Marzymy o ciepłym, przytulnym domu, pełnym rodzinnej atmosfery, otwartym dla przyjaciół. Czy potrafimy stworzyć takie miejsce dla siebie i naszych bliskich? Życie w ciągłym biegu, obowiązki, które nas przerastają… To wszystko często przekłada się na wygląd naszych czterech kątów. Może czasem warto się zatrzymać, zastanowić się przez chwilę co zmienić, żeby wszystkim żyło i mieszkało się lepiej. Wystarczy wprowadzić kilka drobnych poprawek do wystroju, żeby uczynić z domu prawdziwą rodzinną przystań. W swoich poszukiwaniach kierujmy się bardziej duszą niż rozumem, a wkrótce zobaczymy, że zmiana domowego otoczenia jest łatwiejsza niż nam się zdawało.\nJak to zrobić? Od czego zacząć? Podsuwamy kilka rad, które może cię zainspirują i nakierują na właściwy trop.\n„Pukajcie, a będzie wam otworzone” (Ewangelia wg św. Mateusza)\nDrzwi do domu to coś więcej niż tylko wejście i wyjście. To piękny symbol. Oznaczają pewne przejście, przemianę, zwiastują miłe powitanie, są gwarancją schronienia i bezpieczeństwa. Pokaż rodzinie i gościom jak bardzo są ważne, uświadom im, że wchodzą do miejsca wyjątkowego, do waszego domu. Udekoruj je pięknym wieńcem, oryginalną kołatką lub blaszanym dzwonkiem, połóż wycieraczkę z powitalnym napisem, a w korytarzu na komodzie przy wejściu ustaw figurkę opiekuńczego anioła.\n„Nie zapominajmy o gościnności wobec obcych. Czyniąc to, niektórzy okazują gościnność aniołom nie wiedząc o tym” (List do Hebrajczyków)\nDawny zwyczaj błogosławienia ma długą tradycję. Dlaczego go nie kultywować? Postaw w korytarzu naczynie ze święconą wodą. Niech poprzez symboliczne zanurzenie w niej ręki twoi bliscy poczują jedność z Bogiem. Może z tego zwyczaju skorzystają też twoi goście. Inny nieco już staromodny zwyczaj, to dzwonek wieszany w pobliżu drzwi, na wstążce lub na skórzanym rzemyku. Potrząsany wydawał zabawne dźwięki zapowiadając oczekiwanych lub niespodziewanych gości. Dziś też może pełnić podobną rolę, a oprócz tego ma jeszcze jedną istotną zaletę: wieszając go zawsze będziesz wiedziała kiedy dzieci są w domu, a kiedy próbują wymknąć się niezauważone.\n„Przeto czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek innego czynicie, wszystko na chwałę Bożą” (List do Koryntian)\nTwoja kuchnia również jest pełna symboli. Nawet nie przypuszczasz jak wielu. Jednym z nich jest stół. Nieważne, czy jest to niewielki zakątek śniadaniowy czy ustawiona centralnie nowoczesna wyspa. Pamiętaj, że stół jednoczy, jest miejscem spotkań. Przy nim wspólnie dzielisz się i spożywasz posiłki z bliskimi. Spraw, aby wszystko co cię w kuchni otacza, czasem tak zwykłe rzeczy jak świeże zioła rosnące na parapecie, kubek aromatycznej kawy, czy dania, które przyrządzasz, były pretekstem do rozmów. Może przed posiłkiem zdecydujecie się odmówić modlitwę, na przykład w intencji świętej Marty, znanej z gościnności patronki zapracowanych.\n„Codziennie trwali na spotkaniu razem w świątyni, i łamali się chlebem po domach. . Jedli posiłek z radości i szczerości serca, chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością wszystkich ludzi” (Dz 2: 46-47)\nTo wyjątkowe miejsce rodzinnych spotkań. Nieważne, czy zasiadasz w niej codziennie czy tylko kilka razy w roku przy najbardziej wyjątkowych okazjach. Wystrój tego miejsca zawsze przypomina ci jakieś zdarzenie z przeszłości. Być może jest to obrus lub świeczniki, które dostałaś od swojej mamy, chińska porcelana czy sztućce używane tylko w Wigilię. Cokolwiek to jest, opowiada rodzinną historię, przywołuje wspomnienia. „Na początku było Słowo” przypomina Księga Rodzaju. Pamiętajmy o tym kiedy wspólnie zbieramy się w przy stole w jadalni, dzielimy się chlebem, opowiadamy historie, śmiejemy się, czasem płaczemy… Nasze słowa trafiają do wszystkich zebranych przy stole. Starajmy się, żeby ich wzbogacały, a nie raniły. W trakcie posiłku pomyślmy o ofierze jaka składana jest podczas Mszy świętej na ołtarzu. Pięknym przypomnieniem o tym może być obraz o religijnej tematyce, na przykład Ostatnia Wieczerza lub Wesele w Kanie.\n„Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni jesteście, a ja was pokrzepię” (Św. Mateusz)\nBądź silna! Nie ukrywaj religijnych symboli w sypialni. Ludzie, którzy wchodzą do domu powinni czuć twoją wiarę. Wizerunek Matki Najświętszej pędzla renesansowego mistrza powieszony nad sofą, obraz olejny przedstawiający wydarzenie biblijne na ścianie obok ulubionego fotela, albo figurka świętego postawiona na fortepianie. Sztuka o charakterze religijnym może sprawić, że salon stanie się najważniejszym miejscem w domu.\n“Ty, który rozpalasz moją lampę; Panie mój, Boże mój rozjaśnij moje ciemności “.\n„A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie” (Flp 4, 6-7)\nPokój, w którym zbiera się cała rodzina to wspaniałe miejsce spotkań. Zimowe wieczory sprzyjają wspólnemu oglądaniu fotografii, albumów. Może warto zapoznać najmłodszych z drzewem genealogicznym swojej rodziny? W takim miejscu ważny jest sprzyjający klimat, który zbliży nas do siebie. Pamiętaj, żeby szczególnie zadbać o wygodę. Nie może zabraknąć miękkich poduszek, pledów, którymi można się okryć, nastrojowego światła… To dobre miejsce na wspomnienia o tych, których już nie ma i na refleksje o najmłodszych, którzy przyjdą tu po nas.\n„Bo on pozwala spać tym, których kocha” (Ps. 127)\nPomyśl o krzyżu w sypialni i o różańcu w pobliżu łóżka. Obok ślubnych fotografii, ustaw dzieła sztuki religijnej przypominające o oblubieńczej miłości. Moim ulubionym jest obraz Giotta „Joachim i Anna Spotkanie przy Złotej Bramie”.\nJeśli jesteś singlem, możesz postawić obraz swojego patrona. Moim jest święta Anna i Najświętsza Matka od mojego drugiego imienia (Marie). Jeśli nie masz patrona od imienia, może to być patron kościoła lub ulubiony święty.\nNo i oczywiście pomyśl o dekoracji łóżka. Piękna, duża narzuta będzie efektowna!\n„O, gdybyś znała dar Boży I wiedziała kim jest Ten, kto ci mówi Daj mi się napić, prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej” (Ew. św. Jana)\nWoda przynosi uzdrowienie, towarzyszy nam od chrztu świętego. Jest darem. Przypomnij sobie o nim dekorując miejsce, w którym codziennie spędzasz czas – o łazience. Stwórz w niej jedyne i niepowtarzalne, twoje prywatne spa. Ręczniki do rąk możesz ozdobić naszytymi aplikacjami z inspirującym cytatem, a te którymi się okrywasz po wyjściu z wanny niech będą ozdobione monogramem rodziny albo twoimi inicjałami. Pamiętaj o świecach. Nie ma nic bardziej relaksującego niż pachnąca kąpiel w ich blasku.\nŚwięty Augustyn nazywa Boga słowami: „Piękność tak dawna a tak nowa”. Nasze skromne domy mogą odzwierciedlać tę myśl, podobnie jak wystrój katedry odzwierciedla poprzez kolory szat i detale ważne wydarzenia w kalendarzu liturgicznym. Rysunek dziecka przyczepiony do drzwi lodówki czy cytat z Szekspira oprawiony w ramę może być tak samo krzepiący na duchu, co piękny witraż skąpany w słońcu. Więc rozejrzyj się wokół siebie i odszukaj w swoim domu miejsca, które mówią o twojej wierze. Przypomnij sobie i wszystkim, którzy odwiedzają twój dom, że to miejsce jest zbudowane na skale.\n„Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był zbudowany” (Ew. Św. Mateusza)


Wyhoduj sobie coś zielonego ! | Smaczna Pyza\n5/13/2014 / 13\nŁodygi selera naciowego odkrawa się prawie przy samej podstawie, jakieś 5 cm powyżej. Tę piętkę, końcówkę, przeważnie po prostu wyrzucamy. Ale przeczytałam gdzieś, że warto ją włożyć do miseczki z wodą i poczekać kilka dni żeby się zadziało. Tak też zrobiłam a po kilku tygodniach mam całkiem ładną roślinkę, która rośnie teraz w małej doniczce z ziemią i wypuszcza kolejne liście. Takie małe czary mary - może nic specjalnego, ale lubię takie ciekawostki. Jak powszechnie wiadomo ogrodniczka ze mnie żadna i nie mam ręki do roślin a jednak coś mi wyrosło :)\nPodobno można też spróbować w taki sposób hodować młode listki kapusty pekińskiej. Spróbujecie ?\nShine Rose 13 maja 2014 17:59\nMoja babcia brała takie zaszczepki i teraz ma piękne kwiaty w domu :)\nWalijskie Pichcenie 13 maja 2014 18:47\nA tego nie wiedziałam :-) I chętnie wypróbuję pomysł bo uwielbiam i smak i zapach selera naciowego ... :)\nwypróbuj przy okazji bo to fajnie obserwować jak rośnie coś z niczego :)\nAnonimowy 14 maja 2014 02:55\nJuz do wody wstawione.iwona\nAnonimowy 14 maja 2014 08:07\nŁał-i ciekawe i fajne-ola\nmatylda 14 maja 2014 10:33\nLubię selera bardzo, może na balkonie sobie zasadzę. :)\nGraszka 14 maja 2014 15:10\nBardzo fajny pomysł:-) Akurat kupiłam selera naciowego. Też tak spróbuję zrobić:-) Dzięki za inspirację.\nAnonimowy 15 maja 2014 21:02\nSJa zapomnialam o moim selerze rzuconym w koszyk pod stol i sam urusl w foli:)\nKulinarna Mania 22 maja 2014 14:41\nIza, to post specjalnie dla mnie! Ja w tym roku przeobraziłam taras w prawdziwy balkon - mam sałatę, pomidorki, oregano, maciejkę, melisę, dwa rodzaje bazylii, wszystko ładnie rośnie, a co najlepsze - wsadziłam cebulę do ziemi z myślą, że skoro potrafię robić 'takie zaawansowane rzeczy w ogrodzie', to szczypiorek nie będzie żadnym problemem. I co ? - nie wyrósł :DDD a Twój sposób spróbuję na pewno!\nIza Kulińska 22 maja 2014 18:15\nja zupełnie nie mam cierpliwości do robótek ogrodniczych a poza tym malutki balkon wystawiony na ostre słońce więc ciężko cokolwiek utrzymać\nAnonimowy 14 września 2014 16:10\nWitaj Pyzo! Ja moją "piętkę" selera wsadziłam bezpośrednio do ziemi i po tygodniu mam już śliczne zielone i pachnące 3cm listki.Idzie w górę.Mam nadzieję ,że będę mieć moją roślinkę tak piękną jak Twoja.Często jestem w gościnie na Twoim ,super blogu.Pozdrawiam serdecznie.Alicja\nAnonimowy 14 grudnia 2015 09:59\nW takim sam sposób można mieć natkę pietruszki. Moja mama hoduje ją jak rzeżuchę na mokrej wacie ;o) Jak ktoś nie ma ziemi i doniczek - fajny sposób. Tak też hoduje szczypiorek ale to już z całej cebuli. Bardzo fajny blog - korzystałam już z kilku przepisów i kolejne mam zapisane. Pozdrawiam - KasiaP\nBarbara Gindak 23 grudnia 2015 03:16\nTo bardzo przydatny pomysł. Selery naciowe sprzedawane są w dużych bukietach dlatego u mnie niekiedy marnują się bo dość szybko żółkną. Dobrze mieć własne poletko i wyrywać tyle ile potrzeba. Na pewno wypróbuję


