Wrak człowieka • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nprzez mateusz933 28 mar 2016, 03:08\nChciałbym Wam opowiedzieć o moim życiu i o problemach które uniemożliwiają mi normalne funkcjonowanie w świecie. Nie będzie to dla mnie łatwe, będą łzy bo za każdym razem gdy głębiej się zastanowię nad swoją sytuacją emocje puszczają. Nie wiem jak to napisać i chyba podzielę to na kategorie. Jeżeli ktoś chciałby mi pomóc proszę o przeczytanie całości ( mam nadzieję że uda mi się to logicznie opisać lub ułoży się do dla was w całość) i o szczerą odpowiedź czy mam jakiekolwiek szanse na normalne życie czy pozostało mi tylko jedno... Trochę tego napisałem ale jak na opis całego życia to jednak niewiele.\nNa wstępie mam 22 lata.Jak sięgnę pamięcią jako małe dziecko mieszkałem na północy Polski razem z matką i jej rodzicami. Do żłobka czy przedszkola chodziłem kilka dni. Wymiotowałem i nie byłem w stanie zostać bez matki. Od 1 do 5 klasy podstawówki mieszkałem na wsi pod Warszawą również z matką ale z rodzicami mojego ojca. W tym samym domu mieszkał również brat mojego ojca razem ze swoją żoną i później z dwójką narodzonych dzieci. Ojca z nami nie było. Przyjeżdżał co jakiś czas. W 2006r po tym jak matka wylosowała zieloną kartę wyjechaliśmy znów na północ do rodziców matki z którymi mieszkałem przez rok gdzie skończyłem 6 klasę podstawówki. W tym samym mieście mieszkał ojciec do którego się przeprowadziłem razem z bratem i z którym mieszkałem przez kolejne 6 lat gdzie skończyłem gimnazjum i liceum. Matka odwiedzała nas co jakiś czas. Pod koniec 2012r wyjechaliśmy z matką do USA gdzie mieszkamy do dziś.\nBrak normalnej rodziny\nOdkąd pamiętam rodzice nie mieszkali razem. Ojciec zawsze obiecywał to i owo ale były to obietnice niespełnione. U jego rodziców na wsi w domu gdzie mieszkaliśmy był niezagospodarowany strych który to miał się zamienić w mieszkanie dla nas. Tak obiecywał. Nigdy do tego nie doszło. Zwodził nas że przyjedzie, że pojedziemy gdzieś, że zamieszkamy razem. Wynikało to z tego że... ciężko mi o tym pisać ale był oszustem. Sprowadzał samochody z USA, brał zaliczki a ludzie aut nie widzieli. Kiedyś wpisując jego imie i nazwisko znalazłem list gończy. Ode mnie też pożyczył pieniądze i nie oddał. Jakoś mieszkaliśmy razem przez 6 lat, spędzał z nami czas, starał się zapewnić dobre warunki. Miał silną psychikę bo nie było po nim widać że miał problemy a miał i to spore. Kombinował jak mógł. Grał również w STS gdzie obstawiał mecze. Zanim się przeprowadziliśmy do niego pamiętam pewien dzień kiedy wysłał mi smsa kiedy się zobaczymy. Do dziś pamiętam że byłem wtedy u dziadków na dole w łazience i odpisałem że będzie czekał tak długo jak ja na niego. Było to jakoś wtedy kiedy jeszcze uczęszczałem do podstawówki i byłem na wakacjach u rodziców matki. W 2006/05 r matka wzięła kredyt i kupiła mieszkanie w którym to mieszkaliśmy z ojcem przez 6 lat. Ojciec przynosił sporo pieniędzy i to dlatego matka wzięła kredyt. Jak się okazało ojciec fałszował papiery, podpisy, brał telefon na kogoś, nie spłacał tego, jego znajomi mieli poważne problemy. Pamiętam sam jak dawał mi dokumenty i prosił aby zmienić na nich kwoty. Matka przyjeżdżała i odwiedzała nas co rok czy pół roku. Pamiętam również okres kiedy to byłem u dziadków i matka dzwoniła a ja nie chciałem z nią rozmawiać przez telefon. Zastanawiałem się wtedy czemu nie mieszkam z rodzicami, czemu nie są razem, nie mogłem tego zrozumiec. Z czasem wszystko stało mi się obojętne i o tym poniżej...\nMieszkajac na wsi jeździłem i odwiedzałem rodzinę matki, dzwoniłem do nich na urodziny, cieszyłem się ale odkąd matka wyjechała a my z bratem bylismy przerzucani zaczynałem sie stawac obojetny wobec rodziny. Na dzień dzisiejszy nie kontaktuje się z nikim odkąd wyjechałem do stanów. Mieszkając z ojcem również nie dzwoniłem i nie odwiedzałem jego rodziców. Doszło do tego że nikt kompletnie nic mnie nie obchodzi, nie obchodzi mnie czy mają problemy, czy żyją, czy potrzebują pomocy. Pod koniec 2012r straciłem ojca na zawał serca i poleciałem na jego pogrzeb i był to pierwszy raz kiedy widziałem osoby z którymi kiedyś za dziecka miałem dobry kontakt. Nic nie czułem do nich. Obiecywaliśmy sobie że od tego dnia będziemy w kontakcie a minęły już 3 lata i nie zamieniliśmy słowa. Wiem że matka jest w z nimi w kontakcie ale ja się z nimi kontaktować nie chcę. Czasami dzwonią na skype a ja to ignoruje, nie rozmawiam, po prostu coś mnie blokuje. Od ponad roku czasu nie odzywam się do brata. Kiedyś byłem silniejszy i w pewien sposób znęcałem się nad nim. Wykorzystywałem swoja sile fizyczna. Z czasem to on był silniejszy i ublizał mi. Pod koniec 2014r jak bylismy w innej miejscowosci prawie doszlo do rękoczynów kiedy meczyl mnie psychicznie. Wyszedlem z hotelu i napisalem do matki jezeli jeszcze raz do tego dojdzie zabije go. Nie wiem kto przeczytal tego smsa, nie było rozmowy na ten temat ale od tego czasu on nie odezwał się do mnie do dnia dzisiejszego pomimo tego ze mieszkamy w jednym pokoju.\nMieszkając na wsi miałem znajomych których odwiedzalem, spotykalismy się, wlazilismy na drzewa, chodzilismy do lasu czy bawilismy sie u na podwórku, praktycznie wszyscy na tej wsi znali sie. Gdy wyjechalem aby dokonczyc 6 klase podstawowki wszystko zaczelo sie zmieniac. Bylem w takiej podstawowce gdzie towarzystwo bylo nie najlepsze. Pamiętam ze tylko raz wyszedlem do kogos do domu i chyba kilka razy w pilke pograc. Bylo kilka normalnych osob ale ogolnie patologia. Ale nie taka patologia jak w gimnazjum do ktorego uczeszczalem przez 3 lata. Tam juz kompletnie odizolowalem sie od ludzi. Byli tam tacy ludzie że zaczynałem się bać chodzić do tej szkoły. Dno umysłowe pyskujące do nauczycieli, kozaczące w szatniach na WFie, wszczynające bójki, zaczepki, znęcacie się psychiczne i wyzywanie. Doszło do tego że wymiotowałem z rana przed szkołą, brałem jakieś leki przepisane przez lekarza. Po jakimś czasie mi to przeszło lecz nigdy nie znormalniałem. Byłem w najlepszym liceum w mieście ale już się nie odnalazłem, nie nawiązałem nowych znajomości pomimo tego że ludzie wychodzili z takimi inicjatywami aby się spotkać, wyjśc gdzieś/do kogoś. Przestałem się odzywać, zacząłem mieć problemy z nauką, nic mi nie szło. Po wyjeździe do stanów nie miałem znów nikogo. Wszystko od zera. Początkowo chodziłem na darmowe kursy ale tam nie było odpowiedniego towarzystwa. Zacząłem brać płatne, byli fajni ludzie ale ja już nie potrafiłem się z nikim zaprzyjaźnić, wyjść na miasto, porozmawiać. Czułem lęk przed tymi ludźmi. Stres odłączał mi myślenie, nie potrafiłem przeanalizować tego co ktoś do mnie mówi i odpowiedzieć w jakiś sposób. Mam tak do dziś. Nie mam żadnych znajomych, pomijam osoby z którymi aktualnie pracuje. Pojawiały się propozycje pójścia na imprezę ale oczywiście nie poszedłem. Nieumiejętność zachowania się na imprezie paraliżuje mnie. Zacząłem kłamać że jestem w innym stanie. Że poleciałem gdzieś na weekend.\nKłamstwo - sposób na przetrwanie\nBiorąc pod uwagę swój wiek musiałem kłamać w wielu sprawach aby nie wyjść na kompletnego idotę czy nieudacznika. To co wydarzyło się w przeszłości zamieniałem na pozytywną sytuację aby móc wybrnąć z jakiegoś niewygodnego pytania. Np czy mam/miałem dziewczynę. Złożyło się tak że mogłem mieć ale zawaliłem ze względu na to jaki jestem. Miałem kilka zdjęć i pokazywałem to osobom z kórymi pracuje że to moja dziewczyna, że byliśmy tyle razem, że robiliśby to i owo. Chodziłem na studia ale musiałem przerwać bo nie dawałem rady psychicznie. Obróciłem to w sytuację gdzie mówiłem że nadal chodze do szkoły, pokazywałem ID ze szkoły. Nakłamałem tak w życiu że sam się w tym pogubiłem. Nie byłbym w stanie w ogóle funkcjonować gdybym mówił tylko prawdę. Kłamstwo pozwala mi jako tako funkcjonować i udziela odpowiedzi na trudne pytania na które chciałbym szczerze odpowiedzieć ale nie mogę. Aktualnie to co robię zabija mnie w środku. Dociera do mnie jaki jestem zakłamany i nie chcę już tego robić lecz cały czas muszę kłamać bo nie mam o czym mówić.\nSiegając pamięcią do 6 klasy podstawówki przypomina mi się dzień w którym trzeba było opowiedzieć o przeczytanej książce. Czytałem wtedy którąś część Harrego Pottera. Czytając to robiłem plan wydarzeń. Gdy przyszło co do czego nie pamiętałem prawie nic z tej książki. Jak to, czytałem i nic nie pamiętam? Właśnie tak. To była istna tortura dla mnie czytać lektury z których nic nie pamiętałem. Wtedy przestałem czytać, czytałem streszczenia, pomagało mi to bardziej niż czytanie lektur. Z drugiej strony pamiętałem o wiele więcej oglądająć filmy. Jakoś przebrnąłem przez gimnazjum nie mając złych ocen, na pewno była tam zasługa 3 osób. Trzymałem się z 3 osobami które dobrze się uczyły. Ściągałem od nich, pomagali mi na testach, spisywałem prace domowe. To ich zasługa że zdałem gimnazjum bo miałbym problemy ze zdaniem fizyki, chemii czy historii. Nie ogarnialem tego w ogole. Nie wiedząc co chce robic po gimnazjum zaaplikowalem do szkoly do ktorej poszly te 3 osoby. Wybralem te sama szkole, te sama klase. Wiedziałem że bez nich jestem skończony. Nie dostałem się do tej szkoly ale po napisaniu petycji do dyrektora zostalem przyjety. Od tego czasu był tylko stres i prokrestynacja. W liceum zderzyłem się z czymś z czym poradzić sobie nie mogłem. Ogrom nauki przytłaczał mnie. Nie był to mój profil, nie rozumiałem rozszerzonej matematyki. Fizyka, historia, chemia, polski i inne przedmioty były dla mnie czarną magią. Nie mogłem za chiny tego zrozumieć. Nie potrafiłem pisać wypracowań, pustka w głowie, stres, jakieś wzory, jakieś reguły, formułki. Przetrwałem dzięki kolegom, dzięki ściągom. Był to beznadziejny okres 3 lat. Jakby tego było mało nie zdałem matury... Byłem jedyną osobą w szkole która oblała. To chyba obrazuje wam w jak beznadziejnej sytuacji jestem. Na maturze ustnej z polskiego praktycznie nie powiedziałem nic a dostałem 30%. W ógóle nie chciałem na to iść, dzwonili do mnie ze szkoły, poszedłem nieprzygotowany, nic nie miałem ze sobą. Jak zapytali mnie o to czy walczyli pistoletami czy szablami nie wiedziałem. Dali te 30%. Niestety zawaliłem wypracowanie z polskiego. Poprawkę zdałem i zamknąłem te koszmarny okres. Po tym wyjechałem do stanów gdzie z początku brałem kursy ale nieumiejętność zachowywania się miedzy ludźmi, obcowania z nimi, komunikowania się dobijała mnie. Mega stres za każdym razem gdy ktoś wybierał mnie do przeczytanai czegoś, wypowiedzenia się. Stres wyłączał myślenie, wyłącza do dziś. Matka popchneła mnie na studia, sam nie chciałem iść. Po roku czasu musiałem zrezygnować bo nie dawałem rady psychicznie. Ludzie byli tacy wyluzowani, rozumieli wszystko, udzielali się a ja siedziałem jak ten słup i modliłem się żeby tego dnia dali mi spokój. Od tego dnia do dziś pracuję.\nPierwszą pracą była praca ze szkoly w stanach przez 6 tygodni. Bylem oczywiscie nieziemsko zestresowany ale jakos poszlo, w biurze musialem robic jakies proste zadania, ale jak chcieli dac mnie na telefon to zaczalem panikowac, zaczalem mowic ze nie mowie dobrze po angielsku i jakos wybrnalem z tego. Druga praca byla praca w supermarkecie gdzie dokladalem towaru na polki. Niby latwe ale jak trzeba bylo byc tez czasami na deli czyli tam gdzie sprzedaja i kroja wedliny nie chcialem. Po jakims czasie mi podziekowali za wspolprace... kolejna praca byla praca w monopoliwym gdzie dokladalem butelki na polke. Po jakims czasie wzieli mnie na dywanik i powiedzieli ze jeszcze nikogo nie zwolnili, ze jestem jakis powolny, ze nie pracuje tak jak na poczatku. Tego samego dnia powiedzialem ze mam zaplanowany urlop w dniu kiedy maja najwiekszy ruch i nasze drogi sie rozeszly... Praca ktora utrzymalem przez rok to roznoszenie jedzenia. Mam ja do dzis. Jakos sie w tym odnalazlem, placa calkiem dobrze i jestem jednym z lepszych pracownikow z ktorym nie maja problemow. Mam tak ze jak robie cos to robie to dobrze, dbam jak o swoje. Czy to ktos kranu nie zakreci, czy cos poukladac to zrobie to. Nie wiem ile będę tam pracował.\nUświadamianie sobie mojej beznadziejnej sytuacji\nNa tę chwilę coraz bardziej dociera do mnie że bez matki jestem skończony. Brak zaradności, zrozumienia świata i nieumiejętność załatwienia czegoś wprowadza mnie w takie samopoczucie że nie mam ochoty na nic. Gdyby nie matka nie byłbym w stanie funkcjonować, załatwić podstawowych spraw. Ogromnie mnie to przytłacza i dobija.