The Walking Dead. Żywe Trupy. Narodziny Gubernatora [Robert Kirkman, Jay Bonansinga] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00344 007424 19998805 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Robert Kirkman, Jay Bonansinga Liczba stron: 364\nISBN: 978-8-3792-4047-0 Data wydania: 2011-11-09\nAż w końcu przyszedł czas na pierwszą z serii powieści opowiadających historię kultowych postaci z uniwersum The Walking Dead. Gubernator. Ten rządzący Woodsbury despota znany jest z własnego, chorego poczucia sprawiedliwości: w jej imieniu zmusza więźniów do walki z zombie ku uciesze miejscowych, a tym, którzy wejdą mu w drogę, odcina ręce i nogi. Kiedy tylko pojawił się w komiksowym cyklu Żywe trupy, został okrzyknięty przez magazyn Wizard Złoczyńcą roku, a jego postać do dziś wzbudza wśród czytelników kontrowersje. Nadszedł czas, by sięgnąć do korzeni. Dzięki książce, którą trzymasz w ręku, dowiesz się, jak Gubernator stał się tym, kim jest, jak trafił do miejsca, w którym po raz pierwszy ujrzeli go fani serii, i co sprawiło, że wykurzył Ricka i jego towarzyszy z ich bezpiecznej przystani. Wybierz się w podróż po świecie, gdzie człowiek musi walczyć nie tylko o swoje życie, ale i duszę. Stań na krawędzi przepaści, na której dnie spoczywa ludzkość. Zobacz, jak powstaje legenda. Bądź świadkiem narodzin Gubernatora. Spis treści Na początku był przełomowy i świetnie oceniany komiks Żywe Trupy to synonim nieprzemijającej, wysokiej jakości. Paweł Deptuch, Carpe Noctem / Nowa Fantastyka Potem pojawił się rewelacyjny serial Najlepsza nowość w telewizji. Entertainment Weekly Aż w końcu przyszedł czas na pierwszą z serii powieści opowiadających historię kultowych postaci z uniwersum The Walking Dead. Gubernator. Ten rządzący Woodsbury despota znany jest z własnego, chorego poczucia sprawiedliwości: w jej imieniu zmusza więźniów do walki z zombie ku uciesze miejscowych, a tym, którzy wejdą mu w drogę, odcina ręce i nogi. Kiedy tylko pojawił się w komiksowym cyklu Żywe trupy, został okrzyknięty przez magazyn Wizard Złoczyńcą roku, a jego postać do dziś wzbudza wśród czytelników kontrowersje. Nadszedł czas, by sięgnąć do korzeni. Dzięki książce, którą trzymasz w ręku, dowiesz się, jak Gubernator stał się tym, kim jest, jak trafił do miejsca, w którym po raz pierwszy ujrzeli go fani serii, i co sprawiło, że wykurzył Ricka i jego towarzyszy z ich bezpiecznej przystani. Wybierz się w podróż po świecie, gdzie człowiek musi walczyć nie tylko o swoje życie, ale i duszę. Stań na krawędzi przepaści, na której dnie spoczywa ludzkość. Zobacz, jak powstaje legenda. Bądź świadkiem narodzin Gubernatora.\nthe Walking Dead Żywe trupy Narodziny Gubernatora Robert Kirkman i Jay Bonansinga Kraków 2011\nWstęp Przygoda Roberta Kirkmana z zombie zaczęła się we wczesnym dzieciństwie, kiedy to miał okazję zapoznać się z kultowymi już filmami George’a A. Romero Night of the Living Dead i Dawn of the Dead oraz ich kontynuacjami i remake’ami. Autor praktycznie w każdym wywiadzie podkreśla, że na The Walking Dead największy wpływ miał właśnie Romero i jego wizja. Inspiracji i pomysłów Kirkmanowi nie brakowało, ale droga do sukcesu była bardzo długa i wyboista. Koniec lat dziewięćdziesiątych i początek nowego tysiąclecia w przemyśle komiksowym nie były łatwe dla początkujących scenarzystów, którzy pragnęli zaistnieć dzięki własnym autorskim pomysłom. Wydawcy woleli nie ryzykować wtopy z powodu nikomu nieznanych nazwisk i lokowali pieniądze w sprawdzonych, markowych tytułach. Kirkman musiał więc zainwestować własne środki, aby założyć wydawnictwo i wypłynąć na powierzchnię oraz pokazać się szerszej publice. Jego debiut był głośny i kontrowersyjny. Parodia komiksów o superbohaterach z papieżem w roli głównej (Battle Pope) przyciągnęła zarówno czytelników, jak i odpowiedniego wydawcę, którym był Image Comics. Kirkman od razu przedstawił pomysły na kilka własnych tytułów, ale w 2001 roku – jak wspomina – komentarz Erica Stephensona na temat The Walking Dead brzmiał następująco: Słuchaj, nikt nie będzie chciał czytać prostej historii o zombie. Nie ma w tym nic niezwykłego, to tylko garstka ludzi żyjąca w świecie opanowanym przez wirusa. Uważamy, że to jest mało interesujące, i chcielibyśmy, abyś dodał do tego coś jeszcze, co mogłoby przyciągnąć czytelników... Kirkman nie miał wyjścia, przełknął krytyczną opinię, napisał kilka innych scenariuszy (SuperPatriot i Tech Jacket) i w końcu znalazł sposób, aby podejść wydawców – okłamał ich. Seria miała się toczyć tak, jak ją zaplanował na początku, z tą jednak różnicą, że w kolejnych numerach powoli ujawniałby fakt, że to właściwie kosmici spowodowali powstanie zombie. W ten sposób mieli osłabić potęgę militarną Ziemian i w konsekwencji przeprowadzić inwazję. Oczywiście, ludzie tak łatwo by się nie poddali, co miało doprowadzić do wielkiej i epickiej bitwy między dwoma rasami. Tym razem pomysł bardzo spodobał się wydawcy i już pod koniec 2003 roku pierwszy numer The Walking Dead z rysunkami Tony’ego Moore’a pojawił się na sklepowych półkach. Kosmici jednak się w nim nie znaleźli. Początki serii nie były lekkie. Premierowy zeszyt sprzedał się w ponad siedmiotysięcznym nakładzie, co na warunki mniejszych wydawnictw było dość przyzwoitym wynikiem, jednak sprzedaż kolejnych znacznie się wahała. Kirkman, pomimo swoich zapowiedzi, jakoby Żywe trupy miały być telenowelą grozy, która nigdy się nie skończy, obawiał się, że seria zostanie anulowana już po dwunastym numerze. Prasa niespecjalnie zwracała uwagę na nowy tytuł, traktując go raczej jako kolejny pulpowy twór będący mieszanką taniej sensacji i horroru. Ratunek przyszedł jednak ze strony samych czytelników, którzy pocztą pantoflową przekazywali sobie informacje o nowej jakości, jaka pojawiła się w komiksach spod znaku krwi i flaków. Dzięki temu już po roku od premiery sprzedaż wzrosła dwukrotnie (i przez następne lata rosła dalej), a scenarzysta mógł spać spokojnie i konsekwentnie prowadzić swoich bohaterów przez świat opanowany przez zombie. Po ośmiu latach od debiutu marka The Walking Dead znana jest praktycznie na całym świecie. Tytuł ten jest najlepiej sprzedającą się pozycją komiksową z wydawnictw niezależnych, zarówno w formacie zeszytowym, jak i w wydaniach zbiorczych; magazyn The Time uznał go jednym z pięciu najważniejszych komiksów minionej dekady, a ciągła obecność na listach bestsellerów New York Timesa i Amazona oraz statuetka Eisnera, dwie Harvey’a (najbardziej prestiżowe nagrody branży komiksowej) i wiele innych, równie znaczących tylko potwierdza wyjątkowość tworu Roberta Kirkmana. Mało tego. Żywe trupy okazały się na tyle plastycznym surowcem, że za sprawą Franka Darabonta (reżyser Skazanych na Shawshank i Zielonej mili) zaatakowały również ekrany telewizorów. Pierwszy sezon serialu odniósł wielki sukces, gromadząc przed ekranami ponad 600 milionów widzów w 122 krajach na całym świecie i zdobywając dziesiątki nominacji do przeróżnych nagród branżowych. Powodem tego sukcesu był nie tylko doskonały materiał wyjściowy, ale także doborowy oddział twórców, który przystąpił do realizacji serialu. Gale Anne Hurd (producentka serii Terminator i Obcy), Charles H. Eagle (scenarzysta Dextera i The Shield), Bear McCreary (autor muzyki do Battlestar Galactica), Greg Nicotero (spec od efektów specjalnych i charakteryzacji) czy Drew Struzan (autor kultowych plakatów do m.in. Star Wars i Blade Runnera) to tylko wierzchołek góry lodowej, który brał udział w produkcji pierwszej serii. Każdy z nich chciał i chce nadal być częścią świata wykreowanego przez Kirkmana, dodać coś od siebie, jeszcze bardziej podnieść jakość i być choć trochę kojarzonym z jego marką. Na tym jednak nie koniec. W USA pojawiły się już dwie gry planszowe (jedna z wizualizacją z serialu, druga z komiksu), linia figurek z McFarlane Studios, a na przyszły rok zapowiedziano grę komputerową osadzoną w świecie Żywych trupów. Zapewne to nie koniec i tylko czas pokaże, co nam jeszcze przyszłość przyniesie w temacie zombie Kirkmana. Niezwykła sprawność w zawiązywaniu fabuły, szokujące cliffhangery, świetnie zarysowane postacie i elektryzujące relacje między nimi, nieustające napięcie, spora dawka emocji, akcji i grozy, fakt, że autor w żaden sposób nie odpuszcza swoim bohaterom, daje do zrozumienia, że nawet ulubieńcy czytelników nie mogą być pewni swojej przyszłości – to największa siła The Walking Dead. Wszystkie te elementy tworzą nierozerwalną całość i są definicją nieprzemijającej, wysokiej jakości, która towarzyszy serii od pierwszego numeru. Kirkman definitywnie zerwał z wizerunkiem opowieści o zombie jako krwawych, tanich historyjek o eliminowaniu żywych trupów. The Walking Dead to rasowy dramat z elementami horroru, ukazujący powolną, lecz nieuniknioną deewolucję człowieka, jego staczanie się i metamorfozę w istotę o podstawowych potrzebach i najniższych instynktach. Autor traktuje zombie jako tło dla pytań o kondycję jednostki i całego społeczeństwa, interakcji pomiędzy bohaterami i ukazania ludzkich zachowań w trudnych sytuacjach. Te kwestie znajdują naprawdę niesamowite odpowiedzi, a na dodatek są doprawione odpowiednią dawką mocnych scen przeznaczonych dla miłośników rasowych horrorów. Prawie wszystkie pozytywy znajdujące się w komiksie twórcom serialu udało się bardzo sprawnie przenieść na szklane ekrany. A jak to jest w przypadku książki Narodziny Gubernatora? Jay Bonansinga to jeden z najbardziej pomysłowych pisarzy thrillerów, co prawda w Polsce jeszcze nieznany, ale bardzo doceniany zarówno w USA, jak i w innych krajach, gdzie tłumaczone są jego powieści. Nieprzypadkowo Kirkman wybrał akurat go do spisywania wszystkich pomysłów, uwag oraz zarysów wątków i przerabiania ich na zdatne do czytania słowo pisane. Opowieść, jaką postanowili podjąć obaj panowie, jest równie wdzięczna, co niebezpieczna. Wszyscy wiemy, jak kończy się ujawnianie nieodkrytych kart z historii popularnych postaci, dopisywanie opowieści, które w wyobraźni odbiorców wyglądają bardzo różnie. Może się to skończyć albo tragedią, albo strzałem w dziesiątkę. Gubernator to największy złoczyńca, jaki do tej pory pojawił się na kartach The Walking Dead. Bardzo mocno dał się we znaki głównemu bohaterowi serii, naznaczył go i w pewien sposób ukształtował ścieżkę, którą Rick od momentu spotkania z nim podąża po dziś dzień. Miał chore poczucie sprawiedliwości i poglądy, wydawał dziwne osądy. Od razu przykuł uwagę czytelników, namieszał w głowach, rozpalił wyobraźnię. Znalazł się w rankingu stu najbardziej rozpoznawalnych komiksowych złoczyńców, a także zdobył nagrodę czytelników magazynu Wizard w kategorii „Villain of the Year”. Sami więc widzicie, że istniała duża obawa o odpowiednie potraktowanie genezy Gubernatora, ale Jay Bonansinga dał z siebie wszystko, zdał egzamin u Kirkmana i świetnie uchwycił klimat komiksowego pierwowzoru, o czym już za chwilę będziecie mogli przekonać się sami. Paweł Deptuch PS: Miesiąc, w którym debiutuje książka, jest idealnym momentem, aby zwrócić uwagę na dzieło Roberta Kirkmana, jeśli jeszcze nie mieliście okazji. Raz, że pojawia się drugi sezon The Walking Dead w telewizji; dwa, że na polskim rynku dostępny jest już komplet wszystkich wydanych do tej pory tomów komiksowej zombie-epopei (łącznie z dodrukami pierwszych, wyprzedanych do cna albumów), a trzy... po prostu nie wypada nie znać historii Ricka Grimesa, która zapoczątkowała nową modę na zombie.\nDla Jeanie-B, Joeya i Billa… miłości mojego życia. – Jay Dla Soni, Petera i Collette… obiecuję, że będę mniej pracował, kiedy opłacimy college. – Robert\nCzęść pierwsza Wydrążeni ludzie Nie ma nic chwalebnego w umieraniu. Każdy może to zrobić. – Johnny Rotten\nJeden Brian Blake, skulony w zatęchłej ciemności, gdzie strach uciska jego pierś, a ból pulsuje mu w kolanach, pragnie tylko jednego – dodatkowej pary rąk, by mógł zakryć swoje własne uszy i odciąć się od odgłosu rozbijanych ludzkich głów. Niestety, obie dłonie zajęte ma czymś innym, trzyma je bowiem na malutkich uszkach dziewczynki przycupniętej obok niego w szafie. Siedmiolatka trzęsie się w jego objęciach, podskakuje, słysząc każde THWACK-GAHHHH-THUMP dobiegające zza drzwi. Potem następuje cisza, mącona jedynie mlaszczącym szuraniem buta stąpającego po pokrytej krwią posadzce i szumem wściekłych szeptów w przedsionku. Brian znowu zaczyna kaszleć, nie może nic na to poradzić. Przez ostatnie dni walczył z cholernym przeziębieniem i nadal nie potrafi powstrzymać upartego łaskotania w stawach i zatokach. Dzieje się tak każdej jesieni, kiedy dni w Georgii stają się coraz ciemniejsze i ponure. Wilgoć źle wpływa na jego kości, tłamsi energię, kradnie oddech. A teraz z każdym kaszlnięciem czuje ukłucie tępego, wywołanego gorączką bólu. Zgina się wpół przy kolejnym ataku, charczy, ale nadal trzyma dłonie przyciśnięte do uszu małej Penny. Zdaje sobie sprawę, że jego zachrypnięte dyszenie ściąga na nich uwagę tych, którzy znajdują się po drugiej stronie drzwi, niesie się po całym domu, ale nic nie może na to poradzić. Każde kaszlnięcie sprowadza światłość – jego niewidzące źrenice rozświetlają tysiące miniaturowych fajerwerków. Szafa, szeroka zaledwie na cztery stopy, głęboka na trzy, jest ciemna jak wnętrze kałamarza, śmierdzi kulkami na mole, mysimi bobkami i starym serem. Z mroku zwisają plastikowe pokrowce na garnitury, ocierają się o twarz Briana. Jego młodszy brat Philip powiedział mu, że w szafie można kasłać. Właściwie Brian mógł sobie kasłać, ile, kurwa, wlezie – odciągnęłoby to potwory – ale nie chciał zarazić córeczki Philipa tym przeklętym przeziębieniem. Jeśli by ją zaraził, Philip rozwaliłby mu łeb. Atak kaszlu przechodzi. Chwilę później słyszy kolejne ciężkie kroki przerywające ciszę – kolejny umarlak wchodzi do miejsca, gdzie dokonała się rzeź. Brian przyciska dłonie jeszcze mocniej do głowy Penny, a dziewczynka krzywi się na dźwięk kolejnego Rozwalania Czaszek w d-moll. Gdyby ktoś poprosił go o opisanie hałasu dochodzącego zza drzwi szafy, Brian Blake prawdopodobnie nawiązałby w swojej odpowiedzi do czasów, kiedy z mizernym powodzeniem prowadził sklep muzyczny. Porównałby ten dźwięk do symfonii perkusyjnej, którą wygrywają w piekle – brzmiało to jak popieprzony wyimek z Edgarda Varèse’a albo solówka naćpanego Johna Bonhama, przetykana różnymi zwrotkami i refrenami: powolnym, ludzkim oddechem... szurającymi krokami kolejnego, poruszającego się trupa... świstem siekiery... uderzeniem stali w ciało... i wreszcie wielki finał, czyli wilgotny dźwięk zwłok upadających na oślizgły parkiet. Znowu przerwa, co sprawia, że ciarki przechodzą Brianowi po kręgosłupie. Zapada cisza. Oczy przyzwyczaiły się już do ciemności, Brian widzi więc połyskiwanie gęstej krwi tętniczej sączącej się pod drzwi szafy. Wygląda jak olej napędowy. Delikatnie odsuwa bratanicę od powiększającej się kałuży, sadza ją między butami a parasolkami ustawionymi pod tylną ścianą. Rąbek jeansowej sukieneczki Penny Blake dotyka krwi. Dziewczynka szybko przyciąga materiał do siebie i gorączkowo pociera plamę, jakby samo wchłonięcie krwi przez ubranie mogło ją w jakiś sposób zainfekować. Kolejne konwulsje wstrząsają ciałem Briana, próbuje z nimi walczyć. Przełyka drapiący ból gardła i ma wrażenie, jakby połknął potłuczone szkło. Przytula do siebie dziewczynkę. Nie wie, co ma powiedzieć lub zrobić. Chciałby jej pomóc. Chciałby wyszeptać jakieś słowo otuchy, ale nic nie przychodzi mu do głowy. Ojciec dziewczynki wiedziałby, co powiedzieć. Philip by wiedział. Zawsze wie. Philip Blake jest jedną z osób mówiących rzeczy, które każdy zawsze chciałby powiedzieć. Mówi to, co musi zostać powiedziane, i robi to, co musi zostać zrobione. Jak teraz. Jest na zewnątrz razem z Bobbym i Nickiem, robią to, co musi zostać zrobione... Podczas gdy Brian zabunkrował się w ciemnościach niczym wystraszony królik i myśli, co powiedzieć swojej bratanicy. Biorąc pod uwagę, że Brian Blake jest starszym z dwójki rodzeństwa, mogło dziwić, iż to on zawsze był konusem. Mierzy ledwie pięć stóp i siedem cali, w dodatku w butach na grubej podeszwie. Do tego Brian Blake jest chudy jak strach na wróble, wiszą na nim nawet czarne, obcisłe jeansy i podarty podkoszulek z logiem Weezer. Kozia bródka, bransolety z makramy i burza włosów niczym u Ichaboda Crane’a dopełniają obrazu trzydziestopięciolatka, upodabniając go do przybłędy z jakieś bohemy, istnego Piotrusia Pana, klęczącego teraz w przesiąkniętej zapachem kulek na mole ciemności. Brian bierze głęboki oddech i patrzy w sarnie oczy Penny, na jej nieruchomą, przerażoną twarzyczkę, bladą jak duch w mroku szafy. Zawsze była cichą, małą dziewczynką o niemal porcelanowej cerze, przypominała trochę chińską laleczkę, a jej twarz otaczała jakaś eteryczna aura. Ale po śmierci matki ta twarzyczka stała się jeszcze bardziej zapadnięta, mizerna i stoicka, niemal przezroczysta, a kosmyki kruczoczarnych włosów zasłaniały wielkie oczęta. Przez ostatnie trzy dni nie odezwała się prawie ani słowem. Pewnie były to wyjątkowe dni, a trauma objawia się u dzieci inaczej niż u dorosłych, ale Brian obawiał się, że Penny cierpi na skutek jakiegoś szoku. – Będzie dobrze, mała – szepcze jej Brian do ucha, kończąc zdanie słabym kaszlnięciem. Mówi coś, ale nie patrzy na niego. Bełkocze, wgapiając się w podłogę; na jej umorusanym policzku błyszczy łza. – Co się dzieje, Pen? – Brian przytula ją mocniej i wyciera łzę. Znowu coś mruczy, i znowu, i znowu, ale nie do Briana, jest to raczej jakaś mantra, modlitwa albo inkantacja: – Nigdy już nie będzie ze mną dobrze, nigdy, nigdy, nigdy, nigdy, nigdy. – Cichutko. – Przyciska delikatnie jej głowę do swojego wygniecionego T-shirtu. Czuje wilgotne ciepło jej twarzy na swoich żebrach. Znowu zasłania jej uszy, bowiem zza drzwi dobiega kolejne TWACK, gdy ostrze siekiery przecina skórę, twardą czaszkę, kolejne warstwy opon i płat potyliczny. Dźwięk przypomina uderzenie kijem baseballowym w mokrą, miękką piłkę – krew tryska jak woda z rzuconego na podłogę mopa – a po nim słychać już tylko upiorny, chlupoczący łoskot. Może to dziwne, ale dla Briana najgorszą częścią jest właśnie to głuche, mlaszczące ŁUP ciała walącego się na drogie, ceramiczne kafelki. Owe kafelki zostały wykonane na zamówienie, były bogato inkrustowane, rzeźbione w azteckie wzorki. To uroczy dom... a przynajmniej kiedyś taki był. Znowu zapada okropna cisza. Brian tłumi w sobie kaszlnięcie, jakby trzymał w ustach petardę, która zaraz ma wybuchnąć, by w razie potrzeby jeszcze lepiej słyszeć nieregularny oddech, a potem ciężkie kroki i szuranie buciorów po umazanej posoką podłodze. Ale nic takiego nie następuje, po drugiej stronie drzwi jest jedynie cisza. Brian czuje, jak dziecko wtula się w niego – mała Penny przygotowuje się na kolejną porcję uderzeń siekiery – ale cisza pozostaje niezmącona. Kilka cali od ich twarzy słychać za to dźwięk zwalnianego zamka, gałka od drzwi szafy zaczyna się przekręcać, przez co Brian czuje na swoim ciele gęsią skórkę. Drzwi otwierają się na oścież. – Okej, wszystko gra – mówi stojący przed nimi mężczyzna barytonem przesiąkniętym whiskey i papierosami. Zagląda do środka i patrzy na nich, mrugając oczami, by przyzwyczaić się do ciemności. Po twarzy spływa mu lśniący pot, na policzkach ma rumieniec wywołany przez wysiłek związany z pozbywaniem się trupów. Philip Blake trzyma w spracowanej ręce śliski od krwi trzonek siekiery. – Jesteś pewien? – mamrocze Brian. Ignorując brata, Philip wpatruje się w swoją córkę. – Wszystko w porządku, dyniuszko. Tata jest cały i zdrów. – Na pewno? – mówi Brian, kaszląc. Philip patrzy na brata. – Pamiętałeś, by zasłaniać usta, co? Brian rzęzi. – Na pewno jest czysto? – Dyniuszko? – Philip Blake zwraca się czule do córki z wyraźnym południowym akcentem, a dzikie iskierki przemocy w jego oczach łagodnieją. – Musisz jeszcze tutaj minutkę posiedzieć, dobrze? Zostaniesz tutaj, aż tatuś nie powie, że można wyjść. Rozumiesz? Lekkim skinieniem głowy blada, mała dziewczynka daje mu znać, że rozumie. – Chodź! – Philip wywołuje swojego brata z cienia. – Będę potrzebował twojej pomocy przy sprzątaniu. Brian wstaje na równe nogi i przeciska się przez wiszące w szafie okrycia. Wychodzi ze środka i mruży oczy, oślepiony jasnym światłem z przedsionka. Rozgląda się, kaszle i rozgląda się raz jeszcze. Przez krótką chwilę wydaje mu się, że bogato zdobiony dwupiętrowy dom w kolonialnym stylu, jasno oświetlony przez wymyślne, miedziane żyrandole, jest w trakcie jakiegoś remontu przeprowadzanego przez ekipę malarzy cierpiących na paraliż. Ściany koloru morskiego upaprane są wielkimi, purpurowymi rozbryzgami, jakby ktoś rzucił w nie jajkiem. Czarno-szkarłatne wzory niby z testu Rorschacha pokrywają drewniane listwy. I wtedy Brian zauważa leżące na podłodze kształty. Sześć ciał przypomina krwawe strzępy. Nie sposób rozpoznać wieku czy płci, zwłoki są zbyt zmasakrowane, no i ta sina, plamista skóra i zniekształcone czaszki... Największy trup leży u stóp spiralnych schodów, w rozprzestrzeniającej się kałuży żółci. Inny, prawdopodobnie pani domu, niegdyś będąca jowialną gospodynią, podtykającą gościom pod nos placek z brzoskwiniami; istny symbol południowej gościnności, leży teraz na wznak na uroczym, białym parkiecie. Połamana masa. Strużka szarej materii zwisa z jej otwartej czaszki. Brian Blake czuje, jak żołądek podchodzi mu do gardła, a przełyk drga niezależnie od jego woli. – W porządku, panowie, mam dla nas idealne zadanie – mówi Philip do swoich dwóch pomagierów, Nicka i Bobby’ego, oraz swojego brata, ale Brian ledwo go słyszy, serce wali mu tak mocno, że zagłusza wszystko wokół. Zauważa inne szczątki – w ciągu ostatnich dwóch dni Philip zaczął nazywać tych, których udało się zgładzić, „podwójnie ugotowaną wieprzowiną” – porozrzucane przy wypolerowanych listwach przypodłogowych, na progu salonu. Może kiedyś były to nastolatki zamieszkujące ten dom, a może goście, którym przyszło zaznać południowej niegościnności zainfekowanego ugryzienia. Ciała leżą w rozpryskach tętniczej krwi. Strzaskana głowa jednego z nich odwrócona jest twarzą w dół, przez co przypomina przewrócony do góry nogami garnek z zupą, i nadal wypompowuje z siebie szkarłatną ciecz, rozlewającą się obficie po podłodze niczym woda z pękniętego hydrantu. Kilka innych nadal ma powbijane w głowy niewielkie siekiery, zagłębione w czaszkach aż po trzonki, niczym flagi tryumfujących podróżników powiewające na niegdyś niezdobytych szczytach. Ręka Briana wędruje do ust, stanowi istną tamę przed falą, która nadchodzi jego przełykiem. Czuje pulsowanie pod czaszką, jakby ktoś zamknął tam rzucającą się ćmę. Spogląda w górę. Krew kapie z zawieszonego u sufitu żyrandola, a jedna z kropel spada mu wprost na nos. – Nick, idź po brezent, który widzieliśmy wcześniej w... Brian pada na kolana, wychyla się i z rykiem wymiotuje na parkiet. Parujący strumień koloru khaki rozbryzguje się na kafelkach i miesza z wydzielinami trupów. Łzy palą Briana w oczy, kiedy wypluwa z siebie na podłogę cztery dni wypełnione bólem ducha. Philip Blake pozwala sobie na głęboki wydech, nadal świdruje go adrenalinowy kop. Przez chwilę nie wykonuje żadnego ruchu, by pomóc bratu, lecz stoi spokojnie w miejscu, odkłada na bok zakrwawioną siekierę i przewraca oczami. To istny cud, że w oczodołach Philipa przez te wszystkie lata nie wyżłobiły się od tego jakieś rowki. Ale cóż innego mógł teraz zrobić? Ten biedny sukinsyn to w końcu brat, a rodzina to rodzina... szczególnie w takich nietypowych czasach. Widać między nimi fizyczne podobieństwo i Philip nie może temu zaprzeczyć. Smukły, żylasty handlarz z wyrobionymi mięśniami, Philip Blake, wcale tak bardzo nie różni się od swojego brata, ma te same ciemne oczy w kształcie migdałów i czarne jak węgiel włosy odziedziczone po ich matce, która miała meksykańskie korzenie. Panieńskie nazwisko mamy Rose brzmiało Garcia, a jej geny zdominowały geny ojca chłopaków, Eda Blake’a, rosłego, szorstkiego potomka Szkotów i Irlandczyków, który nie wylewał na kołnierz. Ale Philipowi, trzy lata młodszemu od Briana, natura podarowała muskuły, którymi spokojnie można było obdarować obu braci. Mierzy ponad sześć stóp, nosi sprane jeansy, robocze buciory i batystową koszulę. Ma wąsy jak Fu Manchu i więzienne tatuaże jak motocyklista. Już chce ruszyć swoje zwaliste ciało i podejść do targanego torsjami brata, być może powiedzieć coś ostrego, ale zamiera. Słyszy dźwięk, który wybitnie mu się nie podoba, dochodzący z przedsionka. Bobby Marsh, stary przyjaciel Philipa z liceum, stoi u stóp schodów, wycierając ostrze swojej siekiery w spodnie rozmiaru XXL. To postawny trzydziestodwulatek, o tłustych, związanych w cieniutką kitkę włosach, którego wywalili z college’u. Bobby Marsh nie jest tłuściochem, choć z pewnością ma problemy z nadwagą, ale i tak jest typem faceta, którego koledzy z klasy w Burke County High nazywaliby grubą dupą. Stoi i chichocze nerwowo, aż trzęsie mu się bamber, kiedy patrzy na wymiotującego Briana Blake’a. Jego śmiech jest pozbawiony radości, pusty – przypomina tik, nad którym Bobby nie potrafi panować. Znerwicowany rechot po raz pierwszy wybrzmiał przed trzema dniami, kiedy to jeden z pierwszych umarlaków wychynął z warsztatu przy stacji benzynowej niedaleko lotniska w Auguście. Martwy mechanik miał na sobie przesiąknięte krwią ogrodniczki, a do buta przyczepił mu się długi kawał papieru toaletowego. Truposz próbował spałaszować tłuściutki kark Bobby’ego, ale w porę pojawił się Philip i walnął natręta łomem. Dzięki temu odkryli tego dnia, że mocne uderzenie w głowę załatwia sprawę, lecz cała sytuacja zestresowała Bobby’ego, który gruchnął obłąkanym śmiechem, będącym zapewne częścią jego mechanizmu obronnego. Nawijał potem o „czymś w wodzie”, że jest to „zupełnie jak pierdolona czarna śmierć”. Philip nie chciał wtedy słuchać o powodach, które wywołały tę burzę, i z pewnością nie miał też zamiaru robić tego dzisiaj. – Hej! – Philip zwraca się do wielkiego mężczyzny. – Nadal sądzisz, że to zabawne? Śmiech Bobby’ego zamiera. Na drugim końcu pokoju, nieopodal okna wychodzącego na ciemne podwórko, obecnie przykrytego nocnym całunem, stoi obserwująca wszystko czwarta osoba. Nick Parsons, kolejny przyjaciel Philipa z jego wywrotowego dzieciństwa, jest niskim, szczupłym trzydziestokilkuletnim mężczyzną z zarostem godnym uczniaka i włosami ściętymi po żołniersku – niczym u jakiegoś niereformowanego mięśniaka. Nick to ten religijny kolega z paczki i jemu najtrudniej jest zaakceptować fakt, że muszą walczyć z czymś, co niegdyś było człowiekiem. Jego spodnie i buty poplamione są krwią, a w oczach widać traumę. Patrzy, jak Philip podchodzi do Bobby’ego. – Przepraszam, stary – bełkocze Bobby. – Tam jest moja córka – mówi Philip, patrząc Marshowi prosto w oczy. Złość, panika i ból pulsujące w żyłach Philipa Blake’a stanowią wybuchową mieszankę. Bobby spogląda na zalaną krwią podłogę. – Przepraszam, przepraszam. – Bobby, idź po brezent. Sześć stóp od nich Brian Blake, nadal klęcząc na kolanach i podpierając się dłońmi, opróżnia żołądek z resztek jego zawartości i próbuje się podnieść. Philip podchodzi do starszego brata i klęka przy nim. – Pozbądź się tego. – Ja... tfu... – Brian chrypi, pociąga nosem i próbuje zebrać myśli. Philip delikatnie kładzie wielką, brudną i zrogowaciałą rękę na przygarbionych plecach brata. – W porządku, bracie... pozbądź się wszystkiego. – Prze... przepraszam. – Nic się nie stało. Brian próbuje się opanować, wyciera usta wierzchem dłoni. – Myślisz, że dopadłeś wszystkich? – Tak. – Jesteś pewien? – Tak. – Szukałeś... wszędzie? W piwnicy i w ogóle? – Tak, proszę pana. Wszystkie sypialnie... nawet strych. Ostatni wylazł, słysząc ten pierdolony kaszel, mógłbym nim, kurwa, umarłego obudzić. Jakaś nastoletnia siksa próbowała odgryźć Bobby’emu jeden z podbródków. Brian z trudem przełyka gorzką ślinę. – Ci ludzie... oni... tutaj mieszkali. – Ale już nie mieszkają. Brian rozgląda się po pokoju, a potem wpatruje się w brata. Twarz ma mokrą od łez. – Ale oni byli... rodziną. Philip kiwa głową, nic nie mówi. Chciałby potrząsnąć bratem i powiedzieć: „I co, kurwa, z tego?”, lecz milczy, jedynie potakuje. Nie myśli o zainfekowanej rodzinie, którą musiał zlikwidować, ani o konsekwencjach tej lasującej mózg rzeźni, której oddawał się przez ostatnie trzy dni. Szlachtował gospodynie domowe, listonoszy i pompowniczych na stacjach benzynowych. Wczoraj Brian wstawił jakąś popieprzoną, intelektualną gadkę o różnicach pomiędzy moralnością a etyką w zaistniałej sytuacji – moralnie nikt nigdy nie powinien nikogo zabijać, nigdy. Ale etyka mówi co innego, że każdy powinien zachować prawo do obrony własnej. Philip jednak nie uważa tego wszystkiego za morderstwo, bo nie można zabić czegoś, co już nie żyje. To jak rozgnieść robaka, temu nawet nie poświęca się jednej myśli. Faktem jest, że Philip nawet nie planował kolejnych ruchów swojej rozwydrzonej kompanii, prawdopodobnie zależących tylko od niego (stał się de facto kimś na kształt lidera tej bandy). Obecnie pochłaniał go jeden tylko cel – odkąd przed niespełna siedemdziesięcioma dwoma godzinami zaczął się ten koszmar, a ludzie zmieniali się w zombie z nieznanych nikomu powodów, Philip Blake dbał tylko i wyłącznie o bezpieczeństwo Penny. Dlatego dwa dni temu wyjechał w cholerę z Waynesboro, swojego rodzinnego miasta. Trafili do małej, rolniczej osady na wschodnim krańcu centralnej Georgii, ale miejsce to szybko poszło w diabły, kiedy ludzie zaczęli umierać i powracać do życia. Dopiero troska o bezpieczeństwo Penny przekonała go, by stamtąd uciec. Z powodu Penny sprowadził swoich starych kumpli ze szkoły i ze względu na nią ruszyli do Atlanty, gdzie, jak mówili w wiadomościach, pobudowano obozy dla uchodźców. Wszystko dla Penny – jedynej osoby, która pozostała Philipowi Blake’owi. Tylko ona trzyma go przy życiu, jest balsamem na jego poranioną duszę. Jeszcze na długo, zanim wybuchła ta tajemnicza epidemia, skurcz chwytający serce Philipa dawał o sobie znać ze zdwojoną siłą podczas bezsennych nocy, równo o trzeciej nad ranem. Dokładnie o tej godzinie stracił swoją żonę – trudno uwierzyć, że minęły już cztery lata – na mokrej od deszczu jezdni na południe od Athens. Sarah pojechała w odwiedziny do swojej przyjaciółki pracującej na uniwersytecie w Georgii. Trochę wypiła i straciła panowanie nad autem na krętych drogach Wilkes County. Od chwili, w której zidentyfikował jej zwłoki, Philip wiedział, że nigdy już nie będzie sobą. Nie miał żadnych oporów przed robieniem tego, co trzeba było zrobić – wziął na siebie dwa etaty, by Penny miała co jeść i w co się ubrać, by zapewnić jej stałą opiekę – ale nigdy już nie był sobą. Może dlatego zaczęło się to, co się zaczęło. Taki mały żarcik samego Boga. Kiedy nadeszła szarańcza, kiedy rzeki spłynęły krwią, facet mający do stracenia najwięcej musiał poprowadzić ich bandę. – Nieważne, kim byli – mówi wreszcie bratu. – Albo czym byli. – Tak... chyba masz rację. Brian zdołał usiąść. Krzyżując nogi, bierze głębokie, świszczące oddechy. Patrzy, jak Bobby i Nick na drugim końcu pokoju rozwijają wielkie rolki brezentu i otwierają worki na śmieci. Zaczynają zawijać wciąż krwawiące trupy. – Najważniejsze, że oczyściliśmy wreszcie to miejsce – mówi Philip. – Możemy zostać tutaj do rana, a jeśli uda nam się zdobyć trochę benzyny, niewykluczone, że jutro dojedziemy do Atlanty. – To nie ma sensu – bełkocze Brian, patrząc to na jednego, to na drugiego trupa. – Co masz na myśli? – Spójrz na nich. – Ale co? – Philip ogląda się przez ramię na zmasakrowane szczątki matrony zawijanej w brezent. – Co z nimi? – To tylko rodzina. – I co z tego? Brian kaszle w rękaw i wyciera usta. – Chodzi mi o to, że... mamy tutaj matkę, ojca, czwórkę dzieci... – No tak, ale co z tego? Brian patrzy na Philipa. – Jakim cudem coś takiego mogło się stać? Jak oni mogli... zmienić się w jednym momencie? Czy jedno z nich zostało ugryzione i przyniosło infekcję do domu? Philip zastanawia się nad tym przez chwilę – w końcu nadal próbuje rozwikłać, co się tutaj w ogóle dzieje, jak działa całe to szaleństwo – ale wreszcie męczy się myśleniem i mówi: – Dalej, zabieraj swoje leniwe dupsko i pomóż nam. Oczyszczenie tego miejsca zajmuje im około godziny. Penny przez cały ten czas nadal siedzi w szafie. Philip przynosi jej maskotkę zabraną z jednego z pokojów należących do dzieci i mówi, że jeszcze chwila i będzie mogła wyjść. Brian zmywa krew mopem, zanosi się kaszlem. Pozostali trzej mężczyźni wynoszą owinięte w brezent zwłoki – dwa duże trupy i cztery mniejsze – przez drzwi przesuwne z tyłu domu na rozległy, cedrowy taras. Późnowrześniowe niebo nad ich głowami jest czyste i zimne jak czarny ocean. Świecą gwiazdy, szydząc z nich swoim radosnym blaskiem. Z ust trójki mężczyzn ucieka para, odcinająca się wyraźnie na tle nocy, kiedy dźwigają zawinięte ciała, stąpając po pokrytych szronem deskach. Za paski powsadzane mają oskardy. Philip włożył sobie za pasek również pistolet. To stary ruger .22, który przed laty nabył na pchlim targu, ale i tak nie zdecydowałby się teraz na strzał, by nie przyciągnąć hałasem umarłych. Wiatr niesie ze sobą brzęczenie żywych trupów – nieregularne jęki, szurające kroki – dochodzące gdzieś z mroku sąsiednich działek. Szczypiący mróz wydaje się nie pasować do tej pory roku w Georgii, a dziś wieczorem temperatura ma spaść jeszcze niżej, przynajmniej tak twierdził prezenter lokalnej stacji radiowej, zanim jego głos został pochłonięty przez jednostajny szum. Philip i jego drużyna nie przestali monitorować telewizji, radia i Internetu za pomocą należącego do Briana BlackBerry. Pomimo panującego wszędzie chaosu w wiadomościach zapewniano ludzi, że wszystko jest w porządku – godzien zaufania rząd panuje nad sytuacją – a problem rangi dziury w drodze zostanie rozwiązany w mgnieniu oka. Regularne komunikaty ostrzegawcze nadawane były na częstotliwościach obrony cywilnej; zabraniano w nich wychodzenia z domów, kazano unikać skąpo zaludnionych miejsc i zachęcano do częstego mycia rąk oraz picia wody butelkowanej. Bla, bla, bla. Oczywiście nikt nie miał żadnych odpowiedzi. I być może najbardziej złowróżbnym znakiem ze wszystkich były awarie kolejnych stacji radiowych. Na szczęście na stacjach benzynowych nadal mieli paliwo, w spożywczakach leżał towar, a elektrownie, sygnalizacja świetlna, komisariaty policji i inne infrastrukturalne oznaki cywilizacji jakoś się trzymały. Ale Philip martwił się, że utrata elektryczności podniesie ryzyko do niewyobrażalnego stopnia. – Wrzućmy ich do śmietników za garażem – mówi Philip głosem tak łagodnym, że wydaje się niemal szeptem. Niesie dwa zawinięte w brezent ciała w kierunku drewnianego płotu przylegającego do mieszczącego trzy auta garażu. Chce zrobić to sprawnie i cicho, by nie przyciągnąć żadnych zombie. Bez ognia, bez hałasów, bez strzałów – o ile da się ich uniknąć. Za cedrowym płotem znajduje się wąska, wysypana żwirem alejka, służąca ludziom, którzy zajmowali się garażami znajdującymi się na podwórku. Nick zaciąga swój ładunek do furtki, solidnej płyty zbitej z cedrowych desek z żelazną klamką. Kładzie zwłoki na ziemi i otwiera bramkę. Po drugiej stronie czeka na niego stojący na baczność zombie. – CHŁOPAKI, UWAGA! – wydziera się Bobby Marsh. – Zamknij, kurwa, ryj! – syczy Philip, sięgając po oskard tkwiący za paskiem, jest już w połowie drogi do furtki. Nick robi krok w tył. Zombie rzuca się na niego i zaciska zęby tuż obok lewej strony jego klatki piersiowej. Pożółkła szczęka kłapie nieprzerwanie i bezsilnie niczym kastaniety – w świetle księżyca Nick widzi, że zaatakował go starszy mężczyzna w podartym swetrze, spodniach do golfa i drogich butach. Blady blask odbija się w jego mlecznobiałych, zaszłych kataraktą oczach. To czyjś dziadek. Nick przygląda mu się przez chwilę, aż wreszcie upada, potykając się o własne nogi. Ląduje na tyłku wprost na bujnym dywanie z wiechliny. Martwy golfista przechodzi przez otwartą furtkę na drugą stronę i kieruje się na trawnik, kiedy pordzewiały metal błyszczy w powietrzu jak błyskawica. Ostry koniec oskarda Philipa ląduje prosto w głowie stwora, przebijając przypominającą łupinę kokosa czaszkę starszego mężczyzny i zagłębiając się we włóknistej membranie opony twardej, by wreszcie dotrzeć prosto do galaretowatego płata ciemieniowego. Roznosi się dźwięk rozbijanego selera, któremu wtóruje strumień ciemnej, słonawej cieczy wytryskujący w powietrze. Zacięty wyraz twarzy starego nagle znika, a on sam zamiera niczym postać z zatrzymanej nagle kreskówki. Zombie pada na ziemię, jakby spuszczono z niego powietrze, niczym pusty worek na pranie. Philip chwyta oskard, nadal tkwiący w głowie umarlaka, i próbuje go wyciągnąć, szarpiąc w przód i w tył. Utknął. – W tej chwili zamknij tę pierdoloną furtkę, zamknij furtkę, mówię, i zrób to cicho, do chuja pana – rzuca Philip gorączkowym, teatralnym szeptem, kopiąc potrzaskaną już głowę trupa jednym z ciężkich buciorów z metalowym czubem, by uwolnić oskard. Pozostali dwaj mężczyźni poruszają się niby w tańcu synchronicznym, Bobby szybko zrzuca swój ładunek i biegnie do bramki, a Nick wstaje na równe nogi i cofa się parę kroków w pełnym strachu odurzeniu. Bobby łapie za żelazną klamkę, rozchodzi się głuchy, metaliczny dźwięk, tak głośny, że odbija się echem nad pogrążonymi w mroku trawnikami. Wreszcie Philipowi udaje się wydostać oskard z upartej czaszki zombie – wychodzi z niej z miękkim, mlaszczącym odgłosem – i odwraca się w stronę szczątków, które ze sobą przynieśli. Nagle ogarnia go panika, słyszy coś dziwnego, coś niespodziewanego, coś, co dochodzi z domu. Patrzy w tamtą stronę i widzi tył budynku. Wewnątrz pali się światło. Za drzwiami przesuwnymi pojawia się sylwetka Briana, który wali w szybę, nawołując Philipa i pozostałych do powrotu, teraz, szybko. Na jego twarzy maluje się strach i nie ma on nic wspólnego z martwym golfistą – Philip to czuje – coś innego jest nie tak. Boże, proszę, by nie miało to nic wspólnego z Penny. Philip upuszcza oskard i przecina trawnik w kilka sekund. – A co ze sztywniakami? – woła za nim Bobby Marsh. – Zostaw ich! – krzyczy Philip, wbiegając po schodach na taras i dopadając do przesuwnych drzwi. Brian czeka tam na nich. – Muszę ci coś pokazać – mówi. – O co chodzi? Gdzie Penny? Wszystko z nią dobrze? – Philip nie może złapać oddechu, kiedy wślizguje się do domu. Bobby i Nick idą przez taras i również wchodzą w ciepłe objęcia domu. – Z Penny wszystko dobrze – mówi Brian. Trzyma w ręce oprawioną w ramkę fotografię. – Wszystko z nią w porządku. Mówi, że może posiedzieć jeszcze przez chwilę w szafie. – W pizdu, Brian, co się, kurwa, stało?! – Philipowi udaje się złapać oddech, dłonie zaciska w pięści. – Muszę ci coś pokazać. Chcesz zostać tutaj na noc? – Brian patrzy przez szybę przesuwnych drzwi. – Ta rodzina zmarła tutaj razem, prawda? Cała szóstka? Sześcioro? Philip wyciera twarz. – Wykrztuś to wreszcie z siebie. – Popatrz, coś zamieniło ich wszystkich naraz. Całą rodzinę, co nie? – Brian kaszle i wskazuje palcem sześć trupów zawiniętych w brezent, leżących nieopodal garażu. – W trawie leży sześć ciał. Popatrz. Mama, tata i czwórka dzieci. – I co, kurwa, z tego? Brian podnosi do góry trzymane w ręku zdjęcie zrobione w lepszych dla tej rodziny czasach. Wszyscy uśmiechają się dziwacznie, mają na sobie wyprasowane, odświętne ubrania. – Znalazłem to na pianinie – mówi Brian. – No i...? Brian wskazuje na najmłodsze dziecko na zdjęciu, chłopca w wieku jedenastu, może dwunastu lat. Ma na sobie garnitur w kolorze morskim, na twarz opadają mu kosmyki jasnych włosów, uśmiecha się sztywno. Brian patrzy na swojego brata i mówi grobowym głosem: – Na fotografii jest ich siedmioro.\nTytuł oryginału: The Walking Dead: Rise of the Governor Copyright © Robert Kirkman 2011 Copyright © Jay Bonansinga 2011 Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo Sine Qua Non 2011 Copyright © for the translation by Bartosz Czartoryski, 2011 Copyright © for the Jacket Art by Ribert Sienicki Redakcja i korekta Sonia Miniewicz, Paweł Szczepanik, Aneta Wieczorek Skład Radosław Dobosz All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone. Książka ani żadna jej część nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. ISBN: 978-83-63248-90-1 www.wsqn.pl\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/The_Walking_Dead__Zywe_Trupy__Narodziny_Gubernatora-ebookRO/p00634i006" target="_blank" title="The Walking Dead. Żywe Trupy. Narodziny Gubernatora [Robert Kirkman, Jay Bonansinga] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="The Walking Dead. Żywe Trupy. Narodziny Gubernatora [Robert Kirkman, Jay Bonansinga] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Warsztaty dziennikarskie w I LO – I Liceum Ogólnokształcące\nCudze chwalicie swego nie zwiedzacie…\nWarsztaty dziennikarskie w I LO z red. Ernestem Bodziuchem\nZnany nam osobiście z październikowych warsztatów, Ernest Bodziuch tym razem poprowadził zajęcia w naszej szkole – I LO w Łosicach. W Warszawie zajęcia z dziennikarzem POLSATU NEWS wdrażały nas w pracę przed kamerą, oparte były na teorii, 7 kwietnia było\nPierwszą grupę warsztatową tworzyli uczniowie okolicznych gimnazjów: z Górek, Olszanki, Korczewa, Niemojek, Starej Kornicy oraz łosickich- Gimnazjum nr 1 i Gimnazjum nr 2. Gimnazjaliści mieli niełatwe zadanie – zdać relację z katastrofy kolejowej, która wydarzyła się przed chwilą. Wszystko działo się przed obiektywem profesjonalnej kamery, co niektórych mocno zestresowało ale większość poradziła sobie znakomicie a nawet udało się rozbawić uczestników warsztatów i samego prowadzącego. Była to próbka zajęć, w których mają możliwość uczestniczyć uczniowie naszego liceum a w szczególności klasy humanistycznej z elementami dziennikarstwa. Takie zajęcia warsztatowe odbywają się cyklicznie w Dobrej Uczelni w Warszawie, która to objęła patronatem naszą szkołę i klasy dziennikarskie w I LO.\nW drugiej części uczniowie wszystkich klas drugich i pierwszej – humanistycznej z elementami dziennikarstwa zostali podzieleni na dwie grupy, a właściwie na dwie redakcje. Zadaniem każdej z nich było stworzenie wieczornego serwisu informacyjnego, zawarcia w nim informacji bieżących, prognozy pogody i wydarzeń ze świata sportu. Spośród siebie wybraliśmy wydawcę, który zatwierdzał tematy, jakie chcieliśmy przedstawić, reporterów, którzy opisywali zdarzenia mające miejsce tuż za ich plecami, pogodynkę tudzież pogodyna , a także prezenterów serwisu. Całość naszej pracy oparta była na informacjach, jakie znaleźliśmy w prasie. Te, które uważaliśmy za najważniejsze, przedstawiliśmy wydawcy. On decydował o ich „być , albo nie być” w serwisie. Każdy z nas miał określone zadanie do zrealizowania, mogło to być napisanie tekstu, który odczytają prezenterzy na wizji, albo przygotowanie go dla samego siebie, jak było w przypadku reporterów. Pan Bodziuch i towarzysząca mu ekipa techniczna udzielali nam celnych porad, co do wybranych tematów i ich prezentacji, 10 minut przed rozpoczęciem dostaliśmy informację o czasie, jaki nam został do wejścia na wizję.\nPo upływie tych kilku minut zaczęliśmy! W pierwszej grupie nie obyło się bez problemów technicznych. Prezenterzy mogli wówczas sprawdzić się w stresującej sytuacji, z której udało im się wybrnąć. Przedstawiane przez nas informacje były zgodne z kolejnością, jaką ustalił wydawca. Po serwisach obu grup dziennikarz wskazał błędy, jakich nie udało nam się uniknąć i warsztaty dobiegły końca. Była to kolejna ale i nie ostatnia możliwość sprawdzenia się w roli dziennikarza . Zadowoleni , chętnie weźmiemy udział w kolejnym takim spotkaniu w Warszawie, w Dobrej Uczelni lub tu na miejscu w naszej szkole.\nMagdalena Tkaczuk i Monika Geresz oraz p.Joanna Tarasiuk\n132 805 odsłony od 5.02.2017


