Posłowie zdecydują, czy czeka nas totalna dyktatura sanitarna - PCH24.pl\nStrona głównaWiadomościPosłowie zdecydują, czy czeka nas totalna dyktatura sanitarna\nPosłowie zdecydują, czy czeka nas totalna dyktatura sanitarna\n#covid #dyktatura #dyktatura sanitarna #globalizm #koronawirus #lewica #Polska #Prawo i Sprawiedliwość #reżim sanitarny #rządy lewicy #totalizm #wielki reset #Zjednoczona Prawica\nPodeptanie wolności, krok w stronę obowiązkowych szczepień i testów, a także ogromnego rozszerzenia zakresu przymusowej kwarantanny, wzniecanie konfliktów społecznych, prowokowanie donosicielstwa, wielkie dziury w systemie odszkodowań za powikłania poszczepienne – takie potencjalne zagrożenia wymieniają krytycy rządowego projektu nowelizacji ustawy o chorobach zakaźnych. Głosowanie ma odbyć się już w najbliższy czwartek.\n– Państwo wchodzi w obszary, do których nie ma wstępu. Powinniśmy przecież bazować na Konstytucji RP i zasadach w niej zapisanych. A nowelizacja jest niejako łamaniem kołem zasad demokratycznego państwa i wszystkich jego podstaw, które są (…) powiązane z kwestią wolności, godności i decydowania o sobie – skomentowała projekt dla „Naszego Dziennika” poseł Anna Maria Siarkowska.\n– Mamy do czynienia ze zbiorem bardzo niepojących zapisów, które nie dość, że uderzają w wolności obywatelskie, to w moim przekonaniu są także szykowaniem gruntu pod kolejne zmiany, np. wprowadzenie obowiązkowości szczepienia na COVID-19. Poza tym te pomysły przyczynią się do jeszcze mocniejszego skonfliktowania i podziału społeczeństwa na zaszczepionych i niezaszczepionych, którzy zasługują na społeczny ostracyzm – dodał mecenas Arkadiusz Tetela.\nKrytycy nowelizacji wymieniają jej liczne wady.\nTesty na obecność wirusa mają być wykonywane nie tylko po to by wykryć lub rozpoznać chorobę, ale też aby wykluczyć zakażenie. Oznacza to, że możemy być zmuszani do wykonania testu nawet bez wyraźnych wskazań takich jak kontakt z osobą chorą czy zakażoną bądź objawy chorobowe. Obligatoryjnym testom mogą podlegać wszyscy przebywający na obszarze objętym pandemią. Czyli de facto – ogół populacji.\n– Jeżeli odmówimy zgody na test, to możemy trafić na 30-dniową kwarantannę z możliwością jej wydłużenia. Jeśli nie wyrazimy zgody na kwarantannę, to odpowiednie służby mogą nałożyć grzywnę, mającą umocowanie w ustawie, nawet do 30 tys. zł – mówi ND mec. Arkadiusz Tetela.\n„Ważnym elementem, na który zwraca uwagę Anna Maria Siarkowska, jest wprowadzenie obowiązku donoszenia na rodziców, którzy nie szczepią swoich dzieci zgodnie z kalendarzem szczepień. – Taki raport musi składać lekarz podstawowej opieki zdrowotnej do powiatowego inspektoratu sanitarnego. Pojawia się też naturalne pytanie: czy do tego programu szczepień za chwilę nie dojdzie szczepienie na SARS-CoV-2? – podnosi poseł” – czytamy dalej.\nKrytycy nazywają tworzony przez państwo Fundusz Kompensacyjny Szczepień Ochronnych „karykaturą”. Pomija on na przykład… powikłania prowadzące do śmierci pacjenta. Odszkodowania nie byłyby wypłacane też w przypadku hospitalizacji spowodowanej COVID-19. – Jeśli pacjent się zaszczepi, a krótko po zaszczepieniu trafi do szpitala z powodu zakażenia wirusem, to nie będzie mógł się ubiegać o świadczenie kompensacyjne – wyjaśnia gazecie Anna Maria Siarkowska.\nRokowania co do skandalicznej, totalitarystycznej nowelizacji są, niestety, dobre dla jej pomysłodawców, a kiepskie dla ogółu Polaków. O ile w samym obozie władzy zdania na jej temat są podzielone, to opozycja, wyjąwszy niewielką grupę posłów Konfederacji, przyjmie nowy reżim z entuzjazmem.\nŹródła: NaszDziennik.pl, PCh24.pl\nDyktatura sanitarna przełożona na później. Sejm nie zajmie się kontrowersyjnymi przepisami covidowymi\nUwagi resortu Sasina do „Polskiego Ładu”. Niepokoją go za wysokie podatki dla… spółek skarbu państwa\nPolexitu nie będzie. Jarosław Kaczyński chciałby raczej zakończenia kryzysu i zmiany w samej UE\nNiemieccy naukowcy mają pomysł na ratowanie gospodarki. Segregacja i ograniczenia dla niezaszczepionych zamiast lockdownu\nDramatycznie mało urodzeń w Polsce! Dlaczego WYMIERAMY!? || Ordo Iuris. W imię zasad\nPragniesz uczestniczyć we MSZY TRYDENCKIEJ? Podpisz synowską prośbę! || Jaka jest prawda?\nPrezydent Andrzej Duda: Jestem przeciwnikiem obowiązkowych szczepień, nie można do tego przymuszać\nSzef MSWiA nie pozostawia wątpliwości: zostaliśmy zaatakowani przez wrogie reżimy\nWyrok niczym zamach na sprawiedliwość. Oburzenie po uniewinnieniu autorów książki „Dalej jest noc”\nIle osób w Polsce przyjęło trzecią dawkę tzw. szczepionki przeciw COVID-19?


Bo wszyscy lubią jeść. I wszyscy lubią jak jedzenie wygląda, więc będzie o jedzeniu, o podawaniu jedzenia i o zdjęciach jedzenia. zdjęcia kulinarne Blogosfera kulinarna - oczekiwania vs rzeczywistośćBlogi kulinarne...należą do najpopularniejszych Dalej...\nArtykuł na temat stomatologii. Jeśli boisz się dentysty, nie czytaj! Jeśli potrzebujesz specjalisty ortodonta szczecin Dieta i stan zębówJednak a propos zębów, warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt - na dietę. Zęby nie psują się od powietrza, tylko...od jed Dalej...\nDodane: 08:23 26- 05- 2015\nTekst o chirurgii szczękowej. musisz iść do dentysty, sprawdź gabinet stomatologiczny szczecin Zęby - ogólnieCzłowiek dorosły posiada 32 zęby, na które składa się: 8 siekaczy, 4 kły, 8 zębów przedtrzonowych i 12 trzonowców. To całkiem sporo. Skład naszego uzębienia jest dos Dalej...\nNa strojenie domu czy też mieszkania można przyjąć różną taktykę. Można iść na tak zwany spontan i kupować rzeczy losowo, mając nadzieję, że będzie dobrze. Można też od początku wybrać jakiś styl i kupować np. meble prowansalskie i inne Dalej...\nDodane: 15:56 25- 05- 2015\nDodane: 10:58 21- 05- 2015\nPragnąc przygotować przewóz dla większej grupy ludzi np. klasa szkolna, może pomóc przewozy autokarowe śląskie . Gdyż zdaje się to całkiem logiczny wybór.Autokar kontra pociągAutokarem, czy pociągiem? Dobre pytanie. Ostatnio PK Dalej...\nO bezpieczeństwie, hackerach i przestępstwach komputerowych. Chcesz wiedzieć więcej? szkolenie hacking O głupocie i nieświadomościNie dbamy za bardzo o naszą prywatność, jeśli chodzi o to jak...korzystamy z internetu. Często Dalej...\nDodane: 08:27 18- 05- 2015\nChcesz wiedzieć więcej na temat bezpieczeństwa danych? analiza malware O głupocie i nieświadomościNie dbamy za bardzo o naszą prywatność, jeśli chodzi o to jak korzystamy z internetu. Często nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo pewnie nie Dalej...\nNie wiesz jak radzić sobie ze stresem, masz ataki paniki lub podejrzewasz depresję? Zajrzyj tutaj ataki paniki jak sobie radzić Czego się boimyKażdy się czegoś boi. Wielu z nas obawia się choroby, utraty pracy, czy też straty bliskiej osoby. Są to naturalne lęki, k Dalej...\nUbrać się dobrze to nie sztuka, sztuką jest ubrać się ładnie, wygodnie i tanio. Warto wtedy odwiedzić takie miejsca jak lumpeks online . Można tam znaleźć dużo ciekawych ubrań w cenie dużo niższej niż sklepowa. Dzisiaj trochę o ciuchach.O outletach ciucho Dalej...\nMetod na odchowanie potomstwa jest wiele. Nieliczni jeszcze stawiają na pieluszki wielorazowe sklep inni na jednorazowe. Są też tacy, którzy za żadne skarby nie kupiliby słoiczka w sklepie czy zupki dla dzieciaka. O tym i innych przypadkach w tym artykule Dalej...


Vidart | 73 mln zł na innowacje. Nabór do 30 grudnia\nCztery konkursy, jeden cel: rozwój małych i średnich przedsiębiorstw.\nPolska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości kontynuuje uruchomiony w 2015 r. program „Bony na innowacje dla MŚP”. W tym czasie rekomendowanych do wsparcia zostało 1 490 wniosków, a 930 jest aktualnie w ocenie (według stanu na 30 września 2020 r.). Wciąż można sięgnąć po pieniądze, nabór w konkursach trwa do 30 grudnia 2020 r.\n22 października 2020 Roman Baran\n80 proc. Polaków rozwija swoje kompetencje zawodowe Inwestujesz w złoto? Nie musisz płacić podatku


Bubble Shooter - graj za darmo w Friv5\nO grze «Bubble Shooter»\nW aplikacji Bubble Shooter czeka na Ciebie ogromna liczba kolorowych kulek. I musisz pozbyć się każdego z nich, działając na zasadzie znanej ci z pewnością: konieczne jest wyciągnięcie tych samych wielokolorowych bąbelków, starając się to zrobić tak, aby tworzyły grupy trzech lub więcej identycznych bąbelków. Pozwoli ci to usunąć je z pola gry i odkryć nowe kombinacje do ciągnięcia. Musisz wszystko robić bardzo dokładnie, bo po kilku pociągnięciach kule spadną o jeden poziom i jeśli będziesz go zbyt często przegapić, to dotrą do dna i aplikacja Strzelanie kulkami się skończy. A jeśli jesteś dokładny, możesz szybko usunąć wszystkie bąbelki, a otworzy się dla ciebie poziom, w którym różnorodność kolorów będzie większa i nieco trudniej będzie wybrać niezbędne kombinacje.\nGry Strzelanki Gry Puzzle Gry Piłka Crazy Games Casual Games


FORUM kuchnia+ Świąteczne pierożki.\nKoncentrat grzybowy Krakusa >\nDziewczyny a znacie koncentrat żurku w butelce Krakus ? Jaka jest Wasza...\nJoAna, 21.03.2018 | czytaj dalej\nU mnie podstawą świąt jest żurek. Najlepszy wychodzi mi gdy używam koncentratu...\nw sumie tematów: 2101, wpisów: 30570\nnajnowszy wpis: 21.03.2018 21:18\nMamy 27778 zarejestrowanych użytkowników.\n<< temat: 249/609 >>\nUwielbiam takie chrupiące! :-)\nJa robię pierożki drożdżowe z kapustą i grzybami. Później smażę je na głębokim tłuszczu. Pycha :)\nMoje makowe pierogi smażę na głębokim tłuszcze, a potem sypię cukrem pudrem.\nW takim razie teraz i ja spróbuję z makowym :)\nInteresujący przepis. Ja mam podobny, ale farsz jest z maku, podobnie zrobionego jak do makowca. Od lat jest nieodłącznym składnikiem mojej kolacji wigilijnej.\nZnalazłam ostatnio świetny przepis na małe ciasteczka, które doskonale wpasowują się w świąteczny klimat. Proste, niepozorne, a naprawdę pyszne. Od razu zaznaczam, że przepis nie jest mój, pochodzi z tego bloga: http://chocotasto.blogspot.com/\n3 szklanki mąki, kostka margaryny, 1 szklanka gęstej śmietany, marmolada, cukier puder\nZ mąki, margaryny i śmietany zagniatamy ciasto. Wałkujemy na cienkie placki i kroimy na małe kwadraty. Na każdy kładziemy po łyżeczce marmoladowego nadzienia, zlepiamy. Pieczemy w nagrzanym do 175 stopni piekarniku przez ok. 10 minut. Wystudzone sypiemy cukrem pudrem.\nZdjęcie znajdziecie u źródła :)\npost edytowany 1 raz, ostatnio 10.12.2010 03:01