\nNa tę chwilę nie mam poczucia odpowiedzialności, nie mam świadomości że muszę rozliczyć podatki, że muszę się ubezpieczyć, boje się ludzi, boję się pójść w takie miejsca jak fryzjer, gdzieś gdzie trzeba się odezwać i powiedzieć co się chce, opisać sytuację, boję się zadzwonić gdziekolwiek, staram się robić wszystko tak aby nikt nie słyszał, nie widział, nie lubię rozmawiać, wydaje mi się że mój mozg juz dawno temu przestał działać, nie rodzą mi się nowe myśli, podczas rozmowy nie analizuje tego co ktos do mnie mowi i robi sie monolog bo ja nie potrafie nic od siebie dodac, ogólnie wszystko co wam może przyjść do głowy ja nie jestem w stanie zrobić. Nie mam planów na przyszłość, żyję z dnia na dzień, odkładam wszystko na kolejny dzień. Jest gorzej niż źle. Stres odcina mi myślenie. Mam wrażenie że mogę mieć nawet raka czy nowotwór biorąc pod uwagę to że towarzyszą mi takie objawy jak nagłe szybkie bicie serca przez 2 sekundy, jakieś guzy w różnych miejscach na ciele, bóle z tyłu głowy, jakby pulsowanie. Już dawno powinienem pójść do dentysty z zębami które bolą od lat.. Nie jestem w stanie tego zrozumieć.\nNa początku 2014r już pierwszego dnia zauważyłem że spogląda na mnie jedna dziewczyna. Już wtedy wyczuwałem że będę miał kłopoty. Codziennie patrzyła się na mnie i uśmiechała się a ja starałem się to ignorować. Była z Ekwadoru, z jednej strony wiedziałem że nie mogę do niczego dopuścić ale z drugiej w domu uczyłem się słówek po hiszpańsku aby móc "zabłysnąć" 2 tygodnie później, nie wiem czemu ale postanowiłem wracać w grupie z innymi do metra. Inni też widzieli że coś się dzieje. Byłem na przodzie i wchodząc na stację podbiegł do mnie chłopak z klasy i zapytał czy mam dziewczynę. Zacząłem się jąkać i następnie zapytał czy podoba m się ta dziewczyna która spogląda na mnie. Wtedy uśmiechnąłem się i odłączyłem od grupy. Przez kolejne 4 tygodnie udawałem że nic się nie stało a gdy zbliżał się ostatni dzień szkoły nie wiem czemu poszedłem z tą dziewczyną i jeszcze jedną i zapisaliśmy się do tej samej klasy... dodałem ją na facebooku i tego samego dnia napisałem jej że nie byłaby szczęśliwa ze mną. Pisałem że jestem inny. Ona zaczęła coś tam odpisywać że nie szuka chłopaka itd. Przez 4 kolejne miesiące byliśmy w jednej klasie. Sama zaproponowala żebym usiadł obok niej, razem wracaliśmy do domu, czasami łapała mnie za rękę a ja nie wiedziałem jak zareagować, zastanawiałem się po co to robię ale uczucie było tak przyjemne że brnąłem w to dalej...wiedziałem że jestem inny i nie podołam ale nie mogłem się wycofać...Wszystko powoli zaczęło umierać, brak rozmów, smsy że nie mamy o czym rozmawiać od niej. Pewnego dnia sam wyszedłem z klasy bo już nie dawałem rady milczeć wracając z nią, nie mogąc nic powiedzieć. Od tego dnia wszystko zaczęło się kiełbasić, ona się do mnie nie odzywała, po kilku dniach przesiadła się a mi zaczeło jej brakować. Zanim to nastąpiło więcej pisalismy na facebooku do 2 w nocy niż rozmawialismy. Wyjawiała mi swoje sekrety. Widać że jej zalezało. Zaczelo mi pozniej odbijac. Wiedzialem ze kiedys ten dzien nadejdzie ze to wszystko sie zakonczy i byl taki dzien ze mielismy zajecia w sali z komputerami. Tego dnia napisala do mnie zebym przyniosl ladowarke. Zamiast ladowarki wzialem kabel usb przez ktory wyciagnalem jej zdjecia z telefonu. Nie wiedzialem po co ale to zrobilem. Przegladajac je znalazlem jedno na ktorym byl jej adres zmieszkania. Okazalo sie ze mieszka 8 ulic ode mnie... 5 minut spacerkiem. Od tego czasu zaczalem tam lazic, mialem dziwna potrzebe aby tam pojsc, przejsc sie obok jej budynku. Czasami czekalem na nia, chcialem ja zobaczyc. Zanim klasa sie zakonczyla lazilem za nią, ona uciekała z klasy. Okropne to bylo przezycie dla mnie. Usunela mnie z facebooka, nie odpisywala na smsy. Bylem w totalnej rozsypce. Musialem wychodzic gdzies bo wariowalem. Z czasem mi to przeszlo i nastapil taki dzien ze pod koniec 2014r znow mnie dodala na facebooku. Przepraszala za wszystko pomimo że to nie była jej wina ale to uczucie umarlo i od tego czasu co kilka miesiecy wymienialismy po kilka zdan. Przed walentynkami w tym roku napisala czy nie chcialbym z nią wyjść... usunąłem wpis na facebooku. Podejmowała jeszcze 2 próby ale na tym kończyła się rozmowa.\nJakby tego było mało w tym roku zaczalem cos czuc do jednej dziewczyny z ktora pracuje. Jest z Rosji. Pracuje z nia juz rok ale raczej zadko sie do siebie odzywalismy. Wszystko zaczelo sie od tego ze okazalo sie ze nie ma papierow w stanach. Rodzily sie jakies mysli ze moglbym sie z nia ozenic i dac jej papiery, nawet zamienilismy kilka slow o tym ale ona wyczyla ze ja nie mowie powaznie. Nastepnie zaczelismy jakos czesciej ze soba wymieniac po kilka zdan, mowilismy do siebie kochanie, niby zartobliwe, niby powaznie, zaczalem czescniej chodzic na gore sklepu gdzie pracowala, ona cos powiedziala ze tak czesto przychodze bo sie zakochalem. Znow zaczalem sie wycofywac, z jednej strony chcialem zeby do czegos doszlo ale z drugiej wiedzialem jaką jestem osobą. Aktualnie nie wiem co robic dalej. Nie mam o czym rozmawiać... dobija mnie to. Wewnętrznie chcę zrobić to co jest normalne, pogadać z nią, napisać coś, zaprosić gdzieś ale nie potrafię. W walentynki napisałem jej Happy valnetines a ta odpisała czemu nie śpię. Zacząłem coś pisac że jest za zimno i że nie mam okien w domu i wiatr wieje mi w twarz. Ona tak poważnie zapytała czy to miało być śmieszne? Eh... i naskoczyła na mnie czy piję, czy robie jakieś szalone rzeczy bo wydaje się jej że jestem za dobry. W tym momencie zacząłem się cały trząść, wiedziałem że to kiedyś nadejdzie, że znajdę się w takiej sytuacji do jakiej dopuścić nie chcę. Robię coś czego nie powinienem i liczę że nic się nie stanie. A jednak się stało... to jest strasznie popaprane. Nie wiem co robić.\nCzy odniosłem jakiś suckes?\nW połowie 2013r zaczałem uprawiać aktywność fizyczną w domu z programem DVD. Dzięki temu zgubiłem wagę i ból kręgosłupa ustąpił. Od tego czasu do dziś nie było nawet jednego tygodnia abym chociaż raz nie ćwiczył. Zawsze ten jeden raz był. Niestety od miesiąca już straciłem chęć na ćwiczenia. Czuję się jakby ciążył na mnie kamień. Brak energii, motywacji gdy pomyślę nad całokształtem swojego życia. Rezultaty które osiągnąłem przez 3 lata są również poniżej krytyki. Fakt jest taki że wyrobiłem sobie kondycję lecz moim celem było uzyskanie estetycznej sylwetki. Nawet na tym polu zawiodłem.\nZaprosiłem koleżankę z pracy na mecz koszykówki lecz atmosfera była taka sobie. Ona ciągle sobie żartowała w taki sposób że nabijała się z zawodników, z ich nazwisk itd. Ja tego nie trawiłem, próbowałem coś śmiesznego powiedzieć ale średnio mi to wyszło.\nProwokowanie sytuacji do których de facto nie chcę dopuścić\nW internecie jak i w tym nędznym życiu staram się udawać kogoś kim nie jestem, gdy przychodzi co do czego, coś udowodnić, coś zrobić, opowiedzieć o tym zaczyna się problem. Robię coś czego robić nie powinienem liczać że nikt nie będzie drążył tematu. Niestety gdy zaczyna się drążenie zmienia się moje samopoczucie i zadaje sobie pytanie po co ja to robię.\nW 2007r moje życie przeniosło się do świata gier i storn internetowych. Grałem głównie w jedna gre przez ładnych 5 lat aż wyłączyli serwery. Byłem w nią dobry, gralem z najlepszymi z calego świata i nic do szczescia więcej nie było mi potrzeba. Tam się realizowałem, spedzalem caly wolny czas, nie chciałem z czasem nigdzie wychodzic. Zaczalem sie rejestrowac na forach, wrzucac wszędzie to samo, udzielać i budować swoje ego. Dowartosciowywalem i dowartosciowywuje sie do dzis w internecie. Wrzucam zdjecia cokolwiek kupilem, co matka czy brat kupili, co osoby z pracy kupily a czasami fikcyjne rzeczy ktorych nie mam. Zdjecia komputera, jakichs /cenzura/ do niego itd. Nie mam normalnego życia. Ciagle staram się zaszpanować. Czasami rozmyślam nad tym wszystkim i zaczynam plakac ale nastaje nowy dzien i robie to samo. Już nie gram w gry bo mi się to zwyczajnie znudziło lub jestem za głupi aby zagłębić się jak działa gra. W grach też trzeba myśleć. Tutaj może być problem... brak myślenia.\nOdkąd pamiętam interesowałem się pornografia. Mieszkając na wsi przegladalem erotyczne czasopisma ktore znalazlem na strychu. Od tego dnia do dzis ogladam filmy porno. Mam ich na dysku kilka tysiecy z czego większosci nie widzialem. Po prostu sciagam... nie wiem po co.\nZapewne każdy coś ma. Będzie się tym mniej lub bardziej przejmował. U mnie są to zęby i szpara miedzy jedynkami i dwójkami na górze. Wydaje mi sie ze przez to nigdy nie usmiechalem sie, nie chcialem robic sobie zdjec, nie rozmawialem z nikim. Przez pewien okres miałem problem z wymową R. Nadal mi to zostało lecz w pewnym stopniu nauczyłem się to wymawiać. Po angielsku ta litera nie jest tak mocna jak po polsku.\nNiestety mam problem z klejnotem rodowym.. urodziłem się z wrodzoną wadą która NIGDY nie została przedyskutowana. Miałem 2 operacje za dziecka ale nigdy nie zostało mi wytłumaczone co i jak dalej. Jak z dalszym życiem, jak ze współżyciem. Do wniosków doszedłem sam i obawiam się że nie będę mógł go użyć.\nGdybym miał znaleźć winowajcę postawiłbym na mózg. Nie myślę logicznie, ciężko mi się myśli, nie potrafię się wypowiedzieć na żaden temat, w głowie pustka. Gdyby ta "blokada" nagle znikła i stałbym się gadułą moje życie obróciłoby się o 180^. Chciałbym być taki jak Mateusz Grzesiak, Elliott Hulse czy Paul Chek. Ich wiedza jest ogromna, dzielą się nią, są spełnionymi ludźmi. Niestety jestem tu gdzie jestem i światełka nie widać. Wydaje mi się że wszystko zaczęło do mnie docierać w połowie 2014r kiedy straciłem kogoś na kim mi zależało. Od tego momentu zacząłem zastanawiać się nad swoim istnieniem. Brakowało mi "tego" uczucia. Przed tym myślałem że liczą się pieniądze, one dawały mi szczęście lecz po tym co się stało pieniądze straciły dla mnie jakąkolwiek wartość. Mogę mieć pieniądze, ferrari ale bedę sam. Jestem gotów oddać wszystkie pieniądze za normalne życie, życie które ucieka mi przez palce, każdego dnia/miesiąca uciekają mi ludzie którzy mogliby zostać moimi przyjaciółmi do końca życia. Wewnętrznie rozgrywa się dramat. Mam już dość ciągych porażek i kopniaków od życia. Mam dość ciągłego tracenia kogoś/czegoś. Chce zacząć żyć jak normalny człowiek.\nMam nadzieję że rozumiecie moje problemy a mam ich wiele na każdej płaszczyźnie. Nie wiem jak z tego wybrnąć i od czego zacząć. Nie wiem może jestem upośledzony w jakiś spsób od dziecka? To tak jak ktoś nie ma ręki... nie ma i jej mieć nie będzie. Ja nie mam życia i nic nie wskazuje na to że mogę je odzyskać. Czy fakt że nikt nie pomógł mi może oznaczać że jednak jest jakaś wada wewnątrz mnie? Pójść do psychologa, psychiatry czy psychoterapeuty? A może przebadać mózg? W jaki sposób oni mogą mi pomóc? Czy mogą mi jeszcze pomóc? Czy Wy możecie mi pomóc?\n28 mar 2016, 03:05\nprzez xnieobecnaxx 29 mar 2016, 07:19\nJeżeli jesteś w stanie otworzyć się obcej osobie to psychoterapeuta na pewno będzie właściwym krokiem. Jeżeli Cię na to stać to są również psychoterapeuci online. W sumie dla mnie druga opcja jest mniej sensowna, bo równie dobrze możesz porozmawiać z innymi ludźmi, ale oczywiście tak jak np ja- bez profesjonalnej wiedzy medycznej i psychologicznej.\nMoglibyśmy się skontaktować w jakiś sposób? Przeczytałam całość i nie dość, że chyba nie odpuszczę, żeby Cię jakoś wesprzeć to jeszcze znalazłam wiele własnych problemów w Twojej historii przez co chciałabym z Tobą porozmawiać na spokojnie jeśli masz ochotę.