Masaki Okada – Recenzje dram i filmów azjatyckich\nArchiwa tagu: Masaki Okada\nTytuł: Confessions (Kokuhaku, 告白)\nObsada: Takako Matsu, Kaoru Fujiwara, Yukito Nishii, Masaki Okada, Yoshino Kimura\nGatunek: dramat, thriller, tajemnica, psychologiczny.\nNa podstawie powieści pod tym samym tytułem, autorstwa Kanae Minato.\nNa jednych z zajęć lekcyjnych nauczycielka, Yoko Moriguchi, oznajmia swoim uczniom, iż rezygnuje z pracy. W klasie panuje chaos, uczniowie robią wszystko, poza słuchaniem nauczycielki. Jednak ich uwaga skupia się na Moriguchi, gdy ta mówi uczniom, iż jej 4-letnia córeczka została zamordowana przez dwóch jej podopiecznych. Przez wzgląd na młodociany wiek sprawców nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności karnej, dlatego też nauczycielka przygotowała własny, misterny plan zemsty.\nSoundtrack bardzo zróżnicowany – od klasyki w wykonaniu Johan Sebastian Bach, po popularny Radiohead. Muzyka zaskoczyła mnie, gdyż część utworów utrzymana jest w charakterze alternatywy. Zapewne dla części widowni soundtrack okaże się arcydziełem, jednak dla pozostałych chaotyczną zbieraniną przeróżnych gatunków, które nie zawsze pasowały do obrazu. Ja zaliczam się do grupy „pomiędzy”, gdyż z jednej strony nie można powiedzieć, iż oprawa muzyczna nie robi wrażenia, jednak z drugiej jej różnorodność działa na niekorzyść i chwilami pozostawiała wrażenie, że oglądam film dla emo-nastolatków.\nGra aktorów jest rewelacyjna. Często gra Japończyków mi nie odpowiada, ponieważ ciężko przyzwyczaić się do ich specyficznej mimiki twarzy oraz ekspresji w sposobie mówienia. Natomiast Confessions to chlubny dowód na to, iż jak się chce to można. Takako Matsu jako nauczycielka Yoko Moriguchi wypadła bardzo dobrze. Świetnie pasowała od roli opanowanej, chwilami wręcz przerażająco beznamiętnej kobiety, która bez wahania wdraża swój plan zemsty. Mimo dobrego występu Takako Matsu, to dwójka nastolatków – Kaoru Fujiwara (jako Naoki Shimomura) oraz Yukito Nishii (jako Shuya Watanabe), bryluje na ekranie. Zwłaszcza ten pierwszy wywarł na mnie ogromne wrażenie. Kapitalnie poradził sobie we wszystkich scenach, w których jego bohater postradał zmysły. W filmie występuje także wiele postaci drugoplanowych. Większość z nich to nastolatkowie, którzy albo doświadczają przemocy na własnej skórze, albo też sami są oprawcami. Jedynym bohaterem, który nie jest opanowany przez destrukcyjnie negatywne emocje jest młody nauczyciel – Yoshiteru Terada (w tej roli Masaki Okada, znany mi z Otomen). Jego zapał, szczere intencje i wiara w misję nauczyciela, który ma być przyjacielem dla swoich podopiecznych – wydają się naiwne, gdyż nie zdaje on sobie sprawy z pokładów agresji jakie drzemią w jego uczniach.\nO ile fabuła momentami jest naciągana, a sam film zawiera kilka dłużyzn, o tyle Confessions to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto ceni sobie filmy od strony wizualnej. Tutaj olbrzymia zasługa leży po stronie reżysera – Tetsuya Nakashima. Film cieszy oko, pozostawia widza z wrażeniem surrealizmu i nienagannej estetyki przekazu. Tytuł utrzymany w bardzo surowych, zimnych odcieniach – przede wszystkim szarości oraz błękitu. Często wykorzystano zabieg spowolnienia ruchów bohaterów, czy też skupienie się na rozbryzgujących kroplach deszczu, kałuży, herbaty itp. Efekt jest nie do opisania, gdyż to po prostu trzeba zobaczyć. Bardzo podobały mi się ujęcia nieba zasnutego chmurami. Scenografie są ubogie, można odnieść wrażenie, iż żaden przedmiot nie jest przypadkowy, wszystko ma swoje miejsce. Urzekła mnie sterylność obrazu, jednak efekt ten wynikał przede wszystkim z zastosowanej kolorystyki.\nFilm nierówny. Według mnie fabuła jest słaba, zbyt amerykańska (np. pobudki Shuyi, jego relacje z matką, cały epizod z bombą…). Jednak od strony czysto technicznej film jest niezapomniany. Aktorzy spisali się na medal i nie można niczego im zarzucić. Jeden z bardziej przygnębiających filmów jakie przyszło mi oglądać, ale nie przez wzgląd na losy bohaterów, tylko ze względu na formę. Kolorystyka uboga, paleta kolorów ogranicza się przede wszystkim do odcieni koloru niebieskiego, szarego, czarnego oraz bieli. Do tego spowolnienia, świetna reżyseria, skupienie na detalach – dzięki czemu nawet scena nalewania herbaty była pełna emocji. Confessions to film, który poprzez motyw zemsty porusza istotną kwestię bezkarności młodocianych przestępców, ale także osamotnienia i skrajnego indywidualizmu nastolatków w surowym, zurbanizowanym świecie. Tytuł ten jest mieszanką wielu gatunków, gdyż jest także wątek romantyczny, elementy horroru, dramatu, filmu psychologicznego. Poprzez dość oryginalną formę wiele scen wydaje się być nierealnymi, surrealistycznymi, jakby wyśnionymi przez czyiś chory umysł. Agresja dzieci (13-latkowie to według mnie bardziej dzieci niż nastolatkowie) silnie kontrastuje z tradycyjnym postrzeganiem dzieci jako symbolu niewinności, bezbronności oraz czystości (myśli i ciała). Film nie jest lekki i przyjemny, gdyż po seansie widza pozostawia się z pytaniami co do realności tego co przed chwilą zobaczył. Zakończenie nie jest jednoznaczne, chociaż nietrudno się domyślić co wydarzyło się naprawdę, a co było jedynie wizją zemsty idealnej. Confessions całkowicie mnie do siebie przekonał, ale tylko dzięki stronie technicznej oraz aktorom. Film jak najbardziej godny polecenia chociażby po to, by zobaczyć jak z przeciętnego pomysłu na fabułę, można wykrzesać tyle poetyckości tylko dzięki obrazowi oraz oprawie muzycznej.\nZwykły wpis | Zamieszczone w 2010, 8, dramat, FILM, GATUNEK, Japonia, Ocena, psychologiczny, ROK, tajemnica, thriller\t| Otagowane 2010, Confessions, dramat, film, Japonia, Kaoru Fujiwara, Kokuhaku, Masaki Okada, tajemnica, Takako Matsu, thriller, Yoshino Kimura, Yukito Nishii, 告白\t| 0 comments


Jak wyglądała Wielka Piramida ponad 4000 lat temu? - Co-Design\nGłówny Co-Design Jak wyglądała Wielka Piramida ponad 4000 lat temu?\nJak wyglądała Wielka Piramida ponad 4000 lat temu?\nWielka Piramida była kiedyś tak błyszcząca, że świeciła.\nIdź dziś do piramid w Gizie, a zobaczysz poczerniałe przez zanieczyszczenia stepy otoczone smogiem i piaskiem. Około 4000 lat temu piramidy wyglądały znacznie ładniej: były pokryte polerowanym wapieniem, przypominającym wspaniałe formy świetlne zrzucone z nieba na pustynię.\nW tym krótkim dokumencie złożonym przez Smithsonian Channel , egiptolog z Uniwersytetu Harvarda, Jacquelyn Williamson, prowadzi nas przez proces, w którym ogromne bloki wapienia były ręcznie rzeźbione i polerowane, aby bezproblemowo pasowały do siebie, tworząc ochronną zewnętrzną powłokę na każdej piramidzie.\nPotem pieniądze wystrzelone około 2:25. Smithsonian faktycznie pokazuje nam, jak pierwotnie wyglądała Wielka Piramida, zanim jej lśniące wapienne powłoki zostały zniszczone na przestrzeni wieków. To musiało naprawdę wzmocnić wrażenie Gizy jako magicznego miasta portowego, skąpanego w słońcu, jeśli nie egzystującego eterycznie w niebiańskim świetle, mówi archeolog Marc Lehner w dalszej części filmu.\nŁatwo zrozumieć, dlaczego nabiera poetyki. Widząc piramidy w pierwotnym zamierzeniu, można prawie Rozumiesz dlaczego niektórzy ludzie upierają się, że zostali zbudowani przez istoty pozaziemskie. To niedorzeczne, oczywiście , ale przynajmniej piramidy wyglądały jak w domu na okładce szczególnie tripowej płyty progresywnej. Piramidy, które widzimy dzisiaj, są tylko cieniem ich dawnych postaci.\nNowa teoria na temat budowy piramid przez starożytnych Egipcjan\nZłoty podział: największy mit designu\nNajsłynniejsze miejsca na ziemi, sfotografowane z perspektywy, której nikt nie widzi\nnie interesuje mnie już e-mail z ofertami pracy\njak wyleczyć mój krótki okres uwagi


Źródło: inf. prasowa, Autor: Redakcja, 2016-07-16 11:04:08\nPo kwietniowym wypadku, skutkującym poważnym urazem twarzy, Fabio Felline powraca do formy, startując w tegorocznym Tour de Pologne.\nDyrektorzy sportowi Trek-Segafredo typują go na jednego z dwóch najsilniejszych zawodników teamu na ostatnich trzech etapach.\nPodczas wieńczącego czwarty etap „Spotkania przy kawie”, organizowanego przez sponsora teamu - Segafredo Zanetti Poland, lekarz zespołu Trek-Segafredo Nino Daniele, odpowiedział na pytanie, w kim pokładają największe nadzieje na przebiegający po trasie Wieliczka-Zakopane, odcinek piąty Tour de Pologne. - Tak jak wcześniej potwierdził Dirk Demol (Sport Director teamu Trek-Segafredo), będą to Ryder Hesjedal i Fabio Felline, który po ciężkim wypadku, mającym miejsce w kwietniu, powraca do formy. Także dla Rydera, zmuszonego przerwać Giro d’Italia z powodu choroby, będzie to ważny start. Z uwagi na takie okoliczności, realistycznie określamy nasze oczekiwania.\nFabio Felline, podczas tegorocznego wyścigu silnie wspierał Niccolo Bonifazio na dynamicznym finiszu trzeciego etapu, który przyniósł mu zwycięstwo. Czy na dalszych odcinkach zalśni jego gwiazda? - Muszę przyznać, że trzy miesiące po powrocie nie jest łatwo przystąpić do wyścigu o takim poziomie trudności jak Tour de Pologne. Z pewnością kolegom, którzy nie mieli przymusowej przerwy i byli w cyklu treningowym od początku, było łatwiej - przyznaje Fabio Felline, zawodnik Trek-Segafredo. - Jestem jednak w coraz lepszej formie, wykonałem już sporo pracy, solidnego treningu. Myślę, że z dnia na dzień jestem coraz mocniejszy. Nie wiem dokładnie jak będzie jutro. W normalnych warunkach byłbym zapewne w stanie rywalizować z najlepszymi zawodnikami na froncie peletonu, jednak w tej sytuacji, niedługo po powrocie do sportu, V etap wyścigu będzie dla mnie sprawdzianem. Oczywiście będę bardzo szczęśliwy, jeśli uda się być nam w czołówce - dodaje Felline.\nZapytany o to, jak wyglądały jego przygotowania do polskiego wyścigu, przyznał, że odbiegały one nieco od standardowych aktywności przedwyścigowych. - W przypadku Tour de Pologne, moje przygotowania nie trwały długo, zaledwie trzy miesiące przed wyścigiem dowiedziałem się, że będę w nim startował. Nie jest to więc typowy cykl treningowy. Czasami jednak zawodnicy wracający po przerwie mają w sobie więcej świeżości, stopniowo rozwijają skrzydła i budują formę w trakcie wyścigu. Jak do tej pory, każdy mój kolejny dzień w Tour de Pologne jest lepszy od poprzedniego. Mam nadzieję, że ta tendencja się utrzyma i każdego dnia będę coraz mocniejszy - podkreśla Fabio Felline. Jednocześnie deklaruje, że specyfika Tour de Pologne, składającego się ze zróżnicowanych tras, odpowiada jego kolarskim preferencjom. - Jestem nieco nietypowym zawodnikiem, można powiedzieć, że kompletnym, który dobrze czuje się zarówno w odcinkach górskich jak i w sprincie. Może nie jestem Gavirią, ale z pewnością moją mocną stroną są odcinki mieszane.\nPrzepisz podany kod: 6934


Klocki konatrukcyjne Discovering STEM MECHANIZMY Energia Słoneczna Klocki konstrukcyjne i zabawki dla dzieci w sklepie Urwis\nKlocki konatrukcyjne Discovering STEM MECHANIZMY...\nKlocki konatrukcyjne Discovering STEM MECHANIZMY Energia Słoneczna\nNr katalogowy: JJEGOP0CH001563\nEngino Discovering STEM MECHANIZMY Energia Słoneczna\nZmiany klimatyczne i globalne ocieplenia zmuszają naukowców do poszukiwania sposobów na ograniczanie emisji dwutlenku węgla, aby ocalić naszą planetę Słońce może dostarczyć nam darmowej energii w ilości, która pokryje wszelkie potrzeby. Niemniej musimy tę energię zmienić w użyteczną postać. W niniejszym zestawie znajduje się bateria słoneczna o napięciu 3V, która zasila silnik elektryczny, a także instrukcje budowy 16 modeli na energię słoneczną, w tym: motocykla typu chopper, wentylatora, samolotu, robota i wciągarki. Instrukcje do wszystkich modeli są łatwo zrozumiałe a znajdziesz je w internecie lub w dołączonej książeczce. W książeczce objaśniono szczegółowo zasady naukowe opisujące zasadę działania każdego z modeli, a także przedstawiono nowatorskie doświadczenia służące nauce praktycznej. Za pomocą quizi możesz sprawdzić, w jakim stopniu opanowałeś przedstawioną tu wiedzę. Dowiedz się jak używać dźwigni do zwielokrotnienia siły użytecznej przy podnoszeniu ciężkich rzeczy i jak zmienia się wtedy kierunek ruchu. Odkryjesz jak zbudować z wielu połączonych ze sobą par kinetycznych, model poruszający się w ruchu złożonym i jak stosować powstałe mechanizmy w różnych maszynach. Zbuduj 16 modeli roboczych: huśtawkę, wagę dźwigową, taczki, bramę garażową, zabawkę z ruchomymi figurkami, pantograf i dwa rodzaje łańcuchów kinetycznych. W zawartej książeczce i na stronie intenetowej zawarte są czytelne instrukcje do modeli. Znajdziesz także szczegółowe wyjaśnienia wielu naukowych zasad zastosowania w modelach oraz propozycję ciekawych doświadczeń z użyciem zbudowanych mechanizmów. Nakoniec wypróbuj zdobytą wiedzę rozwiązując przygotowany przez nas test!\nWymiary opakowania: 29 x 46 x 5.9 cm\nZmiany klimatyczne i globalne ocieplenia zmuszają naukowców do poszukiwania sposobów na ograniczanie emisji dwutlenku węgla, aby ocalić naszą planetę Słońce może dostarczyć nam darmowej energii w ilości, która pokryje wszelkie potrzeby. Niemniej musimy tę energię zmienić w użyteczną postać. W niniejszym zestawie znajduje się bateria słoneczna o napięciu 3V, która zasila silnik elektryczny, a także instrukcje budowy 16 modeli na energię słoneczną, w tym: motocykla typu chopper, wentylatora, samolotu, robota i wciągarki. Instrukcje do wszystkich modeli są łatwo zrozumiałe a znajdziesz je w internecie lub w dołączonej książeczce. W książeczce objaśniono szczegółowo zasady naukowe opisujące zasadę działania każdego z modeli, a także przedstawiono nowatorskie doświadczenia służące nauce praktycznej. Za pomocą quizi możesz sprawdzić, w jakim stopniu opanowałeś przedstawioną tu wiedzę. Dowiedz się jak używać dźwigni do zw\nZapytaj o produkt: Klocki konatrukcyjne Discovering STEM MECHANIZMY Energia Słoneczna


