Trzy, dwa, jeden - rozpoczyna się Tydzień Kultury Beskidzkiej [PROGRAM] | Dziennik Zachodni\nTrzy, dwa, jeden - rozpoczyna się Tydzień Kultury Beskidzkiej [PROGRAM]\nJacek Drost 30 lipca 2011, 8:16\nLiczby TKB mówią same za siebie: impreza odbywa się po raz 47., wystąpi około 4 tys. wykonawców, zaprezentuje się ponad 100 zespołów, w tym ponad 80 z Polski i prawie 20 z różnych, nawet najbardziej odległych zakątków świata, m.in. Meksyku, Kolumbii i Tajwanu, bezpłatne koncerty będą się odbywać na 5 estradach w Wiśle, Szczyrku, Żywcu, Makowie Podhalańskim i Oświęcimiu.\nTydzień Kultury Beskidzkiej: Szczegółowy program koncertów\nKażdy powinien znaleźć coś dla siebie. A jeśli nie przepada za folklorem, to i tak powinien przyjechać w Beskidy, żeby przynajmniej skosztować góralskiej mioduńki, oscypków czy góralskich klimatów.\nHitowa piątka ruszającego TKB\nProgram jest tak bogaty, że wybraliśmy kilka atrakcji, których nie można przegapić. Oto one:\n1) Jeśli chcesz poznać egzotykę w całej krasie, musisz wybrać się do Wisły, gdzie od 3 do 7 sierpnia będą trwały konkursowe przeglądy Międzynarodowych Spotkań Folklorystycznych.\n2) Festiwal Folkloru Górali Polskich w Żywcu - coś dla smakoszy rodzimego folkloru.\n3) Gorolskie Święto, czyli największa impreza folklorystyczna organizowana przez Polaków mieszkających na Zaolziu. Odbędzie się w Jabłonkowie w dniach 5-7 sierpnia.\n4) TKB towarzyszy festyn w Istebnej, świetna impreza w mateczniku górali śląskich w dniach 30-31 lipca.\n5) Palimy hudy, czyli wielkie góralskie ogniska w Ujsołach. Termin: 6-7 sierpnia.\nW Szczyrku koncerty będą się odbywały na estradzie Skalite.\nSabina Bugaj, dyrektorka Biura Organizacyjnego TKB w Szczyrku, mówi, że w związku z rozbudową centrum miejscowości trzeba liczyć się z problemami z zaparkowaniem samochodu w rejonie amfiteatru.\n- Samochód będzie można postawić wzdłuż głównej ulicy, a później przespacerować się do estrady. Miejsca parkingowe nie będą płatne - mówi Bugaj. Podkreśla, że w tym roku przedpołudniowe koncerty odbywające się dotychczas na małej scenie przy Urzędzie Miejskim zostały przeniesione do amfiteatru Skalite.\nW Wiśle występujące zespoły będzie można podziwiać w amfiteatrze im. Stanisława Hadyny w parku Kopczyńskiego.\n- Żeby znaleźć miejsce parkingowe, lepiej wybrać się na koncert godzinę, a nawet dwie wcześniej - radzi Dorota Jamrozińska z Wiślańskiego Centrum Kultury. Zaznacza, że samochód będzie można zostawić na parkingach w centrum miejscowości (koszt około 3-4 zł). Dzisiaj imprezy w Wiśle zaczną się już o godz. 11. Na małej scenie na placu Bogumiła Hoffa będą występowały zespoły.\nŻywiec zaprasza na koncerty TKB do amfiteatru pod Grojcem\nAneta Brasse, dyrektorka Biura Organizacyjnego TKB w Żywcu wyjaśnia, że parkingi dla VIP-ów będą przy obiektach Łucznika, a miejsca postojowe przy drodze prowadzącej do amfiteatru (od mostu sporyskiego). Za postój trzeba będzie zapłacić 2 zł. - Przy amfiteatrze będą m.in. punkty gastronomiczne, wesołe miasteczko dla dzieci - mówi Brasse.\nNa Tydzień Kultury Beskidzkiej trzeba wpaść chociaż raz w życiu. To sprawa bez dyskusji!\nMaria Koterbska, legenda polskiej muzyki rozrywkowej\nKiedyś bardzo często jeździliśmy na folklorystyczne koncerty Tygodnia Kultury Beskidzkiej, zwłaszcza na estradę do Szczyrku. Zawsze z wielkim wzruszeniem i ogromną przyjemnością wspominam ta nasze wyjazdy, bo zostałam wychowana w takim duchu przez ojca.\nŁukasz Golec z Golec uOrkiestra\nBardzo lubię klimaty TKB. To w końcu jedno z największych tego typu wydarzeń na świecie. Na jednej scenie można zobaczyć kultury z całego świata. Mnie podobają się wykonawcy z Afryki, bo to taka totalna egzotyka. Ale tatarskie klimaty też są fajne. Fascynują mnie zespoły z Bałkanów. Na TKB każdy znajdzie coś dla siebie.\nMałgorzata Handzlik, eurodeputowana z Bielska\nCieszę się, że mamy TKB i od wielu lat co roku można podziwiać folklor na wyśmienitym poziomie. Każdemu, kto nie przepada za folklorem, poleciłabym, żeby wybrał się właśnie na TKB. Przekona się, że to nie jakieś tam dziwne śpiewy, ale wyjątkowa impreza pokazująca kulturę i tradycje z różnych stron świata.\nStanisław Janicki, pisarz, scenarzysta, historyk kina[/b\nKiedyś bywałem na Tygodniu Kultury Beskidzkiej, ostatnio mniej, choć może znajdę chwilkę czasu, by wpaść na którąś z estrad, bo folklor, muzyka ludowa bardzo mnie interesują. Gdyby pan zobaczył, ile mam nagranej takiej muzyki! A na TKB koniecznie trzeba się wybrać. To sprawa bezdyskusyjna.\n[b]Jerzy Siodłak, naczelnik Grupy Beskidzkiej GOPR\nZawsze staram się wpaść na jakieś koncerty TKB, zresztą jako ratownicy, zabezpieczamy tą imprezę. Folklor rodzimy znam, bo w rodzinie bliscy się nim zajmują. Dlatego najbardziej lubię zespoły egzotyczne z Afryki czy Ameryki, fascynuje mnie muzyka Bałkanów, więc jak tylko jest okazja to staram się być na koncertach.\nturysta z zagłebia 02.08.2011 19:58:46\nW środe i czwartek mabyc fajna pogoda w szczyrku pójde w gory a o 18.00 chetnie obejrze przy piwku kapele ludowe.


Alf w Torkanistanie - Królestwo Dreamlandu\nAlf w Torkanistanie\nPost autor: Chamberlain » 31 sty 2019, 17:07\nsamopowołanie się Torkana Ingawaara na stanowisko Ministra Bezpieczeństwa (=prokuratora i kierownika zespołu moderatorów) oznacza wprowadzenie Dreamlandu w reżim Tornanistanu – toksycznego układu, w którym oskarżony jest sędzią we własnej i kolegi sprawie, o czym wspominałem już wcześniej. Pora wykonać kilka ruchów.\nNa początek chciałbym zaprosić Was na zapowiedzianą po wyborach prezentację nowej formacji politycznej, będącej ofertą alternatywną wobec duopolu KPD – KPA, które w tej chwili tworzą zjednoczony obóz negacjonistów z rozmysłem psujących prawo i obyczaj polityczny. Czas na partię ludzi, który nie tylko wiedzą, czego nie chcą, bo takich w Królestwie Dreamlandu nie brakuje. Czas na partię ludzi, którzy mają pewien konstruktywny pomysł na to, jak przezwyciężyć obecny impas (i wszystkie kolejne) oraz korzystają z dostępu do dobrego tytoniu.\nPrzedstawiam wam ALF-a: Partię Liberalną Fasadowo, ideowo osadzoną na dwóch atrakcyjnych dla Was doktrynach politycznych: kojącej doktrynie postalfredyzmu oraz pozornie wyrastającej z innego porządku politycznego, ale doskonale pasującej tu doktryny afrosocjalizmu (socjalizmu afrykańskiego).\nPostalfredyzm to alfredyzm refleksyjny, twórczo zmodyfikowana doktryna jego oddanych admiratorów, których są setki, jeśli nie tysiące. A ze dwóch na pewno. Obok kluczowego postulatu odbudowy i ugruntowania zasady państwa prawa, istotne są również wskazówki naszego Przewodnika w Doktrynie i Dewittyzatora Federacji, JKW Alfreda, odnoszące się do polityki moderacyjnej i porządku publicznego. W skrócie: chodzi o przywrócenie na forum moderatorów, który po blisko półrocznej nieobecności powinni sprawnie przywrócić porządek i ład dyskusji.\nAfrosocjalizm dreamlandzki to koncepcja zaczerpnięta z nieistniejącego świata realnego, bazująca na twórczych rozkminkach afrykańskiego ruchu niepodległościowego, dostosowana do realiów dreamlandzkich. Zasadniczo chodzi tu o socjalizm bez Marksa i walki klas (u nas bezsensownej), aktywnie interweniujące państwo, który od czasu do czasu powściąga przesadnie podekscytowanego obywatela, który wobec braku sensownego zatrudnienia z rozpaczy zadaje sobie bolesne ciosy. Doktryna dealnie wpasowuje się w doskonale zakorzeniony w Dreamlandzie afrykański model wojen plemiennych, w których dziki lud robi dzikie rzeczy na bakier z rozumem, a potem cierpi. W ciągu ostatnich tygodni odnosiłem się do tej sprawy trzykrotnie.\nWyjaśnię teraz nazwę naszego ugrupowania. Jak niektórzy z Was mogą pamiętać, w październiku 2016 roku próbowałem rozruszać Partię Liberalną, ale sprawa jakoś rozeszła się po kościach po serii pierwszych komentarzy. Wycofując się z tamtego projektu, napisałem: „Tu trzeba raczej pracy u podstaw. Mozolnego budowania klimatu dla liberałów (politycznych, niekoniecznie już obyczajowych) w ramach pewnego długofalowego projektu. Liberalizację języka debaty publicznej uważam za cenne osiągnięcie naszego systemu, ale chyba czas postawić tamę i wyznaczyć pewne granice. Bo następnym etapem będzie już chyba tylko zdziczenie”. Dokładnie to nastąpiło.\nKontekst się nieco zmienił, ale nie zmieniły się założenia wyjściowe projektu sprzed przeszło dwóch lat. Trzeba mocno pociągnąć za hamulec, odsuwając na bok mafijne praktyki Torkanistan i przywrócić tu pewne minimum zasad w odniesieniu do polityki moderacyjnej. Nie chcąc wchodzić w jałowe polemiki i wychodząc naprzeciw ewentualnym zarzutom, pół-żartem, ale i pół-serio nazywam naszą partię liberalną, ale liberalną fasadowo: liberalną politycznie, konserwatywną i stanowczą w odniesieniu do pozostałych obszarów, na czele z kulturą wypowiedzi.\nAlternatywa Liberalna Fasadowo (ALF) debiutuje jako partia, na początek, dwuosobowa. Animowaniem skrzydła lewego zajmę się ja. Rozruchem skrzydła prawego - JKW Alfred.\nOstatnio zmieniony 31 sty 2019, 17:22 przez Chamberlain, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Torkan Ingawaar » 31 sty 2019, 17:22\nMiło, że jestem dla Pana impulsem do podjęcia jakiejkolwiek - tak nowej przecież dla Pana - konstruktywnej aktywności politycznej (swoją drogą - pytam niezłośliwie, bo słabą mam pamięć - jakie były najważniejsze osiągnięcia gabinetu Chamberlaina?). Z drugiej strony, nie zauważył Pan chyba (lub nie chciał zauważyć), że jednak nie będę sędzią we własnej sprawie. W przeciwieństwie do Pana, obca mi jest praktyka wykorzystywania kruczków i luk prawnych do realizacji własnych, niecnych celów (np. uniknięcia odpowiedzialności albo usunięcia przeciwnika politycznego).\nPost autor: Karolina Aleksandra » 31 sty 2019, 17:25\nZ drugiej strony, nie zauważył Pan chyba (lub nie chciał zauważyć), że jednak nie będę sędzią we własnej sprawie.\nTrochę jednak WXM się stał sędzią we własnej sprawie, nawet jeśli niechcący. Szerzej rozpisałam się w Parlamencie.\nPost autor: Chamberlain » 31 sty 2019, 17:30\nMiło, że jestem dla Pana impulsem do podjęcia jakiejkolwiek - tak nowej przecież dla Pana - konstruktywnej aktywności politycznej (swoją drogą - pytam niezłośliwie, bo słabą mam pamięć - jakie były najważniejsze osiągnięcia gabinetu Chamberlaina?). Z drugiej strony, nie zauważył Pan chyba (lub nie chciał zauważyć), że jednak nie będę sędzią we własnej sprawie.\nAleż dokładnie to Pan zrobił, Drogi Premierze. Zawiesił Pan "prowadzenie dalszych czynności w sprawie", we własnej sprawie, do czasu powołania nowego Ministra, czyli teoretycznie co najmniej do końca Pańskiej kadencji. Co więcej, powierzenie samemu sobie obowiązków ministra i prokuratora będzie miało ten skutek (już ma - dla mnie), że inni obywatele odstąpią od składania kolejnych doniesień w sprawie pogwałcenia prawa przez członków obozu rządzącego. W takiej sytuacji trudno mówić o jakimkolwiek zaufaniu do organów państwa.\nPost autor: Torkan Ingawaar » 31 sty 2019, 17:34\nPost autor: Torkan Ingawaar » 31 sty 2019, 17:48\nPost autor: Chamberlain » 31 sty 2019, 17:59\nSłyszał Pan o czymś takim, jak profesjonalizm zawodowy, prawda?\nWidzi Pan, profesjonalizm to słowo kluczowe. W postawę Prezesa Sądu nie wątpię. Zwłaszcza po niedawnych wypowiedziach. W postawę Pana - niestety tak. Miał Pan okazję nas pozytywnie zaskoczyć. Nie udało się.\nSwoją drogą, podczas swojej pierwszej kadencji proponowałem odpolitycznienie Prokuratury Generalnej. Nie pamiętam, żeby projekt szczególnie Pana zainteresował.\nW ogóle nie brałem wówczas udziału w pracach Parlamentu / i w głosowaniu udziału nie brałem. Bynajmniej nie z braku zainteresowania. Środek lipca to czas urlopu.\nDrugie pytanie dotyczyło mojego rządu? Ono w jakiś logiczny sposób wiąże się z tematem nowej partii i prokuratury? Służę jednak odpowiedzią: była to kadencja nieudana, o czym kilkakrotnie pisałem publicznie. Jego owocem była natomiast bardzo przyzwoita aktywność obywatelska w dniu przekazania władzy następcy. Tego samego życzę Panu. Obojętnie, czy dokona Pan tego w efekcie serii wpadek i polaryzacji społecznej, czy w drodze pozytywnej zmiany, dobrze byłoby mieć co przekazać w kwietniu nowemu premierowi.\nOstatnio zmieniony 31 sty 2019, 18:00 przez Chamberlain, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Miś » 31 sty 2019, 18:00\nJKW Alfred (po lewej) i William Chamberlain (po prawej) na konferencji założycielskiej postalfredystwosko-afrosocjalistycznej Alternatywy Liberalnej Fasadowo\nPost autor: Polyna » 31 sty 2019, 18:01\nALF? Pochowajcie swoje koty w takim razie.\nPost autor: Chamberlain » 31 sty 2019, 18:02\nNie chcę wchodzić w dyskusje z panami powyżej i tracić szansy na fajną dyskusję o Dreamlandzie w tym miejscu. Moderatora lub Administratora forum proszę o przenoszenie tych zaczepek w inne miejsce.\nPost autor: Miś » 31 sty 2019, 18:03\nMój content jest zgodny z ustawą o forum - imho merytoryczne i na temat jest wrzucanie wizualizacji wystąpienia otwierającego wątek.\nPost autor: Chamberlain » 31 sty 2019, 18:04\nPowtórzę: nie będę brał dyskusji z panami powyżej. Chcę podyskutować o Dreamlandzie z Dreamlandczykami.\nPost autor: Miś » 31 sty 2019, 18:05\nTo nie dyskutuj. Ktoś cię prosił o komentarz?\nBędę komentował co mi się podoba :)\nPost autor: Chamberlain » 31 sty 2019, 18:06\nDo czasu interwencji moderatora nie będę brał udziału w dalszej dyskusji.\nPost autor: Miś » 31 sty 2019, 18:07\nModerator nie ma po co interweniować bo odpowiadam na temat :)\nPost autor: Stanisław Dmowski » 31 sty 2019, 18:27\nEgo króla seniora zostało zaspokojone, wreszcie pojawiła się ideologia jego imienia. I to tyle ode mnie...\nPost autor: Miś » 31 sty 2019, 18:55\n31 sty 2019, 18:27\nCo ciekawe słowo "alfredyzm" ukułem samemu w grudniu zeszłego roku jako część większego konceptu alfredyzmu-kinderrepublikanizmu. Czy postalfredyzm-afrosocjalizm to ewolucja allfredyzmu-kinderrepublikanizmu? Zobaczymy\nNiemniej fajnie, że dreamlandzkie szury nie tylko mają obsesję na moim punkcie ale też jestem dla nich źródłem inspiracji jeśli chodzi o formowanie pojęć. XD\nPost autor: Daniel von Witt » 1 lut 2019, 11:58\nCzy bez wymieniania nazwiska mojej rodziny nie obejdzie się już żaden program Chamberlaina? To jest naprawdę nudne już.\nPost autor: Miś » 1 lut 2019, 12:04\nA mnie smuci, że moje porównanie "Sendecki Alfred & Olszański William" #nikogo :(\nPost autor: Chamberlain » 1 lut 2019, 12:47\n1 lut 2019, 11:58\nCzy bez wymieniania nazwiska mojej rodziny nie obejdzie się już żaden program Chamberlaina?\nPatologię należy nazywać po imieniu. Proszę zastrzec nazwisko jako znak towarowy, wtedy będzie pomijane.\nPost autor: Miś » 1 lut 2019, 12:48\n1 lut 2019, 12:47\nPatologię należy nazywać po imieniu.\nNo przecież wszyscy tak się do ciebie zwracają ;)\nPost autor: Chamberlain » 1 lut 2019, 12:49\nPost autor: الوـس » 2 lut 2019, 12:14\nOstatnio spotkałem się z pewnym Dreamlandczykiem na koniaczek, kawkę i serniczek w moim domu-kostce na Tauzenie. Wspólnie doszliśmy do konkluzji, że gdyby spory na linii Chamberlain-Ipanienko (kolejność alfabetyczna) były serialem telewizyjnym, to zdjęliby go z ramówki po pierwszym sezonie z uwagi na kiepską oglądalność.\nPost autor: Chamberlain » 2 lut 2019, 12:34\n2 lut 2019, 12:14\nto zdjęliby go z ramówki po pierwszym sezonie z uwagi na kiepską oglądalność.\nSzanowny Prezesie, lokalna ostojo rozumu i godności w działach sądowych, powiem nawet więcej: sam tego serialu nie oglądam. Jeśli zdarza mi się wejść w interakcję z przywołanym tu nieobywatelem, całkowitą i wyłączną winę ponosi tzw. pamięć mięśniowa.\nPoza tym, tak naprawdę my się bardzo lubimy, ale żaden nie chce zaprosić drugiego na koniaczek w domu-kostce.\nPost autor: الوـس » 2 lut 2019, 12:40\n2 lut 2019, 12:34\nZapraszam zatem obu panów. Dzisiaj wieczorkiem Ruch Tauzen gra mecz na wyjeździe, a wziąłem na raty 0% duży płaski telewizor. Koleżanka-małżonka upiekła blachę szarlotki, zaś ambaras Wandystanu z pewnością przyniesie najwyższej jakości wyroby tytoniowe w piękny posrebrzanym etui.


