Rośliny objęte ścisłą ochroną gatunkową w Polsce - WIEM, darmowa encyklopedia\nStrona główna Onetu Ustaw Onet jako stronę startową Onet wersja mobilnaSzukaj Poczta Onet.plWiem: Encyklopedie Start Kalendarium Twój notes Słowniki Ebooki Ciekawe Ściąga Szkoła Matura Student Testy online Szukaj w Onet.pl rośliny objęte ścisłą ochroną gatunkową w polsce katalog.onet.plInformacje o serwisieKursy on-lineNapisz do nasO nasPomocJak szukaćInformacje o produktachAktualizacja encyklopediiwszystkiepolski bez błędów Pokaż tylko zdjęcia, filmy i mapyJak szukać?Rośliny objęte ścisłą ochroną gatunkową w PolsceDodaj do notesuTabele i zestawieniaLISTA GATUNKÓW ROŚLIN RODZIMYCH DZIKO WYSTĘPUJĄCYCH OBJĘTYCH OCHRONĄ GATUNKOWĄ ŚCISŁĄ (opracowano na podstawie rozporządzenia ministra środowiska, Dz. U. Nr 106, poz. 1176 z dnia 29 września 2001).\nROŚLINY NASIENNE (SPERMATOPHYTA):ŻABIEŃCOWATE (ALISMATACEAE): kaldezja dziewięciornikowata (Caldesia parnassifolia), elisma wodna (Luronium natans); AMARYLKOWATE (AMARYLLIDACEAE): śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis), śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum); SELEROWATE (APIACEAE): selery (pęczyna), błotne (Apium repens), dzięgiel (arcydzięgiel) litwor (Angelica archangelica), mikołajek nadmorski (Eryngium maritimum), starodub łąkowy (Ostericum palustre); TOINOWATE (APOCYNACEAE): barwinek pospolity (Vinca minor); OBRAZKOWATE (ARACEAE): obrazki alpejskie (Arum alpinum), obrazki plamiste (Arum maculatum); ARALIOWATE (ARALIACEAE): bluszcz pospolity (Hedera helix); ASTROWATE (ASTERACEAE): arnika górska (Arnica montana), dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis), dziewięćsił popłocholistny (Carlina onopordifolia), ostrożeń pannoński (Cirsium pannonicum), złocień Zawadzkiego (Dendranthema zawadzkii), omieg górski (Doronicum austriacum), szarotka alpejska (Leontopodium alpinum), języczka syberyjska (Ligularia sibirica), ożota zwyczajna (Linosyris vulgaris), wężymord stepowy (Scorzonera purpurea); BRZOZOWATE (BETULACEAE): brzoza niska (Betula humilis), brzoza karłowata (Betula nana), brzoza ojcowska (Betula x oycoviensis); KAPUSTOWATE (BRASSICACEAE): warzucha polska (Cochlearia polonica), pszonak pieniński (Erysimum pieninicum); DZWONKOWATE (CAMPANULACEAE): dzwonecznik wonny (Adenophora liliifolia), zerwa kulista (Phyteuma orbiculare); PRZEWIERTNIOWATE (CAPRIFOLIACEAE): zimoziół północny (Linnaea borealis), wiciokrzew pomorski (Lonicera periclymenum); GOŹDZIKOWATE (CARYOPHYLLACEAE): goździk piaskowy (Dianthus arenarius), goździk kosmaty (Dianthus armeria), goździk skupiony (Dianthus compactus), goździk lodowcowy (Dianthus glacialis), goździk siny (Dianthus gratianopolitanus), goździk postrzępiony (Dianthus plumarius), goździk okazały (Dianthus speciosus), goździk pyszny (Dianthus superbus), łyszczec wiechowaty (Gypsophila paniculata), lepnica litewska (Silene lithuanica); GRUBOSZOWATE (CRASSULACEAE): rojownik (rojnik) włochaty (Jovibarba hirta), rojownik (rojnik) pospolity (Jovibarba sobolifera), rojnik górski (Sempervivum montanum); ROSICZKOWATE (DROSERACEAE): aldrowanda pęcherzykowata (Aldrovanda vesiculosa), rosiczka długolistna (Drosera anglica), rosiczka pośrednia (Drosera intermedia), rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia); OLIWNIKOWATE (ELAEAGNACEAE): rokitnik zwyczajny (Hippophaë rhamnoides); WRZOSOWATE (ERICACEAE): mącznica lekarska (Arctostaphylos uva-ursi), chamedafne północna (Chamaedaphne calyculata), wrzosiec bagienny (Erica tetralix); BOBOWATE (FABACEAE): szczodrzeniec zmienny (Chamaecytisus albus), groszek wschodniokarpacki (Lathyrus laevigatus), groszek szerokolistny (Lathyrus latifolius), ostrołódka kosmata (Oxytropis pilosa); GORYCZKOWATE (GENTIANACEAE): goryczka krótkołodygowa (Gentiana clusii), goryczka krzyżowa (Gentiana cruciata), goryczka przeźroczysta (Gentiana frigida), goryczka śniegowa (Gentiana nivalis), goryczka wąskolistna (Gentiana pneumonanthe), goryczka kropkowana (Gentiana punctata), goryczka wiosenna (Gentiana verna), goryczuszka (goryczka) gorzkawa (Gentianella amarella), goryczuszka (goryczka) bałtycka (Gentianella baltica), goryczuszka (goryczka) czeska (Gentianella bohemica), goryczuszka (goryczka) polna (Gentianella campestris), goryczuszka (goryczka) orzęsiona (Gentianella ciliata), goryczuszka (goryczka) Wettsteina (Gentianella germanica), goryczuszka (goryczka) wczesna (Gentianella lutescens), goryczuszka (goryczka) lodnikowa (Gentianella tenella), goryczuszka (goryczka) błotna (Gentianella uliginosa), niebielistka (swercja) trwała (Swertia perennis);\nROŚLINY NASIENNE (SPERMATOPHYTA), c.d.:KOSAĆCOWATE (IRIDACEAE): szafran spiski (Crocus scepusiensis), mieczyk dachówkowaty (Gladiolus imbricatus), mieczyk błotny (Gladiolus palustris), kosaciec bezlistny (Iris aphylla), kosaciec syberyjski (Iris sibirica); JASNOTOWATE (LABIATAE): pszczelnik wąskolistny (Dracocephalum ruyschiana); PŁYWACZOWATE (LENTIBULARIACEAE): tłustosz alpejski (Pinguicula alpina), tłustosz pospolity (Pinguicula vulgaris); LILIOWATE (LILIACEAE): pajęcznica liliowata (Anthericum liliago), zimowit jesienny (Colchicum autumnale), szachownica kostkowata (Fritillaria meleagris), lilia złotogłów (Lilium martagon), szafirek miękkolistny (Muscari comosum), śniedek cienkolistny (Ornithogalum collinum), śniedek baldaszkowaty (Ornithogalum umbellatum), cebulica dwulistna (Scilla bifolia), liczydło górskie (Streptopus amplexifolius), kosatka kielichowa (Tofieldia calyculata), ciemiężyca (ciemierzyca) biała (Veratrum album), ciemiężyca (ciemierzyca) zielona (Veratrum lobelianum), ciemiężyca (ciemierzyca) czarna (Veratrum nigrum); LNOWATE (LINACEAE): len złocisty (Linum flavum), len włochaty (Linum hirsutum); LOBELIOWATE (LOBELIACEAE): lobelia jeziorna (Lobelia dortmanna); BOBRKOWATE (MENYANTHACEAE): grzybieńczyk wodny (Nymphoides peltata); WOSKOWNICOWATE (MYRICACEAE): woskownica europejska (Myrica gale); JEZIERZOWATE (NAJADACEAE): jezierza giętka (Najas flexilis); GRZYBIENIOWATE (NYMPHAEACEAE): grążel żółty (Nuphar lutea), grążel drobny (Nuphar pumila), grzybienie białe (Nymphaea alba), grzybienie północne (Nymphaea candida); STORCZYKOWATE (ORCHIDACEAE): buławnik wielkokwiatowy (Cephalanthera damasonium), buławnik mieczolistny (Cephalanthera longifolia), buławnik czerwony (Cephalanthera rubra), potrostek alpejski (Chamorchis alpina), ozorka zielona (Coeloglossum viride), żłobik koralowy (Corallorhiza trifida), obuwik pospolity (Cypripedium calceolus), kukułka (storczyk) bałtycka (Dactylorhiza baltica), kukułka (storczyk) Fuchsa (Dactylorhiza fuchsii), kukułka (storczyk) krwista (Dactylorhiza incarnata), kukułka (storczyk) plamista (Dactylorhiza maculata), kukułka (storczyk) szerokolistna (Dactylorhiza majalis), kukułka (storczyk) Russowa (Dactylorhiza russowii), kukułka (storczyk) Ruthego (Dactylorhiza ruthei), kukułka (storczyk) bzowa (Dactylorhiza sambucina), kukułka (storczyk) Traunsteinera (Dactylorhiza traunsteineri), kruszczyk połabski (Epipactis albensis), kruszczyk rdzawoczerwony (Epipactis atrorubens), kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine), kruszczyk ostropłatkowy (Epipactis leptochila), kruszczyk drobnolistny (Epipactis microphylla), kruszczyk Muellera (Epipactis muelleri), kruszczyk błotny (Epipactis palustris), kruszczyk siny (Epipactis purpurata), storzan bezlistny (Epipogium aphyllum), tajęża jednostronna (Goodyera repens), gółka długoostrogowa (Gymnadenia conopsea), gółka wonna (Gymnadenia odoratissima), wątlik błotny (Hammarbya paludosa), miodokwiat krzyżowy (Herminium monorchis), gołek białawy (Leucorchis albida), lipiennik Loesela (Liparis loeselii), listera sercowata (Listera cordata), listera jajowata (Listera ovata), wyblin jednolistny (Malaxis monophyllos), gnieźnik leśny (Neottia nidus-avis), kukuczka kapturkowata (Neottianthe cucullata), dwulistnik muszy (Ophrys insectifera), storczyk cuchnący (Orchis coriophora), storczyk męski (Orchis mascula), storczyk kukawka (Orchis militaris), storczyk samczy (Orchis morio), storczyk blady (Orchis pallens), storczyk błotny (Orchis palustris), storczyk purpurowy (Orchis purpurea), storczyk drobnokwiatowy (Orchis ustulata), podkolan biały (Platanthera bifolia), podkolan zielonawy (Platanthera chlorantha), kręczynka jesienna (Spiranthes spiralis), storczyca kulista (Traunsteinera globosa); SOSNOWATE (PINACEAE): sosna limba (Pinus cembra), kosodrzewina (Pinus mugo), sosna błotna (Pinus x rhaetica);\nROŚLINY NASIENNE (SPERMATOPHYTA), c.d.:GRUSZYCZKOWATE (PYROLACEAE): pomocnik baldaszkowy (Chimaphila umbellata); WIECHLINOWATE (POACEAE): wiechlina (wyklina), granitowa (Poa granitica), ostnica piaskowa (Stipa borysthenica), ostnica włosowata (Stipa capillata), ostnica Jana (Stipa joannis), ostnica powabna (Stipa pulcherrima); WIELOSIŁOWATE (POLEMONIACEAE): wielosił błękitny (Polemonium caeruleum); PIERWIOSNKOWATE (PRIMULACEAE): zarzyczka górska (Cortusa matthioli), cyklamen purpurowy (Cyclamen purpurascens), mlecznik nadmorski (Glaux maritima); JASKROWATE (RANUNCULACEAE): tojad tauryjski (Aconitum bucovinense), tojad sudecki (Aconitum callibotryon), tojad wiechowaty (Aconitum degenii), tojad mocny (Aconitum firmum), tojad Gayera (Aconitum x gayeri), tojad kosmatoowockowy (Aconitum x hebegynum), tojad wschodniokarpacki (Aconitum lasiocarpum), tojad Lengyela (Aconitum x lengyelii), tojad lisi (Aconitum lycoctonum), tojad mołdawski (Aconitum moldavicum), tojad Pawłowskiego (Aconitum x pawlowskii), tojad dzióbaty (Aconitum variegatum), miłek wiosenny (Adonis vernalis), zawilec narcyzowy (Anemone narcissifolia), zawilec wielkokwiatowy (Anemone sylvestris), orlik pospolity (Aquilegia vulgaris), pluskwica europejska (Cimicifuga europaea), powojnik prosty (Clematis recta), sasanka alpejska (Pulsatilla alba), sasanka otwarta (Pulsatilla patens), sasanka łąkowa (Pulsatilla pratensis), sasanka słowacka (Pulsatilla slavica), sasanka wiosenna (Pulsatilla vernalis), sasanka zwyczajna (Pulsatilla vulgaris), pełnik europejski (Trollius europaeus), pełnik alpejski (Trollius altissimus); RÓŻOWATE (ROSACEAE): parzydło leśne (Aruncus sylvestris), wiśnia karłowata (Cerasus fruticosa), pięciornik śląski (Potentilla silesiaca), malina moroszka (Rubus chamaemorus), jarząb szwedzki (Sorbus intermedia), jarząb brekinia (Sorbus torminalis); MARZANOWATE (RUBIACEAE): przytulia krakowska (Galium cracoviense); WIERZBOWATE (SALICACEAE): wierzba lapońska (Salix lapponum), wierzba borówkolistna (Salix myrtilloides); SANDAŁOWCOWATE (SANTALACEAE): leniec bezpodkwiatkowy (Thesium ebracteatum); SKALNICOWATE (SAXIFRAGACEAE): skalnica torfowiskowa (Saxifraga hirculus), skalnica gronkowa (Saxifraga paniculata); TRĘDOWNIKOWATE (SCROPHULARIACEAE): lnica wonna (Linaria loeselii), lindernia mułowa (Lindernia procumbens), gnidosz królewski (Pedicularis sceptrum-carolinum), gnidosz sudecki (Pedicularis sudetica), gnidosz rozesłany (Pedicularis sylvatica); PSIANKOWATE (SOLANACEAE): pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna), lulecznica kraińska (Scopolia carniolica); KŁOKOCZKOWATE (STAPHYLEACEAE): kłokoczka południowa (Staphylea pinnata); WAWRZYNKOWATE (THYMELEACEAE): wawrzynek główkowy (Daphne cneorum), wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum); KOTEWKOWATE (TRAPACEAE): kotewka orzech wodny (Trapa natans); ZOSTEROWATE (ZOSTERACEAE): zostera morska (Zostera marina);\nPAPROTNIKI (PTERIDOPHYTA):SKRZYPOWATE (EQUISETACEAE): skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia); PORYBLINOWATE (ISOËTACEAE): poryblin kolczasty (Isoëtes echinospora), poryblin jeziorny (Isoëtes lacustris); WIDŁAKOWATE (LYCOPODIACEAE): widlicz (widłak) alpejski (Diphasiastrum alpinum), widlicz (widłak) spłaszczony (Diphasiastrum complanatum), widlicz (widłak) Isslera (Diphasiastrum issleri), widlicz (widłak) cyprysowy (Diphasiastrum tristachyum), widlicz (widłak) Zeillera (Diphasiastrum zeilleri), widłak wroniec (Huperzia selago), widłaczek (widłak) torfowy (Lycopodiella inundata), widłak jałowcowaty (Lycopodium annotinum), widłak goździsty (Lycopodium clavatum); NASIĘŹRZAŁOWATE (OPHIOGLOSSACEAE): podejźrzon marunowy (Botrychium matricariifolium), podejźrzon rutolistny (Botrychium multifidum), podejźrzon pojedynczy (Botrychium simplex); DŁUGOSZOWATE (OSMUNDACEAE): długosz królewski (Osmunda regalis); PAPROTKOWATE (POLYPODIACEAE): podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant), pióropusznik strusi (Matteucia struthiopteris), języcznik zwyczajny (Phyllitis scolopendrium), paprotka zwyczajna (Polypodium vulgare); SALWINIOWATE (SALVINIACEAE): salwinia pływająca (Salvinia natans);\nMSZAKI (BRYOPHYTA):TĘPOSZOWATE (AMBLYSTEGIACEAE): sierpowiec błyszczący (Drepanocladus vernicosus); GRYMALDIOWATE (AYTONIACEAE): mannia skalna (Mannia triandra); BEZLISTOWATE (BUXBAUMIACEAE): bezlist okrywkowy (Buxbaumia viridis); WIDŁOZĘBOWATE (DICRANACEAE): widłoząb zielony (Dicranum viride); ZDROJKOWATE (FONTINALACEAE): żaglik włoskowaty (Dichelyma capillaceum); ZGLISZCZYNOWATE (FUNARIACEAE): bezrąbek czworoboczny (Pyramidula tetragona); PARZĘCHLINOWATE (MEESIACEAE): parzęchlin długoszczecinowy (Meesia longiseta); SZURPKOWATE (ORTHOTRICHACEAE): szurpek Rogera (Orthotrichum rogeri);\nGRZYBY (FUNGI):WROŚNIAKOWATE (CORIOLACEAE): modrzewnik lekarski (Agaricum officinale), żagwica listkowata (Grifola frondosa), flagowiec olbrzymi (Meripilus giganteus); SOPLÓWKOWATE (HERICIACEAE): soplówka jodłowa (Hericium coralloides), soplówka jeżowata (Hericium erinaceum), soplówka gałęzista (Hericium ramosum); PURCHAWKOWATE (LYCOPERDACEAE): purchawica olbrzymia (Langermannia gigantea); SMARDZOWATE (MORCHELLACEAE): krążkówka żyłkowana (Disciotis venosa), smardz stożkowaty (Morchella conica), smardz wyniosły (Morchella elata), smardz jadalny (Morchella esculenta), smardz półwolny (Morchella gigas), naparstniczka czeska (Verpa bohemica), naparstniczka stożkowata (Verpa conica); SROMOTNIKOWATE (PHALLACEAE): mądziak psi (Mutinus caninus), mądziak malinowy (Mutinus ravenelii), sromotnik fiołkowy (Phallus hadriani), sromotnik bezwstydny (Phallus impudicus); ŻAGWIOWATE (POLYPORACEAE): żagiew okółkowa (Polyporus umbellatus); SZMACIAKOWATE (SPARASSIDACEAE): szmaciak gałęzisty (Sparassis crispa), szmaciak krótkotrzonowy (Sparassis laminosa); SZYSZKOWCOWATE (STROBILOMYCETACEAE): szyszkowiec łuskowaty (Strobilomyces strobilaceus); PODGRZYBKOWATE (XEROCOMACEAE): podgrzybek pasożytniczy (Xerocomus parasiticus);\nPOROSTY (LICHENES):JASKRAWCOWATE (CALOPLACACEAE): błyskotka - wszystkie gatunki (Fulgensia spp.); CHROBOTKOWATE (CLADONIACEAE): chrobotka - wszystkie gatunki (Cladina spp.); CZASZNIKOWATE (ICMADOPHILACEAE): czasznik modrozielony (Icmadophila ericetorum); TARCZOWNICOWATE (PARMELIACEAE sensu lato), tarczownicowate - wszystkie gatunki z wyjątkiem: (Parmeliaceae spp.), pustułki pęcherzykowatej (Hypogymnia physodes), tarczownicy bruzdkowanej (Parmelia sulcata), płucnicy islandzkiej (Cetraria islandica); PAWĘŻNICOWATE (PELTIGERACEAE): pawężnicowate - wszystkie gatunki (Peltigeraceae spp.); OBROSTNICOWATE (PHYSIACEAE): obrostnica - wszystkie gatunki (Anaptychia spp.); CHRUŚCIKOWATE (STEREOCAULACEAE): chruścik - wszystkie gatunki (Stereocaulon spp.); GRANICZNIKOWATE (STICTACEAE): granicznikowate - wszystkie gatunki (Stictaceae spp.); BRODACZKOWATE (USNEACEAE): brodaczkowate - wszystkie gatunki (Usneaceae spp.)\nOdwiedź w Internecie: Liber HerbarumInne na ten temat: Ochrona przyrody, Ochrona gatunkowa, Biologia w tabelach i zestawieniach, więcej » Strona do Druku Encyklopedia WIEM została opracowana na podstawie Popularnej Encyklopedii Powszechnej Wydawnictwa Fogra http://www.fogra.com.pl/Twój notes jest pusty. Możesz dodawać do niego hasła i multimedia z Encyklopedii oraz książki z Biblioteki. Będziesz mógł potem do nich łatwo wrócić. Notes możesz uzupełniać klikając w "Dodaj do notesu" przy wybranym haśle, multimedium lub książce.Copyright 1996 - 2017 Grupa Onet.pl SA - Wszystkie serwisy » Polityka prywatności » do góry


