Otorowo (województwo kujawsko-pomorskie) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 53°04′59″N 18°09′25″E/53,083056 18,156944\nSpichlerz pomennonicki tzw. Czarna Warszawa (Otorowo nr 20)\nLiczba ludności (III 2011) 351\n53°04′59″N 18°09′25″E/53,083056 18,156944\nPomnik pamięci narodowej w Otorowie\nOtorowo (niem. Ottorowo, Otteraue) – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Solec Kujawski.\n4.1 Otorowski Młyn\n4.2 Zbrodnia pod Otorowem\nOtorowo jest wsią usytuowaną na południowym brzegu Wisły na wschód od wielkiego zakola rzeki. Wieś graniczy od zachodu z Bydgoszczą (osiedle Łęgnowo Wieś), od wschodu z Solcem Kujawskim, od południa poprzez linię kolejową nr 18 Bydgoszcz-Toruń z Makowiskami, zaś od północy z rzeką Wisłą.\nPod względem fizyczno-geograficznym Otorowo leży w obrębie Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej w mezoregionie Kotlina Toruńska i mikroregionie Dolina Łęgnowska (32 m n.p.m.). Większość terenu stanowią dawne tereny zalewowe rzeki o żyznych glebach, odseparowane od rzeki wałem przeciwpowodziowym. Na południu występuje zbocze oddzielające Równinę Łęgnowską od piaszczystej Terasy Soleckiej, porośniętej Puszczą Bydgoską. Na wschodzie Otorowa znajduje się tzw. Biała Góra, stanowiąca odkrytą wydmę śródlądową, widoczną z drogi powiatowej Bydgoszcz-Solec Kujawski.\nOtorowo ma charakter wsi podmiejskiej, położonej przy wschodniej granicy Bydgoszczy. Ze względu na wysoką klasę gleb, wielu mieszkańców trudni się rolnictwem. Wieś przecina droga powiatowa łączącą Solec Kujawski z Bydgoszczą oraz linia kolejowa nr 18.\nJedną z pozostałości osadnictwa olęderskiego jest chata pomennonicka z 1768 roku.\nPrzez Otorowo przebiegają rowerowe szlaki turystyczne:\nPrzez miejscowość wiedzie droga rowerowa ze Bydgoszczy-Łęgnowa do Solca Kuajwskiego.\nPierwsza wzmianka pisana o wsi Otorowo pochodzi z 1280 roku. Ówczesny właściciel kasztelanii wyszogrodzkiej książę pomorski Mściwój II zapisał m.in. tę osadę swojemu ciotecznemu szwagrowi Dobiesławowi z rodu Odrowążów i pozwolił zakładać tutaj gospodarstwa chłopskie zarówno na prawie polskim, jak i niemieckim. W późniejszych wiekach osiedliła się tu m.in. rodzina niemiecka Wilde, która w 1594 r. pełniła rolę pośrednika przy sprowadzeniu pierwszych olędrów do powiatu bydgoskiego, do wsi Przyłubie.\nIstniejące wzdłuż rzeki Wisły tereny zalewowe z żyznymi madami były atrakcyjne dla osadnictwa i wykorzystania rolniczego. W XVI wieku wieś należała do parafii rzymskokatolickiej w Solcu[a] (Kujawskim). W 1604 roku Otorowo było jedną z pierwszych wsi w powiecie bydgoskim, jaka otrzymała kontrakt olęderski z rąk starosty bydgoskiego Macieja Smoguleckiego. Do dnia dzisiejszego zachowały się w oryginale przywileje królewskie dla olędrów w Otorowie. Pierwszy z nich wystawiony został przez Władysława IV w dniu 28 grudnia 1643 roku. Osadnictwo olęderskie w dolinie Wisły, a w późniejszym okresie także na innych terenach było popierane przez urzędników królewskich, gdyż sprzyjało zagospodarowaniu niewykorzystanych dotychczas, urodzajnych terenów nadrzecznych oraz kreowało nowe dochody. Otorowo, podobnie jak sąsiednie Łęgnowo i Makowiska było stosunkowo znacznie uposażone w ziemię oraz należało do najludniejszych wsi starostwa bydgoskiego. W czasie potopu szwedzkiego wieś została bardzo zniszczona. Odbudowano ją w II połowie XVII w. W 1662 roku mieszkało tu 26 osób, a 11 lat później w 1673 – 66 osób.\nTuż przed wojną północną mieszkało w Otorowie 24 rodzin chłopskich, które płaciły czynsz na rzecz starostwa bydgoskiego. Katastrofę gospodarczą, podobnie jak dla wszystkich wsi w rejonie Bydgoszczy przyniosły grabieże i gwałty dokonane przez stacjonujące tu w okresie 1703-1719 wojska szwedzkie, saskie, polskie, austriackie i rosyjskie. Należy jednak zaznaczyć, że Otorowo było jedną z nielicznych wsi starościńskich, która nie została całkowicie opuszczona w tym okresie. Jedynie część ludności wiejskiej pod wpływem ciężarów spowodowanych wojną ratowała się ucieczką, bądź też pozostała na miejscu, ale była tak zrujnowana, że nie mogła płacić podatków. Największe szkody ze strony wojska poniesiono w 1708 oraz w 1709 roku. 18 października 1710 r. mieszkańcy wsi złożyli następujące zeznanie:\n"przez prawie 10 lat przeżywali ciężkie hyberny i podatki tak w ludziach, którzy po większy części dalszych nie mogąc znieść ciężarów, ze starostwa powyprowadzali się, w inwentarzach, dobytkach i zasiewach zrujnowały i zubożały. Iż także wniwecz obróconych ludzie w tych wsiach jeszcze zostające ani bydła, ani chleba nie mają i w wysiewkach w cale opuściwszy. Żadnego do wypłacenia hyberny i wszelkich innych podatków Rzeczypospolitej sposobu nie mają ani mieć nie mogą"\nW 1712 roku mieszkało tu jeszcze 6 rodzin, w 1713 – 4, a w 1717 – 2 rodziny. Jednak w 1717 roku Otorowo było jedyną wsią starostwa bydgoskiego, w której obsiewano ziemię.\nOdbudowa gospodarcza wsi następowała od około 1720 roku. W 1734 r. wójt bydgoski wydał kontrakt na zasiedlenie wsi ważny na 50 lat. W 1744 roku na ponad 20 włókach mieszkało tu 23 rodzin o holendersko, względnie niemiecko brzmiących nazwiskach (Zettlau, Wegner, Fandrey, Freter, Kufalk, Hefs, Fric, Resenke, Lipke, Gise itd.) Osadnicy obowiązani byli płacić podatki na rzecz wójta-starosty (czynsz, wgajne, pogłówne, hiberna) oraz wykonywać pewne prace na rzecz dworu, za które otrzymywali ściśle określone ilości piwa z browaru starościńskiego, szykowane w miejscowej karczmie.\nWedle inwentarzu wójtostwa i starostwa bydgoskiego z 1753 roku wieś posiadała 25 włók i 23 gospodarzy, którzy oprócz płacenia podatków „piwo i gorzałkę na swoje potrzeby z zamku lub karczmy zamkowej brać powinni, drzewo do budowy wozić i do młynów bydgoskich mleć jeździć są obowiązani”. Tuż przed I rozbiorem Polski w 1766 r. w Otorowie mieszkało 20 gospodarzy na 25 włókach i 20 morgach ziemi. Byli zwolnieni z prac na rzecz dworu, a w razie zalewu pól przez Wisłę, mogli wypasać bydło w lasach wójtowskich.\nPrzejście Otorowa w 1772 roku pod władzę pruską z chwilą pierwszego rozbioru Polski, w sposób drastyczny ograniczyło przedłużenie kontraktów, a co za tym idzie, zamieranie osadnictwa olęderskiego. W latach 80. i 90. XIX wieku w Łęgnowie i Otorowie zbudowano wały przeciwpowodziowe, które chroniły pola przed okresowym zalewaniem przez wezbrane wody Wisły. Inwestycja ta związana była z szeroko zakrojoną regulacją Wisły na odcinku pruskim od Otłoczyna do Gdańska.\nW XIX wieku w Otorowie mieszkali głównie Niemcy, wyznania ewangelicko-unijnego. Spis miejscowości rejencji bydgoskiej z 1833 r. podaje, że we wsi mieszkało 252 osób (wszyscy ewangelicy) w 31 domach. Na wschodnim krańcu wsi znajdował się Otorowski Młyn, gdzie w 3 domach mieszkało dodatkowo 25 ewangelików. Według opisu Jana Nepomucena Bobrowicza z 1846 r. wieś i młyn wodny Otorowo należały do rządowej domeny bydgoskiej. We wsi istniała filialna świątynia ewangelicka. Kolejny spis z 1860 r. podaje, że we wsi mieszkało 238 osób (wszyscy ewangelicy) w 29 domach. We wsi znajdowała się szkoła elementarna. Natomiast w osadzie Otorowo-młyn mieszkało 30 osób (26 ewangelików, 4 katolików). Otorowo należało do parafii katolickiej i ewangelickiej w Bydgoszczy, a Otorowo młyn – w Solcu (Kujawskim).\nDla roku 1884 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego podaje, że w miejscowości mieszkało 211 osób, w tym 11 katolików. W 1911 roku na granicy wsi Otorowo i Łęgnowo wzniesiono zbór ewangelicki, sfinansowany przez rząd pruski. W 1941 r. miejscowość liczyła 182 mieszkańców.\nW 1945 roku kościół przekazano parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Solcu Kujawskim. Od 31 maja 1968 stał się kościołem parafialnym, gdy kard. Stefan Wyszyński erygował parafię pw. Matki Bożej Królowej Polski.\nOd 1 sierpnia 1977 po włączeniu wsi Łęgnowo do terytorium administracyjnego miasta Bydgoszczy, Otorowo stało się wsią oddzielającą od zachodu Bydgoszcz, od wschodu Solec Kujawski.\nOtorowski Młyn[edytuj | edytuj kod]\nNad strumieniem płynącym z Puszczy Bydgoskiej do Wisły znajdował się Otorowski Młyn (niem. Ottorowo Friedrichwilhelmsmuehle), odnotowany już w 1580 roku, należący do starostwa bydgoskiego. Na początku XVII wieku ze starostwa bydgoskiego wydzielono niegrodowe starostwo soleckie, któremu przydzielono m.in. młyn i karczmę w Otorowie. W 1884 roku w osadzie Otorowski Młyn mieszkało 39 osób, w tym 3 katolików.\nZbrodnia pod Otorowem[edytuj | edytuj kod]\nJesienią 1939 r. okupanci niemieccy zamordowali w lesie pod Otorowem kilkuset Polaków - mieszkańców Bydgoszczy oraz okolicznych wsi.\nPoniżej podano wybrane informacje statystyczne dotyczące wsi Otorowo na podstawie Banku Danych Lokalnych GUS.\nNarodowy Spis Powszechny 2002 wykazał, że we wsi Otorowo mieszkało 279 osób w 89 gospodarstwach domowych. 30% populacji posiadało wykształcenie wyższe lub średnie. We wsi znajdowało się 41 budynków ze 68 mieszkaniami. 38% mieszkań pochodziło sprzed 1945 roku, zaś 20% wzniesiono w latach 1989-2002.\nNarodowy Spis Powszechny 2011 odnotował 351 mieszkańców Otorowa. W 2013 r. działalność gospodarczą prowadziło 30 podmiotów, w tym 26 osób fizycznych i 4 spółki handlowe (w tym 1 z udziałem kapitału zagranicznego). Dominowały mikroprzedsiębiorstwa (zatrudnienie: 0-9 osób). Tylko jedno przedsiębiorstwo zatrudniało powyżej 10 osób.\nW latach 2008-2013 oddano do użytku 9 mieszkań – wszystkie w budownictwie indywidualnym. Stanowiło to ⅓ nowych mieszkań wzniesionych w tym czasie na obszarze wiejskim całej gminy Solec Kujawski.\nLudność w latach 1662-2011\nOtorowo w woj. wielkopolskim\n↑ parafia solecka w XVI wieku obejmowała Solec (Kujawski), Otorowo, Rudy i Przyłubie\n↑ a b c d e f g Żmidziński Franciszek: Przemiany w gospodarce wiejskiej starostwa bydgoskiego w latach 1661-1772. [w:] Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Humanistycznych. Seria C. Nr 13. Prace Komisji Historii IX. Warszawa-Poznań 1973\n↑ Gorączko Marcin: Analiza zmian hydrograficznych w rejonie Bydgoszczy w ujęciu historycznym, Poznań 2003\n↑ Bank Danych Lokalnych Głównego Urzędu Statystycznego. Wszystkie dane dla miejscowości Otorowo, powiat bydgoski, gmina Solec Kujawski, http://stat.gov.pl/bdl/app/strona.html?p_name=indeks\nChrośna • Makowiska • Otorowo • Przyłubie\nChojnaty • Chrośna (leśniczówka) • Gajtowo • Grodzyna • Jarzębiec • Jezierce • Kabat • Lesisko • Łażyn • Makowiska (osada) • Osiek • Rudy • Siedmiogóry • Soleckie Olędry • Trzcianka • Ustronie • Wypaleniska\nTę stronę ostatnio edytowano 10 cze 2018, 15:10.


Pesto alla Genovese - Fotokulinarnie\n6 kwietnia 2014 • 6 017 odsłon\nOryginalny, włoski, zielony sos pesto alla genovese z bazylii, parmezanu, orzechów pinii oraz oliwy z oliwek z dodatkiem czosnku i soli.\nSos pochodzi z Genui, stolicy włoskiego regionu Liguria i jak wiele włoskich dań, jego historia liczy kilkaset lat.\nJak to w kuchni włoskiej, najważniejsze są doskonałe składniki. Świeża bazylia, najlepiej odmiany o węższych liściach. Ser to koniecznie parmezan, lub połączenie parmezanu i pecorino, czyli sera owczego. Orzechy pinii – to drogi składnik, jednak w oryginalnym przepisie ich ilość jest niewielka (w prawdziwym włoskim pesto przeważa bazylia i ser), tak więc warto po nie sięgnąć, zamiast stosowania zamienników, jak np. orzechy włoskie, czy słonecznik. Czosnku i soli dodajemy niewiele, ponieważ sery są wystarczająco słone, natomiast czosnek mógłby przytłoczyć smak sosu.\nPesto alla genovese możemy podawać z makaronami (tradycyjnie z linguine, zwanym też bavette, linguettine, bavettine), gnocchi, a także z chlebem czy serem.\nPesto to sos „zimny” – przygotowujemy go bez podgrzewania. Sos ten nie znosi wysokiej temperatury – wtedy bazylia może zgorzknieć. Traci on też odpowiednią konsystencję. Z tego powodu, gdy dodajemy pesto np. do makaronu, odczekajmy kilka minut od odcedzenia – tak aby makaron nieco przestygł.\nLiście bazylii używane do sosu nie mogą być mokre. Jeśli je opłukujemy, robimy to bardzo delikatnie, a następnie osuszamy je na ręczniku.\nTradycyjnie pesto wytwarza się rozcierając składniki w marmurowych moździerzach, z użyciem drewnianego lub marmurowego tłuczka. Zapewnia to uzyskanie odpowiedniej konsystencji sosu i wydobycie wszystkich aromatów z liści bazylii.\nJeśli nie mamy moździerza, można użyć miksera, ale najlepiej z łopatkami z tworzywa sztucznego, a nie metalu, bo może powstać gorzki posmak. Jednak zdecydowanie zachęcam do używania moździerza, a nie miksera – wbrew pozorom nie zabiera to wiele czasu i jest naprawdę wygodne. Sos zdążymy przygotować np. w czasie gotowania makaronu.\nPolecam przepis na makaron Linguine z Pesto alla Genovese.\nPesto alla Genovese - przepis\n8 g (1 płaska łyżka) orzechów piniowych\nliście bazylii bardzo delikatnie opłukać, a następnie osuszyć na ręczniku. Ząbek czosnku obrać. Zetrzeć sery na tarce\nw moździerzu, najlepiej marmurowym, rozetrzeć ząbek czosnku z solą\nnastępnie dodać liście bazylii i je rozetrzeć\ngdy liście będą roztarte i puszczą zielony sok, dodać orzeszki piniowe i również je rozetrzeć\nnastępnie dodać sery, nieco rozetrzeć, dodać oliwę i rozetrzeć całość do uzyskania jednolitej konsystencji sosu\njeśli dodajemy sos do dania na gorąco, to odczekajmy 3 do 5 min, aż np. makaron czy kluski nieco przestygną i wtedy dopiero wmieszajmy sos. Inaczej sos mógłby stracić odpowiednią konsystencję\nPrzepis, po niewielkich modyfikacjach, ze strony Giallo Zafferano


Peonie o poranku - Zbigniew Kopania - Hiperrealizm - Art In House\nStrona główna / Galeria online / Obrazy / Zbigniew Kopania / Peonie o poranku\nObraz o tytule "Peonie o poranku" to praca z 2018 roku o wymiarach 80x60 cm. Jej autorem jest Zbigniew Kopania.\nPracę możemy zakwalifikować do stylu hiperrealizm. Hiperrealizm to kierunek w sztuce, który został zainspirowany przez medium fotografii w drugiej połowie XX wieku. Jego główną cechą jest bardzo dokładne odzwierciedlenie rzeczywistości.


