Teneryfa – MIMTRAVEL\nDzień zaczęliśmy bardzo wcześnie rano, bo już około 5:00. Wyruszyliśmy do Berlina, gdzie na zarezerwowanym wcześniej parkingu Park-to-fly zostawiliśmy samochód. Zostaliśmy zawiezieni busem na lotnisko Tegel, z którego mieliśmy o 12:30 lot nr IB 3677 liniami Iberia Express do Madrytu i dalej tymi samymi liniami o 17:00 lot nr IB 3932 prosto na Tenerife Norte, na której wylądowaliśmy o godzinie 18:50. Byliśmy głodni, ponieważ w samolocie nie dostaliśmy kompletnie nic i dlatego na lotnisku w Madrycie korzystając z półtoragodzinnej przerwy, zjedliśmy bardzo dobrą paellę. Byliśmy trochę zdziwieni, że na lotnisku w Madrycie nie było podanego gate’a, ale takie są tam zwyczaje. Bramka jest podawana jakąś godzinę przed odlotem.\nW drodze do Taganany na Teneryfie Oplem Mokka\nPo przylocie udaliśmy się do wypożyczalni Cicar, w której mieliśmy zarezerwowanego trzydrzwiowego Opla Corsa 1.2 l. Po bardzo prostej procedurze wypożyczenia (trwało to dosłownie kilka minut), ku naszemu zdziwieniu otrzymaliśmy kluczyki do Opla Mokka i to “wypasionego” nie płacąc ani centa więcej niż wynikało z rezerwacji. Na Wyspach Kanaryjskich samochody samodzielnie szuka się na parkingu we wskazanym miejscu. Trochę szukaliśmy właściwego parkingu, ale po chwili odnaleźliśmy naszego SUV-a. Wykorzystując nasz telefon w charakterze nawigacji, ruszyliśmy na pierwszy nocleg. Po drodze w Santa Cruz de Tenerife zatrzymaliśmy się w Centrum Handlowym, aby w hipermarkecie zrobić zakupy.\nWidok z apartamentu Brisas de Anaga\nEl Suculum – Bez większego problemu udało nam się namierzyć nasz nocleg, czyli Apartamenty Brisas de Anaga w El Suculum. Zaparkowaliśmy tuż pod domem, zadzwoniliśmy domofonem i po chwili wyszła właścicielka, która pokazała apartament i załatwiła formalności. Pokój z aneksem kuchennym był bardzo ładny, a przede wszystkim dobrze wyposażony oraz posiadał balkon z pięknym widokiem na Góry Anaga.\nRoques de Anaga na Teneryfie\nBenijo, Roques de Anaga, Almaciga, Roque de las Bodegas – Z rana ruszyliśmy w pierwszą naszą trasę po Teneryfie. Wjechaliśmy na drogę widokową wiodącą do Taganany, którą poprzedniego wieczora obserwowaliśmy z balkonu naszego apartamentu. Z kolei jadąc drogą widzieliśmy budynek, w którym mieszkaliśmy. Od razu zachwyciła nas zupełnie odmienna od naszej roślinność, w której dominowały opuncje i wilczomlecze. Droga była kręta, ale bardzo dobrze zabezpieczona i stosunkowo szeroka. Zatrzymywaliśmy się, aby podziwiać widoki. Jednym z piękniejszych miejsc był punkt widokowy, z którego widać było uroczą Tagananę. Po jej minięciu skręciliśmy w kierunku miejscowości Benijo, aby dotrzeć do dwóch formacji skalnych: Roque de las Bodegas i Roques de Anaga.\nRoque de las Bodegas w miejscowości Almaciga na Teneryfie\nPrzejechaliśmy przez Almacigę i dotarliśmy do Benijo, w którym zatrzymaliśmy się koło restauracji El Mirador, obok której prowadziła ścieżka na położoną poniżej czarną plażę. Dodatkowo ze ścieżki był chyba najlepszy widok na skały Anaga. Wracając, w kierunku Taganany przystanęliśmy w miejscowości Almaciga, w której z oceanu, tuż przy brzegu wystaje Roque de las Bodegas. Na miejscu jest ścieżka prowadząca wzdłuż skały, coś w rodzaju molo, z której można podziwiać inne mniejsze skały w okolicy i odległe Roques de Anaga. Oczywiście wzdłuż całej drogi znajdują się plaże dla amatorów kąpieli i surfingu. Stąd już było niedaleko do kolejnego celu, czyli Taganany.\nTaganana na Teneryfie\nTaganana – Spróbowaliśmy dojechać do centrum, ale szybko się wycofaliśmy, ponieważ w dwukierunkowych uliczkach z trudem mieścił się jeden samochód :-) Zostawiliśmy naszą Mokkę przy szosie i pieszo ruszyliśmy do wioski określanej mianem miejsca na końcu świata. Nie musieliśmy daleko iść, aby dotrzeć do głównego placu, przy którym znajdowały się dwa najważniejsze zabytki: kaplica Santa Catalina i kościół Nuestra Señora de las Nieves. Życie toczyło się niespiesznie, nawet koty leniwie wylegiwały się na schodach, a miejscowi przyjaźnie odpowiadali na nasze powitania. Niezwykle malowniczo prezentowały się białe domy rozlokowane na wzgórzach otoczone palmami. Zajrzeliśmy do kościoła, którego wnętrze było dość surowe, a architektura typowo kolonialna. Zaskoczyły nas figury świętych ubrane w prawdziwe stroje z tkanin.\nWidok z Mirador del Bailadero na Teneryfie\nEl Bailadero, Chamorga – Podjechaliśmy w górę na pasmo Anaga i skręciliśmy w kierunku wsi Chamorga. Zatrzymaliśmy się na niezwykle malowniczym miradorze, czyli punkcie widokowym w miejscu zwanym El Bailadero, skąd z wysokości 679 m n.p.m. zobaczyliśmy panoramę okolicznych gór oraz Tagananę. Pojechaliśmy dalej przez wspaniały las wawrzynowy lub jak kto woli laurowy. Droga była znacznie węższa i prawie nie zabezpieczona, za to wiodła częściowo w chmurach przez tajemniczy las. Wrażenie super. Sama Chamorga nie była zbyt interesująca, dlatego nie zatrzymywaliśmy się w niej. Zawróciliśmy i pojechaliśmy w kierunku San Cristobal de La Laguna. W drodze oczywiście zatrzymaliśmy się na kilku miradorach, z których zapamiętaliśmy szczególnie ten, z którego widać było wulkan Teide ponad miastem La Laguna.\nWidok na wulkan Teide górujący nad San Cristobal de la Laguna\nPo drodze zaliczyliśmy pierwszy obiad na Wyspach Kanaryjskich w Restaurante Casa Carlos w Las Casas de la Cumbre. Zjedliśmy pyszne żeberka (costillas) z grilla z frytkami (papas fritas), a do tego piwo (cerveza) Estrella i sosy: mojo rojo i mojo verde (ceny: costillas – 5€ za obfitą porcję, frytki – 3,5€, Estrella 0,33 – 1,20€, do tego wliczony napiwek – servicio 0,80€ za osobę). Przed posiłkiem dostaliśmy starter w postaci ciepłych bułek i masła. Wyjaśnić musimy co to mojo rojo (sos czerwony) i mojo verde (sos zielony), są to tradycyjne kanaryjskie sosy o smaku odpowiednio papryki i kolendry, przy czym w każdym miejscu przyrządzane są nieco inaczej.\nPlaya de las Teresitas w San Andres\nPlaya de las Teresitas – San Andres – Po powrocie na kwaterę postanowiliśmy pójść pieszo na plażę, do której mieliśmy dokładnie kilometr. Nie był to jednak najlepszy pomysł, bo szliśmy wzdłuż szosy bez pobocza i to w palącym słońcu. Było jednak warto, gdyż Playa de las Teresitas w San Andres uznawana jest za najpiękniejszą plażę na Teneryfie. Dzieje się to za sprawą złocistego piasku przywiezionego z Sahary, pięknych palm i spokojnej wody dzięki wybudowanemu wokół falochronowi. Miejsce jest rzeczywiście rajskie, i gdyby nie góry Anaga to przypominałoby Karaiby. Spędziliśmy tu błogie trzy godziny, a jak na nas to naprawdę długo :-)\nUlica Obispo Rey Redondo w San Cristóbal de La Laguna na Teneryfie\nSan Cristóbal de La Laguna – Po spakowaniu wyruszyliśmy do San Cristóbal de La Laguna, zwanego w skrócie La Laguna, które jest miastem z kolonialną zabudową wpisaną na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO, udało nam się zaparkować bardzo blisko starówki na Plaza San Cristóbal (0,019€ za minutę parkowania), skąd ulicą Santo Domingo doszliśmy do Placu Adelantado (Plaza del Adelantado), który sam w sobie jest bardzo ładny z dużą ilością drzew, a do tego posiada liczne zabytki. Weszliśmy w uznawaną za najbardziej zabytkową ulicę La Laguny, czyli Obispo Rey Redondo, gdzie już od początku rzuciły nam się w oczy budynki w różnych kolorach. Mogliśmy również zajrzeć do ratusza, który posiada ładną klatkę schodową, czy też do budynku z informacją turystyczną, który posiada przepiękne patio.\nUlica San Agustin w La Lagunie na Teneryfie\nNa ulicy tej, prócz pięknej zabudowy, stoi odbudowana katedra oraz pierwszy wybudowany na Teneryfie kościół Nuestra Señora de La Concepción, do którego można wejść, a z wieży podziwiać panoramę miasta (bilet 2€ za kościół i wieżę). Po drodze zjedliśmy też przepyszne ciastka (cena 1,15 i 1,30€). Następnie przeszliśmy się kolejnymi pięknymi uliczkami, z których Calle Herradores wydała nam się najładniejsza. Jednakże Calle San Agustin i pomniejsze uliczki również posiadały ładne budynki. Ogólnie La Laguna jest bardzo zadbanym miastem z wieloma ładnymi, kolorowymi budynkami, dużą ilością zieleni i przyjemnym klimatem.\nOgrody Victoria z Liceo de Taoro w tle w La Orotava na Teneryfie\nLa Orotva – Autostradą szybko przemieściliśmy się do kolejnego miasta, czyli La Orotava, która naszym zdaniem jest jeszcze ładniejsza od La Laguny. Zaparkowaliśmy na stromej uliczce San Juan, wykorzystując ostatnie wolne miejsce parkingowe i zwiedzanie zaczęliśmy od ogrodu botanicznego Hijuela del Botanico (córeczka botanika), w którym jak na tak małą powierzchnię, rośnie 3000 różnych gatunków roślin. Ciekawe miejsce, które można bez trudu w krótkim czasie obejrzeć (wstęp gratis). Minąwszy całkiem ładny ratusz, zwiedzanie rozpoczęliśmy od urokliwego Plaza de la Constitución i kościoła de San Agustin, skąd rozpościera się piękna panorama na miasto poniżej oraz ocean. Przeszliśmy obok jednego z najpiękniejszych budynków w mieście, czyli Liceo de Taoro do wspaniałego ogrodu Jardín Victoria. Przy wejściu zauważyliśmy reklamę restauracji w Liceo i postanowiliśmy tam zajrzeć po obejrzeniu ogrodu. Jardín Victoria jest naprawdę imponujący.\nCalle Tomas Zerolo w La Orotava na Teneryfie\nRośliny znajdują się na kilku tarasach, a z samej góry rozciąga się naprawdę wspaniała panorama ogrodów i miasta. Przyszedł czas na obiad w Liceo de Taoro, gdzie na tarasie z widokiem na La Orotava, zjedliśmy Menu del día (menu/zestaw dnia), na które składała się zupa rybna, kurczak w potrawce z fasolką, marchewką, oliwkami i białym ryżem oraz kieliszek wina (do wyboru piwo lub woda) i kawa (biała lub czarna), całość za 8€ od osoby, a więc niedrogo i bardzo smacznie. Przeszliśmy kilkoma najładniejszymi ulicami: Calle Tomas Zerolo, Calle Inocencio Garcia oraz Calle Carrera del Escultor Estévez, aby minąwszy wiele atrakcyjnych budynków, dojść do najsłynniejszego, czyli pochodzącego z XVII w. Domu z Balkonami (Casa de los Balcones). Dom stanowi muzeum wnętrz (4€ od osoby) z pięknym patio i jest rzeczywiście wart obejrzenia.\nPuerto de la Cruz – Zjechaliśmy nad ocean do części kurortowej Puerto de la Cruz. Nie mogąc zaparkować samochodu, wjechaliśmy do parkingu podziemnego naszego apartamentowca i okazało się, że dobrze zrobiliśmy. Mieliśmy zarezerwowany nocleg w Apartamentos Alta, czyli naprawdę duży i wygodny apartament z dwiema sypialniami, pokojem dziennym z dobrze wyposażonym aneksem kuchennym na pierwszym piętrze wieżowca. Poszliśmy na spacer wzdłuż oceanu oglądając plażę z czarnym piaskiem, surferów i paralotniarzy, wchodziliśmy do licznych tu sklepów z pamiątkami napawając się atmosferą sporego kurortu. Jedynym zastrzeżeniem była duża ilość ciasno stojących obok siebie wieżowców, w których znajdują się hotele, ale mieliśmy tam spędzić tylko jedną noc, więc niespecjalnie nam to przeszkadzało :-)\nLoro Parque – Kolejnego dnia zaplanowaliśmy sobie zupełnie odmienną atrakcję, a mianowicie Loro Parque (34€ za osobę), czyli rozległe zoo z pokazami tresury zwierząt. Dostaliśmy mapkę, na której prócz zaznaczonych wszelakich atrakcji, rozpisane były godziny poszczególnych pokazów, na których najbardziej nam zależało. Po wejściu zrobiono nam zdjęcie z dwiema kolorowymi papugami (do odbioru przy wyjściu za 5€), po czym ruszyliśmy na zwiedzanie. Z ciekawszych miejsc wymienić możemy: wybieg goryli, budynek z różnymi gatunkami pingwinów oraz ławicą ryb, kolorowo podświetlone akwaria z meduzami, szklany tunel z rekinami, płaszczkami i innymi rybami, a także woliera ze swobodnie latającymi papugami. Na terenie Loro Parque była też niezliczona ilość klatek z papugami, ale były one źle wyeksponowane, a ptaki miały stosunkowo kiepskie warunki.