CZY BOMBA ATOMOWA NAPRAWDĘ ISTNIEJE? - Globalna Świadomość - portal wiedzy alternatywnej\n12 listopada 2019 / Możliwość komentowania CZY BOMBA ATOMOWA NAPRAWDĘ ISTNIEJE? została wyłączona\nCzy ostateczna i najstraszliwsza broń masowej zagłady naprawdę istnieje? Są teorie, które twierdzą że, to jedno z największych oszustw 20 wieku. Sam fakt, że u USA za publiczne propagowanie tej teorii grozą paragrafy daje nam nieco do myślenia…\nNa początek najważniejsza informacja. Energia nuklearna oczywiście istnieje. A co więc jest mitem? Według teorii masa krytyczna powodująca rzekomy wybuch bomby atomowej, która podobno nie istnieje.\nW takich warunkach produkowali taką broń?\nWedług Wikipedii istnieją co najmniej dwa typy rozszczepienia jądrowego.\nPierwsze to rozszczepianie jądra atomu w celu uwolnienia energii, ta nieszkodliwa metoda została odkryta przez Niemieckiego fizyka Otto Hahn’a w 1938 r. Po zweryfikowaniu i przebadaniu przez naukowców metoda ta produkuje czystą energię (w formie ciepła) której neutrony dzielą i rozszczepiają atomy z paliwa jądrowego (tlenku uranu) w warunkach kontrolowanych. Neutrony te są spowalniane wodą pod wysokim ciśnieniem lub zasysane przez specjalne pręty kontrolne, więc w reaktorze nie mogą powstać reakcje wykładnicze. Po kilku latach paliwo zużywa się (staje się innymi typami atomów) i trzeba wypełnić je świeżym paliwem. Jak jądro atomu jest rozdzielane i staje się dwoma innymi typami atomów, nie jest to w pełni wyjaśnione. To zjawisko jest do dzisiaj zagadką.\nDrugi rodzaj rozszczepienia może być spowodowany awarią elektrowni jądrowej, jak miało to miejsce w Fukushimie lub Czarnobylu, gdy paliwo topi się i kończy na dnie komory spalania, która się nie topi, po chwili następuje rozszczepianie uwalniając ogromne ilości energii.\nTrzecia najgorsza metoda rozszczepiania atomu została wymyślona przez amerykańskiego naukowca Roberta Oppenheimera w maju 1942 r. w tajemniczym projekcie ’’Manhattan”. Gdzie aby rozpocząć reakcję łańcuchową, pręty z uranem szybko są kompresowane aby nabrały masy krytycznej wtedy neutrony poruszające się niemal z prędkością światła powodują momentalnie rozszczepienie lecz trwa to tylko kilka nanosekund, według teoretyków spiskowych jest to zbyt krótki czas do osiągnięcia destrukcyjnej eksplozji i jest jedynie czystą pseudonauką.\nRozszczepienie jądrowe jest możliwe tylko w warunkach kontrolowanych poprzez spowalnianie neutronów do wytworzenia energii w postaci elektryczności i ciepła. Rozszczepienie produkujące zniszczenie i promieniowanie według tych teorii jest niemożliwe\nElektrownie jądrowe to nic innego jak pojemniki z tak zwaną ‘’ciężką wodą’’ w której są zanurzane pręty Uranu lub Plutonu. Ciężka woda spowalnia ruch cząsteczek oraz temperaturę. Działa to, jak silnik parowy, ponieważ pręty paliwowe produkują olbrzymie ilości ciepła, a ich temperatura jest regulowana głębokością zanurzenia w wodzie.\nEksplozja reaktora może być spowodowana zbyt wysoką temperaturą i ciśnieniem pary, ale nie będzie to wybuch atomowy. Taka eksplozja miała miejsce w znanych nam wszystkich Fukuszimie i Czarnobylu ale w obu przypadkach nie było mowy o nuklearnej eksplozji.\nZdaniem dr Kelvina Kemm’a, fizyka jądrowego i prezesa ‘’Nuklearnej Afryki’’ Fukushima nie jest nuklearną katastrofą a wszystkie obawy związane z potencjalnym negatywnym wpływem na biosferę i wszystkim co żyje, sprowadza się do niczego więcej niż medialnie-nakręcanego szumu.\n„Najpierw wyjaśnijmy coś. Nie było katastrofy nuklearnej w Fukushimie. Całkowita liczba osób zabitych przez promieniowanie jądrowe w Fukushimie wyniosła zero. Całkowita liczba rannych w wyniku promieniowania wyniosła zero. Całkowita własność prywatna uszkodzona przez promieniowanie, zero. Nie było katastrofy nuklearnej. To, co tam się stało, było głównie szał mediów, że „reaktory w Fukushimie mogły ulec katastrofie”. Ostrzeżenia ostrzegawcze zostały wydane. Reaktory cierpiały z powodu uszkodzenia rdzenia. Co się stało? Nic.”\nJak na wybuch wygląda całkiem sterylnie.\nAnders Bjorkman prowadzący blog http://heiwaco.tripod.com/bomb.htm i badający zjawisko bomby atomowej twierdzi tak:\n„Elektrownia jądrowa może zawierać 80-100 ton pyłu z paliwami jądrowymi w stalowych rurach, które powoli ulegają przekształceniu w czystą energię w wyniku rozszczepienia. Zwykle granulki po prostu odprowadzają ciepło absorbowane przez wodę. Możliwe jest również stopienie granulek i umożliwienie topniejącemu tlenkowi podgrzanie wody, aby stała się parą i energią elektryczną. Większość energii elektrycznej jest wytwarzana przez węgiel i inne paliwa kopalne lub hydroelektrownie. Tak zwane elektrownie jądrowe to tak naprawdę wielkie czajniki do gotowania wody. Są potrzebne, ponieważ zapotrzebowanie na energię elektryczną jest zróżnicowane, więc nie ma stałego wyrzucania nadwyżki’’.\nBomba atomowa to propaganda strachu stworzona w XX wieku przez Masonów opętanych żądzą władzy i dominacji a rozprzestrzeniana poprzez podległe im media nadal jest aktualna w dzisiejszych czasach. Nie ma dowodów na to, że mechaniczne ściśnięcie dwóch kawałków metalu z Uranem lub Plutonem do podwójnej gęstości wspomaganej tajemniczym „inicjatorem” nagle pozwoli małemu neutronowi rozpocząć reakcję powodującą nuklearną eksplozję.\nSamo określenie i nazwa ‘’bomby atomowej’’ zostało wynalezione przez pisarza s-f H.G Wells’a już w 1913 roku, prawie 30 lat wcześniej, zanim prezydent USA Roosevelt zainicjował tajny projekt „Manhattan”. H.G. Wells w książce „World Set Free” opisuje miasta na całym świecie, które są zniszczone przez to, co nazwał „bombami atomowymi”. Wells przewidział nie tylko chmury grzybów, które łączymy z bombami, ale także trwałe promieniowanie radioaktywne pisząc:\n„Niewiele osób, które wkroczyło na te obszary zniszczenia przeżyło i próbowało później powtórzyć swoje doświadczenia. Są opowieści o drobinach świetlnego promieniowania oparów dryfujących czasami kilkadziesiąt kilometrów od centrum wybuchu, zabijające i spalające wszystko na swojej drodze.”\nWedług tych teorii bomba atomowa została pokazana światu dzięki działaniom dwóch wpływowych masonów 33 stopnia w latach czterdziestych – przez Amerykańskiego prezydenta F.D. Roosevelta i wodza naczelnego ZSRR, masowego mordercę J. Stalina. Media wspierały propagandę o bombie nie mając żadnych poważnych dowodów na to że sprzężenie atomów dwóch stałych kawałków metalu, tworzących krytyczną masę, pozwoli pojedynczemu neutronowi w środku na reakcje łańcuchową, która rozpocznie nagłą eksplozję siejącą śmierć i zniszczenie.\nTeraz kilka faktów na temat Bomb nuklearnych z Hiroszimy i Nagasaki.\nOto jak zbudować bombę atomową.\nTak więc, jeśli nie bomba atomowa to, co zniszczyło Nagasaki czy Hiroszimie?\nPrawdopodobnie były to bomby napalmowe takie jak użyte w czasie nalotu przez bombowce B-29 na Tokio w 1945 r. Najsłynniejszą akcją tych maszyn było zrzucenie podczas nalotu dywanowego bomb zapalających na Tokio nocą z 9/10 marca 1945 r. Bombardowanie wywołało wtedy ogromne pożary i burzę ogniową zabijając więcej ludzi niż jakikolwiek inny atak powietrzny w historii. Piloci amerykańscy opowiadali, że w czasie tego ataku nad Tokio utworzyły się kominy gorącego powietrza, które podrzucały i wywracały 50 tonowe samoloty B-29, dlatego w Hiroszimie lekka zabudowa z drewna poszła z dymem a ostały się tylko budynki ceglane jak widać na zdjęciach:\nTo zdjęcie ukazuje nam epicentrum rzekomej eksplozji w Hiroszimie i na tej mapce jest zaznaczony bank, który pomimo odległości 600 metrów od epicentrum wybuchu bardzo nie ucierpiał.\nNa zdjęciu ’’niezniszczalny” bank, do dzisiaj stoi tam jako pomnik.\nPo „atomowych bombardowaniach” Japonii masońscy naukowcy i fizycy zaczęli poważnie traktowali swoje własne kłamstwa do tego stopnia że stały się one prawdą objawioną na uniwersytetach a wewnętrzna krytyka tematyki nie była już możliwa.\nStworzenie legendy śmiercionośnej bomby atomowej było idealnym początkiem dla stworzenia służb specjalnych, które powstały w skutek nuklearnego mitu. Tworząc nową rzeczywistość gdzie pewne informacje powinny być tajne, bo jakby wpadły w niepowołane ręce to było by źle.\nZa fizykami stojącymi za rzekomą bombą atomową stali członkowie loż Masońskich. Hollywood(land), które dokonało dokumentacji materiału filmowego, do dziś jest siedliskiem Iluminatów a historia dyrektorów laboratorium Lawrence Livermore pokazuje że każdy z nich był narodowości Żydowskiej.\nŹródła donoszą że przed rokiem 1981 istniały pociski moździerzowe i karabinowe z małymi ładunkami nuklearnymi (mini-nuke) a wybuch takiego ładunku można by porównać do eksplozji wagonu trotylu. Od tego czasu minęło ponad 40 lat. Gdyby broń nuklearna istniała, każde państwo w dzisiejszych czasach mogłoby ją bez problemu używać\nWięc jakimi motywem kierowali się twórcy bomb atomowych?\n1. straszak dla ludności USA i ZSRR , że tylko ta broń może dać bezpieczeństwo.\n2. świetna okazja do wysokobudżetowych programów budowy rakiet balistycznych, atomowych łodzi podwodnych oraz podziemnych tajnych baz.\n3. Finansowanie i środki na badania nad systemami broni konwencjonalnej i ich rozwój.\n4. realizacja celów politycznych.\n5. środki na realizację wszystkich innych tajnych programów z pod znaku ’’UFO’’.


Święta Katarzyna Aleksandryjska urodziła się około roku 294(?) po Chrystusie w Aleksandrii, ówczesnej stolicy Egiptu, w królewskiej rodzinie pogańskiej, jako córka króla Kustosa.\nOtrzymała bardzo staranne i wszechstronne wykształcenie z zakresu filozofii, retoryki, poezji, muzyki, fizyki, matematyki, astronomii i medycyny. Słynęła nie tylko z wielkiej mądrości, ale także z niezwykłej urody. A kiedy nadszedł czas jej zamążpójścia, na próżno poszukiwała konkurenta, który by sprostał jej wymaganiom. Matka zaprowadziła ją więc do pobożnego pustelnika, syryjskiego mnicha, słynącego z mądrości i trafnych porad. Ten opowiedział im Dobrą Nowinę o Zbawicielu Świata, który jest Bogiem i panuje nad wszystkimi królami ziemskiego globu. Słuchając przekonywującej nauki pobożnego pustelnika, obie kobiety, matka i córka, – uwierzyły w Chrystusa. Nawróciły się na chrześcijaństwo i poprosiły o chrzest. Na chrzcie córka otrzymała imię Katarzyna co z greckiego znaczy „czysta”. Następnie Katarzyna zobaczyła we śnie Zbawiciela, który nazwał ją Swoją Oblubienicą, a jej rękę ozdobił obrączką. To były właśnie mistyczne zaślubiny Katarzyny z boskim Oblubieńcem, wychwalane dziś w pieśniach i modlitwach ku czci św. Katarzyny. W życiu Katarzyny nastąpiły teraz poważne zmiany. Przestało cieszyć ją bogactwo. Nieważne dla niej stały się honory ziemskie. Jej najbliższymi stali się chrześcijanie. Złożyła ślub dozgonnej czystości.


Jaka rasa psa będzie najlepsza dla alergików? - wokolnatury.pl\nUczulenie na sierść psów jest stosunkowo rzadko występującą alergią, potrafi jednak skutecznie pokrzyżować plany i marzenia o posiadaniu czworonoga. Zdarza się również, że osoby borykające się z alergią, które zdecydują się na adopcję psa – najzwyczajniej takiego psa oddadzą w ręce schroniska, lub co gorsza – porzucą. By uniknąć tak nieprzyjemnych sytuacji, jak i ogólnego dyskomfortu z powodu alergii – przedstawimy rasy psów, które cechują się mniejszym potencjale alergizującym. Warto jednak zaznaczyć, że nie istnieją rasy psów, które w żaden sposób nie wywołują uczuleń – różnią się jednak wytwarzanych alergenów.\nNa pierwszym miejscu ląduje niezwykle urodziwy, sympatyczny i popularny na całym świecie maltańczyk. Ta rasa psa cechuje się tym, że niemal w ogóle nie linieje – wymaga jednak dokładnej i regularnej pielęgnacji. Co równie ważne, pies ten nie posiada podszerstka.\nPopularne „yorki” okazują się być doskonałym wyborem dla wszystkich osób, które borykają się z alergią na sierść. Podobnie, jak w przypadku maltańczyka – również i yorki nie posiadają podszerstka i cechują się niskim stopniem linienia. Wymagają jednak dokładnej i regularnej pielęgnacji sierści, a także jej strzyżenia.\nWydawać się może, że pudel – z racji posiadania gęstej i rozrosłej sierści – nie będzie najlepszym wyborem dla alergików. Psy tej rasy nie gubią jednak swojej sierści, a przy tym – często ta konkretna rasa nie wywołuje żadnych reakcji alergicznych. Z racji swej urody, pudle są jednak dosyć wymagające pod względem pielęgnacji.


