brązowienie białych kamyczków w wodzie - Kraby, krabiki...\nbrązowienie białych kamyczków w wodzie\nWysłany: Pią 14:40, 20 Maj 2011 Temat postu: brązowienie białych kamyczków w wodzie\nMam 3 krabiki tęczowe i pomimo filtra strasznie mi się brudzą białe kamienie ( żwirek tylko taki większy ) na dnie akwarium . Brązowieją i wygląda to strasznie nieestetycznie. Już raz wybierałam te białe kamyki , myłam ale po tyg jest to samo . Jest na nich taki brązowy osad .\nZ czego to i co można zrobić żeby się pozbyć tego problemu ?\nOstatnio zmieniony przez independentgirl dnia Pią 14:40, 20 Maj 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 17:08, 20 Maj 2011 Temat postu:\nTo są prawdopodobnie odchody krabów. Może spróbuj używać odmulacza przy podmiance wody i wtedy zbierzesz część tego syfu z dna.\nWysłany: Pią 18:45, 20 Maj 2011 Temat postu:\nMoże też resztki jedzenia ?\nMasz jakąś ekipę sprzątająca? Jeśli nie to "zatrudnij"\nWysłany: Sob 7:58, 21 Maj 2011 Temat postu:\nA o jakiej ekipie sprzątającej mówisz ? Jakieś stworzonka ?\nTen osad jest tylko na wierzchu kamieni .\nCzy może to być przez wodę mineralną ? Ostatnio wlewałam mineralkę\nOstatnio zmieniony przez independentgirl dnia Sob 8:22, 21 Maj 2011, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 8:43, 21 Maj 2011 Temat postu:\nPo pierwsze czy masz ziemię w akwarium?\nPo drugie ekipa sprzątająca; Ślimaki ampularie, Krewetki czyszczące.\nPo trzecie grupowo, stadnie trzyma się kraby mangrowe, red devil i vampiry. Tęczowe, kiedy dorosną prawdopodobnie się pozabijają.\nPo czwarte, jeżeli wlałaś wodę mineralną, gazowaną to jest bardzo źle.\nWysłany: Sob 9:10, 21 Maj 2011 Temat postu:\nA wymieniasz co tydzień całą wodę. Jeśli tak to źle. Dlatego powstaję ten osad. Kraby tęczowe są mocno terytorialne.\nWysłany: Sob 12:40, 21 Maj 2011 Temat postu:\nA moje nie walą kupy do wody Najchętniej się załatwiają na kamieniach na lądzie (ale to wampiry)\nTak na serio to na moje wydaje się, że są to po prostu jakieś glony. Jeśli trzeba je porządnie przeczyścić lub wyparzać bo brud nie chce zejść to najprawdopodobniej coś rośnie sobie w części wodnej.\nNa moje powinnaś przyjrzeć się temu bliżej i jakby co użyć akwariowych preparatów przeciwko glonom. Skoro nie szkodzą rybkom to pewnie i nie zaszkodzą krabom.\nWysłany: Sob 13:28, 21 Maj 2011 Temat postu:\nNie mam ziemi - jest tylko żwir i te większe kamyczki\nWody nie wymieniam co tydzień , jest filtr ( krabiki mam jakieś 3 m-ce i na razie wodę wymieniałam raz ) - woda wygląda dobrze\nNie wlewałam wody gazowanej\nA skąd byłby glony skoro nie mam żadnych roślinek ? Same kamienie i korzeń\nOstatnio zmieniony przez independentgirl dnia Sob 13:33, 21 Maj 2011, w całości zmieniany 2 razy\nNo dobrze... przytoczę poniżej kilka informacji o glonach z for o akwarystyce...\nRozprzestrzeniają się pod postacią bardzo drobnych (mikroskopijnych rozmiarów) gamet i zarodników. Zauważalne są tylko w większej masie...\n...Z upływem czasu przystosowały się do życia w wodach najróżniejszego rodzaju. Duża ilość gatunków potrafi egzystować w stanie pozornego wysuszenia przez długi czas. Potrafią również przemieszczać się w górnych warstwach atmosfery przy pomocy wiatru...\n...Skąd pojawiają się glony?\nOgólnie rzecz ujmując nikt nie jest w stanie zapobiec przywędrowaniu glonów do swojego akwarium. Mogą się dostać razem z roślinami i ślimakami. Również powietrze jest pełne zarodników glonów....\nNa moje powinnaś się upewnić... Jeśli to glony to mogły powstać nawet z "powietrza" ale prawdopodobnie przywędrowały albo z kamyczkami albo z korzeniem.\nCo jak co, ale sprawdzić nie zaszkodzi - wyjmujesz 1-2 kamyczki i jeśli brud ciężko schodzi lub są lekko śliskie to na 99% glony.\nOstatnio zmieniony przez kuchar dnia Sob 15:52, 21 Maj 2011, w całości zmieniany 1 raz\nCzy o takie coś chodzi ? Jeśli tak to jest to zwykłe gówno + niezjedzone, zgnite resztki pokarmu.\nŻeby tego uniknać, a raczej zmniejszyć ilość proponuje robić głodówkę np 1 dzien w tygodniu jeżeli Twoje kraby dużo jedzą, i ogólnie nie dawać za dużo jedzenia. No i generalnie miałem 3 kraby tęczowe i wiem jakie ilośc potrafią wydalać, wieć sposobem jest też pozbycie się kraba lub dwóch.\nOstatnio zmieniony przez proem dnia Sob 16:10, 21 Maj 2011, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 19:56, 21 Maj 2011 Temat postu:\nDzięki za pomoc- gdyby to tylko takie coś było to bym się nie martwiła- hmm teraz żałuję że nie wstawiłam zdjęcia przed czyszczeniem .\nWyobraźcie sobie białe kamienie żwirkowe takie , o średnicy około 1 cm na 1 cm ( nie okrągłe ) które leżą na dnie , przykrywają częściowo ten zwykły szary mały żwirek . Powierzchnia tych kamieni była cała ciemnobrązowa , prawie każdy ten biały kamień w całości był pokryty takim brązowym nalotem , nie śliskim .Za pierwszym razem starałam się je wszystkie powyciągać i ze wzg że cieżko było zmyć ten nalot - szorowałam szczoreczką KAŻDY kamyczek osobno !! 2 godziny mi to zajęło. Teraz też je powyciągałam ale je wywaliłam . Reszta białych kamyków została w akwarium i zobaczę czy znów się będą robić brązowe.\nJeszcze te brudne na śmietnik nie poszły więc jutro zrobię fotkę i wstawię bo chciałabym żebyście mi pomogli jak się tego ustrzec i skąd to się wzięło.\nWysłany: Nie 1:51, 22 Maj 2011 Temat postu:\nA zalewalas wrzatkiem ?\nWysłany: Nie 19:31, 22 Maj 2011 Temat postu:\nNie zalewałam kamyczków wrzątkiem\nProszę oto fotka- jakieś pomysły ? Będę wdzięczna\nA akwarium obecnie wygląda tak : Czy jest tu coś co Waszym zdaniem moze powodować ten problem ?\nOstatnio zmieniony przez independentgirl dnia Nie 19:39, 22 Maj 2011, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 10:10, 28 Mar 2012 Temat postu:\nNie wiem czy znalazłeś rozwiazanie tego problemu ale u mnie w akwaterra mam biały żwirek ,i do czasu jak wpuściłem tam 2 ślimaki nie pamiętam nazwy(spore i żółte)było wszystko cacy.zaraz następnego dnia pojawił się ciemno brązowy osad na żwirku oczywiście nie wszędzie,wygląda na to że to (bynajmniej w moim przypadku)że odpowiadają za to te właśnie ślimaki.Musze je usunąć i wymienić wodę i przemyć żwirek i jeśli nic takiego nie będzie się działo to będe pewien że to ich wina.\nWysłany: Czw 14:03, 29 Mar 2012 Temat postu:\nto normalne u mnie przy jednym krabie się tak robi, wystarczy że przepłukałam wrzątkiem. natomiast mam takie duże płaskie (zapomniałam jak się nazywają) 'kamienie' (łupki chyba) z nich jest ciężej zmyć, ale mam do tego fajną gąbeczke i daję radę\nmnie tez się takie robi ale bardziej od rybek niz kraba bo krab na ladzie robi zazwyczaj hehe-.-\nWysłany: Pią 23:22, 06 Kwi 2012 Temat postu:\nTo coś na kamyczkach pojawia się jedynie od naświetlonej strony, do tego jest brązowe, wyrwę serce temu kto powie że to są brunatnice\nMoim zdaniem są to okrzemki, pojawiają się dość często w naszych zbiornikach, wybierają sobie przeważnie młode zbiorniki, aczkolwiek starą średnio czystą wodą też nie pogardzą. Przy walce z okrzemkami zaleca się zmianę światła na jaśniejsze/bielsze/więcej mocy w zależności od okoliczności i zwiększenie częstotliwości podmian wody.\nCo do samych glonów to jest dość głupia sprawa, niektóre glony to rośliny są\nOstatnio zmieniony przez dziki dnia Pią 23:24, 06 Kwi 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 1:39, 17 Mar 2014 Temat postu:\nMam taki sam problem, też mam białe kamienie w akwa i moje kamienie zaczęły brązowieć tak samo jak na zdjęciach wrzuconych przez independentgirl. Mam gupiki pawie oczka razem z Homerem i zauważyłam że mniej więcej jak samiczka urodziła (bo te rybki są żyworodne) zaczęło się brązownienie ... to na pewno nie glony bo kamienie nie są obrośnięte tylko zbrązowiałe, większe kamienie też... wodę w akwarium wymieniam około co 3 tyg-miesiąc , zwykłą z kranu z uzdatniaczem dla skorupiaków... wcześniej nic się takiego nie robiło... a lampy nie zmienię bo wcześniej się to nie robiło więc to nie lampa...\nWysłany: Pon 2:09, 17 Mar 2014 Temat postu:\nOkrzemki powodują brązowienie powierzchni na której żyją. Pojawiają się przy złym oświetleniu i nie za czystej wodzie. Zalecenia zmienić/zwiększyć moc światła i częściej częściowo podmieniać wodę.\nketysia, weź poprawkę, że świetlówki się wypalają i wraz z ilością wyświeconych godzin zaczynają świecić zmienionym barwowo światłem, my tego nie widzimy ale drobne organizmy a i owszem, w szczególności jeśli im takie bardziej do życia odpowiada.\nOstatnio zmieniony przez dziki dnia Pon 2:11, 17 Mar 2014, w całości zmieniany 1 raz


UOKiK: Sprzedawcy energii z grupy Tauron nadużywali pozycji na rynku - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plUOKiK: Sprzedawcy energii z grupy Tauron nadużywali pozycji na rynku\n10 sierpnia 2015, 11:54 | Aktualizacja: 10.08.2015, 11:57\nJak podał Urząd w komunikacie, postępowanie antymonopolowe zostało wszczęte w wyniku zawiadomienia Prezesa URE, po tym jak w 2013 roku jeden ze sprzedawców energii elektrycznej stracił możliwość jej dalszego dostarczania.\nW wyniku tego zdarzenia uruchomiona została sprzedaż rezerwowa, a odbiorcy energii zostali zaskoczeni wezwaniem do wniesienia w krótkim terminie wysokich zabezpieczeń, pod rygorem zaprzestania dostaw prądu.\nDecyzje nie są prawomocne. Spółkom przysługuje prawo odwołania się od nich do Sądu.\n>>> Czytaj też: Energetyczna rewolucja w USA? Obama zapowiada redukcję gazów cieplarnianych