Porcelanowy Blog: Kochasz mnie?\nAutor: Porcelanowa o 00:47\nRzaba 23 września 2011 08:43\nczuję, ze boisz się zranienia, następnego rozczarowania.\nPo prostu nie mysl o tym i pozwól sobie na kochanie. Bez tego zycie jest jałowe\nMargo 23 września 2011 08:51\na myślałam, że wiosną się zakocham... jakoś tak ciągle jesień i miłość daleko.\nPozdrawiam kobietę ze stali\nMagda 23 września 2011 09:14\nKiedys częściej pytałam, teraz częściej mówię. Teraz to czuje i bardziej chcę dawać, niż brać.\nCzasem tez pytam, ale to bez sensu, to resztki przyzwyczajenia, bo przecież widzę czuję...WIEM.\nboogies 23 września 2011 10:11\nNiestety niektóre kobiety zaczynają zadawać to pytanie już drugiego dnia i nie przestają go zadawać nigdy... I nie jest to związane z tym ile miłości dostają.\nCo do jesień - jestem mocno sceptyczny. Najprawdopodobniej po kilku dniach deszczu w październiku spadnie niespodziewany śnieg i przetrzyma nas do początków marca.\nBosy Antek 23 września 2011 10:23\nA ja kocham jesień...\n(Zabrzmiałem jak młody Werter...)\nj4x1 23 września 2011 10:46\ndokładnie. pytając siejesz wątpliwość. albo ją masz. w obu przypadkach jest już praktycznie po ptokach.\nMargo 23 września 2011 14:19\nBosy - toż wyglądasz jak osesek :)\nFetysz 23 września 2011 14:20\nMoje życie toczy kręgi - w zeszłym roku o tej porze też nie miałem pracy, dostałem ją dopiero pod koniec września. Rok temu też byłem sam, po romansie. W tym roku to samo.\nwg108 26 września 2011 13:16\nTy już zawsze będziesz porcelanowa, bo to w Tobie siedzi. A ze stali tylko w obronie własnej ;)\nj4x1 27 września 2011 12:33\nFet - szczerze mówiąc .... masz dwie opcje. albo stabilizację albo ostrą jazdę bez trzymanki. zastanow się co wybierasz ;]\nCierpienie w samotności, tęsknota, złość, czasami bezradność , to są wszystko tak zajebiste stany, tak dające popalić ale i dające kopa, wykazujące że ŻYJESZ !\nSam jestem w związku już ponad 20 lat - nie zamienił bym tego na żaden inny ( spox, nie słodzę bo sie obawiam ze Pierwsza to przeczyta bo NIGDY tu nie trafi z powodow oczywistych - nie uznaje komputerów, netu, blogów, itp ) , ale wspominając swoje dość burzliwe jednak życie towarzysko erotyczne - nie wracam myślami do słodkiego bzykania na łące wśród fruwających motyli ale właśnie do tych chwil pelnych cierpienia, bolu, podniety pierwszego spojrzenia, zdrady, oczekiwania, walącego serca i codziennej jednej wielkiej niewiadomej.\nTak więc nie pierdol smutów żeś po romansie - pisz, ze jesteś PRZED następnym, jeszcze piękniejszym i bardziej podniecajacym :)