28 gru 2011 - 21:14:51 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nmyślę że wiele osób zainteresowanych historią Konstancina czytało wyjątkowe 'Opowiadania konstancińskie' Katarzyny Witwickiej.\nKatarzyna Witwicka jako pisarka jest w zasadzie zapomniana, próżno szukać informacji na jej temat w internecie.\nTak zasłużona dla Konstancina osoba powinna być przypomniana jego mieszkańcom. Informuję że udało mi się uzyskać od pani Eugenii Katarzyny Krasińskiej-Kenckiej wspaniałe wspomnienie tej postaci oraz spis praktycznie całej twórczości!\nI dostałem zgodę na opublikowanie tego na naszym forum, co czynię:\nPani Katarzyna Witwicka należała do osób, które podziwiałam za znakomite poczucie humoru, dystans do życia i wytrwałość w realizacji własnych zamierzeń. Te cechy bardzo ładnie ujęła Pani Kopińska-Gogłuska Katarzyna, w artykule Twórczy upór i optymizm W: Argumenty, 1989 51 4\nPrzez dobrych kilka lat spotykałyśmy się raz w tygodniu w jej skromnym pokoiku w Domu Pomocy Społecznej Budowlani na ulicy Elekcyjnej, na warszawskiej Woli. O swojej sytuacji zwykła mówić ?jestem w fazie emigracji wewnętrznej i tak jest mi dobrze?. Od czasu do czasu telefonowała do mnie prosząc o drobne przysługi w zakresie poszukiwań bibliograficznych bądż też o dostarczenie konkretnych książek. A pomoc bywała potrzebna, ponieważ Pani Katarzyna od dziecka była osobą niepełnosprawną ruchowo. W zamian dostawałam od niej bardzo ciekawe lekcje z historii przedwojennej Polski oraz opowieści o życiu na Kresach. Jej przyjazne nastawienie do ludzi owocowało tym, że miała sporo znajomych. Była sama, ale nie samotna, na dzień 24 lutego 2012 przypadnie 9 rocznica jej śmierci.\nKATARZYNA WITWICKA (1919 ? 2003). WSPOMNIENIE\nKatarzyna Witwicka ? pisarka i tłumaczka. Urodziła się 1 listopada 1919 roku w Kijowie, z matki Rosjanki i ojca Polaka (oficera 12 Pułku Ułanów Podolskich).Po powrocie do Polski rodzina Witwickich zamieszkała w Konstancinie w willi ?Maryla?, pod koniec 1931 przeniosła się do Warszawy na Żoliborz. Miejsca i ludzi z którymi pisarka zetknęła się w tamtych czasach opisała m. in. w książkach: Opowiadania konstancińskie? , ?Czerwońce?. W roku 1958 została członkiem Związku Literatów Polskich. W l. 1982-89 prowadziła punkt kolportażowy pism i książek. Została członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Kolekcjonowała przedwojenne pocztówki o tematyce kresowej. (Obecnie jej kolekcja znajduje się w ośrodku Karta)\nPisała również artykuły m. in. do czasopisma Filokartysta.\nZmarła 24 lutego 2003 r. , jej grób znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.\nNa jej dorobek pisarski składają się następujące tytuły:\nBuraki na świąteczną ćwikłę. Warszawa : "Horyzonty", 1974\nCzerwońce. Warszawa: Ośrodek KARTA 2000\nDzień, który trwał pięć lat. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1976.\nDzikie wino. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1979.\nKolory bez barw. Warszawa : "Czytelnik", 1972\nPocztówka zza oceanu. Warszawa : Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1977.\nPolesie : kadry pamięci. Lublin : Lubelskie Centrum Marketingu, 2003.\nProszony obiad. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1972\nSłońce prosto w oczy autorstwa Katarzyna Witwicka Iskry, 1976\nSpełnione marzenie / teksty wśród ludu polskiego zebrała Katarzyna Niejaka [pseud.] ; il. On i Ona, sp. z o.o. [pseud.] Piołunówka : Akademia Przydrożna, 1987.\nW strasznym domu. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1974\nWęzełek z wiatru. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1982\n1036 dni prezydenta Kennedy'ego/Gromyko, Anatolij Andreevič (1932- ). Warszawa : "Iskry", 1973.\nAlbarka - znaczy szansa/Boubou ,Hama (1906-1982). Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1977\nBella i Sebastian./Aubry, Cécile (1931- ). Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1975 (Kraków : Druk. Wydaw.). i inne wydania\nDroga bez wyjścia/Nguyen-Cong-Hoan (1903-1977).Warszawa : Państwowy Instytut Wydawniczy, 1965.\nDziwne przygody małego murzynka/Aveline, Claude (1901-1992). Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1961.\nFryzjer damski i inne opowiadania/Grekova, Irina Nikolaevna (1907-2002). Warszawa : Państwowy Instytut Wydawniczy, dr. 1968.\nKapetan Michał/Kazantzakis, Nikos (1885-1957). Warszawa : "Czytelnik", 1960.\nKartka miłości/Zola, Émile (1840-1902). Warszawa : Państwowy Instytut Wydaw., 1975 (Kraków : Druk. Wydaw.).\nKasia z Dzikiej Skały/Verly, Jacqueline. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1974 (Gdań. : Zakł. Graf.).\nKuglarze/Ollivier, Jean. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1967.\nKysz, Dwieteczki i cały tydzień/Aleškovskij, ?z (1929- ). Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1972.\nKysz i ja na Krymie/Aleškovskij, ?z (1929- ). Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1978.\nMaigret i oporni świadkowie/Simenon, Georges (1903-1989). Warszawa : "Czytelnik", 1969.\nMorska sól/Ždanov, N. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1955.\nPrzedział morderców/ Japrisot, Sébastien (1931-2003). Warszawa : "Czytelnik", 1975 (Druk. "Dom Słowa Pol.").\nPrzedział morderców/Japrisot, Sébastien (1931-2003). Toruń : "C&T", 2004.\nPrzygoda, jakiej nie było/Gubarev, Vitalij Georgievič. Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1962.\nSzósty dzień Chedid, Andrée (1920- ). Warszawa : Państwowy Instytut Wydawniczy, 1962.\nŚmierć dyrektora/ Misraki, Paul. Warszawa : "Pax", 1983 (Szczec : SZG).\nTajemnica cyrku Pedroni Teldy Na?m, Robert (1901-1981). Warszawa : "Nasza Księgarnia", 1960.\nWielka przygoda słoni/ Georges Blond. Warszawa: Czytelnik, 1963\nWiza do kraju prehistorii : Shangrila, zagubiona dolina na Nowej Gwinei/Gaisseau, Pierre Dominique (1923-1997). Warszawa : "Czytelnik", 1959.\nZłoty deszcz ; Teoria nieprawdopobieństwa Ančarov, Mihail Leonidovič (1923- ). Warszawa : Państwowy Instytut Wydawniczy, 1969.\nArtykuły o pocztówkach w czasopiśmie Filokartysta:\nNa targ - do Pińska?...-1997 nr 2 s. 2-3\nHistoria ilustrowana kartkami albo kartki uzupełniane historią -1995 nr 1 s. 2-3\nPięć słów za pięć groszy.-1995 nr 2 s. 2-4\nKartki, których nigdy nie było.-1996 nr 1 s. 2-3\nŚwięty Michał czuwał.-1997 nr 4 s. 2-3\nAnioł o twarzy Leli.-1996 nr 2 s . 2-3\nNa Pragie!... Na Pragie!...-1996 nr 3 s. 2-4\nPocztówki z "Jaroszówki".-1999 nr 1/2 s. 2-3\nSpotkanie z dziadkiem.-1998 nr 3/4 s. 2-3\nNie masz pana, nad ułana!-1997 nr 3 s. 2-3\nKonstancińskie impresje.-1998 nr 1/2 s. 2-4\nŚmigust.-1997 nr 1 s. 2-3 119-124\nLegiony to... także korespondencja.-1996 nr 4 s. 2-3\nRe: Katarzyna Witwicka\n28 gru 2011 - 21:17:57 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nBartku, myślę że to wszystko z pominięciem osobistego wspomnienia pani Katarzyny nadaje się w sam raz na biografię Katarzyny Witwickiej na wikipedii! Kiedyś udawało mi się coś tam edytować ale teraz nie potrafię - czy jako specjalista informatyk oraz redaktor hasła Konstancin na wikipedii, mógłbyś umieścić pod hasłem Katarzyna Witwicka (jest wymieniona w dziale 'Konstancin w literaturze') ten opis? Albo chociaż mógłbyś mi powiedzieć jak to mogę sam zrobić?\nKatarzyna Witwicka zasługuje na opisanie w wikipedii!\n28 gru 2011 - 22:40:47 Administrator\nZ przyjemnością, jest jedynie jeden wymóg formalny, tj. link do źródła wtórnego - np. książka, artykuł, nota biograficzna itp. W innym wypadku grozi tekstowi krucjata redaktorska.\nChętnie się tym w najbliższych dniach zajmę. A "Opowiadania konstancińskie" polecam każdemu, do znalezienia na allegro za parę złotych dosłownie.\n30 gru 2011 - 12:51:25 IP/Host: ---.adsl.inetia.pl\nWłaśnie czytam i podróżuję wehikułem czasu po Konstancinie ....


¯wirownia Ptakowice | wêdkarstwo i ryby wêdkuje.pl\nWêdkarstwo £owiska Stawy, wyrobiska, starorzecza Okrêg PZW Opole Staw Ptakowice ¯wirownia\n2012-07-08 / 2 komentarzy\n£owisko po³o¿one jest w malowniczej okolicy obok wsi Ptakowice niedaleko Lewina Brzeskiego.\n¯wirownia charakteryzuje siê du¿± przejrzysto¶ci± wody. Akwen ma ponad 36 ha i jest czêsto odwiedzany przez wêdkarzy oraz organizowane s± tam zawody wêdkarskie. Wêdkarze znajduj± tu ciszê, spokój i kawa³ek cienia.\nRyb± dominuj±c± na tym ³owisku jest du¿y leszcz. Nie brakuje tu drapie¿nika, karpia i amura, a ³owisko jest stale nimi zarybiane. Mówi±c krótko, ³owisko jest bogato zarybione, tak jak i inne okoliczne akweny wchodz±ce w sk³ad PZW Lewin Brzeski oraz Brzegu.\nResztê pozostawiam Wam, wêdkarzom, przypominaj±c o umiarze w zabieraniu ryb i ¶mieceniu !\n¯wirownia Ptakowice opis ³owiska:\nStaw Ptakowice ¯wirownia »\nEskadie: Ryby bra³y ¶wietnie, g³ównie ma³e leszczyki. Pod koniec zasiadki, kiedy wyp…\nEskadie: Brania zaczê³y siê od razu po przyje¼dzie - o godz. 18:00. £owi³em do 01:00…\nmicekm: Za ka¿dym razem kiedy jadê na Ptakowice wracamy zadowoleni. G³ównie skupiam…\nEskadie: Bra³y nie¼le, mimo to nic szczególnego - leszczyki 25 cm i byczki.\nkgx2bis: Tygodniowa zasiadka nad wod±. Rezultat to 7 z³owionych ryb na ogóln± wagê 6…\ndemon902: Czêsto tutaj ³owie ,bo mam na ¿wirownie ok 5 minut drogi od domu. Leszcze …\nElhermano: Przeczyta³em opinie kolegi od szczupaków. Próbowa³em na kilka kolorowów gum…\nmac271: cisza... jestem od 16 i do tej pory tylko na ma³ego bata w celu z³owienia ¿…\nmac271: Kompletna cisza... 2 plotki... wieje i nie bierze\nsiergiej112: no kill...\nsiergiej112: witam wybieram sie nad jezioro nyskie ale slyszalem ze woda kwitnie... czy …\nchodze tam praktycznie codziennie bo na piechote mam 5 minut i jeszcze nic do tej pory nie wyciagnelam oprocz byczka sp³◘awik czy z gruntu nic nie daje (2012-07-19 14:53)\nWitam a ja by³em w zesz³± sobotê i to na³apa³em du¿o p³oci na ¿ywca ¿adnego specjalnego brania £owi³em w godzinach od 16 - 22 (2012-07-23 16:05)