\nprzez Shikamaru 30 mar 2016, 15:54\nPrzeczytałem jakieś 70% i widzę spore podobieństwo między nami. Postaram się w skrócie opowiedzieć o sobie. Pochodzę z dobrej rodziny, jestem introwertykiem, na moje nieszczęście bardzo wrażliwym i empatycznym. Zawsze wszystko miałem na zawołanie- wyjazdy rodzinne, sport(wspinaczka, rower, narty), moi rodzice poświęcali mi masę uwagi, pomagali mi w nauce. Podobnie jak ty mam wadę zgryzu i nigdy się nie uśmiechałem, nie rozmawiałem z dziewczynami, mam wadę wymowy sz,cz,rz , nie słyszę na jedno ucho, zawsze byłem słaby- miałem niedowagę. Wszystko to co wymieniłem nie dość, że było moim "wrodzonym kompleksem" to jeszcze inne dzieciaki mnie zawsze wyśmiewały dokuczały co wynikało z tego, że z jednej strony byłem idealnym "workiem treningowym" a z drugiej wiele osób zazdrościło mi. Przez 10 pieprzonych lat dzień w dzień spotykałem się z obelgami, przemocą, agresją, przez 10 lat skrywałem to wszystko w sobie nie dałem tego po sobie poznać w domu, w nowych szkołach czy nawet wśród moich przyjaciół choć było ich tylko 2. Przez ten cały czas miałem na sobie "garnitur z ludzkiej skóry" nie okazywałem uczuć wszystko tłumiłem w sobie, kłamałem, uśmiechałem się, stałem się panem marionetki, którą oglądam każdego dnia patrząc w lustro. To spowodowało, że zachorowałem na depresje (moi rodzice tego nie wiedzą, w moim otoczeniu wiedzą to może 3 osoby ), piłem za dużo, nie sypiałem, znienawidziłem ludzi, gdy tylko się zakochiwałem od razu odcinałem się od tej dziewczyny, czułem się jak przeładowany samochód jadący na oparach. Przyszedł taki dzień gdy wypiłem więcej niż zwykle, spotkałem dziewczynę o której nie mogłem zapomnieć, miałem więcej pracy niż byłem w stanie wykonać, a przy tym byłem w obcym mieście, w cudzym zimnym,pustym, cichym mieszkaniu. Czułem się jak bym był w klatce na którą ktoś położył coś za ciężkiego i zaraz zostanie zgnieciona. Coś we mnie pękło, umarło, obudził się ten drugi ja, ten który siedział w milczeniu i przyglądał się mojemu cierpieniu, który karmił się tym całym złem. O 3 w nocy stałem na moście, pod wpływem alkoholu, samotny, zobojętniały, zmęczony. Gdy patrzyłem na wodę przypominałem sobie te dobre chwile- wyjazdy z rodziną, to jak się czułem jeżdżąc na rowerze, pływając itp następnie pomyślałem o marzeniach i o ich odległości. Gdy byłem już gotów przejść na drugą stronę barierki ten zły pokazał mi inną drogę- najpierw zrozumiałem, że jeżeli skoczę to zranię rodzinę a nie chcę by ktokolwiek kiedykolwiek poczuł to samo co ja, następnie pokazał wszystkie moje marzenia i drogi do nich (edukacja, ciężka praca ale całość do zrobienia), na końcu zobaczyłem wszystkich przez których tam stałem i zobaczyłem jak się śmieją z mojej porażki a po chwili jak wszyscy są nieudacznikami a to ja jestem tym który osiągnął coś w życiu i to ja patrzę na nich z góry. Wróciłem do domu była może 5 ramo a o 8 miałem egzamin jedyny przedmiot jaki lubiłem i rozumiałem xd. Poszedłem na egzamin byłem jak trup posadzono mnie w pierwszej ławce na wprost profesora, na kacu w sali gdzie na 30 osób było ok 25 dziewczyn xd a ja na kacu z 2L butelką Coli i kurwicą na cały świat byłem gotów zabić wszystkich XD. Z sali wyszedłem jako pierwszy po połowie czasu (co się okazało jako 2 z ok 100 osób na roku (kilka sal)) egzamin zdało ok 40 osób z czego ja dostałem 4,5 XD. Teraz moja rada. Po całym zajściu postanowiłem, że to ja będę tym lepszym, tym śmiejącym się, postanowiłem ćwiczyć (zwykłe pompki, brzuszki, podciągnięcia) po to by najpierw wyrobić wewnętrzną potrzebę doskonalenia się, cierpliwość, motywację i nawet gdy nie mam ochoty na trening bo mam doła to i tak go robię (może być krótszy, słabszy ale robię) byłem u dentystki i czekam na aparat na zęby toczę walkę ze swoimi kompleksami. Nadal mam na sobie "garnitur" ale ten kto się pod nim kryje w końcu wyjdzie z niego i tobie polecam to samo. Nie oczekuj niczego, zacznij małymi kroczkami, niech to będzie poranne 10 pompek i brzuszków, wieczorny trucht 5 km zobacz, że potrafisz jeżeli będziesz robił codziennie trening przez 15 min, z czasem 0,5h to zobaczysz jak szybko zrobisz postępy, niech to stanie się twoim nawykiem, zaczniesz się lepiej czuć a to przełoży się na inne aspekty życia. Wiem że to tak pięknie brzmi a rzeczywistość jest brutalna jeszcze nie raz upadniemy ale jeżeli wszystko wokół jest szare to chociaż my bądźmy kolorowi :-D\nJak zaczynałem pisać byłem przygnębiony i spodziewałem się czegoś krótszego a teraz jak na to patrzę to jestem z siebie dumny xd ciesz się, że się tym podzieliłeś i mogłem odpowiedzieć bo to może pomóc tobie, mnie i innym którzy boją się o tym napisać.\n"Bo w życiu należy mieć dobrą strategię i zawzięcie,\nsiła przyjdzie z treningiem, wiedza z nauką,\na doświadczenie z wiekiem"\nprzez pokonacstres.pl 31 mar 2016, 10:00\n> Brak normalnej rodziny\nMoim skromnym zdaniem Twoja rodzina była (podobnie jak wiele innych rodzin) dysfunkcyjna. To powoduje, że jesteś dorosłym dzieckiem z rodziny dysfunkcyjnej (tzw. DDD). Proponuję Ci żebyś przeczytał na początek ten krótki opis problemu i sprawdził w jakim stopniu Cię dotyczy (DDA różni się od DDD tylko tym, że w przypadku DDA był alkohol, a w przypadku DDD inne „ucieczki”):\nMyślę, że możesz w opisie problemu odnaleźć „wiele z siebie”. Jeśli tak będzie, to masz jakiś punkt zaczepienia. A jeśli nie, to możesz szukać innej „diagnozy”, albo brać się za każdy problem z osobna.\n>Relacje z rodziną\nTo jest trudny temat. Ja osobiście nie zaczynałbym od niego jako pierwszego. Widać jednak, że dostrzegasz tu problem, który wcześniej czy później będziesz musiał rozwiązać.\nZ tego co piszesz, (upraszczając sprawę) inni ludzie starają się inicjować kontakty z Tobą, a Ty się wycofujesz, aż przestają się interesować. Wydaje mi się, że gdy rozwiążesz problem z akceptacją dla samego siebie, to w miarę upływu czasu staniesz się bardziej otwarty i znajomi się pojawią. (Ja osobiście, na razie jednak bym tym brakiem znajomych aż tak się nie przejmował. Jak będziesz robił wszystko na siłę, to pewnie wrócisz do punktu wyjścia).\n> Kłamstwo - sposób na przetrwanie\nByć może kłamstwo „przyswoiłeś” niejako od swojego ojca, który jak opisałeś - umiejętnie nim władał. Nie wiem. To taka myśl. Widać jednak, że ono Ci „nie leży”. Próbowałbym więc szukać takich relacji, gdzie nie trzeba kłamać. Choćby w internecie. Skoro kreujesz się poprzez kłamstwa, może spróbuj gdzieś wykreować osobę, która zawsze mówi prawdę i zobacz jak się z tym czujesz (zakładając, że choćby nie wiem co, nie skłamiesz). To taki tam tylko pomysł.\nFaktycznie się ślizgałeś. Jakoś mi się jednak zdaje, że coś z tego Ci zostało. Sposób w jaki to wszystko opisałeś zaimponował mi. Może miałeś problemy z językiem polskim, ale swoją historię opisałeś składnie, rzeczowo i ciekawie. Być może stres powodował u Ciebie problemy z nauką i jak piszesz „blokował Twój mózg”, ale jednak po treści wiadomości, nie widać, żebyś czuł się zblokowany.\nDo tego pisałeś, że może kontakty w rzeczywistości Ci nie szły, ale pisanie na fb z dziewczyną szło. Może po prostu lepiej odnajdujesz się w formie pisanej niż mówionej.\nTrochę narzekasz, że Cię kilka razy wywalili, ale ja to widzę inaczej. Traciłeś prace, co do których nie miałeś predyspozycji. Mnie też by wywali za układanie butelek na półce – byłbym jak żółw. Po prostu nie jestem szybki i mnie to nie interesuje.\nW bieżącej pracy doceniono Twoją dokładność i rzetelność. Może warto się nad tym zastanowić głębiej – co takiego masz w sobie, za co pracodawca chciałby płacić. Wiesz już za co nie chcą płacić i za co cenią Cię w aktualnej pracy. Masz sporo informacji, które można wykorzystać do rozważań o dalszej karierze.\n> Uświadamianie sobie mojej beznadziejnej sytuacji\nMyślę, że przedwcześnie wyciągasz takie wnioski. Wiele osób w wieku 22 lat jest zagubionych, ale do tego nie ma świadomości braku swojej zaradności. Ty nieco się może żalisz, ale w mojej opinii nieco przesadzasz. Kilka razy traciłeś pracę, ale nie poddajesz się – szukałeś kolejnych. Podejmujesz być może jakieś nieudane próby (kursy itp.), ale jednak podejmujesz. Twoja matka jest zaradna (jak sądzę), więc masz się od kogo uczyć. Możesz na przykład z nią szczerze porozmawiać o chęci usamodzielnienia się i zacząć przejmować część obowiązków. Nie dość, że wzmocnisz poczucie własnej wartości, to jeszcze zbliżysz się do matki (strzelam, ale może wpadniesz na podobny pomysł).\n> Moje zachowanie\nWidzę to tak, że masz kłopoty w relacjach z ludźmi. Być może przez to, że wyrosłeś w dysfunkcyjnej rodzinie, gdzie „normy” były inne niż powszechnie przyjęte. Twoja wiadomość jest jednak szczera. Tak sobie kombinuję, że może gdybyś się bardziej otworzył przez pisanie, to potem przełożyłoby się to na komunikację w rzeczywistości. Ja sam jakiś czas temu zacząłem więcej pisać i teraz znacznie łatwiej jest mi się wysłowić w rozmowach. Kiedyś natomiast coś wydukałem, a potem miałem rozkminy, że mogłem powiedzieć to, albo tamto. A pisanie daje czas na zebranie myśli i wyrażenie tego, co naprawdę ma się do powiedzenia – wszystko zwalnia (niestety rzeczywistość (jak mi ktoś ostatnio powiedział) nie toczy się w tempie wiecu Entów – mam nadzieję, że kojarzysz Władcę Pierścieni). Może więc pisanie (choćby na tym forum, gdzie jest wiele ciekawych miejsc i wiele ciekawych osób), mogłoby Ci pomóc.\nMożesz mieć także inne obszary, poprzez które możesz się otworzyć, lepiej poznać siebie. Niekoniecznie to musi być pisanie.\n> Niespełniona miłość\nWidać, że masz jakiś czar, który przyciąga kobiety. Z tego co opisałeś, to lgną do Ciebie. Taka prawda.\nJak ułożysz trochę swój wewnętrzny świat, to powinno być dobrze. Ryzyko jest takie, że gdy zaczniesz związek z całym tym bagażem, to może być Ci podwójnie trudno…\n> Czy odniosłem jakiś suckes?\nKażdy ma jakieś granice tolerancji. Każdy. Twoja się kończy i najwyraźniej kończą Ci się zasoby.\nPo tym co napisałeś i po sposobie w jaki to opisałeś, widać jednak, że masz potencjał. Myślę, że jeśli popracujesz nad sobą to sukcesy jeszcze przyjdą. Masz na to czas.\n> Prowokowanie sytuacji do których de facto nie chcę dopuścić\nTo jest, że tak powiem „standardzik”. To jest głód zachowań, do których przywykłeś w dzieciństwie. Jak jest za spokojnie, to samemu trzeba zrobić zadymę (znam temat).\n> Życie w internecie/pornografia\nWszystko może być nałogiem, a Ty masz predyspozycje żeby w nie wpadać (tak jak w pkt. wyżej). To działa tak, że jak wzrośnie Ci akceptacja, dla samego siebie – zaczniesz wybierać swoje dobro, stawiać granice, które Cię będą chroniły, to siła pokus będzie słabła.\nJak sam zauważyłeś – każdy ma jakieś kompleksy. Kobiety do Ciebie jednak (mimo to) lgną. Pytanie więc, czy są warte zmartwień.\nCo do klejnotu, to na pewno spędza Ci sen z powiek, ale rozwiązanie jest banalnie proste – idź do lekarza. Trochę wstydu Cię na pewno czeka, ale pomyśl ile nieprzespanych nocy Ci to zaoszczędzi.\nTaaaa… mózg. Wiadomo. Wszystko to mózg. Dysfunkcje, które nabyłeś w dzieciństwie, też są zapisane w mózgu. Czy to jednak ważne?\nWażne jest moim zdaniem, aby kroczek po kroczku zacząć rozwiązywać problemy. Skoro jesteś w takim stanie jakim jesteś, to ciężko Ci będzie to zrobić samemu i na pewno nie da się zrobić wszystkiego na raz. Trzeba po kolei. Nie wiem jak jest w Stanach, ale może mają jakieś mityngi albo grupy wsparcia DDA/DDD. W Polsce można na nie chodzić i jeśli nie masz ochoty, to na początku nie trzeba nawet się odzywać. Nie musiałbyś się stresować, że nie będziesz potrafił sformułować myśli. A po miesiącu, dwóch, trzech, może się odblokujesz i zechcesz coś mówić. Może warto spróbować?\nA jak nie, to może tak jak ktoś już sugerował – terapia.\nMasz na pewno wiele opcji. Najważniejsze jest jednak chcieć zacząć.\nPS. Mam nadzieję, że nie za szorstko opisałem swoje refleksje, na temat Twojej historii. Chciałem Ci jedynie przedstawić mój punkt widzenia.\nprzez mateusz933 03 kwi 2016, 07:12\nSam nie wiem. Z jednej strony chciałbym gotowego rozwiązania na mój problem, z drugiej wiem że takowe nie istnieje. Chciałbym porozmawiać ale coś mnie blokuje. Dlatego piszę tutaj pomimo tego że powinienem zasięgnąć pomocy psychologa. Chciałbym mieć świadomość że z tego mogę wyjść ale ilekroć próbuję sobie to wyobrazić za każdym razem nie ma światełka w tunelu.\nSam nie wiem, nadmienię że nie palę, nie piję nic ( nawet piwa), nie ćpam. Moja rodzina to inteligentne osoby lecz nie wiem czy oni mają klapki na oczach? Nic się nie dzieje dookoła mnie a jak się dzieją to same złe rzeczy i nie podejmują ŻADNYCH kroków aby temu zaradzić/ pomóc mi. Nie bardzo widzę podobieństwo w tym co jest napisane na tej stronie. Fakt że uczucia ukrywam od lat, nigdy nie było tak abym mógł z kimś porozmawiać. Wszystko tłumię w sobie.\nTylko że w momencie kiedy zacząłem doznawać uczuć jakie są miedzy znajomymi to kiedy ich nie odczuwam, zaczynam się źle czuć. Do momentu kiedy nie zacząłem tego doświadczać było mi dobrze. Nie miałem znajomych, nie wiedziałem co to jest mieć znajomych, nie wiedziałem co to znaczy wyjść gdzieś i spędzić wspólnie czas, wspierać w trudnych sytuacjach, pogadać a teraz gdy tego doświadczyłem i gdy to tracę, wszystkiego mi się odechciewa. Jak widzę to jak inni żyją, jakie mają problemy i jak znajomi im pomagają to boli mnie strasznie że nie mogę w tym uczestniczyć. Nie wiem czy jasno się określiłem. Chcę ale nie mogę. W jakiś sposób tego doświadczyłem ale nie mogę się za bardzo zaangażować bo są pewne granice których przekroczyć nie mogę. Tak jak pisałem o tym że zaprosiłem koleżankę na mecz a teraz ona chciała mnie zaprosić na imprezę i musiałem się wykręcić z tego/wycofać. Jak tak dalej będzie stracę ją i życie po raz kolejny da mi po dupie. Już tyle osób mi uciekło które mogły być moimi znajomymi do końca życia i nie chce tracić kolejnych. Niby nie powinienem się tym przejmować ale oni już są w moim życiu i nie wiem co zrobić żeby ich zatrzymać. Za 20 dni będą jej urodziny i znów będę musiał się wykręcić. Wiem że strach to wytór mojej wyobraźni i to co w niej jest może się nigdy nie wydarzyć ale ja nie panuję nad tym.