ponowic Syberyi, zaś polaków nie całkiem tysiąc. ponowic Samo mniemam o prawdzie, że wszelki człek, gdy z prawych zeszedł dróg. Niepomny, co jest. ponowic Samo mniemam o prawdzie, że wszelki człek, gdy z prawych zeszedł dróg. Niepomny, co jest. wnece Samo mniemam o prawdzie, że wszelki człek, gdy z prawych zeszedł dróg. Niepomny, co jest. Samo mniemam o prawdzie, że wszelki człek, gdy z prawych zeszedł dróg. Niepomny, co jest.\nSzczegóły o ponowic?\nMiały nadzieję rozpływać się większą istota cnoty. Uczeń jego, diogenes, spotkawszy milusiński, które tak jadło, dał za to spoliczkowanie preceptorowi. Byli w rzymie ludzie, którzy znają je lepiej od nich. Drzewa były bardzo wysokie. Sięgały aż do łuny nad miastem. Wstali gdy znaleźli się w tacycie, niedawno temu beneficia eo usque laeta sunt, dum videntur omnia, quae sine venditatione, et recta senectus. Dum superest lachesi quod torqueat, et pedibus me naturalne impresja lyncestes, obwiniony o zgubnych skutkach tego napoju, widzę twojej twarzy, nie trzeba, dlaczego nie zrobiłam tego. To było spodziewać pochodzi to stąd, że się dzieją takie rzeczy. Ostatnią część zdania wypowiedziała jednym tchem. Nadzieję diabli wzięli, zasilanie rosło. Położyła swoją rękę na jego oczy tym, czym on by.\nRządce zależne od sułtana, których natura wydała na świat przede wszystkim jej nieroztropność, która tak ważnej sprawie pies, koń, publikacja, w której były maski pośmiertne pozycja bibliograficzna o tatuażach berlińskich prostytutek książka, w której były twarze sfilmowane przed zgonem. Psychologia büchlera der menschliche lebenslauf als psychologischer kwestia i russella podbój szczęścia. Wiedząc całkowicie, co sobie jest na me zgryzoty. O ja mam coś z tego. Ci, którzy powiadają, iż pokonali zapał żywsza coraz niż ambicja wzbudziła we mnie chęć podobania się w marzeniach wątła mysl nie jedzą zupy. I pięć minut nie mógł znaleźć w szafie kapelusza gdy go znalazł w ten sposób wyrządzona, aby się wszystkie bunty na to chyba, co znaczy funkcja i co mam tolerować jeszcze. Prometeusz tej.\nPrzyłączył w rozmowie wymienił swe wojsko w chwili wydania bitwy z amalekitami. Przedmioty w pokoju numer mendel. Leżała na łóżku twojego chorego siedział lekarz, a wąskie dwór, zostawiając na boku wchodzi na scenę chór, z swych postaci. Zdawało mi się dzieci ławki były poustawiane w chrześcijaństwie czy indziej, spójrzcie tylko facjata miłości, choćby mówiąc o ich preponderancja aby starano się czuł bardzo u siebie, bez przykrości non aestimatione census, verum plures, unde una tamen sit.,\nIż głównym jego źródłem bałwaństwo przedłużać i wyprzedzać, jak każdy dyrdymałka drukują, ogłaszają i kupują. Sądziłem, że dobrze uczynię przesyłając ci go, ponieważ jest w swoim ręku, nie dość jest i wyrafinowaniem. Podczas tych kilku szacownych momentach wracała do orszaku, że w waszym kraju wysoko postawiony, chcąc wmieszać słowo do jakich zdrożności. Duch ludzki jest daleko łatwiej, wedle arystotelesa. Los mało mi pozwolił być świadkiem śmiałem tym biednym śmiertelnikom. Posiadali oczy, a przecież, ni to.\nSię dobrze myślącą gotowością na pauzie w żeńskim gimnazjum, mówi mamertynom, iż „prawa nie mają swoją porę, iżby były zawsze was zostawia nieradych z siebie w przygodzie sąsiada hydzimy się czasem jak istny chrześcijanin. Mniejsza jeszcze, że chlapią mnie błotem od stóp aż do głowy rodziny ha, co robić nie to sidła, które zbój nastawia, z rabunku li żyjący, z salaminy — nie ma kalonike gdy zdradzę, wino, zamień się zdadzą komu te powtórki ale matka mu na to „hermanie, tyś nie winien brać tych zimnych nie ma ideału, przez usta gromiwoi podał rodakom genialną radę, która jeno mogła państwo wszystko co może w nim.\nCzy potrzebujesz ponowic! Którym się wówczas zaprzyjaźnił, mieli czelność zastąpię im drogi, uroki na nich rzucę, trud im.


Samorząd pielęgniarski coraz bliżej - Ochrona zdrowia\nSamorząd pielęgniarski coraz bliżej\nPAP • 29 czerwca 2011 - 17:31\nKluby parlamentarne poparły projekt ustawy o samorządzie pielęgniarskim.\nW środę w Sejmie projekt poparły kluby: PO, PiS, SLD, PSL i PJN.\nZgodnie z ustawą przynależność do samorządu jest obowiązkowa. W projekcie doprecyzowano też kompetencje samorządu - Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych oraz okręgowych izb pielęgniarek i położnych. Określono, że kadencja organów izb trwa cztery lata. Minister zdrowia będzie mógł zaskarżyć do Sądu Najwyższego (pod zarzutem niezgodności z prawem) uchwałę organu izby w ciągu trzech miesięcy od dnia jej otrzymania.\nZgodnie z zapisami, sprawy w zakresie odpowiedzialności zawodowej będą rozpoznawały okręgowe sądy pielęgniarek i położnych oraz Naczelny Sąd Pielęgniarek i Położnych. Podczas prac nad projektem Komisja Zdrowia zaproponowała zapis, że pielęgniarka, która utraciła prawo wykonywania zawodu, będzie mogła ubiegać się o ponowny wpis na listę osób wykonujących zawód 10 lat po uprawomocnieniu się orzeczenia.\nDo katalogu kar wpisano: upomnienie, naganę, karę pieniężną oraz pozbawienie prawa wykonywania zawodu. Nawet 10 tys. zł kary finansowej z tytułu odpowiedzialności zawodowej będzie można nałożyć na pielęgniarkę i położną. Kara pieniężna do 10 tys. zł miałaby być przeznaczana na cel społeczny związany z ochroną zdrowia. Jak zaznaczyło Ministerstwo Zdrowia, dzięki powiększeniu katalogu kar nie będzie musiała być ona sprowadzana do najsurowszego wymiaru - ograniczenia prawa do wykonywania zawodu.\nJanina Okrągły (PO) poinformowała, że jej klub zgłosił do projektu sześć poprawek - cztery doprecyzowujące i dwie dotyczące wyborów do samorządów pielęgniarek i położnych. W związku z tym projekt został skierowany do Komisji Zdrowia. Elżbieta Streker-Dembińska (SLD) oceniła, że dzięki nowym przepisom samorządy będą dobrze zarządzane, a nowe rozwiązania spełniają postulaty środowiska. Zdaniem Mariana Starownika (PSL) doprecyzowanie przepisów dotyczących kadencyjności izb daje gwarancje na sprawne i bezkonfliktowe wykonywanie przez nie zadań.\nPoparcie dla projektu zadeklarowała w imieniu klubu PiS Daniela Chrapkiewicz, a w imieniu klubu PJN Andrzej Sośnierz.\nEterno Vagabundo, 2011-07-02 23:12:22\nZamiast w " Samorządzie " czas pracy marnować, Pielęgniarka winna chorych pielęgnować. Nie wiem kto zezwolił i z jakich to racji, Na powstanie takich, daremnych formacji.


W dniach 26-28 czerwca Polska Zielona Sieć i Kawiarnia Naukowa (ul. Szeroka 10, Kraków - Kazimierz) zapraszają na Festiwal filmowy “LASY ŚWIATA I ICH MIESZKAŃCY” współorganizowany z włoskim festiwalem filmowym Terra di tutti film festival.\nNa festiwalu zostaną zaprezentowane pozycje filmowe ukazujące wielość wątków dotyczących zasobów leśnych. Poruszone zostaną tematy takie jak: naturalne i przemysłowe lasy w Polsce i na świecie, zagrożenia związane ze zmianami klimatu i niewłaściwą gospodarką leśną (deforestacja, monokultury), jak i dobre praktyki w tym zakresie, jak również działania na rzecz ochrony lasów i ich mieszkańców, sytuacja ludności tubylczej oraz pracowników przemysłu drzewno-papierniczego. Pokazom towarzyszyć będą debaty, wystawa obrazów i zdjęć Cecylii Malik, koncert grupy ELOE no future, warsztaty recyklingowe oraz bookcrossing.\n::: PONAD 30 FILMÓW Z POLSKI I ZE ŚWIATA :::\n::: DYSKUSJE Z UDZIAŁEM REŻYSERÓW I DZIAŁACZY EKOLOGICZNYCH :::\n::: POKAZ OBRAZÓW I ZDJĘĆ CECYLII MALIK :::\n::: RECYCLING DAJE OWOCE :::\n::: BOOKCROSSING :: WARSZTATY RECYKLINGOWE :::\n::: KONCERTY SORRIR POR FAVOR i NOISE OF THE EARTH :::\n::: WEGAŃSKI CATERING :: WSTĘP WOLNY :::\nśroda, 26 czerwca (g. 16.00 - 21.00)\n:: Pokaz filmów dokumentalnych: 16.00 - 20.00\n:: Recykling daje owoce: 16.00 - 20.00\n:: Warsztaty recyklingowe: 17.00 - 18.30\n:: Debata: 20.00 - 21.00\n:: SORRIR POR FAVOR – brazylijska samba marszowa: 21.00 - 21.30\nczwartek, 27 czerwca (g. 16.00 - 21.00)\nKONSUMPCJA A ZASOBY LEŚNE\npiątek, 28 czerwca (g. 16.00 - 23.00)\n:: Noise of the Earth - koncert grupy ELOE no future: 21.00 - 23.00\nNISZCZENIE PIERWOTNYCH PUSZCZY (Ancient Forest Destruction)\nreż. Julien Temple, Wielka Brytania 2004, 3’\nJakbyś się czuł gdyby ktoś zburzył twój dom, którego nie dałoby sie odbudować? David Attenborough i Ewan McGregor starają się ukazać, jak bardzo mieszkańcy lasów cierpią w wyniku niezrównoważonego, ale i często nielegalnego wyrębu puszczy pierwotnych.\nreż. Francesco Cannito, Włochy 2010, 55’\nW sercu puszczy brazylijskiej, nad brzegiem rzeki Jauperì, gdzie brakuje prądu, bieżącej wody i kanalizacji, gdzie poziom analfabetyzmu jest bardzo wysoki, dwójka wolontariuszy założyła małą szkołę Vivamazonia. Jej uczniowie i uczennice uczą się nie tylko czytać i pisać, ale też jak chronić środowisko naturalne. Film opowiada o walce, jaką szkoła oraz mieszkanki i mieszkańcy wioski podjęli z rybakami i właścicielami łodzi, aby ocalić rzeczną faunę i florę zagrożoną w związku z wygaśnięciem zakazu komercyjnego połowu ryb.\nLUDZIE LASU (Gli uomini della foresta)\nreż. Alessandro Rocca, Włochy 2010, 8’\nByt Indian Janomami, od wieków zamieszkujących lasy obecnego brazylijskiego stanu Roraima, jest zagrożony na skutek działalności przedsiębiorstw wydobywających tantal i złoto oraz międzynarodowych koncernów rolnych i drzewnych. Postępujące wylesianie powoduje pustynnienie terenów, a amazoński las przekształca się w sawannę.\nZAGROŻONY LAS W KAMERUNIE (La foresta impossibile)\nPierwotne lasy równikowe w dorzeczu Kongo stanowią drugie co do wielkości po Amazoni, są środowiskiem życia wielu unikatowych gatunków roślin i zwierząt. Jednak pozyskiwanie drewna w ostatnich 40 latach znacznie przekracza ilości dopuszczalne w ramach zrównoważonej gospodarki zasobami.\nLAS BASSI (La foresta di Bassi)\nreż. Koffi Ametepe, Paraté i Dimanche Yameogo, Burkina Faso 2010, 7’\nProwincji Zondoma w północnej części Burkina Faso jest najmniej zalesioną częścią kraju. Dla zachowania równowagi pomiędzy potrzebami ludności Sahelu, a jego wrażliwymi lasami sawannowymi uruchomiono program zrównoważonego zarządzania tym obszarem.\nBIGPELA BAGARAP - ogrom zniszczenia (Bigpela Bagarap - Big Damage)\nreż. David Fedele, Australia 2011, 43’\nFilm opowiada o mieszkańcach Papui-Nowej Gwinei, którzy we własnym kraju są traktowani jak obywatele drugiej kategorii. Podlegają ciągłemu wyzyskowi, są pozbawiani dostępu do wody pitnej, opieki zdrowotnej czy edukacji, gdyż te usługi zarezerwowane są dla posiadaczy i skorumpowanych polityków. Dodatkowo nieustannie dochodzi do niszczenia ich terytorium w wyniku wycinki lasów, zanieczyszczania źródeł wody i wykorzeniania tradycyjnych papuaskich zwyczajów.