\nPapuga w Loro Parque na Teneryfie\nJeżeli chodzi o pokazy to obejrzeliśmy tresurę fok i lwa morskiego, papug, delfinów oraz orek. Pokaz z udziałem lwa morskiego i fok wydał nam się najciekawszy, gdyż był humorystyczny, a zwierzęta chętnie wykonywały sztuczki. Tresura papug była również ciekawa i śmieszna. Papugi latały nad naszymi głowami, a treserki prowokowały ptaki do mówienia i wykonywania trików. Pokaz z delfinami był znacznie mniej ciekawy niż podobne pokazy, które widzieliśmy w Kłajpedzie i Batumi, natomiast pokaz tresury orek bardzo nas zawiódł. Show polegał głównie na ochlapywaniu pierwszych rzędów widowni (my na szczęście siedzieliśmy na samej górze) i zaledwie kilku ewolucjach.\nWidok na klify Los Gigantes z Mirador Archipenque na Teneryfie\nMirador del Garachico, Mirador Lomo Molino, Mirador Archipenque – W drugiej części dnia zaplanowaliśmy kupienie biletów do Cueva del Viento, aczkolwiek na miejscu okazało się, że należy to zrobić z przynajmniej kilkudniowym wyprzedzeniem… Dowiedzieliśmy się również, że bardzo widokowa droga do Punta de Teno, do którego zamierzaliśmy pojechać jeszcze tego samego dnia, osunęła się do oceanu i dojazd jest niemożliwy. W ten sposób wypadły nam dwie atrakcje na raz. Spod jaskini pojechaliśmy za radą GPS-a wyjątkową drogą ;-) Nawigacja poprowadziła nas bardzo stromym, krętym i wąskim, górskim szutrem, tak, że po kilku kilometrach postanowiliśmy jechać w dół ignorując urządzenie i zdając się na “własny nos”. Dotarliśmy do siedzib ludzkich, a że byliśmy głodni zatrzymaliśmy się w pierwszej dostępnej jadłodajni, w której było dużo miejscowych.\nDanie Ropa Vieja, czyli “stare ubranie”\nDzięki temu zjedliśmy gigantyczną porcję oryginalnego kanaryjskiego dania – ropa vieja (stare ubranie), czyli pieczone w głębokim oleju ziemniaki z mięsem, soczewicą, fasolą i posypane natką pietruszki w Bar Restaurante El Rincon w miejscowości Icod de los Vinos (rachunek tylko 13,90€ za dwie osoby, w tym ropa vieja, bułki i sosy oraz dwa piwa Dorada). Zamiast do Punta de Teno pojechaliśmy widokową drogą przez kilka miradorów. Każdy z trzech, zarówno Mirador del Garachico, Mirador Lomo Molino, jak i Mirador Archipenque są godne polecenia i warto się na nich zatrzymać. Z Mirador del Garachico i Mirador Lomo Molino widać położoną na jęzorze lawy miejscowość Garachico oraz wystającą z oceanu skałę o tej samej nazwie, uprawy bananów oraz wyspę La Palma. Z kolei Mirador Archipenque pozwala na obejrzenie wysokich klifów Los Gigantes.\nKlify Los Gigantes na Teneryfie widziane podczas rejsu\nAcantilados de los Gigantes, Puerto de Santiago – Zajechaliśmy do portu (parking w porcie 0,03€ za minutę) w Acantilados de los Gigantes, z którego wyruszają rejsy, podczas których oglądać można klify Los Gigantes, delfiny, wieloryby, a także wykąpać się w oceanie u wylotu Wąwozu Masca. Zarezerwowaliśmy dwugodzinny rejs o godzinie 10:30 (15€ za osobę) oraz dowiedzieliśmy się dokładnie jak zwiedzić Wąwóz Masca, który wybraliśmy zamiast Cueva del Viento.\nNastępnie dojechaliśmy na nocleg do Aparthotel Los Dragos del Sur w Puerto de Santiago, w którym wynajęliśmy na dwie noce bardzo duży apartament z dwiema sypialniami, pokojem dziennym z aneksem kuchennym, tarasem z widokiem na basen i klimatyzacją (depozyt za dwa piloty: TV oraz klimatyzacja – 10€). Jakież było nasze zdziwienie po wyjściu na taras, gdy spotkaliśmy nasze rodaczki na balkonie obok. W cenie apartamentu wliczone było śniadanie w postaci tzw. szwedzkiego stołu, smaczne i obfite.\nGrindwal krótkopłetwy widziany podczas rejsu nieopodal Los Gigantes na Teneryfie\nLos Gigantes – Nie chcąc płacić za stosunkowo drogi parking w porcie, zaparkowaliśmy na Avenida Maritima Los Gigantes jakieś 800 m od portu. Popłynęliśmy niedużą łodzią Masca Express w bardzo przyjemny rejs. Z wody mogliśmy podziwiać klify Los Gigantes, Puerto de Santiago oraz wulkan Teide w tle. Najważniejszym punktem programu było poszukiwanie delfinów i wielorybów. Nam udało się zobaczyć grindwale krótkopłetwe, które w niewielkim stadzie pływały tuż obok łodzi. Niesamowite przeżycie spotkać te zwierzęta w naturze. Podpłynęliśmy nieco później do kolejnego samotnego samca tego samego gatunku i udaliśmy się popływać w zatoce Masca. W międzyczasie dostaliśmy ciasteczka i piwo, które były wliczone w cenę. Rejs choć dość krótki, był interesujący.\nWąwóz Masca na Teneryfie\nWąwóz Masca – Najlepszym sposobem zobaczenia Wąwozu Masca jest dojazd taksówką do wsi Masca (około 40 minut za 20-25€, nam taksometr pokazał dokładnie 23€), zejście wąwozem nad ocean i powrót taksówką wodną do portu (10€ za osobę). Po rejsie najpierw zarezerwowaliśmy taksówkę wodną na 17:30, a tak naprawdę miejsce w łodzi. Rezerwacja taksówki jest o tyle ważna, że w przypadku problemów z zejściem na czas obsługa czeka na spóźnialskich, w przeciwnym przypadku może okazać się, że łódź jest zbyt pełna lub już nie ma kolejnej. Wróciliśmy do samochodu, aby przebrać buty, gdyż czekał nas kilkugodzinny trekking. Jechaliśmy taksówką krętymi górskimi drogami napawając się przepięknymi widokami.\nZeszliśmy w dół uliczką, kupiliśmy banany jako przekąskę i zaczęliśmy schodzić około 650 m w dół. Początek szlaku wiódł pośród palm, opuncji i agaw. Im schodziliśmy niżej, tym ściany wąwozu były wyższe, a wąwóz zwężał się. Ścieżka stawała się coraz trudniejsza, a co gorsza momentami nie było wiadomo, gdzie dokładnie iść. Turyści wydeptali po kilka ścieżek, a oznaczeń szlaku nie było. Patrzyliśmy, która dróżka jest najbardziej wydeptana, aczkolwiek trudno to było ocenić, gdyż szło się po skałach. W pewnym momencie trzeba było bardzo uważać, żeby nie pójść do góry wzdłuż wąskiej półki skalnej, gdyż była to droga donikąd.\nKraby u wylotu Wąwozu Masca na Teneryfie\nWiele razy przechodziliśmy przez strumień oraz opuszczaliśmy się po dużych kamieniach, prze co szlak był miejscami dosyć trudny, do tego ciekawy efekt robiły “tunele” utorowane w wysokich trzcinach. Co chwilę mijaliśmy się z innymi turystami. W pewnym momencie minęli nas młodzi Niemcy, którzy wybrali inna ścieżkę niż my. Nasza była dość trudna w tym miejscu, więc uznaliśmy, że to oni wybrali lepszy wariant. Na koniec okazało się, że my doszliśmy do celu jakieś 40 minut przed nimi, a do tego chłopak był mokry do pasa, utykał i miał krwawiąc ranę na nodze. No cóż wygląda na to, że nasz wariant był lepszy… Po zejściu nad ocean, czekaliśmy jeszcze ponad pół godziny na łódź, oglądając chodzące po skałach czarne kraby.\nW porcie udaliśmy się na zasłużony obiad do Restauracji La Paella. Za 34€ (takie miejsca zawsze są dość drogie) dostaliśmy danie dla dwojga, czyli cztery rodzaje ryb z grilla, dwa rodzaje muszli oraz kalmary, a do tego kanaryjskie ziemniaczki. Pyszne i bardzo obfite danie :-)\nMIMTRAVEL na szczycie Pico del Teide :-)\nTeide – Wcześnie rano wyruszyliśmy w kierunku wulkanu Teide. Mieliśmy załatwione przez internet pozwolenie na wejście na sam szczyt wulkanu w wyznaczonym czasie między 9:00 a 11:00. Spieszyliśmy się, żeby dojechać na pierwszą kolejkę i dobrze zrobiliśmy, ponieważ uniknęliśmy tłumów. Nie było problemów z zaparkowaniem i zakupem biletów na 9:00 (27€ za osobę w dwie strony). Po wjeździe 1200 m w górę, udaliśmy się do specjalnej bramki, gdzie po okazaniu pozwoleń i paszportów mogliśmy zacząć wspinać się do brzegu krateru. Droga nie była trudna, ani zbyt długa, trzeba było pokonać jakieś 160 m w górę (z 3555 m n.p.m. do 3718 m n.p.m.), przy czym przy znacznie rozrzedzonym powietrzu. Oznacza to pierwsze objawy choroby wysokościowej (nudności, lekkie zawroty głowy i przyspieszone bicia serca) oraz duży wysiłek związany z pokonaniem tego niewielkiego odcinka. Nam wejście zajęło około pół godziny. Warto zadać sobie ten trud, gdyż rzadko ma się okazję być na skraju czynnego wulkanu, czuć zapach siarki i widzieć unoszący się dym. Wrażenie niezapomniane.\nŻmijowiec na tle Pico del Teide w kalderze Las Cañadas na Teneryfie\nPo zejściu do górnej stacji kolejki, co zajmuje już znacznie mniej czasu i wysiłku, można wybrać się do dwóch punktów widokowych oddalonych po kilkaset metrów od stacji, znajdujących się mniej więcej na tym samym co ona poziomie. Idzie się oglądając księżycowy krajobraz oraz wspaniałe widoki na znajdującą się 1500 m niżej, kalderę znacznie starszego i większego wulkanu Las Cañadas, na której środku wyrósł Teide. Po zjeździe na dół postanowiliśmy na słodko uczcić zdobycie szczytu. W barze kupiliśmy pyszny sernik (pastel de queso) i jabłecznik (tarta de manzana) – 6,90€ za dwa ciastka.\nLos Roques u podnóża Teide na Teneryfie\nLos Roques, Los Azulejos – Jadąc przez kalderę można zatrzymywać się w różnych miejscach. Jednym z najbardziej popularnych są malownicze Los Roques, wzdłuż których wyznaczono dwie ścieżki, które pozwalają na dokładne obejrzenie skał i okolicznej, bardzo ciekawej przyrody. Przy tej okazji musimy wspomnieć o wyjątkowej roślinie – żmijowcu rubinowym, który jest naprawdę wysoki i kwitnie na czerwono. Podczas kwitnienia wygląda jak wielki czerwony płomień i jest symbolem Teide. Niestety my widzieliśmy tylko uschnięte kwiatostany oraz kilka ostatnich, małych kwiatków.\nLos Azulejos w PArku Narodowym Teide na Teneryfie\nPojechaliśmy dalej w poszukiwaniu Los Azulejos, ale minęliśmy je nie zauważywszy. Zatrzymaliśmy się w dwóch innych ciekawych miejscach, aż w końcu zawróciliśmy, aby obejrzeć te zabarwione na niebiesko, a może raczej na zielono skały. Jadąc od zachodu w kierunku kolejki widać skały z drogi oraz niewielką tabliczkę, a parę metrów dalej jest mały parking. Skały mają rzeczywiście niespotykany kolor i czuć je siarką. Cały Park Narodowy Teide jest niezwykłym miejscem, szczególnie mając świadomość jego przeszłości. Nie sposób pominąć tego miejsca podczas podróży na Teneryfę.\nSosny kanaryjskie nieopodal Vilaflor na Teneryfie\nLos Cristianos – Na Teide skończyliśmy w zasadzie zwiedzanie Teneryfy, choć z samą wyspą jeszcze się nie rozstawaliśmy. Tego dnia pozostał nam tylko obiad i rejs promem na Gomerę. Posiłek wypadł nam w Cafeterii “La Paz” w Vilaflor, do której dojechaliśmy pośród przepięknego lasu z samych okazałych sosen kanaryjskich. Carne de Cabre con Papas Canarias to przepyszna pieczeń z kozy w jeszcze smaczniejszym sosie podana z tradycyjnymi ziemniakami kanaryjskimi (8,5€ za porcję + VAT, czyli 9,10€ – czasem ceny bywają podane bez podatku). Do tego jako starter dostaliśmy grzanki, dżem z czerwonej papryki i oczywiście lokalne piwo Dorada. Danie rewelacyjne, chyba najlepsze na całym wyjeździe. Z okna oczywiście mieliśmy widok na sosny kanaryjskie.\nPo dojeździe do portu w Los Cristianos, sprawdzono paszporty (bez okazywania biletu) i ustawiono nas w odpowiedniej linii. Mieliśmy jeszcze sporo czasu, gdyż prom odpływał dopiero o 19:00, więc postanowiliśmy przejść się po tej turystycznej miejscowości. Jest to typowy kurort z brunatną plażą, mnóstwem restauracji, barów i sklepików oraz długą promenadą.\nCiąg dalszy opisu podróży znajdziesz w poniższych linkach:\nEl Hierro – 22-25.09.2016 r.


