsze lata mózg nie jest w stanie zapamiętać z powodu zbyt wielu bodźców. Zdarza się, że można pewne kadry zapamiętać coś co było wyjątkowe w pozytywnym lub negatywnym odniesieniu. Przeszłość według mistyków jest traktowana jako dzień wczorajszy. Jako coś co już za nami. Można i w takiej formie ją rozpatrywać albo coś co działo się daleko wcześniej. Jaki wpływ przeszłość ma na naszą teraźniejszość i przyszłość? Wszystko zależy czego doświadczyliśmy i na jakim etapie życia jesteśmy. Gdy wciąż czujemy się niewartościowi, nasza samoocena zbliża się ku zeru a nasza wiara w możliwości też niziutka wtedy przeszłość może być naszym katem. I albo jeszcze bardziej się rozpływamy w przyjemnych kadrach tego co było albo się katujemy rozpamiętując zło nie idąc naprzód. Obie drogi są toksyczne i nic prócz chęci cofnięcia się w czasie nie dają. Każda z nich wyniszcza nas od środka. Co zatem zrobić z wspomnieniami? Najzdrowiej dla naszego samopoczucia psychicznego mieć je w pamięci ale nimi nie żyć na co dzień. Nie zastanawiać się w kółko, że można było zrobić inaczej. Nie próbować zmienić tego, czego zmienić się nie da. Pewne wspomnienia lepiej mocno zakopać w głowie, by nie przypominały o negatywnych sytuacjach. Pozostawić jedynie w świadomości je na tyle, by nie podejmować więcej takich decyzji. Dla naszego komfortu psychicznego dobrze jest odciąć relacje, które nas krzywdzą. Takie, w których mamy wrażenie, że się dusimy i nie możemy czuć się swobodnie. Nawet gdy, te relacje trwają kilka czy kilkanaście lat warto je urwać teraz niż wciąż żyć w czymś co nie przynosi nam szczęścia. Tu przypomina mi się wczorajszy Plaster Miodu Ojca Szustaka Dominikanina, jak mówił czym jest zdrada i dlaczego nie jest ona dobra dla osoby zdradzającej. Tu już nie chodzi tylko o bycie tą drugą/tym drugim ale o coś więcej. Ojciec Szustak mówi to w nurcie katolickim, lecz akurat jego podejście można odnieść do każdej wiary.\nMożna by się zastanowić, dlaczego kobietą bądź mężczyzna zdradzają . Dlaczego decydują się być tą drugą/drugim? Dlaczego narażają swój związek? Wiele jest badań ogólnodostępnych o tym zjawisku, ale nie chcę zagłębiać się w statystyki. Tak na logiczny, racjonalny umysł. Może obecna relacja jest pusta, bez wzajemnych oczekiwań czy starań. Niestety wiele par sądzi, że staranie się o tą drugą osobę i okazywanie jej swojego uczucia należy się do pierwszych lat wspólnego życia albo i nawet miesięcy. Co jest mylne. To jak kwiat. Póki jest podlewane, przesadzane, pielęgnowane – rośnie i rozwija się. Gdy zacznie się tylko podlewać przestaje mieć piękne, zdrowe liście. Gdy coraz częściej zapomina się o kropelkach dla kwiatu, ten powoli obumiera. Tak samo jest z ludźmi. Potrzebujemy pokazywania nam, że jesteśmy ważne dla kogoś. Sposobów jest milion. Od drobnych gestów przytulenia czy wzięcia za rękę, aż po podarunki, zaskoczenia czy wspólne wyjazdy. Wszystko zależy jakim językiem miłości czy to przyjaźni dana osoba się posługuje. Jest pięć języków miłości, jakimi możemy się posługiwać :\n1. Język dotyku. Dla takiej osoby to właśnie dotyk jest najważniejszym przekaźnikiem uczuć i emocji. Przytulenie, dotyk, poklepanie, uścisk, głaskanie, masaż i wiele innych\n2. Dobry czas. Dla takiej osoby to wspólnie spędzany czas świadczy o wzajemnej potrzebie przebywania z sobą. Poprzez wspólne zainteresowania, prowadzenie rozmów czy nawet milczenie .\n3. Podarunki. Dla takiej osoby podarowanie jej czegoś co lubi sprawia jej największą frajdę i wtedy czuje się najbardziej doceniona. To może być własnoręcznie zrobiona kartka, flakon perfum czy kwiat. Cokolwiek co ona/on lubi.\n4. Przysługi. Dla takiej osoby pomoc w jej codziennych obowiązkach czy pomocy np w przewiezieniu mebli okaże się najbardziej wartościowa. Taka osoba lubi, jak ktoś dla niej coś zrobi z własnej woli bez proszenia się.\n5. Komplementy. Taki język przez większość osób jest pożądany. Docenienie przez słowny komunikat. Powiedzenie czegoś ,co tylko tą osobę określa. Może być np ładnie dziś wyglądasz w tej bluzce albo Dziękuje, że poszłaś ze mną na film, którego rodzaju nie lubisz. W taki sposób doceniamy tą osobę a jednocześnie komplementujemy.\nKażdy z tych języków jest inny. Są ludzie, który mają jeden główny język posługiwania się a są tacy co są dwujęzyczni a pozostałe są poboczne. Każdego z nich można się nauczyć i zacząć stosować. Do tego potrzebna jest chęć i cierpliwość własna. Świetnie o językach miłości pisze terapeuta, psycholog, dziennikarz Gary Chapman w swojej bestsellerowej książce 5 Języków miłości ( wersja dla singli- i tu kładzie nacisk na relację damsko- męską ale również na relacje przyjacielskie i rodzinne, oraz wersja dla związków i tu opiera się na relacjach partnerskich). Pisze w sposób jasny dla czytelnika podając przykłady z życia wzięte, Nikt nie musi kończyć psychologii, by dobrze żyć, lecz warto sięgnąć po książkę, która może coś nowego dać naszej relacji , by nie obumarła jak ten kwiat. Relacje jakie tworzymy w naszym życiu są bardzo ważne. Począwszy od pierwszej jaką otrzymujemy od matki. Pierwsze lata naszego życia są fundamentalne do naszego dalszego istnienia. To czy otrzymaliśmy wyrazy miłości, opieki, wsparcia, zapewnienia nam potrzeb fizjologicznych czy były one zaburzone. Czy nasza matka dała nam matczyną miłość czy opuściła. Podobnie relacja z ojcem. Czasem przyzwyczajeni złym traktowaniem trudno jest nam uwierzyć, że może być inaczej. Nasza zgoda na bycie jak jest powoduje, że nie mamy siły na zmienianie, choć w głębi serca wiemy, że nie jest dobrze. Strach ? Lęk? Właśnie te emocje często mają korzenie z dzieciństwa. Ojciec , którego ciągle nie było, ojciec pracoholik, który widział dzieci na święta przy wspólnym stole. Ojciec, który nadużywał alkoholu i kolejne prośby o zmianę i tak jej nie powodowały. Albo ojciec, którego nie było, tylko partnerzy mamy, którzy się zmieniali. Wszystkie nasze obecne relacje i to jaki mamy do nich stosunek ma swoje korzenie w relacjach z czasów dzieciństwa. Jakie znaczenie ojca/matki było w naszym życiu, takie będzie późniejsze nastawienie do tworzenia relacji partnerskich. Jak może osoba, która nie odczuła miłości ze strony swoich bliskich ,umieć kochać w życiu dorosłym ? Jak dziecko, które nie zaznało poczucia bezpieczeństwa w domu , ma je zaznać tworząc kolejne relacje? Jak może zbudować, poczuć to w co nie zostało wyposażone ? Jest to możliwe, lecz jest to praca nad sobą. Nauczenie się cierpliwości, wytrwałości i cieszenia się z małych sukcesów. To przede wszystkim odzyskanie wiary w siebie i w realizację celów jakie ta osoba sobie postawi. Wraz z wspomnianym Chapmanem ” Właśnie to w ludziach jest cudowne – mamy wpływ na naszą przyszłość. Nie musimy być więźniami swoich dotychczasowych doświadczeń. Możemy nauczyć się kochać, nawet jeśli sami nie odczuwaliśmy miłości. Prawda jest taka, że nauczenie się kochania innych, to najkrótsza droga do odczuwania ich miłości”. Jesteśmy kapitanem i trzymamy ster zwany życiem, tylko od nas zależy gdzie popłyniemy i kogo zabierzemy na pokład. Nawet jeśli okazany gość okaże się być niegodnym pływania z nami możemy go „wysadzić” w najbliższym porcie. Nie musimy z nim przebywać , możemy chcieć lub nie. Przyjaciel czy partner powinien postępować wraz z tym zdaniem ” Nie mogę Ci obiecać, że rozwiąże wszystkie Twoje życiowe problemy, ale obiecuję, że nigdy nie zostaniesz z nimi sama”. W tym zdaniu jest odpowiedzialność czynów z jednoczesną bezradnością na sytuacje na, które człowiek nie ma wpływu. Nie może przewidzieć, że jego partnerka straci pracę, lecz gdy ją utraci będzie ją wspierał w poszukiwaniach jej. Nie może zaradzić temu, że złamie nogę idąc ze schodów lecz pomoże jej w wykonywaniu obowiązków w domu. To zdanie niesie nadzieję i radość i potwierdza fakt, że partner ma być ramieniem a nie podporą. Nie możemy traktować partnera czy przyjaciółki jak osoby, która ma za nas zrobić to z czym my sobie nie radzimy , lecz w sytuacjach trudnych mamy czuć, że jest i daje nam wsparcie. Nie oczekujmy, że nasz partner zrozumie nasz potok słów na koleżankę jaka to ona jest , ale powiedzmy wprost „Chcę byś mnie wysłuchał patrząc na mnie, nie oczekuję rad. „Taki komunikat jest prosty i pozwala wyłączyć się mężczyźnie na tworzenie rozwiązań a wzmacnia jego koncentrację na aktywne słuchanie.