przed diagnozą...bardzo boli - Strona 3 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: stripped » 05 sty 2018, 00:21\n03 sty 2018, 22:57\nAj, no to jak nierefundowane... to i tak trzeba bulić i tak. Kurcze właściwie to mało to fair, że nie jest refundowane\nMożliwe, że te zmiany, które wyszły z histopatu nie są u Ciebie na tyle charakterystyczne. Przy CU są charakterystyczne ropnie krypt, widocznie tego u Ciebie nie było. Ja miałam kilka razy pobierane próbki w ciągu ok. 1,5 roku, bo nie było charakterystycznych zmian - jakoś się choroba ukrywała.\nJeżeli natomiast będzie się coś u Ciebie działo w innych odcinkach to będzie można wykluczyć CU i skłonić się w stronę Crohna.\nPost autor: Noelia » 05 sty 2018, 03:40\n19 gru 2017, 09:18\nbyłam u lekarza wczoraj, spojrzał na zdjecia z kolonoskopii i wyniki hist-patu i powiedział, że te zmiany aftowe są poważne. Też stwierdził, że to jeszcze za mało żeby stwierdzić nzj, ale powiedział, że jeśli leki na zadziałają (dostałam asamax w tabletkach i czopkach i tramal w kropelkach - nawet nie sugerowałam go ale powiedziałam, że bardzo boli i rozkurczowe nie działają więc pan dr. dał mi małą pojemność na sprobowanie) to będę musiała się do niego zgłosić po ok. 3 tygodniach juz najlepiej z wynikiem enterografii nmr jelita cienkiego. Powiedział, że jeśli są zmiany w jelicie cienkim takie, jak w grubym, to to będzie raczej crohn i trzeba będzie włączyć sterydy..\nZ tego, co powyżej napisałaś, to lekarz wydaje się bardzo sensowny\nNiestety leki pogorszyły sytuację. Nie wiem jak to możliwe. Po czopkach mam duże gazy i jak się rozpuszczają to zdarza się że mnie mocno szczypie w środku... Wkładając je też mam wrażenie że wszystko sobie tam podrażniam. I nie wiem też czy to przez tabletki ale mam jeszcze częściej potrzebę chodzenia do toalety i większy ból (a kiedy nie ból to dyskomfort) w końcowym odcinku jelita. Nie mam pojęcia dlaczego skoro to miało działać przeciwzapalnie:(\nGdy leki podgoją jelito, to będzie znacznie lepiej, uwierz.\nU męża było bardzo podobnie, na początku męczył się strasznie z tymi wszystkimi lekami "od dołu" - ból, pieczenie, niezdążanie do WC i takie tam "miłe niespodzianki" - ile on nowych bokserek i majtek w tamtym roku kupił, to ja nie zliczę nawet\nA wlewki lecznicze to działały na niego jak lewatywa oczyszczająca, dopiero później się uspokoiło - gdy zaczęły trochę pomagać.\nTeraz bez problemu wytrzymuje z nimi całą noc.\nNie znosił tego całego "leczenia od południa", ale lekarka wciąż podkreślała, jak bardzo jest to istotne dla jelita.\nI to niezależnie od tego, jak długi fragment jest zajęty stanem zapalnym - w wytycznych ECCO-EFFCA napisali, że ma to sens nawet w przypadku zajęcia całego jelita grubego:\nPodawany doustnie 5–ASA jest skuteczny w indukcji remisji w przypadku rozległego WZJG o aktywności małej lub umiarkowanej. Ponadto podawanie 5-ASA doustnie i miejscowo jest skuteczniejsze niż podawanie tylko doustnie; badanie kliniczne wykazało, że leczenie skojarzone zapewnia osiągnięcie remisji u 64% pacjentów w porównaniu do 43% przyjmujących 5-ASA wyłącznie doustnie.\n64% a 43% to duża różnica, więc mąż powtarzał to sobie w myślach dla pocieszenia i w końcu jakoś się przyzwyczaił do tych czopków i wlewek.\nLeki miejscowe są lepsze niż tabletki, bo działają od razu na śluzówkę i mają zdecydowanie mniej skutków ubocznych.\nAle oczywiście tabletki też brać trzeba, a w CU to już do końca życia - chemoprewencja RJG.\n31 gru 2017, 17:16\nmoże wlewki byłyby skuteczniejsze niż czopki.\nWlewki Salofalk mają więcej mesalazyny niż czopki, bo aż 4 g na 60 ml.\nAle w przypadku zapalenia samej odbytnicy najskuteczniejsze są czopki - teoretycznie.\nSkopiuję fragment z wytycznych na ten temat:\nJeśli pacjent ma zapalenie odbytnicy, miejscowe podawanie kwasu 5-aminosalicylowego (mesalazyna) jest najlepszą opcją leczenia; zostało to wykazane w wielu badaniach, które pokazały, że kwas 5-aminosalicylowy (5-ASA) zmniejsza objawy i poprawia obraz kolonoskopii i wycinków. Czopki są także skuteczniejsze niż wlewki, ponieważ docierają precyzyjnie do miejsca zapalenia i po czterech godzinach obecność leku jest wykrywana u większego odsetka pacjentów (40% w stosunku do 10% w przypadku wlewek). Nie wykazano większej skuteczności dawek mesalazyny większych niż 1 g na dobę, a przyjmowanie leku raz dziennie jest tak samo skuteczne jak przyjmowanie go kilka razy na dobę.\nWiele badań wykazało, że miejscowe stosowanie mesalazyny jest skuteczniejsze niż miejscowe podawanie steroidów w łagodzeniu objawów oraz poprawie wyników kolonoskopii i biopsji. Podawanie miejscowo steroidów powinno być zarezerwowane dla osób nietolerujących miejscowego leczenia kwasem 5-aminosalicylowym.\nWypróbuj Salofalk, w aptece mogą sprzedać jako zamiennik, tylko oczywiście dawka musi się zgadzać.\nmożna zwilżać czopek, ale jest też LIDOPOSTERIN z lidokainą, troszeczkę na czubek czopka i spoko.\nMąż używa do aplikacji czopków oraz wlewek właśnie maści Lidoposterin albo żelu Lignocainum (typ U - urologiczny).\nNiestety są na receptę - nie wiem, kto ten absurd wymyślił.\nOn zużywa całkiem spore ilości tego typu preparatów, bo ma też szczelinę odbytu, która boli niemiłosiernie.\nCzasem - w niektórych przyjaznych aptekach - uda mu się to dostać bez recepty, a gdy się nie da, to kupuje jakiś znieczulający krem na hemoroidy, np. Procto-Glyvenol albo Procto-Hemolan (oba zawierają lidokainę właśnie).\nNigdy nie lubiłem czopków Pentasy, duże ciekawsze w aplikacji są Salofalku, tez 1 g, ale fajnie wyprofilowane same się wślizgują.\nWłaśnie, Salofalk jest najwygodniejszy w aplikacji.\nZ wlewkami identyczna sytuacja - tylko Salofalk, nie Pentasa.\njak na szpilkach siadam w autobusie bo mam wrażenie, że za chwilę będę musiała do wc...\nMoże zabezpiecz się jakąś chłonną wkładką higieniczną.\nW razie totalnej awarii na niewiele się to zda, ale sam fakt "zabezpieczenia" poprawia komfort psychiczny, a to uspokaja jelita i parcie jakoś mija.\nNajgorsze jest takie nakręcanie się, mąż miał kosmiczną obsesję toaletową...i nadal ma zresztą.\nW najcięższym okresie mega zaostrzenia zdarzało mu się nosić takie specjalne majtki chłonne, wyglądały jak normalna bielizna i nie odznaczały się na dżinsach ani nic takiego.\nCoś w stylu majtek poporodowych.\nA może postaraj się o skierowanie do szpitala\nKażdy lekarz może takie wystawić, rodzinny POZ również.\nMąż dostał skierowanie do szpitala w celu poszerzenia diagnostyki właśnie i miał tam m.in. tomografię - i za te wszystkie badania zapłacił NFZ oczywiście.\nTo może być dobre rozwiązanie w Twoim przypadku, ale nie wiem, czy da się "wyprosić" takie skierowanie...\nNasza gastro wypisała tak sama z siebie (bo pracuje też na oddziale), a mąż bez sensu odwlekał ten szpital (nigdy niczego się w życiu nie bał, a przed szpitalem taki lęk, że szok ) i w końcu trafił tam w bardzo kiepskim stanie, bo nagle bardzo mu się pogorszyło.\nTabletek przyznam, że też zdarzy mi się nie wziąć rano tylko dopiero po pracy i później druga partia w nocy.\nMąż ma w pracy niemal całą szufladkę swoich leków, zapas Asamaxu również - w razie gdyby zdarzyło mu się zapomnieć o porannej porcji tabletek w domu.\nNa początku to miał nawet ustawione przypomnienia w telefonie, bo był nieprzyzwyczajony do łykania czegokolwiek.\nJakoś mi raźniej kiedy widzę, że nie tylko ja przeżywam takie rzeczy\nJasne, że nie tylko Ty, zapewniam\nPoza tą celiakią która nawet nie pozwoli frustracji zajeść pizzą!:>\nZnam kilka osób na diecie bezglutenowej (celiakii akurat nie mają, ale twierdzą, że bardzo im służy takie odżywianie) i pewnie, że jedzą pizzę\nKupują jakieś specjalne mieszanki mąk bezglutenowych albo pieką z mąki gryczanej - wiele razy jadłam u nich taką pizzę i na serio jest pyszna!\n03 sty 2018, 22:25\nZ takich smarowideł to najlepsza na takie podrażnienia jest maść Linomag, męża must have od samego początku choroby.\nMąż teraz wieczorem stosuje czopki, tuż przed snem, ale kiedyś musiał przed pracą i wtedy wstawał 15 minut wcześniej - najpierw oczywiście WC, potem aplikacja, wszystko powoli i spokojnie, a po całej procedurze musiał leżeć 15 minut na lewym boku, inaczej wpadka.\nJeszcze w dodatku miał zalecenie, żeby w razie nieutrzymania czopka zakładać kolejny, aż do skutku, także uciążliwe to było wybitnie.\nNa lewym boku dlatego, że jelito tak się anatomicznie zagina właśnie - w lewo - więc czopek leci zgodnie z grawitacją w dół (w głąb jelita) - tym samym nie zalega w odbytnicy i parcie (a także pieczenie itd.) jest zdecydowanie mniejsze.\nI zasypiał na te 15 minut, albo odpisywał w tym czasie na maile itp.\n03 sty 2018, 23:10\nU mnie w badaniu hist-pat z kolonoskopii odrazu wyszło CU.\nU męża tak samo, czarno na białym - "colitis ulcerosa activa et erosiva magni gradus", czyli zapalenie jelita grubego wrzodziejące aktywne nadżerkowe dużego stopnia.\nPotem miał rektoskopię, a jeszcze później sigmoidoskopię - oba badania potwierdziły diagnozę CU.\nZastanawia mnie tylko to, jak to jest możliwe, że w zasadzie z tego badania hist-pat nie wyszło nic poza tymi wybroczynami\nPatomorfolog po prostu nie widział tam żadnych cech charakterystycznych dla CU czy CD.\nTy masz zmiany jedynie w odbytnicy (no poza tym jelitem krętym, ale to prawdopodobnie z powodu celiakii), także ewentualnie można kiedyś zrobić rektoskopię (krótkie badanie, nie potrzeba znieczulenia, Fortransu też się nie pije przed tym), pobrać podczas niej wycinki i kolejny raz je ocenić.\nNo dokładnie...nam też w pewnym sensie ulżyło, jak usłyszeliśmy diagnozę.\nPrzynajmniej wiadomo, jak leczyć.\nNie wyobrażam sobie sytuacji, że mąż nadal miałby te wszystkie objawy, taki ból i tyle krwi, a wciąż nie wiedzielibyśmy, co się dzieje, masakra\nPost autor: stripped » 05 sty 2018, 22:26\n05 sty 2018, 03:40\nDzięki za poradę, wezmę to pod uwagę i zapytam przy kolejnej wizycie w marcu na razie jakoś wytrzymuję, nie jest źle pieczenie ostatecznie nie jest przy każdym czopku, czasem jest hardcore, kładę się z termoforem na lewym boku i wytrzymuję. Jestem cierpliwa, biorę te czopki może już z rok... trzeba to trzeba. Ale na początku... ile ja miałam pretensji do całego świata.. szczególnie z rana.\nO tym też przeczytałam tu na forum, ale w sumie jadę już z drugim opakowaniem Pentasy i poza tym, że nie zawsze mogę to wycisnąć do końca (sic!) to jakoś daję radę. Nie ocieplałam sobie też tych wlewek do temp. ciała, a w sumie warto - jest przyjemniej\nTeż o tym pomyślałam, wtedy wykonaliby wszystkie badania i trochę podleczyli ten stan zapalny. Mniej męczarni.\nJa byłam obrażona, że muszę iść do szpitala, ale bardzo się wyciszyłam i wyluzowałam z tematem choroby po kilkudniowym pobycie. No i oczywiście postawili mnie na nogi.\nZdecydowanie potwierdzam i polecam zamiast linomagu mam linoderm plus, jest z alantoiną, dobrze działa na podrażnienia. Wypróbujcie\npodziwiam za wytrwałość, mnie poranne czopki wykańczały psychicznie. Zawsze chciało mi się do toalety nie przed aplikacją, a zaraz po... zmusić się do wypróżnienia też nie szło, czy to wstałam 30 minut wcześniej czy 15.\nAle faktem jest, że jak się trochę zagoiło to zaczynałam bez problemu dojeżdżać w towarzystwie czopka w...\nKarrro jeszcze raz dużo zdrówka. Koniecznie napisz nam jak dalej potoczy się Twoja walka. Trzymam kciuki za czopki, toalety, docieranie do pracy iiii i to wszystko\nPost autor: karrro » 06 sty 2018, 21:10\nCiekawa jestem w takim razie, czy gdybym aplikowała pierwszy czopek np ok. 16.30 a drugi ok. 22.30, to czy byłoby to tak samo skuteczne jak o godz. 7.00 i 22.30.\nJa się strasznie nakręcam. Wystarczy, że mam wyjść choćby na spacer i już mnie skręca. Niestety to już nerwica i planuję iść do terapeuty niedługo. Kiedyś byłam, ale nie wyszło.\nPóki co funkcjonuję jakoś na tym tramalu, wiem, że to nie jest dobre rozwiązanie, ale inaczej teraz nie mogę. Boję się szpitala, chciałabym tego uniknąć ze względu na to że bardzo źle przechodziłam zakażenie clostridium, a w szpitalu bardzo łatwo się zarazić. Poza tym nie sądzę żeby zrobili mi rezonans, kiedyś jak byłam zrobili mi TK ale to nie to samo.\nBędę dawać znać co dalej się dzieje, muszę jakoś doczekać tego badania:)\nA wiecie może jak długo rozpuszcza się taki czopek? Tzn... Kiedy można ze spokojną głową, że cały lek się wchłonął, pójść do toalety?\nPost autor: Izunia65 » 08 sty 2018, 10:22\nPowodzenia!!! Czekam na info\nPost autor: BlackRose » 08 sty 2018, 10:24\nZ tą obsesją wokół WC to jakbym o sobie czytała...Jak tylko wyjdę z domu w fazie biegunkowej (mam na przemian z zaparciową) to się nakręcam i pierwsza myśl to „gdzie jest najbliższy kibelek i jak szybko mogę tam dobiec?”\nA co do tego leczenia od dupki strony to na pierwszej wizycie u rodzinnego usłyszałam o wlewkach, jakichś zawiesinach i czopkach, byłam przerażona i nawet na samym początku, w którymś wątku , chyba o wlewkach z hydrocortisonem, tu pytałam o to ze strachem.\nAle potem trafiłam do gastrologa i ten powiedział, ze wlewki i czopki to głównie we wrzodziejącym, bo tam jest największe zapalenie nisko- w odbytnicy, esicy - i tabletki tam mogą nie dotrzeć w pełni, wiec trzeba działać od tyłu czy tam od dołu A w Crohnie może być różnie.\nNo i mam farta, bo mam zmiany w kątnicy (ciągle mi słownik zmienia na „w kostnicy” LOL) i w poprzecznicy, wiec same leki do połykania wystarczą, uff\nAle aż tak różowo nie jest, Crohnisko oszczędziło mi wlewek z powodu zdrowej odbytnicy i esicy, ale za to zafundowało mi ropnia okołoodbytniczego, przetokę, szczelinę i hemoroidy wewnętrzne, a to podobno rzadkość we wrzodziejącym... tak więc coś za coś.\nPost autor: Izunia65 » 08 sty 2018, 23:13\nMam dokładnie to samo i to jest dla mnie najgorsze w tej chorobie\nPost autor: Noelia » 11 sty 2018, 03:36\nI dokładnie tak jest\nW CU zmiany zapalne rozpoczynają się od odbytnicy i tam są zazwyczaj największe.\nPotem zapalenie rozciąga się w kierunku pozostałych odcinków jelita grubego.\nIm niżej, tym większy stan zapalny - zazwyczaj, bo pewnie, że zawsze są jakieś wyjątki.\nDoustny Asamax działa równomiernie w całym jelicie grubym - od kątnicy, potem wstępnica, poprzecznica itd.\nAle dobrze jest dodatkowo działać przeciwzapalnie na najbardziej zajęte chorobą części jelita (odbytnicę, esicę) - właśnie czopkami i wlewkami.\nCzopki działają na odbytnicę, a prawidłowo podane wlewki sięgają aż do samego końca zstępnicy - czyli leczą niemal pół jelita.\nPlus oczywiście działanie od góry tabletkami, tak jak w poprzednim poście napisałam:\n(ten cytat z najnowszych europejskich wytycznych dotyczy konkretnie rozległego WZJG, a takie wg wycinków ma mój mąż)\nMiejscowe leczenie praktycznie nie ma skutków ubocznych, bo działa bezpośrednio na śluzówkę.\nA poza tym zapewnia dodatkową chemoprewencję w miejscach, gdzie najczęściej powstają nowotwory, czyli właśnie w odbytnicy i jej okolicach.\nNp. w jednej wlewce Salofalk są aż 4 g mesalazyny - z tabletek aż tyle nie dotrze na sam dół.\nTak ogólnie to - gdy będziecie przypadkiem czytać starsze posty na Forum - zwróćcie szczególną uwagę na posty Mamci, czyli wybitnej specjalistki w dziedzinie NZJ - Mamcia często podkreślała, jak istotne jest leczenie miejscowe, a jednocześnie jak zaniedbywane, czasem bez sensu pomijane - zarówno przez lekarzy, jak i pacjentów.\n05 sty 2018, 22:26\nJestem cierpliwa, biorę te czopki może już z rok... trzeba to trzeba. Ale na początku... ile ja miałam pretensji do całego świata.. szczególnie z rana.\nNo właśnie, trzeba to trzeba.\nDo wszystkiego się idzie przyzwyczaić...\npieczenie ostatecznie nie jest przy każdym czopku, czasem jest hardcore\nMąż raz poprosił o przepisanie Pentasy na próbę i stwierdził, że już nigdy do tych czopków nie wróci - piec to chyba nie piekło, ale z jakiegoś innego powodu, już nie pamiętam.\nTylko Salofalk - który zresztą wychodzi najtaniej, bo 30 czopków po 1 g kosztuje 3,20 zł.\nNatomiast czopków Asamax i Crohnax nigdy nie stosował.\nkładę się z termoforem na lewym boku i wytrzymuję.\nMój też często leżał z termoforem (kupiłam mu taki w milutkim, przytulnym i kolorowym "sweterku" ) - dużą ulgę mu takie ciepło dawało, tylko nie można przesadzić z temperaturą, żeby nie nasilić krwawień.\nO tym też przeczytałam tu na forum, ale w sumie jadę już z drugim opakowaniem Pentasy i poza tym, że nie zawsze mogę to wycisnąć do końca (sic!) to jakoś daję radę.\nWlewki Salofalk to wygodna i łatwa do ściśnięcia "harmonijka".\nPoza tym to 4 g na 60 ml.\nA Pentasa to 1 g na 100 ml - czyli musisz wcisnąć więcej płynu, a substancji czynnej jest w tym mniej.\nNie ocieplałam sobie też tych wlewek do temp. ciała, a w sumie warto - jest przyjemniej\nOn ociepla wkładając wlewkę na kilka chwil pod strumień gorącej wody z kranu - o wiele łatwiej utrzymać taki ciepły płyn.\nMężowi też bardzo pomogli w szpitalu, postawili go na nogi, wyciągnęli z poważnego zaostrzenia i silnych krwawień.\nA wcześniej - jak było jeszcze nie najgorzej - to odwlekał ten szpital jak tylko się dało, mimo że była to Kilinka Gastro specjalizująca się w NZJ, a na oddziale pracowała jego lekarka.\nzamiast linomagu mam linoderm plus, jest z alantoiną, dobrze działa na podrażnienia. Wypróbujcie\nZnam tę maść, jest w wygodnym słoiczku, używałam u córki na jakieś podrażnienia i suche miejsca, faktycznie jest bardzo dobra\nZawsze chciało mi się do toalety nie przed aplikacją, a zaraz po... zmusić się do wypróżnienia też nie szło, czy to wstałam 30 minut wcześniej czy 15.\nMój nie miał tego problemu, bo w zaostrzeniu zrywał się z łóżka zaraz po przebudzeniu i od razu bieg do łazienki\nTeraz też WC zaraz po wstaniu (grawitacja ), ale jest już ok, więc bez pośpiechu i na luzie.\n06 sty 2018, 21:10\nTeoretycznie są to wytyczne dla CU, a nie wiadomo, jaka jest przyczyna Twojego zapalenia - może CU, może CD, a może jakieś "pozostałości" po tym zakażeniu bakteryjnym.\nA jaką masz dawkę tych czopków\nMąż stosuje Salofalk 1 g jeden raz dziennie i wg tego fragmentu wytycznych (oraz wg naszej pani dr) więcej nie ma najmniejszego sensu.\nJeśli masz dawkę 2 razy po 500 mg, to możesz poprosić o przepisanie czopków 1 g i stosować tylko na noc - wg tej teorii efekt będzie taki sam, a nie będziesz się męczyć rano w drodze do pracy.\nJeśli ktoś przechodzi takie typowe biegunkowe zaostrzenie z nagłymi parciami, to taka obsesja jest nie do uniknięcia i moim zdaniem nie ma to nic wspólnego z nerwicą...\nIle razy mąż biegał po jakichś knajpach, barach czy sklepach w poszukiwaniu WC - tak btw to dzięki temu odkrył sporo fajnych miejsc\nNo i ma szczęście, bo jego trasa do pracy prowadzi początkowo wzdłuż lasu, więc zawsze można zjechać na pobocze i pomknąć w zarośla\nAle jasne, że idź do terapeuty, a nuż coś pomoże.\nPóki co funkcjonuję jakoś na tym tramalu, wiem, że to nie jest dobre rozwiązanie, ale inaczej teraz nie mogę.\nDla organizmu zdrowiej jest wziąć parę kropli Tramalu niż zwijać się z bólu, naprawdę.\nPoza tym nie sądzę żeby zrobili mi rezonans, kiedyś jak byłam zrobili mi TK ale to nie to samo.\nRobią w szpitalu rezonans - mężowi mieli zrobić właśnie MRI, ale zrezygnowali ze względu na spory tatuaż na żebrach i zamiast tego miał tomografię z 3 rodzajami kontrastu.\nRezonans jest zdecydowanie lepszy - jest dokładniejszy, a przy tym bezpieczny.\nA TK to szkodliwe promieniowanie RTG.\nJeśli mój będzie musiał mieć jeszcze jakieś badanie obrazowe, to będziemy się starać o rezonans - tylko trzeba będzie znaleźć ośrodek, w którym nie będą się bali tego wykonać przy tatuażach (na szczęście są takie ośrodki).\nTo jest zresztą jakaś bzdura - kiedyś kilka osób miało jakieś podrażnienia skóry i uczucie pieczenia (ze względu na metale w barwnikach - pewnie jakieś starodawne tusze były użyte) i zaraz afera, absurd.\nZnajomej nie zrobili MRI głowy po wypadku, bo miała makijaż permanentny brwi...\nGastro mówiła o co najmniej 2-3 godzinach - i w ChPL dla czopków Salofalk piszą tak samo:\nBadania wykazały maksymalne rozprzestrzenienie substancji z czopka po rozpuszczeniu się w temperaturze ciała po 2–3 godzinach. Rozprzestrzenianie było ograniczone głównie do odbytnicy oraz zgięcia esiczo-odbytniczego.\nCrohnisko oszczędziło mi wlewek z powodu zdrowej odbytnicy i esicy, ale za to zafundowało mi ropnia okołoodbytniczego, przetokę, szczelinę i hemoroidy wewnętrzne\nWspółczuję bardzo...mąż ma tylko szczelinę z tego pakietu, a i tak nieźle mu daje w kość, a raczej w d...\nA co dopiero to wszystko naraz, nawet sobie nie wyobrażam.\nPost autor: BlackRose » 11 sty 2018, 09:39\nNo nie polecam całego pakietu naraz, to jest dramat. W przyszłym tygodniu idę na badanie ERUS i chyba będę musiała mieć zabieg\nPost autor: stripped » 11 sty 2018, 21:46\nNoelia dziękuję za rady odnośnie leków. Próbowałam już Pentasy w czopkach i Hydrocortyzonu (apteczne czopki), teraz ciągle Asamax. Mam na zaświadczeniu wypisaną Pentasę (hue hue, bo ponoć "na jedno wychodzi", a przecież wszyscy wiemy, że to nie prawda, nawet mnie gastrolog pytała "które wolę"), więc zobaczymy. Jutro idę do rodzinnego po zapasy, bo wizyta u gastrolog dopiero za 2 miechy.\nBlackRose czym jest to badanie ERUS?\nPost autor: Orzelek » 12 sty 2018, 01:27\nNa początku myślałem, że to pomyłka i chodzi o badanie EUS. Ale google wyszukały, że faktycznie istnieje badanie ERUS. Jest to USG transrektalne (doodbytnicze).\nPost autor: asia35 » 15 mar 2018, 14:17\nBadania do najprzyjemniejszych nie należą ale skoro juz tak długo sie meczysz to raczej i tak prędzej czy później będzie trzeba to zrobić . Obecnie moja mama przebywa od 5 tygodni w szpitalu i uwerz mi miała taki badania ze myślała ze nie przeżyje w sumie to bardziej psychicznie niż fizycznie . A i rezonans miała robiony 3 razy wiec w szpitalu robią takie " cuda "\nTrzymam kciuki aby wszystko bylo ok\nPost autor: BlackRose » 15 mar 2018, 23:12\nJak dla mnie to badanie ERUS było koszmarne Już wolę kolonoskopię. Pewnie przez tego cholernego ropnia i hemoroidy tak się męczyłam, nie wiem. No i niestety wszystkie tego typu, czyli dodupne badania, poczynając od znanego tu zapewne wszystkim i znienawidzonego słynnego per-rectum, siadają mi na psychę, nie ukrywam\nPost autor: Noelia » 16 mar 2018, 17:59\n15 mar 2018, 23:12\nJak dla mnie to badanie ERUS było koszmarne Już wolę kolonoskopię. Pewnie przez tego cholernego ropnia i hemoroidy tak się męczyłam, nie wiem.\nZapewne tak, bo mąż też miał kiedyś to badanie i ponoć nie było tak źle, tzn. niemal nie bolało.\nAle on ma jedynie szczelinę, czyli tylko pęknięcie na zewnątrz, które znieczulił ten żel z lidokainą - i już.\nA ropień położony gdzieś głębiej to musi boleć nieziemsko przy takim "dotyku od środka" - mogli Ci podać chociaż jakiś zastrzyk przeciwbólowy.\nmiała taki badania ze myślała ze nie przeżyje w sumie to bardziej psychicznie niż fizycznie .\nNo i niestety wszystkie tego typu, czyli dodupne badania, poczynając od znanego tu zapewne wszystkim i znienawidzonego słynnego per-rectum, siadają mi na psychę, nie ukrywam\nNo on też przeżywał to całe per rectum na początku, już nie mówiąc o rektoskopii - a potem miał tyle tych badań, że teraz to już mu wszystko jedno\nA to gastrolog, a to chirurg, proktolog, urolog, internistka - i tak w kółko.\nWlewki i lewatywy robione przez pielęgniarki w szpitalu - oczywiście za każdym razem proponował, że sam sobie poradzi bez problemu, ale niestety - aż dziwne, bo miałyby dzięki temu wolne - ale cóż.\nPrzywyknął po prostu i już się tak nie przejmuje.\nMyślę, że facetom o wiele trudniej się przełamać, bo kobiety to jednak są przyzwyczajone do wizyt u ginekologa + część z nich do porodów.\nPraktycznie każda dziewczyna chodzi regularnie do ginekologa i raczej żadna tego nie przeżywa (w sensie skrępowania czy wstydu) - taka norma.\nJak miałam 17 lat, to może się trochę przejmowałam, ale potem to na pewno nie, w najmniejszym stopniu.\nA poród SN to jest dopiero hardkor - do kolonoskopii akurat nie mam porównania, ale przypuszczam, że kolonka to przy tym pół biedy, naprawdę.\nJuż nastolatki chodzą do ginekologa w sprawach antykoncepcji, a mąż (jak pewnie większość facetów) to jedynie dentystę odwiedzał i raz na jakiś czas lekarza medycyny pracy\nA badania laboratoryjne miał przy okazji oddawania krwi, co przed chorobą robił regularnie (teraz już niestety nie może ).\nDo internisty to w ogóle nie chodził, bo nie było potrzeby.\nTakże ta cała diagnostyka, badania, zabiegi i szpitale to był dla niego skok na głęboką wodę i wręcz szok na początku, bo nigdy nie miał takich doświadczeń, był totalnie nieprzyzwyczajony.\nA w tym szpitalu to w dodatku nie było kompletnie żadnej intymności - inni chorzy leżący na sali, ich goście, wpadające co chwilę pielęgniarki, jacyś rezydenci i stażyści - to akurat była klinika i wakacyjne praktyki, czyli gorzej trafić się nie da\nAle z czasem jest lepiej i łatwiej w tych kwestiach, uwierzcie.\nW poczekalni, w której czekałam podczas męża kolonki, wisiał plakat z napisem "wstyd się wstydzić" - taka akcja profilaktyki przeciwnowotworowej.\nDla personelu to zwyczajna praca, codzienność i rutyna - sami sobie wybrali takie specjalizacje - no i całe szczęście, bo bez takich specjalistów leczenie "naszych" chorób nie byłoby przecież możliwe.\nPost autor: BlackRose » 16 mar 2018, 21:11\nNo masz rację, ja pewnie tez się przyzwyczaję do tych jelitowych badań tak samo jak do regularnych wizyt u ginekologa, kwestia czasu. A przed tym usg doodbytniczym to żadnego leku przeciwbólowego nawet nie proponowali, a wiedzieli o co najmniej jednym ropniu Badanie bylo po to żeby zobaczyć, czy tylko jeden ten ropień i gdzie są przetoki itp. I stwierdzili „nic nie powinno pani boleć”. Się bardzo pomylili A wiadomo, ze do krótkiego usg to nikogo nie będzie anestezjolog usypiał. Ale chociaż coś przeciwbólowego mogliby dać!


Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa - ogłoszenia Garaże Konin\nWynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa\nKonin - Dodane przez i-filip1 (osoba prywatna) - około 2 lata temu Dodaj do schowka\nCena: 190 zł (do negocjacji) Powierzchnia\nPełna treść ogłoszenia Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa\nWynajmę garaż podziemny ogrzewany o powierzchni 18 m2. Monitorowany obiekt w Koninie ul. Makowa 5.\nTelefon kontaktowy: 607620393\nZobacz inne ogłoszenia i-filip1 (2)\nProfil założony około 4 i pół roku temu Zapytaj o ogłoszenie - Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa ,190 zł (do negocjacji) Twój e-mailWiadomośćJestem zainteresowany/a ogloszeniem Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. MakowaKupuj bezpiecznie!\nData dodania: 05.01.2015.r 18:44\nID ogłoszenia: 42/33071\nPodziel się ogłoszeniem Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa na Twitter\nPodziel się ogłoszeniem Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa na Wykop\nPodziel się ogłoszeniem Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa na Blip\nPodziel się ogłoszeniem Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa na Pinterest\nWyślij treść "Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa" na maila\nWydrukuj ogłoszenie "Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa"\nGaraże Blaszane 3x5 3x6 i inneKontaktGaraże Schowki Budowlane i Magazynowe 2x3 Garaże Blaszane różne rodzaje i wymiary850 złGaraże Sprzedam Garaż Toruń Mokre, ul. Batorego1 500 zł (do negocjacji) Garaże Toruń\nGaraż blaszany 4x6 m ocynkowany NAJLEPSZE CENY2 100 złGaraże Wągrowiec\nGaraże (trzy) WYNAJMĘ, Łódź ul. Suwalska 17.1 000 złGaraże Łódź\nGARAŻE BLASZANE SCHOWKI BUDOWLANE MAGAZYNKI CAŁA POLSKA ATRAKCYJNE CENY1 320 złGaraże Łódź\nGaraże Blaszane ProducentKontaktGaraże Łódź\nGaraż 3,5x5 ZŁOTY DĄB JASNY Promocja !KontaktGaraże Chlebów\nGaraże blaszane, garaż blaszany Wrocław, dolnośląskie Producent !1 550 złGaraże Wrocław\nTanie garaże blaszane, hale,wiaty,pomieszczenia gospodarcze. Producent!KontaktGaraże Wrocław\n» Wszystkie podobne ogłoszenia do Wynajmę garaż podziemny KONIN ul. Makowa\nMieszkania do sprzedania Mieszkania do wynajęcia Pokoje do wynajęcia Działki do sprzedania Działki do wynajęcia Domy do sprzedania Domy do wynajęcia Biura do sprzedania Biura do wynajęcia Projekty domów Garaże Parkingi Usługi Garaże Konin