Prestiżowa nagroda dla niemieckich dziennikarzy z nową nazwą. W tle sprawa antysemickich ulotek - Dziennik.pl\nPrestiżowa nagroda dla niemieckich dziennikarzy z nową nazwą. W tle sprawa antysemickich ulotek\n18 czerwca 2022, 16:04 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nNagroda Nannena jest jedną z najbardziej prestiżowych nagród dziennikarskich w Niemczech. Nazwa pochodzi od nazwiska założyciela tygodnika "Stern" Henri Nannena. Podczas II wojny światowej dziennikarz miał być autorem antysemickich ulotek w propagandowej jednostce SS. W tym roku nagroda zostanie przyznana pod inną nazwą, bez nazwiska Nannena.\nHamburskie wydawnictwo Gruner + Jahr ogłosiło, że wspólnie ze "Sternem" podjęło decyzję o przyznaniu w przyszłym tygodniu Nagrody Nannena jako "Nagrody Sterna" - w celu "rozładowania debaty na temat przeszłości Henri Nannena" - informuje telewizja ARD.\nNannen jest uważany za jednego z najważniejszych dziennikarzy okresu powojennego w Republice Federalnej. Przez dziesięciolecia był najważniejszą postacią założonego w 1948 r. magazynu informacyjnego "Stern", jako jego pomysłodawca i redaktor naczelny. Był także wydawcą i działał w kierownictwie wydawnictwa Gruner + Jahr. W najlepszych czasach "Stern" miał milionowy nakład - przypomina ARD.\nW maju debatę w Niemczech wywołał materiał reportażystów stacji NDR na temat niektórych szczegółów dotyczących przeszłości Nannena w czasie II wojny światowej. Materiał opublikowany w serwisie YouTube dotyczy antysemickich ulotek, które miały pochodzić z jednostki propagandowej Waffen-SS "Suedstern" i być rozprowadzane na froncie we Włoszech. W materiale przypisuje się Nannenowi ważną rolę w tworzeniu koncepcji ulotek. Przedstawiono w nim też antysemickie, rasistowskie, a także seksistowskie fragmenty historycznych ulotek.\nantysemityzm dziennikarz nagroda nannena Niemcy\nAntysemityzm w Niemczech przybiera na sile. "Największe zagrożenie pochodzi od prawicowych ekstremistów"\nAustriacka gazeta nazwała Zełenskiego "wampirem". Są zarzuty o antysemityzm\nKij ze zmianami, dziennikarzami i nagrodami...\n...te ulotki mnie cieszą.\nDobra propaganda. W PRLu pisano takie artykuly o Francu Joszefie Straussie, jego politykach i jego rodzinie. Brawo.\nMysle, ze my mamy na naszym podworku wystarczajaco duzo do krytyki abysmy musieli siegac do sasiadow i jeszcze do czasow drugiej wojny swiatowej. No tak, takie pani dostala zadanie.\nDobra wiadomość. Putin boryka się, z kilkoma poważnymi schorzeniami. Długo nie pociągnie - byle nie zdążył, jeszcze nawywijać - takiemu to już wszystko jedno ?\nZ DGP robi sie brukowiec sterowany politycznie.


