4 koła na raty - Kronika Tygodnia\nKupno samochodu na kredyt – co trzeba wiedzieć?\nJeśli potrzebujesz pieniędzy na zakup samochodu, pożyczka konsumencka od banku może być jednym z najtańszych sposobów sfinansowania zakupu auta. Pamiętaj jednak, aby najpierw zapoznać się z zaletami i wadami osobistych pożyczek. Czytaj dalej, aby poznać odpowiedzi na następujące pytania:\nWażne punkty do rozważenia\nPlusy pożyczek osobistych\nPożyczka samochodowa i pożyczka bankowa to różne nazwy tego samego produktu.Możesz wziąć pożyczkę na zakup samochodu używanego lub nowego - wybór nie jest ograniczony.\nJak tylko upatrzysz sobie auto, nie słuchaj ślepo sprzedawcy, który na pewno podsunie Ci ofertę kredyty – zazwyczaj nie jest on korzystny.\nRozejrzyj się za lepszą ofertą, porównując całkowity koszt kredytu. Przede wszystkim sprawdź wysokość raty, tak aby nie była ona zbytnim obciążeniem dla Ciebie. Kredyt gotówkowy na zakup auta z niską ratą możesz znaleźć w rankingu Rekina Finansów\nUbieganie się o pożyczkę osobistą może wpłynąć na twoją zdolność kredytową, ponieważ firma pożyczająca ci pieniądze chce sprawdzić, czy może Ci ufać, że je spłacisz. Już samo zapytanie o kredyt ląduje w BIK. Uważaj na to, jeśli na przykład planujesz zaciągnąć więcej kredytów w najbliższym czasie. Możesz ograniczyć zły wpływ na swoją zdolność kredytową, korzystając z konsultacji o kredyt gotówkowy z Rekinem Finansów, który nie wysyła zapytań do BIK.\nSprawdź miesięczną kwotę spłaty i całkowitą kwotę, jaką ostatecznie zapłacisz pożyczkodawcy. Pomoże Ci to znaleźć najtańszą opcję i taką, która będzie cię najmniej kosztować.\nUpewnij się, że jest niedrogi. Jeśli nie masz pewności, czy możesz pokryć miesięczne płatności oprócz wydatków na gospodarstwo domowe, ustal, na co Cię stać.\nZawsze sprawdź, czy odsetki od pożyczki są stałe czy zmienne. Jeśli zostanie ustalona stopa stała, stopa procentowa pozostanie taka sama, dopóki pożyczka nie zostanie spłacona.\nZmienna stopa oprocentowania może rosnąć lub maleć. Bądź bardzo ostrożny z takimi pożyczkami - jeśli możesz tylko dokonać początkowych spłat, możesz wpaść w kłopoty finansowe, jeśli stopy procentowe wzrosną, więc zastanów się dobrze, zanim je zaciągniesz. W Polsce dominują kredyty ze stopą zmienną, w zasadzie prawie każdy kredyt powyżej 2 lat jest oferowany ze stopą zmienną.\nJeśli jesteś właścicielem własnego domu, możesz ulec pokusie rozważenia udzielenia pożyczki zabezpieczonej.\nJest to jednak bardziej ryzykowna opcja, ponieważ pożyczone pieniądze są zabezpieczone przed domem.\nOznacza to, że jeśli nie możesz spłacić pożyczki, pożyczkodawca może zmusić Cię do sprzedaży domu w celu spłacenia należnego Ci kredytu.\nPlusy pożyczek osobistych na auto\nTo jeden z prostszych sposobów na sfinansowanie samochodu.\nMoże być zorganizowany przez telefon, Internet lub osobiście.\nMoże dotyczyć całego kosztu samochodu lub jego części.\nJeśli masz dobrą zdolność kredytową, powinieneś uzyskać dostęp do najlepszych dostępnych ofert banków. Jeśli możesz uzyskać dostęp do najlepszych ofert, pożyczka osobista może być tańsza niż finansowanie u dealera.\nStopy oprocentowania kredytu są zwykle zmienne - więc zawsze sprawdź to.\nWybierasz okres kredytowania (zwykle od jednego do 10 lat), ale pamiętaj - im dłuższy okres, tym bardziej prawdopodobne jest, że ogólnie zapłacisz więcej odsetek.\nW przeciwieństwie do niektórych innych form finansowania samochodu, jesteś właścicielem samochodu, spłacając pożyczkę, więc jeśli masz problemy finansowe, możesz go sprzedać.\nMiesięczne płatności mogą być wyższe niż w przypadku innych form finansowania, ale zależy to od okresu pożyczki i warunków finansowych.\nByć może będziesz musiał poczekać na pieniądze około tygodnia, chociaż niektórzy pożyczkodawcy udostępniają środki w ciągu 3 dni.\nWiele osób nie może uzyskać reklamowanych stawek oprocentowania kredytu i niskich prowizji. Reklamowane stawki to często tak zwane „reprezentatywne” lub „typowe” RRSO. Oznacza to, że tylko 51% musi się kwalifikować w ramach dane oferty. Dobra ocena kredytowa pomoże, ale nie gwarantuje, że ją zdobędziesz.\nPosiadając samochód, będziesz odpowiedzialny za wszystkie naprawy.\nMożesz pożyczyć więcej niż planowałeś. Wynika to z faktu, że większość banków nie pożycza mniej niż 5000 zł na krócej niż 12 miesięcy.\nPan Jorge Luis 05.12.2019, 22:18\nNajważniejszym składnikiem jest zejście z tyłka i zrobienie czegoś. To takie proste. Wiele osób ma pomysły, ale niewielu decyduje się teraz coś z nimi zrobić. Nie jutro. Nie w przyszłym tygodniu. Ale dzisiaj, jeśli spojrzysz na systemy finansowe na całym świecie, ponad połowa ludności świata - spośród sześciu miliardów ludzi, ponad trzy miliardy - nie kwalifikuje się do zaciągnięcia *** w banku. nie mam sposobu myślenia .....\nAdams 21.11.2019, 06:23\nCzy jesteś w kryzysie finansowym i potrzebujesz pilnego kredytu na leki, długi, interesy, dom i inne? Oto legalna firma, w której otrzymujesz pożyczkę i dowolną kwotę według stawki procentowej 3% rocznie, jest to najlepiej pomagająca firma w USA, która pomogła tysiącom ludzi z innych krajów, bez względu na to, jaka jest dziś sytuacja, skontaktuj się z nami kierownictwo firmy pod poniższym adresem e-mail ([email protected]), aby uzyskać więcej informacji na temat tego, jak dziś pozbyć się problemów finansowych.\nDzisiaj, 08:00 Tylko do końca listopada można składać prace do XXXI Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „U progu Kresów”. Organizatorem konkursu jest Nadbużańskie Towarzystwo Kultury – środowisko…\nWczoraj, 09:18 Trudny czas pandemii to dobra okazja, żeby zmobilizować się i pomagać innym. Żołnierze 2 LBOT oddają krew i zachęcają, by dzielić się tym cennym darem. Od marca oddali już 836 litrów…\n2 dni temu, 06:54 1 1 Ponad 216 tys. zł dla Namysłowiaków, 150 tys. zł dla Power Play.


Kolejne zwycięstwo Lechii Gdańsk. Tym razem w Zabrzu - Polsat Sport\nKolejne zwycięstwo Lechii Gdańsk. Tym razem w Zabrzu\nGórnik Zabrze przegrał na własnym stadionie z Lechią Gdańsk 0:2 w wieczornym sobotnim meczu 5. kolejki piłkarskiej Ekstraklasy. Obie bramki padły w pierwszej połowie.\nOba zespoły wcześniej nie doznały porażek w tym sezonie i zapewne ich piłkarze marzyli o przedłużeniu tej serii. Cel zrealizowali goście. Gdańszczanie od początku spotkania częściej budowali akcje ofensywne. Nie potrafili ich jednak skutecznie sfinalizować. Udało się im to w 23. minucie, kiedy po płaskim strzale Karola Fili własnego bramkarza zmylił obrońca zabrzan Paweł Bochniewicz.\nSzybko mógł wyrównać Igor Angulo, ale po jego „główce” dobrze interweniował Duszan Kuciak. Gol padł po drugiej stronie boiska. Patryk Lipski trafił w słupek z rzutu wolnego, a formalności z bliska dopełnił nadbiegający Flavio Paixao.\nGospodarze nie potrafili do przerwy rozmontować gdańskiej defensywy. Podopieczni trenera Piotra Stokowca momentami nie przebierali w środkach, czego efektem było pięć żółtych kartek, pokazanych im w pierwszej połowie przez sędziego.\nPo wznowieniu gry znów pierwsi zaatakowali przyjezdni i interweniować musiał Tomasz Loska. Choć zabrzańscy kibice nie żałowali gardeł dopingując miejscowych piłkarzy, to nie mieli powodów do radości. Ataki ekipy trenera Marcina Brosza nie przynosiły wielkiego zagrożenia dla bramki Duszana Kuciaka. Z kilkoma uderzeniami z daleka golkiper gdańszczan sobie poradził.\nW końcówce goście skupili się na obronie wyniku, debiut w barwach Lechii „zaliczył” napastnik Artur Sobiech.\nGórnik przegrał pierwszy raz w sezonie, a kończył spotkanie w dziesiątkę, bo na noszach opuścił boisko Szymon Żurkowski, a limit zmian był już wyczerpany.\nBramki: Bochniewicz 23 (s), Paixao 33\nGórnik Zabrze: Tomasz Loska - Kacper Michalski, Dani Suarez, Paweł Bochniewicz, Adrian Gryszkiewicz - Daniel Smuga (61. Adam Ryczkowski), Szymon Matuszek (80. Konrad Nowak), Maciej Ambrosiewicz (37. Daniel Liszka), Szymon Żurkowski, Jesus Jimenez - Igor Angulo\nLechia Gdańsk: Dusan Kuciak - Karol Fila (73. Mateusz Lewandowski), Michał Nalepa, Steven Vitoria, Filip Mladenovic - Flavio Paixao, Jarosław Kubicki, Patryk Lipski, Daniel Łukasik, Lukas Haraslin (80. Artur Sobiech) - Jakub Arak (69. Michał Mak)\nŻółte kartki: Fila, Nalepa, Kubicki, Łukasik, Lipski, Kuciak, Mak\nSędzia: Krzysztof Jakubik (Siedlce). Widzów: 14 087\nEKSTRAKLASA GÓRNIK ZABRZE LECHIA GDAŃSK PIŁKA NOŻNA


26 maj 2009, 21:52\nKibice drużyny piłkarskiej z Liverpool śpiewają swój hymn z wiarą w jego słowa. Z pasją towarzyszą sportowcom w ich przygotowaniach i meczach. W licznej grupie i mniej licznych podgrupkach fetują triumf swych idoli. Jako adheranci drużyny piłkarskiej starają się właściwie oszacować możliwości ogólnokondycyjne piłkarzy i umiejętności strategiczne trenerów na długo przed meczem. Gorliwie wspierają swoich herosów w obliczu klęski. Rozpacz po porażce nie jest im obca. Nie pisany alians z piłkarzami trwa niejednokrotnie przez lata.\nJak pani ładnie wygląda na tym zdjeciu! Mnie się bardzo podoba.\nNo, wiesz. takie nijakie! Zdjęcie w tym miejscu powinno być bardziej osobiste.\nAleż się pani napracowała! No, jest co czytać! Zwłaszcza ciekawe są dokumenty.\nI po co to... Przecież wiekszość ludzi tego nie czyta. Daremny twój trud.\nTakie opinie słyszę od osób, w tym zaprzyjaźnionych ze mną, na temat mojej strony internetowej. Nie, to nie dotyczy bloga ale bardziej formalnej, nazywam ją, "strony radnej". Ostatnio zresztą z braku czasu utworzyły się na niej informacyjne "czarne dziury" - to należy nadrobić. Wiec potrzebuję pomocy. Raczej bezinteresownej, koleżeńskiej, bo zatrudnienie profesjonalnego doradcy do public relations i budowy wizerunku przerasta moje możliwości finansowe i nie widzę takiej konieczności. Odwdzięczę się za pomoc dobrym słowem, zrewanżuję uśmiechem, oddam z nawiązką życzliwość. Casting otwarty!\nPodjęłam decyzję: przebuduję stronę samodzielnie! Na początek zmienię zdjęcia; skoro mają być bardziej osobiste, to znajdę jakieś seksowne fotki. No i z panami w tle; nie koniecznie z RM (skrót nie oznacza Radia Maryja). www.alicjakosibalesiak.tgory.pl.\n25 maj 2009, 23:02\nNa posiedzenia wyjazdowe, na wizje lokalne członkowie komisji Rady Miejskiej udają się własnymi środkami transportu - Urząd Miasta nie dysponuje samochodem służbowym, Straż Miejska swojego kangurka udostępniła w 2007 r na wyjazd w dolomity (nie włoskie ale bobrownickie) a dwa motorowery ... . Zaproszeni goście np. naczelnicy, burmistrzowie korzystają ze służbowych pojazdów, aby dotrzeć na miejsce albo podobno z ryczałtów. I tak było w ubiegły piątek: czworo członków Komisji, którą prowadzę, przyjechało na składowisko Remondisu w Rybnej czterema samochodami. Zaproszeni przedstawiciele Urzędu Miasta - dodatkowo własnymi. Delegacja Starostwa natomiast, w tym kilku radnych - oszczedziła środowisko, bo przybyła jednym samochodem służbowym - sześć osób. Jeden radny powiatowy - prywatnym pojazdem. Praktycznie cały parking zastawiony był autami. Taka egzotyka. Z przedstawicelami starostwa na posiedzenie połączonych komisji gminy i powiatu przybyła protokolantka. Odpowiednio ja, z ramienia miasta, przejęłam na ten czas rolę osoby protokołującej, przewodnicząc równocześnie na posiedzeniu. Taki koloryt. Zwyczaje i obyczaje. Do subiektywnej interpretacji.\nPrzez dwa wieczory sama osobiście kleciłam protokół. Do uśmiechającej się coraz częściej panny Joasi z Biura Rady Miejskiej należy przepisanie go w formie przyjętej na BIP-ie. A teraz... chce mi się ... śpiewać.\nDobranoc, dobranoc, mężczyzno\nDobranoc, dobranoc, niewiasto\nSkłoń główkę na miękką poduszkę .\nAle najbardziej ...\nDobranoc, dobranoc, ojczyzno\nNo nie, jeszcze tak, żeby pewien i nie tylko ten jeden czytelnik wiedział, o co chodzi w piosence. I nie tylko mnie chodzi...\n... wszyscy uczciwi od rana, od morza po góry, aż hen\nDobranoc, ojczyzno kochana, już czas na sen.