Mecz Wisła Płock - Wisła Kraków online i w tv. Gdzie oglądać w telewizji wiślackie derby? Transmisja na żywo 22.09.2019 - gol24.pl\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków online i w tv. Gdzie oglądać...\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków online i w tv. Gdzie oglądać w telewizji wiślackie derby? Transmisja na żywo 22.09.2019\n22 września 2019 22.09.2019 Aktualizacja: 22 września 2019 14:32 22.09.2019 14:32\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków online i w tv. Gdzie oglądać w telewizji wiślackie derby? Transmisja na żywo 22.09.2019 ©Andrzej Banas / Polska Press\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków ONLINE. Przed 9. kolejką oba kluby łączy więcej, niż to, że Płock i Kraków leżą nad Wisłą, skąd też czerpią swą nazwę. Obecnie jedni i drudzy plasują się w dolnej ósemce tabeli, z aspiracjami na coś więcej. Zwycięzca dzisiejszego spotkania już teraz zaliczy awans w tabeli i w lepszym nastroju przystąpi do rywalizacji w Pucharze Polski. Relacja LIVE z meczu Wisła Płock - Wisła Kraków w GOL24 od godziny 12:30.\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków ONLINE. Kluby czeka maraton\n- Czas po Koronie Kielce, to czas przygotowań tak naprawdę do trzech spotkań, które nas czekają w najbliższym czasie - podkreśla trener Wisły Kraków Maciej Stolarczyk.\n- Po kolei zagramy z Wisłą Płock, Błękitnymi Stargard i Cracovią. Zdaję obie sprawę z tego, że oczy wszystkich zwrócone są już na mecz derbowy, ale dla nas najważniejsze jest w tym momencie najbliższe spotkanie. Zdajemy sobie sprawę, że trenerem Wisły Płock jest Radek Sobolewski, który ma ogromną wiedzę na nasz temat. Mamy nadzieję, że będziemy świadkami dobrego meczu. Wisła Płock po przyjściu Radka zaczęła funkcjonować lepiej. Czeka na nas trudny rywal i trudne spotkanie.\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków ONLINE. Nietypowa pora\nSpotkanie zostanie rozegrane o nietypowej, jak na mecze Ekstraklasy porze. Pierwszy gwizdek rozlegnie się o 12:30. - Jeszcze nie mieliśmy okazji grać o takiej porze. Dla obu drużyn będzie to coś nowego. Godz. 12.30 to czas, który dawno nie funkcjonował w naszej ekstraklasie. Mam nadzieję, że dla kibiców to nie będzie tylko pora na dobry niedzielny obiad, ale również na ciekawe widowisko.\nPodopieczni Macieja Stolarczyka rzeczywiście nie mieli jeszcze okazji grać o tak wczesnej porze, ale on sam pamięta ze swojej kariery, że mecze były o takich porach rozgrywane. - Rzeczywiście, tak było, a to, co mi zapadło w pamięci to Wodzisław Śląski i zapach kiełbasek - uśmiecha się Stolarczyk. - Zanim człowiek się dostosował to już się przegrywało dwa, albo trzy do zera. Taka to była specyfika stadionu Odry, z czego zresztą korzystała bardzo dobrze. Wiadomo, że dla spektaklu, dla piłkarza najkorzystniej jest grać wieczorem, ale tak zdecydowała teraz telewizja i pozostaje nam się podporządkować.\nMecz Wisła Płock - Wisła Kraków ONLINE. Przetarcie przed pucharami\nNiedługo po dzisiejszym spotkaniu obie Wisły czeka rywalizacja w 1/32 Totolotek Pucharu Polski. Krakowianie zmierzą się z Błękitnymi Stargard, a płocczanie z Chemikiem Bydgoszcz. Oba mecze pucharowe rozegrane zostaną w środę.\nOglądaj mecz Wisła Płock - Wisła Kraków na żywo online w Player.pl >>>\nNie zagrają w meczu Wisła Płock - Wisła Kraków\nPo stronie gospodarzy nie wystąpią Alen Stevanović (rozwiąże kontrakt?), Mikołaj Kwietniewski, Hubert Adamczyk czy Ricardinho (urazy). Przyjezdni bez Rafała Boguskiego (dyskwalifikacja za czerwoną kartkę), Aleksandra Buksy, Łukasza Burligi i Jakuba Błaszczykowskiego (kontuzje).\nWisła Kraków - Wisła Płock 2:3 (Ekstraklasa, 22.04.2019)\nWisła Płock - Wisła Kraków 1:2 (Ekstraklasa, 14.12.2018)\nTransmisja na żywo na kanałach Canal+ Sport i Canal+ Sport 3. W internecie za pośrednictwem aplikacji Canal+ Sport Online. Relacja LIVE w GOL24.pl od godziny 12:30. Zapraszamy!\nwisła płock wisła kraków live\nwisła płock wisła kraków na żywo\nwisła płock wisła kraków transmisja\nwisła płock wisła kraków w tv


Jaki jest wymiar urlopu wychowawczego - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Praca » Praca » Urlopy pracownicze » Jaki jest wymiar urlopu wychowawczego\n18 listopada 2010, 11:05\nPracownikowi, który chce sprawować opiekę nad małym dzieckiem przysługuje prawo do urlopu wychowawczego. Wymiar urlopu zależy, od tego czy dziecko którym będzie opiekował się rodzić jest dzieckiem niepełnosprawnym.\nZasadą jest, że pracownikowi przysługuje prawo do urlopu wychowawczego w wymiarze do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 4 roku życia. Pracownik może wykorzystać cały przysługujący mu urlop bez przerwy. Może także podzielić urlop na części. Przy czym maksymalnie może podzielić urlop wychowawczy na 4 części.\nWymiar urlopu wychowawczego nie jest, jak to jest w przypadku urlopu macierzyńskiego uzależniony, od liczby dzieci, które urodziły się w czasie jednego porodu.\nPani Ania urodziła bliźniaki, a Pani Ewa jedno dziecko. Obie skorzystały z urlopu macierzyńskiego Pani Ania w wymiarze 31 tygodni, a Pani Ewa 20 tygodni. Następnie obie wniosły do pracodawcy wniosek o urlop wychowawczy. Obu Panią przysługuje maksymalnie urlop wychowawczy do 3 lat, ale nie dłużej niż do ukończenia 4 roku życia przez ich dzieci.\nDłuższy urlop wychowawczy\nPracownik, którego dziecko wymaga osobistej opieki z powodu stanu zdrowia może liczyć na dłuższy urlop wychowawczy. Stan zdrowia dziecka musi zostać potwierdzony orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności. W takim przypadku bez względu na to, czy pracownik korzystał z urlopu wychowawczego, może wystąpić o urlop wychowawczy w wymiarze do trzech lat. Urlop ten może wykorzystać, nie dłużej jednak niż do ukończenia 18 roku życia dziecka.\nZobacz serwis: Praca kobiet\nPracownik, który chce sprawować opiekę nad dzieckiem może od razu wystąpić o urlop wychowawczy w pełnym wymiarze. Bardzo często jednak zdarzają się sytuację, kiedy pracownik składa wniosek o urlop wychowawczy na okres krótszy. Po upływie tego okresu stwierdza jednak, że chce nadal sprawować opiekę nad dzieckiem. Prawo wyszło naprzeciw potrzebom pracownika. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy urlop wychowawczy może zostać podzielony na części. Części nie może być jednak więcej niż cztery. W Kodeksie nie wskazano ile powinna trwać każda z części urlopu wychowawczego.\nO podziale urlopu wychowawczego na części decyduje pracownik. To pracownik, a nie pracodawca decyduje, na ile części chce podzielić urlop oraz ile będę trwały poszczególne części wychowawczego.\nPracownik występuje z wnioskiem o udzielenie urlopu oddzielnie na każdą jego część. Jeśli pracownik wykorzysta cztery części urlopu, ale nie wykorzysta trzyletniego wymiaru urlopu, nie ma prawa do reszty urlopu wychowawczego.\nZobacz: Jaki jest wymiar urlopu macierzyńskiego\nPodstawa prawna: Art. 186-187 Kodeksu pracy


Przekroczenie ilości wytwarzanych odpadów - Forum - Gartija.pl\nPrzekroczenie ilości wytwarzanych odpadów\nWysłany - 2012-11-06 13:42\nOdsłony - 1502\nFirma posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów. Jak należy traktować przekroczenie ilości wytworzonych odpadów określonej w decyzji. Jest to przekroczenie wynikające z awarii urządzenia (transformatora), które nie powinno się zdarzyć w przyszłości. Czy w związku z powyższym w informacji rocznej należy wytłumaczyć przekroczenie i uzyskać nową decyzję ze zwiększoną ilością?\n- Postepowanie z odpadami asfaltu i smoły\n- Odpady w pionie żywnościowym stołówki szkolnej\nRe: Przekroczenie ilości wytwarzanych odpadów\nWysłany - 2012-11-06 14:57:25\ntakie "tłumaczenie" to chyba na nic się nie zda i zostanie potraktowane jako wytwarzanie odpadów bez decyzji. ja proponowałalbym złożyć jednorazoa informację do starostwa i jesli to były odpady z awarii to nie potrzeby zmiany pozwolenia.\nWysłany - 2012-11-06 20:58:00\nDecyzję wydał Wojewoda a w związku z tym, że obejmuje kilkadziesiąt rodzajów odpadów była kilkakrotnie zmieniana (teraz przez Marszałka). Mam wątpliwości, czy za każdym razem wnioskować o zmianę decyzji jeśli po roku okazuje się, że ilość wraca do normy z pierwszej decyzji. W dużych zakładach powinno się wnioskować "na wyrost" ale trzeba wskazać miejsce magazynowania adekwatne do ilości i tu jest problem. Wytworzone odpady są na bieżąco przekazywane do utylizacji zgodnie z ustawą o odpadach i nie ma z tym problemu.\nZ ustawy nie wynika jakie są konsekwencje za przekroczenie ilości wytwarzanych odpadów jedynie za brak pozwolenia.\nWysłany - 2013-03-23 06:53:53\nPodobno nowa ustawa ma coś zmienić ale urzędnicy kontrolujący zdarzenia sprzed 2013r znam przypadek, że traktują takie wykroczenie z art. o eksploatowaniu instalacji bez pozwolenia zagrożonego karą aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. Pomimo że grzywnę może orzec jedynie sąd, sami orzekają administracyjną karę mandatu karnego. Podstawą do wymierzenia jest np. obecność w rocznym sprawozdaniu o ilości odpadów kodu którego nie ma w decyzji na wytwarzanie albo przekroczenie ilości, i to niezależnie czy odpad powstał w związku z eksploatacją instalacji, czy był niebezpieczny. Inspektorzy "radzą" by nie wytwarzać odpadów incydentalnych. Skoro wytworzyłeś i zgłosiłeś - to się potem nie dziw. Na papierze ma się zgadzać.\nWysłany - 2013-03-27 09:45:00\nW takiej sytuacji i tak musisz wyslać sprawozdanie o ilościach wytworzonych odpadów zgodnie z (Dz.U. Nr 249/2010r., poz 1674) . w piśmnie przewodnim napisz nowy odpad jaki powstał i uzasadnij z jakiego powodu powstał oraz informacja że jest to sytuacja awaryjna i nie bedziesz wytwarzał takiego odpadu.\nJa w moim przypadku piszę tak i jeszcze nie dostałem reprymędy z Urzędu.\nA co najważniejsze masz podłakładkę w razie kontroli WIOŚu że taka informacja była zgłoszona.


