Forum o zapałkach • VIII Lubelskie Spotkania Modelarskie 16-17.11.2013 : Sprawy techniczne - 4\nprzez imek46 » środa, 16 października 2013, 13:34\nPanowie bardzo ważna informacja. My jako organizatorzy zebraliśmy się i przedyskutowaliśmy jedną bardzo ważną rzecz. Otóż niestety będziemy musieli wprowadzić organiczenia co do ilości modeli w konkursie modeli z zapałek. Każdy modelarz może w tym konkursie pokazać maksium 2 modele w kategorii. Przypominam, że są to kategorie:\nJeszcze jedno. Proszę czytać, że zrozumieniem regulamin. Wypełnienie i zdanie karty zgłoszeniowej jest równoznaczne z akceptacją regulaminu imprezy.\nRegulamin imprezy nie przewiduje odwołań od decyzji komisji sędziowskiej. Decyzje te są nieodwołalne i nie podlegają oprotestowaniu.\nprzez DoSklejania.pl » środa, 16 października 2013, 23:46\nJedziecie na 2 dni? Ja planuję być tylko w niedzielę. Kiedy Wy będziecie?\nprzez Maciek21 » czwartek, 17 października 2013, 07:48\nJak będę jechał to na pewno na 2 dni. Bo chce wystawić swoje modele.\nprzez Nagus07 » czwartek, 17 października 2013, 16:08\nMam 350km do Lublina Więc w grę wchodzą 2dni. A czy jest ograniczenie modeli pozakonkursowych? Mam trochę tego do wzięcia ale nie są przesadnej wielkości :]\nprzez Maciek21 » piątek, 18 października 2013, 08:11\nJa zabieram ze sobą 4 modele. Będę miał 2 w kategorii MZB- Budowle, i 2 w MZI- Pozostałe\nprzez JaCkyL » sobota, 26 października 2013, 18:34\nprzez Maciek21 » sobota, 9 listopada 2013, 22:54\nDobra teraz mam pytanie. Do spotkania w Lublinie został tydzień czasu i pewnie już kto się miał zastanowić to wie czy będzie czy nie.\nWiem że będzie Nagus na 100% i Ja na 100% ktoś jeszcze się wybiera?\nprzez DoSklejania.pl » niedziela, 10 listopada 2013, 00:26\nplanuje być razem z synem w niedzielę od początku do końca\nprzez JaCkyL » poniedziałek, 11 listopada 2013, 14:34\nprzez przemusss123 » wtorek, 12 listopada 2013, 20:23\nprzez Maciek21 » poniedziałek, 18 listopada 2013, 08:14\nWczoraj i w sobotę odbyło się spotkanie. Ci co nie przyjechali i co nie dojechali niech żałują. Byłem ja Nagus i Dosklejania.pl\nNigdy nie bylem wcześniej na takim spotkaniu i nie żałują. Wszystko mi się podobało. Organizacja super, wszystko sprawnie i bez przeciągania. Modele bezpieczne i dobrze wyeksponowane. Myślałem że ludzie którzy będą oglądali będą ich korciły ręce ale oni tylko podziwiali i cykali zdjęcia. Spotkanie na prawdę super i jeśli tylko będę mógł to za rok znowu jestem\nZajebiś... było się spotkać z chłopakami, bardzo sympatyczni ludzie i oby było więcej tych spotkań\nDzięki wielkie dla organizatorów, super robota.\nPs. Jaka telewizja robiła wywiady?\nprzez imek46 » poniedziałek, 18 listopada 2013, 13:21\nByła telewizja TVL (nasza taka lokalna) w sobotę oraz w niedzielę TVP Lublin. Z tego co wiem program też ma pójść na TVP Regionalna, ale nie wiem kiedy. Gratuluje wszystkim nagrodzonym, dziękuję za przyjazd. Modele były piękna.\nprzez Maciek21 » poniedziałek, 18 listopada 2013, 14:28\nI już znalazłem.\nprzez nicponie997 » poniedziałek, 18 listopada 2013, 16:46\nZrobicie jakąś relację z wystawy te osoby co były od nas z forum?\nprzez JaCkyL » poniedziałek, 18 listopada 2013, 19:11


ZAJĘCIA ZDALNE- 25.01.2021 R. | Gmina Wietrzychowice\nZAJĘCIA ZDALNE- 25.01.2021 R.\nWitam serdecznie wszystkich Seniorów na kolejnych zajęciach zdalnych.\nWykonujecie przepiękne ozdoby z makramy co mnie bardzo cieszy. Pierwszą propozycją na dzisiejszy dzień jest torebka z makramy. Robi się ją bardzo prosto, a może być bardzo przydatna, nawet jako prezent dla wnuczki.\nTorba w całości wykonana jest węzłami płaskimi.\nSznurki na torbę:\n30 sznurków po 2,8 m złożone na pół\n6 sznurków po 3 m złożone na pół\nTe dłuższe sznurki zamocuj na stelażu po 3 z lewej i 3 z prawej strony.\nOdmierzamy 7cm. od góry i zaplatamy węzły płaskie .Wykonujemy 7 rzędów.\nNastępnie odliczamy sobie pierwsze 6 sznurków i robimy uchwyt torebki węzłami płaskimi w sumie wykonujemy 14 podwójnych .Po wykonaniu uszów torebki splatamy nadal węzłami płaskimi.\nŁączymy uszy torebki i wykonujemy 7 rzędów płaskich\nPrzecinamy węzły ze stelaża zginamy naszą pracę na pół i łączymy jeden koniec z drugim węzłami płaskimi mocno zaciskając, by się nie rozwiązały . Po zakończeniu odwracamy na drugą stronę i GOTOWE. Można dorobić pompona i pasek według upodobania.\nStań w lekkim rozkroku, unieś ręce w bok i zrób kilka krążeń dłońmi– tak, by rozruszać nadgarstki. Następnie zatocz kilka kół wyprostowanymi rękami, potem wykonaj krążenie bioder, a na koniec krążenie stopą, ale tak, by nie odrywać palców od podłogi.\nĆwiczenie 1:wykonaj 6 x wznos ramion nad głowę z jednoczesnym wdechem przez nos i opust z wydechem przez usta. Nie śpiesz się, skoreluj długość ruchu z długością faz oddechu, tak aby były one podobnie długie\nĆwiczenie2: Połóż się na plecach i zegnij kolana. Stopę prawej nogi oprzyj na lewym kolanie. Unieś lewą nogę, nie odrywając prawej stopy. Wytrzymaj chwilę i opuść nogi. Powtórz 7 razy i zmień nogę.\nĆwiczenie 3: Leżąc na plecach zegnij nogi pod kątem prostym. Stopy płasko na podłodze. Prostuj i zginaj w kolanie prawą nogę. Powtórz 15-20 razy i zmień nogę.\nĆwiczenie 4: Nożyce. Połóż się na plecach i ułóż ramiona luźno wzdłuż tułowia. Wyprostowane nogi unieś tak, by z ciałem tworzyły kąt prosty. Zacznij wymachy nogami czyli rowerek. Wykonaj nożyce 15-20 razy.\nĆwiczenie 5: Połóż się na boku z wyprostowanymi nogami. Unoś i opuszczaj nogę znajdującą się po zewnętrznej stronie. Wykonach 10 wymachów i zmień stronę.\nĆwiczenie 6: stań w delikatnym rozkroku z rękoma uniesionymi w bok pochyl się do przodu i wykonuj skrętoskłony raz do jednej raz do drugiej nogi z pogłębieniem. Powtórz 10 razy do każdej nogi;\nĆwiczenie 7: pozostając w rozkroku ręce wyciągnij przed siebie i wykonaj 20 przysiadów;\nNa sam koniec wykonaj 20 pajacyków.\nOtrzymaliśmy Informację dla Was od:\ntel.: +48 22 661 18 47,\nwiadomość kierujemy do ośrodków wsparcia “Senior+”, na prośbę\nStudenckiego Koła Naukowego Dietetyki Klinicznej Uniwersytetu\nMedycznego w Poznaniu.\nCelem podejmowanych przez SKNDK działań jest przede wszystkim\npromowanie zdrowia, prawidłowych nawyków dążących do zachowania stanu zdrowia na wielu płaszczyznach życia oraz pomoc pacjentom na oddziale Nadciśnienia Tętniczego i Zaburzeń Metabolicznych w Szpitalu Klinicznym im. Przemienienia Pańskiego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego\nw Poznaniu. Rozległe działania zostały docenione przez Studenckie Towarzystwo Naukowe, które przyznało naszemu Kołu II miejsce w Rankingu Uczelnianych Kół Naukowych w roku akademickim 2019/2020. Jest to dla nas ogromny sukces i zaszczyt, gdyż w rankingu tym brało udział prawie 100 innych Kół. Najbliższym celem jest przeprowadzenie bezpłatnego spotkania lub cyklu spotkań skierowanych do osób starszych oraz ich opiekunów w formie transmisji na żywo poprzez portal YouTube.\nPlanowany termin wykładu to piątek, 29 stycznia g.17:00.\nSzczegóły na profilu na facebook’u:\nhttps://www.facebook.com/SKNDietetykiklinicznejoraz w załączniku.\nMyślę ze warto skorzystać.


Jak pigułki antykoncepcyjne zmieniają osobowość? | Papilot\nPo latach odstawiła pigułki. Jej organizm zareagował w zaskakujący sposóbPo latach odstawiła pigułki. Jej organizm zareagował w zaskakujący sposób\nPo latach odstawiła pigułki. Jej organizm zareagował w zaskakujący sposób\nO tym efekcie ubocznym antykoncepcji hormonalnej rzadko się mówi.\npigułki antykoncepcyjne antykoncepcja hormonalna efekty uboczne brania pigułek\nCzęsto bagatelizujemy ten temat. Zaczynamy przyjmować antykoncepcję hormonalną, bo tak robi większość. Skoro pigułki są dostępne w sprzedaży i korzystają z nich miliony kobiet, to na pewno są bezpieczną metodą zapobiegania ciąży. Ile w tym prawdy? Trudno o jednoznaczną odpowiedź. Każda z nas reaguje inaczej, a wyniki badań naukowych wydają się sprzeczne.\nZobacz również: Tyle dokładnie przytyjesz na pigułkach antykoncepcyjnych. Można się zdziwić\nNawet lekarze nie zawsze zdają sobie sprawę z możliwych efektów ubocznych, na co najlepszym dowodem jest psycholożka, dr Sarah E Hill. Autorka książki „Jak pigułka zmienia wszystko” przez lata zabezpieczała się właśnie w ten sposób, co nie oznacza, że miała pełną świadomość, jak wpływa to na jej organizm.\nDopiero po odstawieniu pigułek zrozumiała, że antykoncepcja nie tylko chroni przed zapłodnieniem. Zmienia też osobowość.\nSarah zaczęła przyjmować pigułki jako nastolatka i tak było niemal do trzydziestki. Sprawdzały się, bo zabezpieczały przed niechcianą ciążą, a na dodatek poprawiały stan jej cery. Najważniejsze było jednak to, że pozwoliły jej zrealizować plan - najpierw edukacja, dopiero później powiększenie rodziny.\nChociaż antykoncepcja hormonalna w wielu kwestiach miała na mnie cudowny wpływ, to nie bez efektów ubocznych. Płaciłam wysoką cenę nie zdając sobie z tego sprawy\n- przekonuje po latach.\nNie miała pojęcia, że zabezpieczając się w ten sposób, pośrednio wpływa także na swój mózg i osobowość.\nPigułki sprawiają, że jesteś inną wersją siebie. Inną, niż gdybyś ich nie brała\nZobacz również: Naukowcy ostrzegają nastolatki przed pigułkami antykoncepcyjnymi. Odkryli coś strasznego\nPsycholożka zrezygnowała z nich w momencie, kiedy nie chciała mieć już więcej dzieci, a jej mąż poddał się wazektomii (przecięciu i podwiązaniu nasieniowodów). Wtedy nie spodziewała się jeszcze, że jej życie aż tak bardzo się zmieni.\nPo kilku miesiącach czułam się jakoś inaczej. Życie wydawało mi się ciekawsze, a przyszłość jaśniejsza, niż wcześniej. Znowu zaczęłam ćwiczyć i gotować, co wcześniej nie sprawiało mi przyjemności. Mam więcej energii i czuję się pewniejsza siebie. Obudziłam się z wieloletniej drzemki\nI faktycznie coś w tym jest, bo antykoncepcja hormonalna zmniejsza wydzielanie hormonu stresu, a ten pozwala nam radzić sobie z rzeczywistością. Zaburzenia jego poziomu wpływają na pamięć, nastrój czy możliwość uczenia się. Zmienia się nawet nasz gust i preferencje.\nCzasami na lepsze, a czasami jednak na gorsze\n- wyznaje w rozmowie z portalem „The Sun”. Ona nie ma wątpliwości, że w jej przypadku było to działanie negatywne - pigułki odbierały jej radość życia.\nZobacz również: Jak powinna wyglądać „normalna” pochwa? Lekarz pokazał ją ze szczegółami\nJak macierzyństwo zmienia kobietę? Fotografie, które pokazują wszystko\nAlutka (Ocena: 5) 02.11.2019 22:19\nNo własnie dobrze dobrana antykoncepcja ni daje skutków ubocznych. Ja biorę pigułki vibin i chwalę sobie. Zero skutków ubocznych.\nFanta (Ocena: 5) 31.10.2019 17:57\nA ja się nie zgodzę. Nikt mi nie wmówi, że w dzisiejszych czasach, dobrze dobrana antykoncepcja hormonalna powoduje takie skutki uboczne. Sama stosuję akurat krążek PolaRing, nie mam żadnych skutków ubocznych. Ale ważne, żeby ginekolog przepisywał hormony na podstawie badań.\ngość (Ocena: 5) 17.10.2019 16:22\nJa najpierw zaszłam w ciążę, po urodzeniu dziecka czułam sie bardzo dobrze, ale nie chciałam odrazu zachodzić w kolejną, więc zaczęłam brać pigułki, nie odczuwałam żadnych skutków ubocznych ich zażywania, no może poza delikatnym spadkiem libido. Brałam je 2 lata i postanowiłam, że nadszedł czas na kolejne dziecko, więc je odstawiłam i wtedy zaczęły się schody. Trądzik pokrył całą moją twarz i plecy, byłam wiecznie zmęczona i miałam straszną huśtawkę nastrojów, dosłownie raz śmiałam się sama do siebie bez większego powodu, a chwile później zanosiłam się płaczem. Po jakimś czasie ta huśtawka nastrojów przerodziła się w apatie i tak jest do dzisiaj, a minęło już 1,5 roku od odstawienia, do tego dalej staramy się o drugie dziecko i jakoś to nie wychodzi, a w zajściu w pierwszą ciąże nie miałam żadnego problemu, bo udało się odrazu, w 1 cyklu starań.\ngość (Ocena: 5) 17.10.2019 15:47\nZgodzę się, że pigułki mają wpływ na psychikę, ale u mnie niestety jest wręcz przeciwnie. Po odstawieniu tabletek czuję się zniechęcona do życia, nic mi się nie chce i ciężko sprawić mi radość. Ale takie same odczucia miałam też kiedy zaczęłam brać tabletki i po dłuższym czasie ich stosowania nic się w tej kwestii nie poprawiło, myślałam że jak przestanę je brać to znowu będzie lepiej, ale teraz jest jeszcze gorzej. No ogólnie żałuje, że kiedykolwiek sięgnęłam po hormony, bo nigdy nie byłam jakoś bardzo negatywnie nastawiona do posiadania dzieci, uważałam po prostu że to jeszcze nie czas, ale jakby przytrafiła się wtedy ciąża to nie byłby to jakiś wielki problem, w takiej sytuacji myślę, że sama prezerwatywa by wystarczyła i przynajmniej nie musiałabym odczuwać skutków ubocznych antykoncepcji hormonalnej.\ngość (Ocena: 5) 16.10.2019 20:49\nPrawda smutna prawda ile kobiet zachorowało na różne choroby tuż po ciąży w tym ja


