Aktualność Historia, chemia i biznes\nW przemyśle chemicznym nadszedł czas okrągłych rocznic. W bieżącym roku 150 - lecie istnienia obchodzi koncern BASF. W 2013 roku ten jubileusz był udziałem koncernów Bayer i Solvay. W 2014 r. stulecie działalności świętował Wacker Chemie. Na przykładzie tych i innych przedsiębiorstw widać, jaką drogę od momentu swego powstania przebyła branża chemiczna. Dzisiejszy sukces ma swe korzenie głównie w XIX w., kiedy to powstawał nowoczesny przemysł. Obecni giganci rynkowi są bohaterami opowieści, która fascynuje.\nCiekawe życie założycieli biznesowych dynastii\nGeneza większości najstarszych, a przez to największych firm chemicznych jest bardzo podobna. Wiąże się z konkretnymi osobami zakładającymi przedsiębiorstwa nazywane z reguły własnym nazwiskiem. Tymi ludźmi byli zarówno wybitni chemicy, których odkrycia dały początek biznesowym przedsięwzięciom, ale też utalentowani przemysłowcy, którzy w oparciu o własne talenty organizacyjne przyciągali naukowców i wykorzystywali ich zdolności. Życie każdego z fundatorów chemicznych koncernów obfitowało we frapujące zdarzenia.\nEleuthere Irenee duPont de Nemours już w wieku 14 lat napisał artykuł o produkcji prochu i z pomocą ojca (co ciekawe, osobistego sekretarza polskiego króla Stanisława Augusta Poniatowskiego) objął we Francji stanowisko urzędnika w jednej z królewskich agencji odpowiedzialnych za uzbrojenie. Rewolucja Francuska zmusiła go wprawdzie do emigracji do Stanów Zjednoczonych, ale za oceanem w 1802 r. mógł założyć firmę DuPont. W ramach jej rozwoju od samego początku wykorzystywał wiedzę związaną z produkcją materiałów wybuchowych. Dał początek biznesowej dynastii DuPont, która przez kolejne dekady stała się posiadaczem jednej z największych fortun w USA.\nDo statusu elity daleko było Friedrichowi Bayerowi, wywodzącemu się z rzemieślniczej rodziny. Na swoje utrzymanie musiał zarabiać już od 14 roku życia, gdy został praktykantem w spółce sprzedającej wyroby włókiennicze. Później pracował m.in. jako handlowiec. Dogłębnie poznał zasady rządzące przemysłem barwiarskim i mając 23 lata założył pierwszą firmę sprzedającą naturalne barwniki, w której zasłynął z budowy sieci sprzedaży obejmującej wiele państw europejskich. W 1863 r. porzucił handel i ze wspólnikiem Johannem Friedrichem Weskottem utworzył producenta sztucznych barwników o nazwie Friedr. Bayer et comp.\nPodobne były dzieje Fritza Henkla, który zanim stał się biznesmenem także parał się kupiectwem. Dzieło swego życia, tak jak i Bayer, zainicjował w wieku 28 lat w 1876 r. Herbert Dow i Ernest Solvay zapisali się na trwałe nie tylko w dziejach przemysłu, ale i nauki. Pierwszy w 1888 r. odkrył metodę ekstrakcji bromu polegającą na odzyskiwaniu bromu z solanki przy pomocy elektrolizy. Zakończone powodzeniem badania prowadził zanim jeszcze skończył studia uniwersyteckie i formalnie został chemikiem. Firmę Dow powołał w 1897 r. Drugi opracował innowacyjną technologię wytwarzania sody kalcynowanej, która bez większych zmian stosowana jest od ponad 150 lat.\nWłaśnie dzieje Belga Ernsta Solvaya są jednymi z najciekawszych spośród losów wszystkich wielkich chemicznych ojców założycieli. Pokazują, że brak pieniędzy, jeśli tylko towarzyszy mu wiara, że posiadany pomysł jest w stanie zrewolucjonizować przemysł, nie jest przeszkodą w odniesieniu sukcesu.\nSolvay stawiał wszystko na jedną kartę, zarówno jeśli chodzi o siebie, jak i pomyślność innych. Przekonał młodszego brata Alfreda do porzucenia obiecującej kariery biznesowej w Anglii i dołączenia do niego. Potem przyjaciela z dzieciństwa uczynił współpracownikiem do spraw technicznych w swojej firmie, choć fabryka istniała wyłącznie na papierze. Od ojca otrzymał 35 tys. franków na sfinansowanie pomysłu, zakup sprzętu i wynajem fabryki. Choć pierwsze testy były obiecujące, to szybko zabrakło pieniędzy na dalsze inwestycje. Przyjaciel rodziny i członek belgijskiego parlamentu polecił mu sprzedaż technologii kupcom wywodzącym się z przemysłu chemicznego lub szklarskiego. Wtedy w życiu Ernsta pojawił się młody prawnik Eudore Pirmez, późniejszy dyrektor Narodowego Banku Belgii.\nWpłynął na ważnego belgijskiego ministra Walthera Frere-Orbana, by ten zwolnił braci Solvay z podatku. Następnie zmobilizował własnego ojczyma do zainwestowania w nieznaną metodę produkcji sody, w efekcie czego rodzina Pirmez-Lambert stała się właścicielem ponad połowy udziałów w Solvay & Cie. W 1865 r. w miejscowości Couillet, czyli sercu belgijskiego przemysłu szklarskiego, wzniesiono pierwszą fabrykę Solvay. Start był trudny, a bracia Solvay szybko wpadli w długi. Rozwój procesu był ograniczany kłopotami ze stale zatkanym centralnym reaktorem instalacji, który w końcu wybuchł.\nKres zdawał się bliski i z końcem pierwszego roku działalności bracia Solvay rozważali bankructwo. Na szczęście zdecydowali się na ostatnią próbę i wadliwy reaktor zastąpili serią mini reaktorów. Zakładana z takim wysiłkiem firma przetrwała.\nKończąc 67 rok życia, Alexander Wacker mógł myśleć o emeryturze, tym bardziej, że jego dorobek zawodowy i sytuacja finansowa pozwalały mu na to. Od 10 lat był szanowanym dyrektorem przedsiębiorstwa elektryfikującego Niemcy. Zamiast spokojnej starości rzucił rękawicę jeszcze jednemu wyzwaniu. Dostrzegał mnóstwo zależności między przemysłem elektrycznym a chemicznym i wiosną 1913 r. zaprosił do swej willi w Bad Schachen nad Jeziorem Bodeńskim elitę niemieckiego świata nauki i przemysłu, m.in. noblistę z dziedziny chemii Otto Walacha i przyszłego noblistę Richarda Zsigmondy’ego. Usłyszeli oni o imponujących planach Wackera, ktory obiecywał budowę potężnej hydroelektrowni i kanału łączącego rzeki Alz i Salzach. Plany budowy hydroelektrowni pokrzyżowała wprawdzie I wojna światowa, ale firma Alexander Wacker Gesellschaft fur elektrochemische Industrie i tak rozwijała się imponująco. Opracowane przez nią utlenianie acetylenu do aldehydu octowego w procesie licencjonowanym potem na całym świecie odegrało w tej historii kluczową rolę. Aceton, który w dużych ilościach potrzebny był do produkcji kauczuku syntetycznego, był produktem szalenie poszukiwanym w czasie wojny.\nO ile nazwiska wszystkich wymienionych przemysłowców są do dzisiaj bardzo znane, o tyle postać Friedricha Engelhorna poza Niemcami została praktycznie zapomniana i to nie tylko dlatego, że rozwijanego przez siebie biznesu nie nazwał swoim nazwiskiem. Był właścicielem dużego przedsiębiorstwa węglowo – gazowego i szybko dostrzegł możliwości, jakie daje smoła węglowa. To uboczny produkt w produkcji koksu z węgla kamiennego powstający w ramach odgazowania węgla kamiennego. Już w 1861 r. Engelhorn rozpoczął produkcję fuksyny stosowanej do barwienia papieru i włókien naturalnych oraz produkcję aniliny. Postanowił jednak zbudować w Niemczech firmę, której aktywność obejmie cały proces produkcji: od surowców i materiałów pomocniczych, poprzez prekursory i półprodukty aż po końcowe barwniki.\nPrzedsiębiorstwo o strukturze akcyjnej powstało i od razu pracę w nim podjęli najwybitniejsi niemieccy chemicy. Po ośmiu latach uruchomiło biuro sprzedaży w Nowym Jorku. Niestety dla siebie Engelhorn popadł w konflikt z pozostałymi akcjonariuszami i zrezygnował z kierowania firmą. W 1885 r. ostatecznie ją opuścił, kupując udziały w spółce Boehringer und Sohne, która niedługo potem odkryła, że kwas mlekowy może być wytwarzany w masowych ilościach przez bakterie. Dzisiaj Boehringer Ingelheim jest wiodącą firmą farmaceutyczną, ale z samym Engelhornem kojarzona nie jest. Tymczasem on zainwestował w nią, pozbywając się udziałów w... BASF.\nPoczątek niemieckiej dominacji\nOd drugiej połowy XIX w. o europejski prymat przemysłowy walczyły Niemcy i Wielka Brytania. W branży chemicznej zwycięzcą okazało się pierwsze z państw, choć wybuch I wojny światowej znacząco osłabił niemiecką potęgę i zmusił tamtejsze firmy do mozolnej odbudowy swej pozycji.\nDlaczego Niemcy, a nie Wielka Brytania?\nOd początku głównym rynkiem zbytu i terenem biznesowej ekspansji był dla nich Stary Kontynent, podczas gdy Brytyjczycy ogromne ilości własnej produkcji lokowali w zamorskich koloniach. Orientując się na Europę, gdzie konkurencja wymagała innowacyjności i postępu, niemieckie przedsiębiorstwa chemiczne były więc zmuszone do udoskonalania swej aktywności, co budowało ich przewagę kosztem kolonialnego monopolisty, jakim byli Brytyjczycy. To m.in. dlatego powstałe w drugiej połowie XIX w. niemieckie firmy chemiczne do dzisiaj mają się znakomicie, zaś o brytyjskich nikt nie pamięta. Tymczasem jeszcze pod koniec stulecia kwartet Brunner Mond, Nobel Explosives, United Alkali Company oraz British Dyestuffs Corporation należał do europejskiej czołówki, czego potwierdzeniem fakt, że to przecież za sprawą produkcji sody udało się zbudować w Wielkiej Brytanii najbardziej wydajny na świecie przemysł tekstylny i szklany.\nJednak bardzo szybko po swoim powstaniu to firmy z Niemiec stały się głównym dostawcą produktów chemicznych dla branży włókienniczej. Z kolei belgijski Solvay wyparł praktykowaną w Wielkiej Brytanii, ale jednocześnie znacznie droższą, metodę Leblanca wykorzystywaną do produkcji sody. Wprawdzie w 1926 r. cztery wymienione angielskie podmioty, dostrzegając własną słabość, utworzyły wspólnie koncern Imperial Chemical Industries (w 2008 r. został on wchłonięty przez AkzoNobel), ale i tak nie były w stanie obronić swej pozycji przed niemieckim naporem. Reprezentowany głównie przez Societe chimique des usines du Rhone, z którego po I wojnie światowej narodziła się firma Rhone-Poulenc (też dzisiaj nie istnieje), francuski przemysł chemiczny także znalazł się w XIX w. w cieniu niemieckiej dominacji.\nGłównym impulsem stojącym za niemiecką ekspansją było zwycięstwo Prus w wojnie z Francją w 1871 r. i przypadające na ten sam rok zjednoczenie państw niemieckich zakończone ustanowieniem II Rzeszy. Wydarzenie to było m.in. bezpośrednim bodźcem dla wzrostu firmy Degussa (w 2007 r. przekształciła się ona w koncern Evonik, będący jednym z liderów europejskiej chemii). Przedsiębiorstwo, z którego narodziła się Degussa istniało od 1843 r., gdy to założył je Friedrich Ernst Roessler, były szef mennicy we Frankfurcie. Po odejściu z mennicy utworzył fabrykę oddzielania złota i srebra oraz zainicjował budowę chemicznego laboratorium technicznego, które przetwarzało produkty uboczne separacji kwasu siarkowego, czyli azotan srebra i sole cyjanku. Kiedy w 1866 r. po wojnie prusko – austriackiej, na skutek której Prusy stały się ośrodkiem zjednoczeniowym państw niemieckich, Frankfurt utracił niepodległość polityczną, wówczas Roesler wycofał się z działalności w branży separacyjnej.\nJego interes przejęli synowie będący chemikami. Gdy w 1871 r. powstało Cesarstwo Niemieckie wszystkie dotychczasowe waluty poszczególnych państw i księstw niemieckich straciły rację bytu. Nowy pieniądz – marka – musiał być wybijany przy użyciu metali szlachetnych odzyskanych z wycofywanych monet. Firma Friedrich Roessler Sohne, jako jedyna, była technicznie przygotowana do tej operacji. Roesslerowie, szukając dodatkowego kapitału wymaganego przez Rzeszę, przekształcili ojcowskie przedsiębiorstwo w spółkę akcyjną i nadali jej nazwę Deutsche Gold- und Silber-Scheideanstalt, w skrócie Degussa.\nPionierzy stają się potentatami\nNajważniejszym segmentem branży chemicznej w XIX w. była produkcja barwników dla szybko rosnącego przemysłu włókienniczego. Na obsługę tego segmentu postawił m.in. BASF. Cztery lata po swoim powstaniu z powodzeniem przeprowadził proces syntezy pierwszego naturalnego barwnika, którym była alizaryna otrzymywana z korzeni marzanny barwierskiej. Wykorzystywana głownie do barwienia bawełny stała się pierwszym globalnym sukcesem BASF. Po niej spółka wprowadziła na rynek inne barwniki, m.in. eozynę, prawdziwą czerwień i auraminę. Co ważniejsze zainicjowała też długoletnie prace nad barwnikiem indygo.\nW 1878 r. udało jej się zsyntezować ten barwnik (potem udoskonalała proces syntezy) i wspólnie z przedsiębiorstwem Hoechst nabyła prawa patentowe do indygo, dołączając w ten sposób do wyścigu o prawo jego produkcji na skalę przemysłową. W 1897 r., po 17 latach intensywnych badań i wydaniu 18 mln marek w złocie – to więcej niż wynosił ówcześnie kapitał zakładowy BASF – spółka wprowadziła na rynek syntetyczne „czyste indygo”. Powszechnie uznano je za „króla” barwników. Niebawem spadło wprawdzie z tronu, ale za sprawą jeszcze lepszych barwników BASF. M.in. w 1901 r. Rene Bohn opracował i opatentował błękit antrachinonowy.\nWielką wartością dla firmy były też prace urodzonego w Opolu Rudolfa Knietscha, który opracował metodę skraplania chloru, dzięki czemu chlor można było łatwiej składować, przetwarzać i transportować. Knietsch stworzył również metodę kontaktową produkcji kwasu siarkowego, do dziś\nstosowaną na całym świecie.\nW sektorze barwników całe dekady operował także Bayer, który w przededniu rozpoczęcia I WŚ był trzecią największą – po Solvay Deutschland i BASF – firmą chemiczną w Niemczech. Siła tych dwóch przedsiębiorstw sprawiła, że w 1913 r. na niemieckich producentów barwników przypadało prawie 90% całkowitej globalnej produkcji tego wyrobu. Wojna złamała tę potęgę, a dotychczasowa przewaga niemieckich firm w czasie wojny okazała się dla nich obciążeniem. Swoją dominującą pozycję niemiecki przemysł barwiarski zawdzięczał bowiem eksportowi – trafiało do niego nawet do 80% barwników BASF i Bayer. Gdy na cztery wojenne lata zamknięto przed Niemcami granice, ich produkcja załamała się.\nChoć handel międzykontynentalny na przełomie XIX i XX stulecia dopiero się kształtował, a centrum świata była jeszcze Europa, to rola amerykańskiego przemysłu chemicznego stawała się coraz bardziej istotna. Tym bardziej, że za oceanem przybywało zwolenników myślenia imperialnego, dla których gospodarczy podbój świata był kluczem do stworzenia amerykańskiego imperium.\nSolvay Bayer przemysł chemiczny Evonik Wacker Chemie BASF DuPont Dow badania i rozwój rocznice


