Program Partnerski agencji reklamowej- Zarabiaj z nami - ARSmedia\nProgram Partnerski agencji reklamowej- Zarabiaj z nami\nProgram Partnerski agencji reklamowej- Zarabiaj…\nPolecaj usługi agencji reklamowej i zarabiaj 10% na linkach afiliacyjnych\nOtrzymuj prowizję od każdej sprzedaży dzięki Twoim linkom afiliacyjnym. Link afiliacyjny, czyli unikalny adres URL, który tworzysz w Programie Partnerskim ARSmedia. Polecaj usługi/produkty i zarabiaj bez wychodzenia z domu.\nDołącz do nas. Zarabiaj na poleceniu certyfikowanych usług reklamowych najwyższej jakości. Do 30 dni na podjęcie decyzji zakupowej przez Klienta. Comiesięczne wypłaty, gdy kwota prowizji przekroczy 100 zł\nLinki afiliacyjne to coś, co uwielbiają zwłaszcza influencerzy. Marki, rzecz jasna też. To szybki sposób na łatwy zarobek w sieci. Czym więc są linki afiliacyjne i dlaczego warto zainwestować w nie swój czas i pieniądze?\nLinki afiliacyjne, czyli inaczej linki partnerskie, to po prostu aktywne linki URL, które zapisują liczbę kliknięć i ilość wygenerowanych dzięki temu akcji online. Jeśli odbiorca kliknie link afiliacyjny i postanowi coś kupić, wówczas prowizja za sprzedaż idzie do osoby, która zdecydowała się na zareklamowanie produktu. Zwykle płacone jest także za proste kliknięcie w link. Można by rzec: bułka z masłem. Ale jakże opłacalna!\nJeszcze jak! Dla przykładu: prowadzisz firmę kosmetyczną. Pracujesz nad swoimi produktami, starasz się jak możesz, masz dowody na ich skuteczność. Chciałabyś/chciałbyś zainwestować w marketing. Jak już zapewne wiesz, influencer marketing w tym wypadku będzie najszybszą drogą do dotarcia do szerokiej grupy Klientów. Wysyłasz więc ofertę na zasadzie linków partnerskich, która polegałaby na wysłaniu influencerowi produktów (influencer je przetestuje, zda relacje, napisze posty) i przy każdym produkcie załączy on link afiliacyjny. Z każdej konwersji, nawet tej nie dokończonej, dostałby prowizję. Znowuż: wilk syty i owca cała. Marka zyskuje popularność, sprzedaż idzie w górę, influencer zadowolony i zyskuje godne wynagrodzenie za współpracę. Brzmi doskonale.\nOpisana sytuacja nie odnosi się tylko do współpracy z influencerami. Ba, to doskonałe rozwiązanie dla różnych marek, z każdego sektora. Jak więc zarabiać na byciu obecnym w internecie? I jak możemy Ci w tym pomóc?\nOferujemy współpracę na zasadzie partnerstwa. Ty polecisz nasze usługi w internecie. Jeśli ktokolwiek z nich skorzysta (zweryfikujemy to, sprawdzając kliknięcia i konwersje specjalnie wygenerowanego dla Ciebie linku) Ty dostaniesz 10% prowizji. Jeśli kwota afiliacji przekroczy 10%, gwarantujemy comiesięczną wypłatę na Twoje konto.\nKorzystałeś lub korzystałaś z naszych usług?\nJesteś zadowolony/zadowolona ze współpracy?\nPoleć nas, zareklamuj i zacznij na tym zarabiać. I to bez wychodzenia z domu!\nProste zasady zarabiasz aż 10% prowizji z polecenia usługi.\nPanel Partnera - konto\nZ poziomu pulpitu Partnera możesz przeglądać swoje ostatnie prowizje i wizyty.


Koniec wojny o stadion w Puławach. Policja zgodzi się na imprezy masowe? - Dziennik Wschodni\nKoniec wojny o stadion w Puławach. Policja zgodzi się na imprezy masowe?\nJest szansa, że policja w Puławach zmieni swoją negatywną opinię w sprawie organizacji imprez masowych na stadionie MOSiR. Dzięki temu na obiekcie na blisko 4,5 tysiąca miejsc mecze i inne imprezy będzie mogło oglądać więcej niż 999 widzów.\nNowe boisko na błoniach w Puławach\nKto dostarczy szybki internet w Puławach? Są chętne firmy\nPlac do ćwiczeń w Puławach dopiero po wakacjach. "Jestem rozczarowana postawą urzędu"\n999 to za mało. Dziś spotkanie ws. stadionu w Puławach\nPrzypomnijmy, że jeden z najnowocześniejszych stadionów w województwie lubelskim, zbudowany za 40 milionów zł, nie spełnia wymogów policji. Mundurowi domagali się, aby na tarasie widokowym, skąd obserwują sytuację na obiekcie, był dostęp do monitoringu.\nW czwartek odbyło się posiedzenie komisji bezpieczeństwa, w której uczestniczyły wszystkie zainteresowane strony. Oprócz policji był także prezydent miasta Janusz Grobel, przedstawiciele klubu i dyrektor MOSiR.\n- Spotkanie było bardzo merytoryczne. Wszystkim zależało na tym, żeby rozwiązać problem i wydaje się, że udało się dojść do porozumienia - mówi Sławomir Seredyn, przewodniczący komisji sportu puławskiej rady miasta.\nSeredyn wyjaśnia też, czego oczekiwała policja. - Chodziło o zainstalowanie na tarasie widokowym jednego monitora z joystickiem, żeby można było kierować kamerami. Jeżeli jednak z powodów technicznych lub ekonomicznych nie będzie to możliwe, to pan komendant zapowiedział, że cała sprawa zostanie jeszcze raz rozpatrzona i jest możliwość zmiany negatywnej decyzji ze strony policji.\nPodczas komisji ustalono także, że problem zostanie przeanalizowany podczas wizji lokalnej na stadionie. Ta odbyła się w piątek. - Jestem bardzo zadowolony z tego spotkania oraz dokonanych ustaleń - przekonuje Antoni Rękas, dyrektor MOSiR, który nie chciał jednak zdradzić, czy udało się dojść do porozumienia z policją i odesłał nas do oficjalnego komunikatu w tej sprawie.\n- Podczas spotkania odbyła się wizja lokalna monitoringu, zintegrowanego punktu dowodzenia oraz dyskusja dotycząca dopuszczenia stadionu Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Puławach do organizacji imprez masowych i meczów piłki nożnej. Decyzja o dopuszczeniu obiektu zostanie podjęta przez Komendanta Komendy Powiatowej Policji w Puławach po złożeniu stosownego wniosku przez KS Wisła Puławy - czytamy w komunikacie.\nPozytywnie o całym spotkaniu wypowiadają się także przedstawiciele policji. - Pan komendant osobiście oglądał w piątek wszystkie pomieszczenia na stadionie w Puławach i był zadowolony z przeprowadzonych rozmów. Jak już dostaniemy wniosek o zweryfikowanie opinii na temat organizacji imprez masowych, wtedy podejmiemy decyzję. Myślę jednak, że uda się dojść do porozumienia - wyjaśnia komisarz Waldemar Łazuga z puławskiej policji.\npolicja stadion Janusz Grobel Wisła Puławy Antoni Rękas Sławomir Seredyn MOSiR Puławy\npoznaniak z lb / 24 sierpnia 2014 r. o 15:04\nBardzo żeczowo na konferencji prasowej mówił pan Renkas i wice -prezydend Puław pani jako kobieta była konkretna ,ośmieszyli Policje z Puław i Lublina -podkładają nogi klubowie Wisła Puławy szukając dziury w całym.stadion w Puławach okej nowy tylko drużyna oby lepiej grała\ndzid / 23 sierpnia 2014 r. o 16:14\nNIgdy nie było wiecej niz 800 osób i nie siej popeliny MAT. Nie wprowadzaj w bład ludzi.\nMat / 23 sierpnia 2014 r. o 15:57\n@frderyk Przychodzi średnio około 1,5 tyś widzów, przy meczach wyższej wagi stadion jest wypełniony oprócz trybuny C\nfrderyk / 23 sierpnia 2014 r. o 14:59\nA ile osób przychodzi na mecze? O co ta cała wojna? Kto płaci za zabezpieczenie imprezy masowej?\nGość / 23 sierpnia 2014 r. o 11:16\nPanie redaktorze. Nie chodzi tu o oczekiwania Policji lecz o spełnienie przepisów prawa określonych w rozporządzeniu MSWiA z dnia 10 czerwca 2010 r. w sprawie warunków bezpieczeństwa jakie powinny spełniać stadiony, na których mogę odbywać się mecze piłki nożnej ( paragraf 7 pkt 1-2.) Przepisy te stworzone zostały z myślą o zapewnieniu bezpieczeństwa uczestnikom imprez masowych, meczów piłki nożnej.


Garmin Vivofit Czarny (010-01225-00) - Opinie i ceny na Ceneo.pl\nGarmin Vivofit Czarny (010-01225-00)\nPopularne opinie o Garmin Vivofit Czarny (010-01225-00)\nOpaska rewelacyjna. Mobilizuje użytkownika do wstania z kanapy:) Świetnie wygląda na dłoni. W pakiecie były dwie opaski o różnych rozmiarach.Dzięki temu opaska pasuje na każdą rękę:)\nNie trzeba (…) więcej jej ładować. Dane z opaski przerzuca się np. na telefon dosłownie w sekundę:) mniej\nProdukt polecany w wielu recenzjach, dlatego go kupiłem. Czy naprawdę bateria trzyma przez rok? Czas pokaże.\nKamilAWF 5 lat temu\nSympatyczny Produkt dobry prezent dla żony\njagodzia37 3 lata temu\nLekki wygodny, dobrze liczy kroki niestety nie powiodło mi się zesparować z moim telefonem samsung J3\nDobry produkt dla żony może wreszcie schudnie!!!\nPoznaje twój poziom aktywności i wyznacza spersonalizowany dzienny cel. Wyświetla kroki, kalorie, dystans i monitoruje sen. Możliwość sparowania z czujnikiem tętna w przypadku aktywności fitness. Czas działania baterii to ponad 1 rok; urządzenie jest wodoszczelne. Zapisywanie, planowanie i udostępnianie postępów w serwisie Garmin Connect™. Niezależnie od kondycji, od razu wiesz, jakie musisz podjąć działania, aby poprawić swoje ogólne samopoczucie dziś, jutro i w przyszłości. Nawet jeśli wydaje się, że łatwo jest po prostu wstać z...\nPolecane Galaxy TAB 3 10.1 Zetor 7340 S5 Neo Etui Sony Xperia Z5 Samochody do Ets 2\nNajpopularniejsze Xiaomi Mi A2 Lite 4/64GB Niebieski Maxcom FW17 Power Czarny (FW17POWERBLACK) Xiaomi Redmi 4X 3/32GB Czarny Nokia 2.1 Dual Sim Niebiesko-Miedziany Samsung Galaxy A20 SM-A205 32GB Dual SIM Czerwony\nWybrane Smartwatch samsung galaxy watch Inkwatch tria plus Smartwatch xiaomi amazfit Smartband xiaomi mi band 4 Zegarek.net opinie


Attiny25 - Pomiar napięcia akumulatora - elektroda.pl\nElektronik_Kraków 24 Sie 2014 21:47 1494 7\n#1 24 Sie 2014 21:47\nChciałbym mierzyć cyklicznie napięcie akumulatora 6 V oraz 12V, w razie zbyt niskiego napięcie odłączyć akumulator od odbiornika. Odbiornikiem jest budzik, a właściwie jego podtrzymanie bez wyświetlania na LED.\nZałożyłem, że port PB.4 będzie przez tranzystor T1 załączał obwód pomiarowy przed pomiarem ( tak, aby nie rozładowywać akumulatora przez cały czas ), a port PB.3 ( ADC3) dokona pomiaru. Jeśli napięcie będzie w granicach normy akumulatora, to tranzystor T2 będzie przewodził i akumulator będzie podpięty do odbiornika, jednocześnie będzie świecić LED zielona. Jeśli napięcie będzie zbyt niskie to tranzystor nie będzie przewodzić i zaświeci się dioda czerwona.\nTranzystory to BC337 i BC327, odbiornik nie pobiera więcej niż 100 mA.\nCzy powyższy schemat jest poprawny ?\n#2 24 Sie 2014 22:07\nNie jest poprawny. Tranzystory będą cały czas załączone. Dodatkowo ATTINY może się uszkodzić. Nie widzę na schemacie miejsca na BC337.\n#3 24 Sie 2014 22:10\nUpss. coś pomieszałem.\nRozumiem, że przy takim napięcie, do przełączania będą potrzebne tranzystory w układzie Darlingtona ?\nJeśli nie to, to czy mógłby Kolega mnie "oświecić" co trzeba zmienić ?\n#4 24 Sie 2014 22:20\n0. Powyższy schemat nie jest poprawny.\n1. Tranzystory T1 i T2 prawie zawsze będą przewodziły, ponieważ maksymalne napięcia na bazie to ok. 4,8V, a to daje napięcie między bazą a emiterem > napięcia przewodzenia jeżeli Input > ok. 5,4V. Sugerowałbym dodanie rezystorów między emitery i bazy oraz użycie dodatkowych tranzystorów NPN.\n2. Diody LED nie będą świeciły ponieważ są nieprawidłowo spolaryzowane.\n#5 24 Sie 2014 23:33\nCzy chodzi o coś takiego ?\n#6 24 Sie 2014 23:39\nSugeruję poczytać o tym jak działa tranzystor i zrozumieć przynajmniej częściowo kwestie polaryzacji tranzystorów bipolarnych.\nW tej chwili T3 i T4 nigdy nie będą się mogły włączyć, a tym samym T1 i T2 również będą stale zatkane.\nKonieczne zmiany: R11 między bazę a emiter T1. Emiter T3 do masy, a jego kolektor do R8, który pozostaje podłączony do bazy T1.\nTo samo dla T2/T4.\n#7 24 Sie 2014 23:49\nEch ten pośpiech\nzasugerowałem się tym schematem z układem darlingtona, który używam przy multipleksowaniu diod LED na wyższe napięcie, błąd przy rysowaniu.\nZgadza się, tranzystory będą cały czas zatkane\n#8 25 Sie 2014 11:04\nTylko teraz jak będziesz załączał tranzystor T4 to zielona dioda będzie gasła. Możesz zmienić jej polaryzację i podciągnąć do masy.\nPodobne tematy Attiny25 - Pomiar napięcia akumulatora\nMam prośbę chciałbym kontrolować napięcie mojego akumulatora w samochodzie i nie wiem jak to poprawnie zrobić oraz jak oprogramować w c .Chciałbym do ... (15)\nWitam. Rozpocząłem niedawno zabawy z uC atmela, jak narazie idzie nie najgorzej... Robie teraz zegarek z termometrem do samochodu (atmega8, pcf8583... (3)\nWitam 1. Potrzebuję mierzyć temperaturę silnika w paru miejscach - proszę o pomoc i informację jakie wybrać czujniki (jak najtańsze) w solidnej obud... (14)\nKilka rzeczy do poprawy: - ADC/U - jeśli źle uystawisz PR2 to potencjalnie na ADC podasz napięcie większe niż dopuszczalne. Dobrze byłoby dodać jakie... (15)


Pierwszy żuraw już na placu budowy "POSEJDONA"\nPierwszy z czterech żurawi wieżowych stanął w miniony weekend na placu budowy „POSEJDONA”. Przygotowania do jego montażu trwały przez cały tydzień. Mimo to do ostatniej chwili nie było pewne, czy pogoda pozwoli na ustawienie konstrukcji, bez której niemożliwe byłoby sprawne prowadzenie prac. Czwartkowa burza i potężne opady – w jedną dobę w Szczecinie spadła niemal miesięczna norma deszczu – postawiły bowiem całą operację pod dużym znakiem zapytania.\nPrace monterskie rozpoczęły się w sobotę o świcie. Podmokły teren i wiejący wiatr nie ułatwiały nam zadania. Mimo to o zmroku dźwig był już gotowy do pracy. Kolejne trzy żurawie zostaną zamontowane w przeciągu miesiąca. Dwa z nich będą wyższe – na samym szczycie liczyć będą 68 metrów. Każdy udźwignie od 3 do 6 ton w zależności od umieszczenia ładunku. Przez kolejny rok pracować będą niemal bez przerwy, na stałe wpisując się w krajobraz głównego placu budowy w Szczecinie.\nTo drugi etap prac przygotowawczych. Dotychczas wykonaliśmy głęboki na 10 metrów wykop, zabezpieczony ścianą szczelinową, a także przystąpiliśmy do robót żelbetowych związanych z wykonaniem fundamentów budynku i elementów konstrukcyjnych dwóch podziemnych kondygnacji parkingu. W nadchodzącym tygodniu planujemy zabetonować dwie kolejne sekce płyty fundamentowej.\nZapraszamy do obejrzenia kilku zdjęć z placu budowy (fot. Radek Kurzaj).


