Leśny monopol, czyli jak Lasy Państwowe radzą sobie ze sprzedażą wiatrołomów - DREWNO.PL\nLeśny monopol, czyli jak Lasy Państwowe radzą sobie ze sprzedażą wiatrołomów\nKolejne próby sprzedaży drewna z wiatrołomów po cenach ustalonych przez Lasy Państwowe kończą się fiaskiem. W najnowszej "dogrywce" z wystawionej masy bliskiej 1,2 mln m3 sprzedano... 30 m3. Co dalej?\nPrawdopodobnie największa ilość drewna wystawiona na pojedynczej aukcji e-drewnoFot. Lasy Państwowe\nSkomplikowane procedury i ograniczenia dla nabywców, brak chęci współpracy z przemysłem drzewnym w zakresie zagospodarowania drewna poklęskowego, a przede wszystkim wysokie ceny po jakich Lasy Państwowe chcą sprzedać drewno z wiatrołomów, to główne przyczyny niskiego poziomu jej sprzedaży w ramach specjalnego trybu ofertowego.\nCzęść nadleśnictw drewno z wiatrołomów próbuje sprzedawać przez aukcje e-drewno, co dla nabywców jest o tyle korzystniejsze, że zakupy te - w przeciwieństwie do drewna kupionego w procedurze ofertowej - budują tzw. "historię zakupów". I chociaż pojawiają się tu nigdy nie widziane oferty na sprzedaż nawet 100.000 m3 drewna, chętnych wielu nie ma.\nDrewno z wiatrołomów ma obniżoną wartość techniczną i na wiele wyrobów produkowanych przez tartaki po prostu się nie nadaje. Te firmy, które spróbowały przerobu takiego drewna, do następnych jego zakupów podchodzą bardzo ostrożnie. Z kolei propozycje zakładów produkujących płyty drewnopochodne dotyczące możliwości zagospodarowania takiego surowca nie zostały przez Lasy Państwowe przyjęte. Fabryki płyt zaproponowały udostępnienie swoich placów składowych w zamian za dłuższe terminy płatności i zakup dużych ilości drewna poklęskowego po cenach obniżonych przynajmniej o koszt wydłużonego transportu.\nTymczasem nie licząc się z kosztami, leśnicy "na siłę" próbują wyszukiwać w wiatrołomach lepsze (czytaj "droższe") sortymenty, obniżając w tym celu dotychczas stosowane normy surowcowe. Jednocześnie ograniczają nabywcom drewna prawo do reklamacji zakupionego towaru - klient świadomie kupujący drewno z wiatrołomów ma ograniczone prawo reklamowania pęknięć i sinizny - a nawet posuwają się też, do ograniczania nabywcom prawa do dalszej odsprzedaży zakupionego surowca. Patrząc na poziom realizowanej w ten sposób sprzedaży i mijające miesiące, podczas których wartość drewna wciąż spada, nasuwają się pytania jaki jest sens tych działań i ponoszonych wydatków.\nObserwując działania leśników, Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego obawia się, że Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych upierając się przy swoich warunkach sprzedaży, dąży do sytuacji, w której drewno niesprzedane w cenach ustalonych przez Lasy Państwowe przekazać będzie można na cele energetyczne - głównie dla wykorzystania w instalacjach współspalania. Taki kuriozalny zapis o możliwości przekwalifikowania na cele energetyki zawodowej drewna, które nie znalazło nabywców po cenie wyznaczonej przez LP, znalazł się w wycofanym przez Ministerstwo Środowiska projekcie rozporządzenia dotyczącego definicji drewna energetycznego. Nawiasem mówiąc, rozporządzenie to powinno być wydane blisko rok temu, a jego brak to głównie efekt zaangażowania się Lasów Państwowych w proces jego tworzenia.\nZdaniem PIGPD takie działania Lasów Państwowych, mogą oznaczać próbę pogwałcenia prawa przez udzielenie sektorowi energetycznemu nieuprawnionej pomocy publicznej, ze szkodą dla pozostałych uczestników rynku. Ponadto oznacza kolosalne marnotrawstwo cennego surowca, który z powodzeniem może zostać wykorzystany przez niektóre sektory przemysłu drzewnego.\nJest też możliwy inny scenariusz. Biorąc pod uwagę, że w przyszłym roku według założeń leśników, na rynek powinno trafić co najmniej 10 mln m3 drewna z wiatrołomów oraz opublikowane wczoraj plany pozyskania na rok 2018, które obejmują pozyskanie 42,9 mln m3 surowca drzewnego, wyłania się inny obraz.\nWydaje się, że Lasy Państwowe postanowiły "wtłoczyć" drewno z wiatrołomów do puli drewna pełnowartościowego. Korzystając z monopolu jaki Lasy Państwowe mają na rynku surowca, ograniczona została podaż drewna w rejonach będących naturalnym zapleczem surowcowym dla fabryk płyt drewnopochodnych (RDLP: Szczecinek -0,1 mln, Szczecin -0.05 mln m3, Zielona Góra -0,05 mln m3, Piła -0,1 mln m3, Olsztyn -0,1 mln m3, Katowice -0,2 ml m3, Białystok -0,15 mln m3). W ten sposób wymuszając na nich zakupy drewna z dalszych odległości (RDLP: Gdańsk +0,9 mln m3, Toruń +1,7 mln m3, Poznań +0,25 mln m3). Brak jest dokładniejszych informacji na temat ilości poszczególnych sortymentów jakie LP planują w przyszłym roku pozyskać, które mogłyby tę wersję potwierdzić. O takiej ścieżce postępowania LP może jednak świadczyć również redukcja puli drewna energetycznego z 796 tys. m3 w 2017r. na 313 tys. m3 w 2018r., co nie potwierdzałoby obaw PIGPD.\nZ drugiej strony pamiętać należy, że w przypadku Lasów Państwowych decyzje o działaniach dotyczących rynku surowca bywają podejmowane nie tylko z dnia na dzień, ale czasem nawet wbrew ustalonym przez siebie regułom. Niepewność rynku surowca drzewnego dla polskich przedsiębiorców zajmujących się jego przetwórstwem to od wielu lat norma. To jak ostatecznie rozwinie się sytuacja na rynku drewna w 2018r. będziemy wiedzieć za rok.


Zatrucie jadem kiełbasianym jest szczególnie niebezpiecznym rodzajem zatrucia pokarmowego. Źródłem zatrucia mogą być zanieczyszczone glebą lub niewłaściwie przechowywane produkty żywnościowe (głównie przetwory domowe i konserwy mięsne, rybne oraz warzywne, a także mięso wędzone lub peklowane).\n*zatrucia pokarmowe: sprowokowanie wymiotów przez doustne podanie lekko słonej wody; nie należy prowokować wymiotów u nieprzytomnych i z napadem drgawek oraz nadciśnieniem; *zatrucia oddechowe: zapewnienie dopływu świeżego powietrza, odcięcie dopływu szkodliwego gazu; *zatrucia przezskórne: zdjęcie odzieży i dokładne opłukanie(nie należy jej szorować gąbką ani szczotką) skóry dużą ilością wody, wykonanie opatrunku ...\nWydalanie rtęci z moczem jest zmienne w czasie; świadczy ono o narażeniu, natomiast nie ko-,, reluje z klinicznymi objawami zatrucia. Poza tym stosuje się ogólnie przyjęte postępowanie, zależnie od rodzaju i nasilenia objawów zatrucia.\nSYTUACJA EPIDEMIOLOGICZNA W ZAKRESIE ZATRUĆ I ZAKAŻEŃ POKARMOWYCH\nna gromadzeniu danych dotyczących liczby przypadków zachorowań, przebiegu ich leczenia, liczby zgonów, identyfikacji przyczyn zatrucia, prowadzeniu badań laboratoryjnych, w tym identyfikacji szczepów bakteryjnych, analizie oraz interpretaci wyników badań, prowadzeniu zbiorczych zestawień, ocenie bieżącej sytuacji lub wyznaczaniu długoterminowych trendów, itp.\nW przypadku zatrucia pokarmowego substancjami toksycznymi objawy pojawiają się natychmiast po jedzeniu; w razie zatrucia pokarmowego o podłożu bakteryjnym pierwsze objawy występują po kilku godzinach albo dniach.\nZatrucia gronkowcowe i salmonellowe\nTylko w tej postaci zatrucia może dojść (rzadko) do przekroczenia bariery naczyniowej i do przedostawania się bakterii do krwi. Zatrucia pokarmowe różnicujemy z zespołem czerwonkowym, zwykłą niestrawnością, zapaleniem wyrostka robaczkowego, zapaleniem pęcherzyka żółciowego na tle kamicy, początkowym okresem wirusowego zapalenia wątroby.\nStany zagrożenia życia w przebiegu zatruć\nW wykluczeniu zatrucia środkami narkotycznymi pomocne może być podanie dożylnie wstępnej dawki naloksonu, szczególnie gdy źrenice są wąskie (co zwiększa prawdopodobieństwo zatrucia tymi lekami).\nOdtrutki po zatruciach\nUwaga: podawanie leków z grupy oksymów jest celowe w zatruciach związkami fosforoorganicznymi jedynie do 48 h od chwili zatrucia. przez pierwsze 3 doby zatrucia.\nZatrucie Czteroetylek ołowiu\nObraz kliniczny zatrucia czteroetylkiem ołowiu nie odpowiada objawom zatrucia parami lub nieorganicznymi związkami ołowiu, które są związane z toksycznym działaniem jonu ołowiowego. W każdym przypadku podostrego zatrucia konieczna jest hospitalizacja na oddziale toksykologicznym.\nZatrucie Dwusiarczkiem węgla\nRokowanie co do pełnego powrotu do zdrowia zarówno po ostrym, jak i przewlekłym zatruciu CSa jest niepomyślne. We wczesnym okresie doustnego zatrucia wskazane jest płukanie żołądka.\nOstre zatrucie parami benzyny przebiega zwykle w postaci objawów pre-narkotycznych, jak: bóle i zawroty głowy, nudności, bicie serca, szum w uszach.\nZatrucie kwasem potasowym\nW ciężkich przypadkach w niedługim czasie po zatruciu rozwija się zapaść i pełne objawy wstrząsu. Treść żołądkową można odsysać tylko w ciągu 15—30 min od czasu zatrucia.\nZatrucie tlenkiem węgla jest klasycznym wskazaniem do stosowania hiperbarii tlenowej. Dość często po przebyciu ostrego zatrucia tlenkiem węgla pozostają trwałe uszkodzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, które należy leczyć objawowo.\nZatrucie ciążowe — stan przed rzucawkowy — rzucawka\nNigdy nie mamy pewności, kiedy z zatrucia ciążowego nagle może rozwinąć się rzucawka, ale im wyraźniej występują te 3 podstawowe objawy zatrucia ciążowego, tym większe istnieje ryzyko powstania rzucawki.\nZatrucia ołowiem - Medycyna – dietetyka\nNajbardziej powszechne zatrucie ołowiem powstaje w dużych aglomeracjach miejskich oraz w rejonach dróg o nasilonym ruchu samochodowym z powodu zatrucia spalinami samochodowymi.\nW przypadku zatrucia kwasem fluorokrzemowym postępowanie jest podobne. W zatruciu fluorkiem sodu wskazane jest płukanie żołądka z podaniem Calcium glu-conatum doustnie i dożylnie.\nPrzewlekłe zatrucie kadmem przebiega z uczuciem rozbicia, bólami żołądka, zmniejszeniem masy ciała. W rozpoznaniu zatrucia znaczenie ma oznaczanie zawartości Cd w krwi i moczu, ale prawidłowe wyniki nie wykluczają przewlekłego zatrucia.\nPatomechanizm zatrucia polega na tworzeniu methemoglobiny, która powstaje w podobny sposób, jak w przypadku zatrucia ni, trobenzenem.\nZ punktu widzenia toksycznego działania i obrazu klinicznego zatrucia związki arsenu można podzielić na grupy: arszeniku, arsenowodoru, trójchlorku arsenu i organicznych związków arsenu.\nObjawy przewlekłego zatrucia są podobne jak podostrego, obserwuje się poza tym poli-neuropatię i zmiany skórne.


[GA16DE] Ściągnięcie paska klinowego pompy wspomagania. - Forum użytkowników Nissana 100NX\n[GA16DE] Ściągnięcie paska klinowego pompy wspomagania.\nWysłany: 26 Paź 2013 13:28 Temat postu: [GA16DE] Ściągnięcie paska klinowego pompy wspomagania.\nPrzymierzam się do wymiany pompy wody, lecz mam problem ze ściągnięciem paska. Odkręciłem śrubki 1 i 2 tak jak jest opisane tutaj: [link widoczny dla zalogowanych] ale nic się nie ruszyło. Śrubę regulacji naciągu mogę kręcić w palcach, więc pompa wspomagania w ogóle się nie rusza (przynajmniej tak mi się wydaje, że cała pompa powinna się nieco "przechylić" żeby poluzować pasek). Coś jeszcze trzeba odkręcić czy po prostu mechanizm się zablokował i trzeba puknąć młotkiem?\nEDIT: Jeśli to ma znaczenie, mam wersję bez ABS i klimatyzacji.\nEDIT 2: Już sobie poradziłem. Jeszcze od spodu trzeba było odkręcić śrubę blokującą pompe. No i lekcja na dziś. Trzeba poluzować śruby kółka pompy przed zdjęciem paska\nOstatnio zmieniony przez Hector dnia 26 Paź 2013 15:24 , w całości zmieniany 3 razy


