Opublikowano: środa, 28 kwiecień 2021 07:00\nW następstwie wieloletnich zabiegów 1 marca 1920 roku powstał Dom Misyjny św. Wojciecha w Pieniężnie, miasteczku znanym wtedy pod nazwą Mehlsack. Była to najbardziej na północ wysunięta fundacja werbistów. Niemiecka nazwa miasta ma swoje podłoże w pruskiej nazwie Malcekuke, oznaczającej „czarci las”, i została zaadaptowana przez osadników jako zbliżone fonetycznie Mehlsack – „worek mąki”.\nTekst pochodzi z artykułu o. Andrzeja Miotka SVD pt. "Założenie Domu Misyjnego św. Wojciecha i jego działalność do 1945 roku", NURT SVD 2(2020) s. 27-46. Nieznaczne skróty, adjustacje i formatowanie tekstu zostały dostosowane do internetowej wersji tego artykułu. Oryginalny tekst artykułu: www.nurtsvd.pl\nWarto odnotować przedwojenną prężność tego miasteczka ze stałym zrostem liczby mieszkańców: w 1919 roku było ich 3854, w 1933 roku – 4555, a w 1939 roku – 4384. Po wojnie ludność Pieniężna już nigdy nie osiągnęła stanu przedwojennego. Zaraz po wojnie Pieniężno – według danych spisu z 15 czerwca 1945 roku – liczyło tylko 449 mieszkańców. Jednak już w październiku 1945 roku do powiatu dotarł pierwszy, liczący 498 osób, transport ludności z okolic Wilna.\nBył to trudny okres powrotu miasta do normalności, które w wyniku działań wojennych utraciło około 80% zabudowy, a także czasowo prawa miejskie – do 1972 roku (Pieniężno, 2015).\nMiasteczko należało do katolickiej części niemieckich Prus Wschodnich, zwanej świętą Warmią (Ermland). „Kiedy w roku 1886, Nadreńczyk, ks. Dr Filip Krementz z Koblencji został obrany biskupem warmińskim a nie znając Warmii pytał się podróżującego tam ziomka swego, co to za kraik ta Warmia i dostał odpowiedź, że tam dużo krzyżów po drogach, zawołał radośnie: «Gdzie dużo krzyżów, tam i wiele miłości do Krzyża!»” (Barczewski, 1917, s. 30). Czy stąd pochodzi nazwa „świętej” Warmii? (Drej, 2007).\nPoczątkowo dla Domu Misyjnego planowano nazwę Gwiazda Morska Stella Maris z racji bliskości Morza Bałtyckiego (30 km). Jednakże nie było wystarczająco blisko, bo ostatecznie wybrano za patrona św. Wojciecha, który, jak później św. Brunon z Kwerfurtu, chrystianizował te ziemie (Turbański, 1971, s. 313; Gehrmann, 1960, s. 4).\nJubileusz 100-lecia fundacji św. Wojciecha w Pieniężnie (1920-2020) zaprasza do refleksji nad wyjątkowością tego miejsca i odkryciem jego specyfiki. Już same liczby wskazują na znaczenie tej fundacji w realizacji jej zasadniczego celu, jakim jest formacja misjonarzy.\nDo II wojny światowej 83 uczniów Domu Misyjnego św. Wojciecha zostało misjonarzami. W latach 1920-1938 z Niższego Seminarium Misyjnego św. Wojciecha zostało wyświęconych 50 misjonarzy werbistów, a 32 zostało braćmi misyjnymi, w tym 15 wyjechało na misje. W latach 1923-1938 spośród 83 braci nowicjuszy 50 wystąpiło, a z dawnych uczniów św. Wojciecha 20 zostało księżmi diecezjalnymi lub w innych zakonach w Niemczech (Chronik der Stadt Mehlsack,\n1955, s. 43; Skrabania, 2010, s. 25-26). Ojciec S. Turbański podaje, że pierwsi uczniowie z Domu Misyjnego św. Wojciecha zostali wyświęceni w 1935 roku. W sumie do wojny wyświęcono 51 uczniów ze św. Wojciecha: 18 pracowało w Europie Zachodniej, 23 na misjach, 8 zmarło, a dwóch opuściło zgromadzenie (Turbański, s. 1971, s. 316).\nWedług Kroniki Seminarium Misyjnego św. Wojciecha w okresie 80 lat działalności seminarium w Pieniężnie do 2018 roku święcenia przyjęło łącznie 646 kleryków; wśród nich było 10 obcokrajowców. Trzeba również odnotować liczbę 27 braci w Polsce i 18 na misjach w 2008 roku oraz uwzględnić 8 braci, którzy złożyli śluby wieczyste w latach 2009-2018. W 2017 roku 309 polskich misjonarzy werbistów pracowało w 52 krajach świata.\n1. Geneza Domu Misyjnego św. Wojciecha\nPowstanie oraz początkowy rozwój Domu Misyjnego św. Wojciecha dokonywał się w ramach struktur administracyjnych Zgromadzenia Słowa Bożego SVD, ustanowionych w 1913 roku. Według ówczesnego podziału administracyjnego Mehlsack/Pieniężno przynależało do Prowincji Wschodnio-Niemieckiej z siedzibą w Sankt Gabriel koło Wiednia.\nOjciec Arnold Janssen, założyciel werbistów, zabiegał gorliwie o zakładanie placówek misyjnych w obszarze niemieckojęzycznym, gdzie istniały sprzyjające warunki dla formacji młodych ludzi z myślą o pracy misyjnej. Jego plany sięgały także Warmii. Jeszcze długo przed założeniem Domu Misyjnego św. Wojciecha katolicka Warmia obdarzyła zgromadzenie licznymi powołaniami. Rzymska baza danych osobowych Generalatu SVD wykazuje, że do roku 1920 werbiści przyjęli z Warmii 62 nowicjuszy, najwięcej w Nysie (32), Steylu (28) i w Sankt Gabriel (2).\nPierwsze próby fundacji na Warmii sięgają 1907 roku, czyli czasów założyciela. W tym to roku dwaj ojcowie pochodzący z Warmii – Alojzy Marquardt (1878-1968) z Mingajn i Eduard Gehrmann z Szalmii – zostali poproszeni przez władze zakonne o znalezienie odpowiedniego miejsca do założenia placówki misyjnej na Warmii. Ojciec Marquardt miał spotkać się z ordynariuszem warmińskim Andrzejem Thielem i rozmawiać z jego sufraganem Hermannem w tej sprawie. Jednak władze niemieckie były przeciwne zakładaniu wspólnot zakonnych na Warmii (Das Missionshaus St. Adalbert..., 1961, s. 17).\nDopiero następca o. Marquardta, o. Mikołaj Blum (1909-1919) podjął konkretne kroki w tym kierunku – przy silnym naleganiu Domu św. Krzyża w Nysie – aby wzmocnić infrastrukturę misyjną w ojczyźnie (Rivinius, 2017, s. 448). Była to ostatnia fundacja o. Bluma, otwarta tuż po jego śmierci († 29 października 1919 roku). Podkreślano znaczenie katolickiej obecności na Warmii z około 250 000 katolików i brakiem zakonów męskich. Postęp starań o fundację na Warmii utrudniały niewątpliwie zawirowania Wielkiej Wojny (1914-1918) i dopiero u jej końca negocjacje w tej sprawie nabrały realnych kształtów (Fischer, 1925, s. 31).\nZałożenia Domu Misyjnego św. Wojciecha dokonano po gruntownym rozpoznaniem terenu. Władze zgromadzenia prowadziły konsultacje z wieloma przedstawicielami władz kościelnych na Warmii, otrzymując zewsząd pozytywne referencje w sprawie fundacji. Po śmierci założyciela asystent generalny o. Blum w liście do biskupa Warmii Bludaua pisał:\n„Jego Excelencja racz mi wybaczyć, że zwracam się z prośbą akurat w chwili, kiedy ks. Biskup obejmuje diecezję. Piszę powodowany gorliwością o sprawę misyjną Kościoła. Jeszcze za życia Założyciela, często myśleliśmy, że jest wolą Bożą, aby założyć dom dla misji zagranicznych w Waszej diecezji warmińskiej Prus Wschodnich. Mamy już stamtąd pojedyncze powołania, które są dobre i solidne tak do kapłaństwa, jak i do życia zakonnego. Jednak jest ich wciąż za mało i na pewno byłoby ich znacznie więcej, gdybyśmy posiadali na Warmii swój dom misyjny. Chodzi nam zwłaszcza o powołania misyjne, których wciąż mało. Z tego powodu zwracam się z usilną prośbą o pozwolenie nam na założenie domu misyjnego. Prosimy o zgodę na poszukanie odpowiedniego miejsca na fundację, a może nawet Jego Ekscelencja zechciałby nam wskazać jakieś dogodne miejsce. Będziemy także wdzięczni za otrzymanie instrukcji, jak mamy sprawę przedstawić i negocjować z władzami rządowym w Berlinie. Możliwe, że rząd nie będzie nam przeciwny, jako że nasz dom ma być prowadzony w duchu całkowicie niemieckim i zapewne przyczyni się do krzewienia niemieckości za granicą. Ponadto, dom misyjny będzie również wielkim błogosławieństwem dla samej diecezji” (Blum do Bludaua, 1909, s. 898-900).\nOdpowiedź biskupa Bludaua z 19 maja 1909 roku nie pozostawiała żadnych złudzeń. Otóż twierdził on, iż rząd w Berlinie nigdy nie wyrazi zgody na fundację, ponieważ według zarządzenia Von Berga, prezydenta Wschodniopruskiej Rejencji w Królewcu, Warmia miała służyć do przeszczepiania niemczyzny, podczas gdy dom misyjny stawiał sobie zupełnie inny cel.\nNależało również pamiętać o niekorzystnym nastawienie do katolików rządu czy też założnej w 1894 roku Hakaty oraz Związku Protestanckiego. Stąd wydawało się roztropnym, aby starania rozpocząć skromnie od domu wypoczynkowego, rekolekcyjnego czy też domu dla pisarzy, a miejscem odpowiednim dla tego celu wydawała się być początkowo Oliwa, oddalona zaledwie o 20 minut od morza.\nPotem przeważyła jednak Warmia. Dnia 20 listopada 1914 roku sekretarz biskupa dr Müller zaproponował werbistom na miejsce fundacji 15 ha posiadłości i letnią rezydencję biskupa w Smolajnach, której dzierżawa wygasała 1 kwietnia 1915 roku. Ponieważ biskup stawiał wiele trudności, generał zaniechał nabycia Smolajn i negocjacje ustały (Turbański, 1982, s. 30).\nChoć biskup dwukrotnie odmówił fundacji na Warmii, generał Blum nie tracił Warmii z oczu. Nieprzejednane stanowisko biskupa komentował: „On myśli tylko o (niemieckim) wschodzie, a nie o poganach (misjach)” (Blum do Bludaua, 1909, s. 898-900; Blum do Rappa, 1917, segr. 133).\nNajbardziej na fundacji warmińskiej zależało rektorowi z Nysy o. Ludwikowi Rappowi (1917-1923), który naciskał na o. Gerhmana, aby podjął kolejną próbę, nawet w dłuższej perspektywie.\nNagle, 29 listopada 1917 roku, nadeszło od biskup Bludaua zaskakujące pismo, w którym informował generała Bluma (w odpowiedzi na list z 21 listopada 1917 roku), że zasadniczo nie ma nic przeciwko werbistowskiej fundacji na Warmii, a zgromadzeniu pozostawia wolną rękę w sprawie pozyskania majątku na fundację w Pieniężnie. Dodał przy tym, iż będzie trudno o uzyskanie pozwolenie rządowego na osiedlenie się werbistów na Warmii (Blum do Bludaua, 1909, s. 898-900).\nGenerał Blum zalecał rektorowi w Nysie, aby „sprawę Pieniężna traktować bardzo poufnie i z największą ostrożnością, aby niczego nie zepsuć. Przede wszystkim nie należy sprawy nagłaśniać publicznie, bo wiele jeszcze kroków pozostaje do zrobienia” (Blum do Rappa, 1918, segr. 133).\nBlum skontaktował się z Warmiakiem z Runowa o. Hubertem Ehlertem, przebywającym w Grudziądzu, aby ten odwiedził o. Paula Steinkę (1890-1976) w Pieniężnie: „Tęsknimy bardzo za Warmią. Są tam dobrzy ludzie, nieprawdaż?” (Blum do Ehlerta, 1918, segr. 133).\nW lecie 1918 roku Generalat otrzymał list od biskupa Bludaua informujący, że rząd niemiecki zaakceptowałby prośbę zgromadzenia o fundację domu na Warmii, o ile zostanie pozytywnie zaopiniowana przez miejscowego biskupa. W sierpniu wniosek był gotowy, a ojcowie Bodems i Benden udali się z nim do biskupa we Fromborku. Była to godzina narodzin Domu Misyjnego św. Wojciecha (Gehrmann, 1960, s. 3).\nDalsze pilotowanie fundacji w Pieniężnie przekazano o. Paulowi Steince, wikaremu w Ornecie, którego rekomendował proboszcz Hohmann (Marschke, 1939, s. 5). Pochodził on z pobliskich Pakosz, należących do parafii Pieniężno. Sam fakt obecności werbisty na parafii w diecezji warmińskiej stał się niewątpliwie atutem w staraniach o teren pod fundację w Pieniężnie. Co więcej, o. Steinki w relacji autobiograficznej prezentuje siebie w roli pierwszoplanowego aktora w pozyskaniu Pieniężna dla fundacji św. Wojciecha (Steinki, 1970, s. 148-153).\nW sierpniu 1918 roku gościł on w Ornecie ojców Bodemsa, asystenta generalnego zgromadzenia, i Bendena, prokuratora prowincjalnego z Nysy. Przyjechali oni, aby rozmawiać o uzyskaniu zgody na fundację z biskupem we Fromborku. Jednak misja nie poszła po ich myśli, dlatego zostawili dalsze pilotowanie sprawy o. Steince, który spotkał się m.in z br. Zygfrydem Renningsem. Ten z kolei poinformował o swoim rozpoznaniu terenu o. Steinkę, którego wiązały z Pieniężnem sympatyczne wspomnienia, zwłaszcza wyprawy w dzieciństwie do pobliskiej doliny Wałszy.\nBrat już wcześniej rozglądał się po Warmii za odpowiednim miejscem na fundację (1916) z polecenia rektora nyskiego o. Craghsa i przedstawił cztery oferty: Pieniężno, Nowy Dwór k. Ornety, Janowo k. Biskupca Reszelskiego oraz Droszewo k. Czerwonki. Pieniężno wydawało się najbardziej korzystną lokalizacją z racji dość centralnego położenia na katolickiej Warmii oraz dobrego usytuowania komunikacyjnego. Od majątku Krügerów do stacji kolejowej były trzy kilometry. Co więcej, Pieniężno miało połączenia w trzech kierunkach: Braniewo-Olsztyn-Królewiec. Ponadto w mieście brakowało szkoły średniej.