Komunikat Głównego Lekarza Weterynarii w sprawie doniesień prasowych dotyczących znalezienia martwego dzika w stawie w mieście Wałbrzych. - Aktualności - etrzoda.pl :: portal dla producentów trzody chlewnej, trzoda chlewna\nWarszawa, dn. 23 maja 2014r.\nW godzinach popołudniowych, po ustaleniu miejsca, w którym znajdował się martwy dzik, przeprowadzono jego oględziny, które wskazywały na daleko posunięty rozkład gnilny szczątków. Jednakże można było określić, iż najprawdopodobniej dzik uległ wypadkowi komunikacyjnemu (złamania kości).\nW dniu 19 maja pobrano próbkę do badań i przesłano do Państwowego Instytutu Weterynaryjnego-Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach.\nBadaniem laboratoryjnym, zgodnie ze sprawozdaniem P/14/08950 z dnia 22 maja 2014r., w materiale pobranym od ww. dzika nie stwierdzono obecności materiału genetycznego wirusa afrykańskiego pomoru świń.\nŹródło: Inspekcja Weterynaryjna: Zdjecie: etrzoda.pl


Spanie na sianie. Agroturystyka w Szwajcarii - www.szwajcaria.net\nKoszt noclegu na sianie to 20-40 Fr razem ze śniadaniem, dzieci do lat 10 płacą 10-30 franków. Są to ceny obowiązujące w całej Szwajcarii. Dodatkowo trzeba doliczyć 2 Fr za kąpiel pod prysznicem. Jeśli potrzebujemy przetransportować bagaż to należy doliczyć jeszcze 1 Fr za kilometr. Do tego dochodzą jeszcze opłata klimatyczna. Ale warto, choćby po to, by zobaczyć jak smakuje życie traperskie w takim kraju jak Szwajcaria.


Problemy z opatrunkiem po zabiegu | Męskie Zdrowie\nThread starter ksiusiu\nJestem kilka dni po zabiegu częściowego obrzezania + usunięcia wędzidełka.\nNie wiem jak w Waszym przypadku ale u mnie jest ogromny problem żeby zrobić taki opatrunek, który będzie pionizować prącie w celu zmniejszenia opuchlizny. Kiedy go wkładam w opatrunek i przyklejam do brzucha nabrzmiewa a po jakimś czasie znacząco się kurczy i żaden opatrunek go nie zatrzymuje.\nZawijasz gaze na około penisa, tak by grzyb wystawal. Jezeli masz gaze np 10x10 to zginasz ja w pol aby wyszedl pasek 5x10 i takim paskiem obwijasz. Zeby dobrze owinac mozesz troszeczke naciągnąć penisa by nie zawijac calkiem skurczonego bo sie moze zsunac.. Przyklejasz to kawalkiem plastra by sie nie odwinelo. Nastepnie odcinasz kawalek bandaża jakies 30cm, po czym zawiazujesz na guzolka na tym opatrunku na pisiorze (ciasno ale nie za ciasno) chodzi o to by trzymalo sie na penisie. Bandaz dlugi bo teraz najwazniejsze sa wasy co zostana po zawiazaniu. Je przyklejasz do brzucha. Czyli efekt koncowy to ma tak wygladac |/ czyli pisior pod kontem jakies 45 stopni. Przyklejajac same wasy od bandaza nie ma opcji jak po przyklejeniu bezposrednio penisa ze sie wysliznie. Mam nadzieje ze jasno to opisalem. Taka metode pokazal mi lekarz ktory wiazal u mnie po zabiegu.\nDzięki, spróbuje tak to zmodyfikować... Czy te nabrzmiałe, opuchnięte miejsca należy dosyć mocno uciskać? To zmniejszy opuchliznę?\nJa mialem po zabiegu naprawdę mocno ściśnięte. Tak zrobil lekarz. Pozniej jak zmienialem jego opatrunek juz tak mocno jak on sie nie odwazylem. Wiesz najlepiej nie przesadzaj bo lekarz wie co robi, ty nie koniecznie. Zawiaz by bylo ciasnawo ale nie przegnij.\nJ Problemy z utrzymaniem wzwodu Zaburzenia erekcji 3 Wrzesień 26, 2019


Tu Wawer - Stra¿acy z Rado¶ci ¶wiêtuj±. Zaczynali niemal od zera\n« nowsze starsze »21 pa¼dziernika 2016\nStra¿acy z Rado¶ci ¶wiêtuj±. "Zaczynali niemal od zera"\nOchotnicza Stra¿ Po¿arna w Rado¶ci obchodzi w tym roku 90-lecie istnienia.\nGdy po I wojnie ¶wiatowej Rado¶æ siê rozrasta³a, po¿ary zaczê³y byæ sporym problemem. Drewniane w wiêkszo¶ci domy pali³y siê do¶æ czêsto, p³onê³y tak¿e od czasu do czasu okoliczne lasy. A gasiæ nie bardzo by³o komu, bo stra¿aków na miejscu i nie by³o i trzeba by³o wzywaæ pomoc z o¶ciennych miejscowo¶ci.\nW koñcu grupka ochotników zapaleñców za³o¿y³a w 1926 roku ochotnicz± jednostkê stra¿y. Pocz±tkowo stra¿aków by³o dwunastu i dzia³ali wy³±cznie dziêki darom lokalnej spo³eczno¶ci. Dzia³kê, na której mieli i maj± do dzi¶ swoj± siedzibê, podarowa³a gmina Falenica. Zaczynali niemal od zera. Nie by³o nawet stra¿nicy. Na akcjê zwo³ywa³ kolegów dy¿urny stra¿ak obje¿d¿aj±cy konno okolicê i tr±bi±cy na alarm.\nWtedy marzeniem by³a w³asna stra¿nica. I uda³o siê je zrealizowaæ. Organizowali imprezy plenerowe, zabawy i kwesty w¶ród letników. W koñcu uzbierali pieni±dze i w 1933 roku wybudowali drewnian± stra¿nicê ze scen±. Istnieje ona zreszt± do dzi¶ jako tzw. "Stare Koszary". W latach trzydziestych mieszkañcy podarowali stra¿akom z Rado¶ci motopompê, a tak¿e ufundowali pierwszy sztandar.\nPodczas okupacji siedziba OSP w Rado¶ci by³a punktem konspiracyjnych spotkañ, dzia³a³ w remizie tak¿e amatorski teatr. Dochodzi³o za to do sytuacji, w której stra¿akom ...zabraniano gasiæ po¿ary. Tak by³o, gdy Niemcy wytropili akowski magazyn broni i amunicji. Dom na skutek wybuchów zacz±³ p³on±æ. Niemcy nie tylko zabronili po¿ar gasiæ, ale te¿ grozili spaleniem ca³ej Rado¶ci. Mediacjê wziêli na siebie stra¿acy, którzy wyp³acili zebrany przez mieszkañców okup. W czasie wojny zginê³o piêciu rado¶ciañskich stra¿aków walcz±cych w ruchu oporu.\nPo wojnie jednostka OSP znów zaczyna³a niemal od zera, bo wiêkszo¶æ sprzêtu przepad³a. I znów pomogli mieszkañcy. W 1977 roku stra¿acy przeprowadzili siê do nowej siedziby, gdzie urzêduj± do dzisiaj. Naczelnikiem jednostki zosta³ w wieku osiemnastu lat Tomasz Borkowski. Jest tym samym najm³odszym naczelnikiem w historii polskiego po¿arnictwa.\nStra¿acy z Rado¶ci dzi¶... ¼ród³o: OSP Rado¶æ/facebook\n...i 40 lat temu. ¼ród³o: OSP Rado¶æ/facebook\nStra¿acy z rado¶ci na æwiczeniach. lata 70. ¼ród³o: OSP Rado¶æ/facebook\n23.01.2017 00:52 #El¿a O.\nSzkoda tylko ¿e z okazji takiego jubileuszu zapomnia³o siê obecnej braci stra¿ackiej zaprosiæ lub choæ poinformowaæ jednego z by³ych wieloletnich Prezesów OSP w Rado¶ci o oficjalnych i uroczystych obchodach. Cz³owieka bardzo zas³u¿onego na rzecz tej jednostki, który po¶wiêci³ kawa³ swego ¿ycia dla stra¿y w Rado¶ci. Szkoda panowie z obecnego Zarz±du, ¿e tak jeste¶cie krótkowzroczni. Có¿. Przykre to bardzo i daje do my¶lenia. Do mnie - jako mieszkanki Rado¶ci - dotar³a ulotka informacyjna ( by³a w skrzynce na listy)- do by³ego Prezesa nawet ulotka nie dotar³a. Wstyd Panowie, wstyd.\n12.03.2018 14:14 #Rado¶cianin\nStra¿acy z Rado¶ci to wspaniali ludzie zarówno z JRG jak i OSP. Zawsze s± gotowi do dzia³añ i chêtni do szeroko rozumianej wspó³pracy z innymi jednostkami organizacyjnymi. Cieszy informacja, ¿e po wieloletnim przestoju (do którego zapewne przyczyni³ siê wieloletni Prezes o którym wspomina El¿a O.) OSP Rado¶æ dziêki obecnemu Zarz±dowi odradza siê. Mój syn od 2018 uczêszcza do nich w ramach Harcerskiej Dru¿yny Po¿arniczej. Niestety w zwi±zku z du¿ym zainteresowaniem "m³odzie¿ówk±" brakuje miejsc dla nowych chêtnych dzieci. Obecna grupa Harcerskiej Dru¿yny liczy ponad 40 osób. Pozdrawiam i ¿yczê dalszego rozwoju, pomy¶lno¶ci i si³ do odbudowy tak wspania³ej organizacji jak± jest Ochotnicza Stra¿ Po¿arna\n• MONTA¯ ANTEN SAT TV 24H Szybko tanio solidnie od rêki 511591717