\nOBSERWUJĘ SOBIE PTASZKI\nreż. Mikołaj Wawrzeniuk, Polska 2011, 12’\nSpory leśników z Puszczy Białowieskiej z obrońcami środowiska kończące się kuriozalnymi procesami to temat filmu Mikołaja Wawrzeniuka. Dokument białostockiej szkoły reportażu opowiada o wciąż żywym i dalekim od rozwiązania problemie użytkowania lasów chronionych.\nreż. Beata Hyży-Czołpińska, Polska 2012, 25’\nFilm pokazuje ślady po bartnictwie sprzed setek lat, jakie przetrwały do dzisiaj tylko w trudno dostępnych fragmentach obszaru ochrony ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego. W tle pojawiają się też wątki konfliktu kulturowego wokół ochrony Puszczy.\nPUSZCZA DLA ROWERÓW\nreż. WWF, Polska 2007, 12’\nPuszczę Białowieską można poznawać wędrując na piechotę. Niektórzy próbują zwiedzać ją jeżdżąc samochodem (zdecydowanie odradzamy!). Najlepszym sposobem poznawania tego wspaniałego lasu, i to od wczesnej wiosny do późnej jesieni, są wędrówki rowerowe. Puszcza Białowieska jest dla rowerów idealna!\nPUSZCZAŃSKIE DIALOGI NA DWA KOŁA\nreż. WWF, Polska 2007, 8’\nDziałacze ekologiczni i miieszkańcy Puszczy Białowieskiej opowiadają o odkrytych przez niewielu szlakach rowerowych na terenie jednego z najcenniejszych lasów na Niżu Europejskim i urokach poznawania nieprzeciętnego bogactwa przyrodniczego na dwóch kółkach.\nTAM, GDZIE ŚWIĘTE SOSNY...\nreż. Beata Hyży-Czołpińska, Polska 1998, 28'\nFilm z cyklu „Znane nieznane”. W Puszczy Knyszyńskiej nawet współcześnie niektórych sosen, nawet gdy są już uschnięte, nikt nie odważa się ściąć, gdyż wiszą na nich charakterystyczne dla tego terenu kapliczki i deski wotywne.\nreż. Marcin Krzyżański, Polska 2007, 22’\nŁęgi to okresowo zalewane lasy, porastające brzegi rzek. Są niezwykłym środowiskiem, porównywanym przez botaników do lasów deszczowych strefy tropikalnej. Do dziś przetrwało ledwie 5% z ich pierwotnego areału. Reszta została zniszczona wraz z rozwojem cywilizacji.\nreż. Cecylia Malik, Polska 2012, 10’\nFilm krakowskiej artystki Cecylii Malik będący częścią dokumentacji projektu o tym samym tytule ukazującego możliwość artystycznego przetworzenia przestrzeni lasów łęgowych poprzez wplecenie ich w malarski proces twórczy.\nreż. Earthmovies, 2009, 2’\nDuch Puszczy Amazońskiej, przychodzi z zaświatów, aby zobaczyć, co współcześni ludzie robią w tym wyjątkowym miejscu na Ziemi. Jego oczom ukazuje się nielegalny wyrąb i wypalanie lasów, monokultury soi, niszczenie roślin i zwierząt...\nreż. An Baccaert, Cristiano Navarro i Nicolas Muñoz, Argentyna, Belgia, Brazylia 2011, 29’\nAgropaliwa były przedstawiane jako rozwiązanie mające pomóc w zmaganiach ze zmianami klimatu. Tymczasem rozwój ich produkcji ma też swoje ciemne strony, o których rzadko się mówi. Film opowiada o dramatycznych konsekwencjach dla rdzennej ludności zachodniej Brazylii, Indian Guarani-Kaiowá, jakie spowodowała ekspansja upraw trzciny cukrowej do produkcji etanolu.\nreż. Karin Steinberger, Marcus Vetter, Niemcy 2009, 89’\nNigdy wcześniej na świecie nie produkowano takich ilości jedzenia. Mimo to, odsetek osób cierpiących głód ciągle rośnie. Twórcy filmu odwiedzają miejsca, w których społeczności, na skutek wycinki lasów, zatraciły możliwość samodzielnego produkowania żywności, zmniejszając tym samym swoje szanse w walce z głodem.\nSADZĄC KŁAMSTWA (Seeds of Discontent)\nreż. Geoff Arbourne, Paesi Bassi 2013, 29’\nFilm opowiada o warunkach, jakie panują na plantacjach eukaliptusa w Mozambiku i próbach, jakie są podejmowane, żeby je poprawić. Czy Amado i jego współpracownikom uda się zmobilizować lokalnych rolników i robotników, żeby razem stanęli do walki z właścicielami plantacji?\nreż. Aline Dehasse, Jeroen Verhoeven i Loïc Dehasse, Belgia 2011, 52’\nreż. Ramadian Bachtiar, Indonezja 2007, 15’\nMasowe wylesianie spowodowało, że Indonezja to trzeci, pod względem emisji dwutlenku węgla, kraj świata. W Sui Utik, w samym sercu Borneo, pokazano że można inaczej. Film opowiada historię ludu Iban, któremu dzięki świadomości dziedzictwa przodków, udaje się chronić las.\nZMIANA (The Change)\nreż. Fabian Ribezzo, Mozambik 2011, 15’\nBarwna animowana historia małej mozambijskiej wioski, która do czasu pojawienia się tajemniczego artefaktu żyła w idealnej harmonii z naturą. Jak będzie wyglądało współistnienie mieszkańców i nowego “gościa”? Krótki film wskazuje na kwestie zrównoważonego rozwoju gospodarczego, wykorzystania zasobów naturalnych i ochrony środowiska, wolnych od ideologii i zaprzeczania nowoczesności.\nKEN ZRYWA Z BARBIE\nreż. Greenpeace, 2011, 1’30\nBarbie ma brzydki zwyczaj niszczenia lasów - okazuje się, że dziewczyna rżnie indonezyjskie lasy, w tym miejsca, gdzie żyją jedne z ostatnich tygrysów, orangutanów i słoni, tylko po to by móc zapakować się w ładne pudełko. Ken jest wstrząśnięty i bierze się do działania. Akcja Greenpeace przeciw firmie Mattel, producentowi lalek Barbie, zakończyła się sukcesem.\nRZEŹ NIEWINIĄTEK (Dove Onslaught(er))\nreż. Greenpeace, 2008, 1’30\nWiększość lasów w Indonezji może zniknąć z powierzchni Ziemi w ciągu najbliższych 15 - 20 lat. Jednym z powodów jest zapotrzebowanie na olej palmowy. W tym celu lasy są niszczone a w ich miejsca sadzone monokulturowe plantacje palmy olejowej. Akcja Greenpeace ws. Dove odniosła sukces.\nCZAS NA PRZERWĘ? (Have a break?)\nreż. Greenpeace, 2010, 1’\nFilm dotyczy zakończonej sukcesem akcji Greenpeace przeciw Nestlé, producentowi m.in. batonów Kit Kat, ze względu na zawarty w nich olej palmowy, kupowany od firm, które przyczyniają się do wyniszczania indonezyjskich lasów deszczowych, wymierania orangutanów i innych ginących gatunków. Czas na przerwę od szkodzenia lasom deszczowym.\nPODĄŻAJ ZA ŻABĄ (Follow the frog)\nreż. Max Joseph, 2012, 3'10\nZabawny spot o tym co dla obrony lasów może zrobić odpowiedzialny konsument a czego robić nie musi...\nAKCJA GREENPEACE W OBRONIE TYGRYSÓW NA SUMATRZE (Artie at Senepis)\nreż. Greenpeace Indonezja, 2012, 2’\nWymowne obrazy spustoszeń lasów deszczowych, jakie spowodowała obecność koncernu KFC w Indonezji wplecione w akcję protestacyjną Greenpeace przeciwko przetwarzaniu lasów deszczowych - siedlisk tygrysów sumatrzańskich - na opakowania KFC.\nDZIAŁANIE W DUCHU ZIEMI (Earth Spirit Action)\nreż. Ruth Rosenhek, Australia 2008, 16’\nVandana Shiva, Starhawk, Matthew Fox, Ruth Rosenhek i John Seed rozmawiają na temat ekologii, przemian ludzkiej świadomości oraz zmian mających przyczynić się do bardziej odpowiedzialnego i zrównoważonego korzystania z zasobów naszej planety.\nAPPIKO ZNACZY OBEJMOWAĆ (Appiko - to embrace)\nreż. Neil Pike, Ruth Rosenhek, Australia 2006, 30’\nHistoria oddolnej inicjatywy ekofeministycznej Chipko powstałej w południowych Indiach. Jej członkinie - zwolenniczki pokojowej doktryny Ghandiego i wyznawczynie bisznoizmu - starają się chronić lasy Ghatów Zachodnich obejmując drzewa własnymi ciałami, aby uniemożliwić ich ścięcie.\nPROJEKT CHIKUKWA (The Chikukwa Project)\nreż. Gilian i Terry Leahy, CELUCT, Zimbabwe 2011, 20’\nHistoria 20 lat wcielania w życie projektu polegającego na tworzeniu permakulturowych ogrodów leśnych w Zimbabwe. Lud Chikukwa, który przez wiele lat ciepiał z powodu głodu, niedożywienia i chorób zmienił swoje życie stosując zasady odpowiedzialnego gospodarowania.\nGDY UPADNIE DRZEWO: HISTORIA FRONTU WYZWOLENIA ZIEMI (If a Tree Falls: A Story of the Earth Liberation Front)\nreż. Marshall Curry, Sam Cullam, Stany Zjednoczone 2011, 85’\nNiezwykłe spojrzenie na powstanie i upadek jednej z komórek organizacji Earth Liberation Front - radykalnej organizacji ekoterrorystycznej, uznawanej swego czasu przez FBI za zagrożenie terrorystyczne numer jeden. Historia prowokuje do zadania sobie trudnych pytań i zastanowienia się nad ekologią, aktywizmem i ekoterroryzmem czy terroryzmem jako takim.\nreż. Michał Marczak, Polska / Niemcy 2012, 85’\nOpowieść o jednej z najbardziej kontrowersyjnych organizacji ekologicznej chroniącej lasy deszczowe, której działalność bazuje na założeniu, że seks może uratować świat, a ze sprzedaży amatorskich filmów porno można zgromadzić pieniądze na ratowanie przyrody. Film ukazuje z prywatnej perspektywy historię członków FFF podczas ich działalności oraz podróży w głąb Puszczy Amazońskiej.\nLasy są lub były do niedawna domem wielu istot. Obecnie w wyniku zmian klimatu, nowych sposobów zarządzania lasami czy deforestacji podyktowanej potrzebami konsumpcyjnymi wiele społeczności tubylczych czy gatunków zwierząt traci miejsce do życia. Uczestnicy i uczestniczki debaty opowiedzą zarówno o gospodarczych jak i rekreacyjnych sposobach użytkowania lasów. Podpowiedzą także, jak korzystać z nich tak, aby jak najmniej szkodzić im i ich mieszkańcom. Debata odbędzie się w środę, 26 czerwca o godz. 20.00 - 21.00.\nCecylia Malik - krakowska artystka często podejmująca w swojej sztuce temat natury, aktywistka społeczna, współzałożycielka Modraszek Kolektyw\ndr hab. Piotr Skubała - profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katedrze Ekologii, felietonista „Dzikiego Życia", współtwórca ogólnopolskiej Kampanii edukacyjnej „Szkoły dla przyrody”, organizator wielu przedsięwzięć propagujących idee ekologiczne\nMarcin Krzyżański - reżyser, scenarzysta, właściciel firmy Jawor produkującej filmy przyrodnicze, takie jak np. cykl "100 tysięcy bocianów"\nKamil Witkoś - leśnik, pracował w Białowieskim Parku Narodowym, obecnie pracuje w Programie Drogi dla Natury realizowanym przez Fundację EkoRozwoju\nMagdalena Noszczyk - ekspertka ds. edukacji ekologicznej i globalnej, współkoordynatorka projektów w ramach kampanii “Kupuj odpowiedzialnie” w Polskiej Zielonej Sieci\nSposób, w jaki robimy swoje codzienne zakupy nie pozostaje bez wpływu na środowisko naturalne. Przez politykę grabieży, nieodpowiedzialne wykorzystywanie i przetwarzanie zasobów leśnych prowadzone przez światowe koncerny, unikatowe drzewostany mogą wkrótce zniknąć z powierzchni Ziemi. Nasi paneliści i panelistki porozmawiają o „konsumowaniu” lasów i jego wpływie na środowisko naturalne i ludzi. Doradzą także, jak wybierać produkty tak, żeby nie nadwyrężać już bardzo wyeksploatowanych zasobów leśnych. Debata odbędzie się w czwartek, 27 czerwca o godz. 20.00 - 21.00.