Restrukturyzacja kredytu firmowego - Zych FA\nCzym jest restrukturyzacja kredytu firmowego?\nMówiąc jak najprościej, restrukturyzacja kredytu firmowego to zmiana warunków dotyczących spłaty zaciągniętego zobowiązania. W interesie podmiotu, mającego problemy ze spłatą kredytu, jest przede wszystkim zmniejszenie wysokości jego miesięcznych rat, poprzez zwiększenie ich liczby. Udana restrukturyzacja kredytu doprowadzi do wydłużenia czasu, w którym będziesz spłacać kredyt, dlatego warto wziąć pod uwagę, że odsetki, jakie zapłacisz, również będą większe. Jednak jest to problem, który w pewnych sytuacjach, w których firma ma kłopoty, nie wydaje się nadmiernie duży.\nCo więcej, restrukturyzacja kredytu jest często rozwiązaniem ratunkowym w danym momencie, kiedy np. inwestycja zwracać zacznie się dopiero za jakiś czas. Wtedy można myśleć o szybszej spłacie kredytu, co z kolei pozwoli zmniejszyć wysokość spłacanych odsetek.\nCo zrobić, aby zrestrukturyzować kredyt?\nPodstawą jest oczywiście złożenie stosownego wniosku do banku, w którym zaciągnęło się kredyt firmowy. Zwykle taki wzorzec dokumentu można znaleźć na stronie internetowej banku, a jeżeli go nie ma – można wystąpić o jego udostępnienie bezpośrednio w placówce. Co zawiera wniosek o restrukturyzację? Poza danymi kredytobiorcy i informacjami o zobowiązaniu, również powód, dla którego klient banku składa wniosek. Oczywiście zwykle są to problemy finansowe, związane ze zwrotem inwestycji, która została sfinansowana kredytem.\nPo złożeniu wniosku, bank – poprzez zbadanie Twojej zdolności kredytowej i obecnej sytuacji finansowej – wyda stosowną decyzję. Może być ona pozytywna lub negatywna. Co w związku z decyzją?\nPrzykład klienta, który otrzymał pozytywną decyzję banku:\nProducent żywności, spółka jawna, staż: 15 lat Cel: restrukturyzacja kredytu inwestycyjnego, w celu wydłużenia czasu spłaty kredytu i oniżenie miesięcznej raty. Restrukturyzacja kredytu firmowego – wydłużenie czasu spłaty kredytu o 5 lat, co spowoduje obniżenie miesięcznej raty o 250 zł.\nNegatywna decyzja to nie koniec!\nBiorąc pod uwagę obecną politykę restrukturyzacyjną, która jest mocno dostosowywana do potrzeb i możliwości kredytobiorcy, otrzymanie pozytywnej decyzji wydaje się jak najbardziej prawdopodobne. W takiej sytuacji sporządzony zostaje jedynie aneks do wcześniej zawartej umowy, w którym znajdować się będą nowe warunki spłaty kredytu – w tym zaktualizowana wysokość miesięcznej raty oraz nowy termin spłaty kredytu.\nJednak zdarzają się również sytuacje, gdy bank wydaje negatywną decyzją – np. w przypadku braku zdolności kredytowej klienta. Może być to problem, szczególnie w sytuacji, gdy ponowne złożenie wniosku – np. w późniejszym terminie, również nie przynosi skutku. W takiej sytuacji najlepszym sposobem jest negocjowanie z bankiem – czasami np. możliwe jest dobezpieczenie kredytu (w postaci posiadanego domu, mieszkania, lokalu użytkowego itd.), co może okazać się rozwiązaniem zadowalającym dla banku.\nProblem z restrukturyzacją kredytu? Zgłoś się do specjalisty!\nRozmowy i negocjacje z bankami nie są łatwe, szczególnie dla osoby, która działa pod presją czasu i musi zajmować się na co dzień swoimi sprawami. Restrukturyzacja kredytu firmowego to jednak temat, którym w Twoim imieniu zająć się może doradca finansowy. Wystarczy, że zgłosisz swój problem do Zych Financial Advisors, przedstawisz swoją sytuację, a nasz specjalista dołoży wszelkich starań, aby w Twoim imieniu wywalczyć nowe warunki spłaty kredytu – dostosowane do Twoich aktualnych możliwości. To z kolei pozwoli Ci oszczędzić czas, zyskać pozytywną decyzję i oczywiście bezproblemowo spłacać firmowy kredyt.


FIKA - Lublin, Czas Dzieci\nKasztelańska 31, 20-810 Lublin\n(dojazd od ul. Relaksowej)\ntel. 81 5650215\nKlubokawiarnia FIKA to przestrzeń łącząca w sobie wiele propozycji zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. To miejsce zainspirowane motywami skandynawskimi, które powstało z naszych pasji, rodzinnych i zawodowych doświadczeń, a jednocześnie z zupełnie prywatnej potrzeby stworzenia klubokawiarni, gdzie my same z naszymi rodzinami czułybyśmy się naprawdę dobrze.\nFIKA to szwedzki zwyczaj, coraz częściej identyfikowany nie tylko jako narodowy rytuał spotkania przy kawie w przerwie pracowniczej. To czas bycia razem, dzielenia się refleksjami, żartowania, tworzenia więzi rodzinnych i przyjacielskich.\nNasza FIKA to: rodzinna kawiarnia, sala zabaw, miejsce organizacji urodzin i przyjęć okolicznościowych, księgarnia, sklep z zabawkami i innymi wyjątkowymi artykułami dla dzieci. To miejsce twórczych warsztatów dla dzieci i dorosłych, koncertów oraz wielu innych rodzinnych wydarzeń.\nZapraszamy do rodzinnej zabawy w naszej Bawialni zarówno maluszki w wieku niemowlęcym, przedszkolaków jak i starszaków wraz z rodzicami czy opiekunami. Wybrane przez nas wyjątkowe zabawki zachęcają dzieci (choć nie tylko ;)) do twórczych zabaw tematycznych. Czeka na was teatrzyk, kuchnia, stragan, domek dla lalek, tor z kolejką i samochodzikami. Jeździki Baghery rozbudzą fantazję przyszłych kierowców i pilotów. Zjeżdżalnia, huśtawka statek oraz bOblesy (ogromne klocki konstrukcyjne), zachęcają do zabaw ruchowych.\nKsiążki przez nas oferowane, to oddzielna opowieść, którą chętnie Państwu przedstawimy. Żadna z nich nie pojawiła się na naszych półkach przypadkowo. Pragniemy zaproponować Państwu i Waszym dzieciom to, co najbardziej wartościowe i najpiękniej zilustrowane pośród dostępnej w Polsce literatury dziecięcej.\nJeżeli polubiliście Państwo atmosferę FIKI i chcielibyście u nas świętować ważne dla Was wydarzenia, bardzo chętnie podejmiemy się przygotowania dla Was i Waszych dzieci naprawdę wyjątkowego przyjęcia urodzinowego lub okolicznościowego, a dla przyszłych mam – Baby Shower.


\tI sesja Rady Miejskiej - BIP w JST - Gmina Sępólno Krajeńskie\nścieżka nawigacji Strona główna > PRAWO LOKALNE, DOKUMENTY > Projekty uchwał i materiały na sesję > Kadencja 2018-2023 > I sesja Rady Miejskiej\nUCHWAŁA Nr I/.../2018 RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018r. w sprawie stwierdzenia wyboru Wiceprzewodniczących Rady Miejskiej w Sępólnie Krajeńskim [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018 RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018r. w sprawie stwierdzenia wyboru Przewodniczącego Rady Miejskiej w Sępólnie Krajeńskim [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018RADY MIEJSKIEJ w SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018r. w sprawie powołania stałej Komisji Statutowej i Pomocy Społecznej [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018 RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018r. w sprawie powołania Komisji Skarg, Wniosków i Petycji [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018 RADY MIEJSKIEJ w SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018r. w sprawie powołania stałej Komisji Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018r. w sprawie powołania Komisji Rewizyjnej [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIMz dnia 19 listopada 2018r.w sprawie powołania stałej Komisji Oświaty, Kultury, Sportu i Zdrowia [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 19 listopada 2018 r. w sprawie powołania stałej Komisji Gospodarki Komunalnej oraz Porządku Publicznego [...]\nUCHWAŁA Nr I/.../2018RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIMz dnia 19 listopada 2018r. w sprawie powołania stałej Komisji Budżetu i Handlu [...]\nUCHWAŁA NR .../.../2018 RADY MIEJSKIEJ W SĘPÓLNIE KRAJEŃSKIM z dnia 9 listopada 2018 r. w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza Sępólna Krajeńskiego [...]\nPOSTANOWIENIE NR 262/18 KOMISARZA WYBORCZEGO W BYDGOSZCZY II z dnia 3 listopada 2018 r. w sprawie zwołania pierwszej sesji Rady Miejskiej w Sępólnie Krajeńskim wybranej w wyborach przeprowadzonych w dniu 21 października [...]


Babuszka Agafia Aktywne Serum do włosów 7 ziół na porost serum / eliksir 150 ml | Drogeria w Gandalf.com.pl\nBabuszka Agafia Aktywne Serum do włosów 7 ziół na porost 150 ml\nAktywne Serum do włosów 7 ziół na porost - opis produktu:\nSerum zawiera wyciąg z prawoślazu lekarskiego, cytryńca chińskiego, żeń-szenia, melisy, łopianu, pokrzywy, brzozy, a także prowitaminę B5, drożdże piwne, papryczkę chili i Climabazol. Prowitamina B5 wspomaga odnowę komórek, stymuluje przemianę materii. Drożdże piwne źródło energii, witamin z grupy B oraz wszystkich niezbędnych aminokwasów zapewniają pełne odżywianie włosów. Papryka aktywizuje krążenie krwi, dzięki czemu poprawia dostarczanie substancji odżywczych do korzenia włosowego. Serum nie obciąża włosów i nie podrażnia skóry głowy.\nNaturalny żel pod prysznic nawilżający i odświeżający Babuszka Agafia 260ml 11,01 zł 11.83\nNaturalny żel pod prysznic energizujący i odświeżający Babuszka Agafia 260ml 11,01 zł 11.83\nKrem do rąk odmładzający Babuszka Agafia 75ml 7,80 zł 8.47\nKrem do rąk odżywczy Babuszka Agafia 75ml 7,80 zł 8.47\nKrem do stóp zmiękczający Babuszka Agafia 75ml 7,80 zł 8.47\nAktywne Serum do włosów 7 ziół na porost drogeria


Asfaltem przez Kampinos\nAutor: Iza w dniu lutego 28, 2010\nI kolejny rowerowy weekend za nami, i to dosłownie - rowerowanie na maxa.\nSobota iście branżowa- targi.\nFajna sprawa pod katem znajomych. Co pare metrów przystanek na pogawędkę, jak nie z ''szukającym" sponsorów Markiem bez Zojki (z tego co sie Marek pochwalił, to ma przypadłość damską i mogła byc kogoś zwabić, sie rozumie- bardzo atrakcyjna z niej partia i jeszcze sławna, :))\nBył także mój trenejro, mamy fajowe długopisy Krossowe. Oj dużo dużo by wymieniać osób.\nAAAAA i byliśmy na stoisku naszego teamu Torq. Przestraszyłam ciut towarzystwo niczym mój przyjazd na mete po dłuuuugim dystansie. Trzeba sie zaprezentować, jakoś. (Oczywiście żarty).\nPowróćmy do rowerowego weekendu.\nAsfaltowy Kampinos, coś na roztopy i przywitanie długich dystansów. Czyli to, co wycinaki lubią najbardziej- etat na rowerku.\nWyszło pół etatu czasowo a dystansowo u mnie 108 a u Kamila 162.\nHmmm ............, wiem, dziwne, zwłaszcza ze razem się wycieczkowaliśmy. Chyba ktoś tu oszukuje, ;)\nA tak naprawdę są to odległości Ursynów-Pruszków.\nWycieczka się udała, chociaż wiało strasznie (strasznie to za mało powiedziane). Co mi podnosiło nie tętno a ciśnienie. Nie cierpię ściany wiatru i siły aż wyrywającej rowerek z rąk. Stąd tez były skrajne tępa.\nTraska do polecenia, zwłaszcza opcja do Kampinosu i przez Górki. Przywitało nas pozimowe błoto, ale to przecież wszyscy znamy. Błotko nasze kochane.\nMiło słońce rekompensowało wszelkie niedoskonałości.\nI co najważniejsze - jest cieplutko, :)\npolecam za tydzień, będzie się działo.\nOde mnie tylko tyle, że zamontowaliśmy Izie Polara, stąd mała poranna obsuwa...\nIza mnie zaskoczyła wręczając mi czarną podwiązkę... kurde czy to jakieś kolarskie przesądy czy co? Nie, to opaska pulsometru, dziś pierwszy raz jechałem z podpierśnikiem i zamiast się rozglądać to gapiłem się na te hipnotyzujące cyferki, które mnie tylko wkurzały... no bo ja cisnę jak głupi a tu sto... sto pięć...\nVuelta di Campino's zaliczona :)\n*mapka trasy, Pruszków pominięty bo nie mam bladego pojęcia jak wyjechaliśmy i jak wjechaliśmy, Iza prowadziła, ale też nie wie :)\nasfalto Kampinos trening wycieczki