konkretnych przypadków znajdziecie w książce "Sztuka kochania" Michaliny Wisłockiej wydawnictwa Agora. Nowe wydanie kultowego poradnika zostało wzbogacone o wstęp prof. Zbigniewa Izdebskiego oraz o rozdział dotyczący antykoncepcji. Pierwszy stosunek jest pewnego rodzaju przykrym zabiegiem\ncel, na efekt: "Jeśli ona mnie prowokuje, uwodzi, to pewnie jej chodzi o spełnienie, o seks. Muszę się w nim wykazać, dać radę. Musi być mocna erekcja, długi czas stosunku, urozmaicone pozycje. Mam poczucie, że ona to wszystko skrupulatnie notuje i ocenia w swojej głowie. Skoro więc uwodziła, a\nprezentują, dobrze się rozumieją, dzielą ze sobą hobby, bywa, że biegają razem maratony. Patrząc na nich, myślę: "Tylko zazdrościć". Podczas pierwszej wizyty u mnie słyszę: "U nas wszystko w porządku, mamy wiele pasji, żyje nam się po prostu wspaniale". Czasami są tak przekonujący, że\n: "Myślą, miłością, wdzięcznością, wszystkiem tem, co w człowieku jest sercem i duszą - z Wami jestem". Przybyła za to Maria Konopnicka, która jako pierwsza zabrała głos, zachwycona, że tak dużo kobiet się stawiło. "To dobrze rokuje" - stwierdza poetka. Na koniec przemówienia wzywa\nrewolucją, w Kolorado odrzuciła zaloty jednookiego bandyty. Isabella Bird Bishop, nieustraszona wiktoriańska podróżniczka i jedna z pierwszych kobiet w prestiżowym Królewskim Towarzystwie Geograficznym, miała 1,52 m wzrostu, ale żelazną wolę, odporność muła i reporterskie oko do opisywania odwiedzanych\nJakie jest pani pierwsze wspomnienie z dzieciństwa? W ogóle nie pamiętam z dzieciństwa dobrych rzeczy, mam pojedyncze wspomnienia i najczęściej bardzo przykre, pamiętam sytuacje, które mnie w jakiś sposób rąbnęły. Miałam może pięć lat, mieszkaliśmy w dwóch pokojach w mieszkaniu służbowym na\nśluzowej pochwy i jej otarcia. Gdy miesiączki będą już regularne (zwykle dwa lata po tej pierwszej), można wybierać między tamponem a podpaską. Sięgając po tampon po raz pierwszy, lepiej wybrać najmniejszy - mini - i użyć go w dniu najbardziej obfitego krwawienia (łatwiej się wsunie). Dziewice nie mogą\nZ pamiętnika Wędrownego Seksuologa\nmarnować, bo problem mamy ten sam: my jesteśmy kobiety oziębłe! - A co to dla was znaczy? - pytam. Opowiadają jedna przez drugą: mają już za sobą pierwsze doświadczenia erotyczne, bardzo różne: od nieśmiałych pocałunków, po pełne stosunki seksualne. Wiedzą, co to miłość, zdrada, rozczarowanie. Ale\njest Rozbudzana, ten typ kochanki traktuje kontakt seksualny jako preludium do następnej porcji miłosnych uniesień. Nie żałuje czasu na miłość. Dopiero po pierwszym akcie czuje się naprawdę rozbudzona, chętna do następnych igraszek, często jest zdolna do przeżycia wielokrotnych orgazmów


Łysienie jest problemem wielu ludzi, nie chociaż w starszym wieku. Czasami problem z grupą włosów pojawia się także u osób oraz doskonale nie są to sporadyczne przypadki. Follixin jest suplementem diety przeznaczonym przede każdym dla klientów, przecież nie ma żadnych przeciwwskazań mówiących, iż nie mogą spośród niego podejmować także kobiety. Jego skład został tak dobrany, że funkcjonuje na system holistycznie poprzez zmienianie sposobu zachodzenia kilku procesów, co łącznie przesuwa się nie dopiero na jedną ochronę przed wypadaniem włosów, ale i bardzo poprawia kondycja włosów.\nNajważniejszą przyczyną wypadania włosów jest wiek. Z biegiem lat procesy metaboliczne powstające w roli głowy zatrzymują się coraz mniej skuteczne, przez co organizm nie radzi sobie z właściwym odżywianiem cebulek włosowych. Naturalną konsekwencja takiego stanu sprawy jest początkowo godzenie się włosów, utrata przez nie połysku oraz łamliwość, co w małym czasie zmienia się po nisku w wypadanie włosów. Proces z czasem postępuje dodatkowo w pole traconych włosów nowe włosy odrastają w wiele mniejszym zakresie. Owłosienie głowy zatrzymuje się najpierw rzadkie, potem niepełne, a na celu zostajemy bez włosów a nie jest teraz powrotu do okresu przed początkiem łysienia.\nJak większość suplementów diety, Follixin należy przyjmować bezpośrednio przed posiłkiem, a głęboko w jego trakcie. Spożycie wielkiej miar płynów już po połknięciu kapsułki stanowi bardzo wskazane.\nW odpowiedniej terapii należy stosować dwie kapsułki dziennie przy różnych posiłkach. Najlepiej po jednej przy kolacji a przy śniadaniu. Pierwsze efekty terapii można zobaczyć po blisko 3 tygodniach z przyjęcia pierwszej pigułki. Dawanie większych dawki specyfiku nie jest w bycie powiększyć aktywności suplementu.


Gwiazdy | Śródziemie Wiki | Fandom\nVarda wśród gwiazd\nGwiazdy – ciała astronomiczne, świecące na niebie. Były to owoce Drzew Valinoru, zawieszone przez Vardę nad Ardą.\nGwiazdy zostały utworzone przez Vardę w dwóch fazach, podczas drugiej grupowała ona starsze w gwiazdozbiory i tworzyła nowe ze światła Telperionu - te były jaśniejsze od innych. Jedyną "gwiazdą" o odmiennej historii jest Gwiazda Eärendila. Znamy kilka gwiazd wymienionych z nazwy (niektóre są planetami). Większość z nich możemy rozpoznać współcześnie.\nByły najważniejsze dla elfów, które obudziwszy się jeszcze przed powstaniem Słońca kochały ich światło. Niektóre tak bardzo, że wolały żyć w Śródziemiu niż iść do Valinoru.\nElfowie, gdy się obudzili ujrzeli gwiazdy. Prawdopodobnie pierwsze słowo które padło to ela lub ele - "patrz!". Stąd wywiedziona została nazwa el i elen - "gwiazdy" a elfowie zostali nazwani Eldarami - czyli ludem gwiazd. Gwiazda Eärendila wiodła statki do Númenoru, dlatego nazywano go też Elena ("Pod opieką gwiazdy"). Najbardziej znane elfickie pozdrowienie na pożegnanie brzmi: Elen síla lúmenn' omentielvo - "Niech gwiazdy świecą nad godziną naszego spotkania". Gdy Frodo przechodził przez Mordor ujrzał gwiazdę. Doprowadziło go to do stwierdzenia, że na końcu wszystkiego Cień jest tylko małą, przemijającą rzeczą, ponieważ istnieje piękne światło którego żadne zło nie może dosięgnąć.\nŚwiatło gwiazd było często łączone z klejnotami i część z nich zawierała w sobie ich światło. Jeden z Silmarili został też gwiazdą. Elendilmir był szczególnym znakiem szacunku i godności - był symbolem Królestwa Północy. Naszyjnik Arweny był nazywany Gwiazdą Wieczorną. Gwiazdy był też w godłach i symbolach rodu Fëanora, Durina, Gondoru. Kopułą Gwiazd nazwano jedną z największych budowli w Osgiliath. Wielokrotnie wymieniane w poezji i pieśniach.\nGwiazda Eärendila (Wenus)\nW różnych językach Śródziemia gwiazdy były określane słowami wywodzącymi się od słowa z pierwotnego elfickiego el. Używano też nazw i form geil lub tinw (noldorin), ílë, elen (quenya), el, êl, tinu, gil, (sindarin).


Pogoda na weekend dla Olkusza. Piątek - niedziela (22.11 - 24.11) w Olkuszu. Sprawdź prognozę pogody na weekend | Olkusz Nasze Miasto\nPogoda na weekend w Olkuszu jest szczególnie ważna dla osób, które planują jakieś wydarzenia w piątek, sobotę lub w niedzielę. Meteorolodzy sprawdzili, jaka będzie pogoda w weekend 22.11 - 24.11 w Olkuszu. Okazuje się, że możemy spodziewać się temperatur od 1°C do 10°C. W piątek na termometrach możemy zobaczyć 10°C, w sobotę 10°C. Weekend pożegnamy z maksymalną temperaturą 10°C w niedzielę. Prognozy pogody na weekend dla Olkusza aktualizujemy na bieżąco. Pamiętaj jednak, że długoterminowe prognozy pogody na weekend mogą się zmieniać, dlatego planując weekend, sprawdzaj codziennie aktualną prognozę pogody na weekend 22.11 - 24.11 dla Olkusza.\nPogoda na weekend w Olkuszu: piątek, 22.11.2019\nSpodziewana temperatura w piątek w Olkuszu to 10°C. W nocy temperatura może spaść do 2°C. Zdaniem meteorologów, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów deszczu wyniesie 10%. Zgodnie z długoterminową pogodą na weekend dla Olkusza w piątek towarzyszyć nam będzie wiatr o maksymalnej prędkości do 13 km/h. Odczuwalna temperatura może przez to wynosić 2°C. Możemy spodziewać się, że kierunek wiatru będzie wschodnio-południowy. Szykują się całkiem dobre warunki do aktywności na zewnątrz. Indeks promieniowania UV na piątek wynosi 1, co oznacza brak zagrożenia dla zdrowych osób.\nPogoda na weekend w Olkuszu: sobota, 23.11.2019\nW sobotę odczuwalne temperatury będą niemal takie same jak w piątek. W ciągu dnia temperatura w Olkuszu może wynieść 10°C. Szykują się całkiem dobre warunki do aktywności na zewnątrz. Prawdopodobieństwo wystąpienia opadów deszczu meteorolodzy oceniają na 10 proc. Według prognozy pogody na weekend dla Olkusza wiatr wschodnio-południowy będzie wiał z prędkością do 12 km/h. Odczuwalna temperatura może w związku z tym wynosić 0°C. Noc może być chłodna, według prognoz termometry pokażą 1°C. Indeks promieniowania UV na sobotę wynosi 1, co oznacza brak zagrożenia dla zdrowych osób.\nPogoda na weekend w Olkuszu: niedziela, 24.11.2019\nW niedzielę termometry pokażą 10°C w ciągu dnia. Prognozy długoterminowe na weekend przewidują, że wiatr wschodnio-południowy będzie wiał z prędkością 7 km/h. W ostatni dzień weekendu możemy spodziewać się przelotnego deszczu. Zdaniem synoptyków, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów w niedzielę wynosi 10 proc. Według pogody na weekend w Olkuszu w niedzielę będzie taka sama temperatura jak w sobotę. W nocy temperatura może spaść do 2°C.\nPrognoza pogody na weekend dla Olkusza. Oto przewidywane warunki meteorologiczne na niedzielę, 24.11.2019:\nMateriał oryginalny: Pogoda na weekend dla Olkusza. Piątek - niedziela (22.11 - 24.11) w Olkuszu. Sprawdź prognozę pogody na weekend - Olkusz Nasze Miasto\nPogoda na piątek, 12 października


Dieta owocowo warzywna wczasy - Katalog stron - reklamuj się u nas\nHotel Salt House jest położony w parku solankowym znajdującym się w Inowrocławiu. Postawiony on został tam na początku tego wieku i od tego momentu jest w pełni do dyspozycji klientów. Budynek umiejscowiony jest nad brzegiem małego jeziorka i 70 metrów od uzdrowiskowej tężni. Niesamowita cisza oraz naturalne otoczenie zapewniają zawsze udany wypoczynek. W hotelu znajduje się także znakomita restauracja, której wystrój i smak dań nie da o sobie na długo zapomnieć.\nOśrodek Salthouse ma w ofercie m.in turnusy odchudzające.\nSłowa kluczowe: dieta owocowo warzywna wczasy, dieta ewy dąbrowskiej ośrodki, turnusy odchudzające, dieta dr dąbrowskiej wczasy, wczasy z dietą owocowo warzywną, turnus z dietą dr dąbrowskiej, wczasy odchudzające dr dąbrowskiej


