Czy klimatyzacja ma wpływ na środowisko naturalne? - Purevent\nCzy klimatyzacja ma wpływ na środowisko naturalne?\nStrona główna » Blog » Czy klimatyzacja ma wpływ na środowisko naturalne?\nWśród wielu ludzi panuje przekonanie, że wpływ klimatyzacji na środowisko naturalne jest jednoznacznie negatywny. Mówi się tu głównie o czynnikach chłodniczych, których obecność działa niekorzystnie na warstwę ozonową. Mało kto jednak wie, że dzięki postępowi technologicznemu stare, szkodliwe rozwiązania zastępuje się nowymi, które w znacznie mniejszym stopniu oddziałują na środowisko.\nObecnie każda osoba, która zajmuje się montażem, serwisem, naprawą czy uzupełnianiem czynnika chłodniczego musi posiadać specjalne uprawnienia. Dzięki temu potrafi prawidłowo obchodzić się z substancjami mającymi wpływ na warstwę ozonową.\nWarto też zwrócić uwagę na to, że korzystanie z klimatyzacji jako urządzenia dostarczającego ciepło jest znacznie mniej obciążające dla środowiska naturalnego niż w przypadku, gdy do tego zadania używa się standardowego grzejnika elektrycznego pobierającego więcej energii elektrycznej lub innych konwencjonalnych źródeł ciepła. Ponadto klimatyzator nie wytwarza bezpośrednio żadnych gazów cieplarnianych, a w połączeniu z odnawialnymi źródłami energii jest praktycznie zeroemisyjny.\nKlimatyzacja a ekologia to powiązane ze sobą tematy. Dzięki naukowcom i inżynierom nieustannie poprawia się jakość stosowanych czynników oraz obniża ich wpływ na warstwę ozonową. Emisja gazów z klimatyzacji staje się więc coraz mniej obciążająca dla środowiska. Aktualnie w urządzeniach znaleźć można np. nowoczesne czynniki, jak R32 i R410A, które zastąpiły zawierające chlor i bardziej szkodliwe R22 czy R12.\nPrzepisy nakazują również, aby przy odpowiedniej ilości czynnika chłodniczego regularnie odbywały się kontrole szczelności. Ponadto od 2020 roku w urządzeniach klimatyzacyjnych zabrania się stosowania chłodziw niebezpiecznych typu HCFC oraz CFC zawierających freon. Toksyczne czynniki chłodzące zostaną usunięte także z samochodów.\nJak widać, klimatyzacja a ochrona środowiska to obszary coraz ściślej połączone. Nowoczesne urządzenia zawierają bardziej przyjazne dla otoczenia substancje, a przepisy prawa gwarantują, że o prawidłowe działanie klimatyzatorów będą dbali wyłącznie certyfikowani specjaliści.\nCzy klimatyzacja ma wpływ na środowisko naturalne?2020-04-152020-05-15Purevent200px200px\nCena zakupu i montażu klimatyzatoraBlog\nNa jakie informacje na etykietach energetycznych klimatyzatora zwracać szczególną uwagę?Blog


Bardzo udane Kazimierki - Malbork1\nBardzo udane Kazimierki\nW sobotę w „dziewiątce” odbył się szkolny festyn, czyli Kazimierki. Impreza ta od dawna zajmuje stałe miejsce w szkolnym kalendarzu, bowiem świetnie promuje placówkę oraz integruje środowisko szkolne uczniów, rodziców oraz grono pedagogiczne i pracowników szkoły.\nTego słonecznego dnia widać było wielkie poruszenie już od wczesnych godzin porannych. Nauczyciele i uczniowie krzątali się jak w ukropie, rozstawiając stoiska i kramy, zarówno w budynku szkolnym, jak i w okolicach boiska szkolnego. O godz. 10 nastąpiło uroczyste otwarcie ceremonią przemarszu orszaku królewskiego – Kazimierza Jagiellończyka wraz ze swoim dworem.\nNastępnie swoje podwoje otworzyły wszystkie kramy i stoiska. Na nich to każdy znalazł coś dla siebie. Był tzw. ,, pchli targ’’- można było nabyć: książki, gry, przybory szkolne, zabawki, itd. Były stoiska plastyczne i kronikarskie. Wiele osób sprawdziło swoje umiejętności na wojskowych symulatorach, które udostępniła jednostka wojskowa m.in. wyposażenie sapera i inne wyposażenie polskich sił zbrojnych. Wszyscy chętni mieli do oglądu dyspozycji pojazd m.in. straży pożarnej i wojska, które mogli do woli zwiedzać i fotografować.\nW przerwach pomiędzy kolejnymi atrakcjami wokalnymi i tanecznymi na scenie uczestnicy Kazimierek chętnie korzystali z zimnych i ciepłych napojów oraz ciast, gofrów, grillowanych kiełbasek czy sałatek oferowanych przez naszych sprzedawców. Duże wrażenie na najmłodszych wywarł pokaz technik MMA. Prócz tego można było pojeździć na koniach lub gokartach, a nawet postrzelać z prawdziwego łuku.\nCharytatywnie wystąpiła ze swoim recitalem Agata Kujawa oraz Remi Chlebowski z fundacji Budzimy Mattiego. W czasie trwania festynu można było wrzucić grosik do puszek na rzecz pomocy małemu Mateuszkowi. Dzięki Radzie Rodziców oraz sponsorów, udało się przygotować dużą ilość fantów. A dla części uczestników, udział w loterii okazał się bardzo szczęśliwy, gdyż nagrody były atrakcyjne.\nAdam Liszewski, Szkoła Podstawowa nr 9\nLaureaci konkursów ze Starego Pola


