Vetrex: alternatywa dla okna dachowego - lukarny – jak wykonać je dobrze?\nZwłaszcza wielkogabarytowe konstrukcje cieszą się coraz większą popularnością wśród inwestorów, choć amatorzy bardziej tradycyjnego stylu, np. architektury dworkowej, także decydują się na realizację tego rodzaju przeszkleń w roli okien doświetlających pomieszczenia na poddaszu. Na co zwrócić uwagę przy projektowaniu i wykonaniu lukarn, aby uzyskać piękne wnętrze i atrakcyjną bryłę budynku, a jednoczenie móc cieszyć się komfortem użytkowania takiego okna?\nWłaściwe proporcje – to klucz do osiągnięcia atrakcyjnego efektu wizualnego, tak na zewnątrz jak i we wnętrzu budynku. Wybierając projekt lub zlecając go do realizacji architektowi, zwróćmy uwagę, aby rozmieszenie lukarn pozwalało na swobodną aranżację wnętrza. Pamiętajmy też, że przez tego rodzaju przeszklenie do pomieszczeń dostaje się nieco mniej światła niż przez tradycyjne okna elewacyjne.\nEfekt ten wynika z konstrukcji ścianek bocznych, na których lukarna jest wsparta, a które mogą ograniczać ilość światła napływającą do wnętrza. Zjawisko to jest bardziej problematyczne w przypadku dachów o małym kącie nachylenia, ponieważ w takich przypadkach konieczne jest znaczne wydłużenie bocznych ścianek, przez co okno zostaje umieszczone w pewnego rodzaju tunelu. Jeśli natomiast dach jest bardziej spadzisty – ścianki są krótsze i ograniczają dopływ światła w znacznie mniejszym stopniu. Ważna jest również powierzchnia okien. „Złoty środek” dla domów z dachami o dużym kącie nachylenia to około 1/6-1/8 powierzchni podłogi w pomieszczeniu, w którym okno ma się znajdować. Jeśli jednak dach jest bardziej płaski – lukarny warto powiększyć.\nDuże okno przyniesie najwięcej korzyści jeśli będzie można przez nie podziwiać piękny widok. Decydując się na wybór projektu z takim elementem – wybierzmy taki, w którym lukarna skierowana będzie w najlepszym kierunku – nie na dom sąsiada, lecz raczej na ogród. Decydując się na realizację projektu z lukarną wielkopowierzchniową, pamiętajmy też, że przez duże okno wpada nie tylko dużo światła, ale też ciepła słonecznego. Jeśli zależy nam na maksymalnym doświetleniu wnętrza światłem dziennym – okno powinno być skierowane na słoneczną stronę – południowy wschód, południe lub południowy zachód.\nWówczas, zwłaszcza w sezonie letnim, pomieszczenie będzie się mocno nagrzewało, dlatego warto od razu zadbać o odpowiednie osłony, umożliwiające kontrolowanie ilości światła i ciepła napływające do wnętrza. Zjawisko nagrzewania pomieszczeń energią słoneczną przynosi jednak korzyści w chłodniejszych miesiącach. Jest to tzw. darmowy zysk ciepła, pozwalający ograniczyć koszty związane z ogrzewaniem.\nZe względów bezpieczeństwa, szczególnie wielkogabarytowe lukarny wymagają zastosowania odpowiednio sztywnego i wytrzymałego systemu. Solidne rozwiązanie zapewni wieloletnie, bezproblemowe użytkowanie przeszklenia, nawet w miejscu narażonym na dodatkowe obciążenia, takie jak parcie wiatru, czy silne nasłonecznienie. Kluczowe, przy wyborze profilu, są zastosowane w nim stalowe wzmocnienia, zamontowane fabrycznie w ramę i skrzydła okna. Im są one grubsze – tym bardziej wytrzymałe i sztywne są konstrukcje w nich wykonane. Jeśli do realizacji przeszkleń wielkopowierzchniowych, w tym lukarn, wybieramy stolarkę PCV - warto poszukać systemów, w których wzmocnienia stalowe osiągają grubość 1,8 mm – tak jak np. w przypadku Vetrex V90+, czy Vetrex V82.\nW przypadku tych produktów dodatkowym atutem jest głębokość zabudowy, która także przekłada się na stabilność okna, a dodatkowo umożliwia zastosowanie szerokich, pakietów szybowych o specjalnym zastosowaniu: energooszczędnych, dźwiękoszczelnych lub o podwyższonej odporności na włamanie. Wartym rozważenia rozwiązaniem jest również wykonanie lukarn w systemach aluminiowych, które z definicji charakteryzują się większą sztywnością i opracowane zostały specjalnie z myślą o konstruowaniu w nich przeszkleń wielkogabarytowych. Tego rodzaju systemy posiadają imponującą skalę wymiarów, w jakich na ich bazie wykonane mogą zostać okna. Z powodzeniem można więc realizować z ich wykorzystaniem lukarny wielopoziomowe, stosowane w pomieszczeniach z antresolą.


♪ Jak wygląda przyszłość? ♪ - AARLENAA ' : ''; var month = [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12]; var month2 = ["Jan","Feb","Mar","Apr","May","Jun","Jul","Aug","Sep","Oct","Nov","Dec"]; var day = postdate.split("-").substring(0,2); var m = postdate.split("-"); var y = postdate.split("-"); for(var u2=0;u2\n♪ Jak wygląda przyszłość? ♪\n5:11 PM Aarlenaa 66 Comments\nCzy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad swoją przyszłością? Planowałeś swoje życie?\nJa robiłam to wiele razy, ale trudno było mi dojść do jakiegokolwiek "porozumienia" ze samą sobą! Ten post jest totalnym zbiorem wszystkich moich myśli. Nie wiadomo, może natkniesz się na coś ciekawego?\nNiedługo czeka mnie egzamin gimnazjalny, którego z biegiem czasu obawiam się coraz bardziej. Moja szkoła podchodzi do niego na poważnie. Starsze osoby, które skończyły gimnazjum, najczęściej mówiły, że nie ma się czym martwić, że nie taki diabeł straszny jak go malują! :D Zależy mi na dobrych, a nawet bardzo dobrych wynikach z tego testu. Nigdy nie wiadomo, może to właśnie on będzie wyznacznikiem mojej najbliższej przyszłości!\nKolejnymi rzeczami są matura i studia. O tym pierwszym na razie nie myślę praktycznie wcale. W tym momencie ważniejsze są studia (choć powinno być na odwrót!), ponieważ czeka mnie wybór odpowiedniego profilu w liceum, aby ukierunkować się w dobrą stronę. Niestety jeszcze nie mam pomysłu co to będzie, ale chciałabym kształcić się w kierunku muzyki. 12 lat nauki w szkole muzycznej przecież nie może pójść na marne! Gra na skrzypcach to moja pasja, więc mam zamiar ją dalej kontynuować i rozwijać!\nMyślenie o tym, że już za niedługo będę pełnoletnia po prostu mnie przeraża! Boję się tego, co będzie się ze mną działo za kolejne kilkadziesiąt lat. Czy tylko ja mam takie obawy? Błagam, piszcie, że nie! :D\nW komentarzach chętnie przeczytam Wasze sugestie co do planowania przyszłości. Może ktoś z Was jest starszy i pisał już egzaminy gimnazjalne? Będę bardzo wdzięczna za wszystkie wskazówki!\nP.S. W końcu mamy śnieg!!! (choć nie lubię zimy, to długo czekałam na pierwsze płatki :D)\nC zy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad swoją przyszłością? Planowałeś swoje życie? Ja robiłam to wiele razy, ale trudno było mi dojść do...\nKarolina Słomka 1/18/2016\nna gimnazjalnym pojdzie ci na pewno super!:*\nJa próbowałam coś dla siebie wymyślić, ale oprócz ogólnego planu nie jestem w stanie ustalić nic :(\nRaz to wpada mi do głowy, raz to, za chwilę mój poprzedni plan przestaje mi się podobać, a przecież chwilę temu był on taki idealny....\nThe Lafnee 1/18/2016\nJa wiem, że lepiej nie planować.\nNie tylko Ty masz takie obawy.\nBoję się co będzie za kilka lat.\nJa jestem jeszcze przed egzaminami gimnazjalnymi. Co do planowania przyszłości, twierdzę, że mam jeszcze trochę czasu na podjęcie decyzji co w życiu chcę robić. Z własnego doświadczenia wiem, że los lubi krzyżować plany, dlatego podchodzę do planowania ostrożnie.\nJa już powoli planuję swoją przyszłość :) Ciekawy post :)\nAnna Wilczewska 1/19/2016\nza mniej niż 100 dni egzamin a ja zamiast się uczyć bo tepa dzida ze mnie leżę w łóżku :') tez tak mam - boje się ze egzamin pójdzie mi źle, że wybiorę zły profil w liceum, że wstępne mi nie pójdą, że przebimbam całe liceum aż do matury i skończę jako zamiatacz ulic. Ale potem dochodzę do wniosku ze mam plan i nawet jak trochę od niego odejdę lub go zmienię to wszystko się uda :)\nbardzo szczery i taki prawdziwy post.\nNie ma się czego obawiać, egzamin gimnazjalny naprawdę nie jest tak trudny jak go opisują! :))\nJulita K 1/19/2016\nJa za rok będę pisać egzamin, jestem ciekawa jak to będzie. Mam nadzieję, że pójdzie mi dobrze. Ja planuję pójść w kierunku psychologii, ale jeszcze wszystko może się zmienić :) Musisz być bardzo utalentowana, rozwijaj się dalej. Muzyka jest piękną sztuką!\nKasia Borowiec 1/19/2016\nJeżeli czujesz, że skrzypce to Twoja pasja i coś, co przynosi Ci radość to musisz się tego trzymać! Ja gram na wiolonczeli, co prawda zaczęłam trochę późno aczkolwiek czuję, że to jest to co kocham. :)\nFajny post i prześliczne zdjęcia.\nJa jakiś szczególnych planów to nie mam :D\nNawet największy przeciwnik zimy ulegnie ślicznym, białym płatkom!\nKochana, nie bój się o egzamin gimnazjalny. Ja jako jedyna postanowiłam to olac i się nie uczyć - po co powtarzać, skoro jesli czegoś nie umiem to i tak dzień przed się nie nauczę? Poszłam na totalnym luzaczku, zero stresu - poszło mi świetnie! Także kochana, powtórz sobie dla własnego spokoju i nie denerwuj się.\nNa pewno uda ci się zdać egzamin :). Ja już trochę planuję przyszłość ale jak na razie myślę tylko podobnie jak ty nad kierunkiem w liceum i na studiach i dopiero po studiach (jak się na nie dostanę) będę myśleć co dalej ;).