Laptop HP Omen 15-dc0016nw i7-8750H/8GB/1TB+128GB SSD/GTX1050Ti/Win10H - opinie, cena - MediaMarkt.pl\nLaptop HP Omen 15-dc0016nw i7-8750H/8GB/1TB+128GB SSD/GTX1050Ti/Win10H\nnr kat.: 1387741\nEksploruj nowe miejsca, podejmuj rozgrywki i prezentuj swe umiejętności. Gdy masz laptop HP Omen 15-dc0016nw, możesz grać wszędzie na najwyższym poziomie – bez kompromisów w kwestii wydajności. Nie ustawaj w ruchu i doskonaleniu umiejętności na zwartym, przenośnym sprzęcie skonstruowanym po to, by zapewnić grafikę o niezwykłej głębi i jakości godnej komputerów stacjonarnych oraz łatwość modernizacji.\nRewelacyjną wydajność zapewni sześciordzeniowy procesor Intel® Core™ i7-8750H 2.2 GHz (4.1 GHz turbo)\nLaptop Omen 15-dc0016nw posiada zainstalowane dwa dyski - SSD (Solid State Drive) i mechaniczny, standardowy dysk twardy. To rozwiązanie w znacznym stopniu przyspiesza uruchamianie, zamykanie i wczytywanie aplikacji oraz wszelkie inne operacje, a także pozwala na przechowywanie dużej ilości danych. Dysk SSD 128 GB, NVMe, M.2 PCIe zapewnia dużą szybkość i wydajność, na tym dysku zazwyczaj zainstalowany jest system operacyjny. Dysk HDD 1 TB o dużo większej pojemności niż dysk SSD, pozwoli na zapisanie większej ilości danych.\nPracuj ciężej i trenuj dłużej, aby stawić czoła bezlitosnej konkurencji. Wyposażony w wydajną grafikę NVIDIA GeForce GTX 1050 Ti 4GB GDDR5 i cechujący się agresywnym wyglądem laptop HP Omen 15-dc0016nw jest gotowy do walki zawsze i wszędzie. Sięgnij po to, co Ci się należy. Zaawansowana architektura NVIDIA® Pascal™ pozwala uzyskać poziom wydajności wymagany do obsługi najnowszych gier wysokiej rozdzielczości. Nigdy wcześniej nie można było liczyć na takie wrażenia.\nUsiądź wygodnie i ciesz się krystalicznie czystym obrazem na ekranie laptopa Omen 15-dc0016nw, dzięki doskonałej jakości żywym kolorom i rozdzielczości 1920×1080 (FHD). Ekran Full HD w porównaniu do ekranu HD to zauważalna różnica w jakości. Możesz mieć pewność, że na tak wspaniałym ekranie nigdy nie przeoczysz żadnego szczegółu.\nPoczuj każdą emocjonującą chwilę i zanurz się w nowej rzeczywistości. Dzięki systemowi audio Bang & Olufsen. Głośniki HP, technologia HP Audio Boost i fachowe dopasowanie przez inżynierów Bang & Olufsen sprawiają, że rozrywka staje się realistyczna dzięki dźwiękowi, który można poczuć. Poczuj doskonałość dźwięku z komputera Omen 15-dc0016nw , która pobudza zmysły.\nM.2 PCIe, NVMe 128 GB


Wygolona cipa, szerokie biodra i seks na tylnym siedzeniu ⋆ Darmowe filmy porno erotube.pl Wygolona cipa, szerokie biodra i seks na tylnym siedzeniu ⋆ Darmowe filmy porno erotube.pl\nTa blondynka ma wygoloną cipę i szerokie biodra. Sporo facetów lubi taką kombinację. Wygolona cipka blondynki to prawdziwy rarytas. Tak samo jak szerokie biodra, które czasem są dla faceta najważniejsze u kobiety. Ta laska ma jeszcze jedną zaletę. Bardzo łatwo namówić ją na seks. Uwielbia się pieprzyć. I pozwala się każdemu poderwać, nawet w drodze do domu. Wiedziała jakie są intencje faceta, który zaczepił ją na ulicy i od razu zgodziła się na seks w samochodzie. Lubi się pieprzyć, więc seks na tylnym siedzeniu bardzo się jej podobał. Rozłożyła nogi i pieprzyła się z nim na wiele różnych sposobów. Zmieniała pozycje. Dawała dupy na plecach, na pieska. Obciągała mu kutasa. Po prostu dobrze się bawiła, bo seks to zabawa. A ona lubi się bawić.\nRuchanie w samochodzie jest wygodne\nCzy to blondkociak showup pieprzy się w lesie? Wygolona cipka i paluszki Młoda nauczycielka pieprzy się z ojcem jednego z uczniów Obciąganie kutasa kierowcy podczas jazdy Sperma wylewa się z cipy, czyli jej pierwszy creampie Ostre pieszczoty cipki Amatorka goli całe ciało i pokazuje wygoloną cipkę Masaż penisa w wykonaniu zajebistej brunetki Porno na pieska czyli seks na pieska Sex w samochodzie Zabawa cipką przed kamerką Seks w plenerze przy samochodzie Laska rżnięta na masce samochodu Króliczek z apetyczną cipką robi sobie dobrze Jak się najlepiej pieprzyć w samochodzie?\nFilm erotyczny zamieszczony: Marzec 10, 2017\t. Ten film erotyczny znajduje się w kategorii: Amatorki i został oznaczony tagami: ruchanie w samochodzie, seks na tylnym siedzeniu, seks w samochodzie, szerokie biodra, wygolona cipka. Bezpośredni odnośnik do filmu.


