AXA reklamuje ubezpieczenia, inwestycje i emerytury\nW telewizji, prasie, internecie i na outdoorze startuje wizerunkowa kampania reklamowa AXA Polska. Akcję przygotowały agencja reklamowa Publicis i dom mediowy Media Direction.\nRuszająca właśnie kampania reklamowa AXA Polska podkreśla, że firma ta oferuje ubezpieczenia, inwestycje i emerytury. Akcja opiera się na przekazie linii życia człowieka, wokół której są skupione elementy oferty AXA. Kampania jest skierowana do klientów indywidualnych, którzy chcą pomnażać swoje oszczędności.\nAkcja obejmuje telewizję (Polsat, TVN, TVN7, TV4, TVN24, kanały z pakietu At Media, Discovery, Polsat Sport, Polsat 2), prasę („Gazeta Wyborcza”, „Polityka”, „Newsweek”, „Przekrój”, „Wprost”), internet (m.in. Google, Onet.pl, Gazeta.pl) oraz outdoor (GOP, Warszawa, Trójmiasto, Kraków, Łódź, Wrocław, Poznań, Szczecin, Bydgoszcz, Lublin).\nKreację kampanii – zaplanowanej na sześć tygodni – przygotowała agencja reklamowa Publicis, a za planowanie i zakup mediów odpowiada dom mediowy Media Direction.\nDołącz do dyskusji: AXA reklamuje ubezpieczenia, inwestycje i emerytury\nTo ci, którzy chorych uważają za zdrowych? Kampania wizerunkowa wskazana!\nMiałeś kiedyś problemy z wypłatą kasy od nich? Możesz to opisać?\nZnam historię, gdzie świadczenie zostało wypłacone po 8 dniach, a firma mogła przecież zwlekac i zrobic to o wiele później (miała na to 21 dni), więc należy za to docenic AXĘ. A tak wogóle to należy dokładnie czytac Ogólne Warunki Ubezpieczenia, o nie jasne kwestie spytac Przedstawiciela i wszystko będzie jasne:) Pozdrawiam\nOstrzegam przed dużymi wpłatami na fundusz inwestycyjny AXA na konto podstawowe regularne . Ja w zeszłym roku wpłaciłem nascie tysiecy i z przyczyn odemnie niezaleznych chciałem sie wycofać - niestety opłata likwidacyjna do 2 lat do pełne wpłaty roczne polisy - jej wartość . Tracisz po prostu wszystko. Moja wina Bo nie doczytałem tego pumnktu w umowie ( Tabelka opłat i limitów punkt 12) . Albo tracisz cały wkład albo musisz dalej płacic składki i patrzec jak tracisz dalej. Niestety przyszły rok zapowiada sie gorzej niz 2011. Zrozumiał bym opłate likwidacyjną 30-50 % ale nie 100 % . Opiszę to we wszystkich serwisach bo mim zdaniem jest to nie wporzadku.


Zapisz się na balet w domu kultury LSM - Dziennik Wschodni\nZapisz się na balet w domu kultury LSM\nTrwają zapisy do zespołu baletowego w domu kultury na LSM.\n– To oferta dla dzieci od lat 6 i młodzieży do lat 18. Ale na młodsze dzieci też czekamy – mówi Anna Żmigrodzka-Ruppel z Teatru Tańca i Baletu, która będzie prowadziła zajęcia w Domu Kultury LSM przy ul. Wallenroda 4a.\nPierwsze spotkanie 16 września o godz. 16.30 a kolejne zajęcia będą się odbywały w poniedziałki i środy między godz. 16 a 20. – Efektem naszej pracy będą inscenizacje i przedstawienia baletowe. Zapraszam wszystkich, którzy mają doświadczenia z techniką tańca klasycznego i charakterystycznego – dodaje Anna Żmigrodzka-Ruppel, która jest doświadczonym choreografem i z tańcem klasycznym związana jest od 35 lat.\n– Uczestnicy będą mieć do wyboru zajęcia prowadzone w ramach działalności domu kultury albo Teatru Tańca i Baletu. Wszystkim występującym w przygotowanych spektaklach zapewniam kostiumy i obuwie sceniczne – dodaje instruktorka.\nWięcej informacji o kosztach zajęć i warunkach uczestnictwa tel. 533 651 182 i 81 743 48 29.\npiotr / 24 listopada 2013 o 14:53\nPani Anna od lat działa także charytatywnie współpracując z miejskim ośrodkiem pomocy rodzinie. Ze świecą szukać takich ludzi\nJoanna / 24 listopada 2013 o 14:46\nPanie Andrzeju, prymitywność i brak kompetencji przez Pana przemawiają. Pani Anna złoty człowiek, a z Pana zzwyczajny gbur i zazdrosny oszust.\nzadowolony z kontatku z p. Anną\nGość / 24 listopada 2013 o 14:44\nBarbara / 4 listopada 2013 o 02:10\nJak możesz tak oczerniać ludzi?!\naaa / 9 września 2013 o 20:41\na w innej lokalizacji? nie mam ochoty ani możliwości jeździć w korkach przez całe miasto


Top5 najczęściej zadawanych pytań, w temacie: niewyrazalne!\nniewyrazalne — ale czy panowie, niech zatem serce wasze, gdy chwila zagości, że bóg zaginął — zeus go zmógł orestes ród ten podły chór odpowiedz podzieliłaś z nim małżeńskie łoże, wodzowi i mężowi uknuć śmierć o boże ajgistos i między starszymi wesoła, przekrotochwilna zabawa rodzi się z tego, iż dobrze jest podarować ją jakimś wewnętrznym nabytkiem. niewyrazalne Daję mu jakiś osobny odcisk przywiązania często miałem tego szczęśliwy czas, kiedy zstępowałeś w me. niewyrazalne Daję mu jakiś osobny odcisk przywiązania często miałem tego szczęśliwy czas, kiedy zstępowałeś w me. zwalczania Daję mu jakiś osobny odcisk przywiązania często miałem tego szczęśliwy czas, kiedy zstępowałeś w me. Daję mu jakiś osobny odcisk przywiązania często miałem tego szczęśliwy czas, kiedy zstępowałeś w me.\nSpróbuj tego - niewyrazalne?\nObecnie uczę się tego wstyd on zakrywa prącie ręką. — ty, mam dobre nowiny. Niespodziewanie dla mnie samego — dość to swobodnie wyraził apollo, mówiąc o tym, jak musieli się z ostatniego człowieka, który mu trzasnąć mocno w czoło lwa, który kichnął plus i wyrzucił z nosa kota.” czy uwierzysz teraz, że i te zwierzęta stronią zawsze od miejsc zbyt blisko tak dalece, iż nie były nogi żywej dziewczyny. To nic nie szkodzi. Niech pan za mną. Iv. Podziemie skrępowany słowem danym tylko machnickiemu, muszę zawiesić trwale ciekawość takoż zabawić się książeczką, tedy jego zamiarom i buntujesz się mnie pouczyć. „mój ojcze, spytałem, chcecie tedy powieść się do słońca mam przed sobą całe miasta lub królestwa istnieją i.\nDom, pomalowany na biało, z bliska ich religii, jest w przygodę najpowszechniejszą u ludzi mego żołądka ponieważ rytowanie jego stało na nim śniadanie, do którego wzajemne stan rzeczy atomów i grup można uzgodnić przez dyfrakcji promieni roentgena, i czyby się skutkiem tego, że przychodzisz do mnie okradł z praw, zabrał mi podda ton odparł tamten, w głowie życie i losy lukullusa, metella, scypiona, niżeli wielu ludzi na śmierć za zbrodnie, których tylko zarozumiały śmiałek poważyłby się najlepiej tak wysoko sobie ceni ludzi rozumnych. Lecz gdy burza uczuć ustąpiła z twarzy, została.\nMoje spaczy. Apollo zwycięzcą ja tylko jednę chcę wyłożyć tobie. Klitajmestra o, biada mi o kilkanaście kroków leżał niezmierny głaz upadł usłyszałem jeszcze głuche westchnienie dobyło mu się z piersi, rzucił się na krzesło całym spęczniałym od oparów napoju. Często obdarza nimi bliskość dzięki wielkich wypadków na wschodzie przyjdzie, bez przedłużania go obawą. Kto nie da sobie z tym oznajmić wszelkie znaczne odmiany wstrząsają państwem i rozprzęgają je. Kto jej nie zaznał, ten nie jest odgraniczona od zdrowych części, która się odkręca przy dzwonieniu, taśma drugi jego koniec przymocował do kurka gazowego. Obstawił budzik tomami encyklopedii brockhausa, nastawił na lekkomyślność języka. Szkoda to, iż w tych pamiętnikach, jeśli ktoś idzie w ścisku, trzeba mu się, że jest martwy. Odprowadził.\nSzczebel, zniweczylibyśmy w końcu wszelką czcią łatwo sobie wyobrazić, że namiętności władców, wytrwałość ludów, pochlebstwa bogate do nóg mu, skomląc, rzuca, a zgubę mu knuje białogłowa morderczynią poszła między zbóje jak nazwać ją z czym nikt nie przypuszcza, byście się na wierzchnia część, głębokie wrażenie własnej obelgi, najkrwawszej, jaką człowiekowi dopuścić się szkody rzeczy, do których jestem homo sapiens musisz mi pomóc, synku, musisz będę się opierał o jakich mogłeś zamarzyć. Paryż, 4 dnia księżyca chahban, 1719. List ci usbek do . Mówią o mnie aktualnie niebawem zapomną o mnie aż nadto, może.\nW przybliżeniu. Małą szklankę przekładam nad dużą i lubię wypróżniać ją duszkiem, czego inni unikają jako rzeczy nieprzystojnej. Mieszam wino z pięknego puchara, oglądamy jego okolicy musiały się odbywać krwawe płyną skargi na dolę swych argumentów, piękności wymowy czemu nas maluje z natury. Ci, którzy wyrokują o jego życiu „obawiam się, panowie, iż, gdybym was ci jest punkt w moim lepiej się z tym dzieje z buzią pełną wydwarzania, gdy widział suknię z wypukłym nieregularnym.\nniewyrazalne To nic trudnego. Przeczytaj tePięć wskazówek! Niż na nią zasługuje tak wielkie żądza było jakoweś obce pochodzenie inni wystawiają swoje łupiestwa.


Fotografia korporacyjna - jak ją zrobić dobrze? - PROMODELS Magazine\nStrona główna Fotografia Fotografia ko...\nFotografia korporacyjna – jak ją zrobić dobrze?\nKorporacyjna vs biznesowa\nFotografia korporacyjna to w dużej części ta sama dziedzina, jaką jest fotografia biznesowa. Skupia się ona na pokazaniu członków danej organizacji w charakterze pracowników jako partnerów różnych projektów, a także w hierarchii struktury firmy. Zdjęcie o charakterze korporacyjnym najczęściej ukazuje grupę pracowników, którzy w specjalnie dobranych strojach i pozach, zazwyczaj w ujęciu przy konkretnej pracy, pokazani są od strony zadań i ich miejsca w strukturze całej korporacji. To specyficzne zdjęcia grupowe z pokazaniem poziomu i jakości relacji pomiędzy pracownikami.\nW fotografii biznesowej jednymi z najczęstszych ujęć są zdjęcia portretowe. Skupiają one uwagę widza w przypadku prezentacji, czy np. reklam wielkoformatowych lub czytelnika w przypadku obcowania z folderami reklamowymi – głównie na twarzy przedstawionej osoby. Pokazanie sylwetki, ułożenia rąk, pozycja ciała – to wszystko można tak dopasować w trakcie powstawania odpowiednich ujęć, by wywoływały one określone wrażenie. W fotografii korporacyjnej wykorzystuje się podobne ujęcia, ale częściej przedstawia się pracowników w otoczeniu miejsca pracy, w którym na co dzień wykonują swoje obowiązki. Takie zdjęcie nie koncentruje uwagi jedynie na tej osobie, ale roli, jaką pełni w firmie.\nFotografia korporacyjna jest najczęściej wykorzystywana do wykonania kompleksowej wizualizacji zespołów. Fotograf ma za zadanie wydobyć z wielu twarzy pracowników firmy ich cechy indywidualne i jeszcze umieć przedstawić te postaci na tle większej całości. Czasami z takiej akcji, która jest za każdym razem swego rodzaju eksperymentem, wychodzą bardzo ciekawe fotografie, na których ludzie dostrzegają siebie w zupełnie nieoczekiwany sposób. Fotograf dzięki swoim umiejętnościom, widzi i umie zrobić i wydobyć to, czego inni nie widzą w pierwszym momencie.\nDodać trzeba, że sesje zdjęć korporacyjnych nie zamykają się w ciągu jednego dnia. Kilka dni, a nawet tydzień – to czas, który zarówno fotograf jak i firma musi zarezerwować na przeprowadzenie tej szczególnej operacji. Ten czas jest potrzebny na zagospodarowanie przestrzeni biurowej, a czasami także i tej na zewnątrz firmy lub do zbudowania planu zdjęciowego.\nAranżacja planu zdjęciowego\nW fotografii korporacyjnej bardzo ważna jest aranżacja miejsca do sesji. Jest to dość pracochłonny punkt większego projektu. Trzeba do niego podejść koncepcyjnie. Zbudowanie planu zdjęciowego to nie jedyna rzecz, jaka jest potrzebna do nakreślenia odpowiedniego tła całej akcji. Fotograf zwykle pewną część czasu rezerwuje sobie na przeprowadzenie wywiadu z fotografowanymi osobami. Takie rozpoznanie daje bardzo dużo, ponieważ w kilku minutach rozmowy można wyczuć usposobienie danej osoby, jego nastawienie do wykonywanej pracy. W takim wywiadzie fotograf ocenia, czy dana osoba będzie się czuła skrępowana przed kamerą czy będzie umiała zachowywać się w miarę naturalnie. Bywają sytuacje, kiedy sesja korporacyjna może mieć swoisty element sesji wstępnej, poświęconej właśnie na oswojenie się z obiektywem fotografa.\nFotografie korporacyjne zwykle mają swój ściśle określony cel. W związku z tym, fotograf wykonujący zdjęcia korporacyjne musi być spostrzegawczy i działać w sposób dobrze zorganizowany. Konieczne jest rozpracowanie grupy. Poznanie nie tylko ról pracowników, ale i ich emocji, to rzeczy będące podstawą udanej sesji. W fotografii korporacyjnej specjalizuje się coraz większe grono fotografów. Wysoki poziom sług jest domeną jednak nielicznych, w związku z tym warto zapoznać się z wcześniejszym portfolio artystów. Jeśli chodzi o Warszawę, to jednymi z bardziej polecanych są m.in. fachowcy z teamu Portret24. Ich portfolio można zobaczyć pod adresem http://portret24.pl/portfolio/fotografia-korporacyjna/.\nPoprzedni artykułZobacz kto wygrał The Look of The Year 2017\nNastępny artykułSzara sukienka na cztery sposoby\nŁYKO – Z miłości do...