Wiedźma - Opowiadania\nByła podobna do śmierci - w smaku słodka, żelazna w dotknięciu... Jawiła się jako coś równie niemożliwego; ulotnego na swój sposób. Jak wielu ludzi naprawdę widziało ducha? Nie ma już żadnej mocy poza moją! krzyknęła, obejmując we władanie pozornie miliony.\nTymczasem zapadał zmrok. Noc ukryła wszelkie plugastwo, dając mu nikłą szansę ukazania się w bladej poświacie księżyca. Nawet kruki zamarły; przestały krążyć nad ruinami zamku.\nKrwawą barwę nieba zranionego zachodem słońca wkrótce zastąpiła łuna ogniska. ?ar tchnął życie w pogrążony w letargu umarły zamek. Rozbłysły pozostałości okien, mury zostały opromienione. Śpiące kruki poczuły się bezpiecznie.\nW sercu budowli, wokół ogniska zasiadł krąg milczących ludzi spowitych w czerń. Oblicza wszystkich, bez względu na płeć, skrywały kaptury. Czy się znali? Trudno powiedzieć. Spotykali się tutaj o zmierzchu. Czasem rozmawiali. Czasem panowała cisza, cisza, co wszystko wie...\nJeden z mężczyzn wstał i zaczął grzebać kijem w płonących polanach. Mamrotał coś pod nosem, ale zgromadzeni nie próbowali zrozumieć towarzysza. Nieraz po prostu tak się zachowywał. Reszta wróciła do własnych przemyśleń. Buchnął jaśniejszy płomień, prawie dotykając płaszcza jednej z postaci. Syknęła z irytacją, ukazując białe kły. Kontrastowały ostro z jej bladą, delikatna skórą i sinymi wargami. Zaraz też kobieta podniosła się. Zniknęła w ciemności. Nikt za nią nie podążył.\nMijały godziny; ogień trawił kolejne kawałki drewna. Zgromadzeni trwali nieporuszeni, straszni w swym majestacie i grobowym milczeniu. Niewiasta powróciła, niosąc ze sobą widmo śmierci. Jeden z mężczyzn usunął się, robiąc jej miejsce w kręgu. Odpowiedziała mu krwawym uśmiechem wyrażającym rozkosz okrucieństwa. Tymczasem ciszę przecięła monotonna pieśń. Już po chwili zatracili się w niej wszyscy ukrywający twarz pod kapturem.\nNiespodziewanie pewnej postaci śpiew zamarł na wargach. W popłochu uciekła od ognia, od reszty zgromadzenia. Była to Wysłanniczka Śmierci o krwawym uśmiechu. Tym razem za nią natychmiast pobiegł mężczyzna. Wkrótce też większość poszła w jego ślady. Przy palenisku zostały jedynie dwie Kobiety - jedna o włosach przypominających ogień, a druga o oczach wyrażających głębię oceanu. One zawodziły dalej, wzywając innych na miejsce znikających w objęciach nocy dotychczasowych towarzyszy.\nTamci zaś gnali przez pustkowia, dopóki zmęczenie nie dało im się we znaki. Jednak prowodyrka całego zamieszania nie zaniechała dalszej wędrówki. Spokojnym krokiem ruszyła naprzód, jakby zapominając o istnieniu tamtych. Nieświadomie dotarła na skraj przepaści.\nZa horyzontem pojawiły się pierwsze promienie słońca. Niewiasta spojrzała w otchłań samotności, lecz także nieograniczonych możliwości. Zapragnęła skoczyć, poczuć obezwładniający pęd powietrza. Powstrzymywała ją myśl o nieznanym. Czy się bała?\nTrudno powiedzieć. Do tej pory szła prostą drogą, na której z czasem odkrywała coraz więcej zakrętów. Przywiodły ją one do ruin zamku, gdzie z ulga spoczęła przed nadejściem nocy. O zmierzchu rozpaliła ogień. Odtąd zawsze po zapadnięciu zmroku przybywała nowa istota. Trwali ze sobą, pozornie związani. Wspólny śpiew zdawał się mocnym spoiwem. Jednak w końcu uciekła stamtąd. Jak zwykle. Czy była to tylko jej wina? Wątpiła, przybita kolejnym rozczarowaniem. W otchłani powinna odnaleźć wieczny spokój. Czy właśnie o tym marzyła? Retoryczne pytania, które w żaden sposób nie pomagały podjąć decyzji...\nZapach cmentarnej ziemi i wspomnienie słodkich chwil.. Zwano ją Dziwką Szatana, a ona z dumą nosiła to piętno. Postanowiła wtedy dotrzeć do Czarnego Ogrodu.\nA otchłań kusi, mami nadzieją lepszego...\nKobieta usłyszała za sobą kroki. Odwróciła się i ujrzała znajomego mężczyznę w kapturze. Zdecydowanie ruszył w jej kierunku. Odruchowo się cofnęła. Wpadła w panikę, wyczuła bowiem płynące od niego... Jej twarz rozjaśnił radosny uśmiech, kły zalśniły krwawo.\nW tym samym momencie ziemia usunęła jej się spod nóg.\nSelena von Sang


Elevah 40 Move | Sklep Planeta Budowlana\nElevah podnośnik samojezdny 40 Move\nElevah 40 Move platforma samojezdna do wykorzystania wewnątrz pomieszczeń\nRewolucyjny Elevah 40 jest lekki i łatwy w obsłudze jak podnośnik, bezpieczny i skuteczny jak platforma.\nIdealna dla firm zakładających instalacje, wykonujących prace konserwacyjne, sprzątających oraz urządzających stoiska.\nPIERWSZE ELEKTRYCZNE URZĄDZENIE\nCAŁE Z ALUMINIUM\nElevah to nowe urządzenie elektryczne z alumi-nium o wysokości roboczej 4 m. Waży tylko 162 kg.\nKompaktowe, poręczne, łatwe w prowadzeniu, ale przede wszystkim bezpieczna.\nŁadowanie Elevah 40 Move jest łatwe i wygodne dzięki naszemu opatentowanemu systemowi ładowania.\nIDEALNE W CIASNYCH POMIESZCZENIACH\nDzięki swoim niewiarygodnym rozmiarom (99,5x99,5 cm), Elevah 40 Move pozwala na manewry w bardzo ciasnych pomieszczeniach.\nWymiary kół pędnych skrętnych Ø 190 x 60\nWymiary kół stałych Ø 150 x 45\nZasilanie elektryczne Akumulatory 2 AGM 12V 33 Ah*\nH Max. stopień nachylenia 15%\nZewnętrzny Promień skrętu 800 mm\nMaksymalna prędkość jazdy (po ziemi- na wysokości) 1,3 m/s\nCykle pracy ** (przy naładowanych bateriach) Ca. 100


« Historia perro de presa mallorquin.\nEnglish setter. »\nDrukuj artykuł Ten wpis został napisany przez icate na Październik 4, 2005 o 9:55 am, i jest w kategorii 2. grupa FCI, Cykl o popularnych rasach (668), Wzorce ras. Podążaj za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.\nPiękne psy! Najbardziej mi się podobają w maściach czarnej, błękitnej i arlekiny. 😉 Niezbyt lubię je w żółtym kolorze.\nCzarna jest cudowna 🙂 Oprócz tego kocham pręgowane i piaseczne ;]]\nJakie mroczne zdjęcie 🙂 // 2\nCała pierwsza strona dla mnie! 🙂 // 4\n40/40 Lecę do szkoły, pa ;* [swinka-morska]\n#44 napisane przez ~Evita.\ndaję 30 komentarzy na wymianę:)) http://natalia-oreiro-online.blog.onet.pl/\n#45 napisane przez ~Evita.\n#46 napisane przez ~Evita.\n#47 napisane przez ~Evita.\n#48 napisane przez ~Evita.\n#49 napisane przez ~Evita.\n#50 napisane przez ~Evita.\n#51 napisane przez ~Evita.\n#52 napisane przez ~Evita.\n#53 napisane przez ~Evita.\n#54 napisane przez ~Evita.\n#55 napisane przez ~Evita.\n#56 napisane przez ~Evita.\n#57 napisane przez ~Evita.\n#58 napisane przez ~Evita.\n#59 napisane przez ~Evita.\n#60 napisane przez ~Evita.\n#61 napisane przez ~Evita.\n#62 napisane przez ~Evita.\n#63 napisane przez ~Evita.\n#64 napisane przez ~Evita.\n#65 napisane przez ~Evita.\n#66 napisane przez ~Evita.\n#67 napisane przez ~Evita.\n#68 napisane przez ~Evita.\n#69 napisane przez ~Evita.\n#70 napisane przez ~Evita.\n#71 napisane przez ~Evita.\n#72 napisane przez ~Evita.\n#73 napisane przez ~Evita.\n16 // coś słabo mi idzie…. ;/\n30/30 ;** [swinka-morska]


Hotel Barceló Fuerteventura Thalasso & Spa - Wyspy Kanaryjskie, oferty i opinie w Travelplanet.pl\nJedno z najlepszych centrum SPA na wyspie Piękna piaszczysta plaża Bogata infrastruktura rekreacyjno-sportowa Liczne udogodnienia dla rodzin z dziećmi\nod 3 219 zł za osobę\n7.11. - 14.11.2021 (8 dni) Dwa posiłki / Katowice\n5.12. - 12.12.2021 (8 dni) Dwa posiłki / Katowice\nNumer hotelu: 2 009\n2 duże baseny, słona woda, w tym 1 sezonowo podgrzewany, ok. 950 m² i ok. 550 m², gł. 1,2 m, brodzik dla dzieci, słodka woda, sezonowo podgrzewany, przy basenach bezpłatne leżaki i parasole, ręczniki plażowe za kaucją (ok. 10 EUR i ok. 2 EUR za każdą zmianę); tenis stołowy, siatkówka, piłka nożna, siłownia; miniklub i plac zabaw dla dzieci (4-12 lat), amfiteatr, zajęcia sportowo-rekreacyjne i bogaty program animacji dla dzieci i dorosłych; za opłatą: 2 korty tenisowe (ok. 6 EUR/godz.), 4 korty do paddle'a, minigolf, salon gier, bilard (ok. 1 EUR/gra), rzutki, koszykówka; nowoczesne centrum spa i thalassoterapii (dla osób powyżej 16 roku życia; wstęp płatny: ok. 20 EUR, masaże i zabiegi dodatkowo płatne), m.in.: hydromasaż, sauna, łaźnia turecka, basen zewnętrzny ze słoną wodą z biczami wodnymi oraz natryskami, kryty basen ze słoną wodą, tepidarium, frigidarium; sporty wodne na plaży: windsurfing, kitesurfing, nurkowanie; 2 pola golfowe w odległości ok. 2 km, w pobliżu wypożyczalnia rowerów (oferta zewnętrzna).\n19. najwyższa ocena z 389 hoteli w Fuerteventura\nZdecydowanie jeden z najlepszych hoteli na wyspie. Beztroską wakacyjną atmosferę zapewnia bujny, egzotyczny oraz fantazyjne baseny. Sieć Barcelo słynie...\nBogusława Luty 2013\nZdecydowanie jeden z najlepszych hoteli na wyspie. Beztroską wakacyjną atmosferę zapewnia bujny, egzotyczny oraz fantazyjne baseny. Sieć Barcelo słynie z bogatych animacji więc z pewnością nikt nie będzie się tutaj nudził. Fani aktywnego wypoczynku mogą zadbać o formę w tutejszej siłowni z niecodziennym widokiem na ocean. W jednym z tutejszych barów znajduje się bar, w którym można się sprawdzić w...\nData pobytu: 2.4. - 9.4.2011\nData pobytu: 2.3. - 9.3.2013\nPrzy hotelu działa znakomite centrum SPA i talassoterapii, w którym za dodatkową opłatą warto skorzystać z relaksujących zabiegów i masaży. Cera po kilku takich wizytach odżywa i można poczuć się o kilka lat młodszą. Zaraz obok hotelu jest cudowna plaża z miękkim piaskiem – świetna dla wielbicieli opalania i orzeźwiających kąpieli w oceanie. Hotel oferuje profesjonalne animacje dla dzieci i dorosłych...\nPrzy hotelu działa znakomite centrum SPA i talassoterapii, w którym za dodatkową opłatą warto skorzystać z relaksujących zabiegów i masaży. Cera po kilku takich wizytach odżywa i można poczuć się o kilka lat młodszą. Zaraz obok hotelu jest cudowna plaża z miękkim piaskiem – świetna dla wielbicieli opalania i orzeźwiających kąpieli w oceanie. Hotel oferuje profesjonalne animacje dla dzieci i dorosłych podczas których można się znakomicie bawić w rodzinnym gronie. O formę pozwalają zadbać m.in.: hotelowa siłownia, 2 korty tenisowe i wielofunkcyjne boisko.\nKasia Lipiec 2012


