Mam taki mały problem z białym kolorem. Z teorii wynika, że powinno mi być w nim do twarzy. W rzeczywistości, kiedy przymierzam białą bluzkę wyglądam natychmiast jak trup. Zaczęłam się więc martwić, że może coś jest nie tak z analizą kolorystyczną. I po tygodniach zniechęcenia do bieli wyciągnęłam tę bluzkę. I już mam rozwiązanie. Po zdjęciach pojechałam do centrum handlowego i przymierzyłam kilka białych bluzek. Każdą z nich przyłożyłam do tej mojej i okazało się, że moja jest śnieżnobiała, a te z wieszaków wyglądają jak brudne szmaty. Biel bieli nierówna. Mój typ urody potrzebuje najświeższej, najwyrazistszej i bezkompromisowej bieli bez cienia ecru czy szarości. Czysta biel pilnie więc poszukiwana:)\nWszystkie rzeczy, które mam na sobie, czyli bluzka, spodnie, pasek i buty zostały kupione w lumpeksach. Takiej prostoty i jakości po prostu nie da się znaleźć w sieciówkach. A już takiej bieli na pewno.\nbiała bluzka białe buty czarne spodnie lumpeks mój styl na galowo pasek second hand\n4 września 2013 at 18:50\nRewelka! Taki zestaw (w calosci!) ubralabym bez mrugniecia okiem. Chociaz biel i czern to teoretycznie nie moje kolory.\nWygladasz jak z magazynu mody :-) Cudnie!\n4 września 2013 at 18:56\nPiękna, ponadczasowa stylizacja! To prawda, biel ma wiele twarzy :)\nDziękuję pięknie. Stylizacja to słówko troszeczkę na wyrost, gdyż tu naprawdę są jedynie biała bluzka i czarne spodnie. Taki sposób na stylizację ludzkość zna już od hohoho i jeszcze dłużej:)\n4 września 2013 at 19:50\nŚlicznie wyglądasz! Nie do pomyślenia, że w lumpeksach mają tak dobrze wyglądające rzeczy. A może ja na takie kiepskie sh trafiam:p\n4 września 2013 at 21:29\nNa pewno nie:) Tylko, że jak wpadam to nie odpuszczam łatwo. Stoję 15 minut przy każdym wieszaku i każdą rzecz oglądam. I nie patrzę w ogóle na rozmiar z metki, bo to zupełnie nie istotne!\n4 września 2013 at 20:07\nŁadna klasyka. SH rządzą! A z bielą mam podobnie – jeśli jest choć trochę złamana, wyglądam na zzieleniałą z choroby. ;)\nJa z kolei w tych szmatkach z sieciówek wyglądam jakbym miała żółtaczkę. Serio. Wychodzi nagle całe ciepło z twarzy, a w moim przypadku to nie jest za fajne:)\nPieknie Ci kobieto w tym zestawie!!! Kolory, ksztalt, wszystko…\nEj no, dziękuję:) Fajnie się też czułam w tym zestawie. Fajny to był dzień zresztą. A dzisiaj to słońca –> brak!\n4 września 2013 at 20:23\nPiękny zestaw, prosto, elegancko, z klasą. Tak lubię !\n4 września 2013 at 21:36\nTak jest, żadnych dupereli i człowiek odżywa. W tym sensie, że kobieta żyje i może się skupić na ważniejszych rzeczach niż czy oczko puściło lub czy ujdę na tych szpilach. Co zresztą widać po plenerze, że musiało być wygodnie, skoro wlazłam na wertepy :0\n4 września 2013 at 20:29\nGłupio tak pisać po raz któryś-tam, ale wyglądasz świetnie :) Lumpeksy rządzą :D\nWcale, że nie głupio, bo się miło czyta. Ja Cię, jak dobrze znaleźć fanów lumpeksów i że to jest jednak normalne łazić po lumpach.\n4 września 2013 at 20:36\nPięknie, po raz pierwszy niezwykle stylowo, elegancko i prosto- taką Ciebie lubię :) sportowe dodatki chętnie odstawiłabym na taką wersję Marii:)\n4 września 2013 at 21:39\nPowiem Ci, że nie jesteś pierwszą osobą, która sugeruje mi dorośnięcie i odstawienie troszkę sportowego stylu. Sama po sobie czuję odrobinę ochotę na zmiany, ale nie do końca w takim kierunku jak tu na zdjęciu. Muszę jeszcze przemyśleć co i jak:)\nKupiłam wczoraj najnowszy numer „Świata kobiety”. Jest tam artykuł 10 ciuchów na pierdylion sposobów ipodstawą jest tam BAZA w postaci czarnych prostych spodni i białej prościutkiej bluzki. A tu masz – jakbyście się umówili z szanowną redakcją :)\nCiuchy wyglądają porządnie. Widać , że mają jakość z najwyższej półki.\n4 września 2013 at 21:42\nNo dobra, nie kupuję gazet, ale jutro pójdę i z ciekawości obczaję:) Może będzie jakiś przepis na coś do żarcia ciekawego, bo ja to jestem antytalent kulinarny, a gości będę miała teraz, olaboga…\n4 września 2013 at 20:48\nZachwycam się! Uwielbiam taką prostotę, do tego jeszcze jak jest z lumpexu to lodzio-miodzio:)\n4 września 2013 at 21:43\nDzięki, my fanki odzieży z drugiej ręki powinnyśmy trzymać się razem, hahaha.\n4 września 2013 at 21:22\nBiurowa mówiła mi o gazecie, ale zapomniałam dzisiaj kupić.\na Ty wyglądasz jak milją pińcet!\ndzisiaj wracając do domu, dumałam sobie akurat, jak to się dzieje, że nawet jak mam porządne ciuchy,\nto nie wyglądam w nich szykownie.\na Ty proszę: biała bluzka i spodnie, i po prostu brak mi słów.\nfoch. ja się tak nie bawię! też chcę wyglądać zabójczo!\n4 września 2013 at 21:46\nJeżuniu, pierwszy raz w życiu ktoś użył „zabójczo”, a nawet „szykownie” w stosunku do mnie. Dziękuję :-*\nTa stylizacja po prostu idealna – taki minimalizm i prostota sama w sobie :D\nTak ubrana możesz iść wszędzie i bedzie wystarczająco wygodnie a zarazem wystarczająco elegancko !\nA lumpeksy to mistrrzostwo :D\n4 września 2013 at 21:47\nNo to akurat prawda, że mogę sobie iść i w wertepy, i na kebaba, i na mecz, i do pracy, i do teatru… Dziękuję.\n4 września 2013 at 23:24\nPrzepięknie! Już tak zostań, wyglądasz jak milion, milion funtów GB, a nie jakiś tam dolarów. SH rulezzz!\n5 września 2013 at 18:08\nYEAH:) Kolejna entuzjastka lumpów, super:)\n5 września 2013 at 07:01\nPasuje Ci taki styl! Bluzeczka wygląda na jedwabną(?) Buty też zgrały się idealnie :)) Wielkie MNIAM!\n5 września 2013 at 18:09\nNie sądzę, że jedwab, już była wyrwana metka. Ale wygodna i wyjściowa:) Dzięki.\n5 września 2013 at 13:05\nJa mam dokładnie tak samo z bielą. Wszystkie brudne i bure kolory sprawiają, że wyglądam źle ale zawsze mi się wydawało, że pomimo jasnej cery i prawie czarnych oczu (przy ciemnym blondzie na głowie) jestem wiosną – z tym, że wyraźną. Może jednak bliżej mi do zimy….. To takie skomplikowane.\nA ja bym chętnie zobaczyła Twoje fotki, wyślij mi na maila to Ci powiem:)\n9 września 2013 at 10:56\nJasne! dzisiaj wieczorem coś wyślę :)\n5 września 2013 at 13:26\nJuż od jakiegoś czasu Cię podglądam, dziś postanowiłam się ujawnić. Twój blog jest dla mnie taką odskocznią od całego chłamu, który wylewa się z blogów, gazet, telewizji… Wszędzie to samo, te same rozwiązania, kreowany ten sam „ideał kobiety” i ten sam styl życia. Aż tu nagle trafiłam na Marię. Piękną, skromną, prostą, ale wyrazistą Marię. I doznałam olśnienia. Zauroczył mnie Twój styl (chociaż zupełnie inny od mojego), Twoje podejście do mody, aura, która bije z każdego Twojego zdjęcia. Stworzyłaś tutaj miejsce, do którego chce się wracać, i czytać, i chłonąć… Dziękuję Ci za to.\nPS. Lumpeksy są najlepszą rzeczą na świecie, 3/4 mojej szafy pochodzi właśnie stamtąd :)\nPS2. Dzięki Tobie odkryłam, że jestem delikatną wiosną. I pozbyłam się wreszcie ciemno-brązowych farbowanych włosów do pasa na rzecz fryzury na chłopaka, za to całkowicie naturalnej i w kolorze jasnego blondu. Twarz od razu odżyła i zyskała świeży blask :) Za to zastanawiam się, jak mam przetrwać szaro-bury okres jezienno-zimowy? Jestem w kropce…\n5 września 2013 at 18:14\nDziękuję Ci bardzo. Ale sama walczę z jedną cechą u siebie, która mi się bardzo nie podoba i jeżeli sprawiam takie wrażenie, to naprawdę nie chcę. Chodzi mi o skromność. Nie wolno się samemu sprowadzać w dół, nie przyznawać do swoich zalet i być nieśmiałym. Życie jest za krótkie na takie pierdoły:) Kochana na zimę dobierz sobie jakąś piękną turkusową czapę i szal i pozwól tym rozświetlić ciemny płaszcz, a na usta jakiś ładny brzoskwiniowy błyszczyk i jesteś Panią.\n5 września 2013 at 20:18\nNie chciałam, żebyś źle mnie zrozumiała z tą skromnością. Widzę Cię jako kobietę silną, świadomą swoich wad i zalet, ale też taką, która tą pewnością siebie nie musi epatować na każdym kroku, bo to po prostu z Ciebie promieniuje. Ta skromność niczemu w tym wypadku nie umniejsza, a wręcz dodaje klasy. Nie musisz pchać się do pierwszego rzędu, bo i tak w nim jesteś :)\n5 września 2013 at 20:31\nJejku, dziękuję bardzo. Rozumiem doskonale, wiem co miałaś na myśli:) Tylko przeprowadzam taki wywód, żeby nie zapomnieć, co sobie obiecałam:)\n5 września 2013 at 22:19\nI bardzo słusznie, też muszę nad tym popracować. Ale myślę, że po odkryciu mojego wiosennego „ja” będzie mi o wiele łatwiej ;)\n7 września 2013 at 20:18\nWyglądasz w s p a n i a l e w tym zestawie!!! Pozdrawiam! :)\n7 września 2013 at 21:27\nJesteś czystą zimą!\n9 września 2013 at 08:55\nok, to poprawiam się, głęboka zimo, ten cudowny, żółtawy kolor skóry mnie zmylił a tu nie było widać, że masz bardzo ciemne oczy\n9 września 2013 at 17:46\nKochana jesteś vjosno, ale chociaż nie mam problemu z tym jak wyglądam, to chyba nigdy nie uznam, że mój odcień skóry jest fajny:(\n11 września 2013 at 07:51\nCzemu Ci się nie podoba? Czy Nicole Kidman nie ma takiego?\n11 września 2013 at 19:29\nNie podoba mi się, bo nie jest taki wprost żółty, ani wprost różowy. A są dni kiedy jest ziemisty i wtedy to już naprawdę nawet ciężko się dobrze umalować.\n10 września 2013 at 21:44\n….super są te ciuchy, a buty……eh! Takich szukałam w „normalnym” sklepie. i nic…..\n11 września 2013 at 19:31\nZacznij od czarnych spodni. Na pewno w każdym lumpie wejdziesz do przymierzalni przynajmniej z dwiema parami. To akurat najłatwiej znaleźć, tylko trzeba cierpliwie obejrzeć każdy wieszak:)\n13 września 2013 at 10:00\nTaki niby prosty zestaw, a tyle dobrego ‚robi’! I można patrzeć i patrzeć na Ciebie w tym ubraniu, bez końca. Cholernie mocno mi się podobasz w tym wydaniu!\nA biel, czystą nieskalaną biel strasznie trudno dostać w sklepach. Też szukałam kiedyś. Idealnie śnieżnobiałej koszuli. Zero. Null. A tu proszę, lumpeks – niezastąpiona skarbnica interesujących ubrań!\n13 września 2013 at 18:46\nDziękuję, choć nie mam za dużo bieli to doceniam zbawienną moc tego koloru. Przy ogólnej niechęci do jasnych barw, tę najjaśniejszą jestem w stanie nie tylko tolerować, ale nawet bardzo lubić:)\n19 września 2013 at 19:36\nNaprawdę świetnie wyglądasz! Prosty zestaw a jaki efekt .Czysta biel jest dla Ciebie\nŚwietnie wyglądasz.Prosto,klasycznie,bez udziwnień.Podoba mi się:)\n24 lutego 2014 at 01:08\nAle pięknie Ci w tej bieli! I cały zestaw mnie urzeka. Piękny przykład zasady, że mniej znaczy więcej :)\n11 lutego 2015 at 22:54\nEch, jak ja Ci zazdroszczę, że możesz ubrać taki zestaw i wyglądać świetnie.\n3 maja 2015 at 09:47\nTeraz wiem, z jaką bielą próbować. Też nigdy nie lubiłam siebie w bieli, ale w czerni owszem. I dylemat: chłodne lato czy zima, może się rozwiąże. Wydaje mi się, że na zimę za mało wyraźna a na lato za ciemna.\n16 maja 2015 at 13:45\nŚwietnie wyglądasz na tych zdjęciach! ta biel faktycznie jest genialna.\nCześć Maria:) wiem, że lata całe od tego wpisu, no, ale muszę Ci napisać! Jak ty wyglądasz w bieli!!!!BOSKO! O maj gat- ja nawet nie wiem jak to ująć, słów brak- więc powiem : jest efekt WOW.\nHaha, dzięki, bardzo miły komentarz nawet jeśli sytuacja dawna :)\n14 sierpnia 2015 at 08:40\n25 września 2016 at 15:35\nZa ten wpis dziękuję po 1000kroć:) Miałam te same wątpliwości. Przestałam już szukać bieli dla mnie.\nFantastycznie wyglądałaś w tym zestawie:)