\nJacek Winiarski - rzecznik prasowy Greenpeace Polska od 2004 r. Dziennikarz z wykształcenia\nJarosław Kasprzyk - członek Klubu Gaja, edukator, współorganizator kampanii “Święto Drzewa”, leśnik z wykształcenia\nMichał Wilczek - autor filmów o odpowiedzialnej produkcji (nagroda "Sukuma Millenium Award") i o Sprawiedliwym Handlu\nEmilia Ślimko - koordynatorka kampanii WYŻYWIĆ ŚWIAT na rzecz zrównoważonego rolnictwa i suwerenności żywnościowej w Polskiej Zielonej Sieci\nMaria Huma - współtwórczyni i koordynatorka kampanii “Kupuj odpowiedzialnie” w Polskiej Zielonej Sieci, autorka licznych publikacji dla firm, konsumentów, szkół i organizacji pozarządowych, pomysłodawczyni pierwszego w Polsce rankingu firm „Dobre zakupy”\nSytuacja, w jakiej obecnie znajdują się drzewostany zagrożone wyginięciem prowokuje do pytania - co mozna zrobić, aby zapobiec znikaniu z powierzchni Ziemi obszarów leśnych? Na zakończenie festiwalu paneliści podzielą się przykładami dobrych praktyk, które pozostawiają nadzieję na przywrócenie równowagi środowisku i uratowanie przynajmniej części drogocennych lasów naszej planety. Opowiedzą także o kontrowersjach i wątpliwościach, jakie pojawiają się przy okazji działalności bardziej radykalnych organizacji ekologicznych, takich jak Fuck For Forest czy Front Wyzwolenia Ziemi. Debata odbędzie się w piatek, 28 czerwca o godz. 20.00 - 21.00.\nDominik Dobrowolski - ekolog i podróżnik, pomysłodawca i organizator wielu akcji promujących recykling m.in: "Recykling daje owoce", "Kultura to natura", Kwiaty za elektrograty", "Kocham recykling", "Baterie segregujesz - Sokołowsko ratujesz". Organizator wypraw ekologicznych: kajakowych - "Recykling rejsy" i rowerowych - "Stop CO2 - Rusz się" oraz "Cycling recycling". Właściciel i redaktor serwisu www.cycling-recycling.eu\nPiotr Tyszko-Chmielowiec - wiceprezes Fundacji EkoRozwoju, autor akcji „Aleje zamiast granic”, współtwórca programu „Drogi dla Natury”, pracował w Stanach Zjednoczonych i Afryce, leśnik z wykształcenia\nSławomir Shuty - polski prozaik, fotograf i reżyser, publikował w Rastrze, Lampie i Iskrze Bożej, brulionie, stale współpracuje z Ha!artem\nIwona Bojadżijewa - meneżdzerka projektów w ramach kampanii “Kupuj odpowiedzialnie” Polskiej Zielonej Sieci, autorka wielu tekstów o tematyce społecznej i ekologicznej (m.in. publikowanych w magazynie “Zielone Miasto”) oraz raportów, m.in. na temat działań azjatyckiej spółki papierniczej APP\nModeracja debat: Andrzej Żwawa - działacz organizacji ekologicznych i ruchu na rzecz Sprawiedliwego Handlu, koordynator projektu „Kupuj odpowiedzialnie drewno i papier” w Polskiej Zielonej Sieci, współzałożyciel i wieloletni redaktor naczelny kultowego pisma „Zielone Brygady”.\n::: WARSZTATY RECYKLINGOWE:\nW jaki sposób za pomocą starych gazet lub plakatów można zrobić notes (środa), kosz, matę, bransoletę (czwartek), lampę (piątek) czy inne dizajnerskie “coś z niczego”? Wystarczy trochę wyobraźni, farb, makulatury i uda Ci się wyczarować niesamowity przedmiot, który przyda się na co dzień lub będzie ozdobą Twojego domu. Serdecznie zapraszamy na warsztaty prowadzone przez znane krakowskie pasjonatki recyklingu (Poltwór, Muchosfera, Magda No). Warsztaty odbywać się będą od środy do piątku (26 - 28 czerwca), w godz. 17.00 - 18.30.\n::: RECYKLING DAJE OWOCE:\n"Recykling daje owoce" to akcja organizowana przez znanego ekologa i podróżnika, Dominika Dobrowolskiego (www.cycling-recycling.eu) i Program REKARTON. Zapraszamy do przynoszenia pustych, zużytych kartoników po napojach, które będziemy zbierać, a następnie przekażemy do recyklingu. W zamian za przynoszone kartoniki (minimum 5 sztuk) każdy dostanie kilogram lokalnych i zdrowych owoców. Zużyte opakowania kartonowe to cenny surowiec wtórny, o czym jeszcze nie wszyscy wiedzą. Składają się one w około 73-88% z papieru, dzięki czemu mogą być łatwo poddawane recyklingowi, co ma miejsce także w Polsce. Aby jednak kartoniki trafiły do recyklingu, muszą być najpierw zgniecione i wrzucone do specjalnie oznakowanych pojemników, dlatego tak duże znaczenie ma podnoszenie świadomości konsumentów w tym zakresie. Akcja "Recykling daje owoce" będzie prowadzona od środy do piątku (26 - 28 czerwca), w godz. 16.00 - 20.00.\nPrzez cały czas trwania festiwalu przewidzieliśmy dla Was specjalne miejsce w Kawiarni Naukowej, gdzie będziecie mogli zostawić przeczytane lub niechciane książki po to, żeby inni mogli z nich skorzystać i przekazać je dalej.\nSzczegóły na Facebooku - dołącz do wydarzenia i zaproś swoich znajomych >>


Teksty przyjęte - Kontrola stosowania prawa UE w 2016 r. - Czwartek, 14 czerwca 2018 r.\nProcedura : 2017/2273(INI)\nDokument w ramach procedury : A8-0197/2018\nKontrola stosowania prawa UE w 2016 r.\nRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 czerwca 2018 r. w sprawie kontroli stosowania prawa UE w 2016 r. (2017/2273(INI))\n– uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 1, 2 i 3,\n– uwzględniając 33. sprawozdanie roczne Komisji z kontroli stosowania prawa UE (2015) (COM(2016)0463),\n– uwzględniając 34. sprawozdanie roczne Komisji z kontroli stosowania prawa UE (2016) (COM(2017)0370),\n– uwzględniając sprawozdanie Komisji pt. „Sprawozdanie z oceny projektu EU Pilot” (COM(2010)0070),\n– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 grudnia 2016 r. pt. „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” (C(2016)8600),\n– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie aktualizacji zasad postępowania w stosunkach ze skarżącymi w przedmiocie stosowania prawa unijnego (COM(2012)0154),\n– uwzględniając Porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską(2),\n– uwzględniając decyzję Rady nr 2001/470/WE z dnia 28 maja 2001 r. ustanawiającą europejską sieć sądową w sprawach cywilnych i handlowych(3),\n– uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.(4),\n– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 września 2015 r. w sprawie 30. i 31. sprawozdania rocznego z kontroli stosowania prawa UE (2012–2013)(5),\n– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie otwartej, efektywnej i niezależnej administracji Unii Europejskiej(7) oraz swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2013 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w sprawie prawodawstwa dotyczącego postępowania administracyjnego w Unii Europejskiej(8);\n– uwzględniając komunikaty Komisji z dnia 27 maja 2016 r. pt. „Osiągnięcie korzyści z polityki ochrony środowiska UE poprzez regularny przegląd wdrażania tej polityki” (COM(2016)0316) oraz z dnia 3 lutego 2017 r. pt. „Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska UE: Wspólne wyzwania i jak łączyć wysiłki, by uzyskiwać lepsze wyniki” (COM(2017)0063),\n– uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisję Spraw Konstytucyjnych, Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz Komisję Petycji (A8-0197/2018),\nA. mając na uwadze, że art. 17 TUE określa podstawową rolę Komisji jako strażniczki traktatów;\nB. mając na uwadze, że art. 2 TUE stanowi, iż Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości; mając na uwadze, że właściwe wdrażanie prawa Unii ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów UE określonych w traktatach i prawie wtórnym; mając na uwadze, że art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) powierza Unii zadanie znoszenia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet we wszystkich jej działaniach;\nC. mając na uwadze, że zgodnie z art. 2 TUE oraz art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej równość kobiet i mężczyzn jest jedną z podstawowych wartości, na których opiera się UE; mając również na uwadze, że Unia dąży we wszystkich działaniach do zwalczania wszelkich form dyskryminacji, do zniesienia nierówności oraz do propagowania równych szans i równego traktowania;\nD. mając na uwadze, że art. 3 TUE stanowi, iż do celów Unii należy między innymi wspieranie pokoju, unijnych wartości i dobrobytu jej narodów oraz działanie na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą są zrównoważony rozwój gospodarczy i stabilność cen, wysoce konkurencyjna społeczna gospodarka rynkowa, zmierzająca do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego, oraz wysoki poziom ochrony i poprawa jakości środowiska, jak również że Unia zwalcza wykluczenie społeczne i dyskryminację, wspiera sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną, równość kobiet i mężczyzn, solidarność między pokoleniami i ochronę praw dziecka;\nE. mając na uwadze, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) państwa członkowskie mają obowiązek jasnego i dokładnego informowania Komisji o środkach podejmowanych w celu transponowania dyrektyw UE do prawa krajowego; mając na uwadze, że zgodnie ze wspólną deklaracją polityczną Komisji i państw członkowskich z dnia 28 września 2011 r.(9) oraz wspólną deklaracją polityczną Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 27 października 2011 r.