Adam Hanuszkiewicz - Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl\nAktor, jeden z najbardziej kontrowersyjnych polskich reżyserów teatralnych. Urodził się 16 czerwca 1924 we Lwowie. Zmarł 4 grudnia 2011 roku w Warszawie.\npon., 06/16/1924 - 12:00 - ndz., 12/04/2011 - 12:00\nAdam Hanuszkiewicz, fot.Photopass.net\nW 1945 był adeptem w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, w latach 1945-1946 występował w Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze. Debiutował tam rolą Wacława w Zemście Aleksandra Fredry w reżyserii Stefanii Domańskiej (1945). Egzamin aktorski zdał eksternistycznie w 1946 w Łodzi. Otrzymał dyplom z wyróżnieniem. Egzaminowali go Leon Schiller, Edmund Wierciński, Jacek Woszczerowicz i Aleksander Zelwerowicz. W latach 1946-1949 występował w Teatrach Dramatycznych w Krakowie w zespole Juliusza Osterwy, zagrał u niego Kajetana w Fantazym Juliusza Słowackiego (1946). Ważną rolą była również wykreowana przez niego postać tytułowego Amfitriona w dramacie Jeana Giraudoux w reżyserii Bohdana Korzeniewskiego (1948). W latach 1949-1950 występował w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w latach 1950-1955 w Teatrze Polskim w Poznaniu. Zagrał tutaj między innymi Hamleta w głośnej inscenizacji Wilama Horzycy (1950).\n"(...) to była jedyna radziecka sztuka" - mówił Hanuszkiewicz - "którą wyreżyserowałem w całej mojej dyrekcji teatralnej w Powszechnym - siedem lat i w Narodowym - 14" ("Teatr jest nudny beze mnie. Z Adamem Hanuszkiewiczem rozmawia Roman Pawłowski", "Gazeta Wyborcza", 29 sierpnia 2002).\nOd 1955 pracuje w Warszawie. Początkowo występował w Teatrze Polskim. Równocześnie był współtwórcą powstającego wówczas Teatru TV. W 1955 roku wyreżyserował swoją pierwszą sztukę telewizyjną - Złotego lisa Jerzego Andrzejewskiego. W latach 1957-1963 był pierwszym naczelnym reżyserem Teatru TV. Sięgał po bardzo różnorodny repertuar. Wyreżyserował między innymi Babcię i wnuczka (1955) oraz Zieloną gęś (1956) Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Muchy Jean-Paula Sartre'a (1956), Dwóch mężczyzn na drodze Marka Hłaski (1957), Amy Foster Josepha Condrada (1960), Świadków albo naszą małą stabilizację Tadeusza Różewicza (1960). W tym okresie zrealizował także Dziady Adama Mickiewicza (1959) odwołujące się w swej poetyce do Powstania Warszawskiego. Jego kariera reżyserska rozwijała się więc równolegle w telewizji i w teatrze. Ogromnie przyczynił się do rozwoju polskiego teatru telewizyjnego, który był wówczas jeszcze prezentowany na żywo. Wiele ze swej telewizyjnej praktyki przeniósł z kolei do inscenizacji teatralnych - sposób filmowego kadrowania scen, stosowanie zbliżeń i zaciemnień oraz sposób eksponowania detali.\nW Teatrze Telewizji reżyserował klasykę polską, m.in.: Zemstę (1961) i Trzy po trzy (1977) Aleksandra Fredry, Beniowskiego Juliusza Słowackiego (1966), Ich czworo Gabrieli Zapolskiej (1967). Sięgał tutaj także po Pana Tadeusza Mickiewicza (1966, 1970-1971) i współczesną literaturę polską - Pierwszy dzień wolności Leona Kruczkowskiego (1963), Matka Joanna od Aniołów Jarosława Iwaszkiewicza (1965), Kolumbowie Romana Bratnego (1966), monodram Maria Ireneusza Iredyńskiego z koncertową rolą Zofii Kucówny (1980). Realizował poetyckie widowiska poświęcone m.in. polskim romantykom - Norwid (1966 i 1973), cykl spektakli Szkice do portretu (o Zygmuncie Krasińskim - 1969, o Cyprianie Kamilu Norwidzie - 1969, o Adamie Mickiewiczu - 1970, o Juliuszu Słowackim - 1970), O Wyspiańskim... (1968), Kwiaty polskie Juliana Tuwima (1965), Pochwalone niech będą ptaki Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (1967), Nim przyjdzie wiosna według wierszy Jarosława Iwaszkiewicza (1993). Hanuszkiewicz jest także autorem telewizyjnych widowisk opartych na światowej klasyce - Vita Nuova na motywach Dantego (1962), Listy Heloizy Pierre'a Abelarda (1963), Sonety i monologi na motywach Williama Szekspira (1964), Nie ma Albertyny Marcela Prousta (1965), Elektra Eurypidesa (1968). W Teatrze Telewizji reżyserował także literaturę skandynawską - Hedda Gabler Henryka Ibsena (1962), Panna Julia Augusta Strindberga (1971) i rosyjską klasykę - Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego (1967).W latach 1956-1968 był związany z Teatrem Powszechnym, najpierw jako reżyser, później, od 1963, jako dyrektor. Tworzył tam teatr popularny, wyrastający z wcześniejszych doświadczeń telewizyjnych. Część krytyki atakowała go za to, sam Hanuszkiewicz nigdy nie wypierał się, że chce robić teatr dla mas. Zazwyczaj na te zarzuty odpowiadał cytatem ze Słowackiego:\n" 'Ja bardzo lubię sławę popularną, lękam się tylko wymuskanej sławy' - tak mówi Juliusz Słowacki. A ja za nim" - odpowiadał Romanowi Pawłowskiemu ("Teatr jest nudny beze mnie. Z Adamem Hanuszkiewiczem rozmawia Roman Pawłowski", "Gazeta Wyborcza", 29 sierpnia 2002).\nW Teatrze Powszechnym zrealizował kilka głośnych i bardzo kontrowersyjnych przedstawień. W Weselu Stanisława Wyspiańskiego (1963) Hanuszkiewicz postawił na inscenizację - w czasie I aktu bezustannie działała obrotówka wzmagająca rytm tańców, natomiast w II akcie wszystkie zjawy stopił reżyser w jedną postać Chochoła. Część krytyki zarzuciła mu wtedy osłabienie wywodu filozoficznego dramatu Wyspiańskiego. Rok później zrealizował Zbrodnię i karę Fiodora Dostojewskiego, odzierając swoją inscenizację z rodzajowości rosyjskiej. Sam zagrał Raskolnikowa. W przedstawieniu zastosował wiele chwytów rodem z teatru telewizji:\n"wyświetlenie na ciemnym ekranie sceny czerwonych dłoni mordercy, sposób wyeksponowania topora w scenie zabójstwa i w makbeto-podobnej scenie mycia rąk (...), wyreżyserowanie pluskania wody podczas mycia topora przez Raskolnikowa, narastanie rumoru elektronowego i jego wyciszenie..." (Witold Filler, "Teatr Hanuszkiewicza", PIW, Warszawa 1974).\nI tym razem zarzucono mu, że pozbawił postaci psychologicznej głębi. W 1964 roku zrealizował Przedwiośnie Stefana Żeromskiego, w rok później współczesny tekst Romana Bratnego Kolumbowie, rocznik 20 - przedstawienie, które wpisało się w narodową dyskusję o wojennym heroizmie i cieszyło się ogromnym powodzeniem u publiczności, zostało powtórzone 250 razy. Józef Kelera wytknął wtedy Hanuszkiewiczowi, że zastosował nadużycie artystyczne,\n"nadużycie emocjonalne wobec widza, który reaguje przecież naprawdę nie na to i nie przez to, co ogląda na scenie, ale na to, co go w duszy boli, co wie skądinąd lub pamięta, a co reżyser usiłuje po prostu skopiować i udawać naśladowaniem, piekła prawdziwego za rampą i pod reflektorami" (Józef Kelera, "Pojedynki o teatr", Wrocław 1969).\nKolejny dramat Wyspiańskiego - Wyzwolenie (1966) - Hanuszkiewicz zrealizował w sposób bardzo czytelny i zrozumiały, upraszczając jednak myśl poety.\n"To jest na pewno żywy i ostry teatr, uproszczenia swoje rozgrywający świadomie i efektownie" - pisał Józef Kelera - "to jest na pewno współczesna i niebanalna propozycja sceniczna 'Wyzwolenia', choć dokonały się w niej przesunięcia akcentów dość wyraźnie demagogiczne" (Józef Kelera, "Pojedynki o teatr", Wrocław 1969).\nW Panu Wokulskim (1967) - adaptacji Lalki Bolesława Prusa, Hanuszkiewicz kolejny raz dość swobodnie przeniósł na scenę tekst literacki, uwspółcześnił go i dodał elementy karykatury w postaci Wokulskiego granego tutaj przez Mariusza Dmochowskiego. W ostatnich latach dyrekcji w Teatrze Powszechnym zrealizował jeszcze między innymi Fantazego Juliusza Słowackiego (1967) w tonacji ironiczno-kpiarskiej oraz Śmierć Dantona Georga Büchnera (1968).\nW 1968 Kazimierz Dejmek, po zrealizowaniu głośnych Dziadów, które zostały odebrane jako spektakl ściśle polityczny, został przez ówczesne władze usunięty ze stanowiska dyrektora Teatru Narodowego. W tym samym roku Teatr Narodowy przejął Hanuszkiewicz, który przez część środowiska artystycznego został wówczas uznany za kolaboranta. Pierwszą premierą była Nie-Boska komedia Zygmunta Krasińskiego (1969). Krytycy wskazywali przede wszystkim na atrakcyjną formę przedstawienia, ale pisali również, że Hanuszkiewicz nie podjął tutaj w ogóle trudnego tematu rewolucji. Rok 1970 przyniósł kolejne premiery - bardzo mocno atakowanego Kordiana Juliusza Słowackiego, Hamleta i spektakl Norwid według Cypriana Kamila Norwida. Do premiery sławnej Balladyny Słowackiego w 1974 wystawił na scenie narodowej między innymi: Beniowskiego Słowackiego (1971), Proces Franza Kafki (1972), Kochanków piekła Jarosława Marka Rymkiewicza (1972), Makbeta Szekspira (1972) i Antygonę Sofoklesa (1973), która zainaugurowała otwarcie nowej sceny Teatru Narodowego w Teatrze Małym.\n"Hanuszkiewicz" - sumuje Wojciech Majcherek - "unikał formułowania jakiegokolwiek programu sceny narodowej i w przeciwieństwie do Dejmka niechętny był określaniu kanonów w jej działalności, bo po prostu nie wierzył w nie. (...) Krytyka uważała, że zrozumiałość Hanuszkiewicz osiąga poprzez upraszczanie klasycznych dzieł, tanie efekty, płaską publicystyczność. Miedzy wierszami artykułów krytycznych można wyczytać także poważniejszy zarzut pod adresem jego działalności w Narodowym: oportunizm. Ale równocześnie" - dodaje Majcherek - "Teatr Narodowy za dyrekcji Hanuszkiewicza cieszył się autentyczną popularnością, jakiej wcześniej nie miał, zwłaszcza wśród młodej widowni. Hanuszkiewicz przemawiał do niej językiem wykorzystującym elementy kultury masowej: estradę, kabaret, komiks, muzykę popularną. Inscenizacja 'Balladyny' stała się sztandarowym przykładem teatralnych chwytów Hanuszkiewicza. Goplana na hondzie miała być odpowiednikiem komiksowej postaci Barbarelli. Pomysły Hanuszkiewicza zawzięcie dyskutowano" (Wojciech Majcherek, "Więksi niż scena (2)", "Dialog", 1995 nr 12).\nKolejne spektakle Teatru Narodowego to klasyka polska reżyserowana przez Hanuszkiewicza w tonie współczesnym. W 1974 wystawił Wesele Stanisława Wyspiańskiego. Reżyserował Juliusza Słowackiego - Sen srebrny Salomei (1971) i Samuela Zborowskiego (1981), Adama Mickiewicza - Mickiewicz - młodość (1976), Dziady część III (1978), Pana Tadeusza (1982). Trzy po trzy (1973) i Męża i żonę (1977) Aleksandra Fredry zrealizował w tonie farsowym. Wyreżyserował również Treny Jana Kochanowskiego (1979). Na scenie Teatru Narodowego pojawiła się też klasyka rosyjska. Hanuszkiewicz przeniósł na scenę Trzy siostry (1971) i Płatonowa (1976) Antoniego Czechowa, Rewizora Mikołaja Gogola (1973), Miesiąc na wsi Iwana Turgieniewa (1974) oraz Braci Karamazow Fiodora Dostojewskiego (1979). Spektakle: Beniowski, Norwid, Trzy po trzy i Mickiewicz - młodość oparte były na autorskich scenariuszach i montażu tekstu, a ich forma widowiskowa zakładała bliski, bezpośredni kontakt z publicznością. W przedstawieniach tych Hanuszkiewicz wykorzystywał środki wywiedzione z teatru telewizyjnego, często posługiwał się przekazem publicystycznym, nieobca była mu też stylistyka estradowa. W sposób dyskretny, niemal przezroczysty wyreżyserował natomiast Fedrę Jeana Racine'a (1977). Na początku lat 80. przestał się cieszyć zaufaniem władz i w 1982 został odwołany ze stanowiska dyrektora Teatru Narodowego. Ostatnią premierą i zarazem przedstawieniem pożegnalnym był specjalnie na tę okazję przygotowany Śpiewnik domowy Stanisława Moniuszki.\nW czasie stanu wojennego Hanuszkiewicz przyłączył się do aktorskiego bojkotu telewizji.\nW latach 80. reżyserował w teatrach warszawskich: Ateneum i Studio, na scenach łódzkich i za granicą. Z teatrami w Finlandii współpracował już od lat 70'. W teatrze w Tampere zrealizował Pannę Julię Augusta Strindberga (1970), Męża i żonę Aleksandra Fredry (1971) i Wieczór Trzech Króli Szekspira (1974). Reżyserował także w Niemczech Zachodnich - między innymi Don Juana Moliera w Karslruhe (1975), Wyszedł z domu Tadeusza Różewicza w Münster (1978), Płatonowa Antoniego Czechowa w Getyndze (1980). Dwukrotnie współpracował także z teatrem w Baden-Baden, zrealizował tam Miesiąc na wsi Iwana Turgieniewa (1984) i ponownie Męża i żonę Fredry (1987).\nW latach 1989-2007 Hanuszkiewicz był dyrektorem Teatru Nowego w Warszawie. Nadal przenosi na scenę klasyczny repertuar polski, wystawił tutaj Lillę Wenedę (1995) i Balladynę (1996) Słowackiego, Wesele Wyspiańskiego (1998) oraz Ballady i romanse według Mickiewicza (1998) oraz Męża i żonę Fredry (2003). Stworzył także autorskie montaże tekstów, spektakle: Iwaszkiewicz według Jarosława Iwaszkiewicza (1993), Dulska (musical) według Gabrieli Zapolskiej (1995), Chopin jego życie, jego... według własnego scenariusza (1999), Telepatrzydło moje według Bolesława Prusa (2000), Mickiewiczowska lekcja teatralna według Mickiewicza (2002), My do Europy, Europa do nas według Witolda Gombrowicza (2003), Miłość i krew według Juliusza Słowackiego (2004). Ostatni jego spektakl przygotowany na scenie Nowego to opowiadające o chłopcu dotkniętym nieuleczalną chorobą kameralne przedstawienie Gdzie jest pies pogrzebany? na motywach powieści Marka Haddona (2005). Hanuszkiewicz pozostaje wierny swojej postawie intelektualnego prowokatora, który w oryginalny sposób odczytuje znane teksty i umieszcza je we współczesnym kontekście. Jednak forma teatralna tych widowisk, wbrew zamierzeniom reżysera, nie nadąża już za dzisiejszym rytmem życia i przemianami, jakie dokonały się w samym teatrze. Hanuszkiewicz pozostał bowiem także wierny konstrukcji przedstawień, które przyniosły mu rozgłos w latach 70. Wciąż jest jednak jedną z najbardziej oryginalnych postaci polskiego teatru i wciąż ma swoją widownię, nie tylko zresztą w Teatrze Nowym, o czym świadczy dobrze przyjęty przez publiczność i krytykę Taniec śmierci Augusta Strindberga (1998) zrealizowany w Teatrze Narodowym.\n1955 - Medal 10-lecia PRL;\n1957 - Złoty Krzyż Zasługi;\n1962 - Order Sztandaru Pracy II klasy; Nagroda II stopnia za inscenizację i reżyserię Płatonowa Antoniego Czechowa w Teatrze Dramatycznym w Warszawie na Festiwalu Sztuk Rosyjskich i Radzieckich w Katowicach;\n1963 - Nagroda Komitetu ds. Polskiego Radia i TV za twórcze poszukiwania i osiągnięcia w zakresie reżyserii w Teatrze TV;\n1964 - Nagroda za realizację Wesela Stanisława Wyspiańskiego w Teatrze Powszechnym w Warszawie i za rolę Poety w tym przedstawieniu na IV Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, Nagroda państwowa zespołowa I stopnia, Nagroda I stopnia za inscenizację i reżyserię Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego w Teatrze Powszechnym w Warszawie oraz nagroda za rolę Raskolnikowa w tym przedstawieniu na Festiwalu Sztuk Rosyjskich i Radzieckich w Katowicach, Nagroda Komitetu ds. Polskiego Radia i TV za twórczość radiową, za wysoce artystyczne lektorstwo radiowe, a w szczególności za odczytanie cyklu Popioły Stefana Żeromskiego;\n1965 - Nagroda m.st. Warszaw, Nagroda Klubu Krytyki Teatralnej im. Boya;\n1967 - Złoty Ekran;\n1968 - Złoty Ekran, Nagroda państwowa I stopnia za osiągnięcia aktorskie i reżyserskie, Nagroda Komitetu ds. Polskiego Radia i TV za wybitne, nowatorskie osiągnięcia w Teatrze TV;\n1969 - Złoty Ekran;\n1971 - Złoty Ekran za inscenizację Pana Tadeusza Adama Mickiewicza w Teatrze TV;\n1973 - Medal Komisji Edukacji Narodowej, Nagroda za reżyserię Antygony Sofoklesa w Teatrze Narodowym w Warszawie na XIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych;\n1974 - Order Sztandaru Pracy I klasy, Medal Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, Złoty Ekran za inscenizację i reżyserię Norwida w Teatrze TV, Dyplom Ministerstwa Spraw Zagranicznych;\n1975 - Odznaczenie: Zasłużony dla Jeleniej Góry, Medal 30-lecia PRL, Nagroda "Koryfeusza" za układ tekstu i reżyserię Beniowskiego Juliusza Słowackiego w Teatrze Narodowym na I Opolskich Konfrontacjach Teatralnych;\n1977 - Odznaczony za zasługi dla Warszawy;\n1978 - Zasłużony Działacz Kultury, Złoty Ekran, Nagroda za reżyserię Snu srebrnego Salomei Juliusza Słowackiego w Teatrze Narodowym na IV Opolskich Konfrontacjach Teatralnych;\n1979 - Dyplom Ministerstwa Kultury ZSRR, Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych;\n1983 - Medal Moniuszkowski za wystawienie Śpiewnika domowego Stanisława Moniuszki w Teatrze Narodowym;\n1987 - "Buława hetmańska" dla spektaklu Cyd Morsztyna-Corneille'a z Teatru Powszechnego w Łodzi na XII Zamojskim Lecie Teatralnym;\n1989 - Zasłużony dla Kultury Narodowej, Srebrna Łódka dla spektaklu Wesele Figara Wolfganga Amadeusza Mozarta z Teatru Wielkiego w Łodzi;\n1996 - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski;\n1997 - Nagroda za artystyczny wkład do kultury europejskiej na I Festiwalu Teatralnym im. Michaiła Tumaniszwili w Tbilisi, Tytuł Honorowego Obywatela Miasta Jelenia Góra;\n2001 - Wielki Krzyż - Order Zasługi Niemiec, Doktorat honoris causa Uniwersytetu Opolskiego, zwycięstwo w plebiscycie publiczności na najlepszą rolę męską w spektaklu W imię Ojca Strindberga według Augusta Strindberga z Teatru Nowego w Warszawie oraz na najlepszy spektakl na XL Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych;\n2005 - Tytuł honorowego obywatela województwa opolskiego; Złoty Medal Gloria Artis - Zasłużony Kulturze;\n2006 - Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Litewskiej;\n2007 - Nagroda Specjalna za ogromny dorobek telewizyjny, ze szczególnym uwzględnieniem dokonań artystycznych w Teatrze Telewizji na 7. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej "Dwa Teatry" w Sopocie;\n2008 - Nagroda Honorowa Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za zasługi dla polskiego i światowego teatru; Feliks Specjalny - nagroda przyznawana dla aktorów i reżyserów działających w Warszawie.\nAutor: Monika Mokrzycka-Pokora, maj 2003; aktualizacja: październik 2009.\nAdam Hanuszkiewicz - role filmowe [galeria] wyświetl slajdy\nreżyser teatralny Teatr Polski teatr telewizji teatr powszechny teatr narodowy w warszawie


Str. głównaAktualnościBig Bust – Cena kremu, przeglądy, apteki, przeglądy, recenzje, opinie\nTa atrakcyjna cecha, jaką jest płeć, jest duża - często również pomaga kobietom odnieść sukces. Obecnie nie ma chyba żadnej popowej gwiazdy, której nie widzielibyście milionów fanów, jeśli po prostu fantastycznie. To samo dzieje się w filmach, a modele bielizny należą do najlepiej opłacanych. Warto również pamiętać, że duże piersi przyciągają wzrok mężczyzn, dzięki czemu kobiety czują się bardziej atrakcyjne i cenione w towarzystwie. Big Bust zatoki Big Bust mogą więc spowodować wielu wielbicieli i sprawić, że będziesz flirtował więcej. Jak dobrze, jak widać wspaniałe piersi i wszystkie krzywe jest oznaką statusu, a nawet udany, jeśli nie dziwi, że kobiety na całym świecie chcą mieć piękne i wspaniałe piersi.\nOczywiście, duże piersi można uzyskać na wiele sposobów, z których najpopularniejsze jest oczywiście operacja. Dlatego też wiele kobiet szuka alternatywy w postaci kremów lub tabletek, które powiększałyby je i ujędrniały piersi. Można go również znaleźć na klejnotach takich jak Big Bust, które są idealne do powiększania piersi.\nDlatego, jeśli nie chcesz, aby chcesz chcieć większych piersi, ale zrezygnować z operacji, inwestuj w wypróbowane i przetestowane środki big bust krem biust. Dzięki temu uzyskujesz takie efekty, o jakich zawsze marzyłeś. Dla Big Bust krem do pracy Big Bust należy go efektywnie stosować, ale nie jest to trudne, wręcz przeciwnie, jest to bardzo łatwe. Musicie być cierpliwi: to jedyna rzecz, której potrzebujecie. W rzeczywistości konieczne jest wcieranie kremu Big Bust w dwie ręce w piersi przez około 10 minut, aż do całkowitego wchłonięcia leku. Proces ten należy powtórzyć na drugiej piersi po operacji trzeba odczekać chwilę, aż krem wyschnie, więc należy rozpocząć masaż piersi. Masaż należy wykonywać okrężnymi ruchami.\nProces ten należy przeprowadzić starannie, aby śmietana od samego początku działała wydajnie. Warto go użyć, ponieważ wyniki mogą być równie dobre jak wyniki zabiegu chirurgicznego na wyjątkowym chirurgii.\nDziś prawie każda kobieta chce mieć piękne popiersie, ale nie wszystko się rodzi. W jakiś sposób rodzaj pomocy i wiele osób w ten sposób, jak tylko będzie postępować. Niektórzy będą chirurdzy, ale jak wiesz, nie jestem pewna i nie powoduję bólu i są drogie. W związku z tym należy wybrać najbardziej naturalny, naturalny krem zwiększający piersi, kolejny Big Bust. Dzięki niemu Twoje piersi w końcu nabiorą małej objętości i tylko staniesz się bardziej pewny siebie i pozbędziesz się jego kompleksów raz na zawsze. W końcu staniesz się szczęśliwą kobietą.\nWiększość kobiet, które używały tego produktu jest kochana i rekomenduje go w swoich obserwacjach w Internecie. Jest to skuteczne i bezpieczne w użyciu, a to nie powoduje skutków ubocznych. Prawdą jest jednak, że trzeba go używać poprawnie, ponieważ w ten sposób uzyskuje się najlepsze i najbardziej trwałe efekty. Jeśli chcesz być szczęśliwy jak setki klientów, powinieneś koniecznie spróbować nosić Big Bust krem. Będziesz zachwycony efektami, które uzyskasz po kilku tygodniach użytkowania - przekażesz swoje najbardziej romantyczne oczekiwania i zachwycisz wszystkich. Stań się kobietą bezpieczną bez kompleksów.\nI zrób to tylko dlatego, że regularnie stara się nosić ten sam krem Big Bust. Jeśli chcesz zostać silną kobietą, to ten sam sukces zaczniesz osiągać, aby pozbyć się własnych kompleksów. Dzięki Big Bust na koniec przyciągniesz do siebie mężczyznę, a w pracy nie będziesz się bać podjęcia ryzyka, które poniesiesz. A w przypadku Big Bust kremów tak jest! Udało im się osiągnąć idealny przepis, który podałeś tylko duży krem do biustu. To z kolei oznaczało, że krem okazał się sukcesem i że jest to najlepszy produkt tego rodzaju na rynku.\nEksperci, jak i klienci są podekscytowani tym, jak znakomicie kompozycja ma krem Big Bust. Dzięki doskonałemu przygotowaniu aktywnych składników, preparat ten jest w stanie być tak skuteczny, przy jednoczesnym zachowaniu pełnego bezpieczeństwa aplikacji. Eksperci uważają, że jest to obecnie najlepszy krem na rynku i widzą spektakularne efekty.\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim Pakiet zawiera 60 tabletek, nadających się do miesięcznego leczenia, co zwiększa pojemność i wydajność organizmu.Dzięki tej kompozycji poczujesz wzrost siły działania i wydolności seksualnej, aby cieszyć [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slimZrównoważona formuła eliminuje nieprzyjemny zapach odświeżając oddech przez cały dzień. Normalizuje kwas [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slimNieprawidłowe żyły są te małe, ale także znacząca nowoczesna trudność, która martwi [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim Warto wiedzieć, że testosteron jest odpowiedzialny za dobrą sylwetkę ciała.Przede wszystkim [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim Jest to najlepszy sposób na nawilżenie i nawilżenie skóry od wewnątrz.Jest [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim W Stanach Zjednoczonych zanieczyszczone kleszcze można było znaleźć w północno-wschodniej części [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim Optymalizuje metabolizm: kiedy organizm jest w zastoju z powodu szkodliwych nawyków, [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim Wynikiem tego jest stymulacja kwasu żołądkowego i trzustki.Czy zawsze zdarza Ci [...]\n[Głosów:0 Średnia:0/5] VitalDermax effetti varikosette krem eco slim Pakiet zawiera 60 tabletek, nadających się do miesięcznego leczenia, co zwiększa pojemność i wydajność organizmu.Dzięki tej kompozycji poczujesz wzrost siły działania i wydolności seksualnej, aby cieszyć […]