Ze stadionu pod klasztor - Więź\nZe stadionu pod klasztor\nKs. Andrzej Draguła 23 sierpnia 2018\nUczestnicy XXVII Salezjańskiej Pielgrzymki Ewangelizacyjnej, która między 31 lipca a 14 sierpnia 2018 r. przeszła setki kilometrów, by dotrzeć na Jasną Górę, w materiale ze świdnickiego wydania „Gościa Niedzielnego”\nElementem stroju pielgrzymiego nie była dotychczas chusta zasłaniająca twarz, zaś raca odpalana pod klasztorem nie była częścią obrzędu wejścia pielgrzymów. Zmieniła to salezjańska pielgrzymka na Jasną Górę. To nowe, obce elementy włączone do obrzędu religijnego.\nOd kilku dni prześladuje mnie pewne zdjęcie. Na pierwszym planie młodzi ludzie – dziewczyny i chłopaki – z twarzami zasłoniętymi niebieskimi chustami i odpalonymi racami w ręku. Pierwsze skojarzenie prowadzi do stadionowych kibiców albo uczestników marszów – patriotycznych, prawicowych, narodowych? – sam nie wiem. Drugi plan wyjaśnia sytuację: Salezjańskie Wspólnoty Ewangelizacyjne wchodzą w pielgrzymce na Jasną Górę. Lead tekstu, który ukazał się w świdnickim wydaniu „Gościa Niedzielnego”, informuje: „Niebieskie chusty, race w rękach, radość i śpiew na ustach. Ponad 140 młodych osób z całej Polski (i nie tylko) upadło na twarz przed Maryją”.\nCoś tu się nie zgadza. Zdjęcie ilustruje tylko pierwszą część tego zdania. Przejrzałem cały fotoreportaż z wejścia pielgrzymki salezjańskiej. Są tam także i takie zdjęcia, które ukazują kapłanów i młodzież w geście prostracji przed wejściem do sanktuarium. Ciekawe, dlaczego wydawca zdecydował się zilustrować ten tekst jednak zdjęciem z racami, a nie zdjęciem ukazującym pielgrzymów leżących w modlitewnym i pełnym pokory geście? Bo to bardziej emblematyczny i ikoniczny dla tej pielgrzymki obraz? Bo na twarz padają przed Jasną Górą wszystkie pielgrzymki, a z racami i zasłoniętymi twarzami tylko salezjańska? Czyżby to miał być nowy znak rozpoznawczy?\nZ pielgrzymek odbywanych w dzieciństwie na Jasną Górę najbardziej pamiętam obchodzenie ołtarza na kolanach. Ten moment wydawał mi się najbardziej misteryjny, choć go pewno nie rozumiałem. I dzisiaj być może nie dla wszystkich jest czytelny. Podobne wrażenie zrobili na mnie wiele lat później pielgrzymi w Fatimie, którzy przemierzali esplanadę przed bazyliką na kolanach. Gesty te są zapewne wyrazem pokutnego charakteru pielgrzymowania, który był zawsze obecny w europejskiej tradycji peregrynacyjnej. Można je uznać także za element tego, co Dyrektorium o pobożności ludowej nazywa „liturgią przekraczania progu” (287). Dokument niewiele o tym mówi: „Przyjęcie pielgrzymów może mieć charakter pewnego rodzaju «liturgii przekraczania progu», co stanowi spotkanie między pielgrzymami i stróżami sanktuarium na wyraźnej płaszczyźnie wiary”.\nŚwiadectwa historyczne potwierdzają, że współczesne formy wejścia pielgrzymów nie odbiegają zasadniczo od tradycyjnie praktykowanych. Andrzej Gołdonowski, XVII-wieczny autor, tak pisał w swoim „Summariuszu Historyey o obrazie Panny Mariey”: „A wszyscy niemal z daleka to mieysce obaczywszy, zsiadszy z karet y wozow swoich, iedni na kolana, drudzy na twarz upadaią, pozdrawiając Panny Przenayświętszey. […] Drudzy daleko od Kościoła nie piechotą, ale na kolanach klęczkami przychodzą y wstępują do Kościoła, także takich wiela się znayduie w których iedni na mile, poł mili a inni od tego miejsca gdzie obaczą Kościół Częstochowski, drudzy zaś iuż blisko Kościoła będąc. Kto wypowie wesele przychodzących, którzy z iakim krzykiem, śpiewem, muzyką, graniem przychodzą do Kościoła, każdy się napatrzy”.\nCzyżby raca i chusta na twarzy miały być jakimś nowym sposobem wyrażenia „wesela przychodzących”?\nTu raca i tam raca\nPatrząc na zdjęcie z salezjańskiej pielgrzymki, trudno mi – badaczowi związków religii z kulturą – nie postawić pytania o genezę pojawienia się w tak swoistym kontekście, jakim jest pielgrzymka rozumiana jako wyraz pobożności ludowej, elementów, które są tej formie religijności obce: płonącej racy i zasłaniania twarzy. Jak przypuszczam, raca wzięta jest z kultury kibicowskiej. Z paleniem rac pod Jasną Górą mieliśmy już do czynienia podczas patriotycznych pielgrzymek kibiców, z którymi to pielgrzymkami związani są księża salezjanie, tradycyjnie powiązani ze sportem i światem kibiców jako ich duszpasterze, co wynika z charyzmatu zgromadzenia. Od wielu lat obserwujemy, że race zostały przeniesione ze stadionów na marsze o charakterze patriotycznym oraz – to chyba nowość – pielgrzymki.\nCzyżby raca i chusta na twarzy miały być jakimś nowym sposobem wyrażenia „wesela przychodzących” pielgrzymów?\nA skąd się wzięły race na stadionach? Przyznam, że nie znalazłem satysfakcjonującej odpowiedzi. Raca stała się dzisiaj stałym – choć zabronionym – elementem opraw stadionowych w Polsce (i nie tylko). „Stadion. Mecz. Tak odpowie każdy na pytanie, z czym kojarzą mu się race. To tylko świadczy o tym, jak mocno zakorzeniły się w naszej świadomości i kulturze. Nie ma już stadionów bez rac” – „Głos Wielkopolski” przytacza słowa Marcina Kawki ze Stowarzyszenia Kibiców Lecha Poznań.\nTenże Kawka wyjaśnia dalej: „Race są symbolem walki z nowoczesnym futbolem, w którym liczą się tylko pieniądze. A w Polsce raca stała się przyczynkiem walki nie wiadomo o co policji z kibicami”. Przyjmując tę genezę za prawdziwą, trzeba chyba uznać, że to pierwotne znaczenie jest już zupełnie nieczytelne. Raca przestała być wyrazem kibicowskiego oporu wobec procesu komercjalizacji sportu, a stała się nieodłącznym elementem kibicowskiego rytuału. Czy wymierzonego w policję? Nie wiem. Mam wrażenie, że raczej używa się jej bez głębszej ideologii. Ot, taka stadionowa estetyka, niestety przez wielu częściej kojarzona z chuliganem stadionowym niż z kibicem. A że związki między sportem, patriotyzmem i kulturą kibiców są silne, raca została przeniesiona ze stadionu na ulice. Nie da się wykluczyć, że może się znajdować w tych samych rękach na stadionie, na pielgrzymce i na marszu.\nNie tylko na szyi kowboja\nProweniencja chusty zasłaniającej twarz wydaje się podobna. Można wyróżnić dwa zasadnicze powody zasłaniania twarzy chustą: higieniczny i – jakby nie było – przestępczy. Dla chust na twarzach pielgrzymów najbliższa kulturowo wydaje się kowbojska bandanka (cowboy bandana, cowboy kerchief). Pierwotne zastosowanie chusty wiązało się ze względami higienicznymi. Przede wszystkim była to maska przeciwpyłowa używana ze względu na bydło, które – przepędzane przez prerię –wznosiło tumany kurzu. Miała też wiele innych zastosowań: chroniła szyję przed poparzeniem słonecznym, przed śniegiem odbijającym promienie słońca czy też jako opaska uciskowa w przypadku zranienia. Chustka ta miała także swoje drugie zastosowanie: to za nią kowboj ukrywał swoją tożsamość podczas napadu. Chroniła go przed rozpoznaniem.\nKtóry ze sposobów użycia chusty jest dzisiaj bardziej popularny? Sam jej używałem na pielgrzymce jako ochronę szyi przed spaleniem, a namoczona dobrze chłodziła moją głowę. Na co dzień rzadko widuję, by ktoś jej używał w celach higienicznych, zasłaniając dolną cześć twarzy, choć zdarza mi się widzieć tak zabezpieczonych rowerzystów, a czasami także ktoś użyje jej z powodu smogu czy zanieczyszczenia powietrza.\nRaca przestała być wyrazem kibicowskiego oporu wobec procesu komercjalizacji sportu, a stała się nieodłącznym elementem kibicowskiego rytuału\nObawiam się jednak, że w codziennej sytuacji człowiek z twarzą zasłoniętą chustą wywołuje raczej lęk. Bierze się go za kogoś, kto chce ukryć swoją twarz – za ewentualnego napastnika. Na pewno za kogoś, kto chce zataić swoją tożsamość, aby nie zostać rozpoznanym, na przykład na stadionie albo na marszu.\nA jest to w Polsce – w niektórych okolicznościach – czyn karalny. Art. 57a ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych precyzuje: „Kto w miejscu i w czasie trwania masowej imprezy sportowej używa elementu odzieży lub przedmiotu w celu uniemożliwienia lub istotnego utrudnienia rozpoznania osoby, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.”. Dodajmy, że art. 60, ust. 4 tejże ustawy wskazuje, iż za popełnienie niektórych czynów zabronionych w takim „stroju” można dostać nawet 5 lat więzienia. Karalne nie jest jednak samo zasłanianie twarzy na przykład przez założenie chusty czy kominiarki, musi to być „w celu uniemożliwienia lub istotnego utrudnienia rozpoznania osoby”, a nie na przykład z powodów meteorologicznych. Nie zawsze będzie to łatwe do rozróżnia.\nNa koniec wróćmy do naszej fotografii z pielgrzymki. Trudno chyba będzie uzasadnić założenie chust na twarz względami higienicznymi czy meteorologicznymi. Nie przypuszczam, że chodzi o ukrycie własnej tożsamości, bo byłoby to jednak – zważywszy na okoliczności pielgrzymkowe – dość kuriozalne. To oczywiste, że założona na twarz chusta to także nie jest modny dodatek, a raczej element określający tożsamość. Przypuszczam, że przybył ze stadionu i marszu wraz z racą, stając się razem z nią znakiem wyróżniającym i identyfikującym. I w tym kontekście rację miał wydawca, że materiał prasowy opatrzył tym właśnie zdjęciem. Na twarz pada każda pielgrzymka, z chustami na twarzach i racami w ręku – salezjańska.\nOba te elementy w odniesieniu do okoliczności, miejsca i czasu, jakim jest pielgrzymka piesza na Jasną Górę, są kulturowo obce tej formie pobożności. Elementem stroju pielgrzymiego nie była dotychczas chusta zasłaniająca twarz, ani raca odpalana pod klasztorem nie była częścią obrzędu wejścia pielgrzymów czy „liturgii przekraczania progu”. To nowe, obce – i bardziej subkulturowe niż ogólnokulturowe – elementy włączone do obrzędu religijnego.\nByć może taki był właśnie zamysł pomysłodawców: znakowy, emblematyczny mariaż z określonymi nurtami subkulturowymi. Bo przecież trudno mówić o przypadku. Ale mariaż znakowy nie jest – co chyba oczywiste – znaczeniowo neutralny. Za znakami idzie treść, która – owszem – poddaje się różnorakim reinterpretacjom, ale zawsze coś mówi i coś pierwotnego ze sobą wnosi.\nCo oznacza raca przyniesiona pod klasztor? Co oznacza zasłonięta twarz? Znaczeń religijnych – póki co – nie mają. Wnoszą do pielgrzymkowej pobożności znaczenia ze świata, skąd zostały wzięte.\nsalezjańska pielgrzymka na Jasną Górę


Bracia oskarżeni o fałszowanie weksli - Forum o wekslach i windykacji\nDzisiaj jest 18 cze 2018, 05:04\nBracia oskarżeni o fałszowanie weksli\nPost autor: Lech » 18 paź 2012, 09:49\nhttp://www.tp.com.pl/kronika-policyjna/ ... onych.html\nBracia na ławie oskarżonych\nBracia S. – Rafał i Konrad oraz Adam P. zasiedli na ławie oskarżonych płockiego Sądu Okręgowego. Zarzuty dotyczą m.in. fałszowania weksli, chodzi o kwotę ponad 11 mln zł. Najcięższe zarzuty płocka prokuratura postawiła Rafałowi S. Grozi mu nawet 25 lat więzienia.\n42–letni Rafał i jego o rok młodszy brat Konrad, to synowie znanego w Płocku przedsiębiorcy. Zresztą ich ojciec występuje w tej sprawie jako oskarżyciel posiłkowy. To bracia wspólnie z Adamem P. mieli m.in. podrobić blankiet wekslowy na kwotę ponad 2,8 mln zł i sfałszować umowę dotyczącą wartej 144 tys. zł nieruchomości w gminie Łąck.\nProkuratura zarzuca Rafałowi S. m.in., że w 2008 r. sfałszował weksle na 8,5 mln zł oraz 750 tys. złotych. I z tymi wekslami poszedł do sądów, które wydały nakaz zapłaty. Na szczęście osobom, których dotyczyły weksle udało się wybronić i uniknąć egzekucji. S. oskarżony jest też o podrobienie podpisu na aneksie do umowy bankowej. Oprócz zarzutów „dużego kalibru” ma też zarzuty drobniejsze, np. o przecięcie opon w samochodzie swojego ojca.\nDwa lata temu prokuratura rozesłała za Rafałem S. list gończy. Poszukiwania trwały kilka miesięcy. Nie przyniosły rezultatu. W końcu za pośrednictwem swojego adwokata Rafał S. wystąpił do sądu o list żelazny, czyli zapewnienie, że nie zostanie aresztowany, jeśli wróci do kraju i stawi się w prokuraturze. Taki list otrzymał. Zawarte w nim warunki to zabezpieczenie w wysokości 500 tys. zł na hipotece nieruchomości i stawianie się na każde wezwanie prokuratury, a później sądu.\nŻaden z oskarżonych nie przyznał się do winy. Odmówili składania przed sądem wyjaśnień, odpowiadali tylko na pytania swoich obrońców. Niezbyt długo trwało odczytywanie zeznań złożonych w śledztwie przez oskarżonych, odmówili oni bowiem składania wyjaśnień także przed prokuraturą.\nW tym procesie jest trzech oskarżycieli posiłkowych: ojciec braci S., Robert K. (weksel na 8,5 mln zł) i Marian C. (weksel na 750 tys. zł). Ten ostatni opowiedział Tygodnikowi swoją wersję historii z wekslem. – Rafał S. bardzo lubił wertować internet, a zwłaszcza jeden z portali aukcyjnych. Tam wynajdował np. nieruchomości. Tak trafił na moje mieszkanie w Krakowie, które wystawiłem na sprzedaż – opowiada Marian C.\nJak Rafał S. stał się posiadaczem weksla na kwotę 750 tys. zł podpisanego przez Mariana C.? – Dostałem do wypełnienia ankietę z salonu samochodowego prestiżowej marki. Wypełniłem ją i zgodnie z adnotacją na ankiecie czytelnie podpisałem – mówi Marian C. Opowiada, że między ostatnim pytaniem a jego podpisem zostało wolne miejsce. – Tyle, żeby wstawić tam treść weksla. Reszta została odcięta i dokument gotowy – mówi.\nMarian C. pokazał nam kopię tego weksla. To niewielki pasek papieru, jakiego używa się do drukarek. Tekst napisany jest na komputerze i wydrukowany. W treści tekstu jest m.in. kwota na jaką opiewa „dokument” i dane osoby, dla której został wystawiony weksel. Nie jest to Rafał S. – To jakaś pani, której nikt nie zna i nie można jej znaleźć. Na odwrocie weksla jest jej adnotacja, że zrzeka się go na rzecz Rafała S., i jej podpis – mówi Marian C.\nWedług jego wersji zaopatrzony w taki weksel Rafał S. udawał się do sądu z wnioskiem o wydanie nakazu zapłaty. I taki nakaz otrzymywał. Z sądowym dokumentem Rafał S. odwiedzał wydział ksiąg wieczystych i wchodził na hipotekę nieruchomości. – O wszystkim dowiedziałem się, gdy otrzymałem pismo z sądu o nakazie zapłaty. Gdyby nie to, że udało się sprawę odkręcić moje mieszkanie w Krakowie, które wyceniłem na 1,5 mln zł, zostałoby zlicytowane np. za te 750 tys. zł, które rzekomo byłem winien posiadaczowi weksla, czyli Rafałowi S. – mówi Maran C.\nZdaniem Mariana C. oskarżeni wpadli, bo byli zbyt pazerni i popełnili drobne błędy techniczne. – Gdyby rozłożyli swój proceder w czasie i byli dokładniejsi, to nie wiem czy udałoby się uniknąć licytacji – twierdzi.\nO tym, czy wersja Mariana C. odpowiada prawdzie, zdecyduje sąd. Proces będzie bardzo intensywny. Na razie do końca listopada wyznaczonych jest kilkanaście terminów rozpraw.