JUBILEUSZ NARODZIN POLSKI W CHRYSTUSIE\nKażdy jubileusz jest okazją do refleksji. To czas łaski, by podziękować za doświadczane dary i zastanowić się nad odpowiedzialnością za otrzymane dobro. 1050 lat temu Mieszko I przyjął chrzest ze swoim najbliższym otoczeniem. Tak jak swojego chrztu nie pamiętamy emocjonalnie, bo byliśmy rozkosznymi bobasami nieświadomymi świata i siebie, podobnie i chrztu naszej Ojczyzny. Ale realnie, w swoim życiu osobistym i społecznym, doświadczamy skutków tych doniosłych wydarzeń.\nWilliam Edwards Deming, amerykański statystyk, który znacząco wpłynął na rozwój Japonii po II wojnie światowej, sformułował tezę, że aż 94 % powodzenia firmy zależy od duchowości jej szefa! Ludzie patrzą na tego, którego wybrali, jako na autorytet. Jest on ich przywódcą. Dlatego chrzest władcy Polan miał gigantyczne znaczenie dla wszystkich mieszkańców jego państwa.\n„966 – Mieszko, książę Polski, został ochrzczony”. Tak brzmi krótka notatka historyczna, która mówi o najbardziej przełomowym momencie w historii Polski (w odpisie najstarszego, polskiego rocznika, tzw. Świętokrzyskiego Dawnego”). To wydarzenie nie było tylko chrztem władcy Polan, ale i narodzinami Polski w Chrystusie. Był to więc początek narodu i państwa polskiego A „my żyjący tu i teraz jesteśmy jednym z owoców nawrócenia się na chrześcijaństwo Mieszka I i przyjęcia przez niego chrztu” – stwierdza współczesny historyk Krzysztof Ożóg.\nNie jesteśmy w stanie powiedzieć, na ile decyzja Mieszka była decyzją polityczną, a na ile religijną. Będzie to dla nas tajemnicą. Najprawdopodobniej w grę wchodziło jedno i drugie. Władca Polan zdecydował się i zaryzykował przyjąć chrzest w społeczeństwie wcześniej nietkniętym żadną akcją misyjną (władca duński Haradl Klak po przyjęciu chrztu został wygnany z kraju). Możemy więc być pewni, że Mieszko miał rozterki, pytania i dylematy, bo dokonywał najważniejszego wyboru w swoim życiu. Zmieniając religię, dokonywał też wyboru, by oddać siebie oraz wszystkich mieszkańców swego państwa pod opiekę Chrystusa już na długie wieki. Dokonało się to 14 kwietnia 966 roku. Podczas Świąt Wielkanocnych Mieszko I – pod imieniem Dagobert – otrzymał chrzest święty z rąk Jordana, późniejszego biskupa poznańskiego. Matką chrzestną była jego chrześcijańska żona, Dobrawa, córka władcy Czech Bolesława Srogiego.\nMieszko przyjmował chrzest jako człowiek wolny. Wcześniej plemiona słowiańskie miały swoją wiarę, kapłanów, zwyczaje, tradycje. Jednak książę Polski zdecydował się przejść od kultu stworzeń do wiary w Boga chrześcijan, bo „uznał – jak twierdzi amerykański historyk Philip Earl Steele – że Bóg będzie mu pomocny, o ile sam będzie Mu wierny”.\nMieszko z naczelnika plemiennego stał się chrześcijańskim władcą, który sprawował rządy już nie tylko z przyzwolenia ogółu, ale z woli Bożej. Miał on świadomość swojej wielkiej odpowiedzialności, w tym również za zabawienie wiernych. Dlatego zaangażował się w proces ewangelizacji i chrystianizacji. Zaczął od najbliższego otoczenia. Wychował w wierze swoje potomstwo, Bolesław Chrobrego i pozostałe dzieci. Potem byli wojowie i dworzanie, władcy grodów i stopniowo mieszkańcy państwa. Mieszko I na masową skalę budował i uposażał kościoły. Sprowadzał zza granicy misjonarzy oraz duchownych do obsługi nowych świątyń. Mieszko zaszczepił w swoim narodzie kult św. Piotra Apostoła. Stał się on patronem najstarszej katedry w Poznaniu i oraz całego państwa, które zostało zawierzone opiece księcia Apostołów. Zaangażowanie i głęboką wiarę Mieszka doceniała Stolica Apostolska. Ojciec Święty już w 990 roku młody Kościół w Polsce otoczył bezpośrednią opieką.\nCzasem trzeba odświeżyć język i zmienić perspektywę oglądu, aby zobaczyć rzeczywistość w całym jej bogactwie. Jesteśmy przyzwyczajeni, że mówimy „Boże Narodzenie”, ale gdy powiemy: „Polska narodziła się w Chrystusie” – jesteśmy zdumieni. To sformułowanie – z nutą słusznego patosu – zapiera dech. Bo rzeczywiście Bóg wkroczył przez politykę w historię naszego narodu, aby mu otworzyć drzwi do wiary, do chrześcijańskiej moralności, do stołu Eucharystii – do życia wiecznego. Są to niebywałe dobra duchowe.\nCzasem ludzie boją się, że wchodząc w relacje z Bogiem będą musieli coś stracić. Okazuje się, że chrzest opłacał się nie tylko ze strony duchowej, ale i tej ziemskiej. Zobaczymy więc chrzest Mieszka jako jego decyzję polityczną.\nMieszko mógł przyjąć pierwszy sakrament wiary w obrządku wschodnim i złączyć nas z Bizancjum. Wybrał jednak Kościół rzymskokatolicki. Tym samym włączył swe młode państwo w krąg kultury Zachodu, która swój początek bierze w oparciu o trzy wielkie wzgórza: Aten, Rzymu i Jerozolimy. Zostaliśmy włączeni w dzieje kultury europejskiej. Z nowym życiem w Chrystusie otrzymaliśmy wielkie wartości cywilizacji łacińskiej: język, pismo, naukę, prawo, filozofię, teologię, kierunki umysłowe, systemy szkolne oraz sztukę. Chrzest Mieszka I stworzył Polskę w wymiarze duchowym, bo odtąd chrześcijaństwo stało się źródłem narodowej i państwowej tożsamości. Chrzest Mieszka stworzył też Polskę w wymiarze społeczno-politycznym oraz kulturowym.\nBywa, że myślimy tak: Bóg sobie, a życie ma swoje prawa. Okazuje się, że tak nie jest. Z darem chrztu doświadczamy rzeczywistości integralnie. Inaczej już patrzymy na wszystko: świat, ekonomię, politykę i siebie. Z chwilą przyjęcia chrztu nie jesteśmy już sami, bo chrzest jest przymierzem, w którym Bóg zobowiązał się nam pomagać, pod warunkiem, że będziemy Go słuchać. Otrzymaliśmy światło (udział w Jego mądrości) i moc (niezliczone łaski wiary). Wiemy, co mamy robić w ziemskich sprawach, gdzie poczekać, gdzie wytrwać, gdzie zająć odważnie stanowisko. Mamy mocny kręgosłup moralny.\nWielkim darem działania Bożej Opatrzności w naszej historii są świeci. Takim mężem opatrznościowym naszej historii był św. Wojciech, który jako pierwszy misjonarz oddał życie za wiarę. Potem było Pięciu Braci spod Międzyrzecza – pierwszych męczenników Polski. Kolejnymi wielkimi filarami wiary, mocno osadzonymi w naszej ziemi, były osoby świętych: Biskupa Stanisława i Królowej Jadwigi czy – w dzisiejszych czasach – świętej s. Faustyny Kowalskiej, bł. ks. Jerzego Popiełuszki oraz św. Jana Pawła II. Ich świadectwo wierności Ewangelii to dla nas wielkie światło, jak po Bożemu ułożyć swoje życie indywidualne i społeczne.\nZ chrztem Polski otrzymaliśmy nowe życie w Chrystusie. Zostało nam otwarte bijące źródło miłosierdzia. Tyle w naszej historii było chwil trudnych i krzywd. I to wszystko możemy zamknąć przebaczeniem. Jest to wielka szansa, aby powrócić do relacji z Bogiem, Ojcem miłosierdzia, który zawsze, gdy się do Niego zwrócimy, odnawia nas swoją miłością.\nCała nasza Ojczyzna przygotowuje się do krakowskich XXXI Światowych Dni Młodzieży. W lipcu przyjadą do nas ludzie z całego świata. Będą nas pytać: Kim, Wy Polacy, jesteście? Czym różnicie się od innych narodów? Jeśli odetniemy się od naszych chrześcijańskich korzeni, stracimy tak wiele: możliwość zbawienia, pamięć i dziedzictwo duchowe. A możemy światu dać nasze przeżywanie wiary. Naszą chrześcijańską słowiańską duszę. I paradoksalnie: świat jej bardzo potrzebuje!


MPW zostanie otwarte 3 czerwca. Zmienią się godziny zwiedzania, trasa i warunki. Możliwe będzie samodzielne zwiedzanie ekspozycji z nową ścieżką audio oraz zwiedzanie z domu.\nKultura wychodzi z kwarantanny. Co możemy już zwiedzić w Warszawie?\nOstrożnie i powoli otwierają się stołeczne muzea. Wprowadzają limity gości, skrócone trasy zwiedzania i ścisły reżim sanitarny.\nByć jak "Anoda". Konkurs Muzeum Powstania Warszawskiego\nZbierają pieniądze dla potrzebujących, ratują innych narażając własne życie albo opiekują się niepełnosprawnymi sierotami, tworząc dla nich prawdziwy dom. Poszukiwani współcześni bohaterowie.\nOaza zieleni w upalne dni? Nie tylko. 18 maja rusza po raz piąty pawilon kulturalny przy Muzeum Powstania Warszawskiego.\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 31.03.2019 AKTUALIZACJA 02.04.2019\nS. Michaela Rak, Paweł Grabowski i Mirosława Gruszczyk z Nagrodą Jana Rodowicza "Anody"\nW Muzeum Powstania Warszawskiego uhonorowano niezwykłych ludzi, współczesnych powstańców, walczących o bardziej ludzki świat.\nPomagają mądrze. Pokazują, co dziś znaczą pojęcia: zaangażowanie społeczne, patriotyzm i bohaterstwo. Do 16 grudnia można zgłaszać kandydatów do VIII edycji Nagrody im. Jana Rodowicza "Anody”.


O PRAWIE (LOKALNIE) PRZYDATNYM...Miejscowe Plany Zagospodarowania Przestrzennego - Stacja Południe\nSierpień 9, 2017 Marzec 24, 2018 atyszecki 0 Comments mec. Wojciech Sawicki, Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, MPZP, Prawo lokalne\nDlaczego – z punktu widzenia mieszkańca – warto monitorować miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego i ich zmiany?\nNie jest żadną tajemnicą, że specyfika mieszkania w dużym mieście jest inna od mieszkania w gminie wiejskiej (choćby tylko formalnie) tudzież w gminie dopiero się rozwijającej. Otóż wybierając mieszkanie w mieście jakoby z urzędu godzimy się na wiele z góry znanych niedogodności. Zresztą podobnie jest, gdy wybieramy miejsca do życia poza miastem. Bardzo często jednym z podstawowych kryteriów decydujących o wyborze danej lokalizacji jest jej bezpośrednie otoczenie. Czyli, mówiąc krótko, to, jakich mamy sąsiadów, jakie atrakcje oraz jakiego rodzaju usługi znajdują się w pobliżu etc. To zrozumiałe, bowiem większość z nas ma swoje oczekiwania albo przynajmniej jasne kryteria tego, co chce lub czego nie chce w pobliżu swojego ośrodka życia.\nWychodząc z powyższego, należy liczyć się z tym, że – czy nam się to podoba czy nie – wybór miejscowości „mniej zagospodarowanej” niestety często wiążę się z większym ryzykiem od wyboru miejscowości już mocno „zagospodarowanej”. Oczywiście chodzi mi tutaj o ryzyko zmiany otoczenia.\nChyba nikt z Państwa nie będzie zadowolony, jeśli świadomie i celowo wybrał do życia miejsce ciche, spokojne, gdzie nie ma wielu mieszkańców, a nagle – przykładowo – po dwóch, trzech latach, okazuje się, że na pobliskiej działce powstanie magazyn lub jakiś duży sklep albo centrum logistyczne, ewentualnie deweloper wybuduje osiedle…\nWłaśnie dlatego warto, wiedzieć, czy nasza okolica jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) i znać ogóle założenia oraz kryteria tego planu. MPZP mówi nam bardzo dużo o tym, co może (będzie mogło) powstać bezpośrednio w okolicy naszego domu. Uchwalenie MPZP należy bezpośrednio do rady gminy (miasta).\nMuszą być w nim określone parametry, takie jak: przeznaczenie działki (czy usługowa, przemysłowa, czy mieszkalna, inna), maksymalna wysokość budynków, maksymalne zagęszczenie zabudowy, minimalny poziom strefy biologicznej i szereg innych, dzięki którym możemy przynajmniej częściowo przewidzieć, jak będzie się zmieniać nasza okolica.\nTo ważne, bowiem nie każda gmina objęła już swój cały teren planami zagospodarowania. MPZP muszą być oczywiście zgodne z przepisami budowlanymi. I co ważne podlegają okresowym kontrolą oraz zmianom, dokonywanym przez radę gminy.\nŹle jest, gdy takiego planu w naszej okolicy nie ma. Jeśli MPZP nie ma, to prawdę mówiąc trudno skutecznie przewidzieć i ustalić, co kiedyś powstanie gdzieś w pobliżu naszej działki. Prawdopodobnie dowiemy się o tym dopiero w momencie, gdy potencjalny inwestor uzyska tak zwane WZ (warunki zabudowy), w których gmina określi mu co może, a czego nie może wybudować na danym terenie. A często wygląda to tak, że zainteresowany najpierw pyta, czy może coś wybudować (dokładnie wiedząc co chce wybudować), a gmina odpowiada albo: tak możesz, wskazując parametry budowy, albo: nie, nie możesz.\nDlatego zalecam raz śledzenie MPZP a dwa śledzenie ich zmian, albowiem mogą one bezpośrednio wpłynąć na jakość naszego życia…\nW następnym felietonach postaram się tematykę tą przybliżyć nieco szerzej.\nO PRAWIE (LOKALNIE) PRZYDATNYM… Wstęp\n← Egipt…tu się wszystko zaczęło\n„Rozwój Osobisty? Nie, Dziękuję…?” Wyobraź sobie, że… →