PROMO Zestaw dziesięciu grzybów w łubiance - Zabawki w Gandalf.com.pl\nPROMO Zestaw dziesięciu grzybów w łubiance\nPROMO Zestaw dziesięciu grzybów w łubiance - opis produktu:\nGrzyby wykonane są z drewna brzozowego, malowane farbami z atestami bezpiecznymi dla dzieci, nielakierowane. W komplecie znajduje się dziesięć grzybów w łubiance. Elementy mają około 3cm najmniejszy do około 9,5 cm największy. Łubianka 14 cm x 11 cm x 9 cm\nPROMO Zestaw dziesięciu grzybów w łubiance gry / zabawki\nPrzy zakupie 3 egz. Cena hurtowa: 52,06 zł\nPROMO Zestaw pięciu warzyw w łubiance\nZestaw 5 warzyw w koszyczku. Wykonane z przyjaznych środowisku materiałów. Wiek: 12 miesięcy+\nPROMO Zestaw pięciu owoców w łubiance\nZestaw pięciu owoców w koszyczku. Wykonane one są z przyjaznych środowisku materiałów. Wiek: 12 miesięcy+\nPROMO Zestaw trzech bagietek w koszu\nZestaw bagietek w koszyczku. Wyprodukowany z ekologicznych materiałów. Wiek: 2+\nPROMO Zestaw siedmiu warzyw w skrzynce\nWarzywa wykonane są z drewna brzozowego, malowane i lakierowane farbami z atestami bezpiecznymi dla dzieci. W komplecie znajduje się siedem warzyw: burak, cebula, marchewka, ogórek, papryka, pomidor, ziemniak. Elementy są wielkości około 5 cm najmniejszy do około 11,5 cm największy. Skrzynka jest...\nPROMO Zestaw siedmiu owoców w skrzynce\nOwoce wykonane są z drewna brzozowego, malowane i lakierowane farbami z atestami bezpiecznymi dla dzieci. W komplecie znajduje się siedem owoców: banan, cytryna, gruszka, jabłko, pomarańcza, śliwka, truskawka. Elementy są wielkości od około 4 cm najmniejszy do około 13 cm największy. Skrzynka jest...\nPROMO Naklejki ścienne zestaw Psi Patrol


Najciekawsze materiały do Killzone: Liberation | GRYOnline.pl\nNajciekawsze materiały do: Killzone: Liberation\nŚwiatowa premiera 31 października 2006. Na widok nazwy Killzone serce każdego posiadacza PS2 zaczyna bić mocniej. Nie bez powodu, bo powstała przed dwoma laty produkcja Guerilla Games w krótkim czasie zjednała sobie ogromną rzeszę fanów.\nOficjalna zapowiedź Killzone 3 już wkrótce? 2010.02.12\nKolejne odsłony Killzone w przygotowaniu? 2009.02.22\nDodatek do Killzone: Liberation debiutuje w sieci 2007.05.31\nDarmowy dodatek do Killzone: Liberation już za niespełna dwa tygodnie? 2007.05.09\nSCE rozpoczęło beta-testy trybu sieciowego przeznaczonego dla gry Killzone: Liberation 2007.01.30\nKillzone: Liberation Akcji\nPolecaneNews 15RecenzjaDyskusja 368Galeria 7Gry z seriiOceń gręKolekcja gier\nJedna z najlepszych gier na PSP.\nOgólnie gra wyglada świetnie i fajnie że jest po polsku ale ja nie lubię strzelanek a juz bardzo nie lubię powtarzać po 15 razy jednej sekwencji bo gość naparza we mnie bazuką i padam na dwa strzały... Juz w drugim rozdziale gry...Odbiłem sie na razie ale jak nie bede mial w co grać to wrócę się pomęczyć bo fabuła wydaje sie spoko.


14 czerwca 2015 Porady budowlane\nMówiąc o budownictwie mamy przed sobą wizję budowanych autostrad, dróg, budynków, fabryk itp. Jest to podstawowe, główne skojarzenie jakie mamy z pojęciem budownictwo. I zapominamy wtedy, albo najzwyczajniej w świecie tego nie wiemy, że istnieje jeszcze druga odmiana budownictwa. Bo oprócz lądowego, jest także budownictwo wodne. To mniej znana działalność, ale w każdym Państwie, przez obszar którego przepływa duża rzeka, zachodzi potrzeba dbania o te kanały transportu rzecznego. Mimo szeregu swoich zalet, transport wodny rzekami nie jest w kraju tak rozpowszechniony jak na zachodzie Europy, ale wynika to z długotrwałego zaniedbania edukacji dzieci w tym zakresie. Największy w kraju operator i właściciel pokaźnej floty barek do transportu rozmaitych towarów, z braku pracy poszukuje pracy za granicami, gdzie już obecnie pływa większość jego floty. Ale to się zmienia, chociaż wydaje się, że zbyt powoli. Dbanie o istniejącą infrastrukturę i rozbudowywane jej o kolejne elementy będzie zapewne korzystnie wpływać także na transport w kraju. A budowle takie, jak zbiorniki retencyjne, nierzadko sporych rozmiarów, tamy, kanały, śluzy, mosty, kładki itp. będą świadczyły o trosce nawet o ten mało popularny środek transportu dóbr wszelakich. I który z czasem, mimo wszystko, powinien nabierać coraz większego znaczenia.


Bielizna damska XXL - jak wybrać? - mamamigotka.pl\nPrzeświadczenie, że funkcjonalna, atrakcyjna i kusząca bielizna dostępna jest tylko dla pań szczupłych, to mit. Obecnie także panie noszące rozmiar XXL i większy, mają prawo oczekiwać od bieliźnianych produktów takich właśnie efektów. Jaka bielizna damska XXL jest dostępna i jak dopasować bieliznę do sylwetki, tak, by eksponowała tylko atuty, pięknie wyglądając i kusząc? Warto zastosować się do poniższych porad.\nBielizna damska XXL – czym kierować się przy wyborze?\nPodstawowym kryterium przy wyborze bielizny XXL, jest komfort. Bielizna powinna być jak druga skóra i nic po wyszukanym projekcie, jeżeli dany model bielizny będzie trudny do noszenia. Wybieramy projekt który chroni przed otarciami (np. z powodu odparzeń pod dużym biustem) i generalnie pełni wobec ciała funkcję ochronną. Bielizna damska XXL może także korygować sylwetkę. Jest to drugie z kryteriów, które warto wziąć pod uwagę. Większość producentów bielizny w większych rozmiarach łączy obie te funkcje, tworząc bieliznę która pełni zarazem funkcję ochronną i modelującą. Pamiętajmy, że ważny jest każdy element danego projektu, od fiszbin, po ramiączka czy przyszyte do majtek ozdobne kokardki i sznureczki. Żaden z elementów nie powinien umniejszać tej właśnie ochronno-korygującej funkcji konkretnego projektu. Odpowiednich produktów w przypadku bielizny damskiej XXL próżno jeszcze szukać w sieciówkach (chociaż te stają się coraz bardziej przychylne, co do asortymentu dla puszystych pań), poleca się więc znaleźć specjalistyczny sklep, gdzie znalezienie większego rozmiaru nie będzie problemem.\nBielizna damska XXL – w czym można wybierać?\nPuszyste panie z powodzeniem mogą szukać w sklepach z bielizną klasyki, czyli fig i biustonoszy. Jeżeli chodzi o estetykę danego projektu, warto kierować się tym, co dana pani lubi najbardziej. W przypadku kroju jednak, poleca się zastosować do kilku wskazówek. W kwestii majtek warto zdecydować się na figi kończące się pod linią pępka – wyszczuplające brzuch – oraz posiadające duże, wysokie wycięcia na nogi, co także działa wyszczuplająco. Polecana jest także wyszczuplająca bielizna z wysokim stanem, która najczęściej pojawia się w sklepach w kolorach cielistych, tak by nie rzucać się w oczy pod ubraniem. Wybierając stanik dla puszystych pań warto postawić na dobrej jakości materiały – jeżeli konkretny materiał będzie cechował się wytrzymałością panie z dużym biustem mogą z powodzeniem zdecydować się na stanik bez usztywnień. Szukamy także modeli o mocnych, solidnych ramiączkach (odciążają kręgosłup). Ciekawą propozycją dla puszystych pań, decydujących sięna bieliznę damską XXL, jest halka, która pozwala zatuszować fałdki na brzuchu, jednocześnie charakteryzując się dużym luzem i komfortem.\nJeśli puszyste panie podejdą do zakupów z rozmysłem, stosując się do powyższych wskazówek, mogą z powodzeniem znaleźć piękne, efektowne, a przede wszystkim wygodne modele bielizny na każdą okazję!\nOdzież plus size zakupy w internecie\nZalety zakupów odzieży w Internecie są doceniane przez miłośników wysokiej jakości produktów, dostępnych na wyciągniecie\nCo wybrać do szkoły – plecak czy torebka?\nKiedyś do szkoły chodziło się tylko i wyłącznie z tornistrem. Każdy uczeń miał swój własny\nSpódnica maxi – jak ją nosić?\nTrendy w modzie zmieniają się bardzo szybko. Jednak od wielu lat różne modne rzeczy powracają\nStylowe ubranie do pracy\nNa pewno powinniśmy zadbać o to, by zawsze pięknie wygląda. Bez względu na to, czy


Badania i rozwój w firmie ZF - ZF Friedrichshafen AG\nInnowacyjna droga do sukcesu\nBadania i rozwój to najlepsza inwestycja w przyszłość. Tylko w ten sposób powstają innowacje i wysoka wydajność techniczna maszyn z dużymi korzyściami dla użytkownika. Firma ZF to firma ukierunkowana na innowacje, która wykorzystując własne osiągnięcia w zakresie badań i rozwoju tworzy wyroby gotowe do produkcji, inwestując w ten sposób w konkretnie określoną przyszłość.\nSystematyczny rozwój technologii\nCiągły rozwój technologiczny jest niezwykle istotny dla koncernu ZF. Producenci oczekują innowacyjnych produktów, aby móc tworzyć pojazdy, które pozwolą im zyskać przewagę nad konkurencją.\nRozwiązania zapewniające lepsze dynamikę, komfort i bezpieczeństwo jazdy, a także redukcję liczby komponentów i układów, cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Dzięki rozległej wiedzy specjalistycznej i dokładnemu zrozumieniu sposobu funkcjonowania sił i zależności w całym pojeździe firmie ZF udaje się sprostać tym wyzwaniom badawczo-konstrukcyjnym.\nAby umożliwić realizację strategii produktu, firma ZF wprowadziła zintegrowany proces zarządzania, który zapewnia systematyczną analizę i ocenę rynku, potrzeb klientów, właściwości produktów, technologii i możliwości produkcji nowoczesnych rozwiązań.\nTysiące inżynierów i pracowników technicznych poświęcają swoje zdolności dla badań i rozwoju na całym świecie. Oddziały i inne jednostki biznesowe koncentrują się na badaniu rynku i produktów, aby móc opracować supernowoczesne rozwiązania, których potrzebują klienci.\nKorporacyjny Dział R&D (Badania i Rozwój) przeprowadza podstawowe badania i tworzy nowe koncepcje, które są wsparciem dla zespołów operacyjnych w jednostkach biznesowych.\nWięcej na temat technologii ZF\nPraca w firmie ZF to coś znacznie więcej. Celem firmy jest przyciągnięcie do niej najlepszych.


Do niedawna Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej oferował możliwość uzyskania stopnia doktora na Studiach Doktoranckich. Obecnie istnieje możliwość studiowania w naukach chemicznych w Szkole Doktorskiej oraz w Szkole Doktorskiej Wdrożeniowej.\nStudia są bezpłatne, zapewniają stypendium, są interdyscyplinarne i zapewniają kreatywne i interdyscyplinarne podejście do badań.\nRozstrzygnięcie konkursów w ramach projektu grantowego OPUS 19\nKomisja konkursowa dokonała wyboru kandydata na stanowisko Doktorant Stypendysta w ramach projektu grantowego, pt. Jednorazowe pieluchy dziecięce: monitorowanie wybranych związków toksycznych poprzez zastosowanie nowych metod analitycznych (nr UMO-2020/37/B/ST4/02886) finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki w ramach konkursu OPUS 19. Nazwisko wybranego kandydata zawarte jest w...\nKonkurs na stypendystę/doktoranta w projekcie NCN OPUS – ST (Katedra Technologii Leków i Biochemii)\nKatedra Technologii Leków i Biochemii Wydziału Chemicznego PG poszukuje osoby na stanowisko doktoranta/stypendysty w celu realizacji zadań badawczych w projekcie NCN OPUS - ST „Rozszczepialne koniugaty nanonośnik molekularny: antymetabolit o działaniu przeciwdrobnoustrojowym”, nr umowy UMO-2020/39/B/ST4/01509. Kwota stypendium naukowego wynosi 3000 PLN/miesiąc przez okres 18...


Piesze przejście graniczne w Dołhobyczowie jednak pozostaje otwarte. Do czerwca - Dziennik Wschodni\nPiesze przejście graniczne w Dołhobyczowie jednak pozostaje otwarte. Do czerwca\nPrzejście graniczne w Dołhobyczowie (Fot. archiwum)\nPilotażowy ruch pieszy na przejściu granicznym Dołhobyczów – Uhrynów zostanie przedłużony do 30 czerwca. Przekraczanie granicy pieszo, bądź rowerem cieszy się sporym zainteresowaniem wśród podróżnych.\nWyrzucili 40 ton kanapek, wędlin i konserw. Bo nie można wwozić\nSpirytus do ścieków, papierosy na przemiał\nPrzejście w całości zlokalizowane jest po polskiej stronie i kontroli granicznych dokonują w tym miejscu zarówno polskie jak i ukraińskie służby graniczne.\nJeszcze w zeszłym tygodniu wydawało się, że trwający tu program pilotażowy zakończy się 31 grudnia 2016. Tak zapowiadały służby prasowe wojewody i komendanta NOSG. Tymczasem będzie trwał dłużej. Do końca czerwca.\n– Kontynuowanie w Dołhobyczowie pilotażowego programu odpraw granicznych w ruchu pieszym okazało się możliwe dzięki kolejnemu porozumieniu Komendanta Głównego SG z Szefem Służby Granicznej Ukrainy, zawartym na podstawie Umowy między rządami RP i Ukrainy w sprawie przejść granicznych – tłumaczy ppor. Sienicki, rzecznik komendanta NOSG.\n– Odprawa pieszych od 1 lipca 2015 r. odbywa się w terminalu odpraw autokarów. Obiekt ten nie jest przystosowany do prowadzenia odprawy tej kategorii ruchu. Ruch pieszy odbywa się częściowo po pasie przeznaczonym pierwotnie do odpraw autobusów na kierunku wyjazdowym z Polski, a także po specjalnie wydzielonych do tego celu ogrodzonych chodnikach – dodaje rzecznik.\nW ocenie strażników takie rozwiązanie dezorganizuje ruch graniczny, nie gwarantuje bezpieczeństwa podróżnym, wyklucza optymalne wykorzystywanie jednego z dwóch pasów dla autobusów oraz wydłuża czas odprawy pasażerów.\nZ drugiej strony możliwość przekroczenia granicy pieszo, bądź rowerem od początku cieszy się sporym zainteresowaniem wśród podróżnych.\nZdaniem Straży Granicznej prowadzenie w Dołhobyczowie odpraw pieszych wymaga odpowiedniej infrastruktury. Należałoby wybudować tam oddzielny obiekt do odpraw rowerzystów i piechurów oraz od podstaw zorganizować dla nich odpowiednio zabezpieczoną i monitorowaną komunikację. Stanowisko Komendanta Głównego SG w tej sprawie podzielił wojewoda lubelski.\n– Mając na uwadze oczekiwania mieszkańców regionu, znaczenie pieszego przejścia dla rozwoju terenów przygranicznych wojewoda skierował już wniosek do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji dotyczący opracowania programu funkcjonalno-użytkowego dla ciągu pieszego w obrębie dołhobyczowskiego przejścia – mówi Małgorzata Tatara z biura prasowego wojewody. – Zadanie zostanie zgłoszone do finansowania z rezerwy celowej budżetu państwa na 2017 w ramach systemu planowania i monitorowania inwestycji w przejściach granicznych.\nGość / 2 stycznia 2017 r. o 22:24\nkto zapłaci za to ja w czerwcu zamkną to inwestycję za kilkadziesiąt milionów złotych czy wojewoda baran odda to ze swoich pieniędzy które wyjeb...ł w błoto?\nGość / 2 stycznia 2017 r. o 21:27\nPodróżni dezorganizują prace na granicy.Najlepiej wyeliminować na granicy jakikolwiek ruch pojazdów i podróżnych. Będzie porządek i nikt nie będzie dezorganizować pracy funkcjonariuszom.Będzie jak w Korei Północnej. Granica jest, przekraczanie jej zabronione.