Grad: Inwestorzy z USA zainteresowani PZU - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościGrad: Inwestorzy z USA zainteresowani PZU\nSzef resortu skarbu odbył w USA ponad 30 spotkań z funduszami inwestycyjnymi.\nNa początku grudnia szef resortu skarbu odbył w Stanach Zjednoczonych ponad 30 spotkań z funduszami inwestycyjnymi, które w swoich portfelach mają zaangażowane dziesiątki, a nawet setki miliardów złotych. Prowadził też rozmowy z bankami inwestycyjnymi.\n_ - Były również spotkania czysto polityczne w departamentach: stanu i skarbu USA, a także z doradcami prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy w Radzie Bezpieczeństwa Narodowego. Przedstawiłem ofertę prywatyzacyjną spółek Skarbu Państwa oraz poinformowałem, w jakiej kondycji jest polska gospodarka _ - podkreślił minister skarbu.\n_ - Zaprezentowałem największe oraz najważniejsze projekty, oczywiście pokazując całe spektrum możliwości mniejszych i średnich firm, które są zapisane w programie prywatyzacji na najbliższe kilka miesięcy _ - zaznaczył.\nSzef resortu skarbu ocenił, że największym zainteresowaniem amerykańskich inwestorów cieszył się sektor finansowo-ubezpieczeniowy, w tym przyszłoroczna oferta publiczna PZU. _ _\n_ - Ku mojemu zaskoczeniu, właściwie wszyscy inwestorzy, z którymi rozmawiałem, byli bardzo świadomi, że na przyszły rok planowane jest IPO (oferta publiczna ) PZU. Są bardzo zainteresowani samą spółką, jak i zakupem jej akcji poprzez giełdę _ - podkreślił.\nDodał, że dużym zainteresowaniem cieszył się również 10-proc. pakiet akcji KGHM, który ma być zaoferowany przez Skarb Państwa w przyszłym roku.\nWedług ministra duże zainteresowanie amerykańskich inwestorów sektorem elektroenergetycznym było już widoczne podczas listopadowej oferty publicznej PGE.\n_ - Analizując księgę popytu (deklaracje zainteresowania kupnem akcji PGE) widzieliśmy tam mnóstwo funduszy amerykańskich. Część z nich kupiła akcje PGE, pozostali zaoferowali trochę niższe ceny od maksymalnej. Ta analiza zachęciła mnie do szybszego wyjazdu do Stanów Zjednoczonych, bo wyraźnie widać, że amerykańskie fundusze inwestycyjne na rynkach wschodzących, w krajach Europy Środkowo-Wschodniej bardzo interesują się ofertami i gospodarką tego regionu _ - podkreślił minister skarbu.\nGrad prywatyzuje Wielką Syntezę Chemiczną ]( http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/grad;prywatyzuje;wielka;synteze;chemiczna,246,0,568310.html ) - Fundusze były zainteresowane także prywatyzacją Tauronu, Energi, Enei oraz akcjami PGE. Podkreślały, że to bardzo dobrze, że oferta prywatyzacyjna tych spółek jest bardzo różnorodna zarówno dla inwestorów finansowych, jak i branżowych. Zapewniłem ich, że w momencie, kiedy dany projekt prywatyzacyjny będzie realizowany, będziemy przesyłać im szczegółowe informacje w tej sprawie _ - dodał szef resortu skarbu.\n_ - Amerykańscy inwestorzy ocenili, że polska gospodarka przyjęła właściwą postawę w kryzysie, gdyż jest słusznie nastawiona na procesy prywatyzacyjne. Nie najlepiej oceniali ostatnie praktyki niektórych rządów, które koncentrowały się na procesach nacjonalizacji firm. Odniosłem takie wrażenie, że Polska jest pokazana jako wzór, gdzie pewną odpowiedzią na kryzys jest również program prywatyzacji, wspieranie naszej gospodarki i firm poprzez poszukiwanie inwestorów. Polska jest coraz częściej traktowana jako dobrze rokujący rynek, a przestaje być utożsamiana z innymi krajami naszego regionu, które popadły w tarapaty finansowe _ - dodał.\nInwestorskie wyjazdy szefa resortu skarbu są organizowane od 2008 r. Do tej pory minister spotkał się z inwestorami z Londynu, Arabii Saudyjskiej, Kataru, Kuwejtu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Japonii oraz Singapuru.\nW ciągu dwóch najbliższych lat resort skarbu planuje przeprowadzić prywatyzację spółek takich sektorów jak m.in. chemiczny, energetyczny oraz wydobywczy, a także dokończyć sprzedaż wielu tzw. resztówek, czyli pakietów akcji Skarbu Państwa poniżej 10 proc. Plan prywatyzacji MSP na 2010 r. ma objąć kilkaset projektów, w tym m.in. debiut PZU, prywatyzację drugiej grupy chemicznej, kopalni węgla brunatnego Konin i Adamów, a także dokończenie sprzedaży kopalni Bogdanka. W 2011 roku MSP chce m.in. sfinalizować prywatyzację sektora rolno-spożywczego oraz uzdrowisk.\nResort skarbu jeszcze raz spróbuje sprzedać Eneę\nGrad: Prywatyzacja przyniosła 6 miliardów złotych\n*Grad: Prywatyzacja przyniosła 6 miliardów złotych * Plan rządowy zakładał pozyskanie z prywatyzacji w tym roku kwoty dwa razy większej. Czytaj w Money.pl\nTagi: lwb, ena, kgh, msp, ipo, giełda, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, najważniejsze, gospodarka polska, pap, giełda na żywo


Latająca góra - Ransmayr Christoph - niePrzeczytane.pl Księgarnia internetowa\nTytuł oryginalny: DER FLIEGENDE BERG\nRzadkiej urody poetycka, zmysłowa opowieść o dwóch braciach, którzy opuszczają rodzinną wyspę u wybrzeży Irlandii i wyruszają do Tybetu, aby wspiąć się na tytułowy, niezaznaczony na żadnej mapie i dotąd niezdobyty szczyt Transhimalajów.\nIch podróż znad morza w najwyższe górskie ostępy wiedzie zarazem z cywilizacji komputerów i globalnej sieci internetu w archaiczną krainę koczowniczych plemion i czczonych przez nie duchów i bogów. Ale jest to także rzucona na burzliwe tło wspólnego irlandzkiego dzieciństwa pod okiem ekscentrycznego ojca podróż obu, jakże różnych, braci ku sobie; podróż - paradoksalnie - rozdzielająca ich na zawsze. Być może Latająca góra jest przede wszystkim powieścią o miłości w różnych jej przejawach, o trudnej miłości do drugiego człowieka, ale także o miłości życia, o tęsknocie, aby się ono spełniło, o zauroczeniu wielobarwnym kosmosem naszego świata we wszystkich jego fascynujących, czasem pięknych, czasem przerażających manifestacjach.\n31,57 zł 25,55 zł\n36,99 zł 24,74 zł


„Przemysł a ochrona środowiska – rozwój województwa wielkopolskiego w oparciu o gospodarkę wodorową”.\nZadaniem konkursowym jest nagranie i zmontowanie przez pięcioosobowy zespół uczniów pochodzących z jednej szkoły, filmu krótkometrażowego na temat: „Przemysł a ochrona środowiska – rozwój województwa wielkopolskiego w oparciu o gospodarkę wodorową” w wersji dwujęzycznej – polskiej i angielskiej.\nZgłoszenia trwają do 30 czerwca 2021 roku.\nZe względu na międzynarodowy charakter wydarzenia wymagana jest od uczestników znajomość języka angielskiego, ze szczególnym uwzględnieniem słownictwa z zakresu ochrony środowiska i klimatu.\nRegulamin konkursu oraz wszystkie niezbędne informacje TUTAJ.\nLiczba odsłon: 11055099


Niezależnie od formy prawnej przedsiębiorstwa – czy jest to indywidualna działalność gospodarcza, spółka osobowa lub kapitałowa – śmierć właściciela bądź wspólnika staje się przyczyną ogromnych turbulencji w funkcjonowaniu firmy.\nMajątek firmy stanowiący często dorobek całego życia przedsiębiorcy jest narażony na ryzyko znacznego uszczuplenia lub nawet utraty. Budowane przez lata przedsiębiorstwo może popaść w kłopoty lub ruinę.\nNie musi tak być. Każdy odpowiedzialny przedsiębiorca powinien przemyśleć różne życiowe i biznesowe scenariusze, które pozwolą uchronić dobrostan firmy i majątek osobisty.\nCo zrobić, żeby po śmierci właściciela przedsiębiorstwo zostało sprawnie objęte nowym zarządem?\nJak zbudować plan sukcesji i przygotować różne scenariusze sytuacyjne\nJakie rozwiązania prawne najlepiej chronią interesy przedsiębiorcy?\nJak uniknąć nadmiernych danin na rzecz fiskusa?\nJak zagwarantować bezpieczeństwo i ciągłość przedsiębiorstwa?\nNa takie właśnie pytania zespół praktyków na co dzień wspierających przedsiębiorców odpowiadać będzie w trakcie dwudniowej konferencji, na którą Państwa zapraszamy.\nBiznes powinien być nie tylko rentowny, powinien być także odpowiedzialny.\nwłaściciele firm rodzinnych, przedsiębiorcy\npracownicy działów księgowych i finansowych, doradcy podatkowi\nzainteresowani tematem dziedziczenia majątku\ndoradcy prawni przedsiębiorców\nW trakcie konferencji uczestnicy zdobędą kompleksową wiedzę dotyczącą sukcesji firm.\nPoruszane będą zagadnienia z zakresu rozwiązań prawnych, podatkowych, notarialnych i biznesowych. Zdobyte informacje zaprocentują podczas podejmowania decyzji, niwelując ryzyko związane z nieznajomością przepisów.\nNajwyższy poziom merytoryczny jest zagwarantowany przez dobór wykładowców, specjalistów w danej dziedzinie.\nDZIEŃ I: 10.00 – 16.00\nDziedziczenie i współwłasność – groźba paraliżu przedsiębiorstwa\nDziedziczenie przedsiębiorstwa – kluczowe zagadnienia i problemy związane z dziedziczeniem ustawowym\nŚmierć przedsiębiorcy a prawo pracy – zagrożenia i sposoby jego eliminacji\nOdpowiedzialność za zobowiązania przedsiębiorcy – sposoby ograniczania ryzyka\nodpowiedzialność z majątku wspólnego\nzabezpieczenie wierzytelności w księdze wieczystej\nkiedy spadkobiercy wstępują do spółki\nkiedy spadkobiercy mogą wypowiedzieć umowę spółki\nDziedziczenie udziałów w spółkach osobowych\nśmierć wspólnika i rozwiązanie spółki\nspadkobiercy wobec możliwości wejścia do spółki\nzagadnienia związane z udziałem w zyskach\nspółka partnerska, komandytowa, komandytowo - akcyjna\nDziedziczenie udziałów w spółce z o.o. - procedury i ich ograniczenia\nASPEKTY BIZNESOWO - OPERACYJNE\nCase study: wzorcowe rozwiązania organizacyjne i operacyjne gwarantujące bezproblemową sukcesję w przedsiębiorstwie\nDzień II: 9.00 – 14.00\nCZYNNOŚCI NOTARIALNE W PLANOWANIU SUKCESJI\nSposoby poświadczenia dziedziczenia\ntestament – co powinien zawierać i jak powinien wyglądać\numowa darowizny na wypadek śmierci – alternatywne rozwiązanie dla testamentu\nnotarialny akt poświadczenia\nJak przeprowadzić postępowanie spadkowe\njak zyskać spadek u notariusza\ntermin przejęcia spadku\nPrzekazanie przedsiębiorstwa jednemu spadkobiorcy – rozwiązania\nzapis windykacyjny – zmiany w kodeksie cywilnym\nkiedy może okazać się, że zapis windykacyjny nie jest skuteczny\nczy zapis zwykły i polecenie są długami spadkowymi\npominięcie pozostałych spadkobierców w testamencie\nRejestry, w których można sprawdzić dziedziczenie:\nkto może zarejestrować testament\nkto i kiedy ma do niego dostęp oraz ile wynoszą opłaty\nzmiana lub usunięcie wpisu\ndlaczego zarejestrowanie testamentu jest ważne\nDZIEDZICZENIE WG PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO\nNabycie spadku w świetle ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych\nobowiązek podatkowy a stopień pokrewieństwa\nzakres opodatkowania oraz sposób obliczenia wysokości podatku\npodstawa opodatkowania, zwolnienia i ulgi\nujęcie spadku w PIT oraz zwolnienia od podatku\nKontynuowanie działalności gospodarczej\nformalności związane z podatkiem VAT\nprzejęcie składników majątku firmy\nrezygnacja z kontynuowania działalności gospodarczej\nprzejęcie majątkowych praw i obowiązków spadkodawcy, praw o charakterze niemajątkowym, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą\nLink do podstrony https://www.explanator.pl/pl/szkolenia_otwarte/Efektywna-sukcesja-przedsiebiorstw-jak-zabezpieczyc-interesy-rodziny-i-firmy-Warszawa/827 Adres zostanie wstawiony automatycznie do wiadomości