Kuchnia z wyspą - jak ją zaplanować | Różne wnętrza\nAranżacja kuchni należy do jednych z największych wyzwań, przed którymi stajemy urządzając mieszkanie lub domu. Pomieszczenie to musi być zarówno funkcjonalne, jak i miłe dla oka, wszak spędzamy tutaj dużą część naszego życia. Inspirowani zachodnimi magazynami dotyczącymi wnętrz często nieudolnie próbujemy skopiować zastosowane tam pomysły.\nPamiętajmy jednak, że nie każda dekoracja będzie pasowała do posiadanej przez nas kuchni. Planując remont warto więc czerpać inspiracje mądrze, tzn. podpatrywać pomysły i inspirować się nimi, ale nie kopiować ich w każdym calu.\nWyspa w kuchni – charakterystyka\nW ostatnich latach dużą popularnością cieszy się wyspa w kuchni. Czym charakteryzuje się ten typ? W pomieszczeniach tak zaprojektowanych, centralny punkt stanowi właśnie wyspa kuchenna. Jej wygląd może być zróżnicowany, ze względu na indywidualne potrzeby każdej pani domu. Niemniej jednak wyspa w kuchni najczęściej zawiera w sobie blat roboczy, piekarnik oraz zlewozmywak. Bliskie sąsiedztwo tych urządzeń sprawia, że gotowanie staje się łatwiejsze i przyjemniejsze.\nWyspa kuchenna to bardzo często wykorzystywane rozwiązanie, a więc nie powinno być problemu ze znalezieniem wyposażenia kuchennego dostosowanego do tego typu aranżacji. Decydując się na to rozwiązanie należy pamiętać, aby blat pokrywający wyspę był wysokiej jakości i charakteryzował się trwałością.\nDekoratorzy wnętrz często otrzymują pytania dotyczące wielkości kuchni, w której wyspa może się znajdować. Sprawa ta jest indywidualna, gdyż wyspę wykonaną na wymiar teoretycznie można dopasować do każdego pomieszczenia, nawet o niewielkim metrażu. Nie ma jednak wątpliwości, że im większa przestrzeń tym wyspa będzie się lepiej w kuchni komponować.\nKuchnia otwarta – sposób na niesforne wnętrza\nRozkład domu lub mieszkania nie zawsze zależy od naszej woli. Wprowadzając się do lokum o nieciekawym podziale pomieszczeń, możemy uratować sytuację wyburzając ściany działowe. Jednym z pomysłów w takim wypadku jest stworzenie tzw. kuchni otwartej. Jest to nic innego, jak połączenie jadalni i kuchni z zachowaniem odmiennego charakteru obu tych wnętrz.\nTworząc tego typu kuchnię zyskamy przestrzeń, a także możliwości aranżacyjne, warto więc zainwestować w wyspę kuchenną, która świetnie wpisze się w charakter pomieszczenia. Umożliwi nam to utworzenie miejsca nowoczesnego, a zarazem funkcjonalnego.


hsg - Starając się - ogólne - Forum OvuFriend\nWysłany: 2 lipca 2013, 13:58\nhej dziewczyny, mam pytanie w ktorym dniu cyklu to badanie sie wykonuje? i czy mozna je wykonac w czasie leczenia antybiotykiem dopochwowo?\nWysłany: 2 lipca 2013, 16:11\nbadanie wykonuje się w pierwszej ołowie cyklu ale czy można w przypadku kuracji antybiotykiem dopochwowym to wydaje mi się ze nie bo pewnie masz jakiś stan zapalny\nWysłany: 2 lipca 2013, 16:37\nno wlasnie tez tak sobie myslalam o tym, dzieki za odpowiedz\nno wlasnie tez tak sobie myslalam o tym, dzieki za odpowiedz :)\nWysłany: 3 lipca 2013, 12:48\nJa miałam HSG w czerwcu.\nRobi się te badanie zaraz po @ i do owulacji czyli przeważnie do połowy cyklu.Musisz być całkowicie zdrowa żeby z kontrastem nie wpuścić dalej bakterii z pochwy jeśli jakieś są bo później może dojść do zapalenia przydatków i innych nieprzyjemnych powikłań. Lekarz powinien Ci powiedzieć o tym i zrobić cytologię i badanie na czystość pochwy.A i przynajmniej na dwa dni przed badaniem nie można się kochać a po HSG można od razu się starać.\nJa miałam HSG w czerwcu. Robi się te badanie zaraz po @ i do owulacji czyli przeważnie do połowy cyklu.Musisz być całkowicie zdrowa żeby z kontrastem nie wpuścić dalej bakterii z pochwy jeśli jakieś są bo później może dojść do zapalenia przydatków i innych nieprzyjemnych powikłań. Lekarz powinien Ci powiedzieć o tym i zrobić cytologię i badanie na czystość pochwy.A i przynajmniej na dwa dni przed badaniem nie można się kochać a po HSG można od razu się starać.


Bieda to jednak stan umysłu... - Kasia Pszonicka\nCzytam Kominka jak pisze o Polakach na zmywakach tu i tu i myślę sobie, że gdyby w naszym kraju było więcej ludzi z takim podejściem to bylibyśmy bardzo szczęśliwym narodem! Gdyby ludzie potrafili przyznać się przed sobą samym, że są beznadziejni, zrobili jakiś błąd w kierowaniu swoim życiem – wybrali studia bez perspektyw, są leniwi, bez wyobraźni i zaczęli nad sobą pracować to zamiast pisać hejterskie komentarze na blogach i portalach, może wiedzieliby, że wszystko zależy od nich, mieliby lepsze życie i co za tym idzie bylibyśmy po prostu fajniejszym krajem (bez atakujących nas z każdej strony narzekań).\nW historii tego bloga pojawiły się tylko 3 takie hejterskie komentarze – 2 z nich były bez sensu i nie pamiętam dokładnie o czym, a jeden dotyczył między innymi mojego stanu posiadania, a konkretnie „rozbijania się co miesiąc po Londynie” i tego, że „bananowa młodzież” nie zrozumie problemów „prawdziwych Polaków” – no mniej więcej – nawet po czasie chce mi się śmiać jak go czytam :) Nie wzięłam go sobie do serca, mimo że napisał go ktoś kogo znam osobiście i nawet skończył takie studia jak ja (czyli raczej dobre), ale coś mu się w życiu nie powiodło. Zmusił mnie za to do refleksji – kim są ludzie, którzy mają tak poukładane w głowie?\nKażdy z nas w pewnym sensie nie ma pieniędzy. Czasem nie stać nas na śniadanie, czasem na bilet do innego miasta, czasem na wakacje, czasem na drogie ciuchy, a czasem na jacht.\nStan umysłu: (wiecznie) biedny\nJeden, jeśli nie ma pieniędzy będzie nieszczęśliwy, zacznie narzekać i zazdrościć innym. Będzie szukać dowodu na to, że ten co ma: ukradł, rodzice mu dali, miał farta, ma przypadkiem i ogólnie mu się nie należało. Znajdzie przysłowiową dziurę w całym, byle nie wziąć życia w swoje ręce i nie mieć pieniędzy – pozostanie biedny. I tak się przyzwyczai do narzekania, że nawet jak jakieś zdobędzie to zawsze będzie mu mało…\nStan umysłu: przedsiębiorczy\nDrugi, jeśli nie ma pieniędzy zastanowi się dlaczego i pomyśli co może z tym zrobić. Będzie próbował je zdobyć, pewnie na początku mu się nie uda, ale weźmie przykład z ludzi, którzy odnieśli sukces i też go odniesie. Zapewne dalej będzie mu brakowało pieniędzy, ale zauważy, że to dlatego, że widocznie coś robi źle, bo ma małą wiedzę i doświadczenie – co więc zrobi? Małymi kroczkami zacznie je zdobywać. Któregoś dnia przystanie, zobaczy co ma i doceni to, bo pamięta co musiał zrobić by to osiągnąć.\nMentalnie biedny człowiek ma wąskie horyzonty. Nie wychodzi poza swoją strefę komfortu, bo jeszcze się dowie, że świat jest inny niż sobie wyobrażał. A przecież akurat ON nie może się mylić!\nDla przedsiębiorczego człowieka ktoś kto odniósł sukces będzie wzorem do naśladowania, a nie wrogiem. Pochwali go osobiście lub przed znajomymi, przekaże jego wiedzę dalej i uruchomi pozytywne emocje. Wiem, że może to brzmi nieprawdopodobnie, ale dobre rzeczy wracają. Za to w złych i negatywnych można się kisić, aż do śmierci i bez odniesienia we wcześniejszym życiu sukcesu (a przynajmniej go nie zauważywszy).\nCo z tym zmywakiem?\nCzy to właśnie ludzie mentalnie biedni, zaprogramowani by być przeciętnymi, mimo wyższego wykształcenia jeżdżą pracować na kuchni w Anglii? Chciałabym powiedzieć Wam teraz, że znam takich ludzi z moich podróży i opowiedzieć Wam ich prawdziwe historie trochę ich usprawiedliwiając, ale nie zrobię tego, bo ich nie znam. Jadę do Londynu i ich nie widzę. Pewnie dlatego, że nie wypuszczam się dalej niż za drugą strefę. Trochę to przykre, bo to by oznaczało, że Ci Polacy zarabiający minimum pozwalające na przeżycie w Anglii (które odpowiada kokosom w Polsce) pmogli nie widzieć nigdy prawdziwego Londynu, nie spacerować wzdłuż rzeki, nie pójść do Tate, nie jeść English breakfast na mieście.\nI nie myślcie sobie, że piszę o czymś o czym nie mam pojęcia! Zdarzyło mi się pracować na kuchni w Londynie – cały miesiąc! Pamiętam dokładnie, jak pięć lat temu, krojąc kilogramy cebuli do hamburgerów byłam z siebie dumna i mówiłam: “Kaśka jesteś super. Jak zostaniesz kimś ważnym będziesz mogła powiedzieć, że żadnej pracy się nie boisz i nie jesteś cieplarnianym człowiekiem co nie ma pojęcia o życiu”.\nDziś latam chyba do innej Anglii niż ta ze zmywakami. Latam do Anglii, który daje zdolnym Polakom perspektywę zarobków rzędu miliona złotych rocznie. Do kraju, który pozwala zdobyć wykształcenie warte setki tysięcy złotych – nierzadko za darmo bądź tylko za cenę wyrzeczeń związanych z dużą ilością nauki. Do kraju, który oferuje piękną przyrodę i widoki (jeśli tylko kogoś stać na pociąg i wyjazd). Latam do Londynu, bo tak ułożyło się moje życie, ale głównie dlatego, że lubię. Lubię pooglądać sobie sztukę, lubię obserwować trendy, które dojdą do nas za kilka lat, lubię londyńskie powietrze. Korzystam przy tym z Ryanair’a kupując bilety na najtańsze dni. Uwielbiam jeść na obiad chińczyka „all you can eat” za 5 funtów. Dużo chodzę na piechotę, bo oszczędzam na metrze.\nI pozdrawiam wszystkich moich ambitnych kolegów i koleżanki, którzy mają w Anglii fajne prace i którym obojętne jest co premier Cameron mówi o Polakach, bo wiedzą, że to i tak nie o nich. Jesteście super!\nA Ty czytelniku pamiętaj – zgodnie w moimi świątecznymi zyczeniami: Nie bądź przeciętny i nie bierz życia zwykłego, bierz życie w renifery :)\nJeśli jesteście ciekawi historii moich znajomych, który studiowali za granicą między innymi w Londynie i Oxfordzie znajdziecie je tutaj.\nZdjęcie: Howard Lake\nŻycie jest jak papier toaletowy…\nHeh. Przez kilka dni próbuję przeforsować do świadomości pewnych osób myśl ujętą w tym poście i nie umiem. To jest krok mentalny, którego niektórzy nie chcą/ nie mogą przeskoczyć. A im starsi ludzie, tym gorzej!\nSzkoda, ale w końcu musiałam się poddać, bo na siłę nie da się ludzi uszczęśliwić.\nReply to Anna Hofstätter\nSzkoda Twojej energii na osoby, które nie chcą się zmienić. Ja zauważyłam, że wieli ludziom dobrze żyje się w stworzonych przez nich “światach” gdzie wszystko da się łatwo wytułumaczyć: nie zrobię, bo nie mam możliwości/znajomości/szczęścia, a ktoś zrobił to to wszystko miał. Branie odpowiedzialności za swój los jest trudne i nie dla każdego, a przynajmniej nie na każdym etapie życia.\nJednak mam czasem nadzieję, że moj blog chociaż odrobinę takim osobom pomaga, wskazuje kierunek działań i możliwości! Pozdrawiam! :)\nKOchana dodałas mi otuchy i wiary w siebie tym postem:) Mieszkam w UK od osmiu lat i w końcu w tym roku zdecydowałam się na własny biznes. Narazie raczkuję, niewiele się dzieje, ale może pewnego dnia będę mogła się pochwalić swoim sukcesem na Twoim blogu i nie tylko:)\nA Cameron tylko mydli oczy tym maluczkim Anglikom co to nigdy spoza swojego podwórka nie wychodzili i nie znają Polaków ( i nie tylko) ciężko pracujących na swój sukces i zakochanych w angielskim życiu i zwyczajach:))\nAnia, trzymam kciuki za Twój sukces! Wiedz, że wielu narzkających Polaków zazdrości Ci, że możesz otworzyc biznes w UK. Masz możliwość płacenia bardzo niskich składek na ubezpieczenia społeczne i bardzo dobre warunki do rozwoju przedsiębiorczości. Wykorzystaj to!\nŚwietnie to ujęłaś! Fakt, ja może zbyt przedsiębiorcza nie jestem, aczkolwiek nie doszukuję się nigdy w ludzi złodziejstwa itp (fakt, czasem to aż kłuje w oczy i widać, jak ktoś się “dorobił”…), czasem komuś czegoś zazdroszczę, jednak to jest zdrowa zazdrość, która pewnego dnia zmobilizuje mnie z pewnością do działania. W każdym razie super artykuł ;)\nświęte słowa Kasia!\nAle cóż, nikt nie zmieni mentalności polaków. Aczkolwiek ten tekst powinno się odczytać co najmniej w wiadomościach! I to na każdej ze stacji :)\nBardzo podoba mi się twój post :) Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia lub raczej patrzenia oraz` stanu umysłu !\nTakiego bloga szukałam ;) Lubię zarabianie, oszczędzanie, pomnażanie… a dzielę życie z kimś, dla kogo pieniądze mogłyby nie istnieć. Na szczęście nie należy on do osób, których za nic nie da się zmienić, więc pracuję nad tym, w końcu chodzi o wspólną przyszłość. Pozdrawiam!\nPrawdą jest, że podstawą jest pozytywne i kreatywne myślenie. Ludzie zgnuśnieni zrobią dwa kroki i widząc przeciwności odpuszczają zwalając najczęściej winę nie na siebie i swoje podejście, a na czynniki przeszłe/obecne/przyszłe i cofają się do bezpiecznego punktu wyjściowego. Może to przez system edukacyjny jest niewłaściwie przemyślany? Wszyscy idą semestr po semestrze do przodu prowadzeni za rączki, a kiedy następuje koniec edukacji, nie ma już nikogo, kto dalej szedłby ramię w ramię. Brak mobilizacji, strach przed nieznanym itp. Niestety nie do wszystkich dociera, że to własna praca i pozytywne myślenie jest kluczem do sukcesu. Inteligencja i pieniądze także, ale to tylko… Czytaj więcej »\nPodpisuję się każdą kończyną! Tym bardziej, że kiedyś byłam po tej gorszej stronie barykady “bo inni” ,”bo nie mam dzianych rodziców”, bo układy, znajomości, wina Tuska”… dobrze, że się otrząsnęłam ;-)\nSuper, że jest coraz więcej pozytywnych osób które mają taki schemat myślenia. Jak najbardziej uważam, że bycie biednym to stan umysłu bo zawsze możemy mieć czegoś za mało..