Bob Dylan w Biurze Literackim - Lubimyczytać.pl\nAutor: LubimyCzytać Aktualności\t3\twartościowy tekst\tW lutym w Biurze Literackim ukaże się Duszny kraj Boba Dylana z przekładami autorstwa Filipa Łobodzińskiego! To pierwsza tego typu publikacja laureata literackiej Nagrody Nobla. Każdy z ponad 120 utworów został opatrzony krótkim komentarzem. Z „Like a Rolling Stone”, przetłumaczonego – brawurowo – jako „Jak błądzący łach”, dowiadujemy np.: „Sześć minut i legenda. Po wysłuchaniu tego singla w radiu Frank Zappa ponoć oświadczył: Załatwione, już nic nie muszę. A potem pojął, że poza nim niewielu odebrało sygnał nowego myślenia, dlatego sam musiał zacząć nagrywać". Nie mamy wątpliwości, że przygotowywana przez Filipa Łobodzińskiego książka już jest legendą i po jej wydaniu tłumacz będzie mógł mówić Załatwione, już nic nie muszę!\nBoba Dylana nie trzeba nikomu przedstawiać – w trakcie trwającej ponad 50 lat kariery muzycznej nagrał niemal 500 piosenek, wydał ponad 70 krążków ze swoją muzyką. Kilkanaście razy był wyróżniany nagrodą Grammy (ostatnio w 2016 roku), za piosenkę do filmu "Wonder Boys" przyznano mu Złotego Globa oraz Oscara, a w październiku 2016 roku – za stworzenie nowych form poetyckiej ekspresji w ramach wielkiej tradycji amerykańskiej pieśni – otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Kontrowersje związane z przyznaniem muzykowi i autorowi tekstów piosenek najważniejszego literackiego wyróżnienia na świecie można już odłożyć na bok. Dylan w swoich utworach przekraczał granice gatunków – tak muzycznie, jak literacko, wielokrotnie też udowadniał, że tekstowa zawartość jego utworów jest, jeśli nie ważniejsza od muzycznej, to w każdym razie równie istotna. Przekłady najważniejszych i najbardziej znanych pieśni Dylana, m.in. "Blowin' in the Wind", "A Hard Rain's a-Gonna Fall" czy "The Times They Are a-Changin’", dają temu wymowne świadectwo. Dylan-poeta, autor tekstów piosenek, to postać wyjątkowa, w charakterystyczny tylko dla siebie sposób łącząca powagę i tajemniczość biblijnego proroka z wolnością i swobodą myślową włóczęgi. Bardzo wiele jego utworów czytać (słuchać) można jak biblijne przypowieści, Dylan zresztą niekiedy wyraźnie się do ich stylu odwołuje (np. przeciwstawiając sobie Szatana i Syna Pokoju w utworze "Man of Peace"), z drugiej strony – równie często jego wiersze-piosenki brzmią jak ballady czy wręcz pieśni dziadowskie (np. kreślona z rozmachem historia zatonięcia Titanica w jego "Burzy"). Każdy z utworów został opatrzony przez tłumacza krótkim komentarzem, wyjaśniającym niekiedy śmiałość decyzji translatorskich, częściej jednak przybliżającym czytelnikowi realia powstania konkretnej piosenki oraz stanowiącym próbę jej interpretacji. Z komentarza do "Like a Rolling Stone", przełożonego – brawurowo – jako "Jak błądzący łach", dowiadujemy się m.in.: "Sześć minut i legenda. Po wysłuchaniu tego singla w radiu Frank Zappa ponoć oświadczył: Załatwione, już nic nie muszę. A potem pojął, że poza nim niewielu odebrało sygnał nowego myślenia, dlatego sam musiał zacząć nagrywać".\nPowiązane treści: Afera Boba Dylana\nDawno żadna decyzja jurorów konkursowych nie wywołała takiej lawiny komentarzy jak czwartkowa informacja Akademii Szwedzkiej o przyznaniu literackiej Nagrody Nobla Bobowi Dylanowi. Jedni nie kryli rozczarowania, inni przyjęli ją z entuzjazmem, a zdecydowaną większość po prostu totalnie zaskoczyła. więcej\nTegoroczna nagroda Nobla w dziedzinie Literatury powędrowała na ręce Boba Dylana - amerykańskiego piosenkarza, kompozytora, autora tekstów, pisarza i poety. W uzasadnieniu Akademia Szwedzka napisała, że otrzymuje tę nagrodę "za stworzenie nowego poetyckiego wymiaru amerykańskiej piosenki".\n05-01-2017 15:37\tZapraszamy do dyskusji. Odpowiedz\n05-01-2017 15:52\tJakoś nie czuję zachwytu nad tą publikacją. Tak jak nie czuję zachwytu nad samym Dylanem. Idźmy o krok dalej. Nagradzajmy co roku Noblem za muzykę a nie wsadzajmy to do jednego wora z literaturą. -.- Choćby nie wiem jak byłoby to ze sobą pokrewne nikt nie wciśnie mi kitu, że to literatura. Nikt. Poezja śpiewana jak już, ale to nadal muzyka. Jestem ZA - za Noblem dla muzyków. Odpowiedz\n05-01-2017 17:53\tŁobodziński zna się na rzeczy, jestem zatem pewny, że przekład będzie b. dobry. Poniekąd się cieszę niech jak najwięcej ludzi zobaczy tę książkę bowiem każdy musi mieć okazję do zrozumienia, że ten człowiek nie zasługuje na Nobla. Jak ja nie znoszę amerykańskości i amerykańskich Amerykanów - prowincjonalnych bieda-europejczyków (wbrew pozorom ci prowincjusze okupują nie amerykańską prowincję,...\nŁobodziński zna się na rzeczy, jestem zatem pewny, że przekład będzie b. dobry. Poniekąd się cieszę niech jak najwięcej ludzi zobaczy tę książkę bowiem każdy musi mieć okazję do zrozumienia, że ten człowiek nie zasługuje na Nobla. Jak ja nie znoszę amerykańskości i amerykańskich Amerykanów - prowincjonalnych bieda-europejczyków (wbrew pozorom ci prowincjusze okupują nie amerykańską prowincję, a wielkie miasta).\nNic dziwnego, że Antoni się wściekł... Po przeczytaniu tej książki, wiele zachowań i decyzji Macierewicza które trudno było wytłumaczyć inaczej niż niezrównoważeniem emocjonalnym i zaburzeniami psychicznymi, staje się jasnymi i logicznymi. Lektura obowiązkowa dla prezesa Kaczyńskiego.


łaskę Boga i odpowiedź człowieka\nKościoły i wspólnoty chrześcijańskie\nto, co po śmierci\nzapytaj.wiara.pl » 2005-12-21 16:15 - Anonimowy\nAnonimowy 21.12.2005 16:15\n1. Jak należy rozumieć to, że wg KKK ironia jest grzechem? Bo na pewno nie każda i we wszystkich sytuacjach. To samo z drwiną. Wg mnie niektóre rzeczy wręcz trzeba ośmieszać, wykpiwać.\n2. Podaliście kiedyś 3 warunki słusznego podatku. Jednym z nich jest niefaworyzowanie jednych grup społecznych kosztem drugich. Czy w takim razie Kościół akceptuje tylko podatek liniowy? Osobiście uważam taki właśnie podatek za najsprawiedliwszy, progresywny to dla mnie okradanie bogatych przez biednych, ale czy ten mój(i innych zwolenników liberalizmu gospodarczego) pogląd jest tożsamy z nauką KK?\n1. Ironia i kpina są grzechem w takim stopniu, w jakim są krzywdzące.\n2. Kościół nie ingeruje tak głęboko w życie gospodarcze, by faworyzować takie czy inne rozwiązania związane podatkiem. W odczuciu odpowiadajacego podatek liniowy jest rzeczywiście najsprawiedliwszy. Rodzi się jednak pytanie, czy przypadkiem bogaci jednak bardziej nie korzystają z dobrodziejstw, jakie daje państwo (mają więcej do stracenia w wypadku anarchii)...\nGość DODANE17.02.2019 18:30\nNiektórzy ludzie mówią, że ksiądz Rydzyk to biznesmen. Czy dlatego, że tak mówią popełniają grzech oszczerstwa lub odbmowy?\nCo odpowiadający myśli o księdzu Rydzyku. Czy to są plotki i nieprawda to co niektórzy o nim mówią? »\nPD DODANE17.02.2019 18:14\nChciałbym dopytać o pewną rzecz w kwestii pytania: zapytaj.wiara.pl/pytanie/pokaz/50dd36\nDziękuję za odpowiedź, ale jedna kwestia nadal mnie nurtuje. Wiem, że na podstawie Księgi Rodzaju nie można rozpisać drzewa genealogicznego pierwszych ludzi, ale jednak jakoś ono wyglądać musiało. Nie chodzi... »\nGość31 DODANE17.02.2019 15:11\n1.Czy śpiewanie piosenek lub przyśpiewek weselnych, w towarzystwie, w kórych jest odnoszenie do spraw nieczystych. W niektórych tego typu piosenkach jest nie ma słowa seks, a przez inne słowa można domyślić się o co chodzi. Słyszałem też piosenkę która dosłownie nazywa m.in miejsca... »\nGość DODANE17.02.2019 14:17\nMam takie pytanie. Wiem że nie należy trąbić przed sobą za dobre uczynki, że się je czyni, bo się już odbiera nagrodę do piekła. Ale jest też fragment w Piśmie (Mateusza 5,16): „Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego,... »\nGość DODANE17.02.2019 13:31\nWitam, jakiś czas temu kupiłem grę w którą od dawna chcialem zagrać, mianowicie (...)\nJest to przygodowa gra akcji gdzie szukamy zaginionego skarbu pirackiego, podczas grania często pojawialy się motywy religijne i tu się zrodzily moje wątpliowości\nPo pierwsze w jednej z poczatkowy misji skaczemy... »\nPytania z dnia...\n« » Luty 2019\nCzy Bóg istnieje?\nCzy są jakieś dowody przemawiające za tym, że Bóg istnieje? Sami chrześcijanie twierdzą, że takich dowodów nie ma. Czy więc wiara w Jego istnienie ma sens?\nStworzenie a ewolucja\nPotomstwo Adama i Ewy


Księgowość w organizacjach pozarządowych - szkolenie w Piotrkowie Trybunalskim\nKsięgowość w organizacjach pozarządowych...\nCentrum Promocji i Rozwoju Inicjatyw Obywatelskich OPUS oraz Starostwo Powiatowe w Piotrkowie Trybunalskim zapraszają do wzięcia udziału w bezpłatnym szkoleniu pn.: „Księgowość w organizacjach pozarządowych”\nSzkolenie odbędzie się: 26.11.2019 r. w godzinach 9:00-17:00 w Starostwie Powiatowym w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Dąbrowskiego 7, sala Kolumnowa.\nTrenerką będzie Katarzyna Książczak.\nprzedstawicieli fundacji i stowarzyszeń planujących uruchomienie działalności ekonomicznej,\nprzedstawicieli organizacji prowadzących działalność ekonomiczną,\ngrup nieformalnych chcących utworzyć PES,\ngrup nieformalnych i aktywistów indywidualnych zainteresowanych utworzeniem organizacji z działalnością ekonomiczną.\nAby wziąć udział w szkoleniu należy wypełnić formularz zgłoszeniowy dostępny na stronie www.opus.org.pl, dostarczyć go osobiście do Starostwa Powiatowego w Piotrkowie Trybunalskim (ul Dąbrowskiego 7, pokój nr 8) lub przesłać drogą mailową na adres: mpoulain@opus.org.pl do dnia 22.11.2018 r.\nDodatkowych informacji udzielają Magdalena Poulain (mpoulain@opus.org.pl) i Katarzyna Książczak (kksiazczak@opus.org.pl).\nKsięgowość w organizacjach - szkolenie Piotrków - formularz zgłoszeniowy 13.11.2019 doc 229,5 KB 20\nKsięgowość w organizacjach - Szkolenie Piotrków - program 13.11.2019 doc 235,5 KB 18\nForum Pełnomocników ds. Współpracy z NGO - zaproszenie\nSzanowni Państwo, zapraszamy na Pierwsze Forum Pełnomocników ds. współpracy z NGO online . W dobie kryzysu...\nOtwarte konkursy ofert i publiczne zadania zlecone, czyli organizacje pozarządowe a COVID-19 - spotkanie dla organizacji z pow. bełchatowskiego\nStarostwo Powiatowe w Bełchatowie i Centrum OPUS zapraszają na spotkanie „Otwarte konkursy ofert i publiczne...