\nNie wiem czy on miał jakiś wpływ na to że zacząłem kłamać. Raczej wzięło się to z tego że w internecie mogłem się dowartościować a w życiu realnym musiałem kłamać aby przetrwać i tak to się ciągnie do dziś. Brak doświadczeń, przeżyć, brak wiedzy, brak czegokolwiek zmusza mnie do kłamania bo inaczej nie miałbym nic do powiedzenia. Teraz tworzy mi się fałszywa historia i nie wiem czy to się będzie dalej trzymac.\nWIesz, jeden wpis nie czyni ze mnie osoby która jest w stanie napisać/wypowiedzieć się na każdy temat składnie i rzeczowo. W 95% przypadków nie potrafię się wypowiedzieć czy zbudować zdania w głowie. Jest po prostu pustka. Zero myśli. Nic się nie analizuje. Nic. Stres kompletnie blokuje możliwość wypowiadania się. Łatwiej jest mi pisać niż mówić lecz na tym życie nie polega. Trzeba otworzyć tę buzię i mówić.\nWiesz, nie byłem żółwiem tylko bałem się kontaktu z klientami, pytali o alkohol, co polecam a ja ciągle musiałem wołać innych pracowników żeby doradzili. Dlatego wychodziłem rzadziej na sklep. Stąd mogli wywnioskować że się ociągam.\nNiestety nie ja znalazłem pracę. Każdą z nich znalazła matka. Kursy i college to była jej inicjatywa, ona wszystko zorganizowała i załatwiła. To już tak mnie dobija że nawet sobie nie wyobrażasz.\nMoże i to jakaś myśl z tymi obowiązkami ale za wiele ich tutaj nie ma. Na pewno jakby się pojawiły to sprawiłyby mi kłopot więc może powinienem..\nJak spojrzę na znajomych których mam w pracy to się zastanawiam nad swoim życiem. Jedna dziewczyna zerwała z chłopakiem, wysłała mi zdjęcie spakowanych toreb i że się wyprowadza do nowo poznanych osób w szkole. Zorganizowała ekipę od przeprowadzek i pojechała Do tego ma matkę która pożycza od niej pieniądze a ta matka ma jakiegoś głupiego chłopaka i pomimo że ona go nie lubi to jakoś poszła na święta i przeżyła. Chodzi rano do szkoły przed pracą, jest zdolna, szybko się uczy, w weekendy spotyka się ze znajomymi. A moje życie? Weekend już nawet nie przed komputerem bo wymiotuje nim tylko w łóżku bez celu. Zero problemów, wszystko załatwia matka. Dużo czasu na rozmyślenia które tylko mnie dołują.\nDrugi zostawił prace, wrócił do Polski aby dokończyć studia, organizuje imprezy aby dorobić, ma wszędzie znajomych. Tez imprezuje, bawi się świetnie. A ja...?\nJak porównam siebie do nich to szczerze zaczynam płakać.\nNajbrzydszy nie jestem także z jednej strony to plus a z drugiej minus bo biorąc pod uwagę całokształt, nie mogę pozwolić na więcej.. Wiem że nie mogę ale z drugiej strony dobija mnie to że nie daję rady się ustatkować, być z kimś kto miałby oparcie we mnie.\nTak tylko tutaj magicznej kapsułki nie ma. Jedyna opcja to operacja. Miałem już 2 operacje i nic z tego nie wynikło. Jakby mogli to by naprawili a tak prawdopodobnie musi zostać jak jest. Z drugiej strony nawet gdyby była możliwość operacji nie chciałbym przez to przechodzić.\nZastanawiam się jak może być aż tak źle? Ja rozumiem że ktoś może nie lubić imprezować, może mu nie iść w szkole, może nie mieć 100 przyjaciół, może mieć jakiś jeden problem ale ja nawalam na każdej linii po całości. Te fakty mam codziennie w głowie, już się budzę o 6 rano i spać nie mogę. Jestem kompletnie bezradny teraz. Emocje już mi puszczają za każdym razem gdy widzę kogoś kto robi coś czego ja zrobić nie mogę. Nie wiem czy wpadam w depresję, nie wiem ile jeszcze ciosów jestem w stanie przyjąć. Już mnie nachodziły takie myśli że gdybym miał możliwość kliknięcia guzika który sprawiłby że moje życie dobiegłoby końca to zrobiłbym to. Szukając pomocy już nawet natrafiłem na takie teorie że ludzie o takich problemach mogą być nawiedzeni. Że siedzą we mnie złe duchy. Nie wiem jaki jest wasz stosunek do Boga i do egzorcystów ale w tej sytuacji chwytam się wszystkiego. Poczytałem o Wandzie Pratnickiej i sam nie wiem czy to ściema czy warto brnąć w tę stronę.


Pomieszczenia - nieruchomosci-bd.pl\nPrzygotowane przez: www.roben.com.pl\nBezbłędny wybór płytek podłogowych\nObecnie producenci proponują nam rozmaite płytki. Wybór jest gigantyczny począwszy od faktury kończąc na barwach i odcieniach płytek. Do niedużych pomieszczeń warto wybrać płytki jasne, które optycznie je zwiększą. Do pomieszczeń wąskich zalecane jest zastosowanie płytek podłużnych, które optycznie je wydłużą. Tymczasem, gdy nasze pomieszczenie jest duże możemy użyć ciemniejsze płytki o klarownych wzorach. Dzięki temu możemy zaaranżować dane pomieszczenia tak jak chcieliśmy.\nZakup własnego mieszkania to w naszych czasach olbrzymi luksus, na jaki nie każdy jest wstanie sobie pozwolić. Bieżąca sytuacja na rynku pracy nie jest zbyt optymistyczna. Dużo młodych rodaków ma problemy ze znalezieniem stałego zatrudnienia. Regularne zarobki to rzecz niezbędna do wzięcia pożyczki. A nawet jeżeli nas stać, to instytucje bankowe nie udzielają już tak chętnie pożyczek, jak to było jeszcze pewien czas temu. W związku z tym, zdobycie swoich czterech kątów czasami graniczy z cudem. Ale kiedy uda nam się ta trudna sztuka i będziemy wśród szczęśliwców, to zacieramy ręce z uciechy. Nareszcie mamy własny kąt, naszą prywatną przestrzeń życiową. Miejsce, gdzie możemy uwić rodzinne gniazdo.\nPrzygotowane przez: Dekoral\nCo zrobić, aby mieszkanie było eleganckie, jak i funkcjonalne? Rozwiązania, jakie gwarantują korzyści przez długie lata\nWykończenie wnętrz ma niesamowicie istotne znaczenie dla żywotności domu jak też komfortu wszystkich mieszkańców. Jeśli pragniemy, aby pomieszczenia wyróżniały się jak najwyższym standardem powinniśmy zapewnić sobie wyposażenie wysokiej jakości. Bardzo ważną rolę pełnią podłogi i ściany, jakie muszą być niesamowicie wytrzymałe na wszelkie czynniki zewnętrzne.\nJeżeli interesuje nas klimatyzator przenośny opinie powinniśmy o nim poczytać\nIm upalniej będzie na dworze, tym bardziej marzymy o tym, żeby się schłodzić oraz by w pokojach, w których mieszkamy była miła temperatura.\nPrzygotowane przez: Maria Morri\nParę zdań o tworzeniu miejsc. Gdy wybrany pokój zostaje własnym miejscem odosobnienia i relaksu.\nZnamy wiele możliwości optycznego poszerzenia pomieszczenia. Rozpoczynając projektowanie niewielkiej przestrzeni musimy zwrócić uwagę na światło, barwy a także dodatki. Od czego trzeba więc rozpocząć?\nKtórego rodzaju gadżety należy kupić do domu?\nDoskonale wiemy, że dobrze wyekwipowany dom jest marzeniem wielu z nas. Po długim dniu w pracy zdecydowanie nie ma nic lepszego niż sposobność odprężenia się i odetchnięcia w domowych warunkach. Dzięki takiemu stanowi rzeczy jesteśmy w stanie dodatkowo sprawnie funkcjonować oraz korzystać z wszelkich domowych przywilejów. Doświadczenie tymczasem klarownie ukazuje nam, że uzyskanie odpowiedniego zaopatrzenia do domu pod żadnym pozorem nie przychodzi nam łatwo.\nPrzygotowane przez: BobMacInnes\nMeble wykonywane na zamówienie czy zakup zestawu w salonie meblowym - wady i zalety obu rozwiązań.\nMeble można obecnie kupić w wielu przeróżnych miejscach. Na rodzimym rynku funkcjonuje kilku krajowych producentów mebli, mających sklepy zlokalizowane w większości miast, a oprócz tego kilka tysięcy małych, niezależnych stolarni, które produkują zestawy mebli na indywidualne zamówienie klienta.\nKiedy już uda nam się kupić nasz domu albo mieszkanie musimy jeszcze pomyśleć o aranżacji wnętrza.\nPosiadanie własnego domu lub mieszkania jest marzeniem większości ludzi. Kiedy już uda nam się kupić nasz domu lub mieszkanie musimy jeszcze pomyśleć o wykończeniu wnętrza. Najważniejszym czynnikiem jest tutaj dobry projekt, który w odpowiedni sposób oddzieli od siebie obie strefy, czyli dzienną i nocną.\nPrzygotowane przez: Amanda Halprin\nIdealnie umeblowana łazienka\nZnakomicie urządzona łazienka winna być nie tylko ładna, ale przede wszystkim funkcjonalna. W łazience panują specyficzne warunki. Podwyższona temperatura, woda i wilgotność to elementy które sprzyjają defektom mebli.\nStoliki i krzesła dla dzieci będą dzisiaj w ofercie niemalże każdej przedsiębiorstwa zajmującej się produkcją dużej ilości sprzętów czy wykonywaniem ich na pojedyncze zlecenie. Na ogół te wyposażenie będzie bardzo ochoczo preferowane poprzez rodziców, w szczególności poprzez tych, jacy chcą zadbać o odpowiedni wystrój pokoju dziecięcego.\nPrzygotowane przez: Alper Çuğun\nZdarza się, że po naszych rodzicach, dziadkach bądź rodzinie otrzymaliśmy w spadku jakieś przedmioty, rzeczy, na przykład stare meble, biżuterię, obrazy czy nawet samochód. W takim przypadku z wyznaczeniem ich przynajmniej zbliżonej wartości nie powinno być kłopotów. Niemniej taka trudność może zarysować się w wypadku, jeżeli naszą własnością stanie się mieszkanie, dom lub działka. Sami raczej nie będziemy w stanie prawidłowo ustalić ich rynkowej wartości. Nie będziemy w stanie oszacować prawdziwej wartości naszej posesji.\nPrzygotowując ozdoby do domu należy inspirować się najświeższymi stylami\nPrzygotowane przez: Sealskin\nAktualnie ludzie dokładają nadzwyczaj dużą uwagę do wyglądu rzeczy, jakimi się otaczają. Każdy z nas pragnie rezydować w ślicznym otoczeniu, co szczególnie tyczy się mieszkania - miejsca, w jakim spędzamy największą część czasu. Z tego względu przeznaczamy tak wiele godzin na obmyślanie aranżacji i ich tworzenie. Nie da się ukryć, że bardzo popularna jest technika DIY, dzięki której ulepszamy swoje predyspozycje ręczne. Robiąc dekoracje dobrze jest pomyśleć o ich elastyczności, ponieważ wskutek tego będziemy mogli zastępować wyłącznie niektóre elementy wystroju. W czasie świątecznym wystarczą małe ozdóbki, jakie dodadzą całej dekoracji pięknego nastroju.\nCiekawe pomysły na tanie odświeżenie pomieszczeń\nPrzygotowane przez: Ben Heinrich\nKażdy z nas pragnie mieszkać i wykonywać pracę w wygodnym a także czystym otoczeniu. Jedną z ważniejszych rzeczy o których myślimy kiedy przychodzi czas na odświeżenie domu czy biura jest wygląd ścian.\nWszyscy rozumiemy, że remonty to makabra - zwykle trwają dłużej i są bardziej kosztowne, aniżeli byśmy pragnęli - dlatego czasami wystarczy mała zmiana\nPrzygotowane przez: Lee Haywood\nCałkowity remont łazienki to koszmar senny dla wielu ludzi. Czy oznacza to jednak, że nie ma sensu podejmować się zagadnienia, które za cel obrało sobie poprawienie prezencji tego miejsca? Rzecz jasna, że nie.\nCzasami nie trzeba zrywać płytki oraz wymieniać kabiny prysznicowej.


22. Finały Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży - Aktualności - Kuratorium Oświaty w Warszawie\n22. Finały Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży - Aktualności -\n10 lipca rozpoczną się 22. Finały Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży. Finały są zwieńczeniem realizowanych przez cały rok szkolny projektów edukacyjnych i wychowawczych Stowarzyszenia PARAFIADA.\nJuż 10 lipca br., rozpoczną się 22. Finały Międzynarodowej Parafiady Dzieci i Młodzieży. Finały są zwieńczeniem realizowanych przez cały rok szkolny projektów edukacyjnych i wychowawczych Stowarzyszenia PARAFIADA. Łączna liczba uczestników programów, dzieci i młodzieży, wynosi blisko 18 tys. osób, natomiast bezpośredni współpracownicy Stowarzyszenia - nauczyciele, trenerzy, animatorzy, duszpasterze i inni, którzy w swoim najbliższym otoczeniu organizują wydarzenia programowe dla najmłodszych - to jeszcze 3,5 tys. dorosłych.\nUczestnicy Finałów będą współzawodniczyć do 18 lipca w 15 konkurencjach sportowych w trzech kategoriach wiekowych. Przewidziany jest także program sportowo-integracyjny dla niepełnosprawnych. Prawo startu mają także opiekunowie w przewidzianych dla nich konkurencjach i kategoriach wiekowych.\nW skład Komitetu Honorowego Parafiady wchodzi m.in. Mazowiecki Kurator Oświaty.\nSzczegółowe informacje o tym wydarzeniu, uznawanym za największe europejskie spotkanie o charakterze sportowo-kulturalno-religijnym, można znaleźć na stronie internetowej Stowarzyszenia.


