Podsumowanie konferencji Think2019 - hatalska.com\nW połowie lutego, dzięki zaproszeniu IBM, miałam przyjemność wziąć udział w konferencji Think2019 w San Francisco. Tak naprawdę była to pierwsza konferencja technologiczna, na którą pojechałam po 2-letniej przerwie, narzuconej sobie przez samą siebie. Dwa lata temu doszłam bowiem do wniosku, że nie nie widzę już nic nowego na konferencjach technologicznych i żeby się inspirować, muszę szukać czegoś poza nimi (stąd zwrot w kierunku designu i sztuki).\nAle Think2019 mnie nie zawiodło – ani pod kątem programu (line-up składał się z ponad 3000 wystąpień, a wśród występujących znalazły się m.in. takie nazwiska, jak chociażby Ashton Kutcher, Chelsea Clinton, Joe Montana – których nikomu nie trzeba przedstawiać, czy Homer Ahr, odpowiedzialny w NASA za misje Apollo 11 i Apollo 13), ani pod kątem jakości wystąpień. Zazwyczaj na tak dużych konferencjach (łącznie w Think2019 wzięło udział prawie 30 tysięcy osób), jakość poszczególnych prezentacji jest mocno zróżnicowana – jest kilka bardzo dobrych, kilka średnich, i sporo słabych. Z tych, które ja wybrałam – a łącznie byłam na kilkudziesięciu, zdarzyła mi się tylko jedna słabsza i to tylko dlatego, że w mojej ocenie prowadząca nie wiedziała tak naprawdę, kto będzie słuchaczem (w związku z tym przygotowała prezentację do ludzi zaczynających biznes, a nie do tych, którzy w biznesie są już od wielu-wielu lat).\nPoniżej wrzucam krótkie i mocno subiektywne podsumowanie tej konferencji.\n1. Najczęściej przewijające się tematy\nOprócz tematów stricte technologicznych (poniżej) po pierwsze #womenintech. Temat ten pojawiał się w znaczącej większości paneli, nie tylko dedykowanych tej kwestii. Nic dziwnego, to palący aktualnie problem – z danych wynika bowiem, że 80% stanowisk w branży tech zajmowanych jest dzisiaj przez mężczyzn. Po drugie – inclusion & diversity, w tym także oczywiście #genderinclusion. Wspomnę tylko, że panel poświęcony temu tematowi miał miejsce o godzinie 7.30 rano (sic!) – sala była pełna (ok. 200 osób) i zaczął się punktualnie (niemożliwe w PL, a na pewno nie w Warszawie :)). Najlepiej znaczenie różnorodności podsumował Jay Belissimo z IBM: “Diversity is about building high-performance teams within the marketplace.” Po trzecie – #techforgood – temat, o którym pisałam kilka lat temu w TrendBooku, określając go jako #maketechhuan, czyli technologia w służbie człowieka. Oczywiście technologia generuje masę problemów, ale jednocześnie ma ogromny potencjał, aby większość z nich rozwiązać. Tu dwa główne cytaty. Jeden by Ginni Rometty (CEO, IBM): “We talk so much about tech. But it’s the people who change the world.” Drugi by Chelsea Clinton: “Optimism is our moral choice.”\nPoniżej wrzucam film, który miał swoją premierę podczas Think2019 i który pokazuje aktualny sposób myślenia o technologii w branży (w kontekście #girlpower – mój ulubiony cytat z niego: “Let’s show girls that STEM isn’t just a boys’ club.”).\n2. Najczęściej wspominane technologie\nNa pierwszym miejscu zdecydowanie AI. To dziś wciąż tzw. buzzword – adoption rate tej technologii w biznesie na świecie wynosi aktualnie zaledwie 4%. Tym bardziej doceniam, że podczas Think2019 o AI mówiło się głównie w kontekście tzw. use cases. Poza tym: quantum computing, blockchain, 5G, IoT, wearables (ale bardziej w kontekście HET, czyli egzoszkielety – pomoc osobom po udarach, żołnierzom, kurierom etc.) i szeroko pojęta robotyka.\n3. Wystąpienie, które zrobiło na mnie największe wrażenie\nDwa. Po pierwsze debata, która otworzyła całą konferencję – pomiędzy sztuczną inteligencją (Project Debater, AI Debating System) a człowiekiem (Harish Natarajan, Debate Champion & Head of Economic Risk, AKE International). Było to pierwsze wystąpienie przed tak dużą publicznością sztucznej inteligencji w debacie na żywo. Zarówno AI, jak i człowiek dostali zaledwie 15 minut na przygotowanie się do tematu (dotowanie przedszkoli). Debata podzielona była na 3 części – w pierwszej każdy z debatujących prezentował swoje stanowisko (AI była za dotowaniem przedszkoli, człowiek przeciwko), w drugiej debatujący odnosili się nawzajem do swoich wystąpień, w trzeciej każdy z nich miał czas na podsumowanie. Jednocześnie osoby przysłuchujące się debacie brały udział w dwóch głosowaniach. Na początku – musiały określić swoje stanowisko wobec dotowania przedszkoli (za lub przeciw). Na końcu – zadano im to samo pytanie, dzięki czemu można było sprawdzić, czy zmieniły one swoje zdanie na korzyść AI lub człowieka. Debatę ostatecznie wygrał człowiek (więcej osób zmieniło zdanie na jego korzyść). Ale jednocześnie w pytaniu dodatkowym, więcej osób stwierdziło, że AI miała większą wiedzę w tym temacie.\nRozwiązania takie jak Project Debater tak naprawdę mogą być wykorzystywane w debacie publicznej na dowolny temat. Dzięki temu, że w bardzo krótkim czasie są w stanie zgromadzić ogromną wiedzę, mogą prezentować dwa przeciwstawne stanowiska dotyczące tej samej kwestii – na podstawie tego ludzie mogą potem podejmować w miarę obiektywne decyzje.\nDrugie wystąpienie to wystąpienie znanej brytyjskiej artystki Imogen Heap (napisała m.in. muzykę do filmu Harry Potter and The Cursed Child, a być może znacie też jej utwór Hide and Seek – ponad 70mln odtworzeń na Spotify). Imogen teoretycznie mówiła o Mycelia – nowej platformie dla twórców muzycznych wykorzystującej blockchain, ale na mnie zdecydowanie większe wrażenie zrobił projekt Glover. To specjalne rękawiczki, których na świecie używa aktualnie może kilkudziesięciu artystów. Za pomocą tych rękawiczek można nagrywać, miksować i aranżować muzykę w czasie rzeczywistym (nie umiem tego nawet opisać – trzeba to po prostu zobaczyć i usłyszeć :)). Imogen zaśpiewała przy ich użyciu właśnie Hide and Seek, ale niestety tego występu nie można było nagrywać. Wrzucam więc poniżej krótkie nagranie, które pokazuje mniej więcej, w jaki sposób te rękawiczki działają. Więcej o projekcie na stronie: https://mimugloves.com/\n4. Najbardziej wzruszające (sic! :)) wystąpienie\nZnów dwa. I dwa o kosmosie. Pierwsze to wystąpienie Taylor Richardson, 15-latki, która chce zostać astronautką i która działa na rzecz innych dziewczynek, żeby mogły się rozwijać w tym obszarze. Bardziej niż o kosmosie, wystąpienie to było o diversity i o tym, że nie ma rzeczy niemożliwych. Z wielką przyjemnością, jako matka dwóch córek, patrzyłam na determinację tej dziewczynki w realizacji jej celu. Trzymam kciuki za nią bardzo – żeby jej się udało i żeby życie nie zweryfikowało jej planów.\nDrugie wystąpienie to panel pt. From Space to Earth and Back Again, który tak naprawdę dotyczył tego, czego chcemy jako ludzkość, przed jakimi wyzwaniami stoimy i jakie decyzje podejmujemy (“We do the things because they are hard and not because they are easy.”). Na pytanie, czy powinniśmy lecieć na Marsa, Steve Smith (astronauta) odpowiedział: “This is not the question whether we should, because we definitely will.”\n5. Najciekawsze wystąpienie\nDr Kate Darling z MIT, która zajmuje się obszarem human-robot interaction. Hiper ciekawe wystąpienie o naszym stosunku do robotów. Darling wspominała nie tylko o tym, że gdy Boston Dynamics w ramach testów kopało swojego psa-robota (słynny film na YouTube), ludzie wysyłali głosy sprzeciwu do PETA z prośbą o interwencję :), ale także o badaniach dotyczących tego, że kiedy dotykamy roboty w miejsca intymne, mamy taką samą reakcję fizjologiczną, jakbyśmy dotykali ludzi (warto o tym pomyśleć w kontekście budowania przyszłych relacji i związków). Swoje wystąpienie zamknęła zdaniem: “Robots do not have feelings. But people feel for them.”


Wzorzec bodźca uwalniającego gonadotropinę (GnRH) ma kluczowe znaczenie w regulacji wydzielania gonadotropiny przysadkowej i ciągłego wlewu z regulacją w dół, podczas gdy sporadyczne impulsy utrzymują reakcję hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH). Zbadaliśmy wpływ pulsacyjnego podawania GnRH na przysadkowe receptory GnRH (GnRH-R) i wydzielanie gonadotropin w obecności fizjologicznych stężeń testosteronu (T) w celu wyjaśnienia mechanizmów i miejsc działania GnRH i T na gonadotropie przysadki. S...\nU pacjentki z nietolerancją ortostatyczną i jej krewnymi mierzono ciśnie...\nWyniki analizy jednowariackiej i wieloczynnikowej. Przeprowadziliśmy analizę regresji wielokrotnej Cox, aby ustalić, czy obecność mikroprzerzutów w szpiku kostnym była istotnym predyktorem wolności od przerzutów odległych i całkowitego przeżycia, niezależnego od wieku, statusu menopauzalnego, wielkości guza, stopnia złośliwości nowotworu, statusu receptora estrogenu, i status węzłów chłonnych. Aby kontrolować interakcje związane z leczeniem układowym, stratyfikowaliśmy dane zgodnie z zastosowaniem terapii adjuwan...\nRealizacja wymagan podstawowego prawa ekonómicznego\nStężenia tętnicze i splanchnickie wymiany glukozy, aminokwasów, mleczanu, pirogronianu i glicerolu określono u 14 pacjentów z nadczynnością tarczycy i 12 osób zdrowych. Siedmiu pacjentów zostało poddanych ponownej hospitalizacji po 5-12 tygodniach leczenia medycznego, kiedy to pojawiły się chemiczne i kliniczne dowody na stan eutyreozy. Poziom glukozy w tętnicach był nieco wyższy (+ 10%) w grupie pacjentów, a stężenie glicerolu było trzy razy większe u pacjentów. Poziomy w osoczu aminokwasów glikogenowych, alaniny,...\nNajnowsze zdjęcia w galerii założenie pega :\nkiedy dziecko układa się główką w dół\nbadanie doppler kończyn dolnych\nhttp://www.orto-optyk.pl 751#jeżdżenie w brzuchu , #spadek temperatury przed okresem , #spalacz tłuszczu z brzucha , #wyciek z ucha wodnisty , #warunki przechowywania żywności tabela , #euthyrox na odchudzanie , #witamina b7 tabletki , #kiedy można stwierdzić ciążę , #ćwiczenia z , #ksawerów 21 ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - założenie pega


> XBOX>Xbox 360>Gry>Venetica Xbox360 Używana\nBohaterką Venetica jest Scarlett, która żyje w świecie fantasy wzorowanym na XVI-wiecznych weneckich metropoliach. Wszystko toczy się spokojnym torem, dopóty jej ojciec stojący na czele organizacji Corupus przestaje sprawować swe urzędy. Wybrana zostaje nowa osoba pełniąca miano Śmierci, która miast strzec równowagi na świecie, dąży do wykonania swego planu podbicia świata. Scarlett dopiero teraz dowiaduje się o swoim nadludzkim pochodzeniu i tylko to ostatnie sprawia, że jest jedyną kandydatką do zdetronizowania głównego czarnego charakteru w Venetica.\nBohaterka przemierza świat gry i powoli nabiera doświadczenia, które pozwoli jej stać się potężną wojowniczką bądź czarodziejką. Będzie mogła używać broni bezpośredniej, dystansowe, a także przebierać spośród szerokiej gamy dostępnych zaklęć.\nTytuł graficznie nie odbiega od poprzednich produkcji developera. Gołym okiem widać, że oprawę audiowizualną przygotowywali ci sami ludzie, którzy postarali się także, aby Venetica wyglądała nowocześnie i spełniała obecne standardy.