Ze Spartą nie wygrasz. Kulturysta, strongman i kickbokser w parku maszyn | PoBandzie\nPGE Ekstraliga: Moje Bermudy Stal Gorzów – Eltrox Włókniarz Częstochowa 11:7\nStart » Ze Spartą nie wygrasz. Kulturysta, strongman i kickbokser w parku maszyn\nZe Spartą nie wygrasz. Kulturysta, strongman i kickbokser w parku maszyn\nGrzegorz Węglarz, strongman z zamiłowania.\nNajlepiej zbudowany mechanik na świecie, wybitny kickbokser i najsilniejszy toromistrz, który podczas wyjazdowych meczów Betard Sparty zamienia się w jednoosobową grupę wsparcia. Krótko mówiąc – w parku maszyn z wrocławską ekipą nie wygracie. Na torze też coraz trudniej.\nW miniony piątek Grzegorz Węglarz zagrał swój kolejny telewizyjny epizod. Kiedy Jakub Jamróg pozbierał się po upadku w bliskim kontakcie z Mikkelem Michelsenem i opuszczał lubelski tor na własnych nogach, towarzyszył mu pewien barczysty młody mężczyzna, zajmujący połowę szerokości toru. Wielu sądziło, że to mechanik Jamroga. Otóż nie. Był to Grzegorz Węglarz, we Wrocławskim Towarzystwie Sportowym zatrudniony jako toromistrz. Wcześniej wyjeżdżał traktorem w parze z Henrykiem Piekarskim (Heniu zapewne trzymał się bliżej małej), obecnie jest na wrocławskim torze głównodowodzącym.\nJego Szerokość Grzegorz Węglarz to z zamiłowania strongman, dźwigający potężne ciężary. W ramach spaceru buszmena może przenosić beczki z metanolem, a w ramach spaceru farmera ubijać tor na Olimpijskim. Własnymi stopami. Jakiś czas temu byliśmy nawet umówieni na rozmowę. Pech chciał, że jakieś dwa dni po słynnym odwołaniu wrocławskiego meczu z truly.work Stalą Gorzów – na podstawie… świetnych prognoz pogody i przy takiej właśnie aurze. Delikatny temat, niezręczny. To były chyba te destrukcyjne okoliczności, bo toromistrz, koniec końców, nie podjął tematu. Tzn., mimo ustaleń, nie odebrał już telefonu. Jak sądzimy, przez obawę, że chcemy drążyć temat. A my, Panie Grzegorzu, chcieliśmy po prostu pokazać ciekawą ludzką historię. Człowieka z pasją i, zapewne, z sukcesami. No i bicki szerszej publiczności pokazać…\nO Konradzie Darwińskim, drugim wielkim człowieku z boksów Betard Sparty, już pisaliśmy. To sympatyczny mechanik Taia Woffindena, oddany trzykrotnemu mistrzowi świata. Co ciekawe, zaczynał jednak od siatkówki. Ba! Z UKS-em Siódemka Rzeszów sięgnął nawet po wicemistrzostwo Polski w niższej kategorii wiekowej. Był wówczas rozgrywającym, ale i atakującym. Dziś, z racji wyglądu, może być głównie obrońcą swojego pracodawcy, gdy wymaga tego sytuacja. I w taką właśnie rolę niekiedy się wciela.\nOddawanie się kulturystycznej pasji przez mechanika żużlowego to wyjątkowo niewdzięczne zajęcie. Ci mają przecież ciężkie życie. Pracują po nocach, jedzą byle gdzie i mnóstwo czasu spędzają w podróży. Członek teamu Woffindena wykształcił jednak swoje sposoby na walkę z niezdrowym trybem życia.\n– Głównie jemy w restauracjach, ale od dwóch lat wozimy ze sobą dodatkowe jedzenie. Takie na czarną godzinę, by przyjmować posiłki regularnie. I by nie zatrzymywać się w McDonaldzie, bo od tego rośnie, ale brzuch. W busie mamy lodówkę, mikrofalę, dlatego nie ma problemu z przygotowaniem jedzenia – uśmiecha się rzeszowianin. – Wiadomo, że latem, gdy czasu na trening mniej, szybko zlecę z wagi, dlatego zimą staram się dużo jeść i trenuję zupełnie inaczej niż w trakcie sezonu. Najważniejsze jest to, co wypracuje się zimą, później chodzi już tylko o podtrzymanie – dodaje. My dodamy, że całość dopełnia, rzecz jasna, odpowiednia suplementacja. Nie ma lipy, w końcu mowa o członku mistrzowskiego temu, uchodzącym za talizman Woffindena. Pracę dla Brytyjczyka rozpoczął w 2013 roku, zatem dokładał cegiełkę do każdego z trzech mistrzowskich tytułów (2013, 2015, 2018) lidera Betard Sparty.\nJakby tego było mało, drugi z mechaników Tajskiego, Robert Ruszała, ma podobne zainteresowania. I gabaryty. Jak oni się mieszczą w tym boksie?\nA przecież od zawsze niemal osobistym trenerem Macieja Janowskiego i całej ekipy jest Mariusz Cieśliński, mistrz świata w kick-boxingu oraz tajskim boksie, przez 365 dni w roku trzymający formę ponad normę. I dystans do potencjalnego przeciwnika. Swego czasu rozmawialiśmy w parku maszyn. I jak zaczęliśmy przy bandzie, tak skończyliśmy przy boksach. Bo Mariusz – takie skrzywienie zawodowe – musi trzymać na dystans swojego rozmówcę. Co my kroczek w przód lub jakaś drobna gestykulacja rękami, to Mariusz kroczek w tyłu. Tak, lata ringowego życia musiały się odłożyć.\nI co, groźna ekipa? Nie zapominajmy jednak, że u konkurencji też są wojownicy. Np. w ekipie Fogo Unii. Tomasz Skrzypek, trener mistrzów Polski od przygotowania ogólnego – czyli hodowca Byków – to co prawda niższa kategoria wagowa niż Darwiński i Węglarz, jednak, jak to mówią – mały, ale Byk. W przeszłości był reprezentantem Polski w kick-boxingu, a później przez dwie dekady trenerem kadry narodowej. Jego zawodnicy sięgali po tytuły mistrzów świata, Europy, a także The World Games. Z Fogo Unią wywalczył dwa złote medale DMP, a obecnie ma również pod opieką Przemysława Pawlickiego (MrGarden GKM Grudziądz). W przeszłości był trenerem Cieślińskiego.\nFOT. DANIEL CHĄDZYŃSKI (FOTOGRAFIA ŚLUBNA)\nA poniżej zimowy wywiad (wideo) Tomasza Skrzypka dla pobandzie.com.pl, przeprowadzony przez Wojciecha Koerbera:\nA kogo Wy byście dodali do tego zestawu?


Pożyczka Pod Zastaw Nieruchomości Bez Bik - Gdzie Kredyt Gotówkowy? - 💸 pozyczkasms365.com.pl\nPożyczka Pod Zastaw Nieruchomości Bez Bik – Gdzie Kredyt Gotówkowy?\nKredyt Pod Zastaw Nieruchomości Wielomiesięczny Bik – kredytsmstop\nGetin bank zapomoga pod śluz miejsce\nPożyczki pod śluz nieruchomości – Speedcash\nKredyty i pożyczki hipoteczne – krzew BIK – Pojęć\nKredyty Pod Zastaw Nieruchomości zaś Pożyczki Pod Zastaw\nPożyczki lilak bik gumtree. Pisemnie pod adresem: chwilówki 15 masek Równieżstopa procentowa tych figur granice i lekka dotacja legnica obręcz szukasz renomowanych dostawców pożyczki krótkoterminowej. Udzielamy bezpiecznych pożyczek pod śluz domu, działki, schronień czy lokalu firmowego. Działamy w stanami – Śląsk, Małopolska, Dolnyśląsk.\nOferujemy pożyczkę-kredyt pod spodem zastaw: mieszkania, domu, działki rolnej i innych nieruchomości. Pożyczka potransakcjabankowa niniejsze możliwość gwoli debet ów bankowych, które karat za razem trudniej uzyskać.\nI dopłata 24 pl,pożyczka pod śluz lombard,pożyczki pod śluz bytom śląskie,pozyczki w domu skawina,pożyczki na dłuzej krzew bik. Getin bank zachęta pod śluz mieszkania.\nPrzyznanie pożyczki zależy od wyniku oceny wytrzymałości kredytowej pomysłodawcy tudzież od wyceny zabezpieczenia. Udzielamy pożyczek pod śluz lokali lub nieruchomości mieszkalnych wszakże dla przedsiębiorców w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub zawodowej. Pożyczki przyimek bik pod śluz nieruchomości. Sposóburzędnik przekazuje teraźniejsze kwestie , debet krótkoterminowy , sześć miesięcy , gładsza w ubieganiu się dalej w której strasznych pożyczkodawcy robić interesy są nieprzewidziane zdarzenia stało dla reszty.\nPożyczki POD ZASTAW NIERUCHOMOSCI POZABANKOWE pożyczki pod śluz Warszawa,pod śluz nieruchomości Warszawa,Katowice,Wroclaw,Kraków,Poznan,Gdańsk,Lodz ,prywatne,pozabankowe wolny bik,pozyczka hipoteczna lilak zaswiadczen.\nPożyczek krzew BIK udzielamy pod śluz hipoteki. Nasze pożyczki nie potrzebują sprawdzenia dynamiki kredytowej żadnego z naszych klientów.\nWiększe kwoty i regionom wiejskie realizujemy na sprzedanie ( Przesłanka Pożyczki na Zabezpieczeni Oprocentowanie już od 0,8%. Prywatne pożyczki pod śluz nieruchomości – kredyty pod śluz nieruchomości.\nPożyczki Gotówkowe Głogów – Jak Znaleźć Klienta Na Kredyt Gotówkowy?


Transfer na linii Lizbona-Madryt. Wielki, portugalski talent o krok od przenosin do Hiszpanii | Futbol - Piłka nożna\nTransfer na linii Lizbona-Madryt. Wielki, portugalski talent o krok od przenosin do Hiszpanii\nData dodania: 17-06-2019 17:30\nAtletico Madryt zapłaciło klauzulę odstępnego za Joao Felixa, informuje dziennik "Marca".\nWedług hiszpańskich dziennikarzy Benfica Lizbona ma otrzymać za 19-letniego zawodnika 120 milionów euro. Sam piłkarz ma natomiast podpisać kontrakt gwarantujący mu zarobki w kwocie 6 milionów euro za sezon.\nTe lo adelantamos en exclusiva el pasado 17 de mayo... y ya está muy cerca de producirse. El fichaje de Joao Félix por el Atlético de Madrid, inminente https://t.co/Y93vZHF0u7\n— MARCA (@marca) 17 czerwca 2019\nUtalentowany Portugalczyk był łączony z gigantami europejskiego futbolu. Media donosiły o zainteresowaniu Felixem ze strony Juventusu Turyn, Manchesteru United i Manchesteru City. Zawodnik jednak wybrał Atletico Madryt, które środki na przeprowadzenie transakcji uzyska ze sprzedaży Antoine'a Griezmanna.\nJoao Felix w minionym sezonie wystąpił w 43 spotkaniach. Jego dorobek to 20 goli i 11 asyst.


Usunąć Amnesia 2 Ransomware | PC Threats\nUsunąć Amnesia 2 Ransomware\nPorady na temat usuwania Amnesia 2 Ransomware (usuń Amnesia 2 Ransomware)\nAmnesia 2 Ransomware może być twój najgorszy koszmar niebezpieczny, ponieważ może zaszyfrować swoje pliki osobiste i brać ich na zakładników, dopóki nie są gotowe zapłacić okup. Jednak nasi naukowcy mówią, że to w Delphi na podstawie malware infekcji nie może być twoim idealnym napastnikiem, jak to możliwe, że można znaleźć darmowe narzędzie do odszyfrowania na stronie Wywoływacz myśliwi oprogramowania. Oczywiście, nie zalecamy, aby szukać w internecie samodzielnie, jeśli nie wiesz, co robisz i jesteś zaawansowanym użytkownikiem komputera.\nPamiętaj, że możesz zaszkodzić systemie więcej, jeśli przypadkowo pobrać ten program od nieznanych złośliwych stron. Oprócz możliwości odszyfrowania plików, nie musisz nawet usunąć Amnesia 2 Ransomware z systemu, jak to odbywa się automatycznie po szyfrowania. Chociaż tam może być niektóre pozostałe pliki na żądanie okupu, który również trzeba usunąć, ale łatwo można to zrobić samodzielnie.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Amnesia 2 Ransomware\nZnaleźć tego szkodliwego programu w systemie może oznaczać dwie rzeczy: albo otwierając spam e-mail i pobiegł jego przywiązania, lub masz narzędzie do zdalnego pulpitu na komputerze, który został złamany przez hakerów. Jeśli w pierwszym przypadku się z tobą stało, oferujemy Ci stać się bardziej uważnym przez użytkownika i tylko listy otwarte, które można oczekiwać, aby dostać lub z zaufanych nadawców w sprawie pytań, które naprawdę odnoszą się do ciebie. Ponadto, nie otwierać załączników, jeśli specjalnie czekał na nich. Jeśli Masz wątpliwości, warto napisać list do nadawcy, aby dowiedzieć się, czy poczta na pytanie, naprawdę pochodzą od nich. Prawda jest taka, że te przestępcy mogą sfałszować dowolną nazwę nadawcy i adres e-mail tak, że rzeczywiście można go znaleźć autentyczne, patrząc na niego.\nPrzedmiot może być, gdzie można mieć wątpliwości, ale te oszuści mogą korzystać z tak delikatnym temacie, że nawet jeśli nie myślę, że to odnosi się do ciebie, to jest prawdopodobne, że można nacisnąć przycisk, aby go otworzyć. Ten spam może zawierać informacje o niezapłaconych rachunkach, bilet parkingowy, lub cokolwiek innego, co chciałbyś dowiedzieć się, jak to możliwe, ale to może być błędnie podjęta na podstawie rezerwacji, nieodpowiednim karty kredytowej, i tak dalej. Najgorsze jest w tym to, że kiedy Naciśnij, aby wyświetlić pliku załącznika, to naprawdę złośliwy plik wykonywalny, który uruchamia ten wirus w tle. Dlatego, gdy chcesz usunąć Amnesia 2 Ransomware lub związane z nim pliki, wszystko szyfrowanie będzie się odbywać. Profilaktyka-jest to jedyny klucz, co naprawdę może uratować cię przed utratą wszystkich ważnych plików osobistych.\nInnym sposobem jest tak zwany atak РДП, co oznacza, że cyber-przestępcy próbują włamać się do systemu za pomocą protokołu pulpitu zdalnego. To może być atak brute-force, w której próbują wszystkie możliwe kombinacje hasła, aby uzyskać dostęp do systemu, ale są i inne sposoby, aby dowiedzieć się Twoje hasło, takich jak inżynieria społeczna. Są dwie rzeczy, które możesz zrobić, aby uniknąć tego ataku. Po pierwsze, należy używać silnych haseł w celu ochrony systemu i oprogramowanie do zdalnego pulpitu. Po drugie, warto zainstalować autentyczne anty-malware aplikacji, które mogą zapobiec podobne ataki na miejscu.\nPodobnie jak jego poprzednik, wirus ten również może być koncentruje się na dużą ilość rozszerzeń i spowodować wiele szkód ci zaszyfrować te pliki. Ta infekcja tworzy wykluczenia .HTML-plik z nazwa pliku „RECOVER-FILES.HTML” w każdym folderze, gdzie szyfrowanie dzieje. Ta notatka informuje wprost, że pliki zostały zaszyfrowane i trzeba kupić расшифровщик w ciągu 0,5 Bitcoinów, co wynosi około 1,365 dolarów, jeśli chcesz wykorzystać swoje pliki ponownie. Można użyć dostarczonego forma w tej notatce, aby wysłać wiadomość do swojego napastników i Plik zostanie rozszyfrowane za darmo. Należy również wysłać kopię listu, prawdopodobnie w celu identyfikacji. Jeśli nie Jesteś w stanie zapłacić tę kwotę w ciągu 2 dni, Cena się podwaja. Uważamy, że jest to dość wysoka opłata, i nie powinien nawet myśleć o płatności, jak poparli by cyberprzestępcy. I nie zapominajmy o możliwości tego, że możesz być w stanie pobrać i wykorzystać darmowe narzędzie do odzyskiwania plików po tym ataku. Chociaż nie trzeba, aby usunąć Amnesia 2 Ransomware się, jeśli uruchomiono złośliwy plik wykonywalny, jest jeszcze jakiś bałagan dbać.\nJak rozwiązać Amnesia 2 Ransomware?\nNa pewno będziesz miał szczęście, jeśli pobrałeś to zagrożenie, ale w rzeczywistości nie uruchomić pliku, ponieważ w tym przypadku, można łatwo usunąć Amnesia 2 Ransomware i nie musisz dbać o plikach notkę i deszyfrowanie też. Zawarliśmy podstawowe poradnik jest dla ciebie, jeśli chcesz wiedzieć, jak działać. Oczywiście, to zawsze bardziej efektywnie i wygodnie jest użyć automatycznego narzędzia, takie jak anty-malware (np. narzędzia do usuwania), która automatycznie usunąć jakiekolwiek bałagan złośliwego oprogramowania zrobili lub spróbuje zrobić to w przyszłości.\nDowiedz się, jak usunąć Amnesia 2 Ransomware z komputera\nKrok 1. Jak usunąć Amnesia 2 Ransomware z Windows?\nKrok 2. Jak usunąć Amnesia 2 Ransomware z przeglądarki sieci web?\na) Usuń Amnesia 2 Ransomware związanych z aplikacji z Windows XP\nb) Odinstaluj program związane z Amnesia 2 Ransomware od Windows 7 i Vista\nc) Usuń Amnesia 2 Ransomware związanych z aplikacji z Windows 8\nKliknij na Amnesia 2 Ransomware związanych z oprogramowaniem\nWybierz Amnesia 2 Ransomware związanych z aplikacji\nWybierz program, związane z Amnesia 2 Ransomware\na) Usunąć Amnesia 2 Ransomware z Internet Explorer\nb) Wyeliminować Amnesia 2 Ransomware z Mozilla Firefox\nc) Usuń Amnesia 2 Ransomware z Google Chrome\nUsunąć Amnesia 2 Ransomware i wybrać nowy silnik\nPrzejdź do zakładki wyszukiwania i wyeliminować Amnesia 2 Ransomware\nRozwiązać Amnesia 2 Ransomware i wybierz nowy dostawca\nJak usunąć Danger ransomware\nJak usunąć Tudonav.com\nJak usunąć Search.searchjsmtap.com\nJak usunąć Ssp.zryydi.com\nJak usunąć Search.hmymapshomepage.com\nJak usunąć Zukxd6fkxqn.com\nJak usunąć Ads By Provider\nJak usunąć Poev9yal0.com