Szef MSZ Ukrainy: mamy wiele pytań co do porozumienia ws. Nord Stream 2 - Biznes i Styl\nMamy wiele pytań co do tego, jak amerykańsko-niemieckie porozumienie ws. Nord Stream 2 może zmniejszyć ryzyko dla bezpieczeństwa związane z&nbspuruchomieniem tego gazociągu - powiedział w&nbspczwartek szef MSZ Ukrainy Dmytro Kułeba. Będziemy o&nbsptym rozmawiać z&nbspUSA i&nbspNiemcami - dodał.\n"Mamy w&nbspdanej chwili wiele pytań co do tego, jak amerykańsko-niemieckie porozumienie jest w&nbspstanie zmniejszyć ryzyko dla bezpieczeństwa dla Ukrainy i&nbspkrajów Europy Środkowej, związane z&nbspuruchomieniem Nord Stream 2" - oświadczył Kułeba, cytowany przez agencję Interfax-Ukraina. Jak wskazał, Ukraina będzie rozmawiać na ten temat z&nbspUSA i&nbspNiemcami.\nMinister oznajmił też, że stanowisko Ukrainy w&nbspsprawie amerykańsko-niemieckiego porozumienia jest zawarte w&nbspopublikowanym w środę wspólnym ukraińsko-polskim oświadczeniu.\n"Zawsze szczerze mówiliśmy, że dla nas NS2 to przede wszystkim kwestia bezpieczeństwa i&nbspchcielibyśmy, żeby sformułowania w&nbspniemiecko-amerykańskim oświadczeniu właśnie w&nbspkwestii bezpieczeństwa były silniejsze" - podkreślił Kułeba podczas konferencji prasowej z&nbspszefem MSZ Węgier Peterem Szijjarto, który tego dnia składa wizytę na Ukrainie.\nJeśli chodzi o&nbspkwestie gospodarcze zawarte w&nbspporozumieniu, to Ukraina analizuje te propozycje - dodał.\nJak powiedział, Kijów nie wie, czy Rosja jest gotowa w&nbspadekwatny sposób wypełniać swoje zobowiązania, jeśli chodzi o&nbspenergetyczne bezpieczeństwo Ukrainy i&nbsputrzymanie jej roli jako państwa tranzytowego. "Ameryka i&nbspNiemcy coś uzgodniły, Polska i&nbspUkraina też coś uzgodniły, ale wszyscy wiemy, że głównym beneficjentem tego kryzysu, który wywołał NS2, jest Rosja i&nbspto jest główny problem, to główne pytanie, na które nie ma obecnie odpowiedzi, i&nbsptrzeba nad tym pracować" - zauważył.\nAdministracja prezydenta USA Joe Bidena i&nbspniemieckie MSZ ogłosiły w środę we wspólnym oświadczeniu porozumienie w&nbspsprawie zakończenia sporu na temat NS2. W ramach umowy USA wstrzymują nakładanie sankcji na rurociąg, zaś Niemcy zainwestują w&nbspukraińskie projekty i&nbspzobowiążą się do sankcji w&nbsprazie wrogich działań Rosji.\nW&nbspodpowiedzi na publikację dokumentu wspólne oświadczenie wydali szefowie MSZ Polski i&nbspUkrainy, Zbigniew Rau i&nbspDmytro Kułeba. Wezwali oni USA i&nbspNiemcy do podjęcia kroków w&nbspcelu znalezienia adekwatnej odpowiedzi na rodzący się kryzys bezpieczeństwa w&nbspnaszym regionie, którego jedynym beneficjentem - jak podkreślili - jest Rosja.\nUkraina oficjalnie inicjuje konsultacje z&nbspKomisją Europejską i&nbspNiemcami w&nbspsprawie Nord Stream 2.