Jasne wyjaśnienie NFT i ich potencjalnego wpływu na sport\nKiedy Evan Mobley ogłosił projekt NBA w kwietniu, nie poszedł tradycyjną drogą. Mobley uniknął komunikatu prasowego lub trybuny dla graczy, a zamiast tego upublicznił to w komunikacie NFT.\nNiewymienny token Mobley, który oprócz samego zasobu cyfrowego, kupujący ma prawo otrzymać dwie podpisane koszulki Mobley i dwa bilety na przyszłą grę ze spotkaniem i pozdrowieniem, został sprzedany za 2,1 eteru. 19 kwietnia, kiedy transakcja została sfinalizowana, równało się to 2163 dolarom. Teraz jest to 4017 dolarów. Zmienność jest częścią umowy w kryptowalutach i częścią umowy z NFT. Pytaniem jest, czy NFT firmy Mobley przyniesie taki sam popyt jak dwa miesiące temu.\nOd wiosennego szczytu rynek sportowych NFT – napędzany w dużej mierze przez NBA Top Shots – ustabilizował się. Ale to nie powstrzymało sportowców przed skokami. Nie dalej jak w zeszłym tygodniu, Kavonne Tipodox z Oregonu ogłosił, że będzie ostatnim, który go zwolni.\nArgument przemawiający za NFT jest taki: istnieje pewien stopień niepewności, czy natkniesz się na rzadką kartę baseballową. O ile karta, o której mowa, nie jest tak stara, że znalezienie nowej byłoby wydarzeniem branżowym – na przykład T-206 Honus Wagner z 1909 r. – nie wiesz, ile innych jest tam. To, co teraz może być rzadkie, może nie być za rok. Jeśli kupujesz lub sprzedajesz kartę, uwierzytelnienie jej jest czasochłonnym i kosztownym procesem, który obejmuje wysyłanie jej tam iz powrotem. Karta może być uszkodzona, a jej wartość uszkodzona.\nInwestorzy twierdzą jednak, że w cyfrowym świecie NFT z natury omija ten proces.\nŁatwo jest pomylić i niewłaściwie zrozumieć, czym jest NFT, ponieważ termin „niezamienny token” jest ogólnym terminem określającym rodzaj technologii używanej w innych dziedzinach kryptowalut, który dla wielu jest trudny do zrozumienia. Krótko mówiąc, jest to sposób na uwierzytelnienie zarówno własności, jak i autentyczności przedmiotu cyfrowego. Nie ma ograniczeń co do potencjalnych zastosowań i nikt nie ma jasnej odpowiedzi, jak i kiedy ta technologia może stać się regularną częścią życia. W tej chwili wiele intryg kręci się wokół holdingów NFT.\nREAD Vidit Gujrati awansował do trzeciej rundy z wygraną w pierwszej połowie, de Jokes wyeliminowany, Padmini Root - Sports News, First Post\nPozostając za przykładem karty sportowej, NFT, takich jak te sprzedane Najlepszy strzał NBA Jest to cyfrowa wersja tradycyjnej karty do koszykówki. Wszystkie wady karty fizycznej zniknęły. Dzięki technologii blockchain łatwo jest zobaczyć historię Top Shot – kto jest jej właścicielem, ilu ma innych, co zostało sprzedane w przeszłości i na podstawie tych informacji oszacować jego wartość. Zamiast nieruchomego obrazu może to być GIF lub wyróżnienie, takie jak młyn LeBron James odbijający światło reflektorów Kobe Bryanta. To Sprzedane za prawie 400 000 USD w kwietniu.\nW wielu z nich też potrafię podziurawić” – powiedział Steve Poland, który biega. stronie internetowej Pokrycie rynku Top Shot i oferta 100 000 USD na wsad LeBron Premium od NFT. “Kupiłem to, sprzedałem i nadal mam trochę tego, ale tak, rzeczywiście. Ile kosztuje wsad LeBrona Jamesa w tym roku?”\nPolska jest ubezpieczona. Uważa, że cyfrowe kolekcje, takie jak Top Shot, mają prawdziwą wartość w przyszłości, i widzi, że koncepcja NFT osiąga coraz większe i bardziej rozpowszechnione wyżyny. Ale to przychodzi z pewnymi kwalifikacjami.\nJeśli chodzi o Top Shot, rynek eksplodował wiosną, osiągając wyżyny, których nikt się nie spodziewał. Od tego czasu sytuacja się uspokoiła, a Polska poinformowała, że podjęto kroki w celu zapewnienia większej liczby kart cyfrowych w sprzedaży, aby popyt nie powodował natychmiastowego wzrostu cen odsprzedaży. . Ale przedmioty takie jak wsad LeBrona nadal będą miały długoterminową wartość.\nGwiazda Lakersów, LeBron James, tonie podczas szóstego meczu finałów NBA 2020 w październiku.\n(Mark J. Terrell/The Associated Press)\n„Nie sądzę, żeby to było w sprzedaży od co najmniej trzech miesięcy” – powiedział. Ci ludzie się tego trzymają. Obecnie obowiązuje maksymalna cena, po której można wystawiać przedmioty (na rynku Top Shot) na 250 000 USD. …obecnie nikt nie chce sprzedawać swoich produktów za 250 000 USD.”\nREAD Edward Paul Kovac 1929-2021 | Wiadomości, sport, praca\nMimo to Top Shot to tylko jedno z wielu miejsc, w których można kupić przedmioty kolekcjonerskie NFT. Jest to również jeden z najłatwiejszych sposobów, aby się w to dostać. Można go kupić kartą kredytową, ale aby kupić NFT w Open Sea, jednym z największych rynków w branży, trzeba zapłacić w Ethereum – kryptowalucie. Aby to zrobić, najpierw musisz zdobyć ethereum, co jest złożonym procesem, który jest trudny do zrozumienia.\nNiektórzy inwestorzy, tacy jak założyciele CryptoKickers Joey Flynn i Thomas Dimson, pracują nad koncepcją, nawet w jej najbardziej czysto cyfrowej formie. Niedawno kupili cyfrową działkę o wartości 10 000 USD, aby zbudować cyfrowy salon wystawowy, w którym będą prezentowane cyfrowe trampki, które ich firma produkuje i sprzedaje jako NFT.\n„Myślę, że ten rodzaj galaktycznego spojrzenia na to, gdy kryptowaluta się rozprzestrzenia, ludzie będą spędzać coraz więcej czasu w tych cyfrowych światach” – powiedział Flynn. „A urządzenia do noszenia w tych cyfrowych światach, następny Nike, następny Adidas i następna Puma zostaną faktycznie zbudowane w metawersie”.\nAdam Richman i Joe Silbersweg z Medium Rare powiedzieli, że widzą wartość we współpracy ze sportowcami i zespołami przy tworzeniu NFT, które ich zdaniem mają wartość historyczną. Na początku tego roku współpracowali z Robem Gronkowskim, aby uczynić go pierwszym sportowcem, który stworzył NFT, tworząc wirusowy moment, który wywołał szum z „Sobotnia noc na żywo„Produkt, który doprowadził” Prawie 2 miliony dolarów w sprzedaży.\nDla fanów, którzy nie widzą uroku cyfrowych kolekcji kolekcjonerskich, koncepcja NFT wciąż może stać się wirusowa. Zespoły mogą korzystać z technologii biletowej, przekształcając to, co już jest biletem zeskanowanym telefonicznie, w NFT zaprogramowany do przyznawania tantiem zespołowi i ułatwiania jego uwierzytelniania na rynku wtórnym. Jeśli jesteś posiadaczem karnetu sezonowego, możesz skorzystać z pomocy specjalisty NFT, który przygotuje Cię na takie doświadczenie, jak spotkanie z graczem.\n„Myślę, że to będzie coś więcej niż przyszłość NFT” – powiedział Christian Vieri, dyrektor generalny firmy Geer zajmującej się technologią kryptograficzną, która niedawno uruchomiła NFT z włoskim klubem piłkarskim Juventus. „Myślę, że fakt, że oczywiście dostaniesz przedmioty kolekcjonerskie i tak dalej, ale myślę… grupa ludzi, którzy kupują za doświadczenie, motywację, nagrody i uczestnictwo, będzie przyszłością NFT”.\nFerri wszedł w krypto w 2012 roku, kiedy przyjaciel poprosił go o zainwestowanie w bitcoin. Jest związany z NFT od 2018 roku, kiedy „nikt nie wiedział o NFT z wyjątkiem geeków takich jak ja”, mówi. Przewiduje, że pytania dotyczące przyszłości NFT zostaną naturalnie rozwiązane w nadchodzących latach wraz z przyjęciem technologii, ponieważ wielkie nazwiska ugruntowują się w branży, ponieważ niezliczone firmy próbujące stworzyć nazwę eksperymentowały z konsolidacją.\n– To zajmie trochę czasu – powiedział Ferry. „Myślę, że zajmie to więcej czasu, jak rzeczy destrukcyjne”.\nMan City monitoruje status kontraktu Roberta Lewandowskiego w Bayern Monachium


Znaleziono 3 ogłoszenia, średnia cena 1983 zł (25 zł/m²)\nDwupoziomowe mieszkanie do wynajęcia w Gdyni na Pogórzu o powierzchni 38m2. Mieszkanie znajduje się domu wolnostojącym. Poziom pierwszy to : salon z aneksem kuchennym, łazienka z wanną i WC. Poziom drugi: to przestrzeń open space, w której został zagospodarowany pokój . Standard wykończenia:na podłodze-panele,terakota;ściany-glazura, malowane. Ekspozycja okienna ze wschodu i południowego-zachodu. Ogrzewanie gazowe. Opłaty dodatkowe : gaz i prąd. Dogodna lokalizacja. W pobliżu pełna infrastruktura handlowo-usługowa. Bliskość komunikacji. Cicha i spokojna\nPRZESTRONNE 3-pokojowe mieszkanie do wynajęcia w Gdyni na Pogórzu o powierzchni 120m2. Mieszkanie jest BEZCZYNSZOWE i znajduje się domu wolnostojącym. W skład mieszkania wchodzi salon z wyjściem na taras, pokój, sypialnia z szafą, oddzielna kuchnia z jadalnią, łazienka z kabiną prysznicową i WC oraz przedpokój. Standard wykończenia:na podłodze-panele,terakota;ściany-glazura, malowane. Ekspozycja okienna ze wschodu i południowego-zachodu. Ogrzewanie gazowe. Dodatkowo płatny prąd i opcjonalnie internet. W sezonie grzewczym czynsz najmu wynosi 2550zl+prąd.