Premier: apeluję, abyśmy jednością uhonorowali ojców i dziadów, którzy wywalczyli niepodległość | Niepodległa\nPremier: apeluję, abyśmy jednością uhonorowali ojców i dziadów, którzy wywalczyli niepodległość\nPremier Mateusz Morawiecki. Fot. PAP/T. Żmijewski\nApeluję o to abyśmy 11 listopada taką pewną jednością uhonorowali naszych wspaniałych ojców i dziadów, którzy wywalczyli naszą niepodległość - mówił w sobotę premier Mateusz Morawiecki podczas spotkania z mieszkańcami Radzynia Podlaskiego (woj. lubelskie).\nW czasie spotkania szef rządu zwrócił uwagę, że odbywa się ono w pobliżu pomnika upamiętniającego odzyskanie niepodległości przez Polskę - Bohaterom Walk o Wolność. W tym kontekście Morawiecki przypomniał swoje słowa wypowiedziane 1 września na Westerplatte. "Żeby niezależnie od sporów politycznych, które teraz są takie z dużym natężeniem, tak jak zaapelowałem 1 września, apeluję o to, abyśmy 11 listopada, aby uhonorować tych naszych wspaniałych ojców i dziadów, którzy wywalczyli naszą niepodległość" - powiedział premier.\n"Żebyśmy im podziękowali taką pewną jednością, wyjęciem poza nawias sporu politycznego tych kilku dni, tak jak prosiłem 1 września, to dalej proszę wszystkich" - mówił.\n"Ja w to wierzę, że dla dobra Polski warto współpracować z każdym, ale najprzyjemniej się współpracuje z naszymi kandydatami" - dodał premier.\nMorawiecki odniósł się też do kandydata PiS na burmistrza Radzynia Podlaskiego, wyrażając nadzieję, że "będzie dotrzymywał słowa, tak jak to pokazał". "Bo odważnie, tak jak obiecał, rozwiązał np. straż miejską. Tak jak obiecał, tak zrobił, a to nie zawsze jest takie popularne w różnych miastach" - mówił szef rządu.\n"Liczy się słowo, liczy się wiarygodność. To, co obiecujemy, to dotrzymujemy słowa. Tak działamy w rządzie i tak będziemy działać w samorządzie" - podkreślił.\nMorawiecki zwracając się do zebranych mieszkańców wyraził też przekonanie, że w dobrej współpracy "między rządem i samorządem, powiatem waszym i tutaj burmistrzem zbudujemy Lubelszczyznę i Polskę silniejszą, szczęśliwszą, bardziej zasobną i bardziej dumną".\n"Wierzę, że razem osiągniemy ten sukces, razem będziemy zwyciężać. Zwyciężać dla Polski" - dodał szef rządu. (PAP)\nAutorzy: Rafał Białkowski, Renata Chrzanowska\nrbk/ ren/ mhr/


Wypadki przy pracy – prowadzenie postępowań powypadkowych\nStrona głównaStrona główna|Oferta|Wypadki przy pracy\nW razie zaistnienia zdarzenia wypadkowego w pracy skutkującego urazem u pracownika, pracodawca musi powołać zespół powypadkowy. W skład zespołu wchodzi pracownik służby bhp i przedstawiciel pracowników. Jeżeli pracodawca nie zatrudnia pracownika służby bhp, to do zespołu powypadkowego musi powołać specjalistę bhp spoza zakładu pracy.\nZespół powypadkowy ma obowiązek sporządzić w ciągu 14-stu dni protokół powypadkowy na podstawie wyjaśnień poszkodowanego i jego dokumentacji medycznej, informacji uzyskanych od świadków zdarzenia oraz oględzin miejsca wypadku.\nZadaniem zespołu powypadkowego jest ustalenie czy zdarzenie jest wypadkiem przy pracy, a jeżeli jest, to czy nie wystąpiły przesłanki do utraty przez pracownika prawa do świadczeń wypadkowych z ZUS, tj. czy do wypadku nie doszło z ewidentnej winy pracownika i czy pracownik w czasie wypadku nie był pod wpływem alkoholu, środków psychotropowych i innych odurzających. Jeżeli nie zostanie sporządzona dokumentacja powypadkowa to z jednej strony pracownik nie uzyska świadczeń wypadkowych, a z drugiej strony pracodawca jest narażony na grzywnę z powodu nie wykonania ustawowego obowiązku oraz na kontrolę przez Inspektora Państwowej Inspekcji Pracy. Poszkodowany w wypadku przy pracy pracownik, któremu nie sporządzono dokumentacji powypadkowej nawet po wielu latach i nawet gdy nie jest już pracownikiem firmy, w której doszło do wypadku, może zwrócić się do Sądu pracy aby ten zmusił pracodawcę do sporządzenia dokumentacji powypadkowej. ADREM ze względu na fakt, że od wielu lat świadczy usługi także dla firm z branż o podwyższonym ryzyku wypadkowym takich jak np. budownictwo, ma duże doświadczenie w prawidłowym przeprowadzaniu postępowań powypadkowych. Dotyczy to zwłaszcza wypadków ciężkich, zbiorowych i śmiertelnych, gdzie swoje ustalenia równocześnie prowadzi także prokuratura i Państwowa Inspekcja Pracy. Ustalenia tych organów mogą doprowadzić pracodawcę i inne osoby kierujące pracownikami na ławę oskarżonych jeżeli zostaną ujawnione nieprawidłowości w sferze bezpieczeństwa i higieny pracy.\nNiestety nie jest to jedyne zagrożenie dla pracodawcy. Za wyrokiem skazującym w Sądzie karnym pójdą pozwy w sądach cywilnych o wysokie odszkodowania i renty za utratę zdrowia lub życia kierowane przez poszkodowanych pracowników lub członków ich rodzin.\nW Polsce zaczyna mocno rozwijać się rynek prawniczych firm odszkodowawczych, które za odpowiedni procent uzyskanych przed sądami cywilnymi odszkodowań podejmują się reprezentacji poszkodowanych w wypadkach przy pracy pracowników po uzyskaniu od nich odpowiednich pełnomocnictw.\nZachęcamy Państwo nie tylko do współpracy w przeprowadzaniu postępowań powypadkowych, ale także wszystkich innych działań w dziedzinie bhp takich jak szkolenia bhp, ocena ryzyka zawodowego, instrukcje i audyty bhp itp. Działania te przeprowadzone w profesjonalny sposób stanowią efektywną profilaktykę wypadkową czyli skutecznie obniżają ryzyko wypadkowe.


Spider of the year 2013 – PL | European Society of Arachnology Spider of the year 2013 – PL – European Society of Arachnology\nSpider of the year 2013 – PL\nEuropejski pająk roku 2013\nGryziel zachodni – Atypus affinis Eichwald, 1830\nGryziel zachodni Atypus affinis Eichwald, 1830 należy do rodziny gryzielowatych (Atypidae) – szeroko w świecie rozmieszczonej i liczącej 49 gatunków. Podobnie jak inne pająki z podrzędu Mygalomorphae, gryzielowate mają masywne ciało, dwie pary płuc, szczękoczułki wysunięte do przodu a kolec jadowy ułożony wzdłuż osi ciała.\nW Europie występują 3 gatunki z rodzaju Atypus:\nAtypus affinis – gryziel zachodni – największy i najbardziej pospolity w Europie zachodniej (link)\nAtypus muralis – gryziel stepowy – najmniejszy z nich (link)\nAtypus piceus – gryziel tapetnik (link )\nWszystkie są silnie zagrożone i znajdują się na czerwonych listach w większości krajów europejskich, w tym także w Polsce (Staręga i in. 2002).\nAtypus affinis występuje na nizinach (do 600 m) – głównie w zachodniej, środkowej i północnej Europie. Zajmuje ciepłe i nasłonecznione łąki, murawy, zbocza i skarpy a nawet świetliste bory sosnowe. Długość ciała samców (z wyłączeniem szczękoczułków) waha się od 7 do 10 mm, zaś samice osiągają do kilkunastu mm. Samce są czarne, samice ciemnobrązowe a młode wyraźnie jaśniejsze. W porównaniu z dwoma pozostałymi gatunkami, gryziel zachodni ma jasną plamę na końcu zewnętrznej części rzepki I. pary nóg oraz silnie wydłużone, trójsegmentowe tylne kądziołki przędne. Dla odmiany, tylne kądziołki u Atypus piceus mają jasną końcową obwódkę, zaś A. muralis ma kądziołki czterosegmentowe.\nGryziele żyją w norach długich na 10–30 cm, które same kopią i wyściełają mocną przędzą o strukturze delikatnego zamszu. Na powierzchni gruntu swobodnie wystaje łowna część rurki, o średnicy ok. 1 cm i długości ok. 10 cm. Jest ona zakamuflowana cząstkami gleby, piasku i detrytusu. Pająk siedzi wewnątrz nory i czeka na ofiary wędrujące po powierzchni. Atakuje je poprzez ścianką rurki, wciąga do środka a dziurę łata później. Do jego najczęstszych ofiar należą mrówki, chrząszcze, krocionogi i pareczniki.\nSamce można spotkać jesienią, gdy wędrują w poszukiwaniu samic (u tapetnika szczyt samczej aktywności przypada na maj i czerwiec). Samce poszukują samic w norach, wprawiając w wibrację ich rurkowate oprzędy. Zaakceptowane wchodzą do nory i kopulują. Tu także, w rozszerzonej części nory samice składają kokon, zawierający do 100 jaj. Młode wykluwają się jesienią i pozostają z matką do wiosny, korzystają z zapasów żółtka i nie odżywiają się. Norę opuszczają w ciepłe dni marca i rozprzestrzeniają się na niciach babiego lata (ballooning).\nW odróżnieniu od innych środkowoeuropejskich gatunków pająków, gryziele są długowieczne, bo mogą żyć do 10 lat.\nChristoph Hörweg & Marek Żabka\n‹ Spider of the year 2013 – NL\nSpider of the year 2013 – SE ›\nPosted in Spider_of_the_Year_2013


Kultura i Historia numer 10/2006\nPrezentujemy niniejszym pierwsze wydanie „Kultury i Historii” związane z kwestią badań nad uniwersytetem. Badania te projektują tematykę stosunkowo nową, obejmującą jednak obszar z zasady wielodziedzinowy, skierowany in spe do szerokiego kręgu zainteresowanych. Opatrujemy nasz dyskurs mianem kultury uniwersytetu, z intencją ukazania i uzasadnienia jak/że możliwy i potrzebny jest tzw. humanistyczny dyskurs o uniwersytecie – ostatnimi czasy ewidentnie marginalizowany. Przyjęliśmy tu następujące założenie: w sytuacji paradygmatycznych przewartościowań w obszarze filozofii wiedzy oraz pragmatyzacji myśli filozoficznej metodologicznym kluczem dla narracji uteoretycznionych jest otwarcie na interdyscyplinarność. W polu jej gry szukamy nowego języka dla re-kontekstualizacji ‘starych’ idei i „odzyskiwania” ‘starych’ kategorii, wessanych przez komercję i zawłaszczonych przez ‘słownik’ ekonomiczny.\nNaszą próbę traktujemy jako pierwszy krok w zamierzeniu bardziej perspektywicznym. Krok ten polegał na postawieniu kwestii i konceptualizacji problemu kultury uniwersytetu. Dwa argumenty przemawiają za tym, że nie jest to próba daremna. Po pierwsze, prezentowane tu wypowiedzi stanowią po części owoc konferencji p.n. „Przyszłość uniwersytetu”, która odbyła się 16 maja 2006 roku na Uniwersytecie Wrocławskim. Tego typu spotkania traktujemy jako jedną z zasadniczych form przestrzeni uniwersyteckiej humanistyki. Kładziemy tu nacisk na zamierzoną interdyscyplinarność debaty tym bardziej, że jej funkcją jest wzmacnianie podważanej obecnie zasady integralności uniwersytetu. Po drugie, inicjatorami konferencji i autorami niniejszych tekstów są młodzi naukowcy – żywo zainteresowani głębszym wymiarem obecnych transformacji świata akademickiego. Nie będziemy tu sędziami w niczyjej sprawie, zwłaszcza swojej własnej. Tym niemniej jest faktem znamiennym, że potrzeba szerszego ujęcia kwestii uniwersytetu (przekraczającego perspektywę określoną kategoriami ekonomiki i marketingu usług) została tu zauważona głównie przez młodszych ludzi uniwersytetu. W swoim mocno dziś niepopularnym zaangażowaniu w podtrzymywanie sensu etosu akademickiego i filozofującej re-kontekstualizacji idei uniwersytetu, kontestują oni tym samym systematycznie popularyzowany ostatnio trend, redukujący obraz uczelni wyższej do instytucji przedsiębiorczej z jej funkcją efektywnego zagospodarowywania rynku pracy i usług edukacyjnych. Faktem jest również to, że trafili oni do tej instytucji z pewnym wzniosłym obrazem Alma Mater, który w trakcie kolejnych lat akademickiego doświadczenia bywa z reguły istotnie korygowany. Jeżeli kontynuacja naszego dyskursu i stworzenie w przyszłości bardziej widocznych w środowisku jego formuł pozwoli na refleksywne i krytyczne podtrzymywanie owego wzniosłego obrazu, być może ukaże również sens tego, co ośmielamy się tu nazwać odpowiedzialnością za uniwersytet. Poczuwają się do niej także jego uczniowie, coraz chętniej dziś definiowani jako klienci i sponsorzy akademickiej korporacji doskonalenia. Dekonstruowanie tego typu definicji należy również do funkcji rzeczonej odpowiedzialności, o czym zamierzamy, jako samoświadomi uczniowie uniwersytetu, pamiętać.\nNasza próba jest zasady niedoskonała i niewyczerpująca, co jednocześnie skłania nas do pogłębiania postawionych w niej zagadnień. Na wstępie chodziło nam przede wszystkim o ‘wysondowanie’ kilku z możliwych obszarów dyskursu wokół uniwersytetu i rozpoznanie pola refleksji teoretycznej poprzez zarysowanie kontekstów, w obrębie których nadajemy sens zdarzeniowym abstraktom, takim jak: proces boloński, umasowienie studiów wyższych, merkantylizacja życia akademickiego, historyczny fakt powstania instytucji akademickich, stworzenia filozoficznej idei uniwersytetu, etosu kształcenia wyższego itd. Uznajemy jednocześnie kulturę uniwersytetu za interdyskursywny obszar odniesień w debatach europejskich, zwłaszcza wokół europejskiej tożsamości i scenariuszy dla europejskich projektów integracyjnych. W tym obszarze sytuuje się to, co określamy mianem europejskości jako sytuacji, ujętej jako stan rzeczy w chronotopie (czaso-przestrzeni) zdarzeń, uwarunkowany istnieniem wspólnoty duchowej/kulturowej (stanowiącej ów chronotop).Temu też zagadnieniu warto byłoby poświęcić jedno z kolejnych wydań „Kultury i Historii”.\nCzasami nie wiadomo, czy słowa wdzięczności wobec tych, którym pragniemy oddać co im się należy, trzeba umieszczać na początku czy na końcu. Nasza inicjatywa podjęta została dzięki pomysłowi prof. dr hab. Jana Pomorskiego. Jego rzadką dzisiaj umiejętność tworzenia nowych tematów mogą docenić dopiero ci, którzy bezpośrednio z Nim współpracują. Ze swej strony mogą oni jedynie obiecać, że zrobią wszystko, aby efektów tej współpracy nie zmarnować.\nEwa Solska, redaktor wydania\nPaweł P. W r ó b l e w s k i (Instytut Filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego),\nAkademickie studium sapientiae wobec ponowoczesnego „rozpadu metafizycznych metanarracji”.\nJuliusz I w a n i c k i (MISH UAM),\nExcellentia Universitas – spojrzenie oczami ucznia na Alma Mater\nMichał P o t o c k i (Instytut Filologii Polskiej UWr),\nPaweł B ł ę d o w s k i (IH UMCS),\nUniwersytet w dobie kryzysu – jego przyczyny i poszukiwanie drogi na przyszłość\nEwa S o l s k a (Instytut Historii UMCS),\nPamięć uniwersytetu i projekt Europejskiej Przestrzeni Edukacji\nPiotr M. B u k o w c z y k (MISH UWr),\nSpadek prestiżu wyższego wykształcenia i nauki jako źródło kryzysu uniwersytetu\nPiotr M a r o ń (Instytut Kulturoznawstwa UWr.),\nOlga K ę p i ń s k a (filologia niderlandzka), Artur Maroń (MISH),\nKognitywny wizerunek uniwersytetu. Na podstawie badania ankietowego wśród studentów UWr.\nW naszym malutkim domku albo Gaude Universitas – protest-song