Bank Muzyki i Dwięków - materiały dla prasy\nSoundimage - materiały prasowe\nSoundimage - nowy polski bank muzyki i efektów dźwiękowych.\nNa polskim rynku pojawił się nowy bank muzyki użytkowej i efektów specjalnych stworzony przez firmę Soundimage. Setki plików dźwiękowych, przeznaczonych do wykorzystania w produkcjach multimedialnych i reklamowych, dostępnych jest w systemie sprzedaży on-line.\nNowy bank muzyki oferuje zasoby dźwiękowe na zasadzie licencji royalty free. Główne zalety takiego rozwiązania to jednorazowa opłata, długi okres licencjonowania (dwadzieścia lat) oraz prawo do użycia utworów w szerokim spektrum produkcji, głównie multimedialnych i reklamowych. Zawarcie umowy licencyjnej odbywa poprzez akceptację jej warunków na stronie Soundimage.\nZawartość banku muzyki została podzielona na kategorie tematyczne. Proces zamówienia konkretnego utworu został uproszczony do niezbędnego minimum i zamyka się w czterech krokach: odsłuchanie wersji demonstracyjnej, złożenie zamówienia, płatność on-line i pobranie pełniej wersji pliku audio.\nOferta banku Soundimage.pl kierowana jest głównie do firm, zajmujących się kreacją reklamową i multimedialną. W zasobach biblioteki dźwiękowej znajdują się utwory przygotowane z myślą o reklamie, programach telewizyjnych, różnego rodzaju produkcjach filmowych, prezentacjach multimedialnych a także grach. Istotną pozycją oferty Soundimage są tła muzyczne z przeznaczeniem do wykorzystania na stronach internetowych.\nSoundimage - pliki graficzne


Wolontariusze podczas akcji charytatywnej\nRozpoczęcie: 5 Października 2009\nZakończenie: 30 Października 2009\nDziękujemy wszystkim osobom, które wzięły udział w naszym projekcie. Liczymy, że pozostaniecie z nami na dłużej i pomożecie spęłniac dziecięce fantazje również w przyszłym roku.\nJeśli masz wielkie serce i chcesz się zaangażować, by sprawić radość chorym dzieciom, zostań wolontariuszem podczas naszej ogólnopolskiej akcji charytatywnej.\nPodczas dwóch ostatnich weekendów października (17-18.10 i 24-25.10) w 32 marketach OBI w całej Polsce nasi wolontariusze będą zachęcać klientów na terenie marketów do przyłączenia się do akcji i kupienia ekskluzywnego katalogu o wystroju wnętrz (za symboliczną kwotę 1 zł).\nCałkowity dochód ze sprzedaży będzie przeznaczony na działalność Fundacji Dziecięca Fantazja, a zebrane fundusze z danego regionu zostaną przeznaczone na spełnienie marzeń nieuleczalnie chorych dzieci z tego samego województwa.\nAkcja będzie przeprowadzona na terenie następujących miast: Warszawa, Radom, Płock, Olsztyn, Łódź, Tychy, Częstochowa, Rybnik, Bytom, Katowice, Wałbrzych, Wrocław, Lubin, Opole, Kielce, Kraków, Gdynia, Gdańsk, Słupsk, Lublin, Toruń, Bydgoszcz, Gorzów Wlkp.\nZapraszamy ludzi w każdym wieku - uczniów, studentów i emerytów! Ważna jest chęć niesienia pomocy innym, uczciwość i odpowiedzialność. Z wolontariuszami podpisujemy umowy wolontariackie oraz po dobrym wykonaniu zadania wystawiamy rekomendacje, które można wykorzystać w przyszłym życiu naukowym i zawodowym.\nWszystkich chętnych zapraszamy do kontaktu: ibielinska@f-df.pl z dopiskiem „wolontariusz OBI”. Skontaktujemy się z wybranymi osobami. Przed zgłoszeniem prosimy o zapoznanie się z działalnością Fundacji Dziecięca Fantazja: www.siepomaga.pl/f/fantazja i www.f-df.pl.


Jak budować demokrację na Białorusi: wielka polityka a sieci społeczne - Wszechnica\n0152belarus Pobierz mp3\n0152belarus Pobierz flv\nJak budować demokrację na Białorusi: wielka polityka a sieci społeczne – panel dyskusyjny zorganizowany przez Grupę Zagranica, Instytut Reportażu oraz Instytut Spraw Publicznych w ramach Tygodnia Obyatelskiego VI Ogólnopolskiego Forum Inicjatyw Pozarządowych, Kawiarnia Wrzenie Świata, 15 września 2011 [1h18min]\nPoczątek akcji „Rewolucja przez sieci społeczne” to 4 osoby i 2 (nie w pełni sprawna) komputery. To wystarczyło, by w ciągu 2 tygodni zaangażować około 60 miast i wsi. Tak powstała siła, której władza nie mogła zignorować – tak rozpoczął wypowiedź Mikita Krasnou, współtwórca akcji masowych protestów, które miały miejsce w ostatnich miesiącach na Białorusi. W czwartek 15 września odbyła się debata „Jak budować demokrację na Białorusi? Wielkie media a sieci społeczne” organizowana przez Grupę Zagranica w ramach Tygodnia Obywatelskiego VI OFIP.\nDotychczasowe manifestacje prodemokratyczne były organizowane przez wąskie grono opozycjonistów lub były to akcje społeczne osób zajmujących się kulturą i prasą, które po pewnym czasie stawały się mniej lub bardziej polityczne. Grupa „moderatorów” portali społecznościowych uruchomili ruch społeczny, startując praktycznie z niczego. Czy akcję tę można nazwać sukcesem? Anna Maria Dyner, specjalistka Polskiego Instytutu Studiów Międzynarodowych, zwróciła uwagę, że oficjalne media zdyskredytowały akcję, nazywając jej organizatorów „bandą młodych pijanych ludzi, którzy zostali wyrzuceni z uniwersytetu”. Taki przekaz dotarł do znacznie większej liczby odbiorców – szczególnie tych mniej wykształconych – niż informacja o rzeczywistych celach „facebookowego” ruchu demokratycznego. Ekspertka komentuje, że aby zaobserwować realne zmiany, konieczne są zmiany systemu myślenia, co trwa zdecydowanie dłużej niż kilka miesięcy. Inną drogą jest niewielka iskra – jak w przytoczonym przykładzie tunezyjskim, by w sytuacji kumulacji niezadowolenia i rozczarowania wybuchła rewolucja na skale narodową. Tymczasem wiele Białorusinów osiągnęło „małą stabilizację” i radzi sobie, mimo biedy i kryzysów (przeciętna pensja na Białorusi to 300 dolarów). „Dopiero gdy zabraknie białoruskim władzom pieniędzy na wypłatę, być może ludzie wyjdą na ulicę” – podsumowuje Anna Dyner.\nW opinii Mirosława Filiciaka, medioznawcy z SWPS, nowoczesne media stwarzają nowe okazje do działań, wyrażania swojej opinii, decydować o sobie. W literaturze naukowej pojawiło się pojęcie „inteligentnego tłumu”, czyli tłumu, który potrafi sam sobą sterować, niezależnie od partii czy liderów władzy. Panelista przestrzega jednak przed bezrefleksyjnym zachwytem nad danym narzędziem, bo to nie „telefon komórkowy obalił prezydenta Filipin”, tylko ludzie z nich korzystający. Co więcej muswzą to być osobe nie bojące się konsekwencji, często większych niż skasowanie portalu na facebooku. Z kolei przykład z Egiptu pokazał, że to nie dostęp do informacji był przyczyną rewolucji, lecz nagłe odcięcie od Internetu spowodowało, że ludzie zaczęli się buntować. Wątek medialny był tutaj drugoplanowy. Również Mikita Krasnou, moderator sieciowych akcji protestacyjnych, zwraca uwagę, że pewnym paradoksem Internetu jest to, że z jednej strony umożliwia dotarcie do miliona osób (na Białorusi z Internetu korzysta 4 mln osób), a z drugiej – jego zasięg jest ograniczony (nie dociera do mieszkańców wsi czy starszych osób, którzy wciąż korzystają z tradycyjnych mediów i co gorsze – ufają oficjalnemu przekazowi. Niestety to właśnie ta grupa jest najtwardszym elektoratem Łukaszenki. Media internetowe należy wspierać właśnie dlatego, że są one zdecentralizowane i nie poddają się regulacjom tak łatwo jak media tradycyjne. Z drugiej strony również te nowoczesne media mogą stać się narzędziem represji ze strony władz. Innym sposobem na zmniejszenie siły ruchu było wyłączanie serwisów społecznościowych. W szybkim czasie powstawały więc nowe.\nZ sali padło pytanie do Mikity, jak długo jeszcze będzie musiała trwać działalność organizatorów i moderatorów akcji, aby nastąpiła realna zmiana. Ze strony panelisty padła krótka odpowiedź: jak długo będzie trzeba. Jego zdaniem obecne społeczeństwo jest inne niż 9 miesięcy temu: dyskutuje nie w domowym zaciszu, tylko na ulicach, nie obawia się aresztowań, powoli traci cierpliwość. Jak podsumował Mirosław Filiciak „Historia rewolucji to nie jest historia o mediach. W pewnym momencie trzeba wyjść poza nie i iść do samego końca. Media mają służyć tylko mobilizacji”.\nŹródło: Grupa Zagranica\nwww.instytutr.pl/cmsms/ – strona Instytutu Reportażu\nwww.isp.org.pl/ – stona Instytutu Spraw Publicznych\nTagi: anna maria dyner, białoruś, demokracja, grupa zagranica, instytut reportażu, instytut spraw publicznych, mikita krasnou, mirosław filiciak, OFIP, polityka, sieci społeczne, tydzień obywatelski, wrzenie świata


• szaliki - szal a la ponczo gyalmo najmodniejsze kolory - gyalmo\nart-Madam.pldodatkiszalikiszal a la ponczo gyalmo! najmodniejsze kolory! - szalik narzutka\nGyalmo - Ciepły szaliki\nSzal a la ponczo GYALMO! Najmodniejsze kolory!\nszal szalik ponczo narzutka duży ciepły czerwone szaliki niebieskie szaliki kolorowe szaliki\nPrzedstawiamy prostą i równocześnie królewską ozdobę, która może na co dzień towarzyszyć kobietom. Produkt, który urzeknie Was delikatnością dotyku, dostosowaniem do potrzeb osób skłonnych do alergii oraz przede wszystkim stylem!\nRęcznie robione szale himalajskie - oto cała tajemnica!\nNasze szale produkowane są w 40% z bawełny i w 60% akrylu, który poddawany jest procesowi ręcznego zmiękczania, co oznacza, że szal, który będziesz nosić, będzie przede wszystkim niesamowicie przyjemny w dotyku i co najważniejsze - nie wywoła reakcji alergicznej. Pozostałe właściwości materiału to: trwałość koloru, odporność na działanie promieni słonecznych i nietrzymanie wilgoci.\nWymiary: 80 x 200 cm.\nSkład: 40% bawełna, 60% akryl\nPrzed dokonaniem zamówienia prosimy o kontakt w celu weryfikacji dostępności koloru.\nszal a la ponczo gyalmo! najmodniejsze kolory! - Gyalmo Cieplutki szal. Bardzo szybka wysyłka.\nciepły szal - narzutka gyalmo. tysiace kolorów! - Gyalmo Jestem bardzo zadowolona z szala, gorąco polecam.\nszal a la ponczo gyalmo! kolory tego sezonu! - Gyalmo Bardzo miły w dotyku, nie gryzie w szyje,\nładnie się układa.Napewno jeszcze jeden kolor wybiorę.\n• ręcznie robione szaliki • dodatki - szaliki • ręcznie robione gyalmo •\nJedwabne malowane pareo- maki na zielonym tle.327,00 zł Wełniany szal w jodełkę - szal unisex - szary.119,00 zł\nWiosenny komin tuba bawełniana, dwukolorowy komin z zapinką. Szaliki handmade Komin, tuba, szal z zapinką, modny dodatek na wiosnę i lato69,90 zł Czarny filcowany wełniany miły i ciepły komin handmade- tuba, owijany. Szaliki handmade Czarny filcowany wełniany miły i ciepły komin handmade - tuba, owijany dwa razy85,00 zł


Męski lifestyle - czyli mój styl życia w XXI wieku!\nW Necie propaguje się od miejsc, w którym damy mogą postulować o radę w prawie każdej dziedzinie życia i jest to zwyczajne. Zwykłym jest dla nich także stwarzanie specyficznych ekip, for i wymienianie się doświadczeniem. Mężczyźni także potrzebują takich miejsc jak blog dla faceta, lecz jest ich wielce mniej.\nMęski lifestyle różni się od żeńskiego punktu widzenia, chociaż wchodzi w siostrzane zadania. Nowoczesny klient również chce świetnie wyglądać i dbać o siebie, no i też mieć otoczenie, gdzie będzie mógł przeczytać najwyższej jakości teksty.\nStyl życia adaptuje się na coraz to pośpieszniejszy i czasem nie ma czasu na zasięgnięcie kompetentnej wskazówki. Z tego powodu w krajowym Internecie winny wynurzyć się najnowsze otoczenia, blogi dla gościa, gdzie będzie on mógł zaglądać i dowiedzieć się jak w chwili obecnej mają wygląd męskie sprawy.\nMęski punkt widzenia jest tutaj bardzo główny, zatem to sami faceci powinni kierować takie strony. Typkowie, którzy znajomością co to takiego klasa, a także potrafią odpowiedzieć na wiele niepokojących chłopów pytań, łączących się z płcią przeciwną. Wielu ludzi może szydzić ideę blogów modowych dla mężczyzn, interpretując, że to rzemiosło dla kogoś zniewieściałego. Większość męskich blogów póki co wchodzi w o wiele obszerniejsze zagadnienie typu styl życia według mężczyzn.\nJest tu również sporo zagadnień kulturowych, gdyż zadbany i nowoczesny facet to nie tylko ciało, ale nade wszystko rozum. Winien być on oczytany. Jak pisze przykładowy z kreatorów popularnego męskiego bloga: o ile chce się zadbać o siebie powinno się dodatkowo umieć zadbać o innych. Nie tylko powinno się doglądać o finanse mężczyzny lecz dając za przykład bawiąc ich niebanalną dysputą.\nkomputer79 17:09:59 10/01/2015 [Powrót] Komentuj


100-lecie Bitwy Warszawskiej - WIRTUALNE POLICE - police24.pl\nOpublikowano: 15 sierpnia 2020, 09:56:55\nBitwa Warszawska, zwyczajowo nazywana Cudem nad Wisłą to starcie zbrojne stoczone w dniach 13–25 sierpnia 1920 roku pomiędzy Rosją Radziecką i Polską. Była to decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej.\nW krytycznej sytuacji, u progu spodziewanej przez wielu klęski, oddziały Wojska Polskiego zdołały odepchnąć i pokonać nacierającą Armię Czerwoną. Zwycięstwo strony polskiej w bitwie pozwoliło zachować niepodległość odradzającej się Rzeczypospolitej, a także przekreśliło radzieckie plany ofensywy na Europę Zachodnią oraz plany rozpętania międzynarodowej rewolucji.\nKluczowy był manewr Wojska Polskiego oskrzydlający Armię Czerwoną, opracowany przy udziale szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego Tadeusza Rozwadowskiego, a przeprowadzony przez Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego, wyprowadzony znad Wieprza 16 sierpnia 1920, przy jednoczesnym związaniu głównych sił bolszewickich na przedpolach Warszawy.\nBezpośrednio przed bitwą, na przełomie lipca i sierpnia 1920 roku, sytuacja wojsk polskich stawała się krytyczna. Niepowodzeniem zakończyła się próba powstrzymania ofensywy wojsk bolszewickich na linii Bugu, z początkiem sierpnia oddano twierdzę Brześć. Armia Czerwona miała otwartą drogę na Warszawę, która stanowiła ważny cel strategiczny jako centrum polityczne, gospodarcze i finansowe odradzającej się Polski. Siły polskie wydawały się bliskie rozpadu, a obserwatorzy przewidywali decydujące zwycięstwo sowieckie.\nNaczelny Wódz Józef Piłsudski 6 sierpnia wydał rozkaz cofnięcia się ku Wiśle celem przegrupowania sił, przygotowania kontruderzenia i zorganizowania obrony stolicy. Generał Józef Haller formował Armię Ochotniczą jako jej Generalny Inspektor.\n16 sierpnia dowodzone przez Józefa Piłsudskiego grupy uderzeniowe przypuściły kontratak z południa, znad Wieprza, przełamując pod Kockiem i Cycowem front obrony przeciwnika, rozbijając całkowicie jego lewe skrzydło i wychodząc na tyły wojsk atakujących Warszawę. Kontratak polski zmusił siły rosyjskie do niezorganizowanego wycofania się na wschód i za Niemen. Armia Czerwona poniosła znaczne straty.\nZdaniem brytyjskiego polityka i dyplomaty Edgara D’Abernon bitwa warszawska była jedną z osiemnastu przełomowych bitew w historii świata. Przywódca bolszewików Włodzimierz Lenin nazwał ją „ogromną porażką” swoich\nW polskiej historiografii najbardziej utrwaloną nazwą bitwy jest Bitwa Warszawska. Istnieje również popularne określenie "Cud nad Wisłą". Twórcą tego sformułowania był Stanisław Stroński, który 14 sierpnia 1920 przypomniał podobnie dramatyczne położenie Francji w czasie I wojny światowej we wrześniu 1914, kiedy to nieoczekiwane odrzucenie wojsk niemieckich z przedpola Paryża nazwano cudem nad Marną. Pierwszy raz w debacie publicznej użył go Wincenty Witos i było ono chętnie podnoszone przez politycznych przeciwników Piłsudskiego, kwestionujących zasługi marszałka w przygotowaniu i przeprowadzeniu tej operacji. Przy tym wszystkim sformułowanie to nabrało konotacji religijnej, ponieważ Kościół (również nieprzychylny Marszałkowi) bardzo szybko podchwycił określenie bitwy jako cud i postanowił rozstrzygający jej dzień przypadający na 16 sierpnia połączyć z obchodzonym dzień wcześniej, dniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Królowej Korony Polskiej.