Herbata Pu Erh | Sklep Czajownia\n» PUER HERBATA DOJRZEWAJĄCA\nPRZEKĄSKI DO HERBATY(2)\nKOLOR / RODZAJ HERBATY(114)\nKRAJ POCHODZENIA HERBATY(128)\nAKCESORIA I CERAMIKA(18)\nPUER HERBATA DOJRZEWAJĄCA (0)\nPutuo Shian Fo Cha - Herbata Buddy z wyspy Putuo 2019\nWARSZTATY HERBACIANE 30.08.2020\nWARSZTATY HERBACIANE 23.08.2020\nWARSZTATY HERBACIANE 16.08.2020\nWARSZTATY HERBACIANE 9.08.2020\nLong Jing Cha Tiger Spring - Tygrysie źródło 2020 BIO\nYa Bao - Pączek, który jest skarbem 2020\nDian Lu Cha - Zielony Yunnan 2020\nDian Lu Wenshan Mao Feng 2020\nNokcha DARACK BIO 2020\nLuan Gua Pian - Nasiona arbuza z Luan 2020\nHerbata Pu-Erh / herbata ciemna - krótkie wprowadzenie\nPo chińsku: HEI CHA (zh. ciemna), po japońsku: KOKU CHA, w językach zachodnich: PU-ERH lub HERBATA CZERWONA\nHerbaty późno fermentowane. Stopień fermentacji: 100%.\nCiemna herbata Pu-Erh należy do odmian w pełni fermentowanych, stąd jej charakterystyczny, ziemisto-korzenny czy nawet piwniczny smak i zapach.\nHerbaty ciemne kształtuje się do różnych form, a następnie przechowuje w specjalnych pomieszczeniach. Herbata ciemna im starsza tym ma głębszy aromat i większą wartość.\nPuery dzieli się na dwie kategorie - shu (shou) i sheng. Shu to herbaty wytwarzane z liści poddanych wstępnej obróbce tlenowej. Sheng wytwarza się (prasuje i pozostawia w odpowienidch warukach aby dojrzały) z surowych liści. Prasowane w różne kształty liście herbaty korzystnie jest poddawać starzeniu - przechowywaniu np. w ceramicznych pojemnikach z dostępem powietrza przez kilka, kilkanaście, czy nawet kilkadziesiąt lat. Wraz z biegiem czasu następują procesy, które zmieniają wygląd liści oraz smak i aromat naparu. Im strasza herbata tego typu, tym jej wartości wzrasta.\nW Chinach, skąd pochodzą puery nazywa się hei-cha (co znaczy herbata ciemna lub czarna). W Europie znane są jako herbaty czerwone, nazwane tak ze względu na kolor naparu. Aby czerpać jak najwięcej z cennych właściwości, herbaty puer należy parzyć ze starannością, w miękkiej wodzie, od 3 do 7 minut. Przed zalaniem wodą i wrzuceniem liści wygrzać naczynie wrzątkiem. Susz można zalewać wodą tuż po zagotowaniu, a odmiany prasowane nadają się do wielokrotnego zaparzania. Można także stosować metodę KONGFU-CHA, czyli krótkie parzenia wrzątkiem dużej ilości liści.\nHerbata Pu-Erh pobudza wytwarzanie soków trawiennych i reguluje pracę jelit wspomagając metabolizm. Działa kojąco na cały układ pokarmowy. Wspomaga przemianę materii w organizmie, dlatego sprzyja utrzymaniu dobrej kondycji. Zawiera wiele związków mineralnych oraz fluoru.


Pod wieczór weszliśmy do Czarnogóry. Plecaki ciążyły coraz bardziej. Na podwózkę nie było widoków. Rozbijanie namiotu koło straży granicznej wydawało się nam zbyt szalone. Ale jednak oczy upatrzyły sobie miejsce noclegowe, serce zapragnęło. Koło tutejszej budki poważny mundurowy wciągał ze smakiem hot doga. Zapytaliśmy…Nie! Idźcie do następnej miejscowości. Tam jest kemping. Poszedł tylko Rafał, ale po suchą wędlinę do zupy z ogniska. Gdybyśmy się nie zapytali i nie odmówiono nam, nie znaleźlibyśmy innej, wręcz rajskiej miejscówki. Zadrzewiony zaułek ze strumyczkiem, snującymi żółwiami i pitną wodą w pobliżu (stacją benzynową). Rafał idąc ze sklepu zobaczył gęsty słup dymu w miejscu, gdzie się rozbiliśmy.– Miała rozpalić maluśkie ognisko. Facepalm! Co ona zrobiła?!\nW tym samym czasie też panikowałam, myśląc że pali się las . Tak naprawdę to tylko jakiś gospodarz mieszkający vis-à-vis ze stacją benzynową postanowił rozpalić wysokie na trzy metry ognisko. To nie koniec dziwaczności. Spotkaliśmy pasącą się po krętej drodze krowę. Uciekła komuś? Ależ skąd! Przecież to takie normalne, że krowa może sobie łazić po krajowej drodze, gdzie pędzą samochody.\nNastępnego dnia w niedzielę złamaliśmy zasady. Autobus naszym wybawicielem. Dotarliśmy do miasteczka o ładnej nazwie Kamenari. Tubylcy powiedzieli nam, że ani w antycznym Risan, ani w Perast nie ma katolickiego kościoła. W końcu znajdowaliśmy się na prawosławno-islamskiej ziemi. Zrezygnowaliśmy więc z trasy wokoło Zatoki Ust (Boki kotorskiej). Obraliśmy Kotor – największe miasto jako cel. Z Kamenari kursowały trzy promy o nazwach: Risan, Perast i Igalo. (Darmowe dla pieszych, samochód 4 €.) Wsiedliśmy do Perast, który wydawał nam się najkorzystniejszy i po chwili wysiedliśmy w… Lepetane. Co?! Zmyliły nas ich nazwy. Promy kursują tylko między Kamenari i Lepetane. Tym samym zostało nam tylko 15 kilometrów do Kotoru. Mimo wszystko, nie wierzyłam, że dotrzemy na czas na Mszę Świętą. Jednak udało się odnaleźć kościół1, a w dodatku zdążyliśmy jeszcze przed nią sporo zwiedzić.\nTymczasem zaczęło się nam jeszcze bardziej szczęścić. Stop z nietuzinkowym muzykiem, który grał w knajpach niepoprawne politycznie piosenki. Następna okazja nie wymagała nawet kciuka. Samochód sam się zatrzymał, a kierowca gorąco nas przywoływał. Czarnogórzec Bartłomiej, zrobił tak na prośbę polskich autostopowiczów, którzy powiedzieli: To muszą być Polacy. Kto inny łapałby tu stopa? Po chwili rozentuzjazmowany kierowca zaoferował się, że oprowadzi nas po mieście. I tak dzięki parze z Gdańska, która również podróżowała po Bałkanach dotarliśmy do Kotoru.\nKościół św. Klary/ Crkva Svete Klare, Msze Święte codziennie o godzinie 19. Znajduje się koło hotelu Marija. Można łatwo dotrzeć idąc 50m w lewo od kościoła św. Mikołaja/ Crkva Svetego Nikole ↩


10 Zalewaj Sellerów wśród akcesoriów gwoli kotków! Wypatrujesz atrakcyjnych oraz rzeczowych urządzeń gwoli kotka? Wywodzimy znajome Top Sellery! Bodaj wszelki posiadacz kotów pogodzi się co do teraźniejszego, iż wolny kukiełki do chrupania nie przypisuje gry! Jak wszechstronnie wiadomo, chrupanie istnieje gwoli.\nOdkup przyzwoicie u ściska hot doga\nOdkup przyzwoicie u ściska hot doga. Niefortunnie, stanowię wegetarianką... Owa! Dowolny owszem odpisuje! powalił ze ansą zaś naciskał metalowymi szczypcami o kres naczynia, aż zabrzęczało hałaśliwie. I ty, podwładnym, wyrastaj na oziębieniu całkowity dzień... Jego czarnoskóra rękę zwinęła się w garść. Marta ciążyła się uprzedzić natomiast.\nDopuszczalnej na sympozjum z poprzednio niewidzianą\nDopuszczalnej na sympozjum z poprzednio niewidzianą, upragnioną rolą. W samolotach głównie zjadała moment na składanie protokołów także rewii. Wszakże jednakże dziś leciała na wakacje nie stanowiło przemowy o należnej książce. Nadzwyczajny okres. Aczkolwiek przyjacielski. Po cios skory z pierwotna oddała cały dziewięciogodzinny lot przez Atlantyk na znajdowanie spóźnionych filmików a na wypoczynek. Normalnie kochałam moment, kiedy podchorąży.