Lekka Kolacja - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: lekka kolacja\nCzyli nic odkrywczego, ale z miłymi wspomnieniami. Ostatnimi czasy jakoś tak chętnie powracam myślami do smaków dawnych. Takich, które z jakiś przyczyn pozostały w mej pamięci. Wczoraj przyszła mi na myśl … papryka. Taka biała, słodka, krucha....\nSałatka z kalafiora, kalarepki i kurczaka\nCzyli kalafior nie zawsze z bułeczką. Przyznam Wam się, że przygotowując sałatkę szybko tylko zapisałam sobie przyprawy jakie użyłam i tyle. Krótka lista. Teraz odtwarzam… no taka prawda, że większość przepisów trudno jest spisać w trakcie two...\nCzyli co poza szaszłykami słychać (czytaj: się je) w Karwowie? Bo do szaszłyków coś być musi. I do picia i do zagryzienia mięsiwa. Do picia? Domowe wino, z przyogrodowych winorośli z dodatkiem bzu, lub innych tajemnych, pilnie strzeżonych przez twór...\nSałatka z jajem i sosem wasabi\nCzyli jajo w wykwintniejszym towarzystwie. Niby takie sobie nic, jajo. Dodatków do niego też niezbyt dużo. Ale Waszą uwagę chciałam zwrócić w kierunku sosu do sałatki. Dodatek wasabi i kawioru podnosi rangę tej delikatnej kolacji. Ostrzejsze, ale nie...\nSałatka z kaszą jaglaną z polędwiczkami i suszoną żurawiną\nCzyli czas sałatkowy rozpoczęty. I „kaszowo” przy okazji. Bo kasze wszelakie lubimy, o ich zdrowotnych wpływach nawet nie wspominam. Sałatki z dodatkiem kasz są pożywniejsze a zaraz lekkie. Właściwie jakiej by człowiek nie użył, to pod w...\n Czyli kolejne odkrycie dla kaszy jaglanej. Pozostało mi około szklanki ugotowanej kaszy i grzecznie sobie „siedziała” w lodówce ze dwa dni na pomysł na siebie. Świadomie nie kupowałam pieczywa na kolację, choć chęć gawiedzi na ry...\nClafoutis po mojemu\n Czyli przydługa historyjka o rycerzach i bitwach o przerażającym tytule: „Kolacji dziś nie będzie”! Dzień był z serii tych „niefajnych”. Dzieć dokazywał, naciągał jak cięciwę w łuku moje nerwy i patrzył wielkimi oczam...\nCzyli inspiracja z wycieczki do Zielonej Góry przerzucona na domowy talerz. Historia z sałatką jest następująca. Nie dalej jak w zeszły weekend odwiedzaliśmy znajomych w Zielonej Górze. Jako, że gospodyni, podobnie jak ja jest stosunkowo świeżą mamą...\nSzaszłyki z krewetek z sałatką\nczyli po przerwie świątecznej wracam do gotowania.  Takie letnie, wakacyjne i lekkie, czyż nie? Krewetki dobre są w każdej postaci, a z lekką pomarańczowo-cytrynową nutą takie rześkie. Krucha, świeża sałata lekko słodkawa przez gruszki i sok...\nOrange kuskus z kurczakiem\nCzyli lekki lunch dla tych co na wiosnę chcą zrzucić co nie co z boczków. Pierwsze starcie z kuskusem było mocno nieudane. Kuskus suchy, bez smaku, albo raczej z posmakiem papieru, sklejony w grudy. Pomyślałam: „ooo nie, to nie mój klimat̶...\nTaki gorąc na dworze przypomniał mi fantastyczną wyprawę do Tajlandii. Tym, którzy się zastanawiają lub nie mają pomysłu na wakacje w listopadzie i do tego odłożyli trochę funduszy bardzo gorąco polecam tajskie klimaty. Sałatka nie jest typowym tajsk...\nczyli sezon bobowy czas zacząć. Bobik to my lubimy, baaaardzo! Gotuję go w dobrze osolonej wodzie, często z dodatkiem 1-2 ząbków czosnku. Pierwszy w tym sezonie został pożarty bez dodatków, tylko z solą. Aż parzyliśmy sobie palce, brzuchy nas bolały...\nczyli rybka z awokado i mamy lekki lunch. Makrela wędzona jest zawsze dobra. Nie potrzebuje tak naprawde zbyt wielu dodatków. Wystaczyłaby kromka świeżego chleba z masłem i już byłoby pysznie. Ale czasem można poszaleć i pokusić się o bardziej hmm "...\nWyjątkowo lekki obiad na sobotę, tak jakoś nie miałam chęci na nic gorącego, choć pogoda za oknem raczej jesienna i nastraja na gulasze i inne ciężkie dania. Kuskus już się prosił od jakiegoś czasu o zjedzenie. Sałatka wyszła fajna, świeża dzięki ogó...\nSałatka z arbuzem lub truskawkami\nSałatka z truskawkami lub arbuzem Po ostatnim biszkopcie z truskawkami została mi garść truskawek, a ponieważ słodyczy w nich jeszcze niewiele idealnie sprawdzają się jako składnik sałatki (choć te słodkie też są niczego sobie składnikiem sałatkowym)...\nTrochę lata w ten zimowo-wiosenny dzień! - Mocno chrupiąca sałatka\nChrupiąca sałatka z szynką Bardzo lubię łączyć mięso ze słodkimi, owocowymi smakami. A jak jeszcze wszelkie dodatki są chrupiące, świeże, soczyste to od razu melduję się myślami gdzieś w środku lata. Ważne, żeby wszelkie tego typu sałatki robić na ch...\nNajlepsze blogi: lekka kolacja


21 grudnia 2018 r. w naszej szkole zostały wystawione jasełka przygotowane przez uczniów z Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci pod kierunkiem mgr Marioli Ortyl. Oprawę muzyczną przygotowała mgr Ewa Gola z zespołem Triolle, a dekorację wykonała mgr Dorota Baltyzar. zobacz zdjęcia\nAkcja "Przytulanka na odwagę"\nNasza szkoła wzięła udział w akcji „Przytulanka na odwagę” organizowaną przez Szpital Specjalistyczny im. Edmunda Biernackiego w Mielcu. Uczniowie naszej szkoły licznie i chętnie odpowiedzieli na prośbę szpitala angażując się i przynosząc swoje pluszaki- przytulanki. Czas spędzany przez małych pacjentów w szpitalu nie zawsze jest przyjemny - z reguły przepełnia go stres i lęk przed nieznanym. Nasi uczniowie chcąc choć trochę umilić ten niełatwy czas, załagodzić trudne emocje, sprawić aby mali pacjenci poczuli się lepiej i bezpieczniej, ofiarowali swoje pluszaki- przytulanki.\nKlasa 2 d z życzeniami u seniorów\nTuż przed świętami uczniowie klasy 2d wybrali się do Domu Pomocy Społecznej w Mielcu, aby złożyć świąteczne życzenia pensjonariuszom. Mały Samorząd Uczniowski oraz społeczność uczniowska SP 11 wykonała ponad 150 kartek z życzeniami świątecznymi. Klasa druga d przygotowała krótki program o tradycjach i zwyczajach związanych z Bożym Narodzeniem, w który wplotła wiele pięknych kolęd. Po zaprezentowaniu programu uczniowie złożyli seniorom życzenia i wręczyli kartki z życzeniami. Uczniowie naszej szkoły przygotowali także kartki ze świątecznymi życzeniami dla dzieci z Lubelskiego Hospicjum im. Małego Księcia.\nOpracowała Lidia Pieróg\nPoznaję zawody. Praca strażaka.\nDnia 11 grudnia.2018r. w ramach realizacji programu doradztwa zawodowego w naszej szkole, klasy 8a, 8b, 7c wybrały się na wycieczkę edukacyjną do Państwowej Straży Pożarnej w Mielcu. Uczniowie obejrzeli film i prezentację multimedialną, wysłuchali pogadanki na temat pracy zawodowej strażaków. Aktywnie uczestniczyli w pokazie i udzielaniu pierwszej pomocy na fantomie dorosłego człowieka i dziecka. Obserwowali próbny alarm zastępów i wozów bojowych.