W Europie wędrowanie przez łańcuchy górskie leżące na terenie kilku krajów nie sprawia żadnej trudności. W Chile i Argentynie już tak łatwo nie jest. W bardziej górzystych częściach kontrola graniczna znajdowała się często wiele kilometrów od granicy, czasami 20 km, czasami nawet 60 km. Co utrudniało sprawę, nawet jeśli chcieliśmy wędrować tylko wzdłuż granicy.\n„RUTA! RUTA! RUTAAA!” krzyczał na nas strażnik graniczny, wbijając nerwowo ołówek w wiszący na ścianie szkic, który wyglądał, jakby został nakreślony przez dwulatka. Na „mapie” wszystkie linie prowadziły w jednym kierunku. Naszym celem nie było jednak przekroczenie granicy do Argentyny. Matúš przyłożył palec do wydłubanej ołówkiem dziury i ruszył powoli wzdłuż ściany, podążając po pustej części papieru, aż poza jego kontury. Patrząc na strażnika, obserwowałam tylko jak krew, napływa mu do policzków, a oczy jeszcze bardziej zwężają się ze złości. Brak naszej znajomości hiszpańskiego nie był tu zbyt pomocny. Ostatecznie przekonaliśmy go, że idziemy ścieżką w stronę wulkanu Chillan. Co o dziwo wcale mu nie przeszkadzało (wulkan był właśnie w pomarańczowym alercie, jest to prawie najwyższy w pięciostopniowej skali i nie powinno się do niego zbliżać). Gdybyśmy powiedzieli mu, że będziemy wędrować na przełaj przy granicy z Argentyną, nie pozwoliłby nam, mimo że nie jest to nielegalne. Zajęło trochę nerwów, czasu i tłumaczenia na migi, zanim w końcu pozwolono nam odejść.\nŻeby obejść wulkan Chillan, wybraliśmy ścieżkę opcjonalną, która prowadziła równoległym grzbietem górskim. Problemem było to, że trasa była wytyczona dopiero w poprzednim sezonie i zostało zrobione to tylko na podstawie map satelitarnych. Nie mieliśmy żadnych informacji o kimkolwiek, kto przeszedł ten odcinek i nie wiedzieliśmy, co tak naprawdę na nas tam czeka. Musieliśmy przygotować się na możliwość, że po kilku bardzo ciężkich dniach wędrówki trafimy na przeszkodę nie do pokonania i będziemy musieli zawrócić. Ze względu, że ten odcinek miał aż 140 km. Zabezpieczyliśmy się w pokaźną ilość dodatkowego jedzenia i cały czas nieśliśmy dużą ilość zapasowej wody.\nNa grzbiecie górskim jedyne ślady życia, na jakie trafiliśmy to odbicia łap pumy. Próbowaliśmy trzymać się jak najbliżej wytyczonych współrzędnych, ale teren nie był łatwy. Na naszej drodze roiło się od technicznie trudnych podejść i zejść. Miękki piasek na zmianę z kamienistym podłożem spowalniał naszą wędrówkę. Przecinaliśmy też sporadyczne pola śniegowe. Mimo trudności było naprawdę warto. Widoki zapierały dech w piersiach. W którą stronę nie spojrzeć aż po horyzont ciągnęły się góry poprzeplatane ośnieżonymi szczytami wulkanicznymi. Był to jeden z najpiękniejszych odcinków. Towarzyszyło mi dziwne uczucie, kiedy zastanawiałam się, czy kiedykolwiek stanęła tam ludzka stopa. Każdego dnia fizycznie wymęczona do granic możliwości, zasypiałam zakopana w śpiworze, wsłuchując się w uspokajającą górską ciszę.\nWędrowaliśmy na przełaj po wyschniętym dnie jeziora. Piekące słońce i praktycznie brak roślinności sprawiały, że czułam się jak na pustyni. Przy każdym kroku spowalnianym przez ciemny, miękki piasek przeklinałam ten dzień. Zerkałam na drogę, która w sporej odległości prowadziła równolegle z naszą trasą. Samochody przejeżdżały, wzbijając tumany kurzu, mimo to wędrówka nią byłaby o wiele łatwiejsza i krótsza. Dlaczego więc nie szliśmy drogą? Przechodziła ona przez punkt kontroli granicznej, który chcieliśmy ominąć. Jest on prawdziwą zmorą wędrowców GPT. Granica jest oddalona o ponad 30 km od niego, mimo to strażnicy wszystkim wlepiają pieczątki do paszportu, po czym pozostając w Chile, jest się tam nielegalnie. My chcieliśmy po kilku kilometrach skręcić w polną drogę, przez co nawet nie zbliżylibyśmy się do granicy. To, co robiliśmy, wydawało się dla nas super dziwne. Wyschnięte jezioro było płaskie jak blat stołu i z daleka widzieliśmy niewielki budynek kontroli granicznej. Myślę, że nie trudno było nas zauważyć, nawet z odległości wielu kilometrów. Zastanawialiśmy się tylko, kiedy pojawią się rozkrzyczani strażnicy galopujący na koniach. Jednak nikt nas nie gonił, nikt nie krzyczał. Ciszę przerywał tylko wiatr, który co chwilę tworzył wiry, niosąc piasek wysoko w powietrze.\nPowoli wchodziliśmy w bardziej zamieszkałe tereny. Prawie codziennie mijaliśmy prowizoryczne zabudowania, coraz częściej ścieżka była szeroka i dobrze wydeptana. Trafiało nam się kupić ser, chleb lub jajka od ludzi mieszkających przy trasie. Czasami mieliśmy szczęście i udało nam się wynająć pokój lub domek od lokalnych mieszkańców. Po wielu dniach mycia się w lodowatych strumieniach, nawet lekko ciepły prysznic przynosił nieopisaną radość. Dbanie o higienę na szlaku było nie lada wyzwaniem. Najtrudniejsza była kwestia prania. Prąd był sam w sobie luksusem, rzadko kiedy trafialiśmy na miejsce, gdzie miejscowi posiadali pralkę. Doprowadzenie zakurzonych i przepoconych ubrań do użyteczności pochłaniało wiele czasu i energii. Piorąc je ręcznie, traciłam nadzieję, kiedy po raz enty woda wylewana z miski dalej miała czarny kolor.


Plaża nad zalewem w Iłży, kąpiel z widokiem na zamek :) w zWarszawy-naWeekend.pl\nData publikacji: 11.06.2018 22:27\nPlaża nad zalewem w Iłży, kąpiel z widokiem na zamek :)\nZalew na rzece Iłżance w Iłży jest jednym z ciekawszych obiektów wodnych Mazowsza. Przede wszystkim wspaniała jest jego lokalizacja, z jego okolic możemy bowiem podziwiać wspaniały widok na położone na wzgórzu ruiny zamku.\nZ racji dość znacznej odległości od Warszawy (co najmniej 1.30 min jazdy) rzadko jest odwiedzany przez mieszkańców stolicy. Warto jednak poznać jego zalety, gdyż jest szansa na fajną jednodniową wycieczkę do Iłży, której elementem może być także plażowanie/ kąpiel.\nZalew od kilku lat przechodzi pozytywną metamorfozę. Pojawiły się pomosty dla sprzętu pływającego, nad samą wodą mamy też plac zabaw dla dzieci i napowietrzną siłownię. Do dyspozycji plażowiczów jest niewielka, wytyczona i ograniczona bojami plaża.\nTo jednak nie koniec pozytywnych zmian. W tym sezonie ruszyły prace przy projekcie budowy całkiem nowych domków letniskowych w bezpośredniej bliskości zalewu. Dotychczasowe przypominały raczej relikt czasów peerelowskich, nowy projekt jest ambitny i z pewnością zapewni nową jakość w zakresie noclegów.\nZalew w Iłży ma też tę zaletę, iż jest dosyć płytki. Na większości powierzchni głębokość nie przekracza 2 metrów, a maksymalna to ledwie 5. Zbiornik jest też magnesem dla wędkarzy, znajdziemy tu podobno piękne liny i karasie.\nIłża ożywa podczas imprez organizowanych na Zamku. Tradycyjnie turniej rycerski organizowany jest tutaj podczas długiego majowego weekendu. Ten rok jest jednak wyjątkowy, ciekawych wydarzeń ma być więcej, jest to bowiem rok zamku iłżyckiego.\nBardzo interesująco zapowiada się jarmark średniowieczny w pierwszy weekend września. Może to będzie okazja, która sprowadzi nas ponownie do Iłży i pozwoli poplażować nad Iłżanką.\nZamek to nie jedyna atrakcja turystyczna regionu, mamy bowiem w okolicach Arboretum. Umiejscowiony w Marculach, dość nowy w obecnym kształcie obiekt będzie z pewnością jakiś czas pracował na swoją renomę. Natomiast z racji, iż tego typu atrakcji w okolicach stolicy wciąż brakuje, może z czasem stać się ciekawym punktem na planie jedno lub weekendowego wypadu ze stolicy w okolice Radomia. Na razie kusi cena za bilet, jest naprawdę symboliczna.\nNajmłodszych zachwyci z pewnością możliwość podróży wąskotorówką z Iłży do Arboretum w Marculach. Trasa jest dość krótka, jedziemy niespełna 30 minut. Podróż zaczyna się w Iłży o 14.00 w niedzielę, w trasę powrotną startujemy ze stacji Nadleśnictwo Marcule o godzinie 16.30. Również w tym przypadku atrakcyjna jest cena biletów, za bilet rodzinny tam i z powrotem zapłacimy bowiem 30 zł.\nZ pewnością dla osób szukających nowych miejsc do turystycznej eksploracji w okolicach Warszawy, wycieczka do Iłży z opcją wizyty na zamku, plażowaniem i wizytą w Arboretum, do którego można dostać się wąskotorówką, może być miłym zaskoczeniem.\nWarto pamiętać o Iłży także w drodze w Świętokrzyskie, jadąc do Opatowa/Ćmielowa czy Bałtowa możemy zatrzymać się w tym przyjemnym mazowieckim miasteczku.


system trakcyjny do powiększania penisa Male Edge Basic Penis Enlarger\nSecretplace.pl > ZABAWKI EROTYCZNE> Powiększanie penisa> Systemy trakcyjne>Male Edge Basic Penis Enlarger system trakcyjny do powiększania penisa\nMale Edge Basic Penis Enlarger system trakcyjny do powiększania penisa\nMale Edge Basic Penis Enlarger to system trakcyjny do powiększania penisa. Pozbądź się szybko i skutecznie wszystkich kompleksów. Aparatura została przetestowana i zatwierdzona przez lekarzy. Jest całkowicie bezpieczna i możesz używać jej bez obaw.\nTrakcja penisa to sprawdzona, skuteczna i przede wszystkim bezbolesna technika. Dzięki niej, Twój penis będzie grubszy i dłuższy o 5 do 7 cm. Użycie zestawu opiera się na powolnym rozciąganiu trzonu penisa. Komórki dzięki temu procesowi dzielą się i mnożą. Następnie pojawiają się nowe na całej długości, a tym samym członek staje się wyraźnie powiększony.\nMale Edge Basic Penis Enlarger jest objęty dwuletnią gwarancją producenta. Towar został zapakowany w dyskretną torbę podróżną.


Listy do M reklama TVN - muzyka i piosenka, tematy z kosza\n♫ Listy do M reklama TVN\n#1 2013-11-18 20:36\nWitam. Dziś leciała reklama w tvn z zapowiedzią filmu listy do M. który będzie leciał w tv 30 listopada bodajże. W reklamie tej leci taka dosyć wolna piosenka, śpiewa ją mężczyzna. Z góry dzięki za pomoc. Pozdrawiam.\nWiadomości: 28 303\n#2 2013-11-18 20:44\nO wszystkie zwiastuny Listów do M. pytamy tam: http://muzykazreklam.pl/21954-listy-do-m\nListy do M reklama TVN\nPodobne tematy Zasady obowiązujące na tym forum, Coca-cola GTA, Reklama czekolady, Życie na fali, Witam na forum, Dove Summer Glow, Lipton, ALE DZIURA, TIC TAC na Walentynki & Dove Summer Glove, Lepiej późno niż później / Something's Gotta Give,\nStatystyki tematu "Listy do M reklama TVN" Ocena 7 na 10, liczba ocen: 2, wyświetleń 756


SMS bezkonkurencyjny w Kaliszu. Teraz czas na rejon / Wydarzenia sportowe w Kaliszu i regionie / Kategorie tematyczne faktykaliskie.pl / Fakty Kaliskie\nSMS bezkonkurencyjny w Kaliszu. Teraz czas na rejon\nSiatkarki i siatkarze VII LO SMS Kalisz w cuglach wygrali mistrzostwa Kalisza szkół ponadgimnazjalnych. W najbliższych dniach powalczą o prymat w rejonie.\nFinał miasta w piłce siatkowej dziewcząt odbył się w ubiegłym tygodniu w hali II LO im. Tadeusza Kościuszki. Wzięły w nim udział cztery zespoły. Bezkonkurencyjne okazały się siatkarki VII LO SMS, które nie straciły żadnego seta, ogrywając drużyny II LO i III LO po 2:0. W obu meczach rywalki podopiecznych Daniela Przybylskiego nie wyszły poza granicę 10 punktów w danej partii. W środę czeka je rywalizacja w finale rejonu, który rozegrany zostanie w hali „Olimpia” przy ulicy Rzemieślniczej. Początek zmagań z udziałem sześciu ekip, w tym również wicemistrzyń Kalisza z III LO, o godzinie 10:00.\nW finale kaliskiej Licealiady najlepsi byli także siatkarze VII LO SMS, trenowani przez Mariusza Pieczonkę. W „Olimpii” pokonali oni zespoły II LO i Zespołu Szkół Samochodowych po 2:0. O zwycięstwo na etapie rejonowym powalczą w najbliższy piątek, też w hali przy Rzemieślniczej. Ich rywalami będą ZSPP CKU Marszew, ZSP Nr 2 Kępno, ZS Nr 1 Ostrzeszów, ZSBE Ostrów Wlkp., ZS Opatówek i ZSP Nr 1 Krotoszyn. Start turnieju o 10:00.\nMistrzostwa Kalisza szkół ponadgimnazjalnych w piłce siatkowej dziewcząt\nZSE – III LO 0:2 (21:25, 19:25)\nVII LO SMS – II LO 2:0 (25:9, 25:10)\nZSE – II LO 2:1 (15:25, 25:21, 15:9)\nVII LO SMS – III LO 2:0 (25:10, 25:10)\nMistrzostwa Kalisza szkół ponadgimnazjalnych w piłce siatkowej chłopców\nVII LO SMS – II LO 2:0 (25:11, 25:14)\nZSS – ZSE 2:1 (25:21, 23:25, 15:3)\nZSE – II LO 2:0 (25:22, 25:18)\nVII LO SMS – ZSS 2:0 (25:17, 25:23)