Wyświetlanie wyników dla tagów 'fizjoterapia' . - vaytien24h.info- vaytien24h.info\nDzień dobry, Nie mogę się zdecydować która ścieżka studiów/zawodowa byłaby lepszym, przyszłościowym rozwiązaniem. Przez rok studiowałam fizjoterapię na AWF. Są podzielone opinie na temat tego kierunku, gdyż część absolwentów ląduje w szpitalu za marne pieniądze, a część jednak otwiera własną działalność lub pracuje w prywatnych klinikach za porządne pieniądze. Jestem z Warszawy i jest tutaj wiele prywatnych klinik, w których warunki pracy wydają się być całkiem dobre. Oraz fakt starzenia się społeczeństwa też sugeruje, że może jest to jednak zawód przyszłości. Jednak nie wiedziałam czy to to na 100%, i chciałam sprobować swoich sił za granicą, konkretnie w USA. Zdobyłam stypendium. Postanowiłam wybrać zupełnie inny kierunek: Media and Graphic Design. Jestem teraz po roku tych studiów i zastanawiam się co dalej. Kierunek obejmuje zagadnienia z dziedziny marketingu, mediów, grafiki. Szczególnie podobały mi się zajęcia z grafiki, np projektowanie wyglądu strony internetowej bądź aplikacji na telefon. Duży to taki, że przez rok udało mi się już opanować angielski na, myślę, całkiem niezłym poziomie I tutaj moje pytanie: która ścieżka, pomimo że są zupełnie różne, wydaje się być bardziej przyszłościowa? Od wielu lat jestem związana ze sportem, dlatego interesowała mnie fizjoterapia. I dlatego też uzyskałam stypendium sportowe w Stanach. Mogłabym wrócić do Polski na ten kierunek, który uważam, że jest bardzo praktyczny i można pracować na własną rękę. Zawód fizjoterapeuty jest również bardzo szanowany za granicą, szczególnie w Stanach zarabia się naprawdę spore pieniądze. Nie mam jednak możliwości studiowania fizjoterapii w USA, studia te są tam bardzo prestiżowe, jest to jednak zbyt długi proces i zbyt kosztowny, po prostu nie stać by mnie było na te studia. Mogłabym wrócić do Polski, dokończyć dwa lata do licencjatu, a potem może szukać magisterki gdzieś za granicą, oraz kształcić się też w kierunku dietetyki aby jakoś fajnie to razem połączyć. Minus fizjoterapii jest taki, że są to niestety studia w Polsce, które, jak teraz porównuję, mają do zaoferowania mniej niż studia zagraniczne. Z drugiej strony, studia w Stanach jest to dla mnie okazja która może się nie powtórzyć, a kierunek też jest niczego sobie, tak myślę jeżeli zostałabym przy tym wyborze, czyli Media, Grafika, to chciałabym w przyszłości robić coś związanego z multimediami. Czy jest to przyszłościowe? Widziałam fajne studia w Danii, na które moglabym się wybrać po powrocie ze Stanów - jest to Multimedia Design and Communication. Gdzie można pracować z takim wykształceniem? Czy jest to przyszłościowe, czy nie za bardzo? Teoretycznie grafika, multimedia są teraz wszędzie (tak sądzę), więc czy i o pracę też łatwo? Dziękuję za jakiekolwiek odpowiedzi. Pozdrawiam!\nPROFESJONALNA I KOMPLEKSOWA POMOC W REDAGOWANIU PRAC z zakresu nauk medycznych, prace licencjackie, magisterskie i dyplomowe, analizy i badania naukowe, recenzje książek, opracowanie planów pracy i pozycji literackich oraz dostosowywanie pracy do wymogów uczelni w zakresie plagiatu. Zajmuję się następującymi kierunkami: * Pielęgniarstwo, * Położnictwo, * Fizjoterapia, * Zdrowie Publiczne, * Ratownictwo medyczne, * Kosmetologia, * Dietetyka. Masz trudności w napisaniu pracy? Napisz do mnie, wspólnie je rozwiążemy. Jeżeli masz problem z określeniem tematu pracy, przedstawiam swoje propozycje. Przeprowadzam badania, dokonuje analizy statystycznej wyników, wykonuje prezentacje, sprawdzam prace programem antyplagiatowym oraz poprawiam prace o zbyt wysokich współczynnikach. Przygotowuję plany pracy, dyskusje, ankiety, metodologię. Każde zlecenie jest rozpatrywane indywidualne, prace pisane od podstaw, z wykorzystaniem najnowszych zasobów literackich i naukowych. Zapraszam do współpracy: [email protected]\ndominka21 dodał temat → w Medyczne


Strach w oczach – felieton Romana Żokowskiego - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nStrach w oczach – felieton Romana Żokowskiego\nPowiadają, że wędkowanie to hobby relaksacyjne, że nad wodą najlepiej się odpoczywa i koi zszarpane nerwy. I faktycznie tak jest, ale można również przeżyć przygodę, która zjeży włos na głowie, a nerw na długo uruchomi „pikawę” w klatce piersiowej. Choć minął już rok od tego czasu, to w dalszym ciągu rośnie mi ciśnienie na samo wspomnienie a tamtym zdarzeniu. A o co chodzi? To już opowiadam.\nData: Środa, 2019-06-05 14:42:23\nJako zapalony wędkarz, moczę kija gdzie się da. W większości na jeziorach, ale raz w miesiącu zamieszam też wodę w Bałtyku. Wspaniałe wypady do Władysławowa zawsze dostarczają sporo emocji wędkarskich i przyrodniczych. To podczas tych wypadów można obserwować wschód i zachód słońca nad Bałtykiem. Coś wspaniałego oglądać to na pełnym morzu. Tego nie da się opowiedzieć, to trzeba przeżyć.\nAle nie uroków moja opowieść dotyczy. Jak już wspomniałem, jako zapalony wędkarz łowiłem prawie wszystko, ale nie łowiłem jeszcze śledzia. Jakoś nie było okazji wybrać się na połowy tego gatunku. Z opowieści słyszałem tylko, że to przednia zabawa. I nadarzyła się okazja. W połowie kwietnia ubiegłego roku, zadzwonił do mnie kolega Mirek i zaproponował wypad na śledzia.\nUciszyłem się, że w końcu sam się przekonam, jaka to frajda jest w „śledziobraniu”. Pakujemy się do busa i mkniemy do Sobieszewa. Tam u znajomego wypożyczamy łódź i na silniku pędzimy w kierunku Zatoki Gdańskiej. Po wypłynięciu zza ostatniego zakrętu Martwej Wisły, naszym oczom ukazał się widok zatoki i las łódek wędkarzy spragnionych świeżego śledzia.\nGdy zostało nam ze 300 metrów do łowiska, nagle zgasł nam silnik. Co za licho? Kolega, operator silnika, podejmował rozpaczliwe próby jego uruchomienia, a on nawet nie „zagadał”. Połowa kwietnia, chłop ubrany w zimowe ciuchy i szarpiący raz po raz linkę silnika. Po kilku minutach opadł na siedzenie spocony od stóp do czubka głowy. Miejsce, gdzie przymusowo zatrzymaliśmy się, było niefortunne, bo na środku szlaku wodnego, gdzie parkowanie jest zakazane. Jakby tego jeszcze było mało, to nawet wioseł nie mieliśmy, aby ręcznie spłynąć w bezpieczne miejsce.\nDobra wiadomość to taka, że na Martwej Wiśle ruch był niewielki, a i śledzie pojawiły się na wyświetlaczu naszej echosondy. Nie mogąc zapalić silnika, postanowiliśmy zarzucić wędki. Zestawy poszły do wody i niemal od razu szczytówki zaczęły tańczyć jak baletnice na wietrze. Co chwila ktoś wyciągał zestaw przywieszek z uczepionymi śledziami. Po trzy, cztery a nawet sześć śledzi jednorazowo lądowało w skrzynce. Wyglądało to tak, jakby wyciągało się żywą choinkę z wody. Sześć ryb za jednym braniem? Tego na jeziorach nie przeżyjemy.\nWpuszczasz i wyciągasz, wpuszczasz i wyciągasz, i tak non stop. Za każdym razem kilka dorodnych śledzi uczepionych na haczykach. Ale nasza sielanka nie trwała długo. Nagle za naszymi plecami usłyszeliśmy głośny ryk syren. Aż nas poderwało z siedzeń. Naszym oczom ukazał się potężny kuter, który z dużą prędkością mknął wprost na nas. Kapitan krzyczał przez megafon, że mamy zjeżdżać z toru wodnego. Jak tu zjeżdżać, jak silnik nie chce odpalić. Widząc, że ten kuter nie zwalnia, zaczęliśmy machać rękoma. Kuter bardzo szybko zbliżał się do nas, a nam serce podeszło do gardeł.\nZaczęły się nerwowe ruchy, a po głowie przebiegły myśli, że za chwilę nas staranuje. Kolega, który wcześniej się spocił, ponownie złapał za linkę rozruchową silnika. O dziwo, silnik zapalił za pierwszym razem i szybko spłynęliśmy z toru wodnego. Kuter przemknął obok nas, a kapitan na koniec rzucił nam przez megafon „jeszcze raz i dwie stówy mandatu”. Popatrzyłem po kolegach i każdy z nich miał strach w oczach. Ale jak tu nie mieć, jak na wprost ciebie wali wielki kuter i nawet nie hamuje. To tak, jakby na malucha, w którym siedzimy, pędziła wielka ciężarówka. Krew w żyłach krążyła nam dwa razy szybciej, a włos na głowie stał jak kolce u jeża.\nNa szczęście spotkanie z kutrem zakończyło się pomyślnie, ale to nie jedyna przygoda tego dnia. Ciąg dalszy nastąpi...\nRecepta na długowieczność - felieton pastor Andrzeja Seweryna\nWszyscy lubią pierogi - felieton pastor Andrzeja Seweryna\nSzpitalne seriale - felieton pastor Andrzeja Seweryna


Jak walczyć z uzależnieniem od słodyczy – Artykuły do przedruku\nNapisano Sty 31, 2019 Sty 20, 2019 przez Aneta R.\nUzależnić można się od wszystkiego. Słodycze nie są tu wyjątkiem. Uzależnienie od słodyczy polega na nieodpartym i niepohamowanym pragnieniem sięgania po tego typu produkty. Najczęściej poddają się jej osoby nadpobudliwe i niespokojne. W słodyczach odnajdują w słodyczach relaks i ukojenie dla skołatanych nerwów. Zjawisko uzależnienia pojawia się najczęściej w wyjątkowo stresujących okresach życia.\nCharakterystyczne dla tego typu uzależnień jest zwiększanie porcji słodyczy, co nie ma związku z przejadaniem się, oraz ukrywanie swojego problemu przed rodziną i znajomymi, to jest spożywanie słodyczy w dużych ilościach w odosobnieniu. Organizm staje się uzależniony od glukozy we krwi i skoku insuliny w organizmie po każdorazowym spożyciu nadmiaru słodyczy. Czasem uzależnienie to ma charakter psychiczny. Ma to miejsce wówczas, gdy słodycze i desery towarzyszą nam przez całe życie w formie nagrody za dobre zachowanie albo pozytywną ocenę w szkole. Uzależnienie od słodyczy jest groźne dla naszego organizmu, dlatego bezzwłocznie należy zacząć z nim walczyć. Na początek pomocna może się okazać oczywiście dieta, najlepiej niskowęglanowa. Należy sięgać też po produkty charakteryzujące się niskim indeksem glikemicznym.\nBardzo ważna jest zmiana nawyków żywieniowych. Łączenie produktów bogatych w białko i tłuszcze z produktami pełnoziarnistymi z pewnością wyjdzie nam na zdrowie. Warto pamiętać, że jeśli uzależnienie od słodyczy ma podłoże psychiczne, to zmiana nawyków żywieniowych nie na wiele się zda. Niezbędna jest wówczas wizyta u psychologa, który spróbuje wytłumaczyć nam przyczyny takiego zachowania i wspólnie znajdziecie rozwiązanie tej sytuacji. W innym przypadku świetnie sprawdzi się wyeliminowanie z domu uzależnionego wszystkich słodyczy tam zgromadzonych, których z pewnością znajdziemy niestworzone ilości. Aby uniknąć nagłych spadków glukozy we krwi należy spożywać regularne posiłki w małych porcjach średnio co dwie, trzy godziny.\nsłodycze, uzależnienie od słodyczy, zdrowie