\nOferta bezdzietnej rodziny Krügerów w pobliżu Pieniężna obejmowała duży majątek, który byli gotowi sprzedać. Z kupnem tego majątku związana jest osobista historia jego właściciela Franza Krügera, relacjonowana w autobiografii o. Steinki. Otóż Franz Krüger w kryzysowym okresie życia zaczął dużo pić, trwoniąc majątek. Wieczorami wybierał się do pieniężnieńskich gospód na popijawy aż do pamiętnego nocnego zdarzenia, które wpłynęło dobroczynnie na jego dalsze życie. Raz, zamroczony alkoholem, wracał z miasta o drugiej nad ranem przez dolinę i ujrzał, że dach pobliskiego kurortu, częściowo budowanego w drewnie, stał w płomieniach. Resztkami sił wygramolił się z wozu i dotarł do zapełnionego gośćmi kurortu, który przed wojną był ulubionym miejscem wypoczynku mieszkańców Berlina, Królewca, a także pobliskich miejscowości. Wybił szybę w oknie i zaalarmował pogrążonych w głębokim śnie, ratując im życie. Bóg wynagrodził mu ten dobry uczynek wdzięcznością ludzi oraz swym błogosławieństwem. Zaproszony został na spotkania parafialnej krucjaty abstynenckiej o. Elpidiusa, której stał się wiernym członkiem. Ku wielkiej radość żony zaczął przychodzić do kościoła, a jego majątek ponownie wrócił do dobrego stanu.\nO. Steinki dostrzegł w tym wydarzeniu palec Boży i błogosławieństwo dla zgromadzenia, które już wcześniej pozostawało w kontakcie z rodziną Krügerów. O. Steinki osobiście wybrał się do Pieniężna, aby spotkać się z rodziną Krügerów, która była pozytywnie nastawiona do sprzedaży majątku.\nTeraz należało jedynie pozyskać biskupa. O. Steinki znał miejscowych księży, zwłaszcza prepozyta, który pozostawał w bliskich relacjach z biskupem. Duchowni traktowali go jak własnego księdza. Od nich dowiedział się, że biskup bardzo cenił sobie jego posługiwanie w diecezji. Dlatego jeszcze przed opuszczeniem Warmii postanowił, by skorzystało z tego zgromadzenie. Pod pretekstem pożegnania się z biskupem wybrał się do Fromborka, siedziby ordynariusza. Biskup Bludau przyjął go serdecznie i zaprosił na obiad. Po ogólnej rozmowie ordynariusz zapytał na zakończenie:\n„Mój Ojcze Drogi, czy może masz jeszcze inną sprawę na sercu, aby mi powiedzieć? Jego Excellencjo, przyjechałem, aby się pożegnać, ale mam jeszcze sprawę, która leży mi na sercu. A co to takiego? Wtedy wyznałem, że otrzymaliśmy w Pieniężnie bardzo korzystną ofertę nabycia własności, i czy z pozwoleniem Jego Ekscelencji moglibyśmy tam założyć małą wspólnotę, rezydencję dla ojców pomagających duszpastersko, a ewentualnie później założyć tam również pre-juwenat dla kształcenia młodzieży dla św. Krzyża w Nysie?” (Steinki, 1970, s. 151).\nBiskup Bludau był profesorem egzegezy w Münster i chętnie dyskutował, słuchając również innych opinii. Biskup wyraził swoje zastrzeżenie co do pre-juwenatów zgromadzenia, wątpił w jakość otrzymywanego w nich wykształcenia i przygotowania do późniejszej pracy. O. Steinki zapewnił biskupa, że są oczywiście takie przypadki, ale w seminariach werbistów przygotowuje się dobrze wykształconych księży i duszpasterzy za pieniądze otrzymane na misje, a niektórzy z kandydatów, nie czując się powołanymi na nie, zostają księżmi diecezjalnymi. Na zakończenie biskup pochwalił z wdzięcznością jego dobrą pracę w Ornecie, tak bardzo pomocną dla diecezji, i udzielił mu ustnej zgody na fundację w Pieniężnie. Zapewnił też, że dalsze sprawy załatwi już bezpośrednio z wyższymi przełożonymi zgromadzenia. Ojciec Steinki wracał do domu bardzo szczęśliwy, wysyłając natychmiast telegram do generała oraz list do prowincjała (Steinki, 1970, s. 152).\nOjciec Generał Nicolaus Blum prosił go o szybki powrót do Nysy. W międzyczasie o. Steinki otrzymał list od rektora św. Krzyża o. Rappa, który w imieniu prowincjała prosił go, aby pozostawił swoje rzeczy na Warmii, ponieważ miał rozpocząć nową fundację w Pieniężnie. Jednak o. Steinki po powrocie do Nysy prosił o zmianę przeznaczenia.\nW jego miejsce wysłano tam innego Warmiaka o. Alojzego Marquardta, który pochodził z Mingajn, położonego około 15 km od Pieniężna. To on zakładał Dom Misyjny św. Wojciecha w Pieniężnie i był dwukrotnie jego rektorem, a w międzyczasie także prowincjałem Niemiec Wschodnich. Od 1938 roku do końca życia pracował w Berlinie – najpierw jako curatus kościoła w Berlinie-Charlottenburgu (1938-1947), a potem jako kapelan Sióstr Wieczystej Adoracji.\nDnia 15 września 1918 roku o. Blum wystosował oficjalne pismo do Ministra Kultu, Wykształcenia i Medycyny w Berlinie. W piśmie prosił o pozwolenie na założenie Domu Misyjnego w Pieniężnie celem kształcenia młodych ludzi dla misji zagranicznych oraz do służenia pomocą duszpasterską duchowieństwu diecezjalnemu. W styczniu 1919 roku prowincjał o. Gier i jego rada postanowili nie wysyłać na misje młodych ojców z Prus Wschodnich, ale zatrzymać ich w Europie z myślą o planowanej fundacji na Warmii. Pod koniec listopada 1919 roku wszystko było już przygotowane w Pieniężnie – z wyjątkiem pozwolenia władz – aby dokonać formalnego kupna posiadłości. Kontrakt zakupu 75,4 ha ziemi i 10,5 ha lasów podpisano 14 lutego 1920 roku. Trzy dni przed inauguracją domu do Krügerów przybył br. Beatus z Klejdyt spod Lidzbarka. Franz Krüger wprowadził go w arkana majątku, a 1 marca 1920 roku po przyjeździe o. Marquardta razem dali początek nowej fundacji werbistów ma Warmii:\n„Nowym klasztorem był dom mieszkalny na gospodarstwie. Tam uklęknęliśmy przy stole, odmówiliśmy Ojcze naszi Zdrowaś, i tak położyliśmy kamień pod seminarium w Pieniężnie” (Turbański, 1982, s. 31).\nO. Marquardt został pierwszym prezesem Domu Misyjnego św. Wojciecha. Wkrótce na Kapitule Generalnej w Steylu (1920) o. Wilhelm Gier został wybrany przełożonym generalnym zgromadzenia. Jedną z jego pierwszych i największych trosk była budowa Domu Misyjnego w Pieniężnie. Na kapitule w swoim sprawozdaniu o stanie Prowincji Wschodnio-Niemieckiej podkreślił, że juwenat w Pieniężnie nie ma jeszcze budynków, ale patrząc perspektywicznie zgromadzenie ma nadzieję pozyskać stamtąd najlepsze powołania oraz wsparcie materialne (Protokół kapituły, 1920).\n2. Historyczna spuścizna Domu Misyjnego św. Wojciecha\n2.1. Zakorzenienie w Kościele lokalnym\nDom Misyjny św. Wojciecha był budowany bez wielkich sponsorów, na zaciągniętych pożyczkach w duchu założyciela. Ufano Opatrzności Bożej i szczególnemu wstawiennictwu św. Józefa. Wiele zawdzięczano hojności warmińskiego duchowieństwa, świadomego kosztów ponoszonych przez misjonarzy przy budowie domu misyjnego; dlatego księża starali się wynagrodzić odpowiednio pomoc duszpasterską ojców.\nO. Steinki, relacjonując początki obecności werbistów na Warmii, zauważył, że kler warmiński nie zawsze witał ich z radością. Jednym z powodów było nieprzyzwyczajenie do pracy z zakonnikami, a niekiedy zwykła zazdrość (Turbański, 1971, s. 314). Również pracownicy zatrudnieni przy budowie św. Wojciecha mieli na względzie cel, jaki przyświecał temu domowi. Ludzie świeccy byli zainteresowani domem misyjnym i wspomagali dzieło misyjne, jakie realizował.\nW kwietniu 1921 roku ruszyła budowa Domu Misyjnego według projektu olsztyńskiego architekta Augusta Wieganda i w tymże roku nowy obiekt był już w stanie surowym. Szybki postęp rozbudowy kompleksu misyjnego okazał się też możliwy dzięki dobrym relacjom werbistów z miejscowymi władzami cywilnymi oraz życzliwemu nastawieniu miejscowej ludności.\nKronika miasta relacjonowała:\n„Chłopi z okolicznych wsi dobrowolnie udostępnili wozy, podarowali wraz z chłopami z dalszych regionów drewno pod budowę oraz inne niezbędne materiały. Brat misjonarz – brat Alexander – kierował budową, jako podmajstrzy. Pięciu innych braci przejęło rolę murarzy. Brat Jovinian kierował pracami ciesielskimi. Tak oto rosła budowla, na przekór wszelkim przeciwnościom. Jeszcze przed nadejściem zimy zdołano wykończyć dach” (Chronik der Stadt Mehlsack, 1955, s. 41).\nJak wszędzie, istniała też grupa gorliwych i hojnych kobiet, skupionych wokół pani Krüger, panien Kuhn, Stach i Pockart (rodzona siostra o. Pockarta). Wspomagały one dzieło misyjne kosztem własnych wyrzeczeń. Np. panna Kuhn w roku jubileuszowym (1933) zrezygnowała z planowanej podróży do Ziemi Świętej, aby złożyć ofiarę na potrzeby Domu Misyjnego.\nWażna była też życzliwość biskupów warmińskich, zwłaszcza biskupa Kallera (od 1930 roku) zainteresowanego szerzeniem ducha misyjnego zagranicą (Marschke, 1938, s. 32, 36). Z kolei werbiści włączyli się aktywnie w program duszpasterski Wędrującego Kościoła i Akcji Katolickiej nowego biskupa poprzez apostolat sakramentu pojednania, rekolekcje, dni skupienia oraz sesje pastoralne organizowane w Domu Misyjnym. Ojcowie – jako nauczyciele oraz prefekci – nie tylko byli oddani pracy dydaktycznej i wychowawczej w Niższym Seminarium Misyjnym św. Wojciecha, ale udzielali się także na parafiach, zwłaszcza w niedziele, biorąc zastępstwa, prowadząc rekolekcje, skupienia dla wiernych czy misje parafialne. Zdarzały się takie niedziele w ciągu roku kościelnego, kiedy to 17 ojców pracowało na parafiach, a pozostałych 18 w Domu musiało binować Mszę Świętą (Skrabania, 2010, s. 31). Wyróżniali się zwłaszcza ojcowie: Marquardt, pierwszy rektor Domu, Bernardus Gnatzy (1920-1930), Robert Gottschlich. Ten ostatni relacjonował, iż „misjonował po całej Warmii, tak że żaden dom w prowincji niemieckiej nie był tak silnie zespolony z ludem jak Dom św. Wojciecha” (Bude, 1963, s. 364). Zaś o. Gnatzy wspominał:\n„Zżyłem się z tą ziemią i jej ludźmi; kryje w sobie coś autentycznego, nieskazitelnego i głęboko religijnego. Postanowiłem przestawić się coraz bardziej z pracy nauczycielskiej na duszpasterską. Praca na Warmii była piękna. Ziemia ta jest głęboko katolicka oparta na świadomym zachowywaniu trwałej tradycji” (Sacerdotium SVD, 1954, s. 43).\nZaangażowanie duszpasterskie Domu Misyjnego św. Wojciecha zostało udokumentowane w sprawozdaniach do Generalatu. W roku 1933 odnotowano 486 pomocy pastoralnych, 907 kazań i konferencji, pięć misji ludowych, 12 rekolekcji, trzy tridua, 10 skupień, 37 996 spowiedzi (Sprawozdanie Rektora Domu św. Wojciecha, 1926, segr. 130). W głoszenie rekolekcji i misji włączali się szczególnie ojcowie: Ballhausen, Bader, Marschke oraz Frank. Zaangażowanie duszpasterskie wiązało się z aspektem finansowym, a także pozwalało na pozyskiwanie nowych powołań. Z czasem również inne zgromadzenia, jak franciszkanie czy pallotyni, uaktywniły swoją obecność w diecezji.\nDom Misyjny św. Wojciecha organizował również wiele rekolekcji, począwszy od roku 1929, kiedy klasztor mógł zaoferować rekolektantom lepsze warunki. Na Wielki Post 1929 roku klasztor gościł około 130 młodzieńców, uczestników trzytygodniowego skupienia. W następnym roku około 100 osób brało udział w trzech turach rekolekcji dla mężczyzn i młodzieży męskiej, zaś na Wszystkich Świętych przyjęto grupę 50 młodzieńców, którym nauki wygłosił prałat Hürth, prezes Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w Kolonii. Odbywały się także dodatkowe kursy dla kierowników i przewodniczących grup oraz stowarzyszeń młodzieżowych. Ponadto Dom organizował spotkania dla bezrobotnych młodzieńców; w 1932 roku w ramach kursu wzajemnej pomocy bezrobotni z Pieniężna pracowali w klasztornym ogrodzie (Sprawozdanie Rektora Domu św. Wojciecha, 1926, segr. 130).\n2.2. Działalność edukacyjno-formacyjna\nPo dwóch latach istnienia, 15 maja 1922 roku, Dom Misyjny św. Wojciecha otworzył szkołę misyjną. W ciągu roku przyjęto 40 uczniów. W 1925 roku przełożony generalny o. Wilhelm Gier wyraził uznanie dla Pieniężna:\n„Ale nikt nie mógł nawet wyobrazić sobie tak szybkiego rozwoju tego domu; zaledwie w ciągu kilku lat 100 uczniów, kwitnący nowicjat i tak wiele kandydatów prosi o przyjęcie, że będzie prawie niemożliwością przyjąć w krótkim czasie wszystkich z braku miejsca” (Gier do Marquardta, 1925, segr. 133).\nW tym liście generał anonsował plan swojej wizytacji, która miała zkończyć się w Pieniężnie.\nO. Wilhelm Gier dotarł do Pieniężna 15 lipca 1925 roku i przebywał tam przez 14 dni. Wygłosił ojcom rekolekcje i – jak zaznaczył – przeżył tam piękne dni pomimo tropikalnego upału. Podkreślił ducha tego domu, zwłaszcza bardzo dobrą atmosferę wśród ojców. Był też zbudowany faktem, że nie usłyszał prawie żadnej skargi. Podczas wizyty dokonał odbioru dopiero co zakończonej budowy wspaniale prezentującego się budynku. Przypuszczał nawet, iż może to być największy budynek na Warmii.