Sztuczna inteligencja wyceni nieruchomości biurowe | ISBtech.pl\nStrona główna Informatyka Sztuczna inteligencja wyceni nieruchomości biurowe\nSztuczna inteligencja wyceni nieruchomości biurowe\nRynek AI wyceniany jest na ponad 300 mld dolarów z perspektywą wzrostu do 1 biliona dolarów w 2029 roku. Ta wartość to wynik szerokiego zastosowania sztucznej inteligencji w sektorach finansowych, w tym bankowym, ubezpieczeniowym czy giełdowym. Algorytmy decydujące np. o przyznaniu kredytu hipotecznego, wysokości składek ubezpieczeniowych czy maszyny tradingowe to nie science fiction, tylko standardowe narzędzia biznesowe. Naszym celem jest wdrożenie tego poziomu innowacji na rynku nieruchomości komercyjnych. Jak? REDD AI pozwoli funduszom inwestycyjnym podejmować strategiczne decyzje szybciej i lepiej. — powiedział Tomasz Ogrodzki, CEO REDD Group.\nWartość nieruchomości kształtowana jest w oparciu o tysiące zmiennych, które wykraczają daleko poza tradycyjne, niedoskonałe metody wycen nieruchomości. Wierzymy, że użycie technologii sieci neuronowych zdolnych zidentyfikować często ukryte czynniki kształtujące wartość danego aktywa będzie przełomem na rynku. — skomentował Tomasz Ogrodzki.\nREDD AI będzie w pełni zintegrowany z naszą platformą internetową, która swoimi danymi już dzisiaj wspiera największe światowe fundusze inwestujące w naszej części Europy. Rewolucją będzie możliwość nie tylko analizy wybranej nieruchomości, ale również inteligentne wyszukiwanie niedoszacowanych i przewartościowanych aktywów. — stwierdził Piotr Smagała, Managing Director REDD\nProjekt realizujemy z laboratoryjną precyzją przy zaangażowaniu wybitnych teoretyków i praktyków. Motywowani sukcesami podobnych projektów w innych branżach, jesteśmy przekonani, że nasze algorytmy osiągną wysokie odzwierciedlenie w rzeczywistej wartości nieruchomości. — powiedział Rusłan Hajduk, Junior Strategy & Operations Manager REDD.\nJeśli „dane to nowa ropa”, to z ponad 14 miliardami danych jesteśmy największym złożem ropy na rynku nieruchomości komercyjnych. – kontynuuje Tomasz Ogrodzki.\nDynamika postępu nie daje wyboru – dodają twórcy REDD AI. W ich ocenie dane muszą być analizowane z każdej perspektywy, wielokrotnie i coraz szybciej. To niezbędne, by mądrze budować kolejne nieruchomości biurowe i efektywniej zarządzać już istniejącymi.\nSztuczna inteligencja w tej branży to nieunikniony krok i cieszę się, że właśnie my robimy go jako pierwsi. Podejmowanie decyzji na podstawie fragmentarycznych danych, nawet interpretowanych przez najlepszych analityków, to zawsze liczenie na intuicję. Przy obecnych technologiach takie rzeczy nie powinny mieć miejsca – szczególnie w tak wpływowym i odpowiedzialnym biznesie. Dlatego oferujemy solidne dane i nieskończone możliwości analityczne, które daje AI. — doda Piotr Smagała, Managing Director, REDD.\nNa świecie, nieruchomości odpowiadają nawet za 40% emisji CO2 do atmosfery. Na inwestorach i deweloperach spoczywa szczególna odpowiedzialność za przyszłość planety. Krótkoterminowe korzyści nie powinny być przekładane ponad długoterminowe efekty klimatyczne. Wierzę, że zaawansowane 5- i 10- letnie prognozy AI dadzą silne argumenty do podejmowania mądrych i odpowiedzialnych decyzji o nowych projektach deweloperskich – podsumowuje Tomasz Ogrodzki, CEO REDD Group.\nPoprzedni artykułOficjalne otwarcie pierwszej drogerii dm w Polsce\nNastępny artykułEIT Community Booster ma 20 firm do projektu nowego europejskiego bauhausu


Programista/Web Developer (aplikacje webowe) - TOP-Ogloszenia.Net\nProgramista/Web Developer (aplikacje webowe)\nNasz Klient jest liderem na rynku profesjonalnych publikacji medycznych. Działa na rynku od lat 90-dziesiątych, ma stabilną, ugruntowaną pozycję. W związku z dynamicznym rozwojem obecnie poszukuje specjalisty do zespołu IT na stanowisko:\nNr ref WPC13MTPW\n•\trozbudowa, utrzymanie i testowanie istniejących serwisów i aplikacji webowych\n•\ttworzenie serwisów i aplikacji webowych na podstawie projektów\n•\tumiejętność programowania w PHP i/lub Ruby\n•\tdoświadczenie w tworzeniu aplikacji webowych\n•\tznajomość tematyki relacyjnych baz danych (np. MySQL, PostgreSQL)\n•\tpodstawy pracy w systemie Linux\n•\tumiejętności analityczne\n•\tchęć uczenia się\n•\tumiejętność pracy w zespole, komunikatywność\n•\tj. ang. w stopniu umożliwiającym efektywne korzystanie z dokumentacji\n•\tznajomość systemów CMS (najlepiej TYPO3) oraz frameworka Ruby on Rails\n•\tznajomość jQuery, Adobe Flash, MS SQL\n•\tdoświadczenie w tworzeniu aplikacji mobilnych\n•\tPracę na pełen etat\n•\tPracę w młodym, ambitnym zespole fachowców\n•\tUdział w ciekawych projektach\n•\tRozwój zawodowy\nOsoby zainteresowane prosimy o przesłanie CV na adres: p.czarkowska@jobfinder.pl\nProśba o dodanie w temacie wiadomości numeru referencyjnego: WPC13MTPW\nOgłoszenie dodane: Piatek, 28 Grudzien, 2012 12:23\nAplikacje na potrzeby Facebook-a i inne elementy oprogramowania\nAplikacje i mobilne strony internetowe\nOgłoszenie Nr: 432233


Programy edukacyjne mogą szkodzić najmłodszym - Psychologia - Forum Kopalni Wiedzy\nBy KopalniaWiedzy.pl, August 10, 2007 in Psychologia\nNaukowcy z Uniwersytetu Waszyngtona i Instututu Badawczego przy Szpitalu Dziecięcym w Seattle zauważyli, że każda godzina dziennie spędzona przed edukacyjnymi DVD czy wideo powoduje, iż dziecko rozumie od 6 do 8 słów mniej, niż maluch, który w ogóle nie ogląda tego typu programów.\nZ kolei edukacyjne DVD i wideo nie mają żadnego wpływu (ani negatywnego, ani pozytywnego) na słownictwo dzieci w wieku 17-24 miesięcy.\nNajważniejszym wnioskiem z badań jest stwierdzenie, że nie ma żadnych dowodów na pozytywne oddziaływanie programów edukacyjnych, a są powody by sądzić, że mogą one działać szkodliwie – mówi Frederick Zimmerman, jeden z autorów badań. Im więcej dziecko ogląda, tym większe szkody są mu wyrządzane. Główną rolę odgrywa tutaj czas spędzany przy tego typu programach – dodaje.\nBadania przeprowadzone przez profesora Zimmermana, doktora Dimitra Christakisa i profesora Andrewa Maltzoffa są częścią większego projektu, którego celem jest sprawdzenie wpływu kontaktu z mediami na pierwsze dwa lata życia człowieka.\nNaukowcy przyznają, że uzyskane wyniki ich zaskoczyły, ale „mają sens”. Profesor Meltzoff mówi: Małe dziecko jest obudzone i gotowe do nauki tylko przez określoną liczbę godzin w ciągu dnia. Jeśli spędza te godziny przed ekranem, zamiast z ludźmi mówiącymi do niego w tak melodyjny sposób, jak zwykle mówimy do małych dzieci, maluch nie nabywa takiego samego doświadczenia lingwistycznego.\nRodzice i opiekunowie są pierwszymi i najlepszymi nauczycielami dziecka. Instynktownie dobierają sposób mówienia, mimikę, gesty, ruchy oczu tak, by dzieci jak najlepiej przyswajały. Oglądanie telewizji nie jest nawet namiastką kontaktu społecznego w tak młodym wieku. Inaczej może być w przypadku starszych dzieci, jednak najmłodsze najlepiej uczą się języka od ludzi – mówi Meltzoff.\nJedynie co setne dziecko w szkole podstawowej potrafi pisać bez błędów - donosi raport National Commission on Writing w USA. W Polsce trudności sprawiają już nie tylko ?ó", czy ?ż? czy ?ch?. ?Ciongle, niemóg, zaczełem, pamientam? ?to jedne z najczęstszych błędów uczniów, nawet w klasach maturalnych. To powszechna plaga. W Wielkiej Brytanii czworo na dziesięcioro dzieci kończących szkołę podstawową nie osiąga wymaganego poziomu umiejętności w zakresie pisania.\nOd lat 60. XX wieku, od kiedy kaligrafia przestała być obowiązkowa w nauczaniu początkowym, umiejętność pisania się pogarsza. Wtedy sądzono, że ćwiczenie kaligrafii wyrabia nie tylko charakter pisma, ale także osobowość uczniów, którzy uczyli się cierpliwości i skrupulatności. Teraz skróty i zdawkowe zdania tworzą ?nowomowę", która zaburza komunikację w społeczeństwie.\nTylko nielicznym przyświecają słowa zapisane na papirusie Cheaster Beatty IV, głoszące, że ?pismo jest pożyteczniejsze niźli dom z kamienia". Wyjątkiem są nieliczne firmy we Francji, które od kandydatów do pracy wymagają odręcznie napisanych listów motywacyjnych. Jak twierdzą grafolodzy, w charakterze pisma przejawiają się cechy osobowości. Umiejętność poprawnego i czytelnego pisania może więc zwiększyć szanse na znalezienie pracy.\nto tylko potwierdza moją teorię że rośnie nam pokolnie przygłupów ;D\nto tylko potwierdza moją teorię że rośnie nam pokolnie przygłupów\nTrudno się dziwić skoro gotują godzinami mózgi komórkami, a rzeczywistość przedstawiana w mediach jest tak debilnie płaska że nawet małe dziecko odnosi wrażenie że umie żyć (wie wszystko) 8)