szkieuka: czerwca 2010\nZeszłopiątkowy słoik w Imaginarium przyniósł filmik o niesamowitej księdze, a właściwie zestawie ksiąg; do zrobienia takiego arcydzieła bardzo mi daleko, ale widoczne na niektórych ujęciach kartki tych książek, zrobione z rozmaitych papierów, przypomniały mi o moim samplerze, czyli wzorniku. (Choć zwykle trzymam się z daleka od pongliszowania, sampler akurat bardzo mi przypadł do gustu.)\nPoczątek powstał ponad rok temu, kiedy trzeba było uświadomić koleżankę o istnieniu mnóstwa rodzajów papieru oraz o tym, że niekoniecznie trzeba się po niego wybierać do sklepu. W weekend zaś, dzięki słoikowej inspiracji, dołożyłam nową grupę i teraz mam tych próbek ponad sto. Jest tam może z pół tuzika papierów skrapowych, ale w większości starałam się wybrać przykłady z jakąś ciekawostką wyróżniającą je z tłumu: faktura, grubość, pochodzenie, lakier itp. na powierzchni.\nMogłabym dołożyć jeszcze sporo innych kwadracików, bo nawet nie tknęłam pudełka z papierami egzotycznymi, gdzie mieszkają mniejsze i większe skrawki, jakie przyszły dawno temu z Ann Arbor w Michigan. Uwielbiam takie niespodziankowe pakiety – zamawia się „super scrap assortment” i dostaje się paczkę ścinków od pół strony tutejszego a4 (czyli letter size) aż do kilkucentymetrowych pasków. I są to papiery, o których istnieniu mi się nawet nie śniło – a to z pulpy bawełnianej, a to z haftem, drukiem takim czy siakim, z odlotową fakturą, z zatopionymi roślinkami, metaliczne itd. Firma sprzedaje około 2000 rodzajów papieru, więc taka loteria jest fascynująca.\nA skoro już o wachlarzykach mowa, to pochwalę się, że posiadam również odziedziczony z pracy wzornik PMS (i nie chodzi o Zespół Napięcia Przedmiesiączkowego :D). Zamawiano nowy zestaw, wyrzucano stary, więc przechwyciłam i mam, zupełnie nie wiem po co, ale lubię sobie po prostu popatrzeć na kolory. Pamiętam, jak w czasach dziecięctwa odnawialiśmy dom i panowie malarze mieli takie super książeczki z milionem kolorów, zazdrościłam im bardzo i żałowałam, że nam jednej nie zostawią – to teraz mam coś podobnego :)\nPosted by kasia | szkieuka o 8:09 AM 8 komentarzy:\nLabels: ciekawe linki, eksponaty, imaginarium, papierrr\n776. pypcia dostanę, bo nie mogę powiedzieć\nZajmowałam się wczoraj przeciekawą sztuką, ale niestety nie mogę się na ten temat wywnętrzyć, gdyż jest to projekt jeszcze przez jakiś czas tajny. Wynik mnie zaskoczył i nie mogę się doczekać końca dnia na zakładzie, żeby popędzić do domu i działać dalej. Zamieszczę więc tylko zajawkę, a objawienie nastąpi za kilka dni.\nPosted by kasia | szkieuka o 9:37 AM 1 komentarz:\nLabels: papierrr, z życia wzięte\n775. fava beans\nBób, czyli po tubylczemu fava beans, jest u nas w domu warzywem kontrowersyjnym, gdyż T twierdzi, że jada się go wyłącznie z braku jakichkolwiek innych produktów spożywczych. Ja natomiast bób lubię, choć nie jadłam go od lat. Zakupiłam kilka dni temu w Sklepie Najbliższym kilka strączków – kilka, bo zamiast dwóch czy trzech ziarenek każdy zawiera ich z pół tuzina!\nWyłuskałam szerokie ziarna, przypominając sobie czasy dziecięctwa i wybieranie płaskich skarbów z tych grubaśnych, filcowych opakowań. To zupełnie inne odczucie, niż okrągły, figlarny groszek, podłużne fasolki albo nawet grubawy jasiek. Boby są poważne, jak grube wiejskie baby w spódnicach w paski. Mają wielki plus polegający na tym, że szybko ich przy łuskaniu przybywa :)\nCzasem podjadało się go trochę przed właściwym posiłkiem, tak po przyjściu ze szkoły z pustką w brzuchu, wyślizgując oliwkowozielone połówki z beżowej, niejadalnej łupinki. Na talerzu zostawały też uśmiechy – zielonkawe, zaokrąglone cząstki, które odpadły z rowka na czubku ziarna. (Łupinka tak naprawdę trująca nie jest, ale, o ile mnie pamięć nie myli, paskudnie gorzka.)\nKiedy jesienią strączki stają się czarne i szeleszczące, wewnątrz wyłożone są czymś meszkowatym, a jednocześnie lekko błyszczącym – takie mam wspomnienie, choć zdaje mi się, że nie do końca zgodne z rzeczywistością. Możliwe, że pomieszało mi się w nim kilka rodzajów strączkowców. Wtedy następowała druga tura łuskania, nieco bardziej nieprzyjazna dla skóry, niż kontakt z aksamitnymi strąkami w lecie.\nNa zdjęciu – wczorajsze strąki w porównaniu z widelcem.\n774. jak to z czytaniem bywa\nW którymś portalu wyczytałam wczoraj, że czytanie internetu człowieka ogłupia w takim sensie, że ma potem trudności z przebrnięciem przez dłuższe teksty. Zdaje się, że niestety odczuwam to na własnej skórze - ciężko mi czytać książkę przekraczającą 200-300 stron, mam tendencję do czytania tylko pierwszej połowy paragrafu, a potem pędzę do następnego. Za nic nie mogę dojechać spokojnie do końca powieści - oszukuję i sprawdzam, jak się skończy, albo, co gorsza, przelatuję streszczenie w internecie :)\nTak się rzecz miała z "Czarownicami z Salem Falls", właśnie niby-że skończonymi, bo jakąś ćwiartkę sobie odpuściłam, wiedząc już, co nastąpi na końcu. Powieść nadgryzł następnie T, ale już trzeba było ją oddać do biblioteki, więc na drugi dzień popędziłam i wypożyczyłam ją z powrotem, coby miał na długie siedem godzin lotu wiadomo-gdzie. (Nawiasem mówiąc, oboje przeczytaliśmy też "Świadectwo prawdy" tej samej autorki i stanowczo polecamy.)\nSkoro już byłam przy polskiej półce (a właściwie trzech - ku mojej radości polski księgozbiór w lokalnej librarii systematycznie rośnie, ostatnio na skutek tego, że zakupiono komplet Zmierzchów, zajmujących z pół metra półkoprzestrzeni), to przywlokłam i babską książeczkę - "Zazdrośnicę". Przeleciałam w kilka godzin, czasem czytając co drugą stronę, bo język jest raczej wulgarny, a treść pustawa. No, jeśli "elita" typu wybitne pracownice laboratorium DNA miały by prezentować tego rodzaju chamstwo, jak wynika z niniejszego dzieła, to ja dziękuję...\nPrzyciągnęłam też pozycje mądrzejsze, na przykład o travel writing, jak opisywać wyprawy, a to w związku z maleńką fuszką, jaką ostatnio zaczęłam, a mianowicie tworzeniem małych artykułów podróżniczych. Czekam też na książki z Amazonu, zakupione za jednego centa (poważnie, plus $3.99 za przesyłkę :D). Celem zapoznania się z istniejącym piśmiennictwem wypożyczyłam też "Worlds to Explore" - zbiór opowieści podróżnych z National Geographic i okazało się, że autorem wstępu jest niejaki Simon Winchester, który to Simon wyskakuje zewsząd z nadzwyczajną częstotliwością, jeśli się zacznie gmerać w literaturze podróżniczej. Sam napisał rządek książek, a do tego jest autorem rozmaitych wstępów, redaktorem antologii i tak dalej.\nMoja przygoda z Simonem zaczęła się od tego, że w telewizji był z nim wywiad o książce "The Meaning of Everything" - historii tworzenia słownika oksfordzkiego. Zakupiłam, przeczytałam, aczkolwiek z problemami, bo gość pisze gęstą jak na mnie angielszczyzną, z mnóstwem słówek, których w życiu nie widziałam. Ambitnie zamówiłam też "Krakatoa", ale wypada chyba mi przyznać, że połamałam sobie na tym zęby i nie dojechałam nawet do połowy.\nTak, że z czytaniem jesteśmy na jakiś czas ustawieni; tym bardziej, że dotarł właśnie najnowszy numer National Geographic i co napocznę jakiś tekst, to po raz tysięczny zachwycam się światem. A tu czeka sprzątanie, goście mają przyjść, tyyyyyyle jeszcze do zrobienia... literki odkładam na później. I te czytane, i pisane.\nPosted by kasia | szkieuka o 9:37 AM 3 komentarze:\nLabels: brzecze sobie, ksiazki\n773. z jeleniem i z samochodem\nZamówiono dwie karteczki na spóźnione obchodzenie dnia ojca - jedna miała być z jeleniem, a druga z samochodem. Skorzystałam znów z obrazków na bibigreycat, a przy okazji po raz drugi napaćkałam tło pieczątkując folią bąbelkową. Oczywiście na zdjęciu nie widać, że użylam do tego farby metaliczno-miedzianej. (Przy okazji przypomnionko o wyzwaniu pocztowym w Imaginarium - w końcu folia to jak najbardziej artykuł pocztowy!)\nTo szare kostropate z kolei jest próbką jakiejś takiej okładziny czy wykładziny - za psie pieniądze sprzedawali w kraftosklepie próbki, które wyszły z użycia, to i mam.\nNa drugiej kartce wypróbowałam technikę, z której dość często korzysta Stamping Mathilda, na przykład tu albo tu - ten sam stempelek w kilku kolorach. Ooo, odkryłam właśnie kolejne cudeńko, z linkiem do e-booka o możliwościach gotyckich łuków!\nPosted by kasia | szkieuka o 8:56 AM 2 komentarze:\nLabels: ciekawe linki, imaginarium, kartki, papierrr, wyzwania\n772. wspólnymi siłami o malinach i tornadzie\nDzisiejszy post jest właściwie wspólny, bo fotki są autorstwa T. Mój aparacik w niesprzyjających okolicznościach świetlnych nie sprawuje się jednak tak dobrze, jak jego wypasiony sprzęt, ale takie było zamierzenie - jeden aparat to szybkiego pstrykania i jeden poważniejszy.\nZawaliłam wczoraj kuchnię malinami, jagodami i truskawkami, bo nadejszła pora robienia mrożonek na długie, zimowe dni. Bardzo lubię tę czynność, sporo podjadam - nawet T się wczoraj skusił na maliny, choć zwykle trzyma się z daleka od owoców. Oto niewielka część zapasów:\nDzień był wielce burzliwy - rano grzmotnęło tak, że na zakładzie zabrzęczały wszystkie okna. Przez dzień polewało, pogrzmiewało, a na sam koniec, kiedy słońce już niemal zjeżdżało za linię zachodu, pojawiła się tęcza i przedziwny żółty blask:\nWcześniej jednak, gdy zajechałam pod meksykański supermarket, źródełko niedrogich owoców do mrożenia, włączono syreny tornadowe. W ogóle mi się to nie podobało, ale cóż było robić, pomaszerowałam do sklepu z nadzieją, że ma mocne ściany :)\nWcześniej jednak pozwoliłam sobie nakręcić filmik, na którym wizja jest dość nudna, ale na fonii wyraźnie słychać burzę i rzeczoną syrenę. Miałam wrażenie, że za chwilę przebije się przez chmury ogromniasty spodek albo inny niezidentyfikowany obiekt latający.\nPosted by kasia | szkieuka o 6:36 AM 2 komentarze:\nLabels: filmiki, u nas na wsi, z życia wzięte\n771. wybuchowe pudełko\nPo niedawnej fali codziennego papierkowania nastąpiła niejaka susza - zeszły tydzień wykończył mnie tymi zebraniami, wena poszła, gdzie pieprz rośnie. Poza tym wypatrzyłam stronkę podróżniczą, gdzie można opisywać swoje przygody i dostawać za to pieniążki - tycie, bo tycie, ale zawsze coś. Takoż i piśmiennictwo zaczęło mi zajmować trochę czasu.\nZebrałam się jednak i wysklejałam exploding box, napoczęty już wcześniej. Pomysł jest super, myślę, że powstanie ich więcej, bo znakomicie nadają się na album: dzieci dla mamy, historia małżeństwa na rocznicę ślubu, fotki narzeczonych na prezent ślubny - końca nie widać. Nie jestem natomiast przekonana co do akurat takiego zestawienia papierów, jakie wybrałam, oraz do dziurkaczowych kwiatysiów... wyszło coś na kształt gęstego ogrodu, ze wszystkim na tak zwanej kupie. Więc może następnym razem bardziej jednolite ukwiecenie, albo mniej, ale za to większe... To i tak pewnie nie zdarzy się od razu, bo do Wielkiej Wyprawy zostało półtora tygodnia i chociaż przygotowania są już bardzo zaawansowane i wszelkie potrzebne rezerwacje poczynione, to zostaje jeszcze skomponowanie Xięgi do czytania w drodze, no i oczywiście Gromadziennik.\nNawiasem mówiąc, w życiu nie narobiłam tyle rezerwacji, co na tą wycieczkę :) Nie do końca to wygodne dla mojej pustelniczej natury, ale trudno, inaczej raczej się nie da.\nKlepnęliśmy przede wszystkim bilet na samolot, co się udało zrobić nadzwyczaj tanio. Potem poszedł kamping i wycieczka autobusowa w Denali (własnym autem się nie da, a na nóżkach jest za daleko, jak na nasz harmonogram.) Dalej - auto, wymagające sporo researchu, bo zwykłe wypożyczalnie nie udzielają pojazdów na żwirowe drogi. Wycieczka statkiem po parku narodowym Kenai z fiordami i lodowcami - miałam zaklepać 6-godzinną w internecie, ale zadzwoniłam, żeby się zapytać, czy nie mają jakichś promocji. Znów mieliśmy szczęście, bo jest promocja na wycieczkę 8-godzinną z obiadem praktycznie za tę samą cenę, co 6 godzin.\nDziś wreszcie zadzwoniłam na koniec świata, do Deadhorse, prawie że nad samym Morzem Arktycznym. Do Zimnej Wody nie da się dojechać własnym pojazdem, bo na drodze leżą pola naftowe i trzeba znowu zapisać się na te kilka mil na wycieczkę autobusem, dodatkowo podając wcześniej numer prawa jazdy, bo ponoć sprawdzają, czy nie jesteśmy niebezpiecznymi osobnikami.\nHm, przypomniałam sobie, że jeszcze jedną rzecz trzeba załatwić... zadzwonić do ubezpieczenia samochodu i dowiedzieć się, czy nasze ubezpieczenie pokrywa również pojazdy wypożyczone. A już myślałam, że dzwonienie się skończyło :)\nPosted by kasia | szkieuka o 12:03 PM 3 komentarze:\nLabels: albumy, papierrr, turystycznie\n777. ha ha\nOkazało się, że miałam rację! Półtora roku temu narzekałam na bruki i kostki, bo w ciągu dwóch tygodni w PL zmasakrowałam sobie buty. Zeszłej jesieni buty po wyprawie do Polski w ogóle wyrzuciłam, bo mi się pod koniec noga wykręciła na którymś pięknym kamieniu i but pękł. A tu okazuje się, że nie tylko ja mam ten kłopot i moje wkurzenie było uzasadnione, bo oto opublikowano artykuł, że te bruczki zakichane to połykacze fleków i psuje obuwia.\nDodam, że nie chodzę w szpilkach, tylko na obcasie średniej wysokości i średniej grubości, który w innych okolicznościach znakomicie zdaje egzamin. Mam gdzieś bruki, które rzekomo mają nawiązywać do tradycji - może w tamtych tradycyjnych czasach wszyscy chodzili w płaskich łapciach, albo może umieli tak te kamulce układać, żeby się nie rozjeżdżały.\nJeszcze parę lat i może bruki się poprawią, jak również maniery, i człowiek nie będzie musiał stąpać ostrożnie na podobieństwo Monka, żeby nie wpaść do szpary, nie wdepnąć w psią kupę ani w ludzką ślinę :)\n769. work in progress – praca w toku\nZąbek jest w toku, można powiedzieć, bo za tydzień mam iść jeszcze raz – ale, ku mojemu zdumieniu, nie boli po tym kanale nic a nic. Wczoraj łyknęłam jedną aspirynkę, a i to było trochę naciągane, bo myślę, że wytrzymałabym bez, ale musiałam iść na zebranie, więc tak na wszelki wypadek. Na dodatek dzisiaj zadzwoniła bardzo miła pani od dentysty kanalisty, tylko po to, żeby się dowiedzieć, jak się czuję. Niemożebyć. Szkoda, że nie przyjmują tam do zwykłego plombowania, bo bym się natentychmiast przepisała.\nW toku jest również eksplodujące pudełko – mam postarzone w herbacie złote myśli o ogrodzie i kwiatach, mam przycięte bazy i część papieru do oklejania. Wczoraj niestety nie posunęłam się zbyt daleko, bo przywlokłam z zakładu dość spore zadanie domowe, które połknęło znienacka większość wieczoru.\nPrzyniosłam też dziś do pracy koszyk z wyprodukowanymi przez ostatnie kilka miesięcy kartkami, ale TA akurat jakoś chciała zostać w domu... Może po to, żeby skopiować ten dyzajn, bo jakoś przypadł mi do gustu.\nPosted by kasia | szkieuka o 8:26 AM 3 komentarze:\nLabels: albumy, kartki, papierrr, z życia wzięte\n768. kanał numer 12\nOdbyłam dziś bladym świtem (6:15 to dla mnie blady świt na takie zajęcia) wiercenie kanałowe, dokonane przez dra W. – nie powiem, żeby to ogólnie było przyjemne, bo kanał z natury nie ma prawa być przyjemny, ale też i nie bolało i poszło szybciutko. Doceniam to, że pan W wyjaśnił mi na wielkim rozkładalnym zębie co zamierza zrobić (chociaż oczywiście wujek Google dostarczył wcześniej dogłebnych informacji). Słuchałam sobie numerków tych śrubkoigieł i jakoś szybko zleciało. Dodatkowy plus (z całą pewnością dodatni :D) jest taki, że koszt wyniósł jakieś 40% tego, co zapodała mi koniopodobna (z długości twarzy oraz uzębienia) asystentka u głównego dentysty. Koniopodobna podczas wypisywania moich papierów wisiała na telefonie z jakąś kumpelą i omawiała prezenty wręczone na jakiejś imprezie. Możliwe, że się pomyliła w wycenie – również możliwe, że to kanałowi się mylą, ale rzecz z pewnością wkrótce się wyjaśni. Następna wizyta za tydzień, takoż o 6:15. Hm, a może ja po prostu dzisiaj zapłaciłam tylko za dzisiaj i nie ma się co cieszyć? Zagmatwana jest ta stomatologia.\nJako ciekawostkę rzucę jeszcze drobny fakt – w Hameryce ząbki numeruje się inaczej, niż w Polsce: od 1 do 32. Stąd zaskakujący numer mojego nowego kanału, a oto diagram ilustrujący lokalizację ludzkich kłów wedle tutejszego systemu:\nPosted by kasia | szkieuka o 6:49 AM Brak komentarzy:\n767. dni mniej fajne\nUff, ostatnie dni wpędzają mnie nieco w depresję, a to z powodu stomatologii i siedzenia na długaśnym szkoleniu/zebraniu. Zwykle przypada mi na tydzień godzinka-dwie zebrań, więc jak mi przyszło wysiedzieć w dwa dni dwanaście godzin, tom omal przysłowiowego jaja nie zniosła. W ramach rozrywki odwiedziłam dentystę, który skazał mnie na leczenie kanałowe i koronkę. Dobra wiadomość – taka korona pewnie będzie bardzo trwała. Zła wiadomość – kosztuje górę kasy. A cały domniemany ból mnie nie obchodzi, bo jest do przeżycia. Jutro mam się stawić na 6:15 rano (!) na pierwszą wizytę.\nNa pocieszenie zabrałam się dziś rano za exploding box, pozazdrościwszy niektórym takim, co to już podobne pudełka wytworzyli. Moje będzie dość zwyczajne, tematyka ogrodowo-kwiecista, kolorystyka zielono-różowo(!)-kremowa, z odnośnymi ogrodowymi cytatami. Ponieważ fotek typu "praca w toku" nie posiadam, przedstawię dziś kolejne dwie kartki z weekendu, w tym jedną z klatką, co zbiegło się z piątkowym słoikiem w Imaginarium.\nI tyle. Nie mam żadnych błyskotliwych obserwacji, czuję się przytrzaśnięta rzeczywistością.\n766. papierowy weekend\nW weekendowym upale i wilgoci udało mi się wysklejać conieco kartek, choć chwilami papier miękł (mięknął? ach, ta polszczyzna) od wody zawartej niewidzialnie w powietrzu.\nZdobyłam papier motylowy, podobny do Websterowych stron, ale nie Webster :) Pocięłam jedną sztukę, wyszło chyba ze sześć kartek - a ta przypadła mi do gustu najbardziej:\nWszędzie w domu zamelinowane są materiały recyklingowe - takoż i mamy okładkę lawendową ze starego magazynu, kalkę z używanej koperty, bibułkę z cudzego prezentu i bazę z folderu. I nawet tło jest recyklingowe - wnętrze z puszki z ciasteczkami :D\nI trzeci przykład - tym razem recykling bardziej pocztowy (kontunuacja wyzwania w Imaginarium), bo i kalka z koperty, i wielowarstwowy kawałek plastikowej folii, w którą owinięta była paleta z pudłami, dostarczona do redakcji. Ach, ten nasz dział pocztowy jest niewyczerpanym źródłem natchnienia!\nUff. Dziś dzień będzie nie całkiem fajny - nie dość, że 8 godzin zebrania w pracy (!), to jeszcze w trakcie krótka wizyta u dentysty z ząbkiem z wypadniętą plombą. Stresuję się okrutnie, bo jak mi facet znowu powie, że należy zacząć myśleć o sztucznej szczęce... i dojdzie do konfrontacji... Albo może się też zdarzyć, że rentgen będzie popsuty, jak poprzednio... ech. Nie cierpię wizyt u dentysty.\nPosted by kasia | szkieuka o 7:43 AM 1 komentarz:\n765. kartka z reklamową historyjką\nZrobiłam kartkę na słoikowe wyzwanie w Imaginarium (akhem, z zeszłego piątku, ale może jeszcze zdążę). Dodatkowo narzuciłam sobie format gotyckiego łuku, bo się ostatnio naoglądałam tego kształtu na rozmaitych blogaskach. Nie za bardzo jeszcze go czuję - niby prosi się o symetrię, którą lubię, ale jednocześnie chciałoby się go potyrpać i trochę uciekawić...\nCentralny obrazek to stara okładka-reklama z magazynu - ojca naszych obecnych publikacji. Ilustracje te prezentują możliwości pewnej fabryki opakowań i szkoda, że na zdjęciach nie widać wypukłości i złoceń, bo w rzeczywistości są to finezyjne arcydziełka, które 100 lat temu wymagały zapewne nielichej techniki - to i producent się chwalił. Wiem to stąd, że na jednym z regałów w redakcji mamy cały rząd tych starych wydań, oprawionych w poważne, czarne okładki ze złotymi nadrukami.\nPstryknęłam dziś rano na chybcika kilka innych stron w jednym z woluminów - chciałoby się mieć taką puszeczkę w łazience jako eksponat, nieprawdaż?\nInna okładka - bardzo żółta, ale to już nie wina zdjęcia, tylko tego, że nadruk był żółciuchny jak jaskry.\nElegancja - Francja... albo Włochy?\nOczywiście w magazynach są nie tylko reklamy (haha); mamy przykładowo wielką, trzystronową rozkładówkę z fotografią z bankietu perfumiarzy. Coś się dziwnego podziało z niektórymi twarzami - czyż nie wyglądają na dwuwymiarowe, a jednocześnie trochę przekrzywione? Może to jakaś składanka (wczesny PhotoShop :D), bo ciężko było objąć taki szeroki tłum.\nSą też zdjęcia, rysunki i reklamy z fabrykami - ach, jak ja lubię takie zabytki przemysłowe!\nNo i na koniec jeszcze paniusia z uśmiechem - mam wrażenie, że razem z tym kapeluszem i szpiczastym paluchem wygląda nieco wiedźmowato:\nPosted by kasia | szkieuka o 8:28 AM 2 komentarze:\nLabels: eksponaty, imaginarium, kartki, papierrr, wyzwania\n764. Co możemy napotkać na Alasce, czyli przygotowania do ekspedycji\nOdosobniłam się wczoraj w kraftpokoju i wbiłam zęby, czy też raczej oczy, w pierwszy z trzech przewodników po Alasce. Czego to się człowiek nie dowie! Kilka zaskoczeń już było – że Alaska jest taka wielka, że daleko, że nie ma tam pingwinów, a za to są olbrzymie komary i w zasadzie wszystkie owady gryźliwe takoż, że bardziej, niż dźwiedzia należy się obawiać łosia (bo w starciu z człowiekiem albo samochodem łoś prawie zawsze wygrywa), że tajga to niekoniecznie gęsty las, że na Alasce jest największy na świecie umiarkowany las deszczowy (temperate rainforest), że wioska North Pole wcale nie jest na biegunie północnym, no i że zorze polarne nie występują na okrągło przez cały rok. Na skutek tego ma się dylemat: jedzie się w zimie na zorze, albo w lecie za koło polarne.\nWczoraj wyczytałam conieco o górach lodowych. Odrywają się takie kawały od głównego lodowca w procesie zwanym cieleniem :) (ice calving) i chlup! Pływa potem takie coś, ma różne kształty, oczywiście naukowo poklasyfikowane, a jakże. Ogólnie wiadomo, że na powierzchni widać tylko niewielką część (patrz niefortunna przygoda Titanika), ale na przykład pojęcia nie miałam, że podczas topnienia taki lodowy kamulec może uwalniać uwięzione w nim bąbelki ściśniętego powietrza (które było w śniegu, zanim stał się lodem) i syczy... a może puszcza bąki? :D\n(Ilustracja z Wikipedii, autorstwa igloowiki)\nDowiedziałam się też, że wyścig psich zaprzęgów, słynny Iditarod, zasuwa na trasie długości ponad 1700 km! Myślałam, że jest to o wiele krótszy dystans. Kolejne zdziwienie – Alaska to kolebka prawosławia na kontynencie północnoamerykańskim, sporo tam jest pięknych cerkwi i rozmaitych zabytków. Mam nadzieję, że uda nam się zahaczyć w Anchorage o katedrę św. Innocentego z cudnymi cebulastymi kopułami.\nMożna by tak jeszcze wymieniać różne ciekawostki – konkurs na zgadywanie, kiedy puszczą lody na pewnej rzece, albo loteria podczas Moose Droppings Festival polegająca na tym, że z helikoptera zrzuca się na wielką tarczę ponumerowane kupki łosiowe, na które to numery wcześniej przyjmowano zakłady :) Do zwiedzania zapisuję sobie jeszcze „domki duchów” na cmentarzu w Eklutna, wynik stopienia się prawosławia z lokalnymi wierzeniami.\nTaka wyprawa to oczywiście wspaniała okazja do zanurzenia się w oceanie nowych słówek – i angielskich, i lokalnych, charakteryzujących się gęstą obecnością literki „q”. Grzebię, spisuję (tu jest fajna lista), zwracam szczególną uwagę na jedzenie, chociaż jeśli ktoś zaproponuje nam akutaq, to i tak trzeba będzie się dopytać, co tam nawrzucali, bo składniki mogą obejmować jagody, rybie wątróbki, foczy tłuszcz, gotowane ziemniaki, cukier, mleko, jajka, rodzynki i... śnieg :D\nPosted by kasia | szkieuka o 9:55 AM 3 komentarze:\n763. bardzo dziwna wioska\nWygrzebałam na światło dzienne te stempelki, które udało mi się nabyć nader okazyjnie w Sklepie Drugiej Szansy i tak oto powstała Wioska na Wzgórzach. Dziwna troszkę, bo wszystkie domki takie same, albo może ten sam wzór, ale różna wielkość – bo inaczej jak wytłumaczyć to, że rozmiar widać ten sam blisko i daleko?\nNachodzą się ludziska w tej mojej wiosce pod górę, oj, nachodzą... chyba, że mają tam magiczne drogi, jakie marzyły mi się, kiedy bywałam na wakacjach u cioć w Ż i J. Do obu domostw trzeba się było wdrapać pod solidną górę i podczas tej męczącej wędrówki hulały mi po głowie pomysły na jakieś obracane wzgórza, gdzie droga zawsze leciałaby w dół. Oczywiście teraz te podejścia nie wydają mi się już takie wielkie, ale wtedy ledwo zipałam, szczególnie, jeśli przyszło jeszcze ciągnąć jakiś plecak albo otorbienie. Ach, wspomnienia z dzieciństwa...\nOprócz tego powstały jeszcze na kraftostole chroboki na gazetkę w pracy – nie widać niestety ma zdjęciu tego, że część papierów jest opalizująca (?). Planuję sobie, że na środku gazetki będzie drzewo, po jednej stronie dzień, gdzie będzie się przyklejało chrząszczyki zielone obrazujące dochód z jednego działu, natomiast po drugiej stronie będzie noc i świetliki, ale ciemne. Po uzyskaniu danej sumy będzie się chrobokowi przylepiało świecący złoty zadek. A związek z czerwcem jest taki, że zielone chrząszczyki to June bugs, no i potem metodą skojarzeń doszły świetliki, czyli – dla amatorów zagranicznych słówek – ligthing bugs albo fireflies.\nPosted by kasia | szkieuka o 8:29 AM 2 komentarze:\n761.dwa największe dokonania weekendowe...\n...zamykają się w tym, że mamy rezerwację na autko na Alasce, oraz że wysklejałam i powiązałam Sztukę Florydzką, czyli ramki z eksponatami natury przyrodniczej, przywleczonymi z poprzedniej wyprawy. Zaprzyjaźniłam się trochę z płótnem workowym, bardzo przyjemnym materiałem kraftowym, no i mam nadzieję, że to nie ostatnia praca tego typu :)\nPosted by kasia | szkieuka o 9:10 AM 2 komentarze:\n760. dylematy podróżne\nWiększość wczorajszego wieczoru spędziłam pomiędzy dzwonieniem na Alaskę, a studiowaniem źródeł papierowych i internetowych na temat przemieszczania się po tamtejszych drogach, ze szczególnym wskazaniem na drogi żwirowe. Brodziłam w dylematach i wątpliwościach, czy aby dobrze zrobiłam, rzucając się na tamte tanie bilety do Anchorage, co utrudnia wypożyczenie auta, zamiast kupić droższe do Fairbanks, a za to mieć łatwiej z pojazdem.\nWycieczka składa się z trzech segmentów: normalna droga z Anchorage do Fairbanks, potem kaaaaawał żwirowej (kilkaset km w jedną stronę) na północ, do Deadhorse, powrót do Fairbanks; trzeci segment to jazda z Fairbanks do Anchorage. Problem polega na tym, że większość wypożyczalni nie pozwala jeździć po żwirze, więc z mety odpadają wszelkie Hertze i Avisy. Drugi problem – mało kto daje auto do jechania w jedną stronę, a jeśli już daje, to kroi strasznie.\nPrzyglądaliśmy się też na pociąg – trasa jest ponoć przepiękna, ale raz, że drogo to wychodzi, dwa – powoluśku, a niestety nie mamy aż tyle czasu. Od autobusów też odstraszyła nas cena i komplikacje oraz to, że nie można się zatrzymać w ciekawych miejscach po drodze. Między A i F mamy jeszcze zahaczyć o Denali, a tam też się trzeba jakoś poruszać. Do Denali wjeżdża się swoim autem tylko kawalątko, na dalsze zwiedzanie albo tupta się na nóżkach, albo jedzie rozklekotanym schoolbusem, na który rezerwację już mamy – dwunastogodzinna wycieczka grupowa, normalnie jak z PTTK-u :D\nUdało mi się wygrzebać dwie firmy, które hurra pozwolą jechać aż na samiuśką północ, a do tego pojazd można wziąć od razu w Anchorage, nie trzeba kombinować ze zmianami. Teraz trzeba będzie dokonać rezerwacji i wywiedzieć się, czy osprzęt do dziczy dają, czy trzeba sobie wykombinować: drugie zapasowe koło (niektórzy piszą, że i trzecie nie zawadzi), apteczka, kanistry na paliwo (skoro na kilkuset km nie ma NICZEGO, a tam, gdzie jest, benzyna jest przeraźliwie droga), radio CB (o komórce powyżej Fairbanks można zapomnieć, działa dopiero w Deadhorse), takie tam różne drobiazgi.\nA jak już się z tym uporam, to w kolejce są jeszcze dwie rezerwacje: w Deadhorse samemu nie można dojechać do Zimnego Morza, bo teren po drodze należy do kompanii naftowych. Trzeba się zapisać na wycieczkę i ponoć wysłać wcześniej swoje dane, żeby sprawdzili sobie, czy człowiek nie stanowi zagrożenia. Na koniec chcielibyśmy jeszcze popłynąć statkiem w Kenai, żeby zobaczyć lodowce wpadające do morza i ewentualnie jakieś morskie stwory.\nW życiu nie robiłam tyle rezerwacji na jedną wycieczkę. Bardzo to stresujące, aż mnie dziś główka boli.\n759. dokończenie sztuk majowych\nŻeby nie było, że wymiękłam na ostatnich metrach maratonu, zapodaję kilka stron z gromadziennika, tworzonego na bieżąco podczas wycieczki w ostatni weekend. Zabrałam tym razem jedynie malutkie puzderko z narzędziami – klej, nożyczki, dziurkacz do okrągłych dziurek, skalpelek (chyba nie użyłam), malutki czarny tusz (takoż objechał bez wykorzystania), ołówek, czarny cienkopis, plastikowe torebeczki na eksponaty, taśma dwustronnie lepna. Muszę jeszcze dołożyć do tego zestawu pieczątkę „serendipity”, czyli niespodziewane, a miłe odkrycie, bo często się przydaje :)\nNa pierwszych prezentowanych stronach pocięłam nieco folderów i gazet, jakie za darmo można pozyskać w różnych ciekawych miejscach. Większość z nich ląduje w kopertach albo po przedziurkowaniu wpina się na kółka, ale te mniej ciekawe można ciachnąć. Tekst jest na odwrocie mapki, widocznej po otwarciu strony.\nRozkładówka druga – sama pisanina, plus torebusie z dwoma rodzajami kukurydzianych produktów, umielonych właśnie w zwiedzanym przez nas młynie.\nI przykład trzeci – głównie zbieranina kwitków (ale jak fajnie jest oglądać i wspominać po kilku latach takie bzdurki!). Na kółka zaś można wczepiać nawet kartki niewymiarowe, co znakomicie zmniejsza ilość klejenia, no i umożliwia też oglądanie eksponatu po obu stronach.\nI jeszcze dla zmiany tematu dwie karteczki, zrobione wcześniej w maju.\nPosted by kasia | szkieuka o 8:37 AM Brak komentarzy:\nLabels: albumy, kartki, papierrr, turystycznie\n758. symetrycznie i geometrycznie oraz pocztowo\nW Imaginarium ogłoszono wyzwanie na czerwiec – poczta, proszę państwa! Można korzystać z wszystkiego, co nam w skrzynce wyląduje i nie tylko, bo wielkie paki kartonowe do skrzynki nie wejdą, a tektury, taśmy i sznurki mogą jak najbardziej brać udział w zabawie.\nJako przykłady wygrzebałam ateciaki malowane z wkomponowanymi znaczkami, a także kota, jaki kiedyś powstał z folii bąbelkowej w pracy, ot tak, na chybcika. Podobna chybcikowa metoda została zastosowana w konstruowaniu akwarium też z folii, ale większego formatu: dwa wielkie bąble są sklejone denkami, pomiędzy nimi rybka, do tego postumencik z tektury z pocztowego odpadku. I mam sobie życie morskie na biurku :)\nI jeszcze będzie kilka zdjęć z natchnieniami sztukowymi z wycieczki – trudno było wybrać, kroi się jeszcze druga porcja :) Na sam początek – jedno z okien u Johna Deere’a. Takich dekoracji była cała seria, z krowami, kogutami, owocami różnymi – ot, agrykultura rozmaita.\nW starym kapitolu zachwyciły mnie wielkie żyrandole – w końcu to rodzaj szkieuek, było nie było. A tu jeszcze takie stare...\nNa środku kapitolu były niesamowite kręcone schody. Niby symetryczne toto i regularne, ale jak się popatrzyło z samej góry, to plątanina przyprawiała o zawrót głowy.\nW amańskiej kolonii było do oglądania mnóstwo, a szczególnie przypadło mi do gustu takie oto symetryczne żelaziwo:\nNatknęliśmy się też na wystawkę o wykopaliskach z indiańskimi garnkami – zdjęcie niesamowicie marne, odpowiadające jakością oświetleniu tejże ekspozycji, ale jakoś nigdy nie wpadłam na to, że Indianie mieli na swoich naczyniach wykłuwane wzorki:\nSklepik w Dyersville, niedaleko bazyliki – kołderki, czyli quilts. Sztuka, której chyba nigdy nie wykonam, bo cierpliwości brakłoby mi gdzieś przy pierwszej jednej setnej projektu:\nNo i na koniec jeszcze malowidlo z bazyliki i witraże – pierwszy z motywem ludowym, czyli indiańskim, a drugi z historyjką. Franciszek Ksawery, patron bazyliki, działał ponoć w Indiach. Kiedy więc zamawiano okna do kościoła, poproszono o przedstawienie jego pracy misjonarskiej wśród „Indians”. Szklarz witrażysta nie wpadł na to, że może chodzić o „Indians” z Indii, więc trzasnął piękne okno z Indianami – i dlatego Franciszek udziela błogosławieństwa gościom w pióropuszach, choć w sumie nie miał z nimi nic wspólnego :)\nPosted by kasia | szkieuka o 11:20 AM 1 komentarz:\nLabels: eksponaty, fotoreportaż, imaginarium, turystycznie, wyzwania