nocleg | Moje podróże\nKarkonosze, miejsca, nocleg, pordróże, Sudety, turystyka, zachełmie\nJeżeli szukasz spokoju w oddali od miejskiego rwetesu, w sąsiedztwie gór, rześkiego powietrza i lasów, to wyśmienitym pomysłem jest urlop w Zachełmiu. Zachełmie to rozkoszna wieś usadowiona u stóp głównego masywu Sudetów w pobliżu Jeleniej Góry. Poszukujący noclegu znajdzie tutaj bardzo dobrą bazę kwater i apartamentów. Zachełmie proponuje doskonałą lokalizację do wypadów w Karkonosze, ze szlakami na Przełęcz Karkonoską czy Śmielec. Walorem Zachełmia jest niewątpliwie świeże i ożywcze powietrze, które spowoduje, że nocleg w Zachełmiu natchnie nas weną i siłą witalną na długie tygodnie… Pośród mnogich atrakcji odszukamy tu bezmiar zajmujących tras pieszych i ścieżek rowerowych, dzięki nim możemy podziwiać wspaniałość pobliskiej flory i fauny, których rozpiętość jest bardzo znana. Sudety są ogromnie ślicznymi górami, a do tego dysponuje trasami o niwielkim stopniu trudności. Stawiając na pobyt w Zachełmiu Karkonosze mamy na wyciągniecie ręki, a przy tym śpimy w nastrojowym miejscu z dala od wrzawy schronisk i miejskiego hałasu.\nZachełmie w swojej ofercie posiada pełną bazę noclegową, zapewniającą obsługę nawet bardziej wybrednych klientów. Czy załatwiamy turystyczny wyjazd czy idylliczny rodzinny urlop, znajdziemy tu wszystko, co będzie nam konieczne do udanego pobytu. Dlatego powinno się stosownie wcześniej zaprojektować swój wyjazd do Zachełmia. Na bank przydatne przy tym będzie jasne wyklarowanie swoich wyczekiwań i życzeń, a potem dokładne sprawdzenie ofert noclegowych z Zachełmia pod tym właśnie kątem. Sprawi to, że nasz wybór będzie bardziej świadomy i zaowocuje udanym odpoczynkiem.\nO czym należy pamiętać, organizując wyjazd do Wrocławia\nPobyt we Wrocławiu związany jest przeważnie ze zdobyciem idealnego miejsca noclegowego. Wrocław, jak przystało na nadchodzącą europejską stolicę kultury i organizatora Euro 2012, oferuje szalenie rozległy i urozmaicony wybór noclegów. Bez problemu odnajdziemy tu śmigły i tani hostel w dogodnym położeniu i sposobnym standardzie z komfortowym posłaniem i dostępem do internetu. Natomiast jeśli szukamy czegoś wybitniej klimatycznego, na ratunek przychodzą nam pensjonaty położone w nastrojowych, ale akuratnie skomunikowanych położeniach. Na końcu, jeśli zarządzamy grubszym portfelem i wypatrujemy czegoś więcej, łatwo trafimy do zbytkownych apartamentów, z bardzo dobrą lokalizacją i zapierającymi dech w piersiach krajobrazami.\nSzukając odpowiednich miejsc noclegowych we Wrocławiu, warto podpytać znajomych o opinię związaną z właściwym kwaterunkiem, ze świetną kuchnią i sympatyczną obsługą. Jeśli jest to możliwe noclegów we Wrocławiu można wyszukać na zajmujących się tym witrynach, bądź zwyczajnie poszperać w ogłoszeniach, jakich pełno w polskiej prasie czy internecie. Niezależnie od tego, które medium wybierzemy, powinno się, będąc już we Wrocławiu samemu obejrzeć te miejsca i wyłowić najlepsze dla nas. Częstokroć bowiem mało interesujące wstępnie oferty, okazują się o wiele bardziej pociągające przy bliższym poznaniu. Powinno się więc przeznaczyć na to nieco czasu, nie ma nic bowiem lepszego od udanego i pozostającego trwale w pamięci pobycie – szczególnie w tak pięknym i ponętnym mieście, jakim jest Wrocław.


Opozycja w Ustce- jej wady, zalety i braki - strona 2 - Ustka - Forum gp24.pl - strona 2\nNapisano 07 sierpień 2019 - 20:31:45\nNowa dopiero wschodząca gwiazda usteckiego firmamentu
\nTo ten Graczyk z CV które znajduje sie IPN\nNapisano 07 sierpień 2019 - 22:20:11\nNajpierw JG musi wystartować, a na to sie nie zanosi\nNapisano 08 sierpień 2019 - 19:04:09\nTo jest jakieś miałkie myślenie, w stylu "co by było, gdyby było".\nRaelizm sytuacji jest taki, że na razie smerf rządzi w opozycji.\nZ jakim skutkiem-wiadomo.\nNapisano 08 sierpień 2019 - 20:08:42\nSmerf w opozycji... Jako ratuszowy troll to wymyślił?\nFaktycznie opozycjonista, zakochany bez pamięci w swoim guru z ratusza\nNapisano 08 sierpień 2019 - 20:08:53\n#26 Ziemia Ustecka\nNapisano 08 sierpień 2019 - 22:13:44\nTradycyjny karniak, posłuchajcie beki z Kukiza i PSL.\nNapisano 08 sierpień 2019 - 22:59:45\nNazwać to dziecinadą to obraza dla dzieci, które mają wiecej rozumu niż ty.\nNapisano 09 sierpień 2019 - 22:07:17\nIlu jest kuchci.....ch w takiej Ustce..\nNapisano 10 sierpień 2019 - 13:06:34\nNa pewno mniej, niż w opozycji. Swoją drogą, zasadne staje się pytanie, czy tak słaba i rachityczna opozycja potrzebna jest w Ustce?\nZdaniem wielu osób, jest ona zupełnie niepotrzebna, zajmuje miejsce bezproduktywnie, zamiast niej znacznie lepsze byłyby konstruktywne jednostki, powołane lub wyłonione z podległych jednostek organizacyjnych. W ten sposób powstałaby gwarancja prawidłowego rozwoju, zgodnego z uchwalonymi decyzjami, co najwyżej z minimalnymi poprawkami, bez szkody dla realizacji projektów.\nNie byłoby torpedowania pomysłów prorozwojowych, zaoszczędzilibyśmy wiele czasu i energii, które skierowalibyśmy na odcinek działań prorozwojowych. W tym momencie można pomyśleć o powołaniu komórki organizacyjnej z dobrym radcą prawnym, w celu obrony władzy przed opozycyjnymi działaniami złośliwie szkodliwymi i zwykłemu hejtowi. Co oczywiście szkodzi wizerunkowi Miasta, o czym zdają się nie mieć pojęcia niektórzy mieszkańcy, umiejętnie wciągani w sztucznie wywołany konflikt wewnętrzny.\nNapisano 10 sierpień 2019 - 14:30:03\nWymyślanie opozycji w Ustce jest zupełnie bez sensu, bo takowej brak. Jakie pomysły storpedowała ta wymyślona opozycja? Jakie kroki prawne podjęła, że szkodzą one wizerunkowi miasta? To władza szkodzi sama sobie bo widzi, że to co obiecywała przed wyborami przestaje mieć sens i szanse na zrealizowanie, a jeszcze trzeba po drodze kupić kino. Wymyśla się więc opozycję, żeby na nią można było zwalić wszelkie niepowodzenia. Stara sztuczka.\nNapisano 10 sierpień 2019 - 16:54:39\nKuch...ski - Duży może więcej.. no nie ma w Ustce takiego...\nNapisano 10 sierpień 2019 - 17:11:54\nNie byłoby torpedowania pomysłów prorozwojowych, zaoszczędzilibyśmy wiele czasu i energii, które skierowalibyśmy na odcinek działań prorozwojowych. W tym momencie można pomyśleć o powołaniu komórki organizacyjnej z dobrym radcą prawnym, w celu obrony władzy przed opozycyjnymi działaniami złośliwie szkodliwymi i zwykłemu hejtowi. Co oczywiście szkodzi wizerunkowi Miasta, o czym zdają się nie mieć pojęcia niektórzy mieszkańcy, umiejętnie wciągani w sztucznie wywołany konflikt wewnętrzny.

\nI znowu styl kretyna od "walca historii". Nie do podrobienia.\nNapisano 11 sierpień 2019 - 00:19:36\nPrawników do walki z opozycją? W ratuszu jest wakat na stanowisku radcy?\nNapisano 11 sierpień 2019 - 06:44:16\nPrzecież to ten sam geniusz, który już wcześniej groził ludziom odpowiedzialnością za jakąkolwiek próbę krytyki "władzy". On ma tak zabetonowaną głowę, nie zdaje sobie sprawy ze wszystkich jedynie śmieszy\nNapisano 11 sierpień 2019 - 12:11:41\nZawsze mnie zastanawia co musi mieć w głowie typ, co musi reprezentować - żeby grozić wyborcom za wyrażanie opinii. To musi być naprawdę bardzo zakompleksiontly, wystraszony, mały czlowieczek. Współczuję Ci.\nNapisano 11 sierpień 2019 - 14:57:43\nWedług niektórych ciężko myślących i tych z wysokim ego, ludzie trzeźwo myślący, realnie oceniający rzeczywistość i mający odwagę wyrażać swoje zdanie nawet niezgodne z linią ratusza to opozycja. A gdzie miejsce na merytoryczną dyskusję. Odpowiedzi na petycję w sprawie rozbudowy portu dalej nie ma.\nNapisano 11 sierpień 2019 - 16:35:23\njak za komuny - nie ma! w koncu mamy funkcyjnego z pzpr na stanowisku burmisyrza, niektorzy tak testnili komuno wroc i oto jest!\n#38 Ziemia Ustecka\nNapisano 12 sierpień 2019 - 20:04:02\nNapisano 12 sierpień 2019 - 21:01:12\nPrzecież trzeba sobie jasno napisać, że każdy głos przeciwny rozwojowi miasta i szkodzący mieszkańcom jest czynnikiem nieporządanym na zdrowej tkance miejskiej. Opozycyjne teksty są tutaj często spotykane i niestety bardzo bliskie hejtowi, ale w ten sposób nie mają większej wartości.\nJeżeli chodzi o opozycję, to nasz największy opozycjonista, niezależny redaktor blogowy i twórca wielu stron WWW, jest niezasłużenie traktowany źle przez zawistnych mieszkańców. Trudno dać temu wiarę, ale nawet należne mieszkanie socjalne wzbudziło falę krytyki reszty opozycji. Jest to działanie naganne.\nNa tych rzeczach należy się skupić, poprawić swoje postępowanie, szukanie w przeszłości analogii co do historii opozycji jest próbą sprowadzenia dyskusji na manowce.\nNapisano 12 sierpień 2019 - 21:15:46\nLudzie trzeźwo myślący są mile widziani, ci którzy dodatkowo realnie oceniają rzeczywistość i mają dużą odwagą są mile widziani przez każdą władzę.\nZ portem sprawa jest jasna, petycja została przyjęta zgodnie z literą prawa ale czynniki decyzjne mają wizję silnie rozwojową, która jest najlepszym rozwiązaniem dla mieszkańców. Określonym siłom nie uda się zrobić z Ustki skansenu, w którym mieszkają ludzie chodzący w lipowych łapciach i łowiacy ryby na więcierze.


Bóg ukryty - kosciol.wiara.pl\nkosciol.wiara.pl » Książki, muzyka, filmy » Bóg ukryty\nFragment książki "Duch Święty działa dzisiaj". Autor: Michele Gulio Masciarelli. Wydawnictwo: WAM.\n1. Każdego dnia refleksja i kontemplacja napełniają nas radosnymi niespodziankami: naprawdę cudownie jest się zanurzyć, ile tylko potrafimy, w nieskończonym oceanie miłości, mądrości i mocy Ducha Świętego, którego nazywamy „Bogiem ukrytym”. W odniesieniu do Niego kontemplujemy Chrystusa, Tego, który wraz z Ojcem zesłał Ducha Świętego jako ostateczny owoc swojej Paschy, jako niepowtarzalny Moment całej ekonomii łaski, którą Trójosobowy Bóg zaplanował i urzeczywistnił dla zbawienia ludzi.\nCała historia zbawienia dokonuje się dzięki działaniu „Boga ukrytego”: Miłość Boga Ojca – Dar, łaska nieskończona, źródło życia – stała się jawna w Chrystusie i w Jego człowieczeństwie, stała się „cząstką” wszechświata, ludzkości i historii. Owo „ujawnienie się” łaski w dziejach człowieka przez Jezusa Chrystusa dokonało się za sprawą Ducha Świętego, albowiem wszelkie zbawcze działanie Boga w świecie dokonuje się zawsze i wszędzie w Duchu Świętym. Jest On „Bogiem ukrytym”, który jako Miłość i dar „napełnia okrąg ziemi”. Medytując o Duchu Świętym i o Chrystusie, chcemy też rozważać o Maryi, która jest jakby utworzoną przez Ducha Świętego i ukształtowaną jako nowe stworzenie, jak stwierdza Sobór Watykański II, a także o Kościele, który jest dziełem Ducha Świętego oraz Ciałem Chrystusa i Ludem Bożym.\n2. W ostatnich dziesięcioleciach poświęcono wiele uwagi znaczeniu Ducha Świętego i Jego roli w historii zbawienia. W obecnych czasach odczuwamy tęsknotę za Duchem Świętym, który przez tak długi czas był „wielkim zapomnianym” także i w teologii: Obecnie w Kościele dostrzegamy – powiedział Paweł VI – szczególny czas Ducha Świętego. Wszędzie wierni usiłują nie tylko lepiej Go poznać i pojąć takim, jakim Go objawia Pismo Święte, ale też oddać się Mu w wielkim rozradowaniu duszy, otwierając się na Jego tchnienie. Bardzo liczni, gromadząc się koło Niego, chętnie poddają się Jego kierownictwu. To, co przeżywamy obecnie, możemy nazwać czasem Ducha Świętego: Kościół objawia się nam, ludziom wierzącym, jako miejsce, w którym Duch Święty żyje w cudowny sposób i pozwala się konkretnie poznać, nie jest jednak wyłącznym miejscem Jego działania i ukazywania się. Cała historia jest przestrzenią działania Ducha Świętego, ale Kościół jest tą przestrzenią, w której odczytujemy Jego obecność, świętą przestrzenią, gdzie można Go rozpoznać i gdzie objawia się w najcudowniejszy sposób.\n3. Dlatego staramy się teraz coraz bardziej przypominać o powiewie Ducha Świętego w osobistym życiu każdego chrześcijanina, w misji i w życiu Kościoła, którego jest przecież „duszą”: Duch Święty stanowi o jedności Kościoła, jest fundamentem jego katolickości, świętości i sprawia, że jest „apostolski”; w Duchu Świętym odkrywamy cały wymiar służebny Kościoła; Duch Święty jest pierwszym podmiotem jego działań misyjnych; w świetle i dzięki mocy Ducha Parakleta rozpala się ponownie wiara w przyszłość Królestwa Bożego; wracamy do Ducha Świętego, gdyż jest źródłem rozeznawania, pomaga nam rozpoznać znaki nadziei i, ponieważ jest źródłem siły, ożywia naszą nadzieję, a także kieruje ją na świat bardziej ludzki oraz wyraźniej naznaczony obecnością Boga; zaufanie do Ducha Świętego, ponowne odkrycie Jego głównej misji w życiu Kościoła i poza nim będzie służyć uzasadnieniu szczególnego znaczenia jedności dla wspólnoty Kościoła. Potrzebujemy dziś wielkiego powrotu do Ducha Świętego szczególnie po to, aby zdobyć nową inspirację do działania misyjnego i duszpasterskiego, napełniając je kreatywnością, solidną motywacją, pełnym miłości zapałem i gotową na wszystko odwagą.\n4. Napisałem tę małą książeczkę, aby pomóc ludziom w „ponownym odnalezieniu” Ducha Świętego jako podmiotu chrześcijańskiej egzystencji, a także jako „duszy” Kościoła i jego misji. Będę ogromnie szczęśliwy, jeśli moja „posługa teologiczna” Słowu przyczyni się do pomniejszenia, choćby trochę, anonimowości, która okrywa osobę Ducha Świętego, Boga pełnego pokory i ukrytego, który będąc innym niż Słowo i zawsze po Chrystusie, pozostaje zaskakująco „nieznany”, to znaczy zbyt mało obecny w świadomości wiary wielu chrześcijan, a także w przeróżnych formach posługi Słowa.\ndodane 17.03.2009 11:58


Klub ukarał Patryka Małeckiego\nW ostatnim ligowym spotkaniu przeciwko Ruchowi Chorzów, Patrykowi Małeckiemu... nieco puściły nerwy, kopnął w ławkę rezerwowych po czym usiadł na ławce i wypluł z siebie całą serię przekleństw, ignorując nawet trenera Wdowczyka. Takie zachowanie musiało mieć swoje konsekwencje.\nDziś Zarząd klubu wystosował komunikat, w którym informuje o karze jaką otrzymał Małecki. Żeby nie przedłużać, oto treść całego komunikatu:\nZarząd klubu podjął decyzję w sprawie niesportowego i niewłaściwego zachowania, którego zawodnik Patryk Małecki dopuścił się w trakcie meczu ligowego z Ruchem Chorzów.\nW rozmowie z Zarządem oraz sztabem trenerskim Patryk Małecki przeprosił za swoje postępowanie oraz przyznał, że było karygodne i niedopuszczalne. Zawodnik zapewnił, że w przyszłości podobna sytuacja nigdy więcej nie będzie miała miejsca. Przeprosił również wszystkich kibiców Pogoni Szczecin.\nW ocenie Zarządu zawodnik przemyślał swoje zachowanie, a jego przeprosiny są szczere i niewymuszone. Po szczegółowej analizie postępowania Patryka Małeckiego oraz złożonych wyjaśnieniach, Zarząd postanowił ukarać zawodnika znaczącą karą finansową. Deklarację Patryka Małeckiego Zarząd rozumie jednoznacznie: ewentualny kolejny incydent zamknie możliwość dalszej współpracy.\nZarząd klubu i sztab trenerski w dalszym ciągu wierzą w umiejętności i potencjał Patryka Małeckiego oraz liczą na jego dobrą grę w spotkaniach ligowych i pucharowych.