Piers kurczka z farszem ze szpinaku. - RODZICE.PL\n26 lipca 2009 at 18:58 #100448\nPrzepis znaleziony na stronce wloskiej troche przerobiony\ndobre i wystarczajaco lekkie\n125 gr piersi z kurczaka\n50 gr szpinaku\n1/2 szklanki wina bialego\ntroche grana padano lub parmeggiano\nSOL; PIEPRZ na ile komu\nWyczyscic, umyc i wrzucic do wrzatku na minutke szpinak, (mozecie uzyc tez szpinaku mrozonego) i pozniej ladnie odcisniete wrzucuc na patelnie z pomidorem pokrojonym w kostke, dodac lyzeczke oliwy z oliwek, lyzeczke grana padano , sol i pieprz\nPiersi z kurczaka pokrojone w plastry owiac maka.\nW srodek kawalka miesa wlozyc szpinak ktory wczesniej przygotowalyscie , zlozyc miesko jak portfel i zapiac za pomoca wykalaczki\nCebulke pokroic w cienkie plasterki i na tej samej patelni co byl szpinak podsmazyc leciuko. . Nastepnie dodajcie zlozone juz i gotowe miesko i zalejcie winem ktore musi wyparowac .Posolic i smazyc na zloto lecitko .\n27 lipca 2009 at 14:25 #2658233\nmusze to zrobic\n31 lipca 2009 at 11:50 #2658234\nTo ja dodam wersję prostszą.\nPierś kurczaka – rozbite kotlety posypane pieprzem, solą.\n1″kiełbaska” sera topionego, najlepiej naturalnego bez dodatków\nNa oleju podgrzewamy pokrojony/ zmiażdżony czosnek, dodajemy szpinak, przyprawiamy. Podsmażamy chwilę. Dodajemy serek topiony ok. 2/3 „kiełbaski”. Mieszamy i zdejmujemy z ognia.\nPiersiowe kotlety smarujemy odrobiną serka i farszem, zwijamy.\nObsypujemy mąką i smażymy na oleju (niedużo oleju). Jak się obrumienią ze wszystkich stron, to zmniejszamy gaz, dodajemy odrobinę wody i podduszamy, żeby na pewno były usmażone w środku i żeby zrobił się sosik (wycieka ze środka).\nJa je uwielbiam z surówką z pekinki, ogórka kiszonego, szczypiorku, pestek słonecznika z sosem jogurtowo-majonezowo-czosnkowym.\nRodzice » Tematy » NA KAŻDY TEMAT » Książka kucharska » Piers kurczka z farszem ze szpinaku.\nMamy basenowe- prosba!


Wakacje i wczasy Primosten, apartamenty Primosten Chorwacja\nPrimošten to z pewnością najbardziej atrakcyjny cel turystyczny w regionie. Znajduje się on 28km Południowy od Szybenika. Primošten po raz znajduje się na małej wyspie w bezpośrednim sąsiedztwie lądu - to nadal jest, jednak rozprzestrzenił się na ziemi, bo miasto urósł za granice wyspy oczywiście. Jest otoczony przez siedem małych wysp. Jedyna w swoim pięknem, Primošten pozostawia nikogo obojętnym. Co skąpy natura nie przewiduje, pracowici ludzie stworzyli sami, i uczynił Primošten jeden z najbardziej atrakcyjnych miejsc na Adriatyku. Jest znany ze swoich rdzennych kamienne domy, kościoły i wąskimi uliczkami, które tworzą doskonałą harmonię między przeszłością a teraźniejszością - i oczywiście dla swoich przyjaznych ludzi.\nBogata historia Primošten sięgają do 7 wieku pne kiedy pierwsi mieszkańcy przybyli do tego regionu. Po raz pierwszy nazwa pojawiła Primošten był w roku 1564. Jak wspomnieliśmy wcześniej, Miasto było położone na wyspie i jest mostem z lądem. Z tego powodu miejscowi nazwali Primošten na osiedlenie się, na cześć chorwackiego czasownika premostiti ust do zakresu). W czasie inwazji tureckiej w 1542 roku, wyspa była otoczona murem z wieżami i mostu ruchomego podłączony do lądu. Kiedy Turcy wycofali się most został zastąpiony przez nasyp. Osada otrzymała swoją obecną nazwę w roku 1564.\nHistoria Primošten i jego mieszkańców opowiada historie rolnictwo i hodowlanych, ponieważ są to główne działalności gospodarczej przez długi okres czasu. Primošten Dzisiaj jest wszystko o turystyce, która zaczęła się rozwijać w połowie XX wieku. Primošten szybko stał się jednym z wiodących ośrodków turystycznych na wybrzeżu Adriatyku. Znalezienie zakwaterowania w Primošten w szczytowym okresie sezonu letniego w sierpniu może być trudne zadanie, ponieważ niektórzy z nas nauczyli, więc najlepsze co możesz zrobić, to przygotować z wyprzedzeniem. I przygotuj się na zafascynowany unikalnej śródziemnomorskiej atmosfery, architektury średniowiecznej, wąskimi uliczkami, krystalicznie czyste morze, świerszcze gorące, cienistych lasów sosnowych i słonecznych plaż.\nCo do hoteli w Primošten jest kilka do wyboru. Na półwyspie Raduša, na północ od miasta w lesie sosnowym, znajdują się hotele i kamienistymi plażami. Słyszeliśmy kilka dobrych słów o Hotel Zora, dlatego zachęcamy do wypróbowania. Z drugiej strony, zakwaterowanie w hotelu w Primošten ma coś do zaoferowania nawet dla tych z Państwa, którzy lubią spędzać lato nago. Istnieje plaża na południowym brzegu Primošten, u podnóża wzgórza Kremik, w ukrytej zatoczce, więc będziesz miał swoją prywatność przy jednoczesnym nagą kąpiel w Adriatyku.\nW większości są to małe hotele, w bezpośrednim sąsiedztwie miasta, w najlepszej części wybrzeża otoczone lasami sosnowymi i prawie każdy pokój w hotelach Primošten posiada widok na morze i plażę. Piękne plaże rozciągają się wzdłuż całego półwyspu, a tam chodnik przez las sosnowy, jeśli chcesz szukać śródziemnomorskich ziół do domu z. Jedna strona półwyspu ma skalistą, a druga strona ma przepiękne plaże żwirowe.\nKwatery prywatne w Primošten jest bardzo wszechstronny. Istnieją liczne pokoje i apartamenty w Primosten, które uczynią każdy turysta szczęśliwy. Istnieją również wille w Primosten iw okolicy, do wynajęcia. Ludzie w Primosten są bardzo zaangażowani w turystykę i wszystko to co się z nim. Kochają swoje miasto i zrobią to kochasz też. Możesz przeglądać żywe, małe sklepy i sklepy z pamiątkami rozsianych po ulicach można też zanurzyć się w atmosferze sportów letnich lub szukać rozrywki w wielu formach - dla dzieci czy dorosłych. Celem jest zadowolenie gości i zapewnić im niezapomnianych wspomnień z Primošten.\nMiłośnicy Kemping również znajdą swoje miejsce w tłumie letnim jako kemping w Primošten ma wiele do zaoferowania w tej dziedzinie też. Używamy usłyszeć niektórzy mówią, że Primošten to raj dla turystów, którzy preferują camping. Nie próbowałem tego jednego, jak my jedno, że wolą oglądać się w hotelu, a nie obozu.\nPoza turystyką, Primošten znany jest również z produkcji oliwy z oliwek i wina. Primošten jest domem dla słynnego wina Babic. Winorośl w tym regionie uprawiane są od 8 wieku pne Pewnie nie wiesz, ale w latach trzydziestych 20. wieku, miasto Paryżu pił wina i szampana z regionów Sibenik. Od połowy lat 15 i do końca 19 wieku z nieuniknionych wzlotów i upadków z powodu wojen, plantatorów i winiarzy obszarze Šibenik County były europejskich notabli wina. W tym czasie wino z tego obszaru była eksportowana w dużych ilościach do Włoch, Francji i Austrii. Šibenik było wino chorwackie i europejskie super-moc. W drugiej połowie 20. wieku w uprawie winorośli na obszarze Šibenik został przywieziony do skraju przepaści, gdy industrializacja rozpoczęła.\nTak więc, oprócz picia dobrego wina i pyszne jedzenie przed i po kąpieli w Adriatyku, co jeszcze możesz zrobić? Cóż, można odwiedzić winnice Bucavac jeśli jesteś zainteresowany, aby zobaczyć swoją unikalną kompozycję. Istnieje tendencja do włączenia tego winnicę na Listę Światowego Dziedzictwa list i czy to rzeczywiście się dzieje, winnice Bucavac będzie drugim winnice na świecie chroniony przez UNESCO.\nIstnieje kilka starych kościołów, takich jak St George Church z 15 wieku, w starej części Primošten. Tak, po całym dniu zwiedzania stare domy i kościoły, być może będziesz zainteresowany przeciwnie - bawi. Będziesz miło wiedzieć, że Primošten ma jedną z najstarszych i największych i najlepszych klubów w Chorwacji. Każdy entuzjasta strona z Chorwacji lub tych, którzy odwiedzili Chorwację z tą intencją wie o klubie Aurora. Przyznajemy, że nie spędzamy część godzin partyjnych tam. Czasy Fun!\nJeśli lubisz spacerować godzinami, będziesz cieszyć się spacerami na przepięknym wybrzeżu Primošten. Po tym wszystkim, trzeba poćwiczyć po tym wszystkim jedzenie i wino trzeba było. Oczywiście zawsze można popływać, to piękna latem na wybrzeżu. A jeśli nie boisz się, nurkować, ponieważ jest to okazja do zwiedzania jednego z najpiękniejszych podwodnych światach bogatych w jaskinie, rafy, pozostałości statków i kto wie co jeszcze kryje się tam. Można nawet znaleźć skarb jakiegoś. W przeszłości było dużo piratów przechodzących przez ten obszar, w drodze do Kornati, gdzie lubił się ukryć przed władzami.\nAch, Kornati .. Jest to jeden z dwóch parków narodowych w pobliżu Primošten, które trzeba odwiedzić. Drugi to Plitvice. Oba są unikalne w swym pięknem i zarówno zostawię was bez tchu. Jeśli jednak są jak my i wolę morze niż wpadniesz głowę over heels na Kornati. Ale to już inna historia do opowiedzenia. Stay tuned i cieszyć się razem w Primosten!


ARKA Nieruchomości to firma z wieloletnim dorobkiem w branży nieruchomości, funkcjonująca na obszarze Szczecina. Dzięki doświadczeniu jakie zdobyliśmy przez lata naszej pracy, możemy zagwarantować Państwu usługi najlepszej jakości.\nW naszej bazie odnajdą Państwo nie tylko mieszkania i domy, ale również działki, hale i budynki przemysłowe. Zachęcamy do zapoznania się z nią na naszej stronie, lub też składając wizytę w naszym biurze, w centrum miasta.\nNasi maklerzy znajdą nieruchomości, które w pełni spełnią Państwa wymagania – prawie 20 tys. ogłoszeń w bazie, z całego szczecińskiego rynku!\nKażdemu klientowi zapewniamy wsparcie merytoryczne w trakcie przebiegu całej transakcji. Nieruchomość odszukamy, przedstawimy, oraz pomożemy przy załatwianiu wszystkich formalności. Będziemy trzymać rękę na pulsie, aby zapewnić kompletne zadowolenie z naszych usług.\nAgenci nieruchomości są wykwalifikowani w negocjacjach i mogą się pozbyć emocjonalnych aspektów transakcji. Ich zadaniem jest uzyskanie najlepszej możliwej ceny, więc będą pracować nad uzyskaniem wyższych ofert i upewniać się, że ...