Mój chomik siusia pod siebie - Choroby - E-chomik.pl - Największe forum o chomikach w Polsce!\ndodany przez Hania110, 19 Grudzień 2018 w Choroby\nPixi kilka godzin temu popadła w hipotermie teraz jest już ok. Gdy odkryłam że w nią popadła była cała zasikana. Cały czas mam wrażenie że ona pod siebie sika. Jest mokra w okolicach ogonka. Czy to przeziębienie, jeśli tak jak mogę je leczyć? Co mogłabym zrobić aby jej pomóc?\nEdytowane 19 Grudzień 2018 przez Hania110\nMokry ogonek nie brzmi dobrze. Weź malucha do weta jak najszybciej.\nMoże mieć biegunkę lub nawet chorobę mokrego ogonka, co jest bardzo niebezpieczne dla chomika!\nTeraz, Squirrella napisał:\nTylko właśnie chodzi o to że ona nie ma biegunki\nPosłuchaj, masz chomiczka, który już jest bardzo osłabiony, bo ma ropień i dostaje antybiotyki. Teraz bardzo zmarzła i ma objawy choroby mokrego ogona (która jest dla chomików zabójcza). Weterynarz jest tu natychmiastowo potrzebny, bo jej osłabiony organizm dostał teraz dodatkowego kopa w tyłek przez to zmarznięcie. Chomik może wyglądać "ok" poza pojedynczym objawem a może być bardzo chory. Przeziębienie również jest dla chomika bardzo dużym zagrożeniem jeśli nie dostanie leków od weterynarza.\nNie chcę Cię straszyć, ale niestety obawiam się, że jak do weta nie pójdziesz, to rano możesz mieć już tylko jednego chomika...\nNiestety wszystkie przychodnie weterynaryjne są już zamknięte czy mogę jej pomóc jakoś domowymi sposobami??\nMaluch jest na antybiotykach a samo to już bardzo osłabia organizm, do tego jeszcze biedak zaliczył hipotermię.\nAntybiotyk jest jak bomba atomowa, niszczy wszystko to co dobre i to co złe, a po tej bombie organizm jeszcze musiał się zmierzyć z falą mrozu.\nSpróbój chociaż się skontaktować z wetem telefonicznie, może przyjmie was.\nDo tego czasu trzymaj chomika w cieple. Dawaj ciepłe (ale nie gorące) pokarmy i wodę.\nZabrała bym na razie kółko, żeby się nie wycieńczył.\nMam nadzieję, że byliście u lekarza.