Tryptyk - Gildia RPG\nGildia RPG Papierowe RPG Opowiadania Tryptyk\nCZ I Mistrz Po pustych ulicach miasta otaczającego zamek hulał chłodny wczesnowiosenny wiatr. Wjeżdżającą przez bramę karetę przywitały zamknięte okiennice i nienaturalny spokój. Prymitywne domy mieszczan i te bogatsze - kupieckie w ciszy przycupnięte na coś czekały. Pasażer zaprzęgu odsłonił czarną zasłonę oddzielającą go od miejskiej rzeczywistości. Spojrzał na bezchmurne niebo. Część słońca przysłonięta była przez ciemny okrągły kształt. Ciężko opadł na siedzenie. Zamknął powieki i z zrezygnowaniem opuścił głowę. Pojazd szybko zbliżał się do zamkowej bramy. Na placu obok ponurej szubienicy zebrał się już równie ponury tłum wpatrujący się z przejęciem w niebo. Przewodził nim dziwny karzeł w szpiczastej czapie mamroczący zupełnie niezrozumiałe dla zdrowego przy zmysłach człowieka. - Jesteśmy zgubieni! - krzyknął ktoś z tłumu. - Bóg odwrócił od nas twarz. - Biada! - Już po nas. Kareta zatrzymała się przed tłumem, który nic sobie nie robił z pojazdu. Ze środka wyszedł wysoki młody mężczyzna. Podbiegł do niego jeden ze strażników. - Mistrzu! - zawołał. - Król cię wzywa. - Już idę. - odrzekł młody mężczyzna. - Prowadź. Strażnik zaczął przedzierać się przez tłum, torując drogę przyjezdnemu. Po serii przekleństw, kilku silnych ciosów wymierzonych w co oporniejszego gapia mężczyźni dotarli do niewielkiej furtki w murze. - Tędy będzie szybciej. Szli przez jakiś czas w ciszy, wrzawa na zewnątrz stawała się coraz odleglejsza. - Mistrzu, niech mi pan powie co się stało ze słońcem? - spytał się strażnik z ukrytą obawą w głosie. - Nie msza się czego obawiać dobry człowieku - to całkowicie normalna rzecz - ot jak czasami wczesna wiosna, albo to że księżyc zmienia swój kształt. Strażnik odwrócił się na moment w stronę młodzieńca popatrzył n niego podejrzliwie. - Ale czy to koniec świata? Mistrz cicho westchnął. - Jeśli nadal na świecie będzie taka ciemnota to pewnie już niedługo - mruknął do siebie i dodał głośniej. - Na pewno kiedyś będzie ale jeszcze nie dziś.\nW wielkiej sali tronowej, na podniesieniu stał tron, na którym siedział słusznych rozmiarów król. Wnętrze rozświetlone było niezwykle dużą ilością pochodni, lichtarzy, świeczników i czymkolwiek co zdołano przynieść na prędce. Na podłodze na której rozścielane były przeróżne wytworne dywany walały się puste butelki i dzbany nadając wnętrzu nieprzyjemny kwaśny zapach. Władca otoczony był tłumkiem sług, doradców, pochlebców i innych niezbędnych monarsze ludzi. Wszyscy wydawali się być czymś podekscytowani - no może z wyjątkiem błazna, któremu niezwykłe wydarzenie odebrało kawałek ciężkiego chleba. Król na widok Mistrza zarwał się z tronu i szybkim krokiem podszedł do niego, a w ślad za władcą podążyła cała świta. Przybycie Mistrza zainteresowało nawet trefnisia, który zerwał się ze swojego miejsca obok tronu. - Mów Mistrzu czy to nasz koniec. - spytał król nie owijając w bawełnę. - Mów Mistrzu czy to mój koniec - powtórzył błazen, który zatrzymał się w bezpiecznej odległości od króla. - Nie panie - odpowiedział Mistrz spokojnym głosem - To, dlaczego Bóg znika. - na monarszej twarzy wyraźnie malowało się przerażenie - To, dlaczego bób znika - zająknął się błazen - To jeszcze nie czas Apokalipsy, Bóg udaje się na spoczynek i wróci z godzinę. - Za gadzinę, za gadzinę - zaczął powtarzać w kółko błazen - A pójdziesz ty mi stąd kundlu, bo cię każę o głowę skrócić. - krzyknął zdenerwowany król mający za nic trefnisi immunitet. - Aj, aj, o głowę, za głowę się złapię i czmychnę stąd bracie - odpowiedział trefniś, po czym zrobił salto w tył i zniknął gdzie w kącie sali. - Jesteś pewny Mistrzu - powiedział sceptycznie król. - Nasz Wielki Kapłan powiedział, że to koniec świata. - Tak panie, ale układ gwiazd potwierdza moją teorię, dzisiaj ułożyłem horoskop dla królewskiej mości, w którym wyraźnie było powiedziane, że koniec nastąpi dopiero wtedy, gdy Król powije syna -przez twarz młodego mężczyzny przemknął ledwie dostrzegalny cień. - Zdjąłeś mi kamień z serca Mistrzu - odrzekł z nieukrywaną radością król. - Każę cię ozłocić, mów, czego pragniesz, a wszystko jest Twoje, no może z wyjątkiem mej korony. - Ależ królu, królewska wdzięczność to wszystko czegóż mógłbym pragnąć, dziękuję Waszej królewskiej mości. - Twoje zasługi dla korony nigdy nie będą zapomniane, Mistrzu.\nMistrz wyszedł na dziedziniec. Słońce już do połowy skryło się za księżycem. Wśród przerażonych ludzi krążyli niczym kruki odziani w czarne szaty mężczyźni. - Oddajcie swoje dobra - krzyczał jeden z nich. - A wszystkie wasze grzechy będą wam odpuszczone! Na Boga, Zbawcie swe dusze! Młody mężczyzna z zaciśniętymi zębami szedł w stronę karety. Jeden z kapłanów podszedł do niego. - Panie nadszedł koniec świata - zbaw swą duszę. - Odejdź padlinożerco - warknął. - Oboje wiemy że to bzdury. Mężczyzna speszony szybko się od niego odsunął. Mistrz wsiadł do karety. - Szybko - odwieź mnie z powrotem - powiedział do woźnicy. Pojazd pomknął przez szare miejskie ulice.\nWiosna na dobre rozgościła się na świecie. Las przybrał szaty w przeróżnych odcieniach zieleni nakrapianej intensywnym fioletem dzwonków. Na jednej z polan stała samotna kamienna wieża otoczona wonnym kwieciem. Przed jej ciężkimi drewnianymi drzwiami stała młoda speszona osóbka. Długie jasne włosy mieniły się w promieniach wiosennego słońca. Dziewczyna ubrana była w białą, prostą sukienkę. W ręce trzymała wianek zrobiony z polnych kwiatów. Stała nieruchomo wpatrując się w mosiężną kołatkę. W Wierzy rozległo się ciche stukanie. - Proszę - powiedział Mistrz. W pomieszczeniu panowało niesamowita atmosfera, wywołana wszędobylskim kurzem oraz ogromnymi regałami wypełnionymi po brzegi wiekowymi woluminami wszelkich rozmiarów i koloru. Całości dopełniała ogromna księga leżąca na równie okazałym drewnianym podeście. To naprzeciwko niej siedział lekko przygarbiony Mistrz, zapamiętale coś w niej pisząc. Wyglądał na starszego niż był w rzeczywistości, miał dopiero trzydzieści lat, a już jego włosy przyprószone były pierwszymi oznakami siwizny. - Tak, sinus kąta padania, nie, nie to cosinus, muszę to sprawdzić z dziełem Ernesta z Tulna - mruczał do siebie mężczyzna. - Witaj Mistrzu - powiedziała cicho kobieta. Mężczyzna zaskoczony oderwał wzrok od książki i wpatrywał się w jasną postać stojącą na progu. Mrużył zaczerwienione oczy przyzwyczajając je do dziennego światła. - Ach, to ty Anno, witaj. - Chciałam się spytać czy nie wyszedłbyś ze mną na podwórze. - powiedziała szybko speszonym głosem. - Nie, jestem teraz bardzo zajęty - odrzekł sucho mężczyzna. - Ale jest wiosna, jest tak ciepło, a ty siedzisz cały czas w wieży - niemalże wykrzyknęła, po czym pośpiesznie dodała. - To znaczy ty panie. - To tylko pora roku, jedna z wielu. - Ale ptaki tak pięknie rozmawiają między sobą. - Ależ Anno, one nie rozmawiają, to tylko kilka dźwięków, nie mających nic wspólnego z rozmową. - Nie rozumiem, co mówisz, przecież jest tak pięknie, czy ty tego nie widzisz. Mistrz nic nie dopowiedział, spuścił wzrok udając nagłe zainteresowanie księgą. Anna wpatrywała się w niego. Jej serce zaczęło bić mocniej porażone naprzemiennymi falami gorąca i przeraźliwego chłodu. - Ja chciałam być z Tobą - powiedziała cicho Anna. - Nie mogę z Tobą wyjść na zewnątrz - powiedział z wolna Mistrz. - Mam ważną pracę. - Kocham cię, czy to się nie liczy - jej głos załamał się nagle. Mężczyzna znieruchomiał. "Dlaczego ta kobieta mówi, że mnie kocha, przecież nigdy nie okazywałem jej żadnych uczuć, nigdy nawet nie myślałem o niej jak o kimś bliskim" - pomyślał Mistrz - "Nie mogę być z drugim człowiekiem - to moja cena którą muszę ponosić codziennie, to cena wiedzy". Mistrz milczał. Anna wybiegła na zewnątrz. Mężczyzna wpatrywał się w księgę.\nMała dziewczynka stała oparta o pień starego dębu wpatrując się swoimi jasnymi oczkami w starą kamienną wieże mimo chłodnego jesiennego wiatru stała cierpliwie. Jej ciepły płaszczyk nasiąkł wieczorną mgłą. Drewniane drzwi otworzyły się z wewnątrz wybiegł chłopiec. Rozejrzał się dookoła - po czym podbiegł do drzewa. - Jesteś cała mokra! - krzyknął. - Nie musiałaś na mnie czekać. - Ale chciałam - odpowiedziała dziewczynka zmarzniętym głosem. - Poczekaj jeszcze chwile. Chłopiec biegiem rzucił się w stronę wierzy - podbiegł do niewielkiej przybudówki i po chwili biegł z powrotem z kilkoma kawałkami porąbanego drewna. Szybko rozstawił je na ziemi, wyjął krzesiwo. Pod starym dębem wesoło płonęło jasne ognisko rozświetlające szarówkę. Chłopiec usiadł koło zmarzniętej dziewczynki. Siedzieli w ciszy wpatrując się w płomienie. - Stary mistrz już zasnął - powiedział chłopiec. - Acha. - Nie chciałem wcześniej wychodzić - on jest bardzo samotny, a tyle mu zawdzięczam. - A co będzie jak umrze. - Wtedy zajmę jego miejsce. Dziewczynka skuliła nogi opierając bródkę na kolanach. W dziecięcym zamyśleniu wpatrywała się przed siebie. - Też będziesz sam? - spytała po chwili. - Mmmhyy - potwierdził chłopiec. - Nie zgadzam się na to - powiedziała dzielnie dziewczynka. - Jesteś moim najlepszym przyjacielem. Zaskoczony chłopiec spojrzał w jej stronę, jej oczy małej istotki płonęły jasnym błękitne ogniki. - Dziękuję ci Aniu. Objął ją niezgrabnie ramieniem, przytulił do siebie. - No a teraz już zmykaj do domu bo rodzice będą się niepokoić - a o mnie się nie martw jakoś dam sobie radę. Dzieci pożegnały się, chłopiec wśliznął się cicho do starej wierzy. Ania stała chwilę wpatrzona w posępną kamienną wieżę. Z zaciśniętymi pięściami wyszeptała cicho. - Nie pozwolę na to, mój ... - zapomniane imię którego tak naprawdę nigdy nie było, porwał chłodny jesienny wiatr unosząc je ponad wierzchołkami zielonych drzew.\nNa zewnątrz panowała już noc. Mistrz leżał na łóżku i wpatrywał się w sufit. Tysiące myśli, uczuć targało sercem mężczyzny. Był tym faktem niezwykle zdziwiony - już dawno nie pozwalał sobie na emocje, odrzuciwszy je jako zbyt mało wartościowe - niemożność poprawnego ich opisania czy zdefiniowania zawsze go drażniła. A teraz, czół że jego serce bije mocniej niczym słowik uwięziony w klatce próbuje się wyrwać z sideł rozumu. - Mistrzu, Mistrzu - rozległo się wołanie z podwórza. Mężczyzna z wolna podszedł do drzwi i otworzył je. Zobaczył w słabej poświacie wydobywającej się z domu, młodego chłopca. - Janek, dlaczego tak krzyczysz. - Mistrzu tragedia, jakaś młoda dziewczyna... Gdy mężczyzna wyszedł z wieży zobaczył poświatę w lesie. Szli obaj wśród czarnych konarów otaczających ich drzew. Gdy weszli na niewielką polanę, zobaczyli tłum ludzi z pochodniami, otaczających rozłożysty dąb. - Zróbcie przejście, Mistrz przyszedł - powiedział ktoś z tłumu. - Tak to mądry człowiek, on nam pomoże - odpowiedział inny. Pod drzewem leżała Anna. Wydawało się, że pogrążona jest w spokojnym śnie, ręce miała ułożone wzdłuż ciała. Mistrz stanął nieruchomo, zobaczył leżący obok dziewczyny nóż i nacięcia na jej nadgarstkach. Nagle mężczyzna przypomniał sobie widok jasnych, niebieskich płomieni małej dziewczynki. - Nie żyje - powiedział oschle Mistrz. - Możecie ją pochować. Mężczyzna szybko odwrócił się od martwej dziewczyny, i odszedł w ciemność. Rzucił się w ślepą gonitwę wśród drzew. Niemalże na oślep chłostany gałęziami biegł przed siebie ścigany oskarżycielskim wzrokiem młodych jasnych oczu. Tej nocy jego dusza wypłakała wszystkie swoje łzy.\nO ile może zmienić się świat w ciągu dwudziestu lat? Przeminie kilkadziesiąt pokoleń różnobarwnych motyli, drzewo urośnie o kilka centymetrów, kamień nie zmieni się wcale. A człowiek - ciało może zmienić się nie do poznania, ale czy również dusza i jego marzenia? Mistrz trwał - tak to najlepsze słowo określające jego przemianę - z trzydziestoletniego mężczyzny zamienił się w przygarbionego starca. Jego oczy przybrały barwę porannej mgły, ręce pokryła pajęczyna zmarszczek, włosy zmieniły się w śnieżnobiałą czuprynę. Lecz ta jedyna iskra w nim samym tliła się nadal mocno, nadając jego życiu cel. Mistrz siedział przed ciężkim woluminem, studiując każde jego słowo - które przeczytane było sto razy. Nie liczył się dla niego wynik, który stał się sztuką dla sztuki. Mistrz zapomniał o ludziach, stali się oni jedynie liczbami w jego księgach. Liczyła się tylko praca. Dzięki której mógł zapomnieć o Niej. I prawie mu się to udawało. Mieszkał z nim jego sługa, który został z Mistrzem nie dla pieniędzy, a dlatego że było mu go szkoda. Jan, bo tak miał na imię widział wyraz oczu Mistrza, gdy ten zobaczył martwą Annę, i ujrzał w nich ogromny żal. Wielokrotnie powtarzał ludziom "Mój pan nie jest zły, ale nie ma już nikogo bliskiego, nie mogę go zostawić samego... Panie daj mu szczęście". - Mistrzu, przepraszam, że ci przeszkadzam - powiedział mężczyzna, stojący już od jakiegoś czasu w drzwiach. - Nie Janie, nie przeszkadzasz mi - odpowiedział ochrypłym głosem starzec. - Przyszedłeś po pieniądze, czyż nie tak? - Tak panie, pora uzupełnić zapasy, spiżarnia świeci pustkami. - Dobrze, weź te trzy złote dukaty. - Panie przydałoby się kupić oliwy i naoliwić starą furtkę, tę od wielkiego dębu, gdzie pochowana jest ta dziewczyna - Jan zająknął się przy ostatnim wyrazie. Twarz Mistrza pobladła. - Przepraszam Mistrzu. - Nic się nie stało, to stare dzieje. - Ile to teraz kosztuje oliwa? - Trzy sztuki srebra Mistrzu. - Taak - powiedział Mistrz i podszedł do kufra stojącego obok łóżka. Wyjął z niego niewielką sakiewkę i wysypał jej zawartość na swoją dłoń. - Kończą nam się pieniądze - powiedział do siebie Mistrz. - Oto trzy srebrniki. - Przepraszam, za moją śmiałość, ale co Mistrz studiuje. - Nic się nie stało, próbuje zmierzyć odległość między nami a Bogiem. -Ale jakże to? - Normalnie, przecież wszystko da się zmierzyć - Panie ależ to... świętokradztwo - powiedział z zażenowaniem Jan - Głupstwa gadasz, jeśli chcesz możesz zobaczyć, że nic tu niema oprócz liczb. - Nie mi prostemu człowiekowi o tym sądzić, przepraszam panie żem ci przeszkodził. - Tak, tak no idź już.