Jak znaleźć Garcinia Cambogia na diecie Jak znaleźć Garcinia Cambogia na diecie\nZmieszany, na którym są najlepsze Garcinia cambogia diety dostępne? Sprawdź tę odpowiedź teraz!\nGarcinia cambogia się do utraty wagi nie ma wpływu na wątrobę\nNie ma dowodów, że Garcinia cambogia dla samej diecie powoduje żadnych uszkodzeń wątroby lub nerek. Należy jednak pamiętać, że wątroba przetwarza wszystko, co łykać doustnie. A wszystko to w formie “pigułki” może być trudne na wątrobę. I to odnosi się do witamin, a nawet bez recepty tabletki przeciwbólowe i leki typu ulg zimna / grypie.\nCo robi badania mówią o tym Garcinia cambogia o masie lossing\nW badaniu z badań opublikowanego w czasopiśmie lipidów w Zdrowie i choroby, pacjenci przyjmujący ten cud pigułkę stracił około 13 kg w 28 dni, bez zmiany ich potraw lub ćwiczenia. To naturalne i nie zawiera stymulantów. Ten nowo wysokiej jakości okazało się zwiększać metabolizm, zmniejszenie talii poprawę o ponad 800%. Badania wykazały 39% zmniejszenie cholesterolu i średnią 2 calowy zmniejszenie rozmiaru brzucha w ciągu 28 dni.\nJakich wyników należy spodziewać się podczas robienia Garcinia cambogia suplementy diety pigułek\nChodzi o to, aby monitorować spożycie błonnika i liczenia kalorii i zaplanować dietę odpowiednio dla maksymalnego efektu. Ponadto, należy pozbyć się wszystkich złych nawyków, takich jak alkohol, papierosy i narkotyki, jeśli naprawdę chcesz, aby zobaczyć wyniki. W tym ćwiczenia lekkie, pomogą Ci uzyskać szybkie efekty. Garcinia cambogia w diecie jest niezwykle łatwy w użyciu. Po porady ekspertów pomoże Ci zmaksymalizować korzyści płynące z tego dodatku z powodzeniem. Wzór sprawdza się najlepiej w połączeniu z systemem zdrowej diety. Pod warunkiem, jesteś po właściwej diety i przyjmowanie dawki zgodnie z zaleceniami, nie ma absolutnie żadnego powodu, dlaczego nie powinno się tracić dużą liczbę funtów za tydzień.\nCo sprawia, Garcinia Cambogia dla lossing tłuszczu marki różni się od konkurencji\nIch proces zapewniania jakości wykracza poza badania tylko główny składnik. Test Maker każdy składnik, aby zapewnić każdej partii ma odpowiednią ilość i jakość. Robią to więc masz dostępne najlepszy produkt i dlatego, że dbają o swoje bezpieczeństwo i zdrowie. Spójność i bezpieczeństwo w produkcji produktu ma kluczowe znaczenie.


Potrącony rowerzysta przy Parku Miejskim - OSTROW24.tv - Ostrów Wielkopolski\nPo godzinie 18:00 został potrącony rowerzysta na skrzyżowaniu ulic Ledóchowskiego i Piłsudskiego w Ostrowie Wlkp. Na skrzyżowaniu ze światłami rowerzysta zderzył się z Hondą. Poszkodowanego cyklistę, z urazem nogi, zabrało pogotowie do szpitala.\nA bo ostatnio rowerzyści to jak kierowcy BMW , wszystko im wolno na drodze.\nKierowca byl facet\nnie wiem czy to ta honda, ale paniusia jezdzi taka jak kalika, slepa miazga,\nkto byl winien?