RASPBERRY AND RED: The Hoodie | OOTD\nThe Hoodie | OOTD\n(Weronika Załazińska / ph. Maksymilian Scholl)\n⏩ | second-hand denim jacket | Zara skirt | second-hand hoodie | Geox shoes | ⏪\nSpoglądając na ostatnie kilkanaście postów, można by odnieść wrażenie, że ciągnie mnie do dzielnicowych garażów, całkiem wątpliwej urody zresztą. Wybór takiego, a nie innego tła nie jest spowodowany jednak moją miłością do drzwi garażowych ani tym, że uważam je za jakkolwiek estetycznie atrakcyjne. Dzielnica, w której przyszło mi żyć od dziewiętnastu lat, nie oferuje zbyt rozpiętej oferty tła do zdjęć i wybór ogranicza się do trzech opcji: wózków z napisem Lidl, ścian bloków (które po prostu dobrze nie wyglądają, kąt, światło czy balans kolorów nic z tym nie zrobią) i w końcu - drzwi garażowych. Wahać się tu nie ma raczej nad czym.\nJust from looking at the last couple of posts you might get an impression that I have a thing for any sort of garages. The reason why they're always in my background is not because I love them or I find them aesthetically appealing. It's only because my neighbourhood is, let's just say, not very photo-friendly and the three backgrounds you can choose from are: trolleys in the nearest supermarket, walls of the block of flats (that just don't look OK, I'm tellin' ya) and finally - the garages. You must admit I don't have much of a choice.\nA co w ogóle z moimi wakacjami? Daruję sobie powtarzanie się, przepraszanie za absencję i obiecywanie częstszych wpisów. Wszyscy chyba już znamy mnie na tyle dobrze, żeby wiedzieć, że i tak będę znikać raz na jakiś czas. Czasem tego potrzebuję i proponuję, że tym razem zostawiam post, tak jak jest, bez żadnych radosnych obietnic na końcu i tych wszystkich bzdur. A co do wakacji...prowadzę najbardziej leniwie i najmniej produktywne życie. Kończę ostatni sezon Friendsów, uzupełniam moją bibliotekę, noszę dresy 24/7, jem śniadanie o drugiej po południu, piję kawę o trzeciej trzydzieści nad ranem i tak sobie żyję, trochę w innej czasoprzestrzeni.\nWhat about my summer holidays? I'm not gonna keep on repeating myself and telling you I'm sorry for my absence. Neither do I want to say I'm coming back and I'm gonna post more often. We all know me too well and we all know I just disappear from time to time. I need that and I can't avoid that. We'll just go with the flow and see. This time with no promises. So, what have I been up to? Let's just say I'm having the laziest, the least productive holidays ever. I'm finishing the last season of Friends (God knows what I'm gonna do with my life after that), I'm expanding my little home library, I'm wearing sweatpants 24/7, I'm eating breakfast at 2 PM, drinking coffee at 3.30 AM and in general I'm just not giving a flying ef about anything. And it feels good and it feels right.\nTylko czasami nachodzi myśl, że czas najwyższy się ogarnąć. Szybko jednak ta myśl odchodzi, bo te „po-szkolne”, „przed-studenckie” wakacje zdarzają się tylko raz w życiu i to chyba jedyny moment takiej kompletnej „wolności”. I ja, jako kompletnie wolny człowiek, zdecydowałam spędzić te wakacje oglądając seriale.\nPołowa sierpnia zapowiada się natomiast lepiej, będę próbować złapać trochę słońca nad polskim, dobrym morzem, którego nie widziałam z kilka lat. Wrzesień z kolei, jeśli uda się to, co ma się udać, będzie głównym miesiącem podróżniczym. Jeśli macie do polecenia jakieś kierunki podróżnicze w Europie, dajcie znać w komentarzu :) Nie wydaje mi się, żeby udało mi się odpowiedzieć na komentarze pod ostatnim postem, dlatego umówmy się, że będę stale monitorować ten dzisiejszy i tutaj aktualizować odpowiedzi. Trzymajcie się i do zobaczenia :)\nI only sometimes have this feeling that I should get myself together. But on the other hand these post-school, pre-university holidays happen only once in your lifetime and it's the only moment in your life when you're just free. And I, as a totally free person, have chosen to spend these holidays watching TV shows. At the end of August I'll hopefully catch some sunshine at the Polish sea and if everything goes right September will be my main motnh of travelling. Take care xx\n(these two photos though...I'm not pregnant. LOL. / Patrzę tak na te dwa zdjęcia...Nie, nie jestem w ciąży.)\nVonny August 6, 2014 at 7:52 PM\nUnknown August 6, 2014 at 7:59 PM\njejku uwielbiam Ciebie i twojego bloga i oglądać twoje filmiki stałaś się moją inspiracją do działań :)\nPrzyłączam się do koleżanki wyżej! Jesteś niesamowita i tworzysz prześliczne stylizacje! :))\nFrançais des affaires 360° August 6, 2014 at 8:06 PM\nfajne zestawienie :) miłego odpoczynku przed 1 rokiem studiów :)\nMatrelsy August 6, 2014 at 8:06 PM\nMogłabyś powiedzieć coś o swojej grzywce? :) Na jaką długość masz ją ściętą, w jaki sposób jest ona ścięta, jak to robisz? Jest przecudowna i chętnie dowiedziałabym się o niej tych rzeczy. :)\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:51 AM\nTeraz rośnie z powrotem, bo była za krótka. Ścinałam sama, jak prostą grzywkę, czyli ciachnęłam w linii prostej włosy i ułożyłam na dwa boki ;)\nskąd ten piękny lakier do paznokci? <3.<3\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:53 AM\nEssie Cocktail Bling ;)\nHave you watched... August 6, 2014 at 8:07 PM\nNawet w dresowej bluzie wyglądasz jak milion dolarów\ntak bardzo mnie pocieszylas tym postem.. kocham Cie po prostu ;d\nPowinnaś iść na modelkę !! :)\njesteś najpiękniejszą i najinteligentniejsza blogerka/vlogerka jaką dane mi było poznać! i do dzis nie moge sie nadziwić, jak ogromny jest Twój urok osobisty ;)) miłego wypoczynku!\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:54 AM\nAVY August 6, 2014 at 8:07 PM\nEnjoy it while you can. Looking adorable as ever.\nAnonymous August 6, 2014 at 8:09 PM\nPrints And Roses August 6, 2014 at 8:09 PM\npaulinczen August 6, 2014 at 8:11 PM\nJesteś świetna! : ) Uwielbiam czytać Twojego bloga zarówno jak i słuchać videoblogi ; D\nJeanne August 6, 2014 at 8:12 PM\nCzy mógłbyś podlinkować buty, świetnie wyglądają ale nie mogę się ich doszukać na podanej stronie ? :)\nwydaje mi się, że mogą być już wycofane ze sprzedaży :(\nWeroniko! Jesteś tak wspaniałą, pozytywną, inteligentną dziewczyną, nie często sie takie spotyka. Uwielbiam czytac twoje wpisy na blogu a jeszcze bardziej ogladac Cie na yt :) Mam nadzieje, że wpisy czy videa będą sie jeszcze pojawiac długo :) Jeśli mogłabyś odpowiedziec, kiedy będzie jakiś filmik? juz sie nie moge doczekac :* pozdrawiam\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:55 AM\nBędzie w tym tygodniu :)\nwyglądasz świetnie :) ciekawa notka\nJESTEŚ NAJLEPSZA!!!! NAJLEPSZA POLSKA BLOGERKA - pokazujesz to co najlepsze-czyli NATURALNOŚĆ I PROSTOTĘ -Piękno samo w sobie. Uwielbiam!!!! Kiedy video????\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:56 AM\nDziękuję ;* Dzisiaj nagrywam, więc do końca tego tygodnia będzie na kanale\nOliwia Jaworska August 6, 2014 at 8:16 PM\nAaaaa! właśnie patrzę na ten post i jestem w szoku... mam dosłownie identyczną bluzę i kurtkę z s-h, z resztą jesteś do mnie bardzo podobna, kiedyś parę osób nawet napisało do mnie że bardzo Ciebie przypominam;) chyba masz nowego sobowtóra... xd\nA do zwiedzenia polecam Budapeszt, Londyn i Chorwację ;)\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:57 AM\nBudapeszt marzy mi się już od dłuższego czasu!\nCzyli nie pracujesz? Ja czasami miewam poczucie winy, że wiodę równie beztroskie dni.. ;)\nNie pracuję, za późno się za to zabrałam :/\nGdzie kupiłaś zegarek? Jest świetny :)\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:58 AM\nZapomniałam podpisać ;) Parfois\nFashion Blogger + Photographer August 6, 2014 at 8:21 PM\nProsty, a jakże udany zestaw.\nmayshack August 6, 2014 at 8:21 PM\nAmsterdam! Jeszcze żadne europejskie miasto mnie tak nie zachwyciło :)) a byłam tam tylko kilka godzin :)\nWERONIKA August 7, 2014 at 7:59 AM\nJa tam samo w Amsterdamie spędziłam nawet niecały dzień i mam zamiar tam wrócić :D\nChyba pierwszy raz na blogu stylizacja w takich klimatach :)+ jaki śliczny kok i cała Ty :D <3.\nMarzena Garbacz August 6, 2014 at 8:22 PM\nJesteś przepiękna, nie można się napatrzeć ;)\nNo i Ty masz to niesamowite szczęście albo jakiś dar, uwielbiam Twoje rzeczy z sh :)\nDaria August 6, 2014 at 8:22 PM\nJeśli chodzi o podróże, to koniecznie musisz zobaczyć Pizę! Zobaczenie tej krzywej wieży jest niesamowite! Zdecydowanie najpiękniejsza budowla jaką widziałam! No i lubisz włoski, to z językiem nie będziesz miała problemu :) Polecam też Sienę! Miasteczka o takim nastroju nie jestem w stanie opisać. Trzeba samemu tego doświadczyć, ale gwarantuję Ci, że się nie zawiedziesz. Koniecznie uwzględnij te 2 miejscowości w swoich planach!\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:01 AM\nNa stówę będę kombinowała, żeby zawitać do Włoch jeszcze w tym roku ;)\nW Pizie nie ma absolutnie nic wartego uwagi, 4h wystarczą na zobaczenie tej krzywej wieży i przejście się uliczkami miasta, następnie radzę stamtąd spadać, bo szkoda czasu. Zrobiłam sobie w lipcu objazdówkę po Toskanii i właśnie Piza była jej najsłabszym punktem.\nKto Ci robi zdjęcia ? ;)\n+W jakim programie je przerabiasz ?\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:02 AM\nPrzyjaciele ;) Zawsze podpisuję autora zdjęć. Przerabiam w pixlr.com\nSophie August 6, 2014 at 8:24 PM\nJeżeli masz ochotę na morze, to może Chorwacja? Albo wycieczka do Kopenhagi. Nigdy nie byłam, ale marzę o wycieczce do tych miejsc <3\ntytuł abc August 6, 2014 at 8:24 PM\nTwoje włosy świetnie wyglądają! :)\nDosiekk August 6, 2014 at 8:25 PM\nJesteś cholernie fotogeniczna! :)\nEch, przybijam więc smutną, leniwą piątkę! Cóż, może i mnie los uraczy konkretnymi planami, choćby i takimi na ostatni dzwonek? Pomarzyć nie zaszkodzi ;)\nA wyglądasz czadowo! Hard rock alleluja :)\nhej, na jakiej uczelni można Cię spotkać w październiku i na jakim kierunku ? :)\nUJ, italianistyka ;)\nhahaha, opłacało się czekać! <3\nUnknown August 6, 2014 at 8:29 PM\nTrafiłam na Twojego bloga całkiem przypadkowo i muszę powiedzieć, że bardzo mnie zaciekawił! :) Podoba mi się sposób w jaki piszesz posty - jest po prostu luźno, nie ma nic na siłę, nic wymuszonego :) Inspirujesz! :)\nNa ile jedziesz nad morze?\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:03 AM\nNie mamy ustalonego powrotu ;)\nAdusiaczek3 August 6, 2014 at 8:31 PM\ngdzie dokladnie i w jakim terminie będziesz nad polskim morzem ? :) też się wybieram !\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:04 AM\nGdańsk, jakoś w połowie sierpnia mamy zamiar wyjechać, ale nie wiem na ile ;)\nRachel August 6, 2014 at 8:32 PM\nO matko! Dziękuję, że napisałaś, chociaż szczerze mówiąc tak chyba nie powinnam stwierdzić, bo długo nie pisałaś. Tak, wiem wiem robię ci wymówki, jednak cieszę się, że znowu wróciłaś. Co do spędzania wolnego czasu, ja teraz mam bardzo podobnie, z tym, że zamiast seriali oglądam Youtuba, a biblioteczka powoli, ale miarowo również rośnie.