\nZbliżał się już wieczór, na dworze siąpił deszcz, który nadawał całemu lasowi pastelowych barw. Jedynie z okna wieży wydobywał się delikatny blask lampy. Niewielkie rude zwierzątko znęcone zapowiedzią ciepła skoczyło na parapet. Jakież było jego rozczarowanie, gdy natknął się na niewidzialną przeszkodę. Wiewiórka ciekawie spojrzała przez okno. W pokoju, nad jedną ze swych ksiąg, siedział przygarbiony człowiek. "To zwierze musi być szczęśliwe"- pomyślała wiewiórka- "Żyje w cieple, nie moknie na deszczu, ach, dlaczego urodziłem się wiewiórką" Mistrz uniósł wzrok znad książki i spojrzał zdumiony na małe zwierzątko za szybą. "Kogo my tu mamy?" - zdziwił się człowiek - "Tak, taka wiewiórka musi być szczęśliwa. Umysł ma nieskażony żadną myślą, kieruje się jedynie instynktem, pozbawionym zgubnej moralności". Mężczyzna i zwierze wpatrywali się z zainteresowaniem w siebie. W kierunku wieży jechał niewielki powóz. "Za dużo tu tych dziwnych zwierząt" - pomyślała wiewiórka - "Zmykam stąd". Zwierzę zwinnie zeskoczyło z parapetu i uciekło w kierunku wielkiego dębu. Mistrz usłyszał rżenie koni "Któż to może być?" - pomyślał i podszedł do okna. Przed jego wieżą stał powóz, z którego wyszedł odziany w czarne szaty mężczyzna. Nieznajomy szybkim krokiem podszedł do drzwi. Rozległo się głośne stukanie. - Proszę - zawołał Mistrz - Niech Będzie pochwalony - powiedział mężczyzna, zdejmując swój płaszcz. - Witaj. - Tak, widzę, że niewielką wagę przywiązujesz do mojej osoby Mistrzu - powiedział nieznajomy, mocniej akcentując ostatnie słowo. - Co boskie Bogu, co cesarskie Cesarzowi - skłonił się lekko starzec. - Może i masz rację - powiedział z wolna kapłan. - Ale ja w innej sprawie. - Czemu zaszczycasz mię swoją obecnością Panie? - Ludzie na wsi powiadają, że prowadzisz tu jakieś badania. - Tak, to prawda. - A można się spytać..., jakie? - Mierzę różne odległości. - A do Boga również. - Nie nigdy takiej odległości nie mierzyłem... - Hmm, ciekawe, bo widzisz Panie, słyszałem w mieście, że zajmujesz się pomiarem odległości do słońca? - Tak, taka jest istota moich badań. - Ależ, słońce to Bóg oświetlający nam drogę, a każdy, kto uważa inaczej jest heretykiem! - na twarzy kapłana pojawiły się czerwone plamy. - Czyżbyś próbował mnie nawrócić na dobrą drogę, dbasz o swoje stadko "ojcze"? - Opamiętaj się panie, to podszepty szatana. - Dlaczego? - zapytał spokojnie mistrz. - Bo czynisz zło! - To wy, kapłani, czynicie zło prostym ludziom utrzymując ich w niewiedzy. - Utrzymując ich w niewiedzy?! O jaką wiedzę ci chodzi, przecież Bóg jest nieskończony, nie można go zmierzyć, zważyć, ani nic z tych rzeczy! Jeśli nie zaprzestaniesz swych haniebnych czynów, znajdziesz się w piekle! - Nie przekonasz mnie strasząc jakimś wyimaginowanym miejscem. Człowiek po śmierci jest martwy i nic tego nie zmieni. - Jak... Co?! - Twarz kapłana nabrała czerwonego odcienia. - Ja cię tylko ostrzegałem staruchu! Tylko, dlatego, że jesteś doradcą króla, jeszcze nie spłonąłeś na stosie. Ale jak król umrze, to sam podłożę ogień. Kapłan wyszedł szybkim krokiem, trzaskając drzwiami.\nNastała zima. Delikatne płatki śniegu spadały bezwładnie na ziemię. Cały las przykryty był puchową kołdrą. Wieża przypominała bardziej sopel lodu, niż twór człowieka. Na dworze zapadł mrok. Blady księżyc odbijał swój blask od srebrzystego śniegu. Tego roku było naprawdę zimno, ludzie mówili, że to sprawka szatana... wielu ludzi zamarzło tej zimy W pokoju na parterze ustawione było łóżko, w którym leżał Mistrz, jego twarz przybrała barwę białego marmuru. Właśnie zapisywał coś w książce leżącej na jego kolanach. - Janie, Janie przynieś mi odzienie - powiedział z wyraźnym trudem starzec. - Muszę dokończyć obliczenia, jestem już tak blisko... - Mistrzu nie wstawaj - Powiedział krzątający się po pokoju staruszek. - Zaraz zrobię ci panie herbaty. Zaraz wrócę, tylko przyniosę drewna na opał. Jan wyszedł z wieży. Na dworze szalał wiatr. Mistrz usłyszał ciche pukanie do drzwi. - Proszę wejść - powiedział cicho Mistrz. W drzwiach stanęła kobieca sylwetka, opatulona w biały kożuch. - Anno, czy to ty - Starzec podparł się na łokciach. - To... to niemożliwe. Do pomieszczenia wleciał chłodny wiatr. Kobieta weszła do środka. Była to niska brunetka, o kasztanowych oczach. Wyglądała jak ideał kobiety, doskonałe kształty, ruchy delikatne, twarz spokojna, majestatyczna. - Nie, to nie Ty Anno - Mistrz opadł ciężko na posłanie, przez moment ciężko łapał powietrze. - Przepraszam cię pani, wybacz staremu durniowi. - Przeprosiny przyjęte Mistrzu - powiedziała niezwykle melodyjnym głosem Kobieta. Starcowi Ten głos coś przypominał, jakiś dawno usłyszany dźwięk. - Usiądź proszę pani - powiedział wskazując ręką krzesło przy łóżku. - Dziękuję. - Czemu zawdzięczam pani obecność? - Odwiedzam wszystkich ciężko chorych ludzi. - Aha, czyli jestem ciężko chory? - Niestety tak, mam do ciebie jedno pytanie. - Tak, jakie? - Czy jesteś Mistrzu zadowolony ze swego życia, czy czegoś żałujesz? Starzec wpatrywał się przez chwilę w kobietę. "Już ją kiedyś widziałem" - pomyślał. Zamknął oczy, by zebrać myśli. - Chyba niczego... - Powiedział drżącym głosem. - Chociaż nie skończyłem pewnych badań. - Jakich Badań Mistrzu? - Kobieta intensywnie wpatrywała się w przykryte bielmem oczy starca. - No cóż nie wyglądasz mi pani na inkwizytora - próbował zażartować starzec. - Próbuje zmierzyć odległość do Boga, Jestem już tak blisko... Nagły atak kaszlu przerwał wypowiedź starcowi. - Cha, cha Mistrzu ależ ja znam odpowiedź na twój problem - zaśmiała się melodyjnie kobieta. Oczy starca wpatrywały się przez moment w kobietę. - To, to niemożliwe - zająknął się. - Ale to prawda, prawda, którą zna każdy człowiek, od dziecka do starca, od biedaka po króla. - A więc powiedz, powiedz mi ile kilometrów. - Naiwny człowieku, czy sądzisz, że taką odległość da się zmierzyć w waszych kilometrach - powiedziała spokojnie kobieta. - Kim ty jesteś? - powiedział z nutką niepokoju w głosie starzec. - Jeszcze się nie domyśliłeś. Dopiero teraz starzec przypomniał sobie skąd zna jej głos - to odgłos dębów w czarnej nocy. Dopiero teraz wie skąd zna jej twarz - To ta spokojna maska Anny, gdy leżała pod drzewem. - Ty... ty, nie możesz być Nią, gdyby tak było, cóż by znaczyło, moje życie? - Stałoby się bezcelowe, puste i całkowicie zakłamane - odpowiedziała kobieta. - Czy to oznacza, że te wszystkie książki kłamią? - powiedział Mistrz, pokazując ręką otaczające ich regały. - Przecież napisali je jedynie ludzie - powiedziała z uśmiechem kobieta. - Oni również poszukiwali prawdy. Powiedz mi Mistrzu, czy nigdy nie czułeś, że czegoś ci brakuje? - Chyba zawsze to czułem. A więc kapłani mają racje... - Nie, ludzie wierzą w to, w co chcą wierzyć, każdy z nich ma racje, i jednocześnie wszyscy się mylą. - To dziwne. - Tak, jesteście bardzo dziwni. Starzec wpatrywał się w kobietę w milczeniu, jej brązowe oczy przybrały kolor bezmiernej pustki. Rozległo się ciche skrzypnięcie drzwi. - Przepraszam Mistrzu, że musiałeś czekać - powiedział wchodzący do pokoju Jan. - Ta przeklęta furtka Znowu się zacina, trzeba będzie kupić znowu oliwy. Mistrzu strasznie pobladłeś, co się stało? - Ta kobieta - powiedział Starzec. - Jaka kobieta panie? Tu nikogo nie ma - odpowiedział Jan rozglądając się dokładnie po pomieszczeniu. - On mnie nie widzi - odpowiedziała cicho kobieta. - Przyszedłem tu tylko po Ciebie. Powtórzę jeszcze raz moje pytanie: czy jesteś zadowolony ze swego życia, czy czegoś żałujesz? - Była kiedyś kobieta... - Zaczął powoli starzec. - O jakiej kobiecie mówisz panie - Powiedział z niepokojem w głosie Jan. - Cicho Janie, cicho - odpowiedział delikatnie Mistrz. - Anna - stwierdziła kobieta. - Tak, powiedz czy mi wybaczyła? - Już dawno temu, wiesz ona naprawdę cię kochała. - Ja ją też, chciałbym jej to wtedy powiedzieć. - Współczuję ci starcze. Dopiero teraz zakończyłeś swoje badania. Żyć należy dobrze, im bardziej kochasz innych tym bliżej jesteś Boga i oto wynik... prawda, że proste? - Tak to bardzo proste - z tymi słowami twarz starca pojaśniała, jego zmarszczki wygładziły się. - Janie - powiedział cicho Mistrz. - Tak mój panie? - Nigdy ci nie podziękowałem za te wszystkie lata... lata, które spędziłeś ze mną, nigdy nie miałeś prawdziwej rodziny... wiesz kochałem cię jak syna. - Mistrzu - powiedział Jan, i podszedł do łóżka. - I ja cię kochałem jak Ojca. Sługa chwycił rękę swojego pana, i zapłakał. - Czy już czas? - powiedział Mistrz do śmierci. - Tak już czas. Śpij dobrze Mistrzu. Kobieta nachyliła się nad czołem starca i złożyła na nim pocałunek.\nPierwszy nieśmiały promień wiosennego słońca zajrzał ciekawie do dziupli w starym dębie, natrafiając na główkę malutkiej wiewiórki. Zwierzątko przeciągnęło się i spojrzało z zadowoleniem na słońce. "Ach, wiosna, koniec spania leniuchu" - pomyślała wiewiórka. Zbiegła po konarze i zatrzymała się przy jednej z kałuż. Wzięła trochę wody w swoje łapki i oblała nią swój pyszczek "Życie jest wspaniałe!!!". Wiewiórka spojrzała ze zdziwieniem w stronę wieży - wydawała się jej strasznie pusta. Podbiegła do budynku, i wskoczyła na okno. Pomieszczenie oświetlone jedynie słońcem opanowane było przez ogromne pajęczyny. "Dziwne, gdzie podziała się odwieczna istota... może odeszła w inne strony" - pomyślała wiewiórka - "Ciekawe czy tam jest szczęśliwa?". Uwagę zwierzątka przykuły dwa podłużne wzniesienia obok jej dębu "Hmm, jesienią było tylko jedno"- zdumiała się wiewiórka - "Świat pełen jest dziwnych rzeczy, ale co tam, jestem strasznie głodny. Idę poszukać czegoś do jedzenia"\nDo Góry Silurien | 9 marca 2007


Globema - Konwersja formatów danych GIS/CAD\nKonwersja formatów danych GIS/CAD\nW dzisiejszym środowisku, charakteryzującym się ogromną różnorodnością formatów i modeli danych, jak również zwiększającą się wciąż ilością informacji, organizacje stają przed coraz większą presją, która nakazuje im maksymalnie wykorzystywać ich dane przestrzenne w zakresie planowania i podejmowania decyzji.\nWiele danych i formatów? Jest rozwiązanie\nSpecjaliści GIS, CAD i IT muszą radzić sobie z wieloma wyzwaniami związanymi z informacjami przestrzennymi. Globema, a także jej klienci, nie mają z tym problemu. Nasi konsultanci wyposażeni w oprogramowanie Feature Manipulation Engine (FME) mogą sprostać rosnącym wymaganiom w zakresie wykorzystania zróżnicowanych danych przestrzennych.\nFME wspomaga użytkowników różnych systemów CAD, GIS i bazo-danowych, w efektywnej wymianie, udostępnianiu, konwersji, translacji, dystrybucji i zarządzaniu danymi przestrzennymi. Narzędzie oferuje bogactwo ponad 400 obsługiwanych formatów danych – w odczycie i zapisie (w tym najpopularniejsze DWF/DWG, Smallworld, Bentley Microstation Design, ESRI Shape, GeoTIFF, MapInfo TAB, Oracle Spatial), oraz ponad 500 różnych funkcji i około 5300 różnych układów współrzędnych. Dane te stają się nie tylko dostępne do edycji, lecz również mogą być współdzielone. FME oferuje nieograniczoną elastyczność restrukturyzacji, formatowania i integracji danych, przy zachowaniu interoperacyjności i przy użyciu tylko jednej technologii.\nFME liderem rynku narzędzi klasy ETL (Extract, Transform and Load)\nWciąż rozwijane oprogramowanie, od lat zajmujące pozycję lidera na światowym rynku, pozwala użytkownikom maksymalnie wykorzystać ich zasoby danych, wykonać więcej, ponosząc mniejsze koszty, a także upewnić się, że ich organizacje są gotowe na to, co przyniesie jutro.\nSkontaktuj się z nami, aby uzyskać wycenę Kontakt\nOferujemy pełen wachlarz usług związanych z wdrożeniem i użytkowaniem FME. Udzielamy pomocy w zakresie wsparcia technicznego, transferu wiedzy i szkoleń, rozwoju oprogramowania i konsultacji wdrożeniowych. Posiadamy certyfikaty FME Certified Trainer oraz FME Certified Professional potwierdzające najwyższe umiejętności w zakresie użytkowania FME. Zespół ekspertów – praktyków w użytkowaniu FME – posiada zarówno dogłębną wiedzę, jak i szerokie doświadczenie w zakresie technologii informatycznych i zarządzania danymi przestrzennymi. Dzięki temu jesteśmy w stanie w pełni pomóc wykorzystać potencjał FME w konkretnych zastosowaniach.\nWięcej o pozyskiwaniu i migracji danych Więcej o szkoleniach FME\nZestaw produktów FME