Broken - 5SOS Fanfiction [zakończone]: Rozdział 18\nI wanted everything I never had, like the love that comes with life\nObudziłem się, czując jej ramię, które obejmowało mnie w pasie. Powoli odwróciłem głowę. Samantha spała tuż obok. Na jej twarzy malował się spokój. Ciemne kosmyki włosów, które wydostały się z zaplecionego warkocza, opadały jej na policzki. Uśmiechnąłem się pod nosem. Wyglądała naprawdę uroczo, kiedy tak wtulała się w poduszkę.\nPrzez dłuższy czas przyglądałem się jej, ale w końcu zarządziłem sobie podniesienie swoich czterech liter z łóżka. Delikatnie wysunąłem się spod jej ramienia, a następnie powoli uniosłem się do pozycji siedzącej. Ból w żebrach i boku znów cicho się odezwał, ale dało się to jakoś wytrzymać.\nRaz jeszcze zerknąłem na dziewczynę, szczerząc się sam do siebie, jak kretyn. Sammy rozkopała kołdrę po swojej stronie łóżka, w taki sposób, że na niej leżała, przyciskając ją do siebie nie tylko górną częścią ciała, ale także i nogą. Nogawka krótkich spodenek podwinęła się jej do góry, odsłaniając kawałek uda. Wstałem z łóżka i przykryłem ją z powrotem pierzyną, aby było jej cieplej. Następnie cicho ruszyłem do łazienki, by się ogarnąć.\nPo doprowadzeniu się, do jako takiego porządku, zszedłem na dół, aby zrobić sobie kawy. Potem z parującym kubkiem, wróciłem do pokoju. Chciałem zaczekać ze śniadaniem na Sam. Dziewczyna spała dalej, nie zmieniając, ani na moment pozycji. Nie chciałem jej budzić. Przez krótki moment wsłuchiwałem się w jej powolny i cichy oddech. Zerknąłem na nią raz jeszcze, a potem otworzyłem szafkę przy biurku, by wydobyć z niej swój zeszyt. Pomyślałem, że skoro i tak czekam na jej pobudkę, to zrobię w tym czasie coś pożytecznego dla siebie. A miałem do skończenia jedną piosenkę.\nPisanie tekstów zawsze było dla mnie, czymś wyjątkowym. Czymś przez, co mogłem się wyrwać z otaczającego mnie świata lub przedstawić to, z czym muszę się mierzyć. Nieraz słowa przychodziły łatwo, jakby od zawsze gnieździły się w środku, czekając tylko na to, by zostać przelanymi na papier. Innym razem musiałem mocniej wysilić mózg, by stworzyć odpowiednio dobrane fazy, które w stu procentach opiszą to, co chcę zawrzeć w danej zwrotce.\nTak było i tym razem. Musiałem znaleźć punkt zaczepienia, by słowa układały się w odpowiednią dla mnie treść. Nie chciałem robić hałasu i wiercić się na krześle, nie chciałem też schodzić do pustego i ponurego dla mnie salonu, który nie kojarzył mi się z niczym przyjemnym. Dlatego usiadłem na podłodze, dzięki czemu mogłem w ciszy i spokoju zmieniać pozycje, nie budząc przy tym Sammy. Dziewczyna właśnie przekręciła się na drugi bok, więc siedzenie na podłodze było dla mnie jeszcze lepsze, bo stąd doskonale widziałem jej śliczną twarz. A Sam dawała mi natchnienie. Jakby dzięki niej nawet pisanie piosenki było znacznie łatwiejsze, gdy była obok.\nPo jakimś czasie odłożyłem długopis i czarno biały zeszyt. Potarłem palcami kąciki oczu. Rozłożyłem się na podłodze, próbując zebrać odpowiednie myśli w jedną kupę, które pomogą mi jednocześnie dokończyć odpowiednio zdanie. Zamknąłem oczy, skupiając się na słowach, które mogłyby mi w tym pomóc. Szperałem w swoim mózgu poszukując metafor, przenośni i innych środków stylistycznych, które by w jakiś sposób upiększyły odpowiednio zwrotkę.\n- Luke! Luke! Nic ci nie jest?!\nNie zdążyłem otworzyć oczu, czy odezwać się w jakikolwiek sposób, a Sammy już była obok, szybko szturchając mnie w ramię i przyciskając swoje ciało do mojego. Odruchowo złapałem ją za ramię, słysząc jej podenerwowany głos. Nie powiem, ale przestraszyłem się tej paniki w jej głosie, jakby stało się coś nie mi, ale jakiemuś niewidzialnemu człowiekowi, który był z nami w pokoju.\n- Już nie śpisz? – zapytałem, kiedy dziewczyna odsunęła się ode mnie na taką odległość, bym mógł zobaczyć jej wystraszone brązowe oczy.\n- Co ty do cholery wyprawiasz? – wydusiła z siebie, siadając na podłodze obok mnie. Włosy uroczo sterczały jej we wszystkie strony. Twarz była odrobinę bledsza. Zacisnęła lekko usta.\n- Jasne – mruknęła, a potem niewiele myśląc trzepnęła mnie w ramię. Nie było to mocne uderzenie. W zasadzie ledwo odczuwalne. Ale tak bardzo inne od tych wszystkich, jakie zazwyczaj otrzymywałem. Nic dziwnego, że parsknąłem cichym śmiechem. – Pogrzało cię? Myślałam, że coś się stało!\n- To czemu leżysz na tej pieprzonej podłodze?\n- Musiałem pomyśleć.\nPowoli podniosłem się do pozycji siedzącej, odwracając się do niej. Sam przez chwilę uważnie mi się przyglądała, jakby chciała mieć stu procentową pewność, że jej nie oszukuję. Uśmiechnąłem się lekko i to wystarczyło, by ona zrobiła to samo. A na jej uśmiech mogłem patrzeć godzinami i nie mieć go dość.\n- O niczym konkretnym – powiedziałem, mijając się z prawdą.\nNigdy nie przyznałem jej się do tego, że piszę piosenki. I to nie tylko jej, bo nikt tak naprawdę tego nie wiedział. Zresztą nie uważałem, by były specjalnie rewelacyjne. Dla mnie były ważne, ale inni z pewnością wzięliby je za garść śmieci. Za coś beznadziejnego. Za coś bezużytecznego, jak cały ja.\nSam uniosła lekko brwi do góry. Zerknąłem odruchowo na zeszyt. Był to mój błąd, bo dziewczyna szybko to wyłapała. Nie zdążyłem zaprotestować, a chwyciła za niego, porywając mi go prawie sprzed samego nosa. Bowiem wyciągnąłem w jego stronę rękę, w tym samym czasie, co ona. Jednak Sammy była szybsza.\n- Oddaj, proszę – powiedziałem, machając palcem, by dokładniej zaakcentować moją prośbę.\n- Co to takiego? – odparła, mocnej przyciskając go do siebie.\nSpojrzałem na nią, mrużąc lekko oczy. Chciałem ukryć mój sekret, ale ona skutecznie mi to uniemożliwiała. Mimo tego, że była ciekawska i dość wścibska, to jednak nie uciekła z zeszytem i nie otworzyła go. Dalej siedziała naprzeciwko, czekając na to, aż w końcu jej odpowiem. Przez chwilę walczyliśmy na spojrzenia, a ja z każdą mijającą sekundą czułem się na przegranej pozycji. W końcu jęknąłem cicho pod nosem, a ona uśmiechnęła się, domyślając się pewnie, że tą walkę już wygrała.\n- Nie będziesz się śmiać, jak ci powiem?\n- Piszesz pamiętnik? – Skrzywiłem się i pokręciłem głową. – To, co to jest? Powiedz mi, Lukey – wyjęczała ciepłym głosem, jednocześnie robiąc duże oczy i formując usta w małą podkówkę. Tym oto sposobem kupiła mnie całego. Takim sposobem zupełnie pozbawiła mnie linii, jakiekolwiek obrony. Zbyt mocno i zbyt dużo do niej czułem, by być odporniejszym na takie zagrywki, a ona nieświadomie to wykorzystywała.\n- Pisze piosenki – odpowiedziałem cicho, przenosząc wzrok na podłogę.\n- Serio? – Kiwnąłem głową, a potem wziąłem głębszy oddech i spojrzałem w jej ciemne oczy. – Na serio? – Zacisnąłem usta, a potem znów kiwnąłem głową. – Czemu nic mi nie powiedziałeś?!\n- Nie ma się czym…\n- Daj spokój, to fantastycznie!\n- Co? Nie… Są kiepskie i…\n- Mogę zobaczyć? – zapytała, a ja w jej oczach dostrzegłem podekscytowanie. Brązowe tęczówki niemalże zalśniły, a jej szczupłe palce zacisnęły się mocniej na zeszycie. – Proszę? – Zagryzłem wargę. Naprawdę nie chciałem, by tam zaglądała. – Proszę? - powtórzyła, przybliżając się do mnie.\nSchowała jednak zeszyt za plecami, tak bym nie mógł go dosięgnąć. W tym momencie myślałem, że spalę się nie tylko ze wstydu, ale także z napływającego ciepła, które szybko rozeszło się po moim ciele, gdy Sammy zatrzymała twarz tuż przed moją. Nasze nosy prawie się ze sobą stykały. Zaśmiała się cicho.\n- Proszę? – pociągnęła po raz kolejny. – Proszę, proszę, proszę…\n- Dobra – mruknąłem, besztając się w głowie za to, że tak szybko jej ulegam.\nSammy jednak szybko odgoniła ode mnie te myśli, kiedy cmoknęła mnie w nos, a potem obdarzyła szerokim uśmiechem, który uwielbiałem. Wróciła na swoją dawną pozycję, a ja bezdźwięcznie jęknąłem, gdy to zrobiła. Wiem, że byłem na nią mocno nakręcony i spragniony jej bliższego kontaktu, więc wcale się nie dziwiłem, że z niezadowoleniem reagowałem na to, że się odsuwa.\nWystarczyło, że przekartkowała na szybko zeszyt, sprawdzając, ile tego tam jest, a ja już poczułem, jak oblewam się mocnym rumieńcem. Przecież ja tego nie przeżyję. Mimo wszystko siedziałem na swoim miejscu. Ze stresu i lekkiego podenerwowania jej opinią, moje mięśnie były tak sztywne, że aż bolały.\nZatrzymała się w połowie, a ja wstrzymałem oddech. Na jej twarzy pojawił się kolejny szeroki uśmiech. Z początku nie wiedziałem, na co tak zareagowała, jednak po chwili zrobiłem wielkie oczy i wszystko mi się rozjaśniło.\nSammy powoli wyciągnęła świstek papieru z pomiędzy stron zeszytu. Nie był to jednak byle jaki kawałek zwykłej kartki. Na nim, bowiem narysowany był pingwin. Jej pingwin, którego kiedyś podsunęła mi na sztuce, a ja go zachowałem. Teraz tym bardziej chciałem zapaść się pod ziemię. Ten pingwin był dla mnie, czymś niezwykłym. Jakby był kawałkiem jej, który mogłem sobie przywłaszczyć. Wielokrotnie podczas pisania czy grania na gitarze w domu, wyciągałem go z zeszytu, by choć na chwilę rzucić na niego okiem. Gdy czułem się skopany przez los, brałem go i gapiłem się na niego, czując, jak odrobinę poprawia mi się humor. Dla innych mogłoby się to wydawać naprawdę głupie, ale dla mnie było czymś, co pozwalało mi przejść do lepszego świata.\n- Nie wiedziałam, że go jeszcze masz – powiedziała, zerkając na mnie. Obróciła go delikatnie w palcach.\n- Podoba mi się – wydusiłem z siebie.\n- Naprawdę mogę to poczytać?\n- Możesz – odpowiedziałem, a potem wstałem z podłogi. Zacisnąłem zęby, by się nie skrzywić, bo zrobiłem to odrobinę za szybko, przez co moje poobijane ciało zaprotestowało. Mimo wszystko nie chciałem tego pokazać przed Sam.\n- Pomyślałem, że… Zrobię ci coś do jedzenia i do picia? – wypaliłem, szykując się do chwilowej ewakuacji. Nie chciałem widzieć, jak się śmieje, czytając moje denne wypociny. Wolałem uniknąć tego widoku. – Na co masz ochotę?\n- A co do jedzenia?\n- Masz może płatki? – Pokiwałem głową. – Więc płatki.\n- To będą płatki – rzuciłem, a następnie odwróciłem się na pięcie i wyszedłem z pokoju, zostawiając ją samą z moim zeszytem, za który w tym momencie koszmarnie się wstydziłem.\nZdecydowanie robienie płatków z mlekiem i kawy było za szybkie. Nim się obejrzałem, musiałem wrócić do pokoju. A w tym momencie naprawdę nie chciałem tego robić. Bałem się tego, że Sam mnie wyśmieje, gdy przeczyta to, co napisałem. Byłem też pewny, że uzna to za jedno wielkie gówno.\nNie mogłem jednak siedzieć w kuchni w nieskończoność. Wziąłem tackę z przyszykowanym jedzeniem, zarówno dla niej, jak i dla mnie, a potem niepewnie wszedłem na górę. Musiałem mocno się postarać, by z tego zdenerwowania nie zacząć się trząść. Kubek z kawą zadrżał niebezpiecznie w mojej dłoni, a ja mocniej zacisnąłem palce na jego uchu. Wziąłem głęboki oddech i wszedłem do środka.\nSammy leżała na mojej wielkiej poduszce, na której zazwyczaj przesiadywałem, grając samotnie na konsoli. Palcami od stóp dotykała podłogi. Była tak ułożona, że moje spodenki naciągnęły się, doskonale uwydatniając jej pośladki. Byłem facetem, więc nic dziwnego, że na dłużej zatrzymałem wzrok właśnie w tym miejscu. Usłyszałem, jak przerzuca kartkę. Zerknąłem na nią, ale nie mogłem dostrzec jej twarzy. Jej włosy skutecznie zasłaniały mi widok.\nDrgnęła, gdy postawiłem tackę i kawę. Usiadłem obok. Spojrzała na mnie, a ja zagryzłem wargę. Nie wyglądała, jakby miała się roześmiać. Nie wyglądała, jakby to, co czyta ją nudziło. W jej tęczówkach nadal tliły się te małe iskierki. Znałem ją na tyle, że wiedziałem, co to oznacza. Była zaciekawiona.\n- Mogą być miodowe kółeczka…\n- Sam to wszystko napisałeś? – przerwała mi, mając najwidoczniej gdzieś śniadanie. Pokiwałem głową. – Matko, Luke…\n- Jest tak źle?\n- To jest cholernie dobre – wydusiła z siebie, a jej wzrok znów zatrzymał się na zapisanych kartkach. – Nie znam się na tym, bo pod tym względem jestem totalnym beztalenciem, ale cholera… Podoba mi się.\n- S-Serio? – Nie mogłem uwierzyć w to, co powiedziała.\n- Serio. Ja… - zawahała się, a potem znów spojrzała na mnie. – Cholera, przyznam się, że przy niektórych prawie się poryczałam.\n- Są świetne. Niektóre są smutne i to mocno, niektóre weselsze. Piszesz o tak różnych uczuciach… Matko... Zaśpiewasz mi kiedyś coś swojego?\n- Co? Nie… Nie mam mowy – wydusiłem, kręcąc szybko głową. – Nie śpiewam.\n- Przerabialiśmy już to, Luke.\n- Właśnie. Wiesz, że cholernie się wstydzę – jęknąłem. Dziewczyna zmierzyła mnie wzrokiem, a potem uśmiechnęła się.\n- I tak cię kiedyś do tego zmuszę.\n- Jasne, chcę to zobaczyć – mruknąłem, a ona roześmiała się. Jej śmiech podziałał na mnie, więc nic dziwnego, że sam parsknąłem pod nosem cichym chichotem.\nNie byłem zbytnio zadowolony z tego, że mam zjawić się na obiedzie u państwa Hood. Nie było to jednak spowodowane tym, że ich nie lubiłem. Było wręcz przeciwnie. Uwielbiałem rodziców Sam, którzy byli dla mnie przykładem normalnych ludzi, potrafiących stworzyć prawdziwą rodzinę i utrzymywać te więzi nawet w ciężkich chwilach. Oprócz tego akceptowali mnie, co było naprawdę miłe i w jakiś sposób podbudowujące.\nTo, co blokowało mnie przed pójściem do jej domu, był mój wygląd. Od dłuższego czasu czułem się tam pewniej, ale jej rodzice nigdy nie widzieli mnie w takim stanie, jaki prezentowałem dzisiaj. Nie widzieli tego, co zafundowało mi życie. A może nie tyle życie, co bliźniacy i mój własny ojciec. Najnormalniej w świecie wstydziłem się usiąść z nimi przy jednym stole, będąc poobijanym. Wstydziłem się mimo tego, że oboje mieliśmy dalej sprzedawać im bajeczkę o rzekomym pobiciu. Nie potrafiłem przezwyciężyć tego, co wzbudzało we mnie wycofanie.\nSammy wyciągnęła mnie z domu, a ja skrzywiłem się, gdy dodatkowo oznajmiła mi to, że pójdziemy tam piechotą. Była święcie przekonana, że spokojny spacer mi się przyda. Ja jednak najchętniej uciekłbym do swojego pokoju i po prostu zakopał się w pierzynie po sam czubek nosa.\nDziewczyna jednak znała mnie tak samo dobrze, jak ja ją, więc nic dziwnego, że szybko wyłapała moje zawahanie i podenerwowanie. Zresztą, odkąd opuściłem dom, nie robiłem nic innego, jak wgapiałem się tępo w chodnik, co i rusz skubiąc dłonią skrawek niebieskiej bluzki z długim rękawem.\nTo, co postawiło mnie z powrotem do pionu i dodało odrobiny pewności siebie, był prosty gest, który wykonała w stosunku do mnie. Po porostu złapała mnie za rękę, splatając nasze palce ze sobą. Poczułem przyjemne ciepło, płynące od jej skóry. Zaskoczony podniosłem głowę. Samantha uśmiechnęła się. Choć nie widziała moich oczu, bo były przysłonięte okularami przeciwsłonecznymi, które w jakimś stopniu miały odciągnąć uwagę od moich siniaków i zadrapań, to jednak doskonale wiedziałem, że próbuje właśnie w nie spojrzeć. I udawało jej się to, bo ja też nie mogłem oderwać wzroku od jej ślicznych oczu. W tym momencie miałem wrażenie, że trzymam w ręku ten świat, w którym zawsze chciałbym być. Którego nigdy nie chciałbym opuszczać, nawet na moment. Kochałem ją, a to uczucie pozwalało mi na to, by burzyć zbudowane wcześniej wokół siebie mury. Pozwalało mi na oddech od tego wszystkiego, co się dzieje. Pozwalało mi zasmakować tej przyjemności i szczęścia, jakie ze sobą niosło.\nMinąłem próg jej domu. Z daleka usłyszałem włączony telewizor i krzątaninę, która dochodziła z pomieszczenia obok. Kroki i szczęk talerzy. Dopiero po chwili poczułem zapach przyjemnych przypraw, który sprawił, że niemalże zaburczało mi w brzuchu.\n- Sam?! – krzyknęła jej mama.\n- Tak, to ja!\nOdsunąłem się kawałek dalej, kiedy z salonu wynurzyła się Gabrielle. Uśmiechnęła się na nasz widok, ale szybko spoważniała, kiedy jej brązowe oczy zatrzymały się dłużej na mojej twarzy. Zacisnęła lekko usta, a potem podeszła bliżej.\n- Luke, jak się czujesz?\n- Już w porządku – odpowiedziałem, będąc miło zaskoczonym, wychwytując troskę w jej głosie.\n- Byłeś u lekarza?\n- Tak, zaraz po… zajściu.\n- Jestem trochę poobijany, ale nic mi nie będzie.\n- Całe szczęście – powiedziała, uśmiechając się do mnie lekko. Jej dłoń spoczęła na moim ramieniu. Pogłaskała mnie, jakbym miał co najmniej z pięć lat. – Chodźcie, zaraz będzie obiad.\n- Pójdę się tylko przebrać – odparła Sam, a ja spojrzałem na nią, zastanawiając się, czy faktycznie chce mnie zostawić sam na sam z jej rodzicami. Dziewczyna jednak, jak tylko to powiedziała odwróciła się na pięcie i wbiegła na górę, zanim zdążyłem chociażby mrugnąć.\n- Chodź Luke – odezwała się ponownie Gabrielle, łapiąc mnie za ramię i wciągając do salonu.\nPoprowadziła mnie w stronę zastawionego stołu. Kiedy mijałem kuchnię, zapach jedzenia jeszcze bardziej się nasilił, a ja poczułem, jak po raz kolejny zaburczało mi w brzuchu. Na szczęście nie było to na tyle głośne, by usłyszała to mama Sam. Usadziła mnie przy stole. Przede mną już czekał biały duży talerz i wysoka przezroczysta szklanka z kolorowym napojem, a także błyszczące sztućce.\n- Mam nadzieję, że lubisz grzyby – powiedziała, odwracając się do mnie.\n- Świetnie, bo zrobiłam pieczeń cielęcą faszerowaną grzybami – pociągnęła z uśmiechem.\nKiedy tylko to powiedziała, usłyszałem za plecami kroki. Od razu poznałem, że do salonu musiał wejść jej mąż, bo były one stanowczo zbyt ciężkie, by mogła to być jej córka. Powoli odwróciłem się w stronę wysokiego mężczyzny.\n- Dzień dobry – rzuciłem z automatu.\n- Cześć, Luke – powiedział, dokładnie mierząc mnie wzrokiem. – Słyszałem, co się stało. Mam nadzieję, że to nic poważnego.\n- To dobrze. Przepisano ci coś?\n- Ray, porzuć ten lekarski ton i daj chłopkowi spokój. Nie jesteś w pracy – skarciła go żona.\nMężczyzna przekręcił tylko oczami, a następnie usiadł na czele stołu. Zerknął na Gabrielle, która jeszcze przez moment wpatrywała się w niego podejrzliwe, a gdy w końcu odwróciła się, by pójść do kuchni, Ray prychnął cicho pod nosem, maskując chichot. Uśmiechnąłem się.\n- Gdybyś potrzebował pomocy czy porady specjalisty, daj znać. Wepchniemy cię przed kolejkę – dodał szeptem tak, by jego żona nie mogła tego usłyszeć.\n- Więc Sam była u ciebie na noc? – pociągnął, a ja mocniej zacisnąłem usta. Pokiwałem głową. – Co robiliście?\n- Głównie oglądaliśmy filmy – odpowiedziałem, czując się teraz dość niezręcznie. Szczególnie, że byłem zakochany w jego córce po uszy, a wiedziałem, że Sam jest córeczką tatusia. Jakby dodać jedno do dwóch, byłem na cholernie niewygodnej pozycji. Ojcowie przeważnie, jak tylko mogli chronili swoje córki przed obcymi facetami, z którymi mogłyby się potencjalnie związać. Złapałem za szklankę i upiłem z niej łyk słodkiego napoju, aby odgonić od siebie wizję tego, jak Ray goni mnie po całym Sydney z wielką siekierą, gdy się dowiedział, że ja i Sam nieco przekroczyliśmy strefę, tylko przyjaźni.\n- No i jeszcze… - Kłam do cholery, zanim się kretynie wygadasz, że spaliście w jednym łóżku, pozwalając sobie na małe gesty czułości. – Graliśmy na konsoli.\n- Typowe – mruknął Ray. – Sam pod tym względem zachowuje się, jak chłopak. Ale to wszystko przez to, że ma za przyjaciół samych facetów. Co jeszcze?\n- Jak, co jeszcze? – wydusiłem z siebie szybko, prawie zmieniając moją wypowiedź w totalny bełkot. Zaraz naprawdę padnę na zawał.\n- Ja… Pewnie, że ją lubię.\n- To dobrze – odpowiedział powoli, a potem zerknął na mnie podejrzanie. – Wiedz jednak, że masz na razie stabilną pozycję, jako jej przyjaciel. Jednak, jak wasza relacja zmieni się w coś poważniejszego, to miej świadomość tego, że ukatrupię cie na miejscu, jak tylko skrzywdzisz mojego aniołka – pociągnął poważnym tonem, a ja nerwowo przełknąłem ślinę. Było to dość trudne, bo ze stresu prawie zaschło mi w gardle, mimo tego, że niedawno piłem.\n- Tato, czy ty go straszysz? – Odetchnąłem z ulgą, słysząc jej głos.\n- Nie, no co ty, myszko – powiedział niewinnym tonem.\n- Masz szczęście – rzuciła, machając na niego palcem. Następnie usiadła obok mnie, mając po swojej lewej stronie ojca.\n- Stwierdzałem, tylko pewne fakty i… - Dziewczyna zmrużyła na niego oczy. – No, córeczko… Luke może ci to potwierdzić – powiedział, wskazując na mnie.\n- Tylko fakty- odparłem szybko, ponownie łapiąc za szklankę. Przysunąłem ją do ust i upiłem odrobinę napoju.\n- Spaliście w jednym łóżku?- wypalił Ray, a ja prawie zakrztusiłem się piciem. Zakaszlałem czując nieprzyjemny ból, roznoszący się po moim ciele. Skrzywiłem się, pochylając do przodu. Odrobina napoju wylała się na moje ubranie.\n- Tato! – warknęła Sam, spoglądając na mnie z niepokojem, kiedy próbowałem złapać oddech. Zabrała mi szybko szklankę, bym nie rozlał na siebie nic więcej. – No, wiesz?! Chcesz go zabić?\n- Nie… Przetestować – rzucił rozbawiony Ray.\n- Mamo! – zawołała Sam, na co jej tata wybuchł niekontrolowanym śmiechem.\nTo dało mi jasno do zrozumienia, że pan Hood od samego początku mnie celowo podpuszczał, mając z tego niezłą zabawę. I musiałem mu to przyznać, że był w tym naprawdę dobry, bo o mało co, a faktycznie doznałbym ataku serca i padł na miejscu. Na szczęście dalsza część obiadu upłynęła w naprawę przyjemnej atmosferze, a ja rozluźniłem się całkowicie zapominając o tym, jak mocno spięty byłem na początku.\nDziewczyna szybko widziała moje zawahanie, gdy chciałem opuścić jej dom po udanym spotkaniu z jej rodzicami. Wtedy odważyłem się też na to, by nieśmiało zapytać się, czy nie chciałaby zostać u mnie na drugi dzień. Chciałem wykorzystać okazję do spędzenia z nią pozostałego wolnego czasu, zanim do domu wrócą moi rodzice. Oprócz tego nadal jej psychicznie potrzebowałem, a wizja samotnego wieczoru, nie była dla mnie zbyt optymistyczna. Jej rodzice nie mieli nic przeciwko temu. Potem, jak się okazało, byli przyzwyczajeni do tego, że Sam nocuje u swoich przyjaciół, nawet jeśli są innej płci, niż ona. Byłem pewny, że przyczyną tego było to, że od małego kumplowała się z Cliffordem i Irwinem, którzy byli w paczce jej kuzyna. I tak jednak byłem zaskoczony, że od tak puszczają ją do mnie do domu, nie mając wizji tych różnych rzeczy, które moglibyśmy robić wspólnie. Najwidoczniej byli mocno wyluzowani i naprawdę jej ufali.\nSiedziałem na podłodze, opierając się o łóżko. Sam była tuż za moimi plecami. Trzymałem w rękach gitarę, wygrywając różne kawałki, które wspólnie znaliśmy i lubiliśmy. Co jakiś czas dziewczyna przejeżdżała palcami po moich włosach i karku, co niesamowicie mi się podobało.\nNagle jednak zesztywniałem, gdy przysunęła się do mnie jeszcze bardziej. Jej ciepły oddech owiał skórę na mojej szyi, powodując delikatne mrowienie. Jej wargi zatrzymały się koło mojego ucha, a ja mimowolnie wstrzymałem powietrze w płucach. Moje ciało dość mocno reagowało na jej nagłe zbliżenia, szczególnie, gdy robiła to tak niespodziewanie.\n- Zagraj coś swojego – poprosiła cicho.\n- Nie namówisz mnie na śpiewanie.\n- Nie mówiłam o śpiewaniu – powiedziała, a ja odchyliłem się ostrożnie, by móc ją zobaczyć. Miała na ustach lekki uśmiech, który po porostu topił mnie od środka. Brawo kretynie, wpadłeś po uszy i z tego powodu w końcu będziesz cierpieć jeszcze bardziej.\n- Na pewno? – zapytałem, unosząc jedną brew do góry.\n- Dobra, masz mnie. Chciałam cię namówić na śpiewanie.\n- Nie mam mowy, Sammy.\n- No, Lukey – zajęczała, a ja poczułem szybki dreszcz na plecach, gdy to zrobiła. Ten dźwięk i ton jej głosu, kiedy była tak blisko mnie, działał na mnie podwójnie.\n- Wiesz dobrze, że…\n- Wiem, wiem… Wstydzisz się – przerwała mi, obejmując mnie ramionami. Poczułem przyjemne ciepło, które pojawiło się pod wpływem tego dotyku. – A co z hasłem żyj chwilą, którą miałeś praktykować?\n- A to ma coś z nim wspólnego?\n- Oczywiście. Wszystko się z nim łączy – powiedziała pewnym siebie tonem. – Jeśli chcesz możesz zagrać i zaśpiewać, coś nie swojego. Tak na dobry początek…\n- Na dobry początek - wydusiłem z siebie z niedowierzaniem.\n- Przełam się, Lukey. Obiecuję, że nie będę ci przerywać. Obiecuję, że nie będę nic mówić. Nie będę się na ciebie gapić. Zostanę za twoimi plecami tak, jakby mnie tu nie było.\n- Nie chcę żeby cię tu nie było – rzuciłem bezmyślnie i dopiero po chwili zorientowałem się, że powiedziałem to nagłos. Przekląłem w myślach, gratulując sobie wybitnego stopnia bycia idiotą do kwadratu.\n- To była mała przenośnia, co nie zmienia faktu, że to było słodkie – powiedziała, mocniej zaciskając ramiona wokół mnie. Dobrze, że zdążyłem wrócić do dawnej pozycji, przez co nie widziała, jak najnormalniej w świecie oblewam się szkarłatem. Zdecydowanie za często się przy niej rumieniłem, co dodawało mi punktów do bycia beznadziejnym przypadkiem. – Proszę, Lukey… Naprawdę chcę cię posłuchać. Chociaż raz. Proszę?\n- Dobra, niech ci będzie – wydusiłem z siebie, bo wiedziałem, że Sam mi nie popuści. - Ale to nie będzie moja piosenka, okej Sammy? Nie namówisz mnie na zaśpiewanie, czegoś mojego.\n- Nie dzisiaj, ale kiedyś tak – mruknęła cicho pod nosem, a ja przekręciłem oczami. Zakochałem się chyba w największym uparciuchu na tej planecie. Bosko. – Co zaśpiewasz? – zapytała głośniej, pomijając swoją wcześniejszą wypowiedź.\n- Może być Ed Sheeran Lego House? – rzuciłem pierwsze, co przyszło mi na myśl. Zresztą byłem tak podenerwowany przez to, do czego mnie zmusiła, że nawet się dobrze nad tym nie zastanowiłem.\n- Pewnie – odpowiedziała z entuzjazmem. – Bardzo lubię ten kawałek.\n- Kurwa – pomyślałem, zaciskając mocniej powieki. – Jak to spierdolę, to Sammy mnie chyba znienawidzi.\n- Okej – rzuciłem, biorąc kolejny głęboki oddech.\nSkoro mam się skompromitować, to nie ma co tego odwlekać. Takie rzeczy trzeba robić szybko. Spuściłem lekko głowę w dół, gdy odrobinę odsunęła się, jednocześnie wypuszczając mnie ze swoich ramion. Próbowałem znaleźć, gdzieś w sobie wewnętrzną odwagę do tego, by zacząć. A ona… Ona cierpliwie czekała.\nMiałem wrażenie, że moje palce, aż zesztywniały od tego całego stresu, jaki się we mnie pojawił. Było mi gorąco i duszno. Jednak przełamałem się, uderzając w struny i rozpoczynając piosenkę Lego House. Wyczułem, jak z początku zadrżał mi głos. Ale gdy stopniowo wchodziłem w utwór, zdenerwowanie mnie opuszczało. Z każdą sekundą robiłem się pewniejszy. Mocniejszy. Jakbym wygrał niewidzialną nagrodę, przełamując strach.\nKiedy skończyłem, przez chwilę siedziałem nieruchomo. W pokoju zapanowała cisza. Niepewnie odwróciłem się w stronę dziewczyny. Zmarszczyłem czoło, nie wiedząc, co zrobiłem źle. Sam patrzała na mnie ze łzami w oczach. Jednak w końcu uśmiechnęła się, co dodatkowo mnie zmieszało.\n- Było, aż tak źle? – wydusiłem z siebie.\n- Było cudownie – wyszeptała, wycierając dłońmi oczy. – Masz świetny głos. Cholernie mi się podobało.\n- Cholernie mi się podobało – powtórzyła, a potem przysunęła się i zanim zdążyłem się zorientować, dotknęła mojego policzka i złączyła nasze usta. Wszystko we mnie huknęło. Miałem wrażenie, jakbym nie czuł jej smaku ust od wieków. Bardzo dobrze jednak pamiętałem, jak smakują. I tak cholernie mi tego brakowało.\nPrzechyliłem głowę, by pogłębić pocałunek. Ramiona Sam znów owinęły się wokół mojej szyi. Jej palce lekko zacisnęły się na materiale mojej koszulki. Odrobinę przyspieszyłem, wsuwając jej dłoń we włosy. Odpowiedziała mi głośniejszym mruknięciem, co podziałało na mnie ze zdwojoną siłą.\nUniosłem się z podłogi, ignorując tępy ból w żebrach i boku. Nie przerywając pocałunku, wsunąłem się na łóżko, by być jeszcze bliżej niej. Przekręciła się na plecy, a ja zwisłem tuż nad nią. Naparłem na jej ciało mocniej i pewniej. Cały się spiąłem, gdy jej dłoń wsunęła mi się pod koszulkę. Na moich plecach od razu pojawił się przyjemny dreszcz, a ramiona pokryły się gęsią skórką. Nasze oddechy przyspieszyły.\nPrzerwałem jednak, kiedy moje wargi zjechały z jej ust na szyję, a ja poczułem, jak w moich spodniach w ich centralnym miejscu, zrobiło się niebezpiecznie ciasno. Wiedziałem, że nie mogę posunąć się dalej. Choć cholernie tego chciałem. Nie chciałem jednak robić niczego, czego by potem żałowała. Dlatego raptownie podniosłem się do góry i to był mój poważny błąd.\nSyknąłem, a potem cicho warknąłem pod nosem, czując pieprzony ból w boku, który raptownie wydusił ze mnie resztkę potrzebnego tlenu, który i tak coraz ciężej łapałem, będąc kompletnie zatraconym w tym, co przed chwilą robiliśmy. Zadrżały mi ręce, na których się opierałem i przez moment bałem się, że nie utrzymam się w tej pozycji. Zacisnąłem oczy tak mocno, że przed nimi pojawiły się białe plamki. Poderwałem się zdecydowanie za szybko i za bardzo gwałtownie, dlatego moje ciało zareagował w taki sposób.\n- Luke? Co się dzieje? Luke?- Usłyszałem jej zdenerwowany głos.\n- Nic… Już… Już w porządku – powiedziałem cicho.\nZanim zdążyłem się zorientować, poczułem, jak Sam zrywa się ze swojego miejsca. Jej ręce zaasekurowały mnie, kiedy pomagała mi się położyć. W tym momencie znów poczułem palący wstyd. Puszczałem w myślach mocną wiązankę przekleństw, kierując część z nich do swojego ojca, za to, że zrobił mi to wszystko, jak i do siebie – za to, że byłem tak beznadziejny i słaby.\n- Oddychaj powoli – powiedziała, przeczesując mi palcami włosy, co miało mnie na celu uspokoić. I to działało, choć z drugiej strony czułem się przez to jeszcze gorzej. - Mocno cię boli?\n- Nie… Już… Już przechodzi – wymamrotałem, nadal nie otwierając oczu, choć naprawdę zrobiło mi się lepiej, gdy rozluźniłem ciało i przestałem się spinać. Mimo wszystko bałem się na nią spojrzeć.\n- Musisz na siebie uważać.\n- Nie masz mnie, za co przepraszać – odpowiedziała i dopiero wtedy rozchyliłem powieki, by móc ją widzieć. Od razu wyłapałem to, że była zaniepokojona tym, co się stało. Zębami lekko skubała swoją dolną wargę, a jej twarz odrobinę pobladła. – Przynieść ci coś do picia?\n- Może chcesz coś przeciwbólowego?\n- Nie… To mija. Już… Już naprawdę jest mi lepiej.\n- Mam nadzieję, bo cholernie mnie wystraszyłeś – powiedziała, a potem lekko musnęła moje usta swoimi. – Nie rób tego więcej.\n- Postaram się – rzuciłem i mimo wszystko wymusiłem na twarzy lekki uśmiech. Sammy od razu odpowiedziała tym samym, co znów polepszyło mój spieprzony nastrój.\n- Poleżeć z tobą? – Pokiwałem głową.\nPrzesunęła się, by odpowiednio się ułożyć. Potem powoli przybliżyła się do mnie. Zanim jednak jej głowa trafiła na poduszkę, ja zgarnąłem ją w swoje ramiona, zmniejszając dystans między nami. Objąłem ją, a ona przycisnęła policzek do mojej klatki piersiowej. Jej ręka owinęła się wokół mojego pasa. Teraz było mi naprawdę dobrze.\nDzisiaj narratorem jest sam Luke i jak widać ma się już lepiej :) Mam nadzieję, że rozdział przypadł Wam do gustu.\nZgodnie z obietnicą, kolejny pojawi się w środę :)\nOstatnio też zastanawiałam się, które opowiadanie i jaką bohaterkę lubicie najbardziej. Dlatego w kolumnie obok pojawiły się dwie sondy. Bardzo proszę o oddanie głosów (to zajmuje dosłownie chwilę). Głosowanie będzie trwało do końca marca. Jestem mega ciekawa końcowych wyników :) Z góry dziękuję za oddane głosy!\nDodatkowo przypominam o Asku, gdzie możecie zadawać mi pytania odnośnie historii i bohaterów. Link w kolumnie Menu :)\nPozdrawiam i do środy!\nMOnia 6 marca 2016 07:32\nShihi 6 marca 2016 07:37\nLuke zdecydowanie powinien bardziej się rozluźnić przy Sam. Choć idzie mu już z tym bardzo dobrze. Jeszcze trochę przed nimi, ale uważam, że Luke i Sam byliby super parą!\nRoxy Donau 6 marca 2016 20:54\nMoże coś z nich będzie :) Dzięki za komentarz\nAnonimowy 6 marca 2016 07:54\nZakochałam się w tym, w sumie tak jak w innych twoich opowiadaniach. Masz niesamowity talent! Co do rozdziału wywołał u mnie wiele emocji, szczególnie gdy Luke grał na gitarze i śpiewał. On jest tak niesamowitym człowiekiem, jednak strasznie zranionym. Tak się cieszę, że Sam mu pomaga i mam nadzieję, że będą razem.\nJuz nie mogę się doczekać środy!\nPozdrawiam Pati xx\nRoxy Donau 6 marca 2016 20:55\nBardzo dziękuję za tak miłe słowa :) Cieszę się, że ta historia również Ci się spodobała. No i oczywiście, że wywołała emocje :)\nOliwia xDD 6 marca 2016 10:15\nWspaniały, wspaniały, wspaniały! Mam nadzieję, że Luke kiedyś zacznie być bardziej rozluźniony przy Sam. Niepotrzebnie się tak martwi. Czekam na następny, fajnie, że będzie w środę ;-)\nRoxy Donau 6 marca 2016 20:56\nMoże w końcu Hemmo przy niej wyluzuje :) Czas pokaże.\nNina Pawlak 6 marca 2016 17:23\nO jejku, tata Sam jest po prostu świetny!:) Wyobrażam sobie jak spełnia swoją groźbę i goni Luke’a z siekierą po mieście, ale mam nadzieję, że do tego nie dojdzie… Luke to super chłopak i nie wydaje mi się, żeby kiedykolwiek mógłby zranić Sammy, choć jak na razie, nawet nie są razem…\nRozdział oczywiście świetny i czekam na następny!:)\nRoxy Donau 6 marca 2016 20:58\nHahah myślę, że jednak nie byłby w stanie biegać za nim z siekierą - ale pewnie gdyby coś między nimi się zaczęło dziać i by o tym wiedział, to z pewnością miałby go na oku :D\nTen rozdział jest CUDOWNY! Uwielbiam Sam i Luka w tej historii. Cieszę się, że Hemmo ma kogoś takiego, jak ona. Że dzięki niej nie jest sam. Strasznie mi go szkoda. Powinien mieć więcej wiary w siebie i pewności - nawet przy niej - ale za ich utratę z pewnością odpowiada jego ojciec, który maltretuje go od małego. Tępy dupek - łagodnie mówią. Mam nadzieję, że jego ojczulek kiedyś sam oberwie od niego w papę. Zasługije na to!\nZ niecierpliwością czekam na nn - super, że będzie w środę!\nRoxy Donau 7 marca 2016 20:01\nBardzo się cieszę, że Ci się podobał :) Z pewnością jego ojciec mocno przyłożył do tego rękę i to można powiedzieć, że dosłownie. Może kiedyś nadejdzie ten dzień, gdzie Adam również w końcu oberwie od kogoś - zobaczymy :)