Obrazki Z Wyprawy, Czyli ... Japonia Po Raz Pierwszy - Podróż - Kolumber.pl\nPodróż Obrazki z wyprawy, czyli ... Japonia po raz pierwszy\npociąg drogo metro tokio kioto porada taxi rower zwyczaje\nOpisywane miejsca: Japonia, Tokio, Kioto (377 km)\nTekst i zdjęcia: Agata i Marek Jackiewicz\nZ okazji okrągłej rocznicy ślubu postanowiliśmy wybrać się do Japonii. Wyruszyliśmy na początku listopada. Krótki z konieczności pobyt przeznaczyliśmy na Kioto, gdzie spędziliśmy cztery dni i Tokio, w którym byliśmy kolejnych pięć. Z Kioto pojechaliśmy na całodniową wycieczkę do położonej w pobliżu Nary.\nPoniżej obrazki z wyprawy. W krótkich tekstach znalazły się informacje, których źródłem są zarówno nasze obserwacje jak i liczne przedwyjazdowe lektury.\nPrzeczytaliśmy gdzieś, że japońskie pociągi są najlepsze i najdroższe na świecie. I rzeczywiście są. Podróż Shinkansenem (japoński odpowiednik TGV i Eurostara) to sama przyjemność. Ponad 500-kilometrową trasę Tokio-Kioto ekspres pokonuje w niewiele ponad dwie i pół godziny. Pasażerowie siedzą w lotniczych fotelach, miłe hostessy w różowych fartuszkach roznoszą wilgotne serwetki do rąk, w oddali widać ośnieżony szczyt Fudżi. Jest cicho i idealnie czysto. Pociągi lokalne, choć dużo wolniejsze od shinkansenów, są równie jak one punktualne i czyste, a na dodatek w niektórych składach znajdują się wagony przeznaczone wyłącznie dla pań. Przed podróżą warto odwiedzić peronowy kiosk (jest ich mnóstwo) i zaopatrzyć się w napoje oraz pełne smakołyków lunchowe pudełko (800-1000 jenów, czyli 20-25 zł).\nTo wszystko brzmi zbyt pięknie, żeby mogło być prawdziwe? Rzeczywiście - jest jedno istotne ale. Zanim zajmiesz miejsce w wygodnym fotelu, musisz znacznie odchudzić portfel. Bilet (druga klasa) z Tokio do Kioto (w jedną stronę) kosztuje ponad 13 tys. jenów (ok. 320 zł). Co prawda, jest na to sposób, ale wcale niełatwo zeń skorzystać. Sposób nazywa się "Japan Rail Pass" i jest karnetem uprawniającym do dowolnej liczby przejazdów dowolnymi pociągami. Można kupić karnet na 7, 14 lub 21 kolejnych dni. Żeby nie było zbyt łatwo i prosto, aby go dostać, należy uprzednio nabyć specjalny voucher. Te rozprowadzane są wyłącznie przez wytypowaną sieć biur podróży poza granicami Japonii. Mając w ręku voucher, należy go wymienić na właściwy pass. W tym celu zagraniczny turysta (bo to dla niego właśnie przeznaczone jest to udogodnienie) winien się udać do biura Travel Service Center (znajdziesz takowe na lotnisku lub dużym dworcu), okazać voucher i paszport (koniecznie z wbitym stemplem "Temporary Visitor"), zadeklarować, od którego dnia pass ma być aktywny, poczekać chwilkę i ze wzruszeniem odebrać srebrną książeczkę. Ta przyjemność kosztuje od 28 tys. 300 (2. klasa, 7 dni) do 79 tys. 600 (1. klasa, 21 dni) jenów, czyli od 700 do blisko 2 tys. złotych. Więcej informacji znajdziesz pod adresem www.japanrailpass.net .\nPodobnie jak inni obywatele Japonii taksówkarze mówią wyłącznie po japońsku. Dlatego warto wydrukować nazwę i adres miejsca, gdzie chcesz dojechać, i kartkę wręczyć kierowcy. Za to auta są prześliczne - duże, kanciaste, wygodne, z białymi, koronkowymi pokrowcami na fotelach. W Kioto korporacje taksówkowe mają zabawne oznaczenia - można jechać koniczynką, słonikiem czy serduszkiem. Pasażer nie dotyka klamek - kierowca naciska guzik i drzwi automatycznie się otwierają (lub zamykają). Taksówki są relatywnie niedrogie, w Tokio istotnie droższe niż w Kioto. Opłata za "otwarcie drzwi" wynosi ok. 700 jenów (18 zł), za przejazd z dworca w Kioto do hotelu zapłaciliśmy ok. 1 tys. (25 zł).\nZ metra korzystaliśmy tylko w Tokio. Japan Rail Pass uprawnia do korzystania z należącej do kolei JR Yamanote Line, która okrąża miasto i którą można dojechać w zasadzie w dowolne miejsce. Bilety na pozostałe linie kupuje się w automatach. System opłat jest inny niż w większości europejskich stolic. Nie ma stref, każdy odcinek wyceniany jest oddzielnie. Należy zatem znaleźć nazwę stacji, do której chcesz dojechać, sprawdzić przypisaną doń opłatę, uiścić należność i odebrać bilet. Wystarczy, jeśli jesteś w stanie znaleźć nazwę docelowego przystanku. Na dużych stacjach automaty mają japońskie napisy i ich łacińską transkrypcję. Na mniejszych, położonych poza centrum napisy są wyłącznie po japońsku. Masz dwa wyjścia - spróbować odnaleźć nazwę zapisaną w kanji (japońskie pismo) lub kupić najtańszy bilet i resztę dopłacić na stacji docelowej. Kwoty są zawsze zapisywane cyframi arabskimi. Najniższa opłata za przejazd, z jaką się spotkaliśmy, wynosiła 160 jenów (ok. 4 zł).\nWięcej praktycznych porad i obserwacji z Kraju Kwitnącej Wiśni znajdziecie w serwisie Logo24 >>


Dalej nie lubię Hannibala, ale jaki to dobry serial! – Tylko subiektywnie\n1 lipca 2014 9 marca 2016 Judith\nTak, jak pisałam o pierwszym sezonie, tak i o drugim mogę napisać podobnie. Nie lubię tej lepkiej atmosfery zła sączącej się z ekranu. Nie lubię morderstw, które wyglądają jak dzieła sztuki. Nie lubię tego, że tam wszystko jest tak straszliwie poważne, na serio, a postacie prowadzą tylko i wyłącznie inteligentne rozmowy pełne aluzji i drugiego dna, a nigdy nie powiedzą sobie, co u nich słychać, albo, gdzie lubią robić zakupy. Jednak moja Przyjaciółka uświadomiła mi jedną ważną rzecz – Hannibal to alternatywna rzeczywistość, kompletnie inny świat od naszego, który rządzi się swoimi prawami. Poza tym dla genialnej gry Madsa Mikkelsena i Hugh Dancy’ego warto poświęcić jeden weekend na połknięcie sezonu. Ten świat uzależnia. Za nic nie chcesz się w nim znaleźć, ale lubisz go obserwować.\nMam nadzieję, że zdajecie sobie sprawę z tego, że pisanie o drugim sezonie serialu oznacza spoilery do sezonu pierwszego?\nOtóż wszyscy wiemy, że Will został oskarżony o wszystkie morderstwa popełnione przez swojego psychiatrę (Hanibcia of course). My to wiemy, Will to wie, Hanibcio też, ale wszyscy dookoła uważają naszego biednego Willa za chorego psychopatę. Zbliża się proces i nieuchronna kara śmierci. Nikt nie wierzy w prawdę, a nawet jeśli ktoś ma choć ziarno wątpliwości (Jack, Beverly) to na wykwintnego kanibala nie ma żadnych dowodów.\nWillowi zostaje tylko jeden sposób. Może się odwołać do Hannibalowej słabości, czyli pragnienia, aby to właśnie on (ze swoją wyjątkową umiejętnością empatii) stał się przyjacielem, a także partnerem w zbrodni. Ta strategia działa, ale Will musi się postarać, aby nie polec w pojedynku na umysły z mistrzem manipulacji.\nDrugi sezon jest bardzo dobry. Moim skromnym zdaniem jest zdecydowanie lepszy od pierwszego. Uwielbiam temat intryg, manipulacji i to jak dzięki słowom można wpłynąć na drugą osobę. Między Hannibalem i Willem było takie napięcie, że aż powietrze między nimi drżało. Genialne aktorstwo to jedno, a sama historia (świetnie napisana) dawała nam wiele do myślenia i prawie do samego końca nie wiedzieliśmy, czy Will chce udowodnić kim naprawdę jest Hannibal, czy przemienia się na jego podobieństwo. Wiem, że wszyscy podniecają się Madsem, ale warto zwrócić uwagę na Hugh, który aktorsko przechodzi samego siebie.\nCo mi się nie podoba? Cała sytuacja z tym, że wszyscy są tam tacy mądrzy i ponad przeciętnie inteligentni, a wyjawiają osobie postronnej (Hannibal), która nie pracuje w FBI, dokładne informacje dotyczące morderstw i tego, co FBI wie na ten temat i na jakim jest tropie. Wszyscy się przyjaźnią, wcinają u Hanibcia kolacyjki i nie wpadną na pomysł, żeby po kryjomu skubnąć trochę mięska do badania. Super mądry Jack Crawford prosi o przekąski na wynos na przyjęciu pełnego ludzi, które Hanni organizuje i spodziewa się rezultatu? Serio? Hanibcio byłby taki tępy, żeby na imprezie podawać ludzinę? Gdzie nie ma kontroli nad tym, co kto sobie schowa do torebki?\nJednak jestem w stanie te drażniące mnie fakty upchnąć w szufladkę pod tytułem „heeeeloł to alternatywna rzeczywistość i rządzi się innymi prawami” i jestem bardzo za to wdzięczna mojej Przyjaciółce, bo dzięki temu jestem w stanie cieszyć się serialem.\nCo jest bardzo dobre? Reżyseria, scenariusz, perfekcyjny montaż i genialne efekty. Nie mogę nie wspomnieć o muzyce, która nerwowo rozstraja, ale skutecznie buduje napięcie.\nW tym sezonie były dwa momenty, które mnie emocjonalnie rozwaliły (oprócz finału, ale o tym później). Mianowicie śmierć mojej ulubionej postaci kobiecej (jedynej ogarniętej babki, która mogła przyskrzynić Hannibala i nie uległa jego urokowi) i moment, kiedy jeden z psów Willa był w niebezpieczeństwie i został zraniony. Możecie robić z ludzkich zwłok ule dla pszczół i drzewne kompozycje, ale trzymajcie się z dala od piesków Willa!\nMyślałam, że będzie mnie drażnić seksualna relacja Alany i Hannibala (miałam wielką nadzieję, że jego postać jest aseksualna). Na szczęście nie zrobiono z niej jedynie obiektu seksualnego, miała coś tam od siebie do dodania, ale i tak bardzo nie lubię tej postaci. Jest przecenionym psychiatrą. Jej terapia, czy próby relacji z psychopatami są tragiczne. Myślę, że osiągnęła wiele dzięki swojej atrakcyjności (takie sprawia wrażenie), bo nie mogę nazwać inteligentną kobietę, która próbuje budować związek najpierw z jednym, a potem drugim podejrzanym o morderstwa i jedzenie swoich ofiar. Ja wiem, że nie jest łatwo nie ulec facetowi, który jest idealnym kucharzem, artystą, psychiatrą, kochankiem i wygląda jeszcze jak Mads Mikkelsen, ALE skoro jej najlepszy przyjaciel (Will) wprost ją ostrzega przed tym człowiekiem, a ona i tak w to brnie to nie dziwię się, że w taki sposób skończyła. [wielki SPOILER] Poza tym w finale zachowała się jak typowa głupiutka bohaterka horrorów. Goni cię morderca? Uciekaj na górę. Idziesz na konfrontację z mordercą? Zapomnij sprawdzić, czy masz naładowany pistolet. Morderca ofiaruje ci możliwość ucieczki? Uciekaj to może uda ci się uratować twoich przyjaciół! [koniec SPOILERA] Mam serdecznie dość Alany i wolę już nawet wkurzającą Freddy, która chociaż stara się zrobić użytek ze swojej mózgownicy.\nSpodobała mi się za to nowa postać kobieca, czyli Margot Verner w wykonaniu pięknej Katharine Isabelle. Świetna historia o uzależnieniu od brata. Krzywdzona przez lata (fizycznie i psychicznie) próbowała go zabić, ale jej się nie udało. Za to on czerpie perwersyjną przyjemność z bólu siostry. Hannibal jako jej psychiatra próbuje jej pomóc. Nie tylko z dobrego serduszka, ale przede wszystkim dlatego, że Mason Verger (Michael Pitt) jest wszystkim tym, czym Hani gardzi. Jest chamski (eat the rude!) i w swoim okrucieństwie zupełnie inny od Hannibala i jego poczucia estetyki. Poza tym Margot wchodzi w relację z Willem, a stare powiedzenie mówi, że przyjaciele przyjaciół są naszymi przyjaciółmi, a wrogowie przyjaciół naszymi wrogami.\nMargot jest fascynująca w swojej sile. Brat już dawno mógł ją złamać, ale ona jest daleka od poddania się. W pewnym momencie myślałam, że stanie się dla Hannibala i Willa odpowiednikiem Abigail, ale z wiadomych względów cieszę się, że tak się nie stało.\nFinał? Finał był absolutnie genialny. Wiem, że to słowo pojawia się w tym wpisie często, ale jest adekwatne do poziomu serialu. Jestem w szoku, że przy tym rozwoju wypadków twórcom udało się uniknąć patosu i nie wiem, jak oni to zrobili.\nRzeźnia to dobre słowo, bo to właśnie się stało. Serce mi się krajało widząc Hannibala zdradzonego przez Willa, czyli namiastkę rodziny, jaką sobie stworzył. Jego chore poczucie bliskości sprawiło, że zachował nawet dla niego Abigail. Teraz pewnie stanie się zimnym mięsem, które znamy z Milczenia owiec. Ciekawe, czy Bedelia będzie odpowiednikiem Clarice Starling. Wszystko na to wskazuje, ale z tym serialem nie możemy być niczego pewni. [koniec SPOILERÓW]\nJakie są Wasze przemyślenia o tym serialu? Zgadzacie się z moim zdaniem, czy wręcz odwrotnie? Jestem bardzo ciekawa Waszych opinii.\nOpublikowany w seriale, seriale amerykańskieTagged Hannibal, Mads Mikkelsen, seriale, seriale amerykańskie\nZgadzam się, że drugi sezon był zdecydowanie lepszy od pierwszego. Wiele osób twierdzi, że twórcy przesadzili i serial nie był już tak dobry jak w pierwszej serii, ale ja nie jestem skłonna się z tym zgodzić.\nTo, co w drugim sezonie było najlepsze, to przemiana Willa Grahama. Opanowany, chłodny, nieco cyniczny Will Graham to postać o niebo lepsza i ciekawsza niż w poprzednim sezonie, to Will, którego lubię. I to trochę smutne, jak rzadko fani zauważają, że druga seria to przede wszystkim znakomity popis aktorski Hugh. Tak, też jaram się Madsem, ale on w gruncie rzeczy poza finałem niczym mnie nie zaskoczył, a Hugh Dancy? Mój Boże, jakie to było dobre aktorstwo.\nAlany nigdy nie lubiłam, pośród tylu silnych, intrygujących postaci, zawsze wydawała mi się jakaś rozmemłana. A jak ją porównać z Margot Verger czy Bedelią, to wypadała bardzo blado. Ale miała w finale dwie przepiękne wizualnie sceny – to, jak tonęła w czerni czy późniejsza scena w deszczu – cudo.\nNie mogę się doczekać trzeciego sezonu. I dodam jeszcze tylko, że Hannibal to serial, który należy oglądać z pewnego dystansu, z przymrużeniem oka, wówczas nie wydaje się ciężki i niestrawny. A jeśli dodatkowo śledzi się poczynania fandomu na tumblrze, to w ogóle jest świetna zabawa :D.\nAch i jeszcze zapomniałam: KOCHAM DOKTORA CHILTONA :D.\nMads Mikkelsen to zdecydowanie mój ulubiony współczesny (żyjący) aktor. Jest niesamowicie utalentowany, panuje nad ciałem, mimiką, a nawet spojrzeniem postaci. Fascynujący facet.\nJednak nie można nie zauważyć Hugh Dancy’ego, bo tak jak napisałam, w tym sezonie aktorsko przeszedł samego siebie. W pewnym momencie byłam już pewna, że stał się Hannibalem 2 (mimo, że znam tę historię i wiem mniej więcej, co się wydarzy ^^).\nAlana w serialu ładnie wygląda. Ma piękne estetycznie sceny i macha włosami. Jeśli chodzi o charakter… nie umiem jej polubić i zrozumieć.\nFandom Hannibala to najlepszy fandom jaki istnieje! Gdyby nie brali tego wszystkiego na humor (zresztą fantastyczny), tylko na serio to już dawno by powariowali 😉 Twórcy serialu przesympatycznie komunikują się z fanami i to też jest fajne 🙂\nChilton jest fantastyczny, a jego miny na przyjęciu u Hanibcia, gdzie mówi, że na pewno nic nie zje, są zajebiste 😀 Mimo wszystko, kiedy mam porównanie: historia Chiltona i historia rodzeństwa Verger to wybieram tych drugich 🙂\nTeż chyba drugi sezon uważam za lepszy – nie pamiętam, kiedy ostatnio bawiłam się tak dobrze w snucie teorii spiskowych, kto ile wie, kto kogo podejrzewa i kiedy mówimy o przemyślanych zasadzkach, a kiedy o przypadkowym zbiegu okoliczności – chociaż mam wrażenie, że gdyby nie aktywny fandom dzielący się chętnie i często swoimi teoriami, bawiłabym się chyba nieco gorzej. 😉\nAlanę trochę usprawiedliwiam, bo a) zaczęła dopuszczać do siebie możliwość, że Hannibal może sobie robić obiadki z płucek tamtej pani albo nerki tego pana, ale odniosłam wrażenie, że nie chciała w to uwierzyć tak całkiem, więc jestem w stanie przyjąć do wiadomości, że nie sprawdzała dziesięć razy dziennie, czy broń jest naładowana (zresztą nie wiem, czy ktoś to w ogóle robi?), b) myślę, że w analogicznej sytuacji we wszystkich odezwałby się instynkt przetrwania i z możliwości ucieczki nie skorzystałby tylko osobnik pozbawiony emocji typu strach (tym bardziej, że co mogła zrobić więcej bez broni). Co nie zmienia faktu, że też jej nie lubię i nie byłoby mi bardzo smutno, gdyby się okazało, ze nie przeżyła.\nA zakończenie mnie zdezorientowało całkiem, co jest w sumie pozytywnym komentarzem ;).\nAlana wiedziała, że wieczorem będzie rozpierducha i że Jack i Will planują rozprawić się z Hannibalem. Powiedzmy, że „szła na bitwę” i nie sprawdziła, czy ma naboje w magazynku?? Dla mnie to jest totalnie głupie i nielogiczne, bo przecież uczyła się strzelać, a nauczyciele przy podstawach wbijają do głów, żeby ZAWSZE ogarniać, czy broń jest odbezpieczona, czy nie i czy ma się naboje, ile w magazynku, a ile gdzie indziej i tak dalej.\nSprawa ucieczki. Mogła skłamać i powiedzieć Hanibciowi: „Eeeej słuchaj nic nie widziałam, idę sobie na chatę popijać winko i oglądać Oprah”, a w rzeczywistości ostrzegłaby Willa, zadzwoniłaby nie po zwykłą policję, ale po FBI, bo przecież jeden z ich agentów wykrwawia się w spiżarce.\nJeśli już nie skłamała i było za późno, bo chciała do niego strzelić to mogła uciekać drogą, którą przyszła, czyli na zewnątrz i narobić rabanu (postawa psychologii: krzycz, że się pali, a nie że cię mordują to wtedy ludzie zareagują i szybciej wezwą pomoc), a nie biec jak ostatnia głupia gęś na górę, gdzie ucieczki nie ma.\nNie chcę, żebyś zrozumiała, że chciałabym, żeby Alana była idealna, ale jej postać jest kreowana na mega mądrą, inteligentną, logiczną i rozsądną postać. To wszystko sypie się w drugim sezonie, bo jej zachowanie o tym przeczy.\nUwielbiam „Hannibala”, też niektóre rzeczy może mnie wkurzają, ale uwielbiam, uwielbiam mimo wszystko. Klimat, fabuła, cała skomplikowana gra między Willem a Hannibalem, aktorstwo (masz rację, Mads jest genialny, ale ludzie przy wychwalaniu go często zapominają o Hugh, który jest równie świetny). Też uważam, że drugi sezon był lepszy. Nie jestem natomiast wciąż pewna, co mam myśleć o finale. Chyba wciąż mam mętlik w głowie.\nMargot to świetna postać. Podobnie jak doktor Chilton, dlatego trochę jestem zła na to, jak potoczył się ten wątek. No ale teraz czekamy na trzeci sezon 🙂\nJestem strasznie niedobra, bo zapomniałam napisać o Chiltonie 🙁 Bardzo go lubię, rozchmurzał tą posępną atmosferę i bardzo się o niego bałam, ale wiedziałam, że Hanni w jakiś sposób go dopadnie lub się na nim zemści.\nOj ten finał… rozwalił mnie całkowicie, ale jeszcze większe WTF spowodowała scena po napisach. Bedelia to jedna wielka zagadka.\nŚwietny wpis! Zgadzam się właściwie ze wszystkimi stwierdzeniami i dziękuję, za uznanie oraz za kolejną możliwość dyskusji o tym serialu.\nPodobała mi się w tym sezonie dodatkowo jedna, ale ważna rzecz. Obok śmierci ważnych dla kogoś osób postanie nie przechodziły obojętnie. W 99% seriali jak ktoś z obsady umrze, to trudno na drugi dzień wszyscy żyją jak dotychczas i śmierć nikogo nie wzrusza, tu pewnie jakby było podobnie nikt nie zwróciłby na to uwagi, przecież na co dzień wręcz zdarzają się masakryczne zbrodnie, to co tam jedna osoba. Tutaj podobała mi się reakcja postaci na śmierć Beverly Katz. Każdy był na swój sposób tym załamany. Chociaż jeszcze lepsze „wspominanie” otrzymała Abigail. Jej postać do końca wydaje się motywować Willa do tego co robił, przy pierwszej lepszej okazji wypomina Hannibalowi to że ją zabił, chce namówić Freddie żeby o niej nie pisała… on po prostu ciągle o niej pamięta i to jest świetny zabieg. Godny pochwały 🙂\nTen sezon był bardziej mroczniejszy, ale też mniej „straszny” było o wiele mniej momentów, czysto horrorowych, a więcej lepkiej intrygi i manipulacji 🙂\nTo prawda, że tutaj śmierć nie przechodzi bez echa. Oczywiście chodzi mi o śmierć jednego z głównych bohaterów. Will wspomina Abigail, bo ją po prostu pokochał (nie w sensie erotycznym) i czuł się za nią odpowiedzialny. Jej śmierć ciążyła na jego relacjach z Hannibalem i dlatego Hanni zostawił ją sobie „na później”. Niby mówił, że dla niego też jest ważna i że przypomina mu jego nieżyjącą siostrę, ale myślę, że Abigail miała być tylko i wyłącznie „nagrodą” dla Willa. Hannibal nieźle musiał zryć jej psychę przez ten czas 🙁\nŚmierć Beverly mnie bardzo zasmuciła. Bardzo ją lubiłam. Dopóki nie pojawiła się Margot, była najciekawszą kobiecą postacią. Była bardzo profesjonalna, ale jednocześnie lojalna wobec przyjaźni. Potrafiła spojrzeć na Hannibala z dystansu, a nie z jakąś dziwaczną dozą zaufania jak reszta bohaterów (Jack i Alana na przykład).\nBył mniej straszny, bo nie było akcji z wciąganiem kogoś pod łóżko (to był cios poniżej pasa ^^). Najbardziej obrzydliwe i straszne momenty to jedzenie samego siebie przez jedną z postaci podczas kolacji u Hannibala i jedzenie swojej twarzy przez inną postać. Obrzydlistwo. Poza tym się nie bałam. Chyba, że o pieski!!!!\nDziękuję Ci Kochana, że dzięki Twojej uwadze (alternatywna rzeczywistość) mogłam w pełni cieszyć się tym serialem i go docenić, a nie czepiać się i narzekać 😉 :*\nDla mnie genialny w Hannibalu jest sposób w jaki serial pogrywa z widzem. Chodzi mi o to, że my wiemy kim jest Hannibal (w tym sezonie Will też, potem powoli również inni) i tylko czekamy na jego ruch i możemy tylko patrzeć jak bezradni są Jack i spółka. Czasami niektóre zdania wypowiadane przez Hannibala są jak przyznanie się do winy, do swojego małego sekreciku, ale nikt tego nie wyłapuje, a widz przeciera oczy ze zdumienia, że oni się jeszcze nie domyślili, albo potrzebują jeszcze wiecej dowodów.\nMistrzostwem świata są również te niesamowicie klimatyczne sceny rozmów Hannibala z Willem. Nie wiem jak oni to robią, ale oni tylko siedzą i rozmawiają, a ja nie mogę oderwać wzroku od ekranu komputera. Te sceny przebiły moje ulubione sceny z pierwszego sezonu, a mianowicie sceny wizyt Hannibala u Bedelii.\nŻal mi było Beverly, a Alana irytowała mnie na każdym kroku. Jak dla mnie w tym sezonie jej postać była bardzo niekonsekwentnie prowadzona. Za to polubiłam Freddie, w tym sezonie stała się całkiem sympatyczna jeżeli kogokolwiek oprócz Winstona można nazwać w tym serialu sympatycznym 😉\nOj tak Hannibal pogrywa widzem, ale też nim manipuluje i stawia w dziwacznej sytuacji. Wiemy, że Hanni morduje i zjada swoje ofiary, ale czasami się zapominamy i… jesteśmy po jego stronie? Albo po prostu usprawiedliwiamy i uważamy, że słodka jest jego fascynacja Willem (a jest chora).\nDlatego fandom jest taki radosny i dowcipny. Żartowanie z tego wszystkiego trzyma nas w umiarkowanym zdrowiu psychicznym 😉\nCzy w umiarkowanym? Czasami aż przeraża mnie to, że bawią mnie niektóre żarty o ludzinie. Ale w tym tkwi cały „urok” Hannibala i jego cudownego fandomu 🙂\nUbawił mnie ten gif o zamrażalce, dzięki X,D….\nFandom Hannibala jest przezabawny 😉