Home - Przedszkole nr 34 im. Kubusia Puchatka i Jego Przyjaciół\nInformacja dla Rodziców -godziny pracy p…\nOd 23 listopada (poniedziałek) przedszkole przy ul. Harcerskiej otwarte w godzinach 6.00-17.00.\nI Ty możesz zostać Świętym Mikołajem- zb…\nDRODZY RODZICE Zwracam się z uprzejmą prośbą (w miarę możliwości) o odbieranie dzieci do godz. 16.00. Braki kadrowe zmuszają mnie o skierowanie do Państwa powyższej prośby. Dyrektor Przedszkola Danuta Komosa\nUstalenia organizacyjne w związku z zagrożeniem epidemilogicznym Informacja dla rodziców kliknij tutaj żeby zobaczyć szczegóły\nDyplom RCEE w Płocku dla MP Nr 34\nGrupa fioletowa - wieści grupowe\nPAŹDZIERNIK Z REKSIEM\nĆWICZYMY MAŁE RĄCZKI - ZABAWY MANIPULACYJNE\n"PRZYJACIEL KUBUSIA PUCHATKA"\nPOMARAŃCZOWY CYLINDER - "PROFESOREK WODOREK W KOSMOSIE"\nTematyka kompleksowa - grupa pomarańczowa\nI.Fizyczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko:\nII.Emocjonalny obszar rozwoju dziecka. Dziecko:\nIII.Społeczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko:\nIV.Poznawczy obszar rozwoju dziecka. Dziecko:\nNie podchodzenie i nie dotykanie dzikich zwierząt.\nNie głaskanie i nie karmienie zwierząt bez zgody opiekuna i właściciela.\nObserwowanie przygotowań do oficjalnych świąt państwowych i religijnych, np. dekorowanie pomieszczeń przedszkola, wystrój ulic\nPoznawanie zwyczajów ludowych i obrzędów o zasięgu ogólnopolskim np. andrzejki, .\nPoznawanie wybranych świąt państwowych i zwyczajów z nimi związanych.\nPoznawanie legend, np. Lech, Czech i Ruś, O smoku wawelskim, O syrence warszawskiej.


AleDowcipy.com - Najdroższe substancje świata. Na pewno nie złoto - antymateria, diament, Kaliforn 252, złoto - Ufoludki i kosmos\nStrona główna » Ufoludki i kosmos » Najdroższe substancje świata. Na pewno nie złoto\nNajdroższą substancją na naszej planecie jest antymateria. 1 gram kosztuje obecnie 62,5 biliona dolarów. Antymateria mogłaby być stosowana np. jako napęd statków kosmicznych, ale koszt jej wyprodukowania jest tak duży, że nikt jej nie produkuje.\nDrugą najdroższą substancją świata jest Kaliforn 252 - sztucznie wytworzony pierwiastek używany w medycynie do napromieniowania guzów złośliwych. 1 gram kosztuje 27 milionów USD.\nTrzecią najdroższą substancją jest diament (1 gram kosztuje 55 tys. USD.\nDopiero na 15. miejscu plasuje się złoto, którego 1 gram kosztuje 56,73 dolara.\n(dane z końca roku 2014)\nSłużba Bezpieczeństwa i Lady Pank\nJak wynika z dokumentów znalezionych w Instytucie Pamięci Narodowej w 2008 roku, Służba Bezpieczeństwa w 1983 roku usiłowała wpłynąć na notowania słynnej Listy Przebojów Programu III, prowadzonej przez Marka Niedźwieckiego. Chodzi o piosenkę zespołu Lady Pank "Mniej niż zero".\nPo tym, jak nad grobem zamordowanego Grzegorza Przemyka zgromadzeni ludzie zaintonowali słowa tej piosenki: "Twoje miejsce na ziemi tłumaczy zaliczona matura na pięć. Są tacy, to nie żart, dla których jesteś wart mniej niż zero", SB podejrzewała, że autor tekstu piosenki Andrzej Mogielnicki czerpał inspirację z wydarzeń w warszawskim komisariacie, gdzie zakatowano maturzystę, który był synem opozycjonistki.\nJeden z funkcjonariuszy SB sporządził notatkę: "Proponuję, aby metodami operacyjnymi wzmocnić tendencję spadkową piosenki i wyeliminować ją z listy przebojów po dwóch-trzech tygodniach. Natychmiastowe wyeliminowanie jest także możliwe, jednak wprowadziłoby niepotrzebny rozgłos".\nWkrótce jednak okazało się, że piosenka została nagrana przed śmiercią Przemyka i nie ma nic wspólnego z jego śmiercią. Piosenka spadła z listy w naturalny sposób. Markowi Niedźwieckiemu nic nie było wiadomo o próbie ingerencji SB w notowania jego listy.\ntagi: muzyka, policja, polityka\n• W Oklahomie niezbędne jest specjalne pozwolenie burmistrza na kopulację psów. W tym samym st...\nDo windy wchodzi mężczyzna. W ślad za nim wpada zdyszana kobieta. - W górę czy w dół? - uprzejmie p...\n* Serce jest jak telefon: zajęte albo nie łączy. * Wolę z mądrym piechotą niż z głupim toyotą. * N...\nZ "Życia na gorąco" dowiedzieliśmy się, że piosenkarz Norbi jadąc swoim audi S4 przycisnął pedał gaz...\nFacet kupił fajny, duży telewizor i przyniósł go do domu. Żona patrzy, a na pudle sporo jakichś znac...\n• Humboldt i teoria pewnego mędrca\npowieść, filharmonia, markiz, bale, skrzypek, zdolności, tłumacze, paczka, dzienikarze, psy, premierzy, ZUS, cylinder, sitcom, pisarze, konie, filozofia, książęta, generał, problem, Wiedeń, brzuchomówca, Shazza, szatnia, garderoba, portrety, prezerwatywy, pielgrzymka, wywiady, mapa,


Terminarz wizyt dla Twojego salonu | eBeauty Planner\nTerminarz wizyt dla Twojego salonu\nChcesz budować profesjonalny wizerunek swojego salonu? Elektroniczny terminarz do umawiania wizyt klientów to bezpieczeństwo, komfort i wygoda dla Twoich pracowników. Rezerwacja trwa zaledwie kilka sekund.\nCennik eBeauty Planner\nPrzejrzysty kalendarz wizyt\nSkreślenia, dziesiątki zmian, bazgroły na szybko…czas to zmienić! Terminarz wizyt to przejrzysty harmonogram, który podpowiada najbliższe wolne terminy. Umożliwia przypisanie wizyt do pracowników. Pozwala wybrać usługi z listy, dodać notatkę, czy wysłać SMS z przypomnieniem o spotkaniu. Rezerwacja jest czytelna i masz do niej dostęp z każdego miejsca na świecie.\nNadal zapisujesz terminy wizyt w klasycznym zeszycie? Zastanów się, jak to wygląda w oczach klientów. Bądź o krok przed konkurencją. Idź z duchem czasu. Terminarz wizyt eBeauty Planner to nowoczesny system, dzięki któremu proces rezerwacji będzie wyglądał profesjonalnie.\nWydaje Ci się, że zeszyt to najłatwiejsza opcja na umawianie wizyt klientów i trudno będzie Ci przekonać do zmian swoich pracowników? Nic bardziej mylnego. Już w kilka minut opanują wszystkie opcje systemu. Nasz terminarz wizyt jest bardzo prosty w obsłudze. Twoi pracownicy z pewnością docenią nowe, lepsze rozwiązanie.\nCo się stanie, jeżeli kalendarz czy zeszyt, którego używasz, gdzieś zaginie? No właśnie – tracisz wszystko. Nie masz historii wizyt, nie wiesz co było zaplanowane na kolejne tygodnie. Elektroniczny terminarz wizyt zapewnia Ci pełne bezpieczeństwo danych. Ekspresowo możesz cofnąć się do tego, co było i popatrzeć w przyszłość. Nie ma szans, aby dane przepadły.\nCo ułatwi Ci terminarz do umawiania wizyt?\nPrzejrzysty harmonogram wizyt to wygoda i komfort codziennej pracy.\nW kilka sekund możesz sprawdzić historię wizyt danego klienta.\nUmawianie wizyty trwa kilka sekund. System podpowiada Ci wolne terminy.\nTerminarz wizyt uwzględnia dni wolne i urlopy Twoich pracowników.\nKażdą wizytę możesz przypisać do danego pracownika.\nOprócz daty, godziny i historii klienta do każdej wizyty możesz dodać notatkę.\nTerminarz wizyt masz zawsze pod ręką. Możesz sprawdzić go w domu lub podczas wyjazdu.\nPostaw na nowoczesny system do zarządzania salonem beauty. Wypróbuj nasz wygodny terminarz wizyt do umawiania klientów. Idź z duchem czasu.\nSkorzystaj z bezpłatnego 14-dniowego okresu próbnego!\nMój salon Zaloguj się Rejestracja\nInformacje Regulamin Polityka prywatności\nAplikacja do umawiania klientów\nCopyright © 2021 eBeauty Planner. Wszelkie prawa zastrzeżone