Skansen w Brańszczyku imienia Marii Żywirskiej\nData umieszczenia: 23.10.2017 r., godz. 15.05\nChciałoby się powiedzieć nareszcie. Nareszcie Maria Żywirska przebija się do świadomości ludzi. Zaczynamy doceniać jej bogaty dorobek naukowy, zdawałoby się tak bliski nam, bo dotyczący Puszczy Białej.\n13 października 2017r odbyła się uroczysta sesja Rady Gminy Brańszczyk, na której radni podjęli uchwałę w sprawie nadania imienia Marii Żywirskiej\nSkansenowi w Brańszczyku. Długo planowane i oczekiwane nadanie było jednym z ważniejszych wydarzeń zarówno dla Skansenu jak i dla społeczności Gminy Brańszczyk.\nRozpoczynając uroczystość, wójt Mieczysław Pękul powitał najbliższą rodzinę badaczki Puszczy Białej Marii Żywirskiej. Córce Marii Frankowskiej mieszkającej, na co dzień w Stanach Zjednoczonych, wnuczce Annie Frankowskiej - Gzyrze oraz prawnuczce Katarzynie Budzeń wręczył bukiety kwiatów, dziękując za obecność na uroczystości.\nSłowa powitania skierował do gości przewodniczący rady gminy Sławomir Gałązka. Zaproszenie na uroczystość przyjęli: Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar, radny Sejmiku Województwa Mazowieckiego Marian Krupiński profesor Stanisław Białousz, regionalista -członek Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego Jan Długołęcki z małżonką Krystyną Długołęcką, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Wyszkowa, Puszczy Białej i Kamienieckiej - Adam Mickiewicz, członek stowarzyszenia, pracownik działu regionalnego wyszkowskiej biblioteki, - Mirosław Powierza, etnograf - Sylwia Affelska–Słojkowska reprezentująca Stowarzyszenia Puszcza Biała Moja Mała Ojczyzna w Pniewie, pasjonat historii regionu Antoni Biernacki, radni samorządu powiatowego Sławomir Pędzich oraz Jerzy Żukowski. Obecni byli także: radni rady gminy Brańszczyk, ks. Paweł Stachecki – proboszcz parafii Brańszczyk, ks. Andrzej Grzybowski – proboszcz parafii Poręba, ks. Tomasz Tymiński – proboszcz parafii Białebłoto, pracownicy urzędu gminy, dyrektorzy szkół z terenu gminy, pracownicy GDK i GBP w Brańszczyku, sołtysi, Marek Filipowicz - prezes współpracującego z gminą Stowarzyszenia Kulturalno-Alternatywnego Pepisko.\nW dalszej części spotkania profesor Stanisław Białousz przedstawił zebranym postać Marii Żywirskiej. Urodziła się w 1904 roku w Brańszczyku, gdzie spędziła dzieciństwo i młodość. W latach 1923 – 1928 studiowała na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego uzyskując tytuł magistra Historii. W latach 1928-32 uczyła w wyszkowskim gimnazjum historii, rysunku i polskiego. Już wtedy dużo czasu poświęcała na zbieranie materiałów związanych z Puszczą Białą, które później stały się podstawą monografii „Puszcza Biała. Jej dzieje i kultura”. Było to dzieło życia Marii Zywirskiej w znacznej części poświęconej okolicom Brańszczyka.\nOdnosząc się do twórczości Marii Żywirskiej profesor Białousz podkreślił znaczenie historii własnego narodu, którą, jak mówił: najskuteczniej można poznawać i uprawiać poczynając od swojego regionu, swojej małej Ojczyzny…, Dlatego tak ważna jest każda lokalna inicjatywa… Taki zaczyn dla Ziemi Brańszczykowskiej dała Monografia Marii Żywirskiej – Puszcza Biała – jej dzieje i kultura… Na monografii wychowało się wiele pokoleń etnografów, historyków, regionalistów… Maria Żywirska nadal inspiruje osoby i instytucje, którym leży na sercu odkrywanie i popularyzowanie historii oraz przyrody naszego regionu… Możemy, więc powiedzieć Marii Żywirskiej: Pani Mario – jest Pani Pierwszą Damą Puszczy Białej i dziękujemy za Pani dokonania.\nPrzewodniczący rady gminy odczytał treść uchwały nadającej Skansenowi w Brańszczyku imię Marii Żywirskiej. Radni jednogłośnie przyjęli uchwałę a wójt Mieczysław Pękul wręczył córce Marii Frankowskiej „Akt nadania imienia” i odczytał jego treść: „Uchwałą Rady Gminy Brańszczyk nr 43/219/2017 z dnia 13 października 2017 roku nadaje się Skansenowi w Brańszczyku imię Marii Żywirskiej”.\nPrawnuczka Marii Żywirskiej – Katarzyna Budzeń zauważyła, iż uchwała ta jest wyrażeniem szacunku dla patronki skansenu. Podziękowała w imieniu rodziny radnym i wójtowi, po czym oczytała fragment monografii, opisujący codzienne, kurpiowskie życie w Puszczy Białej. Podczas sesji głos zabrał również Radny Sejmiku Województwa Mazowieckiego – Marian Krupiński. Powitał wszystkich zebranych, podkreślając, iż wiele gmin może pozazdrościć gminie Brańszczyk tak pięknego Skansenu. Zwrócił również uwagę na ogrom pracy Marii Żywirskiej, dzięki której młode pokolenia mogą poznać historię i kulturę naszego regionu.\nZ kolei Jan Długołęcki, stwierdził: jestem kolejny raz szczęśliwy, że Maria Żywirska przebija się do świadomości ludzi. To, co mamy dziś, to już jest dużo … książki, które napisała są na bardzo wysokim poziomie, język jej prac zasługuje na bardzo wysoką ocenę. W dalszej części uroczystości zaproszeni goście oraz władze gminy Brańszczyk udali się do Skansenu, gdzie Maria Frankowska, Anna Frankowska oraz Katarzyna Budzeń dokonały odsłonięcia pamiątkowej tablicy „Skansen im. Marii Żywirskiej w Brańszczyku” Ksiądz Paweł Stachecki, ksiądz Tomasz Tymiński oraz ksiądz Andrzej Grzybowski dokonali poświecenia Skansenu, stwierdzając, że jest to „miejsce słusznej idei”.\nW jednej z chat skansenu przystosowano pomieszczenie pod wykonanie wystawy poświęconej Marii Żywirskiej. Jego aranżacja wykonana została przez gminę według projektu Marka Filipowicza. Na zamontowanych wzdłuż czterech ścian i specjalnie podświetlonych panelach, zamieszczonych zostało 9 treściwych tablic, opisujących w chronologicznym porządku życie i twórczość Patronki. Wszystko w konwencji nawiązującej do "szkolnej gazetki", mającej być ukłonem względem najczęściej odwiedzających Skansen dzieci i młodzieży. Opracowanie tekstów oparte zostało na zbiorach Marii Frankowskiej, Stanisława Białousza, Adama Pola, Jana Długołęckiego, Mirosława Powierzy oraz Miejsko-Gminnej Biblioteki publicznej w Wyszkowie oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Wyszkowie.\nObok głównej wystawy, poświęconej patronce skansenu, zaproszeni goście mogli podziwiać ręcznie wykonane miniaturki sprzętów gospodarstwa domowego oraz maszyn rolniczych, używanych dawniej na terenie Puszczy Białej przez jej mieszkańców. Perfekcyjnie wykonane rzeźby wyszły spod dłuta Pana Stanisława Kądzieli z Niemir. Każdy z wykonanych przez Pana Stanisława sprzętów został wcześniej opisany przez Marię Żywirską w monografii. Dzięki temu widzimy, jaką skarbnicę wiedzy o Puszczy Białej zostawiła po sobie wybitna etnograf.\nZaproszeni goście podjęci zostali poczęstunkiem, na który składały się tradycyjne kurpiowskie smakołyki: kugiel, pyzy oraz smalec z mięsem. Ustawiono również wiejski stół z wieloma rodzajami wędlin oraz specjalnie\nprzygotowaną na tę okazję szynką. Na deser można było spróbować słodkiej bułki z serem, którą w kurpiowskich domach pieczono tylko na święta, ciastek...pampuchów oraz dostarczonych przez panią Sylwię z\nKuźni Kurpiowskiej w Pniewie, cynamonowo - pieprzowych fafernuchów.\nPiękna idea, aby uhonorować Skansen w Brańszczyku imieniem Marii Żywirskiej stała się faktem. Organizatorzy dziękują wszystkim, którzy swoją pracą i zaangażowaniem przyczynili się realizacji tej idei a gościom za przybycie na uroczystość oraz za zainteresowanie kurpiowską kulturą i historią opisaną w monografii „Puszcza Biała. Jej dzieje i kultura” przez „Pierwszą Damę” Puszczy Białej a od dzisiaj patronkę Skansenu w Brańszczyku Marię Żywirską.\nOpracowanie: Justyna Jarosz\nWystąpienie prof. Stanisława Białousza na uroczystej Sesji Rady Gminy Brańszczyk\nSzanowni Państwo Radni, Panie Wójcie, Szanowna Pani profesor Frankowska.\nKilku wybitnych mężów stanu w różnych krajach, w tym w Polsce Józef Piłsudski, wyrażali różnymi słowami myśl, że historię własnego narodu należy znać, należy ją pisać, upowszechniać, szanować i być z niej dumnym. Narody, które to zaniedbują albo źle kończą, lub przypisuje się im niezasłużone winy i pomniejsza ich zasługi. Wiele przykładów z ostatnich lat potwierdza te myśli. Historię najlepiej i najskuteczniej można poznawać i uprawiać poczynając od swojego regionu, swojej małej ojczyzny. To zachęca do zgłębiania historii swojej rodziny i ułatwia zrozumienie historii własnego narodu. Dlatego tak ważna jest każda lokalna inicjatywa, dzięki której możne być upowszechniana i pogłębiana historia małej ojczyzny każdego z Polaków. Wiele takich inicjatyw to dzieło pojedynczych osób, pasjonatów historii. Ale wielką rolę do spełnienia mają nauczyciele historii w lokalnych szkołach, biblioteki gminne, gminne ośrodki kultury, znane rody i rodziny. Tak jak w każdym rodzaju działalności jedne inicjatywy mogą przejść bez zauważenia i wsparcia, więc obumierają, inne zaś dają zaczyn do działania dla wielu osób instytucji.\nTaki zaczyn dla Ziemi Brańszczykowskiej dała monografia Marii Żywirskiej „Puszcza Biała- jej dzieje i kultura” opublikowana w roku 1973 przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Puszcza Biała była do tego czasu w cieniu innej puszczy kurpiowskiej- Puszczy Zielonej, która wcześniej miała szczęście do piór opisujących jej przyrodę i kulturę (Adam Chętnik, Franciszek Paścik), a także wcześniej stworzyła swój skansen w Nowogardzie. Monografia Mari Żywirskiej wydobyła na światło dzienne Puszczę Białą, utrwaliła jej nazwę, zdefiniowała jej granice, opisała historię, ludzi czyniących ją sobie poddaną oraz ich kulturę materialną. Wszyscy późniejsi autorzy piszący cokolwiek o Puszczy Białej odwołują się do Marii Żywirskiej i ją bogato cytują. Celem niniejszego wystąpienia nie jest podanie biografii Mari Żywirskiej. Można ją znaleźć m. in. w Słowniku Biograficznym Kurpiowszczyzny XX wieku (str. 1162) i w drugim wydaniu monografii „Puszcza Biała” z roku 2009. Tu podamy tylko kilka podstawowych dat i faktów.\nUrodziła się w roku 1904 w Brańszczyku, tak jak wszystkie dzieci w tamtych czasach w domu, w tym przypadku we dworze poproboszczowskiego folwarku, którego część rodzina Byczyńskich kupiła od Adolfa Rudzkiego, właściciela dóbr brańszczykowskich. Zabudowania tego folwarku spaliły w roku 1915 wycofujące się wojska rosyjskie. Maria mająca wówczas 11 lat nie widziała tego, ponieważ wcześniej rodzina Byczyńskich wyjechała w głąb Rosji (do Rostowa) uciekając przed nadchodzącymi wojskami niemieckimi. Obecny murowany dworek, przedstawiony, jako dom rodzinny Mari Żywirskiej został pobudowany już w niepodległej Polsce i w nim Maria spędziła dalsze lata dziecinne i młodość. W roku 1923 rozpoczęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego i w roku 1928 uzyskała dyplom magistra historii za pracę o listach króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Później kontynuowała ten wątek i napisała książkę „Ostatnie lata życia króla Stanisława Augusta Poniatowskiego”.\nDo roku 1932 była nauczycielką historii i rysunku w gimnazjum w Wyszkowie. Tu poznała przyszłego męża Zygmunta Żywirskiego i po zawarciu małżeństwa przeniosła się do Lublina, gdzie była nauczycielem i później kustoszem Muzeum Lubelskiego. Po wybuchu wojny w 1939 roku zabezpieczyła zbiory Muzeum Śląskiego przewiezione do Lublina oraz obrazy J.Matejki. Po wojnie związała się ze Śląskiem i badała kulturę materialną oraz twórczość plastyczną górników. Z jej inicjatywy powstało w Sosnowcu Muzeum Górnicze poświęcone kulturze górniczej. Równolegle z tym kontynuowała prowadzone przez cały okres międzywojenny badania nad kulturą materialną Puszczy Białej zwieńczone monografią. Możemy sobie wyobrazić o ile więcej materiałów z Puszczy Białej by zgromadziła i o ile bogatsza byłaby ta monografia, gdyby poświęciła się całkowicie Puszczy Białej. Ale nie miała podczas badań w Puszczy Białej i podczas pisania monografii wsparcia finansowego od żadnej instytucji. Jedyne wsparcie, to pomoc i rady rodziny oraz możliwość przedstawienia wybranych rozdziałów podczas seminariów na Uniwersytecie Warszawskim. Podziwiajmy, więc ogrom pracy własnej, dzięki któremu powstała monografia, kompletna i na wysokim poziomie naukowym. Monografia spełniła ówczesne wymogi rozpraw doktorskich, ale z powodów pozamerytorycznych M. Żywirska nie mogła jej przedstawić, jako pracy doktorskiej.\nPrzypomnijmy kilka najważniejszych stwierdzeń zawartych w monografii Mari Żywirskiej. „Celem rozważań jest ustalenie granic Puszczy Białej, traktowanej, jako region etnograficzny, w odniesieniu do zjawisk kultury materialnej w pierwszej połowie XX wieku, ściślej do roku 1939. Porównywanie tradycji kultury materialnej Puszczy i terenów sąsiednich pozwoli ustalić, czy należy traktować Puszczę, jako samodzielny region, czy też jedynie, jako teren styku regionów kulturowych rozciągających się na północny zachód i południowy wschód od Puszczy.” Po przestudiowaniu dotychczasowych zapisów etnograficznych i geograficznych o Puszczy oraz po wnikliwych obserwacjach najważniejszych elementów kultury materialnej M. Żywirska pisze: „biorąc, więc pod uwagę przekazy historyczne oraz świadomość ludności miejscowej, zdecydowanie wyraźną jeszcze na początku XX wieku, można spróbować zakreślić granice Puszczy już nie tylko, jako dawnego obszaru leśnego, ale również, jako obszaru zamieszkałego przez ludność powiązaną wspólnymi treściami kultury”. I dalej podaje granice Puszczy wyróżniając w niej dwa podobszary: grupę pułtuską i grupę ostrowską.\nDo dnia dzisiejszego jest to kanon uznawany przez wszystkich późniejszych autorów. Maria Żywirska wyjaśniła ostatecznie wątpliwości dotyczące napływu osadników z Puszczy Zielonej (Kurpiowskiej właściwej) do Puszczy Białej po zniszczeniu osad w Puszczy Białej w wyniku wojen szwedzkich i najazdów kozackich. Pisze „sprawa sprowadzenia większej osadników z Puszczy Zielonej do Białej w ciągu XVIII wieku staje się jasna dopiero w świetle dokumentacji znajdującej się w Archiwum Diecezjalnym w Płocku… . W ciągu XVIII wieku przybyło na teren Puszczy Białej około 300 osadników kurpiowskich, którzy zajęli następujące wsie… (tu wymienia 32 wsie, w tym Trzciankę, Budy, Tuchlin, Porębę, Knurowiec, Białebłoto, Udrzynek, Przyjmy Brańszczykowskie). Te fakty przyjęli później inni badacze tego regionu. Kulturze materialnej mieszkańców Puszczy Białej poświęcono w monografii najwięcej rozdziałów. Są opisane szczegółowo i wzbogacone rysunkami: gospodarka rolna i hodowlana, rybołówstwo, flisactwo, obróbka włókna lnu i konopi, obróbka drewna, wikliniarstwo oraz typy wsi, czyli praktycznie wszystkie aspekty życia gospodarczego i społecznego. Przytoczmy tylko jeden fragment „przędzenie włókna podejmowano dopiero w długie zimowe wieczory. Była to praca ogromnie czasochłonna, toteż w gospodarstwach, w których zebrano więcej lnu, a mało było kobiecych rąk do przędzenia, gospodyni…musiała nająć prządkę…ambicją każdej gospodyni było przerobić swój len we własnym zakresie, gdyż inaczej uważano ją za „nierobotną” … .\nWiele ze sprzętów gospodarstwa rolnego i sprzętów domowych znajdziemy w tworzonym brańszczykowskim skansenie. Na monografii Mari Żywirskiej „Puszcza Biała” wychowało się wiele pokoleń etnografów, historyków, regionalistów. Chętnie sięgali do niej również nieprofesjonalni miłośnicy historii naszego regionu, a każdy, kto miał ambicję i możliwości napisania czegoś nowego, odwoływał się zawsze do badań przeprowadzonych przez Marię Żywirską. Chwała tym autorom, bo korzystając z obecnych możliwości poligraficznych i łatwości obserwowania przyrody otrzymujemy dzieła rozszerzające obraz Puszczy Białej o nowe ciekawe spojrzenia. Na podkreślenie zasługuje album „Puszcza Biała- przyroda, krajobraz, historia” wydany staraniem trzech Nadleśnictw położonych na terenie Puszczy, album „Gmina Brańszczyk- nadbużańskie klimaty” wydany staraniem Urzędu Gminy i dwa tomy Kroniki Parafii Brańszczyk oraz wydawnictwa tematyczne przygotowywane przez nadleśnictwa Puszczy Białej oraz inne instytucje.\nMaria Żywirska nadal inspiruje osoby i instytucje, którym leży na sercu odkrywanie i popularyzowanie historii oraz przyrody naszego regionu. Była zaczynem, który zaowocował wieloma inicjatywami, była autorem, który upodmiotowił Puszczę Białą, tak jak uczynił to dla Puszczy Zielonej Adam Chętnik w znacznie mniejszej objętościowo, ale ważącej historycznie monografii o Puszczy Kurpiowskiej. Możemy, więc powiedzieć do Marii Żywirskiej: Pani Mario- jest Pani Pierwszą Damą Puszczy Białej i dziękujemy za Pani dokonania.\nBrańszczyk - 13 października 2017 r.,\nw dniu nadania imienia Marii Żywirskiej Skansenowi\ni otwarcia izby w skansenie w Brańszczyku.\nFoto: Katarzyna Bralewska\nStrona oglądana: 1240 razy.