marca 2016 | Szczesniak.pl\nOrbán nie przejął i nie znacjonalizował mediów, zbudował jedynie zrównoważony ład w sferze informacyjnej i ograniczył wolność niszczenia wartości istotnych dla narodu. Zarzuty, że „nałożono kaganiec na media”, odpierał, mówiąc: „jedyny kaganiec jest taki, że nie można nikogo bezkarnie oczerniać”.\nGazoport czy Europa?\nZadziwiają mnie pomysły rozbudowy potencjału terminalu w Świnoujściu. W grę wchodzi już tylko polityka. Ostatnio mocno lobbowany jest projekt zakupu gazu z USA, które mają kłopoty z umieszczeniem swojego surowca na rynku, gdyż niskie ceny ropy sprawiły, że nawet na rynku azjatyckim, który jest największym odbiorca LNG, amerykański gaz nie znajduje odbiorców.\nWęgrzy budują klasę średnią (5)\nPo szoku lat 90-tych, gdy zlikwidowano 30% miejsc pracy (1,5 miliona), wysokiej fali emigracji i stopie bezrobocia, Węgry miały bardzo niski poziom aktywności zawodowej − wynosił 55% i był najniższy w Europie. Całe grupy społeczne odsunięte na margines życia społecznego.\nMiędzy OPEC a COP21\nW Paryżu trwa walka rozwijających się krajów (jak Chiny czy Indie) z tymi już rozwiniętymi, o to, jaka będzie energetyczna przyszłość świata. Czy kraje zamożne będą jeszcze bardziej bogacić się, sprzedając swoje technologie energetycznie pod pięknym hasłem „energii odnawialnej”?


Komisja Etyki Poselskiej ukarała Janusza Korwin-Mikkego za kontrowersyjne wypowiedzi medialne - GazetaPrawna.pl\nKomisja Etyki Poselskiej ukarała Janusza Korwin-Mikkego za kontrowersyjne wypowiedzi medialne\nJak poinformowała PAP po posiedzeniu wiceprzewodnicząca komisji Monika Falej (Lewica), pierwszy wniosek, złożony przez stowarzyszenie Otwarta Rzeczpospolita, odnosił się do wypowiedzi Korwin-Mikkego z 7 maja, kiedy polityk w wywiadzie miał zaprzeczać, że Adolf Hitler wiedział o Holokauście. "Słowa te dotyczyły uniewinnienia Hitlera za Holokaust - to było głównym przedmiotem wniosku. Kara, jaką otrzymał, to zwrócenie uwagi" - powiedziała.\nDrugi wniosek, mówiła Falej, dotyczył wypowiedzi polityka Konfederacji w programie w TVP Info 18 lipca. Politycy zajęli się w programie „Woronicza 17” między innymi kwestią osób LGBT, wobec przyjęcia przez Parlament Europejski rezolucji ich dotyczących. "Tutaj (Korwin-Mikke - PAP) wypowiedział następujące słowa: jednym z tych niesłusznie ważnych punktów dla ludzi, którzy rządzą Unia Europejską, są prawa LGBTQ..Z, bo o zoofilach nie możemy zapominać, bo oni będą o to walczyli, i to jest dla nich bardzo ważne" - cytowała słowa polityka wiceprzewodnicząca komisji. Jak poinformowała, za tę wypowiedź komisja również zwróciła Korwin-Mikkemu uwagę.\nTrzeci wniosek, złożony przez Stowarzyszenie Ostra Zieleń, dotyczył, jak wskazywali wnioskodawcy, słów bagatelizujących problem pedofilii, które padły 16 września na antenie internetowego kanału "Krul TV". "Tutaj udało mi się wywalczyć upomnienie" - powiedziała PAP posłanka Lewicy.\nLGBT+ Adolf Hitler Komisja etyki Janusz Korwin Mikke\nGdzie była komisja etyki jak Kaczyńskiego od hitlerowców wyzywanie i grozono będziesz wisiał?


Make Me BIO Woda Pomarańczowa 100 ml DATA WAŻNOŚCI 30.06.2020r - skóra naczynkowa - Twarz - Kosmetyki - Allecco.pl\nMake Me BIO Woda Pomarańczowa 100 ml DATA WAŻNOŚCI 30.06.2020r\nKod produktu: 99790\nWoda z kwiatów pomarańczy działa tonizująco i rozjaśniająco. Pomaga walczyć z przebarwieniami i zmarszczkami, dodając skórze energii. Głęboko nawilża, uelastycznia, oczyszcza i działa przeciwzapalnie. Zaś jej intensywny, pomarańczowy zapach pobudza zmysły, odpręża i orzeźwia skórę.\nCitrus Aurantium Amara ‹Pomarańcza gorzka› Flower Water, Aqua ‹Woda›, Potassium Sorbate, Sodium Benzoate, Citric Acid .\nMake Me BIO Woda z Czystka 100 ml DATA WAŻNOŚCI 30.06.2020r\nAlta dezodorant do stóp 100ml\nKlienci, którzy kupili: Make Me BIO Woda Pomarańczowa 100 ml DATA WAŻNOŚCI 30.06.2020r, kupili również:\nDERMA ROLLER ZGTS Roller 0,5mm 1 szt.\nMake Me BIO Orange Energy krem nawilżający 60 ml\nSENSUM MARE Algotonic bogaty tonik do twarzy o działaniu odżywczym i nawilżającym 200 ml\nVerrucutan roztwór, 1 butelka 13 ml\nMyWONDERBALM Call Me Later Regenerująco-odżywczy krem do twarzy z masłem shea 75 ml


Modernizacja Pałacu Stawiarskich, rewitalizacja zabytkowego parku. Powiat otrzyma 85% dofinansowania (ZDJĘCIA) | tvKrosno\nModernizacja Pałacu Stawiarskich, rewitalizacja zabytkowego parku. Powiat otrzyma 85% dofinansowania (ZDJĘCIA)\nKROSNO / PODKARPACIE. Powiat Krośnieński planuje modernizację Pałacu Stawiarskich w Jedliczu, gdzie mieści się Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej oraz rewitalizację otaczającego budynek zabytkowego parku.\nźródło: materiały nadesłane / Starostwo Powiatowe w Krośnie\nTagi: dofinansowanie, inwestycja, Jedlicze, krosno, modernizacja Pałacu Stawiarskich, Pałac Stawiarskich w Jedliczu, park w Jedliczu, pieniądze, Podkarpacie, powiat, powiat krosnieński, remont, rewitalizacja zabytkowego parku, wartosć inwestycji, zdjęcia


Data dodania lub aktualizacji: czwartek, 06 grudnia 2012, 6:45:37\nHome » Menu Główne » Co jeść? » Produkty tradycyjne » Polska fasola z orzełkiem\nPolska fasola z orzełkiem (zwana także „fasolą niepodległości”) ma długą i niezwykłą historię związaną ze swoim zdumiewającym i oryginalnym wyglądem. Jej białe nasiona są naturalnie zdobione znamieniem w kolorze wiśniowo-czerwonym w kształcie przypominającym „orła piastowskiego”. Ponadto na niektórych ziarnach, nad podobizną orzełka, występuje niewielka plamka, przypominająca koronę polskiego godła.\nWedług przekazów ustnych na Sądecczyznę fasola trafiła z dawnych kresów wschodnich. W okresie zaborów traktowano ją jako symbol patriotyczny a represje z rąk zaborców dotykały uprawiających ją gospodarzy. Fasolę sadzono więc potajemnie, ukrytą wśród ziemniaków co pozwoliło ją zachować do czasów uzyskania niepodległości. Wyrazem tradycji patriotycznych związanych z tą fasolą był także zwyczaj przygotowywania z niej przynajmniej jednej potrawy wigilijnej.\nObecnie „fasola z orzełkiem” przetrwała prawdopodobnie tylko na Sądecczyźnie, gdzie trafiła w 1980 r. za przyczyną dr Zenona Kukiera. W rodzinie emerytowanego lekarza, wywodzącego się ze wschodniej Polski, od zawsze kultywowano tradycję uprawy tego symbolu niepodległej Polski.\nPodczas zorganizowanej w 2007 r. w rejonie nowosądeckim ekspedycji naukową Pracowni Zasobów Genowych Instytutu Warzywnictwa w Skierniewicach, w celu poszukiwania i zbierania ginących, rodzimych odmian miejscowych roślin warzywnych, została również sporządzona dokumentacja "fasoli z orzełkiem" co ma nie dopuścić do niezaginięcia tej ważnej odmiany fasoli.\nCechy i wygląd:\nFasola ma bardzo trwałe cechy gatunkowe, nie zmienia swojego kształtu i wyglądu i nie krzyżuje się z innymi odmianami. Ponieważ jest to fasola karłowa, łatwo się ją hoduje, nie wymaga uciążliwych zabiegów związanych z osadzaniem tyczek.\nNasiona są białe, podłużne i nieco spłaszczone(długość 15-20 mm, w przekroju 8-10 mm) z dobrze widocznym ciemnym wiśniowo-czerwonym znamieniem wokół znaczka (po stronie brzusznej), kształtem przypominającym piastowskiego orła.\n21.09.2010 Polska fasola z orzełkiem została wpisana na Listę Produktów Tradycyjnych\nFasola z Orzełkiem (fot. www.podegrodzie.pl)\nCom-Com Zone Kraków-Nowa Huta\nTagi: Polska fasola z orzełkiem produkt tradycyjny