Norwegowie | Vill's Ethno Atlas\nW folklorze norweskim karlice to żyjące w lesie stwory o szarych oczach i włosach jasnych jak len. Na ich szyjach dźwięczą liczne łańcuchy i klamry. Taki opis możemy znaleźć np. w „Krystynie, córce Lawransa” Sigrid Undset.\nKategoria : Norwegowie\nTagi : bajka, blond, córka Lawransa, karlica, karzeł, klamra, Krystyna, las, Norwegia, oczy, opowiadanie, ozdoba, Sigrid Undset, szary, szyja, włosy, łańcuch


Inżynier Budownictwa - Prefabrykacja - Realizacja konstrukcji wielopoziomowego parkingu w zintegrowanym centrum komunikacyjnym w Poznaniu\nRealizacja konstrukcji wielopoziomowego parkingu w zintegrowanym centrum komunikacyjnym w Poznaniu\nZintegrowane centrum obejmuje duży obiekt handlowy przy stacji Poznań Główny, nowy budynek dworca kolejowego i autobusowego. Całość uzupełnia 3-poziomowy parking obsługujący centrum handlowe i dworzec. Budynek dworca i parking zaprojektowano nad peronami nr 1, 2 i 3, oraz nad miejscem zarezerwowanym pod dodatkowy peron kolei wielkich prędkości. Budynek dworca kolejowego był gotowy przed Euro, a reszta kompleksu jest wznoszona obecnie.\nGrupa Pekabex po wykonaniu prefabrykowanej konstrukcji żelbetowej dworca, zrealizowała najtrudniejszy fragment centrum – parking, w zakresie projektu wykonawczego konstrukcji prefabrykowanej, produkcji, dostawy i montażu prefabrykatów. Trudność projektu wynikała z jego lokalizacji nad czynnymi w dzień peronami, ograniczonego dostępu do obiektu, oraz projektu architektoniczno-funkcjonalnego, który nie ułatwiał zapewnienia sztywności przestrzennej obiektu.\nFot. 1 Słup pod konstrukcję stalową – peron 2\nKonstrukcję parkinguoparto o rzędy trzykondygnacyjnych słupów usytuowanych w osi peronów. Słupy zaprojektowano jako utwierdzone w stopach pojedynczych i zespolonych, bez stężeń w poziomie kondygnacji kolejowej. Utwierdzenie zaprojektowano jako kielichowe, a w części z użyciem łączników słupowych, z trzpieniem wpuszczonym w gniazdo w stopie dla przeniesienia sił poziomych od uderzenia taboru kolejowego.\nPołączenia międzykondygnacyjne słupów dzielonych, ze względu na kształt lub przekroczenie możliwości montażowych, na wytyki, lub łączniki słupowe. Osiowe rozpiętości między rzędami słupów wynosiły 15,70 m, 16,45 m i 24,32 m, oraz 9,72 m, a podstawowy rozstaw podłużny 10,0 m. Na krótkich wspornikach oparto podłużne sprężone wolnopodparte belki stropowe. Strop w rozpiętościach 15,7 m i 16,45 m z sprężonych płyt kanałowych HC500, a w przęśle 24-metrowym z płyt typu TT.\nMontaż,odbywał się z jedynego dostępnego traktu przekrytego stropami TT. Wymagało to montażu prefabrykatów, o masie przekraczającej 20 t, nad peronami na wysięgach poziomych powyżej 30 m. Montaż w godzinach nocnych, z koniecznością udostępnienia peronów do normalnego użytku w dzień, stanowił dodatkowe utrudnienie. Dostawy prefabrykatów ponadgabarytowych, przy lokalizacji w centrum miasta musiały się odbywać wyłącznie w godzinach nocnych, a montaż, wobec braku miejsca na składowanie, „z kół”.\nFot. 2 Parking nad peronami stacji Poznań Główny – przęsła 15,70+16,45 m, z prawej montaż przęsła 24,32 m\nDodatkowe trudności stworzyły przyjęte rozwiązania funkcjonalne, np.:\n- schody w osi słupówwymagały zaprojektowania rozgałęzionych słupów o kształcie „Y”, w dolnym poziomie i kontynuacji dwoma słupami dwukondygnacyjnymi z 1,5 m, prześwitem oraz słupów z wspornikami o łącznej rozpiętości 3,55 m, dla oparcia belek obejmujących schody;\n- zastosowanie w części obiektu konstrukcji stalowejwywołało konieczność zaprojektowania słupów o przesuniętej, na poziomie pierwszego stropu osi konstrukcyjnej o ponad metr.\nPrefabrykacjęoparto o betony klasy C50/60, z zastosowaniem w bardziej wysilonych przekrojach betonów BWW w klasie C55/67 dla belek i C75/85 dla słupów. Ilość zbrojenia w omawianych przypadkach oscylowała w granicach 290 – 370 kg/m3, ale ekstremalne wartości (570 kg/m3) osiągnęła w „zwykłych” 3 - kondygnacyjnych słupach zlokalizowanych w osi peronu 3. Masy pojedynczych prefabrykatów sięgały 33 t dla słupów, 36 t dla płyt TT i 60 t dla belek. Średnia objętość prefabrykatu wynosiła 4,4 m3, a powtarzalność z uwzględnieniem powtarzalnych kanałowych płyt stropowych zaledwie 2,1.\nRys. 1 Schemat konstrukcji parkingu\nZaprojektowanie prefabrykatów, wykonanie i zmontowanie parkingu, świadczy, że Grupa Pekabex jest w stanie zrealizować z powodzeniem najbardziej skomplikowane konstrukcje prefabrykowane i dopasować się w sposób maksymalnie elastyczny do bardzo ambitnych wyzwań inżynierskich.\nmgr inż. Bronisław Deskur\nWykorzystania prefabrykacji betonowej w Polsce\nDodatek specjalny: Prefabrykacja


Czy obstawianie u bukmachera online jest legalne? Tak, ale nie u każdego - PROBASKET\nStrona główna NBA Czy obstawianie u bukmachera online jest legalne? Tak, ale nie u każdego\nCzy obstawianie u bukmachera online jest legalne? Tak, ale nie u każdego\nPo nowelizacji ustawy hazardowej na wielu graczy padł blady strach. Pojawiło się mnóstwo nieprawdziwych informacji, jakoby obstawianie u internetowych bukmacherów zostało zakazane pod groźbą drakońskich kar finansowych. Takie pogłoski niepotrzebnie wprowadzały graczy w błąd, a brały się one wyłącznie z niezrozumienia wprowadzonych przepisów. Po 1 kwietnia 2017 roku (gdy w życie weszła znowelizowana ustawa) obstawianie u bukmachera przez Internet jest w pełni legalne. Trzeba natomiast podkreślić, że dotyczy to wyłącznie licencjonowanych podmiotów.\nObstawiasz u zagranicznego bukmachera? Będą problemy\nNowelizacja ustawy hazardowej nałożyła na spółki bukmacherskie obowiązek uzyskania koncesji Ministerstwa Finansów. Aby ją otrzymać, niezbędne jest spełnienie rygorystycznych warunków (firma m.in. musi mieć siedzibę lub oddział w Polsce, posiadać wysokie zabezpieczenie finansowe i wprowadzić system weryfikacji wieku graczy). Z tego powodu po 1 kwietnia 2017 roku z Polski oficjalnie wycofała się zdecydowana większość zagranicznych bukmacherów, a wśród nich także ci, którzy byli obecni na naszym rynku przez wiele lat.\nJeśli więc gracz trafi na stronę zagranicznego bukmachera, nawet prowadzoną w języku polskim, to obstawiając na niej złamie obowiązujące przepisy. Ustawa mówi wprost, że korzystanie z oferty zagranicznych podmiotów jest nielegalne, a jeśli użytkownik robi to świadomie, narusza także przepisy Kodeksu karnego skarbowego, co może skutkować karą grzywny w wysokości nawet do 120 stawek dziennych.\nJeśli masz jakiekolwiek wątpliwości – przed obstawieniem zakładu na stronie wybranego bukmachera, koniecznie sprawdź, czy nie figuruje ona w rządowym rejestrze domen zakazanych.\nPolska domena, waluta i język strony to za mało\nZbyt wielu graczy „w ciemno” zakłada, że skoro strona należy do firmy zarejestrowanej w Polsce, to na pewno można na niej legalnie obstawiać. To nie jest takie oczywiste, choć na ogół rzeczywiście tak jest. Aktualnie licencję na prowadzenie zakładów wzajemnych ma tylko kilka podmiotów i wyłącznie one oferują legalną grę u bukmachera online.\nTrzeba bardzo uważać na strony, które wyglądem i treścią mogą wprowadzać graczy w błąd. Nielegalni w naszym kraju bukmacherzy robią wszystko, byle tylko uwiarygodnić swoją ofertę. Rejestrują witryny w domenie .pl, wypełniają je tekstami napisanymi po polsku, przyjmują zakłady zawierane w złotówkach.\nKażdy z tych elementów jest wymagany przez ustawę hazardową, ale nie decyduje o tym, czy dany bukmacher posiada licencję Ministerstwa Finansów. Jeśli firma na swojej stronie w żaden sposób nie informuje o posiadaniu takiego zezwolenia, to jest pewne, że mamy do czynienia z operatorem niedozwolonym w Polsce.\nPrzypominamy, że na polskim rynku mogą działać wyłącznie bukmacherzy posiadający polską koncesję. Zagraniczne licencje są nieważne, dlatego zawsze warto sprawdzić, czy zezwolenie rzeczywiście zostało wydane przez polskiego ministra finansów.\nLegalnie można obstawiać tylko zakłady wzajemne\nNowelizacja ustawy hazardowej wprowadziła znaczące ograniczenia w zakresie oferowania gier hazardowych w Sieci. Obecnie zgodnie z prawem w Internecie można przyjmować wyłącznie zakłady wzajemne. Gracze mogą więc obstawiać wyniki zdarzeń sportowych i innych (jak wydarzenia polityczne czy kulturalne), ale nic ponadto. Legalni bukmacherzy skrupulatnie stosują się do tych wytycznych, jednak podmioty działające w szarej strefie notorycznie łamią przepisy.\nKażdy powinien więc mieć świadomość, że jeśli znajdzie na stronie bukmachera ofertę np. wirtualnego kasyna czy gry w pokera na pieniądze, to ma do czynienia z firmą działającą niezgodnie z polskim prawem. Korzystanie z tych gier hazardowych w Sieci jest po prostu nielegalne i zagrożone karą wysokiej grzywny. Wyjątek stanowić będzie internetowe kasyno (oparte o oprogramowanie od Playtech), które jeszcze w tym roku planuje uruchomić Totalizator Sportowy, posiadający ustawowy monopol na tego rodzaju gry hazardowe.\nLegalne zakłady online wyłącznie dla osób pełnoletnich\nPo wejściu na stronę licencjonowanego bukmachera, który oferuje wyłącznie dozwolone prawnie zakłady wzajemne, gracz przed obstawieniem musi spełnić jeszcze jeden warunek: mieć ukończone 18 lat. Ustawa o grach hazardowych wprowadziła zakaz udostępniania gier na pieniądze osobom niepełnoletnim.\nW praktyce obstawienie zakładu na stronie legalnego bukmachera przez osobę niemającą ukończonych 18 lat jest niemożliwe. Bukmacherzy zostali zobowiązani do wprowadzenia skutecznych systemów weryfikacji wieku. Na czym to polega? Otóż, każdy gracz przed wniesieniem pierwszego zakładu musi założyć konto w serwisie bukmachera. Aby zostało ono aktywowane, już w formularzu rejestracyjnym niezbędne jest przesłanie skanu dowodu osobistego i podanie numeru PESEL. Firma bukmacherska musi zweryfikować przesłane dane, aby nie dopuścić do nadużyć.\nJeśli osoba pełnoletnia posiadająca konto na stronie legalnego bukmachera udostępnia je osobie niepełnoletniej, także łamie prawo.\nLegalny bukmacher ma również obowiązek ostrzeżenia graczy przed ryzykiem uzależnienia się od hazardu, co w praktyce oznacza konieczność stworzenia regulaminu odpowiedzialnej gry – Ministerstwo Finansów musi go zatwierdzić i opieczętować. Jeśli nie możesz znaleźć takiego regulaminu na stronie bukmachera, to na pewno działa on w szarej strefie.\nUspokajamy zatem: obstawianie u bukmachera przez Internet jest legalne, a osoby korzystające z takiej rozrywki nie narażają się na żadne konsekwencje prawne. Ryzyko trafienia na stronę zagranicznej platformy hazardowej wciąż jest jednak wysokie, dlatego zalecamy daleko idącą ostrożność i zwracanie uwagi na szczegóły opisane w tym artykule.\nPoprzedni artykułEBL: Anwil znowu to zrobił – znakomity Łączyński i jest 3:2!\nNastępny artykułNBA: „Wszyscy popełniają błędy”. Cavs spróbują zaufać Smithowi