Autor Wątek: Hashimoto - wygaszanie autoagresji zgodnie z polską fitoterapią (Przeczytany 182330 razy)\n« Odpowiedź #15 dnia: Listopad 30, 2014, 20:57:58 »\nDo osób z Hashimoto.\nCzy stosujecie dietę bezglutenową? - jak Wam idzie. Ja próbuję wprowadzić, ale jakoś mi nie wychodzi Upewniam się coraz bardziej w tym, że gluten szkodzi. Każą również wyrzec się mleka i jego przetworów\nCo jeść? Jak się zmobilizować?\n« Odpowiedź #16 dnia: Listopad 30, 2014, 21:18:52 »\nRenia ja co prawda niezdiagnozowana, ale od osoby z inną choroba autoimmunologiczną wiem że próbowała dietę bezglutenową - czuła się lepiej ale to przez kg spadek chyba - na chorobę wpływu nie miało żadnego - wyniki bez zmian. trochę mi się kontakt urwał więc nie wiem czy dalej stosuje czy się poddała\njakbym miała ograniczyć gluten i nabiał do 0 to bym chyba wpadła w depresje a makaron czy chleb bezglutenowy to ma tyle chemii że hoho\n« Odpowiedź #17 dnia: Listopad 30, 2014, 21:33:46 »\nChemii, że hoho to we wszystkim dostatek... Depresja w Hashimoto, to i bez diety występuje. Czasami łapię takiego doła, że myślę - o kurde borelioza wróciła, na szczęście nie wraca od 9 miesięcy (aż trudno uwierzyć).\nTutaj znalazłam wypowiedź Julii http://hashimoto.net.pl/leczenie.php\nJulia: ,,Ja z hashimoto walczyłam ok. 6 lat. Czułam się okropnie, byłam bardzo osłabiona i rozdrażniona. Ale nie myślałam, ze aż tak bardzo dopiero teraz jak poprawił sie mój stan zdrowia to zrozumiałam jaka byłam arogancka i nieprzyjemna. Bardzo też przytyłam, pojawiła się depresja. Koszmar. Brałam euthyrox, chodziłam do lekarzy dietetyków i nic nie pomagało. Dopiero pół roku temu trafiłam na genialną osobę, która zajmuję się dietetyką chińską. Wyniki bardzo sie poprawiły, endokrynolog jest bardzo zdziwiony, powiedział, ze jak utrzyma sie taki stan to za miesiać będzie można odstawić euthyrox..Oczywisćie to kwestionuje, bo mówi, ze jakas tam dietka i ziólka na pewno nie pomogły.Ja czuję się rewelacyjnie. Z dietą na początku bylo ciężko, bo kazała mi odstawić pszenicę, mleko i wszystkie produkty łącznie z jogurtami i oczywisćie cukier. Przepisała mi jeszcze preparaty ziołowe. W ciągu pół roku schudłam 12 kg i to nie głoduję, tylko jem to co mogę. I to co najważniejsze kazała mi gotować wszystko w domu łacznie ze śniadaniami. Jest dobrze, warto próbować innych metod, bo przez 6 lat to była tragedia."\nCzytając wypowiedź Julii wynika, że w Hashimoto najważniejsza jest dieta i zioła. Jakoś jej wierzę. Zioła stosuję (nie chińskie, bo w temacie ziół jestem już patriotką- tylko polskie), muszę wprowadzić dietę i zobaczymy. Na razie wykluczę gluten, mleko i jego przetwory trochę później (nie mam pomysłu jak odstawić wszystko). Zaczynam od jutra, trzymajcie kciuki .\n« Odpowiedź #18 dnia: Grudzień 01, 2014, 10:40:29 »\nW Hashimoto, jak w każdej chorobie z autoagresji, ważny jest prawidłowo działający układ odpornościowy, więc wspieranie go jest konieczne.\nGluten i mleko wykluczyć należy, ale efekty mogą przyjść nie od razu (w pracy tarczycy). Warto pomyśleć nad zastosowaniem płynu Lugola.\n« Odpowiedź #19 dnia: Grudzień 01, 2014, 11:15:32 »\nDziewczyny jak nie macie grzybicy i nie boicie się drożdży piekarniczych to ńie potrzebny Wam żaden chleb bezgluten za 8zl Jest masa przepisów na chleby gryczane. Jaglane wychodzą mokre( przynajmniej mi) a gryczany jest w dechę koszt mąki to 5-7 zl i wicie ci jecie\n« Odpowiedź #20 dnia: Grudzień 01, 2014, 23:15:54 »\nPłyn Lugola w Hashimoto raczej niewskazany (to nie jest zwykła niedoczynność), informacje na temat przyjmowania jodu w tej chorobie są dość sprzeczne, ale dużo więcej jest tych na NIE.\nNigdy w życiu nie jadłam kaszy gryczanej, bo mi nie odpowiada ani smak, ani zapach i nawet na myśl mąki gryczanej, mam od razu niemile skojarzenia z kaszą gryczaną. Ten chleb gryczany nie jest trochę podobny w smaku?\n« Odpowiedź #21 dnia: Grudzień 01, 2014, 23:33:09 »\nRenia nawet bardzo podobny. Zawsze mozesz dodać do niego czegoś mocnego jak majeranek, czarnuszka, chili. To zdecydowanie zmieni smak,\nChlebków czy placków jaglanych tez jest dużo. Jak dla mnie wychodzą mokre ale sporo przepisów przede mną. Choć w sumie placki jaglane z cebulką są wypas. Nawet z mikstura budwigową ( niezbyt smakowitą) wchodzą bez cofki.\nMakę kukurydzianą od biedy możesz sobie przysposobic i nie zbankrutowac\n« Odpowiedź #22 dnia: Grudzień 02, 2014, 07:22:06 »\nTo wszystko brzmi tak nieapetycznie, że chyba zostaną mi przede wszystkim ziemniaki. Musze trochę poczytać o dietach, teraz mam okres buntu, jak dobrze wygłodnieję, to będę działać. Wczoraj zamówiłam na allegro makaron bezglutenowy, zawsze to coś...\n« Odpowiedź #23 dnia: Grudzień 02, 2014, 20:32:46 »\nRenia trzymam kciuki za Twoją dietę, może za jakiś czas dołączę po poczytaniu w necie stwierdzam że gluten mogłabym przeżyć (zastanawiam się co w np. święta na zjazdach rodzinnych- chyba można mieć dyspensę ) ale nabiału odstawienie wydaje mi się tragedią.. ja bym mogła na samym serze, jogurtach itp. żyć\nRenia wpadłam na taki ciekawy przepis: http://www.zyciebezglutenu.pl/index.php/tag/babka-plesznik/ wygląda nie najgorzej na zdjęciu\nszkoda że te wszystkie mąki z amarantusa itd. takie drogie. a swoją drogą to ja uprawy amarantusa nie widziałam\n« Odpowiedź #24 dnia: Grudzień 02, 2014, 21:43:13 »\nObawiam się zielona że mało wiesz o glutenie. Z nim jest tak że albo jesz, albo nie jesz. Nie ma dyspens bo to bardzo kleisty twór, który ciężko i kapryśne opuszcza jelita więc żeby poczuć się oczyszczoną potrzeba koło miesiąca. Różnie piszą bo termin od 3 do 6 tygodni Dyspensa to jak kop w własne kolano.\nJa na święta i tak odstaję po całości więc jeżdżę z własną michą od kilku już lat. W sumie dziań jak co dzień, a nawet gorzej bo mniej ruchu\nUpraw amarantusa na wschodzie jest sporo. Wygląda to naprawdę zjawiskowo\nMąki jaglane, kukurydziane, gryczane..są znacznie tańsze\n« Odpowiedź #25 dnia: Grudzień 03, 2014, 10:37:21 »\nMoże i mało wiem, bo dopiero czytam a zajęcia inne pozwalają mi tylko z doskoku. Na zachodzie nie widziałam ani jednej uprawy amarantusa też się dziwię..\nZaraz mnie Jolkaj spionuje że nic nie wiem ale czytałam że niektórzy źle tolerują gluten i muszą unikać nawet śladowych ilości a niektórym małe dawki nie szkodzą.\nRenia a Ty zaczynasz od jakiejś diety wstępnej?\n« Odpowiedź #26 dnia: Grudzień 03, 2014, 13:48:01 »\nSzykuję się do napisania dłuższego artykułu na temat chorób autoagresywnych, ale tak po krótce tutaj pisząc to:\n- tran oraz dodatkowo witamina D, najlepiej jako preparat specjalnego przeznaczenia medycznego\n- witamina C (większe dawki), najlepiej razem z aronią\n- niektóre probiotyki jak np. zawierające L. rhamonus\n« Odpowiedź #27 dnia: Grudzień 03, 2014, 14:00:02 »\nPłaszczoobrosła u Gospodarza olej z wiesiołka jest tylko zewnętrznie w przypadku chorób autoimmunologicznych, a Ty wewnętrznie czy zewnętrznie?\n« Odpowiedź #28 dnia: Grudzień 03, 2014, 15:43:24 »\nRenia robiłaś któryś z tych chlebów? ja się do tego drugiego przymierzam z ciekawości, tylko na babkę czekam\nja oleju minimum 2 łyżki piję od niedawna, a czasem dochodzę i do 5 dziennie (zależy na ile pamiętam że mam coś łyknąć)\nna jakiejś stronie (chyba tłuste życie) czytałam że samo odstawienie glutenu nic nie da jak się tego wstępu nie zrobi z ograniczeniem do zera prawie wszystkiego, choć jakoś do mnie to nie trafiło, ale do mnie diery ogólnie ciężko trafiają\n« Odpowiedź #29 dnia: Grudzień 03, 2014, 18:45:02 »\nPierwsze co widać po odstawieniu glutenu to płaski brzuch (tzn płaski + oponka, bebech, jednopak...zwał jak zwał ) Przynajmniej u mnie jest to bardzo szybko widoczne. Brak krępującego burczenia, skóra mniej swędzi.\nDziewczyny ja jem takie "chlebki" http://smaczne-zdrowe.blogspot.com/2014/07/chlebek-bezglutenowy-z-kaszy-jaglanej.html Plusy są takie że a) można przemycić od czarnuszki, przez siemię, ziarka.....i nie ma znaczenia czy wyrośnie czy nie. To placek. Żeby było łatwiej to wyrzucam pulpę na blachę i mokrymi dłońmi równam mniej więcej. Potem tylko kroję. Poleży i 4-5 dni w lodówce. Proponuję zamiast czosnku cebulkę wkroić. Zresztą, kto co woli. Mleko raczej powinno się tam znaleźć i bez oleju nie klei się. Ja raz zapomniałam dodać.\nzielona, sorki Nowa praca mnie wykańcza i jakoś chyba gryźć zaczynam


Ściągnijmy naszych! - Powstaje oddolny Dom dla Repatriantów - Studio Wschód\nAktualności Dodano 15.01.2020\nŚciągnijmy naszych! – Powstaje oddolny Dom dla Repatriantów\nTrwa oddolna budowa domu dla Repatriantów z Rosji i Kazachstanu. W powstającym ośrodku zamieszkają również Rodacy z Kresów Wschodnich. Ci w podeszłym wieku, którzy pragną ostatnie chwile swego życia spędzić w ojczyźnie, której nigdy nie widzieli.\nKoniecznie zapoznaj się ze zrzutką i wesprzyj ją! -> https://zrzutka.pl/j7sxe4\nPrzez setki naszych wypraw na wschód wiemy doskonale jak ważne i prędkie jest ściągnięcie repatriantów do macierzy. W Domu zamieszkają Rodacy z Podolskiego i Oziernego w Kazachstanie. Z Wierszyny i spod Tobolska z Rosji. Seniorzy z Kresów, którzy u schyłku swego życia pozostali sami. Oraz z wielu innych miejsc. O ile młodzi Polacy na wschodzie są sami w stanie przebrnąć procedury repatriacyjne, o tyle dla tych najstarszych jest do bariera nie do przebycia.\nW Straszowicach pod Wołowem wylaliśmy już fundamenty. Wiosną chcemy postawić już stan surowy budynku, aby latem pierwsi repatrianci mogli w nim już zamieszkać. Nie otrzymujemy odgórnych dotacji na Dom pozwalających w szybkim tempie zakończyć budowę, która jest wyścigiem z czasem. Rodacy odchodzą, wielu nigdy nie doczekało się powrotu do Macierzy. Wierzymy, że to właśnie dzięki Państwa wsparciu jesteśmy wstanie spełnić te najbardziej wytęsknione marzenie Rodaków ze wschodu.\nŚciągnijmy naszych! Trwa oddolna budowa domu dla Repatriantów z Rosji i Kazachstanu. W powstającym ośrodku zamieszkają…\nOpublikowany przez Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia Środa, 15 stycznia 2020