Piecyki na pelet | Kominki-Galeria\nEKOLOGIA I KOMFORT czyli ogrzewanie piecykiem na pelet…\nKominki i piece na pelet to ciekawa alternatywa dla urządzeń opalanych drewnem. Są efektem wykorzystania nowoczesnej technologii dla potrzeb ekologicznego i energooszczędnego ogrzewania.\nPelet to paliwo ekologiczne, praktyczne i wygodne. Podczas jego spalania powstaje niewielka ilość popiołu, a dzięki automatyce łatwo kontrolować proces palenia m.in. ustalić kiedy dokładnie ogień ma się zapalić, a kiedy zgasnąć. Wyobraź sobie, że zanim przyjedziesz z pracy Twój piecyk przygotuje odpowiednią temperaturę, a Ty poczujesz jak miło wrócić do ciepłego domu….\nDużą zaletą piecyków na pelet jest możliwość zainstalowania ich w domach lub mieszkaniach w samym centrum miasta, korzystając z przewodu kominowego niewielkich rozmiarów. Mogą ogrzewać jedno pomieszczenie, a także całe mieszkania i domy poprzez płaszcz wodny lub nawiew ciepłego powietrza.\nPelet to paliwo łatwo dostępne, można go nabyć w wielu punktach sprzedaży. Zazwyczaj pakowany jest w worki ważące 15-20 kg., co znacznie ułatwia transport i magazynowanie. Nie brudzi, nie wymaga częstego dokładania, wystarczy kontrolować stan zasobnika, aby móc cieszyć się uzyskanym ciepłem połączonym z widokiem ognia w naszym salonie.\nWięcej informacji na temat piecyków na pelet uzyskają Państwo w naszych salonach: KOMINKI-galeria przy ul. Kwiatowej 1 w Michałowicach k.Krakowa oraz przy ul. Garbarskiej 9 w Wolbromiu. Zapraszamy!


Stegodyphus lineatus – Odjechane zwierzątka\n18 stycznia 2021 Pajęczaki 0 komentarzy\nKiedyś pisałam wam o Stegodyphus dumicola, gatunku pająków w którym samice zbierają się w spore kongregacje i karmią nawzajem swoje młode. Dzisiaj też pewien Stegodyphus, ale już z kategorii samotnych matek.\nŻycie na suchych terenach z niezbyt bogatą roślinnością oznacza, że niekoniecznie mamy wielką różnorodność w wybieranym pokarmie. Polowanie nie jest łatwe, szczególnie kiedy właśnie wyszedłeś z jaja. Stegodyphus lineatus to jednak stworzenia myślące nadzwyczaj przyszłościowo. Ich dzieci zawsze będą mieć zapewniony posiłek – mama zawsze będzie na miejscu.\nIstnieje wiele gatunków, które dobrodziejstwo potomstwa stawiają ponad swoje. Nie mówię tu tylko o jednorazowych sytuacjach w stylu Gdzie jest Nemo, tylko o tym, jak poświęcenie życia stanowi naturalną część cyklu pokoleniowego. Tutaj mamy taki przypadek, w którym to po złożeniu jaj pajęcza matka przechodzi prawdziwą przemianę wewnętrzną. Anatomiczno-fizjologiczną znaczy.\nZwiększa się stężenie enzymów trawiennych w jej układzie pokarmowym, umożliwiając spożywanie większej ilości jedzenia i magazynowanie go. Kiedy stwierdzi, że minął wystarczający czas – rozrywa kokon ze swoimi młodymi, uwalniając je. Jedocześnie zaczyna wypluwać z siebie na półprzezroczystą ciecz, złożony z poprzednich posiłków oraz… wnętrzności. Tak, większa ilość enzymów trawiennych nie wpływa dobrze na układ pokarmowy sam w sobie. Samica ma przed sobą mniej więcej tylko dwa tygodnie życia i spędzi je, karmiąc młode. Traci w tym czasie mniej więcej 40% masy ciała (zostają właściwie tylko serce i jajniki). I co? I umiera. Ale spokojnie, nic się nie zmarnuje, dzieci wpełzną do jej ciała, zeżrą praktycznie wszystko co tam jest i pozostawią pusty pancerz.\nTe to dopiero wyssały do dna.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Sepia apama\nNastępny Następny wpis: Gekko gecko – Toke


Kąski z indyka w panierze z ciecierzycy | kruche babeczki\nBeata czwartek, września 07, 2017 7 dla dzieci , indyk , obiad/kolacja , współpraca\nWitajcie :-) Znacie panier z ciecierzycy ?? Ja nie znałam, ale dzięki uprzejmości Mamut Polska mogłam go wypróbować. Ten panier jest wypiekany na bazie mąki z ciecierzycy z dużą ilością wartościowego białka oraz błonnika pokarmowego. Ma też niski indeks glikemiczny i obniżoną zawartość glutenu. Przygotowane przeze mnie kąski smakują zupełnie inaczej niż te o panierowane w bułce tartej. Są bardzo smaczne, dzieci były zachwycone :-) Polecam Wam wypróbowanie panieru i życzę miłego dnia :-)\nokoło 350 g filetu z indyka\n1. Filet z indyka pokroiłam w plastry, trochę rozbiłam, następnie pokroiłam w szersze paski. Oprószyłam solą i pieprzem.\n2. Przygotowałam 3 talerzyki. Na jeden dałam panier, drugi wybite, roztrzepane widelcem jajko i na trzeci mąkę. Porcje mięsa kolejno obtoczyłam w mące, następnie w jajku i na końcu w panierze z ciecierzycy.\n3. Na patelni rozgrzałam olej. Kładłam po kilka sztuk panierowanego indyka i smażyłam z obu stron na złoty kolor. U mnie kąski podane były z pieczonymi ziemniaczkami, pomidorkami i sałatką. Można podać z ulubionym sosem :-) Smacznego :-)\nMałgorzata 7 września 2017 10:48\nKusząco wygląda ta panierka 😊\nLena 7 września 2017 11:16\njakie soczyste :)\nRzetelne Recenzje 7 września 2017 11:28\nKosmetykoFanki 7 września 2017 11:48\nAle pyszne paluszki z indyczka :) Panier z ciecierzycy muszę wypróbować :)\nEwa 7 września 2017 12:19\nBardzo apetyczne te kąski:) Takie złociste:)\nWygląda mega pysznie :) Na takie kąski to ja mam ochotę :)\nAnulla 9 września 2017 18:05\nwspaniale się sprawdzą i jako obiad i jako przekąska :)