Natalka na nowo uczy się widzieć, ale musi być rehabilitowana - plus.gazetalubuska.pl\nNatalka na nowo uczy się widzieć, ale musi być rehabilitowana\nFot. Renata Hryniewicz Natalia Nowakowska ma 14 miesięcy. Może jeszcze widzieć, ale potrzebne są na to pieniądze\nJak się ją zobaczy, to od razu można pokochać - mówi nam Aleksandra Kołek, szefowa Fundacji Grupy Pomagamy ze Słubic. I to prawda. Odwiedziliśmy Natalkę w domu...\nMa 14 miesięcy. Jest pogodna i beztroska. Ciągle coś szczebioce. Kiedy podbiega do niej brat Olaf i zaczyna się z nią bawić, kieruje główkę w jego stronę i woła do niego niewyraźnie, ale zrozumiale: Serce!\nGdyby tylko jeszcze mogła wszystko zobaczyć...\nNatalia Nowakowska miesz - ka w Laskach Lubuskich w gminie Górzyca. Ma rodziców i troje zdrowego rodzeństwa. Urodziła się w 34. tygodniu ciąży z przepukliną oponowo mózgową . - Kiedy się urodziła lekarz powiedział, żebym się modliła, aby dożyła jutra - opowiada Marzena Skawińska, mama dziewczynki. - Pierwsze dni były dla mnie i mojej rodziny koszmarem. Ale trzeba było być silnym i się nie poddawać.\nPo siedmiu dniach Natalka przeszła skomplikowaną operację usunięcia przepukliny i częściową resekcję płatów potylicznych. Oznacza to, że ośrodek, który był odpowiedzialny za widzenie, został usunięty razem z przepukliną. Natalka straciła wzrok... - Teraz musi się na nowo nauczyć widzieć - mówi mama.\nJest to możliwe, ale potrzebna jest kontynuacja neuro - rehabilitacji, którą już dziewczynka przechodzi. Przynosi ona bardzo dobre efekty, bo Natalia zaczyna wodzić oczyma za kolorowym światłem i próbuje skupić wzrok w jednym miejscu.\nNatalka potrzebuje też rehabilitacji ruchowej, żeby mogła być sprawna. Rodzice wydali na leczenie i obie rehabilitacje wszystkie oszczędności.\n- Jeździmy dwa razy w miesiącu go neurochirurga do Łodzi, do neurologa i okulisty do Poznania i na codzienną rehabilitację. Wyjazdy, wizyty, zabiegi pochłaniają wszystkie pieniądze. Nie mamy już na dalszą rehabilitację - mówi pani Marzena.\nA potrzebne jest - tylko i aż - 15 tys. zł. Akcją zbiórki pieniędzy kieruje prężna Fundacja Grupy Pomagamy ze Słubic.\n- Do środy na konto fundacji wpłynęło 510 zł, ale mam nadzieję, że akcja się „rozkręci” i nazbieramy całą kwotę - mówi jej szefowa Aleksandra Kołek. - Nawet nie myślę o tym, że może nie uda się poprowadzić dalszej rehabilitacji. Zrobimy wszystko, żeby ta cudowna dziewczynka widziała.\nAby pomóc w zbiorce, można wpłacić pieniądze na konto: Fundacja Grupy Pomagamy.\nNumer konta: 42 1600 1462 1839 6034 6000 0001.


Czy warto zainwestować w sprzęty do kuchni? | Piękne łazienki i kuchnie\nPiękne łazienki i kuchnie > web_cat > Armatura sanitarna > Czy warto zainwestować w sprzęty do kuchni?\nkuchnia, robot kuchenny, Zasoby\nOdpowiednie wyposażenie kuchni to bez wątpliwości dla wielu z nas niesłychanie ważny aspekt. Niemniej wprawdzie praktyka nagminnie pokazuje nam, ze niejednokrotnie niestety posiadamy odpowiedniej wiedzy, w jaki sposób powinniśmy tego dokonać. W dniu dzisiejszym bowiem nadzwyczaj raz za razem producenci dostarczają nam różnorakie produkty, które z powodzeniem mogą zostać przez nas wykorzystane, niemniej wprawdzie wielokrotnie nie posiadamy wizji, jak powinna wyglądać nasza pierwsza, niezmiernie dobrze wyposażona kuchnia.\nIdąc dalej tym tropem myślenia w procesie wyposażania obowiązkowo musimy kierować się opiniami ekspertów, którzy niesłychanie dobrze znają się na temacie wyboru sprzętu (więcej: fajna propozycja w serwisie Dzięki ich rekomendacjom nasza kuchnia niewątpliwie będzie niezwykle funkcjonalna, tym samym też pod żadnym pozorem nie powinniśmy wahać się z nich skorzystać.\nPropozycji producentów (więcej informacji na poruszany temat w tym miejscu) z pewnością jest nadzwyczaj wiele, dlatego obligatoryjnie każde z nich powinniśmy uważnie rozważyć. Niemniej pomimo tego obowiązkowo w każdej kuchni musi znaleźć się dobrej jakości robot kuchenny, dzięki któremu przyrządzanie popularnych posiłków bezsprzecznie będzie nadzwyczaj proste. Ich egzemplarze, w które obowiązkowo musimy się zaopatrzyć to bez wątpienia Kenwood KM 287 Prospero bądź Kenwood KMX51, skutkiem tego ich zakup wydaje się być zupełnie uzasadniony. Jeżeli wprawdzie oczekujemy czegoś więcej to z pewnością ciekawą propozycją zarówno będzie Kenwood KMX54 i Kenwood KMX80. Ich wykorzystanie w dniu dzisiejszym niewątpliwie jest niesłychanie duże, w związku z tym też ich zakup bez wątpienia będzie dla nas opłacalną decyzją. W nadzwyczaj szerokim gąszczu produktów wyjątkowo łatwo się jest pogubić, wobec tego uczyńmy wszystkie starania, aby tego pod żadnym pozorem nie zrobić.\nDobrze wyposażona kuchnia na pewno niezmiernie po wielokroć jest naszym marzeniem, niemniej tymczasem jest to zupełnie osiągalne.\nW tym miejscu należałoby wspomnieć, że bez wątpliwości najlepiej będzie, kiedy będziemy kierować się zwłaszcza opiniami fachowców, tym samym też obowiązkowo musimy zaopatrzyć się w zasoby wiedzy, które niewątpliwie pomogą nam dokonać dobrego wyboru.


Lampy Wpuszczane W Sufit | Informacje Porady Zasady\nWykwalifikowany elektryk może pomóc określić, jakie wybrać oświetlenie wpuszczane w sufit, które będzie właściwe dla domu. Należy zrozumieć, jakie istotne jest wybranie i zakupienie odpowiednich lamp i ich instalacja. Czy jest to nowy budynek, a może przebudowa lub remont.\nJeśli chodzi o nową budowę domu, pierwszy właściciel domu decyduje o nowej konstrukcji. Nowe typy są idealne, gdy mamy mało przestrzeni.\nJeśli masz nową konstrukcję domu to podążaj za instrukcjami:\nBudując nowe pomieszczenie masz pełny dostęp do sufitów, ścian i podłóg bez tynku lub kamieni czy belek. Dostęp do pomieszczenia masz nawet z poddasza, lub użyłeś sufitu podwieszanego, zdejmowany a może jeszcze inny. Powodem tego jest nieporęczny charakter nowych konstrukcji domów, są umieszczane pomiędzy belkami, dźwigarami itp.\nA jeśli robisz remont lub przebudowę:\nJest ograniczona ilość miejsca, gdzie urządzenia będą umieszczone. Masz dom lub mieszkanie bez strychu. Dlatego otwory będą wykonywane minimalne, uwzględniając nowe oprawy.\nNależy pamiętać o odpowiednich odległościach opraw na poddaszach od izolacji.\nZgrabna wielkość i styl\nOtwory wykonane w suficie są zagłębieniami lamp, muszą być stylowe i odpowiednich rozmiarów. Oprawy lamp wykonywane są w różnych rozmiarach, ich wielkość jest naszym osobistym wyborem. Większe lampy będą wydzielać większe ilości światła, co jest bardzo korzystne. Z drugiej strony mniejsze, są mniej zauważalnie i mogą być bardziej pożądane, ze względu na styl domu. Oto kilka zastosowań dla jednego przypadku.\nDuże otwory są najbardziej typowe dla domów, ponieważ mają większy zakres możliwości jeśli chodzi o wybór żarówek, mocy i optyki.\nŚrednie oprawy są popularne w pomieszczeniach do zdań jak np. pralnie, kuchnie, warsztaty, garaże.\nMałe lampki o niskim napięciu, są mniej widoczne i wciąż dają silne precyzyjne oświetlenie.\nGdy wielkość mamy już określoną nadszedł czas na najlepsze. Wybór wykończeń nowych opraw stropowych, powinny być określone dla osiągnięcia pożądanego efektu i zastosowania, aby były atrakcyjne i użyteczne. Oto niektóre z nich.\nPrzegroda wykończeniowa jest dobrym wyborem o zagłębienia lamp w suficie. Można je użyć w każdym pomieszczeniu, kuchnia, sypialni itp.\nReflektory są idealne do wysokich sufitów pomieszczeń użytkowych, odbłyśniki są znane z gładkiej i polerowanej powierzchni, która zwiększa ilość światła z wybranej żarówki. Wykorzystywane są w kuchni i są dostępne w wielu odcieniach, aby ukryć żarówkę i stworzyć ciepłą atmosferę.\nWszechstronnym wyborem są regulowane czy też obracane lampy, są świetne do różnych zadań, jest to rodzaj akcentujący i ogólny oświetlenia. Żarówka daje odczuci unoszenia się w obudowie i może być ustawiana w różnym kierunku. Wiele pożądanych techniki oświetlenia można osiągnąć z regulowaną obręczą.\nObudowy soczewkowate, są dobre do ochrony żarówek przed woda i wilgocią. Powszechnie używane pod prysznicem i szafach.\nJest to tylko kilka opcji oświetlenia, rekomendowane jest udać się do sklepu i zapytać jakie lampki będą najlepsze.\n« Lampa sufitowa z głębią led | Lampy a twoje emocje w domu dzięki oświetleniu »


Nowe nadzieje na pokonanie cukrzycy\nWiadomości24 » Wydarzenia » Depesze agencyjne » Nowe nadzieje na pokonanie cukrzycy\nData dodania: 2009-03-06 18:14\nPrzyczyną cukrzycy zarówno u dzieci jak i dorosłych mogą być znane wirusy, podają naukowcy. Odkrycie to daje nowe nadzieje na pokonanie tej nieuleczalnej dziś choroby.\nBrytyjscy naukowcy obserwowali enterowirusy, często wywołujące biegunkę i nudności. Szczególnie dokładnie badano ich obecność w trzustce, której nieprawidłowe funkcjonowanie jest bezpośrednią przyczyną cukrzycy.\nŚlady wirusów wykryto u ponad połowy dzieci z cukrzycą typu pierwszego; u dzieci zdrowych objawów infekcji nie zaobserwowano prawie w ogóle. Podobne wyniki uzyskano przy badaniu dorosłych cierpiących na znacznie częściej występującą cukrzycę typu drugiego.\nZdaniem ekspertów, odkrycie to potwierdza istniejącą od kilkudziesięciu lat hipotezę o wirusowym podłożu tej choroby. Brytyjscy naukowcy chcą teraz rozpocząć pracę nad antwirusuową szczepionką, która może okazać się kluczową bronią w walce z cukrzycą.\nPublikację naukowców z Uniwersytetu Medycznego Peninsula oraz uniwersytetów Brighton i Glasgow zamieszcza magazyn "Diabetologia".\nTagi: nauka Wielka Brytania cukrzyca wirusy biegunka nudności


Kurs na prawo jazdy kategorii B - codilab.pl\nWiele osób ni potrafi sobie wyobrazić funkcjonowania bez posiadania prawa jazdy. Prowadzenie auta to ogromna samodzielność. Aby jednak było to możliwe, niezbędne jest zdobycie prawa jazdy. A do tego potrzebne jest ukończenie kursu i zdanie egzaminu.\nJeśli interesuje Cię kurs na prawo jazdy kat. B w Warszawie, postaw na ten organizowany przez Automobilklub Polski.\nSzkoła posiada duże doświadczenie w organizowaniu kursów na prawo jazdy. Zatrudnia wyłącznie wykwalifikowanych instruktorów, dla których uczenie innych prowadzenia samochodu to nie tylko praca, ale również prawdziwa pasja. Dlatego szkoła może pochwalić się naprawdę dobrą zdawalnością.\nSzkoła dysponuje dużą flotą pojazdów, które utrzymane są w doskonałym stanie technicznym. Każdy samochód przechodzi wymagane polskim prawem przeglądy. Instruktorzy z kolei charakteryzują się profesjonalnym, a jednocześnie przyjaznym podejściem do klientów. Każdy kursant może być pewni, że w tej szkole naprawdę nauczy się jeździć.\nRelated Topics:kurs na prawo jazdykurs na prawo jazdy kategorii Bprawo jazdyprawo jazdy Warszawa\nhttps://xann.pl/sitemap https://eltying.com.pl/najwieksze-zalety-okien-panoramicznych/ https://dowiedz-sie.com.pl/najtansze-nowe-samochody-czyli-jak-kupic-solidne-auto-w-atrakcyjnej-cenie/