Wiedźmin 3 z rekordem na Steam, a książki wyprzedane na Amazonie – PlanetaGracza.pl\nPlanetaGracza.pl » Wiedźmin 3 z rekordem na Steam, a książki wyprzedane na Amazonie\nTagi: Andrzej Sapkowski, serial Wiedźmin Netflix, Wiedźmin, Wiedźmin 3 - Recenzje, News\nWiedźmin 3 z rekordem na Steam, a książki wyprzedane na Amazonie\nWiedźmin 3 przeżywa kolejną młodość. Tytuł pojawił się na PC ponad 4 lata temu, lecz dzięki serialowi Netflix’a siedzi przy nim obecnie więcej osób niż podczas premiery w 2015 roku. Andrzej Sapkowski też może świętować.\nJak widać, Biały Wilk mocno się jeszcze trzyma w siodle Płotki, a kolejnym impulsem do odpalenia gry Wiedźmin 3 stał się dla wielu graczy serial Netflix’a, który miał swoją premierę 20 grudnia. Tytuł od CD Projekt RED wykręcił nowy rekord na Steam, jeśli chodzi o jednoczesną liczbę graczy.\nWiedźmin 3 – ponad 94 tys. graczy i out of stock\nSerial Wiedźmin okazał się wielkim sukcesem, co potwierdza m.in. ten ranking Netflix’a. Nie tylko wspomniana platforma może otwierać szampana, ponieważ również Andrzej Sapkowski sporo zyskał oraz studio CD Projekt RED.\nJeśli chodzi o Wiedźmina 3, gra może się pochwalić nowym rekordem „jednoczesnych graczy” na Steam, a wynosi on 94,651 osób. To około 2 tysiące więcej niż podczas premiery w 2015 roku (oczywiście odnosimy się do wyniku na Steam).\nAndrzej Sapkowski też ma powody do dumy, ponieważ serial napędził sprzedaż książek. Twórca Wiedźmina został w sobotę najpopularniejszym autorem na liście serwisu Amazon, wyprzedzając m.in. J. K. Rowling, autorkę serii książek o Harrym Potterze.\nObecnie nie możemy kupić na Amazonie książek o Wiedźminie (wydań papierowych), ponieważ są one tymczasowo niedostępne, a Amazon nawet nie informuje, kiedy ma zamiar realizować kolejne zamówienia.\nWidać więc, że choć niektórzy krytykują serial, stał się on kolejną ważną cegiełką do popularyzacji polskiej literatury oraz polskich gier. I za to brawo dla Netflix’a!