Poznaliśmy trasę Rajdu Dakar 2022! - Dakar Polska\nCzterdziesta czwarta edycja Dakaru odbędzie się w dniach 2-14 stycznia 2022, po raz trzeci z rzędu w Arabii Saudyjskiej. Start rajdu zaplanowano w mieście Ha’il, dzień przerwy – w stolicy kraju Rijadzie, a metę w Dżuddzie. Na trasie prowadzącej w kierunku południowo-wschodnim organizatorzy przewidują jeszcze więcej piasku, niż w ubiegłych latach. W regionie Empty Quarter czeka na uczestników gigantyczna piaskownica.\nOgromna pustynia o powierzchni porównywalnej z obszarem Francji zajmuje całą południowo-wschodnią część Arabii Saudyjskiej. Dyrektor rajdu David Castera stawia przed uczestnikami niezwykle trudne zadanie. Trasa aż trzech odcinków specjalnych będzie prowadzić wyłącznie po wydmach. Wszystko będzie zależeć w tej fazie rajdu od umiejętności jazdy po wydmach oraz nawigacji w terenie.\nKategoria Dakar Classic cieszyła się w styczniu 2021 wielkim zainteresowaniem na biwakach. Przyciągnęła także uwagę telewidzów i odbiorców mediów społecznościowych na całym świecie. W przyszłorocznej edycji wprowadzono kilka zmian. Regularność nie będzie już jedynym kryterium wyniku. Na fragmentach trasy, łącznie około 20 proc. decydować będzie tylko nawigacja, a nie czas, a każdy pokonany nadprogramowo kilometr będzie oznaczał punkty karne dla załogi.\nPodczas rozpoczynającego się właśnie Rajdu Andaluzji, w którym startuje wielu faworytów Dakaru przedstawiono zarys koncepcji przyszłorocznej edycji maratonu. Natomiast 17 maja rozpocznie się przyjmowanie zgłoszeń.\n(źródło: informacja prasowa, dakar.com)