Katarzyna Kreft | Sopocianie - muzeum sopotu\nDzieciństwo wśród nagrobków\nDla dzieciaków z ul. Chodowieckiego zabawy wśród grobowców były czymś równie zwyczajnym jak popularna wówczas oranżada w proszku\nTrudno o lepsze miejsce na dorastanie dla kogoś, kto dziś pracuje w Muzeum Sopotu i codziennie zanurza się w historię tego miasta. Katarzyna Kreft spędziła bowiem dzieciństwo na cmentarzach. Brzmi to może nieco niepokojąco, ale dla dzieciaków z ul. Chodowieckiego zabawy wśród grobowców były czymś równie zwyczajnym jak popularna wówczas oranżada w proszku. – Najpierw mieszkaliśmy na Sępiej, blisko morza – wspomina Katarzyna. – Kiedy miałam 5 czy 6 lat przeprowadziliśmy się na Chodowieckiego. Urodziłam się w Gdyni – tu nie było już wtedy porodówki - ale od niemowlaka mieszkałam w Sopocie.\nZ Sępiej pamięta niedzielne spacery po parku w Łazienkach Północnych, zbieganie ze „ślimaka”, szum pobliskiego morza. Po przeprowadzce też chodziła z rodzicami i – znacznie częściej z kolegami i koleżankami z podwórka – do parku. Ten park był jednak inny, nieco dziwny i tajemniczy – porośnięty drzewami cmentarz komunalny, przez sopocian zwany ewangelickim.\n– Pamiętam wielkie, kamienne, zarośnięte bluszczem grobowce, wśród których się bawiliśmy. Była to połowa lat 70., dziś mam wrażenie, że tych grobowców jest znacznie mniej. Nie wiem czy zwodzi mnie pamięć, czy część z nich rozebrano… Fascynowały nas napisy po niemiecku. Ale nikt nam nie tłumaczył skąd i dlaczego te niemieckie nagrobki, a my traktowaliśmy je jako coś normalnego. Wtedy zresztą wszystkie sprawy, w tym wątpliwości związane z historią załatwiało się z rówieśnikami na podwórku, nie z rodzicami czy nauczycielami.\nWspomnień związanych z cmentarzami ma mnóstwo. Lubiła na przykład z nagrobków zastawionych kwiatami i świeczkami część dekoracji przenosić na groby opuszczone, zapomniane. Chciała żeby były ozdobione sprawiedliwie. Pamięta awanturę jaka wybuchła po tym jak z kolegą Robertem poszła przed Wielkanocą z koszyczkiem do święcenia. - Długo nie wracaliśmy, więc nasze mamy poszły nas szukać. Zastały nas, oczywiście, na cmentarzu. Siedzieliśmy na jednym z nagrobków i wcinaliśmy świeżo poświęcone jajka. Była wielka afera, bo nie dość, że zjedliśmy święconkę, to jeszcze serwetkę zgubiłam.\nW dzień matki chodziły z koleżanką na cmentarz szukać kwiatów: zrywały dziko rosnący bez albo pleniące się pod ogrodzeniem fiołki. Regularnie przechodziły przez cmentarz odprowadzając koleżanki mieszkające na Kamiennym Potoku. Odprowadzanie polegało m.in. na staniu godzinami na górce obok nekropolii i gadaniu. Plotkowały o kolegach, z wypiekami na twarzy komentowały kolejne odcinki uwielbianego wtedy serialu „Ptaki ciernistych krzewów”. – Nie baliśmy się tego - dla niektórych może dziwnego - sąsiedztwa – uśmiecha się Katarzyna. – Cmentarze były naszą codziennością. Jeden z moich kolegów miał dziadka grabarza. Podczas pogrzebów nosił chorągwie. I ten kolega mu pomagał. Kiedy więc mówiłam: „Chodźmy na oranżadę”, kolega odpowiadał: „Poczekaj, tylko pójdę na pogrzeb”. Często więc szłam razem z nim w kondukcie, potem dziadek dawał mu 5 zł i szliśmy na rybki do Akwarium albo na oranżadę.\nCmentarze nie mogły, rzecz jasna obyć się bez duchów. Katarzyna opowiada o lekcjach religii, na które chodziła do salki przy kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa. Obok była zrujnowana i splądrowana kaplica Herbstów, któryś z dzieciaków oznajmił, że przez okna w przyziemiu widać trumny. - Zaglądaliśmy tam, było ciemno, ale wyobraźnia działała i byliśmy pewni, że trumny faktycznie majaczą w mroku. Straszyliśmy się, że duchy Herbstów wokół krążą.\nDorośli też traktowali cmentarne otoczenie jako coś codziennego: miejsce na spacery, albo na mały biznes - gdy zbliżał się dzień Wszystkich Świętych wszyscy sąsiedzi wykupowali sobie miejsca przy cmantarzu i sprzedawali świeczki, znicze, kwiaty..\nCicho o Żydach\nZa miejsce spacerów i zabaw służyły cmentarze katolicki i ewangelicki, na położony w sąsiedztwie cmentarz żydowski chodziło się bardzo rzadko.\n- Żydowski cmentarz był bardzo zarośnięty, właściwie jak lasek – opowiada Katarzyna. – Nie przypominam sobie bramy (oryginalnej, z 1914 r., jedynej takiej zachowanej na Pomorzu), pamiętam tylko, że ogrodzenie było uszkodzone, bo przez nie przełaziliśmy. Raz powiedziałam rodzicom, że byłam tam na grzybach z kolegą i mama stanowczo zaznaczyła, że tam nie wolno zbierać grzybów, bo to jest cmentarz. Poza tym nikt się specjalnie nie wdawał w rozmowy dlaczego to jest cmentarz żydowski, kim byli Żydzi, dlaczego teraz ich nie ma. Takich rozmów po prostu nie było.\nO swojej rodzinie Katarzyna Kreft mówi, że wiele jej wątków owianych jest tajemnicą. Tajemnicą, której pewnie już nie rozwiąże, bo ludzie, którzy mogliby w tym pomóc już nie żyją. Wie, że dziadkowie z obu stron pochodzą z Mazowsza, a jej rodzice przyjechali na Wybrzeże w poszukiwaniu wiedzy i lepszych możliwości – tata skończył budownictwo na Politechnice Gdańskiej, mama przybyła tu dla niego.\nA rodziny innych dzieci? - Jeden nasz kolega, którego tata pracował na cmentarzu mówił, że gdzieś tam jest pochowany jego dziadek. Nie wierzyliśmy mu, bo jak to, na niemieckim cmentarzu jego dziadek? Dużo później jego mama odziedziczyła jeden z domków na ul. Malczewskeigo, musiała to więc rodzina mieszkająca tu od przed wojny. Czyli dziadek pewnie rzeczywiście został pochowany wśród niemieckich grobów. Zresztą na naszej ulicy mieszkało kilka osób, które źle mówiły po polsku: pani Helena, pan Karol, który później, gdy już było można, jeździł do Niemiec. Przywoził nam stąd zachodnie cukierki, gumy do żucia, o jakich w Polsce można było tylko pomarzyć.\nJak te osoby były traktowane przez otoczenie? - Dla nas byli to sąsiedzi, jak wszyscy inni – odpowiada Katarzyna. – Kiedyś ktoś rzucił w rozmowie, że są Niemcami, ale u mnie w domu absolutnie nie było żadnej dyskryminacji. Wszystkim należało mówić „dzień dobry”, pomóc gdy trzeba. Spytałam kiedyś mamę dlaczego oni tak dziwnie mówią i mają inne, obco brzmiące nazwiska. Mama wytłumaczyła, że to przedwojenni mieszkańcy Sopotu, tu się urodzili, że kiedyś wiele żyjących tu osób mówiło po niemiecku. Wyjaśniła i już, bez żadnej nuty sensacji.\nPrzeszłość sama pcha się w ręce\nZanim Katarzyna Kreft została kustoszką w Muzeum Sopotu, 20 lat pracowała w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, jako kurator. Jedną z ważnych dla niej wystaw, które przygotowywała była ekspozycja pt. „Brudna woda” prezentująca prace m.in. Pauliny Ołowskiej, Ewy Juszkiewicz, Kathariny Marszewski, Michele de Menny i Bonnie Camplin.\nZ wykształcenia jest filolożką polską. Polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim wybrała z miłości do książek. Chciała być nauczycielką, wyobrażała sobie, że będzie miłą panią od polskiego, bardzo lubianą przez dzieci. Że będzie jeździć w Bieszczady by uczyć tamtejsze dzieci i pokazywać im piękno literatury (zwłaszcza romantycznej), tłumaczyć jak dzięki książkom można zmienić swoje życie… Szybko przekonała się jednak, że nie ma drygu do uczenia. Już po pierwszej praktyce zorientowała się, że kompletnie się do tego nie nadaje.\nAle nie żałuje. O pracy w Muzeum Sopotu mówi, że trudno w ogóle rozpatrywać ją w kategoriach pracy. - To jedna wielka frajda. Ciągle odkrywamy coś nowego. Ludzie przynoszą swoje historie, pamiątki, zdjęcia… Kiedyś ktoś przekazał stary, bardzo zniszczony skórzany kufer, tak tajemniczy, że aż baliśmy się go dotknąć. Okazało się, że jest pusty. Inne ciekawe eksponaty ofiarowane przez mieszkańców? Choćby komplet sztućców z kasyna, które podarowała muzeum jedna z pań na wieść o tym, że szykujemy wystawę o tym przybytku. Inna dała obraz Jacka Żuławskiego. Codziennie coś się dzieje.\nKatarzyna zauważa, że trudno mieszkać w takim mieście jak Sopot i nie interesować się historią. Ona sama do ciebie przychodzi, sama cię zaczepia.\n- Kiedyś mieszkałam na ul. Chrobrego. Weszłam do nieznanego mi wcześniej kościoła pw. NMP Gwiazdy Morza. W przedsionku zwróciłam uwagę na tablice z nazwiskami żołnierzy z I wojny – większość to niemieckie nazwiska. Albo kościoł św. Jerzego, obok którego stoi kaplica z postacią świętego - tam też są niemieckie napisy. Od razu budzi się ciekawość: skąd? Od kiedy? Dlaczego?\nGdy pracowała jeszcze w PGS jeden z odwiedzających galerię zagadnął: „Pamiętam jak w czasie wojny był tu lazaret. Rosjanie podpalili szpital. Do dziś mam w oczach ludzi wyskakujących przez okna.\nAlbo Grand Hotel – na mieście zawsze mówiło się, że mieszkał tam Hitler. I okazało się, że to prawda – w trakcie wojny był w Grandzie z wizytą, jest chyba nawet jego wpis w księdze hotelowej.\nSopot i „Titanic”\nPytam o najciekawsze osobiste odkrycia, sprawy, o których Katarzyna dowiedziała się pracując w Muzeum Sopotu. – Na przykład, że przed wojną działały tu dwie loże masońskie.\nKarolina Babicz-Kaczmarek, dyrektor muzeum [we trzy siedzimy przy zabytkowym stole na poddaszu Willi Claaszena, siedzibie intytucji] dodaje: - Gdy przejdziesz się po mieście i popatrzysz na architekturę, zobaczysz na niektórych domach symbole masońskie, np. na domu architekta Paula Puchmüllera.\nPo chwili sięga po laskę mistrza loży. Zwieńczony rączką w kształcie diabelskiej głowy przedmiot pochodzi z 20. albo 30. XX w. Wygląda jak eksponat z „Dziecka Rosemary”. Karolina: - W zeszłym roku kupiliśmy neseser podróżny, który dostał mistrz Loży Masońskiej Pod Gwiazdą Wschodu Max Bunz, prawdopodobnie z okazji jakiegoś jubileuszu. Oprócz tej laski w neseserze są pojemniki na pomady, przybornik do pielęgnacji dłoni, grzebienie, lustro… Śmiejemy się, że walizeczka łączy nas z „Titanikiem”, ponieważ przechowywane w niej platerowane przedmioty wykonała ta sama firma, która robiła platery dla kompanii żeglugowej White Star Line, dla której pływał RMS Titanic.\n- W Sopocie jest naprawdę wszystko. Na przykład po II wojnie powstał tu kibuc – dorzuca Katarzyna.\nPrezentowana właśnie w muzeum wystawa „Pamięć – sopocka społeczność żydowska” wspomina o tym fakcie, ale skupia się przede wszystkim na latach przedwojennych. Opowiadając o tym co działo się tu po 1945 r. przypomina próbę restauracji społeczności żydowskiej w Sopocie, której wyrazem był m.in. utworzony tutaj kibuc. - Stworzyły go osoby przyjezdne, pochodzące z różnych stron Polski – wyjaśnia Babicz-Kaczmarek. – Dlaczego nie Żydzi lokalni? Ponieważ w 1945 r. doszło tu do prawie stuprocentowej wymiany ludności. Sopot w przedwojennym kształcie przestał istnieć, z tamtej epoki pozostali przedstawiciele Polonii i nieliczni Niemcy. I jedni, i drudzy musieli przejść przez komisję weryfikacyjną i złożyć przysięgę na wierność narodowi polskiemu. Reszta powojennych sopocian to przyjezdni: Warszawa, Kraków, Kresy, małe miejscowości – wszyscy szukali miejsca na nowe życie.\nPan Lipszyc i jego Tora\nKibuc mieścił się przy ul. Bałtyckiej, w bok od Haffnera. Ktoś z sopocian kiedyś powiedział, że trójkąt ulic: Haffnera, Bałtycka, Kubacza nazywano „trójkątem żydowskim”. – Z kolei tzw. Mały Berlinek znajdował się po wojnie tam, gdzie dziś jest Ergo Arena – przypomina dyrektor sopockiego muzeum. - Wielu Niemców, którzy zostali tu po wojnie i czekali na deportację albo zastanawiali się czy wyjechać przeniesioni z ich domów na obrzeża miasta. A Niemcem był każdy, kto nie udowodnił, że nie jest. Ludzie, którzy przyjechali tu po wojnie dziwili się: jacy Polacy w Sopocie? Przecież tu byli sami Niemcy. To przez długi czas stanowiło punkt zapalny w sopockich relacjach społecznych.\nKarolina: - Przy okazji wystawy „Sopocianie 1945-48” szukałam człowieka, który był odpowiedzialny za organizację tutejszego kibucu. Udało mi się tylko ustalić, że wyjechał do Izraela. Po wojnie osobą, która skupiała społeczność żydowską wokół siebie był pan Lipszyc. Przy Podjeździe miał zakład złotniczy, mieszkał tu do lat 80. Nie wiadomo jednak gdzie został pochowany. Ostatnio dowiedziałam się, że po jego śmierci ktoś z jego krewnych oddał do muzeum Polin Torę, którą pan Lipszyc miał u siebie w domu. Lipszyc chciał żeby Tora trafiła do sopockiej synagogi, ta jednak po wojnie nie została odbudowana. O żydowskim złotniku krążą różne legendy miejskie: że zakopał gdzieś całe złoto, że w końcu wyjechał z Sopotu.\nSzefowa muzeum mówi też, że przygotowując aktualną wystawę udało się\nskontaktować z osobami żydowskiego pochodzenia, które opuściły Sopot w wyniku wydarzeń marcowych w 1968 r. – Mam na myśli dwie siostry: Basię i Halinę Jaworskie. Wyjeżdżając stąd były nastolatkami, urodziły się już po wojnie. Doskonale zdawały sobie sprawę z sytuacji, z faktu, że własne państwo ich nie chce. To do dziś ogromna zadra w ich sercu. Na wystawie pokazujemy reprinty dokomentów podróży sióstr. Trafiły do Izraela, żyją tam do tej pory. Chcieliśmy zaprosić je z okazji rocznicy marca – niestety ze względu na obecną politykę rządu nie chciały przyjechać. Obawiały się, tłumaczyły, że na nowo przeżywają to, co stało się w 1968 r.\nSiostry Jaworskie dały pracownikom muzeum namiary na inną rodzinę. Rodzinę, która mieszkała w Sopocie od XIX w. Przetrwała tu I wojnę, II wojnę, dopiero rok 68 sprawił, że musieli wyjechać. Dziś ani dziadkowie, którzy zostali wygnani z Polski, ani ich potomkowie nie chcą o tym mówic. Temat uważają za zamknięty.\nKarolina wspomniała o krążących na mieście opowieściach, od których oczy słuchaczom się zapalały. Ale nie tylko rzekome złoto pana Lipszyca budziło emocje. Zaraz po wojnie napływowa ludność Sopotu żyła marzeniami o znalezieniu któregoś ze skarbów podobno ukrytych przez Niemców.\n- Pamiętam te historie z dzieciństwa – wspomina Katarzyna. - W co drugim domu miały być schowane różne dobra, kosztowności. Trzeba było tylko dobrze poszukać. Przekopywano więc ogródki, przetrząsano piwnice.\nI rzeczywiście – nierzadko trafiano na np. przedmioty codziennego użytku.\nInnym powszechnie panującym przeświadczeniem było przekonanie, że Niemcy tu wrócą. Trzeba się więc przygotować, bo jak wybuchnie wojnie - a na pewno wybuchnie - Niemcy znów staną u bram.\n- Znajomy sopocianin opowiadał, że jego ojciec, który przyjechał tu w 1945 r. celowo wybrał dom zlokalizowany blisko dworca - w razie czego łatwo uciec. I nie chciał szklić wybitych okien, bo po co? Przecież wrócą, a nas wygnają. Dopiero jego żona na zimę się wkurzyła: „Nie będziemy mieszkać w domu bez szyb!”\nMimo to mieszkanie w cudzych dekoracjach było powszechne. Ludzie zajmowali poniemieckie mieszkania i domy z całym wyposażeniem: meblami, pościelą, sztućcami, serwisami, książkami. Nawet z rodzinną Biblią, gdzie wpisywano daty narodzin poszczególnych członków rodziny.\nNa początku wszystko to było wynajmowane od państwa, po jakimś czasie dopiero można było wykupić ruchomości i nieruchomości. Katarzyna pamięta, że w wielu domach zdarzał się talerz ze swastyką, albo widelce z kasyna, każdy w domu miał coś takiego. Część osób przecież regularnie szabrowała.\nWojna, choć zakończona na kolejne trzy dekady zdominowała myślenie Polaków. - Dla mnie było oczywiste, że gdy podrosnę, zostanę sanitariuszką – mówi Katarzyna Kreft. - Bawiliśmy się jak nie w złodziei i policjantów, to w Indian i kowbojów, i oczywiście non stop w wojnę. W telewizji ciągle leciały wojenne filmy z „Czterema pancernymi i psem” na czele, w szkole regularnie odbywały apele i akademie z okazji różnych wojennych rocznic. Chodziłam do „Trójki” na Niepodległości. O tym ponurym budynku z czerwonej cegły mówiło się, że przed wojną była tu siedziba gestapo, że odbywały się tortury, że gdzieś jest zakopana broń. Wszystkie te opowieści mocno działały nam na wyobraźnię.\nDzieciństwo wśród nagrobków przypomina się Katarzynie, gdy w ramach pracy poszukuje wiadomości o kimś z sopockich mieszkańców. – Zawsze zaczynamy od cmentarza. Gdy szukałyśmy krewnych Marii Moczydłowskiej, jednej z ośmiu pierwszych posłanek na Sejm Ustawodawczy (1919-22) , na cmentarzu katolickim znalazłyśmy jej nagrobek (zmarła w 1969 r.) Dzięki temu trafiłyśmy do jej synowej. Udało nam się z nią porozmawiać, obejrzeć rodzinne zdjęcia.\nPrzy okazji wystawy o sopockiej społeczności żydowskiej trafiły z kolei na historię Margarete Krzykalo. – Można było ją zrekonstruować dzięki panu Czabrowskiemu, sąsiadowi Margarete – mówi Kreft. - Przed świętem Wszystkich Świętych pojechałyśmy na cmenatrz i znalazłyśmy jej grób. Zmarła w 1971 r. - szła ulicą, źle się poczuła, weszła do kościoła Gwiazdy Morza odpocząć w ławce. I już nie wstała.\nMargarete Krzykalo była jedną z niewielu niemieckojęzycznych osób, które po wojnie zostały w Sopocie. W latach 20. XX w. wyszła za warszawskiego Żyda Ariela Krzykalo. Zamieszkali w Sopocie, naprzeciwko synagogi. Prowadzili drogerię, ona była też absolwentką gdańskiego konserwatorium. Margarete była ewangeliczką, wojnę przetrwała w domu. - Mieli syna, ale nie wiemy co się z nim stało. Mamy tylko pocztówkę, którą przysłał do Margarete już po wojnie z Izraela. Pisze tylko do niej, więc bardzo możliwe, że Ariel już wtedy nie żył – przypuszcza Katarzyna. – Po wojnie nowa władza zmieniła imię i nazwisko Margarete na Małgorzata Krzykało. Odebrano jej mieszkanie, mimo że zachował się wzruszający, pisany odręcznie łamaną polszczyzną dokument, gdzie niejaka Anastazji Braun potwierdza, że pani Krzykało mieszkała w tym mieszkaniu od lat, była jego właścicielką. Małgorzata dostała jeden pokój z\nużywalnością kuchni przy ul. Mieszka. Pan Czabrowski, gdy dowiedział się, że szykujemy tę wystawę przyszedł do nas z plikiem zdjęć i dokumentów, które Krzykało dała mu przed śmiercią. Przechowywał je od 1971 r. Do dziś chodzi na jej grób. Gdyby nie on, nie byłoby po niej śladu. Dlatego cała nasza, muzealników nadzieja w Sopocianach, w ich pamięci, dokumentach, historiach.\nTaki jest przecież główny cel projektu „Sopocianie” – opowiadać historię miasta poprzez historie jego mieszkańców.


