Książka "Fuengirola 1810"\ndostępna w księgarni Bellona\nOpisać bitwę jest tak samo trudno jak opisać bal. Tak podobno powiedział Wellington, kiedy zapytano go o przebieg bitwy pod Waterloo. Pewnie miał na myśli, że zarówno bal jak i bitwa zaczynają się według założonego wcześniej programu, a kończą trudnym do opisania chaosem...\nJedną z wielu bitew, które warto jednak zapamiętać, była obrona zamku w Fuengiroli. Naszymi przeciwnikami byli wtedy... Anglicy. Tę bitwę wygraliśmy, choć przewaga przeciwnika była kilkakrotna. Marian Kukiel nazwał ją Somosierrą piechoty, ale Somosierra okazała się lepsza medialnie i o Fuengiroli praktycznie zapomniano. Pamięta się dziś i czci jako bohatera Kozietulskiego, który Somosierry wcale nie zdobył, bo zaraz na wstępie walki ubito pod nim konia, ale nie pamięta się Młokosiewicza, który pieszo, na czele kompanii polskich grenadierów 4 pułku piechoty Księstwa Warszawskiego, szedł wprost na kartacze na moście w Almaraz, odznaczył się w wielu innych bitwach, ale przede wszystkim odparł angielski atak i wziął do niewoli dowódcę brytyjskiego desantu pod Fuengirolą.\nKilka lat temu trafiłem do Fuengiroli, zwiedziłem zamek i zacząłem szukać śladów bitwy w książkach i pamiętnikach epoki. Pomyślałem sobie, że może warto spróbować opisać tę bitwę, pokazać skąd się wzięli Polacy w Hiszpanii w epoce napoleońskiej. Przy okazji natrafiłem na tyle wątków, że bitwa stała się już raczej pretekstem, a nie celem moich poszukiwań, no ale przecież nie jest łatwo opisać samą bitwę.\nCopyright © 2008 Krzysztof Mazowski


Żeglowanie: Zakwaterowanie Na Jachcie\nStrona główna/Blog/Zakwaterowanie na jachcie\nJacht będzie naszym domem na czas żeglarskiego rejsu. Będziemy tu spać i spędzać dużo czasu. Dlatego też został on skonstruowany z myślą o komforcie załogi i wypoczynku w jak najlepszych warunkach. Możemy się na nim poczuć naprawdę swobodnie i wygodnie. Nie zabraknie miejsca do spożywania posiłków, gotowania, opalania się i wspólnej zabawy. Jacht to też gwarancja bezpieczeństwa na morzu. Zapewni również możliwość podziwiania widoków na piękny Adriatyk i chorwacki ląd oraz wyspy.\nNa jachcie śpi się dobrze, a warunki przypominają te hotelowe, więc możemy liczyć na wysoki standard. Znajdują się tu dwuosobowe, zamykane kajuty, messa, łazienka z prysznicem oraz WC.\nDo dyspozycji załogi oddany jest wspólny salon z aneksem kuchennym wyposażonym w lodówkę, który może być miejscem spotkań, wieczornego wypoczynku oraz spożywania posiłków. W messie najczęściej śpi także skiper, chociaż załoga może zdecydować o przeznaczeniu dla niego osobnej kajuty.\nKabiny mieszkalne to przestrzeń prywatna, do której wstęp mają jej mieszkańcy. Możemy więc cieszyć się w nich pełną intymnością. W wielu jachtach, do każdej kajuty przyporządkowana jest jedna łazienka. Standardem jest przynajmniej jedno tego typu pomieszczenie. Najmniejszą jachtową opcją są trzy kajuty dwuosobowe z jedną łazienką.\nW zdecydowanej większości pływamy na tego typu jachtach, których długość wynosi od 11 do 15 metrów oraz większych cztero- i pięciokabinowych. Nie należy obawiać się małych przestrzeni. Jachty, jak na swoje warunki i możliwości są przestronne. Osoby, które pragną mieć dwuosobową kajutę na wyłączność, mogą wykupić takie dodatkowe udogodnienie.\nDodatkowym standardem dla załogi jest znajdujący się w wyposażeniu jachtu hotspot wi-fi. Z racji tego, że jacht będzie naszym miejscem zakwaterowania na czas rejsu, powinniśmy o niego odpowiednio dbać. Prace związane z żeglugą wykonuje skiper, do załogi należą pewne zadania porządkowe, które utrzymują jacht w odpowiedniej czystości.\nNa pokładzie znajdziemy dla siebie także komfortowe miejsce do opalania, wypoczynku, rekreacji na małą skalę oraz podziwiania przemierzanych miejsc. Dodatkowym udogodnieniem jest szpryc buda, która uchroni załogę przed nadmiernym słońcem, czy deszczem. Najważniejsze zasady przyświecające konstruktorom naszych jachtów to jakość, komfort oraz spełnienie norm bezpieczeństwa. To wszystko sprawia, że nadają się one idealne do żeglowania po wodach Morza Adriatyckiego.\nJeżeli masz jakiekolwiek obawy przed wakacjami na jachcie, ponieważ obawiasz się zbyt małych przestrzeni i polowych warunków, to weź pod uwagę, że jacht nie jest rybackim kutrem i dawno już przestał być miejscem tylko na krótki sen. Obecnie można na nim naprawdę świetnie spędzić czas, wcale nie potykając się o współpasażerów. Może się zdarzyć, że zejście na ląd wcale nie będzie wiązać się z odzyskaniem upragnionej wolności, bo prawdziwej swobody doznamy na otwartym morzu, na naszym komfortowym jachcie.