\nChyba rzeczywiście dużo oglądasz "Friends", ponieważ z tego co pamiętam, dość niedawno byłaś jeszcze w 3 sezonie... :) Ja na razie zrobiłam sobie przerwę, jestem w końcówce 2 sezonu i to dzięki tobie zaczęłam go oglądać od początku, bo znałam ten serial, oglądałam chyba parę razy.\nA teraz kończę, bo będziesz miała mniej czasu na oglądanie ^^\nBye, i zajrzyj na bloga: memoriesandoblivion.blogspot.com\n, który rozwija się i liczy na wsparcie :)\nCzyżbym napisała pierwsza?! Ach, na coś przydało się codzienne sprawdzanie Twojego bloga :DDD\nRachel August 6, 2014 at 9:15 PM\nOch, nie pierwsza...\nAdelajda August 6, 2014 at 8:32 PM\nPieknie wyszedł Ci ten koczek!\nMorze? A mozna wiedziec gdzie dokladnie? Bo tez tak spedzam ten miesiac. Jednak jesli chodzi o zagranice to polecam Geneve,piekne ma bardzo wiele ciekawych zakatkow i jest badzo blisko gor i granicy z francja,jesli chodzi o dogadanie sie,spokojnie mozesz mowic tam po angielsku bo prawie kazdy go tam zna.\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:29 PM\nskąd jest zegarek? świetny zestaw, jak zawsze :)\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:30 PM\nAll August 6, 2014 at 8:34 PM\nWróciłaś! Jak dobrze ;) ledwo co przeczytałam jeden post, już nie mogę się doczekać kolejnego ;) powtarzam się, ale - oby jak najszybciej :)\nAll August 7, 2014 at 12:35 AM\nA jeśli chodzi o podróże to polecam serdecznie chorwacki Zagrzeb (chociaż domyślam się, że będzie Ci tam ciężko dotrzeć) i przepiękne Wilno! To drugie miasto jest ostatnio moim najukochańszym. Można godzinami krążyć po starówce, urokliwych uliczkach, które przysięgam (!) chyba nigdy się nie kończą - zupełne przeciwieństwo Warszawy ;) Niewiele jak na razie widziałam, ale może właśnie Wilno po wycieczce do Pragi będzie fajnym kierunkiem? :)\nAll August 7, 2014 at 12:36 AM\nHaha jeszcze jedno ;) uwielbiam to garażowe tło ;) nie miałabym nic przeciwko jakimś ładnym krakowskim kamienicom, ale garaże też są świetne ;D\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:31 PM\nByłam w Wilnie i też niesamowicie mi się podobało :)\nEwa Wiertel August 6, 2014 at 8:37 PM\nJak zwykle zachwycasz swoją urodą\nAlicja Waligóra August 6, 2014 at 8:38 PM\nOch, jak ja Cię uwielbiam. A wiesz co szczególnie mnie do Ciebie przyciąga? To jak wiele mamy ze sobą wspólnego. Chociażby to, jak powiedziałaś w jednym z vlogów, że masz zbyt żółty odcień skóry i nigdy nie możesz dopasować podkładu do swojej cery - aż moje usta ułożyły się w piękną literkę 'o', bo chyba nigdy wcześniej nie słyszałam, by ktoś miał identyczną sytuację do mojej haha :) Moja sympatia do Ciebie wzrasta z każdym vlogiem i postem coraz bardziej i bardziej! Pozdrawiam cieplutko, xoxo\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:32 PM\n<3 ja tak samo byłam zdziwiona, że tyle osób ma ten 'żółty' problem :D Nie jesteśmy jednak same :D\nKlaudiaaam August 6, 2014 at 8:39 PM\nProwadzisz genialnego lifestylowego bloga. Kocham czytać twoje notatki, które są takie lekkie a zarazem przemyślane! Stylówka świetna, zdjęcia znakomite i modelka genialna! :)\nA co do podróże, to ja na Twoim miejscu wybrałabym się do Hiszpanii (Barcelona, Madryt itd.) jesienią te miasta też wyglądają cudownie i oczywiście jest tam o wiele cieplej niż w tym czasie w Polsce ;)\nWERONIKA August 7, 2014 at 8:35 PM\nWłaśnie widzę wysyp komentarzy dotyczących Barcelony! Byłam tam tylko na jeden dzień, ale przydałoby się wrócić..Najgorzej jest chyba z biletami, bo ciężko coś taniego upolować z Krakowa\nAnia August 6, 2014 at 8:40 PM\nBardzo lubię Twój styl pisania :) Tak naprawdę zdjęcia zdjęciami, ale ja tu zaglądam regularnie po nowe posty - ten fajny dystans, trochę ironii i rozbawienia... A jeśli chodzi o te wakacje to, TAK, będziesz za nimi tęsknić, ale nie besztaj się specjalnie za "marnowanie" czasu na seriale - za tym beztroskim marnowaniem też się tęskni :)\n012 August 6, 2014 at 8:40 PM\nHaha :D faktycznie ciążowe fotki :D\nŻaneta August 6, 2014 at 8:46 PM\nAustria- Alpy <3 byłam w tym roku i zakochałam się w tych górach i jeziorach\nAnonymous August 6, 2014 at 8:52 PM\nczyżbyś mieszkala w Hucie? ;p\na co do podróży to polecam Amsterdam ;) (bo wiem, ze w moim ukochanym Rzymie już byłaś ;))\nz kierunkow wakacyjnych w Europie polecam goraco BARCELONE bylem tam 2 razy i juz za kilka dni jade trzeci raz <3 jakbys chciala to moge polecic Ci jakies fajne knajpki tam, jak sie poruszac, co zobaczyc itd..\nBoże jesteś prześliczna!!!!!!\nCo do mało produktywnego życia... z góry przepraszam za śmiałość ale dlaczego nie pójdziesz do pracy?? Chyba bym ocipiała jakbym tyle czasu siedziała w domu, sory ale łażenie po mieście, spotkania ze znajomymi i bezsensowne siedzenie w domu też się kiedyś nudzi :) Przyznaje że jestem osobą trochę "dziwną" jak na swój wiek, ponieważ mając 20 lat od co najmniej trzech lat wstecz wakacje spędzałam w pracy, tak też było w tym roku, jeszcze dobrze szkoły nie skończyłam a już latałam z tacą. wiem że jest się młodym, trzeba odpocząć i po prostu nic nie robić, ale kasa zawsze się przydaje, szczególnie teraz kiedy życie się zaczyna i wchodzi się w dorosłość. Auto, mieszkanie, wakacje :)\nMam nadzieję, że nikt mnie tu nie zjedzie za moją szczerość, bo każdy ma prawo wyrazić swoje zdanie :) Pozdrawiam!!\nJak obrabiasz zdjęcia co najczęściej zmieniasz bo efekt jest niesamowity :) ?? Pozdrawiam Ada\nWYDRUKOWANE August 6, 2014 at 9:02 PM\nto może jakiś meeting nad morzem? :> czeekamy!\npracujesz gdzieś ? :)\nCudnie jak zawsze :) A może zrobisz video z małym instruktarzem jak zrobić tę piękną fryzurę, którą masz na zdjęciach? Tak w wolnej chwili... Myślę, że nie tylko ja jestem nią zainteresowana :D\njak zrobiłas tego koczka? :)\nAgata August 6, 2014 at 9:16 PM\nJak ja uwielbiam Twoje posty, jesteś taką osobą, której nie da się nie polubić :) Co do miejsc, to polecam Sewille w Hiszpanii i południe Portugalii!\nPolecam Włochy - jezioro Garda albo Gulianova <3\nbychciak August 6, 2014 at 9:22 PM\nGdzie jedziesz nad to Polskie morze?\nZapraszam każdego na mojego bloga : http://littlestoryoflive.blogspot.com/ którego prowadzę przez Ciebie i jesteś moją dużą inspiracją.\nnagraj filmik jak zrobić takiego koka :DDD\nW końcu wróciłaś! Cudownie wyglądasz! :*\nJa również większość wakacji leniuchuję, ponieważ we wrześniu czeka mnie sporo nauki - będzie egzamin gimnazjalny.. ;)\nPialunja August 6, 2014 at 9:25 PM\nDlaczego Ty jesteś taka piękna ?! ;c\nskąd jest zegarek? :)\nJak cie już tak wciągnęło w seriale to polecam Orphan Black.\nNajfajniejsze jest to, że patrząc na zdjęcia, na których się uśmiechasz nigdy nie wydaje się, że ten uśmiech jest sztuczny. Jesteś po prostu szczera i wydaje mi się, że dzięki temu wciąż tu wracam.\nFale , słońce , plaża coś jeszcze tutaj dodać ?!\ntilula August 6, 2014 at 9:35 PM\nSkad masz pedzelrk ktorrgo uzywasz do bronzera ze sleeka?\nDiane Hoang August 6, 2014 at 9:35 PM\nI hope you are well! This is such a cute comfy look! You have the prettiest eyelashes!\nAnonymous August 6, 2014 at 9:36 PM\nKiedy nagrasz nowy filmik na yt ?\nPiotrowskaPaulina August 6, 2014 at 9:38 PM\nWłosy masz cudowne !\nMagdalena August 6, 2014 at 9:39 PM\nZawsze miło zobaczyć coś od Ciebie! To mój pierwszy komentarz tutaj, chociaż dobrze pamiętam, kiedy kilka lat temu (gimnazjum!) zobaczyłam Twoje zdjęcie w Elle. Miałaś na sobie cekinową bluzę (bluzkę? sweter? coś?) w granatowym kolorze i pozowałaś na tle swojego nieśmiertelnego kolażu na ścianie w pokoju. To chyba głupie, że tak to wspominam, ale to jednocześnie fajne, że od tylu lat tu zaglądam! :)\nKoniec gadania. Na podróż wychodzę z propozycją Austrii. Spędziłam tam majówkę i muszę powiedzieć, że alpejskie widoki są cudowne! Polecam Salzburg i okolice: Hallstatt i Sankt Wolfgang.\nMoje pyt.brzmi- czy doczekamy się postu ze studniówkową sukienką jeszcze 2014 roku Weroniko ?;D\nAnonymous August 6, 2014 at 9:50 PM\nŚwietnie wyglądasz i masz boską fryzurę!! A propos włosów to czy mogłabyś zdradzić adres swojego fryzjera? (wiem, że to pytanie pojawiało się już kilka razy ale nie mogę sobie nic przypomnieć oprócz tego że imię pani fryzjerki zaczyna się bodajże na "A"...? A chyba tam skoczę i poproszę o fryzurę "na Weronikę" ;D)\no i jeszcze- jak było w Pradze? Będzie jakiś vlog albo post o wyjeździe i o samej PradzE?:)\ncodziennie czekam na Twój filmik! Jesteś cudowna :)\nVereebenArt August 6, 2014 at 10:08 PM\nsuper, genialne połączenie bluzy i jeansówki :)!\nMarabella August 6, 2014 at 10:09 PM\nByłaś może w ostatnim tygodniu w pobliżu Małej Góry-Kraków?\nMasz jakąś letnią miłość?\nAnonymous August 6, 2014 at 10:10 PM\nNie brakuje Ci czasem chłopaka?\nSzoopinska August 6, 2014 at 10:13 PM\nJakiego masz pięknego koczka ! :) Mnie taki nie wychodzi ;(\nJakiś czas temu udało mi się kupić bardzo podobną bluzę w sh, przyniosłam ją do domu i moje pierwsze pomysły na łączenie były własnie z tego typu czarną spódniczką ;) Ty dorzuciłaś mi do koncpecji jeszcze kurtkę jeansową ;)\nP.S. Jesteś cudna i najnormalniej na świecie zazdroszczę Ci urody, jak dla mnie- idealna! ;)\nZosia August 6, 2014 at 10:18 PM\nAnna Trębacz August 6, 2014 at 10:21 PM\nWe wrześniu zapraszam do Bilbao :)\nUnknown August 6, 2014 at 10:26 PM\nBłagam o filmik/instruktaż jak zrobić takiego koczka - mam włosy podobnej długości, aczkolwiek moje koczki są idealna jedynie do spania :C\nProponuję Lizbonę, byłam tam kilka dni temu i jest absolutnie zniewalająca. Bilety lotnicze są dość drogie, choć ja upolowałam je w dobrej cenie ;)\nAle ceny obiadów, hoteli itp. są raczej niskie, więc wszystko łącznie jest w przeciętnej cenie wakacji za granicą.\nBudapeszt też brzmi świetnie.\nZuza August 6, 2014 at 10:36 PM\nWeronika, jestem dwa lata od Ciebie młodsza i moja wakacyjna nieproduktywność również (?) wpędza mnie w wyrzuty sumienia. Pytanie jest beznadziejne, już teraz to wiem, ale i tak je zadam: pamiętasz co robiłaś podczas wakacji będąc w moim wieku (albo co planowałaś robić?)? Może dasz mi jakiegoś motywującego wirtualnego kopa - wiadomo w co.\nMam podobne, `serialowe` postanowienie na część moich wakacji i w zeszłym tygodniu skończyłam oglądać przyjaciół. Przyznam szczerze, że tak strasznie ryczałam, że niedługo chyba zacznę oglądać od początku ;)\nCo teraz czytasz? O co poszerzasz bibliotekę?\nCo do włajaży polecam słoneczną Barcelonę lub Wenecję :)\nO boże jaka ty śliczna. ;)\nŚwietne wakacje. Uwielbiam oglądać seriale. xxx\nYoko Nguyen August 6, 2014 at 10:50 PM\nPA.TRZ August 6, 2014 at 10:53 PM\nTwój blog jest z jednej strony może zwyczajny, ale z drugiej bardzo prawdziwy! To się ceni :)\nStrawberryJuly August 6, 2014 at 11:03 PM\nZastanawiałam się właśnie and tym kiedy zawitasz na blogu bądź na YT, a tu miła niespodzianka :) W dzisiejszym poście dobrze widać Twoje pasemka i muszę przyznać, że prezentują się naprawdę ciekawie i ładnie! Lepszy kontrast pomiędzy poprzednią, a obecną fryzurą zapewne dostrzegłabym porównując Twoje zdjęcia w rozpuszczonych włosach, ale mam nadzieję, że jeszcze będzie okazja :) Jak zawsze wyglądasz świetnie i życzę Ci udanych wakacji nie tylko w towarzystwie "Friends'ów" :)\nagataklak August 6, 2014 at 11:11 PM\nŚwietna stylizacja, jestem ogromną fanką Twojej urody! :)\nEwelina August 6, 2014 at 11:26 PM\nmasz rację, odpoczywaj i leniuchuj póki masz taką okazję, bo nie wiadomo co będzie później ;)\no podróżach (między innymi) zaczynam pisać na swoim blogu, więc zapraszam ;)\nJeśli chodzi o morze to polecam Pobierowo lub Dziwnów :-)\nDobre tereny do zwiedzania\nAnonymous August 6, 2014 at 11:37 PM\nWeroniko, jak robisz tego super uroczo fantastycznego koka ???