Życie Sakury: lutego 2013\nObudziło mnie pukanie do drzwi. Zeszłam powoli na dół, pukanie było coraz mocniejsze. Otworzyłam je i zobaczyłam pana Asume.\n-Witaj. – Przywitał się.\n-Dzień dobry. – Odpowiedziałam wstrzymując się od ziewnięcia.\n-Hokage cię wzywa.\nWbiegłam znowu na górę. Wyjęłam rzeczy, umyłam się szybko i ubrałam, przeczesałam włosy. Zbiegłam na dół do kuchni, wzięłam coś do jedzenia i wybiegłam z domu. Szlam dość szybko, doszłam do drzwi i zapukałam w nie. Usłyszałam pozwolenie na wejście i weszłam.\n-Dzień dobry, wzywał mnie pan. – przywitałam się.\n-Dzień dobry, dziękuje, że tak szybko przyszłaś.\n-Oddział szpiegujący zauważył, że raikage zbliża się do wioski. – Odpowiedział ktoś z drugiej części biura, dopiero teraz zauważyłam, że jest tam Kakashi-sensei.\n-Po, co on się fatyguje? – Zapytał, Hokage.\nMistrz wzruszył ramionami. Patrzyłam to na jednego to na drugiego. Po co on tu jedzie? Przecież i tak mnie nie oddadzą. Nie rozumiałam tego świata. Nigdy go nie zrozumiem. Ktoś zapukał do drzwi, zostałam pociągnięta przez senseia i ustawił mnie koło siebie.\n-Wejść. – Wypowiedział donośnie Hokage.\n-Witam Hokage. Nie chce już rozmawiać z tobą przez wysłanników ani listy. – Rozsnuł się głos Raikage.\n-Witam. Usiądź. – Wskazał na miejsce naprzeciwko biurka.\nDo środka razem z Raikage weszło jego strażników. Ustali za nim i ciągle patrzyli na Raikage. On wyczuł moją i mistrza chakre, bo odwrócił się do nas i uśmiechnął. Była dość długa rozmowa i kłótnia. Bez niej nie mogło się obejść. W trakcie konwersacji, biuro wyglądało trochę inaczej. Jak Raikage się wkurzy to porozwala kilka rzeczy. Biurko było przełamane na pół, a jedno z okien wybiło się od głośnej rozmowy. Nadal rozmawiali, było już dość późno. Nie chciało mi się tu stać, nogi mi już zdrętwiały. Mistrz chyba zauważył moje zmęczenie, bo podsunął mi krzesło z pod ściany. Usiadłam wygodnie z podkurczonymi nogami na krześle i dalej przyglądałam się rozmowie. Nawet nie wiem, w którym momencie usnęłam. Nie chciałam tego, ale jednak zasnęła. Przebudziłam się przez donośny głos Raikage, nadal się kłócili. Ileż można. Zaburczało mi w brzuchu. Nie zwróciłam na to uwagi. Dostrzegłam z boku rękę senseia, w której trzymał batonika. Spojrzałam na jego twarz, a on jedynie się uśmiechnął. Zabrałam batonika, cicho go otworzyłam i zjadłam. Kłótnia się dłużyła już chyba drugi dzień konwersują. Nie wiedziałam, że aż tyle argumentów i kontrargumentów można podać. Był już drugi wieczór, nawet nie słuchałam tej rozmowy, więc, po co tu jestem. Zauważyłam, że ściana w burze jest bardzo ciekawa, miała brązowy kolor, ale jak się w nią wpatrzyło to była, była ciekawa. O nie, o czym ja gadam, nudzę się. Czyje się jakbym była na spotkaniu Joaninów. Tam także niczego nie słuchałam, a chodziłam po to żeby się czegoś dowiedzieć, tak wszyscy mówili. Jak będę miała tu siedzieć jeszcze jeden dzień to zwariuje, nie dam rady. Po prostu mam już dosyć. I tak nic z tego nie wyjdzie, znaczy zależy, dla kogo, ale na pewno nie dla Raikage. Naprawdę rodzice musieli tego chcieć, jeśli Hokage aż tak się o mnie kłóci. Dopiero teraz zauważałam to, co dla mnie robili. Próbowali być zawsze przy mnie, pocieszali mnie, kiedy widzieli, że płacze. Próbowali pocieszyć, jak czułam się samotna. Dlaczego dopiero teraz zobaczyłam jak dużo dla mnie robili. Byli rodzinni, ale ja myślałam tylko o przeszłości o mojej wiosce. Tak jak mówił mistrz, mam patrzeć w przyszłość a nie w przeszłość. Oby dwaj władcy spojrzeli na mnie, trochę się speszyłam, bo nie wiedziałam, o co chodzi.\n-Niech Sakura powie gdzie chce mieszkać. – Oznajmił Raikage.\nRozejrzałam się zdezorientowana po biurze. Po rozmyśleniach nie wiedziałam, co wybrać. Tak naprawdę jak wrócę do wioski będę myślała tylko i wyłącznie o śmierci rodziców.\n-Sakura. – Zawtórował Hokage.\n-Ja.. Ja nie wiem. – Powiedziałam cicho.\n-Co wy jej zrobiliście? – Zapytał Raikage.\nI znowu zaczęła się kłótnia, która już nie trwała tak długo. Była około dwunasta w nocy.\n-Niech będzie, Sakura jeździ do nas, co jakiś czas. – Powiedział Raikage.\n-Tak. Dwa razy w roku. – Dopowiedział Hokage.\nRaikage podszedł do mnie, ukucnął i pogłaskał po głowie.\n-Spotkamy się za pól roku, na wielkim święcie wioski. A to dla ciebie. – Podał mi paczkę. Nie spotkam cię na twoje urodziny, które masz za dwa dni. – Dopowiedział.\n-Dziękuję. – Wydukałam.\n-Do widzenia. – Wyszedł.\n-Sakura dojdziesz sama do domu, czy Kakashi ma cię zaprowadzić? – Zapytał Hokage, który stał za rozwalonym biurkiem.\nWstałam z krzesła i wyszłam z biura. Konoha nocą była taka piękna, tylko niektóre lampy paliły się. Cisza, spokój. Nigdy nie byłam nocą tutaj. Przeszłam się na spacer, weszłam do parku. Przeszłam kilka kroków i zauważyłam kontury jakiejś osoby. Przeszłam niedaleko, potem przybliżyłam się trochę i zobaczyłam tą blond czuprynę. Naruto, ale dlaczego o takiej porze jest w parku, czy przypadkiem jego rodzice nie powinni się martwić? Ustałam za nim.\n-Naruto? Czy coś się stało? – Zapytałam.\nOn jak na komendę odwrócił się i spojrzał na mnie, zaraz po tym na jego twarzy pokazał się ten uśmiech. Od razu moje usta przechyliły się w lekki uśmiech.\n-Nie. A ty, czemu sama spacerujesz po nocy? – Zapytał, a w jego głosie było słychać troskę. – Stało się coś Sakura-chan? – Dopytywał.\n-Nie. Wracam o Hokage. Dopiero teraz zauważyłam jak tu pięknie.\n-Siadaj. – Wskazał na miejsce koło siebie.\nUsadowiłam się i zobaczyłam piękną rzeczkę, w której odbijał się blask księżyca. Drzewa, z których lekki wiatr zrzucał liście. Zamyśliłam się.\n-Co… - zaczął, Naruto spojrzałam na niego, był taki zagubiony. – Co tam.. – Wskazał na paczkę. – Masz?\n-A to, to od Raikage, był tu. – Odpowiedziałam na pytania.\n-A właśnie, czemu Raikage chce żebyś wróciła przecież przyjechałaś z rodzicami.\n-Bo… Naruto… Ty nie wiesz wszystkiego. – Uśmiechnęłam się lekko.\n-Uważam, że jesteś moim przyjacielem, więc mogę ci o tym powiedzieć.\n-O, co chodzi? – Zapytał zakłopotany. – Możesz mi powiedzieć wszystko.\n-Przybyłam do waszej wioski, ponieważ ktoś zabił moich rodziców, a Kakashi-sensei i Jiraya-sama mnie uratowali. A Raikage to się nie podobało, więc ciągle chciał mnie zabrać do wioski. Ale już jest wszystko uzgodnione. – Uśmiechnęłam się lekko.\n-Sakura-chan, ja.. Ja nie chciałem.\n-Spokojnie, nie martw się. Może lepiej wracajmy, bo twoi rodzice będą się martwić.\n-Wiesz ja też ich nie mam.\n-No tak jakoś wyszło. Nawet ich nie poznałem. Umarli po moich narodzinach.\n-Nie martw się. Ja jakoś sobie poradziłem. A czemu dostałaś prezent?\n-A, bo mam urodziny za dwa dni.\n-Naprawdę? – Zapytał nie dowierzając. – Idziemy do domu? Widzę, że ci zimno.\nGdy weszłam do domu sprawdziłam, co dał mi Raikage.\nMam dziś urodziny i miałam myśl żeby wam jednak to wstawić.\nNo dobra nie chciałam żeby ktoś mi złożył życzenia. :D\nAutor: Vikichann o 15:34 8 komentarzy:


Strona główna › Kombajny › Kombajn Bizon\nWysłany 4 sierpnia, 2013 przez admin\t— 1 Komentarz ↓\nBizon to znana wszystkich polska marka znana z produkcji kombajnów. Kombajny Bizon były produkowane od wczesnych lat 70-tych aż do 2006 roku. W 2001 roku marka Bizon została jednak kupiona przez New Holland.\nKombajny Bizon były użytkowane nie tylko w PRL. Były eksportowane do licznych krajów europejskich, zaprzyjaźnionych krajów socjalistycznych a nawet do USA. Bizony były produkowane w Płocku.\n← „Ciagniki rolnicze New Holland”\n„Trzypunktowy układ zawieszenia” →\nOne comment on “Kombajn Bizon”\n5 sierpnia, 2013 o 6:41 am\nMam kombajn Bizon Super Z056. Nigdy w polu mi nie stanął a mam go już 10 lat. Silnik SW400, z autosana to prosta konstrukcja, ceny części jak w osobówce. Zużywają się łożyska pasów, robiłem to już 6 razy. Poza tym brakuje hydraulicznej rury wysypu co mają nowsze modele. Myślę, że ten kombajn posłuży mi z 10 lat może a potem kupię coś z New Holland, może na jakiś preferencyjny kredyt, na razie kupiłem ciągnik Kubota w zeszły rok i kasy nima.\n21 ÷ = dwadzieścia jeden