Piractwo Komputerowe | Kancelaria Prawna Wodzisław Śląski | Prawnik Rybnik | Adwokat Wodzisław Śląski\nPiractwo - Pomoc Prawna Adwokata Wodzisław Śląski oraz Rybnik\nOdpowiedzialność z przestępstwo piractwa należy podzielić na cywilną i karną. Sankcje cywilne najczęściej ograniczają się do zapłaty określonej kwoty. Sankcje karne za piractwo nie tylko mogą wpłynąć na finanse sprawcy, ale również mogą doprowadzić do kary pozbawienia wolności. Istnieje możliwość odpowiedzialności także w obu przypadkach, to znaczy, że sprawca piractwa będzie odpowiadał cywilnie i karnie.\nRozpowszechnianie i pobieranie utworów\nNajczęstszym naruszeniem zwanym piractwem jest nielegalne pobieranie i rozpowszechnienie utworów w Internecie pod postacią filmów, muzyki czy e-booków. Pobranie i rozpowszechnianie z działaniem na szkodę podmiotu zarządzającym prawami autorskimi jest naruszeniem zgodnie art. 79 prawa autorskiego. Podmiot posiadający prawa autorskie do wszystkich utworów może zażądać odszkodowania lub podwójnej opłaty licencyjnej. Za powyższe wykroczenie grozi również odpowiedzialność karna.\nNaruszanie praw autorskich jest karane pozbawieniem wolności do lat 2 za:\n• rozpowszechnianie chronionych utworów,\n• utrwalanie chronionych utworów,\n• zwielokrotnianie w celu rozpowszechnienia.\nPobieranie i rozpowszechnianie programów komputerowych\nW przypadku obrotu programami komputerowymi odpowiedzialność jest jeszcze bardziej surowa.\nW przypadku programów komputerowych:\n• nie stosujemy dozwolonego użytku prywatnego,\n• prawo przewiduje dodatkowe przestępstwa związane z obrotem programami.\nTe same zapisy obejmują również gry komputerowe. Dokładnie tłumacząc różnice, jeśli możliwe jest ściąganie i dzielenie się na własny użytek ze znajomymi muzyką, filmem, tak nie dotyczy ten zapis oprogramowania i gier komputerowych. W przypadku jakiegokolwiek rozpowszechnienia, zwielokrotnienia, utrwalenia programu komputerowego mamy do czynienia z kradzieżą i paserstwem, czyli przestępstwami, za które odpowiedzialność przewiduje kodeks karny, a nie ustawa o prawie autorskim.\nKary przewidziane za piractwo\nJak już wspomniano wyżej, odpowiedzialność za piractwo może być cywilna oraz karna. W przypadku odpowiedzialności cywilnej, za naruszenie prawa autorskiego można żądać zaniechania skody, naprawienia skutków szkody czy wydania uzyskanych korzyści. Karnie można odpowiedzieć za rozpowszechnianie i osiąganie korzyści odpowiednio do 2 lat pozbawienia wolności i do 3 lat pozbawienia wolności.\nOdpowiedzialność przewidziana w Kodeksie karnym przewiduje 2 lata pozbawienia wolności za korzyść odniesioną w wyniku czynu zabronionego lub od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności za przywłaszczenie cudzego mienia ruchomego.\nW postępowaniu karnym i cywilnym jest więcej artykułów, za które grożą sankcje, dlatego warto skorzystać z pomocy prawnej adwokata lub kancelarii. Nawet czyn popełniony nieświadomie podlega odpowiedzialności wobec polskiego prawa i nie zmienia jego kwalifikacji. Więcej informacji można uzyskać przez kontakt elektroniczny lub przez wizytę w naszym biurze.