„Jestem stronnikiem wielkiej wyobraźni, całopalnego wyrażania myśli i uczuć. Wierzę, że tylko wyobraźnia wiążąca to, czego nie da się związać, mówiąca to, czego nie da się powiedzieć jest ostateczna i jedyna” (s. 19) – tymi słowami Tadeusz Nowak otwiera jeden z początkowych akapitów szkicu „Tragedia literatury z pawim piórkiem”, tekstu opublikowanego w „Życiu Literackim” przed prawie sześćdziesięciu laty. Słowa te pobrzmiewają silnym echem w tytule, które dla zbioru szkiców oraz rozmów Nowaka zaproponowało wydawnictwo Pasaże: „Spowiedź wyobraźni”. Teksty zebrane przez Anitę Jarzynę w jednym tomie oddziaływają bowiem niezwykle silnie poprzez te dwie – tajemnicze, fascynujące – siły: intymność konfesji i osobistość wyobraźni. Nie bez przyczyny zacytowany fragment szkicu Nowaka poprzedzony został przez autora „A jak królem, a jak katem będziesz” mocnymi, pobrzmiewającymi do dziś niemalże gniewnie (i tak samo adekwatnie!), uwagami na temat krzywdzącego traktowania, szufladkowania, by nie powiedzieć wręcz: stygmatyzowania i stereotypizowana, pisarzy zwanych „chłopskimi”.\nTadeusz Nowak słusznie obrusza się, pisząc o literackim marginesie, o „ostatniej kartce książki drukowanej z litością i pobłażaniem” (s. 19), która to stronica ma być metaforycznym ujęciem rangi i uznania dla pisarzy wiejskiego pochodzenia. Słuszność jego oburzenia i niekrytego żalu dobitnie udowadnia druga część „Spowiedzi wyobraźni” – rozmowy przeprowadzane z pisarzem przez rozmaitych dziennikarzy dla jeszcze rozmaitszych pism. Wyłania się bowiem z tych wywiadów niepokojąca prawidłowość. Niezależnie od rangi pisma, niezależnie od uznanego czy mniej znanego nazwiska reportera, niemalże pewni możemy być dwóch pytań: o plany twórcze oraz o wiejskość pisarstwa Nowaka – rolę dzieciństwa i dorastania na głębokiej prowincji, wpływ wsi na sposób pisania, obieraną tematykę. Problem wiejskości już nie tyle krąży wokół autora „A jak królem, a jak katem będziesz”, co osacza go i determinuje. Również i my dzisiaj, oddaleni od przedwcześnie zmarłego pisarza o ponad dwadzieścia lat, oddaleni – bezwzględnością temporalną – od jego twórczości, przefiltrowani licealnymi i studenckimi sylabusami oraz listami lektur, postrzegamy Nowaka niemalże wyłącznie z chłopskiej perspektywy, czy też przynajmniej to pierwsze i dość trwałe skojarzenie, jakie przychodzi nam do głowy. Trzeba to uczciwie przed sobą, jako czytelnikiem, przyznać. Tadeusz Nowak zastygł w krzywdzących kliszach. Został zakonserwowany na półce z literackimi eksponatami opatrzonymi etykietą „nurt wiejski w XX-wiecznej prozie polskiej”. „Spowiedź wyobraźni” jest szansą, by z tego stereotypu, z tej literackiej formaliny, Tadeusza Nowaka wyrwać raz na zawsze. Gdy pisarz (nazywany a to „dzieckiem wsi”, a to „chłopskim synem”) po raz kolejny cierpliwie tłumaczy wpływ kultury ludowej na własną twórczość oraz przypomina o pisarskich początkach – lekturowych fascynacjach czasów tarnowskiego gimnazjum i pierwszych poetyckich próbach – gdy dzieli się najbliższymi literackimi planami, to spoza tych kalek i klisz dostrzec można głębokie doświadczenie, życiową mądrość, odnaleźć trafne sądy i opinie, podsumowujące tragizm życia, które rozgrywała potęga XX-wiecznej historii: przedwojennej, a więc po wiejsku ubogiej, wojennej, czyli pełnej niezabliźnionych ran na ciele i duszy i w końcu powojennych paradoksów czasu gorzkich wyborów oraz jeszcze bardziej gorzkich ustępstw. W tekście „Czas współczesny” (pierwodruk: „Współczesność” 1964, nr 12) pisał Tadeusz Nowak o swojej prozie: „Będzie to próba mocowania się z najbliższym nam czasem, z jego logiką popartą mieczem, a więc z wyjaśnieniem tych nielogicznych stron naszego czasu, który zmuszał do zabijania i do przyjmowania śmierci. Do tego czasu współczesnego, do wnętrza najbliższych nam ludzi, próbowałem jak dotąd dotrzeć w swojej poezji. Nie miałem jednak śmiałości i odwagi uczynić tego w prozie. Przeto jeśli czegokolwiek oczekuję od siebie, to właśnie owej penetracji przypisywanego nam czasu. […] Chyba w tamtych czasach tkwią wszelkie źródła współczesnych konfliktów. Tam w tej gęstwinie zrodził się współczesny bohater naszego kraju. Tam też chyba należy szukać bohatera naszych książek” (s. 37).\nAnita Jarzyna w nocie poprzedzającej zbiór szkiców Nowaka i rozmów z nim, przypomina, że autor „Porównań” udzielił ponad pięćdziesięciu wywiadów. Z tej wielości rozmów zebranych w jednym tomie uczynić można wielki użytek, dając autorowi „A jak królem, a jak katem będziesz” szansę na wyjście z cienia, z literackiego marginesu, na którym niesłusznie się znalazł. Jarzyna zauważa, że choć lektura szkiców i rozmów wydaje się raczej sposobem na nadanie kontekstu dziełom Nowaka, to jednak „może także stać się dobrym wprowadzeniem w jego twórczość – szczególnie w obliczu niesłusznego marginalizowania, jakie ją spotyka. […] Przede wszystkim to tu – w szkicach i rozmowach – pisarz objaśnia świat swojej wyobraźni, którą z braku lepszych formuł definiuje się jako wiejską. Nowak z uporem przeciwstawiał się popularnemu swego czasu w krytycznoliterackim dyskursie określeniu „nurt chłopski w literaturze” (s. 11,12).\nAutorka noty podsumowuje swoje uwagi niezwykle cennym spostrzeżeniem, zauważając, że Tadeusz Nowak powinien zostać zapamiętany nie tyle jako autor nurtu wiejskiego, co jako „twórca oryginalnej wyobraźni” (s. 14). Zebrany przez Anitę Jarzynę zbiór tekstów jest odpowiedzią na ten postulat i udowodnieniem tej tezy. Należy zatem z uwagą wczytywać się w poszczególne szkice, chłonąć zaproponowane teksty wszystkimi zmysłami – a więc odczytywać słowa tak, jak Nowak polecał je pisać – i odkrywać bogactwo wyobraźni, literackie wyczulenie (nie tylko na metaforę, ale i np. na sposoby kreacji prozatorskiego bohatera,), którym Nowak hojnie obdziela czytelników.\nPrzeglądając poszczególne szkice oraz wczytując się w rozmowy, z łatwością dostrzegamy tematy, które dla autora „Takiego większego wesela” wydają się szczególnie ważne. Warto zaprogramować lekturę „Spowiedzi wyobraźni” w kierunku poszukiwania tematycznych nitek łączących niewidzialną siecią poszczególne teksty, tkających wokół rozmów coraz silniejsze sploty. Jednym z wątków, który oplata osnowę literackich dylematów Tadeusza Nowaka, pozostaje czas – jednak nie tyle jego upływ, co zatrzymanie. Temporalna machina w sumieniu człowieka doświadczonego hekatombą wojny nie działa właściwie. Czas zapętla się, cofa, uwiera, mąci i kołtuni najgłębsze pokłady ludzkiego interioru. To ten bezlitosny czas, który dla Nowaka jest „źródłem współczesnych konfliktów”. Czas, który zrodził najczystszą postać zła, wobec którego – zdaniem autora „Pacierzy i paciorków” – twórca ma wiele powinności („Przecież, gdy pisarz widzi zło, powinien o nim mówić, a nie przemilczać prawdę, nawet wtedy, gdy jest ona gorzka, gdy boli. A zapewniam – boli mnie nie mniej, niż moich czytelników” [s. 226]). Nie mniej interesujące są uwagi, które autor „A jak królem, a jak katem będziesz” poświęca konstrukcji bohatera literackiego współczesnej mu prozy. Wyrastać ma on właśnie z gmatwaniny czasów wojennej niejednoznaczności, a jego istotę – wyjętą z tamtych dni i przeniesioną do współczesności – zdaniem Nowaka udało się uchwycić jedynie Tadeuszowi Konwickiemu w „Senniku współczesnym”. Wydaje się jednak, że ta uprzejmość oddana innemu z wielkich twórców XX-wiecznej polskiej literatury, została zweryfikowana przez lata. Również Nowak podołał temu zadaniu. Wracając jednak do szkiców i rozmów, a nie tyle twórczości prozatorskiej: widać w nich wiele namysłu nad sposobem kreacji prozatorskiego bohatera. Przez słowa Nowaka przebija wielkie doświadczenie – nie tylko literackie, lekturowe, ale także życiowe. Warto uważnie odczytywać to, co autor „Diabłów” miał do powiedzenia, bo jego zdanie pobrzmiewa aktualnie także dzisiaj, gdy zauważa: „Chciałem, bardzo chciałem napisać książkę o proroku prawdziwym – to znaczy o pozytywnym bohaterze naszych czasów. […] Zamierzenie się nie udało, a tytuł zostawiłem. Bo może prawdziwych proroków już nie ma? Są tylko ludzie z pogmatwanymi życiorysami, z niespokojnym sumieniem, niejasną psychiką? Są. A więc o nich trzeba pisać” (s. 227). „Po prostu nas nie stać na książkę epicką. Tak niebywały pośpiech towarzyszy nam wszystkim w życiu codziennym, tak szybkie jest tempo życia, tak wielka zmienność wydarzeń, że nie da się ich skonstruować w epicki sposób. To nie wychodzi. Wszystko się łamie i rozsypuje. Bohater naszych powieści jest człowiekiem piekielnie zalatanym, nerwowym, nie usiedzi na miejscu” (s. 218).\n„Spowiedź wyobraźni” jest zbiorem nie stroniącym od gorzkich refleksji o pośpiesznej egzystencji niedoszłych proroków, dla których nie ma miejsca w rzeczywistości, gdzie brakuje czasu na namysł, zastanowienie, przemyślenie – także własnego sumienia, zachowania, przekonań. W zagonionym świecie (Nowak tak nazywał polską rzeczywistość w roku 1978!), którego nie stać na epikę, Tadeusz Nowak przywracał nadzieję na twórczość, która chce wpisać się w coś więcej niż schemat – widać to niezwykle wyraźnie w omawianym zbiorze. Tym większa rodzi się więc w czytelniku niezgoda na pamięć, jaką Nowak został obdarzony – stereotypową, schematyczną, zmarginalizowaną. „Spowiedź wyobraźni” to szansa, by przekonać się, jak wiele w tej pamięci niestosowności, błędu, wypaczenia.\nPisząc o twórczości Jarosława Iwaszkiewicza (szkic „Jeden jedyny z pokolenia”) Nowak nazywa go poetą „mówiącym z wnętrza słowa” (s. 73), który „mówi tak, jakby opowiadał, siedząc na progu tego słowa” (s. 73). Tadeusz Nowak, pisarz i poeta rozsmakowany w słowie (w innym ze swoich tekstów autor „Takiego większego wesela” wspomina przecież o istotnych dla niego „smaku i zapachu słowa”), także nieraz przysiada na tym metaforycznym, iwaszkiewiczowskim progu. I snuje opowieść o swoim życiu, o własnym dzieciństwie i literackim dojrzewaniu, o bohaterach swoich powieści i sensach poezji. Ale także o dylematach, bólach, rozterkach, które towarzyszą nie tylko twórcom – poetom, pisarzom, artystom – ale stały się częścią sumienia, częścią psychiki każdego, kto niesie w sobie traumę wojennego czasu. Tadeusz Nowak, z perspektywy artysty dwudziestowiecznego (i nie mniej istotnej perspektywy c z ł o w i e k a XX-wieku) wiele wnosi także do otwierającej się dopiero i kształtującej twórczości wieku XXI, do mentalności i sumienia tego czasu. Swoim słowem – wybrzmiewającym niczym pełne zdecydowania monologi w części szkicowej oraz słowem dialogującym w rozmowach – napomina, uprzedza, daje wskazówki. Powinno się przyjrzeć „Spowiedzi wyobraźni” uważnie, by dostrzec, jak wiele do powiedzenia miał nam Tadeusz Nowak.\nTadeusz Nowak: „Spowiedź wyobraźni (szkice i rozmowy)”. Zebrała oraz wstępem i notą opatrzyła Anita Jarzyna, seria Granice Wyobraźni. Wydawnictwo Pasaże. Kraków 2014.