Agnieszka Gil Herbata z jaśminem Anna Łacina Czynnik miłości Anna Łacina Kradzione róże Anna Łacina Telefony do przyjaciela Anna Łacina Miłość pod - PDF\nAgnieszka Gil Herbata z jaśminem Anna Łacina Czynnik miłości Anna Łacina Kradzione róże Anna Łacina Telefony do przyjaciela Anna Łacina Miłość pod\nDownload "Agnieszka Gil Herbata z jaśminem Anna Łacina Czynnik miłości Anna Łacina Kradzione róże Anna Łacina Telefony do przyjaciela Anna Łacina Miłość pod"\n2 Agnieszka Gil Herbata z jaśminem Anna Łacina Czynnik miłości Anna Łacina Kradzione róże Anna Łacina Telefony do przyjaciela Anna Łacina Miłość pod Psią Gwiazdą Beata Ostrowicka Przecież cię znam Agata Mańczyk Rupieciarnia na końcu świata\n3 NASZA KSIE,GARNIA\n4 Copyright by Wydawnictwo Nasza Księgarnia, Warszawa 2015 Text copyright by Anna Łacina, 2015 Projekt layoutu okładki: Marta Weronika Żurawska-Zaręba Ilustracja na okładce: Maciej Szymanowicz, Wszelkie podobieństwo do rzeczywistych osób jest przypadkowe.\n5 ROZDZIAŁ I Wtorek, 31 grudnia Drzwi autobusu otwarły się z sykiem. Wiktoria naciągnęła kaptur i kuląc się w zacinającym deszczu, ruszyła przez osiedle domków jednorodzinnych. Szczękała zębami trochę z zimna, ale bardziej z emocji. Zerknęła, po raz chyba tysięczny, na wyświetlacz komórki. Żadnych nowych wiadomości, zero nieodebranych połączeń. Wybrała numer swojego chłopaka, ale tak jak w poprzednich dniach system poinformował ją, że abonent jest niedostępny. Do wczoraj nie budziło to jej niepokoju. Kiedy Kacper grał, wyłączał komórkę, a niedawno kupił sobie czasowe dopalacze do LoL-a za prawdziwe pieniądze, nawet pożyczyła mu parę złotych. Ale przecież dziś przypadała ich rocznica! Poznali się właśnie w sylwestra na domówce u Zuzki. Na facebookowym profilu Wiktorii od prawie trzech lat pyszniło się: Y W związku z użytkownikiem: Kacper Błachowiak Tego poranka Wiktoria zauważyła, że napis się zmienił: Y W związku Kiedy próbowała wejść na profil Kacpra, otrzymała informację: Przepraszamy, ta strona jest niedostępna. Kliknięty link mógł być uszkodzony lub strona mogła zostać usunięta. I rysunek lajka z obandażowanym kciukiem. 5\n6 Nie znalazła Kacpra także w znajomych Zuzki ani Rafała, choć przecież się przyjaźnili, ani nawet w grupie, w której dotąd często się udzielał. Zajrzała do wydarzenia Sylwek 2013/2014, gdzie omawiali przygotowania do składkowej imprezy w wynajętej sali. Jeszcze nie tak dawno toczyła się tam dyskusja, czy lepiej kupić więcej napojów, czy jedzenia. Dyskusja trwała nadal, ale wpisy Kacpra zniknęły. Właśnie dlatego stała teraz przed jego domem i nerwowo wciskała guzik dzwonka. Potem zapukała. Bez efektu. Gdzie się wszyscy podziali? Obeszła budynek dookoła, zaglądając do okien. Firanki zasunięte, plisy do połowy podniesione, wszędzie panowała cisza. Co się mogło stać? Z zamyślenia wyrwał ją dzwonek telefonu. Mama! Gdzie ty jesteś, Wikuniu? Chciałam się trochę przespacerować przed imprezą. Stanęła przy szerokim tarasowym oknie, usiłując zajrzeć do środka. Nic nie widać przez te firanki. Wpadnę jeszcze do Zuzki, dobrze? Chyba naprawdę nikogo nie ma. Wiktoria wyszła z ogródka, starannie zamknęła furtkę i powlokła się w stronę przystanku. Nie zapomnij, że o trzynastej jesteś umówiona z panią Justyną! Z panią Justyną Prawda! Fryzjerka. Mogłabyś ją odwołać? Gdzie ten Kacper się podział? Jak to: odwołać?! Mowy nie ma! oburzyła się mama. Z trudem cię wcisnęła, po znajomości, tak jęczałaś, że to sprawa życia i śmierci, a teraz odwołać? Nie ma mowy! Wiktoria rzuciła parę zdawkowych frazesów, żeby jak najszybciej skończyć rozmowę, i przyśpieszyła kroku. Jeszcze tego brakowało, by uciekła jej jedenastka. Autobus, który 6\n7 łączył trzy najważniejsze dla niej miejsca: dom Kacpra, jej mieszkanie i dom najlepszej przyjaciółki w Pyszczynie. Komórka znów zawibrowała. Wiki, mam prośbę zaczęła bez wstępów Zuzka. Jakby przypadkiem moja matka cię pytała, to jestem u ciebie, OK? Właśnie miałam jechać do Pyszczyna! Gdzie cię poniosło? Tajemnica! zaśmiała się przyjaciółka. Ale tobie powiem. Zniżyła głos do szeptu. Poznałam superchłopaka! I jestem u niego od wczoraj. Nie wydaj mnie! A ja nie mogę skontaktować się z Kacpim. Nie wiesz, co się stało? Może skroili mu telefon? Wiktoria poczuła zimny dreszcz. Oczami wyobraźni zobaczyła Kacpra w szpitalu, całego w bandażach Na Fejsie też go nie ma. Jakby usunął konto. Uczepiła się tej myśli. Śmiertelnie pobity człowiek nie usuwa konta. Pytałaś Rafała? Jeszcze nie. Słuchaj, nic nie rób. Podzwonię po znajomych i wybadam sytuację. A ty szybko wracaj do domu, bo jakby matka chciała mnie sprawdzić Wiktorii zrobiło się ciepło na sercu. Zuzka, świeżo zakochana, a rzuca wszystko, żeby jej pomóc. I jak zwykle od razu przejęła dowodzenie. A właściwie dlaczego jeszcze nie dzwonili? udała zainteresowanie. Zawsze pytają, czy możesz u nas spać. Matka na nocce, jak wróci, pomyśli, że dopiero co wyszłam, zostawiłam nawet rozgrzebane łóżko i nieschowany ser na stole, żeby miała o co się złościć. A ojciec pewnie jeszcze śpi, bo pracował do późna. 7\n8 2. Kiedy Wiktoria umierała z niepokoju o Kacpra, jej starsza o dziewięć lat siostra, Marta, wyobrażała sobie różne rodzaje tortur, którym powinno się poddać jej chłopaka, Marcina. Nie mogę uwierzyć, że znowu mi to zrobił! myślała, miotając się między półkami osiedlowego marketu. Tak się cieszyłam na tę imprezę!. Sama jesteś sobie winna mruknęła. Trzeba było dopilnować rezerwacji, a nie polegać na Marcinie. Cholerny sknerus! Mieszkali razem od czterech lat, a jeszcze się nie przyzwyczaiła do jego dziwactw. No bo kto to widział, żeby sylwestra spędzać w domu? W jej rodzinie byłoby to nie do pomyślenia. Już kilka razy planowała rozstanie, ale gdy w myślach dochodziła do momentu, w którym trzeba będzie poszukać osobnych mieszkań, podzielić posiadane przedmioty, czuła strach. Nigdy nie mieszkała sama. Więc dobrze: filet z kurczaka, mrożone frytki, gotowa surówka Tu się zawahała, surówka nie wyglądała zachęcająco, pewnie sprzed paru dni, wzięła więc ogórki konserwowe. Szampan? Proszę, jest: sowietskoje igristoje. Marcin ucieszy się, że oszczędnie. Co prawda liczył na polędwicę wołową (przyrządziła taką na sylwestra rok wcześniej, ale wtedy sądziła, że zostają w domu, bo Marcin wreszcie chce jej się oświadczyć), jednak teraz nie da się wrobić w kucharzenie. Mogłam przyjąć propozycję Norberta przemknęło jej przez głowę. Na złość Marcinowi!. Norbert był prokurentem w firmie pośrednictwa finansowego, w której pracowała. Prawą ręką szefowej. Właściwie Marta niespecjalnie go lubiła, uważała za zarozumiałego bufona, ale co by się stało, gdyby przyjęła 8\n9 jego zaproszenie? Wczoraj, w czasie przerwy na lunch, gdy myła kubek po kawie, podszedł znienacka i szepnął, że szuka ładnej towarzyszki na sylwestra. Powinna chociaż z nim poflirtować, tymczasem ją zatkało. Zanim zdołała wymyślić jakąś błyskotliwą odpowiedź, Norbert sobie poszedł. Była beznadziejna. I właśnie dlatego skazana na beznadziejne sylwestry. Stojąc w ogonku do kasy, przyglądała się rozstawionym w chłodziarce ciastom. Marcin najbardziej lubi kostkę węgierską przemknęło jej przez głowę. Pasowałaby do kawy. Ekspedientka szybko skasowała wyłożony na ladę towar. Czy coś jeszcze? Marta spojrzała w kierunku ciast. Dwa ptysie. 3. Podobno ma szlaban na wszystko zrelacjonowała Zuza wyniki swoich poszukiwań. Nie wiem, co narozrabiał. Ponoć starzy zabrali mu komórę, odcięli dostęp do kompa, wykasowali wszystkie gry i zlikwidowali konto na Fejsie. Sylwka też odwołał. Będziesz musiała pójść sama. No to ja też nie idę. Spojrzała z żalem na szafirową sukienkę. Jacyś porąbani ci jego rodzice. Przecież sylwester jest tylko raz w roku! Nie wiesz, czy gdzieś wyjechali? Bo rano dom był pusty. A, tak. Zuza się zawahała. Do dziadków czy coś. Ale ty idź! Kacpi na pewno nie będzie miał pretensji. Przecież to on nawalił, nie? 9\n10 10 Wiki miała jeszcze mnóstwo pytań, ale przyjaciółka szybko zakończyła rozmowę. Trzeba będzie ją przycisnąć na imprezie. Ciekawe, czy przyprowadzi nowego chłopaka. Wiktoria najchętniej zostałaby w domu, ale mama nie chciała nawet o tym słyszeć: Jaki sylwester, taki cały rok. Trzeba się dobrze bawić, a nie siedzieć z nosem zwieszonym na kwintę, bo inaczej rok będzie smutny!. Jak mogę się dobrze bawić bez Kacpra? zaprotestowała. Sylwester i tak będzie smutny! Kochanie Mama objęła ją i przytuliła. Żaden mężczyzna na tym świecie, choćby był księciem, nie zapewni ci szczęścia ani dobrej zabawy. Jedno i drugie musisz znaleźć w sobie. Delikatnie poprawiła ułożone przez panią Justynę włosy. Jesteś śliczna szepnęła Wiktorii do ucha. Szkoda, żeby to się zmarnowało, prawda? Wiki dla świętego spokoju skinęła głową. Co matka może wiedzieć o tym dziwnym przeczuciu, że stanie się (a może już się stało?) coś strasznego? Jak można się dobrze bawić, nie wiedząc, co naprawdę dzieje się z Kacprem? Szlaban? Nie potrafiła w to uwierzyć. Poza tym nie po to kupiłyśmy ci nową sukienkę i buty, by kurzyły się w szafie mama wyciągnęła koronny argument. W przyszłym roku mogą już nie pasować. Ubieraj się, zaraz piąta. Poczekamy kwadrans akademicki. Jeśli twój amant się nie zjawi, odwiezie cię tata. Amant! Wiktoria prychnęła ze złością. Chciała coś jeszcze powiedzieć, gdy rozległ się dzwonek do drzwi. Serce podeszło jej do gardła, a nagła nadzieja niemal podcięła nogi. Kacpi? Tata otworzył, bo nie była w stanie się ruszyć. Dzień dobry, czy tu mieszka Wiktoria Sadowska? zabrzmiał zupełnie obcy głos.\n11 4. Gdy tata wprowadził go do pokoju, w uniformie kwiaciarni Anemon, ukrytego za ogromnym bukietem czerwonych róż, Wiktoria była pewna, że to Kacper w tak niezwykły sposób świętuje ich trzecią rocznicę. Kwiaciarnia należała do jego rodziców, bez problemu mógł zdobyć uniform. Wiedziała, że róż będzie trzydzieści sześć, po jednej za każdy miesiąc. W zeszłym roku dostała dwadzieścia cztery. Zasuszone stały w wazonie razem z dwunastoma z ich pierwszej rocznicy. Ona też przygotowała prezent: pracowicie ozdobiony i skomponowany w antyramie zbiór zdjęć ich obojga. Wszystkie najpiękniejsze chwile. Trzy lata zamknięte w czterdziestu dziewięciu fotografiach ułożonych w misterną mozaikę. Uśmiechnęła się, wyciągnęła ręce, by rzucić się Kacpiemu na szyję, ale w jej ramionach nagle znalazł się bukiet, a przed nią stał całkiem obcy chłopak. Otaksował ją wzrokiem i stwierdził z zadowoleniem: Kacper mówił, że jesteś ładna. Nie ściemniał. Poczuła wściekłość. Jakim prawem ocenia ją jakiś wypłosz, z którym wstydziłaby się pokazać nawet na ulicy? A Kacper gdzie? Chłopak wzruszył ramionami. Ja tu tylko sprzątam. Kwiaty, znaczy, roznoszę. Rozgarnęła bukiet, szukając ukrytego bileciku. Był, jak zawsze, ze standardowym napisem: Dla mojej Wiktorii. Kocham, kocham, kocham. W zeszłym roku kocham powtarzało się dwa razy. Co roku będę ci przypominał, że kocham cię już bardzo długo obiecał przed poprzednim sylwestrem. Ale wtedy przyniósł kwiaty osobiście. Chłopak podsunął jej jakiś papier z rubrykami. Podpisz, bo muszę lecieć dalej. 11\n12 Machinalnie zrobiła parafkę. Kacper to dzisiaj zamówił? Parsknął śmiechem. Taką ilość to się zamawia z wyprzedzeniem. Już w listopadzie były wpisane w zapotrzebowanie. A kiedy ci powiedział, że jestem ładna? miała ochotę zapytać, ale zanim zdobyła się na śmiałość, za posłańcem już zamknęły się drzwi. Wstąpiła w nią nowa nadzieja. Może Kacper szykuje niespodziankę, a kwiaty stanowią preludium? Prezent, który tak pieczołowicie przygotowywała, wydał się jej nagle niewiele warty. Trochę papieru, tektury i szkła. Postanowiła, że zostawi go w domu i tylko szepnie Kacpiemu o północy, że też ma coś dla niego, coś, co czeka w jej pokoju. 5. Wiktorię mdliło od mieszających się ze sobą woni. Właśnie podano pizzę, chyba już nigdy nie tknie pizzy. Rozgrzany ser, przypieczona starawa wędlina, dziwny aromat sosu, zmieszane z zapachem ciast, kawy, kremów, majonezu, perfum, przemyconego piwa i spoconych ciał. Muzyka łomotała coraz głośniej, serce Wiktorii też, bo Kacper nie zjawiał się i nie zjawiał. Nawet Zuzki nie było, a telefony obojga milczały. Dobrze, że chociaż Rafał przyszedł. Wiktoria wypytywała go o Kacprowy szlaban, ale Rafał zrobił wielkie oczy. Widzieli się parę dni temu na czacie, nawet grali razem online. Kacpi nic nie mówił, że ma kłopoty. Dziwne. Skoro Rafał, przecież kolega z ławki, o niczym nie wie, to skąd dowiedziała się Zuzka? Czas dłużył się niemiłosiernie, nadzieja na niespodziankę słabła z każdą godziną. Wiktoria marzyła, żeby wrócić już 12\n13 do domu i zakopać się pod kołdrą; tata zostawił jej pieniądze na taksówkę. Powstrzymywała ją tylko nadzieja, że Kacper jednak przyjdzie. Po jedenastej poczuła, że dłużej tego nie wytrzyma. Cokolwiek Kacper szykował (o ile w ogóle), nie powinien jej tak długo przetrzymywać. Nie robi się takich rzeczy swojej dziewczynie. Choćby teraz wjechał srebrnym rolls-royce em i wręczył jej bilety na wspólną podróż dookoła świata, Wiktoria najpierw się na niego obrazi. Tak postanowiła. 6. Zbliżała się północ. Marcin oderwał się od monitora. Fajny wieczór, nie? Marta przetarła oczy. Trochę przysnęła. Ech, ty mój śpioszku. Usiadł obok. Przytulił. Wiesz chyba cię kocham. Zamarła, nie wiedząc, czy powinna się zirytować za chyba, czy ucieszyć z kocham. Kanonada za oknami się wzmogła, niebo pojaśniało, jak w dzień. Mamy nowy rok mruknął Marcin. Co byś powiedziała na to, żeby okazał się dla nas szczególny? Wziął ją za rękę i podprowadził do okna. Kolorowe pióropusze, kwiaty i smugi wykwitały na niebie, anonsowane ogłuszającym hukiem. Widzisz? Wcale nie trzeba kupować fajerwerków. Inni frajerzy zrobili to za nas. Milczała. Marcin sięgnął do wewnętrznej kieszeni bluzy. No więc nagabywał, nie wyjmując ręki zza pazuchy. Chciałabyś, żeby ten rok był inny niż dotychczasowe? Marta poczuła, że serce wali jej jak oszalałe. 13\n14 Tak sobie myślałem ostatnio szepnął. Wpadamy w rutynę. Praca, dom, kolacja, komputer i do łóżka, praca, dom, kolacja, komputer i do łóżka Czas nam przecieka przez palce, nie? Skinęła głową. Wyjął rękę z kieszeni. Objął twarz Marty obiema dłońmi, przesunął na jej włosy, szyję, zatrzymał się na ramionach. Spojrzeli sobie w oczy. Pamiętasz, jak się poznaliśmy? Uśmiechnęła się. Jak mogłaby zapomnieć? Wracała z zajęć przez park Sołacki, rozmyślając o właśnie napisanym teście. Wszystko pachniało i kwitło, szalał maj, a ona miała w głowie tylko to nieszczęsne kolokwium. Zatrzymała się, by zajrzeć do skryptu, i wtedy niebo zwaliło się na nią. Niemal zaryła nosem w kępę tulipanów. Nic ci się nie stało? Chłopak w niebieskim dresie przytrzymał ją, zanim na dobre upadła na rabatkę. Nie zdążyłem wyhamować. Tak to jest, tej, jak się biega ze słuchawkami. Nie wybąkała, trochę oszołomiona. To znaczy Pomógł jej wstać, otrzepać spodnie z ziemi. Przyglądała mu się ukradkiem. Wysoki, dobrze zbudowany blondyn. Nie za gruby, nie za chudy W sam raz. Przystojny. Bardzo przystojny. To ją peszyło. Chłopak pozbierał połamane tulipany i wręczył jej. Są lekko ranne powiedział z uśmiechem. Kiedy je wstawisz do wody, powinny dojść do siebie. Trochę to nieprzyzwoite, kraść kwiaty z klombu, ale lepsze, niż gdybyśmy je zostawili, żeby zwiędły, prawda? Taki ładny chłopak na pewno ma dziewczynę pomyślała z żalem. Usiłowała powiedzieć coś błyskotliwego, ale w głowie miała kompletną pustkę. Jestem Marcin. Chodźmy, zanim ktoś nas oskarży o wandalizm. No, nie bądź zła mylnie zinterpretował jej milczenie przeprosiłem przecież. 14\n15 Przeprosiny przyjęte wydukała, choć nie mogła przypomnieć sobie momentu, w którym ją przepraszał, i to skonfundowało ją jeszcze bardziej. Mieszkasz tu niedaleko? dopytywał się. Może cię odprowadzę, na wszelki wypadek? Wiesz, z powodu wypadku i upadku, tej. Pozwoliła się odprowadzić, nawet zaprosiła go na kawę. Potem na kolejną i własnoręcznie upieczone ciasto. A teraz stali naprzeciwko siebie, mając za sobą sześć lat wspólnego życia. Marcin znów sięgnął w zanadrze. Co wyciągnie? Marta nieoczekiwanie poczuła strach. Czy chce spędzić resztę życia z takim centusiem? Czy chce, by kolejne sylwestry wyglądały jak dwa ostatnie? Ma dwadzieścia sześć lat. Prawie dwadzieścia siedem. Czy znajdzie kogoś lepszego, jeśli teraz powie: nie? Ziewnęła ze zdenerwowania. Zawsze reagowała sennością na stres. Lekarz powiedział, że zalicza się do tak zwanych hiperslipników i jej reakcja jest równie typowa, jak u innych obgryzanie paznokci. Marcin się uśmiechnął. Masz rację. Zrobiło się strasznie późno stwierdził i też ziewnął. Idziemy spać! Wszystkiego dobrego w nowym roku. Wszystkiego dobrego. Ale Wydawało mi się, że chciałeś coś ważnego powiedzieć odważyła się. Jutro ci powiem szepnął i delikatnie ją pocałował. Lubiła, gdy całował ją w ten sposób, ale teraz była zbyt zdenerwowana, by to docenić. Spróbowała opanować kolejne ziewnięcie. Miała nadzieję, że zdoła dojść do łóżka i się położyć, zanim zaśnie. 15\n16 Środa, 1 stycznia Wiktoria z ulgą zrzuciła z nóg ubłocone buty. Całe szczęście, że jednak wzięła kozaczki na zmianę. Nie dałaby rady pokonać w szpilkach drogi do domu. Uciekła stamtąd równo o północy, jak Kopciuszek, bo Kacpi się nie zjawił, a ją przeraziła myśl, że zaraz wszyscy zaczną sobie składać życzenia, obściskiwać się, może nawet całować. Wybiegła z lokalu, minęła stojące nieopodal taksówki i pognała dalej, na przemian klnąc i szlochając. I tak wszystko zagłuszała kanonada. Dopiero w połowie drogi uświadomiła sobie, że rodzice wyraźnie prosili, by nie wracała samotnie do domu, ale osiedle już było widać, nie opłacało się dzwonić po taksówkę. Zresztą pewnie wszystkie teraz zajęte. Poczuła w kieszeni wibracje telefonu. Nareszcie! Trzęsącymi się rękami wyszarpywała komórkę z zakamarków płaszcza. O mało jej nie upuściła. SMS! Dwa SMS-y! Jeden był od rodziców, a drugi od Marty. Nawet jej się nie chciało czytać. Życzenia. Dobrze, że wracała sama, bo rozpłakała się w głos. Szła ulicą, pozwalając, by wylewały się z niej nagromadzone emocje, i kiedy dotarła do swojego bloku, czuła już tylko zmęczenie. Dom zastała pusty i cichy. Rodzice jeszcze nie wrócili ze swojej imprezy i na pewno nie dotrą wcześniej niż nad ranem. Zawsze tak było. Tata nieśmiało sugerował, że może tym razem zostaliby w domu, ale mama twierdziła, że nowy rok się nie uda, jeśli człowiek porządnie się nie wytańczy. Wiktoria odłożyła podeptane pantofelki do pudełka (mężczyźni powinni mieć w butach czujniki parkowania, 16\n17 tak jak niektóre samochody), ściągnęła sukienkę i weszła pod prysznic. Gdyby Kacper nie zniknął, pewnie urwaliby się z imprezy razem, może nawet przed północą, i teraz czekałby w jej pokoju, a ona wreszcie by się zdecydowała Nikt by im nie przeszkodził. Gdzie jesteś, Kacpi? Co się z tobą dzieje? Tęsknię. 2. Kiedy Marta obudziła się w noworoczny poranek no dobrze, w noworoczne przedpołudnie Marcin jeszcze spał. Cicho wyślizgnęła się z łóżka. Zawahała się, zerkając na śpiącego, a potem ostrożnie pomacała jego bluzę. W kieszeniach coś się kłębiło, choć raczej były to muterki, śrubki, drobne monety, stare pestki słonecznika albo inne śmieci. A może jednak jest tam maleńkie kółeczko z oczkiem? Z pewnością bardzo skromne, Marcin nie lubił wydawać pieniędzy na bzdury. Bzdury?! zreflektowała się. Już zaczynasz myśleć tak jak on. Na palcach wyszła z sypialni. A gdyby powiedzieć:»nie«? zastanawiała się, myjąc zęby. Może to ostatnia chwila, by coś zmienić w życiu? Uśmiechnęła się do swego odbicia ustami pełnymi piany. Ale miałby minę, gdybym po sześciu latach nagle kazała mu się pakować razem z tym jego tandetnym pierścionkiem!. Szorowała zęby chyba z dziesięć minut, jakby chciała usunąć całą gorycz tego uśmiechu, potem weszła pod prysznic, ale nic nie pomogło. Wiedziała, że nie zdobędzie się na odmowę. Była beznadziejna. Kiedy Marcin wręczy jej pierścionek, uda zachwyt, nawet jeśli kompletnie nie trafi w jej gust. Potem 17\n18 pochwali się na Facebooku, przyjmie gratulacje (no, to akurat będzie przyjemne), a w końcu grzecznie zostanie panią Marcinową. Urodzi mu dzieci Przez kilka lat na myśl o dzieciach robiło jej się niedobrze. Wystarczy, że musiała opiekować się smarkulą, często kosztem własnych spraw. Ale ostatnio jakby trochę zaczynała tęsknić do małego potworka biegającego po domu. Kiedy Wiki nie miała więcej niż sześć latek, była nawet fajna, taka przylepa 3. Wiktoria obudziła się wcześniej niż siostra. Już o dziewiątej otworzyła oczy i od razu sięgnęła po komórkę. Oprócz tamtych dwóch SMS-ów nic więcej nie przyszło. Wybrała numer Kacpra. Abonent niedostępny. Weszła na stronę jego ulubionej gry, by sprawdzić, kiedy się logował: 2 days ago. Czyli Zuza mówiła prawdę. Ale dlaczego nikt ze znajomych tego nie potwierdził? Kacpi, jesteś? wpisała pytanie na Facebooku i otrzymała informację: Jeden lub więcej niepoprawnych odbiorców. Spróbuj ponownie. Komórka Zuzy też wyłączona. O wpół do dziesiątej? Przecież chyba już nie śpi? Wiktoria wróciła do łóżka, nakryła głowę kołdrą i pozostała w odrętwieniu, dopóki mama nie zajrzała do jej pokoju. Widzę, że jednak dobrze się bawiłaś! stwierdziła z zadowoleniem. Ale pora wstawać, niedługo południe. Robię żurek, pośpiesz się. Stuknęły drzwi. Wyszła. Wiktoria namacała komórkę. Znów wybrała numer Kacpra. Bez efektu. Powtórzyła jeszcze raz. I jeszcze. Przy pięt- 18\n19 nastej próbie telefon piknął i się wyłączył. Ze złością cisnęła go na łóżko, po czym powlokła się do kuchni, ale zawróciła z przedpokoju. Podłączyła telefon do ładowarki. Może jednak Kacpi się odezwie? Albo chociaż Zuza? 4. Gdy Marta wyszła z łazienki, od razu dotarły do niej odgłosy gry komputerowej. Tym razem GTA, rozpoznała bezbłędnie. Zgrzytnęła zębami ze złości. Marcin siedział w piżamie przed monitorem, pochłonięty rozgrywką. Nawet nie odwrócił głowy, gdy ubierała się w jego polu widzenia, a celowo robiła to powoli, długo wybierając odpowiednią bieliznę. I ona ma spędzić z tym człowiekiem całe życie?! Rozumiem, że tak wyglądają twoje plany na dziś? rzuciła chłodno. Śniadanie też jesz wirtualne? Zareagował dopiero po chwili. Śniadanie? Tak, chętnie. I znowu pogrążył się w świecie gangsterów. Miała ochotę go udusić. Włożyła gruby sweter i ruszyła do przedpokoju. Zatrzymała się w drzwiach. Przez chwilę patrzyła, jak Marcin pędzi kradzionym samochodem przez wirtualne miasto. Jadę do rodziców. Sięgnęła po kurtkę i cicho wyszła. Miała ochotę trzasnąć drzwiami, ale przecież mieszkanie było wynajęte. Dojeżdżała już do Gniezna, gdy odezwała się jej komórka. Marcin! Tak? Przszbrzszdż szpszpszrzy? Nic nie słyszę. Zatkała drugie ucho. Powtórz! Gdż pszsz? 19\n20 20 Czekaj! Wyjrzała przez okno. Zadzwoń za dziesięć minut, bo tu coś przerywa. Wychodziła z dworca, kiedy znów usłyszała znajomą melodyjkę. No, hej, Tuśka, gdzie zniknęłaś? Nawet nie zauważyłem kiedy. Nic dziwnego, akurat kradłeś auto. Co?! A! Roześmiał się. Co miałem robić, jak łazienka była zajęta? Zresztą to pożegnalne GTA. Nowy rok. Czas na zmiany, nie? To znaczy na nową grę? Co tym razem? Nie dąsaj się, tylko wracaj do domu. Mam niespodziankę. Serce zabiło jej mocniej. Czyżby? Wzięła głęboki oddech i wycedziła możliwie niedbałym tonem: Przykro mi bardzo, ale jestem w Gnieźnie. W Gnieźnie?! No weź! Na długo? Milczała, nie wiedząc, co odpowiedzieć. Może Marcin się wystraszy, że odeszła? Sam mówisz, że czas na zmiany. Jakie? Wyraźnie się najeżył. Uśmiechnęła się z satysfakcją. Jeśli ci bardzo zależy Cofnęła się do budynku dworca, by sprawdzić połączenia do Poznania. To ostatecznie przeciągała sylaby ostatecznie Mogę wrócić dziś. Ale musisz wyjść po mnie na dworzec! Wyjdę zapewnił żarliwie. O której? O osiemnastej pięćdziesiąt dwie. Łe, czemu tak późno? Późno? Planowałam wracać jutro albo nawet w przyszłym tygodniu skłamała. Muszę przecież pobyć trochę w domu, nie? Ciągle tam jeździsz, tej. A ja tęsknię.\n21 Zawahała się. Najbliższy powrotny za czterdzieści minut. A co tam! Rodziców odwiedzi innym razem. I tak się jej nie spodziewają. A smarkula pewnie grucha z tym swoim, jak mu tam, Kacprem. Właściwie mogłabym być już o szesnastej piętnaście. 5. Marcin wpadł na dworzec w ostatniej chwili i przez całą drogę do domu prawie się nie odzywał. Dopiero gdy weszli do środka, przycisnął Martę do siebie i spytał: Jesteś głodna? Zrobiłem paellę. Właśnie dochodzi. Paella (niespecjalnie ortodoksyjna) była popisowym daniem Marcina, ale przygotowywał ją tylko na specjalne okazje. Powinna się cieszyć czy bać? Pożegnalną dorzucił. Pożegnalną? Odwróciła się w stronę wieszaka, by ukryć ziewnięcie. Do czego on zmierza? Napiłabym się kawy. Będzie i kawa. Wyciągnął danie z piekarnika i poprowadził Martę do pokoju. Czuła coraz większe zdenerwowanie, zwłaszcza gdy zobaczyła świąteczny obrus na stole, świece, serwetki, talerze od kompletu, kieliszki, butelkę czerwonego wina Marcin zapalił świece. Usiedli. Pamiętasz, jak się poznaliśmy? powtórzył pytanie z poprzedniego wieczora. Nałożył sobie ryżu i zaczął jeść. Czuła, że niczego nie przełknie, ale włożyła sobie odrobinę na talerz. Marcin nalał im obojgu wina. Pamiętasz? powtórzył. Oczywiście. O mało mnie nie rozdeptałeś. 21\n22 A potem znów wpadliśmy na siebie. Wcześniej biegałaś rano, a ja po południu, dlatego się nie spotykaliśmy Leciutko się uśmiechnęła. Jedyne poranne biegi, jakie wtedy uprawiała, to biegi do autobusu. Ale Marcin nie musiał wiedzieć, że specjalnie dla niego kupiła gustowny dres i zaczęła truchtać po parku Sołackim w nadziei, że znów się zobaczą. Fajnie się razem biegało. Szkoda, że potem się rozlazło. Za ostro trenowałeś i nabawiłam się przy tobie kontuzji przypomniała czym prędzej. Nienawidziła tego stanu, gdy brakuje powietrza, w płucach kłuje, a człowiek, choćby bardzo chciał, zostaje w tyle. Jakby oblepiał go kisiel. Nie wolno mi już biegać. Kontuzja była udawana. To znaczy na początku rzeczywiście pojawił się problem z nogą, ale lekarz, o zgrozo, powiedział, że krótka przerwa i odpowiednie ćwiczenia pozwolą jej niedługo wrócić do joggingu. Całe szczęście, że Marcin tego nie słyszał. Leki wykupili razem, zwolnienie i skierowanie na zabiegi też wzięła, ale o tym, że do wesela się zagoi, jej chłopak już wiedzieć nie musiał. Przez cały okres rekonwalescencji bardzo się o nią troszczył. Odwiedzał niemal codziennie, robił zakupy, żeby nie musiała obciążać chorej nogi, odwoził na rehabilitację. Co prawda tylko autobusem, ale przyjemnie było wspierać się na silnym męskim ramieniu. Koleżanki, z którymi wynajmowała stancję, patrzyły z taką zazdrością, że Marta nie wtajemniczyła ich w intrygę i kuśtykała także w ich obecności. Na pewno któraś poczułaby się w obowiązku uświadomić Marcina, że jest oszukiwany. Oszukiwany? Marta po prostu zgrabnie wymiksowała się z sytuacji, którą musiała stworzyć, by zdobyć chłopaka. Krzywda mu się przez to nie stała. Czy ty mnie słuchasz? Głos Marcina wyrwał ją ze wspomnień. I kolacji prawie nie ruszyłaś. 22\n23 Jadłam w domu skłamała. Szybko upiła łyk wina. Powiesz mi w końcu, co to za niespodzianka? Właśnie mówiłem! Spojrzał z wyrzutem, więc czym prędzej dodała: Wpadłam na chwilę w przeszłość i odpłynęłam. Rzadko który chłopak dobrze wygląda w dresie, musi być zbudowany jak Apollo. Ale tobie pasował. Uśmiechnęła się do niego. No i dokładnie o tym mówię. Mój kaloryfer pogładził się po brzuchu pomału zmienia się w bojler, ty już nie możesz biegać Ale przecież ty możesz! przerwała. Nie mam nic przeciwko temu, żebyś pobiegał rano i przy okazji przyniósł świeże pieczywo. Z pieczywem koniec. Odstawiamy ziemniaki, makarony, chleb, ryż i inne takie. Odstawiamy? Poczuła się dotknięta. Czyżby uznał, że jest za gruba? Dlatego najedz się, bo od jutra zaczynamy dietę. Warzywa, owoce, chudy nabiał i dużo, dużo ćwiczeń. Jakich ćwiczeń? Uśmiechnął się jak sztukmistrz, który zaraz wyjmie królika z kapelusza. I to właśnie jest moja niespodzianka. Ostatnio ciągle się mijamy. Oddalamy od siebie. Praca, komputer i spać. Chcę, aby w tym roku wreszcie to się zmieniło. Dlatego sięgnął do wewnętrznej kieszeni chciałbym to znaczy Czuła, że za chwilę usłyszy coś, po czym albo wybuchnie histerycznym śmiechem, albo się rozpłacze. mam zamiar się odchudzać, trochę przypakować, poruszać się i bardzo chciałbym, żebyś mi w tym towarzyszyła wyrzucił z siebie. Samemu trudno się zmobilizować. No i zyskamy okazję, by spędzać ze sobą więcej czasu. Wyjął 23\n24 z kieszeni coś, co wyglądało jak dwie karty kredytowe. To dla ciebie. W milczeniu wpatrywała się w prostokątny kawałek plastiku. Roczny karnet na siłownię.\n26 Wydawnictwo NASZA KSIĘGARNIA Sp. z o.o Warszawa, ul. Sarabandy 24c tel , , faks Dział Handlowy: tel , tel./faks Sprzedaż wysyłkowa: tel Książka została wydrukowana na papierze Creamy 60 g/m 2 wol. 2,0. Redaktor prowadzący Anna Garbal Redakcja Magdalena Korobkiewicz Opracowanie DTP, redakcja techniczna Agnieszka Czubaszek-Matulka Korekta Malwina Łozińska, Małgorzata Ruszkowska, Jolanta Karaś ISBN PRINTED IN POLAND Wydawnictwo Nasza Księgarnia, Warszawa 2015 r. Wydanie pierwsze Druk: EDICA Sp. z o.o., Poznań