Tawerna Marina, Giżycko - recenzje restauracji - TripAdvisor\nTawerna Marina, Giżycko\nNr 2 wśród 39 Restauracje w lokalizacji Giżycko\nPolska, Bar, Europejska, Zupy, Środkowoeuropejska, Miejsce przyjazne dla wegetarian\nOK I TYLKO TYLE....\nRestauracja pięknie umiejscowiona nad samym jeziorem wystrój w klimacie marinistycznym.Obsluga w porządku czas oczekiwania za długi na zupę 40 minut to przesada. Jeśli chodzi o smak nie zachwyciła mnie zupa pomidorowa była strasznie kwaśna.Danie męża też nie zachwyciło. Ale ogólnie nie jest źle.Ceny troszkę za...Więcej\nBardzo dziękuję za dodatkową porcję białka, które poruszało się w mojej sałatce oraz rybę , ktorą dostałem po 40 minutach i była zimna. J.Woźniak\nCóż...radzę wszystkim omijać ten lokal szerokim łukiem. Jedzenie dostaliśmy zimne a kelnerka tłumaczyła się tym, że było zimno na dworze. Zareklamowaliśmy ten fakt u młodej kelnerki dwa razy, jednak nic z tym nie zrobiono. Kolega miał robaka w sałatce a inni dostali spleśniały sernik, który...Więcej\nOczekiwanie na obiad ponad godzinę to moim zdaniem duża przesada, zwłaszcza jeśli oczekuje się z dwójką głodnych dzieciaków. Pierwsze z dań przyniesiono nam po prostu... letnie (stek wołowy), drugie - odwołane przez obsługę po 40 minutach oczekiwania, gdyż... "kartaczy już nie podajemy". Pomimo opcji wyboru...Więcej\nBardzo smakowaly nam sniadania. Ryby tez dobre ale obsługa w trakcie obiadu pozostawia wiele do zyczenia.\nNajlepsze placki i golonko w Giżycku. Każde z dań rozpływało się w ustach i z czystym sercem mogę polecić to miejsce każdemu. Szukając miejsca na obiad/kolację trzeba odwiedzić Marine!\nTo juz moja druga wizyta i sie nie zawiodlem dlatego napisalem recenzje godne polecenia pozdrawiam wszystkich\nNajlepsze kartacze w,wojewodztwie! Ogolniecsympatyczne miejsce, najlepiek.polozona knajpa w Gizycku bo przy samej marinie.\nDziękujemy, Milosh N\nRazem z chłopakiem wybraliśmy się na sobotni obiad do Tawerny. Bylismy tam pierwszy i ostatni raz! na przystawke i zupę czekalismy 40 min - ale to da się zrozumieć przy obłożeniu sali w niedziele ale to jakie jedzenie dostaliśmy to porażka. Na przystawkę zamówiłam polecone...Więcej\n5 Dziękujemy, Marika R\nRazem z mama wyszłyśmy bardzo zadowolone z obiadu w tej restauracji. Smsczny okoń w zalewie octowej na przystawkę, zupa rybna na plus na prawdę można nazwać ją rybna ze względu na duża ilość kawałków ryby! Stek wołowy bardzo soczysty i trafiony w punkt ze stopniem...Więcej\n1 Dziękujemy, juliacX9731KK\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Tawerna Marina.\nDlaczego jest zgoda na palenie w patio ?\nNa patio prawie zawsze wieje,..gdzieś ludzie powinni móc zapalić papierosa.Ja nie palę od 5 klasy ale gdy dym jest bardziej "natarczywy" zwracam uwagę-działa.Pozdrawiam i zapraszam do Giżycka.\nOdpowiedź od użytkownika piotrsiedzi | Użytkownik napisał recenzję tego obiektu |\nz pytaniem tym należy skierować się do właściciela restauracji , a nie do gości / nie ten adres / ; sam jestem palaczem ale szanuję innych więc na dymka wychodziłem na pobliski teren\nMiejsca siedzące, Na wynos, Rezerwacje, Ogródek, Bufet, Obsługa kelnerska, Dostępny parking, Parking płatny, Telewizja, Wysokie krzesła, Dostęp dla niepełnosprawnych, Alkohol, Bar, Wino i piwo, Płatność kartami Mastercard, Płatność kartami Visa, Bezpłatna sieć Wi-Fi, Prywatny posiłek, Płatność kartą kredytową\nAdres: Ulica Dabrowskiego 14 | Port Ekomarina, Giżycko 11-500, Polska\nNumer telefonu: +48 87 428 47 34\nTawerna Marina zlokalizowana w Giżycku na terenie Ekomariny największego portu jachtowego na Mazurach. Z tarasów restauracji rozciąga się cudowny widok na całe jezioro Niegocin jak i na liczne jachty cumujące nie opodal. W pełnym sezonie nad samym brzegiem jeziora otwierany jest należący do Tawerny Sushi & Coctail Bar.


Monitor Audio C150 - Biały - Biały - Okazje Autocentrum.pl\nMonitor Audio C150 - Biały - Białyy\nrozmiary kolumny centralnej Monitor C150 powodują,perfekcyjnie wpasuje się ona do wielu szafek RTV, a należycie można ją ustawić na półce.\nGold C250 został wyprodukowany, by ożywić każdą filmową ścieżkę dźwiękową i zaoferować konkretną, a równocześnie wyrafinowaną prezentację.\nGold C250 został wytworzony, żeby ożywić każdą filmową ścieżkę dźwiękową i zaoferować konkretną, a równocześnie wyrafinowaną prezentację.\ngold c250 - biały satynowy marki Monitor audio\nGold C250 został wykonany, by ożywić każdą filmową ścieżkę dźwiękową i zaoferować konkretną, a jednocześnie wyrafinowaną prezentację.\nModel Radius 225 jest jeszcze bardziej smuklejszy aniżeli jego poprzednik. Głębokość obudowy została zredukowana do 65 mm,genialnie spasować się z progresywnymi, ultra-cienkimi ekranami.\nrozmiary kolumny centralnej Monitor C150 sprawiają,genialnie wpasuje się ona do wielu szafek RTV, a należycie można ją ustawić na półce.\nradius one - czarny - czarny marki Monitor audio\nRadius One dziedziczy po oryginalnym Radiusie nieporównywalny dźwięk, będący rezultatem fantastycznie dostosowanych przetworników, umieszczonych w dokładnie dopasowanej obudowie.\nMonitor audio bronze centre - orzechowy - orzech (5060028974269)\nDzięki jednocześnie wyglądowi jak i brzmieniu kolumna centralna Bronze Centre jest naturalnym partnerem dla pozostałych modeli z kolekcji New Bronze w sytuacji tworzenia wielokanałowego systemu...\nMonitor audio silver c350 - orzechowy - orzech (5060028978878)\nKolumna centralna Silver C350 firmy Monitor Audio to sugestia do poważnych systemów kina domowego, w których jakość brzmienia odgrywa kluczową rolę.\nMonitor Audio Silver C350 - Czarny (połysk) - Czarny\nKolumna centralna Silver C350 firmy Monitor Audio to propozycja do poważnych systemów kina domowego, w których jakość brzmienia odgrywa kluczową rolę.\nMonitor Audio Silver C350 - Rosenut - Róża\nKolumna centralna Silver C350 producenta Monitor Audio to propozycja do poważnych systemów kina domowego, w których jakość brzmienia odgrywa kluczową rolę.


Na pierwszy rzut oka trudno jest ocenić, czy dany egzemplarz jest w pełni sprawny i posiada wszystko, co mieć powinien. Co więcej, nawet wprawione oko eksperta może czasem mieć problem dojrzeć ewentualne wady i usterki, które właściciel mógł skutecznie ukryć.\nOceniając stan zabytkowego pojazdu, należy przede wszystkim skupić się na kondycji blacharki. Powód jest bardzo prosty – wymiana poszczególnych elementów auta jest bardzo kosztowna, a i dostępność części bywa mała. Dlatego na oględzinach powinniśmy zwrócić szczególną uwagę, czy samochód nie posiada dziur, uszkodzonego lakieru lub pękniętych mocowań, co jest powodem do zrezygnowania z zakupu. Jeśli chodzi o pojedyncze ogniska rdzy, można jeszcze przymknąć na nie oko, pod warunkiem, że nie są zbyt duże.\nWśród sprzedawców starych samochodów nie brakuje oszustów. Niektóre egzemplarze mogą mieć częściowo wymienione oryginalne części na tanie zamienniki. Dla Ciebie jako potencjalnego kupca w kontekście późniejszej renowacji największe znaczenie ma to, co zostało wymienione. Warto być świadom, że aby samochód mógł zostać uznany za zabytkowy, musi składać się w przynajmniej 75 proc. z oryginalnych części. Podczas oględzin przyjrzyj się więc wszelkim detalom, które, choć są łatwo wymienialne, to znalezienie ich w oryginalnej wersji bywa bardzo trudne, a zakup ekstremalnie drogi.\nMarzą Ci się charakterystyczne dla zabytkowych samochodów żółte tablice rejestracyjne? Zwróć uwagę, czy sprzedawca udostępnia pełną dokumentację dla sprzedawanego auta. Jej posiadanie nie tylko ułatwi Ci załatwienie formalności w urzędach, ale też podniesie wartość samochodu. Absolutne minimum, które powinno mieć każde auto to dowód rejestracyjny lub karta pojazdu.\nKlasyk tak jak każdy inny dopuszczony do ruchu drogowego pojazd musi mieć ubezpieczenie OC. Aby ustrzec się konsekwencji nieprzewidzianych zdarzeń, warto zaopatrzyć się też w nieobowiązkowe autocasco. Pełen pakiet ubezpieczeń dla zabytkowego samochodu w atrakcyjnej cenie znajdziesz tutaj: https://www.lancasterinsurance.co.uk/insurance/classic-car-insurance/.