Utworzono: wtorek, 12, styczeń 2016 17:52\nPracownia Kreatoora, ul. Przędzalniana 63\nKameralna kawiarnia połączona z pracownią artystyczną plastyczki Ewy Żochowskiej urzeka klimatem i magią Księżego Młyna. Kawiarnię prowadzi Ewa wraz z partnerem na parterze famuły niedaleko skrzyżowania Przędzalnianej z Tymienieckiego. Zjemy tu domowe ciasta, napijemy się herbaty lub kawy, a gospodarze z chęcią oprowadzą nas po całej pracowni. Można też kupić obrazy, torby, meble i inne artystyczne przedmioty, które wytwarza łódzka artystka.\nDziałająca na terenie Art Inkubatora Tektura kusi przestronnym wnętrzem i ciekawą ofertą wydarzeń. Najczęściej jest oficjalnym lokalem eventów kulturalnych organizowanych w Art Inkubatorze, ale wówczas jest tam strasznie tłoczno, a złożenie zamówienia trwa całe wieki. Do Tektury warto wybrać się np. na wieczory w stylu folk czy swapy (wymiany ubrań, książek). To okazja by spróbować swoich sił w tradycyjnych tańcach z przeróżnych regionów Europy.\nDaleko Blisko, ul. Piotrkowska 138, OFF Piotrkowska\nDaleko Blisko od początku swojego istnienia stawia na wydarzenia w szeroko pojętej tematyce okołopodróżniczej. Można się tu wybrać na arcyciekawe spotkania z podróżnikami, promocje książek, czy imprezy taneczne – wtorkowe spotkania z salsą są już tradycją w Daleko Blisko. A jak już wybierzecie się na któreś z wydarzeń, koniecznie skuście się na jedno z tutejszych ciast – naprawdę warto!\nLitera Cafe, ul. Nawrot 7\nW naszym zestawieniu nie mogło zabraknąć kultowej kawiarnio-księgarni Litera Cafe. Można śmiało powiedzieć, że to pierwsza kreatywna kawiarnia w Łodzi. To także antykwariat i naprawdę świetna oferta mądrych książek dla dzieci. Oczywiście organizowane są tutaj spotkania z pisarzami, gdzie przy niezłej kawie i pysznym, domowym cieście można przez długie godziny dyskutować o literaturze…\nTubajka, Park Źródliska\nI na koniec Tubajka – świetna, artystyczna kawiarnia w sercu Parku Źródliska. Ale uwaga! To miejsce skierowane przede wszystkim dla rodzin z dziećmi, więc zawsze należy spodziewać się tu gromadki biegających i świetnie bawiących się dzieciaków. Tu zawsze sporo się dzieje – dla maluchów są warsztaty kulinarne, zajęcia sensoryczne, dla rodziców – joga czy spotkania mam noszących dzieci w chustach. A oprócz tego ciekawe imprezy o szerszej tematyce – np. letnie odsłony Parku Śniadaniowego, czy Andrzejki, podczas których dyżurował tarocista.\nW tym zestawieniu skoncentrowałyśmy się stricte na kawiarniach, a nie na klubokawiarniach, stąd w artykule zabrakło tak oczywistych miejsc, jak Owoce i Warzywa, Niebostan, Poczekalnia czy Spaleni Słońcem. Jesteśmy ciekawe, czy macie swoje ulubione kawiarnie kreatywne, dajcie znać w komentarzach!\n« poprzedni - Trzy łódzkie sklepy, których nie znasz, a powinieneś – cz. II\nnastępny -Wygraj zaproszenie do restauracji Quale »


Słabość euro przeceniła akcje - GazetaPrawna.pl\nEuro popchnęło giełdę na dno. / Bloomberg / Jock Fistick\nTrudno jednak nie odnotować faktu, iż skala zmian nie oddaje przebiegu sesji. W istocie w trakcie dnia podaż nie była szczególnie agresywna. Z perspektywy końca sesji doskonale widać, iż do godziny 16:00 większość strat, jakie poniósł WIG20, w dużej mierze pokrywała się ze stratami, jakie pojawiły się w godzinę po otwarciu dnia.\nEuro popchnęło giełdę na dno\nDopiero mocny spadek euro na tle dolara, jaki pojawił się po godzinie 16:00, pchnął ceny w dynamiczną falę spadkową, która w niespełna dwie godziny odebrała indeksowi największych firm blisko 30 pkt. z 61 pkt. straty w skali całego dnia.\nNie zmienia to jednak faktu, iż zarówno poranna luka, jaki kończący sesję przemarsz niedźwiedzi wskazują, iż GPW nie jest zdolna do zwyżek, gdy w otoczeniu panuje atmosfera przeceniająca akcje. W praktyce nie ma znaczenia, iż rano GPW przeceniała się na fali słabej sesji w USA a w finale przenosząc spadki z rynku walutowego, gdzie para EUR/USD znalazła się na poziomach najniższych od początku roku.\nJest jednak szansa...\nWłaściwie jedynym elementem, który nie pozwala zapisać sesji, jako przekreślającej szanse byków na zbudowanie odbicia, jest fakt braku przebicia piątkowego minimum.\nW tej perspektywie patrząc rynek znalazł się dziś na poziomach, które były już zwiedzane na przestrzeni ostatnich sesji.\nW praktyce oznacza to, że dopiero kolejne dni pokażą, czy podaż jest zdolna do przełamania dołka na 2035 pkt. i do konfrontacji ze wsparciami na 2018 pkt. i 2000 pkt., gdzie na jesieni zeszłego roku wyczerpały się siły sprzedających. Już dzisiaj można założyć, że po dynamicznym trendzie spadkowym zadanie sprzedających nie będzie łatwe i do ustabilizowania indeksu poniżej 2000 pkt potrzeba przeceny, która będzie nosiła miano paniki a nie tylko spadków na relatywnie niskim obrocie.


Psychozy po lekach czy chad. Strona 1. Psychiatria.pl - portal wiedzy o psychiatrii i psychoterapii\nPsychozy po lekach czy chad\nTemat: Psychozy po lekach czy chad (10)\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477143https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nPrzeczytałam mnóstwo wątków tutaj i na innych forach i chciałam się Was poradzić. Wiem, że nie będzie to łatwe, bo ja nadal nie wiem "na czym stoję", ale może rozmowa z kimś doświadczonym trochę pomoże.\nPoznałam mężczyznę pod koniec grudnia. Zaczęliśmy się spotykać. Co istotne, jest obcokrajowcem i nie mieszkał w Polsce na początku naszej znajomości, widywaliśmy się średnio raz na dwa tygodnie, choć dosyć szybko to się rozwinęło i zmieniło. Inteligentny, wrażliwy, otwarty, bardzo komunikatywny (co trochę nie idzie w parze ze stereotypowym postrzeganiem osób jego narodowości - Norweg). OD samego początku nie miał problemu z nawiązywaniem kontaktów z ludźmi w pubie, sklepie i innych publicznych miejscach. Od pierwszego spotkania dużo rozmawialiśmy, głownie na komuniaktorze, na trzecim spotkaniu wyznał mi miłość - szybko, też byłam trochę skonsternowana, ale to się zdarza/zdarzało więc porzuciłam rozmyślania. I przyznał mi się po kolei do różnych rzeczy, które zrobił. Co BARDZO WAŻNE on cierpi na zespół niepsokojnych nóg od blisko 20 lat, podobnie jak jego mama i brat - choroba genetyczna i zażywał leki - leki które podaje się pacjentom chorym na parkinsona. Ta choroba polega na tym, że chorzy nie mogą spać w nocy, czują silne mrowienie w nogach i drętwienie, muszą wstawać. Od lat brał leki na parkinsona i nasenne. Kiedy objawy się nasiliły lekarz zwiększył dawkę - bardzo - ponad dwukrotnie. Wśród efektów ubocznych tych leków są wymienione m.in. obłęd, psychozy, skłonność do hazardu etc - taki przykład książkowy manii. Po kilku miesiącach brania zwiększonej dawki dostał psychozy, która trwała kilka miesięcy. W tym czasie ukradł samochód sąsiadom, żeby gdzieś pojechać, wszedł do ich domów, wyniósł jakieś rzeczy - nie były cenne, nakarmił psa, nabrał pożyczek, narobił ogromnych długów, zaczął mieć problemy w pracy etc. Po tym wszystkim przyszła faza depresji, jak dotarło do niego co zrobił. Głębokiej. Zamknął się w domu, lato przeleżał na kanapie, a wszystko zakończyło się próbą samobójczą - jazda samochodem po alkoholu. Odebrali mu prawo jazdy i miał proces. Przed procesem skierowano go do psychiatry na badania. Powiedział mi, że lekarz potwierdził że wszystkie te działania były spowodowane lekami, ale wczoraj zobaczyłam dokument, w którym opinia lekarska była taka, że najpewniej bipolar 1. Zapytałam go o to i powiedział, że ona tak napisała wtedy, bo policja upominała się o dokumenty pilnie i chciała go chronić. Podobno powiedziała, że z takim dokumentem będzie bezpieczniejszy, a nie może jeszcze potwierdzić, że to leki na 100% - to było w listopadzie. Od czasu do czasu bierze leki na nogi, teraz inne zupełnie i wiem, że wszystko co o nich mówił to prawda i o swojej chorobie. Ma 38 lat, od kiedy nie siedzi sam w domu wszystko jest dobrze. Na początku zdarzyło się, że prztyleciał bez bagażu - wieczorem, bo był zmęczony i nie zdążył się spakować. Wyglądał jak cień człowieka. Nie przywiązywał wagi do tego czy je, zafiksował się w temacie fizyki kwantowej i nieregularnie spał - teraz też z powodu nóg i wiem, że tak jest faktycznie, bo nogi potrafią mu latać po całym łóżku. 2 miesiące temu mówił dziwne rzeczy, że np. widział siebie nagranego w tv i kota swojego, że go obserwują. Przez ponad 2 mce wszystko było ok, ale 2 dni temu wyjechał do Norwegii, gdzie jest sam i wszystko się wydarzyło i powróciły dziwne pytania - kto steruje tym światem, że ja muszę mieć jakieś informacje, bo jestem taka silna etc. Do czego zmierzam...\nOd razu wiedziałam, że może być dwubiegunowy, ale weszłam w to, bo widziałam w jakiej jest rozpaczy i samotności. Ten kraj (Norwegia) jest specyficzny, nie ma takich więzi i relacji między ludźmi jak u nas. Depresje są powszechne, ludzie czują się wyobcowani. Stwierdziłam, że pomogę mu stanąć na nogi. Przyjechał do Polski, czuje sie tutaj świetnie, odkręca i załatwia różne rzeczy po kolei i wszystko było ok do momentu jego wyjazdu do domu,w którym przeszedł depresję i wydarzyło się wiele rzeczy, które skompikowały mu bardzo życie.\nCzytałam historie osób, które zaczęły mieć psychozy i narobiły podobnego bałaganu w życiu po lekach na parkinsona. To się realnie dzieje. Tylko czy to na pewno były tylko leki, skoro czasem coś niepokojącego się pojawia...? Czy to, że czasem zbyt wiele myśli i "odlatuje" może być wynikiem przewlekłego stresu - jest w trakcie procesu i odkręca różne rzeczy, które narobił...?\nWiem czym jest choroba dwubiegunowa i nie ukrywam, że przeraża mnie myśl o tym, że może być chory. Wiem, że należy czekać obserwować - minęły 4 miesiące, choć od jakiegoś czasu spędzamy większość dni razem. Więc mam możliwość obserwowania i widzę jak bardzo zmieniło się jego życie. Jak chce mu się, jak zaczął dbać o siebie, swoje zdrowie. Mówi, że nigdy nie był tak szczęśliwy. Nie zaobserwowałam typowych manii - żadnej agresji, niemiłych komentarzy, może hipomanię - 3 m-ce temu kupił perfumy za 1100 zł - mając tyle długów. Od tamtej pory nie robi takich rzeczy, chyba że o czymś nie wiem.\nOstatnia edycja: 25-04-2019 15:48:01\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477166https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nHej, chyba przesada perfumy za 1100zł, jak można za 300-400zł, ale czsami jak komuś na niczym nie zależy, nie myśli "co będzie jutro"-tak się zachowuje. Znam ludzi, którzy "są normalni" i szastają kasą, szczególnie- nie swoją.\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477169https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nTak, zgadzam się. Z jednej strony przesada, zwłaszcza kiedy człowiek ma problemy fonansowe. Z drugiej pomyślałam też, że może przyzwyczajenie do innej waluty i cen wzięło górę. Nie wiem, czy poza obserwowaniem i czasem coś jest w stanie mi pomóc...\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477174https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nSą tylko 2 możliwości . Leki indukowaly psychoze i zachowania maniakalne i teraz albo ona minie, albo zostanie .\nW pierwszym przypadku, po zmianie leków objawy powinny ustąpić, choć nie jestem pewna,że tak same z siebie, bez żadnego leczenia.\nW drugim przypadku choroba zostala uaktywniona i zostanie na stałe. Wymaga wtedy systematycznego leczenia.\nZ twojego opisu wynika że mimo że jest lepiej to pojawiają sie niepokojące objawy.