Shadows of York :: Zobacz temat - Wrzosowiska\nShadows of York Strona Główna » York » Tereny wiejskie » Wrzosowiska\nOgromne pola pokryte kolorowymi wrzosami, wyglądającymi niesamowicie w promieniach zachodzącego słońca. Tereny te nie należą do nikogo, są wolne i można się po nich swobodnie przemieszczać. Zapach wrzosów, a także ich ilość czynią to miejsce wyjątkowo pięknym. Gdzieniegdzie pomiędzy nimi wydeptane są ścieżki dla osób, które lubią zachwycić się pięknem natury.\nOstatnie promienie słońca barwiły niebo na fioletowo i różowo. Wrzosów jeszcze nie było, ale to nie przeszkadzało Robin się między nimi przechadzać. Ubrana w za duże ponczo, pod którym miała dżinsowe ogrodniczki… wyglądała jak dziecko. Zagubione dziecko, które postanowiło się przejść po łące, na której jeszcze nie było żadnych kwiatów.\nPoroże miała na wierzchu, a raczej nie starała się go w żaden sposób ukryć. Długie, rude pasma jak zwykle wplątały się jej w te jelenie rogi. Nie przeszkadzało jej to, przyzwyczaiła się w sumie do tego. Ciekawym faktem było, że na jej porożu znaleźć można było kwiaty, które wyrosły same z siebie. A może pod wpływem tego, że czuła spokój… i może trochę radości. Czym się cieszyła? Wieloma rzeczami. Chociażby tym, że nikogo w ostatnim czasie nie zabiła.\nZatrzymała się i podniosła spojrzenie na zachodzące słonce. Wpatrywała się w niebo, które z każdą chwilą stawało się coraz ciemniejsze, a tam, gdzie nie docierały promienie słońca, zaczęły się budzić gwiazdy. Wyglądało to naprawdę pięknie. Aż trudno było oderwać spojrzenie. Toteż Rudzik nie próbował tego robić, po prostu oddawała się tej drobnej przyjemności.\nWysłany: 2018-01-29, 13:30\nHannah też nikogo nie zabiła! I nawet jeśli w ostatnim czasie faktycznie mógłby to być dla niej powód do radości, to nie wyglądała na specjalnie ucieszoną. Powód był dość prosty - wyszła z domu żeby trochę powęszyć. I to dosłownie. W przeszłości rzadko kiedy zapuszczała się w takie miejsca w swojej ludzkiej postaci, dlatego ciągle przychodziło jej to z lekkim oporem. Właściwie to jedynym sukcesem tego wieczoru było to, że nie wlazła w kupę ekskrementów, kiedy zdecydowała się zboczyć ze ścieżki, dlatego chyba nie powinno nikogo dziwić, że na z wolna tracące swój kolor badyle patrzyła z lekką niechęcią. Jej jedyną alternatywą był jednak teraz powrót do domu i Jun, więc zdecydowała się zacisnąć zęby i przedłużyć tą przechadzkę jeszcze trochę. Ubrana w zwykłe jeansy i trzy grube, zniekształcające jej sylwetkę bluzy, pozostała na skraju wrzosowisko póki słońce na dobre nie zdecydowało się przymknąć jadaczki i ruszyła przed siebie, tym razem już bez wyraźnego celu. A szkoda, bo może gdyby pociągnęła kilka razy nosem, albo chociaż podniosła łeb, to zorientowałaby się, że nie jest na polu sama. Tymczasem, kiedy wreszcie zdobyła się na to, żeby trochę się rozejrzeć, była już naprawdę blisko młodej i stojącej do niej teraz tyłem... kobiety? Brwi Cox uniosły się naprawdę wysoko, kiedy tak przyglądała się wyrastającym z jej głowy rogom. I już miała przekonać samą siebie, że to tylko dziwaczne nakrycie głowy, ot, taka moda, której nigdy nie chwytała. Już wcisnęła ręce do kieszeni i zaczęła się wycofywać, gdy jej ciężki bucior nastąpił na jakiś spróchniały patyk, przecinając wieczorową ciszę głośnym, szybkim trzaskiem.\nWysłany: 2018-01-29, 16:22\nUniosła ręce do nieba, na podobieństwo dawnych druidów. Zresztą z tym porożem mogła wyglądać jak leśna boginka, a nie tylko mierny druid. Niemniej uniosła ręce ku niebu, jakby wyciągała do niego ręce, chcąc złapać spadającą gwiazdę albo kosmitę. Sama nie wiedziała, czemu to robi. Zacisnęła dłonie w pięści, gdy usłyszała pękająca gałązkę. Odwróciła się gwałtownie ni to przerażona, ni to gotowa do ataku. A przyznać trzeba, że po tych trzech latach stworzenie ognistego pocisku nie było dla niej niczym trudnym.\nOgień zapłonął w jej dłoniach, gdy trzymała je wzdłuż swojego ciała. Jeden z nich uniosła bliżej twarzy, a nawet nieco przed siebie, na podobieństwo pochodni. Przechyliła lekko głowę.\n-Kim jesteś? – Fuknęła, siląc się na groźny ton. Wyszło… jak zawsze, a więc brzmiała jak przerażona nastolatka, którą już dawno nie była. Jeden z płomieni zgasł, drugi został, by nieco rozświetlać zapadającą z wolna noc.\nWysłany: 2018-01-29, 16:58\nChociaż z pozoru wyglądała normalnie, dziewczyna poczuła jakby jakiś dziwny, pierwotny impuls urządził sobie spacer po całym jej ciele. Jej częściowo uniesioną jeszcze w górę noga opadła na ziemię z siłą o wiele większą niż było to konieczne, a wbite w kieszenie dłonie rozerwały od środka materiał jednej z nich. Hannah najzwyczajniej w świecie się wystraszyła. A raczej po prostu dała się zaskoczyć – summa summarum i tak wychodziło na jedno. Warknęła też cicho, nie spuszczając wzroku z płonących dłoni dziewczęcia. Nic się jednak nie działo, tak jakby, więc powoli, obawiając się, że mięśnie same z siebie mogą ją zdradzić, zrobiła niewielki krok do tyłu. Dopiero wtedy pozwoliła sobie na długi oddech i wyciągnęła dłonie na wierzch.\n"Groźny" ton oczywiście nie zrobił na niej wrażenia. Ba! Mógłby ją nawet rozbawić, gdyby tylko wiedziała, co tu się właściwie przed chwilą odwaliło. Chwilowo jednak musiała się zadowolić tym, że nieznajoma ugasiła jedną z tych ognistych kulek. No właśnie, nieznajoma? Bo kiedy tak patrzyła na te okalające delikatną twarz włosy, nie mogła oprzeć się wrażeniu, że gdzieś już ten obrazek widziała.\n– Jesteś wróżką? – palnęła, starając się jednocześnie przypomnieć sobie co właściwie o nich słyszała. Przy okazji też - oczywiście - ani myślała się przedstawić, ale przynajmniej podniosła ręce nieco wyżej.\nUważnie obserwowała tę dziewczynę. Nie wiedziała, czego się należy po niej spodziewać. Na pewno nie zamierzała opuścić gardy. Jej ciało drżało, jak liść na wietrze, chociaż samą siłą woli próbowała mu tego zabronić. Nie chciała wyglądać jak ofiara. Chciała wyglądać jak drapieżnik. Chociaż to jelenie poroże mogło utrudniać pewne rzeczy. Kojarzyło się… dość jednoznacznie. Nie była ofiarą, już nie. Teraz ona krzywdziła innych i starała się pokazać, że się nie boi. Co oczywiście wychodziło jak zwykle. Cykorem to było ją czuć na kilometr.\n-Co? Nie! Jestem czło… człowiekiem! Jestem człowiekiem! – Zdziwiła się, aż brewki zmarszczyła. Po części też się oburzyła, bo dziewczyna, zamiast jej odpowiedzieć, po prostu zignorowała jej pytanie. Widząc, że podnosi wyżej ręce, które wcześniej jej pokazała, cofnęła się o krok do tyłu. Ogień w jej dłoni nieco urósł.\n-Nie… nie ruszaj się! I gadaj kim jesteś! – Jeszcze trochę i zacznie się hiper wentylować, a z tego nic dobrego nie wyniknie. Bardzo nie lubiła takich podbramkowych sytuacji. Z drugiej strony, nie chciała skrzywdzić niewinnej dziewczyny. Chociaż może powinna, skoro widziała ją z rogami? Nie wiedziała w sumie, co ma zrobić, a nie chciała się znów przeprowadzać. Miała dość uciekania. Przygryzła dolną wargę i wyglądała, jakby się miała zaraz rozpłakać.\nWysłany: 2018-01-29, 18:47\nJuż nie tyle wystraszona, co starająca się po prostu nad sobą panować Hannah, zerkała teraz to na dłoń, to na twarz dziewczyny, przy okazji tego drugiego nie mogąc sobie darować patrzenia na jej rogi. Patrzenia? Ona się w nie wręcz wgapiała, i gdyby tylko nie to, że w każdej chwili to obce stworzenie mogłoby najpewniej miotnąć w nią ogniem, pewnie zapomniałaby nawet o tym, że te rogi (i to w kwiatki!) skądś jednak wyrastają i ktoś przed nią stoi. Właściwie to zaczęła się nawet zastanawiać, czy to na pewno faerie, czy może ma przed sobą znowu jakieś inne dziwy, no ale notatek jeszcze nie zrobiła. Pewnie nawet gdyby je miała, spłoszone dziewczę nawet nie pozwoliłoby jej na wyciągnięcie telefonu czy zeszytu.\n– Ej, już człowieku dobra! – wilczyca też zrobiła, kolejny już, krok do tyłu, i opuściła ręce. Miała ochotę wsunąć je znów w kieszenie workowatych spodni, ale zamiast tego po prostu splotła je razem, gdzieś na wysokości pępka.\nDo jasnej cholery, miała nadzieję wytropić jakąś wiewiórkę, a nie pół-jelenia.\n– Mieszkam niedaleko – powiedziała, krańcem świadomości odnotowując fakt, że zaczyna nerwowo przebierać nogami. – I mogłabyś to, kurwa, zgasić? Jak kichniesz i ci wypadnie to nie wiem co będzie. – Dodała w końcu, zerkając spode łba na nienaturalną pochodnię, a jej głos brzmiał o dziwo dość spokojnie. No, przynajmniej daleko mu było do warkotu czy żądania, a przy odrobinie dobrych intencji, dało się nawet wziąć jej wypowiedź za prośbę.\n– Przecież stoję? – ponagliła, machając głową jak przekomarzająca się z matką nastolatka. W tym samym czasie, jej zaciskające się na łokciach palce, wbiły się w nie jeszcze mocniej.\nWysłany: 2018-01-29, 19:18\nNieco się uspokoiła, gdy to dziewuszysko nie nazywało jej wróżką. Nie była nią, nie wiedziała czym do cholery była, bo na pewno nie człowiekiem, ale… to nie miało teraz żadnego znaczenia. Dla niej nie miało. Te zdolności uratowały jej życie i chociaż panicznie się ich bała, to za nic by ich nie oddała. Co więcej, gdyby wcześniej je odkryła, to miałaby szansę uratować swoją matkę.\n-I? – Ona nie miała domu, więc jakie znaczenie miał fakt, że dziewczyna mieszka tu niedaleko. Zacisnęła nieco mocniej palce na „kuli” ognia, a płomień nieco przygasł. -A co? Boisz się ognia?\nMoże nie powinna w tym momencie kozaczyć, ale w sumie nie wiedziała, jak inaczej odpowiedzieć. W sumie mogła ten ogień zgasić, bo jeśli będzie trzeba, to w trymiga będzie się posiłkowała… innymi sztuczkami, a tych już trochę umiała, chociaż ogólnie była nowa w tej branży. Właśnie dlatego zamknęła dłoń, a ogień w niej trzymany po prostu zgasł.\n-Znaj moją łaskę, chociaż powinnam cię przypiec za to, że nie chcesz mi odpowiedzieć – fuknęła, chociaż potem splotła ręce pod biustem. -Chociaż może lepiej, że nie znam twojego imienia… łatwiej będzie mi ciebie zabić, gdybyś coś kombinowała – wzruszyła ramionami. Próbowała grać opanowaną, w środku trzęsąc się jak galareta. Chyba dobrze jej szło.\nWysłany: 2018-01-30, 17:51\nBardzo dobrze jej szło! Na tyle dobrze, że Cox ledwie odnotowywała fakt, że ma przed sobą równie młode co ona i najpewniej wystraszone dziewczę, więc ze sporym trudem powstrzymywała chęć rzucenia się na nią z pazurami.\n– Powiedzmy... – wycedziła przez zaciśnięte zęby, patrząc jak nieznajoma chowa płomień w swojej własnej dłoni. Przynajmniej teraz, kiedy wreszcie ten pieruński i nienaturalnie drażniący ją ogień zniknął, było jej już nieco łatwiej okiełznać emocje. Wybałuszyła jednak oczy na całą tą wzmiankę o łasce. Durne dziewuszysko nie miało chyba pojęcia, że rozmawia z wilkołakiem, w dodatku przed pełnią i okresem. ?o panie, i jak ona miała niby nad sobą panować, kiedy "Bambi" przed nią wyprawiał takie harce?\n– Dżizas, co wy wszyscy macie z tym zabijaniem? Mieszkam TU to sobie TU chodzę. Metryki nie zabrałam. – Fuknęła, a całe jej ciało wykonało coś na kształt fali, kiedy aż tupnęła nogą w ziemię. Zaraz się jednak zreflektowała, odwracając głowę i wciskając łapy w kieszenie. O tak, o wiele bezpieczniej było trzymać je choć na niewielkiej uwięzi. Przynajmniej póki nie wiedziała, co to właściwie za człowiek przed nią stoi. No bo jeśli miała przed sobą faerie, to chyba nie powinna jej zdradzać swojego imienia, nie? Tak to leciało? A może jednak odwrotnie...\nWestchnęła cicho, znów zerkając na rudzielca, ale nie odwracając przy tym głowy.\n– Wiem kim jesteś... – stwierdziła nagle, sama zaskoczona tym nagłym objawieniem. – Jesteś tą dziewczyną z dworca. Pytałaś ludzi o drobne. – Jej wzrok powędrował wzdłóż ukwieconego poroża. – Tylko byłaś bez... Tego, no... Kapelusza?\nMało brakowało, a szczerze by parsknęła.\nMożna powiedzieć, że trafił swój na swego, chociaż z tej walki chyba w lepszym stanie wyszedłby czarownik, nawet nieznający pełni swych możliwości.\n-Przestań się unosić, bo ci pryszcze wyskoczą – odpowiedziała ze wzruszeniem ramion. No i teraz ona grała tą spokojną. Chociaż może nie powinna. W końcu nie wiedziała, z czym ma do czynienia, chociaż w razie potrzeby będzie w stanie uciec. A jak nie uciec, to przynajmniej walczyć. Zwłaszcza że dała już pokaz tego, co umie. -Może jakbyś była miła, to by ludzie ci śmiercią nie grozili – i znów lekki przytyk. Coś w tym było, jakby odpowiadała na pytania i nie próbowała zgrywać, nie wiadomo kogo, to może Bambi by jej nie groziła. Co jednak zrobić, kiedy ktoś ci odmawia zeznań i nie daje najmniejszego powodu do tego, byś mu zaufał? Powiedzmy sobie szczerze, Rudzik miał dość niespodzianek w postaci ludzi, którzy niby nic nie chcą, a potem zabijają ci członków rodziny, ewentualnie próbują cię skrzywdzić.\nZmarszczyła delikatnie brwi, gdy dziewczyna stwierdziła, że ją zna. I w sumie wyszło na to, że faktycznie się widziały. I teraz jak o tym wspomniała, to wychodziło na to, że faktycznie się widziały.\n-To… nie kapelusz. To moje… poroże – odpowiedziała, lekko się przy tym rumieniąc. Dotknęła również jednego z rogów, nawet zerwała z niego biały kwiatek. Wyciągnęła ten wcześniej wspominany – i zerwany – kwiatek w stronę dziewczyny. -Jestem Robin – przedstawiła się.\nTak jak na wzmiankę o pryszczach ją po prostu wmurowało, tak po przytyki o byciu miłym zgłupiała już zupełnie. No bo przecież była miła. Do cholery.\n– Ple, ple, ple... – mruknęła już pod nosem, wciąż poświęcając dziewczynie tylko tyle uwagi, ile było konieczne. Lepiej było tak zupełnie nie spuszczać z oczu kogoś, kto podpala sobie ręce, nawet jeśli utrzymywał, że jest tylko człowiekiem. I miał czelność zadawać pytania, choć sterczały mu z głowy ukwiecone badyle... Hannah nie mogła zaprzeczyć, że istotka przed nią dała radę jej zaimponować, nawet jeśli wydawała się być lekko dziabnięta na umyśle. No bo czy mogła wiedzieć, że jest po prostu przewrażliwiona? Faktycznie, trafił swój na swego.\nWarkoty i fochy zostały jednak chwilowo odsunięte gdzieś na bok, a kiedy Bambi przyznała się do rogów, spotkała się z pełnym zrozumieniem i akceptacją. A przynajmniej Cox ugryzła się po prostu w język, kiwając tylko powoli głową i starając się zapanować nad unoszącymi się brwiami.\n– Bardzo... ładne. Długo zapuszczałaś? – sapnęła, i naprawdę mało brakowało, żeby też się nagle zarumieniła. No kuźwa tylko tego jej tu brakowało... Kolejny gest rudzielca jedynie pogłębił jej zażenowanie. Wilczyca wpatrywała się w tą wyciągniętą w jej stronę roślinkę, jakby spodziewała się, że zaraz wybuchnie, a wraz z nią jebnie pół świata.\nNigdy wcześniej nie dostała kwiatów.\n– Hannah..? – zaryzykowała i zrobiła dwa kroki w jej stronę, zbliżając się tylko na tyle żeby przyjąć ten niespodziewany podarek. Chwyciła go dwoma palcami i trzymała tak przez dłuższą chwilę. Nie urwało jej ręki, więc w końcu zerknęła na buzię dziewczęca, a zakłopotania na własnej buzi ni jak nie udało jej się zamaskować.\n– Nie mam kasy – stwierdziła, wsuwając jednocześnie dłoń pod jedną z luźnych bluz. – Chcesz kiełbasę? – Wyciągnęła na wierzch otwartą paczkę kabanosów. Zerknęła krótko w dół i drugą dłonią odłamała nadgryziony wcześniej kawałek.\nHa! Potrafiła się zachować.\nWysłany: 2018-01-30, 21:03\nByła miła jak opryszczka. Zresztą nie ważne, widocznie panie się nie do końca rozumiały, ale przecież u kobiet to nic nowego. Dziwnie by chyba było, gdyby się zrozumiały, tak do razu. Bo to by w sumie znaczyło, że będą psiapsiółami, czy coś. A ta wizja była poniekąd przerażająca. No bo… jeleń z wilkiem? Brzmi to, jak początek kiepskiego kawału.\nPowinna w sumie popracować nad ukryciem tego poroża, ale teraz nie miała do tego głowy. Poza tym była noc, jak ktoś ją z tym zauważy, to pierwszą myślą będzie: „Wariatka jakaś, badyle se do łba przywiązała” i to w sumie będzie dobra myśl. Nocą mogła być sobą, tą nową sobą, bo starą już nigdy nie będzie. Czego w sumie żałowała, bo chciałaby, żeby wszystko wróciło do starego ładu i porządku. Chciała spać w swoim łóżku, całować się ze swoim chłopakiem, nosić swoje ubrania… i wiele innych rzeczy chciała, ale nic z tego nie było możliwe.\n-Wyrosły… po tym, jak zabiłam dwóch panów, którzy zabili moją mamę – odpowiedziała ze wzruszeniem ramion. Dodatkowym elementem był ton głosu, który wskazywał na rozmowę o pogodzie, a nie zabójstwo rodzicielki. Z baniakiem Rudzika było zdecydowanie coś nie bardzo, ale to temat na inną rozmowę. Kwiatek nie zamierzał wybuchnąć, a jedynie ładnie wyglądać. I bardzo dobrze mu to wychodziło.\n-Miło mi cię poznać – powiedziała z delikatnym uśmiechem. Opuściła ręce wzdłuż ciała, gdy Hannah wzięła od niej tego kwiatka. Ona zakłopotana, a Rudzik uśmiechnięta. Jak milo.\nZdziwiło ją stwierdzenie, ze Hannah nie ma pieniędzy.\n-Nie proszę cię o nie, zresztą i tak bym ich za nic nie przyjęła – odpowiedziała ze wzruszeniem ramion. Za samo oddychanie pieniędzy nie chciała. Za to, że pomagała, że wykonywała drobne obowiązki, tak. Samo istnienie nie było wystarczającym powodem, by zarabiać. -To akurat chętnie – powiedziała z uśmiechem, by potem wyciągnąć sobie jednego kabanosa. Usiadła jak gdyby nigdy nic na trawie i zaczęła go spokojnie jeść. Poklepała miejsce obok siebie.\n-Co cię sprowadza tak późno na łąkę? Nie boisz się, że coś ci się stanie? – Może nie powinna dopytywać, ale… kurczę, miała coś z Ziemi. Oczywiście Matki Ziemi, Natury… a może z samej matki.\nWysłany: 2018-01-30, 22:09\nNie rozumiały się z całą pewnością, ale czy to nie dobrze? W końcu gdyby jedna potrafiła pojąć w locie co łazi po głowie tej drugiej, najpewniej znaczyłoby to, że ich mózgi są jeszcze bardziej uszkodzone niż ktokolwiek wcześniej mógł przypuszczać. A Hannah za wariatkę się nie uważała – o co to, to nie. Właściwie, to myślała nawet, że jest zupełnie odwrotnie, że jest jedną z najnormalniejszych osób jakie spotkała w ostatnim czasie, jeśli nie w całym życiu – ot, typowe myślenie każdego świra. Miała jednak tę przewagę, że nie potrafiła cofnąć się w przeszłość tak daleko, by móc za nią zatęsknić. Ani w głowie jej było wspominanie ciasnego pokoju i Londynu, a myśl o tamtejszej watasze sprawiała, że nawet wredna twarz Jun wydawała jej się być nieco milsza. Co zaś do stanu umysłu swojej towarzyszki...\nNawet jeśli wcześniej mogła mieć wątpliwości, co do tego, że ma przed sobą dziewczę ładne, lecz dziabnięte, Robin właśnie je wszystkie rozwiała. Wilczyca bowiem nie uwierzyła w całe to gadanie o zabójstwie. Przecież gdyby rudzielec to zrobił, to chyba by się tym tak nie chwalił, nie? Jej intencje wydawały jej się więc teraz tajemnicą, którą niekoniecznie chciała rozwikływać pod nocnym niebem, wciąż nie wiedząc z kim, albo raczej z czym ma doczynienia. Ograniczyła się więc do kiwnięcia głową, które powtórzyła na wzmiankę o "miłym poznaniu". Nie siliła się na żadne podobne wyznania. Nigdy tego nie robiła.\nNie była z resztą do końca pewna, czy to poznanie na pewno jest takie miłe. Choć ulżyło jej trochę na wieść o tym, że dziewczyna nie chce od niej żadnej kasy (nic innego co mogłaby jej oferować nie przyszło jej do głowy - pomijając oczywiście kiełbasę) wilczy instynkt ciągle nakazywał jej zachować czujność. Nawet kiedy Robin, już zupełnie jak się wydawało przyjazna, przyjęła jedzenie i usiadła sobie na ziemi, Hannah dreptała chwilę w miejscu, rozważając ucieczkę albo bardziej dyskretne wymiksowanie się z całej sytuacji. Zaproszenie do tego by usiąść obok, też kolokwialnie mówiąc zlała, odkładając po prostu na uklepane miejsce resztę kabanosów.\n– Umiem sobie poradzić – mruknęła, prostując się i rozglądając. Nie miała co do tego niby żadnej pewności, jednak odnosiła (słuszne z resztą) wrażenie, że Robin nie zdaje sobie sprawy z tego, że ma przed sobą kogoś ciut silniejszego niż mogłoby się wydawać. – A poza tym, to tak se łażę. I wiewiórki tropię – dodała, skoro już zdecydowała się być miła. Oczywiście nawet nie przypuszczała, że jej słowa mogą być wzięte na poważnie, ale w końcu, w jej mniemaniu, Bambi sama zaczęła. W żaden sposób jej to jednak nie przeszkadzało. Nigdy nie należała do wylewnych osób, więc w sumie, póki żadne ręce znów się nie paliły, było jej obojętne co dziewczyna o niej myśli. Sporym zaskoczeniem było jednak to, że sama chciała się o niej dowiedzieć czegoś więcej. I kiedy ta świadomość dotarła wreszcie do jej kosmatego łba, Cox aż stanęła w miejscu. Znów zerknęła na rogi i twarz, aż wreszcie ugięła kolana i przysiadła na stopach, wybierając jednak miejsce naprzeciwko swojej rozmówczyni, w dodatku dobry metr dalej.\n– A ty? Skąd się tu wzięłaś? – zmarszczyła brwi. – Się znowu nie obraź, ale wiesz... Przyziemni raczej nie mają... – podniosła dwie ręce do skroni i ułożyła szczupłe palce na kształt poroża.\nWysłany: 2018-01-31, 10:39\nPokiwała ze zrozumieniem głową, gdy Hannah stwierdziła, że umie sobie poradzić. W sumie ona również sobie radziła. Jakoś sobie radziła i chociaż mogło być lepiej, to zdecydowanie nie narzekała. Życie takie jest, nie wszystko się w nim układa, tak jakbyśmy tego chcieli, ale to w sumie nie jest życia wina, że tak jest. Ludzie po prostu zbyt wiele rzeczy pozostawiają przypadkowi, a na niektóre sami nie mają bezpośredniego wpływu. To smutne, ale tak właśnie jest i tak w sumie musi być.\n-Na łące nie ma wiewiórek, prędzej jelonki – poinformowała ją i uśmiechnęła się wesoło. Właściwie to niewiele brakowało, by zaczęła się śmiać. Sama wyglądała jak jelonek, więc to siłą rzeczy, trochę śmieszne. Nawet trochę bardziej, ale cóż poradzić? Może uda jej się tym rozśmieszyć rozmówczynię, tudzież nie. Jakoś to przeżyje.\nSpojrzała na Hannah, gdy ta kucnęła przed nią. Chwilę na nią patrzyła, jakby do końca nie zrozumiała pytania. Bo w sumie tak było.\n-Trzy lata temu przyjechałam tutaj autobusem z Londynu. Od tego czasu… włóczę się tu i tam – odpowiedziała ze wzruszeniem ramion. -Uch… nie wiem, co to Przyziemny, ja jestem człowiekiem… z porożem. Wcześniej go nie miałam, słowo daję. Pojawiło się po… po tym wydarzeniu, po tym spotkaniu z tymi panami w garniturach. Wtedy też… odkryłam, że umiem te rzeczy – odpowiedziała i cicho westchnęła. Ona w rzeczywistości nic nie wiedziała i wychodziło na to, że nic się nie dowie. A już na pewno, nie od nowej znajomej, która widocznie wiedziała tyle samo, co ona. Zamiast tego starała się skupić na porożu, na tym by zniknęło. I po chwili skupienia, zabawnego nadymania policzków, rogi zniknęły. Zaczepione w nie włosy opadły.\n-Mogę… sprawić, że znika. Niestety nie robi tego, na zawsze. Tylko… na trochę, dopóki się nie wystraszę albo… nie zdarzy się coś innego – odpowiedziała. Doszła do wniosku, że powiedziała zdecydowanie za dużo. Niemniej chciała się komuś wygadać. A panna Cox sprawiała wrażenie, jakby ją rozumiała.\n„Miej wyjebane, a będzie ci dane” – o tak to szło? Hannah przez wiele lat pieczołowicie wyznawała zacytowaną tu zasadę, choć coś jej podpowiadało (czasem nawet całkiem głośno), że nikt właściwie nie uściślił co takiego wtedy otrzyma. Zgodziła się jednak na te warunki i przez większą część życia trwała w zawieszeniu, ni to smutna, ni szczęśliwa... Ale nie teraz.\n– Widzę – stwierdziła krótko i nawet jeśli ciężko było od niej oczekiwać jakiejś pełnej entuzjazmu reakcji, to jej blade usta lekko zadrżały. W końcu nie byłaby specjalnie zaskoczona, gdyby Robin nagle się napięła i wyhodowała sobie kitę zamiast poroża - podstawy ewidentnie już miała. Cox była coraz bardziej zafascynowana siedzącym przed nią rudzielcem, a mnogość kłębiących się w jej kudłatym łbie pytań sprawiała, że miała ochotę sobie ten łeb odgryźć. Zdecydowanie nie była do tego przyzwyczajona.\n– Też mieszkałam w Londynie... – zaczęła, zanim Bambi zdążyła namieszać jej w tej głowie jeszcze mocniej. Ciekawe czy wiedziała, że ma do tego talent...\n– Ale że jak to ty nie wiesz, kto to przyziemny, przecież ludziom to brodawki rosną, nie rogi, garby ewentualnie, przecież... Szlag by to... – podkulone nogi dziewczyny nie dały już rady utrzymać jej ciała. Hannah aż sapnęła, kiedy prawilnie posadziła tyłek na ziemi, a jej dłonie same z siebie rozpoczęły wędrówkę w poszukiwaniu fajek. – Przecież ty wiesz mniej niż ja...\nW jej tonie nie było ani grama przygany. Wilczyca była zwyczajnie przerażona faktem, że można aż do tego stopnia nie ogarniać. Wyobraziła sobie jakby to było, gdyby pewnego razu po prostu położyła się spać i wstała z głośnym skowytem. I ogonem. Nic dziwnego, że pierwsze szlugi poszły się jebać i udało jej się odpalić dopiero trzeciego. Cholera, nie nadawała się do takich rzeczy... Patrzyła jak Rudzik chowa te swoje rogi i nie mogła oprzeć się wrażeniu, że wolałaby po prostu dostać od niej tą palącą się piłką i rozerwać ją na strzępy, zamiast ją tu teraz uświadamiać.\nIle to już nie płakała? Bo chyba była blisko.\n– Kurna jego kokon, dobra. TYLKO NIE WYSKAKUJ MI TU ZNOWU Z ŻADNYMI OGNIAMI. – poprosiła i zaciągnęła się chyba połową papierosa. Musiała to rozegrać jakoś delikatnie. – Ty wiesz, że takich podziabańców jak ty jest więcej? – aż się cofnęła. – Jezu, znaczy takich ludzi jak ty. Co potrafią te rzeczy. No czarują no... W domu ci nie mówili?\nOrder z dyplomacji wędruje do...