Płyta, która uwiera | Polifonia\n„Kiedy wreszcie zrobisz porządek z tymi płytami?”. Albo: ” Wiesz, muszę kupić nowy regał, żeby wynieść płyty od S do Z z sypialni, w przeciwnym razie nie zmieści się łóżeczko dla dziecka”. Wreszcie: „Co to za okropna/piękna okładka?”. Fizyczne płyty tworzą życie rodzinne. To mi przyszło do głowy po prześledzeniu ciekawego wątku na linii sporu analog-cyfra i fizyczne-niematerialne, który pojawił się na blogu Mariusza Hermy. Dopiero na końcu nasunęło mi się coś tak fundamentalnego. Bo zapomnijcie o rodzinnej dyskusji na temat Jamiego Woona, jeśli nie leży gdzieś w pobliżu intrygująca okładka tej płyty, a na dodatek nie przynieśliście jej po czymś, co formalnie było tylko spacerem z dzieckiem (które zostało uprowadzone do sklepu z płytami, bo akurat był Record Store Day). Zapomnijcie o tym, że małżonka (lub -żonek) zauważy, że słuchacie nowego Jima O’Rourke’a, jeśli naturalnym sposobem odbioru jest dla was laptop i słuchawki. Na tym oczywiście świat muzyki się nie kończy, rodzinne rozmowy o nowych płytach to nie wszystko – ale zawsze coś. Istotny element świata.\nIleż ciekawych płyt przepadło w czeluściach mojego dysku twardego, gdzieś w podkatalogu „nowsze” folderu „nowe” utworzonego jako część katalogu „2011”. Nie mówiąc już o płytach mylnie wrzuconych np. do katalogu „2009”, który zgnił i zmurszał jeszcze w połowie 2009 roku. I zapomnijcie o opcji „szukaj”, jeśli na przykład wykonawca ma trzyczłonowe i egzotyczne nazwisko, w którego zapisie popełniam za każdym razem minimum trzy błędy. I to trzy INNE błędy za każdym razem. Za to te fizyczne nośniki zalegają w stertach i przy najbliższym sprzątaniu biurka – w domu lub w pracy – niechybnie będę się musiał z nimi zmierzyć. Odkurzyć, sprawdzić, czy przesłuchane. Winyle są oczywiście – nawet jeśli zapomnimy o ich walorach audio – na wygranej pozycji. Sterta rośnie szybko i zaczyna utrudniać przemieszczanie się w pokoju. Po prostu trzeba ją rozładować. Kompakty też nie są pod tym względem bez szans.\nAle jedne i drugie mają oczywiście swoje stałe półki. Bezkonkurencyjne są natomiast nietypowe formaty. Te uwierają i przeszkadzają właściwie w każdym miejscu i już od dnia zero. Gdy tylko pojawią się w otoczeniu. Tak jest z historyczną już płytą „Norma’s Food” Mołr Drammaz opakowaną w pudełko na kanapkę. Uwagi gości typu „Trzymacie starego hamburgera na półce?” były każdorazowo rozbrajające (i kończyły się czasem odsłuchaniem fragmentów ukrytej w pudełku płyty), a w końcu wydawnictwa z Mik.Musik – bo nie tylko to jedno miało wyjątkowy kształt – musiały dostać oddzielne miejsce na półce. Do dziś się wybijają wśród reszty. A w folderach komputerowych wyglądałyby, nie da się ukryć, tak samo jak inne.\nNietypowy format mają też płyty z sublabela zacnego krakowskiego AudioTonga, czyli wytwórni o nazwie Mathka (teoretycznie powinno być raczej: Córkha). Są opakowane w zwykłe papierowe koperty, ale towarzyszą im dodatkowe okładki formatu 7-calowego singla, dzięki czemu grafika okładkowa robi większe wrażenie, a same płyty trudno pomylić z innymi. Ostatnia z nich – album ukraińskiego kompozytora Denisa Kolokola „Proud to Be Loud” – nie dała się więc zagłuszyć w stercie innych. I została zgodnie z tytułem głośno odsłuchana.\nNa drugą już płytę zafascynowanego matematyką i teorią chaosu Kolokola dla AudioTonga (pierwsza, „Ily” – tak a propos dyskusji – została wydana jako plik cyfrowy) składają się kompozycje z ostatnich trzech lat, w tym muzyka do instalacji Marca Silvera (utwór na gitarę i elektronikę „There Are No Others, There Is Only Us”) oraz wielokanałowy utwór powstały w California Institute of Arts (tytułowe „Proud to Be Loud”). Dominantą wszystkich jest przetwarzanie brzmień gitarowych i głosu, zwykle samego Kolokola, ale w utworze tytułowym, kompletnie pozbawionym ograniczeń stylistycznych i kojarzącym się momentami z nagraniami Mai Ratkje – wokal Carminy Escobar. „Wake Me Up Ruin My Day” przypomina klasyczne kompozycje muzyki konkretnej, a najbardziej przystępny w zestawie „There Is No Others…” ciekawie eksploruje dźwięki jeżdżenia bo gryfie.\nNawet gdy w „Feedback Glotka” mamy sporo klasycznych, nieprzetworzonych brzmień gitarowych, to zostają nam zaprezentowane z taką intensywnością, że wydają się nieproporcjonalnie dynamiczne. Jesteśmy współcześnie przyzwyczajeni do jednostajnej głośności wynikającej z kompresji nagrań, tymczasem to, co robi Kolokol, wydaje się iść w dokładnie odwrotnym kierunku. Mamy tu olbrzymią dynamikę, swobodny, przestrzenny dźwięk i mnóstwo zaskoczeń na każdym kroku. Jedyny mankament to kilka pretensjonalnych momentów w „Proud to Be Loud”, choć to zarazem najbardziej ekstremalny i (jak się wydaje) najbardziej pracochłonny technologicznie utwór Kolokola. Uwiera nie tylko sam nośnik – to nagranie również nie pozostawi was w obojętności.\nDENIS KOLOKOL „Proud to Be Loud”\nTrzeba posłuchać: „There Are No Others, There Is Only Us”. Poniżej fragmenty kompozycji tytułowej z oficjalnego soundclouda artysty.\ncollaborations by theVolume\n29 lipca o godz. 20:04\t4483\n„Ileż ciekawych płyt przepadło w czeluściach mojego dysku twardego,”\nMojego tez. I nie mojego, tez. Dlatego plyta nigdy nie zginie. Tak jak ksiazka papierowa nei zostanei wyparta przez elektroniczne czytniki Kindle, Nook i takie tam.\nAlbowiem ksaizka to nei tylko plik zlepionych kartek aby je mozna bylo cztrac. To dzielo sztuki. Podobnie plyta. Dzwiek to tylko czesc. Ale to dzis poglad malo popularny. Coz, mamy „cywilizacje smieciowa”…\nByc moze dlatego tak uwazam bo pamietam casy gdy bylem nastolatkiem, a wokol byla gleboka komuna. Szczesliwcom udawalo sie zdobyc plyte z „zachodu”.. I odbywalo sie uroczyste party – „rozdziewiczanie plyty”. Zapraszani byli scisle wtajemniczeni. Pamietm jak przy winku, w mroku, w dymie papierosow rozcinano celofanowa koperte. A potem sie sluchalo, sluchalo, sluchalo… Do upojenia.\nDzis sie slucha tak jak sie je – najlepiej w „restauracji” McDonalda. To se newrati, jak mawiaaj Czesi…\n30 lipca o godz. 12:04\t4485\nNo ciekawą okładkę miał PIL – Metal Box. Też wymagała osobnego miejsca na półce. No i 3 Metry Tymańskiego też chyba miały ciekawą okładkę. Co to było, papier toaletowy?\nJa niestety sporo swoich płyt musiałem wynieść w pudłach do piwnicy na czas remontu (wciąż nie mam miejsca na nie w mieszkaniu, ech…), no i jak tam teraz wpadam, to wychodzę zawsze z jednym dwoma cd i czuję się jakby z jaskini wyszedł i się otrzepał. Fajne uczucie. Tym bardziej, że w końcu znajdą się wszystkie w domu 🙂\n30 lipca o godz. 12:29\t4486\n100% racji, z dodatkiem, że dla mnie płyta (jak książka!) zawsze była pewną całością, której się słucha od początku do końca.\nA dziś podstawowym kryterium srajpoda jest „ile się na nim zmieści PIOSENEK”. Nie PŁYT.\nU mnie nietypowe formaty opakowania są niestety na pozycji przegranej, bo przeważnie nie mieszczą się w regale na CD (sztuk dwie, „custom-made” za ciężki pieniądz przez stolarza), ale światło uwzględnia jedynie mini-winyl + grubość palca na wyciągnięcie płyty. Płyty CD w opakowaniach DVD niestety nie wchodzą.\n30 lipca o godz. 17:08\t4487\nGostek Przelotem: „A dziś podstawowym kryterium srajpoda jest „ile się na nim zmieści PIOSENEK”. Nie PŁYT”\nFakt. W instrukcji roznych „grajkow” podane ile zmiesci sie na mim PIOSENEK. Sklepy w rodzaji iTunes sprzedaja PIOSENKI.\nNeistety, nie przyjdzie im do glowy ze muzyka moze byc w postaci dozyc duzego utworu skladajacego sie z CZESCI, a te czesci musa byc grane w okreslonej kolejnosci. Tak jest w muzyce klasycznej i wielu innych gatunkach. Niestety, proba kupna czgokolwiek klasycznego z iTunes i innych zrodel skonczyla sie tym ze otrzymalem poszczegolne czesci utworu w KOLEJNOSCI ALFABETYCZNEJ!\nNiestety, podonmie jest w ksiegarni. Jak wchodze, sa dwie polki z napisami: Nowosciiw twardych okladkach i Nowosci w miekkich okladkach. Gdy pytam personelu czy sa nowosci s polityki, pytaja mnie „Czy w twardej okladce czy miekkiej?”\nNeistety, spzredzraz mediow zadzelirzadzic idioci\n31 lipca o godz. 1:10\t4490\nposiadanie fizyczne plyt jest pewnie fajne, dla tych ktorych na to stac.\na ja WOLE muzyke na dysku. szczerze. plyty kupuje czasem do auta. najczesciej w oxfamie. mimo tego ze padl mi dysk ostatnio i nie mam nic co wyszlo od lutego, wole mp3. a o muzyce i tak rozmawiam z zona (i niektorymi znajomymi) czesto i gesto.\nzacny- piekny rzeczownik uzywany zazwyczaj gdy nie wiadomo co konkretnie pochwalnego napisac.\n31 lipca o godz. 1:23\t4491\nalbo i przymiotnik.\n31 lipca o godz. 10:07\t4493\n@marcinchleb –> „Zacny” to dość precyzyjne określenie, po prostu „godny zaufania”: http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2541996\nCo do kupowania/nie kupowania: to nie jest kwestia, czy mnie stać. To kwestia tego, na co wolę wydać pieniądze. Znam takich, którzy zarabiają kilka średnich krajowych i mówią, że ich nie stać, bo płyty kosztują za dużo. I takich, którzy żyją na kredyt, a kupują więcej niż ja. OK. Jedni mają, a drudzy nie mają takiej potrzeby.\n1 sierpnia o godz. 2:45\t4495\nBartek, dziekuje za definicje.\ni wogole sie nie zrozumielismy. dla mnie posiadanie plyt cd ma tyle wspolnego z muzyka co nic. masz plyte, miej, good for you.\njak pisalem, wole muzyke odarta z jakiegokolwiek nosnika, czysta, zywa, raw, bez obrazkow czy zdjec ktore pokaza zonie czy znajomym czego slucham.\not, slucham czego slucham, niewazne czy okladka jest zielona, niebieska, czy jest na niej trojkat, czy zdjecia sa fajne. niewazne czy mam kredyt czy zarabiam kilka srednich krajowych.\nliczy sie muzyka. tylko muzyka. reszta to bzdura, distraction. http://pl.wiktionary.org/wiki/distraction\n1 sierpnia o godz. 9:43\t4496\nW porządku – zrozum, że ja o tym właśnie napisałem, postawy są różne, ale nie ma między nimi konfliktu. Mogę powiedzieć to samo: masz empetrójki albo flaki – miej, good for you. To jest też forma, hm, posiadania muzyki. Każdy ma swoją ulubioną i swój ulubiony sposób słuchania. Ja pozostanę przy swoim: lubię okładki, lubię fizyczność nośnika, dowiedziałem się tego po dziesięciu latach obcowania z muzyką w mp3 i zbierania muzyki również w tym formacie. Zresztą z mp3 także korzystam, bo jest w wielu sytuacjach wygodne.\n2 sierpnia o godz. 16:11\t4532\nnoi super. piatka.