Solidarność - Przystanek Historia\nKwestarze przed Kolegium\nDruga połowa lat osiemdziesiątych XX w. była czasem transformacji ustrojowej w Polsce i innych krajach „bloku wschodniego”. Rozbicie „Solidarności” i spacyfikowanie nastrojów społecznych po wprowadzeniu stanu wojennego nie zatrzymały procesów, które w połączeniu ze zmianą sytuacji międzynarodowej doprowadziły do upadku systemu komunistycznego.\nBył 12 grudnia 1981. Wśród kończących właśnie obrady członków Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” rozeszła się pogłoska, że nie działają teleksy i telefony. Jednak Lech Wałęsa i Andrzej Krupiński spokojnie zamknęli posiedzenie. Opuszczający salę działacze nie wiedzieli, że zaczyna się stan wojenny.\nKościół katolicki a Solidarność (1980–1981)\nWpływ Kościoła na świat ludzi pracy ujawnił się już w okresie strajków, które rozpoczęły się w lipcu 1980 r. w Lublinie i wkrótce ogarnęły cały kraj. To oddziaływanie było widoczne także później, gdy powstała „Solidarność”. W swojej analizie chciałbym zwrócić uwagę na trzy jego płaszczyzny.\nWraz z wyborem na Stolicę Apostolską Polaka zaczął się zmieniać świat. Pierwsza wizyta Jana Pawła II w Ojczyźnie stała się wydarzeniem, w którego trakcie papież niejako zaprezentował program swojego pontyfikatu. Niezmiernie ważna okazała się też trzecia papieska pielgrzymka do Polski w roku 1987.\nKomisja Robotnicza Hutników w okresie prowokacji bydgoskiej\nNiespełna dziewięć miesięcy przed wprowadzeniem stanu wojennego Polska stanęła na krawędzi strajku generalnego. Skutki tzw. prowokacji bydgoskiej przynajmniej na jakiś czas powstrzymały ekipę Kani i Jaruzelskiego przed zastosowaniem rozwiązania siłowego.\nZmiażdżyć „kontrrewolucję”. NRD wobec Solidarności\nPowstanie NSZZ „Solidarność” wywołało we wschodnim Berlinie obawy przed efektem domina. Przywódca NRD Erich Honecker parł do siłowego zduszenia niezależnego ruchu związkowego w PRL.\nDługie trwanie Polskiego Państwa Podziemnego\n18 grudnia 2013 r., w Garbatce-Letnisko, pracownicy Delegatury Instytutu Pamięci Narodowej wydobyli powielacz, który w latach 80. XX wieku był w dyspozycji osób tworzących struktury Tymczasowej Komisji Terenowej Ruchu Oporu NSZZ „Solidarność” w Pionkach.\n„Okrągły stół” widziany z boku. Grupa Robocza Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” wobec negocjacji z władzami\nPrzy „okrągłym stole” zabrakło wielu czołowych działaczy NSZZ „Solidarność”. Zostali potraktowani jako przeszkoda na drodze do porozumienia władz PRL z opozycją.\nTuż po pacyfikacji strajku w katowickiej kopalni „Wujek”, w jednym z wyłomów dokonanych przez czołg górnicy ustawili drewniany krzyż. Na jego ramionach zawisły lampki symbolizujące śmierć górników, najpierw sześciu, a ostatecznie dziewięciu.\nInfiltracja, inwigilacja, szantaż. Jakie były efekty działań SB wobec „Solidarności”? Na czym polegała „operacja ochrona”?\nJak Andrzej Rozpłochowski wspominał swoją działalność opozycyjną i internowanie? Dlaczego komuniści uważali go za jednego z najbardziej radykalnych liderów „Solidarności”? Jakie było znaczenie Porozumienia Katowickiego?\n„Wolna Polska zepchnięta pod ziemię…”\nW grudniu 1981 roku wydawało się, że kopalnia „Piast” w Bieruniu będzie ostatnią, w której mógłby wybuchnąć strajk. A jednak… Zorganizowany tu spontanicznie pod ziemią protest trwał dwa tygodnie. Był najdłuższym strajkiem przeciwko stanowi wojennemu.\nNajwiększy dolnośląski górniczy protest stanu wojennego. Strajk w Zakładach Górniczych „Rudna” w Polkowicach 14-17 grudnia 1981 r.\nWedług oficjalnych danych MSW dniach 13-14 grudnia 1981 r. w całej Polsce przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego zaprotestowały załogi około 199 zakładów pracy, w tym na Dolnym Śląsku ok. 36. Strajk w ZG „Rudna” należy do wyjątkowych z kilku powodów.\nNa wzór Szarych Szeregów – Narożniak uwolniony!\nOdbicie z warszawskiego szpitala aresztowanego przez komunistyczne służby Jana Narożniaka – obwinianego o ujawnienie tajemnicy państwowej poprzez rozpowszechnianie tajnej, antyopozycyjnej instrukcji Prokuratora Generalnego PRL – bardzo wzmocniło moralnie Polaków przeciwstawiających się reżimowi.\nZ PODRĘCZNIKA HISTORII\nPierwszym sygnałem była wiadomość o przedłużeniu służby żołnierzom ostatniego rocznika. Władze Związku nie reagowały – jedynie Zarząd Regionu Dolny Śląsk przyjął 19 października przygotowany przez Kornela Morawieckiego tekst apelu do żołnierzy Wojska Polskiego.\nCzy „Człowiek z żelaza” nadal jest kultowy, czyli o „Solidarności” w obecnym polskim kinie i w produkcjach PRL\nZaczęło się na Gimnastycznej\nW maju roku 1980, po stoczeniu długiej walki w władzą komunistyczną, rolnikom polskim udało się osiągnąć wielki sukces – w PRL zarejestrowany został Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych „Solidarność”.\nLekcja demokracji. I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” z perspektywy czterdziestolecia\nWalka o wolne słowo – Wszechnica Górnośląska (1980–1981)\nJednym z podstawowych celów, jakie od jesieni 1980 r. przyświecały członkom NSZZ „Solidarność” i innych opozycyjnych organizacji, było przełamanie monopolu informacyjnego władz komunistycznych.\nNadrobić stracony czas\nW latach 1980–1981 „Solidarność” szybko wykroczyła poza sprawy stricte pracownicze. Odkłamywano historię najnowszą i popularyzowano literaturę, która nie mogła zaistnieć w oficjalnym obiegu. Miały w tym udział Wszechnica Górnośląska i prasa związkowa Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.\nPosłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej - 40 lat\nSzlakiem porozumień. Oddziały NSZZ „Solidarność” w Regionie Mazowsze 1980-1981.\nJesień roku 1980 przyniosła ogromną dynamikę działań organizacyjnych Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych skupionych następnie pod szyldem „Solidarności”. Na ogół podejmowano je najpierw w obrębie zakładów pracy i instytucji.\nIdeały Panny „S”\nPowstanie „Solidarności” w 1980 roku było wyrazem sprzeciwu wobec rzeczywistości PRL, jednak wizja obalenia komunizmu, odzyskania niepodległości i wprowadzenia demokratycznego porządku znajdowała się poza horyzontem wyobraźni jej działaczy i członków. Godność i samorządność – te słowa wydają się lepiej oddawać ówczesne emocje i motywacje.\nNSZZ „Solidarność” z perspektywy małego zakładu pracy\nWielomilionowy związek tworzyły załogi wielkich stoczni, ale także niewielkich zakładów pracy, które równie mocno zaangażowały się w proces demokratyzacji życia społecznego.\nSierpień ‘80 na Podbeskidziu\nTermin „Podbeskidzie” do dziś budzi kontrowersje. By nie rozwodzić się na jego temat i nie wchodzić w spory i polemiki, można w wielkim skrócie powiedzieć, że obejmuje on geograficznie obszar województwa bielskiego istniejącego w latach 1975-1998 z siedzibą władz administracyjnych w Bielsku-Białej.\nPiosenki zakazane, bo prawdziwe\nI Ogólnopolski Przegląd Piosenki Prawdziwej “Zakazane piosenki” rozpoczął się 20 sierpnia 1981 r. Przez trzy kolejne dni prezentowano programy artystyczne w pięciogodzinnych blokach na scenie w hali widowiskowo-sportowej Olivia w Gdańsku. Imprezę podzielono na dwie części: konkursową i artystyczną.\nZanim przyszedł „Sierpień 80” na Podbeskidziu. Strajku z lipca i pierwszych dni sierpnia 1980 r. w województwie bielskim\nStrajki z drugiej połowy sierpnia, a potem września 1980 roku, spowodowały poważne zmiany w Polsce, a jedną z najistotniejszych było powstanie NSZZ „Solidarność”.\nArystokrata w opozycji\nW wielobarwnym i zróżnicowanym nurcie opozycji znalazło się również miejsce dla przedstawiciela jednego z najbardziej znanych polskich szlacheckich rodów, który wierzył w egalitarne lewicowe ideały.\nStrajk w łódzkim MPK\nSierpniowy strajk w Stoczni Gdańskiej im. Lenina z roku 1980 otworzył nowy etap protestów społecznych w PRL. Władze skierowały do rozmów ze strajkującymi w Gdańsku i Szczecinie komisje rządowe, mające za cenę ustępstw doprowadzić do zakończenia protestów.\nPrzemilczany twórca hymnu „Solidarności”. Jerzy Narbutt (1925–2011)\nŚwiętując kolejne rocznice narodzin „Solidarności”, powinniśmy także pamiętać o twórcy związkowego hymnu – człowieku, który przez wiele lat był wymazywany ze społecznej świadomości.\nOd kolegiów po działania specjalne SB, czyli represje wobec działaczy opozycji w latach 80.\nW drugiej połowie lat 70. władze PRL postawiły nie na masowe aresztowania, a na nękanie działaczy opozycji. Nie znaczy to jednak, że opozycjoniści nie trafiali do więzień.\nPoczątki Solidarności w PKP\nPrzez lata o strajku na kolei nie było mowy. Tuż po wojnie była ona zresztą zmilitaryzowana – niewykonanie polecenia służbowego traktowano jak odmowę wykonania rozkazu. Mimo coraz gorszej sytuacji materialnej kolejarzy w PRL zauważalnych protestów nie było. Wszystko zmieniło się w roku 1980.\n„Solidarność” na listach przebojów\n„Solidarność” od początku swego istnienia budziła wielkie zainteresowanie na całym świecie. Szybko stała się symbolem wolności, dlatego wprowadzenie w Polsce stanu wojennego spotkało się z powszechnym potępieniem.\nSolidarność – relacja międzyosobowa\nSolidarność z początku lat osiemdziesiątych była w swej najgłębszej warstwie międzyosobową relacją łączącą większość ówczesnego polskiego społeczeństwa, przejawiającą się w ludzkich postawach, decyzjach, działaniach i dziełach.\nPrymas wobec rolniczej „Solidarności”\nZaangażowanie kard. Stefana Wyszyńskiego na rzecz powstających po sierpniu 1980 r. związków zawodowych rolników indywidualnych prof. Andrzej Stelmachowski nazwał „ostatnią wielką akcją społeczną Prymasa Tysiąclecia”.\nPoświęcili życie dla Niepodległej – bohaterowie Solidarności\nDziałalność opozycji antykomunistycznej w PRL zakończyła się zwycięstwem. Upadł komunizm, mamy wolny, niepodległy kraj, demokratycznie wybierane rządy. Zwycięstwo zostało jednak okupione wielkimi wyrzeczeniami i ciężką pracą, a nawet cierpieniami działaczy i ich rodzin.\n„Pod przykrywką” Kościoła. Duszpasterstwo Rolników w diecezji przemyskiej\nPolska południowo-wschodnia zajmuje ważne miejsce na mapie oporu społecznego kraju. Szczególnie istotną rolę odegrał na tym terenie niezależny ruch chłopski.\n„Biuletyn IPN” nr 7–8/2021 – Solidarność – imię polskiej wolności\nGłównym tematem wakacyjnego numeru „Biuletynu IPN” jest Solidarność – imię polskiej wolności. Mieliśmy to szczęście, że po latach komunizmu, po kolejnych falach protestu przeciw zniewoleniu przyszedł czas dogodny, by zrzucić to jarzmo.\nSympatycy Solidarności Walczącej w Wielkiej Brytanii\nW latach osiemdziesiątych Polacy w Wielkiej Brytanii aktywnie wspierali opozycję demokratyczną w PRL. Z tej pomocy korzystała również Solidarność Walcząca.\nSolidarność na ulicach\nO Piotrze Rzewuskim słyszało niewielu, a przecież jest to z pewnością jeden z najbardziej wytrwałych i bezkompromisowych opozycjonistów lat osiemdziesiątych.\nZmagania z władzą\nPoniżej przedstawiamy relacje działaczy NSZZ „Solidarność i innych organizacji opozycyjnych regionu świętokrzyskiego na temat wydarzeń z lat 1988-1989.\nHutnicy mówią: „Dość”. Strajk 1988 roku w Hucie im. Lenina\nOprócz postulatów płacowych protestujący w nowohuckim kombinacie metalurgicznym w kwietniu 1988 roku, wysunęli żądania o charakterze politycznym.\nŚrednia opozycja w średniej wielkości mieście? Przypadek Gorzowa Wielkopolskiego (cz. 1)\nKlęska komuny i triumf „Solidarności”\nPolacy tłumnie ruszyli do urn wyborczych. Wynik pierwszej tury głosowania z 4 czerwca 1989 r. pokazał, że chcą zmiany ustroju. Strona opozycyjna nie sięgnęła jednak po władzę. Honorowała kontrakt zawarty przy okrągłym stole.\nWybory kontraktowe ’89\nMówiąc o wyborach kontraktowych sprzed trzydziestu lat, zazwyczaj ma się na myśli 4 czerwca 1989 r. Głosowanie to odbyło się jednak w dwóch turach, między którymi rozegrały się wydarzenia bardzo istotne z punktu widzenia dalszego rozwoju sytuacji politycznej.\nWidoczni (nie tylko) w konspiracji – Międzyzakładowy Robotniczy Komitet „Solidarności”\n„Solidarność” polskich rolników: „Zielona Rewolucja” – nowość w serwisie „Twarze Solidarności”\nJan Antoł – gazda z pięćdziesiątego województwa\nJak to się stało, że Jan Antoł – związany ze Zjednoczonym Stronnictwem Ludowym, organizacją satelicką wobec Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej – został regionalnym i ogólnopolskim liderem niezależnych solidarnościowych związków rolniczych?\n„Zrodził nas sierpniowy bunt Robotników Wybrzeża”. Region Świętokrzyski NSZZ „Solidarność” 1980-1981\nFala strajków latem 1980 r., a następnie powstanie „Solidarności” wywołały najpoważniejszy w historii PRL kryzys państwa komunistycznego i destabilizację systemu opartego na hegemonicznej pozycji Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Podważenie roli PZPR sprawiło, że partia ta już nigdy nie podniosła się z ideologicznej klęski.\nPolityczne konstruowanie „okrągłego stołu”\nZanim stolarze w Henrykowie zbudowali najsłynniejszy polski mebel, idea „okrągłego stołu” została skonstruowana politycznie.\nW cieniu Czerwca 1976. Początki NSZZ „Solidarność” w województwie płockim\nPowstałe w wyniku gierkowskiej reformy administracyjnej w 1975 r. województwo płockie ze swoim dominującym charakterem rolniczym nie wyróżniało się wówczas na tle pozostałych czterdziestu ośmiu.\n„Solidarność” w Gorzowie Wielkopolskim\nPolityczne lato roku 1980 rozpoczęło się w Gorzowie Wielkopolskim na początku lipca. Ogłoszona przez rząd Edwarda Babiucha podwyżka cen wzbudziła niezadowolenie i wywołała pierwsze niepokoje społeczne. Z czasem nałożyła się na nie reakcja na dynamicznie rozwijającą się sytuację na Wybrzeżu.\nGrudziądz na mapie opozycji PRL\nGrudziądz na przełomie lat 70. i 80. XX w. liczył ok. 90 tys. mieszkańców. Warto mieć świadomość, że należał on (i należy) do większych miast w północnej Polsce, będąc dużym ośrodkiem kulturalno-gospodarczym położonym na styku Pomorza Nadwiślańskiego, Powiśla i Ziemi Chełmińskiej.