\nOjciec Marquardt został wkrótce wybrany rektorem w Nysie, a potem prowincjałem. Jego miejsce w Domu Misyjnym św. Wojciecha zajął o. George Heide. Generał zapewniał o. Heide, iż jego poprzednik wprowadził Dom na dobre tory. Podkreślił, że zasługą następcy będzie kontynuowanie konserwatywnego ducha swojego poprzednika, opierającego się rewolucyjnemu i republikańskiemu duchowi naszych czasów.\nKolejne lata przyniosły dalszy wzrost liczby uczniów. Do Niższego Seminarium w Pieniężnie w 1922 roku przyjęto 39 kandydatów, w 1925 roku – 55, a w 1931 roku – 59. Przyjmowanie uczniów odbywało się na Wielkanoc i jesienią. Do 1928 roku do Niższego Seminarium w Pieniężnie wstąpiło 347 uczniów (Marschke, 1938, s. 14).\nWizytacja państwowa w lutym 1929 roku wypadła pozytywnie, zwrócono jednak uwagę na brak nauczycieli dyplomowanych (mankament, który był odczuwalny przez cały czas istnienia seminarium). Państwo domagało się, aby szkoła posiadała w każdym przedmiocie jednego nauczyciela z uprawnieniami państwowymi. Mimo to nauczyciele wyróżniali się dużym zaangażowaniem dydaktycznym, stosując zalecaną metodę lekcji poglądowych. Kształcenie miało charakter integralny, obejmując przedmioty humanistyczne, ścisłe i praktyczne.\nW 1930 roku w seminarium było zatrudnionych 16 ojców. Brak wystarczającego grona pedagogiczno-wychowawczego nadrabiano sprowadzaniem do pomocy werbistowskich studentów teologii, którzy w ramach praktyki formacyjnej towarzyszyli ojcom wychowawcom.\nZmianą na lepsze było sprowadzenie do Pieniężna w 1932 roku wykwalifikowanego i doświadczonego o. Romana Heide, który jako dyrektor studiów sygnalizował potrzebę wzmocnienia ducha oraz entuzjazmu misyjnego w seminarium poprzez lekturę listów misjonarzy.\nGeneralnie zauważono, że uczniowie w Pieniężnie są swobodniejsi, co wiązano z większą obecnością środowiska naturalnego w procesie edukacyjnym (np. organizowano piesze wycieczki po okolicznych terenach). Wielką wagę przywiązywano do wychowania fizycznego, propagowano ruch oraz inne formy aktywności sportowej; planowano nawet budowę dużej hali sportowej. Początkowo – z racji wymogów państwa – przebudowano jadalnię na salę gimnastyczną. W wolne czwartki odbywały się wycieczki w terenie wzdłuż doliny Wałszy i w tzw. Lesie Kajnickim (Heisterscher Wald). Ta aktywność robiła duże wrażenie, zwłaszcza na gościach o poglądach nazistowskich, którzy uważali to miejsce za idealne dla formacji Hitlerjugend.\nSzkoła misyjna w Pieniężnie dysponowała internatem, stąd uczniowie korzystali z zalet zorganizowanego życia wspólnotowego. Szkoła promowała przygotowanie muzyczne (dysponowała własnym chórem wielogłosowym), artystyczne (odbywały się wieczory poezji) oraz plastyczne. Istniały kółka poetyckie i teatralne. Seminarium było znane z dobrych przedstawień teatralnych, które odbywały się na Boże Narodzenie oraz w większe uroczystości. Uczniowie mieli możliwość wyjścia do kina na miasto, oglądając w ciągu roku cztery filmy dźwiękowe, zaś w seminarium wyświetlano comiesięcznie jeden film. Ponadto uczniowie pomagali przy pracach w polu, np. przy wykopkach. „Oprócz kształcenia i zdobywania wiedzy, wychowywano i uwrażliwiano ich na wartości narodowe oraz chrześcijańsko-katolickie. Dlatego też alumni św. Wojciecha wybierali często przyszłość w wojsku, służąc ojczyźnie albo wstępując do stanu duchownego” (Skrabania, 2010, s. 24).\nOprócz edukacji uczniowie otrzymywali także formację chrześcijańska i misyjną. W ciągu roku obchodzono cztery święta misyjne, czytano listy misyjne, a wtorek każdego tygodnia był poświęcony misjom, ofiarowywano Mszę Świętą i Komunię Świętą za misjonarzy i misje. Podkreślano także wagę ćwiczeń duchowych. Uczniowie uczestniczyli w Apostolstwie Modlitwy oraz w innych grupach zainteresowań.\nZ polecenia Generalatu w seminarium pielęgnowano duchowość werbistowską, zwłaszcza zalecano praktykowanie modlitwy kwadransowej. Ponadto lokalizacja, względne odosobnienie oraz cisza sprzyjały rozwojowi duchowemu i formacji intelektualnej. W seminarium ducha misyjnego rozwijano np. poprzez niedzielne wykłady o tematyce misyjnej, które najczęściej wygłaszał o. Koitka. Warto podkreślić, iż 50 uczniów należało do kręgu dusz ofiarnych, do których dołączyło dalszych 40 (Sprawozdanie Prefekta Diekera, 1936, segr. 130). W ciągu roku miały miejsce spotkania z misjonarzami, którzy wygłaszali odczyty misyjne i mieli pogadanki z uczniami. Szczególnym wydarzeniem były zawsze pożegnania misjonarzy.\n2.3. Obecność duchowa\nRytm życia mieszkańców Domu Misyjnego był wypełniony ofiarną pracą, która czerpała zapał z życia modlitwy. Wśród domowników św. Wojciecha byli tacy, którzy wyróżniali się zaangażowaniem duchowym w codziennych obowiązkach, stając się wzorami do naśladowania.\nPrzede wszystkim nie należy zapominać, że budowa klasztoru i kościoła oraz całego zaplecza materialnego nie byłyby możliwe bez braci świeckich, którzy liczebnie przeważali nad księżmi, np. w 1927 roku w Domu Misyjnym św. Wojciecha mieszkało 13 księży i 24 braci (Sprawozdanie Rektora Heide, 1927, segr. 130).\nBracia prowadzili gospodarstwo, ogród, kancelarię, kuchnię, piekarnię, pralnię oraz warsztaty: ślusarnię, kuźnię, siodlarnię, rzeźnię, mleczarnię, stolarnię, zajmowali się też sprzedażą książek i rozprowadzaniem czasopism misyjnych. Niektórzy kolportowali czasopisma misyjne jako braci podróżujący. W 1927 roku wymienia się sześciu braci podróżujących, których liczba, pomimo nalegań władz zakonnych, nigdy nie wzrosła. Rektor w swoim sprawozdaniu do Generalatu z 23 stycznia 1923 roku pisał, że nie znajduje niczego negatywnego odnośnie ducha braci w św. Wojciechu:\n„Mają dobrego ducha i generalnie istnieje między nimi dobre zrozumienie oraz braterska miłość; przestrzegają zadawalająco poleceń przełożonych. Są pracowici i ofiarni, czego zresztą domagały się miejscowe uwarunkowania” (Sprawozdanie Rektora Domu św. Wojciecha, 1923, segr. 130).\nDobry duch i entuzjazm braci w pracy wynikały z praktyki życia duchowego opartej na codziennej Mszy Świętej, regularnej modlitwie kwadransowej oraz nawiedzaniu Najświętszego Sakramentu. Oddana praca wielu braci przyczyniała się do szybkiego postępu budowy czterobocznego klasztoru, który z czasem otrzymał godny tego miejsca duży i imponujący kościół. Generał Gier w liście do rektora z 1930 roku informował, że o. Bruno Hagspiel po swojej wizycie w Pieniężnie był wniebowzięty Domem, zwłaszcza panującym w nim duchem sentire cum societate oraz skrupulatnym przestrzeganiem Konstytucji zgromadzenia (Gier do Heide, 1930, segr. 133).\nUroczystej konsekracji kościoła po trzech latach budowy dokonał biskup Kaller 17 października 1933 roku. Kościół otrzymał relikwie świętych: Klemensa Rzymskiego, Tymoteusza, Tomasza z Akwinu, Grzegorza z Nazjanzu, Teresy od Dzieciątka Jezus, a także Arnolda Janssena, założyciela werbistów. Miejscowe duchowieństwo przybyło licznie na konsekrację kościoła (około 35 księży). Co więcej, księża z dekanatu podarowali dla kościoła dwa rzeźbione anioły wykonane przez artystę z Monachium. Proboszcz z Pieniężna wyjaśnił, że wyboru aniołów na prezent dokonano z myślą o założycielu werbistów, który był wielkim ich czcicielem (Rektor Marquardt do Generała, 1933, segr. 133).\nUroczystość konsekracji trwała od godz. 6.00 do godz. 12.15. Proboszcz z Królewca Stoff chwalił werbistów ponad miarę, co mogło być niezbyt przyjemne w obecności redemptorystów i franciszkanów.\nDo prezbiterium po obu stronach przylegają wznoszące się empory przeznaczone na organy i chór, tak aby śpiewający widzieli ołtarz główny. Od prawej strony do prezbiterium przylega zakrystia. Układ prezbiterium – zdaniem o. Marschke – był świadectwem powiewu liturgicznej wiosny, przybyłej do Niemiec w 20. latach XX wieku.\nBudowa kościoła stanowiła najpoważniejszą inwestycję domu, przekraczając znacznie przewidywany kosztorys 300 000 marek; w sumie wydano 480 000 marek (Rektor Marquardt do Generała, 1929, segr. 130). Nowe organy w kościele zostały sfinansowane przez Generalat, który dopiero co osiadł w Rzymie (1928). Przy budowie kościoła pracowało około 80 robotników, w tym 16 murarzy. Czasowo na budowie pracowało nawet 100 robotników. Jedna z gazet olszyńskich z uznaniem zauważyła, że dzięki werbistom wielu robotników znalazło zatrudnienie. Nad wyposażeniem wnętrza kościoła pracowano do października 1933 roku. Zamontowano ołtarze boczne i drogę krzyżową. Z Aachen (Akwizgran) nadeszły relikwie św. Wojciecha.\nJednak niecałe 10 lat później świątynia została zamknięta i opieczętowana (3 sierpnia 1941 roku). Był to pierwszy przypadek zamknięcia kościoła przeznaczonego dla sprawowania liturgii w Trzeciej Rzeszy. „Usunięcia figury św. Wojciecha ze szczytu ściany głównej kościoła, krzyża z dachu kościoła oraz tabernakulum z ołtarzem dokonali obcy pracownicy, niezamieszkali w Pieniężnie. Kościół zamieniono na aulę poświęconą narodowemu socjalizmowi. Figury świętych z ołtarza głównego i ołtarzy bocznych złożono w piwnicy. Ołtarz główny miał zostać zburzony i usunięty z prezbiterium przez firmę budowlaną pana Krause z Pieniężna. Ten nie wykonał jednak swego zadania i tym sposobem ołtarz się ostał i nie uległ zniszczeniu” (cyt. za: Skrabania, 2010, s. 39).\nBiskup Kaller protestował i 6 lutego 1943 roku wydał list pasterski na temat bezprawnej i brutalnej likwidacji kościoła oraz konfiskaty Domu Misyjnego św. Wojciecha. Nakazał też odprawić tego samego dnia specjalne nabożeństwo z wystawieniem Najświętszego Sakramentu. W liście pasterskim napisał:\n„Drodzy diecezjanie, wiecie dobrze, jak wielkim błogosławieństwem dla diecezji jest obecność i praca ojców Werbistów. Z Domu św. Wojciecha płynęło zabawienie i błogosławieństwo” (Gehrlein, 1950, s. 26).\n2.4. Zaangażowanie w misję zewnętrzną ad gentes\nNadrzędnym celem Domu Misyjnego w Pieniężnie było wypełnienie woli Zbawiciela: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody”, jak wypisano na jego głównym portalu przy wejściu. Ofiarność Warmiaków oraz przychylność władzy kościelnej i duchowieństwa służyły realizacji tego celu. Tam, na „Biegunie Północnym”, sprawa misji rozpalała mieszkańców Domu św. Wojciecha. Już w roku założenia Domu na misje do Brazylii wyjechał brat Torquatus Matterna.\nPożegnania misjonarzy były zawsze wielkim wydarzeniem dla mieszkańców tego Domu. Żegnano ich z udziałem orkiestry dętej i instrumentów smyczkowych, recytowano podniosłą prozę oraz wiersze religijne.\nDom Misyjny od samego początku działał na rzecz misji zewnętrznych, włącznie z próbą sondowania możliwości fundacji misyjnej zgromadzenia na Litwie (w 1929 roku o. Marquardt jako prowincjał odwiedził Łotwę i Litwę).\nGłównym celem tego Domu było przygotowanie nowych misjonarzy. Do wybuchu II wojny światowej na misje udało się 15 braci z Pieniężna. Byli to: Torquatus Matterna (do Brazylii – 1920), Elpidius Malcharek (do Nowej Gwinei – 1924), Bernardinus Leidlmayr (do Papui-Nowej Gwinei – 1926), Constantius Schröder (do Argentyny – 1927), Felicjan Hennig (do Nowej Gwinei – 1928), Gorgonius Diethelm (do Chile – 1929), Alcuin Glass (do Nowej Gwinei – 1930), Adalbert Grühn (do Indii – 1932), Johannes Kowallik (do Chile – 1932), Aloisius Kelka (do Chin – 1932). W 1933 roku do Nowej Gwinei wyjechali: Ildelfons Ludwig, Heldemar Berg, a rok później Ignatius Gerecht i Kletus Fligge. Kazimierz Marquardt wyjechał do Chile w 1936 roku (Marschke, 1938, s. 11).\nZ kolei z Niższego Seminarium Misyjnego św. Wojciecha wyszło 60 kapłanów werbistów: „18 ojców pracowało w Europie zachodniej; 23 ojców wyjechało na misje; 19 zginęło na wojnie. Innych 23 alumnów zostało kapłanami diecezjalnymi.\nW latach 1923-1938 św. Wojciech był także domem formacyjnym braci. W ciągu tych 15 lat aż 83 postulantów zostało przyjętych do nowicjatu, z których 19 pracowało na misjach (14 w Europie), a 50 wystąpiło” (Skrabania, 2010, s. 25).\nPierwsi trzej pieniężnieńscy alumni zostali wyświęceni w Sankt Augustin w październiku 1935 roku i pracowali w kraju, zaś następnego roku sześciu młodych werbistów otrzymało podczas święceń przeznaczenie na misje zagraniczne do Argentyny, Nowej Gwinei, Anglii i na Filipiny. Rok po zamknięciu szkoły – w 1939 roku – odbyły się prymicje i pożegnanie kolejnych siedmiu misjonarzy – alumnów św. Wojciecha.