Dyrektorzy szkół mogą zwolnić ponad 10 tys. nauczycieli - Praca w INTERIA.PL\nW tym roku pracę w oświacie może stracić nawet dwukrotnie więcej osób niż przed rokiem\nNiespełna tydzień pozostał szefom placówek oświatowych na przedstawienie samorządom swoich planów organizacyjnych na nowy rok szkolny. Tworzą je pod presją wójtów i burmistrzów, którzy domagają się oszczędności. Ci, którzy nie będą ciąć etatów i ograniczać liczby klas, muszą się liczyć z tym, że ich dokumenty zostaną zwrócone do poprawki.\nNauczyciel Przedszkola Przedszkole Ala Ma Kota - mazowieckie, Warszawa\nW ubiegłym roku z pracy w szkołach wskutek takiej polityki gmin odeszło 7 tys. nauczycieli. Według szacunków związków oświatowych w tym roku może być ich nawet dwukrotnie więcej. Przyczyniają się do tego niż demograficzny, którego fala przechodzi obecnie przez szkoły ponadgimnazjalne, a także pogłębiające się problemy finansowe samorządów. Tworzeniu przepełnionych klas i redukcjom etatów nie mogą przeciwstawić się kuratoria. W efekcie dyrektorom pozostaje tylko zwalnianie kolejnych pracowników.\nDo 30 kwietnia 2013 r. do organów prowadzących, którym najczęściej są gminy i starostwa, powinny trafić arkusze organizacyjne szkół. Określa się tam plan pracy na kolejny rok: szacuje liczbę uczniów, nauczycieli, a także klas. Zatrudnieni, dla których zabraknie zajęć, muszą spodziewać się wypowiedzeń do końca maja.\n- Szacujemy, że w tym roku pracę straci znacznie ponad 10 tys. nauczycieli. Takie informacje spływają do nas z regionów - potwierdza Sławomir Broniarz, prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego (ZNP).\nW ubiegłym roku związek ten przewidywał, że pracę straci 8 tys. osób, i niewiele się pomylił, bo liczba ta ostatecznie wyniosła o tysiąc mniej.\n- Nie ukrywam, że w tym roku dyrektorzy będą musieli dokonać kolejnych zwolnień. Pełne szacunki będą znane pod koniec maja, ale już planujemy, że 23 etaty zlikwidujemy po odejściu nauczycieli na emeryturę. Nie będziemy też przedłużać umów terminowych i zamierzamy zwalniać osoby z powodu zbyt małej liczby godzin lekcyjnych - wyjaśnia Ryszard Stefaniak, naczelnik wydziału edukacji Urzędu Miasta w Częstochowie.\nJego zdaniem subwencja jest zbyt mała i dlatego nie ma odpowiednich środków finansowych, aby utrzymać wszystkich pracowników, gdy uczniów jest z roku na rok coraz mniej.\n"Gazeta Polska Codziennie": Skok na nauczycielskie wakacje\nSamorządowcy chcą zabrać nauczycielom wakacje. Domagają się ograniczenia urlopów do 40 dni rocznie. Pomysł krytykują związki i opozycja - informuje "Gazeta Polska Codziennie". czytaj więcej\nInne gminy również nie ukrywają, że cięcia etatów są nieuniknione.\n- Z trzech szkół zrobiliśmy jedną prowadzoną przez stowarzyszenie, bo innego wyjścia nie było. Zlikwidowaliśmy dyrektorom nawet stanowiska sekretarskie - wylicza Jerzy Bondyra, przewodniczący Rady Gminy w Zamościu.\n- Mamy szkoły, w których np. po wakacjach w poszczególnych rocznikach nie będzie dwóch klas, tylko jedna, a to też wiąże się ze zwolnieniami - dodaje.\n- Wypowiadamy umowy tylko wtedy, gdy nie ma wystarczających godzin lekcyjnych. Na razie pojawiają się dyrektorzy i konsultują z nami arkusze organizacyjne - przyznaje Tadeusz Kołacz, naczelnik wydziału edukacji Urzędu Miasta w Chrzanowie.\nPotwierdza, że w szkołach podstawowych i gimnazjach będzie zwalnianych po kilka osób. Wskazuje, że największa fala redukcji obejmie szkoły ponadgimnazjalne, które są pod opieką starostw.\nNie chcą młodych\nSamorządy zalecają też dyrektorom szkół, aby nie zatrudniali nowych nauczycieli. Etaty po tych odchodzących powinni dzielić na pozostałych. To efekt obowiązku zapewniania średnich płac. Jeśli gminy będą dopuszczać możliwość zatrudniania nauczycieli w niepełnym wymiarze lub na goły etat bez godzin ponadwymiarowych, muszą się liczyć z koniecznością wypłacania im w styczniu jednorazowego dodatku uzupełniającego.\n- Gdyby nie taka polityka gmin, z tych wszystkich godzin ponadwymiarowych powstałoby w szkołach dodatkowych 90 tys. etatów - wylicza Ryszard Proksa, przewodniczący Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ.\nJego zdaniem gminy nie dbają o jakość pracy nauczycieli i uczniów, tylko na siłę szukają oszczędności w podległych im placówkach.\nNiemniej jednak sami nauczyciele chętnie godzą się na dodatkową pracę. Z zasady mają oni 18 godzin pensum plus godziny karciane. Dopiero gdy wyrażą zgodę, dyrektor może im przyznać dodatkowo maksymalnie 9 godzin lekcyjnych (ponadwymiarowych). W efekcie nauczyciel zarabia więcej, a dyrektor i gmina nie muszą obawiać się, że nie zapewnią im średnich płac.\nMimo wrześniowych podwyżek, nauczyciele wciąż narzekają na zarobki. Ile faktycznie zarabiają pedagodzy? czytaj więcej\nOszczędności blokują jednak dostęp do szkół absolwentom uczelni pedagogicznych.\n- Chcą nawet pracować dłużej za niższe wynagrodzenie, ale nie możemy im tego zaproponować, bo uniemożliwia to Karta nauczyciela - potwierdza Jerzy Bondyra.\nTe przepisy nie dotyczą szkół stowarzyszeniowych, ale nie wszystkie placówki można w nie przekształcić (jedynie te do 70 uczniów).\n- Tam, gdzie udało się założyć stowarzyszenie, pensje spadły o 1/3 i nikt z tego powodu nie rezygnuje z pracy - wylicza Jerzy Bondyra.\nBraku miejsc w szkołach związki oświatowe upatrują jeszcze w innych działaniach samorządowców.\n- Jak w szkołach mają szukać pracy młodzi nauczyciele, gdy np. w Wielkopolsce opiekunami w świetlicy są sprzątaczki, a nie nauczyciele świetlicowi - mówi rozżalony Sławomir Broniarz.\nWskazuje też przykład wójta, który zwolnił ze szkół pedagogów, zatrudnił jednego w gminie na stanowisku urzędniczym i oddelegował do pracy w szkole. Oczywiście nie obowiązuje go karta.\nNiania, której zadaniem jest wyłącznie pilnowanie dziecka pod nieobecność rodziców to dziś już za mało. Poszukiwane są osoby, które oprócz opieki, będą odpowiadały za edukację malucha i rozwiną jego talenty, czyli guwernantki i guwernerzy. Te zawody przeżywają współcześnie renesans. Według... czytaj więcej\nPełne listy obecności\nOświatowe związki alarmują również, że w szkołach nikt nie monitoruje liczebności dzieci w klasach, a resort edukacji od lat nie dostrzega potrzeby uregulowania tego w przepisach.\n- Mamy w szkołach zawodowych przypadki, że w klasach jest tylu uczniów, ile miejsc w dzienniku lekcyjnym. To efekt tego, że powiaty dotyka niż. Subwencja już nie rośnie tak jak w poprzednich latach - wskazuje Ryszard Proksa.\nDecyzje o szukaniu oszczędności w oświacie mogłyby ograniczyć kuratoria, ale nie mają do tego podstaw prawnych. Zdaniem Sławomira Broniarza powinny opiniować arkusze organizacyjne. Od czterech lat nie ma już takiego obowiązku.\n- Opinia kuratora była często mocnym argumentem w dyskusji z wójtem np. o liczbie etatów nauczycielskich - potwierdza Marek Pleśniar, prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej Oświaty.\nSzefowie źle zwalniają\nDyrektorzy szkół, jeśli już przebrną przez zatwierdzanie arkuszy organizacyjnych, muszą przygotować się do ich realizacji. W pierwszej kolejności do końca maja muszą zwolnić nauczycieli. Tu zaczynają się schody.\n- W większości przypadków, jeśli trzeba rozstać się np. z jednym z trzech nauczycieli tego samego przedmiotu, dyrektorzy typują tego najmłodszego stażem, a nie zawsze najsłabszego - wskazuje Tadeusz Kołacz.\nDodaje, że aby nie konfliktować się z radą pedagogiczną, przyznają zatrudnionym wzorowe oceny ich pracy, a średnio co trzy lata - nagrodę z okazji Dnia Edukacji. W efekcie przed sądem zwolniony nauczyciel łatwo może się bronić, że wcale nie był najsłabszym pedagogiem. A najważniejszym kryterium powinny być przydatność dla szkoły i oceny.\n- Dyrektorzy są związani nie tylko potrzebami placówki, ale też przepisami. Najtrudniejszy wybór jest między kilkorgiem nauczycieli, którzy mają podobny staż i są chronieni na podstawie karty. Słabością dyrektorów jest to, że nie oceniają pracy należycie i według dobrze przygotowanych kryteriów - argumentuje Marek Pleśniar.\nDodatkowo wielu nauczycieli ucieka przed zwolnieniami na urlopy zdrowotne lub korzysta z ochrony związkowej. Na przykład w Częstochowie na około 3,6 tys. nauczycieli ponad pół tysiąca to chronieni przed zwolnieniem działacze.\n25 kwietnia 2013 (nr 81)\nWięcej na temat:nauczyciele | zwolnienia | Dziennik Gazeta Prawna | edukacja\nmam najwieksze pensum czy moga mnie zwolnic\njak szuka pracy w szkole\njak szuka pracy w szkole jako nauczyciel\nnauczyciele bez wyksztalcenia do zwolnie\ngodziny ponadwymiarowe w powiecie chrzanowskim\njak nauczyciel może obronić się przed zwolnieniem\nco pyta nauczyciela kuratorium na ocenę pracy\npraca nauczyciel reklamy warmińsko-mazurskie