Ząbek Grzegorz Blacharstwo Pojazdowe opinie • Stargard Szczeciński, ul. Kaszubska 9\nul. Kaszubska 9, 73-110 Stargard Szczeciński\nWitkowo Drugie, Starowiejska 2, Stargard Szczeciński\nJeżdżę do Pana Grześka od 2000 roku, najlepszy mechanik jakiego znam, zawsze wszystko porządnie zrobi, solidnie i uczciwie, zawsze zaskakiwał mnie niską ceną. Poleciłem wielu znajomym i wszyscy są mega zadowoleni. W dzisiejszych czasach taki mechanik to rzadkość. Dla przykładu, znajoma zadzwoniła, że kupiła samochód, na przeglądzie wyszło, że ma problem z hamulcami. Pojechała do warsztatu X i tam wycenili naprawę na 1400 bo masę części trzeba wymienić, właściwie cały układ hamulcowy. Poleciłem koleżance Pana Grzegorza i cały koszt naprawy z częściami wyniósł 300zł. Naprawdę polecam, Pan Grzegorz wraz z bratem Maćkiem robią naprawdę solidną robotę.\nul. Kaszubska 9, 73-110, Stargard Szczeciński\nWitkowo Drugie, Starowiejska 2


KENZO L'EAU PAR POUR HOMME 100ML EDT - ParfumStore.pl | Oryginalne Testery Perfum\nStrona główna / Męskie>Wody toaletowe>KENZO L'EAU PAR POUR HOMME 100ML EDT\nL'Eau par Kenzo pour Homme marki Kenzo to aromatyczno - wodne perfumy dla mężczyzn. L'Eau par Kenzo pour Homme został wydany w 1999 roku. Twórcą kompozycji zapachowej jest Olivier Cresp. Nutami głowy są yuzu, cytryna i zielona papryka; nutami serca są lotos, nuty zielone, mięta wodna i nuty wodne; nutami bazy są białe piżmo i cedr.


KSIĄŻKA: Lektura dla wszystkich zielonogórzan - wZielonej.pl\nHome/Kultura/KSIĄŻKA:/Lektura dla wszystkich zielonogórzan\nOstatnia monografia naszego miasta została napisana w 1922 r. przez niemieckiego nauczyciela i archiwistę Hugo Schmidta. Po wojnie ukazało się kilka innych pozycji poświęconych dziejom miasta, ale żadna z nich nie była tak obszerna.\nTomy "Historii Zielonej Góry" przygotował zespół 16 historyków związanych z Uniwersytetem Zielonogórskim. Pomysłodawcą i redaktorem książek jest prof. Wojciech Strzyżewski, historyk, regionalista, nauczyciel akademicki na naszej uczelni. Pierwszy tom "Historii Zielonej Góry" obejmuje dzieje miasta do końca XVIII wieku. W drugim tomie znajduje się opis dziejów miasta w XIX i XX wieku.\nGdzie autorzy znajdowali informacje do książki? Jak wyglądała w minionym wieku kultura studencka? Dlaczego książka nie opowiada najnowszej historii naszego miasta, po roku 1989? O tym rozmawialiśmy z prof. Wojciechem Strzyżewskim, który gościł w audycji "Kwadrans z książką" w Akademickim Radiu Index.