Gdzie badacie oczy? - Forum dla każdego...\nGdzie badacie oczy?\nJa sprawdzam sobie jacy okuliści w Opolu mają akurat wolne terminy i umawiam się na pierwszy wolny. Byłam już u kilku i zawsze wszystko było ok. Nie zdarzyło mi sie źle trafić.\nJuz od jakiegoś czasu chodzę na wizyty do https://www.mavit.pl/zakres-uslug/okulistyka/badania-diagnostyczne/. Mają tam całe mnóstwo świetnych sprzętów, których brakuje w klinikach na NFZ. A można bardzo szybko się tam dostać i wykonają każde badanie.\nSob Wrz 08, 2018 12:53\nCzasami u okulisty, a czasami zdecyduję się na takie szybkie badanie u optyka. Nosze soczewki kontaktowe i lubię wiedzieć, czy moja wada wzroku na pewno się nie pogłębia. Jeśli chodzi o zakup takich soczewek, to nigdy nie robię tego stacjonarnie, bo się nie opłaca. Najczęściej korzystam ze sklepów internetowych, na przykład https://mylenshop.com/, bo tam oferta cenowa jest zdecydowanie bardziej atrakcyjna.\nSro Wrz 26, 2018 10:16\nno jak to gdzie, u dobrego optyka no bo gdzie niby indziej\nPon Paź 01, 2018 16:45\nKlikika Blikpol https://blikpol.pl/leczenie-zespolu-suchego-oka to bardzo dobre miejsce na tego typu rzeczy. Pracują na nowoczesnym sprzęcie i pracują tam doświadczeni lekarze z tej dziedziny. Zapoznajcie się z ich ofertą zabiegów, poczytajcie o zespole suchego oka, operacji zaćmy, czy też stożka rogówki. Jeżeli macie jakieś objawy, o których oni pisza to warto tam się zapisać.\nPią Paź 12, 2018 12:37\nNas na badanie wzroku bynajmniej raz do roku kieruje zakład pracy. Na całe szczęście okulista jest dobry i można mu ufać. Ja noszę szkła korekcyjne, ponieważ pracuję na komputerze. Szukając dobrej marki i przyzwoitych cen trafiłam na ofertę https://eyewear24.net/pol_m_Okulary-Korekcyjne_Damskie_Vogue-410.html Duży wybór wzorów, kolorów. Ceny zróżnicowane, ale można za 300 zł z groszami kupić dobre okulary.\nNie Paź 14, 2018 08:12\nJa na szczęście nie mam żadnej wady wzroku i wiem, że do okulisty na pewno będę musiała udać się o 40. Moja mama ostatnio dowiedziała się, że jest prezbiopą. Oznacza to, że musiałaby nosić dwie pary okularów. Wyobrażacie sobie coś takiego? Na szczęście kupiła okulary progresywne, które spełniają obie te funkcje. Bardzo zainteresowałam się tym tematem. Możecie o tym poczytać na https://czasnawzrok.pl/\nCzw Paź 18, 2018 20:36\nJa zawsze u mojego okulisty, chodzę regularnie co rok na kontrolne badania. Warto chodzić systematycznie na kontrole, bo różnie to bywa z tym wzrokiem. Wiem coś o tym, bo jak rok temu miałam badanie kontrolne, to wszystko było ok. W tym roku jednak okulista wykrył małą wadę i zalecił mi okulary ze szkłami progresywnymi http://www.varilux.pl/poznaj-varilux/varilux-physio-30/ Oczywiście posłuchałam mojego okulisty i od razu wybrałam się do optyka po okulary. Muszę przyznać, że są świetne, bardzo się cieszę z tego zakupu.\nSro Paź 24, 2018 22:16\nSzczerze powiem, że się nie badałam. Lekceważyłam sobie, do czasu, jak z moimi oczami zaczęło się dziać coś dziwnego! Piekły i z bliska widok był zamazany czasem bardziej czasem mniej. Wtedy dopiero poszłam do lekarza i się okazało, że mam prezbiopię, czyli krótkowzroczność. Warto zapoznać się z objawami https://www.acuvue.pl/zdrowie-oczu/prezbiopia i wybrać się na badania. Ja zbyt długo zwlekałam. Teraz noszę soczewki i wszystko jest dobrze.\nCzw Paź 25, 2018 15:04\nA czy macie może jakieś rozeznanie, gdzie w Bydgoszczy jest dobra witrektomia? Zastanawiam się nad wyborem tego co podlinkowałem.... Będzie to według Was dobry wybór?\nPią Paź 26, 2018 12:56\nJa ostatnio miałam badane oczy w Dzięgielewska Instytucie oka w Warszawie. Miałam tutaj badanie dna oka oraz pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ceny przystepne plus bardzo miła atmosfera.\nNie Mar 24, 2019 09:46\nMy również rodzinnie odwiedzamy okulistę. Wszystkie kobiety w naszej rodzinie mają wadę wzroku. Każda z nas jest krótkowidzem. My chodzimy do kliniki Blikpol w Sopocie. Moje córki na kontrolę i ewentualną zmianę okularów. Ja na konsultacje przed laserową korekcją, ponieważ jeszcze nie wybrałam metody https://blikpol.pl/laserowa-korekcja-wzroku\nNie Mar 24, 2019 20:26\nWiadomo że na poczatku, gdy dobiera się odpowiednie szkła, soczewki kontaktowe stawia się na odpowiednie badania wzroku. Później to już tak bardziej profilaktycznie co jakiś czas można się na to zdecydować. Jeśli nie wiecie jeszcze jakie soczewki wybrać to dużo dobrego słyszałam o soczewkach od Dailies https://www.twojesoczewki.com/soczewki-kontaktowe-jednodniowe/2925-dailies-total-1-30-soczewek.html Nie wysuszają oczu i są niewyczuwalne dla oka\nPią Mar 29, 2019 14:20\nja chodze do sprawdzonego okulisty\nWto Maj 07, 2019 14:17\nZdecydowanie trzeba chodzić w sprawdzone miejsca. Cenię sobie u lekarza profesjonalizm ale chyba nawet bardziej to, że gdy idę na wizytę to ten specjalista dysponuje sprzętem, na którym może mnie od razu przebadać. Więc w tym miejscu polecam wam link. Wiadomo, dobrze przebadane oko to trafiona diagnoza, na podstawie której można przejść do leczenia.\nWto Maj 28, 2019 08:32


