Paweł Olkowski: Chciałem zobaczyć Ronaldo, ale nie zobaczyłem\nMecz Polska – Portugalia na Śląskim w 2006 roku oglądał z trybun. – Chciałem obejrzeć jak gra Cristiano Ronaldo, a nie nasi. Nie obejrzałem, bo przykrył go Bronowicki – wspomina Paweł Olkowski, dziś reprezentant Polski.\nDariusz LEŚNIKOWSKI: Podobno niewiele brakło, by podczas przygody z GieKSą – w sezonie 2010/11 – rzucił pan futbol na dobre. Skąd wówczas myśl o takim akcie desperacji u młodego piłkarza?\nPaweł OLKOWSKI: – Trzy lata spędziłem w Gwarku Zabrze, kolejny rok w „młodoesktraklasowej” drużynie Zagłębia Lubin…\n… w której został pan mistrzem Młodej Ekstraklasy.\nPaweł OLKOWSKI: – Owszem, ale niech mi pan wierzy – kokosów do tamtego momentu nie zarabiałem. A latem 2010 przychodziłem do GieKSy tylko na testy. To właśnie w tym okresie w głowie narodziła mi się myśl, że jeśli mi tu nie wyjdzie, po prostu zajmę się czymś innym. W szkole zawsze nieźle mi szło, więc… po prostu zapisałem się na studia na katowickiej AWF, na kierunek „nauczyciel wychowania fizycznego”. Pomyślałem sobie: „Takie studia można łączyć z półprofesjonalnym graniem w III czy IV lidze”. I to był już całkiem realny pomysł na dalsze życie.\nAle w końcu został pan w profesjonalnej piłce!\nPaweł OLKOWSKI: – Zostałem, choć same testy nie napawały optymizmem. Dwa tygodnie trenowałem pod okiem trenera Fornalaka; normalnie raczej nikt tak długo nie podejmuje decyzji o angażu zawodnika bądź rezygnacji z niego. Miałem zresztą wrażenie, że bardziej niż trener zabiega o mnie Wojciech Cygan, który wówczas był w klubie kuratorem. Ostatecznie okazał się skuteczny: dostałem pierwszy w życiu zawodowy kontrakt seniorski!\nPłacono chociaż regularnie?\nPaweł OLKOWSKI: – Wtedy jeszcze tak. To był ten pierwszy rok, w którym głośno powiedziano: „Ma być awans”. Przyszedł Piotrek Piechniak, Jacek Kowalczyk… No cóż, ten „rok” trochę się już ciągnie. Osiem lat, a awansu nie ma. Śledzę od wielu lat regularnie GieKSiarskie wyniki. Wiem, że Katowice potrzebują ekstraklasy, a jednak wciąż coś stoi na przeszkodzie w realizacji tego celu.\n„Dobre czasy. Wtedy jeszcze byłem napastnikiem” – tak pan wspomina sezon 2010/11 przy Bukowej. Zaskoczył pana pomysł trenera Stawowego z ustawieniem „na szpicy”?\nPaweł OLKOWSKI: – Próbowaliśmy to rozwiązanie na treningach. Starsze chłopaki trochę się podśmiewywały z pomysłu przesuwania bocznego obrońcy do ataku.\nAle to nie była dla pana całkowita abstrakcja?\nPaweł OLKOWSKI: – Nie. Jako dzieciak zaczynałem kopanie piłki na pozycji napastnika. Smykałkę do tego miałem. Więc kiedy wiosną 2011, w meczu z Górnikiem Łęczna, trener przesunął mnie na ostatnie 20 minut do ataku, a ja strzeliłem dwa gole, przez kilka miesięcy pograłem w pierwszej linii.\nPróbował pan w późniejszych latach przekonać któregoś z kolejnych trenerów – na przykład w Niemczech – by spróbował pana w tej roli?\nPaweł OLKOWSKI: – Nie. Owszem, grywałem na prawej pomocy, ale głównie jednak – na bocznej obronie. Pomysłu na wykorzystanie mnie z przodu już nie było.\nKiedy w poniedziałkowe popołudnie autokar z kadrą zajechał na Bukową, jaka była pańska pierwsza myśl?\nPaweł OLKOWSKI: – Że… niewiele się tu od tych siedmiu lat zmieniło, jeśli chodzi o sam budynek, o stadion. No i o pana Janka Furtoka, który tu jest zawsze. Przywitaliśmy się serdecznie, zamieniliśmy kilka zdań. Sympatyczna sprawa.\nA sam Stadion Śląski kojarzy się panu z…?\nPaweł OLKOWSKI: – Pierwszym meczem reprezentacji, jaki na nim oglądałem. W 2006 roku mama zabrała mnie na spotkanie z… Portugalią.\nSupersprawa! Historia więc w pańskim przypadku w czwartek zatoczy koło; tyle że wróci pan na Śląski na mecz z Portugalią w zupełnie nowej roli!