książkowe recenzje sygin: listopada 2014\n„Kamieniarz” autorstwa Camilli Läckberg to trzeci tom serii kryminalnych przygód policjanta Patrika Hedströma i jego żony, nieco wścibskiej Eriki. Zapewne większość osób lubiących kryminały ma tę lekturę już dawno za sobą biorąc pod uwagę, jaki rozgłos towarzyszy każdej książce Camilli Läckberg. Ja jednak całą serię „odkryłam” stosunkowo niedawno – a raczej niedawno przekonałam się, co do jej wartości, moje pierwsze wrażenia były, bowiem raczej dość chłodne. Wszystko to zmieniło się właśnie za sprawą „Kamieniarza”, która to książka bezpowrotnie wciągnęła mnie w pełen tajemnic świat małej Fjällbaki.\nAkacja „Kamieniarza” rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych, oprócz teraźniejszych wydarzeń – poszukiwań mordercy małej dziewczynki, mamy także, tak typowe, dla Läckberg powroty do przeszłości opisujące tragiczne losy pewnej rodziny. Do końca nie jest pewne jak te dwie, bardzo różne opowieści się ze sobą połączą. Od początku pewne jest natomiast, że tak się stanie.\nCharakterystyczna dla „Kamieniarza” jest także mnogość wątków obyczajowych, które niekoniecznie łączą się z kryminalnymi. Zmagania Eriki z troskami macierzyństwa, balansowanie Patrika między domem a pracą, problemy małżeńskie rodziców dziewczynki a nawet ich sąsiadów oraz wiele, wiele innych wątków, które sprawiają, że książce bliżej jest to powieści obyczajowej niż kryminalnej. Co ciekawe jednak, zupełnie mi to nie przeszkadzało, wszystkie te motywy, nawet, jeśli jest ich trochę za dużo, nadawały całości bardzo autentyczny i „ludzki” wymiar. Z łatwością, można wyobrazić sobie każdego z bohaterów i zrozumieć ich sposób postępowania. To ważne i bardzo rzadkie w kryminałach, gdzie postacie najczęściej są płaskimi ramkami, wpisującymi się po prostu w ciąg zdarzeń, na który położony jest naciski.\nTo chyba główny powód, dla którego „Kamieniarz” zrobił na mnie tak pozytywne wrażenie. Książka niestety ma też wady i jedną z nich jest dla mnie słabo dopracowany wątek kryminalny. Śledztwo w sprawie śmierci dziewczynki posuwa się zbyt wolno i zbyt mozolnie, nie zaskakując. Ma się też dziwne wrażenia, że policjanci nigdy nie zadają właściwych pytań i czytelnik rozwiązuje zagadkę morderstwa znacznie szybciej niż oni.\n„Kamieniarz” to naprawdę bardzo dobra książka, którą mogę z czystym sumieniem polecić nie tylko wielbicielom gatunku. Polecam zwłaszcza tym, którzy podobnie jak ja nieco rozczarowali się „Kaznodzieją”. Warto dać Camilli Läckberg jeszcze jedną szansę :)\nAutor: sygin09 o 13:39 7 komentarzy: Linki do tego posta\nOd jakiegoś czasu podejmuje próby przekonania się do polskich autorów. No dobrze, próbuje podejmować próby – tak jest chyba bliżej prawdy. Nie lubię rodzimych twórców – nie, oczywiście nie mam nic przecie samym autorom, nie wątpię także w ich talent, umiejętności i kunszt. Powód dla, którego tak rzadko sięgam po ich książki jest zupełnie inny: bardzo nie lubię rodzimej scenerii, w jakiej toczy się akcja. O ile nie jest to powieść historyczna, trzymam się od książek, których akcja rozgrywa się współcześnie w jakimś z polskich miast, miasteczek czy wsi jak najdalej jak to możliwe. Zbyt idyllicznie, zbyt pesymistycznie, zaściankowo czy swojsko, nie wiem dokładnie. W każdym razie nie lubię i już.\nWracają jednak do „Róż cmentarnych” duetu Krajewski, Czubaj, jest to jednak z takich prób przełamania powyższych uprzedzeń. Powiem od razu, że niezbyt udana. Nie wiem, czy źle wybieram książki czy autorów, ale skoro nawet koincydencja uznanych nazwisk z moim ulubionym gatunkiem, jakim jest kryminał nie przyniosła spodziewanych rezultatów to zaczynam wątpić, czy cokolwiek przyniesie.\nBohaterem „Róże cmentarnych” jest nadkomisarz Jarosław Pater. Osoba nieco ekscentryczna, która marzy głównie o wyjeździe na jedną z greckich wysp z niedawno poznaną kobietą, gdy przełożeni zmuszają go do zajęcia się śledztwem w sprawie seryjnego mordercy. W wyniku brutalnych zabójstw kilku młodych kobiet policja dochodzi do wniosku, że ma do czynienia z naśladowcą, który kopiuje przebieg zbrodni znanych polskich morderców. Przesyłane policji listy zaprowadzą Patera do Władysławowa, gdzie znaleziono kolejną ofiarę, tym razem zabitą w sposób nawiązujący do morderstwa sprzed kilku lat. Morderstwa, którego Paterowi nigdy nie udało się rozwiązać.\nNic w tej książce specjalnie mnie nie urzekło. Ani kryminalna intryga, ani sprawa morderstwa sprzed lat, ani przebieg śledztwa, ani nawet sercowe perypetie samego komisarza. Jedynym powodem, dla, którego doczytałam do końca jest fakt, że książka nie jest zbyt długa, a ja nie chciałam powiększać stosu tych, które należą do kategorii „niedoczytanych”. Nie mam „Różom cmentarnym” nic szczególnego do zarzucenia, żadnych błędów logicznych, niedorzeczności czy niespójności. Jedynie to, że książka została napisana zupełnie bez polotu. Nie wciąga, nie intryguje, nie bawi, nie śmieszy, wzrusza, przeraża… nie robi nic. To jedna z tych pozycji, o których zapomina się zaraz po przeczytaniu, a po miesiącu nie jest się pewnym czy naprawdę się ją czytało.\nObaj autorzy mają swoją sporą grupę fanów, nie wiem, więc czy to ja źle wybrałam książkę, czy nie są to po prostu autorzy dla mnie. Na razie chyba jednak odłożę sobie sprawdzanie tego na innych pozycjach, w końcu na świecie jest tyle książek…\nAutor: sygin09 o 14:04 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 5/10, czubaj, krajewski, kryminał, wyd2009, Wydawnictwo W.A.B.\nIlość stroń: 512\nMartin Servaz to policjant z doświadczeniem w sprawach kryminalnych. Ale nawet on jest zaskoczony gdy zostaje nagle wezwany do rozwikłania sprawy bardzo brutalnego zabójstwa… konia. Rzecz pewnie nigdy nie miałaby miejsca, gdyby nie fakt, że właścicielem owego zwierzęcia jest bardzo wpływowy milioner z odpowiednimi układami na każdym szczeblu drabiny władzy. Mimo nietypowości Servaz traktuje sprawę poważnie, głównie dlatego, że wstrząsa nim bezwzględna brutalność zbrodni, która jak sądzi nie może być jednorazowa. Nie mija wiele czasu, gdy dochodzi do „prawdziwego” morderstwa, którego ofiarą jest miejscowy aptekarz. Sprawa nie jest prosta. Brak śladów, dowodów, poszlak. A jedyne co mogłoby stanowić jakąś wskazówkę to ślady DNA wskazujące na wielokrotnego mordercę, który jednak przebywa w pilnie strzeżonym zakładzie psychiatrycznym. Bliskość tej placówki, przeszłość Hirtmana i dojmująca atmosfera odludnych gór, to wszystko bardzo niepokoi policjanta. Ale czy się ze sobą łączy? A jeśli tak, to w jaki sposób?\nTak w dużym skrócie wygląda zarys fabuły „Bielszego odcienia śmierci” autorstwa Bernarda Miniera. Książka zebrała tak wiele pozytywnych recenzji, że już dawno trafiła na moją listę „muszę mieć”. Gdy więc w końcu moje pragnienie się ziściło czym prędzej zabrałam się za czytanie. Czytałam, czytałam i czytałam. Aż w końcu dobrnęłam do końca. Mniej więcej tak to wyglądało, a nie jest to dla mnie normą :) Powód? Jeden, ale decydujący. Książka nie wciąga. Wszystko inne jest jak najbardziej w porządku. Fabuła, kryminalna intryga, zagadka, niespodzianka przy rozwiązaniu. Do tego dobrze skonstruowane postacie, dobry styl i język, a nawet całkiem niezły mroczny klimat śnieżnego pustkowia. A jednak dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron czyta się z prawdziwą przyjemnością. Wcześniej po prostu mozolnie brnie się przez kolejne strony. Nie wiem dlaczego. Może jest trochę zbyt poprawnie?\nKsiążka wielokrotnie wywoływała we mnie też irytację, a to ze względu na sposób w jaki autor postanowił zwodzić czytelnika by nie za szybko zbliżył się on do dość oczywistej „prawdy”. Zalewa się czytelnika nadmiarem informacji i tempem wydarzeń, tak, że ma on wrażenie, że prowadzący śledztwo wykonują mnóstwo czynności, gdy tak naprawdę wszystko to co wydaje się oczywiste nie zostaje zrobione. Servaz nie zadaje pytań, które w danych okolicznościach wydają się najbardziej oczywiste. Sprawdza się najluźniejsze tropy, ale nie podstawowe dane, rozmawia się, że wszystkimi oprócz tych, z kim rozmowa wydawałaby się najbardziej potrzebna. Nie lubię tego, wolałabym by autor pokusił się o taką intrygę, żeby nie musiał zasłaniać się podobnymi „chwytami”.\nTrudno jest mi ocenić „Bielszy odcień śmierci”, bo to w gruncie rzeczy całkiem dobra książka. Niewiele w każdym razie mogę jej zarzucić. Ale… no właśnie, spodziewałam się czegoś więcej. Może w „Kręgu” i „Nie gaś światła” z tym samym głównym bohaterem odnajdę to coś, na które liczyłam.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwań: serie na starcie, Czytam Opasłe Tomiska, klucznik\nAutor: sygin09 o 12:34 5 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 7/10, kryminał, minier, Rebis, thriller, wyd2012\n„Wierny przyjaciel” to pierwsza książka autorstwa Kjella Ola Dahla, jaką miałam przyjemność czytać. Przyjemność, bo książka jest bardzo interesującym, klasycznym kryminałem. A ja, jako fanka gatunku, właśnie do takich mam słabość. Cieszę się wiec, że „Wierny przyjaciel” należy do obszernego cyklu, z którego na polskim rynku ukazało się dopiero kilka pozycji (mam nadzieję, że to się zmieni).\nFranken Frølich jest spokojnym, doświadczonym policjantem, który nie jedno już widział i niewiele jest go w stanie zaskoczyć. Ale gdy na przyjęciu zorganizowanym przez dawno niewidzianego przyjaciela z dzieciństwa, ten przedstawia mu, jako swoją narzeczoną kobietę, którą Franken zalewie przed kilkoma godzinami aresztował za posiadanie narkotyków, jego zdziwienie jest autentyczne. Wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, gdy kilka dni później kobieta jest już martwa, a główne podejrzenie pada na jej narzeczonego. Czy przyjaźń jest w stanie wytrzymać taką próbę? Kto naprawdę jest winny śmierci Veroniki i czy Franken okaże się na tyle bezstronny, by zawiłe relacje z przyjacielem z dzieciństwa nie przesłoniły mu prawdy?\nTrochę poplątany, kilkuwątkowy kryminał, bowiem oprócz sprawy morderstwa policja zajmuje się także zaginięciem młodej Afrykanki, która zniknęła po zaledwie kilku dniach pobytu w kraju, miejscowym kryminalistą podejrzanym o kierowanie grupą zajmującą się kradzieżami, a także pewnym psychologiem, którego nazwisko wypływa w toku śledztwa. Nie zabraknie także kilku „trupów” i zwrotów akcji, które karzą spojrzeć na wszystko z zupełnie innej niż dotąd perspektywy.\nNieco mniej uwagi autor poświęcił swoim bohaterom, ale mam wrażenie, że wynika to faktu, że nie jest to pierwsza książka z ich udziałem. Oprócz nieco lepiej scharakteryzowanej Leny i samego Frankena, reszta detektywów wydaje się nieco zbyt „płaska”.\nMimo tego drobnego mankamentu „Wierny przyjaciel” ma to wszystko, co dobrze napisany kryminał mieć powinien – wielowątkową kryminalną zagadkę, której pełne rozwiązanie otrzymujemy dopiero na ostatnich stronach książki. Mogę, więc tylko polecić i zanotować, że Kjell Ola Dahl to nazwisko, na które warto zwrócić uwagę.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwań: pod hasłem, klucznik\nAutor: sygin09 o 20:30 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: 7/10, Czarne, dahl, kryminał, wyd2013\nWłaśnie skończyłam czytać i jestem pod sporym wrażeniem książki „Sąsiad” Lisy Gardner. Nie jest to moja pierwsza lektura opatrzona jej nazwiskiem, ale jak dotąd jest spośród nich najlepsza. „Sąsiad” przywodzi mi na myśl Cobena i jego pełne tajemnic powieści, gdzie, co kilka stron pojawia się nowa zagadka i pewne jest tylko to, że nic nie jest tym, czym się wydaje. Tak właśnie jest w „Sąsiedzie”, choć największe podobieństwo leży w „zwyczajności” bohaterów, ludzi, którzy na pierwszy rzut oka wydają się niczym nie wyróżniać, poza przeciętnością.\nTo właśnie owa przeciętność najbardziej nurtuje detektyw D.D. Warren gdy zaczyna prowadzić śledztwo w sprawie zniknięcia młodej matki. Mąż wraca z nocnej zmiany do domu i zastaje córeczkę spokojnie śpiąca w jej pokoju, po żonie natomiast nie ma ani śladu. Po paru godzinach zawiadamia policję. Nic nie przypomina jednak obrazu, jaki powinna zastać pani sierżant, gdy zajeżdża pod dom. Nie ma ochotników prowadzących poszukiwania, sąsiadów proponujących pomoc, rodziny apelującej do mediów i rozklejającej ulotki. Nie dzieje się zupełnie nic. Enigmatyczny mąż – Jason Jones staje się głównym podejrzanym, gdy w kilka godzin od zaginięcia wyrzuca policję z domu i spokojnie zajmuje się dzieckiem. Czy to jednak znaczy, że zabił żonę, czy po prostu godzi się z porzuceniem przez nią? Jaką tajemnicę skrywa jego przeszłość? Czym się zajmuje i kim jest naprawdę Jason Jones? Jak wygląda prawda o życiu i małżeństwie zaginionej Sandry? Jaki wpływ na obecne wydarzania ma jej przeszłość? I co ma z tym wszystkim wspólnego młody przestępca seksualny mieszkający zaledwie kilka domów dalej? Przypadek? Ale czy na pewno?\nJak widzicie pytań jest całkiem sporo, bo i sporo wątków i postaci przewinie się przez tę historię zanim dostaniemy odpowiedz na to najważniejsze pytanie, czyli co naprawdę stało się z Sandrą Jones. Wszystko to sprawia, że książkę przyjemnie się czyta. Tajemnice wciągają nas od pierwszej do ostatniej strony i ani na moment nie pozwalają się oderwać. Trzeba przyznać pani Gardner, że świetnie wywarzyła napięcie, tak by skutecznie uniemożliwiało nam przerwanie lektury, nie radzę, więc zaczynać czytać wieczorem.\nRodzinne tajemnice, te z przeszłości i te teraźniejsze, wartka akcja, ciekawa zagadka kryminalna, dobrze przedstawione postacie, charyzmatyczna pani detektyw i sporo akcji. Czyli wszystko to, co powinien mieć dobry kryminał czy thriller. I choć osobiście uważam, że rozwiązanie jest nieco „przesadzone” i wolałabym coś skromniejszego, to jest to właściwie wszystko, co mogę zarzucić „Sąsiadowi”.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwań: Czytam Opasłe Tomiska\nAutor: sygin09 o 00:09 5 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 8/10, gardner, Sonia Draga, thriller, wyd2013\nZawsze fascynował mnie fenomen, jakim jest popularność książek Jo Nesbø. Przyznam, że był to główny powód dla, którego sięgnęłam po jego kryminały robiąc dla nich wyjątek od „odpoczywania” od skandynawskich pisarzy. Dwie pierwsze książki nie pozwoliły mi jednak zrozumieć, o co właściwie tyle szumu. „Człowiek nietoperz” i „Karaluchy” to interesujące, ale w zasadzie niczym niewyróżniające się pozycje z kręgu kryminałów. Ich jedyną charakterystyczną cechą jest to, że są trochę „przegadane” – kulturowe i obyczajowe tło przesłania w nich wątek kryminalny. W przypadku „Czerwonego gardła” jest jednak inaczej, tym razem akcja przenosi się z odległych krajów do rodzinnej Norwegii i mogę w końcu z czystym sumieniem napisać, że zaczynam rozumieć popularność Jo Nesbo. W „Czerwonym gardle” nie ma już nic przeciętnego.\nHarry Hole wplątuje się w nie małe tarapaty podczas wizyty prezydenta USA w Norwegii w wyniku, których zamiast spodziewanego zwolnienia z policji dostaje przeniesienie i awans na komisarza. Nie narzeka z powodu takiej zmiany, choć zdecydowanie wolałby czynną służbę niż siedzenie za biurkiem. Policjant zawsze jednak zostaje policjantem i nawet za owym biurkiem Harry trafia na ślad intrygującej sprawy, która poprowadzi go wprost w środowisko miejscowych neonazistów. Harry wie, że ktoś szykuje zamach z wykorzystaniem bardzo rzadkiej i bardzo skutecznej broni, nie wie tylko, kto będzie strzelcem a kto ofiarą.\nTo, co w „Czerwonym gardle” jest niezwykle interesujące, to „przebitki” z przeszłości. Historia kilku norweskich żołnierzy, którzy w czasie II Wojny Światowej zgłosili się na front i wzięli udział w oblężeniu Leningradu. Ciekawe jest spojrzenie na historie II Wojny z perspektywy tych, którzy dobrowolnie przyłączyli się do Hitlera w przekonaniu, że walka z bolszewikami to jedyny sposób na ocalenie Europy. I choć autor nie zagłębia się w kwestie słusznych czy nie słusznych wyborów, to udaje mu się przedstawić jak bardzo xx-wieczna historia poplątała losy wielu „zwykłych” ludzi, nawet tych, którzy z wojną nie mieli nic wspólnego.\nMuszę przy tym zauważyć, że ostatnio coraz częściej spotykam w książkach – i nie chodzi mi bynajmniej o powieści historyczne – odniesienia do II Wojny Światowej. „Ciernista róża”, „Szmaragdowa tablica”, „Grobowiec z ciszy” to przykłady zaledwie kilku książek, które ostatnio czytałam, a których autorzy zdecydowali się osadzić część akcji w tych tak tragicznych dla Europy czasach. Mam wrażenie, że owa tendencja wynika z dystansu. Są to bowiem przedstawiciele trzeciego już pokolenia, dla których tamte wydarzenia nie są już tak boleśnie osobiste jak dla ich rodziców czy dziadków. Ciekawie jest też móc spojrzeć na wydarzenia z perspektywy innych krajów, bez tego poczucia, że tylko „my” znamy prawdę i misji udowadniania światu, że ich tragedie są niczym w porównaniu z tym, co spotkało nas.\nWracając jednak do „Czerwonego gardła” muszę wspomnieć jeszcze, że książka ma także wiele innych zalet, a najważniejszą z nich są postacie – autentyczne, wielowymiarowe, świetnie przedstawione i bardzo ludzkie, oraz niepowtarzalny trochę mroczny, trochę melancholijny klimat, który potrafią stworzyć tylko skandynawscy pisarze.\nCóż więcej będę pisać. Po prostu świetna książka.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwań: Czytam Opasłe Tomiska,\nAutor: sygin09 o 13:56 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: 8/10, Dolnośląskie, kryminał, nesbo, wyd2006\nAutor: sygin09 o 12:11 3 komentarze: Linki do tego posta\nNie lubię książek o szpiegach, służbach specjalnych i spiskach tajnych grup chcących przejąć kontrolę nad światem. Trzymam się od takich książek – ale i filmów (na przykład serii o Bondzie) z daleka. Dlaczego więc sięgnęłam po „Pielgrzyma”, którego głównym bohaterem jest były agent służb wywiadu USA, a w treści znajdą się i tajne misje, spiski i tajemnice przeszłości tej bliższej i tej dalszej? Zdecydowałam się na lekturę mimo tego wszystkiego kierowana głównie nieświadomością. Enigmatyczny opis wydawcy jak i pierwsze strony sugerują raczej kryminał niż szpiegowski thriller. W chwili gdy zorientowałam się w owej pomyłce, świat „Pielgrzyma” i snuta przez autora historia wciągnęła mnie tak bardzo, że wszelkie wcześniejsze zastrzeżenia przestały mieć znaczenie. O czy więc jest „Pielgrzym”?\nZarysować w kilu zdaniach fabułę nie jest łatwo, bowiem powieść Hayesa to naprawdę spore gabarytowo dzieło, w którym udało mu się skutecznie spleść z sobą wiele wątków, które razem tworzą bardzo interesujący kolaż. Tytułowy „Pielgrzym” jest emerytowanym agentem, który próbuje wieść „normalne” życie i szybko przekonuje się, że nie jest łatwo odciąć się od przeszłości. W jego paryskim mieszkaniu odnajduje go pewien nowojorski policjant, chcący wykorzystać jego umiejętności śledcze w swojej pracy. Tak nasz bohater trafia do pewnego hotelowego pokoju, gdzie popełniono morderstwo noszące wszystkie znamiona tego co on sam nazwałby zbrodnią doskonałą. Jednocześnie na Bliskim Wschodzie pewien zdeterminowany człowiek próbuje zrealizować pewien makabryczny plan, który może przynieść zagładę całym Stanom Zjednoczonym. Czy Pielgrzymowi uda się powstrzymać Saracena? I jak daleko będzie musiał się posunąć w obronie świata, który zna?\nKsiążkę rewelacyjnie się czyta. Hayes wolno ale z pełnym dramatyzmem snuje swoją opowieść tak, że owe siedemset stron pochłania się niemal w jeden wieczór (niemal, bo nie czytam jednak aż tak szybko :) Trzeba także autorowi przyznać, że miejscami bawi się z czytelnikiem i robi to bardzo umiejętnie. Choć fabuła zawiera wiele wątków pobocznych, to nie przesłaniają one głównych wydarzeń. To samo dotyczy się postaci, pełnowymiarowych i świetnie pomyślanych, w książce znalazło się miejsce na przedstawienie historii każdego z nich – tego kim są i jaką drogę przeszli by znaleźć się w tym miejscu „naszej” opowieści. Co ważne mimo tylu dygresji i powrotów do przeszłości napięcie ani na moment nie spada (a nie jest to łatwe zważywszy na objętość :)\nMówiąc, krótko gdy z wypiekami na twarzy przewracałam ostatnią stronę do głowy przychodziło mi tylko „wow” i nic więcej. I gdyby wtedy ktoś zapytał mnie o ocenę „Pielgrzyma” powiedziałabym, że książka jest rewelacyjna. Dziś jednak, a od lektury minęło kilka dni, moja opinia byłaby nieco „chłodniejsza”. Gdy bowiem próbowałam polecić tę powieść siostrze na pytanie o czym jest musiałam przyznać, że to opowieść o kolejnym amerykańskim superbohaterze, który samotnie ratuje świat przed nieuniknioną zagładą. A to wcale nie brzmi dobrze, prawda? Gdy czar rzucany na czytelnika przez Hayesa powoli przestaje działać nie sposób nie dostrzec także mnóstwa innych wad, choćby dość nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, które sprowadziły wszystkich bohaterów do tego samego miasta gdzieś w Turcji. Musze też z żalem przyznać, że nie obyło się bez tak typowego dla Amerykanów narodowego patosu, który nakazuje by prezydent był zawsze tym szlachetnym i dobrym, a wydarzenia z 11 września przedstawia się zawsze z niemal religijną czcią.\nCóż więc mogę powiedzieć na temat „Pielgrzyma”? Bez wątpienia to bardzo dobra pozycja, zwłaszcza dla wielbicieli gatunku, do których ja wciąż się jednak nie zaliczam i Hayesowi mimo całego pisarskiego kunsztu (który jest niewątpliwy) nie udało się tego zmienić.\nAutor: sygin09 o 12:50 2 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: 8/10, hayes terry, Rebis, sensacja, wyd2014\nÓdinn jest rozwiedzionym mężczyzną, który po latach pełnienia roli „weekendowego” ojca musi się podjąć pełnowymiarowej opieki nad swoją jedenastoletnią córką Rún, po tragicznej śmierci jej matki. Nie jest to łatwe zadanie zwłaszcza, że dziewczynka zamknęła się w sobie a sam Ódinn niewiele wie o córce jak i wychowywaniu dzieci w ogóle. Jakby tego było mało, zaczyna podejrzewać, że sam potrzebuje terapii, gdyż coraz częściej zwodzi go wzrok i słuch, sugerując rzeczy, których nie ma. W pracy zaś przejmuje po zmarłej koleżance projekt zbadania sprawy pewnego ośrodka gdzie w latach siedemdziesiątych przebywała „trudna” młodzież. Szybko skupia się na zagadce tragicznej śmierci dwóch nastolatków kierowany intuicyjnym przekonaniem, że coś w tej sprawie jest nie tak. Czy jest ktoś, kto zna prawdę na temat zdarzeń w Krókur? I czy będzie chciał ją ujawnić?\nTyle tytułem krótkiego streszczenia fabuły. Zapowiada się intrygująco, prawda? I tak właśnie jest. Historia rozgrywa się na poziomie dwóch płaszczyzn czasowych – współcześnie, gdzie obserwujemy zmagania Ódinn oraz w latach siedemdziesiątych, gdzie poznajemy młodą Aldís pełniącą funkcję pomocy domowej w ośrodku wychowawczym w Krókur. W pierwszej części książki to właśnie te relacje z przeszłości są najbardziej interesujące. I to one tworzą niesamowity klimat tej opowieści. Później natężenie się zmienia i to właśnie teraźniejszość bardziej przykuwa uwagę czytelnika. Nie wiem czy był to zamierzony zabieg, ale efekt jest bardzo dobry.\nJedną z najważniejszych zalet książki jest wspomniany już klimat. Mroczne, zimne pustkowie, gdzie pielęgnujący surową religijność małżonkowie prowadzą ośrodek wychowawczy dla kilkunastu chłopców. Atmosfera niesamowitości aż wisi w powietrzu nawet gdy z pozoru nie dzieje się nic niezwykłego. Innymi słowy „Niechciani” to naprawdę dobrze napisana książka.\nNie znaczy to jednak, że jest to książka bez wad. Najważniejszą są postaci bohaterów, zbyt enigmatyczni i przedstawieni z takim dystansem, że jakakolwiek próba czytelnika by się do nich zbliżyć jest z góry skazana na klęskę. Po drugie zbyt wąskie grono postaci. Ta historia naprawdę wiele by zyskała gdyby wzbogacić ją o kilka osób, wątków czy zwrotów fabularnych na przykład dotyczących wychowanków Krókur, którzy poza dwoma wyjątkami, stanowią tylko bezbarwny twór pod nazwą „chłopcy”.\n„Niechcianych” bardzo dobrze się czyta, a autorka ma swój niepowtarzalny styl. Ja w każdym razie pierwsze spotkanie z prozą pani Sigurdardóttir uważa za bardzo udane i sądzę, że ta znajomość potrwa jeszcze bardzo długo. Może po lekturze kilku jej książek uda mi się w miarę składnie wypowiedzieć jej nazwisko :)\nAutor: sygin09 o 21:29 1 komentarz: Linki do tego posta\nEtykiety: 7/10, kryminał, MUZA S.A., sigurdardóttir, thriller, wyd2014\nUff… no tak, pewne jest jedno, czytając „Tylko nic nie mów, proszę” po raz kolejny jasno uświadomiłam sobie, dlaczego nie lubię romansów. Bo, cóż tu dużo mówić, wszystkie wątki sensacyjne, które obiecuje nam opis na okładce są tylko zmyłką, a książka jest po prostu romansem. I to nawet jako taki, bardzo słabym. Takim typowo „amerykańskim” gdzie szlachetni i dzielni mężczyźni obsesyjnie myślą tylko o pięknych i nieco zagubionych kobietach, a autorka nie może się powstrzymać przed połączeniem wszystkich bohaterów w szczęśliwe pary.\nCi dobrzy bohaterowie są tak dobrzy, że całkowicie pozbawieni charakteru – nawet najbarwniejsza w tym zestawieniu ciotka Fen wyróżnia się głównie na zasadzie kontrastu z bezbarwnym tłem. Najgorzej wypada pierwszoplanowa Vivian w której oczywiście zakochuje się co drugi mieszkaniec Los Angeles wraz z wcieleniem cnót w postaci detektywa Merlina. Ci źli bohaterowie natomiast, są tak źli, że aż śmieszni.\nNo dobrze, może ta książka nie jest aż tak zła, jak ją w tej chwili opisuje, albo raczej jest, ale trzeba być na to przygotowanym. W końcu romans rządzi się swoimi prawami i trzeba się z tym godzić gdy się po niego sięga. A mnie tego przygotowania zabrakło, z tego tylko powodu, że jak już wspomniałam, nie jestem fanką tego typu książek. I tak oto moje błędne koło się zamyka.\nA o czym dokładnie jest książka? Pomysł na historię jest bardzo dobry. Pewna nie całkiem młoda już kobieta otwiera drzwi nieznanemu mężczyźnie, który podczas burzy rozbił się samochodem przy jej podjeździe. Natychmiast rodzi się między nimi specyficzna nic porozumienia, choć on jest raczej w wieku jej siostrzenic niż jej. Tajemniczy Alex nie przestaje zaprzątać myśli Fen, zwłaszcza, że jest mężczyzną z „przeszłością”. Jego dziewczyna stała się jedną z ofiar seryjnego mordercy, który wciąż grasuje w okolicy, ale coraz więcej faktów wskazuje, że nie jest to cała prawda. Jednocześnie doktor Vivian – owa siostrzenica – pracuje w szpitalu gdzie przywieziono dziewczynę, której jako pierwszej udało się przeżyć atak…\nChciałabym móc napisać coś pozytywnego na temat wątków kryminalnych, ale niestety nie mogę. Wszystko jest zbyt proste, zbyt oczywiste i zbyt banalne. Czarno-biali bohaterzy w świecie dobra i zła. Żadnych niespodzianek, żadnego klimatu i nic co choćby w najmniejszym stopniu wychodziło poza schemat.\nNawet jako romans „Tylko nic nie mów, proszę” wypada bardzo słabo. Brak jakichkolwiek emocji, napięcia czy erotyzmu. Bohaterowie bardziej przejmują się rannym psem niż faktem, że wokół nich grasuje seryjny morderca. I choć nie spodziewałam się zbyt wiele, to, to co dostałam i tak zdołało mnie rozczarować. Nie polecam.\nAutor: sygin09 o 23:10 3 komentarze: Linki do tego posta\nEtykiety: 3/10, adler, Amber, kryminał, romans, wyd2014