5 560 000 PLN\nInformacje i prezentacja Rafał 792306363. Do sprzedaży lokal handlowo - usługowy na parterze , z witrynami o pow. 560 m 2 na terenie Targówka w rejonie ulicy Borzymowskiej,Handlowej i Św.Wincentego ....\nInformacje i prezentacja Rafał 792306363. Do wynajęcia lokal handlowo - usługowy na parterze , z witrynami o pow. 560 m 2 na terenie Targówka w rejonie ulicy Borzymowskiej,Handlowej i Św.Wincentego ....\nOsoba prowadząca Rafał 972306363 Do wynajęcia powierzchnia biurowa ok 95 m 2 w rejonie ulicy Popularnej i Ryżowej , blisko stacji PKP Włochy . Bardzo dobry dojazd komunikacją miejska .5 minut od stacj...\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Przy tej ofercie Poszukujący 0% Do sprzedaży mieszkanie o pow. ok 58 m 2 , w przedwojennej kamienicy , przy ulicy Śniegockiej . W budynku jest już prowadzona działalno...\n10 811,50 PLN\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Przy tej ofercie Poszukujący 0% Do wynajęcia powierzchnia biurowa ok 308,6 m 2 , gmina Włochy w rejonie Alei Krakowskiej . Reprezentacyjny i zadbany obiekt biurowo - m...\nDo wynajęcia biuro - ELEGANCKIE, CICHE, W ŚCISŁYM CENTRUM - przy Metrze. Lokal zadbany, ładnie wykończony. Bez mebli. Poleca Brandt Nieruchomości. Kontakt w sprawie biura - Anna ---->> ZADZWOŃ 530-52...\nDo wynajęcia LOKAL NA GASTRONOMIĘ - przy ulicy i ciągu pieszym. DUŻO POTENCJALNYCH KLIENTÓW. Poleca Brandt Nieruchomości. Kontakt w sprawie lokalu - Iwona Piotrowska ---->> ZADZWOŃ 791-707-642. ----...\nDo wynajęcia LOKAL NA URSYNOWIE - przy ulicy i ciągu pieszym. DUŻO POTENCJALNYCH KLIENTÓW. Poleca Brandt Nieruchomości. Kontakt w sprawie lokalu - Iwona Piotrowska ---->> ZADZWOŃ 791-707-642. ------...\nDo wynajęcia LOKAL - SUPER OBIEKT - NOWOCZESNY, ELEGANCKI OBIEKT Z WITRYNAMI. WYSOKI STANDARD. Idealny budynek na firmowy salon, przedstawicielstwo handlowe, biuro + ekspozycja lub wzorcowania, itp. M...\nDo wynajęcia lokal na sklep spożywczy, lekką gastronomię, usługi itp. Poleca Brandt Nieruchomości. Kontakt w sprawie lokalu - Darek ---->> ZADZWOŃ tel. 796-834-721. ----------------------------------...\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Do wynajęcie mieszkanie o pow .43.35 m 2 w rejonie Dworca Południowego na Mokotowie . Lokalizacja o szczególnie korzystnym dostępie do środków komunikacji miejskiej .5...\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Do wynajęcia nowe , świeżo wykończone mieszkanie o pow 38 m 2 na terenie nowoczesnej i prestiżowej inwestycji Mennica Residence na Woli . Lokalizacja w otoczeniu ulic...\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Do wynajęcia prestiżowy apartament o pow 181 m 2 w Rezydencji Foksal w Śródmieściu Warszawy . Obiekt zaliczany jest do najbardziej luksusowych apartamentowców w Warsza...\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Do wynajęcia apartament o pow .106,43 m 2 w nowoczesnej inwestycji Tamka 29 z 2016 roku na Powiślu . Dogodny punkt pod względem komunikacji miejskiej ok 300 m od stacj...\nOsoba prowadząca Rafał 792306363 Do wynajęcia apartament o pow .106,43 m 2 w nowoczesnej inwestycji Tamka 29 z 2016 roku na Powiślu . Propozycja prowadzenia nieuciążliwej działalności gospodarczej do...\nPoleca Rafał 792306363 Do wynajęcia komfortowy, trzypokojowy apartament o pow. ok 78 m 2 . Doskonała lokalizacja na cichym i bezpiecznym Powiślu . Nowoczesna dzielnica w otoczeniu apartamentowców oraz...\nPoleca Rafał 792306363 Do wynajęcia komfortowy i rzadko spotykany apartament o pow. 200 m 2 w nowoczesnej i prestiżowej inwestycji na Powiślu Powiśle to śródmiejska dzielnica bezpośrednio przy Centru...\nDo wynajęcia budynek - idealny na biuro, siedzibę firmy, przedstawicielstwo, szkolenia, lub inne cele handlowe - usługowe. ELEGANCKI OBIEKT - parter przeszklony z dużymi witrynami + piętro . Własny pa...\nDo wynajęcia budynek - ELEGANCKI OBIEKT - parter przeszklony z dużymi witrynami + piętro . Własny parking. Poleca Brandt Nieruchomości. Kontakt w sprawie nieruchomości - Waldemar Nyc ---->> ZADZWOŃ...\nDo sprzedaży budynek - idealny na biuro, siedzibę firmy, przedstawicielstwo, szkolenia, lub inne cele handlowe - usługowe. ELEGANCKI OBIEKT - parter przeszklony z dużymi witrynami + piętro . Własny pa...


Oświęcim nie chce cyrków ze zwierzętami – Portal STRAJK\nOświęcim nie chce cyrków ze zwierzętami\nWK 28/06/2017w : Kraj Prawa zwierząt Wiadomości\nJutro o 17.00 w Oświęcimiu obok MOSiR odbędzie się protest przeciwko wykorzystywaniu zwierzat w cyrkach, zorganizowany przez lokalny oddział OTOZ Animals.\nMieszkańcy nie chcą w swoim mieście występów cyrku Korona. Jutro o 17.00 zbiorą się przy ul. Legionów niedaleko Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Wzywają wszystkich przeciwników występów zwierząt w cyrkach, aby przyłączyli się do pikiety.\n– Przewożone w ciężarówkach przez cały sezon, zmuszane do nienaturalnych zachowań, złamane psychicznie zwierzęta, będą cierpieć tak długo, jak długo będziemy milczeć. Pokażmy, że Oświęcim, to Miasto Pokoju i nie ma w nim miejsca na tego typu okrutne praktyki – powiedzieli pracownicy Animals Oświęcim „Gazecie Krakowskiej”.\n„Zwierzęta są piękne, chcemy je oglądać i podziwiać, ale ich piękno dostrzeżemy dopiero wtedy gdy są szczęśliwe. Nie zobaczymy tego z pewnością na arenie cyrkowej” – można przeczytać na stronie wydarzenia na Facebooku. – „Cyrk z udziałem zwierząt pozbawiony jest walorów edukacyjnych, a co więcej, uczy on dzieci przedmiotowego stosunku do zwierząt, potencjalnie szkodliwego dla rozwoju dzieci, co potwierdził Komitet Psychologii Polskiej Akademii Nauk w marcu 2015 roku. Pod płaszczykiem edukacji pokazuje się dzieciom zwierzęta zniewolone, zachowujące się wbrew własnej naturze, złamane psychicznie, ośmieszone. Pokażmy, że Oświęcim to Miasto Pokoju i nie ma w nim miejsca na tego typu okrutne praktyki”.\nOświęcim dołączył do listy miast, których włodarze wydali oficjalny zakaz wjazdu cyrkom ze zwierzętami, jednak nie brakuje chętnych, aby udostępnić cyrkowcom prywatne tereny. W pobliskich Kętach również wystąpi w najbliższym czasie cyrk ze zwierzętami. Mieszkańcy też szykują się do protestu. Burmistrz Kęt twierdzi, że nie ma potrzeby, aby w najbliższym czasie wziął przykład z władz Oświęcimia, „ponieważ to nic nie da” – cyrkowcy i tak rozstawią namioty na prywatnych terenach.\ntagicyrk ze zwierzętamiOświęcimpikietaprawa zwierzątprotestzwierzęta w cyrku\n30/06/2017 o 08:20\nW każdym cyrku występują zwierzęta. Małpy z rodzaju homo. Tylko że nimi nikt się w Polsce nie przejmuje.\nale cyrk ciekawe kto i co chce na tym ugrac\ntagi rasizm syria usa ksenofobia protest francja PiS uchodźcy Trump policja unia europejska lewica Izrael związki zawodowe Rosja


Hurom H310A Beige - wyciskarka wolnoobrotowa, kolor beżowy | Sklep Puregreen.pl\nSmukła i lekka, posiadająca wszystkie niezbędne funkcje.\nWyciskarka Hurom H310A jest stworzona do czegoś więcej niż tylko do wyciskania soków. Bezproblemowo przygotowywanie soków, smoothie, mleka orzechowego, a nawet lodów.\nbiały antracytowy lawendowy beżowy niebieski\nSeria nowych wolnoobrotowych wyciskarek H310A\nNowa futurystyczna linia wyciskarek wolnoobrotowych do soków H310A, to wyjątkowo smukły design podkreślający innowacyjne rozwiązania zastosowane w prezentowanym modelu.\nPełna harmonia w każdym przestrzeni\nHarmonijna linia i smukły futurystyczny kształt oraz bogata kolorystyka sprawiają, że wyciskarka H310A doskonale prezentuje się we wszystkich wnętrzach.\nInnowacyjny, multifunkcyjny wałek ślimakowyMulti-screw łączy funkcję wałka ślimakowego i filtraw jedną prostą kombinację.\nInteligentna wyciskarka do soków\nInteligentna H310A. Prezentowana wyciskarka do soków automatycznie podaje i wyciska sok ze wszystkich składników, jakie w niej umieścimy.\nŁatwa do utrzymania w czystości. Mycie wyciskarki do soków jeszcze nigdy nie było tak proste. Wystarczy wyjąć trzy elementy i umyć je pod bieżącą wodą. Dużą zaletą H310A jest łatwy demontaż i montaż części.\nWolnoobrotowa wyciskarka Hurom H310A jest wolna od BPA, podobnie jak wszystkie produkty marki HUROM.\nTwoje własne kolory, Twoja własna przestrzeń\nZakup wolnoobrotowej wyciskarki H310A, to możliwość dopasowania jej koloru do absolutnie każdej kuchni. Już nie musisz szukać kompromisów, wybierz kolor swojej wymarzonej H310A spośród bogatej gamy kolorystycznej.\nWałek ślimakowy Multi-Screw\nWszystko w jednym bez wymiany części! Za pomocą jednego multifukcyjnego wałka ślimakowego połączonego z filtrem. możliwe jest wyciskanie soku z miękkich lub twardych owoców i warzyw oraz przygotowanie lodów i sorbetów. Koniec z wymianą części, bez względu na to, z jakich składników wykonujesz sok.Wolnoobrotowa wyciskarka H310A jest zawsze gotowa do pracy, bez konieczności wymiany filtrów.\nSmukły rozmiar, większa przestrzeń w kuchni\nSmukła, kompaktowa wolnoobrotowa wyciskarka do soków H310A, zajmuje naprawdę niewiele miejsca, a to oznacza, że oszczędzasz przestrzeń. Prezentowania linia wyciskarek HUROM powstała z myślą o dużych i małych przestrzeniach kuchennych. Już nie musisz rezygnować ze świeżych soków, nasza wyciskarka jest stworzona do małych aneksów kuchennych i przestronnych kuchni a w każdym z tych wnętrz zajmuje najmniej miejsca ze wszystkich urządzeń w swojej klasie. Dzięki niewielkim gabarytom można łatwo ją przewozić.\nRozmiar, który można chwycić jedną ręką\nKompaktowy rozmiar oraz średnica dopasowana do dłoni, umożliwiają swobodną i komfortową obsługę oraz przenoszenie wyciskarki w jednej ręce.\nInteligentna komora wsadowa\nPrezentowana wyciskarka do soków HUROM jest wyposażona w inteligentną i łatwą do otwierania pokrywę. Podniesiona do góry podczas wyciskania, wstrzymuje pracę, umożliwiając swobodne dokładnie nowych produktów do komory wsadowej\nHUROM H310A jest wyposażona tylko w niezbędne elementy, dzięki czemu w mniejszym stopniu zanieczyszcza środowisko, ograniczając ilość odpadów, które trafią do otoczenia.\nHUROM H310A to nie tylko smaczne soki. Nasza wolnoobrotowa wyciskarka doskonale radzi sobie z zamrożonymi owocami i mlekiem. Z H310A zrobisz smaczne owocowe lody o kremowej konsystencji, a także mleko orzechowe czy orzeźwiające koktajle z sezonowych owoców i warzyw.\nSmuklejsza i bardziej kompaktowa ze wszystkimi funkcjami pozostałych modeli. Wolnoobrotowa wyciskarka H310A to jeszcze więcej smacznych soków, mleka oraz masła orzechowego i lodów.\nNajważniejsze cechy modelu H310A w porównaniu do modeli konkurencyjnych z górnej półki\n1. Funkcjonalna H310A jest produktem z najwyższej półki. Konkurencyjne modele w tej samej klasie emitują podczas pracy około 60 dB., natomiast wyciskarka H310A zaledwie 45 dB., co czyni ją liderem w swojej klasie. Otwór wsadowy jest większy od konkurencji aż o 32mm i jest o połowę niższa niż konkurencyjne modele.\nIndukcyjny bezszczotkowy AC\n160 x 171,5 x 398 mm


dobra-stomatologia.net - galeria - obraz DOB#WN-7805-PIC-76\nCo więcej, taki punkt widzenia sprawia, że wychowanie wydaje się czymś niepokojąco prostym bardziej mechanicznym niż jest w istocie. Ignoruje się wtedy podstawowe fakty, dynamiczne i istotne, a mianowicie, że uczenie się, jest stale postępującym, ciągłym procesem i że uczący się jest rosnącym, zmieniającym się organizmem. Toteż jedną z najważniejszych przysług. Zrozumienie postaw i zachowania się innych ludzi jest złożonym zagadnieniem, a przecież konieczne jest dla uzyskania pomyślnych wyników w nauczaniu. Trudno jest nieraz zrozumieć zachowanie się dzieci...\nBardzo ważnym czynnikiem powodzenia zabiegu jest prawidłowe ułożenie przedramienia i ręki. Do zabiegu właściwego, tj. do wbicia gwoździa przystępujemy dopiero po dokładnym nastawieniu odłamów. O ile przemieszczenie boczne nie zostało jeszcze usunięte, uwalniamy kończynę z aparatu i zginamy pod kątem prostym kończynę w miejscu złamania, tak by zahaczyć odłamy w punkcie styku ich brzegów, po czym przemieszczenie boczne daje się z reguły wyrównać przez ponowne wyprostowanie osi. Celem uniknięcia przemieszczenia wtórnego W czasie operacji zabezpieczamy ustawienie ...\nBrak mutacji punktowych TP53 w naszym zestawie próbek jest rzeczywiście kluczową różnicą między naszymi próbkami i wieloma próbkami raka analizowanymi w poprzednich badaniach. Ponadto wydaje się, że mechanizmy zapobiegające amplifikacji genomowej na wysokim poziomie występują w mięśniakach gładkich, ponieważ nie zaobserwowaliśmy takich amplifikacji. Elementy stabilności mogą zatem chronić mięśniaki gładkie przed złośliwą degeneracją. Nasze dane pokazują, że oddzielne zdarzenia CCR mogą występować w pojedynczej linii komórek nowotworowych, podnosząc moż...