Noclegi w Jamnym, Jamne: Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nznaleziono 866 ofert noclegowychofert (1 w Jamnym oraz 865 w okolicy)\nNoclegi w Jamnym, województwo małopolskie, powiat nowotarski\nNoclegi w Jamnym - Twój sposób na wymarzony wypoczynek! Duży zakres ofert noclegowych w Jamnym w województwie małopolskim tylko w portalu turystycznym e-turysta.pl. Wyszukaj opcje zakwaterowania zależnie od standardu miejsca noclegu i proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Jamnym wśród oferowanych przez nasz serwis kwater prywatnych i gospodarstw agroturystycznych. Zobacz także ofertę rozrywkową i turystyczną w Jamnym.\nNoclegi Jamne, szukasz noclegów w Jamnym w społecznościowym serwisie turystycznym e-turysta.pl.\nNasza baza noclegowa w Jamnym obejmuje oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Pokoje w Jamnym, kwatery prywatne, tanie noclegi Jamne i inne ekonomiczne propozycje na spędzenie weekendu. Dla osób pragnących zwiedzić Jamne w bardziej luksusowych warunkach proponujemy noclegi w Jamnym w luksusowych apartamentach i najlepszych hotelach. Jamne noclegi i tanie pokoje w Jamnym. Pokoje w Jamnym, kwatery prywatne, Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci aktualne i atrakcyjne pomysły na nocleg w Jamnym. Nie przegap promocyjnych ofert, pamiętaj, jeżeli noclegi w Jamnym, to tylko z nami! Jamne pokoje, nocleg Jamne na każdą kieszeń. Dzięki naszej wyszukiwarce zaawansowanej znajdziesz nocleg w Jamnym, które spełnią wszystkie Twoje wymagania.\nZrób coś dla siebie i swoich najbliższych - zamów tani nocleg w Jamnym\nKażdy z nas potrzebuje chwili odpoczynku. Jamne proponuje różnego typu noclegi, z roku na rok to miasto odwiedza jeszcze więcej osób.\nJeśli poszukujesz noclegów w Jamnym w przystępnych cenach, sprawdź propozycje w portalu turystycznym www.eturysta.pl. Dostępne tanie pokoje w Jamnym pozwolą na ekonomiczne spędzenie wakacji.\nNocleg w Jamnym - beztroski relaks w bajkowych okolicach\nJuż dziś zorganizuj odpoczynek w Jamnym w województwie małopolskim i zależnie od potrzeb spędź oryginalnie czas. Portal www.e-turysta.pl dostarcza Ci najnowszych i przydatnych pomysłów na nocleg w Jamnym. Nie zmarnuj okazyjnych ofert! Dzięki naszej ulepszonej wyszukiwarce odnajdziesz bazę noclegową w Jamnym, która spełni wszystkie Wasze wymagania.\nJak zarezerwować nocleg w przystępnej cenie w Jamnym?\nW Jamnym znaleźć można wiele budżetowych obiektów noclegowych w różnych kategoriach. Mogą to być gospodarstwa agroturystyczne. Tanie noclegi znaleźć można używając opcji sortowania (cena od najniższej) lub filtrując obiekty i ustalając maksymalną cenę na przykład na poziomie 50 zł za osobę.\nIle obiektów w Jamnym znajduje się blisko centrum?\nW Jamnym 1 nocleg znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


Car Toyota Aygo loan period 7 days Bydgoszcz Airport\nSuper na pewno użyje ponownie\nCar Renault Kadjar Automat loan period 7 days Rzeszow Airport\nWypozyczalnia na wysokim poziomie z mila obsluga\nCar Toyota C-HR Hybryda loan period 9 days Krakow Airport\nKorzystalem drugi raz i jestem bardzo zadowolny, zarowno z obslugi jak i ceny. Polecam kazdemu.\nCar Toyota Yaris loan period 21 days Olsztyn - Szymany Airport\nCar BMW 330e Plug-in Hybrid loan period 6 days Wroclaw Airport return Rzeszow Airport\nJak zwykle wszystko przebiegło sprawnie i bezproblemowo.\nCar Toyota Camry loan period 8 days Bydgoszcz Airport\nPodsumowując jestem bardzo zadowolony i rozważę skorzystanie z Państwa usług przy najbliższej okazji. Ceny są dość konkurencyjne, możliwość zakupu rozszerzonego ubezpieczenia i pozwolenie na wyjazd do Chorwacji bez płacenia kaucji - wielki plus! Auto spełniło moje oczekiwania - polecam Toyotę Camry każdemu, kto ceni przestrzeń, wygodę i dynamikę, ale tez możliwość jazdy ekonomicznej (spalanie na poziomie 5,6l przy spokojnej jeździe). Obsługa przy odbiorze i zdaniu auta na bardzo wysokim poziomie - macie młody, ale miły i profesjonalny zespół!\nCar Toyota Yaris Automat loan period 21 days Rzeszow Airport\nCar Nissan Juke Automat loan period 5 days Rzeszow return Krakow Airport\nBylismy bardzo zadowoleni z obsugi, samochodu i lokalizacji biura. napewno jeszcze bedziemy kozystac z uslug wypozyczalni.\nCar Toyota Corolla loan period 7 days Warsaw Chopin Airport return Warsaw Modlin Airport\nJak dla mnie jedna z leprzych wypozyczalni Pozdrawiam


Leasing Kraków: czy możemy zdecydować się na niego na początku działalności? - Auto Newsy\nhome Finanse Leasing Kraków: czy możemy zdecydować się na niego na początku działalności?\nRozkręcenie firmy i sposoby jej finansowania\nMało które przedsiębiorstwo może rozpocząć działalność bez dużego wkładu finansowego. Z pomocą przychodzi tutaj Unia Europejska, która ma wiele programów otwierających drogę chętnym do otworzenia własnego biznesu. Trzeba jednak spełnić odpowiednie wymogi, które nie zawsze są możliwe do zrealizowania. Jeżeli jednak nie mamy gotówki, nie otrzymamy pożyczki ani dofinansowania, to mamy możliwość postarania się o leasing. Dzięki niemu możemy płacić za użytkowanie, na przykład samochodu, co miesiąc, uwzględniając ten wydatek w kosztach uzyskania przychodu. Leasing Kraków łatwiej weźmiemy w firmie leasingowej niż w banku, bo maja oni mniej warunków. Nie wszyscy leasingodawcy podpisują umowę ze świeżymi na rynku firmami, a te które się decydują, życzą sobie najczęściej większą kwotę wkładu własnego na początek. Trzeba się z tym liczyć, choć pamiętajmy, że kwota ta i tak jest mniejsza niż jakbyśmy mieli kupić coś za gotówkę.\nNie jesteśmy właścicielem przedmiotu\nNależy pamiętać, że biorąc cokolwiek w leasing, jego właścicielem staje się firma udzielająca nam leasingu, my płacimy za jego wypożyczenie. Nie jest to więc w środkach trwałych firmy, ale zmniejsza naszą wiarygodność kredytową. Aby otrzymać leasing Kraków musimy przedstawić dokumenty rejestracji firmy oraz wnieść opłatę wstępną. Jeżeli nie będziemy płacić rat leasingowych przedmiot zostanie nam odebrany. Pamiętajmy również, że po wyznaczonym okresie i spłaceniu wszystkich rat, możemy wykupić dany przedmiot. Dopiero wtedy stajemy się jego właścicielem. Warto wziąć pod uwagę w planowaniu budżetu, że będziemy musieli co miesiąc płacić ratę leasingową. Na początku działalności warto więc wstrzymać się z dużymi inwestycjami, żeby wcześniej zobaczyć, jak przedsiębiorstwo zostało przyjęte przez branże i czy mamy szansę utrzymać się dłużej na rynku.\nTAGS: fides leasing leasing kraków


Home staging, czyli jak sprzedać mieszkanie w 30 sekund? - Wnętrza inspiracje\nHome»Porady»Home staging, czyli jak sprzedać mieszkanie w 30 sekund?\nHome staging, czyli jak sprzedać mieszkanie w 30 sekund?\nBy admik 29 maja 2015 Brak komentarzy2 min czytania\nWiele osób sprzedających mieszkanie ma problem ze znalezieniem odpowiedniego nabywcy. Tymczasem okazuje się, że przekonanie potencjalnego nabywcy nie jest trudne. Trzeba jedynie zadbać o kilka najważniejszych detali. Sztuka dostrzeżenia tych szczegółów nazywa się home stagingiem.\nCzy rzeczywiście home staging może pomóc w sprzedaży mieszkania? Oczywiście, ale to jeszcze nie wszystko. Jak twierdzi warszawski architekt wnętrz – Karolina Pogorzelska, home staging polega na profesjonalnym przygotowaniu nieruchomości do szybkiej sprzedaży lub wynajmu za możliwie najwyższą cenę. Oznacza to, że te kilka szybkich i prostych zmian, jakie można wprowadzić w mieszkaniu, nie tylko pozwoli szybciej podjąć decyzję o zakupie, ale także zwiększy wartość mieszkania, którą będzie w stanie zapłacić nabywca. Do podjęcia decyzji o zakupie potrzeba zaledwie 30 sekund. Tyle czasu zajmuje bowiem wyrobienie opinii o mieszkaniu, które widzi się po raz pierwszy.\nNa czym właściwie polega home staging? Przede wszystkim polega na wydobyciu z mieszkania tych cech, które mogą wpłynąć pozytywnie na potencjalnego klienta oraz ukrycie tych, które mogą wywołać złe odczucia. Home staging to przede wszystkim odgracenie i odświeżenie przestrzeni. Potencjalny nabywca powinien poczuć się jak we własnym domu. Ważne jest więc także odpersonalizowanie wnętrza, aby uruchomić wyobraźnię przyszłego lokatora. Powinien on wyobrazić sobie swoje rzeczy ulokowane w mieszkaniu oraz siebie samego, jako szczęśliwego mieszkańca.\nWiadomo, że każdy z nas urządza swoje mieszkanie według własnego gustu. Istnieją jednak pewne uniwersalne schematy, które oddziałują na każdego neutralnie. Wnikliwa obserwacja sprzedawanego wnętrza pozwala na chłodno ocenić, które elementy mogą stanowić problem z perspektywy kupującego. Do tej potrzebna jest jednak osoba z zewnątrz, zupełnie niezwiązana z mieszkania. Profesjonalny architekt wnętrz, który nie ma żadnych wspomnień związanych z mieszkaniem i nie patrzy na nie z sentymentem, może wydobyć z niego niedostrzegane wcześniej atuty. Bardzo często te kilka prostych trików zupełnie wystarcza, aby zupełnie odmienić wizerunek mieszkania. Czasem będzie to konieczność pozbycia się kilku gratów, czasem potrzebne jest przemeblowanie, odmalowanie ścian, zmiana oświetlenia, nowe firany, zasłony lub też kilka świeżych kwiatów, które sprawią, że wnętrze stanie się znacznie bardziej przyjemne.\nPrevious Article5 kroków do własnych 4 kątów\nNext Article Klimatyzatory nie dla alergików?\nWskazówki przy wyborze lamp do salonu