Aferyprawa - Arogancki czy niekompetentny poseł Bronisław Komorowski – list otwarty Zbigniewa Kękusia\nAferyprawa.com Interwencje Arogancki czy niekompetentny poseł Bronisław Komorowski – list otwarty Zbigniewa Kękusia\nDotyczy: Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi wyjaśnienia, z jakich przyczyn muszę okazywać Panu szacunek większy niż sam uważam za stosowne\n„To, czym jesteśmy dla ludzi jest ważniejsze niż to, czym jesteśmy we własnych oczach”\nW dniu 4 lutego 2010 roku stawiłem się w Pana Biurze Poselskim w Warszawie, ul. Krakowskie Przedmieście 6, w celu złożenia pisma do Pana, zawierającego między innymi wniosek o złożenie interpelacji w sprawie prawomocnego, skazującego mnie z art. 226 § 1 kk i inne wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma z dnia 18 grudnia 2007r. /sygn. akt II K 451/06/.\nSekretarz Pana Biura Poselskiego po pobieżnym przeglądnięciu mego pisma, odmówił jego przyjęcia, wyjaśniając, że ono nie spełnia wymogów pisma.\nWyjaśnił, że nie podając kto jest jego adresatem nie okazałem szacunku należnego Marszałkowi Sejmu oraz, że kultura wymaga by takowy okazać.\nNie zrozumiawszy uwagi Pana Posła Pana Sekretarza, tj. nie bardzo wiedząc o co „chodzi” Panu Sekretarzowi wyjaśniłem, że przecież moje pismo zaadresowałem: „Szanowny Pan Bronisław Komorowski Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej” oraz, że podałem adres Biura Poselskiego.\nPan Sekretarz wyjaśnił mi, że to za mało i wymógł na mnie, tj. zmusił mnie, bym na początku w.w. pisma napisał „Szanowny Panie”, co też - omal nie udusiwszy się ze śmiechu - uczyniłem.\nMoje do Pana pismo z dnia 4 lutego 2010r. w egzemplarzu pozostawionym w Pana Biurze Poselskim prezentuje się zatem obecnie więcej niż śmiesznie.\nJeśli go Pan nie wyrzucił jeszcze do kosza na śmieci, jak uczynił Pan z moimi poprzednimi pismami do Pana, kierowanymi do Pana jako Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, niech Pan sprawdzi.\nPo Adresacie pisma oraz adresatach jego kopii następuje mój odręczny dopisek „Szanowny Panie”, a dalej pozycja „Dotyczy:”.\nNadmienię tylko, że Pan Sekretarz, który wymógł na mnie zastosowanie opisanej wyżej formy okazania Panu szacunku i tak nie był zadowolony, posapując i pomrukując, gdy w końcu musiał potwierdzić pieczęcią Pana Biura Poselskiego odbiór mego pisma.\nNawiasem mówiąc, gdy opuszczając gabinet Pana Sekretarza powiedziałem kulturalnie „do widzenia”, Pana Posła Pan Sekretarz nie odpowiedział i dopiero grzeczne zwrócenie mu przeze mnie uwagi, że skoro sam udzielił mi pouczenia w sprawie potrzeby prezentowania zachowań zgodnych z wymogami kultury, powinien wiedzieć, że kultura wymaga, by osobie opuszczającej pomieszczenie i żegnającej „gospodarza” uprzejmym /kulturalnym/ „do widzenia”, odpowiedzieć „do widzenia”.\nPan Sekretarz dał mi się przekonać … .\nProponuję, by Pan zeskanował pierwszą stronę mego pisma do Pana z dnia 04.02.2010r.\ni umieścił ją na Pana stronie internetowej oraz na stronie internetowej Sejmu w pozycji Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.\nNiech widzi Naród, jak służba hrabiego – być może przyszłego Prezydenta Polski, bo po ogłoszeniu przez D. Tuska wycofania się z wyborów, Pan sam o sobie mówi, że Pan wśród „podejrzanych”, a przecież w 2008 roku mówił Pan, że jeśli partia poprosi, to Pan może się dać partii przekonać - traktuje motłoch.\nPragnę nadmienić, że pismo z dnia 4.02.2010r. przygotowałem według wzoru, stosowanego przeze mnie od kilku lat, tzn. składa się z pozycji: „adres nadawcy”, „adres odbiorcy”, „dotyczy”, „przepisy prawa”, „uzasadnienie”, „wnioski”.\nZłożyłem już dziesiątki, o ile nie setki, pism przygotowanych według tego „szymla” w różnych instytucjach, urzędach, ich adresatami byli czasem naprawdę bardzo ważni urzędnicy i … nikt mnie nigdy nie „przeczołgał” tak, jak Pana Biura Poselskiego Pan Sekretarz.\nNiektórzy Panowie Posłowie z Platformy Obywatelskiej naprawdę alienujecie się od motłochu.\nŻeby się dostać do Biura Poselskiego Pana kolegi partyjnego Posła Donalda Tuska w Warszawie przy ul. Marszałkowiej 87/85, trzeba się przedostać przez potrójny „system zabezpieczeń”, tj. dwa domofony i drzwi „na dzwonek”.\nPan ma na szczęście jeden tylko domofon.\nJednakowy natomiast Panów służba prezentuje sposób traktowania motłochu.\nPo wybraniu numeru lokalu w domofonie, motłoch słyszy: „o co chodzi” /gdy PO zdobędzie jeszcze więcej władzy, tj. gdy zdobędzie „Pałac” będzie pewno: „czego?”/\nMotłoch odpowiada nieśmiało: „ja bym chciał do biura poselskiego posła Bronisława Komorowskiego /ew. Donalda Tuska/”.\nSłużba: „A umówiony?”\nPóki co, w odpowiedzi nie pada jeszcze „no to wynocha” ani „no to sp … aj”, tylko grzeczne, acz stanowcze: „no to nie da rady”.\nDopiero gdy motłoch wyjaśni: „ale ja tylko z pismem”, spotyka się z reakcją: „acha, no to niech wejdzie”.\nZa stosowaniem pytania: „a umówiony?”, kryje się bardzo sprytna taktyka.\nUmówienie się na spotkanie z takim na przykład posłem Donaldem Tuskiem jest bowiem niewykonalne.\nPodobnie zresztą, jak niemożliwe jest uzyskanie odpowiedzi na złożone do niego, jako Posła, pismo.\nCiekaw jestem, jak będzie w Pana przypadku, bo pismem z dnia 4.02.2010r. poprosiłem Pana Posła o umożliwienie mi dostąpienia zaszczytu spotkania z Panem.\nPo tym, gdy już mnie pouczył Pana Posła Pan Sekretarz, że Marszałek Sejmu wymaga szacunku jeszcze większego niż ja sam Panu okazuję – gdyby uważnie zapoznał się z tym, co ja napisałem, zauważył by, że Adresatem mego pisma ja uczyniłem Pana, jako Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, a nie jako Marszałka Sejmu oraz, że napisałem w adresie: „Szanowny Pan Bronisława Komorowski Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Poskiej” - zacząłem się zastanawiać, z jakich przyczyn, ja mam Pana szanować jako Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.\nPrzecież Pan mnie nie szanuje ani trochę.\nCałymi miesiącami, ba nawet przez ponad rok nie odpowiada Pan na moje do Pana pisma w bardzo ważnych dla mnie, mej rodziny, a nawet dla Polski sprawach.\nNie tylko mnie Pan lekceważy, ale także życzliwe mi osoby.\nGdy w kwietniu 2008 r. Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca zgłosił mnie Panu, Marszałkowi Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej jako kandydata na urząd Rzecznika Praw Dziecka, nawet się Pan nie zdobył na udzielenie odpowiedzi na zgłoszony Panu wniosek.\nJa rozumiem, że Pan miał swojego faworyta, wiadomo, z jakich przyczyn, ale gdyby Pan szanował innych ludzi, jak Pana służba ze śmieszną, pożałowania godną nadgorliwością wymóc chce okazywanie Panu nadmiaru szacunku, to by Pan podziękował ZG SOPO za zgłoszenie kandydata /mimo, że to byłem ja/, a może nawet zezwolił na przesłuchanie mnie przez wielce szacowne gremium, które wybierało Rzecznika.\nChyba, że to gremium to był Pan sam ….\nTeż mogliśmy pogadać.\nPrzedzierając się raz za razem do Panów - Posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej reprezentujących „barwy” Platformy Obywatelskiej, tj. posła Donalda Tuska oraz Pana - Biur Poselskich przez „zasieki” w postaci potrójnych nawet – jak w przypadku D. Tuska /nie wiem czego się chłopina aż tak boi/ systemów zabezpieczeń – żeby ostatecznie i tak całymi miesiącami niczego, jak w przypadku D. Tuska, nie osiągnąć, pragnę zwrócić uwagę Pana Posła, na to, że jednak można inaczej … .\nNa przykład drzwi do Biura Poselskiego Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Zbigniewa Wassermanna są szeroko otwarte.\nChociaż architektura budynku, w którym Poseł Z. Wassermann ma Biuro Poselskie w Krakowie daje możliwości, by ustawić nawet poczwórny system chroniących go przed motłochem „zasiek”, Poseł Z. Wassermann nie zainwestował społecznych pieniędzy w ani jedne.\nCo więcej, od momentu zgłoszenia przeze mnie Posłowi Z. Wassermannowi sprawy wydania przez sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma prawomocnego, skazującego mnie z art. 226 § 1 i inne wyroku z dnia 18.12.2007r. do złożenia przez niego interpelacji do Ministra Sprawiedliwości w sprawie tego wyroku, upłynęło tylko kilka tygodni.\nWakacyjnych w dodatku, a zatem z uwzględnieniem urlopu /poseł D. Tusk nie odpowiedział na sprawę zgłoszoną mu przeze mnie pismem z dnia 25.05.2009r. do dnia złożenia przeze mnie niniejszego pisma i już niestety nigdy nie odpowie, bo ją delegował na … samego siebie jako … Prezesa Rady Ministrów, czyniąc tak w tym oto celu, by mi urzędnik Kancelarii Premiera mógł odpowiedzieć, że … premier Donald Tusk nie posiada uprawnień do rozpoznania zgłoszonej mu przeze mnie sprawy. Kreatywnością bije D. Tusk „na głowę” niedoścignionych wydawałoby się w „kiwaniu” obywateli sędziów i prokuratorów/.\n„Spacyfikował” interpelację Posła Zbigniewa Wassermanna w sprawie skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczma zastępca prokuratora generalnego Andrzej Pogorzelski w żenujący sposób, ale widać na tyle dobrze Pana poznał i przejrzał, że wie, iż Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej każdą, byle negatywna dla mnie była, odpowiedzią będzie ukontentowany.\nJeśli aż tak pragnie Pan, by Panu okazywano szacunek, że zmusza Pan swą służbę poselską do groteskowych zachowań, jak to, z którym ja osobiście się zetknąłem i opisałem w niniejszym piśmie, niech się Pan – po prostu - zachowuje w sposób, który będzie budował szacunek dla Pana jako człowieka oraz jako Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.\nJeszcze większy niż ten, który ja - mimo wszystko - Panu dotychczas okazuję.\nŚwiadom jestem, że wnioskiem złożonym niniejszym pismem stawiam Pana w kłopotliwej sytuacji.\nPodpowiem Panu doskonałe jej rozwiązanie … .\nNiech Pan nie odpowiada, jak Pan ma w zwyczaju, na moje niniejsze pismo, jak nie odpowiedział Pan jako Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej na żadne z mych dotychczasowych do Pana pism.\nZamiast tego niech Pan – uprzejmie proszę – złoży interpelację, jak podałem w mym piśmie do Pana z dnia 4 lutego 2010r.\nUprzejmie proszę o doręczenie mi jej odpisu.\n1. Biuro Poselskie Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego, pismo Z.Kękusia z dnia 4 lutego 2010r.\nwięcej informacji na stronie: http://www.zkekus.pl/