Wyróżnienia na ręce prezydenta miasta Mariana Janeckiego przekazali uznani sportowcy: Andrzej Supron, Marian Woronin oraz Jacek Wszoła. Gala Sportowa Polska odbyła się 9 października w siedzibie Polskiego Komitetu Olimpijskiego w Warszawie.\nTytuł Sportowa Architektura Regionu jest przyznawany przez Klub Sportowa Polska obiektom, które poza funkcją sportową i rekreacyjną wyróżniają się również pod względem architektonicznym. Wyróżnienia przyznawane są w ramach programu „Budujemy Sportową Polskę” organizowanego przez Klub Sportowa Polska i programu miesięcznika Builder „Promujemy Polską Architekturę”.\nInwestor na medal to wyróżnienie przyznawane inwestorom za wyjątkowe zaangażowanie w budowę lub modernizację obiektów sportowych, aktywność i dużą odpowiedzialność w prawidłowym przebiegu procesu inwestycyjnego obiektów sportowych i rekreacyjnych w Polsce. Wyróżnienie przyznawane jest przez Klub Sportowa Polska, który w swoich ocenach bierze pod uwagę opinie współpracujących z nim niezależnych instytucji i ośrodków badawczych oraz nominacje marszałków województw.


Olsztyńskie kamienice | Foto & Blog: ul. Kajki 3\nUlica: Kajki 3, dawniej: Moltke-Straße\nPrzez czterdzieści pięć lat działała w Olsztynie loża masońska pod nazwą "Kamień nad Łyną". Trzykrotnie zmieniała siedzibę, aż usytuowała się we własnym budynku zbudowanym przy ul. Kajki 3. Po remoncie kamienicę zajmuje bank, wcześniej mieścił się tu też punkt konsultacyjny Monaru.\nLoże masońskie związane były z ideą oświecenia. Narodziły się z protekcji lordów roztaczanej nad cechami rzemieślniczymi. Z dorobku warsztatów rzemieślniczych korzystali też uczeni prowadzący doświadczenia. Lordowie byli honorowymi członkami cechów - zwłaszcza budowlanego. Mistrzowie przedstawiali im tajniki zawodu, nadawali tytuły. W takich lożach prowadzono swobodne dyskusje nie zważając na różnice stanów. Takie bractwa były utajnione. Wstęp związany był z rytuałami. Z czasem patroni odrywali się i działali na własną rękę.\nTematy: Kajki, Olsztyn, os. Kętrzyńskiego\nLokalizacja: Michała Kajki 3, Olsztyn, Polska


Black Friday 2021! Zarezerwuj pobyt w hotelu i odbierz 10% gratis na kolejny wyjazd - Triverna.pl\nBlack Friday to największe święto zakupów. Z tej okazji, oprócz najniższych cen hoteli w roku, dorzucamy bonus, zwracamy 10% na kolejną rezerwację w naszym serwisie!\nZyskasz 10% wartości dokonanej rezerwacji. Bonus otrzymasz w postaci Środków Triverna do wykorzystania na kolejne rezerwacje.\nJak skorzystać ze zwrotu?\nSkorzystanie z promocji 10% gratis na kolejny wyjazd jest bardzo proste. Wystarczy, że dokonasz dowolnej rezerwacji w serwisie triverna.pl w trakcie trwania akcji, tj. od 19.11.2021 do 29.11.2021, godziny 23:59. Reszta stanie się automatycznie!\nJakie są wyłączenia i ograniczenia?\nMaksymalna kwota zwrotu wynosi 100 zł.\nJeżeli rezerwacja będzie opłacona Środkami Triverna, to wartość użytych Środków Triverna zostanie odjęta od kwoty rezerwacji podlegającej zwrotowi.\nBonus 10% w postaci Środków Triverna zostanie przyznany po zrealizowaniu pobytu w hotelu, w ciągu dwóch dni roboczych od dnia wymeldowania się z Hotelu. Przyznawanie środków rozpoczniemy w dniu 2 grudnia 2021.\nZarezerwuj pobyt i odbierz bonus >>\n1. W przypadku dokonania Rezerwacji w serwisie triverna.pl w okresie od 19.11.2021, g. 00:01 do 29.11.2021, g. 23:59 i zrealizowania pobytu w Hotelu zgodnie z Rezerwacją, Użytkownik otrzyma od Serwisu Środki Triverna, o których mowa w pkt. 10 Regulaminu Serwisu (https://triverna.pl/regulamin) o wartości 10% (po zaokrągleniu w górę do 1 złotego) wartości Rezerwacji, pomniejszonej o wartość wykorzystanych na opłacenie Rezerwacji Środków Triverna.\n2. Maksymalna wartość otrzymanych Środków Triverna wynosi 100 zł.\n3. Powyższe Środki Triverna zostaną przyznane wyłącznie w przypadku zrealizowanego pobytu w Hotelu.\n4. Okres ważności Środków Triverna, o których mowa w niniejszym Regulaminie wynosi 1 rok od dnia ich przyznania.\n5. Środki Triverna zostaną zarejestrowane na koncie Użytkownika w ciągu dwóch dni roboczych od dnia wymeldowania się z Hotelu, jednak nie wcześniej niż 02.12.2021 a Serwis wyśle na adres e-mail Użytkownika informację o ich przyznaniu.


Podatek od zbycia nieruchomości > PIT\neGospodarka.pl › Porady\t› Podatki\t› PIT\t› Podatek od zbycia nieruchomości\n2018-10-18 09:12 autor: KAmaGO\nmam pytanie odnośnie podatku od zbycia nieruchomości. Razem ze wspólnikami kupiliśmy nieruchomość, wyremontowaliśmy ją i sprzedaliśmy. Wszyscy w swoich zeznaniach wykazali zysk całościowo, a nie tylko w swojej części (tak zostało nam doradzone). Żeby być zwolnionym z podatku (kiedy zbycie nieruchomości nastąpiło do 5 lat od kupna), trzeba wykazać, że te pieniądze zostały wydane na cele mieszkaniowe.\nPytanie: czy powinniśmy wykazać wydatkowanie na całą kwotę? Czy jeśli US przysłał wezwanie mężowi, to jeśli z mojego konta (żona i mamy wspólność majątkową), wykażę przelew na wkład własny do kupna kolejnej nieruchomości to będzie dobrze?\nCzy należy przedstawić faktury, rachunki, związane z wykańczaniem nieruchomości?\nTematy: sprzedaż nieruchomości, sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat, cele mieszkaniowe, zwolnienia podatkowe, kontrola skarbowa, wspólność majątkową, wkład własny, kupno mieszkania\n2018-10-19 11:09 autor odpowiedzi: eGospodarka.pl - Dział Podatkowy\nKażdy powinien rozliczyć się ze swojej części. Sam przelew wkładu własnego to za mało. Musi tutaj być akt zakupu nieruchomości. Gdy na zakup nie wydano całej kwoty, trzeba też dołożyć faktury za wykończenie. Jeżeli nowe mieszkanie/dom wchodzi do majątku wspólnego, nie ma znaczenia to, że przelew poszedł z Pani konta a nie męża.\nKAmaGO skomentował/a odpowiedź 2018-10-19 15:02\nPodatek po sprzedaży mieszkania i budowa domu. Jak uniknąć płacenia US?


Światowid 4 Lions\nŚwiatowid: 4 Lions\nAktualizowany 2012-08-17 15:30\nOmar ma jedno marzenie - chce zostać męczennikiem. Nie ma wprawdzie doświadczenia w prowadzeniu świętej wojny, ale wie, że musi zrobić w życiu coś doniosłego. Od 18 sierpnia na ekranach kina „Światowid” komedia „4 Lions”. Dla naszych Czytelników mamy pojedyncze zaproszenie na wybrany seans filmu. Sprawdź, czy wygrałaś.\nPojedyncze zaproszenie na film wygrała Joanna Tucka. Gratulujemy. Potwierdzenie wysłaliśmy mailem.