Numer telefonu ACE - Obsługa klienta ACE\n224 523 999\nCentrala 224 523 999\nACE Eruopean Group należy do czołówki największych na świecie firm ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Firma ACE jest obecna w 50 krajach świata, gdzie oferuje swoje usługi ubezpieczeniowe najbardziej wymagającym Klientom Indywidualnym i Instytucjonalnym z ponad 140 państw.\nKatalog telefonów serwisu obsluga-klienta.center jest uaktualniany i rozbudowywany każdego dnia. Specjalizujemy się w udostępnianiu numerów telefonów, które są trudne do znalezienia, pozwalając Ci w szybki i prosty sposób zdobyć bezpłatne numery a tym samym zoszczędzić pieniądze i czas dzwoniąć do ACE.\nOcena obsługi klienta ACE\nCzy jesteś zadowolony z obsługi klienta ACE?\nOferujemy wysokiej jakości usługi katalogowe. Dzwoniąc pod numer telefonu otrzymasz informację o lokalizacji i numer telefonu obsługi klienta ACE.\nOtrzymasz od nas numer telefonu obsługi klienta ACE szybko i łatwo.\nJak tylko zadzwonisz, natychmiast otrzymasz od nas informacje i numer telefonu obługi klienta ACE.\nPo tym jak nawiążesz kontakt z ACE za naszym pośrednictwem, możesz zostawić opinię o jakości pomocy jakiej udzialiła obsługa klienta firmy, dzięki czemu inni użytkownicy i firmy będą mogły zobaczyć ogólny poziom zadowolenia z obsługi klienta ACE.