3. Poprawa jakości powietrza na terenie gminy Legionowo – możliwości i ograniczenia.\n5. Sprawozdanie z realizacji programu współpracy Gminy Miejskiej Legionowo w 2018 roku z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego.\n6. Zapoznanie z pismem Prezydenta Miasta Legionowo z 16 kwietnia 2019 r. w sprawie ulotek informacyjnych.\n7. Zapoznanie z pismem Prezydenta Miasta Legionowo z 26 kwietnia 2019 r. w sprawie zatrudnienie sokolnika lub zakupu elektrycznego sokoła na Rynku Miejskim.


Preparat do czyszczenia lodówek Teesa\n» Preparat do czyszczenia lodówek\nKod produktu: TSA0025\nProfesjonalny preparat Teesa pomoże Ci szybko i skutecznie wyczyścić wnętrza lodówki i zamrażarki. Dzięki właściwości antybakteryjnym i antygrzybicznym doskonale usuwa wszelkiego rodzaju zabrudzenia i bakterie, pozostawiając świeży zapach oraz czyste i lśniące wnętrze.\nProfesjonalny preparat do mycia i czyszczenia wnętrza lodówek i zamrażarek.\nPreparat ma właściwości antybakteryjne i antygrzybiczne.\nŚrodek doskonale usuwa zabrudzenia i tłuste osady, pozostawiając czyszczoną powierzchnię czystą i lśniącą.


馃Tworzenie stron internetowych J贸zef贸w nad Wis艂膮 sklepy internetowe, pozycjonowanie www w internecie\nPortfolio Kontakt Projektowanie i pozycjonowanie stron J贸zef贸w nad Wis艂膮 Zobacz nasze realizacje: Napisz lub zadzwo艅 +48 669 082 415 biuro@stronybiznes.pl\nProjektowanie stron www J贸zef贸w nad Wis艂膮.\nPotrzebujesz firmy odpowiedniej oraz dzia艂aj膮cej nieszablonowo w swoich projektach to napisz do nas, zaprojektujemy dla Ciebie profesjonaln膮 oraz nowoczesn膮 stronk臋 www z dost臋pem administracyjnym do 艂atwego zarz膮dzania zawarto艣ci膮. Tworzone przez nas strony online mo偶na uposa偶y膰 w r贸偶nego rodzaju funkcje takie jak formularz kontaktowy, statystyki, galeri臋 i wiele innych potrzebnych opcji.\nZrobimy dla Twojego biznesu zrobiony na zam贸wienie jak r贸wnie偶 spe艂niaj膮cy najnowsze trendy sklep online, kt贸ry b臋dzie intuicyjny dla Twoich klient贸w a tak偶e funkcyjny dzi臋ki mo偶liwo艣ci integracji z p艂atno艣ciami online, oraz programami magazynowymi. Wykonywane przez na sklepy charakteryzuj膮 si臋 spor膮 funkcjonalno艣ci膮 a tak偶e b艂yskawicznym 艂adowaniem si臋 nie wy艂膮cznie na komputerach stacjonarnych ale r贸wnie偶 na przeno艣nych takich jak mini laptopy czy telefony.\nPozycjonowanie stron J贸zef贸w nad Wis艂膮.\nJest to zagadnienie do艣膰 szerokie i niezwykle popularne w obecnym czasie spowodowane spor膮 ilo艣ci膮 wykonywanych stron i sklep贸w www. Tworzy si臋 pewnego rodzaju nat艂ok informacji a tak偶e produkt贸w w wyszukiwarkach.


Temat: młody jerzyk - wypadł z budki\nForum: Budki lęgowe Wysłany: 2012-08-08, 12:20 Temat: młody jerzyk - wypadł z budki\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-08-08, 12:07 Temat: Jerzyk\nNaprawdę? Wrócił? a jesteś pewna, że to on? Ale miło! Mój młodzik po 24 dniach pobytu u mnie w domu odleciał ale nie zawitał powrotnie. Jakby miał trafić na 10 piętro akurat na ten balkon gdzie ja mieszkam?\nObserwowałam i już chyba 1, 5 dnia temu jerzyki z Warszawy odleciały. Nie widzę ich już od wieczora i dzisiejszego ranka. Tak więc "mój" maluch miał 9 dni wolności aby wyszkolić skrzydełka do długiego lotu. Mam nadzieję, że do Afryki doleci. Choć nie liczę, że go kiedykolwiek zobaczę. Niestety mój pies dostał małą depresję z powodu braku jerzyka w domu. Chyba potraktował go jako kumpla.\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-08-08, 11:59 Temat: Jerzyki - odloty - 2012\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-07-29, 19:58 Temat: Jerzyk\na jakby ktoś był zainteresowany fotoreportażem jak mój jerzyk Kubuś rósł to zapraszam do galerii na picasie\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-07-29, 19:54 Temat: Jerzyk\nDziś koło 10 rano jak inne jerzyki latały wypuściłam swego malucha tak już rwał się aby latać\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-07-29, 19:45 Temat: Jerzyk\ndzięki właśnie instrukcji obsługi "jak wychować jerzyka" tutaj na forum tak dokładnie postąpiłam. ta fotka to takie pierwsze nieudolne kroki .\nMój jerzyk mniej więcej trafił do mnie jak miał ok. 3 tygodni . a jego wymiary od pierwszego dnia pobytu u mnie tak się zmieniały: 1 dzień ( ok. 21 jego życia)9,5 cm dł. skrzydełka , 9dzień ( ok. 30 dzień życia) 13cm , 14 dzień (ok. 36 dzień życia) 15,5 cm , 18dzień( 40 dzień życia) 16 cm, 19 dzień (ok.41 dzień życia) 16,4 cm , 20 dzień ( ok. 42 dzień życia) 16,8 cm , 21 dzień ( ok. 43 dzień życia) 17,4 cm .....i stanęło.\nWaga z największej w 17 dniu czyli ok. 38 dniu życia była 50 g, potem spadała co parę dni o 2 g i stanęła na 44g. Dziś 24 dzień pobytu... i wielki dzień dla jerzyka... wyleciał...Wystartował mi z dłoni na wysokości parteru...Nie musiałam nawet go podrzucać do góry ...Trochę smutno... Już od 3 dni kiedy obserwował mi z dłoni wieczorami swoich kolegów latających to widać było ,że bardzo chciał już latać. Po dwóch próbach w suszarni z lądowaniem na firance, oraz pomiarach skrzydełek oraz wyczyszczeniu piórek ...postanowiłam , że już jest na tyle silny że może polecieć....i pięknie się wzbił. Mam nadzieję, że gdzieś teraz lata w stadku nad blokami na osiedlu i że zdąży wyćwiczyć skrzydełka aby bez problemu dolecieć do Afryki\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-07-21, 11:53 Temat: Jerzyk\n2 dzień pod opieką\nForum: Ptaki Wysłany: 2012-07-21, 11:43 Temat: Jerzyk\nA ja wychowuję jerzyka od 2 tygodni. Znalazłam go 7 lipca. Dzięki informacjom na forum z 2007 roku i na stronie postanowiłam nie obarczać ZOO tym i wychować malucha. Mój jerzyk samodzielnie nie chce otwierać dziobka i od samego początku otwieram mu zaczynając od wsadzenia lekko paznokcia. Początkowo 2 osoby "obsługiwały" jego karmienie. Jedna otwierała a druga wsadzała kulkę serowa na wykałaczce. Teraz już sprawie idzie zrobić to jednej osobie gdyż maluch podrósł i już nie boję się ,że go połamię i mam już praktykę i wyczucie siły jaką trzeba przyłożyć.;)\nNa początku maluch miał długość 9,5 cm skrzydełka i były one takiej samej długości co piórka w ogonie. Teraz skrzydełka mają już 15,5 cm i waży 48g ( na czczo, bez kulek serowych w wolach ). Robi 5-6 razy dziennie kupę. po 11 dniach pobytu u mnie zaczął już skrzydełka sobie ćwiczyć i piórka " czesać". Ale zawsze te czynności od 3 dni robi wieczorem. Tak więc mam nadzieję, że jeszcze tydzień a może zacznę go próbować do latania . Bo będzie maił już wtedy ok. 6,5 tygodnia. Będę obserwować tak aby zdążył do Afryki odlecieć.