[Nowy Layout OCPL] Propozycje zmian i inne pomysły - Strona 55 - Opencaching Polska - Forum\nPost autor: Lza » niedziela 27 listopada 2016, 13:33\nPost autor: parlando » niedziela 04 grudnia 2016, 18:31\nSzkoda. Właściciel skrzynek ma bardzo małe pole manewru jeśli chodzi o zbiorowe zarządzanie skrzynkami.\nW każdym razie zauważyłem właśnie taki błąd (chyba):\nMam ustawione powiadomienia RSS o nowych logach w moich skrzynkach i gdyby nie to, to nie wiedziałbym, że zalogowano dziś jedną z moich skrzynek. Było kilka znalezień moich skrzynek, ale z jakiegoś powodu jednego loga nie widzę na liście Najnowszych wpisów do logów w Mojej okolicy. Co ciekawe na ogólnej liście Ostatnie logi ten wpis widać.\nhttp://opencaching.pl/viewlogs.php?logid=2358804 - chodzi o ten log i skrzynkę. Teraz sobie też przypomniałem, że nie widziałem logu COG z informacją o aktywowaniu skrzynki (była zarchiwizowana do niedawna), ale to zignorowałem wtedy, bo myślałem, że może coś się pozmieniało ostatnio.\nEdycja: chyba już wiem, co się stało. Musiałem kiedyś przypadkowo kliknąć ignorowanie tego kesza (kiedyś się dało). Teraz na stronie skrzynki nie widać przycisków do ingorowania i obserwowania własnych keszy (co nie znaczy, że się dalej tego nie da zrobić;)).\nPost autor: parlando » niedziela 19 lutego 2017, 19:53\nCzy jest możliwość dodania w "Moje skrzynki" opcji bezpośredniego dostępu do edycji opisu?\npobrane (1).jpg (5.43 KiB) Przejrzano 1432 razy\nPrzy okazji, ikonka skrzynki wędruje trochę niżej na nowszych przeglądarkach, a na starej operze jest OK.\nPost autor: deg » niedziela 19 lutego 2017, 20:15\nparlando pisze: Czy jest możliwość dodania w "Moje skrzynki" opcji bezpośredniego dostępu do edycji opisu?\nRaczej nie. Wynika to z tego, że opisów może być wiele, w różnych językach. Zobacz na przykład tutaj - http://opencaching.pl/viewcache.php?cacheid=54269 - jedna skrzynka, 7 wersji językowych. A operacja taka oszczędzałaby zaledwie jedno kliknięcie...\nPost autor: parlando » niedziela 19 lutego 2017, 20:26\nA nie mogło by to być dla natywnego języka danego nodu (czy jak to się pisze:))? W końcu kiedy dodaję pierwszy opis, to nie wybieram języka, tylko jest domyślnie polski.\nPo zapisie opisu i tak wraca do edycji skrzynki, gdzie jest dostęp do pozostałych opisów.\nPost autor: deg » niedziela 19 lutego 2017, 21:47\nTylko... po co tyle kombinacji? Dla oszczędności jednego kliknięcia sprawdzać na jakim nodzie pracujemy, w jakim języku, sprawdzić czy jest opis w tym języku (bo nie jest to oczywiste) itp? Mówimy o jednym kliknięciu oszczędności i wprowadzeniu zamieszania.\nPost autor: parlando » niedziela 19 lutego 2017, 22:07\nJak ktoś ma mało skrzynek, to może to nie problem. Ja dzisiaj edytowałem opis w ponad 60 więc to już trochę trwało. Niestety zarządzanie skrzynkami jest bardzo toporne i ograniczone porównując choćby opcje takie jak rozbudowana wyszukiwarka keszy, czy pobieranie gpx-ów.\ndeg pisze: Tylko... po co tyle kombinacji?\nZgłaszając pomysł nie wiem, czy to dużo kombinacji, czy nie:( Faktycznie nie wziąłem pod uwagę możliwości występowania dodatkowych języków.\nSama "potrzeba" jest powiązana z poprzednim pomysłem, czyli posting.php?mode=reply&f=9&t=4802#pr135660\nSzkoda, przydało by się to bardzo.\nPost autor: parlando » środa 01 marca 2017, 00:20\nCzy RT może poprawić widoczność znalezionych skrzynek na mapie V3 z warstwą OSM (w sumie OSMapy i UMP też to dotyczy)? Teraz za bardzo zlewa się z lasami. Może jakiś ciemny kontur, albo cień? Kiedy jest 8 poziom powiększenia, to widać skrzynki w miarę OK, natomiast do 14 "giną" (zależy kiedy ikonka przeskoczy na większą).\nPrzy okazji - dlaczego nie zostaliśmy uprzedzeni o resecie liczby wyświetleń skrzynek?\nPost autor: kojoty » środa 01 marca 2017, 12:25\nparlando pisze: Czy RT może poprawić widoczność znalezionych skrzynek na mapie V3 z warstwą OSM (w sumie OSMapy i UMP też to dotyczy)? Teraz za bardzo zlewa się z lasami. Może jakiś ciemny kontur, albo cień? Kiedy jest 8 poziom powiększenia, to widać skrzynki w miarę OK, natomiast do 14 "giną" (zależy kiedy ikonka przeskoczy na większą).\nW sumie może warto by przyjrzeć się sprawie - zakładamy issue: https://github.com/opencaching/opencach ... issues/891\nparlando pisze: Przy okazji - dlaczego nie zostaliśmy uprzedzeni o resecie liczby wyświetleń skrzynek?\nZmiana nie wydawała się na tyle istotna, żeby zawracać wszystkim głowę, ponieważ:\nmówimy o tym liczniku\ncache_visits.png (21.68 KiB) Przejrzano 1352 razy\nOd jakiegoś czasu licznik wizyt na stronie kesza się "zepsuł" - zliczane było każde wyświetlenie strony opisu kesza - jeśli ktoś kliknął "odśwież w przeglądarce generował +1 do odwiedzin - takie dane nic nie wnosiły, bo każdy mógł sobie tam wygenerować dowolnie wysoką liczbę.\nW ramach COG/RT ustaliliśmy kiedyś, że trzeba to poprawić i wyświetlać jedynie jakieś w miarę "unikalne" odsłony, które będą faktycznie jakoś oddawały zainteresowanie danym keszem.\nW związku z tym od dziś statystyki są liczone na nowo (jeśli komuś bardzo żal poprzedniej liczny, to mogę podać bo stare dane nadal siedzę w bazie).\nNowy algorytm zlicza wyłącznie "unikalne" wizyty - uznajemy, że użytkownik wchodząc na stronę kesza po raz pierwszy generuje unikalną wizytę, a kolejną "zaliczy" powracając na tę stronę po co najmniej tygodniu. Dla niezalogowanych "unikalność" jest oparta o adres IP.\nMam nadzieję, że to dostatecznie wyjaśnia sprawę.\nPost autor: parlando » środa 01 marca 2017, 14:21\nkojoty pisze: Zmiana nie wydawała się na tyle istotna\nEhh... Może to nieistotne - nie wiem, nie znam się, ale o błahszych sprawach RT nie raz informowała. Gdybym wiedział, to zrobiłbym printscreena, czy coś... Nawet z poprzednim licznikiem dane te dawały ogólną informację o danej skrzynce (zwłaszcza w porównaniu np. do innych własnych). No trudno.\nkojoty pisze: powracając na tę stronę po co najmniej tygodniu\nSzczerze, to ja już wolałem stary licznik... Tydzień to zdecydowanie za dużo, jeśli faktycznie licznik ma pokazywać w miarę obiektywnie zainteresowanie keszem. Np. pojawia się nowa skrzynka - wyświetlenia generowane są przez użytkowników, którzy obserwują okolicę, oraz tych, którzy wejdą z głównej. Przez tydzień, kiedy jest największe zainteresowanie keszem - np. ludzie sprawdzają, czy padł FTF, czytają logi itd., może planują dojazd itd. - takie wizyty nie zostaną zliczone. Trudno tu więc napisać, że "nowe" jest OK.\nUzasadnienia jakoś mnie nie przekonuje, tym bardziej, że sam określiłeś zmianę jako mało istotną...\nJuż sobie wyobrażam z jakim oporem RT bym się spotkał, gdybym sam zgłosił zapotrzebowanie na takie coś:)\nPost autor: deg » środa 01 marca 2017, 14:46\nMyślę, że to jest bardzo fajna zmiana. Jako założyciel - wolę wiedzieć ILE OSÓB odwiedziło stronę kesza, a nie ile razy została wyświetlona. W starych statystykach jeśli jeden użytkownik wcisnął 10x refresh (bo mu się strona do końca nie ładowała) tak samo nabijał licznik, jak 10 unikatowych użytkowników. Liczniki wyświetleń już wiele lat temu odeszły w przeszłość jako dane nieistotna statystycznie.\nWarto zauważyć, że w profesjonalnych rozwiązaniach (choćby tylko Google Analytics) analizy niemal zawsze robi się w odniesieniu do użytkowników, a nie odsłon. Licznik mieliśmy prehistoryczny i tyle .\nPamiętacie czasy, kiedy każda strona miała licznik odsłon? Taki z cyferkami . Na szczęście już te czasy minęły!\nPS: Moim zdaniem zmiana jest istotna. I super, że Kojoty ją ogarnęły. A brak informacji wynikał z szlifowania nie tylko tej zmiany. Widzieliście jakie fajne przyciski teraz mamy przy oglądaniu kesza? Wreszcie przyjemne i leciutkie.\nPost autor: parlando » środa 01 marca 2017, 15:01\ndeg pisze: Widzieliście jakie fajne przyciski teraz mamy przy oglądaniu kesza?\nCo do licznika, to może faktycznie ciężko znaleźć złoty środek, ale tydzień... TYDZIEŃ!?:) Ja tam nie wiem, czy ktokolwiek gdziekolwiek zastosował coś podobnego. Jeszcze dzień bym zrozumiał. Chociaż i tak dalej tracimy totalnie informację o zainteresowaniu daną skrzynką przez pojedynczego keszera.\nInna sprawa, że niektórzy raz ściągną gpx-a i skrzynkę będą odwiedzać offline.\nPost autor: kojoty » środa 01 marca 2017, 15:46\nparlando pisze: Co do licznika, to może faktycznie ciężko znaleźć złoty środek, ale tydzień... TYDZIEŃ!?:).\nJak każde rozwiązanie, można tu dyskutować, ale idea jest taka, że tydzień to na tyle długo, że jeśli ktoś wrócił na stronę kesza po tygodniu to pewnie pojawiło się coś nowego, co go tam przyciągnęło - to rozkłada właśnie ten "rush" jaki miewają kesze na starcie, gdzie kilku zainteresowanych użytkowników generuje spory - choc pozorny - ruch. Dzięki temu wiemy, że skoro mamy licznik =5 to było 5 osób, które z jakiegoś powodu trafiły na tego kesza. Przez pierwszy tydzień wiesz, że było to dokładnie 5 osób (no z marginesem na wejścia "niezalogowanych").\nGdyby to były dane "dobowe" co by to zmieniło?\nTe dane są i tak dość umowne, bo na tą chwilę nie zliczają dostępów przez OKAPI (a więc jeśli ktoś sobie przez np. cgeo coś podpatrzy) i przez stronę mobilną.\nPost autor: parlando » środa 01 marca 2017, 16:23\nkojoty pisze: Gdyby to były dane "dobowe" co by to zmieniło?\nPewnie niewiele, jak wspominałem. Według mnie byłoby OK, gdyby zostały wyeliminowane tylko zliczanie po odświeżeniu.\nNie widzę zalet obecnego rozwiązania. Co mi po informacji, że zliczy wejście raz na tydzień, choć w rzeczywistości tych wizyt będzie więcej?\nNiestety, ale tę zmianę widzę jako regres:(\nkojoty pisze: idea jest taka, że tydzień to na tyle długo, że jeśli ktoś wrócił na stronę kesza po tygodniu to pewnie pojawiło się coś nowego, co go tam przyciągnęło\n- pojawia się nowa skrzynka, wchodzę na stronę\n- pojawiają się logi, wchodzę na stronę, albo czytam z "dymka"\n- pojawiają się co najmniej 3 logi, wchodzę sprawdzić, czy widać już ocenę.\nTo może się dziać jednego dnia, a może i czasami dłużej niż tydzień.\nDla mnie niestety ten licznik przestał pokazywać faktyczne zainteresowanie keszem, a liczba unikalnych wejść niestety o niczym nie informuje.\nPost autor: krystiant » środa 01 marca 2017, 23:17\nparlando pisze: Tymczasem praktyka:\nDyskusyjną kwestią jest definicja "zainteresowania keszem", bo kiedy jest większe zainteresowanie\n- jak jedna osoba wejdzie na stronę 100 razy, czy jak 50 osób odwiedzi raz? A może jak 20 osób wejdzie 3 razy i 5 po 5 odwiedzin


Okiem Jadwigi − Klaudia Majorowa najlepsza trenerka Europy 2018 r.\nTen wpis opublikowano dnia wtorek, 30 kwietnia 2019 o godz. 10:30, autor: Jadwiga. Kategoria: badminton, Bez kategorii, Historia, Informacje, Opowiadania, Wspomnienia. Tagi: Kamila Augustyn, Klaudia Majorowa najlepszym trenerem Europy 2018, Klaudia Majorowa trener Rosji w badmintonie, Krzysztof Englander, michał łogosz, Nadia Zięba, Niznyj Nowgorod, Norylsk, Olga Iwanowna Majorow, Piotr Kuba Nowotny, PiotrŻołądek, Przemysłw Wacha, Trener Ramilcowa, Walentina Ramilcowa trenerka badmintona Niżnyj Nowgorod, Zespół Szkół nr 2 Słupsk ul. Zaborowska, Zygmunt Kołodziej. Możesz śledzić komentarze tego wpisu przy pomocy kanału RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.\nkomentarze 2 do wpisu “Klaudia Majorowa najlepsza trenerka Europy 2018 r.”\n6 maja 2019 - 18:45\nWstrząsające losy tych zesłańców. Dziś człowiek nie może uwierzyć, że w ogóle można było w takich warunkach przeżyć tydzień, nie mówiąc o miesiącu, czy latach. A jednak przeżywali… Tylko że to było twardsze pokolenie. Nie wiem, kto dziś dałby radę… Pięknie piszesz :))\n7 maja 2019 - 17:36\nDziękuję za dobre słowo. Nie mogłam uwierzyć opowieściom Klaudii, wiesz w Internecie jest wiele zdjęć Norylska, wejdź i zobacz, wtedy zrozumiesz o czym ja napisałam, kim była i kim jest Klaudia!


#CiekawiNauki - Przemysł morski - technologie przyszłości\nPolitechnika Otwarta i Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku zapraszają na trzecie spotkanie z cyklu #CiekawiNauki. O nowatorskich technologiach w branży okrętowej - od czasów II wojny światowej do współczesności - a także o rozwiązaniach przyszłości opowiedzą eksperci.\nArtur Wysocki: W pogoni za zorzą, okrążenie Islandii rowerem\nniedziela, godz. 13:45 - 14:30\nInacio Golebski (DNV GL) zademonstruje nowoczesne rozwiązania marki DNV GL dla przemysłu morskiego: zobaczymy na żywo drona do inspekcji statków - rozwiązanie, które Polacy zastosowali jako pierwsi na świecie. Poznamy też działanie i zastosowanie symulatora do przeglądu okrętów. Prelegent opowie również w jaki sposób biura projektowe branży okrętowej wpływają na rynek pracy w Trójmieście.\nUWAGA: wejście na spotkanie tylko za okazaniem bezpłatnych biletów otrzymanych w wyniku dokonania rezerwacji lub zaproszeń. Bilet można wydrukować lub okazać na ekranie urządzenia mobilnego.\nO najnowszych trendach w edukacji podczas BeZee (24 opinie)\nDr Michał Jaśkiewicz: kryzys klimatyczny to nasza wspólna sprawa (281 opinii)\nJak współcześnie uczyć dzieci patriotyzmu? (115 opinii)\nMatematyka! Matura 2020! Egzamin ósmoklasisty!...\nwszystkie ogłoszenia (208) »\n1. O najnowszych trendach w edukacji na BeZee (24 opinie)\n4. Skrótem z Zakoniczyna na Jasień (167 opinii)\n5. Waldemar Moska ponownie rektorem AWFiS (28 opinii)\n5. Jak współcześnie uczyć dzieci patriotyzmu? (115 opinii)\n4. Jak współcześnie uczyć dzieci patriotyzmu? (115 opinii)\n5. Skrótem z Zakoniczyna na Jasień (167 opinii)\n1. Elewacja Uniwersytetu Morskiego jak nowa (92 opinie)\n3. O najnowszych trendach w edukacji na BeZee (24 opinie)