Kampania na rzecz pomocy Ameryce Łacińskiej\nkosciol.wiara.pl » Kampania na rzecz pomocy Ameryce Łacińskiej\n„Dzielić się wiarą” to hasło tegorocznej kolekty organizowanej przez episkopat USA na rzecz pomocy Kościołowi w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach.\nRozpoczęta już kampania zakończy się w dniach 23 i 24 stycznia zbiórką funduszy. W tym roku odbywa się ona już po raz 50.\n„Kościół w tym regionie świata stoi w obliczu wielu wyzwań, takich jak niewystarczająca ilość środków na pomoc duchową wiernym, brak kapłanów czy izolacja wielu wspólnot” – pisze w specjalnym komunikacie bp Eusebio Elizondo Almaguer MSpS.\nJak podkreślił przewodniczący podkomisji episkopatu, która pilotuje tę akcję, konieczne jest udzielenie niezbędnego wsparcia dziełu ewangelizacji w Ameryce Łacińskiej. Bp Elizondo przypomina liczne wspaniałe owoce zbiórek, które udało się zrealizować w ciągu minionego półwiecza. Dotyczą one dziesiątków Kościołów lokalnych.\nInicjatywa cieszy się pełnym poparciem Papieża Franciszka. Już w październiku skierował on do episkopatu USA specjalny list w tej sprawie. Wyrażając w nim wdzięczność za otwarcie północnoamerykańskiego Kościoła na Amerykę Łacińską, określił to jako „znak wspólnoty i solidarności” oraz „cenne narzędzie dla wspomożenia duchowego i materialnego”. „Jestem przekonany, że przy wsparciu Konferencji Biskupów Stanów Zjednoczonych i wielu innych osób zbiórka będzie nadal przynosić obfite owoce w życiu duchowym latynoamerykańskiego Kościoła i dawaniu przezeń ewangelicznego świadectwa” – napisał Ojciec Święty.\ndodane 04.01.2016 23:00\nTAGI| AMERYKA ŁACIŃSKA,\tKOŚCIÓŁ