Krótsza lista gości na COP24. Wiceszef MSZ: Nie będzie Trumpa, Putina, Macrona i Merkel - Świat - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\n30 lis 2018 11:01 aktualizacja 19 lis 2019 05:46\nCichocki pytany w Radiu ZET, czy na szczycie będą obecni Trump, Putin, Macron oraz Merkel, odparł, że tych przywódców nie będzie na szczycie. Jego zdaniem, "świadczy to o tych państwach - na ile poważnie traktują sprawy klimatyczne". Poinformował także, że nie jest planowana obecność na szczycie Poroszenki, a na czele ukraińskiej delegacji stanie jeden z ministrów rządu tego kraju. Dodał, że w wydarzeniu udział ma wziąć premier Francji Edouard Philippe.\n- To będzie potężne organizacyjne przedsięwzięcie, ale także krok do przodu w sprawach dla nas ważnych. My również jesteśmy ofiarą zmian klimatycznych. To jest potężne wyzwanie transformacyjne, przed którym Polska dalej stoi - chcemy (w tym) brać aktywny udział - zadeklarował Cichocki.\nWiceszef MSZ był również pytany, dlaczego rząd wybrał - na jednego ze sponsorów konferencji w Katowicach - JSW, czyli Jastrzębską Spółkę Węglową. - Nie możemy udawać, że nie jesteśmy państwem węglowym (...) Ukrywanie tego byłoby bez sensu. Natomiast chcemy pokazać, że nasz przemysł węglowy również podchodzi konstruktywnie do tematu zmian klimatycznych - chce się dostosowywać i inwestować w technologie - podkreślił Cichocki. Według niego, jest to "dobry ruch".\nTrump nie będzie Merkel macron putin wiceszef MSZ\nW nosie mają klimat i tyle!\nCzyste szalenstwo na koszt podatnikow.\ni. czadż, będą za to prezydenci Hondurasu, Zimbabwe, Czadu, Gabonu, i Wybrzeża Kości Słoniowej. Tamci to leszcze. A jak nas trują węglem, tak będą do skutku. Aż ostatni zgasi światło. Przyciskiem w trumnie.\nPiS owski troliska dwoja sie i troja zeby odwrocic kota ogonem . Miasto Rybnik niedaleko Katowic ma regularnie najgorsze powietrze w Europie ! Polska buduje nastepne bloki energetyczne oparte na weglu ,NAJGORSZE POWIETRZE W CALEJ UNII !!!! I bedzie innym prelekcje robic o czystosci powietrza !!! Hipokryzja i szmaciarstwo !\nno coz, mialo byc swiatowo -wyszlo jak zwykle, nikt znaczacy nie przejechal, swiat juz jest znuzony i chce miec cieplo,cieple zimy to mniej zuzytego opalu i smogu. Impreza przypomina pogrzeb sp.Prezydenta, gdzie kazdy znalazl powod aby nie przyjechac, Obama gral w golfa, Merkel zespsul sie samolot, dojechal ino Putin. Dzsiaj nie ma nawet jego -ten szczyt to blad na ktory finansowo nie mozemy sobie pozwolic. O prestizu jego organizacji -poczytaj wyzej.\nZ upoważnienia Kaczyńskiego polskie ,prostactwo ,kłamczuchy i rozczeniowcy,nazywają siebie elitą władzy,dowodem są wpisy na forch.Szczyt klimatyczny w Katowicach,prawicowcy nazywają zwycięstwem rządzących,Nikt z nowej elity nie wspomni,że polskie miasta są najbardziej zatrute smogiem,od którego rocznie ginie setki Polaków.Obecnie fakty sa zastraszające,ale propaganda sukcesu dalej kwitnie.Jak długo?.\nAle będzie przedstawiciel San Escobar i Orbana! I znowu sukces pisowskiej dyplomacji...\nA wódz wszystkich wodzów o.tadeusz będzie? A andrzejek? A brocha?\nPani kanclerz Merkel jako doktor nauk fizyk na pewno uwierzyła w dyletanckie wywody Ziemkiewicza w programie w odbycie TVN wespół z Janeckim .Chociaż muszę przyznać ,że Janecki był po lepszej stronie ." NIETUZINKOWA" UMYSŁOWOŚĆ ZIEMKIEWICZA DAŁA O SOBIE ZNAĆ ,on biedny zmierza do pięknego samobójstwa nie koniecznie na sznurku wystarczy ,że nikt nie będzie czytał jego wynaturzeń.\na po co tam oni??? tam są potrzebni eksperci wysokiej klasy z dziedziny i futurolodzy.Potrzebne są prognozy dalekoterminowe a dopiero one powinny być wykorzystane politycznie do OPTYMALNYCH GLOBALNYCH decyzji\nPan prezydent Putin nie może sobie pozwolić przebywanie w kraju ,w który na każdym kroku łamana jest demokracja i konstytucja . PAN PREZYDENT PUTIN JEST ZNANY Z PRZESTRZEGANIA PRAWA .\nsuper pokazuja pisielcom gdzie ich maja i ja tez\nTeraz jasno widac jak nasi przyjaciele traktuja Polske .... maja nas w glebokim powazaniu ...z Polska PiSu i tym pajacowatym rzadem juz nikt na swiecie sie nie liczy.\ndzieki gendyryzmowi dowiedziałem się bardzo wiele. Całe to globalne ocieplenie jest fantastyczne. Ja czuję jak moje męskie bóle menstruacyjne stają się lżejsze i krótsze. Czy wy też POpiercie globalne ocieplenie? Proszę was o to.\nCzy Antoni będzie prezentował raport o wybuchach, sztucznej mgle i innych bzdurach podczas tego spotkania?\nNo i proszę kolejny SUKCES TEJ DOJNEJ ZMIANY.Zastanawiam się ile razy muszą dostać jeszcze z liścia aby zrozumieli że w ŚWIECIE NIC NIE ZNACZĄ DLA NIKOGO.Ciekawe kto będzie witał tych zwycięzców z kwiatami po powrocie z Katowic.\nGdyby tak pezydent AD odmówił udziału- suchej nitki by totalni nie zostawili, ze oddała się od UE ze nieodpowiedzialny, kapryśny i nieprzystosowany - a można? Można !\nOprócz Trump reszta to padlina .\nMerkel zepsuł się samolot w drodze do Argentyny. Dziwne , jak sytuacja niejasna to ona nie może dolecieć.Ciekawa metoda. Kiedyś "słońce peru " w trudnych sytuacjach przepadało gdzieś bez wieści.\nMetoda, nie zmyslaj, bo juz doleciala i z kim trzeba juz rozmawiala. A tam wsrod tych waznych widzialem tylko Tuska z Polakow. Mozna byc dumnym!


Selekcja: Michał Gutkowski - muno.pl\nSelekcja: Michał Gutkowski\nmichal gutkowski selekcja\nSprawdzamy przedimprezową selekcję najciekawszych polskich didżejów. Posłuchaj co polecają! W tym tygodniu house'owe numery od Michała Gutkowskiego.\nParę miesięcy temu dostałem od kolegi odtwarzacz kaset. Zbiegło się to z odwiedzinami rodziców mojej dziewczyny, od których przywieźliśmy część ich kolekcji kaset. Znaleźliśmy dużo muzyki świata, kasety Jana Kiepury, Niemena, Kayah i Bregovic, jak również dwie kasety Kraftwerk – ‘Trans Europa Express’ i ‘Cafe Electric’ i te trzy ostatnie w sumie najczęściej są przeze mnie ostatnio słuchane.\nZ bardziej klubowych i teraźniejszych brzmień to niedawno trafiłem na wydany w wytwórni Nicole Moudaber niesamowicie klimatyczny album Marino Canal – ‘Over Under’. Wydawnictwo przykuwa uwagę niebanalnymi brzmieniami oraz bardzo ciekawymi wokalami.\nW ten piątek debiutuje na Audioriver, na scenie Cities, jako reprezentant Poznania. Dużo czasu spędziłem nad selekcją, która uchwyci moje wczesne i aktualne inspiracje oraz zabierze słuchaczy w podróż. Zapraszam serdecznie o 21 do namiotu Cities #TrueMusic Tent, który przy wizualizacjach .wju na pewno będzie świetnym miejscem do konsumowania muzyki.\nSelekcja: OUI / Stefan Lyczewski. Włoskie słońce w głośnikach


Audi A3 8L: wymiana kierownicy - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Naprawa auta » Wnętrze » Audi A3 8L: wymiana kierownicy\n30 grudnia 2010, 14:16\nWymiana kierownicy w Audi A3. Fot. Audi\nWymiana kierownicy bądź poduszki powietrznej jest zazwyczaj wymagana po wypadku. My zmieniamy kierownicę ze względów wizualnych. Na wstępie warto zaznaczyć, że kierownica z poduszką powietrzną pasuje od Audi TT np. z 2002 roku. Najlepszym wyborem jest trójramienna kierownica S-Line. Oczywiście model S-Line jest znacznie rzadziej spotykany na rynku części używanych, jednak warto poszukać tego modelu kierownicy.\nKiedy już zaopatrzymy się w odpowiednią dla nas kierownicę, czas przystąpić do wymiany. Zaczynamy od odłączenia akumulatora. W ten sposób mamy zapewnione bezpieczeństwo pracy i nie narazimy się na błąd poduszki powietrznej. Do wymiany będzie nam potrzebny cały zestaw kluczy imbusowych, oraz zestaw kluczy do odkręcenia wieloklinu, najlepiej z grzechotką.\nZ tak przygotowanym zestawem możemy zacząć wymianę kierownicy. Pierwszy krok, to odkręcenie dwóch śrub w kierownicy, które mocują poduszkę powietrzną. Do tego używamy klucza imbusowego. Po odkręceniu śrub trzymających poduszkę powietrzną, odskoczy ona sama, od kierownicy. Nie należy ciągnąć poduszki, ma krótką taśmę, dlatego też należy ją tylko delikatnie odsunąć.\nTeraz, możemy wypiąć, żółtą kostkę z taśmy airbagu, w ten oto sposób mamy całkowicie zdemontowaną poduszkę powietrzną. W tym momencie zabieramy się za demontaż kierownicy. Mamy do odkręcenia wieloklin. Mocuje on kierownicę na kolumnie kierowniczej. Tutaj najlepiej użyć klucz z grzechotką. Kiedy wykręcimy go możemy montować nową kierownicę.\nNależy pamiętać, że kierownicy nie montujemy dowolnie. Na kierownicy oraz na kolumnie jest kreska. Ważne jest, żeby te dwie kreski się pokrywały. Niedopuszczalna jest jakakolwiek różnica między nimi. W innym przypadku kierownica będzie krzywo w stosunku do kół. Najlepiej przed demontażem ustawić koła prosto. Przykręcamy kierownicę, następnie wpinamy żółtą kostkę w taśmę airbag.\nPrzykręcamy poduszkę i mamy wymienioną kierownicę. Na koniec pamiętajmy o podpięciu akumulatora. Nowa, trójramienna kierownica nadaje sportowego wyglądu naszemu autu. W całej operacji, należy uważać podczas demontażu i montażu poduszki powietrznej.


Koncert „Gwiazdo świeć, kolędo leć” - Kalendarz wydarzeń - Centrum Kultury w Łomiankach\nDo muzycznej podróży w krainę najpiękniejszych polskich kolęd i pastorałek zapraszają Alicja Majewska, Olga Bończyk, Włodzimierz Korcz, Łukasz Zagrobelny oraz Warsaw String Quartet w składzie Maksymilian Grzesiak, Sławomir Talacha, Elżbieta Porębska i Marta Ziarko.\nW programie koncertu pojawią się utwory skomponowane i zaaranżowane przez Włodzimierza Korcza do tekstów m.in. Ernesta Brylla, Wojciecha Kejnego oraz Wojciecha Młynarskiego.\nBezpłatne wejściówki będą dostępne od 3 grudnia w Centrum Kultury i online na https://biletyna.pl/koncert/Koncert-Gwiazdo-swiec-koledo-lec/Lomianki .\nmiejsce: ICDS, ul. Stanisława Staszica 2, 05-092 Łomianki\norganizator: Urząd Miejski w Łomiankach\nlość wejściówek ograniczona. Jedna osoba może odebrać maksmalnie 2 wejściowki.


Home > Okulary korekcyjne > Lozza > VL2298 (0580)\nJeszcze 1 VL2298 na magazynie\nGwarantowana dostawa do 26 lutego 2021: Prosimy zamówić w ciągu 0 godzin i 49 minut i wybrać UPS-Express przy kasie.\nKolor oprawki Palladio Sabbiato Lucido Totale\nVL2298/0580 Okulary od projektantów.\nOkreślenie pomoc wspomagająca idzenie jest w przypadku VL2298 nieadekwatne. Tutaj możesz nabyć dodate, który przeniesie Twój wygląd do następnego poziomu i pokaże, że znasz ię na modzie. Z nowymi okularami Lozza możesz pokazać, ze jesteś trendy. Ta renomowana marka ustala kryteria w bieącym sezonie 2018. Okulary VL2298 marki Lozza z kolekcji 2017 oraz 2018 są dostępne w sklepie internetowym Edel-Optics także w innych wariantach.\nOkulary są dostępne. Dokonując zakupu już teraz, zapewniamy natychmiastowąwysyłkę. W naszym sklepie online stale oferujemy produkty w niskich cenach. Tak korzystnie, nie kupisz VL2298 nawet w promocji.