www.balet.pl :: Zobacz temat - dziwne wątki, dziwne znaczki\nwww.balet.pl Strona Główna » WITAMY NA FORUM BALET.PL » REGULAMIN i pomoc » dziwne wątki, dziwne znaczki\ndziwne wątki, dziwne znaczki\nWysłany: Czw Gru 14, 2006 11:26 am dziwne wątki, dziwne znaczki\nostatnio na naszym forum mimo paru zabezpieczeń pojawiają sie wątki zakładane przez "dziwnych" uzytkowników, piszących zwykle po angielsku lub dziwnymi znaczkami. To wątki spamowe, pojawiajace się w nich linki moga byc niebezpieczne lub niecenzuralne. zanim ktoś z nas, moderatorów, je usunie zostawcie je w spokoju-nie ma co za kazdym razem ich komentować, nie nalezy klikać na podane linki bo możecie np. zarazić sobie komputer jakims wirusem. Jeżeli zauwazycie taki wątek mozecie dać o tym znać jednemu z modów lub adminów przy pomocy PW\nWysłany: Pon Gru 18, 2006 9:59 am\ndlaczego spamboty nie są kasowane? to by wiele pracy zaoszczędziło, naprawdę...\nWysłany: Sro Gru 20, 2006 11:07 pm\nMakova, no wiec to nie jest takie proste, bo nikt tutaj nie pelni sluzby i pelnego etatu na forum - kiedy jest cos takiego, to to od razu usuwamy, ale przeciez nie siedzimy tu 24/h na dobe wypatrujac botow, ja jedyne co zwykle widze to googlebota, ale on akurat jest ok.\nPoza tym te wszystkie watki i 'uzytkownicy' nie sa bezposrednio z jednego komputera, a przynajmniej tak nie wygladaja - wiec nawet jak sie kogos usunie to wcale nie zmniejsza to szansy pojawienia sie kolejnego.\nPS. Nikt tutaj nie walczy o statystyki forum - najbardziej zalezy nam, aby ono sprawnie funkcjonowalo, wiec nie rozumiem celowosci ostatniego zdania.\nWysłany: Czw Gru 21, 2006 12:05 am\nmakova! Wy nawet nie widzicie, a ja codziennie kasuję 2-3 uzytkowników tego typu, ale po nocy zwykle jeszcze 1 sie objawia. Szok...\nWysłany: Czw Sty 11, 2007 5:34 pm\nChcialam zauwazyc, ze nie chyba nie ma potrzeby zglaszac tutaj o kazdym watku tego typu, wyglada to jak nabijanie sobie postow, byle tylko cos napisac. Przeciez to logiczne, ze jesli uzytkownik widzi taki dziwny watek, to i moderator tablicy czy administrator rowniez predzej czy pozniej go zobaczy (i usunie!).\nNikt tutaj przeciez nie pelni 24-godzinnego dyzuru, zeby co 5 minut zagladac na forum i usuwac takie tematy.\nWysłany: Czw Sty 11, 2007 5:54 pm\nwyczyściłam wątek (usunęłam wszystkie zgłoszenia i odpowiedzi nań - które zostały już "załatwione")\nco do zgłaszania - moim zdaniem zgłaszać należy szczególnie dziwych osobników, ale chyba nie ma konieczności zgłaszać topic'ów (bo o ile raczej moderatorzy kontrolują tablice i tematy nań, to użytkownik może nam umknąć)\nadministratorzy mają ciężką pracę na tak znanym forum... I Joanna ma całkowitą rację, nikt nie musi tu przesiadywac 24 h...\nWysłany: Czw Mar 01, 2007 3:28 pm\nNie tylko w tych miejscach, ktore podaliscie. Widzialam ze rano Kasia G wszystko czyscila ale znowu sie cos pojawilo.\nTrzeba cierpliwie poczekac az ktos upoważniony sie pojawi na forum.\nWysłany: Czw Mar 01, 2007 3:38 pm\nrano ktoś to czyścił?! matko.. a już odkąd weszłam na to forum pojawiło się z 25 nowych spamów...\nWysłany: Nie Mar 04, 2007 2:13 pm\nNa forum jest mnóstwo użytkowników którzy nie napisali żadnego postu a są na forum już np. od czerwca. Może warto ich pousuwać? Bo na forum chyba tylko czynnie odp. 100 osób a użytkowników jest prawie 1000\nWysłany: Nie Mar 04, 2007 2:27 pm\nHmmm, na forum bywały czystki...\nAle zgadzam się z Cheryl... Jest wiele użytkowników zarejestrowanych pare lat temu. Nie wydaje wam się, że osoba zarejestrowana w 2003, 2004 czy nawet 2005 roku, która ma na koncie 2,3 posty już tu nie wróci?\nWysłany: Nie Mar 04, 2007 3:21 pm\nod grona moderatorskiego:\nprzyjęliśmy załozenie, ze co roku kasujemy konta z zerową ilością postów. W tym roku dołączyło do nas bardzo wielu uzytkowników, dlatego też biorąc pod uwagę ilośc czasów jakie możemy poswięcić forum jeszcze nie skasowaliśmy wszystkich kont z zerową iloscią postów. Konta zakładane przez typowych "spamerów" kasowane sa na bieżąco, podobnie jak oczyszczamy forum z watków spamowych lub o treściach pornograficznych. Nie planujemy na razie kasowania kont z niewielką ilością postów bo pozostawiamy sobie nadzieje, ze uzytkownik który na forum pisał moze zechcieć do nas powrócic.\nPS. a w ogóle to chyba tworzymy offtop bo ten wątek jest poświęcony "dziwnym wątkom i użytkownikom" a nie ilosci aktywnych użytkowników na forum\nCzystki odbywają się zawsze w okresie wakacyjnym i zimowym. To tak uzupełniając wiadomość Kasi.\nWysłany: Wto Kwi 03, 2007 4:57 pm\nZ innego forum dostałam dwa sposoby na zmniejszenie spamerstwa na forach...\n1. nie wiem jaka to jest wersja i czy tutaj się da, ale w Panelu Administracyjnym w Banicji trzeba wpisać *@*.info w miejscu banicji adresów e-mail. To spowoduje, że wszystko, co ma końcówkę .info w e-mailu (czyli spamerzy) nie będą mogli się rejestrować .\n2. przyłączanie użytkowników ręcznie [wtedy to już żaden spamer się nie przemknie ] chociaż to trochę niepraktyczne i czasochłonne, tymbardziej że na nasze forum dość dużo użytkowników się rejestruje...\nWysłany: Wto Kwi 03, 2007 5:09 pm\ntak, coś takiego zastosowalismy na forum operowym Trubadura, ale stwarza to ten problem ze którys z Adminów musi codziennie ręcznie dawac zezwolenia nowym uzytkownikom, co nie zawsze jest mozliwe, no i nowy uzytkownik musi na takie zezwolenie czekac zanim będzie mógł cokolwiek zapytac np. zadać niecierpiące zwłoki pytanie...\nWysłany: Wto Kwi 03, 2007 7:44 pm\nPrincess - co do podpunktu 1 to chyba kazdy z nas juz go od dawna stosuje...\nJa swojego czasu zabanowalam chyba pol Emiratow Arabskich\nCo do rejestracji uzytkownikow - juz to mowilam 2 razy, ale powtorze trzeci imho jedynym skutecznym sposobem jest zmiana jej formy, tzn wpisywanie podczas niej jakiegos kodu, ktory jest widziany na obrazku graficznym - tak jak to jest np. na gg, gdy sie wysyla sms.\nnie wiem, coraz rzadziej tu wchodzę, w dodatku sama dawno nie pracowałam jako admin forum\nno coś w stylu wyrazu... "ŻÓŁĆ" - żaden z arabów tego nie napisze XD\nWysłany: Wto Kwi 03, 2007 8:58 pm\nboty nauczyły się łamać obrazki.\nna innym forum wymyśliliśmy także pytanie "czy jesteś człowiekiem?". brzmi może śmiesznie, ale było na tyle skomplikowane, że minęło trochę czasu, nim boty, no cóż nie oszukujmy się - nauczyły się to łamać.\nWysłany: Wto Kwi 03, 2007 9:06 pm\nale na pewno nie wszystkie programy je lamia, zawsze jest to jakies dodatkowe ograniczenie.\ninnego sposbu nie znam.\nchyba ze to, co pisala Princess - 'reczne' dolaczanie userow, ale to dosc uciazliwe, zwlaszcza gdyby ktos chcial sie zarejestrowac i od razu napisac cos na forum (bywa przeciez tak, ze ktos czyta forum, i sie rejestruje tylko dlatego, kiedy dopiero chce cos napisac).\nPrincess - no niby skad masz wiedziec, co my tam banujemy\nWysłany: Wto Lip 10, 2007 8:29 pm\nTo jest okropne...Weszlam na forum i patrze a tu uzytkownik Westyd zainfekowal nam prawie wszystkie tablice! Mam wrazenie, ze ostatnio takie rzeczy zdarzaja sie wyjatkowo czesto.\nWysłany: Sro Sie 22, 2007 3:32 am\nA zastanawiam się-noi mam propozycję do administratorów. Może dałoby się ustawić kod przy rejestrowaniu się lub coś takiego, ze rejestracja musiałaby być zatwierdzona przez administratora?\nWtedy spamowicze nie wchodzili by na forum i nie spamowali, co zdarza sie dość często, a raczej codziennie.\nWysłany: Sro Sie 22, 2007 3:59 am\nSą już poczynione pewne kroki i miejmy nadzieję że już wkrótce spamowiczowie nie będą mieli prawie ŻADNEGO dostępu do naszego forum.\nA na razie musimy się uzbroić w cierpliwość :)\nWysłany: Sro Sie 22, 2007 4:13 am\nHm, jak na razie to dziś widziałam już dwóch....\nWysłany: Sro Sie 22, 2007 11:43 am\nBajaderko, ja codziennie usuwam nie dwa, ale co najmniej kilka lub kilkanascie spamowych watkow, jakie pojawiaja sie w Pogadalni.\nStaramy sie, ale bez odpowiednich zabezpieczen (co sie wiaze z modyfikacja skryptu) nie da sie ich ograniczyc.\nNie bedzie to z dnia na dzien, bo nie jest tak latwo i szybko zainstalowac odpowiednie programy, i tak jak pisze Paula, radze uzbroic sie w cierpliwosc.\nWysłany: Pon Sie 27, 2007 1:53 pm\nA czy wprowadzenie obrazka-takiego jak podczas wysyłania smsów z internetu na Orange, nie wystarczy?\nObrazek jest już od jakiegos czasu...\nWysłany: Pon Sie 27, 2007 1:56 pm\nZ różnych powodów (o których tu nie mogę powiedzieć) to nie takie proste.\nAle wszystko jest na dobrej drodze D;)


Cudowna Terapia - Wołomin / 2019-02-15 20:00 / 32255 - tickets online\nSales continues until: February 15, 2019 at 7:00 PM\n- 98 opinions »\nPrices: 80 PLN\nKryzys może przyjść znienacka, nawet po kilkunastu wspólnie przeżytych latach. Co wtedy? Leki na uspokojenie? Nie, mamy inną propozycję! Wyrzucamy tabletki, syropy i maści, a w zamian aplikujemy troje znakomitych aktorów, błyskotliwy tekst i zaskakującą inscenizację. Państwo Dorek są doświadczonym małżeństwem, które - jak to w życiu - ma za sobą dobre i złe chwile. Spotykamy ich, kiedy są wypaleni i znudzeni, a zarazem groteskowi w swoich małżeńskich kłótniach o drobiazgi. Doszli do wniosku, że nie pozostaje im nic innego, jak się rozstać. Przed ostateczną decyzją wybrali się jednak do wybitnego psychoterapeuty, by dać sobie ostatnią szansę na uratowanie małżeństwa. Czy za pomocą różnych ćwiczeń terapeutycznych uda się pojednać parę, która potrafi urządzać sobie niezłe piekło? Czy specjalista znajdzie sposób, by małżonkowie zrozumieli, jak wiele ich łączy, by zaczęli ze sobą współpracować i słyszeć się wzajemnie? I czy przypadkiem terapeuta po spotkaniu z taką parą sam nie będzie potrzebował pomocy? Odpowiedzi znajdą Państwo w najnowszej inscenizacji komedii austriackiego dramatopisarza Daniela Glattauera "Cudowna terapia". Czekają Was błyskotliwe dialogi, zabawne życiowe sytuacje i trzy wspaniałe kreacje aktorskie.\nDominika Ostałowska/ Joanna Trzepiecińska/ Olga Bończyk\nDariusz Kordek/ Marcin Kwaśny\nAndrzej Młynarczyk/ Artur Pontek/Dariusz Taraszkiewicz\n"Mile spędzony czas . Super gra aktorska . polecam ten spektakl ."\n"Dowcipna komedia i wspaniała gra aktorów, polecam :)"\n"Pięknie spędzony czas. Wyśmienita gra aktorów. Polecam."\n"Bardzo mile spędzony czas. Przedstawienie wystawione w dobrej obsadzie aktorskiej. Sztuka przedstawia problemy związku małżeńskiego w przystępny sposób. Polecam"\n"Spektakl super. Obsada zaskakująco pozytywna."\n"Mieszane emocje...smutek i radość. raczej sztukę oceniam na plus. Dobra gra aktorów i ciekawy temat. Polecam. "\n"Dowcipna, pełna humoru komedia , gra aktorska bardzo dobry poziom jednak spodziewałam się czegoś innego. "\n"Mile spędzony czas. Polecam ten spektakl."\n"Świetna terapia. Polecam wszystkim."\nLegionowo in MOK - Ratusz Miejski


Po raz pierwszy wypróbowano bioniczną rękę, która czuje. | Dr Jacek Roik\nPo raz pierwszy wypróbowano bioniczną rękę, która czuje.\nDzięki nowej sztucznej ręce osoba po amputacji będzie mogła nie tylko chwytać przedmioty, ale i poczuć je dotykiem – informuje pismo ”Science Translational Medicine”. Bioniczna rękę skonstruował międzynarodowy zespół, w którego skład weszli eksperci z Niemiec, Szwajcarii i Włoch.\nAabo uznał, że nowa ręka jest „zdumiewająca” – dzięki wrażliwości na dotyk nie musiał patrzeć, co robi – czuł to. Mógł posługiwać się ręką także w ciemności – po raz pierwszy udało się to osiągnąć w przypadku protezy. Z zawiązanymi oczami potrafił rozpoznać dotykiem kształt i sztywność trzymanych w nowej ręce przedmiotów.\nDlatego prowadzący badania podkreślają bohaterską postawę pacjenta, który poświęcił miesiąc swojego życia i przeszedł dwie operacje, aby przyczynić się do postępu medycyny. Co więcej, oświadczył, że chętnie weźmie udział w kolejnych eksperymentach, jeśli tylko będzie miał możność używać „magicznej” ręki.\nNiestety, wszystko wskazuje, że najnowsze protezy będą bardzo drogie i nawet najlepsze z nich nie dorównają zręcznością prawdziwym rękom.(PAP)\nKategorie: Ogólna. Tagi: bioniczna ręka, sztuczna ręka. Autor: roik. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Czy pracownik może nosić w pracy symbole religijne, światopoglądowe lub polityczne? - Strona 2 - Zatrudnianie i zwalnianie - ZUS i kadry - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > ZUS i kadry > Zatrudnianie i zwalnianie > Czy pracownik może nosić w pracy symbole religijne, światopoglądowe lub polityczne?\n14 marca 2017 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wydał wyrok, zgodnie z którym pracodawca może w regulaminie swojej firmy zakazać pracownikom noszenia w miejscu pracy widocznych symboli politycznych, światopoglądowych lub religijnych. Taki zakaz nie jest dyskryminacją pracowników. W szczególności nie jest dyskryminacją pracowników realizowanie przez pracodawcę polityki neutralności politycznej, światopoglądowej i religijnej w relacjach z jego klientami, o ile środki mające służyć realizacji tego celu są właściwe i konieczne.\nWyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wielka izba) z 14 marca 2017 r., w sprawie C‑157/15, mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hof van Cassatie (sąd kasacyjny, Belgia) postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 3 kwietnia 2015 r., w postępowaniu: Samira Achbita, Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding przeciwko G4S Secure Solutions NV,\npracodawca, pracownik, regulaminy pracy


Barack Obama napisał list do Anne Applebaum | wMeritum.pl\nBarack Obama napisał list do Anne Applebaum\nRadosław Sikorski pochwalił się na Twitterze fotografią listu jaki otrzymała jego żona Anne Applebaum. Napisał do niej sam były prezydent USA, Barack Obama. Są to podziękowania za artykuł o Polsce pod rządami PiS.\n„Anne – Twój artykuł w The Altantic o tym, co wydarzyło się w Polsce był naprawdę wybitny – konkretny, wnikliwy i bolesny. Dziękuję” – napisał Barack Obama w liście do Anne Applebaum. Zdjęciem przesyłki pochwalił się na Twitterze mąż dziennikarki, Radosław Sikorski.\n— Radosław Sikorski (@sikorskiradek) 14 listopada 2018\nByłemu prezydentowi Stanów Zjednoczonych wyjątkowo spodobał się artykuł Applebaum pod tytułem „Ostrzeżenie z Europy. Najgorsze przed nami”. Dziennikarka przedstawia w nim Polskę jako jeden z najbardziej spolaryzowanych krajów.\nNie mogło też zabraknąć oskarżeń pod adresem rządu PiS. Applebaum zarzuca władzom łamanie konstytucji poprzez mianowanie nowych sędziów w TK. Zarzuca też TVP zwolnienie popularnych prezenterów i szerzenie propagandy.\nW tekście żony Sikorskiego pojawia się również atak na Radio Maryja, które ma rzekomo tworzyć „wrogów”. Jest również mowa o obsadzaniu spółek Skarbu Państwa przez zaufane osoby z nadania partyjnego.\nŹródło: wp.pl; twitter\nTagi Anne ApplebaumApplebaumBarack Obamalist od obamyobamaobama pisze list do żony sikorskiegoPiSPolskaRadosław Sikorskirząd