Portale | Actualizer CMS\nPortaleFirmowe / WizerunkoweSklepy internetoweCase studyKlienci\nPortal Informacji Kulturalnej PIK\nPortal Informacji Kulturalnej to portal informacyjny województwa Świętokrzyskiego. W portalu można znaleźć szczegółowe informacje o ofercie kulturalnej województwa, imprezach i wydarzeniach. Informacje dostarczane są przez doświadczonych dziennikarzy, którzy dbają o aktualność i atrakcyjność treści.\nKodowanie szablonów w RWD\nWdrożenie funkcjonalności portalu informacyjnego\nOficjalny serwis Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. J. Korczaka w Warszawie.\nSerwis podzielony na serwis główny oraz subserwisy dostępne w subdomenach oferujących treści dotyczące danego wydziału lub tematyki.\nW serwisie oprócz informacji o uczelni znajdziemy szczegółową ofertę studiów do której dostęp możliwy jest również poprzez intuicyjny filtr.\nW serwisie znajdziemy również ofertę szkoleń oraz zamówimy książki polecane przez uczelnię w sklepie internetowym.\nActualizer CMS Enterprise\nWdrożenie funkcjonalności e-commerce\nintegracja z systemem do zarządzania uczelnią HMS\nFirma Heuristic, 38-400 Krosno ul. Pużaka 51B NIP 684-235-47-47 zaprojektowała i wykonała dla nas portal informacyjny www.wsptwp.eu.\nW ramach umowy firma wykonała:\nProjekt graficzny i funkcjonalny\nWdrożenie systemu Actualizer CMS Enterprise\nWdrożenie funkcjonalności informacyjnych, społecznościowych oraz e-commerce\nSzkolenie dla redaktorów i administratorów\nWszystkie prace zostały wykonane terminowo, profesjonalnie, z należytą starannością.\nPonadto Heuristic świadczy usługi powdrożeniowe, usługi wsparcia oraz zajmuje się administracją portalu.\nNasza uczelnia udziela firmie Heuristic referencji za profesjonalnie wykonane i świadczone usługi.\nmgr Małgorzata Irach\nDyrektor Działu Marketingu i PR\nCo Za Dzien\nCoZaDzień to nowy portal informacyjny stworzony dla mieszkańców Rodomia i okolic.\nPortal został podzielony na kilka kilka grup tematycznych, a każda z nich docelowo będzie stanowić odrębny serwis w osobnej domenie.\nObecnie uruchomiony został portal główny z aktualnościami ale już wkrótce ruszą kolejne działy m.in. dla mieszkańca, studenta, turysty.\nPortal został wykonany w oparciu o nasz system - Actualizer CMS w wersji Enterprise.W portalu wdrożono moduł Layout Architect umożliwiający zarządzanie sekcjami informacyjnymi w prosty sposób.\nWdrożenie modułu Layout Architect\nFirma Heuristic, 38-400 Krosno ul. Pużaka 51B NIP 684-235-47-47 wykonała dla nas informacyjny portal miejski www.cozadzien.pl.\nwdrożenie systemu Actualizer CMS\nszkolenie on-line dla redaktorów i administratorów\nkonfigurację serwera oraz zajmuje się hostingiem i utrzymaniem łącz dla portalu\nPonadto Heuristic zajmuje się dalszą rozbudową portalu o nowe funkcjonalności jak również świadczy usługi wsparcia i administracji dla portalu.\nNasza firma udziela firmie Heuristic referencji za profesjonalnie świadczone usługi.\nPortal informacyjny branży laboratoryjnej. Jednej z najstarszych i jednocześnie lider wśród portali informacyjnych w tej branży. Od niedawna posiada również status wydawnictwa ciągłego z nadanym numerem ISSN.\nPoprzednia wersja portalu została wykonana kilka lat temu, kiedy technologia nie oferowała możliwości jakie dają obecne systemy zarządzania treścią.\nObecna wersja portalu została wykonana w oparciu o nowoczesną platformę - Actualizer CMS, dzięki której możliwe jest zarządzanie portalem w prosty sposób.\nDotychczasowe funkcjonalności zostały rozbudowane o nowe, dzięki czemu portal wyprzedził podobne portale z tej branży nie tylko dzięki przyjemnemu dla oka projektowi, ale również pod względem innowacyjności i ilości dostępnych narzędzi dla firm i środowiska naukowego.\nIndywidualny projekt graficzny zgodnie z wytycznymi\nWdrożenie funkcjonalności zgodnie ze specyfikacją\nPortal społecznościowy skupiający Katolików poszukujących swojej drugiej połowy.\nSerwis powstał w maju 2009 i zyskuje coraz szersze rzesze użytkowników.\nObecnie uruchomiona została przez nas nowa wersja serwisu w nowej identyfikacji wizerunkowej oraz nowymi funkcjonalnościami społecznościowymi, które na pewno przyczynią się do jeszcze bardziej dynamicznego rozwoju portalu.\nProjekt identyfikacji - logo, projekt serwisu\nWdrożenie funkcjonalności informacyjnych i społecznościowych


Pobierz książkę "Ekonomia dla bystrzaków. Wydanie II" w formacie PDF, ePub, FB2 | Darmowe-Książki-Polskie.com\nEkonomia jeszcze nigdy nie była podana w tak klarowny i zrozumiały sposób! W tej książce znajdziesz informacje na temat historii ekonomii i reguł nią rządzących, kilka kluczowych teorii, a także wyjaśnienie skomplikowanej terminologii. Dzięki temu bardzo szybko zaczniesz swobodnie poruszać się w tematyce ekonomicznej, lepiej zrozumiesz ludzi, rząd, stosunki międzynarodowe, biznes, a nawet kwestie ochrony środowiska (o co naprawdę chodzi z globalnym ociepleniem?!). Kwestie ekonomiczne mogą mieć związek z niemal wszystkimi obszarami Twojego życia!\nPogłębiaj swoją wiedzę — opanuj podstawy ekonomii i przyjrzyj się, jak ludzie radzą sobie z niedoborem.\nPilnie obserwuj gospodarkę — dowiedz się wszystkiego o makroekonomii i zrozum, jaki wpływ mają podatki na gospodarkę, handel międzynarodowy i politykę handlową.\nDostrzegaj nowe trendy — odkryj reguły mikroekonomii i przekonaj się, jak ważne jest monitorowanie zachowań konsumentów i przedsiębiorstw.\nNaucz się rozpoznawać nadchodzącą recesję — poznaj porady ekspertów i szczegóły związane z problemem, jakim jest wchodzenie gospodarki w okres recesji.\nPeter Antonioni – kształcił się w Pembroke College w Oksfordzie oraz w Birkbeck College w Londynie. Pracował jako ekonomista w firmach działających w sektorze prywatnym oraz organizacjach akademickich. Ostatecznie przyjął stanowisko wykładowcy zarządzania na University College w Londynie.\nSean Masaki Flynn – obronił doktorat z ekonomii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Studiował pod kierunkiem noblistów w dziedzinie ekonomii, George’a Akerlofa i Daniela McFaddena. Jest członkiem American Economic Association, American Finance Association, Economic Science Association i Society for the Advancement of Behavioral Economics.\nData wydania: 16-07-2014\nPotworak i inne ko(s)miczne opowieści (książka audio)


Stacja Granollers Centrum, Granollers: domy wakacyjne | HomeAway\nPokaż 1 334 Apartamenty/mieszkania\nZnajdź wynajem wakacyjny na pobyt — Stacja Granollers Centrum\nGdzie się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum, Granollers?\n2019 — oferujemy Ci 1 885 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum. Od 301 obiektów typu Domy do 1 334 obiektów typu Apartamenty/mieszkania, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum.\nW której dzielnicy najlepiej się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum?\nCzy podróżujesz solo, czy z rodziną i przyjaciółmi, w tych dzielnicach możesz się zatrzymać zarówno na weekendowy wyjazd, jak i dłuższe wakacje w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum:\nCzy mogę wynająć obiekt taki jak Domy w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum?\nOczywiście. Liczba obiektów takich jak Domy dostępnych na HomeAway w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum to 301 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum to:\nApartamenty/mieszkania: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 334\nCzy mogę znaleźć dom, w którym znajduje się basen w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum?\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 454 domów w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nCzy mogę zarezerwować dom wakacyjny online lub natychmiastowo w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum?\nTak, na HomeAway znajdziesz szeroki wybór 1 881 domów, które możesz bezpośrednio zarezerwować online i 853 domów z dostępną opcją natychmiastowej rezerwacji, wszystkie w pobliżu miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum. Nie czekaj, zobacz co możemy Ci zaoferować przy użyciu naszej wyszukiwarki i przygotuj się na swój następny wyjazd niedaleko miejsca takiego jak Stacja Granollers Centrum!\nStacja Granollers Centrum — odkrywaj miejsca w pobliżu


Dome Hotel Al Orouba Riyadh - rezerwuj pokoje w hotelu Dome Hotel Al Orouba|Agoda.com\nAl Urubah Road, Al Wuroud, Riyadh, Arabia Saudyjska, 12252 - pokaż na mapie\nMasz pytanie do Dome Hotel Al Orouba?\nDome Hotel Al Orouba – więcej informacji\nOdwiedzasz takie miasto jak Riyadh? W Dome Hotel Al Orouba będziesz czuć się jak w domu dzięki gościnności i jakości oferowanych tu usług. Odwiedzający miasto mają stąd świetny dostęp do wszystkich atrakcji, jakie to miejsce ma do zaoferowania. Dzięki doskonałej lokalizacji, hotel zapewnia łatwy dostęp do najważniejszych atrakcji w mieście.\nOferując najlepszą obsługę oraz szeroki wybór wszelkich udogodnień hotel Dome Hotel Al Orouba stawia sobie za cel przede wszystkim zapewnienie swoim gościom maksymalnego komfortu. Najważniejsze usługi dostępne w hotelu to całodobowa obsługa pokoju, darmowe Wi-Fi we wszystkich pokojach, całodobowa recepcja, ekspresowe zameldowanie i wymeldowanie, Wi-Fi w miejscach publicznych.\nWszystkie kwatery wyposażone są w przemyślane udogodnienia, aby zapewnić gościom poczucie najwyższego komfortu. Oprócz tego, szeroki wybór zajęć rekreacyjnych oferowanych przez hotel zapewnia, że nikt nie będzie się nudził podczas pobytu w tym miejscu. Jeśli szukasz komfortowego zakwaterowania w mieście Riyadh, wybierz hotel Dome Hotel Al Orouba, który zapewni rodzinną atmosferę.\nRecenzje – Agoda (5)Recenzje – Booking.com (172)\nHad to fight to get acceptable room as staff did not want to accept Agoda Booking”\nNocy pobytu: 16. Miesiąc pobytu: listopad 2016


Nowości - Miracle\nBluzka z tyłem w serek\nWiosenna bluzka z szerokimi rękawami...\n44,59 zł -50% 89,18 zł\nNowości Jest 40 produktów. 1\nZestaw bawełniana opaska + apaszka Zestaw 1 – Flowers Zestaw 2 – Granat w kokardki Zestaw 3 – Granat w kokardki + granat Skład: 92% bawełna 8% elastan\nKomplet 3 bawełnianych opasek.Komplet 1 – sheeps, pastelowy róż, flowers Komplet 2 – granat w kokardki, pastelowy róż, flowers Komplet 3 – granat w kokardki, liliowy, flowersSkład: 92% bawełna 8% elastan\nKomplet getry i koszulka dla najmłodszych. Getry posiadają nieuciskającą brzuszka malucha gumkę, dzięki której dopasowują się one do niego w ciągu dnia. Napy na ramieniu bluzki pozwolą Ci na wygodnie przebierać malucha. Cały komplet wykonany jest z wysokiej jakości bawełny zapewniającej komfort i bezpieczeństwo Twojego maleństwa.Skład: 92% bawełna 8%...\nBody z kolekcji Baby z zapięciem na ramieniu. Zapinanie w kroku i na lewym ramieniu ułatwiają przebieranie malucha. Bawełna wykorzystana do produkcji posiada certyfikat Oeko-Tex Standard 100 Tekstylia Godne Zaufania. W kolekcji Baby zastosowano niepodrażniające delikatnej skóry dziecka szwy oraz bezniklowe antyalergiczne napy. Skład: 92% bawełna 8% elastan\nBody z kolekcji Baby z zapięciem na ramieniu. Zapinanie w kroku i na lewym ramieniu ułatwiają przebieranie malucha. Bawełna wykorzystana do produkcji posiada certyfikat Oeko-Tex Standard 100 Tekstylia Godne Zaufania. W kolekcji Baby zastosowano niepodrażniające delikatnej skóry dziecka szwy oraz bezniklowe antyalergiczne napy.Skład: 92% bawełna 8%...\nBawełniane geterki dziecięce wykonane są z wysokiej jakości bawełny posiadającej certyfikat Oeko-Tex Standard 100 Tekstylia Godne Zaufania. Getry posiadają nieuciskającą brzuszka malucha gumkę, dzięki której dopasowują się one do niego w ciągu dnia. Skład: 92% bawełna 8% elastan\nBawełniana piżama z rozpinaną na guziki...\nDwuczęściowa piżama z delikatnej bawełny. Rozpinana na guziki bluzka z krótkim rękawem pozwoli łatwo i wygodnie nakarmić maleństwo. Spodnie na gumkę dopasują się do twojego ciała i rosnącego brzuszka a w kieszeniach zmieścisz najpotrzebniejsze drobiazgi. Unikatowe połączenie kolorów i wzorów sprawia że piżama jest wyjątkowa i kobieca. Skład: 92% bawełna...\nBiustonosz do karmienia Miracle\nBawełniany biustonosz do karmienia Miracle.Biustonosz ten daje możliwość swobodnego karmienia swojej pociechy dzięki miseczkom na tzw. zakładkę. Szerokie ramiączka dobrze utrzymują biust a elastyczna guma pod biustem dopasowuje się do twojej sylwetki.Biustonosz jest mięciutki, idealny podczas karmienia i trudów codziennych obowiązków związanych z...\nPrążkowana sukienka o dopasowanym fasonie, wykonana z prążkowanej bawełny o wysokiej elastyczności. Dzięki wysokiej zawartości elastanu sukienka pomieści każdej wielkości ciążowy brzuszek a rozpinany na złote guziki dekolt polo pozwoli w wygodny sposób nakarmić malucha. Skład: 92% bawełna 8% elastan\nUniwersalna bluza z kapturem idealnie sprawdzi się podczas ciąży, w okresie karmienia piersią jak i na co dzień. Pomieści ona każdy ciążowy brzuszek a dzięki podnoszonej górze po ciąży z łatwością nakarmisz swojego malucha. Ponadto po zakończeniu tych okresów możesz użytkować bluzę jak każdą inną. Skład: 95% bawełna 5% elastan\nPrążkowane legginsy ciążowe\nWygodne prążkowane legginsy na okres ciąży, wyposażone w wygodny pas nachodzący na brzuch. Dzięki pasowi legginsy nie zwijają się pod brzuchem i nie spadają, a elastyczny materiał sprawia że dopasowują się one do twojego ciała i wielkości Twojego brzuszka. Skład: 92% bawełna 8% elastan