Czytam Więc Jestem: kwietnia 2017\nJeden z najsłynniejszych kryminałów na świecie!\nW luksusowym pociągu uwięzionym w zaspach zostaje zasztyletowany pasażer. Czy Poirot rozwiąże zagadkę jego śmierci, zanim ekspres ruszy w dalszą podróż?\nHerkules Poirot po rozwiązaniu sprawy kryminalnej w Azji wraca do Europy. Pociąg Orient Express, którym podróżuje, grzęźnie w zaspie śnieżnej. W nocy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jeden z pasażerów. Detektyw Poirot rozpoczyna dochodzenie, a jego podróż zamienia się w śledztwo. Fakty wskazują, że zabójca zajmuje przedział w tym samym wagonie… Czy Poirot zdoła rozwiązać zagadkę tajemniczego morderstwa? Sprawa nie należy do łatwych – każdy pasażer jest podejrzany… [link]\nPosłuchajcie fragmentu audiobooka w wykonaniu Danuty Stenki:\nKsiążka (papierowa) znajduje się w szkolnej bibliotece.\nEtykiety: Christie Agatha, powieść detektywistyczna\nPowieść o miłości, która wywraca świat do góry nogami, i o przyjaźni, która zostawia ślad na całe życie.\nMiles wierzył, że w nowej szkole, z dala od rodziców, pozna prawdziwy smak życia. Z nowymi przyjaciółmi: bezkompromisową Alaską, ironicznym Pułkownikiem i tajemniczym Takumim rzucają się w wir szaleńczej zabawy, sprzeciwiają się autorytetom, łamią wszelkie tabu, wchodzą w pierwsze poważne związki. Miles nie wie jednak, że oprócz dzikiego szczęścia czeka go także tragedia...\nPowieść dla młodych, zbuntowanych, pragnących doświadczyć życia - aż do krwi. Dla myślących, poszukujących odpowiedzi na najważniejsze pytania.\nWielokrotnie nagradzany debiut młodego amerykańskiego pisarza Johna Greena to książka wyjątkowa, literatura na najwyższym poziomie, która dotyka sedna życia młodych ludzi. Której się nie zapomina.\nEtykiety: Green John, przyjaźń, sekrety, tragedia\nNiepotrzebny ci wzrok\nJacek Kaczmarski, Bob Dylan\nNina nie spuszczała z oczu piłki. Gdy tylko któraś z dziewczyn na chwilę się zagapiła, przejmowała piłkę i natychmiast rzucała do kosza. Była tak skoncentrowana, że udawało jej się trafić nawet ze sporej odległości. Już dawno nie miała tak dobrego dnia.\nZazwyczaj grała dość szybko, ale przeciętnie. Koszykówka jakoś nigdy nadmiernie jej nie pociągała, dwutaktu do tej pory nie opanowała, jak należy, ale tego dnia była zwyczajnie wściekła i właśnie dlatego aż tak dobrze jej się grało.\nMama Niny jak zwykle wstała dziesięć minut przed wyjściem dzieci do szkoły. Dolała wrzątku do zimnych fusów po wczorajszej kawie i pijąc małymi łyczkami, zahaczyła wzrokiem o kuchenny blat.\n– Naczynia wstawia się do zmywarki.\nTa bezosobowość zawsze Ninę irytowała, ale nigdy nawet słówkiem nie pisnęła, co sądzi o zwrotach: „wstawia się”, „układa się”, „zmywa się”. Trudno, matki się nie wybiera.\n– To Bogdana – powiedziała zgodnie z prawdą.\nTłuste ślady po sadzonych jajkach, skórki od chleba, których nigdy nie jadał. Gołym okiem było widać, że to talerz jej brata. Każdy by to zobaczył. Poza mamą.\n– Jak ty się nie wstydzisz być takim niechlujem? Na oczy czegoś takiego nie widziałam. Nie tak cię wychowałam.\nNina mogła powtórzyć, że Bogdan zrobił ten bałagan, tylko że to by nic nie dało. Kiedy mama miała nastrój na awanturę, to zawsze umiała znaleźć pretekst.\n– Na kogo ty wyrośniesz? I one się później dziwią, że nikt ich nie chce. Kuchnia świadczy o kobiecie.\n– Właśnie – burknęła pod nosem Nina.\nOd razu wiedziała, że to wielki błąd. Jeśli chciała szybko wyjść do szkoły, powinna z pokorą wysłuchać codziennych utyskiwań. Najlepiej było nie reagować, udawać, że się nie słyszy, i brać mamy humory na przeczekanie. Niestety, tylko w teorii było to łatwe. Czasem, tak jak tego dnia, Ninie po prostu puszczały nerwy.\n– Co to niby miało znaczyć, moja panno?\n„Moja panno” oznaczało, że mama szybko jej już z domu nie wypuści.\nPierwszy był WF. Nina chciała przyjść do szkoły trochę wcześniej i jeszcze przed lekcjami porównać, jak innym wyszło zadanie z matmy. Już dwa razy miała źle zrobioną pracę domową, a trzeci minus oznaczał jedynkę. Koniecznie chciała sprawdzić zadanie, ale odebrała sobie tę szansę. Teraz będzie musiała stać ze skruszoną miną i słuchać o tym, ile mama dla nich wszystkich robi, jak by ten dom bez niej wyglądał, co oni sobie myślą, ona żąda szacunku, a docenią ją wtedy, jak wreszcie umrze.\nUdało jej się wyjść dopiero pięć po ósmej. Spóźniła się na WF, zadania nie sprawdziła, a Margerita zajęła jej wieszak. Na dodatek okazało się, że to dziś jest test z historii.\nCzternaście razy trafiła do kosza. Dziewczyny z zespołu wiwatowały na jej cześć, a Kasia Paprota zeszła z boiska, udając, że boli ją kolano.\nNie wiadomo, skąd wziął się taki zwyczaj, że zawsze na dużej przerwie wszyscy szli na słoneczną stronę szkoły, czyli na murek od ulicy Mickiewicza. Zajęcie dobrych miejsc nie było łatwe. Inne klasy też lubiły tu przychodzić i trzeba było zaraz po dzwonku lecieć na złamanie karku, żeby znaleźć wolny kawałek murku. To było znakomite miejsce. Trochę na słońcu, a trochę w cieniu, osłonięte od wiatru i z dobrym widokiem na wyboisty placyk, gdzie chłopcy z upodobaniem grali w piłkę. Mimo że Zespół Szkół Nr 3 w Augustowie miał nowoczesne boisko do gry w piłkę nożną, uczniowie uwielbiali na przerwach grać właśnie na tym małym, pełnym wyrw placyku.\nNina, Ewa, Kasia, Margerita i inne dziewczyny z klasy jadły kanapki i gadały o tym, jaka matematyczka jest głupia, jak Wrońska ich ciśnie i że to skandal aż tyle im zadawać. Oprócz tego zerkały na chłopców. Michał grał, jedząc kanapkę, i bardzo śmiesznie to wyglądało. Dominik co chwila podciągał spodnie, co też było zabawne.\nKamil za mocno wybił piłkę, która potoczyła się w ich kierunku. Kasia błyskawicznie po nią sięgnęła. Mogła ją rzucić w kierunku chłopaków, ale tego nie zrobiła. Trzymając piłkę, prowokująco się do nich uśmiechnęła.\n– Dzięki. – Kamil wyjął piłkę z jej rąk.\n– Ale grałaś. Super – powiedział, patrząc na swoje buty, po czym kopnął piłkę i odbiegł.\n– Nie wiem, czemu to powiedział. Wcale dobrze nie grałam. – Kasia wzruszyła ramionami. – Ostatnio chłopcy nachalnie się do mnie zalecają. Ja bym go i na bezludnej wyspie nie chciała.\nNina zagotowała się ze złości. Najczęściej udawała, że Kaśka w ogóle jej nie obchodzi. Odkąd przestały się przyjaźnić, starała się całkowicie ignorować jej głupie gadanie, ale teraz niestety nie zdołała się powstrzymać.\n– To było do mnie – mruknęła do Oli, ale na tyle głośno, żeby Kaśka usłyszała.\n– Pomarzyć miła rzecz – słodko powiedziała Kasia.\nNina przez chwilę sądziła, że się przesłyszała. Kasia z reguły unikała wchodzenia w otwarty konflikt. Lubiła tak pokierować rozmową, żeby wszyscy mieli wrażenie, że ona nie jest niczemu winna. Teraz najwyraźniej zmieniła strategię.\nNina gorączkowo szukała w głowie jakiejś jadowitej riposty, gdy zobaczyła Basińską, ich szkolną panią pedagog. Czarne obcisłe spodnie, biała koszulowa bluzka, do tego pomarańczowy blezer i zielona torebka. Zdążyła już wszystkich przyzwyczaić, że jest kolorowa jak papużka.\nDziewczyny jak na komendę odwróciły głowy. Basińska przyjechała na motorze, a raczej została przywieziona przez wysokiego mężczyznę w skórzanym kombinezonie. Zdjęła wielki lustrzany kask, zarzuciła długimi włosami, nastroszyła grzywkę, z uśmiechem rzuciła im „dzień dobry” i weszła do szkoły, nie oglądając się na swojego adoratora. Chodziły plotki, że jest żonaty, że jest rozwodnikiem, że jest homoseksualistą, że jest milionerem, że jest bankrutem oraz że nie jest Polakiem. Prawdę mówiąc, o Basińskiej zawsze się w szkole gadało. Chwilę o niej rozmawiały, ale nic pewnego nie mogły powiedzieć, bo nikt nigdy nic pewnego o niej nie wiedział.\n– Słyszałam, że jedzenie mięsa sprzyja agresji – rzuciła Kasia, patrząc znacząco na wystający z kanapki Margerity kawałek polędwicy sopockiej.\nŻadna z dziewczyn się nie odezwała. Wiadomo było, dlaczego Kasia jest taką entuzjastką dżemu, ale Nina litościwie pomyślała, że nie będzie jej upokarzać. Kaśka często rzucała jakąś uwagę, z której wynikało, jak świadomie ona jedna z nich wszystkich żyje. Kupowanie markowych rzeczy to według niej popieranie wyzysku dzieci w Chinach, malowanie paznokci to szczyt próżności i tandety. Tylko wypożyczanie książek ma sens, ich kupowanie jest już świadomym niszczeniem naturalnych zasobów planety. Trzymanie w domu zwierząt rasowych to skrajny egoizm, właściwy ludziom pozbawionym empatii, a wyjeżdżanie na wakacje za granicę to brak patriotyzmu. Chodzenie do kina to tandetna rozrywka, a kupowanie coli, fanty czy 7UP świadczy o braku świadomości konsumenckiej.\nKasia wypowiadała bezkompromisowe opinie, ale brzmiały one fałszywie. Prawda wyglądała tak, że Kasia była biedna. Na niewiele mogła sobie pozwolić i dlatego w jej ustach nawet słuszne skądinąd opinie wydawały się po prostu śmieszne. Nina nie znosiła tego udawania, że nie chodzi o biedę, tylko o to, jaka Kasia jest świadoma, i nieraz korciło ją, żeby wyśmiać jej butelkę z herbatą i bezmięsne kanapki. Zawsze jednak robiło jej się żal koleżanki i odpuszczała. Tym razem też zagryzła wargi i postanowiła zwyczajnie przeczekać, ale ledwie tak zdecydowała, usta same jej się otworzyły.\n– A jak twoje kolano? Bardzo boli?\n– O co ci chodzi? – Kasia ze złości zmrużyła oczy.\n– Jakoś nie zauważyłam, żebyś utykała, gdy tu biegłaś.\nNina była pewna, że Kasia zeszła z boiska, udając, że utyka, bo była gorsza od niej. Nie potrafiła jednak teraz tego udowodnić. Kasia nic nie powiedziała, a Margerita zmieniła temat.\n– Wiecie co, czytałam, że w Polsce jedna na sześć piętnastolatek ma już za sobą jakiś poważny związek.\nJedna na sześć, czyli u nas powinny być dwie.\n– Za mało nas, żeby coś statystycznie zbadać – wtrąciła Ewa. – Potrzebna jest grupa reprezentatywna. Na takiej próbie...\n– Przestań wydziwiać. – Kasia aż cmoknęła z irytacji. – To weźmiemy jeszcze dziewczyny z pierwszej.\nNina pomyślała, że Kasia znów stosuje swój ograny numer pod tytułem: „Ile osób z naszej klasy...”, z którego zawsze ma wynikać, że ona jest wśród tych pozytywnych\n– Kasiu – odezwała się słodko – rozumiemy, jak bardzo chcesz nam przypomnieć o Łukaszu, ale wszystkie znamy już na pamięć twoje wynurzenia.\n– Zrozumiałe, że tak to interpretujesz. Ty, dziecinko, nie masz nic do powiedzenia na ten temat.\n– Co to niby ma znaczyć? – Nina poczuła kolejną falę złości.\nOna litościwie nie komentowała, dlaczego to niby Kasia jest wegetarianką, ale jak widać, niepotrzebnie, bo Kasia nie umiała tego docenić. Nina nie znosiła wiecznego rządzenia się Kaśki, tych jej mądrości, tego wmawiania im rzeczy, które jej były akurat na rękę. Kaśce zdecydowanie za dużo spraw uchodziło na sucho tylko dlatego, że miała kłopoty w domu. Tym razem koniec z litością.\n– Rozumiem, że nie możesz się pochwalić niczym innym... – zaczęła Nina, ale Margerita szybko zareagowała.\n– Po co zaczynacie? Wiecie, moja klacz będzie się źrebić...\nMargerita, o czym wszyscy wiedzieli, cierpiała na przesadną odpowiedzialność za miłą atmosferę. Jak emocjonalny sejsmograf nieomylnie wyczuwała nadciągającą burzę i szybko skupiała uwagę na sobie. Zmieniała temat, obracała problemy w żart, zaczynała opowiadać, co śmiesznego lub głupiego ostatnio zrobiła. W ten sposób udawało jej się zażegnać nawet poważne konflikty. Jednak nie tym razem. Kasia i Nina za bardzo się już rozgrzały.\n– O klaczy powiesz nam innym razem. Ja się wcale z nią nie kłócę. Nienawidzę konfliktów – wolno i spokojnie powiedziała Kasia. – Po prostu wiadomo – zwróciła się do Niny – że jeszcze nikogo nie miałaś. Nie masz powodzenia, i taka jest prawda.\nCzerwona ze złości Nina wzięła głęboki haust powietrza i wyzywająco spojrzała na Kasię.\n– Przyjmij więc do wiadomości, że według twojego idiotycznego kryterium jestem jedną na sześć – warknęła.\nKasia wciąż robiła miny. Gdy podnosiła brwi i jednocześnie wykrzywiała kącik ust, wyglądała szczególnie głupio.\n– Chcesz nam wmówić, że już z kimś chodziłaś?\n– Nie mogę w to uwierzyć. Czy my jesteśmy w przedszkolu? – Ewa się roześmiała, ale ani Nina, ani Kasia nie zwróciły na nią najmniejszej uwagi.\n– Niczego nie chcę wam wmówić – odrzekła z naciskiem Nina. – I nie chodziłam, tylko chodzę. To, że ty o czymś nie wiesz, nie znaczy jeszcze, że to nie istnieje. Musisz pogodzić się z tym, że ludzie mają swoje sekrety i mimo twojego wścibstwa nie o wszystkim wiesz. Owszem, mam chłopaka.\n– Akurat! Niedawno mówiłaś, że kompletnie cię to nie interesuje – przypomniała Kasia, przedrzeźniając głos Niny.\n– O rany, jak w kinie familijnym – wtrąciła Ewa, ale tylko Margerita pokiwała głową.\n– Ten, kto nie zmienia poglądów, zarzucił myślenie. – Nina powtórzyła zasłyszane od Bogdana zdanie.\nNie wiedziała, po co wchodzi w tę rozgrywkę, ale już nie umiała się wycofać. Chciała zniszczyć Kaśkę, pognębić ją, udowodnić jej, że jest zerem.\n– Kto to taki? – z szyderczym uśmiechem zapytała Kasia, ostentacyjnie oglądając sobie paznokcie.\n– Może go nawet znasz – rzuciła Nina takim samym tonem.\nZ satysfakcją pomyślała, że prowadzi w tej rozgrywce. Wyjęła z torby Kamienie na szaniec i demonstracyjnie otworzyła na pierwszej stronie, jakby chciała pogrążyć się w lekturze, ale ze zdenerwowania nie mogła przeczytać nawet słowa. Przez chwilę miała ochotę zabrać torbę i odejść, ale wtedy zaczęłyby ją obgadywać i Kaśka na pewno by je przekonała, że Nina kłamie. Nie, teraz nie mogła odejść. Trzeba było załatwić tę sprawę do końca.\n– Jeśli mogę ci przerwać lekturę – odezwała się Kaśka słodziutkim głosem – to jak ten twój wybranek ma na imię? Chyba możesz nam zdradzić? Może Alek Dawidowski1, co?\nKasia umiała mówić z taką ironią, że człowiek aż gotował się w środku.\nNina poczuła nagle pustkę w głowie. Zupełnie nie wiedziała, jak na to proste pytanie odpowiedzieć, ale postanowiła nie dać się sprowokować. Żeby zyskać na czasie, uśmiechnęła się i odetchnęła głęboko. Usiłowała wyglądać na rozmarzoną.\n– Paweł – powiedziała i z wdziękiem się przeciągnęła.\nW ich klasie nie było żadnego Pawła, w równoległych klasach też nie. W ogóle żaden Paweł nie przychodził jej do głowy. Nie znała żadnego Pawła. I o to właśnie chodziło! Kaśka będzie miała zerowe pole do dociekań. To było superbezpieczne imię.\n– A może policzymy, jedna na ile piętnastolatek była kiedykolwiek za granicą – zaproponowała Nina z miną niewiniątka.\nWiedziała, że poza szkolnymi wycieczkami, które refundował jej komitet rodzicielski, Kasia nigdy poza Augustów nie wyjeżdżała.\nNina uśmiechnęła się z zadowoleniem i kolejno zaczęła pytać dziewczyny, która gdzie była. Margerita odwiedziła tyle krajów, że z trudem mogłaby wszystkie wymienić, zresztą wcale nie zamierzała się tym chwalić. Ewa była u wujka w Hanowerze i w Tatrach Słowackich z tatą...\n– Dziewczyny, a która z was korzystała kiedykolwiek z pomocy społecznej? – zapytała niewinnym tonem Nina.\nKasia chwyciła torbę i bez słowa ruszyła w kierunku szkoły.\nNina poczuła, że wygrała tę rundę.\n1 Alek Dawidowski – właśc. Maciej Aleksy Dawidowski, ps. Alek, postać autentyczna, harcerz Szarych Szeregów; bohater powieści Aleksandra Kamińskiego Kamienie na szaniec.\n[Prezentujemy Wam darmowy fragment - LINK]\nKsiążka znajduje się w naszej szkolnej bibliotece.\nEtykiety: Dylan Bob, Nowak Ewa, problemy nastolatków, Seria Miętowa


czerwiec 2021 - InformacjeNET\nWarto mieć na uwadze, że każda osoba, która chce pięknie wyglądać, powinna wiedzieć jakie są trendy w pielęgnacji włosów 2021. Dzięki temu, będzie ona mogła prezentować się w niezwykle modny sposób. Jest […]\nZakup używanego samochodu ciężarowego nie musi stanowić jakiegokolwiek kompromisu w kontekście jego kondycji technicznej ani też poziomu nowoczesności. Nowoczesne auta dostępne są w tym właśnie modelu sprzedaży po bardzo atrakcyjnej, znacznie obniżonej […]\nOsoby które remontują dom czy też mieszkanie chcą uzyskać nowe wnętrza, często zmieniają także niektóre układy ścianek działowych, bardzo popularne obecnie jest łączenie kuchni z salonem. Dodatkowo możemy wprowadzić także wiele różnych […]\nDietetycy zalecają, aby dodawać zioła i przyprawy do potraw. Zioła i przyprawy nie tylko sprawiają, że jedzenie jest smaczniejsze, jednocześnie pomagają poprawiać nasze zdrowie. Powinniśmy regularnie gotować z ziołami i przyprawami i, […]\nObecnie lubimy nosić coraz odważniejszą kolorystykę jeżeli chodzi o różne elementy naszej garderoby, z pewnością coraz chętniej wybieramy ciekawe wzorzyste skarpetki, tego rodzaju zainteresowaniem zauważają oczywiście producenci oraz dostawcy, oferując bardzo ciekawe […]\nPosiadanie własnego auta to niezwykle praktyczne i komfortowe rozwiązanie dla sporego grona ludzi. Dzięki własnemu samochodowi możliwe jest skuteczne i sprawne przemieszczanie się nie tylko na krótkich, ale również na dalekich trasach. […]\nGdy regularnie korzysta się z rowerów niezbędne jest zdecydowanie się na wykorzystanie odpowiednich wyrobów z rynku między innymi wyposażenia czy akcesoriów. Ma to znaczenie w kontekście między innymi tego jak wygodnie będzie […]\nPowłoka ceramiczna przeznaczona na samochodowy lakier nie jest wynalazkiem nowym, jakkolwiek popularność takich propozycji wzrasta bardzo intensywnie w ostatnich latach. Są ku temu naprawdę dobre powody, a między innymi to, iż w […]\nChociaż mamy do wyboru wiele różnych metod depilacji, nie wszystkie są efektywne i bezbolesne, dodatkowo trzeba je regularnie powtarzać przez całe życie, aby nasza skóra chociaż przez pewien czas była pozbawiona zbędnego […]


IBF – Chem-Bud\nIBF - DACHÓWKA CERAMICZNA\nIBF to firma będąca na Polskim rynku od 1992 roku, która od początku specjalizowała się w produkcji dachówki i kostki brukowej. Fabryki IBF działają w oparciu o zaawansowane technologicznie urządzenia oraz wysoce wykwalifikowany personel, co gwarantuje najwyższą jakość wyrobów.\nWykorzystane rozwiązania produkcyjne gwarantują trwałość oraz powtarzalność wytwarzanych dachówek. Co ważne dzięki zastosowaniu rozpuszczalnych w wodzie komponentów, dachówki firmy IBF są bezpieczne w użytkowaniu, a ich proces produkcyjny nie wpływa na środowisko naturalne. Poza tym produkcja dachówki cementowej zużywa aż o 65% mniej energii, niż wytwarzanie dachówki ceramicznej.\nWyselekcjonowane składniki tj. wysoko kwarcowy piasek, cement najlepszej klasy oraz odpowiednie powłoki zapobiegają przenikaniu wapnia, a także w znaczący sposób redukują porastanie dachówki mchami czy algami.\nPoszczególne rodzaje dachówki mogą występować z mniejszym lub większym połyskiem i głębią koloru w zależności od wyboru powłoki MODERNE lub REFLEKTE.\nDachówka cementowa IBF dostępna jest w trzech modelach:


Prowokacyjna, obrazoburcza, wspaniała – recenzja „I Loved You At Your Darkest” Behemotha | MetalNews.pl\nprzez Szymon Grzybowski 8 października 2018 8 października 2018 0354\nGdyby ktoś zapytał mnie, w jakim stylu nagrana jest najnowsza płyta Behemotha, czyli „I Loved You At Your Darkest”, nie umiałbym odpowiedzieć na to pytanie. Na pewno nie jest to płyta black/death metalowa, ale znajdują się na niej blasty, szaleńcze tempa, growl, pasuje też tematyka. Na pewno nie jest to też album stricte metalowy. Pomimo tego, że wiele riffów i solówek idealnie wpasowuje się w ten gatunek. Nie jest to również rock czy hard rock, choć przebojowość i konstrukcja wielu kawałków nie pozwala jednoznacznie tego wykluczyć. Wiem natomiast czym „I Loved You At Your Darkest” na pewno jest. To bowiem jedna z najlepszych płyt tego roku – ku temu nie ma najmniejszych wątpliwości.\nZe wstępu można szybko wywnioskować, że nowy album Behemotha to prawdziwy misz-masz gatunków, stylów i klimatów.\nI tak w rzeczywistości jest, a praktycznie żadnego kawałka nie można jednoznacznie skategoryzować. Nie jest to jednak potworek w stylu Frankensteina, który pozszywany jest w przypadkowych miejscach i bez wielkiej staranności. Wręcz przeciwnie – pomimo tak wielkiego nagromadzenia różnorodnych pomysłów, całość brzmi bardzo spójnie i harmonijnie.\nPrzedsmak tego, co ostatecznie znalazło się na krążku, słuchacze otrzymali w postaci trzech singli. „Wolves ov Siberia” to utwór utrzymany chyba najbardziej w stylu „starego” Behemotha. Przez większą część jego trwania dostajemy prawdziwie metalowy atak i rozdzierający wokal. W drugiej części utwór jednak zwalnia – zamiast zawrotnego tempa, pojawiają się niemal plemienne bębny i wyraźny marszowy rytm, by na koniec znów zaatakować z pełną furią.\nTo, w jaki sposób Behemoth potrafi płynnie przechodzić między tymi fragmentami i emocjami, robi piorunujące wrażenie. Wpływ na to mają również fantastyczne popisy instrumentalistów, których wspólnym mianownikiem jest różnorodność. Solówki mogą być spokojne i melodyjne, ale też szalone i dzikie. Bębny mogą wybijać spokojny rytm, by za chwilę zaatakować kanonadą blastów i płynnie przejść w prosty, niemal rockowy beat. Nie ma tu jednego schematu czy wzoru, a muzyka – pomimo tego, że kawałki nie są bardzo długie – jest zdecydowanie progresywna.\nUtwór „God = Dog” oprócz tego, że jest skrajnie prowokacyjny, pokazuje jeszcze jedną wielką zaletę „I Loved You At Your Darkest”.\nO tym, że Behemoth potrafi do doskonałości doprowadzić brzmienie swoich albumów, wiadomo już od dawna, czego zwieńczeniem był krążek „The Satanist”. Jednak to, co słychać teraz jest podniesieniem poprzeczki na poziom, który można określić jednym słowem – perfekcja. Słychać każdy detal muzyki, nie tylko w kontekście podstawowych instrumentów – gitar, basu i bębnów, ale również wstawek z chórem, elementów orkiestrowych i innych niuansów. To, w połączeniu z przebogatą aranżacją niemal każdego kawałka sprawia, że słuchacz od samego początku jest wprost przykuty do tej muzyki. Poziom zaangażowania odbiorcy powinien być na skrajnie wysokim poziomie, jeśli nie chce on stracić nic wartościowego i ciekawego. Dodatkowo każdorazowe kolejne przesłuchanie odkrywa nowe detale i warstwy utworów.\nTrzeci utwór promujący wydawnictwo, czyli „Bartabel” przez wielu został złośliwie okrzyknięty pierwszą balladą w dorobku Behemotha.\nDla mnie ten utwór jest natomiast idealnym dowodem na to, że można tworzyć metal bez szaleńczego tempa, riffów łamiących palce i – kolokwialnie mówiąc – łupnięcia. Utwór jest łagodniejszy w brzmieniu, ma dość wolne tempo, ale jednocześnie ma tak gęstą atmosferę i posępny nastrój, że słuchając go, można dosłownie poczuć ciarki na plecach. Jest też pełen kontrastów. Łączy szalony krzyk z głębi trzewi z niemal gotyckim chórem, czyste gitary z metalowymi riffami, momenty spokojne, ze wściekłymi. Wszystko to buduje wyjątkowy, różnorodny, ale jednocześnie bardzo spójny klimat, nie tylko utworu, ale całego albumu.\nNie wiem, czy to był celowy zabieg, ale w mojej ocenie Behemoth wybierając utwory promujące nowy album, wyłożył na stół wszystkie karty – były to same asy. Wszystkie kawałki na „I Loved You At Your Darkest” można bowiem zdefiniować za pomocą wyżej wymienionych trzech. Są fantastycznie zaaranżowane, brzmią perfekcyjnie i stawiają na mroczny, niemal apokaliptyczny nastrój. Celowo również nie opisuje innych kawałków, znajdujących się na krążku. Nie chce bowiem nikomu psuć zabawy z odkrywania ich pokrętnego uroku.\n„I Loved You At Your Darkest” to bardzo dojrzała, przemyślana i spójna płyta.\nMuzyka przenika się tu ze sferą wizualną (zarówno z teledysków, jak i z elementów graficznych z fotosów), ta z kolei odnosi się do warstwy tekstowej. Tu warto podkreślić, że znów dużo jest odniesień do filozofii, religii i mitologii. W książeczce dołączonej do płyty można znaleźć też krótkie wyjaśnienie, do czego utwór nawiązuje lub czym był inspirowany, co z pewnością znacznie ułatwi zrozumienie, do czego odnoszą się teksty. Mogę tylko napisać, że wbrew wielu opiniom, nie są one w tani sposób prowokacyjne czy prymitywnie obrazoburcze. Głębsze interpretacje zostawiam jednak każdemu słuchaczowi z osobna.\nW mojej ocenie na tym krążku nie ma ani jednego przypadkowego elementu, ani jednego niepotrzebnego dźwięku, ani jednego kompromisu.\nZespół jest na takim etapie kariery, że nikomu nic nie musi udowadniać. Nie wiem jeszcze, czy to płyta lepsza od „The Satanist” – przy ocenie dzieł tak wybitnych, zostawiam sobie zawsze trochę czasu na oswojenie się i spojrzenie na nie z pewnego dystansu. Nie ulega jednak wątpliwości, że „I Loved You At Your Darkest” to płyta nietuzinkowa, warta wnikliwego przesłuchania i głębszej refleksji.\n7.57/10 (122 votes)\nZbliżają się koncerty Hammerfall we Wrocławiu i Krakowie


Do kolejnej wysyłki pozostało: 2 Dni 5:9:9\nOszczędź 1 010,00 zł\nKod produktu: 920-00976\n1 289,00 zł Oszczędź 1 010,00 zł\nKod produktu: 920-00976-150\nDeska snowboardowa Salomon Villain Classicks to parkowy wyjadacz. Deska, która kilka sezonów temu przywróciła Salomon Snowboards do gry. Model ten to wizytówka marki, idealny model dla osób, które na stałe logują się w lokalnych snowparkach czy też ulicznych spotach. Villain jako wielokrotny zwycięzca testu Good Wood ugruntował swoją pozycję na rynku będąc synonimem progresywnej freestyle’owej deski, wobec której nie powinieneś przejść obojętnie.\nFlex deski Salomon Salomon Villain Classicks\nBudowa modelu Salomon Salomon Villain Classicks\nModel ten zaopatrzony został w autorski dla Salomon Snowboards system drgań Gunslinger Sidewalls czyli wstawki z włókien węglowych na całej długości deski, które wspomagają kumulowanie i uwalnianie energii co przekłada się bezpośrednio na wysoką reaktywność deski. Gunslinger doskonale eliminuje drgania oraz pochłania uderzenia boczne dzięki czemu Huck Knife Classicks jest doskonała bronią eliminującą kolejne przeszkody w lokalnym snowparku.\nModel ten uzupełniony jest o lekki ślizg spiekany Area 51, który stworzony jest do dalekich lotów i dużych prędkości dzięki swojej wysokiej gęstości oraz pokryciu smarem o wyjątkowej formule zapewnia dynamikę juz od pierwszej jazdy. Deski Salomon Snowboards wyposażone w ślizg typu Area 51 mają znacznie lepsza retencje wosku a obecnośc w ich składzie galu powoduje, że ślizg jest twardszy przez co bardziej odporny na uderzenia.\nDługość deski snowboardowej Salomon Villain Classicks\nKod produktu 920-00976-150\nDESKA SALOMON THE VILLAIN CLASSICKS 150 L40530300


VI Turniej Piłkarski „Powitanie Lata” w Skórkowicach - Gmina Żarnów\nVI Turniej Piłkarski „Powitanie Lata” w Skórkowicach\nDodano: czwartek, 02 lipca 2015\nW niedzielę, 28 czerwca 2015 roku mieliśmy okazję sportowym i muzycznym akcentem powitać lato w Skórkowicach i Siucicach – Kolonii (gmina Aleksandrów).\nTego dnia na boisku w Siucicach – Kolonii odbył się VI Turniej Piłkarski „Powitanie Lata 2015”, organizowany przez Wójta Gminy Żarnów, Młodzieżową Inicjatywę Społeczną w Skórkowicach (pod kierownictwem Huberta Szulca) oraz władze samorządowe zaprzyjaźnionej Gminy Aleksandrów. Wieczorem o godzinie 20:00 rozpoczęła się dyskoteka w remizie OSP Skórkowice, która przyciągnęła mnóstwo ludzi, a którą przy świetnej muzyce poprowadził DJ Steve!\nTurniej zwyciężyła drużyna Pilichowic pokonując w rzutach karnych w finale drużynę Aleksandrowa. Miejsce trzecie zajęła Wólka Skotnicka (gmina Aleksandrów), natomiast broniące mistrzowskiego tytułu sprzed roku Skórkowice – czwarte miejsce. Dyplom za udział otrzymały reprezentacje Skórkowic B oraz Wójcina (gmina Paradyż).\nNajlepszym strzelcem turnieju został Artur Szulc.\nNajlepszym bramkarzem okazał się Michał Siedlewski.\nNajmłodszym zawodnikiem był Roman Szulc.\nNajstarszym zawodnikiem Ernest Szulc.\nWszystkim, którzy przybyli na wyjątkowo udaną dyskotekę, dziękujemy za bardzo dużą frekwencję i wspaniałą zabawę…\n← Podsumowanie rundy wiosennej w klasie „A” Klubu Sportowego Kasztelan Żarnów Kilkusetletni dąb w Siedlowie nowym pomnikiem przyrody w Gminie Żarnów →


Wysłany: 2006.11.13 21:36 Temat postu: Real Madryt - Racing Santander [3-1]\n11. kolejka Primera División, Estadio Santiago Bernabeu; sobota godz. 20:00\nW tym tygodniu czeka nas kolejna przerwa od Ligi Mistrzów, bowiem swoje mecze grały będą reprezentacje, tak więc oznacza to przerwę także dla zawodników Realu. Nie dla wszystkich oczywiście, ba, tylko dla trzech (Casillas, Ramos, Cannavaro), ale to dobrze, bo reszta będzie mogła w spokoju przygotowywać się do meczu z Racingiem. Tak, z tym Racingiem, który rok temu pokonał nas na Bernabeu 2:1, dzięki czemu dostaliśmy "piękny prezent " pod choinkę. W tym roku zapewne zaweźmiemy na nich rewanż, osobiście liczę na 3:0, choć patrząc na obecną formę Racingu nie będzie to łatwe, więc i po 2:1 nie będę narzekał.\nRacing jest na fali. Ostatnio bezbramkowo zremisował z Sevillą, wygrał z Valencią 1:0, a z Athletikiem Bilbao osiągnął zawsze korzystny na San Mames rezultat dla gości, czyli remis. Miejmy nadzieję, że Kantabryjczycy nie będą kontynuowali swojej passy w meczu z Realem, a właściwie to madridistas im to uniemożliwią. Jazda.\nOstatnio zmieniony przez Choob dnia 2006.11.18 22:01, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2006.11.13 21:56 Temat postu:\nRacing był dla mnie zawsze ligowym średniakiem, jednak potrafił nie raz, nie dwa razy sprawiać niespodzianki. W zeszłym roku Real przegrywając z Santander był wyjątkowo rozstrojony i myślę, że tym razem się to nie powtórzyć. Patrząc na Real, duże nadzieje pokładamy w van Nisterlooyu i Reyesie, który ma wrócić do podstawowego składu na sobotni mecz.\nW drużynie Racingu występuje kilku dobrze znanych nam zawodników-Scaloni-niegdyś podstawowy gracz Depor oraz dwaj ex-madridistas-Munitis i Balboa.\nWysłany: 2006.11.13 21:59 Temat postu:\nJeśli chodzi o drużynę Racingu, to najbardziej obawiam się takich piłkarzy jak:\nPedro Munitis - były madridista, w tym sezonie jeden z czołowych snajperów Racingu. Strzelił zwycięską bramkę w meczu na El Sardinero, z Valencią CF.\nNikola Zigic - Serb jest czołowym snajperem Racingu, a i co warto wspomnieć mierzy 2 metry i 2 centymetry!\nJavier Balboa - Madridista, który jest na wypożyczeniu w Santander. Ostatnio gra częściej. Jednak chyba nie zagra w meczu z Realem, z wiadomych powodów...\nChoob, myślę, że można jeszcze wspomnieć mecz rewanżowy w Copa del Rey z Deportivo La Coruna, gdzie Racing wygrał po 90 minutach 1-0, jednak przegrał w karnych[Pierwszy mecz to 1-0 dla Depor].\nJednak jestem optymistą i mam nadzieję, że po blamażu z Celtą Vigo na Santiago Bernabeu, Real wygra dość pewnie, czyli 3-0\nWysłany: 2006.11.13 22:17 Temat postu:\nDamian Sergio lubi główkować z takimi wieżowcami jak Zigic\na co de meczu konkretnie to nie ma co pisać 3 pkt i tyle.... no chcę jeszcze żeby Ruud bił swój rekord ilości goli w jednym meczu\nWysłany: 2006.11.13 22:19 Temat postu:\nNo raczej powinniśmy dać sobię radę i to bez większego wysiłu. Z takimi drużynami jak Racing u sibie to punktów stracić nie można. I tak już 5 pkt na SB zostało pogrzebane.\nMnie tylko martwi fakt, że mamy w swoim skłazie niewielką liczbę reprezentantów. Z jednej strony jest to plus bo zawodnicy się nie męczą i nie narażają na kontuzję, ale z drugiej strony to trochę wstyd żeby z takiego klubu jak Real na reprezentację jeżdziło 3 zawodników, podczas gdy jeszcze niedawno w MŚ brało udział 11 zawodników, a w 98 piłkarze Realu strzelili najwięcej goli na tej imprezie.\nWysłany: 2006.11.13 22:29 Temat postu:\nDla mnie nie muszą za często występować w reprezentacji, więcej czasu na odpoczynek i przygotowanie do meczu, ale kurna, żeby Gutka nie powołać, fuera Aragones\nWysłany: 2006.11.13 22:38 Temat postu:\ntaki OFFTOP: Aragones już chyba nie panuje nad la selleccion....\nWysłany: 2006.11.13 22:46 Temat postu:\nBrak Torresa i Raula jest zaskakujący, jednak nieobceność blondwłosego pomocnika z Torrejon mnie nie dziwi. Czym on się zasłużył w ostatnich dniach, żeby grać w reprezentacji?\nWysłany: 2006.11.13 23:14 Temat postu:\nGuti od dawna był w niełasce u Luisa, Raul też przestał się dziwić że go nie ma ale żeby nawet Torresa nie powołać... adotąd myślałem że to ulubieniec Aragonesa\nWysłany: 2006.11.14 07:27 Temat postu:\nWysłany: 2006.11.14 07:56 Temat postu:\nPowinniśmy wygrać, Real jest w dobrej formie. Racing też nie jest takim świetnym zespołem, zajmują 14 miejsce w tabeli ale też nie można go lekceważyć.\nWysłany: 2006.11.14 11:09 Temat postu:\nTym, że wspaniale rozgrywa i co najważniejsze nie jest drewnem\nWysłany: 2006.11.14 14:43 Temat postu:\n0-0 do przedostatniej minuty a w ostatniej RvN ustrzeli\nWysłany: 2006.11.14 14:48 Temat postu:\nRacing? łee pierdnięciem ich Gutek rozwala ;]\nWysłany: 2006.11.14 14:54 Temat postu:\nSkończy się na gładkim 0-2 dla Racingu. Jakoś nie leży Realowi ta drużyna i nic nie wskazuje na to, że w najbliższym meczu będzie łatwo. Zwłaszcza, że Santander potrafiło pokonać Valencię. Nie będzie chyba trzech punktów. Obym się mylił.


