Line training, cz.1 - AVIATE.PL\nLine training, cz.1\nOpublikowany 22 września 2014\nUmówmy się, te 6 startów i lądowań podczas base trainingu to nie była żadna nauka. Za szybko, za krótko i mało związane z wyzwaniami codziennego latania Boeingiem 737. Równie dobrze wystarczyłby symulator, na którym spędziłem poprzednie dwa miesiące. Prawdziwa nauka przeżycia na linii zaczyna się dopiero teraz – od pierwszego lotu z (płacącymi) pasażerami na pokładzie.\nO jakim uczeniu się mowa? To pilot, który ma w licencji wpisany typ dalej nic nie umie? W pewnym sensie tak. Owszem, ma mniej więcej pojęcie o tych wszystkich kolorowych kontrolkach na plakacie overhead panelu wiszącym nad jego łóżkiem, a jak słyszy stary dzwonek do drzwi to zamiast otworzyć recytuje „engine fire memory items”. Problem w tym, że do tej pory nie leciał dalej niż 300 mil, nie planował zniżania z 39000 stóp i nie lądował samolotem ważącym 60 ton. Nie bardzo wie co od niego chce jakiś dziwny facet wchodzący do kokpitu po „figurki”, o co chodzi gościowi na rampie, który układa dłonie w kształt litery „T” (prosi o czas?) i co odpowiedzieć szefowej pokładu gdy ta pyta jak długo potrwa jeszcze tankowanie paliwa. Przyziemne sprawy, o których za tydzień nawet nie będzie pamiętał, ale z którymi do tej pory nie miał nigdy do czynienia.\nMój pierwszy lot przypadł na 10 maja. Z Pragi i to od razu do Rzymu – Fumicino. Łatwo się domyślić, że jest to ruchliwe lotnisko i to w dodatku w Włoszech. Będę pilotem lecącym na pierwszym odcinku. To chyba lepiej, bo nie będę musiał gadać z ATC na przylocie. W kokpicie jest nas trzech: kapitan-instruktor, ja i safety pilot, czyli dodatkowy FO na jumpseat’ie. I takiej konfiguracji będę działał przez conajmniej 10 sektorów.\nLecimy nieco mniejszym wariantem 737NG, czyli -700. W dzisiejszym menu mamy zestaw śniadaniowy z szynką, serem żółtym,… zaraz, nie o tym menu miałem pisać. W menu aktywnych MELi mamy niedziałajacy APU bleed, czyli nasze źródło sprężonego powietrza służące do rozkręcenia silników podczas ich uruchamiania. Zamiast APU użyjemy kompresora wielkości małej ciężarówki, dostarczonego pod samolot przez firmę handlingową. FCOM volume 1 do ręki, odszukujemy supplementary procedure i jesteśmy gotowi. Wszystkie drzwi zamknięte, zgoda na uruchomienie silnika jest, kompresor warczy za moim oknem, kilka przełączników nad głową we właściwej pozycji i silnik nr 1 powoli się rozkręca. Po ustabilizowaniu się wskazań obrotów i temperatury, kompresor zostaje rozłączony i pora na wypchnięcie nas ze stanowiska. Pushback próbuje podnieść przednie kółko naszego Boeinga, bezskutecznie. Dopiero za czwartą czy piątą próbą się udaje, co pozwala mi przygotować się do kolejnego etapu uruchamiania silników bez APU – crossbleed start. Bo owszem, jeden motor uruchomiliśmy przy pomocy zewnętrznego kompresora, ale do uruchomienie numeru 2 musimy użyć sprężonego powietrza z „jedynki”. Wymaga to znów ustawienia kilku przełączników i wkręcenia pracującego silnika na wyższe obroty, aby uzyskać wystarczające ciśnienie sprężonego powietrza. Na to musi się zgodzić ATC i nie zawsze procedura ta jest dostępna w każdym miejscu na płycie, ze względu na jetblast od silnika na zwiększonej mocy.\nSam start i lot były dość przewidywalne. Ku mojemu zaskoczeniu podejście do lądowania odbyło się równie sprawnie, dostaliśmy kilka wektorów i poleceń redukcji prędkości, więc trochę jakby kontroler prowadził mnie za rękę i nie miałem problemu z wejściem w końcowy segment podejścia. Przyziemienie też było łatwe – pas duży, wiatr słaby, samolot względnie lekki i powolny. Lekka panika zaczęła się zaraz po lądowaniu. W momencie zjeżdżania z pasa pierwszy oficer, jeśli jest pilotem lecącym, staje się nagle odpowiedzialny za komunikację radiową i odebranie zgody na kołowanie. Po pełnym skupieniu w trakcie podejścia i lądowania przychodzi moment rozluźnienia, na który nie można sobie pozwolić – trzeba zapamiętać częstotliwość Ground, ustawić ją, a później zanotować taxi clearance. Na Fumiciono jest to zwykle „standard one”, czyli opisana procedura kołowania po taxiwayu równoległym do pasa, później zakręt w prawo i zatrzymanie się przed kolejnym taxiwayem. Byłem na to przygotowany bo przestudiowałem dokładnie wszystkie kartki z Jeppesena dla FCO, ale w tym całym rozluźnieniu po lądowaniu kompletnie nie rozumiałem co kontroler do mnie powiedział.\nPrzy gate’ie chwila odetchenia, wklepanie do FMSa nowej trasy i wkrótce mamy już pasażerów na pokładzie i możemy prosić o clearance. Fumicino na swoje procedury, trzeba się zgłosić na jednej częstotoliwości jako fully ready, później być przełączanym przez kilka kolejnych częstotliwości, aby wreszcie otrzymać upragioną zgodę na uruchomienie silników. Podobnie jak w Pradze, najpierw jednego przy gate’ie, później drugiego po pushbacku przy użyciu crossbleeda. Chwila kołowania i kilka minut później startujemy z pasa 25 prosto na Morze Śródziemne.\nTydzień przerwy i pora na kolejny lot szkoleniowy. Destynacja: Las Palmas, czyli Wyspy Kanaryjskie. Długi rejs, co oznacza dużo czasu na naukę. Konwersujemy na temat systemów nawigacyjnych samolotu, kapitan co chwilę daje nowe zadania do wykonania: jak daleko jesteśmy od bieguna północnego? Albo: załóżmy że masz medical emergency i dostajesz zgodę na lot bezpośrednio na Final Approach Fix w Lyonie, jak to wklepiesz do komputera? Co się stanie jeśli skończy się trasa w FMSie, na przykład przez route discontinuity? Nie wiesz, to się przekonaj – robię discontinuty, samolot dolatuje do końca trasy i przechodzi z LNAVu w tryb autopilota CWS (Control Wheel Steering), czyli po prostu trzyma skrzydła w poziomie jeśli pilot nie wykona ruchów wolantem. W drodze powrotnej utrwalam nowo zdobyte doświadczenia i przyglądam się niżowi nad Korsyką.\nKolejny tydzień przerwy i znów lot do Fumiciono. Tym razem z italiańskimi kontrolerami idzie mi lepiej, a po lądowaniu przyglądam się z zaciekawieniem rzymskim kierowcom Mulagów, którym wydaje się chyba, że są na torze kartingowym, a nie płycie lotniska.\nPo trzech rotacjach z Pragi zostałem wysłany do Polski na kolejne 4 sektory. Najpierw lot na Santorini, a później do Izmiru w dzień wizyty Obamy i kilku innych gości zagranicznych w Warszawie. Na lotnisku w zasadzie dzień jak codzień, no może poza kilkoma nietypowymi samolotami w malowaniu United States of America Airlines i kołującymi do startu (w czasie naszego preflightu) dwoma F-16.\nTym sposobem dotarłem do 10 sektorów, wylatanych w 3-osobowej załodze, po których przyszła pora na „mini” line check w celu pozbycia się safety pilota. Generalnie idea jest prosta – mam sobie na tyle samodzielnie radzić, że gdyby kapitanowi przyszło na przykład zjeść nieświeżą rybę w czasie lotu, muszę być w stanie bezpiecznie posadzić maszynę na ziemi. W ramach line checka trafił mi się lot z PRG do… tak jest, znów FCO. Generalnie to dobrze, bo już tam byłem i wiem czego się spodziewać. Wszystko układało się po mojej myśli do czasu gdy mój kapitan-egzaminator nie pojawił się w briefing roomie i nie zobaczył mnie rozmawiającego z innym nowym FO w firmie, który kilka tygodni wcześniej zaliczył drobne podknięcie na podejściu RNAV w Pradze, z tym samym egzaminatorem. Kapitan popatrzył na niego i powiedział do mnie: „o, to my dzisiaj zrobimy RNAV approach w Pradze”. Ciarki po mnie przeszły, bo RNAV approach robiłem w realu na 737 tylko raz i niezbyt mi się podobało.\nLot do Fumicino był w porządku, w tamtę stronę monitorowałem, odpowiadałem na różne pytania-zagadki kapitana i jakoś udało mi się dogadać z włoskim ATC. Z powrotem jako pilot lecący myślałem tylko o tym cieszącym się złą sławą RNAVie. Zaczęliśmy zniżanie do Pragi, później kilka skrótów, wektorowanie (kontrolerzy myśleli że robimy zwykłego ILSa i wektorowali nas na FAF), a my cały czas za wysoko! 7000 stóp, klapy. 5000 stóp, podwozie. Upewniam się, że dobrze ustawiłem mody autopilota. Zniżamy się w dół, byle tylko „trafić” w Final Approach Waypoint na odpowiedniej wysokości. Kapitan patrzy na vertical deviation na ekranie CDU. Przeleciałem 50 ft za wysoko, limit 75 ft. Niewiele brakowało. Lądowanie bez większych sensacji, a po powrocie do biura krótki debriefing i zgoda na loty bez safety pilota. 30 minut później siedzę już w ATRrze CSA w rejsie do Warszawy. Kolejny line check za 28 odcinków.\nWpis z kategorii Boeing 737, Życie na linii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n« Nowy layout\nLine training, cz.2 »\n15 komentarzy do wpisu “Line training, cz.1”\n22 września 2014 o 16:59\nDługo kazałeś na siebie czekać ;)\nDzięki za miłą lekturę!\n22 września 2014 o 17:21\nZ przyjemnoscia czyta sie takie wpisy Michał :)\n22 września 2014 o 20:23\nale .. to bylo ponad 4 miechy temu. co teraz ?\n22 września 2014 o 20:39\nTeraz cierpliwości :)\n23 września 2014 o 06:30\nTo czekamy w takim razie na relację już ze standardowej pracy FO, bez instruktorów :)\n23 września 2014 o 06:51\nŚwietny wpis, dziękujemy i prosimy o więcej! BTW Czy latanie na 737-800 (bo pewnie większym też latasz) mocno się różni od pilotowania 700? A z Alloverem juz latałeś w parze?\n23 września 2014 o 08:22\nPrzypominają mi się moje własne początki ;-) Sam zobaczysz jak szybko wejdziesz w rutynę… i Standard One w FCO to będzie pikuś ;-)\nA lądowania i planowania podeścia/zniżania będziemy uczyć się całe życie ;-) Sam po roku myślałem, że teraz już wiem co i jak aż mnie znów nie zaskoczyło.\nCzy na Santorini może lądować i startować kopilot czy tylko kapitan? U nas niestety tylko kapitan ze względu na owe 30 m szerokości pasa.\nByłeś już w ZRH? Bo widziałem Wasze samoloty tam.\nWymieńmy się może mailami, to napiszę Tobie więcej albo nawet będziemy wymieniać się planami pracy, kto wie może się uda się spotkać gdzieś na jakimś lotnisku ;-)\n23 września 2014 o 08:47\nA i jakieś zdjęcie w mundurze wrzuć :)\n23 września 2014 o 11:41\n@lark: 700 i 800 lata się podobnie, oczywiście ze względu na inne masy różnią się prędkości, dodatkowo prędkości podejścia są też większe na 800 ze względu na mniejszy tail clearance. W kokpicie jedyna różnica to panel klimatyzacji, który w 700 jest wzięty z 300/500. Z Alloverem już leciałem :)\n@PiotrK: Jeśli chodzi o JTR to lądował kapitan, ale nie mamy oficjalnie podobnej restrykcji. Patrzę teraz w manual i widzę, że kapitan musi być PF tylko w Splicie i w Dubrowniku, poza tym mamy pewne restrykcje co do minimalnego doświadczenia m.in. w JSI, INN, FNC, itp. W ZRH niestety nie byłem, może kiedyś firma wyśle.\nNareszcie nowe wieści :-)\nNa Twojego bloga trafiłem rok temu kiedy zainteresowałem się zrobieniem PPL-ki i blog stanowił dla mnie zródło ciekawej wiedzy. Niedawno zakończyłem szkolenie, odebrałem swoją licencję i muszę przyznać że miałem niemal identyczne doświadczenia jak Twoje. Poza tym fajnie było zaliczyć trasy i miejsca o których się czytało (robiłem licencję na EPBC ale nie omieszkałem oblatać południa kraju) :-)\nCo prawda nie będę dalej szedł Twoimi śladami, ale z ciekawością będę śledził relacje z kolejnych lotów i podniebnych przygód. Może nawet kiedyś usłyszę w interkomie pokładowym Twoje nazwisko ;-) Powodzenia i czekam na kolejne relacje!\nPS. W minioną sobotę widziałem w hangarze w Grądach SP-AIS. Daleko ją zawiało :-)\n23 września 2014 o 15:28\n@Jaro: dzięki i gratulacje zdobycia licencji! SP-AIS dobry samolot, ale emocjonalnie jestem chyba bardziej związany z GGB :)\n2 października 2014 o 17:12\nSP-AIS to jak na standardy ośrodków szkolenia nówka sztuka. Wygląda jak obrazek z MS Flight Simulator.\nPozdrawiam i życzę dalszych sukcesów, a także przyłączam się do prośby o nadrobienie zaległości blogowych.\n4 października 2014 o 06:58\nDzięki za wpis, czyta się pięknie z nadzieją że może kiedyś … :)\nCo do Dubrownika to byłem tam ostatnio swoim Piperkiem PA-28 – pierwsza tak daleka trasa, było cudnie a jeszcze fajniej było jak piloci Eurolotu zauważyli polskie znaki na drodze kołowania i z radością nam machali,,, ech aż chce się żyć!:)\n4 października 2014 o 07:01\nc.d. zapomniałem dopisać, że mocno się zastanawiałem czemu co drugi lądujący samolot robi missed approach , nie jest tam łatwo dla większych.\n22 marca 2017 o 16:07\nCiekawy artykuł, dzięki niemu wciągnęłam się w lotnictwo, wielkie dzięki!\nW pierwszy grudniowy weekend wybrałem się stolicy Czeskiej Republiki. Powodem podróży nie była jednak turystyka, …\nDay 36 – emergencies\nZaczynam wyrabiać w sobie nawyk sprawdzania pogody, jako pierwszej czynności po wyłączeniu budzika. Mgła i …\nPo zakończonej konwersji przyszła pora na podejście do egzaminów praktycznych. Nie byłem pewien, czy uda …\n© 2014 by Michał Miłoś / Powered by WordPress