Jezioro Turkana. Dalej, niż na koniec świata - AfrykAnka\nJezioro Turkana. Dalej, niż na koniec świata\n„To nie jest miejsce dla słabych ludzi” – pomyślałam patrząc na jezioro Turkana. Otaczał nas iście marsjański krajobraz…\nJezioro Turkana – zagrożone szmaragdowe morze\nOjczyzna ludu Turkana\nJedziemy już kolejną godzinę, krajobraz za oknem zmienił się z „intrygującej pustki” w „bezkresną nicość”. Jest coś fascynującego w takich pejzażach, dających wrażenie nic innego nie istniało. Tylko tu i teraz, pozbawione niepotrzebnych balastów cywilizacji.\nNa samotnym drzewie widzimy zawieszone kanistry na wodę. Kiedyś ktoś będzie tu jechał, być może wtedy ich właściciele pojadą po najcenniejsze dobro. Ale kiedy? I jak o tym transporcie się dowiedzą? Nie udaje mi się tego dowiedzieć. Nagle, zza kolejnego wzgórza wyłaniają się wiatraki. Stojące rzędem młócą niestrudzenie powietrze. Dzięki nim w głąb kraju dotrze prąd. Loiyangalani, największe miasto w okolicy, wciąż zasilają generatory i baterie słoneczne.\nA my jedziemy i jedziemy…\nKanistry czekały na wodę…\nFarma wiatrowa nad jeziorem Turkana.\nJesteśmy już prawie u celu. Jeszcze najwyżej godzina jazdy. I wtedy Turkana objawia całe swe piękno. Fale mienią się płynnym złotem, zachodzące słońce ogromnieje z każdą chwilą.\n– Tutaj. Tu jest najpiękniej. – mówi nasz kierowca zatrzymując auto. I oczywiście ma rację. Przejechał tę trasę dziesiątki razy i doskonale wie, że ta samotna akacja jest najlepszą oprawą odchodzącego dnia. W uszach słyszę „Kothbiro” – nagranie z filmu „Wierny ogrodnik”, idealnie pasuje do tej chwili…\nByć może taki sam piękny zachód słońca towarzyszył pracującym tu badaczom, bo jezioro jest uważane za jedno z miejsc gdzie żyli przodkowie człowieka. Słynny paleontolog Richard Leakey odkrył tu szkielet hominida sprzed 1,6 miliona lat nazywany „Chłopcem znad jeziora Turkana”.\nNa południowym brzegu jeziora jest Wulkan Teleki, nazwany na cześć węgierskiego odkrywcy Sámuela Teleki, który dotarł tu w 1888 r. To jemu zawdzięczamy nazwę Jezioro Rudolfa, którą dopiero w 1975 r. zmieniono na Jezioro Turkana, tak jak było ono nazywane przez lokalne ludy.\nEuropejscy badacze używali też poetyckiego określenia: „szmaragdowe morze”. To bardzo trafna nazwa, bo jezioro jest ogromne (ma ponad 250 km długości i ponad 60 km szerokości, a tym samym jest największym słonowodnym jeziorem Afryki), zaś woda mieni się odcieniami błękitu i turkusu. Jednak biada śmiałkom, którzy chcieliby się tu kąpać!\nWśród idyllicznych wód kryją się krokodyle! Ponoć jednymi, którzy potrafią je obłaskawić są ludzie El Molo – wedle miejscowych wierzeń potrafią nawet z nimi rozmawiać. I być może łatwiej jest dogadać się z krokodylem, niż etiopskim urzędnikiem. Bowiem decyzje sąsiedniego kraju mogą zniszczyć świat nad Turkana.\nPióropusze palm pokazują, gdzie jest ujście jednej z okresowych rzek.\nPoziom wód w jeziorze przez dziesięciolecia się zmienia: raz jest wyższy, raz niższy. Aż 90% wody w jeziorze jest dostarczane przez rzekę Omo, na której wybudowano trzy tamy. Ostatnia (jak na razie, bo planowane są kolejne!) i jak dotąd największa: Gilbe III, ma zatrzymać wodę potrzebną pod wielohektarowe uprawy bawełny i trzciny cukrowej. I gdy zatrzyma wodę – jezioro Turkana (będące domem dla ponad miliona ludzi i stabilizujące klimat całej okolicy) zacznie wysychać.\nBo owszem, część wody przesiąknie i wróci, ale większość wyparuje. Brzmi znajomo? Wszak dokładnie taka katastrofa zdarzyła się z Morzem Aralskim, jednak urzędnicy w Etiopii wiedzą lepiej. Ich kraj ma się rozwijać, by ludziom żyło się lepiej. A że odbędzie się to kosztem innych ludzi…\nAby chronić tutejszy unikalny ekosystem, nad jeziorem Turkana utworzono trzy parki narodowe: South Island NP, Central Island NP i Sibiloi NP. W 1997 r. wpisano je na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO pod wspólną nazwą Parki Narodowe Jeziora Turkana (Lake Turkana National Parks).\nGdy zabraknie wody – nie uda się tu nikomu przetrwać.\nWśród wszechobecnej pustki, widzimy kilka chat. To osada ludu Turkana, będącego prawdziwymi mistrzami przetrwania! Spontanicznie zatrzymujemy się i wysiadamy. Oczywiście będziemy musieli za wizytę zapłacić (i w sumie dobrze byłoby zrobić negocjacje zanim na chwilę wkroczymy w ich życie), ale jesteśmy tak zafascynowani ich światem, że przez chwilę chcemy wierzyć, że wpuszczają nas do siebie z czystej życzliwości.\nOsada Turkana przy drodze.\nNajwiększym skarbem każdej rodziny są rybackie sieci (wiszące praktycznie na każdej chacie) i plastikowe kanistry na wodę. Dopiero po chwili uświadamiam sobie, że liście palm i gałęzie, z których wypleciono te chaty, musiały zostać przyniesione z daleka, bo jak okiem sięgnąć widać tylko pojedyncze akacje.\nTo właśnie tu, daleko na północy Kenii, kręcono sceny filmu „Wierny ogrodnik”. Statystowała w nim połowa mieszkańców miasteczka Loiyangalani, a poetyckie kadry zachwyciły ludzi na całym świecie. Kostiumolodzy nie mieli za wiele pracy, bo tutejsi ludzie na co dzień noszą wyprawiane skóry i tradycyjne fryzury.\nKobiety ze śmiechem dotykają moich rudych włosów. W ich świecie nie wypada być dorosła kobietą i mieć taką strzechę na głowie! Choć jako turystka jestem usprawiedliwiona. Wszak przybywam z dalekiego kraju i nie wiadomo, jakie tam są dziwne obyczaje…\nKobieta z osady.\nNa pierwszym planie spichlerz na suszone ryby.\nWszystkie mamy wiatr we włosach!\nDo świętowania każdy powód jest dobry. Na zachód słońca mieliśmy popłynąć na jezioro, ale bogowie tych wód mieli dla nas inne plany. Wiało tak mocno, że żaden właściciel łodzi nie miał ochoty ryzykować.\nBo co prawda hipopotamów prawie tu nie ma (gdyż aby młodzieniec El Molo został wojownikiem musiał okazać męstwo, zabijając hipopotama, więc niewiele ich ocalało), ale krokodyle i owszem, patrolują tutejsze wody regularnie. Jednak pokusa kąpieli jest zbyt wielka.\nChłopaki zrzucają ubrania i w kąpielówkach chlapią się z radością, ja biorę tradycyjne wiosło i przez chwilę wcielam się w szamankę jeziora. A potem rozpijamy śladowe ilości ginu z lemoniadą (która udaje tonic) – ale i tak wykupiliśmy cały zapas w miejscowym sklepie monopolowym! A że był to dzień ósmy marca, sekcja damska spontanicznie odśpiewała „Dzień Kobiet, Dzień Kobiet, niech każdy się dowie, że dzisiaj jest święto kobiet!”\nPiosenka dla wszystkich pań – prawykonanie nad jez. Turkana 😀\nZapas drinków na naszą imprezę 😀\nLet’s party! Uwaga: tu kąpiesz się na własną odpowiedzialność 😀\nJa jako wodna szamanka.\nJezioro Turkana i kolejny piękny zachód słońca…\nGdy zapada noc, zielonym laserem sięgam gwiazd. Nad nami wędrują bliźnięta, rak, lew, panna… Tylko Krzyż Południa kryje się za horyzontem, pojawi się pewnie dopiero koło północy. Nie szkodzi. Za kilka dni dotrzemy do oazy na pustyni Chalbi – będziemy mieć tam całą noc, by zachwycić się gwiazdami. No i prądu też tam nie ma, więc o zanieczyszczenie światłem nie musimy się martwić 🙂\nZielony laser tworzy klimat imprezy!\nRozlewam drinki na trasie do jez. Turkana 🙂\nZajrzyj do wpisu o wodnym safari na jeziorze Baringo.\nZdjęcia do tego wpisu powstały w marcu 2021 podczas wyprawy Torre „Ludy północnej Kenii”\nPustynie, czyli miejsca poza czasem – audycja u Kasi Stoparczyk\nGoryle górskie. Gdy maluch odkrywa świat…


Widzew Łódź - Wypowiedzi po meczu Widzew II Łódź - Victoria Rąbień - Aktualności\nW środowe popołudnie Widzew II Łódź wygrał z Victorią Rąbień 6:0 i zapewnił sobie awans do IV ligi. Po spotkaniu skomentowali je trener rezerw Jakub Grzeszczakowski i zawodnik Widzewa Daniel Mąka.\nJakub Grzeszczakowski, trener drużyny rezerw\nDzisiejszy awans to efekt naprawdę solidnej pracy na przestrzeni całego sezonu. Cieszę się, że udało nam się ten awans wywalczyć, tym bardziej, że dla potrzeb całej Akademii ważne jest, by drużyna rezerw grała na możliwie najwyższym piłkarsko poziomie. Na podsumowanie sezonu jeszcze przyjdzie pora, przyjdzie też czas na rozkładanie wszystkiego co się wydarzyło w tym sezonie na czynniki pierwsze. Teraz jednak trzeba skorzystać z okazji do tej radości, jaką jest awans do IV ligi i choć w mojej opinii wygranie klasy okręgowej było tak naprawdę naszym obowiązkiem, to nijak nie umniejsza chłopakom ich osiągnięcia.\nDaniel Mąka, zawodnik drużyny rezerw\nPrzeżywałem w swojej karierze różne chwile, były wzloty, były upadki, ale zawsze dawałem z siebie wszystko - tak w pierwszej drużynie jak i na niższych szczeblach rozgrywek. Jestem doświadczonym zawodnikiem, najstarszym w szatni i sporo w swoim futbolowym życiu przeżyłem. Gdy byłem zawodnikiem na granicy pierwszej drużyny Widzewa i drużyny rezerw, ciężko pracowałem, by dawać z siebie jak najwięcej w każdym meczu, bez względu na rywala i bez względu na stawkę, bo taki już jestem. Dziś cieszę się, że mogłem pomóc zespołowi w awansie i cieszę się, że jestem częścią tej drużyny.


Dynamika sprzedaży detalicznej w grudniu 2019 r. | Poradnik Handlowca online\nJesteś tutaj: Dynamika sprzedaży detalicznej w grudniu 2019 r.\nSprzedaż detaliczna w cenach stałych w grudniu 2019 r. była wyższa niż przed rokiem o 5,7% (wobec wzrostu o 3,9% w grudniu 2018 r.). W porównaniu z listopadem 2019 r. miał miejsce wzrost sprzedaży detalicznej o 14,1%. W okresie styczeń-grudzień 2019 r. wzrost sprzedaży detalicznej rok do roku wyniósł 5,4% (wobec wzrostu o 6,2% w 2018 r.) – podaje Główny Urząd Statystyczny.\nWśród grup o znaczącym udziale w sprzedaży detalicznej „ogółem” wyższy niż przeciętny wzrost w grudniu 2019 r. w porównaniu z analogicznym okresem 2018 r. (w cenach stałych) zaobserwowano w przedsiębiorstwach prowadzących pozostałą sprzedaż detaliczną w niewyspecjalizowanych sklepach (o 10,6% wobec wzrostu o 5,1% przed rokiem). Spadek sprzedaży wykazały natomiast przedsiębiorstwa handlujące żywnością, napojami i wyrobami tytoniowymi (o 0,2%).\nSprzedaż detaliczna w cenach stałych w styczniu 2020 r. była wyższa niż przed rokiem o 3,4% (wobec wzrostu o 6,1% w styczniu 2019 r.). W porównaniu z grudniem 2019 r. miał miejsce spadek sprzedaży detalicznej o 20,6% – informuje Główny Urząd Statystyczny.\nDynamika sprzedaży detalicznej w lipcu br.\nSprzedaż detaliczna w cenach stałych w lipcu 2019 r. była wyższa niż przed rokiem o 5,7% (wobec wzrostu o 7,1% w lipcu 2018 r.). W porównaniu z czerwcem 2019 r. miał miejsce wzrost sprzedaży o 2,1% – informuje Główny Urząd Statystyczny.