Iza w labiryncie książek: lutego 2018\nKrzyżacy. Henryk Sienkiewicz. Audiobook.\nGATUNEK: powieść historyczna/ klasyka\nCzas słuchania: 30 godzin\nPrzyznam się bez bicia: ja byłam uczennicą, która czytała wszystkie lektury. I tę też przeczytałam mając lat 15.\nA teraz jako matka Polka czytająca postanowiłam sobie przypomnieć tę powieść.\nNa temat samego dzieła Sienkiewicza napisano już chyba wszystko. Nie czuję się na siłach pisać o klasyku literatury. Noblista i wielki pisarz. Mnie to wystarczy.\nTak, mam jedno wielkie ale!\nTego audiobooka polecam z całych sił! To co zrobił lektor, Zbigniew Wróbel, nie mieści się w żadnej skali oceniania. Brak mi słów! REWELACJA!\nMam syna, którego "Krzyżacy" są lekturą. Syn należy do dzieci czytających. Czyta różne książki. Ale zaczął "Krzyżaków" i powiedział do mnie: Mamuś nie dam rady! Mnie ogarnęła rozpacz! Co robić???\nI wtedy natrafiłam na tego audiobooka. I to był strzał w dziesiątkę!\nSłuchaliśmy razem w drodze do i ze szkoły. W sumie: do jednej godziny dziennie. Czyli patrząc na długość audiobooka, to ponad miesiąc słuchania. Ale warto było! Zdarzały się takie dni, że syn nie chciał wysiąść z samochodu dopóki się rozdział nie skończył.\nI bardzo sobie chwalę to, że w tym audiobooku jeden plik to jeden rozdział. Bardzo to ułatwia szukanie określonych treści.\nZ całego serca chcę zachęcić wszystkich do słuchania akurat tego audiobooka!\nAudiobooki to moje odkrycie 2017 roku. Trafiłam przypadkiem i wsiąkłam.\nDo dnia dzisiejszego wysłuchałam ponad 20 audiobooków. I do tej pory mistrzem audiobooków był dla mnie Mistrz Gosztyła. Ale został zdetronizowany. To co zrobił Pan Wróbel z "Krzyżakami" zakrawa na geniusz!\nBardzo mocno polecam! I jestem pewna, że nie jeden nastolatek wysłucha tę lekturę do końca. Do końca i z zainteresowaniem.\nNapiszę to publicznie: jestem duma ze swego syna! Wysłuchał ze mną cierpliwie do końca, a potem wywiązała się między nami dyskusja o tej książce. I wywnioskowałam z niej, że mój syn słuchał cały czas i na zadawane pytania odpowiadał bezbłędnie.\nPs. I na koniec jeszcze jedna refleksja. Zupełnie inaczej odebrałam "Krzyżaków" teraz niż mając lat piętnaście. Ciekawe doświadczenie! Polecam!\nNastępna lektura to "Quo vadis". Już zamówiłam audiobooka w bibliotece.\nPS. Mam tylko jedno zastrzeżenie. Na okładce jest napisane "Lektura dla leniwych". Nie zachęca on do sięgnięcia po tego audiobooka. Lepszy byłby "Lektura dla zabieganych".\nEtykiety: audiobook, Henryk Sienkiewicz, klasyka, Krzyżacy, lektura szkolna, literatura polska, powieść historyczna, Zbigniew Wróbel\nOsiem gór. Paolo Cognetti\nTo jest fragment piosenki "Za mgłą" zespołu KSU.\nWielokrotnie już go cytowałam, ale i tu pasuje idealnie.\nBo o tym jest ta książka: o miłości do gór, o potędze przyrody i nieuchronności losu.\nMyślę sobie, że wszyscy miłośnicy gór i nie ważne jakich: Bieszczad, Alp i Himalajów odnajdą tu siebie i swoje uczucia.\nAle nie tylko góry są tu ważne. Rodzina, relacje pomiędzy członkami, przyjaźń. To współgra wraz z przyrodą.\nPietro mieszka z rodzicami w Mediolanie. Na lato przenosi się wraz z matką do małej alpejskiej wioski, Grany. Ojciec dojeżdża do rodziny, gdyż obowiązki zawodowe nie pozwalają na dłuższy urlop. Tam poznaje Brunona, młodego pasterza krów. Pietro tak opisuje swoje pierwsze spotkanie z przyjacielem:\n"(...) bo czuć było od niego oborą, sianem, zsiadłym mlekiem, wilgotną ziemią i drzewnym dymem - zapachem, który od tamtej pory już na zawsze stał się dla mnie zapachem gór (...)".\nJest rok 1984. Chłopcy spędzają cały wolny czas na takich zajęciach jak: łowienie ryb w potoku, penetrowanie opuszczonych budynków, wypasanie krów, nauka lokalnego dialektu, zwiedzanie nieczynnych sztolni, marsze po lodowcu.\nCzas mija. Chłopcy dorastają. Pietro wyjeżdża. Zwiedza świat. Poznaje Himalaje. Ale cały czas wraca do Grany. Brunon zostaje tam, gdzie się urodził i uczy się zawodu murarza.\n"Osiem gór" jest jak ballada o górach, życiu i rodzinie.\nGóry, niezależnie od wysokości, zachwycają. Ja od lat jestem zakochana w Bieszczadach. Ale to, co autor pisze o Alpach, ja mogę też powiedzieć o Bieszczadach. Kto raz pojedzie w góry i się w nich zakocha, to potem wraca. Podobały mi się górskie opisy przyrody, porównywanie Alp i Himalajów, refleksje na temat świata leżącego ponad 1000 m n.p.m. Dobrze się czytało i można było chwilę przystanąć.\nŻycie w tej powieści się snuje. Pomału i nieuchronnie. Chłopcy dorastają, buntują się, a potem razem budują dom w górach. Rodzi się córka jednemu z nich i pada pytanie : jakie to uczucie być ojcem? Życie zatacza krąg.\nRodzina jest ważna, ale chłopcy będą się musieli sami o tym przekonać. Trudne relacje Pietro z ojcem, przywiązanie do matki, a z drugiej strony przyjaźń z Brunonem i jego niestandardową rodziną. Przyjaźń, która przetrwa ponad 30 lat.\nZakończenie tej historii mnie przygnębiło. Nie tego się spodziewałam.\nNatura wygrała, a Brunon otrzymał to, czego pragnął.\nPolecam wszystkim miłośnikom przyrody i gór.\nLektura w sam raz na zimowe wieczory.\nEtykiety: chłopcy, Dolomity, góry, literatura włoska, literatura współczesna, Osiem gór, Paolo Cognetti, przyjaźń, wspinaczki, Wydawnictwo Sonia Draga\nCholernie mocna miłość. Prawdziwa historia Stefana K. i Williego G. Lutz Van Dijk\nZdjęcie autorskie Iza w labiryncie\nCholernie mocna miłość to cholernie mocna książka.\nGdyby nie zachęta od osoby która już ją przeczytała, to bym wcale nie zwróciła na nią uwagi. Ani okładka, ani tytuł nie wzbudziły mojego zainteresowania.\nTo jest ważna pozycja na polskim rynku wydawniczym. Jest to jedyne świadectwo polskiego homoseksualisty, który odważył się publicznie opowiedzieć i przyznać do tego, że został skazany z art. 175 niemieckiego kodeksu karnego. A cóż ten art. oznacza?\nParagraf 175 – przepis niemieckiego kodeksu z 1871 r., który określał homoseksualizm jako przeciwny naturze nierząd. Stał się on podstawą do prześladowań i eksterminacji niemieckich homoseksualistów przez nazistów w III Rzeszy.\nNastoletni Stefan mieszka w Toruniu. I tam zastaje go wojna. I tam też poznaje młodego żołnierza Wermachtu, Williego. Zakochują się w sobie. "Dzięki" jednemu listowi zostają rozdzieleni. Willi zostaje wysłany na front wschodni, a Stefan trafia do więzienia. I tak w kilku zdaniach można streścić tę historię. Ale nie o to tu chodzi. Na mnie największe wrażenie i jednocześnie smutek wywarł strach Stefana. To jak się bał w czasie wojny. Ale też ten strach nie opuścił go do końca życia. Bał się ujawnienia, bał się represji, nie zaznał spokoju.\nAutor skupił się na wojennym związku i emocjach bohatera. Trochę "po łebkach" potraktowane jest życie osobiste i zawodowe Stefana. Trochę mi tego brakowało.\nTak samo jak książka Heinza Hegera "Mężczyźni z różowym trójkątem", tak i ta pokazuje pewne mechanizmy działające w XX wieku. Obie te pozycje zwracają uwagę na to, że grupa więźniów, homoseksualistów z różowym trójkątem, nigdy nie dostała żadnego odszkodowania od niemieckiego państwa. Jako jedyna. I nie chodzi o to kto bardziej cierpiał. Chodzi o sprawiedliwe potraktowanie wszystkich więzionych przez nazistów.\nBo czy można skazać kogoś za miłość?\nWażne są te słowa Stefana:\n"Stało się dla mnie ważne, by ludzie we wszystkich krajach świata w końcu pojęli. że karać za miłość i tolerować przemoc to zawsze przestępstwo. Tylko gdy jest na odwrót, ma to przecież jakiś sens".\nNa uwagę zasługuje też posłowie napisane przez dr Joannę Ostrowską wyczerpująco wyjaśniające zagadnienia związane z art 175 niemieckiego kodeksu karnego. I chyba najbardziej przerażające jest to, że ten art istniał w niemieckim kodeksie od 1871 do 1994 roku.\nZ wielkim zainteresowaniem czytałam kalendarium. Świetnie usystematyzowało moją wiedzę.\nTeraz zupełnie inaczej spojrzę na Paradę Równości w Berlinie.\nSmutna to lektura. Mnie trochę przygnębiła.\nEtykiety: biografia, Cholernie mocna miłość, druga wojna światowa, homoseksualiści, naziści, Prawdziwa historia Stefana K. i Williego G, Trzecia Rzesza, wspomnienia, wydawnictwo Ha!art\nNa skraju załamania. B.A. Paris\nDziś piszę to Ciebie ja, taki czytelniczy łosoś, który teraz będzie płynął pod prąd wartkiego potoku zachwytów. Tak, tak. Dziś nie będzie ekstazy czytelniczej.\nDziś podam swoja opinię w sosie kwaśno-gorzkim.\nKiedy przeczytałam poprzednią książkę, "Za zamkniętymi drzwiami", to byłam rozczarowana. Po TAKIEJ kampanii reklamowej myślałam, że będzie trzeba mnie zbierać z podłogi kiedy skończę czytać. A tu NIC. Dobre to tylko było i tyle. I kiedy zobaczyłam zapowiedzi kolejnej książki tej autorki, to pomyślałam, że dam jej drugą i ostatnią szansę. I tą OSTATNIĄ szansę autorka już wykorzystała. Więcej nie będzie. Choć reklama równie zachęcająca jak przy debiucie.\nUwielbiam thrillery. Mogę je czytać bez przerwy. I jeśli pojawia się zagadka, to rzadko udaje mi się ją rozwiązać. Lubię w nich to napięcie, niepewność i zaciekawienie.\nNiestety. Dla mnie ta książka nudna była jak akademia szkolna. Zero napięcia, mało niepewności i ociupinka zaciekawienia.\nNasza bohaterka nie udziela pomocy koleżance, która siedzi w samochodzie stojącym na poboczu leśnej drogi. Trwa ulewa. Rano dowiaduje się, że kobieta nie żyje. Od tego dnia ma wyrzuty sumienia, że nie udzieliła znajomej pomocy. Potem zdarza się jej zapomnieć o różnych rzeczach. Zapomina coraz częściej. Zaczyna wpadać w panikę, gdyż jej mama zapadła na demencję w wieku 44 lat. Obawia się tej choroby u siebie.\nI tak przez większość książki: słyszy jakieś głosy, widzi jakiegoś faceta krążącego wokół domu, przedmioty zmieniają miejsce, odbiera głuche telefony, zapomina, że zrobiła jakieś zakupy. I tak w kółko. Zero jakiegokolwiek napięcia. Ile można o tym samym? Jakbym chciała coś na sen, to był sobie tv włączyła... Ziewałam.\nAż nadchodzi moment, że akcja rusza z kopyta. Ale co ja piszę! Co najwyżej rusza z pierwszego biegu. Zanim Cass, nasza obarczająca się poczuciem winy bohaterka, rozkminia o co chodzi, to ja już zaglądałam na ostatnią stronę. Z nudów.\nTak jak napisałam wcześniej: thrillerów czytam dużo i rzadko rozwiązuję zagadkę przed końcem książki. A tu domyśliłam się wszystkiego zanim dobrnęłam do połowy. Autorka tak to wszystko przedstawiła, tyle podsunęła podpowiedzi, że nawet ja wpadłam na rozwiązanie.\nJeśli chodzi o sprawcę i motyw, to pojechała po "schemacie". To już tyle razy spotykałam w książkach i filmach, że zaczyna się robić nudne niczym niedzielna szarlotka u cioci. Oczywiście nie napiszę nic więcej, aby nie psuć Ci zabawy, kiedy już sięgniesz po tę książkę. No chyba, że mi uwierzysz i nie sięgniesz...\nJa się grzecznie pytam: gdzie te zaskakujące "zaskakujące zwroty akcji", "ciągłe napięcie" i "atmosfera niepokoju"? Czy zaskakującym zwrotem akcji jest tu pukanie kuriera do drzwi czy kawa z przyjaciółką? A to ciągłe napięcie? To może jest NA PIĘCIE stojąca bohaterka przy telefonie? A ten niepokój? To chyba występuje kiedy ta kobieta sprząta kuchnię, a NIE POKÓJ.\nKreacja bohaterów odkrywcza niczym kopalnia w Bełchatowie. Wszyscy irytujący niczym śnieg w maju. Czy naprawdę kochający mąż podaje do kolacji wino wiedząc, że żona bierze psychotropy? No ja przepraszam. I nikt nie wpadł na pomysł, że wysyłanie smsów to jest niebezpieczna metoda kontaktów? Czy autorka nie wie, że w dobie internetu i w XXI wieku wszystko można sprawdzić?\nZapadanie się w kolejny etap choroby, demencji jak sądzi bohaterka, jest tu dla mnie ciekawe jak przesypujący się piasek w klepsydrze. Problem przedstawiony wybiórczo i "po łebkach". Miałam nadzieję, że dowiem się czegoś ciekawego, a tu tylko kurz jakiś osiadł po interesującym temacie.\nKiepski thriller bez żadnego napięcia, przewidywalny, z zakończeniem łatwym do odgadnięcia, temat choroby potraktowany po "macoszemu", bohaterowie i motywy sprawcy schematyczni.\nPS. Aaaaaaaaaa! Wiem! Ten tytuł... Ja już byłam prawie na skraju załamania, kiedy czytałam ten, ponoć rewelacyjny, thriller i myślałam sobie ile to świetnych książek czeka na mnie na czytniku.\nEtykiety: B.A. Paris, mąż, morderstwo, Na skraju załamania, thriller psychologiczny, Wydawnictwo Albatros, zdrada, żona\nPrzybysz. Piotr Tymiński\nLiteratura wojenna, obozowa czy wspomnieniowa nie należy do lektur lekkich, łatwych i przyjemnych. Przynajmniej dla mnie. Z szeroko rozumianej tematyki wojennej z największą obawą sięgam po wspomnienia spisane przez ludzi, którzy doświadczyli koszmaru wojny jako dzieci. I choć po książki przedstawiające ten przerażający okres sięgam od ponad 25 lat, to nadal nie mogę przejść koło nich obojętnie. A jako matce szczególnie ciężko czyta mi się o losach dzieci zagubionych w zawierusze wojennej. I po tę książkę sięgałam z obawą. Czytać o losach dwóch dwunastoletnich chłopców, kiedy syn, rówieśnik bohatera, siedzi w fotelu obok, to nie jest takie proste...\n"Przybysz" opowiada o losach "Dzidka". Poznajemy go gdy:\n"Wrzesień trzydziestego dziewiątego miał być moim miesiącem szkoły".\nWraz z rodzicami i czwórką rodzeństwa zamieszkują Marki pod Warszawą.\n"Mój ojciec Leon Przybysz był rolnikiem bez ziemi. (...) Mama Stefania pracowała dorywczo i zajmowała się domem (...)".\nChłopiec zostaje złapany przez Niemców i wsadzony do pociągu. Ma pracować w Trzeciej Rzeszy jako jeden z wielu Polaków wysłanych tam na roboty przymusowe. Ale ucieka. I to nie raz. W bydlęcym wagonie poznaje Jurka, chłopca, z którym planuje kolejną ucieczkę. W końcu się udaje. A jak skończy się ta historia? To już musicie doczytać sami.\nKsiążka ta wywarła na mnie wrażenie z kilku powodów:\n* to nie jest fikcja literacka. Bronisław Przybysz, bo tak brzmi prawdziwe nazwisko naszego bohatera, to postać autentyczna. I na potwierdzenie tych słów mamy zdjęcie autora z Panem Przybyszem na okładce książki,\n*narracja prowadzona jest w pierwszej osobie co dodaje tylko emocji; wszak słuchamy opowieści chłopca, a nie dorosłego,\n*to, co opowiada mały Bronek jest mi znane z historii drugiej wojny światowej; ale wojna widziana oczami dziecka nabiera trochę innej perspektywy,\n*opis drogi powrotnej jest przejmujący; dla mnie jako dla matki wyjątkowo.\n*książka niewielkich rozmiarów, ale jej ciężar emocjonalny wręcz odwrotnie,\n*język prosty, ale nie prostacki; bez zbędnych opisów i upiększeń; mogę powiedzieć, że surowy i oszczędny, ale chwytający za serce,\n*okładka, która zwraca uwagę i po przeczytaniu stwierdzam, że świetnie pasuje do treści,\n*tytuł wieloznaczny, przynajmniej dla mnie.