elka.pl - Dyrektor sanatorium w Osiecznej do zwolnienia?\nStart Leszno Dyrektor sanatorium w Osiecznej do zwolnienia?\nDyrektor sanatorium w Osiecznej do zwolnienia?\n20.07.2006. Radio Elka, Jarek Adamek\nOsieczna. W ciągu najbliższych dwóch tygodni Urząd Marszałkowski ma zdecydować o losie dyrektora Szpitala Rehabilitacyjno – Lecznieczego w Osiecznej Marii Gawlińskiej. Nie wykluczamy jej zwolnienia – mówi dyrektor Departamentu Ochrony Zdrowia Marek Daniel. Ma to być konsekwencja kontroli, którą w sanatorium przeprowadzono. Stwierdzono w jej trackcie liczne nieprawidłowości – przede wszystkim zawyżone naliczanie sobie przez panią dyrektor wynagrodzenia za dyżury.\nKontrolę w osieckim sanatorium Urząd Marszałkowski przeprowadził w ubiegłym roku. Jednak jej wyniki ujrzały światło dzienne dopiero teraz - napisała o nich Gazeta Wyborcza. Marek Daniel, dyrektor Depatramentu Ochrony Zdrowia Urzędu Marszałkowskiego powiedział Radiu Elka, że stwierdzono liczne nieprawidłowości w administrowaniu placówką. Większość ma charakter dość błahy - na przykład były uchybienia w procedurach\nprzetargowych czy rozliczaniu funduszu socjalnego szpitala. Były jednak też zarzuty pokaźniejszego kalibru. Kontrolerzy stwierdzili, że dyrektor szpitala naliczała sobie wynagrodzenie za dyżury od swojej dyrektorskiej pensji, co sprawiało, że za jeden dyżur otrzymywała kilkakrotnie więcej niż inni lekarze za tę samą pracę. Przekroczono tu normy koleżeńskie i obyczajowe - mówi Marek Daniel. Kontrola stwierdziła też naruszenia prawa pracy - dyżury lekarzy odbywały się bez obowiązkowej przerwy na odpoczynek. Dyrektor osieckiego sanatorium dr Maria Gawlińska potwierdza, że rzeczywiście stwierdzono uchybienia. Od ubiegłego roku zostały już dawno naprawione - tłumaczy. Wyższe wynagrodzenia za dyżury wzięły się z interpretacji statutu placówki, w którym jest ona określona jako lekarz naczelny. Teraz moje wynagrodzenie wygląda tak, jak sobie życzył pan Marszałek - mówi Gawlińska. Co do dyżurów lekarskich ich ułożenie było konsekwencją próśb samych dyżurujących - tłumaczy Maria Gawlińska - lekarze dojeżdżali do Osiecznej i taka praca bardziej im odpowiadała. Dyrektor Daniel zapowiada, że w ciągu najbliższych dwóch tygodni Urząd Marszałkowski zdecyduje o konsekwencjach wobec pani dyrektor za stwierdzone nieprawdłowości. Nie wykluczamy nawet zwolnienia - powiedział Radiu Elka - jednak możliwe, że będzie to na przykład nakaz zwrotu nadwyżki wynagrodzenia za dyżury. Maria Gawlińska mówi, że od czasu kontroli, czyli od ubiegłego roku nikt z nią na jej temat nie rozmawiał. Jak się dowiedzieliśmy, Rada Społeczna szpitala została poproszona o opinię na temat pani dyrektor i wystawiła ją jak najlepszą. Swoją drogą ciekawe, dlaczego sprawa ujrzała światło dzienne i nabrała przyspieszenia dopiero teraz. (jad/tekst i foto)\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 09:19\nCzas najwyższy na porządek w tamtejszym szpitalu .\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 09:36\nJakie piękne redaktorskie wyzwanie !!\nPrzecież Radio Elka ma zdolnych dziennikarzy śledzczych.\nZamiast zadawać pytanie słuchaczom\n(cytata: Swoją drogą ciekawe, dlaczego sprawa ujrzała światło dzienne i nabrała przyspieszenia dopiero teraz. )\ntrzeba wysłać takiego młodego wilczaka, żeby zdemaskował układ .\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 10:15\nmoje dziecko kiedys tam bylo fajna placowka....ciekawe co sie teraz z nia stanie?\n4. Były pracownik\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 10:39\nNosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka. Ciekawe, czy mąż p.dyrektor też dyżurował i za jakie pieniądze? Przeciez to była norma. Były czasy,ze jedynymi dyżurującymi lekarzamiw tym szpitaliku było małżeństwo G. od lat poza czykliczną zmiana nazwy tam nic się nie zmieniało. Dobrze byłoby wreszcie to przewietrzyć. Swoją drogą nalezy się zastanowić dlaczego rada społeczna ma inne zdanie niz urzędnicy? Może ją tez nalezy wymienić\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 10:29\nPIS -uary w akcji\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 13:43\npewnie PISowskim chłoptasią spodobało się w zamku i w parku a teraz wymyślają.......\n7. anty kaczek\nDodane przez Gość, w dniu - 20-07-2006 18:54\nA może panowie Piso – urynowcy kombinują jak tu przed wyborami załatwić sobie ciepłą posadę na przeczekanie. Ładny zamek, park, okolica kto by nie chciał pracować w takim miejscu.\nCo do „byłego pracownika” to może to od niego zaczęto przewietrzanie tego miejsca.\nW naszym zafajdanym kraju jak cos jest poukładane i funkcjonuje na bardzo dobrym poziomie to należy to zmienić i popsuć.\nMam nadzieje ze tym razem PIS-uryna zastanowi się i nie będzie uprawiała prywaty.\nAle jak przykład idzie z góry i kwaczki tak robią to kto wie....\ntrzymam kciuki za pracowników – jestem z WAMI\nDodane przez Gość, w dniu - 21-07-2006 10:50\nczas zrobic porzadek!to ogromna kasa za dyzury pani G. pozwolila na budowe willi w Osiecznej.czas by panstwo G zaplacili za lata ich dobrobytu.To nie do wyobrazenia jaka kase zarowno pan jak i pani G otrzynmywali za dyzury choc i tak byli podczas dyzuru w domu razem.i ak kasa leciala na konto a panstwo G imprezowalo.czas posprzatac!\n9. Dlaczego ?\nDodane przez Gość, w dniu - 21-07-2006 15:28\nDlaczego lokalne Gazety milczały (ABC,PL) -o wynikach kontroli ...oj zastanawiające Tak to wyglądają lokalne powiązania.Rozpuszczona starym systemem Pani dyrektor Gawlińska -ustanowiła sobie pensję wg własnej interpretacji a że to są pieniądze budżetowe o które bardzo trudno - to już nieważne .(...) Osoba będąca odpowiedzialna za gospodarowanie środkami budżetowymi - która ustala i wypłaca sobie niesłusznie pensję -nadużyła publicznego zaufania i nie może dalej pełnić takiej funkcjiPozdrawiam - była pracownica.\n10. Inny dyrektor\nDodane przez Gość, w dniu - 21-07-2006 15:18\nDyrektor z tamtych czasów (socjalistycznych) - nie sprosta wyzwaniu nowym czasom w wyniku swoich przyzwyczajeń. Czekam na ogłoszenie nowego konkursu .Np przetargi to nie jest błacha sprawa tam -bardzo łatwo o korupcję.Muszą być co najmniej 3 oferty w zalakowanych kopertach złożone w sekretariacie i otworzone komisyjnie o podanej w prasie godzinie -to jest grosz publiczny - a czy w Osiecznej tak były przeprowadzane ?.Uprzejmie pozdrawiam i czekam na rozwój wydarzeń.\nDodane przez Gość, w dniu - 22-07-2006 11:05\nale numer z tym zamkiem kedys moja corka tam byla moze rehabilitacja jej jakos pomogla,ale ta szkola...czy jak tam nazwac tych co ucza?niedouki!!!corka zadala pytanie nauczycielce a ona nie znala odp.na proste pyt.zamknac ten zaklad zaleglosci tylko miala!!!jak bolala ja glowa to niezly ochrzan od pielegniarki dostala nie polecam tej placowki!!!zwolnic wszystkich zrobic porzadek!!!nie ma tam nikogo kto pracuje dla dzieci!one najmniej sie licza moje dziecko juz tam nie pojedzie badziewie!!!i to nie tylko ja tak uwazam\nDodane przez Gość, w dniu - 23-07-2006 07:59\nLudzie! Ile w was nienawiści. Trzeba komuś dokopać, bo mu się udaje. Trzeba kogoś zniszczyć, bo ma lepiej niż inni. To takie małe, takie polskie, takie nasze prawdziwe piekiełko. A smażcie się w nim, dolewajcie oliwy. Sami też się tam będziecie smażyć.\nCzesto wykorzystujesię tę stronę do wypowiadania osadów przez ludzi postronnych lub tych, których nic niezadowoli.\nDodane przez Gość, w dniu - 24-07-2006 09:20\nJestem ciekawy skąd ci wszyscy „dobrze” poinformowani internauci wiedzą o rzekomych nadużyciach dyrektora zamku??\nJeśli wiedzą to dlaczego nie zgłosili tego odpowiednim organom, a może to jest tak ze są to byli pracownicy byli którzy w ten sposób komentując chcą zaszkodzić. Ktoś wyżej napisał ze jest przerażony tymi komentarzami ja jestem zaszokowany jak zazdrość i chciwość może doprowadzić do takiej postawy.\nCo do dyrekcji cale szczęście że to nie do takich ludzi jak ci internauci, którzy w ten sposób komentują, należy podjecie decyzji co dalej.\nTak na marginesie tylko tak komentować mogą ci którzy kompletnie nie wiedzą jak zamek wyglądał kiedyś a jak teraz a zarzuty o niegospodarność sa po prostu śmieszne.\nMam nadziej ze ci byli pracownicy przestaną szerzyć wroga propagandę i zastanowią się nad tym dlaczego są byłymi pracownikami!!!!!\nDodane przez Gość, w dniu - 25-07-2006 14:14\nOj będzie tak jak w tytule artykułu no i jeszcze zwrot pobranej w nadmiarze kasy z oprocentowaniem- to są bardzo poważne zarzuty zwłaszcza że dotyczą osoby na stanowisku kierowniczym.Najlepsze życzenia.\n15. Mieszkasńcy Osiecznej\nDodane przez Gość, w dniu - 25-07-2006 17:33\nJesteśmy żywotnie zainteresowani tym przekrętem Pani dyrektor o którym wyżej w artykule.Zwłaszcza interesują nas rodzinni doradcy-od czasu pobytu Pani Prezydentowejj.Szczegółnie przy pomocy naszego kochanego burmistrza -będziemy chcieli się dowiedzieć -za jakie konkretne czynnosći Pani dyrektor dawała zarobić swojej rodzinie. Padł cień na miasto Osiecznę -cień wyrządzony przez jej mieszkankę Panią dyrektor G.\nDodane przez Gość, w dniu - 26-07-2006 08:19\nCień to pewnie by się przydał tym „mieszkańcom Osiecznej” którzy piszą takie bzdury.\nKtoś wyżej napisał o tym jak kiedyś wyglądał zamek a jak wygląda teraz i niech te „osoby z osiecznej” sobie przypomną jak to było. Takie bzdury po prostu powalają mnie – głupota takiego gadania wychodzi w każdej napisanej literze.\nLudzie opamiętajcie się. Większość z was chodzi do kościoła a zachowujecie się jak hieny. To przecież nie po chrześcijańsku – no chyba ze chodzicie do świątyni po to by zobaczyć jak sąsiadka jest ubrana no i czy w ogóle przyszła do kościoła. Wstyd!!!!!\nA co do Pani G. to widzę ze niektórzy z was już ją osądzili – a przecież to w naszym „kochanym” radiu eL jakiś pan Adamek zrobił audycje i napisał coś co może być tylko przerostem treści nad formą w wykonaniu tego pana.\nDodane przez Gość, w dniu - 26-07-2006 17:31\nSZANOWNY PANIE MARSZALKU,GDYZ MAM NADZIEJE,ZE PAN TO PRZECZYTA MOJ SYN TEZ PRZEBYWAL W TEJ PLACOWCE.NAJGORSZE JEST TO,ZE ISTNIEJE TAM SZKOLA O BARDZO WATPLIWYM POZIOMIE!!!NIE DLA DZIECI!DZIECKO PRZYJECHALO TAM SIE LECZYC I REHABILITOWAC,WYPOCZAC.A NIE STRESOWAC W SZKOLE??NA CO IDA PIENIADZE Z BUDZETU?!!W KLASIE BYLO 4 UCZNIOW!PO DRUGIE...WPLACILISMY TEZ SUME PIENIEDZY-NIEMALA!OBIECANO,ZE BEDA ATRAKCJE DLA DZIECIAKOW,A ZADNYCH NIE BYLO...MAM NADZIEJE,ZE NOWY MINISTER OSWIATY COS Z TYM ZROBI!!!SZPITAL TO SZPITAL...A NIE SZKOLA!!!\n18. Lekarz pediatra-Kościan\nDodane przez Gość, w dniu - 28-07-2006 17:27\nA ja powiem krótko - czekam aż marszałeknwojewództwa rozpisze konkurs na nowego dyrektora Sanatorium w Osiecznej- będę w nim uczestniczył.Zagrożona jest oprócz Pani dyrektor -również Głowna Księgowa za "takie gospodarowanie "budżetem Szpitala.\nDodane przez Gość, w dniu - 31-07-2006 22:33\nczekam az wreszcie odwolacie ta dyrektorke i wreszcie bedzie porzadek.czas zaplacic za swoje ledy pani dyrektor?czas zaplacic za bledy i przekrety panie Marku?dosyc tego!wiele krzywdy wyrzadziliscie oddanym wam ludziom,za to czeka was kara i nikt nie pozaluje Was.Zegnajcie;niech wreszcie Osieczna odetchnie od panstwa G!czekamy na nowego dyrektora!\nDodane przez Gość, w dniu - 01-08-2006 10:13\nDrodzy „PRACOWNICY” pewnie należycie do tych już byłych pracowników – którzy zostali przewietrzeni. Proponuje wziąć trochę lekcji ortografii bo z tym u was na bakier.\nKrzywdy???? Ciekawe jakiej. Jak czytam te komentarze to przykrość mnie bierze ze mieszkam w tym kraju w tym miasteczku w którym panuje taka zawiść, chamstwo i obłuda.\nAle jeśli jesteście rzeczywiście pracownikami to zastanówcie się czy czasem „PISOWSKA CZYSTKA” nie obejmie was mądrale i czy razem z Panią dyrektor nie będziecie szukali nowej pracy. Czy nie jest tak, że takimi oszczerstwami i wybujała fantazja nie „ROBICIE W SWOJE GNIAZDO”??? pozdrowienia dla dyrekcji i pracowników (tych prawdziwych pracowników) – jestem z wami choć nie zazdroszczę tej cuchnącej sytuacji.\n21. Mieszkańcy Osiecznej\nDodane przez Gość, w dniu - 02-08-2006 16:12\nJeśli za tak grubą przewałkę nic się z p. dyrektor nie wydarzy -pojedziemy do Urzędu Marszałkowskiego no i będzie artykuł w prasie ogólnopolskiej.Analogia z obecnie sądzonym adwokatem z Leszna p.Michałem G.Też było podobno trudno ale prosimy pamiętać że minister Ziobro czeka na takie przypadki.