Porzucony koci transporter pod schroniskiem. To, co znajduje się w środku, nie mieści się w głowie!\nKolejne szokujące porzucenie, które mogło skończyć się znaczenie gorzej dla zwierzęcia! 😰\nOpublikowano 02.07.2021, 15:47 , aktualizacja dnia 04.01.2022, 11:41\nCoraz częściej okazuje się, że ludziom brakuje odwagi cywilnej! I kiedy chcą porzucić zwierzę, nie są w stanie spojrzeć w oczy pracownikom schroniska. Wolą więc tchórzliwie porzucić biedne zwierzę nieopodal, nie bacząc na to, że pomocy ze strony schroniska może nawet nie doczekać.\nKilka dni temu, w schronisku w Péruwelz w Belgii miała miejsce podobna historia. Schronisko było zamknięte. Wolontariusz pojawił się w nim tylko dlatego, że miał sprawdzić, czy wszystkie zwierzęta są zabezpieczone.\nW pewnym momencie usłyszał niepokojące, dziwne dźwięki dochodzące zza ogrodzenia. Postanowił to sprawdzić i odkrył, ukryty pomiędzy innymi rzeczami, które czekały na transport wielkogabarytowy, leżący na ziemi transporter dla kotów. A w środku?!?\nNie, w środku nie było kota.\nWewnątrz transportera leżał wciśnięty do niego na siłę pies. Bez wody, bez jedzenia. W upale. W dzień, w którym schronisko było nieczynne i szanse na to, że ktokolwiek odkryje ten transporter były marne.\nPojemnik był zdecydowanie za mały dla psa, a przez pozbawienie go nie tylko możliwości ruchu, ale tez załatwienia potrzeb fizjologicznych, napicia się wody czy jedzenia, były opiekun naraził psa na powolną i bolesną śmierć.\nNieludzkie traktowanie zwierząt przez ludzi\nTen przykład to już niestety kolejne z serii post pandemicznych porzuceń. Ludzie okazują się okrutni, pozbawieni skrupułów, nieodpowiedzialni. Kiedy fajnie było mieć pieska, żeby z nim wyjść w czasie zakazu na spacer – wszystko było OK. Kiedy doskwierała samotność, kotem był lekarstwem.\nTeraz jednak kiedy puby są otwarte, a znajomi witają nas z otwartymi ramionami i bez maseczek, zwierzęta są nam niepotrzebne i wyrzucamy je na śmietnik.\nTylko dlaczego dodatkowo torturujemy?\nJak pandemia wpłynęła na adopcję zwierząt?\nPracownicy schroniska z Péruwelz są wstrząśnięci. Tak jak i my.\nPorzuconemu psu na szczęście nic poważniejszego się nie stało, ale dla pewności przejdzie kontrolę weterynaryjną. Jego stan zdrowia wydaje się jednak dobry. To cud, że wolontariusz postanowił tego dnia przyjechać do schroniska i usłyszał popiskiwanie tego słodkiego psiaka. Trzymamy kciuki, by szybko znalazł nowy dom, z bardziej odpowiedzialnym opiekunem.\nJeśli chcesz dać porzuconemu zwierzęciu dom, zajrzyj koniecznie do naszych ogłoszeń adopcyjnych