\nAjina Blog 1/20/2016\nczęsto kiedyś myślałam o przyszłości, planowałam, teraz zabrałam się za wykonanie planu :D\nJa właśnie obawiam się matury. Dni lecą mi niesamowicie szybko, więc już się boję jak to będzie...\nAlexandra K 1/20/2016\nDobrze jest sobie planować przyszłość, ale często jest ona mimo wszystko wielką niewiadomą. :D\nZ tą pełnoletnością mam tak samo. Nie dociera do mnie, że już za rok będę miała 18 lat, to straszne!\nJa ostatnio bardzo intensywnie zastanawiam się nad studiami... Przeraża mnie, że za rok będę w liceum, a co dopiero osiemnastka, haha :).\nJa też mam w tym roku egzamin i od niego zależy moja przyszłość :)\nTeż w tym roku piszę egzaminy, ale nie będzie źle ;) Jestem pewna, ze damy sobie obie swietnie radę. Także nie jestem pewna co do profilu, na jaki sie wybieram, ale chyba coraz bliżej mi do mat-fizu. Ciekawy wybór jak na dziewczynę, jednak po prostu lubię matmę. Mam nadzieje, ze uda Ci się dobrze zdecydować o Twoim profilu :)\nMalwina Beczek 1/21/2016\nJulita T. 1/23/2016\nAgata Wojtkowiak mówiła, że nie powinno się aż tak przejmować egzaminem gimnazjalnym, bo on nie zaważy nad twoją przyszłością ;) Masz świetne włosy :)\nSzczerze mówiąc to ja troche boję się przyszłości :(\nŚwietny post i bardzo ładne zdjęcia :* :D :*\nZapraszam do mnie http://ptysiiaczekkk.blogspot.com/\nDominik T 1/23/2016\nja bardzo często myślę o swojej przyszłości, zastanawiam się co by było "gdyby", ale jestem też realistą i stawiam na konkrety, mam wiele marzeń i do spełnienia ich potrzeba dużo czasu, dlatego zaczynam małymi krokami już do nich dążyć żeby w przyszłości całkowicie się spełnić :)\nJa mam egzamin gimnazjalny za rok a wszystko już zaplanowane na ,, później " :) Skoro lubisz grać na skrzypcach ( a po 12 latach robisz to na pewno mega profesjonalnie ) to idź w takim kierunku :) Przecież w życiu trzeba robić to co się lubi :*\nJa za dużo myślę nad życiem. Plany niestety zawsze mogą nam się pokrzyżować. Egzamin gimnazjalny pisałam dwa lata temu. Mimo wszystko pamiętam ten stres. Gdybym teraz miała podchodzić do tego ponownie to trochę podeszłabym do tego na luzie.\nJa jestem w liceum i nadal nie wiem kim zostanę. Moja przyszłość stoi po znakiem zapytania. Tak wszyscy mówią, że to już czas, powinnaś wiedzieć co chcesz robić/kim być. Moim zdaniem to samo przyjdzie, w pewnym czasie. :)\nRenata Reniaa 1/24/2016\nJa też boję się swojej przyszłości. A co do egzaminów to naprawdę nie są wcale takie strasznie. Jeśli przez te trzy lata uczyłaś się regularnie to dobrze ci pójdą.\nBez obaw - ja też często zastanawiam się nad swoją przyszłością, przeraża mnie dorosłość, a tym bardziej to, że nie wiem z czym chcę ją wiązać - nie mam żadnego wymarzonego zawodu, pracy etc. :)\nOla Watala 1/24/2016\nZuzanna Szczepańska 1/25/2016\nPrzyszłość wydaje mi się straszna, sam fakt, że kiedyś będę na tym świecie sama - zdana tylko na siebie - jest okropny, ale uspokajam się myślą, że każdy przez to przechodził :)\nBędzie dobrze - mam nadzieję, że osiągniemy to, o czym marzymy.\nWeronika Skurka 1/25/2016\nMyślę że nie ma co się spieszyć z planowaniem przyszłości, decyzję będziemy zmieniać często i w każdym momencie możemy mieć nowe zainteresowania czy inspiracje.\nPisałam testy gimnazjalne ponad dwa lata temu, myślę że nie ma co się stresować na zapas aczkolwiek polecam jakiekolwiek powtórki mnie powtarzanie materiału uratowało w kilku pytaniach na teście :)\nDopiero zaczynam zapraszam na mój blog: http://live-this-dream.blogspot.com/\nŚwietny blog, naprawdę jesteś genialna:) Zapraszam na mój, dopiero zaczynam:* SeevaFashion.blogspot.com\nMarlena Bargiel 1/26/2016\nMam nadzieję, że egzamin pójdzie ci dobrze, trzymam kciuki! :3\nW wolnych chwilach wpadaj! my----reality.blogspot.com\nNicole Nicole 1/26/2016\nw tym roku tez pisze egzaminy :x\nAndzelika Bartnikiewicz 1/26/2016\nJa już nie co planuję swoją przyszłość.\nYude Mere 1/27/2016\nEgzaminy gimnazjalne są już za mną. Niebawem na moim blogu pojawi się post odnośnie tego :) Nie tylko Ty obawiasz się tego, co przyniesie przyszłość. Chyba każdy z nas tak ma, ale trzeba cieszyć się tym co jest teraz :)\nKasia Kasia 1/28/2016\njuż nie ma śniegu i u mnie - w Warszawie i jest cieplutko♥\nEgzamin gimnazjalny jest ważny to fakt, jednak nie wato podchodzić do niego ze stresem ;) Mnie za rok czeka matura, ale jakoś nie przejmuję się nią bardzo.\nKarolina Marat 1/28/2016\nJa mam już plan na życie na najbliższe 10 lat, haha :'D\nDO MI 1/29/2016\nJa wolę nie planować, wszystko co sobie zaplanuje nie wychodzi :/\nPatrycja Mielczarek 1/29/2016\nMam jakieś plany dotyczące mojej przyszłości, ale jak na razie się na tym bardzo nie skupiam :)\nJulia Lipska 1/29/2016\nTijana Momcilovic 1/29/2016\nNika Nika 1/30/2016\nMyśle, że każdy ma obawy odnośnie przyszłości, bo nikt jej tak naprawdę nie zna. A zdjęcia są cudne!\nPau lina 1/31/2016\nJa egzamin gimnazjalny pisałam dwa lata temu i z własnego doświadczenia wiem, że nie warto się denerwować. Przedmioty, do których podeszłam bez stresu zdałam bardzo dobrze. Gorzej było z tymi, na których mi najbardziej zależało i przed ich napisaniem się denerwowałam. Mam nadzieję, że z moją przyszłoroczną maturą nie będzie podobnie ;) Trzymam za Ciebie kciuki, nie jest taki straszny, napewno dasz radę :)\nangelika ♥ 1/31/2016\nteż w tym roku piszę egzamin:(\nMarta Kucharczyk 1/31/2016\nŚwietny blog, będę wpadać tu częściej:)\nPa Ula 1/31/2016\nJa już mam za sobą testy gimnazjalne ;)\nZdecydowanie nie warto powtarzać tych 3 lat nauki tydzień przed egzaminami,bo nic to nie daje,nawet czasem pogarsza sprawę ;)\nMałgorzata G. 2/01/2016\nTrzymam za Ciebie kciuki na egzamine gimnazjalnym.\nPełnoletność tak naprawdę niewiele zmienia :) A o przyszłości lepiej za dużo nie myśleć. :P\nMy universe 2/01/2016\nJa wolę nie planować swojej przyszłości bo czasami niepotrzebnie się tylko można rozczarować :)\nLovely Mess 2/02/2016\nMam egzaimn gimanzjalny, maturę i studia za sobą.\nPrzy tym ostatnim pierwsze dwa to mały pikuś :)\nKarolina Gomułka 2/03/2016\nBack Black 2/03/2016\nPamiętam jak sama stałam przed takim wyborem, jednak teraz już pozamiatane i za kilka miesięcy czeka mnie matura... Zyczę powodzenia na egzaminie gimnazjalnym oraz dobrego wyboru szkoły! :)\nJa takzę boję się że za 3 lata będe pełnoletnia :O\nMartyna Steffy 2/06/2016\nja "żyję chwilą", cudne zdjęcia <3!\nKarolina Walicht 2/06/2016\nświetne zdjęcia, szkoda ze u mnie nie ma juz sniegu :(\nNatalia Nogieć 2/07/2016\nNajważniejsze to nie stresuj się przed egzaminem, bo to przez niego zapominamy rzeczy, które bardzo dobrze mamy przyswojone ;) Powodzenia na egzaminie!\nAleks _andra 2/07/2016\nSzczerze to chciałabym byc długo niepełnoletnia, potem życie jest trudniejsze :)\nTez się boję tego wszystkiego co będzie, ale po prostu trzeba przez to przejść i tyle :)\nRównież pisze w tym roku egzamin :D\nJa też często myślę o przyszłości.\nJeszcze troszkę czasu masz do tej pełnoletności, więc nie masz co się przerażać jak na razie :) Fakt, wtedy dochodzi więcej spraw, ale myślę, że pełnoletność nie jest taka zła :) Skoro niedługo piszesz egzamin gimnazjalny to życzę powodzenia :) Bardzo ładne zdjęcia :)\nDasz radę, te testy wcale nie są ciężkie, też się mega nimi stresowałam, bo to decydowało o szkole do jakiej się dostane.\nK A S I A 2/14/2016\nBardzo podoba mi się twój post, nie wspominając już o zdjęciach :) *_*


Zobacz audiobook 86,26 zł\nOryginalny tytuł: Medical Medium Life-Changing Foods: Save Yourself and the On\nCzy wiesz, że zdrowe jedzenie może być potężnym narzędziem służącym do samouzdrawiania? Stosując odpowiednią dietę i zdrowe odżywianie, zyskujesz szansę na wyeliminowanie wielu powszechnych chorób i uciążliwych dolegliwości, w tym tak poważnych, jak cukrzyca, nowotwory czy problemy z tarczycą. Dzięki tej książce poznasz podstawy leczenia naturalną żywnością. Znajdziesz w niej charakterystyki pięćdziesięciu najbardziej wartościowych pokarmów oraz przepisy wykorzystujące terapeutyczną moc owoców i warzyw. W efekcie nauczysz się w praktyce stosować tę niezwykłą terapię naturalną do wzmacniania i oczyszczania organizmu. Superżywność ułatwi Ci powrót do zdrowia bez konieczności sięgania po leki. Jedzenie zamiast leczenia!\nUzdrawiająca żywność boskiego\nAutorka opisuje przyczyny leżące u podstaw chorób tarczycy, takie jak stany zapalne, niedożywienie i toksyny. Odkryje przed Tobą powiązania tego ważnego gruczołu ze zdrowiem całego organizmu, np. z nadnerczami, podwzgórzem i wątrobą. Dzięki tej książce poznasz ajurwedyjskie plany eliminacji chorób tarczycy, niedoczynności, nadczynności, Hashimoto i zapalenia tarczycy. Otrzymasz wskazówki dotyczące ukierunkowanego stosowania ziół, konkretnych zaleceń dietetycznych, właściwej detoksykacji i...\nKsiążka zawiera listę najzdrowszych pokarmów oraz dolegliwości, na które one pomagają.