\nKarnawał Solidarności w Elblągu\nLato 1980 roku stanowiło punkt zwrotny w historii PRL. Preludium do największego kryzysu tzw. władzy ludowej w Polsce stanowiła wprowadzona 1 lipca przez rząd Edwarda Babiucha podwyżka cen na mięso.\nPoczątki NSZZ „Solidarność” w Augustowie\nNa przełomie sierpnia i września 1980 roku napięta atmosfera odczuwalna dotąd w bardziej zindustrializowanych regionach Polski dotarła do województwa suwalskiego.\nNSZZ "Solidarność" Region Zielona Góra - wybrane aspekty działalności w latach 1980 - 1981\nW lipcu roku 1980 wydarzenia w województwie zielonogórskim przebiegały spokojnie. Niezadowolenie w zakładach pracy nasiliło się dopiero w sierpniu 1980 r. Coraz częściej wyrażano krytyczne opinie wobec dyrekcji zakładów pracy, władz terenowych i centralnych.\nCzęstochowy droga do Solidarności\nZwycięskie strajki Sierpnia ’80 doprowadziły do powstania NSZZ „Solidarność” jako głównej siły opozycyjnej wobec komunistycznej władzy – siły zorganizowanej, mającej nakreślone cele działania i poczucie własnej mocy. Tymczasem w wielu ośrodkach kraju droga do „Solidarności” dopiero się zaczynała.\nPoczątki „Solidarności” w Chełmie\nW propagandzie PRL-owskiej Chełm lansowany był przez długie lata jako pierwsza siedziba Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego i kolebka komunistycznej Polski.\nPoczątki niezależnego ruchu związkowego w Gorlicach\nGorlice w wyniku reformy administracyjnej z maja 1975 r. znalazły się w nowo utworzonym województwie nowosądeckim. Liczba mieszkańców w 1980 r. wynosiła niespełna 30 tys. Miasto było lokalnym ośrodkiem przemysłowym i kulturalnym we wschodniej części województwa.\nPowstanie „Solidarności” w Jarosławiu\nW roku 1980 głównym skupiskiem zakładów przemysłowych na terenie województwa przemyskiego był Jarosław. 24 sierpnia tego roku pracownicy Huty Szkła „Jarosław” wysunęli postulaty płacowe i ogłosili swoją solidarność ze strajkującymi robotnikami Wybrzeża.\nNarodziny wałbrzyskiej „Solidarności”\nSpojrzenie na „Solidarność” z perspektywy regionalnej wiele wnosi do poznania jej historii. Punkt widzenia „małej ojczyzny” pokazuje odrębność tego ruchu w małych ośrodkach, jednocześnie ilustrując pewien uniwersalizm jego rozwoju i genezy, postaw i zachowań ludzi, którzy go tworzyli.\nBydgoski Marzec '81 - 40. rocznica rolniczego protestu: O wieś polską wolną, niezależną, samorządną. Od PSL do NSZZ RI „Solidarność” (1944–1989)\nOpozycja poprzez sztukę – Janusz Smaczny wobec rzeczywistości PRL\nJanusz Smaczny wywodził się z „Tych Smacznych”. Nazwisko Smaczny w środowisku białostockim zawsze będzie kojarzone z artystami.\nWydawnictwo IPN przedstawia... (12) Szczecin ostatnich dekad PRL\nProces Andrzeja Słowika i Jerzego Kropiwnickiego\nRepresje sądowe były tą formą prześladowania społeczeństwa, z której komunistyczny reżim szczególnie chętnie korzystał po 13 grudnia 1981 r.\n40. rocznica podpisania Porozumień Rzeszowsko-Ustrzyckich\nDodatek prasowy IPN – 40. rocznica strajków i porozumień w Ustrzykach Dolnych i Rzeszowie\nDziałacze NSZZ „Solidarność” i tworzącej się „Solidarności” Rolników walczyli o swoje prawa, organizując strajki w Ustrzykach Dolnych i Rzeszowie. Akcje strajkowe były jednymi z najważniejszych w procesie tworzenia przestrzeni wolności w Polsce rządzonej przez monopolistyczną władzę komunistyczną.\n„Strajk generalny na Podbeskidziu” w ramach serwisu internetowego „Twarze Solidarności” - premiera\nZielona „Solidarność”: nowa opozycja na wsi czy nawiązanie do PSL?\nŚwiąteczne życzenia od kieleckiego podziemia!\nWprowadzony 13 grudnia 1981 r. stan wojenny zmienił życie Polaków. Przywódcy NSZZ „Solidarność” i innych organizacji opozycyjnych zostali internowani.\nSolidarność w konspiracji\nW warszawskiej willi aktorki Lucyny Winnickiej 22 kwietnia 1982 r. powołano Tymczasową Komisję Koordynacyjną NSZZ „Solidarność”. Przedstawicielami Małopolski byli w niej Władysław Hardek, a potem Stefan Jurczak.\nStan wojenny. Od kulminacji do „normalizacji”\nPo zduszeniu strajków wywołanych wprowadzeniem stanu wojennego, najpoważniejszym przejawem oporu wobec poczynań władzy stały się krótkie, niekiedy wręcz symboliczne, przerwy w pracy.\nNSZZ „Solidarność” na Górnym Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim\n„Solidarność” była czymś większym niż związek zawodowy\n„Solidarności” nie da się powtórzyć, ale świadomość, że inny świat jest możliwy pozwala zachować nadzieję, bo czymże jak nie źródłem wielkiej społecznej nadziei, entuzjazmu i chęci angażowania się w rozmaite sprawy publiczne milionów Polaków była „Panna S”.\n„Solidarność” – między ewolucją a rewolucją\n"Solidarność"... w Czechach, NRD, na Słowacji (sesja VII/sala mała)\nPapiery nie giną. Akta z „Domu Chłopa”\nOcalona 13 grudnia 1981 r. dokumentacja Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego NSZZ RI „Solidarność”, choć niekompletna, ma dużą wartość historyczną. Jest dziś bowiem podstawowym źródłem do badania dziejów ruchu solidarnościowego na wsi w 1981 r.\nBez światłocienia. Dom Popiełuszków\nW jaki sposób Popiełuszkowie wychowali swego syna na wielkiego Polaka, kawalera Orderu Orła Białego i błogosławionego Kościoła katolickiego?\nGromadzona w Instytucie Pamięci Narodowej oraz w archiwach kościelnych dokumentacja dotycząca zabójstwa ks. Jerzego Popiełuszki pozwala odtworzyć niektóre wydarzenia nocy z 19 na 20 października 1984 r. i zobaczyć, jak informacja o uprowadzeniu księdza ujrzała światło dzienne.\nMaciej Miatkowski – wieloletni pracownik Stoczni Gdańskiej, uczestnik protestów w grudniu 1970 r., działacz Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża i Solidarności, przyjaciel Anny Walentynowicz i Lecha Kaczyńskiego – nie doczekał czterdziestej rocznicy powstania WZZ. Zmarł w grudniu 2017 r.\nAmerykańskie depesze przechwycone przez kontrwywiad PRL\nFranciszka Skwierczyńskiego „tajna kronika” szczecińskiej „Solidarności” w latach 1980–1982\nWalkę polskich chłopów z ustrojem totalitarnym po wojnie można podzielić na kilka etapów: działalność w PSL i wsparcie partii Stanisława Mikołajczyka; udział wielu młodych ludzi w konspiracji zbrojnej; czynny opór wobec kolektywizacji na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych; tworzenie zorganizowanej opozycji demokratycznej w latach siedemdziesiątych; i wreszcie – w latach osiemdziesiątych – powołanie własnego związku zawodowego tworzącego wielki ruch społeczny „Solidarność”. We wszystkie te inicjatywy zaangażowany był Henryk Bąk.\nBroszury popularnonaukowe IPN Szczecin\nLatem 1980 r. Szczecin stał się areną wydarzeń, które zapoczątkowały blisko dziesięcioletnią erozję komunistycznych rządów w Polsce. Był jednym z głównych ośrodków strajkowych, w których podpisano historyczne Porozumienia Sierpniowe otwierające drogę do powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” i skupionego wokół niego ogromnego, wolnościowego, demokratycz- nego ruchu społecznego.\n40. rocznica Porozumienia Katowickiego\nStrajki w 1988 r., choć znacznie słabsze niż te sprzed ośmiu laty, dały jednak impuls do zmian społecznych i politycznych w Polsce, do zbliżenia władz państwowych i środowiska opozycyjnego. Szczegóły omówiono przy Okrągłym Stole, przy którym Alina Pienkowska nie chciała usiąść – pomimo że zgadzała się z jego przesłaniem: „skład delegacji [solidarnościowej] był ustalany przez kolegów z Warszawy. Uważam, że to nie w porządku wobec ludzi, którzy przez cały stan wojenny pracowali na rzecz zmian”. Więcej ciekawych wątków z życia jednej z bohaterek Solidarności w broszurze z serii "Bohaterowie Niepodległej".\nPrzeciwko stanowi wojennemu. 31 sierpnia 1982 r. w Gorzowie Wielkopolskim [dyskusja]\nPorozumienia Sierpniowe. 40. rocznica – 1980-2020\n27 sierpnia 2020 r. ukazał się dodatek historyczny przygotowany przez Oddział IPN w Krakowie poświęcony 40. rocznicy Porozumień Sierpniowych. Zachęcamy do pobrania w formacie pdf po naśnięciu obrazka lub linku u dołu strony.\nW konfrontacji z Solidarnością tak zwana demokracja socjalistyczna okazała się fikcją\nW konfrontacji z Solidarnością tak zwana demokracja socjalistyczna okazała się fikcją – rozmowa z dr. Jarosławem Szarkiem, prezesem Instytutu Pamięci Narodowej Materiał partnerski pochodzi z wydania „Super Expressu” z 31 sierpnia 2020 r.\n40. rocznica utworzenia NSZZ „Solidarności”. Dodatek prasowy IPN Rzeszów\nW związku z 40. rocznicą utworzenia NSZZ „Solidarności” Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie przygotował dodatek prasowy zawierający wątki regionalne związane z powstaniem i działalnością „Solidarności” w Polsce południowo-wschodniej. Aby dotarł do szerokiego grona czytelników w całym regionie naszego województwa Dodatek Historyczny IPN ukaże się w: „Obserwatorze Lokalnym”, „Życiu Podkarpackim”, „Sztafecie” i „Nowinach”.\nPrzed Sierpniem był Lipiec. Ddatek historyczny do „Naszego Dziennika”\n1 lipca 2020 r., w związku z obchodami Lubelskiego Lipca 1980, w „Naszym Dzienniku” ukazał się dodatek prasowy Instytutu Pamięci Narodowej – Przed Sierpniem był Lipiec. Poniżej prezentujemy elektroniczną wersję dodatku.\nDodatek historyczny o narodzinach Solidarności – „W Sieci Historii”\nW lipcowo-sierpniowym numerze magazynu „W Sieci Historii” nr 7-8/2020 ukazał się dodatek historyczny IPN poświęcony Solidarności.\nTu rodziła się „Solidarność” – dodatek historyczny IPN do „Kuriera Szczecińskiego”\nLatem 1980 r. Szczecin stał się areną wydarzeń, które zmieniły bieg najnowszej historii Polski. Był jednym z głównych ośrodków wielkiej fali strajków, która przelała się przez cały kraj. Finałem protestów było podpisanie – w Szczecinie, Gdańsku, Jastrzębiu-Zdroju i Dąbrowie Górniczej – historycznych porozumień między władzami PRL, a strajkującymi robotnikami. Otworzyły one drogę do powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” i skupionego wokół niego ogromnego ruchu społecznego, do którego przystąpił niemal co trzeci Polak! „Solidarność” była wielkim pokojowym ruchem, owocem marzeń, cierpień i działań Polaków.\nTak narodziła się „Solidarność”. Dodatek historyczny do „Naszego Dziennika”\nNarodziny latem 1980 roku ogólnonarodowego ruchu „Solidarności” stały się możliwe dzięki duchowemu przebudzeniu społeczeństwa podczas pielgrzymki św. Jana Pawła II do Polski w czerwcu 1979 roku. Zbiegło się ono ze wzrostem samoświadomości społecznej oraz pojawieniem się nielicznej opozycji zdolnej do stworzenia zaplecza organizacyjnego. W takiej sytuacji wybuch robotniczego niezadowolenia, spowodowany gigantycznym kryzysem gospodarczym, przybrał niespotykane wcześniej w bloku sowieckim formy organizacyjne.\nMyśl społeczno-polityczna "Solidarności". Cz. 3: lata 1986-1989\nMaryla Płońska współtworzyła Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża, była redaktorką „Robotnika Wybrzeża”, w sierpniu 1980 r. uczestniczyła w strajku w Stoczni Gdańskiej i brała udział w redagowaniu 21 postulatów. Swoją aktywnością przyczyniła się do sukcesu Sierpnia ’80 i powstania Solidarności.\n40 lat "Solidarności" - promocja wydawnictw IPN\nKardynał Stefan Wyszyński wobec Solidarności\n„Jestem prymasem całej Polski, a nie tylko stoczniowców” – tłumaczył po sierpniu 1980 r. kard. Stefan Wyszyński. Zwierzchnik polskiego Kościoła popierał niezależne związki zawodowe. Jednocześnie – obawiając się, że może dojść do narodowego nieszczęścia – apelował o umiar.\nSierpień 80 (koncert w Radiu Gdańsk)\n„Tak powstawała Solidarność w Wielkopolsce” – spotkanie historyków i świadków historii (cz. 2)\n„Tak powstawała Solidarność w Wielkopolsce” – spotkanie historyków i świadków historii (cz. 1)\nTU rodziła się Solidarność [zaproszenie na wystawę]\nTu rodziła się "Solidarność". Szczeciński Sierpień 1980 (dyskusja)\nPamięć o Sierpniu 1980: "Twarze Solidarności" (nowy portal), nieznane dokumenty sowieckie i dodatek prasowy\nSierpień ’80 w Gdańsku\nO wybuchu strajku w Gdańsku przesądziło to, że na pięć miesięcy przed przejściem na emeryturę, 7 sierpnia 1980 r., zwolniono z pracy w Stoczni Gdańskiej im. Lenina Annę Walentynowicz, zasłużoną i uczciwą pracownicę, odznaczoną wcześniej Brązowym, Srebrnym, a w 1979 r. Złotym Krzyżem Zasługi.