Kto ukradł jutro? - Dominika Czerniak-Chojnacka, Olga Ptak | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nDominika Czerniak-Chojnacka, Olga Ptak\n14 ocen 8 opinii\nWydawnictwo: Albus interaktywne, obrazkowe, edukacyjne\nautyzm niepełnosprawność oczami dziecka\nBo byłam wściekła!\nTerapeuta Ronald Potter-Efron całe życie zawodowe zajmuje się gniewem i złością. W jednej ze jego książek przeczytałam o czterech rodzajach zagrożeń, które wyzwalają wściekłość – brak poczucia akceptacji społecznej, naruszenie głęboko wyznawanych wartości, porzucenie i bezsilność.\nNie mogłam uwierzyć: czyżby to była lista zagrożeń, z jakimi spotyka się rodzic dziecka z niepełnosprawnością? Ależ tak! Z tą „niewielką” różnicą, że zwykle powodem gniewu jest jeden z tych czynników, a tu mamy do czynienia z wszystkimi czterema.\nI jak się nie wściekać, kiedy wszystko jest nie tak, jak miało być?\nPierwsza część książki Kto ukradł jutro, czyli dlaczego nie jest jak z obrazka?, ta „DOROSŁA”, to zapis terapii. Autoterapii. Pisanie zawsze pomagało mi poradzić sobie z rzeczami trudnymi. Dziś, z perspektywy trzech lat po napisaniu książki, patrzę na wszystko jednak inaczej, mam świadomość, że tego rodzaju uczuciowa mieszanka wybuchowa towarzyszy większości rodziców, stających w obliczu olbrzymiego wyzwania – niepełnosprawności dziecka. Dzielę się tym tekstem, nie dlatego byście myśleli, że inni są od was lepsi, że są z żelaza i znoszą wszystko bez mrugnięcia okiem. Nie! Jedni zażywają leki uspokajające lub antydepresanty, inni borykają się z chorobami autoimmunologicznymi, kłócą się z rodziną i bywają potwornie, potwornie sfrustrowani i zmęczeni.\nPierwsza część książki jest więc zapisem walki odbywającej się na linii JA – INNI LUDZIE, druga natomiast pozwala zrozumieć, skąd biorą się problemy z komunikacją w relacji JA – DZIECKO. To podróż do dziwnego, fascynującego świata chłopca, w którego mózgu wszystko poukładane jest inaczej. Wraz z nim wędrujemy przez zakamarki osobliwej rzeczywistości, w której wszystko się „rozpadło” i nic do siebie „nie pasuje”. A przecież to ten sam w świat, w którym żyjemy ty i ja.\nDlaczego wydałam tę książkę?\nBo do głębi byłam poruszona siłą obrazów, jakie nakreśliła Olga Ptak, opisując swój świat, świat matki, która zmaga się z niepełnosprawnością własnego dziecka.\nTakich matek – bezradnych, złych na cały świat, zadających sobie pytanie, dlaczego mnie to spotkało?, osamotnionych w walce o zdrowie, życie swojego dziecka – jest z całą pewnością więcej, niż zdajemy sobie z tego sprawę. Muszą radzić sobie w świecie, który stawia im przeszkody nie do pokonania i rani okrutnie, bo nikt nie rozumie, z czym muszą mierzyć się każdego dnia…\nKsiążka Olgi Ptak Kto ukradł jutro? to zapis sytuacji, emocji, próba nazwania tego, co wydaje się nie mieć nazwy, oraz uporządkowania świata pełnego oczekiwań i wyobrażeń związanych z macierzyństwem, a który rozpadł się całkowicie.\nTo także podróż do świata dziecka, które inaczej niż my postrzega i odczytuje otaczającą go rzeczywistość. Dzięki temu spotkaniu może łatwiej będzie go nam zrozumieć i z większą empatią nie tylko patrzeć na rodziców, opiekunów dzieci, ale także wejść do tego świata i być w mądry sposób pomocnym.\nRównocześnie Autorka daje nadzieję, że w wielu przypadkach buntując się, walcząc o wsparcie specjalistów, terapeutów, bliskich, dzięki zdobytej wiedzy i doświadczeniom można zrozumieć i scalić to, co wydaje się niemożliwe.\nTa niezwykła książka zabiera nas w niełatwą podróż i otwiera przed nami nowe horyzonty. Jest głosem tych wszystkich, którzy są cichymi bohaterami każdego dnia.\nJuż nie sposób przejść obojętnie.\nZdzisław Beksi... Zdzisław Beksiński,...\nJerzozwierz. P... Olga Ptak\nKsiążka przeczytana "jednym tchem" być może dlatego, że mówi o losie, przemyśleniach rodziców dzieci niepełnosprawnych. Wszystko to jeszcze niedawno przeżywałam. Myślę, że każda mama dziecka z niepełnosprawnością mogła by napisać podobną książkę, w moim wypadku nawet z gatunku - thriller medyczny. Z dużo gorszymi przeżyciami. Szacun dla autorki, za odwagę i wydanie tej książki. Polecam.\nKsiążka przeczytana "jednym tchem" być może dlatego, że mówi o losie, przemyśleniach rodziców dzieci niepełnosprawnych. Wszystko to jeszcze niedawno przeżywałam. Myślę, że każda mama dziecka z niepełnosprawnością mogła by napisać podobną książkę, w moim wypadku nawet z gatunku - thriller medyczny. Z dużo gorszymi przeżyciami. Szacun dla autorki, za odwagę i wydanie tej...\nKilka razy w życiu prowadziłam spotkania ze studentami. Dodam, że były to osoby przygotowujące się do zawodu nauczyciela, dlatego moje opowiadanie o autyzmie było dla mnie niesamowicie ważne, bo mogłam osobom, które kiedyś będą uczyć pokazać i wyjaśnić, aby otworzyć ich na odmienność. Każde takie uświadamianie otwierałam pytaniem do zebranych, z czym kojarzy im się niepełnosprawność. Były wypowiedzi o problemie z poruszaniem się, niesprawności wzroku, źle działającym słuchu, braku umiejętności mówienia. Studenci wymieniali takie atrybuty jak wózek inwalidzki, laski, kule, balkoniki, okulary, aparaty słuchowe, cewniki. Byli obeznani. Później pokazałam filmik z dzieckiem bawiącym się ciastoliną, spacerującym, układającym klocki, a na koniec zadałam pytanie, czy wiedzą, że tak może wyglądać niepełnosprawność? Powstało poruszenie. Jak to? Przecież to dziecko porusza się w normie. Bawić też się bawi. Puzzle układa, figurki lepi, patyki zbiera, psa karmi. Jak dziecko wykonujące polecenia może być niepełnosprawne? Pokazałam filmik z zestawem ubrań i poleceniem „ubierz się”. Zobaczyli kilkulatkę, która ma problem od czego zacząć więc najpierw założyła spodnie, a później próbowała wcisnąć rajstopki, a później powstał jeden wielki krzyk, bo tak się nie dało. Zaczęłam od nowa: wydałam polecenie: zdejmij spodnie, załóż rajstopy, załóż spodnie. Studenci byli w szoku. Kto z nas jest przygotowany na zetknięcie się z niepełnosprawnością, której nie widać? Którą trudno zrozumieć? Nikt. Nikt nas tego nie uczy. Nikt nam nie pokazuje, nie wyjaśnia. Zostajemy rzuceni na pełny ocean i mamy nie utonąć otoczeni zaskakującą, bo nietypową niepełnosprawnością, która sprawia, że każdy z rodziców takiego dziecka od czasu do czasu zadaje sobie pytanie: „Kto ukradł jutro?”. Od niego się nie ucieknie, bo widzi się inne dzieci, przypomina się, że samemu urodziło się zdrowe dziecko, a później odkryło jego niezwykłą urodę, ale od odkrycia inności do diagnozy była daleka droga, bo nie zawsze trafi się na odpowiednich specjalistów, a orzeczenie otwiera drogę do większej ilości terapii. Kiedy już ma się to orzeczenie to liczba kłód rzucana pod nogi sprawia, że sporo małżeństw się rozpada, rodzice mają depresje, żyją na skraju ubóstwa, są wykluczani z systemu, tracą kolejnych znajomych, bo nikt nie chce u siebie ludzi z krzyczącym z nieznanych powodów dzieckiem i to jak długo utrzymają się na powierzchni zależy od ich samozaparcia.\n„Kto ukradł jutro?” to świetna publikacja zabierająca czytelników w różne aspekty życia. Autorka pokazuje nam, że mamy prawo nie wiedzieć, nie być świadomi istnienia wielu niepełnosprawności. Uświadamia czytelników, że rodzice nie muszą być specjalistami, bo w zderzeniu z innością swojego dziecka często nie mają sił, bardzo często wypierają świadomość urody dziecka, a bliscy i napotkani ludzie objaśniają matkom odmienne zachowanie dziecka ich nieporadnością, niedoświadczeniem, nieogarnięciem, złym podejściem wychowawczym. Każde zachowanie dziecka jest jak wielka fala na oceanie, w które rodziny zostały wrzucone. Jedni je dostrzegą, a innym mają objaśniane, że toną, bo nie potrafią pływać.\nZwykle czytając wyszukuję w książkach cytaty, z którymi bardzo się zgadzam, które uważam za mądre i chciałabym w ten sposób zachęcić czytelników do sięgnięcia po publikację. W przypadku książki Olgi Ptak przestałam zaznaczać je po kilkunastu stronach, bo zauważyłam, że każdy kolejny akapit chciałam Wam zacytować! A wszystko przez to, że jest to lektura niesamowicie prawdziwa, dobitna, pokazująca życie matek dzieci z autyzmem, a do tego napisana z humorem, dystansem, bez obwiniania kogokolwiek. Wszystko zebrane pięknie w całość, wszystko opisane tak, że możemy dowiedzieć się o codziennych doświadczeniach, wyzwaniach, zmęczeniu, frustracjach, złośliwościach, które słyszymy (ile ja ich usłyszałam to nie zliczę), o wszystkich „wujkach i ciotkach dobrych radach”, które ocenią zachowanie dziecka, o specjalistach, którzy wbiją szpileczki zamiast pomóc, o pracownikach pomocy społecznej, którzy systemowo nie mają dla takich rodziców wsparcia, bo to przecież nie obłożnie chore dziecko.\nDostajemy tu obraz społeczeństwa tolerującego niepełnosprawność, ale tylko taką, która nie przeszkadza, taka, która nie jest inwazyjna, siedzi spokojnie w wózku i można matce pomóc przytrzymując drzwi… Jednocześnie Olga Ptak tłumaczy takie postawy. Pokazuje rodzicom, że owe zamknięcie to efekt braku wiedzy, baraku kontaktu, izolowania niepełnosprawnych, zamykania ich w placówkach domach, aby nie było z nimi kłopotu w miejscach publicznych. A później wobec tego społeczeństwa, które nigdy nie widziało i nie doświadczyło ma się oczekiwania. Olga Ptak pięknie, żartobliwie, sarkastycznie, ironicznie pokazuje wiele życiowych sytuacji. Pokazuje z jednej strony społeczeństwo (czyli też nas) i tłumaczy brak świadomości, a z drugiej tłumaczy, że musimy zdobywać tę wiedzę, bo teraz mamy do niej dostęp, musimy być bardziej otwarci na różnorodne zachowania, bo nigdy nie wiemy, co się pod nimi kryje. Autorka wydaje się wchodzić przez ściany do domów, w których są rodziny z niepełnosprawnymi dziećmi i pięknie opisuje wyzwania, przeszkody, walkę o terapię, zajęcia dla dziecka, utrzymanie się na rynku pracy, brak ogólnodostępnych informacji, dzięki którym rodzice wiedzieliby, gdzie szukać pomocy, po jaką terapię sięgnąć, jak rozwiązać codziennie problemy dzieci, jak im pomóc dorosnąć do samodzielności. Każdy rodzic musi na nowo wyważać drzwi, na nowo szukać skutecznych sposobów walki o swoje dziecko, a wszystko przez to, że autyzm to nietypowa niepełnosprawność. Jednym pomaga określony sposób pracy, innym nie. I to kopanie się z poszukiwaniem, kopanie się z innym funkcjonowaniem, brakiem środków na terapię i wieloma mniejszymi i większymi wyzwaniami jest pięknie opisane w książce.\n„Kto ukradł jutro?” to pozycja dwutomowa. Pierwszy z tomów zabiera nas w świat pięcioletniego Leona, który pokazuje nam, z jakimi trudnościami musi sobie radzić, jak wielką ma trudność ze skupieniem uwagi, kiedy wszystkie dźwięki w przedszkolu mają podobne natężenie, jaką trudność ma w pisaniu szlaczków, jak bardzo boli kontakt z wodą, papierowymi ręcznikami, dotyk obcych osób, jedzenie, jakim problemem jest wydalanie, korzystanie z innych toalet, próbowanie nowych smaków. Świat urasta tu do nielogicznego, chaotycznego zbioru zasad, bodźców, nad którymi nie da się zapanować inaczej niż krzykiem, kręceniem i autoagresją. W tle jest mama borykająca się z trudami dziwnych zachowań dziecka. Książkę tę można czytać z własną pociechą, aby pokazać jej z jakimi wyzwaniami muszą borykać się ich koleżanki i koledzy.\nDruga część to wspomniane przeze mnie spojrzenie na przeszkody, z jakimi musza radzić sobie matki. Czytelnicy mogą zrozumieć jak wygląda nasza codzienność, jak banalne rzeczy urastają do rangi wypraw na Księżyc, jak to, co dla innych jest proste i mechaniczne dla nas jest wyzwaniem wymagającym ciągłej czujności, bo małe potknięcie może sprowadzić lawinę niemiłych i niebezpiecznych wydarzeń.\nWielkim plusem tych publikacji jest to, że autorka pokazuje nam świat rodzin, w których jest autyzm bez moralizowania. Mamy tu spojrzenie pełne zrozumienia i dla autobusowych pouczaczy i dla matek, które zaciskają szczęki słysząc kolejne komentarze. Wchodzimy w niesamowicie trudny świat rodziców bez koloryzowania, bez upiększania, objaśniania, że w sumie to nie tak źle i jeśli ktoś czuje, że jest źle to znaczy, że ma za duże wymagania. Tu każda potrzeba i rozterka rodzica, każda przespana na podłodze w szpitalu noc potraktowana jest na serio. Olga Ptak podpowiada jak każdy z nas może pomóc takiemu rodzicowi, jak rodzice mogą pomóc sobie. Ukazane przez autorkę sprawy przeplatają trudne tematy i duża dawna humoru, przez co łatwiej przyswoić sobie poruszane problemy, łatwiej zdystansować się, popatrzeć na siebie z innej perspektywy. Także dla rodziców jest to pouczająca książka, bo cały ten ogrom objaśniania im świata mogą podsumować, popatrzeć na niego z boku i spróbować inaczej spojrzeć na osoby zaczepiające z powodu nietypowego zachowania dziecka.\nKilka razy w życiu prowadziłam spotkania ze studentami. Dodam, że były to osoby przygotowujące się do zawodu nauczyciela, dlatego moje opowiadanie o autyzmie było dla mnie niesamowicie ważne, bo mogłam osobom, które kiedyś będą uczyć pokazać i wyjaśnić, aby otworzyć ich na odmienność. Każde takie uświadamianie otwierałam pytaniem do zebranych, z czym kojarzy im się...\nCzytałam wiele pozycji o tematyce autyzmu ta ksiazka jak narazie jest jedna z moich ulubionych dzieki jezykowi ,szczerosci i praktycznosci jaka mozna uzyc majac lub pracujac z dziecmi uczacymi sie inaczej\nSuper ksiazka warta przeczytania jak i wracania do niej\nTo jest historia jakby “wyjęta z ust“ wielu matek. Jej prawdziwość aż boli. I niestety lepszego jutra nie będzie.\nPoruszające świadectwo matki autystycznego dziecka. Kobieta otwiera oczy na znieczulicę i brak śiadomości w społęczeństwie. Przedstawia swoje reflekc=sje nad ettkietką tzw trudnego dziecka. Kiedyś po prostu nie diagnozowano całego spektrum zaburzeń. Jako matka walczy każdego dnia o jakikolwiek postęp, czy brak regresu u synka. Spotyka się z brakiem zrozumienia, oburzeniem, kiedy chłopiec nie zachowuje się jak inne dzieci. Olga ptak wyjaśnia, z jakimi biurokratycznymi przeszkodami musi się codziennie borykać, jak trudno jest znależć sensowną rehabilitację. problemem są finanse gdyż dziecko niepełnosprawne musi być pod stałą opieką, dlatego też praca zarobkowa rodzica jest wykluczona. Zresztą autycy nienawidzą odstępstw od rutyny, nowych osób w swoim otoczeniu, a każdy bodziec odczuwają kilkunastokrotnie silniej.\nW drugiej zaś części mamy pamiętnik czy notes autystycznego chłopca. Autorka stara się zwerbalizować odczucia, uczucia, sposob postrzegania świata. Uwrażliwia na specyficzne zachowania takich dzieci, daje rady i wskazówki jak walczyć o zdrowie dziecka, wnioskować o turnusy rehabilitacyjne. Leon opisuje rzeczywistość ze swojej perspektywy. Zaskoczyła mnie jego ciekawość świata, motywacje do działąnia, interpretacja zachowań innych ludzi, niezdolność do oszukiwania i kłąmania.\nPoruszające świadectwo matki autystycznego dziecka. Kobieta otwiera oczy na znieczulicę i brak śiadomości w społęczeństwie. Przedstawia swoje reflekc=sje nad ettkietką tzw trudnego dziecka. Kiedyś po prostu nie diagnozowano całego spektrum zaburzeń. Jako matka walczy każdego dnia o jakikolwiek postęp, czy brak regresu u synka. Spotyka się z brakiem zrozumienia, oburzeniem,...\nKsiążka ta powstała na wkurwie - i bardzo dobrze jej ten stan emocjonalny autorki robi! Bo to zaangażowany głos matki borykającej się tu i teraz (a więc w Polsce 2. dekady XXI wieku) z systemem, społeczeństwem i własną kobiecością/człowieczeństwem wobec niepełnosprawności jej dziecka. I jest to walka na tylu planach wyczerpująca i nierówna, że ręce opadają... Nie będę przytaczać przykładów na starcie z biurokracją, bezdusznością czy zwykłą głupotą; nie dlatego, że nie są one warte uwagi; są WARTE, a jakże, ale osłabia mnie to, ogarnia mnie poczucie totalnej niemocy i wstyd za cały system...\nA jednocześnie jest to książka bardzo pozytywna, jakże pro-life; część, która oddaje głos dziecku dotkniętemu nadwrażliwością sensoryczną zdziera łuski z oczy; działa jak uderzenia obuchem w głowę: jest klarowne, czyste i dosadnie niewinne.\nPowinno powstawać więcej takich książek-świadectw, objaśniających "funkcjonowanie" osób nienormatywnych pod względem doświadczenia tego świata; myślę, że wielu z nas, normalsów, dobrze by to zrobiło, wybudzając nas ze strefy komfortu\nKsiążka ta powstała na wkurwie - i bardzo dobrze jej ten stan emocjonalny autorki robi! Bo to zaangażowany głos matki borykającej się tu i teraz (a więc w Polsce 2. dekady XXI wieku) z systemem, społeczeństwem i własną kobiecością/człowieczeństwem wobec niepełnosprawności jej dziecka. I jest to walka na tylu planach wyczerpująca i nierówna, że ręce opadają... Nie będę...\n"Otóż Olga Ptak jest zła. Pisze książkę „Kto ukradł jutro, czyli dlaczego nie jest jak z obrazka?” nie ukrywając, że powstała ona z wściekłości. To niespotykane dzieło autoterapii, ale i wnikliwego wglądu w umysł dziecka dotkniętego autyzmem. „Kto ukradł jutro” to przede wszystkim dwie książki w jednej. W pierwszej części jesteśmy świadkiem dotkliwych nierówności społecznych, rodzicielskich czy urzędowych, które dla samej autorki miały być formą autoterapii, ale również krzykiem do czytelnika: „hej, jesteśmy tutaj, żyjemy w tym samym świecie, nie osądzaj zbyt pochopnie”. Czytałam i kurczyłam się w sobie zachodząc w głowę czy ja przypadkiem nigdy nie walnęłam jakiejś gafy i nie sprawiłam przykrości komukolwiek w duchu osądzając jakieś dziecko, zwalając na „bezstresowe wychowanie”. Taką siłę ma ta lektura. Autorka wytyka palcem wszystkie absurdy i walczy. Walczy o swoje dziecko, o siebie, o każdego przyszłego rodzica dziecka ze spektrum autyzmu. "\n"Otóż Olga Ptak jest zła. Pisze książkę „Kto ukradł jutro, czyli dlaczego nie jest jak z obrazka?” nie ukrywając, że powstała ona z wściekłości. To niespotykane dzieło autoterapii, ale i wnikliwego wglądu w umysł dziecka dotkniętego autyzmem. „Kto ukradł jutro” to przede wszystkim dwie książki w jednej. W pierwszej części jesteśmy świadkiem dotkliwych nierówności...\nNie wiem, naprawdę nie wiem, jak mam napisać o książce Olgi Ptak, żeby jej nie zepsuć. Przyznam, że nie jest łatwo opowiadać o rzeczach tak dobrych, tak dobrze napisanych, tak potrzebnych i trudno jest znaleźć jedno zdanie czy jedno słowo, to właściwe, które sprawi, że sięgną po nią inni. Bo my śpimy a ta książka otwiera oczy.\nKłębi się we mnie mnóstwo emocji, złość, bezsilność, frustracja (ale złości na głupotę ludzką i bezduszność najwięcej). Ale też podziw. I wdzięczność. I radość. Że ta historia nie jest moją … Brzmi okropnie, prawda? Obawiam się, że Wy też tak pomyślicie …\nPierwsza część to rozmowa z małym chłopcem – pięciolatkiem Leonem. Leon ujął mnie od pierwszego zdania i swoim urokiem przebił nawet Małego Księcia (nie przesadzam). Leon jest autystykiem i opowiedział mi o swoim świecie … Fascynującym, dla mnie, matki zdrowego nastolatka. Matki, która ten świat (Leona) może obserwować z daleka, bez zaangażowania i może się nim zachwycić. Ponieważ jest tak odmienny od tego, co zna. Ponieważ nie musi w nim uczestniczyć.\nA potem, w drugiej części, miałam okazję porozmawiać z mamą, która z kolei opowiedziała mi o swoim świecie – rodzica niepełnosprawnego chłopca. O tych wielkich rzeczach i o tych codziennych, tych które dla mnie są normalne, niezauważalne, mechaniczne a dla niej każdorazowo są górą, na którą jak Syzyf musi się wspinać (i pchać głaz codzienności).\nAutorka ma w sobie cenną umiejętność, która pozwala jej opowiedzieć o swoim życiu (z niepełnosprawnym dzieckiem) bez wzbudzania w nas wstydu czy winy, bez mędrkowania i moralizowania. (A mogłaby!) Robi to w sposób zwyczajny, naturalny i choć przyznam, że osobiście niejednokrotnie się zawstydziłam, uzmysławiając sobie niektóre aspekty mojej postawy, to poczułam raczej wdzięczność do Pani Olgi niż oburzenie, że śmiała mi wytknąć to i owo. (Nie taki miała zamiar i to się czuje)\nOlga Ptak przybliża nam swój świat, który jest niewiarygodnie trudny, przyznając się bez wstydu do swojej bezsilności i nie raz frustracji ale bez jakichś pretensji czy złości, choć bywa wściekła. Nie oczekuje też ani współczucia ani rozgrzeszenia. Bardziej zrozumienia. I to właśnie sposób opowiadania o tej skale, którą każdego dnia pcha pod górę, przemówił do mnie najbardziej. Bo chciałam słuchać. Bo chłonęłam wszystkie jej historie i choć przy potyczkach z NFZetem czasem się nawet zaśmiałam, był to raczej śmiech przez łzy.\nNie umiem powiedzieć więcej. Za dużo mam emocji. Coś się zmieniło w moim życiu i myślę, że zmieni coś w życiu każdego, kto przeczyta tę książkę ale za każdym razem w innym stopniu i inaczej. Taka magiczna jest ta historia.\nSpotkanie z Leonem i jego mamą zajmie Wam jedno popołudnie ale gwarantuję, że TO popołudnie wpłynie na Wasze życie. A jeśli Wy chcecie zrobić coś dla dzieci niepełnosprawnych i ich opiekunów, to przeczytajcie tę książkę. I pomyślcie. To BARDZO dużo.\nKłębi się we mnie mnóstwo emocji, złość,...\nDodaj cytat z książki Kto ukradł jutro?