Poznaj Polskę: Mazury w 3 dni z państwem Torres - Magazyn Travelist\nPodobno Mazury albo się kocha – albo dopiero się pokocha. Za wspaniałą naturę, fascynującą historię, ukryte skarby i niepowtarzalną atmosferę. A przede wszystkim za ponad 2500 jezior, które łącznie zajmują blisko 30% powierzchni regionu. Czy można poczuć lokalny klimat i poznać największe atrakcje Mazur w jeden weekend? Sprawdziliśmy to, odwiedzając je wspólnie z Pauliną i Tomkiem Torresami. Oto nasz weekendowy przewodnik po zachwycającej Krainie Wielkich Jezior\nWyspy Galapagos, Malediwy, Wielki Kanion Kolorado – wszystkie zostały w tyle, gdy w 2011 r. Mazury znalazły się w finałowej czternastce światowego plebiscytu na 7 Nowych Cudów Natury (jako jedyny reprezentant Europy). I choć ostatecznie zabrakło ich na liście zwycięzców, hasło „Mazury – Cud Natury” promuje region po dziś dzień. Jak najbardziej zasłużenie. Bo nawet bez globalnych sukcesów na koncie Mazury potrafią oczarować każdego, kto tam zawita – bez względu na to, czy preferuje spędzanie czasu pod żaglami, w kajaku, na deptaku, na plaży, na rowerze, na grzybach czy na odkrywaniu historycznych ciekawostek. Nas również zachwyciły. Razem z państwem Torres spędziliśmy tam 3 pełne wrażeń lipcowe dni. Naszą bazą było Giżycko, ale udało nam się zobaczyć dużo więcej. Wypłynęliśmy na szerokie wody mazurskich jezior, przespacerowaliśmy się najsłynniejszymi promenadami, podziwialiśmy panoramy z najlepszych punktów widokowych, zajrzeliśmy do ukrytych w lesie bunkrów i śluz, odwiedziliśmy historyczne budowle – i podpowiadamy, jak zaplanować idealny weekend na Mazurach.\nPobierz przewodnik po Mazurach w formacie pdf >>\nMazury: hotel na weekend\nJeśli planujemy spędzić na Mazurach tylko parę dni, warto wybrać hotel zlokalizowany w jednym z głównych ośrodków turystycznych w regionie – jak Mikołajki, Mrągowo czy Giżycko. Dzięki temu będzie co robić w bezpośrednim sąsiedztwie, a zarazem będziemy dysponować dogodną bazą wypadową do poznawania nieco dalszej okolicy. Bo Mazury najlepiej zwiedza się w ruchu, w poszukiwaniu kolejnych atrakcji i jeszcze bardziej atrakcyjnych kadrów. My podczas naszej podróży zdecydowaliśmy się na Giżycko i Hotel St. Bruno****.\nTo miejsce naprawdę wyjątkowe, i to w skali całego kraju. Nie tylko dlatego, że mieści się w samym sercu miasta, nad urokliwym Kanałem Łuczańskim i tuż obok jednej z największych atrakcji Giżycka – zabytkowego mostu obrotowego. To również imponujący przykład na to, jak w ciekawy i oryginalny sposób połączyć historię z nowoczesnością. Jedną z części hotelu jest bowiem… dawny zamek krzyżacki, a zachowane elementy średniowiecznej warowni wciąż stanowią ważny element butikowego wystroju. Na osobną uwagę zasługuje pięknie urządzona restauracja La Bibliotheque. Wysoka na 9 m sala z antresolą i kręconymi schodami, oszklony ogród zimowy, wielobarwne dekoracje, wygodne fotele – wszystko to dodałoby smaku nawet najbardziej przeciętnym potrawom. Ponadto goście mają do dyspozycji stylową strefę wellness z basenem i saunami, gabinety SPA, kręgielnię oraz Night Club, na najmłodszych czeka zaś zamkowa bawialnia.\nZobacz inne hotele na Mazurach\nWyjątkowy, zachwycający nowoczesnym designem hotel 5* z basenem, SPA i atrakcjami dla całej rodziny położony na wyspie na Jeziorze Mikołajskim\nRodzinny kompleks z prywatną plażą, flotą statków wycieczkowych, basenem i mnóstwem atrakcji dla dzieci nad jeziorem Tałty, 5 km od centrum Mikołajek\nStylowy hotel z plażą, basenem i atrakcjami wellness wśród gęstych lasów pomiędzy Olsztynem i Ostródą, bezpośrednio nad brzegiem jeziora Isąg\nPoznaj Mazury: DZIEŃ 1 – Giżycko\nPołożone na głównym szlaku mazurskim miasto od lat rywalizuje z Mikołajkami o miano nieoficjalnej stolicy Krainy Wielkich Jezior. W sezonie roi się tu zarówno od żeglarzy, jak i spragnionych relaksu „szczurów lądowych”. Bo choć żeglarski klimat czuć niemal na każdym kroku, Giżycko ma do zaoferowania dużo więcej niż wodne atrakcje. Przyjeżdżamy do hotelu, zostawiamy bagaże i ruszamy na spacer po mieście. Od razu po wyjściu trafiamy na…\nKanał Łuczański i Most Obrotowy\nŁączący jeziora Niegocin i Kisajno 2-kilometrowy kanał, którego historia sięga drugiej połowy XVIII w., to jedna z najważniejszych dróg wodnych na Mazurach – a prowadząca wzdłuż brzegu promenada będzie fantastycznym miejscem na popołudniową lub wieczorną przechadzkę. Największą atrakcją kanału jest jednak sąsiadujący bezpośrednio z Hotelem St. Bruno**** zabytkowy most, który co jakiś czas otwiera się, by przepuścić czekające w kolejce jachty, łodzie i statki wycieczkowe. Nie byłoby w tym pewnie nic niezwykłego, gdyby nie fakt, że wzniesiona pod koniec XIX w. konstrukcja nie podnosi się, ale obraca – a całość napędzana jest wyłącznie siłą ludzkich mięśni. I tak pomyślana, by ważące 100 ton przęsło mógł obrócić jeden człowiek.\nTo jedyny taki most w Europie – i spektakl, którego nie można przegapić, będąc w Giżycku. Codziennie o konkretnych godzinach (poza sezonem 8 razy dziennie, w czasie wakacji częściej) pracownik obsługi instaluje specjalną korbę, która wprawia w ruch mechanizm obrotowy. Co prawda na przełomie lat 60. i 70. zamontowano tu napęd elektryczny, jednak próby unowocześnienia zabytkowej maszynerii – w dodatku wbrew woli mieszkańców – spełzły na niczym. I od połowy lat 90. jedno z najbardziej niezwykłych miejsc pracy w Polsce (któż nie chciałby zostać obracaczem mostu?) znów jest obsadzone.\nOd Mostu Obrotowego tylko 10-minutowy spacer dzieli nas od największego (dosłownie i w przenośni) giżyckiego zabytku, czyli potężnej pruskiej fortecy z pierwszej połowy XIX w., wzniesionej w celu ochrony przesmyku między jeziorami Kisajno i Niegocin. Dziś to jeden z najlepiej zachowanych zespołów dawnych fortyfikacji na ziemiach polskich. Zbudowana na planie gwiazdy twierdza zajmuje powierzchnię niemal 1 km2, a do jej budowy wykorzystano ponad 15 mln cegieł. W latach świetności mogło tu stacjonować nawet 3 tys. żołnierzy.\nNawet jeśli nie jesteśmy fanami militariów, warto zajrzeć tu choć na chwilę, by uświadomić sobie ogrom tego miejsca. Po przekroczeniu bram mamy do wyboru 3 trasy zwiedzania, oznaczone różnymi kolorami – od niebieskiej (1 godz., bez trudnych podejść) po zieloną (2 godz., liczne schody i strome podejścia). Na terenie twierdzy zobaczymy m.in. koszary, stajnię, piekarnię, stację gołębi pocztowych czy odrestaurowany Warsztat Zbrojmistrza. Zajrzymy też do mrocznych korytarzy, tuneli i schronów oraz wejdziemy na potężne wały. Na miejscu odbywają się ponadto liczne imprezy rekonstrukcyjne i wydarzenia kulturalne, a w sąsiadującym z twierdzą amfiteatrze organizowane są koncerty – warto przed przybyciem sprawdzić rozkład jazdy.\nZ Twierdzy Boyen wracamy nad Kanał Łuczański, przechodzimy na drugą stronę (jeśli Most Obrotowy akurat jest zamknięty dla ruchu, możemy skorzystać z nowoczesnej, podświetlanej nocą kładki lub… mostu kolejowego) i kierujemy się promenadą w stronę jeziora Niegocin, gdzie mieści się największa w mieście plaża. Można się tu poczuć jak w którymś z popularnych kurortów nad Bałtykiem – w wesołym miasteczku wirują karuzele, w powietrzu unosi się zapach gofrów, a dziesiątki straganów kuszą kolorowymi wakacyjnymi gadżetami. Jest również obowiązkowy napis „Giżycko” do pamiątkowych zdjęć. Sama plaża jest szeroka, piaszczysta i strzeżona, jednak w sezonie może być tłoczno, a ponadto obecnie w pobliżu trwają prace budowlane. Jeśli więc ktoś szuka nieco bardziej kameralnego i malowniczego miejsca, warto wybrać plażę nad jeziorem Kisajno lub zlokalizowany nad niewielkim jeziorkiem w pobliżu twierdzy Boyen Water Park, z licznymi atrakcjami dla całej rodziny.\nProsto z plaży miejskiej można wejść na zrewitalizowane giżyckie molo, które – o czym mało kto wie – jest tylko o nieco ponad 60 m krótsze od tego w Sopocie. Liczy sobie aż 450 m, jednak nie wychodzi prosto w wody jeziora, ale głównie biegnie wzdłuż brzegu. Powstało zresztą pierwotnie jako falochron osłaniający wejście do portu. Obecnie na molo bezpośrednio z centrum miasta prowadzi imponująca wisząca kładka – jeden z nowych symboli Giżycka i fantastyczne miejsce na wakacyjną sesję fotograficzną. Widać stąd jak na dłoni jezioro, plażę, port oraz Ekomarinę. Kładka wyposażona jest w windy, dzięki czemu mogą się po niej poruszać również wózki dziecięce oraz inwalidzkie.\nPort i Ekomarina\nGiżycko może się pochwalić największym portem pasażerskim na całych Mazurach. To właśnie stąd wypływają na okoliczne jeziora statki Żeglugi Mazurskiej. Jeśli tylko mamy czas, warto wskoczyć na pokład, by zasmakować jedynego w swoim rodzaju klimatu „białej floty”, a przy okazji zobaczyć okolicę od strony wody. Tym bardziej, że wybór rejsów jest spory – od całodziennych wypraw do Mikołajek lub Węgorzewa po godzinne przejażdżki po jeziorze Niegocin lub wycieczki z cyklu „Mazury w pigułce: 3 kanały i 3 jeziora”. Specjalnie dla zakochanych przygotowano rejsy na tajemniczą Wyspę Miłości, z którą wiąże się miejscowa legenda o dwóch francuskich żołnierzach wracających spod Moskwy podczas wojen napoleońskich i mazurskiej dziewczynie imieniem Anorta, która uratowała im życie, a przy okazji… dość blisko się z nimi zaprzyjaźniła. Spragnieni imprezowych wrażeń w niecodziennej odsłonie mogą zaś wybrać się w nocny rejs dancingowy, organizowany w sobotnie wieczory.\nRóżnorodnych atrakcji nie brakuje też w sąsiadującej z portem Ekomarinie, czyli giżyckiej przystani jachtowej. To jedna z największych i najnowocześniejszych inwestycji tego typu w Krainie Wielkich Jezior. Jednorazowo może tu cumować blisko 140 jachtów, a ekologiczny system odbioru ścieków z łodzi sprawił, że jezioro Niegocin – dawniej jedno z najbardziej zanieczyszczonych w regionie z powodu tysięcy jachtów przepływających przez nie każdego roku – dziś może się pochwalić zdecydowanie wyższą czystością wód i w całości nadaje się do kąpieli (co jeszcze w latach 90. było nie do pomyślenia). Oczywiście Ekomarina to nie tylko przystanek dla wędrownych żeglarzy. Można tu wypożyczyć jacht lub motorówkę, zasięgnąć języka w Informacji Turystycznej, odpocząć wśród zieleni, zjeść w lokalnej tawernie, a wieczorem posłuchać koncertów szantowych.\nZ Ekomariny kierujemy się kładką w stronę centrum. Mijamy Pasaż Portowy z licznymi barami, restauracjami oraz fontanną i kierujemy się w stronę najwyższego budynku w mieście – zabytkowej Wieży Ciśnień z 1900 r., która aż do 1997 r. zaopatrywała Giżycko w wodę. Dziś na szczyt można wjechać windą i z nowoczesnego tarasu podziwiać panoramę okolicy. Szczególnie efektownie prezentuje się oczywiście jezioro Niegocin – trzecie co do wielkości na Mazurach. Wewnątrz mieści się również przeszklona kawiarnia, a jeśli podczas drogi w dół zdecydujemy się na schody zamiast windy, na kolejnych piętrach znajdziemy ekspozycje poświęcone życiu i obyczajom dawnych mieszkańców tych terenów.\nGiżycko – gdzie zjeść?\nDogodna lokalizacja, piękne widoki, niepowtarzalny wystrój, lokalne smaki… Jeśli chcemy znaleźć wszystko to w jednym miejscu, wybór jest tylko jeden – Tawerna Siwa Czapla. Położona bezpośrednio przy ujściu Kanału Łuczańskiego do jeziora Niegocin restauracja to prawdziwa instytucja na gastronomicznej mapie Giżycka. Mieści się w zabytkowym domu podcieniowym z lat 20., oryginalne wnętrza zostały wyróżnione m.in. w rankingu „Newsweeka”, a w menu znajdziemy takie regionalne rarytasy, jak m.in. farszynki, plince z pomoczką albo dzyndzałki. Obowiązkowo trzeba też zamówić „mazurskie frytki”, czyli smażone w głębokim tłuszczu stynki – malutkie rybki, które pogryza się w całości (z głową!). Na deser natomiast polecamy oryginalne Sękacze Mazurskie z piekarni Mark. Choć mieści się na uboczu i wygląda niepozornie, wypiekane tu od ponad 30 lat ciasta są klasą samą w sobie. Sprawdziliśmy!\nGiżycko – gdzie się zabawić?\nJeśli Mazury – to oczywiście szanty. Można za nimi nie przepadać, ale nie da się w pełni poczuć lokalnego klimatu, nie uniósłszy choć raz pełnego kufla w rytm żeglarskich pieśni w jednej z portowych tawern. W samym Giżycku koncerty szantowe organizowane są regularnie w Tawernie Marina przy Ekomarinie, a także w Porcie Stranda nad jeziorem Kisajno. Ale prawdziwą szantową instytucją są również dwa lokale w pobliskich Wilkasach nad Niegocinem – Tawerna Rozbitek oraz Tawerna Dezeta. W sezonie piewcy żeglarskich opowieści występują tam dosłownie w każdy wieczór. Ahoj!\nZobacz hotele na Mazurach >>\nPoznaj Mazury: DZIEŃ 2 – natura i historia\nDrugiego dnia wstajemy wcześnie i zaraz po śniadaniu ruszamy w drogę. Będziemy zwiedzać północną część Mazur – czekają na nas piękne widoki, fascynujące zabytki, ukryte w lasach bunkry i dużo więcej. Aby zrealizować zaproponowaną trasę, niezbędny będzie własny samochód. Cała pętla ma ok. 150 km, a przejazdy pomiędzy poszczególnymi atrakcjami zajmują średnio 15-20 minut. Na początek, jeszcze w Giżycku, obowiązkowy rzut oka na…\nNieco bardziej oddalone od centrum, ale zdaniem wielu dużo piękniejsze z dwóch głównych giżyckich jezior jest jedną z sześciu wydzielonych części jeziora Mamry – drugiego co do wielkości w Polsce. Lubią je nie tylko żeglarze, ale i filmowcy. Dość wspomnieć, że Roman Polański właśnie tutaj kręcił legendarny „Nóż w wodzie”. Kisajno charakteryzuje się wyjątkowo urozmaiconą linią brzegową oraz licznymi wyspami, z których wszystkie objęte są ścisłą ochroną. Nie można na nich nawet postawić stopy. Szczególnie urokliwa jest południowo-zachodnia część jeziora – dzika, niemal pozbawiona siedzib ludzkich na brzegu i oddzielona pasem wysp od głównego szlaku żeglugowego. Naprawdę warto choć na chwilę wynająć łódź lub motorówkę i zapuścić się w ten wodny labirynt. Porcja pięknych widoków i naturalnej energii na cały dzień gwarantowana!\nZnad Kisajna ruszamy drogą nr 63 w kierunku Węgorzewa, po czym w Pozezdrzu skręcamy w lewo – i po przejechaniu paru kolejnych kilometrów wyjeżdżamy na jeden z najlepszych i najbardziej niezwykłych punktów widokowych na Mazurach. Most Sztynorcki (bo o nim oczywiście mowa) to najdłuższa przeprawa drogowa w regionie – liczy sobie 128 m i przebiega nad przewężeniem łączącym jeziora Dargin i Kirsajty, czyli dwie kolejne części kompleksu jeziora Mamry. Warto wysiąść tu na chwilę z auta, by podelektować się rozległą panoramą na oba akweny. A przy okazji przyjrzeć się prawdziwemu korowodowi żaglówek, jachtów, łodzi i statków, które w sezonie letnim praktycznie non stop przepływają pod mostem. Część nawet tutaj cumuje, obok znajduje się bowiem dzika przystań z pomostem. Okazuje się jednak, że widoki mogą być jeszcze bardziej niezwykłe. Jeden z okolicznych mieszkańców powiedział nam, że przy moście widział kiedyś płynącego przez jezioro… łosia.\nZaledwie 2 km za mostem leży miejsce, bez którego trudno sobie wyobrazić Mazury – choć wciąż może budzić sprzeczne odczucia. Z jednej strony Sztynort to największy port jachtowy w całym regionie (żeglarze mają do dyspozycji aż 450 miejsc do cumowania) i lokalizacja absolutnie kultowa dla każdego, kto choć trochę interesuje się wypoczynkiem pod żaglami. Zaciszna lokalizacja na niewielkim Jeziorze Sztynorckim, połączonym z większymi akwenami tylko wąskim przesmykiem sprawia, że można się tu ukryć przed sztormem i niesprzyjającymi warunkami. W sezonie sztynorcka marina tętni życiem przez 24 godziny na dobę, zawsze ktoś wyciągnie gitarę i zaintonuje popularne szanty, a złoty trunek w Tawernie Zęza leje się strumieniami. To prawdziwe żeglarskie miasteczko, w którym niektórzy potrafią spędzić nawet kilka dni – i ani przez chwilę się nie nudzić.\nZ drugiej strony natomiast znajdziemy tu dość przygnębiające świadectwo wspaniałej historii, z którą współcześnie nikt nie potrafi się uporać. Mowa o XVII-wiecznym pałacu pruskiego rodu Lehndorffów, który swego czasu był najbardziej okazałą rezydencją tego typu na Mazurach. Dziś jednak pozostała z niego ruina, która przechodzi z rąk do rąk, jednak jak dotąd żaden z właścicieli nie był w stanie przywrócić jej dawnej świetności. Warto dodać, że nawet w tym stanie otoczony pięknym parkiem pałac robi spore wrażenie – można więc sobie wyobrazić, jak imponujący mógłby być, gdyby wreszcie udało się go wyremontować. Ostatecznie już Ignacy Krasicki, który był tu częstym gościem, pisał pod koniec XVIII w., że „kto ma Sztynort, ten posiada Mazury”.\nKanał Mazurski i śluza Leśniewo Górne\nZe Sztynortu ruszamy na północ wzdłuż zachodniego brzegu jeziora Mamry. Po drodze mijamy Mamerki, czyli drugi po Wilczym Szańcu najsłynniejszy kompleks umocnień z czasów III Rzeszy. W czasie wojny mieściła się tu kwatera główna wojsk Wehrmachtu, jednak w przeciwieństwie do kompleksu w Gierłoży wycofujący się hitlerowcy nie zdążyli jej wysadzić, w związku z czym potężne bunkry są dziś dużo lepiej zachowane. I można do nich wchodzić. Dlatego jeśli mamy chwilę, warto się zatrzymać. Tym bardziej, że znajdziemy tu również najwyższą na Mazurach wieżę widokową.\nMy jednak jedziemy dalej i po chwili mijamy ujście Kanału Mazurskiego, czyli jednego z najbardziej tajemniczych przedsięwzięć z zakresu hydrotechniki w naszej części Europy. Zamysł był wyjątkowo ambitny – stworzyć drogę wodną, która połączy Wielkie Jeziora Mazurskie z Bałtykiem. Niestety dwie kolejne wojny oraz radykalne zmiany granic w regionie uniemożliwiły jego realizację. W rezultacie liczącym 51 km długości (z tego 22 km na terenie Polski) kanałem nigdy nie przypłynął żaden statek. Dziś jego otoczone gęstym lasem wody oraz potężne, nieukończone śluzy ze zbrojonego betonu, na których wciąż można dostrzec zarysy hitlerowskich orłów, robią wstrząsające wrażenie – i przyciągają amatorów mocnych wrażeń z całego kraju.\nNajbardziej znana z nich jest bez wątpienia śluza Leśniewo Górne, położona ok. 1 km od drogi Węgorzewo-Srokowo-Kętrzyn. Ogromna, ukryta wśród zieleni konstrukcja ma 46 m długości i aż 17-metrowy spad. A co najciekawsze, można ją obecnie zwiedzać w bardzo nietypowy – i naprawdę emocjonujący – sposób. Została bowiem przerobiona na… Park Linowy Leśniewo. Już samo wejście po linowym mostku na szczyt betonowego giganta może przyprawić o szybsze bicie serca. A co powiedzieć o skoku na linach wprost do dawnej komory śluzy albo zjeździe tyrolką na sam dół? Tego się nie zapomina – gwarantujemy!\nZ Leśniewa kierujemy się przez Srokowo w stronę Kętrzyna, po czym skręcamy na Radzieje, Parcz, a następnie Gierłoż. Mijamy park rozrywki Mazurolandia oraz Park Miniatur Warmii i Mazur, by po chwili dotrzeć na miejsce. Tutaj już nie ma co ukrywać – witają nas tłumy. Ale czego innego spodziewać się po miejscu, które jest ewenementem w skali całego świata. Wstrząsającym świadectwem potęgi hitlerowskich Niemiec, a zarazem niezwykłym symbolem ich ostatecznego upadku. To właśnie tutaj, w głównej wojennej kwaterze Adolfa Hitlera, zapadały kluczowe decyzje dotyczące losów II wojny światowej – w tym m.in. Powstania Warszawskiego. A sam przywódca III Rzeszy w latach 1941-44 spędził tu łącznie aż 800 dni. I o mało co nie został już na zawsze, gdy 20 lipca 1944 r. grupa spiskowców pod wodzą płk. Clausa von Stauffenberga zorganizowała zamach na jego życie. Dziś w dawnym baraku narad, gdzie wszystko się odbyło, można oglądać drobiazgową rekonstrukcję tego wydarzenia.\nW czasie wojny Wilczy Szaniec był prawdziwym tajnym miastem, na które składało się blisko 200 budynków, w tym aż 50 bunkrów. W skład pilnie strzeżonego kompleksu wchodziły także elektrownia, dworzec kolejowy, system wodociągów i 2 lotniska, a liczba mieszkańców przekraczała 2000 osób. Co ciekawe, było wśród nich zaledwie ok. 20 kobiet – nawet słynna Ewa Braun nie miała tutaj wstępu i mieszkała w dworku parę kilometrów stąd. Gdy klęska Niemiec była już nieuchronna, w listopadzie 1944 r. hitlerowcy postanowili wycofać się i wysadzić wszystko w powietrze. Dlatego dziś dawna kwatera Hitlera to przede wszystkim ogromne połacie rozrzuconych wśród zieleni betonowych ruin. Nie można do nich wchodzić, ale można przyjrzeć się z bliska ich konstrukcji. Grubość ścian i stropów największych bunkrów dochodziła do 7-8 m, a do zniszczenia każdego z nich potrzeba było nawet 10 ton trotylu. Fala uderzeniowa była tak silna, że w oddalonym o 7 km Kętrzynie pękały szyby w oknach.\nNa terenie Wilczego Szańca – oprócz historycznych pamiątek – znajdziemy również pensjonat, pole biwakowe oraz restaurację, która będzie dobrym miejscem na przerwę obiadową podczas naszej podróży. Warto spróbować sztandarowego tutejszego dania, czyli wilczej polewki – gęstej zupy z wołowymi kuleczkami, podawanej w wydrążonym chlebie.\nWarto wiedzieć! Wiele osób przyjeżdżających do Gierłoży nie wjeżdża na teren kompleksu, tylko zostawia samochody przy drodze. Radzimy uważać – policja regularnie patroluje okolicę, więc mandat w tej sytuacji jest niemal pewny.\nOpuszczamy Wilczy Szaniec i jedziemy do Kętrzyna, a następnie wybieramy drogę w kierunku Reszla i po przejechaniu niecałych 15 km natrafiamy na widok, który w pierwszej chwili wygląda niczym fatamorgana. Wielka, imponująca barokowym przepychem świątynia ze strzelistymi wieżami, godna czołowych europejskich stolic – tyle że wzniesiona na niemal zupełnym odludziu, w małej wiosce pośród lasów i jezior. Święta Lipka jest najbardziej znanym miejscem kultu na Mazurach i nie przypadkiem bywa nazywana „Częstochową północy”.\nDlaczego taki kościół wzniesiono właśnie tutaj, a nie w jednym z pobliskich miast? Odpowiedź przynosi lokalna legenda. Otóż w połowie XIV w. pewnemu skazańcowi czekającemu na egzekucję w kętrzyńskich lochach ukazała się Matka Boska, prosząc go o wyrzeźbienie swojej postaci. Więzień w ciągu jednej nocy zadanie wykonał, a jego oprawcy byli tak zachwyceni pięknem drewnianej figurki, że uznali to za znak od Boga i darowali nieszczęśnikowi życie. Ten zabrał rzeźbę ze sobą i umieścił ją na dorodnej lipie w środku lasu – dokładnie w miejscu, gdzie dziś stoi sanktuarium. Miejsce szybko zasłynęło cudami, przechodzące obok owieczki same klękały, a gdy biskup kętrzyński postanowił przenieść figurkę do swojej parafii, ta w tajemniczy sposób zniknęła i sama powróciła na cudowną lipę.\nJeszcze w średniowieczu zaczęli przybywać tu pielgrzymi i tak jest po dziś dzień. Obecna świątynia, wzniesiona na miejscu dawnej kaplicy zniszczonej w czasach reformacji (na jej gruzach ponoć postawiono szubienicę, by odstraszyć katolików), pochodzi z końca XVII w. Zachwyca nie tylko architektonicznym rozmachem i bogactwem zdobień, ale również słynnymi na całą Polskę organami, wzbogaconymi o ruchome figurki świętych i aniołów. Można je zobaczyć w akcji podczas specjalnych prezentacji, które w sezonie odbywają się codziennie o godz. 9.30, 10.30, 11.30, 14.00, 15.00, 16.00 i 17.00 (w niedziele nieco rzadziej).\nOddalony o zaledwie 6 km od Świętej Lipki Reszel leży niemal dokładnie na granicy Warmii i Mazur – i historycznie raczej był związany z tą pierwszą. Mimo to nie mogliśmy go przegapić podczas naszej mazurskiej podróży. Bo jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej klimatycznych miasteczek nie tylko w regionie, ale w całej Polsce. Bo gotycki zamek biskupów warmińskich – choć niewielki – robi ogromne wrażenie, a widoki z okien wieży na kościół farny św. Piotra i Pawła oraz Stare Miasto są naprawdę spektakularne. Bo można tu usłyszeć wiele fascynujących, ale i mrożących krew w żyłach historii sprzed wieków – choćby o tym, że to właśnie w tym miejscu w 1810 r. spalono na stosie ostatnią w Europie czarownicę.\nA wreszcie dlatego, że Reszel jako pierwsze miasto w Polsce przystąpił do międzynarodowego stowarzyszenia Cittàslow (w dosłownym tłumaczeniu „powolne miasto”), zrzeszającego miejscowości, które opierają się globalizacji i homogenizacji, promując różnorodność kulturalną i tradycyjne lokalne produkty. Jeśli więc ktoś kocha wypoczynek w rytmie „slow”, koniecznie musi tu zawitać. Przejść się sennymi uliczkami kompaktowej starówki, zajrzeć do parku nad rzeką Sajną i rzucić okiem na piękne gotyckie mosty, wreszcie usiąść w jednej z nastrojowych kafejek i po prostu cieszyć się chwilą.\nPoznaj Mazury: DZIEŃ 3 – Mikołajki i okolice\nPo śniadaniu pakujemy się, opuszczamy nasz hotel i wsiadamy do auta, by po niecałych 40 minutach jazdy wzdłuż brzegu kolejnych jezior – Niegocina, Bocznego, Jagodnego – dotrzeć do Mikołajek. Od pierwszych chwil wciąga nas beztroski, wakacyjny klimat tego miejsca. Nie da się ukryć, że położone między jeziorami Tałty i Mikołajskim „miasteczko jak z bajki” w dużo większym stopniu niż Giżycko sprawia wrażenie turystycznego eldorado. A życie toczy się tu między promenadą, przystanią i plażą.\nPromenada i Wioska Żeglarska\nPierwsze kroki po przyjeździe do Mikołajek kierujemy oczywiście na promenadę. Nowoczesny deptak nad brzegiem Jeziora Mikołajskiego jest ulubionym miejscem spacerów zarówno mieszkańców, jak i turystów – nic więc dziwnego, że w sezonie tętni życiem niemal przez całą dobę. Cumują tutaj statki wycieczkowe, odbywają się występy artystyczne, działają też liczne bary, restauracje, smażalnie i budki z lodami.\nPo paru minutach spaceru wzdłuż promenady dochodzimy do najbardziej znanej mikołajskiej przystani, czyli Wioski Żeglarskiej. To również miejsce, w którym zawsze coś się dzieje – bez wątpienia najbardziej gwarny port na całych Mazurach. Przy kejach jest blisko 250 miejsc do cumowania, na żeglarzy czekają nie tylko portowe udogodnienia, ale również kilkanaście restauracji i tawern – w tym pływająca restauracja na statku „Chopin”, największym polskim żaglowcu śródlądowym – a nawet hala koncertowa. Artystów grających szanty może posłuchać w sezonie niemal codziennie, tutaj również odbywa się najstarszy w Polsce festiwal szantowy.\nOkolice Wioski Żeglarskiej są idealnym miejscem, by wypożyczyć motorówkę i w trakcie relaksującej przejażdżki po mikołajskich jeziorach sprawdzić, czy rzeczywiście słynny kurort najlepiej prezentuje się właśnie od strony wody. Warto dodać, że do wynajęcia łodzi z mniejszym silnikiem i prędkością ograniczoną do 15 km/h nie potrzeba żadnych dodatkowych uprawnień – wystarczy dowód osobisty i krótkie przeszkolenie na miejscu. Ten sposób spędzania wolnego czasu jest w Mikołajkach szczególnie popularny. My również wybraliśmy się w taki rejs i gorąco polecamy.\nZ pokładu motorówki doskonale widać całe nabrzeże z promenadą i Wioską Żeglarską, nowoczesny most wiszący łączący dwa brzegi jeziora, a także niesamowity, 5-gwiazdkowy Hotel Mikołajki Leisure & SPA, który mieści się na wyspie połączonej z lądem za pomocą przeszklonego pomostu. Część pokoi hotelowych posiada bezpośrednie wyjście na prywatne pomosty z miejscem do cumowania, można więc niemal wprost z łóżka wskoczyć do jachtu. Warto też wypłynąć na chwilę na sąsiednie jezioro Tałty, którego brzegi są już nieco bardziej dzikie – jeśli nie liczyć gigantycznego Hotelu Gołębiewski (największego na Mazurach i jednego z największych w Polsce) z własną przystanią, aquaparkiem, a nawet… stokiem narciarskim.\nPo dobiciu do brzegu wracamy na promenadę i kierujemy się na północ, w stronę wiszącej kładki dla pieszych, którą widzieliśmy już z poziomu wody. To nie tylko dogodna przeprawa łącząca deptak z plażą miejską, ale też jeden z najlepszych punktów widokowych w mieście. Główna mikołajska plaża mieści się po przeciwnej stronie jeziora niż centrum, kilka kroków od zejścia z kładki. Z nowoczesnych drewnianych pomostów można więc nie tylko wskoczyć do wydzielonych basenów, ale też podziwiać panoramę kurortu. Plaża jako całość nie jest zbyt duża, więc może być tłoczno. Amatorzy mazurskiego relaksu w ciszy i spokoju powinni raczej poszukać innego miejsca. Jest jednak czysto i przyjemnie, a co najważniejsze – bezpiecznie.\nRynek i centrum\nMikołajki – choć gwarne – są w rzeczywistości bardzo niewielkie. Wystarczy zatem krótki spacer, by obejść całe miasteczko i zobaczyć jego główne atrakcje. Oczywiście nie może wśród nich zabraknąć mikołajskiego Rynku i znajdującej się tam fontanny Króla Sielaw. To najważniejszy symbol miasta, a wiąże się z nim stara XVI-wieczna legenda. Otóż dawno, dawno temu wszystkimi mazurskimi jeziorami władał tajemniczy Król Sielaw – najpotężniejsze ze wszystkich wodnych stworzeń. Gdy tutejsi rybacy łowili coraz więcej i więcej ryb, dziesiątkując tym samym szeregi jego podwładnych, rybi król wpadł w gniew i zaczął robić wszystko, by uniemożliwić ludziom dalsze połowy. Wywracał łodzie, niszczył sieci oraz terroryzował rybaków, którzy pod wpływem tych ataków musieli porzucić swe dotychczasowe zajęcie i stanęli przed widmem głodu.\nWtedy jeden z rybaków wpadł na pewien pomysł. W swojej kuźni (bo zaczął pracować jako kowal) wykuł ogromną sieć z żelaznych kółek i wypłynął z nią na jezioro. Po chwili zauważył, że w sieć złapała się wielka ryba w koronie na głowie, która przemówiła do niego ludzkim głosem, obiecując sieci pełne ryb, jeśli tylko daruje jej życie. Tak się stało i Król Sielaw obietnicy dotrzymał, ale mikołajscy rybacy obawiali się puścić go wolno. Przytwierdzili go więc żelaznym łańcuchem do mostu, by nieustannie mieć go na oku. Odtąd postać rybiego króla jest nierozerwalnie związana z miastem, a połowy w okolicy zawsze się udają.\nGdy już zrobimy sobie zdjęcie z Królem Sielaw (którego drugą rzeźbę można oglądać na placu przy Wiosce Żeglarskiej), warto na chwilę oddalić się od jeziora i promenady, by poszukać atrakcji nieco innego typu. Jak choćby ciekawe Muzeum Reformacji, dokumentujące dzieje religii protestanckiej na Mazurach oraz sąsiadujący z nim kościół ewangelicko-augsburski pw. Świętej Trójcy, wzniesiony w połowie XIX w. według projektu słynnego niemieckiego architekta Karola Fryderyka Schinkla. Doskonałym miejscem, by spojrzeć na okolicę z góry, będzie natomiast 30-metrowa ceglana wieża kościoła św. Mikołaja – ze szczytu widać aż 5 różnych jezior otaczających miasteczko.\nByć w Mikołajkach i nie zjeść smażonej sielawy? Król Sielaw nie przepuściłby takiej zniewagi! Dlatego podczas pobytu w mieście koniecznie trzeba zajrzeć do którejś z licznych smażalni i portowych tawern, by skosztować lokalnego specjału. My z polecenia bywalców trafiliśmy do smażalni YOGI, położonej bezpośrednio przy promenadzie. Nie jest to z pewnością wykwintne miejsce – ale też nie o to w Mikołajkach chodzi. Jeśli jednak szukacie smacznych, świeżych ryb w bardzo rozsądnych cenach (podawanych za całą porcję a nie 100 g) i bez długiego czasu oczekiwania, z pewnością będziecie usatysfakcjonowani. Na bardziej wyrafinowany deser można natomiast wybrać się do położonej nieco dalej od gwarnego centrum, po drugiej stronie jeziora Przechowalni Marzeń. To klimatyczne bistro-galeria z przejściem do sadu jabłoni, gdzie serwowane są napoje, wina oraz wyśmienite słodkości, w tym ciasta, lody i sorbety. Miejsce wyjątkowe, także (a może przede wszystkim) ze względu na właścicieli – pasjonatów sztuki, którzy poza słodkimi specjałami serwują na miejscu także sporą dawkę artystycznych doznań.\nWiatry są tu wyjątkowo silne, wody zdradliwe i usiane ukrytymi tuż pod powierzchnią głazami, a zarośnięte szuwarami brzegi niezbyt zachęcają do plażowania – a jednak podczas pobytu w Mikołajkach oddalone o zaledwie 5 km Śniardwy trzeba zobaczyć. Choćby po to, by sprawdzić, czy naprawdę są tu miejsca, z których nie widać drugiego brzegu i można poczuć się jak nad morzem. Największe polskie jezioro liczy sobie dokładnie 22 km długości, 13,5 km szerokości i ma powierzchnię 113,4 km2. Najlepiej oczywiście poznawać je od strony wody. Z Mikołajek statki wycieczkowe pływają tu w sezonie nawet 15 razy dziennie, a rejs trwa zaledwie 1,5 godziny. Można również dotrzeć na Śniardwy wynajętym jachtem lub motorówką, jednak warto pamiętać, że ze względu na swe rozmiary jest to akwen przeznaczony raczej dla wytrawnych wodniaków.\nJeśli brakuje nam czasu na wodną wyprawę, najlepszym rozwiązaniem będzie krótka przejażdżka do wieży widokowej przy Folwarku Łuknajno. Nie jest bardzo wysoka i trzeba zapłacić parę złotych za wejście, ale panorama naprawdę robi wrażenie. Dodatkowo zaś tuż obok mieści się inna wyjątkowa atrakcja – szczególnie dla tych, którzy po wizycie w gwarnym centrum Mikołajek pragną odrobinę się wyciszyć w bliskim kontakcie z naturą. Mowa o rezerwacie ornitologicznym nad jeziorem Łuknajno. Włączony do międzynarodowej sieci rezerwatów biosfery pod egidą UNESCO obszar to jedna z największych ostoi łabędzi niemych nie tylko w naszym kraju, ale i całej Europie.\nZe swoimi pięknymi krajobrazami, zróżnicowaną rzeźbą terenu i licznymi bocznymi drogami Mazury są wymarzonym miejscem dla amatorów jazdy konnej. My również daliśmy się skusić i postanowiliśmy spróbować swych sił w siodle. Wybraliśmy pięknie położoną na wzgórzu nad jeziorem Dłużec stadninę Hirlandia, ok. 25 km od Mikołajek. W urokliwym niebieskim budynku mieszka tam 11 koni i można umówić się na lekcję lub przejażdżkę po okolicy, która z wysokości grzbietu wierzchowca prezentuje się naprawdę magicznie.\nJeśli natomiast nie zamierzamy jeździć wierzchem, a mazurskie konie chcielibyśmy zobaczyć w ich naturalnym środowisku, koniecznie trzeba wybrać się do oddalonego od Mikołajek o niecałe 10 km Popielna. Największą atrakcją tego urokliwego zakątka w sercu Puszczy Piskiej są koniki polskie, czyli potomkowie wymarłych ponad 200 lat temu dzikich tarpanów. W stacji badawczej PAN w Popielnie, na terenie rezerwatu leśnego o pow. 1600 ha, można te silne, wytrzymałe, a przy tym łagodne zwierzęta zobaczyć na żywo. Żyją tu przez okrągły rok na wolności, w naturalnych warunkach – ingerencja człowieka jest ograniczona do minimum, choć oprócz grupy rezerwatowej znajduje się tu również grupa koników hodowanych w warunkach stajennych.\nAle Popielno warto odwiedzić również z racji nietypowego sposobu, w jaki można się tam dostać. Na drodze z Mikołajek, w miejscowości Wierzba, kursuje bowiem jedyny na Mazurach prom linowy, napędzany wyłącznie siłą ludzkich mięśni. Pokonuje trasę o długości 360 m w poprzek jeziora Bełdany. Trzeba tylko pamiętać, że na pokład jednorazowo wjadą jedynie 2-3 samochody, a kursy kończą się codziennie przed godziną 18.\nMazury – do zobaczenia!\nPo spotkaniu z mazurskimi końmi żegnamy się z Krainą Wielkich Jezior i wyruszamy w podróż do domu. Zdajemy sobie sprawę, że w ciągu 3 dni nie udało nam się zobaczyć wszystkiego, co ten niezwykły region ma do zaoferowania turystom. Zostały choćby okolice Ełku, Mrągowa czy Rucianego-Nidy, uwielbiana nie tylko przez kajakarzy Krutynia, dzika Puszcza Borecka – ale też całe Mazury Zachodnie, z Ostródą, Iławą, najdłuższym w Polsce jeziorem Jeziorak i fascynującym Kanałem Ostródzko-Elbląskim. Udało nam się jednak poczuć niepowtarzalny mazurski klimat – i nabrać ochoty na więcej. Bo kto raz zawita w te okolice, będzie wracać już zawsze.\nMazury: jak dojechać\nWiększość Mazur (z wyjątkiem zachodniej części) pozostaje jak na razie poza siecią autostrad i dróg ekspresowych, musimy się więc przygotować na nieco dłuższą jazdę. Tym bardziej, że lokalne drogi są zwykle bardzo kręte i obsadzone drzewami. Ale przecież ostatecznie jesteśmy w regionie, gdzie króluje życie w stylu „slow”. Od strony Warszawy najlepiej jechać drogą nr 63 do Pisza, a następnie albo dalej prosto do Giżycka, albo drogą nr 58 w stronę Rucianego-Nidy i Mikołajek. Z południowej części kraju również najszybciej dojedziemy przez stolicę. Natomiast od zachodu najwygodniej będzie jechać drogą nr 16 przez Olsztyn do Mrągowa i Mikołajek. Czas dojazdu z Warszawy zarówno do Giżycka, jak i Mikołajek to ok. 3,5 godziny. Z Łodzi dojedziemy tam w niecałe 5 godzin, z Poznania w nieco ponad 6, natomiast droga z Krakowa i Śląska może zająć ok. 7 godzin.\nJeśli planujemy podróż na Mazury koleją, najlepszym celem będzie Giżycko, które posiada bezpośrednie połączenia m.in. z Warszawą, Wrocławiem, Trójmiastem, Olsztynem czy Białymstokiem. Pociągiem dojedziemy również do Kętrzyna. Dużo bardziej rozwinięta jest sieć połączeń autobusowych, więc planując podróż choćby do Mikołajek, lepiej będzie rozważyć właśnie tę opcję.\nMazury: jak się poruszać\nW tym miejscu odpowiedź powinna być jedna – żaglówką lub motorówką. Ewentualnie łodzią, kajakiem lub rowerem wodnym. Mazury to wodny raj, więc jeśli tylko mamy okazję przemierzyć choć niewielką ich część na pokładzie jednostki pływającej, warto z tego skorzystać. Wypożyczalnie sprzętu pływającego znajdziemy niemal w każdej miejscowości, jednak w szczycie sezonu dostępność może być ograniczona. W większych portach infrastruktura dla żeglarzy jest rozbudowana i łatwo dostępna, choć oczywiście przybijanie do brzegu „na dziko” (tam, gdzie jest to dozwolone) również ma swój urok.\nJeśli nie mamy dostępu do wodnych środków lokomocji, a chcielibyśmy zobaczyć coś więcej niż tylko plażę nad najbliższym jeziorem, niezbędny będzie własny samochód. Główne atrakcje turystyczne są bowiem rozrzucone na dużym terenie i najwygodniej zaplanować sobie indywidualny „road trip”, by zwiedzać je na własną rękę i we własnym rytmie. Choć oczywiście w miastach działają również biura turystyczne, które organizują wycieczki autokarowe – zaletą takiego rozwiązania może być fakt, że zorganizowanym grupom często towarzyszy lokalny przewodnik.\nWśród malowniczej mazurskiej natury doskonale sprawdzi się również rower. Przez północną część regionu przebiega szlak Green Velo, który zahacza m.in. o Kanał Mazurski i Węgorzewo, a następnie prowadzi na wschód w stronę Gołdapi. Bardzo polecamy również tzw. Małą Pętlę Mamr, prowadzącą m.in. przez Mamerki, Sztynort, Most Sztynorcki i Ogonki. Ponadto atrakcyjnych tras dla cyklistów nie brakuje w Giżycku i okolicach.