\nLektura ta należy do kategorii tych nieodkładalnych: i z powodu treści, i z powodu objętości. Zostaje u mnie na półce. Mojej osobistej "wojennej półce".\nPS.1. Jeden fragment, który za mną "chodzi":\n"Późną jesienią wreszcie rozpoczął się rok szkolny. (...) Czasem, gdy patrzę na świadectwa oznaczone hitlerowskim orłem, przeszywa mnie dreszcz na wspomnienie tamtych czasów".\nPS.2. I teraz się zastanawiam dlaczego wcześniejsza książka tegoż autora "Wołyń. Bez litości" wciąż czeka na półce...?\nEtykiety: druga wojna światowa, dzieci, Piotr Tymiński, pociągi, Przybysz, ucieczka, wspomnienia, wydawnictwo Novae Res\nSztorm. Frode Granhus\nTakie kryminały to ja mogę czytać bez końca.\nA ponieważ mam problem z pisaniem o nich, to postaram się to zrobić najkrócej jak się da.\nZawsze mam obawę, że napiszę za dużo i zdradzę zbyt wiele, co odbierze Ci przyjemność z czytania.\nTen kryminał ma kilka elementów, które uwielbiam:\n* zagadka zabójstw/zabójstwa jest ciekawa i zagmatwana,\n*obstawiam wiele zakończeń, ale z żadnym nie trafiam,\n*ciekawi bohaterowie i prowadzący śledztwo z pogmatwanym życiem osobistym,\n*zastanawiający rys psychologiczny bohaterów,\n*przyroda i/lub warunki pogodowe są istotnym elementem całej historii,\n*autor używa zabiegu zwanego cliffhanger. Czyli w najbardziej emocjonującym momencie kończy rozdział. A że rozdziały są krótkie, a czytelnik chce wiedzieć co dalej... to czyta i nie może odłożyć książki.\n*autor porusza ważny temat obyczajowy lub/i społeczny.\nDla mnie to mieszanka idealna.\nMnie poruszył ten ostatni wątek obyczajowo-psychologiczny, a w zasadzie nawet kilka spraw.\nZnęcanie się nad dziećmi. Fizyczne przez ojca i psychiczne przez matkę (zaniechanie obrony dziecka i milczące przyzwolenie matki na daną sytuacje, to dla mnie nie jest do zrozumienia).\nZ Bogiem sprawa jeśli dziecko jest zdrowe... A jeśli przemoc dotyczy dziecka niepełnosprawnego?\nDla mnie temat trudny, bo źle znoszę czytanie o krzywdzie dzieci.\nDrugi problem to opieka nad chorymi w domu opieki społecznej. Życie, a czasami wegetacja i zdanie na łaskę personelu. Problem chyba każdego kraju. Co zrobić, żeby życie w takim miejscu było godne i spokojne? Jak dobierać personel, aby wszystko działało jak należy?\nTrzeci motyw to historia jednego z bohaterów, który uległ poparzeniu w takim stopniu, że nie widzi i nie mówi, a skóra już nie spełniła żadnej ze swoich ról-jest tylko skorupą, w której uwięziony jest mężczyzna. Zdanie na całkowite opiekę osób trzecich? Niemożność dokonania najprostszych czynności? Piekło na ziemi czy kara za grzechy?\nNa uwagę zwracają też opisy przyrody: szalejący sztorm, huk fal rozbijających się o mroczne skały, porywisty wiatr, zacinający deszcz, samotne fiordy i złowieszcze niebo. To wszystko tworzy klimat mrocznej, surowej, samotnej i groźnej Norwegii. Czasami miałam przed oczami te niebezpieczne klimaty. A do tego zapach mchu, suszonych ryb i mokrego drewna.\nI to, co tu napisałam zmierza do jednego wniosku: polecam!\nEtykiety: dzieci, Frode Granhus, literatura norweska, literatura współczesna, Norwegia, poparzenie, przemoc domowa, Sztorm, thriller, wydawnictwo Świat Książki\nWir. Frode Granhus\nOpinia ta została wcześniej opublikowana na moim wcześniejszym blogu w 2016 roku.\nEtykiety: Frode Granhus, kryminał, lalki, literatura norweska, morze, Norwegia, Rino Carlsen, śledztwo, trupy, wir, wydawnictwo Świat Książki\nGrzech zaniechania. Małgorzata Rogala\nPo raz kolejny duet policjantów: Górska i Tomczyk nie zawiedli.\nA powiem więcej: z tym tomem wysunęli się na podium.\nTo już moje piąte spotkanie z tymi stróżami prawa. W kolejności, oczywiście ku przypomnieniu: Zapłata, Dobra matka, Ważka, Zastrzyk śmierci i Grzech zaniechania.\nAutorka tworzy kryminały w sposób, który ja uwielbiam. Jest zagadka kryminalna, której nigdy nie udaje mi się rozwiązać, jest życie prywatne detektywów i ich problemy, i jest bogate tło społeczne bądź obyczajowe, które nie pozostawia czytelnika obojętnym. I ja taką mieszankę uwielbiam.\nW Grzechu zaniechania mam "mały bonus" w postaci nie jednego, a dwóch zabójstw. Oba od samego początku skomplikowane i wywołujące emocje. Nie zgadłam, oczywiście, kto jest mordercą w żadnym przypadku, ale ja nie jestem wiarygodna, bo skupiłam się zupełnie na czymś innym.\nŻycie prywatne policyjnego duetu w tej części serii zostaje nierozerwalnie splecione z ich pracą. Agata ląduje w areszcie z zarzutem popełnienia morderstwa swojego byłego chłopaka. Tomczyk robi co może żeby ją wyciągnąć. Ja już w pewnym momencie straciłam nadzieję...\nNajbardziej zaciekawiło mnie jednak tło obyczajowe tej lektury. Dlaczego? Bo to, o czym Rogala pisze w Grzechu zaniechania, spotykam w życiu codziennym. Niestety. Najlepiej ten problem przedstawiła jedna z bohaterek książki:\n"Ostatnie lata pokazują, że niektórym rodzicom łatwiej przyjąć diagnozę psychiatryczną, w której jest napisane, że ich dziecko ma ADHD albo zespół Aspergera, niż uznać fakt, że są niewydolni wychowawczo, a naganne zachowanie dziecka jest wyłącznie efektem ich działań. Lub braku tych działań."\nRozmawiałam kiedyś z pedagogiem szkolnym w podstawówce i to co mi wtedy powiedział nie dawało mi spokoju długo: ponad połowa dzieci w wieku do lat 13 ma orzeczenie z poradni psychologiczno-pedagogicznej. I to, w swym kryminale potwierdziła, oczywiście moim zdaniem, Pani Małgorzata. I znam też kilka osób takich, jak moja imienniczka Izabela Leśniewska. Matek, które nie potrafią odciąć przysłowiowej pępowiny i nie pozwalają usamodzielnić się dziecku. Matki-kwoki, które, aby zatrzymać przy sobie dziecko, są skłonne wmówić mu nawet chorobę.\nAle ten problem ma też drugą stronę medalu: etykę i moralność osób wykonujących zawód psychologa i psychiatry. Tu dość jednoznaczne są motywy jednej z bohaterek, co daje mi sporo do myślenia. Czy uleganie rodzicom, aby postawić pożądaną przez nich diagnozę jest zgodne z etyką zawodu? Czy przekraczanie swoim uprawnień jest dozwolone? Czy brak działań osób mogących coś zrobić, np. nauczycieli, to grzech zaniechania, który jest dopuszczalny?\nTemat rzeka i mnóstwo pytań, na które musi sobie czytelnik sam odpowiedzieć.\nZnalazłam jednak jeden minus tej książki: za szybko się skończyła! Wczoraj zaczęłam,a dziś skończyłam. A chciałabym jeszcze!\nMam tylko nadzieję, że nie jest to moje ostanie spotkanie z Agatą i Sławkiem. Polubiłam ich i liczę na kolejne spotkania.\nDo tej pory najlepszym tomem była Dobra matka. Ale ta jest zdecydowanie lepsza. Przynajmniej dla mnie. Właśnie za tło obyczajowe i poruszoną problematykę.\n* zagadka kryminalna, a nawet dwie, ciekawe i skomplikowane,\n* bohaterzy ciekawi, a wątków prywatnych jest w sam raz,\n* tło obyczajowe dające do myślenia,\n* lekki styl, który powoduje, że książka sama się czyta.\nEtykiety: Górska, Grzech zaniechania, kryminał, literatura polska, literatura współczesna, Małgorzata Rogala, polska autorka, Tomczyk, wydawnictwo Czwarta Strona\nCzym było Auschwitz? Rozmowy z moją córką. Annette Wieviorka\nTYTUŁ: Czym było Auschwitz? Rozmowy z moją córką.\nWYDAWNICTWO: Wydawnictwo w Podwórku sp.j.\nTo jedna z tych książek, po przeczytaniu których nie wiem co napisać. Chociaż nie. Wiem co napisać tylko nie wiem jak.\nPrzeczytałam ją kilka dni temu i nadal we mnie "siedzi". Błąka się pomiędzy myślami. Nie daje o sobie zapomnieć.\nTa niewielka książeczka jest jak mocna, aromatyczna herbata podana w delikatnej filiżance.\nI tak samo jak intensywny czaj powoduje szybsze bicie serca.\nA ta niesamowita okładka i niepokaźna ilość stron są jak piękna filiżanka, w której podaje się coś niezapominanie dobrego.\nO tej lekturze nie sposób pisać nie przedstawiwszy autorki i kilku faktów istotnych dla samej lektury.\nAnnette Wieviorka (ur.1948), francuska historyczka, potomkini polskich Żydów zamordowanych w Auschwitz. Autorka kilkunastu książek. "Czym było Auschwitz?" to jej pierwsza publikacja w Polsce. Wydana została we Francji w 1999 roku, a w Polsce dopiero w 2015 roku. Proszę to zapamiętać. A Wydawnictwo w Podwórku to redakcja niewielkich rozmiarów, która istnieje na rynku od pięciu lat. I ja ją sobie zapisuję. Będę śledzić kolejne publikacje.\nJak wskazuje sam tytuł, jest to zapis rozmów autorki z jej trzynastoletnia córką. Iskrą, która roznieciła tę burzliwą dyskusję był fakt, kiedy Mathilde, córka pisarki, zobaczyła u jednej z przyjaciółek matki "(...) trochę wyblakły, wytatuowany niebieskim tuszem numer". To wywołało mnóstwo pytań u dziewczynki, a matka cierpliwie wszystko jej wytłumaczyła. A potem siadła i spisała.\nNajchętniej to bym wykupiła cały nakład i rozesłała do wielu osób. A szczególnie do tych, którzy nie mając wiedzy historycznej wygadują różne bzdury w wielu mediach. Z oczywistych względów nazwisk nie podam...\nI mam ochotę napisać do ministerstwa edukacji z prośbą, aby ta książka trafiła na listę lektur obowiązkowych. Dlaczego?\nJest wiele powodów, ale napiszę o najważniejszych dla mnie:\n*prostota i przejrzystość wypowiedzi- co jest istotne w przypadku wyjaśniania pewnych kwestii dzieciom,\n*opieranie się na faktach historycznych, a nie na domysłach,\n*interesujące wyjaśnienia pojęć takich jak: obóz koncentracyjny, obóz zagłady i różnice pomiędzy nimi, co znaczy SS, kiedy mówimy o ludobójstwie, co to jest dokładnie getto, co to jest antysemityzm i kto zbudował obozy koncentracyjne?\n*autorka nie generalizuje! Pisze, że nie wszyscy Polacy byli dobrzy, a wszyscy Niemcy źli. I dokładnie pisze kto zajmował się wywózką francuskich Żydów z kraju nad Loarą. I kto wydawał Żydów w Polsce i kto ich ukrywał, choć groziła za to śmierć.\nPrzypominam tylko, że nie jest to publikacja z bieżącego roku. Książka wydana została we Francji w 1999 roku. Podkreślam to. A ja trafiłam na nią zupełnie przypadkowo...\nZ pewnością do wielokrotnych powrotów.\nZostaje u mnie na półce.\nPolecam szczególnie tym osobom, które pracują z dziećmi i młodzieżą.\nMoja nastoletnia córka już przeczytała. Oddając mi książkę powiedziała: I wszystko jasne!\nEtykiety: Annette Wieviorka, Auschwitz, Czym było Auschwitz? Rozmowy z moją córką, Holocaust, literatura francuska, literatura współczesna, Oświęcim, Wydawnictwo w Podwórku sp.j., Zagłada, Żydzi\nSzepty i tajemnice. Tom 2. Agnieszka Janiszewska\nTYTUŁ: Szepty i tajemnice. Tom 2.\nOd razu zaznaczę, że jeśli nie czytałeś wpisu o pierwszym tomie, to tego nie czytaj.\nOba części są ze sobą bardzo ściśle powiązane.\nKsiąża ta zaczyna się w miejscu zakończenia poprzedniej. Mamy rok 1914. Rozpoczyna się Wielka Wojna.\nNastaje niespokojny czas, czas niepokoju i rozłąki z rodziną. Część mieszka we Francji, a część w Zaborowie. Mężczyźni wyruszają na wojnę, a kobiety muszą się zmagać z brutalną rzeczywistością.\nNie będę streszczać książki, bo wtedy odebrałabym cała przyjemność z czytania.\nNapiszę tylko, że nasi bohaterowie: jedni dorastają i wyruszają w świat, a inni się starzeją. Przeżywają tragedie i doświadczają radosnych zdarzeń. Ponoszą konsekwencje swoich decyzji. Mnożą się nowe tajemnice, a stare wychodzą na światło dzienne.\nCała ta historia osnuta jest wokół dwóch kobiet: Alicji i Barbary. Dwie siostry, jak o sobie mówią, choć bardzo różne, to obie bardzo ciekawe. Jedna mieszka w Paryżu, druga gospodarzy w Zaborowie. Dwa różne charaktery i dwie odmienne osobowości. I choć bohaterów, wraz z upływającym czasem przybywa, to te kobiety budziły u mnie największe zainteresowanie. Czas wystawił jednak im przyjaźń na próbę...\nZe wszystkich postaci męskich najbardziej polubiłam Jana. Pogody i uczynny brat, na którym można było zawsze polegać, rozsądny, a jednak potrafiący zaskoczyć rodzinę w ostatniej rozdziałach książki. Matzer o którym było, przynajmniej dla mnie, trochę za mało. Mogła autorka bardziej rozbudować tę postać.\nBardzo, ale bardzo mnie zauroczyło to, jak Pani Agnieszce udało się "przemycić" lekcję historii. Nasi bohaterowie biorą udział w pierwszej wojnie światowej, leczą traumy po powrocie, lekarze z rodziny Matzerów walczą z epidemią grypy w latach 1918-1919, cieszą się z odzyskania przez Polskę niepodległości, omawiają zmiany jakie zachodzą się w odradzającym kraju, przeżywają kryzys gospodarczy na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku, a także obserwują i komentują zmiany w Europie w latach trzydziestych ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji politycznej w Niemczech.\nI do tego świetnie odmalowany klimat lat dwudziestych. Czas, kiedy żyła i pracowała moja ukochana Maria Skłodowska-Curie. Ona też podróżowała pomiędzy Warszawą i Paryżem w tym czasie co bohaterowie. I też czekała na odzyskanie niepodległości przez ojczyznę...\nI choć nie lubię polityki w powieściach, to tutaj czytałam z przyjemnością. Było jej tyle, żeby zaciekawić czytelnika, a nie go "zamęczyć". Kilka fatów nawet wyszukałam w sieci, bo chciałam doczytać szczegółów.\nDruga rzecz, która mnie urzekła w tej powieści, to sposób w jaki autorka opisuje emocje. Ta książka jest nimi nasączona niczym gąbka. Cieszyłam się bohaterami i z nimi płakałam. Czasami miałam ochotę nakrzyczeć, a czasem przytulić. Ale zdecydowanie lepiej do mnie "przemówiły" sceny tragiczne. Napięcie było tak stopniowane, że łzy same mi płynęły. A to akurat lubię w tego typu powieściach.\nMam tylko jedno zastrzeżenie: zakończenie. Zdecydowanie nie takiego się spodziewałam. Ostatnich kilka rozdziałów, miałam wrażenie, pisarka napisała "na skróty". Przedstawienie lat 1939-1956 mogło zdecydowanie zostać opisane w III tomie. Oj, czytałabym, czytała... Miałam nadzieję, że będę towarzyszyć bohaterom w czasie drugiej wojnie światowej, bo to mój ulubiony okres w historii, a tak czuję niedosyt.\nMoże Pani Janiszewska jeszcze przemyśli ten mój pomysł na III tom. Jeśli zdecydowałaby się go napisać, to ja bym była pierwsza w kolejce do przeczytania.\nŚwietna saga rodzinna, ze znakomicie odmalowanym tłem historycznym, ciekawymi bohaterami i emocjami, które nie dają spokojnie czytać.\nEtykiety: Agnieszka Janiszewska, dwudziestolecie międzywojenne, Francja, literatura polska, Paryż, polska powieść, powieść obyczajowa, Szepty i tajemnice, Tom 2, Warszawa, wydawnictwo Novae Res