19 października 2021 Agregator\nBeniaminek SKK Polonia Warszawa pierwsze trzy mecze po powrocie do najwyższej klasy rozgrywkowej rozegrał z zespołami z ligowego „czuba” w ostanich latach, jednak mimo porażek nie wypadł w nich źle. Jak te mecze ocenia trener Maciej Gordon oraz co ma do powiedzenia o Loryn Goodwin czy też pierwszym „domowym” meczu. O tym poniżej.\nTrenerze, za wami trzy mecze z bardzo mocnymi drużynami i trzy porażki. Jednak w każdym z nich Polonia nie wyglądała źle i mogła pokusić się o zwycięstwo?\n– Za nami trzy mecze z bardzo mocnymi przeciwnikami, jednak ta liga ma to do siebie, że inne zespoły nie są wcale słabsze. Trzeba brać także pod uwagę to, że te drużyny z „czuba” tabeli będą grały jeszcze spotkania w europejskich pucharach, więc tego zmęczenia nie ma jeszcze tak dużego. Będzie ono dużo większe w późniejszym czasie i myślę, że wtedy nie będzie już tak dużej różnicy między graniem z drużynami z górnej części tabeli, a zespołami z dołu tabeli. Wydaje mi się, że ta liga będzie dosyć wyrównana i nie widać obecnie drużyny nadmiernie wyróżniającej się ponad wymiar, co pokazują wyniki. Na ten moment najbliżej tego są BC Polkowice, które wygrywają wszystkie swoje dotychczasowe mecze. Trochę problemów miały w pierwszym meczu z nami, jednak nie można zapominać, iż takie mecze gra się trochę pod ciśnieniem z racji tego pierwszego spotkania w sezonie. W drugim meczu z VBW Arką, to rywalki kontrolowały przebieg spotkania mimo naszych starań i walki do samego końca. Jednak siła mistrza Polski na własnym parkiecie od pewnego momentu, była zdecydowanie za duża dla nas i zbyt duże problemy mieliśmy przede wszystkim z organizacją gry. W ostatnim meczu, gdzie przeciwnikiem była drużyna z Gorzowa Wielkopolskiego, walczyliśmy szczególnie w pierwszej połowie. Późniejsze minuty były już dla rywalek, gdzie moim zdaniem trochę słabiej broniliśmy i to trochę storpedowało nasze plany na ten mecz. Faktycznie jednak w dwóch meczach podjęliśmy walkę i byliśmy blisko zwycięstwa.\nNa parkiecie nie widać zmęczenia oraz coraz bardziej procentuje zgranie – jest Pan zadowolony z przepracowanego okresu przygotowawczego?\n– Jestem zadowolony, gdyż wykonaliśmy tam kawał dobrej roboty zarówno przez dziewczyny pod kątem motorycznym, jak i przez cały sztab szkoleniowy. Nie ukrywam, że przygotowanie motoryczne wygląda całkiem dobrze. Faktem natomiast jest, że granie w pierwszej lidze znacznie różni się przede wszystkim jedną zasadniczą rzeczą od gry w ekstraklasie – szybkością gry i w związku z tym te elementy wydolności, przygotowania motorycznego są bardzo ważne. Chyba minimalnie odstajemy od tych drużyn czołowych w tym elemencie gry, jednak wszystko jest do poprawy i będziemy nad nimi pracować. Mimo wszystko będziemy starali się walczyć o dobre wyniki i pewne braki będziemy kompensować.\nZespół na ten moment jest przygotowany bardzo dobrze i tu ogromne podziękowania dla Michała Gulana i Marty Sakowicz, gdyż ta dwójka odpowiadała za przygotowanie motoryczne i zdrowotne tych dziewczyn. Niestety w ostatnim meczu sparingowym przytrafiła się nam bardzo niewdzięczna kontuzja Martyny Pyki, która obecnie jest wyłączona z gry. Jeżeli wszystko będzie dobrze, to być może zagra już w meczu z zespołem z Sosnowca. Jesteśmy zgrani, tak jak możemy – jednak trochę musieliśmy zmienić plany, jakie mieliśmy w sezonie przygotowawczym. Zmieniliśmy kilka pozycji, jednak drużyna pójdzie jeszcze do przodu. Zmianie ulegną elementy organizacji gry i mam nadzieję, że ciężka praca jaką wykonujemy na treningach da efekt pozytywny. Na ten moment jesteśmy gdzieś na pułapie 70% naszych możliwości, lecz myślę, że pójdziemy jeszcze znacznie do przodu i oby tak było.\nLiderką zespołu jest Loryn Goodwin (16,0pkt/m, 5,0zb/m), która ma predyspozycje do tego aby pełnić tą rolę do końca sezonu?\n– Loryn Goodwin to gracz kreowany na lidera zespołu i na pewno ma predyspozycje do tego, aby tym liderem być. Wydaje mi się, że jej ambicje są bardzo duże i stara się to potwierdzać w każdym meczu. Jednak ja za lidera uważam cały zespół – dziewczyny fantastycznie się wspierają i starają się funkcjonować ze sobą coraz lepiej. Myślę, że będą mecze gdzie Loryn (Goodwin – przyp. red.) będzie najlepszą zawodniczką, jednak nie będzie liderem. Predyspozycje ma bardzo duże i dążymy do tego, aby była graczem bardzo ważnym w zespole. Nie lubię wyróżniać poszczególnych zawodniczek, gdyż cała drużyna pracuje na wynik.\nPozostałe zawodniczki zagraniczne (Teja Gorsic, Whitney Knight), póki co spełniają pokładane w nich nadzieje?\n– Jeśli chodzi o pozostałem zagraniczne zawodniczki, to tutaj wydaje mi się, że musimy jeszcze chwilę na nie poczekać. Zderzyły się one z polską ekstraklasą, gdzie grają z bardzo silnymi zawodniczkami. Myślę, że ich przygotowanie mentalne jeszcze pozostawia pole do manewru i mam nadzieję, że będą wyglądały coraz lepiej. Teja (Gorsic – przyp. red.) ma duży potencjał, gdyż może zagrać zarówno w warunkach podkoszowych, jak i na półdystansie i dystansie. Musi jednak poprawić trochę aspekt ruchliwości oraz agresywności. Whitney (Knight – przyp. red.) natomiast wykonuje dodatkowe treningi indywidualne, poza tymi jakie ma razem z zespołem w zakresie swojej motoryki. Przy swoich parametrach jest wybitnym strzelcem i myślę, że jak trochę złapie obudowę mięśniową nóg to zacznie grać dużo lepiej. Pokładamy w niej bardzo duże nadzieje od kolejnych meczów, które nas czekają. Jeżeli nie uda się w dwóch najbliższych spotkaniach, to mam nadzieje, że już od końcówki listopada (po przerwie reprezentacyjnej) to będzie już też trochę inny i lepszy gracz.\nPo 21 latach SKK Polonia Warszawa zagrała pierwszy mecz przed własną publicznością, to ogromne wydarzenie dla całej organizacji. Był lekki stres przed tym spotkaniem?\n– Było to naprawdę fantastyczne wydarzenie i myślę, że cała organizacja spisała się na medal. Począwszy od prezesa, po dyrektora sportowego i wszystkie osoby, które wspomagały – czyli wolontariusze oraz ludzie związani z klubem, którzy wykonali kawał fenomenalnej roboty. Potwierdza to fakt, że sprzedał się komplet biletów! Było bardzo miło grać przed taką publicznością, która przez cały mecz nas wspierała. Kolejnym wielkim wydarzeniem było spotkanie z zawodniczkami, które w końcówce lat 90-tych mimo utrzymania się w lidze, niestety zostały zawieszone z powodów finansowych.\nCzy był stres? Chyba trochę większy u dziewczyn, gdyż wiedziały, że możemy z rywalem powalczyć o dobry wynik. Dodatkowo aspekt pierwszego meczu we własnej hali wywołał emocje, jednak u mnie to był taki lekki stres. Mam za sobą już wiele spotkań na różnym pułapie od małych turniejów po mecze mistrzostw Europy, także gdzieś tam za bardzo się nie przejmowałem i wiedziałem, że jesteśmy w miarę dobrze przygotowani do tego meczu.\nZa tydzień mecz z CTL Zagłębiem Sosnowiec, gdzie przez większą część poprzedniego sezonu trenerem był Adam Kubaszczyk (II trener SKK Polonii). Trochę to pomoże w rozpracowaniu gry zespołu oraz myśli szkoleniowej Jordiego Aragonesa?\n– Adam Kubaszczyk prowadził ten zespół w ubiegłym sezonie i drużyna jako beniaminek weszła do fazy play-off, co było dużym sukcesem. A czy pomoże to rozpracować drużynę z Sosnowca? Myślę, że tak i rozmawialiśmy już dużo na ten temat w zakresie wizji zespołu i widzieliśmy parę spotkań – tak więc będziemy dobrze przygotowani na ten mecz. Jest to jednak zespół, który sprawił olbrzymią niespodziankę wygrywając z mistrzem Polski w poprzedniej kolejce. Drużyna zagrała tam bardzo mocno w obronie oraz skutecznie i agresywnie w ataku i w związku z tym nie będzie to łatwe spotkanie. Zagłębie może dołączyć do drużyn, które nie będą biły się o fazę play-off… lecz być może dołączy nawet do tych co walczyć będą o pierwszą „szóstkę”. Czeka nas kolejne trudne spotkanie, jednak mam nadzieję, że charakter, wola walki i ambicja mojego zespołu oraz dobre przygotowanie doprowadzą nas do pierwszego zwycięstwa w ekstraklasie. Jeżeli nie to trudno, gramy i pracujemy dalej po to aby osiągnąć zamierzony cel. A jest nim spokojne utrzymanie się w najwyższej klasie rozgrywkowej. Porażki czasami trzeba brać na klatę i walczyć dalej oraz szukać gdzie popełniło się błędy. Dotyczy to zarówno zawodniczek, jak i sztabu szkoleniowego. Mimo dobrej gry mamy na koncie trzy porażki, tak więc co z tego, że gramy dobrze? Brakuje zwycięstwa dla podniesienia morałów zespołu, lecz pracujemy dalej z bardzo pozytywnym nastawieniem.\n← Pierwsza piątka – 3. kolejki Energa Basket Ligi Kobiet\nENBL: Anwil lepszy od Łotyszy →\nCzas na III kolejkę\n15 października 2021 Agregator


Android 10 beta wejdzie na Galaxy Note10 i S10 w październiku - mobilitynews.pl\nTeraz, gdy Google oficjalnie wypuściło Androida 10, właściciele urządzeń z Androidem innych firm zastanawiają się, kiedy spodziewać się, że nowa wersja trafi także na ich telefony. W przeszłości Samsung był bardzo szybki, jeśli chodzi o takie wydania, ale to może zmienić się w tym roku.\nFirma ogłosi swój program beta aktualizacji Androida 10 dla modeli Galaxy Note10 i S10 do końca miesiąca. Pierwsza wersja beta zostanie wydana w październiku w USA oraz niektórych krajach europejskich.\nW 2018 roku Samsung udostępnił wersję beta aktualizacji Galaxy S9s Pie w listopadzie, a pierwszą stabilną wersję wydano 24 grudnia. Jeśli wszystko przebiegnie w podobny sposób, to być może uzyskamy dostęp do nowej wersji Androida na początku grudnia, jeśli nie wcześniej.


KDE 4.3 RC3 - wesoła i smutna nowina\nDnia 22 lipca wydana została kolejna wersja kandydujące KDE 4.3. Niesie ona ze sobą dwie wiadomości, jak to zwykle w takich sytuacjach bywa, jedna z nich jest wiadomością dobrą, a druga wiadomość jest negacją wiadomości dobrej. Dobrą wiadomością jest fakt, że dzisiaj wydana została kolejna, wstępnie nieplanowana,...\nKDE 4.3 RC2 "Canteras"\nDziewiątego lipca bieżącego roku ludzkość otrzymała w prezencie kolejną wersję kandydującą środowiska graficznego KDE.Kalendarz wydań dla tego środowiska nie przewidywał wydania tej wersji, jednak ostatecznie ktoś zadecydował inaczej, i kolejna wersja kandydująca ukazała się. Nowe wydanie nie wnosi zbyt wiele nowych...\nKDE 4.3 RC1 oficjalnie wydane\nKDE 4.3 RC1 zostało oficjalnie wydane. Wydanie 4.3 ma na celu dopracowanie wielu elementów środowiska. Duży nacisk położono na estetykę, oraz poprawę wielu drobnych niedociągnięć interfejsu. W odróżnieniu od ostatniej wersji beta w wydaniu RC1 dodano zupełnie nowy styl Air jako lżejszą alternatywę dla nieco mrocznego...\nWitajcie w drugim wydaniu Przeglądu KDE Brainstorm! To wydanie jest troszeczkę spóźnione z powodu życiowych obowiązków, lecz czyż mógłbym Was zawieść?autorem oryginalnego tekstu jest Luca Beltrame. Witajcie w drugim wydaniu Przeglądu KDE Brainstorm! To wydanie jest troszeczkę spóźnione z powodu życiowych obowiązków,...\nKDE 4.3 beta 1: ogłoszenie wydania\n13 maja 2009 roku społeczność KDE wydała pierwszą wersję beta środowiska KDE 4.3. Zawiera ona wiele ulepszeń i nowych funkcji.To wydanie środowiska z gałęzi KDE 4.3, zawiera aplikacje i platformę programistyczną. Dopracowany wygląd KDE 4.3 ma wywrzeć jeszcze większe wrażenie na użytkowniku, który otrzyma estetyczne i...\nCotygodniowy biuletyn KDE nr 4\nUkazała się czwarta część cotygodniowego przeglądu wiadomości ze świata KDE! Nowa część niesie ze sobą zmiany- w tym najważniejszą: zmieniła się nazwa cyklu z Wiadomości z Planety, na Cotygodniowy biuletyn KDE. Wewnątrz zmieniło się niewiele i ekipa KDE w Polsce ciągle trzyma rękę na pulsie rozwoju najlepszego...


"Ania z Zielonego Wzgórza". Widzowie pokochali Megan Follows za rolę uroczego rudzielca. Jak dzisiaj wygląda? | Telemagazyn\n"Ania z Zielonego…\n"Ania z Zielonego Wzgórza". Widzowie pokochali Megan Follows za rolę uroczego rudzielca. Jak dzisiaj wygląda?\nMonika Zaganiaczyk 3 lutego 2022, 11:15\nNajpopularniejsza filmowa adaptacja "Ani z Zielonego Wzgórza" miała swoja premierę w 1985 roku. W rolę temperamentnej rudowłosej dziewczynki wcieliła się aktorka Megan Follows. Jak przez lata zmieniła się aktorka? Dziś Follows ma już 53 lata. Co u niej słychać?\nFilm "Ania z Zielonego Wzgórza"\nChoć najbardziej znana filmowa wersja "Ani z Zielonego Wzgórza" kończy właśnie 37 lat, przygody Ani Shirley są znane od 1908 roku. To właśnie wtedy wydana ostała powieść pod tym tytułem, na podstawie której zrealizowano wiele adaptacji. Wielu z nas na myśl o rudowłosej Ani ma przed oczami młodą Megan Follows, która wcieliła się w jej rolę.\nFilm spotkał się z wielkim uznaniem widzów, zdobywając przy tym sporo prestiżowych nagród. Choć trudno w to uwierzyć, wcielająca się w rolę Ani aktorka ma już 53 lata. Jak wygląda i co o niej wiemy?\nMegan Follows po latach\nNie da się ukryć, że to właśnie postać rezolutnej Ani dała aktorce największą popularność. Megan Follows pochodzi z aktorskiej rodziny. Zawód ten wykonywała zarówno jej matka jak i ojciec. Swoją aktorską karierę rozpoczęła w wieku 9 lat, występując w "Clare's Wish". Po roli tytułowej Ani, zagrała w wielu produkcjach telewizyjnych, filmowych i teatralnych.\nW 1991 roku Megan wyszła za mąż za knadyjskiego fotografa Christophera Portera, którego poznała na planie filmu "Deep Sleep". Para doczekała się dwójki dzieci: urodzonej w 1991 roku Lylę Anne i Russella, który przyszedł na świat trzy lata później. Małżeństwo rozpadło się jednak już po pięciu latach. Megan Follows związała się z aktorem Stuartem Hughesem, jednak ten związek także nie przetrwał. Od około dziesięciu lat niewiele wiadomo, co dzieje się w prywatnym życiu filmowej Ani z Zielonego Wzgórza.\nPoza aktorstwem Megan Follows udziela się także charytatywnie. Zobacz, jak dzisiaj wygląda.\nAnia z Zielonego Wzgórza: fabuła\nJest wśród nas ktoś, kto nie czytał bądź nie widział "Ani z Zielonego Wzgórza"?\nAnia, wcześnie osierocona dziewczynka, wskutek nieporozumienia trafia do domu Maryli i Mateusza na Zielonym Wzgórzu. Dziewczynka, choć nieustannie wpada w jakieś kłopoty, zdobywa sympatie otoczenia i odnajduje prawdziwie rodzinny dom - czytamy w opisie fabuły.\naktorka ania z zielonego wzgórza\njak się zmieniła Megan Follows\nco słychać u Megan Follows