B&B Il Belveliero\nvia San Cristoforo 1, Trapani\ntel 0039 3247993161\nB&B Belveriero w porcie Trapani, 200 m. od centrum Starego Miasta, na przeciwko przystanku autobusowego na lotnisko Trapani Birgi. Pokoje z balkonem z widokiem na morze i łazienką w pokoju. Pokoje 2 i 3 osobowe oraz połączone pokoje, pozwalające gościć do 5 osób. Wszystkie pokoje z klimatyzacją, darmowym internetem wifi, ze śniadaniem w specjalnie do tego celu przeznaczonym pokoju.\nNiedawno na parterze B&B otworzona została winiarnia WineHouse, gdzie można nie tylko spróbować doskonałego wina, ale też zjeść śniadanie, przyjść na bogaty aperitive oraz kupić wyśmienite sycylijskie smakołyki. Użytkownicy portalu otrzymają 10 % upustu! Talon na zniżkę oraz więcej informacji - tutaj.\nWłaściciele proszą o wiadomość w sprawie pory przybycia (nr. telefonu) i czekają na gości na przystanku w porcie niezależnie od pory przyjazdu (również po północy).\nUwaga, specjalne promocje dla użytkowników naszego portalu!\nWłaściciele B&B deklarują, że kto zarezerwuje za pomocą poniższego formularza, zapłaci mniej niż poprzez booking.com! Warto to wziąć pod uwagę!\nTutaj znajdziesz opinie na temat B&B Il Belveliero na Tripadvisor. Na zdjęciu polskie opinie.