513. Pierogi leniwe ze szparagami i parmezanem | Kuchnia Pysznościowa- blog kulinarny\n5/19/2017 makaron , Na obiad , pasta , pierogi , szparagi , wegetariańskie 16\n513. Pierogi leniwe ze szparagami i parmezanem\n5/19/2017 makaron , Na obiad , pasta , pierogi , szparagi , wegetariańskie\nSwoje dziecko uwielbiam miłością ślepą i bezwarunkową. Jednak gdy tylko mogę się samodzielnie wyrwać z domu, chociażby tylko na zakupy w biedrze, to traktuję to jak największe święto. Tym razem miałam mieć jeszcze większą fiestę, taką z zakładaniem szpilek, czystego ubrania bez przyklejonych na zadku chrupek i w makijażu wieczorowym. Znaczy szłam się ukulturalnić i obejrzeć balet. Wieczór tylko dla mnie i jeszcze 30-stu łabędzi pląsających po scenie.\nA tu Miśko mi robi jeszcze niespodziankę i w południe oświadcza, że skoro na wieczór ich opuszczam, to oni już teraz sobie pojadą do babci. Naiwniak myślał, że się zmartwię. Pół dnia dla siebie...matko i córko! od 2 lat nie miałam takiego luksusu. Jeszcze na odchodnym coś mi zamamrotał, że mamunia to mu da prawdziwy obiad (prawdziwy czyli ziemniory, kotlecior i mizeria). Jeszcze Lucy wymagała szybkiej zmiany garderoby po zbyt wolnym biegu do łazienki. Jeszcze się musieli zapakować z tymi wszystkimi niedźwiedziami i balonikami, które koniecznie trzeba było zabrać i już....już mam wolne.\nAż zgłupiałam ze szczęścia i nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić. Spać, czytać, biec na zakupy, śpiewać. No to finalnie poszłam do kuchni. Ulepiłam sobie szybciutko kluseczki leniwe, podsmażyłam czosnek i szparagi , starłam trochę parmezanu. Miodzio taki obiad. I nikt nie jęczy, że mu mięsa brakuje. I nikt nie pertraktuje zamiany zupy na czekoladę. Cisza, spokój i dobre jedzenie. Czasem dobrze móc zatęsknić za ukochanymi huraganami.\nPIEROGI LENIWE ZE SZPARAGAMI I PARMEZANEM:\n(proporcje przewidziane na 2 spore porcje)\n-sól, pieprz, łyżeczka czarnuszki\n-pęczek zielonych szparagów\n-1 mała cebulka\n-2-3 suszone pomidory\n-pół pęczka natki pietruszki\n-oliwa, sól, pieprz\n1. Przygotować kluski leniwe. Jajko wymieszać z twarogiem. Dodać obie mąki i przyprawy i całość dokładnie wymieszać. Na lekko podsypanej mąką stolnicy układać partię ciasta, rolować w wałeczki o średnicy ok. 2 cm, a następnie kroić je ukośnie na małe kluseczki. Tak przygotowane pierogi leniwe wrzucać na mocno osolony wrzątek i gotować 2-3 minuty po wypłynięciu na powierzchnię. Odłowić na talerz.\n2. Szparagi umyć, osuszyć i odłamać zdrewniałe końcówki. Pozostałe części szparagów pokroić na ok. 1-2cm kawałki.\n3. Na sporej ilości oliwy zeszklić drobno posiekaną cebulkę. Dorzucić do niej zmiażdżone i posiekane ząbki czosnku. Dodać jeszcze szparagi i posiekane suszone pomidory. Podsmażać całość chwilę, aż szparagi nieco zmiękną. Dorzucić kluski leniwe i całość dokładnie zamieszać. Zdjąć z ognia posypać hojnie startym parmezanem i posiekaną natką pietruszki.\n*tak przygotowane leniwe ze szparagami świetnie smakują w towarzystwie jaja sadzonego\nKinga 19 maja 2017 19:55\nKasia Bolek 20 maja 2017 00:57\nmomi 19 maja 2017 23:44\nCo tu dużo gadać, dzieci kochane są ale czlowiek potrzebuje tez świętego spokoju od czasu do czasu, bo idzie oszaleć. No ale jeszcze przetrzymać z 10 lat i będzie z górki ;-)\nKasia Bolek 20 maja 2017 00:56\nHm...nie wiem czy tak bardzo z górki,skoro już chodzą mi po głowie myśli o rodzeństwie dla Lucy. Nie wiadomo ile tego rodzeństwa nam wyjdzie :)\nA z drugiej strony narzekam,narzekam i jednocześnie czuję się nieszczęśliwa że ten mój harpagan coraz bardziej samodzielny jest i za chwilę nie będzie mnie potrzebować\nAleksandra Bohojło/ Esencja 23 maja 2017 08:35\nU mnie też dzisiaj szparagi (kolejny dzień) i parmezanem, ale jako dodatek do ryby, a nie składnik ��\nKasia Bolek 23 maja 2017 10:32\nu mnie są dodatkiem jak jest konkubent na obiedzie-on jest z frakcji, która nie wyobraża sobie obiadu bez kawału mięcha. Jak jem sama to zazwyczaj jest to obiad wegetarianski :)\nwNaszejBajce.pl 23 maja 2017 08:35\nPychotka! Ostatnio mąż zapytał mnie o takie zestawienie :) Teraz już wiem jak je przygotować. Świetne zdjęcia, aż ślinka cieknie.\nKasia Bolek 23 maja 2017 10:33\ndziękuję :) a leniwe ze szparagami polecam, u nas chodzą na obiad na okrągło...póki jeszcze są szparagi :)\nQuembec - lifestyle po włosku 23 maja 2017 10:33\nAleż to smakowicie wygląda!\nKasia Bolek 23 maja 2017 11:13\nmatrony.pl 23 maja 2017 11:15\nOjej, kolejny, boski pomysł na obiad! Dzisiaj już mam kilka propozycji zaczerpniętych od blogerek :) Ale chyba Twój wygrywa. Leniwe ze szparagami <3 Jak to musi dobrze smakować!\nKasia Bolek 23 maja 2017 11:22\nooo...bardzo lubię wygrywać w takich rankingach :)\npozdrawiam serdecznie i życzę smacznego obiadu\npożeramstrony 10 czerwca 2019 22:07\nKasia Bolek 11 czerwca 2019 11:49\na smakuje jeszcze lepiej niż wygląda :)\nZołza z kitką 12 czerwca 2019 14:52\nAleż bym jadła! Wszystkie składniki uwielbiam!\nKasia Bolek 21 czerwca 2019 14:25\nTo trzeba szybko zrobić póki jeszcze szparagi są dostępne :)\n515. Zapiekana kasza jaglana z truskawkami na poży...\n514. Kruche ciasto z rabarbarem i budyniową pianką\n512. Ciasto cytrynowe z borówkami\n511. Sałatka z grillowanymi szparagami, serem feta...\nTallinn, city break z dzieckiem\nKwietniowe torty z Miśkowej cukierni


W kolorowym świecie mody - Siemianowice Śląskie - NaszeMiasto.pl\nW kolorowym świecie mody\nAutor: Teresa Semik 2006-03-10, Aktualizacja:\nW połowie lutego, po zakończonym kontrakcie z domem mody włoskiego projektanta Roberto Cavallego, Karolina na krótko wpadła do domu, by nadrobić szkolne zaległości.\nW połowie lutego, po zakończonym kontrakcie z domem mody włoskiego projektanta Roberto Cavallego, Karolina na krótko wpadła do domu, by nadrobić szkolne zaległości. Uzgodniła z nauczycielami, jaki zakres materiału przerobi jej klasa i znów ruszyła w drogę. W marcu zaangażował ją kolejny prestiżowy dom mody - Missoni. Jej życie nabrało tempa i kolorów.\nKarolina jest pełna naturalnego wdzięku, spokoju i skromności. Niedawno skończyła 15 lat, ale musiała szybko dorosnąć. Wprawdzie włoska agencja Das Models gwarantuje jej opiekę i bezpieczeństwo, niemniej w Mediolanie od razu rzucona została na głęboką wodę. Sama musiała dać sobie radę.\nO włoski kontrakt zatroszczyła się jej macierzysta agencja - Grad'oro Models Management z Mysłowic. Najpierw tutaj Karolina przeszła szkolenie, zdała specjalistyczny egzamin i przez trzy lata zdobywała doświadczenie. Miała zajęcia z makijażu, wizażu, stylizacji ubioru oraz estetyki ruchu i aranżacji pokazu. Uczyła się nie tylko, jak dbać o własne ciało, ale także, jak pozować do zdjęć i rozmawiać z dziennikarzami, by zapanować nad tremą.\n- Powtarzano nam, że trzeba pamiętać o terminach, nie spóźniać się na umówione spotkania, a przede wszystkim, że trzeba uczyć się języków obcych - dodaje.\nZagranicznych kontraktów szukała dla Karoliny właścicielka Grad'oro Models Management Natalia Kowalczyk, która nie tak dawno sama odnosiła sukcesy w konkursach piękności.\n- Rozmawiałyśmy z wieloma agencjami, ale Das Models wydała nam się najbardziej godna zaufania, więc podesłaliśmy jej zdjęcia Karoliny. Spodobały się.\nDecyzja o wyjeździe była trudna i dla Karoliny, i dla jej rodziny.\n- Rodzice bardzo mnie wspierali, ale ostatecznie decyzja o wyjeździe do Mediolanu należała do mnie. Pomyślałam, że jak zacznę zarabiać, to im pomogę - wspomina. Najwięcej oporów miał starszy brat - policjant.\n- Najpierw, w trosce o mnie, powtarzał, że jeszcze mam czas na takie wyjazdy, a potem, że mam natychmiast wracać do domu, jak coś mi się nie spodoba - przypomina Karolina.\nModelki wcześnie zaczynają, właśnie w wieku 15 lat, ale też ich kariera dość szybko się kończy. Wiele zależało także od tego, w jaki sposób szkoła wesprze ją w tych zamierzeniach, Karolina jest uczennicą III klasy gimnazjum. Szkoła nie zawiodła.\n- Dla nas to również było nowe doświadczenie - wspomina Irena Wołotkiewicz, dyrektorka Gimnazjum nr 4 w Katowicach. - Karolina przyszła do szkoły z mamą, by powiedzieć o swoich planach i spytać nas o opinię. Cieszymy się, że ma szansę zrobić w swoim życiu również coś innego, nowego i ważnego dla niej.\nGrażyna Kowalczyk, agentka Grad'oro Models Management, na wszelki wypadek pojechała do Mediolanu sprawdzić warunki, w jakich Karolina się znajdzie. Był to dla gimnazjalistki pierwszy zagraniczny wyjazd. Na lotnisku w Mediolanie czekała na nią przedstawicielka agencji. Pokazała, gdzie będzie mieszkać i gdzie ma się stawić następnego dnia - sama, na podstawie mapy oraz rozpisanych przystanków autobusowych i metra. Musiała przetrwać.\n- Na początku wszystko wydało mi się przerażające - wspomina. - "Mamo, co ja tu robię" - pomyślałam i zadzwoniłam do domu.\nPierwszego dnia poruszała się bardzo ostrożnie, żeby nie pojechać w odwrotną stronę. Z czasem było coraz lepiej.\nDo jej obowiązków w Mediolanie należało uczestniczenie we wszystkich castingach, w które angażowała się jej agencja, by znaleźć dla niej pracę. Konkurentki były z całego świata. Mieszkała w pokoju z siedmioma Brazylijkami, przyjaźniła się z Dominikanką.\nCastingi kończyły się zdawkową oceną: "Dziękujemy, spróbuj innym razem", albo: "Bardzo nam się podobasz, może coś z tego będzie" i te Karolina słyszała najczęściej.\nPo dwóch tygodniach przyszła oferta. Dom mody i nazwisko projektanta jest z pierwszej światowej ligi - Roberto Cavalli. Była to praca w tak zwanych show roomach, gdzie projektant demonstruje nabywcom swoje produkty. Karolina zakładała ubrania i je prezentowała. Współpraca z włoskim domem mody - Missoni obejmuje także zdjęcia do firmowego katalogu.\n- Karolina umie słuchać poleceń, to bardzo ważne w jej pracy - podkreśla Natalia Kowalczyk. - Nie zachłystuje się tym, co już osiągnęła, co sobą prezentuje. Jest bardzo otwarta na świat, ale też nauczyła się dystansować do tego, co o niej mówią inni.\nW szybkim konkursie włoskiej telewizji na najlepszą modelkę Karolina Rygielska była bezkonkurencyjna. Nienaganna postawa, staranny makijaż, zgrabne, kocie ruchy. Sunęła po wybiegu.\nW Mediolanie pokus jest wiele. Zaskakujące zaproszenie, np. do dyskoteki, telefonicznie konsultowała z mamą i agentką w Mysłowicach.\n- Musimy być jedną drużyną, mieć do siebie zaufanie - mówi Grażyna Kowalczyk. - Mamy znakomite relacje z rodzicami Karoliny.\nModelki dostają kieszonkowe, ale - jak mówi Karolina - zdobywane doświadczenie w Mediolanie to największy kapitał. Dwa kilkutygodniowe pobyty w Mediolanie zostały skrupulatnie zaplanowane i uwzględniały jej szkolne obowiązki. Akurat w przerwie, między jednym a drugim wyjazdem, przyszła propozycja od Giorgio Armaniego.\n- Czasami trzeba pierwszy raz odmówić, nie chcieliśmy burzyć ustalonego harmonogramu zajęć Karoliny. Ma być modelką wykształconą - dodaje Grażyna Kowalczyk.\nKarolina Rygielska jest w klasie sportowej, odnosiła sukcesy w skoku wzwyż, w piłce ręcznej. Myśli o studiach sportowych, ale też chce podjąć kolejne doświadczenia w modelingu.\nAgentka ma dla niej dobrą wiadomość. Przyszło zaproszenie do Hamburga, gdzie będzie współpracować z fotografem, który robił zdjęcia top modelce Claudii Schiffer.\nKarolina, trzymamy kciuki!\nWięcej na temat: grazyna kowalczyk gradoro,\nKarolina Rygielska modelka,\ngradoro grażyna kowalczyk,\nkarolina rygielska gradoro,\nmodelka karolina rygielska