\nMyśl społeczno-polityczna "Solidarności". Cz. 2: lata 1981-1986\nSzczecin 1980. Strajkowa codzienność\nStrajki Sierpnia ’80 były zbiorowym doświadczeniem setek tysięcy ludzi. Jak przebiegały z perspektywy ich szeregowych uczestników? Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu na przykładzie Szczecina – jednego z głównych ośrodków protestów „gorącego lata” 1980 r.\nMyśl społeczno-polityczna "Solidarności". Cz. 1: lata 1980-1981\nLech Bądkowski był bez wątpienia jedną z najwybitniejszych postaci w dziejach Gdańska i Pomorza w XX w. Ów wychowanek II Rzeczypospolitej podczas II wojny światowej z bronią w ręku walczył o wolność Polski i Pomorza, a następnie przez wiele lat jako pisarz i działacz społeczny starał się o uzyskanie swobody działania w jak najszerszym zakresie możliwym w realiach PRL.\n»Karnawał« po amerykańsku. Ambasada USA w Warszawie wobec wydarzeń w Polsce od sierpnia 1980 r. do grudnia 1981 r.\nCel – niepodległość Polski\nByć może o Andrzeju Kołodzieju wielu dotąd nie słyszało, bo on sam nigdy nie dbał o rozgłos, a środowisko Lecha Wałęsy, koła rządzące III RP i media zadbały, by o jego czynach społeczeństwo się nie dowiedziało. A przecież to głównie Kołodziejowi zawdzięczamy, że doszło do powstania Solidarności.\nPolska Solidarności w oczach dyplomatów USA\nO reakcjach dyplomatów USA na „Karnawał Solidarności” z dr. hab. Patrykiem Pleskotem, autorem książki Karnawał po amerykańsku. Placówki dyplomatyczne USA w PRL wobec polskich wydarzeń od sierpnia 1980 do grudnia 1981 r. rozmawia dr Rafał Leśkiewicz, redaktor naczelny portalu "Przystanek Historia"\n„TU rodziła się Solidarność” – wystawa plenerowa IPN [spot]\n„TU rodziła się »Solidarność«” – zaproszenie na wystawę plenerową IPN\nNiezrealizowane postulaty. Strajkowe lato 1988 roku w województwie katowickim\nRzeczywistość drugiej połowy lat osiemdziesiątych w uprzemysłowionej części Górnego Śląska daleko odbiegała od obrazów szczęśliwych, nowoczesnych i opływających w dostatki górnośląskich miast i osiedli, którymi do znudzenia epatowano w czasach „propagandy sukcesu”.\nNarodziła się w Polsce!\nJan Piotr Koziatek\nW broszurze przedstawiono biografię Jana Piotra Koziatka (1942–2017), członka opozycji, który działał na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności oraz respektowania praw człowieka w PRL.\nWybory czerwcowe 1989 roku w Łodzi\nW trakcie obrad „okrągłego stołu” zapadła przełomowa w dziejach PRL decyzja o przeprowadzeniu wyborów parlamentarnych z udziałem opozycji. W Łodzi, tak jak w całej Polsce, komunistyczne władze poniosły w nich spektakularną klęskę.\nWojewódzki Komitet Obywatelski „Solidarność” w Koszalinie w 1989 roku\nEdycja źródłowa, poprzedzona wstępem merytorycznym, poświęcona działalości Wojewódzkiego Komitetu Obywartelskiego „Solidarność” w Koszalinie w kampanii wyborczej do Sejmu i Senatu w 1989 r.\nRozmowy na Zawracie\nNegocjacje między komunistycznymi władzami a kierownictwem „Solidarności” w Magdalence są jednym z najbardziej znanych epizodów w najnowszej historii Polski. Mało kto pamięta, że pierwsze rozmowy między Kiszczakiem a Wałęsą odbywały się na warszawskim Mokotowie, w willi na ulicy Zawrat.\n„Pokojowa przebudowa ustrojowa”? Wybory 4 czerwca 1989 r. na łamach poznańskiej prasy niezależnej\nWydarzenia 1989 r. były przedmiotem licznych artykułów, analiz i komentarzy na łamach prasy wydawanej poza cenzurą. Duże zainteresowanie budziły m.in. rozmowy Okrągłego Stołu, wybory parlamentarne 4 czerwca oraz różne aspekty transformacji ustrojowej.\n„Daleko od szosy” – wybory 1989 na polskiej prowincji\nKażda rocznica wyborów kontraktowych staje się pretekstem do rozmowy o wydarzeniach rozgrywających się w świetle jupiterów czy w centralnych punktach dużych polskich miast. Tymczasem sukces strony solidarnościowej z czerwca 1989 nie byłby możliwy bez wyborców z terenów słabo zurbanizowanych.\nRozliczenie rządzących. Wybory z 4 czerwca 1989 r. w województwie katowickim\nW 1988 r. pogłębiła się zapaść gospodarcza, a Polską wstrząsnęły dwie strajkowe fale zorganizowane pod sztandarem „Solidarności”. Kierownicze gremia rządzącej krajem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej były świadome, że destabilizacja i wybuch buntu społecznego to kwestia najbliższego czasu.\nJan Paweł II. Pamięć, tożsamość, Solidarność. Refleksje o. Macieja Zięby SD\nPłażyńscy – Legiony i Solidarność\nW rodzinie Płażyńskich romantyczne tradycje kresowe połączyły się z wielkopolskim pozytywizmem. Miało to miejsce na katolickiej Warmii, a zaowocowało na solidarnościowym Pomorzu.\nMedal Solidarności dla papieża Jana Pawła II\nDlaczego Jana Pawła II nazywamy ojcem „Solidarności”?\nProwokacja czy głupi żart?\n27 października 1981 r. przed południem na plac w pobliżu głównego wejścia do kopalni „Sosnowiec” w Sosnowcu podjechał samochód (czarna Wołga lub Fiat 125), z którego jakiś mężczyzna w pewnym momencie wyrzucił trzy fiolki.\nDlaczego pontyfikat Jana Pawła II był ważny dla Polaków?\nMaj’82. Kronika Wydarzeń (...wg SB i ZOMO)\n„Uczciwość - pierwszy warunek niepodległości” - Anna Walentynowicz w USA o „Solidarności”, wyborach 1989... (z Archiwum IPN)\nPolityka historyczna prezydenta Lecha Kaczyńskiego\nPrezydent Lech Kaczyński był pierwszym po roku 1989 polskim politykiem najwyższej rangi, który nie tylko dostrzegał i rozumiał wagę oraz potencjał wspólnej pamięci narodu, ale także podejmował działania, z których wyłania się obraz aktywnej i spójnej polityki historycznej przez niego prowadzonej.\nPrymas Wyszyński – prekursor Solidarności\nKardynał Stefan Wyszyński doczekał się bodaj pięciu biografii, z których rekordowa ma objętość dwudziestu tomów. Niewątpliwie był postacią wyjątkową, a przecież wciąż mamy trudności z interpretacją jego dokonań, także tych z lat 1980-1981. Dlaczego tak się dzieje?\nDuszpasterstwo przy Karolkowej\nW latach osiemdziesiątych XX w. warszawska Wola nie przypominała dzisiejszego centrum biurowego. Była przede wszystkim dzielnicą przemysłową. W tamtejszych dużych zakładach pracy – licznych fabrykach i zajezdni transportu miejskiego – istniały dość silne struktury podziemnej „Solidarności”.\nOdmieniony region – robotnicy województwa katowickiego buntują się przeciw systemowi\nLatem 1980 r. kiedy kolejne strajkowe fale rozlewały się po kraju, górnośląskie i zagłębiowskie załogi przedstawiane były w mediach jako ludzie dobrej roboty, wręcz idealnie wykonujący kolejne plany i zadania produkcyjne zlecane przez władze, środowiska zawsze gotowe poprzeć partię i rząd.\n„Bolek i Lolek” przeciwko komunie\n„Bolek i Lolek” to tytuł jednej z najpopularniejszych bajek dla dzieci w okresie PRL. Taką samą nazwę otrzymał jeden z nadajników wykorzystywanych od 1984 r. przez warszawskie Radio „Solidarność”. Był to nadajnik specyficzny: umożliwiał podziemnym radiowcom wejście z napisami na wizję TVP.\nArchiwum osobiste Romana Peski (1933-2003) – historyka regionalisty, społecznika, działacza NSZZ „Solidarność”\nW dniu 11 kwietnia 2018 r. w Pabianicach Pan Michał Peska przekazał ok. 5,26 metrów bieżących wyselekcjonowanych materiałów archiwalnych składających się na archiwum osobiste swojego ojca Romana Peski (1933-2003).\nPodziemne pismo inne niż wszystkie\nW listopadzie 1984 r. zaczęło ukazywać się wyjątkowe pismo podziemne. „Przegląd Wiadomości Agencyjnych” spośród kilku tysięcy wydawanych w PRL poza cenzurą wyróżniał się nieszablonowymi treściami i świetną jakością druku.\nWojewódzki Komitet Obywatelski "Solidarność" w Koszalinie 1989\nAkademicki Ruch Oporu w Szczecinie na celowniku Służby Bezpieczeństwa\nAkademicki Ruch Oporu w Szczecinie był niewielką studencką grupą opozycyjną, powołaną na przełomie lutego i marca 1982 r. Szczecińska Służba Bezpieczeństwa do jej rozbicia zastosowała nadzwyczaj szeroki wachlarz środków.\n„Z Dnia na Dzień”, czyli grudniowe zwycięstwo wolnego słowa\nW dniu wprowadzenia stanu wojennego pomimo zagrożenia najsurowszymi sankcjami wielu działaczy Solidarności rozpoczęło druk niezależnych gazetek i ulotek. Nikomu z tych odważnych ludzi nie udało się wtedy jednak osiągnąć równie wiele, jak działającym we Wrocławiu wydawcom „Biuletynu Dolnośląskiego”.\nSylwester inny niż wszystkie\nOsadzeni na Rakowieckiej działacze opozycji usłyszeli 31 grudnia 1982 r. przed 23.00 okolicznościową audycję radiową nadaną przy wykorzystaniu tzw. gadały – w tym przypadku zestawu składającego się z dwóch akumulatorów samochodowych, magnetofonu, wzmacniacza oraz ośmiu głośników.\nRolnicza „Solidarność” (odc. 57)\n141 godzin głodówki\nJesienią 1980 roku w świetlicy wrocławskiej Lokomotywowni 34 kolejarzy z „Solidarności” podjęło głodówkę w proteście przeciw polityce władz. Było to ważne wydarzenie nie tylko dla pracowników PKP, ale również dla członków „Solidarności” w całym kraju.\nZamknąć Hutę Siechnice\nW drugiej połowie lat 80. XX wieku, przede wszystkim za sprawą Ruchu „Wolność i Pokój” środowiska opozycyjne w PRL zaczęły zwracać uwagę na problemy związane z ochroną środowiska. Dezaprobata wobec działań niszczących środowisko była zarazem sprzeciwem wobec systemu.\nSprawa dwóch milionów\nZdążyła już obrosnąć legendą sprawa 80 milionów złotych dolnośląskiej „Solidarności”, na których komuniści po wprowadzeniu stanu wojennego nie zdołali położyć łapy. Mało kto dziś pamięta, że warmińsko-mazurska „Solidarność” również miała swoją sprawę… w tym wypadku 2 milionów. Niestety sprawa pieniędzy olsztyńskiego Zarządu Regionu miała bardziej dramatyczny przebieg i do dziś budzi wiele pytań, na które z trudem przychodzą odpowiedzi.\nNielegalna rzeczywistość po Okrągłym Stole: Konstytucja Kwietniowa w 1989 stanowiła jedyny legalny punkt odniesienia dla porządku prawnego w Polsce (podsumowanie konferencji)\nGdzie był lud polski? Prof. Wojciech Roszkowski o 1918 i o 1989\nPartnerzy z Solidarności mieli być „ubabrani”. Jan Olszewski o strategii komunistów dojścia do ugody\nTamta strona rozumowała na zasadzie: wybrani działacze „S” zgodzili się na rozmowy, porozumienie zostało właściwie tak czy inaczej zdecydowane. Zrobimy więc rzecz, nad którą przejdzie się w tych warunkach do porządku dziennego. Rzecz straszną, rzutującą na sumienia (jeżeli tak podniośle można to powiedzieć…) naszych partnerów. Dzięki temu siadając do oficjalnych rozmów, będą już „ubabrani” – twierdził Jan Olszewski w przytoczonym wspomnieniu.\nIPNtv: Od Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża do Solidarności. Dyskusja bez cenzury\nKardynał Franciszek Macharski (1927-2016)\nW schyłkowym okresie PRL kard. Franciszek Macharski był jednym z najważniejszych hierarchów polskiego Kościoła. Odgrywał pierwszoplanową rolę jako bliski współpracownik Jana Pawła II, wiceprzewodniczący KEP i współprzewodniczący reaktywowanej we wrześniu 1980 r. kościelno-rządowej Komisji Wspólnej.\nPolowanie na ludzi. Zbrodnia lubińska 31 sierpnia 1982 roku\nCzy protesty z pierwszych dni stanu wojennego oraz prężna działalność struktur podziemnej Solidarności wpłynęły na decyzje władz wojewódzkich, aby w drugą rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych użyć siły i broni palnej przeciwko pokojowej manifestacji?\nKomunistyczna bezpieka wobec bydgoskiej „Solidarności” w latach 1980–1981\nNarodziny i późniejsza działalność NSZZ „Solidarność” czyniły wyłom w dzierżonym przez komunistów monopolu na sprawowanie władzy Z tego też względu reprezentanci PZPR próbowali przeciwdziałać rosnącym wpływom opozycji, wykorzystując do tego głównie Służbę Bezpieczeństwa.\nPierwsza „zorza” wolności\nPodsumowujący przebiegająca w dniach 16–23 czerwca 1983 r., a więc jeszcze w czasie stanu wojennego, drugą pielgrzymkę papieża Jana Pawła II do ojczyzny, płk Zenon Płatek, dyrektor Departamentu IV MSW, zajmującego się rozpracowywaniem Kościoła katolickiego w Polsce wykazał się urzędowym optymizmem…\n90 sekund historii: 13 stycznia 1982 r. powstał Ogólnopolski Komitet Oporu\n90s historii: 23 marca 1981 r. w Bydgoszczy rozpoczęło się spotkanie NSZZ "Solidarność"\nKomuniści biją „Solidarność” w Bydgoszczy: początek „kryzysu bydgoskiego”\nPoczątek procesu Anny Walentynowicz\n25 kwietnia 1988 r. w Polsce wybuchła nowa fala strajków\n90s. historii: 22 kwietna 1982r. powstała Tymczasowa Komisja Koordynacyjna\n90s. historii: 21 kwietnia 1983 r. przyznano Nagrody Kulturalne "Solidarności"\n90s historii: 14 kwietnia 1935 r. urodził się Andrzej Gwiazda\n90s. historii: 3 kwietnia 1981 r. ukazał się pierwszy numer "Tygodnika Solidaność"\n90s historii: 24 maja 1982 r. ukazał się tygodnik CDN-Głos Wolnego Robotnika\nPoranek 2 stycznia 2014 r. Niemrawo budzi się dzień – dla wielu wciąż trwa świąteczno-noworoczna przerwa w pracy. W jednej ze stacji radiowych rozmowa z działaczem parlamentarnej partii politycznej. Ocena minionego roku, plany na najbliższe miesiące, pytanie o zbliżające się historyczne rocznice.