\nOgromne znaczenie dla podtrzymywania i rozbudzania gorliwości misyjnej miały wizyty znanych gości i weteranów misyjnych. Wśród dostojnych gości wymienia się: Mons. Reiners z Japonii – 1928 rok, biskupi Augustyn Henninghaus – 9 czerwca 1930 roku, Weig z Tsingtao – 17 lutego 1930 roku, Buddenbruch z Chin – 7 kwietnia 1930 roku, Verstrahlen z Indii Holenderskich – 17 października 1930 roku, o. Dittrich z Japonii – 6 czerwca 1931 roku, nuncjusz Orsenigo – 24 sierpnia 1932 roku, o. Rosenbaum z Chin i o. Friese z Japonii – 4 lutego 1933 roku, o. Kirschbaum z Nowej Gwinei – 25 maja 1933 roku, a także bp Schoppelrey z Chin – 1933 rok (Skrabania, 2010, s. 25).\nMimo oddalenia św. Wojciecha przyjazdy gości świadczyły o ważności tego miejsca dla zgromadzenia, a jednocześnie miały ogromne znaczenie dla lokalnej wspólnoty misyjnej, przyczyniając się do rozbudzania ducha misyjnego wśród uczniów misyjnych.\nZmiany polityczne w Niemczech i dojście Hitlera do władzy dały się szybko odczuć także na Warmii. Pierwsze problemy i liczne szykany nastąpiły w 1936 roku. Na Wielkanoc 1938 roku szkołę misyjną zamknięto, a uczniów odesłano do domów. „Pozostali ojcowie i bracia w dalszym ciągu prowadzili przyjęty tryb życia. Ojcowie, po dokonaniu swej powinności, przenieśli się do innych placówek zgromadzenia lub rozeszli się po Warmii, wspierając misję duszpasterską. Większość pomieszczeń misji wynajęto na potrzeby państwowej placówki szkolącej nauczycieli” (Chronik der Stadt Mehlsack, 1955, s. 42).\nW zakończeniu tego panoramicznego spojrzenia na dzieje Domu Misyjnego św. Wojciecha w Pieniężnie do 1945 roku nasuwa się ważna refleksja końcowa. Fundacja werbistów na „Dalekiej Północy” pod patronatem św. Wojciecha była przedsięwzięciem głęboko przemyślanym i duchowo przygotowanym. Realizowano ją w duchu założyciela, rozpoznawalnego w sposobie rozwijania fundacji oraz duchowości, która ożywiała jej mieszkańców. Dom Misyjny św. Wojciecha posiada historię bogatą w ludzkie doświadczenia pokoleń, które poświęciły swoje życie dla misji. Jednak trudno przekazać tę spuściznę z racji historii politycznej tych ziem, która przyniosła ze sobą całkowitą wymianę kulturową i językową.\nHistoryczna cezura dzieli wyraźne dzieje Domu św. Wojciecha na przedwojenne i powojenne. Mediacja między tymi różnymi historycznie czasami była utrudniona po II wojnie światowej. W rzeczywistości Dom Misyjny św. Wojciecha jest dziełem dwóch narodów – niemieckiego i polskiego (Piskorek, 2020, s. 3). Warto pamiętać, że obie te nacje były w dziejach Domu poddane trudnej próbie dwóch nieludzkich totalitaryzmów – nazizmu, a po wojnie komunizmu. Niektórzy z mieszkańców św. Wojciecha wierność Chrystusowi przypłacili męczeńską krwią. Trzej ojcowie przedwojennego Domu św. Wojciecha: Słudzy Boży męczennicy Jerzy Heide, Jan Frank i Gotfryd Fuchs zostali włączeni w diecezjalny proces beatyfikacyjny, rozpoczęty 15 września 2007 roku.\nW kontekście historycznego doświadczenia postać św. Wojciecha, patrona tego Domu, niesie ze sobą ważne przesłanie, by burząc mury łączyć narody.\nAG SVD Archiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1909, Blum do Bludaua(15.03-6.08.1909), Series 2, s. 898-900.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, Provincia Germaniae Orientalis, segregator 130 (1916-1925; 1926-1933; 1934-1976).\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, St. Adalbert-Mehlsack, segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1917, Blum do Rappa(10.11.1917), segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, Blum do Rappa(27.05.1918), segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1918, Blum do Ehlerta(27.05.1918), segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1920, Protokół kapituły Generalnej (1920), s. 380, segregator 15.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, Nachlässe, Paul Steinki: Die Gründung von St. Adalbert, s. 148-153, w: Erinnerungen von P. Paul Steinki, 1970, mps, 593 s.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1923, Sprawozdanie Rektora Domu św. Wojciecha (24.01.1923), segregator 130.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1926, Sprawozdanie Rektora Domu św. Wojciecha (29.09.1926), segregator 130.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1927,Sprawozdanie Rektora Heide, segregator 130.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1929, Rektor Marquardt do Generała, segregator 130.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1936,Sprawozdanie Prefekta Diekera, segregator 130.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1925, Gier do Marquardta (12.02.1925), segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1930, Gier do Heide (20.02.1930), segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1933, Rektor Marquardt do Generała (22.10.1933), segregator 133.\nArchiwum Generalne Zgromadzenia Słowa Bożego w Rzymie, 1954, Sacerdotium SVD (1914-1954), mps.\nBarczewski W., 1917, Geografia polskiej Warmii, Odbitka z „Gazety Olsztyńskiej”, Olsztyn [on-line], https://kpbc.umk.pl/dlibra/publication/68782/edition/76460/content?ref=L2Nvb-GxlY3Rpb25kZXNjcmlwdGlvbi84Ng [dostęp: 4.02.2020].\nBude C., 1963, Volksmissionarische Arbeiten bis zum II Weltkrieg, Verbum SVD, fasc. 4, s. 353-369.\nChronik der Stadt Mehlsack, 1955, tłum. Hodyra P., Rautenberg, Leer [on-line], https://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=26780 [dostęp: 5.02.2020].\nDas Missionshaus St. Adalbert bei Mehlsack, 1961, w: Unsere Ermländische Heimat, nr 6, s. 17-20.\nDrej Sz., 2007, Święta Warmia, Pracownia Wydawnicza ElSet, Olsztyn.\nFischer H., 1925, Im Dienste des Göttlichen Wortes: Jubiläumsschrift der Gesellschaft des Göttlichen Wortes 1875-1925, Missionsdruckerei Steyl, Steyl.\nGehrlein K. (red.), 1950, 75 Jahre in den Diensten des Göttlichen Wortes.\nGedenkblätter zum 75jährigen Jubiläum des Steyler Missionswerkes (1875-1950), Steyler Missionsdruckerei, Steyl.\nGehrmann E., 1960, Anfänge der Geschichte von St. Adalbert, mps, Siegburg.\nMarschke J., 1938, Das Missionshaus am Teufelsgrund Sankt Adalbert. Erinnerungen aus deutscher Zeit, Mehlsack.\nMarschke J., 1939, Reim-Chronik des Missionshauses „Sankt Adalbert” (1921-1939), mps, Pieniężno.\nPieniężno, 2015, w: Encyklopedia Warmii i Mazur [on-line], http://encyklopedia.warmia.mazury.pl/index.php/Pieni%C4%99%C5%BCno [dostęp: 4.02.2020].\nPiskorek I., 2020, Stulecie Domu Misyjnego św. Wojciecha w Pieniężnie (1920-2020), Verbinum, Górna Grupa.\nRivinius K.J., 2017, Nachlese zur Hundertjahrfeier des Missionshauses St. Peter in Tirschenreuth, Verbum SVD, fasc. 4, s. 448-464.\nSkrabania J., 2010, Historia Domu Misyjnego św. Wojciecha w Pieniężnie do 1945 roku ze szczególnym uwzględnieniem okresu Trzeciej Rzeszy, Nurt SVD, nr 2, s. 9-48.\nTurbański S., 1971, Fünfzig Jahre Missionshaus St. Adalbert, Verbum SVD, Vol. 12, fasc. 4, s. 310-323.\nTurbański S., 1982, Pieniężno Dom św. Wojciecha, w: Malek R. (red.), Werbiści w Polsce, Pieniężno, s. 29-37.\nAndrzej Miotk SVD - Ur. 1963 w Sierakowicach; od 1982 w Zgromadzeniu Słowa Bożego (SVD); studia z historii Kościoła na Uniwersytecie Gregoriana w Rzymie (1990-1993); doktorat z misjologii w Wyższej Szkole Filozoficzno-Teologicznej w Sankt Augustin-Bonn (1999); kolokwium habilitacyjne (2009): "Program chrystianizacji Afryki w XIX wieku"; autor około 70 artykułów naukowych i dwóch pozycji książkowych; od 2009 kieruje Archiwum SVD w Rzymie.


Działki na sprzedaż Jabłów - KRN.pl\nKrajowy Rynek Nieruchomości / Działki na sprzedaż / Dolnośląskie / Jabłów\nDziałki na sprzedaż Jabłów (woj. Dolnośląskie)\nJabłów, , ul.\nprzemysłowa, niezabudowana, z dojazdem z drogi krajowej. Istnieje możliwość podziału, idealna pod inwestycję.\nDziałka inwestycyjna, wydane warunki zabudowy pod stację benzynową, motel itp. Na tym terenie nie ma aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. obok są też działki pod zabudowę jednorodzinną ok.3000m2 każda. Cena do negocjacji.


W Lokalneo.pl od 2018-07-19 12:57:55\nTel. 81 565 77 10\nDlatego możesz nam zaufać…\nPoprzez nakreślone wizje, cele oraz działania stwarzamy realną możliwości efektywnego wykorzystania lokalnych potencjałów.\nProduktem lokalnym są wyroby lub usługi, z którymi utożsamiają się mieszkańcy danego obszaru. Są one produkowane lub świadczone w sposób nieprzemysłowy, z lokalnych, specyficznych surowców, często również z zastosowaniem starych receptur, instrukcji oraz przy użyciu lokalnych metod wytwarzania. Wszystko to sprawia, że produkty wytwarzane lokalnie stanowią coś wyjątkowego i specyficznego, wykazują bezpośredni związek z dziedzictwem kulinarnym, kulturowy i historycznym krain, regionów i społeczności lokalnych. Produkty lokalne są wyższej jakości, produkowane są z lokalnego, lepszego i zdrowszego surowca.\nBazę wyróżniających zasobów lokalnych stanowią: materialne zasoby (tj. infrastruktura konkretnych producentów lokalnych, np. gospodarstwa ekologiczne, olejarnie, kaszarnie ale też i twórcy ludowi itp.); społeczne zasoby kulturowe (tj. imprezy i wydarzenia kulturalne, np. obrzędy i zwyczaje, targi i jarmarki, medycyna ludowa); zasoby krajobrazowo-przyrodnicze (atrakcyjne miejsca przyrodnicze, architektura itp.)\nWarto zatem odkrywać lokalne potencjały.\nLokalny dostawca przed rozpoczęciem sprzedaży swoich produktów i usług, najpierw podpisuje z nami Deklarację Lokalności. Nie współpracujemy z pośrednikami, współpracujemy bezpośrednio z rolnikami, lokalnymi producentami, rzemieślnikami, usługodawcami. Z naszym udziałem produkty lokalne są tańsze dzięki krótszemu i bezpośredniemu łańcuchowi dostaw – modelujemy logistykę. Z naszym udziałem produkty lokalne są bardziej dostępne i różnorodne dzięki ich koncentracji w jednym miejscu.\nPrzyłącz się do nasze wspólnej pasji odkrywania nowych lokalnych potencjałów, nowych smaków, przedmiotów i miejsc wybierając się na zakupy za pośrednictwem naszej platformy produktów lokalnych – LokalneOgniwo.\nZakres działalności LokalnegoOgniwa przyczynia się również do wprowadzenia nowych rozwiązań w zakresie energetyki niskoemisyjnej, która jest wyłaniającym się obszarem inteligentnej specjalizacji województwa lubelskiego. Użytki rolne w regionie stanowią 68% ogółu powierzchni (pierwsze miejsce w Polsce), a województwo jest jednym z największych krajowych producentów zbóż, warzyw gruntowych, owoców z drzew oraz owoców z krzewów. Daje to dobre podstawy do wykorzystania biomasy lokalnej na cele energetyczne. Zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami biomasa lokalna to taka, która jest pozyskana w promieniu do 300 km od instalacji OZE. Wynika to z jednej strony z tego, że transport biomasy na większe odległości nie ma uzasadnienia środowiskowego, z drugiej zaś ma na celu zapewnienie, że każda instalacja OZE będzie miała możliwość zapewnienia sobie takiej ilości biomasy, by mogła funkcjonować.\nŚwiadczone przez LokalenOgniwo usługi wpisują się w główny łańcuch wartości specjalizacji\n„Energetyka niskoemisyjna” poprzez:\nzarządzanie potencjałem biomasy – zapewnienie ciągłości dostaw, monitoring,\nprzygotowanie raportów dla jednostek wytwórczych energii elektrycznej i ciepła,\nprzygotowanie raportów dla zakładów przetwarzających biomasę.\nAnita Zarzeczna 2019-07-25\nMarta Habza 2020-05-25\npolecam serdecznie zdrową przekąskę- bez chemii i zbędnych dodatków\nidealnie sprawdza się na wycieczki i piknik,\nJagoda K. 2020-09-29\nmały, kompaktowy, estetyczny - super prezent z Lublina!\nAdam Porębski 2021-03-28\nWiększych bzdur już pisać nie mogą ,hahaha wolny wybieg ,to jaj na makaron od rolników co kura biega po polu by brakło ,to tylko chwyt reklamowy ,jaja są z ferm i wybieg tam jest 1*1 m hahah\nświetna, aromatyczna zielona herbata, zapewniam, że smakuje równie dobrze jak się nazywa!\nAgnieszka Medrek 2020-10-06\n3 takie zestawy pojechały do kontrahentów mojej firmy w Szwajcarii. Zostały bardzo dobrze odebrane. Zestawy są estetycznie zapakowane, eleganckie, polecam!\nDanuta Ch. 2020-10-21\nZakupiłam kilka takich zestaw na prezent na Dzień Nauczyciela, bardzo się podobały. Zestaw jest elegancki, poręczny, a zawartość wygląda bardzo apetycznie. Do polecenia!\n"Babie lato" - duży zestaw prezentowy\n"Smaki Lubelszczyzny" z miodem pitnym\n"Porzeczkowa pokusa" - Zestaw prezentowy\n"Słodki duet: malina z borówką" - Zestaw...\n"Różowy" - Zestaw prezentowy\nZestaw prezentowy z cydrem rzemieślniczym\nZestaw prezentowy z miodem pitnym\nZestaw prezentowy z winem lokalnym