\nI krótkie prawdy życia\nNajpiękniejszy dzień — > Dzisiaj\nNajwiększa przeszkoda –> Strach\nNajpoważniejszy błąd –> Poddać się\nNajwiększa tajemnica –> Śmierć\nNajprostsza droga –> Szczerość\nNajprzyjemniejsze uczucie –> Spokój\nNajpiękniejsza broń –> Uśmiech\nNajlepsze lekarstwo –> Optymizm\nNajpotężniejsza siła –> Wiara\nNajpiękniejsza ze wszystkich –> Miłość\nA zatem jak być szczęśliwym człowiekiem ?\nNie można żyć przeszłością, bo jutro będzie wyglądało jak wczoraj, ani przyszłością, bo ominie nas dzień dzisiejszy.Szczęśliwym można być żyjąc chwilą obecną, ciesząc się nią.\n- Dlaczego ludzie nie przyjmują odmowy i się obrażają ?\n- Dlaczego ludzie chcą słyszeć prawdę, ale tylko pod warunkiem- że jest zgodna z ich prawdą?\n- Dlaczego pomoc drugiej osobie działa w jedną stronę?\n- Dlaczego pomagając zazwyczaj, a odmawiając raz „wylewane ” jest na nas stek jacy to my źli jesteśmy?\n- Dlaczego ludzie chcą, by inni byli tacy jak oni ?\n- Dlaczego szczerość traktowana jest jako zachęta do kłótni ?\n- Czy powinniśmy być zawsze mili, nawet wbrew własnym potrzebom ?\n- Czy można marzyć o czymś co jest nieznane, dalekie?\n- Jak żyć, by czuć, że się żyje?\n- Czy ktoś kto nie wie czym jest asertywność, zrozumie naszą odmowę?\nAndrzej imię pochodzenia greckiego. Pochodzi od zdrobnienia imion złożonych zawierających wyraz ‚aner ‚ oznaczający dzielnego mężczyznę. W Polsce od 2009 było w pierwszej trójce najpopularniejszych męskich imion. Jak to w tradycji polskiej trochę przysłów.\nA zatem bawmy się i śmiejmy. Bo śmiech to zdrowie. A wszystkim Andrzejom życzę abyście dziś wesoło się śmiali. Abyście od dziś realizowali swoje cele i marzenia. Abyście doceniali ludzi wokół siebie i nie wstydzili powiedzieć :”Proszę”, „Dziękuję” „Przepraszam” „Kocham”. Bądźcie szczęśliwi każdego dnia bo nigdy nie wiadomo czy jutro nadejdzie.\nLibre soy ……\nWieczorową porą, gdy chłód owiał me ciało, a koc dał przyjemne ciepłe myśli potrzebowały palców, by zacząć mówić. ……..\nKiedyś płacząc czułam smutek i ogarniał mnie strach. Miałam wrażenie, że jestem zamknięta w klatce bez wyjścia i powietrza. Że cokolwiek nie zrobię , będę coraz bardziej zapadać się aż w końcu zamienię się w proch. Dziś czując łzy oraz mniej odczuwam strach. Bo wiem, że łzy nie są oznaką słabości a odwagą pokazania tego co się czuje. Potrzebowałam lat by to zrozumieć. Czasem nawet chwila może dać nowe znaczenie. Dla kogoś coś logicznego, trywialnego dla innych wcale nie oczywistość. Mówią, że przeciwieństwa się przyciągają a ja myślę, że wzajemnie się dopełniają. Energetyczna pantera czerpie ze spokojnego źródła misia a on od niej nutkę szaleństwa. Choć są tak różni to jednak potrzebują siebie nawzajem. Potrzebowałam lat by zrozumieć i poznać siebie. Każdego dnia się czegoś o sobie uczę. Każdy dzień to nowa lekcja z zbudowaną własną tożsamością. Ludzie, których spotykam, z którymi przebywam, z którymi rozmawiam uczą mnie . Nawet Ci, którzy mnie zranili, sprawili ból również stali się moimi nauczycielami. Dzięki nim jestem kobietą taką jak teraz. Każde doświadczenie mnie kształtuje. Gdy spoglądam na siebie sprzed dekady widzę inną osobę. Widzę zalęknioną dziewczynę, ofiarę emocji i paraliżującego strachu. Widzę marionetkę, która dawała sobą manipulować. Widzę dziewczynę, co dla innych gotowa była wskoczyć w ogień nie bojąc się poparzeń. Widzę dziewczynę, co dla innych oddała by nawet siebie a dostała jedynie kopniaki. Dziś gdy mówię NIE co niektórzy wylewają na mnie swoje żale. Obrażają i próbują poniżyć. Próbują wskrzesić we mnie poczucie winy i odpowiedzialność za nich. Lecz ja nauczyłam się asertywności i stawiania granic. Dziś jestem osobą, która nie ma kilkunastu znajomych a grono kilkoro przyjaciół, na których zawsze mogę liczyć. Grono tych, którzy nie obrażają się, że czas potrzebuję spędzić z kimś innym. Grono tych, co szanują moje uczucia i dla tych osób jestem wartościowa, że jestem a nie dlatego, że coś mam. Jestem dumna z siebie jako człowieka. Pisząc dziś do Was dziele się sobą. Uważam, że bycie autentycznym to również danie szansy na poznanie mnie. Nie da się poznać mnie poprzez czytanie moich wpisów, lecz jakaś część mnie właśnie to robi i to jest piękne. Dziś rozmawiałam z koleżanką, o tym, że boję się być szczęśliwa. Nie boję się zaufać ani przywiązać do kogoś, ale po prostu odpuścić i być szczęśliwą. Koleżanka powiedziała „Póki nie pogodzisz się z własnymi myślami, nie odpuścisz sobie toksycznych emocji nie zaznasz tego czego potrzebujesz” Wracając o chłodzie do domu, czując mroźne powietrze doznałam olśnienia. Przypomniałam sobie ostatnie miesiące gdy czułam się jak w matni. Poczułam jak coś strasznie ciężkiego spada ze mnie i oddala się. Czułam jak staje się lekka i wolna. Poczułam się jak na plaży chodząc po piasku. Kiedyś ktoś mi powiedział, „Gdy zburzysz mur, który wokół siebie budujesz zaczniesz oddychać„. Dziś sobie te słowa przypomniałam i ten ciężar to właśnie były cegły muru, który sama rozkruszyłam. I wiecie co, to może wydać się dziwne, ale poczułam jak zaczynam żyć. Mam wiele myśli w głowie , niedomkniętych spraw, niewyjaśnionych problemów i relacji jak wampiry energetyczne lecz mimo to czuję w sobie siłę. Czuję w sobie moc i wolność jak w piosence „Libre soy”. I gdy teraz moje oczy zaszklone czuję ulgę i spokój. I pora nadeszła na bycie szczęśliwą , wolną i spokojną. I nie potrzebuje ludzi , by mi udowadniali mi moją wartość , czuję ją w sobie. Nie potrzebuje pochlebstw od fałszywych ludzi ani znajomych, dla których moje oddalenie oznacza plotki. Nie potrzebuje być ciągle miła i zawsze gotowa do pomocy. Dobrze mi ze sobą i dobrze mi z tym jaka jestem. Ten kto mnie dobrze zna wie, że jestem człowiekiem a nie robotem bez emocji. I choć nie jestem idealna to właśnie się tak czuje. Bo ideał to być taką, by się akceptować. Niedawno ktoś mi powiedział „Judyś ważne byś patrząc w lustro widziała siebie a nie osobę, którą chcesz być„. To mądry człowiek, który w prostych słowach przebił lustro i dał szansę by kwiat mógł zakwitnąć.\nDziękuje Moniko , że nawet gdy dzieli nas odległość czuję Twoją obecność. Że nawet gdy mamy odmienne zdania, szanujemy siebie nawzajem. Że przez 17 lat przyjaźni nie pokłóciłyśmy się. Dziękuje za czas na rozmowach i milczeniu. Dziękuje, że gdy dookoła nikogo nie było, Ty przybiegłaś przez Abisynię aby wskrzesić mój puls. I za to, że mimo własnych obowiązków, życia prywatnego odnajdujesz czas na smsy a gdy milczę nie wypisujesz eposów smsów co się stało, tylko po prostu czekasz aż będę gotowa o tym porozmawiać.\nKrzysiek Dziękuje Ci za natchnienie duchowe, które wlałeś we mnie tamtego dnia gdy mewy latały nad naszymi głowami. Gdy patrząc w niebo zastanawiałeś się nad odpowiedzą na moje dziwne pytanie „Co widzisz patrząc w niebo?”Dziękuje, że jak twierdzisz nie musisz rozumieć wszystkiego, szanujesz i nie pytasz. Twoja obecność w moim życiu nie stała się przypadkiem a przeznaczeniem spokoju i tchnienia Ducha. Choć się różnimy w podejściu do życia potrafisz argumentacją a nie siłą słowną dojść do konsensusu.\nAndrzej dziękuje Ci , że jako pierwszy mężczyzna w moim życiu dostrzegłeś we mnie kobietę, którą byłam, lecz która ukryła się przed światem. I choć nie łączyła nas miłość dziś przyjaźnimy się i obalamy mit, że nie ma przyjaźni damsko męskiej. Oboje żyjemy w związku a jednak wciąż potrafimy przegadać kilka godzin nie nudząc się w swoim towarzystwie. Dziękuje za czas , zrozumienie i wspólne podobieństwa. Poznaliśmy się na życiowym zakręcie i razem wyszliśmy na prostą drogę.\nApik Ty jesteś jak powrót do przeszłości z jednoczesną dozą tu i teraz. Poznając Cię czułam strach a dziś możemy pogadać, pośmiać się i nie trzymam parasolki blisko siebie. Uwierzyłam, że facet może być łagodny i wcale nie musi rządzić. I czuję, że jeśli nasza relacja nie przetrwa to obojgu dała powiew świeżości. Dziękuje, za „wichć” i godziny przy herbatce i za moje monologi, w których pewnie nie raz się zgubiłeś.