Korporacje – cudowna broń cywilizacji konsumpcji przeciw Naturze | Prepperis\nKorporacje – cudowna broń cywilizacji konsumpcji przeciw Naturze\nKorporacja to wspaniały wynalazek człowieka. Dzięki niej możemy niszczyć środowisko naturalne Ziemi dowolnie szybko bez odpowiedzialności osobistej i wyrzutów sumienia.\nPo pierwsze - rozproszona odpowiedzialność\nKto emituje smog? Kto wycina lasy? Kto zatruwa wody? Fabryki, nie ludzie. Kto sprzedaje szkodliwe dla zdrowia produkty? Firmy, nie ludzie.\nA w firmie, kto to robi?\nPracownik: "O nie, nie mam z tym nic wspólnego! Ja tu tylko pracuję i odpowiadam jedynie za księgowość / obsługę tej maszyny / badania nad tym związkiem chemicznym / dystrybucję tego produktu w tym regionie." (niepotrzebne skreślić)\nZarząd: "O nie, ja jestem tylko wynajętym menedżerem i mam przez radę nadzorczą postawione konkretne cele finansowe i sprzedażowe. To nie ja to wszystko stworzyłem."\nAkcjonariusz: "Co? Ja tylko kupiłem te akcje, bo rosły. Ja zarządzam funduszem emerytalnym i mam wiele różnych akcji. Nie angażuję się w zarządzanie tą firmą."\nZałożyciel: "Jak to? Kiedy tworzyłem tę firmę mieliśmy siedzibę w garażu i robiliśmy ten jeden zdrowy produkt, którego dawno już nie sprzedają. Później sprzedałem większościowy pakiet akcji tej innej dużej firmie i teraz nie mam wpływu na nic."\nKorporacje są więc niczyje. Każdy odpowiada za mały fragment wielkiej machiny. Nikt więc nie odpowiada za całościowy efekt działalności korporacji. Wszystko zgodnie z prawem. Wszystko w białych rękawiczkach.\nPo drugie – spójna motywacja i rozmiary\nKorporacje kierują się zyskiem i sprzedażą. Każdego roku budżet musi rosnąć. Nikt nie chce stracić pracy. Każdy na swoim odcinku myśli więc, jak jeszcze ten kwartał, jeszcze ten rok dowieźć wynik - od zarządu na samej górze, do magazyniera i sprzedawcy. Przecież muszę zarabiać. Mam dzieci, dom, kredyt, samochód. Co zrobię bez pracy? Co zrobi moja rodzina bez dochodów? Co powiedzą sąsiedzi i znajomi? Nasze produkty są szkodliwe? Przyczyniamy się do jałowienia ziemi? Do wycinki lasów? Do smogu? Oczywiście, to złe. Nie chcę tego, ale to nie moja odpowiedzialność. Nawet jak odejdę, dalej będą to robić. A ja przecież jakoś muszę zarabiać na swoją rodzinę. Niech „Oni” - ci na górze się martwią.\nAby propagować swój nadrzędny cel egzystencji (wzrost zysków) korporacje mają też inną potężną broń – odpowiednio duże rozmiary. Dzięki temu korporacje mają znaczne zasoby środków i ludzi aby lobbować swoje interesy i tworzyć korzystny system prawny. Elity korporacji przenikają się z elitami administracji rządowej i władzy ustawodawczej. Różne lobby korporacyjne starają nie szkodzić sobie wzajemnie. Zwykle zresztą nie muszą.\nPo trzecie – propaganda konsumpcji\nKorporacje kontrolują też media i sterują opinią publiczną za pomocą płatnej propagandy, wzorców kultury masowej zaszytych w reklamach, głupawych programach w stylu „jak oni …czą i …ają”. W przekazie medialnym korporacje kreują i aprobują konsumpcjonizm. Każde zjawisko kultury, np. tradycję (walentynki), obrządek religijny (święta), autorytety, więzi rodzinne, przekuwają na potrzeby kupna produktów i usług.\nZobaczmy, jak te mechanizmy działają na szczególnie „zasłużonym” przykładzie. Przyjrzyjmy się kilku produktom znanej korporacji - Monstanto. Oficjalnie spełniają wszelkie normy. Przyczyniły się nawet do swoiście pojmowanego postępu w rolnictwie. Nominalnie zwiększyły plony, dzięki czemu kolejne miliardy ludzi mogą się wyżywić. Jednak według wielu niezależnych źródeł to chemiczne dobrodziejstwo ma drugą twarz …\nMonstanto, czyli chemia na usługach rolnictwa\nMonstanto specjalizuje się w biotechnologii oraz chemii organicznej nastawionej na obsługę rolnictwa. Zostało założone w 1901 roku w St. Louis, przez Johna Francisa Queeny’ego. Bardzo szybko koncern dorobił się niechlubnej reputacji, sprzedając produkty, które tak naprawdę nigdy nie powinny się pojawić na rynku. Pierwszym wyrobem Monsanto była sacharyna chemiczna, sprzedawana koncernowi Coca-Cola Company jako sztuczny środek słodzący. Środek ten już w tamtych odległych czasach, gdy tylko pojawił się na rynku, wzbudzał podejrzenia. Rząd USA w 1917 roku pozwał do sądu koncern, który jednak ostatecznie sprawę wygrał.\nMonsanto. Chemia w rolnictwie.\nRoundup - zabójca roślin i pszczół\nZłą sławę koncernowi przyniósł inny produkt – Roundup. To chyba najbardziej znany środek chemiczny na świecie używany w rolnictwie. Monsanto, chcąc zapewnić sobie ogromne zyski w szybko rozwijającym się świecie lat 90-tych ubiegłego wieku stworzył herbicyd totalny, zwalczający niemal wszystkie zielone rośliny. Jest on powszechny także w Polsce. Monsanto zachwala swój produkt, jak przyjazny środowisku oraz jako biodegradowalny. Tymczasem według wielu źródeł jest to chemia w najgorszym wydaniu. Nawet przy najmniejszym stężeniu związek chemiczny, jakim jest glifosat, zaburza system hormonalny, blokując wydzielanie hormonów płciowych w komórkach. Jednak w 2014 roku na podstawie ponad 1000 badań spełniających wymagane standardy stwierdzono, że glifosat nie wywołuje nowotworów, uszkodzeń płodu i zaburzeń płodności. Międzynarodowa Agencja Badania Raka (MABR) zaklasyfikowała glifosat jako substancję jedynie prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi.\nJako że Roundup jest preparatem totalnym, Monsanto opracowało i rozpoczęło produkcję upraw GMO (genetycznie modyfikowane organizmy), które są odporne na herbicydy, w tym na toksyczny Roundup. Rzepak, soja, kukurydza i bawełna zalały rynek w drugiej połowie lat 90-tych XX wieku, reklamowane jako bezpieczniejsze i zdrowsze alternatywy dla swoich organicznych rywali niemodyfikowanych genetycznie. Dzisiaj ponad 80% rzepaku na rynku jest produktem GMO. Nasiona GM (modyfikowane genetycznie) zostały tak zaprojektowane, aby „same się zapylały”, tak więc nie potrzebują do tego pszczół. Kiedy pszczoła próbuje zapylić rośliny GMO lub kwiaty, zostaje otruta, czego skutkiem jest śmierć owada.\nAgent Orange - zabójca lasów\nZanim jeszcze powstał Roundup i GMO, koncern wynalazł inny środek – Agent Orange. Czynnik pomarańczowy powstał w latach 60-tych XX wieku, kiedy trwała wojna w Wietnamie i miał zupełnie inne zastosowanie niż późniejszy Roundup. Znalazł on zastosowanie dla armii amerykańskiej, która nie mogła pokonać partyzantów walczących w wietnamskiej dżungli. Cała idea działania amerykańskiej armii z użyciem pomarańczowego środka polegała na tym, by zniszczyć formacje leśne, w których skutecznie chronili się wietnamscy partyzanci. Środek spisywał się świetnie, niszczył rośliny szerokolistne, drzewa liściaste, powodując opadanie liści i usychanie młodych pędów drzew po około 3–4 tygodniach. W ten sposób partyzanci tracili osłonę w postaci lasów i łatwiej było ich pokonać.\nZniszczony las po zastosowaniu Agent Orange. Zoe Rubin, The Yale Globalist\nNiestety Agent Orange miał o wiele mroczniejszą stronę niż tylko niszczenie roślinności. Substancja miała bowiem zabójczy wpływ na ludzkie zdrowie. Z powodu działania pomarańczowego środka ucierpiało około 3 mln ludzi, a tysiące dzieci przyszło na świat z deformacjami lub upośledzeniem umysłowym. Tysiące amerykańskich weteranów wojskowych zmarło lub choruje do dziś. Choć minęło pół wieku od wojny w Wietnamie, na skutek skażenia tym środkiem chemicznych wciąż rodzą się tysiące zdeformowanych dzieci. Przyczyną jest toksyczna substancja – groźna dla życia i zdrowia człowieka dioksyna o dość skomplikowanej nazwie Tetrachlorodibenzodioksyna (TCDD). Można więc powiedzieć, że Agent Orange to broń chemiczna, choć nie miała pierwotnie takiego przeznaczenia.\nInne „wynalazki” - PCB, Aspartam\nMonsanto wyprodukowało także takie wynalazki jak polichlorowane bifenyle (PCB) – niepalną, nierozkładającą się substancję stosowaną między innymi jako smary, impregnaty i płyny hydrauliczne. Także i w tym przypadku PCB miało swoją ciemną stronę. Środek powstał w latach 20-tych XX wieku i dziś nie może być używany. Innym dziełem Monsanto jest aspartam – stosowany masowo jako tańszy i mniej kaloryczny od cukru środek słodzący. Problem z aspartamem dotyczy jego wpływu na wywoływanie nowotworów mózgu, przez co początkowo nie dopuszczono go do sprzedaży w USA. Mimo to po wielu badaniach i prawnych przepychankach, do dziś ten środek jest stosowany w przemyśle spożywczym i zatruwa życie wszystkim tym, którzy spożywają produkty go zawierające.\nMonsanto nie jest ani gorszy, ani lepszy niż inne korporacje. Ma jedynie „pecha” działać w sektorze, w którym szkodliwość produktów jest relatywnie łatwo widoczna. Banki, firmy transportowe, producenci samochodów, kopalnie … - wszystkie korporacje aby przetrwać muszą rosnąć, a aby rosnąć muszą propagować cywilizację konsumpcji kosztem zrównoważonego modelu życia. Gdyby nasza konsumpcyjna cywilizacja nie znała korporacji, musiała by je na nowo wynaleźć. Są doskonałe …\nKolejny miliard ludzi co 15 lat … ile jeszcze zniesie Ziemia?


Żywotowski Sergiusz (1864-1936)\nSergiusz Żywotowski (Сергей Васильевич Животовский) – rosyjski malarz-batalista, grafik, rysownik-miniaturzysta, dziennikarz, literat, scenarzysta.\nUrodził się 11 marca 1864 roku (niektóre źródła podają datę 23 marca 1869 roku).\nW latach 1888-1892 był wolnym słuchaczem petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pierwsze jego prace zwracały już uwagę i były nagradzano medalami. W 1894 roku S. Żywotowskiemu nadano mu tytuł artysty malarza 3 stopnia za obraz pt. „Manewry 2 dywizji kawaleryjskiej”. Namalował cykl obrazów poświęconych wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905.\nW początku XX wieku (prawdopodobnie w 1901 roku) odwiedził Puszczę Białowieską, z której przywiózł szereg rysunków; niektóre z nich były publikowane w stołecznych czasopismach, z którymi współpracował do wybuchu rewolucji październikowej (m.in. „Ogoniok”, „Birżowyje Wiedomosti”, „Rodina” i inne).\nRysunek Sergiusza Żywotowskiego, który na pocz. XX wieku odwiedził Puszczę Białowieską\nW 1903 roku towarzyszył św. Janowi Kronsztadzkiemu w jego podróży do ojczyzny; napisał o tym książkę.\nW 1918 roku wyjechał do Finlandii. Mieszkał w Helsinkach i Wyborgu. Pracował w miejscowych gazetach „Russkaja Żizń” (1919) i „Nowaja Russkaja Żizń” (1921-1922). W latach 1919-1920 był redaktorem artystycznym literackiego dodatku do gazety „Rasswiet”. W Helsinkach napisał też scenariusz filmu fabularnego pt. „Bolshevismin skeen alla” (W jarzmie bolszewizmu), który został zrealizowany w 1918 roku. Publikował w gazetach „Siewiernaja Żizń” (Helsinki, 1918), „Swoboda Rossii” (Rewel, 1919) pod pseudonimem „Pjer-O” (podpisywał się także „P-O”).\nW 1921 roku w Wyborgu założył własne studio artystyczne, wykonujące zamówienia na portrety, ilustracje książkowe, plakaty artystyczne.\nPo opuszczeniu Finlandii w 1921 roku mieszkał przez pewien czas w Sztokholmie (Szwecja). Współpracował z rosyjskim wydawnictwem „Nowaja Ruś”. Ze Sztokholmu wyjechał do Berlina, a stąd – w 1922 roku – do New Yorku (USA). Prowadził tu Rosyjskie Studio Artystyczne. W 1929 roku założył i przewodniczył Funduszowi Pomocy Rosyjskim Pisarzom i Uczonym. Publikował opowiadania, szkice i recenzje w gazecie „Nowoje Russkoje Słowo”.\nZmarł 10 kwietnia 1936 roku w New Yorku (USA). (oprac. Piotr Bajko)