Przychodzi baba do... chirurga\nHome » Publicystyka » Przychodzi baba do… chirurga\nPrzychodzi baba do… chirurga\n10 lutego 2014 Paulina Ostapiuk 0 Publicystyka,\nCzy istnieje różnica między medycyną estetyczną, a chirurgią plastyczną? Czym różni się kwas hialuronowy od botoksu? Czy można się uzależnić od poprawiania mankamentów urody? O faktach i mitach dotyczących medycyny estetycznej, w rozmowie z Magdą Pypeć, kosmetolog na co dzień pracującą w prestiżowej klinice Medi Derm.\nPaulina Ostapiuk: Czym się różni medycyna estetyczna od chirurgii plastycznej?\nMagda Pypeć (Klinika MediDerm):\n[moduleplant id=”1019″ id_article=”7955″ ]\nKorzystanie z zabiegów medycyny estetycznej i chirurgii plastycznej nadal jest tematem tabu, zwłaszcza jeśli chodzi o osoby publiczne. Jak Pani myśli, dlaczego?\nW dzisiejszych czasach to media kreują wizerunek idealny. To jak mamy się ubierać, wyglądać i żyć. Osoby medialne przedstawiane są w telewizji i gazetach jako nienagannie ubrane, uczesane i wiecznie młode. Często to bycie „wiecznie pięknym i młodym” staje się obsesją. Jasne, że lepiej być pięknym z natury – od zawsze, niż przyznać się do poprawiania mankamentów swojego wyglądu i zostać za to publicznie obśmianym. Medycyna estetyczna daje pewne możliwości, tak jak fryzjer – podcinanie włosów, stosowanie maseczek odżywczych czy farbowanie jest czymś normalnym, o czym się nie dyskutuje. Myślę, że jeżeli człowiek chce poprawić lub skorygować niedoskonałości swojego wyglądu, a tym samym poprawić sobie komfort i jakość życia, nie powinien tego ukrywać. Zachowując oczywiście w tym „upiększaniu” zdrowy rozsądek. Każdy z nas chciałby poprawić w sobie przynajmniej jedną rzecz. Wypierając się tego, wypieramy się własnego „ja” i oszukujemy zarówno siebie jak i otoczenie.\nCzy Pani zdaniem coraz więcej kobiet korzysta z tego typu usług?\nZdecydowanie coraz więcej kobiet korzysta z usług zarówno lekarza medycyny estetycznej jak i kosmetologa. Na przestrzeni lat świadomość kobiet oraz oczekiwania wobec ich wyglądu znacznie wzrosły. Postępujący rozwój medycyny estetycznej i kosmetologii sprawił, że preparaty pojawiające się na rynku są coraz lepsze jakościowo, dają imponujące rezultaty, a ich różnorodność i dostępność pozwoliły na większą przystępność finansową, a tym samym poszerzyły grono odbiorców. Korzystanie z usług medycyny estetycznej zaczęto postrzegać jako inwestycję i dbanie o siebie, a nie fanaberię.\nPani klientkami są kobiety w jakim przedziale wiekowym?\nJest to bardzo zróżnicowane. Przychodzą zarówno osoby bardzo młode, we wczesnym albo późniejszym okresie dojrzewania mając na przykład problemy z trądzikiem, które leczymy między innymi peelingami medycznymi, jak i kobiety dojrzałe, nastawione na zabiegi liftingujące, poprawiające jakość i gęstość skóry. Moimi klientkami często są również młode mamy, które pragnął poprawić wygląd niektórych partii ciała po ciąży – zmniejszyć lokalnie utrzymujące się otłuszczenie lub zlikwidować pozostałe po ciąży rozstępy.\nZabiegi jakiego typu Pani zdaniem są najbardziej popularne?\nOdpowiedź na to pytanie jest podobna jak na poprzednie. Wszystko zależy od przedziału wiekowego. U młodszych pacjentów najbardziej powszechne są zabiegi przeciwtrądzikowe, zarówno u chłopców jak i dziewczyn. Po 28 roku życia zaczynają się zabiegi nawilżające, dotleniające oraz ujędrniające ciało. Wśród kobiet dojrzałych dominują liftingi, zabiegi depigmitujące – usuwające przebarwienia (np. plamy starcze) oraz również ujędrniające na ciało. Natomiast bez względu na wiek, ogromną popularnością cieszy się epilacja, czyli trwałe usuwanie owłosienia. Naszymi pacjentkami są nawet małe dziewczynki, przychodzące z mamami, ponieważ nadmierne owłosienie jest problemem wytykanym przez rówieśników w szkole lub na przykład na basenie. Osoby te często są w okresie „burzy hormonalnej” i zabiegi usuwania owłosienia w ich przypadku nie są tak skuteczne jak u osób dojrzałych, ale pozwalają znacznie zminimalizować problem.\nCzym się różni botoks od kwasu hialuronowego?\nBotoks, czyli inaczej toksynę botulinową najczęściej aplikuje się w obrębie górnej połowy twarzy, to znaczy w okolice brwi, czoła, zewnętrznego kąta oka (tzw. kurze łapki). Rzadziej w okolice ust, brody, szyi. Botoksem leczy się np. nadpotliwość, migreny, oraz szczelinę odbytu.\nKwasem hialuronowym wypełnia się bruzdy nosowo-wargowe, dolinę łez, poprawia się nawilżenie i kontur ust. Kwas hialuronowy podaje się również wykonując tak zwaną wolumetrię twarzy.\nJeszcze parę lat temu uważano, że wstrzykiwanie botoksu zarezerwowane było dla kobiet dojrzałych. Z moich obserwacjo wynika, że coraz młodsze osoby korzystają z tego zabiegu. Czy istnieje jakaś granica wiekowa? Czy 20-latka może już o tym myśleć, czy to jednak przesada?\nOsoby niepełnoletnie nie wykonają zabiegu, chyba, że przyjdą z opiekunem. Sztywnej granicy nie ma, nikt nigdy jej nie wyznaczył. Wszystko zależy od potrzeb i oczekiwań pacjentów. Jeśli pacjent uzna, że botoks jest mu potrzeby, to go po prostu zrobi, naturalnie pod warunkiem, że lekarz widzi przeciwskazań. Teraz „ w modzie” jest subtelny efekt. Rzadko kiedy kobiety decydują się na wygląd „maski” lub usta jak u Kaczora Donalda. Takie efekty, a raczej defekty psują markę i opinię lekarza.\nZdarza się, że pomijając aspekty zdrowotne odmawia się pacjentce wykonania zabiegu?\nTak, często się tak zdarza. Na przykład wtedy kiedy pacjentka ma oczekiwania, które zamiast wyeksponować jego piękno lub poprawić wygląd, mogą doprowadzić do powstania karykatury. Lekarze są od tego, żeby doradzić i dopasować zabieg indywidualnie do pacjenta, zgodnie z jego oczekiwaniami. Czasami lepiej przyjść na wizytę dwa razy i robić coś stopniowo, niż mieć efekt przerysowany, który nas niezadowoli, a wręcz przeciwnie – zniechęci.\nBardzo popularnym ostatnio zabiegiem jest wstrzykiwanie kwasu hialuronowego w usta. U wielu kobiet można zaobserwować tzw. „efekt glonojada”. Czy to wina lekarza, który źle wykonał zabieg?\nKorzystając z zabiegów medycyny estetycznej powinniśmy zachować umiar. Należy o tym pamiętać. Zdarzają się pacjentki, które o tym zapominają. Większość lekarzy nie chce wykonywać zabiegów, które zamiast upiększać zaburzają ogólne normy, ponieważ to psuje ich markę. Czasami jednak na prośbę pacjenta wykonuje się zabieg i efekt jest po prostu przerysowany. Wszystko jest kwestią gustu, a o tym się nie dyskutuje (śmiech).\nCzy według Pani istnieje coś takiego jak starzenie się z godnością?\nKażdy ma inne zdanie na ten temat. Ja uważam, że jest to po prostu zaakceptowanie procesów, które zachodzą wraz z upływem czasu, jednakże z zachowanie dbałości o siebie samych, na tyle na ile jesteśmy zainwestować w siebie, aby opóźnić i zminimalizować zachodzenie tych procesów.\nCzy na korzystanie z usług Państwa kliniki mogą pozwolić sobie tylko osoby zamożne?\nDzisiejsza medycyna estetyczna oferuje tak różnorodną i szeroką paletę zabiegów w różnych przedziałach cenowych, że staje się dostępna dla coraz szerszego grona odbiorców\nCzy mężczyźni są również klientami Państwa kliniki?\nTak, jak najbardziej. Przychodzą na różnego typu zabiegi. Najczęściej są to zabiegi usuwające owłosienie, przeciwtrądzikowe, usuwające drobne zmiany skórne, czy chociażby leczenie łysienia, jak również redukujące zmarszczki: botoks czy kwas hialuronowy, zabiegi laserowe: zamykanie popękany naczynek, rumienia, redukcja blizn, odmładzanie laserowe oraz zabiegi redukujące nadmiar tkanki tłuszczowej np.: z brzucha czy podbródka jak liposukcja laserowa. Na szczęście korzystanie z zabiegów medycyny estetycznej nie już postrzegane jako niemęskie.\nRozmawiała: Paulina Ostapiuk, fot. mediderm.com.pl


Canon EF 24-105 mm f/4 IS II USM - lepsza optyka, wydajniejsza stabilizacja | Fotopolis.pl\nKolejnym z zaprezentowanych dziś szkieł Canona jest druga generacja uniwersalnego zooma 24-105 mm. Oprócz układu optycznego, usprawniono między innymi stabilizację.\nNiestety, podobnie jak w przypadku zaprezentowanego dziś nowego modelu 16-35 mm, tutaj też mamy do czynienia ze znacznie większymi gabarytami niż w przypadku poprzednika - 118 x 83,5 mm i 795 g w porównaniu z 107 x 83,5 mm i 670 g. Chcielibyśmy, by było odwrotnie.\nObiektyw trafi na rynek pod koniec października w cenia $1,099. Polskiej ceny na razie nie znamy.