Magurski Park Narodowy - Materiały dodatkowe – galeria wiedzy Wydawnictwa Naukowego PWN\nnazwa — Magurski Park Narodowy\npaństwo — Polska, woj. podkarpackie i częściowo małopolskie\nrok założenia — 1994\npowierzchnia — 19 439 ha, otuliny 22 697 ha\nLeży w Beskidzie Niskim i rozciąga się z północnego-zachodu (okolice Wapiennego) na południowy-wschód aż do granicy państwowej na południu, z wyłączeniem nieregularnego pasa z południowego-wschodu na północny-zachód ze wsiami: Polany, Krempna, Świątkowa Wielka i Mała; obejmuje całe pasmo Magury Wątkowskiej (wysokość do 847 m n.p.m.) oraz pasma wzgórz leżących na pd. od niej; przez Park przepływa fragment górnej Wisłoki i liczne potoki, często biorące tu swój początek; źródła, obszary źródliskowe; lesiste wzgórza są urozmaicone wychodniami i odsłonięciami skalnymi piaskowca magurskiego (następstwo młodych procesów erozyjnych) w masywie Magury Wątkowskiej i na szczycie Kamienia (714 m n.p.m.). Lasy zajmują ponad 93% powierzchni, w tym ok. 36% lasy liczące ponad 100 lat; w piętrze pogórza, do 530 m n.p.m., rosną naturalne lasy typu grądów, olszynka karpacka, bagienna oraz łęgi, tu też znajdują się sztucznie wprowadzone drzewostany z przeważającym udziałem sosny; regiel dolny, powyżej 530 m n.p.m., występujący wyspowo, porasta żyzna buczyna karpacka, kwaśna buczyna oraz bory jodłowe i jodłowo-świerkowe; bogata flora z ponad 40 chronionymi gatunkami roślin, jak: cis, kosodrzewina, wawrzynek wilczełyko, kłokoczka południowa, bluszcz, zimowit, rosiczka okrągłolistna, liczne storczyki, widłaki; w faunie ze ssaków występuje niedźwiedź, ryś, żbik, kuna, borsuk, bóbr, z ptaków — orzeł przedni, orlik krzykliwy, trzmielojad, puchacz, bocian czarny, z gadów — wąż Eskulapa, z płazów — salamandra plamista. Podczas II wojny światowej 1939–45 zniszczeniu i degradacji uległa znaczna część terenu; zachowały się niektóre zabytki sakralne (kościoły, cerkwie, kapliczki) i w mniejszym stopniu zabudowa wiejska. Szlaki turystyczne, trasy narciarskie; schroniska, pola biwakowe; ośrodki wypoczynkowe. Siedziba zarządu w Nowym Żmigrodzie.\nMagurski Park Narodowy, woj. podkarpackie i częściowo małopolskie fot. P. Fabijański/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN


Fright Night - The Killer Must Kill Again (official video) - Music Wolves\nFright Night – The Killer Must Kill Again (official video)\nFright Night to warszawski zespół muzyczny, który powstał w 2018 roku z inicjatywy Łukasza Bołdyna (wokal) oraz Daniela Woźniaka (gitara). Na początku działalności kapela skupiała się głównie na coverach swoich ulubionych artystów: Iggy Pop, Danzig, Misifts oraz Ramones. Z czasem jednak panowie postanowili komponować własny materiał.\nNa przełomie 2019 oraz 2020 roku do bandu dołączyli: Kacper Żurawski (perkusja) oraz Jarosław Grygiel (gitara basowa). W takim w pełni ustabilizowanym już składzie Fright Night zarejestrowało swój pierwszy mini-album zatytułowany „The Maddest Stories Ever Told „. Muzyka wykonywana przez zespół to mieszanka: rocka gotyckiego, heavy metalu oraz hard rocka inspirowana tuzami gatunku takimi jak: Sisters of Mercy, Black Sabbath, Type O Negative, Candlemass czy Danzig. 19 grudnia ukazal się drugi singiel promujący wydawnictwo „The Maddest Stories Ever ” o tytule „The Killer Must Kill Again”, który hołduje włoskiej odmianie horroru zwanej giallo.\nSvita „Portal” – video\n„Svita to projekt muzyczny, który przenosi słuchacza w niezwykłe połączenie świata współczesnego ze średniowiecznym fantasy. Od nordyckich fjordów, o surownym zimnym klimacie, przez mistyczne jezioro…\nPrzynoszę wam ogień! – Nowy teledysk Frontside.\nFrontside wraca wielkim stylu! W tych ciężkich czasach zespół wystosowuje odezwę do Narodu! Nie regulować odbiorników! Najnowsze Video grupy możecie znaleźć poniżej!\nFright Night to warszawski zespół muzyczny, który powstał w 2018 roku z inicjatywy Łukasza Bołdyna (wokal) oraz Daniela Woźniaka (gitara). Na początku działalności kapela skupiała…\nNowe video od Diatom Trójmiejsko-świdnicki DIATOM przedstawia opatrzony teledyskiem nowy singiel pochodzący z wydanej w tym roku przez Lynx Music płyty „SÓL”. Autorem klipu jest…


oferta - Viezzer Autos\nPosts tagged with: oferta\nNietypowe pomysły na prezent takie jak jazda quadem czy samochodem monster truck.\nMnóstwo z nas szuka niespotykanego koncepcji na niezwykły upominek dla bliskiej osoby. Chcemy aby podarunek był nietuzinkowy i na długo tkwił w pamięci.\noferta, podarunki, prezent\nZakupy jeszcze nigdy nie były tak łatwe jak dzisiaj. Dzięki zakupom internetowym można dosyć szybko i sprawnie kupić potrzebne rzeczy\nDla każdego z nas takie zakupy są niezwykle istotną aktywnością. Nawet jak ich za bardzo nie preferujemy to powinniśmy się zgodzić, iż często nie ma zbyt wielkiego wyboru. Na szczęście aktualnie jest to dosyć proste, gdyż możemy robić zakupy online. Jak ułatwia to nam życie przekonujemy się za każdym razem, kiedy bez wychodzenia z domu odnajdujemy niezbędną rzecz. W dzisiejszych czasach już praktycznie każdy z nas robi takie zakupy.\noferta, sprzęt, usługi\nDate: 8 czerwca 2020 0\nJak przedstawia się lokata bezkarna? – najważniejsze informacje\nNajczęściej banki mają wiele różnych propozycji dla swoich klientów i trzeba się im tutaj rzetelnie przypatrzeć, żeby posiadać świadomość, że korzystamy z tej odpowiedniej dla nas.\nbanki, majątek, odsetki, oferta, propozycja\nDate: 10 kwietnia 2019 0\nW jaki sposób dziś kupować rozmaite części stalowe jak również przenośniki rolkowe\nKupno sporej ilości elementów ze stali i maszyn budowlanych nie jest dziś, niestety zanadto łatwe. Wymaga odpowiedniej wiedzy, a także poświęcenia niezwykłej ilości czasu, aby wybrać konieczne materiały budowlane.\nhala produkcyjna, konstrukcje stalowe, oferta, przenośnik rolkowy, stal\nZnakomite oferty wypożyczenia autobusów i autokarów\nNa poszczególnych stronach internetowych możemy z łatwością wyselekcjonować przydatne dla siebie informacje w kwestii cen przewozów. Zdarzają się sytuacje, gdy klienci indywidualni oraz ogólne przedsiębiorstwa stają w obliczu obowiązku skorzystania z wynajmu sporych rozmiarów samochodu.\naktualności, informacje, oferta, promocje, usługi, wyjazd


USA: Wypadek na trzykadłubowym okręcie przyszłości - Defence24\nUSA: Wypadek na trzykadłubowym okręcie przyszłości\n3 listopada 2016, 11:13\nUSS „Mongomery” – fot. www.austal.com\nTrzykadłubowy okręt do działań przybrzeżnych USS „Mongomery” (LCS 8) uległ już czwartemu wypadkowi od czasu jego przejęcia przez amerykańską marynarkę wojenną 10 września 2016 r. Nie oznacza to jednak wcale, że mamy do czynienia ze źle zaprojektowana jednostką pływającą.\nUSS „Montgomery” to ósmy, amerykański okręt do działań przybrzeżnych LCS (Littoral Combat Ship) i czwarty wykonany w wersji trzykadłubowej (określanej jako typ Independence). Jest to jednocześnie jak na razie najbardziej pochowa jednostka tego typu.\nNa jej pokładzie doszło bowiem od 10 września br. już do czterech poważnych awarii technicznych i wypadków – wszystkie podczas przejścia okrętu ze stoczni Austal w Mobile w Alabamie do macierzystego portu San Diego na zachodnim wybrzeżu USA. Pierwsze dwa niepożądane zdarzenia nastąpiły 13 września br., jeden po drugim, w przeciągu 24 godzin. Najpierw stwierdzono obecność wody morskiej w hydraulicznym układzie chłodzenia systemu napędowego. Kilka godzin później doszło do awarii jednej z dwóch turbin gazowych. Amerykanie wyjaśniali później, że system napędowy okrętów typu Independence został zbudowany zgodnie z zasadami redundancji. Pozwala to na działanie z kilkoma konfiguracjami silników, nawet wtedy, gdy jeden z nich ulegnie uszkodzeniu. W tym wypadku doszło jednak do uszkodzenia obu linii napędowych, co zmusiło Amerykanów do jak najszybszego wykonania naprawy.\nCzytaj więcej: Miliard dolarów na dwa kolejne okręty LCS dla US Navy\nPodjęto więc decyzję, by okręt przerwał podróż i po krótkim postoju na uzupełnienie paliwa w bazie morskiej Guantanamo na Kubie, udał się do bazy amerykańskiej marynarki wojennej Mayport w Jacksonville na Florydzie. To właśnie tam wykonano najważniejsze i niezbędne naprawy gwarancyjne. Prace trzeba było jednak przerwać, ponieważ 4 października br. USS „Montgomery” musiał opuścić Mayport uciekając przed zbliżającym się huraganem Matthew. To właśnie wtedy doszło do trzeciego wypadku - kolizji trimarana z holownikiem portowym.\nW trakcie natychmiast przeprowadzonego przeglądu znaleziono pękniecie kadłuba na długości około 30 cm (wzdłuż spawu) na szczęście około metr ponad poziomem wody. Odnotowano dodatkowo wygięcie pięciu płatów blachy pokrywającej burty. Przeciek powodował, że do wnętrza okrętu dostawało się około 4 litrów wody co każde trzy minuty - do czasu aż marynarze nie uszczelnili burty za pomocą klinów. Te tymczasowe zabezpieczenia były na tyle skuteczne, że nie wrócono do portu i zdecydowano się na kontynuowanie rejsu.\nDo ostatniego wypadku doszło 29 października br. już przy przejściu z Atlantyku na Pacyfik przez Kanał Panamski. Trimaran był wtedy prowadzony przez śluzy Gatun i Pedro Miguel przez licencjonowanego, miejscowego pilota (Panama Canal Pilot). Pomimo doświadczenia nie uwzględnił on w pełni charakterystyk manewrowych trzykadłubowej jednostki i doprowadził do zderzenia lewym kadłubem w środkowy mur ograniczający szlak wodny. Po przeglądzie na okręcie stwierdzono około 45-centymetrowe pęknięcie między lewą burtą a płytą pawęży.\nUszkodzenie znajduje się około 3 metrów nad poziomem wody. Ponieważ nie stwierdzono żadnych przecieków i problemów ze stabilnością zdecydowano, że USS „Montgomery” będzie kontynuował swoją podróż do San Diego, która ma się zakończyć jeszcze w listopadzie br.\nCztery wypadki, do jakich doszło w przeciągu dwóch miesięcy nie są wcale dowodem na wadliwą konstrukcję okrętów LCS typu Independence lub na popełnione błędy podczas ich budowy. Należy bowiem pamiętać, że trimarany tej wielkości są zupełną nowością nie tylko dla Amerykanów, ale i dla całego świata. Wymagają więc szczególnej uwagi i w miejscach zupełnie nieprzygotowanych na ich przyjęcie może dojść do problemów - tak jak było w przypadku portu Mayport i Kanału Panamskiego. W przypadku działań na morzu okręty te jednak sprowadzają się i to być może lepiej niż ich jednokadłubowe odpowiedniki typu Freedom. Jedno jest pewne: zwolennicy obu konstrukcji na pewno nie powiedzieli jeszcze ostatniego zdania.\nczwartek, 3 listopada 2016, 20:29\nTo jest chory pomysł,oni je zrobili je z aluminium,szukajcie a znajdziecie fotki koncepcyjnego ojca tego okrętu jedna prymitywna chińska rakieta i złom. Swift się nazywa nie zatonął ale jest zdeformowany pożarem. US Navy ma pomrocznosc czarną. Zapomnieli niszczyciele42 i fregaty A stracone przez brytyjczykow Stare skutery A-4 utopiły nowoczesne okręty. Paliły się jak fajerwerki na nowy rok. Z LCS będzie podobnie jedna rakietka i bul,bul -bul. US Navy schodzi na dno,a sankcji nie mają.\nczwartek, 3 listopada 2016, 18:32\nTaka informacja to rozkosz dla ruskich trolli, pewnie zaraz będzie wysyp komentarzy, że zabawki USA, to też się psują i takie tam. Zauważcie jednak, że Amerykanie budują nowoczesne jednostki, a ruskim psują się stare pordzewiale statki, a nowych brak, bo brak kasy :)\nczwartek, 3 listopada 2016, 22:15\nA widziałeś kiedyś jak pali się aluminium? Widok nie do pozazdroszczenia dla marynarzy na takim okręcie.\nczwartek, 10 listopada 2016, 20:40\nNasi stoczniowcy budują brytyjskie lotniskowce.Zresztą ostatnio mieli podziękowanie w prasie.Bo gdyby nie oni terminy były zagrożone. Jak zbudują lotniskowce to może coś zrobią w kraju. Ale to tylko może.Bo czy wrócą?\npiątek, 4 listopada 2016, 09:50\nTo dowódca okrętu odpowiada za wszelkie manewry okretu nawet wtedy kiedy ma pilota na pokładzie. Podobnie jest podczas holowania okretu. Pan Maksymilian Dura powinien to wiedzieć pomimo, że nie jest marynarzem. Spędził wiele lat na pokładzie okrętu w składzie jego załogi.