\nMyślę ze on powinien byc pod stałą kontrolą lekarza psychiatry, który tez nie będzie umiał dac jednoznacznej odpowiedzi. Przynajmniej na początku. Duzo ryzykujesz wiążąc sie z nim, ale masz tego świadomość .\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477177https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nJest znacznie lepiej, ale niepokoją mnie właśnie te rzadkie, ale jednak pojawiące się sytuacje. Pytania: "czy jesteśmy wyjątkowi?" - zawsze kiedy jest daleko ode mnie, "czy to wszystko jest karą za to co robiłem w przeszłości?, "kto tym steruje..?", etc. Nie wpasowuj się w to jakiś schemat, nie łączy z innymi rzeczami. Prawidłowość jest taka, że to się zaczyna kiedy on jest daleko i sam, wtedy zaczyna więcej myśleć.\nEnyone 2019-04-25 15:29:58\nSą tylko 2 możliwości . Leki indukowaly psychoze i zachowania maniakalne i teraz albo ona minie, albo zostanie . - myślę, że masz rację, też o tym myślę, ale też czytałam że po tych lekach ona po prostu mija, jak się je odstawia.\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477210https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nMa w papierach wpisany ChAD. Zachowania typowe dla ChAD-u. Leków teraz nie bierze tych samych, skąd objawy choroby? I wiara, że lekarz sfałszował dokumenty do sądu w sprawie karnej?\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477271https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nMa wpisane, to prawda, ale z drugiej strony teraz ma proces w sądzie i przed sądem powołuje się na to, że to była wina leków i że lakarz psychiatra takie dokumenty wystawił. Dużo by ryzykował, gdyby to nie była prawda i przed sądzem zeznawałby w taki sposób, chyba że jakoś silnie to z siebie wyparł (?)\nNiedługo na pewno się dowiem. Poprosiłam go o pokazanie mi tych dokumentów, które ma mieć jego prawnik. Powiedział, że poprosił go o przesłanie.\nDo tej pory nigdy mnie nie okłamał. Przekopałam się przez dziesiątki dokumentów sądowych i innych i wszystko co mówił było prawdą. Rozmawiałam z nim o tym i powiedział, że nie jest chory (co o niczym oczywiście nie świadczy), zapytałam czy psychiatra kazała mu zażywać jakieś leki - powiedział, że nie i że jeśli byłby bipolar to byłby najłagoniejszym przypadkiem, bo nie jest agresywny ani wybuchowy. Nie zauważyłam, żeby był agresywny, czy arogancki, wręcz przeciwnie. W trakcie jakiejś kłótnie był nieprzyjemny, ale wiem, że oboje się wzajemnie nakręcaliśmy i nie było to nic szczególnego. Potem mnie przeprosił. Ale remisja może trwać długo. To też nie jest żadnym potwierdzeniem.\nWiem, że jeśli okaże się, że jest chory to będzie oznaczać koniec tej relacji. Ja się z tym pogodziłam i wiem, że nie byłabym w stanie być z kimś, kto tak poważnie choruje. W pełni świadomie weszłam w to i wciągnęłam go do góry, pomogłam w wielu sprawach, zaczął wierzyć, że wszystko się ułoży, że może być szczęśliwy, że z całym tym bałaganem sobie poradzi. Jeśli okaże się najgorsze, poczekam aż będzie miał za sobą proces i najgorsze. Jest to trudne, wiem, niewyobrażalnie, ale nie jestem naiwna i wiem, że o wiele trudniej byłoby mi żyć z kimś takim.\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477365https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nNa szybko - dlaczego Twój partner miałby bać się podjęcia ryzyka i kłamania w sądzie, a lekarz miałby to ryzyko podjąć i sfałszować dokumenty z diagnozą potrzebne do tego sądu?\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477371https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nNo wlasnie . Może jeszsze w sądzie wkopie lekarza i powie, ze diagnozę Chad ma tylko po to,zeby mu bylo łatwiej uniknąć kary.\nW jego sytuacji,nie powinien podważać diagnozy, bo nie jest to w jego interesie.\nSąd i tak weźmie pod uwagę opinię lekarza,a nie jego tłumaczenia.\nMania to mania i nie wazne co ja wywolalo. Taki stan ogranicza lub wyklucza poczytalnosc i sąd weźmie to pod uwagę, bo musi. Mnie sie wydaje, ze on ze strachu przed toba, tak sie wypiera tego Chadu,ze nawet jest gotów sobie zaszkodzić byle ci udowodnić,ze nie jest chory.\nOstatnia edycja: 30-04-2019 14:22:29\nhttps://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html#p1477545https://www.psychiatria.pl/forum/psychozy-po-lekach-czy-chad/watek/1477143/1.html Psychozy po lekach czy chad\nOstatnie dni były ciężkie. Chyba potwierdza się to, czego się obawiałam. Czuję się jakbym go nie znała, a niektóre emocjonalne reakcje są jak u dziecka. Seria pytań co tutaj się dzieje, czy znałam wcześniej jego dwóch przyjaciół, bo on się czuje jak w środku dramatu zazdrości, jakby komuś odbierał dziewczynę, że jego biologiczny ojciec raczej nim nie jest, bo na zdjęciach z jego mamą jest inny facet. Poza tym doszły historie z dzieciństwa: matka alkoholiczka, ojciec spalił kiedyś wszystkie jego zdjęcia, dlatego ma tylko kilka z dzieciństwa i zastrzelił psa. Koszmarne przejścia, które tylko wszystko potwierdzają. Poza tym ja się czuję rozsypana, nie potrafiłam pohamować łez na co on nawet szczególnie nie zareagował. Mieliśmy razem jechać do jego rodziny, ale źle się czuł i cały mój planowany urlop z wyprzedzeniem trafił szlag na co on, że możemy posiedzieć w domu. Tak jakby nie potrafił wczuć się w drugą stronę, nie chciał. Wracam dziś do swojego domu, sama. Powiedziałam mu, że potrzebuję być sama, bo moja psychika nie wytrzymuje, na co on: czy mogę pojechać Z Tobą? Wczoraj miałam wrócić, ale po rozmowach z nim zostałam, choć pierwszą jego reakcją była złość, że nie zrobię mu tego, że jeśli tak to on już nigdy do mnie nie przyjedzie - szantaż. Potem, że będzie tęsknił za moimi znajomymi itd. Nie przejął się, kiedy mu powodziałam że ja tego potrzebuję, bo źle się czuję, jestem zestresowana, nie mogę spać... Jakby stał się innym człowiekiem\nOstatnia edycja: 30-04-2019 19:50:56


Make-Up My Passion: Paleta do makijażu AVON\nW dniu wczorajszym zawitał do mnie listonosz z przesyłką AVON a w niej takie cudo!!! Jako że, bardzo dobrze pracowałam nad sprzedażą kosmetyków taki o to prezencik mi się dostało :)) Opiszę Wam pokrótce paletę :) Narazie jeszcze jej nie testowałam, nie robiłam makijażu przy jej użyciu ale zapewne niebawem to zrobię!\nPrzejdę do opisu.\nPaleta jest leciutka, wykonanie całego opakowania tych cieni troszkę średnie, obawiam się, że przy delikatnym uderzeniu może się coś uszkodzić, bardzo delikatny ten plastik nie należy do tych twardszych, ale jak na paletę powinien być solidniejszy aby kosmetyki które tam się znajdują były odpowiednio zabezpieczone. Po otwarciu paletki mamy pół na pół cienie (cienie w większości są perłowe) oraz pomadki, błyszczyki i oczywiście nie zabrakło też niezbędngo lusterka. Rozsuwam paletę na boki a tu kolejna niespodzianka - jeszce więcej cieni i błyskotek. W paletce są również niezastąpione w każdym makijażu róże, rozświetlacze i delikatne brązery- Cudo jak się na to patrzy :) Dodatki do palety czyli pędzelek do ust, aplikator do cieni i taka jakby miotełka, chyba do róży - oj średnia jakość, ale nie ma co narzekać :) No to teraz drogie Panie miłego oglądania ! :))\nAnn 2 kwietnia 2014 08:27\nWygląda świetnie, ciekawe jak z jakością/pigmentacją ;)\nMake-Up My Passion 2 kwietnia 2014 09:46\nocenie za jakiś czas po wykonaniu paru makijaży :)\nMarthe Tischendorf 2 kwietnia 2014 13:15\nŚliczne kolorki - oj nie pogniewałabym się gdyby taka wpadła mi w łapki :D\nRenata Marciniec 3 kwietnia 2014 02:15\naz sie kreci w glowie od tylu kolorow :) ciekawa jestem ich jakosci :) mnie najbardziej interesuje strona z blyszczykami o momom jakie kolory i srodek :)\nKala 12 czerwca 2014 03:39\nJestem ciekawa tej paletki:)


Nakładką: Hamując wyobraźnię\n04.08.2009 (19:12) | Michał Zachodny\nW sobotę idąc na Oporowską i siedząc już przed meczem na trybunie byłem dość zdziwiony – spodziewałem się raczej ludzi szczęśliwych, że zaczyna się kolejny sezon. Tymczasem kibice siedzący naokoło raczej gorączkowo wymieniali się usprawiedliwieniami, wymówkami i zarzutami, które zasłyszane lub zaczytane w mediach taktujących o Śląsku Wrocław miały wytłumaczyć nam to co się zdarzyło tego dnia wieczorem. Jeszcze nawet przed rozpoczęciem się zawodów!\nSam nie byłem w nastroju hurraoptymistycznym jednak powodów do narzekań nie było tak wiele by przyćmić radość z powrotu ekstraklasowego futbolu (który jaki jest, każdy widzi, ale każdy też za nim tęskni). Był pewien niepokój związany z wieloma kontuzjami w składzie ale gdy patrzyłem na prawdopodobne zestawienie pierwszej jedenastki to pod względem piłkarskim Śląsk Wrocław znacznie przewyższał rywali. Zaraz przypomniałem sobie, że przecież teraz w futbolu nie o technikę czy taktykę chodzi lecz o szybkość i świeżość. Od co najmniej tygodnia, gdy tylko otwierałem gazetę to mogłem być w stu procentach pewnym, że jeśli będzie napisane o Śląsku to tylko w kontekście przygotowań do sezonu, nieudanych na dodatek. Nie wiem zresztą skąd się wzięły podstawy do takiego negatywnego myślenia, przecież gdy tylko trenerem był Tarasiewicz to od pierwszego do ostatniego meczu sezonu piłkarze sił mieli aż nadto!\nDlatego dobrze, że Śląsk swój pierwszy mecz wygrał. Nie był to na pewno styl olśniewający, a i każdy przypomni sobie kilka spotkań z zeszłego sezonu gdy WKS zagrał lepiej, ofensywniej i z większą werwą. Mało kto jednak zauważa, że przecież wcale nie gorzej piłkarze zaprezentowali się gdy na Oporowskiej wygrywał Piast Gliwice, a z Gdyni przywieziono pechowy remis. Tu wręcz widać postęp – skoro przecież szczyt formy ma przyjść w określonym momencie (późniejszym, z założenia) to nie znaczy, że resztę spotkań można odpuścić. Śląsk pokazał, jak należy wygrywać gdy są jeszcze braki, gdy brakuje kilku zawodników i formę piłkarską osiągnęło się dopiero w połowie. Można wskazać szereg drużyn po pierwszej kolejce, którym właśnie tego zabrakło. Znamienne jest, że gdy przed meczem (według mediów) piłkarzom brakowało szybkości/świeżości/formy to już w poniedziałek mogłem przeczytać o silnej jedenastce i perspektywicznych talentach na ławce. Nie chcę wychodzić na malkontenta, ale boję się, że do piątku ze Śląska stanie się główny faworyt ligi, któremu żaden rywal nie straszny.\nZadziałała wyobraźnia - jeśli nie moja, to kilku osób na pewno. W kilka dni przecież zespół został zrzucony w dolną połówkę tabeli by następnie wydźwignąć go prawie na sam szczyt! Tak jednak nam się wspaniale ułożył terminarz Ekstraklasy, że póki co możemy podobne wróżenie z fusów, pompowanie i przebijanie balonika traktować z dystansem. Każdy rozsądny spoglądając w rozkład gier wie, że sądzenie danej przyszłości przed zakończeniem szóstej kolejki może być później porównane do herezji – niezależnie czy wywróży się Śląskowi środek czy szczyt tabeli. Dopiero wtedy okaże się na co nas stać, komu będziemy mogli nosa utrzeć i jak wysoko można w tym sezonie mierzyć. Czeka nas bowiem pełen przekrój ligowych rywali – od drużyn ewidentnie broniących się przed spadkiem, przez ambitne zespoły środka tabeli, aż do hegemonów, którzy koncentrują się również na grze w Europie. Na dodatek wspominając słowa trenera o odzyskaniu świeżości oraz tajemnicze stwierdzenia o wciąż trwającym okienku transferowym… Sami widzicie, że tych zmiennych jest jeszcze zbyt wiele by determinować starania i ambicje wybranej przez Tarasiewicza jedenastki.\nDlatego ja wierzę w dobre i przychylne ukochanej drużynie znaki. Nie, nie chodzi bynajmniej o to, że pogoda na inaugurację była dobra, na stadion i z powrotem dotarło się bez żadnych problemów, a moje miejsce na odkrytej było czyste. Dla jednych może być to szybko strzelona bramka Dudka lub ta druga Wołczka, jeszcze piękniejsza, dla innych wmieszanie się w to wszystko historii wrocławskiego klubu, uśmiech na ustach po powrocie, dobre wyniki zaprzyjaźnionych drużyn… Dla mnie takim odnośnikiem jest mój głos. Nic nie nastraja lepiej na przyszłość niż poziom zdarcia własnego gardła już po 90. minutach gorącego dopingu. A skoro do poniedziałku ledwo co mogłem mówić… Sami sobie dopowiedzcie.