\nPaweł OLKOWSKI: – Coś w tym jest… Tak naprawdę zaś wtedy przyszedłem oglądać Cristiano Ronaldo, a nie reprezentację Polski. I… de facto nie udało się go zobaczyć!\nPaweł OLKOWSKI: – Nie udało się zobaczyć, bo… „przykrył” go zupełnie Grzegorz Bronowicki! Mecz był fantastyczny, wynik jeszcze bardziej, a i stres jaki przeżywałem z 50 tysiącami ludzi na trybunach, pewnie jeszcze większy niż zawodnicy na boisku. Potem byłem jeszcze m.in. na spotkaniu z Czechami – też zwycięskim – ale jednak to wizyta Portugalczyków na zawsze została mi w głowie.\nPowiązaneCristiano RonaldoGKS KatowiceGrzegorz BronowickiGwarek ZabrzeLiga NarodówPaweł Olkowskipiłka nożnaPolska - Portugaliapromoreprezentacja Polski


Dybuk w dwudziestym pierwszym wieku? - religie.wiara.pl\nreligie.wiara.pl » książki » Dybuk w dwudziestym pierwszym wieku?\n- Ale tu się nie ma czego bać. Nie wybieramy sobie duszy. My nią jesteśmy!\nPoniższy tekst jest fragmentem powieści "Święto trąbek". Autorka: Marta Masada. Wydawnictwo W.A.B.\n– A ty, Zosiu, co byś chciała dostać na Boże Narodzenie od Świętego Mikołaja? – jak każdego z klasy zapytała mnie demoniczna katechetka w roku, w którym miałam przystąpić do pierwszej komunii.\n– Ja? Ja bym chciała zostać Żydówką, proszę pani – odpowiedziałam bez wahania, wywołując zamieszanie.\nDo końca roku szkolnego byłam obiektem upokarzających plotek, nawet ze strony uczniów sąsiednich klas.\nNic dziwnego. Za sprawą opowieści Stanisława już jako kilkulatka sądziłam, że Żydzi to jacyś mędrcy, czarodzieje, superbohaterowie obdarzeni wieloma talentami, którzy polegli w starciu z niszczycielską siłą zła. Przynajmniej w tej rundzie. A rund było już kilka, więc będą i kolejne. Bajkowi, a zarazem nasi, obcy, choć polscy. Byłam dumna. Bo przecież byli wszędzie i wszystko robili najlepiej, przecież tak mówił dziadek, przecież mówił, że tak o nich mówią inni, mówią, że to oni rządzą całym światem. Całym światem, a przecież mieszkali na naszej ulicy. Czy to nie fascynujące? – myślałam.\nDziadkowie – nasi pierwsi opowiadacze. Historia przodków – nasze pierwsze legendy, odciskające w pamięci obrazy wyraźniejsze niż pierwsze kreskówki oglądane na rubinie. Ja niewiele pamiętam z kreskówek, a jeszcze mniej z rodzinnych legend. Jedyną znaną postacią tych historii był Stanisław. Moimi bohaterami był więc on i jego koledzy, ludzie dobrzy i ludzie źli, ci, którzy karmili, i ci, którzy bili, dzielni żołnierze i jeńcy, małe dzieci miotające granatami. No i Żydzi.\nCi ostatni pojawiali się znienacka w każdej historii jak przysłowiowy diabeł z pudełka. Podczas obiadu: „Jeździłem tam wtedy z Miriam na ciastka. Po wojnie nie było już takich ciastek… ani takich oczu”. W czasie wspólnego oglądania Teleexpressu, od czego nigdy nie mogłam się wymigać: „Ludzie myśleli, że Żydzi rządzą światem, i dlatego ich zabili, ze strachu. A teraz z ulgą kładą wieńce na pomnikach”. Gdy robiliśmy zakupy: „Pamiętam, że tam, na rogu, był sklep galanteryjny jednego pobożnego, zacnego Żyda, który dawał datki na szpital. Takich wspaniałych wyrobów nie widziałem już nigdy po wojnie. Teraz jest sam szmelc i chłam od ruskich. I od kitajców. I jedni, i drudzy nas w końcu rozgrabią”. I tak w koło. Fiksacja pogłębiająca się wraz z wiekiem (i jak tu nie wierzyć, że Żydzi rządzą światem, skoro wszystko mają najlepsze i gwarantują raj?). Teraz także moja fiksacja. Obsesje są genetyczne jak inne choroby.