\nNobel dla Lecha, Nobel dla Solidarności\n5 października 1983 roku Komitet Noblowski przyznał pokojową Nagrodę Nobla Polakowi – Lechowi Wałęsie, przewodniczącemu Solidarności, zdelegalizowanej rok wcześniej przez władze PRL. Dla zwykłych Polaków i działaczy opozycji było to powodem do radości, a dla przywódców PRL – przykrą porażką.\nBard, który nie chciał być bardem. Jacek Kaczmarski (1957-2004)\nDzisiaj już nie ma takich artystów, których by znała cała Polska. Jacek Kaczmarski był jednym z ostatnich. Jego pieśni słuchali i śpiewali studenci, robotnicy, intelektualiści. W wielkich salach i małych mieszkaniach. Często rozumiejąc na opak jego intencje. 10 kwietnia jest rocznicą jego śmierci.\nEdmund Bałuka. Prawdziwy socjalista w socjalizmie realnym\nPostać zmarłego Edmunda Bałuki – antysowieckiego działacza niepodległościowego i robotniczego – powinna być pamiętana. Jego biografia jest przykładem nie tylko wielkiej determinacji w walce o wolność, ale także metod, jakimi SB operacyjnie „wygaszała” niebezpiecznych liderów społecznego buntu.\nRadio Olsztyn a wybory parlamentarne w 1989 roku\nPrzed wyborami do sejmu kontraktowego w czerwcu 1989 r. ważne dla władzy, jak i opozycji na Warmii i Mazurach, były w kampanii wyborczej bloki wyborcze emitowane w Radiu Olsztyn. Po ośmiu latach nieobecności w eterze pojawili się zwolnieni w stanie wojennym dziennikarze związani z „Solidarnością”.\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 39 - Strajk w Stoczni Gdańskiej 1988\nPromocja albumu „Anna Walentynowicz 1929–2010" – Warszawa, 26 września 2017\nDziałania bezpieki wobec legalnej „Solidarności” (odc. 4)\nPropaganda antysolidarnościowa (odc. 2)\nBiuletyn IPN 5/2017 - Solidarność Walcząca\nW 35 rocznicę powstania Solidarności Walczącej jej działalność stała się głównym tematem „Biuletynu IPN”. Ugrupowanie to jest szczególnie związane z osobą założyciela i przywódcy – Kornela Morawieckiego, dlatego numer otwiera jego „Życiorys bez kompromisów”, który jest zarazem krótkim przedstawieniem losów SW.\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 51 - Wydarzenia Bydgoskie 1981\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 95 - I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ "Solidarność"\nRegionalny wymiar „Solidarności” 1980 – 1981. Szczecin na tle kraju\nPublikacja jest pokłosiem konferencji „Regionalny wymiar »Solidarności« 1980–1981. NSZZ »Solidarność« Regionu Pomorze Zachodnie na tle ogólnopolskim", którą zorganizował szczeciński oddział IPN w czerwcu 2011 r.\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 94 - Obchody rocznicy powstania „Solidarności"\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 71 - Zabójstwo ks. Jerzego Popiełuszki\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 3 września\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 2 września\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 30 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 1 września\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 31 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 29 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 28 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 27 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 26 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 25 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 24 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 23 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 22 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 21 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 20 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 19 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 18 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 17 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 16 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 15 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 14 sierpnia\nIPN TV - Narodziny Solidarności - 13 sierpnia\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 68 - Porwania toruńskie\n„Z filmoteki bezpieki" odc. 43 - Radio Solidarność\n„Jedność". Numer specjalny - sierpień 2015\nAnna Walentynowicz (1929-2010)\n„Nawet ci, którzy nie mieli okazji poznać jej z bliska, nazywają ją Panią Anią. Po sierpniu dziesiątki komitetów zakładowych proponowały jej honorowe członkostwo. Stała się symbolem robotniczej walki o sprawiedliwość. Jej bezkompromisowa uczciwość, nieustępliwa walka z kłamstwem i nieprawością zawsze budziły nienawiść i chęć odwetu komunistycznej władzy”.\nKoniec pewnej epoki. Wybory parlamentarne 1989 roku w województwie szczecińskim w dokumentach\nW literaturze historycznej przyjmuje się powszechnie, że punktem zwrotnym w procesie demokratyzacji Polski były wybory do parlamentu, które odbyły się w czerwcu 1989 r. Jednak zanim doszło do tych przełomowych dla systemu politycznego wydarzeń, musiały zajść zmiany w sytuacji politycznej na świecie.\nKryzys Bydgoski - Konferencja prasowa\n"Solidarność" śląsko-dąbrowska 1980 - 1981\nWe wrześniu br. mija 38 rocznica podpisania przez załogi śląsko-zagłębiowskie dwóch ważnych porozumień, które obok porozumienia szczecińskiego z 30 sierpnia 1980 r. i porozumienia gdańskiego z 31 sierpnia 1980 r. tworzyły umowę społeczną z 1980 r.\nSolidarność, "Zachód" i "Węże". Służba Bezpieczeństwa wobec emigracyjnych struktur Solidarności 1981–1989\nZnaczna część działaczy Solidarności, których stan wojenny zaskoczył za granicą w różnych krajach, nie pozostała bierna ani nie pogodziła się z losem. Po 13 grudnia w wielu miejscach na świecie zaczęły powstawać – przy współpracy z lokalnymi związkami zawodowymi – komitety i stowarzyszenia, a także inicjatywy wydawnicze lub kulturalne mające na celu wspieranie solidarnościowego ruchu za granicą, jak też podziemnej opozycji w kraju.\nKrajowa Komisja Porozumiewawcza NSZZ Solidarność. Posiedzenie 10–12 sierpnia 1981\nRok 1981 przyniósł Polsce kolejne politycznie gorące lato. W połowie lipca rozpoczęły się obrady IX Nadzwyczajnego Zjazdu PZPR. Jednym z głównych tematów poruszanych na zjeździe była polityka władz wobec Solidarności.\n„Z »Solidarnością« do wolności”\nTematem przewodnim teki są dzieje „Solidarności” rozumianej zarówno jako związek zawodowy, jak i ruch społeczny skupiający miliony ludzi. Narracja zbudowana jest wokół wprowadzającego eseju Prezesa IPN, dr. Łukasza Kamińskiego.\n30 lat „Solidarności”\n„Solidarność” – ku wolnej kulturze\nTarnogórska Solidarność 1980–1981\n„Materiał zamieszczony w albumie »Tarnogórska Solidarność 1980–1981« to dokumentacja życia codziennego w Tarnowskich Górach oraz aktywności tarnogórskiej „Solidarności” w walce o wolność w latach 1980–1981.\nDokumenty władz NSZZ „Solidarność” 1981–1989\nWraz z wprowadzeniem stanu wojennego rozpoczął się nowy rozdział w historii NSZZ „Solidarność”. Decyzja władz z grudnia 1981 r. dla większości działaczy związku stanowiła ogromne zaskoczenie. Wielu z nich zostało internowanych w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r.\nSolidarność Podbeskidzia 1980–2010\nZmierzch dyktatury. Polska lat 1986–1989 w świetle dokumentów, t. 2 (czerwiec–grudzień 1989)\nWyniki pierwszej tury wyborów parlamentarnych 4 czerwca 1989 r. okazały się zaskoczeniem zarówno dla PZPR, jak i Solidarności. W obozie rządzącym opracowano wiele analiz przyczyn klęski wyborczej (dok. nr 103, 108), ale znacznie istotniejsze były napływające do MSW i KC PZPR informacje świadczące o tym, że proces ewolucyjnej zmiany ustroju, zaplanowany przy okrągłym stole na kilka lat, nabierze tempa (dok. nr 90–94, 96, 98–99). O ile przed wyborami wydawało się, że zarówno stanowisko prezydenta, jak i misja tworzenia nowego rządu będą zarezerwowane dla ludzi z PZPR, o tyle po 4 czerwca nie było to już takie pewne.\nPolski kapitalizm. Godzina zero\nSprawy gospodarcze w dokumentach pierwszej Solidarności, tom I: 16 sierpnia 1980–30 czerwca 1981\nZagadnienia gospodarcze – problemy socjalne, polityka antykryzysowai reforma systemowa – składały się na jedną z najważniejszych sfer zainteresowań NSZZ „Solidarność”. Jednakże w latach 1980–1981, podobnie zresztą jak i później, to nie gospodarka określała w sensie engelsowskiej ostatniej instancji strategię i taktykę Związku. Gdyby tak było, Solidarność nie musiałaby wykraczać poza tradycyjną rolę związku zawodowego i nazywać się „ruchem społecznym” czy „samoograniczającą się rewolucją”.\nNajnowsza Historia Polaków. Oblicza PRL, nr 17: 1988–1989 Kres PRL\nNajnowsza Historia Polaków. Oblicza PRL, nr 13: 1980–1981 Wielki karnawał Solidarności\n„Solidarność” 1980-1982. Od przedwiośnia do zimy


Następnie po prostu zapłacić wymagane podatki, a nieruchomość należy do Ciebie. Jeśli nie wynajmujesz właścicielowi, jesteś dostępny lub wypożyczysz kosztowności. A jeśli masz tylko 200 $ na swoje nazwisko, szybko przerzuć swój dom do innego inwestora, wyceniając go znacznie poniżej ceny rynkowej. Nadal zarobisz niezły zysk, a nowy kupujący może skorzystać z problemu podatkowego.\nNie jestem pewien co do ciebie, ale wydaje mi się, że większość moich najlepszych pomysłów znajduje się w wannie. I w tym artykule pozwolę ci wejść w różne małe sekrety, które w końcu dotarły do mnie w takich momentach eureka - to może z pewnością sprawić, że pieniądze staną się naprawdę łatwe do zarobienia pieniędzy bezsprzecznie nic.\nNajszybszym sposobem na cokolwiek, co faktycznie konkurujesz online, jest krok po kroku z kimś, kto mówi, aby móc to zrobić, a następnie zrobić to. I TY to ZROBIĆ. Widać, że jest tak naprawdę w działaniu, którego uczę się więcej niż Golden Goose Sneakers, nie tylko poprzez naukę na własną rękę. Które nie zarabiają pieniędzy, uczą cię, ale łącząc je ze sobą, ucząc się umiejętności, a następnie wprowadzając ją w czyn. Zyskasz zyski online, mój partner i ja możemy zapewnić!\nAby zobaczyć toczącą się wojnę o kredyty studenckie, musisz najpierw zdawać sobie sprawę z tego, że główny rząd każdego rządu promuje swój wybór. Podobnie jak w przypadku wielu narzędzi finansowych, rząd nie przekazuje pieniędzy przede wszystkim studentom. Spróbuj trochę, ale głównie dotacje, że kredytodawcy mają pewność, że istnieją pieniądze. Jest to często bardzo korzystna sytuacja dla kredytodawców.\nZawsze pamiętaj, że nigdy nie chcesz zabijać butów Golden Goose. Zawsze oszczędzaj pieniądze, oni wraz z kontynuowaniem dowiedzieć się, jak grać w pokera, aby zabrać do domu trochę łupów. Pracujcie nad osiągnięciem pewnych zysków i utrzymania, a potem tam.\nWłącz hałas jazdy. Cicho pracuj codziennie, aby zmieniać biegi. Nie pracujesz w domu, planujesz tylko 15 minut czasu w samochodzie, zanim wybierzesz dzieci lub pobiegniesz do sklepu. Zdobądź świetną płytę CD lub kasetę i graj na niej w samochodzie, zmieniając stany od pracownika do mamy, żony lub zdrowej kobiety.\nKiedy słyszy Clinta pokazuje mu dokument, który ma na telefonie, że Cutter wysłał tę osobę. Pyta Rexa, czy go podpisał, a Rex mówi mu, bez względu na to, że jest gotów, Golden Goose Shop, aby oddać go z powrotem, na tyle, by oszukać. "Nigdy nie powinienem targować się z sercem Gigi". Rex mówi clint, podczas gdy Viki koncentruje się. Mówi Clintowi, że on i Shane odejdą i prosi Viki, kiedy wracają do sklepu z powozami? Zaczyna odchodzić, a Viki wstrzymuje oddech, gdy Clint dzwoni do niego. Mówi mu, że chce, aby jego syn i wnuk byli w domu Asy. Prawie na pewno zapłaci za opiekę. Clint i jego syn podają sobie ręce, a Rex sprawia. Viki przytula klinta i jest zachwycony pierwszymi krokami rozwiniętymi w kierunku syna.\nTeraz pozwól mi wyjaśnić wygraną. Sprzedający ma wiele kosztów otrzymujących płacących ludzi. Nie będę wchodził w szczegóły idealnie. Więc wykorzystują twoje wysiłki, aby pozyskać Golden Gooselientów i zapłacić za twoją funkcję. Jest to proste wyjaśnienie korzyści dla posiadacza produktu.