\nHellkobra Tobie dziękuje za spokój jaki nieświadomie mi dajesz. Za tą prostotę myśli a jednocześnie filozofię egzystencjalną. Za to, że mogę milczeć, śmiać się i płakać a Ty po prostu powiesz „Bądź jak jesteś i tak jest dobrze„. Jak delikatny wietrzyk na mym policzku który ogrzewasz ciepłem swojej skóry.\nDziękuje Magdo za słowa wypowiedziane przy włączonym silniku, które podziałały jak woda w upalny dzień. Łączą nas nie tylko Trzy litery lecz coś więcej. Mimo różnic potrafimy się zrozumieć i wesprzeć, gdy mamy wrażenie, że stoimy nad przepaścią.\nKasiu a Tobie dziękuje za lekcje cierpliwości jakie mi serwujesz. Znamy się od lat, nie jedno widziałyśmy i relacja trwa choć zmieniła lot i pasażerów.\nI wraz ze słowami ” To co jest w Tobie nie możesz zobaczyć, dobrą dziewczyną Ty zawsze musisz być. Nie masz otwierać swojego serca. Przecież ono już się otworzyło…” I podążam za sobą , maska dawno zakopana jestem dla tych chcą mnie ,a nie kopię siebie.\nPoniedziałkowe południe za nami. Oby samopoczucie i nastawienie zmierzało ku pozytywnej energii. Pogoda w różnych częściach Polski różna. U mnie przebijają się słoneczne promienie. Mimo chłodu i wiatru słoneczko nastraja ciepło. Niech na Waszych twarzach rozbłyska uśmiech a w sercu gości spokój. Obyście mieli udany dzień, taki by na koniec dnia móc stwierdzić ” To był udany dzień”.\nMoja energetyczna wskazówka dla Was :\nGDY AKCEPTUJESZ SIEBIE = AKCEPTUJĄ CIEBIE INNI\nGDY JESTEŚ Z SIEBIE DUMNA= INNI WIDZĄ W TOBIE ZMIANY\nGDY CZUJESZ SIĘ SAMA ZE SOBA WSPANIALE= PRZYCIĄGASZ POZYTYWNYCH LUDZI\nKażda chwila, może stać się idealną,\ngdy się o to postarasz i nadasz jej wartość.\nPo szóste rozmowa czy to z dzieckiem czy partnerem czy szefem o własnych odczuciach. Nie ma nic gorszego niż tłumienie w sobie i wybuch nieadekwatny do sytuacji. Rozmowa przynosi wiele korzyści. Warto mówić, nikt nie jest jasnowidzem, by wiedzieć co myślimy i czujemy. O tym dlaczego ważna jest rozmowa pisałam jakiś czas temu. Dla przypomnienia wklejam link\nPo siódme odreagowywać złość. Znaleźć sposoby na stres. Pisałam o tym na blogu. Nie pamiętasz, nie wiesz gdzie ? Proszę tu masz link jak być szczęśliwym\n- ma „wypasioną chatę”\n- podróże pod palmy\n- nowoczesny telefon, tablet, laptop, sprzęt audiowizualny i inne gadżety\n- ma służbę, która posprząta mu dom i kucharkę gotującą najlepsze dania.\n- nie martwi się o emeryturę. Lecz jak wraca do swojej willi prócz służby ,nikt na niego nie czeka. Nie ma z kim pogadać ani wypić winko. Owszem może znaleźć sobie kompanów, lecz czy to będą przyjaciele czy po prostu znajomi do spędzenia czasu?\n- stać go na markowe ciuchy czy inne zakupy\n- lecz ma produkty, przedmioty, możliwości, lecz nie ludzi, z którzy lubią z nim być ze względu na to jaki jest, a nie na to, co posiada\n- nie ma tylu funduszy by kilka razy do roku pojechać w ciepłe kraje\n- nie stać go na kolejny smartphone czy inną elektroniką\n- mieszka w bloku, płaci czynsz co pomniejsza jego dochód\n- lecz jak wraca do domu czeka na niego rodzina.\n- może wyjść z przyjaciółmi\n- i nawet jak mu smutno, to nie musi zastanawiać się czy ktoś go pocieszy i za ile , lecz wie, że może liczyć na wsparcie najbliższych\nDziś obchodzę 4 lata jak pojawiłam się na Blog i prowadzę dla Was mój blog. Kolejny rok za mną i za nami. Na pewno i u Was wiele się wydarzyło. Może zmieniliście pracę, rozpoczęliście nowy związek albo wybraliście się w podróż. Może przeprowadzka albo zupełnie inna zmiana zaszła w Waszym życiu. Zmiany są potrzebne, by czuć, że się rozwijamy. Cieszę się, że tu jestem i mogę Wam dać cząstkę siebie.\nMam nadzieję, że przez kolejny rok będziecie ze mną. I Ci co piszą do mnie , i Ci to komentują jak również Ci, którzy po cichu czytają. Wiem, że docieram do różnych zakątków Polski i najważniejsze, że moje słowo dociera. Nie potrzeba mi za to zapłaty czy reklam. Ważny jest człowiek i to co robi ze swoim życiem. Gdy moje słowa powodują zmiany i uczynienie kroków dających możliwości to o to chodzi.\nI na koniec wpisu, ale nie koniec dnia piosenka dla Was. Krzysztof Krawczyk i jego recepta na życie\nJak być »\nDziś zacznę od piosenki, która wyryła mi...\nTarzan i Xena »\nOpowiem Wam bajkę niezwykłą i prostą. Co...\n~Jo-An: Zwykło się mówić: "nie lu...\n~Jo-An: Piękne motto. Zgadzam się...\nOparte na silniku WordPress Wszelkie prawa zastrzeżone © 2017 NAKRECENIsloncem\tWszelkie prawa zastrzeżone News Magazine Theme 640 Projekt wyglądu: antisocialmediallc.com


SHAMO Fallout Community _ Filmy / Seriale _ Mad Max 4\nNapisany przez: Ausir 11-12-2002, 14:00\nMel Gibson podpisa� kontrakt na Mad Maxa 4! Wi�cej szczeg��w na SAD (http://fallout.scifi.pl) .\nMam nadziej�, �e b�dzie lepszy ni� trzecia cz��...\nNapisany przez: DargH 11-12-2002, 14:14\nAle syf... kiedys poodziwialem tego aktora... teraz na starosc mu odbija (co mysla kobiety / madmax 3 / we were dumbasses )... szkoda...\nNapisany przez: Gerard Heime 11-12-2002, 16:30\nZapomnia�e� o "Znakach", kt�re IMHO nie s� najlepsze.\nNapisany przez: an_ge 12-12-2002, 00:23\nPierwsze informacje o planach zrealizowania czwartej cz�ci przyg�d Szalonego Maxa pojawi�y si� prawie cztery lata temu. Gibson, kt�remu rola Maxa Rockatansky'ego przynios�a mi�dzynarodow� s�aw�, spotka si� na planie "Fury Road" z George'em Millerem, tw�rc� odpowiedzialnym za re�yseri� wszystkich trzech powsta�ych do tej pory cz�ci cyklu.\nNapisany przez: Sajdon 12-12-2002, 00:27\nNapisany przez: bio_hazard 13-12-2002, 15:32\nAle w 5tce to juz powinien zagrac ojca mlodegho mad maxa\nNapisany przez: Zollo 13-12-2002, 15:49\nNapisany przez: Obsydian 04-01-2003, 20:16\nMad Max 4 b�dzie a oto najnowsze rewleacje z zakulis\nNapisany przez: TEDI 05-01-2003, 00:17\nEe ja tam wole obejrze� batmana:year one w re�iserii niejakiego Aronofkiego\nNapisany przez: Obsydian 05-01-2003, 01:14\nBluznierco zgin przepadnij ... "Nie bedziesz miec Mad Maxa innego przedemna" ... jak mogles zapomniec o tej podstawowej sentencji naszego bytu ;]\nNapisany przez: TEDI 05-01-2003, 15:38\nniestety - zapowiada si� �le\nNapisany przez: Obsydian 06-01-2003, 00:47\nno nie wspomne tutaj o Znakach ... bo tam to mnie sromotnie zawi�d� ...\nNapisany przez: G0nz0 19-01-2003, 12:34\nNapisany przez: Obsydian 19-01-2003, 15:00\nno zobaczymy :fboy: ale jesli utrzymaja fason to moze by� hit ...\nNapisany przez: Semser 21-01-2003, 19:27\nE tam �aden dobry film nie jest z�y\nNapisany przez: Obsydian 24-02-2003, 10:58\nNowe wiesci ze Swiata filmu\nApokaliptyczny krajobraz "Mad Maxa"Obraz "Fury Road", czyli czwarta czes�c� "Mad Maxa", zostanie nakre?cony w Afryce.\nDo tej pory wszystkie obrazy z serii "Mad Max" powstawa?y w Australii. Tym razem jednak producenci zdecydowali sie? na plenery w Afryce, a konkretnie w Namibii, gdzie znajduje sie? ogromna pustynia Namib o d?ugos�ci 1360 km i szerokos�ci 50-150 km. Decyzja zosta?o podje?ta ze wzgle?du na moz?liwos�c� zakwaterowania aktor�w i ekipy znacznie bliz?ej pustyni niz? moz?na by by?o to zrobic� w Australii.\nMel Gibson, kt�ry po raz czwarty zdecydowa? sie? wcielic� sie? w postac� Mad Maxa zainkasuje za role? 25 milion�w dolar�w. Rez?yseruje George Miller, autor wszystkich film�w z serii. Wed?ug pracownik�w wytw�rni Twentieth Century Fox film ma kosztowac� oko?o 104 miliony dolar�w. Pocza?tek zdje?c� zaplanowano na maj. Produkcja? zajmuje sie? sam Miller oraz Doug Mitchell i Bruce Davey.\nNapisany przez: Obsydian 02-03-2003, 00:31\nMad Max 4 - gro�ba wojny w Iraku op�nia produkcj�\nGro�ba wybuchu wojny z Irakiem sprawi�a, �e wytw�rnia 20th Century Fox zdecydowa�a si� do jesieni od�o�y� produkcj� filmu "Mad Max: Fury Road". Zdj�cia do czwartej ods�ony przyg�d bohatera, w kt�rego wciela si� Mel Gibson mia�y rozpocz�� si� w lipcu w Namibii. Film re�yseruje wed�ug w�asnego scenariusza George Miller.\nKa�dy takiego rodzaju film wymaga pracy du�ej liczby os�b i ogromnych przygotowa� - m�wi� producenci. W tym przypadku m�wimy o przemieszczaniu si� sporej liczby przer�nych pojazd�w i ludzi, wi�c wydaje si� zupe�nie zrozumia�e, �e w perspektywie wybuchu wojny i jej logistycznych konsekwencji, musimy ten moment przeczeka�.\nNapisany przez: Vault Dweller 02-03-2003, 09:37\nno co� tam przeczyta�em w V52 �e op�ni�... mam jeszcze czas obejrze� pierwsze trzy bo jeszcze tego nie zrobi�em... fstyt...