Fibaro The Button (Czerwony) Zwave24\n» Fibaro The Button (Czerwony)\nCena: 230,00 zł 260,00 zł 230.00\nKod produktu: FIB_FGPB-101-3\nFibaro The Button to kompaktowe, zasilane bateryjnie urządzenie kompatybilne ze standardem Z-Wave Plus. Pozwala na kontrolę innych urządzeń poprzez sieć Z-Wave oraz uruchamianie scen utworzonych w Systemie FIBARO. Za pomocą jednego do pięciu kliknięć lub przez przytrzymanie przycisku można wyzwalać różne akcje, zdefiniowane przez użytkownika. W trybie paniki każde naciśnięcie przycisku skutkuje uruchomieniem Alarmu FIBARO. Dzięki małym wymiarom i bezprzewodowej komunikacji, FIBARO Button można zamontować w dowolnym miejscu, na każdej powierzchni i w dowolnej orientacji, np. obok łóżka lub pod blatem biurka.\nPodstawowe funkcje Fibaro The Button:\nestetyczne wzornictwo i bardzo mała obudowa: 46 x 34 mm\nzasięg - do 50 metrów na otwartej przestrzeni, 40m w zabudowie\nbateria 3.6V ER14250 (2AA)\nżywotność baterii - 2 lata (max 10 x na dzień)


Kariera – Stomatologia Kraina Umiechu – najlepszy dentysta w Bydgoszczy\nNowoczesna klinika w Bydgoszczy zatrudni stomatologów z doświadczeniem w protetyce, implantologii i leczeniu kanałowym.\nWymagania: miłe usposobienie, wysoka kultura osobista, chęć rozwoju zawodowego.\nOferujemy: pracę między innymi pod mikroskopem, systemem ciepłej gutaperki, skanerem wewnątrzustnym 3 shape.\nMiłą i przyjazną atmosferę, atrakcyjne wynagrodzenie, stabilną pracę na długie lata w firmie z ugruntowaną pozycją rynkową, możliwość rozwoju zawodowego (szkolenia wewnętrzne i zewnętrzne) w zespole profesjonalistów, w standardzie praca z asystentką /na 4 ręce/,\nCV ze zdjęciem prosimy o przesłać na adres: gabinet@kraina-usmiechu.pl\nlub tel. 504 199 289 lub 52 322 36 74\nNowoczesna Klinika Stomatologiczna poszukuje rejestratorki medycznej . Nowemu członkowi zespołu powierzamy realizację pracy w doświadczonym i sympatycznym zespole . Zapewniamy możliwość rozwoju osobistego i zawodowego poprzez udział w szkoleniach wewnętrznych i zewnętrznych. Zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w systemie dwuzmianowym.\nZapraszamy osoby otwarte i życzliwe, potrafiące budować pozytywny wizerunek firmy oraz dobre relacje z pacjentami i personelem. W tej pracy niezbędna jest bardzo dobra znajomość obsługi komputera i pakietu MS office. Przydatna jest umiejętność porozumiewania się w języku angielskim.\nCzekamy na CV ze zdjęciem pod adresem gabinet@kraina-usmiechu.pl\nWłaściciel Krainy Uśmiechu