Suwałki: samorząd województwa poręczy kredyt dla szpitala - Finanse i zarządzanie\nSuwałki: samorząd województwa poręczy kredyt dla szpitala\nAutor: Gazeta Wyborcza/Rynek Zdrowia 13 lipca 2010 17:31\nWładze województwa podlaskiego poręczą kredyt na kwotę ponad 8 mln zł Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi Wojewódzkiemu w Suwałkach - informuje Gazeta Wyborcza.\nKredyt zostanie zaciągnięty na dwanaście lat. Spłata odsetek rozpocznie się już w bieżącym roku, a rat kapitałowych za dwa lata.\nSzpital, pomimo działań restrukturyzacyjnych, jest w trudnej sytuacji finansowej: jego zadłużenie w końcu kwietnia br. przekroczyło sumę 42 mln zł i nadal rośnie (tylko przez cztery pierwsze miesiące tego roku wzrosło o 4 mln zł). Powodem jest brak zapłaty za nadwykonania. Za rok 2009 NFZ winien jest lecznicy blisko 6 mln zł.


Fundacja Rodzin Górniczych ma ponad 2,5 mln zł i pomaga rodzinom ofiar wypadków - Dziennikzachodni.pl\nFundacja Rodzin Górniczych ma ponad 2,5 mln zł i pomaga...\nFundacja Rodzin Górniczych ma ponad 2,5 mln zł i pomaga rodzinom ofiar wypadków\n1 grudnia 2013 11:23 01.12.2013 11:23\nFundacja Rodzin Górniczych pomaga ofiarom wypadków w kopalniach ©ARC Dziennik Zachodni\nWUG: w górnictwie bezpieczniej, ale wciąż wiele nieprawidłowości\nLitwa: Statystycznie jest lepiej, ale górnicy nadal giną w wypadkach\nKatowice: 2,5 mln zł rozdzieli do końca roku Fundacja Rodzin Górniczych\nNajwiększa część przychodów fundacji trafia właśnie na stypendia (w ub. roku łącznie ponad 1,1 mln zł na średnio 272 stypendia miesięcznie) oraz zapomogi (w ciągu 2012 r. 490 zapomóg - łącznie na ponad 655 tys. zł). Organizowane i dofinansowywane są też m.in. letnie kolonie i obozy, wycieczki czy wyjazdy na imprezy kulturalne. Prócz tego fundacja oferuje wsparcie psychologiczne dla rodzin; jej działania mają też pomagać w wychowaniu dzieci, które pod ziemią straciły ojców. PAP\nfundacjaj rodzin górniczych


Ryby chronią przed demencją - Badania i rozwój\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 21 lipca 2009 11:04\nOd pewnego czasu naukowcy badają związek nawyków żywieniowych z ryzykiem demencji. Interesuje ich zwłaszcza to, czy spożycie ryb może opóźnić demencję i złagodzić jej przebieg. Tłuste ryby morskie są bogate w kwasy omega-3, które - jak wykazały badania - mogą chronić umysł przed otępieniem. Odwrotny efekt, tj. pogorszenie sprawności poznawczych, może być z kolei wynikiem nadmiernego spożycia mięsa.\nBy sprawdzić, w jaki sposób konsumpcja ryb i mięsa wpływa na ryzyko demencji międzynarodowy zespół naukowców analizował dane na temat około 15 tys. mieszkańców Chin, Indii, Kuby, Dominikany, Wenezueli, Meksyku i Peru. W badaniu wzięły udział osoby, które ukończyły 65 lat.\nWe wszystkich krajach - z wyjątkiem Indii - zaobserwowano, że zwiększone spożycie ryb było związane z mniejszą liczbą osób cierpiących na demencję. Naukowcom nie udało się jednak ustalić jednoznacznie tego, czy konsumpcja mięsa może mieć negatywny wpływ na zdolności poznawcze.\nAMERICAN JOURNAL OF CLINICAL NUTRITIONRSS