filtry oleju, Filtron, RENAULT - Motochemia\nNa tej podstronie znajdziesz listę modeli RENAULT dla których mamy dedykowane filtry oleju Filtron.\nfiltry oleju Filtron wg modelu RENAULT:\nDlaczego warto wybrać filtry oleju Filtron do RENAULT?\nRegularnie należy wymieniać filtry oleju w każdym samochodzie. Na szczególną uwagę zasługują filtry oleju Filtron, które można zastosować do każdego modelu RENAULT, ponieważ to produkt najwyższej klasy. Jeżeli posiadasz RENAULT MASTER lub RENAULT MEGANE Scenic lub RENAULT 25 to na pewno znajdziesz tutaj odpowiednie filtry oleju produkowane przez Filtron do Twojego auta. W sklepie Motochemia, kupisz wyłącznie oryginalne filtry oleju Filtron do każdego modelu RENAULT. Aktualnie w bazie mamy 16 produktów które pasują do marki RENAULT. Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność.\nPrzykładowe filtry oleju Filtron do RENAULT


Nieraz zdarzają się w życiu takie sytuacje : Nieruchomości\nNiekiedy zdarzają się w życiu takie sytuacje, jak człowiek niespodziewanie konstatuje, że zabraknie mu pieniędzy. Dzieje się tak w różnych warunkach, czasem brakuje pieniędzy na codzienne egzystencjowanie, nie starcza od wypłaty do wypłaty, a czasami potrzeba dodatkowej gotówki na niespodziane wydatki. Na szczęście przytomnie można nadzwyczaj bez trudności załatwić sobie ponadplanową gotówkę i to w nadzwyczaj prędki sposób. Bardzo popularne są aktualnie szybkie pożyczki, jakie można otrzymać dzięki dostępowi do Internetu. Takie pożyczki można zdobyć bez prezentowania dokumentów, cyklicznie wystarczy tylko dowód osobisty. To znaczne udogodnienie dla osób, które nie mają stałego wynagrodzenia i jakim uciążliwie jest przedstawić jakiekolwiek dokumenty. Takie pożyczki można wyczerpać na dowolny cel, nikt nie będzie analizował na co potrzebujemy je spożytkować. Taka bankowość online syci się już bezkresną wziętością. To nieskomplikowany i prosty sposób na dostanie pieniędzy, bez wychodzenia z domu. Wystarczy dostęp do Netu i każda osoba pełnoletnia o taką pożyczkę internetową może się starać. Taka pożyczka może wyratować z niejednej kłopotliwej sytuacji, wie o tym każdy, kto po nią kiedyś sięgnął. Mimo, że kwota pożyczki, szczególnie pierwszej, nie może być nadto wysoka, to jednakże i tak może się przysporzyć i pozwolić rozwiązać chwilowy problem finansowy. Jeżeli ktoś pragnie taką pożyczkę internetową wziąć, wystarczy że zaloguje się na stronie bankowości online i złoży odpowiedni wniosek o pożyczkę. Pracownik firmy niezmiernie szybko się z nim skontaktuje i wszystko mu wyjaśni.