Sklepy eobuwie.pl wyznaczają nowy standard w omnichannelu – SCF News Retailnet\nRozwiązaniem problemu wydaje się być takie zaprojektowanie dedykowanego dla marki Customer Experience, które wykorzystując wszystkie atuty, jakie oferuje e- i m-commerce, jest w stanie przełożyć je na przestrzeń i sposób działania sklepu offline. Co więcej nie tracąc przy tym dotychczasowych klientów, a w zdecydowany sposób otwierając się na nowych, zapraszając tym samym do naszego teatru kolejnych widzów.\nOczywiste jest, że konsumpcja nie jest już determinowana tradycyjną segmentacją wg. wieku, płci, lokalizacji czy dochodów. Przepływy informacji są szybkie, a innowacje łatwo adaptowalne. Dlatego też w poszczególnych kanałach sprzedaży należy zaproponować unikalny, omnichannelowy CX, będący jednak spójny w skali całej firmy. Wszelki fałsz w tej dziedzinie zostanie natychmiast wychwycony i odpowiednio skomentowany, a nasze zakupowe przedstawienie zrujnowane.\nSeksowny Customer Experience\nDla dotychczasowych klientów oraz tych, którzy pojawią się w nowym kanale sprzedaży, brandy musiały znaleźć coś, co z jednej strony nie zgubi zautomatyzowanej sprawności kanału e-commerce, a z drugiej da poczucie ‘seksowności’ i wyjątkowości tradycyjnego sklepu. Pojawia się więc pytanie: jak pokazać naszą sprawność w tradycyjnym wnętrzu? Ono właśnie zrodziło kierunek Teatru Efektywności, który na naszym rynku najlepiej ilustruje przypadek firmy e-obuwie. Ta z mocnego gracza w kanale e-commerce w udany i bezprecedensowy sposób weszła na rynek sklepów stacjonarnych, wyznaczając jednocześnie nowy standard w omnichannelu. Sklepy e-obuwia, nie posiadając na sali sprzedaży fizycznego towaru, eksponują w ostatnich realizacjach to, co do tej pory klasyczne sklepy skrywały – magazyn i całą jego pochodzącą z e-commerce logistyczną efektywność, która sprawia, że towar ląduje w rękach klienta niemalże w chwili złożenia zamówienia. Magazyn, stanowiący 80 proc. (!) powierzchni sklepu wraz ze swoją logistyką jest widoczny, a wręcz wyeksponowany za strefy obsługi klienta, stanowiąc integralną część jego koncepcji aranżacyjnej.\nPodobne rozwiązania były już co prawda aplikowane (zrobiło to chociażby Nike), ale bardziej na zasadzie technologicznej ciekawostki w wybranych flagshipach. Tymczasem e-obuwie uczyniło z tego systemowe rozwiązanie będące fundamentem Customer Experience brandu. To ruch praktycznie bez precedensu na polskim (a nawet europejskim) rynku i przykład śmiałego wkroczenia na nowy obszar doświadczeń Klienta. Co ciekawe, podobne operacje były do tej pory domeną gigantów takich jak Amazon czy Alibaba. Budowanie rozpoznawalności i wartości brandu w nowych obszarach retailu nie może obyć się więc bez zaoferowania klientom oryginalnych usług bądź wrażeń, które przełożą się na unikalne doświadczenie teatralności, zakupowy show. To właśnie spowoduje, że marka będzie innowacyjna i nie zginie w walce na coraz częstsze i większe promocje zabijające podstawowy wskaźnik efektywności – marżę.\nCały artykuł można przeczytać w listopadowym numerze SCF Magazine.\nO autorze: Marek Pabich, Schwitzke Górski Architects, Head of Research and Development Architekt, od 20 lat specjalizujący się w kreacji skutecznej przestrzeni retail oraz budowaniu strategii Customer Experience. Doświadczenie zbierał pracując dla takich marek jak Grupa LPP, CCC, Orange, zarządzając zespołami projektowymi i wprowadzając na rynek nowe marki i koncepty. W swojej pracy współtworzy i wykorzystuje pogłębione metody badawcze i analityczne, a także metodykę Design Thinking.


Wadowice i Andrychów łączą siły, aby skomunikować gminy. Inne samorządy też mile widziane | Wadowice Nasze Miasto\nWadowice i Andrychów…\nMonika Pawłowska 12.03.2018\nJeśli Andrychów i Wadowice dojdą do porozumienia, za rok będzie międzygminna komunikacja Fot. Arch. gminy Andrychów\nJak twierdzą obaj burmistrzowie, międzygminny transport publiczny jest możliwy. I nie jest to kiełbasa wyborcza.\nChodzi im o to, by pomysł władz Andrychowa na zorganizowanie komunikacji miejskiej poprzez zakupienie autobusów i oddanie ich prywatnym przewoźnikom teraz rozszerzyć.\n- Pomysł był mój, ale autobusy są Żaka - śmieje się Mateusz Klinowski, burmistrz Wadowic. - Tak na poważnie, zaczęliśmy rozmawiać o połączeniu wspólną linią naszych gmin i okazało się, że jak najbardziej jest to możliwe i obu nam się to podoba - dodaje.\nPasażerowie podróżowaliby autobusami, które w ubiegłym roku kupiła gmina Andrychów za ponad 10 mln zł. Nowoczesne, niskopodłogowe i przystosowane dla osób niepełnosprawnych pojazdy, miałyby wozić mieszkańców z Andrychowa do Wadowic i z powrotem.\n- Póki co my mamy tylko jedną linię wewnętrzną, która wozi pasażerów w obrębie miasta - mówi Klinowski. - Gdyby powstała taka komunikacja międzygminna, moglibyśmy realizować kursy do Tomic, Wieprza, a w perspektywie na zaporę i do Choczni, gdzie ma powstać spora strefa usługowo-handlowo-produkcyjna - dodaje Klinowski.\nJak przekonuje, najważniejsze już jest. Andrychów ma tabor, a wadowicki samorząd pieniądze, by pokryć koszty linii u siebie. Te nie są jeszcze wyliczone, ale inicjatywa dopiero kiełkuje.\n- W tej chwili przygotowujemy przetarg na lata 2019-2024 - mówi Tomasz Żak, burmistrz Andrychowa. - Wymagania do przetargu muszą być gotowe do końca kwietnia, żeby rozstrzygnąć go na jesieni. Chodzi o linie do Wadowic, Kęt i Porąbki - dodaje.\nWedług Tomasza Żaka, w optymistycznym wariancie autobusy mogłyby rozpocząć kursy od 1 stycznia przyszłego roku.\nZdaniem Mateusza Klinowskiego „prawo studzi zapał”, bowiem procedura musi trwać rok, więc raczej komunikacja ruszyłaby od maja przyszłego roku.\nBez względu na czas, jaki przyjdzie spędzić urzędnikom nad dokumentami i procedurami, mieszkańcy obu gmin już się cieszą.\n- Wspólna komunikacja to bardzo dobry pomysł - mówi Waldemar Karaś z Wadowic. - Dla budżetu gminy będzie to mniejszy wydatek niż organizowanie własnej, a dla mieszkańców tylko korzyść, nie wszyscy przecież mają samochód - dodaje.\n- Jak zepsuje się samochód, to nieraz nie mam jak dojechać do pracy, zwłaszcza na nockę - mówi Malwina Kacperczyk z Wadowic, która pracuje w Andrychowie.\nBurmistrz Tomasz Żak, przyznaje, że wprowadzenie wyjątkowego w skali kraju pomysłu na komunikację publiczną, którą powierzyli prywatnym przewoźnikom, początkowo wprowadził trochę zamieszania, ale po dwóch miesiącach można mówić o sukcesie. Spodziewają się 250 tys. pasażerów rocznie. Gdy gminę obsługiwał kęcki MZK, było ich 100 tys.\n- Za 1,4 mln zł, które płaciliśmy Kętom i wielką unijną dotację, kupiliśmy 14 autobusów - mówi Tomasz Żak. - 70 proc. mieszkańców, dzięki różnym ulgom, jeździ za darmo - podkreśla. To osoby uczące się do 26 roku życia i mieszkańcy w wieku 65 plus. Pozostali pasażerowie płacą za bilet 2,5 zł, a nie jak do tej pory między 3 a 3,2 zł.\n- Ludzie sobie chwalą naszą komunikację i nie widzę powodu, żeby nie mogli z niej skorzystać również mieszkańcy Wadowic - dodaje burmistrz Żak. - Całkiem możliwe, że do naszego pomysłu będą chciały dołączyć ościenne gminy. Przyjmiemy wszystkich - zapewnia.\nDo transportu publicznego Wadowice-Andrychów nie zamierzają dołączyć się sąsiadujące z tą drugą gminą Kęty.\n- Na chwilę obecną jesteśmy w sporze z Andrychowem i to nie z naszej winy - mówi Krzysztof Klęczar, burmistrz Kęt. Mimo zawartych w 2016 r. porozumień, Andrychów rozstał się z międzygminną spółką MZK i przestał płacić za dwie linie obsługujące Andrychów.