1,9 CDTI 180 KM - VC-Silniki diesla - CDTI - Vectra Klub Polska\n1,9 CDTI 180 KM\nBy Wiatrak1977, September 6, 2016 in VC-Silniki diesla - CDTI\nAuto:VECTRA CDTI Z19DTH 150 KM '2004 sedan czarny\nokoło 1000 PLN kosztuje podniesienie mocy do około 185 KM. Ma może ktoś taka moc i sobie chwali? Jak to wpływa na zużycie silnika itp.? Podobno spalanie jest niższe...\nAuto:VC 1.9 CDTI 150 KM 08\nJa już sprzedałem i teraz jeżdżę na stocku, który w porównaniu do moda po prostu nie jedzie. Po tzw. chipie, egr, usunięciu dpf oraz uszczelnieniu kolektora 80-140 na IV biegu robił w niecałe 10 sekund (pod niewielką górkę) więc sam sobie odpowiedz czy warto. Mechanik, który na co dzień ma 330d nie mógł uwierzyć, że tak to jedzie. Na IV biegu zaczął mi zrywać przyczepność podczas wyprzedzania. Nie wiem ile było koni ale wg forumowicza omega7, który był tak uprzejmy i przeanalizował wsady, raczej było grubo dowalone. Auto trochę kopciło przy pełnym bucie. Spalanie realne było litr większe, na komputerze natomiast litr mniejsze.\nAuto:opel vectra C 06' Z1.9DTH Opc line 178KM 388Nm\nMoja VC przejechala na chipie juz grubo ponad 100tys km.W tym czasie nic sie nie zepsulo nalatane mam juz ponad 280tys km i ciagle jest oryginalna turbina.Jezeli jezdzisz z glowa to nic sie nie wydarzy.Co do chipa to rob w zakladzie gdzie maja hamownie i przed zmiana ocenia kondycje silnika i turbiny.Co do spalania to moja VC pali wiecej ale pewnie z racji tego ze jezdze na 19''.\nAuto:Astra 1.9cdti + hybryda / 200ps\nPowiem tak. Moda w dieslu można zrobić na parę sposobów. W godzinkę można zrobić program zmieniający 5 map z którego klient i tak będzie zadowolony ale auto odczuje to na niekorzyść po pewnym czasie. Można nad tym również spędzić cały dzień i mieć bezpieczny soft który przy odrobinie szczęścia będzie spalał trochę mniej paliwa przy stałej prędkości (wystarczy obniżyć ciśnienie doładowania i przyspieszyć zaplon w odpowiednich rejonach map ). Jeśli komputer zaczął zanizac spalanie to niedobrze, bo oznacza ze tuner poszedł w wariant zmiany 5 map (niestety wielu tak robi od lat i nie mają sobie nic do zarzucenia). Ja do swojego auta na przestrzeni ostatnich lat wgrałem kilkadziesiąt programów w przedziale 160-200KM ten najmocniejszy na hybrydzie i musze przyznać ze w silniku juz dawno nic nie naprawialem. Podniesienie mocy zawsze odbywa się kosztem ekologii i trwałości niektórych podzespołów. W astra h i niektórych vectrach w kość dostaje skrzynia M32, dwumasa i turbina. Blok silnika, układ common rail i wtryski wytrzymają dużo. Turbina może znieść raptem przyrost do 6% wydajnosci i to pod warunkiem 100% sprawnego sterowania łopatkiami w turbo. Dlatego zwiększenie mocy o 20% odbywa się kosztem spalania gorszej, bogatszej mieszanki-co z kolei jak juz wcześniej wspomniałem wpływa na ekologię i temperaturę gazów wylotowych(a to na trwałość silnika). Nie bez powodu SAAB ttid 180KM ma biturbo, mocniejsze wtyski i wzmocniony słupek silnika. Producent wie co robi żeby nie mieć problemów gwarancyjnych. Wracając do modów, warto zauważyć że z pełną, nieprzewidzianą przez producenta mocą jeździmy może w 5% czasu. Jeśli wykazemy się rozsądkiem, nie będziemy pałowali auta od 1800obr/min i gnali autostradą z prędkościami powyżej 200km/h dobrze zrobiony mod nie powinien być odczuwalny przez silnik. 1.9 cdti jest raczej lubiany przez tunerów przez prostotę modyfikacji i dobre przyrosty. Taki klient który przyjechał 1.9 cdti 100KM a wyjeżdża 160KM nie może być niezadowolony :-)\nPanowie, ok. Opinie pochlebne, ale dużo jeżdżę autostradą. Więc na szóstce przy 170 km / h jest około 3100 obrotów. Moja ulubiona prędkość. I jak wtedy może wpływać to na silnik z chipem?\nPrzy 170kmh nie bedzie problemu bo wykorzystujesz pewnie z 80% mocy standardowego auta 150KM. Jak zaczniesz korzystać z nadmiarowej mocy w trybie ciągłym (pewnie w okolicach 210kmh) może to być niekorzystne dla silnika (przeciążenia termiczne)\nRaczej bez zmian. Moc potrzebna na podtrzymanie takiej prędkości będzie wynosiła ok 80 KM, może nieco więcej.\nNiby tak... ale omega7 pisze by nie butować powyżej 1800 obrotów.... a kilka godzin powyżej 3000 nie rozwali mi silnika?\nPoczytaj ten temat i sam zdecydujesz\nCzesto jezdzilem trasy PL-NL i silnik sie nie rozwalil. Raczej jezeli jezdzisz do 3tys obr to krzywdy silnikowi nie zrobisz.\nNa autostradzie jeżdżę powyżej 3000 obrotów... I tak jazda 500 km w jedna stronę to by nie była jedna z ostatnich. Co sądzicie?\nNic się nie stanie. Mnie bardziej chodziło żeby nie wyciskac siódmych potow poniżej 2000obr/min i nie latać ze stałymi prędkościami powyżej 200kmh. Sam miesięcznie robie 1200km po A1 i A2, za zwyczaj z prędkościami 160+ i silnik nie strajkuje.\nChip, cokolwiek, jak zwał tak zwał...przeważnie zmienia cokolwiek w silniku dopiero podczas maksymalnie wciśniętego pedału gazu. Większa moc maksymalna oraz większy moment maksymalny czyli to co widzisz po wyjeździe z hamowni, nie mają zbyt wiele wspólnego z rzeczywistą mocą/momentem przy wychyleniach pedału gazu mniejszych niż 100%. Jeśli jedziesz 170 km/h, dajmy na to przy tempomacie to masz tzw. stan ustalony. Silnik dostarcza minimalną moc niezbędną do podtrzymania tej prędkości. Po chipie nie będzie ona w żadnym przypadku większa lub mniejsza....będzie taka sama. Dla 112 kW prędkość max to ok 222 km/h. Jeśli podniesiesz moc do 185 KM, prędkość maksymalna powinna wynosić ok 238 km/h. cx=0.29, szerokość 1.798 m i 1.46 m wysokość. Podtrzymanie prędkości 170 km/h wymaga mocy ok 80 KM niezależnie od tego czy masz chipa czy nie. Nie wiem jaką moc potrafi rozproszyć radiator ale sądzę, że tworzy się jakieś 30-40 kW ciepła czyli jakieś 20 czajników elektrycznych. Jazda z prędkością 120 km/h wymaga znacznie mniejszej mocy, mówiąc dokładnie wystarczy zaledwie ok 18 kW (24 KM). Ilość ciepła która się tworzy jest proporcjonalnie mniejsza. Reasumując. Ważniejsza jest czysta chłodnica.\nEdited September 7, 2016 by ksmx\nczy te zdania maja ten sam sens??? NIE!\nNie butować OD 1800 - bo wtedy mamy najwyższe przeciążenia, moment obrotowy - to niszczy na przykład dwumase\nDziękuję Wam za wpisy. Czy w takim razie oprócz wydanych pieniędzy, bo to nie tania zabawa, czy chipowanie ma jakieś minusy?\nNie do konca.Tz.chip zmienia rowniez prace turbosprezarki np.to ze ''wstaje'' wczesniej.W mojej VC jest to przy 1500obr.Nie potrzeba do tego wcisnietego pedalu gazu na 100%.\nEdited September 8, 2016 by matoslaw\nDlatego napisałem "przeważnie"\nNie ma czegoś takiego jak "jeden chip". Każdy tuner podąża swoimi utartymi szlakami. Jeden zrobi auto żeby turbina wstawała przy 1500obr/min bo to cieszy klienta, inny mający trochę doświadczenia tego odradzi. Wstawania turbiny przy 1500obr/min w z19dth raczej bym radził unikać. Taki zabieg uzyskujesz opóźniając zapłon, inaczej mówiąc część energii zamiast napędzać auto napędza turbinę, po to żeby szybciej wstała i żeby można było dowalić więcej paliwa. Oczywiście ten zabieg skraca drastycznie życie turbiny, nadmiar gazów nie ma jak ujść zwiększająć niebezpiecznie ciśnienie w kolektorze wylotowym, do tego spaliny mają niebezpiecznie wysoką temperaturę. Hasło do googla: "exhaust manifold back pressure". Potem powstają tematy typu zapieczone kierownice spalin, urwana szpilka wydechu, UPG, ropa w oleju itp.\nNa pewno to co piszesz to prawda ale duze znaczenie ma jak ktos to uzytkuje.Moja VC najechala juz 289tys km i nadal oryginalna turbina.\na ile km już na chipie jeździsz?\nIle na tym chipie km już przejechałeś?\nI tak i nie. Zawsze coś się może wykrzaczyć. Niemniej jednak, przynajmniej z tego czego się dowiedziałem od omegi7, najprzyjemniejsza w odczuciach jest taka modyfikacja map aby przy każdym wychyleniu pedału gazu odczuwało się wzrost momentu obrotowego (drivers wish). Akurat moja modyfikacja tak właśnie działała ale faktycznie była spie****ona bo "tuner" przeprogramował czasy wtrysków w silniku jak starym tdi (EDC15?) tj. rozkalibrował wtryski wmawiając im, że są mniej wydajne niż w rzeczywistości Efekt miły i owszem, ja byłem zadowolony, turbina pozornie wstawała od 1500 obr (duuużo paliwa) ale spalanie było o wiele większe nawet przy spokojnej jeździe.\nEdited September 9, 2016 by ksmx\nI tak nieśmiało zauważę, że teoretycznie turbina ostro dostaje po d**** podczas wypalania DPF'a. Komputer tak steruje wypalaniem aby leciało paliwo i gorące spaliny bo temperatura w filtrze musi osiągnąć min 600 C.\nSkąd:Dzierżoniów dolny Śląsk\nAuto:opel vectra c kombi z20net opc line\nA ja mam pytanie?\nBo w tygodniu jadę na wylogowany dpf,EGR i klap z kolektora,mechanik powiedział za to 600 zł i mówi że przy okazji za 200 zł może mi podnieść moc do 20 % tylko że nie ma hamowani, ale trochę gościa znam i wiem że lipy nie robi,pytanie czy jest to możliwe że za 200 zł zrobi mi okolo 180 Km, skoro piszecie ze chip kosztuje około 1000 zł, później i tak chciałbym jechać na hamowanie i to sprawdzić\nWszystko jest możliwe, nawet za darmo.


cno - Słownik SJP\ncnego, cnemu, cnych, cnym, cnymi, niecnego, niecnemu, niecnych, niecnym, niecnymi\ncna, cną, cne, cnej, niecna, niecną, niecne, niecnej\ndawniej lub książkowe: cnotliwy, zacny, dobrotliwy itp.\nd_agaa # 2003-02-21\n~gosc # 2004-01-30\nJestem polonistką i wiem, że takie słwo jest!\na ja Napoleonem...\nNieprawda, to ja jestem Napoleonem!!\npogonstaszow # 2005-04-12\nja jestem Napoleonem ikaze was do lochów wtrącic!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\ncornellka # 2006-03-02\nskoro jest wyrażenie do cna, to skąd to cna się bierze? bo jak nie od cno to ja nie wiem...\nrefi1989 # 2006-06-25\npewnie ze jest cno\nnawet znajdę to wam w słowniku\npanfelix # 2006-10-01\na jak powiedziec jak Ci teskno cno ni sie zrobilo\nkszeho # 2007-01-13\nCno mi się robi czekając na słownik w "literakach", do którego nie będę miał zastrzeżeń! :(\nfreeequn # 2007-05-23\nno jak nie ma cno?To skąd się wzięło powiedzenie "do cna"? Czasem takie pierdoły tu są, słowa nie używane od dłuższego czasu, nazwy własne pod pretekstem tego, że zaczęto je używać jako określenia a takiego czegoś nie ma. Kto dopisuje słowa i gdzie to można dopisac?Z chęcią to zrobię :/\njideck # 2007-09-18\ncno cna do cna\ngooniaq # 2007-11-13\ncno musi byc!\ndebestna # 2007-12-22\n"cno", czyli "tęskno" od "cni" czyli "tęskni" np. Jest mi dzisiaj tak cno. Na pewno takie słowo jest! A z tym " do cna" to nie tak do końca, bo jest wiele takich zwrotów w języku polskim, które nie mają pozostałych form np. "chyłkiem", z co to jest "chyłek", "po ciemku" a co to jest "ciemko"?\n~gosc # 2008-04-23\nNie rozumiem dlaczego nie ma słowa "Cno" jak powinno być ponieważ jeśli nawet jest słowo "Cną" to dlaczego nie ma słowa"Cno".Zarówno "Cna" jak i "Cną" powstały od słowa "Cno".Myślę że słownik powinien być poprawiony ponieważ taki błąd nie jest błędem normalnym\n~gosc # 2008-06-10\ndebestyna masz rację to tak samo jak cni lub cnić.te slowa sa w słowniku,jest to tez skrot "Cykl węglowo-azotowo-tlenowy (CNO) "\nhella # 2008-08-14\n"ciemko" jest wołaczem, gdy zwracasz się do małej ćmy ;)\nwuhazet # 2009-09-23\nale się namnożyło Napoleonów\n~gosc # 2011-01-15\nWyrażenie "do cna", to tak samo jak "do końca". Do końca - od KONIEC a do cna - od CNO. A Wy dodaliście wyraz "CNA" od wyrażenia "do cna".. to bez sensu, powinno się dodać "CNO" od wyrażenia "do cna" :)\n~gosc # 2014-12-10\nno nie wiem czy powinno być w znaczeniu "do cna". nie spotkałam się nigdy ze słowami cno (w tym znaczeniu), cnem, cnami. to jest tak jak napisała debestna, że jest chyłkiem, a nie ma chyłek, chyłka. ale popieram drugie znaczenie "cno mi jakoś" :)\n~gosc # 2016-07-23\nWyczyść do cna czyli do czysto ślniącego dna na (cycuch glancuch).\nmirnal # 2017-03-07\nAby było "do cna" powinno być wcześniej "cno".\n~gosc # 2017-07-03\nCnić, cny, ale cno? Przysłówek? Brzmi dziwnie....\nFaktycznie masz się czym chwalić.\n~gosc # 2017-08-03\nPWN - Poradnia językowa:\n>Wyrażenie przyimkowe do cna bywa używane w znaczeniu ‘do gruntu, do szczętu, z kretesem, całkiem, zupełnie, do czysta’. Zapisane w XIX w., ma pochodzenie gwarowe, por. oboczne do trzna, do czna, a nawet do źgna. Sam wyraz cna nie funkcjonuje w języku...<\n~gosc # 2018-04-13\nDrobna uwaga: jeśli tęsknicie, to się wam CKNI. Jedna litera a robi wielką różnicę. Resztę bardzo dobrze wyjaśniono we wpisie z 2017-08-03.\nTęsknimy za 2014 rokiem -- złotą erą sjp!\n~gosc # 2020-10-20\nCo do tego 'chyłka' - myślę że chyłek to zmrok\n7335573355 od końca