\nNapisany przez: bio_hazard 03-03-2003, 21:00\nkamieniem go...kamieniem...kto tu wpuscil niewiernego :D:D\nNapisany przez: Spider 25-03-2003, 18:22\nSwoja droga nie mam nic do SW (kult), ale mogli by puscic cos innego np MadMaxa zeby sie ludzie doksztalcili ....\nNapisany przez: Ausir 25-03-2003, 21:09\nE, przeciez w polskiej telewizji Gwiezdne Wojny byly tylko 1 (slownie - jeden) raz...\nNapisany przez: bio_hazard 26-03-2003, 16:07\nE... no - a nie wiecej?\nAle i tak nie bardzo wiem o co Spiderowi chodzi z tymi SW....\nMoze pomylilo mu sie ze "�wi�tami u Griz�old�w" albo z "Kewinem w Nowym Jorku" bo to faktycznie chyba co roku puszczaja :D:D\nNapisany przez: DargH 26-03-2003, 21:40\nNo, a prace nad madmaxem 6000 trwaja dalej... szkoda, szkoda...\nNapisany przez: Spider 26-03-2003, 23:44\nJak to raz.. prosze mnie tu nie zle nie zrozumiec, ale co Swieta Wielkanaocne leci ktoras z czesci (IV, V lub VI epizod).\nNie zawsze jest to TVP1 czy TVP2 ale licze tu tez TVN POLSAT i TV4\nczasem tz na Boze narodzenie sie trafia.\nA co so Kevinow to nie wiem nie licze, bo jak wice tytul w gazecie to przkladam na nastepna strone\nNapisany przez: elvis 27-03-2003, 12:33\nkevin to jescze nic. chcial bym wiedziec ile razy polsat puscil top guna?\na co do gwiezdnych wojen to wychodzi na to ze za stare klasyki tez trzeba placic...\nosobiscie czekam na terminatora\nNapisany przez: Spider 27-03-2003, 21:38\nee nio ja bym tam wolal poczekac na serie Aliena\nW szczegolnosci 2 pierwsze czesci ....\nNapisany przez: elvis 28-03-2003, 00:25\nnajlepsza akcja w alienie to ta w ktorej ganiaja obcego (on raczej ich gania) w korytazach tej bazy, prubuja zwabic go do komory i zalac cieklym metalem .... naprawde czuc sile obcego\nNapisany przez: Spider 28-03-2003, 02:47\nhmmm ja tam w tym momencie czulem wysoka dawke adrenaliny we krwii, zwlaszcza ze jak to pierwszy raz ogladalem to bylem maly gowniarz (nio w sumie sredni gowniarz) i bylem na tym w kinie ....\n... to bylo przezycie nie na moje nerwy...\na teraz ta scene to sie oglada raczej z perspektywy wyszukania Bugow....\nNapisany przez: DeathEater 30-03-2003, 21:08\nEee tam zamiast narzeka� na Gibsona to lepiej sami nakr��my film postapokaliptyczny. Wtedy b�dziemy mogli narzeka� tylko na siebie...\nNapisany przez: DargH 30-03-2003, 21:33\nGibson to pazerny bubek.\nJa osobiscie czekam na zaden film .\nWladca mi sie przezarl (usa rula!), terminator 3 - nie uznam tego filmu na 100%, obce to dla mnie 2 sie licza (i jestem ich sporym fanem, takim jak Gateway ), matrixy be i wogole nic ciekawego. Jedyna szansa w niezaleznym kinie / malo znanych filmach typu "No mans land" czy cos.\nNapisany przez: Spider 30-03-2003, 22:33\nNio niby zgadzam sie z przedmowca, ale z drugiej strony, gdyby ni cale amerykanskie kino, to co bysmy ripowali i na co by sie patrzylo w kompie przy piwku poznymi wieczorkami ??\nNapisany przez: elvis 31-03-2003, 00:49\nDargH przesadzasz wiadomo ze nastepne czesci terminatora matrixa nie beda tak odkrywcze jak poprzednie to naturalna kolej rzeczy, a gibson nie jest zly We were soldiers ogladales? mi sie podobal.\nwidze ze lubisz ambitne kino, no.. to kwestia gustu, wielu siada do ogladania z zamiarem rozerwania sie a nie wytezania mozgownicy i ja sie zaliczam do tych drugich\na moi ulubionym aktorem jest Bruce Willis\nNapisany przez: Spider 31-03-2003, 02:28\na moim Wesley Snipes (nie jestem pefien jak sie to pisze) i tak go lubie\nNapisany przez: bio_hazard 31-03-2003, 11:25\nJesli chodzi o ambitne kino - to obejzyjcie sobie "Eraserhead" Lynch'a - to jest dopiero zamota...\nNiskobudzetowa produkcja z poczatkow kariery Davida - plik textowy do niego zajmuje z 5kilo - jakies ze 100 linijek textu...\nNapisany przez: DrPotf0r 31-03-2003, 12:07\nco bysmy ogladali jak by nie amerykanskie kino (nawiazujac do spidera) - a bysmy ogladali o niebo lepsze filmy tak jak AmorrePerro, Amelia, B.Wilkow (chociaz to jest wyjatkowo slabe), Vidocq, Ring czy nawet dorobek samego Hiczkoka... (ale to juz klasyka)... masa dobrych filmow jest wygryzana przez amerykanskie filmy o jaraczach trawy i czarnych braciach w mafii... czyli nudna bzdura dla tempej masy nastolatkow... a o jeszcze wiekszej masie dobrych filmow nie wspomina sie... czemu? bo nie sa slawne .. pochodza z dziwnych miejsc... i w ogole tym sie nikt nie interesuje....\nzreszta co ostatnio z amerykanskiego kina bylo warte obejrzenia? Memento, Irreversible... w sumie nie pamietam z roku 2002 jakichs ciekawych filmow ... :/ ... nie pamietam nic na co bym czekal.. jakos wybitnie zeby pojsc na to do kina... chyba ze Titus Andronicus (ale to chyba 2001)\ngdyby nie kanal "Ale Kino" gdzie czasem znajde cos wartosciowego to umarl bym telewizyjnie... bo do kina na to nie pojde bo nie grywaja takich filmow\nulubiony aktor : brak (chyba G.Oldman)\nulubiona aktorka : brak (ale obstawiam whoopie goldberg)\nNapisany przez: Kat_ja 31-03-2003, 15:40\nMna wstrzasnal film Requiem dla snu...\nod obejrzenia tego zdecydowalam ze nigdy nie siegne po narkotyki... film jest pozbawiony jakichs sloganow typu "Narkotyki sa beee" za to pokazuje bardzo realistycznie i dolujaco do czego to wszystko prowadzi...moje slowa tez sa tendencyjne w tym momencie ale uwazam, ze ten film kazdy powinien obejrzec\nNapisany przez: kazik_ 31-03-2003, 16:20\nirrevecostam jest f�ansuskie wiec to kiespki przyklad jako amerykanskie dobre kino zreszta i tak nie chcialo mi sie tego ogladac zbyt zakrecone. a requiem jest ame�ykanskie i dobre to fuckt. z dobrych e�orpejskich to polecam "wszystko o mojej matce" (tez wloski jak amorre perro), no i oczywisice wszystkie monty pythony (trzeba chociazby obejzec swiety gral zeby poznac tajemnice bridge keepera )\nNapisany przez: Spider 01-04-2003, 00:38\nDr nie powiedzialem ze amerykanskie kino jest dobre, poporstu powiedzialem ze tio sie ripuje i jest co ogladac, gdy juz naprawde nie ma nic do roboty.\nA pozatym to mozna trofic na calkiem ciekawe filmy amerykanskie, bo nie wszystkie sa o narkotykach i czarnych braciach jak tu mowisz. Sa tez filmy romantyczne o ktorych nie wiedziec czemu w ogole sie nie wspomina.... Tytulow nie bede wam wymienial, bo jak kogos interesuje takie kino to powinien znac.\nNapisany przez: Kmieciu4eveR 01-04-2003, 01:07\nBur�ujska Hameryka�ska kinematografia obdarowa�a nas jednak kilkoma pere�kami, typu Pulp Fiction. Obejrza�em go co najmniej kilkana�cie razy, a nadal mi si� nie nudzi. Ka�da scena jest swoistym arcydzie�em, majstersztykiem kt�ry powinno si� oprawi� w ramk� i powiesi� w galerii pop-art.\nZ innej beczki: film kt�ry tak cz�sto leci w tv, �e dopiero tydzie� temu obejrza�em go na �wiczeniach z angielskiego (wersja bez napis�w ofkoz) :\nRYPKA ZWANA WANN�!\nWspania�a komiedia, dos�ownie boki zrywa�. Niezwykle autentyczne kreacje aktor�w - moim ulubie�cem jest Otto 'the gunman' -> uciele�nienie stereotypu o mieszka�cu USA: niskie IQ po��czone z rozdmuchanym ego. Do tego jeszcze problemy z samokontrola ,sk�onno�� do przemocy i strzelania do wszystkiego co popadnie , a tak�e ciekawy styl prowadzenia samochodu. Esz, co ja si� b�d� rozpisywa� - kto nie widzia� niech biegnie do wypozyczalni i poszuka na p�ce "stare ale jare".\nPS. Fan Monty Pythona odnajdzie w filmie dw�ch ze swoich ulubie�c�w\nNapisany przez: DargH 01-04-2003, 20:45\nNie mowie ze ambitne kino, bo tak lubie tylko naprawde ciekawe i ambitne (taka kombinacja sie rzadko zdarza, ale jak juz to zazwyczaj jest mega-loox).\nCo do Pulp-Fiction - kult ofkoz, ale ja wole ciut wczesniejszy niskobudzetowy "Reservoir Dogs" - kwintesencja prostoty i doskonalosci (dyskusja w barze na poczatku filmu rula) - oczywiscie by Quentin Tarantino.\nWe were soldiers - no jak kto lubi, ja tam wazeliniarskiego podjazdu w dupe amerykancow nie lykne, potem byl "Signs" - karate kid i obcy na h2o, jakies tam jeszcze "co mysla k.", a teraz MM4 - biorac pod uwage jakosc MM3 (30 minut rula, ale jak dociera do wioski malych ninja to film zamienia sie w karate kid na pustyni + kevin sam na wastelandzie).\nZestawiajac to z np. Madmax 1/2, czy Braveheart wyglada to bardzo, bardzo slabo. Zreszta sam sie przyznal ze patrzy na gaze, nie na film, bo ma duza rodzine.