\nFinał WOŚP 2021 online i na rynku w Wadowicach. Co można wylicytować?\nPożar budynku szwalni w Choczni. Szybka akcja strażaków\nPrzegląd prasy Wadowice (25.01) - najważniejsze informacje z poniedziałku\nWyłączenia prądu 26.01 w Wadowicach\nWadowice. Kolejki do szczepienia na Covid. Kto winny?\nWadowice. PKP pozbyły się dworca. Firma ze Skawiny zrobi tu miejsce imprez\nWadowicki barometr zawodów 2020, czyli tam praca szuka człowieka\nNowe Dwory. Samochód wypadł z drogi i wpadł do rzeki. Utrudnienia dla kierowców\nZagórnik k. Andrychowa. Zapaliła się kotłownia w domu jednorodzinnym\nWadowice. PKP pozbyły się dworca. Firma ze Skawiny zrobi tu miejsce do imprez kulturalnych\nremont dworca wadowice\nWadowice polską stolicą BMX? Wydadzą na to miliony. Tak ma wyglądać Arena Wadowice [VIDEO] [ZDJĘCIA]\nWadowice chcą wybudować halę widowiskowo-sportową. Ma być wizytówką miasta. Magistrat pokazał film z wizualizacją Areny Wadowice. - Pierwsze kroki w kierunku Areny Wadowice wykonane. Prezentujemy wizualizację hali widowiskowo-sportowej, która w najbliższych latach powstanie na wadowickich Błoniach, tuż obok projektowanej obwodnicy. Arena stanie się ikoną nie tylko dla Wadowic, ale będzie nową wizytówką na mapie południowej części Polski - informuje wadowicki magistrat. Trenować i startować będą tu czołowi polscy kolarze.\narena wadowice wizualizacja\nZator. Drugi bocian pozostał na zimę w Dolinie Karpia. Pojawił się w Smolicach. Dołączył do boćka z Rudz [ZDJĘCIA]\nNa Zatorszczyźnie zimuje drugi bocian. Na razie trudno powiedzieć, skąd przyleciał, ale najwyraźniej spodobały mu się walory Doliny Karpia i postanowił zostać. O ile pierwszemu, który w gminie Zator spędza kolejny zimowy sezon, z uwagi na pewną dysfunkcję trudno latać na dalsze odległości, to nowy przybysz widziany w Smolicach, nie ma z tym żadnych problemów. Jeden i drugi na pewno mogą liczyć na wsparcie mieszkańców.\nbociany zimują w gminie zator\ndrugi bocian zimuje w dolinie karpia\ndrugi bocian został na zimę w gminie zator\nbociany zostały na zimę w gminie zator


Cała materia wszechświata tańczy. Być może na podstawowym poziomie całą rzeczywistość organizują superstruny nieustannie drgające w dziesięciowymiarowej przestrzeni (z której możemy dostrzec tylko cztery opisywane jako czasoprzestrzeń), jak sugeruje fizyk Michio Kaku.\nW kulturach cywilizacji przemysłowych ruch został zamknięty w okowach form. Odpowiednie formy ruchu są przypisane do odpowiednich okoliczności. Poruszamy się w skonwencjonalizowany sposób. Różne grupy wiekowe i społeczne mają stosowne dla siebie i akceptowane formy poruszania się i ekspresji. Odstępstwa są karane ostracyzmem i wyśmianiem.\nNaszą potrzebę ruchu zamknęliśmy w rezerwatach aktywności sportowych i tańca. I choć pozwalamy im żyć trochę swobodniej niż w szkole, fabryce, biurze i na ulicy, jest to okupione ofiarą formalizacji. Tańce mają swoje klasyfikacje i nakazane formy. Płacimy za możliwość nauczenia się na kursach, jak możemy olśnić innych odpowiednim dostosowaniem się do wyznaczonego ideału określonej formy tanecznej. Na wyższym poziomie biegłości kontroli podlegają wszelkie mikroruchy barków, bioder, stóp, palców, a nawet ekspresja mimiczna. Podobnie dzieje się ze sportem. Nie ma już zabawy rywalizacją, jak robią to dzieci, tylko ustala się precyzyjne cele i sposoby ich osiągania, a wybrane gwiazdy unieruchamiają na trybunach i przed telewizorami obserwatorów i adoratorów marzących o podobnej swobodzie ekspresji ciała.\nDziki, energetyczny taniec w klubach też ma swoje ograniczenia. Pewne formy są cool, a inne już nie. Otwiera się więc z jednej strony spory obszar dla spontaniczności w ruchu, ale też nakładane są ograniczenia. Są one tym bardziej zdradzieckie, że nie ma wyraźnych zasad i wskazówek, gdzie znajdują się te granice i kiedy możemy je przekroczyć, nie narażając się na dezaprobatę. Dlatego nieodłącznym towarzyszem tej „spontaniczności” jest alkohol, który owszem pozwala odpuścić samokontrolę i wygasić głos wewnętrznego krytyka, ale nie daje możliwości późniejszego skorzystania z obszarów wolności, na które pod jego wpływem się wkracza. Następnego dnia gubimy tę pamięć, nie mamy dostępu do stanu, w którym byliśmy, a czasem wręcz wstydzimy się tego, co „nam się przytrafiło”. Niemniej jednak jest to sygnał na to, że potrzeba ruchu i wyzwolenia swobodnej ekspresji poprzez ruch jest bardzo silna. Nasze ciało chce w ten sposób zakomunikować coś bardzo ważnego.\nRuch był od zawsze istotnym element rytuałów. Współczesne formy celebracji w naszej kulturze stały się dość ceremonialne i statyczne. Ale w kulturach pierwotnych dynamiczny ruch był bardzo znaczącą częścią ważnych, rytualnych momentów w życiu społeczności. Często też ruch jest jednym z podstawowych narzędzi pracy szamana. W ten sposób potrafi on wejść w odmienny stan świadomości i umożliwiać sobie podróż do innych światów, aby uzdrawiać lub wieszczyć. Niezależnie od naszych poglądów, wiary w autentyczność tych podróży, czy też podejrzeń o hochsztaplerstwo, warto zauważyć, że szamani pełnili (i w wielu miejscach wciąż pełnią) role skutecznych lekarzy, psychoterapeutów i przewodników duchowych członków swoich społeczności.\nNiemalże we wszystkich kulturach wykształciły się formy medytacji i osiągania pogłębionych stanów świadomości poprzez ruch. Joga w Indiach, tai-chi w Chinach, taniec derwiszów w kulturach muzułmańskich, towarzyszące żydowskiej modlitwie kołysanie się w przód i tył, transowe tańce w kulturach plemiennych to tylko wybrane i najbardziej znane z tych form.\nRuch jako metoda pracy był długo marginalizowany przez psychologię i psychiatrię. Główne nurty psychoterapeutyczne umniejszały znaczenie ciała i ruchu, kładąc nacisk na rozmowę (psychoanaliza), pracę z relacjami (szkoły systemowe) i reedukację psychologiczną (nurt behawioralno-poznawczy). Od zawsze jednak istniały zainteresowane pracą z ciałem, czego dobrym przykładem się prace Wilhelma Reicha, Alexandra Lowena, Marian Chale czy Mary Whitehouse.\nWspółcześnie coraz więcej nurtów i technik psychoterapeutycznych włącza do swojego repertuaru pracę z ciałem i ruchem. Jednocześnie ciągle rozwijane są różnorodne techniki pracy z ruchem, które mieszczą się na styku terapii z rozwojem osobistym i edukacją ruchową. Czasami leżą one na pograniczu pracy z ruchem i pracy z symptomami oraz całym obszarem prioprocepcji. Wśród bardziej znanych można wymienić Ruch Autentyczny, Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne, DMT (Dance Movement Therapy), 5 Rytmów Gabriele Roth, Metodę Feldenkraisa, Technikę Aleksandra czy też Kontakt Improwizację. W każdej z tych metod dotyka się nieco innych obszarów psyche i ciała. Ale wszystkie one zakładają, że nasz umysł i ciało stanowią jedną całość, a ruch jako podstawowa forma ekspresji ciała jest sposobem na uleczenie jego ran i traum.\nPraca z procesem zajmuje się odkrywaniem zmiany, jaka próbuje zajść w życiu klienta oraz pomocą w jej urzeczywistnieniu. Sposobem na odkrywanie kierunku zmiany jest wyłapywanie sygnałów występujących w różnych obszarach życia klienta. Obszary te obejmują wszelkie doświadczenia pojawiające się w jego życiu i ciele. Mogą to być wydarzenia przytrafiające się danej osobie na co dzień, zwłaszcza te nieintencjonalne i niechciane, ale powtarzające się i układające w zauważalne wzory: problemy relacyjne, symptomy w ciele, sny i marzenia, komunikacja werbalna i niewerbalna oraz ruch ciała z całym bogactwem informacji, jakie niesie.