EURO 2012 – ćwiczenie ze zmiany społecznej | Miesięcznik Znak\nEURO 2012 – ćwiczenie ze zmiany społecznej\nPrzygotowania do Mistrzostw pokazały, że brak refleksji nad wieloaspektowym charakterem tej ogromnej imprezy sportowej utrudnia wykorzystanie jej społecznego potencjału. W przypadku Polski zaspano gruszki w popiele: tak konsekwentnie odsuwano i wyłączano ludzi z przygotowań, że dla większości z nich Euro 2012 stało się li tylko pretekstem do przyśpieszenia budowy dróg.\nUEFA EURO to trzecie pod względem oglądalności wydarzenie sportowe na świecie. Za jego organizację odpowiada UEFA (Union of European Football Associations – Europejska Unia Związków Piłkarskich), hybrydowa organizacja międzynarodowa łącząca cechy organizacji pozarządowej i korporacji transnarodowej. Od początku lat 90. UEFA przywiązuje coraz większą wagę do finansowego aspektu swoich działań oraz relacji biznesowych z innymi korporacjami. Wraz ze wzrostem roli globalnych mediów organizowane przez nią rozgrywki narodowe oraz w obrębie Ligi Mistrzów nabierały znaczenia i przynosiły coraz większe zyski. W rezultacie UEFA zaczęła stawiać rygorystyczne warunki państwom, które chciały gościć mistrzostwa Europy. W 2004 r. po raz ostatni podzieliła się z gospodarzem – Portugalią – dochodami z imprezy. Regułą jest, że państwo organizator ma przygotować scenę, a UEFA przywozi przedstawienie. Istnieje zatem jasny podział kompetencji państw gospodarzy i rzeczywistego organizatora imprezy. Każde kandydujące państwo musi przedstawić listę podpisanych przez instytucje publiczne i główne siły polityczne gwarancji, które zabezpieczają interesy UEFA i powiązanych z nią sponsorów.\nEURO 2012 jako powód do szczęścia\nCo zatem skłania państwa do stawania w szranki o prawo goszczenia tej imprezy? Głównym powodem jest jej potencjał medialny. Wymogi zglobalizowanej gospodarki skłaniają poszczególne kraje do traktowania swojego wizerunku jako atrakcyjnego produktu, marketingowej marki, jaką można zaprezentować nie tylko kibicom, którzy przyjadą oglądać rozgrywki, ale również widzom – potencjalnym turystom i inwestorom – z całego świata. Ocenia się, że UEFA EURO 2008 w Szwajcarii i Austrii przyciągnęło przed ekrany telewizorów co najmniej 800 mln ludzi. Często podkreśla się również pozytywny wpływ imprezy na gospodarkę państwa organizatora, zwłaszcza na sektor turystyczny. Jednak przywoływany w tym kontekście efekt barceloński, wyrażający się we wzroście atrakcyjności turystycznej miasta lub regionu, wprawdzie niezaprzeczalnie wystąpił w Barcelonie goszczącej igrzyska olimpijskie w 1992 r., ale w innych przypadkach wpływ imprezy był nieistotny lub – jak w przypadku mundialu w 1998 r. we Francji – raczej negatywny, gdyż obawa przed tłokiem i hałasem zniechęciła zamożniejszych turystów do przyjazdu. Badacze wielkich imprez sportowych nadal spierają się na temat ich długofalowego efektu gospodarczego, jednak najczęstsze stanowisko głosi, że jest on w istocie niewielki.\nWszystkie badania pokazują jednak, że w ogromnej większości przypadków występuje jedno niepodważalnie pozytywne zjawisko: wzrost dobrego samopoczucia (feel good effect) w społeczeństwie goszczącym imprezę, czy wręcz poziomu szczęścia, zwłaszcza wśród fanów piłki nożnej. Można to było zaobserwować w czasie Mundialu w Niemczech w 2006 r. czy w RPA w 2010 r. Tymczasem w polskim społeczeństwie dobrego samopoczucia związanego z Mistrzostwami Europy w Piłce Nożnej jest jak na lekarstwo. Większość Polaków przygląda się przygotowaniom z mieszaniną goryczy i rozczarowania, a przede wszystkim – z dystansu. Media ścigają się w czarnowidztwie i opisywaniu kolejnych afer związanych z budową dróg i stadionów.\nSkąd takie negatywne nastawienie? Może ono wynikać z rozminięcia się rozbuchanych oczekiwań ze skrzeczącą rzeczywistością. Na UEFA EURO 2012, niby na choince bożonarodzeniowej, zawieszono zbyt wiele nadziei politycznych i ekonomicznych. Przyznanie Polsce praw do organizacji tej imprezy potraktowano jak laurkę wystawioną dotychczasowym dokonaniom transformującego się kraju, a zarazem jak zewnętrzny impuls do modernizacji. Ówczesny prezydent Lech Kaczyński stwierdził: „To jest takie dobre wymuszenie. Trzeba będzie to zrobić i ja się niezmiernie cieszę, że trzeba będzie – i tutaj nie jest tak, że może być pół roku wcześniej, albo pół roku później, tylko musi być właśnie wtedy”.\nW rezultacie Euro utraciło swój pierwotny status wielkiej imprezy sportowej, stając się czymś w rodzaju sprawdzianu mierzącego naszą dojrzałość i osiągnięcia. Od początku też w dyskursie publicznym dominowały kwestie infrastrukturalne: budowa nowych dróg, autostrad i stadionów, okraszone obawą: „czy zdążymy?”. W miarę jak okazywało się, że jednak w wielu obszarach „nie zdążymy”, amplituda społecznego nastawienia wobec Euro zaczęła przeskakiwać od dziecinnego entuzjazmu do głębokiego rozczarowania i zniechęcenia. Atmosfery nie poprawiała polityka informacyjna rządu – a raczej jej brak. Badania jakościowe i ilościowe przeprowadzone w 2011 r. przez Projekt Społeczny 2012 pokazały, że mieszkańcy miast gospodarzy nie wiedzą na temat Euro niemal nic: kto jest organizatorem, kto płaci za przygotowania, jak mogą się w nie zaangażować. W rezultacie ogromna większość badanych stwierdzała, że Mistrzostwa to „nieludzka impreza”, nie dla zwykłych ludzi, których odsunięto od uczestnictwa, możliwości decydowania, i którzy najczęściej nie będą mogli sobie pozwolić na kupno biletów. Z perspektywy zwykłego Polaka oglądającego Mistrzostwa w telewizji mogłyby się one rozgrywać w dowolnym państwie świata – skoro i tak lokują się poza jego bezpośrednim doświadczeniem. Zaniedbanie społecznego aspektu przygotowań do Euro 2012 utrudnia budowanie dobrego samopoczucia Polaków w związku z tą imprezą.\nPretekst do stymulowania zmiany społecznej\nNadzieje na to, że dzięki komercyjnej imprezie UEFA Euro 2012 Polska jak za dotknięciem magicznej różdżki przemieni się z brzydkiego kaczątka Europy w pięknego łabędzia, były na wyrost. Jednak oprócz dziedzictwa politycznego i gospodarczego wielkie wydarzenie sportowe może również wytworzyć impuls do szeroko zakrojonej zmiany społecznej. Z takiego założenia wyszła grupa młodych socjologów z Instytutu Socjologii UW, kierowana przez prof. Annę Gizę-Poleszczuk, która w 2008 r. założyła Projekt Społeczny 2012.\nOpowieść o próbach wspierania społecznych aspektów Euro 2012 warto przefiltrować przez pryzmat ewolucji funkcjonowania Projektu Społecznego 2012. Początkowo zakładał on ambitne cele, takie jak wykorzystanie Euro 2012 do mobilizacji i umacniania społeczeństwa obywatelskiego; tworzenie podstawy praktyk partycypacyjnych w różnych obszarach życia społecznego; inspirowanie działania, które symbolizowałoby „przejęcie” Euro przez zwykłych ludzi, oraz wykreowanie impulsu do zmiany międzynarodowego wizerunku Polski. W październiku 2009 r. Projekt we współpracy z Uniwersytetem Stanforda przeprowadził pierwszy w Polsce sondaż deliberatywny, będący połączeniem badań socjologicznych z konsultacjami społecznymi. Przedmiotem sondażu były możliwości wykorzystania Stadionu Miejskiego w Poznaniu po zakończeniu Mistrzostw. Stroną partnerską sondażu były władze miejskie Poznania, które obiecały wziąć jego wyniki pod uwagę.\nWspółpraca z władzami Poznania nie należała do najłatwiejszych; kontrowersje wzbudzało m.in. polityczne zawłaszczenie przez nie całego przedsięwzięcia. Jednak należy zaznaczyć, że jako jedyne w Polsce zdecydowały one się włączyć mieszkańców w decydowanie o kwestiach związanych z przygotowaniami do Euro 2012. W przypadku pozostałych miast gospodarzy (oraz Krakowa, który również objęty był działaniami Projektu) spotykaliśmy się z niezrozumieniem samej idei partycypacji lub bezpośrednią niechęcią. Instytucje publiczne traktowały zwykłych ludzi raczej jako czynnik przeszkadzający w sprawnym wykonaniu planów związanych z Mistrzostwami. I tak np., mimo długich negocjacji nie udało nam się przekonać Narodowego Centrum Sportu do przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami dzielnic otaczających powstający Stadion Narodowy. Powoli i boleśnie przekonywaliśmy się, że społeczne aspekty Euro interesują głównie nas i niektóre lokalne organizacje pozarządowe, natomiast instytucje publiczne nie znajdowały dla nich ani czasu, ani też większych zastosowań, opędzając się od wszelkich propozycji współpracy jak od nieznośnych much utrudniających im osiągnięcie podstawowego celu, jakim miała być infrastrukturalna modernizacja kraju. Uspołecznianie Euro 2012, zwłaszcza włączenie obywateli w przygotowania, traktowano jak czynnik spowalniający i rozpraszający.\nNa początku 2010 r. zorientowaliśmy się, że uspołecznianie Euro trzeba realizować w sposób miękki i pośredni, za pomocą nieoczywistych działań. Projekt Społeczny konsekwentnie zaczął się skupiać na działaniach oddolnych, zwłaszcza na tworzeniu sieci współpracy między instytucjami rozmaitego rzędu. Głównym przedmiotem naszego zainteresowania stał się rozwój sportu – nasze wstępne analizy pokazywały, że kapitał sportowy jest istotnym, a niedocenianym aspektem kapitału społecznego, czyli skłonności ludzi do współpracy, komunikowania się i kontaktowania się ze sobą.\nNa pierwszy ogień poszły kwestie wolontariatu sportowego. Słabość polskiego społeczeństwa obywatelskiego w niemałej mierze wynika z braku zaangażowania ludzi w dobrowolne działania na rzecz organizacji społecznych. Jeśli już Polacy któreś z nich wspierają, są to związki zawodowe lub stowarzyszenia kościelne. Tymczasem organizacje sportowe stanowią najliczniejszą grupę wśród organizacji trzeciego sektora w Polsce. W marcu 2010 r. Projekt przeprowadził badania nad wolontariatem sportowym, które pokazały niemal zupełny brak zrozumienia idei wolontariatu wśród działaczy organizacji sportowych; większość twierdziła, że „wolontariusze pętają się tylko pod nogami”, sam zaś wolontariat definiowano jako pracę poniżej wartości, coś w rodzaju wymuszonego czynu społecznego. Badania ujawniły również, że niemała część organizacji sportowych nie potrafi odnaleźć się w nowej rzeczywistości i kurczowo trzyma się starych, wypróbowanych sposobów działania, opierających się na nieformalnych sieciach kontaktów i układach personalnych. Dostrzegliśmy jednak potencjał niektórych z pozoru zachowawczych organizacji, zwłaszcza – Ludowych Zespołów Sportowych. Okazało się, że działające od blisko siedmiu dekad LZS-y, dysponujące siecią obejmującą małe miejscowości, sprawnie i niewielkim kosztem podejmują najrozmaitsze działania i organizują wydarzenia sportowe. LZS-y wykazywały też wyjątkowe zrozumienie roli sportu w integrowaniu małych społeczności, dlatego też stały się naturalnym sprzymierzeńcem w dążeniu do zmiany myślenia o wolontariacie sportowym. Latem 2011 r. we współpracy z Fundacją V4Sport Projekt przeprowadził serię szkoleń o wolontariacie sportowym dla działaczy sportowych związanych z LZS-ami. Same szkolenia były pouczającym doświadczeniem: ponownie okazało się, że techniczne i instytucjonalne możliwości funkcjonowania wolontariatu sportowego nie wystarczą – konieczna jest wręcz organiczna praca nad postawami ludzi, którzy mają z niego korzystać.\nProblem wolontariatu sportowego dobrze współgrał z tematem rozwoju małej infrastruktury sportowej. We współpracy z Ministerstwem Sportu i Turystyki Projekt Społeczny przyjrzał się rządowemu programowi budowy boisk typu orlik, których liczba w grudniu 2011 r. dobiła do symbolicznych 2012. Orliki miały służyć rozwojowi sportu poprzez udostępnienie dzieciom i młodzieży nowoczesnej infrastruktury sportowej pod okiem trenera-animatora oraz popularyzację aktywnego stylu życia; z założenia miały być nowoczesne, ogólnodostępne i nieodpłatne. Część pieniędzy na ich budowę wykładały samorządy, pozostałą część finansował budżet państwa. W 2009 r. Projekt Społeczny przeprowadził pogłębione badania jakościowe na 20 orlikach zlokalizowanych w różnych miejscach Polski; ich wyniki zostały doprecyzowane w ramach badań ilościowych i jakościowych w 120 gminach pod koniec 2011 r. Jak się okazało, we wszystkich zbadanych przez nas lokalizacjach wybudowanie orlika uważano za ważne i pozytywne wydarzenie. Boiska te stawały się miejscem spotkań różnych grup, nie tylko młodzieży, czynnikiem integrującym całą społeczność lokalną. W ogromnej większości przypadków następowało swoiste „uwłaszczenie” orlików – mieszkańcy zaczęli je postrzegać jako wspólne dobro, o które trzeba dbać i którego nie wolno dewastować. Wielu animatorów i przedstawicieli samorządów podkreślało, że orliki wyrywają dzieci i młodzież z wirtualnego świata telewizji i Internetu, uczą aktywnego spędzania czasu i kultury współdziałania, a nawet zapobiegają zachowaniom patologicznym wśród młodzieży.\nOgólnie rzecz biorąc, z naszej socjologicznej perspektywy – choć zdajemy sobie sprawę z nieco pompatycznego wydźwięku tego stwierdzenia – w całym kraju orliki stają się motorami oddolnej, konsekwentnej zmiany społecznej. Powstanie infrastruktury jest warunkiem koniecznym, lecz niewystarczającym: sukces orlików zależy od zaangażowania animatorów i trenerów, jak wynikało z naszego badania – ludzi dobrze wykształconych i wykazujących się zacięciem społecznikowskim. Orliki tworzą też dobrą przestrzeń do rozwijania wolontariatu sportowego – pozwalają np. włączać w funkcjonowanie boiska dzieci i rodziców.\nKolejnym nieoczywistym obszarem uspołeczniania Euro 2012 w ramach działań Projektu była praca nad zmianą autostereotypów Polaków. Warto podkreślić, że jesteśmy jednym z niewielu narodów, które częściej myślą o sobie źle niż dobrze. Uznaliśmy, że tak wielkie wydarzenie jak Euro jest świetną okazją do przeprowadzenia swoistej „terapii społecznej” poprzez organizowanie oddolnych wydarzeń w przestrzeni publicznej. W ramach naszego koronnego projektu „Twoje strony-dobre strony” ponad 200 młodych ludzi pod okiem bibliotekarzy i bibliotekarek przygotowało projekty multimedialne i filmy prezentujące ich miejscowości z jak najlepszej i najciekawszej strony. Wiosną 2011 r. porwaliśmy się również na przygotowanie akcji Imieniny Polski – 4 czerwca, w rocznicę pierwszych wolnych wyborów, uznając, że to dobra okazja do świętowania tego, co w nas dobre, społeczne, wspólne i serdeczne. I znów okazało się, że działania oddolne i lokalne mają o wiele większą siłę i zasadność niż próby tworzenia koalicji z dużymi graczami publicznymi, którzy wietrzyli w tym przedsięwzięciu okazję do ideologicznego lub politycznego zawłaszczenia.\nW niektórych obszarach naszych działań musieliśmy pogodzić się z porażką. Dotyczyło to przede wszystkim ambitnych planów współpracy z Ukrainą. Przyczyn było wiele: po pierwsze, niezbyt sprzyjający charakter współpracy na poziomie centralnym. Inicjatorem wspólnej kandydatury była Ukraina, jednak gdy w 2008 r. zaczęły się mnożyć doniesienia prasowe o opóźnieniach w przygotowaniach do Euro 2012, Polska zasygnalizowała chęć zorganizowania Mistrzostw w pojedynkę. Rosła również atmosfera niezdrowej konkurencji; wzajemnym stosunkom szkodziła również zmiana sytuacji politycznej na Ukrainie i wypalenie się pomarańczowej rewolucji, a po stronie polskiej: ton wyższości i pouczania, często przyjmowany przez polskie władze w stosunku do władz ukraińskich. Szybko przekonaliśmy się, że ukraińskie organizacje pozarządowe mają inne cele i inne zmartwienia niż polskie; kształtujący się ukraiński sektor pozarządowy skupiał się na budowie podstawowych sieci i na zapewnieniu sobie możliwości funkcjonowania, stąd też kwestie kapitału sportowego i społecznej roli sportu nie były dlań priorytetowe. Ostatecznie pragmatycznie ograniczyliśmy się do nawiązania kontaktu z władzami miejskimi i organizacjami pozarządowymi z Lwowa, którym próbujemy przekazać kilka stworzonych przez Projekt narzędzi socjologicznych, przede wszystkim – stworzone z myślą o dzieciach narzędzie do oddolnego mapowania funkcji i użyteczności infrastruktury sportowej.\nDla nas jako socjologów ostatnie cztery lata działalności Projektu były wielką lekcją uprawiania socjologii publicznej i zaangażowanej. Przede wszystkim, stały się zajęciami z pokory i uświadomienia sobie, że ludziom – społeczeństwu – nie można „przyklejać gęby”, nawet tak atrakcyjnej jak gęba społeczeństwa obywatelskiego. Ostatecznie okazało się, po raz kolejny zresztą, że wielkie idee nie mogą być prokrustowym łożem, do którego trzeba dopasować oporne społeczeństwo. Nasze początkowe działania skupiały się próbach tłumaczenia instytucjom publicznym, mediom, organizacjom sportowym – ludziom w ogólności – na czym według nas miałoby polegać uspołecznienie Euro 2012. Jednak niemal nikt nie rozumiał naszej koncepcji stymulowania zmiany społecznej, ujętej w zgrabne i okrągłe slogany w rodzaju: „trzeba zachęcać naród, by chciał się prezentować jako aktywny i dojrzały”. Intuicyjnie od początku wiedzieliśmy, jak istotne jest społeczne dziedzictwo Mistrzostw, ale jego elementy wypracowywaliśmy trochę na oślep, bezustannie bijąc głową w mur braku chęci współpracy dużych instytucji publicznych w realizacji ambitnie zakrojonych projektów. W rezultacie przekonaliśmy się, że wciąż sprawdza się pozytywistyczna, organiczna praca u podstaw i wspieranie już istniejących oddolnych sieci aktorów poprzez łączenie ich w koalicje z instytucjami posiadającymi zasoby, co sprawdziło się np. w przypadku grupy Wolontariatu Sportowego. Nauczyliśmy się też, że idee należy sprowadzać do konkretnych działań, np. do pracy wolontariusza sportowego, który po lekcjach zorganizuje dzieciom mecz na przyjemnie wyglądającym orliku, będącym jedynym estetycznym obiektem w małej miejscowości. Nie udało nam się uspołecznić UEFA Euro 2012, bo organizatorzy tej imprezy nie przewidzieli miejsca dla takich jej aspektów poza marginalnymi programami realizowanymi w ramach społecznej odpowiedzialności firmy, zaś państwo gospodarz skupiło się na kwestiach infrastrukturalnych. Udało się nam jednak wykorzystać wzmożone obecnie zainteresowanie sportem wśród władz z różnych poziomów i mediów do podkreślenia społecznej roli sportu i jego potencjału stymulowania zmiany społecznej, zwłaszcza w małych miejscowościach.\nPrzygotowania do Mistrzostw pokazały, że brak refleksji nad wieloaspektowym charakterem tej ogromnej imprezy sportowej utrudnia kapitalizowanie jej społecznego potencjału. W przypadku Polski zaspano gruszki w popiele: tak konsekwentnie odsuwano i wyłączano ludzi z przygotowań, że dla większości z nich Euro 2012 stało się li tylko pretekstem do przyśpieszenia budowy dróg. Nic zatem dziwnego, że radosny nastrój oczekiwania i fiesty nakręcają głównie reklamy telewizyjne mniej lub bardziej wyskokowych napojów.\nZ perspektywy całego kraju Euro 2012 jest niezwykle pouczającym doświadczeniem. Największe korzyści, jakie Polska może wynieść z imprezy, nie mają charakteru ekonomicznego. Najważniejszym elementem doświadczeń związanych z organizacją Mistrzostw powinna się stać umiejętność wyciągania wniosków zarówno z sukcesów, jak i z błędów i porażek. Musimy zidentyfikować źródła naszych sukcesów, aby potrafić powtórzyć je w przyszłości i czerpać z nich siłę do realizacji kolejnych ambitnych przedsięwzięć. W trakcie przygotowań do Euro 2012 instytucje publiczne nabrały np. doświadczenia w koordynowaniu ogromnego przedsięwzięcia wykraczającego poza kompetencje jednego ministerstwa. Przygotowania były również wielkim ćwiczeniem z myślenia strategicznego. Konieczna jest także głęboka refleksja nad tym, co się nie udało – by poprzez analizę błędów wypracować rozwiązania naprawcze oraz nowe, skuteczne scenariusze postępowania.\nProjekt Społeczny 2012 działa od 2008 r. przy Instytucie Socjologii UW dzięki grantowi fundacji Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe. Zespół Projektu, odpowiedzialny za przedstawione w artykule badania, tworzą: Anna Giza-Poleszczuk, Agata Dembek, Aleksandra Gołdys, Marcin Podziemski, Anna Przybylska, Maria Rogaczewska, Maria Szymborska i Renata Włoch.