Obraz nędzy i rozpaczy nad Wieprzówką [FOTO] - mamNewsa.pl\n, MAGAZYN, Wiadomości, 04.04.2021 18:10, NEWSY CZYTELNIKÓW\nLepsza pogoda zachęca do spacerów nad Wieprzówką w Andrychowie, a tam niestety prawdziwy obraz nędzy i rozpaczy. Wszędzie walają się śmieci, które ktoś tam bezmyślnie wrzucił lub zostawił.\nSzczególnie fatalnie wygląda sytuacja w rejonie osiedla Olszyny w Andrychowie, w okolicach mostu kolejowego, co udokumentował nasz Czytelnik.\n- Ogólny stan rzeki i brzegów pod względem śmieci jest katastrofalny. Jestem gotów zwołać ludzi do sprzątania, może uda się skrzyknąć więcej osób Ustalić datę, pozbierać śmieci A Ja sam mogę sfinansować tablice informacyjne z jakimiś hasłami które zmobilizują młodzież, by nie zostawiali po sobie takiego bałaganu - pisze do nas Jacek Bury.\nIFITT życzy wesołych Świąt\nLPR na Górskiej, lądowisko zabezpieczają strażacy\nMieszkaniec2, 05.04.2021 08:24\nOd lat tak jest... teraz to dopiero zauważono? Brak śmietników, brak zagospodarowania terenu a można by było siedzieć na trawce przy rzece jak kiedyś... Ale pijaństwo w tym mieście to norma\nThoor, 05.04.2021 08:23\nPotwierdzam, temat śmieci wzdłuż rzeki to jest tragedia. Od kilku lat ludzie apelują o zainteresowanie się tematem przez Miasto, ale jak widać kierownictwo udaje, że nie ma tematu. Podejrzewam, że koszów na śmieci tam nie ma, bo każdy kosz trzeba opróżniać, gdy się zapełni a to przecież koszt, który gmina musi ponieść, a to już się nie kalkuluje. A tak nie ma kosza, nie trzeba go opróżniać. Wszystkich osób tam przebywających nie nauczy się sprzątania po sobie, ale poprzez uświadamianie problemu, edukację na różnych płaszczyznach i jakiekolwiek gesty ze strony UM, można zmniejszyć skalę tego zjawiska - tylko trzeba chcieć - a tu chęci ze strony włodarzy raczej nie widać. Tak jak piszę Nostradamus, chętnych do sprzątania znalazło by się wielu, najlepiej na przełomie marca - kwietnia, kiedy nie ma jeszcze w takim stopniu zazielenienia, ale pojawił by się problem z odbiorem zebranych odpadów. To, że ludzie odwalą robotę za UM, moralnie spłynęło by po Nich jak "po kaczce". Przy takiej akcji na pewno poświecę własny czas. Pozdrawiam.\nkrl13, 04.04.2021 19:09\nPóki tam będzie taki zapomniany, zarośnięty i sprzyjający nasiadówkom niewychowanej młodzieży, ale i nie tylko, bo bywam tam i widzę, że alkostarszyzna też tam przesiaduje, teren, o którym zapomniała sobie chyba straż miejska, to sprzątanie przyniesie jednorazowy skutek - a za chwilę będzie podobnie. Tabliczki spoko pomysł, gdzieś czytałam, że zakazy są nieskuteczne, trzeba innymi słowami dotrzeć do takich ludzi, np. "nie bądź przypałowcem - nie śmieć" albo "w domu też rzucasz śmieci na podłogę?" :D\nwaldemar231, 04.04.2021 18:24\nTak się kończy bezstresowe wychowanie i niestety takie rzeczy się wynosi z domu... Ja zistale wychowany tak, że swoje śmieci zawsze zabieram z lasu. Nawet w sklepie mam szacunek do rzeczy, które podnoszę po kimś na półkę bo mam szacunek do ludzkiej pracy... W dzisiejszych czasach brakuje rozmowy rodziców z dziećmi, pęd za pieniądzem, dzieci nie zbajcego innej rzeczywistości niż wirtualna objawia się i będzie czymś takim...\nNostradamus, 04.04.2021 18:17\n"Andrychów utkany ze śmieci". Zwołać ludzi do posprzątania i sama praca to pół biedy. Trzeba jeszcze mieć transport by te śmieci zawieść na składowisko. I co najzabawniejsze samemu zapłacić za odbiór tychże śmieci. Tak na marginesie , te prowizoryczne ławki nie dodają temu miejscu uroku.


Dolnośląskie atrakcje - Part 3\nWielu obcokrajowców mówi, że to Wrocław jest najpiękniejszym miastem w Polsce, bo Warszawa za duża, Kraków zbyt turystyczny, a w innych miastach jeszcze nie...\nKiedy spytałam Was czy znacie Kolorowe Podwórko we Wrocławiu, zaledwie parę osób (na kilkaset!) odpowiedziało, że zna. Wielu z Was pytało, gdzie jest to...\nZamek Książ od lat rozpala wyobraźnię zarówno historyków, jak i turystów. Wyobraźcie sobie, że budowę tej fantastycznie zachowanej budowli rozpoczęto już... w XIII wieku!...\nDolny Śląsk słynie z wielu miejsc, które znajdują się rzut beretem od Jeleniej Góry. Może dlatego Jelenia Góra nie jest popularna jak Szklarska Poręba...\nRegion Kłodzka jest jednym z tych, które zawsze mnie zachwycają. Malowniczy krajobraz, górki, pagórki i tajemnice dawnych mieszkańców urzekają chyba każdego turystę. Jednak nadal...


Oprawy ewakuacyjne - Pabianek\nOprawy oświetleniowe BASET-N są to przemysłowe oprawy ewakuacyjne pyłoszczelne i wodoszczelne. Są przeznaczone do oświetlenia miejsc zagrożonych wybuchem w strefach 2; 22. Oprawy te są zatwierdzone przez FTZU Ostrawa- -Radwanice (certyfikat typu FTZU 04 ATEX 0219X). BASET-N to oprawa pracująca tylko w trybie awaryjnym.\n52022 BASET-N-I-PC-109 1x9W 3h\n52040 BASET-N-I-PC-111 1x11W 3h\nOprawy oświetleniowe MULTIBASET N są to przemysłowe oprawy ewakuacyjne pyłoszczelne i wodoszczelne. Są przeznaczone do oświetlenia miejsc zagrożonych wybuchem w strefach 2; 22. Oprawy te są zatwierdzone przez FTZU Ostrawa- -Radwanice (certyfikat typu FTZU 04 ATEX 0219X). MULTIBASET-N to oprawa pracująca w trybie sieciowo- awaryjnym.\n52023 MULTIBASET-N-I-PC-109, 1x9W, 3h\n52041 MULTIBASET-N-I-PC-111, 1x11W, 3h\nLED EXIT N\nPrzeciwwybuchowe oprawy ewakuacyjne LED EXIT N projektowane są do oznaczania wyjść ewakuacyjnych oraz dróg ewakuacji w obszarach zagrożonych wybuchem w strefach 1;21 oraz 2;22. Oprawa posiada ponadto dopuszczenie CNBOP.\nCzas podtrzymania baterii\nPrzeciwwybuchowa oprawa ewakuacyjna LED EXIT N\nz certyfikatem CNBOP do stref 1;21,2;22 Czas podtrzymania awaryjnego – 3h\nOprawa ewakuacyjna e846 Ex\nPrzeciwwybuchowa oprawa ewakuacyjna Ex e846 służy jako oświetlenie awaryjne dróg ewakuacji w strefach zagrożenia wybuchem 1,21,2,22.\nProcent jasności oprawy\ne846 108/1/1,5Ah 1-godz. 1 x 8W T16 G5 55%\ne846 108/1/2,5Ah 1-godz 1 x 8W T16 G5 85%\ne846 108/3/2,5Ah 3-godz. 1 x 8W T16 G5 30%\ne845 Przeciwwybuchowa oprawa ewakuacyjna Ex\nPrzeciwwybuchowa oprawa ewakuacyjna Ex e845 służy do oświetlania wejść, wyjść oraz dróg ewakuacji w strefach zagrożenia wybuchem 1,21,2,22. Może działać jako doświetlenie w/w, jako niezależna oprawa awaryjna wyposażona w moduł awaryjny lub\ndziałać jako podłączona do centralnej baterii.\ne845 108 84500 0001 1x8W T16 G5\ne845 208 84500 0002 2x8W T16 G5


Docisk szybkomocujący, pionowy,6800 wlk. 6 AMF - EAN: 4020772090067 - 8239360060 - Praxer\nSklep z elektronarzędziamiPrzemysłMocowanie narzędziZaciski\n283.99 Sklep PRAXER Zacisk pionowy z poziomą stopą, ocynkowany i pasywowany - AMF\nDocisk szybkomocujący, pionowy,6800 wlk. 6 AMF\nKod EAN: 4020772090067\nZdjęcia produktu (12):\nCena: 283,99 zł Cena z VAT\nNumer katalogowy: 8239360060\nZacisk pionowy z poziomą stopą, ocynkowany i pasywowany\nWykonanie: Zacisk pionowy z otwartym ramieniem i poziomą stopą. Ocynkowany i pasywowany. Nity z nierdzewnej stali poruszają się w tulejach łożyskowych, które nawęglono, zahartowano i odpuszczono; ze względu na brak miejsca nie dotyczy wielkości 0 i 1. Punkty łożyskowe smarowane. Ergonomiczny uchwyt odporny na oleje z dużą, wyłożoną miękkim tworzywem powierzchnią na dłoń. Bezpieczny element zaciskowy z ochroną palców. Niezagubialna śruba dociskowa na końcu ramienia dociskowego.\nZakres dostawy: Zacisk pionowy komplet z ulepszaną, ocynkowaną śrubą dociskową. alpha*: Kąt otwierania można przedłużyć przez wtłoczenie trzpienia oporowego.\nWarianty : Zacisk pionowy z poziomą stopą, ocynkowany i pasywowany - AMF Lista wariantów jest pusta\nOpinie o Zacisk pionowy z poziomą stopą, ocynkowany i pasywowany - AMF\nZamknij Dodaj swoją opinię Zacisk pionowy z poziomą stopą, ocynkowany i pasywowany - AMF


Xiaomi Mi A1: Etui, Case, Akcesoria - ZaprojektujEtui.pl\nEtui i akcesoria do telefonu Xiaomi Mi A1\nJeśli chcesz, by twój ukochany, niezastąpiony pomocnik, jakim jest Xiaomi Mi A1, zyskał nowy wymiar, zastanów się nad opakowaniem go z efektowne etui. To rozwiązanie sprawi, że twój smartfon będzie wyróżniał się spośród innych, a jednocześnie odzwierciedli Twój charakter, wyznawane wartości czy też zainteresowania. Odpowiedni wzór, zgodny z indywidualnymi preferencjami, jest w stanie zdziałać cuda. A nasza oferta jest tak bogata, że naprawdę niekiedy aż trudno zdecydować się na jeden wzór, ponieważ wszystkie są warte uwagi. Jeśli uwielbiasz podróże, z pewnością zainteresuje Cię coś z tej właśnie kategorii Podróże. Wieża Eiffla, Krzywa Wieża w Pizie, rzymskie Koloseum, amerykański Most Golden Gate, zdjęcie nawiązujące do Indii, Włoch czy Anglii jest na wyciągnięcie ręki. Jeśli natomiast wolisz coś bardziej oryginalnego, proponujemy zajrzeć do kategorii Tła.\nEtui gumowe z własnym wzorem do telefonu Xiaomi Mi A1\nSzkło hartowane na ekran do telefonu Xiaomi Mi A1\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Jedzenie\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Krajobrazy\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Kwiaty\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Motoryzacja\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Patriotyczne\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Romantyczne\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Rysunkowe\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Sport\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Technologia\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Teksty\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Zabawne\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Zwierzęta\nEtui gumowe do telefonu Xiaomi Mi A1 - Marmurki\nXiaomi Mi A1 - zaprojektujetui.pl\nNiebanalnych wzorów jest tu w nadmiarze, a wśród nich znalazły się między innymi: płonąca zapałka, klawiatura maszyny do pisania, kraty, monety, kamienie, klawisze fortepianu, karty książki, dziurka od klucza, muszle czy kostki do gry. Mamy też coś na czas Świąt Bożego Narodzenia: czapkę Świętego Mikołaja, kotka w czapce Mikołaja, śnieżny krajobraz, bombki, choinkę, renifery, pysznie wyglądające pierniki czy po prostu życzenia świąteczne. Niestety święta zdarzają się tylko raz do roku. Ale kto powiedział, że przez wszystkie 365 dni Xiaomi Mi A1 musi występować w tylko jednej odsłonie? Nasze możliwości są nieograniczone. Skończyła się zima i święta? Postaw na motyw wiosenny, na przykład na truskawki, maliny lub wiśnie – dostępne w kolekcji pod nazwą Owoce, i żyj owocowo przez cały rok lub tylko do lata. Ponieważ w najgorętszej porze roku możesz uznać, że Twój Xiaomi Mi A1 zasługuje na coś bardziej odlotowego, jak na przykład duże czerwone usta czy okulary przeciwsłoneczne.\nMęskiej części posiadaczy Xiaomi Mi A1 proponujemy coś mniej słodkiego – chociażby interesujące zdjęcie piłki nożnej, zdjęcie stojących w porcie statków lub też fotkę samochodu wyścigowego. A jeśli to również nie jest tym, o czym marzysz, wczuj się na moment w rolę projektanta i samodzielnie zaprojektuj swoje etui. Dobre zdjęcie sprawi, że Twój Xiaomi Mi A1 zyska nie tylko w Twoich oczach, ale też w oczach Twoich znajomych. Porządne etui przyczyni się do wyróżnienia smartfona spośród setki innych, ale również ochroni go w razie upadku i zabezpieczy przed zarysowaniami. W ciągłym biegu nie ma czasu na zastanawianie się, co z naszym mobilnym pomocnikiem. Tymczasem wystarczy włożyć go do torebki czy kieszeni, by klucze lub inne ostre przedmioty porysowały powierzchnię ekranu. To może się zdarzyć w każdej chwili, dlatego lepiej zapobiegać takim sytuacjom, a do tego idealnie posłuży polecane przez nas gumowe etui. Ponadto polecamy akcesoria przeznaczone specjalnie do Xiaomi Mi A1. To urządzenie nie obędzie się bez dobrej ładowarki i aparatu USB. Przyda się też szkło hartowane do osłonięcia ekranu oraz rysik pojemnościowy, dzięki któremu pisanie wiadomości pójdzie o wiele szybciej.


Atrakcyjne pożyczki i kredyty przez Internet - Emdex\nStart » Przedsiębiorstwa » Kredyty, Leasing » Atrakcyjne pożyczki i kredyty przez Internet\n2015-11-13|Kategoria: Przedsiębiorstwa / Kredyty, Leasing\nSkomplikowane procedury aplikacyjne w tradycyjnych instytucjach bankowych oraz konieczność przedstawiania zaświadczeń z Biura Informacji Kredytowej odstrasza klientów indywidualnych i biznesowych starających się o pożyczki i kredyty. Wzrasta natomiast powszechnie zainteresowanie na chwilówki bez BIK oferowane przez liczne instytucje pozabankowe, funkcjonujące przede wszystkim w przestrzeni internetowej. Jedną z takich instytucji posiadającej w swojej ofercie atrakcyjne kredyty i pożyczki przez Internet jest Mobile Financial, zatrudnieni tutaj doradcy finansowi i specjaliści prawa bankowego, na pewno pomogą nam w znalezieniu odpowiadającego nam produktu pozabankowe. Prezentowane chwilówki bez BIK to produkty niewymagające od pożyczkobiorcy zaświadczenia o osiąganych dochodach, a także wskazywania celu przeznaczenia środków pieniężnych, taka wolność decyzyjna jest wysoko ceniona przez wszystkich klientów.\nDonice na wymiar idealnie nadają się zarówno do mieszkań, jak i domu jednorodzinnego. Dzięki temu możemy wybrać takie donice, które będą pasował dokładnie w to miejsce, które chcemy, by je zapełniły. Donice na wymiar są także świetną sprawą, gdy chcemy postawić je w naszym ogrodzie. Dzięki temu b�...