\nNasza świadomość jest często skupiona na różnych aspektach naszego funkcjonowania w świecie pozostawiając ruch nieobjęty uwagą. Dzięki temu poprzez ruch ujawnia się wiele sygnałów, które są wskaźnikami, w jakim kierunku próbuje się dokonać zmiana naszej tożsamości.\nW pracy z ruchem psychologia procesu skupia się na dostrzeganiu i rozróżnianiu ruchu intencjonalnego, zamierzonego, wewnętrznie spójnego, logicznie spajającego się z innymi sygnałami oraz ruchu „przydarzającego się”, nieintencjonalnego, niedokończonego, niedopełnionego, powtarzającego się, odróżniającego się od ogólnego wzorca ruchu, niespójnego z innymi sygnałami.\nPierwsza grupa ruchów definiuje, jaka jest obecna tożsamość osoby i z czym się ona identyfikuje. Druga grupa wskazuje kierunek, w jakim podąża zmiana. Ujawnia, jakie aspekty danej osoby chciałyby zostać uwzględnione, ale są odpychane, ignorowane i zatrzymywane.\nCzęsto pole społeczne z panującym zespołem zakazów i nakazów jest jednym z hamulców powstrzymujących postępujący proces zmiany w jednostce. Dlatego sam proces nie jest łatwy ani do zauważenia przez osobę „dotkniętą” zachodzącą zmianą, ani tym bardziej do zintegrowania. Działania terapeuty są nakierowane na odkrycie tendencji do zmiany, wzmocnienie jej, by móc odczytać zakodowaną informację i wsparcie w dokonaniu się tej zmiany w życiu klienta. Stąd zainteresowanie dziwacznymi, „głupimi” aspektami funkcjonowania, a w przypadku ekspresji ciałem – głupimi ruchami, i pełna ich akceptacja. Choć są one postrzegane jako „nie moje”, a przez to zawstydzające, kłopotliwe, śmieszne, głupawe, a nawet groźne, to kryje się w nich obietnica odnalezienia odrzucanej części siebie, która w tym okresie życia jest nam szczególnie potrzebna. Doświadczenie energii, która chce się ujawnić poprzez te sygnały, często odsłania nam aspekt, który nas głęboko porusza i który, jeśli go uznamy i zintegrujemy, potrafi niebywale podnieść jakość naszego życia.\nJak mawia Arnold Mindell: problem sam niesie swoje rozwiązanie.\nAutor: Wojciech Pierga


Dekoracje okienne - pomysły - E-okna\nZamiast tradycyjnych firanek w oknach mogą pojawić się własnoręcznie wykonane dekoracje. Fot. Andrzej Wiktor\nCo zrobić, gdy tradycyjne firanki nie bardzo pasują do wystroju wnętrza albo znudziły się nam zwykłe rolety? Zastąpić je samodzielnie wykonanymi aranżacjami. Specjalnie dla was przygotowaliśmy kilka nietypowych dekoracji okiennych.\nJeśli wnętrze nie wymaga dużego zaciemnienia, warto wykorzystać właściwości półprzezroczystych materiałów. Fot. Andrzej Wiktor\nKlasyczne zasłony mogą zburzyć wizerunek nowoczesnego wnętrza. W takich sytuacjach sięga się po rolety albo żaluzje. Ale to niejedyny sposób na stworzenie modnej aranżacji okna. My proponujemy kilka niestandardowych rozwiązań. Ich plusy to łatwe wykonanie i pewność, że nie zobaczymy identycznego w innym oknie.\nPolecamy: Zestaw wypoczynkowy - jedna kanapa wiele aranżacji\nJeśli wnętrze nie wymaga dużego zaciemnienia, warto wykorzystać właściwości półprzezroczystych materiałów. Zamocowane na szybach częściowo rozproszą dzienne światło, a przy okazji zasłonią wnętrze od strony ulicy. Ciekawe efekty uzyskamy, łącząc płaszczyzny matowe z przezroczystymi.\nMożemy wyciąć dowolne wzory w papierze, folii, kalce technicznej lub kupić gotową folię samoprzylepną. Jeśli zależy nam na dokładniejszym zasłonięciu okna, wybierzmy mniej przejrzyste materiały – papier i tkaninę – i wykorzystajmy je w inny niż zwykle sposób. Możemy na przykład zrobić panele (fragmenty materiału rozpięte na ramie z cienkich listewek), które przymocujemy do sufitu na długich linkach albo bezpośrednio do ramy okna.\nZamiast firanek można zastosować materiał, który może posłużyć jako roleta.\nFolia samoprzylepna na oknie.\nZdjecia na oknie.\nZobacz: Jaką barwę światła wybrać do sypialni, kuchni, gabinetu\nGdy potrzebujemy jedynie umownej przesłony, która nie tyle zasłania, co ozdabia wnętrze, idealnym rozwiązaniem będą wiszące na tle okiennej szyby dekoracje – muszle, wycięte z filcu dekory, koraliki, piórka – zamocowane na żyłkach, jedwabnych sznurkach lub wstążkach. Rozpięte na listwie stworzą w oknie efektowną kotarę.\nosłony okienne, dekoracja okna\nAutor: Michalina Kaczmarkiewicz, Anna Kolczynska\nŚwiąteczny czas jest dla wielu z nas wyjątkowy. Chcemy, żeby wszędzie rozchodził się zapach piernika oraz żeby nasz dom\nNa rynku jest mnóstwo wzorów i kolorów firan, zasłon, rolet, żaluzji i innych ubrań dla okna.\nDekoracje okien – świąteczne tradycje i dekoracje\nBoże Narodzenie to najradośniejsze ze świąt. Jego wyjątkowy klimat tworzą spotkania z bliskimi, obdarowywanie się prezen


GS Caltex Kixx Hyundai Hillstate wyniki na żywo - SofaScore\nGS Caltex Kixx - Hyundai Hillstate Wyniki na żywo\nGS Caltex Kixx - Hyundai Hillstate\n20. Lu 2018, 08:00\nGS Caltex Kixx Hyundai Hillstate wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*) zaczyna się 20.2.2018. o 08:00 czasu UTC w V League, Women - South Korea. Na SofaScore wyniki na żywo możesz znaleźć wszystkie poprzednie mecze GS Caltex Kixx przeciwko Hyundai Hillstate. Odnośniki do GS Caltex Kixx w Hyundai Hillstate skrótów wideo możesz znaleźć w zakładce Media jak tylko zostaną udostępnione na serwisach typu Youtube lub Dailymotion. Nie ponosimy odpowiedzialności za udostępniane materiały, wszelkie kwestie związane z prawami autorskimi prosimy kierować do właścicieli filmów.\nMożesz obejrzeć GS Caltex Kixx - Hyundai Hillstate transmisje na żywo, jeśli jesteś zarejestrowanym użytkownikiem bet365, wiodącego bukmachera online udostępniającego transmisje ponad 70 000 wydarzeń sportowych na żywo przez cały rok. Jeśli mecz jest transmitowany w bet365, możesz obejrzeć siatkówka mecz GS Caltex Kixx - Hyundai Hillstate na swoim urządzeniu iPhone, iPad, Android oraz Windows Phone. Łatwo znajdziesz także powtórki oraz wiadomości z najpopularniejszych lig na świecie. Aktualne kursy bet365 możesz podejrzeć na SofaScore w sekcji siatkówka wyniki na żywo. Nie podajemy tutaj transmisji TV. Jeśli chcesz obejrzeć ten mecz w TV, prawdopodobnie znajdziesz tranmisję w najlpopularniejszych kanałach sportowych jak Canal+, nSport, Polsat Sport, Eleven, TVP Sport.\nGS Caltex Kixx wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nHyundai Hillstate wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nWyniki na żywo SofaScore dostępne są w App Store, Google Play i Windows Store. Możesz nas znaleźć w sklepach z aplikacjami w każdej wersji językowej pod nazwą "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź GS Caltex Kixx Hyundai Hillstate na żywo na swoim telefonie!\n*WAŻNA WIADOMOŚĆ - Sofascore.com we współpracy z bet365 oferuje ponad 70.000 transmisji na żywo rocznie. Prosimy jednak zwrócić uwagę na to,że prawa do transmitowania wydarzeń sportowych są własnością innych podmiotów w różnych krajach, dlatego w zależności od miejsca, w którym przebywasz niektóre transmisje mogą być nie dostępne. Zachęcamy do wcześniejszego dołączenia do bet365 aby móc obejrzeć GS Caltex KixxHyundai Hillstate ub każde inne wydarzenie przez kanał serwisu bet365. Zalecamy również sprawdzenie poprzez bet365 czy w miejscu, w którym przebywasz możliwe będzie oglądanie na żywo transmisji z wybranego wydarzenia. Dowiedz się więcej kontaktując się z bet365 tutaj telefonicznie, listownie, email'owo lub poprzez chat.