W Żelistrzewie odbyła się konferencja dla rolników: nowy program sprzedaży na zasadach giedły — Portal i Telewizja Kaszuby24\nW Żelistrzewie odbyła się konferencja dla rolników: nowy program sprzedaży na zasadach giedły\nWe wtorek na terenie Wiejskiego Domu Kultury w Żelistrzewie odbyła się konferencja informacyjna dla rolników z Gminy Puck i okolic. Spotkanie miało charakter edukacyjny, a prowadzący przekazali zasady nowego systemu sprzedaży.\nNowy program zakłada wprowadzenie systemu sprzedaży giełdowej, poprzez dedykowaną platformę żywnościową. Pilotażowy program niebawem zacznie obowiązywać na terenie nie tylko Ziemi Puckiej, ale i całego kraju.\n-Nowy system sprzedaży produktów rolniczych, funkcjonować będzie na zasadach giełdowych. Głównym wyznacznikiem ma być cena rynkowa, którą tworzyć będą popyt i podaż. Jest to program pilotażowy, a uczestnictwo w nim jest bezpłatne – opowiada Rafał Karlikowski, Zastępca Dyrektora w Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w Pruszczu Gdańskim. – To system przeznaczony także dla mniejszych gospodarstw. Celem jest stworzenie alternatywnych możliwości sprzedaży, aby wyłączyć się spod dyktatu cenowego.\nSystem ma zakładać całkowitą anonimowość, tak aby inne, konkurencyjne podmioty nie mogły wzajemnie widzieć swoich ofert. Dla części osób nowością były same zasady funkcjonowania systemu giełdy.\n-Sprzedaż funkcjonować będzie w oparciu o cenę transakcyjną. Nie obowiązywać będą tradycyjne zasady rynkowe – jeżeli cena transakcyjna nie zostanie osiągnięta, nikt nic nie zarobi, ponieważ transakcja nie dojdzie do skutku – podsumował Pan Rafał Karlikowski.\n-Jest to na razie program pilotażowy, uczyć będą się rolnicy, doradcy ale i giełda. Chodzi również o to, aby produkty wychodziły o tym samym standardzie i jakości. Wtedy możemy wychodzić z tymi produktami na giełdę i negocjować cenę. Zdecydowana większość rolników z terenu będzie musiała zrzeszyć się w grupę, aby móc funkcjonować na giełdzie. – zauważa Kazimierz Kunc p.o. kierownika Powiatowego Zespołu Doradztwa Rolniczego w Pucku.\n-Konferencja była bardzo udana, choć uważam, że proponowane rozwiązanie przede wszystkim dedykowane jest dla większych gospodarstw rolnych. Jest to nowość na naszym rynku, którą należy wdrożyć i czekać na efekty działań -podsumował Bartłomiej Selke Inspektor ds. Rolnictwa, Leśnictwa i Melioracji w gminie Puck.\nGmina Krokowa zaprasza na XVI Turniej o Puchar Proboszcza Parafii Białogóra i Wierzchucino\nPomorze zabezpiecza się przed koronawirusem: Szpital w Pucku wprowadza zakaz odwiedzin


PRoto - 13.02.2018 - BlaBlaCar zmienia wygląd i kładzie nacisk na relacje międzyludzkie\nBlaBlaCar zmienia wygląd i kładzie nacisk na relacje międzyludzkie\nBlaBlaCar to platforma służąca do organizowania wspólnych przejazdów. Jej twórcy, chcąc zbadać społeczność, która wytworzyła się w czasie 10 lat istnienia usługi, sprawdzali, jak podróżowanie wpływa na relacje społeczne.\nWynikiem badań jest raport „Zbliżając ludzi” – pokazał on BlaBlaCarowi między innymi, że zdecydowana większość podróżujących wyjeżdża, by zobaczyć przyjaciół i rodzinę. 87 proc. respondentów przyznało też, że nawiązało „wartościowe kontakty” podczas wspólnych przejazdów. Wnioski z badania skłoniły twórców BlaBlaCar nie tylko do optymalizacji swojej wyszukiwarki połączeń, lecz także rebrandingu marki.\nFrédéric Mazzella, założyciel BlaBlaCar, mówi: „Nasza poprzednia identyfikacja była funkcjonalna i zaprojektowana tak, aby zapoznać ludzi ze wspólnymi przejazdami. Ale w ciągu ostatnich 10 lat przebyliśmy długą drogę. Dzisiaj nasza społeczność liczy ponad 60 milionów użytkowników. Zaktualizowaliśmy wygląd naszej marki, aby uchwycić to, czym naprawdę jest BlaBlaCar: zbliżanie ludzi do siebie i do miejsc, które kochają”\nPo lewej stronie widoczne jest poprzednie logo, po prawej – aktualne\nJak twierdzą twórcy nowej identyfikacji wizualnej, ma ona ilustrować połączenia międzyludzkie, które tworzą się dzięki wspólnym przejazdom. „Dwie litery B w BlaBlaCar łączą się jak dwie osoby w samochodzie, punkt początkowy i końcowy podróży, a cudzysłów symbolizuje rozmowę, czy to z towarzyszami podróży w samochodzie, czy z bliskimi w miejscu docelowym” – tłumaczą przedstawiciele firmy.\nLogo wykorzystuje też kolory podstawowe, by „uzyskać cieplejszy i dojrzalszy wizerunek” – przekonują autorzy rebrandingu.\nNowa identyfikacja wizualna została stworzona wspólnie z agencją Koto. Raport, który był punktem wyjścia do rebrandingu, dostępny jest na stronie.\nBlaBlaCar korzysta z danych Instytutu Monitorowania Mediów. (mp)\nNowe logo, szata graficzna etykiet oraz layout sklepu internetowego nawiązują do „esencji marki” – m.in. nowoczesności i naturalności…


Gruźlica - SEO QUATRE 24 - .:Grupa SEO 24:.\nSłowa kluczowe: płuca, gruźlica, medycyna, choroby, leczenie, układ oddechowy, objawy, schorzenia\nSprawdź co doradzają lekarze na temat terapii tuberkulozy oraz tego, jak można sobie z nią poradzić. Gruźlica na samym zaczątku nie dostarcza widocznych objawów, przeto winno się wykonać dokładne badania. Bakterie gruźlicy wzięły się z Afryki Wschodniej i szerzą się od trzech milionów lat. Badania wykazują, że po tuberkulozy o wiele prościej zapaść na raka płuca. W przypadku gruźlicy potrzebna jest kwarantanna, albowiem prosto zarazić ludzi naokoło.\nPrezentowana tutaj strona może być fantastyczną propozycją dla każdego, kogo z jakiegokolwiek powodu interesuje tematyka ciąży i chciałby dowiedzieć się jak najwięcej o poszczególnych jej tygodniach. Znajdziemy tutaj absolutnie całą edukację jaka wyłącznie ma możliwość być nam potrzebna do rzeczywiś ...\nData dodania: 07.06.2012r.\nPrzy mukowiscydozie ważna jest także roztropna i dobrana dieta. Nasilenie choroby zwanej mukowiscydozą zależy głównie od mutacji genów. Systematyczne wykonywanie ćwiczeń pomaga w spowolnieniu procesu niszczenia. Leczenie mukowiscydozy jest niestety bardzo kosztowne. Istotne jest regularne czyszczeni ...\nChrapanie jest możliwe wyleczyć mimo, że wydaje się to nieprzydatne. Duża liczba osób cierpiących na chrapanie nie zdaje sobie sprawy z kłopotu. Głośnemu chrapaniu służy bycie w stanie po wypiciu alkoholu. Jeśli chodzi o chrapanie to wyjątkowo znamienne jest, w jakiej pozycji śpimy. Zajrzyj na ninie ...\nkatalog stron, medycyna, odwodnienia liniowe, blog, sale konferencyjne, Wroclaw, kratki ściekowe, Spis firm, sklep internetowy, biuro rachunkowe, odchudzanie, falowniki, moderowany katalog stron, biznes, porady., księgowość, Gdańsk, choroby, budownictwo, ogloszenia, handel, styczniki, wpusty podłogowe, informacje, zdrowie, seo katalog, Katowice, Meble Kuchenne Łódź Studio Mebli Łódź Zestawy Mebli Łódź Meble Do Kuchni Łódź Szafy Suwane Łódź Garderoby Łódź Meble Na Wymiar Łódź Meble Na Zamówienie Łódź Zabudowy Kuchni Łódź Zabudowy Kuchni Łódź Meble Lakierowane Łódź Usługi Stolarskie Łódź Meble Biurowe Łódź Meble Do Salonu Łódź Meble Do Sypialni Ł, uroda, schorzenia


Osłonka kolagenowa jadalna fi21/14,3m FCASE [F_C_21] - 9,00 zł : Wyroby Domowe\nKatalog » Osłonki kolagenowe » Osłonka kolagenowa jadalna fi21/14,3m FCASE\nOsłonka kolagenowa jadalna fi21/14,3m FCASE\nZalecany proces produkcji: Osłonka nie wymaga uprzednich przygotowań i nadaje się do użytku bezpośrednio po wyjęciu z kartonu. Osłonki można stosować do prawie wszystkich gatunków wędlin tj; kabanosy, frankfurterki.\nWędliny produkowane w osłonkach kolagenowych można poddawać procesowi wędzenia w najbardziej typowych warunkach, a procesowi parzenia - w temperaturze do 75o C. Zaleca się studzić wędliny zimną wodą po zakończeniu procesu termicznego. Osłonki dobrze zachowują się we wszystkich programach wędzenia zimnym i gorącym dymem. Gotowe wędliny w osłonkach kolagenowych charakteryzują się doskonałymi walorami smakowymi oraz naturalnym wyglądem, zbliżonym do wyrobów produkowanych w naturalnych jelitach baranich które są dostępne u nas w ofercie. Osłonki zapewniają wyjątkową absorbcję dymu oraz przepuszczalność pary wodnej, co sprawia, że wędliny są łatwostrawne i dobrze przyswajalne.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Osłonka kolagenowa jadalna fi21/14,3m FCASE\n3053039 wywołań od 21 maj 2013


Stan_21.09.2018 Papugi – PoznajPana.pl\nCzytałem kiedyś o ptakach, które żyjąc przez długi czas w dużym mieście zapominają swojego naturalnego śpiewu i zaczynają naśladować miejskie dźwięki. Obawiam się, że zdarzyło się również i nam, że zapomnieliśmy tej pieśni z naszego domu i teraz po prostu naśladujemy dźwięki religijnego otoczenia.\nTo, że straciliśmy pieśń z domu, powoduje, że nasz obecny śpiew wprowadza zamieszanie u innych i dlatego źle jesteśmy postrzegani. Ta pieśń wydaje się nam naturalna, jednak stała się tylko echem otaczającego nas życia. Podobnie do papug, powtarzamy to, co słyszymy i mówimy: „Biblia tak mówi”.\nTak dużo zainwestowaliśmy w techniki robienia wrażeniami, które buduje się na podstawie dochodzących do nas dźwięków, że powstało w nas tak głębokie zwiedzenie, że już więcej nie widzimy i nie słyszymy. Pozostaje pytanie: Czy pamiętasz?\nW Księdze Objawienia 2:5 jest napisane, że powinniśmy pamiętać miejsce, z którego upadliśmy, dom, który opuściliśmy, miejsce naszych początków. Nie zacząłeś od ogrodu z wężem, lecz w Chrystusie przed założeniem ziemi. To jest ten początek, który powinieneś pamiętać, jest to brzmienie głębiny przyzywającej głębinę.\nW Ewangelii Marka 8:18 Jezus zapytał uczniów czy nie pamiętają. Powiedział do nich: „Macie oczy, a nie widzicie; macie uszy, a nie słyszycie? Nie pamiętacie,… „\nTen dom, za którym tak tęsknisz, wzywa cię jak głębina wołająca głębinę. Nie jest to dźwięk, ani jakieś miejsce przechowywania wewnętrznej pamięci. Jest to wdrukowane wewnątrz twojego DNA. Podobni do syna marnotrawnego często nie pamiętamy o nim czy też nie „zastanowimy się”, dopóki nie siedzimy samotnie w ciszy i nie wygląda na to, że nie mamy już żadnego innego wyjścia.\nPosted in Tyra Stan on 21 września 2018 by pzaremba.\t2 komentarze\n← WYJAŚNIENIE Rosz ha Szana, Jom Kippur, Święta Namiotów_2\tWYJAŚNIENIE Rosz ha Szana, Jom Kippur, Święta Namiotów_3 →\nProstota myślenia – za tym tęsknię.\n21 września 2018 o 22:01\nBardzo dobry tekst, niesamowity, mówi do mnie, bo mówi o tym czego sam zacząłem ostatnio doświadczać, a co słyszałem już dawno, zaraz po nowym narodzeniu, ale co zostało stłumione! Coraz więcej ludzi budzi się z letargu!\nDziękuję za tłumaczenia i proszę o więcej tekstów tego typu!