Skandaliczne zachowanie radnego. Z uporem maniaka chciał wrobić dwie osoby w konflikt - Jedlicze24.pl\nStrona główna OPINIE Skandaliczne zachowanie radnego. Z uporem maniaka chciał wrobić dwie osoby w konflikt\nSkandaliczne zachowanie radnego. Z uporem maniaka chciał wrobić dwie osoby w konflikt\nRadny Ryszard Dziura, wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w Jedliczu podczas obrad (14.05) próbował z uporem maniaka wrobić dwie osoby w wykreowany przez siebie- jak się okazało konflikt kadrowy, sekretarza z burmistrzem. Głos w tej sprawie oficjalnie zabrała sekretarz Barbara Korzeniowska, która zdementowała insynuacje radnego Dziury. Zachowanie radnego budzi więc poważne wątpliwości, co do wiarygodności jego osoby, zwłaszcza że już od jakiegoś czasu radny z Dobieszyna stał się zakładnikiem własnej narracji.\nGrupa radnych pozwoliła sobie na przygotowanie projektu uchwały o zmianie wynagrodzenia dla burmistrza. Do tego projektu uchwały zostało przygotowane wielostronicowe uzasadnienie, do którego trudno odnieść się w sposób stricte merytoryczny, gdyż niemal w całej swojej rozciągłości zawiera wyświechtane, często używane przez grupkę radnych slogany.\nZuchwale, że coś jest (nie tak) w uchwale, ale…\nNawet wiceprzewodniczący rady, który rozsyłał do radnych robocze wersje projektu nad którym zapewne pracował w czasie narodowej kwarantanny, przyznał zuchwale, że coś jest źle w uchwale, ale… O co chodzi? Pewne rzeczy się zdeaktualizowały. To jednak nie przeszkadzało radnemu, aby zmobilizować radnych do głosowania nad projektem, który krótko mówiąc trąci myszą. No bo cóż przyjemniejszego dla duszy i ciała niż bogata w słownictwo jak gwizdek uchwała?\nNowe światło na sprawy…\nŻarty żartami, ale sprawy zaszły zdecydowanie za daleko bowiem to, co wydarzyło się w czwartek (14.05) podczas sesji Rady Miasta rzuciło nowe światło na sprawy samorządu.\nRyszard Dziura bez mała przez godzinę prezentował obraz nędznej, nieudolnej i zwijającej się gminy. Niemal spakował walizki burmistrzowi. Zarzucił nowo zatrudnianym pracownikom urzędu, że nie mają doświadczenia, aby realizować zadania własne gminy. Chcąc nie chcąc, podważył również kompetencje komisji konkursowych upoważnionych do przeprowadzania naborów w jednostkach samorządowych.\nPrzy okazji wspomniał coś na temat rzekomo panującej tam złej atmosfery. Zastanawiam się skąd radny powziął tak wszechstronną wiedzę, bo jeżeli wziąć na poważnie to, o czym przekonywał jeszcze kilka dni temu, to radny nie może wejść do urzędu. Może zabrzmi to nieco trywialnie, ale trwająca w kraju pandemia w żaden sposób nie zwolniła akurat urzędu w Jedliczu ze stosowania się do zaleceń służb sanitarnych oraz wytycznych rządu. A więc ograniczenia w poruszaniu się w miejscach publicznych obowiązują wszędzie.\nRadny czy scenarzysta?\nRyszard Dziura nie omieszkał ze szczególną atencją odnieść się do sekretarza Gminy Jedlicze, podkreślając jej zasługi i zaangażowanie w pracę na rzecz jedlickiego samorządu. Radny podkreślił, że Barbara Korzeniowska to osoba o nieposzlakowanej opinii i wysokich kwalifikacjach. Celem radnego nie było jednak wyróżnienie czy docenienie wysokiego rangą pracownika samorządowego. Radny próbował wykreować rzekomy konflikt kadrowy sekretarza z burmistrzem.\nSekretarz dementuje insynuacje radnego\nBarbara Korzeniowska zadała kłam twierdzeniom radnego Dziury. -Odnosząc się do interpelacji i zapisów w uzasadnieniu tej uchwały dotyczącej zadań sekretarza i mojej osoby chciałam tu oświadczyć, że nie ma żadnego konfliktu pomiędzy mną, a panią burmistrz- oświadczyła sekretarz gminy.\nNowy regulamin organizacyjny urzędu, którego przygotowaniem zajmuje się burmistrz wymagał, aby sekretarz, która została również kierownikiem referatu ds. społecznych zamieniła gabinety. Radny Dziura próbował z uporem maniaka przekonywać, że sytuacja taka jest dalece niekomfortowa dla pani sekretarz, w momencie kiedy trzeba przyjmować interesantów, delegacje, radnych, sołtysów, pracowników urzędu, którzy potrzebują spotkać się z sekretarzem urzędu niekoniecznie przy osobie trzeciej.\n-Obejmując funkcję kierownika referatu ds. społecznych zasadne było przeniesienie mnie do innego pokoju, tak abym mogła pracować z pracownikami referatu, gdyż technicznie nie wyobrażam sobie innego pokoju do pracy, gdzie kierownik nie ma kontaktu ze współpracownikami- wyłożyła sekretarz. -Nowy zakres czynności przyjęłam i realizuję.– dodała.\nDla radnego ta decyzja jest jednak zupełnie niezrozumiała, dziwna i dalece nieetyczna. Oświadczenie sekretarza nie przekonało więc radnego z Dobieszyna, który w swoich insynuacjach posunął się jeszcze dalej.\nW swojej wyobraźni przystawił do głowy…\nRadny odnosząc się do ad vocem do wypowiedzi sekretarza gminy zasugerował, że ma wrażenie jakoby sekretarz miała przystawiony do głowy pistolet. -Za sugerowanie że pracownik urzędu ma przystawiony pistolet do głowy radny powinien oddać mandat! takie słownictwo nie przystoi takiej funkcji- pisze nasz czytelnik, w jednym z komentarzy. -Osobiście jestem bardzo zniesmaczony pani wystąpieniem i mam pewne przemyślenia co w związku z tym zaszło, że została pani chyba zmuszona do takiego publicznego oświadczenia- odparł zniesmaczony radny.\nSekretarz, po raz kolejny zdementowała insynuacje radnego\n-Emocje czasami biorą górę nad tonem głosu natomiast chciałam oświadczyć tutaj, że nikt mnie nie zmuszał do żadnej wypowiedzi. Moja wypowiedź nie była uzgadniana ani z panią burmistrz ani z burmistrzem- oświadczyła sekretarz gminy Barbara Korzeniowska i dodała: -Nie ma żadnego konfliktu pomiędzy mną, a panią burmistrz.\nSekretarz odniosła się również do stwierdzeń radnego. -Odnośnie spotkań, że nie mam gabinetu i nie mam się gdzie spotkać z pracownikami to też chciałam oświadczyć, że nie widzę tutaj problemu, gdyż mogę korzystać z sali narad i jeżeli jest taka potrzeba to z tej sali korzystam.- podkreśliła i dodała, że nieuprawnione jest również stwierdzenie, że uczyła panią burmistrz pracy jak przyszła tutaj do pracy. -Zawsze podziwiam panią burmistrz, która potrafi zadbać o interesy gminy wykazując kompetencje, wiedzę w negocjacjach z partnerami czy instytucjami. Czyny o których państwo piszecie są widoczne, kto chce zobaczyć to je widzi.- skwitowała sekretarz gminy.\n-To co się wydarzyło było bardzo naganne. I ja to mogę nawet kolorowymi literami powiedzieć- powiedziała radna Wenencja Żychowska ad vocem wypowiedzi sekretarza gminy. -To jest nasze uzasadnienie, nasza decyzja, nasza wola i nasze postrzeganie. Pani tak oświadczyła. My uważamy, że tak nie powinno być- dodała radna, która nie kryła swojego niezadowolenia z oświadczenia sekretarza gminy, a sytuację doskonale widać na retransmisji z sesji Rady Miejskiej.\nRadni do wywalenia. Zacząć od Dziury.\nA Ty co jesteś z PIS-dzielcow,ze od razu byś .tak kazdego wywalał.To nie 3-jka,a radni bedą do końca kadencji, a inni ,,,,,nie wiadomo\nwie pan co? Niech się pan przestanie kompromitować i wymyślać jakieś bzdury a zajmie robotą u siebie w wiosce choć sądze że i tam ludzie mają swoje zdanie! Ile pan diety dostaje z tytułu pełnienia funkcji? do tego dochodzą pewnie jakieś posiedzenia w ramach komisji czy się mylę?\nJeśli chodzi o diety Radnych to proponuję samemu poszukać w uchwałach Rady Miejskiej bo inaczej ktoś głupoty napisze a Ty uwierzysz.\nWyciaga kasę z gminy bo za cienki jest na inną pracę…. informatyk z Bożej łaski…Żanadaa….odejdź, wstydu oszczędź…. Tak by ci ojciec na pewno poradził…\nNie obrażaj Go bo jest osobą publiczną(za to jest paragraf),a to że Ojca tykasz-mojego dobrego kolegę to jesteś zwykly ŚMIEĆ\nDokładnie, taki nasz przewodniczący\nRady gdzie on pracował? Powinien iść do huty na 3 zmiany i zapieprzac za najniższa… wtedy by mu się odechciało myśleć o glupotach, spiskach…z tego co pamiętam to on cały czas w samorządzie działa, żeby były z tego jeszcze jakieś efekty…siedzi, pieprzy o glupotach i kase zbija…czemu by się normalnej roboty, zobaczylby jak to jest się szeregowym pracownikiem, jak pracodawca Tobą poniewiera! W dodatku nie ma kultury, oglądu,nie umie się wypowiadać, jest Marionetką !! To samo się tyczy wice przewodniczącego bezradnej z dobieszynie. Niech się zajmie uczciwą robota A nie manipulacja i kłamstwem !\nCiekawe co napiszecie jak na wniosek Burmistrza śmieci zostaną podniesione na 28 zł od osoby. Na kogo będziecie ujadać. Z góry zakładam, że na tym portalu dostanie się radnym. Może się mylę?\nPrzecież w każdym medium ogólnokrajowym trąbią, że opłaty za śmieci wzrosną – dotyczy to kraju – a nie pojedynczych gmin. Popatrz ile worów śmieci produkujesz miesięcznie.\nŚmieci to jest przekręt akurat…jak jadę przez wioski to większość ludzi oddaje 2-3 worki segregowanych śmieci i ma za to płacić 28 zł od osoby…średnio rodziny są 4 osobowe, to wychodzi 112zl! Ładnie ktoś nas nabija w butelke…tym powi len zająć się jakiś prokurator albo jakiś inny ważny urząd…mafia śmieciowa działa!\nProponuję Ci – załóż firmę i zbieraj śmieci !!!!!!! kasa sama jak rzeka popłynie na\nTwoje konto, policzmy 28,-zł od osoby miesięcznie razy ok 14 tys mieszkańców gminy miesięcznie razy 12 miesięcy i masz już ok 5 mln czystego zysku —- no dawaj takie prostackie liczenie,\nCzytaj gościu że zrozumieniem. Skoro W tamtym roku uchwalono 16 zł żeby gmina nie dokładala i jpgik było przynajmniej na zero to skąd ta podwyżka o 12zl na osobę??? Albo ktoś źle zarządza komunalną i podpisuje słabe kontrakty, albo nas ściągają i wydzielają on nas kase!\nRozumiem Ty Kol-ego doskonale znasz się na gospodarce odpadami\na najlepiej idzie Ci wyrzucanie śmieci do kosza iiiii tyle………\nJeśli chcesz być na bieżąco musisz zapoznać się ze wszystkimi\nobciążeniami i opłatami które wzrosły od tamtego czasu, zafundowane nam przez kaczy rząd i eko-terrorystów,\nSkoro jesteś taki wszystkowiedziący to wytłumacz zmianę z kwoty 16 zł na 28. Ludzie mają prawo wiedzieć co dokładnie spowodowało takie podniesienie ceny. To tak jakbyś kupował paliwo po 5 zł A nagle ono wzrosło do 10. Chcemy znać szczegóły! Na razie poslugujesz się tylko nic nie wnoszaczymi frazesami…\nOstatnio edytowane 1 rok temu przez Kol\nGdybyś poczytał od początku – wpis Realisty\nCiesz się, że mieszkasz w Jedliczu na dalekiej prowincji w innych\nczęściach kraju ceny są trochę inne..\nProponuję zapytać w Gmnie, DLACZEGO przedstawią Ci wyliczenie\nprzecież to informacja publiczna.\nJa niestety nie wiem dokładnie dlaczego, ja tylko staram się widzieć jak funkcjonuje świat.\nW tym poście nie ma nic konkretnego…link do wyliczeń poprosze\nA tak dla ścisłości nie chodzi tu o wysokość opłat za wywóz śmieci\nlecz ochamskie zachowanie tego typa z Dobieszyna na sesjach\nTen niedouk… konflikt, zemsta, knucie, zastraszania to jego drugie imię. To jest zaplecze na burmistrza???? PiS… przeproś i spierdal…\nNiech swój ogródek ogarnie, kultury nabedzie a potem na palacza w 13 może ewentualnie aplikować.\nObecny burmistrz to osoba godna zaufania. Przy dziurze to już a starcie można zawinąć gminę w rulon i wysłać do krajów trzeciego świata a on jako ostatni zgasi światło…\nOdczep się od jednego z niewielu uczciwych ludzi w tej gminie.\nPan Ryszard Dziura ma u mnie poważanie za to, że potrafi się przeciwstawić Pani\nWładzy i wytyka wszystkie patologie.\nTakich ludzi więcej.\nA Ty nic nie potrafisz tylko krytykować\nPoważanie? Czyje? Jeśli ktoś jest uczciwy nie ma potrzeby pisania, że jest uczciwy – jeśli jakiś klakier zaczyna na siłę pisać o jakimś bolku, że jest uczciwy – to coś nie halo.\nChyba Dobieszyna haha\nMądry facet. Ma mój głos\nRynce Opadają, Pan KŁAMIESZ. PAN RYSZARD na Burmistrza ???????. Taki człowiek !!!!!!!!!! Na PREZYDENTA – Tadżykistanu.\nProponuję, aby Dziurę / i nie tylko/ zbadał dobry psycholog .\nProszę Państwa jestem uczciwym obywatelem gminy ale gdy zobaczyłem ostatnią radę to wypowiedzi niektórych radnych to poziom klasy podstawowej naprawdę wstyd dla całej gminy.\nOj. Bosko by było, gdyby taki poziom osiągnęli. Dzieli ich przepaść od niego.\nZastanawiam się jak pan profesor Kopeć wytrzymuje z tym towarzystwem. Wspaniały nauczyciel i czlowiek chyba nic się nie odzywa patrząc co sie tam dzieje ;( 🙁\nOdwołanie całej rady miasta natychmiast. Ci Państwo którzy są w porządku nie powinno się obawiać o głosy mieszkańców. Ze szkodnictwem trzeba skończyć. Jest jakiś przepis zeby ich odwołać ?\nŻądam dymisji tych ludzi\nZa te słowa powinien oddać mandat!!\nchyba dostać medal!\nSzklanego buraczka ?\nczyli to prawda co powiedział mi jego znajomy\nPodajcie się d dymisji i oszczędzcie nam tych cyrkow\nMłody człowiek, a tak pluje jadem podobnie jak jego świta. Ile mu zostało do emerytury. Już Biblia w jasny sposób wypowiadała się o Celnikach i pokrewnym ich profesjom. Nie każdy ma szansę wstąpić w te elity – trzeba mieć plecy Trochę pobąblować i emeryturka. A jak się namąci to i dodatkowa kasa.\nOdpowiedź do peace\nCelnik, to chyba bliżej fachu Jolanty:)) Bo wiesz…Apostoł Mateusz, który był celnikiem własnie, był popborcą podatkowym. I to w dodatku rzymskim, czyli okupanta w czasach Jezusa. Ale ty zapewne myślisz, że celnik to był w mundurze, na tamożni i ktokodylek na niego wołali. Ale Ty głupiutki Pudelek jesteś.\nTwoja retoryka „Ale Ty głupiutki Pudelek jesteś” – cały czas ta żałosna narracja hejtu jak na sesji – obrażanie innych, poniżanie, manipulowanie, Ale jak słuszni zauważyłeś Apostoł Mateusz się nawrócił – zamów mszę za swojego guru Ryszarda. Pójdziemy tłumnie modlić się o opamiętanie dla niego. Każdemu należy dać szansę zanim się pogrąży.do końca.\nOglądnijcie. Warto Z kim wam się kojarzy? https://dreamworks.fandom.com/pl/wiki/Humpty_Dumpty\nPani sekretarz emeryt ,dożywotnio przyspawana do stołka ? Czas na zmiany młodzi pełni pomysłow czekają.\nrade i radnych można odwołać bez odwoływania burmistrza trzeba zebrać podpisy pod wnioskiem i złożyć do wojewody . pan wojewoda musi ogłosić referendum w gminie (takie jest prawo nawet jak nie chce to musi) i mieszkańcy mogą odwołać rade i radnych BEZ odwoływania burmistrza.\nBezradny z Dobieszyna. Ciekawe jest to ze za kadencj Zibiego, sadował się z gminą(Zibi) nie chce mu udzielić informacji…tersz trzyma komitywę z Zibim, je nu z palców. Nic innego jak dwulicowy człowiek! Fałszywiec, jak w gninie beda tacu radni( a jest ich zdecydowana wiekszość) to nasza gnina się przestanie rozwijać? Czemu za Zibiego nie załatwiali wozow strazackich dla OSP? Byly na to programy, pieniadze z Unii, tylko włożyć swoją prace i może kilka jednostek by miało nowe samochody…inne gminy obok nas z tego skorzystały…a my przy nich wyglądamy jak partacze…WSTYD! Czemu o niektorych drogach w gminie zapomniano? Jest kilka miejscowości, ktorych drogi sa zniszczone od kilkunastu dobrych lat, a nic z tym nie jest robione…gdzie byl wtedy dziura?? Gdzie byli radni( spora czesc z nich byla kilka kadencji)??