Izolacje natryskowe budynków inwentarskich - Drewnolim\nIzolacje natryskowe budynków inwentarskich\nDziałamy na terenie całej małopolski w tym:\nKraków, Tarnów, Nowy Sącz, Zakopane, Nowy Targ, Wieliczka, Gorlice, Bochnia, Niepołomice, Rabka-Zdrój, Limanowa, Mszana Dolna oraz okolice.\nOcieplenie budynku jest jednym z podstawowych obowiązków o które powinna zadbać każda osoba zajmująca się hodowlą zwierzyny. Izolacje pianką poliuretanową to jedna z najbardziej polecanych technologii w przypadku ociepleń tego typu pomieszczeń. Posiada ona wiele zalet o których warto wiedzieć, stojąc przed wyborem pomiędzy styropianem, wełną mineraną, czy właśnie pianką poliuretanową.\nSzczelność, to jedna z właściwości, które są szczególnie ważne w przypadku budynków inwentarskich. Brak przeciągów i odpowiednia temperatura może mieć ogromne znaczenie w odpowiednim prowadzeniu hodowli.\nFirma Drewnolim wykonuje profesjonalne ocieplanie budynków inwentarskich na terenie całego województwa małopolskiego. Jeżeli chcieliby Państwo skorzystać z profesjonalnych usług izolacji natryskowych, zachęcamy do kontaktu. Dowód profesjolanie wykonanej pracy znajdą Państwo na naszej podstronie „Zobacz jak pracujemy„, gdzie przedstawiamy filmy na których wykonujemy naszą codzienną pracę.Chcesz się z nami skontaktować?\nNasze zlecenia związane z izolacjami natryskowymi realizujemy na terenie całej małopolski. Najczęściej oczywiście w większych miastach, jak:\nizolacje natryskowe Tarnów\nizolacje natryskowe Nowy Sącz\nizolacje natryskowe Nowy Targ\nizolacje natryskowe Wieliczka\nizolacje natryskowe Gorlice\nizolacje natryskowe Niepołomice\nizolacje natryskowe Rabka-Zdrój\nizolacje natryskowe Limanowa\nizolacje natryskowe Mszana Dolna


Astrolog – program z duszą\nStart Czytelnia Wywiady Astrolog – program z duszą\nPrzypominamy pierwszy wywiad Astrolabium, który z twórcami programu Astrolog został przeprowadzony w marcu 2004 roku. Według dostępnych nam informacji od tamtego czasu ukazała się już kolejna wersja Astrologa, która posiada nowe funkcje nie omawiane w tym wywiadzie. Wszystkich zainteresowanych programem odsyłamy na stronę domową www.astrolog.info.pl.\nAtrolabium: Witam Panów bardzo serdecznie i dziękuję za przyjęcie zaproszenia Astrolabium do rozmowy na temat Waszego programu.\nJan Chwiszczuk: Witam, gratuluję nowego portalu i życzę, żeby się pomyślnie rozwijał. Już teraz widzę, że strona będzie prowadzona ekspresyjnie, dynamicznie i swobodnie. Pomysł na Astrolabium i sposób jego prowadzenia bardzo mi się podoba. Pamiętam jak kilka miesięcy temu znajoma wróżka przepowiedziała mi ważne wydarzenie na polu astrologicznym. Kto wie, czy nie chodziło jej o nasze spotkanie?\nZbigniew Arański: Witam wszystkich. Bardzo się cieszę z możliwości kontaktu z miłośnikami astrologii, jaką daje Astrolabium i myślę, że to dobrze, że taka strona powstała. Ma nie tylko interesującą i różnorodną tematykę, ale bardzo ładną i harmonijną szatę graficzną. Myślę, że wraz z nadchodzącą wiosną rodzi się nowa jakość w międzypokoleniowych kontaktach zarówno profesjonalnych astrologów jak i amatorów, zgłębiających dopiero tajniki astrologii.\nA.: Są Panowie autorami polskiego, wiodącego programu astrologicznego Astrolog. Proszę powiedzieć ilu jest użytkowników pełnej, płatnej wersji programu?\nJ.Ch.: Na to pytanie nie możemy dać pełnej odpowiedzi z kilku powodów. W każdym razie jest to więcej niż sto i mniej niż tysiąc.\nA.: Który ze znanych astrologów jest użytkownikiem Waszego programu?\nJ.Ch.: Jest wśród nich Leon Zawadzki, Waldemar Galoss z Warszawy, Margot Graham, która jest przewodniczącą Warszawskiej sekcji astrologicznej działającej przy Polskim Towarzystwie Psychotronicznym, Andrzej Opejda – jeden z pierwszych popularyzatorów astrologii w polskim internecie. Jest równiż Joanna Godecka, Katarzyna Grela, Andrzej Jamróz oraz Leszek Weres, który ma starą, jeszcze DOS-ową, wersję naszego programu.\nZ.Arański J.Townley, J.Chwiszczuk\nA.: Czy wśród użytkowników są tylko Polacy?\nJ.Ch.: Program jest robiony tylko w wersji polskiej i w konwencji stosowanej przez Polaków (fakt, że Astrolog ma swój wpływ na tą konwencję). Jest używany za granicą, również za oceanem, ale w każdym przypadku są to Polacy. Poza krajanami jest kilku Czechów. Ceniony jest też przez Rosjan, choć nie mamy stamtąd żadnego zarejestrowanego użytkownika.\nA.: Mają Panwie świadomość wpływu, jaki wasz program wywiera na polską konwencję astrologiczną. Proszę powiedzieć, czy w takim razie uwzględniacie w pracy nad programem głos renomowanych polskich astrologów?\nJ.Ch.: Mamy pełną świadomość wpływu na polską astrologię. Wiele naszych propozycji się przyjęło, spotyka się w rozmowach między astrologami "stosuję szkołę Arański-Chwiszczuk". W pracy nad programem oprócz własnych pomysłów, uwzględniamy sugestie użytkowników, zarówno znanych, jak i tych zwyczajnych, jeśli propozycje są sensowne, a często są to cenne uwagi.\nZ.A.: Mamy zaszczyt od wielu lat konsultować się z wybitnym polskim astrologiem, autorem wielu książek i artykułów Leonem Zawadzkim, który używa naszego programu bodajże od roku 1991. Osobiście często jestem Jego gościem w Bielsku-Białej. W zeszłym rokui ustaliliśmy, że wraz z Jego nową książką Ariadna Misterium umieścimy w programie zawarte tam tematy, między innymi będzie możliwość obliczenia i krótkiej interpretacji Dób, Domów i Pasm Księżycowych, oraz umieścimy w programie opisy 360 stopni zodiakalnych. Te opcje zostały dodane do programu, dzięki materiałom Pana Leona.\nA.: Tworzycie program razem. Czym każdy z Was się dokładnie zajmuje?\nZ.A.: Program Astrolog jest realizacją wizji Jasia. On jest astrologiem i z tej racji najlepiej wie, co w takim programie jest astrologowi potrzebne do pracy. Niektórzy zarzucali nam, że program jest mało windowsowy. Ale Jasiu świadomie dbał o to, żeby program był przejrzysty i przyjazny w obsłudze i tym samym ukrócał moje programistyczne zapędy. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że miał rację. Horoskop na ekranie jest taki jak na wydruku, można natychmiast go interpretować, jest czytelny, a posługiwanie się programem jest bardzo proste. Wszystko jest przemyślane i na swoim miejscu, nie ma zbędnych ozdobników i wodotrysków. Ja zajmuję się realizacją tej wizji od strony obliczeniowej i algorytmicznej. Jasiu mówi – przydałoby się zrobić grafy planetarne czy figury planetarne – wtedy siadam i staram się stworzyć odpowiedni algorytm, który by je wykreślał. Albo – potrzebna jest możliwość uwzględnienia ayanamsy – i wtedy moim zadaniem jest ją obliczyć, a ponieważ chcemy żeby program był bardzo precyzyjny, więc staram się to zrobić najdokładniej, uwzględniając wszelkie aberracje, nutacje, ruchy własne itp. korzystając z najdokładniejszych danych katalogowych i mojej wiedzy matematyczno-astronomicznej. Jasiu zajmuje się ponadto interfejsem, grafiką, dystrybucją i kontaktem z użytkownikami. Jego dziełem są też ciągle rozwijane opisy interpretacyjne.\nPoczątki pracy nad Astrologiem - 1992 rok\nA.: Wróćmy teraz do początków pracy nad programem. Jak to się stało, że zaczęliście nad nim pracować razem?\nJ.Ch.: Spotkaliśmy się 15 lat temu w na wczasach radiestezyjnych w Przyjezierzu, organizowanych przez najsilniejszy wówczas ośrodek w Bydgoszczy. Zbyszek miał wtedy obliczenia radixowe pozycji planet i domów z rysunkiem kółka horoskopu na komputer Spectrum (64 kB pamięci operacyjnej z wgrywaniem programu z magnetofonu). Ta wersja była następczynią po wersji na lampowej Odrze. Udostępnił mi swoje dzieło, ale użytkowanie tego na Spectrum było niezwykle uciążliwe, na piechotę było szybciej. Sprawiłem sobie bardzo drogiego jednego z pierwszych pecetów i zaczęliśmy już wspólnie robić na nim program.\nZ.A.: Jak w środowisku astrologicznym wiadomo, nie ma przypadków. Można powiedzieć, że nasze spotkanie było przeznaczeniem Już wtedy, w 1988 roku, czyniłem nieśmiałe horoskopowe próby obliczeniowe, ale dopiero wysłanie mnie jesienią przez mój Ośrodek Informatyki na 3-tygodniowy kurs do Wrocławia, gdzie mieszkał Jasiu, przyspieszyło znacznie pracę nad programem i spowodowało, że nie tylko zrozumiałem, że przypadków naprawdę nie ma, ale pozwoliło mi to zrozumieć, że współpraca z Jasiem jest czymś ważnym, a nasze spotkanie to dużo więcej jak zwykła wakacyjna znajomość.\nJan Chwiszczuk przy pracy\nA.: Czy są Panowie astrologami?\nJ.Ch.: Tylko ja zajmuję się astrologią, również jej uczę.\nZ.A.: Widziałem Jasia w „akcji” na niejednych targach ezoterycznych i muszę powiedzieć, że Jego umiejętności wywarły na mnie duże wrażenie. Kolejki do Niego były zawsze długie, a ludzie wychodzili zadowoleni z udzielonych rad. Ja raczej astrologiem bym się nie nazwał, jedynie współtwórcą programu astrologicznego.\nA.: O, to bardzo interesujące. Panie Janie czy przyjmie Pan zaproszenie do następnego wywiadu, w którym porozmawialibyśmy na temat Pana warsztatu astrologicznego?\nJan Chwiszuk i ogień\nJ.Ch.: Tak, z chęcią przyjmę zaproszenie do rozmowy na temat mojego warsztatu, choć uważam, że jest wiele ciekawszych postaci do rozważań na ten temat. Mogę od razu powiedzieć, że nie jestem zwolennikiem rozbudowanych technik astrologicznych, staram się robić niewielką ilość obliczeń, bo nadmiar informacji jest dezinformacją, zaś podstawą jest rozwijanie intuicji, która z fachowca tworzy artystę. A jeśli przy interpretacji ma się pomoc od kogoś z zaświatów, to mamy natchnienie i to jest najpiękniejsze.\nA.: Niedawno na polskim rynku pojawiła się Wam konkurencja w postaci programu Urania. Czy mieliście Panowie już okazję zapoznać się z tym programem?\nJ.Ch.: Znamy tylko wersję demonstracyjną Uranii.\nZ.A.: Przyznam się, że nie mam chęci do poznawania innych programów astrologicznych. Po pierwsze, przy Astrologu jest zawsze tyle nowej pracy, że trudno się oderwać, po drugie wolałbym się nie sugerować czyimiś pomysłami. Zależy mi na tym, by Astrolog był programem naszym i niepowtarzalnym.\nA.: Czy konkurencja Was mobilizuje?\nZ.A.: W jakimś stopniu na pewno tak, choć program Astrolog jest naszą pasją i życiem. Ciągle chcemy go doskonalić i rozwijać. A mobilizują nas chyba bardziej użytkownicy i ich sugestie, które staramy się szybko wcielać w życie. Mieliśmy też parę telefonów od użytkowników, po których rosły nam skrzydła i dalsza praca nad programem była jeszcze większą frajdą. Prawdę powiedziawszy, gdyby nie program Astrolog, moje życie byłoby chyba bardzo puste.\nJ.Ch.: Należy podkreślić, że nasza konkurencja nie zmienia toku pracy nad programem. Przeżyliśmy już rosyjskiego STARA, przeżyliśmy Mandalę, przeżyjemy i Uranię.\nA.: Porozmawiajmy teraz o samym programie. Jakie są nowe funkcje w Astrologu 3.5?\nJ.Ch.: Umieściliśmy w niej runy oraz ich układy, tattwy, progresje tercjalne, rozbudowaliśmy planetariusze o Marsjusza, Wenusjusza i Merkuriusza i dobudowaliśmy opcję powrotów planet ciężkich. Wprowadziliśmy symbole sabiańskie wraz z ich interpretacjami oraz opcję szukania aspektów do wierzchołków domów. Włączyliśmy opisy interpretacyjne tranzytów statycznych oraz poszerzyliśmy opisy radixowe o Czarny Księżyc, Chirona i węzły księżycowe. Przede wszystkim jednak stworzyliśmy możliwość podziału spisu osób na wiele baz tematycznych, tworząc narzędzia do ich obsługi. Stworzyliśmy również możliwość graficznego przedstawiania zależności dyspozycyjnych władców planetarnych, rozbudowaliśmy także opcję ustawień programowych, włączając deklarowanie władztwa planetarnego, kolorów tła, a także różne sposoby sortowania opisów interpretacyjnych. Poszerzyliśmy program o domy, doby i pasma księżycowe wraz z ich interpretacjami, które zostały dołączone do interpretacji radixowych. Są również hasłowe opisy interpretacyjne każdego z 360° zodiakalnych, wyświetlanych w horoskopach pojedynczych i porównawczych.\nA.: Która z funkcji programu jest według Was najbardziej niepowtarzalna, stanowiąca 'duszę' programu?\nJ.Ch.: Duszą programu nie jest jakaś konkretna funkcja, ale obraz horoskopu, który można interpretować w 10 sekund po wyświetleniu jej na ekranie monitora. Poza tym nie należy zapominać, że są w nim spore części obu naszych dusz.\nA.: Z którą z funkcji programu mieliście najwięcej problemów?\nJ.Ch.: Najwięcej pracy jest przy obliczeniach astronomicznych, gdyż staramy się osiągnąć ich maksymalną precyzję. Sporo czasu zabrało zaplanowanie funkcjonalnego formularza wprowadzania danych. Trochę trzeba było pogłówkować przy astrokartografii. Niełatwe było dojście do materiałów źródłowych potrzebnych do obliczenia prawdziwej, a nie przybliżonej ajanamsy według którejś z kilkunastu szkół. Ten nowy moduł do astrologii indyjskiej pojawi się już w nowej wersji Astrologa.\nA.: A jakie są plany na przyszłość? Jakie funkcje planujecie zaimplementować?\nJ.Ch.: Do następnej wersji programu przygotowywane jest poważne rozszerzenie interpretacji radixowych, interpretacje do horoskopu kontaktowego. Będzie m.in. zodiak gwiazdowy, mocno rozbudowana astrokartografia, rozbudowany horoskop harmoniczny wg Ebertina, ładniejsze grafy dyspozytorów planetarnych. Generalnie planujemy pracować nad Astrologiem do końca swoich dni; jest to nasza misja, związana zresztą z rozbudowanym układem Palca Bożego (bumerang) w moim horoskopie i obsadzenie 12-go stopnia Wodnika u Zbyszka, o tym nawet napisał Pan Leon Zawadzki w swojej książce Astrolog. [str. 79 przyp. red.]\nA.: Kiedy możemy się spodziewać tych nowych funkcji?\nJ.Ch.: Średnio raz w roku jest nowa wersja Astrologa. Myślę, że w tym roku nowa wersja Astrologa powinna ukazać się na jesieni.\nA.: W którą stronę Panów zdaniem będą ewoluowały komputerowe programy astrologiczne?\nZ.A.: Myślę, że wraz z rozwojem możliwości obliczeniowych i sztucznej inteligencji twórcy oprogramowania podejmą próbę zastąpienia żywego astrologa programem komputerowym. Tak jak to usiłuje się uczynić z arcymistrzami szachowymi. Ale choć w szachach jest ogromna, aczkolwiek skończona ilość możliwości ruchów, to astrolog posiada dodatkowo nie tylko intuicję, ale nierzadko otrzymuje przekaz z Góry, tak więc komputer w odróżnieniu od astrologa - artysty może być tylko dobrym rzemieślnikiem, a to jest już różnica klas.\nA.: Może poinformujmy teraz naszych czytelników, że w Astrolabium pojawi się forum dyskusyjne. Na jakie pytania czekacie?\nJ.Ch.: Cały czas jesteśmy w kontakcie z użytkownikami i odpowiadamy na najróżniejsze pytania. Myślę, że forum poszerzy możliwość kontaktu z użytkownikami programu.\nZ.A.: Spodziewamy się uwag i pytań dotyczących programu Astrolog. To zawsze pomaga nam w naszej pracy nad programem, gdyż staramy się by spełniał on oczekiwania użytkowników.\nA.: Czego mogę Panom życzyć na koniec naszej rozmowy?\nJ.Ch.: Żebyśmy do końca naszych dni mogli pracować nad Astrologiem i aby był on wiecznie żywy.\nA.: I tego Panom życzę! Dziękuję za rozmowę.