Dzieci bawią się i robią “bazę” w betonowych płytach – myglogow\nDzieci bawią się i robią “bazę” w betonowych płytach1 min na czytanie\nO tym problemie poinformowała nas radna powiatowa Ewa Czaińska, która często chodzi w tamto miejsce na osiedlu Piastów Śląskich na spacer ze swoim psem. – Wyjątkowo niebezpieczna hałda płyt drogowych nieopodal ulicy Małgorzaty Cylejskiej – alarmuje, że bawią się tam dzieci. –Opady i brak ładu oraz składu może skutkować osunięciem. A przypominam, że już pisałam – dzieci w tej części osiedla uwielbiają tworzyć i bawić się w tzw. bazy. Niepokojące tym bardziej, iż zdarzały się wypadki śmiertelne z tego typu porzuconym materiałem budowlanym – dodaje.\nMarta Dytwińska-Gawrońska, rzecznik prezydenta miasta, od razu interweniowała w tej sprawie. – To nie są tylko nasze odpady, ale również pozostałości po budowach deweloperskich – zaznacza jednak, że nie ma to większego znaczenia, bo przecież najważniejsze jest bezpieczeństwo mieszkańców. Dlatego odpady budowalne zostaną stąd usunięte.\nCzy ktoś się przyczynił do śmierci głogowianina, którego znaleziono z podciętym gardłem? Śledztwo jednak trwa


Showdown – Wikipedia, wolna encyklopedia\nShowdown – sport stworzony dla osób z upośledzeniem wzroku (zwany również – niesłusznie – tenisem stołowym dla niewidomych, bardziej jednak przypomina grę „cymbergaj”), jest dyscypliną o charakterze integracyjnym. W showdown mogą grać również osoby pełnosprawne – wówczas ich oczy zasłonięte są nieprzejrzystymi okularami.\nSport ten został wymyślony w 1977 roku przez Kanadyjczyka Joe Lewisa. Miał być początkowo jedynie rozrywką dla osób niewidomych. W udoskonalenie zasad i rozwój dyscypliny miał wkład Patrick York z Kanady. Od roku 1992 showdown aspiruje do bycia dyscypliną paraolimpijską. Na Igrzyskach w Londynie w 2012 roku został rozegrany pierwszy paraolimpijski turniej pokazowy.\n↑ Showdown - General information - Sports - IBSA, www.ibsasport.org [dostęp 2020-03-07] (ang.).\nStrona dyscypliny (na IBSA)


Jeśli Twoją profesją jest fryzjerstwo, bądź też interesuje Cię stylizacja fryzur, kosmetyki i usługi – warto zaczerpnąć odrobinę wiedzy na temat nowości na rynku. | Moda i zakupy\nJeśli Twoją profesją jest fryzjerstwo, bądź też interesuje Cię stylizacja fryzur, kosmetyki i usługi – warto zaczerpnąć odrobinę wiedzy na temat nowości na rynku.\nRynek fryzjerstwa w Polsce zdobywa własne maximum. Pojawia się dużo możliwości. Dziś zakład fryzjerski, to nie wyłącznie miejsce, w jakim istnieje sposobność okresowego obcięcia włosów. Układanie fryzur i stylizacja, została oddzielną dziedziną sztuki, mody i usługi. W teraźniejszym czasie, wszyscy znacząco bardziej troszczą się o swój wygląd i z tego powodu wzrasta zapotrzebowanie na specjalistów i centra stylizacji fryzur.\nW obecnych okresach zarówno kobiety, mężczyźni, jak i młodsi podążają do poprawienia swojego wyglądu. Styliści, właściciele salonow fryzur i profesjonaliści starają się iść z duchem lat i sprostać wszelkim zleceniom i wymaganiom klientów. Szukają modernistycznych inspiracji, koncepcji na dodatkowe usługi, ciągle się dokształcają, nabywają informacji.\nJeżeli intryguje Cię ciąg dalszy tego tematu zapraszamy do kolejnego tekstu, który czeka na Ciebie pod podanym linkiem. W nim rozwieją się wszelkie Twe rozterki.\nWraz z postępem takiej dziedziny idzie do przodu przemysł kosmetyczny. Teraz, dobra firma świadcząca usługi fryzjerskie nie funkcjonuje korzystnie bez stosownych produktów.\nZ upływem czasu, są coraz szersze sposobności , wychodzi na zbyt coraz więcej produktów kosmetycznych, umacniających prace stylizacji. Idź do: . Zwiększa się także ich dostępność. Kiedyś kupno specjalnych wytwórstw możliwe było jedynie za pośrednictwem przedstawiciela handlowego znanej marki. Dziś umożliwiona jest już sprzedaż internetowa, a wiele towarów, nawet tych mniej rozpowszechnionych można zakupić w powszechnych oddziałach drogerii. Szampon oczyszczający, preparat do loków, dekoloryzator, substancja prostująca włosy – to wszystko możemy mieć w domu na własny użytek.\nZaabsorbowała Cię ta kwestia? Jeśli tak, to kliknij tu, a więcej przeczytasz w treści (http://www.fajneobuwie.pl/). Dla pewnych osób ten artykuł to ciekawe podejście do niniejszego zagadnienia.\nW Internecie, jak i specjalistycznych punktach stylizowania zjawiają się teksty, czasopisma, broszury reklamowe tyczące się wszelkich nowości, kosztów, prognoz| i zapowiedzi produktów kosmetycznych. Poznaj oferowaną przez serwis LokiKoki gamę produktów do włosów.\nFryzjerzy ciągle poszukują oryginalnych rozwiązań, aby zwiększyć zasięg własnych kwalifikacji. Jeżeli ciekawi Cię dyscyplina fryzjerstwa – powinieneś zapoznać się z jej rozwojem i nabyć nowoczesne produkty.\nDla niej i dla niego, Modne kosmetyki dla niej i dla niego, Uroda i moda fryzjer, Produkty, stylizacja, włosy\n← Panie uwielbiają buty\nMaski do włosów – recepta na przepiękne włosy, które są ozdobą ciała każdej wyjątkowej damy →


Pioglitazone jest wskazany w leczeniu 2 typy cukrzycy:w monoterapii: u pacjentów (zwłaszcza u pacjentów z nadwagą) niewłaściwie kontrolowanej diety i ćwiczeń fizycznych, dla których metformina jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji;jako podwójnej terapii doustnej w skojarzeniu z: metforminą u pacjentów (zwłaszcza u pacjentów z nadmierną masą ciała) z niewystarczającym poziomem kontroli glikemii, mimo maksymalne tolerowane dawki w monoterapii metforminą;z sulfonylomocznika, tylko u pacjentów, którzy pokazują nietolerancji metformina lub których metformina jest przeciwwskazane, z niewystarczającym poziomem kontroli glikemii, pomimo maksymalne tolerowane dawki w monoterapii z sulfonylomocznika;jak potrójna doustna terapia w połączeniu z: metformina i pochodne sulfonylomocznika u pacjentów (zwłaszcza u pacjentów z nadmierną masą ciała) z niewystarczającym poziomem kontroli glikemii, mimo podwójnej terapii doustnej. Pioglitazone pokazano również dla połączeniu z insuliną w typ-2 u pacjentów z c\ndotyczącego produktu Actos. Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi\nleku Actos do obrotu, oraz zaleceń w sprawie warunków stosowania produktu.\nProdukt Actos stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2 u osób dorosłych (w wieku powyżej 18 lat),\nszczególnie u tych z nadwagą. Lek stosuje się w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi w\nw monoterapii u pacjentów, u których podawanie metforminy (inny lek przeciwcukrzycowy) nie jest\nw skojarzeniu z metforminą u pacjentów, u których stosowanie samej metforminy nie zapewnia\nzadowalającej kontroli choroby, bądź w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika (inny lek\nprzeciwcukrzycowy), w przypadku gdy metformina nie jest wskazana dla pacjentów, u których\nstosowanie samej pochodnej sulfonylomocznika nie zapewnia zadowalającej kontroli choroby;\nw skojarzeniu z zarówno metforminą, jak i pochodną sulfonylomocznika u pacjentów, u których\nstosowanie obu tych leków nie zapewnia zadowalającej kontroli choroby pomimo leczenia\ndoustnego oboma lekami;\nw skojarzeniu z insuliną u pacjentów, u których stosowanie samej insuliny nie zapewnia\nzadowalającej kontroli choroby i którzy nie mogą przyjmować metforminy.\nZalecana dawka początkowa leku Actos wynosi 15 lub 30 mg raz na dobę. Może zaistnieć konieczność\nzwiększenia dawki po jednym lub dwóch tygodniach do maksymalnie 45 mg raz na dobę, jeżeli\nniezbędna jest lepsza kontrola stężenia glukozy (cukru) we krwi. Tabletki należy połykać, popijając je\nLeczenie produktem Actos należy przeanalizować po upływie od trzech do sześciu miesięcy i przerwać u\npacjentów, którzy nie odnoszą wystarczających korzyści. Podczas kolejnych analiz osoby przepisujące\npowinny potwierdzać, że korzyści dla pacjentów utrzymują się.\nw skuteczny sposób. Substancja czynna produktu Actos, pioglitazon, zwiększa wrażliwość komórek\n(tkanki tłuszczowej, mięśni i wątroby) na działanie insuliny, co oznacza, że organizm lepiej\nwykorzystuje wytwarzaną insulinę. W rezultacie dochodzi do obniżenia stężenia glukozy we krwi, co\npomaga łagodzić objawy cukrzycy typu 2.\nProdukt Actos porównywano w wielu badaniach do placebo, metforminy lub gliklazydu (pochodna\nsulfonylomocznika). W niektórych badaniach obserwowano również skojarzenie leku Actos z pochodną\nsulfonylomocznika, insuliną lub metforminą albo ze skojarzeniem metforminy i pochodnej\nsulfonylomocznika. W kolejnych badaniach analizowano również długoterminowe stosowanie produktu\nActos. We wszystkich badaniach łącznie prawie 7000 pacjentów otrzymywało lek Actos. W badaniach\ntych dokonano pomiaru poziomu substancji zwanej hemoglobiną glikozylowaną (HbA1c) we krwi, co\npozwala określić, na ile skutecznie jest kontrolowane stężenie glukozy we krwi.\nLek Actos doprowadził do obniżenia stężenia HbA1c, co wskazuje na obniżenie stężenia glukozy we\nkrwi przy dawkach 15, 30 i 45 mg. Lek Actos w monoterapii wykazał tę samą skuteczność działania, co\nmetformina i gliklazyd. Lek Actos przyczynił się również do poprawy kontroli stężenia glukozy\nuzyskanej w cukrzycy typu 2, gdy lek dodawano do dotychczasowego leczenia pochodną\nsulfonylomocznika, insuliną lub metforminą albo połączeniem metforminy i pochodnej\nNajczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem produktu Actos (obserwowane u 1 do 10\npacjentów na 100) to: infekcje górnych dróg oddechowych (przeziębienia), zaburzenia czucia\n(osłabienie odczuwania dotyku), zaburzenia widzenia, złamania kości i wzrost masy ciała. Jeżeli\nprodukt Actos stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, mogą występować inne\ndziałania niepożądane. Pełny wykaz działań niepożądanych związanych ze stosowaniem leku Actos\nLeku nie wolno stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby, u pacjentów z chorobami serca (kiedy\nserce nie funkcjonuje prawidłowo) ani u pacjentów z cukrzycową kwasicą ketonową (powikłanie\ncukrzycy). Nie wolno go także stosować u pacjentów, którzy chorują lub chorowali na raka pęcherza\nbądź w ich moczu występuje krew, czego przyczyna nie została jeszcze wyjaśniona. Pełny wykaz\nActos przewyższają ryzyko, i zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie leku do obrotu.\nskutecznego stosowania produktu Actos?\nFirma wprowadzająca produkt Actos do obrotu opracuje materiały informacyjne dla lekarzy\nprzepisujących lek, które będą obejmować możliwe ryzyko zaburzenia czynności serca i raka pęcherza\nw związku z leczeniem obejmującym pioglitazon, kryteria wyboru pacjentów i konieczność\ndokonywania regularnego przeglądu leczenia i wstrzymania leczenia, jeżeli pacjenci przestają odnosić\nkorzyści z leczenia.\nstosowania produktu Actos.\nW dniu 13 października 2000 r. Komisja Europejska przyznała pozwolenie na dopuszczenie produktu\nActos do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.\nuzyskania dodatkowych informacji dotyczących leczenia produktem Actos należy zapoznać się z ulotką\nCo to jest lek Actos i w jakim celu się go stosuje\nInformacje ważne przed zastosowaniem leku Actos\nJak stosować lek Actos\nJak przechowywać lek Actos\nActos zawiera pioglitazon. Jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym u dorosłych w leczeniu\nActos pomaga kontrolować stężenie cukru (glukozy) we krwi u osób chorych na cukrzycę typu 2.,\npomagając w lepszym wykorzystaniu wytwarzanej przez organizm insuliny. W okresie od 3 do\nActos można stosować jako jedyny lek u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować metforminy, i\njeśli pacjent ma uczulenie na pioglitazon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku\nPrzed rozpoczęciem stosowania leku Actos należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą (patrz\nrównież Punkt 4)\nserca szczególnie u pacjentów powyżej 75 roku życia. Należy poinformować lekarza, jeśli\npacjent przyjmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne, które również mogą powodować retencję\njeśli występują cysty na jajnikach (zespół policystycznych jajników). Actos może zwiększyć\njeśli występują choroby wątroby lub serca. Przed zastosowaniem leku Actos należy wykonać\nodstępach czasu. U niektórych pacjentów chorych od wielu lat na cukrzycę typu 2. oraz na serce\nlub po udarze, którzy przyjmowali lek Actos i insulinę wystąpiła niewydolność serca. Należy\nnatychmiast poinformować lekarza jeśli wystąpią objawy niewydolności serca, takie jak\nJeśli pacjent przyjmuje Actos z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, jest wielce prawdopodobne, że\nstężenie cukru we krwi może zmniejszyć się do wartości mniejszych od prawidłowych (hipoglikemia).\nZazwyczaj można przyjmować inne leki podczas stosowania leku Actos. Jednakże niektóre leki mają\nszczególny wpływ na stężenie cukru we krwi:\nryfampicyna (stosowana w gruźlicy i innych zakażeniach)\nzbadać stężenie cukru, gdyż dawka leku Actos może wymagać zmiany.\npacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią dziecka.\nLek ten nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń\nJeżeli lekarz stwierdził występowanie u pacjenta nietolerancji pewnych cukrów, należy przed\nzażyciem leku Actos skontaktować się z lekarzem.\nZazwyczaj stosowana dawka początkowa to jedna tabletka zawierająca 15 mg lub 30 mg pioglitazonu\nraz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 45 mg pioglitazonu raz na dobę. Lekarz\nwskaże odpowiednią dawkę.\nJeżeli lek Actos jest stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. insulina,\nPodczas stosowania leku Actos lekarz zaleci przeprowadzanie okresowych badań krwi. Celem badań\njest sprawdzenie, czy wątroba pracuje w prawidłowy sposób.\nJeżeli przez przypadek pacjent zażyje zbyt wiele tabletek leku, lub jeżeli inna osoba lub dziecko\nNależy starać się przyjmować Actos codziennie, zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku\nLek Actos powinien być stosowany każdego dnia, żeby miał właściwe działanie. Przerwanie\nprzyjmowania leku Actos może spowodować zwiększenie stężenia cukru we krwi. Należy\nNiewydolność serca występowała często (nie częściej niż u 1 na 10 osób) u pacjentów stosujących lek\nActos w skojarzeniu z insuliną. Jej objawy to nietypowa zadyszka lub nagłe zwiększenie masy ciała,\nlub miejscowe obrzęki. W przypadku zaobserwowania jakiegokolwiek z tych objawów, zwłaszcza u\nosób w wieku powyżej 65 lat, należy natychmiast poinformować o tym lekarza.\nprzyjmujących lek Actos. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują obecność krwi w moczu, ból\nw czasie oddawania moczu lub nagłą potrzebę oddania moczu. W przypadku zaobserwowania\nMiejscowe obrzęki również występowały bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób) u pacjentów\nstosujących lek Actos w skojarzeniu z insuliną. W przypadku zaobserwowania tego działania\nActos i zgłaszano je także u pacjentów przyjmujących lek Actos (częstość nie może być określona na\npodstawie dostępnych danych). W przypadku zaobserwowania tego działania niepożądanego, należy\nNiewyraźne widzenie spowodowane obrzękiem (lub płynem) w obrębie tylnej części oka (częstość nie\nmoże być określona na podstawie dostępnych danych) także obserwowano u pacjentów stosujących\nlek Actos. Jeśli objaw ten wystąpił po raz pierwszy, wówczas należy jak najszybciej poinformować o\ntym lekarza. Podobnie w przypadku gdy doszło do pogorszenia niewyraźnego widzenia, należy jak\nZgłaszano występowanie reakcji uczuleniowych (częstość nie może być określona na podstawie\ndostępnych danych) u pacjentów stosujących lek Actos. Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja\nuczuleniowa, w tym pokrzywka lub obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, który może powodować\ntrudności w oddychaniu lub przełykaniu, należy przestać stosować ten lek oraz jak najszybciej\nInne objawy niepożądane, które wystąpiły u niektórych pacjentów stosujących lek Actos razem z\nNie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu tekturowym i\nSubstancją czynną leku Actos jest pioglitazon.\nKażda tabletka Actos 15 mg zawiera 15 mg pioglitazonu (w postaci chlorowodorku).\nKażda tabletka Actos 30 mg zawiera 30 mg pioglitazonu (w postaci chlorowodorku).\nKażda tabletka Actos 45 mg zawiera 45 mg pioglitazonu (w postaci chlorowodorku).\nPozostałe składniki to: laktoza jednowodna, hypromeloza, sól wapniowa karmelozy oraz\nmagnezu stearynian. Patrz punkt 2 „Actos zawiera laktozę jednowodną”\nTabletki Actos 15 mg mają barwę białą lub kremową, są okrągłe, wypukłe, oznaczone „15” po\njednej stronie i „ACTOS” po drugiej stronie.\nTabletki Actos 30 mg mają barwę białą lub kremową, są okrągłe, płaskie, oznaczone „30” po\nTabletki Actos 45 mg mają barwę białą lub kremową, są okrągłe, płaskie, oznaczone „45” po\nTabletki są pakowane w blistry zawierające 14, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98, 112 lub 196 tabletek. Nie\nTakeda Ireland Limited, Bray Business Park, Kilruddery, County Wicklow, Irlandia.\nLilly S.A, Avda. de la Industria 30, 28108 Alcobendas (Madryt), Hiszpania\n(PSUR) dotyczących substancji czynnych glimepiryd/chlorowodorku pioglitazon,\nmetmorfina/pioglitazon, pioglitazon, Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi\n(CHMP) doszedł do następujących wniosków naukowych:\nDruki informacyjne dla tego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4 i 4.8) zawierają już informacje o\nwynikach badań klinicznych, w których zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia złamania\nkości wyłącznie u kobiet. Niemniej dane epidemiologiczne zebrane po wprowadzeniu produktu do\nobrotu sugerują występowanie podobnego, zwiększonego ryzyka złamania kości zarówno u mężczyzn\njak i u kobiet, dlatego należy zachowa ostrożność w długotrwałym leczeniu. Z tego względu zaleca się\naktualizację druków informacyjnych produktów leczniczych zawierających substancję czynną\npioglitazon tak, by dokładnie odzwierciedlały dane zebrane po wprowadzeniu produktu do obrotu w\nodpowiednich punktach charakterystyki produktu leczniczego i ulotki dołączanej do opakowania.\nNa podstawie wniosków naukowych dotyczących substancji czynnych glimepiryd/chlorowodorek\npioglitazon, metformina/pioglitazon, pioglitazon CHMP uznał, że stosunek korzyści do ryzyka\nstosowania produktu leczniczego zawierającego (produktów leczniczych zawierających) substancje\nczynne glimepiryd/chlorowodorek pioglitazonu, metformina/pioglitazon, pioglitazon pozostaje\nniezmieniony i należy wprowadzić proponowane zmiany w drukach informacyjnych.