Latarka Petzl E+lite '18 - Sklep Górski Taternik\nUltralekka, poręczna czołówka Petzl E+lite o mocy 30 lumenów doskonale nadaje się do tego, aby mieć ją zawsze przy sobie na wszelki wypadek. Ma opakowanie chroniące ją podczas transportu i wytrzyma wiele wędrówek w trudnych warunkach.\nStworzona do tego, aby mieć ją awaryjnie w plecaku czołówka E+lite jest lekka i solidna, możesz ją nosić ze sobą gotową do użycia nawet po 10 latach. Białe światło o mocy 30 lumenów pozwoli Ci swobodnie poruszać się w ciemności, a czerwone światło sprawi, że będziesz widoczny z daleka.\nPonieważ wytrzymuje temperatury od -30° C to +60° C, możesz ją zabierać na zimowe i letnie wyprawy, nie straszna jej też ulewa lub nawet przypadkowe zatopienie na głębokości 1m przez 30 minut. Aby nie zmarnować energii, ma specjalną blokadę chroniącą przed przypadkowym, samoistnym włączeniem.\n- ultralekka czołówka, którą warto mieć ze sobą zawsze na wszelki wypadek\n- moc 30 lumenów\n- można ją nosić w plecaku gotową do użytku przez 10 lat\n- specjalne opakowanie chroni ją podczas transportu\n- białe światło pozwala swobodnie poruszać się w ciemności\n- czerwone światło pozwala być dostrzeżonym z daleka\n- wytrzymuje temperatury od -30° C to +60° C\n- wodoodporność IPX7 - pół godziny w wodzie poniżej 1 m\n- blokada chroniąca przed samoistnym włączeniem\nZasilanie: baterie litowe CR2032 (dołączone)\nWodoodporność: IPX 7 - pół godziny w wodzie poniżej 1 m


Jakub Tujaka 5 miesięcy temu 19 1\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 67 14\nOd kilku lat w Polsce powstają warsztaty, w których eksperci profesjonalnie odnawiają i modyfikują auta klasyczne producentów takich jak Mercedes-Benz i Porsche. Efektami tych prac zachwyceni są klienci z Polski, a także zza granicy. CZYTAJ WIĘCEJ\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 161 2\nW sieci pojawiło się nagranie z kamery zamontowanej na kasku motocyklisty, na którym widać jak BMW M5 staje w płomieniach, a jego właściciel i inni kierowcy nieporadni biegają wokół auta i nie wiedzą, jak poradzić sobie z całą sytuacją. CZYTAJ WIĘCEJ\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 55 17\nStar 266 Man to samochód zmodernizowany w polskiej firmie Star San Duo w Starachowicach. Auto oparte jest na konstrukcji, która była seryjnie wytwarzana od 1974 roku. Teraz ma nowoczesny silnik i napęd 6x6, dzięki czemu doskonale radzi sobie w trudnych warunkach. CZYTAJ WIĘCEJ\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 1051 28\nZjawisko carsharingu, czyli miejskich wypożyczalni samochodów, to nowy pomysł na indywidualny transport dla ludzi, którzy nie mają lub nie dysponują w danym momencie swoim autem. Sprawdziliśmy, jak to działa i ile dokładnie kosztuje. CZYTAJ WIĘCEJ\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 128 12\nKierowcy zamiast dbać o układ klimatyzacji przez cały rok, przeważnie udają się do warsztatu dopiero, kiedy zrobi się ciepło. Wtedy często okazuje się, że nie wystarczy czyszczenie. Jak zapobiegać awariom „klimy”? CZYTAJ WIĘCEJ\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 100 1\nZużycie się amortyzatorów często bywa niezauważone przez kierowcę, ponieważ pierwsze objawy spadku skuteczności tłumienia nie są silnie odczuwane. Ze względów bezpieczeństwa jednak lepiej kontrolować stan amortyzatorów. CZYTAJ WIĘCEJ\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 12 5\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 52 1\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 6670 8\nJakub Tujaka 5 miesięcy temu 9 6\nJakub Tujaka 6 miesięcy temu 61 12\nJakub Tujaka 6 miesięcy temu 18 9\nJakub Tujaka 6 miesięcy temu 10 9\nJakub Tujaka 6 miesięcy temu 9 19


DZIENNIK HARRY'EGO: Morze /2.08.14/\nWczoraj, po raz pierwszy w życiu, nie kto inny jak Harry, ujrzał morze. Miał okazję wytaplać się w wodzie, w piasku i świetnie się z nami bawić. Jadnak wszystko poszło inaczej ....\nMiało być wspaniale, a było okropnie. Na początku spuściliśmy Harry'ego, rzucaliśmy mu kijki, ganialiśmy się nad brzegiem. Nie było gorąco, byliśmy na plaży około 19. Jednak, gdy mojemu ukochanemu piesełowi poświęcało się odrobinę mniej uwagi, to biegał jak szalony, wszędzie, a najgorsze jest to, ż e najczęściej do ludzi. Było ich naprawdę mało, bo na dzikiej plaży zawsze jest niewielu turystów. Harry zachowywał się po prostu jak dzikus. Jakby był psem trzymanym na łańcuchu lub w klatce. Gdy kolejny raz biegłam po niego, bo do kogoś uciekł, było mi strasznie za niego głupio. On z tej dzikości gryzł mnie po rękach, a w domu czy u nas na podwórku w ogóle tego nie robi. Nie było mowy o żadnym przywoływaniu. Miałam ze sobą piszczące zabawki, ulubione smakołyki, lecz on i tak ani razu się nas nie posłuchał. Do tego wszystkiego do zapinki od smyczy dostał się piasek, więc mordowanie się z zepsutą smyczą nie ułatwiało sprawy. W tamtej chwili miałam go dosyć do granic możliwości. Byliśmy na plaży z 20 minut, a jazda w dwie strony zajęła nam cztery razy dłużej. No i tak udał nam się wyjazd na plażę. Przez najbliższe nie wiem ile lat harusina łapka tam nie postanie. Nasz kochany, w domu, aniołek okazał się diabłem.\nPoniżej kilka zdjęć, kiedy Harry zachowywał się w miarę:\nA teraz kilka zdjęć zrobionych wczoraj, zanim wyjechaliśmy wiadomo gdzie:\nA, bym zapomniała! Dzisiaj idę na koncert "Na fali", więc jest to przynajmniej jedna dobra informacja na dziś. Może zobaczycie mnie w telewizorze xD.\nAutor: Maria Sierant o 14:16:00\nAsiaSml 3 sierpnia 2014 15:08\nW końcu pierwszy raz nad morzem! Ja się psu wcale nie dziwię - taka frajda :-) Przyznam się, że też jeszcze nigdy w życiu nie byłam nad morzem (mimo 28 lat - jestem z tych "górskich" ludziów) i pewnie też biegałabym jak szalona, tam i z powrotem i nawet po cudzych kocach! ;-)\nD. 3 sierpnia 2014 15:39\nHarry to bardzo młody pies i pełne ekscytacji zachowanie w nowych okolicznościach przyrody jest zupełnie normalne. Pierwsze, co powinniście zrobić, to kupić takie cudo: http://www.keko.pl/chaba-smycz-tasma-treningowa.html, im dłuższe, tym lepsze. Warto zwrócić uwagę, żeby to była taśma, a nie lina, bo taśmy są lżejsze. W chwilach, kiedy normalnie spuszczacie psa ze smyczy, niech Harry chodzi na takiej taśmie: dzięki niej w sytuacji, gdy pies zaczepia obcych można go łatwo zgarnąć, a jednocześnie taśma jest w miarę lekka i pies ma wciąż dużą swobodę biegania. Ćwiczcie też przywołanie, non stop. Przywołanie nie może dla psa oznaczać końca zabawy i końca spaceru - mówi się, że co najmniej 4 na 5 przywołań powinno kończyć się dla psa smakołykiem i ponownym swobodnym bieganiem, żeby przychodzenie do właścicieli nie kojarzyło mu się źle. Zwróćcie uwagę na to, jak często przywołujecie Harry'ego, tylko po to, aby go "sprawdzić", a jak często, aby zakończyć jego harce. Poza tym, młody, mający mnóstwo energii pies nigdy nie będzie słuchał się od razu po spuszczeniu ze smyczy: pamiętam, że kiedy T. miała około 8 miesięcy, po spuszczeniu ze smyczy potrzebowała co najmniej pół godziny biegania (z zegarkiem w ręku) nim w ogóle cokolwiek zaczęło do niej docierać. Nie zrażajcie się, wszystko jest do wypracowania - na pewno nie możecie rezygnować ze spacerów bez smyczy i swobodnego biegania, bo Harry zacznie od Was uciekać w poszukiwaniu możliwości rozładowania energii. Takie spacery po prostu powinny odbywać się na taśmie (im dłuższa tym lepsza), nie możecie też specjalnie przejmować się tym, że psiak biega jak szalony (poczekajcie, aż będzie miał 2 lata, uspokoi się ;)), jeżeli nie dzieje mu się nic złego. Dajcie mu wyładować energię i dopiero po jakimś czasie biegania miejcie oczekiwania wobec jego zachowania. Z czasem Harry dojrzeje i się uspokoi.\nMaria Sierant 4 sierpnia 2014 16:00\nDzięki za radę i taaaki długi ale bardzo praktyczny komentarz. Rzeczywiście, chyba mu kupię takie coś ;)\nOla Mikulska 3 sierpnia 2014 16:42\nfajnie że psisko miało okazje wytaplać się nad morzem,co do jego zachowania to jest jeszcze bardzo młodym Labradorem,więc można napisać że to normalne.\nRafaela Czernecka 3 sierpnia 2014 18:56\nSuper, psiak miał na pewno wile frajdy.\nWiktoria 3 sierpnia 2014 18:59\nHaha Harry był na dzikiej plaży to zachowywał się jak dzikus, wiadome! :)\nAle biorąc sprawę na poważnie, to nie powinienaś go spuszczać ze smyczy gdy nie jesteś w 100% pewna że wróci. A tym bardziej że są tam ludzie, mało - ale są.\nSpróbuj zabrać się za przywoływanie, kup linkę treningową (najlepiej smycz<lonże która nie pali w dłonie przy większych pociągnięciach: Taką robi firma DogStyle) I zacznijcie ćwiczyć przyoływanie. W domu na podwórku, w pokojach, na spacerze czy w lesie.\nGwarantuję że to będzie ciekawa zabawa, poprawi się wasza więź no i co najlepsze to gwarantowane lepsze przychodzenie na zawołanie :D\nDodatkowo warto nauczyć go takiej komendy jak "nie wolno" w waszym rpzypadku podchodzić do ludzi.\nMaria Sierant 4 sierpnia 2014 16:11\nHarry nie słucha się tylko wtedy, gdy widzi i czuje inne psy. W domu jest jak aniołek, na naszym podwórku praktycznie zawsze przychodzi, kiedy wołamy "Harry, chodź!". Więc chyba powinnam ćwiczyć nie tylko w ogródku ale i w innych miejscach..\nNatalia R 3 sierpnia 2014 19:07\nTo super że Harry mógł sobie popływać w morzu. :-) Ja bym się nie odważyła pojechać z Ramzesem, za daleko jak dla nas.\nOla Mikler 3 sierpnia 2014 19:35\nPrzynajmniej zdjęcia macie ładne! :D\nAhh też to przechodziłam z moim dzikusem. Następnym razem przyda Wam się linka :) Cierpliwości, młody jest więc jeszcze spokojnie wszystko wypracujecie :).\nEvily 3 sierpnia 2014 19:44\nNie przejmuj się, młode psiaki tak mają - dopóki trochę nie podrośnie i się nie uspokoi, radzę nie spuszczać go ze smyczy szczególnie w takich miejscach jak plaża. Moja sucz do tej pory bez smyczy szaleje (a niedługo stuknie jej rok), ale mieszkamy daleko morza, więc nie ma takiego problemu - w parku nie ma na czyje ręczniki wchodzić ;D.\nOla D 3 sierpnia 2014 20:09\nNie przejmuj się, musisz popracować bardziej na przywołaniu przy rozproszeniach :)\nU mnie jest odwrotnie, Piano grzecznie przychodzi,czasem trzeba krzyknąć głośniej Piano! Ale za to szczeka bardzo na innych i najeża się (jak kot) wzdłuż kręgosłupa :P\nHania 3 sierpnia 2014 20:57\nNiestety nie wszystko zawsze układa się po maszej myśli, jednak ty sama popłniłaś duży błąd. Skoro wiesz, że Harry się nie słucha, to nie powinnaś go spuszczać ze smyczy, bo stanowi on zagrożenir dla ludzi, ale może również stworzyć zagrożenie dla siebie.\nJeżeli nie chcesz wydawać kilkudziesięciu złotych na linkę treningową to zrób ją sama. Mianowicie tak:\nKup kilkunasto metrową linę (ja kupiłam 20m), która może utrzymać kiladzieśąt kilogramów (w moim wypadku 60kg), znajdziesz ją w normalnym sklepie budowlanym (ja nie wiem skąd jest moja, ale kosztowała 15zł, a miała słuźyć do podnoszenoa np. stali). Następnie gdy już masz linkę kup duży karabinczyk żeby mógł utrzumać twojego czworonoga. Cena całego zakupu wyjdzie pd 20-25zł. Myślę, że coś takiego jest tańsze i dłuższe niż smycz specjalnie przeznaczona do takich celów. Pod koniec mojego kolejnego posta dodam ci zdjęcie mojej smyczy.\nMam nadzieję, żw pomogłam :).\nHania 3 sierpnia 2014 20:59\nPs. Sorry za błędy piszę z komórki.\nMaria Sierant 4 sierpnia 2014 16:04\nDzięki wielkie za "przepis" na linkę treningową. Zapytam się jeszcze dziś tresera na szkoleniu, co sądzi o takiej formie spuszczania psa, choć ja bym chętnie zrobiła takie coś sama, bo to bardzo ułatwia życie z psem :)\nHania 5 sierpnia 2014 21:19\nZapomniałąm dodać zdjęcie. Dodam w następnym poście. Mam nadzieję, że się nie gniewasz :).\nkasiakasiakasia172 4 sierpnia 2014 07:57\nWspaniałe zdjęcia z nad morza\nWiktoria i Max 4 sierpnia 2014 08:23\nFajny wyjazd. Faktycznie Harry trochę głupio się zachował ale to jeszcze trzeba dopracować :)\nlovella :3 4 sierpnia 2014 10:07\nHehe... mój pies tak się zachowuje po spuszczeniu zawszę xd No więc niestety go nie spuszczamy :/\nD. 4 sierpnia 2014 13:01\nNie spuszczacie setera ze smyczy?! Przecież to pies myśliwski, który ma ogromną potrzebę ruchu - musi się wybiegać i trochę "zapolować". Zapiszcie się z psem na szkolenie lub zacznijcie sami z nim pracować, bo nie pozwalając mu rozładować energii po prostu robicie mu krzywdę. T. ma 14 miesięcy, włożyliśmy w nią mnóstwo pracy i ogromną ilość czasu właśnie po to, aby można było bezpiecznie zaspokajać jej potrzebę ruchu...\nDominika Kozioł 5 sierpnia 2014 17:03\nCudne zdjęcia :) I piękny model.\nDominika Cleo 5 sierpnia 2014 17:35\nHarry jest przeuroczy:* Piękne masz włosy:) Ja w tym roku byłam w górach:) Nad morzem musicie się świetnie bawić:) A zwłaszcza Harry w upały ,gdy może się wypluskać.\nPani fotograf 11 sierpnia 2014 16:01\nMasz pięknego psiaka *-* życzę Ci powodzenia i wytrwałości w tresowaniu go :) Pozdrawiam http://world-is-pretty.blogspot.com/\nWoda życia labusowi doda! /26,27.08.14/\nWyprawa do lasu /14,15.08.14/\nTo, co jest u nas. /11.08.14/\nPRZEPIS na... ciasteczka z wątróbką