Aparat NIKON Coolpix B500 Czarny - Media Expert\nProdukty\tTelewizory i RTV Telewizory i RTV (4287)\nAGD AGD (2750)\nAGD do zabudowy AGD do zabudowy (4865)\nAGD małe AGD małe (9128)\nKomputery i tablety Komputery i tablety (5196)\nSmartfony i telefony Smartfony i telefony (3555)\nFoto i kamery Foto i kamery (1698)\nKonsole i gry Konsole i gry (2416)\nRowery i skutery Rowery i skutery (1654)\nSport i rekreacja Sport i rekreacja (2617)\nDla dzieci Dla dzieci (7868)\nWarsztat Warsztat (5408)\nDom Dom (8920)\nOgród Ogród (2494)\nZdrowie Zdrowie (750)\nSklep Mediaexpert.pl Foto i kamery APARATY KOMPAKTOWE Aparat NIKON Coolpix B500 Czarny\nDodaj opinię i wygraj 750 zł co tydzień! Kolor obudowy:\nCzarny Stabilizator obrazu:\nOptyczny + cyfrowy Zoom optyczny:\nx40 Wielkość ekranu LCD [cal]:\n3 Rozdzielczość przetwornika [Mpx]:\n16.76 Rozdzielczość efektywna [Mpx]:\n16 Rodzaj matrycy:\nCMOS Kod produktu:\nKod produktu: 854176\nZwiększona wytrzymałość obudowy:\nDodaj opinię i wygraj 750 zł co tydzień! 134999\nKarta SANDISK MicroSD 32GB Ultra o pojemności 32 GB. Prędkość odczytu do MB/s wynosi 80. W zestawie znajduję się ad...\nKarta pamięci Sandisk Ultra SDHC 16 GB to idealny wybór dla kompaktowych i średnio-zaawansowanych aparatów i kamer....\nStatyw o maksymalnej wysokości 106.5 cm. 3-kierunkowa głowica. Poziomnica. Nogi z gumowymi stopkami.\nBeetle to czytnik typu All-in-One wyposażony jest w 6 slotw w tym midzy innymi SD/MMC (7 w 1), MS (3 w 1), micro SD...\nCzytnik kart ze złączem USB 2.0.\nŚrodek czyszczący VAKOSS CK-624\nKarta SANDISK microSDHC/8GB\nKarta microSDHC o pojemności 8 GB z adapterem SD. Klasa prędkości to 4.\nAparat NIKON Coolpix B500 CzarnyDzięki aparatowi Nikon COOLPIX B500 ciesz się zachwycającą jakością zdjęć i prostotą obsługi. Korzystaj z możliwości, jakie daje obiektyw NIKKOR z 40-krotnym zoomem optycznym z możliwością uzyskania 80-krotnego powiększenia za pomocą funkcji Dynamic Fine Zoom¹ – znajdź się w samym centrum akcji i ciesz się doskonałą stabilnością obrazu dzięki bocznej dźwigni zoomu. Dzięki odchylanemu wyświetlaczowi LCD o wysokiej rozdzielczości fotografuj i filmuj z różnych perspektyw, z łatwością uchwyć fotografowane obiekty dzięki przyciskowi zoomu krokowego i połącz aparat z urządzeniem inteligentnym za pomocą technologii SnapBridge. Intuicyjna obsługa ułatwia fotografowanie, pokrętło trybu pracy zapewnia dostęp do często używanych funkcji, a klasyczna stylistyka sprawia, że aparat wygodnie leży w dłoni. Wyposażony w 16-megapikselową matrycę aparat COOLPIX B500 pozwala uwieczniać sceny z życia z niezwykłej perspektywy. PROSTA I INTUICYJNA OBSŁUGA ORAZ DOSKONAŁA JAKOŚĆ ZDJĘĆ Ciesz się łatwością obsługi.\n2 baterie AAA, Kabel USB, Pasek, Pokrywa na obiektyw Załączona dokumentacja\n24 miesiące Przetwornik obrazu\n16 Rozdzielczość przetwornika [Mpx]\n16.76 Rozmiar matrycy [cal]\nInformuje o rzeczywistej wielkości matrycy, podawana w calach. Im większa matryca aparatu tym lepszej jakości zdjęcia można uzyskać (np. matryca 1/1.8 jest większa niż 1/2.8).\n1/2.3 Rodzaj matrycy\nCMOS Zapis danych\nSD, SDHC, SDXC Maksymalna rozdzielczość nagrywania filmów\n1920 x 1080 Maksymalna rozdzielczość zdjęć\n4608 x 3456 Pamięć wbudowana [MB]\nInformuje o wielkości pamięci wewnętrznej lub pojemności nośnika dołączonego do aparatu, podawana w MB. Im większa pojemność tym więcej zdjęć można wykonać.\n20 Nagrywanie filmów\nBluetooth, Automatyczny tryb panoramiczny Zwiększona wytrzymałość obudowy\nNie Podgląd zdjęć\nTak Wyjście AV\nInformacja czy aparat umożliwia transmisje sygnału wideo i/lub audio.\nNie Zoom cyfrowy\nInformuje o maksymalne zbliżeniu urządzenia dokonanym przy pomocy układów elektronicznych. Jest to cyfrowa symulacja zmiany ogniskowej, która odbywa się poprzez rozciągnięcie wycinka obrazu początkowego. Za pomocą zoomu cyfrowego można powiększyć obraz ponad możliwości układu optycznego.\nX2 Zoom optyczny\nInformuje o maksymalnym zbliżeniu urządzenia dokonanym przy pomocy układów optycznych. Na przykład zoom czterokrotny (x4) oznacza, że najdłuższa ogniskowa jest czterokrotnie dłuższa od najkrótszej ogniskowej tego obiektywu.\nX40 Wbudowana lampa\nTak Wyjście HDMI\nOptyczny + cyfrowy Rodzaj zasilania\nBateria Złącze USB\n2.0 Nazwa producenta/importera\nAPARATY KOMPAKTOWE Aparat NIKON Coolpix B500 Czarny\nAPARATY KOMPAKTOWE Newsletter


Ryan Reynolds rozpaczliwie szuka kontaktu z Mattem Damonem - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Ryan Reynolds » Dlaczego Ryan Reynolds nęka Matthew McConaughey'a?\nryan reynolds matthew mcconaughey\nMedialne przyjaźnie - to się czyta. Podobnie jak spięcia na linii sławny przyjaciel - sławny przyjaciel. Zobaczcie, co się dzieje ze squadem Taylor Swift (26 l.).\nPodobno Ryan Reynolds (40 l.) rozpaczliwie poszukuje przyjaciela. Zdaniem informatorów magazynu National Enquire Ryan wydzwania do Matthew McConaughey.\nZaczęło się w zeszłym roku, kiedy Ryan odwiedził Matthew i jego żonę w celu uzgodnienia możliwej współpracy. Od tego momentu nie daje mu spokoju. Matthew żałuje, że są sąsiadami. Nie chce urazić Ryana, ale nie szuka sobie nowych przyjaciół, a Reynolds bywa natrętny - dowiemy się z magazynu.\nZapytany o tę sytuację Blake Lively odpowiada, że nie ma pojęcia, co co może chodzić.\nGaleria zdjęć: Blake Lively zrobiła TO, żeby schudnąć po pierwszej ciąży. Teraz mówi: NIE!\nPamiętacie, jak wyglądała Blake Lively (29 l.) po urodzeniu pierwszej córeczki? Zaledwie miesiąc po porodzie mogłaby zasilić szeregi Victoria's Secret.


Ozdoby wielkanocne – odlewy gipsowe\nW ubiegłym tygodniu wychowankowie z gipsu stomatologicznego przygotowali dokładnie wymieszaną masę gipsową. Następnie płynnym gipsem wypełnili formę ze świątecznymi motywami ( królik, kurczątka, baranek) i pozostawili do stężenia. Gotowe wysuszone odlewy zostały pomalowane farbami plakatowymi na kolejnych zajęciach. Efekt wykonanych prac był piękny i wprowadza nas w atmosferę zbliżających się świąt.\nCzytaj więcej: Ozdoby wielkanocne – odlewy gipsowe\nWychowankowie placówki w każdy poniedziałek przy Szkole Podstawowej Integracyjnej nr 25 realizują program „Od zabawy do sportu i rekreacji”. Są to zajęcia ogólnorozwojowe z elementami siatkówki, koszykówki i piłki nożnej. W celu uatrakcyjnienia zajęć oraz zwiększania motywacji do ćwiczeń odbywają się również zajęcia z gier i zabaw ruchowych.\nDnia 10 marca 2021 roku wychowankowie byli na filmie animowanym „ Co w duszy gra”. W filmie śledzimy losy Joe Gardnera, który prowadzi zespół muzyczny w gimnazjum. Jego prawdziwą pasją jest jednak jazz. Joe przeżywa kryzys, jaki jest udziałem wszystkich artystów. Coraz wyraźniej dostrzega, że marzenie jego życia, by być muzykiem jazzowym, nie spełni się i dlatego zadaje sobie pytania "Po co tu jestem? Jaki jest cel mojego życia?".\n8 marca w Placówce\nDzień Kobiet to coroczne święto obchodzone 8 marca, które posiada ponad stuletnią historię. W tym dniu swoje święto obchodzą wszystkie kobiety, zarówno duże, jak i małe. Obecni chłopcy w placówce złożyli życzenia wychowawczyniom i swoim koleżankom. Nie odbyło się bez cukierków i pysznych gofrów.\nCzytaj więcej: 8 marca w Placówce


UWAGA!!!: Biżuteryjnie - różnorodnie i Magnesy\nMiuki-chan 24 stycznia 2013 17:46\nBransoletka dotarła wczoraj, jest cudna jak i pozostałe rzeczy, same cudeńka. Dziękuję Ci z nie bardzo. :)\npaauliska 24 stycznia 2013 17:57\ncieszę się że dotarło :) i mam nadzieję że się nie zawiodłaś\nMiuki-chan 24 stycznia 2013 18:31\nDlaczego miałabym się zawieść? Z bransoletką trafiłaś idealnie, uwielbiam koty i klimaty Alicji, kolor również bo szleje ostatnio na punkcie wszelkich odcieni niebieskiego. :D Z kolczyków cieszy się moja mama a magnesik ozdabia lodówkę. Wszystko na prawdę bardzo mi się podoba i ogromnie Ci dziękuję. :D\nMiuki-chan 24 stycznia 2013 18:42\nWłaśnie przeczytałam komentarz. Jasne, podkradaj. :)\npaauliska 24 stycznia 2013 18:42\n:) to się cieszę :) no bo ja mam zawsze stres czy się komuś spodoba ... jeszcze nadal nie jest wszystko aż tak idealne jak bym chciała ale to trochę z braku czasu teraz, że nie mogę się tak dokładnie i bardzo poświęcić temu co robię :)\nHongse 24 stycznia 2013 18:07\nBransoletka z krainy czarów jest po prostu fantastyczna ;)\nClaOOdia 24 stycznia 2013 19:43\nPiękności, super te motywy z Alicji w Krainie czarów :) zapraszam na Candy do mnie :)


Student zabił koleżankę. To była zbrodnia z miłości | Gazeta Lubuska\nStudent zabił koleżankę. To była zbrodnia z miłości\n(don) 26 kwietnia 2011, 14:43\nMieszkańcy podgłogowskich Serbów przeżywają tragedię, która wydarzyła się tuż przed świętami we Wrocławiu. 22-letnia mieszkanka Serbów, studentka politechniki, została zamordowana przez kolegę.\nTragedia wydarzyła się w środę 20 bm. Po południu na strychu kamienicy przy ul. Hercena we Wrocławiu. Policjanci zatrzymali tam 23-latka, mieszkańca powiatu bolesławieckiego, podejrzanego o zabójstwo swojej koleżanki ze studiów, właśnie mieszkanki Serbów pod Głogowem.\n- Obrażenia, których doznała młoda kobieta okazały się na tyle poważne, że pomimo akcji ratunkowej pogotowia nie udało się jej uratować - poinformował rzecznik KWP we Wrocławiu Paweł Petrykowski. Zatrzymany otrzymał zarzut i został aresztowany. Grozi mu nawet do 25 lat więzienia.\nW środę po południu ten człowiek zapukał do ludzi, którzy mieszkają w kamienicy przy Hercena. Miał ręce we krwi i mówił, że na strychu znalazł ranną koleżankę. Poprosił o wezwanie pogotowia. Kiedy przyjechali także policja i prokurator, młody mężczyzna siedział na schodach. Tłumaczył, że mieli razem z koleżanką wejść na dach tego budynku i podziwiać panoramę Wrocławia. Okazało się, że jego koleżanka leżała na strychu. Została pchnięta trzy razy nożem w szyję i nie udało się jej uratować.\n22-latka była studentką czwartego roku budownictwa na Politechnice Wrocławskiej. Motywem jej zabójstwa mógł być zawód miłosny.\neuro_kołchoźnik 26.04.2011 21:39:48\nPanie/Pani Autorze (don)\nJak można nazywać chorobliwie zazdrosnego zwyrodnialca,\n"popełniającym morderstwo z miłości".\nJeden człowiek nie powinien uzurpować sobie prawa do posiadania innego człowieka\nLEON 26.04.2011 20:51:37\nZ MIŁOŚCI ????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????