Rozmowa uczniów VII LO z prof. Jerzym Sampem. Zostawić jakiś ślad po sobie... - VII Liceum Ogólnokształcące\nRozmowa uczniów VII LO z prof. Jerzym Sampem. Zostawić jakiś ślad po sobie...\nNasi uczniowie - Adriana Archacka i Adam Majewski, wybrali się z wizytą do absolwenta naszej Szkoły - pana Jerzego Sampa - profesora Uniwersytetu Gdańskiego, pisarza, publicysty, zajmującego się głównie problematyką pomorską. Jest on autorem książek takich, jak: „Smętek”, „Z woli morza”, „Legendy gdańskie”, „Gdańsk prawie nieznany”, „Miasto czterdziestu bram” i innych. Przeprowadzili z Nim interesującą rozmowę, którą we fragmentach przytaczamy.\nCzy pamięta Pan swój pierwszy dzień w naszej Szkole?\nProf. J. Samp: Bywałem w tej Szkole od małego dziecka. Mając cztery czy pięć lat byłem świadkiem matury mojego najstarszego brata. Zdawano ją w świetlicy mieszczącej się w drewnianym baraku przy kościele pod wezwaniem św. Ignacego. Wtedy gmach Siódemki przy Smoleńskiej był dopiero w budowie. Mój drugi brat zdawał maturę już w nowym budynku. W tym czasie dostać się do VII LO nie było łatwo. Jedna trójka na świadectwie ze szkoły podstawowej przekreślała szanse ucznia na naukę w tym liceum. Trzeba podkreślić, że Siódemka w tamtym czasie stała na wysokim poziomie, wyróżniała się wśród innych szkół średnich. Dyrektorem wówczas był śp. Leon Lewicki, który uczył mnie geografii. Przekroczywszy próg Szkoły, nie czułem się w niej obco. Także i dlatego, że wówczas nie traktowano źle nowo przybyłych. Moja córka, która kończy w tym roku pierwszą klasę w I LO, opowiadała mi, jaki jest los tzw. „kota”.\nCzy mógłby Pan scharakteryzować siebie jako ucznia?\nProf. J. Samp: Oprócz przedmiotów, które preferowałem, miałem też takie, których zdecydowanie nie lubiłem i te starałem się omijać. Od początku nauki moja pozycja była ugruntowana, wiązało się to z moją pasją. Koledzy ironicznie nazywali mnie „Matejką”, ponieważ bardzo dużo rysowałem. Chętnie pracowałem przy wszystkich akademiach, jakie w tamtym czasie organizowano. Z okazji kolejnych rocznic Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej, 1 Maja, Dnia Nauczyciela robiłem dekoracje, rysunki, godła narodowe. Wykonywałem to wszystko z wielką przyjemnością, bo miałem okazję zajmować się tym, co lubię, zamiast uczęszczać na lekcje matematyki czy fizyki.\nJak Pan wspomina przygotowania do matury?\nProf. J. Samp: Wiadomo było, że niektórzy z nas byli lepszymi humanistami, inni - matematykami. Klasa spontanicznie podzieliła się na kilka takich grup, które uczyły się intensywnie, bez żadnych nakazów z góry. Obowiązkowo zdawało się wtedy język polski i matematykę, a następnie język obcy (język rosyjski lub angielski) i przedmiot dodatkowy - ja wybrałem historię.\nUczyliśmy się więc wspólnie u mnie lub u któregoś z kolegów w domu. Panowała rodzinna atmosfera, nasze mamy dbały o to, aby nam niczego nie zabrakło. Łączyliśmy przyjemne z pożytecznym i to dało świetne rezultaty. Oczywiście byliśmy przygotowani również na jakieś szczególne środki pomocy, tzw. ściągawki (tak jak to zawsze było i jest w szkole), ale nie przypominam sobie, żebyśmy musieli z tego korzystać.\nGdzie odbywała się Pańska studniówka?\nProf. J. Samp: Studniówka była w szkole. Pięknie udekorowaliśmy aulę (byłem jedną z tych osób, które robiły dekorację), przygotowaliśmy program kabaretowy. Tańczyliśmy w rytm przebojów Beatlesów, Rolling Stones’ów. Na studniówce byli także nasi rodzice. Nie było alkoholu, poza symboliczną lampką szampana. Bardzo przyjemnie wspominam bal studniówkowy.\nJacy nauczyciele Pana uczyli i jak Pan ich wspomina?\nProf. J. Samp: Moim nauczycielem języka polskiego był pan Józef Kloc. Szalenie wymagający, nietuzinkowy, apodyktyczny, ale potrafiący nauczyć swojego przedmiotu. To, że poszedłem na studia polonistyczne, w dużej mierze było rezultatem wpływu mojego polonisty, którego wszyscy straszliwie, wręcz panicznie, się bali. Była to osoba raczej nie lubiana. Natomiast ja, widząc swoje zaległości (np. z gramatyki, której w szkole podstawowej praktycznie nie było), postanowiłem pokazać mojemu poloniście, że stać mnie na wiele.\nMoim wychowawcą był pan Bolesław Śniegowski, który uczył nas fizyki i matematyki. Był przezacnym człowiekiem, który jednak budził lęk, przede wszystkim wśród leniuchów. Był bardzo wymagający i zapamiętaliśmy go jako tego, który absolutnie nie tolerował chamstwa i nieuczciwości.\nJakie wydarzenia ze szkolnych lat pozostały w Pana pamięci?\nProf. J. Samp: Pamiętam kilka incydentów, związanych z ówczesną sytuacją polityczną. Był to czas słynnego orędzia biskupów polskich do biskupów niemieckich, zawierającego słowa: Wybaczamy i prosimy o wybaczenie. Wtedy dyr. Lewicki, który był bardzo religijny, jakby na przekór swojemu sumieniu, musiał zorganizować akademię potępiającą to posunięcie polskich biskupów. Uczniowie z ogromnym zażenowaniem przyglądali się tej uroczystości.\nPodobna sprawa wynikła w roku 1966, w czasie obchodów Milenium Chrztu Polski, gdy odbywały się wielkie uroczystości religijne w Katedrze Oliwskiej i w Bazylice Mariackiej. Dano nam wtedy do zrozumienia, że nie będzie żadnych zwolnień z lekcji. Na przekór temu zarządzeniu poszedłem na uroczystości z udziałem Prymasa Tysiąclecia. Nie przypominam sobie, żeby spotkały mnie za to jakieś dotkliwe kary. Jeśli ktoś miał odwagę cywilną, by przyznać się do swojej wiary, to wystarczyło zaświadczenie rodziców, potwierdzające udział w mszy świętej.\nInna historia, którą pamiętam, miała miejsce w marcu 1968 roku. My, uczniowie braliśmy udział w protestach studenckich przed Politechniką Gdańską, zdając sobie sprawę z konsekwencji: określeni przez władze jako wywrotowcy i chuligani mogliśmy na zawsze mieć zamkniętą drogę na studia.\nCzy utrzymuje Pan kontakt z koleżankami i kolegami z liceum?\nProf. J. Samp: Utrzymuję kontakt z pewnym gronem osób, które są gdzieś w tej orbicie, w której ja się obracam. Ale np. koleżanki, która jako młoda dziewczyna była w Iraku, nie widziałem od matury. Wiem tylko, że zrobiła karierę jako architekt i pracuje w USA. Jest też kilka osób, których nigdy po maturze nie spotkałem, są też takie, które, niestety, już nie żyją.\nCzuję się zaszczycony, gdy moi dawni znajomi przychodzą na moje spotkania autorskie, promocje książek. Jest to bardzo sympatyczne i cieszę się z tego wielce.\nJakie były początki Pańskiej pracy pisarskiej?\nProf. J. Samp: Przygotowywałem się do studiów plastycznych i czytałem wiele recenzji, np. z miesięcznika „Litery”, z którym współpracowałem już w liceum. Jeden z pierwszych moich artykułów dotyczył mankamentów wychowania estetycznego. Oczywiście te pierwsze próby były nieudane, amatorskie.\nNatomiast od dzieciństwa chciałem coś zrobić dla Gdańska. To miasto traktowałem jako taki baśniowy poemat o architekturze, o malarstwie, o wodzie, o mentalności dawnych gdańszczan. Trafiłem na wspaniały grunt - moi dziadkowie mieszkali w domu z mansardowym dachem na Starówce, w takim samym domu urodził się mój ojciec. I choć tego domu dziś nie ma (został zburzony w 1945 roku), to zawsze miałem w pamięci te miejsca, naznaczone tradycją rodzinną. Uznałem, że jest moją powinnością robić to, czego nie mogli robić, z różnych powodów, mój ojciec i dziadek. Chciałem opisywać Gdańsk, powracać, rekonstruować wydarzenia z jego historii.\nWiele zawdzięczam Lechowi Bądkowskiemu, wspaniałemu pisarzowi, który zainteresował się mną, gdy byłem jeszcze studentem I roku. To właśnie Lech Bądkowski utorował mi drogę do mediów. Kiedyś było bardzo trudno opublikować cokolwiek, czasopisma nie zabiegały o współpracowników tak, jak ma to miejsce dzisiaj.\nJaki wpływ, według Pana, wywiera położenie Siódemki na popularność i renomę szkoły?\nProf. J. Samp: Gdy byłem uczniem, nie było czegoś takiego jak ranking szkół. Dzisiaj widać wyraźnie, że są szkoły uprzywilejowane (mam tu na myśli gdyńską Trójkę, „Topolówkę” i szkoły z tradycjami, jak np. Jedynka czy oliwska Piątka). Szkoły mieszczące się na peryferiach, mają z reguły inną opinię, która często okazuje się nie bezpodstawna. Od ponad dwudziestu lat uczestniczę w egzaminach wstępnych na polonistykę Uniwersytetu Gdańskiego i uważam, że Siódemka nie ma powodów do kompleksów. Uczniowie tego liceum są świetnie przygotowani do studiów polonistycznych, historycznych, filologicznych. Stereotypowe wyobrażenia często są krzywdzące, a wynikają po prostu z niewiedzy. Między innymi moja monografia poświęcona Oruni pokazała, że ta dzielnica miała kiedyś kapitalną przeszłość, wspaniałą historię. Wydaje mi się, że w pewnym sensie ta książka spełniła swoje zadanie, bo wiele osób szeroko otworzyło oczy, widząc zupełnie inną przeszłość kulturalną tej miejscowości. Peryferyjność to określenie bardzo względne. Często tak bywa, że wszystko co cenne, jest właśnie na peryferiach. Zgodnie z regułą „obwarzanka” - to, co najsmaczniejsze jest dookoła, a w środku - pusto.\nCzy, Pańskim zdaniem, polska szkoła rozwija ucznia?\nProf. J. Samp: Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, bo nie ma czegoś takiego jak „polska szkoła”. Jest może polska szkoła tańca, może jakieś polskie szkoły architektoniczne, ale nie można mówić o polskiej szkole, mając na myśli oświatę. Szkół jest tyle, ile jest koncepcji - mamy więc szkoły autonomiczne, społeczne, eksperymentalne.\nMyślę, że w porównaniu ze szkołami innych krajów nasze szkolnictwo przygotowuje solidniej. Jeśli uczeń ma motywację, to rzeczywiście osiągnie efekt. Jednak rozmaite eksperymenty prowadzone przez MEN, dotyczące programów nauczanie, sposobów przeprowadzania egzaminów maturalnych, wzbudzają kontrowersje. Myślę, że takie eksperymenty można porównać do wiwisekcji na żywym organizmie. Są one szkodliwe. Nie przynoszą szkole niczego dobrego, bo wiążą się z ciągłymi zmianami.\nJaki, według Pana, powinien być współczesny nauczyciel?\nProf. J. Samp: Od dwudziestu, powiedzmy - dwudziestu pięciu lat stykam się ciągle z nauczycielami i kandydatami na nauczycieli. Myślę, że człowiek decydujący się na pracę w szkole nie może traktować swojej profesji jak zło konieczne, musi być nauczycielem z powołania. Metody nie są tu tak istotne. Zarówno nauczyciel rygorystyczny jak i liberalny może osiągnąć znakomite efekty. Człowiek, który wykonuje swój zawód z pasją, zawsze znajdzie optymalną metodę, by osiągnąć właściwy efekt.\nCzy uważa pan, że młodzież potrzebuje autorytetów? Kim trzeba być, by stać się autorytetem dla młodzieży?\nProf. J. Samp: Oczywiście, że autorytety są potrzebne. Ale często są fałszywe, opierają się na chwilowej sławie. Ja miałem szczęście trafić na tak wielki autorytet moralny, jakim był Lech Bądkowski, człowiek wielkiej prawości, również w sensie politycznym, pierwszy doradca Lecha Wałęsy, mediator w rozmowach sierpniowych 1980 roku. Był prześladowany i zaszczuwany przez ówczesne władze i milicję. Miałem okazję poznać jeszcze paru innych ludzi tej miary co Lech Bądkowski.\nJeśli nie ma autorytetów, to nie ma się do czego odwoływać - w dziedzinie moralności, nauki, sztuki. Pozostaje pustka.\nZajmuje się Pan w swej pracy zagadnieniem tzw. „małych ojczyzn”. Czy młodzi gdańszczanie odczuwają przywiązanie do swego regionu?\nProf. J. Samp: Myślę, że fakt, że jest się gdańszczaninem, jest nobilitacją. A jeśli ma się jeszcze wielopokoleniowy rodowód gdański - tak jak to jest w moim przypadku - to ma się monopol na Gdańsk. Zawsze mówię swojemu synowi, że to szalenie zobowiązuje. Trzeba coś z siebie dać temu miastu i ja staram się to robić, na ile potrafię.\nNiektórzy twierdzą, że dopiero Milenium wywołało taką falę zainteresowania Gdańskiem, a więc że jest ono wymuszone okolicznością. Ja natomiast twierdzę, że nikt nikogo nie zmusza do uczestnictwa w obchodach Milenium, a jednak sala mieszczańska w Ratuszu pęka w szwach podczas spotkań z ludźmi nauki, kultury, m.in. również podczas moich wykładów zatytułowanych „Colloquia Millenaria”. Podczas takich spotkań ludzie młodzi stanowią większość audytorium - i to właśnie jest fenomenalne. O obliczu miasta czy Polski decydować będzie elita, a elitę tworzy nie ta młodzież, która odwiedza puby, nudzi się w dyskotekach, lecz ci, którzy interesują się swoim miastem i tym, co się w nim dzieje. Elity zawsze tworzyły atmosferę, kulturę, decydowały o charakterze przyszłości miasta czy regionu. Myślę, że po latach nastąpiło przebudzenie - młodzi sięgają do własnych korzeni, chcą mieć świadomość, że nie są ludźmi znikąd, szukają swoich małych ojczyzn. I jest to zjawisko, na szczęście, postępujące.\nO autentycznym zapotrzebowaniu na poznanie Gdańska, jego tradycji i wielkiej historii świadczy na przykład fenomenalna wprost frekwencja w Muzeum Narodowym na wystawie zatytułowanej „Aurea Porta Rzeczypospolitej”.\nJakie widzi Pan perspektywy dla Oruni?\nProf. J. Samp: To jest zabawa w profetyzm. Ja osobiście sądzę, że przed Orunią, jako wrotami Gdańska, stoi wielka przyszłość. Nie byłaby tą biedną, brudną dzielnicą, jaką stała się po 1852 roku, gdyby nie linia kolejowa, która zdekomponowała zupełnie jej układ urbanistyczny. Idąc do Siódemki, przechodzimy przez przejazd kolejowy, lecz nie każdy wie, że jest to cmentarz przecięty na dwie części linią kolejową. Siódemka stoi na gruntach należących niegdyś do rodziny Shopenhauerów - był tam wielki, piękny park.\nBliskość Gdańska spowoduje, że tereny te staną się znowu atrakcyjne.\nW jakim stopniu, według Pana, zmieniło się VII LO, od czasu gdy odbierał pan świadectwo maturalne?\nProf. J. Samp: Prawdę mówiąc, wszystko się zmienia - cały Gdańsk jest już zupełnie innym miastem. Jeżeli chodzi o Siódemkę, to zmieniła się sylwetka szkoły, ponieważ dobudowano jakby dwa skrzydła drugiego piętra. Wycięto także graby, które rosły obok budynku, gdy byłem uczniem. Wówczas szkoła nie posiadała jeszcze swojego patrona. Zabiegałem o to, żeby został nim Józef Wybicki, bardzo związany z tą dzielnicą - kształcił się przez oosiem lat w kolegium jezuickim na Starych Szkotach. Teraz Siódemka ma swój sztandar, swego patrona, którego okazałe popiersie, wykonane zresztą przez mojego brata Wawrzyńca, zdobi hall szkoły.\nInne zmiany dotyczą systemu pracy w szkole - inaczej wyglądają lekcje, inne są nawet oceny. Muszę dodać, że poznałem Siódemkę także z drugiej strony - pracowałem tu prawie 2 lata jako nauczyciel, jednocześnie prowadząc zajęcia na uniwersytecie. Bardzo miło wspominam ten okres.\nDziękujemy Panu bardzo za spotkanie i rozmowę.\nProf. J. Samp: Dziękuję również i chciałbym życzyć wszystkim uczniom, żeby robili to, co robią i robili to z pasją. Jeżeli coś się robi z pasją i bez kompleksów, to nie ma znaczenia, czy jest to Siódemka czy Trójka. Nie ma lepszych czy gorszych szkół, dzielnic. Są natomiast różne warunki i różne motywacje. Chciałbym życzyć uczniom, żeby tam, gdzie jest to jeszcze możliwe, w szkołach, w klasach tworzyły się relacje wręcz rodzinne, rodzinna atmosfera. I aby potem te kontakty nie wygasały razem z rozejściem się po maturze, bo jest to jednak parę wspólnych lat w życiu i to lat bardzo ciekawych. Żeby traktowali szkołę nie jako przechowalnię, ale jako ważny etap w życiu, który należy dobrze przeżyć. Ile się z siebie da, tyle się potem weźmie i dlatego życzyłbym dużej inicjatywy twórczej, ciekawych pomysłów. Życzę także, aby uczniowie Siódemki starali się zostawić jakiś ślad po sobie.\nM. Czapiewska, D. Gałecka, T. Górzyńska-Frask, J. Rabczuk, M. Rautenbeg\nDzieje w sercach zapisane... (str. 78), wydawnictwo TAST


Masz problem z patriotyzmem, wstydzisz się tego słowa? Patriotyzm wstydu nie przynosi. Takie będą Rzeczypospolite… - WNET.fm\nArtykuł Tadeusza Puchałki pt. „Patriotyzm wstydu nie przynosi” na s. 12 czerwcowego „Śląskiego Kuriera WNET” nr 48/2018, wnet.webbook.pl


Usługi rozbiórkowo-wyburzeniowe to zadanie, które trzeba zlecić profesjonalnej firmie – Cavalier\nWrzesień 9, 2019 admin budownictwo 0\nBudownictwo to nie tylko stawianie nowych, potrzebnych gmachów, mieszkań czy elementów infrastruktury, ale i wyburzanie, usuwanie starych i niepotrzebnych. Przyczyny wyburzeń i rozbiórek mogą być różne – czasami jest to chęć oczyszczenia terenu i zrobienia miejsca na nową inwestycję, czasami całkowita zmiana charakteru użytkowego miejsca, a czasami po prostu prace tego typu są związane z bezpieczeństwem, gdyż stara konstrukcja czy budynek mogą grozić zawaleniem w każdej chwili.\nZatrudnienie profesjonalnej firmy wyburzeniowej jest konieczne\nNie jest absolutnie żadną tajemnicą, że do wyburzania i rozbiórek musi zostać zatrudniona profesjonalna firma i najlepiej, żeby była to firma z dużym doświadczeniem w tego typu pracach. Na szczęście praktycznie każde przedsiębiorstwo, które oferuje usługi wyburzeniowe Szczecin oraz usługi rozbiórkowe Szczecin, ma w sieci swoją stronę internetową, na której możemy zapoznać się z metodami pracy takiej firmy oraz oczywiście z jej konkretniejszą ofertą.\nGeneralnie rzecz biorąc, profesjonalna firma wyburzeniowa powinna mieć własne zaplecze pojazdów technicznych, a nie tylko je na przykład wynajmować. Mowa tu o takich pojazdach jak koparki gąsienicowe lub kołowe, spycharki, ciężarówki i tym podobne. To samo zresztą dotyczy profesjonalnych narzędzi, jak młoty hydrauliczne czy szczęki krusząco-tnące.\nOczywiście, maszyny te powinni obsługiwać operatorzy z wieloletnim doświadczeniem w rozbiórkach i wyburzaniu, którzy posiadają wszelkie niezbędne kursy i kwalifikacje. Dobra ekipa podejmie się praktycznie każdego zlecenia wyburzania i rozbiórki, poczynając od małego domu-pustostanu, aż po hale magazynowe, budynki przemysłowe czy nawet mosty.\nOczywistym jest także, że do każdego zlecenia powinni oni podchodzić indywidualnie i zastosować rozwiązania dla danego typu pracy. Przed rozpoczęciem pracy konieczny jest zresztą profesjonalny projekt wyburzeniowy. Projekt taki obejmuje nie tylko dokładne wymiary i plan budynku, materiały użyte do konstrukcji i szczegóły budowy, ale także charakterystykę otoczenia. Trzeba bowiem pamiętać o tym, że wyburzone powinno zostać tylko to, co planowane i absolutnie ekipa nie może uszkodzić niczego dookoła.\nNajpopularniejsze metody rozbiórek\nGeneralnie rzecz biorąc, zazwyczaj stosuje się dwie główne metody rozbiórki. Pierwszą z nich jest tak zwane wyburzanie tradycyjne sprzętem ciężkim (koparki i spycharki), a drugą jest metoda hydrauliczna, gdzie konstrukcję budynku kruszy się po kawałku. Ekipa rozbiórkowo-wyburzeniowa powinna też wziąć na siebie uprzątnięcie terenu rozbiórki oraz wywóz niepotrzebnych materiałów już po wykonaniu zlecenia.