\nI choć od tamtej pory minęło wiele Gwiazdek, a jedna gorsza od drugiej, nie zostałam Żydówką. Ani z Romanem, ani z Rafaelem. Nikt mi nie pomógł. Przyjdzie wojna, to im wszystkim pokaże, pocieszałam się w duchu stałym powiedzeniem Stanisława, który w pokrętny sposób mi pomagał. Cieszyłam się, że jestem na nią przygotowana. Nic mnie nie zaskoczy. A jednak coś mnie zaskoczyło, choć nie dopuszczałam tego do świadomości. Zrozumiałam to, gdy w histerii wylądowałam kolejny raz u przypadkowego psychiatry. Nigdy więcej nie zobaczyłam żadnego z tych lekarzy, którzy najpierw, mimo moich drżących rąk i głosu, spisywali skrupulatnie historię mojego życia i choroby, a potem, co najważniejsze, przepisywali mi fiolki leków, które połykałam już pod apteką. Tylko im byłam wierna, fiolkom. Nigdy nie było kolejnej wizyty. „Byłam i jestem dzielna i ze wszystkim poradzę sobie sama. Daj mi czas. Co te przemądrzałe dupki w białych kitlach mogą wiedzieć o życiu? Czy oni przeszli obóz?”, mówiłam Kice i w najlepsze rozkładałam się dalej. Byłam w obłędzie, w pułapce, która zwała się prozaicznie: samotność.\nDni do wyjazdu wlokły się nieznośnie, a każdy uwierał bardziej od poprzedniego. Żeby zabić czas i wszystko skrupulatnie zaplanować, kolejny raz zadzwoniłam do Marty, aby wypytać ją o szczegóły i – zupełnie tego nie planując – wypaliłam nagle, że czuję się tak fatalnie, że chyba nie dożyję wyjazdu i wkrótce się zabiję, więc mam zamiar pójść jeszcze do spowiedzi, żeby uratować choć swoją duszę, skoro nie potrafiłam życia.\n– Oszalałaś? Nie idź do księdza, idź do rabina – odpowiedziała z przejęciem.\n– Prawdę mówiąc, byłam już u zakonnika. Niestety, to nic nie daje. Oni nie wiedzą, co to depresja, a tym bardziej złamane serce.\n– Ale nasz rabin ma żonę i dzieci! I jest wspaniały. Każdemu zawsze da jakąś mądrą radę. On jest lepszy niż psychoterapeuta, mówię ci. Idź!\n– O nie, nie ufam psychiatrom ani psychoterapeutom!\n– To tylko porównanie. Zaraz wyślę ci jego numer. On nie przepisuje leków, tylko Torę. I bardzo lubi gadać z młodymi ludźmi, choć ty powoli przestajesz się do nich zaliczać, hi, hi.\nNie zwlekałam z telefonem do rabina – zwłaszcza że już rok temu, w nowym roku i w Nowym Jorku, stary chasyd kazał mi go szukać (dlaczego tak długo to odkładałam?). Spotkaliśmy się w kawiarni przy Nowym Świecie. Rabin miał rzadki zarost, zabawną, kolorową czapeczkę wydzierganą na drutach, okrągłe okulary i amerykański akcent. Być może miał też w kieszeni skręta, bo na takiego wyglądał: na człowieka, który czyta Torę po dobrym blancie (miałam nawet wrażenie, że poczułam przyjemny zapach konopi indyjskich). Upił łyk herbaty i spojrzał na mnie przenikliwym wzrokiem.\nTAGI| JUDAIZM,\tKSIĄŻKI,\tKULTURA,\tRELIGIE I WIERZENIA\nRudra | Obowiązkowa służba wojskowa dla ortodoksów | Święto pługa w Kruszynianach | Dzieci Szóstego Słońca | Jesienią ukaże się nowe tłumaczenie Koranu na język polski


Operation X - opinie, poradniki i wiki\nOperation X – recenzja\nOperation X to gra idealna dla osób, które chciały być zawsze jak James Bond, zostać tajnym agentem i brać udział w akcjach konspiracyjnych, wywiadowczych i czym tam tylko nasz agent 007 się zajmował w imię królewskiej mości. Oczywiście starsze pokolenie woli agenta Borewicza, ale tak czy inaczej każdy znajdzie tutaj miejsce dla siebie.\nW tej bezpłatnej grze na przeglądarki najcenniejszym surowcem jest nie złoto, ani dolary, tylko informacja. To właśnie informacje będzie czy to siłą czy po dobroci wyciskać z kolejnych przesłuchiwanych. Jednak sama gra Operation X posiada także drugie dno, otóż nie wiem czy wiecie, ale inspiracją dla stworzenia tejże produkcji była powieść, a raczej seria książek Operacja Blackmail.