Doswiadczenie wykazuje, ze zabieg ten nie pozostawia ani okolic pozbawionych czucia « Ortopedia i endometrioza\nDiez poleca przecięcie włókien czuciowych nawet pomimo braku uchwytnych zmian anatomicznych, co, jego zdaniem, zabezpiecza chorego przed wznową. Doświadczenie wykazuje, że zabieg ten nie pozostawia ani okolic pozbawionych czucia, ani zaburzeń odżywczych. Wyjątkowo, zamiast oczekiwanej przepukliny, można spotkać przerost więzadła żółtego, a jeszcze rzadziej zapalenie pajęczynówki, korzonków lub zmiany żylakowate splotu żylnego nadoponowego. Po operacji trzymamy chorego przez 10 dni na brzuchu; w końcu drugiego tygodnia pozwalamy mu wstać po raz pierwszy na pół godziny. W wypadnięciu jądra galaretowatego w linii środkowej oszczędny zabieg nie prowadzi do celu. Należy usunąć cały łuk, otworzyć oponę twardą między dwoma szwami-cuglami, przesunąć ostrożnie rdzeń tępym hakiem w bok i naciąć podłużnie przednią ścianę opony twardej oraz więzadło podłużne tylne. Otwory w oponie twardej należy zeszyć szczelnym, ciągłym szwem jedwabnym. [podobne: medicenter kościerzyna, krocząc wśród cieni filmweb, ellaone skutki uboczne ]\nTags: ellaone skutki uboczne, krocząc wśród cieni filmweb, medicenter kościerzyna\nNo Responses to “Doswiadczenie wykazuje, ze zabieg ten nie pozostawia ani okolic pozbawionych czucia”\nPowiązane tematy z artykułem: ellaone skutki uboczne krocząc wśród cieni filmweb medicenter kościerzyna


Recenzje X6D 1080P HD Mini WiFi IP Camera 6LED IR Night Vision Wykrywanie czujnika ruchu Bateria o dużej pojemności P2P Kamery Bezpieczeństwo Kamera DVR - Banggood Polska zakupy online\nŚwietny produkt, wydawał się podejrzany, zanim go zamówiłem, ale w rzeczywistości daje to, co reklamują Łatwy do podłączenia, łatwy w obsłudze aplikacja Dostępny jest w: •Kamera internetowa Wifi •Magnet pop-socket do trzymania kamery • kabel do ładowania i prowadnica płatwi Mini megapiksele aparatów są dobre dla swojego rozmiaru Problem w tym, że jeśli kamera jest w miejscach słabo oświetlonych, to się jąka, ale dalej, że to nie jest talia na pieniądze.\nFajna kamerka wi-fi. Imponująca jakość budowania i jakość obrazu. W cenie jest to jedno zdolne urządzenie z pełnym hd. Ma nawet własną baterię. Prosta instrukcja obsługi w języku angielskim z jasnymi instrukcjami. Zawierał też ładny mały stojak magnetyczny. Nadal nie jest dobry dla FPV na rc samochód, ponieważ zamaże wszystko przy najmniejszym ruchu.\nNiewielkie, nie ogrzewane. Szybko się z nim łączy. Jakość obrazu jest znakomita. Nie ma wbudowanego głośnika, ale jest mikrofon. Magnes do montażu w aparacie jest słaby. Aplikacja jest prosta, prosta i bez przeliczenia. Jestem całkowicie usatysfakcjonowany.\nŚwietna mała jednostka działa dobrze o mój zestaw pociągu\nNiezła robota jak na taką cenę. Opóźniona transmisja. Mały, nagrywa również wideo. Tanie\nOk a 100% (ok\nDobrze, dobrze ..!\nRobi, co mówi, tylko klej, bateria jest krótka i nic.\nClickwoo R2S Programowalny Smart Control Robot Sterowanie gestami Śpiew Taniec Interaktywny robot\nGuudgo 1080P 8 LED wewnętrzna kamera PTZ WIFI IP Dwukierunkowy dźwięk Kamera Wifi Przechowywanie w chmurze Wodoodporna noktowizor Wideo CCTV Podwójne źródło światła Baby Monitor\n5 sztuk ESP32 Płytka rozwojowa WiFi + Bluetooth Ultra niskie zużycie energii Podwójne rdzenie płyty ESP-32S\n6 w 1 PM2.5 CO2 TVOC HCHO Tester Przenośny cyfrowy Tester temperatury i wilgotności Monitor jakości powietrza\nMQ-9 Moduł czujnika łatwopalnego gazu CO tlenku węgla Ekranowy moduł elektronicznego miernika w postaci skroplonej\nWtyczka EU 220V 60W Elektryczny zestaw długopisów lutowniczych\nAparat Silikonowy pokrowiec ochronny Ochrona ekranu obiektywu Odporny na zarysowania futerał na aparat Akcesoria do aparatu Insta360 Go2;\nZasilany panelem słonecznym 120 LED Security Motion Sensor Reflektor wodoodporny Outdoor Garden Light + Remote


Farba nobiles biała – Farba do posadzek betonowych\nZobacz inne Farby , najtańsze i najlepsze oferty. Farba emulsyjna Nobiles Extra Biała do wnętrz: matowa, bardzo wydajna, dokładnie kryjąca. Idealna biel bez żółknięcia!\nNobiles Biała Plus to biała farba emulsyjna plus 2kolorów z mieszalnika. Bardzo dobre krycie już po dwóch warstwach.\nUłatwia oddychanie ścian! Kup farba nobiles na Allegro – Najlepsze oferty na największej platformie handlowej. Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Programowi Ochrony Kupujących! Przeznaczenie:Akrylowa farba do malowania ścian i sufitów wewnątrz pomieszczeń. Dzięki unikalnej formule doskonale pokrywa tynki cementowo- wapienne, podłoża betonowe i gipsowe oraz płyty kartonowo-gipsowe tworząc matową powłokę, odporną na zmywanie.\nCharakteryzuje się doskonałym kryciem i czystością . Extra biała charakteryzuje się doskonałym kryciem i czystością bieli, oraz zapewnia długotrwały efekt wymalowania. Kolor farby : białyMasz pytanie dotyczące farb lub chces.\nJest to jednocześnie jedyna na rynku farba biała z opatentowanym, funkcjonalnym wieczkiem w kratką malarską. Witaj, ostatnio kupiłem farbę Snieżka ze względu oczywiście na koszta i byłem wielce niezadowolony, dobrze że tylko jedno wiaderko. Super Akryl charakteryzuje się doskonałym kryc. Tylko ja zamast gruntu używałam farby podkładowej, tak samo na sufit jak i na ściany.\nFarba koloru białego , to biały Nobiles poszedł tylko raz na sufit, było już ok. Na ściany poszedł kolor zielona herbata. To jest dosyć intensywna barwa.\nPo pierwszym malowaniu nie było widać prześwitów, ale na wszelki . Dzięki białej , olejno-ftalowej emalii do kaloryferów zabezpieczysz elementy instalacji grzewczej przed zniszczeniem. Produkt przeznaczony jest do ochrony sprzętów umieszczonych we wnętrzach użytkowych. Szybkie schnięcie i dobre krycie zapewnią komfort użytkowania.\nFarba charakteryzuje się odpornością na . Farba akrylowa biała 10L NOBILES SUPER – kupuj online w sklepie Mrówka. Białe farby emulsyjne do ścian i sufitów. Odśwież swoje pomieszczenie, malując je na biały kolor.\nW naszej ofercie znajdziesz szeroki wybór białych farb do ścian i sufitów – farby lateksowe oraz farby akrylowe.\nMalowanie ścian naszymi farbami będzie przyjemnością. Rodzaj : akrylowa matowana. Zastosowanie: do ścian i sufitów. Właściwości: odporna na szorowanie.\nCzas schnięcia w dotyku: h. Formularz zawiera błędy i nie został wysłany ×. Zalecana jest zarówno do nowych, jak i wcześniej malowanych farbami emulsyjnymi podłoży cementowo-wapiennych, betonowych, gipsowych i kartonowogipsowych.\nPrevious postCzarny bursztyn właściwości\nNext postSkrobaczka do szyb elektryczna


Hokej.net - Hokejowa Liga Mistrzów: Bratobójcze wojny Szwedów w 1/8 finału\nLosowanie fazy pucharowej odbyło się w studiu telewizji C More w Helsinkach. Losował szef rozgrywek Martin Baumann, a także gość specjalny, były znakomity obrońca piłkarskiej reprezentacji Finlandii oraz m.in. Liverpool FC i Bayeru Leverkusen Sami Hyypiä, który w 2005 roku wygrał piłkarską Ligę Mistrzów w barwach drużyny z Liverpoolu, występując wspólnie z Jerzym Dudkiem.\nJako że w fazie pucharowej nie istnieje już ochrona przed rywalizacją z drużynami z tego samego kraju, to ślepy los skazał na siebie aż 4 z 5 występujących w rozgrywkach szwedzkich drużyn. W pierwszej szwedzkiej parze trafią na siebie dwaj rywale GKS-u Tychy z ostatnich sezonów w HLM - Skellefteå AIK, z którym tyszanie rywalizowali przed rokiem i tegoroczny przeciwnik Djurgården Sztokholm. Obie ekipy są w ostatnich latach skazane na siebie, bo grały przeciwko sobie także w dwóch poprzednich play-offach SHL. Wiosną 2018 roku w półfinale lepsza okazała się drużyna z Skellefteå, a w ubiegłym sezonie gracze Djurgården zrewanżowali się, eliminując ją w ćwierćfinale. W obu przypadkach zwycięzcy tej pary przegrywali później w finale rozgrywek.\nDrugą szwedzką parę tworzy broniąca trofeum Frölunda Göteborg z Färjestad Karlstad. To prawdziwy klasyk szwedzkiego hokeja. Oba zespoły zwłaszcza w poprzedniej dekadzie prowadziły ze sobą bardzo zaciętą rywalizację, trzykrotnie rozstrzyganą w finale play-offów. Färjestad prowadzi w tabeli wszech czasów szwedzkiej ligi, a Frölunda zajmuje trzecie miejsce. Do dziś są to rywale, którzy wśród kibiców w obu miastach wywołują największe emocje.\nZwycięzca grupy, w której grał GKS Tychy, Adler Mannheim w 1/8 finału zmierzy się z czeskim HK Hradec Králové. Na pewno któryś z tych zespołów po raz pierwszy zagra w ćwierćfinale, bo Adler nigdy jeszcze nie awansował do najlepszej "ósemki" rozgrywek, a zespół z Hradca w ogóle pierwszy raz wyszedł z grupy. W 1/8 finału trafili na siebie także dwaj tegoroczni debiutanci w rozgrywkach - szwajcarski EHC Biel oraz Augsburger Panther z Niemiec.\nPokonany finalista z poprzedniego sezonu Red Bull Monachium zagra z Junostią Mińsk, która była losowana przed startem rozgrywek dopiero z czwartego koszyka, tak jak GKS Tychy i po raz drugi w swojej historii wyszła z grupy, ale pierwszy raz zagra w 1/8 finału. Obie drużyny przed rokiem spotkały się w grupie. Wtedy ekipa z Monachium dwukrotnie była górą. U siebie wygrała 4:3, a na wyjeździe 3:0.\nWracający do rozgrywek po trzyletniej przerwie ich pierwszy triumfator Luleå HF zagra z mistrzem Szwajcarii SC Berno. Z kolei wicemistrz Szwajcarii EV Zug zmierzy się z jedynym pozostałym w rywalizacji fińskim zespołem, Tapparą Tampere. A ostatnią parę tworzą: tegoroczny debiutant Lozanna HC i półfinalista z ostatniego sezonu HC Pilzno.\nRazem z parami 1/8 finału poznaliśmy także drabinkę rozgrywek już do samego finału. W kolejnych rundach drużyny nie będą bowiem losowane, a trafią na zwycięzców innych par według rozpisanego już dziś planu.\nPierwsze mecze 1/8 finału odbędą się 12 i 13 listopada, a rewanże tydzień później.\nTagi: Hokejowa Liga MistrzówCHLEuropalosowanie1/8 finałuMartin BaumannszwecjaSkellefteå AIKDjurgården SztokholmFrölunda Göteborg


Wpisy 11 07 2019 | Doradztwo\nsprawy rozwodowe warszawa praga Dobra kancelaria to ta z którejW praktycznie każdym większym mieście polskim bez problemu można znaleźć pomoc prawną od wykształconego prawnika. Doradców prawnych bowiem w Polsce nie brak Dalej...\nDodane: 09:45 11- 07- 2019\noptima Teraz na rynek wyszła wersja 9.10Total Commander to kolejne bardzo przydatne oprogramowanie dla firm do katalogowania plików, umożliwiający użytkownikowi niemal błyskawiczne przeglądanie plików posiadany Dalej...\nDodane: 08:32 11- 07- 2019\nKlinika stomatologiczna Bytom W ten sposób dbamy o toGabinety dentystyczne są miejscem, które powinniśmy odwiedzać przynajmniej raz w roku. Wizyta kontrola przebiega bezboleśnie, jeśli dbam Dalej...\npozycjonowanie racibórz edytuj kodMetoda ta w rozumieniu praktycznym i komercyjnym jest rozwiązaniem świeżym. Nie mniej jednak analiza kampanii prezydenckiej Donalda Trumpa ukazuje skuteczność tego nu Dalej...\nDodane: 03:29 11- 07- 2019\npozycjonowanie stron tarnów Pozycjonowanie niewielkich witryn Niewielkie strony internetowe także mogą być wysoko w wynikach wyszukiwania. Jeśli jednak są to rzeczywiście bardzo małe witryny in Dalej...\nDodane: 02:42 11- 07- 2019


Foto: mil.ru Rosjanie od lat nie potrafią poradzić sobie z wojną na Kaukazie\nZnany na Kaukazie...\nDwa dni temu Federalna Służba Bezpieczeństwa podała, że w 2011 roku na Kaukazie Północnym zabitych zostało 345 domniemanych rebeliantów. Wśród zabitych jest 48 szefów grup rebelianckich - sprecyzował szef FSB Alaksandr Bortnikow. Dodał, że w regionie Czeczenii, Dagestanu i Inguszetii zatrzymano w zeszłym roku "660 bandytów".\nSzef FSB poinformował jednocześnie, że liczba "przestępstw o charakterze terrorystycznym" znacznie spadła na Kaukazie Północnym; w 2011 roku popełniono ich 365, rok wcześniej - 779.\n- Mimo podjętych środków poziom zagrożenia terrorystycznego nadal jest jednak dość wysoki - podkreślił Bortnikow. Strona internetowa kavkazcenter.com, która jest powiązana z kaukaskimi rebeliantami, informuje o 190 zabitych w 2011 roku.\nPrzemek112 06 October 2013\nCzeczenia to była i jest robota CIA. Te same znane metody działania jak Libii, czy Syrii!.