Zamość: Nastolatkowie na rowerach zderzyli się z citroenem. Byli nietrzeźwi – Regionalny Dziennik Internetowy – roztocze.net\nFlesz | ZamośćRedakcja4 maja 2018 FACEBOOK | 0 Twitter E-mail Skopiuj link\nTrzech niepełnoletnich rowerzystów przejeżdżając chodnikiem przez skrzyżowanie zderzyło się z kierowcą citroena. Byli nietrzeźwi.\nWczoraj tuż przed godziną 23:00 dyżurny zamojskiej policji otrzymał informację o potrąceniu trzech rowerzystów.\n–Do zdarzenia doszło na skrzyżowaniu ulicy Wierzbowej z ulica Wyszyńskiego. Ze wstępnych ustaleń policjantów wynika, że jadący ul. Wierzbową kierowca citroena dojeżdżając do ul. Wyszyńskiego zderzył się z jadącymi chodnikiem rowerzystami. Jednośladami jechali trzej młodzi chłopcy w wieku 15, 16 i 17 lat. Przeprowadzone przez policjantów badanie wykazało, że byli nietrzeźwi. Najwięcej, bo ponad promil alkoholu miał w organizmie 16-latek z Zamościa i to on właśnie został przewieziony do szpitala. Na szczęście po badaniach okazało się, że w wyniku zderzenia z pojazdem nie odniósł poważniejszych obrażeń.– informuje asp. Dorota Krukowska – Bubiło z KMP w Zamościu.\n15-latek z Zamościa i jego 17-letni kolega z gminy Miączyn zostali oddani pod opiekę rodziców. Całą trójkę młodzieńców czeka spotkanie z sędzią Sądu Rodzinnego i Nieletnich. Będą musieli wytłumaczyć dlaczego będąc osobami nieletnimi znajdowali się pod działaniem alkoholu i skąd wzięli alkohol. Sąd Rodziny zajmie się również sprawą jazdy przez chłopców rowerami w stanie nietrzeźwości i zdecyduje jaki środek karny będzie dla nich odpowiedni.\nPolicjanci zbadali również trzeźwość kierującego citroenem. Badanie wykazało, że 62-latek z Zamościa był trzeźwy.\nTagi, hashtagi i słowa klucze: citroen, nastolatkowie, policja, rowerzyści


Wrzesień | 2010 | Dziennik pisany dniem\nMiasta na wzgórzach – San Marino i Asyż\n11 września 2010 – 12:02\nNapisane w Podróże\nDrugi etap mojej wyprawy to zwiedzanie górskich miast – San Marino i Asyżu. San Marino to stolica państwa o tej samej nazwie; państwo jest enklawą otoczoną Włochami. Nazwa pochodzi od świętego Marinusa, który w 301 r. uciekając przed prześladowaniami Dioklecjana, jakich doznawał jako chrześcijanin, założył osadę na Monte Titano. San Marino jest państewkiem górskim, najwyższy punkt to wspomniane Monte Titano – 749 m n.p.m, o powierzchni 61 km kw. Liczba ludności wynosi ok 30 000. San Marino szczyci się, że jest najstarszą republika na świecie.\nWolna wspólnota ukształtowała się w X w. W 1243 r wybrano po raz pierwszy 2 kapitanów-regentów, którzy są głowami tego państwa. Urząd ten przetrwał do dzisiaj. Od 1600 r San Marino ma pisaną konstytucję, aktualną do dziś. W XIX w. mieszkańcy sprzeciwili sie przyłączeniu do państwa włoskiego,zazdrośnie strzegąc swej niepodległości. W godzinach porannych dane nam było wkroczyć do miasta San Marino przez brame św Franciszka.\nZrobiliśmy to po zgodzie barwnie ubranego policjanta, którego jedynym chyba obowiązkiem jest wpuszczanie turystów do miasta. Miasto w całości otoczone jest potężnymi murami, pozostałość z czasów średniowiecza. Zaraz za bramą po prawej stronie stoi budynek, w którym mieści się Muzeum Tortur. Nasza przewodniczka pani Ania poinformowała nas, że w czasie wolnym można zwiedzić to muzeum. Ja niezdecydowałem się. Bardziej żądny byłem widoku płynu w szklanej butelce niż makabrycznych urządzeń do zadawania bólu ludziom. Oglądanie grodu przypominało trochę podejście na Kalwarię Zebrzydowską. Tyle tylko, że tam szło się cały czas prosto do góry. A tutaj uliczki szerokie na 3-4 metry pieły się w górę zakręcając w lewo lub prawo. Budynki i drogi przodkowie obecnych mieszkańców zbudowali z kamienia. Barwa jego była jasnoszara.\nNasze zwiedzanie rozpoczęliśmy od Groty Kuszników, miejsca gdzie corocznie odbywają się turnieje kusznicze. Sam Marino od wieków słynie z wojowników posługujących się tą bronią. Następnie widzieliśmy kościół św Piotra, gdzie mają znajdować się szczątki św Marinusa. Jeszcze wyżej znajduje się Palazzo Pubblico – Ratusz, który jest siedzibą władz. Gotycki budynek trzy kondygnacyjny zwieńczony jest wieżą zegarową. Charakterystycznym elementem są blanki nad dachem. Ratusz pełen uroku szczególnie ładnie prezentuje się gdy stanie w odpowiednim miejscu na placu. Wtedy gmach stoi w tle prześlicznego górskiego krajobrazu. A propos krajobrazu to powyżej jest taras widokowy w kierunku wschodu. Co prawda „światła ze Wschodu ” dostrzec nie można, za to widzi się całe państwo, a nawet Riwierę Adriatycką. Niebieskie tło przy horyzoncie to Adriatyk.\nNajwyżej usytuowane, dominują nad miastem, są trzy wieże w tym najsłynniejsza La Rocca o Guita. W średniowieczu miejsce nie do zdobycia. Czas wolny przeznaczylem na zakupy. Nie mogłem odmówić sobie kupna kubka z barwami Juventusu. Kupiłem parę kropelek w szklanym butelkach aby było co degustować w jesienne wieczory. No i oczywiście nie zapomniałem o drobiazbu dla mojej lepszej połowy.\nNa drugą część dnia przypadło oglądanie Asyżu. Wcześniej jednak przemieżaliśmy autokarem drogi Umbrii, przepięknego regionu z mnóstwem zalesionych wzgórz albo pól słoneczników. Nigdy nie widzialem tego rodzaju pól więc ogromne połacie jasnożółte zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Do specyfiki Umbrii należy również to, że na wzgórzach znajdują się zameczki, a poniżej rozlokowane są miasteczka. Miasteczka, które sprawiają wrażenie jak gdyby zostały doklejone.\nTak też sprawa ma się z Asyżem. Miasto liczące 26 000 ostniało już w III w. przed Chrystusem. W średniowieczu należało do księstwa Spoleto. Pod koniec wieku XII zdobyło niezależność; w ciągłym konflikcie z lokalnym rywalem – Perugią. Od 1367 r. w Państwie Kościelnym, do państwa włoskiego Asyż został przyłączony dopiero w XIX w na fali Risorgimento. Górujący nad miastem zamek to Rocca Maggiore. Mnie budowla podobała się, ale mieszkańcom raczej nie. Warownie wzniósł książę Spoleto aby w ten sposób utrzymać władzę nad Asyżem. Po powstaniu, które przyniosło niezależność asyżanom zamek zburzono. W scenerii miasta pojawił się ponownie wraz z obcymi rządami, tym razem papieskimi. Rocca Maggiore pełniła więc funkcję taką samą jak Cytadela w XIX w dla Warszawy.\nAsyż w całości zbudowany jest z czerwonego kamienia (taka nazwa). Tak naprawdę to biały kamień z lekkim dodatkiem jasnej czerwieni. Pod wpływem promieni słonecznych biel kurczy się a przybywa czerwieni. Stojąc pod brama miejską większość grupy schowała się przed palącym słońcem pod dziko rosnącym drzewkiem. Okazało sie, że jest to drzewo laurowe. Zerwałem listek i przełamałem na pół, wydobył się cudowny aromat.\nZwiedzanie rozpoczęliśmy od Bazyliki św Klary, założycielki zakomu klarysek i przyjaciółki św Franciszka. Gotycka budowla ma bardzo ładną fasadę. Wewnątrz najcenniejszy jest krzyż św Damiana, z którego Chrystus miał wezwać św Franciszka : „ Franciszku odbuduj mój kościół„. Potem przeszliśmy przez miasto do bazyliki św Franciszka. Spacer według mnie był bardzo miły. Po drodze widziałem miejsce gdzie urodził się założyciel zakonu braci mniejszych, ratusz i świątynię Minerwy. Ratusz, o czym nie wiedziałem, był miejscem gdzie podpisano część paktu laterańskiego powołującego Państwo Watykańskie.\nNa krańcu miasta na dawnym Wzgórzu Piekielnym ( w XII w. dokonywano tam egzekucji) zbudowano w 1230 r. potężny kościół. Bazylika pod wezwaniem św Franciszkiem, tu pochowano patrona,składa się z kościoła dolnego i górnego. Do tego pierwszego idzie sie dziedzińcem z XIV w. z krużgankami. Wchodzi się przez podwójny portal z drugiej połowy XIII w. ozdobiony trzema rozetami. Dane mi było zobaczyć nie tylko główną część kościoła, ale również przylegające kaplice – kaplicę grobu św Franciszka (miejsce pochówku przez 6 stuleci było zapomniene), kaplicę św Stanisława, kaplicę św Marcina. Nazwa tej drugiej odwoluje się do jedenastowiecznego biskupa krakowskiego, który właśnie tutaj został kanonizowany.\nBazylika ozdobiona została freskami o życiu biedaczyny z Asyżu autorstwa Giotta,wielkiego malarza, bez którego trudno wyobrazić sobie malarstwo świata zachodniego. Freski przedstawiają kluczowe momenty z życia świętego m.in. wyrzeczenie się ojca i dóbr materialnych, zatwierdzenie reguły zakonnej przez papieża, kazanie do ptaków, moment śmierci. Wzruszające piękno. Mnie zafascynował ten przedstawiajacy sen papieża Innocentego III. W tym śnie wali się bazylika na Lateranie, wtedy siedziba papieska i symbol Kościoła katolickiego. Bazylikę podtrzymywał mały człowiek z odstającymi uszami, w ubogim habicie. Tym człowiekiem był św Franciszek. Za ołtarzem głównym z 1250 r. widziałem trzy inne freski Giota – alegorie ślubów zakonnych. Alegoria Ubóstwa, Czystości, Posłuszeństwa.\nOprowadzał nas po bazylice franciszkanin, Polak. Muszę stwierdzić, że zawiodłem się na tym przewodniku strasznie. Beznamietnie mielił informacje o świętym Franciszku bez żadnego zaangażowania. O próbie wyjasnienia fenomenu patrona nie wspominając. Przecież biedaczyna z Asyżu to nie tylko wyrzeczenie sie bogactwa. Był przeciez mistykiemi pierwszym wzywającym do poszanowania dla przyrody. Szczególnie denerwujace było ciągłe popędzanie jakby chciał jak najszybciej odhaczyć mało ważną czynność. Jesli czyni tak franciszkanin w Asyżu (!) to nasuwa się pytanie o moc jego powołania.\nNa koniec zwiedzaliśmy Bazylikę Matki Boskiej Anielskiej. Świątynia zbudowana ostatecznie w XVIII w . jest ogromna, 126 m długości, 65 m szerokości, 75 m wysokości. Na połączeniu nawy głównej z transeptem ( nawa boczna) znajduje się naważniejszy obiekt – Porcjunkula. Porcjunkula ( Częsteczka) to kaplica z X wiekuo wielkości ok 12 m kw. Porcjunkula była często nawiedzana przez św Franciszka i w tym miejscu umarł. A umarł tak jak sie narodził – nago. Obok bazyliki mamy Ogród Różany z różami bez kolców.\nAsyż, który spodobał mi się tak jak San Marino zadziwił mnie jednym aspektem. Tu są najwyższe temperatury w całych Włoszech. Warto jednak wytrzymać skwar aby zapoznać się z tym magicznym miastem, w którym jak gdyby zatrzymał się czas. No i zobaczyć freski Giotta.


Ostre zapalenie trzustki - wizyta u lekarza - Wiki Stock\nPo ich zjedzeniu mogą się nasilić takie wzory jak bóle brzucha, wzdęcia, biegunka. Na trzustkę, choć trzeba łowić w wszelakim wieku.\nZawsze kłopoty spośród tym narządem dotykają pani w seniorze wieku czy standardowym wieku. Owoce zaś biesiadować w osobie przecierów, kompotów lub soków. Tak tytułowane trzustkowe wyspy wydzielają insulinę także prowokuje wchłanianie glukozy do komórek. W ostatnim miód, syropy owocowe, słodkie dżemy, oraz więcej słodycze zawierające syrop glukozowo – fruktozowy.\nSolidne dawki alkoholu sprawiają zbytnie produkowanie enzymów trzustkowych, które w zysku zatykają przewody trzustkowe. Należy podkreślić, iż istnieje mnogość roślin, nie właśnie ziół, jakie dobrze wspomagają pracę trzustki. Gdy nadużywamy alkoholu, nadmiernie palimy papierosy czy towarzyszymy kolokwialnie mówiąc, niezdrowy tryb życia, jemy tłusto i nieregularnie, możemy wprawić do bogatych chorób trzustki. Ale o odnieść radę na tenże element i przyjrzeć się temu bieżącemu organowi, którym jest trzustka, z którą jakikolwiek człowiek wydaje się po preparat.\nMina tym rani on ponadto wyjątkowe członki. Uczęszczają do nich między drugimi zapalenie trzustki, dochodzi do niego, jeśli enzymy trawienne, które w rezultatu zewnątrzwydzielniczej funkcji trzustki powinny stać pobudzone dwunastnicy, wywołują się w trzustce także fundują jej „trawienie”. Są równe specyficzne zioła, jakie wspomagają pracę trzustki. Najlepiej podzielić ją na trzy stany i minimum trzy maje ją adresować. We wszelakich własnych poczynaniach sklejonych z organizmem obowiązkowa jest trafna dieta.\nInaczej spowodować potrafimy do usunięcia trzustki. Przylegają do http://istisandoinh74y.theburnward.com/unikatowa-operacja-usuniecia-guza-trzustki nich pomiędzy kolejnymi rak trzustki, wyraźne oraz stałe zapalenie trzustki, natomiast i autoimmunologiczne zapalenie trzustki.\nPo co człowiekowi trzustka, za co istnieje dbała natomiast niby wskazywałoby mieszkanie bez trzustki? Czyli wówczas w całokształcie jest realne? Warto sobie przypomnieć, iż trzustka jest zaliczana do narządów miąższowych. Mile widziane jest i tłumienie i palenie bez tłuszczu. Stereotypowym i typowym warsztatem na wspomaganie trzustki jest branie ziół leczniczych.\nMasa ról odczuwa na choroby sklejone z trzustką również usunięcie trzustki istnieje dla nich jakby ratunkiem, od płaczu zaś wszelkich choroby. Należy zaledwie po wycięciu trzustki określić dobre leczenie. Szkoda są obecne kolei pewne oraz regeneracja trzustki po alkoholu istnieje obecnie odpowiednio niemożliwa, pożądaj nie stanowi kupno zdrowego stanowiska.\nZ zbadań wynika, iż wysoce kobiet umiejących różnorakiego guście choroby trzustki kreuje w Kształtach Połączonych. Albo silna w ogóle być bez trzustki?\nStatystyki przedstawiają, że niejednokrotnie przechodzą mężczyźni, niż stare, a różnica nie istnieje targ szeroka. Jak teraz rozumiemy, alkohol, to flagowy winowajca, gdy idzie o schorzenia trzustki. Kolejną istotną czynnością jest realizacja hormonu regulującego poziom glukozy we natury.\nCzego winni pomijać w diecie czyli co wykorzystać, by własna trzustka robiła użyteczne służby? Nadużywanie alkoholu, w całokształcie tworzy wiele niekorzystnych wyników dla bliskiego organizmu, nie ale dla organu, o którym mowa.\nRetrieved from "https://wiki-stock.win/index.php?title=Ostre_zapalenie_trzustki_-_wizyta_u_lekarza&oldid=392135"\nThis page was last edited on 5 June 2021, at 22:37.