Co robić, aby mieć bardziej użyteczną działkę? | Ciekawy Portal on-line!\nCo robić, aby mieć bardziej użyteczną działkę? Reviewed by admin on 21 kwietnia 2022 .\nCzęsto samochody, które widujemy są najzwyczajniej zaniedbane. I nie chodzi tutaj o szrot, lecz chociażby o niezłe samochody, których jednakowoż kierowcy najzupełniej zapominają, że o swój samochód należy zadbać. Co do tego ciężko miewać jakiekolwiek wątpliwości… Dobrze, lecz na co w szczególności powinien zwrócić uwagę ten człowiek, który chciałby nareszcie rozpocząć dbanie o swój wóz? […]\nCzęsto samochody, które widujemy są najzwyczajniej zaniedbane. I nie chodzi tutaj o szrot, lecz chociażby o niezłe samochody, których jednakowoż kierowcy najzupełniej zapominają, że o swój samochód należy zadbać. Co do tego ciężko miewać jakiekolwiek wątpliwości… Dobrze, lecz na co w szczególności powinien zwrócić uwagę ten człowiek, który chciałby nareszcie rozpocząć dbanie o swój wóz? A weźmy chociażby w rachubę zajrzenie na witrynę internetową toka.com.pl, na której zamieszczono całkiem sporo ciekawych informacji…\nA zresztą nie tylko informacji, lecz również masz możliwość zaznajomić się z ofertą takiej firmy, która zajmuje się generalnie dbaniem o samochody swoich klientów. Czyli wstąp jak najszybciej pod adres toka.com.pl, a dosłownie wszystkiego będziesz miał możliwość się dowiedzieć. Można tak naprawdę powiedzieć, że temat umiejętnego dbania o swoje auto jest niesamowicie wysoki, a więc można powiedzieć, że długo czasu dla nas zajmie, nim bardzo dokładnie wszystko będziemy w stanie pojąć. Czyli podsumowując – należy we wszystkich przypadkach zadbać o własny samochód!\nFachowe przeprowadzki - jakim sposobem się do nich przygotowywać? 16 kwietnia 2022 / By admin\nDopasuj korzystne rolety i żaluzje 22 kwietnia 2022 / By admin\nW jaki sposób spędzić miło czas na Mazurach?\nGdzie wyjechać na udany urlop? Każdy wyjazd wiąże się z pewnymi uniesieniami. Ewidentnie są one niesłychanie pozytywne. Cieszymy się z tego, iż finalnie będziemy mogli wypocząć, zrelaksować się, zapomnieć o kłopotach. Wskutek tego też powinniśmy żyć przede wszystkim takim wyjazdem oraz stosownie się do niego przygotować. Niektórzy z nas o wyjeździe rozmyślają już na wiele tygodni wcześniej. Jesteśmy bardzo podekscytowani, że będziemy w stanie spędzić wakacje na Mazurach - wielkanoc…


Apteka w ogrodzie: Roślinny botoks - Acmella oleracea - Deccoria.pl\nData publikacji: 2019-03-19, 14:00\nAcmella oleracea zwana również jeżówką elektryczną jest mało znaną rośliną z grupy gatunków astrowatych. Ma wiele medycznych, kosmetycznych i kulinarnych zastosowań. Ze względu na jej zaskakujące działanie często mówi się o niej jako roślinie „od bólu zęba” lub roślinnym botoksie.\nJeżówka elektryczna (zwana również znieczulecznikiem) wywodzi się z tropikalnych regionów Afryki i Ameryki Południowej — dobrze znana jest w Brazylii, gdzie jest lokalnym przysmakiem i surowcem powszechnie stosowanym w ziołolecznictwie. Jest całoroczną byliną o stożkowatych, żółtych, bezwonnych, główkowatych kwiatach, które na szczycie mają charakterystyczną plamkę, przywodzącą na myśl „rybie oko”. Roślina dorasta do 60 cm; ma krótki, ale rozbudowany system korzeniowy. Jej pokrój jest wzniesiony. Długie, pokładające się łodygi mają lekko brązową barwę. Ciemnozielone liście przybierają sercowaty kształt, są widocznie unerwione. Uprawianą w ogrodzie, w polskich warunkach traktować ją należy jako roślinę jednoroczną; w domowym zaciszu będzie kwitła kilkukrotnie.\nPrzeczytaj: Apteka w ogrodzie - Żywokost lekarski\nRoślina najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale na żyznej, ale stale wilgotnej glebie; jej stanowisko powinno być osłonięte od wiatru. Wyśrubowane wymagania nie przekreślają jednak szansy na uprawianie jej w ogrodzie! Jeżówka utrzyma się również na stanowisku, gdzie pełne słońce operuje jedynie w godzinach południowych, będzie wówczas wymagała nieco mniej podlewania. Znieczulecznik uprawiać można również w pojemnikach, w domu. Nie należy jej stawiać na silnie nasłonecznionych parapetach czy balkonach, znajdujących się na południowej stronie.\nPrzejdź na kolejną stronę, by poznać właściwości acmelli! »\nJak wspomniano wcześniej, acmella preferuje ziemię wilgotną, żyzną, najlepiej o lekko kwaśnym odczynie. Poradzi sobie również na glebach gliniastych, jeśli przygotujemy dla niej drenaż, zapewniający utrzymanie wilgoci na właściwym poziomie. W przypadku domowej uprawy w zupełności wystarczy jej zwykła ziemia do kwiatów doniczkowych częściowo rozmieszana wermikulitem lub żwirem. Również trzeba pamiętać o przygotowaniu drenażu.\nJeżówkę trzymaną w doniczce podlewamy często i regularnie, gdyż nie jest ona odporna na suszę. Codziennie należy kontrolować stan wilgotności ziemi – jej wierzch zawsze powinien być lekko wilgotny. Latem konieczne może być nawet codzienne nawadnianie oraz zraszanie. Zimą z kolei tego zaprzestajemy – nawadniamy roślinę raz na kilka dni, kiedy ziemia z wierzchu lekko przeschnie. Pamiętajmy jednak, że wilgotność utrzymywana na stałym poziomie nie oznacza regularnego przelewania! Wodę, która po nawodnieniu obcieknie na podstawkę, wylewamy.\nPrzeczytaj: Apteka w ogrodzie: Ostrożeń - uprawa i właściwości\nPo sezonie wegetacyjnym roślinę przenosimy do chłodnego, ale widnego pomieszczenia, w którym temperatura oscyluje w granicach 12-15 st. C. Często zraszana. dobrze poradzi sobie nawet w cieplejszych (nieprzekraczających 20 st. C) warunkach.\nLiście acmelli są jadalne – w kuchni Ameryki Południowej stosowana jest jako przyprawa do sałat i sosów. Ma lekko ostry, pieprzny posmak. Wzmaga produkcję śliny i powoduje lekkie, krótkotrwałe odrętwienie w jamie ustnej.\nRoślina od dawna jest znana tamtejszej medycynie ludowej – wykorzystywana była głównie jako środek o działaniu miejscowo znieczulającym, szczególnie często stosowano w przypadku bólów zębów o różnym podłożu. W wyciągu pozyskiwanym z liści i kwiatów jeżówki zawarty jest spilantol, który wykazuje się mocnym działaniem przeciwbólowym, a także taniny, olejki eteryczne i flawonoidy.\nRoślina ma właściwości antyseptyczne i antybakteryjne; hamuje również rozwój drożdżaków Candida albicans (wywołują grzybicę). Jej spożywanie — w postaci rozcieńczonych wywarów czy nalewek — wpływa na poprawę apetytu i przeciwdziała nadmiernej suchości w ustach. Poza tym pobudza i wzmacnia ona układ odpornościowy. Odwar wykorzystywać można jako płukankę łagodzącą zapalenia dziąseł, ból gardła oraz środek do obmywania i oczyszczania ran. Rozgniecione ziele nałożone na owrzodzenia i zranienia sprzyja ich szybszemu gojeniu.\nPrzeczytaj: Apteka w ogrodzie - Nawłoć pospolita — uprawa i właściwości\nTagi: rośliny, deccoria, zioła, domowy zielnik, roślinny botoks\nCudowne działanie żyworódki pierzastej. Tą roślinę każdy powinien mieć w domu\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do artykułu "Apteka w ogrodzie: Roślinny botoks - Acmella oleracea"? Tej operacji nie można cofnąć.


Pod Poznaniem powstaje ekologiczne pole golfowe. To będzie pierwszy taki obiekt w Wielkopolsce | Poznań Nasze Miasto\nPod Poznaniem powstaje ekologiczne pole golfowe. To będzie pierwszy taki obiekt w Wielkopolsce\nBartosz Kijeski 4 sierpnia 2021, 8:01\nW Tarnowie Podgórnym powstanie pierwsze ekologiczne pole golfowe. Black Water Links\nW Tarnowie Podgórnym powstaje pełnowymiarowe pole golfowe, które ma być jednym z najbardziej ekologicznych projektów nie tylko w Polsce, ale w całej Europie Środkowo-Wschodniej. Obiekt będzie oddany do użytku w 2022 roku\nPole golfowe w Tarnowie Podgórnym będzie jednym z pól o najbogatszej infrastrukturze, utrzymywanym w zgodzie z ekologią. Jest obiektem zaprojektowanym od podstaw, który utrzymywany będzie zgodnie z naturą.\nNawodnienie pola golfowego wodą ze ścieków. Będzie w pełni ekologiczne\nPola golfowe to obiekty, które potrafią zużyć bardzo duże ilości wody. W sezonie dochodzi do zużycia blisko 1500 metrów sześciennych dziennie. Niektórzy mieszkańcy gminy obawiają się, że takie zużycie wody sprawi, że zabraknie jej w gospodarstwach domowych. Jak podkreśla Waldemar Rumiński, dyrektor zarządzający Black Water Links, pole golfowe w Tarnowie Podgórnym będzie w pełni samowystarczalne.\nWoda będzie pochodziła z oddalonej o 900 metrów oczyszczalni ścieków w Tarnowie Podgórnym. „Szara woda” nie nadaje się do picia ani do kąpieli, ale z powodzeniem można wykorzystywać ją do nawadniania. To oznacza, że mieszkańcy gminy mogą być spokojni – nie czerpiemy wody z tego samego ujęcia\n– tłumaczy Waldemar Rumiński, dyrektor zarządzający Black Water Links.\nPrąd z farmy fotowoltaicznej\nWłaściciele pola golfowego znaleźli także sposób na pozyskanie prądu potrzebnego do zaopatrzenia obiektu. Energia elektryczna będzie pochodzić z własnej farmy fotowoltaicznej, która powstaje przy polu. – Nie będziemy dodatkowo obciążać elektrowni. Z naszego powodu nie będzie ona zwiększać spalania węgla. Prąd z paneli fotowoltaicznych pozwoli zadbać o dobrą jakość powietrza i być samowystarczalnym – mówi Rumiński.\nPola uprawne w sąsiedztwie pola golfowego\nPole golfowe w Tarnowie Podgórnym będzie znajdowało się w miejscu pól uprawnych na których rosła kukurydza. Kilka razy w ciągu roku nawożono ziemię kompleksowymi mieszankami potasu oraz fosforu a także azotu. Jak podkreślają właściciele obiektu, nawożenie chemiczne dla pól golfowych poziom użycia z pewnością nie będzie w większym stopniu szkodził okolicznemu gruntowi i wodom gruntowym.\nWAGs Warty Poznań. Oto żony i partnerki piłkarzy Zielonych! Zobacz\n– Mogę zapewnić, że Black Water Links nie wpłynie negatywnie na obecną sytuację ekologiczną gminy. Trzeba też pamiętać, że pole golfowe jest w bezpośrednim sąsiedztwie kompostownika gminnego, sortowni śmieci i zrekultywowanego wysypiska śmieci, które mają zdecydowanie większy wpływ na otaczające środowisko – mówi Tomasz Zembrowski, dyrektor sportowy Black Water Links.\nbudowa kompleksu golfowego