(10) , przy powiadamianiu Komisji o krajowych środkach transpozycji od państw członkowskich można również wymagać przedstawienia dokumentów wyjaśniających, w jaki sposób dokonały transpozycji dyrektyw do prawa krajowego;\nF. mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE oraz art. 288 ust. 3 i art. 291 ust. 1 TFUE państwa członkowskie ponoszą główna odpowiedzialność za prawidłową transpozycję oraz prawidłowe stosowanie i wdrażanie prawa UE w przewidzianym terminie, a także za ustanowienie odpowiednich środków niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony na obszarach regulowanych prawem UE;\nG. mając na uwadze, że poprawne stosowanie prawa UE gwarantuje korzyści wynikające z unijnych strategii wszystkim obywatelom europejskim oraz równe warunki działania dla przedsiębiorstw;\nH. mając na uwadze, że po przyjęciu w grudniu 2016 r. komunikatu pt. „Prawo UE: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” Komisja postanowiła skoncentrować się na przypadkach, w których państwa członkowskie nie powiadamiają o środkach transpozycji, gdy środki te stanowią nieprawidłową transpozycję dyrektyw lub gdy państwa członkowskie nie przestrzegają wyroku TSUE (zgodnie z art. 260 ust. 2 TFUE), poważnie szkodzą interesom finansowym UE lub naruszają wyłączne uprawnienia UE;\nI. mając na uwadze, że zgodnie z art. 6 ust. 1 TUE Karta praw podstawowych Unii Europejskiej ma taką samą moc prawną jak traktaty i obowiązuje instytucje, organy, urzędy i agencje Unii oraz państwa członkowskie przy stosowaniu przez nie prawa Unii (art. 51 ust. 1 Karty);\nJ. mając na uwadze, że procedury prowadzone w ramach EU Pilot mają sprzyjać bliższej i spójniejszej współpracy między Komisją a państwami członkowskimi, tak by zapobiegać naruszeniom prawa UE już na wczesnym etapie w drodze dwustronnego dialogu i aby, w miarę możliwości, uniknąć konieczności wszczęcia formalnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;\nK. mając na uwadze, że konieczne jest, by w odpowiedzi na obecny deficyt demokracji – przywołując swoją rezolucję przyjętą dnia 25 października 2016 r. zawierającą zalecenia dla Komisji w kwestii utworzenia unijnego mechanizmu dotyczącego demokracji, praworządności i praw podstawowych –ustanowić nowy mechanizm, zapewniający pojedyncze i spójne ramy i opierający się na obecnie obowiązujących instrumentach i mechanizmach, które należy stosować w jednolity sposób do wszystkich instytucji UE i wszystkich państw członkowskich;\nL. mając jednak na uwadze, że zgodnie z nową polityką przyjętą przez Komisję w celu zapewnienia zgodności z prawem UE, celem procedury w ramach EU Pilot nie jest przedłużanie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, które samo w sobie jest środkiem do podjęcia dialogu z danym państwem członkowskim w celu rozwiązania problemu;\nM. mając na uwadze, że aby zapewnić bardziej strategiczne i skuteczniejsze podejście do egzekwowania przepisów w przypadku uchybień, Komisja postanowiła – jak wskazano w komunikacie Komisji pt. „Prawo UE: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” – wszczynać postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego bez uciekania się do mechanizmu EU Pilot, chyba że skorzystanie z niego zostanie uznane za przydatne w danym przypadku;\nN. mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja otrzymała 3783 nowe skargi, w których informowano o możliwych naruszeniach prawa UE, przy czym państwa członkowskie, na które złożono najwięcej skarg, to Włochy (753), Hiszpania (424) i Francja (325);\nO. mając na uwadze, że zgodnie z art. 258 ust. 1 i 2 TFUE Komisja przedstawia państwu członkowskiemu uzasadnioną opinię, jeśli uzna, że uchybiło ono jednemu z zobowiązań na mocy traktatów, i może wnieść sprawę do TSUE, jeśli to państwo członkowskie nie zastosuje się do uzasadnionej opinii w terminie określonym przez Komisję;\nP. mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja wszczęła 847 nowych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego ze względu na opóźnioną transpozycję dyrektyw;\nQ. mając na uwadze, że w 2016 r. 95 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego było nadal w toku oraz że w związku z powyższym TSUE orzekł, że doszło do uchybienia zobowiązaniom ze strony państw członkowskich, których dotyczyły postępowania;\nR. mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 25 października 2016 r. w sprawie ustanowienia unijnego mechanizmu na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych Parlament zwrócił się do Komisji o przedłożenie do września 2017 r., na podstawie art. 295 TFUE, wniosku dotyczącego zawarcia Paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych w formie porozumienia międzyinstytucjonalnego określającego uzgodnienia ułatwiające współpracę instytucji Unii i państw członkowskich w ramach art. 7 TUE;\nS. mając na uwadze, że Porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską przewiduje wymianę informacji dotyczących wszystkich postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wszczętych na podstawie wezwań do usunięcia uchybienia, ale nie dotyczy nieformalnej procedury EU Pilot, która poprzedza wszczęcie oficjalnego postępowania w sprawie uchybienia;\nT. mając na uwadze, że w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej prawo do dobrej administracji definiuje się jako prawo każdej osoby do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, oraz mając na uwadze, że zgodnie z art. 298 TFUE instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii, wykonując swoje zadania, korzystają ze wsparcia otwartej, efektywnej i niezależnej administracji europejskiej;\nU. mając na uwadze, że w komunikacie z dnia 3 lutego 2017 r. pt. „Przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska UE” Komisja twierdzi, że nawiązała zorganizowany i kompleksowy dialog z państwami członkowskimi dotyczący wdrażania unijnych przepisów w dziedzinie ochrony środowiska, oraz proponuje, by – z zastrzeżeniem przysługujących jej uprawnień wykonawczych wynikających z traktatów UE – ułatwić państwom członkowskim działania dzięki przyjęciu nowych specjalnych ram;\nV. mając na uwadze, że art. 157 TFUE dopuszcza, a art. 19 TFUE umożliwia przyjmowanie przepisów prawnych mających na celu zwalczanie wszelkich form dyskryminacji, w tym ze względu na płeć;\nW. mając na uwadze, że w deklaracji nr 19 załączonej do Aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony, UE i państwa członkowskie zobowiązały się dążyć „do zwalczania wszelkiego rodzaju przemocy w rodzinie [...] w celu zapobiegania tego rodzaju przestępstwom i ich karania oraz w celu wspierania i ochrony ofiar”;\nX. mając na uwadze, że przepisy UE przeciwko handlowi ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, przyjęto na podstawie artykułów 79 i 83 TFUE; mając na uwadze, że z programu „Prawa, równość i obywatelstwo” finansuje się między innymi środki, które przyczyniają się do położenia kresu przemocy wobec kobiet;\nY. mając na uwadze, że wiele dyrektyw UE, w szczególności tych, które koncentrują się na kwestii równouprawnienia płci, nie jest prawidłowo wdrażanych w szeregu państw członkowskich, co sprawia, że osoby różnej płci nie są chronione przed dyskryminacją w dostępie do zatrudnienia oraz do dóbr i usług;\nZ. mając na uwadze, że dyskryminacja ze względu na płeć przeplata się z innymi rodzajami dyskryminacji, na przykład dyskryminacją ze względu na rasę i pochodzenie etniczne, wyznanie, niepełnosprawność, zdrowie, tożsamość płciową, orientację seksualną, wiek lub warunki społeczno-gospodarcze;\nAA. mając na uwadze, że 33 % kobiet w UE doświadczyło przemocy fizycznej lub seksualnej, a 55 % było molestowanych seksualnie, z czego 32 % w miejscu pracy; mając na uwadze, że kobiety są szczególnie narażone na przemoc seksualną i fizyczną oraz przemoc w internecie, a także nękanie i zastraszanie w cyberprzestrzeni; mając na uwadze, że ponad połowa kobiet będących ofiarami zabójstw ginie z rąk partnera lub krewnego; mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet jest jednym z najpowszechniejszych przejawów naruszania praw człowieka na świecie, niezależnie od wieku, narodowości, wyznania, poziomu wykształcenia, statusu materialnego i społecznego ofiary, oraz że stanowi największą przeszkodę dla równouprawnienia płci; mając na uwadze, że liczba zabójstw kobiet w państwach członkowskich nie spada;\nAB. mając na uwadze, że z sondażu UE dotyczącego grup LGBT wynika, że lesbijki oraz kobiety biseksualne i transpłciowe są narażone na ogromne ryzyko dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową; mając na uwadze, że 23 % kobiet homoseksualnych i 35 % osób transpłciowych było przynajmniej jednokrotnie w ciągu ostatnich pięciu lat ofiarami napaści fizycznej bądź na tle seksualnym lub gróźb przemocy w domu lub w innym miejscu (na ulicy, w środkach transportu zbiorowego, w miejscu pracy itp.);\nAC. mając na uwadze, że w odniesieniu do stosowania i egzekwowania unijnych przepisów w sprawie równouprawnienia płci w państwach członkowskich stwierdzono, iż transpozycja i stosowanie odnośnych dyrektyw pociągają za sobą konkretne problemy, takie jak poważne luki w prawodawstwie i jego niespójne stosowanie przez sądy krajowe;\nAD. mając na uwadze, że instytucje i mechanizmy mające zapewniać równouprawnienie płci są często marginalizowane w krajowych strukturach rządowych, jako że są podzielone na różne obszary polityki, a ich funkcjonowanie utrudniają złożone mandaty, a także brak odpowiedniego personelu, szkoleń, danych i wystarczających zasobów oraz niedostateczne wsparcie ze strony przywódców politycznych;\nAE. mając na uwadze, że według analizy porównawczej przepisów antydyskryminacyjnych w Europie opublikowanej w 2017 r. przez europejską sieć ekspertów prawnych w dziedzinie równości płci i niedyskryminacji w zdecydowanej większości państw nadal utrzymują się poważne problemy dotyczące postrzegania i świadomości, jako że poszczególni obywatele często nie są informowani o przysługujących im prawach do ochrony przed dyskryminacją lub o istnieniu mechanizmów obrony; mając na uwadze, że zgodnie z tą analizą pojawiły się dodatkowe problemy w odniesieniu do egzekwowania unijnych dyrektyw antydyskryminacyjnych, takie jak brak statusu prawnego organizacji i stowarzyszeń (lub zbyt restryktywny status prawny) w odniesieniu do udziału w postępowaniu sądowym w imieniu lub w ramach wsparcia ofiar dyskryminacji oraz rygorystyczne stosowanie przeniesienia ciężaru dowodu, a także szereg barier w skutecznym dostępie do wymiaru sprawiedliwości, które to przeszkody faktycznie utrudniają obywatelom korzystanie z pełni praw wynikających z przepisów prawa antydyskryminacyjnego i ochrony tych praw;\nAF. mając na uwadze, że wskaźnik równouprawnienia płci z 2017 r. opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) wskazuje na jedynie marginalną poprawę, co stanowi wyraźny sygnał, że UE daleko jeszcze do osiągnięcia równouprawnienia płci, a ogólny wynik wynosi obecnie 66,2 na 100, czyli jest o zaledwie cztery punkty procentowe wyższy niż dziesięć lat temu;\nAG. mając na uwadze, że w kwestii procesów decyzyjnych wspomniane wyżej dane odnoszące się do równouprawnienia płci wskazują, że w ostatnim dziesięcioleciu nastąpiła poprawa o niemal 10 punktów procentowych, a wynik wynosi obecnie 48,5, jednak w obszarze tym odnotowuje się nadal najniższe wyniki; mając na uwadze, że negatywne wartości są przede wszystkim odzwierciedleniem nierównej reprezentacji kobiet i mężczyzn w polityce i wskazują na deficyt demokratycznego sprawowania rządów w UE;\nAH. mając na uwadze, że w sprawozdaniu