Szamba betonowe – Bielsko-Biała | Nowoczesneszamba.eu\nWielu właścicieli czy najemców budynków narzeka na problemy z prawidłowym usuwaniem ścieków produkowanych w dużych ilościach przez każdego z domowników, przekraczających nawet 150 l dziennie. Dzieje się tak w różnych częściach naszego kraju, również na Śląsku, a Bielsko-Biała to tylko jedna z miejscowości, gdzie nie wszystkie domy podłączono do miejskich sieci odprowadzania nieczystości. W takim przypadku niezbędne staje się znalezienie innego korzystnego rozwiązania, także zgodnego z obowiązującymi przepisami, a są nim z pewnością szamba betonowe, jakie oferujemy także mieszkańcom tego pięknego miasta.\nSzamba betonowe – produkcja zawsze stojąca na najwyższym europejskim poziomie\nWyprodukowanie szamba betonowego to wieloetapowy proces wymagający zarówno dużego doświadczenia, jak i posiadania odpowiedniego zaplecza technicznego. Nasza firma, dysponując jednym i drugim, jest w stanie zaoferować wszystkim swoim klientom najlepsze na rynku wyroby z tego znanego w budownictwie, cenionego i praktycznego materiału. Produkujemy nie tylko różne modele zbiorników bezodpływowych, na nieczystości lub deszczówkę, ale również kanały samochodowe oraz betonowe studzienki wodomierzy. W procesie ich wytwarzania dbamy przede wszystkim o zachowanie jak najwyższej jakości procentującej długoletnim i praktycznie bezawaryjnym użytkowaniem kupionego u nas szamba. Każde przed opuszczeniem zakładów musi przejść dokładne testy i dopiero po ich zakończeniu otrzymuje certyfikat oraz świadectwo homologacji dopuszczające je do użycia.\nSzamba betonowe – robione wyłącznie z najmocniejszych i najtrwalszych materiałów\nCały proces produkcji betonowego szamba rozpoczyna się sporządzeniem projektu, czym zajmują się specjaliści o wieloletnim doświadczeniu zawodowym, a następnym etapem jest dobór odpowiednich materiałów. W naszych zakładach stosujemy wyłącznie najlepsze mieszanki betonowe, które po dodaniu do nich substancji uszlachetniających zyskują parametry pracy, jakich nigdy nie uzyskają zbiorniki z tworzyw sztucznych. Dzięki temu możemy klientom zagwarantować pełną wytrzymałość i odporność na takie niekorzystne czynniki jak:\nmożliwe uszkodzenia mechaniczne, mogące powstać w wyniku działania dużych sił nacisku gleby oraz znajdujących się nad szambem ciężkich przedmiotów. Zdarzają się sytuacje, że musimy je umieścić pod parkingiem czy podjazdem do domu, dlatego muszą bez uszkodzeń znieść ciężar parkujących nad nimi pojazdów. Umożliwia to monolityczna, grubościenna konstrukcja zbiornika, o ścianach, dnie i pokrywie wzmacnianych mocnym zbrojeniem, zatopioną w betonie kratownicą spawaną ze stalowych prętów;\ndziałanie związków chemicznych pochodzących z gleby oraz przechowywanej w zbiorniku niebezpiecznej zawartości. Przy niewłaściwym zabezpieczeniu mogą one w stosunkowo krótkim czasie doprowadzić do kruszenia się betonu, przyspieszonej korozji, a ochronę przed tym daje jego starannie dobrany skład oraz gruba izolacja bitumiczna, którą pokrywamy całe szambo. Dodatkowo zwiększa ona również jego szczelność, co w połączeniu z dopasowaną pokrywą zamykającą je od góry, minimalizuje ryzyko wycieku i skażenia środowiska naturalnego;\nczynniki biologiczne, przede wszystkim grzyby, pleśnie i inne mikroorganizmy powstające w wyniku naturalnych procesów nieustannie zachodzących w glebie, także mogących z czasem prowadzić do intensywnej korozji betonu. Masa bitumiczna użyta do izolacji szamba zawiera składniki zabezpieczające je przed tym, podobnie jak uszlachetniacze dodawane bezpośrednio do mieszanki betonowej.\nSzamba betonowe – zalecane zasady prawidłowej eksploatacji pozwalające uniknąć wycieków zawartości\nNowoczesna i przemyślana konstrukcja betonowego szamba pozwala mieć pewność, że nie dojdzie do jakichkolwiek nieprzewidzianych awarii, jednak nie oznacza to, że nie należy jednocześnie przestrzegać wszystkich zalecanych zasad jego eksploatacji. Nawet najszczelniejszy zbiornik nie uchroni przed wyciekiem groźnej zawartości, jeśli nie będzie regularnie opróżniany, co w przypadku najpopularniejszych modeli jednokomorowych powinno się odbywać nie rzadziej niż co 10 – 12 dni.\nTrochę więcej swobody mamy przy szambach dwukomorowych, które dodatkowo dają możliwość oczyszczania ścieków płynnych przechowywanych w drugiej komorze. Dodaje się do nich specjalne preparaty zawierające żywe kultury bakterii i w rezultacie ich działania otrzymujemy wodę nadającą się do podlewania ogrodu, bez ryzyka skażenia i zatrucia. Opróżnianiem szamba powinny się zawsze zajmować firmy dysponujące odpowiednim sprzętem, a samodzielne jego wypompowywanie jest przestępstwem zagrożonym wysokimi karami.\nSzamba betonowe – usługi dodatkowe dostępne dla naszych klientów, z których warto skorzystać przy zakupie\nKupując szambo betonowe dowolnej wielkości, jedno lub dwukomorowe, możemy mieć problem z jego samodzielnym przewiezieniem i umieszczeniem w przygotowanym dla niego wykopie. Dlatego właśnie wszystkim naszym klientom, także z Bielsko-Białej i okolic, możemy zaoferować usługę transportu zbiornika i pomoc specjalistów w jego montażu. Termin i szczegóły ich wykonania warto wcześniej ustalić, dzwoniąc pod podany na stronie numer telefonu, a każde szambo oraz prace podłączeniowe obejmuje pełna gwarancja.\nSzamba Betonowe Katowice, Częstochowa, Sosnowiec, Gliwice, Zabrze, Bytom\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Szamba betonowe – Olsztyn\nNastępny: Następny wpis: Szamba betonowe – Bytom


Warsztaty wokalne i wernisaż „Nature de la Nature” w Arboretum - tvpodkarpacka\n17 października 2017 aktualności, nasze patronaty, WROTA KULTURY\nWarsztaty wokalne i wernisaż „Nature de la Nature” w Arboretum\nNa zakończenie sezonu działalności kulturalno-edukacyjnej Arboretum, w „Galerii u Piotra Michałowskiego” odbył się wernisaż, tym razem bez autorów prac. Została otwarta wystawa „Nature de la Nature” prezentująca dzieła artystów francuskich zrzeszonych w Stowarzyszeniu Nomades. Kuratorem wystawy była Elżbieta Piórecka oraz Marek Sak, wśród prezentowanych prac były, instalacje, ceramika, malarstwo i rzeźby artystów: Anna Baranek du Château (malarstwo), Florence Barbéris (instalacja), Astrig Boissier (malarstwo), Guiome David (malarstwo), Odile De Frayssinet (instalacja, rzeźba), Annette Gibert (ceramika), Mireille Laborie (malarstwo), Bruno Roudil (malarstwo, rysunek).\nW ramach wymiany artystycznej na zamku w Aubais we Francji na wystawie pt. „Natura Natury” zaprezentowane zostały prace polskich artystów współpracujących z Arboretum w Bolestraszycach. Prace zaprezentowali: Piotr Ciesielski, Stanisław Dziubak, Lilla Kulka, Małgorzata Matuszewska, Elżbieta Piórecka, Narcyz Piórecki, Maria Polakowska-Prokopiak, Jan Rylke, Dorota Sak, Marek Sak, Beata Sałacińska-Stephan, Piotr Szwiec, Witold Warzywoda, Anna Waszczuk.\nWernisaż obył się w ramach warsztatów wokalnych , które ściągnęły do Arboretum dzieci, młodzież oraz pedagogów kochających śpiew i teatr. Koordynatorem warsztatów była Magdalena Skubisz, absolwentka Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Katowicach, wokalistka jazzowa i doświadczony pedagog.\nWśród jej uczniów jest kilkunastu absolwentów, kontynuujących naukę na wyższych uczelniach o profilu wokalnym, zwycięzców ogólnopolskich konkursów piosenki, a także uczestników i finalistów popularnych talent show, m.in. „Mam talent” i „Voice of Poland”. Prócz tego w realizację warsztatów zaangażowało będzie pięciu specjalistów w dziedzinie emisji głosu oraz pokrewnych wokalistyce, dziedzin artystycznych.\nDaniel Lipiec nauczyciel emisji głosu, pedagog, absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Estradowej na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, Mirosław Szpyrka choreograf, pedagog, muzyk, wokalista, absolwent Wydziału Pedagogiczno–Artystycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego na kierunkach „Pedagogika w zakresie animacji kultury” oraz „Edukacji Artystycznej” w zakresie sztuki muzycznej, absolwent podyplomowych studiów choreograficznych o specjalności „Taniec Polski”. Jadwiga Domka aktorka rzeszowskiego Teatru „Maska”, mająca na koncie ponad 50 premier teatralnych, logopeda artystyczny i ceniony pedagog wokalistów specjalizujących się w piosence aktorskiej. Monika Adamiec  reżyser, wieloletni instruktor, pedagog, specjalista w dziedzinie teatru młodzieżowego, a także ubiegłoroczna laureatka Ogólnopolskiego Turnieju Poezji Śpiewanej oraz finalistka Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego. Wymienione osoby zaangażowane w realizację warsztatów od wielu lat uczestniczą w podobnych przedsięwzięciach, podobnie jak w innych różnorodnych krajowych i międzynarodowych projektach kulturalno edukacyjnych.\nW realizację zadań w formie wolontariatu zaangażowali się również pracownicy Arboretum.\nPodsumowaniem trzydniowych warsztatów był koncert gościa specjalnego, Arkadiusza Kłusowskiego, byłego ucznia Magdaleny Skubisz. Arek finalista trzeciej edycji The Voice of Poland, jest jednym z najbardziej charyzmatycznych wokalistów tego formatu w Polsce.\nPrevious Post:Wystartował „Upper Job” w Przemyślu\nNext Post:Koncert Grażyny Łobaszewskiej z zespołem Ajagore w PCKiN Zamek


Kody młodości (ebook) (do pobrania) | CDP.pl\nKody młodości (ebook) (do pobrania) Kody młodości (ebook) (do pobrania) Oferta specjalna\nmobi, epub Kody młodości to książka o tym, jak się odżywiać, jak ćwiczyć i w ogóle jak żyć, by zachować zdrowie i młodzieńczy wygląd, a nawet cofnąć swój zegar biologiczny.\nKody młodości to lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce żyć zdrowo, wyglądać młodo i cieszyć się pełnią życia aż do późnej starości. Doktor Marek Bardadyn, jest ekspertem w dziedzinie żywienia i stosowania naturalnych środków leczniczych w profilaktyce i terapii schorzeń cywilizacyjnych. Jest autorem wielu publikacji i książek medycznych. Jego autorskie rubryki porad medycznych w poczytnych czasopismach, takich jak ,,Naj’’ i ,,Zwierciadło’’, od lat cieszą się ogromną popularnością. Doktor Bardadyn pracuje obecnie w specjalistycznym gabinecie medycznym w Warszawie oraz współpracuje jako konsultant z wieloma krajowymi i zagranicznymi klinikami. Z jego porad korzystają gwiazdy show biznesu, znani politycy i sportowcy. Cechy Autor\n"Kody młodości (ebook)" wciąż czeka na pierwszą opinię.Napisz co sądzisz o tym produkcie.