Rajd 360. 59 godzin wdychania podkarpackiej aury – Napieraj.pl\n„San to ładna, dostojna rzeka. Jednak po 15 minutach machania wiosłem zaczyna być mniej radośnie. Ręce zaczynają boleć, a do mózgu dociera informacja, że będzie machać przez 8 godzin. Tyle, co pełny dzień roboczy. 55 kilometrów. To będzie najdłuższy kajak w moim życiu. Wcześniej były najdłuższe rolki w moim życiu. A całościowo będzie to najdłuższy rajd w moim życiu.”\nA dokładnie 9 lat temu, na rajdzie przygodowym rozgrywanym w Mławie przed ostatnim etapem byłem na drugim miejscu. Był to rajd nietypowy, zamiast zespołów start indywidualny. Krzyś Dołęgowski, współautor książki „Szczęśliwi biegają Ultra” świętował „rajd kawalerski”. Koledzy rozłożyli mu flaszki na punktach kontrolnych. Mniej hucznie, ale też świętowałem. Rajd rozgrywał się w moje urodziny, na starcie pojawiło kilka osób z rodziny, był nawet 90-letni dziadek. W ostatniej strefie zmian, zamiast walczyć z sekundami miałem piknik rodzinny. Wojtek Łachut, obecnie guru polskiego triathlonu, wtedy budowniczy trasy, krzyczał: „Arek, co ty wyprawiasz! Goń Piotrka!”. Piotrek to Piotr Hercog, człowiek, który właśnie wygrał bieg Ultra Fiord w górach Patagonii. Zaśmiałem się i odparłem, że za mocny, nie dogonię. Wojtek na to: „Masz szanse! Jesteś blisko! Tysiak piechotą nie chodzi!”. „Serio tysiąc złoty za pierwsze miejsce?” – zapytałem zaskoczony i przyspieszyłem ruchy. Skończyło się oczywiście na drugim miejscu.\nZ Wojtkiem Łachutem (mniej wycieniowanym niż obecnie) na Rajdzie Mławy w 2008 roku.\nMój czas rajdów to lata 2005-2009. Okres, który można nazwać złotą erą rajdów, aczkolwiek wtedy ludzie wspominali, że „wcześniej to dopiero było epicko”. Brałem udział w dużych imprezach „North Face Adventure Trophy”, „Bergson Winter Challenge”. Szumne nazwy sponsorów nie zmieniały faktu, że wszyscy się znali. Wyglądało to jakby grupa dobrych przyjaciół wymyśliła zabawę w lesie. Rajdy są trudne organizacyjnie, dlatego gdy wyczynowy sport amatorski zaczął rozkwitać, ludzie poszli w łatwiejsze rozwiązania. W tamtych czasach nie istniał amatorski triathlon, żeby dobiec na metę zanim zostanie zwinięta, trzeba było poważnie trenować w klubie sportowym. Kilka lat później można było przejść część biegową i kończyć zawody przy wiwatach publiczności. Do mnie łatwiejsze rozwiązania przyszły z pracy. Koledzy zaczynali biegać, firma dawała środki na klub biegowy. Zamiast rajdów, zaczęły się maratony, potem triathlony, pokochałem rower szosowy. Raz na rok, albo i rzadziej, trafiał się rajd, ale malutki, nie wymagający ode mnie wysiłku organizacyjnego. Trwało to tak, aż do roku 2017, kiedy zadzwonił do mnie Piotr Dopierała i powiedział „Jest do zrobienia 430 kilometrów po podkarpackim. Rajd 360 w Przemyślu”.\nPiotra poznałem rok wcześniej na Harpaganie. Na Harpagana wybrałem się ponieważ rozgrywał się w moich okolicach. Ciąg przypadkowych zdarzeń doprowadził do faktu, że usłyszałem poważną rajdową propozycję. Piotr to tak genialny facet, że nie sposób odmówić. Padło sakramentalne „tak”. Na moją decyzję duży wpływ miał brak formy. Rok wcześniej miałem rekordową moc. Wyśrubowałem rekordy biegowe, tak, że nie wyobrażam sobie walki z nimi. Przynajmniej na razie. Rok 2017 zanosił się na odpoczynkowy, oddechowy, zebrania szyków i pomyślenia, co dalej. Skoro nie ma szybkości, to może pójść w wytrzymałość? Taka myśl przyszła mi do głowy podczas rozmowy z Piotrem.\nTydzień przed rajdem wycofał się członek naszego zespołu. Miałem okazję skontaktować się z innymi dinozaurami rajdowego świata. Na kilka dni przed majówką nie jest jednak łatwo wbić komuś do głowy koncepcję, że powołaniem są dziesiątki bezsennych godzin przy granicy z Ukrainą. W pewnym momencie uznałem, że łatwiej będzie znaleźć osobę na krótką trasę, 150 km. Napisałem maila do zespołu. Brak zawodnika był idealnym pretekstem aby się wymigać z 430-kilometrowego monstrum. Marysia, nasza obowiązkowa dziewczyna w czteroosobowym składzie, a zarazem nasz kapitan, a zarazem nasz główny wojownik, odpisała: „Pierwszorzędny pomysł! Może zamiast rajdu skoczymy na Kretę? Piotrek ma tam znajomych. Arku! Skąd ten nagły przypływ wątpliwości? Nie wymiękamy!”. Nie będzie łatwo z dzisiejszą młodzieżą…\nW bazie odkryłem, że mocno zmieniła się rajdowa technologia. Przede wszystkim światło. Za moich czasów solidne lampy z akumulatorami były ciekawostką, niczym Tesla na polskich ulicach. Teraz dobre lampy z akumulatorami mają wszyscy. Oprócz mnie. A szkoda, przydałaby mi się na PK15. Ludzie mają też po kilka plecaków. Na przepak można wrzucić nowy, już spakowany na kolejny etap. Ja z moim jednym, jedynym plecakiem, za 30 zł z Lidla wyglądałem groteskowo. Ciekawy jest fakt, że rajdy stały się jeszcze bardziej kameralne, ale samo podejście zawodników ewoluowało na wyższy poziom. Kolejny przejaw przemyślanego podejścia do rajdów to schemat zawodów narysowany przez Marysię. Mogliśmy na nim pracować, pomyśleć gdzie zastanie nas noc, ile baterii, ile jedzenia, ile picia. Gdy przy etapie nr 5, 15 km biegu na orientację wpisaliśmy 3 h, Igor, szef zawodów, który akurat obok nas przechodził zrobił minę jakby zobaczył turystę idącego na Giewont w kubotach. Skreślamy i wpisujemy 4 h, mina „już trochę lepiej”, dopisujemy jeszcze pół. To nie będzie łatwy rajd.\nSchemat trasy rajdu rozrysowany przez Marysię.\nBędąc jeszcze w bazie muszę napisać o zespole organizatorów, Igor i spółka, team 360. Nie wyobrażam sobie ile trudu kosztuje zrobienie takiego rajdu. Rekonesans, wymyślenie trasy, rozstawienie punktów, zebranie punktów, organizacja przepaków, organizacja kajaków, organizacja zadań specjalnych, tysiące innych drobnych spraw. Szacunek, szacunek i jeszcze raz szacunek!\nRazem z Piotrem pochyleni nad mapami obmyślamy strategię.\nEtap 1. – Forty. Do mety 430 km\nPo długim „tytułem wstępu”, czas napisać, że jest sobota, godzina 12.00, stoimy na stracie 430-kilometrowej zabawy. Marysia, nasz kapitan. Piotr, nasza lokomotywa. Staś, nasz niezniszczalny. Oraz ja, nasz dinozaur. Na starcie jest 6 zespołów, 24 osoby. Zamiast map dostajemy zagadkę matematyczną. Idzie nam bardzo sprawnie aż do ostatniego równania. Myślałem, że skończymy pierwsi, a kończymy ostatni. Skoro proste zadania robisz w skomplikowany sposób, to na skomplikowanych utkniesz. Taki morał z naszych poczynań. Nie dostajemy bonusa za kreatywność tylko gonimy resztę stawki. Pierwszy kilometr to od razu 200 metrów w górę. No nieźle, w perspektywie kolejnych 429 kilometrów. Pierwszy etap to bieganie. 23 kilometry. Mózgi sprawne, dużo się dzieje, dwa razy dostajemy nowe mapy, etap może się podobać. Zwiedzamy okolice Twierdzy Przemyśl, a potem Fortu Prałkowce.\nRajd 360. Od samego startu pod górę.\nEtap 2. – Test rowerów. Do mety 407 km\nBardzo krótki etap, tylko 14 km. Wyjazd z Przemyśla w poszukiwaniu ładnych terenów na rolki. Stawce przewodzą dwa zespoły „AR Team”. To też głównie dinozaury, wygrywali w moich czasach, wygrywają nadal. Nigdy jednak z zabawy nie zrezygnowali, bez sensu rezygnować, gdy jest się najlepszym. W dawnych czasach zdarzało się, że mój zespół wetknął na chwilę nos przed mistrzów, zdarza się to podobno też dzisiaj. Nie zdarzyło się jednak w Przemyślu. AR-y leciały pierwsze od początku do końca. Ciekawa walka odbywała się dalej. Trzy zespoły cały czas blisko siebie. Mocni Czesi, błyskotliwe Konwalie i my, czyli Colca Peru. Tak się nazywamy. O nazwę pytajcie Marysię. Nie byliśmy ani tak mocni jak Czesi, ani tak błyskotliwi jak Konwalie, dlatego non stop mieliśmy czwarte miejsce. Pół rajdu: Czesi, my, Konwalie. W pierwszej połowie bardziej liczy się moc. Druga połówka: Konwalie, my, Czesi. W drugiej połowie ważniejszy jest sprawny mózg. Na szóstym miejscu od początku do końca napierał zespół o długiej nazwie, którą skrócono roboczo do „Ultra Kulka”. Prawdziwi zwycięzcy rajdu. Po pierwsze skończyli we wtorek rano, a Igor ogłosił, że najlepsi będą na mecie we wtorek rano. Pozostałe zespoły ukończyły w poniedziałek. Po drugie mieli najwięcej przygód, a to w końcu rajd przygodowy.\nEtap 3. – Boli pupa. Do mety 393 km\nO rolkach mógłbym napisać oddzielny tekst. Gdyby diabeł rolek nie wymyślił, może nigdy bym nie wycofał się z rajdów przygodowych. Po rajdzie w Przemyślu mam efekt „Wow”. Najpierw rajdy, a potem długo nic! Dlaczego marnowałem życie na głupoty!? Mimo wszystko rolki znowu mogą zniszczyć mój zapał. Zajrzę w schemat kolejnego rajdu, zobaczę rolki, przypomnę sobie Przemyśl i nie wystartuję. Moja historia rolkowa wygląda tak: pierwszy rajd z rolkami, kupiłem rolki, zrobiłem kilka kilometrów, uznałem, że to koszmarne, ale na rajdzie było tylko naście kilometrów więc przeżyję. Potem już nie włożyłem rolek będąc w domu. Tylko na rajdach. Słaby poziom na tym ustrojstwie to oczywiście strata czasu, ale tylko 10 minut, 15 minut, pół godziny, a rajdy rozgrywają się głównie na nawigacji, gdzie łatwo można zgubić kilka godzin. W pierwszej rozmowie z Piotrkiem od razu mówię: „Ale ja nie umiem na rolkach, a tu aż 30 km!”, uprzedzam, że będzie ze mną ogromny problem. Piotr uspakajał: „Cały team będzie słaby rolkowo, jedziemy się bawić, a nie ścigać, dasz radę”.\nPrzed przyjazdem do Przemyśla zrobiłem drugi „trening” rolkowy w życiu. Postanowiłem sprawdzić, jak niski jest mój poziom. Aby uzyskać równy i płaski jak stół asfalt, odjeżdżam autem aż 20 kilometrów od Bytowa. Na początku ledwo stoję, a po jakimś czasie jadę, sunę, nawet się nieźle rozpędzam. I wszystko byłoby pięknie gdyby nie górki. Igor, szef rajdu przed zawodami uspakajał mnie, że jak na okolice Przemyśla, to poszukał łagodnych terenów. Nieprawda! Można było wzdłuż Sanu po płaskim. Dla mnie to były Himalaje. Pierwszy kilometr, pierwszy szybki zjazd, pierwsza gleba. Trzeba było użyć hamulca, a nie umiem, spróbowałem i się wyłożyłem. Tyłek boli, strach przed kolejnym zjazdem paraliżuje, sprawa wygląda na zdjęcie rolek i bieg na bosaka. Na szczęście mam anioła stróża. Piotr postanawia wyhamowywać na zjazdach mnie i siebie. Nie jest to łatwe, wymaga wiele wysiłku, Piotr katuje sobie mięśnie, ale daje radę. Rolki kończymy w dobrym tempie. Moją rolą było jedynie trzymać się pleców Piotra, ale duże szybkości, nierówności, drobne kamyczki pod rolką sprawiały, że wielokrotnie miałem wrażenie, że jestem o włos od szpitala. Na dodatek na podjazdach musiałem ostro pracować aby utrzymać tempo drużyny. Rolki kończę spocony jak mysz, wymęczony fizyczni i psychicznie. Dwie rzeczy są jednak pewne, to, że przeżyłem oraz to, że żadnych rolek do końca rajdu.\nAR Team na rolkach. Trzy mają się za plecy nie dlatego, że nie potrafią jeździć. W pociągu jest po prostu szybciej, sprawniej, ostatni męczą się mniej, to jak jazda na kole na rowerach w peletonie.\nEtap 4. – Rower jest zawsze przyjemny. Do mety 363 km\nPo rolkowym koszmarze jakże miło sunąć przed siebie na rowerze. Etap ma 54 kilometry. Po drodze jest bardzo atrakcyjne zadanie linowe w Forcie Bolestraszyce. Ostatnią szansę na pojawienie się wykorzystuje słońce. Piękny zachód słońca po pochmurnym dniu, rower, ładna i szybka trasa. Sielanka.\nDojazd do Fortu – Piotr zawsze z przodu.\nZadanie linowe Fort Bolestraszyce.\nEtap 5. – Nocna orientacja. Do mety 309 km\n15 kilometrów po bardzo trudnym terenie. To tu Igor robił miny widząc nasze szacunki. Problemy mamy na początku, jakoś nie możemy wstrzelić się skalę nowej mapy, potem trafiamy w swój rytm. Najwięcej z mapą pracuje Piotr, reszta zespołu się zmienia. Przydałby się jednak drugi Piotr aby unikać drobnych błędów. Minuta tu, minuta tam i kończymy etap razem z Konwaliami, które zaczęły pół godziny później.\nCzech Adventure Team szykuje się na nocną orientację.\nEtap 6. – Rower nie zawsze jest przyjemny. Do mety 294 km\nNajdłuższy etap zawodów. 115 kilometrów. Zaczynamy o 1.00 w nocy. 8-osobowa banda, Konwalie i Colca Peru. Cały etap ma podobną konstrukcję, długie przeloty oraz trudne, bardzo wolne dojścia na punkty. Już w dawnych czasach trwały debaty czy punkty rowerowe powinny stać w miejscach, gdzie nie można dojechać rowerem. Nic tu się nie zmieniło. Ani debaty. Ani punkty, gdzie trzeba wpychać rower. Pomimo fragmentów, gdzie rower jest balastem, a nie pomocą, etap jest bardzo ciekawy. Można go rozgrywać nawigacyjnie na wiele sposobów, widoki piękne, rajdowa kwintesencja. Tylko szkoda, że dopada mnie potwór. „Sleepmonster”. Łapie mnie z nadejściem świtu i trzyma wiele godzin. Każdy ruch korbą wydaje się wielkim wyczynem. Jestem ultra słaby, ultra zmęczony, ultra mam wszystkiego dosyć. Jeśli miałem być pożytkiem dla zespołu, to jako lokomotywa, człowiek o dużej mocy na rowerze, a wlokę się na końcu marząc o powodzie, który zmusi zespół do wycofania. Powodem może być strumień. Pierwsza przejeżdża Marysia. Najodważniejszy członek zespołu. Dała radę, ale obie nogi całe mokre. Piotr mówi: „Da się to zrobić nie mocząc nóg, tylko trzeba przyjechać szybciej”. Próbuje i również moczy nogi. „Trzeba jeszcze szybciej”, krzyczy. Zostałem ja i Staś. Dojeżdżają do nas Konwalie. Agata, dziewczyna z Konwalii, a zarazem partnerka Stasia wyciąga kamerę żeby nagrać nasze zabawy. Staś bierze wielki rozpęd, zahacza o korzeń w strumieniu, fikołek przez kierownicę i pełna kąpiel. Uff! Mamy po rajdzie. Jest 6.00 rano, bardzo zimno, nikt nie wytrzyma w mokrych ciuchach. Staś zaraz wpadnie w hipotermię. Konwalie znajdują przejście przez strumień, ja idę z nimi i jako jedyny członek mojego teamu mam suche nogi. Znaczy wilgotne, na rajdzie nigdy nie ma się suchych nóg, ale nie tak totalnie mokre jak reszta. Okazuje się, że każdy ma jakiś zapasowy ciuch w plecaku i trwa akcja ratowania Stasia. Nie wiele to jednak daje, chłopak jest cały mokry. Ruszamy dalej. Zbliżam się do Stasia zdziwiony, że zamiast zjazdu do bazy napieramy na kolejny punkt i pytam z troską: „Jak jest?”. „Nie jest źle, dam radę”, odpowiada Staś. Nie jest łatwo z dzisiejszą młodzieżą.\nNasz sojusz z Konwaliami ma stabilną formułę. Jesteśmy mocniejsi w naciskaniu pedałów i czasami odjeżdżamy do przodu. Jesteśmy jednak wolniejsi w czytaniu mapy, także raz po raz spotykamy się ponownie. Co ciekawe, warianty wybieramy cały czas takie same. Przystanek w sklepie w Birczy też robimy wspólnie. Dwa zespoły ścigające się z Czechami o podium organizują długą, spokojną, radosną biesiadę pod sklepem. Rajdy to bardzo specyficzna dyscyplina sportu. Pod sklepem jest ławka idealna na 8 osób. Po pierwszej turze zakupów na stole ląduje pół sklepu. Tu śledź, tu kiełbasa, ja z rozpędu kupiłem jednocześnie sok pomarańczowy i kefir. Piotr pierwszy rusza na drugie zakupy, gdy wraca mówi, że pani biegała po sklepie z mopem, powiedział, żeby poczekała, dzikusy wrócą.\nPomimo długiej przerwy i błędnego wariantu przy lotnisku w Arłamowie (nie udało się przebić przez lotnisko, były kąpiele błotne wzdłuż ogrodzenia), na ostatnim punkcie doganiamy Czechów. Na przepak przed kajakiem w krótkich odstępach czasu wpadają Czesi, potem my, potem Konwalie.\nEtap 7. – 8 h w biurze. Do mety 179 km\nCzesi dostają kajaki, my dostajemy, dla Konwalii zabrakło. Organizator miał tu organizacyjny problem. Konwalie muszą czekać około 4 h aż dostaną kajak po zespole będącym na pierwszym miejscu, ten czas będzie oczywiście odliczony. Szykujemy się na kajak i myślimy czy źle to, czy dobrze dla Konwalii. Po rajdzie wiadomo, że dobrze. Dostaną kajak po ciemku, nic przyjemnego, ale jak się okaże dla rywalizacji bez znaczenia. Za dnia będą za to mieli trudny nawigacyjnie trekking, który nocą powali nas i Czechów. Poza tym pójdą spać, odpoczną, ruszą z nową siłą.\nPoczątek kajaku jest bardzo przyjemny. Zmęczone nogi odpoczywają, San to ładna, dostojna rzeka. Jednak po 15 minutach machania wiosłem zaczyna być mniej radośnie. Ręce zaczynają boleć, a do mózgu dociera informacja, że będzie machać przez 8 godzin. Tyle, co pełny dzień roboczy. 55 kilometrów. To będzie najdłuższy kajak w moim życiu. Wcześniej były najdłuższe rolki w moim życiu. A całościowo będzie to najdłuższy rajd w moim życiu. Nawet krótkie przerwy w wiosłowaniu pomagają, dlatego raz po raz robimy odpoczynki na łyk wody, czy przekąskę. Płynę razem ze Stasiem, jesteśmy ciut wolniejsi niż Piotr i Marysia. Czasem wyprzedzamy, ale większość czasu jesteśmy drudzy. O Stasiu wiem bardzo mało, tylko tyle, że miał przyjechać na zawody jako fotograf, ale Marysia z Piotrem przekonali go aby zmienił rolę i wystartował. Rozmowa szybko się rozkręca i kilka godzin, tak między 10. a 40. kilometrem na kajaku opowiadamy sobie ze Stasiem wszystko, co mamy ciekawego do powiedzenia. Końcówka się dłuży, ale docieramy na PK 13 i wychodzimy z wody. Czas w kajaku to jednak 6,5 godziny, wysoki poziom wody w Sanie ułatwił nam zadanie.\nZaduma przed kajakiem na rajdzie 360.\nRadość w kajaku. Na Sanie podczas rajdu 360.\nEtap 8. – 19 godzin. Do mety 124 km\nKajakiem wróciliśmy do Przemyśla, ale rowery zostawiliśmy w Dynowie, no nic, trzeba wrócić pieszo po rumaki. 54 kilometry według organizatora, 64 kilometry według mojego zegarka. Organizator dobrze policzył dystans, jednak niektóre miejscówki tak nam się podobały, że zwiedzaliśmy bardzo dokładnie. Tempo nie będzie szybkie, jest noc, w nogach wiele kilometrów i godzin, ale w naszym teamie nikt nie marudzi, ciągle sporo biegniemy. Pojawia się koncepcja szybkiej drzemki, nie ma stuprocentowej zgody, ale zatrzymujemy się na 10 minut na przystanku. Zasypiam w milisekundę. Nie mam z tym żadnego problemu. Wcześniej już wielokrotnie zasnąłem wykorzystując różne okazje, 10 sekund, czasem 30 sekund. 10 minut to luksus. Po krótkiej drzemce ruszamy dalej. Każdy pomysł drzemki biorę w ciemno, ale czuję się dobrze, nie mam kryzysu. To, co się działo ze mną rano nie wraca i nie wróci do końca rajdu.\nPierwszy punkt na biegu znajdujemy sprawnie, dobrze wychodzi też trudny przelot na kolejny punkt, ale przy samym PK 15 katastrofa. Maraton to długa impreza, 3 godziny ciągłego biegu. Jak zatem nazwać rajd, gdzie ponad 3 godziny szukasz jednego punktu? Nie są to spokojne godziny, pot się leje, biegasz, skaczesz, wspinasz się. Razem z nami PK 15 szukają Czesi. Potem dowiemy się, że w końcu podejmują decyzję żeby iść spać i zacząć szukać jak zrobi się jasno. My nie robimy przerwy, szukamy non stop, ale też znajdziemy punkt dopiero gdy noc się wycofa. Dzwonię w międzyczasie do Igora i mówię: „Nie ma cholery!”, Igor mówi: „Jest, namierzcie się od rozwidlenia strumieni”, patrzy na nasz track nadajnika gps (każdy zespół ma taki) i mówi przechodziliście bardzo blisko. Nadajnik jest w moim plecaku, szukałem najbardziej na zachód, wszyscy ruszamy w tamtym kierunku. W końcu ktoś znajduje punkt, drużyna mnie woła. Rzeczywiście byłem tak blisko, może gdybym miał lepsze światło. Ruszamy dalej. Trochę rozbici, bardzo zmęczeni. Przy malutkiej leśnej ambonie pada pomysł drugiej drzemki, trochę dłuższej, 20 minut. Wciskamy się do ambony jak sardynki. Nogi podkulone, karki podkulone i cztery osoby wpasowały się idealnie jak puzzle. Leżę z brzegu, deska podłogowa nie dochodzi do ściany, tylko kończy się w połowie moich pleców, boleśnie wbijając się krawędzią. Nie zasnę. Odkrywam pod stopą plastikowe butelki, podciągam nogą pod plecy, już jest równiej, usypiam w sekundę.\nŚpiąc słyszymy przechodzących obok ambony Czechów, ciężko powiedzieć czy to prawda czy sen. Gdy wychodzimy z ambony spotykamy Konwalie, przez naszą randkę z PK 15 i drzemki nadrobili już 4 h postoju. Na PK 17 znowu mamy długie zwiedzanie. Tym razem nie możemy wytłumaczyć się ciemnością. Jest jasno, zrobiło się nawet ciepło, tylko punktu nie ma. Znowu razem z nami błądzą Czesi. W końcu udaje mi się odnaleźć punkt. Gdy wybiegamy z lasu spotykamy Czechów, ciężko powiedzieć co robią, chyba planują kolejny szturm na las, działają z rozmachem. Piotr Dobreserce podbiega do nich i tłumaczy gdzie jest punkt. Etap trwa już 15 godzin, a ciągle zostały dwa punkty do odnalezienia. Pod sam koniec etapu problem z kolanem ma Marysia. Ledwo idzie, ale nie widać ani krzty grymasu, a tym bardziej rezygnacji. Po 25,5 godzinach wracamy do miejsca, gdzie zostawiliśmy rowery. Trek zajął nam aż 19 godzin.\nEtap 9. – Pod wiatr, ale przyjemnie. Do mety 70 km\nNa rowery ruszamy radośnie, ale już po chwili dostajemy cięgi. Wieje tak mocno ze wschodu, że musimy pedałować na zjazdach. Igor dogadał się z naturą tak, żeby ostatni etap nie był za łatwy. Mogłoby strudzonym wędrowcom włączyć na koniec wichurę w stronę Przemyśla. Mogłoby, ale włączyło dokładnie na odwrót. Na szczęście gdy zjeżdżamy z asfaltów w lasy i góry, wiatr przestaje być utrapieniem. Czuć metę, humory dopisują, nikt nie ma kryzysu. Zaczyna robić się smutno, że zabawa zaraz się skończy. Aby smutek poskromić na koniec rajdu jest jeszcze zadanie specjalne, most linowy. Zadanie, które doszczętnie katuje mięśnie rąk. W połowie mostu linowego chyba każdy przeżywa myśl, że to niewykonalne, ale powoli, powoli i jednak się udaje. Tak samo jest z rajdem przygodowym, monstrum, którego nie da się poskromić, ale powoli, powoli i bestia zaczyna jeść z ręki. Najważniejsze to nie przejmować się kryzysami. W końcu zawsze mijają. Start był w sobotę o 12.00, meta w poniedziałek o 23.00. 59 godzin wdychania podkarpackiej aury. Było przyjemnie. Było doskonale. Było naprawdę spoko. Dobry klimat, świetni ludzie. Ach rajdy przygodowe!\nAR Team na moście linowym.\nCzekamy na zadanie specjalne, tylko jedna dziewczyna na zespół…\nSzkoła Podstawowa nr 14 w Przemyślu, czyli META.\nPizza i piwo porajdowe, razem z Konwaliami\nPodium rajdu 360.\nRajd 360Rajd 360 2017\nJest jednym z rajdowych "weteranów", z pasją pożera kilometry na rowerze tam, gdzie pięknie i do domu daleko (albo całkiem blisko). Startuje w triathlonach, szybko biega. Był wśród pionierów pierwszej Krwawej Pętli Bike and Run w zwycięskim teamie. Wegetarianin (a żyje i biega ;-)). Stały felietonista miesięcznika "Uroda Życia".