Ograniczenia w działalności PUM 1113 w Zabrzu Pl. Warszawski 9 w dniach 30 - 31 stycznia 2020 r. - Nowości - Aktualności i informacje z rynku - Klient indywidualny - Biuro Maklerskie\nuprzejmie informujemy, że 30 – 31 stycznia 2020 r. PUM 1113 w Zabrzu, Pl. Warszawski 9 prowadzi obsługę rachunków inwestycyjnych dotychczasowych Klientów BM Pekao wyłącznie w niepełnym zakresie.\nBezpłatną Infolinię Biura Maklerskiego Pekao 800 105 800 dla połączeń krajowych z telefonów stacjonarnych, czynną w dni robocze w godzinach 8:00–20:00,\nSerwis internetowy CDMInternet www.cdm24.pl,\nInfolinię TeleCDM 801 140 490 (opłata za jeden impuls), +48 22 591 24 90 (opłata wg cennika operatora) dla połączeń krajowych z telefonów stacjonarnych, czynną w dni robocze w godzinach 8:00–20:00,


Pożegnanie z Australią. Świątek i Kubot odpadli w 1/8 finału miksta - Dziennik.pl\n16 lutego 2021, 09:55 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nIga Świątek i Łukasz Kubot na 1/8 finału zakończyli udział w rywalizacji mikstów w wielkoszlemowym Australian Open. Polscy tenisiści w drugiej rundzie przegrali w Melbourne z Amerykanką Hayley Carter i Belgiem Sanderem Gille 4:6, 1:6.\nCarter i Gille w obsadzie znaleźli się dzięki przyznanej przez organizatorów tzw. dzikiej karcie. Swoją szansę wykorzystali - na otwarcie wyeliminowali broniących tytułu i najwyżej rozstawionych Czeszkę Barborę Krejcikovą i Chorwata Nikolę Mektica.\nSzykują się do igrzysk\nW Melbourne grają już bez Polaków\nWynik 2. rundy (1/8 finału) miksta: Hayley Carter, Sander Gille (USA, Belgia) - Iga Świątek, Łukasz Kubot (oboje Polska) 6:4, 6:1\nŁukasz Kubot mikst Australian Open Iga Świątek Tenis ziemny\nnapij się wódki, alkohol bardzo pomaga rozwiązywać problemy\nOdebrac jej medal za zaslugi dla polski\nTo przykre, że kariera singlowa Igi Świątek jest osłabiana występami w deblu i mix. Mam nadzieję na zmianę w tej sprawie.


Wychowanie dziecka to niezwykle trudne i odpowiedzialne zadanie - z tego powodu warto lokować czas i wytrwałość w rozwój naszej pociechy. | radiogminne.com.pl\nHome » Wychowanie dziecka to niezwykle trudne i odpowiedzialne zadanie - z tego powodu warto lokować czas i wytrwałość w rozwój naszej pociechy.\nSubmitted by addmean on Thu, 02/14/2019 - 07:28\nWiele młodych matek w obecnych czasach podchodzi niesłychanie dorośle do roli mamy. Chcą być rodzicielkami rozsądnie wychowującymi swoje dzieci, tak żeby wyrosły na dojrzałych i odpowiedzialnych ludzi.\nDlatego młode kobiety śledzą poradniki i blogi, gdzie mogą znaleźć mnóstwo przydatnych rad o wychowaniu.\nJeżeli ciekawi Cię blog dla mam , należy zapytać wśród koleżanek albo poszperać w internetowych rankingach tej najciekawszej strony. Cudowne jest to, że współcześnie przy pomocy internetu w ciężkich chwilach bycia rodzicielką mogą wspierać się nawzajem panie, które żyją w odległych miastach i nigdy nie widziały się w rzeczywistym świecie. Istotne jest to, że możemy czerpać natchnienie od tych matek, które przeszły już to samo co my. Takie kobiety są najbardziej rzetelnymi doradcami. Sporo słyszy się w ostatnim okresie także o świadomym wychowaniu swoich pociech i o rozwijaniu ich intelektu od najmłodszych lat. Gry edukacyjne dla przedszkolaków - kreatywnedzieciaki.pl/n19,Nauka-przez-zabawe-czyli-gry-edukacyjne są świetnym pomysłem. Uczą myśleć i planować, ale wspomagają również takie przymioty charakteru jak: opanowanie, pomysłowość i wprawa w kooperacji w grupie. Jest to bardzo korzystne zwłaszcza dla jedynaków.\nDzieci bardzo szybko rosną. Nawet nie spostrzeżemy się, kiedy będą już prawie dorośli.\nTrzeba zatem przebywać z nimi tak często, jak tylko możemy, kiedy są mali, aby stworzyć mocną zażyłość na linii pociecha - rodzic.\nPodoba Ci się wpis treść? To przejdź do oferty (https://www.arapneumatik.pl/k-11-zawory-kulowe), by zaznajomić się z dodatkowymi informacjami na omawiany temat, które dla Ciebie opublikowaliśmy.\nTo właśnie idealny moment - czas przedszkolny, gdy możemy to zrobić.


Rogatka (zapora drogowa) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nRogatka (zapora drogowa)\nTen artykuł dotyczy zapory drogowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.\nRogatka kolejowa w Finlandii\nRogatka – zapora drogowa, najczęściej występująca jako zespół urządzeń złożony z napędu rogatkowego i drąga rogatkowego zamykający ruch drogowy na przejeździe kolejowo-drogowym lub przejściu.\nPrzejazd taki oznaczany jest w Europie charakterystycznym ostrzegawczym znakiem drogowym z symbolem odcinka płotu (wersja tego znaku używana w Polsce nosi oznaczenie A-9).\nRównież każde inne przegrodzenie drogi szlabanem nazywane bywa rogatką i oznaczane charakterystycznym znakiem zakazu (w Polsce oznaczenie B-32) w postaci białej tarczy z czerwonym obramowaniu z grubą poziomą czarną linią pośrodku, nad i pod którą znajduje się napis (czasem dwujęzyczny) wyjaśniający, jaki rodzaj rogatki znajduje się za znakiem; najczęściej spotykane to: cło/zoll (na granicach państwowych) i pobór opłat (przed płatnymi odcinkami dróg). Spotyka się też czasem znak B-32 z napisem rogatka uszkodzona, ustawiany przez pracowników kolei na tych przejazdach kolejowo-drogowych, na których z różnych przyczyn szlabany są uszkodzone.\nZnak zakazu B-32b stój – rogatka uszkodzona\nOstrzegawczy znak drogowy przed rogatką kolejową\nOznaczenie rogatki przed wjazdem na płatny odcinek drogi we Włoszech\n↑ Rogatka. sjp.pwn.pl. [dostęp 2015-04-05].\n↑ Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 października 2015 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać skrzyżowania linii kolejowych oraz bocznic kolejowych z drogami i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1744).


Brak dźwięku - Windows 7 - dobreprogramy - forum\nKasiarzyna (Mygakatarzyna) Styczeń 26, 2017, 1:31po południu #1\nHej, mam problem z dźwiękiem. A konkretnie - muzyka, filmy (niezależnie od odtwarzacza) nie działają, youtube także. Stało się to ot tak, poprzedniego dnia działało wszystko normalnie, następnego dnia nie.\nLaptop to lenovo g580.\nOd razu zaznaczę, że jeśli chodzi o komputery to jestem kompletnie zielona, więc poproszę o instrukcję postępowania “dla debila/dla blondynki”.\nResetowanie nic nie dało, programy są aktualne.\nKurp55 (Kurp55) Styczeń 28, 2017, 10:08po południu #2\nPiszesz w dziale Windows 7 więc sądze że taki jest system operacyjny na twoim laptopie. Kliknij myszką na ikonę START następnie po prawej na panel sterowania i dalej na menadżer urządzeń. Sprawdź czy przy kontrolery dźwięku i gier jest żółty znak. Jeżeli tak to oznacz, że nie ma sterownika lub jest uszkodzony.\nJednak najpierw sprawdź czy przypadkiem nie wyciszyłaś dźwięku. Lewym przyciskiem myszy klik na ikonę głośnika (pasek zadań po prawej). Jeżeli jest czerwony znaczek na ikonie głośnika to kliknij i włącz dźwięk.\nKasiarzyna (Mygakatarzyna) Styczeń 29, 2017, 1:30rano #3\nNic nie jest wyciszone komputer przeszedł przez ręce informatyków i innych znających się, jednak błąd pozostał. Trzeba bawić się (po ustawieniu smart audio na multi scream) w przełączaniu głośników na słuchawki i odwrotnie w zależności od tego z czego chce się korzystać.


Tak, tak. Oficjalnie i uroczyście pożegnaliśmy dziś rok szkolny 2014/2015.\n♦kilka słów od p. Dyrektora,\n≈ nagród dla najlepszych,\n≈ certyfikatów, dyplomów i pucharu za dodatkowe osiągnięcia\n- za szybkie bezwzrokowe pisanie na komputerze\n(wręczała p. Halina Fuchsel, Zarząd EUMA Poland)\n- zdany egzamin LCCI (wręczała p. Małgorzata Wróbel)\n- oraz zwycięstwo w szkolnym turnieju siatkówki (wręczała p. Justyna Gostół).\nPozostali otrzymali od swoich wychowawców świadectwa ukończenia\nSP26 i SP 28 oraz I i II klas Technikum.\nJak co roku, powiedzieliśmy do widzenia i powodzenia kolejnemu rocznikowi słuchaczy szkoły policealnej.\nWierzymy, że wyposażyliśmy ich w wiedzę i doświadczenia, które przydadzą im się w dojrzałym życiu i że sobie poradzą.\nSymulowana rozprawa karna\n16 kwietnia naszą szkołę odwiedziła pani Sędzia karnista z Sądu Okręgowego Renata Kargol. Mogliśmy wysłuchać krótkiego wykładu na temat rozpraw; następnie odbyła się symulowana rozprawa karna, w której wzięli udział uczniowie naszego Zespołu Szkół. Mieliśmy okazję zobaczyć, jak przebiega rozprawa krok po kroku. Po prawej stronie sędziego znajduje się ława dla prokuratora, zaś po lewej – dla osoby oskarżonej. Nauczyliśmy się też, jak należy się zwracać do sędziego – „proszę sądu”. Za niewłaściwe zachowanie na sali grozi 7 dni aresztu lub kara grzywny. Rozprawy mogą być jawne lub wyłączone. Dowiedzieliśmy się także, że ma zostać wprowadzone nagrywanie rozpraw. Ciekawostką był fakt, że w Warszawie przy ul. Mazowieckiej jest specjalny pokój dla małoletnich – w którym w odpowiednich warunkach można przesłuchać dziecko. Każdy z uczestników spotkania otrzymał broszurkę z krótkim opisem przewodu sądowego i z przykładową treścią oskarżenia. Spotkanie było bardzo udane a rozprawa pozwoliła wczuć się w role poszczególnych stron i świadków a także pokazała, że nie jest to wcale takie łatwe.\nWrażenia niezapomniane. Wszyscy uczestnicy procesu twierdzą, że to były jedne z najciekawszych zajęć.\nJeżeli się uda, pójdziemy na rozprawę karną do sądu. Zostaliśmy przez Panią sędzię zaproszeni.\nPozostaje tylko kwestia ustalenia dogodnego dla obu stron terminu.\nWizyta w WSA\nW dniu 14 kwietnia grupa słuchaczy 1BP wybrała się do WSA . Mieliśmy możliwość zwiedzenia siedziby Wojewódzkiego\nSądu Administracyjnego. Oprowadził nas pan Dominik NIewirowski zatrudniony w wydziale informacji sądowej.\nPotem braliśmy udział w rozprawie administracyjnej. Wycieczka udana również pod względem edukacyjnym.\nDnia 11 kwietnia gościliśmy w szkole zaocznej doradcę podatkowego, panią Beatę Świątkowską -Gołąbek.\nPani doradca w bardzo jasny sposób przybliżyła naszym słuchaczom podstawowe zagadnienia fiskalne, zwłaszcza, że zbliża się czas składania corocznych zeznań podatkowych. Zaznajomiła nas także ze zmianami w podatku VAT. Mimo krótkiego spotkaniastwierdziliśmy, że fiskusa bać się nie należy.\nW razie potrzeby pytamy ekspertów takich jak nasz gość.\nWizyta Jarosłwa Kuźniara\nW naszej szkole odbywa się wiele różnorodnych spotkań, ale takiego jak dzisiaj jeszcze nie było. Po wielu miesiącach zabiegów ze strony p. Joanny Moszyńskiej-Bogdan udało nam się gościć Pana Redaktora Jarosława Kuźniara, laureata takich nagród jak Wiktory czy Telekamery.\nNajpierw dowiedzieliśmy się o początkach kariery w radiu Sudety, po których były studia i szlifowanie warsztatu w radiowej trójce i radiu Zet. Wreszcie o Pana Redaktora upomniała się telewizja, obecnie TVN 24. To nie był monolog, lecz fajny dialog z publicznoscią i wskazówki dziennikarskie, za które dziękujemy.\nPotem było o podróżach, bo Pan Kuźniar jest podróżnikiem pasjonatem. Z wielką uwagą słuchaliśmy spostrzeżen na temat podróży na Syberię. Dowiedzieliśmy się o planach wyjazdu do Japonii.\nSłuchając dziś naszego gościa można było powiedzieć ..warto mieć marzenia i dążyć do ich spełnienia.\nPan Kuźniar udzielił wywiadu do naszej gazetki, którą wydajemy w sieci. Nie było tematów tabu.\nDzisiaj też gościliśmy laureatów konkursu Koniec języka za przewodnika. Z przyjemnością wręczyliśmy im zasłużone nagrody i dyplomy. Im również nasze spotkanie się podobało.\nJeszcze raz za nietuzinkowe warsztaty dziennikarskie i poświęcony nam czas bardzo dziękujemy.\nO prawie gspodarczym\n8 kwietnia słuchacze naszej szkoły policealnej w ramach realizacji projektu pod patronatem Ministerstwa Sprawiedliwości spotkali się z Panią sędzią Mirosławą Kamińską z Okręgowego Sądu Gospodarczego. Podczas krótkiego, ale niezwykle ciekawego wykładu dowiedzieliśmy się, że prawo gospodarcze wywodzi się od prawa cywilnego. Jedną z najważniejszych i fundamentalnych zasad w obrocie gospodarczym jest oczywiście swoboda umów. Z umowami jak i obrotem gospodarczym ma do czynienia każda osoba fizyczna, więc o pewnych faktach warto wiedzieć. Krótki rys historyczny wywołał u słuchaczy duże zainteresowanie. Mamy nadzieję, że może w\nprzyszłości nadarzy się okazja na dłuższe obcowanie z prawem gospodarczym.