Którą piłę kupić ???\nKtórą piłę kupić ???\nWitam mam zamiar kupić piłę spalinową. Mam na to 450zł. I tu moją uwagę przykuły 2 piły. PARTNER 351 i FLORA DEKATECH PS36.\nWięc którą byście wybrali ??? Ja osobiście bym brał Florę bo ma 2,2 konia a partner 1,8 konia. Ale proszę o poradę kogoś kto się na tym zna.\nRe:Którą piłę kupić ???\nradzilbym sie rozgladnac czy do FLORA DEKATECH PS36 bedzie mial pan puzniej zaplecze serwisowe, kupno maszyny to tylko polowa zadowolenia, problemy zaczynaja sie przy awari kiedy nie ma gdzie tego serwisowac ;]\nOjciec dzisiaj kupil pilarke FLORA DEKATECH PS36, nie uzgadniajac wczesniej tego ze mna. Rozgladam sie po internecie i nie widze zadnych informacji na temat serwisow technicznych. Mam pytanie do szczesliwych(?) posiadaczy takich pilarek: Jak Wam sie one sprawuja?\nJa eksploatuje od niedawna Florę. Piła dobrze leży w rękach, ale mam problemy z jej odpaleniem zarówno na "zimno" jak i gdy już porządnie popracuje. Świeca wygląda ok. a piła nie pali. Czy ktoś napotkał takie problemy, bądź zna przyczynę tego stanu rzeczy? Do mieszanki stosuje olej zalecany przez serwis firmowy.


Chocolataria Equador (Porto, Portugalia) - opinie - TripAdvisor\nChocolataria Equador opinie, Porto\nNr 6 wśród 153 Zakupy w lokalizacji Porto\nRua Sa da Bandeira 637, Porto 4000-437, Portugalia\nBardzo przyjemny nastój panuje w tem sklepie? kawiarni? Słodycze są rewelacyjne. Nie są tanie, ale... Przeczytaj więcej\nBardzo przyjemny nastój panuje w tem sklepie? kawiarni? Słodycze są rewelacyjne. Nie są tanie, ale warte swojej ceny.\nŁączenie portów i czekolady\nTen wspaniały sklep z czekoladą oferuje pary i czekoladowe parowania oraz degustacje, które są wysoce zalecane, szczególnie od początkującego pijącego porto. Ten sklep jest piękny i oferuje szeroką gamę uroczych prezentów i ciekawych czekoladowych smaków od białej czekolady i marakui po ciemną czekoladę i curry....Również zimą serwuje gorącą czekoladęWięcej\nNajważniejsza wskazówka - zamknięta w porze lunchu w godzinach 14: 00-14: 30 Ten sklep sprzedaje czekoladę podlewania. Trufle to 85 centów, a pozostałe czekoladowe mini bloki to 95 centów za sztukę. Jedynym problemem z małymi czekoladkami jest to, że jesz je szybko, więc chcesz więcej\nKupiliśmy Bombons Artesanais. Byli pięknie urządzone i smaczne. Wybieramy również kilka różnych smaków, które dodaliśmy do doskonałego zakupu!\nBardzo fajny sklep, zapach jest niesamowity, a czekolada to jedne z najlepszych, jakie kiedykolwiek jadłem. Szkoda, że nie kupiłem więcej, jest trochę drogie, ale pyszne.\nTo raj dla miłośników czekolady. Mają dwa sklepy. Główny sklep oferuje kawę i gorącą czekoladę. Mają też porto i czekoladę. Kieliszek Portu i 3 różne czekoladki. Jest to dodatek do wielu rodzajów batonów, kęsów, trufli i indywidualnie pakowanych czekoladek. Drugi sklep jest mniejszy i po...prostu niesie czekoladki. Sklepy nie są daleko od siebie. Pracownicy w obu są bardzo pomocni. Czekoladki są robione w Porto.Więcej\nPrawie ukryty klejnot w sklepie z czekoladą / kawiarni\nTo Chocolataria jest po prostu wspaniałe. Na zewnątrz jest mała platforma z jednym stołem (to dość stroma ulica, wspólna dla Porto) i tablica z napisem sugerującym port i degustację czekolady. Prawie tęskniliśmy za nią i byłaby to wielka miss! Na boku znajduje się kamienne sklepienie...z kilkoma stolikami i duży wybór czekoladek. Jest tu wiele gorących napojów czekoladowych, loty portowe w połączeniu z czekoladą i owocami oraz poszczególne czekoladki. Mieliśmy regularny lot w czekoladki i lot rezerwowy z czekoladkami wraz z gorącą czekoladą dla młodszego członka rodziny. Wina i czekoladki były wspaniałe i wspaniale dopasowane. Różnica w cenie między lotami to tylko 2. 50 eur (12: 50 vs 15,00), obie są świetne i wyraźne, więc jeśli jest was dwóch, jeden lot jest dobrym rozwiązaniem, ale objęcie i dzielenie się jest jeszcze lepsze. Uległy nam również pamiątki, które są doskonałej jakości. W końcu pracownicy są przyjaźni, kompetentni i wszyscy mają dobrych ludzi. Jeśli potrzebujesz przerwy od spaceru po Porto lub po prostu ochoty na coś smacznego, to jest miejsce dla ciebie.Więcej\nDeath by Chocolate Lovers, chodź tu teraz!\nJeden z najlepszych czekoladników w dowolnym miejscu. Jedno źródło, Equador. Trufle, fantazyjne czekoladki, gorąca czekolada - i to, co najbardziej nam się podobało - duże płyty czekolady z różnymi owocami i orzechami, podzielone na duże kawałki i sprzedawane przez sztukę. Kupiliśmy kilka kawałków ze skrystalizowanym...imbirem, niektóre ze skrystalizowaną skórką pomarańczową i orzechami oraz trochę ciemnej, bogatej czekolady. Jedliśmy czekoladę na całym świecie i to było najlepsze z każdego miejsca. . .Więcej\nTa czekolada pobiła którekolwiek z miejsc, które ostatnio odwiedziliśmy w Salzburgu w Austrii (cieszą się popularnością z powodu czekolady). Byli też naszymi ulubionymi czekoladkami w Porto. Bardzo bogaty i bardzo smaczny asortyment czekoladowej dobroci.\nZapach jest silny i niebiański!\nNie szukaliśmy tego miejsca, ale cieszę się, że weszliśmy. Z chwilą, gdy otworzysz drzwi, uderza Cię zapach całej czekolady, a moim zdaniem jest to wspaniałe, silne doświadczenie, prawie poczułem się pijany na oparach czekolady, ale to chyba tylko ja! Fantastyczny wybór smaków i rozmiarów barów...do baru, facet, który nas obsługiwał był taki miły, chciałbym poprosić o jego imię, aby podziękować ci za wspaniałe zalecenia na lunch, które nam dał. Jeśli kochasz czekoladę, powinieneś udać się tutaj i zaciągnąć się! ! !Więcej


Białoruś nie chce już korzystać z rurociągu Odessa-Brody - Nafta\nBiałoruś nie chce już korzystać z rurociągu Odessa-Brody\nBiałoruś nie zamierza w najbliższym czasie korzystać z rurociągu Odessa-Brody w celu dostarczania ropy naftowej do swoich rafinerii - poinformował Władimir Wołkow, wiceprezes koncernu Belneftechim.\nDzięki rurociągowi a także południowej nitce rurociągu Przyjaźń z Brodów do Mozyru, Białoruś mogła sprowadzać ropę naftową w okresie zmniejszenie dostaw rosyjskiego surowca. Białoruskie rafinerie importowały tą drogą ropę z Wenezueli i Azerbejdżanu. - W tej chwili nasze rafinerie działają wykorzystując rosyjską ropę, która jest znacznie tańsza - przypomniał Wołkow.\nZaznaczył jednak, że Białoruś pozostaje otwarta na propozycje wykorzystania rurociągów Odessa-Brody i Brody-Mozyr a następnie północnej nitki rurociągu Przyjaźń do transportu kaspijskiej ropy do Polski i Niemiec.


Zaskakujące wyniki pomiaru! Temperatura w Warszawie waha się od 23 do nawet 45 stopni [10 LOKALIZACJI] | Metro Warszawa\nTomasz Golonko 30.06.2017 14:47\n"Mordor na Domaniewskiej" (zagłębie biurowców na Mokotowie) i plac Defilad to najcieplejsze miejsca w Warszawie. Chłodniej jest nad Wisłą i w parkach, np. tym na Żoliborzu. Najbardziej zaskakuje pl. Zbawiciela. Gdzie natomiast jest najchłodniej? - Pan poda adres, to z chęcią się tam schowam - mówią mieszkańcy narzekający na upały.\nTemperatura w Warszawie - gdzie najcieplej, gdzie najchłodniej Tomasz Golonko\nW ciepły, letni dzień (31 stopni według synoptyków w godz. 12-16) postanowiliśmy zmierzyć temperaturę powietrza w całej Warszawie. Zarówno miejsca, gdzie spędzamy czas po pracy, jak i te, gdzie znajdują się biura warszawiaków. W sumie zbadaliśmy temperaturę w 10 lokalizacjach.\nI tak w biurowym zagłębiu Warszawy, czyli słynnym "Mordorze" temperatura w słoneczne dni osiągnąć może nawet uwaga - 35 stopni Celsjusza. - Tu jest jak na patelni - mówi pracownica "Mordoru". I dodaje: Mieszkam na Woli i wydaje mi się, że wszędzie jest chłodniej niż tu, na Służewcu.\nWystarczy spojrzeć na wyniki pomiaru z samego centrum Warszawy. Na placu Defilad temperatura osiąga 30 stopni w skali Celsjusza. Gdzie jest chłodniej?\nUlgę możemy odczuć podczas stania w kolejce na Poczcie Polskiej. W warszawskich urzędach pocztowych temperatura jest niższa o 6-7 stopni niż na zewnątrz.\nJednak prawdziwymi rekordzistami są lokale gastronomiczne. W barze na Ursynowie, gdzie włączona jest klimatyzacja, temperatura spada nawet do 23 stopni Celsjusza! To prawie o 13 stopni mniej niż na zewnątrz. - Powiem szczerze, że jest wręcz za chłodno - mówi gość restauracji. I wyjaśnia: Ja nie wiem, czy takie różnice temperatur są dla człowieka dobre. Ja się zawsze boję, że po wizycie w takim chłodnym miejscu, zaraz będę mieć chore zatoki.\nCiekawe wyniki przyniosło badanie temperatury na placu Zbawiciela. W popularnym miejscu stolicy zanotowaliśmy w godzinach popołudniowych temperaturę - uwaga - 23,8 stopni Celsujsza. - Mury kamienic trzymają, drzewa cień dają to chłodniej - mówi starsza mieszkanka Śródmieścia. I dodaje: Odkąd pamiętam, tak tu jest.\nWspaniałe miejsce. W porównaniu z Mordorem czy nawet centrum - to najniższa temperatura na otwartym powietrzu, jaką zbadaliśmy, a co za tym idzie - prawdziwa oaza w upalne dni.\nKolejnym miejscem, w którym temperatura jest niższa niż w centrum miasta (nawet o 5 stopni), to brzeg Wisły. Tu temperatura wyniosła 26,4 stopni.\nTemperatura w Warszawie - gdzie najchłodniej, gdzie najgoręcej Tomasz Golonko\nPodobna temperatura panuje w wagonach warszawskiego metra. W podziemnej kolejce temperatura wynosi około 26 stopni.\nTam, gdzie warto się skryć przed upałem, są również parki. W Parku Żeromskiego na Żoliborzu zanotowaliśmy w ciągu dnia temperaturę 27,9 stopni Celsjusza w słońcu, oraz 24,4 w cieniu.\nTemperatura w cieniu w parku, pod samym drzewem wyniosła 24 stopnie.\nPostanowiliśmy zmierzyć temperaturę również w samochodzie. Jak się okazało, temperatura w zaparkowanym aucie może wynieść nawet 45 stopni Celsjusza.\nSprawdziliśmy również temperaturę podczas jazdy. Bez włączonej klimatyzacji, przy otwartych oknach, za to stojąc w korku na Wisłostradzie, termometr wskazał aż 38 stopni. - Nie do wytrzymania - mówi pan Józef, który jeździ polonezem i nie ma klimatyzacji. I wyjaśnia: Albo jest cieplej niż w poprzednich latach albo się człowiek starzeje i odczuwa intensywniej wysokie temperatury. Na koniec dodaje: Gdzie jest najchłodniej pan powie, to z chęcią się tam schowam. I piwka się napiję.