Czy robotyzacja przyczynia się do zmniejszenia liczby wypadków? - Portal BHP\nProdukcja Logistyka: transport i magazynowanie Energetyka i górnictwo\nWedług danych GUS-u w 2019 r. zgłoszono 83205 osób poszkodowanych w wypadkach przy pracy, a wskaźnik wypadkowości wyniósł 6,15. To mniej niż w 2018 r. Na poprawę statystyk wpływają między innymi zmiany w strukturze zatrudnienia oraz robotyzacja.\nGUSstatystyki wypadków przy pracywypadki przy pracy\nPowierzenie zadań służby bhp zewnętrznemu specjaliście ds. bhp tylko na mocy pisemnej umowy


Niezwykła noc w Operze\n2. Metropolitalna Noc Teatrów w Katowicach\nJuż 24 września br. po raz drugi w ramach Metropolitalnej Nocy Teatrów będzie możliwość zwiedzania Opery Śląskiej\nW programie moc nietuzinkowych atrakcji - o godz. 20.00 w Sali Koncertowej im. Adama Didura odbędzie się Koncert operetkowo-musicalowy, przede wszystkim jednak będzie można zwiedzić kulisy teatru, gdzie na gości czekać będą różne niespodziaki - m.in. warsztaty plastyczne, pokaz charakteryzacji teatralnej, otwarta lekcja tańca, lekcja śpiewu operowego, karaoke i wiele, wiele innych.\nPonadto tego wieczoru o godz. 19.30 artyści baletu Opery Śląskiej wraz z tancerzami Gliwickiego Teatru Muzycznego zaprezentują na gliwickiej scenie spektakl – widowisko taneczne w 2 częściach - The Beatles&Queen, którego prapremiera obędzie się dzień wcześniej - 23 września.\nDla uczestników Metropolitalnej Nocy Teatrów zwiedzanie Opery będzie bezpłatne, a na „Koncert operetkowo-musicalowy” obowiązywać będą specjalne ceny biletów – 25 zł. Dla wszystkich uczestników teatr będzie otwarty już od godziny 17.00.\nDodatkowe informacje na: www.mnt2.silesiametropolia.eu\n2. Metropolitalna Noc Teatrów: 2011-09-24 - 2011-09-25


Kolejny koncert jubileuszowy już 13 kwietnia\n4 kwietnia 2019 PSMWagrowiec Aktualności 0\nKoncert Śpiewajmy chórem to kontynuacja obchodów jubileuszu 40 – lecia Państwowej Szkoły Muzycznej I st. im. Bronisława Zielińskiego, która będzie miała miejsce już w sobotę, 13 kwietnia o godzinie 17.00 w Sali Koncertowej PSM.\nKoncert niecodzienny, bo wśród lokalnych wykonawców jak: Chór PSM I st. w Wągrowcu, Chór No Name, Chór Kameralny, Wągrowiecki Zespół Śpiewaczy oraz Chór The HOOR, jako gość specjalny wystąpi poznański Chór Dziewczęcy SKOWRONKI.\nChór Dziewczęcy SKOWRONKI działa pod auspicjami miejskiej instytucji kulturalnej – Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu. Śpiewa w nim 140 chórzystek w wieku od 7 do 21 lat.\nPrzez 68 lat działalności artystycznej chór koncertował w niemal wszystkich krajach Europy, w Izraelu i w Stanach Zjednoczonych.\nOd roku 1991 dyrektorem artystycznym i dyrygentem Chóru Dziewczęcego SKOWRONKI w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu jest p. Alicja Szeluga. Chór pod jej kierunkiem konfrontował swoje umiejętności, biorąc udział w festiwalach i konkursach w Polsce i za granicą, gdzie uzyskiwał liczne nagrody, w tym wielokrotnie Grand Prix. Alicja Szeluga była wyróżniana, jako osobowość artystyczna m.in. na konkursach w Grecji, Macedonii, Portugalii, na Sycylii i w Polsce. W 2015 roku z wielkim sukcesem poprowadziła koncert chóru SKOWRONKI w jednej z najbardziej prestiżowych sal koncertowych świata – nowojorskiej Carnegie Hall.\nObok działalności artystycznej Alicja Szeluga realizuje równolegle działalność dydaktyczną, jako wykładowca i prowadząca warsztaty dla dyrygentów chórów dziecięcych i młodzieżowych w Polsce i za granicą. Zasiada w jury krajowych i międzynarodowych konkursów chóralnych. Jest inicjatorem i dyrektorem organizowanego w Poznaniu Trillme Festival – Międzynarodowego Festiwalu Chórów Dziewczęcych (2014, 2016, 2018), jedynego w Europie festiwalu chórów tego typu. Nagrodzona Odznaką Honorową Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego, Złotą Odznaką Polskiego Związku Chórów i Orkiestr oraz Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.