Szpital wypisze pacjenta za palenie papierosów - (komentarze, ) - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaSzpital wypisze pacjenta za palenie papierosów\nautor: Beata Lisowska31.08.2011, 03:00; Aktualizacja: 13.09.2011, 16:48\nW szpitalach obowiązuje całkowity zakaz palenia. Jest jednak nagminnie łamany.\nNina(2011-08-31 08:58) Zgłoś naruszenie 10\nA co z lekarzami, którzy nagminnie palą na terenie szpitala? Też zostaną wypisani?\nPolak(2011-09-01 17:34) Zgłoś naruszenie 10\nWypisać - niech zdechnie! NFZ I ZUS będą szczęśliwe!\nLeokadia Pasikurówna(2011-08-31 10:10) Zgłoś naruszenie 10\npowinny być utworzone PALARNIE na terenie szpitala !!!\neasy(2011-08-31 08:39) Zgłoś naruszenie 10\nSkoro palenie było legalne, a państwo pobierało z tego niemałe korzyści. Skoro państwo nie reagowało na sprzedaż środków uzleżniających, to powinno teraz brać pod uwagę, że uzależnieni w społeczeństwie funkcjonują.\nUzależnienie ma to do siebie, że nie przechodzi wskutek wydania przepisu, zatem ten kto wydaje taki przepis, z góry wie, że będzie on przepisem lekceważonym. To z kolei jest złamaniem podstawowego kanonu legislacji, żeby nie tworzyć przepisów, absurdalnych i takich, które z góry wiadomo, że będą nieprzestrzegane - powoduje to ogólne lekceważenie prawa.\nNie prościej było zezwolić na tworzenie palarni? Wilk by był syty i owca całą, a ustawodawca racjonalny.\nio(2011-08-31 16:39) Zgłoś naruszenie 00\nLepiej zrobić test na obecność nikotyny w organizmie i wcale nie przyjmować będzie prościej.\nczarnyhs(2011-08-31 10:10) Zgłoś naruszenie 00\nJaki pan - taki kram. Durne prawo tworzą "d" posłowie, a "d"rząd usiłuje wprowadzić te durnoty w życie.Państwo czerpie potężne korzyści z obrotu tytoniowego ( akcyza, podatki ) z jednej strony - z drugiej walczy z palaczami ( dodatkowy zysk - mandaty, grzywny ). PARANOJA!!! To tak samo jak z prostytucją - państwo z jednej strony przy pomocy narządów ścigania gnębi agencje towarzyskie, z drugiej - egzekwuje podatki za tę działalność ( sutenerstwo ?!?!?!?!? ) KOLEJNA PARANOJA!!! I takich przykładów można wyliczać wiele... Smutne to.\nandrex(2011-09-01 01:00) Zgłoś naruszenie 00\nciekawe gdzie palą posłowie,i senatorowie, bo na zewnątrz ich palących nie widziałem,wiadomo wybrańcom narodu, naród może im naskoczyć


Działka Sprzedaż, Rudziniec, Kleszczów, 760.00 m2, 192280 zł\n192 280 zł 253,00 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nCena 192 280 zł\ncena za m2 253,00 zł/m²\nDo sprzedania dwie działki budowlane w Kleszczowie , miejscowości położonej w pobliżu Gliwic. Dojazd do działek wewnętrzną drogą utwardzoną kruszywem drogowym.\nMedia: woda w granicy działki, prąd w pobliżu. W sąsiedztwie zabudowa jednorodzinna nowa, Cicha, spokojna lokalizacja. Atrakcyjne wymiary działek :szerokość frontowa ok. 23 m, głębokość: 33 m.\nCena działki 253zł/m2 + 7000 zł - udział w drodze wewnętrznej.\nSymbol oferty BND-GS-10034\n825,00 m2 187,88 zł/m2\n1 140,00 m2 164,00 zł/m2


Podlasie na weekend - MyOwnPhotoStory.pl\nPodlasie, zielona plama na mapie Polski. Znajdują się tu zachwycające parki narodowe i krajobrazowe, dzikie tereny bagienne i rozlewiska zamieszkałe przez różne ptaki i zwierzęta. Malownicze wsie, rozległe łąki, mieszanka kultur i kolorowe cerkwie. Tu tempo życia wyznacza natura, życie biegnie jakby spokojniej. Podlasie na weekend jest idealnym kierunkiem, by wypocząć.\nMoże nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale większość z nas żyje w pędzie. Pobudka wcześnie rano, stanie w korkach, praca, powrót, opcjonalnie trening.. i tak 5 dni w tygodniu. Czasami wystarczy pojechać gdzieś jedynie 200 km dalej, w obrębie naszego miejsca zamieszkania, by odkryć inne życie. Odetchnij na kilka dni od miasta i zanurz się naturze. Weekend na Podlasiu zapewni ci dawkę świeżego powietrza i wyzwoli endorfiny w twoim ciele. Umysł uspokoi się i zwolni trochę. Przestanie przerzucać milion myśli. Przygodę można przeżyć wszędzie, nie trzeba od razu wyjeżdżać na koniec świata.\nPodlasie na weekend – to moja osobista lista miejsc, która nie wyczerpuje bogactwa i atrakcji, jakie występują w tym rejonie. Jest mocno subiektywna. Jednak 2-3 dni to wystarczająco dużo czasu, by odwiedzić kilka z nich. Podlasie na weekend, a może na tydzień? Wszytko zależy od ciebie.\nPodlasie na weekend – Śladem polskich Tatarów\nPodlasie na weekend – Białowieża\nSioło Budy – nocleg w sercu Puszczy\nBiałowieża Towarowa- Restauracja Carska\nNarewka – kajaki\nNarwiański Park Narodowy jest ewenementem w skali Polski, a nawet i świata jeśli chodzi o ukształtowanie terenu. To ostatni zachowany w takim stanie fragment bagiennej doliny rzecznej. Narew jest rzeką typowo nizinną. Jej wody biegną wieloma korytami, wiją się tworząc prawdziwy labirynt. Narwiański Park Narodowy wyróżnia się bogactwem ornitologicznym. Stwierdzono tu 203 gatunki ptaków, w tym 28 zagrożonych w skali świata m.in. błotniak łąkowy, bocian czarny, orlik krzykliwy czy sowa błotna.\nNajbardziej dogodną formą zwiedzania jest spływ kajakiem lub tzw łodzią pychówką. Można również wybrać się na spacer kładką przyrodniczą, która zawieszona jest nad bagnami. Najbardziej znana kładka łączy dwie miejscowości Śliwno i Waniewo. Można również wybrać się do siedziby parku w Kurowie i pójść na spacer „Kładką wśród bagien” oraz podziwiać rozległy teren z wieży widokowej.\nNiedaleko znajduje się również Biebrzański Park Narodowy. Planując wyjazd na Podlasie na weekend warto ująć w swoim panie któryś z nich\nKruszyniany to mała wioska położona na skraju Polski, tuż przy białoruskiej granicy. Ukryta przed światem gdzieś głęboko w Puszczy Knyszyńskiej. Pomimo tego, że tak schowana jest jednak łatwo dostępna. Od Białegostoku dzieli ją zaledwie 50 km.\nTatarzy na ziemiach polskich pojawili się już w XIV wieku. Przywieźli ze sobą swoją kulturę i obyczaje. W zamian za służenie w polskiej armii dostali przywileje i ziemie m.in. na Podlasiu , gdzie się osiedlali. Na przestrzeni wieków tej rdzennej społeczności udało się zachować swoją odrębność wyznaniową i kulturę.\nW Kruszynianach żyje zaledwie 160 osób. Miejscowość jest prawdziwym tyglem kulturowym, gdyż obok siebie koegzystują trzy wyznania: chrześcijaństwo, prawosławie i islam. Na terenie wsi znajdowała się tradycyjna Jurta (spłonęła w 2018 roku, ale już podjęto prace by ją odbudować), Centrum Kultury Muzułmańskiej oraz mały, zielony meczet, który jest najważniejszym zabytkiem. Meczet można zwiedzać. Przewodnikiem jest rodowity Tatar, który opowiada o tatarskiej społeczności, życiu, zwyczajach i religii. Meczet ma bardzo skromną konstrukcję, nie ma wielu minaretów, z zewnątrz bardziej przypomina cerkiew. Powstał on w XVII wieku, a z racji tego, że Tatarzy byli żołnierzami, zlecili jego budowę okolicznej ludności. Ta więc wybudowała go, na swoje własne wyobrażenie.\nChoć w okolicy znajduje się wiele wiosek z kolorowymi, zdobionymi okiennicami, w zasadzie tylko trzy są najbardziej znane. Mowa o Trześciance, wsi Soce i Puchły. One stanowią tzw. Krainę Otwartych Okiennic.\nArchitektura wsi podlaskiej jest bardo oryginalna. Drewniane domy są kolorowe. Mają szeroko otwarte, rzeźbione okienice, podokienniki i narożniki. Styl ozdabiania domów w ten sposób, zapożyczony jest od naszych sąsiadów zza wschodniej granicy. Wybierając się na Podlasie na weekend, warto swoją trasę poprowadzić przez te malownicze wioski.\nOprócz kolorowych domów na podlaskiej wsi można podziwiać również wspaniałą architekturę sakralną. Na tych terenach mieszka spora liczba osób wyznania prawosławnego, więc takie cerkwie można spotkać w każdej większej miejscowości. Tu warto wymienić niebieską Cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Puchłach i zieloną Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła w Trześciance.\nTereny Puszczy Białowieskiej podlegają ochronie conajmniej od początku XV wieku. Na początku nie chodziło o ochronę przyrody, a wręcz przeciwnie, o tereny łowieckie. Teren Puszczy należał do lasów królewskich i był ściśle kontrolowany. Na polowania tutaj przyjeżdżali królowie Polski oraz książęta litewscy. Za czasów Władysława II Jagiełły powstały pierwsze domy myśliwskie. Później dwór rozbudował Zygmunt I Stary. Za panowania Stefana Batorego przybyły kolejne zamki królewskie. Z kolei w połowie XVIII w. August III Sas przeniósł dwór do obecnego Parku Pałacowego. Tak rozwijało się osadnictwo obecnej Białowieży.\nPo rozbiorze Polski w 1795 r. aż do 1915 roku Puszcza przeszła we władanie carów rosyjskich. Car Aleksander II, a później jego następca Aleksander III chętnie przybywali w te rejony na polowania z całą swoją świtą. Za czasów ich władania wybudowano wielki Pałac Carski, rozbudowano linię kolejową z Hajnówki i wybudowano stacje Białowieża Pałac i Carska.\nPlanując wyjazd na Podlasie na weekend albo dłużej, Białowieża powinna być obowiązkowym punktem.\nNa początek musimy odróżnić co jest Białowieskim Parkiem Narodowym, a co Puszczą. Puszcza Białowieska jest najcenniejszym kompleksem leśnym w Europie położonym na terenie Polski i Białorusi. Obejmuje jedne z ostatnich najlepiej zachowanych i największych fragmentów lasu pierwotnego. Jest domem dla największej populacji żubra na świecie. Została również wpisana na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Białowieski Park Narodowy stanowi tylko niewielki wycinek Puszczy. Większość jego terenów stanową lasy gospodarcze. Po jego terenie można się poruszać po wyznaczonych ścieżkach przyrodniczych.\nBiałowieski Park Narodowy jest najstarszym parkiem narodowy w Polsce. Siedziba parku znajduje się w Białowieży, na terenie Parku Pałacowego. Tam też ulokowane jest muzeum, od którego warto zacząć zwiedzanie. Wystawa jest częściowo interaktywna. Dowiesz się z niej o zwierzętach występujących w Puszczy Białowieskiej, jej ekosystemie, ingerencji człowieka w obecny wygląd puszczy, poznasz jej historię. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem.\nTo co przyciąga miłośników natury, to Obszar Ochrony Ścisłej. Jest to wydzielony obszar Puszczy, do którego wpuszcza się ograniczone ilościowo grupy prowadzone zawsze przez licencjonowanego przewodnika. Wycieczka trwa około 4h, szlak wiedzie do Dębu Jagiełły. Rezerwat Ścisłej ochrony to serce puszczy, które jest nietknięte ręką człowieka. Matka Natura w tym miejscu sama wszytko doskonale reguluje.\nNa terenie Białowieskiego Parku znajduje się kilka szlaków, do których indywidualni turyści mają swobodny dostęp. Wyróżnić można:\nKładka Żebra Żubra – to znana ścieżka o długości 4 km prowadząca przez podmokłe tereny z Rezerwatu Pokazowego Żubra do miejscowości Budy. Spacerując można podziwiać jesiony, olchy i świerki oraz słuchać ptasiego koncertu\nSzlak Dębów Królewskich – jest to bardzo krótka trasa o długości zaledwie 500 m, która wiedzie wokół starych dębów. Ich rozmiary są imponujące.\nMiejsce Mocy – jest takie miejsce na terenie Parku, gdzie prawdopodobnie czuć dobrą energię. Radiesteci badający ten teren wskazali, że występuje tu podwyższone promieniowanie. Wg. legend mogło tu się znajdować miejsce kultu Prasłowian, w którym praktykowali swoje moce. Co by się tam kiedyś nie wydarzyło, jest to miejsce dość osobliwe i dziwne nawet ze względu na występującą tam roślinność.\nPuszcza Białowieska to kraina żubra. O tym wie każdy. Jednak dość cieżko go spotkać w swoim naturalnym otoczeniu. Z tego względu powstał Rezerwat Pokazowy Żubra, w którym można przyjrzeć się z bliska tym majestatycznym zwierzętom. Oprócz żubrów można zobaczyć również innych mieszkańców puszczy: żubronia, wilka, rysia, dziki, jelenie i sarny czy koniki polskie\nżubr jest gatunkiem chronionym\nwielkość żubra zależy od wieku i płci. Samce ważą od 440-920 kh, samice są mniejsze, ich waga wynosi os 320-640 kg\nżubr to nie bizon, to dwa różne gatunki choć należą do tej samej rodziny Bison. Żubr zamieszkuje lasy Europy, a bizon prerie Ameryki Północnej\nżubry nie jedzą żubrówki – żubrówka to popularna trawa, gdzie jej właściwa nazwa to turówka leśna, jest bardzo aromatyczna i wykorzystywana jako środek lecznicy i przyprawy (np. do nalewek czy wódki)\nżubr od prawieków zamieszkiwał całą Europę, a w XIX wieku, dzięki temu, że został objęty przez cara ochroną występował tylko na terenie Polski. W związku z I WŚ i rozgrabieniem terenów puszczy w 1919 r zginął ostatni wolno żyjący żubr\nPo II WŚ w Polsce podjęto działania w celu odbudowy populacji tych zwierząt na naszych terenach\nżubry na wolności w Polsce występują w Puszczy Białowieskiej, Bieszczadach, Puszczy Augustowskiej, Puszczy Knyszyńskiej oraz w woj.zachodniopomorskim\nW Polsce żyje 1820 żubrów, z czego 207 występuje w hodowlach zamkniętych a 1613 żyje na wolności (dane z 31.12.2018)\nna całym świecie populacja żubra liczy 6573 osobniki.\nżubroń – to mieszanka żubra i bydła domowego\nSioło Budy to siedlisko w samym sercu Puszczy. Znajduje się w miejscowości Budy położonej 10 km od Białowieży. Na terenie siedliska jest bardzo sielsko. Pośród drzew jabłoni stoi kilka odrestaurowanych, starych domów, w których można zamówić nocleg z pysznym śniadaniem w cenie.To co jest najcenniejsze to cisza i spokój, jaka nasz otacza. Na miejscu znajduje się również skansen.\nChoć w łóżku bardzo wygodnie się spało, skusiłam się wstać o wschodzie słońca i podziwiać budzący się do życia świat. Wokół panowała cisza, pola oblane były gęstą mgłą, na trawach była rosa i liczne pajęczyny. doświadczenie bezcenne !\nStacja Białowieża Towarowa powstała w 1903 roku i stanowiła kiedyś ważny węzeł komunikacyjny i logistyczny. Dziś zostaje jedynie zabytkiem. Na stacji można podziwiać stare lokomotywy i tabor kolejowy. Wewnątrz stacji znajduje się Restauracja Carska, w której można spróbować carskich specjałów. Odnowione wagony sypialniane i dom dróżnika służą z kolei za hotel. Nocleg w takim miejscu na pewno stanowi wielką atrakcję.\nZe stacji Białowieża Towarowa wyruszają również drezyny w kierunku stacji Białowieża Pałac lub do Miejsca Mocy. Ta atrakcja wymaga nieco waszej aktywności, a dosłownie zależy od siły waszych rąk. Drezyna to po prostu wózek kolejowy, napędzany ręcznie, więc trzeba się trochę namachać.\nPozostając w tematach kolei warto wspomnieć o jeszcze jednej stacji, która mieści się w centrum miasta. Białowieża Pałac to stacja reprezentacyjna. Została wybudowana w 1897 r. na potrzeby dworu carskiego. Tu witano cały dwór i gości przybywających na polowania.\nStacja uległa zniszczeniu podczas II WŚ. Obecna jej forma stanowi dość dobrze wykonaną replikę stacji z tamtych czasów. Mieści się w niej park edukacyjny, ogród angielski i Aleja Gwiazd Puszczy – czyli ślady łap mieszkańców puszczy lub charakterystyczne gatunki roślin.\nW Białowieży nie można narzekać na brak aktywnego wypoczynku. Poza spacerami po ścieżkach dydaktycznych, jazdą rowerem, możemy wybrać się na kajaki na rzece Narewka.\nPoprzedni Wpis\tJak zaplanować podróż – 7 praktycznych kroków\nNastępne Wpis\tZwiedzanie Dubaju w 2 dni\n25/04/2019 / 10:11\tOdpowiedz\nPięknie na tym Podlasiu! Tak sielsko-anielsko 🙂\n25/04/2019 / 12:22\tOdpowiedz\nZgadzam się, da się wypocząć i zregenerować… już mi się marzy żeby zanurzyć znowu bose stopy w trawie skąpanej rosą 🙂