Zyxel Communications łączy ludzi z internetem od prawie 30 lat. Skoncentrowana na innowacyjności rozwiązań oraz na klientach firma stawia na promowanie kreatywności, dzięki której realizowane są wymagania klientów.\nPolityka ta nie uległa zmianie od czasu wyprodukowania przez Zyxel pierwszego na świecie zintegrowanego modemu 3 w 1 (dane/faks/głos) w 1992 roku. Nasze możliwości adaptacji w połączeniu z technologią sieciową stawiają nas na czele firm sieciowych doskonale rozumiejących potrzeby telco, operatorów usług, firm oraz użytkowników końcowych.\nTworzymy sieci przyszłości, uwalniając potencjał i realizując potrzeby nowoczesnych miejsc pracy. Wspieramy ludzi w ich życiu zawodowym, codziennym oraz w chwilach rozrywki. Stoimy po tej samej stronie, co nasi klienci i dzielimy się z nimi nowoczesnymi rozwiązaniami sieciowymi, które uwalniają ich nieograniczony potencjał. Lojalny przyjaciel, pełne wsparcie, niezawodne zasoby – to właśnie Zyxel, Your Networking Ally.\nBrama dostępowa Zyxel UAG2100\nBrama dostępowa Zyxel UAG2100 + drukarka SP350E\nBrama dostępowa Zyxel UAG4100\nBrama dostępowa Zyxel UAG4100 + drukarka SP350E\nLicencja na obsługę dodatkowych 32 AP (Punktów dostępowych) dla Zyxel NXC2500\nRouter bezprzewodowy Zyxel LTE3302-M432-EU01V1F 300AC\nRozszerzenie gwarancji Zyxel do 2 lat do ZyWALL 110 & USG110\nSerwer plików NAS Zyxel NAS542\nSwitch niezarządzalny Zyxel GS1300-10HP 9x10/100/1000 Mbps 1xSFP PoE RJ45\nSwitch niezarządzalny Zyxel GS1300-18HP 17x10/100/1000 Mbps 1xSFP PoE RJ45\nSwitch niezarządzalny Zyxel GS1300-26HP 24x10/100/1000 Mbps 2xSFP PoE RJ45


Jaki sprzęt AGD do zabudowy? - Twój Głos\nHome » Dom » Jaki sprzęt AGD do zabudowy?\nFunkcjonalna i ładnie prezentująca się kuchnia to marzenie praktycznie każdego z nas. W tym pomieszczeniu spędzamy każdego dnia sporo czasu na przygotowywanie posiłków, konsumowanie ich czy piciu porannej kawy. Bogactwo asortymentu sprawia, że można mocno ułatwić i uprzyjemnić sobie życie, kupując najróżniejszego typu urządzenia. Jednakże w kuchni musi panować także ład i porządek, a więc poustawiane na blatach sprzętu AGD czy też rzucająca się w oczy suszarka niekoniecznie są pożądanymi widokami. Coraz popularniejsze są sprzęty, które mogą zostać ukryte typu ekspresy do kawy do zabudowy. Jaki zatem sprzęt AGD do zabudowy kupić?\nPiekarniki, okapy, lodówki, płyty indukcyjne czy też pralko suszarki do zabudowy – czy warto zdecydować się na takie rozwiązanie?\nSprzęt AGD do zabudowy cieszy się coraz większą popularnością. Coraz częstszym widokiem są lodówki, zmywarki, mikrofalówki, piekarniki czy ekspresy do kawy pod zabudowę. Dzięki takiemu innowacyjnemu rozwiązaniu można nie tylko ukryć urządzenia przed gośćmi, ale także cieszyć się estetyczniejszym wystrojem wnętrza.\nNa korzyść urządzeń typu pralko suszarki do zabudowy przemawia nie tylko estetyczny wygląd, ale także możliwość dopasowania frontów do stylistyki kuchni. Co więcej, pojawia się możliwość zamontowania niektórych urządzeń na preferowanych wysokościach. Daje to więc znacznie więcej możliwości aranżacyjnych. Na sprzęt AGD do zabudowy decydują się często także osoby mające dzieci, gdyż takie rozwiązanie zwiększa bezpieczeństwo.\nJakie sprzęt AGD do zabudowy jest do dyspozycji?\nZ całą pewnością można liczyć na szeroki wachlarz wyboru, jeśli chodzi zakup sprzętu AGD do zabudowy. Największą popularnością cieszą się kuchenki, piekarniki i zmywarki, ale możliwości jest znacznie więcej. Obecnie bezproblemowo można dostać płytę indukcyjną do zabudowy, okap kuchenny, lodówkę, mikrofalówkę czy nawet ekspres do kawy do zabudowy. Bardzo ważne jest to, aby decydując się na zakup tego rodzaju urządzeń, zwrócić uwagę na prawidłową cyrkulację powietrza. Szafki, w których mają znaleźć się sprzęty pod zabudowę, powinny posiadać otwory wentylacyjne. Dokładnie przestudiować należy także instrukcję montażu i wytyczne procenta odnośnie szerokości i elementów konstrukcyjnych mebli przeznaczonych pod zabudowę.


ANGELIKA SALUS: Czy to ja?\nZmieniłam się..? może ... Czuje wewnętrzny niepokój... Patrząc w lustro i zadaje sobie pytanie kim jestem? i kim będę dalej...Uśmiecham się do siebie i przypominam sobie te piękne momenty,które na zawsze pozostaną w moim sercu...\nAutor: Angelika Salus o 19:02\nNie zmieniaj się !\nANKIETA DLA KAŻDEGO MAŁEGO I DUŻEGO :)\nRobię to co kocham !\nOdwiedziny :)) zagranicznych przyjaciół\nTak blisko,a tak daleko\nKryształowy przyjaciel :))\nkino samochodowe cz II\nDisco polo w***********\nkino samochodowe :)\nludzie pod lupą :)\nZłote myśli Depri 2\ngwiazdy i Zielony Kot :))\nPINK FLOYD ! rządzi\nBransoletka ze słońcem :)\nTu też można mnie znaleźć : http://ising.pl/ang...\nZłote myśli Depri 1


Wynik wyszukiwania dla tagu "Ula Kozakowska-Zaucha"\n"Obrazy moje wspaniale wyglądają, bo są prawdą, są uczciwe, pańskie, nie ma w nich małostkowości, nie ma maniery, nie ma blagi". Czy pisząca te słowa Olga Boznańska była megalomanką? A może przeciwnie – bezgranicznie oddaną sztuce, świadomą swych osiągnięć artystką, niemającą powodu, by się krygować? W jaki sposób współczesny widz odbiera sztukę malarki uznawanej w jej czasach za genialną?\nwtorek, środa - 10 -18\nczwartek, piątek, sobota, niedziela - 10 - 20 zobacz ceny biletów\nJózef Mehoffer nieodzownie związany jest z Krakowem – tu się kształcił, tu dojrzewała jego twórczość, tu uczył kolejne pokolenia studentów ASP. Wykład dotyczyć będzie Krakowa około 1900 roku, Krakowa, który pretendował wówczas do miana "duchowej stolicy Polski".\nZapytaj kuratora / Ask a curator\nW środę 13 września odbędzie się kolejna edycja #ZapytajKuratora / #AskAcurator i oczywiście nie mogło nas tam zabraknąć!\nMorze było nie tylko popularnym miejscem wakacyjnych wypoczynków, stało się również wdzięcznym tematem malarskim.