MLEWANDOWSKA: CZYŚCIMY GŁOWĘ CZ. I - FACELLE + JOANNA NATURIA\nMalina Testuje 15 kwietnia 2013 20:31\nlewandowska 15 kwietnia 2013 20:42\nsuper, dziękuję za przyjęcie : )\nKasia 16 kwietnia 2013 21:00\nOj tam do razu za dobrze :D Ale nie narzekam to fakt :) I nie mogę się już doczekać obu wyjazdów! :)\nA Ty jak w tym roku? Wyjeżdżasz znów do Francji żebym miała ciekawą lekturę czy zostajesz w PL? :)\nlewandowska 16 kwietnia 2013 21:39\nNiestety (chociaż wcae nie aż tak niestety :), Polska. Ale z wyboru. Chcę się polenić, pofestiwalować i takie tam. Chociaż z drugiej ciągnie tak do wyjazdu, ale jednak chęć bycia z bliskimi wygrywa.\naladriela 16 kwietnia 2013 21:53\nTeż używam Facelle do mycia włosów - bardzo lubię :)\nlewandowska 16 kwietnia 2013 22:14\nNo to tak jak ja. Chociaż najpierw miałam pewne wątpliwości, że produkt o tak innym przeznaczeniu, może się też sprawdzić na głowie. : )


Mama Bartka: Zamek w Ogrodzieńcu... - Bartusiowy Blog\nZamek w Ogrodzieńcu jest nejefektowniejszym zamkiem, który udało nam się do tej pory zwiedzić. Ta ogromna budowla robi niesamowite wrażenie na dużych i małych. Spacerując po ruinach możemy się poczuć, jak mieszkańcu dawnego grodu 🙂\nRuiny zamku w Ogrodzieńcu są bardzo dobrze zachowane i są w całości udostępnione dla turystów. Kupując bilet otrzymujemy mapkę, więc na pewno nie zgubimy się wśród licznych schodów, komnat i różnych zakamarków. Przez otwory okienne możemy podziwiać wspaniałe widoki rozpościerające się dookoła. Możemy również wdrapać się na Basztę Kredencerską – wtedy oprócz pięknych widoków zobaczymy z góry cały zamek.\nZamek został wybudowany w XIV wieku za czasów króla Kazimierza Wielkiego na najwyższym wzniesiemu Jury Krakowsko-Częstochowskiej – Górze Janowskiego (515,5 m n.p.m.) W późniejszych latach król Jagiełło oddał zamek swojemu bliskiemu współpracownikowi – podczaszemu krakowskiemu Włodkowi z Chrabinowic herbu Sulima. Od tego czasu zamek często zmieniał właścicieli. Czasy świetności zamku mają miejsce za czasów Seweryna Bonera – krakowskiego burgrabiego i „bankiera” Zygmunta Starego. W pierwszej połowie XVI wieku Boner przebudował zamek w stylu renesansowym i znacznie go rozbudował – chciał on, aby zamek dorównywał wspaniałością rezydencji królewskiej na Wawelu. W 1587 roku wracające po nieudanym oblężeniu Krakowa wojska arcyksięcia Maksymiliana Habsburga szturmem zdobyły zamek. W XVII wieku zamek został dodatkowo zniszczony w czasie wojen szwedzkich i od tego czasu systematycznie zaczął popadać w ruinę. Z ruiny próbował go podnieść kasztelan krakowski Stanisław Warszycki, ale nawet zaradność i jego bogactwa na nic się zdały i w ciągu XVIII wieku zamek stał się całkowitą ruiną. Zamiast odbudowy – w XIX wieku ruiny zamku były wykorzystywane przez okolicznych mieszkańców jako tani materiał budowlany.\nCałe szczęście, że w 1885 roku zamek zwiedzał pionier polskiej patriotycznej turystyki – Aleksander Janowski. Pod wpływem wrażenia jaki wywarł na nim ogrodzieniecki zamek Janowskiemu przyszedł do głowy pomysł założenia organizacji turystycznej, która poprzez wędrówki po wspaniałych śladach przeszłości upowszechniałaby wiedzę o niegdysiejszej świetności Polski. Tak więc w 1906 roku założono Polskie Towarzystwo Krajoznawcze, które w 1950 roku zostało rozwiązane (jak również Polskie Towarzystwo Tatrzańskie) i z tych dwóch organizacji 17 grudnia 1950 roku zostało powołane Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (źródło).\nZamek w Ogrodzieńcu ma oczywiście swoją własną legendę…\nNocami w okolicach zamku Ogrodzieniec można spotkać wielkiego czarnego psa. Nie przypomina on jednak żadnej znanej rasy i nie zachowuje się jak zwykły pies. Na widok ludzi, wlokąc za sobą trzymetrowy łańcuch, biegnie w kierunku zamku i znika w poświacie księżyca. Niektórzy mieszkańcy Podzamcza twierdzą, że to zły duch Stanisława Warszyckiego, dawnego pana zamku Ogrodzieniec. (…) Warszycki (…) był dobrym gospodarzem. Zakładał stawy rybne, rozwijał tkactwo i garncarstwo, popierał handel. Podczas potopu szwedzkiego skutecznie bronił zamku (…) i odbił z rąk Szwedów zamek w Pilicy. (..) Ponoć nawet za najmniejsze przewinienia karał poddanych wymyślnymi torturami. (…) Porywczego charakteru kasztelana doświadczyły także jego żony. Jedną z nich często publicznie chłostał, a drugą, na wieść o schadzkach ze sługą, kazał żywcem zamurować w zamkowych lochach. Ponoć gdy zmarł, jego dusza trafiła do piekła, a cielesna powłoka pod postacią czarnego psa została skazana na wieczną tułaczkę po ziemi. (…) Inna wersja tej legendy związana jest z Andrzejem Firlejem. Kiedy w 1655 r. Szwedzi zbliżali się do Podzamcza, miał on ponoć ukryć wielkie skarby w zamkowej studni. Nikomu jednak, aż do śmierci, nie wyjawił tej tajemnicy. Może więc duch czarnego psa jest strażnikiem Firlejowego złota? [Jerzy Pleszyniak „Jurajskie legendy i historie do czytania i …kolorowania, s. 34-35]\nZamek w Podzamczu (Ogrodzieńcu) jest najwspanialszym tego typu obiektem, który do tej pory odwiedziliśmy. W czasie naszego 3-dniowego pobytu w Podzamczu zwiedziliśmy go dwa razy i na pewno jeszcze kiedyś tam wrócimy… Zamek można zwiedzać codziennie od początku kwietnia do końca listopada. W okresie od początku grudnia do końca marca zamek jest udostępniany do zwiedzania w weekendy – o ile pozwalają na to warunki atmosferyczne (zawsze można to sprawdzić na stronie internetowej, Facebooku lub telefonicznie).\nStrona internetowa: http://www.zamek-ogrodzieniec.pl/\nBilety: normalny – 12 zł, ulgowy – 8 zł, dzieci do lat 6 – bezpłatnie\n* przed wizytą sprawdź aktualny cennik na stronie internetowej\nUla - książkowe powroty on 14 stycznia 2018 at 20:33\nZwiedziłam sporo takich zamków i o dziwo – żadnego w Polsce. 🙂 Mają w sobie jakąś magiczną moc i nigdy nie pozostaję obojętna na ich wdzięki. 🙂\nIrena on 14 stycznia 2018 at 21:49\nCiekawe miejsce. Latem warto je zobaczyć. Legenda o zamku w Ogrodzieńcu 🙂 – ta druga wersja delikatniejsza 🙂\nMama Bartka on 15 stycznia 2018 at 00:01\nWedług nas też ta druga lepsza 🙂\nGrafy w Podróży on 14 stycznia 2018 at 22:00\nPotwierdzamy to jeden z ciekawszych zamków, oczywiście tych w ruinie, bo to zupełnie inna kategoria niż zamki, które przetrwały w całości do naszych czasów. Które zwiedzać lubię bardziej? Chyba wszystko zależy od nastroju.\nMama Bartka on 15 stycznia 2018 at 00:00\nMy chyba jednak bardziej ruiny…\nBielecki.es on 15 stycznia 2018 at 00:04\nNiestety nie miałem jeszcze przyjemności zaznajomić się z tym miejscem, będę musiał to nadrobić 😉\nOla on 15 stycznia 2018 at 14:30\nPięknie! Chciałabym kiedyś odwiedzić to miejsce 🙂\nKarolina Kaszub on 31 stycznia 2018 at 09:06