Strona 2535 z 3048 Pierwszy ... 1535 2035 2435 2485 2525 2533 2534 2535 2536 2537 2545 2585 2635 3035 ... Ostatni\nPS Moje koty właśnie coś takiego mi ostatnio serwują. Zastanawiam się nad "trzepaniem futerek".:clown:\nMiałam wieczorem napisać o różnych rzeczach (przepraszam Agnieszko, zostałaś w zawieszeniu A chciałam napisać więcej, dlatego zostawiłam Cię na koniec), ale tez dostalam złą wiadomość.\nZnajoma, której jakiś czas temu ponoglam, tzn ja tylko poprosiłam znajomego profesora o pomoc A on ją dosłownie uratował spod tzw łopaty- ma straszne przerzuty i przed sobą kilka tygodni, góra 3.miesiące życia. I oczywiście , prześle jej dokumenty do kilku jeszcze.miejsc, na pewno będą konsultować, ale nie mam złudzeń.... teoretycznie to nikt specjalnie bliski, nie znamy się zbyt dobrze nawet, ale przez nasze rozmowy telefoniczne, cała historię zamówienia jej do.leczenia daleko od domu, nawiązałyśmy więź. Gdyby nie prof G, nie dostałby do narodzin wnuka, nie widzialaby ślubu syna.....to wszystko wiem, ale czuje się taka bezsilna. I źle mi z tym.\nMartusiu po takim wpisie jak twoj wczoraj ciezko znalezc slowa pocieszenia. Na usta cisna sie jakies banaly, ze zycie jest okrutne, ze trzeba sie cieszyc tym co los juz dal... ale czy to wszystko naprawde jest w stanie ukoic bol po stracie zludzen, przy bezsilnosci, przy niemocy wobec smierci i choroby...?\nPrzytulam cie serdecznie. I ciebie...i Krysie...i Maniusie...i wszystkie z was, ktore stracily przez chorobe kogos bliskiego.:arf:\nA ja w takich chwilach tym mocniej pytam sie sama siebie...Kasiu czemu siedzisz w tym dole? Prosze cie...chwytaj podawana reke i wylaz z niego jak najpredzej...\nDobrego dnia dziewczyny. Ja mam nadzieje, ze to bedzie moj pierwszy dzien nowego poczatku...:money:\nMarti, wyrazy współczucia, to naprawdę przykre wieści i od Ciebie i od Krysi, cos ostatnio za dużo takich wiadomości...\nJa ma dzisiaj spotkanie z moimi najstarszymi koleżankami - najstarszymi stażem nie wiekiem i liczę że będzie miło i wesoło, no ale się okaże\nDzień dobry :'-)\nAgnieszko, wszystko dobrze? Czy dzisiaj masz.poranek bez forum?\nAgnieszko, mam nadzieję, że wszystko w porządku :confused:\nKasieńko, jak miło zobaczyć znowu Twoją poranną kawkę :money:. I pamiętaj, że my też jesteśmy z Tobą i tym wszystkim, co dla Ciebie ważne! I tak „chwytaj podawana reke i wylaz jak najprędzej”. Cieszę się że załatwiłaś pozytywnie sprawę z lekami. Teraz tylko trzeba mieć nadzieję, że będzie to właśnie to. Zalecenie sportu bardzo mi się podoba – i lekarka też ;)\nMarti, ale przykro :(. Zrobiłaś ile mogłaś. Bardzo dobra z Ciebie duszyczka.\nTrzymam kciuki za to, żeby Twoje kliknięcie trwało bez końca, a nawet jeszcze dłużej. Zwłaszcza, że miałaś już pozytywne doświadczenia, czyli wiesz czego możesz od siebie oczekiwać. Pewnie, że to wszystko jest trudne, ale najważniejsze, żeby się nie zniechęcać. Nie wiem jak bardzo istotne znaczenie dla podejmowania wysiłku i trwania przy dietkowaniu ma nasze wzajemne motywowanie się i wspieranie, ale wierzę, że swoje robią i że warto to pielęgnować. Bardzo (pozytywnie) zazdroszczę Ci tego Grabowskiego ale też bardzo się cieszę, że na niego trafiłaś :). Jeżeli chodzi o Śląsk, to dużo tąpnięć było dawniej. Przez ostatnie lata w ogóle zapomniałam, że coś takiego istnieje i mam nadzieję, że (poza tym zdarzeniem) tak zostanie dalej. Co do uważności, jakoś nie zauważyłam, żeby brakowało jej w Twoich wpisach :money:. Nawet jeżeli masz dłuższą przerwę, to wracasz do tego, co było i odpowiadasz. Tak więc witaj w klubie :). Poza tym tak samo dużą uważność ma Agnieszka czy Gruszka. Niczego nie brakuje Maniusi i Sabince (no może czasami chciałoby się jeszcze częściej i więcej ;) ). Terenia też pisze, że się stara i tak jest. Oczywiście nasza Kasieńka w okresach pisania jak najbardziej i mam nadzieję, że to szybko wróci.\nGruszko, dużo spotkań i wyjazdów za Tobą Nie dziwię się więc tej potrzebie zresetowania. Przyznaję, że mnie też nie jest ona obca. Mam tylko ogromną nadzieję, że Twoja ewentualna nieobecność pozostanie li i tylko hipotetyczna :confused:.\nWcale nie ucieszyło mnie to, że akurat tą myśl Tuwima wybrałaś na swoje credo. To zubażające dla nas, ponieważ swoimi uwagami i refleksjami bardzo dużo wnosisz. Powstrzymywanie się od tego chyba całkiem sporo nam zabiera. Tak więc grzecznie proszę o zmianę wytycznej życiowej :bad: :money:.\nCo do różnych nieporozumień, które się zdarzają na forum. Nie są przyjemne, ale na swój sposób chyba potrzebne? Jednak masz rację, że przez te wszystkie lata coraz bardziej ufamy sobie, przez co też bardziej otwarcie potrafimy zakomunikować to, co nas zabolało. I całe szczęście, bo bez tego grupa nie miałaby szans na trwanie. Oczywiście do zrobienia jest jeszcze dużo. Bo chociaż sporo już ujawniamy, to pewnie sporo też zatrzymujemy dla siebie. Nie zawsze jest to złe, ale czasami szkoda. Jak najbardziej optuję za tym, żeby nie zważać na ułomność słowa pisanego, tylko na dobre intencje :).\nSabinko, a Ty co nam tu tak zamilkłaś :confused:\nOczywiście dalej czekam na o Indie ;). Ciekawią mnie relacje osób, które miały okazję tam trochę pobyć. Chodzi mi głownie o czynnik ludzki. Jak Twoi bliscy się tam czuli, jakie były ich obserwacje, jeżeli chodzi o mieszkańców. Co im się w ich zachowaniach podobało, co zachwyciło, a co wręcz przeciwnie?\nWięcej postaram się wieczorem, bo teraz gnam do pracy. Miłego dnia!\nAgnieszko zajrzyj na wątek bo ja ci muszę do nóg upaść i po rękach całować za ten cudowny kapuśniaczek wg Dąbrowskiej. Właśnie skończyłam 3 miseczkę. Ja lubię ostre smaki i doprawiłam fest pieprzem i vegetą naturalną bez glutaminianu. A ponieważ słabo odcisnęłam kapustę to dla zrównoważenia kwaśności wkroiłam do kapusty upiecziną dynię.Zestawienie wyszło genialne, ale sama kapusta też cudowna i łatwa do przechowania i jednogarnkowe danie do którego mogę dodać wszystko cieciorkę, fasolę, mięso....Dzięki genialna kucharko. I proste w wykonaniu jak budowa cepa.CmokCmokCmok\nKrysiu jakie Indie. Ja myślałam że oni byli w Dubaju?\nMnie też Dubaj przyszedł na myśl a kapusta fakt genialna. U mnie jako jarzynka do drugiego dania jedli i mama i Sucharek :)\nMam dziś roboty pod kokardki więc do niej wracam\nNie zniknęłam, jestem, jestem, czytam ale dzisiaj też tylko trochę skrobne. Jutro już postaram się wrócić na dobre mam nadzieję.\nKrysiu o Dubaju napiszę co nieco ale w Indiach moi młodzi jeszcze nie było :)\nTrzepnela mną mocno śmierć kuzyna mojej piwnej przyjaciółki, którego znam a w zasadzie już należy powiedzieć znałam od wielu lat. Po miło spędzonym z J. świątecznym poniedziałku wieczorem dostaliśmy wiadomość, że zmarł. Miał tylko 51 lat i od lipca zeszłego roku walczył z białaczką, wiele miesięcy spędził w szpitalu w Gliwicach, w lutym miał tam przeszczep szpiku kostnego, kolejne miesiące w szpitalu po przeszczepie. Wrócił do domu w kiepskiej formie ale wszyscy mieliśmy nadzieję, że pomalutku wyjdzie z tego... Niestety stało się inaczej.:(\nJak na ironię kilka lat temu razem z żoną zaczęli bardzo dbać o zdrowie, o formę, uważali na to co jedzą, jak jedzą, szczególnie On tym się zainteresował bo jego żona najpierw skończyła kosmetologie a potem zrobiła magisterkę z technologii żywienia czy jakoś tak. Ona zawsze patrzyła na to co je a on od jakiegoś czasu. Przeszli na zdrową dietę, kasze, warzywa i tak dalej ale białaczka zaatakowała, nie dał rady z nią wygrać:(\nDało mi to do myślenia mocno...\nWiem, że oprócz zdrowego jedzenia wspomagali się też mikro i makro elementami, suplementami diety dobrych firm, On schudł, jego żona była zawsze szczulutka. Mieli ogromną wiedzę na temat suplementów i innych niby zdrowych wspomagaczy bo prowadzili sklep internetowy z kosmetykami z wysokiej półki i suplementami oraz gabinet kosmetologii. W tym sklepie pracuje moja Piwna koleżanka.\nJednak zdrowy tryb życia i wspomaganie się na nic się nie zdało... kto wie jak by było gdyby odżywiał się normalnie? nie zaczął nagle jeść inaczej? Różne myśli chodzą mi po głowie na ten temat, muszę sobie je w tej mojej głowie poukładać..


Centrala YSM Wrocław, ul.Borowska 133\nPrzed nami kolejny rok szkolny, mamy nadzieję pełen wspaniałej muzyki i koncertów.Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych do zapisywania się do naszej szkoły , a starszych uczniów prosimy o kontakt z nauczycielami prowadzącymi celem ustalenia planu zajęć.\nKoncerty szkolne – podsumowanie\nKoniec roku w Szkole Muzycznej Yamaha był bardzo intensywny. Odbyło się pięć koncertów podczas których prezentowali się uczniowie wszystich sekcji naszej szoły – ( gitara lasyczna , gitara elektryczna, śpiew, perkusja , keyboard). Wszystie koncerty przebiegły sprawnie , stały na wysoimn poziomie i prezentowały zróżnicowany repertuar. Serdecznie dziękujemy wszystkim uczniom oraz ich rodzicom za udział i zaangażowanie, życzymy udanych wakacji 🙂\nV edycja GitPOWERfest za nami !\nTegoroczna, V edycja GitPOWERfest tym razem odbyła się w nowej lokalizacji – Q Hotelu Plus we Wrocławiu. W sympatycznej kameralnej atmosferze mogliśmy wysłuchać najpierw występów uczniów sekcji gitary klasycznej i elektrycznej naszej szkoły a następnie zobaczyliśmy i usłyszeliśmy grę zaproszonego Gościa Specjalnego – Ariela Ramireza. Artysta zagrał na bandoneonie – rzadkim instrumencie popularnym w Argentynie oraz na gitarze w duecie z naszą instruktorką – Dominiką Białostocką. Główną atrakcją koncertu dla członków orkiestry gitarowej było wspólne wykonanie polskiej kompozycji bluesowej p.t. „Kiedy byłem małym chłopcem” wraz z Gwiazdą wieczoru. Niespodzianką okazał się również udział gościa poprzedniej edycji GitPOWERfest – Patryka Siewiery, który pojawił się wśród publiczności i spontanicznie został poproszony do wspólnego jam-session z naszą orkiestrą gitarową. W wykonaniu orkiestry zabrzmiały głównie utwory w stylu bluesa, będącego tematem przewodnim tegorocznej edycji, podczas której uczestnicy zgłębiali tajniki jego budowy oraz rytmiki. Prawie wszyscy członkowie orkiestry spóbowali swoich sił w improwizacji, którą doskonalili podczas warsztatów z zaproszonym wykładowcą – Leszkiem Zaleskim, znakomitym wrocławskim gitarzystą i pedagogiem. Koncert był bardzo sympatycznym zwieńczeniem kolejnego roku pracy dla naszych gitarzystów.\nZ niecierpliwością czekamy na kolejną edycję festiwalu GitPOWERfest!\nSerdecznie zapraszamy na koncerty końcoworoczne ,które odbędą się:\n20 czerwca 2016 godz.19.00 – sekcja keyboardu\nsala przy ul. Rękodzielniczej 1\n21 czerwca 2016 godz. 20.00 – sekcja gitar klasycznej i elektrycznej\nsala przy ul. Ręodzielniczej 1\n23 czerwca 2016 godz. 19.00 – sekcja gitar klasycznej i elektrycznej\nV Edycja GitPOWERfest\nQ Hotel Plus , ul. Zaolziańska 2\n23 czerwca 2016 godz. 18.30 – sekcja keyboardu i perkusji\nsala przy ul. Borowskiej 133\n24 czerwca 2016 godz. 18.00 – sekcja śpiewu\nJuż po raz piąty w naszej szkole odbywa się GitPOWERfest – impreza, która integruje środowisko gitarzystów poprzez wspólne warsztaty i występy na jednej scenie. Autorem pomysłu i organizatorem całości przedsięwzięcia od samego początku jest Dominika Białostocka, która od kilkunastu lat prowadzi sekcję gitar klasycznych w naszej Szkole Yamaha.\nTegoroczna edycja poświęcona jest bluesowi i ma charakter warsztatowy – uczniowie naszej szkoły podczas spotkań uczą się trudnej sztuki improwizacji, aby umieć poradzić sobie w sytuacji wspólnego muzykowania i nie bać się dorzucić choćby kilku dźwięków płynących z głębi własnego serca. Warsztaty improwizacji poprowadzi zaproszony gość – Leszek Zaleski, znakomity wrocławski gitarzysta jazzowy, autor wielu kompozycji na gitarę, oraz pedagog.\nNa koncercie finałowym uczniowie przedstawią efekt pracy nad wspólnie przygotowanym repertuarem o tematyce bluesowej. Gościem specjalnym koncertu będzie Ariel Ramirez – wirtuoz bandoneonu pochodzący z Argentyny, który zaprezentuje swój niecodzienny instrument w trakcie wspólnego występu z orkiestrą złożoną z młodych gitarzystów.\nPodczas koncertu okaże się również, czy uczestnicy opanowali umiejętność improwizacji i zdobędą się na odwagę zagrania swojej „solówki”.\nKoncert Finałowy GitPOWERfest:\nQHotel, ul. Zaolziańska 2, Wrocław\nWstęp wolny/ Zapraszamy!\nZdjęcia z koncertu karnawałowego gitarzystów !\nKolejny koncert !!!\nMamy przyjemność zaprosić na koncert gitarowy , który odbędzie się 28.01.2016 o godz. 19.00 w sali przy ul. Borowskiej 133 .\nJak widać -dzieje się …. 🙂 🙂 🙂\nKoncert sekcji keyboardu\nW dniu 24.01.2016 o godz. 18.00 w sali przy ul. Borowskiej 133 odbędzie się koncert uczniów sekcji keyboardu Szkoły Muzycznej Yamaha.\noraz wszelkiej pomyślności i sukcesów w nadchodzącym roku składa dyrekcja YSM.\nW dniu 5.11.2015 o godzinie 19.00 odbędzie się koncert uczniów sekcji gitary i śpiewu, w sali szkoły przy ul. Borowskiej 133 .