Stretching versus rozciąganie - odmień swoje życie dzięki bieganiu\nStrona główna Trening Sprawność Stretching versus rozciąganie\nStretching versus rozciąganie\nPostaram się wyjaśnić oba pojęcia, przedstawić plusy i ewentualne minusy każdej z metod. Stretching – czyli zmodyfikowana forma rozciągania. Została ona ulepszona o dwa dodatkowe bodźce takie jak napięcie mięśnia oraz rozluźnienie.\nW związku z tym wyróżniamy jego 3 charakterystyczne fazy:\nFaza wstępna polegająca na napięciu mięśnia, który będzie rozciągany. Jest to skurcz izometryczny (mięsień nie zmienia swojej długości). Trwa ona od 10-15 sekund, głównym jej zadaniem jest przygotowanie mięśnia do fazy głównej.\nFaza przejściowa polegająca na rozluźnieniu mięśnia. Jej zadaniem jest rozluźnienie i odpoczynek mięśnia przed jego rozciągnięciem. Czas trwania od 2-5 sekund.\nFaza główna, polega na rozciągnięciu mięśnia. Zadaniem tej fazy jest zwiększenie elastyczności włókien mięśniowych, ścięgien. Wykonując rozciąganie nie możemy doprowadzić do mocnego czucia bólu. Delikatny jest wręcz wskazany, ponieważ inaczej nie rozciągniemy go. Czas wykonywania od 10-30 sekund.\nRozciąganie – czyli nic innego jak samo rozciągnięcie mięśnia. Wyróżniamy następujące typy rozciągania:\nRozciąganie statyczne, polega na rozciąganiu mięśnia bez jego większych ruchów (są one minimalne) przy użyciu własnej siły, współćwiczącego lub trenera- wtedy mówimy o rozciąganiu statycznym poprzez dociskanie. Jego zadaniem jest zwiększenie ruchomości w stawie, głównie stosowane w gimnastyce.\nRozciąganie dynamiczne, polega na rozciągnięciu mięśnia poprzez dynamiczny ruch. Niestety ta metoda jest najczęstszą przyczyną urazów typu naciągnięć, naderwań czy nawet samych zerwań mięśnia.\nRozciąganie można stosować u dzieci do lat 10. Uwarunkowane jest to ich naturalną w tym wieku elastycznością włókien, ścięgien itp. Niestety, niewiedza większości zawodników, trenerów i nauczycieli w-f powoduje, że zawsze zalecają rozciąganie jako podstawową formę zwiększenia gibkości (niezależnie od wieku zawodnika, czy to 15 czy 25 lat). Tym sposobem utrwalają złe nawyki u swoich podopiecznych. Niefortunnie jest to przyczyną wielu urazów. Zamiast obarczyć za nie winą brozciąganie, doszukują się błędów w innych czynnościach treningowych.\nStretching jest tak skonstruowany aby zapobiec wszystkim ujemnym skutkom, które wywołuje samo rozciąganie. Zalecany jest dla zawodników powyżej 10 roku życia.\nKiedy wykonywać stretching?\nWiększość zawodników na zadane pytanie: „kiedy jest większa zdolność mięśnia do rozciągania?”, bez chwili wahania rzeknie, że po treningu. Niestety jest to błędna odpowiedź. Mięsień zyskuje największą zdolność do znoszenia siły rozciągającej po rozgrzewce. Wtedy powinniśmy poświęcić ok. 5 minut na stretching. Czemu tylko 5 minut? Ponieważ mięśnie szybko stygną, zwłaszcza w okresie zimowym. Zimno wpływa na kolagen (składnik mięśni i ścięgien) powodując zmniejszenie elastyczności włókien oraz zwiększenie odporności na rozciąganie – ograniczenie spastyczności. Dlatego to 5 minut ma kluczowe znaczenie- chroni zawodników przed ewentualnym urazem.\nNieprawdą jest formuła, że im człowiek bardziej rozciągnięty (gibki) to lepiej. W latach 80-tych XX wieku kiedy myślano, że już wszystko co można było odkryć w treningu, odkryto. Trenerzy, naukowcy zaczęli doszukiwać się zwiększenia wydolności zawodników poprzez poprawę ich parametrów gibkościowych. Skutki okazały się makabryczne. Zbyt duże ruchy w stawach okazały się zgubne dla wielu dyscyplin- np. kraulista zamiast wykonywać ruch kraulowy ręki, zaczął dosłownie zataczać nią koła!. Sztangista podnosząc ciężar zrzucał go za plecy, ponieważ zbyt duża ruchomość w nadgarstkach powodowała ich wygięcie (zostały one w skutek treningu rozciągającego pozbawione naturalnej blokady, uniemożliwiającej „przegięcie”).\nRozciąganie dla szaleńców, stretching dla profesjonalistów.\nPoprzedni artykułPierwsze biegowe kroki, czyli tajemnica ATP\nNastępny artykułUwaga biegacze: pijcie wodę jedynie gdy jesteście spragnieni!


Irańscy hakerzy w operacji przeciwko izraelskim celom - CyberDefence24\nIrańscy hakerzy w operacji przeciwko izraelskim celom\nHakerzy powiązani z Iranem mają być odpowiedzialni za cyberataki na cele w Izraelu. Zdaniem ekspertów ukrywają swoje działania, naśladując kampanie ransomware, co ma utrudnić odkrycie ich rzeczywistych zamiarów. Specjaliści ostrzegają przed cyberszpiegostwem i destrukcyjnymi operacjami.\nAmazon i Google dostarczą chmurę dla rządu oraz wojska w Izraelu\nSpecjaliści SentinelLabs odkryli kampanię hakerską wymierzoną w izraelskie cele. Zdaniem ekspertów za wrogą operacją odpowiedzialna jest powiązana z Iranem grupa Agrius, o czym świadczy analiza wykorzystanych przez nią narzędzi oraz infrastruktury.\nZ raportu poświęconemu sprawie wynika, że hakerzy byli początkowo skupieni na realizowaniu zadań z zakresu szpiegostwa. W celu wywołania chaosu i dodatkowego zamieszania ukrywali oni swoje działania, imitując ataki ransomware.\nW czasie kampanii hakerzy wykorzystali narzędzie o nazwie „DEADWOOD” (znane również jako „Detbosit”), które we wcześniejszych przypadkach zostało przypisane irańskim podmiotom. Na potrzeby operacji członkowie grupy Argius stworzyli niestandardowego backdoora o nazwie „IPsec Helper” oraz wirusa „Apostle”. Z czasem złośliwe oprogramowanie było przekształcane w ransomware.\nJak tłumaczą specjaliści, wykorzystanie oprogramowania szyfrującego jako narzędzia wywołującego zakłócenia jest bardzo trudne do odkrycia, ponieważ podczas analizy ciężko jest określić faktyczne zamiary hakerów.\nCo wskazuje na powiązanie hakerów z Iranem? W raporcie wyjaśniono, że kampania jest zbieżna z interesami Teheranu i podobna do operacji znanych w przeszłości. Dodatkowo specjaliści zwracają uwagę na takie same narzędzia użyte podczas prowadzonych działań (np. DEADWOOD), a także wykorzystywanie irańskiej infrastruktury.\nEksperci SentinelLabs ostrzegają, że Agrius to stosunkowo nowa grupa hakerska, która prowadzi operacje ukierunkowane na szpiegostwo oraz wywołanie destrukcyjnych skutków cyberataków. „Grupa wykorzystuje własny, nieszablonowy zestaw narzędzi w celu uderzenia w podmioty na Bliskim Wschodzie” – wyjaśniają specjaliści. Jak dodają, mało prawdopodobne jest, aby hakerzy działali z pobudek finansowych.


Rafał Ratyński blog: Rozwój petanque w Pobiedziskach...\nRozwój petanque w Pobiedziskach...\nJuż jutro o godzinie 16.00 odbędzie się kolejne, oficjalne spotkanie miłośników petanque w Pobiedziskach. Nowych, ponieważ zdecydowana większość towarzystwa dopiero poznaje tą najlepszą na świecie grę i zaczyna darzyć ją coraz większą sympatią. Poprzednie takie wydarzenie miało miejsce dwa tygodnie temu. Czy oznacza to, że poza nimi nic się nie dzieje? Oczywiście, że się dzieje i to mniej więcej co drugi dzień.\nPo wspomnianej sobocie graliśmy także w niedzielę, wtorek, piątek, sobotę, poniedziałek, kolejny wtorek i środę. Każde z tych spotkań odbyło się w Pobiedziskach na osiedlu Letnisko i miało charakter dość spontaniczny. W sumie w tym czasie w boules zagrało ponad dziesięć osób. Dokładnie nie pamiętam, ponieważ notatek nie prowadzę. Uważam jednak, że jak na raczkującą w gminie dyscyplinę, wynik ten jest całkiem niezły. Ponadto dwie pary (Beata z Jackiem i Karolina z Rafałem) zaopatrzyły się już we własne zestawy do gry.\nNiezmiennie cieszy mnie rosnący zapał i fakt, że ludzie są spragnieni spędzania czasu na naszym dzikim bulodromie. To, że nie mamy wytyczonego boiska nie stanowi problemu. Fakt, że jeszcze przed chwilą, w najbliższej okolicy, dysponowaliśmy zaledwie dwoma kompletami kul, również nikogo nie zrażał. Każdy oczekiwał grzecznie (choć pewnie niecierpliwie) na swoja kolej. Teraz, gdy zestawów przybyło, mamy większe możliwości. Chociażby grę drużynową, która jak dla mnie jest sporo ciekawsza. Nie maleje także zainteresowanie młodzieży, co wskazuje, iż nie był to chyba jedynie słomiany zapał. Mało tego, co poniektórzy postanowili poszerzyć swoją wiedzę i zaczęli szperać w internecie w poszukiwaniu ciekawostek.\nJedyne co może mnie martwić, to to, że od czasu do czasu chętnie pojechałbym już kawałek dalej, by zmierzyć się z graczami z pobliskich miejscowości. Po prostu uwielbiam klimat takich nieco większych imprez, którym zamierzam zarazić również innych. Druga sprawa, która niezbyt mnie ucieszyła, to wypowiedź jednego z kolegów, który postanowił spróbować gry na własnym podwórku. Wszak petanque ma w dużej mierze walory zajęcia integracyjnego. Znosi bariery wiekowe, płciowe, sprawnościowe itp., dzięki czemu największą frajdę dają spotkania w większym gronie. Poza tym wspólne granie, jest jedyną skuteczną formą podnoszenia swoich umiejętności.\ntexte par Raphaël, photo: Raphaël et Nitkowy Świat\nJacek Gendosz 25.04.2014, 20:06\nbardzo mi przrykro ze zle to zrozumiales , nie zawsze moge w tygodniu pograc w boule, poniewaz pracuje. Ale jak moge to w sobote mozemy sie spotkać\nRaphaël 25.04.2014, 21:22\nJuż nie przesadzaj z tym "przykro". Mam niekiedy inny punkt widzenia, bo w przypadku petanque odczuwam ciągły niedosyt.


Alpenblick (Hinterglemm), Hinterglemm, Ziemia Salzburska, Austria - TraveliGo.pl\nPołożony w spokojnej okolicy 3-gwiazdkowy Hotel Alpenblick znajduje się w centralnej części Hinterglemm, tylko ok. 300 m od wyciągów. Najbliższa trasa biegowa przechodzi w promieniu ok. 800 m.Do wyposażenia tego rodzinnego obiektu należy: recepcja, lobby z TV, winda, Wi-Fi (za opłatą), pokój śniadaniowy, jadalnia, restauracja, bar, kawiarnia, ogród zimowy, taras oraz przechowalnia sprzętu narciarskiego i butów i sauna i łaźnia parowa (godz. otwarcia wg informacji na miejscu). Za opłatą można skorzystać z solarium. Bezpłatne miejsca parkingowe i publiczny, płatny garaż do dyspozycji gości.PokojePrzytulne pokoje posiadają łazienkę lub prysznic/WC, TV sat., Wi-Fi (za opłatą), radio, telefon, sejf, suszarkę do włosów oraz częściowo balkon.WyżywienieZawarte w cenie wyżywienie HB obejmuje bufet śniadaniowy i 4-daniowe menu do wyboru z menu sałatkowym na kolację. W niedzielę odbywa się śniadanie z winem musującym. 2 x w tyg. organizowany jest wieczór tematyczny. Możliwość zamówienia potraw wegetariańskich oraz dietetycznych. W Boże Narodzenie i Sylwestra organizowana jest odświętna kolacja (w cenie).\nPokój 2-osob. prysznic/WC, HB - wszyscy uczestnicy otrzymują następujące zniżki: do skończonych 5 lat 35% 6 do 15 lat 25% 16 do 18 lat 10%\ndo skończonych 5 lat 100% 6 do 15 lat 50% 16 do 18 lat 20%\nMasz pytania o ofertę Alpenblick (Hinterglemm)? Zadzwoń lub napisz!


Wołowiec 2 063 m n.p.m. – M I L O R D K A\n2017, mountains, Travels\nZnajduje się on w Zachodnich i jest jednym z najwyższych tam szczytów. Miałam kiedyś okazję być w tamtych terenach, dokładnie trzy lata tamu na Kończystym Wierchu i był to mój pierwszy raz, dlatego uwielbiam tą część Tatr, ponieważ mam do niej sentyment z racji tego, że właśnie tam zaraziłam się miłością do gór. Dodatkowo jest bardzo malownicza i bajkowa, co zresztą widać na zdjęciach – krajobraz jak z planu Hobbita. Miałyśmy iść na Starobociański Wierch potem zejść do Kończystego, oraz zahaczyć o Trzydniowiański Wierch, ale pogoda się łamała i wybrałyśmy Wołowiec. Tamtą trasę jeszcze kiedyś zrobimy, może na jesień gdy będą kolory złota i czerwieni.\nDziś zaczęłyśmy od Doliny Chochołowskiej, gdzie zjadłyśmy śniadanie i napiłyśmy się piwka, potem udałyśmy się zielonym szlakiem do Doliny Wyżnia Chochołowska, gdzie doszłyśmy do Zawarcie, a po tym czekało nas już samo podejście, które trwało bardzo krótko, bo 30 minut. Na nasze szczęście, w drodze na górę miałyśmy słoneczko i na samym szczycie zdążyłyśmy się nacieszyć na prawdę pięknymi widokami. Napisałam zdążyłyśmy, bo naglę pojawiły się chmury i mgła, na odległość jednego metra nic nie było widać, dobrze, że miałyśmy jaskrawe koszulki. Pierwszy raz się spotkałam z czymś takim, obleciał mnie strach, bo myślałam, że za chwile się rozleje. Niby byłyśmy na to przygotowane, ale zapowiadała się naprawdę ogromna ulewą, dodatkowo wiatr się ruszył i zrobiło się mega zimno. Koniec końców deszcz nas nie dopadł, ale musiałyśmy się wrócić tą samą trasą, bo bałyśmy się, że się zgubimy. Może teraz nie jest to dla Was jakieś przerażające, ale nie chcielibyście się spotkać z burzą w górach. Gdy zeszłyśmy poniżej tysiąca już się rozpogodziło, słoneczko wyszło i bardzo przyjemnie nam się wracało. Chociaż nogi nam do tyłka wchodziły to miło wspominam każdą chwilę. I poleciłabym wracać Rakoń-Grześ, następnie żółtym do schroniska na Chochołowskiej Polanie.\nTags: 2017, Góry, Mountains\nCzerwiec 16, 2017 Sierpień 8, 2017