Najlepsze kremy BB: 8 typów redakcji - w Women's Health\nNadchodzi lato, a wraz z nim pewne zmiany – nie tylko w pogodzie, ale w naszych kosmetyczkach. Zamień ciężki podkład na dobry krem BB, który wyrówna koloryt Twojej skóry i ochroni ją przed promieniowaniem słonecznym.\nAmelia Krząpa 2021-05-13\nKrem na niedoskonałości, czyli Blemish Balm lub Beauty Balm (w skrócie krem BB) to produkt o wielu właściwościach. Przede wszystkim ma być lżejszą alternatywą dla podkładu na lato, ale poza tym najlepszy krem BB charakteryzuje się również właściwościami pielęgnacyjnymi. Dobry krem BB może zastąpić: podkład, krem nawilżający, krem z filtrem oraz bazę pod makijaż. Musisz jednak pamiętać o tym, że produkt ten jest delikatniejszy niż podkład i nie będzie on tak samo kryjący. Owszem, wyrówna koloryt skóry i ukryje niewielkie przebarwienia czy niedoskonałości, ale na pewno nie zastąpi podkładu w stu procentach. Mimo to, wiele kobiet chętnie odkłada ciężkie, kryjące podkłady na półkę, a zamiast nich sięga po kremy BB. Muśnięta słońcem twarz z lekkimi piegami, rozświetlona i nawilżona to efekt, na który czekamy każdego lata, dlatego nie obciążamy twarzy podkładem.\nNajlepsze kremy BB - TOP 8\nVianek, Krem BB\nZiaja, BB aktywny krem\nSKIN79, Krem BB Intense Classic Balm\nBourjois, Krem BB Healthy Mix\nIvostin, Solecrin krem BB\nGolen Rose, Krem BB\nNajlepsze kremy BB - osiem polecanych przez redakcję WH\nNajlepsze kremy BB to takie, które nawilżą skórę, wyrównają jej koloryt, a w dodatku ochronią przed szkodliwymi promieniami słońca. Przy wyborze nie kieruj się ceną, bo zarówno tanie, jak i te droższe mogą spełniać Twoje oczekiwania. Przede wszystkim zwróć uwagę na odcień, przeznaczenie kosmetyku (do jakiego typu skóry jest przeznaczony) oraz bardzo ważny SPF. Przygotowałyśmy dla Was listę najlepszych według nas kremów BB.\n1. FaceBoom, Lekki podkład pielęgnacyjny BB - najlepszy do rozświetlania\nLekki, delikatny kosmetyk do każdego typu skóry, który przede wszystkim rozświetla, ukrywa małe niedoskonałości, a także nawilża. Łatwy w aplikacji, szybko się wchłania i nie pozostawia efektu maski. Przyjazny dla skóry, ale i środowiska – eko tubka, bio etykieta i wegańska formuła, ponadto BB krem zawiera 98% składników pochodzenia naturalnego. Podkład pielęgnacyjny BB FaceBoom dostępny jest w trzech odcieniach: 01 Light (Świetlny Kreator), 02 Natural (Kremowy Kreator) i 03 Sun (Słoneczny Kreator).\n2. Vianek, Krem BB - najlepszy do cery podrażnionej\nznajdziesz na: vianek.pl\nTen produkt sprawdzi się głównie przy cerach tłustych i mieszanych – skutecznie matuje i ukrywa niedoskonałości, co jest jego główną zaletą. Ze względu na działanie ekstraktu z jeżówki purpurowej nawilża, a dzięki alantoinie koi podrażnioną skórę. Krem BB Vianek łagodzący dostępny jest w jasnym i ciemnym odcieniu. Warto aplikować go na skórę przy użyciu gąbeczki do makijażu, ze względu na jego konsystencję.\n3. Ziaja, BB aktywny krem - najlepszy dla skóry tłustej i mieszanej\nWiele kremów BB działa rozświetlająco, ale nie każda cera tego potrzebuje – wręcz przeciwnie, dlatego z pomocą przychodzi delikatny krem, który nie tylko wyrównuje koloryt skóry i ukrywa lekkie zaczerwienienia, ale w dodatku matuje i reguluje wydzielanie sebum, co w przypadku cery tłustej i mieszanej jest istotnym elementem. Możesz używać go również jako baza pod inne kosmetyki. Dostępne są także produkty z serii kremów BB do skóry suchej i wrażliwej. W obu przypadkach do wyboru mamy jasny i ciemny odcień.\n4. SKIN79, Krem BB Intense Classic Balm - najlepszy dla skóry trądzikowej\nznajdziesz na: skin79-sklep.pl\nDo skóry problematycznej i trądzikowej, która wymaga intensywnego nawilżenia, wybierz Krem BB Intense Classic Balm SKIN79. Ochroni ją przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych, wyrówna koloryt i skutecznie zakryje wszelkie niedoskonałości. Nie wysusza, a dzięki botanicznym składnikom odżywia skórę.\n5. Bourjois, Krem BB Healthy Mix - najlepszy dla zmęczonej cery\nznajdziesz na: bourjois.com\nPełen witamin (A, C, E i B5), lekki krem do codziennej pielęgnacji i delikatnego, letniego makijażu. Pięknie pachnie, łatwo się rozprowadza i odżywia zmęczoną skórę, dodając jej blasku. Każdy znajdzie coś dla siebie, ponieważ w drogeriach dostępne są trzy odcienie kremu BB: 01 Light, 02 Medium oraz 03 Dark.\n6. Ivostin, Solecrin krem BB - najlepszy do skóry wrażliwej\nznajdziesz na: iwostin.p\nNieobciążający delikatnej i wrażliwej skóry kosmetyk, który przede wszystkim zapewnia wysoką ochronę przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych (SPF 50+). Zapobiega powstawaniu podrażnień, a w dodatku można stosować go na skórę skłonną do alergii. W jego składzie znajdziemy też bardzo istotną dla skóry witaminę E, która chroni przed szkodliwym działaniem wolnych rodników.\nSPRAWDŹ: Makijaż permanentny oczu i ust - wady i zalety\n7. Golden Rose, Krem BB - najlepszy do ochrony przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych\nznajdziesz na: goldenrose.pl\nKolejny produkt, który skutecznie chroni skórę przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych (SPF 25). Wygładza, tuszuje przebarwienia i dodaje skórze blasku. Możesz śmiało zamienić swój podkład oraz krem z filtrem na ten uniwersalny kosmetyk. Dla uzyskania lepszego efektu krycia nałóż na twarz dwie warstwy kremu BB.\n8. Veoli Botanica, DROP OF PERFECTION - najlepszy do nawilżenia i uelastycznienia skóry\nznajdziesz na: veolibotanica.pl\nWygładzająco-kryjący krem BB o lekkiej formule z kwasem hialuronowym, którego zadaniem jest ochrona skóry przed fotostarzeniem oraz poprawa elastyczności. Nie podrażnia, dlatego świetnie sprawdzi się do skóry wrażliwej, zapewniając jej zdrowy wygląd. Oczywiście produkt ten również zachowuje wszystkie cechy kremu BB, czyli wygładza, rozświetla i chroni przed promieniami słonecznymi. Na rynku dostępne są cztery kolory kremu DROP OF PERFECTION (od najjaśniejszego do ciemnego): 1.0 N-Fair, 2.0 W Vanilla, 3.0 W Golden Beige, 4.0 N Amber.\nKrem BB najlepiej nakładać dłonią na oczyszczoną skórę. Oczywiście możesz również w tym celu użyć ulubionej gąbeczki czy pędzelka do makijażu, ale ponieważ jest to bardziej krem niż podkład, nie powinien zostawiać żadnych smug czy robić efektu maski. Nie nakładaj kremu BB na twarz od razu po przetarciu twarzy tonikiem czy nałożeniu innego kremu. Zrezygnuj z tych etapów lub odczekaj do momentu wchłonięcia się poprzednich kosmetyków. Połączenie kremu BB z innym kremem mogłoby skutkować pojawieniem się nieestetycznych grudek.