Wroxall: zastrzeżeń w hotelach i pensjonatach, domki i kemping - Pensionhotel\nWroxall Hotele, Pensjonaty, Domki, Apartamenty, Kempingi, Restauracje\nEuropa > England > Wroxall\nWroxall - wybierz swój hotel, pensjonat, domki obóz lub wynajem\nPensionHotel zaprasza do swojej stronie internetowej, gdzie Wroxall znaleźć wiele ofert zakwaterowania w hotelu, pensjonacie, domki, apartamenty i pola namiotowe. Można zatrzymać się w hotelu wellness, pensjonat rodzinny, luksusowy apartament, domek rybacki lub obóz letni. W Wroxall i jego okolicach znajdziesz wiele dziedzictwa kulturowego i naturalnego. Bezpośredni kontakt i rezerwacja online jest przeznaczony dla ciebie proste rezerwacji i udanej zacząć planować swoje wakacje. Łączymy listę restauracji w Wroxall i rezerwacji.\nEngland > England > England > Wroxall


Programatyor USB dla Bascoma, który wybrać? - Strona 2 - Elportal - Forum\nProgramatyor USB dla Bascoma, który wybrać?\nRejestracja: 24 maja 2005, 9:47\nSkontaktuj się z dondu\nPost autor: dondu » 17 wrz 2012, 10:44\nM@ciej pisze: Tymczasem puki co pokutuje u mnie Bascom i do niego chciałbym dobrać programator USB.\n... podpowiedź była:\ndondu pisze: Poza tym istnieje AVRDude + różnego rodzaju nakładki ułatwiające jego obsługę, co uniezależnia programowanie od BASCOM.\n+ np. tani USBasp.\nRejestracja: 13 sie 2005, 21:38\nPost autor: M@ciej » 17 wrz 2012, 15:56\nZ "Dudkiem" też miałem kontakt. Swego czasu Tasza mi go zaproponowała (ciekawe, co tam u Niej, dawno jej tu nie widziałem). Jednak wtedy albo nie było, albo nie znalazłem (chyba to drugie) do niego jakiegoś ludzkiego interfejsu. Jeśli miałbym programować (wgrywać program do procka), to użył bym Pony Proga. Ale właśnie w Bascomie też to jest wygodne, że interpreter, kompiler i programator są zawarte w jednej aplikacji.\nTak więc AVR Asp wykonam sobie, bo mam już do niego dokumentację. Z przejściem na C to chyba ma się nijak, bo cześć sprzętowa pozostaje taka sama.\nPost autor: matrix » 17 wrz 2012, 17:35\nSory że jeszcze rzucę, ale mnie na przykład przed stosowaniem języka C powstrzymują też problemy z którymi sam nie potrafię sobie poradzić. Juz na samym wstępie kompilacja prostego migania diodą\n/* "led.c" - programik do testowania środowiska WinAVR */\n/* układ ATmega 1MHz */\n/* PB0,PB1 - diody LED; PD0 - przycisk */\n#define F_CPU 1000000L\nDDRB  |= _BV(0)|_BV(1);\nPORTB |=  _BV(0);\nPORTB &= ~_BV(1);\nDDRD  &= ~_BV(0);\nPORTD |=  _BV(0);\nif(PIND & _BV(0)) _delay_ms(1000); else _delay_ms(200);\nzamiast oddać code 0 to wywala:\n> Time Taken: 00:00\nNo i jak tu stosować C skoro nawet nie można prostego programiku skompilować? W Bascom takich kłopotów nie ma.\nPost autor: dondu » 17 wrz 2012, 19:20\nNie mam pojęcia o co Ci chodzi.\nKomunikaty kompilacji powyższego kodu:\nBuild started 17.9.2012 at 20:19:00\navr-gcc  -mmcu=atmega8 -Wall -gdwarf-2 -std=gnu99                                         -Os -funsigned-char -funsigned-bitfields -fpack-struct -fshort-enums -MD -MP -MT dd.o -MF dep/dd.o.d  -c  ../dd.c\navr-gcc -mmcu=atmega8 -Wl,-Map=PROBY.map dd.o     -o PROBY.elf\navr-objcopy -O ihex -R .eeprom -R .fuse -R .lock -R .signature  PROBY.elf PROBY.hex\navr-objcopy -j .eeprom --set-section-flags=.eeprom="alloc,load" --change-section-lma .eeprom=0 --no-change-warnings -O ihex PROBY.elf PROBY.eep || exit 0\navr-objdump -h -S PROBY.elf > PROBY.lss\nProgram:     126 bytes (1.5% Full)\nBuild succeeded with 0 Warnings...\nCzyli zero błędów - kod skompilowany prawidłowo.\nJak już wielokrotnie wspominałem, wszystko leży w głowie. Jeżeli się ktoś uporze, że chce pisać dwoma palcami to nigdy nie nauczy się pisać dziesięcioma.\nI dlatego u Ciebie także pokutuje to samo co u Macieja:\nM@ciej pisze: Tymczasem puki co pokutuje u mnie Bascom ...\nOstatnio zmieniony 17 wrz 2012, 19:33 przez dondu, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: M@ciej » 17 wrz 2012, 19:28\nNo dobra, teraz ja zapytam w takim razie.\nJest kilka kompilatorów C. Miałem taki przykład: Znalazłem źródło w C kompletnego programu, które chciałem skompilować. Poprosiłem kolegę, który, jak się chwalił programował w C. Zastosowanie jednego środowiska zaowocowało samymi błędami w kompilacji, drugiego tak samo, dopiero trzecim środowisku (nie pamiętam teraz które to były dokładnie) udało się skompilować po kilku poprawkach, ale program i tak nie działał zgodnie z oczekiwaniami.\nTeraz pytanie: jeśli zacząć programować w C, to jakie środowisko wybrać? AVR GCC, czy może AVR Studio, czy inne? Jeśli zacznę w jednym, to czy będzie łatwo "przejść" do innego środowiska programistycznego C?\nPost autor: dondu » 17 wrz 2012, 19:37\nTo dwie różne sprawy. AVR GCC to kompilator GCC z bibliotekami do AVR. AVR Studio to środowisko do pisania programów, który może korzystać z AVR GCC.\nJest nowsza wersja AVR Studio która nazywa się Atmel Studio. Zawiera w sobie wszystko co niezbędne łącznie z kompilatorem GCC. Ma jedną wadę - programator USBasp nie bardzo chce z nią działać, ale jak już pisałem wcześniej nie ma takiej potrzeby - wystarczy AVR Dude + jakaś nakładka.\nMożna więc tak: http://mikrokontrolery.blogspot.com/201 ... yczne.html\nlub tak: http://mikrokontrolery.blogspot.com/201 ... resci.html\nPost autor: matrix » 17 wrz 2012, 20:20\ndondu pisze: Jak już wielokrotnie wspominałem, wszystko leży w głowie. Jeżeli się ktoś uporze, że chce pisać dwoma palcami to nigdy nie nauczy się pisać dziesięcioma.\nWierz mi że ja nie upieram się na siłę przy bascomie tylko jak napotykam powyższy błąd to się zatrzymuję. Jeżeli jadę rowerem i próbuję przesiąść się na samochód by było szybciej i wygodniej, ale ten nie działa to żeby dojechać do celu wsiadam na powrót na rower. Czyż nie?\nCały kod błędu to:\nmake.exe: *** No rule to make target `proba.elf', needed by `elf'.  Stop.\nPost autor: dondu » 17 wrz 2012, 22:05\nmatrix pisze: Wierz mi że ja nie upieram się na siłę przy bascomie tylko jak napotykam powyższy błąd to się zatrzymuję.\nJa Ci wierzę, ale problem leży w podejściu do sprawy, ponieważ przez taką wypowiedź:\nmatrix pisze: No i jak tu stosować C skoro nawet nie można prostego programiku skompilować? W Bascom takich kłopotów nie ma.\nwidać Twoje negatywne podejście do C.\nA powinno być pozytywne:\nmatrix mógł podejść tak pisze: OK, Zabrałem się za C. Nie spocznę dopóki się nie nauczę.\nZrobiłem więc tak ....\ni otrzymałem ....\nHmmm, co robię źle?\nZainstaluj AVR Studio (w wersji 4) lub Atmel Studio, o których pisałem wyżej.\nPost autor: matrix » 17 wrz 2012, 22:16\nPrzeinstalowałem WinAVR. Błędów nie wywala. Będę się starał znowu ogarnąć.\nPost autor: dondu » 17 wrz 2012, 22:20\nPosłuchaj mojej rady i nie męcz się z WIN AVR. Zostaw go zainstalowany, ale zainstaluj AVR Studio 4: http://www.atmel.com/Images/AvrStudio4Setup.exe\nPost autor: Ertew » 20 wrz 2012, 20:02\nUsbAsp ma tą zaletę że można go zrobić samemu (trzeba mieć inny programator lub zaprogramowanego procka) i w takiej wersji daje rewelacyjny stosunek możliwości do ceny. Niestety UsbAsp to tylko ISP, nie obsługuje nowych interfejsów wdrażanych przez Atmela w najnowszych procesorach.\nPołączenia Bascom - UsbAsp nie polecam, to naprawdę źle działa.\nUsbAsp śmiga jeśli jest obsługiwany przez avrdude (polecam tryb terminalowy), niestety dodatkowo trzeba zaopatrzyć się w kalkulator fusów i trochę cierpliwości.\nNakładka graficzna avrdudegiu nie wykorzystuje wszystkich możliwości usbasp i ma kilka niedociągnięć, nakładka burn-o-mat i podobne mają jeszcze więcej braków.\nRównie dobrze usbasp działa z WinAvr (oraz podobnymi narzędziami wywołującymi avrdude z odpowiednimi parametrami).\nA co do Bascoma, świetne środowisko do migania ledem i sprawdzenia standardowego LCD tekstowego. Działający wsad to kilka minut, więcej zajmuje konfiguracja makefile w C. Do tego Bascom ma aktualną listę procesorów i dobrze sprawdza się jako kalkulator fusów\nPo uruchomieniu procesora wracam na C i można zacząć zabawę wiedząc że procesor żyje.\nPost autor: dondu » 20 wrz 2012, 20:16\nErtew pisze: Działający wsad to kilka minut, więcej zajmuje konfiguracja makefile w C.\nKolega nie pracował widocznie w środowisku AVR Studio lub nowym Atmel Studio, gdzie makefile tworzony jest automatycznie i nawet nie trzeba o tym wiedzieć. Więc program jaki podajesz robimy tak samo krótko, a może nawet krócej\nDlatego trzeba pracować na nowych oryginalnych narzędziach, a nie WinAVR sprzed wielu lat.\nPost autor: M@ciej » 12 lis 2012, 19:01\nW końcu mój wybór padł na AVR OROG MKII, lecz niestety nie mogę pożenić go z Bascomem. Zainstalowałem sterowniki Jungo i próbowałem różnych opcji w zakładce "Programmer", gdzie była nazwa "MKII". Plik STK500.exe też mu wskazałem, ale nijak nie widzi procka. Albo pisze, że po prostu nie widzi, albo się wiesza. Mam Win7 i Bascom 1.11.9.8. Czytałem na innych forach,jak inni to robili,ale opisywali tak skrótowo, że śledząc to,co napisali doszedłem do niczego.\nCzy któryś z Kolegów mógłby mi jasno opisać, jakie poczynić kroki, by to zadziałało z Bascom?


ABC MIODU – CZĘŚĆ VI Z CZEGO „ZROBIONY” JEST MIÓD? - Pszczoły i my...\nABC MIODU – CZĘŚĆ VI Z CZEGO „ZROBIONY” JEST MIÓD?\n24 marca 2017 1174 0 0\nDefinicja miodu: naturalna słodka substancja wytworzona przez pszczoły (Apis mellifera) z nektaru kwiatów lub soku, który pszczoły pozyskują przy współudziale innych owadów, wysysających soki z żywych części roślin.\nPoniżej wymienię surowce miodowe, z których pszczoły wytwarzają miód.\nNEKTAR, pozyskiwany oczywiście z kwiatów roślin.\nSPADŹ, krąży taki dowcip, że miód spadziowy (użyję mniej dosadnego słownictwa 🙂 ) jest zrobiony z tego co jeden owad wydalił, a drugi zwrócił…\nNie jest to do końca prawdą, otóż sok pobierany przez czerwce i mszyce omija żołądek, przechodzi przez specjalną komorę filtracyjną, w której pobierane są białka i jego związki. To co zostaje z tego soku, czyli niepotrzebne mszycom cukry wydalane jest specjalnym kanalikiem (a nie przez odbyt 🙂 ).Powstaje spadź, którą pszczoły zlizują i gromadzą w swoim wolu gardzielowym, które jest oddzielone od żołądka i jelita. Po poddaniu działaniu enzymów w wolu (tak jak w przypadku nektaru) spadź jest magazynowana i odparowywana w komórkach plastra.\nCiekawostka – czy wiecie, że jeden osobnik mszycy w ciągu trzech miesięcy jest w stanie namnożyć się do 3 200 000 osobników? (sic!)\nZ tej racji, że spadź pokrywa liście, igły, przykleja się do niej w większym stopniu pyłki kwiatowe, zarodniki grzybów, glony, kurz, bakterie, porosty. Jednak bez obaw, dzięki temu miód spadziowy jest o wiele bogatszy w składniki mineralne (5-10 razy więcej niż w nektarowym), dodatkom tym zawdzięcza też specyficzny, ciemny kolor i smak.\nROSA MIODOWA , na życie występuje grzyb o nazwie buławianka czerwona (sporysz). Grzyb ten wydziela nektar, który ma właściwości halucynogenne dla ludzi.\nSOKI Z DOJRZAŁYCH OWOCÓW, pszczoły nie przegryzają owoców, jednak chętnie zlizują z nich sok, jeśli zostały one uszkodzone przez inne zwierzęta. U nas w zeszłym roku pszczoły masowo oblatywały śliwę renklodę, na której żerowały i nadgryzały owoce osy.\nSOKI WYPŁYWAJĄCE Z USZKODZONYCH ROŚLIN – np. ściernisko kukurydziane, ułamane gałęzie np. brzozy.\nTags: czerwce, miód, mszyce, nektar, rosa miodowa, sok, soki, spadź Categories: Miód\nNADESZŁA WIOSNA. ZAKWITŁY PIERWSZE KWIATY DLA PSZCZÓŁ