Wkład do szuflad Curver | Sklep Kuchnioland.pl\nWkład do szuflad Curver\nKod produktu: 99991495\nWkład do szuflad marki Curver transparentny. Rozsuwany model umożliwia dostosowanie wkładu do szuflad różnej szerokości. Wkład posiada 5 komór zaś po rozłożeniu uzyskuje dodatkowe dwie duże komory.\nInnowacyjny, transparentny wkład marki Curver do szuflad\nInnowacyjny, transparentny wkład marki Curver do szuflad pozwala utrzymać ład, oddziela łyżki, łyżeczki, widelce i noże.\nDodatkową zaletą jest ochrona powierzchni przed zarysowaniami.\nRozsuwany model umożliwia dostosowanie wkładu do szuflad różnej szerokości (od 30 do 50 cm).\nWkład posiada 5 komór zaś po rozłożeniu uzyskuje dodatkowe dwie duże komory.\nPrzed rozłożeniem: 42 x 30 cm\nPo rozłożeniu: 42 x 50 cm\nOferowany organizer jest bardzo praktyczny, pojemny i trwały.\nNumer katalogowy: 173077\nWkład występuje w kolorze grafitowym oraz szarym.


ZMARTWYCHWSTANIE – Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus\nCzy jest radość, która nie przemija? Byłby wielki zawód, gdyby jej nie było.\nOna rodzi się z ofiary, bo choć ofiara też się kończy śmiercią ofiarnika,\nprzecież ona ma swoje zmartwychwstanie; ona łączy się z ofiarą Chrystusa,\nz Jego życiem i z Jego śmiercią, ale zmartwychwstaje z Nim razem\ni wstępuje z triumfem wiecznej radości, która się zaczęła, ale się uwiecznia w Bogu.\nPosted in Aktualności, Czytelnia, czytelnia, formacja and tagged o. Anzelm, Wielkanoc.\n← Pomoc sióstr w prywatnym domu…


Skąd biorą się zaparcia u dzieci? - Pediatra radzi - porada eksperta\nDość częstą dolegliwością wieku dziecięcego są zaparcia i związane z nim nawracające bóle brzucha. Jakie są najczęstsze przyczyny zaparć? Co powinno nas zaniepokoić?\nZaparcia u dzieci powstają w wyniku przewlekłego zalegania treści pokarmowej w jelitach, a w związku z tym wydalany stolec jest zbity i zazwyczaj suchy.\nW chwili obecnej wydaje się, że zaparcie bardziej odnosi się do jakości i konsystencji stolca niż do częstości jego wydalania. Zdrowe osoby wydalają stolec od 3 w ciągu doby do 1 na 3 dni ( przy założeniu prawidłowej jego konsystencji).\nWiek dziecka determinuje ilość wypróżnień. Noworodki i niemowlęta wydalają stolec przeciętnie od 1 do 7 razy na dobę. U dzieci karmionych piersią liczba stolców dość często związana jest z ilością karmień. Są też takie przypadki, gdy niemowlę karmione piersią wydala prawidłowy stolec co 3 - 5 dni. Jest to również sytuacja prawidłowa dla tej grupy wiekowej i nie wymaga żadnych działań.\nDzieci w wieku od 1. do 4. roku życia oddają stolec 1-2 razy dziennie, natomiast starsze podobnie jak dorośli.\nProblemy z wypróżnianiem najczęściej wynikają z zaburzeń przewodu pokarmowego, a tylko sporadycznie związane są np. z nieprawidłową jego budową. Jako główne przyczyny zaparć u dzieci wymienia się m.in.:\nbłędy żywieniowe związane ze zbyt małą ilością błonnika i płynów, a zbyt dużą ilością tłuszczów oraz cukrów w diecie dziecka,\nzmianę trybu życia np. dłuższa podróż i zmiana klimatu, rozpoczęcie zajęć w przedszkolu czy też inna nowa sytuacja,\nprzyjmowane niektórych leków (np. preparatów żelaza, wapnia oraz częste stosowanie leków antyhistaminowych).\nJak pomóc maluchowi z zaparciem? Czytaj dalej.


Liść laurowy - Bialapodlaska.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\n20.01.2016 19:19 | Źródło: http://smaczniezjesc.wordpress.com/\nWawrzyn szlachetny, liść bobkowy. Z takimi nazwami możemy się spotkać mając do czynienia z liściem laurowym. Przyprawę tą uprawia się jak świat szeroki, przez Europę, Afrykę, na obu Amerykach skończywszy.\nW Polsce można uprawiać go w doniczce, w często wietrzonym pokoju albo tarasie. W pierwszych 2 latach rośnie dość powoli, ale potem nabiera tempa i spokojnie można skubać jego listki. Laur też kojarzy się ze zwycięstwem, dlatego ta roślina była poświęcona Apollinowi, jego skroń przybrana była właśnie w laur. Ze względu na swój kształt laur stał się swego czasu motywem wykorzystywanym w architekturze.\nW naszych domach możemy najczęściej spotkać laur w postaci suszonych listków. Znakomicie nadają się do bigosu, sosów i do mięs. Jako dodatek do marynaty, ale też bezpośrednio do gotowania, czy pieczenia. Nie wyobrażamy sobie zupy gotowanej bez dodatku listka laurowego. Zostawia lekko korzenny, gorzki smak. Nadaje dzięki temu charakterystyczny smak potraw. Ciekawostką jest, że gdy włożymy kilka listków laurowych do słoiczka z ryżem , to smak ryżu będzie potem intensywniejszy.


Pół miliona samochodów z ubezpieczeniem Proama – Konto oszczędnościowe\nJuż 500 tys. osób jeździ po polskich drogach z ubezpieczeniem Proama. Większość z nich posiada maksymalną ? 70-procentową ? zniżkę bonus-malus.\nPo kolejnych siedmiu miesiącach działalności Proama niemal podwoiła liczbę klientów ? obecnie z polisami Proama po polskich drogach jeździ pół miliona kierowców.\n- Tak dobry rezultat w krótkim czasie, to efekt m. in. multikanałowej strategii sprzedaży. Od początku działalności nasze polisy są dostępne przez Internet, telefon i za pośrednictwem multiagencji. Obecnie mamy podpisane umowy z 1 tys. multiagencji, w których pracuje 10 tys. osób wykonujących czynności agencyjne - mówi Mariusz Kozłowski, Dyrektor Sieci Sprzedaży, Produktu i Likwidacji Szkód w Proama.\n- System ProAgent dostępny w postaci aplikacji webowej, został skonstruowany z myślą o wygodzie użytkownika, z intuicyjnymi procesami, tak aby w każdym miejscu i czasie Agent mógł wygodnie dokonać szybkiej kalkulacji składki, sprzedaży polisy, sprawdzenia polis swoich klientów, dokonać zestawienia sprzedaży, czy sprawdzić wysokość naliczonej prowizji ? wyjaśnia Dariusz Jankowski, Dyrektor IT w Proama.\n- Bardzo ważny jest również serwis ? w Proama mamy dedykowaną agentom infolinię, której pracownicy mają kompetencje, by większość spraw była rozwiązywana podczas jednej, pierwszej rozmowy telefonicznej. Ponad 90% telefonów od Agentów odbierana jest w ciągu pierwszych 20 sekund ? dodaje M. Kozłowski.\n- Jest to uznanie wkładu oraz potencjału agentów w rozwoju naszego biznesu. Obecnie przez Agentów generujemy ponad 80% naszej sprzedaży ? stwierdza Dyrektor Kozłowski. ? Jednocześnie bardzo mocno dbamy o kooperację i współpracę między poszczególnymi kanałami sprzedaży, bo wierzymy, że tylko w ten sposób możemy odnieść sukces. Każdy kanał jest dla nas tak samo ważny i w każdym staramy się wyróżnić.\nFormularz na stronie internetowej jest skonstruowany w sposób jak najbardziej prosty i przyjazny użytkownikom Internetu. Strona www.proama.pl otrzymała certyfikat Użyteczna Strona z najwyższą dotychczas oceną audytorów programu ? aż 95%.\nPodstawowy wyróżnik oferty Proama to 70% bonus-malus na OC i AC dla bezpiecznych kierowców, którzy dotychczas mieli 60% zniżkę bonus-malus i nie mieli szkód w ostatnich 12 miesiącach. Obecnie ponad 90% klientów Proama posiada maksymalną ? 70% zniżkę. Wdrażając te elementy Proama stała się pionierem na polskim rynku ubezpieczeniowym.\n← ATMAN rozwija współpracę z integratorami IT


Własny ogród na wyciągnięcie myszki - Weare.pl - Jestem Polakiem!\n24 maja, 2018 17 sierpnia, 2014 przez Katarzyna Patkowska\nPomysł nadszedł w czasie studiów, kiedy zgłębiała tajniki ogrodnictwa i kształtowania terenów zieleni. Utrudniony dostęp do profesjonalnych narzędzi projektowych zmuszał ją do tego, by pracować z użyciem ołówka i kartki papieru. Po studiach Małgorzata Stuła założyła swój biznes i postanowiła stworzyć łatwy i wielofunkcyjny program do projektowania ogrodów, który odpowiadałyby na potrzeby osób bez specjalistycznej wiedzy. MyGreenSpace jest dobrym rozwiązaniem dla tych, którym marzy się piękne otoczenie domu, a nie mają wystarczających funduszy na zatrudnienie profesjonalnego architekta zieleni.\nCosmo Green to firma projektowa powstała w lipcu 2010 roku. Świadczy usługi w zakresie aranżacji przestrzeni – zajmuje się projektowaniem, realizacją i pielęgnacją terenów zieleni. W 2014 roku, za swoją aplikację MyGreenSpace otrzymała tytuł Akademickiego Lidera Biznesu. Aplikacja skierowana jest zwłaszcza dla osób indywidualnych – wszystkich hobbistów roślin, właścicieli działek i amatorów- działkowiczów, którzy chcieliby samodzielnie zaplanować swój ogród. Mogą z niej skorzystać także ludzie z branży, np. studenci kierunków architektury krajobrazu i firmy projektowe.\nMyGreenSpace to pierwsza w Polsce kompleksowa aplikacja internetowa, która umożliwia zaprojektowanie ogrodu online w formacie 3D. Za jej pomocą można wykonać projekt, zakupić jego elementy i zlecić wykonanie ogrodu. Po wprowadzeniu danych dotyczących danego terenu, takich jak rodzaj gleby, nasłonecznienie, wilgotność, średnie temperatury, program automatycznie podaje propozycje odpowiednich roślin. Zbiór drzew, krzewów i kwiatów oraz elementów wyposażenia jest duży i ciągle aktualizowany. Interfejs jest prosty, typu „przeciągnij i upuść” i osoba z przeciętną znajomością obsługi komputera nie powinna mieć większych problemów z obsługą. W programie zastosowano innowacyjną funkcję przełączania trybu przestrzennego: zamiana widoku z góry (2D) na 3D. Można także zobaczyć symulację wyglądu ogrodu po 20 latach od jego posadzenia oraz wizualizację w 4 porach roku.\nProgram automatycznie tworzy listę produktów użytych w stworzonym przez klienta projekcie, robi cennik i pokazuje listę firm, które w swojej ofercie mają potrzebne artykuły. Ostateczną wersję można przesłać do firmy, która zrealizuje projekt, co zaoszczędzi czas spędzony na poszukiwaniach wykonawcy. Strona istnieje także w angielskiej i niemieckiej wersji językowej. Dowolny pakiet aplikacji jest do bezpłatnego wypróbowania przez 2 tygodnie.