Dokładne terminy startów wahadłowców jawne! – AstroNET\nPosted on 4 grudnia 2004, 0:00 by Małgorzata Karaś 3k odsłon\nPo cichu zniesiono restrykcje spowodowane względami bezpieczeństwa „po 11 września”, m.in. zachowywanie w tajemnicy dokładnej daty i godziny wystrzelenia promów kosmicznych aż do dnia poprzedzającego start. Rzecznik NASA, Michael Braukus, poinformował 3 grudnia o zmodyfikowanej polityce zarządu agencji. NASA będzie z góry informować media i opinię publiczną o postępach w przygotowaniach do startu.\n„Jest to spowodowane lepszym stanem naszej ochrony niż przed 11 września” – powiedział przez telefon z centrali NASA w Waszyngtonie.\nPrzypuszczając, że NASA zakończy na czas dopracowywanie środków bezpieczeństwa, które okazały się niezbędne po katastrofie promu kosmicznego Columbia, następna misja wahadłowca, STS-114, rozpocznie się 14 maja 2005 około 16:11 wg czasu EDT (o 20:11 GMT). Data ta została wybrana ze względu na przewidywania dotyczące orbity międzynarodowej stacji kosmicznej. Właściwe „okno startowe” otwiera się 12 maja.\nPo terrorystycznych atakach na Nowy Jork i Waszyngton 11 września zarząd NASA narzuciła bezprecedensowe procedury bezpieczeństwa, przypominające te stosowane przy lotach wojskowych.\nRozpoczynając od misji STS-110 w kwietniu 2002, NASA przestała podawać do publicznej wiadomości informacje, kiedy rozpocznie się odliczanie do startu i kiedy załoga pojawi się w Centrum Kosmicznym Kennedy’ego w celu dokończenia przygotowań. Ogólne daty startów były podawane z góry, ale dokładniejsze godziny wystrzeleń ujawniane były dopiero dzień przed startem. Agencje informacyjne używające łatwo dostępnego satelitarnego software’u, zdolnego dość dokładnie określić godzinę startu, zgodziły się nie publikować tych informacji do chwili oficjalnego ogłoszenia ich przez agencję.\nCo więcej, „kamienie milowe” w przygotowaniach do wystrzelenia, które zazwyczaj były ujawniane mediom, np. próba końcowego odliczania na platformie startowej, odtąd nie były już publikowane. Nie ujawniano także tras podróży załogi promów.\nBraukus powiedział w piątek, że informacje będą publikowane w prasie w ten sam sposób, jak przed atakimi 11 września 2001. Niemniej jednak urzędnicy agencji zostawili sobie prawo do decydowania, czy konkretne informacje ujawniać i przekonamy się, czy zaistnieją pewne zmiany np. w pracy międzynarodowych dziennikarzy.\nSerwis Spaceflight Now, Space shuttle launch times no longer a secret\nPosted on 15 lipca 2015 Posted in Ten dalszy Wszechświat by Redakcja AstroNETu\nPosted on 15 lipca 2015 16 czerwca 2016 Posted in Loty kosmiczne by Weronika Łajewska\nPosted on 15 lipca 2015 Posted in Wydarzenia i imprezy by Krzysztof Czart\nUrza 7 marca 2005 at 07:46\nNiedobrze, oj niedobrze — Porwą rakiety i wlecą znowu w petagon…\nPosted on 25 lutego 2020 25 lutego 2020 by Ariel Majcher 841 odsłon


Muszę, trzeba, powinni, czyli pułapka zasad | ChangeMaker\nutworzone przez Artur Król | lt. 13, 2016 | Coaching, Jakość Życia | 6 Komentarze\n“Ja muszę to zrobić. Tak po prostu trzeba się zachowywać. Ludzie powinni to zrozumieć i to robić i wkurza mnie to, że tego nie robią!”\nWielu moich klientów funkcjonuje w tego rodzaju “pułapce zasad”. Nakładają na siebie i na swoje otoczenie regułę za regułą i zasadę za zasadą. W efekcie boją się złamania postawionych sobie zasad. Czują się winni gdy im nie sprostają. Jak również wkurzają się i frustrują, gdy inni nie przestrzegają ich reguł (często w ogóle o nich zresztą nie wiedząc).\nDlaczego ludzie wpadają w takie pułapki i co z nimi zrobić?\nDla jasności, reguły i ich przestrzeganie nie są złe same w sobie. Ba, osoby, które uważają, że ich zasady nie dotyczą, że zawsze “jest wyjątkowa sytuacja”, która usprawiedliwia ich niedociągnięcia są przykładem oddzielnego problemu. Pisałem już o nim na blogu. W kwestiach takich jak podejście do reguł, żadne ekstremum – ani ignorowanie ich ani tworzenie z nich klatki – nie jest dobrym rozwiązaniem.\nDlaczego ludzie tworzą sobie reguły?\nSą trzy główne przyczyny, dla jakich ludzie tworzą sobie reguły:\na) W pierwszym przypadku, po prostu uczą się ich społecznie. Zwykle ma to formę tzw. introjektów, przekonań i haseł przyjętych “na wiarę”, bez jakiejkolwiek próby głębszego ich zrozumienia. Dobrym przykładem takich introjektów będzie, dla większości osób, tzw. “dobre wychowanie” i savoir-vivre.\nJeden z moich znajomych pochodzi z rodziny dyplomatycznej. Ilekroć się spotykamy lubi zabawiać nas opowieścią o jakichś aspektach savoir vivre i tego, jaki jest jego sens i co konkretnie ma to dać. Dla niego te reguły nie są introjektem. Doskonale je rozumie – wie więc również kiedy należy je złamać, w imię spełnienia ich pierwotnego celu. Sęk w tym, że reguły prędzej czy później wejdą w konflikt z rzeczywistością. Ta jest bowiem zbyt złożona, by można ją opisać prostymi i wszechstronnymi regułami. Rozumiejąc czemu dana zasada ma służyć, rozumiemy też kiedy ją złamać. Np. gdy na spotkaniu z brytyjską rodziną królewską Ghandi napił się wody przeznaczonej do przemycia rąk przed posiłkiem, król Jerzy- a po nim wszyscy zebrani – bez mrugnięcia okiem zrobili to samo. Czy złamali zasady savoir vivre? Oczywiście. Czy ocalili tym samym jego ducha? Jak najbardziej. Bo rozumieli istotę tych reguł.\nW przypadku introjektów i większości reguł społecznie uczonych, niestety nie mamy takiego zrozumienia. Co prowadzi często do bardzo dziwnych sytuacji, w rodzaju obrońców savoir vivre bezlitośnie i z wyższością rugających osoby nie przestrzegające tych reguł…\nCo z tym zrobić? Uważaj z przyjmowaniem reguł na wiarę. Przyjrzyj się tym, które już uznajesz i spróbuj sprawdzić “dlaczego tak jest”, “czemu ma to służyć”. Jeśli nie możesz znaleźć odpowiedzi, zapytaj. Jeśli odpowiedzi nie ma, lub wydaje Ci się absurdalna -rozważ rezygnację z reguły.\nNie znaczy to, że nigdy nie możesz przyjmować introjektów! (To by dopiero była zasada-introjekt! ;) ) Gdy wsiadasz do helikoptera i ktoś wyjaśnia Ci zasady bezpieczeństwa, zapewne tu i teraz nie ma czasu na podważania ich i proszenie o wytłumaczenie “a czemu akurat tak”? Czasami tu i teraz trzeba zaakceptować daną zasadę, po prostu warto co jakiś czas wracać do uznawanych zasad i je weryfikować.\nb) Drugą przyczyną, dla jakiej ludzie tworzą sobie reguły jest wydajność. To zdecydowanie najzdrowszy rodzaj reguł. Jasno wytyczone zasady, które sprawiają, że nie marnujemy czasu na analizę tego samego rodzaju sytuacji. Automatyzacja tego procesu daje naprawdę fajne efekty. Pułapka może tu leżeć w jednym – świat się zmienia. Niestety, albo na szczęście, ale wszystko ulega przemianom. A to oznacza, że nasze wydajne i trafne reguły mogły zmienić się w ograniczenia. Dlatego niezbędne jest regularne wracanie do swoich reguł, nawet tych uzasadnionych i opartych o dobrze rozumiane podstawy. Je również trzeba sprawdzać pod kątem ich trafności i wartosci.\nc) Zostaje nam więc trzeci powód, dla którego ludzie tworzą sobie reguły. Bezpieczeństwo. To właśnie ono sprzyja powstawaniu “klatek reguł”, neurotycznego wiązania się niewidzialnymi kratami niezliczonych zasad. Reguły pozwalają bowiem uzyskać jasny kierunek działania. Pozwalają unikać niepewności, wątpliwości, zagrożeń. Musze tylko zrobić tak i tak. W tej sytuacji trzeba się tylko tak i tak zachowywać.\nOczywiście, reguły mają to do siebie, że zwykle są dość uniwersalne, więc prędzej czy później, z rozpędu lub poczucia sprawiedliwości zaczynamy nimi obejmować też innych. To już nie tylko my musimy. To już nie tylko ogólnie i bezosobowo trzeba. Teraz to ludzie muszą. Powinni.\nI jak na złość, łachudry jedne, nie robią tego. Mendy jedne. Na złość tak robią! Przecież powinni wiedzieć jak się zachować. Ja wiem, więc oni też powinni! Jak nie wiedzą – to po prostu jeszcze jedna powinność, której nie dochowali.\nTaka obsesja na temat zasad, budowana kawałek po kawałku, w imię własnego poczucia bezpieczeństwa, nieuchronnie prowadzi do bardzo wrednej pułapki. Jak już wspominałem, reguły nigdy nie będą na tyle elastyczne, by trafnie objęły całą rzeczywistość. Dlatego prędzej czy później dojdzie do sytuacji, której reguły nie obejmują, albo w której dwie reguły stoją w sprzeczności. Jeśli to reguły są dla nas najważniejsze, jeśli to od nich uzależniamy swój komfort i bezpieczeństwo… nie skończy się to dla nas dobrze.\nIm częściej takie sytuacje będą się pojawiały, tym bardziej będziemy się bać. A na lęk mamy już opracowaną strategię – tworzymy reguły.\nIm częściej takie sytuacje będą się pojawiały, tym bardziej winni będziemy się czuć w wyniku łamania reguł.\nIm częściej takie sytuacje będą się pojawiały, tym bardziej źli i sfrustrowani będziemy się czuli. Źli na innych ludzi, którzy nie zachowują się zgodnie z regułami. Źli na nas samych. Źli na te wszystkie reguły. Źli na nasze poczucie winy i na lęk.\nI zwykle wciąż jest wtedy tylko jeden wyuczony lek.\nTak jest! Nowe reguły. Może w końcu będzie ich dość! Może w końcu uda się w nich zamknąć świat i wszystko będzie ok!\nCo z tym zrobić? Zacząłbym od wypisania wszystkich swoich reguł. Takiego naprawdę starannego. Wszystkich swoich muszę, potrzebuję, trzeba, ludzie powinni, należy się, itp. Już samo uświadomienie sobie ilości tych reguł może być dla wielu osób otrzeźwieniem.\nDrugim krokiem jest opracowanie innych strategii radzenia sobie z niepewnością i lękiem. Może kwestia pracy z przekonaniami, może technik relaksacyjnych, może budowanie wsparcia społecznego, może techniki uważności – tak naprawdę KAŻDE z tych narzędzi zadziała, w mniejszym lub większym stopniu, bo każde stanowi po prostu alternatywę do tworzenia kolejnych reguł.\nReguły mają swoje należne miejsce w życiu. Problem pojawia się wtedy, gdy stają się naszą jedyną metodą radzenia sobie z lękiem, niepewnością czy stresem. Wtedy sytuacja może szybko stać się bardzo niefajna – i warto temu przeciwdziałać.\nZasady i skuteczność osobista, cz. 1: Obchodzenie zasad\nDlaczego grammar nazi powinni wyluzować?