Apartament Cybernetyki 4 z klimatyzacją, Apartamenty Warszawa\nWarszawa » Apartament Cybernetyki 4 z klimatyzacją\n2 (powierzchnia: 44 m2, piętro: 2)\nApartament z klimatyzacją!! Nowoczesny apartament 2- pokojowy z aneksem kuchennym, wykończony w wysokim standardzie, z najwyższą starannością i dbałością o szczegóły, zlokalizowany na parterze, na nowym osiedlu Dom Development. Apartament wyposażony jest w wygodne i eleganckie meble, sprzęt i armaturę. W sypialni znajduje się podwójne łóżko, w części wypoczynkowej apartamentu jest rozkładana sofa dwuosobowa. Idealny na pobyty firmowe. Do dyspozycji Gości miejsce postojowe na parkingu naziemnym. Apartamentowiec położony jest w dynamicznie zmieniającej się części Mokotowa, obok największego centrum biznesowego Warszawy, z doskonałą komunikacją - liczne linie autobusowe i tramwajowe, niedaleko do stacji metra Służew i Wilanowska oraz przystanków SKM. W pobliżu znajdują się punkty usługowe, sklepy, biura, przedszkola, szkoła, oraz CH Galeria Mokotów, a także liczne ścieżki rowerowe, parki, tereny zielone i rekreacyjne. Wyposażenie: Kuchnia: płyta indukcyjna, lodówka z zamrażanikiem, piekarnik, zmywarka, toster Łazienka: prysznic z deszczownicą, wc, umywalka, pralka Salon: rozkładana sofa 140x200, TV, stół i krzesła dla 4 osób, stolik kawowy Sypialnia: łóżko dwuosobowe 140x200, biurko, półki nocne, szafa Oraz: Internet wi-fi, Telewizja Kablowa, żelazko, deska do prasowania, suszarka do bielizny, odkurzacz, komplet naczyń kuchennych i sztućców, pralka w szafie, klimatyzator. Serwis zawiera komplet pościeli i ręczników - Odbiór kluczy odbywa się przy ulicy Corazziego 4 lok u nr 8 - Zameldowanie od godziny 16:00, a wymeldowanie do godziny 11:00 - Akceptujemy przyjazdy do 22:00, jeśli przyjazd jest po godzinie 22:00, wymagany jest wcześniejszy kontakt - Zameldowanie po godzinie 22:00 wiąże się z dodatkową opłatą w wysokości 30 € lub 120zł (wymagany wcześniejszy kontakt). Palenie oraz przyjęcia są zabronione. Cisza nocna od 10 wieczorem do 6 rano. Kaucja płatna przy odbiorze kluczy.\nSalon: rozkładana sofa 140x200, TV, stół i krzesła dla 4 osób, szafka rtv Sypialnia: 2 łózka 1- osobowe 80x200, biurko, szafki nocne, szafa\nŁazienka: prysznic z deszczownicą, wc, umywalka, szafki, pralka, radio


Jakie wino jest najzdrowsze? – Blog o winie Winezja.pl\nZalety picia wina i wpływ wina na zdrowie to temat niezwykle popularny i bardzo często poruszany w dyskusjach pomiędzy entuzjastami prowadzenia zdrowego stylu życia, jak i ludzi lubujących się po prostu w degustacjach i wieczornym relaksie z kieliszkiem ulubionego trunku. Wino bowiem zasłynęło ze swoich pozytywnych właściwości i jest jedną z najzdrowszych opcji przy wyborze alkoholu do regularnego spożywania. Czy czerwone wino jest zdrowe? Z czego to jednak wynika i po jakie butelki sięgać? Temu właśnie postanowiliśmy się przyjrzeć dokładniej.\nWpływ wina na zdrowie – jakie wino jest najzdrowsze?\nGłównymi składnikami wina są woda, etanol i polifenole. Wśród kluczowych związków polifenolowych z kolei znajduje się chociażby resweratrol, obecny w dużej ilości zwłaszcza w czerwonych winach, co wynika z dłuższej maceracji i kontaktu ze skórkami winogron, gdzie ten związek występuje. Jego działanie jest nieocenione, bowiem jest doskonałym przeciwutleniaczem, hamującym powstawanie wolnych rodników, a także ma właściwości przeciwzapalne oraz przeciwmiażdżycowe.\nDzięki temu w krajach spożywających większe ilości wina znacznie mniejszy odsetek społeczeństwa cierpi z powodu chorób i schorzeń sercowo-naczyniowych. Badania skupione na tym zjawisku określiły tzw. „paradoks francuski”. Paradoks ten opiera się na fakcie, iż niska ilość tychże schorzeń odnotowywana jest w krajach basenu Morza Śródziemnomorskiego, w których kultura gastronomiczna oparta jest na spożywaniu licznych dań bogatych w tłuszcze nasycone.\nCo więcej, wino wpływa korzystnie na wydzielanie enzymów trawiennych. Wina garbnikowe przychodzą również w sukurs przy trawieniu tłuszczy, dlatego ich obecność przy wołowym steku czy wieprzowej pieczeni jest niemal obowiązkowa. Dodatkowo garbniki osłaniają błonę śluzową żołądka hamując wydzielanie się kwasu solnego.\nWiemy już, że wina czerwone mają najwięcej związków polifenolowych odpowiadających za korzystne właściwości napoju. Warto jednak wspomnieć, iż różne szczepy mają ich inną ilość, dlatego chcąc sięgnąć po wino z największą ich koncentracją, warto szukać Malbeca, Pinot Noir lub Merlota.\nKolejnym istotnym aspektem przy wyborze najzdrowszego jest naturalnie ilość cukru resztkowego zawarta w winie. W tym wypadku naturalnie najlepszym kierunkiem okażą się wina wytrawne, w których zawartość cukru jest niska.\nCzy wszystko co wyżej powiedzieliśmy o czerwonym winie sprawia, że wino białe jest tych zalet pozbawione? Nic z tych rzeczy! Warto jednak pamiętać, iż podczas produkcji wina białego, sok spędza dużo mniej czasu w kontakcie ze skórkami, które są głównym źródłem omawianych związków, a co za tym idzie – końcowe wino ma ich w sobie adekwatnie mniej.\nPodsumowujemy - czy wino jest zdrowe?\nWino posiada wiele związków, które mogą działać prozdrowotnie. Najwięcej posiadają ich czerwone wina wytrawne, zwłaszcza te pochodzące z chłodniejszych regionów. W nich to bowiem ilość resweratrolu jest największa, a z kolei ilość cukru – najmniejsza. Spożywając rozsądne ilości takiego wina spodziewać się można pozytywnego wpływu na organizm, zwłaszcza w kwestii układu krążenia oraz serca. Jednocześnie należy pamiętać, że brak umiaru powoduje odwrotny skutek i o pozytywnych właściwościach wówczas należy zapomnieć.\nJeżeli szukasz alkoholu, który nie tylko zabierze Cię w fantastyczną podróż po świecie i kulturze, ale również będzie miał swój pozytywny udział w zdrowym trybie życia – wino jest niezaprzeczalnie wyborem pierwszoligowym.


Gdzie uzyskać leasing samochodu dla nowej firmy? – Leasing123\nLeasing jest formą finansowania działalności przedsiębiorstw, która polega na udostępnieniu przez leasingodawcę rzeczy ruchomej (np. samochodu) do użytkowania przez podmiot korzystający, tj. leasingobiorcę. Wynagrodzeniem dla leasingodawcy są raty regulowane przez leasingobiorcę w wysokości oraz terminach ustalonych w sporządzonej umowie. Wyróżnia się dwa rodzaje leasingu – finansowy oraz operacyjny. W ramach wariantu finansowego przedmiot umowy jest traktowany jako majątek trwały leasingobiorcy (tworzone są wówczas przez niego odpisy amortyzacyjne), zaś w efekcie leasingu operacyjnego przedmiot umowy wciąż pozostaje w księgach właściciela.\nLeasing jako sposób na finansowanie działalności nowej firmy\nZałożenie i prowadzenie przedsiębiorstwa to naturalna ścieżka rozwoju dla wszystkich tych, którym kariera w strukturach cudzej firmy nie wystarcza. Aby osiągnąć biznesowy sukces, należy stawić czoła licznym wyzwaniom – prowadzenie przedsiębiorstwa nie jest niczym prostym i wymaga nie tylko intuicji czy dobrego pomysłu, ale także zadbania o bardziej formalne sprawy. Ważną kwestią jest m.in. zapewnienie odpowiedniego finansowania dla powstającego przedsiębiorstwa, gdyż bariera finansowa stanowi jedną z największych trudności w działalności początkujących firm. Jak jej zaradzić, kiedy stawiający pierwsze kroki przedsiębiorca nie dysponuje odpowiednimi zasobami pieniężnymi, aby dokonać zakupu np. auta służbowego, które będzie z jednej strony budować pozytywny wizerunek przedsiębiorstwa, z drugiej zaś ułatwi codzienne radzenie sobie w biznesie? Rozwiązaniem jest leasing samochodu.\nDlaczego warto skorzystać z leasingu samochodu?\nLeasing samochodu służbowego jest dobrym rozwiązaniem szczególnie w przypadku nowopowstających firm, aczkolwiek opcję tę powinny rozpatrzyć również przedsiębiorstwa działające już od wielu lat. Taki stan rzeczy wynika między innymi z faktu, że zakup dobrej jakości samochodu to bardzo często wydatek rzędu kilkudziesięciu, a czasem nawet kilkuset tysięcy złotych. Jest to koszt, na poniesienie którego nie mogą sobie pozwolić zwłaszcza nowe przedsiębiorstwa z sektora MSP – powinny one bowiem w początkowym okresie swojej działalności na rynku być skupione na optymalizacji kosztów oraz budowaniu portfela klientów. To właśnie dlatego w obecnych czasach coraz większa ilość przedsiębiorców decyduje się na rozłożenie opłat za samochód firmowy w ramach regularnych, comiesięcznych opłat zamiast poniesienia znacznej, jednorazowej opłaty.\nNa co warto zwrócić uwagę podczas wyboru firmy leasingowej?\nPonieważ skorzystanie z leasingu jako formy finansowania przedsiębiorstwa mocno rzutuje na przyszłą sytuację finansowo-podatkową organizacji, decyzja o jego wyborze powinna być poprzedzoną rzetelną analizą i porównaniem ofert leasingodawców. Do najważniejszych czynników, na które warto zwrócić uwagę podczas wyboru leasingodawcy, należą między innymi:\nrodzaj leasingu – leasing finansowy oraz operacyjny są inaczej traktowane na gruncie podatkowym. Istotne różnice dotyczą np. podatku VAT, który w przypadku leasingu operacyjnego jest doliczany proporcjonalnie do każdej raty, zaś w ramach leasingu finansowego powinien być z góry opłacony w pełnej wysokości;\nmożliwość wyboru okresu spłaty, dzięki czemu łatwiejsze będzie dobranie oferty leasingowej do potrzeb i możliwości nowej firmy\nprostota procedur – obecnie, coraz więcej firm zajmujących się świadczeniem usług leasingowych przejmuje na siebie większość formalności związanych z rozpatrywaniem wniosków o leasing, dzięki czemu początkujący przedsiębiorca może w pełni skupić się na rozwijaniu swojego biznesu;\nmożliwość skorzystania z dodatkowych usług, takich jak np. usługi ubezpieczeniowe.\nWielu przedsiębiorców zadaje sobie pytanie: Gdzie uzyskać leasing samochodu dla nowej firmy? Obecnie, na rynku finansowym w Polsce istnieje wiele firm, które zajmują się świadczeniem usług leasingowych. Wprawdzie nowe firmy mogą mieć pewne trudności w uzyskaniu satysfakcjonującej oferty (dzieje się tak, ponieważ młode przedsiębiorstwa są często postrzegane jako kredytobiorcy, w przypadku których istnieje względnie duże ryzyko niespłacenia zaciągniętych zobowiązań), mimo to jednak wielu leasingodawców kieruje swoją ofertę także do nich. Jednym z takich podmiotów jest Lease Broker. Jeśli pragniesz poznać szczegóły dotyczące oferty leasingowej, wypełnij formularz kontaktowy umieszczony na stronie leasing123.pl i skontaktuj się z naszym ekspertem, który chętnie udzieli wszystkich niezbędnych informacji na temat leasingu.


Praca DevOps Engineer, Dominus Software, Warszawa\nDominus SoftwareO firmie\n13 000‐20 000 zł netto (+ VAT) / mies.\nSzukamy inżyniera DevOpsa, który będzie odpowiedzialny za wdrażanie naszych systemów i automatyzację. Nasze systemy będą żyły i będą rozwijane przez długi czas i kładziemy nacisk na to, aby infrastruktura była zautomatyzowana i dobrze opisana. W tworzeniu naszych systemów używamy nowoczesnych technologii oraz zwinnego podejścia do wytwarzania oprogramowania (Scrum).\nJęzyk angielski umożliwiający swobodną komunikację oraz pisanie dokumentacji\nDuże doświadczenie z Linuksem\nDoświadczenie z monitoringiem systemów\nSystematyczne wdrażanie kodu na środowiska testowe, przed produkcyjne i produkcyjne\nNie boisz się rozwiązań w chmurze (AWS)\nZnasz i używasz Continuous Integration i Continuous Deployment\nMasz doświadczenie z aplikacjami w Javie jak Tomcat i Spring Boot\nMasz doświadczenie z Confluence i Jira\nWirtualizacja / VMWare\nLubisz automatyzować pracę np. z pomocą Puppeta i Jenkinsa\nDoświadczenie w języku skryptowym np. Bash, Ruby, Python\nSzukamy osób zainteresowanych technologiami, metodologiami, jakością dostarczanych rozwiązań i lubiących się rozwijać.\nDbamy o to, aby każdy miał dobrą równowagę pomiędzy pracą i wypoczynkiem. Jeśli chcesz, możesz mieć realny wpływ na wybór technologii oraz metodologii, w których pracujemy. Pracujemy w niekorporacyjnych klimatach w biurze na Mokotowie w Warszawie (możliwa praca zdalna 100%).


Siatkówka: Victoria PWSZ przegrała z Cuprum | Wałbrzych Nasze Miasto\nSiatkówka: Victoria PWSZ przegrała z Cuprum\nDrugoligowiec z Wałbrzycha nie „urwał” liderowi nawet seta.\nSiatkarze Victorii PWSZ Wałbrzych przegrali u siebie 0:3 (17:25, 14:25, 14:15) z MKS-em Cuprum MUNDO Lubin. Zespół z Lubina to lider rozgrywek, a wałbrzyszanie zajmują miejsce w środku tabeli. Było to widoczne na parkiecie. Pojedynek był bowiem bez historii. Cuprum wygrało gładko, prezentując mocną zagrywkę, szczelny blok i silne ataki. Trener Lubinian Dominik Frister dał pograć wszystkim swoim zawodnikom, a zwycięstwo lidera nawet przez moment nie było zagrożone.