M O N O N I K A: Avon - Eyeliner w pisaku : bubel\nMiałam dziś zrobić zakupowy post ale nadal czekam jeszcze na jedną rzecz, dlatego będzie kilka słów o produkcie na którym się zawiodłam. Nie miałam wcześniej innych eyelinerów w pisaku, więc nie wiem jak się spisują ale po tym zakupie nie zdecyduje się więcej na taki rodzaj eyelinera.\n"Eyeliner doda spojrzeniu uwodzicielskiego charakteru. Kosmetyk pozwala rysować na powiece wyraźne kreski o intensywnych kolorach. Elastyczna końcówka gwarantuje maksymalną precyzję podczas aplikacji kosmetyku. Eyeliner jest odporny na ścieranie i rozmazywanie, a perfekcyjna kreska utrzyma się przez cały dzień."\n+/- ciężko ocenić jego trwałość jednoznacznie, ponieważ eyeliner utrzyma się idealnie tak jak namalujemy kreskę przez cały dzień pod warunkiem że go nie dotkniemy, jeśli to zrobimy zmywa się momentalnie\n- fatalna pigmentacja, kolor czarny wcale nie jest czarny\n- nierównomierny, nie da się uzyskać jednolitej barwy\n- odbija się na górnej powiece\nPo prawej stronie kreska po pomalowaniu kilkoma razami a po lewej jednym:\nJednym słowem bardzo nie polecam!\nCena: 12.99 - 30 zł\nAutor: Mononika o 13:12\nLac. 26 kwietnia 2013 13:32\nOjoj, jakiś felerny Ci się trafił. Ja miałam kilka w pisaku i je uwielbiałam ;)\nMooniSS ia 26 kwietnia 2013 13:43\nZ tego co zauważyłam avon wypuścił takie buble do sprzedaży bo prawie każdy na nie narzeka\nMallene 26 kwietnia 2013 13:50\nJa uwielbiam eyelinery w żelu Essence :)\nMooniSS ia 26 kwietnia 2013 14:10\nWłaśnie kolejnym moim zakupem eyelineru będzie żelowy essence :)\nWdowa Po Stalinie 26 kwietnia 2013 13:59\ncynamonowa 26 kwietnia 2013 20:03\nfaktycznie bubel ;/\nMalina Testuje 26 kwietnia 2013 21:58\nNie używam kosmetyków Avonu i chyba dobrze;)\nLoveliness 7 maja 2013 10:11\nFaktycznie, wygląda to tragicznie... Ja mam takie eyeliner w pisaku, kupiony na bazarku za 10 zł dla wypróbowania i jest świetny, naprawdę!\nMooniSS ia 7 maja 2013 12:37\nMoże mi się trafi jeszcze kiedyś jakiś lepszy eyeliner w pisaku, ale póki co przerzucam się na żelowe :P


Jak niebezpieczne jest marskość wątroby? | LadyJournal.EU Polska\nJak niebezpieczne jest marskość wątroby?\nWątroba jest ważnym organem układu pokarmowego. Na przykład, jeśli osoba może wciąż żyje bez pęcherzyka żółciowego, jest niemożliwe bez wątroby. Niestety, wątroba jest bardzo podatne narządów. Lekarze wiedzą całkiem wielu chorób, które mogą mieć wpływ na wątrobę.\nI jedną z takich chorób jest marskość wątroby. To o nim i zostaną omówione poniżej. Czym jest ta choroba, jak objawia się i leczyć? Lekarze charakteryzuje marskość jako postępującą chorobę wątroby, najczęściej o przewlekłym. W tej choroby, co następuje występuje – zdrowa tkanka wątroby jest stopniowo zastępowany przez tkankę łączną.\nZ reguły, takie podstawienie tkanki martwych komórek wątroby występuje w późnym stadium zaawansowanym form zapalenia wątroby lub innych chorób organów wewnętrznych. Ten nowo utworzona tkanka łączna absorbuje i zdrowe komórki wątroby otaczając je mocno. Jednak tkanka łączna może przejąć funkcję martwych komórek.\nW rezultacie, zdrowe komórki wątroby rozpoczyna bardzo trudne do odtworzenia. Tak więc, wątroba próbuje zapobiec utracie funkcji. Jednakże, tkanki łącznej, rośnie tak wolno. W rezultacie, zdrowe komórki wątroby są typu małych wysp na powierzchni tkanki. W ten sposób, nie ma zakłóceń normalnej struktury wątroby. W wyniku tego, że wątroba przestaje funkcjonować prawidłowo rozwijającej się niewydolności wątroby.\nJest rzeczą oczywistą, że marskość nie zacznie się rozwijać od podstaw. Aby było to pewne przesłanki. Przyczyny, które mogą wywołać rozwój marskości należą:\nPasożyty są umiejscowione w wątrobie.\nChorób układu żółciowego, na przykład, zapalenie pęcherzyka żółciowego.\nOstre i przewlekłe choroby wątroby wirusowe mające pochodzenie, charakter, na przykład zapalenie wątroby typu B, C, D.\nWątroba alkoholu lub innych substancji toksycznych.\nKlęska leków wątrobowych.\nAutoimmunologiczne choroby wątroby, takich jak marskość wątroby i autoimmunologicznych.\nPoważne naruszenia metabolizm, zwłaszcza wrodzone.\nNasi czytelnicy powinni zwracać szczególną uwagę na fakt, że choroby te mogą być czynnikami powodującymi rozwój marskości wątroby, ale niekoniecznie. Z reguły, dla danej choroby jest wciąż uderzony przez człowieka musi być przecięcie z wielu konkretnych okoliczności.\nOdmiany marskości wątroby\nW zależności od tego, jak marskość wątroby i występuje na co dokładnie powoduje to nazwano, lekarze wyróżnić kilka typów marskości. Jest to ważne nie tylko do diagnozowania samej choroby, ale również w celu ustalenia, które odnosi się do typu. Tylko w tym przypadku lekarz będzie mógł wybrać właściwe i odpowiednie leczenie, które dadzą pewne rezultaty. Więc, rodzaj marskości:\nPierwotną żółciową marskość wątroby. W tej chorobie przewlekłej ponosi ciągłych procesów zapalnych, wpływających na drogi żółciowe w wątrobie. W wyniku takiego zapalenie naruszenie naturalnego procesu wypływu żółci. Chorzy ludzie mają takie objawy, jak gorączka, żółtaczka, swędzenie skóry.\nMarskość alkoholowa. Marskość alkoholowa występuje dość często u osób nadużywających alkoholu, szczególnie słabą jakość. W prawie wszystkich przypadkach, rozwój marskości dzieje się na tle istniejącej ludzkiego alkoholowego zapalenia wątroby. Bardzo jasne, że jest cechą alkoholową marskością wątroby jest znaczna poprawa ogólnego stanu zdrowia osoby bezpośrednio po porzuca korzystanie z napojów alkoholowych.\nAutoimmunologiczne zapalenie wątroby, marskość wątroby. Ten rodzaj marskości jest niczym innym jak konsekwencją zakłócenia normalnego funkcjonowania układu odpornościowego chorego. W tym przypadku, ludzki układ odpornościowy, niezależnie – powód odbiera komórki wątroby jako obce. I, oczywiście, zaczyna aktywnie je zniszczyć.\nMarskość nigdy nie rozwija się w błyskawicznym tempie – trwa rozwój bardzo długi okres czasu. I od dłuższego czasu, choroba jest całkowicie bezobjawowo. Dopiero w późniejszych stadiach choroby może przejawiać następujące objawy:\nOsoba czuje się bardzo zmęczony, jego wydajność jest znacznie zmniejszona, sen jest zakłócony.\nJedna osoba może niemal tracą apetyt, a zatem i masy ciała.\nLudzka skóra, błony śluzowe i twardówki może nabyć żółty odcień.\nSilne swędzenie, szczególnie wzmaga chorego w nocy.\nChory palmy na czerwono, z powodu zwiększonego przepływu krwi.\nZaczerwienienie dłoni – dłoniowej powierzchni rąk są różowe, ze względu na zwiększony przepływ krwi do skóry w okolicy.\nOczywiście, nie jest to wszystkie znaki marskości, lecz jeden z pierwszego. I ignorować ich w każdym razie niemożliwe. Im wcześniej chory do lekarza, tym szybciej będzie konieczne leczenie, a tym bardziej skuteczne będzie.\nEtapy rozwoju marskości wątroby\nWspominaliśmy już, że istnieje znacznie ma marskość wątroby. W związku z tym, że ma kilka etapów rozwoju:\nPierwszy etap – etap odszkodowania. Na tym etapie osoba nie ma zewnętrznych oznak marskości wątroby. Tłumaczy się to tym, że pozostałe komórki wątroby działać w trybie awaryjnym.\nEtap subcompensation. Na tym etapie, siły pozostałych zdrowych komórek wątroby do końca, tak, wątroba nie jest w stanie w pełni funkcjonować. U ludzi, pierwszy pacjent ma objawy marskości – dyskomfort w prawym górnym kwadrancie, utrata apetytu, spadek masy ciała.\nEtap dekompensacji. Na tym etapie, ludzki pacjent ma niewydolność wątroby.\nLeczenia ludzi cierpiących na marskość wątroby, powinno być oparte na ściśle określonym algorytmem. Tylko z właściwego przestrzegania wszystkich tych elementów może poprawić stan chorego. Leczenie marskości wątroby przeprowadzono w następujący sposób:\nZwracając się do przyczyn, które doprowadziły do rozwoju marskości wątroby\nTo spowodowało jej rozwój przed leczeniu marskości wątroby sama, przyczyny należy się zająć. Na przykład, jeśli osoba nie rozwinęła się marskość alkoholową, należy całkowicie zrezygnować z użycia napojów alkoholowych. W przypadku marskości wątroby tle opracowany wirusowego zapalenia wątroby, zwłaszcza zapalenia wątroby typu traktowane dokładnie. Cóż, jeśli ktoś przyszedł autoimmunologiczne marskość wątroby, powinien otrzymywać leki, które hamują nadmierną aktywność układu odpornościowego – immunosupresyjnymi.\nAby w leczeniu marskości wątroby był udany dla chorego jest bardzo ważne, aby radykalnie zmienić swoją dietę. W przeciwnym razie, jeśli chory nie jest ściśle przestrzegać diety medycznej, leczenie nie będzie miał absolutnie żadnych korzyści.\nOsoba cierpiąca na marskość wątroby, powinny być wyłączone z diety i alkoholowych napojów bezalkoholowych, posiłków z tłustych mięs i ryb, wędlin, konserw wszystkich. Ponadto niedopuszczalne jest użycie dużych ilości pomidorów, cebuli, czosnku, soku pomidorowego i czekolady. One nie powinny być nadużywane i soli kuchennej.\nLekarze – Dietetycy zalecają tego typu pacjentów oprzeć swoją dietę na produktach spożywczych, takich jak kasze, zupy warzywne, gotowane mięso jest odmian, krakersy, zielone jabłko, niskotłuszczowe produkty o niskiej zawartości tłuszczu mlecznego. Aby uzyskać więcej informacji na temat zalecanej diety należy poinformować o tym lekarza.\nPrzywrócenie prawidłowej czynności wątroby\nAby wątroba ponownie do wykonywania swoich funkcji, osoba potrzebuje bardzo długi i bardzo trudny leczenia. W każdym indywidualnym przypadku, lekarz wybierze ludzkiego pacjenta jest optymalnie odpowiednie leczenie dla niego. Opisać to nie ma sensu, ponieważ osoba bez przeszkolenia medycznego, jest mało prawdopodobne, aby być w stanie zrozumieć mnóstwo skomplikowanych terminów medycznych i nazw leków.\nByłoby to tylko jeden więcej czasu, aby skupić uwagę na potrzeby naszych czytelników na pierwszych objawów jak najszybciej udać się do lekarza. Po tym wszystkim, później nastąpi, surowsza leczenia i mniej osoba szanse na wyleczenie. Na przykład, w ostrych przypadkach można zapisać tylko ludzkiego przeszczepu wątroby dawcy.