utworzone przez admin | kw. 29, 2021 | Propaganda | 1 komentarz\nW październiku 2020 roku napisałem esej zatytułowany “Sekta Kowidian”, w którym opisałem tak zwaną “Nową Normalność” jako globalny totalitarny ruch ideologiczny. Rozwój wydarzeń w ciągu ostatnich sześciu miesięcy potwierdził trafność tej analogii.\nPełny rok po początkowym rozpowszechnieniu doszczętnie przerażających i całkowicie fikcyjnych nagrań ludzi padających na ulicach, przewidywanego wskaźnika śmiertelności na poziomie 3.4%, i całej reszty oficjalnej propagandy, pomimo braku jakichkolwiek rzeczywistych naukowych dowodów na istnienie apokaliptycznej plagi (i obfitości dowodów przeciwnych), miliony ludzi nadal zachowują się jak członkowie ogromnego kultu śmierci, chodząc publicznie w maskach wyglądających jak lekarskie, powtarzając robotycznie puste frazesy, torturując dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne, domagając się, aby wszyscy poddali się wstrzykiwaniu niebezpiecznych eksperymentalnych “szczepionek”, i ogólnie zachowując się urojeniowo i psychotycznie.\nJak doszliśmy do tego punktu… do punktu, w którym, jak to ująłem w artykule Sekta Kowidian, “zamiast kultu istniejącego jako wyspa w obrębie dominującej kultury, kult stał się dominującą kulturą, a ci z nas, którzy nie przyłączyli się do kultu, stali się odizolowanymi wyspami w jej obrębie”.\nAby to zrozumieć, trzeba pojąć, w jaki sposób sekty kontrolują umysły swoich członków, ponieważ totalitarne ruchy ideologiczne działają mniej więcej w ten sam sposób, tylko na znacznie większą, społeczną skalę. Istnieje wiele badań i wiedzy na ten temat (wspomniałem Roberta J. Liftona w moim wcześniejszym eseju), ale żeby nie komplikować sprawy, użyję tylko “Sześciu warunków kontroli umysłu” Margaret Singer z jej książki z 1995 roku, “Cults in Our Midst”, jako soczewki, przez którą można spojrzeć na Sektę Kowidian.\nPatrząc wstecz, łatwo dostrzec, jak krok po kroku ludzie byli warunkowani, by zaakceptować ideologię “Nowej Normalności”. Byli bombardowani przerażającą propagandą, zamykani, pozbawiani praw obywatelskich, zmuszani do publicznego noszenia masek przypominających maski medyczne, do odgrywania absurdalnych rytuałów “społeczno-destrukcyjnych”, do poddawania się ciągłym “testom” i całej reszcie. Każdy, kto nie podporządkował się temu programowi zmiany zachowań lub nie zakwestionował prawdziwości i racjonalności nowej ideologii, był demonizowany jako “teoretyk spiskowy”, “zaprzeczający Covidowi”, “antyszczepionkowiec”, w istocie wróg sekty, jak “osoba tłumiona” w Kościele scjentologicznym.\nOd ponad roku władze od “Nowej Normalności” kontrolują środowisko społeczne/fizyczne oraz sposób spędzania czasu przez nowo-normalnych, stosując blokady [lockdowny], rytuały społeczne, zamykanie “nieistotnych” firm, wszechobecną propagandę, izolację osób starszych, ograniczenia w podróżowaniu, obowiązkowe maski, zakazy protestów, a teraz także segregację “Nieszczepionych”. W zasadzie społeczeństwo zostało przekształcone w coś przypominającego oddział chorób zakaźnych lub ogromny szpital, z którego nie ma ucieczki. Widzieliście zdjęcia szczęśliwych Nowych Normalsów jedzących posiłki w restauracjach, odpoczywających na plaży, uprawiających jogging, uczęszczających do szkoły i tak dalej, toczących swoje “normalne” życie z medycznie wyglądającymi maskami i osłonami [przyłbicami] twarzy. To, na co patrzysz, to patologizacja społeczeństwa, patologizacja życia codziennego, fizyczna (społeczna) manifestacja chorobliwej obsesji na punkcie choroby i śmierci.\nJaka osoba może czuć się bardziej bezsilna niż posłuszny Nowo Normalny siedzący w domu, obsesyjnie rejestrujący liczbę “zgonów związanych z Covid”, dzielący się na Facebooku zdjęciami swojej medycznie wyglądającej maski i bandaża po “szczepieniu”, czekając na pozwolenie od władz, aby wyjść na zewnątrz, odwiedzić rodzinę, pocałować kochanka lub podać rękę koledze? Fakt, że w Sekcie Kowidian tradycyjny charyzmatyczny przywódca kultu został zastąpiony przez menażerię ekspertów medycznych i urzędników państwowych, nie zmienia całkowitej zależności i skrajnej bezsilności jego członków, którzy zostali zredukowani do stanu zbliżonego do niemowlęctwa. Ta skrajna bezsilność nie jest odczuwana jako coś negatywnego, wręcz przeciwnie, jest z dumą celebrowana. Stąd mantryczne powtarzanie frazesu “Nowej Normalności”: “Zaufaj nauce!” przez ludzi, którzy, jeśli spróbujesz pokazać im naukę, całkowicie się załamią i zaczną bełkotać agresywne bzdury, aby cię uciszyć.\nChodzi tu o przemianę wcześniej zasadniczo racjonalnej osoby w zupełnie inną, zatwierdzoną przez kult, w naszym przypadku – posłuszną osobę “Nowo Normalną”. Margaret Singer omawia to bardziej szczegółowo, ale jej dyskusja odnosi się głównie do kultów subkulturowych, a nie do ruchów totalitarnych na wielką skalę. Dla naszych celów możemy to włączyć do warunku 5.\nW porządku, opowiem wam małą historię. Jest to historia o osobistym doświadczeniu, którego jestem pewien, że również doświadczyliście. Jest to historia o pewnym Nowo Normalnym, który nęka mnie od kilku miesięcy. Będę go nazywał Brian Parks, ponieważ, cóż, tak się nazywa, a ja nie czuję już żadnych skrupułów, by się tym podzielić.\nBrian jest byłym przyjacielem/kolegą ze świata teatru, który przeszedł w pełni na “Nową Normalność” i jest absolutnie wściekły, że ja też tego nie zrobiłem. Brian jest tak oburzony, że nie przyłączyłem się do sekty, że krąży po Internecie, nazywając mnie “teoretykiem spiskowym” i sugerując, że przeszedłem jakieś załamanie nerwowe i wymagam natychmiastowego leczenia psychiatrycznego, ponieważ nie wierzę w oficjalną narrację “Nowej Normalności”. Teraz nie byłoby w tym nic wielkiego, gdyby nie to, że Brian podważa mój charakter i próbuje zniszczyć moją reputację na stronach innych kolegów z teatru na Facebooku, do czego Brian czuje się uprawniony, biorąc pod uwagę, że jestem “zaprzeczaczem Covida”, “teoretykiem spiskowym” i “antyszczepionkowcem”, czy jakkolwiek inaczej, a także biorąc pod uwagę fakt, że ma po swojej stronie potęgę państwa, mediów, itd.\nTak to działa w sektach i w większych totalitarnych społeczeństwach. Zazwyczaj nie przychodzi po ciebie gestapo. Zwykle są to twoi przyjaciele i koledzy. Brian wykorzystuje ten system nagród i kar do egzekwowania swojej ideologii, ponieważ wie, że większość moich kolegów ze świata teatru również przeszła na “Nową Normalność”, a przynajmniej odwraca wzrok i milczy, kiedy jest ona wprowadzana w życie.\nTa taktyka, rzecz jasna, obróciła się przeciwko Brianowi, przede wszystkim dlatego, że mam w dupie to, co myślą o mnie nowo normalni, niezależnie od tego, czy pracują w świecie teatru, czy gdziekolwiek indziej, ale jestem w dość uprzywilejowanej sytuacji, ponieważ osiągnąłem w teatrze to, co chciałem osiągnąć, i wolałbym raczej wsadzić rękę do blendera, niż przedkładać swoje powieści korporacyjnym wydawcom do recenzji przez “wrażliwych czytelników”, więc nie ma zbyt wielu powodów, by mi grozić. Poza tym nie mam dzieci na utrzymaniu, ani administracji, przed którą musiałbym odpowiadać (w przeciwieństwie do, na przykład, Marka Crispina Millera, który jest obecnie prześladowany przez administrację “Nowej Normalności” na Uniwersytecie Nowojorskim).\nChodzi o to, że ten rodzaj ideologicznego warunkowania ma miejsce wszędzie, każdego dnia, w pracy, wśród przyjaciół, nawet w rodzinach. Presja, by się podporządkować jest silna, ponieważ nic nie jest bardziej zagrażające dla oddanych sekciarzy lub członków totalitarnych ruchów ideologicznych niż ci, którzy podważają ich podstawowe przekonania, konfrontują ich z faktami lub w inny sposób pokazują, że ich “rzeczywistość” wcale nie jest rzeczywistością, ale raczej urojeniową, paranoiczną fikcją.\nKluczowa różnica między tym, jak to działa w sektach i totalitarnych ruchach ideologicznych, polega na tym, że sekta jest zazwyczaj grupą subkulturową, a zatem osoby niebędące członkami sekty mają siłę ideologii dominującego społeczeństwa, z której mogą czerpać, opierając się taktyce kontroli umysłu sekty i próbując zdeprogramować jej członków… podczas gdy w naszym przypadku ta równowaga sił jest odwrócona. Totalitarne ruchy ideologiczne mają po swojej stronie siłę rządów, mediów, policji, przemysłu kulturalnego, środowisk akademickich i uległych mas. I dlatego nie muszą nikogo przekonywać. Mają władzę dyktowania “rzeczywistości”. Tylko sekty działające w całkowitej izolacji, jak Świątynia Ludu Jima Jonesa w Gujanie, cieszą się takim poziomem kontroli nad swoimi członkami.\nTej presji podporządkowania się, temu ideologicznemu uwarunkowaniu, musimy się zaciekle przeciwstawiać, bez względu na konsekwencje, zarówno publicznie, jak i w naszym prywatnym życiu, albo “Nowa Normalność” z pewnością stanie się naszą “rzeczywistością”. Pomimo faktu, że my, “zaprzeczający Covidowi”, jesteśmy obecnie w przewadze liczebnej nad sekciarzami Covidowymi, musimy zachowywać się tak, jakbyśmy nie byli, i trzymać się rzeczywistości, faktów i rzetelnej nauki, i traktować Nowych Normalnych dokładnie tak, jak są, członków nowego ruchu totalitarnego, urojonych sekciarzy ogarniętych szałem. Jeśli tego nie zrobimy, dojdziemy do szóstego warunku Margaret Singer…\nJeszcze tego nie osiągnęliśmy, ale właśnie do tego zmierzamy… do globalnego patologicznego totalitaryzmu. Więc, proszę, mówcie głośno. Nazywajcie rzeczy takimi, jakimi są. Skonfrontujcie się z Brianami w waszym życiu. Pomimo faktu, że mówią o sobie, że próbują pomóc ci “dojść do zmysłów” lub “zobaczyć prawdę” lub “zaufać nauce”, to tak nie jest. Są sekciarzami, desperacko próbującymi nakłonić cię do podporządkowania się ich paranoicznym przekonaniom, wywierając na ciebie presję, manipulując tobą, zastraszając cię, grożąc ci. Nie angażuj się na ich warunkach, ani nie pozwól, by nakłonili cię do zaakceptowania ich założeń. (Kiedy już wciągną cię w swoją narrację, to wygrali.) Zdemaskuj ich, skonfrontuj ich z ich taktyką i motywami. Prawdopodobnie nie zmienisz ich zdania w najmniejszym stopniu, ale twój przykład może pomóc innym Nowo Normalnym, których wiara się załamuje, aby zaczęli rozpoznawać, co zostało zrobione z ich umysłami i zerwali z sektą.\nŹródło: The Covidian Cult (Part II)\nadmin dnia 28 maja 2021 o godz. 16:42\nStajemy się cywilizacją strachu.\n“A więc Indie. Popatrzmy na statystyki. Jest to stara zabawa w akuku: liczba-procencik. Jak chcemy zaepatować, a chcemy, jakimś krajem to w małym weżmiemy procencik zakażeń (60% zakażonych na Seszelach), a jak postraszyć dużym krajem – to weźmiemy liczby. I proszę: 400.000 zakażeń dziennie w Indiach robi wrażenie, co dopiero mówić o 4.000 zgonów. Robi wrażenie? No bo ma robić. Macherzy medialni nie powiedzą, że jak się „zważy” te dane przez liczbę ludności to wyjdzie, że w Indiach zakaziło się 15.725 osób na milion (w Polsce 74.618), zaś zmarło w Indiach 171 osób na jeden milion (w Polsce 1.937). Ale to w mediach przecież płoną stosy trupów, zaś publika nie bardzo wie, że Hindusi się patrzą na nasze trumny zakopywane w ziemi z równym strachliwym niezrozumieniem, jak my na ich zwyczajowe całopalenie.\nNo i prawda czasu sobie, a prawda ekranu sobie. Mamy 5 razy więcej zakażonych niż Indie i 10 razy więcej chorych (co nota bene wskazuje, że Hindusi 2 razy lepiej leczą na kowida). Ale to MY boimy się nowego Hindusa, który przybył zaraz po południowym Afrykańczyku, ten zaś po wirusie brytyjskim. To, że płoną stosy w telewizorach podczas transmisji z Indii to pikuś. Ale przy takich proporcjach, to my powinniśmy być zamknięci, a nie Indie, a tu jest odwrotnie. Właśnie wyszło rozporządzenie, że podróżujący z Indii, RPA i Brazylii są objęci specjalną kwarantanną. Z Brazylii, która martwi się, na podstawie oczywiście własnych przekazów medialnych, że w Polsce… brakuje już trumien. I ta niekoherencja dwóch światów nikomu już nie przeszkadza. Wolimy uwierzyć w ten przekaz, który uzasadnia nasze strachy, bardziej niż w liczby, których media po pierwsze nie podają, po drugie – po które trzeba by się wybrać na wycieczkę ze swego bąbla medialnego dobrostanu, a takie wycieczki mogą się skończyć niemiło.”


Wakacje w Italii - Nicky Pellegrino - opinia o książce (122801) - Lubimyczytać.pl\nNicky Pellegrino /\n6,57 (181 ocen\ti\t31 opinii) Zobacz oceny\nPowieść dla miłośników słońca, włoskiego wina i romantycznych historii. Rosie, Addolorata, Lou i Toni podczas wakacji na Majorce postanawiają, że bez względu na to, co się wydarzy, za cztery lata spotkają się ponownie. Różnią się charakterami i stosunkiem do życia, a kolejne wakacyjne spotkanie w inny sposób odmieni los każdej z nich. Najwięcej zmieni się dla Rosie – ciężko doświadczonej...\nRosie, Addolorata, Lou i Toni podczas wakacji na Majorce postanawiają, że bez względu na to, co się wydarzy, za cztery lata spotkają się ponownie. Różnią się charakterami i stosunkiem do życia, a kolejne wakacyjne spotkanie w inny sposób odmieni los każdej z nich. Najwięcej zmieni się dla Rosie – ciężko doświadczonej przez los, bo osieroconej przez rodziców. Podczas ponownego spotkania z koleżankami Rosie poznaje Enzo, syna włoskiej rodziny plantatorów oliwek. Gorący wakacyjny romans pozwala jej mieć nadzieję na szczęśliwy ciąg dalszy…\nźródło opisu: http://www.proszynski.pl/Wakacje_w_Italii-p-30773-.html-.html\nźródło okładki: http://www.proszynski.pl/grafika/cache/w200/wakacje.w.Italii.jpg\nMagdalena | 2012-03-29\nMoim zdaniem najlepsza książka Nicky Pellegrino. Świetnie się czyta. Nie ukrywam, że chciałabym poznać dalsze losy Rosie i Enzo.\nFajna pozycja o nieplanowanej miłości między głównymi bohaterami, którzy mieli wobec własnych uczuć zupełnie inne plany. Fabuła bez niepotrzebnych dra...


Monika Maciejewska redaktorem naczelnym portalu Republika TV - NowyMarketing\nMonika Maciejewska redaktorem naczelnym portalu Republika TV\nZ dniem 14.09.2021r. Zarząd Telewizji Republika podjął decyzję o zmianie na stanowisku redaktora naczelnego portalu TV Republika i szefa działu online.\nDotychczasowy redaktor naczelny portalu Adam Zawadzki po zrealizowaniu ważnych działań w zakresie restrukturyzacji i reorganizacji działu online, wprowadzeniu nowej szaty graficznej portalu oraz dokonaniu intensywnych zmian w obszarze mediów społecznościowych, kończy na tym etapie swoją misję w Telewizji Republika.\nJego następcą została Monika Maciejewska, pracująca dotychczas na stanowisku zastępcy szefa działu online.\nZarząd wyraża podziękowanie Adamowi Zawadzkiemu za wkład w rozwój portalu i działu on-line oraz życzy Pani Monice Maciejewskiej sukcesów w nowej roli.


Pojemniki na części techniczne - Söhner Kunststofftechnik GmbH\nProdukty › Pojemniki na części techniczne\nPojemniki na części\nDokładnie dopasowane pojemniki na części techniczne: Bezpieczny transport i zoptymalizowane procesy produkcyjne\nTermoformowane pojemniki są rozwiązaniem do transportu, przenoszenia, przechowywania i komisjonowania części i komponentów. W formie pojemników na części techniczne (w skrócie: półki), przekładki i wkładki lub wkłady, porządkują i chronią części techniczne, a oprócz ręcznej obsługi, wykonują również zautomatyzowaną obsługę na nowoczesnych liniach produkcyjnych – niezależnie od wielkości, kształtu i wagi części. Ponieważ każdy pojemnik na części techniczne jest szyty na miarę.\ndo obsługi ręcznej i automatycznej\nw formie przekładek\nw formie wkładek\nPojemniki na części techniczne do ręcznej i automatycznej obsługi\nTermoformowane pojemniki na części techniczne z tworzywa sztucznego spełniają wszystkie warunki do funkcjonującego przepływu materiału. Półki są indywidualnie projektowane i mogą być dostosowane zarówno do ręcznych procesów pracy, jak i zautomatyzowanych procesów produkcyjnych i montażowych. Uchwyty specyficzne dla elementu gwarantują bezpieczne trzymanie części technicznych oraz wysoki ciężar pakowania w opakowaniu transportowym. Precyzyjne kształtowanie wkładki pojemnika na części techniczne oraz stabilna konstrukcja ramy z opcjami pozycjonowania i kodowania zapewniają również łatwe usunięcie części w automatyzacji. Dzięki różnym procesom termoformowania jesteśmy w stanie wyprodukować niestandardowe pojemniki na części techniczne do lekkich, średnich i ciężkich części.\nPrzekładki zapewniające stabilność i bezpieczeństwo\nPrzekładki z tworzywa sztucznego zapewniają bezpieczny transport elementów i zespołów na kilku poziomach. Specjalne pojemniki na części techniczne mają nie tylko precyzyjnie dopasowane i połączone kształtowo gniazda elementów, ich spód jest również precyzyjnie dostosowany do transportowanej części technicznej. Konstrukcja jest konieczna, ponieważ układanie w stosy odbywa się zwykle za pomocą samych elementów. Przekładka termoformowana działa poniekąd jak dno i pokrywa. Można ją również opracować dla dowolnego systemu transportowego: pojemnik transportowy, palety i ramiaki stalowe. W zależności od wymagań produkujemy przekładki termoformowane metodą single sheet lub twin sheet.\nTermoformowane wkładki i wkłady do pojemników\nSpecyficzne dla produktu wkładki i wkłady do pojemników, które są również wytwarzane w procesie termoformowania, mieszczą części techniczne w sposób oszczędny, bezpieczny i posortowany. Elementy w pojemniku są chronione przed ślizganiem się lub uderzaniem o siebie dzięki precyzyjnie dopasowanym uchwytom, a uszkodzenia podczas przechowywania i transportu są zmniejszone. Produkujemy wkłady do wszystkich popularnych typów pojemników, od pojemników do małych ładunków (KLT) po pojemniki euro. Podobnie jak inne termoformowane opakowania transportowe, można je dostosować do procesów przetwarzania i obsługi na miejscu.\nDzięki naszym akcesoriom pojemniki na części techniczne są przekształcane w opakowania transportowe\nDzięki odpowiednim akcesoriom termoformowane pojemniki mogą być używane do tworzenia wydajnych opakowań transportowych z tworzywa sztucznego. Na przykład wałek transportowy ułatwia ręczny transport wewnętrzny. Stabilne, bezpieczne w transporcie jednostki ładunkowe mogą być formowane z podstawową paletą i pokrywą, tak jak oferuje to nasz system paletowy MegaPack. A elementy pomocnicze umożliwiają podnoszenie pojemników na części techniczne w stosach. W ten sposób zapewniają one pierwszy krok w zautomatyzowanej produkcji: wprowadzenie do systemu paletyzacji lub stosu półek. Inne akcesoria dostępne są na życzenie.\nSöhner Kunststofftechnik to Twój partner w dziedzinie opakowań transportowych z tworzyw sztucznych\nOd ponad 50 lat jesteśmy wiarygodnym partnerem w opracowywaniu i produkcji opakowań transportowych i rozwiązań opakowaniowych z tworzyw sztucznych. Skorzystaj z naszej wiedzy w zakresie obchodzenia się z tworzywami sztucznymi i zaufaj naszym pojemnikom na części techniczne. Chętnie doradzimy i przeprowadzimy Cię przez wszystkie etapy od planowania po konstrukcję i produkcję seryjną – wyślij nam e-mail lub zadzwoń do nas.