Malwina Nowak – Kaplica Samotności |AiB\n© Malwina Nowak\nNazwa: „CHAPEL OF SOLITUDE / KAPLICA SAMOTNOŚCI”\nAutorka: Malwina Nowak\nAkademia Sztuk Pięknych im. J. Matejki w Krakowie, Wydział Architektury Wnętrz, II Pracownia Projektowania Architektury Wnętrz\nZastanawiając się nad problemami współczesnego świata, przyjrzałam się samotności, a raczej jej brakowi. Z każdej strony jesteśmy bombardowani wieloma bodźcami i informacjami, które nie pozwalają nam ani na moment odciąć się od otaczającego nas życia. Nie jesteśmy w stanie skupić się w pełni na swoich myślach, odczuciach, a także docenić podstawowych czynników natury. Kaplica Samotności powstała jako odpowiedź na ten brak. Jest miejscem bez znamion religijnych oraz środowiskowych. To przestrzeń, w której każdy z nas może docenić dotąd nieistotne i niezauważalne rzeczy, skoncentrować się na teraźniejszości, ukoić nerwy i znaleźć schronienie.\nKaplica Samotności — widok z zewnątrz\nSłowo „samotność” większości kojarzy się z odczuciem opuszczenia i wyobcowania. Wśród wielu zjawisk towarzyszących samotności najczęściej występują lęk, porzucenie, pustka czy rozpacz. Już samo myślenie o samotności wywołuje negatywne emocje. Samotność jest fundamentalnym byciem człowieka i aprioryczną strukturą ludzkiej samoświadomości.\nautorka stworzyła projekt bazujący na interwencjach przestrzennych\nMusimy ją zrozumieć i ewentualnie ją zaakceptować. Kiedy staje się samoświadomością, która przyjmuje postać fizyczną albo formę nastawienia umysłu, zaczynamy ją kojarzyć z przyjemnymi i docenianymi zjawiskami, takimi jak wyjątkowość, kreatywność, indywidualizm, autentyzm.\nKaplica Samotności — rzuty\nChciałam stworzyć projekt bazujący na widocznych interwencjach przestrzennych, jednocześnie silnie powiązanych ze zjawiskami natury. Powinien wkomponować się i współgrać z otoczeniem, a czasem zanikać w krajobrazie, w zależności od punktu obserwacji. To samo dzieje się z osobami, które wchodzą do wnętrza — momentami pojawiają się, z czasem znikają z pola widzenia, kryjąc się w zagęszczeniach betonowych ścian, mając jednocześnie przed sobą otwartą na pejzaż perspektywę. Tutaj natura kreuje nastrój i atmosferę, ponieważ najważniejszym czynnikiem prowokującym zmienność przestrzeni jest światło.\nKaplica Samotności stanowi zmienny rytm pustek i elementów pełnych\nForma obiektu jest prosta, z zewnątrz przywodzi na myśl poprzecinany prostopadłościan o ostrych narożnikach. Stanowi zmienny rytm pustek i elementów pełnych — niestykających się z sobą betonowych ścian. Każda z nich jest wyjątkowa ze względu na niepowtarzalne postrzępienia przypominające skały. Na każdej z tych nietypowych powierzchni światło układa się inaczej, a każda pora dnia i roku przynosi inny rysunek smug wypalonych słońcem albo zalanych deszczem. Wietrzne dni przynoszą świst pomiędzy formami. Ten, kto tutaj wejdzie, doświadcza skupionych niczym w soczewce sił natury.\ncałość osadzona jest na żelbetowej podstawie\nCałość osadzona jest na żelbetowej podstawie częściowo wychodzącej z nabrzeża nad lustro wody Zalewu. W środku znajdują się trzy wydrążone przestrzenie wewnętrzne o różnych rozmiarach. Jedna centralna o większej powierzchni oraz dwie mniejsze. W każdej z nich możemy się zatrzymać i usiąść na siedziskach, które zostały stworzone poprzez odpowiednie uformowanie ścian, z uwzględnieniem\nmożliwości siedzenia w pojedynkę bądź w grupach.\nnastrój wnętrza zależy od pory dnia, pogody i pór roku\nCharakter obiektu jest monumentalny oraz surowy. Nastrój wnętrza zależy od pory dnia, pogody czy pór roku. Przejście przez Samotnię to droga, która na początku nie ukazuje, co nas czeka i do czego zmierzamy. Stopniowo ujawnia swoje oblicze, aby finalnie otworzyć się całkowicie na widok, a osobę przechodzącą na doznania. To równocześnie fizyczna (wchodząc do Kaplicy, nie widzimy jej końca) i mentalna wędrówka. Nawiązuje do nurtu kontemplatywnego (samotność w postaci fizycznej lub wewnętrznej, umysłowej), którego przedstawicielami między innymi byli Nietzsche oraz Sartre. To podróż, której każdy z nas powinien doświadczyć i wielokrotnie do niej powracać.


Home PageWarunki alarmoweZłamanie obojczyka\nZłamanie obojczyka - bardzo częste urazy i często występuje u młodych ludzi. Trauma jest spadek na wyciągniętą rękę lub obręczy barkowej i kompresji tułowia, złamanie obojczyka może również wystąpić w wyniku bezpośredniego uderzenia w obojczyka.\n• ból w miejscu złamania. Rodzaj i nasilenie bólu zależy od typu złamania, z ciężkim i prawie nie do zniesienia.\n• Ograniczony ruch obręczy barkowej i stawu barkowego.\n• Głowa pacjenta pochyla się ku szkody i obręczy barkowej przycięte.\n• Także krzyż fragmenty zaobserwowane podczas sondowania i widocznego odkształcenia obojczyka.\n• Obrzęk w okolicy złamania (dół nadobojczykowy wygładzone).\n• W przypadku uszkodzenia tętnicy podobojczykowej, brakuje puls tętnicy promieniowej (na rękę powyżej), jest zimno i drętwienie kończyny górnej.\n• Przy otwartym złamania obojczyka, jest oczywiste, krwawienia.\nPierwsza pomoc przy złamaniach obojczyka\nJeśli podejrzewasz, że złamany obojczyk należy umieścić pacjenta i zapewnienie unieruchomienia stawu barkowego i ramion regionie pas. Osiąga się to dwoma sposobami. Pierwszy - szalik bandaż. Drugi - 8-bandaż lub opatrunek w kształcie dwóch pierścieni tkaniny.\nMetody unieruchomienia złamań obojczyka\nBól łagodzenia bólu leków do tego celu odpowiedniego - Ketorol, nimesulid, aspiryna, analgin.\nW otwartych złamań trzeba zatrzymać krwawienie poprzez narzucanie uciążliwych bandaże byntovoyi.\nNależy być bardzo ostrożnym, gdy zapewnienie opieki dla pacjentów ze złamaniem obojczyka, jak każdy nadmierny ruch może doprowadzić do uszkodzenia tętnicy podobojczykowej.\nZłamanie obojczyka Diagnoza\nW diagnostyce złamań tyle wydajności radiografii.\nW większości przypadków złamania obojczyka w kształcie nałożono 8 bandaż lub opatrunku Delbe (dwa pierścienie bawełnianej gazy) przez okres 4-6 tygodni. Tworzenie pchnięcie do tyłu, jednocześnie zmniejszyć bandaż, i posiada żetony pozycji.\nBandaż z pierścieniami bawełnianej gazy\nBandaż pierścieni bawełny gazy nie bardzo wygodne i może spowodować istotny dyskomfort pod pachami, zwłaszcza u dzieci, więc lepiej jest wolą gotowe wersje bandaże.\n8 złamania kształcie bandaż obojczyk\nObsada, obecnie nakładane jedynie, jeśli chirurgii.\nCzęsto występuje wtórne przemieszczenia fragmentów, co wymaga wielokrotnego zmiany położenia (położenie szczątków) .Tomu niedawna większość ekspertów zwolennikiem leczenia operacyjnego złamań obojczyka, która jest odkrywka żetonów, otwierają repozycji i stabilizacji wewnętrznej.\nW otwartych złamań i mnohooskolchatyh, gdy uszkodzeniu tętnicy podobojczykowej i nerwy, a także znaczną redukcję złamań z przemieszczenia jest zawsze wykonywane przez chirurgii, z płytą mocującą lub szprychy. Po zabiegu nałożony rzucić 4-6 nedel.Spitsy usunięte z obojczykiem po 2-3 miesiącach, płyta może być 1 rok lub więcej.\nUstalenie fragmentów złamania obojczyka, po zabiegu osteosyntezy renhenohrafiya\nOd pierwszych dni po urazie, aby rozpocząć aktywne ruchy w palcach i łokcia i zdrowych stawów rąk. Ruch stawu barkowego należy zachować ostrożność i rozwoju bólu ramię porwanie podstawie końca.\nPo 1-2 tygodniach po urazie są powoływani fizjoterapii mające na celu usunięcie stanu zapalnego, zmniejszenie bólu, poprawa kości.\n• Terapia magnetyczna - 10 -15 sesje;\n• USG - 10-15;\n• UHF z różnymi maści przeciwzapalne.\nOd trzeciego tygodnia, zwiększenie zakresu ruchu w stawie barkowym, pozwalając jako opatrunek. Przez aktywnych ruchów w tym okresie, należy podłączyć obręczy barkowej i ramion uchwytu nosić, co rozciąganie dwa stawy (wspólne) obojczyk - mostka i barku ostrze.\nPrzed wyjęciem bandaże ruchu w stawach rąk praktycznie nieograniczone, a pozostałe naruszenia są eliminowane szybko. Dla bardziej wydajnych funkcji odzyskiwania stosowane kąpiele z solą morską i masażu.\nCałkowity czas trwania leczenia 2-2,5 miesięcy.\nPogoda po złamaniu obojczyka\nLeczenie może być przedłużony z otwartymi złamaniami i złamań z uszkodzeniem tętnicy podobojczykowej i nerwów. Czasami leczy złamania i tworzy "fałszywe wspólne", które jest przyczyną przewlekłego bólu i naruszeniem aktywności fizycznej.


Paletki - Forum dyskusyjne amatorów dyskowców. :: Co stosujecie, jeżeli macie w zbiorniku 100% wody z RO\nPaletki - Forum dyskusyjne amatorów dyskowców. Strona Główna » Flora w akwarium » Nawożenie » Co stosujecie, jeżeli macie w zbiorniku 100% wody z RO\nTagi tematu: 100, co, jezeli, macie, ro, stosujecie, wody, zbiorniku\nWysłany: |6 Sie 2007|, 2007 10:37 Co stosujecie, jeżeli macie w zbiorniku 100% wody z RO\nUwielbiam ryby i to nie tylko te usmażone\nWysłany: |21 Sie 2007|, 2007 09:51\nwitam, z PG dodaję tylko Ferro+ - tak aby ziele było zielone , jeśli chodzi o dyski , dodaję do wody tylko Preis Diskus Mineralien w/g. zaleceń producenta. Jak do tej pory wszystko jest ok.\nWysłany: |9 Wrz 2007|, 2007 08:40\nMoim zdaniem zależy to od tego co masz w baniaku.Jeżeli masz same dyski to na dobrą sprawę nie musisz nic dodawać .Woda z RO jest lekko kwaśna na poziomie 5,5do6 tww i two bliskie zeru.W wodzie o tych parametrach można rozmnażać dyski.Schody zaczynają się w momencie chodowli roślin ponieważ woda ta pozbawiona jest wartości odżywczych.JA osobiście rozrabiam RO z kranówką w proporcji 8L z RO i 2L z kranu.Te dwa litry są na tyle gorące że służą mi do uzyskania odpowiedniej temperatury zanim ją wleję do zbiornika.Przy każdej podmianie dolewam do wody Mikro i Makro oraz Fe .Woda w moim baniaku ma parametry PH 6,5 :Tww-4:Two-8.Staram się monitorować NO3 które wacha się na poziomie 5 do 10.Rośliny ładnie rosną choć niestety zdażają się zakwity różnych glonów z którymi prowadzę nieustanną wojnę .Podmiany wody dokonuję raz w tygodniu około 45%.Zbiornik ma około 200L.\nWysłany: |19 Paź 2007|, 2007 17:39\nKrzyśku a czy inne nawozy prócz ferro i soli dodajesz do wody no i CO2?, poniewaz zamierzam przejść na RO bo glony się ciągle pojawiają, a moje roślinki coś cienko zaczęły roznąć i padają. Myślę , że to wina mojej kranówki ponieważ przed przeprowadzką było wporzo rośliny rosły, dyski pływały a teraz jest nieciekawie.\nWysłany: |21 Paź 2007|, 2007 20:45\nTylko to co podałem poprzednio\nstosuję to od marca, co prawda miałem lekkie problemy z NO3, ale powoli j€ż nad tym panuje\nCo do nawozów , podczas zakładania akwarium zainwestowałem trochę w "firmowe" dodatki do podłoża .\nWysłany: |16 Mar 2008|, 2008 21:31 dodatek do RO\nw poprzednim poście pisałem że do RO dolewam kranówki .Obecnie zacząłem dolewać samo RO z PG hydro mineral .Efekt jest dość dobry .Zaczynają znikać glony a zielsko staje się zielone.Po podmianie dolewam śladowe ilości FE i Micro .Wodę z RO wstępnie podgrzewam grzałką ze względu na patelki do odpowiedniej temperatury i po dodaniu hydro wlewam do zbiornika.