Jesteś tutaj: Strona główna Finanse i Podatki Compliance Compliance due diligence\nW dobie kryzysu spowodowanego globalną pandemię wywołaną koronawirusem COVID-19 jeszcze mocniej wymaga zaakcentowania potrzeba weryfikacji kontrahentów, którzy mają być drugą stroną transakcji z daną organizacją. Nie chodzi wyłączenie o potrzebę weryfikacji kondycji finansowej kontrahentów ale również o racjonalną ocenę potencjalnie bardzo atrakcyjnych możliwości rynkowych, których wysyp zdarza się w sytuacjach kryzysów rynkowych.\nPonadto obecne otoczenie rynkowe jest coraz bardziej wymagające dla funkcjonujących w nim podmiotów. W szczególności w zakresie reputacji, która ma bezpośredni np. wpływ na koszt pozyskania kapitału lub uzyskaną cenę za produkty lub usługi. Szeroka gama obowiązków regulacyjnych nakładanych przez ustawodawcę lub potencjalnego nadzorcę na rynkach regulowanych, zarówno krajowych, jak i europejskich, które podmioty zobligowane są wdrożyć, pojawiają się kwestie związane z koniecznością utrzymania wysokiej wiarygodności i odpowiedniej reputacji.\nSzkolenie przeznaczone jest dla wszystkich zaangażowanych w proces oceny istniejących lub potencjalnych kontrahentów. W szczególności zapraszamy pracowników departamentów: zakupów, compliance, audytu wewnętrznego, kontroli wewnętrznej, ryzyka, księgowości czy prawnych.\n• Jak skonstruować założenia systemu weryfikacji kontrahentów - Compliance Due Dilligence\n• Kogo, jak i kiedy weryfikować?\n• Jakie są podstawy prawne systemu weryfikacji kontrahentów\n• Poznasz przykłady z praktyki polskiej i zagranicznej\nSzkolenie online odbędzie się 8 czerwca 2020 r. o godzinie 14:00.\nLEX Banki Prestige\nLEX Banki Prestige Nowa Oferta


Ostatnie przemówienie Bodnara w Sejmie. O czym mówił ustępujący RPO?\nKoronawirusSejmWiadomościPolitykaKrajKoronawirus w Polsce\nDodano: 21 maja 2021, 12:35 0\nAdam Bodnar w Sejmie / Źródło: Sejm\nW trakcie piątkowego posiedzenia Adam Bodnar po raz ostatni występował w Sejmie w roli Rzecznika Praw Obywatelskich. Złożył informację o swojej działalności oraz o stanie przestrzegania wolności i praw człowieka i obywatela w roku 2020. Bodnar wykorzystał ten czas także na to, żeby podsumować całą swoją kadencję. – Mam świadomość i przekonanie, że jest to moje ostatnie wystąpienie przez Wysoką Izbą w roli Rzecznika Praw Obywatelskich – mówił RPO.\nNa początku przemówienia Rzecznik odniósł się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który orzekł w połowie kwietnia, że przepisy pozwalające RPO na kontynuowanie pracy mimo skończonej kadencji do czasu wyboru jego następcy są niezgodne z konstytucją.\n– Chciałbym podkreślić, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 15 kwietnia traktuję i oceniam jako bezprawny – mówił. – Jednakże fakt opublikowania wyroku TK w Dzienniku Ustaw powoduje, że nie będę miał innego wyjścia, niż dostosowanie się do tego, że norma prawna pozwalająca na wykonywanie zadań Rzecznika do czasu powołania następcy, przestanie obowiązywać i będę musiał się niestety do tego wyroku dostosować. Ale wierzę, że być może do tego 15 lipca uda się Sejmowi i Senatowi wybrać mojego następcę – dodał. Ostatnia kandydatura na RPO upadła w Senacie.\nBodnar podsumował kadencję\nBodnar postanowił też podsumować pokrótce swoją kadencję. – Mam możliwości podsumowania i zamknięcia całej 5-letniej kadencji. Okres mojego urzędowania trafił na czasy szczególne w najnowszych dziejach naszego państwa. Czasy, w których obywatele potrzebowali coraz większego wsparcia. A władza robiła wiele, żeby ograniczyć możliwości działania urzędu RPO, zarówno pod względem prawnym jak i finansowym – ocenił.\nJego zdaniem w tym czasie nastąpił „niespotykany dotąd w takiej skali chaos prawny”.\n– Wielokrotnie pogwałcona została konstytucja i naruszona została zasada trójpodziału władz w państwie. Wiele instytucji publicznych utraciło przypisane im wcześniej przez konstytucję i ustawy cechy niezależności – wymieniał RPO. – Przez całe te blisko sześć lat zmierzaliśmy w stronę państwa, w którym władza jest scentralizowana. Państwa, w którym narastają problemy związane z praworządnością i przestrzeganiem standardów demokracji. Nie jest to tylko moja ocena. Wysyłane są w tym kierunku sygnały przez renomowane organizacje międzynarodowe, przez UE, przez różnego rodzaju inne instytucje – dodał.\nRPO: Pandemia najważniejszym problemem w 2020 roku\nZe względu na bardzo ograniczoną ilość czasu (ograniczonego do 10 minut), RPO przeszedł do podsumowania 2020 roku.\n– Oczywiście najważniejszym problemem 2020 roku była kwestia pandemii i różnego rodzaju problemy dotyczące wolności przemieszczania się, wolności religijnych, wolności organizowania pokojowych zgromadzeń, czy wolności prowadzenia dzielności gospodarczej. W zasadzie nie było tematu, który nie stałby się przedmiotem refleksji ze strony RPO – stwierdził Bodnar.\nMówił również o problemach dot. organizacji wyborów prezydenckich zaplanowanych na 10 maja, które się nie odbyły oraz licznych interwencjach „związanych z prawami osób LGBT+”. Bodnar przypomniał, że występował przed sadami administracyjnymi w sprawach licznych uchwał „przeciwko ideologii LGBT” przyjmowanych przez samorządy.\n– Kwestie związane z kryzysem praworządności były bardzo istotne w 2020 roku, jak również kwestie dotyczące konsekwencji wyroku TK, który zaostrzył przepisy antyaborcyjne. Te wszystkie konsekwencje, zwłaszcza w kontekście organizowania demonstracji zajmowały urząd RPO – wymieniał dalej.\nBodnar mówił też o kwestii kredytów zaciągniętych we Frankach, czy wyroku Sadu Najwyższego dotyczącego obniżenia emerytur dla pracowników służb w czasach PRL.\n– Jeżeli nie będziemy dbali o społeczeństwo obywatelskie, które korzysta z wolności zrzeszania się, z wolności słowa, z wolności organizowania pokojowych zgromadzeń, prawa do petycji, prawa dostępu do informacji publicznych, to wtedy nie będziemy w stanie dbać wszyscy o ochronę praw i wolności obywatelskich – mówił ustępujący RPO.\nNa koniec podkreślił, że najważniejszą kwestią w minionym roku była bez wątpienia pandemia.\n– Zastanówmy się w maju 2021 roku, jakie wnioski z niej wyciągniemy. Czy przejdziemy do porządku dziennego nad śmiercią ok. 100 tys. osób. Czy będziemy się zastanawiali jak państwo polskie było do tej sytuacji przygotowane? – pytał.\nPo pierwsze musimy dokonać kompleksowej analizy wszystkich procedur i mechanizmów, które zawiodły, we wszystkich sferach życia społecznego. Zdrowia, pomocy społecznej, edukacji, funkcjonowania władza publicznych. Po drugie musimy stworzyć fundusz kompensacyjny dla ofiar, zwłaszcza wszystkich tych rodzin, które straciły bliskich ze względu na zaniedbania władz publicznych. Po trzecie musimy zrekompensować straty przedsiębiorcom, którzy utracili potężne majątki, zgodnie z zasadami konstytucyjnej odpowiedzialności odszkodowawczej władzy publicznej i wreszcie musimy, i to najważniejsze, wyciągnąć wnioski dot. naprawy funkcjonowania polskiego państwa – wymieniał Adam Bodnar.\nPodkreślił, że jego przesłanie jest skierowane do „wszystkich organów władzy publicznej”, w tym także do samorządów lokalnych i opozycji.\n– To powinno być także wyzwanie dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego. Nie możemy przejść obojętnie do kolejnych zadań, wyzwań, czy realizacji zaległych, odłożonych w czasie planów, bo jesteśmy winni pamięć i staranności wszystkim ofiarom epidemii koronawirusa – zakończył swoje przemówienie ustępujący Rzecznik Praw Obywatelskich.\nPo przemówieniu Bodnara, w Sali obrad rozległy głośne i długie brawa z ław opozycji.


Rurociągi przemysłowe - rury, kształtki, zawory - GambitSystems.pl\nW naszej ofercie znajdziesz przede wszystkim produkty takie jak rury, złączki, zawory ręczne i automatyczne, aparaturę kontrolno-pomiarową oraz maszyny do łączenia elementów i niezbędne akcesoria. Dostarczamy również złączki zaciskowe oraz żeliwne kształtki produkowane w austriackim Traisen.\n(PVC-U, PVC-C, ABS)\n(do aplikacji wodnych i basenowych)\n(PE, PP, PVDF, PB, ECTFE)\n(Złączki z wytrzymałego żeliwa odpornego na ciężkie warunki)\nTo rok założenia i powstania Gambit SystemS\nSklep stacjonarny w Gliwicach\nDostawa kurierem na terenie całej Polski\nDostarczamy rozwiązania w zakresie budowy rurociągów przemysłowych\nStworzyliśmy największy w Polsce magazyn\nproduktów firmy Georg Fischer +GF+\nPosiadamy największy w Polsce magazyn produktów firmy Georg Fischer - dzięki temu szybko i sprawnie realizujemy kompleksowe dostawy.\nZe względu na różnorodne potrzeby Klientów specjalizujemy się w dostawach nietypowych komponentów. Często dostarczamy elementy wykonane na indywidualne zamówienie. Wychodzimy z założenia, że wszystko jest możliwe.\nDariusz Dudziński - właściciel\nFirma Gambit Systems to rzetelny i profesjonalny dostawca tworzywowych systemów ciśnieniowych szwajcarskiego koncernu Georg Fischer +GF+. Owocna i profesjonalna współpraca trwa od 2004 roku. Gambit Systems dostarcza produkty do systemów z tworzyw sztucznych najwyższej jakości, oferuje ponadto doświadczenie i wiedzę techniczną, a pracownicy rzetelnie podchodzą do każdego tematu, zapewniają profesjonalną obsługę na każdym etapie projektowania oraz budowy rurociągu przemysłowego.\nFirma Gambit Systems dostarcza do naszego zakładu w Bielsku-Białej komponenty do przemysłowych instalacji tworzywowych związanych z obróbką powierzchniową (w szczególności PVC-U oraz PP-H). Są to wysokiej jakości złączki, rury oraz armatura szwajcarskiej firmy Georg Fischer. Szybkość działania (realizacja zamówień w tym samym bądź następnym dniu roboczym), kompetencja i szeroka wiedza pracowników oraz sympatyczna atmosfera współpracy to czynniki, które pozwalają na budowanie owocnej współpracy od wielu lat.\nZ firmą Gambit Systems współpracujemy od kilkunastu lat w ramach dostaw instalacji przemysłowych z tworzyw sztucznych firmy Georg Fischer +GF+. Przez ten czas firma Gambit zrealizowała dla nas wiele dostaw złączek, rur oraz armatury do instalacji w naszym zakładzie w Dąbrowie Górniczej. Fachowa i profesjonalna obsługa, dostępność szerokiej gamy produktów oraz szybka realizacja zamówień powodują, że współpraca przebiega w dobrej atmosferze i pozwalają na szybkie finalizowanie zadań.\nChcemy wyrazić swoje zadowolenie z wysokiej jakości usług świadczonych przez firmę Gambit Systems. To godny zaufania partner handlowy, z którym mamy przyjemność współpracować od wielu lat. Firma dostarcza dla nas produkty tworzywowe dla instalacji przemysłowych z materiałów PP, PE, PVC-U oraz PVDF firmy Georg Fischer +GF+. Zespół firmy posiada szeroką i głęboką wiedzę techniczną dotyczącą rurociągów przemysłowych.\nJesteśmy firmą instalacyjną z Warszawy. Wykonujemy układy dozujące związki chemiczne z PVC-U i PP-H. Z firmą Gambit współpracujemy od roku 2000. Cenimy ją za wysoki poziom wiedzy w zakresie doboru materiałowego, szeroki asortyment materiałów na magazynie, szybkie terminy dostaw w całej Polsce.\nFirma Gambit Systems S.J. sumiennie i terminowo wywiązuje się ze swoich obowiązków. Jej działania charakteryzują się elastycznością, profesjonalizmem i kompleksowym podejściem do każdego z powierzonych zadań. Duże doświadczenie i wysokie kwalifikacje pracowników przełożyły się na efekty, które całkowicie spełniły nasze oczekiwania.\nWspółpracę z firmą Gambit Systems podjęliśmy w 2002 roku. W ostatnich latach ta współpraca zacieśniła się. Zakres dostaw obejmuje armaturę przemysłową z tworzyw sztucznych do agresywnych mediów oraz także do instalacji wodnych firmy Georg Fischer +GF+. Obsługa w firmie Gambit Systems jest bardzo kompetentna, doradza i pomaga nam rozwiązywać problemy techniczne.\nJak wybrać armaturę do rurociągów ciśnieniowych?\nWybór tworzywa do budowy instalacji przemysłowej\nPodstawowe błędy w klejeniu złączek z PVC-U, PVC-C i ABS\nŚrednice rur DN i d - dlaczego tak ważne jest ich rozróżnianie?