\nMoroszka August 6, 2014 at 11:50 PM\nTeż mam najdłuższe wakacje w życiu i prowadzę je w bardzo podobny sposób :D Z tym wyjątkiem, że ostatnio odwiedziłam Kraków i po prostu zakochałam się w tym mieście. Aż żałowałam, że złożyłam papiery na studia tylko do swojej Warszawy na UW, a nie właśnie tam, na UJ. Mieszkałam w hostelu, w samym centrum Krakowa niedaleko Starego Miasta i podczas swojego kilkudniowego pobytu nie zobaczyłam żadnych wieżowców, tylko same urocze kamieniczki. Byłam zachwycona i z chęcią bym się tam przeniosła, gdybym była tego świadoma kilka miesięcy wcześniej. A jeśli chodzi o zestaw to idealny na chłodne poranki, bo potem to już robi się gorąco i warto coś z siebie zdjąć ;) Bardzo podoba mi się dżinsowa kurtka i sama myślę o tym, żeby gdzieś podobną znaleźć ;)\nDominik August 6, 2014 at 11:57 PM\nW tej spódnicy wyglądasz wspaniale. Leży na Tobie idealnie ^^ Informuj kiedy będziesz nad morzem ;)\nMonina August 6, 2014 at 11:58 PM\nO kurcze, przybijmy sobie piątkę! Mój dzienny grafik wygląda identycznie :D! Tyle, że oprócz Friendsów na tapecie jeszcze Grey's Anatomy :D Ufff dobrze wiedziec, że nie jestem sama :D\nMiło, że do nas wrócilas :) Może polecisz jakies ksiązki warte przeczytania?\nCo do podróży, to Londyn zawsze wydaje się dobrą opcją, więc zapraszamy tutaj! :))\nGdzie i kiedy kupiłaś tą szarą bluze ? , jest śliczna :)\nAnonymous August 7, 2014 at 12:46 AM\nGdzie i kiedy kupił tą szarą bluze ?, jest śliczna :)\nI love the denim jacket and hoodie combination!\nThe Coattail Effect August 7, 2014 at 2:30 AM\nlove your street-style inspired look! a hoodie under a jacket is such a classic move :)\nJulia August 7, 2014 at 2:37 AM\nPolecam Hiszpanię (Madryt, Barcelona), Portugalię albo Holandię! :) Uwielbiam czytać twoje posty ponieważ są takie wciągające xd xoxo\nMozna sie spytac na jakiej uczelni i kierunku bedzie mozna Cie spotkac w pazdzierniku? ;-) pozdrawiam\nTheNikaa97 August 7, 2014 at 8:23 AM\nO widzę nowy zegarek! Skąd jest jeśli można wiedzieć? :D\nYou should come to the US on the West Coast side of things!\nAnonymous August 7, 2014 at 8:25 AM\nkurcze, próbowałam upiąć włosy podobnym sposobem do Twojego ale nie chcą ze mną współpracować. a co z pracą? masz zamiar gdzieś sobie dorobić? :)\nUnknown August 7, 2014 at 8:36 AM\nCudnie wyglądasz! A ta kurtka jest genialna *.*\nWerka, mam pytanko odnośnie używanego przez Ciebie kiedyś Kallos Crema di Latte - zakupiłam go, i po ok. 2 miesiącach zaczął naprawdę brzydko pachnieć, wręcz alkoholem i ten przyjemny zapach mleka prawie całkowicie znikł - czy u Ciebie też się tak zadziało? Widziałam że trzeba go zużyć w ciągu 12 miesięcy od daty produkcji, ale mój ma jeszcze z 7 miesięcy ważności ;/ Pozdrawiam, Iza\nSwietna stylizacja :))\nKiedy jakis nowy film na YT? :)\no czym planujesz filmik? ;)\nWe-makeupandco August 7, 2014 at 9:36 AM\nThe first photo is so beautiful! No I mean you're beautiful!\nKaja August 7, 2014 at 9:43 AM\nCo do miejsc wartych odwiedzenia: polecam wybrać się do Kopenhagi :) Mi bardzo się tam podobało, zresztą cała Dania jest piękna.\ndreamsstation August 7, 2014 at 9:48 AM\nZazdroszczę Ci wrzesniowej podróży po Europie:). I odwiedzin polskiego morza.\nWyglądasz świetnie, oglądanie seriali Ci służy bo promieniejesz hahah:)):*\nKochana, zostaw seriale na studia, w czasie sesji to najlepszy sposób na zabicie czasu! :)\nUnknown August 7, 2014 at 10:33 AM\nO co chodzi z tymi dresami 24/7? PS. Polecam Hiszpanię i Los Angeles :)\nCZYTAJ Z UST August 7, 2014 at 10:38 AM\nFajne proste zestawy ostatnio pokazujesz :) A z tą ciążą to chyba jakaś kokieteria? Na żadnym zdjęciu nie wystaje Ci brzuch :P\nEveline August 7, 2014 at 10:42 AM\nmoze Londyn ?:)\nO co chodzi z tymi dresami 24/7?\nIkaGela August 7, 2014 at 10:45 AM\nPolecam Barcelonę... cudowne miasto które rozkochuje chyba w sobie każdego :) Mam nadzieję, że i mi uda się znowu tam powrócić, ale na dłużej niż 1 dzień :) Tylko trzeba uważać, bo strasznie kradną na ulicach niestety.\nJakie kierunki interesowały Cię w Wielkiej Brytanii? Planujesz wyjechać za granicę na magisterkę?:)\nCzytałaś Jeżycjade Musierowicz? Jeśli tak to którą z sióstr Borejko lubisz najbardziej? I dlaczego?\nŚwietny zestaw, prosty, ale coś w sobie ma :) na wakacje polecam pojechać do Chorwacji, byłam w tamtym roku w Rovinj i to cudowne miasteczko z włoskim klimatem, no i Adriatyk jest cudowny <3 a co najważniejsze Chorwacja nie jest bardzo droga, ceny porównywalne do tych u nas no i trzeba się targować, a wtedy to już naprawdę nie jest drogo ;)\nfriv August 7, 2014 at 11:13 AM\nTotally in love with this outfit!!! ♥♥♥\nkochana skąd zegarek? :)\nco do zwiedzania to warto odwiedzić Monako:)\njaki model zegarka ?\nA ja z kolei wybieram się niedługo na kilka dni do Krakowa. Mogłabyś polecić mi kilka miejsc wartych zobaczenia? Chodzi mi bardziej o miejsca mniej znane, nie obiekty, które trzeba zobaczyć. Z góry dziękuję :)\ncatsyx ✰ August 7, 2014 at 11:58 AM\nIrena August 7, 2014 at 11:59 AM\nI love your hair!!!! <3 so pretty...\nClaire August 7, 2014 at 12:04 PM\nUwielbiam Twój styl pisania, bardzo przyjemnie się czyta. Świetnie wyglądasz, bardzo fajne połączenie (:\ncagey August 7, 2014 at 12:12 PM\nBaaardzo GORĄCO polecam wyspy Ksamil w Albanii nad morzem Jońskim, piękna, gorąca, czysta woda, piękny piasek, piękne widoki! pogoda cały czas dopisuje.. no po prostu RAJ NA ZIEMI!! : )\nDrugie miejsce które mogę polecić jest miejscowość BAR w Czarnogórze, równie piękne miejsce, z równie piękną wodą, widokami itp : )\nNaprawdę szczerze polecam wybrać się w te rejony bo i można skorzystać z pogody, troszkę słońca złapać, jak i można troszeczkę pozwiedzać : )\nthousandmilesapart.com August 7, 2014 at 12:24 PM\nHej Weronika! Zagladam tu do Ciebie co jakis czas ale dopiero teraz cos napisze, blog jest super duza w tym zasluga Twojej osoby ktora wydaje mi sie tak poprostu FAJNA :) korzystaj z urokow zycia bo takie dlugie wakacje tylko na studiach... a jesli chodzi o podroze to polecam NORWEGIE. Fiordy sa niesamowite!! W wolnej chwili wpadnij do mnie na bloga po inspiracje:\nJedź do Barcelony, polecam! :)\nFriends <3 Friends <3 Friends <3\nJa jestem w środku 7 sezonu i z każdym odcinkiem czuję się co raz bardziej beznadziejnie, bo Friendsy się kończą :(\nPolecam Tobie Barcelonę, jak dla mnie najpiękniejsze miejsce i mam nawet chęc wyjechać po studiach na stałe. Jeśli jeszcze nie byłaś to warto też zobaczyć Wiedeń, mnie on bardzo miło zaskoczył cudną architekturą i atmosferą no i oczywiście są tam dwa Primarki <3 <3 Miłych wakacji :))\nPolecam Wenecje ( myśle, że warto choć raz zobaczyć, choć czysto tam nie jest :)), Dubrovnik( panorama z punktu widokowego jest nieziemska) , Bruksele koniecznie! (to miasto nigdy nie śpi). Świetnie by było jakbyś vloga zrobiła z podróży bo ja w tym roku oprócz polskiego morza za tydzień, gnije w pracy ;< Zdradzisz do jakiej miejscowości w Polsce się wybierasz?;>\nCzy na YT będzie jeszcze coś typu moje ulubione rzeczy i miesiąc, bo jak na razie nie ma. A jestem ciekawa :)\nPozdrawiam, super post :)\nMai T. August 7, 2014 at 1:59 PM\nMessy bun tutorial video please.\nAnonymous August 7, 2014 at 2:02 PM\nmogę zapytać ile zarabiasz na vlogowaniu / blogowaniu? widzę, że wyświetlają się reklamy przed filmami, tak trzymaj :)\nLaura Cholewa August 7, 2014 at 2:41 PM\nPiękna! Nawet w nieładzie wyglądasz olśniewająco!\ngirls go games August 7, 2014 at 4:02 PM\nCzy planujesz kiedyś jakiś meet-up w Krakowie?\nAnonymous August 7, 2014 at 4:34 PM\nWeronika, czekam na relację z Pragi, bo sama się wybieram jeszcze w te wakacje. :) A jeśli uda Ci się odwiedzić Włochy to serdecznie polecam Cortonę (Toskania) - można się zakochać, chociaż Rzym bije na głowę każde miasto.\ntilula August 7, 2014 at 4:36 PM\nO to może się zobaczymy bo ja tez jade razem z przyjaciolka do Gdańska.\nAnyaNovakovsky August 7, 2014 at 4:36 PM\nCieszę się, że dodałaś nowy post, nie mogłam sie już doczekać :) długo wyczekiwany ale jak zwykle piękny i dowcipny :)\nczescdomii August 7, 2014 at 4:43 PM\nUwielbiam czytać Twoje teksty! Zdjęcia tez oglądać! ♥\nP.S. Kiedy nowy filmik? :))\nCudowna stylizacja! Świetna kurtka ;3\nAnonymous August 7, 2014 at 5:28 PM\nW czasie studiów będziesz mieszkać z rodzicami czy ze znajomymi?\nUwielbiam twojego bloga i kanał na YT <3\nUnknown August 7, 2014 at 7:43 PM\nfajnie, że wróciłaś :) świetny, codzienny zestaw!\nKlaudia August 7, 2014 at 8:08 PM\nsliczne zdjecia oraz outfit ja wakacje spedzam w podobny sposob\nLavender August 7, 2014 at 8:50 PM\nI always enjoy reading your posts! Really love the way you write about everything. So honest.. I'll be waiting your return :) Enjoy your holidays! x from Japan\nWeroniko, moglabys może wstawić filmik na ty jak robisz tego cudownego koczka z tego postu? Proszę bardzo! :*\nDlaczego zrezygnowałaś ze studiów zagranicą? W Krakowie będziesz dalej mieszkała z rodzicami czy ze znajomymi?\nA August 7, 2014 at 10:21 PM\nPytanko dotyczące podróży: Jakie strony z tanimi biletami przeglądasz i korzystasz? Też planuję jakiś wyjazd na wrzesień, a miejsce będzie uzależnione od biletów. Pozdrowienia również z Krakowa! :)\nEmi August 7, 2014 at 10:39 PM\nTa twoja lekkość pisania. Bardzo przyjemnie się to czyta i by się chciało więcej. Zdjęcia śliczne ♥ Też bym chciała znaleźć taką perełkę, kurtkę w lumpeksie ale nie mam sokolego wzroku do tego :/\nAga August 8, 2014 at 12:12 AM\nhej Weronika ;)\nwybieram się z chłopakiem do Krakowa na pare dni. Czy mogłabyś doradzić nam pare miejsc wartych "bycia tam", jakieś ciekawe miejsce by zjeść i nocleg? wiem że nie masz czas,u a czasem i mozliwośći przeczytania wszystkich komentarzy, a co dopiero odpowiedzi na nie, więc z góry dziękuję za czas i chęci przekazane na replay;) pozdrawiam!\nCharles August 8, 2014 at 1:32 AM\nZ youtuba pociągnęło mnie tutaj :)\nAnonymous August 8, 2014 at 2:45 AM\nMyślałam, że będzie się do California?\nYou are absolutely beautiful, http://laurafashionblog.wordpress.com/\nAle ślicznie Ci w takim koczku. ;o <3 I z upragnieniem czekam na kolejny filmik na yt. ;)\nAlina August 8, 2014 at 10:38 AM\nJedź do Budapesztu! Wprawdzie we wrześniu to autentyczna płyta grzewcza, ale cudowne miasto. Nawet jeśli śniadania to Fornetti jedzone przy smoothie mango ze Starbucksa :).\nbioly August 8, 2014 at 11:56 AM\nberlin berlin berlin berlin berlin, nie musicie miec noclegu, mozecie spac z bezdomnymi we wschodnim berlinie w wigwamach ktore sami zbudowali TROLOLO a tak serio to jest hotel studencki nawet i duzo hosteli i berlin jest superekstranajlepszynaswiecie