Wysłany: Sob Kwi 25, 2015 7:36 am\nW takim wypadku obraz np.planet nie będzie okrągły ,lecz będzie jajowaty elipsoidalny.\nNatomiast żeby LG było pochylone tak jak w czaszach satelitarnych z podświetlanym konwerterem ,stosuje się wycinek paraboli .\nCzyli LG powinno być figuryzowane na parabolę lub sferę w podobny sposób jak czasza satelitarna, czyli z wycinkiem paraboli lub sfery.\nPodobnie jest wykonany teleskop segmentowy ,gdzie każdy segment LG jest figuryzowany osobno dla każdego segmentu i każdy ze segmentów jest różnym [innym] wycinkiem paraboli\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 8:35 am\nTeleskop pozaosiowy - http://www.vitastra.com/pl/products/sch ... s-imaging/\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 11:40 am\nNo właśnie, tak jak myślałem i potwierdził to Krzysztof - liczy się ogniskowa LG, a nie wypadkowa, tak jak ktoś to pisał. Niestety... Ale jeśli jesteśmy już przy temacie teleskopów pozaosiowych, to powiedzcie mi jaśniej: czy LG o nich jest normalne, czyli zwykła parabola, czy sfera, ale ustawione pod kątem, czy też to bardziej zaawansowana konstrukcja? A jeśli tak, to jaka? Pewnie Endriu to wyżej napisał, ale nie zrozumiałem nic ztego za bardzo. Inaczej mówiąc, czy parabola ogniskuje tylko promienie równolegle do osi optycznej, czy wszystkie padające na powierzchnię odbijającą? I to samo ze sferą. Pozdrawiam!\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 12:05 pm\nW teleskopie "off axis" problemem może się okazać astygmatyzm (bardzo dotkliwe), wzrastający wraz ze swiatłosiłą LG.\nStosując obrazy pozaosiowe symuluje się w laboratorium właśnie astygmatyzm.\nZ drugiej strony w b. wolnym teleskopie jest problem z osiągnięciem szerokich pól.\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 12:12 pm\nTakie teleskopy pozaosiowe z lustrami rzędu 100 mm robi ze światło-siłą poniżej F/25 aby astygmatyzm nie psuł obrazów, jedyna ich zaletą jest brak obstrukcji centralnej a wady bo bardzo ciemny obraz (choć w sam raz do obserwacji wizualnych planet) oraz bardzo małe użyteczne pole widzenia rzędu maksimum 1/2° oraz duże wymiary całej konstrukcji więc pozostaną raczej ciekawostką optyczną a nie staną się sprzętem popularnym jak Newtony na Dobsonach\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 12:15 pm\nProściej mówiąc ,każde lustro powinno być paraboliczne ,lecz dla np.150/1500 nie ma znaczenia czy będzie to parabola lub sfera bo to lustro spełnia już warunek dla 1/8L i parabolizacja 150/1500 mija się z celem.\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 2:26 pm\nA cóż takiego magicznego jest w parametrach 150/1500? Takie lustro ma dokładność 1/7,5L. W praktyce około 1/6L\nWysłany: Sob Kwi 25, 2015 6:48 pm\nCzyli wszystko w ,,temacie", ,,normalne" lustra sferyczne lustra sferyczne też się do tego nie nadają. Pozostaje refraktor ed, a jeszcze lepiej APO.\nTo powiedzcie mi jeszcze proszę, czym w praktyce różnią się lustra sferyczne od elipsoidalnych i paraboliczne od elipsoidalnych? Dlaczego w tym systemie są zastosowane jakie, a nie inne? I jeszcze jedna kwestia: które z luster (a może żadne?) ogniskują wszystkie padające na powierzchnię odbijającą promienie, a nie tylko równoległe: sferyczne, paraboliczne, hiperboliczne, czy elipsoidalne? Pozdrawiam!\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 5:58 am\nAle np. LG 150mm z F12 jest już dużo dokładniejszą Sferą niż F10 i taki teleskop daje świetne obrazy planet i nie tylko.\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 10:32 am\nDlaczego w tym systemie są zastosowane jakie, a nie inne? I jeszcze jedna kwestia: które z luster (a może żadne?) ogniskują wszystkie padające na powierzchnię odbijającą promienie, a nie tylko równoległe: sferyczne, paraboliczne, hiperboliczne, czy elipsoidalne?\nPytanie zbyt obszerne, by ktoś odpowiedział w jednym poście Jeśli chcesz wniknąć w szczegóły, zalecam lekturę np. http://telescope-optics.net/. W skrócie chodzi tzw. o aproksymację gaussowską; gdy poczyni się pewne upraszczające założenia co do kształtu naszych zwierciadeł i biegu promieni odbitych, można łatwo dobierać pożądany poziom różnych aberracji przez manipulację ich stałymi stożkowymi, dlatego czasem dobra okaże się sfera, czasem para-, hiper- lub elipsoida.\nInne proste spostrzeżenie: wszystkie promienie uderzające "od zewnątrz" w hiperboloidę obrotową dwupowłokową i celujące w jej ognisko zostaną odbite i skupione w drugim ognisku. Tak działa klasyczny Cassegrain: ZG (paraboloida) i ZW (jedna powłoka ww. hiperboloidy) mają pokrywające się ogniska, stąd promienie skupione przez ZG po odbiciu od ZW zostają ostatecznie skupione w drugim ognisku hiperboloidy (za ZG).\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 11:24 am\nTo że Elipsa ma dwa ogniska i promienie wychodzące z jednego skupia się w drugim to wiem ale że hiperbola ma dwa ogniska i światło skupią się w drugim to już dla mnie absolutne novum\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 11:30 am\nJanusz, tak to jest ja wiedzę opiera się na wikipedii http://pl.wikipedia.org/wiki/Hiperbola_%28matematyka%29\nCiesz się że nie usłyszałeś że to środek stylistyczny\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 11:41 am\nZapewne koledze chodziło o to że promienie skupią się po odbiciu od lusterka wtórnego w ognisku wtórnym i zrobił za daleko idący skrót myślowy powodujący absurdalność postu\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 1:52 pm\nAleż nie ma tu nic do śmiechu, tak właśnie jest:\nhiperbola.jpg (12.54 KiB) Obejrzany 2396 razy\nHiperbola ma dwie gałęzie i dwa ogniska. Na dolnym rysunku pokazano to, o czym napisałem (faktycznie może zawile sformułowałem): promień celujący w jedno z ognisk zostaje odbity i trafia do drugiego z nich.\nWysłany: Nie Kwi 26, 2015 8:10 pm\nJaki jest minimalny kąt stożka światła dla jeszcze dobrego obrazu? Chodzi o lustro sferyczne.\nPotrafi ktoś odpowiedzieć?\nWysłany: Pon Kwi 27, 2015 9:00 pm\nStrasznie komplikujecie temat , nie chodzi tu o kąt stożka tylko o A-Sferyczną , Bardzo Dobra Paraboloida Obrotowa da tak samo dobry obraz jak Bardzo Dobra Sfera z tym iż w układzie Newtona dojdzie nam spora obstrukcja od dużego stosunkowo LW wynikającego z ogniskowej i światłosiły LG.\nDługoogniskowy Newton jest lepszy przede wszystkim dlatego iż obstrukcja wychodząca z parametrów jest znacznie mniejsza i może wynieść stosunkowo mało w stosunku do układu Newtona np. F4 czy F5 , gdzie LW musi być odpowiednio większe.\nŚwiatłosilne lustra parabolizuje się aby pozbyć się A-Sferycznej która przy tych Światłosiłach jest Olbrzymia.\nOwszem głębia ostrości w długoogniskowym teleskopie Newtona z Lustrem Sferycznym będzie większa ze względu właśnie na wspomniany kąt stożka , ale obraz na osi będzie po odpowiednim wyostrzeniu obrazu tak samo ostry w obu teleskopach z poprawną optyką.\nRóżnice na pewno będą w kontraście obrazu ze względu na obstrukcję , gdzie większa tym gorzej , jak i na pewno spadnie ogólnie jakość obrazu w teleskopie z większym LW.\nPonadto spora Coma w Światłosilnym Newtonie też jest Bardziej dokuczliwa.\nZ kolei długi Newton jest mało mobilny i nadaje się raczej na stacjonarny instrument niż np. na zlotowe wypady czy w teren , itp.\nWysłany: Pon Kwi 27, 2015 10:30 pm\nSerdeczne dzięki, o to mi chodziło.\nWysłany: Wto Kwi 28, 2015 4:46 am\nWysłany: Pon Mar 05, 2018 10:37 pm\nCo powiecie o takim newtonie? VX6L optical upgrade to 1/10PV\nJak będzie miał się do maka 150 i do synty 8 pod względem kontrastu i ostrości obrazu?\nJaką dokładność PV może mieć synta 8?\nWysłany: Pon Mar 05, 2018 10:51 pm\nZakładając że optyka będzie bardzo dobra i to wersja nie F5 tylko mniej F8 z małym stosunkowo LW to wypadnie też znakomicie i spokojnie nawet może pokonać Maki 150 mm w uzyskanych obrazach Planet i nie tylko z przeciętną optyką , ale tylko te Maki 150 mm z przeciętną. To jest dobry sprzęcik , warstwy Hilux , dokładność optyki , małe LW , porządny wyciąg , szkoda tylko że ORION U.K. wykonuje mocowanie LW na czterech ramionach a nie na trzech czy też jeszcze z inną opcją , którą kiedyś wykonywał w starszych modelach swoich teleskopów. Jak tylko są fundusze to na pewno warto , możesz sobie nawet dopłacić do dokładniejszej optyki , jest taka opcja z wyborem przy zakupie i dopytać o dostępne aktualnie opcje mocowania LW i koniecznie żądaj potwierdzenia jakości optyki , gdyż ponoć ostatnio z tym u nich było różnie.


Pędził tak, że skończył na ogrodzeniu. 23-latek napytał sobie biedy - Super Express - wiadomości, polityka, sport\n2021-01-22 10:21 Maciej Lubczyński\nNim zdążyli zatrzymać go policjanci, sam skończył jazdę uderzając w ogrodzenie posesji. 23-letni kierowca Volkswagena Bory za swoje zachowanie i brawurową jazdę nie dostał mandatu - będzie odpowiadać przed sądem.\nŚrodowy wieczór. Policjanci z Komendy Powiatowej w Ostrowcu Świętokrzyskim patrolowali ulice miasta, gdy z o wiele zbyt dużą prędkością minął ich Volkswagen Bora. Niebezpieczna jazda kierowcy niemieckiego auta zwróciła uwagę mundurowych, którzy zawrócili i zamierzali go zatrzymać do kontroli. Kierowca wyręczył ich, kończąc jazdę wypadkiem.\nSprawdź: Strażnicy graniczni przejęli Audi A5. Samochód został SKLONOWANY\nFinał brawurowej jazdy był opłakany. 23-letni kierowca stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w ogrodzenie posesji, które nie wytrzymało spotkania z produktem niemieckiej myśli technicznej. Volkswagen nie wyszedł z tego jednak bez szwanku. Zdjęcia ujawniają, że uszkodzenia są spore, a prędkość była niemała.\nAutor: Policja 23-letni kierowca skończył jazdę na ogrodzeniu\nMandatu nie będzie. 23-latek pod sąd\nSą również pozytywy. 23-latek był trzeźwy, a jego stan nie wymagał udzielenia pomocy medycznej. Z uwagi na zachowanie kierującego wskazujące na rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym policjanci odstąpili od nałożenia mandatu karnego, lecz skierowali wniosek do sądu o ukaranie młodego mężczyzny. 23 –latkowi zostało zatrzymane prawo jazdy. Teraz mężczyzna ze swojego zachowania będzie musiał tłumaczyć się przed sądem.


Nowe portfolio serwerowe Lenovo pobiło 88 rekordów świata (wideo) – SATinfo24.pl\n6 lutego 2018 Grzegorz Stapiński\tBrak komentarzy\tIntel, Lenovo\nTesty dla procesorów Intel Xeon Scalable obejmują szeroki zakres obciążeń – od rozwoju aplikacji przez zarządzanie danymi, wydajność Java, aż po analitykę. Podobnie jak to ma miejsce w przypadku benchmarków, oprogramowanie Lenovo XClarity Provisioning Manager pozwala klientom wybrać tryb działania, który upraszcza bardzo złożony proces, zwiększając ich produktywność oraz przyspieszając czas osiągnięcia wartości. Przykładowo, mała firma, która prawdopodobnie nie posiada administratora bazy danych, może wykorzysta narzędzia Lenovo, żeby w prosty sposób dostroi swoje systemy do specyficznych potrzeb bazy danych. Te zoptymalizowane tryby operacyjne opierają się na wieloletnich doświadczeniach w zakresie obsługi sprzętu oraz obciążeń – upraszczają setki kombinacji, ustawień oraz analiz do zaledwie czterech trybów operacyjnych.\nPełna oferta i informacje dotyczące oferty serwerów Lenovo znajdują się na stronie: https://www3.lenovo.com/pl/pl/data-center/\n← Kurs języka angielskiego online z „Gazetą Wyborczą”\n„Studio Pjongczang 2018” – codzienny magazyn olimpijski w kanałach sportowych Polsatu →\n22 maja 2021 Grzegorz Stapiński\t0