davidson - Szukaj - 1/5 - autoklub.pl\nToyota jest ważniejsza od LMP2\n2018-04-16 godz. 15:44:00 wyścigi\nKierowca rezerwowy oraz testowy Toyoty: Anthony Davidson, powiedział w rozmowie z motorsport.com, że jego obowiązki wobec japońskiego producenta, który wystawia samochód w klasie LMP1, są ważniejsze od czytaj dalej »\nDavidson wróci do ścigania\n2018-03-30 godz. 11:34:47 wyścigi\nKierowca rezerwowy Toyoty - Anthony Davidson, będzie ścigał się dla zespołu DragonSpeed LMP2 w FIA WEC 2018/19, ale dopiero po Le Mans 24 Hours.Zwycięzca WEC 2014, na ten sezon otrzymał rolę kierowcy czytaj dalej »\n2017-11-05 godz. 10:05:33 wyścigi\nToyota trzeci raz po 2012 i 2014 wygrała 6 godzin Szanghaju. Sébastien Buemi, Anthony Davidson i Kazuki Nakajima świętowali czwarte zwycięstwo w tym sezonie, drugie z rzędu. Głośniej świętowano w czytaj dalej »\nBuemi wyprzedził Porsche\n2017-10-14 godz. 04:36:33 wyścigi\nToyota wygrała ostatni trening przed kwalifikacjami na zamglonym, deszczowym Fuji Speedway. Sébastien Buemi okazał się szybszy o 0,850 sekundy od Earla Bambera, o 0,973 s od André Lotterera. czytaj dalej »\nDublet Toyoty w Ardenach\n2017-05-06 godz. 20:31:45 wyścigi\nSébastien Buemi, Anthony Davidson i Kazuki Nakajima powtórzyli sukces z Silverstone, wygrywając 6 godzin Spa-Francorchamps. Buemi finiszował 1,9 sekundy przed Kamuim Kobayashim, który na ostatnim czytaj dalej »\nDramatyczny początek WEC\n2017-04-16 godz. 19:30:37 wyścigi\nSébastien Buemi, Anthony Davidson i Kazuki Nakajima zdobyli RAC Tourist Trophy, wygrywając dla Toyoty otwarcie WEC na Silverstone. Dla Buemiego i Davidsona to pierwsze zwycięstwo od Fuji 2014. czytaj dalej »\nDavidson przed Porsche\n2017-04-16 godz. 16:01:28 wyścigi\nToyota Anthony'ego Davidsona wyprzedza o 35,9 sekundy Porsche Earla Bambera na półmetku 6 godzin Silverstone. André Lotterer w drugim Porsche traci do lidera 56 sekund. Kamui Kobayashi został czytaj dalej »\nDavidson popiera di Grassiego\n2016-11-16 godz. 14:00:52 wyścigi\nAnthony Davidson, który w 2012 roku miał groźnie wyglądający wypadek w Le Mans po kontakcie z kierowcą samochdu klasy GT, podziela zdanie Lucasa di Grassiego o zwiększeniu wymagań dla prywatnych kierowców czytaj dalej »\n2016-06-19 godz. 12:04:36 wyścigi\nNa trzy godziny przed zakończeniem 24 Heures du Mans zanosi się na pierwsze podium bez Audi od 1998 roku. W efekcie długich postojów w boksie, obydwa R18 tracą kilkanaście okrążeń do liderów. Po 25 pit czytaj dalej »


Grand Prix Chin – analiza ŚwiatWyścigów.pl\nGrand Prix Chin, druga runda tegorocznych mistrzostw świata Formuły 1 uraczyła nas w ten weekend bardzo ciekawym spektaklem i przyprawiła o wiele emocji. Lewis Hamilton wyrównał rachunki z Sebastianem Vettelem i tym razem to on zameldował się jako pierwszy na mecie w Szanghaju. Kierowca Ferrari nie zamierza dawać jednak za wygraną i zapowiada odpowiedź w Bahrajnie. Nie zawiedli nas również pozostali zawodnicy, szczególnie Max Verstappen, który ponownie uczył innych jak powinno się wyprzedzać. Formę trzymają również Toro Rosso i Force India, a coraz lepiej radzi sobie Haas. Reszta ekip ma wiele do poprawy.


Cipki dojrzałych kobiet sex zdjęcia za darmo.\nCipki zbliżenia polek zdjęcia za darmo. Cipy zbliżenia amatorek darmowe zdjęcia. Wygolone cipy amatorek zdjęcia za darmo. Stare gołe cipy darmowe galerie erotyczne. Napalona cipka wyuzdanej nastolatki. Cipki dojrzałych kobiet sex zdjęcia za darmo. Cipki dojrzałych kobiet darmowe sex fotki. Wydepilowane cipy dojrzałych kobiet darmowe zdjęcia. Wygolone cipy polek fotki za darmo. Wydepilowane cipy najmłodszych laseczek darmowe fotki. Wydepilowane cipy polek darmowe fotki. Sex łechtaczki. Mokre cipy dojrzałych kobiet zdjęcia za darmo. Fetysze duże łechtaczki. Members Zbiornik amatorki nago zdjęcia. Cipki zbliżenia amatorek darmowe zdjęcia. Cipki amatorek darmo. Cipki dojrzałych kobiet sex zdjęcia za darmo. Stare cipy fotki erotyczne za darmo. Gołe dupcie amatorek darmowe zdjęcia. Polki z gołymi cipkami zdjęcia. Prywatne zdjęcia cipek. Zdjęcia dziewic darmowe.\nBłona dziewicza zdjęcia.\nWypięta cipka wyposzczonej nastki. Gołe dupy polek darmowe fotki. Wielkie cycki polek zdjęcia za darmo. Cipki dojrzałych kobiet sex galerie za darmo. Amatorska fotka gołej cipki. Błona dziewicza zdjęcia. Wydepilowane cipy polek zdjęcia za darmo. Ciasne cipki amatorek darmowe zdjęcia. Gołe cipki dziewczyn z polki. Ciasne dziewice seks zdjęcia. Darmowe zdjęcia z amatorkami. Zdjęcie malutkiej łechtaczki seksownej fruzi. Cipki i penisy w akcji. Cipki zbliżenia polek zdjęcia za darmo. Młode cipki najmłodsze suczki. Zdrowo wyruchane cipsko zboczonej 50-tki. Młode cipki najmłodsze suczki. Błona dziewicza zdjęcia. Prywatne zdjęcia sex. Grube cipki filmy. Amatorskie gołe zdjęcia. Cipeczki nastolatek zbliżenia. Zdjęcia cipek darmowe zdjęcia erotyczne.\nGołe cipki amatorek zdjęcia za darmo.\nWygolone cipy dojrzałych kobiet fotki za darmo. Ładna cipka za darmo. Wielkie cycki polek zdjęcia za darmo. Stare cipy darmowe zdjęcia erotyczne. Polskie cipki darmowe sex fotki. Gołe cipki amatorek zdjęcia za darmo. Wydepilowane cipki polek darmowe fotki. Duże wary sex fotka. Busty Jowita duże. Dojrzałe cipy darmowe galerie erotyczne. Wkładanie ręki do cipki. Zdjęcia starych cip sex fotki za darmo. Amatorska fotka gołej cipki. Cipki z bliska sex galerie za darmo. Zbiornik com pl amatorskie seks fotki. Wydepilowane cipki nastolatek zdjęcia za darmo. Zbliżenie gołej cipki młodej mężatki. Gołe cipki amatorek zdjęcia za darmo. Cipki zbliżenia starszych pań fotki za darmo. Cipka darmowe zdjęcia. Zbiornik com prywatne zdjęcia amatorek. Darmowe wargi sromowe. Nie wyruchana cipa seksownej mamuśki.