Efekty olejowania paznokci - Strona 146 - Wizaz.pl\n2014-04-22, 16:20 #4351\nMam to samo wrażenie :/ dlatego staram sie olejkowac paznokietki wieczorem gdy np ogladam serial a pozniej gruba warstwa olejku i do rekawiczek na noc\n2014-04-22, 16:49 #4352\nJa rękawiczki mam z avonu , czy sa dobre . Chm ogólnie to nie lubię spać w rękawiczka . ale jak nałożę miksturę na pznokcie i dłonie to zakład i czytam ksiązkę .\nTak sobie myslę zę może zrobię bombę witaminowa . Typu Witamina A+E . Beta karoten . Lino NNKT .Rybki , Q10, Olejek rycynowy .Wszystko mam w postacie żelatynowych kapsułek wystrczy wycisnąć i spróbować . na pazurki . może być bombowa odżywka . Jak myslicie.\n2014-04-22, 20:35 #4353\nWarto próbować Napewno nie zaszkodzi.\n2014-04-22, 21:26 #4354\nA ja chyba zaczne kuracje ze skorupek od jaj\n2014-04-22, 21:35 #4355\nNa ten beta-karoten to bym nie wpadła, ale dobry pomysł i już mi się podoba. Może wymieszasz sobie te kapsułki i zrobisz kurację np. miesięczną, a później pochwalisz się efektami?\n2014-04-22, 21:44 #4356\nRóżnica ogromna- a jak pielęgnujesz skórki; poprzestajesz na samych olejkach, czy używasz także kremów\n2014-04-22, 23:29 #4357\nA co to za kuracja?\n2014-04-23, 08:44 #4358\nZmielic skorupki od jajek i dodawac po okolo pol lyzeczki np do jogurtu\nWolalabym jakos inaczej uzywac tych skorupek (np dodac do olejku) ale w internecie znalazlam tylko metody polegajaca na polykaniu. Podobno powoduje wzmocnienie paznokci,wlosow,zebow i ogolnie kosci,a nawet polepszenie stanu skóry .\n2014-04-23, 10:28 #4359\nMoja babcia to stosowala przy osteoporozie ;-) o wapń się rozchodzi po prostu. Ona miała zmieloną większą ilość i przesypala do pustej solniczki i posypywala nia sobie potrawy i kanapki przed jedzeniem, dobry patent ;-) (albo po prostu kupić suplement diety z wapniem :-P)\n2014-04-23, 11:16 #4360\nProsze o szybka odpowiedz. Czy olejek na rozstepy baby dream fur mama sprawdzi sie?\nJest teraz w promocji w ross (alltera) tez\n2014-04-23, 11:19 #4361\nSprawdzi się i BDFM i Alterra.\n2014-04-23, 11:20 #4362\nAle to nie jest to bdm,ktore polecalyscie :p a ja sie nie znam\n2014-04-23, 11:25 #4363\nJak to nie? Jest jeden olejek przeciw rozstępom BDFM w Rossie. I to ten, który jest teraz w promocji za 9,99 zł.\n2014-04-23, 11:39 #4364\nSusabee, kiedy tylko sobie przypomnę kremuję ręce i wtedy też wmasowuję krem w skórki. Wieczorem, przed olejowaniem, też najpierw kremuję dłonie i paznokcie i dopiero na to nakładam olejek. Albo mieszam w dłoni odrobinę kremu z kilkoma kroplami olejku i tym maziam ręce i paznokcie. To pielęgnacja codzienna. A raz na tydzień niestety muszę usuwać skórki, bo po olejkach one też rosną mi jak szalone i samo odsuwanie niewiele daje. Mam na to taki patent: po/w trakcie kąpieli odsuwam paznokciem/drewnianym kopytkiem zmiękczone skórki, po wyjściu z wanny nakładam na nie żel do usuwania skórek z Sally Hansen i po kilkunastu sekundach, do minuty skórki zazwyczaj ładnie się rozpuszczają i bez problemu usuwam je tym drewnianym kopytkiem. Myję ręce z pozostałości żelu i kremuję czy balsamuję.\n2014-04-23, 11:47 #4365\ntez mam ten zel do skorek z sally hansen, jest super\n2014-04-23, 14:29 #4366\ncackam się z paznokciami, smaruje, olejuje, odżywki nakładam, po Świętach ucieszona że są mocne że nie złamałam i co? W pracy musiałam zejść do magazynu i przełożyć dosłownie 1 pudło i złamałam ! 2mm poniżej lini przyrostu z boku... Eh... Chyba nigdy nie będę mieć długich\nPóki co siedzę z paznokciem zaklejonym taśmą klejącą Zastanawiam się nad pójściem do kosmetyczki bo patent z torebką herbaty jest w moim przypadku na 2-3 dni...\nAkurat zawsze mam problemy ze wskazującymi zarówno u lewej jak i u prawej ręki...\n2014-04-23, 14:52 #4367\nA bo mi sie wydawalo,ze inny obrazek jest.\nW koncu kupilam jednal a: migdal i papaje\n2014-04-23, 15:01 #4368\nZrobiłam i co i wylałam, wszystko a opakowanie wyrzuciłam . Powód . barwi wszystko . Jakoś dziwne miec pomarańczowe paznokci i w dodatku oleiste . Nic pozostaję łykanie tego beta karotenu .\nCo do sumplementacji wapnia polecam\nsa jako 30 , 60, 120 tabletek . Są bardzo duże . Ja kurat dzieliłam na dwie części i do prszodu a pazurki jak ta lala .\nMuszę zrobic nowa mieszankę .Wogóle w dozie mozna zakupić dużo tabletek oleistych i powiciskac .\nCzas edycji: 2014-04-23 o 15:05\n2014-04-23, 17:01 #4369\nSłuchajcie kochane, dziś w Rossmannie odkryłam super odżywkę-olejek. Jest to skoncentrowana odżywka do regeneracji paznokci i skórek 5w1 Cztery Pory Roku. Bez zastanowienia wrzuciłam do koszyka. Aplikacją przypomina Regenerum, bo takim pędzelkiem nanosimy olejek na pazurki, a skład ma moim zdaniem o niebo lepszy, także bez wahania wrzuciłam do koszyka. Do tej pory używałam Regenerum i jestem zadowolona. Aha, i ma dodatkowo aplikator zamknięcie zakończone taką gąbeczką do odsuwania skorek, świetnie można je odsunąć zmiękczone tym olejkiem.\n- witamina E (bo Tocopheryl acetate to witamina E, prawda?)\n- olej z rozmarynu lekarskiego\nodżywka nazywa się skromnie 5w1 i w opisie wyszczególnie tylko 5 pierwszych olejow, ale zobaczcie co za bogactwo kryje w sobie skład. Na razie nie powiem wam o efektach, bo pierwszy raz ją nałożylam i z nią na pazurkach piszę teraz do Was, ale myślę, że jest szczególnie warta uwagi Zaraz lukam na kwc czy juz o niej coś piszą\nCzas edycji: 2014-04-23 o 17:06\n2014-04-23, 17:18 #4370\nBył inny obrazek, ale zmienili opakowanie. Migdał z papają też jest super.\n2014-04-23, 18:34 #4371\nno i powstała dosć fajna mikstura\n3 rybki Q10\n3 rybki niebieskie\n4 kapsułki NNKT\n6-8 kapsułek witaminy A+E\nok 3 ml olejku rycynowego\nzobaczymy co ztego wyniknie\nmam zdjęcie z 15 kwietnia . Dziś musze podpiłować i skrócić . rosną jak szalone.\n2014-04-23, 18:35 #4372\nSłuchajcie kochane, dziś w Rossmannie odkryłam super odżywkę-olejek. Jest to skoncentrowana odżywka do regeneracji paznokci i skórek 5w1 Cztery Pory Roku.\nNa jakim dziale to jest? Bo szukałam jakiś czas temu i nie mogłam znaleźć, a chciałabym wypróbować.\n2014-04-23, 18:39 #4373\nleżał koło odżywek Eveline 8w1, tam gdzie pilniki, cążki do paznokci.\n2014-04-23, 18:50 #4374\nA jak myslicie : z pol roku temu otwarlam olej z pestek winogron i tak stal i stal w cieniu(ale czesto w dosc wysokiej temperaturze) , data waznosci niby do 2015-bedzie jeszcze dobry ?\n2014-04-23, 18:57 #4375\npowiem tak pic nie bedziesz najwyżej biegunka . a na pazurki zaszkodzić nie zaszkodzić bo to olej a moze pomóc . spróbuj najwyżej nie pomozę moze się zredukuję .\n2014-04-23, 20:38 #4376\nnapewno kupie ten olejek 5w1 a w jakiej on jest cenie\n2014-04-23, 20:45 #4377\nzapłaciłam 9 zł z groszami, nie pamiętam 9,80 zł chyba. To połowa ceny Regenerum. Jestem bardzo ciekawa działania. Ale z takim składem trudno, żeby nie działał. Dobrze, że go dopatrzyłam.\n2014-04-23, 21:07 #4378\na jest jednorazowego użytku, czy można uzupełniać?\n2014-04-24, 09:53 #4379\nZ tego co wiem jego skład opiera się na parafinie, więc wątpie by działał. A cena 10zł za 10ml jest dużą kwotą tak naprawdę...\n2014-04-24, 12:39 #4380\nCzas edycji: 2014-04-24 o 12:40


inter-skol.pl jest warta $ 8.95 - Wycena-stron.pl to darmowe narzędzie analizy i wyceny stron internetowych.\ninter-skol.pl jest warta $ 8.95\ninter-skol.pl została zarejestrowana 8 lat 3 miesiecy . Jest to domena posiadająca rozszerzenie .pl. Szacunkowa wartość strony wynosi $ 8.95 i ma możliwość dziennych przychodów w wysokości $ 0.15. Ponieważ nie stwierdzono występowania zagrożeń, dlatego aktualnie inter-skol.pl jest bezpieczna.\nUtworz Widgets dla inter-skol.pl\nTytuł strony internetowej inter-skol.pl\nOpis meta dla inter-skol.pl\nMeta tagi dla inter-skol.pl\nsklepy, osiedle, mieszkania, aminis, apartamenty, apartamenty aminis, mieszkania w mrozach, osiedle w mrozach, bloki w mrozach, osiedle graniczna 9, mrozy, inter skol kontakt, kontakt, usługi inter skol, aminis kontakt, developer\nGoogle Adsense: Nie dostępne Google Analytics: UA-24708195-1\nDate: Mon, 19 Sep 2016 01:02:56 GMT\n2016-02-29 2 lat 3 miesiecy 2 tygodni temu\ninter-skol.pl A 14399 IP: 62.210.31.106\ninter-skol.pl NS 14399 Target: ns2.ex4.pl\ninter-skol.pl NS 14399 Target: ns1.ex4.pl\ninter-skol.pl SOA 14400 MNAME: ns1.ex4.pl\ninter-skol.pl MX 14400 Priority: 10\ninter-skol.pl TXT 14400 TXT: v=spf1 a mx ip4:62.210.31.106 ~all\nDOMAIN NAME: inter-skol.pl\nlast modified: 2016.02.29 15:39:18\ndate: 2017.03.09 20:15:02


Jakie ogrodzenie wybrać – ogrodzenia nowoczesne i tradycyjne - QUIN.PL\nNie da się ukryć, że ogrodzenie własnej posesji jest niezwykle istotną kwestią. Otóż ogrodzenia mają zapewniać nam nie tylko bezpieczeństwo, ale również wpływać na walory estetyczne. Wobec tego, szczęśliwi posiadacze domów z ogrodem, stają przed niezwykle trudnym wyborem, gdyż na rynku obecnie dostępne jest tysiące różnych ogrodzeń. Niemniej jednak największe dylematy pojawiają się przy podjęciu decyzji odnośnie tego, czy lepiej sprawdzi się ogrodzenie tradycyjne, czy może jednak nowoczesne. Tak więc, które wybrać?\nWybór ogrodzenia z pewnością nie należy do najłatwiejszych. Warto jednak wziąć pod uwagę, że to właśnie ono będzie przez długi czas stanowiło ozdobę i zabezpieczenie naszej posesji. Tak więc, by wybrać idealne ogrodzenie, trzeba zastanowić się jaką ma ono pełnić funkcje. Może ono wytyczać granice działki, ale także zapewniać prywatność. To właśnie funkcja ogrodzenia, będzie miała decydujący wpływ na jego ostateczny kształt. Co więcej trzeba wziąć pod uwagę również to, by wybrane przez nas ogrodzenie wpasowało się w ogólną architekturę budynku, a nawet rodzaju elewacji. Kolejną istotną kwestią jest dopasowanie ogrodzenia do wielkości działki- zbyt pokaźnych rozmiarów ogrodzenie, przy niewielkiej działce może wyglądać wręcz karykaturalnie, podobnie zresztą działa to w drugą stronę. Nie można pominąć również tego, by styl ogrodzenia dopasował się również do ogólnego charakteru sąsiedztwa.\nDecydując się na ogrodzenie nowoczesne lub tradycyjne, trzeba przede wszystkim uwzględnić styl wybudowanego domu, a także styl najbliższego otoczenia. Tak więc w pierwszej kolejności należy zastanowić się, do jakiego, z wyżej wymienionych styli, pasuje nasz dom. Wówczas wybór jednego z ogrodzeń okaże się o wiele łatwiejszy. Warto zaznaczyć, że nowoczesne domy utrzymane są najczęściej w schemacie minimalizmu i swoistej surowości. Wobec tego idealnym dopasowaniem będą ogrodzenia panelowe czy też palisadowe wykonane z metalu. Niemniej jednak, jeśli podczas budowy domu postawiliśmy na tradycję, wówczas ogrodzenia drewniane lub betonowe będą z nim świetnie współgrać.\nNowoczesne ogrodzenia aluminiowe- ogrodzenia panelowe\nOgrodzenia panelowe wykonane z aluminium są jednym z najpopularniejszych obecnie typów nowoczesnych ogrodzeń. Co więcej do najważniejszych zalet tego ogrodzenia zalicza się jego niska cena, która świetnie idzie w parze z materiałami wysokiej jakości. Warto również zaznaczyć, że aluminiowe ogrodzenia panelowe są niezwykle łatwe w montażu. Składają się one bowiem z odpowiednio dobranych paneli, a także stalowych drutów, które tworzą konstrukcję. Panele te są estetyczne i niezwykle trwałe, a także dają możliwość ich personalizacji i dopasowania do własnych potrzeb.\nNowoczesne ogrodzenia metalowe- ogrodzenie palisadowe\nOgrodzenie palisadowe jest drugim, najpopularniejszym typem ogrodzeń. Ich konstrukcję stanowią palisadowe moduły, a ich wygląd jest bez wątpienia nowoczesny i estetyczny. Przęsła podczas montażu ogrodzeń palisadowych można montować zarówno poziomo jak i pionowo, co daje ogromne możliwości w zakresie aranżacji. Warto również wspomnieć, że ze względu na dość prostą konstrukcję, ogrodzenia te charakteryzuje niesamowicie łatwy montaż, a stalowe moduły są niezwykle wytrzymałe i odporne na działanie czynników atmosferycznych.\nOgrodzenia tradycyjne również są na rynku dość popularne i można wyróżnić ich następujące rodzaje:\ndrewniane płoty – obecnie spotyka się tego typu ogrodzenia w formie drewnianych paneli, co pozwala na ich szybki i skuteczny montaż. Niemniej jednak stanowią one świetne dopełnienie posesji, która również została utrzymana w tradycyjnym stylu. Ogrodzenia te wymagają odpowiedniej impregnacji, by mogły zachować swój wygląd jak najdłużej.\nbetonowe płoty – to również typ ogrodzenia tradycyjnego, które montowane jest na przęsłach. W ramach ogrodzeń betonowych, można wyróżnić różnorodne ich kształty oraz style. Ze względu na zastosowane materiały, są one niezwykle trwałe.\nZapraszamy też do lektury innych artykułów z kategorii dom, w której między innymi przedstawiamy najlepsze pomysły na kwietniki ogrodowe oraz podpowiadamy jakie warzywa posadzić latem i jesienią.


napięcia w ciele – Powrót do natury\nTag: napięcia w ciele\nStrona główna / Wpisy otagowane „napięcia w ciele”\nW zdrowym ciele zdrowy duch to znane powiedzonko, które wstępnie przybliży poniższy przekaz. Dzięki ruchowi ducha porusza się ciało fizyczne. Dzięki ciału fizycznemu duch może przepływać. Duch i ciało wpływają wzajemnie na siebie. Z perspektywy transcendentnej można powiedzieć, że Bóg używa ciała fizycznego, by wyrazić swoją ziemską manifestację. W ludzkim jestestwie są jeszcze dwa ciała poza fizycznym i duchowym. Jest to ciało astralne zwane emocjonalnym czy bolesnym oraz ciało mentalne. Wypadkowa współpracy tych czterech ciał w człowieku stanowi o szeroko rozumianym dobrostanie. Jak możemy dowiedzieć się, czy przez nasze ciało swobodnie przepływa duch? Najprościej będzie zacząć od kondycji ciała fizycznego.\nWszystko, co dzieje się w warstwie duchowej, emocjonalnej i mentalnej, kształtuje ciało fizyczne, objawiając się zdrowiem lub chorobą. Psychika reprezentująca duszę, myśli i emocje będzie rozpatrywana pod kątem wpływu na ciało fizyczne. Metaforycznie nazwijmy psychikę rzeźbiarzem, a ciało rzeźbą. Jeśli Twoje ciało mogłoby wykrzyczeć wszystko to, co nie służy swobodnemu ruchowi ducha, co by to było? Jakie niewspierające przekonania i sztywności myślenia sprawiają, że nasze ciało tak boleśnie reprezentuje zawiłości naszej psychiki?\nPrzyjrzyjmy się najczęściej spotykanym problemom człowieka, które w konsekwencji niszczą ciało i z odbicia wprawiają psychikę w większe zapętlenie.\nUzdrawianie ciała warsztat 26.06.2021\nZapraszam do uczestnictwa w warsztacie głębokiej pracy z ciałem w klimacie tańca terapeutycznego.\n4 godzinny blok terapeutycznej pracy z ciałem będzie zawierał:\nsamopoznanie kondycji swojego ciała\nobserwacja nawykowych reakcji na stres\nredukcja napięć i przeciążeń\ntechniki ugruntowania ciała\ntechniki resetujące układ nerwowy\ntechniki wyprowadzania traumy z ciała\ntechniki uwalniania gardła\ntechniki zwiększania swobody ruchu\ntechniki zarządzania stresem.