Miasto polskich serc – LOKALNY PORTAL INFORMACYJNY\nadmin\tNapisano 30 października, 2017\nDelegacja 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej (11LDKPanc) przybyła dzisiaj do stolicy północnej Brabancji, aby tradycyjnie, wspólnie z mieszkańcami Bredy celebrować tegoroczne obchody kolejnej rocznicy wyzwolenia miasta przez pancerniaków 1. Polskiej Dywizji Pancernej (1PDPanc) w październiku 1944 roku.\nW tegorocznych uroczystościach przedstawiciele dowództwa 11LDKPanc, kompania honorowa wraz z pocztem sztandarowym 10. Brygady Kawalerii Pancernej ze Świętoszowa oraz żagańska orkiestra wojskowa stawiły się na holenderskiej ziemi, ażeby wspólnie z weteranami generała Maczka, przybyłymi z kraju, Wielkiej Brytanii i Holandii oraz mieszkańcami Bredy oddać hołd legendarnemu dowódcy i jego żołnierzom.\nW sobotni poranek, 28 października br. na Polskim Cmentarzu Wojskowym w Oosterhout odbyła się uroczystość zorganizowana przez władze miasta i Stowarzyszenie 1PDPanc Niderlandy. Obok honorowych uczestników – weteranów z Polski, Anglii, Belgii oraz Holandii, wzięli w niej także udział przedstawiciele rządu Rzeczpospolitej Polskiej. Wśród nich Sekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Jarosław Sellin, Ambasador RP w Królestwie Niderlandów, Marcin Czepelak, dyrektor Departamentu Edukacji, Kultury i Dziedzictwa, Sławomir Frątczak oraz szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Jan Józef Kasprzyk. Uczestniczył w niej także dyrektor Muzeum Wojska Polskiego, dr Adam Buława oraz polscy żołnierze na czele z dowódcą generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, generałem dywizji Jarosławem Miką. Honorową asystę zapewnili także polscy harcerze z 100. Poznańskiej Drużyny Harcerzy, polscy harcerze z Edynburga oraz gospodarze – polscy harcerze z Bredy.\nCeremonię rozpoczęło zapalenie symbolicznego znicza pamięci, którego dokonał członek zarządu Federacji Organizacji Polskich Pancerniaków, Waldemar Kotula w asyście Bolka Krzeszewskiego, prezesa Stowarzyszenia 1PDPanc Niderlandy. Generał brygady Stanisław Czosnek, dowódca Czarnej Dywizji wraz z asystującymi mu oficerami oddał honory i złożył kwiaty pod monumentem upamiętniającym czyn polskich żołnierzy w okresie wojennej pożogi. Dedykowany wyzwolicielom miasta pomnik został odsłonięty w 2012 roku z inicjatywy Wadecka Salewicza, opiekuna polskiego cmentarza i syna żołnierza generała Maczka, śp. Michała Salewicza z 24 Pułku Ułanów.\nKolejnym akcentem tegorocznych uroczystości rocznicowych po przemieszczeniu uczestników do Bredy, był przemarsz kompanii honorowej wraz z orkiestrą ze staromiejskiego rynku pod muzeum miejskie. Żołnierzom z Żagania towarzyszyli również przedstawiciele wszystkich generacji mieszkańców Bredy. Dołączyli do nich także reprezentanci rządu RP na czele z Sekretarzem Stanu, Jarosławem Sellinem, który chwilę wcześniej podpisał w obecności burmistrza miasta Paula Depli list intencyjny w sprawie współudziału władz polskich w budowie Memoriału Generała Stanisława Maczka. Otwarcie tej placówki, która znajdzie się obok Polskiego Cmentarza Wojskowego Ettensebaan planowane w 2019 roku. Po dotarciu do tablicy uczestnicy uroczystości oddali hołd żołnierzom 1PDPanc – wyzwolicielom miasta. Tablica upamiętniająca wyzwolenie Bredy 29 października 1944 roku umiejscowiona jest w miejscu, gdzie ponad siedem dekad temu zorganizowano mszę świętą dedykowaną poległym wyzwolicielom Bredy – żołnierzom 1PDPanc.\n„Odczytuję fakt, że mogę przemawiać do Państwa w miejscu, w którym czynił to bisko 73 lata temu gen. Stanisław Maczek, jako szczególne wyróżnienie. Jednocześnie jako dowódca 11 Dywizji Kawalerii Pancernej, która już ponad ćwierć wieku strzeże dziedzictwa bohaterskiej 1 Polskiej Dywizji Pancernej, uznaję za swój najwyższy obowiązek, jak moi poprzednicy, coroczną obecność w Bredzie jako miejscu, w którym została zapisana przez Maczkowców jedna z najwspanialszych kart na szlaku bojowym 1 Polskiej Dywizji Pancernej w latach ostatniej wojny.” – powiedział dowódca Czarnej Dywizji, generał brygady Stanisław Czosnek.\nSpod muzeum miejskiego, którego fronton stanowi fragment dawnych koszar szwoleżerów żołnierze Czarnej Dywizji, zaproszeni goście oraz tłumnie zgromadzeni mieszkańcy miasta przemaszerowali polskim szlakiem pamięci w Bredzie pod Pomnik 1PDPanc w miejskim parku Wilhelminy. Podziwiali oni występy artystyczne w koncercie „Ku pamięci wyzwolicieli Bredy” w wykonaniu między innymi orkiestry wojskowej z Żagania, kwintetu „Poland2Holland”, chóru Cracovia z Eindhoven oraz Grupy dziecięcej Rekonstrukcji Historycznej „Żołnierze Września 1939”.\nW godzinach popołudniowych zwieńczeniem dnia wypełnionego chwilami zadumy i wspólnej zabawy był spektakl „Żywot człowieka zabawnego” znanego krakowskiego aktora, Andrzeja Grabowskiego.\nOtagowano:11LDKPanc1PDPanc1PDPanc Niderlandy2017czarna dywizjaJarosław SellinMarcin CzepelakPolskim Cmentarzu Wojskowym w Oosterhoutsprzęt wojskowywojskoŻagań\nPoprzedni wpisSzkolenie – wypełnianie zobowiązań sojuszniczych\nNastępny wpisNa polskim szlaku pamięci w Bredzie\nHusaria, dawni pancerniacy


Photoshop: szybkie nakładanie rastra na zdjęcie | Fotoblogia.pl\nPhotoshop: szybkie nakładanie rastra na zdjęcie\nRaster to technika, która symuluje obrazowanie ciągłego tonu za pomocą kropek, różniących się rozmiarem lub odstępem, generując w ten sposób efekt podobny do gradientu. Inna nazwa pod jaką znane są rastry to "półtony".\nKażdy sposób na potrenowanie Photoshopa i zwiększenie atrakcyjności zdjęcia jest dobry. Dzisiaj, bardzo prosty sposób jak szybko (dla zupełnie nieobeznanych z tematem to kilka minut) nałożyć wzór rastra na zdjęcie. Jak zwykle, korzystamy przy tym z Photoshopa CS3.\nOtwieracie wybrane przez siebie zdjęcie i w pierwszej kolejności powinniście zadbać o odpowiedni kolor narzędzia i tła. Ustawcie czarny jako pierwszy — kolor narzędzia. Oraz biały jako tło — tak jak na obrazku:\nKopiujecie tło jako kolejną warstwę. Najprościej jest zrobić to naciskając Ctrl-J (na Makach Jabłko-J).\nMając cały czas zaznaczoną nową warstwę, wybieracie: Filtr > Szkic > Wzór rastra.\nObraz w podglądzie działania filtra powinien przypominać "rozkropkowany" negatyw. Parametry regulujecie za pomocą suwaków po prawej stronie ekranu — rozmiar i kontrast. Rozmiar punktu rastrowego ustawiacie drogą eksperymentalną, aby uzyskać optymalny efekt. Moje ustawienia to rozmiar 8 i kontrast 5. Jako rozmiar wzorka ustawiacie kropkę. Klikacie OK.\nEfektem działania filtra jest czarno-biały, negatywowy obraz zaznaczonej (górnej) warstwy. Wciskacie Ctrl-I aby odwrócić negatyw. Teraz koniecznie nadajmy odpowiedni efekt na warstwie wybierając światło liniowe oraz w miarę potrzeby możecie zmniejszyć krycie — w moim przypadku optymalne to 70%.\nOstatecznie, łączymy obie warstwy (Ctrl-E) i dopasowujecie poziomy (Ctrl-L) poprzez zwiększenie kontrastu i rozjaśnienie obrazu w średnich tonach. Wszystko to zależy od waszego zdjęcia. W tym konkretnym przypadku suwaki przestawiłem w ten sposób:\nI gotowe. Ciekawy i prosty efekt.\nFilmowanie lustrzankami - jaki obiektyw wybrać? [poradnik] Mój przepis na zdjęcie - papuga Poradnik: jaką torbę fotograficzną wybrać? Jak fotografowałem Alpy dla National Geographic? Z kamerą na głowie [wideoporadnik] Jak dobrze sfotografować półcieniowe zaćmienie Księżyca? [poradnik] 7 powodów, dlaczego warto zostać fotografem - poradnik niepoważny David Bergman radzi, jak wykonać film poklatkowy od dnia do nocy Dla początkujących: lampa błyskowa i tryb slow sync Fotografowie (wreszcie) kontratakują? Domowe studio fotograficzne, czyli jak zacząć cz.1 Poradnik dla początkujących: jak wyprodukować zarost w Photoshopie Orionidy 2016 - jak i gdzie fotografować jesienne spadające gwiazdy?


Bielenda Brazil Nut Odżywczy Peeling Do Ciała 30g - Kosmetyki z Ameryki\nBielenda Brazil Nut Odżywczy Peeling Do Ciała 30g\nOszczędzasz 1,00zł, taniej o 20%\nPeeling do ciała BRAZIL NUT powstał na bazie wegańskiej receptury. Przyjemna w aplikacji żelowa formuła łączy odżywcze działanie składników aktywnych oraz złuszczającą funkcję zmielonych łupin orzechów i drobinek cukru. Peeling doskonale usuwa martwe komórki naskórka, eliminuje szorstkość, oczyszcza i odżywia skórę. Doskonale sprawdzi się w codziennej pielęgnacji każdego rodzaju skóry.\nRECEPTURA ZAWIERA SKUTECZNE SKŁADNIKI AKTYWNE:\nOLEJ Z ORZECHA BRAZYLIJSKIEGO – wykazuje silne działanie regenerujące, ochronne i antyoksydacyjne.\nOLEJ BURITI – jest doskonałym przeciwutleniaczem, optymalnie odżywia, nawilża i koi skórę.\nMasaż ciała z użyciem peelingu działa ujędrniająco na skórę i dodaje jej sprężystości. Peeling idealnie przygotowuje ciało do dalszej pielęgnacji. Dzięki niemu skóra zaczyna „oddychać” i łatwiej wchłania składniki aktywne.