Marka WIŚNIOWSKI obchodzi 30-lecie istnienia\nNa co zwrócić uwagę przed wyborem konkretnego modelu bramy garażowej?\n15 czerwca 2018 r., na terenie parku przemysłowego w Tarnowie Podgórnym, odbyło się oficjalne otwarcie nowej siedziby Novoferm Polska - producenta bram, drzwi i napędów. Zaproszeni goście, w tym partnerzy Novoferm, mieli okazję zwiedzić obiekt, w którym hala magazynowa zamieniła się tego wieczoru w salę bankietową, pełną niespodzianek tematycznych - motywem przewodnim wydarzenia była bowiem postać Jamesa Bonda.\naktualizacja: 2018-06-26 11:50:58\nImpreza na miarę słynnego Agenta 007 trwała do rana. Nie zabrakło na niej atrakcji takich, jak: pokazy taneczne, konkursy ze znajomości "biografii" najsłynniejszego agenta świata, testy sprawnościowe i pokaz laserów - a była to tylko część niespodzianek, które czekały na zaproszonych gości, witanych na czerwonym dywanie. Każdy z przybyłych mógł także zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie przy srebrnym wozie Agenta 007, a przede wszystkim bawić się przy doskonałej muzyce i rozkoszować wyśmienitym menu.\nNa otwarcie przybyło wielu gości, a atmosfera zabawy była wspaniała. Teraz nasza nowa siedziba jest gotowa, aby nabrać wiatru w żagle - a plany mamy ambitne i liczymy, że uda nam się je zrealizować. Z pewnością długo będziemy wspominać tę inaugurację, dlatego dziękujemy wszystkim tym, którzy świętowali razem z nami, mówi Tomasz Chmielewski, Dyrektor Zarządzający Novoferm Polska.\nZ pewnością rok 2018 jest dla Novoferm Polska czasem pełnym wyzwań - także tych dotyczących ciągłego rozwoju. Jednym ze zrealizowanych już celów jest właśnie nowa siedziba w parku przemysłowym w Tarnowie Podgórnym.\nNowoczesny budynek biurowy wraz z halą magazynową utrzymane są w nowoczesnej stylistyce i zostały zaprojektowane specjalnie dla Novoferm. Zmiana lokalizacji oznacza dla znanego producenta bram garażowych i przemysłowych lepsze możliwości logistyczne (efektywniejsza komunikacja) i jeszcze wyższą jakość świadczonych usług - w tym pełniejszą realizację postulatu dbałości o jakość, jaki przyświeca całemu koncernowi Sanwa Group, którego częścią jest Novoferm Polska.\nPod względem biznesowym niewątpliwym atutem nowej siedziby firmy jest jej lokalizacja - park przemysłowy w Tarnowie Podgórnym to prężnie rozwijający się obszar, na którym funkcjonują już obecni klienci Novoferm.\nWięcej informacji na temat nowego obiektu i materiały z jego otwarcia można znaleźć na Facebooku oraz na stronie www.novoferm.pl.\nKrispol i Łukasz Piszczek w nowej odsłonie kampanii Gwarancja...\nPoprzedni materiał WIŚNIOWSKI Orłem Polskiej Stolarki w kategorii Kreator Trendów\nNastępny materiał Bramy i drzwi marki Hörmann w promocji 2018\nJaki poziom ciepłochronności powinna zapewniać brama garażowa? Przede wszystkim, przynajmniej...


Nowa płyta indukcyjna Franke | CzasNaWnętrze\nSzybko, smacznie i czysto - tak się gotuje na płycie indukcyjnej FHFB 905 5I ST, nowości w ofercie Franke.\nŻe na płytach indukcyjnych gotuje się wygodnie i bezpiecznie, wiadomo nie od dziś. Czym więc wyróżnia się najnowsza płyta indukcyjna Franke FHFB 905 5I ST?\nPrzede wszystkim łatwością obsługi. Intuicyjny panel sterowania Sliding Touch Control pozwala szybko i precyzyjnie regulować moc pól grzejnych.\nCzy chcemy szybko zagotować wodę na herbatę, czy godzinami smażyć powidła, dobierzemy odpowiedni poziom grzania, bo płyta FHFB 905 5I ST ma ich aż 9. Możemy więc gotować i bardzo szybko, i bardzo powoli, dokładnie tak, jak potrawa tego wymaga. Do dyspozycji mamy też dodatkowe funkcje, takie jak utrzymanie ciepła i pauza.\nUwagę zwraca też jej wielkość. Płyta indukcyjna Franke FHFB 905 5I ST usatysfakcjonuje nawet największych kulinarnych zapaleńców, bo ma wymiary 90 x 51 cm i aż 5 pól grzejnych: 3 okrągłe pola o średnicy od 14,5 do 26 cm oraz 2 przylegające do siebie prostokątne o wymiarach 18,4 x 22 cm. Nie będziemy więc mieli problemu z przygotowaniem kilku potraw naraz, ani z dopasowaniem pola do wielkości i kształtu garnka czy patelni.\nFranke FHFB 905 5I ST, podobnie jak inne dobrej jakości płyty indukcyjne, nie nagrzewa się, więc nawet jeśli coś na nią kapnie lub wykipi, nie przypali się. O uciążliwym szorowaniu możemy zapomnieć.\nCo ważniejsze, nie musimy się też obawiać oparzenia. Po pierwsze, bo płyta się nie nagrzewa, a po drugie, bo - jak wszystkie płyty indukcyjne Franke - ma inteligentny system automatycznego wyłączania. Jeśli przez dłuższy czas nic na kuchence nie robimy, sama się wyłączy.\nFirma Franke, jak zwykle, pamiętała też o estetyce. Prostokątny kształt płyty i szlifowane krawędzie pozwalają idealnie ją zamontować na każdym blacie kuchennym.\nNajnowsze technologie, funkcjonalność i piękno - to wszystko ma płyta indukcyjna Franke FHFB 905 5I ST. Dzięki niej gotowanie jest z pewnością łatwiejsze i szybsze. Choć niestety, nawet najdoskonalsza płyta nie zastąpi umiejętności kucharza.\nCena detaliczna: 5999 zł.


W poszukiwaniu mentora. "To nie jest zawód dla cyników". Ryszard Kapuściński\nSheryl Sandberg, COO Facebooka napisała książkę pod tytułem "Lean In: Women, Work and the Will to Lead" (o której zamierzam napisać trochę więcej innym razem). Dlaczego o niej wspominam? Sandberg sporo uwagi poświęca osobie mentora. Funkcji, która w Polskiej rzeczywistości praktycznie w ogóle nie istnieje. W Stanach na większości seminariów poświęconych rozwojowi osobistemu funkcja mentora jest szeroko komentowana. Mówi się nawet, że znalezienie mentora jest warunkiem sukcesu we wspinaniu się po szczeblach korporacyjnej drabiny. Mentora, czyli kogoś, kto będzie nam doradzał. Mentorzy odczuwają potrzebę brania pod swoje skrzydła młodego pokolenia, wskazywania im życiowej ścieżki i dzielenia się z nimi swoim doświadczeniem. Związek mentorski w rozumieniu Sandberg jest raczej związkiem bezpośrednim, niemniej jednak niezwykle popularne są autobiografie kariery, czy poradniki pisane przez z specjalistów w danej dziedzinie, dla osób dopiero wchodzących do zawodu.\nO tym, że Ryszard Kapuściński był postacią niezwykłą przypominać nikomu nie trzeba, ale o tym, że był także wielkim społecznikiem, któremu na sercu leżała przyszłość dziennikarstwa można dowiedzieć się z nowej książki zatytułowanej "To nie jest zawód dla cyników". Kapuściński z entuzjazmem podjął się prowadzenia warsztatów dla młodych latynoamerykańskich dziennikarzy. "Kiedy stawiałem pierwsze kroki w zawodzie miałem wielkich mistrzów, którzy nie darowali mi jedynie chybionego przymiotnika. Dzisiaj młodzi piszą byle jak. Nikt nie ma czasu ich uczyć." Wielki dziennikarz mógł tylko narzekać na stan dziennikarstwa, zostałby z pewnością uważnie wysłuchany, ale jako człowiek czynu postanowił działać, zmieniać rzeczywistość, nie po raz pierwszy.\nKapuściński przypomina, że dziennikarstwo się zmieniło, bo zmienił się świat, w którym żyjemy. Kiedyś był to bardziej zamknięty zawód. jego wykonawcy cieszyli się szacunkiem. wielcy pisarze zaczynający od dziennikarstwa, Hemingway czy, Churchill, nigdy z nim nie zerwali z nim. Żyjemy szybciej, w dobie internetu informacje zmieniają się bardzo szybko, nad jednym newsem pracuje tuzin osób, a konsekwencją tego jest utrata poczucia dumy z osobistego piętna wyciskanego na naszej pracy. "Manipulacja oddala nas od rzeczywistych problemów pojawiających się w różnych cywilizacjach.", informacja stała się interesem, a przestała być wartością: liczy się szybkość jej podania\n"Niewątpliwie to potężna centralizacja informacji zredukowała naszą wiedzę o złożoności świata, w którym żyjemy." Kapuściński jest krytyczny w stosunku do środowiska wytyka ignorancję, uproszczenia, niedouczenie zachęca do rozwoju. Ważnym problemem, o którym wspomina pisarz jest utrata pasji, któż dziś robi coś dal idei. Liczy się wyścig szczurów. Czyż nie wszystkie zawody straciły powołanie? Właśnie takie obserwacje stanowią o wadze i uniwersalności tej książki, można je odnieść nie tylko do dziennikarstwa, ale do każdego, dowolnego zawodu.\nW wielu recenzjach przewija się słowo podręcznik i trudno uciec od tego porównania. Ryszard Kapuściński to wielki nauczyciel, który zdaje sobie sprawę z misji, którą niesie ze sobą jego pozycja. Znaleźć czas, w dzisiejszym zabieganym świecie, już samo to jest warte podziwu. Napisać wskazówki dla innych zostawić po sobie coś więcej, dać coś od siebie, coś ważnego, oznacza posiadanie misji. Kapuściński to człowiek, który nie zbywa studenta jednym zdaniem, ale stara się wytłumaczyć mu świat. Z przyjemnością czyta się słowa wielkiego erudyty, nie tylko komentujące swój zawód, ale także globalizację i stan ludzkości. Nie tylko dziennikarstwo to "nie jest zawód dla cyników", i nie tylko dziennikarze potrzebują wielkiego mentora. Polecam.\np.s. W kontekście recenzji warto obejrzeć serial Newsroom, napisany przez Aarona Sorkina, o idealistach, którzy nie chcą dopuścić do tabloidyzacji mediów i dla których rzetelne przedstawienie faktów jest najważniejszym celem.


„Jest możliwe pogodzenie kierowców i transportu publicznego z priorytetem wysokiej jakości warunków dla pieszych i rowerzystów, ale nie na odwrót. Nie da się stworzyć miasta dla ludzi, uznając za priorytet komunikację samochodową”.\nWśród zasad określonych dla polityki zrównoważonej mobilności w Studium znalazły się:\nplanowanie struktury miasta, aby wykorzystywała obecny potencjał infrastrukturalny,\ndopełnianie przestrzeni miejskiej, tam gdzie jest już dobra komunikacja publiczna,\nplanowanie nowych osiedli, tam gdzie jest już dobry transport zbiorowy lub gdzie planujemy komunikację publiczną,\nrozwiązania przestrzenne zachęcające do poruszania się transportem niesamochodowym lub pieszo,\nWrocław to rdzeń aglomeracji, więc planując jego rozwój, trzeba brać pod uwagę warunki także wokół miasta. U podstaw zmian mobilnościowych wrocławian i mieszkańców okolicznych miejscowości leżeć będzie mocno rozwinięta sieć kolejowa z jej sprzyjającym integracji układem przestrzennym w mieście. Z niektórych miejscowości do centrum Wrocławia dociera się już w 30 minut, są jednak i takie, gdzie ta podróż trwa dłużej. Istotne jest więc rozwijanie systemu kolejowego w celu bardziej efektywnego wykorzystywania jako środka transportu w podróżach i miejskich i aglomeracyjnych. Niezbędne jest wzbogacenie systemu o nowe przystanki oraz modernizacja linii.\nNa terenie Wrocławia proponuje się zrównoważony model. Wyjściem do tego jest podział miasta na strefy dostępności komunikacyjnej, które mają ustalone określone priorytety przestrzenne. Dla uzyskania pełnej integracji różnych środków transportu i sprawności przesiadek ustalono zasady funkcjonalności węzłów przesiadkowych, a także wyznaczono miejsca pod nowe parkingi typu Parkuj + Jedź oraz Parkuj Rower + Jedź. Za najważniejsze z punktu widzenia wykreowania modelu miasta zrównoważonego uznano rozwijanie transportu zbiorowego, w tym w szczególności sieci tramwajowej. Zaaplikowano do Studium przede wszystkim przyjęty Wrocławski Program Tramwajowy. Sieć autobusowa ma odgrywać rolę uzupełniającą, funkcjonując na obszarach, gdzie tramwaje nie docierają. Zaprojektowana sieć tramwajowa została wzbogacona o 51 kilometrów nowych tras tramwajowych i 13 kilometrów wariantów. Jeśli te plany zostaną zrealizowane, to ponad połowa wrocławian miałaby do najbliższego przystanku tramwajowego nie więcej niż 400 metrów.\nMocny nacisk został położony w Studium na komfort ruchu pieszego i rozwój ruchu rowerowego. Założeniem podstawowym jest rozszerzanie przestrzeni dostępnych dla pieszych i rowerzystów. W Studium nakreślono sieć tras rowerowych, które docelowo pozwolą na stworzenie alternatywnego systemu poruszania się po mieście. Wyznaczono 625 km tras rowerowych, różnego rodzaju, w tym zielone trasy, które mają przebiegać z dala od głównych arterii, być odseparowane od ruchu samochodowego. Inspiracją była tutaj trasa piesza z XX wieku Hugo-Richtera, która powstała na południu miasta.\nDopełnieniem dla obecnych środków transportu będzie na pewno także komunikacja z wykorzystaniem rzeki. Mają pojawiać się kolejne przystanie i przystanki tramwajów wodnych, które mogłyby być włączone w system transportu miejskiego.\nNowe Studium Wrocławia: Polityka zrównoważonej mobilności from Wroclaw\npolityka_zrownowazonej_mobilnosci_1.pdf 1.97 mb