Pilnuj ekspozycji! Nie bójcie się używać lampy! Wybierzcie tryb Błysk wypełniający, by delikatnie tylko musnąć twarz dziecka – mocny błysk mógłby spowodować powstanie nieładnych, ostrych cieni. Innym sposobem na rozświetlenie twarzy (zwłaszcza gdy źródło światła nie znajduje się za Wami) jest zastosowanie dodatniej kompensacji ekspozycji (ok. 1 EV).\nNie sposób za nimi nadążyć i nie ma siły, która utrzyma je w jednym miejscu dłużej niż 3 sekundy... Znacie to? Na pewno! Fotografowanie dzieci to wyzwanie nawet dla profesjonalnalistów, a co dopiero dla początkujących fotoamatorów i młodych rodziców? Bez obaw, sytuacja nie jest aż tak poważna! Udowodnimy, że nie potrzeba góry sprzętu, by zapełnić rodzinny album udanymi i niesztampowymi ujęciami! Za przykład niech posłuży nam kompaktowy i stylowy, ale jednocześnie zaskakująco zaawansowany bezlusterkowiec Olympus E-PL5, wyposażony w świetną, 16-milionową matrycę 4/3 oraz wiele funkcji przydatnych w codziennych zmaganiach z najmłodszymi modelami. Zaczynajmy!\nOlympus E-PL5 jest mały i lekki, więc nie będzie utrapieniem nawet podczas dłuższych spacerów. Możemy go zawsze mieć przy sobie!\nNajwiększym wyzwaniem jest oczywiście zadbanie o właściwą ostrość ujęć, bo dzieciaki, jak wiadomo, często poruszają się w sposób nieprzewidywalny i dynamiczny. Żeby wykonać nieporuszone zdjęcie musimy więc zadbać o odpowiednio krótki czas migawki. Gdy fotografujemy dzieci podczas zabawy w domu, warto podnieść ISO tak, by zachować czas migawki na poziomie 1/200 s. W modelu E-PL5 umieszczono matrycę z zaawansowanego modelu OM-D E-M5, więc bez obaw możemy korzystać nawet z ISO 6400. Matryca jest oczywiście stabilizowana (w trzech płaszczyznach!), ale by mieć pewność, że czas migawki nie okaże się zbyt krótki, warto zrezygnować z zielonego trybu Auto i przełączyć się na preselekcję czasu (tryb S) – dzięki temu sami ustawimy wystarczająco krótki czas, a aparat dobierze do niego właściwą czułość i wartość przysłony.\nZadbaj o czyste tło! Jednolite tło jest jednym z ważniejszych elementów w zdjęciach portretowych. Niektóre mieszkania mogą mieć przepiękne tapety, ale jeżeli są zbyt wzorzyste, mogą skutecznie odciągać uwagę i zwyczajnie rozpraszać widzów. Fotografując w domu, za tło może posłużyć wykonana z jednolitego materiału zasłona, lub „plecy kanapy” (jak na zdjęciu). By nadać ujęciu wyjątkowy klimat, możecie dodatkowo przełączyć się w tryb B&W.\nOdpowiednio krótki czas migawki to jednak nie wszystko – tak samo ważny będzie oczywiście sprawny autofokus. I szczerze mówiąc, to jeden z głównych powodów, dla których warto wybrać Olympusa – pod względem szybkości nadal nie może się z nimi równać żaden model konkurencji. System Fast AF błyskawicznie ustawia ostrość i, w odróżnieniu od lustrzanek, jest równie skuteczny dla każdego punktu AF w kadrze (w lustrzankach precyzyjny jest zazwyczaj tylko centralny punkt AF). Prawdziwym błogosławieństwem jest jednak dopiero funkcja migawki na dotyk – Olympus E-PL5 może pochwalić się dotykowym tylnym ekranem LCD, dzięki któremu błyskawicznie wyzwolimy migawkę z ostrością ustawioną na wskazany punkt. W porównaniu z tym systemem tradycyjne ustawianie punktu ostrości za pomocą kierunkowego wybieraka (czyli jak w lustrzankach) zajmuje całe wieki! Nie raz przekonaliśmy się, że w sytuacji, gdy nasz model bez przerwy zmienia miejsce, migawka na dotyk sprawdza się najlepiej!\nPo lewej - Uchwyć zabawę! Dzieci mają niespożyte zapasy energii. Najlepiej dać im się wyszaleć i śledzić ich poczynania. Uchwycenie tych modeli w akcji umożliwia pokazanie ich energii. Oczywiście fotografowanie poruszających się obiektów jest dosyć trudne, ale jak mówią, nie ma nic za darmo. Nie przejmujcie się przesadnie zasadami kompozycji, pamiętajcie, że reguły są po to by je łamać - np. ukośna perspektywa (jak na zdjęciu), dodaje dynamiki i lepiej oddaje nastrój szalonej zabawy!\nPo prawej - Eksperymentuj! Kluczowe znaczenie ma odpowiednia perspektywa. Odchylany ekran w E-PL5 umożliwia bardzo kreatywne podejście do tematu. Starajcie się kadrować tak, by horyzont znajdował się na wysokości oczu Waszego modela, czasami można zniżyć się do samej trawy, by fotografować z perspektywy żaby z aparatem skierowanym w górę. Starajcie się być oryginalni, dzięki takim zabiegom Wasze zdjęcia będą się wyróżniały.\nNo dobrze, a co z portretem? Jak uzyskać nastrojowe zdjęcia z ładnie rozmytym tłem? W odróżnieniu od zwykłego kompaktu, aparaty Olympus PEN dysponują znacznie większą fizycznie matrycą, co w połączeniu z jasną optyką umożliwia efektowne „wycięcie” portretowanej osoby z rozmytego otoczenia. Żeby uzyskać naprawdę małą głębię, warto sięgnąć po jasną portretową stałkę – nasz wybór to oczywiście wyjątkowo lekki, doskonały optycznie i przede wszystkim łaskawy dla portfela obiektyw M.Zuiko 45 mm f/1,8. Jest piekielnie ostry i w wyjątkowo przyjemny sposób oddaje nieostrości. Pokochacie go!\nW dynamicznych scenach idealnie sprawdzi się wyzwalana na dotyk migawka. Nie uwierzycie, jak szybki i skuteczny jest to system!\nNowoczesne aparaty oferują też dziś szereg ciekawych funkcji dodatkowych – nie warto się ich bać, bo naprawdę ułatwiają wykonywanie udanych zdjęć. Przede wszystkim radzimy zastosować funkcję detekcji twarzy. W wielu sytuacjach okaże się najskuteczniejszym sposobem na uzyskanie ostrych ujęć, sprawdzi się też podczas filmowania – śledząc bohaterów nagrania tak, by nie uciekali z płaszczyzny ostrości. Ważną zaletą Olympusa E-PL5 jest też odchylany ekran, dzięki któremu możemy wygodnie fotografować pociechy z najlepszej perspektywy, czyli z wysokości oczu dziecka. Kadry wykonane z góry ukazują, jak patrzymy na dzieci my dorośli i niestety nie prezentują się najkorzystniej. Świetną zabawą są też filtry kreatywne, zwłaszcza dla młodych rodziców, którzy nie mogą pozwolić sobie na długie godziny spędzone przed monitorem, w programie graficznym. Olympus jako pierwszy wprowadził nadające zdjęciom wyjątkowy klimat filtry artystyczne (takie jak Fotografia otworkowa, Delikatna sepia, Cross Process, czy Ziarniste B&W) i do dziś naszym zdaniem robi je najlepiej!\nfotografia dzieci, fotografia portretowa, fotografia rodzinna, zdjęcia ludzi, zdjęcia portretowe, ciekawe zdjęcia, inspirujące zdjęcia, podstawy fotografii, porady fotograficzne, techniki fotograficzne, Olympus E-PL5, Olympus Micro 4/3, aparat fotograficzny, bezlusterkowiec


Bundesliga. Szalony mecz w Stuttgarcie, wychowanek dał wygraną BVB\nGoal.pl › Bundesliga › Szalony mecz w Stuttgarcie, wychowanek dał wygraną BVB\nSzalony mecz w Stuttgarcie, wychowanek dał wygraną BVB\nŹródło: Goal.pl 20:34, 10. kwietnia 2021 Luka Pawlik 0\nBorussia Dortmund pokonała na wyjeździe VfB Stuttgart 3:2 w meczu 28. kolejki ligi niemieckiej. Była to jednocześnie czternasta wygrana ekipy Edina Terzicia w trakcie trwającej kampanii. W końcówce spotkania na boisku pojawił się Łukasz Piszczek, który po sezonie żegna się z klubem z Signal Iduna Park.\nGospodarze postraszyli BVB\nBorussia Dortmund miała plan, aby w sobotnim boju przeciwko Die Schwaben zrobić krok w kierunku walki o czołową lokatę w tabeli Bundesligi. Jednocześnie drużyna Edina Terzicia chciała zrehabilitować się za porażki kolejno z Eintrachtem Frankfurt (1:2) i Manchesterm City (1:2). Stuttgart liczył natomiast na trzecie z rzędu ligowe zwycięstwo.\nGospodarze w pierwszej połowie wykonali plan, którym było zdobycie bramki. Na prowadzenie Stuttgart wyprowadził Sasa Kalajdzić, który w 17. minucie zamienił na gola dośrodkowanie Borna Sosy, pokonując bramkarza BVB uderzeniem głową. Do przerwy miał zatem miejsce wynik 1:0 dla zespołu Pellegrino Materazzo.\nBłysk geniuszu Ansgara Knauffa\nPo zmianie stron dortmundzka drużyna wzięła się solidniej do pracy. Efektem tego było odrobienie strat z nawiązką. Najpierw w 47. minucie do wyrównania doprowadził Jude Bellingham, który popisał się celnym strzałem z mniej więcej 16 metrów. Z kolei w 53. minucie bramkę na 2:1 dla Borussii zdobył Marco Reus. Kapitan BVB technicznym strzałem sprawił, że kibice wicemistrzów Niemiec mogli czuć ulgę.\nNiezwykła huśtawka nastrojów miała natomiast miejsce w ostatnim kwadransie rywalizacji. Daniel Didavi w 78. minucie zdobył bramkę na 2:2, wykorzystując szybką kontrę swojego zespołu. Ostatnie słowo należało jednak do gości. W roli głównej wystąpił wprowadzony na boisko po zmianie stron wychowanek zespołu z Dortmundu Ansgar Knauff, który efektownym strzałem z obrębu pola karnego ustalił wynik spotkania na 3:2 dla Borussii.


Centrum handlowe Centrum Handlowe Port Łódź\nGazetki Centrum Handlowe Port Łódź\nPort Łodź wraz z kluczowym najemcą, sklepem IKEA stworzyło przyjazne podmiejskie centrum handlowe. Centrum handlowe otoczone jest siecią komunikacyjną ułatwiającą dostęp do najatrakcyjniejszych sklepów, kawiarni, restauracji czy butików z modą. W sercu centrum znajduje się strefa handlowo-reakreacyjna o powierzchni 7 000 m².\n4 500 bezpłatnych miejsc parkingowych z wydzielonymi miejscami dla Rodzin z dziećmi oraz osób niepełnosprawnych.\nNa terenie centrum handlowe znajduje się wiele PLACÓW ZABAW.\nWyszczególnione strefy z darmowym dostępem do wifi.\nDwie darmowe linie autobusowe z Retkini i Chojen.\nKluczowym elementem szkolnej wyprawki dla dziecka jest odpowiedni tornister. Ten element wyposażenia powinien być wybrany szczególnie starannie, ponieważ nierzadko służy dziecku przez minimum dwa semestry.\nJak przygotować pyszną karkówkę z grilla?\nJednym z najczęściej przygotowywanych dań z grilla jest karkówka. Polacy uwielbiają jej smak i aromat, z tego względu często gości na naszych stołach. Zatem w jaki sposób przygotować pyszną karkówkę z grilla?\nLista sklepów Centrum Handlowe Port Łódź


Kaplica Zmartwychwstania Jezusa, Bardo - zdjęcia\nDodał: Kitek° - Data: 2020-04-13 09:37:14 - Odsłon: 229\nData: 2020:02:01 11:59:48 ISO: 800 Ogniskowa: 4.3 mm Aparat: samsung SM-G960F Przysłona: f/1.5 Ekspozycja: 100000/1000000 s\nKaplica Zmartwychwstania Pana Jezusa – poświęcona w roku 1906, wybudowana w stylu neogotyku, na rzucie krzyża. Posiada piękną 8-boczną wieżę z ażurowym kamiennym hełmem, zwieńczonym figurą anioła grającego na trąbie. We wnętrzu posiada sklepienie krzyżowo-żebrowe, ściany i sufit bogato zdobione roślinnymi ornamentami. Scena przedstawia zmartwychwstałego Chrystusa, obok niego dwa anioły, z których jeden trzyma płytę zasłaniającą grób, po bokach przestraszeni żołnierze pilnujący grobu.\nŹródło: . Inny opis : Kaplica Zmartwychwstania Jezusa powstała w latach 1904-1909 (poświęcona w 1906 roku) w stylu neogotyckim.\nWybudowana została z czerwonej cegły, z ceramicznymi i kamiennymi detalami architektonicznymi oraz otynkowanymi fragmentami elewacji; kryta dachówką, częściowo wymienioną na blachę. Charakterystyczna ośmioboczna, szeroka wieża, zwieńczona jest ażurowym maswerkowym hełmem z ceramicznych kształtek, z ustawioną na szczycie kamienną figurą anioła dmiącego w trąbę.\nKapitele kolumn oraz liczne wsporniki z dekoracją roślinną składają się na bogaty zespół kamieniarki wnętrza. Partię sklepień dekoruje ornamentalna polichromia o floralnych motywach. W wydzielonej części wnętrza zaaranżowana została scena Zmartwychwstania: w absydzie, której ściany, wyłożone sztucznymi kamieniami, imitują skalisty grób, umieszczono figurę Chrystusa unoszącego się na chmurze oraz dwie postaci aniołów, a po bokach – grupy żołnierzy i niewiast przy grobie.\nKaplica jest dziełem zespołu artystów: śląskiego architekta Ludwiga Schneidera, wrocławskiego rzeźbiarza Johannesa Baumeistera oraz malarza Richarda Richtera z Kłodzka.\nPolska / Województwo dolnośląskie / Powiat ząbkowicki / Bardo / ul. Różańcowa / Droga Różańcowa (Bardo) 12 / Kaplica Zmartwychwstania Jezusa\nPoprzednie: Kaplica Zmartwychwstania Jezusa Strona Główna Następne: Kaplica Zmartwychwstania Jezusa


7⃣ KLUCZY DO KSIĘGI PSALMÓW (2) – Piotr Kwiatek OFMCap\nOpublikowane w 11 lutego 2022 16 lutego 2022 przez piotrkwiatek\n7⃣ KLUCZY DO KSIĘGI PSALMÓW (2)\nWszystkie psalmy są świadectwem wiary ludzi modlących się. Wyjątkowość psałterza polega na tym, że jak żadna inna księga w Piśmie Świętym w całości składa się wyłącznie z modlitw. Sięgając po nią, również i my dzisiaj uczymy się sztuki dialogu z Bogiem. Nie polega ona tylko na komunikowaniu osobistych czy zbiorowych potrzeb, wyrażaniu stanów emocjonalnych i napięć, ale przede wszystkim wiąże się ze słuchaniem i otwieraniem na wolę Bożą. Z postaw słuchania i trwania przed Stwórcą, rodzi się przemiana i nowa jakość życia. Słuchając poznajemy nie tylko siebie, ale Boga oraz Jego uświęcające działanie w naszej historii życia.\nPsalmiści rozmawiają z Bogiem w różnych okolicznościach i sytuacjach życia. Modlitwa sprawia, że otrzymują światło oraz siły do walki o dobro. Modlą się, kiedy pielgrzymują do Jerozolimy, kiedy widzą obfite zbiory plonów, kiedy we wspólnocie podczas liturgii proszą o zmiłowanie, ale również indywidualnie w zaciszu swojego domu, kiedy nurtują ich pytania bez odpowiedzi. Uczą postawy zawierzenia, że nawet (a może szczególnie), kiedy jest ciężko i przerażenie zagląda w oczy, można trwać przed Bogiem i wołać „Osłabły mi oczy od cierpienia. Wołam do Ciebie, PANIE, nieustannie, wyciągam do Ciebie ręce” (Ps 88,10). I tutaj odkrywamy niezmiernie ważną i praktyczną lekcję również dla nas. Wołać nie tylko w czasie powodzenia, ale również wtedy, kiedy nic poza aktem zaufania nie zostaje „wbrew nadziei uwierzyć nadziei” (Rz 4,18). Tego właśnie uczy nas modlitwa psalmami. Odnaleźć w Bogu niezwykłe zasoby siły i nadziei.\nNie chodzi więc o „pomodlenie się”, lub „odhaczenie obowiązku religijnego”, ale o postawę w której człowiek jest obecny przed Bogiem 24/7, w każdej sytuacji dnia, a nawet nocą. Modlitwa wypływa z codzienności i do niej ma również realnie prowadzić. Psalmy uczą nas modlić się nie tylko ustami, ale przede wszystkim sercem. Sensem recytowania psalmów (gotowych tekstów modlitewnych innych) nie jest ich kult, podziw, lub zachwyt nad ich treścią, ale uczenie się własnego głosu modlitwy, która wyraża się konkretną postawą względem życia. Psalmy mają pomóc modlącemu się otworzyć na działanie Ducha Świętego, aby w każdym położeniu odkrywać i doświadczać Jego obecność.\nWSKAZÓWKA (2): Zanim zaczniesz czytać psalm, najpierw poproś Ducha Świętego o Jego światło. Niech On poprowadzi Twoją modlitwę, abyś nie tylko zrozumiał przesłanie, ale odkrył Boga działającego w swojej codzienności. Psalmy to pomost między Twoim sercem, a sercem Boga i Duch Święty jest najlepszym przewodnikiem po tych świętych przestrzeniach.\nPoprzedni wpisPoprzedni 7⃣ KLUCZY DO KSIĘGI PSALMÓW (1)\nNastępny wpisNastępny 7⃣ KLUCZY DO KSIĘGI PSALMÓW (3)