Żużel. Grand Prix. W Toruniu będzie na noże. Zamieszanie ze stałymi dzikimi kartami. Thomsen największym fanem Zagara - Sport WP SportoweFakty\nŻużel. Grand Prix. W Toruniu będzie na noże. Zamieszanie ze stałymi dzikimi kartami. Thomsen największym fanem Zagara\nW sobotni wieczór ostatni w tym sezonie turniej Grand Prix. Poza walką o złoty medal niezwykle interesująco zapowiada się rozgrywka o utrzymanie w cyklu. Przeanalizowaliśmy kto ma największe szanse na ósemkę i stałe dzikie karty w 2020 roku.\nKamil Hynek 05 Października 2019, 15:00\nWP SportoweFakty / Łukasz Trzeszczkowski / Na zdjęciu: Anders Thomsen\nOd kilku dni żyjemy złoty medalem dla Bartosza Zmarzlika, a zapomnieliśmy o tym, że dla paru innych zawodników każdy punkt jest na wagę, lecz w innym kontekście.\nMożna odnieść wrażenie, że sytuacja w okolicach ósemki jest ciekawsza niż u góry klasyfikacji. Galimatias zrobił się potworny. Walka pójdzie na żyletki, a jakkolwiek zabawnie, to nie zabrzmi najmocniejsze karty rozda prawdopodobnie... Matej Zagar.\nSłoweński komandos podobnie jak Niels Kristian Iversen i Max Fricke jest już pewny obecności w przyszłorocznej stawce Grand Prix. O ten spokój cały tercet zadbał nieco ponad miesiąc temu w chorwackim Gorican, gdzie wywalczył sobie stałe przepustki w Challenge'u.\nCZYTAJ TAKŻE: Drabik zgarnął IMŚJ po raz drugi. Całe podium Polaków!\nDo soboty największym kibicem Zagara będzie czwarty w gościach u rodziny Pavliców - Anders Thomsen. Duńczyk udaje się do Torunia busem wypełnionym prezentami dla Zagara. Niewykluczone, że oprócz tego, iż zawody przyjdzie mu oglądać z wypiekami na twarzy, to w jednej dłoni będzie dumnie wymachiwał słoweńską flagą.\nZagar znajduje się przed początkiem zawodów w Toruniu w ósemce więc ma spore szanse żeby zachować lokatę gwarantującą utrzymanie. Tym sposobem wpuściłby do GP trochę świeżej krwi w postaci Thomsena. To właściwie jedyna opcja na to, że żużlowiec truly.work Stali dostąpi zaszczytu jazdy w tych prestiżowych rozgrywkach.\nKolejka do stałych dzikich kart jest bowiem długa. Na pozycjach od 7-10 panuje tłok niczym w centrum miasta w godzinach szczytu. Jak zawsze brany będzie pod uwagę klucz geograficzny. Polacy od lat dysponują największą liczbą zawodników. Tylko, że teraz na ostrzu noża stoją akcje nie tylko np. Patryka Dudka, ale i takich uznanych marek jak Artiom Łaguta, czy mistrz świata 2017 - Jason Doyle.\nJeśli dodamy do tego, że pewniakami do przepustek są Tai Woffinden, który z powodu kontuzji stracił parę turniejów i Greg Hancock, kandydatów zostaje zaledwie dwóch. Najwygodniej dla organizatorów byłoby, gdyby Matej Zagar jednak wylądował za ósemką. W tym wariancie pozamiatany jest Thomsen, a bilet do cyklu 2020 otrzymują najpewniej dziewiąty i dziesiąty żużlowiec w klasyfikacji generalnej.\nNie trzeba tłumaczyć ile dla Grand Prix znaczy Amerykanin, ale blisko 50-letni żużlowiec zrobił sobie rok przerwy od speedway'a. Opiekował się chorą żoną, odrzucał oferty z lig i jego forma jest wielką niewiadomą. Po wielu miesiącach absencji na żużlowych arenach, postanowił przypomnieć o sobie organizatorom i pojawił się w parku maszyn podczas rundy w Cardiff. Chodzą słuchy, że nie odstępował tam na krok dowodzących cyklem, zgłaszając swoją gotowość do powrotu. Ci natomiast przyjęli Hancocka z otwartymi ramionami. Czy nie zbyt pochopnie?\nZ wyłączeniem Andersa Thomsena, którego los leży w rękach Zagara, raczej nie nastawiajmy się na nowe twarze w przyszłorocznej stawce. Chrapkę miał, co prawda świeżo upieczony zwycięzca SEC - Mikkel Michelsen, ale drugie miejsce Iversena w Challenge raczej zamknęło drogę kolejnemu Duńczykowi. Z Leonem Madsenem byłoby ich trzech, a dorzucając np. Thomsena czterech. To wykluczone. Młoda gwiazda Speed Car Motoru Lublin raczej będzie musiała odłożyć swoje marzenia o podboju Grand Prix przynajmniej o rok.\nCiekawym pomysłem byłoby też dogadanie się pomiędzy szefami SEC i GP, aby triumfator tego pierwszego cyklu dostawał całoroczne zaproszenie do GP. Tak jak jak swego czasu miało to miejsce ze złotymi medalistami IMŚJ. Tylko czy to możliwe? Prestiż SEC poszedłby bez wątpienia w górę, a zawodnicy zabijaliby się jeszcze mocniej o względy One Sport.\nSłówko Polakach. Po wypadnięciu Janusza Kołodzieja, zostaniemy z tercetem naszych reprezentantów. O walczącym o tytuł Bartoszu Zmarzliku nie ma potrzeby wspominać. Tylko kataklizm pozbawi utrzymania Macieja Janowskiego. Patryk Dudek nawet przy wypadnięciu poza ósemkę najpewniej znajdzie uznanie w oczach BSI. O czwartym nie mamy co myśleć, chociaż może optyka zmieniłaby się po zwycięstwie Kołodzieja z kompletem punktów? Innych "klientów" brak.\nCZYTAJ TAKŻE: Madsen najszybszy na Motoarenie. Wygrał kwalifikacje do GP w Toruniu\nCzy Matej Zagar pojedzie w Toruniu dla Andersa Thomsena?\nDominik Grześkowiak 06-10 11:37 Zgłoś komentarz\nSGP 2019: 01. Bartosz Zmarzlik 02. Leon Madsen 03. Emil Sajfutdinow 04. Fredrik Lindgren 05. Martin Vaculik 06. Maciej Janowski 07. Jason Doyle 08. Patryk Dudek 09. Matej Zagar 10.\nNiels-Kristian Iversen 11. Artiom Łaguta (DK) 12. Tai Woffinden (DK) 13. Robert Lambert (DK) 14. Max Fricke 15. Greg Hancock (DK - choć osobiście wolałbym Grigorija Łagutę lub Mikkela Michelsena, ale wiadomo jak jest ;) ). DG.\nGoldi 05-10 23:33 Zgłoś komentarz\nJeszcze ma czas, Zagar i PUK gwarantuja wieksze emocje w IMS\nADASOS2 05-10 17:58 Zgłoś komentarz\nPo raz kolejny: 1.SEC powinien być zarazem eliminacją do SGP. Otwarte IME. Awansują naprawdę dobrzy zawodnicy. 2. W GP powinno jechać 19 stałych uczestników+1DK. 3. Cykl podzielić na 3\netapy - pierwszy to 4 tur. w 20 zaw.. drugi to 4 tur. w 15+1 zaw. a trzeci to 2-3 tur. w 11+1 zaw. Z SEC awans 6 zaw.+ 1 IMŚJ+8 z GP+4 DK. Rozwój, emocje w każdym z etapów i luźniej w kalendarzu FIM-owskim.\nbartiksm 05-10 16:28 Zgłoś komentarz\nOstatnio była informacja, że już rozmawiają z Lindbaeckiem na temat dzikiej karty, dziś, że Dudek pewny... Teoretycznie mogliby dostać A.Łaguta, Woffinden, Hancock, Lindbaeck i Dudek\nwtedy nie taki pewny.\nPABL0 05-10 15:42 Zgłoś komentarz\nA ja twierdzę, że wzorem lat dziewięćdziesiątych stałą dziką kartę powinien otrzymywać mistrz świata juniorów. Tak przepustkę do cyklu otrzymywali m.in. Jason Crump, Piotrek\nProtasiewicz czy Robert Dados. Teraz mielibyśmy Smyka, a w przyszłym sezonie Maksa.\nyes 05-10 15:40 Zgłoś komentarz\nRóżne co by było, gdyby było… I tak jesteśmy tylko gapiami w sprawie, czekającymi na wydarzenia na torze i stole. Oczywiście znowu o One Sport - nie napisano, że chodzi o\nIndywidualnego Mistrza Europy a nie o jakieś zawody "podwórkowe" lub z obrzeża żużla!\nPolska Toruń GP Polski Żużel SGP/IMŚ Greg Hancock Janusz Kołodziej Jason Doyle Niels Kristian Iversen Patryk Dudek Matej Zagar Maciej Janowski Mikkel Michelsen Tai Woffinden Leon Madsen Artiom Łaguta Bartosz Zmarzlik Anders Thomsen Max Fricke


Pałac w Chichach – zbudowano w 1718 roku w bezpośrednim sąsiedztwie potoku Iławka, najprawdopodobniej w miejscu starszej rycerskiej siedziby mieszkalnej. Już w 1539 roku jest mowa o Franciszku von Nechern, do którego należała część tej miejscowości.\nPrzytok, Pałacowa 2\nZamek w Krośnie Odrzańskim – zamek zbudowany najprawdopodobniej na początku XIII w. w czasach księcia Henryka Brodatego (relikty muru w części północnej) w miejscu strategicznej przeprawy przez Odrę, usytuowany w północno-wschodniej części starego miasta. W XVI w.\nGorzów Wielkopolski, Nadbrzeżna 1\nPałac Henryka von Reuss


Wywoływanie zdjęć cyfrowych - jaki papier - trendycar.pl\nKażdy zdaje sobie sprawę z tego, że na świecie od kilku lat rządzi fotografia cyfrowa i zdjęcia można wygodnie oglądać na komputerze. Są jednak ludzie, którzy nadal chcą drukować sobie zdjęcia i dzielić się nimi z rodziną i znajomymi. Obecnie zdjęcia można nawet drukować na swoim sprzęcie, jednak lepszym rozwiązaniem będzie korzystanie z laboratoriów fotograficznych, gdzie uda się zdjęcia drukować taniej i w lepszej jakości. Nim zdecydujemy się na to jak przygotować dla siebie zdjęcia, czy drukować samemu czy wybrać specjalistów z internetowego laboratorium powinniśmy zastanowić się nad tym jaki papier będzie nam najbardziej odpowiadał. U specjalistów najczęściej otrzymamy przynajmniej kilka propozycji jeśli chodzi o możliwe rozmiary zdjęć. Możemy m.in wybrać następujące rozmiary: 10×15, 11×15, 10×18, 13×18, 15×21, 15×23, 18×27, 21×30 lub 30×45 centymetrów. Jeśli takie potrzeby ma klient na życzenie wykonywane są również wydruki wielkoformatowe.\nSięgając po konkretny rozmiar zdjęcia musimy sprawdzić jak będzie sobie radził nasz aparat jeśli chodzi o rozdzielczość i czy powstanie ładne zdjęcie. W przypadku internetowych laboratoriów najczęściej możemy sami wgrać zdjęcia na serwer i sprawdzić czy nie zostaną one przycięte. Jeśli serwis będzie przycinał zdjęcia trzeba samodzielnie zadbać o to, by je wykadrować w sposób, który nam będzie odpowiadał. Mając już rozmiar zdjęcia musimy następnie wybrać odpowiedni papier. Przed laty jedne propozycje to papiery błyszczący oraz matowy. W tym momencie mamy już dużo więcej możliwości. Decydować się można poza tymi dwoma podstawowymi na papier jedwabisty, perłowy oraz półmatowy. Błyszczący papier bez wątpienia najlepiej się prezentuje. Jednocześnie jednak jest mniej odporny na palcowanie, dlatego jeśli będziemy przekładać zdjęcia z rąk do rąk będą one wyglądać nieestetycznie. W takiej formie lepiej zdecydować się na zdjęcia na papierze matowym.\nNatomiast gdy będą znajdować się w albumie rozwiązaniem będzie papier błyszczący. W momencie, gdy nie możemy się zdecydować można również wybierać papier półmatowy, który łączy w sobie zalety obu papierów. Jedwabisty papier to wyjątkowa forma o ekskluzywnym charakterze, która jest podobna do płótna. W ten sposób zdjęcia będą przypominały zdjęcia sprzed lat. Takie fotografie na papierze jedwabistym są najczęściej dużo bardziej odporne na uszkodzenia. Wyjątkowym rozwiązaniem jest także papier perłowy, który ma bardzo ekskluzywną formę. Przygotowany na grubszej warstwie bazowej charakteryzuje się sztywnością i będzie odporny na uszkodzenia. Jednocześnie ma ciekawy połysk, który sprawia, że będzie prezentował się elegancko. Świetnie nadaje się między innymi na zdjęcia ślubne.