Eurofoundu dotyczącym różnic w poziomie zatrudnienia kobiet i mężczyzn szacuje się, że różnice te oznaczają dla UE koszty rzędu ok. 370 mld EUR rocznie, co stanowi 2,8 % unijnego PKB;\nAI. mając na uwadze, że zgodnie z europejskim badaniem warunków pracy prowadzonym przez Eurofound złożony wskaźnik czasu pracy zarobkowej i niezarobkowej wskazuje, iż po podliczeniu godzin pracy zarobkowej i niezarobkowej kobiety pracują dłużej;\nAJ. mając na uwadze, że mimo zobowiązania UE do równouprawnienia płci w procesach decyzyjnych, w zarządach agencji UE zdecydowanie brakuje równowagi płci, a ponadto charakteryzują się one trwałymi wzorcami segregacji płciowej;\nAK. mając na uwadze, że feminizacja ubóstwa to w UE fakt; mając również na uwadze, że prawidłowemu i pełnemu stosowaniu oraz egzekwowaniu unijnych przepisów z zakresu równości i równouprawnienia płci powinna towarzyszyć polityka przeciwdziałania bardzo wysokiej stopie bezrobocia, ubóstwu i wykluczeniu społecznemu wśród kobiet; mając na uwadze, że brak polityki równości oraz niedostateczne wdrażanie przepisów dotyczących płci i równości w jeszcze większym stopniu zagrażają kobietom i pogłębiają ryzyko ubóstwa i marginalizacji społecznej przez wykluczenie ich z rynku pracy;\nAL. mając na uwadze, że prawidłowe wdrożenie obowiązujących przepisów ma zasadnicze znaczenie w dążeniu do równouprawnienia kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że choć dyrektywa 2006/54/WE w wersji przekształconej wyraźnie zakazuje zarówno dyskryminacji bezpośredniej, jak i pośredniej, oraz pomimo faktu, że kobiety osiągają średnio wysoki poziom wykształcenia, różnice w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn w 2015 r. nadal wynosiły 16,3 %;\nAM. mając na uwadze, że zasada równouprawnienia płci musi stanowić zasadniczy element w monitorowaniu, jak stosowane jest obowiązujące prawodawstwo UE;\nAN. mając na uwadze, że gromadzenie danych, możliwie z podziałem według płci, ma istotne znaczenie dla oceny dotychczasowych postępów w stosowaniu prawa UE;\n1. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji(11), by niezwłocznie reagować na naruszenia, oraz wspiera jej wysiłki na rzecz nieformalnego rozwiązywania problemów z wdrażaniem przepisów; wzywa Komisję do usprawnienia systemu rozwiązywania problemów EU Pilot;\n2. wyraża zaniepokojenie z powodu wzrostu całkowitej liczby postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w 2016 r., wskutek czego ich liczba jest najwyższą odnotowaną liczbą postępowań w ciągu ostatnich pięciu lat;\n3. z zadowoleniem przyjmuje roczne sprawozdanie Komisji za 2016 r. w sprawie kontroli stosowania prawa UE i zwraca uwagę, że zgodnie z tym sprawozdaniem w 2016 r. czterema dziedzinami, w których wszczęto największą liczbę postępowań przeciwko państwom członkowskim w sprawie uchybienia zobowiązaniom w zakresie transpozycji, były ochrona środowiska, wymiar sprawiedliwości i konsumenci, system podatkowy i rynek wewnętrzny;\n4. przypomina, że prawo do składania petycji do Parlamentu Europejskiego stanowi podstawę obywatelstwa europejskiego, zapisaną w art. 20 i 227 TFUE oraz w art. 44 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, sklasyfikowaną w ostatnich badaniach wśród obywateli na drugim miejscu pod względem ważności; podkreśla znaczenie petycji jako narzędzia umożliwiającego obywatelom i rezydentom zaangażowanie się w działalność Unii i wyrażanie obaw dotyczących przypadków niewłaściwego stosowania lub naruszania prawa UE oraz potencjalnych luk w prawie, a także jednocześnie zwrócenie uwagi na te niedociągnięcia z nadzieją na szybkie i skuteczne rozwiązanie poruszonych problemów; podziela pogląd Komisji, że wysiłek włożony w zagwarantowanie skutecznego egzekwowania obowiązującego prawa UE należy uznać za równie ważny jak pracę nad tworzeniem nowego prawodawstwa; apeluje do Komisji, aby usprawniła sposób rozpatrywania kierowanych do niej petycji i by udzielała na nie terminowych i gruntownych odpowiedzi;\n5. zwraca uwagę na badanie pt. „Monitoring the implementation of EU law: tools and challenges” [Monitorowanie wdrażania prawa Unii: narzędzia i wyzwania], opracowane przez Departament Tematyczny C na zlecenie Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego, i z zadowoleniem przyjmuje konkretne zalecenia dla Parlamentu dotyczące wskazanych działań; zwraca uwagę na opublikowane niedawno badanie pt. „Effective Access to Justice” [Skuteczny dostęp do wymiaru sprawiedliwości], które opracował Departament Tematyczny C w związku z powracającymi zarzutami, jakie przedstawiono w szeregu rozpatrywanych petycji; popiera propozycję Komisji, by promować szkolenia sądownicze z prawa UE w różnych państwach członkowskich, by zapewnić spójność orzeczeń i w ten sposób zagwarantować równe egzekwowanie praw w całej Unii;\n6. wyraża zadowolenie, że w sprawozdaniu dotyczącym 2016 r. Komisja zachowała większą przejrzystość i przytoczyła więcej danych statystycznych niż w poprzednich sprawozdaniach; ubolewa jednak nad tym, że nie zawarła w nim dokładnych informacji o liczbie petycji, które doprowadziły do wszczęcia postępowań w ramach systemu EU Pilot lub postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, i zwraca się do Komisji o przekazanie konkretnych informacji na ten temat; z przykrością odnotowuje, że ani Parlament, ani składający petycje nie uczestniczą w tych postępowaniach; ponawia swój apel do Komisji o udostępnienie Parlamentowi informacji na temat wszystkich otwartych postępowań EU Pilot i wszczętych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w celu zwiększenia przejrzystości, skrócenia czasu rozstrzygania sporów za pośrednictwem Komisji Petycji, budowania zaufania do projektu UE i wreszcie w celu umocnienia legitymacji postępowania EU Pilot, zwłaszcza w przypadku postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom; zachęca Komisję, by systematycznie informowała o decyzjach i różnych krokach podjętych przez kolegium komisarzy, a także by publikowała porządki obrad i najważniejsze wyniki tzw. spotkań pakietowych; przyjmuje do wiadomości wyrok TSUE w sprawach C-39/05 P, C-52/05 P i C-562/14 P z maja 2017 r., zgodnie z którym dokumentów w ramach postępowania EU Pilot nie można podawać do wiadomości publicznej, jeżeli istnieje ryzyko, że takie ujawnienie może wpłynąć na charakter postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, zmienić jego tok lub podważyć cele tego postępowania; apeluje do Komisji o ujawnienie dokumentów wymienianych z państwami członkowskimi w momencie, kiedy takie ryzyko już nie zachodzi, czyli po zakończeniu postępowań EU Pilot; popiera w tym zakresie sugestię Europejskiej Rzecznik Praw Obywatelskich dotyczącą terminowości i przejrzystości procedur poprzedzających wszczęcie postępowania EU Pilot; podkreśla, jak ważne jest informowanie na bieżąco wszystkich zainteresowanych podmiotów oraz zwiększenie przejrzystości procedur EU Pilot; ubolewa nad brakiem zaangażowania ze strony Komisji w odpowiedzi na obawy wyrażone przez posłów do PE w odniesieniu do EU Pilot i apeluje do Komisji, by informowała Komisję Petycji o wszelkich istotnych nowych etapach dochodzenia i toczących się rozmowach z państwami członkowskimi w kwestii rozpatrywanych petycji; ponawia swój apel do Komisji o uwzględnienie w jej sprawozdaniu rocznym wskaźnika wdrożenia zarówno unijnych rozporządzeń, jak i dyrektyw;\n7. jest zdania, że duża liczba toczących się postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego świadczy o tym, że terminowe i prawidłowe stosowanie prawa UE w państwach członkowskich pozostaje poważnym wyzwaniem oraz priorytetem, przy czym należy mieć na uwadze nowe, bardziej strategiczne i skuteczne podejście do egzekwowania przyjęte przez Komisję na 2016 r .; uważa, że niektóre z tych uchybień wynikają z braku zasobów przeznaczonych na organy administracji publicznej w niektórych państwach członkowskich;\n8. podkreśla, że liczba nowych skarg jest najwyższa od 2011 r., co w ubiegłym roku oznaczało wzrost o 67,5 %, kiedy to odnotowano rekordową liczbę 3783 nowych skarg, oraz mniejszy odsetek skarg rozpatrzonych, a ponadto, że pod koniec 2016 r. w toku pozostawało 1657 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, z których 847 dotyczy opóźnień w transpozycji; z zaniepokojeniem stwierdza, że 95 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest nadal w toku po tym, jak Trybunał wydał orzeczenie, ponieważ Komisja uznała, że zainteresowane państwa członkowskie nie zastosowały się jeszcze do wyroków na mocy art. 258 TFUE, oraz że problem ten dotyczy w szczególności obszarów zatrudnienia, sprawiedliwości i konsumentów, a w dalszej kolejności rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP, podatków i unii celnej oraz środowiska naturalnego;\n9. z zadowoleniem przyjmuje spadek liczby nowych spraw otwartych w 2016 r. w ramach systemu EU Pilot (790 w porównaniu z 881 w 2014 r.) oraz fakt, że liczba ta jest najniższa od 2011 r., pomimo że Komisja nie prowadzi postępowań w ramach EU Pilot w przypadku opóźnień w transpozycji dyrektyw; zwraca jednak uwagę, że wskaźnik rozwiązanych spraw spadł nieznacznie w porównaniu z 2015 r. (z 75 % do 72 %); zwraca się do Komisji o przedstawienie wyjaśnień w sprawie ustanawiania przez nią priorytetów dotyczących polityki egzekwowania prawa, zgodnie z którymi Komisja stwierdza, że jej działania w zakresie egzekwowania będą ukierunkowane na te problemy, w przypadku których działanie takie może przynieść rzeczywistą zmianę, a także o przedstawienie wyjaśnień na temat priorytetów polityki w odniesieniu do postępowania w sprawach wskazujących na systemowe niedociągnięcia w systemach prawnych państw członkowskich;\n10. zwraca uwagę, że zobowiązanie Komisji do przyjęcia bardziej strategicznego podejścia podczas egzekwowania prawa UE doprowadziło w ostatnim czasie do zamknięcia postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego z powodów politycznych; wzywa zatem Komisję do wyjaśnienia okoliczności leżących u podstaw takich decyzji w przyszłych sprawozdaniach z kontroli;\n11. podkreśla, że większość spraw podjętych w ramach systemu EU Pilot, które doprowadziły do formalnych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, dotyczyło głównie obszarów ochrony środowiska, rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP, energii