W Bytomiu będzie jaśniej, bezpieczniej i bardziej komfortowo - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nW Bytomiu będzie jaśniej, bezpieczniej i bardziej komfortowo\nWyliczono, że po wymianie oświetlenia koszty energii elektrycznej zmaleją z obecnych 535 tys. zł do 289 tys. zł rocznie\nKosztem ok. 3,4 mln zł samorząd Bytomia zmodernizuje oświetlenie uliczne w mieście, wymieniając ponad 2,2 tys. wyeksploatowanych tradycyjnych lamp na energooszczędne ledowe. Dzięki modernizacji zużycie prądu spadnie o połowę, a rachunki za energię będą niższe o ćwierć miliona złotych rocznie.\nWe wtorek, 9 kwietnia, bytomscy samorządowcy podpisali umowę z firmą FBSerwis SA, która przeprowadzi modernizację oświetlenia. Inwestycja obejmie m.in. montaż 2230 nowych opraw LED z systemem redukcji mocy, demontaż i utylizację starych opraw oraz wymianę przewodów i wysięgników na słupach oświetleniowych.\n- Będzie jaśniej i bardziej komfortowo, ale też bezpieczniej - odczują to wszyscy mieszkańcy: zarówno spacerowicze w parku, jak i kierowcy. Nowe oświetlenie będzie doświetlało, ale nie oślepiało - mówił po podpisaniu umowy prezydent miasta Mariusz Wołosz.\nWyliczono, że po wymianie oświetlenia koszty energii elektrycznej zmaleją z obecnych 535 tys. zł do 289 tys. zł rocznie. Wynika to z zastosowania nowoczesnych opraw LED-owych, ale także z redukcji mocy późną nocą, kiedy ruch samochodów i pieszych jest znikomy.\nZużycie prądu ma zmniejszyć się o 47 proc., niższe będą także koszty konserwacji oświetlenia drogowego. Ponadto modernizacja ma ograniczyć zjawisko light pollution, czyli zanieczyszczenia świetlnego - chodzi o to, że nowoczesne oprawy lepiej ukierunkowują stożek światła, a tym samym mniej światła z lamp ulicznych będzie świecić w okna mieszkańców.\nObecnie - jak wykazał audyt ekonomiczno-techniczny oświetlenia dróg, ulic i miejsc publicznych - wiele opraw w Bytomiu ma pożółkłe klosze lub nie spełnia wymogów normy oświetleniowej. Lampy są zamontowane pod nieodpowiednim kątem i nierównomiernie rozmieszczone, część opraw jest wyeksploatowana. Modernizacja obejmie prawie 80 proc. z niespełna 2,9 tys. lamp należących do gminy. Pozostałe ok. 7,5 tys. lamp to punkty oświetleniowe dostarczającej energię firmy Tauron.\nW ramach projektu wymienione zostanie oświetlenie m.in. w parku miejskim, w części śródmieścia oraz w kilku dzielnicach, jak Szombierki, Miechowice, Stolarzowice czy Rozbark. Oprócz poprawy jakość oświetlenia, poprawi się też estetyka, a oprawy zostaną ujednolicone. Ponad 0,5 mln zł na realizację projektu pochodzi z budżetu miasta, a niespełna 2,9 mln zł to spodziewane unijne dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020.\nPałac węglowych magnatów odzyskuje blask\nNowy plac zabaw i minisiłownia powstały dzięki górniczej spółce\nCo dalej z zabytkowymi węglarkami i wagonami?


Litwini woleliby spędzać święta w obcych krajach - Wiadomości Znad Wilii Litwini woleliby spędzać święta w obcych krajach - Wiadomości Znad Wilii\n20 grudnia, 2016 19:13\nLitwini woleliby spędzać święta w obcych krajach\n65 proc. Litwinów spędziłoby święta w obcym kraju, gdyby miało taką możliwość. Mieszkańcy Litwy przyznają, że chcieliby nie tylko zmienić otoczenie, lecz także doświadczyć zwyczajów świątecznych innych krajów - wynika z sondażu przeprowadzonego przez spółkę Berent.\nJak wynika z badania, ponad 50 proc. ankietowanych chciałoby podróżować po Europie, 30 proc. skusiłoby się na wyprawę do egzotycznych krajów: Dalekiego Wschodu, Ameryki Łacińskiej czy Afryki Południowej. Kolejne 11 proc. wybrałoby się do Ameryki Północnej. Niezależnie od kierunku, najważniejsze dla Litwinów są nowe wrażenia. Około 75 proc. uczestników sondażu przyznało, że w dalekim kraju obchodziliby Boże Narodzenie i Nowy Rok według miejscowych tradycji i tylko 7 proc. zachowałoby litewskie tradycje.\nPodstawowy warunek większości ankietowanych – możliwość udania się w podróż z całą rodziną. 29 proc. wskazało, że zgodziłoby się podróżować w święta tylko gdyby razem wyruszył współmałżonek i dzieci, kolejne 15 proc. chciałoby, żeby wspólnie podróżowało całe grono bliskich krewnych (małżonkowie, dzieci, rodzice, rodzeństwo).\nCo prawda, liczba marzących o podróżach mija się z realną statystyką podróży – zaledwie 18 proc. ankietowanych kiedykolwiek w okresie świątecznym wyjechało za granicę, 50 proc. nie robi tego z powodu ograniczonych możliwości finansowych, 30 proc. rezygnuje z podróży, bo nie ma możliwości wyjazdu całą rodziną.


sandomierz.gosc.pl → Porcelana ze szmaragdem\nAdam Spała prezentuje nową odmianę ceramiki.\nW fabryce porcelany AS Ćmielów opracowano unikatową procedurę pozyskiwania ceramiki o wyjątkowym kolorze, opartą na użyciu zmielonego pyłu szmaragdowego.\nOd ponad 30 lat, odkąd jestem właścicielem słynnej ćmielowskiej fabryki porcelany, moim marzeniem było dołączenie do wspaniałej plejady ćmielowskich ceramików, którzy przyczyniali się do powstawania unikatowych produktów na skalę światową, jak choćby Bronisław Kryński, który opracował technologię wytwarzania różowej porcelany.\nPo prawie trzech dekadach szukania pomysłów i badań wpadłem na pewien pomysł, który zrodził się podczas podróży do Republiki Południowej Afryki i wizyty w szlifierni szmaragdów. To właśnie tam zwróciłem uwagę na zabrudzone ubrania szlifierzy, pył, który pozostawał na maszynach, ścianach i płaskich powierzchniach szlifierni. Miał wspaniały kolor. To mnie w jakimś sensie natchnęło – opowiada Adam Spała, właściciel Fabryki Porcelany AS Ćmielów. Lockdown związany z pandemią oraz wyhamowanie rytmu pracy i codziennego życia sprawiły, że pan Adam wrócił do osobistych marzeń. – W codziennym zabieganiu związanym z funkcjonowaniem firmy, marketingiem i promocją bardo trudno było znaleźć czas na realizację osobistych marzeń. A przecież każdy je ma. Sięgając do wspaniałych czasów prosperity ćmielowskiej fabryki porcelany, co jakiś czas odnajdywałem niesamowite wynalazki, unikatowe wzory czy oryginalną kolorystykę produkowanej tutaj porcelany, które sprawiły, że fabryka ta stała się sławną na całą Europę manufakturą. To mobilizowało mnie to poszukiwania czegoś wyjątkowego, aby dołączyć do panteonu ćmielowskich ceramików – opowiada pan Adam. I tak kilka lat temu rozwikłano tajemnicę wytwarzania różowej porcelany. Odtworzono również unikatowy kawowy zestaw porcelany, zrobiony na specjalne zlecenie cara Rosji dla polskiej baleriny. Jak opowiada A. Spała, największym problemem było to, w jaki sposób zmielić szmaragdy, by uzyskać z nich odpowiedni pył, który nadawałby się do użycia przy produkcji porcelany. – Z pomocą w tej kwestii przyszedł mi jeden z moich profesorów z AGH w Krakowie, który podpowiedział, że szmaragdy, w przeciwieństwie do brylantów czy diamentów, mają małą gęstość. – „Adam – powiedział – szmaragdy są jak twoja porcelana – twarde, ale można je z łatwością potłuc w pył”. Postanowiłem więc spróbować. W prostym walcowym młynie ceramicznym zmieliłem 10 kg szmaragdów i uzyskałem odpowiednią konsystencję pyłu, który zaczęliśmy dodawać do masy ceramicznej – opowiada A. Spała. Jak dodaje, do wytworzenia masy porcelanowej używano standardowych składników – kaolinu, kwarcu, skalenia – oraz wielu innych, które są tajemnicą ćmielowskiej manufaktury. – W celu zachowania twardości porcelany szmaragdowej ilość użytego kwarcu została zmniejszona o 50 proc., a w to miejsce dodaliśmy kwarc powstały ze zmielonych szmaragdów – wyjaśnia. Z uzyskanej masy ceramicznej metodą odlewania wytwarzane są gotowe wyroby, które po wysuszeniu zostają poddane pierwszemu wypałowi na tzw. biskwit, w temperaturze około 920–980 stopni Celsjusza. Tak uzyskany półfabrykat jest następnie szkliwiony i wypalany „na ostro”, w temperaturze około 1380 stopni Celsjusza. – Dzięki temu uzyskaliśmy wspaniały efekt techniczny i kolorystyczny – podkreśla ceramik.\nUzyskany wyrób ceramiczny, aby spełniał stawiane wymogi, musi być nieprzepuszczalny dla wody i gazów i przeświecalny w cienkiej warstwie. – Takie właściwości ma uzyskana porcelana o kolorze szmaragdowym. Udało mi się przejść całą procedurę do uzyskania patentu na ten wyrób. To jeszcze bardziej cieszy, bo od 2 czerwca nazwa i sposób wytwarzania tej porcelany będą przypisane tylko do ćmielowskiej manufaktury. Od tego dnia będzie ona chroniona znakiem rejestracyjnym ® – podkreśla A. Spała. Jak dodaje, wypracowanie odpowiednich proporcji dla uzyskania masy ceramicznej nie było łatwe i wymagało bardzo wielu kosztownych prób. – Starty pył szmaragdowy przepuszczaliśmy przez sita różnej grubości, eksperymentowaliśmy także w proporcjach. Wiele prób nie dało oczekiwanego efektu, bo albo było widać połyskujące mikrocząstki szmaragdów, które się nie wtopiły w masę, albo w składzie porcelany było za mało dodatku szmaragdowego. – Bardzo rozbawiło mnie spotkanie w urzędzie patentowym, gdzie referowałem cały proces uzyskania tej porcelany. Jeden z ekspertów w pewnym momencie zapytał mnie, czy spodziewałem się, że wynalezienie takiej niezwykłej porcelany przyjdzie mi tak łatwo? Wtedy pomyślałem o tych wszystkich próbach i eksperymentach i odpowiedziałem, że proste jest coś dopiero wtedy, gdy to się odkryje – dodaje z uśmiechem. Porcelana naprawdę zachwyca kolorem. W dziennym świetle jest lekko zielonkawa, ale pełne wydobycie szmaragdowego blasku uzyskuje się po podświetleniu. – Proszę spojrzeć, ona lśni niemal jak kamień szlachetny, robi niesamowite wrażenie – demonstruje ceramik. – Porcelana otrzymała także atest z Państwowego Instytutu Higieny. Nasza porcelana w żaden sposób nie wpływa negatywnie na ludzkie zdrowie i środowisko naturalne. Nadaje się do użycia z produktami żywnościowymi. – To wszystko składa się na nasz wspólny sukces jako ćmielowskiej fabryki porcelany, która jest kontynuatorką chlubnych tradycji wspaniałych ceramików tworzących tutaj przez wieki prawdziwe dzieła sztuki ceramicznej – dodaje z dumą A. Spała.\nJako pierwsze z porcelany szmaragdowej zostały wykonane elementy nowego serwisu do kawy Pola, w skład którego wchodzą: imbryk, cukiernica, mlecznik i filiżanki ze spodkami. – Całkiem niedawno zostałem po raz czwarty dziadkiem, dlatego z porcelany szmaragdowej został zaprojektowany nowy serwis kawowy i herbaciany o nazwie Pola. Dla poprzednich wnuczek także zaprojektowałem stosowne serwisy, które otrzymały odpowiednie nazwy. Mam nadzieję, że któraś z nich będzie kontynuowała ćmielowskie tradycje ceramiczne i pasje dziadka. Bo przecież porcelana jest jak kobieta: delikatna, subtelna, a przede wszystkim piękna i tajemnicza – dodaje z uśmiechem. Jednak na tym historia i rola dziadka się nie kończy. – Jakiś czas temu odkryliśmy, że przed wojną z ćmielowskiej manufaktury wyszedł bardzo nietypowy i oryginalny produkt: serwis kawowy dla lalek. Był to miniaturowy zestaw porcelanowy, niezwykle gustowny, przeznaczony rzeczywiście dla lalek, którymi bawiły się dzieci w wytwornych domach. Kilka takich serwisów przetrwało, a co ciekawe, wiele osób wspominało, że ich babcie w swoich zbiorach miały takie miniaturowe porcelanowe zestawy kawowe. I tak zrodził się pomysł odtworzenia tego miniserwisu – opowiada A. Spała. Jak dodaje, już samo wykonanie form i dopracowanie procesu wypalania ceramiki wiązało się z nie lada wyzwaniem. – Bardzo drobne elementy wymagają niezwykłej delikatności w produkcji i podczas procesu wypalania. Dobraliśmy także bardzo starannie kolor oraz elementy złocenia dla podkreślenia wytworności serwisu. Ale tutaj zmartwienia dziadka dopiero się zaczęły. Nie mogłem dedykować tego miniserwisu jednej z wnuczek, bo inne mogłyby się poczuć urażone. Wymyśliłem więc, że dedykuję go im wszystkim, i nadałem nazwę „Cztery wnuczki”. I tak uratowałem honor dziadka – dodaje z uśmiechem. Ku zaskoczeniu samego właściciela fabryki porcelany miniserwis cieszy się niezwykłym powodzeniem. – Jedni kupują go z sentymentu, bo pamiętają z dzieciństwa, innych zachwyca jego oryginalność, czyli maleńki rozmiar, inni chcą mieć coś niezwykłego w swoich kolekcjach porcelanowych. Cieszę się, że i ten pomysł, który był wynikiem covidowego przestoju, okazał się strzałem w dziesiątkę – podsumowuje Adam Spała.