Można zjeść byle co, ale nie byle jak zrobione – azjatyckie jedzenie w drugim sezonie serialu „Hannibal” | DJ Burakku\nInternet wie co nieco o jedzeniu. Internet wie również wiele rzeczy na temat tego, jak kogoś zamordować. Jeśli zestawimy ze sobą te dwa czynniki, prędzej czy później z pewnością trafimy na „Hannibala”. Historia zawarta w książkach Thomasa Harrisa doczekała się w 2013 roku nowej, odświeżonej wersji na ekranie telewizji NBC, powodując tym stworzenie nowych, pięknych fandomów, zaostrzenie gustów kulinarnych swoich widzów, a kilka osób być może nawet przeszło na wegetarianizm. Dzięki wzomożonej pracy scenarzystów, z Bryanem Fullerem na czele, (to on stoi również za seriami takimi jak „Pushing Daisies”, czy „Wonderfalls”) reżyserów i stylistów żywności, już drugi sezon mogliśmy cieszyć nasze oczy i uszy masakrą w wersji deluxe. Myślę, że wszyscy oglądający ten serial zgodzą się ze mną, jeśli powiem, że zarówno wizualnie jak i fabularnie wyznacza on zdecydowanie wysoki standard dla dzisiejszych produkcji małego ekranu.\nOczywiście, pierwsze skrzypce, jak w większości thrillerów, grają w nim intrygi i morderstwa, ale nie da się nie zgodzić z faktem, iż jedzenie odgrywa niezwykle ważną rolę w historii o psychopatycznym kucharzu. Nie tylko jest ono spoiwem całej historii, stanowi odstraszacz i kusi apetycznymi kształtami i kolorami. Jest ono również prawdziwym wyznacznikiem sezonu. W drugiej serii, która swoje nadawanie skończyła w maju 2014, motywem przewodnim był japoński styl podawania kolacji, kaiseki. Skąd jednak to zamiłowanie do Azji wśród twórców i dlaczego właściwie Japonia została wybrana pod nóż Hannibala w tym sezonie? Kilka kotletów później doszłam do tego, iż odpowiedzi można szukać m.in. w definicji orientalizmu, ale też w problematyce samego kanibalizmu.\nPojęcie i zjawisko orientalizmu prawdopodobnie najdokładniej opisał w swoim dziele, o tytule, nomen omen, „Orientalizm”, człowiek znienawidzony przez wszystkich studentów filologii i kulturoznawstwa, czyli Edward Said. Po pierwsze, założył on, iż pojęcie to, wprowadzone przez orientalistów okresu kolonizacji, osób zainteresowanych kulturą wschodu, wprowadza binarny podział społeczeństwa na „nas” i „tych drugich,” rozdzielonych ze sobą niewidzialną linią geograficzną, dzielącą świat na zachód i wschód. „Nas,” w oczach orientalistów, tworzy kultura zachodu, kolonizatorów. Są oni ucywilizowani i uporządkowani – w przeciwieństwie do „tych drugich”; przez to również mają oni obowiązek reprezentowania wschodu w zachodniej kulturze. „Ci drudzy” to właśnie ten biedny, dziki wschód, niezorganizowany i niezdolny do podjęcia samodzielnych działań, wymagający otoczenia opieką ze strony zachodu.\nW tym momencie definicja wschodu zupełnie nie pasuje do tego, co kojarzymy z serialu: wysoka jakość dań, piękne wnętrza, drogie wyposażenie. Nowocześni twórcy nie odnoszą się już do orientu tak jak to robili kolonizatorzy, ale czerpią z procesu tak zwanej romantyzacji zjawiska.\nOrient szybko doczekał się przemielenia przez maszynkę romantyzmu. Ponieważ wschód utożsamiano z egzotyką, brakiem cywilizacji, a więc w efekcie, bliskością z naturą i spokojem, w odróżnieniu od brutalnego i wyzutego przez nowoczesność zachodu. Orient stał się krainą niewinności i czystości. W ten sposób niektórzy twórcy zachodu zaczęli utożsamiać nieucywilizowany wschód z krainą idealną dla rozwoju swojej twórczości. Niemniej jednak, cechy takie jak czystość i niewinność powodowały, iż wschód wydawał się zupełnie bezbronny, a, jako taki, nie miał możliwości uzyskania wyższego stopnia w hierarchii cywilizacji niż rozwinięty i modernistyczny zachód.\nCzy zamiłowanie do azjatyckiej estetyki sprawia, że Hannibal staje się bardziej czysty i niewinny? Nie sądzę. Uważam jednak, że w pewien sposób odgradza go to od prezentacji pozostałych postaci, przypominając nam na każdym kroku, że jednak Hannibal, mimo tego, że ładnie ubrany i dobrze gotuje, wcale nie jest taki jak inni bohaterowie. Choćby dlatego, że, co tu dużo ukrywać, jest kanibalem, i to się w dodatku, do cholery, rymuje.\nKanibal kanibalowi nierówny. Dzisiejsze media przyzwyczajają nas raczej do niezbyt pozytywnego image. Co nóż, słyszymy historie podobne do tych, jak to dwaj panowie w zupełnie cywilizowanym państwie umówili się na rand-e-vouz zwieńczone wspólną degustacją przyrodzenia jednego z nich, a później przetworzenia ochotnika na zapasy w zamrażarce. Nie ma się co dziwić, morderstwo to morderstwo, i nie mam tutaj zamiaru niczego, ani nikogo usprawiedliwiać. Jednakże, jeżeli przyjrzymy się literaturze i popkulturze, szybko zauważymy, że historie nauczyły nas rozróżniać dwa typy kanibali: jeden, dziki, na myśl przywodzący raczej filmy o podróżnikach zagłębiających się w najczarniejsze zakamarki Czarnego Lądu, oraz drugi, bardziej cywilizowany, taki jak znany nam z książek, filmów i serialu Hannibal Lecter. O postrzeganiu kanibalizmu nie decyduje jednak ani status społeczny, ani położenie geograficzne. Elementem kluczowym jest tutaj sposób przygotowania jedzenia. Zwyczajne schwytanie człowieka, poćwiartowanie i pożarcie na surowo jest bliższe zwierzęciu niż osobie nowoczesnej. Kiedy kanibal schwyta, poćwiartuje ale postara się i przyrządzi mięso, oznacza to dwie rzeczy: musiał poznać swoją ofiarę (zgodnie z maksymą, „wiem, co jem”) oraz podjął wysiłek empatii, zgłębiając sposoby przygotowania takiego mięsa. Ten czynnik właśnie odróżnia dzikiego kanibala od kanibala nowożytnego: proces przygotowania zbliża do człowieczeństwa bardziej, niż zwykły akt jedzenia.\nJedzenie samo w sobie, tak jak wspominałam, odgrywa niezwykle ważną rolę w historii Hannibala, oraz jego definicji jako kanibala, chociaż nie jest to od początku takie oczywiste. W pierwszej książce serii, „Czerwony Smok”, sam fakt bycia kanibalem jest jedynie jedną z wielu cech, jakich dowiadujemy się o doktorze Lekterze, oprócz tego, że jest brutalny ale ma dobry gust. Sam agent Graham wypowiada się o nim jedynie wspominając, iż jest on „potworem”. Hannibal jest tutaj jednak jedynie postacią poboczną. Więcej na temat jego natury dowiadujemy się w drugiej książce serii (mojej ulubionej), czyli „Milczenie owiec”. Wieszczony przez Grahama „potwór” okazuje się bardziej ludzki, niż by się tego agent Starling spodziewała. Wykazuje niezwykłe zamiłowanie dziełami kultury, skomplikowanymi tajnikami kulinariów, językami i wszystkim, czego nie spodziewalibyśmy się po opisie serwowanym przez pozostałe postaci. W dodatku, sam akt kanibalizmu nie jest uznawany przez samego Lectera jako sposób na zdefiniowanie siebie względem innych (ja VS zwierzyna), ale raczej na poczucie harmonii, bycia jednym z ofiarą. Ten wątek z resztą kontynuowany jest również w trzeciej części historii, „Hannibal”, w której kanibalizm jest rozumiany jako akt wybaczenia, w końcu Hannibal nie zjada ludzi, ponieważ na to zasługują, ale żeby w ten sposób ulepszyć to, co zepsuli swoją obecnością. Agent Starling uważa wręcz, iż całą kwintesencją polowania Lectera jest smak, który dla Hannibala staje się sposobem na zbliżenie się do człowieczeństwa: smakując ludzi dzieli ich doświadczenia i przeżycia.\nLecter jest więc, pomimo swojej otoczki potworności i nadczłowieczeństwa, postacią pełną empatii. Dlatego też odpowiadając na pytanie, dlaczego właściwie kuchnia japońska została wzięta pod uwagę jako motyw przewodni drugiego sezonu, uważam, że za zastosowania miała tutaj równowaga z, nazywaną przez mnie, zasadą „dwóch E,” tak silnie obecną w kuchni japońskiej, czyli przywiązaniem szczególnej uwagi do estetyki i empatii. Samo kaiseki (tytuł pierwszego odcinka drugiej serii oraz zbiorcza nazwa dań, których nazwami zatytułowano kolejne odcinki) powstało z myślą o stworzeniu u gościa atmosfery zrozumienia, gościnności i wyrazu empatii gospodarza. Japończycy znani są również ze swojego przywiązania do estetyki, bez której tradycyjne kaiseki nigdy by nie powstało.\nOdchodząc jednak na moment od tematu jedzenia, warto zadać sobie pytanie, czy jedynie pożywienie i tytuły odcinków miały cokolwiek wspólnego z Japonią w tym sezonie serialu? Twórcy jak zwykle zadbali o każdy szczegół. Już na początku na twitterze Bryana Fullera mogliśmy zobaczyć to urocze drzewko bonsai, które znalazło schronienie w gabinecie doktora Lectera. Wizualnych nawiązań jest jednak zdecydowanie więcej. Główny projektant produkcji, Matthew Davis, zadbał, by w szczególności sypialnia Hannibala wywierała na widzach azjatyckie wrażenie. Jedna z teorii, wypunktowanych również przez samego Davisa, głosi, iż miało to na celu nawiązanie do jednej z postaci z życia Hannibala, jego ciotki Lady Murasaki, która zresztą była również jego pierwszą młodzieńczą miłością. W sypialni Hannibala dostrzec można zresztą pewien ciekawy element odnoszący się do tej historii, zbroję Date Masamune, przodka Lady Murasaki z przełomu XVI i XVII wieku. Zbroja użyta w serialu jest jednak mieszanką dwóch rodzajów uzbrojenia: kozane dou gusoku, zbudowanej z indywidualnych płatów oraz tosei dou gusoku, zbudowanej z elementów metalowych. Jak większość przedmiotów, którym poświęca się więcej, niż sekundę czasu ekranowego, również zbroja ma swoje metaforyczne znaczenie. W książkach symbolizowała między innymi słabość Hannibala, której uległ, zabijając mężczyznę, który dopuścił się znieważenia jego ukochanej ciotki. W serialu można odnieść wrażenie, iż Hannibal komunikuje zbroją pewien rodzaj odgrodzenia, mówiący „do tej sypialni może wejść każdy, ale nikt nie wkroczy do mojego serca”. Dupek. Ale z klasą.\nZbroja zdobiąca sypialnię Hannibala\nZbroja nie jest jedynym typowo japońskim elementem wyposażenia sypialni. Motywy japońskie widoczne są również na ścianach nad łóżkiem. Wiszące tam obrazy, to tak zwane, ukiyo-e. Są to drzeworyty, popularne w Japonii pomiędzy XVI a XVIII stuleciem, skierowane głównie do osób z wyższych sfer. Najczęściej przedstawiały piękne kobiety, zapaśników sumo, aktorów kabuki, sceny historyczne lub z podań, przyrodę oraz sceny erotyczne. Drzeworyty wiszące w sypialni Hannibala są autorstwa Katsushiki Hokusai oraz Utagawy Kunisady (jednego z najpopularniejszych tego typu artystów w XIX wieku). Pierwszy z nich przedstawia dwie kobiety w drodze do Tokaido. Kolejny przedstawia scenkę z XIX w. Japońskiej powieści „Opowieść o ośmiu psach”, prezentując dwóch bohaterów tej historii, Genpachiego Nobunuchi oraz Inuzukę Shino Moritakę zmagających się ze sobą na szycie wieży Horyu zamku Koga. Kolejny obraz po lewej stronie to scenka przyrodnicza, widok na górę Tenpou, u wybrzeżu rzeki Aji. Ostatni z obrazów to scenka z życia, wycieczka na górę Fuji, tak zwana „Shojin Tozan” (również autorstwa Katsushiki).\nWracając do tematu jedzenia, nie można omawiać drugiego sezonu bez napomknięcia, iż do azjatyckich klimatów byliśmy przygotowywani już od zeszłego sezonu. Pamiętacie przy czym? Dokładnie, chodzi o sławny „rosołek”, czyli chińską zupę z kury jedwabistej. Kura jedwabista, w Chinach zwana Silkie, znana była już w czasach antycznych. Łatwo ją rozpoznać po puchatym upierzeniu i piórkach o jedwabistej strukturze, stąd też nazwa tego zwierzęcia. Znoszą małe jajka i nie są zbyt mięsne. W kuchni chińskiej najczęściej stosuje się je w zupach. Uważa się, że ten rodzaj kury ma silne właściwości regenerujące, ponieważ pobudza produkcję krwi – dlatego takiej zupy nie podaje się kobietom w ciąży ani zaraz po porodzie.\nCo ciekawe, pomimo tego, iż drugi sezon z samych nazw odcinków mówi nam, że czeka nas uczta w japońskim stylu, wcale nie oznacza to, iż dostaniemy po twarzy sushi z pani z dziekanatu. Właściwie najbardziej azjatyckim daniem w całej serii jest to, które zaprezentowane zostało w pierwszym odcinku serii, o tytule „Kaiseki”. Nie jest to cała kolacja kaiseki, jedynie jej wycinek, mukozuke. Jest to danie składające się z sezonowej ryby w formie sashimi (cienkie plastry surowizny). Mukozuke, którym Hannibal częstuje Jacka składa się z flądry i ości w tempurze, podanych na talerzu usadowionym na kostkach lodu (być może jakieś nawiązanie do kruszącego się lodu zapowiadającego nadejście wiosny), małzach z nasturcjami (uwaga, są to kwiaty jadalne, chociaż nie kwitną wczesną wiosną!) oraz listki marchewki i jeżowca.\nSamo pożywienie nie jest jednak jedynym azjatyckim wątkiem w kuchni Hannibala. Wszyscy pamiętamy sławną sztuczkę z jajkiem, w trakcie której Hannibal rozbija jajko na ostrzu tasaka. Jest to tak zwana „Benihana trick”, od nazwy sieci restauracji z azjatyckim jedzeniem, Benihana. Szefowie kuchni w Benihana znani są z serii sztuczek, którymi umilają wieczór odwiedzającym ich restauracje.\nPrzejdźmy jednak do sedna japońskich wątków żywieniowych w serii, czyli do kaiseki. Nazwa została wymyślona przez zakonników z Kyoto. Pierwotnie (bo zapisy obecnie są różne) składała się ona z nazw „kai”, oznaczających przednią kieszeń kimona zakonników oraz „seki” – kamień. Zakonnicy zwykli nosić w przedniej kieszeni gorące kamienie, by pozbyć się uczucia głodu. Później wpadli na to, żeby zwyczajnie nosić przy sobie niewielkie wegetariańskie przekąski. Kiedy zaczęli organizować ceremonie dla możnowładców, a oni z kolei zaczęli domagać się od zakonników czegoś więcej oprócz ryżu do herbaty, bam, wymyślono kaiseki. „Ojcem” kaiseki jest Sen No Rikyou, żyjący w XVI wieku, którego kaiseki różni się jednak od tego, z czym mamy do czynienia dzisiaj. Po pierwsze, było dużo skormniejsze i składało się jedynie z 6 dań: mukozuke (pierwsze danie, zupa i ryż, czasami z sashimi), nimono (drugie danie, gotowane na wolnym ogniu, na ciepło), yakimono (grillowana ryba), shiizakana (specjalne danie, przystawka), suimono (zupa) i ko no mono (pikle, do popicia gorąca woda).\nJuż w XIX wieku dokonał się podział na cha kaiseki (kaiseki przy ceremonii herbacianej) oraz ryori kaiseki (podawane w restauracjach). Typowe ryori było jednak wciąż uboższe niż obecny, nawet 13-daniowy posiłek. Składało się z ośmiu dań, poniekąd korespondujących z prototypem: kuchitori (mieszanka przystawek), sashimi, nimono (tak jak w oryginale, gotowane danie), yakimono (podobnie, grillowana ryba), mushimono (nowość, danie na parze), agemono (kolejna nowość, ryba smażona w głębokim oleju), sunomono (danie z octem, coś kwaśnego, np. zupa), tomewan (nazwa ta nie została użyta w oryginale, ale obecnie na tomewan składa się, tak jak w ostatnim daniu w XIX wieku, ryż, zupa i pikle).\nRyuri kaiseki vs cha kaiseki\nZachodzą równeż zdecydowane róznice pomiędzy samym kaiseki, który otrzymamy do herbaty, a kaiseki z restauracji. Ryori kaiseki jest obecnie bardziej skomplikowane, składa się nawet z 13 lub 14 dań, w skład których wchodzą: sakizuke (niewielka przystawka), hassun (druga przystawka, złożona z kilku dań), mukozuke (sezonowe sashimi), takiawase (warzywa + mięso (ryba lub tofu)), futamono (danie podane w pojemniku z pokrywką, zazwyczaj zupa), yakimono (grillowana ryba), suzakana (danie odświeżające podniebienie, np warzywa w occie), naka choko (lekka, kwaśna zupa), shiizakana (najcięższy posiłek, warzywa plus mięso), gohan (ryż z sezonowymi dodatkami), konomono (sezonowe pikle), tomewan (miso lub zupa warzywna + ryż) oraz mizumono (deser, np. owoce lub galaretka).\nCha kaiseki jest nieco uboższe i, w odróżnieniu od ryori, rozpoczyna się podaniem ryżu z miso i mukozuke (sashimi), żeby goście nie głodnieli przy herbacie. Drugim daniem jest wanmori, stanowiące punkt kulminacyjny wieczoru, ponieważ to przy tym daniu szef kuchni wykazuje się największym kunsztem. Jest to danie podobne do zupy, o czystym, przejrzystym płynie, w którym zanurzone są różne sezonowe produkty. Po wanmori następuje, podobnie do kolejności znanje z ryori, yakimono, czyli grillowana ryba. Shiizakana (przystawka) jest daniem opcjonalnym, podawanym jedynie, jeśli goście wyrażają ochotę zaczerpnięcia drugiego kieliszka sake. Azukebachi to kolejne danie opcjonalne, podawane jedynie na życzenie gościa, gdyż składają się na nie resztki z dotychczasowo podanych dań. Hashiarai to tak zwana „myjnia dla pałeczek”. Jeśli nie zostały podane dodatkowe dania, podaje się gorącą wodę smakową, w której goście mogą wypłukać swoje pałeczki po grillowanej rybie. Następnie, podawany jest hassun w formie przystawki zawierającej jeden produkt górski (np zieleninę) oraz jeden z wybrzeża (np. krewetki). Konomono stanowią same pikle. Ostatnim daniem jest Yuto, chrupiący ryż z dna garnka zmieszany z ciepłą, osoloną wodą.\nMotywem przewodnim drugiego sezonu „Hannibala” jest restauracyjne kaiseki, składające się z trzynastu dań. Ważnym nadmienienia jest jednak fakt, iż twórcy nie trzymali się kolejnośći dań. Kolejność zmieniono w przypadku takiawase i mukozuke oraz nakachoko i shizakany. W pierwszym przypadku zrobiono to, by nawiązać do rozwiązania wątku Beverly Katz. W drugim, najprawdopodobniej, by zaznaczyć, że odcinek dziewiąty jest jednym z najcięższych do strawienia. Przyjrzyjmy się więc bliżej temu, jak dania kaiseki znalazły swoje odzwierciedlenie w serialu.\nW przypadku serialu nie podjęłam się analizy każdego wątku z osobna. Czasami brałam pod uwagę pojawiające się dania, czasami metafory, a czasami tempo odcinka.\n„Kaiseki” to tytuł pierwszego odcinka, który zresztą od samego początku zapowiada nam, jak historia w tej serii się rozwiąże (walką Jacka z Hannibalem).\nZa ostateczny początek historii można więc przyjąć „Sakizuke”. Jest to przystawka, serwowana na pobudzenie podniebienia, ale swoją estetyką ma również ona zachęcać bogów do zasiądnięcia wspólnie z gośćmi przy kolacji. Kojarzycie te boskie nawiązania? Sam Hannibal poważnie zajmuje się w tym odcinku właśnie tematyką istnienia Boga, uwieczniając twórcę rzeźby we własnym silosie (oraz trawiąc jego mięso w formie wspaniałego osso bucco).\n„Hassun” – tutaj ciężko było dojść, co właściwie twórcy mieli na myśli, i czy w ogóle. Dochodzę jednak do wniosku, że jak na zapowiadanie motywu przewodniego, to przypomnienie zbrodni Hannibala z poprzedniego sezonu w formie płonącej na porożu ofiary i przesyłki z uchem dobrze spełnia swoje zadanie. Poza tym, jak nie przyznać racji twórcom, iż motywem przewodnim serii jest to, że sprawiedliwości brak serca i rozumu, zupełnie jak zwłokom sędziego?\n„Takiawase” – dwa niezwiązane ze sobą (na pierwszy rzut oka) wątki odzwierciedlają ideę serwowania dwóch przygotowywanych z osobna składników w jednym daniu. Łączy je jednak jedna myśl przewodnia (w tym wypadku, radzenie sobie z bólem: mordercza pszczelarka przynosiła swoim pacjentom ulgę, a Hannibal odmówił Belli wejścia do Hadesu)\n„Mukozuke” – ponieważ w tym odcinku największe wrażenie na nas wywiera (prawdopodobnie obok klaty Mikkelsena) pocięte na plasterki ciało Beverly, która wcześniej udała się szpiegować Hannibala, prawdopodobnie dlatego zdecydowano się na zmianę kolejności dań.\n„Futamono” – jest to danie środkowe oraz środkowy odcinek sezonu. Chciałam tutaj jedynie zwrócić uwagę na jeszcze jedno nawiązanie do motywów azjatyckich (szpikulce wyglądają jak rękojeście katan) oraz na to, iż jedna z przystawek na przyjęciu Hannibala przypomina logo grupy pod przewodnictwem Bryana Fullera, czyli Living Dead Guy Productions.\n„Yakimono” – pieczona sezonowa ryba. Hannibalowi znowu się upiekło? (suchar) Myślę, że wszyscy w tym odcinku odrobinę parzą łapki na kontaktach z Hannibalem, szczególnie doktor Chilton.\n„Suzakana” – jest to odświeżająca przystawka z owoców morza. Jedno z dań podanych przez Hannibala w tym odcinku stanowi dobry przykład: przystawka złożona jest z solonego kalmara, wodorostów, purpurowych glonów oraz ikry łososia podanej na gotowanych kaczych jajach. Pragnę również nadmienić, iż odcinek jest również odświeżający w sensie fabularnym, ponieważ wnosi nowy wątek familijny, rodziny Vergerów.\n„Shiizakana” – najcięższe danie w kolacji. Wydaje mi się, że również ten odcinek był jednym z najcięższych, najbardziej napakowanych horrorem, takim klasycznym, jak to stwierdził Stephen King, mającym za zadanie „zaprosić widza do świata przemocy, w którym jest jednym ze stada”. Agresja i przemoc to cechy bardzo dzikie i zwierzęce, zupełnie jak bestia, która jest głównym bohaterem tego odcinka.\n„Naka choko” – kolejny przypadek zmiany kolejności. Tym razem naprawdę mylący. Po długich namysłach dochodzę do wniosku, że odcinek ten, niczym kwaśna zupa, pozostawia po nas pewien niesmak. Żadna z postaci nie zachowuje się jak powinna. Jest to w pewien sposób odświeżające, ale również niezwykle gorzkie, szczególnie kiedy twórcy dają nam do zrozumienia, że Will i Hannibal mogą wspólnie mordować.\n„Ko no mono” – przystawka, którą stanowią pikle, przygotowujące na finał kolacji. Myślę, że tutaj najlepszym nawiązaniem jest scena z płonącymi zwłokami „Freddie”, które przecież bezpośrednio wiążą się z tragicznym rozwiązaniem akcji w finale.\n„Tomewan” – jest to zupa miso sygnalizująca koniec posiłku. Oczywistym jest fakt, że przedostatni odcinek serii sam w sobie sygnalizuje koniec pewnego etapu. Niemniej jednak, pomysł na umieszczenie w historii tzw. hołodki, czyli galarety, wydaje się co najmniej ciekawy. Jest to w końcu danie którego, jak zaznaczają scenarzyści, efektu nigdy nie da się przewidzieć. Stanowi to pewnego rodzaju zapowiedź zaskoczenia, jaki czeka nas w ostatnim odcinku.\n„Mizumono” – ostatnie danie w kolacji oraz ostatni odcinek. Jedyne nawiązanie do tego dania odnajduję w zamknięciu odcinka tą samą sceną, od której historia się zaczęła, dzięki czemu, możemy spojrzeć na „przetrawioną” historię z bardziej ogólnej perspektywy.\nKto jednak stoi za tak wspaniałą wizualną ucztą na ekranach naszych telewizorów co tydzień? Jest to nie kto inny jak stylistka żywności Janice Poon. Jest ona artystką tworzącą między innymi komiksowe historie dla dziewcząt, współtworzącą książki kucharskie ale pracowała ona również przy marketingu żywności oraz od pewnego czasu stylizacją pożywienia przed kamerą. Sam Fuller mówi o niej, iż posiada ona niezwykłą zdolność do odzwierciedlania rzeczywistości na talerzu oraz wspaniały zmysł kinematograficzny. Janice prowadzi również specjalnego bloga (feedinghannibal) na którym publikuje przepisy z serialu oraz zdjęcia hannibalowego jedzenia podsyłanego jej przez fanów.\nPodsumowując, nie taki diabeł straszny. Azjatyckie, czy nie, jedzenie to ważny element popkultury, oraz nawet tak bardzo mrocznych jej wytworów jak historia o mordercy-kanibalu. Warto więc może zaryzykować i, niczym twórcy, zaczerpnąć z różnych, nawet najbardziej egzotycznych inspriacji, by stworzyć coś ciekawego Warto podjąć to ryzyko, bo w przypadku jedzenia, zawsze się to opłaca. W końcu:\n← wakacyjna literatura zbrodni\nDawno, dawno temu, czyli o Tale of Tales →\n11 września 2015 o 13:39\nDobra notka, tyle mądrych rzeczy <3 czuję się doedukowana:)\nDaww, dzieki <3 to byl dobry panel