Morgan - Jeansy Jean Brut - granatowy - MODNAPOLKA.pl\nMonday, 06 April 2020 Kobiety Odzież Spodnie Jeansy Morgan - Jeansy Jean Brut - granatowy\nMorgan - Jeansy Jean Brut - granatowy\nJeansy z kolekcji Morgan w fasonie slim z regularną talią. Model wykonany ze spranego denimu. - Fason slim. - Dopasowana nogawka. - Zapięcie na guzik i suwak. - Wsuwane kieszenie. - Regularna talia. - Elastyczny denim. - Ozdobnie sprany denim. - Naszywka z logo marki. - Szerokość w pasie: 34 cm. - Szerokość w biodrach: 45 cm. - Wysokość stanu: 23 cm. - Szerokość nogawki na dole: 15 cm. - Szerokość nogawki: 24 cm. - Długość nogawki: 102 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 36. Kolor: ciemnoniebieski Fason: zwężane Skład: 73 % Bawełna, 2 % Elastan, 22 % Poliester, 3 % Wiskoza ID produktu: 4910-SJD07Z Kod producenta: 192.PIOUDY.N\n129.90 zł 149.90 zł Answear - Jeansy - niebieski Jeansy z kolekcji Answear. Model wykonany z bawełnianego denimu. - Zwężana nogawka. - Zapięcie na guziki. - Model z ozdobnymi haftami. - Szerokość w pasie: 35,5 cm. - Szerokość w biodrach: 51 cm. - Wysokość stanu: 30,5 cm. - Szerokość nogawki na dole: 14,5 cm. - Szerokość nogawki: 29,5 cm. - Długość nogawki: 94 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Fason: rurki Kolor: niebieski Skład: 76 % Bawełna, 1 % Elastan, 23 % Poliester ID produktu: -90-SJD00I Kod producenta: DY638.P\n119.90 zł 149.90 zł Answear - Jeansy - niebieski Jeansy z kolekcji Answear. Model wykonany ze spranego denimu. - Dopasowana nogawka. - Regularna talia. - Wsuwane kieszenie. - Zapięcie na guzik i suwak. - Szerokość w pasie: 35 cm. - Szerokość w biodrach: 48,5 cm. - Wysokość stanu: 24,5 cm. - Szerokość nogawki na dole: 15 cm. - Szerokość nogawki: 27,5 cm. - Długość nogawki: 91 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Fason: rurki Kolor: niebieski Skład: 100 % Bawełna ID produktu: -100-SJD03Y Kod producenta: H172.MBB\n449.90 zł Calvin Klein Jeans - Jeansy CKJ 010 - niebieski Jeansy z kolekcji Calvin Klein Jeans w fasonie skinny z podwyższoną talią. Model wykonany ze spranego denimu. - Zwężana nogawka. - Fason skinny. - Wsuwane kieszenie. - Zapięcie na guzik i suwak. - Szerokość w pasie: 36 cm. - Szerokość w biodrach: 40 cm. - Wysokość stanu: 27 cm. - Szerokość nogawki na dole: 13 cm. - Szerokość nogawki: 22 cm. - Długość nogawki: 78 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 27/32. Fason: rurki Kolor: jasnoniebieski Skład: 78 % Bawełna, 1 % Elastan, 18 % Modal, 3 % Poliester ID produktu: 4901-SJD041 Kod producenta: J20J213302\n139.99 zł Reserved - Jeansy mom z przeszyciem - Niebieski Jeansy mom z przeszyciem


Najlepsze Lusterka wsteczne – ranking – Ranking polecanych zakupów\nNajlepsze Lusterka wsteczne – ranking\nJeśli nie wiesz, jaki sprzęt wybrać, bądź co kupić w kategorii Lusterka wsteczne - to świetnie trafiłeś - przygotowaliśmy aktualny ranking! W rankingu znajdują się najpopularniejsze produkty z interesującego Cię rodzaju. Nie ma przypadku w naszym zestawieniu. Kupujący wybierają je ze względu na dobrą cenę, odpowiedni design oraz dlatego, że bardzo dobrze spełniają swoją funkcję.\nNajlepsze Lusterka wsteczne. TOP10 sierpień 2016.\nNa pierwszym miejscu rankingu 2016 w kategorii Lusterka wsteczne znajduje się Lusterko wsteczne do wózków widłowych w cenie od 637,14 zł. To miejsce zawdzięcza największej popularności w serwisie Nokaut. Drugie miejsce w klasyfikacji przypadło Uniwersalne lusterko wsteczne do wózków widłowych marki Vialux w cenie od 357,93 zł. Z pewnością są to warte uwagi i dobre Lusterka wsteczne.\nJakie Lusterka wsteczne kupić w 2016 roku?\nWartą rozważenia opcją są także produkty, takie jak: 2CH lusterko wsteczne z wbudowaną kamerą i GPS i Safety 1st Lusterko wsteczne + dostawa 24h // odbiór osobisty ul. grochowska 172, ul. modlińska 237 //. Są to przez wielu polecane Lusterka wsteczne. Potwierdzają to testy przeprowadzone przez niezależnych recenzentów czołowych portali oraz kanałów Youtube. Wciąż masz wątpliwości, jakie Lusterka wsteczne wybrać? Zobacz nasz pełen ranking:\nLusterko wsteczne do wózków widłowych 637,14 zł ZOBACZ\nUniwersalne lusterko wsteczne do wózków widłowych marki Vialux 357,93 zł ZOBACZ\n2CH lusterko wsteczne z wbudowaną kamerą i GPS 687 zł ZOBACZ\nSafety 1st Lusterko wsteczne + dostawa 24h // odbiór osobisty ul. grochowska 172, ul. modlińska 237 // 17 zł ZOBACZ\nPowyżej zaprezentowany ranking Lusterka wsteczne 2016 powinien rozwiać Twoje wątpliwości, po jaki produkt sięgnąć. Twoim zdaniem w zestawieniu brakuje jakiegoś produktu? Koniecznie napisz o tym w komentarzu! Tylko razem możemy zrobić najlepsze zakupy.\nTags: dobre Lusterka wstecznejakie Lusterka wsteczneLusterka wsteczneLusterka wsteczne 2016Lusterka wsteczne rankingLusterka wsteczne ranking 2016najlepsze Lusterka wstecznepolecane Lusterka wstecznetop10 Lusterka wsteczne\nNajlepsze Palce rozdzielacza – ranking\nNext story Najlepsze Geografia – ranking\nPrevious story Najlepsze Biologia – ranking


Witryna Czarna Połysk - VIGO - 90cm Witryny\n» Witryna Czarna Połysk - VIGO - 90cm\nWitryna Czarna Połysk VIGO 90cm – ponadczasowy mebel do każdego wnętrza\nPiękna witryna czarna połysk VIGO 90cm wykonana ze starannie wyselekcjonowanych materiałów będzie stanowić ozdobę niejednego pomieszczenia. Czarna witryna VIGO 90 zapewnia ogrom możliwości aranżacyjnych, więc wszystko zależy od osobistych upodobań. Wygląda efektownie. Jest praktyczna i trwała. Długo zachowa piękny wygląd bez przedwczesnych śladów użytkowania ani innych defektów. W witrynie czarnej VIGO 90 można zamontować efektowne oświetlenie led, które rozświetli wnętrze.\nStylowa witryna wisząca czarna VIGO 90cm ? - idealna do eleganckiego salonu\nWitryna wisząca czarna VIGO wykonana z troską o najmniejsze detale genialnie sprawdzi się w eleganckim salonie, ale nie tylko. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby umieścić ją w jadalni, czy też sypialni. Dzięki niej można wyeksponować rozmaite elementy dekoracyjne. Witryna podświetlana czarna VIGO nada szyku każdemu wnętrzu! W witrynie czarnej połysk VIGO 90 zamontowano uchwyty push-click, które podnoszą komfort użytkowania.\nDlaczego warto wybrać witrynę czarną VIGO 90 ?\nJedna klapa, bez półek w środku, otwieranie dotykowe PUSH - OPEN, możliwość wieszania witryny w pionie lub poziomie, szafka bez półek.


Nachos z chili con carne, zapiekane nachosy z serem - fotografia kulinarna i przepisy My Kitchen Life\nMasz ochotę na pyszny, domowy fast food? Koniecznie zrób nachosy zapiekane z chili con carne, czyli z klasyczną, meksykańską potrawą na bazie fasoli, papryki, pomidorów i mielonego mięsa. To danie uniwersalne. Dlaczego?\nPo pierwsze, można je zrobić w wersji mięsnej (chili con carne) lub wegetariańskiej (chili sin carne). Po drugie, jest idealne na obiad, kolację, a także na sycącą przekąskę na imprezę (no dobra, nie taką przekąskę, bo to całkiem odżywcze danie). A po trzecie, nie znam osoby, która by powiedziała, „nie, dziękuje, ja nie lubię nachos z chili i serem”. A ty?\nI od razu mam kilka wskazówek. Pierwsza brzmi: nie trać czasu, przygotuj więcej potrawki i część zamroź. Przyda się do burrito, tacos, gulaszu z ryżem. Możesz mrozić sos z mięsem lub bez, nie ma różnicy. A za to będziesz mieć danie ratunkowe, na czarną godzinę.\nGdy chcesz przygotować chili con carne zapiekane z nachosami i serem na spotkanie/imprezę, na której będą też wegetarianie/wegetarianki, mięso usmaż osobno i dodaj tylko do części gotowego sosu, a całość upiecz w dwóch naczyniach – wtedy obie strony będą usatysfakcjonowane. Ponadto chili con carne możesz przyrządzić wcześniej i złożyć oraz zapiec dopiero jak przyjdą goście.\nNatomiast to, co najważniejsze, to wybór nachosów. Muszą być dość twarde, aby nie zmiękły pod sosem, ani też nie kruszyły się podczas jedzenia. Mogę polecić nachosy marki własnej z Lidla i Netto (nie żebym była nachosową fanatyczką, ale z tego co kojarzę, te z Biedronki też powinny być dobre). Nie sprawdzają się natomiast moje ulubione Dorritosy, ponieważ są zbyt chrupkie, łatwo się kruszą i nie utrzymują chili con carne.\nA teraz, przechodząc już do rzeczy, mam przepis na nachos z chili con carne, które, podawane jako przekąska, sprawdzą się dla ok. 8-10 osób.\nPS. Z ciekawostek, czy ty też zawsze myślałaś/eś, że nazwa tej potrawy to chilli con carne? Ja dziś (sic!), dowiedziałam się, że poprawie pisze się chili con carne.\nKalorie: 255 kcal\nSkładniki na nachosy z chili con carne\n1 opakowanie nachos 150 g*\n50 g sera gouda lub cheddar\n120 fasoli czerwonej z puszki (po odsączeniu)\n140 g kukurydzy z puszki (po odsączeniu)\n2 kostki gorzkiej czekolady (opcjonalnie)\n1 łyżeczka suszonej kolendry (lub garść świeżej)\nchili con carne z nachosami - przepis\nCebulę pokrój w kostkę, czosnek zetrzyj na tarce. W głębokiej patelni lub w garnku z grubym dnem rozgrzej łyżkę oliwy, dodaj cebulę oraz czosnek i podsmażaj, mieszając, ok. 2 min, aż cebula się zeszkli.\nPo tym czasie dodaj mieloną wołowinę i smaż przez ok. 5-7 min, aż mięso delikatnie się zrumieni (jeśli chcesz przygotować część potrawki w wersji wegetariańskiej, mięso usmaż na osobnej patelni z niewielkim dodatkiem oliwy).\nGdy wołowina jest gotowa, wlej passatę pomidorową oraz dodaj przyprawy: chilli, wędzoną paprykę, kmin rzymski, kolendrę (świeże zioła wcześniej posiekaj), sok z jednej limonki oraz czekoladę. Gotuj pod przykryciem 15 min ma małym ogniu, mieszając co kilka minut, aby sos nie przywarł.\nW tym czasie pokrój paprykę w kostkę, odsącz fasolę i kukurydzę. Dodaj je do sosu, gotuj całość jeszcze 5 min.\nNaczynie żaroodporne wysmaruj ½ łyżki oliwy. Wyłóż je nachosami i nakładaj sos – warstwa nie może być zbyt gruba, nachosy muszą wystawać ponad powierzchnię chili con carne, aby móc wygodnie nabierać nimi sos po upieczeniu. Całość posyp startym serem i wstaw do piekarnika na 10-15 min, aż ser się stopi i delikatnie zrumieni.\n* Nie przywiązuj się tak mocno do gramatury opakowania, jak będzie trochę większe, to nie szkodzi. Możesz wybrać dowolny smak, ja najbardziej lubię serowe. Nachosy często znajdziesz też pod nazwą chipsy tortilla, tak jest np. w Lidlu.\nKategorie: dania główne, wołowina\nTagi: chilli, czerwona fasola, kolacja, kukurydza, papryka, przekąska, przekąski na imprezę, wołowina\nŁosoś z piekarnika z ziemniakami


SFML linkowanie statyczne w Code::Blocks - Forum Pasja Informatyki\nSFML linkowanie statyczne w Code::Blocks\npytanie zadane 14 lutego 2017 w C i C++ przez Mateusz1223 Użytkownik (990 p.)\nedycja 14 lutego 2017 przez Mateusz1223\nWitam, próbuję statycznie zlinkować SFML z Code::Blocks, niestety przy kompilacji wyrzuca mi błąd "C:\_Users\_Admin\_Desktop\_Gra\_gra.cpp|5|undefined reference to `_imp___ZN2sf6StringC1EPKcRKSt6locale ...'| ".\nwszystko robiłem według tego poradnika http://szymonsiarkiewicz.pl/poradniki/sfml-kurs-podstawowy/sfml-i-codeblocks-mingw/\nkomentarz 14 lutego 2017 przez Hipcio Szeryf (86,420 p.)\nJest bardzo dużo takich tematów. Jeżeli długo miałbyś problem z tym to wiedz to c::b ma jeszcze szablony projektów. Wystarczy wybrać nowy projekt SFML, podać ścieżkę do SFML np. 2.0 i wybrać linkowanie statyczne. Nie jest to może idealne rozwiązanie, ale zawsze. W VS2015 zdecydowanie łatwiej się linkuje. Tzn mi poszło za pierwszym razem czego nie mogę powiedzieć o c::b.\nkomentarz 17 lutego 2017 przez Mateusz1223 Użytkownik (990 p.)\nWiem ze jest dużo takich tematów, ale ja je przeglądałem i próbowałem różnych rozwiązań i niestety one nie działały.\nkomentarz 17 lutego 2017 przez Hipcio Szeryf (86,420 p.)\nJa też przeglądałem i miałem problemy z tym. W Code::Blocksie czasami wydaje się wszystko tak samo, a nie działa tak jak powinno... Spróbowałeś ten mój sposób na projekt z szablonu? Wydaje mi się, że to najprostsze.\nAle sposób z szablonem obsługuje tylko sfml 2.0 i 1.6, aja korzystam z 2.4.\nRobi Ci to jakąś różnicę? SFML 2.4 ma coś co akurat potrzebujesz? Jeżeli tak to najłatwiej zmienić środowisko na VS2015. Jeżeli chcesz sobie po prostu porobić proste gry to lepiej się skupić na tym niż męczyć z linkowaniem ;)\nSFML - Code::Blocks, linkowanie statyczne - Problem.\npytanie zadane 30 października 2015 w C i C++ przez Caspariano Użytkownik (780 p.)\nStatyczne linkowanie bibliotek w SFML nie działa?\npytanie zadane 1 grudnia 2018 w C i C++ przez Owczarek Niemiecki Obywatel (1,470 p.)\nSFML nie działa Code::Blocks\npytanie zadane 5 listopada 2017 w C i C++ przez noel1402 Użytkownik (630 p.)\nPasjonatów: 2 Gości: 170