Wielcy rywale - Lothar Meyer, Dymitr Iwanowicz Mendelejew\nW latach 60. XIX wieku znano już około 2/3 spośród wszystkich pierwiastków występujących w naturze. Ta liczba pozwalała na dokonanie porównania ich własności, a nawet znalezienia reguł rządzących zaobserwowanym podobieństwem.\nPodejmowane próby usystematyzowania układu pierwiastków nie przynosiły wyników lub szły w zapomnienie (patrz poprzedni odcinek), aż dwaj chemicy, którzy prowadzili wykłady z chemii ogólnej, postanowili napisać podręczniki dla swoich studentów. W jakiej kolejności omówić znane pierwiastki? Należało dokonać ich klasyfikacji, aby układ treści był logiczny (1).\n1. Wielcy rywale: z lewej Lothar Meyer (1830-1895), z prawej Dymitr Iwanowicz Mendelejew (1834-1907).\nPierwszym, który spostrzegł, że pierwiastki ułożone według wzrastających mas atomowych wykazują okresowe podobieństwo własności chemicznych i fizycznych (tak brzmiało prawo okresowości), był niemiecki chemik Lothar Meyer. Nie zdobył jednak sławy odkrywcy, ponieważ jego układ był… kompletny. Ten paradoks stanie się zrozumiały, gdy porównamy go z tablicą Mendelejewa.\nMeyer nie zostawił miejsca na nieznane jeszcze pierwiastki, a nawet pominął kilka już istniejących, ponieważ nie pasowały swoimi właściwościami do miejsc, w których powinny się znaleźć. Co więcej, sporządził swoją tablicę wcześniej, ale opublikował odkrycie dopiero wtedy, gdy znano już dokonania Rosjanina - niewątpliwe osiągnięcia Meyera przyczyniły się tylko do utrwalenia pierwszeństwa jego konkurenta. Podana przez niego zależność objętości molowej (objętość jednego mola) od masy atomowej stanowiła doskonałą ilustrację periodycznego charakteru własności pierwiastków (2). Wiele innych własności wykazuje również podobną zależność (spróbuj samodzielnie wykonać wykresy).\n2. Wykres objętości molowej pierwiastków to doskonała ilustracja prawa okresowości.\nWielki dzień Mendelejewa\nLegenda głosi, że Dymitr Mendelejew stale nosił przy sobie karteczki z danymi dotyczącymi 63 znanych wtedy pierwiastków i bez końca układał "chemicznego pasjansa". Czy tak było - nie wiadomo, ale na pewno długo myślał nad tym zagadnieniem. W dziejach nauki mało jest tak dobrze udokumentowanych odkryć. Z zachowanych szkiców wynika, że Mendelejew rozpoczął pracę rankiem 1 marca 1869 r. (w Rosji, gdzie obowiązywał wtedy kalendarz juliański, był to 17 lutego). Po kilku godzinach prób uciął sobie drzemkę, a wkrótce potem układ był gotowy (czy mu się przyśnił?). Natychmiast rozesłał odbitki tablicy do wielu znanych chemików i niebawem kolejne wersje ukazały się w czasopismach chemicznych. Forma tablicy różniła się od współczesnej, ale ogólny zarys jest i dziś zrozumiały dla każdego chemika (3).\n3. Pierwsza forma tablicy, z roku 1869, umieszczona w niemieckim czasopiśmie chemicznym.\nWnioski, które Mendelejew wyciągnął ze swojego odkrycia, w pełni upoważniają go do dzierżenia palmy pierwszeństwa. Skorygował kilka błędnie wyznaczonych wartościowości i mas atomowych (np. berylu czy uranu) i umieścił te pierwiastki w odpowiednich grupach. W przypadku telluru i jodu oraz kobaltu i niklu zmienił kolejność wynikającą z ich mas atomowych tak, aby również one znalazły się we właściwych miejscach (uważał, że błędnie wyznaczono ich masy, lecz podejmowane próby sprawdzenia nie przyniosły rezultatów).\nNajwiększym osiągnięciem Mendelejewa było jednak pozostawienie luk w układzie, które miały zająć nieodkryte jeszcze pierwiastki, oraz określenie ich właściwości.\nMendelejew zaangażował się w propagowanie prawa okresowości: występował z wykładami i prowadził ożywioną korespondencję z najsłynniejszymi chemikami. Jednak nie tylko ta reklamowa działalność odkrywcy przesądziła o sukcesie układu okresowego - połączył on rzeczywiście podobne pierwiastki w grupach, m.in. o tej samej wartościowości i analogicznych własnościach tworzonych związków. Wkrótce układ Mendelejewa stał się podstawowym narzędziem pracy chemików oraz doskonałym środkiem nauczania tego przedmiotu.\nW ciągu następnych lat Mendelejew stale wprowadzał poprawki do swojej tablicy, a odkrycia przepowiadanych przez niego eka-boru (skand, 1879), eka-glinu (gal, 1875) oraz eka-krzemu (german, 1886) wzbudziły słuszny podziw wśród chemików. W przypadku galu Mendelejew zwrócił się nawet do odkrywcy tego pierwiastka, aby ten sprawdził niektóre własności nowego metalu, ponieważ nie zgadzały się z jego teoretycznymi przewidywaniami. Po wykonaniu ponownych badań okazało się, że rację miał Mendelejew!\nNależy jednak dodać, że wprawdzie niektóre z pozostałych przewidywań potwierdziły się (np. pod tellurem znalazł miejsce polon, którego własności dobrze odpowiadały mendelejowowskiemu dvi‑tellurowi), to inne jednak nie (4).\n4. Tablica Mendelejewa w podręczniku z roku 1871, z lukami pozostawionymi na jeszcze nieodkryte pierwiastki.\nLantanowce od początku spędzały sen z powiek chemików. Całe szczęście, że w roku 1869 znano zaledwie kilka z nich i dało się je umieścić wśród pozostałych pierwiastków. Jednak wraz z odkrywaniem kolejnych pojawił się poważny problem: lantanowce nieznacznie różniły się masą atomową (wobec czego w układzie musiały leżeć obok siebie), ale ich wartościowość prawie zawsze wynosiła trzy. Zaprzeczało to prawu okresowości, które wymagało, aby sąsiadujące ze sobą pierwiastki znajdowały się w różnych grupach i miały różne wartościowości.\nProblem nie został rozwiązany aż do śmierci Mendelejewa - najczęściej umieszczano je wszystkie w jednej "kratce" układu, a wyjaśnienie przyniósł dopiero współczesny model budowy atomu. Trudności z klasyfikacją lantanowców spowodowały nawet pojawienie się licznych głosów kwestionujących prawdziwość samego prawa okresowości.\nW roku 1868 zaobserwowano hel w widmie Słońca, ale Mendelejew nie uznał pierwiastka, którego nie znaleziono na Ziemi. W latach 90. XIX w w powietrzu odkryto jednak całą rodzinę gazów szlachetnych. Istnienie pierwiastków niewchodzących w żadne reakcje chemiczne również wydawało się zaprzeczać samemu prawu okresowości. Z dylematu wybrnięto, tworząc dla helowców specjalną grupę pierwiastków zerowartościowych (przy okazji pojawił się problem następnej nieprawidłowej pary: argon - potas).\nOdkrycie zjawiska promieniotwórczości, choć w konsekwencji wyjaśniło samo prawo okresowości, także zagroziło dziełu Mendelejewa. W krótkim czasie zidentyfikowano kilkadziesiąt substancji mających odmienne właściwości promieniotwórcze.\nNiektóre z nich wykazywały te same właściwości chemiczne mimo różnych mas atomowych, inne zaś, o jednakowych masach - różne. Ponadto w rejonie tablicy, w którym powinny się znaleźć ze względu na wartości mas atomowych, nie było aż tylu pustych miejsc, aby pomieścić je wszystkie. Lawina odkryć groziła pochłonięciem całego układu.\nWyjaśnienie prawa okresowości\nSam Mendelejew podejrzewał, że okresowość właściwości pierwiastków jest odbiciem wewnętrznej struktury ich atomów. W roku 1910 Frederick Soddy wprowadził pojęcie izotopów. Po doświadczalnym potwierdzeniu ich istnienia, zrozumiałe stały się ułamkowe masy atomowe pierwiastków - większość z nich jest mieszaniną kilku izotopów, a masa atomowa to średnia ważona mas wszystkich z nich.\nW roku 1913 Henry Moseley badał promieniowanie X emitowane przez znane pierwiastki. Widmo rentgenowskie jest bardzo proste - każdy z pierwiastków emituje tylko dwie linie, których długości fal w prosty sposób wiążą się z ładunkiem jego jądra. Umożliwiło to po raz pierwszy określenie faktycznej liczby istniejących pierwiastków i potwierdziło celowość dokonanych przez Mendelejewa przestawień nieprawidłowych par. Niezmiernie ważnym było znalezienie luk w układzie okresowym, które czekały na wypełnienie. Samo prawo okresowości zostało nieco zmodyfikowane i od tamtej pory brzmi: właściwości fizyczne i chemiczne pierwiastków są periodyczną funkcją ich liczby atomowej.\nW kolejnych latach odkrycie hafnu (1922) i renu (1925), a także identyfikacja sztucznie otrzymanych technetu (1937) i astatu (1940) to już tylko konsekwencje skorzystania z układu okresowego i wcześniejszego określenia właściwości poszukiwanych pierwiastków. Pełne wyjaśnienie prawa okresowości przyniosła dopiero mechanika kwantowa w latach 20. i 30. ubiegłego wieku. Okazało się, że okresowość właściwości pierwiastków jest odbiciem okresowości zapełniania ich powłok elektronowych.\nW ciągu 150 lat opracowano ponad sto różnych form tablicy pierwiastków, ale uznanie zdobyły dwie z nich.\nPierwsza to postać krótka (pierwowzór podał sam Mendelejew). Dzieli się na okresy oraz grupy: główne (oznaczone: IA, IIA itd.) i poboczne (IB, IIB itd.). Lantanowce i aktynowce umieszcza się pod całym układem. Grupa VIIIB zawiera dziewięć pierwiastków podzielonych na triady - tu chemicy zasugerowali się podobieństwem występującym pomiędzy sąsiadującymi w okresie pierwiastkami. Lokalizacja wodoru jest umowna - jego własności odróżniają go od pierwiastków z każdej grupy. Krótka postać tablicy nie jest przejrzysta, ale jej grupy łączą ze sobą pierwiastki o tej samej wartościowości (5).\n5. Tablica w formie krótkiej, ...\nObecnie najbardziej rozpowszechniona jest forma długa (pochodzi z początków XX wieku). Grupy główne oznaczone są w niej numerami 1 i 2 oraz od 13 do 18, a poboczne od 3 do 12 (lantanowce i aktynowce również umieszcza się pod tablicą). Zaletą jest przejrzystość oraz zgrupowanie pierwiastków w blokach energetycznych związanych z elektronami odpowiedzialnymi za wartościowość (6).\n6. ... długiej...\nPojawia się także jeszcze dłuższa forma tablicy - z lantanowcami i aktynowcami umieszczonymi pomiędzy grupami 2 i 3. Problemy z drukiem długich tablic pojawią się wtedy, gdy zostaną otrzymane pierwiastki z okresu 8. A to może nastąpić już niebawem, ponieważ fizykom udało się wypełnić cały okres 7 (patrz: "Sztuczne pierwiastki", MT 2018) (7).\n7. ... i najdłuższej.\nW ciągu lat prawo okresowości wielokrotnie dowiodło swej przydatności i wyszło obronną ręką z wielu zagrożeń. Fakty, które wydawały się mu przeczyć, pozwoliły w konsekwencji na bardziej dogłębne jego zrozumienie. Graficzne przedstawienie prawa okresowości, czyli tablica układu okresowego pierwiastków, stało się zaś dla każdego symbolem chemii.\nO Mendelejewie krążyło wiele anegdot, a jego wizerunek, z nieodłączną zmierzwioną brodą, był w XIX wieku tak znany, jak w ubiegłym stuleciu postać Alberta Einsteina z wiecznie rozczochraną czupryną. Pierwsze małżeństwo Mendelejewa rozpadło się. Według prawa obowiązującego w Rosji, nie mógł się on powtórnie ożenić przed upływem siedmiu lat od rozwodu. Udało mu się jednak znaleźć popa, który za wysokie honorarium zgodził się na udzielenie ślubu. Sprawa nabrała rozgłosu i duchownego pozbawiono uprawnień, ale Mendelejew pozostał bezkarny, choć prawnie był bigamistą. Gdy pewien arystokrata, powołując się na przypadek słynnego chemika, zwrócił się do samego cara o pozwolenie na zawarcie małżeństwa przed upływem siedmiu lat od rozwodu, władca odparł: "Mendelejew ma co prawda dwie żony, ale ja mam tylko jednego Mendelejewa".


Zamówienie Nr DT.26.2.2020 z dnia 2020-02-03 - Dostawa używanego samochodu dostawczego - BIP Samorządu Powiatu Hajnowskiego\nDostawa używanego samochodu dostawczego\nHajnówka, dnia 10 lutego 2020 r.\nDotyczy: Postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie zapytania ofertowego pn. „Dostawę używanego samochodu dostawczego”.\nMIDAR Dariusz Głuśniewski\nul. Piusa XI 19\nCena oferty brutto: 12500,00 zł\nGórecki PPHU Górecki Paweł Górecki\nHajnówka, dnia 03 lutego 2020 r.\nZapraszam wszystkich zainteresowanych do złożenia oferty cenowej w prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia na „Dostawę używanego samochodu dostawczego”. W załączeniu przesyłam Warunki Zamówienia.\n1. Warunki Zamówienia.docx (DOCX, 30,41 KB) Podgląd załącznika\n2. Projekt umowy.docx (DOCX, 26,84 KB) Podgląd załącznika\nInformacja o wyborze bip.pdf (PDF, 116,34 KB) Podgląd załącznika