GOSHICO SHIC?edycja limitowana jesień 2010 - KobietaMag.pl\nGOSHICO SHIC?edycja limitowana jesień 2010\nSpecjalna, limitowana kolekcja torebek GOSHICO SHIC to najnowsza jesienna propozycja przygotowana na przez młode, polskie projektantki ekskluzywnych akcesoriów – GOSHICO.\nKażda torebka w jesiennej kolekcji GOSHICO SHIC to elegancki, ręcznie wykonany z włoskiej cielęcej skóry, wzór. Charakter każdej torebki podkreśla wyraziste, charakterystyczne dla projektów Małgo Kotlonek, zestawienie kolorów, które doda lekkości i ekspresji każdej jesiennej kreacji. Torebki GOSHICO SHIC są dostępne tylko w limitowanej edycji, a wiele spośród zaprojektowanych wzorów występuje tylko w pojedynczych egzemplarzach, co podkreśla ich indywidualny charakter.\nTorby GOSHICO są tworzone dla nowoczesnych i wymagających kobiet, które cenią oryginalność i poszukują sposobów na wyrażanie własnej indywidualności. Projekty GOSHICO ? co podkreśla sama projektantka ? są formą zaznaczenia własnej specyfiki ?bycia w świecie? dzięki niepowtarzalnym wzorom i niekonwencjonalnemu zestawieniu materiałów.\nTorebki SHIC, podobnie jak inne projekty GOSHICO, można zobaczyć i kupić w showroomie GOSHICO w Hotelu Europejskim przy Krakowskim Przedmieściu 12 pok. 267 lub na stronie internetowej www.goshico.com. Torebki z limitowanej edycji SHIC są dostępne w cenach od 150 do 250 PLN.\n(198 głosów, średnia: 4,43 z 5)\nMagia naturalnej biżuterii… Poznaj markę Love2have\nGOSHICO wiosna-lato 2012 – kolekcja biżuteryjnych torebek FANCY\nFrey Wille – Ekskluzywna biżuteria dla Ciebie\nstokrotkapolna 21 grudnia 2016 14:10\nNie podobają mi się te torebki.\nmonicitia 21 stycznia 2017 19:19\nNiczego sobie:) Piękne zdjęcia!\nStrona główna → Modne stylizacje ubrań → Etno → GOSHICO SHIC?edycja limitowana jesień 2010


Sukienka w kolorze nocnego nieba - jedynie 30,52 zł w matras.pl\nKiedy znika nastolatka, miasteczko aż kipi od plotek: wszyscy mówią o tym, w co była ubrana – o sukience w kolorze nocnego nieba uszytej z kawałków innych sukienek, sukience z historią… Rose Lovell przez całe życie przeprowadza się z miasta do miasta ze swoim uzależnionym od alkoholu ojcem. Gdy trafiają do położonego na wybrzeżu miasteczka, Rose zastanawia się, czy tym razem zostanie tam dłużej ... W szkole średniej poznaje popularną i lubianą Pearl Kelly, z którą się zaprzyjaźnia. Pearl udaje się przekonać dziewczynę do udziału w corocznej paradzie dożynkowej. Rose musi znaleźć suknię odpowiednią na tę okazję. W szyciu pomaga jej ekscentryczna Edie Baker, lokalnie uważana za czarownicę, która zna wszystkie sekrety miasta. Opowiadane przez nią historie z przeszłości budzą stare tajemnice i stają się tłem dla nieprzewidywalnych wydarzeń. Czytaj dalej >> << Zwiń\nW cieniu Płaczącej Skały\n„Przez lata nauczyłem się, co w sukience jest najważniejsze: to kobieta, która ją zakłada” – te słowa, wypowiedziane przez Yves Saint-Laurent, zdradzają tak naprawdę tajemnicę atrakcyjności kobiety i siły jej oddziaływania. Żadna kreacja, nawet najdroższa, nie będzie dobrze prezentowała się na kobiecie, której wnętrze jest puste, która nie emanuje osobliwym blaskiem dobroci i naturalności, która przywdziewa maskę na potrzeby tłumu ... a niekiedy i przed sobą nie jest w stanie ukazać prawdziwego oblicza.\nZatarta granica między światem rzeczywistym, a magią\nKaren Foxlee – autorka „Sukienki w kolorze nieba” jest czterdziestopięcioletnią kobietą. Pochodzi z Australii. Obecnie mieszka w Gympie. Ukończyła studia na australijskim uniwersytecie Sunshine Coast.\nRose jest specyficzną nastolatką. Ubiera się na czarno i stroni od ludzi. Nieustannie zmienia miejsce zamieszkania, podróżując wraz z ojcem przyczepą. Kiedy trafia do położonego na wybrzeżu miasteczka, zastanawia się jak długo w nim zostanie ... W miejscu tym wszyscy nieustannie rozmawiają o corocznej paradzie dożynkowej. Początkowo wzbraniała się przed udziałem w niej, ale w końcu, za namową nowopoznanej przyjaciółki, wybiera się do starszej, dziwnej kobiety, która ma uszyć jej na tę okazję suknię. Starsza pani, przez resztę nazywana czarownicą, opowiada dziewczynie historie pełne starych tajemnic. Stają się one tłem dla nieprzewidywalnych zdarzeń.\nZ autorką miałam już do czynienia, podczas przygody z „Kruchością skrzydeł”. Obie powieści są do siebie podobne pod względem stylu i charakteru. Myślę, że bez trudu poznałabym ją, gdyby ktoś usunął nazwisko Foxlee z okładki. To co przede wszystkim trzeba wyróżnić, to klimatyczność. W ”Sukience w kolorze nocnego nieba” zostaje wyraziście nakreślony obraz tamtejszej przyrody. Ciężkie, deszczowe chmury kurtyną nieustępujących ulew przykrywają australijskie ziemie. Duszna aura sprzyja tajemniczej atmosferze.\nKaren Foxlee przedstawia historię w sposób dwubiegunowy. Każdy rozdział opisujący życie codzienne poprzedzony zostaje fragmentami dotyczącymi zaginięcia nastolatki po przyszłych dożynkach. Im bliżej czytelnik zbliża się do końca, tym bardziej dochodzi do rozwiązania zagadki.\nBohaterowie są bardzo różnorodni: Rose jest introwertyczką, Pearl – jej przyjaciółka, wręcz przeciwnie, kocha wszystkich i emanuje radością. Edi natomiast według mnie została nakreślona najlepiej ze wszystkich osób występujących w książce. Z jedne strony jest starą dziwaczką, która zbiera najróżniejsze rzeczy, zagracając tym samym swój dom, a z drugiej jest ciepłą, samotną osobą, która jest skarbnicą wiedzy. To właśnie ona ma ogromny wpływ na przebieg wydarzeń.\nKsiążka należy do tych, które mają w sobie ukrytą magię, Jest przepełniona smutkiem, uczuciem niezrozumienia, poszukiwaniem siebie oraz nastoletnimi problemami. Przyciąga czytelnika tajemniczym zaginięciem. Po przeczytaniu pierwszego rozdziału chce się dowiedzieć jak do niego doszło i co tak naprawdę się stało. Czar spowijający powieść nie pozwala od niej odejść.\nNie można zapomnieć również o niepozornej, ale jakże ważnej rzeczy – sukience w kolorze nocnego nieba. Odgrywa ona w historii ogromną rolę. To dzięki niej Rose, zapoznaje Edi, która niczym kochana babcia snuje opowieści nad igłą i nożyczkami. Jest wyjątkowa i niepowtarzalna. Uszyta ze skrawków materiału, resztek koronek oraz garści paciorków, tygodniami fastrygowana tworzy oszałamiającą całość. Tylko Rose zasługuje by ją przyodziać.\nKsiążka jest zaskakująca. Autorka przepełniła ją plastycznymi opisami oraz historiami, które niczym legendy przykuwają uwagę czytelników. Jest to niezwykła opowieść, przedstawiona w sposób równie niezwykły. Zaciera granicę pomiędzy światem rzeczywistym, a magią. Zawiera element psychologiczny. Wprawia w zadumę i z pewnością będzie odpowiednią pozycją dla miłośników gatunku.\nJakiś, czas temu miałam przyjemność zetknąć się z twórczością Pani Karen Foxlee. Była to książka pod tytułem "Kruchość skrzydeł", której recenzję w moim wykonaniu możecie znaleźć na dobrerecenzje.pl. Obiecałam sobie wtedy, że jeśli tylko będę mogła, sięgnę po kolejną książkę tej autorki i po raz drugi się nie zawiodłam.\nBohaterką historii jest Rose Lovell, która wraz z ojcem alkoholikiem nie mogącym znaleźć swojego miejsca na ziemi, przeprowadza się do małego miasteczka ... Rose jest dość specyficzną nastolatką. Ubiera się na czarno i stroni od ludzi. W nowym miasteczku wszyscy nieustannie rozmawiają o corocznej paradzie dożynkowej. Początkowo nasza bohaterka nie chce mieć z nią nic wspólnego, lecz w końcu, za namową przyjaciółki z miasteczka, wybiera się do starszej, niepokojącej kobiety, która ma uszyć jej na tę okazję sukienkę. Starsza pani, przez większość mieszkańców nazywana czarownicą, opowiada dziewczynie historie pełne dawnych tajemnic. Stają się one tłem dla nieprzewidywalnych zdarzeń dzięki czemu, podobnie jak w "Kruchości skrzydeł" powieść prowadzona jest dwutorowo, sprawiając, że przytoczone wydarzenia są jeszcze ciekawsze i tajemnicze. Na plus zasługuję również fakt, że pozostali bohaterowie również mają swój własny czas w tej opowieści. Pearl, przyjaciółka Rose, jest jej całkowitym przeciwieństwem. Bohaterka za wszelką cenę próbuję odnaleźć ojca, który najprawdopodobniej znajduje się w Rosji. Jednak to nie koniec. Przez książkę przewija się naprawdę wiele postaci, które mają mniejszy lub większy wpływ na rozwój wydarzeń. W centrum jest jednak Rose oraz Edi Baker.\nCzytając książkę Karen Foxlee, niekoniecznie możemy liczyć na szczęśliwe zakończenie. Dodatkowo autorka stawia przed nami wiele pytań, na które nie znajdziemy odpowiedzi w książce, co w moim odczuciu jest bardzo dużą zaletą. Uważam, że "Sukienka w kolorze nocnego nieba" jest opowieścią jeszcze lepszą od "Kruchości skrzydeł". Wyraźnie widać, że autorka dopracowała swój warsztat. To idealna opowieść dla tych, którzy lubują się w książkach obyczajowych, a nawet w kryminałach, bo takich wątków również w niej nie brakuje. Ze swojej strony bardzo gorąco zachęcam, do zapoznania się z tą fantastyczną książką.