Wodoszczelny pokrowiec - Akcesoria - Forum Android.com.pl\ndodany przez dawid_c, 6 Lipca 2010 w Akcesoria\nNapisano 6 Lipca 2010 (edytowane)\nMuszę zakupić wodoodporny pokrowiec do mojego Desire.\nPotrzebuje czegoś porządnego. Jestem w stanie wyłożyć trochę więcej niż 30zł na gó**o z marketu (oczywiście w granicach rozsądku), ale chce mieć pewność, że aparacik będzie w 100% bezpieczny.\nZnalazłem firmę OverBoard (over-board.co.uk), ale chciałem się jeszcze doradzić Was.\nMoże znacie coś jeszcze innego co możecie mi polecić?\nW poście 7 napisałem wszystkie pokrowce, które udało mi się znaleźć. http://forum.android.com.pl/showpost.php?p=150932&postcount=7\nW poście 10 wstępne testy produktu na który się zdecydowałem. http://forum.android.com.pl/showpost.php?p=153035&postcount=10\nEdytowane 9 Lipca 2010 przez dawid_c\nProponuję się zastanowić nad pokrowcami tzw. szczelnymi, każda słuchawka musi oddychać.\nTo znaczy? Jakie na przykład? Nie orientuje się za bardzo.\nPokrowiec musi w 100% nie przypuszczać wody ponieważ zamierzam z telefonem pływać.\nNo jeżeli chcesz odbierać połączenia w trakcie pływania, to proponuję raczej telefon z guzikami\nSorry nie mogłem się powstrzymać...\nNa 100% 0% szansy. Skoro jednak masz tak ekstremalne pomysły, to może znasz jakieś sklepy dla nurków i tym podobnych szaleńców a:\_\_ , a tam powinni mieć jakieś wodoszczelne foliowe saszetki na ekspres.\nNie no, wiadomo że się zatrzymam\nI sorki, ale nie rozumiem - dlaczego telefon z guzikami? Z tego co piszą przez taką folie nie ma żadnego problemu z używaniem telefonu.\nZnalazłem jeszcze jedną firmę - h2o audio i zainteresował mnie ten produkt: http://www.h2oaudio.com/store/waterproof-armbands/amphibx-waterproof-armband-for-large-mp3-players-and-phones.html (nie wysyłają do Polski, cena u Polskiego dystrybutora - 300zł). Dają taką gwarancję, że jeśli telefon się uszkodzi z winy ich produktu, naprawią go lub wymienią - urzekło mnie to.\nNiestety, 300zł to już dla mnie dość spora kwota jak za taki pokrowiec. Rozważę to, ale może ktoś zna jeszcze jakieś inne, nieco tańsze rozwiązania?\nJeśli masz zamiar pływać z telefonem ( :zdziwko: ) to proponuję zamienić telefon na: http://www.sonimtech.com/products/xp3quest.php\nMożna przez niego rozmawiać do głębokości 1m pod wodą, jeździć po nim amfibią, a jeśli pracujesz na budowie, i przez przypadek wmurujesz w ścianę, to wystarczy go tylko wyciągnąć, a on nadal będzie w całości\nKosztuje około 1300zł.\nTo był offtop, na poważnie nic nie powiem - szukałem takich zabezpieczeń, ale są tylko tandetne foliówki i jakieś dziwne wodoszczelne opakowania, przez które na 90% nie dałoby się obsługiwać Desire.\nOstatecznie zdecydowałem się na aquapac. Producent gwarantuje wodoszczelność do 5m i zwrot kosztów naprawy urządzenia przechowywanego w pokrowcy w raze jego zalania (3 lata gw). Jak przetestuje to napiszę jak się sprawuje.\nNa razie dla osób zainteresowanych podaję listę wszystkich wodoszczelnych opakowań, które udało mi się znaleźć:\n+Allegro, gdzie pełno badziewia.\nhttp://www.over-board.co.uk/ , w Polsce oferowane np. przez: http://www.surfshop.pl/\nhttp://drycase.com/ , w Polsce niedostępne (aczkolwiek można zamówić z zagranicy )\nhttp://www.aquapac.net/ , PL dystrybutor http://www.aquapac.pl/\nhttp://www.ewa-marine.com/ , PL dystrybutor http://www.millroy.pl/\nhttp://www.h2oaudio.com/ , W Polsce dostępne w iSpot oraz http://sportnova.pl/\nZ dużą dozą prawdopodobieństwa wcześniej czy później indykatory zalania w Twoim Desire zrobią się czerwone pomimo tego futerału a wtedy gwarancjo żegnaj. 1 Ghz procesor który potrafi doprowadzić urządzenie do 40 stopni plus odrobina wilgoci plus szczelna folia jak dla mnie wszystko w temacie - sauna .\nNo dobra, trochę mnie nastraszyłeś...\nProducent pisze, że dołącza "saszetki absorbujące parę wodną". Może to coś pomoże...\nNo faktycznie, raz udało mi się chyba nawet do 42 st. nagrzać sprzęt. Ale kiedy go nie używam to stoi na ok. 26.\nMyślisz, że jeśli bym go nie trzymał w pokrowcu więcej niż 2-3h i nie używał (nie zamierzam) albo nawet wyłączył całkowicie to będzie w miarę bezpieczny?\nJeszcze zastanawia mnie jedna rzecz - ciśnienie. Na głębokości 5m powinno być 0,5 atm więcej niż na powierzchni (czyli 1,5 atm). Czy telefon jest odporny na takie zmiany ciśnienia? Oczywiście nie zamierzam nurkować, ale jakby się zdarzyło raz zanurkować na kilka sekund to mogło by to zaszkodzić urządzeniu? Orientuje się ktoś może?\nWczoraj przyszedł pokrowiec. Przeprowadziłem tylko ogólne testy.\nZanurzyłem pokrowiec z telefonem w akwarium na noc. Ani kropelki wewnątrz. Telefon można bez problemu obsługiwać, ale tylko na powietrzu. Po zanurzeniu ekran dotykowy wariuje i obsługa staje się niemożliwa (można zapomnieć o robieniu zdjęć pod wodą; no chyba że mamy telefon z normalnymi klawiszami).\nJeśli chodzi o nagrzewanie to nie sprawdziłem tego dokładnie, bo jedyne co zrobiłem to ochłodzony telefon (tryb samolotowy, wifi-off) wsadziłem do pokrowca (również dość chłodnego). Po pół godziny temperatura telefonu ani drgnęła. Ale robiłem to w domu, w nocy - było poniżej 20 st zdaje się. Będę musiał sprawdzić to na słońcu... i pod wodą - bo coś mi się zdaje, że woda będzie urządzenie skutecznie chłodzić.\nSaszetek pochłaniających parę wodną producent nie dorzucił. Będzie trzeba kupić jeśli będzie parowało bardzo wewnątrz.\nW Hiszpanii zrobię dokładniejsze testy i napiszę.\n3 zdjęcia w załączniku. W środku mój stary telefon ponieważ "deserkiem" pstrykałem


Otwarte zasoby edukacyjne – ankieta\nW październiku wśród pracowników i doktorantów AGH przeprowadziliśmy internetową ankietę dotyczącą wykorzystywania Internetu w nauczaniu, a przede wszystkim znajomości otwartych licencji prawa autorskiego i postaw wobec otwartych zasobów edukacyjnych. W tym artykule chcielibyśmy przedstawić podstawowe wyniki i wnioski z ankiety wraz z krótkimi komentarzami.\nNa początek przypomnijmy definicję: Otwarte zasoby edukacyjne (OZE) to zasoby „do których istnieje w pełni otwarty dostęp dzięki objęciu ich wolnymi licencjami lub przeniesieniu do domeny publicznej i udostępnieniu za pomocą dowolnych technologii informacyjnych i komunikacyjnych” (Wikipedia). Otwarte i wolne licencje to z kolei takie licencje prawa autorskiego, które nie zakładają pełnego copyrightu. Przykładowo, tworzone przez pracowników AGH, a administrowane przez Centrum e-Learningu repozytorium Open AGH korzysta z licencji, która pozwala na kopiowanie, rozpowszechnianie czy modyfikowanie znajdujących się w nim materiałów, pod warunkiem, że odbiorca poda autora oryginalnych treści, nie wykorzysta ich do celów zarobkowych, a jeśli je zmodyfikuje to te nowo powstałe zasoby udostępni na tych samych warunkach.\nDo ankiety przystąpiło 460 osób, jednak część nie odpowiedziała na wszystkie pytania. 62 % badanych pracuje na uczelni mniej niż 6 lat, 20 % od ponad 20. Jak się okazało długość stażu nie była czynnikiem, który w istotny sposób wpływał na wyniki.\nPrawie wszyscy ankietowani wykorzystują w swojej praktyce dydaktycznej Internet, 68 % robi to regularnie. Najczęściej Internet służy im jako źródło, w którym zdobywają atrakcyjne materiały dydaktyczne (67 %) oraz medium, przez które komunikują się ze studentami (64 %). Widać więc, że Internet staje się już naturalnym elementem procesu kształcenia. Warto też zwrócić uwagę, że ponad 30 % respondentów udostępnia w sieci swoje materiały dydaktyczne. W znanych nam przypadkach dostęp do tych zasobów możliwy jest bez opłat czy znajomości hasła. Nie pytaliśmy o to w ankiecie, ale można się spodziewać, że takich ograniczeń nie wprowadziła zdecydowana większość osób z tej grupy, nawet ci, którzy objęli je copyrightem. Zresztą, stanowią oni mniejszość – z ankiety wynika, że jeśli ktoś decyduje się na opublikowanie swoich materiałów, to częściej (59 %) opatruje je którąś z otwartych licencji.\nKolejnym obszarem, który nas interesował to znajomość zasad prawa autorskiego w sieci. Połowa ankietowanych ocenia swoją wiedzę w tej dziedzinie jako przeciętną, po około 25 % jako słabą albo dobrą. Odsetek osób, które słyszało o otwartych licencjach, takich jak GNU GPL czy Creative Commons, wynosi 46%. Stosunkowo niewielka jest wiedza o otwartych zasobach edukacyjnych i Open AGH. Osób, które o tych inicjatywach nie słyszały, lub słyszały, ale nie miały z nimi bezpośredniej styczności jest 65–70 %. Zaledwie kilkunastu ankietowanych napisało, że aktywnie z nich korzysta. Te liczby ciekawie kontrastują z danymi przedstawionymi wyżej. Wykładowcy często szukają w Internecie materiałów i dzielą się swoimi, ale nie są im znane rozwiązania, które te aktywności w dużym stopniu ułatwiają!\nBardziej szczegółowa analiza wskazuje, że swoją znajomość prawa autorskiego częściej dobrze oceniają ci, którzy znają alternatywne wobec copyrightu rozwiązania. Oni też częściej z nich korzystają, zarówno przyjmując rolę twórcy, jak i odbiorcy.\nZapytaliśmy również o to, jakie korzyści może przynieść użycie OZE. Przykładowo: czy pozwoli zdobyć ciekawe materiały na zajęcia albo czy zwiększy widoczność własnej pracy dydaktycznej i naukowej. Zważywszy, że wielu ankietowanych nigdy wcześniej o tym temacie nie słyszało, nie może dziwić, że w zależności od pytania, 40–53 % zaznaczało opcję „nie mam zdania”. Tym niemniej dwa wyniki są bardzo ciekawe. Po pierwsze, ci, którzy mają już wyrobioną opinię na temat OZE częściej postrzegają je dobrze. Po drugie, ta pozytywna opinia jest tym silniejsza, im ktoś miał większy kontakt z otwartymi zasobami. Ankieta nie pozwala wprawdzie rozstrzygnąć, co tu jest przyczyną, a co skutkiem, ale udziela odpowiedzi, dlaczego niektórzy chcą publikować w sieci materiały swojego autorstwa.\nOstatnie pytanie dotyczyło planów na przyszłość. Okazało się, że połowa respondentów zamierza w najbliższym roku akademickim skorzystać z cudzych albo opublikować własne OZE. To liczba imponująca, kiedy porównać ją z tym, ile osób do momentu wypełnienia ankiety nie wiedziało o otwartych zasobach edukacyjnych nic albo prawie nic. Daje to nadzieję, że wraz z wzrostem wiedzy o idei otwartości będzie też rosła liczba chętnych, by stosować ją w praktyce.\nTakie osoby serdecznie zapraszamy do kontaktu z Centrum e-Learningu i umieszczenia swoich materiałów w Open AGH. Przypominamy, że serwis nie zawłaszcza niczyjej pracy, wszelkie prawa osobiste i majątkowe zostają przy autorze. Rolą Open AGH jest tylko zwiększanie widoczności zasobów edukacyjnych, co przyniesie korzyść i tym, którzy je tworzą, i tym, którzy chcą je szybko znaleźć.\nDziękujemy wszystkim, którzy wypełnili ankietę. Obiecane upominki za udział zostały już rozlosowane i przekazane zwycięzcom.\nOpen AGH: open.agh.edu.pl