Wspinaczka sportowa - Strona 9 - tylko-igrzyska.pl\nPost autor: Outsider » 16 sie 2019, 12:38\nJutro. Eliminacje o 5:30, finały od 10:30\nTutaj transmisja z finałów: https://youtu.be/y9ZQj3758mw\nPost autor: Lukash » 16 sie 2019, 12:57\nBądźmy też poważni. Sprinter nie jest w stanie poprawić się na tyle, aby walczyć z czołówką w pozostałych konkurencjach. Pamiętajmy też, że w pozostałych próbach jesteśmy na takim poziomie światowym jak w BMX. Dla nas medalowa szansa we wspinaczce to tylko czasówka(zobaczymy jak będzie za 4 lata). Na World Gamesach mieliśmy przecież swoich reprezentantów i chyba w boulderze osiągnął on taki wynik jaki osiągnęliby czasowcy, ja oraz 3 letnie dziecko. Pokonałby zmarłych i zdyskwalifikowanych za doping.\nTakże kadra jest dobrze skompletowana, z moich wyliczeń też wychodzi, że jest szansa na OQ, a tam przy trudnym boulderze (czyli takim gdzie będzie ciężko cokolwiek zaliczyć) można być blisko medalu. Sam medal nie chciał mi wyjść nawet przy najkorzystniejszych założeniach.\nPost autor: 123qwe » 16 sie 2019, 13:11\nMam wielką prośbę. Czy mógł by ktoś łopatologicznie wytłumaczyć z jakich konkurencji składa się wieloboju I czym one się różnią?\nPost autor: Outsider » 16 sie 2019, 13:24\n16 sie 2019, 13:11\n13 mar 2017, 6:10\nProwadzenie - idzie się od dołu z liną po trudnej ścianie i wygrywa ten który zajdzie najdalej.\nCzasówka - wszyscy wchodzą po takiej samej 15 metrowej ścianie z takimi samymi chwytami - one nigdy się nie zmieniają i na każdej imprezie są przyczepione w tem sam sposób. Marcin 15 metrów w pionie pokonuje w mniej niż 6 sekund.\nBulder - bez liny pokonuje się trasy z bardzo dużym nachyleniem. Wysokość ok 5 metrów i tylko kilka chwytów ale bardzo trudnych technicznie.\nPost autor: Col_Frost » 17 sie 2019, 7:04\nPolki w komplecie przebrnęły przez kwalifikacje czasówki. Aleksandra Mirosław zajęła w nich 1. miejsce, Natalia Kałucka 7., Patrycja Chudziak 8., Anna Brożek 12., a Natalia Kałucka 13.\nPost autor: Col_Frost » 17 sie 2019, 7:57\nDzieński niestety odpadł i jest to olbrzymia niespodzianka. Zajął 32. miejsce.\nPost autor: Col_Frost » 17 sie 2019, 9:26\nTaka mała analiza tego co muszą zrobić nasze dziewczyny, aby zakwalifikować się do kombinacji. Przy czym nie jestem pewien czy na potrzeby tych kwalifikacji zlicza się całościowe wyniki każdej z konkurencji, czy tylko z uwzględnieniem zawodników startujących we wszystkich trzech. Stąd dwie wersje możliwych wydarzeń.\nWersja A - całościowe wyniki\nTOP 20 po trzech konkurencjach (nie licząc zawodniczek zakwalifikowanych do 1/8 czasówki):\n1. Janja Garnbret SLO 23\n2. Akiyo Noguchi JPN 340\n3. Shauna Coxsey GBR 2091\n4. Mia Krampl SLO 2346\n5. Chaehyun Seo CHN 2600\n6. Futaba Ito JPN 2646\n7. Miho Nonaka JPN 3250\n8. Jewgienija Kazbekowa UKR 3456\n9. Lucka Rakovec SLO 5076\n10. Ai Mori JPN 5580\n11. Alannah Yip CAN 7714\n12. Jessica Pilz AUT 8514\n13. Nanako Kura JPN 9240\n14. Vita Lukan SLO 9555\n15. Julia Chanourdie FRA 9632\n16. Petra Klingler SUI 10730\n17. Yue Tong Zhang CHN 11880\n18. Fanny Gibert FRA 13662\n19. Brooke Raboutou USA 14760\n20. Kyra Condie USA 17920\nDorobek zawodniczek zakwalifikowanych do 1/8 czasówki po dwóch konkurencjach:\nAnouck Jaubert FRA 2220\nAndrea Rojas ECU 2744\nDi Niu CHN 2747\nAleksandra Kałucka POL 4032\nAleksandra Mirosław POL 4104\nYi Ling Song CHN 4290\nNatalia Kałucka POL 4514\nAnna Brożek POL 6083\nPatrycja Chudziak POL 6320\nWersja B - wyniki uwzględniające tylko zawodniczki startujące w trzech konkurencjach\n1. Janja Garnbret SLO 15\n2. Akiyo Noguchi JPN 260\n3. Shauna Coxsey GBR 1386\n4. Futaba Ito JPN 1463\n5. Miho Nonaka JPN 1785\n6. Mia Krampl SLO 1888\n7. Chaehyun Seo CHN 2184\n8. Jewgienija Kazbekowa UKR 2340\n9. Lucka Rakovec SLO 4212\n10. Ai Mori JPN 4284\n11. Alannah Yip CAN 4410\n12. Nanako Kura JPN 6048\n13. Julia Chanourdie FRA 6080\n14. Jessica Pilz AUT 6300\n15. Petra Klingler SUI 6670\n16. Brooke Raboutou USA 6912\n17. Vita Lukan SLO 7448\n18. Elena Krasowskaja RUS 7980\n19. Yue Tong Zhang CHN 8140\n20. Fanny Gibert FRA 9234\nAnouck Jaubert FRA 1485\nAndrea Rojas ECU 1764\nDi Niu CHN 1836\nAleksandra Kałucka POL 2496\nAleksandra Mirosław POL 2585\nYi Ling Song CHN 2650\nNatalia Kałucka POL 2850\nAnna Brożek POL 3900\nPatrycja Chudziak POL 4095\nPodsumowując. W najlepszej sytuacji są obie Aleksandry, którym w wersji A nawet czwarte miejsce (pod warunkiem wyprzedzenia wszystkich wyżej wymienionych) da kwalifikację. Natalia Kałucka musiałaby zdobyć medal, z kolei Brożek i Chudziak przynajmniej srebro. W wersji B jest trochę gorzej, bowiem obie siostry Kałuckie i Mirosław muszą liczyć na medal, z kolei Brożek i Chudziak na przynajmniej srebro. Matematycznie nie ma szans żeby do kombinacji weszły więcej niż trzy Polki, a w praktyce, moim skromnym zdaniem, możemy liczyć na 1-2.\nPost autor: Outsider » 17 sie 2019, 10:46\nStrasznie źle się ułożyła drabinka. W jednej połówce trzy Polki, które zostały w ćwierćfinale - Mirosław z Chudziak, a Ola Kałucka niestety z Chinką Yi Ling Song, rekordzistką świata.\nEdit: I w półfinale tylko Ola Mirosław i do tego z Chinką ...\nPost autor: Outsider » 17 sie 2019, 11:18\nZawał! Ola w finale! Jest finał kombinacji, do kwalifikacj olimpijskiej jeszcze trochę... Emocje\nPost autor: anoda » 17 sie 2019, 11:24\nCo da jej kwalifikacje olimpijską?\nPost autor: piotmar1 » 17 sie 2019, 11:25\nTo jest w finale i nie ma kwalifikacji? Chore\nPost autor: Outsider » 17 sie 2019, 11:27\n20, która zakwalifikowała się do kombinacji, jeszcze raz stoczy rywalizację we wszystkich bojach. Tutaj znowu iloczyn trzech konkurencji to wynik, a najlepsza 7 z tej 20 wchodzi do Igrzysk.\nPost autor: Outsider » 17 sie 2019, 11:32\nOla złota, ależ fantastyczny czas 7,13, 0,03 od rekordu świata. A są duże rezerwy w starcie jeszcze. To teraz trzymać kciuki, by kombinacja dobrze się ułożyła.\nMoim zdaniem Polka ma najmocniejszą głowę ze wszystkich sprinterek.\nPost autor: runfixe » 17 sie 2019, 11:36\n17 sie 2019, 11:32\nNo to fajnie się to ułożyło. Nie pamiętam czy rok temu dużo zabrakło do finału.\nPost autor: piotmar1 » 17 sie 2019, 12:32\nOk. A kiedy walka o kwal olimpijską? Dzisiaj?


Bonus reload 1000 PLN - Spryciarz.com\nBonus reload 1000 PLN w\nOcena 3,67/5 | 9 głosów\nKról bonusów jest jeden, bukmacher na zakończenie wakacji i pożegnanie lata przygotował dla wszystkich typerów bonus reload w wysokości 1000 PLN.\nBonus jest aktywny w dniach 30 sierpnia do 13 września i wynosi 50% wpłaty aż do 1000 PLN.\nZaloguj się lub zarejstruj na stronie bukmachera\nWpłać co najmniej 50 PLN, aby uzyskać pełny bonus wpłać 2000 PLN. Każda forma płatności kwalifikuje do otrzymania bonusu.\nWpisz kod bonusowy: LATO\nBonusową kwotę otrzymasz automatycznie po wpłacie i będzie dostępna do obstawiania zakładów.\nBonus reload dostępny jest zarówno dla nowych graczy jak już posiadających konto u bukmachera.\nUtworzono dnia 28.08.2017 , ostatnia aktualizacja dnia 10.01.2019 , autor spryciarz.com. Chcesz zostać redaktorem?\nSkomentuj aktualność Bonus reload 1000 PLN w


Wpisy 03 2019 wątek O stomatologii - http://o-stomatologii.sunrise.wroclaw.pl/\nDentysta Ruda Śląska Czas trwania leczenia kanałowego Konieczność troszczenia się o zęby nie zawsze sprawia nam przyjemność, ale pewnych rzeczy niestety nie oszukamy. Nie chodzi bowiem jedynie o ich estetykę, ale także o zwyczajną użytecz kliknij strone\ngabinet dentystyczny zabrze Usunięcie zębaEkstrakcja zęba, usunięcie, pot. wyrwanie zęba ? zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zęba z zębodołu przy użyciu odpowiedniego instrumentarium (kleszczy, dźwigni itp.). Zabieg wykonywany jest w znieczulen przeczytaj więcej\ndobry dentysta cieszyn O myciu zębówCzy koniecznie trzeba myć zęby po każdym posiłku? Zdania na ten temat są podzielone. Raczej taka rutyna nam nie zaszkodzi, jednak ogólnie pasta do zębów obojętnym środkiem nie jest. Bez wątpienia zęby zależy myć minim zobacz wszystko\nDentysta Ruda Śląska Produkty lecznicze na zapalenie błony śluzowejZapalenie błony śluzowej należy do bardzo częstych schorzeń leczonych przez dentystę. Praktycznie każda osoba jest narażona na problemy ze stanem uzębienia polegające między pomocne wskazówki\nDodane: 20:35 21. 03. 2019\ngabinet dentystyczny zabrze O leczeniu próchnicy zębówZniszczona struktura zęba nie regeneruje się, jednak leczenie może powstrzymać postępującą próchnicę. Celem leczenia jest zachowanie zęba i zapobieżenie powikłaniom. Wypełnianie zębów polega na usu na tej stronie\nStomatologia Gliwice Nie czekaj z bolącym zębemBól zęba, częsta dolegliwość zarówno u dorosłych jak i u dzieci- jego przyczyny mogą być różne, dlatego nie należy próbować przeczekać, czy leczyć na własną rękę np. paracetamolem. Sprawa zawsze wy zobacz więcej\nKlinika stomatologiczna Bytom Uprawnienia do korzystania z bezpłatnych zabiegów stomatologicznychBezpłatne gabinety stomatologiczne prowadzone są w różnych miejscach miast. Mogą być one prowadzone samodzielnie lub stanowić część większej przychod czytaj pełen artykuł\nDobry stomatolog Bytom Czym zajmuje się stomatologia? Stomatologia jest jednym z wielu działów medycyny, którego zadaniem jest diagnozowanie, leczenie oraz zapobieganie chorobom jamy ustnej i zębów. Stomatolodzy zajmują się także problemami wyst wszystko tutaj\nStomatologia Gliwice Zapobieganie próchnicy krok po kroku Próchnica jest wskazywana jako jedna z chorób cywilizacyjnych. Jej powstawanie związane jest z tym, że dzisiejsze społeczeństwo odżywia się niezdrowo, je zbyt dużo cukru i wszelkich szk wszystko\nDodane: 02:17 13. 03. 2019\ndentysta zabrze Polecane pasty do zębów dla osób z chorobami dziąsełDobry stan dziąseł jest bardzo ważny dla zdrowia zębów. Słabe dziąsła zaczynają krwawić podczas szczotkowania, a z czasem zęby źle trzymające się w dziąsłach mogą zacząć się ruszać, a na wszystko\nDobry stomatolog Ruda Śląska Ekstrakcje zębów u osób dorosłychOsoby dorosłe powinny odbywać regularne wizyty stomatologiczne. Dzięki temu ich zęby będą mogły na dłużej utrzymywać się w dobrym stanie. Pierwszym etapem wizyty u stomatologa jes można zobaczyć tutaj\nGabinet dentystyczny Chorzów Środki do mycia zębów kupowane w sklepach ogólnobranżowychRóżne środki do mycia zębów są ogólnodostępne. Jedyne różnice w dostępności do tych środków mogą wynikać z tego, jakiego rodzaju pasty do zębów czy płyny do kontynuuj\nImplantolog Chorzów Stomatologia – dla kogo? Czy stomatolog to profesja, którą może wykonywać każda osoba, czy są jakieś przeciwwskazania? Jako takich przeciwwskazań nie ma, aczkolwiek zdecydowanie żeby być dobrym stomatologiem, wszystko\nImplantologia Ruda Śląska Przekonanie pacjentów do swoich usług W związku z olbrzymią konkurencją wśród dentystów każdy z nich próbuje przekonać potencjalnych pacjentów do wybrania swoich usług. Trzeba przyznać, że usługi stom czytaj pełen artykuł\nIdziemy do dentysty!Leczenie poważnych problemów z uzębieniemDentystycznieIdziemy do stomatologa - co warto wiedziećNie dbasz o zdrowie, jeśli nie dbasz o zębyTekst o kwestiach stomatologicznychCzy są zmiany jak znaleźć dobrego stomatologa?Dentysta - poradnik pacjentaO dobrych stomatologachKilka porad dla zdrowych zębówOgólnie o stomatologiiCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaIdziemy do dentysty!Dentysta w centrum uwagiO stomatologiiKonsekwencje ubytków w szkliwieCzy są zmiany jak leczyć zęby?Stomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachKiedy na pogotowie stomatologiczne?Gdzie taniej leczyć zęby?Stomatologiczny punkt widzeniaKilka porad dla pacjentów stomatologicznychKilka ważnych spraw zębowychWybieramy się do stomatologaStomatologia - porady i kwestia implantologiiDentofobia? Warto ją pokonaćKtóry dentysta jest dobry?O kwestiach stomatologicznych - kilka poradStomatolog - czy iść na wizytę?Radzimy jak znaleźć dobrego stomatologa taniej


MAŁGORZATA MINTA| 04-08-2016\nNa ścianie z odsłoniętych cegieł wita neon „Warsaw Perk” i żarząca się filiżanka z unoszącym się nad nią obłoczkiem pary w kształcie Pałacu Kultury. Pod nim pomarańczowa, zapraszająca gości pluszowa kanapa, „babcine” lampy, stoliczki, krzesła w stylu vintage. Tym, którzy mieli okazję poznać świat serialowych „Przyjaciół”, wnętrze nowo otwartej kawiarni na pewno wyda się bardziej niż znajome - przecież właśnie (a przynajmniej prawie) w takiej kafejce spędzali czas Monica, Ross, Joey i reszta paczki „Friendsów”.\nNie tylko wystrój, ale i ducha sąsiedzkiej kawiarni, w której spotyka się znajome twarze postanowiła przenieść do Warszawy Monika Adamiak. - Nie trudno zgadnąć, jesteśmy wielkimi fanami serialu. Dlaczego? Bo bawi nas po dzisiaj! Przygody bohaterów, ich rozterki, pomysły, zachowania. Serial zdobył nasze serca już po pierwszych odcinkach, a z kolejnymi jedynie coraz bardziej wciągał - opowiada Adamiak.\nWarsaw Perk nie jest wierną kopią serialowej kafejki, a jej interpretacją - przyznaje właścicielka\n- Naszym celem było przeniesienie klimatu, ciepła, żeby nasi goście mogli poczuć się jak w domu, w towarzystwie swoich przyjaciół oraz dobrej kawy - mówi. W skompletowaniu potrzebnych akcesoriów pomocni okazali się bliscy. - Srebrny, stary samowar znalazła u rodziców, a gitarę podobną do tej, na której Phoebe wygrywała piosenki o „Śmierdzącym kocie” podarowała mi moja przyszła bratowa, Emilia - wyjaśnia Adamiak.\nDo Warsaw Perku można wpaść na kawę (są zarówno kawy z ekspresu, jak i parzone alternatywnymi metodami) i drobne przekąski oraz ciasta. W planach są także drobne atrakcje, np. kameralne koncerty.\nstrona Warsaw Perk na Facebooku\nSztuka na ulicach polskich miast. Dziewięć niezwykłych instalacji\nPark Rzeźby na Bródnie, szczecińska "Fryga", czy murale w Łodzi - polska sztuka w przestrzeni miejskiej, choć jest różnorodna i coraz bardziej popularna, wciąż wywołuje kontrowersje.\nWypoczywaj na Utracie. Mamy kolejną plażę w mieście nad sztucznym akwenem\nPiasek, woda, siatkówka i ścianka wspinaczkowa - na Utracie otwarto w tym sezonie nową plażę miejską przy zalewie Bardowskiego.