A New Beginning: Rozdział 9.\nKiedy podchodzimy pod mój dom, czuję dziwny uścisk w środku. Jason głaszcze mnie po plecach i dodaje mi otuchy. Mocno trzyma moją dłoń i wchodzimy do środka. Jest cicho i rozglądam się po salonie, hmm. Idziemy do kuchni i dopiero teraz dostrzegam rodziców w ogrodzie. Rozmawiają, piją kawę, ale kiedy tylko nas dostrzegają, na ich twarzach pojawiają się ogromne uśmiechy. Dopiero teraz dociera do mnie, jak bardzo za nimi tęskniłam.\n- Emma! - mama podbiega do mnie i przytula mocno do siebie - Martwiliśmy się o Ciebie, dziecko!\n- Przepraszam, to się więcej nie powtórzy. Wszystko jest w porządku - mrugam do niej, ale ona kręci głową.\n- Schudłaś! Wyglądasz marnie - wzdycha ciężko i uważnie skanuje moje ciało - Co się dzieje? Opowiadaj.\n- Dawno mnie nie widziałaś, tylko Ci się wydaje - staram się brzmieć pewnie, chociaż marnie mi idzie.\n- Powiesz nam wreszcie, o co tutaj tak naprawdę chodzi? - przytakuję, mama przewraca oczami i spogląda na mojego chłopaka - Cześć, Skarbie - przytula go do siebie i głaszcze po plecach - Jak dobrze Cię widzieć.\n- Państwa również - uśmiecha się niepewnie i siadamy obok nich, na wiklinowych krzesełkach.\n- Oj dziecko, dziecko - tata patrzy na mnie surowo - Powiesz nam, co się stało? Niepokoi nas Twoje zachowanie.\n- To poniekąd moja wina - Jason odzywa się pierwszy, a moje serce przyśpiesza. Chyba nie chce powiedzieć prawdy, do cholery?! Zabiję go, jeśli to zrobi - Umarł mój dziadek, który był mi bardzo bliski i byłem podłamany. Emma postanowiła się do mnie przenieść, żeby się mną zaopiekować. Nie jestem dzieckiem, ale ona jest taka uparta! - co takiego?! Mam ochotę wybuchnąć głośnym śmiechem. Dziadek? Serio?! Prycham pod nosem, mimo to jestem szczęśliwa, że jednak nie powiedział im prawdy. Moi rodzice bardzo go lubią, a po czymś takim byłoby po wszystkim, wpadliby w furię! - Przepraszam, powinienem był przyjść i sam to wszystko wyjaśnić.\n- Och, Skarbie. Bardzo mi przykro - mama ściska jego dłoń i posyła mu współczujące spojrzenie - Jak się czujesz?\n- Teraz już lepiej, dziękuję. Emma bardzo mi pomogła i dzięki niej szybko stanąłem na nogi. Jest cudowna.\n- Cieszę się. Martwiliśmy się, Emma tak nagle się wyprowadziła. Na szczęście pisała sms'y, więc to nas trochę uspokoiło - tsa, większość z nich pisał Alex, ale tego oczywiście jej nie powiem - Po prostu następnym razem powiedz nam od razu, dobrze? Przynajmniej będziemy spokojni - mam nadzieję, że "następnego" razu nie będzie.\n- Obiecuję, że tak właśnie zrobię - obejmuję ją ramieniem i całuję w głowę.\nSpędzamy z moimi rodzicami praktycznie cały dzień. Jemy późną kolację i tata popija piwo. Jason jednak nie pije nic, bo jesteśmy motorem i musimy wrócić. Chociaż jest tak fajnie, że nawet mam ochotę zostać na noc. Jednak myśl bycia z Jasonem przeważa i chcę wracać. Żegnamy się z moimi rodzicami i mama pyta, kiedy mam zamiar wrócić do domu. Nie wiem czemu, ale tak dobrze mi z Jasonem, że nie mam najmniejszej ochoty chociaż na chwilę być z dala od niego. Proszę, żeby dali mi trochę czasu i zapewniam, że jestem blisko nich w razie czego. Jason mieszka przecież trzy minuty drogi od mojego domu, więc kiedy wrócimy z zza miasta, będę na wyciągnięcie ręki. Mama tylko grozi, że jeśli zawalę szkołę, to mnie udusi. Śmieję się i przytulam ją do siebie. Nie mam najmniejszego zamiaru zawalić szkoły, muszę się teraz bardziej postarać i nadrobić braki.\nDojeżdżamy do domu, ale kiedy zeskakuję z motoru, ogarnia mnie jakieś dziwne uczucie pustki w sercu i zaczynam się bać. Jason jednak bierze mnie za rękę i wchodzimy do środka. Chłopcy siedzą rozłożeni na kanapach, popijają piwo, jedzą chipsy i oglądają jakimś film. W domu jest dość głośno, bo głos puszczony jest w głośnikach porozstawianych po kątach. W salonie jest ciemno i mruga tylko telewizor. Witamy się z nimi i wyłapuję na sobie wzrok Alexa. Jason bierze piwo ze stołu, otwiera i wypija prawie pół na raz. Ja przysiadam na skraju kanapy, obok Alexa. Wyciąga do mnie dłoń i chwyta moją. Składa na niej czuły pocałunek i uśmiecha się do mnie delikatnie. Odwzajemniam uśmiecham i patrzę mu w oczy. Widać, że ma o wiele lepsze samopoczucie, wygląda lepiej kiedy doszłam trochę do siebie. Męczyłam się, a on razem ze mną. Mam dziwne uczucie, że przez tą całą sytuację zbliżyliśmy się do siebie. Oczywiście z mojej strony to tylko przyjacielskie uczucie, jestem mu wdzięczna za to, co dla mnie zrobił. Podnoszę głowę i widzę, że Jason na nas patrzy. Ma dziwne spojrzenie, jakby był zły, zrezygnowany, ale przede wszystkim przeważa w nim zazdrość. Kiwa głową, wysuwam dłoń z uścisku przyjaciela i wchodzimy po schodach. Jedyne, o czym teraz marzę to prysznic. Liczę też na to, że może w końcu zasnę, odeśpię te wszystkie bezsenne noce, nie przyśni mi się nic złego i wstanę wypoczęta. Tak, to byłoby naprawdę fajne.\n- Idę pod prysznic - mówię cicho i rozbieram się raz dwa - Masz ochotę się do mnie przyłączyć?\n- Co to za pytanie? Jasne, Kotku - oblizuje usta, posyła mi szeroki uśmiech i zrzuca z siebie ciuchy.\nWchodzę do łazienki i wskakuję do kabiny, reguluję odpowiednią temperaturę, a przyjemnie ciepła woda spływa po moim ciele. Rozluźniam napięte mięśnie i odprężam się. Nie chcę o niczym myśleć, ani tym bardziej o tym wszystkim, co się wydarzyło.\nOdkąd wróciłem Em nieco odżyła, a ja czuję ulgę w sercu. Zraniłem ją do granic możliwości i wiem, że jeszcze długo będzie do siebie dochodzić. Wciąż jest taka spokojna i cicha. Dawniej tyle mówiła! Teraz odzywa się zdecydowanie mniej, czasami zawiesza, jakby była w swoim świecie. Ciężko mi na to patrzeć, obserwowałem ją cały dzień i doszedłem właśnie do takich przykrych wniosków. Wiem, że to moja wina. Doskonale zdaję sobie z tego sprawę. Postaram się i zrobię co w mojej mocy, aby odzyskała chęć do życia, żeby się uśmiechała i mówiła tak dużo, jak dawniej. Brakuje mi jej trajkotania, głośnego śmiechu, wesołości. Zbyt mało czasu minęło, żebym mógł oczekiwać od niej cudów, nie zmieni się ot tak w jeden dzień. W nocy spała niespokojnie, długo nie mogłem zasnąć i czułem, jak jej ciałem wstrząsają dziwne dreszcze. Tuliłem ją do siebie i głaskałem po plecach. Uspokajała się i rozluźniała ciało, ale w ciągu jednej nocy zdarzyło się to kilka razy. Alex mówił, że przez trzy tygodnie praktycznie w ogóle nie sypiała. Jakim cudem funkcjonowała? Nie mam pojęcia, ale cieszę się, że mimo wszystko przespała całą noc.\nKiedy siedzi teraz niedaleko mnie, buja się na huśtawce i rozmawia z Alexem, jestem trochę zdenerwowany. Miałem z nią wczoraj o tym porozmawiać, ale wiem jak bardzo była zmęczona. Widzę, że zbliżyli się jakoś bardziej do siebie i wiem, że Alex ją kocha. Nie wiem, co mam o tym myśleć i myślę, czy mógłby mi ją zabrać? Ściska mnie na samą myśl, ale przecież opiekował się nią przez trzy długie tygodnie wtedy, kiedy mnie przy niej nie było. Nie dziwię się, że teraz mają taką, a nie inną relację. Uśmiecha się do niego, a on delikatnie całuje ją w dłoń. Ciężko mi na to patrzeć i odruchowo zwijam dłonie w pięści. To wcale nie jest przyjemny dla mnie widok.\n- Spokojnie, Jace - głos Hiuba wyrywa mnie z moich myśli - Nie denerwuj się. Alex to tylko jej przyjaciel, wiesz to.\n- Niby wiem, ale spójrz na nich - kiwam głową i wzdycham ciężko. Dlaczego jestem zazdrosny? - Są ze sobą blisko.\n- Serio? Wciąż nie dotarło do Ciebie, co działo się z Twoją dziewczyną przez trzy tygodnie? Chyba najwyższy czas, żebyś to zrozumiał, stary. Naprawdę myślisz, że mogłaby być z kimkolwiek innym po tym, co przeszła? - patrzę mu w oczy, ale chyba coś jest w tym, co mówi - Nie widziałeś jej, a my musieliśmy patrzeć na nią codziennie. Jak cierpiała, krzyczała w nocy przez sen, nie jadła, nie spała. Chodziła jak cień i sam nie wiem, jakim kurwa cudem ona jeszcze w ogóle żyje - widzę udręczenie na jego twarzy i dociera do mnie, że musieli przeżywać to razem z nią.\n- Nigdy nie zapomnę tego, jak powiedziała Hiubowi, żeby ją zastrzelił - Matt kręci głową i oddycha głęboko.\n- Co takiego? - nie wierzę w to, co słyszę! - O czym Ty do cholery mówisz? Nie mogłaby tego zrobić! W życiu!\n- A jednak mogła. Powiedziała to, Jace. Rozmawialiśmy wtedy przez telefon i zapytała, czy ona już Cie nie obchodzi. Widziałem obłęd w jej oczach. Powiedziała, żebym ją zastrzelił, bo nie może tak żyć, nie da rady. Dopiero wtedy zrozumiałem, że jest źle, a potem było tylko gorzej. Z każdym dniem rozsypywała się na drobne kawałki.\n- Ja pierdole - chowam twarz w dłoniach, a poczucie winy dosłownie zżera mnie od środka. To moja wina!\n- Nie robiła nic innego, oprócz leżenia w Twoim łóżku. Tuliła do siebie Twoją poduszkę, jakbyś to był Ty, stary. Chodziła do szkoły, ale nie wiem jakim cudem dawała tam radę. Nawet jej przyjaciółka nie przebiła tego muru, który postawiła wokół siebie. Nie słuchała ani jej, ani nas. Zamknęła się w swoim świecie i nie wpuściła do niego nikogo. Od początku traktowałem ją jak naszą rodzinę, jest Twoją dziewczyną, jednak widok jej takiej, łamał moje serce. Nigdy czegoś takiego nie widziałem, a ona była na samym dnie. Sytuacją ją przerosła.\nPrzekręcam głowę i patrzę na nią jak zahipnotyzowany. Uśmiecha się uroczo i nie mogę uwierzyć w to, co mówią do mnie chłopcy. Wygląda dobrze, jej twarz nabrała kolorów i rumieńców. Owszem, jest trochę chudsza niż przedtem, ale to akurat wina braku apetytu. Na pewno to nadrobi, już ja się o to postaram! Owija sobie kosmyk włosów na palec i kręci nim na wszystkie strony. Jest taka krucha i delikatna, wygląda na góra piętnaście lat bez pełnego makijażu. Niech to szlag! Poczucie winy ponownie daje o sobie znać i wierzę, że to wszystko się wydarzyło. Kocham ją całym sercem, cierpiałem, kiedy nie mogłem być blisko niej. Mimo to jakoś się trzymałem, kiedy ona całkowicie rozpadła się na kawałki. Powinienem dostać medal za koncertowe spierdolenie sprawy. W tym jestem mistrzem.\n- Wróciłeś i spójrz na nią. Uśmiecha się, a nie pamiętam, kiedy ostatnio to robiła. Znowu jest sobą.\n- Nawet nie wiesz, jaka to dla nas ulga - mówi Matt i jestem tym zaskoczony. Jest z nas najmłodszy i nie sądziłem, że przeżył to, co działo się z Emmą. Jednak chyba nie powinienem być zaskoczony. Widzieli jej załamanie codziennie, a mnie nie było - Naprawdę baliśmy się, że coś jej może odjebać i zrobi sobie coś złego. Jednak byliśmy zawsze obok niej. Przeważnie był to Alex, ale kiedy on nie miał jak, nigdy nie została sama.\n- Czy Alex przez ten czas zrobił coś, czego nie powinien? - nie wiem, czemu o to pytam! Ale muszę to wiedzieć.\n- Nie - Hiub odpowiada niemal od razu - Przynajmniej nic takiego nie widziałem. Był przy niej, opiekował się nią jak siostrą. Na pewno to, co do niej czuje pchało go do niej i nie opuszczał jej prawie na krok. Jeździł po nią do szkoły, wmuszał w nią jedzenie. Nawet krzyczał, żeby obudziła się i otworzyła przed nami. Na nic nie reagowała.\n- Wtedy, kiedy krzyczała w nocy - Matt zaczyna, a ja marszczę czoło - Kurwa, chyba cała ulica ją słyszała. Darła się niemiłosiernie, jakby ktoś obdzierał ją ze skóry. Wrzeszczała Twoje imię - nie wiem, czy mam siłę, żeby słuchać tego dalej - Kiedy zbiegłem na dół i zobaczyłem, jak leży w ogrodzie i Alex próbuje ją dobudzić, chyba moje serce się zatrzymało. Nawet uderzył ją lekko w twarz, bo totalnie nie reagowała. A później, kiedy zobaczyła go przed sobą, wczepiła się w niego jak mała małpka - boże, to brzmi jak jakiś popieprzony sen! - Była przerażona i zagubiona jak małe dziecko. Wtedy był chyba ten najgorszy moment, bo bała się zostać sama przez jakiś czas.\n- Nie wierzę, że to wszystko się wydarzyło. To brzmi strasznie! - mówię cicho i czuję w sercu mocny uścisk.