Kougyoku Ren | Magi; The Labyrinth of Magic Wiki | Fandom\nCharacters, Królewski Kandydant, Imperium Kou\nKanji 練 紅玉\nRōmaji Ren Kōgyoku\nWiek 17, 18, 19, 22 (obecnie)\nRodzina Koutoku Ren (ojciec/nie żyje)\nGyokuen Ren (zastępcza matka/ciotka/nie żyje)\nHakutoku Ren (wuj/nie żyje)\nKouen Ren (przyrodni brat)\nKoumei Ren (przyrodni brat)\nKouha Ren (przyrodni brat)\nPięć nienazwanych księżniczek (przyrodnie siostry)\nKourin Ren (przyrodnia siostra)\nHakuyuu Ren (kuzyn/nie żyje)\nHakuren Ren (kuzyn/nie żyje)\nHakuei Ren (przybrana siostra/kuzynka)\nHakuryuu Ren (przybrany brat/kuzyn)\nSojusznicy Koubun Ka\nCesarzowa Imperium Kou\nKrólestwo Sindrii (chwilowo)\nManga Noc 49\nAnime Odcinek 11\nKougyoku Ren (練 紅玉, Ren Kōgyoku) jest piątą Cesarzową Imperium Kou i byłą ósmą Cesarską Księżniczką. Była również generałem Armii Ujarzmienia Zachodu. Jest Zdobywcą Lochu, użytkownikiem Dżina Vinea i Królewskim Kadydantem Judar'a. Ponieważ Sinbad okresowo przejął kontrolę nad jej umysłem, chwilowo sprzymierzyła się z Sindrią.\nKougyoku jest młodą dziewczyną z różowymi oczami i ciemno-różowymi, długimi włosami, które są związane za pomocą Metalowego Naczynia . Zazwyczaj nosi długą, złożoną z kilku warstw sukienkę podkreślającą jej królewskość. Często zakrywa twarz za swym rękawem, gdy jest speszona.\nKougyoku jest bardzo upartą osobą. Ma skłonności do dziecinnego działania, lecz kiedy wymaga tego sytuacja, staje się wtedy poważna. Czuje się bardzo samotna i chciałaby się zakochać. Zawsze chciała mieć przyjaciół i bliskich towarzyszy, ale z powodu jej pochodzenia nie było to możliwe. Nie miała odwagi poznać swych kuzynów - Hakuei i Hakuryuu. Zawsze samotnie spędza czas na zabawie. Kougyoku, pragnęła mieć miejsce dla siebie oraz chciała odkryć sens własnego życia. Jak się później okazało, była to walka jako wojowniczka. Dziewczyna walczy chętnie, ryzykując swoje życie, aby ochronić osoby, które są jej bliskie.\nKougyoku jest najmłodszą córką drugiego cesarza, Koutoku Ren'a. Kougyoku ma przeszłość podobną do do tej, którą ma Alibaba. Nie przyszła na świat w królewskiej rodzinie, jej matka była prostytutką, nie była "wysoko urodzona".\nPo śmierci pierwszego cesarza i jego spadkobierców, ojciec Kougyoku stał się drugim cesarzem, czyniąc z niej ósmą Cesarską Księżniczkę.\nNawet w królewskim pałacu była niechciana i czuła się, jakby to nie było jej miejsce. Jednak, gdy miała około dziewięciu lat, Koubun Ka został jej przydzielony jako asystent. W tym czasie Judar i jej brat Kouen Ren zauważyli w niej potencjał na Królewskiego Kandydata i udzielili jej pozycji wojownika.\nZdobyła 45 Loch Vinea wraz ze swym asystentem Ka Koubunem.\nPo abdykacji Hakuryuu Rena została cesarzową Imperium Kou. W obowiązkach pomaga jej Ka Koubun i Alibaba.\nZgodnie z założeniami Sinbada, moc Kougyoku jest powyżej przeciętnego poziomu.\nKougyoku jest dość dobrym szermierzem. Jest to jej specjalna umiejętność.\nMetalowe Naczynie Kougyoku\nWyposażenie Broni Dżina\nVainel Ganezza (anime)\nVinea jest Dżinem Wody, którego Kougyoku zdobyła przechodząc 45 Loch. Vinea jest Dżinem Smutku i Izolacji. Gdy po raz pierwszy przywołuje Dżina, wokół niej pojawia się wodny smok. Metalowym Naczyniem Kougyoku jest ozdobna szpilka do włosów. Jej jedynym Członkiem Służby jest Koubun Ka. Używa wody Vinei, by wraz ze swym Naczyniem Pokrewnym leczyć.\nBroń Dżina: Kougyoku jest również bardzo biegła w używaniu broni Dżina. Może łatwo obudzić swego Dżina. Zazwyczaj walczy za pomocą wywołanego tornada wodnego wokół jej broni. Ten atak jest bardzo potężny, zdolny zrobić nawet dziurę w klatce piersiowej Ugo i doprowadzić do jego powrotu do metalowego naczynia. Nawet Judal jako Magi nie mógł pokonać Ugo, co z łatwością zrobiła Kougyoku.\nVainel Arros (Włócznie Boga Wody): Kougyoku tworzy wielki wir wody, włócznię wokół jej Metalowego Naczynia i celuje bezprośdenio w przeciwnika.\nVainel Al-Salos (Strzelające Włócznie Boga Wody): Kiedy zbierze wystarczająco dużo włóczni, strzela nimi w dół, w kierunku przeciwnika, podobnie jak Judar ze swoimi lodowymi strzałami.\nEkwipunek Dżina: Skóra ryby pokrywa powierzchnię jej ciała. Wyrastają jej skrzela i płetwy. W celu ukrycia jej prawie nagiego ciała, przywdziewa białą szatę, która pełni funkcję spódnicy. Jej włosy zmieniają kolor z różowego na niebieski, a jej ozdoba do włosów zmienia swój wygląd. W jej uszach przebite są duże kolczyki, przypominające płetwy.\n“ "Duchu Żalu i Izolacji, rozkazuję ci. Korzystając z mego magoi, użyj swej potęgi, aby moja wola ożyła! Przybądź, Vinea!" ”\nVainel Ganezza: Gdy Kougyoku recytuje zaklęcie, wokół niej gromadzi się ogromna ilość wody, która jest w stanie nawet zalać miasto. Zaklęcie przybiera kształt ogromnej fali tsunami, ale Kougyoku może nim dowolnie manipulować, w Magnostacie, przybrało formę ogromnej wodnej włóczni, która przebiła Medium\nWykazano, że księżniczka nie ma wielu przyjaciół, ale jest ciągle w towarzystwie Koubun'a Ka i Judar'a.\nKougyoku zakochała się w Sinbadzie, gdy spotkali się po raz pierwszy w Balbadd. Staje się bardzo nerwowa i zakłopotana w jego towarzystwie. Inni komentowali, że zrobi wszystko co on powie, jednak ona zdawała się tego nie zauważać. Przyznaje się Alibabie, że Sinbad jest jej pierwszą miłością, ale rozumie, że nigdy nie będą razem. Kougyoku rozpaczliwie próbuje przekazać mu swoje uczucia, jednak jej wysiłki nie dają efektów, a jej pierwsza miłość wygasa.\nW Arcu Imperium Kou, Kougyoku nienawidzi Sinbad'a, odkąd została przez niego zmuszona do zdrady jej rodziny, kraju i ludzi. Hakuryuu myślał, że jej relacja z Sinbad'em, nie zmieniła się, jednak ona twierdzi, że nigdy mu nie wybaczy. Udaje, że nie czuje do niego nienawiści.\nKouen Ren Edytuj\nKouen jest starszym, przyrodnim bratem Kougyoku. Bardzo go podziwia i szanuje, ponieważ to on dostrzegł jej zdolności i wskazał jej własną ścieżkę. Kougyoku jest bardzo zaborcza wobec Kouena i jest zazdrosna o znajdujące się wokół niego kobiety, na przykład Hakuei. Troszczy się o jego dobre samopoczucie i wścieka, kiedy coś mu grozi, jak wtedy, gdy zaatakowała Medium, gdyż poważnie zranił Kouen'a. Kougyoku jest trochę słaba, kiedy do chodzi do trudnych rozmów między nimi. Staje się nerwowa i nie jest w stanie powiedzieć mu co chce.\nMimo wydarzeń w Balbadd, Alibaba stał się pierwszym przyjacielem Kougyoku, po ich rozmowie o podobnej przeszłości, zarówno obydwoje posiadali matki prostytutki. Nazywa go "Alibaba-chan", pokazują tym wielką sympatię wobec niego. Bardzo się o niego troszczy i wścieka się kiedy Medium rani ramię Alibaby, pozostawiając go w strasznym stanie. Mówi Alibabie, że był pierwszą osobą spoza Imperium Kou która przyjęła jej uczucia, dlatego zrobi dla niego wszystko.\nPrzed przybyciem na wojnę z jej rodzeństwem, by walczyć z Hakuryuu, Kougyoku jest bardzo zrozpaczona z powodu jego śmierci. W noc, przed bitwą pod Tenzan, bardzo czule o nim myśli i modli się do niego, by nad nią czuwał.\nJudar jest magim, który dał Kougyoku moc, aby mogła stać się żołnierzem. Nawet w pałacu, Judar jest osobą, do której Kougyoku może zwrócić się o radę i porozmawiać. Kougyoku raz wspomina, jak w przeszłości, jako dzieci razem zwiedzili Rakusho. Judar często ją drażni, niejednokrotnie nazywając ją "staruchą", ku jej irytacji. Kiedy Kougyoku próbuje się z nim zaprzyjaźnić, on odmawia. Mówi jej, że nie są przyjaciółmi. Kougyoku często nazywa go "Judar-chan". W Omake z tomu 6, Judar klepie ją po głowie, mówiąc, że "ma też swoją słodką stronę", co pokazuje, że mogą mieć przyjazne stosunki.\nPrzed przybyciem na wojnę z jej rodzeństwem, by walczyć z Hakuryuu, Kougyoku jest widocznie zrozpaczona i cicho płacze, wypowiadając jego imię.\nKoubun Ka Edytuj\nBędąc doradcą Kougyoku, Koubun Ka zawsze jej towarzyszy i wspiera ją bardziej niż ktokolwiek inny. Znają się przez prawie dziesięć lat.\nOd ich pierwszego spotkanie, Aladyn i Kougyoku wydaję się być do siebie wrogo nastawieni. Ich relacje przypomina, relację psa z kotem, zawsze znajdą powód do sprzeczki. Z jakiegoś powodu, Aladyn ma z nią rywalizację. Kougyoku irytuje się, kiedy Aladyn mówi jej, że ma gruby makijaż. Jednak, mimo to, Aladyn wykazał, że troszczy się o nią, kiedy zapytał, czy dobrze się czuje, ponieważ myślał, że żywi nienawiść wobec Sinbad'a, jednak ona odpowiada, że czuję się dobrze, gdyż Zepar został z niej wyjęty.\nPonadto, w dodatkowym komiksie, po ich walce, wydają się lepiej ze sobą dogadywać.\nHakuei Ren Edytuj\nMogłoby się wydawać, że Kougyoku jest zazdrosna o Hakuei.\nJej imię znaczy "Rubin" lub "Czerwony klejnot".\n"Kougyoku" to japońska wymowa, w Chinach brzmiałaby ona "Hóngyù".\nJest w tym samym wieku co jej brat Ren Kouha.\nJej hobby to pielęgnacja urody i moda.\nJej słabością jest nawiązywanie przyjaźni.\nJej specjalną umiejętnością jest szermierka.\nUlubionym jedzeniem Kougyoku są owoce, ale nie lubi warzyw.\nLubi spędzać wolne dni biorąc kąpiel i trenując szermierkę.\nNajbardziej martwi się tym, że nie ma żadnych przyjaciół.\nJej typem jest osoba "taka jak mój starszy brat Kouen", za to nie lubi uciążliwych kobiet.\nTo Ka Koubun był osobą która dała szpilkę do włosów Kougyoku, która jest także jej naczyniem dżina. Dostała ją kiedy nabrała więcej samoświadomości jako księżniczka Imperium Kou.\nUlubionym elementem jej spinki jest motyl który znajduje się na kwiatku. Ta spinka jest przedmiotem wysokiej klasy, wykonana z dokładnością o najdrobniejsze szczegóły.\nNa pytanie "czy ktoś ją interesuje?", zaczyna panikować i szybko zaprzecza.\nW tomie 27 w Omake, Kougyoku wyznaje, że chciałaby aby Kouha był jej prawdziwym bratem (ponieważ oboje mają inne matki), stwierdzając: "Uważam że wyglądamy tak samo", na co Kouha odpowiada "Też tak sądzę".\nKougyoku jest nazwana po Cesarzowej Kōgyoku, 35-tej i 37-mej monarchini Japonii.\nKougyoku została 5-tą Cesarzową Imperium Kou, kiedy Hakuryuu zrzekł się tronu, po tym jak nie udało mu się poprawić kondycji Imperium Kou.


White Milk, kolor biały mleczny, lekko przezierny\nOpis produktu: Wysokiej jakości Hybryda o pięknym kolorze mleka. Produkt przeznaczony do przedłużania paznokci na szablonie w technice hybrydowej. Wysoka gęstość zapewnia sprawną stylizację, nie spływa na skórki, samopoziomuje się, po utwardzeniu jest twardy jak akryl. Dodatkowym atutem jest możliwość zastosowania jako bazy pod dowolną hybrydę w celu utwardzenia płytki naturalnej.Przepiękny kolor znajduje zastosowanie w stylizacjach french, ślubnych, naturalnych.\nMożna wykonać szybką, elegancką stylizację z użyciem tylko dwóch produktów marki Charbonne:budujemy paznokieć Bazą Extension w kolorze White Milk, po utwardzeniu w lampie nakładamy Top Dry lub Top Shine, w przypadku Topu Shine jeszcze tylko przecieramy cleanerem i stylizacja gotowa.