Aesthetic Szkoła Wizażu i Stylizacji - Kosmetyczka Lublin\nKosmetyczka Kosmetyczka Lublin Aesthetic Szkoła Wizażu i Stylizacji\nSzewska 4 lok. 22 , Lublin\nZapraszamy na makijaż dzienny, odpowiedni do typu urody. Makijaż dzienny imituje naturę, jest delikatny i subtelny. Czasami nawet sprawia wrażenie niewidocznego. Głównym zadaniem makijażu dziennego jest zatuszowanie niedoskonałości skóry, delikatna korekta twarzy i nadanie świeżego, pogodnego wyglądu.\nMakijaż wieczorowy jest rodzajem makijażu, w którym można pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa. Makijaż ten wykonuje się na specjalne okazje, więc ważny jest charakter imprezy i dopasowanie do stroju i fryzury. Zazwyczaj w konwencji wieczorowej mamy do czynienia ze sztucznym oświetleniem lub światłem świec, dlatego makijaż powinien być wyrazisty o intensywnych barwach. Perfekcyjne podkreślone oczy , usta , rysy twarzy tworzą doskonałą kreację którą to właśnie jest makijaż.\nCharakteryzuje go świeżość makijażu dziennego, a trwałość wieczorowego. Podkreśla naturalne walory urody oraz perfekcyjnie ukrywa niedostatki. Przede wszystkim panna młoda powinna czuć się wyjątkowo, komfortowo i pięknie. Profesjonalny makijaż ślubny gwarantuje świetny wygląd w świetle dziennym, sztucznym, a także na filmie lub zdjęciach. Pracujemy na profesjonalnych kosmetykach dla wizażystów marki: Pierre Rene, Glazel, Affect Kryolan, Karaja, Paese, Make up studio i innych\nMakijaż męski oparty jest przede wszystkim na pielęgnacji twarzy - delikatnym skorygowaniu i zmatowieniu.\n– CHARAKTERYZACJA; MASKI LATEKSOWE, RANY, POSTARZANIE, STYLIZACJA NA BAŚNIOWE POSTACI I WIELE, WIELE INNYCH!\nMakijaż Fashion charakteryzuje się mocnymi akcentami i wyrazistymi kolorami z połączeniem przeróżnych kształtów. Jest to też makijaż sceniczny oraz fotograficzny. Taki makijaż tworzy oryginalną część stroju podczas sesji czy pokazu mody.\nMakijaż do sesji zdjęciowej ma cechy makijażu fotograficznego, jest dokładniejszy od makijażu dziennego. Wygląd makijażu zależy od tematu sesji zdjęciowej.\nCoach visage - kurs trenera wizażu - jedyny taki kurs w Polsce\nTrzydziestogodzinny intensywny kurs uprawnia do nauczania takich dziedzin zawodowych jak: wizaż, stylizacja, podstawy visual merchandisingu, stylizacja fryzur, analiza kolorystyczna. Dzięki temu możesz pracować jako trener wizażu przy projektach unijnych, szkoleniach, biznesowych, szkołach wizażu i kosmetycznych. Ile trwa kurs? W systemie weekendowym – 6 dni po 8 godz. zajęć. W systemie tygodniowym – 12 dni po 4 godz. oraz 10 godz. praktyk zawodowych zorganizowanych przez szkołę Aesthetic.\n– analizę na specjalnym zestawie chust i folii; -dobór kolorów pod względem danego typu kolorystycznego – dobór odpowiednich dodatków, okularów, biżuterii; – materiały dostosowane do typu kolorystycznego – próbnik wzorów i kolorów; – makijaż dostosowany do typu kolorystycznego; – dobór fryzury;\nAnaliza kolorystyczna + lekcja makijażu\n– analizę rysów twarzy – modelowanie twarzy – technika światłocienia – makijaż no make-up – zasady makijażu dziennego – zasady makijażu wieczorowego – makijaż biznesowy – projektowanie makijażu.\nAnaliza typu sylwetki obejmuje: – rozpoznanie typu sylwetki; – tuszowanie mankamentów figury; – dobór odpowiednich materiałów do sylwetki; – linie poziome i pionowe w stylizacji; – komponowanie garderoby; – strój formalny i strój nieformalny; – zasady dress code.\n– rozpoznanie typu sylwetki; – tuszowanie mankamentów figury; – dobór odpowiednich materiałów do sylwetki; – linie poziome i pionowe w stylizacji; – komponowanie garderoby; – strój formalny i strój nieformalny; – zasady dress code Otwierasz przed nami szafę i samą siebie Określamy Twoją sylwetkę i typ kolorystyczny Pozbywamy się rzeczy, które do Ciebie nie pasują Tworzymy nowe stylizacje z ubrań i zarządzamy Twoją garderobą.\nAnaliza sylwetki + personal shopper\n– rozpoznanie typu sylwetki; – tuszowanie mankamentów figury; – dobór odpowiednich materiałów do sylwetki; – linie poziome i pionowe w stylizacji; – komponowanie garderoby; – strój formalny i strój nieformalny; – zasady dress code Chcemy poznać Twoje wymagania. Pamiętaj, że pięknie wyglądasz tylko w tych ubraniach, w których dobrze się czujesz. Poznamy Cię po to, żeby Cię dobrze ubrać, ale nie przebrać. Rezerwujemy dla Ciebie tyle czasu ile potrzebujesz – sam o tym decydujesz.\nOtwierasz przed nami szafę i samą siebie Określamy Twoją sylwetkę i typ kolorystyczny Pozbywamy się rzeczy, które do Ciebie (i siebie) nie pasują Tworzymy nowe stylizacje z ubrań i zarządzamy Twoją garderobą Nie liczymy godzin – poświęcamy Ci tyle czasu, ile potrzebujesz\n480 min 850 zł\nProgram kursu pedagogicznego dla instruktorów praktycznej nauki zawodu: 1. Pedagogika 2. Psychologia 3. Metodyka 4. Praktyka metodyczna Słuchacze/uczestnicy kursu zostaną wyposażeni w aktualne programy nauczania zatwierdzone przez MENiS w zawodach reprezentowanych przez uczestników. Posiadamy akredytacje lubelskiego kuratora oświaty.\nKurs Visual Merchandising oraz projektowania przestrzeni sklepowej i witryny daje całościowe spojrzenie na zarządzeniem ekspozycją towaru w miejscu sprzedaży. Podczas zajęć dowiesz się: - jak wykonać efektowną i skuteczną ekspozycję produktu - jak sprawić by klienci czuli się dobrze w sklepie i chcieli do niego wracać - jak zaprojektować sklep i witrynę, która przyciągnie potencjalnych klientów\nwarsztat pracy stylisty – kolor: kontrast a harmonia; – rodzaje sylwetek: damskich i męskich; – tuszowanie mankamentów urody; – stylizacja ślubna i wieczorowa; – dobór fryzury oraz kolorystyki włosów; – wizerunek biznesowy; – kreowanie własnej marki i stylu; – wizerunek w mediach i etykieta na co dzień\nKurs trwa 25 godzin – kolor w ubraniu – międzynarodowy system 12 typów kolorystycznych – stylizacja fryzur – analiza sylwetki męskiej i damskiej – tuszowanie mankamentów figury – sposoby układania faktur – komponowanie zestawów ubraniowych – idealna szafa – przegląd – zakupy z klientką – dodatki, zestawy „standard” na każdą okazję – tworzenie ilustracji modowych – styl w życiu prywatnym i zawodowym – metamorfozy Kurs kończy się certyfikatem i sesją zdjęciową.\nKurs wizażu - indywidualny\n– podstawowe informacje dotyczące rodzajów cery oraz pielęgnacji; – klasyfikacja kosmetyków kolorowych oraz narzędzi wizażysty; – typy kolorystyczne; – analiza strukturalna twarzy, technika światłocienia, modelowanie rysów twarzy; – indywidualny dobór kosmetyki – makijaż dzienny oraz tzw. no make-up – techniki makijażu oka i jego modelowanie; – makijaż wieczorowy (smoky eyes); – makijaż ślubny; – makijaż fotograficzny\nKurs trwa 20 godzin. – MAKIJAŻ MĘSKI – KOREKCYJNY I ŚLUBNY – MAKIJAŻ DO FOTOGRAFII ( CZARNO-BIAŁEJ ORAZ KOLOROWEJ ) – PRZYGOTOWANIE DO WSPÓŁPRACY ZE STYLISTĄ I FRYZJEREM PODCZAS SESJI ZDJĘCIOWYCH – MAKIJAŻ FASHION: STUDYJNY I NA WYBIEG – MAKIJAŻ SCENICZNY – MOODBOARD – MAKIJAŻ ARTYSTYCZNY ( FACE I BODY PAITING) – MAKIJAŻ TV – MAKIJAŻ KREATYWNY – AKTUALNE TRENDY W MAKIJAŻU – CHARAKTERYZACJA; MASKI LATEKSOWE, RANY, POSTARZANIE, STYLIZACJA NA BAŚNIOWE POSTACI – SESJA ZDJĘCIOWA\nKurs trwa 20 godzin. – podstawy kosmetologii – kształtowanie łuku brwiowego, dobór kosmetyków pielęgnacyjnych, karta urody; – kolor w wizażu – analiza kolorystyczna – międzynarodowy system 12 typów: koło barw, zasada komplementarności barw, podział kolorów, dobór odpowiedniej kolorystyki do danego typu kolorystycznego; – warsztat wizażysty – narzędzia i akcesoria, wyposażenie kufra, pędzle – rozpoznanie; – analiza profesjonalnych marek do makijażu;\nKurs trwa 25 godz; – kolor w ubraniu – międzynarodowy system 12 typów kolorystycznych – stylizacja fryzur – analiza sylwetki – tworzenie własnych „fashion figure” – tuszowanie mankamentów figury – sposoby tworzenia i układania faktur – komponowanie zestawów ubraniowych – idealna szafa – przegląd – zakupy z klientką – zestawy „standard” na każdą okazję – tworzenie ilustracji modowych – styl w życiu prywatnym i zawodowym Kurs kończy się sesją zdjęciową oraz certyfikatem\nKorzystałam w ubiegłym roku z makijażu w szkole Aesthetic. Gorąco polecam!\nKorzystałam z analizy już jakiś czas temu. Jestem bardzo zadowolona i szczerze mogę polecić zarówno tę usługę jak i Aesthetic! :)\nSandra przemiła, całe zajęcia w świetnej atmosferze, jedynie akcesoria (pędzle) do makijażu bardzo słabej jakości.\nBardzo miła i kompetentna osoba. Potrafiła odpowiedzieć na zadawane pytania. Jestem zadowolona ze zdobytej wiedzy, ceny usługi i miejsca ( blisko centrum).\nCałe spotkanie było dla mnie pozytywnym zaskoczeniem. Lekcja była prowadzona przez dwie mega sympatyczne, kontaktowe dziewczyny. Bardzo pomocne przy wykonywaniu makijażu jak i w omawianiu teorii. Dużo się nauczyłam. Potrafią świetnie tłumaczyć. Atmosfera luźna co też jest wielkim plusem. Nie ma żadnego stresu czy presji. Polecam gorąco :)\nAesthetic Szkoła Wizażu i Stylizacji - Lublin\nMakijaż dzienny - 60 min Makijaż wieczorowy - 60 min Makijaż ślubny + próbny - 60 min Makijaż pana młodego - 60 min Charakteryzacja - 60 min Makijaż fashion - 60 min Makijaż do sesji zdjęciowej - 60 min Coach visage - kurs trenera wizażu - jedyny taki kurs w Polsce - 480 min Analiza kolorystyczna - 240 min Analiza kolorystyczna + lekcja makijażu - 180 min Analiza typu sylwetki - 180 min Analiza sylwetki + przegląd szafy - 480 min Analiza sylwetki + personal shopper - 480 min Przegląd szafy - 60 min Kurs pedagogiczny dla instruktorów praktycznej nauki zawodu - 480 min Visual merchandising - 480 min Kurs stylizacji - 480 min Kurs stylizacji I stopnia - 60 min Kurs wizażu - indywidualny - 480 min Kurs wizażu II stopnia - 60 min Kurs wizażu I stopnia - 480 min Kurs wizażu III stopnia - 60 min\nSzewska 4 lok. 22, Lublin\nAesthetic Szkoła Wizażu i Stylizacji to wyjątkowe miejsce stworzone z myślą o wszystkich, którzy pragną zadbać o swój piękny i młody wygląd oraz poprawić swoje samopoczucie i pewność siebie. więcej\nOferujemy Państwu profesjonalne makijaże na każdą okazję oraz pełen wachlarz kursów.\nZnajdujemy się w Lublinie przy ulicy Szewskiej 4 lokal 22. Serdecznie zapraszamy!\nMakijaż fashion 60 min\nCoach visage - kurs trenera wizażu - jedyny taki kurs w Polsce 480 min\nAnaliza typu sylwetki 180 min\nAnaliza sylwetki + przegląd szafy 480 min\nAnaliza sylwetki + personal shopper 480 min\nKurs pedagogiczny dla instruktorów praktycznej nauki zawodu 480 min\nVisual merchandising 480 min\nKurs stylizacji 480 min\nKurs stylizacji I stopnia 60 min\nKurs wizażu - indywidualny 480 min\nSprawdź promocje w Aesthetic Szkoła Wizażu i Stylizacji dostępne online na https://lavito.pl/i/43778?a=23


Wiadomości: I liga K: Hit ósmej kolejki w Warszawie\nStrona Główna > Aktualności > I liga kobiet > I liga K: Hit ósmej kolejki w Warszawie\nI liga K: Hit ósmej kolejki w Warszawie\n9 listopada 2018 17:37\nW ósmej kolejce I ligi kobiet hitem będzie starcie Wisły Warszawa z 7R Solną Wieliczka. Emocji nie powinno zabraknąć też na innych parkietach. Ciekawie zapowiadają się akademickie derby w Opolu oraz derby Podkarpacia W Mielcu. A czy któraś z niżej notowanych ekip zaskoczy tym razem?\nHitem ósmej kolejki I ligi kobiet będzie starcie Wisły Warszawa z 7R Solną Wieliczka. Obie ekipy mają spore aspiracje w tym sezonie, ale na razie lepiej spisują się podopieczne Ryszarda Litwina, które nie zaznały jeszcze goryczy porażki. W ostatni weekend pewnie pokonały beniaminka z Włocławka. Tylko nieco gorzej spisują się stołeczne siatkarki, które mają na swoim koncie dwie porażki i zajmują trzecie miejsce w tabeli. Jednak ostatnio nie rozgrywały pojedynków ligowych, co może być dla nich pewnym utrudnieniem. Niemniej jednak trudno wskazać faworyta tej konfrontacji. – Dwutygodniowa przerwa została dobrze rozpisana przez naszą kadrę trenerską. Było trochę odpoczynku, ale nie zabrakło ciężkiej pracy. W ostatnich dniach weszłyśmy w nasz standardowy rytm. Wierzymy, że przerwa nas nie rozreguluje – na łamach strony klubowej powiedziała przyjmująca stołecznej drużyny, Katarzyna Marcyniuk.\nDobrą passę chce podtrzymać ENEA Energetyk Poznań, który obecnie zajmuje pozycję wicelidera. W miniony weekend odniósł ważną wygraną z MKS-em Dąbrowa Górnicza, a teraz czeka go wyjazd do Włocławka. Nie ma co ukrywać, że poznański zespół będzie zdecydowanym faworytem pojedynku z miejscowym WTS-em. Beniaminek I ligi bowiem zajmuje przedostatnią lokatę w stawce, a w poprzedniej kolejce dostał lekcję siatkówki od Solnej Wieliczka. Mimo że Energetyk liczy na komplet punktów, to nie zamierza zlekceważyć przeciwnika z Włocławka. – Tabela – tabelą, ale nas czekają kolejne mecze, w których musimy zachować koncentrację i pełne skupienie, bo chwila dekoncentracji może sprawić, że mecz się może różnie ułożyć – ostrożnie skomentował Marcin Patyk, szkoleniowiec ekipy z Wielkopolski.