"To, co zrobiłem, było podłe". Zabójca Johna Lennona przeprasza po 40 latach - Polsat News\n"To, co zrobiłem, było podłe". Zabójca Johna Lennona przeprasza po 40 latach\n22.09.2020, 15:38 Kultura\nChapman przeprosił Yoko Ono. Sąd nie zgodził się na przedterminowe zwolnienie\n- To, co zrobiłem, było niezwykle samolubne. Przepraszam za ból, który jej (Yoko Ono - red.) wyrządziłem. Myślę o tym codziennie - powiedział 69-letni dziś Mark David Chapman. To on 8 grudnia 1980 r. zastrzelił Johna Lennona na oczach jego żony.\nChapman za zabójstwo muzyka, byłego członka legendarnej grupy The Beatles odsiaduje wyrok dożywocia. W sierpniu tego roku odrzucono jego prośbę o przedterminowe zwolnienie. Dziennikarze Association Press dotarli do pełnego zapisu jego zeznań.\nZOBACZ: Policja odzyskała przedmioty skradzione z mieszkania Johna Lennona i Yoko Ono\n- Myślę, że najgorszą zbrodnia jakiej można się dopuścić jest skrzywdzenie osoby zupełnie niewinnej. On (Lennon - red.) był bardzo znany, zabiłem go nie wiedząc jaki był naprawdę - mówił zabójca.\n- Zamordowałem go... bo był bardzo, bardzo, bardzo znany. Jedynym powodem, dla którego to zrobiłem było to, że chciałem być bardzo, bardzo, bardzo, bardzo sławny. Byłem samolubny - dodawał Chapman.\nOno: boję się, że kiedyś wyjdzie z więzienia\nZapewnił, że codziennie myśli o bólu jaki wyrządził żonie Lennona, Yoko Ono, która była świadkiem zabójstwa.\nWniosek Champana został odrzucony. Zdaniem rady podejmującej decyzję decyzja o wypuszczeniu go byłaby "niezgodna z dobrem społecznym". Wskazano, że jego działania zainspirowały podobnych mu zabójców.\n69-latek od 8 lat przebywa w zakładzie karnym w Nowym Jorku. Ma żonę, która mieszka niedaleko więzienia. O kolejne przedterminowe zwolnienie będzie mógł ubiegać się za dwa lata.\n- Boję się, że kiedyś wyjdzie z więzienia. Jeżeli zrobił coś takiego raz, może to zrobić ponownie. Tym razem mogę być to ja, może być to mój syn, może być to ktokolwiek - mówiła Yoko Ono w wywiadzie dla "The Daily Beast" w 2015 r.\nbas/zdr/ Sky News, polsatnews.pl\nBÓLDZIENNIKARZEJOHN LENNONKULTURAMARK DAVID CHAPMANMUZYKSŁAWAŚMIERĆTHE BEATLESWOKALISTAYOKO ONOZABÓJCAŻONA\nCzytaj więcej: Muzykalny złodziej okradał własną orkiestrę. Łupy warte ponad 85 tys. zł


Mokrzesz – Wikipedia, wolna encyklopedia\nInstytucje działające w MokrzeszyEdytuj\nMokrzesz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.\nMokrzesz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.\nStrona Urzędu Gminy Mstów\nMokrzesz na Zumi.pl\nOstatnio edytowano 8 gru 2018 o 21:57


Inka Januła - "Przekraczanie własnych granic i progres" - 43RIDE magazyn rowerowy\nInka Januła – “Przekraczanie własnych granic i progres”\nZbig 10 grudnia 2015\nNiech za wstęp do rozmowy z młodą i sympatyczną zawodniczką Inką Januła posłużą jej słowa: “Przekraczanie własnych granic i progres jest niesamowitym i bezcennym uczuciem. Satysfakcja i duma jaką się wtedy czuje jest nie do opisania. Wówczas wydaje mi się, że dokonuję czegoś wręcz niemożliwego… aż do czasu kiedy skoczę jeszcze dalej i wyżej lub przejadę po jeszcze trudniejszej trasie.”\n43RIDE: Ja, mając 15 lat nawet nie marzyłem o tym, aby stawać na podium ważniejszych lokalnych zawodów rowerowych, a co dopiero Pucharze Polski DH. Opowiedz od czego zaczęła się Twoja przygoda?\nInka Januła: Moja przygoda z rowerem zaczęła się dość niespodziewanie i niezbyt spektakularnie, kiedy to z zapartym tchem oglądałam jak moi dwaj starsi wujkowie trenują na krótkich, zrobionych przez siebie trasach. Pomimo podziwu jaki wówczas we mnie narastał, to ja sama nawet nie myślałam o tym, aby spróbować tego, co jednocześnie budziło we mnie zachwyt, ale i ogromny lęk. Oczywiście mowa tutaj o downhill’u. Patrząc jak jeżdżą, bawią się na skoczniach, które licznie ozdabiały pobliski leśny krajobraz, sama czerpałam z tego frajdę i do pewnego momentu mi to wystarczało. Po jakimś czasie razem z wujkami zaczął jeździć także kuzyn. Podczas jednego z ich treningów siedziałam i obserwowałam jak płynnie przejeżdżają pojedyncze bandy. Zaczęli mnie namawiać, abym i ja spróbowała przejechać choćby jedną. Niepewnie spoglądając na mój lekko rozklekotany rowerek, wsiadłam, chwyciłam za kierownicę i po prostu pojechałam. Satysfakcja i duma, jaką czułam po pokonaniu przeszkody była nie do opisania. Pomimo tego (wg mnie) historycznego wydarzenia nic nie zapowiadało czegoś więcej. Aż nadeszły nieoczekiwane zawody i pierwszy start…\nCzy decyzja o startach w Pucharze Skrzata wyszła od Ciebie, czy pomagali Ci w niej rodzice?\nPuchar Skrzata, organizowany przez Pana Rafała Wypióra był pierwszymi zawodami, w jakich wzięłam udział. Propozycja startu wyszła od wujka (…mam ich aż pięciu!). Rodzice wyrazili zgodę, więc zapakowaliśmy się ekipą do busa i ruszyliśmy w drogę do Zawoi, gdzie miały się odbyć nasze pierwsze poważne wyścigi! Skład był imponujący: Grzesiek, Dominik, dwa Michały i Wojtek Dendysowie oraz ja. Podsumowując, cała nasza rowerowa rodzina. Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek w swoim krótkim życiu aż tak się stresowała. Oczywiście uspokajano mnie, że będą to tylko “zawody dla dzieciaków, poprowadzone po kilku bandach”. Jak się można domyślić, na miejscu razem z dwójką moich kuzynów nie dowierzaliśmy własnym oczom. Trasa wyglądała bowiem zupełnie inaczej, niż nam ją anonsowano. Długa, wymagająca, profesjonalna “trasa dla dorosłych”! Nie muszę chyba mówić, ile upadków zaliczyłam w pierwszym przejeździe treningowym?\nCzęsto jest tak, że rodzice starają się zaszczepić w dziecku różne pasje, z różnym skutkiem. Jak to się stało, że masz takie zamiłowanie do roweru?\nRodzice od bardzo młodego wieku zaszczepiali we mnie miłość do wszelakiego rodzaju sportów. Najwcześniej zaczęłam jeździć na nartach. Przez dość długi czas to właśnie z tym sportem wiązałam jakieś plany na przyszłość. Treningi i wyjazdy narciarskie były nieodłączną częścią mnie. Już w wieku 5 lat po raz pierwszy stawiałam swoje krótkie nogi z zapiętymi nartami na lodowcu w Austrii. Nic wtedy nie zapowiadało, że wszystko się tak diametralnie zmieni. Jak najbardziej rodzice i reszta rodziny zaraziła mnie oddaniem do sportu, jednakże to raczej nie rodzice przekonali mnie do roweru. W większym stopniu zawdzięczam to Dominikowi, Michałowi oraz wujkowi Grześkowi, którzy pokazali mi, że poza nartami istnieje coś jeszcze, coś, co może okazać się większą frajdą i czymś, co daje nieporównywalną radość!\nCzy przeszło Ci przez myśl, że downhill i zawody mogłyby stać się Twoim sposobem na życie?\nOczywiście nieraz przechodziło mi przez myśl, że rower mógłby stać się sposobem na resztę życia i źródłem utrzymania. Jednak polskie realia nie pozwalają pielęgnować takiej wizji przyszłości. Bardzo chciałabym móc żyć z tego, co kocham i co sprawia mi radość, ale zarabianie na sporcie, a tym bardziej na mało znanej dyscyplinie, jaką jest downhill, pozostaje w tym kraju raczej nierealnym marzeniem. Aby je urzeczywistnić, trzeba się wybić osiągając świetne wyniki w międzynarodowych zawodach, potem pewnie wyjechać z Polski i znaleźć lokum gdzieś za granicą…\nKto jest Twoim rowerowym guru? Kogo mogłabyś naśladować i kto mógłby być Twoim mentorem w drodze po złoto?\nJeśli chodzi o mojego idola, a właściwie idolkę, to zawsze była i jest nią dla mnie Pani Ania Sojka. Jako mały dzieciak zobaczyłam w telewizji reklamę, z tą niezwykłą rudowłosą dziewczyną. Potem biegałam po całym domu udając, że trzymam kierownicę roweru i z precyzją pokonuję przeszkody na swojej trasie (najcięższą okazał się stolik w salonie). Zawsze imponowała mi swoimi umiejętnościami, ale nie tylko to było ważne. Pani Ania jest niesamowicie pozytywną i uśmiechniętą osobą i z takim samym nastawieniem podchodzi do tego sportu. Ogromnym zaszczytem było Ją spotkać, a co dopiero stanąć z Nią na starcie podczas zawodów! Zawsze była i pozostanie dla mnie kimś, od kogo można się wiele nauczyć. A kto mógłby mi pomóc w osiąganiu lepszych wyników? Mam nadzieję na kontynuację treningów z Panem Arkiem Perinem.\nCo Cię napędza w osiąganiu coraz lepszych wyników? Czy mogłabyś wymienić jedną rzecz, która najbardziej Ci się podoba w downhillu?\nWydaje mi się, że do osiągania coraz lepszych wyników napędza mnie rywalizacja. Jest to według mnie bardzo ważna i nieodłączna część naszego sportu. Niektórzy mogą nie przepadać za konkurowaniem i staraniem się być lepszym od kogoś innego, ale jest to niemalże niezbędne do poprawiania swoich umiejętności. U niektórych chęć, a u innych może nawet swego rodzaju potrzeba dogonienia lub bycia lepszym od kogoś innego jest bardzo duża i pomaga w pokonywaniu samego siebie. Natomiast właśnie to jest tym czymś, co kocham w tej dyscyplinie! Przekraczanie własnych granic i progres jest niesamowitym i bezcennym uczuciem. Satysfakcja i duma jaką się wtedy czuje jest nie do opisania. Wówczas wydaje mi się, że dokonuję czegoś wręcz niemożliwego… aż do czasu kiedy skoczę jeszcze dalej i wyżej lub przejadę po jeszcze trudniejszej trasie.\nZ kim najbardziej lubisz jeździć? Czy istnieje między Wami rywalizacja, czy raczej jeździcie dla przyjemności?\nNajwiększą radość sprawia mi jazda z rodziną. Mam na myśli rowerowy skład Dendysów. Dwaj kuzyni i trzech wujków, a wszyscy dzielimy tę samą pasję. Myślę, że mieć takie wsparcie to prawdziwy skarb! W tym sezonie jednak najwięcej trenowałam z Michałem i Wojtkiem, czyli wspomnianymi już kuzynami. Nasz przedział wiekowy jest idealny, ponieważ Sisol (Wojtek) jako najmłodszy stara się mnie doganiać, a ja jako rok młodsza od Michała staram się oczywiście dorównać najstarszemu z naszej trójki. Między nami cały czas toczy się rywalizacja, ale w najlepszym i pozytywnym tego słowa znaczeniu!\nOprócz jazdy na rowerze, bardzo dobrze radzisz sobie na nartach. Jak porównałabyś te dwa, z pozoru różne sporty? Czy uważasz, że łatwiej zacząć jeździć na rowerze mając wcześniej doświadczenie z deską snowboardową lub nartami?\nPorównanie narciarstwa do downhill’u to dość ciężkie zadanie. Rzeczywiście się od siebie różnią, a jednak w pewnych aspektach mają wiele wspólnego. Myśląc o największych różnicach przed oczami staje mi obraz atmosfery, która w tych przypadkach jest zupełnie różna. W zimowym sporcie wyraźna jest dyscyplina na każdym kroku, zaostrzony rygor, treningi ze zmarzniętymi rękoma, oraz indywidualność, która wysuwa się tutaj na pierwszy plan. Dlatego to, co przyciągnęło mnie do roweru to radość, która jest odczuwalna w każdym przejeździe, a narty nie dawały jej aż tak wiele. Kiedy przychodzi czas na starty, oczywiście w każdym sporcie trzeba być sumiennym i zdyscyplinowanym. Typy treningów i zaangażowanie wymagają podobnego poziomu. Moim narciarskim trenerom, Zbyszkowi Dendysowi i Zuzi Koprowskiej, zawdzięczam sportowe nastawienie oraz treningową sumienność.\nJak porównałabyś istniejącą infrastrukturę rowerową do narciarskiej w Polsce. Czy chciałabyś, aby coś uległo zmianie? Jeśli tak to co?\nInfrastruktura rowerowa w Polsce do niedawna pozostawiała wiele do życzenia, jednakże w miarę upływu czasu i sezonów zaczyna się rozwijać. Widać coraz więcej ścieżek i tras rowerowych, które rzeczywiście stają się gotowe na przyjęcie zarówno zawodników, jak i rowerzystów amatorów szukających zajęcia na ciepłe popołudnia. Rozwija się Żar, w ostatnim czasie Zawoja. Powstają nowe szlaki rowerowe, czego dobrym przykładem jest Twister w Bielsku-Białej. Natomiast infrastruktura narciarska od wielu sezonów bierze przykład z doskonale funkcjonujących ośrodków alpejskich. Obyśmy i my, downhill’owcy, doczekali tego samego.\nMasz jakieś ulubione miejsca lub trasy? Dokąd najbardziej lubisz wracać? Są miejsca które możesz polecić początkującym rowerzystom?\nJeśli chodzi o polskie trasy downhill’owe, to szczególną sympatią darzę Żar i Czarną Górę. Jak na nasze krajowe warunki, są one dość długie i wymagające. Natomiast początkującym rowerzystom poleciłabym ścieżki w Bielsku-Białej. Są one przystosowane do każdego poziomu jazdy, nawet najmłodsze dzieci bez problemu radzą sobie z takimi przejazdami! Mnie samej też sprawiają wielką przyjemność i radość z jazdy, a standard jest godny podziwu.\nCo czujesz przed zjazdem? Strach i adrenalina to nieodłączne elementy tego sportu. Czy zdarzyło Ci się, że jakaś trasa Cię przeraziła, czy potraktowałaś ją bardziej jako wyzwanie?\nStrach towarzyszy mi w tym sporcie od zawsze. Stres jaki odczuwam na starcie jest naprawdę przytłaczający. Przez głowę przelatują setki myśli podczas odliczania ostatnich sekund do rozpoczęcia przejazdu na zawodach – “A co jeśli…? A co by było gdyby…?”. Mam na nie sposób… ostatni głęboki oddech i przekroczenie linii startu. Wtedy wszystko znika, a ja skupiam się tylko na trasie. W kryzysowych chwilach często myślę o tym, jak mój team mi pomaga i jak wiele czasu poświęca nam nasz trener – Pan Arek (Arkadiusz Perin). Czuję, że jestem przygotowana na to, co czeka mnie w trakcie przejazdu, jestem pewna siebie, zmotywowana. W zasadzie trasy same w sobie nie budzą we mnie aż takiego lęku, zdarzyło mi się napotkać takich zaledwie kilka. Bardziej panikowałam na widok niektórych elementów lub skoczni. Rzadko traktuję takowe jako wyzwanie. Mówię sobie, że jest to kolejna granica do przekroczenia i kolejny lęk do pokonania. Nie lubię się zbyt długo zastanawiać, bo wtedy wszystko staje się bardziej skomplikowane, niż jest w rzeczywistości. Trzeba po prostu chwycić mocniej kierownicę i uwierzyć w siebie.\nJakie masz plany na kolejny sezon? Czego możemy Ci życzyć?\nW przyszłym roku na pewno chciałabym poprawić swój wynik z Mistrzostw Polski w DH. W tym roku zaliczyłam w tych zawodach swój pierwszy start, z którego byłam naprawdę dumna, jednakże pozostał spory niedosyt. Oczywiście mam w planach także kontynuować starty w Pucharze Polski DH. Ogromnym zaskoczeniem były dla mnie wyniki z tego sezonu! Moim marzeniem było także wybrać się na Mistrzostwa Świata DH… zobaczyć jak jeżdżą idole zza granicy! :)\nZdjęcia: Jacek Kaczmarczyk https://www.facebook.com/JacekSlonikPhotography // http://www.jacekslonik.pl/\nSKI&SUN Snow Downhill – Świeradów Zdrój\nEnduro World Series 2016 #4: Richie Rude i Cecile Ravanel wygrywają w La Thuile