Świat potrzebuje inżynierów | Strona 2 - Wiadomości - Wortal Plastech\nSpotkania biznesowe są istotne, natomiast jeszcze ważniejsze jest, żeby miał kto w nich uczestniczyć. W Polsce branża przetwórstwa tworzyw sztucznych jest bardzo poważną gałęzią gospodarki, natomiast mamy jeden problem: nie posiadamy instytucjonalnego szkolnictwa w tym kierunku, i to na wszystkich poziomach. Jesteście państwo organizacją, która od pewnego czasu próbuje temu zaradzić. W jaki konkretnie sposób?\nKM: Zaczynamy działać już na poziomie przedszkoli – jeden z członków naszego zarządu odwiedza je i opowiada dzieciom jak wyglądają procesy formowania wtryskowego, tak więc próbujemy budować pewną świadomość wśród dzieci, ale również rodziców. Jest to kierunek, który chcielibyśmy kontynuować, ale na razie jest to problematyczne, zwłaszcza ze względu na pandemię; ona przyblokowała też wizyty uczniów szkół podstawowych, w ramach których przychodzą oni do firm by zobaczyć jak wygląda branża. Ma to na celu pokazanie im, że to nie jest brudna robota, jak wydaje się często ich rodzicom, tylko że praca polega najczęściej na staniu przy komputerze sterującym numerycznie maszyną; że mamy tu do czynienia z projektowaniem i że można sobie zaplanować ciekawą ścieżkę kariery. Uczniów ze szkół zawodowych także próbujemy zachęcać, bo obecnie większość z nich decyduje się na mechanikę samochodową. Są to młodzi ludzie z całego regionu, nie tylko z Bydgoszczy, a ponieważ targi są miejscem gdzie można pokazać najnowsze technologie, więc to właśnie tam najbardziej można zainteresować ich branżą.\nCzy to nie jest trochę tak, że zaczęliście państwo prowadzić akcję w przedszkolach, która przyniesie efekty za lat dwadzieścia?\nKM: Niekoniecznie za lat dwadzieścia, bo mamy do czynienia z pewnym efektem synergii; gdy małe dziecko wróci do domu i zacznie opowiadać o tym co usłyszało, to istnieje szansa, że tematem zainteresują się rodzice, a może i starszy brat czy siostra będący na etapie rekrutacji do szkoły średniej. Każdy kanał, którym możemy dotrzeć do tych ludzi jest ważny. Cały czas niestety pokutuje przeświadczenie, że praca w branży przetwórczej to nie praca, ale ''robota''.\nPiotr Wojciechowski: Od dwóch lat dosyć mocno współpracujemy także z doradcami zawodowymi; temat doradztwa zawodowego w polskich szkołach to poważny problem. Spotykamy się z wieloma regionalnymi przedstawicielami tego zawodu, zapraszamy ich do firm, przyjeżdżają też na targi. Kupiliśmy nawet specjalne książki na temat tworzyw sztucznych, które oczywiście są na poziomie szkolnym, żeby ludzie ci mieli z czego korzystać.\nKM: I wreszcie studia dualne które uruchomiliśmy, czyli przetwórstwo tworzyw sztucznych. Pomysł powstał we współpracy z Wydziałem Mechanicznym Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego, czyli z jednostką z którą współdziałamy najprężniej oraz z Wydziałem Chemicznym. Założenie było takie, że będą to studia gdzie cała część praktyczna odbywa się w firmach i słuchacze otrzymują za nią normalne wynagrodzenie, a część teoretyczna odbywa się na uczelni. Jest kilka wyznaczonych firm, w których studenci odbywają praktyki. Istnieje nadzieja, że potem w tych firmach zostaną.\nCzy oznacza to, że osoba rozpoczynająca te studia może już liczyć na dofinansowanie? Czy to obecnie standardowa procedura w tego typu kierunkach?\nKM: Może liczyć na to, że praktyki będzie miał płatne tak, jakby pracował. Na tym właśnie polega idea studiów dualnych, stąd ta nazwa. Nie jest tak, że jest to zwykły staż obowiązkowy; Tutaj cała część praktyczna uczenia się odbywa się w firmach, na ich sprzęcie i z ludźmi, którzy mają doświadczenie.\nCzy macie Państwo jakieś uzgodnienia z firmami zrzeszonymi w Klastrze, dotyczące przyszłego zatrudnienia praktykantów?\nPW: Pierwszy rok studiów jest tak naprawdę w całości teoretyczny. Od drugiego zaczyna się część praktyczna: na początku jest to jeden dzień w firmach, natomiast na trzecim roku i w ostatnim semestrze studiów są to dwa dni. Między każdym semestrem są też dodatkowe praktyki. Student przychodząc na studia wie, że po pierwszym semestrze rozpocznie się już rekrutacja do firm. My, jako klaster, składaliśmy wizyty w przedsiębiorstwach, podczas których słuchacze mogli się spotkać z szefem każdej firmy i wspólnie z nimi zdecydować, kto do której firmy trafi. Tak że ci studenci, którzy skończyli pierwszy rok wiedzą już, do jakiego przedsiębiorstwa pójdą i za jakie stawki będą pracować.\nA jakie jest aktualne zapotrzebowanie na specjalistów z dziedziny przetwórstwa tworzyw sztucznych?\nKM: Gdy robiliśmy badanie na ten temat kilka lat temu, wśród firm zrzeszonych w Klastrze, a wtedy było ich zdecydowanie mniej, zapotrzebowanie szacowano w przeciągu 10 lat na 100 osób. Chodzi przede wszystkim o stanowiska zajmowane przez osoby stopniowo przechodzące na emeryturę. Pojawiają się też nowe firmy i właśnie dla takich przedsiębiorstw, które szukają miejsca na inwestycje, wadą jest deficyt pracowników na rynku – podkupują ich więc po prostu z firm, które już działają na rynku. Taka walka o pracownika jest dziś częstym zjawiskiem.\nCo będzie umiał absolwent studiów dualnych?\nPW: Z jednej strony ma posiadać taką wiedzę jak absolwent normalnych studiów, czyli tę dotyczącą kwestii technicznych, ale z drugiej ma się on też nauczyć kultury pracy oraz umiejętności interpersonalnych. Jest to wartość dodana, na którą pracodawcy zwracają uwagę. Szef firmy zna praktykanta oraz jego umiejętności i wie, czego się po nim spodziewać, tak że może powierzyć mu też poważniejsze zadania. Podczas ustaleń formalnych wnosiłem, by praktyki nie sprowadzały się do chodzenia z miotłą, ale do faktycznej nauki. W rezultacie część przedmiotów zaliczana jest w samych firmach; każda z nich musi wyznaczyć osobę odpowiedzialną za realizację i zaliczenie konkretnego przedmiotu.\nIle osób planujecie państwo w tym roku przyjąć?\nPW: Naszym marzeniem jest 15 osób, żeby była pełna grupa i studia zostały uruchomione. Jeżeli będzie ich mniej, to wszystko zależy tylko od dobrej woli pana rektora. Z jednej strony mamy do czynienia z permanentnym brakiem rąk do pracy, a z drugiej na ten kierunek nie ma tłumu chętnych, tak że jest to ciężka praca żeby uzbierać wymaganej wielkości grupę.\nTutaj znajduje się więcej informacji o nowym kierunku.\nRozmawiali: Agata Mojcner i Jacek Leszczyński


odpowiedzialniwbiznesie.pl » Internet » Fanpage facebook\nFanpage firmy, który funkcjonuje w serwisie Facebook zorientowany jest na efekt komercyjny. Im większe zainteresowanie, im więcej fanów i im więcej wejść, tym więcej sprzedanych produktów lub usług danej firmy. Pod tym względem wszystko działa wg klasycznych zasad marketingu. Kluczowe wobec tego staje się nadanie profilowi firmy jak najciekawszej formy. Zadanie to warto powierzyć wyspecjalizowanej firmie, które zajmie się administrowaniem fanpage’a. Duże doświadczenie na tym polu posiada pilska firma KJ Studio.


Kwarantanna może zostać wydłużona. Dotyczy osób zakażonych alertowymi mutacjami koronawirusa\nPAP, oprac. Natalia Pacholczyk 01.06.2021 15:30\nMinister zdrowia został zapytany na wtorkowej konferencji prasowej, czy rząd zamierza wprowadzić zakaz wyjazdu na wakacje w określonych kierunkach w związku z nowymi mutacjami koronawirusa. Dotyczy to między innymi wariantu indyjskiego.\nNowe zasady kwarantanny? Rząd myśli o wydłużeniu izolacji dla osób zakażonych "mutacjami alertowymi"\n- Nie wprowadzamy i nie planujemy wprowadzenia żadnego zróżnicowania - oświadczył jednak Adam Niedzielski. Przypomniał, że po przyjeździe do Polski ze wszystkich kierunków obowiązuje taka sama zasada - jest obowiązkowa kwarantanna, z której zwalnia status szczepienia, które jest zatwierdzone przez Europejską Agencję ds. Leków bądź test wykonany w strefie Schengen.\nZ kwarantanny zwalnia szczepienie preparatami zaakceptowanymi przez EMA. Są to więc szczepionki Pfizer/BioNTech, AstraZeneca, Moderna oraz Johnson & Johnson. Nie dotyczy to m.in. szczepionki Sputnik V, z której korzystają niektóre kraje Europy - np. Węgry.\n- Jedyny element różnicowania, o którym myślimy, to sytuacja, w której zidentyfikujemy, że dana osoba zakażona ma jedną z mutacji alertowych. W tej sytuacji przygotowujemy projekt, żeby była wydłużona kwarantanna z 10 do 14 dni i też taki, mający specjalny charakter nadzór sanepidu nad takimi ogniskami - powiedział Niedzielski.\nAutorka: Aleksandra Rebelińska (PAP) /reb/ mhr/


Deska do serwowania Essentials - Deski kuchenne - MODOme.pl\nDrobne przekąski wymagają odpowiedniej oprawy. Deska do serwowania Essentials marki Mason Cash należycie je wyeksponuje, sama prezentując się naturalnie i elegancko! Zalety:Deska do serwowania Essentials ma podłużny, prostokątny kształt i zaokrąglone brzegi. Została wyposażona w uchwyt, dzięki któremu łatwo ją przenosić. Uchwyt zwieńczono paskiem, który służy do zawieszenia deski np. pod kuchenną szafką. Przeznaczenie:Deska posłuży Ci do serwowania wędlin, chleba, serów, koreczków czy słodkich wypieków. Materiały:Powstała z drewna bambusowego. Pasek wykonano z naturalnej skóry. Dobrze wiedzieć!Należy ją czyścić ręcznie, wilgotną ścierką.


Kto dzwonił z numeru 913831202?\nSprawdź kto dzownił z numeru: 913831202\nInny format zapisu: 913-831-202, 913 831 202\nSłownie: dziewięć, jeden, trzy, osiem, trzy, jeden, dwa, zero, dwa,\nSumaryczna ocena numeru: neutralna Korzystając z naszej wyszukiwarki dowiesz się w kilka sekund kto do Ciebie dzwonił. Nie ma prostszego sposobu na poznanie właściciela numeru telefonu 913831202. Nasza baza jest bardzo szeroka, znajdują się w niej miliony numerów telefonu. Możesz być pewny że znajdziesz tam także numer 913831202\nDzięki naszej wyszukiwarce poznasz nie tylko osobę, która dzwoniła. Dzięki zakładce ostatnie wyszukiwania dowiesz się czy połączenia z tego numeru otrzymali także inni użytkownicy. Za sprawą komentarzy dodawanych przez naszych użytkowników będziesz wiedział się w jakiej sprawie osoba ta chciała się z Tobą skontaktować i czy warto oddzwonić na ten numer. W ten sposób unikniesz połączeń od oszustów i naciągaczy, dowiesz się czy warto wystrzegać się połączeń z numeru 913831202\nJeśli numer 913831202, który wpisałeś nie znajduję się w naszej bazie oznacza to że prawdopodobnie jest bezpieczny lub żaden użytkownik go jeszcze nie dodał. Zachowaj jednak czujność, telemarkerzy czy przedstawiciele firm od czasu do czasu zmieniają swoje numery telefonu. Jeśli okaże się że to numer nękający – dodaj go naszej bazy. W ten sposób ostrzeżesz innych użytkowników!\nKomentarze dodane przez użytkowników dla numeru 913831202\nData dodania: 2019-04-11 12:39:32 Ocena: neutralna