Pamiętacie żarty o stworzeniu wersji Minecrafta w prawdziwym Minecrafcie? - Gram.pl\nMaria Wawrzyniak, 24.06.2019 16:00 0\nPewien YouTuber, SethBling, ma na swoim kanale mnóstwo filmów na temat sandboxowej gry od Mojang. Gość jest niewątpliwie fanem produkcji. Stworzył między innymi Katamari Datapack, czyli rozszerzenie, które pozwala na zbieranie stworów w jedną wielką kulę, która będzie się za nami toczyć. Poza tym mamy jeszcze modyfikację Polaroid Datapack, która pozwala tworzyć polaroidy w grze.\nJedną z najbardziej zadziwiających rzeczy, którą stworzył SethBling, jest zbudowanie emulatora Atari 2600 w grze. A teraz ogłosił zupełnie nową modyfikację, jeszcze bardziej imponującą – grywalną wersję 2D Minecrafta w… Minecrafcie. Po otworzeniu filmiku widzimy skrzynię. Najzwyklejszą, Minecraftową skrzynię. Kiedy jednak SethBling podchodzi do niej i ją otwiera, kratki, które dotychczas znaliśmy jako miejsca na nasz ekwipunek, stanowią elementy osobnej wersji Minecrafta. Mamy Steve’a, którym możemy iść przed siebie i skakać. Możemy nawet ściąć drzewo – wystarczy kliknąć parę razy w jedną z ikon drewna, które tworzą pień, by uzyskać materiał. Później YouTuber udowadnia, że jest w stanie tworzyć nowe przedmioty, budować dom, a także przejść jezioro za pomocą desek, które uzyskał.\nJasne, że to nie wygląda jak najlepsza gra na świecie, ale trzeba przyznać, że robota, jaką wykonał SethBling, naprawdę robi wrażenie. Modyfikację można pobrać z opisu pod filmem i przekonać się na własnej skórze, iż rzeczywiście działa. Dostępna jest jedynie na wersję PC.\nPełna oferta gier komputerowych w naszym sklepie Sferis.pl\nTweet Na górę youtuber fanowska modyfikacja emulator 2D YouTube modyfikacje Mojang Minecraft