Wirtualizacja wykonana przez K3 System w spółce Carservis pomogła znacząco ograniczyć koszty i stworzyć nowe możliwości rozwoju biznesu.\nCARSERVIS S.A. to spółka akcyjna istniejąca od 1990 roku. W pracy wykorzystuje doświadczenie zdobyte przez wiele lat w zakresie usług motoryzacyjnych. Obecna grupa kapitałowa składa się z sześciu spółek dealerskich, które oferują 11 marek samochodów: Abarth, Alfa Romeo, Chevrolet, Fiat, Fiat Professional (dostawcze), Hyundai, Jeep, Kia, Lancia, Opel i Peugeot.\nNiezależnie od niekorzystnej sytuacji na rynku, Carservis S.A. zajmuje od lat pozycję lidera pośród największych firm dealerskich w Polsce, dzięki rocznej sprzedaży ponad 5 tys. samochodów. Jednocześnie firma dba o ciągły rozwój sprzedawanych marek, nowoczesnych technologii oraz o sprawne zarządzanie. Bogate zaplecze technologiczne i serwisowe jest wciąż rozbudowywane. Jedną z ostatnich realizacji było otwarcie nowoczesnych salonów sprzedaży i placówek serwisowych (najnowocześniejszy serwis blacharsko-lakierniczy w Polsce).\nZe względu na swoją pozycję Carservis wpływa na dalszy rozwój Grupy wytyczając kierunki i strategie rozwoju. Jednocześnie nie zaniedbuje żadnego standardu, jakie obowiązują w spółkach dealerskich. Wyróżnia się wprowadzonym systemem jakości, informatyką, zarządzaniem zasobami ludzkimi, obsługą księgową, analizą płynności i zabezpieczeniem niezbędnych środków finansowych. Spełnia wymóg, będący standardem we wszystkich spółkach Grupy, posiadania certyfikowanych systemów zarządzania jakością, zgodnych z Normą ISO 9001 – 2008.\nPołowa 2013 roku przyniosła spółce konieczność rozbudowy swojej infrastruktury o niewystarczającej skalowalności. Firma w tym momencie opierała się na środowisku stworzonym z 40 serwerów niezależnych pod względem logicznym.\n„Dalsza rozbudowa obecnego środowiska było nieefektywna kosztowo. Po pierwsze nie mieliśmy już̇ fizycznego miejsca na dołożenie kolejnych serwerów, a po drugie sprzęt był już̇ mocno przestarzały, wiec i tak należało go zmodernizować. Gdy niektóre aplikacje i podsystemy przestały spełniać oczekiwania biznesu postanowiliśmy poszukać nowego rozwiązania” – mówi Sylwester Ostrowski, Kierownik IT, Carservis S.A.\nCarservis planował wdrożenie nowoczesnego, wydajnego i skalowalnego systemu informatycznego, który w pełni wspomoże aktualną działalność firmy. Ponadto infrastruktura IT miała być przygotowana do dalszego rozwoju.\n„Projekt rozpoczęliśmy od przeprowadzenia analizy przedwdrożeniowej opisującej kluczowe procesy biznesowe. Dało to odpowiedź, jaki sprzęt jest nam potrzebny. Poza zwiększeniem możliwości zaplecza IT interesowała nas również̇ ograniczenie kosztów użytkowania do minimum przy zapewnieniu niezbędnej jakości” – mówi Sylwester Ostrowski, Kierownik IT, Carservis S.A.\nCarservis dokonał zakupu 3 serwerów IBM System x3650 oraz macierzy IBM Storwize v3700. Każdy z serwerów zapewnia doskonały poziom wydajności, elastyczność oraz szerokie możliwości rozbudowy. Natomiast macierz IBM Storwize v3700 to pamięć masowa, która jest przykładem zaawansowanego narzędzia dla wymagających organizacji.\nMożliwości nowej macierzy IBM Storwize v3700:\n- zredukowanie do minimum użycie energii elektrycznej;\n- większe bezpieczeństwo środowiska;\n- krótszy czas wykonywania procesów;\n- proste zarządzanie infrastrukturą i administracją.\n„Wybór rozwiązania został poprzedzony konsultacjami z inżynierami firmy K3 System, odpowiedzialnej za implementacje nowych maszyn. Mając profesjonalne wsparcie po stronie partnera zdecydowaliśmy się̨ na realizację wdrożenia” – mówi Sylwester Ostrowski, Kierownik IT, Carservis S.A.\nZanim firma K3 System dostarczyła rozwiązanie, wykonała pierwsze uruchomienie sprzętu i poddano je testom wydajnościowym. Do ich przeprowadzenia korzystano z podobnych aplikacji, jakie na co dzień używa spółka. Carservis otrzymał, więc urządzenia w pełni sprawdzone i przygotowane do pracy.\n„Czas ma większą wartość od pieniędzy. Możemy dostać więcej pieniędzy, ale nie możemy dostać́ więcej czasu” – mówi Paweł Jedynak, Dyrektor Handlowy firmy K3System Sp. z o.o.\nCały projekt obejmujący implementację urządzeń, migrację systemów i wirtualizację, trwał w sumie 6 miesięcy.\n„Pewna trudność wiązała się jedynie z migracją starszych systemów działających na Linuxie. W czasach, kiedy uruchamialiśmy nasz pierwszy system kart rabatowych takie rozwiązanie wydawało się najbardziej optymalne. System przetrwał do dziś i musieliśmy się bardzo postarać, aby poprawnie przenieść́ go na nowy sprzęt. Dzięki wsparciu inżynierów z K3System prace zakończyliśmy pełnym sukcesem” – mówi Sylwester Ostrowski, Kierownik IT, Carservis S.A.\nDostarczenie rozwiązań IBM dało możliwość spółce Carservis wykorzystać zasoby w efektywniejszy sposób oraz zoptymalizować sieć urządzeń serwerowych. Serwery IBM System x3650 i macierz IBM Storwize v3700 dostarczyły lepszą wydajność i wyższe parametry, co wsparło potrzeby biznesu i pozwoliło zacząć spełniać stawiane wymagania.\n„Głównym zadaniem zaplecza IT jest zagwarantowanie optymalnych warunków pracy oraz stworzenie możliwości do realizacji celów biznesowych. Dzięki rozwiązaniom IBM spełniamy naszą rolę znakomicie. Mamy teraz nowoczesny, wydajny i skalowalny system informatyczny wspomagający działalność naszej firmy” – mówi Sylwester Ostrowski, Kierownik IT, Carservis S.A.\nPracujący w tej chwili system informatyczny daje spółce wysoki dostęp do danych oraz gwarancję pełnej niezawodności.\n„Fakt wyboru przez Carservis rozwiązań K3System to dla nas dużo więcej niż zwykła transakcja – Klient to dla nas przede wszystkim partner. Wspólnie szukamy rozwiązań wyróżniających się szeregiem atutów, które bezpośrednio przekładają się na rezultaty biznesowe. Jestem przekonany, że dzięki dokonanemu wdrożeniu Carservis będzie lepiej działającą organizacją, odnoszącą znakomite rezultaty” – mówi Michał Kowalski, Prezes Zarządu firmy K3System Sp. z o.o.\nFirmie udało się osiągnąć wzrost bezpieczeństwa zasobów, dzięki implementacji rozwiązania. Umieszczenie serwerów w klastrze zabezpiecza przez przerwaniem pracy systemu wywołanej uszkodzeniem lub awarią. Zadbanie o skalowalność daje możliwości łatwej rozbudowy w przyszłości.\n„Zarzadzanie maszynami jest uporządkowane i jednolite. W poprzednim rozwiązaniu potrzebowaliśmy tablicy z listą wszystkich serwerów opisanych szczegółowo, co do ostatnich zmian i zainstalowanych systemów. Obecnie zarządzamy całym środowiskiem z jednej platformy. Dodatkowo, dzięki nowemu rozwiązaniu możemy przygotować plan zachowania ciągłości pracy maszyn oraz opracować scenariusze odtworzenia pracy systemu” – mówi Sylwester Ostrowski, Kierownik IT, Carservis S.A.


Drzwi zewnętrzne Konin|Drzwi jednoskrzydłowe|Drzwi zewnętrzne 90 cm|Drzwi wejściowe Marcello Uno Plus\nDrzwi wejściowe jednoskrzydłowe płaskie z kolekcji GRANDE PLUS model MARCELLO UNO PLUS to drzwi o grubości skrzydła 68 mm i szerokości skrzydła 90 cm. Drzwi dostępne są w konfiguracji: kolor - złoty dąb, orzech, antracyt, biały, szyba - reflex, lustro, mleczna, ramka i klamka - INOX bądź NERO do wyboru. Wypełnienie termo-izolacyjne to pianka poliuretanowa. Ościeżnica drewniano-aluminiowa ENERGO w opcji za dopłatą. Drzwi posiadają jeden zamek listwowy hakowy na wkładkę patentową.\nDrzwi wejściowe do domu jednorodzinnego bądź mieszkania z kolekcji Grande Plus model Marcallo Uno Plus to drzwi jednoskrzydłowe płaskie, o grubości skrzydła 68 mm, które dostępne są tylko w szerokości 90 cm. Natomiast mogą je Państwo wybrać w konfiguracji: w kolorze: złoty dąb, orzech, antracyt i biały, z szybą w wersji REFLEX, LUSTRO bądź MLECZNA, z ramką i klamką w wersji INOX bądź NERO do wyboru. Drzwi wyposażone są w jeden zamek listwowy hakowy firmy WinkHaus, oraz w komplet osłonek na zawiaszy w kolorze INOX bądż NERO. Ciepła ościeżnica ENERGO z uszczelką w opcji za dopłatą. W kolekcji Grande Plus drzwi wejściowe marki SETTO jest możliwości skrótu od 4,5 cm do 7 cm. Według informacji technicznych drzwi będą właściwym wyborem gdy szerokość otworu w murze wynosi 108 cm.


Zestaw win Szóstka na bogato | Kondrat Wina Wybrane\nSzóstka na bogato\nWina z „wyższej półki” też objęliśmy wyprzedażą!\nW tym wypadku mamy 4 wina czerwone i 2 białe. Zdecydowanie są to pozycje do smakowania, porównywania i łączenia z jedzeniem. Ribera del Duero dojrzewana rok w beczce i dwa lata w butelce. Reserva z Rioja od producenta Casa Primicia. Dolina Rodanu z apelacją Lirac. Starzone Chianti z selekcjonowanego zbioru z winiarni Castelli del Grevepesa. A także dwa wina białe. Bordeaux z apelacją Pessac-Léognan pochodzące z niewielkiej, rodzinnej winnicy. I flagowe wino od rodziny Delibori – Villa Cordevigo. Wszystkie tytuły są skrupulatnie wypracowane, złożone i ciekawe.\nKod produktu: INT20130105A\nWino Casa Primicia Julián Madrid Reserva Rioja DOCa 2011\nNiewielka posiadłość rodzinna od czterech pokoleń skupiona na produkcji win w południowej części Bordeaux. Dwa z dziesięciu hektarów oddano pod uprawę odmian białych: są to czterdziestoletnie już krzaki semillon i sauvignon. Pessac-Leognan to dla nich optymalne siedlisko, na piaszczysto-gliniastej glebie. Połowa wina fermentuje i dojrzewa w nowych beczkach dębowych przez dziewięć miesięcy, reszta na osadzie w kadziach stalowych. Pełne i eleganckie wino o gęstej sukni, z brylantowymi refleksami. Bukiet rozciąga się od nut tostowych rodem z piekarni po dojrzałą owocowość brzoskwiń i moreli. Genialna równowaga w ustach; dużo ciała, kremowy dotyk i do tego świeża kwasowość.\nWino Grevepesa Castello di Bibbione Chianti Classico Riserva DOCG 2013\nChianti selekcjonowane z pojedynczej parceli winiarskiej. Jest to prestiżowa winnica wokół posiadłości Castello di Bibbione, sławnego rodu Machiavellich. Część wina (80%) dojrzewała w tradycyjnych, wielkich beczkach z dębu sławońskiego przez osiemnaście, a część w nowych beczkach typu bordoskiego przez dwanaście miesięcy. Imponujące siłą wyrazu, szlachetne wino toskańskie w przystępnej stylistyce. Gęsta i wysycona, ciemnopurpurowa barwa. Intensywny bukiet atakuje porcją korzennych zapachów, kokosu, cedru i skórki pomarańczowej, przechodząc w słodkie, dojrzałe owoce. Dobra struktura garbnika jest gładka i wyszlifowana, pozostawia przyjemny, długi posmak. Książę byłby dumny!\nBiale wina z tego zestawu warte grzechu.


Obrazkowa terapia – Comix Grrrlz\nŻycie-na-kreskę, czyli koty, węże, królik i ona – Marta Zabłocka. Różne sprawy ukazane całkiem poważnie i z przymrużeniem oka, mniej lub bardziej wymyślone komentarze do rzeczywistości. Do tej pory można je było śledzić na FB i blogu autorki. Teraz przyszedł czas na papierową wersję życia, wydaną w czerwcu nakładem Centrali pod tytułem Znamy się tylko z widzenia. W albumie znalazło się kilkadziesiąt wybranych przez Zabłocką, wcześniej publikowanych komiksów, ilustracji i zdjęć.\nZbiór podzielony jest na dwie części. W pierwszej zamieszczono prace, w których występuje autorka, niekiedy w towarzystwie innych kobiet i/lub swojego króliczego alter ego. W tej partii dominują grafiki podejmujące sprawy codzienne i bardzo intymne. Twórczyni pozostawia margines na domysły, na ile historie opierają się o jej własne doświadczenia, a na ile jest to fikcja. Te słodko-gorzkie anegdoty przedstawiają artystkę jako osobę ściągająca na siebie pasmo nieszczęść, ale potrafiącą przy tym się nimi bawić (jak zresztą głosi jeden z komiksowych dialogów) i przerabiającą je na rysunki w ramach terapii obrazkowej. Druga część albumu skupia się na sprawach ogólnych, a nawet abstrakcyjnych, dających miejsce na popisy całej plejadzie postaci znanych z życia-na-kreskę. A o czym mówi nam Marta Zabłocka? O relacjach damsko-damskich i damsko-męskich, życiu, kotach.\nAutorka przede wszystkim stara się przekazać to co ma do powiedzenia, a forma jest dla niej sprawą drugorzędną. Choć rozumie język komiksu i wie jak go stosować, posługuje się nieco niedbałą kreską, która nie każdemu przypadnie do gustu. Nie ma się jednak co zniechęcać, gdyż postaci Zabłockiej są w swojej prostocie i niedoskonałości bardzo przystępne.\nPublikowane w internecie, dawkowane w różnych odstępach czasowych grafiki Marty Zabłockiej spełniają swoją rozrywkową formułę. Jednak lektura tych samych prac stłoczonych na papierze może czytelnika znużyć. Dlatego proponuję dozować sobie lekturę Znamy się tylko z widzenia partiami, by móc w pełni docenić humor i trafne obserwacje poczynione przez autorkę. Zastanawiać może zastosowany przez nią klucz doboru poszczególnych prac do albumu, wśród których dobre sąsiadują z bardzo słabymi. Na szczęście jednak tych pierwszych jest więcej. Jako, że nie jest to zupełnie nowy materiał lecz przedruki, publikacja będzie interesująca przede wszystkim dla osób, które życia-na-kreskę nie znają wcale lub śledzą nieregularnie. Ze względu na selektywny charakter, recenzowaną kompilację można też traktować jako portfolio Zabłockiej.\nRecenzje Centrala, Marta Zabłocka, Znamy się tylko z widzenia, Życie na kreskę\nPingback: Obrazkowa terapia. Recenzja komiksu „Znamy się tylko z widzenia” | Comix Grrrlz