\nT3 - nie uznam tego filmu jak powiedzialem, bo 2 czesc skonczyla sie imo idealnie i niosla jakies przeslanie, film doskonaly i kultowy. Juz sam fakt ze bedzie panienka kontroluja elektrykwe i takietam efekty by batman7 juz mnie odpycha.\nNp. jestem fanem (malego kalibru, ale zawsze) trylogii Star Wars E4/E5/E6. Empire Strikes Back to jeden z najlepszych SF w kosmosie kina swiatowego. Natomiast SW1/2 to filmy plytkie i denne, nazwane slusznie przez fanow SW "dlugimi reklamami gadzetow". SW1 to karate kid z moca, a SW2 to film z cyklu "nie zasypiaj, idz do Mcdonalds".\nOczywiscie mozna to tlumaczyc tym, ze coraz trudniej cos wymyslic i zaskoczyc widza, ale bez przesady. Robienie "numerkow" nic nie da. Kasa bedzie, ale rezyserzy / aktorzy utona w szambie.\nNapisany przez: Ausir 01-04-2003, 22:13\nMad Maxy sa australijskie, nie amerykanskie .\nNapisany przez: DargH 02-04-2003, 00:08\nCo to ma wspolnego man? Poza tym to 3 i 4 sa amerykanckie. A 5 bedzie hiszpanska, 6 koreanska, a 7 iracka.\nNapisany przez: Ausir 02-04-2003, 00:55\nNo, 3 i 4 sa za amerykanskie pieniadze, ale z australijskimi aktorami i rezyserem .\nNapisany przez: elvis 02-04-2003, 02:41\n"Reservoir Dogs" - jesli mi sie nie pokopaly filmy to jest tam pewna akcja w ktorej klient siedzi przywiazany do krzesla a drugi zaczyna tanczyc w takt milej muzyczki i obcina mu ucho... a pozniej jeszcze cos... tej sceny nie zapomne do konca zycia hehe\npuscili ostatnio T1 na polsacie, slyszeliscie opowiadanie o przyszlosci jaka ma nastapic? calkiem fallotowo, roboty patrolowe, ludzie ukryci w schronach, w F3 mogli by wkrecic takich terminatorow byli by to zolnieze enclave 2...\nNapisany przez: DargH 03-04-2003, 20:18\nelvis - to ten, i taka fajowa muzyczka z lat 70\nJeszcze aktorzy...to moze tak:\naktor - T.Hanks (forest rula) / Samuel L.Jackson / Chow Yun Fatt\naktorka - chyba brak, bo jakos mnie nie przekonuje zadna, jak cos wymysle to napisze


Nie tylko gorąca zupa. Autobus SOS nadal pomaga osobom potrzebującym w Gdańsku Gdańsk - oficjalny portal miasta\nNie tylko gorąca zupa. Autobus SOS nadal pomaga osobom potrzebującym w Gdańsku\nTakże w bieżącym roku działa „autobus SOS - pomoc” dla osób doświadczających bezdomności w Gdańsku. To w trosce o bezpieczeństwo oraz zdrowie potrzebujących osób, które z różnych przyczyn przebywają w miejscach niemieszkalnych w mieście.\nPublikacja: 07 stycznia 2021 r.\nAutobus SOS w czasie jednego z postojów w Gdańsku\nfot. Sławomir Kunkel z Towarzystwa Przystań\nW czasie epidemii w pojeździe można otrzymać ciepłą zupę na wynos. Na miejscu osoby w kryzysie bezdomności otrzymują też informację o wsparciu dostępnym w Gdańsku oraz mogą się skonsultować z dyżurującym ratownikiem medycznym. W razie potrzeby obsługa autobusu wydaje też ciepłą odzież: czapki, kurtki, rękawiczki czy swetry. Pomoc świadczona jest z zachowaniem wszelkich zasad bezpieczeństwa i sanitarnych, obowiązujących w stanie pandemii.\nŚrodki na działanie mobilnego wsparcia dla osób w kryzysie bezdomności, zabezpiecza Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Gdańsku. Na zlecenie MOPR zadanie realizuje Towarzystwo Wspierania Potrzebujących „Przystań”.\nTrzy przystanki autobusu\nZ mobilnego wsparcia korzysta każdego dnia średnio 60 potrzebujących osób. Dodajmy, że pojazdu użycza spółka Gdańskie Autobusy i Tramwaje.\nW czasie epidemii w pojeździe można otrzymać ciepłą zupę na wynos. Na miejscu osoby w kryzysie bezdomności otrzymują też informację o wsparciu dostępnym w Gdańsku oraz mogą się skonsultować z dyżurującym ratownikiem medycznym\nMożesz pomóc osobie doświadczającej bezdomności\nInformacje o osobach w kryzysie bezdomności prosimy kierować do: Samodzielnego Referatu Reintegracji MOPR przy ul. Wolności 16 w Gdańsku, tel.: 58 522 38 20 (pon., wt. i czw. w godz. 7.30 do 15.30, śr. w godz. 8.00 do 17.00, pt. w godz.7.30 do 14.30), także do Straży Miejskiej w Gdańsku tel.: 986 lub Policji tel.: 112 (w przypadkach interwencyjnych). Potrzebujący człowiek otrzyma kompleksową ofertę wsparcia.\nAutor: Sylwia Ressel, Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Gdańsku


Dodano: 13 stycznia 2018, 16:19 1\nManushi urodziła się 12 tygodni za wcześnie, ponieważ pojawiły się komplikacje związane z ciążą jej mamy. Dziewczynka urodziła się 15 czerwca w Radżastanie w Indiach i ważyła wówczas zaledwie 400 gramów. Dziecko początkowo nie oddychało. Dziewczynka miała skórę cienką jak papier i słabo rozwinięte narządy. Lekarze nie dawali jej szans na przeżycie. Ku zaskoczeniu wszystkim, dziewczynka zaczęła rozwijać się i przybierać na wadzę.\n48-letnia matka dziewczynki Seeta przyznaje, że Manushi walczyła z wszystkimi przeciwnościami, aż w końcu jej się udało.\nDziecko urodziło się przez cesarskie cięcie, ponieważ badanie ultrasonograficzne wykazało, że nie było przepływu krwi do płodu. Manushi przyszła na świat w 28 tygodniu.\nNatychmiast podłączono ją pod respirator, jednak lekarze dawali jej małe szanse na przeżycie i zaznaczali, że jeżeli jej się uda, bardzo prawdopodobne jest uszkodzenie mózgu. – Kiedy dziecko się urodziło nie byliśmy pewni, co się stanie – mówił lekarz dr Janged, który sprawował opiekę medyczną nad dzieckiem. Początkowo dziecku podawano pokarm za pośrednictwem transfuzji. – Musieliśmy zacząć od całkowitego żywienia pozajelitowego, co oznacza dostarczanie wszystkich niezbędnych składników odżywczych, takich jak aminokwasy, lipidy, węglowodany, minerały, multiwitaminy i pierwiastki śladowe, bezpośrednio do krążenia krwi – mówi doktor Janged.\nWbrew wszelkim przeciwnościom, po sześciu miesiącach Manushi w końcu została odesłana do domu.


Pol'and'Rock Festival w Kostrzynie n. Odrą - Lucyna Lewandowska FotoGrafia\neventy / festiwal / fotoreportaż / koncerty\nJuż po raz czwarty mogłam pracować z niesamowitą ekipą Foto Kręcioły oraz Centrum Prasowego na festiwalu Pol’and’Rock czyli dawnym Przystanku Woodstock. Zmieniono nazwę ale atmosfera wśród publiczności i jakość koncertów pozostały bez zmian.\nNa festiwal przyjeżdżam zawsze trzy dni wcześniej. Nie ma jeszcze pośpiechu, można poszwędać się bez celu ale niekoniecznie bez aparatu. Na dwa dni przed Pol’and’Rock testowane jest oświetlenie Wielkiego Koła Allegro, które przez całe wydarzenie będzie świecić głównie na pomarańczowo. Teraz próbowano inne barwy.\nScena nie jest jeszcze ukończona ale jej widok przyprawia już o kołatanie serca. Zaraz się zacznie.\nJeszcze tylko odprawa Pokojowego Patrolu z Jurkiem Owsiakiem. Pozdrawiam gorąco cały Pokojowy, a zwłaszcza ten ze wzgórza ASP!\nNa początek rusza namiot Akademii Sztuk Przepięknych, ważne miejsce spotkań z ludźmi ze świata sztuki, polityki, mediów… Pierwszym gościem był Jacek Fedorowicz, satyryk i aktor.\nDorota Wellman – dla mnie ogromnie pozytywne zaskoczenie. Niesamowity dystans do siebie i poczucie humoru.\nArtur Barciś, uwielbiany przez wielu aktor, kilkukrotnie miał łzy w oczach w czasie spotkania. A cieszył się w zasadzie cały czas.\nChris Niedenthal. Specjalnie na to spotkania zabrałam album z jego zdjęciami z okresu polskiego PRLu. Rzecz nie do zdobycia teraz, ja kupiłam go po długich poszukiwaniach w antykwariacie. Poprosiłam o autograf i wzruszony fotograf napisał: „Lucyna – album w antykwariacie ale ja jeszcze nie!”\nChris Niedenthal miał ze sobą oczywiście aparat.\nNa Nocnej Scenie ASP Czesław Śpiewa zaprezentował z kolei słodko-gorzki monodram, pełen humoru, osobistych odniesień i licznych aluzji. To nie miał być i nie był koncert efektowny wizualnie. Najważniejsze były słowa, a to akurat na zdjęciach jest trudne do oddania.\nMogę tylko żałować, iż występ Wojtka Mazolewskiego zbiegł się w czasie z monodramem Czesława Mozila. Wpadłam na Dużą Scenę tylko na kilkanaście minut – za mało, za krótko, za szybko. Ale choć to:\nCzęść koncertów na Dużej Scenie fotografowałam z odległości. Alpha Blondy, ogromny tłum i wielka flaga Amnesty International z napisem „Freedom”.\nMiędzy spotkaniami i koncertami łapałam w kadrze festiwalowiczów. To oni/to Wy także tworzą/tworzycie koloryt festiwalu Pol’and’Rock!\nA Duża Scena naprawdę świetnie się prezentowała niezależnie od panującego upału i kurzu.