MUSICALE TRZYMAJĄ SIĘ MOCNO ('REPUBLIKA MUSICALI. HISTORIA, GATUNEK, INTERPRETACJE')\nAbstrahując od pandemii, która odcisnęła głębokie piętno na wszelkiej działalności teatralnej, trzeba stwierdzić, że scena musicalowa w Polsce w ostatnich latach rozwija się znakomicie, a zainteresowanie nią nie maleje. Świadczą o tym sukcesy coraz to nowych tytułów wystawianych w teatrach muzycznych w różnych częściach kraju, popularność kanałów tematycznych na YouTubie (choćby Studia Accantus) i grup, które na portalach społecznościowych zrzeszają fanów gatunku, wreszcie kolejne książki promujące musical. Bogato ilustrowane publikacje powstają zwykle z okazji jubileuszy – takim albumem są „Musicale, operetki, wodewile...” (2008) Sławomira Kitowskiego poświęcone TM w Gdyni; podobny charakter ma monografia „Więcej niż musical. Teatr Wojciecha Kościelniaka”, którą napisał Piotr Sobierski. Zasłużonego rozgłosu doczekał się leksykon Daniela Wyszogrodzkiego „Ale musicale! Złote stulecie 1918–2018”, pojawiają się opracowania historyczne, np. „Musical nad Wisłą. Historia musicalu w Polsce w latach 1957–1989” Jacka Mikołajczyka (2011).\nWarto też jednak docenić – na pierwszy rzut oka mniej efektowne – tomy zbiorowe, które gromadzą artykuły przedstawicieli różnych ośrodków akademickich. Oczywiście, są one lekturą skierowaną raczej do pasjonatów z uwagi na szczegółowość analiz, lecz pozycja, którą chcę tu omówić, może pozytywnie zaskoczyć czytelnika obawiającego się tekstów ciężko strawnych dla laika. Obszerna (340 stron) monografia o intrygującym tytule „Republika musicali” stanowi kontynuację dostępnego online tomu „Musical. Poszerzanie pola gatunku” z 2013 roku. Co ciekawe, obie książki zostały wydane nie przez akademię muzyczną, lecz przez Wydział Nauk Społecznych UAM. Nowy zbiór tekstów jeszcze bardziej poszerza rzeczone pole, gdyż uwzględnia aktualne zjawiska oraz inscenizacje, w których dochodzi do naginania, lub wręcz przełamywania konwencji i nawyków odbiorczych. Autorzy wskazują na krzywdzące zawężenie zawarte w definicji musicalu jako gatunku „charakteryzując[ego] się obecnością powtarzalnych schematów fabularnych i sposobów przedstawiania. W potocznym rozumieniu jest to widowisko, w którym »wszyscy mówią, wszyscy tańczą i wszyscy śpiewają«” (Loska 2010: 114). Przede wszystkim badacze eksplorują więc podejmowanie w spektaklach problematyki społecznej, kwestii władzy i różnic kulturowych, z którym, wbrew pozorom, mamy do czynienia nie tylko we współczesnych realizacjach. Jak podkreśliła w dyskusji Dorota Skotarczak, np. w fabułach z okresu wielkiego kryzysu napotkamy problem prostytuowania się z biedy, zatem „obok tego nurtu czysto rozrywkowego był zawsze [w musicalach – ten i inne dopiski K.Sz.] (…) nurt społecznie wyczulony. Dzisiaj (…) zaczynamy dostrzegać coraz wyraźniej, że bardzo często właśnie w filmie czy teatrze, który kiedyś nosił nazwę (…) deserowego, ukryte są jakieś ważne treści, że często właśnie sztuka popularna szybciej nadąża za jakimiś przemianami społecznymi (…) niż sztuka tak zwana wysoka” (s. 325). Do równie istotnych zagadnień poruszanych w książce należą sam musical jako fenomen kulturowy oraz funkcjonowanie teatrów muzycznych, arkana pracy reżyserów i aktorów.\nNa „Republikę musicali” składają się 23 artykuły (będące plonem konferencji urządzonych w 2018 roku w Gdańsku i rok później w Poznaniu), przeważnie zogniskowane wokół intertekstualności, interkulturowości i interwencyjności musicali (zob. s. 7–8), a przydzielone do działów: „Z historii gatunku i instytucji”, „Przemiany konwencji”, „Za kulisami”, „Musical i popkulturowa (r)ewolucja”. Skoro ideą autorów jest podważanie stereotypów, polecam czytanie tomu od końca, a w każdym razie rozpoczęcie od wzmiankowanej zamykającej go dyskusji, której hasło przewodnie posłużyło za tytuł książki. Uczestnicy panelu rozmawiają m.in. o (samo)świadomości gatunku, o dojrzewaniu formy i śpiewie jako coraz bardziej przezroczystym medium wypowiedzi, o odrębnościach musicalu teatralnego i filmowego, o przebojach z Broadwayu niestroniących od bolesnych tematów czy o rezonansie pewnych tytułów (Jacek Mikołajczyk: „[J]eden z nowszych hitów to »Be More Chill«, trochę rockowy, trochę klubowy (…); wywalczony przez młodych ludzi, (…) ale »zjechany« przez krytyków (…). Muzyka miała tu [na YouTubie] kilka milionów odsłon, zaczęły się pielgrzymki na Off-Broadway (…)” [s. 329]). Dyskutanci zastanawiają się nad specyfiką tego eklektycznego, polimorficznego tworu, którego potencjał bez wątpienia jest znacznie większy niż powinniśmy się spodziewać po wyłącznie „lekkiej, łatwej i przyjemnej” rozrywce.\nPo takim wprowadzeniu można się przyjrzeć przykładom prezentowanym w artykułach. Zapewne jako amatorce gatunku trudno mi zachować obiektywizm, lecz nawet drobiazgowe studia dotyczące spektakli, których nie znam, nie wydały mi się (z paroma wyjątkami) nużące. To właśnie wspomniane pozytywne zaskoczenie: teksty pokonferencyjne potrafią angażować niewiele słabiej niż… same musicale. Zamiast więc skoncentrować się na wybranych szkicach, postanowiłam oddać sprawiedliwość wszystkim i zasygnalizować, co w nich godnego uwagi. Choć moja lektura szła niejako pod prąd, omówię je zgodnie z kolejnością przyjętą w druku.\nNa początek otrzymujemy temat historyczny, zarówno nielekki, jak i frapujący: Agata Łuksza analizuje „Gejszę”, angielską komedię muzyczną z końca XIX w., w świetle kategorii orientalizmu oraz glamour, czyli wyłaniającego się „w nowoczesnym środowisku miejskim kodu wizualnego operującego dialektyką dostępności i niedostępności oglądanego obiektu i urabiającego kobiece ciało w obiekt pożądania, przedmiot konsumpcji i nośnik społecznych aspiracji” (s. 15). Mowa zatem o zarządzaniu seksualnością, w dodatku powiązanym z kolonializmem. Jeszcze ciekawszym motywem tekstu są echa polskiej premiery z 1898 roku i porównanie gry rodzimej odtwórczyni głównej roli z grą autentycznej Japonki, która wystąpiła jako gejsza cztery lata później – w zderzeniu ze stereotypami publiczności w Warszawie Japończycy okazali się… za mało „japońscy”. Ale czy orientalizm i etnocentryzm to postawy należące do przeszłości?\nZ kolei niebanalnego sprzęgnięcia przeszłości ze współczesnością dokonał Michał Zadara w gdyńskiej inscenizacji „Cudu albo Krakowiaków i Górali” w 2018 roku. Pisząca o tym spektaklu Małgorzata Woźniak odbyła praktyki studenckie jako asystentka reżysera, wplata więc do analiz własne cenne spostrzeżenia. Co nietypowe, Zadara nie uwypuklił akcentów patriotycznych ani aktualnej wymowy społecznej, ale położył nacisk z jednej strony na komunikatywność i rozrywkę, z drugiej – na dialog z tradycją teatru oświeceniowego w zakresie libretta, śpiewu, scenografii. Wniosek sugerowany przez autorkę jest nieco podobny do puenty studium poświęconego „Gejszy”: pomysł reżysera nie wpasował się w oczekiwania recenzentów (gros skupiło się na marginalizacji aspektów politycznych).\nTytuł artykułu Marka Chojnackiego – „Zawód: reżyser musicalowy. Kształtowanie profesji na tle polskich przemian kulturotwórczych lat 60.–80. XX wieku” – mówi sam za siebie, ale warto napomknąć o wyeksponowaniu przez badacza przeobrażeń w postrzeganiu roli reżysera; przełomowego znaczenia „My Fair Lady” (granej wówczas w różnych teatrach); oraz dylematów, czy postawić na widowiskowość i olśniewającą scenografię rodem z Broadwayu, czy może w sytuacji politycznej sztuczności epoki PRL pójść w kierunku „teatru ubogiego” Grotowskiego.\nWiktoria Formella przybliża ideę „trzeciej drogi” Wojciecha Kościelniaka, czyli poszukiwania znamienitego reżysera zmierzające do porzucenia naiwnej fabuły i płytkiej zabawowości na rzecz ważnego przekazu korespondującego z rzeczywistością. O owocności tych poszukiwań świadczą jego głośne adaptacje polskich i europejskich powieści, przy czym autorka nie pomija wkładu współpracujących z Kościelniakiem kompozytorów, scenografów i choreografów.\n„Funkcjonowanie rozrywkowego teatru muzycznego w Polsce” charakteryzuje na przykładach TM w Gdyni, TM „Roma” i TM „Capitol” Aleksandra Zając-Kiedysz, prezentując koncepcje zasłużonych dyrektorów (Macieja Korwina, Wojciecha Kępczyńskiego, Kościelniaka) i ich stosunek do tradycji danej instytucji. Są to w istocie odmienne wizje teatru muzycznego oraz repertuaru (np. sprawdzone hity zachodnie versus eksperymentalne produkcje rodzime), lecz w każdym wypadku nastąpił swoisty przewrót, wymagający też wychowania nowych widzów, zmiany ich przyzwyczajeń.\nW artykule pod nieco odstraszającym tytułem „»Teatralność« jako diegetyczna »rama« w musicalu filmowym” Rafał Koschany przypatruje się próbom usprawiedliwienia konwencjonalnego tańca i śpiewu jako składników świata przedstawionego. W filmach potęgowane jest więc wrażenie teatralności, np. przez chwyty intertekstualne, autotematyzm, lub wręcz demontaż gatunku (jak w „Tańcząc w ciemnościach” Larsa von Triera). Badacz stawia dyskusyjną tezę, że „w przypadku musicalu niezintegrowanego, w którym dominują sceniczne, osobne numery taneczno-śpiewane, odczuwamy mniejszą »sztuczność« niż w przypadku musicalu zintegrowanego, w którym taniec i śpiew wynikają z akcji i posuwają ją naprzód” (s. 97).\nBarbara Pitak-Piaskowska wychodzi od cech gatunkowych musicalu, by skupić się na transformacji znaczenia rekwizytów w filmach musicalowych, a zwłaszcza na wykorzystywaniu przedmiotów w choreografii przez Gene’a Kelly’ego („Deszczowa piosenka”) i Freda Astaire’a.\nZ kolei w obszernym, interesującym studium Dorota Skotarczak pokazuje, że „filmy musicalowe nakręcone od 1941 do 1945 roku (...) odsłaniają pewne aspekty historii Ameryki w tych wyjątkowych latach. (...) musical został wówczas zmobilizowany, wprzęgnięty w służbę propagandy (...). Był [bowiem] na wskroś amerykański i umiał pobudzić emocje” (s. 111). Omawia trzy rodzaje takich produkcji: 1) propagandowe; 2) czyniące tłem akcji wojnę lub bohaterami żołnierzy bądź szpiegów; 3) rozrywkowe, zarówno pozornie neutralne, lecz de facto gloryfikujące tradycję amerykańską, jak i eskapistyczne komedie.\nO ile w owych filmach wojna była uwznioślona i estetyzowana, o tyle Małgorzata Jarmułowicz przekonuje, że w musicalach sięga się również po tabu rangi ludobójstwa. Czy niepojęta groza zła radykalnego z definicji nie koliduje z „lekką” formą śpiewu i tańca? O pułapkach takiego ryzykownego zestawienia, intencjach twórców i rozwiązaniach dramaturgicznych opowiada autorka na trzech przykładach: „Kaliber tematów poruszonych w tych inscenizacjach jest (…) porażający: »Yodok Stories« to rzecz o niewyobrażalnym terrorze panującym w północnokoreańskich obozach koncentracyjnych, »Korczak« przypomina o szczególnie wstrząsającym wymiarze Holokaustu – zagładzie dzieci, »Umwuka« wskrzesza zaś historię masakry, jakiej w 1994 roku w ciągu stu dni dokonali w Rwandzie na niemal milionie Tutsi ekstremiści z ludu Hutu” (s. 130).\nKilka musicali przełamujących tabu obyczajowe, emancypacyjne lub społeczno-polityczne przywołuje zaś Joanna Puzyna-Chojka (której pamięci zadedykowano książkę). Wymienia m.in. rewolucyjne pod względem struktury i interaktywne „Hair”, zgłębiające kwestie „inności” seksualnej „Sen nocy letniej” Kościelniaka i Leszka Możdżera oraz „Everybody’s Talking About Jimmie”, a wreszcie tytuł najbardziej według badaczki kontrowersyjny, „Assasins”, oparty na historiach faktycznych lub niedoszłych zabójców prezydentów USA i cieszący się popularnością mimo skandaliczności.\nWojciech Bernatowicz rozpatruje nowe koncepcje kompozytorskie w musicalu drugiej połowy XX wieku – wymienia produkcje i twórców najważniejszych dla przeobrażeń estetyki muzycznej, inspiracje do eksperymentów, a szerzej analizuje m.in. złożoność gatunkową „Jesus Christ Superstar”. Warto dodać, że chociaż zdaniem Wyszogrodzkiego (2018: 9) „każdy z elementów przedstawienia podporządkowany jest fabule”, autorzy „Republiki musicali” dowodzą, że można w tych dziełach oprócz szlagierowych songów znaleźć liczne przykłady ambitnej muzyki, czerpiącej nie tylko z klasyki, lecz nawet z awangardy.\nW drugim swym artykule Koschany zaznajamia nas z musicalem filmowym „London Road” jako docu-musicalem, osnutym na kanwie czynów i okoliczności działania seryjnego mordercy prostytutek. Wprawdzie zabójstwa były też lejtmotywem choćby „Jekylla & Hyde’a”, ale libretto „London Road” wyróżnia się wykorzystaniem w sposób werystyczny materiału zebranego w terenie – wywiadów z mieszkańcami rejonu, gdzie grasował zbrodniarz. Dzięki dysonansom i niedoskonałościom muzycznej formy udało się uzyskać efekt realizmu.\nSzkice z części „Za kulisami” wprowadzają w tajniki pracy teatrów muzycznych. Z tekstu Wyszogrodzkiego dowiemy się m.in. o aspektach organizacyjnych inscenizowania zagranicznych tytułów, a przede wszystkim o sytuacji musicali nad Wisłą. Badacz przejawia duży optymizm: „Przykład »Doktora Żywago« dowodzi, że »Polak potrafi«, ale też wyznacza kierunek tworzenia przyszłego repertuaru (…). Szanse na to, że zrobimy kiedyś »lepiej« »West Side Story«, są znikome. Ale mamy inne atuty, (…) prawdziwa przyszłość polskiego musicalu to tworzenie własnych spektakli. Tymczasem uczmy się je robić na broadwayowskiej klasyce (…)” (s. 181).\nMariusz Napierała roztrząsa groteskę w scenografii „Pippina” – przypowieści o historycznym księciu, który odbywa podróż w poszukiwaniu sensu życia. Autor omawia kody kulturowe, do których odnoszą się nowojorskie inscenizacje z 1972 i 2013 roku, oprawę plastyczną i rozwiązania techniczne. Jest to wyjątkowo ciekawe dlatego, że pisane nie z perspektywy teoretyka, lecz praktyka – Napierała stworzył bowiem scenografię do polskiej realizacji „Pippina” w TM w Poznaniu.\nO wpływie tłumaczenia na interpretację „Once” pisze Agnieszka Serlikowska, porównując z pierwotnym librettem przekład Michała Wojnarowskiego na potrzeby TM „Roma”. Kłopotów przysparza fakt, że musical portretuje środowisko czeskich imigrantów w Dublinie i problem bariery językowej powinien zostać wyeksponowany. „»Once« osadza się w nowym nurcie musicali broadwayowskich, (…) wolnych od lunaparkowego blichtru i często na siłę dopisanego happy endu. W oryginalnej wersji językowej poza motywem tragedii wyboru (…) wybrzmiewa jasno kontekst społeczny migracji i styku różnorodnych kultur nie na poziomie politycznych przemówień, ale podstawowych ludzkich kontaktów” (s. 212–213).\nZ kolei Małgorzata Lipska rozkłada na czynniki pierwsze piosenki z „Metra”, ale te w tłumaczeniu Mary Bracken Phillips dla Broadwayu, gdzie kultowy polski musical nie spotkał się z przychylnym odzewem. Zdaniem badaczki – zgodnej z recenzentami owej adaptacji – istotnie doszło do zubożenia warstwy językowej i neutralizacji ładunku emocjonalnego, a potencjalnie atrakcyjny dla Amerykanów koloryt lokalny zmodyfikowano pod kątem kultury odbiorców.\nKatarzyna Kurdej-Mania wnikliwie, a zarazem przystępnie rozpatruje problem aktorstwa musicalowego – jego ograniczeń zdeterminowanych formą, ale też ogromnych wymogów – na przykładzie założeń dwojga nieprzeciętnych reżyserów: Kościelniaka („Takiej symboliki inscenizacyjnej i analizy psychologicznej postaci nie znajdziemy w musicalach broadwayowskich” [s. 231]) oraz Agaty Dudy-Gracz. Jest to wywód nawet dla osoby niebędącej koneserem teatru (a może zwłaszcza dla niej) niezmiernie interesujący od strony psychologicznej.\nSzkic Katarzyny Sperczyńskiej stanowi idealistyczny manifest poświęcony Teatrowi wyobrażonemu jako harmonijnie funkcjonujący organizm, złożony ze wszystkich osób, które tworzą wspierający się zespół, co przesądzać miałoby o sukcesie danej produkcji. Warto zaznaczyć, że są to postulaty, marzenia i autorefleksje z punktu widzenia aktorki.\nSpożytkowanie utworów musicalowych w dydaktyce polonistycznej w szkole podstawowej proponuje Joanna Roszak. Dostrzega ich przydatność w nauce twórczego pisania i w rozwijaniu uważności. Wskazuje również na walory terapeutyczne piosenki, a źródło inspiracji dla scenariuszy lekcyjnych upatruje m.in. w takiej klasyce jak „Mary Poppins” i „Dźwięki muzyki”. Być może musicalowe songi pomogłyby przełamywać niechęć uczniów do poezji?\nOstatnia część tomu odsyła do (pop)kultury. Hiszpania nie słynie z musicali, ale Magdalena Juźwik charakteryzuje ten, który odbił się głośniejszym echem: „Hoy no me puedo levantar” z 2005 roku. Uwypukla wymiar edukacyjny tej dość smutnej diagnozy hiszpańskiego społeczeństwa – opowieści o problemach społecznych lat 80. (m.in. narkomanii), o kontrkulturze i przemianach w muzyce, o marazmie i marzeniach. Argumentuje, że tzw. musical epicki wypełnia doniosłą misję: „zapraszanie zbiorowości do krytycznego namysłu nad rzeczywistością za pośrednictwem prostego języka dźwięku, ruchu i obrazu” (s. 275).\nZ kolei nie o odniesieniu musicali do rzeczywistości, lecz seriali do musicali – czyli o intertekstualności w sensie nawiązań na różnych płaszczyznach – pisze w następnym artykule Roszak. Przygląda się głównie „Kochanym kłopotom” – serialowi tak zanurzonemu w musicalach, że badaczka owe aluzje obszernie wynotowuje z detalami. „Wtręty zyskują zastosowanie skutecznego szibboletu – w ten sposób weryfikowani są zarówno mieszkańcy Stars Hollow, inni uczestnicy dialogów, jak i odbiorcy serialu, a Lorelai i Rory manifestują przynależność do świata filmu, teatru i muzyki. Można nawet (…) stwierdzić, że dziewczęta Gilmore organizują domowy teatr, niekiedy wcielają się w rolę, mówią tekstami postaci, intensyfikując rzeczywistość sceny” (s. 284).\nIntertekstualność innego typu rozważa Konstancja Śliżewska na przykładzie memów wykorzystujących libretto „Hamiltona” – spektaklu, który odniósł oszałamiający sukces i którego „ciągła obecność w świadomości publiczności wpływa na to, że memy (…) powstają nadal (…), tworząc bogaty system mikrotekstów kulturowych, który oddziałuje na odbiór dzieła. Współkształtują także wraz z musicalem świadomość społeczną i aktualne dyskursy publiczne w Stanach Zjednoczonych oraz poza tym krajem” (s. 293). Jak zaznacza autorka, politykom-szwarccharakterom z „Hamiltona” na ogół przypisuje się wizerunek… Donalda Trumpa.\nNa koniec Joanna Maleszyńska przekonuje o „swoistej pierwotności formy musicalowej jako wyrazu estetycznego fundamentalnych tęsknot człowieka” (s. 306) i w tym świetle omawia wybrane (zarejestrowane i popularne na YouTubie) muzyczne flash moby, przypominając o pierwotnym, rytualnym podłożu takich happeningów, spajających święto, zabawę i grę.\nStąd łatwo mi przejść do podsumowującej konstatacji o wspólnych ludzkich tęsknotach, na które odpowiada musical. Na tę siłę łączenia wskazuje też Wyszogrodzki, nie wprost odsyłając do idei zawartej później w tytule omawianej książki: „Jest on [musical] rodzajem lingua franca współczesnego melomana – przełamuje bariery kulturowe, bo (…) przemawia do publiczności bez względu na kraj i grupę społeczną, ponieważ porusza problemy uniwersalne i daje możliwość utożsamienia się z bohaterami (…)” (s. 177). Sentencjonalnie ujmuje on tę kwestię również w swoim leksykonie: „Bo nie jest ważne, czy bohaterem musicalu jest francuski galernik, żydowski skrzypek, wietnamska prostytutka, czarownica o zielonej karnacji, stara kotka czy młody lew – liczy się to, czy rozpoznamy w bohaterach samych siebie. Bo tylko wtedy musical ma sens” (Wyszogrodzki, 2018: 9).\nJak zaś sformułowanie „republika musicali” (hasło dyskusji) tłumaczy Maleszyńska, „musical staje się coraz bardziej wspólną sprawą: kultury ogólnej, światowej, europejskiej. Wychodzi z operetkowego potrzasku utrakonwencjonalności i sztywnych ram, co dotyczy tutaj (…) nie tyle stanu rzeczy, ile pewnych stereotypów (…). [Tymczasem nadszedł] czas, aby uznać musical za »normalny« gatunek literacko-muzyczny” (s. 322). Teksty z recenzowanego tomu pokazują, że w gatunku zakorzenionym w melodramacie, nastawionym na wzbudzanie zachwytu dzięki atrakcyjności, nacechowanym „odświętnością” i odrealnieniem – coraz częściej następuje dekonstrukcja schematów, rzuca się widzom wyzwanie i skłania ich do krytycznej refleksji. Skąd więc w ostatnim cytacie cudzysłów? Czy wynika z maskowanej niepewności badaczki? No, chyba że chodzi o kwestionowanie pojęcia normalności jako sztucznego, dyskryminującego standardu (notabene, książkę opracowano już po premierze „Next to Normal” w Teatrze Syrena). A może – pozwolę sobie na nieco przewrotną puentę – właśnie nieustanne kwestionowanie „normalności” stanowi siłę napędową musicalu? Jak wyznał w dyskusji Mikołajczyk: „Kiedy oglądałem pierwszy raz »The Book of Mormon«, nie wierzyłem w ogóle, że coś takiego może powstać. Bardzo się cieszę, że to nie jest gatunek, który się gdzieś zamyka, ale ciągle nas zaskakuje (…)” (s. 339).\nLoska K.: „Musical”. W: „Słownik filmu”. Red. R. Syska. Kraków 2010.\n„Republika musicali. Historia, gatunek, interpretacje”. Red. Joanna Maleszyńska, Joanna Roszak, Rafał Koschany. Wydawnictwo Nauk Społecznych i Humanistycznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Wydawnictwo Fundacji Humaniora. Poznań 2020.