Whole Purple – suplement diety na wzmocnienie organizmu Whole - MedonetMarket.pl\nWhole Purple – suplement diety na wzmocnienie organizmu\n4.05 (10 opinii)\nEchinacea i witamina C na odporność – Whole Purple\nWhole to marka suplementów diety, której producentem jest Packom International. W jej ofercie znajdują się m.in. suplementy na odporność, witamina B12 czy witamina D w pastylkach.\nEchinacea, zwana również jeżówką jest rośliną posiadającą silne właściwości wspierające układ odpornościowy, dlatego może być stosowana przy przeziębieniu. Echinacea wykazuje również działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe.\nWitamina C zmniejsza negatywne skutki stresu oksydacyjnego. Wspiera odporność organizmu, ale także pozytywnie wpływa na skórę, hamując procesy starzenia się.\nOferowany suplement diety Whole Purple to produkt, który zwiększa reakcję immunologiczną organizmu, tym samym wzmacniając odporność i poprawiając ogólny stan zdrowia.\nJedno opakowanie suplementu diety Whole Purple zawiera 15 pastylek o smaku jagodowym. W ramach oferty można kupić 1, 2 lub 3 opakowania suplementu diety. Kupując 2 opakowania oszczędzasz 29%. Kupując 3 opakowania oszczędzasz 38%.\nZaleca się ssać 2-3 pastylki dziennie. Nie należy przekraczać dziennej dawki produktu.\nProdukt jest suplementem diety, stąd nie może zastąpić zbilansowanej diety.\nSuplement diety nie jest przeznaczony dla dzieci, kobiet w ciąży i matek karmiących.\nWhole Purple najlepiej przechowywać w temperaturze do 25 stopni Celsjusza.\nSkład: suchy wyciąg z kwiatów jeżówki purpurowej, witamina C, substancja wypełniająca: sorbitol, mannitol, kwasy: winowy, cytrynowy, jabłkowy, kwas L-askorbinowy, ekstrakt z ziela jeżówki purpurowej, aromat, antykoagulant: stearynian magnezu.\ndo -30% Witamina C-1000 z dziką różą – suplement diety na odporność 3.85 (12 opinii) od 52 zł od 36,05 zł\ndo -35% Witamina C-1000 z bioflawonoidami i rutyną – wsparcie układu immunologicznego 4.00 (22 opinii) od 53 zł od 34,13 zł\ndo -29% Witamina C-1000 buforowana – suplement diety na odporność 3.50 (8 opinii) od 65 zł od 45,75 zł\n-38% TYLKO W MEDONET MARKET DWUPAK Witamina C-1000 z bioflawonoidami i rutyną na odporność 3.70 (18 opinii) od 106 zł od 65,53 zł\n-21% IDEALNE NA PREZENT DuoLife Witamina C - suplement diety na odporność 4.50 (3 opinii) od 108 zł od 85 zł\nWhole Purple – suplement diety na wzmocnienie organizmu 15 pastylek\nWhole Purple – suplement diety na wzmocnienie organizmu 2x15 pastylek\nWhole Purple – suplement diety na wzmocnienie organizmu 3x15 pastylek


BEBETTO BRESSO wózek dziecięcy głęboko-spacerowy z torbą\nprzednie i tylne koła są pompowane, dzięki czemu wózek jedzie jeszcze bardziej stabilnie\nWózki dziecięce BEBETTO BRESSO 2w1+torba pielęgnacyjna to wózki cechujące się zarówno wysoką jakością wykonania oraz funkcjonalnością. Zostały skonstruowane tak aby dziecko czuło się w nim jak najbardziej wygodnie. Gondola posiada regulację zagłówka, siedzisko posiada regulowane oparcie i podnóżek, co znacznie podnosi komfort w czasie podróży. System SAS i DMS sprawiają, iż maluch nie odczuje nierówności terenu, a BRESSO prowadzi się wygodnie i przyjemnie. Centralny hamulec w wózku zamocowany w kołach tylnych sprawia, iż ten wózek głęboko-spacerowy zatrzymamy szybko, co tylko zwiększa bezpieczeństwo malucha w wózku.\nWózek 3w1 BEBETTO BRESSO + fotelik Cybex ATON Q\nWózek 3w1 BEBETTO BRESSO + fotelik Kiddy EVOLUNA I-Size


Pierwszy krok na Euro wykonany! Polscy szczypiorniści rozgromili Kosowo - Magazyn Sportowiec - wywiady, analizy, komentarze sportowe\nŚwietny początek eliminacji do Mistrzostw Europy 2020 w wykonaniu polskich szczypiornistów. Biało-czerwoni rozgromili w Ostrowcu Świętokrzyskim Kosowo 37:13. Trzeba jednak pamiętać, że był to zdecydowanie najłatwiejszy rywal w naszej grupie.\nBiało-czerwoni rozgromili Kosowo\nPodopieczni Piotra Przybeckiego od początku mieli zdecydowaną przewagę. Po czterech minutach Polacy prowadzili już 4:0, a po piętnastu 10:1. Nieoczekiwanie później w grze biało-czerwonych pojawił się kryzys. Nasi zawodnicy byli niedokładni i nieskuteczni. W konsekwencji aż przez blisko dziewięć minut polscy szczypiorniści nie byli w stanie pokonać kosowskiego bramkarza. Na nasze szczęście Kosowianie nie potrafili wykorzystać nadarzającej się okazji i zdobyli tylko trzy trafienia. Spora w tym zasługa dobrze dysponowanego w polskiej bramce Adama Malchera.\nImpas w grze reprezentacji Polski przełamała dopiero bramka Macieja Majdzińskiego w dwudziestej piątej minucie. Od tego momentu gra Polaków się ożywiła. Do przerwy trafili jeszcze cztery razy i do szatni schodzili z wynikiem 15:5.\nPolska pokonała Kosowo i jest liderem swojej grupy\nDrugą połowę biało-czerwoni rozpoczęli od bramki Adriana Kondratiuka. Z każdą kolejną minutą nasi szczypiorniści rozkręcali się coraz bardziej. W ciągu dziesięciu minut cztery bramki zdobył Michał Daszek, a po jednej dołożyli Czuwara, Gębala, Jupa i Łangowski. Kosowianie zdołali odpowiedzieć trzema trafieniami.\nW kolejnych minutach biało-czerwoni całkowicie zdominowali grę. Dziesięć minut przed końcem podopieczni Piotra Przybeckiego prowadzili już 29:10. Tak duża przewaga ich jednak nie rozluźniła. Nasi szczypiorniści nadal grali konsekwentnie i ostatecznie wygrali całe spotkanie 37:13.\nW drugim meczu naszej grupy Niemcy pokonali 37:21 Izrael. Dzięki lepszemu bilansowi bramek na czele tabeli są jednak biało-czerwoni. Awans na mistrzostwa zapewnią sobie dwie pierwsze drużyny. Kolejne spotkanie Polaków już w niedzielę. Naszym rywalem będzie Izrael.\nPowiązaneadam malcher piłka ręcznaadam malcher polska kosowoarkadiusz morytoarkadiusz moryto piłka ręcznaarkadiusz moryto polska kosowoel. me 2020 w piłce ręcznejeliminacje mistrzostw europy w piłce ręcznejjan czuwarajan czuwara piłka ręcznajan czuwara polska kosowokamil syprzak polska kosowomagazyn sportowiecmateusz korencki piłka ręcznamateusz kornecki polska kosowomichał daszekmichał daszek polska kosowopaweł paczkowskipaweł paczkowski piłka ręcznapaweł paczkowski polska kosowopaweł słowiok kombinacja norweskapiłka ręcznapiłka ręczna mistrzostwa europy 2020piotr przybeckipiotr przybecki piłka ręcznapiotr przybecki reprezentacja polskipolska - izrael piłka ręcznapolska - kosowo piłka ręcznapolska - niemcy el. me 2020polska - niemcy piłka ręcznapolska kosowo ostrowiec świętokrzyskipolska pokonała kosoworeprezentacja polski w piłce ręcznej\nMagdalena Piekarska wygrała z rakiem! Szpadzistka wraca do treningów


Natalka z Olsztyna dotąd pomagała innym. Teraz czas pomóc jej!Natalka z Olsztyna dotąd pomagała innym. Teraz czas pomóc jej!\nNatalka z Olsztyna dotąd pomagała innym. Teraz czas pomóc jej!\nNatalkę czeka operacja wycięcia guza i leczenie nowotworu złośliwego. Link do zbiórki: www.siepomaga.pl/natalia-zyro\nTak opisuje swoja historię:\nTo jest apel do Twojej empatii. I Twojej kieszeni, niestety. Niewielkim wysiłkiem jednego i drugiego możesz mi pomóc żyć. Zgadza się. Nie owijam w bawełnę. Bardzo dużo, a może i wszystko w moim życiu zależy od operacji, którą, jak się okazało, można przeprowadzić już 3 marca. I nie mam na nią środków. A muszę mieć blisko 50 tysięcy euro. Dlatego im więcej osób zobaczy ten apel i zdecyduje się na niego zareagować choćby w niewielkim stopniu, tym większa szansa na zwycięstwo. Moje, Twoje, wiary w ludzi.\nMam na imię Natalia, mam 35 lat. Mieszkam w Nowym Kawkowie i jeszcze niedawno prowadziłam własny biznes – niosłam innym ulgę i wytchnienie, robiąc masaże w otoczeniu natury. Niespodziewanie okazało się, że choruję na raka szyjki macicy.\nChoroba została wykryta w późnym stadium, mimo że co roku robiłam badania kontrolne. Guz najprawdopodobniej rósł przez lata, niezauważony przez mojego lekarza. Dopiero gdy w lipcu 2019 roku trafiłam do innego specjalisty, usłyszałam diagnozę: złośliwy nowotwór w zaawansowanym stadium. W sierpniu rozpoczęłam leczenie onkologiczne, które okazało się bardzo trudne, ale chemioterapia, radioterapia i brachyterapia nie przyniosły efektów.\nGuz rośnie i zaburza działanie innych narządów. Jest bardzo duży i w Polsce nieoperowalny. Codziennie mierzę się z silnym bólem. Ale duchem jestem silna. Do tej pory przebywałam w hospicjum w Olsztynie.\nObecnie leczę się w klinice w Berlinie, gdzie po konsultacjach otrzymałam wspaniałą wiadomość – możliwość operacji! Trudno jest napisać „pomóż”, ale nie mam innego wyjścia. Widziałam wielokrotnie, jak takie zbiórki odnosiły sukces. I sama się do nich dokładałam. Więc bardzo mocno trzymam kciuki. Tym razem za siebie!\nOlsztyńscy policjanci zmierzyli się z niezwykłym wyzwaniem\nPolicjanci z Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie włączyli się akcji charytatywnej #GaszynChallenge. Wczoraj funkcjonariusze „pompowali” w Olsztynie, aby pomóc chorej Hani i innym dzieciom...\nDorzucam swoje trzy grosze dla Hospicjum w Olsztynie\nStudentki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego postanowiły założyć zbiórkę "Dorzucam swoje trzy grosze dla Hospicjum w Olsztynie #trzygroszedlahospicjum" na portalu zrzutka.pl na rzecz olsztyńskiego Hospicjum im. Jana...


Motocykle – WERSON\nZapraszamy do obejrzenia naszego serwisu i zapoznania się z całością oferty. Nasi specjaliści chętnie odpowiedzą na pytania, doradzą i zaproponują rozwiązanie odpowiadające Państwa potrzebom.\n+ 48 602 241 835\nOd lat podejmujemy trudne wyzwania w branży tapicersko-dekoracyjnej. Starając się realizować zamówienia, przed którymi wycofali się inni, uzyskaliśmy bezcenne doświadczenia, procentujące teraz przy realizacji zamówień trudnych i prawie niemożliwych. Od 20 lat oferujemy znakomitą jakość i ogromną gamę usług. W wieloletniej historii firmy zdobywaliśmy doświadczenie przy różnych, niełatwych zamówieniach.\nNa początku działalności głównym profilem naszej działalności była renowacja oryginalnych mebli antycznych. Była powrotem do dawnego, dobrego rękodzieła i jednocześnie podstawą do wykonania wielu współczesnych wyrobów.\nPo rozbudowie parku maszynowego i zatrudnieniu nowych fachowców zajęliśmy się produkcją nietypowych, oryginalnych mebli na zamówienie hoteli, salonów sprzedaży i prywatnych rezydencji. W wielu stołecznych restauracjach i klubach można podziwiać efekty naszych prac: fantazyjne meble, pokrycia ścian i sufitów tapicerką, skórzane wykończenia barów, itp. Są to niepowtarzalne realizacje, stworzone przy udziale najwybitniejszych polskich stylistów. Meble te wykonujemy w dużym stopniu ręcznie, według indywidualnych potrzeb zleceniodawcy.\nRównie ważna była podjęta wiele lat temu decyzja o stworzeniu działu tapicerstwa jachtowego. Rozwijaliśmy tę branżę w czasie, kiedy nie można było marzyć o specjalistycznych, jachtowych materiałach i narzędziach. W Polsce nikt nie produkował takich materiałów, a import był szczątkowy. Trzeba było wykonywać karkołomne operacje adaptacyjne i posiłkować się technologiami z innych branż. Obecnie zgromadziliśmy dużą gamę materiałów jachtowych z Niemiec, Francji, Hiszpanii i Belgii. Produkujemy z nich wyroby, które trafiają do polskich stoczni jachtowych oraz wielu odbiorców europejskich.\nWiele lat temu na polski rynek zaczął wkraczać rattan. Meble z tego efektownego, egzotycznego drewna szybko zyskały uznanie polskich odbiorców. Jesteśmy firmą, która jako jedna z pierwszych na polskim rynku rozpoczęła projekty i seryjną produkcję tapicerki do rattanu w 1995 roku. Dziś jesteśmy jednym z największych producentów takich wyrobów.\nFirma się rozrastała i naturalną koleją rzeczy była zmiana siedziby w 2001 roku na większą w podwarszawskiej Nowej Iwicznej. Nowi fachowcy i duża powierzchnia produkcyjno – magazynowa pozwoliły na zwiększenie oferty dla klientów zmotoryzowanych. Ogromnie interesującym tematem jest stylizacja i produkcja tapicerki motocyklowej. Branża ta wymaga niezmiennie dużej inwencji i staranności. Jest połączeniem rękodzieła ze wspomaganiem komputerowym. Mało kto wie, ale większość egzotycznych, harleyowych kanap udekorowanych starymi, indiańskimi motywami powstało u nas przy udziale nowoczesnych technologii.\nKolejny dział naszej firmy to fascynującą wycieczka w przeszłość, czyli zlecenia z pracowni konserwacji zabytków motoryzacji warszawskiego Muzeum Techniki oraz prywatnych kolekcjonerów. Odtworzenie dawnych kanap samochodowych, gdzie podstawowymi materiałami było drewno, juta, najróżniejsze włókna naturalne i skóra to spore wyzwanie. Szczególnie, że w takim zamówieniu istotna jest dokładna rekonstrukcja kształtu i szczegółów konstrukcyjnych.\nMniej historycznej wierności, a więcej nieskrępowanej fantazji potrzeba do zabiegów stylizacyjnych nowszych pojazdów. Tutaj razem z Klientem możemy pobawić się konwencją i stylem.\nPołączeniem tradycji z nowoczesnością jest ręczne obszywanie kierownic, desek rozdzielczych, dźwigni zmiany biegów i innych akcesoriów samochodowych naturalną skórą. Skóra to materiał nie do końca przewidywalny, trudny i kapryśny. Tym większa satysfakcja, gdy uda się z niej wyczarować niezwykle przedmioty.\nZ kolei renowacja foteli stomatologicznych i innego sprzętu medycznego wymaga stosowania najnowszych technik i materiałów używanych w produkcji przemysłowej.\nPodobnych, nowoczesnych materiałów używamy przy naprawach sprzętu sportowego i przyrządów treningowych w siłowniach. Bardzo ciekawa była produkcja elementów ringów bokserskich dla CWKS Legia. Natomiast zupełnie odmiennym doświadczeniem są zlecenia na tapicerkę do samolotów i szybowców.\nW historii firmy wiele było prac wykraczających mniej lub bardziej poza ramy zwykłego fachu tapicerskiego. Zawsze jednak była to okazja do zdobywania nowych doświadczeń.\n© 2021 Werson