\nSpotkanie z prawem cywilnym\nW dniu 1 kwietnia mieliśmy okazję gościć Panią sędzię Annę Tyrluk-Krajewską, która orzeka w warszawskim sądzie okręgowym. To w ramach projektu pod patronatem Ministerstwa Sprawiedliwości, który dotyczy podnoszenia świadomości prawnej wśród młodzieży.\nPani sędzia podzieliła się z nami bogatym doświadczeniem sędziego zajmującego się postępowaniem cywilnym. Wykład został urozmaicony kilkoma przykładami z praktyki sądowej. Mieliśmy możliwość zapoznania z najbardziej podstawowymi zasadami postępowania cywilnego. Dowiedzieliśmy się również, jaka jest pozycja powoda i pozwanego w procesie cywilnym. Wykład nam się niezwykle podobał i może dzięki przychylności Pani sędzi uda nam się wziąć udział w rozprawie cywilnej.\nKolejne spotkanie w ramach wspomnianego projektu 8 kwietnia o 11.45. Tym razem rzecz dotyczy postępowania gospodarczego. Już nie możemy się doczekać.\nKonkurs na Wieżę Eiffl'a\n30 marca, w poniedziałek, odbył się finał konkursu “Moja wieża Eiffel’a w 3D”. Mimo akcji promocyjnej rozpowszechniającej tę zabawę, do konkurencji przystąpiły tylko/aż 4 osoby. Wieże były wspaniałe, godnie reprezentujące prawdziwą. I miejsce (Grand Prix) zdobyła Patrycja z grupy 1RT, II miejsce- Piotr grupa 2AP, III miejsce- Marta grupa 2BP i wyróżnienie Olek również z grupy 2BP. Wniosek nasuwa się jeden: odważni i potrafiący się bawić, stawić czoła wyzwaniom (z wyjątkiem 1 reprezentantki z technikum) to słuchacze drugiego roku szkoły policealnej. Brawo!\nNie można jednak pominąć współorganizatora konkursu, grupy 2OT (piękne plakaty pod okiem pana Piotra Ślęzaka) oraz czuwanie nad przebiegiem głosowania. Ogromne MERCI.\nNagrody i dyplomy trafiły do rąk zwycięzców a były związane z Francją i językiem francuskim.\nO warsztacie dziennikarstwa radiowego\n28 marca słuchacze szkoły zaocznej spotkali się z dziennikarką radiową i newsową p. Martą Hernik.\nPani redaktor opowiadała o pracy dziennikarza i wydawcy przy redagowaniu newsów.\nPodczas krótkiego wykładu zapoznaliśmy się z takimi terminami jak michałki i hot.\nNie zabrakło też anegdot i odniesień do etyki dziennikarskiej.\nTemat nie został wyczerpany, więc mamy nadzieję na ponowne spotkanie.\nDziśiaj - 25 marca naprawdę dużo się u nas działo.Najpierw z pomocą p. Ślęzaka i naszej młodzieży pojawiły się dekoracje. Mateusz Czerniszewski i Piotr Chechłowski - nieoceniony duet - zadbali o nagłośnienie i sprzęt. Mateusz i Ola Sołtysiak poprowadzili spotkanie.\nPierwszym gościem był pan dr Piotr Kalbarczyk z prezentacją nt. chorób skóry i czerniaka.\nPrezentacja jasno uswiadomiła nam, że należy wszelkie problemy ze skórą mieć pod kontrolą\ni w razie potrzeby zgłosić się do lekarza. Na koniec niespodzianka - dostaliśmy upominki od renomowanej firmy kosmetycznej.\nPotem przybyli szermierze i doszło do pokazowego sparingu między naszym medalowym słuchaczem\nŁukaszem Kolodziejczykiem, a paraolimpijczykiem i reprezentantem naszej kadry Zbyszkiem Wyganowskim.\nBardzo nam się podobało, zwłaszcza że sędziował i komentował sam mistrz Andrzej Supron.\nObejrzeliśmy też krótki filmik z paraolimpiady i wiemy już coraz więcej na temat szermierki.\nPrzyszła kolej na zadawanie pytań jednemu z najbardziej znanych dziennikarzy sportowych, panu Jerzemu Jakobsche, który na przemian z panem Supronem pięknie i czasami sięgając do anegdot opowiadał o sporcie. Widać, że jest pasjonatem swojej pracy. Mistrz Supron zaprezentował swój chwyt, który przeszedł do historii zapasów jako chwyt Suprona. Wyjaśnił nam, że na skutek protestów olimpijczyków zapasy są nadal dyscypliną olimpijską.Opowiedział o swoim ostatnim skoku do wody podczas telewizyjnego programu pt. Celebrity splash. Pan Andrzej brawurowo przeszedł dalej dostając najwyższe noty. Jeśli odniesie zwycięstwo, czego życzymy, to wygraną przeznaczy na rzecz sportowców niepełnosprawnych.\nSadząc po reakcji publicznosci Zdrowa Ogrodowa bardzo się wszystkim podobała.\nNajbardziej się cieszymy, że dzięki panu redaktorowi otworzyły się przed nami ciekawe możliwości sportowo- edukacyjne.\nJuż po raz trzeci nasza szkoła organizowała konkurs języków obcych dla uczniów klas trzecich warszawskich gimnazjów.\nWe wtorek i środę gościliśmy u nas uczestników II etapu.\nPoziom rezprezentowany przez finalistów był jak zwykle wysoki.\nWszyscy świetnie sobie radzili i komisja konkursowa musiała się bardzo bacznie przysłuchiwać finalistom, żeby wyłonić zwycięzców.\n1. I miejsce: Sylwia Girguś i Olga Broze (Gimnazjum Nr 145)\n2. II miejsce: Angeli Malewska i Sylwia Kwiecińska (Gimnazjum Nr 43)\n3. III miejsce: Kacper Szapiel i Aleksander Olewniczak (Gimnazjum Nr 145)\nZwycięzcom i ich nauczycielom serdecznie gratulujemy. Mamy nadzieję spotkać sie z nimi niebawem ponownie podczas wręczenia nagród.\n5 marca słuchacze 2. roku szkoły policealnej dziennej udali się z p. Joanną Moszyńską-Bogdan do NIKu. Najpierw pod przewodnictwem głównego specjalisty p. Jolanty Kruszewskiej zwiedziliśmy budynek, poznając jego historię. Następnie udaliśmy się na wykład, który przygotowała pani Kruszewska. Poznaliśmy od podszewki funkcjonowanie tej niezwykle ważnej instytucji.\nPodczas spotkania odwiedził nas na chwilę pan Prezes Krzysztof Kwiatkowski. Zwrócił naszą uwagę na ostatnią kontrolę, która bezpośrednio dotyczy nieprawidłowości w egzaminach zewnętrznych, nie tylko maturalnych. Właśnie na tym przykładzie zrozumieliśmy, jak ważną rolę odgrywa w życiu codziennym taka instytucja jak Najwyższa Izba Kontroli, gdyż wnioski pokontrolne odnoszące się do wielu dziedzin mogą naprawdę wprowadzić pozytywne zmiany, a oto tak naprawdę chodzi.\nKolejne wyjście oceniamy jako niezwykle udane.\nO naszej wizycie piszą też na Facebooku NIKu: https://www.facebook.com/NIKgovPL\nSpotkaie z Prezydentem Aleksandrem Kwaśniewskim\nW dniu 4 marca odwiedził naszą szkołę gość niezwykły, Pan Prezydent Aleksander Kwaśniewski.\nPo długich staraniach ze strony p. Joanny Moszyńskiej-Bogdan i dzięki pomocy p. Aleksandry Łaszewskiej udało się znaleźć wolny termin.\nNasz gość w krótkim wprowadzeniu przedstawił i skomentował najważniejsze wydarzenia odnoszące się do jego prezydentury, a było to wejście Polski do UE i przystąpienie naszego kraju do NATO. Odpowiada na nasze pytania dotyczące coraz zimniejszych nie z naszej winy stosunków z Rosją. Temat Ukrainy również nie mógł zostać pominięty.\nW obliczu nadchodzących wyborów prezydenckich i parlamentarnych jasne stało się przesłanie, żeby korzystać z prawa wyborczego głosując zgodnie ze swoimi przekonaniami\nCała społeczność szkolna jest zdania, że było to jedno z najciekawszych spotkań w murach naszej szkoły.\nZapowiadaliśmy, że będziemy i byliśmy.\nW dn. 26-28 lutego prezentowaliśmy naszą ofertę edukacyjną podczas XXIII Międzynarodowego Salonu Edukacyjnego - Perspektywy 2015\nMożna nas było znaleźć na IV piętrze PKiN.\nNasze stoisko (nr 64) walczyło o miano najlepszego.\nKonkursu nie wygraliśmy, ale i tak jesteśmy dumni z efektu.\nA oto krótka relacja zdjęciowa:\nDziękujemy wszystkim, którzy nie szczędzili czasu i wysiłku, żeby wszystko zagrało.\nW ramach poznawania zawodów prawniczych 18 lutego gościliśmy w naszej szkole pana prokuratora Krzysztofa Kosieradzkiego z prokuratury okręgowej w Warszawie, jest jednym z niewielu prokuratorów zajmujących się postępowaniem administracyjnym. Z reguły prokurator kojarzy nam się z oskarżycielem w procesie karnym. Jednakże jak przyszli specjaliści od administracji wiemy - i taką wiedzę jeszcze poszerzyliśmy podczas krótkiego wykładu - że prokurator w postępowaniu administracyjnym występuje na prawach strony. Oprócz tego nasz gość opowiadał, jak obecnie wygląda ścieżka kariery w tym zawodzie prawniczym, który jest przecież zawodem zaufania publicznego.Tryb kształcenia, ze względu na duże zapotrzebowanie stał się niezwykle elitarny w porównaniu np. do zawodu adwokata, czy radcy prawnego.\nW dniu 12 lutego odwiedziła naszą szkołę pani Anna Madej, analityk i specjalista od spraw wschodnich w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego.Wykład był poświęcony niezwykle zagmatwanym stosunkom polsko-rosyjskim\ni obecnej sytuacji na Ukrainie. Nasza ciekawość została w dużej mierze zaspokojona, a pewne wątpliwości dotyczące tematyki wschodniej rozwiane. W drugiej części spotkania nasz gość opowiadał, w jaki sposób można podjąć pracę\nw służbie dyplomatycznej opierając się na własnych doświadczeniach - drugiego sekretarza Ambasady Polskiej w Moskwie.\nMamy nadzieję, żę rozwinie się nasza współpraca z BBN i takich ekspertów będziemy w naszej placówce gościć, bo są to niezwykle cenne spotkania o dużym wymiarze edukacyjnym.\nW dniu 11 lutego II rok szkoły policealnej dziennej i kilku słuchaczy szkoły zaocznej wraz z p. Joanną Moszyńską-Bogdan i p. Kamilem Klepackim gościli w przyjaznych murach Naczelnego Sądu Administracyjnego.\nA oto ich relacja:\nNa początku zostaliśmy oprowadzeni po budynku, salach rozpraw, bibliotece i czytelni przez pana naczelnika Hieronima Kulczyckiego. Nastepnie wysłuchaliśmy wykładu dr Agnieszki Wilk-Ilewicz, podczas którego zostaliśmy, ku naszemu zaskoczeniu, poczęstowani kawą, herbatą i innymi smakołykami.W takiej atmosferze chłonęliśmy wszystkie przekazywane informacje. Po wykładzie wraz z panią doktor udaliśmy się na salę rozpraw, gdzie jako publiczność uczestniczyliśmy w prawdziwej rozprawie administracyjnej. Cóż, trzeba przyznać, wrażenie niezapomniane i chyba już wiemy,\no co chodzi w tego typu rozprawie. Pani doktor Wilk, radca prawny i główny specjalista w biurze prezesa NSA podkreśliła, iż mieliśmy szczęście trafiając na tak unikatową sprawę. Wszystkim wyjście do sądu niezmiernie się podobało .\nUważamy, że była to nauka przez doświadczenie.\nsędzia, sędziego, sędziemu...\nsędzia, sędzi, sędzi...\nPowodem, dla którego słowo "sędzia" było odmieniane na Ogrodowej przez wszystkie przypadki, były spotkania z przedstawicielami tego zawodu.\nW czwartek, 5 lutego odbyło się w naszej szkole spotkanie z Panem Sędzią Marcinem Łochowskim -Rzecznikem Sądu Okregowego dla Warszawy-Pragi. Pan Rzecznik opowiadał, jak wyglada obecnie praca sędziów i jak niezwykle długa\njest droga kształcenia w tym zawodzie. Odpowiedział na liczne pytania, które zadawali obecni na spotkaniu słuchacze I i II rolu szkoły policealnej.\nNasza szkoła jako 11. weszła do projektu edukacyjnego opracowanego i wdrożonego przez sędziów ze stowarzyszenia Iustitia. Projekt został nazwany Apteczką prawną i jest przeznaczony dla szkół ponadgimnazjalnych, by poszerzyć świadomość prawną i wskazać, że stara łacińska maksyma :\n"Nieznajomość prawa szkodzi" jest bardzo mądra i na czasie.\nW związku z tym projektem, 6 lutego gościlismy w naszej szkole Panią Sedzię Magdalenę Baran z wydziału karnego warszawskiego sądu rejonowego, Pani sędzia zaznajomiła nas z samą ideą akcji edukacyjnej. Ponadto w sposób bardzo\nprzystępny opowiadała o swojej pracy sędziego-karnisty.\nKompendium Apteczka prawna znajdziecie w bibliotece - polecam!\nJoanna Moszyńska-Bogdan, nauczyciel przedmiotów prawniczych\nOgrodowa Ma Talent\nJuż drugi raz odpowiadamy twierdząco: TAK i to niejeden.\nRok temu tylko gdybaliśmy, że może za jakiś czas powtórzymy nasz O’sGT Show, już z nowymi talentami.\nUdało się. II edycja za nami.\nSala sama się nie udekorowała.\nZrobili to fachowo i z pomysłem uczniowie klasy 2 OT.\nJesteśmy coraz bardziej profesjonalni i tak właśnie rozpoczęliśmy.\nKto był, wie o co chodzi.\nW roli prowadzących od początku do końca świetnie sprawdzili się\nChristian Grędziszewski (2Bp) oraz Mateusz Czerniszewski (2Ap).\nIch rec epta na sukces? Luz i poczucie humoru.\nByło to widać i słychać np. podczas występu Karoliny Matwiej (1OT).\nKarolina opowiedziała nam o swoich rysunkach (m.in. Manga i Anime)\nMy czekamy na wydanie albumowe.\nCo jeszcze było? Naprawdę świetny występ Laury Celedy i Karoliny Zgiep (2OT)\nw piosence Eminema „The Real Slim Shady”. Niech ktoś spróbuje tak szybko rapować! Im się udało.\nMarta Sekuła (2OT) w zeszłym roku opowiadała o rysunku,\na w tym roku postanowiła opowiedzieć o innych formach, w których się realizuje, m.in. biżuterii z modeliny, hafcie krzyżykowym, malowaniu, wyklejaniu.... Jak sama mówi, lubi drobne robótki ręczne, które wymagają pracowitości i cierpliwości.