\nWracamy na ASP. Dużo piszę o tym miejscu, ponieważ była to moja i Basi, drugiej fotografki, działka. Mogę tylko żałować, że zrzucając na szybko zdjęcia (taka praca) nie mogłam wysłuchać całych spotkań. Nadrobię, kiedy KręciołaTV będzie wrzucać relacje na Youtube. Czekam.\nCzekając – gen. Różański. On miał prawie cały czas taką minę. No, generał.\nŚwietne spotkanie o tym „Czy będzie wojna”?\nCałość prowadził Bogusław Wołoszański.\nPotem Himalaiści. Z nimi to się nabiegałam 😉 Już wyjaśniam: w tym roku na ASP po raz pierwszy była ścianka, taka na tle której stają gwiazdy, goście. Moim zadaniem było zrobienie uczestnikom zdjęcia na tej ściance jeszcze przed spotkaniem, szybko zrzucić fotografię na komputer, obrobić i wysłać do Centrum Prasowego. Tam z kolei osoba umieszczała je błyskawicznie na stronie festiwalu Pol’and’Rock jako zajawkę o rozpoczynającym się lub trwającym właśnie spotkaniu.\nHimalaistów przyjechało trzech. Proszę gości na ściankę, robię szybkie zdjęcie, biegnę zrzucić, wysyłam. Wracam tym razem już pod scenę, ponieważ spotkanie właśnie się rozpoczęło, a tam jest ich już czterech. Robię zdjęcie, biegnę zrzucić, wysyłam. Wracam – a tam piątka. Wszyscy w końcu? Nic to, robię zdjęcie, biegnę zrzucić, wysyłam. Oto dwójka z piątki – nie pomylić z pytaniem zadanym w czasie spotkania: jak się robi dwójkę w piątce ;-):\nJanusz Gołąb i Andrzej Bargiel, który przyjechał prosto z Karakorum, gdzie jako pierwszy człowiek na świecie wszedł na szczyt K2 i zjechał z niego na nartach.\nDla większości osób Anja Rubik znana jest jako światowej sławy modelka. Anja jest jednak także aktywistką na rzecz środowiska naturalnego, zaś na Pol’and’Rock przyjechała opowiadać o ważnym projekcie Sexedpl.\nI jak co roku był też Stand up, który zgromadził tłumy w środku i na zewnątrz namiotu!\nAle tak naprawdę największa rzesza ludzi była na koncertach Dużej Sceny. Liczby oscylowały między 500 a 700 tysięcy widzów. Poniżej widok z bungee (wjechałam i znowu nie skakałam) w czasie występu Nocnego Kochanka.\nMgła i kurz tworzyły magiczny klimat.\nPol’and’Rock czy Woodstock. Nazwa nie ma znaczenia. Zresztą i jedna i druga ma coś niesamowitego w sobie, tak jak cały festiwal.\nCzęść zdjęć wykonałam obiektywami Sigma Art dzięki uprzejmości Sigma Pro Centrum.\nA gdybyście chcieli powspominać jednak Woodstock zapraszam TUTAJ 🙂


Eklektyzm, mieszanka różnych stylów i kolorów - to najnowsze trendy we wnętrzach publicznych - Architektura wnętrz - Wnętrza - budnet.pl\nEklektyzm, mieszanka różnych stylów i kolorów - to najnowsze trendy we wnętrzach…\nSurowe, skandynawskie wnętrza powoli ustępują miejsca nasyconym, tętniącym wzorami i kolorami przestrzeniom, w których króluje maksymalizm. Eklektyczne połączenia, eksperymenty z kolorami i odważny dobór dodatków - to wizytówka stylu. Dlaczego tak dobrze sprawdza się w przestrzeniach publicznych? Czytaj dalej\n- W realizacjach Tremend, często decydujemy się na eklektyzm i mieszankę różnych stylów - vintage, industrialnego czy klasyki. Przede wszystkim pozwala to wyróżnić dane miejsce na mapie miasta, zapisać się w pamięci odwiedzających. Ponadto, uważamy, że nasycone przestrzenie są bardziej energetyczne i po prostu się nie nudzą. Lubimy, gdy we wnętrzach pojawiają się rośliny, sztuka czy ornamenty. Te elementy i eksperymenty z łączeniem barw, form i faktur pozwalają zaskoczyć i zaintrygować Gości hotelu, restauracji czy biura - wyjaśnia architekt Magdalena Federowicz-Boule, prezes zarządu pracowni Tremend.\nHotel Qubus w Łodzi\nHotel Ibis Styles w Budapeszcie


kosciol.wiara.pl » Inauguracja szopki i zapalenie lampek na choince na placu św. Piotra\nRiccardo Antimiani /PAP/EPA\tNa Placu św. Piotra\nWłaśnie zapalono lampki\nPowiedział: "Święta Bożego Narodzenia przypominają nam, że Jezus jest naszym pokojem, naszą radością, naszą siłą, naszym pocieszeniem".\n"Lecz, by otrzymać te wszystkie dary łaski, trzeba poczuć się małym, ubogim i pokornym, jak postacie ze żłóbka. Także podczas tego Bożego Narodzenia, pośród cierpień pandemii, Jezus - mały i bezbronny - jest znakiem, który Bóg daje światu" - mówił Franciszek.\n"W tym roku, jak nigdy wcześniej - dodał - szopka i drzewko są znakiem nadziei dla rzymian i dla tych pielgrzymów, którzy będą mieli możliwość przybyć, by je podziwiać".\nVatican News Christmas tree, Nativity scene lit up in St. Peter’s Square\ndodane 11.12.2020 17:46


STERNTALER Chustka Sterntaler - Różowa Bawełniana Chustka Dziecięca - 22350 723 22350 723 - Ubrania Dzieci Czapki Letnie | MivoKids\nStrona główna Jesteś tutaj:CzapkiChustkiChustka Sterntaler - Różowa Bawełniana Chustka Dziecięca - 22350 723\nChustka Sterntaler - Różowa Bawełniana Chustka Dziecięca - 22350 723\nKod produktu: 22350 723\nTwoje dziecko lubi bawić się na dworze? Koniecznie zaopatrz je w bawełnianą chustę Sterntaler!\nJest cienka, mięciutka, wykonana z dbałością o szczegóły.\nDoskonale ochroni przed wiatrem, słońcem, piaskiem, a dzięki uniwersalnemu krojowi, można ją zawiązać na mnóstwo sposobów!\nPonadto różowo - błękitka krateczka będzie pasować do wielu dziewczęcych ubranek.


Rodzaje kredytów dla firm - zrodlo.net.pl\npaź 14\t2019\nW tym wpisie postaramy się powiedzieć nieco więcej na temat form finansowania przygotowywanych dla przedsiębiorców, a więc kredytów bankowych dla firm. Oczywiście nie można przesadzać z finansowaniem firmy przez banki. Można tutaj powiedzieć przede wszystkim, że banki są również firmami prywatnymi, a jednak mają lepsze warunki działania niż prowadząca firmę osoba fizyczna.\nNiestety, stosunek zobowiązaniowy jaki powstaje przy zaciąganiu kredytu nie będzie gwarantował nam równych warunków. Bank oczywiście będzie musiał się w jakieś mierze zabezpieczyć przed problemami ze spłatą, jeśli jednak zobaczymy warunki kredytów szybko przekonamy się kto dyktuje tutaj warunki.\nPo drugie w aktualnym czasie, gdy panują znaczące niepokoje na rynkach oraz zawirowania tak naprawdę nigdy nie wiadomo co się będzie działo. Niestety może również dojść do poważnych problemów na rynku bankowym co będzie również dla nas kłopotliwe. Dlatego jeśli chodzi o banki i współpracę z nimi na pewno pewna doza ostrożności może się przydać.\nOczywiście nie trzeba banków traktować jako zła. Bez wątpienia ich rola na rynku jest bardzo ważna. Gdyby nie banki trudno byłoby wielu firmom się rozwijać i to na pewno bardzo ważne. Po prostu banki należy traktować jako potrzebne instytucje, ale jednocześnie trzeba umieć działać w taki sposób, by mieć pewną dozę ostrożności.\nPoniżej ogólny podział kredytów dla firm:\nKredyty krótkoterminowe (do 1 roku);\nŚrednioterminowe (od 1 roku do 3 lat);\nDługoterminowe (powyżej 3 lat).\nInny podział może dotyczyć rodzaju kredytów, gdy chodzi o jego funkcjonowanie\nTo pożyczka, która jest przeznaczona na określony cel, który będzie zwiększał majątek firmy, powinien być on wyraźnie zaznaczony w umowie kredytowej. Często takich kredytów będzie się udzielać na zakup, budowę bądź przebudowę albo nabycie nieruchomości, kupno maszyn, urządzeń na potrzeby działalności czy nabycie praw, zezwoleń czy licencji.\nPrzeznaczony będzie na działanie firmy bieżące. W przypadku, gdy mamy chwilową utratę płynności finansowej można przeznaczyć go na zapłatę okresowych zobowiązań takich jak czynsze, dzierżawy, podatki, wypłata wynagrodzeń. W przypadku gdy kredyt obrotowy będzie także kredytem odnawialnym można go wiele razy wykorzystywać.\nTo bardzo wygodna opcja, w ramach której klient banku ma możliwość korzystania wygodnie z dodatkowych środków finansowych w ramach swojego konta bankowego. To przede wszystkim wyjątkowy komfort i dlatego właśnie ta opcja sprawdza się tak dobrze. W każdej chwili można wykorzystać taką ilość środków jaka będzie nam potrzebna.\nTo przyznanie limitu, do którego wysokości firma będzie się mogła zadłużyć w okresie trwania umowy. To taka forma, która będzie bardzo podobna do tego jak funkcjonuje kredyt w rachunku. .\nTo w pewnych rodzajach działalności możliwość skorzystania z kredytu, w którym dodatkowo dostajemy również opcję dopłaty ze strony instytucji państwowych ze względu na rodzaj prowadzonej działalności.