Nabór wniosków – zasiłki rodzinne, świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz program “Dobry start”\nJuż od 1 lipca rusza kolejny nabór wniosków do zasiłku rodzinnego, świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz programu „Dobry start” popularnie zwanego 300+. Program przeznaczony jest na wyprawkę szkolną dla każdego uczącego się dziecka – niezależnie od dochodów.\nŚwiadczenie przysługuje na dziecko w wieku od 7 do 20 lat, a w przypadku dzieci z niepełnosprawnościami do 24 roku życia, uczące się w szkole podstawowej, ponadpodstawowej, szkole artystycznej, w której jest realizowany obowiązek szkolny lub nauki, a także młodzieżowym ośrodku socjoterapii, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym.\nŚwiadczenie nie przysługuje dziecku w przedszkolu, w tym dziecku, które rozpoczyna roczne przygotowanie przedszkolne (zerówkę) w szkole lub przedszkolu. O środki z programu nie mogą ubiegać się również studenci.\nWnioski przyjmowane są od dnia 1 lipca do 30 listopada w przypadku złożenia go drogą elektroniczną – przez portal Emp@tia lub bankowość elektroniczną, natomiast od 1 sierpnia do 30 listopada – jeżeli składany jest w formie tradycyjnej. Dotyczy to wniosków o świadczenie „Dobry start” oraz zasiłku rodzinnego. Wnioski z funduszu alimentacyjnego przyjmowane są drogą elektroniczną od 1 lipca do 30 października, natomiast w formie tradycyjnej od 1 sierpnia do 30 października.\nPrzypominamy również, że nie ma potrzeby składania wniosków na świadczenie wychowawcze (500+),w celu kontynuacji pobierania tego świadczenia, gdyż okres świadczeniowy obowiązuje do 31.05.2021 r. i wnioski na 500+ będą przyjmowane dopiero od 01.02.2021 r.\nBiorąc pod uwagę obecną sytuację nadal trwającego zagrożenia epidemiologicznego zachęcamy Państwa do składania wniosków za pośrednictwem portalu Emp@tia https://empatia.mpips.gov.pl/, a także Platformy Usług Elektronicznych ZUS, ePUAP oraz bankowości elektronicznej.\nLista banków uczestniczących w programie „Dobry start”:


Wyszukiwarka INTERIA.PL - Katalog polski - BIZNES I EKONOMIA > Branże i Firmy > transport\nKATALOG POLSKI > BIZNES I EKONOMIA > Branże i Firmy > transport (1 581)\nAGDAR - Przewóz płodów rolnych i materiałów budowlanych\nAGDAR oferuje kompleksową obsługę klienta w zakresie transportu materiałów sypkich. Firma specjalizuje się w przewozie zbóż, rzepaku i materiałów budowlanych.\nhttp://www.agdar-transport.pl/ - 10 Cze 2008\nNa stronie opis działalności w zakresie obsługi celnej i usług transportowych.\nhttp://www.arkadia.waw.pl/ - 6 Wrz 2001\nAgencja celna TOTUS\nWirtualny serwis agencji celnej Totus. Spedycja transportu krajowego i międzynarodowego, konsulting, oferta, kontakt. Serwis w trzech wersjach językowych.\nhttp://totus.com.pl/ - 9 Sie 2000\nAgencja Pośrednictwa i Doradztwa Celnego SOS INTRASTAT\nAgencja SOS-INTRASTAT Warszawa. wypełnianie deklaracji intrastat, reprezentacja firmy przed UC, doradztwo dotyczące Unijnych Przepisów celnych, vat i innych. Organizacja międzynarodowej i krajowej spedycji - spedycja lotnicza, morska, drogowa.\nhttp://www.sos-intrastat.pl/ - 26 Maj 2004\nNa stronie znajdziecie ofertę usług transportowych i spedycyjnych. Jest także cennik.\nhttp://www.render.pl/ - 26 Mar 2001\nAgent PKP - Serwis Informacyjny\nStrona o agentach PKP Intercity, PKP Przewozy Regionalne, Wars. Przydatne adresy i telefony. Wybierz swojego agenta, a bedziasz mógł/-a rezerwować bilety.\nhttp://www.agentpkp.civ.pl/ - 8 Gru 2003\nAgroland - Spedycja międzynarodowa\nFirma zajmuje się profesjonalną spedycją i transportem drogowym i morskim. Działalność prowadzimy na obszarze całego świata oferując konwencjonalne i specjalistyczne środki przewozu.\nhttp://www.agroland.com.pl/ - 24 Sie 2010\nAILON - busy do Niemiec z Kielc\nOferujemy przewóz osób i paczek do Niemiec, Belgii i Holandii. Wyjeżdżamy z kraju trzy razy w tygodniu: we wtorki, czwartki i w soboty. Miejsca w busach rezerwować można telefonicznie lub mailowo. Państwa bezpieczeństwo jest dla nas priorytetem. Działamy w oparciu o nowoczesną flotę transportową, współpracujemy tylko z doświadczonymi kierowcami. Obsługujemy głównie południową część kraju, w tym województwo świętokrzyskie.\nhttp://www.ailon.pl/ - 31 Paź 2016


Makaron z serem i pieprzem - Magazyn Kuchenny\nBy Beata26 sierpnia, 201621 stycznia, 2018kuchnia włoska, Kuchnie świata, makarony, pierogi, kluski, Obiady\nWitek zrobił mi niedawno makaron z serem i pieprzem. Tak, tylko z tymi dwoma składnikami w roli dodatków do spaghetti. No dobrze, używa się do niego także oliwy, ale to wszystko. Wśród bajecznie prostych przepisów z minimalną ilością składników włoska pasta cacio e pepe, na pewno załapuje się do ścisłej czołówki. Czy to jest dobre? Jeszcze jak! I mówi to wam osoba, która pieprzu uzywa raczej oszczędnie. Czyli ja. A tutaj zjadłam w swojej porcji całą łyżeczkę! Oczywiście możecie użyć mniejszej ilości, ale tak naprawdę nie ma się czego bać. Podsmażony w oliwie pieprz starci trochę ostości, a wzmocni się tylko jego aromat. Najlepiej by pieprz był świeżo i grubo zmielony. Ser, w tym wypadku pecorino romano, ścieramy drobno również na świeżo, tuż przed przystąpieniem do gotowania. I zachowujemy gorącą wodę z gotowania makaronu, to dzięki niej ser rozpuści się tworząc gładki, kremowy sos. I to wszystko.\nProsty makaron z serem i pieprzem\n70 g (czubata szklanka) pecorino romano, świeżo startego\n1-2 łyżeczki czarnego pieprzu, świeżo zmielonego (grubo)\nSpaghetti gotuj w osolonej wodzie, o 2 minuty krócej niż polecany na opakowaniu czas do ugotowania go al dente. Odcedź makaron, ale nie wylewaj wody!\nNa patelni, na małym ogniu, rozgrzej 2 łyżki oliwy. Dodaj do niej pieprz i smaż, mieszając, aż zacznie mocno pachnieć, około minuty. Do podsmażonego pieprzu dodaj odcedzony makaron, szklankę (250 ml) gorącej wody z gotowania makaronu i łyżkę oliwy. Zwiększ ogień, całość zamieszaj. Gdy woda zacznie się gotować, dorzuć ser (zostaw trochę do posypania) i mieszaj go z makaronem, aż się rozpuści i utworzy gładki, kremowy sos. Przełóż na talerze i posyp odłożonym serem.\nLubisz super proste przepisy na makaron? Zerknij na:\nszybki makaron z pomidorami i bazylią\n27 sierpnia, 2016 o 11:12\nI to wszystko! I jest smacznie i sycąco <3 Uwielbiam takie dania 🙂\nUwielbiam je również 🙂\n30 sierpnia, 2016 o 10:56\nProste rozwiązania są najsmaczniejsze.\n31 sierpnia, 2016 o 09:11\nTo moje motto 🙂 Po co sobie życie komplikować.\n1 września, 2016 o 13:34\nO i to jest idealny pomysł na mój dzisiejszy obiad! Dziękuję Wam 🙂\n2 września, 2016 o 10:19\n17 lutego, 2017 o 13:02\nuwielbiam pieprz ale tylko ten młotkowany-grubo mielony więc to coś dla mnie:)\n17 lutego, 2017 o 17:37\nTak, dla wielbiciel pieprzu to makaron idealny 🙂


eBOK - Obsługa i pomoc | TAURON Ciepło\nTeraz jeszcze łatwiej - online\nElektroniczne Biuro Obsługi Klienta to bezpłatny dostęp do twojego konta 24/7.\neBOK Ciepło to bezpłatna platforma internetowa ułatwiająca kontakt z TAURON Ciepło.\nUżytkownikiem serwisu może zostać każdy Klient (lub Reprezentant Klienta), który zawarł umowę sprzedaży ciepła lub umowę kompleksowej dostawy ciepła ze spółką.\nWszystkie faktury w jednym miejscu dzięki usłudze e-faktura\nMożliwość podania odczytu licznika przez internet\nMożliwość bieżącego monitorowania zużycia ciepła\nWygodna forma kontaktu z TAURON Ciepło\nPodgląd salda i zawartych umów\nPrzydatne narzędzie (analizy, wykresy czy kalkulator)\nWejdź na stronę ebok.tauron-cieplo.pl\nOtrzymasz e-mail z linkiem aktywującym konto\nTAURON Ciepło weryfikuje poprawność danych w formularzu zgłoszeniowym\nGratulujemy! Po pomyślnej rejstracji zyskujesz bezpłatny dostęp do eBOK (Aktywacja dostępu do serwisu następuje w terminie do 14 dni roboczych)\nPamiętaj! Przy rejestracji będzie Ci potrzebny:\nNumer NIP (Klient Instytucjonalny) lub PESEL (Klient Indywidualny)6-cyfrowy numer Odbiorcy (umieszczony na fakturze)Nazwę i adres KlientaAdres e-mail (odtąd będziesz się nim także logował w serwisie)\nRegulamin eBOK Ciepło\nUlotka informacyjna eBOK TAURON Ciepło\nDlaczego nie mogę zarejestrować się do serwisu eBOK Ciepło? Zwiń\nJeśli nie posiadasz konta w serwisie Mój TAURON/eBOK (założonego na stronie tauron.pl).\nUpewnij się, że wybrałeś rejestrację w systemie eBOK Ciepło, a nie np. Mój TAURON/eBOK.\nJeżeli wybrany serwis jest prawidłowy, zweryfikuj poprawność wprowadzonych danych: sprawdź czy wybrałeś właściwy rodzaj klienta (biznesowy / indywidualny), jeżeli jesteś klientem biznesowym sprawdź, czy prawidłowo wprowadziłeś numer NIP - jako ciąg cyfr bez dodatkowych znaków (np. myślniki, spacje), jeśli jesteś klientem indywidualnym, sprawdź, czy prawidłowo wprowadziłeś numer PESEL - jako ciąg cyfr bez znaków specjalnych (np. myślników czy spacji), sprawdź czy prawidłowo wpisałeś 6 cyfrowy nr kontrahenta. Numer ten znajdziesz na swojej fakturze za ciepło jako „numer nabywcy”.\nJeśli posiadasz konto w serwisie Mój TAURON/eBOK (założone na stronie tauron.pl). Zarejestruj konto w serwisie eBOK Ciepło, w tym celu po zalogowaniu do Mój TAURON/eBOK z listy rozwijanej wybierz opcję: edytuj konto, przejdź do „Moje serwisy" (po prawej stronie), wybierz „eBOK Ciepło”, oraz „Zarejestruj się", a następnie podaj 6 cyfrowy numer kontrahenta. Numer ten znajdziesz na swojej fakturze za ciepło jako „numer nabywcy”.\nDlaczego podczas próby rejestracji w serwisie eBOK Ciepło pojawia się komunikat,\nże konto z wprowadzanym loginem już istnieje? Zwiń\nUpewnij się, czy ktoś z Twoich współpracowników nie założył już wcześniej konta w serwisie eBOK Ciepło.\nJeżeli nie, to może to oznaczać, że posiadasz aktywne konto w serwisie Mój TAURON / eBOK (założone na stronie tauron.pl).\nZarejestruj konto w serwisie eBOK Ciepło, w tym celu po zalogowaniu do Mój TAURON/eBOK z listy rozwijanej wybierz opcję: edytuj konto, przejdź do „Moje serwisy" (po prawej stronie), wybierz „eBOK Ciepło”, oraz „Zarejestruj się", a następnie podaj 6 cyfrowy numer kontrahenta. Numer ten znajdziesz na swojej fakturze za ciepło jako „numer nabywcy”.\nDlaczego nie mam dostępu do faktur elektronicznych w formacie pdf? Zwiń\nFaktury w formacie pdf są dostępne tylko dla posiadaczy konta w serwisie eBOK Ciepło, którzy wypełnili i podpisali formularz dotyczący wyrażenia zgody na otrzymywanie elektronicznej faktury.\nW każdej chwili możesz uruchomić funkcję e-faktury. Wystarczy, że:\nZalogujesz się na utworzone konto przejdziesz do zakładki Dokumenty eBOK -> e-faktura w stopce serwisu, pobierzesz formularz „Zgoda na otrzymywanie faktury elektronicznej (e-faktury)” * wypełniony i podpisany formularz prześlesz na adres e-mail tc.obsluga-klienta@tauron-cieplo.pl lub złożysz w serwisie eBOK Ciepło w zakładce „wnioski”.\n*Dla Zarządców - jeżeli posiadasz odpowiednie umocowania do reprezentowania podmiotów którymi zarządzasz podpisz i prześlij jeden formularz dla wszystkich podmiotów (w miejscu nazwa odbiorcy, adres, NIP, numer odbiorcy wpisz sformułowanie: zgodnie z załączonym wykazem). Do przesłanego formularza dołącz podpisany wykaz podmiotów, przygotowany wcześniej przy rejestracji nowego użytkownika w serwisie.\nDla jednostek podległych pod powiaty/miasta/gminy - sposób wypełnienia wygląda następująco: - Nazwa kontrahenta: uzupełnij nazwę jednostki nadrzędnej - nazwę jednostki podległej (np. Miasto Katowice - Szkoła Podstawowa nr 99) - NIP: wpisz NIP jednostki nadrzędnej - Numer kontrahenta: wpisz numer jednostki nadrzędnej - jednostki podległej (np. 000001 - 000002) - Adres kontrahenta: wpisz adres jednostki nadrzędnej - adres jednostki podległej (np. Kwiatowa 23, Mysłowice - Akacjowa 10, Mysłowice)\nDla powiatów/miast/gmin - jeżeli jesteś podmiotem nadrzędnym i zarządzasz kontem dla jednostek podległych, które reprezentujesz i posiadasz odpowiednie umocowania do ich reprezentowania, podpisz i prześlij jeden formularz dla wszystkich podmiotów (w miejscu nazwa odbiorcy, adres, NIP, numer odbiorcy wpisz sformułowanie: zgodnie z załączonym wykazem). Do przesłanego formularza dołącz podpisany wykaz podmiotów, przygotowany wcześniej przy rejestracji nowego użytkownika w serwisie.\nOd tej chwili będziesz otrzymywał bieżące faktury w formie elektrycznej, będą one dostępne na twoim koncie w formacie pdf. Widoczne będą tylko faktury wystawione po wprowadzeniu zgody na e-fakturę.\nCzy mogę podłączyć innych Odbiorców pod moje konto eBOK Ciepło? Zwiń\nJeżeli reprezentujesz jednostkę nadrzędną (np. jesteś przedstawicielem spółdzielni mieszkaniowej), masz możliwość, żeby w utworzonym dla siebie koncie dodać jednostki podległe (np. wspólnoty mieszkaniowe zarządzane przez Twoją spółdzielnię). W tym celu:\nZaloguj się na swoje konto w serwisie eBOK Ciepło\nPrzejdź do zakładki w stopce serwisu Dokumenty eBOK -> e-faktura\nPobierz formularz „Wniosek Klienta, Reprezentanta Klienta, Zarządcy o podłączenie innego Odbiorcy do kont”\nWypełniony i podpisany formularz prześlij na adres e-mail tc.obsluga-klienta@tauron-cieplo.pl lub złóż w serwisie eBOK Ciepło w zakładce „wnioski”.\nDlaczego na koncie nie są widoczne liczniki i wodomierze, które występują na załączniku do faktury? Zwiń\nSprawa wymaga indywidualnej weryfikacji w związku z tym skontaktuj się z nami za pośrednictwem poczty elektronicznej przez adres e-mail tc.obsluga-klienta@tauron-cieplo.pl\nJakie pisma lub wnioski mogę złożyć za pośrednictwem serwisu eBOK Ciepło? Zwiń\nZa pośrednictwem serwisu możesz złożyć wnioski dotyczące: Zmiany danych, Odczytu stanu licznika, Rozpoczęcia lub zakończenia sezonu grzewczego, Innych spraw ogólnych, jak np. zgody na e-fakturę czy wniosku Klienta o podłączenie konta jednostki podległej (Wniosek eBOK).\nZapomniałem hasła do swojego konta, w jaki sposób mogę je zresetować? Zwiń\nWejdź do panelu logowania: https://logowanie.tauron.pl/\nKliknij w przycisk „nie pamiętam hasła”.\nOtworzy się kolejna strona, na której poprosimy Cię o Twój adres e-mail wykorzystany przy rejestracji konta.\nJeżeli podałeś prawidłowy adres mailowy powiązany z Twoim kontem w eBOK, na skrzynkę pocztową otrzymasz od nas wiadomość z dalszą instrukcją resetowania hasła.\nPo zresetowaniu hasła, zaloguj się do konta eBOK Ciepło.