Tanuki-Czytelnia - Sailor Kombat : rozdział 1\nSailor Moon, Mortal Combat\nNadchodzi WRÓG!Obrońcy ZiemiWspółpraca, integracja, miłość i libacjaPoimprezowe nastrojeGdzie jest Księżniczka?!I (prawie) wszyscy razemOstatni WojownikNiezapomniany wieczórTime to say sayonara\nAutor: iosellin aka Bellatrix aka Mill\nTytuł: "Sailor Kombat"\nFanfic łączący moje dwie, największe inspiracje twórcze.\nWszystkie postacie są własnością ich właścicieli [Sailorki- >Naoko Takeuchi &Co, MK Fighters- > Ed Boon &Co]\nWszelkie uwagi i komentarze [pochlebstwa, wyzwiska i inne;)] mile widziane. [bellatrix@go2.pl]\nZ góry przepraszam za wszelkie literówki i inne niedociągnięcia.\nPart #1 - "Nadchodzi WRÓG!"\n- ...i pamiętajcie, że jeśli nie wykonacie zadania, to nie macie po co tu wracać. - oznajmił surowym tonem. - No to, skoro wszystko już jest jasne... - zatarł z zadowoleniem ręce i usiadł na swym tronie - ...zaczynamy!\nPięć postaci w miarę przypominających ludzi, plus czteroręki olbrzym, w skupieniu popatrzyło na to, co się miało za chwilę stać. Mężczyzna o długich, czarnych włosach, związanych w kucyk, obrzucił resztę chłodnym spojrzeniem oczu pozbawionych źrenic, po czym wzruszył ramionami.\n- Free will, ja tu tylko wykonuję rozkazy.\n- Więc je wykonuj - mruknęła zamaskowana dziewczyna, splatając ręce na piersiach.\n- Czekamy, Czarnoksiężniku - dodała druga, również zamaskowana.\n- Cholera, jak to było... - zastanowił się chwilę - ...wiem! - ucieszył się i zaczął mamrotać coś pod nosem. Po chwili wyrosła przed nim sporej wielkości, wirująca czarna dziura. Czarnoksiężnik, zadowolony z siebie, odwrócił się w stronę pozostałych i oznajmił, szczerząc się:\n- It has begun! No, właźcie szybko do środka, bo zaraz się zamknie!\n- Chyba będzie padać. - Usagi wzdrygnęła się. - Zrobiło się ciemno.\n- Nie wydaje się wam to dziwne? - zagadnęła Rei.\n- Co? - Makoto spojrzała na nią.\nCała piątka, jak na komendę, zadarła głowy i popatrzyła na niebo.\n- One... mają kształt... sprężynek! - stwierdziła pewnym tonem Minako.\n- Wiecie co? Bardziej mnie niepokoi inna rzecz. - Ami cofnęła się krok do tyłu.\n- To...! - Wskazała palcem przed siebie. Naprzeciwko nich stało siedem dość dziwnie wyglądających osobników. Przez chwilę wszyscy stali, mierząc się nawzajem lekko zdezorientowanymi spojrzeniami.\n- Shang... - zamaskowana dziewczyna w fioletowym kostiumie rzuciła Czarnoksiężnikowi wściekłe spojrzenie - czy to jest siedziba rządu amerykańskiego, gdzie mieliśmy urządzić sobie bazę?!\n- Yyy... um... no niekoniecznie - zmieszał się lekko - ale według moich obliczeń, to jest Ameryka!\n- Gdzie ty znowu nas przeteleportowałeś? - druga, w niebieskim kostiumie splotła ręce na piersiach.\n- Było samej otwierać portal, Księżniczko Kitano! - warknął.\n- Hej, hej, hej... nie kłóćcie się! - Człekopodobny mutant o upiornym garniturze zębów stanął między nimi. - Przepraszam, gdzie my jesteśmy? - zwrócił się do lekko zszokowanych Japonek.\n- ...w Tokio... - odpowiedziały odruchowo, wciąż się gapiąc na ferajnę.\n- No i co?! Ameryka, Ameryka... sam, cholera, jesteś Ameryka! - wrzasnęła dziewczyna, nazwana Księżniczką Kitaną.\n- Mówiłam, że on się do niczego nie nadaje - dodała druga.\n- Mileena, ty tu masz najmniej do gadania!\n- Taaak?! - spytała, z groźnym błyskiem w oku, a w jej rękach pojawiły się sztylety.\nDwóch Ninjas, jeden w zielonej, a drugi w żółtej kamizeli, ze znudzoną miną przysłuchiwało się dyskusji.\n- Zamknijcie się wreszcie i to wszyscy! - huknął czteroręki olbrzym, noszący imię Kintaro. - Obojętnie, gdzie jesteśmy, możemy zrobić to, co mamy zrobić i powinniśmy to zrobić jak najszybciej, bo jak nie zrobimy tego szybko, to znowu Rayden zrobi nam niespodziankę i w końcu nic nie zrobimy!\n- Yep - mruknął Ninja, w żółtej kamizeli.\n- O czym oni mówią i w ogóle, co to za jedni? - Minako spytała szeptem Usagi, a ta, w stylu głuchego telefonu, przekazała pytanie do Makoto, Makoto do Rei, Rei do Ami, a Ami włączyła komputer.\n- Przybysze z jakiegoś innego wymiaru - Ami odpowiedziała Rei, ta przekazała odpowiedź do Makoto, która z kolei odpowiedziała Usagi, a Usagi przekazała odpowiedź do Minako, co jednak usłyszała Kitana.\n- Wypraszam sobie "jakiś inny wymiar"! - żachnęła się. - Jesteśmy z samych Zaświatów!\n- Gomen! - wszystkie się zmieszały, zastanawiając się, która powiedziała to zbyt głośno.\n- Dobra, no to przystępujemy do roboty! - zarządził Czarnoksiężnik - Mileena, Kitana, Baraka, Scorpion, Reptile, Kintaro... wiecie, co macie robić?\n- Taaaaaaaaaaak! - wrzasnęła wymieniona szóstka, po czym rzuciła się na zdziwione dziewczyny.\n- Hej! To wróg! - zorientowała się (trochę nie w porę, ale zawsze: lepiej późno, niż wcale...) Usagi. - Musimy się przetransformować!\n- Merkury Star Power!\n- Moon Cosmic Power!\n- O co im chodzi...? - Shang zamrugał ze zdziwieniem oczami.\n- A fe! One się rozebrały! - mruknęła Mileena, patrząc na rozpoczynającą się transformację Sailor Senshi.\n- HMM...!!! - Wszyscy, prócz Mileeny i Kitany, z zainteresowaniem wlepili lubieżny wzrok w ciała Wojowniczek.\n- Idioci!!! - Brew Kitany zaczęła drgać. Mileena w tym czasie wyciągnęła rękę i trzepnęła nią z całej siły w głowę Baraki.\n- Mamy tu coś do roboty! - poinformowała go. Ale Sailors właśnie stanęły w swoich fuku i niezdrowe zainteresowanie męskiej części "publiczności" nieco spadło.\n- Ach tak... rzeczywiście... - wymamrotał, rozcierając sobie tył czaszki.\n- AI - TO - SEIGINO - SERA - FUKU - BISHOUJO - SENSHI...\n- Co to znaczy...?! - Ninja w zielonej kamizeli popatrzył na swych towarzyszy.\n- SERA MUUUN!!!...\n- Dunno, nie znam aż tak dobrze tego języka. - Kitana wzruszyła ramionami.\n- ...TSUKINI KAWATTE...\n- RUSZCIE SIĘ, DO JASNEJ CHOLERY!!! - wrzasnął Shang- Tsung, przerywając prezentację trzema, ognistymi czaszkami.\n- ...oshiokio...! - dokończyła pod nosem, leżąc już na ziemi.\n- Heeej! Co wy sobie myślicie?! - zdenerwowała się Sailor Jupiter - SUPREME THUNDER!!!\nBłyskawica uderzyła z impetem w Barakę, porażając go wyładowaniami.\n- Czy ona jest kolejnym wcieleniem Raydena...?! - jęknął.\n- Z kim ja muszę pracować! - Kitana wzniosła oczy do nieba. W jej ręku pojawił się metalowy wachlarz.\n- No, właśnie...! - dodała Mileena, wymachując sztyletami. Ninja w żółtej kamizeli, nazywany Scorpionem, podniósł przed siebie dłoń, z której po chwili wyrzucił cienką linkę, zakończoną bardzo ostrym hakiem. Z rąk Baraki momentalnie wyrosły dwa miecze, a Reptile wyciągnął przed siebie dłonie, w których zajaśniała jasnozielona kula bioenergii.\n- Michiru! Siedzisz już w tej łazience ponad godzinę! - krzyknęła donośnie, ubrana w męską koszulę, blondynka. - Muszę wziąć z suszarki moje spodnie!\n- To je sobie weź - rozległ się niewyraźny pomruk, dodatkowo zagłuszany szumiącą wodą. Haruka westchnęła i weszła do łazienki. Zażywająca relaksu w wannie Michiru obróciła się ku niej, z zamyślonym wyrazem oczu.\n- Fale dzisiaj są niezwykle wzburzone - szepnęła.\n- Sama chciałaś wannę z hydromasażem, więc teraz nie narzekaj! - mruknęła, zabierając spodnie.\n- ??? - wyrwała się z zadumy i zamrugała kilkakrotnie oczami. - Chodziło mi o to, że... chyba... jakiś nowy wróg...\n- Wróg? Hmm, to może być ciekawe. - Wciągnęła szybko spodnie na siebie. Michiru w tym czasie wynurzyła się z wanny i wzięła ręcznik.\n- Możesz mi wytrzeć plecy? - spytała, rzucając jej długie spojrzenie przez ramię.\n- Dla ciebie wszystko - odrzekła z uśmiechem, biorąc ręcznik z jej rąk. W tym momencie drzwi łazienki otworzyły się z hukiem i stanęła w nich Meio Setsuna.\n- WRÓG ATAKUJE, A WY ODDAJECIE SIĘ PRZYJEMNOŚCIOM!!! - wrzasnęła. - SZYBKO!!!\nMichiru zakryła się ręcznikiem i wybiegła za nią, a Haruka tylko mruknęła pod nosem:\n- Nawet we własnej łazience człowiek nie ma ani odrobiny prywatności.\n- Dobra robota! - pochwalił Shang- Tsung. Piątka jego Wojowników stała nad ciałami bezsilnych Sailor Senshi. Kintaro jedynie stał z boku, oglądając z zainteresowaniem pazury wszystkich czterech swoich rąk. - A teraz... FATALITY!!! - wyciągnął przed siebie ręce. Ciała wszystkich Senshi zadrżały i otoczyła je zielona mgiełka. - Moi drodzy, weźcie po jednej duszy i pilnujcie ich! - dodał.\nMileena, Kitana, Baraka, Scorpion i Reptile wyciągnęli dłonie i po chwili, na każdej z nich, pojawił się pierścień z zaklętą duszą Senshi.\n- No, no... całkiem ładne. Shang, mógłbyś zostać jubilerem - zauważyła Kitana, zakładając swój pierścień na wskazujący palec.\n- WORLD... SHAKING! - rozległo się za ich plecami.\n- Co to, do jasnej cholery...?! - wrzasnął Shang- Tsung czując, że jego ciałem targa niezwykła siła.\n- Nie co, tylko kto - mruknęła Mileena. - Następne trzy.\n- Invited by a New Age, I'm the magnificient Sailor Uranus...!\n- ...Sailor Neptune!\n- ...Sailor Pluto!\n- Że kto je tu zaprosił?! - Reptile poskrobał się po głowie.\n- ...DEEP SUBMERGE!\n- Aua!!! To bolało!!! - jęknął Baraka, lądując na ziemi.\n- Wiecie co? One wyglądają na potężniejsze od tych, którym właśnie zabraliśmy dusze. A że z tamtymi nie było wcale tak łatwo, więc...\n- Wiem, co chcesz powiedzieć, Kitano - szepnął Scorpion.\n- Jasne. Shang, zabierajmy się stąd lepiej!!!\n- Nie do końca o to mi chodziło. Myślałam raczej, żeby zadziałał Kintaro. - Brew Księżniczki ponownie zaczęła drgać, ale Shang wymamrotał jakieś zaklęcie i cała ferajna rozmyła się w powietrzu.\n- I co teraz?! - spytała Neptune. - Oni mają dusze wszystkich Inner Senshi!\n- Więc, musimy je im odebrać! - zawyrokowała Uranus.\n- Tylko jak? - Pluto zadała podstawowe pytanie. - Nie wiemy, dokąd oni się wynieśli.\n- Nawet nie wiemy, co to za jedni...\nNaraz, tuż przed nimi, uderzył w ziemię piorun i wytrysnął snop iskier.\n- Czy to pośmiertna zemsta Sailor Jupiter za to, że się spóźniłyśmy?! - jęknęła Neptune, rzucając się w objęcia Uranus.\n- Jestem tu, by wam pomóc - odezwał się głos i ze snopu iskier wynurzyła się postać żebraka w słomianym, trójkątnym kapeluszu.\n- Coś ty za jeden?! - Pluto przyjrzała mu się podejrzliwie.\n- Trochę szacunku! - obruszył się. - Jestem Lord Rayden, bóg piorunów!\n- Nie wyglądasz na takiego. - Uranus zmierzyła go wzrokiem.\n- Posłuchajcie mnie - puścił tę uwagę mimo uszu. - Dusze waszych przyjaciółek zostały zabrane przez Wojowników Imperatora Shao Kahna. Oni przybyli na Ziemię z Zaświatów, by zebrać jak najwięcej ludzkich dusz. Jeżeli im się nie przeszkodzi, cały świat spotka zagłada.\n- Znowu...?! - mruknęła Uranus. Rayden posłał jej mordercze spojrzenie.\n- Aby do tego nie dopuścić, musicie odnaleźć Wojowników Mortal Kombat i przyprowadzić ich tutaj. Wtedy cała ferajna Shao Kahna będzie musiała wziąć udział w Turnieju i jeśli przegrają, stracą wszystkie zebrane tu dusze. O, rzekłem! - dodał, zadowolony ze swej przemowy.\n- A gdzie ich mamy szukać? - Neptune uniosła pytająco brwi.\n- Yyy... tego dokładnie nie wiem. Liu- Kang i Kung Lao są związani z klasztorem Shaolin, więc szukajcie ich w Chinach, Johnny Cage i Jackson Briggs pewnie są w USA, a gdzie się podziewa Sub- Zero, to nie mam pojęcia!\n- Cóż za szczegółowe informacje - mruknęła pod nosem Pluto.\n- Lepiej się pospieszcie! Jeśli oni zdobędą określoną ilość dusz, Imperator wtargnie do waszego świata, zawładnie nim i już nic nie będziecie mogły zrobić... he... he... Sorry, poniosło mnie - chrząknął.\n- No to ekstra, pocieszająca perspektywa - westchnęła Uranus. - A zapowiadał się taki miły dzień...\nSetsuna : 2008-04-11 14:32:01\nRE: Znakomity fik\nZgadzam się. Obok Mamoru musi umrzeć to chyba najlepszy sailorkowy fik na czytelni.\nTeukros : 2008-04-08 22:43:49\nZ racji mojej funkcji na Czytelni, miałem okazję zapoznać się z całkiem sporą częścią zgromadzonych tu fików. I przyznam szczerze, że Sailor Kombat jest jednym z najlepszych, jake czytałem.\niosellin : 2007-05-11 14:00:51\nmilo mi, ze Ci sie podoba ;) Rozdzialow bedzie 9, czy beda lepsze czy gorsze, to juz ocenia czytelnicy ;)\nCo do "nieobecnych" - od razu sie przyznaje, ChibiUsy i Mamorka tu nie ma i nie bedzie - te dwie postacie wybitnie mi dzialaly na nerwy ;p Zreszta w SM StarS tez ich praktycznie nie bylo (na szczescie;)\nmilo mi, ze Ci sie podoba ;) Rozdzialow bedzie 9, czy beda lepsze czy gorsze, to juz ocenia czytelnicy ;) Co do "nieobecnych" - od razu sie przyznaje, ChibiUsy i Mamorka tu nie ma i nie bedzie - te dwie postacie wybitnie mi dzialaly na nerwy ;p Zreszta w SM StarS tez ich praktycznie nie bylo (na szczescie;)\nGrisznak : 2007-05-11 11:56:40


Kocham, lubię, szanuję... + Akcja akceptacJA PAKIET - Psychologia Dziecka\nSklep > Karty pracy > Kocham, lubię, szanuję… + Akcja akceptacJA PAKIET\nKocham, lubię, szanuję… + Akcja akceptacJA PAKIET\nilość Kocham, lubię, szanuję... + Akcja akceptacJA PAKIET\nSKU: kp027 Kategoria: Karty pracy\nPakiet dwóch tematycznych zestawów kart pracy:\nKocham, lubię, szanuję… SIEBIE! 36 stron (ebook, plik pdf do wydruku)\nAkcja akceptacJA 30 stron (ebook, plik pdf do wydruku)\nKarty pracy Kocham, lubię, szanuję… SIEBIE! przeznaczone są dla dzieci i młodzieży. Stworzone z myślą o samoakceptacji, szeroko pojętym self-love, body positive, szacunku do siebie, swojego ciała i przeżywanych emocji.\nKarty pracy Akcja akceptacJA przeznaczone dla dzieci od IV klasy szkoły podstawowej i młodzieży. Stworzone z myślą o miłości, bliskości, marzeniach, zrozumieniu, akceptacji siebie i innych.\nKarty pracy sprawdzą się do wykorzystania na:\nzajęciach grupowych z psychologiem,\nzajęciach indywidualnych z psychologiem.\nZobacz przykładowe strony Kocham, lubię, szanuję… SIEBIE!\nZobacz przykładowe strony Akcja akceptacJA\n9 opinii dla Kocham, lubię, szanuję… + Akcja akceptacJA PAKIET\nBarbara S. (zweryfikowany) – 24 kwietnia 2021\nMarta (zweryfikowany) – 21 kwietnia 2021\nbardzo przyjemne ćwiczenia, karty świetnie sprawdzają się jako “zadanie domowe” po omówieniu danego obszaru w czasie zajęć.\nAnna Łazuka (zweryfikowany) – 19 kwietnia 2021\nbardzo pomocny do pracy z uczniami\nAnna M. (zweryfikowany) – 24 marca 2021\nJeśli pracujecie z młodzieżą, która ma problemy z akceptacją siebie w wieku dojrzewania to bardzo polecam!\nNatalia Sachta (zweryfikowany) – 14 marca 2021