Głód zabijania (Alice Blanchard) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nŚrednia: 4.1 Ilość ocen: 13\nNasza cena: 31,19 zł 38,99 zł Taniej o: 20%\nKiedy już raz wejdziesz w mrok, mrok wejdzie w ciebie...\nDodana przez Zaczytane Z M. w dniu 2019-02-26\n“Głód zabijania” Alice Blanchard to pierwsza książka tej autorki, którą miałyśmy przyjemność czytać. Książka (jak dla nas) zawiera niekiedy zbyt długie opisy otaczających główną bohaterkę rzeczy, np. opisywaniu co znajduje się na biurku przez pół strony albo co znajduje się na ścianie, mimo to książka jest bardzo, bardzo wciągająca.\nHistoria młodej psychoterapeutki Kate Wolfe wciąga czytelnika już od pierwszych stron. Zdolna, młoda, pnąca się w górę kobieta, doceniana w swoim środowisku zawodowym Kate przeżywa traumę, gdy jej życie zdaje się być już niemal idealne. Podczas urlopu dostaję telefon, jej pacjentka Nikki McCormack popełniła samobójstwo. Pani psycholog bardzo silnie reaguje na tą wiadomość, myślała, że Nikki wychodzi już na prostą ze swoją chorobą, obwinia się, że to przez, że wyjechał na urlop nastolatka się zabiła. Ten cios sprawia, że w Kate odżywają emocje, które towarzyszyły jej w okresie, gdy zamordowano jej siostry. Podczas rutynowego śledztwa Kate łączy niektóre wątki i ma wrażenie, że jej pacjenta nie popełniła samobójstwa.\nCzy ktoś jej w tym pomógł?...\nCo ma wspólnego z tym okrutne zabójstwo jej siostry?...\nCo łączy te dwa wydarzenia?...\nKsiążka godna uwagi, wciąga czytelnika w swoją historię. Historia nietuzinkowa i wyjątkowa.\n„16 lat temu, Savannah, młodsza siostra Kate Wolfe, została brutalnie zamordowana. Zmuszona do życia z permanentnymi wyrzutami sumienia, po tym jak przez swoje samolubstwo straciła młodszą siostrę, Kate czuła lekką ulgę na myśl, że człowiek odpowiedzialny za ten czyn czeka na wykonanie wyroku śmieci. Ale kiedy spotyka emerytowanego policjanta, który jest przekonany, że jej siostra była tylko jedną z wielu ofiar seryjnego mordercy, Kate musi się zmierzyć z myślą, że morderca Savannah uniknął kary i znajduje się na wolności.\nOdkopując niepokojące rodzinne sekrety w poszukiwaniu prawdy, Kate zaczyna być pewna, że odkryła zdeprawowany umysł kryjący się za tymi śmierciami. Ale pochłonięta polowaniem na zabójcę nie wie, że zabójca właśnie zastawia sidła na nią…”\nDodana przez Katarzyna M. w dniu 2019-01-27\nDodana przez Karolina M. w dniu 2019-01-21\nDodana przez Martyna M. w dniu 2019-01-15\nDodana przez Karolina S. w dniu 2019-01-08\nPrzyznam bez bicia, że "Głód zabijania" był pierwszą powieścią Alice Blanchard, którą przeczytałam. Z nowymi autorami jest podobnie jak z debiutami literackimi, podchodzimy do nich z dystansem, obawiając się, czy spełnią nasze oczekiwania. Osobiście bardzo sobie cenię opinie innych czytelników i przed przystąpieniem do lektury często czytam recenzje zarówno fanów jak i krytyków. Tym razem całość wyszła zdecydowanie na plus więc do książki podeszłam z otwartym, pełnym nadziei sercem. I oczywiście się nie zawiodłam. Mało tego, na mojej liście do przeczytania pojawiły się kolejne pozycje Blanchard.. Napisanie dobrego thrillera, szczególnie w dzisiejszych czasach kiedy wszystko zostało już wymyślone, jest trudnym wyczynem, jednak tym razem wyszło rewelacyjnie. Nie przypuszczałam, że coś będzie mnie w stanie jeszcze zaskoczyć, że kolejny raz spotkam oryginalnych bohaterów. Okazuje się jednak, że w tej studni literackiej jeszcze nie widać dna.\n16 lat temu, Savannah, młodsza siostra Kate Wolfe, została brutalnie zamordowana. Zmuszona do życia z permanentnymi wyrzutami sumienia, po tym jak przez swoje samolubstwo straciła młodszą siostrę, Kate czuła lekką ulgę na myśl, że człowiek odpowiedzialny za ten czyn czeka na wykonanie wyroku śmieci. Ale kiedy spotyka emerytowanego policjanta, który jest przekonany, że jej siostra była tylko jedną z wielu ofiar seryjnego mordercy, Kate musi się zmierzyć z myślą, że morderca Savannah uniknął kary i znajduje się na wolności.\nNie jest to pierwsza książka, której główna bohaterka boryka się z trudną przeszłością i zmuszona jest do niesienia ciężkiego bagażu emocjonalnego. Tym co ją wyróżnia jest fakt, że Kate zdaje sobie sprawę, że jest winna. Kilkanaście lat temu zamiast opiekować się siostrą postanowiła zająć się własnymi sprawami co doprowadziło do tragedii. Od tego czasu dręczą ją wyrzuty sumienia. Każdego dnia zadaje sobie pytanie co by było gdyby przyłożyła się do swoich obowiązków tak, jak tego od niej oczekiwano. By zmyć swoje winy i odpokutować, kobieta postanawia zostać psychologiem dziecięcym i pomagać młodym, zagubionym ludziom. To właśnie relacje pomiędzy Kate a innymi bohaterami tej książki są ważnym spoiwem tej powieści. Autorka chce nam pokazać, że każde nasze wybory mają swoje konsekwencje. Matka Kate popełniła samobójstwo, w wyniku którego ojciec dziewczynek zamknął się w sobie i odsunął od przeżywających koszmar dzieci. Kiedy doszło do kolejnej tragedii, śmierci Savannah, mężczyzna jeszcze bardziej się zdystansował. Ten brak miłości rodzicielskiej i życie w ciągłym lęku przed opuszczeniem, miało duży wpływ na charakter i psychikę Kate. Nie pomagał również fakt, że zabójcą okazał się jeden z bliskich sąsiadów. Okolica, dom, praktycznie cały świat nagle przestały być bezpieczne. Wszystko to skutkuje autodestrukcyjnym zachowaniem. Po latach, kiedy kobieta znalazła bezpieczeństwo w swoim własnym gabinecie, dochodzi do kolejnej tragedii. Jedna z pacjentek Kate popełnia samobójstwo. Wydarzenie to sprawia, że wszystko wraca z siłą huraganu. Z powrotem pojawiają się wyrzuty sumienia i strach. Spotęgowane jest to faktem, że okazuje się iż czekający w celi śmierci mężczyzna niekoniecznie musi być zabójcą jej siostry. Myślę, że niejedna bohaterka nie byłaby w stanie poradzić sobie z taką ilością celnych ciosów. Doskonałe przygotowanie zawodowe z zakresu psychologii ułatwiły Kate radzenie sobie z lękiem, depresją i strachem. Pomocny też był partner kobiety, również lekarz, który zapewniał jej bezpieczeństwo. Ich rozmowy, pełne żartów, ciepła i czułości sprawiały, że ich związek wydawał się prawdziwy, owszem miewali słabsze dni jednak ich relacje były pełne wsparcia, zrozumienia i empatii.\nJak większość thrillerów psychologicznych, również i ten wymaga czasu na rozkręcenie się fabuły. Mniej więcej połowa książki stanowi wprowadzenie. To doskonałe połączenie teraźniejszości z przeszłością. Cieszę się, że autorka stworzyła powieść jednego bohatera i czasu fabularnego, dzięki temu "Głód zabijania" nie jest dziełem zagmatwanym i chaotycznym. Choć wydarzenia sprzed lat odgrywają tutaj bardzo ważną rolę i kwestia ich wytłumaczenia i opisania jest krytyczna, tak nie przytłoczyły one akcji fabularnej. Muszę przyznać, że cieszyłam się z tego, że dane mi było dogłębnie poznać naszych bohaterów, zobaczyć jak wygląda ich praca i obowiązki dnia codziennego. Język, którym posługuje się autorka jest prosty, jednak czytelnik odbiera go w sposób niezwykle obrazowy. Jeśli akurat towarzyszymy naszemu bohaterowi w wycieczce po śniegu to słyszymy jego trzask, kiedy wkraczamy do ciemnego pomieszczenia również atmosfera w naszym własnym, bezpiecznym domu staje się inna, bardziej mroczna, czujemy dreszcze, dostajemy gęsiej skórki. Może się wydawać, że do stworzenia takiego wrażenia realności potrzeba dużej ilości słów i opisów, autorka jednak udowodniła coś zgoła innego. Powieść zdecydowanie nie jest przegadana.\nOd mniej więcej połowy książka nabiera tempa, zwiększa się ilość zwrotów akcji, fabuła staje się bardziej dynamiczna. Jest to jedna z tych powieści, gdzie czytelnik nie może się powstrzymać przed zgadywaniem co będzie dalej. Kiedy już już myślimy, że udało nam się rozwiązać zagadkę, następuje twist w kierunku, którego najmniej się spodziewaliśmy. Ani razu nie udało mi się przechytrzyć autorki i dopiero zakończenie powieści przyniosło odpowiedzi na wszystkie pytania.\nTym co troszkę kłuło w oczy była dość niefrasobliwa postawa naszej bohaterki. Z jednej strony autorka przedstawia ją jako osobę zrównoważoną, inteligentną i rozsądną by z drugiej kierować nią w sposób zupełnie pozbawiony zasad logiki. Pewnie każdy z was nie raz się zastanawiał dlaczego bohaterowie horrorów chodzą sami po cmentarzach czy nie zapalają światła kiedy słyszą hałas. Właśnie z tym mamy do czynienia w "Głodzie zabijania". Kate niczym członek ekipy Avengersów, niczego się nie boi. Nie jest dla niej problemem wejście do nieznanego mieszkania czy wyruszenie na samotną wędrówkę po okolicy. Dodam, że już wtedy wie, że rozpoczęła się zabawa w kotka i myszkę z psychopatą i jest wielce prawdopodobne, że to ona może stać się ofiarą. Te infantylne zachowania i niektóre szczeniackie teksty odebrały mi troszkę radości z lektury.\nAlice Blanchard napisała ciekawy, trzymający w napięciu thriller psychologiczny z ciekawymi bohaterami, skomplikowaną zagadką i mnóstwem nieprzewidywalnych zwrotów akcji. Niektóre części były mniej, inne bardziej dynamiczne jednak ani razu nie miałam wrażenia, że fabuła była przesadzona, naciągana. Ta historia jest niczym rollercoster, zaczyna się od powolnej wspinaczki pod górę a kończy na szalonej jeździe bez trzymanki. Teraz, już po skończonej lekturze, kiedy znam wszystkie odpowiedzi, muszę przyznać, że jestem zadowolona i usatysfakcjonowana. Idę nadrobić zaległości (niestety w języku angielskim) i czekam na więcej.\nDodana przez Paulina J. w dniu 2019-01-03\nGłówną bohaterką książki jest doktor psychiatrii Kate Wolfe. Ceniona i utytułowana w swoim środowisku pomimo swojego młodego wieku, pracuje z dziećmi i młodzieżą.\nJedną z jej pacjentek jest Nikki McCormack, piętnastolatka z chorobą dwubiegunową, która uważała, że świat kręci się w okół niej. Kate systematyczną i powolną pracą starała się dziewczynie pomóc. Uważała, że wszystko zmierza już ku dobremu. Nikki przestała ćpać, pić, a także nie mówiła o samobójstwie. Na wieść o dwutygodniowym urlopie pani doktor, Nikki była zaniepokojona. Jednak udało się ją uspokoić podaniem przez Kate jej prywatnego numeru telefonu oraz zapewnieniem, ze może dzwonić o każdej porze dnia i nocy.\nKate udawała się na wyczekiwany od dawna urlop ze swoim chłopakiem James'em, który notabene również jest psychiatrą, lecz pracuje z dorosłymi na innym niż główna bohaterka oddziale. W czasie urlopu miała się stać rzecz, na którą Kate od dawna czekała. W więzieniu ma zostać stracony Henry Blackwood, morderca jej młodszej siostry.\nSzesnaście lat wcześniej to w jego ogrodzie znaleziono ciało zaginionej Savanah, która została pochowana żywcem. Przysięgli skazali go na karę śmierci, gdyż wszystko przemawiało za jego winą. Kate bardzo kochała swoją siostrę i do tej pory cierpi z powodu jej straty. Główna bohaterka nie miała łatwej przeszłości. Kilka lat przed śmiercią Savanah u ich matki zdiagnozowano chorobę psychiczną wymagającą leczenia na oddziale psychiatrycznym. Gdy wszystko wydawało się już na dobrej drodze, bo po sześciu miesiącach przebywania na oddziale ich matka wróciła pełna energii do domu, to stało się najgorsze. Po niedługim czasie popełniła samobójstwo.\nKate straciła w młodym wieku dwie ważne dla niej osoby. Został jej tylko ojciec, który nie jest łatwym człowiekiem. Jest raczej cichy, spokojny, wycofany choć jest lekarzem rodzinnym.\nW wyniku przebytych traum w młodości Kate zaczęła chodzić na psychoterapie do doktora Iry Lippencottow'a. Pomimo sukcesów terapii nadal zostały rany, których bohaterka nie może zaleczyć. W dorosłym życiu drogi jej i doktora Iry splotły się ponownie na stopie zawodowej, gdyż zaczęła pracować na jego oddziale oraz zawsze mogła liczyć na jego fachową pomoc.\nGdy Kate i James cieszyli się z świeżo rozpoczętego urlopu pani doktor dostaje straszną wiadomość, Nikki popełniła samobójstwo. Kate przyjęła bardzo emocjonalnie ta wiadomość, gdyż wydawało jej się, ze jej pacjentka wychodzi już na prostą. Obawia się, ze jej decyzja o przejściu na urlop wywołała taką reakcje Nikki. Kate zostaje zaproszona przez państwo McCormack na pogrzeb ich córki. Główna bohaterka udaje się na swój oddział, żeby porozmawiać ze swoim przełożonym. Na izbie przyjęć zauważa wyglądającą dosyć osobliwie dziewczynkę, która siedzi sama. Nie reaguje, gdyż spodziewa się, że jej opiekuni oddalili się na chwilę, aby coś załatwić. Jednakże po długim czasie ponownie widzi ją siedzącą w tym samym miejscu, nadal samą. Postanawia zainteresować się dziewczynką i wraz z pielęgniarką zabierają ja na jedną z sal izby przyjęć. Okazuje się, ze matka Maddie Ward, bo tak nazywa się mała pacjentka Kate, została porzucona przez matkę w szpitalu, aby ja "naprawili", bo jak to określiła jest "chora na głowę".\nGłówna bohaterka po ogólnym zbadaniu i rozmowie z dziewczynką postanawia skontaktować się z jej matką. Jak się okazało jest to niezwykle osobliwa osoba, która na pierwszy rzut oka chce się pozbyć problemu, jakim jest chora córka. Kate udaje się jednak z nią umówić, ale spotkanie nie przebiega tak, jak sobie to wyobrażała, choćby ze względu na to, że pani Ward nie opuści parkingu, a nawet samochodu. Doktor Wolfe na sam koniec spotkania odkrywa, że matka Maddie to bratanica Henry'ego Blackwood'a Nelly. To odkrycie wstrząsa nią, lecz kobieta szybko odjeżdża i nie udaje się jej złapać. Jak się okazuje to tylko początek skomplikowanej historii.\nGdy doktor Wolfe wydawało się, że już nic gorszego nie może się jej przytrafić to się myliła. Na pogrzebie Nikki spotyka detektywa, który prowadził śledztwo w sprawie zabójstwa jej siostry. Dyson Palmer bardzo nalegał na rozmowę z nią, a to co ostatecznie jej powiedział, zwaliło ją z nóg. Emerytowany detektyw Palmer twierdzi, że Blackwood nie jest zabójcą Savanah, ale ktoś inny i ma na to dowody, które pragnie przedstawić Kate.\nWszystkie wspomnienia wracają do głównej bohaterki jak bumerang. Nie wie, co ma zrobić z ta wiedzą. Do tej pory żyła w świadomości, że bestia, która zabiła jej siostrę została skazana, a teraz będzie stracona. Kate jest zagubiona, a wręcz zdruzgotana, a na dodatek w jej życiu pojawiła się Nelly i Maddie. Wszystko to dzieje się zaledwie kilka dni przed egzekucją Blackwood'a.\nDoktor Wolfe nie wie, co ma zrobić, co myśleć w tej sytuacji i jakie kroki podjąć. Uwierzyć detektywowi, czy też nie? Iść za radą ukochanego? Grzebać w przeszłości, która wywołuje tylko fale bólu, czy żyć dalej i starać się ponownie ułożyć sobie życie?\nDodana przez Skr B. w dniu 2019-01-03\nDodana przez Maria D. w dniu 2019-01-02\nDodana przez Anna R. w dniu 2019-01-01\nAlice Blanchard w Polsce może zostać uznana za debiutantkę. Jednak tak naprawdę ta autorka w swoim dorobku pisarskim ma już aż 5 książek. Na goodreads jej książki oceniane są na ponad 3 z 5 gwiazdek, także mam nadzieje, że książka będzie chociaż trochę dobra i wciągająca. Jak wiecie, ja sięgając po thriller oczekuje, czegoś, co będzie trzymało mnie w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Jednak jeśli wiem, że książka jest kryminałem oczekuje, fajnej zagadki do rozwiązania. Jak było w tym przypadku, czy książka okazała się thrillerem, czy kryminałem ?\nKate to z pozoru normalna kobieta, która od niedawna zaczęła pracę jako psychiatra dziecięcy na oddziale w szpitalu. Jej życie wiedzie się dobrze i kobieta razem ze swoim partnerem przeprowadza się do nowego mieszkania. Jednak Kate w przeszłości wcale nie miała łatwego życia, jej matka popełniła samobójstwo, co bardzo wstrząsnęło kobietą. To nie koniec złych rzeczy w jej życiu, gdy Kate była nastolatką jej młodsza siostrzyczka została uprowadzona a później znaleziono jej ciało. Śmierć dla dziewczynki nie okazała się jednak szybka, dowiadujemy się, że została pogrzebana żywcem, po czym umarła. Książka na tym się jednak nie kończy 16 lat po tym tragicznym morderstwie, oprawca małej dziewczynki ma zostać w końcu skazany na śmierć. Jednak sąd ma wątpliwości czy to właśnie ON zabił małą siostrzyczkę Kate – Savannah. To właśnie wtedy kobieta zostaje uwikłana w nowe śledztwo, gdzie na światło dzienne wychodzą jeszcze inne mroczne tajemnice z przeszłości.\nKsiążka napisana jest w trzech częściach. Pierwsza to samobójstwo dziewczyny chorej na dwubiegunowość. Druga część jest poświęcona dużej mierze Maddie, której to matka twierdzi, że młoda dziewczyna została opętana i tylko Kate może jej pomóc. Trzecia część w dużej mierze została poświęcona sprawie morderstwa Savannah i wątpliwości, jakie się rodzą w głowie naszej głównej bohaterki.\nKate została wykreowana przez autorkę na silną postać, która jest skłonna walczyć o prawdę i życie innych ludzi. Oczywiście jak każda postać ma swoje słabsze momenty, gdzie możemy widzieć jej załamanie i bezsilność. Jednak, gdy zaczyna tropić mordercę swojej siostry, wszystko analizuje i dowiaduje się jeszcze więcej niż policja. Autorka od początku książki zaczyna nas naprowadzać na pewne sugestie co do tego, kto zabiła Savannah. Alice świetnie buduje napięcie oraz jej powieść nie zastyga w miejscu, cięgle, coś się dzieje.\n" Głód zabijania " to świetny thriller, bardzo mocno napisany pełen tajemnic i zagadek. Książka ma w sobie wątki psychologiczne przez co staje się jeszcze lepsza. Bohaterowie zostali naprawdę świetnie wykreowani, a akcja świetnie przeprowadzona. Ja mam nadzieje, że ktoś wyda więcej książek tej autorki, bo chętnie bym je również przeczytała. A wy lubicie takie klimaty w książkach ?\nDodana przez Bookendorfina I. w dniu 2018-12-29\nDodana przez Justyna G. w dniu 2018-12-27\nTłumacz: Godycka Ewa\n`Unikalna historia - wybitnie oryginalna!` - Sherrilyn Kenyon. Kresley Cole rozpoczyna ekscytującą nową serię opowieścią o zaciekłym wilkołaku i urzekającej wampirzycy - nieprawdopodobnych kochankach oraz o namiętności, dla której ni śmierć, ni życie nie stanowią granicy. Mityczny wojownik, którego...\nKiedy już raz wejdziesz w mrok, mrok wejdzie w ciebie Samobójstwo pacjenta to dla każdego psychoterapeuty zawodowa klęska. Dla doktor Kate Wolf tym boleśniejsza, że przywołuje wspomnienia, od których od dawna próbuje się uwolnić. Mimo upływu szesnastu lat wciąż wini się za śmierć młodszej siostry,...\n22,49 zł 26,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\neBook Głód zabijania mobi epub\nKiedy już raz wejdziesz w mrok, mrok wejdzie w ciebie Samobójstwo pacjenta to dla każdego psychoterapeuty zawodowa klęska. Dla doktor Kate Wolf tym boleśniejsza, że przywołuje wspomnienia, od których od dawna próbuje się uwolnić. Mimo upływu szesnastu lat wciąż wini się za śmierć młodszej...\nCiało zwisało z sufitu. Ręce i nogi były związane kablem, a ściany pokrywały rozbryzgi krwi. W kuchni stało otwarte pudełko na jedzenie na wynos, nad którym unosiła się chmara much. W środku znajdowała się ludzka śledziona, a może wątroba, trudno powiedzieć. Taki widok zastała agentka Maggie O’Dell...\n35,87 zł 38,99 zł Do koszyka dodaj do schowka\n30,80 zł 38,99 zł Do koszyka dodaj do schowka