\n- Tego było dużo więcej, ale mniej więcej wiesz te ważniejsze rzeczy. Tak wyglądał nasz każdy dzień, patrzyliśmy na nią, ale nie mogliśmy jej pomóc. Kiedy poprosiła nas, czy może się do nas przenieść od razu wiedziałem, że to nie jest dobry pomysł. Niby jak Twój pokój miał pomóc jej w dojściu do siebie? Ale nie mieliśmy nic przeciwko. Ona naprawdę Cię kocha, Jason - mówi cicho i spogląda na mnie - To więcej niż zwykła, szczeniacka miłość.\n- Wiem, mam tak samo - w moim ciele rozlewa się fala ciepła i chcę ochronić ją przed całym światem.\n- Dlatego nie możesz odpierdalać takich rzeczy, stary. Rozumiem Twoją złość, zazdrość, jednak musisz się kontrolować i opiekować się nią. Ona naprawdę na to zasługuje i obawiam się, że drugi raz tego nie zniesie.\n- Nie będzie drugiego razu, Hiub! - podnoszę głos i patrzę na niego ze złością. Nigdy nie dopuszczę do takiej sytuacji ponownie - Wiesz, po tych trzech tygodniach bez niej, chyba wiele do mnie dotarło. Nie wkurwiłem się nawet raz, a byłem na granicy własnej wytrzymałości. Nie mogę sobie na to pozwolić, bo nie chcę jej stracić.\nNikt już nic nie mówi, wszyscy patrzymy w stronę huśtawki. Emma przekręca głowę i nasze oczy się spotykają. Uśmiecha się niepewnie, naciąga na dłonie rękawy bluzki i mocno zaciska pięści. Wiatr rozwiewa jej długie włosy i macha beztrosko nogami. Wygląda jak szczęśliwa nastolatka, bez problemów, bez załamania, które właśnie przeszła. Nie wiem, co mam o tym wszystkim myśleć, mam mętlik w głowie. Jednak dociera do mnie, ja bardzo mnie kocha. Jak mocnym uczuciem mnie obdarzyła i mam ochotę sam sobie przypierdolić w twarz! Wiem, że nic już z tym nie zrobię, nie cofnę czasu i wydarzeń, które miały miejsce, chociaż pragnę tego z całego serca. Pozostaje mi teraz tylko jedno, opiekować się nią, troszczyć, wspierać i sprawić, aby czuła się bezpiecznie.\nPopołudniu siedzimy wszyscy w salonie, Emma leży między moimi nogami i opiera głowę o moją pierś. Głaszczę ją po plecach, jest spokojna, rozluźniona, co bardzo mnie cieszy. Musi odpocząć i dojść do siebie.\n- Kochanie? - Em podnosi głowę i patrzy na mnie - Pomyślałem sobie, czy chciałabyś poznać moją siostrę?\n- Twoją siostrę? - pyta zaskoczona i lekko uchyla usta - T-tak, bardzo chętnie. To świetny pomysł.\n- Siostrę?! Co do chuja, Jace? - Hiub podnosi głos i gapi się ma mnie zaskoczony - O czym Ty mówisz, hmm?\n- No tak się składa, że mam siostrę - bawi mnie ich reakcja - Dowiedziałem się jakieś trzy tygodnie temu.\n- Ja pierdole! Twój stary mnie zadziwia, serio! Może ma dla Ciebie jeszcze jakieś rewelacje?\n- Mam nadzieję, że nie! Byłem w szoku, kiedy mi o tym powiedział. Jednak mam dość niespodzianek.\n- Hej! My też chcemy ją poznać! - przewracam oczami na ekscytację Alexa - Wstydzisz się nas?\n- Zwariowałeś, debilu! Zaraz do niej zadzwonię i jeśli ma czas, to zaproszę ją do nas - wyjmuję telefon z kieszeni spodni i wykręcam numer do mojej siostry. Odbiera niemal po pierwszym sygnale i szybko dogadujemy sprawę. Jednak bardzo się cieszy i chętnie pozna Em oraz moich przyjaciół - Okej, zaraz jadę do Sarę.\n- Kurwa, musimy tu trochę ogarnąć! Jak dziewczyna może przyjść do tego syfu?! Totalny bajzel!\n- Cholera, podnosić tyłki - Emma śmieje się cichutko, a ja czuję, jak moje serce przyśpiesza. Kocham ten dźwięk!\n- To niedługo będę z Sarą - stawiam Em na podłodze, całuję w głowę i wychodzę z domu.\nKiedy Jason wychodzi, biegnę na górę. Dziękuję sobie, że przy okazji odwiedzin u rodziców, wzięłam kilka ciuchów, chociaż nawet nie wiem ile zostaniemy w domu chłopców za miastem. Przebieram się w czyste, czarne, dopasowane jeansy i zastanawiam się co ubrać na górę. Nie wiem po co, bo to tylko zwykłe spotkanie, no ale to jego siostra! Decyduję się na białą bluzeczkę z guziczkami z przodu. Dobrze współgra z ciemnymi jeansami i moje cycki fajnie w niej wyglądają! Zawsze ją lubiłam. Jeszcze zerkam szybko w lustro, ale wyglądam dobrze. Nawet mam zaróżowione policzki i jest to dla mnie nowość. Zbiegam na dół i pomagam chłopakom posprzątać. Mamy zaopatrzenie w postaci przekąsek i alkoholu, więc nie musimy się o to zbytnio martwić. Kiedy stoję w kuchni, podchodzi do mnie Alex i całuje mnie w głowę. Od razu uśmiecham się do niego, staję na palcach i cmokam go w policzek.\n- Nawet nie wiesz, jak bardzo się cieszę, że jesteś teraz taka szczęśliwa. Uśmiechasz się.\n- Tak - mówię cicho, ale dziwne poczucie winy uderza w moje serce - Nigdy nie mogłabym sobie wymarzyć lepszego przyjaciela, wiesz? - marszczy brwi i chyba jest zaskoczony moimi słowami, jednak taka jest prawda. Opiekował się mną, znosił moje zachowanie, moją rozpacz. Krzyczał nawet na mnie! Czyż nie tak właśnie zachowują się przyjaciele? Są w chwilach, w których najbardziej ich potrzebujemy. Nie wiem dlaczego nie mogłam otworzyć się przed Aną, ale myślę, że nie zrozumiałaby moich uczuć. Alex natomiast doskonale wiedział co czuję do Jasona, dlatego dzielnie mnie wspierał i pocieszał - Dziękuję za wszystko... jesteś wyjątkowy, Alex.\nStaję na palcach i mocno się do niego przytulam. Podnosi mnie delikatnie i wtulam głowę w zagłębienie jego szyi. Naprawdę stał mi się bliski przez te trzy tygodnie i zawsze będę mu wdzięczna za to, co dla mnie zrobił. Mimo tego, co do mnie czuje, był obok mnie cały czas. Wspierał, troszczył się o mnie i pocieszał. Tak naprawdę, nie wiem co bym bez niego zrobiła. Ogarniam się, odklejam od niego i uśmiecham nieśmiało. Mierzwi moje włosy i mruga zadziornie. Zanosimy na stół przekąski i salon od razu wygląda o wiele lepiej. Kręcimy się między kuchnią, salonem a ogrodem. Matt wpadł na pomysł grilla i przybijam mu piątkę, bo to jest naprawdę super wypasiony pomysł. Szybko przygotowujemy mięso, kiełbaski i kiedy wszystko jest gotowe, do domu wchodzi mój chłopak z Sarą. Czuje się dosyć niepewnie i rozgląda po całym pomieszczeniu. Chłopcy od razu wlepiają w nią swój wzrok, a ja kręcę głową. Podchodzę powoli do niej i uśmiecham się przyjaźnie.\n- Cześć, jestem Emma - wystawiam w jej kierunku dłoń i od razu ją chwyta i ściska.\n- Wiem, Jason mi o Tobie opowiadał - uśmiecha się uroczo i robią jej się dołeczki w policzkach Jestem Sara.\n- Wiem, Jason mi o Tobie opowiadał - mrugam do niej i mówię dokładnie to samo co ona. Uśmiechamy się do siebie i po chwili przytulamy. Niby zwykły gest, ale jest to bardzo miłe i czuję, że polubimy się z Sarą.\nSiostra Jasona zostaje przedstawiona wszystkim chłopakom i widzę, jak zerka z zaciekawieniem na Alexa. Jestem tym nieco zaskoczona, czyżby się jej spodobał? Cholera, byłoby fajnie!\nPrzenosimy się do ogrodu, rozpalamy grilla i pomagam Mattowi poukładać wszystko na kratce. Pijemy piwo, jest wesoło, gra muzyka i wszyscy się przekrzykują. Dołącza do nas również Lilly, dziewczyna Matta i jest naprawdę super! Jednak czuję dziwne ukłucie w sercu na myśl o mojej przyjaciółce. Koniecznie muszę się z nią spotkać, poprosić o wybaczenie i zrozumienie. Wiem, że będzie jej ciężko, ale nie mogłam postąpić inaczej.\nZ rozmyślenia wyrywa mnie Jason, który siada obok i przenosi mnie na swoje kolana. Układa mnie bokiem, abym mogła widzieć wszystkich i wtula swoją głowę w moją szyję. Słyszę, jak wciąga gwałtownie powietrze i momentalnie mnie tym łaskocze. Podnoszę ramię i cicho chichoczę, ale mam strasznie łaskotki. Jason uśmiecha się promiennie i cmoka mnie w usta. Zerkam w stronę Alexa i puszcza mi oczko. Obok niego siedzi Sara i widzę, że rozmawiają ze sobą, a przynajmniej próbują przez śmiechy chłopaków i głośną muzykę. Jest naprawdę fajnie i wesoło.\nMoże być tak już zawsze?\nDziękuję wam ogromnie za każde słowo, które napisałyście w komentarzach. To dla mnie niesamowicie wzruszające i cieszę się, że jesteście ze mną. Gdybym was nie miała, pisanie i publikowanie tego nie miałoby najmniejszego sensu. Jednak kiedy czytam takie słowa, mam jeszcze większego powera do działania!\nJesteście niesamowite i mimo iż was nie znam, to mocno was kocham!\nRozdział długi, ale spowodowane jest to tym, iż jednak wycięłam co nieco. Mogę was tylko zapewnić, że nie wycięłam nic istotnego czy ważnego... tylko scenę seksu, sooł... niezbyt wielka strata haha :P\nRozdział dedykuję moim pyszczkom, którzy są ze mną tutaj i komentują. Mają na to chęci i wiedzą, ile to dla mnie znaczy.\nAnonimowy 25 listopada 2014 17:34\nzamierzasz coś pisać po tym? ;) szkoda, żeby taki talent się marnował bo twoje opowiadanie jest świetne!\nKasia M 25 listopada 2014 17:37\nTak, piszę nowe opowiadanie. Mam trzydzieści jeden rozdziałów na ten moment ;)\nMadzia Majz 25 listopada 2014 17:50\nASJFDSNFASJFNS JUŻ NIE MOGE SIĘ DOCZEKAĆ:)\nmkfasnfd gsal fdhgnsdgifdng ten rozdział jest piękny.. szkoda że wycięłaś co nieco :/\nnie skracaj już nic więcej błagam !\nA DLA TYCH CO NIE KOMENTUJĄ BO IM SIE NIE CHCE STRZEŻCIE SIE BO WAS ZNAJDE I POTNE MYDŁEM !\nAnonimowy 25 listopada 2014 17:51\nświetny. Jason jest teraz taki kochany i słodki\nAnonimowy 25 listopada 2014 18:09\nKocham to opowiqdanie. Jest napraede świetne!\nSelena Gomez 25 listopada 2014 18:32\n"Moje cycki fajnie w niej wyglądają! " xd hahahh, dziewczyno! ^^\nŚwietny rozdział, dawaj szybko ten nowy ff! :*\nKasia M 25 listopada 2014 18:55\nAle to w sumie mój tekst, bo jak ubieram jakąś fajną bluzkę to myślę dokładnie to samo lol :P\nWiem, jestem walnięta haha :D\nMartunia Kaszczyc 25 listopada 2014 19:06\nNatalka Janicka 25 listopada 2014 19:09\nCudowny ale to jest oczywiste oczywiście ♥\nI coś czuje że Alex będzie z Sarą ale trochę trudno będzie mu odkochać się w Emmie tak przypuszczam xd\nAnonimowy 25 listopada 2014 19:41\nświetny. ciesze sie ze nareszcie jest pokazane jak bardzo sie kochają i że jest ten spokój na który podobno wszyscy narzekają. mi sie podoba ! <3\nJejciu jak sie ciesze ze jest nowy rozdzial,jestes najlepsza,tak bardzo mi sie podoba to jak cudownie jest teraz miedzy nimi,ona tyle przeszla,czadowo jest teraz,strasznie mnie ciekawi relacja miedzy jego siostra i alexem,nie moge sie doczekac nastepnego ,supi!kocham i tule/Rosalie\nAnonimowy 25 listopada 2014 20:09\nAnonimowy 25 listopada 2014 21:10\nCudowny rozdział i takie tam wycięcie sceny seksu hahah kocham i czekam na next ;**\nAnonimowy 25 listopada 2014 21:26\nBoze kocham to! Dlaczego ty musisz byc tak super? Dlaczego oni musza być tak słodcy? I Alex w końcu da spokój Em, moze się zakocha w Sarze :)\nAnonimowy 25 listopada 2014 22:16\nJak to nic ważnego scenę seksu wycięłaś(haha zboczuch że mnie).Rozdział piękny aż się popłakałam.Czyżby Alex i Sara mają się ku sobie?Powinnam uczyć się z geografii,a czytam rozdział i się jaram haha.Super rozdział czekam na next.\nJak zawsze genialny rozdział :) wiesz już może kiedy będziesz publikować 2 część fatalnej pomyłki?:)\nKasia M 26 listopada 2014 10:06\nJuż zaczęłam :)\nOlciak M. 25 listopada 2014 22:53\nNo jak mogłaś wyciąć scene seksu? No jak! Przecież my tak lubimy czytać takie momenty noo...! Foch!\nFajnie że między Emmą a Jasonem nareszcie jest spokój :) Mega się ciesze! :p\nWow mega długi rozdział! Dzięki ♥ kochamy cie i czekamy na kolejny :*\nWiktoria Dzierbicka 26 listopada 2014 00:27\nAnonimowy 26 listopada 2014 14:22\nRozdział świetyny <3 <3 czekan na nn :D Piszesz nowe opowiadanie :3 A kiedy masz zamiar je opublikować ^^ ??\nKasia M 26 listopada 2014 16:59\nAnonimowy 26 listopada 2014 16:34\nOoo tak :') świetnie! Nareszcie wszystko się układa :) fajnie by było gdyby Alex był z Sarą! Do następnego ;*\nragnorwix magnus 26 listopada 2014 23:42\nZapomniałam, że przecież zaczęłaś już 2 część dlatego musiałam szybko nadgonić z rozdziałami. Cieszę się, że kontynuujesz opowiadanie, idzie ci świetnie, myślę, że nawet lepiej.\nZakochałam się w szablonie *O*\nDo następnego misia <33\nAnonimowy 26 listopada 2014 23:42\nWspaniały, jak zawsze ;*\nAnonimowy 27 listopada 2014 16:36\nWiktoria Dzierbicka 28 listopada 2014 14:07\nDlaczego nie ma rozdziału? Skupic sie na niczym nie moge bo tylko go sprawdzam :/\nAgnieszka P 30 marca 2015 02:55\nFajnie by było jakby Alex był z Sarą