post wyedytowany przez zanonimizowany1058903 2017-09-01 10:20:34\npost wyedytowany przez zanonimizowany1058903 2017-09-01 12:43:17\npost wyedytowany przez zanonimizowany205760 2017-09-07 11:48:53\npost wyedytowany przez zanonimizowany1232049 2017-09-09 23:04:51\npost wyedytowany przez zanonimizowany1232049 2017-09-10 01:43:03\nna miejscu opozycji, wywalil bym mase kasy i zrobil podobna akcje, ktora jest ukierunkowana na PiS. Tylul mozna dac prosty Prawie i Sprawiedliwie. Potem jakies zakladki, jak przemoc w rodzinie, bandyterka, afery itp itd, i wszedzie tam opisal kazdego czlonka PiS, ktory mial jakikolwiek konflikt z prawem, a nawet takich ktorych akcje skoczyly sie tylko na zarzutach\nZapomniałeś o pewnej zasadzie: Nigdy nie dyskutuj z idiotą. Najpierw sprowadzi Cię do swojego poziomu, a potem pokona doświadczeniem.\n'ekto=> piszesz o partii rządzącej czy społeczeństwie? :P\n(Nie)stety żyjemy w demokracji, a gdy społeczeństwo jako ogół jest tępę jak cieć pilnujący kartofliska, to trzeba do niego mówić w odpowiedni sposób.\nPiS kłamie, kradnie w biały dzień i zbyt wielu ludziom to nie przeszkadza.\nWładzy się nie zmieni, licząc że ludzie się opamiętają. Opozycja musi zabrać się do pracy, a przy totalnym zawłaszczeniu i skurwieniu mediów publicznych- co jeszcze zostało poza propagandą?\nNiekończący się ciąg afer, widać pamięć kiepska to trzeba by było poprzypominać.\nJa nadal czekam kiedy zaczną wsadzać 'złodziei z peo'.\nPonieważ PiS kłamstwu i złodziejstwu, nadaje cechy aktów państwowych.. Po to zagarnianie instytucji państwa pod skrzydła jedynej partii aby w oczach wyborców, partia jedyna PiS utożsamiała się z państwem.\nNa razie mamy dalszy ciąg akcji, jak WOT Antoniego przeistacza się w ORMO czy tam ZOMO:\nCo poniektórzy mogą popytać rodziców i dziadków jak zaistniało ORMO, stając się pół zbrojnym ramieniem partii do rozpędzania protestów ulicznych. Najpierw, w ramach działalności po zakładach pracy komitetów partyjnych, byli to robotnicy, co w ramach "spontanicznej" akcji, zbrojni w cięte kable i inne pałko podobne elementy, kaski robocze i obowiązkowe opaski - wsparli milicję w rozganianiu studenckich demonstracji w 1968r. Na bazie ich sukcesów, powstało ORMO z całym aparatem organizacji paramilitarnej, mundurami oraz innymi smakowitymi dodatkami.\nPrzykro było spotkać kolegę w akcji werbunkowej, kuszącego korzyściami i czadzącego o powinnościach obywatelskich..\npost wyedytowany przez Flyby 2017-09-12 19:25:32\nPrzecież o takiej właśnie akcji, marzą aktywni uczestnicy klubów "Gazety Polskiej"- wezmą WOT do pomocy i sprawa załatwiona ;)


SOLLUX Żyrandol Świecznikowy MINERWA 5 czarny Klasyczna Lampa Sufitowa (SL.0218) - Mariner\nEvaluation: 2.78 (Your score: 9)\nŹródło światła: E14, 5 x max. 40W, 50 Hz, 220V. Żarówka nie jest w komplecie.\nSzukasz żyrandola, który stanie się główną ozdobą wnętrza? Poznaj nasze ozdobne lampy świecznikowe i już dzisiaj zaproś je do swojego domu w stylu glamour. Szyk, styl i elegancja - czego chcieć więcej?\nTen żyrandol świecznikowy może świecić zarówno ciepłym, delikatnym blaskiem, jak i jaskrawo białym światłem. Masz pełen zakres możliwości w doborze mocy i barwy światła dzięki wymiennym żarówkom E14*.\nCzerń i biel to klasyczne barwy, dla których znajdzie się miejsce w każdej aranżacji. Jednolita kolorystyka pozwala wybrzmieć bogatym zdobieniom żyrandola świecznikowego - zapewnia idealną równowagę między formą a treścią.


Dwoje do poprawki (Hope Springs), USA 2012 - dlugajczyk.pl\nOct 04, 2012 Łukasz Długajczyk Oct 04, 2012 Łukasz Długajczyk\nCo prawda wakacje się już jakiś czas temu skończyły i zaczyna być naprawdę zimno na dworze, ale pomimo tego uznam, że „Dwoje do poprawki” jest bardzo wakacyjnym filmem. Bardzo ciepły, pozytywny, zarażający optymizmem – ba, nawet jeśli w miasteczku z oryginalnego tytułu pogoda bardziej przypomina wakacje nad naszym polskim morzem, to i tak przekaz tego filmu jest bardzo ciepły. W dodatku bardzo miło się ogląda komedię romantyczną, która opowiada o perypetiach osób w wieku troszkę większym niż 20+, bo jednak jest tych osób sporo w dzisiejszym świecie.\nFilm jest przez większość czasu jest bardzo teatralny i kameralny. Pełen jest dialogów i scen pomiędzy kilkoma osobami. Tak na dobrą sprawę gra tutaj tylko trzech aktorów, a reszta postaci bardzo rzadko otrzymuje więcej niż tylko jedną scenę. Co na pewno było pewnego rodzaju wyzwaniem dla twórców, bo bardzo łatwo można było ten film zrobić nudnym i mocno przegadanym. Na szczęście 100 minutowy seans mija szybko i nie ma w nim mielizn scenariuszowych, które by powodowały zniecierpliwienie. Nie da się ukryć że nie jest to nic ambitnego – ale przecież nikt nie wymaga tego (a przynajmniej nikt poza krytykami filmowymi z przerostem ego) od komedii romantycznej.\nFilm ogląda się też świetnie ze względu na koncert gry aktorskiej. Niby każda z trzech głównych postaci jest dość bliska rolom w jakich zwykle oglądamy tych aktorów – oczywiście tutaj w są to role w dużo lżejszej kolorystyce. Klasą dla samego siebie jest Tommy Lee Jones, który jak mało kto potrafi przekazać bardzo wiele jednym gniewnym mruknięciem czy też grymasem. A jednocześnie wygląda to bardzo naturalnie – o dziwo zestaw emocji który bardzo pasował do takich postaci jak te znane z „Doliny Elah” czy „Trzech pogrzebach Melquiadesa Estrady” doskonale wręcz pasuje do postaci bardzo doświadczonego i zapewne lekko wypalonego księgowego.\nKolejnym elementem dodającym uroku temu filmowi jest jego ścieżka dźwiękowa. Nienachalna, ale składająca się ze sporej ilości dość znanych przebojów, które doskonale pasują do ciepłego tonu opowieści – na pewno płyta ze ścieżką dźwiękową będzie bardzo dobrym prezentem dla wielu osób. A scena ze nieśmiertelnym przebojem Ala Greena i Tommym Lee Jonesem walczącym z pilotem – jest naprawdę śmieszna.


Kolejne akcje "Solidarności"\nOdsłon : 428347\nWe wszystkich regionach odbyły się odwiedziny i spotkania z posłami\ni senatorami Zjednoczonej Prawicy w ramach akcji informacyjnej sztabu protestacyjno-strajkowego NSZZ „Solidarność”.\nZ większością parlamentarzystów udało się spotkać. Przekazano im stanowisko Związku z postulatami.\nNiestety w większości przypadków mogliśmy jedynie usłyszeć, że oni jako posłowie, senatorowie nic nie mogą i sugerowali spotkanie z władzami ZP. Niemniej parlamentarzyści zdeklarowali się o przekazaniu postulatów rządowi i władzom poszczególnych partii wchodzących w skład ZP.\nPrzypominamy, że głównymi postulatami Solidarności są: wprowadzenie kryterium stażowego uprawniającego do przejścia na emeryturę bez względu na wiek, podwyżki w państwowej sferze budżetowej na poziomie nie mniejszym niż podwyżki w służbach mundurowych, podniesienia kwoty wolnej od podatku i całkowitego odmrożenia kwoty naliczania funduszu socjalnego.\n(pełna lista postulatów tutaj>>>)\nSztab oceniając efekty akcji zdecydował o uruchomieniu kolejnych działań. W pierwszej kolejności będą akcje we wszystkich regionach. Sztab powołał również grupę roboczą do opracowania kolejnych. O terminach i szczegółach będziemy informować na bieżąco.\nNiezależnie od powyższego, Solidarność deklaruje otwartość na dialog.


Kings Game - Gra online na Klikarnia.pl\nGry / Gry zręcznościowe / Kings Game\n/ Typy gier / Burzenie zamków / Kings Game\nWykorzystaj swoje działo do zniszczenia wszystkich żołnierzy nieprzyjacielskiego króla. U góry masz podaną ilość strzałów, które musisz wykorzystać, by otrzymać koronę za przejście poziomu. Do wyniku punktowego liczą się: zachowani przy życiu żołnierze, niewykorzystana amunicja i wszystkie skarby, które uda Ci się ustrzelić. Gra posiada osiem osiągnięć oraz cztery kolekcje do zebrania. Każda skompletowana kolekcja daje Tobie jakiś bonus.


Spodnie damskie po raz pierwszy - Ściegiem do celu\nMoje pierwsze podejście do damskich spodni. Wybrałam model który spodobał mi się z dwóch względów, jest ładny i bardzo prosty w szyciu.\nWykrój Burda Klasyka 2/2013 model 0009 który składa się tylko z trzech części (przód, tył, pasek) które wykrawamy razy dwa.\nSpodnie powstały z zasłony której spokojnie wystarczy jeszcze na jedną parę i co najmniej spódniczkę a oczywiście kupiona wiadomo za ile, wiadomo gdzie :)\nWykrawamy wszystkie części wykroju. Mój sposób, może niezbyt profesjonalny ale nie zawodny, to wpinanie szpilek w materac, wtedy wykrój w ogóle się nie przesuwa i zamiast odrysowywać od razu ciacham :)\nDobieranie zamka i nici.\nPrzód lewy przykładamy prawą stroną do prawej strony tyłu lewego. Punkty styczne nakładamy na siebie i przypinamy szpileczkami. Sczepiamy ze sobą góry i doły a resztę naciągamy i dopasowujemy. Jest to trochę dla mnie dziwne, te naciąganie ale było tak w opisie więc posłuchałam się i też tak zrobiłam. Można fastrygować lecz ja odważnie (czasami nazbyt) szyję od razu po szpilkach.\nPrzykładamy prawymi stronami do siebie tył prawy z tyłem lewym i fastrygujemy szew tylny. Następnie przeszywamy.\nJest to model testowy, następnym razem postaram się o ładne wykończenie szwów :)\nOdstające patki zawijamy pod spód rozporka i fastrygujemy. Ja zrobiłam na odwrót niż w Burdzie ponieważ od zawsze jestem praworęczna a co najważniejsze nie mam służącej która pomagałaby mi się ubierać, dlatego rozporek mam po męsku :)\nPod lewą patkę przyczepiamy rozporek.\nPrzykładamy równiutko pod prawą patkę i również przeszywamy.\nPo wszyciu zamka zszywamy szew krokowy. Układamy prawymi stronami do siebie, równo, i przeszywamy blisko krawędzi po lewej stronie. Następnie robimy dodatkowy szew na prawej stronie.\nPrzykładamy pas prawą stroną do prawej strony spodni. Fastrygujemy i przeszywamy.\nJeśli ktoś nie ma owerloka to albo ukrywamy brzydkie szwy lamówką albo podkładamy i podkładamy :)\nnastępnie przeszywamy po prawej stronie blisko krawędzi.\nWykańczamy końcówki paska. Ja jak zwykle ścinam nadmiar :) Następnie szyjemy dziurkę i przyszywamy guzik.\nPodwijamy doły nogawek. Przeszywamy.\nA teraz czas na najprzyjemniejsze :) Otrzymałam wyróżnienie od Iwony z Ja, szycie i Paragwaj.\nSwoją drogą bardzo zachęcam do odwiedzenia jej bloga, dziewczyna takie cuda tworzy że aż miło popatrzeć a żeby nie tylko patrzeć to i poczytać o życiu w Paragwaju można. Wiele ciekawego można się dowiedzieć o jakże odległym kraju i innej kulturze i oczywiście pozazdrościć klimatu :) Prawie cały rok chodzi w letnich ciuszkach.\nJest mi niezmiernie miło że zostałam przez nią wyróżniona. Nie za bardzo wiem z czym to się je ale wiem że mam odpowiedzieć na pytania, następnie nominować 1-3 kolejnych, według mnie najbardziej kreatywnych blogów.\n1. Nad czym obecnie pracuję? - ups pierwsze pytanie i od razu problem z odpowiedzią :( jestem dziwnym człowiekiem, ciągle coś zaczynam, nie kończę a potem jak się wkurzę kończę hurtowo, choć w między czasie zaczynam następne. W ten o to sposób mam niezliczoną ilość zaczętych rzeczy, m.in. 6 par męskich spodni, 3 pary damskich spodni, 4 spódniczki, kurtkę i bluzę, torebkę...\n2. Czym moja praca różni się od innych? - oprócz recyklingowania to szczerze, nie mam zielonego pojęcia.\n3. Dlaczego tworzę i piszę bloga? - bo mnie do tego namówili :) a tak na serio, odkąd zaczęłam prowadzić bloga zaczęłam więcej szyć, więcej się uczyć, łapać doświadczenia. Przez rok prowadzenia bloga uszyłam więcej rzeczy niż przez całe swoje życie. Dodatkowo odzew osób czytających mojego bloga jest gigantyczną siłą napędową i już chyba nie da się mnie zatrzymać.\n4. Jak wygląda twój proces tworzenia? - i kolejne trudne pytanie :) Mój proces tworzenia wygląda bardzo chaotycznie (czytaj pkt 1), coś wpadnie mi w oko, chcę to uszyć, zaczynam, nie kończę, zaczynam coś innego, powracam do tej pierwszej, napotykam problem, kończę drugą ale od razu zaczynam trzecią i czwartą ...\nWyróżnienia przesyłam do moich imienniczek:\n- Magdaleny z bloga Sonata na miarę\n- Magdaleny z bloga Susanna szyje\nSonata tworzy cuda, jak napotyka jakiś problem to dłubie i dłubie aż go wydłubie :) Uszyła świetne portki, spódnice, sukienkę...\nSusanna pomimo opieki nad małym brzdącem tworzy nadal świetne torby, bluzki, spódnice oraz zabawki pluszakowe.\nMogłabym napisać o tych dziewczynach wiele dobrego ale po prostu zachęcam Was do odwiedzenia ich blogów.