BAE Systems VITec PC pobierz - Informacje o oprogramowaniu BAE Systems VITec PC - OTFE\nMożliwości aplikacji BAE Systems VITec PC\nNa poniższej liście znajdziesz listę rozszerzeń plików, z którymi program BAE Systems VITec PC może współpracować, zarówno pod względem edycji danych w plikach, jak i ich konwersji. Należy pamiętać, że nawet jeżeli dane rozszerzenie jest obsługiwane przez program BAE Systems VITec PC, nie musi to oznaczać, że będziemy mogli w tym programie edytować dane. Często zdarza się sytuacja, że możemy jedynie wyeksportować dane w tym formacie z aplikacji BAE Systems VITec PC, ale import danych nie jest już obsługiwany.\nWarto pamiętać, że aplikacja BAE Systems VITec PC w swoich różnych wersjach (starszych lub nowszych) może obsługiwać różne rozszerzenia plików. Zazwyczaj im wersja programu jest wyższa, tym ilość rozszerzeń plików obsługiwanych przez aplikację jest większa, dlatego zadbaj o to, aby mieć akualną wersję programu BAE Systems VITec PC. W tym celu najprościej odwiedzić stronę producenta, do której link znajdziesz w dalszej części strony.\nBAE Systems VITec PC obsługuje pliki:\nRozszerzenie pliku .TFD\nRozszerzenie pliku .TFRD\nProgram może znajdować się w bazie naszego serwisu z dwóch powodów - obsługuje pliki z konkretnymi rozszerzeniami lub pomaga w ich konwersji. Może również zdarzyć się sytuacja, że jeden program można wykorzystać do obsługi plików, jak również do ich konwersji - taki przypadek również został wzięty pod uwagę. Warto jednak pamiętać, że poniżej przedstawione informacje dotyczące programu BAE Systems VITec PC, nie muszą być jedynymi w naszym serwisie. Mogła zaistnieć sytuacja, że użytkownik dodał nazwę programu w innej formie, np "Nazwa Producenta BAE Systems VITec PC" a wtedy na poniższej liście nie znajdziesz wszystkich powiązanych informacji. Warto wtedy dokładniej przeszukać nasz serwis. Poniżej wykaz powiązań programu BAE Systems VITec PC z rozszerzeniami plików w naszej bazie.\nBAE Systems VITec PC pobierz\nW naszym serwisie nie oferujemy linków do bezpośredniego pobierania programów, a jedynie infrmacje dotyczące powiązań z konkretnymi rozszerzeniami plików. Przy pomocy tego linku możesz jednak znaleźć stronę producenta programu BAE Systems VITec PC i tam spróbować pobrać aplikację.\nStrona producenta programu BAE Systems VITec PC


The St. Augustine Amphitheater (Floryda) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: The St. Augustine Amphitheater\nAtrakcje w pobliżu obiektu The St. Augustine Amphitheater\nThe St. Augustine Amphitheater opinie\nNr 15 wśród 141 atrakcji w lokalizacji St. Augustine\namfiteatr ma wiele wysokiej jakości rozrywka z wielkie nazwiska. Bilety mogą być drogie. Jest to bardzo miły wieczór.\nMoja żona i ja poszliśmy tutaj, aby zobaczyć w 1964 roku The Beatles tribute. Miejsce jest naprawdę niesamowity, czysty łatwo dostać się do łatwe parkowanie wokół swietne miejsce do odwiedzenia. . Wystarczy spojrzeć na ich stronie internetowej tego, kto gra w nadchodzących miesiącach i planujemy...wizytę tutaj. Nie będziesz rozczarowanyWięcej\nTo była nasza pierwsza wizyta na ulicę. Augustine Pavilion. Często koncert imprezowiczów, ale zwykle do Północnej Karoliny i Atlancie. To miejsce jest duży, czysty i wydawało się, że jest dobrze utrzymany. Nie k wow co za sytuacja parkingowa ponieważ super fajny z naszego być &...ale zauważyłem, że kilka osób w dół drogi kiedy wyszliśmy, nie wiem gdzie. Piwo ceny były $ 9 każdy i nie mają ogromny wybór. Ogólnie rzecz biorąc, dobre doświadczenie i mam nadzieję, że pojadę tam na inne koncerty w przyszłości.Więcej\nPojechałem zobaczyć Bastille i Mondo Cozmo z mój narzeczony i naprawdę podobało mi się to miejsce. Układ jest świetne miejsce na ognisko i okolicy był doskonały! Gorąco polecam!\nSteve Winwood koncert\nŚwietny koncert, ale uważać, gdzie można usiąść. Nie ma ekrany wideo i niektóre wiersze były całkowicie zablokowany. Mój mąż jest 6 " 4 ale jestem 5 " 2 . mógł zobaczyć wszystko, ale wszystko, co było widać na scenie oświetlenie. Należy zachować ostrożność z wyboru...miejsca. Tutaj był widok z mojego fotela.Więcej\nJeden z najlepszych Amphitheaters w kraju.\nKocham to miejsce i podróż z Delaware bo to miejsce jest tak niesamowite. To jest odpowiedniej wielkości. No seat będzie to złe miejsce (ale nie jestem zawsze w boksie obszarze). Niesamowite miejsce. Łatwy w i na zewnątrz. Dużo miejsca do parkowania. Dobrze zarządzany i dobrze...utrzymany. Przyjazny personel. Niesamowity dźwięk.Więcej\nNiesamowite miejsce. Gorąco polecam. Parking w State Park i jazda autobusem była szybka i bardzo wygodne. Bardzo ładne miejsca. Wspaniałe jedzenie i napojów.\nStephen fotografie blisko\nCo za wspaniałe miejsce trochę na świeżym powietrzu. Widzieliśmy Stephen tu fotografie z jego nowy zespół, przejażdżki wraz z Kolega faceta. Akustyka była doskonała i fotele były wygodne z dużą ilością miejsca na nogi. Mieliśmy " pit " siedzenia, które były idealne, ale dowolne miejsce...byłoby super! Każdy członek personelu był bardzo przyjazny i gościnny. Bardzo dobrze zorganizowany przez proces zabezpieczeń. Wygodny parking obok w Elks club jeśli partia jest pełna.Więcej\nTo, co najlepsze z mały na zewnątrz pomieszczeń.\nWiele bezpłatnych miejsc parkingowych rozsądne ceny biletów, do cholery nawet jedzenie i napoje są bardzo dobre ceny. nie jest to złe miejsce w domu i akustyka są dobre. Bardzo przyjemny z szerokim wyborem rozrywek.\nW pięknej okolicy na amphitheather\nulicy. Augustine Pavilion znajduje się w State Park blisko oceanu. Umiejscowione jest w bujnej zieleni środowiska, które będzie znacznie zwiększające możliwości bez względu na to, czy jest to muzyka, komedia lub kina domowego. Jest wystarczająco mały, aby dać ci miły intymny charakter i dobry widok...na scenę. strażników i ludzie tam pracujący był bardzo przyjazny i pomocny. Widzieliśmy Steve Miller Band (classic rock) i był to wspaniały wieczór.Więcej\nZobacz 81 hoteli w pobliżu.Zobacz 663 restauracje w pobliżu.Zobacz 490 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu The St. Augustine Amphitheater.


Trwa rekrutacja do projektu Obywatel IT - Powiat Częstochowski - Wiadomości z regionu\nTrwa rekrutacja na darmowe szkolenia z obsługi komputera. Uczestnicy będą mieli szansę polepszyć swoje umiejętności korzystania z komputera oraz nauczyć się sprawnego korzystania z e-usług w życiu codziennym. Szkolenia mają na celu przede wszystkim przedstawić podstawowe funkcje oraz nauczyć obsługi takich platform jak ePUAP, e-pit czy Platforma Usług Elektronicznych w ZUS. Cały kurs trwa jeden tydzień, w którym odbywa się 12 godzin zajęć z podziałem na 3 dni, czyli 4 godziny dziennie. Pierwsze dwie grupy już rozpoczynają szkolenie.\nZajęcia organizowane są w małych grupach tak, aby instruktor był w stanie dotrzeć do każdej osoby indywidualnie w grupie. Organizatorzy zapewniają również poczęstunek i ciepłe napoje.\nNa szkoleniach poruszane są takie zagadnienia jak:\nePuap - podpis cyfrowy oraz jak możemy go wykorzystać w Urzędzie Skarbowym, czy ZUS,\neBilety - jak kupić bilet na wydarzenie kulturalne przez Internet,\nChmura - czym jest chmura i jak z niej korzystać, jakie daje nam możliwości,\nMedia Społecznościowe - dowiesz się tutaj, co możesz znaleźć na stronach typu Facebook, Twitter, YouTube, Instagram oraz jakie pełnią funkcje i jak bezpiecznie z nich korzystać,\nZagrożenia w Sieci - poznasz treści internetowe niebezpieczne dla prywatności użytkowników, np. wirusy, robaki, konie trojańskie, oprogramowanie szpiegujące,\nOchrona wizerunku - nauczysz się jak chronić swojego wizerunku w Internecie,\nZasoby online - sposoby korzystania z zasobów kultury światowej online (British Museum, Muzeum paryskie w Luwrze, Muzeum Sztuki w Wiedniu, Google Arts&Culture, Muzeum Watykańskie, NASA),\nPłatności internetowe - obsługa bankowości internetowej, przedstawienie podstawowych zasad bezpieczeństwa, metody dokonywania płatności internetowych,\nDziecko w Sieci - jak nadzorować aktywność dziecka w sieci, zasady bezpieczeństwa dziecka w sieci, jak uchronić nasze dziecko w sieci.\nWięcej informacji znajdą Państwo pod adresem www.obywatel-it-koniecpol.pl, pod nr +48 501 454 408 lub w Urzędzie Miasta i Gminy Koniecpol.\nWystarczy wypełnić kartę zgłoszeniową i wysłać zgłoszenia na adres: obywatelitkoniecpol@gmail.com\nSzkolenia są finansowane w 100 % z Unii Europejskiej. Pod koniec ubiegłego roku gmina pozyskała dotację na projekt pn. „Mogę – Chcę – Potrafię – rozwój kompetencji cyfrowych w gminie Koniecpol”, nazywany również Obywatel IT, współfinansowany w całości ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa (III oś priorytetowa- cyfrowe kompetencje społeczeństwa. Działanie 3.1 – Działania szkoleniowe na rzecz rozwoju kompetencji cyfrowych).


Zmieńmy coś! Ale dlaczego? – niecodziennik\nZeszłoroczna, pierwsza edycja Festiwalu Piosenki Międzywojennej imienia Wiery Gran miała naprawdę wysoki poziom, świetną frekwencję i niezłą oprawę. Wprawdzie występ finałowy na „patelni” nie był chyba najszczęśliwszym pomysłem, ale nic strasznego się nie stało – wydawało się, że to jedyna nauka na przyszłość. Naprawdę niecierpliwie wyglądałem pierwszych informacji o drugiej edycji…\nDoczekałem się, niestety. Zupełnie zmieniła się formuła, o czym informuje festiwalowa strona. Impreza stała się konkursem wokalnym o skali powiatowej dla dzieci i młodzieży. Jestem przekonany, że nie wynika to z niczyjej złej woli, że są ważne powody – może finansowe, może organizacyjne…\nMłody wiek uczestników tegorocznej edycji zmniejsza szansę pojawienia się kobiety z brodą. Festiwalu, nie idź tą drogą!\nhistory, hobby, koncerty, music, Wołomin, wydarzenia\nfestiwal, MDK, music, postaday, Wiera Gran, Wołomin\n15 myśli na temat “Zmieńmy coś! Ale dlaczego?”\nCzłowiek z Kamerrą pisze:\n14 Maj 2014 o 19:15\nDlatego, że jesteś tylko powiatowym fotografem i chyba – niewiele rozumiesz z tzw. organizacji rozrywki. Najlepiej tylko krytykować, bez wnikania w organizację, koszty itp. Ze 3 „lajki” na FB będziesz miał.\nAle, pozycji osoby, która nie zna się na tych sprawach- wolno Ci to robić, choć Twoja wiedza i doświadczenie w organizacji takich imprez jest żadne.\n14 Maj 2014 o 20:39\nBardzo się cieszę, że pozwalasz mi to robić. A fotografem nie jestem nawet powiatowym, więc dziękuję.\nPoza tym wszystkim – nie krytykuję, a jedynie zapytuję o przyczyny.\n14 Maj 2014 o 21:03\n„Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o…”\nA nie lepiej umówić się z organizatorem i zapytać? Będzie od razu odpowiedź. I gotowy post na tego bloga.\nWiesz… trochę boję się tej odpowiedzi. I tego, że nie będę miał odwagi jej zamieścić na blogu.\n14 Maj 2014 o 21:11\nIstnieje tzw. cytat. Niech się wstydzi ten, kto mówi, a nie ten kto cytuje\n15 Maj 2014 o 08:34\nJeżeli jak sam piszesz – nie krytykujesz, tylko zapytujesz, to Człowiek z Kamerą ma rację – zadaj pytanie organizatorom zamiast snuć spiskowe teorie…\n15 Maj 2014 o 09:08\nJakie teorie spiskowe, panowie? Co wy mi tu wciskacie?\n15 Maj 2014 o 14:37\nWciskasz niestety Ty – i to kit. Jak informuje strona, którą podałeś, festiwal ogólnopolski odbędzie się swoją drogą – i nikt nie pisze o zmianie formuły. Piszą natomiast o konkursie propagującym ideę wśród dzieci i młodzieży, który to konkurs ma przygotować przyszłych uczestników festiwalu ogólnopolskiego. Czyli w trosce o wysoki poziom, chcą zrobić jakieś wcześniejsze eliminacje. Nikt nie pisze, że festiwal ma być zawężony do dzieci i młodzieży i na skalę powiatową. Niedobrze, że wprowadzasz swoich czytelników w błąd. To co robisz nazywa się manipulacją dziennikarską i jest działaniem bardzo wątpliwym moralnie.\n15 Maj 2014 o 14:53\nMożesz mi podać link? Nie mogę znaleźć tej informacji…\n15 Maj 2014 o 15:49\nProszę – sam go podajesz: http://wieragran.pl/index.php/2-uncategorised/72-zaproszenie-do-udzialu-w-powiatowym-konkursie-tworczosci-artystycznej-dwudziestolecia-miedzywojennego\nPrzepraszam, nieprecyzyjnie się wyraziłem. Chodzi mi o stwierdzenie: „jak informuje strona, którą podałeś, festiwal ogólnopolski odbędzie się swoją drogą”.\n15 Maj 2014 o 16:19\nCyt.: „Poprzez konkurs chcemy przygotować przyszłych uczestników i odbiorców Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Międzywojennej „Orchidea”, na którego kolejne edycje już dzisiaj serdecznie zapraszamy.” Czy to nie jest wystarczająco jasne, że konkurs to nie festiwal… Gdybym mógł, to bym podkreślił odpowiednie słowa – aby ułatwić Ci zrozumienie tekstu ale liczę, że może jednak jakoś sam do tego dojdziesz.\n15 Maj 2014 o 16:31\nWprawdzie obowiązku takiego nie mam, a insynuowanie „dziennikarskiej manipulacji” jest moim zdaniem… manipulacją :), ale usiłuję się dodzwonić do festiwalowej „najwyższej instancji”. Może dowiem się, czy tegoroczny konkurs odbywa się w ramach festiwalu, czy tez może w tym roku „Orchidea” ma po prostu przerwę. To też możliwe – sam konkurs festiwalu jeszcze „nie robi”.\nMyślę, że dziś będziemy mieli jasność.\nDodzwoniłem się, sporo się dowiedziałem.\nFestiwalu w tym roku nie ma. Po prostu. Przerwa jest, przyczyny finansowe. Nie będzie w tym roku konkursu dla dorosłych, nie będzie żadnych innych „międzywojennych” atrakcji. Tylko konkurs wokalny dla dzieci i młodzieży. Jeśli wszystko się dobrze ułoży, to za rok MDK wróci do festiwalu, w ramach którego odbędą się dwa konkursy (dzieci i młodzież oraz dorośli), spektakle teatralne, może warsztaty wokalne itd.\n15 Maj 2014 o 19:27\nMożna było tak od razu… A nie że festiwal podupada.