Gliński ostro o Tusku! „To Tusk dzielił Polaków”!\npaź 9, 2018 donald tusk, piotr gliński\nMinister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podczas swojego ostatniego wystąpienia w telewizji Polsat News postanowił odnieść się do samego Donalda Tuska. Wystosował w jego kierunku kilka zarzutów. Wicepremier Piotr Gliński wypowiadał się na temat szefa Rady Europy nieprzychylnie. Podczas swojej wypowiedzi powiedział, że to Donald Tusk dzielił Polaków i że to właśnie obecny szef Rady Europy wprowadził język nienawiści do polityki. Przypomniał także, że to Tusk stworzył Palikota.\n– Donald Tusk to osoba, która pierwsza wprowadziła do polskiej polityki nienawiść jako metodę walki politycznej i o tym powinniśmy pamiętać. To Donald Tusk stworzył przemysł pogardy. To Donald Tusk stworzył takich polityków jak Janusz Palikot. To Tusk dzielił Polaków na „moherów” i innych. Kazał odbierać babciom dowód – wyliczał na antenie Gliński.\nZdaniem ministra to właśnie Tusk odpowiedzialny jest za podział społeczeństwa, który niestety trwa aż do dziś.


konstruktywna krytyka - wszystko na temat konstruktywna krytyka w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : konstruktywna krytyka (11)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia konstruktywna krytyka. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku konstruktywna krytyka) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem konstruktywna krytyka posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania konstruktywna krytyka jesteśmy w stanie zaprezentować Ci konstruktywna krytyka materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Piątek 13.04.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Poniedziałek 08.08.2016. W naszym serwisie znajdziesz również 1 galerii opisanych słowem konstruktywna krytyka. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania konstruktywna krytyka ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu konstruktywna krytyka.