"W NIK nie ma bandytów!". Zawiadomienie do prokuratury ws. słów Włodzimierza Czarzastego\n"Jesteśmy zobowiązani, żeby tę pamięć pielęgnować". Wizyta Morawieckiego i Merkel w Auschwitz\nOpublikowano listę 746 nadal orzekających sędziów. Powołała ich Rada Państwa PRL\nRyszard Czarnecki: O PPR czyli Partii Przyjaciół Rosji w UE...\n[Tylko u nas] Piotr Duda: Energia z węgla może być zielona. Dzisiejsza technologia na to pozwala\n"Pytanie o czystość moralną narodu". Obraźliwe rozważania Mieszkowskiego nt. wysokiego poparcia PiS


Pergole ogrodowe, miejskie – projekt, produkcja, konstrukcje, monta¿.\nPolecamy PERGOLÊ stalow± do ogrodu, na dzia³kê albo rozbudowê tarasu, kawiarenki czy ogródków restauracyjnych. Pomys³ów na u¿ycie i wykoñczenie pergoli jest bez liku… otwarta, przeszkolona i ocieplona, a mo¿e tylko chroni±ca przed s³oñcem i deszczem?\nDoradzamy i proponujemy w³asne rozwi±zania konstrukcyjne. Konstrukcjê wykonujemy szybko i sprawnie, która pos³u¿y Pañstwu na lata.\nWyceny indywidualne, w zale¿no¶ci od rozmiaru konstrukcji.\nWszystkie elementy stalowe naszych konstrukcji wykonane s± z najwy¿szej jako¶ci stali oraz s± zabezpieczone poprzez cynkowanie ogniowe i malowanie proszkowe na wybrany kolor.\nWiaty ¶mietnikowe – projekt, produkcja, konstrukcje, monta¿.\nW³a¶ciwe odgrodzenie odpadów komunalnych jest istotne na ka¿dym osiedlu — niezale¿nie od jego wielko¶ci. Altany ¶mietnikowe pozwalaj± lepiej zadbaæ o higienê zbiorników, a tak¿e ograniczyæ dostêp do nich osobom niepowo³anym oraz ró¿nego rodzaju szkodnikom. Wiaty wyró¿niaj± siê solidn± budow± oraz modernistycznym wygl±dem, nie zak³ócaj±cym przestrzeni.\nProponujemy altany w wielu wariantach wymiarowych, kolorystycznych, a tak¿e konstrukcyjnych — poni¿ej zamie¶cili¶my proponowane rodzaje zabudowy ¶cian, wykorzystuj±ce ró¿ne elementy.


Polisz Faszyn: Pre fall 2011 - post zbiorczy - część 2\nPre fall 2011 - post zbiorczy - część 2\nPokazów Pre-fall ciąg dalszy.\nNiestety wiele kolekcji jest tak nudnych, że nawet nie warto o nich pisać. Jednak, na straży dobrego humoru redaktorów mody z całego świata, staneło kilka domów mody i trochę bardziej się postarało. Pytanie jednak brzmi - kiedy i ich dopadnie kryzys?\nKryzys, który zdaje się być nie unikniony w związku z ciśnieniem jakie coraz częściej odczuwają projektanci.\nWięcej, więcej kolekcji - juz nie tylko dwa duże pokazy co pół roku, kolekcje dodatków czy tańszych linii. Wymaga się dziś od nich coraz częstszego popisywania się talentem, bez wytchnienia. W efekcie w ciągu roku projektant musi pokazać nie dziesiątki, a nawet i setki projektów. I to lepiej dobrych. Na tak ciasnym rynku jedna zła recenzja ważnego komentatora może sprawić dużo problemów.\nBurberry - dobra kolekcja, choć pełna typowych linii dla marki. Spodnie z szerokimi nogawkami, wąskie w udach i biodrach, w połączeniu z małymi górami wydłużają sylwetkę.\nTen sam efekt zapewniają nam długie sukienki, które są tak naprawdę jedynym odstępstwem od znanych wcześniej wzorów. Bardzo interesująco wyglądają gniecione materiały, z kontrastującymi skórzanymi pasami.\nM Missoni - Tańsza marka domu Missoni. Gdyby nie była podpisana, to część wzrów można by pomylić z Marni. Reszta stworzona juz z klasycznych tkanin włoskiego domu mody. Grochy op-art dla odważnych.\nMcQ - horror stworzony pod tańszą marką McQueen'a. Mam nadzieje, że życie poza grobowe nie istnieje i on tego nie widzi. Na uwagę zasługuje jedynie skórzana sukienka (zdj. 1) z zamkami, która nie jest żadną jednak nowością. Zła, zła kolekcja to była.\nGiorgio Armani - nawet ładna, ale nudna kolekcja. I tak naprawdę tyle. Jedynie co można dodać to słówko o butach - zdj. 2 - śmiać się czy płakać?\nAutor: Aśka o 09:26\nEtykiety: Niusy, Projektanci, Wydarzenia\nStyczniowa okładka - Cover January 2011\nBlackout - czarno-czarna Mary-Kate Olsen\nKinga Rajzak - sesja dla V Magazine\nCarine Roitfeld odchodzi z VP!\nFilmowe inspiracje - Jestem miłością\nLook dnia - Kate w wersji minimal\nMaria Antonina - film, który inspiruje\nPre fall 2011 - post zbiorczy\nNiusy: Jason Wu Pre-fall 2011\nNiusy: Pierre Hardy ląduje w Nowym Jorku\nChanel na sportowo\nVesper Lynd / Charlotte - inspiracja dla Św. Mikoł...\nJuergen Teller - mistrz świetlnych refleksów\nAlexa Chung - it girl i jej nowy show


« Art. 2 Traktatu WE\nArt. 69 Konstytucji »\nP.Winczorck, op.cil., s.92. Za komunikację społeczną autor ten uznaje ..możność osobistego, fizycznego i duchowego kontaktu z innymi ludźmi’, która jest często utrudniona na skutek istnienia m.in. barier architektonicznych. zgodne z ustawodawstwem Unii. Pojęcie usług używane na potrzeby tego artykułu dotyczy świadczenia usług rzeczowych bądź dostarczania energii. Podstawową cechą, która odróżnia przedsiębiorstwa „usługowe” od innych przedsiębiorstw jest fakt, że świadczenie określonych usług leży w ogólnym interesie gospodarczym i dlatego okazuje się, iż w rezultacie leży również w interesie zadań szczególnych przekazanych im przez państwa członkowskie. Jednak aby można było zaliczyć takie przedsiębiorstwo do grupy „przedsiębiorstw usługowych”, świadczenie owych usług musi mieć charakter ogólny, tj. leżeć w interesie Unii jako całości, a nie w partykularnym interesie państwa członkowskiego, jak również usługi te muszą mieć charakter gospodarczy. Przedsiębiorstwa takie nabywają status uprzywilejowanych wyłącznie poprzez akt publicznoprawny.3” Podmioty te wypełniają bowiem w pewnym określonym zakresie funkcje państwa i z tego wynika prawo dostępu do usług przez nie świadczonych.


Mobis Phoebus - Samsung Thunders (Korea Południowa 1 Liga) - na żywo - transmisje live stream online - Meczyki.net.pl\nMobis Phoebus - Samsung Thunders 19.03.2019 11:30\nOglądaj za darmo mecz Mobis Phoebus - Samsung Thunders, który rozpocznie się 19.03.2019 11:30. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Mobis Phoebus - Samsung Thunders z kategorii Korea Południowa 1 Liga.\nW dniu 19.03.2019 11:30 odbył się mecz między Mobis Phoebus i Samsung Thunders. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.