Jesienią staram się sprawiać sobie przyjemności. Chcę „osłodzić” nieco czas przeziębień, szybko zapadającego zmroku, oddalić czyhające, aby napaść na mnie, przygnębienie.\nWokół coraz mniej kwiatów. W naszym ogrodzie kwitną jeszcze ostatnie róże, a w domu króluje czerwony głóg.\nJego ceglasty kolor rozgrzewa i dodaje energii.\nCzytaj więcej: Jesienny bukiet\nWłaściwie mamy go od kiedy się przeprowadziliśmy, ale tak okazale prezentuje się dopiero teraz. Jego historia przypomina nieco bajkę o kopciuszku...\nCzytaj więcej: HISTORIA Z KOMINKIEM W TLE\nKiedy chcę się zrelaksować i czuję się przytłoczona codziennością z dziećmi, przeglądam katalog Polifrnu i marzę....Oczywiście prezentowane w nim aranżacje muszą pozostać w sferze marzeń.\nProszę sobie tylko wyobrazić, przy dwójce moich kochanych urwisów-brudasków olbrzymi narożnik w jasnej tapicerce, ściany wyłożone płóciennym materiałem, stół jadalny o przepięknej, aczkolwiek chłonącej każdą plamkę, marmurowej powierzchni.\nCzytaj więcej: DO WŁOCH PO DESIGN: POLIFORM\nTen kolor potrzebuje przestrzeni, tzw. "oddechu". Chociaż często pełni rolę tła, lubi grać we wnętrzu pierwsze skrzypce, dlatego nie do każdego pomieszczenia pasuje. Ma w sobie coś eleganckiego, majestatycznego, niebanalnego. Pociąga, ale nie niepokoi.\nPrzywodzi na myśl zapadający zmierzch, toń oceanu, niebo zasnute burzowymi chmurami. Pięknie odbija jasne i ciepłe akcenty: drewniane siedziska, białe ramki, miedziane dekoracje, lniane tkaniny.\nCzytaj więcej: GŁĘBOKI GRANAT\nOd kiedy pojawiły się dzieci, kilka dni spędzamy nad morzem. Staramy się, aby nasze wakacje wypadały poza sezonem, by uniknąć tłoczenia się na plaży. W tym roku wybraliśmy ostatni tydzień czerwca. Cóż...pogoda dopisała w dzień wyjazdu, zaliczyliśmy grypę jelitową Uli, jako pamiątkę dzieci przywiozły trwający do dziś katar:) Jednak szum fal i przepiękne wydmowe krajobrazy okolic Łeby wynagrodziły zmęczenie i niedogodności.\nCzytaj więcej: NAD-MORSKIE INSPIRACJE


Japonia-Online | Wesołe jest życie japońskiego staruszka - prawda czy fałsz?\nJaponia Online / Publicystyka / Społeczeństwo / Praca konkursowa / Wesołe jest życie japońskiego staruszka - prawda czy fałsz?\nSpołeczeństwo WESOŁE JEST ŻYCIE JAPOŃSKIEGO STARUSZKA - PRAWDA CZY FAŁSZ?\n30.07.2014 | 22:30\nUbasute to japoński zwyczaj, któremu trudno by było znaleźć zrozumienie we współczesnym świecie. Jemu właśnie swoje rozważania poświęciła zwyciężczyni naszego konkursu na esej - Karolina Pawłowska.\nJaponia – kraj składający się z ogromnej ilości wysepek, położony gdzieś na końcu świata, z dala od Polski i Europy. Nasuwa się wniosek, że nasze ścieżki biegły zupełnie odmiennym torem historyczno-kulturowym; z trudnością można wskazać elementy styczne, właściwie automatycznie jesteśmy w stanie wymieniać dzielące nas różnice. Jednak pod wpływem postępującej globalizacji, hegemonii demokracji w przeważającej liczbie państw świata, nasze dotąd rozmijające się drogi w jakimś sensie spotykają się. Jeździmy podobnymi samochodami, ubieramy podobne ciuchy i nawet coraz więcej osób może pochwalić się, że jadło sushi, a nawet sami potrafią przyrządzić ten specjał kuchni japońskiej.\nJaponia, która obecnie przestaje być zagadką, w swojej przeszłości kryje niezliczone pokłady niesamowitych zwyczajów, obrzędów, świąt, które na pierwszy rzut oka powodują u słuchacza z „cywilizowanej” Europy opad szczęki bądź wytrzeszcz oczu. Do przykładowego katalogu możemy zaliczyć: Hōnen-matsuri (Święto Penisa), noszenie zabawnej bielizny fundoshi czy – o zgrozo – tajemniczy zwyczaj, któremu mam zamiar poświęcić więcej uwagi – ubasute.\nPo raz pierwszy natknęłam się na ten termin w dość nietypowych okolicznościach. Przygotowując się do egzaminu z ubezpieczeń społecznych (z racji tego, iż jestem studentką administracji), czytałam o różnych zwyczajach w historii świata dotyczących „rozwiązywania problemu” sytuacji ludzi w podeszłym wieku. Pomysły były różne: zapewnienie godziwej opieki nestorowi rodu, z zachowaniem należytego szacunku, wsadzanie starszej osoby na palmę, następnie energiczne potrząsanie drzewem i czekanie, aż delikwent po prostu spadnie, oraz wspomniane ubasute. Japońskie wyrażenie w podręczniku akademickim dla kierunku prawniczego? Oczywiście musiało to wzbudzić moje zainteresowanie, więc rozpoczęłam poszukiwania.\nUbasute to zwyczaj wywodzący się z dawnych czasów, polegający na porzucaniu starszych osób, zwłaszcza kobiet, w odosobnionych miejscach, np. na stokach górskich. Powód był banalny – osoba wiekowa stanowiła obciążenie dla wspólnoty. Nie pracowała, nie pomagała w uprawie pól ryżowych, a w dodatku trzeba było zapewnić jej wikt i opierunek. Zupełne marnotrawienie środków. W związku z tym, najstarszy syn miał prawo wyprowadzić swoją matkę w odosobnione miejsce, aby „pomóc” jej umrzeć. W większości przypadków kobieta umierała w tragicznych okolicznościach: z powodu głodu, odwodnienia, a także w wyniku pożarcia przez dziką zwierzynę. Jednak społeczność, w której dotychczas żyła ofiara ubasute, nie zdawała się protestować czy też nie zgadzać z taką praktyką. Co uderzyło mnie najbardziej to fakt, iż nawet sama poszkodowana przyjmowała swoją niedolę ze spokojem i zwyczajnie godziła się na opuszczenie wsi.\nPo przeczytaniu kilku artykułów na ten temat, zaczęłam zastanawiać się, w jaki sposób taki proceder oceniłby przedstawiciel kultury europejskiej. Doszłam do wniosku, iż nasza kultura jest oparta na trzech solidnych podstawach, do których zaliczam: filozofię starożytnej Grecji, prawo rzymskie i chrześcijaństwo. Właśnie ostatni z trzech wymienionych fundamentów ma w tej sytuacji znaczenie kluczowe. Nauki Nowego Testamentu wpoiły ludziom swoisty nakaz okazywania miłosierdzia bliźniemu, a nawet nieprzyjaciołom. „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi […]” - czytamy w Nowym Testamencie Skoro powinniśmy okazywać dobro nawet osobom, które życzą nam jak najgorzej, szacunek dla najbliższych jest wręcz cnotą i powinnością wyższego rzędu. Ponadto, powstawanie niezliczonej liczby przytułków dla bezdomnych czy właśnie starszych było zjawiskiem powszechnym już w średniowiecznej Europie. Odmiennie w Japonii – tam dochodziło do wykluczenia osób starszych poza nawias wspólnoty. Dość okrutny sposób na walkę z przeludnieniem. Miłosierdzie okazywane „z urzędu” nie było wówczas znane.\nSam temat ubasute wydał mi się ciekawym pretekstem do rozmyślań nad postępującym starzeniem się społeczeństwa japońskiego. Z badań wynika, że do połowy XXI wieku liczba osób powyżej 65 lat potroi się do 1,5 mld na świecie. W Japonii większość społeczeństwa będzie mieć ponad 50 lat do roku 2050. Statystyki pozostają bezwzględne i pokazują, że rząd japoński będzie musiał zmierzyć się z niebagatelnym problemem demograficznym. Z drugiej strony, coraz częściej słyszy się o fali samobójstw w Japonii pośród ludzi powyżej 70. roku życia. Samobójstwo. Zdaje się, że to kolejne niechlubne zjawisko, patrząc oczami wspomnianego już „cywilizowanego” Europejczyka, które oburza i wręcz przyprawia o dreszcze.\nDlaczego osoby w podeszłym wieku decydują się na tak desperacki krok i odbierają sobie życie? Z pewnością przyczyn można szukać w omawianym zjawisku ubasute, choć nie dochodzi do tego w tak niehumanitarnych warunkach, jak na przestrzeni wieków. Problemy ze zdrowiem, pieniędzmi, brak perspektyw – to standardowe powody. Tak jak w przeszłości, osoby te nie protestują, nie żądają pomocy od swoich najbliższych, tylko godzą się na pożegnanie ze światem. Ponadto, tkwi w tym również przyczyna „wyższego rzędu”, a mianowicie wszechobecny w kulturze japońskiej honor. Pozostawanie na łasce własnych dzieci, które i tak ledwo wiążą koniec z końcem bo w obecnych czasach stanowi to wyczyn godny pochwały) – jakaż to plama na honorze obywatela Kraju Samurajów! „Nie chcemy stanowić brzemienia dla swoich rodzin i nie boimy się śmierci” – mówi 70-letni Satsu Takahashi. Kolejny z powodów, który popycha ludzi do targnięcia się na własne życie, jest chyba nieco bardziej prozaiczny i moim zdaniem „ludzki”. To samotność. Któż ma czas, chęci i cierpliwość, aby opiekować się starszą osobą? Czas jest zbyt cenny, poza tym trzeba zarabiać pieniądze i robić karierę. „Zostawiają mi posiłek w kuchni, który spożywam w samotności… Chciałabym być szczęśliwa chociaż przez godzinę” – mówi 81-letnia Echio Sato, której najbliżsi dali się wciągnąć w szaleństwo i wir współczesnego świata. Niekiedy słyszy się nawet o zabójstwach starszych osób, których dokonują – o zgrozo – ich własne dzieci. 60-letni mieszkaniec prefektury Chiba zabija swą 90-letnią matkę, tłumacząc: „moja matka chciała umrzeć, więc jej w tym pomogłem”. Postawa godna sekundanta, który asystował w trakcie seppuku.\nMyślę, że problem nakreślony przeze mnie dotyczy wszystkich bez wyjątku. Nie jest zagadką, iż każdy z nas, jeżeli dożyje sędziwego wieku, w pewnym sensie przestanie być „panem samego siebie” i będzie musiał liczyć na pomoc najbliższych, a także swojego państwa, bo w końcu nie bez powodu płacimy składki emerytalne i podatki. Jak już wspomniałam na początku, w obecnych czasach następuje konwergencja polityczna i kulturowa państw – dzięki internetowi i środkom masowego przekazu zbliżamy się do siebie. Dlatego uważam, że bez względu na to, w jakim zakątku świata żyjemy, jakim mówimy językiem, czy jemy pałeczkami, czy widelcem, powinniśmy się szanować. Ten nakaz dotyczy zwłaszcza naszych najbliższych, którym zawdzięczamy nawet to, jakimi jesteśmy ludźmi. Może po przeczytaniu tego tekstu ktoś postanowi odwiedzić swoją babcię? Czasami wystarczy sama obecność przy drugim człowieku. Pozornie zwykły gest, ściśnięcie czyjejś dłoni, wysyła sygnał: „pamiętam o tobie”.\nPismo Święte Nowego Testamentu, Wrocław 1983