\nWciel się w agenta wywiadu\nGry o agentach\nW grze wcielamy się w agenta wywiadu, który pracuje dla elitarnej organizacji European Council Special Branch, w skrócie ECSB. Jednak na starcie jesteśmy początkujący i możemy jedynie wspierać działania doświadczonych agentów i tutaj poznajemy Eddiego i Solveigh. Zaczniemy od dość prostych zadań – będziemy łapać kieszonkowców na ich przestępczym procederze jak i w dalszym etapie gry zajmiemy się rozpracowywaniem już złożonych organizacji mafijnych itp. Nasze kolejne misje nie są większym wyzwaniem, ale na początek są one doskonałym źródłem doświadczenia, które jest potrzebne dla rozwoju nas jako agentów. Wraz ze wzrostem doświadczenia zwiększają się nasze statystyki i umiejętności.\nOperation X to nie jest kolejna, bezmyślna klikanina, gdzie będziemy tylko klikać akcja i wszystko dzieje się bez żadnych dodatkowych czynności. Wyobraźcie sobie, że do każdej sprawy należy tutaj zebrać odpowiednią ilość wskazówek, a to one prowadzą nas dalej dopóki nie wpadniemy na właściwy trop poszukiwanego przestępcy, czy też nie zbierzemy odpowiednich dowodów, aby wsadzić za kratki całą organizację mafijną. A nuż widelec może uda nam się przechytrzyć samego ojca chrzestnego najbliższej naszemu miastu mafii. Tak czy inaczej w poszukiwaniu wskazówek i dowodów przemierzymy całą Europę i musimy działać szybko, gdyż jeśli nasz cel zorientuje się, że jest przez nas poszukiwany to sprytnie będzie próbował zamaskować swoje miejsce pobytu.\nW grze możemy stworzyć własną drużynę i działać zespołowo, albo dołączyć do już istniejącej i zmieniać ją w razie potrzeby, a przecież każdą organizację da się opuścić, czy to żywym czy martwym. W grze przydadzą nam się kupony na kredyty, które dość często pojawiają się na naszym portalu. Dlatego przeglądajcie nasze akcje bonusowe i odbierajcie za darmo nagrody do Operation X – waszej ulubionej grze o tajnych agentach.\nFarmerama: Starożytna Grecja czeka!


SpaceX i NASA planują zderzenie satelity z asteroidą w przyszłym tygodniu\nHome science SpaceX i NASA planują zderzenie satelity z asteroidą w przyszłym tygodniu\nEllen Doyle listopad 20, 2021 0 Comments\nOd 2017 roku NASA jest w trakcie testów na Dowiedz się, czy satelita może zderzyć się z asteroidą zmienić kurs, Pozyskaj pomoc SpaceX w tym przedsięwzięciu W 2019. Dzisiaj Rocket Corporation że on ma Ukończył statyczny test ogniowy i dąży do 23 listopada jako daty rozpoczęcia testu podwójnego przekierowania asteroidy (DART).\nWedług SpaceX tego dnia o 22:21 czasu PT NASA „celowo zderzy statek kosmiczny DART z asteroidą, aby sprawdzić, czy jest to skuteczny sposób na zmianę jego kursu, jeśli w przyszłości zostanie wykryta asteroida zagrażająca Ziemi”. Ćwierkać.\nStatyczny test ogniowy jest jednym z kilku kroków w Przygotuj pojazd startowy do wdrożenia, sprawdza wydajność rozruchową silnika i mierzy takie rzeczy, jak ciśnienie i temperatura. Po zakończeniu tej fazy wygląda na to, że SpaceX i NASA zamierzają ruszyć do przodu w przyszłym tygodniu.\nDART celuje w binarną asteroidę z dwoma ciałami zwanymi Didymos (z greckiego „bliźniak”). Didymus B ma wysokość 160 metrów (około 174 jardy) i krąży wokół Didymusa większego, który ma rozmiar 780 metrów. Podwójna asteroida mogła bezpiecznie ominąć Ziemię w 2022 i ponownie w 2024 – nie byłaby na dobrej drodze do kontaktu z naszą planetą.\nAle NASA ma Zidentyfikowano już co najmniej 23 obiekty które prawdopodobnie wpadną na nas w ciągu najbliższych 100 lat. Strategia obronna jest kluczem do ochrony ludzkości w przypadku pojawienia się Armagedonu na horyzoncie.\nAktualizacja 20.11.21, 1:00 ET: Poprawiliśmy post, aby stwierdzić, że docelowa data premiery to 23 listopada. Przepraszamy za błąd.