Jakie jest Twoje CE? – droga do pracy\nJa i mój zespół wspólnie budujemy pewien standard rekrutacyjny. Odpowiadamy za to, żeby kandydat na każdym kroku uczestniczenia w rekrutacji wiedział, co wydarzy się za chwilę i znał zasady tego procesu. Żeby był on dla niego jasny, z zachowaniem szacunku i zaangażowania obu stron. Nie odpowiadamy za to, że wszyscy kandydaci będą z rekrutacji zadowoleni. Prowadzimy ich przez proces wyboru pracy najlepiej jak umiemy, starając się zadbać o ich potrzeby, jednocześnie realizując oczekiwania ze strony managerów, którzy nam zaufali, że znajdziemy dla nich właściwego człowieka. Dlatego nie każdy wygra rekrutację. Nie każdy nadaje się do tej konkretnej pracy. Nie każdy kandydat zdecyduje się finalnie dołączyć do tego zespołu lub szefa. To jest w porządku. Podobnie jak uczucia rozczarowania kandydata, gdy okazuje się, że nie decydujemy się na złożenie mu oferty pracy.\nRozczarowany kandydat z reguły nie poleca powtórzenia tego doświadczenia innym. Powie wielu, jeśli nie wszystkim swoim znajomym, że rekrutacja do tej firmy to pic na wodę, mydlenie oczu, managerowie nieprofesjonalni, rekruterka zadawała głupie pytania, nawet lepiej, że się nie udało, już wcale nie chcę tam pracować! A zadowolony kandydat, często ten, który dostał pracę opowiada, że było mu dobrze w tym procesie, czuł się na bieżąco informowany, prowadzony, wspierany. Choć czasem nie mówi nic, bo nie chce zapeszyć. Bo rekrutacja wydawała się w porządku, ale jak to będzie w nowym miejscu pracy to się dopiero okaże. Jaka właściwie jest ta firma i czy to, co powiedzieli mi w trakcie rekrutacji to prawda? Zobaczymy.\nJestem zdania, że można przejść przez rekrutację będąc sprawiedliwie ocenionym w procesie selekcji i dostać rzetelną informację zwrotną o tym, co się zadziało, dlaczego Cię nie wybraliśmy, dlaczego Tobie nie składamy oferty zatrudnienia.\nJestem też zdania, że nie każdy jest przygotowany na otrzymanie informacji zwrotnej. I to dotyczy zarówno kandydatów, jak i rekruterów, managerów i każdego, kto w rekrutacji reprezentuje firmę i ma kontakt z kandydatem. Udział w rekrutacji pozwala często dowiedzieć się o sobie czegoś nowego. Nie zawsze będzie to łatwa przyjemna informacja zwrotna. Czasem może być zaskakująca. Z perspektywy kandydata warto pytać o powody, dlaczego w danej rekrutacji się nie udało i co można zrobić, żeby zwiększyć swoje szanse w kolejnym procesie, niekoniecznie do tej samej firmy. Albo dlaczego właściwie mnie wybraliście, co zaważyło?\nDroga do świadomego uczestnictwa w rekrutacji wymaga też od kandydatów zastanowienia się, czy oni sami są gotowi udzielić firmie informacji zwrotnej po zakończonej rekrutacji. Rekruterzy często pytają kandydatów o doświadczenie z rekrutacji. Proszą: „powiedz mi, jak Ci było w tym procesie, co możemy zrobić lepiej, co zmienić, żeby ten proces był dobrym doświadczeniem”. Kandydaci często nie udzielają takiej informacji wprost, no bo głupio, bo w sumie co można powiedzieć, jak się jest rozczarowanym, że się nie dostało pracy. Nawet, jeśli wszystko było w porządku, to przecież na skali 1-10 nie dadzą 10, a najwyżej 8, bo to i tak wysoki wynik. Jeśli dostają link do ankiety, często jej nie uzupełniają, bo właściwie wszystko już powiedzieli rekruterowi w rozmowie i to badanie jest kolejnym linkiem na liście maili, którą można przesunąć do kosza. A poza tym firmy i tak pewnie nie robią nic z tymi ankietami. Często brak takiej informacji wynika z obaw, że trafią na „czarną listę” kandydatów i już nigdy nie otrzymają oferty z danej firmy. Albo, że rekruter pomyśli, że kandydat rewanżuje się za nieudany wynik rekrutacji.\nPrzyjmuję ten stan rzeczy ze spokojem. Tak jak oceniamy dziś produkty i transakcje, tak samo dopiero uczymy się oceniać rekrutacje. Idzie nam coraz lepiej, bo kandydaci dziś wiedzą, że jeśli ma się coś zmieniać w procesach rekrutacji, trzeba koniecznie udzielić firmie informacji zwrotnej. Bo skąd inaczej rekruter miałby się dowiedzieć, co myślisz o tym doświadczeniu i czy chcesz je powtórzyć?\nChcę podkreślić, że zwykle ankiety oceniające rekrutacje są w pełni anonimowe. Jeśli jednak firma prosi Cię o udzielenie informacji zwrotnej pod imieniem i nazwiskiem, a Ty nie czujesz się z tym komfortowo, poproś o możliwość udzielenia anonimowej informacji zwrotnej. Masz do tego prawo.\nMocno zachęcam: kandydacie, nie bój się oceniać procesów rekrutacji. Profesjonalny rekruter wie, że oceniasz proces. Oczywiście, ciężko się słucha lub czyta informacje, że wszystko w rekrutacji było do chrzanu. Ale jeśli w tej informacji są konkrety, czyli jako rekruter wiem, co zabolało danego kandydata, co mu przeszkodziło, co go powstrzymało, to jest to dla mnie bardzo wartościowa informacja, którą biorę do siebie. I zrobię wszystko, żeby już tej sytuacji nie powtórzyć. I takich jak ja jest więcej. Warto sprawdzić.


Demokracja oddolna w Polsce: Referendum » Kresy\n17 sierpnia 2019 /4 komentarze/w Opinie, Publicystyka /Przez Redakcja\nDemokracja oddolna – do niedawna nieznane zjawisko w naszych warunkach politycznych – staje się w Polsce popularna. Kolejne ugrupowania polityczne wprowadziły do swoich programów przedwyborczych instrumenty oddolnego sterowania państwem. Czy politycy wiedza, co w ogóle propagują i na jakich podstawach prawnych się opierają? I czy obywatel rozumie polityków i jest w stanie „kupić” od nich te nowe idee procesu decyzyjnego w Polsce? W kilku tekstach pragnę wyjaśnić sens demokracji oddolnej w Polsce. Na początek referendum.\nPodkreślam, że referendum jest najważniejszą formą demokracji bezpośredniej, w której społeczeństwo decyduje w ważnych dla państwa sprawach. Aby w ogóle mogło do niego dojść, potrzebne jest zainicjowanie przez społeczeństwo określonych zmian ustawowych bądź konstytucyjnych. Bo przeciez, jak wielu politykom się wydaje, do referendum nie dochodzi ot, tak sobie. Formami inicjującymi glosowanie powszechne są proponowane przeze mnie weto obywatelskie (szczebel ustawy) oraz inicjatywa obywatelska (szczebel konstytucji). Są to instrumenty demokracji bezpośredniej, których następstwem jest i musi być bezprogowe i wiążące referendum.\n1. referendum w sprawach o szczególnym znaczeniu dla państwa (art. 125),\n2. referendum w sprawie wyrażenia zgody na ratyfikację umowy międzynarodowej, na podstawie której RP przekazuje organizacji narodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach (art. 90),\n3. referendum w sprawie przyjęcia ustawy zmieniającej Konstytucję RP (art. 235).\nTagi: demokracja bezpośrednia, referendum\nWszystko ma swoją wadę np w referendum na temat przystapienia do UE przeciwnicy i sceptycy tej koncepcji nie mieli dostępu na równych prawach do środków masowego przekazu\n17 sierpnia 2019 17:59\n@*ruskie coś* a a co powiesz na carat?\n19 sierpnia 2019 09:42\nWyceń pracę portalu Kresy.pl. Już tylko 8 tys. PLN dzieli... Kresy.pl zależą od wpłat Czytelników. Jeśli cenisz naszą...