12 Dywizja Piechoty - III Rzesza\nDywizja - to podstawowy związek taktyczny różnych rodzajów sił zbrojnych (5-15 tys. żołnierzy) składający się zazwyczaj z pułków lub brygad różnych rodzajów wojsk (typowych dla danego rodzaju sił zbrojnych) przeznaczonych do prowadzenia walki oraz oddziałów i samodzielnych pododdziałów przeznaczonych do zabezpieczenia bojowego działań, zapewnienia zaopatrzenia materiałowego i utrzymania w gotowości bojowej sprzętu technicznego jednostek dywizyjnych.Bitwa pod Diemiańskiem (niem. Festung Demjansk lub Kessel von Demjansk; ros. Демя́нский котёл) – bitwa na froncie wschodnim stoczona w 1942 roku pomiędzy oddziałami Armii Czerwonej a Wehrmachtu wokół miasta Diemiańsk, na południe od Leningradu.\nEmblemat 12 Dywizji Piechoty\nGrupa Armii Północ - (niem. Heeresgruppe Nord) nazwa jednej z grup armii Wehrmachtu formowanych w trakcie II wojny światowej.Zagłębie Ruhry (niem. Ruhrgebiet) – zagłębie przemysłowe w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia. Położone jest nad rzeką Ruhrą, a także w pobliżu rzeki Ren. Powierzchnia Zagłębia Ruhry w oficjalnych granicach wynosi 4435 km², zaludnienie: 5 172 745 mieszkańców (stan na: 31.12.2009), gęstość zaludnienia: 1166,3 os./km².\nOperacja Bagration (ros. Операция Багратион) – kryptonim radzieckiej ofensywy Armii Czerwonej z 1944 roku, znanej także jako Białoruska Strategiczna Operacja Ofensywna, która oczyściła Białoruską SRR z sił niemieckich doprowadzając do prawie całkowitego zniszczenia Grupy Armii "Środek". Była to prawdopodobnie największa klęska Wehrmachtu podczas II wojny światowej. Operacja została nazwana na cześć gruzińskiego księcia i rosyjskiego generała Piotra Iwanowicza Bagrationa, żyjącego na przełomie XVIII i XIX wieku, który poległ w bitwie pod Borodino.\n12 Dywizja Grenadierów Ludowych (niem. 12. Volks-Grenadier-Division) – jedna z niemieckich dywizji grenadierów ludowych. Utworzona w październiku 1944 roku z 12 Dywizji Piechoty. Walczyła pod Akwizgranem w składzie LXXXI Korpusu Armijnego, brała udział w ofensywie w Ardenach w rezerwie 6 Armii Pancernej. Od lutego 1945 roku w składzie LVIII Korpusu Pancernego z Grupy Armii B, operowała na terenie gór Eifel i Zagłębia Ruhry. Skapitulowała w kwietniu 1945 roku w Wuppertalu.


Tecnigas next-r a q-tre.2T Różnice | Forum Jednoślad.pl\n17 odpowiedzi, 5 odp, ostatnia aktywność 7 lat, 6 miesięcy temu od\n28 lutego 2014 dnia 10:26 #157643 Reply\nWitam, czym się różnią te dwa wydechy? Różnica w cenie jest dość duża. Na którym będzie lepszy v-max, przyspieszenie? :p\n28 lutego 2014 dnia 11:45 #157645 Reply\nTez mialem ten dylemat chcialem cos lepszego kupic ale nie mialem kasy wiec kupilem qtre dzis go zalozylem i tak fajnie to wyglada v-max wiekszy o 15 km/h i przyspieszenie tez. Na 6 rolkach ma mula na stracie od 10 kop i dojdzie do 15 i znowu mul i tak do 75-80 (skuter seria tylko tlumik i przerobki wariatora). na 3 rolkach (tak jezdze juz od jakis 500 km zaczołem na stary tlumiku) mul max do 5 km/h i do 60 5 sekund 😉\n28 lutego 2014 dnia 11:47 #157646 Reply\na i dodam ze fajny dzwiek (lekko zbasowany) nie chodzi jak kosiarka i nie jest glosny. wrecz ciszszy od starego tlumika\ni stary tlumik po 20 minutach: https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn2/v/t34/1618667_603211456423723_1309837073_n.jpg?oh=5f54020176f59bf7fdddc989e52e410e&oe=5311E3F1&__gda__=1393677694_ad0322c8a8db22b0564278464a5eca5d\n28 lutego 2014 dnia 20:27 #157681 Reply\nA da ktoś opinie tego next-r? 😀 a, jeszcze jedno. Jakbym wsadził taki wydech do Vitalitki 2T i do tego dał wariator np malossi multivar, musiałbym coś jeszcze wymienić, czy tylko dobrać odpowiednie rolki? 🙂\n1 marca 2014 dnia 09:30 #157712 Reply\n2 marca 2014 dnia 21:32 #157915 Reply\nmasz next-r, daje rade w mocno wysilonym silniku\na jakby tak jeszcze moduł odblokowac powyżej 50 to ho ho!co by to było.\n3 marca 2014 dnia 15:06 #157923 Reply\nA czy zmieniając wydech, i wariator na malossi będę żyłował silnik? 🙂 Chcę trochę tuningu, ale nie chce też za bardzo męczyć silnika 😛 moduł w Vitalitce jest chyba odblokowany ;p\n3 marca 2014 dnia 15:25 #157924 Reply\nwszystkie wydechy sportowe są z natury wysokoobrotowe.\n3 marca 2014 dnia 20:34 #157938 Reply\nI tu się mylisz :p. Tecnigasy są niskoobrotowe 🙂\n3 marca 2014 dnia 20:57 #157944 Reply\nmoże w stosunku do wydechów klasy drag i racing optymalizowanych na 12-16 tyś to tak. Natomiast w stosunku do seryjnych wydalaczy stanowczo są efektywne wyżej.\n3 marca 2014 dnia 21:04 #157947 Reply\na odpowiedz mi, bo nie znam sie super na tych tuningach. Jak włoże ten wydech tecnigas i wariator i z pełnej manetki będę rzadko korzystał. Czy zakatuje silnik? Co byłoby zdrowsze? Jechanie 60km/h na seryjnym, czy na sportowym? 🙂\n3 marca 2014 dnia 21:24 #157950 Reply\nnie ma znaczenia na jakim wydechu jedziesz tylko ile jedziesz i jak długo oraz jak to jest zestrojone.\new na tempo rozpędzania ma wpływ bo albo jest dopasowane do charakterystyki cylindra albo nie.\nnatomiast jeżeli interesują cie prędkości 60 i 60+ to silnik się już musi pokręcić do tego.\n4 marca 2014 dnia 17:46 #158019 Reply\ntecnigas qtre jest wydechem srednioobrotym i pasuje idealnie pod 50-65cc z 70-80 moga byc problemy. ale jak ktos nie chce spalic wiecej niz 4 litry to bedzie dobry na 50cc z twardszymi sprezynkami sprzegla, lub na 3 rolkach jak kto woli.\n4 marca 2014 dnia 20:45 #158038 Reply\nNo mi zależy i na v-maxie i na dość dobrym przyspieszeniu 🙂 a next-r jest niskoobrotowy? Zamierzam zostać przy 50ccm\n4 marca 2014 dnia 21:09 #158043 Reply\nwg specyfikacji Tecnigasa Next-r daja rade do 100cc i efektywność ma 9500obr\n4 marca 2014 dnia 22:14 #158056 Reply\na według mnie next-r a qtre rozni sie sposobem wykonania i materialmi np qtre moze szybciej rdzewiec ale wystarczy go pomalowac np. farba w sprayu kolor bezbarwny i juz mam wytrzyma 300% wiecej. ja go nie malowalem nie chcialo mi sie i ttak za niecaly rok sprzedaje skuter 😉\n4 marca 2014 dnia 23:02 #158062 Reply\nQ-tre i next r zardzewiały mi po takim samym czasie. Pierwsze naloty pojawiły się po dwóch – trzech tygodniach. Na next r ma trochę lepsze przyspieszenie.\n5 marca 2014 dnia 00:54 #158070 Reply\nNext-R jest teoretycznie lepszy.\nTutaj jest fajne porównanie i można sobie porównać efektywny zakres obrotowy.\nAle trzeba miec tez na uwadze że w innym silniku bedzie ciut inaczej.\nW każdym razie są wydechy efektywne poniżej 8000 obr (nawet przy 7100)- ale NextR do nich nie należy. I sa wydechy dające super rade przy 11-12 tyś obr. i NextR ze zwężką też do nich nie należy.\nW każdym razie widać do ile trzeba zakręcić żeby sie nimi nacieszyć\nOdpowiedz na: Tecnigas next-r a q-tre.2T Różnice