\nO przełamanie zagrają siatkarki Budowlanych Toruń, które u siebie zmierzą się z Jokerem Świecie. Podopieczne Mirosława Zawieracza obecnie zamykają ligową tabelę, ale ostatnio na wyjeździe urwały punkt Grupie PWSZ Tarnów. Poza tym liczą, że w końcu zdobędą trzy punkty. jednak wydaje się, że faworytkami będą przyjezdne, które plasują się w środku stawki. Choć ostatnio również rozegrały tie-breaka, którego przegrały z Uni Opole. A czy ograją spadkowicza z Ligi Siatkówki Kobiet? Ten liczy, że przestanie być czerwoną latarnią rozgrywek. – Patrząc na naszą grę, mam wrażenie, że bierzemy ogromny rozpęd i brakuje nam tylko centymetrów do skoku na zwycięstwo za trzy punkty. Jak już wygramy upragniony pierwszy mecz, to będziemy nie do pokonania – zapowiedziała na łamach strony klubowej środkowa Budowlanych, Karolina Bednarek.\nW Opolu dojdzie do akademickich derbów, w których Uni zmierzy się z AZS-em Politechniki Śląskiej Gliwice. Drużyny dzielą tylko trzy pozycje w tabeli, choć znacznie więcej punktów na koncie mają podopieczne Krzysztofa Czapli, które w miniony weekend za trzy punkty ograły Szóstkę Mielec. Opolanki też odniosły zwycięstwo, ale w tie-breaku, a u siebie zapewne będą chciały postawić się wyżej notowanemu rywalowi. Ten jednak liczy na kolejną wygraną, choć docenia klasę Uni. – Jest to bardzo niewygodny przeciwnik. Musimy zrobić wszystko, żeby wygrać, bo potem czeka nas seria spotkań z zespołami z czołówki tabeli, w których o punkty będzie dużo trudniej – zaznaczył na łamach strony klubowej szkoleniowiec gliwickiej ekipy, Krzysztof Czapla.\nBardzo ciekawie zapowiada się spotkanie MKS-u Dąbrowa Górnicza z Grupą Azoty PWSZ Tarnów. Podopieczne Adama Grabowskiego mają za sobą bardzo udany początek sezonu, ale potem zaczęły im się przytrafiać porażki. W miniony weekend zostały zatrzymane w Poznaniu, w efekcie czego obecnie zajmują czwarte miejsce w tabeli. Ich najbliższy przeciwnik plasuje się tuż za ich plecami. Ma na koncie taką samą liczbę punktów, choć o jedno spotkanie rozegrane więcej. W poprzedniej kolejce tarnowianki u siebie męczyły się z Budowlanymi Toruń, ale ostatecznie wygrały w tie-breaku. Zanosi się na to, że mecz w Dąbrowie Górniczej będzie starciem o „sześć” punktów, bo drużyna, która je wygra, utrzyma miejsce w czołówce, a przegrana będzie traciła do niej coraz większy dystans.\nSporo emocji może być też w derbach Podkarpacia, w których Szóstka Mielec podejmie Karpaty Krosno. Sytuacja obu zespołów nie jest najlepsza. Wprawdzie nieco wyżej, bo na dziesiątej pozycji plasują się podopieczne Romana Murdzy, ale one walczą nie tylko z przeciwniczkami, ale też z tym, aby starać się jak najmniej myśleć o trudnej sytuacji finansowej klubu. Bez wątpienia odbija się to na wynikach, a mielczanki ostatnio przegrały w Gliwicach. Za to siódemka okazała się szczęśliwa dla ekipy z Krosna, która doczekała się pierwszej wygranej w lidze. Pokonała po tie-breaku Mazovię Warszawa, co może być dla niej pewnym momentem przełomowym. Awansowała już na dwunaste miejsce, a jak wykorzysta dekoncentrację Szóstki, to może pójść za ciosem i piąć się nadal w górę tabeli. Derby rządzą się jednak własnymi prawami, więc każdy wynik jest w nich możliwy.\nW ostatnim meczu ósmej kolejki uczennice Szkoły Mistrzostwa Sportowego ze Szczyrku we własnej hali zmierzą się z Mazovią Warszawa. Mimo że młodość ma swoje prawa i czasami wiąże się z falowaniem formy, to jednak podopieczne Waldemara Kawki są stawiane w roli faworytek tego spotkania. Nie dość, że zagrają u siebie, to jeszcze są w lepszej sytuacji w tabeli. Wprawdzie w rozegranym awansem meczu przegrały z Wisłą, ale ostatnio w tie-breaku ograły Karpaty Krosno. Sporo pięciosetowych meczów ma na koncie też stołeczna drużyna, która w poprzednich kolejkach w tie-breakach przegrywała z drużynami z Gliwic i Krosna, przez co spadła na jedenastą lokatę. Niewykluczone, że w najbliższy weekend dojdzie również do pięciosetowego boju. Punkty potrzebne są obu drużynom, więc można spodziewać się zaciętej walki o każdą piłkę.


Biżuteria ślubna Reszel ▶ pierścionki zaręczynowe, obrączki ślubne ❤ Obraczki-weselne.pl\nBiżuteria ślubna Reszel\nKętrzyn Giżycko Dobre Miasto Olsztyn Pisz\nZespoły weselne Reszel 72\nAuta do ślubu Reszel 12\nCzęsto zadawane pytania dotyczące sklepów z obrączkami ślubnymi w mieście Reszel\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Reszel nie znajdujesz sklepu, który pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam sklepy, które pochodzą z okolicznych miejscowości. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdym sklepem podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem sklep z obrączkami ślubnymi na wesele Reszel, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nSklepy z biżuterią ślubną z całej Polski, w tym z miejscowości Reszel❗ Przeczytaj ⭐ opinie, porównaj ✅ oferty ✅ ceny. ⭐ pierścionki zaręczynowe, obrączki ślubne Reszel❗\nGenerated in 0.037 Queries: 15 Online: 234 F: 21149


Prof. Andriej Riabow, członek Rady Naukowej Moskiewskiego Centrum Carnegie podzielił się z zebranymi szeregiem uwag na temat modeli rozwoju i transformacji na obszarze poradzieckim. Wskazał przy tym, że dodatkowym stymulatorem modernizacji w danym regionie mogą okazać się kraje wiodące pod względem rozwoju społecznego i gospodarczego; takim modelem w regionie kaukaskim przez ostatnie lata wydawała się być Gruzja.\nProf. Dina Małyszewa z Rosyjskiej Akademii Nauk przedstawiła rozważania na temat roli Kaukazu Południowego w polityce globalnej. Na wstępie omówiła geograficzne granice regionu, wskazując na różnice występujące pomiędzy poszczególnymi teoretykami; niektórzy zaliczają do niego również wschodnią część Turcji, zaś w Stanach Zjednoczonych od lat 90-tych dominuje przekonanie o istnieniu Wielkiego Bliskiego Wschodu, rozpatrywanego jako geopolityczna całość i obejmującego również Kaukaz. Podstawowe znaczenie geopolityczne krajów Kaukazu Południowego wywieść można z ich roli w polityce energetycznej – Azerbejdżan, jako jeden z kluczowych producentów i dostawców, zaś Gruzja i Armenia – jako obszary tranzytowe. Istotność regionu nie pozostaje bez uwagi kluczowych mocarstw globalnych i regionalnych próbujących rozgrywać swoje interesy na tym obszarze. Dla USA region stanowi dogodny punkt dla dalszej ekspansji kontynentalnej. Unia Europejska, pomimo licznych deklaracji i planów, w dalszym ciągu bazuje na imporcie surowców z Federacji Rosyjskiej. Wszystkie podmioty zewnętrzne prowadza umiejętną grę, rozgrywając wewnętrzne sprzeczności i konflikty w regionie. Będąca ich rezultatem niska wiarygodność i brak stabilności sprawiają, że niezwykle trudne staje się zainteresowanie nim zewnętrznych inwestorów.\nProf. Ażdar Kurtow, redaktor naczelny nowego pisma analitycznego Probliemy Nacionalnoj Strategii poświęcił swój wykład omówieniu poradzieckich systemów politycznych. Wskazał na prawidłowość, iż: 1) na obszarze byłego ZSRR dominują ustroje prezydenckie; 2) w przypadku braku takiej formy sprawowania władzy, dochodzi do politycznej dezintegracji i chaosu, czego przykład stanowić może Ukraina i Mołdawia.\nO problemach politycznych Południowej Osetii opowiedziała dr Madina Waliewa z Południowoosetyjskiego Uniwersytetu Państwowego. Rok 2011 jest w Osetii rokiem wyborczym; nadal nie został rozwiązany problem następcy prezydenta Edwarda Kokojty, jednak każdy z potencjalnych kandydatów charakteryzuje się przychylnym nastawieniem do współpracy z Moskwą. Do końca roku ma się zakończyć zasadniczy etap odbudowy kraju po wojnie 2008 roku, przy czym nierozwiązane pozostają problemy infrastruktury transportowej i nieznany jest termin realizacji budowy lotniska w Cchinwale oraz połączenia kolejowego górskiej republiki z Federacją Rosyjską. Kontynuowane są jednocześnie negocjacje w Genewie, które mają rozwiązać problem uchodźców z obu stron konfliktu. Władze w Cchinwale proponują Gruzinom nie chcącym przyjąć obywatelstwa częściowo uznanego kraju karty pobytu z okresem ważności na 5 lat.\nSpojrzenie na Kaukaz z Zachodu przedstawił James Nixey z londyńskiego Chatham House. Analityk królewskiego instytutu na wstępie zaznaczył, że zainteresowanie Kaukazem w Wielkiej Brytanii jest stosunkowo niewielkie. Odwrotną tendencję można zauważyć w Waszyngtonie, gdzie Biały Dom z uwagą śledzi sytuację i kreśli kolejne scenariusze dla regionu. Skończyła się jednak epoka zainteresowania Amerykanów bliską współpracą z Gruzją; dziś kluczowym partnerem stała się dla nich Federacja Rosyjska. Dobre relacje z Zachodem zachowuje dysponujący silnym zapleczem lobbingowym Azerbejdżan, którego wartość mierzona jest zasobami złóż ropy naftowej i gazu. Z niewielkim zainteresowaniem spotyka się Armenia, zaś w kontekście konfliktu o Górski Karabach znacznie większymi sukcesami od działającej pod egidą OBWE Grupy Mińskiej może pochwalić się Moskwa. Liczne są jednak opinie, że ta ostatnia korzysta z zachowania status quo, zachowując rolę rozjemcy i pośrednika w sporze pomiędzy dwoma kaukaskimi republikami.\nO koncepcjach polityki zagranicznej państw Kaukazu mówił dr Siergiej Minasjan, zastępca dyrektora Instytutu Kaukazu. W polityce Gruzji głównymi determinantami jawią się dyskurs niepodległościowy, orientacja prozachodnia, integralność terytorialna i rozwiązanie problemów mniejszości; Armenii – kwestia Karabachu, uznanie międzynarodowe ludobójstwa Ormian z 1915 roku oraz komplementarności polityki zewnętrznej; zaś Azerbejdżanu – Karabach oraz polityka energetyczna.\nAndriej Areszew, zastępca dyrektora moskiewskiej Fundacji Kultury Strategicznej przedstawił uwagi na temat aktualnej kondycji regionu Kaukazu. Za głównych graczy zainteresowanych uzyskaniem bądź utrzymaniem wpływów w regionie uznał Rosję, USA, Turcję i Iran oraz – w nieco mniejszym stopniu – UE. Wpływy zewnętrzne prowadzą do braku stabilności, przyczyniając się także do postępującego zaniku sektora produkcyjnego w gospodarkach krajów regionu i braku perspektyw ich modernizacji. Niebezpieczne procesy zachodzą także na rosyjskim północnym Kaukazie, gdzie zaobserwować można proces archaizacji i regresu w sferze kultury prawnej: coraz częściej prawo zwyczajowe wypiera ustawodawstwo Federacji Rosyjskiej w rozstrzyganiu sporów cywilnych, a nawet karnych.\nProf. Aleksander Skakow z Rosyjskiej Akademii Nauk omówił potencjał stabilności systemów politycznych krajów regionu, zwracając uwagę, że najsilniejszy reżim prezydencki panuje w Azerbejdżanie. Wspomniał tez o licznych problemach, przed którymi stanie w tym roku Osetia Południowa, przede wszystkim w kontekście nadchodzących wyborów prezydenckich.\nO kwestiach związanych ze sprawnym zarzadzaniem kaukaskimi republikami wchodzącymi w skład Federacji Rosyjskiej opowiedział prof. Igor Dobajew z Południowego Federalnego Uniwersytetu Państwowego w Rostowie nad Donem. Zwrócił uwagę na niebezpieczeństwa wynikającego z nowego podziału administracyjnego Rosji, w ramach którego utworzony został Północnokaukaski Okręg Federalny. Przy braku tożsamości południoworosyjskiej decyzja ta jeszcze bardziej wzmaga dążenia odśrodkowe i prowadzić może do dezintegracji południowego terytorium Rosji. W sukurs tym procesom idzie propozycja Miheila Saakaszwilego, który zasugerował powołanie Konfederacji Kaukaskiej opartej m.in. na zniesieniu reżimu wizowego.\nRektor Uniwersytetu Lingwistycznego w Erywaniu prof. Suren Zolian wystąpił z kolei z propozycją rozwiązania konfliktów na Kaukazie drogą współpracy regionalnej. Przekonywał, iż rozwój współpracy transgranicznej i międzyregionalnej umożliwić może pominięcie nastawionych konfrontacyjnie władz centralnych zaangażowanych państw i włączenie w proces dialogu przedstawicieli państw nieuznawanych.\nKolejna konferencja organizowana przez dynamicznie rozwijające się Towarzystwo Naukowe Znawców Kaukazu odbędzie się na początku czerwca w Groznym. Europejskie Centrum Analiz Geopolitycznych w ramach partnerskiej współpracy z Towarzystwem odpowiadać będzie za zaproszenie badaczy i naukowców z krajów Unii Europejskiej. Wkrótce podpisane zostanie również ramowe porozumienie o współpracy obu organizacji.\nCzytany 4460 razy\tOstatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04\nrola Kaukazu Południowego\nTowarzystwo Naukowe Znawców Kaukazu\nWięcej w tej kategorii: « Gregory Tinsky: Kwadrat Weimarski\tLeon Aron: Putin słabnie i dlatego stawia na modernizację kraju »