\nAleksander Peszel (2Bp) zebrał gromkie brawa za zabawny monolog pt. „Rymowane krzyki”. Co za głos, co za talent aktorski! Można powiedzieć, że stworzony do tej roli.\nZ kolei Piotr Chechłowski (2Ap), który pilnował, żeby wszystko zagrało od strony multimedialnej, miał też własny występ i zaśpiewał utwór zespołu Sztywny Pal Azji, „Wieża radości, wieża samotności” i oczywiście grał na gitarze Klementynie. Brawo dla Piotrka i dobrze nastrojonej Klementyny!\nSypiemy dalej talentami:\nPaweł Nowacki "Bambo" (1OT), wystapił w utworze "Wypalone". Doceniliśmy dobry rap oklaskami.\nZ kolei Anna Markiewicz (2Ap) jest ciągle "w pogoni za szczęściem". O co chodzi?\nTo tytuł bloga, na którym Ania zamieszcza swoje krótkie formy literackie. Ma już pewne osiągnięcia. Było autorskie odczytanie najnowszego fragmentu twórczości. Jesteśmy mocno zaciekawieni, co się będzie działo dalej....\nDominika Wasilewska (1OT) zaskoczyła nas swoim występem. Doceniliśmy nie tylko dobry młody wokal, ale i dobór repertuaru. Dominika i akompaniujący jej na gitarze elektrycznej Kacper Robert Krawczyk (występ gościnny) zabrali nas w podróż w czasie. Przenieśliśmy się najpierw do lat 80. ("Objazdowe nieme kino" zespołu Perfect), a potem do lat 90. ("Moja i twoja nadzieja" zepołu Hey).\nTak jak w zeszłym roku przepięknym wykonananiem porwała nas Marta Romańczuk (2Ap).\nMarta wybrała piosenkę królowej soulu Arethy Franklin "You Make Me Feel". Wielka piosenka, wielki głos!\nTo był ostatni z naszych szkolnych talentów, które się do tej pory ujawniły.\nAle nam sie podobało!\nDlatego też zaprosiliśmy wszystkich na scenę. Podziękowaniem były oczywiście ponowne oklaski ze strony zadowolonej publiczności, ale także uścisk dłoni p. Dyrektora oraz podarunek, który wręczyła każdemu uczestnikowi p. Małgorzata Wróbel, nadzorująca przygotowanie całej imprezy.\nNa tym program się nie kończył.\nZa własnoręcznie wykonane konkursowe ozdoby choinkowe nagrodziliśmy równorzędnie: Michalinę Grochal (1OT), Martę Sekułę (2Bp) oraz Kingę Olszewską i Julię Komisarczyk (1RT). Nagrody przygotowane przez p. Piotra Ślęzaka wręczył p. Dyrektor. Gratulacje!\nP. Justyna Gostół ogłosiła wyniki Turnieju Trio Basket. Puchar Dyrektora ZSSiJO trafił do klasy 1 RT w składzie: Julia Syrocka, Michał Fotlyn, Filip Twardowski, Sebastaian Jóźwiak, Radomir Drobot, Andrzej Byczkowski, Norbert Cybulak. Również gratulacje!\nJeszcze zaśpiewalismy wszyscy świateczny przebój Shakin’ Stevensa "Merry Christmas Everyone". Wyszło świetnie i nic dziwnego. Przecież Mamy Talent!\nNa deser został mini koncert młodej utalentowanej wokalistki Eweliny Engwert „Ellie”. Ewelina wystąpiła u nas już drugi raz dzięki staraniom p. Joanny Moszyńskiej-Bogdan. Podobało nam się tak bardzo, że oczywiście poprosiliśmy o bis.\npubliczności za ciepłe przyjęcie i oklaski\noraz wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób pomagali przy organizacji i realizacji\nnaszej szkolej imprezy Ogrodowa Ma Talent.\nZ podarnkami w szpitalu\nO tej porze roku staramy się pamiętać o tych, którzy z różnych powodów nie mogą w pełni cieszyć się nadchodzącymi Świętami Bożego Narodzenia. Grupa 1Ap z naszej szkoły policealnej postanowiła sprawić niespodziankę małym pacjentom Warszawskiego Szpitala dla Dzieci, znajdującego się przy zbiegu ulic Kopernika i Nowego Światu.\nZa zebrane pieniądze zakupione zostały prezenty dla dzieci w różnym wieku. Wizyta w szpitalu miała miejsce w środę, 10 grudnia. W dotarciu z prezentami do dzieci pomagała nam pani Izabela Rychter z działu Marketingu i PR, która oprowadziła nas przy tej okazji po szpitalu. Miałyśmy okazję zobaczyć zarówno najstarszą, jak i najnowszą część szpitala, który jest aktualnie rozbudowywany.\nPamiątkowe zdjęcie przed rozdaniem prezentów.\n... czyli wizyta p. Marcina Popowskiego.\nDnia 4 grudnia 2014 roku gościliśmy w swoich murach znanego prywatnego detektywa, który opowiedział szerzej o tym enigmatycznym zawodzie. Oprócz omówienia zalet i wad dotyczących wykonywania samej pracy detektywa, uczniowie mogli dowiedzieć się, jak rozpoznać kiedy druga osoba kłamie, czy też ma szczere intencje. Oprócz tego szerzej poruszony został temat wykorzystywania cudzego wizerunku oraz audio i wideorejestracji osób trzecich na przykładzie ostatnich głośnych wydarzeń. Uczniowie byli zachwyceni, za co gorąco dziękujemy Panu Marcinowi i oczywiście zapraszamy ponownie.\nJeżeli chcecie dowiedzieć się więcej o pracy detektywa, zapraszamy do obejrzenia wywiadu z p. Marcinem Popowskim w telewizji śniadaniowej.\nWiyta w Punkcie Informacyjnym UE\nJest wiele pytań związanych z naszym członkostwem w UE. Na niektóre z nich nasi słuchacze znajdują odpowiedż podczas corocznych spotkań w Punkcie informacyjnym UE. Organizatorem wycieczek jest p. Mirosława Pietrzak.\nKilka dni temu Punkt odwiedziła grupa 2Bp. Czego sie dowiedzieli? Jakie są kryteria przystąpienia do strefy euro i w jaki sposób określa się stopę inflacji, którą musi utrzymać państwo ubiegające się o przyjęcie europejskiej waluty. Dyskutowali o czynnym i biernym prawie wyborczym Parlamentu Europejskiego. Uczniowie byli zainteresowani, w jaki sposób karani są posłowie, którzy nie wywiązują się należycie ze sprawowania mandatu i, czy inicjatywa obywatelska, którą może wnosić od 1.04.2012 r. grupa 1 miliona obywateli jest realnie brana pod uwagę przez Komisję Europejską przy stanowieniu prawa.\n21listopada br. gościła w naszej szkole pani Elżbieta Drążek - notariusz. Można powiedzieć, że pani notariusz jest już zaprzyjaźniona z Ogrodową i, jak sama podkreśla, lubi do nas wracać z krótkim wykładem. Oczywiście interesowały nas kręgi dziedziczenia, rodzaje testamentów, przyjęcie czy odrzucenie spadku. Na spotkaniu dowiedzieliśmy się, co oznacza termin z dobrodziejstwem inwentarza. Pani notariusz bardzo wnikliwie odniosła się do zagadnień przygotowanych przez naszych słuchaczy.\nPytania również mieli uczniowie klasy 1 OT technikum, co świadczy o zainteresowaniu naszej młodszej młodzieży.\nChyba nie ma wątpliwości, że przed i po spotkaniu nastroje były bardzo dobre:\nCo tam słychać w dyplomacji\nW dniu 13.11 br. w naszej szkole odbyło się niezwykłe spotkanie z panem Janem Hofmoklem, dyplomatą zajmującym się zawodowo współpracą rozwojową oraz organizowaniem pomocy naszego państwa krajom dotkniętym katastrofami, czy też konfliktem zbrojnym, jak np. na Ukraina.\nJako państwo nie pozostajemy bierni na potrzeby innych krajów i narodowości.\nDowiedzieliśmy się, dlaczego warto pomagać.\nSpotkanie to był właściwie dialog z uczniami i słuchaczami, dlatego było niezwykłe.\nMamy nadzieję, że przedstawicieli MSZ jeszcze nieraz będziemy mogli gościć w naszej szkole.\nNasza szkoła przyłączyła się do akcji robienia kotylionów przed 11 listopda, kiedy przypada rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości. pomysłowość i dobrze zorganizowany warsztat pracy to podstawa:\nbyła atmosfera skupienia:\nale było też wesoło:\ni bardzo zadowalający efekt wspólnej pracy:\nJuż wczoraj w szkole pojawiły sie dekoracje. Napracowali się przy nich przyszli specjaliści od reklamy\n- uczniowie klasy I i II Technikum.\nDoskonała praktyka w zawodzie pod okiem p. Piotra Ślęzaka, nauczyciela znającego fach od podszewki .\nPrzyglądaliśmy się ich pracy z ciekawością. Patrzyliśmy, jak na szyby w oknach na I piętrze nachodzi granat ciemnej nocy i jak ta lekko mroczna atmosfera przyciąga nietoperze, czarne koty, czarownice i pająki. Te ostatnie cwaniaki przyszły na gotowe, czyli własnoręcznie utkane przez młodzież pajęcznyny z włóczki.\nIście koronkowa robota.\nDekoracje były nam potrzebne jako tło do głównego wydarzenia, czyli halloweenowego konkursu dyniowego.\nDzisiaj od rana podglądaliśmy, jak na stole pojawiają się kolejne dynie.\nNa długiej przerwie rozpoczęło się głosowanie.\nChwilę czekaliśmy, aż komisja złożona z nauczycieli policzy głosy.\nWyniki przedstawił p.Piotr Ślęzak, a super nagrody za super dynie wręczał p. Dyrektor Arkadiusz Olejniczak.\nI miejsca Samancie Gawor z klasy 2OT\nII miejsca p. Justynie Gostół\nIII miejsca Oliwii Ostrowskiej z klasy 1OT.\nPozostali też zostali docenieni i otrzymali drobne nagrody.\nI słusznie, bo żadna dynia sama się nie wyrzeźbiła i sama do szkoły nie przyszła.\nBez wysiłku się nie obeszło.\nHalloweenowo-dyniowy klimat podkreślali nasi przebierańcy.\nWokół stołu było tłoczno, gwarno i wesoło. Lubimy taką atmosferę.\nBędą kolejne okazje do dobrej zabawy. Czy będą dobrze wykorzystane, zależy tylko od Waszego zaangażowania.\nZa wczorajsze i dzisiejsze wielkie podziękowania wszystkim, którzy pomagali.\nDrzwi do biblioteki się nie zamykały.\nDzień Biblioteki obchodzony w ramach Międzynarodowego Miesiąca Bibliotek Szkolnych.\nSprawująca opiekę nad naszymi bibliotecznymi zasobami mgr Mirosława Pietrzak przygotowała jak zwykle ciekawą wystawę, konkursy wiedzy dla słuchaczy SP i uczniów Technikum oraz cukierkowo-batonikowe nagrody za poprawne odpowiedzi.\nChętnych do sprawdzenia znajomości faktów z literatury nie brakowało.\nNauczyciele (po znajomości, bo bez bez pytań konkursowych ) mogli spróbować doskonałych ciast własnego wypieku gospodyni spotkania (pycha!).\nJak wyglądały odwiedziny klasy 2OT? Oto fotorelacja.\nPoeta i prawnik w szkole\nDwie profesje i jedna osoba.\nW dniu 23.10. br. odbyło się spotkanie z poetą - prawnikiem Panem Zbigniewem Milewskim, który przyjął zaproszenie wystosowane do niego w imieniu naszej szkoły przez p. Joannę Moszyńską-Bogdan.\nW spotkaniu wzięli udział słuchacze pierwszego roku szkoły policealnej dziennej i uczniowie technikum.\nNasz gość opowiadał, w jaki sposób udaje się łączyć uprawianie poezji z czynnym wykonywaniem zawodu radcy prawnego.\nMieliśmy doskonałą okazję, by poznać zarówno problematykę, jak i formę uprawianą przez Pana Milewskiego - laureata tegorocznej nagrody imienia Słowackiego.\nMieliśmy sporo pytań nie tylko dotyczących poezji.\nNagrody jeszcze raz serdecznie gratulujemy i mamy nadzieję na następne spotkanie,\nna którym poznamy tajniki zawodu radcy prawnego.\nIntegracja klasy I OT\nW dniach 22-24 września, chwilę po 8.00 uczniowie klasy pierwszej Technikum wyruszyli na swoją pierwszą wycieczkę integracyjną do Serpelic.\nPo dotarciu na miejsce i zakwaterowaniu, przyszedł czas na pyszny obiad oraz pierwsze zajęcia sportowe. Na pierwszy ogień poszły kajaki – mimo dość niepewnej i zmiennej pogody wszyscy świetnie się bawili :-D\nPo kolacji przyszedł czas na zasłużony odpoczynek przy ognisku z pieczeniem kiełbasek.\nKolejny dzień rozpoczął się od wspólnego śniadania. Posileni, pełni energii mogliśmy zacząć kolejny dzień integracji i zabawy. Na początek bungee run, byk rodeo, wspinaczka skałkowa oraz żyroskop. Po pysznym obiedzie i krótkiej przerwie na relaks dla duszy i ciała pojechaliśmy na tyrolkę - co to były za emocje!\nPo tak wyczerpującym dniu wszyscy postanowili ten wieczór spędzić w swoich domkach, aby się lepiej poznać.\nŚroda przywitała nas ładną, słoneczną pogodą. Po śniadaniu udaliśmy się do lasu na paintball, gdzie każdy poczuł się jak na prawdziwym polu walki. Rywalizacja i świetna zabawa to było to, czego wszyscy potrzebowali na zakończenie wyjazdu. Ostatni dzień był pełen wrażeń i minął niezwykle szybko… za szybko.\nPo obiedzie czekał już autokar Reprezentacji Polski w Piłce Siatkowej , który odwiózł Nas bezpiecznie do Warszawy.\nW krótkim czasie oprócz dobrej zabawy udało Nam się troszkę poznać i zaprzyjaźnić. Z pewnością pomoże nam to w trudach codziennej nauki.\n27 września przypada 75. rocznica jego powołania.\nW naszej szkole uczniowie klasy II OT, pod kierownictwem p. Piotra Ślęzaka,\nprzygotowali symbol Polski Walczącej, tzw. „kotwicę”.\n"Kotwica" stanęła w holu na I piętrze.\nJak 1 września, to wiadomo... zaczęliśmy nowy rok szkolny.\nSpotkaliśmy się wczoraj o 10:00 na sali gimnastycznej P. Dyrektor Arkadiusz Olejniczak serdecznie wszystkich przywitał\ni po przekazaniu najważniejszych informacji, zaprosił młodzież do sal na spotkania z wychowawcami klas (technikum) i opiekunami grup (szkoła policealna).