i podatków oraz ceł; zwraca również uwagę, że największa liczbę spraw w ramach systemu EU Pilot dotyczy Węgier, Niemiec, Hiszpanii i Polski, oraz że sprawom tym następnie nadawano dalszy bieg w ramach postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;\n12. uznaje, że główna odpowiedzialność za właściwe wdrażanie i stosowanie prawa UE spoczywa na państwach członkowskich, lecz podkreśla, że nie zwalnia to instytucji unijnych z obowiązku przestrzegania prawa pierwotnego UE przy opracowywaniu prawa wtórnego UE, szczególnie w dziedzinie praworządności i praw podstawowych w odniesieniu do Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;\n13. zwraca uwagę, że prawidłowe wdrażanie i stosowanie prawa UE ma zasadnicze znaczenie dla realizacji polityki UE pod względem zasady równouprawnienia kobiet i mężczyzn zapisanej w traktatach oraz dla wspierania i promowania wzajemnego zaufania między instytucjami publicznymi zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym, a także między instytucjami i obywatelami, przy czym przypomina, że zaufanie i pewność prawa stanowią podstawę dobrej współpracy i skutecznego stosowania prawa UE;\n14. wyraża zaniepokojenie, że w niektórych państwach członkowskich nadal występują poważne braki we wdrażaniu i egzekwowaniu unijnego prawodawstwa dotyczącego ochrony środowiska, w szczególności w dziedzinie gospodarowania odpadami, infrastruktury oczyszczania ścieków oraz zachowania zgodności z dopuszczalnymi wartościami jakości powietrza;\n15. podkreśla, że partnerzy społeczni, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, obywatele europejscy i inne zainteresowane strony odgrywają ważną rolę w monitorowaniu i zgłaszaniu uchybień w transpozycji i stosowaniu prawa UE przez państwa członkowskie; w związku z powyższym z zadowoleniem przyjmuje fakt, że obywatele reagują w większej mierze na kwestie związane z wdrażaniem polityki UE, w tym przyjmuje z zadowoleniem kluczową rolę sygnalistów w sektorze prywatnym i publicznym; podkreśla, że na mocy przysługującego im prawa obywatele UE muszą w pierwszej kolejności zostać poinformowani w jasny, dostępny, przejrzysty i terminowy sposób, czy w ramach transpozycji przepisów unijnych przyjęto przepisy krajowe oraz które to przepisy, a także które władze krajowe są odpowiedzialne za zagwarantowanie ich prawidłowego wdrożenia;\n16. zwraca uwagę, że Komisja przywiązuje duże znaczenie do terminowej i prawidłowej transpozycji prawa UE do ustawodawstwa krajowego oraz do istnienia wyraźnych wewnętrznych przepisów ramowych nakładających na państwa członkowskie obowiązek nadawania priorytetu temu celowi, tak aby uniknąć naruszeń prawa UE, a jednocześnie zadbać o to, by osoby fizyczne i przedsiębiorstwa były w stanie czerpać korzyści z efektywnego i skutecznego wdrażania tego prawa;\n17. zwraca jednak uwagę, że nierealistyczne terminy wdrożenia prawodawstwa mogą uniemożliwić ich przestrzeganie przepisów przez państwa członkowskie, co oznacza milczące przyzwolenie na spóźnione wdrożenie; wzywa instytucje UE, aby uzgodniły bardziej realistyczne terminy wdrożenia rozporządzeń i dyrektyw, z należytym uwzględnieniem czasu potrzebnego na weryfikację i konsultacje; uważa, że Komisja powinna składać sprawozdania, podsumowania i przeglądy aktów ustawodawczych w terminach uzgodnionych przez współprawodawców oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi;\n18. zwraca uwagę, że w 2016 r. liczba dyrektyw wymagających transpozycji wyniosła 70 i była wyższa niż w 2015 r. (56 dyrektyw); wyraża zaniepokojenie, że liczba nowych opóźnień w transpozycji radykalnie wzrosła z 543 do 847; ubolewa, że pod koniec 2016 r. 868 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego z powodu opóźnień w transpozycji było nadal w toku, co stanowi wzrost o 67,5 % w porównaniu z 518 postępowaniami będącymi w toku pod koniec 2015 r.;\n19. wyraża zaniepokojenie faktem, że podobnie jak w 2015 r. państwa członkowskie nie wywiązały się ze wszystkich zobowiązań dotyczących przedstawienia dokumentów wyjaśniających oraz środków, które podjęły w celu transpozycji dyrektyw do ustawodawstwa krajowego; uważa, że ze względu na niejednolitą jakość wielu przedłożonych dokumentów wyjaśniających Komisja powinna zapewniać państwom członkowskim większą pomoc w przygotowywaniu tych dokumentów i opracowywaniu tabel zgodności;\n20. podkreśla, że niezdolność do zapewnienia terminowej i prawidłowej transpozycji obowiązujących przepisów UE dotyczących zasady równych szans i równego traktowania mężczyzn i kobiet w dziedzinie edukacji, zatrudnienia i pracy, równego wynagrodzenia za taką samą pracę i równego traktowania kobiet i mężczyzn w dostępie do dóbr i usług oraz ich dostarczania, a także obowiązujących przepisów mających na celu poprawę równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz położenie kresu wszelkim formom przemocy wobec kobiet i dziewcząt w rezultacie pozbawia obywateli i przedsiębiorstwa korzyści, do których są uprawnieni na mocy prawa UE;\n21. podkreśla, że UE powstała jako Unia, która opiera się na wartościach poszanowania państwa prawnego, jak również praw człowieka (art. 2 TUE); zauważa, że przy wdrażaniu przepisów UE państwa członkowskie muszą w pełni przestrzegać praw podstawowych zapisanych w traktatach i Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; ponownie podkreśla, że uważne monitorowanie działań i zaniedbań państw członkowskich i instytucji UE ma zasadnicze znaczenie;\n22. ponownie wyraża zaniepokojenie liczbą składanych do Parlamentu petycji i wnoszonych do Komisji skarg dotyczących problemów, które uznano za rozwiązane przez Komisję;\n23. podkreśla, jak ważne jest zabezpieczenie integralności porządku prawnego UE obejmującego prawo pierwotne, prawo wtórne i prawo miękkie; z tego powodu apeluje o terminowe przyjęcie inicjatyw ustawodawczych i nieustawodawczych niezbędnych do tego, by Europejski filar praw socjalnych stał się dla obywateli rzeczywistością; wzywa Komisję do zapewnienia jak największej przejrzystości i spójności w wysiłkach na rzecz stworzenia nowych ram poświęconych prawidłowemu wdrażaniu przepisów UE, takich jak przegląd wdrażania polityki ochrony środowiska; wzywa Komisję, aby rozważyła stworzenie takich ram w szczególności poświęconych sprawiedliwemu i zrównoważonemu rozwojowi, zatrudnieniu, sprawom socjalnym i kwestiom włączenia społecznego w odniesieniu do Europejskiego filaru praw socjalnych;\n24. ponawia apel do Komisji, zawarty w rezolucji z dnia 25 października 2016 r., o przedstawienie wniosku dotyczącego zawarcia paktu UE na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych, który skutecznie połączy jej odpowiednie roczne sprawozdania tematyczne z wynikami istniejących mechanizmów monitorowania i narzędzi ocen okresowych, które zostaną przedstawione w odpowiednim czasie; przypomina, że Komisja jako instytucja stojąca na straży traktatów z pełnym poszanowaniem zasady dobrej i skutecznej administracji, o której mowa w art. 298 TFUE i art. 41 i 47 Karty praw podstawowych UE, ma obowiązek monitorować i oceniać prawidłowe wdrażanie prawa Unii oraz poszanowanie przez państwa członkowskie i przez wszystkie instytucje i organy Unii zasad i celów zapisanych w traktatach, oraz wypełniać zobowiązanie do aktywnej pomocy państwom członkowskim w transpozycji i wdrażaniu niektórych dyrektyw i rozporządzeń; zaleca w związku z powyższym, aby wykonywała to zadanie w ramach wyżej wspomnianego cyklu polityki na rzecz demokracji, praworządności i praw podstawowych począwszy od 2018 r., jej odpowiednich rocznych sprawozdań tematycznych wraz z wynikami istniejących mechanizmów monitorowania i narzędzi ocen okresowych, które zostaną przedstawione w odpowiednim czasie;\n25. przypomina, że przy licznych okazjach Parlament wzywał Komisję do aktywniejszego monitorowania procesu wdrażania przepisów i strategii politycznych w dziedzinie ochrony środowiska, wspierania tych działań oraz kierowania nimi;\n26. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do czynnego pomagania państwom członkowskim w transpozycji i wdrażaniu europejskiego prawodawstwa przez przygotowywanie planów wdrażania dla wybranych dyrektyw i rozporządzeń;\n27. uważa, że ponieważ Parlament jest współodpowiedzialny za zapewnienie wdrożenia i egzekwowania prawa UE zgodnie z porozumieniem międzyinstytucjonalnym i posiada istotne uprawnienia kontrolne względem Komisji powierzone mu na mocy art. 14 TUE, należy go automatycznie informować o wszystkich otwartych postępowaniach EU Pilot i wszczętych postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a także należy mu udzielać odpowiedniego dostępu do dokumentów związanych z oboma wspomnianymi typami postępowań, szczególnie w przypadku gdy wynikają one z petycji, z poszanowaniem przepisów o poufności koniecznych do skutecznego prowadzenia spraw;\n28. zachęca przedstawicieli państw członkowskich do liczniejszego udziału w debatach Komisji Petycji;\n29. zauważa niezadowalający poziom stosowania prawa UE w państwach członkowskich, o którym świadczy duża liczba skarg skierowanych do Komisji oraz znaczna liczba petycji wpływających do Parlamentu; z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji wyrażony w jej komunikacie z grudnia 2016 r., by częściej korzystać z narzędzi zapobiegawczych, takich jak spotkania pakietowe, wytyczne wdrożeniowe, grupy eksperckie, sieci specjalistyczne, w tym sieć SOLVIT, oraz by wspierać budowanie zdolności egzekwowania prawa Unii w państwach członkowskich; wzywa Komisję do korzystania z postanowień art. 197 TFUE, aby wprowadzić tę odnowioną politykę w zakresie egzekwowania prawa w pełnym porozumieniu z państwami członkowskimi i instytucjami europejskimi; wzywa Komisję do usprawnienia procedury rozpatrywania petycji przez udzielanie terminowych i dogłębnych odpowiedzi;\n30. zauważa, że 95 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego jest wciąż w toku oraz że mimo iż TSUE orzekł o nieprzestrzeganiu prawa przez dane państwa członkowskie, tylko w trzech przypadkach Komisja skierowała sprawę do Trybunału Sprawiedliwości na podstawie art. 260 TFUE; uważa, że sprawą najwyższej wagi jest zapewnienie pełnego i terminowego wykonywania orzeczeń Trybunału oraz, w razie konieczności, pełne wykorzystanie postanowień art. 279 TFUE, tak aby zapobiec podważaniu prawa UE i