Wyświetlenie artykułów z etykietą: DHL\nczwartek, 17 wrzesień 2015 07:48\nGrupa Deutsche Post DHL wzywa pracowników do udziału w ogólnoświatowej inicjatywie wolontariackiej\nGrupa Deutsche Post DHL, wzywa pracowników na całym świecie do wzięcia udziału w dorocznym Światowym Dniu Wolontariatu (ŚDW). W ciągu kilku dni pracownicy zachęcani będą do wspierania projektów społecznych w ścisłej współpracy z organizacjami non-profit. Obecnie ŚDW obchodzony jest we wszystkich dywizjach Grupy Deutsche Post DHL na całym świecie. W zeszłym roku inicjatywa przyciągnęła około 108.000 osób z 117 krajów.\nczwartek, 10 wrzesień 2015 08:49\nDHL Parcel uruchamia ekonomiczne przesyłki międzynarodowe\nOd września, dla klientów biznesowych posiadających umowę, DHL Parcel uruchamia drogowe wysyłki z Polski do 28 krajów Unii Europejskiej. Dwa nowe produkty: DHL Parcel Connect i DHL Parcel International to rozwiązania wspierające dynamicznie rozwijający się rynek e-commerce w Europie. DHL Parcel zapewnia proste nadawanie paczek do większości krajów Unii Europejskiej z możliwością śledzenia przesyłek 24 godziny na dobę. Usługi te są wyjściem naprzeciw wymaganiom stawianym przez sklepy internetowe, które poszukują korzystnych rozwiązań umożliwiających rozwój sprzedaży na rynku europejskim.\nśroda, 02 wrzesień 2015 09:33\nDHL po raz kolejny w gronie TOP 100 najlepszych pracodawców 2015\nOrganizacja DHL Express (Poland) po raz kolejny znalazła się w rankingu 100. najbardziej atrakcyjnych pracodawców Most Attractive Employers (dawniej: Ranking Idealnych Pracodawców). W tegorocznym badaniu Universum Talent Survey, studenci przyznali firmie znaczące pozycje w dwóch kategoriach: Biznes oraz Inżynieria. Od lat na bardzo wysokim poziomie utrzymuje się również rozpoznawalność DHL wśród studentów, która wynosi aż 93%.\npiątek, 28 sierpień 2015 08:17\nPrzybywa klientów korzystających z bezpłatnej aplikacji DHL ProView, oferowanej przy stałych umowach na międzynarodowe usługi lotnicze DHL Express.\nczwartek, 20 sierpień 2015 08:22\nFinał rowerowej akcji charytatywnej "Podróż dla Innych"\nWarto dążyć do celu, zwłaszcza wtedy, gdy jego realizacja wiąże się z zaangażowaniem w pomoc innym. Dowiedli tego trzej uczestnicy rowerowej akcji charytatywnej, którzy pokonując przeszkody, słabości, zmęczenie i dystans 880 km na rowerach, zrealizowali cel swojej czterodniowej „Podróży dla Innych”.\nczwartek, 23 lipiec 2015 02:00\nDHL podpisało umowę o Oficjalnym Partnerstwie Logistycznym z MotoGP\nFirma logistyczna DHL zawarła 17 lipca 2015 r. nowe trzyletnie partnerstwo z organizatorem głównych mistrzostw motocyklowych na świecie - MotoGP™. W ramach partnerstwa firma DHL zapewni wsparcie logistyczne dla potrzeb MotoGP™ i jej siostrzanych imprez Moto2™ i Moto3™.\nśroda, 15 lipiec 2015 02:00\nDHL i IMG dzięki DHL Exported zachęcają projektantów do podboju świata mody\nFirma logistyczna DHL, we współpracy z IMG, ogłosiła podczas odbywającego się 6 lipca w Berlinie Tygodnia Mody Mercedes-Benz, rozpoczęcie II edycji DHL Exportedv - programu wspierającego przemysł modowy na świecie. Ten wyjątkowy program zainicjowany w ubiegłym roku, pomógł czterem projektantom z różnych krajów rozwinąć działalność ich marek na skalę międzynarodową. DHL Exported stanowi okazję dla znanych na rynkach lokalnych projektantów do poszerzenia swojej popularności w świecie, dzięki pokazowi na jednym z najbardziej wpływowych tygodni mody.\nDHL Express z wysokim wskaźnikiem satysfakcji i zadowolenia klientów\nDHL Express, dostawca i ekspert w dziedzinie międzynarodowych usług logistycznych, od kilku lat regularnie bada i podnosi poziom satysfakcji i zadowolenia klientów wykorzystując do tego program NPA (Net Promoter Approach). W badaniu NPA realizowanym przez DHL Express od lutego 2012 roku, wskaźnik zadowolenia i satysfakcji klientów utrzymuje wzrost. Na widoczny wzrost wskaźnika wpływa przede wszystkim wysoka ocena jakości obsługi klientów w kluczowych miejscach kontaktu z firmą. To zadowolenie wyraża percepcję klienta dotyczącą tego, w jakim stopniu jego wymagania zostają spełnione.\nponiedziałek, 15 czerwiec 2015 09:12\nGrupa Deutsche Post DHL promuje globalny rozwój dzięki pionierskiemu podejściu do innowacji\nGrupa Deutsche Post DHL inwestuje w innowacje, aby odgrywać wiodącą rolę w globalnym rozwoju branży logistycznej i kształtować zrównoważoną przyszłość. Niedawny raport trendów ujawnił ogromny potencjał wzrostu w bardziej wydajnych i przejrzystych łańcuchach dostaw - szacuje się, że sam Internet Rzeczy przyniesie zastrzyk finansowy w wysokości 1,9 biliona USD, pobudzający do roku 2020 działalność w zakresie łańcucha dostaw i logistyki. Ten kierunek rozwoju propagują Centra Innowacji DHL w Niemczech, które otworzyły w maju swoje podwoje w zmienionym kształcie. Dodatkowo jeszcze w tym roku, we współpracy z Radą Rozwoju Gospodarczego Singapuru, zostanie otwarte w Singapurze nowe Centrum Innowacji rejonu Azji i Pacyfiku.\nwtorek, 09 czerwiec 2015 07:43\nDHL Parcel rozszerza ofertę usług dla odbiorców paczek w Berlinie\nW wyjątkowym projekcie pilotażowym DHL Parcel zamienia stolicę Niemiec, Berlin, w stolicę paczek. Do końca 2016 r. Berlin będzie posiadał najgęstszą sieć alternatywnych opcji dostawy nie tylko w Niemczech, ale także w całej Europie. Połowa dzisiejszych przesyłek w stolicy będzie obsługiwana za pomocą zautomatyzowanych rozwiązań, takich jak Paczkomaty DHL, skrzynki na paczki DHL i punkty Parcel Shop. W rezultacie DHL Parcel będzie w stanie jeszcze lepiej sprostać wymaganiom klientów sklepów internetowych pod względem mobilności i elastyczności w Berlinie.\n1 dzień 32 minut temu


Drukowanie 3D rowerów i ulg podatkowych na badania i rozwój - Centrum Druku 3D\nDrukowanie 3D rowerów i ulg podatkowych na badania i rozwój\nAutor: Joanna Korczak | 2018-02-07\nKoszty kwalifikowalne obejmują wynagrodzenia pracowników w USA, koszty materiałów zużywanych w procesie badawczo-rozwojowym, koszty testów przed produkcją, koszty badań amerykańskich kontraktów oraz niektóre koszty związane z rozwojem patent.\nRowery składają się z różnych materiałów, a przez lata materiały te przeszły od stopów żelaza do kombinacji aluminium, tytanu i / lub stopu tych pierwiastków. Tytan jest lekki, co oznacza, że więcej można zapakować do mniejszej objętości. Jest lżejszy od stali i zwykle trwalszy niż włókno węglowe. Rowery z włókna węglowego są wykonane z włókien, które są osadzone w żywicy epoksydowej i warstwowane w różnych grubościach dla różnych części rowerowych. Zwykle używa się go w konkurencyjnych wyścigach kolarskich na drogach, podczas gdy tytan jest zwykle używany do kolarstwa górskiego.\nFirma rowerowa Cerevo opanowała drukowanie 3D rowerów szosowych. Orbitrec był prezentowany na targach Consumer Electronics Show w Vegas w 2016 roku. Ten rower ma trójwymiarową drukowaną ramę z tytanu i rury z włókna węglowego, które są wytwarzane po konkurencyjnych cenach. Rower ma również urządzenie Ride 1, które łączy tętno rowerzysty, dostarczając dane o jeździe. Podobnie jak Strava łączy rowerzystów i biegaczy z milionami sportowców na całym świecie, podobnie jak Ride 1. W tym przypadku program jest powiązany z rowerem, wykrywając osiągi jeźdźca i otaczającego go środowiska. Zaprojektowany przez Satoshi Yanagisawę, Orbitrec stosuje futurystyczne podejście do jazdy na rowerze.\nTrek Bicycle Corporation wykorzystuje druk 3D jako środek do tworzenia szybkich prototypów unikalnych rowerów dla rowerzystów. Uważają, że jest to szczególnie przydatne, jeśli chodzi o projektowanie tras kablowych. Giant, inny producent rowerów, drukuje ramki 3D i wierzy, że produkcja dodatkówpomaga w tworzeniu najlepszego roweru. Drukowane w 3D rowery i części nie tylko pomagają w tworzeniu najlepszego aerodynamicznego designu, ale także pozwalają mechanikom montować rower w celu lepszego dopasowania. Wały korbowe i różne inne części można z łatwością wydrukować.\nAustralijska organizacja CSIRO rozwija świat nowych technologii rowerowych. CSIRO wykorzystuje komputerowe projekty do tworzenia modeli rowerów i ich ram. Projekty są następnie przesyłane do drukarki 3D tytanowej. Wydrukowane w 3D części rowerowe zapewniają indywidualne dopasowanie i większą elastyczność dla użytkownika. Ogólnie rzecz biorąc, rower zapewnia lepsze wrażenia podczas jazdy rowerem.\n3D koła rowerowe z nadrukiem\nSpoglądasz na swój prędkościomierz i widzisz, że osiągasz 45 mph. Bierzesz łyk z butelki z wodą i słyszysz trzask z tylnej opony. Odjeżdżasz bok drogi i zmieniasz oponę. Usuwając rurkę z opony, zdajesz sobie sprawę, że zgubiłeś kołpak.\nJednak w sakwie masz dodatkową parę kołpaków, które zostały wydrukowane w 3D przed długą podróżą rowerową. Dostosowałeś swoje kołpaki, by tworzyć kształty, takie jak plasterki pizzy i różne figurki, które zmieszczą się nad zaworem na twojej tubie. Nie musisz się martwić, jeśli zgubisz oryginały, ponieważ nadruki na kołach drukowanych w 3D będą wystarczające.\nDrukowane kierownice, igrzyska olimpijskie i inne elementy CD3D .\nOlimpiada w Rio de Janeiro 2016 była okazją dla inżynierów i naukowców, aby przetestować swoje innowacyjne technologie, ponieważ była to gra dla człowieka kontra maszyna. Kiedy nadszedł czas wyścigów torowych, francuska drużyna olimpijska ustawiła się na starcie w welodromie z kierownicą wydrukowaną w 3D. Kierownice były lekkie i zapewniały aerodynamiczną przewagę jeźdźcom. Składały się one z aluminiowego materiału i struktury kratowej, która zapewniała trwałość i pomogła jeszcze bardziej zmniejszyć ciężar, umożliwiając rowerzystom osiągnięcie prędkości do 80 km / h. Wyścigi Velodrome to aerodynamika, lekkie maszyny i prędkość. Francuska firma Erpo & Sprint, zajmująca się prototypowaniem, współpracowała z francuskim zespołem przy projektowaniu kierownicy z nadrukiem 3D. W rzeczywistości, kierownica pomogła zespołowi francuskiemu w najlepszym wykonaniu, ponieważ francuski zawodnik Francois Pervis wygrał pierwszą rundę wyścigów samochodowych i zajął 4. miejsce w finale.\nProfesjonalne jazda na rowerze i drukowanie 3D\nWielu projektantów stale rozwija się na rowerzetechnologie. Na przykład rowerzyści, którzy startują w wyścigach, na przykład na czasowych zawodach, mają specjalnie zaprojektowane motocykle. Rowery trialowe są budowane z myślą o prędkości i są zaprojektowane tak, aby miały najbardziej aerodynamiczne ramy, pozwalając na minimalny opór. Te wydarzenia testują osobę na motocyklu z czasem. Wielu rowerzystów wykorzystało zaawansowaną technologię sprzętu, aby zwiększyć ich wydajność. Holenderski kolarz Tom Dumoulin nosił specjalny dres na czas w wyścigach Tour de France. Zespół Dumoulin, Giant-Alpecin, pracował z inżynierami i badaczami na Uniwersytecie Technicznym w Delft w Holandii, aby stworzyć niestandardowy garnitur z wykorzystaniem najnowszych innowacji. Programy komputerowe skanowały Dumoulina i tworzyły jego manekin w 3D. Manekin został następnie przetestowany w różnych testach w tunelach aerodynamicznych pod kątem aerodynamiki i zapewnienia prawidłowego użytkowania tkanin. Ponieważ ludzkie oko nie widzi przepływu powietrza, inżynierowie stosują technikę zwaną symetrią obrazu cząstek. W tej technice małe cząstki są wprowadzane do przepływu powietrza, a inżynierowie podążają za tymi cząsteczkami za pomocą kamery, pozwalając im mierzyć i określać ilościowo przepływ powietrza. Inżynierowie są w stanie określić, jaka powinna być tekstura koloru skafandra, aby zapewnić minimalny opór w określonych punktach ciała, gdy jeździec znajduje się w pozycji wyścigowej. Drukowanie 3D manekina pozwala inżynierom na odtworzenie tego, co doświadcza rowerzysta podczas wyścigu.\nInny profesjonalny rowerzysta i zwycięzca Tour de France, Bradley Wiggins, wygrał wyścig torowy z 3D drukowane kierownice. Rękojeści z nadrukiem 3D są produkowane przez firmę Arcam. Każdy jest unikalny i spersonalizowany, aby pasował do jeźdźca. Produkcja kierownicy zajmuje około dwóch dni. Tytanowe kierownice zostały znacznie przetestowane, aby uniknąć jakichkolwiek uszkodzeń podczas wyścigu. Inżynierowie zaprojektowali rower mając na uwadze, że przepływ powietrza musiał być filtrowany wokół roweru, aby faktyczna rama i komponenty nie zakłócały przepływu powietrza. Lekki pojazd tworzył spójne wyniki dla rowerzystów światowej klasy. Wiggins pobił rekord świata w wyścigu na dystansie 55 km ze względu na swój aerodynamiczny rower i części drukowane w 3D.\nWyścigi rowerowe opierają się głównie na osiągach materiału motocykla, odzieży być ubranym i aerodynamika jeźdźca. Producenci rowerów odnoszą korzyści z używania technologii drukowania 3D do budowy prototypów swoich rowerów. Producenci rowerów, inżynierowie, mechanicy i naukowcy zajmujący się 3Ddrukowanie w branży rowerowej może kwalifikować się do ulg podatkowych na badania i rozwój.\nCharles Goulding i Alize Margulis o podatku dochodowym w R & D dyskutują nad drukowaniem 3D w branży rowerowej.