Gdy odpowiednio oświetlić nasze mieszkanie | Precle dla wszystkich…\nGdy odpowiednio oświetlić nasze mieszkanie\nAwanturę spośród oświetleniem w klanu powinno się nawiązać odkąd jego dobrego wyznaczenia, zaczynając od dojścia, na skroś bawialnia, alkowę, na umywalni kończąc. – Słusznego hollu domu istnieje niezmiernie grunt, gdyż owo głównie podejrzanego grot, bez okna. Nierzadko pojawiają się tam podwieszane pułapy, spośród halogenami natomiast okazałe lustra, które optycznie powiększają obszar oraz parują światło. – Rzucać światło zdołają plus plafony, kinkiety azali stereotypowe kandelabry. Ważne, aby zatroszczyć się o doświetlenie kolosalnej szafy wnękowej. W przeciwległym razie z trudem będzie tam coś odszukać – sumuje.\nDrzewo ważne komnata owo salon, gdzie poprzez niedowolne pochodzenia światła jestesmy w stanie budować orientacji, kurtyny świetlne. – Niezwykle zasadnego np. w pobliżu lustrowaniu telewizorni, żeby kołowrót sofy odnalazłyby się niegigantycznego lampki. Niewzniosłe, przemożne blask będzie albowiem fatygować – radzi Tomasz Tarasewicz. W jadalni najistotniejszego żeby wypatrzyła się okazała lampa nad blatem zaś aby go poprawnie oświetlić. Sztuka kulinarna to z kolejności miejsce, gdzie doskonale stwierdzi się oświetlenie wielopunktowe. – Grunt jest podszafkowe, jakiego doświetli nam stoliczek roboczy – sumuje Tomasz Tarasewicz. Nie powinno się nie pamiętać o świetle spośród okapu.\nOch śpij zauroczenie, ewentualnie pracuj\nW alkowy pokusić się z kolumnie jestesmy w stanie o przytulnego. Kinkiety a lampy pionowego pięknie się po tej stronie stwierdzą. – Musimy mieć opcja, leżąc w łóżku, poczytać księgę azali gazetę – podrzuca.\nMając w rodu biuro albo izba aż do księdze, powinno się zadbać o ślepiów. – Tu spośród uznaniem użyć jest dozwolone oświetlenia kierowniczego i bocznego –żarówki ledowe .\nRównie w pobliżu gabinetu dziecinnym. Maluch musi dysponować stosownie doświetlony zakątek aż do nauki i roboty. To chociaż nie komplet. – Kontruje ono niezmiernie z trudem, w stosunki od chwili owego, w jakim bytuje otoczeniu – rozprawia. Wskazane jest pokusić się o kiery – gwiazdki, księżyce na stropie bez wątpienia poruszą jego imaginację. Niemniej jednak odpowiedniej pogrążać się we śnie będzie, gdy aż do snu zapalimy mu lampkę o sympatycznym, gorącym świetle – pomarańczowym, niegadzinowym – kocmołowianka.\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged led, oświetlenie domowe, oświetlenie ulicy on October 19, 2012 by thandirus.\n← Wybierz bezpieczne biuro rachunkowe Programista tuż po studiach →


Oficjalny Serwis Bydgoszczy - Noc księgarń 2021\nopublikowano 2021-10-14 przez ms, ostatnia modyfikacja 2021-10-14 10:54\nPiątkową noc 22 października warto spędzić w księgarni – przed nami Noc Księgarń 2021, trzecia edycja ogólnopolskiego festiwalu księgarń i czytelników. W imprezie bierze udział bydgoska „Toniebajka. Księgarnia dla wszystkich”, która zaprasza na odsłonięcie instalacji Lindy Lemon pn. „Jesteśmy częścią hydrosfery”.\nZ okazji Nocy Księgarń 2021 ponad 100 księgarń kameralnych z całej Polski przygotowuje bogaty program spotkań autorskich, debat, dyskusji, warsztatów i koncertów – każdy miłośnik książek, niezależnie od wieku i upodobań czytelniczych, znajdzie w nim coś dla siebie. Księgarze zapowiadają też mnóstwo kiermaszy książkowych - tej nocy wymarzone tytuły będzie można upolować w atrakcyjnych cenach. Jak co roku plakat festiwalu, zaprojektowany po raz kolejny przez Igora Kubika, nawiązuje do twórczości pisarza, którego rok świętujemy - 2021 należy do Stanisława Lema.\nW festiwalu bierze udział bydgoska „Toniebajka. Księgarnia dla wszystkich”, która z okazji Nocy Księgarń zaprasza na odsłonięcie instalacji Lindy Lemon, artystki znanej bywalcom Toniebajki z innej pracy goszczącej na witrynie przy ul. Focha 2 - "W krainie Neptuna", na którą składała się stworzona z resztek ubrań rafa koralowa podświetlona reflektorami UV. Teraz na jakiś czas zatrzyma się tu dzieło "Jesteśmy częścią hydrosfery". Oto, co pisze o nim sama artystka:\nObiekt został wykonany ze szkła i umieściłam go w metalowej konstrukcji obrotowej. Pełni funkcje wodnej klepsydry i tą funkcją symbolizuje rożne cykliczności oraz ciągłość ziemskiej wędrówki wszystkich bytów – czyli ciągłość życia. Zamknięte naczynie można porównać do zamkniętego obiegu wody w przyrodzie. W jego wnętrzu przelewa się̨ morska woda z wysoką zawartością̨ fitoplanktonu, czyli mikroskopijnych glonów, które odpowiedzialne są za produkcję niemal połowy tlenu w atmosferze. W kontekście tego projektu reprezentują życie. Jest to praca o płynności w przyrodzie, o tym, że jako ludzie, istoty złożone w ponad połowie z wody rezonujemy z falami wszechoceanu. Życie przepływa z macicy do kolejnej macicy i tak w kółko. Naszym pierwszym środowiskiem były przecież̇ wody płodowe, więc można by rzec, że przyszliśmy na świat płynąc. Dzięki badaniom nad ewolucją wiemy, że początki życia na Ziemi wyglądały podobnie. Naszymi wspólnymi przodkami były zwitki białka otoczone błoną zawieszone w głębi praoceanu, potem byliśmy rybami, a potem wypełzliśmy na ląd. Dziś mamy w sobie cząstkę̨ H2O z kałuży, w której taplali się̨ nasi jednokomórkowi przodkowie.\nRzeźbie przyświeca filozofia hydrofeministyczna, czyli jak pisze Astrida Neimanis, "stawanie się ciałem wodnym". Hydrofeminizm to docenienie wszystkich płynów w moim ciele, dzięki którym mogę̨ żyć́. Hydrofeminizm to zauważenie wodnego połączenia wszystkich bytów ludzkich, nie-ludzkich, a także tych nieożywionych, takich jak żywioły. Hydrofeminizm to także uświadomienie sobie płynności w przyrodzie, tego, że w zamkniętym obiegu ziemskim wszystko swobodnie przemieszcza się̨ i miesza. To świadomość, że jesteśmy poskładani z tych samych elementów, że jesteśmy częścią hydrosfery.\nRzeźba jest główną̨ częścią̨ dyplomu magisterskiego obronionego na Wydziale Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Szklany obiekt wykonano na zlecenie w manufakturze szkła PuckGlas. Wstęp jest wolny.\nToniebajka. Księgarnia dla wszystkich mieści się przy ul. Focha 2 w Bydgoszczy.\nNoc Księgarń to ogólnopolski festiwal organizowany od 2019 roku przez dystrybutora książek OSDW Azymut. Szeroki program, obejmujący m.in. spotkania autorskie, debaty, warsztaty, kiermasze czy koncerty przyciąga uwagę wielu mediów, blogerów i czytelników. Co roku do inicjatywy przyłączają się dziesiątki instytucji, organizacji oraz ponad 100 niezależnych księgarń z całej Polski. Festiwal promuje niezależne księgarnie stacjonarne, lokalne inicjatywy literackie i kulturalne.\nWięcej o festiwalu - nocksiegarn.pl