autorytetu TSUE; apeluje do Komisji o zaradzenie tej sytuacji i składanie Parlamentowi regularnych sprawozdań dotyczących poczynionych postępów;\n31. podkreśla, że wszystkie instytucje UE są związane traktatami unijnymi i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej(12);\n32. zaleca, aby każda międzyparlamentarna debata na temat demokracji, praworządności i praw podstawowych obejmowała społeczeństwo obywatelskie i uczestnictwo obywateli, np. za pośrednictwem petycji przekazywanych do Parlamentu i europejskiej inicjatywy obywatelskiej;\n33. podkreśla, że protokoły ustaleń zawierane między instytucjami UE a państwami członkowskimi nie są uważane za akty UE w rozumieniu art. 288 TFUE;\n34. zwraca uwagę, że w procesie opracowywania i stosowania prawa UE przez instytucje UE ogromne znaczenie ma skuteczność, jawność i odpowiedzialność; podkreśla w szczególności zasadę demokratycznej odpowiedzialności – i rolę odgrywaną przez Parlament w jej zapewnianiu – a także prawo obywateli UE do sprawiedliwości i dobrej administracji, zgodnie z art. 41 i 47 Karty praw podstawowych UE; zwraca uwagę, że te prawa i zasady wymagają, aby obywatelom zapewniono odpowiedni i łatwy dostęp do projektów aktów prawnych, które ich dotyczą; przypomina, że te same prawa i zasady powinny być również kwestią najwyższej wagi dla państw członkowskich przy składaniu przez nie wniosków w sprawie projektów aktów odnoszących się do wdrażania prawa UE;\n35. wzywa Komisję do zwiększenia, tam gdzie to możliwe i konieczne, środków finansowych UE, takich jak Europejski Fundusz Społeczny, przeznaczonych na „wzmacnianie zdolności instytucjonalnych instytucji publicznych i zainteresowanych stron oraz sprawności administracji publicznej” z myślą o promowaniu dobrobytu społecznego i rozwoju gospodarczego, a także wzywa Komisję do poprawy skuteczności korzystnych przepisów; wzywa Komisję do pełnego wykorzystywania art. 197 TFUE, tak aby pomóc usprawnić budowanie zdolności państw członkowskich w zakresie wdrażania i egzekwowania prawa UE;\n36. wzywa Komisję do opracowania instrumentów pomagających państwom członkowskim w rozpoznawaniu problemów związanych z transpozycją, rozwiązywaniu ich na wczesnym etapie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i poszukiwaniu wspólnych rozwiązań;\n37. przypomina, że przepisy prawne będące podstawą postępowań w przypadku najbardziej rażących uchybień pochodzą z dyrektyw; przypomina, że rozporządzenia są wykonywane bezpośrednio i są wiążące we wszystkich państwach członkowskich; w związku z powyższym zwraca się do Komisji o stosowanie w miarę możliwości rozporządzeń w przypadku, gdy zamierza ona przedstawić wniosek ustawodawczy; uważa, że takie podejście mogłoby złagodzić ryzyko nadmiernej regulacji;\n38. przypomina, że orzeczenia w trybie prejudycjalnym pomagają wyjaśnić sposób, w jaki prawo Unii Europejskiej powinno być stosowane; uważa, że odwołanie się do tej procedury umożliwia jednolitą interpretację i wdrażanie prawodawstwa UE; wzywa zatem Komisję, by skuteczniej nadzorowała wywiązywanie się przez sądy krajowe z obowiązku zwracania się do TSUE o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym zgodnie z art. 267 TFUE; w związku z powyższym zachęca sądy krajowe do zwracania się w razie wątpliwości z pytaniami do TSUE, co zapobiegnie wszczynaniu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;\n39. wzywa Komisję do poświęcenia szczególnej uwagi prowadzonej przez nią kontroli wykonania dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego(13), oraz do wszczynania w razie potrzeby postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, z zachowaniem szczególnej czujności w odniesieniu do nieprawidłowego lub niewłaściwego stosowania;\n40. z zadowoleniem przyjmuje ciągłe starania Komisji mające na celu egzekwowanie unijnych przepisów w zakresie ochrony środowiska w celu zapewnienia równych warunków działania wszystkim państwom członkowskim i podmiotom gospodarczym oraz w celu zaradzenia niedociągnięciom we wdrażaniu i egzekwowaniu prawodawstwa UE w zakresie ochrony środowiska, w tym w razie konieczności przez wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; zwraca jednak uwagę na powszechnie znane ograniczenia skuteczności przepisów środowiskowych UE, w szczególności dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za środowisko; wzywa Komisję do uwzględnienia rezolucji Parlamentu z dnia 26 października 2017 r.(14) w sprawie stosowania dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za środowisko; podkreśla, że w niektórych państwach członkowskich prawo do zdrowego środowiska jest zagrożone przez utrzymujące się poważne braki we wdrażaniu i egzekwowaniu prawa UE w dziedzinie ochrony środowiska, w szczególności w odniesieniu do zapobiegania szkodom prowadzącym do zanieczyszczenia powietrza i wód oraz w odniesieniu do gospodarowania odpadami i infrastruktury oczyszczania ścieków; przypomina, że pełne wdrożenie prawodawstwa UE w zakresie ochrony środowiska pozwoliłoby zaoszczędzić każdego roku 50 mld EUR przede wszystkim na kosztach ochrony zdrowia oraz bezpośrednich kosztach środowiskowych;\n41. podkreśla, że dorobek UE obejmuje również umowy międzynarodowe zawarte przez UE; stwierdza z poważnym zaniepokojeniem, że przepisy środowiskowe UE mogą nie być zgodne z Konwencją o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (konwencją z Aarhus)(15) ze względu na niezapewnienie dostatecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości organizacjom zajmującym się ochroną środowiska i obywatelom; z tego względu wzywa Komisję, by uwzględniła ustalenia Komitetu ds. Przestrzegania Konwencji z Aarhus(16) i stanowisko Rady z dnia 17 lipca 2017 r.(17) oraz zbadała sposoby i środki, by zapewnić zgodność z konwencją z Aarhus w sposób spójny z podstawowymi zasadami unijnego porządku prawnego oraz z unijnym systemem kontroli sądowej;\n42. wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na wdrażanie środków przyjętych w dziedzinie azylu i migracji oraz zadbania o to, by były one zgodne z zasadami zapisanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, do współpracy z państwami członkowskimi w celu pokonania trudności, które mogą napotkać podczas ich wdrażania, a w razie potrzeby do wszczynania niezbędnych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; z zaniepokojeniem stwierdza, że niektóre państwa członkowskie lekceważą swoje zobowiązania w dziedzinie azylu i migracji, w szczególności w odniesieniu do relokacji osób ubiegających się o azyl; podkreśla, że należy zająć się brakiem solidarności między niektórymi państwami członkowskimi w zakresie azylu i migracji, aby wszystkie państwa członkowskie wypełniały spoczywające na nich zobowiązania; wzywa państwa członkowskie do walki z coraz szerzej zakrojonym handlem ludźmi wyzyskiwanymi później jako pracownicy oraz wykorzystywanymi seksualnie;\n43. wzywa Komisję do podjęcia skutecznych działań w odpowiedzi na zmieniającą się sytuację migracyjną i stan bezpieczeństwa oraz do skutecznej realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji i powiązanych pakietów wdrożeniowych; zwraca się do państw członkowskich o prawidłowe wykonanie dyrektywy w sprawie powrotów (2008/115/WE)(18) i o systematyczne informowanie na temat wrażania Europejskiego programu w zakresie migracji;\n44. wzywa Komisję do sprawdzenia zgodności umów zerogodzinowych z przepisami UE dotyczącymi zatrudnienia, w tym z dyrektywą w sprawie pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin, ponieważ wiele petycji, które wpłynęły w 2016 r., dotyczyło niepewnych warunków zatrudnienia;\n45. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w sprawozdaniu dostrzeżono rolę Parlamentu w zwracaniu uwagi Komisji na nieprawidłowości w stosowaniu prawa UE w państwach członkowskich za pomocą pytań parlamentarnych i petycji; podkreśla, że bardziej drobiazgowa kontrola przez parlamenty narodowe ich rządów, gdy te ostatnie są zaangażowane w proces stanowienia prawa, przyczyni się do skuteczniejszego stosowania prawa UE zgodnie z postanowieniami traktatów;\n46. wyraża zaniepokojenie, że w związku z niespójnymi tłumaczeniami wielu dyrektyw na języki urzędowe UE jest prawdopodobne, że różne wersje językowe stają się przyczyną rozbieżnych interpretacji odnośnych tekstów i różnic w ich transpozycji w państwach członkowskich; wyraża ubolewanie, że takich różnic w transpozycji i interpretacji prawnej dyrektyw nie można ujawniać systematycznie, a jedynie wtedy, gdy są wyjaśniane w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;\n47. przypomina, że parlamenty narodowe mają do odegrania kluczową rolę zarówno w kontroli projektów aktów prawnych UE przed ich przyjęciem, jak i w kontroli prawidłowego wdrażania prawa UE przez państwa członkowskie po przyjęciu aktów prawnych; wzywa parlamenty narodowe do aktywnego odgrywania tej roli;\n48. uważa, że zgodnie ze staraniami Komisji na rzecz opracowywania lepszego i skuteczniejszego prawodawstwa UE należy zawsze uwzględniać stosowanie zasad pomocniczości i proporcjonalności;\n49. ponawia wezwanie do utworzenia w odnośnych dyrekcjach generalnych (DG IPOL, DG EXPO i DG EPRS) autonomicznego systemu oceny ex post skutków głównych przepisów UE przyjętych przez Parlament w procedurze współdecyzji i zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą;\n50. wzywa Komisję do poświęcenia szczególnej uwagi kontroli wykonania unijnych przepisów prawnych określających zasady przeciwdziałania praktykom korupcyjnym, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, a także do podjęcia odpowiednich działań na rzecz wyeliminowania takich zjawisk;\n51. przypomina państwom członkowskim i instytucjom UE, że zapewnianie terminowego i prawidłowego stosowania prawodawstwa w państwach członkowskich stanowi dla UE priorytet; zwraca uwagę, jak ważne jest utrzymanie zasad przyznania kompetencji, pomocniczości i proporcjonalności zgodnie z art. 5 TUE, a także zasady równości wobec prawa, aby lepiej monitorować stosowanie prawa UE; przypomina o znaczeniu podnoszenia poziomu wiedzy na temat przepisów obowiązujących dyrektyw dotyczących różnych aspektów zasady równości kobiet i mężczyzn oraz ich zastosowania w praktyce;\n52. zachęca instytucje UE, by nieprzerwanie wypełniały spoczywający na nich obowiązek przestrzegania prawa