|WzB|*Kapi3401 - Play Your Life\n|WzB|*Kapi3401 odpowiedział iktorn ⇒ temat w Archiwum apelacji\nWitam. Ja w tej sprawie mogę potwierdzić prawdziwość informacji napisanych wyżej, w naszej organizacji mamy do siebie zaufanie i pożyczane pieniądze zawsze wracają do właściciela. Nie widzę powodu dlaczego go zbanowaliście. Pozdrawiam Kapi3401\n|WzB|*Kapi3401 odpowiedział TUNE-SF|Lukastobi*HF ⇒ temat w Archiwum Skarg\nWitam, jestem świadkiem tego zderzenia. W tej chwili byłem klientem na stanowisku tune gdzie był gracz TUNE-SF|Lukastobi*CGN po czym obsługując mnie na stanowisko przyszedł gracz minecraftblow2010(YT) i Missouri. Zaczęli oni się wykłucać że to oni byli pierwsi co jest nieprawdą i że się zmieniali co moim zdaniem było nie fair w porównaniu do innych graczy. Mam nadzieję że moja wypowiedz wniesie coś w sprawę i odpowiednio ukara graczy którzy są nieuczciwi. Pozdrawiam!\nDawajDyszke zaczął obserwować |WzB|*Kapi3401 5 Maj 2018\nPrzedświąteczna fota :D /w .:Mentor:.\n|WzB|*Kapi3401 odpowiedział |WzB|*Kapi3401 ⇒ temat w Archiwum\nPrzyznaje racje, to nie sesja\n|WzB|*Kapi3401 zaczął obserwować Skarga na Adrro, Przedświąteczna fota :D /w .:Mentor:., Licytacja Sadlera id 3515 i oraz 2 innych 16 Grudzień 2017\n|WzB|*Kapi3401 dodał temat w Archiwum\n|WzB|*Kapi3401 dodał komentarz do AFX artykuł w Artykuły\nBedzie cos takiego jak co roku, czyli prezent do wyboru?\nLicytacja Sadlera id 3515\n|WzB|*Kapi3401 odpowiedział Shade*.fg ⇒ temat w Archiwum\nKupię Sadlera !!! ID do 9k\nModel samochodu: Sadler Przebieg: Obojętnie Cena: Do uzgodnienia Felgi: Obojętnie\nSkarga na Adrro\n|WzB|*Kapi3401 odpowiedział |WzB|*Kapi3401 ⇒ temat w Archiwum Skarg\nAle jak on nie napisz apelki to hajsu nie będzie?!?!? będę wstawiał tyle razy tą apelke aż swojej kasy nie dostanę...\n|WzB|*Kapi3401 dodał temat w Archiwum Skarg\nData i godzina zdarzenia: 15.03.2016r. 15:00 Nick/pasek: kapi3401 http://panel.pylife....7015.pasek1.png Nick/pasek oskarżonej osoby: Adrro http://panel.pylife....9643.pasek1.png Mój serial: 75A5D3225D62C944CBB195C7A9444452 Opis: Gracz Adrro zapożyczył się na kwotę 20k i odda 30k uzgodniliśmy że ma na to 13 dni, ale dowiedziałem się że ta osoba ma bana w związku z czym ten gracz nie odda tej kwoty bo nie będzie miał jak Dowody w postaci SS: http://imgur.com/a/9KWrh Oczekiwania: Chcę dostać moje 20k które mu pożyczyłem i ban gracza (Już jest zbanowany) Admini mija drugi miesiąc!!! róbcie coś z tą sprawą i ja na pewno nie zostawię tego bez wyjaśnienia...\nAdmini ja czekam!!! Nie zostawiajcie tej sprawy... nie gram do puki nie dostanę pieniędzy które mi się należało... proszę o odp.\nBo dla mnie 20K to prawie cały mój majątek więc nie mam po co grać... nie chce mi się tego nadrabiać... to tylko PYLife traci graczy...\nKiedy się doczekam moich pieniędzy...? miesiąc mija jutro...\nData i godzina zdarzenia: 15.03.2016r. 15:00 Nick/pasek: kapi3401 http://panel.pylife....7015.pasek1.png Nick/pasek oskarżonej osoby: Adrro http://panel.pylife....9643.pasek1.png Mój serial: 75A5D3225D62C944CBB195C7A9444452 Opis: Gracz Adrro zapożyczył się na kwotę 20k i odda 30k uzgodniliśmy że ma na to 13 dni, ale dowiedziałem się że ta osoba ma bana w związku z czym ten gracz nie odda tej kwoty bo nie będzie miał jak Dowody w postaci SS: http://imgur.com/a/9KWrh Oczekiwania: Chcę dostać moje 20K i ban gracza (Już jest zbanowany)\nAle jak nie napisze apelacji to sprawa się nie wyjaśni?


Jeżeli tutaj trafiłeś, to niezawodny znak, że cenisz swoją prywatność. Doskonale to rozumiemy, dlatego przygotowaliśmy dla Ciebie ten dokument, w którym znajdziesz zasady przetwarzania danych osobowych oraz wykorzystywania plików cookies i innych technologii śledzących w związku z korzystaniem ze strony internetowej www.venttrade.eu .\nInformacja formalna na początek – administratorem strony jest Vent Trade Sp. z o.o., z siedzibą w Koźmin 30, 83-236 Podgórki, wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem: 0000532087, NIP: 5922263118, kapitał zakładowy: 5 000,00 zł.\nW razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z polityką prywatności, w każdej chwili możesz skontaktować się z nami, wysyłając wiadomość na adres info@venttrade.eu .\nPrzetwarzamy Twoje dane osobowe, które gromadzimy w związku z korzystaniem przez Ciebie z naszej strony oraz jej poszczególnych funkcji takich jak kontakt z nami.\nPośród danych osobowych, które przetwarzamy, mogą znajdować się, w szczególności, następujące informacje: imię, adres e-mail, numer telefonu oraz wszelkie inne informacje przekazane nam podczas kontaktu z nami.\nWykorzystujemy pliki cookies własne w celu prawidłowego działania strony, w tym w szczególności w celu umożliwienia Ci kontaktowania się z nami, nie implementując żadnych narzędzie podmiotów trzecich wykorzystujących pliki cookies.\nAdministratorem Twoich danych osobowych jest Vent Trade Sp. z o.o., z siedzibą w Koźmin 30, 83-236 Podgórki, wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem: 0000532087, NIP: 5922263118, kapitał zakładowy: 5 000,00 zł.\nZawsze możesz również zwrócić się do nas z żądaniem udostępnienia Ci informacji o tym, jakie dane na Twój temat posiadamy oraz w jakich celach je przetwarzamy. Wystarczy, że wyślesz wiadomość na adres ado@venttrade.eu . Dołożyliśmy jednak wszelkich starań, by interesujące Cię informacje zostały wyczerpująco przedstawione w niniejszej polityce prywatności. Podany powyżej adres e-mail możesz wykorzystać również w razie jakichkolwiek pytań związanych z przetwarzaniem Twoich danych osobowych.\nMożesz zarządzać ustawieniami plików cookies, instalując specjalne dodatki pozwalające na kontrolę nad plikami cookies, takie jak np. Ghostery (https://www.ghostery.com).


Turcja Wakacje - tanie wczasy - przewodnik, pogada, mapy, hotele, wycieczki do Turcji\nInformator i Przewodnik po Turcji • Unikalne Artykuły • Niezbędne Informacje • Izmir - Turcja• Wakacje • Izmir, miasto turystów • Turcja YouTube\nIzmir - miasto turystów. Historia i atrakcje turystyczne.\nWybrane filmy z YouTube - Izmir, Turcja\nIzmir – tureckie miasto turystów.\nIzmir należy do najchętniej odwiedzanych miast Turcji. Zajmuje ono trzecie miejsce w Turcji pod względem ilości mieszkańców – szacuje się, że Izmir wraz z terenami wchodzącymi w skład jego aglomeracji liczy około 3,2 mln mieszkańców.\nMiasto jest położone w Zatoce Izmirskiej i zaraz po Istambule jest największym portem morskim. Niezwykle urokliwe bulwary, nowoczesna architektura i piękne plaże sprawiają, że Izmir jest niezwykle atrakcyjny pod względem turystycznym.\nMiasto posiada bogatą historię, ale ze starożytnych czasów jego świetności, gdy Izmir znany był jako Smyrna, pozostało dziś niewiele. Wśród nowoczesnej zabudowy można dostrzec jedynie jeden meczet.\nIzmir posiada bogatą i burzliwą historię. Pod rządami Aleksandra Macedońskiego miasto kwitło, potem było stale rozbudowywane, aż stało się najważniejszym ośrodkiem handlowym w rejonie Azji Mniejszej.\nNa początku naszej ery Izmir nawiedziło potężne trzęsienie ziemi, które zniszczyło sporą część miasta. To nie koniec tragicznych wydarzeń – przez całe średniowiecze Izmir przechodził z rąk do rąk – najpierw zdobyli go Arabowie, potem Turkowie, aż w końcu Smyrna przeszła we władanie Imperium Osmańskiego. Dopiero wtedy zmieniono nazwę ze Smyrny na Izmir. Warto wspomnieć jeszcze, że po I wojnie światowej Izmirem władali Grecy, a dopiero od 1923 roku znów jest miastem tureckim.\nAtrakcje turystyczne Izmiru.\nMiłośnicy wypoczynku na plaży na pewno pokochają Izmir.\nKażdy turysta przebywający w tym mieście nie może pominąć spaceru nadmorskim deptakiem znanym jako Kordon – taka przechadzka obfituje we wrażenia, ponieważ pozwala cieszyć się wspaniałymi widokami Morza Egejskiego.\nWażnym punktem na mapie Izmiru jest plac Konak.\nMieszczą się przy nim siedziby władz miejskich. Placu Konak nie sposób pominąć, ponieważ to właśnie w jego okolicy skupiają się główne szlaki komunikacyjne miasta. Ponadto to właśnie tutaj znajdują się najważniejsze obiekty architektoniczne. Pierwszym z nich jest zabytkowy meczet Konak Camii, świadectwo muzułmańskiej kultury Turcji. Drugim ważnym obiektem jest osmańska Wieża Zegarowa, pochodząca z roku 1905. Wieża łączy w sobie styl mauretański z islamskim.