[RECENZJA] Jessica Jones - Alias, tom 4 - Komiksy Superbohaterskie, Komiksy Grozy, Adaptacje Komiksów, Polskie Komiksy\nPANTEON / RECENZJE / FELIETONY / KOMIKSY / [RECENZJA] Jessica Jones – Alias, tom 4\nMaja Rybak Kwiecień 11, 2018 KOMIKSY, RECENZJE / FELIETONY ZOSTAW KOMENTARZ\nOstatniego dnia października ubiegłego roku ukazał się finalny tom Alias, serii, za którą odpowiadają Brian Michael Bendis oraz Michael Gaydos. Pomimo tego, nie żegnamy się z Jessicą i jej detektywistycznymi podbojami. Oprócz podłoża pod kolejną odsłonę jej przygód dostajemy również skróconą wersję jej początków. Czy czwarty tom przygód Jessici Jones jest godnym zakończeniem tak ciekawej odsłony przygód jednej z super-herosek Nowego Jorku?\nOkoliczności, w których Jessica pozyskała swoje moce będą ją nawiedzać do końca. Jej czas jako Jewel również. To właśnie pod tym pseudonimem spotkała Purple Mana, który zamienił jej życie w koszmar trwający miesiącami. Kiedy po latach zostaje poproszona przez inne ofiary Kilgrave’a o pomoc, nie ma pojęcia czy będzie w stanie stanąć na przeciw niego i oprzeć jego mocy. Jakby tego było mało, męczą ją mdłości, a jej związek ze Scottem Langiem nie ma się zbyt dobrze. Mówiąc krótko, życie jest cały czas tak samo popieprzone.\nBendis ostatnimi laty słynie z tego, że lubi zaczynać nowe serie, ale po kilku numerach przekazuje je komuś innemu. W wielu czuć, że szybko traci do nich wenę. W Alias jest inaczej; nawet w ostatnim tomie widać, że ma pomysły na to, co może spotkać główną bohaterkę dalej i nie odsuwa się od historii. Zapowiada to z resztą w posłowiu ostatniego tomu. Akcja ani na chwilę nie traci na płynności. Niestety, bywały momenty, którymi byłam znudzona i mało brakowało, a odłożyłabym komiks na bok na późniejszy czas. Postać Jessici skutecznie mnie jednak przytrzymywała przy lekturze.\nW tomie najbardziej podobał mi się (o, mamo) udział Purple Mana. Podczas jego obecności i przełamywania czwartej ściany miało się dziwne odczucie, że ma on kontrolę nad scenarzystą i rysownikiem. Czy zamysł był zamierzony, czy nie, nie mam pojęcia, ale efekt był całkiem ciekawy. Tak samo jak skopanie tyłka Kilgrave’a przez Jessicę.\nW tym tomie oprawa graficzna jest dziełem trzech zespołów. Główne skrzypce grają oczywiście Michael Gaydos i Matt Hollingsworth. O ile do kolorów nie mogę się przyczepić, bo niemal idealnie podkreślają atmosferę tomu, o tyle rysunki Gaydosa zdecydowanie nie przypadły mi do gustu. Miejscami twarze postaci nie pokazują żadnych uczuć, a jak już pokazują i tak nie widać od razu tego, co wynika z czytanej treści.\nZa fragmenty historii Jewel odpowiadają Mark Bagley, Art Thibert i Dean White. Przez kilka pierwszych kadrów czułam się jakbym czytała jeden z pierwszych komiksów o Jessice, który wydany został co najmniej 30 lat temu, co ładnie współgra z pokazywanym nastoletnim życiem głównej bohaterki. Ostatni team to Rick Mays i ponownie Dean White, którzy pokazali nam, jak Jean Grey pomaga młodej bohaterce pozbierać się po miesiącach niewoli Purple Mana. Kreska Maysa bardziej pasuje mi do komiksu o o wiele lżejszej tematyce. Niemniej jednak, bardzo przyjemnie urozmaica tomik.\nPolskie wydanie od wydawnictwa Mucha Comics na pewno ładnie wygląda na półce obok trzech poprzednich tomów i reszty komiksów. Twarda oprawa na zewnątrz, żywe i mocno nasycone kolory w środku. W moim egzemplarzu trafiło się kilka skaz powstałych podczas druku, jednak nie przeszkadzały mi one w odbiorze i podziwianiu kadrów. Marek Starosta również nie zawiódł jeśli chodzi o tłumaczenie. Nie wyłapałam niepasujących bądź dziwacznie przetłumaczonych dymków, co się chwali.\nJeśli miałabym podsumować całą serię napisałabym, że przykład Jessici pokazuje iż normalne życie byłych super-bohaterów nie jest możliwe. Prędzej czy później dogoni ich albo przeszłość albo poczucie odpowiedzialności związane z ich mocami. Nie oznacza to jednak, że nie mogą oni próbować. Alias jest serią zdecydowanie godną polecenia; jest to miła odskocznia od ciągłych walk niszczących miasta czy tych poza ziemską orbitą. Alias pokazuje również, jak bardzo nieróżowe jest życie herosów i że nawet oni nie są odporni na traumy.\nAlias Art Thibert Brian Michael Bendis Dean White Jessica Jones Mark Bagley Matt Hollingsworth Michael Gaydos Mucha Comics Rick Mays 2018-04-11\nPOPRZEDNIE [RECENZJA] Za późno, by przebaczyć & Rad Erwank\nDALEJ Superbohaterki powinny ratować świat również w kinie


Moje ptaki, zwierzaki i krewni - Gerald Durrell - Książka | Gandalf.com.pl\nMoje ptaki, zwierzaki i krewni Trylogia z Korfu. Tom II\nMoje ptaki, zwierzaki i krewni (miękka)\nMoje ptaki, zwierzaki i krewni - mobi, epub 22.75 zł\nMoje ptaki, zwierzaki i krewni, Trylogia z Korfu. Tom II - opis produktu:\nNowe wydanie drugiego tomu `Trylogii z Korfu`, która zainspirowała twórców serialu Durrellowie! To przepełniona barwnymi anegdotami, humorem i miłością do przyrody kontynuacja autobiograficznej opowieści o dzieciństwie Geralda Durrella na zalanej słońcem greckiej wyspie, opowiadająca historię ekscentrycznej rodziny w latach 1933-1939. `Przepiękna opowieść o szczęściu zawartym w prostocie: grze cykad w oliwnych gajach, nocnych wyprawach łodzią, bogactwie natury i dorastaniu w zachwycie światem przyrody.` `New York Times Book Review`\nKsiążka Moje ptaki, zwierzaki i krewni Trylogia z Korfu. Tom II, pochodzi z wydawnictwa Noir Sur Blanc. Autorem książki jest Gerald Durrell. Należy do gatunków: literatura piękna, powieść biograficzna. Książka Moje ptaki, zwierzaki i krewni liczy 250 stron. Jej wymiary to 145x235. Oprawa jest miękka. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nRECENZJE - Książka - Moje ptaki, zwierzaki i krewni, Trylogia z Korfu. Tom II\nKsiążka"Moje Ptaki, zwierzaki i krewni" to drugi tom niesamowitej"Trylogii z Korfu", i tym samym opis dziecięcych przeżyć autora, związanych z odkrywaniem sekretów greckiej przyrody.\nGerald od wczesnego dzieciństwa był wielkim badaczem natury. Szkolna nauka nie była tym, w czym się odnajdywał, jednak o roślinach i zwierzętach już wtedy wiedział zdecydowanie więcej niż niejeden dorosły. Był też dzieckiem niesamowicie pomysłowym, jednak te genialne pomysły nie zawsze wzbudzały entuzjazm wśród członków jego nietuzinkowej rodziny. W drugim tomie przygód rodziny Durrellów nie brakuje opisów przezabawnych, wręcz absurdalnych sytuacji. Przemierzając zakamarki greckiej wyspy bierzemy udział w tradycyjnym ślubie, w niezwykłej rozprawie sądowej dotyczącej zabitych indyków, uczestniczymy w sekcji żółwia, poznajemy tańczącego misia oraz najprawdziwszą, gadającą głowę. Razem z autorem idziemy na dziwną wizytę do szykownej hrabiny, oraz płyniemy na ekscytującą nocną wyprawę.\nKsiążka była dla mnie w tym trudnym czasie kwarantanny okazją do przeżycia prawdziwej przygody, ponieważ język którym Gerald Durrell posługuje się tworząc opisy jest niezwykle ciekawy i bardzo plastyczny. Uwielbiam styl, którym te anegdoty są pisane, a cały sytuacyjny żart idealnie wpisuje się w moje poczucie humoru. Czytając"Trylogię z Korfu" nigdy nie wiem, kiedy dopadnie mnie niekontrolowany wybuch śmiechu.\nZdecydowanie polecam każdemu udać się na czytelniczą, malowniczą, grecką wyprawę razem z młodym Gerrym!\nJa już wyparuję kolejnego tomu!\n-16% Moje ptaki, zwierzaki i krewni książka


"Bez przebaczenia" Agnieszka Lingas-Łoniewska | Zanurz się w książkach rodem z niebios\nZa egzemplarz tej pozycji, dziękuję bardzo Wydawnictwu Novae Res !\n2010 , Agnieszka Lingas-Łoniewska , Nie oddam za żadne skarby świata!:* , Novae Res , ocena-10\nLustro Rzeczywistości sierpnia 31, 2014\nW pełni rozumiem ocenę, kocham tę książkę, jest chyba moją ulubioną :) bardzo się cieszę że zrobiła na Tobie także wrażenie :)\nTaka wysoka ocena? W takim razie będę musiała w najbliższym czasie sama sprawdzić tę autorkę! :)\nCzuje się realność lektury... to brzmi jak coś dla mnie! Jeszcze romans i żołnierze.. Okay, jestem przekonana :)\nE. września 01, 2014\nKurczę, mnie ta książka zniechęciła kompletnie do tej autorki, tylko się irytowałam czytając.\nWioleta Sadowska września 01, 2014\nMatylda września 01, 2014\nO, widzę, że ta autorka ostatnio zyskała na popularności :) Ostatnio nawet zaczęłam obserwować ją na fejsie :D Wydaje się być przystępną babką, dlatego mam coraz większą chrapkę na jej powieści :)\nStella Aga września 01, 2014\nO, kolejna pozytywna recenzja twórczości tej autorki :) Pewnie w końcu się skuszę.\nWysoko oceniasz, więc raczej warto przeczytać. Nie powiem zachęciłaś mnie, ale z drugiej strony nie jestem do końca przekonana. Takie to... zwyczajne? Jednak jeśli kiedyś wpadnie mi w ręce to z chęcią się z nią zmierzę :)\nSherry września 02, 2014\nAch, dobrym romansem nigdy nie wzgardzę, nawet jesli jest napisany przez naszą rodaczkę. :) Myślę, że w tym przypadku byłabym skłonna skusić się na tą powieść. :)\nTea września 05, 2014\nChyba muszę się skusić na książkę ;)\nScarlett września 07, 2014\nMam gdzieś tam tę pisarkę w planach, ale ostatnio jakoś porzuciłam romanse.\nNala września 08, 2014\nSłyszałam o tej pani i nawet chciałam przeczytać jakąś jej książkę, ale jakoś ciągle nie mam na nią czasu ;/\nspojrzenie na kulturę września 12, 2014\nTyle emocji podczas czytania..... I to jest chyba najpiękniejsze w czytaniu.\nNie słyszałam o tej książce, ale po twojej recenzję bardzo chcę się z nią zapoznać.


PK Rena: Sobotni konkurs na normalnej skoczni, Stękała zapewnia: "Chcę wygrywać" | SkokiPolska.pl\nPo wczorajszym triumfie Andrzeja Stękały z wielką nadzieją możemy oczekiwać dzisiejszego konkursu Pucharu Kontynentalnego w norweskiej Renie. Według informacji z listy startowej sobotnia rywalizacja również zostanie rozegrana na normalnym obiekcie Renabakkene (K-99 / HS-111). Poniżej lista startowa i szczegóły zawodów.\nW piątkowym konkursie inaugurującym tegoroczny Puchar Kontynentalny w wielkim stylu zwyciężył reprezentant polskiej kadry B, Andrzej Stękała. Podopieczny trenera Maciusiaka w konkursowych próbach osiągał 111 i 106 metrów i drugiego w stawce Norwega, Halvora Egnera Graneruda wyprzedził o prawie 10 punktów.\n– Już w Zakopanem zacząłem łapać formę i bardzo mi te treningi pomogły. Czułem się normalnie i spodziewałem się, że mogę w Renie wygrać. Skoki były bardzo dobre z wyjątkiem drugiej serii, gdzie troszkę „spadł mi tyłek” i nie było odległości – przyznał nam bez ogródek utalentowany polski skoczek, który we wszystkich wczorajszych seriach, także treningowej był najlepszy. – Nie zależało mi na tym, by wygrać trening. Ja chcę wygrywać zawody – dodał 20-latek.\nPrzypomnijmy, że wczorajsze podium uzupełnił Słoweniec Tilen Bartol. Bardzo udany powrót do międzynarodowej rywalizacji zaliczył z kolei Jakub Wolny (14. lokata).\nW dzisiejszych zmaganiach obok wspomnianej dwójki weźmie udział pięciu biało-czerwonych. W tym gronie są punktujący: Krzysztof Miętus i Aleksander Zniszczoł, a także chcąc się zrehabilitować po nieudanym występie: Krzysztof Biegun, Stanisław Biela oraz Bartłomiej Kłusek.\nProgram zawodów PK w Renie:\n18:00 – seria treningowa, HS-111 (wyniki >>)\n19:30 – konkurs indywidualny, HS-111 (wyniki >>)\n11:30 – seria próbna (HS-111)\n13:00 – konkurs indywidualny (HS-111)\nTagi:Andrzej Stękała, Jakub Wolny, PK Rena 2015, Puchar Kontynentalny Rena, Rena\nPoprzedni wpisPK Rena: Stękała pierwszym polskim triumfatorem zimy!\nNastępny wpisPK Rena: Prowadzenie Bartola, dyskwalifikacja Stękały po świetnym skoku