Lost Colony | Sonic Wiki | Fandom\nLost Colony – szósty poziom Dark Story w grach Sonic Adventure 2 i Sonic Adventure 2: Battle. Grywalną postacią jest Doktor Eggman. Można tu znaleźć ulepszenie Jet Engine.\nLost Colony jest poziomem zlokalizowanym na Kosmicznej Kolonii ARK. Obejmuje opuszczone korytarze i kilka zewnętrznych sekcji. Na poziomie tym panują ciemności. Gracz może oświetlać sobie na chwilę widok niszcząc przeciwników. Oprócz tego w korytarzach pojawiają się kamery, których zniszczenie nie przyznaje jednak punktów. Na początku poziomu gracz wjeżdża na platformie w górę i ma przed sobą drzwi, do których podczepione są dynamity. Po wysadzeniu dynamitów gracz będzie mógł wkroczyć do długiego korytarza, który kończy kwadratowe pomieszczenie. Korytarz skręca następnie w lewo. Gracz musi tutaj zniszczyć przeciwników, aby otworzyć kolejne rozsuwane drzwi. W kolejnej sekcji znajduje się krótki most, a na końcu krążek linowy. Po złapaniu się krążka linowego gracz zjedzie na dolne piętro, które stanowi kwadratowe pomieszczenie. Pośrodku przecinają się dwie wiązki laserowe. Gracz musi wysadzić kolejne dynamity, aby otworzyć drzwi. Kolejny korytarz prowadzi do kwadratowego pomieszczenia, w którym drzwi wyjściowe znajdują się po prawej. Są jednak zablokowane. Gracz będzie musiał zniszczyć drewniane skrzynie, aby ujawnić przycisk który otworzy drzwi. W następnym korytarzu pojawia się sterta drewnianych i żelaznych skrzyń. Korytarz zbiega następnie w dół, do pomieszczenia z wąskim mostem przebiegającym przez środek. Po bokach znajdują się zbiorniki z zieloną substancją, która rani gracza. Nad substancją unoszą się dwie platformy, z których ta po lewej wznosi się w górę. Na wyższym piętrze gracz musi wcisnąć przycisk, aby otworzyć drzwi do następnego korytarza. Prowadzi on do małego labiryntu. Pomieszczenie to okrąża wielki, kwadratowy słup pośrodku. Dookoła rozmieszczone są różne drewniane, żelazne i niezniszczalne skrzynie. Na górnym piętrze pojawiają się cztery platformy, na które trzeba się wspiąć po skrzyniach. Gracz musi zniszczyć odpowiednie drewniane lub żelazne skrzynie, aby wspiąć się po tych niezniszczalnych jak po schodach. Na jednej z platform na górze znaleźć można ulepszenie Jet Booster. Na kolejnej platformie położony jest pocisk, który wysadza klatki blokujące wyjście z pomieszczenia. Dzięki zdobytemu Jet Booster gracz będzie mógł polecieć do wyjściowego korytarza. W pomieszczeniu tym po lewej i prawej stronie pojawiają się unoszące się lekko nad ziemią platformy. Po wspięciu się na nie gracz będzie musiał przebiec przez mały most nad wielkim zbiornikiem zielonej substancji. Na końcu znajduje się platforma, która wznosi gracza do góry. Stąd gracz może przelecieć nad zbiornikiem niebezpiecznej substancji do drzwi wyjściowych. Podczas lotu należy uważać na przelatujące od podłogi do sufity kapsuły, których wysadzenie tworzy groźną dla gracza eksplozję. Kolejne pomieszczenie jest kwadratowe i posiada zamknięte drzwi po prawej. Tym razem aby je zniszczyć gracz będzie musiał zniszczyć drewniane skrzynie, aby z niezniszczalnych utworzyć schody do przycisku. Po otwarciu drzwi gracz będzie biec przez krótki korytarz, a następnie znajdzie się na zewnątrz kolonii. Pojawiają się tutaj mosty, prowadzące nad przepaścią. Na początku gracz musi iść prosto, a następnie skręcić w lewo. Tutaj należy przeskoczyć nad przepaścią na przeciwległy most. Gracz musi następnie skręcać dwa razy w prawo, a następnie w lewo. Stąd należy przeskoczyć do drzwi wyjściowych. Prowadzą one do krótkiego korytarza, który wychodzi ponownie na zewnątrz kolonii. Pojawia się tutaj krótki most zakończony platformą, a także otoczony przez Mono Beetle. Po wejściu na platformę, ta będzie opuszczać się w dół. Gracz musi następnie przeskoczyć na mały most i przejść przez drzwi kolejnego korytarza. Po przejściu przez ten korytarz gracz trafi na most położony nad przepaścią. Na końcu znajduje się platforma. Po wejściu na nią gracz zostanie unieruchomiony, a platforma będzie się wznosić w górę. Po drodze gracz może namierzać i zestrzeliwać przeciwników. Gdy platforma znajdzie się na górze, gracz będzie musiał wysadzić dwa dynamity aby otworzyć kolejne drzwi. Prowadzą one przez krótki korytarz z powrotem na zewnątrz, do urywanego mostu. Po zeskoczeniu z niego gracz powinien podlecieć na niżej położony most, uważając aby nie spaść przy tym w przepaść. W połowie mostu pojawia się mała, nieruchoma platforma. Z tyłu znajdują się drewniane i niezniszczalne skrzynie, na których położony jest pocisk. Gracz musi go uruchomić, aby wysadzić klatki blokujące położone dalej przejście. Dodatkowo gracz będzie musiał wysadzić dynamity, przyczepione do zamkniętych drzwi. Za tym przejściem znajduje się krótki korytarz, wpadający do pomieszczenia z zieloną substancja po obu stronach. Przez środek wiedzie most, na końcu którego znajduje się pierścień mety.\nCelem misji pierwszej jest powrót do centralnego pomieszczenia kontrolnego na Kosmicznej Kolonii ARK.\nCelem misji drugiej jest zebranie 100 pierścieni. W pomieszczeniu z ulepszeniem Jet Engine należy zebrać dwa balony z pierścieniami, dzięki czemu gracz szybciej ukończy misję.\nCelem misji trzeciej jest znalezienie zagubionego Chao. Gracz będzie potrzebował do tego ulepszeń: Jet Engine i Mystic Melody. Gdy gracz wyjdzie na zewnętrzną sekcję kosmicznej stacji, tam gdzie znajdują się mosty, powinien zatrzymać się przed pierwszą krawędzią. Należy wskoczyć na ukrytą obok platformę, która poleci w górę i dostarczy gracza na mały most ze starożytnymi ruinami. Należy na nich wykonać Mystic Melody, aby pojawiły się latające platformy, po których można wskoczyć do korytarza wyżej. Po wyjściu z tego korytarza gracz powinien polecieć do przeciwległych drzwi, uważając by nie wpaść na przeciwnika i nie znaleźć się w przepaści. Gracz musi następnie sforsować korytarz za tymi drzwiami, aby dostać się do pomieszczenia z Chao.\nCelem misji czwartej jest ukończenie poziomu w ciągu 3 minut i 30 sekund. W misji tej nie pojawiają się żadne punkty kontrolne.\nCelem misji piątej jest ukończenie poziomu w trybie Hard Mode. Oprócz tego że pojawiają się tutaj nowi, oraz bardziej agresywni przeciwnicy, gracz powinien zaopatrzyć się w ulepszenie Large Cannon, które będzie wymagane do niszczenia żelaznych skrzyń. Należy tutaj również uważać na dynamity, które się zestrzeliwuje, ponieważ zestrzelenie niektórych z nich powoduje zniszczenie fragmentów mostów.\nLost Colony w trybie wieloosobowym\nW trybie dla dwóch graczy Lost Colony pojawia się jako arena do walki. Stanowi wycinek poziomu - labiryntu w którym gracz znajduje ulepszenie Jet Engine. W tej wersji pomieszczenie to jest jednak powiększone. Pojawiają się tutaj drewniane i niezniszczalne skrzynie. Gracz może niszczyć drewniane skrzynie, aby móc wspinać się po niezniszczalnych skrzyniach. W niektórych miejscach pojawiają się także niemożliwe do zniszczenia klatki. Gracze mogą wspinać się na położone wyżej platformy. Pośrodku areny znajduje się zbiornik z zieloną substancją, nad którą unosi się samotna platforma. Na wyższych piętrach pojawiają się dodatkowo laserowe blokady. Oprócz tego do pomieszczenia dodany kamery kosmicznej stacji, a także przelatujące od podłogi do sufitu kapsuły, które można wysadzić aby stworzyć eksplozję.\nPierwsza Skrzynia Chao znajduje się za pierwszym punktem kontrolnym. Po wejściu do pokoju-labiryntu gracz powinien skierować się w lewo i zniszczyć kilka drewnianych skrzyń, aby odsłonić Skrzynię Chao.\nDruga Skrzynia Chao znajduje się w następnym pomieszczeniu, po wyjściu z labiryntu. Jest ustawiona naprzeciwko wejścia, na początku pomieszczenia z zieloną substancją. Po jej bokach umieszczone są dwie platformy.\nTrzecia Skrzynia Chao znajduje się za drugim punktem kontrolnym. Gracz musi najpierw przejść po mostach na zewnątrz kosmicznej stacji, a następnie przez krótki korytarz. Następnie znajdzie się na moście zakończonym przez ruchomą platformę i otoczonym przez wiele robotów Mono Beetle. W trackie zjeżdżania w dół po platformie gracz powinien zeskoczyć i polecieć do tyłu, na małą wystającą ze ściany platformę, na której mieści się skrzynia.\nGold Beetle pojawia za drugim punktem kontrolnym. Po tym jak gracz przejdzie przez mosty na zewnątrz kosmicznej stacji, powinien przejść przez krótki korytarz do mostu zakończonego przez ruchomą platformę i otoczonego przez wiele robotów Mono Beetle. Robot pojawi się po prawej stronie podczas zjeżdżania w dół na platformie. W Hard Mode pojawia się w tym samym miejscu, ale po przeciwnej stronie.\nBig the Cat w Lost Colony\nBig pojawia się w sekcji, w której gracz wjeżdża w górę po latającej platformie. Można go zobaczyć siedzącego z zarzuconą wędka po lewej stronie.


Do czego służą wiatrołapy i jakie mogą pełnić role?\nStrona główna » Jak działają wiatrołapy?\nWiatrołap to niewielkie pomieszczenie, które ochrania wnętrze domu przed napływem zimnego powietrza po otwarciu drzwi zewnętrznych. Jest to więc część powierzchni użytkowej budynku, która stanowi swoistą barierę oddzielającą zimno i wilgoć, ale także bufor zatrzymujący brud naniesiony z zewnątrz. Dobudowany wiatrołap może być estetycznym dodatkiem do bryły budynku.\nJakie funkcje pełni wiatrołap?\nProjekty budowy domów często nie uwzględniają wiatrołapów. Po kilku lata okazuje się, że jest on bardzo potrzebny, bowiem wpływa na zatrzymywanie ciepła w domu, a co za tym idzie, zmniejsza koszty ogrzewania. Wiatrołap to również miejsce, gdzie często zostawia się okrycia wierzchnie, buty i parasole. Odpowiednio duża przestrzeń może umożliwić przechowywanie roweru lub dziecięcego wózka. To wszystko przyczynia się do tego, że do czystej przestrzeni domowej nie nanosi się brudu. Wiatrołap pełni także rolę poczekalni dla kurierów czy listonoszy, która zapobiega wejściu w prywatną przestrzeń. Jest to również rozwiązanie praktykowane w przypadku prowadzenia gabinetu lub biura, kiedy jest potrzeba oddzielenia go od części mieszkalnej.\nWiatrołap może być dostawiony w formie przybudówki lub lżejszej konstrukcji. Ważne jest to, żeby pasował do istniejącej bryły budynku. Współcześnie wiatrołapy często wykonuje się z systemów okienno-drzwiowych. Do tego celu najczęściej wykorzystuje się aluminium ze względu na trwałość, lekkość, parametry izolacyjne, a także możliwość stworzenia wyszukanych kształtów. Ponadto ten materiał bardzo dobrze prezentuje się w połączeniu ze szkłem. Konstrukcja wygląda lekko niezależnie od gabarytów i przy tym wpuszcza dużą ilość światła. W zależności od potrzeb, szyby mogą być pojedyncze lub zespolone, jedno lub dwukomorowe. Wybór powinien uwzględniać takie czynniki jak możliwość stłuczenia czy stopień naturalnego nagrzewania.\nWentylacja, oświetlenie i przeznaczenie\nProjekt wiatrołapu powinien uwzględniać zabezpieczenie drzwi wejściowych przed opadami atmosferycznymi w postaci zadaszenia lub okapu. Bardzo ważna jest również wentylacja. Powinna być dostosowana do konstrukcji, rozmiarów i przeznaczenia. Lekkie konstrukcje często jej nie wymagają, natomiast w wiatrołapach murowanych jest niezbędna. To samo dotyczy oświetlenia. Może być zbędne w oszklonej konstrukcji ze względu na naturalne światło słoneczne. Specjalista z firmy Waspal w Poznaniu dodaje:\nOdpowiednie doposażenie wiatrołapu może sprawić, że będzie on spełniał jeszcze jedną rolę – pobierał energię ze źródeł naturalnych.


Zwolnienie z pracy: koronawirus umożliwia zdalne zwolnienia?\nPracodawca może cię zwolnić nawet przez Skype’a – i mimo wszystko będzie to skuteczne\nPraca dołącz do dyskusji (106) 17.04.2020\nNawet jeżeli pracownik został skierowany do pracy w trybie home office i nie pojawia się w firmie, to pracodawca i tak może – na odległość – wypowiedzieć umowę. Może to zrobić teoretycznie nawet przez Skype’a, mimo tego, że takie wypowiedzenie będzie uznane za wadliwe.\nZwolnienie z pracy: koronawirus wymusił pracę zdalną? Zwolnienie też może być zdalne\nCzy zwolnienie z pracy – z racji tego, że koronawirus nadal stwarza zagrożenie i wielu pracowników pracuje zdalnie – również może nastąpić na odległość? Jak się okazuje, jest to jak najbardziej możliwe.\nPrzy wypowiedzeniu umowy o pracę na ogół zachowuje się formę pisemną. Tym samym pracodawcy, którzy zwalniają pracownika, najczęściej wręczają mu wypowiedzenie na papierze. Wszystko po to, by pracownik mógł się z nim zapoznać – to najważniejszy warunek.\nZ tego względu dopuszczalne jest również złożenie oświadczenia woli w postaci elektronicznej – w taki sposób, by pracownik miał do niego dostęp i mógł je odczytać. Takie oświadczenie można zatem przesłać np. e-mailem. Pracodawca musi jedynie pamiętać, że dokument w formie elektronicznej powinien podpisać kwalifikowanym podpisem elektronicznym.\nZwolnienie z pracy może przynieść listonosz\nPracodawcy, którzy mimo wszystko wolą zachować „tradycyjną” formę pisemną bez konieczności widzenia się z pracownikiem, mogą też wysłać wypowiedzenie pocztą. Ważne, by był to list polecony – odebrać musi go albo adresat, albo inna osoba do tego upoważniona. Jeśli tak się stanie, doręczenie (i tym samym wypowiedzenie) jest skuteczne.\nWbrew pozorom może się jednak zdarzyć, że nawet jeśli adresat nie odbierze osobiście przesyłki od listonosza, to nadal wypowiedzenie, które przesłał pracodawca, będzie skuteczne. Wystarczy, że przesyłka była dwukrotnie awizowana – zdaniem SN jest to równoznaczne ze stworzeniem faktycznej możliwości zapoznania się pracownika z treścią wypowiedzenia. Jeśli z własnej woli się z nim nie zapoznał – jest to już tylko jego sprawa. Pracodawca nie może z tego tytułu ponosić odpowiedzialności.\nA co ze zwolnieniem przez Skype’a czy telefon?\nPozostaje jednak jeszcze jedna kwestia do rozstrzygnięcia. Czy w takim razie możliwe jest też zwolnienie z pracy przez telefon czy przez Skype’a? W takim przypadku pracownik nie może przecież teoretycznie zapoznać się z oświadczeniem woli. Specjaliści są zdania, że takie wypowiedzenie jest wadliwe, ale mimo to – skuteczne. Pracodawca musi się jednak liczyć, że pracownik może wystąpić w takiej sytuacji na drogę sądową.\nTagi:: elektroniczne oświadczenie woli , koronawirus , rozwiązanie stosunku pracy , ustne wypowiedzenie umowy o pracę , zdalne wypowiedzenie umowy , zwolnienie z pracy