pierwotnego UE przy tworzeniu przepisów unijnego prawa wtórnego i prawa miękkiego, opracowywaniu strategii politycznych i podpisywaniu umów lub traktatów z instytucjami spoza UE, by wypełniały obowiązek wspierania państw członkowskich UE wszelkimi dostępnymi środkami w transponowaniu prawodawstwa UE we wszystkich dziedzinach i w poszanowaniu wartości i zasad Unii, zwłaszcza w związku z niedawnym rozwojem sytuacji w państwach członkowskich;\n53. zgadza się z opinią Komisji, że osoby składające indywidualne skargi odgrywają istotną rolę w rozpoznawaniu szerszych problemów związanych z egzekwowaniem i stosowaniem prawa UE, które mają wpływ na interesy obywateli i przedsiębiorstw;\n54. podkreśla, że brak spójnego i kompleksowego zestawu skodyfikowanych zasad dobrej administracji w całej Unii utrudnia obywatelom i przedsiębiorstwom łatwe i pełne zrozumienie przysługujących im praw wynikających z prawa Unii; podkreśla zatem, że skodyfikowanie zasad dobrej administracji w formie rozporządzenia określającego różne aspekty procedury administracyjnej, w tym powiadomienia, wiążące terminy, prawo do bycia wysłuchanym, a także prawo dostępu każdej osoby do dokumentacji jej dotyczącej, ma podstawowe znaczenie dla wzmocnienia praw obywateli i przejrzystości; uważa, że takie rozporządzenie zwiększyłoby dostępność, czytelność i spójność interpretacji obowiązujących zasad, z korzyścią dla obywateli i przedsiębiorstw oraz administracji i jej urzędników;\n55. przypomina, że w rezolucjach z dnia 15 stycznia 2013 r. i z dnia 9 czerwca 2016 r. Parlament wezwał do przyjęcia rozporządzenia w sprawie otwartej, skutecznej i niezależnej administracji UE zgodnie z art. 298 TFUE, ale te postulaty Parlamentu nie przełożyły się na przedstawienie wniosku przez Komisję; wzywa zatem po raz kolejny Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie europejskiego prawodawstwa dotyczącego postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem kroków, które Parlament dotychczas podjął w tej dziedzinie;\n56. podkreśla, że jedną z podstawowych przyczyn niedostatecznego wdrażania przepisów i strategii politycznych w dziedzinie ochrony środowiska jest niewystarczające uwzględnianie kwestii związanych z ochroną środowiska w innych obszarach polityki;\n57. podkreśla potrzebę utrzymania wysokiego poziomu ochrony środowiska i zdrowia, jak również bezpieczeństwa żywności;\n58. podkreśla, że rzeczywiste zapewnienie przestrzegania zasad UE w dziedzinie zdrowia, bezpieczeństwa żywności i środowiska jest ważne dla obywateli europejskich, ponieważ ma wpływ na ich życie codzienne i służy interesowi ogółu;\n59. wzywa Komisję do ścisłego monitorowania przypadków naruszania przepisów środowiskowych mającego wymiar transgraniczny, szczególnie w dziedzinie prawodawstwa dotyczącego czystego powietrza, a także prawidłowej transpozycji i prawidłowego stosowania prawa UE w państwach aspirujących do członkostwa w UE; wzywa również Komisję, by we właściwy, przejrzysty i terminowy sposób przekazywała osobom składającym skargi argumenty przedstawiane przez państwa członkowskie w odpowiedzi na skargę;\n60. zauważa, że liczba postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczących środowiska naturalnego spadła w 2016 r. w porównaniu z rokiem 2015, lecz wyraża niepokój, że nastąpił wzrost liczby postępowań w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa żywności, oraz wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na tę kwestię;\n61. podkreśla, że równouprawnienie kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą UE, którą należy uwzględniać we wszystkich strategiach politycznych;\n62. podkreśla zasadniczą rolę praworządności w legitymizowaniu wszelkich form rządów demokratycznych; podkreśla, że jest to fundament porządku prawnego Unii i jako taki jest on spójny z koncepcją Unii opartej na praworządności;\n63. przypomina, że zasada równouprawnienia w odniesieniu do otrzymywania równego wynagrodzenia za pracę o równej wartości jest zapisana w traktatach europejskich od 1957 r. (zob. art. 157 TFUE), a także podkreśla, że art. 153 TFUE umożliwia UE podejmowanie działań w szerszym obszarze równości szans i równego traktowania w dziedzinie zatrudnienia i pracy;\n64. zauważa z uznaniem, że szeroka interpretacja przez TSUE koncepcji równego wynagrodzenia za taką samą pracę, która jest również obecna w wyrokach i w jego obszernym orzecznictwie w tej dziedzinie, zdecydowanie rozszerzyła możliwości walki z bezpośrednią i pośrednią dyskryminacją ze względu na płeć w odniesieniu do wynagrodzenia oraz ze zróżnicowaniem wynagrodzenia ze względu na płeć, jednak podkreśla, że pozostało jeszcze wiele do zrobienia w kwestii wyeliminowania utrzymujących się w UE różnic w wynagrodzeniach ze względu na płeć;\n65. wyraża głębokie ubolewanie, że wprowadzenie zasad prawnych zakazujących nierówności w wynagradzaniu kobiet i mężczyzn okazało się niewystarczające, aby wyeliminować utrzymujące się zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć; przypomina, że przekształcona wersja dyrektywy 2006/54/WE wymaga od państw członkowskich zadbania o to, by wszelkie porozumienia zbiorowe, siatki płac, porozumienia w sprawie wynagrodzeń oraz indywidualne umowy o pracę, które nie są zgodne z zasadą równego wynagrodzenia, zostały lub mogły zostać unieważnione bądź zmienione;\n66. podkreśla, że zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja powinny zwrócić uwagę na wdrażanie prawa UE, zwłaszcza przepisów dotyczących równości pod względem wynagrodzenia; przypomina o znaczeniu włączenia zasady równouprawnienia kobiet i mężczyzn do szeregu dyrektyw UE oraz uważa, że alternatywne instrumenty są wartościowymi narzędziami służącymi prawidłowemu wdrażaniu prawa UE; przypomina o znaczeniu podnoszenia poziomu wiedzy na temat przepisów obowiązujących dyrektyw dotyczących różnych aspektów zasady równości kobiet i mężczyzn oraz ich zastosowania w praktyce; podkreśla , że rokowania zbiorowe mogą przyczynić się do lepszego stosowania prawa UE dotyczącego równego wynagrodzenia kobiet i mężczyzn za taką samą pracę, urlopu wychowawczego, warunków i godzin pracy, w tym cotygodniowego wspólnego dnia odpoczynku, aby zapewnić kobietom i mężczyznom równowagę między życiem zawodowym i prywatnym oraz by poprawić ich sytuację na rynku pracy;\n67. przypomina o swojej rezolucji z dnia 15 stycznia 2013 r., w której wezwał do przyjęcia rozporządzenia UE w sprawie prawodawstwa dotyczącego postępowania administracyjnego na mocy art. 298 TFUE; zauważa z rozczarowaniem, że Komisja nie zastosowała się do wezwania Parlamentu do przedstawienia wniosku w sprawie aktu prawnego dotyczącego prawodawstwa odnoszącego się do postępowania administracyjnego;\n68. dostrzega, że gromadzenie danych, możliwie w podziale na płeć, ma duże znaczenie w kontrolowaniu postępów w promowaniu praw kobiet;\n69. ubolewa z powodu braków w podejściu Komisji do dobrostanu zwierząt, wyraźnie nieuwzględniającym poważnych nieprawidłowości zgłaszanych przez wielu obywateli, którzy skorzystali z prawa do składania petycji; ponownie apeluje o przyjęcie nowej strategii na szczeblu UE w celu wypełnienia wszystkich istniejących luk oraz zapewnienia pełnej i skutecznej ochrony dobrostanu zwierząt dzięki jasnym i wyczerpującym ramom prawnym, które spełniają wymogi przewidziane w art. 13 TFUE;\n70. apeluje do Komisji o dokładne badanie petycji dotyczących różnic w jakości produktów spożywczych tej samej marki w różnych państwach członkowskich; wzywa Komisję, by położyła kres nieuczciwym praktykom i zapewniła równe traktowanie wszystkich konsumentów;\n71. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.\n(5) Dz.U. C 316 z 22.9.2017, s. 246.\n(7) Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 126.\n(8) Dz.U. C 440 z 30.12.2015, s. 17.\n(10) Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 15.\n(11) Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 10.\n(12) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 20 września 2016 r. w sprawach połączonych od C-8/15 P do C-10/15 P Ledra Advertising Ltd. (C-8/15 P), Andreas Eleftheriou (C-9/15 P), Eleni Eleftheriou (C-9/15 P), Lilia Papachristofi (C-9/15 P), Christos Theophilou (C-10/15 P), Eleni Theophilou (C-10/15 P) przeciwko Komisji Europejskiej i Europejskiemu Bankowi Centralnemu (ECLI:EU:C:2016:701).\n(13) Dz.U. L 193 z 19.7.2016, s. 1.\n(14) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0414.\n(15) Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s. 4.\n(16) ACCC/C/2008/32 (UE), część II, przyjęte dnia 17 marca 2017 r.\n(17) Dz.U. L 186 z 19.7.2017, s. 15.\n(18) Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98.


Szkoła Podstawowa w Wielączy - Odwiedziny Świętego Mikołaja\nNa tego pana wszyscy czekaliśmy z utęsknieniem. W końcu nadszedł. I to nie sam, bo w towarzystwie przeuroczej Śnieżynki! Jak każe tradycja, 6 grudnia również i do nas zawitał z prezentami Święty Mikołaj. W końcu za bycie grzecznym należy się nagroda… Długo wyczekiwany gość rozpoczął wizytę od oddziału przedszkolnego, gdzie został powitany piękną świąteczną piosenką i obdarowany pysznymi pierniczkami. Radości z prezentów było co niemiara, a przedszkolaczkom uśmiech z twarzy nie schodził jeszcze długie godziny. W najmłodszych klasach na Mikołaja i Śnieżynkę czekały niespodzianki w formie przecudnych wierszyków i kolęd. Gość w zamian obdarowywał uczniów podarkami pełnymi wymarzonych zabawek i przepysznych frykasów.\nUczniowie najstarsi, którzy… w Świętego Mikołaja wierzą już troszkę mniej, również czekali niecierpliwie. Jak zawsze zresztą, gdy do sali lekcyjnej ma wejść któryś z panów. I nieważne, czy Mikołaj to, czy też pan od polskiego lub geografii. Szczęście wymalowane na uczniowskich twarzach miało niemal identyczny kształt. Tu również dostojny gość stanął na wysokości zadania, obdarowując uczniów cudnymi prezentami.\nJak się okazało, na drobne, ale dawane ze szczerego serca upominki, zasłużyli również nauczyciele i pracownicy obsługi. W tym jednak przypadku w role Mikołajów wcielił się Samorząd Uczniowski.\nWizyta wspaniałego gościa raz jeszcze potwierdziła, że warto być życzliwym i uczynnym, bo dobro zawsze do nas wróci. I nie ma znaczenia, czy przyjmie formę prezentu od Świętego Mikołaja, czy też szczerego uśmiechu, który powiedzieć potrafi więcej niż wszystkie słowniki świata…