Morderstwo 10-letniej Kristiny. Jakub A. ze statusem więźnia niebezpiecznego\n@WirtualnaPolska wiadomosci.wp.pl #polska #swidnica #wydarzenia #kryminalne #policja #zabojstwo +4 inne\nZostał przeniesiony ze świdnickiego więzienia do innego miasta i obecnie znajduje się pod specjalnym nadzorem. Ma też własną ochronę.\nWindows 10 przekroczył barierę magiczną 50% udziałów w rynku (PC z Windows)\n@capre itwiz.pl #technologia #windows10 #microsoft #komputery #linux #informatyka +4 inne\nPo czterech latach zabiegów i starań Microsoftu wreszcie nastąpił ten dzień – system Windows 10 pracuje obecnie na ponad połowie komputerów wykorzystujących środowisko operacyjne Microsoft. Windows 10 zainstalowany jest na 51,8% komputerów z Windows i 45,7% wszystkich komputerów osobistych.\nNowe planety typu ziemskiego krążące wokół gwiazdy Teegardena\n@sznaps82 pulskosmosu.pl #nauka #kosmos #astronomia #ciekawostki #zainteresowania #eksploracjakomosu +4 inne\nMiędzynarodowy zespół kierowany przez naukowców z Uniwersytetu w Getyndze, we współpracy z badaczami z Instituto de Astrofisica de Canarias (IAC) odkrył, wykorzystując do tego wysokiej rozdzielczości spektrograf CARMENES zainstalowany w obserwatorium Calar Alto, dwie nowe planety podobne do Ziemi...\nMeczet Jumah: Dowód na to, że podziały religijne tkwią głównie w naszych głowach\n@miejsca miejsca.org #swiat #islam #religia #podroze #ciekawostki #historia +4 inne\nMeczet Jumah w Tbilisi (Gruzja) to jeden z nielicznych na świecie przykładów na to, że muzłumańscy Szyici i Sunnici są w stanie koegzystować i nawet modlić się wspólnie w jednej świątyni.\nSony zamknie brytyjską tłocznię płyt CD i Blu-ray?\n@RMS-pl rms.pl #sony #plyty #audiofile #audio #hifi #muzyka +4 inne\nTroche wiecej informacji o samolotach F-35.\n@nexe youtube.com #polska #wojsko #samoloty #f35 #lotnictwo #armia +4 inne\nWkrótce Polska dołączy do elitarnego grona państw, których siły powietrzne posiadają najnowocześniejsze samoloty F-35.\nTak Fronda anonsowała sprawę mordu Katariny parę dni temu, a tak wygląda sprawca\n@wykopowicz19870808 wykop.pl #polska #neuropa #lgbt #bekazprawakow #bekazlewactwa #homoseksualizm +4 inne\nTyle zostało z radiowozu – poważne obrażenia policjantów. Zaczęło się od...\n@DFrost infokatowice.pl #polska #slask #sosnowiec #policja +2 inne\nTyle zostało z radiowozu po nocnym wypadku, do którego doszło na trasie S1 w Sosnowcu w kierunku na Łódź. Na wysokości ulicy Lenartowicza policjanci Tyle zostało z radiowozu – poważne obrażenia policjantów. Zaczęło się od martwej sarny Infokatowice.pl\nKupowali cukier przemysłowy a sprzedawali jako spożywczy. CBPŚ rozbiło gang\n@oxymirek next.gazeta.pl #polska\nCBŚP rozbiło gang, który fałszował cukier - kupował tańszy produkt przeznaczony dla przemysłu i sprzedawał jako spożywczy. Wśród zatrzymanych jest były poseł.\nPolska jest europejskim liderem w militarnym odstraszaniu Rosji [WYWIAD\n@jafczan cyberdefence24.pl #polska #europa #polityka #technologia #swiat #usa +4 inne\nJakub Janda, dyrektor programu Kremlin Watch i ekspert czeskiego think-tanku Evropské Hodnoty, rozmawiał z red. Jakubem Wiechem na temat rosyjskiego zagrożenia w Europie. Według niego, Polska może być liderem w zwalczaniu wrogich wpływów Moskwy na kontynencie, a jej sąsiedzi powinni...\nZorganizowała przyjęcia urodzinowe dla tysięcy bezdomnych dzieci\n@Tomek6000 pl.aleteia.org #usa #ciekawostki #psychologia #madki #depresja #swiat +4 inne\n"Zobaczcie, co dzieje się, kiedy jedna mama jest zdeterminowana, by każde dziecko doświadczyło urodzinowej radości."\n@ye_bunny rmf24.pl #polska #polityka\nGrupa co najmniej czworga posłów Kukiz'15 chce przejść do Prawa i Sprawiedliwości i wystartować do Sejmu z list partii rządzącej - dowiedział się reporter RMF FM. Z naszych nieoficjalnych informacji wynika, że na propozycję czeka m.in. wiceprzewodniczący sejmowego klubu - Tomasz...\nW studiu, a jakby na morzu. Niezwykła scenografia do filmu o ORP "Orzeł"\n@lnwsk fakty.tvn24.pl #polska #film #kino #iiwojnaswiatowa #marynarkawojenna #okrety +4 inne\nLegendarny okręt podwodny znów rozpali wyobraźnię widzów – powstaje o nim film fabularny. Specjalnie na potrzeby tej produkcji stworzono spektakularnę scenografię. Twórcom udało się niemal w 100 procentach odtworzyć najsłynniejszą podwodną jednostkę w dziejach polskiej marynarki wojennej.\nWinda z widokami.\n@RETROWIRUS streamable.com #swiat #winda\nParanormalna historia z czasów PRL\n@Tomek6000 nautilus.org.pl #polska #ciekawostkihistoryczne #historia #nauka #heheszki #lublin +4 inne\nNagle pracownicy budowlani zobaczyli "kogoś" - postać, która biegała dookoła budynku, ale... po ścianach.Biegała prostopadle do tychże ścian. Kiedy otrząsnęli się z pierwszego szoku, każdy z nich złapał za to co miał pod ręką i wszyscy zaczęli biec w kierunku budynku, żeby "to coś" złapać.\nNie będzie Niemiec pluł nam w twarz- protest...\n@super-polska youtube.com #polska #polityka #4konserwy #bekazlewactwa #heheszki #konfederacja +4 inne\n29 marca przed siedzibą firmy POS-SYSTEM w Dębogórzu k. Rumi protestowała młodzież z Ruchu Narodowego i Kukiz 15. Współwłaściciel tej firmy Hans Gielen obrażał w niewybredny sposób Polaków i nazywał siebie hitlerowcem który najchętniej strzelałby do Polaków. Sprawę nagłośniła była...\nKierowca ciężarówki z 670 kilogramami heroiny – to niemiecki rekord\n@ANHOL anhol.pl #swiat #narkotykizawszespoko #narkotyki #europa #policja +3 inne\nNiemieckie służby celne udaremniły przemyt ponad 670 kg heroiny która to miała trafić do Belgi...\nRadiowóz staranowany przez cysternę na S1 w Sosnowcu.\n@Piotrek__B dziennikzachodni.pl #polska #wypadek #polskiedrogi #kierowcy #policja #samochody +4 inne\nDwóch funkcjonariuszy policji trzeba było przetransportować do szpitala.\nSKANDAL W RYDZE - Główka oszukany!\n@Aaandrzej facebook.com #sport #boks #polska #zainteresowania #ciekawostki #rozrywka +4 inne\nSzokujące sędziowanie w Rydze! Film pokazuje krok po kroku wszystkie błędy sędziego i faule Briedisa. Walczmy o sprawiedliwość dla polskiego Mistrza!\nMagia i cuda to zwykłe zjawiska fizyczne?\n@Tomek6000 youtube.com #nauka #swiatnauki #fizyka #bekazlewactwa #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne +4 inne\nNa pytanie postawione w tytule twierdząco odpowiada fizyk teoretyk Jacek Sokal. Do tego jest on również zwolennikiem teorii reinkarnacji, to również stara się wyjaśnić w sposób naukowy.\n@PC1987 life4style.pl #przyroda #niedzwiedzie #natura #zwierzeta #zwierzaczki #puszczabialowieska +4 inne\nNiedźwiedzie brunatne wyginęły w Puszczy Białowieskiej pod koniec XIX w. Później odwiedzały puszczę, ale nie osiedlały się w niej – zauważa ekspertka z IOP PAN w Krakowie w materiale przesłanym PAP. W ostatnich tygodniach w Puszczy znów zaobserwowano niedźwiedzia. Niedźwiedzie brunatne...\nPrzekręty na cukrze. Zatrzymano 13 osób\n@regiony regiony.tvp.pl #polska #policja #przestepczosc #pieniadze #szczecin #alkohol +4 inne\nAby uwiarygodnić obrót cukrem przemysłowym tworzono fikcyjną dokumentacje, według której surowiec był wykorzystywany na przykład do produkcji spirytusu czy syropów.\nPrzyjechał zatankować samochód mając 3,58 promila alkoholu w organizmie.\n@Wielkopolska24 wielkopolskamagazyn.pl #wykop #pijanykierowca #jazdapoalkoholu #policja #alkohol #kryminalne +4 inne\nW Śmiglu zatrzymano 47-letniego mężczyznę, który kierował Fiatem Seicento w stanie nietrzeźwości. Kierowca został ujęty przez dwóch mężczyzn, którzy uniemożliwili mu dalszą jazdę i zadzwonili po Policję. Badanie trzeźwości, które przeprowadzili wezwani na miejsce policjanci\nZrzucił z mostu elektryczną hulajnogę. Straty na kilka tysięcy złotych\n@cerambyx tech.wp.pl #polska #hulajnoga #warszawa #powisle +2 inne\n"Mężczyzna zrzucił z mostu Poniatowskiego elektryczną hulajnogę. Trafił nią w zaparkowany pod mostem samochód" - poinformowała w mediach społecznościowych mieszkanka warszawskiego Powiśla. Policja zajęła\nLublin: Piknik Motoryzacyjny z okazji Dnia Ojca. Będzie sporo atrakcji.\n@nikto dziennikwschodni.pl #zainteresowania #motoryzacja #lublin #samochody #ciekawostki #wydarzenia +4 inne\nOk. 300 nietypowych samochodów spodziewają się organizatorzy pikniku motoryzacyjnego z okazji Dnia Ojca, który odbędzie się 22 czerwca na parkingu przy IKEA w Lublinie. Początek wydarzenia o godzinie 11. Piknik potrwa do 15.\n@Wielkopolska24 magazyninformacyjny.pl #wykop #narkotyki #areszt #przemyt #kryminalne #narkotykizawszespoko +4 inne\nFunkcjonariusze z Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej zatrzymali kuriera, w samochodzie którego ujawniono ponad 50 kilogramów narkotyków o wartości ponad 2 milionów złotych. Zatrzymany usłyszał zarzuty i na wniosek prokuratora został aresztowany na 3 miesiące.\nLubelski deweloper szuka podpalacza, który chciał puścić z dymem wieżowiec...\n@nikto dziennikwschodni.pl #polska #lublin #policja #strazpozarna #pozar #wydarzenia +4 inne\n..."Zostawił po sobie charakterystyczne rysunki". 10 tysięcy złotych - taką nagrodę wyznaczył inwestor za pomoc we wskazaniu osoby, która w niedzielę nad ranem podłożyła ogień na dachu apartamentowca przy Al. Racławickich w Lublinie\nOtwarcie ekspresówki od Kurowa do Skrudek. Kierowcy w środę pojadą nowym...\n@nikto kurierlubelski.pl #polska #drogi #polskiedrogi #motoryzacja #samochody +3 inne\n...m odcinkiem S17. Wyjątkowość drogi polega na tym, że to trasa o nawierzchni betonowej a nie asfaltowej...\n@rybak_fischermann rmf24.pl #europa #guardiola #pilkanozna #manchestercity #pieniadze +3 inne\nSportowiec pomaga ukończyć koledze wyścig\n@starnak youtube.com #sport #wyscig #rozrywka #ciekawostki #upadek #pomoc +4 inne\nPodczas 10-kilometrowego wyścigu kenijski sportowiec pomógł rywalowi ukończyć wyścig, który pozostał tylko kilka metrów od mety.\nThe Boys - Official Trailer 18+\n@sebeq77 youtube.com #kultura #seriale #film #kino #rozrywka #filmnawieczor +4 inne\nZapowiada się ciekawy serial o superbohaterach, ale taki dla dorosłych ;)\nPowołano Stowarzyszenie MMA Polska\n@PC1987 sporteuro.pl #sport #mma #ksw +1 inny\nW Warszawie powstało Stowarzyszenie MMA Polska. Organizacja powołana do reprezentowania środowiska Mieszanych Sztuk Walki w debacie publicznej oraz w mediach. Głównym celem Stowarzyszenia jest dbanie o pozytywny wizerunek MMA, scalenia amatorskiego środowiska, a w dalszej przyszłości...\nLegia zgarnia wszystko! Dwa młodzieżowe mistrzostwa Polski w jeden dzień\n@Filciuu sporteuro.pl #sport #pilkanozna #polska #mecz #ekstraklasa +3 inne\nWe wtorek Legia Warszawa zgarnęła aż dwa młodzieżowe mistrzostwa Polski. Najpierw zawodnicy do lat 15, w finale pokonali Pogoń Szczecin 3:1, żeby chwilę później ich ślady poszli o dwa lata starsi koledzy. Tym razem rywalem Wojskowych był Lech Poznań, którego również udało się ograć 3:1....\nGłowę przeszyła mu strzała. Po 14 latach stało się coś niezwykłego!\n@Mirmar menway.interia.pl #swiat #historia #wojsko #rycerstwo #ciekawostkihistoryczne +3 inne\nPopularne obecnie rekonstrukcje średniowiecznych batalii nie są w stanie oddać grozy i brutalności ówczesnego pola walki. Krwawa rzeczywistość starć miała niewiele wspólnego z powszechnymi wyobrażeniami o szlachetnych rycerskich ideałach.