\nRepertuar koncertowy chóru jest niezwykle bogaty i obejmuje utwory a cappella z różnych epok, od chorałów poprzez madrygały, motety, pieśni romantyczne, aż po muzykę współczesną XX i XXI wieku. W programie koncertu chóru w Wągrowcu znajdzie się zarówno muzyka Stanisława Moniuszki (w związku z obchodzonym właśnie Rokiem Moniuszkowskim), jak i utwory kompozytorów współczesnych, którzy czerpali z muzycznych tradycji twórców poprzednich epok. Chór Dziewczęcy SKOWRONKI zaśpiewa kompozycje Martena Janssona, Stephena Hatfielda, Marka Raczyńskiego, Katarzyny Danel. Meghan Quinlan, Antonia Carlosa Jobima, Irvinga Berlina czy Lisy Young.\nChór Państwowej Szkoły Muzycznej I st. w Wągrowcu. Od 2013 roku dyrygentem chóru jest p. dr Aleksandra Wojtaszek. Chór zrzesza kilkadziesiąt uczniów o dużej rozpiętości wiekowej. W repertuarze posiada utwory muzyki klasyczne i rozrywkowej: utwory muzyki dawnej, romantycznej czy współczesnej, a także utwory popularne czy motywy z bajek Walta Disneya. Gomółka, Chopin, Moniuszko, Poulenc, Whitacre, Ellington to tylko przykłady kompozytorów, których utwory były wykonywane. Specjalny nacisk położony jest na emisję głosu i prawidłową technikę wokalną, a uczniowie mają również możliwość śpiewania partii solowych. W latach 2014-2016 z całego zespołu chóralnego wyodrębniony został Zespół Wokalny, który skupiał najlepiej śpiewających chórzystów, i który koncertował nie tylko w Wągrowcu, ale zaangażowany był również w akcje charytatywne w Poznaniu (domy opieki społecznej).\nChór NO NAME działa od 1999 r., najpierw w Gimnazjum nr 1, a obecnie w Szkole Podstawowej nr 1 w Wągrowcu. Początkowo występował „anonimowo”, a od roku 2006 funkcjonuje pod nazwą NO NAME. Opiekunem wokalistów jest p. Lucyna Walewska-Jastrząbek. Aktualnie chór liczy 37 członków, którzy spotykają się na próbach dwa razy w tygodniu. Do największych sukcesów zespołu można zaliczyć Nagrodę Główną na Ogólnopolskim Konkursie Pieśni Religijnej Śremsong 2013, a także coroczne nagrody na przeglądach powiatowych. Podczas spotkań chóralnych „odkryto” prawdziwe talenty solowe, które z dużymi sukcesami reprezentowały szkołę w konkursach ogólnopolskich, a po ukończeniu nauki w Gimnazjum nr 1 nie zaprzestały śpiewania. Należą do nich: Olga Kantorska – Głąb, Aleksandra Kuryłowicz – Gołębowska, Denisa Jarczak, Marcin Reis, Marta Kamińska, Martyna Gościniak, Marta Śmigielska, Aleksandra Sobczak, Klaudia Nowicka, Olga Krystkowiak, Marta Jastrząbek, Katarzyna Gapińska, Damian Chrzempa, Agata Rakowska, Laura Wieczorek, Wioleta Urban.\nWągrowiecki Zespół Śpiewaczy im. Stanisława Moniuszki jest kontynuatorem Wągrowieckiego Ruchu Śpiewaczego powstałego w 1889 roku (w bieżącym roku obchodzi 130 lecie Ruchu Śpiewaczego w Wągrowcu). Zespół rozpoczął działalność jesienią 2018 roku przy Miejskim Domu Kultury w Wągrowcu. Zrzesza członków różnych grup i sekcji seniorów z terenu miasta Wągrowca m.in. Uniwersytetu Trzeciego Wieku oraz Chóru Nauczycielskiego im. Stanisława Moniuszki, który w 2007 roku otrzymał status członka Konfraterni Najstarszych Chórów i Orkiestr od zarządu głównego Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Wągrowiecki Zespół Śpiewaczy występuje na terenie miasta oraz powiatu wągrowieckiego uświetniając uroczystości i szczególne spotkania. Dyrygentem Wągrowieckiego Zespołu Śpiewaczego jest p. Tomasz Kotwica.\nWągrowiecki Chór Kameralny powstał w 1984 roku Od początku istnienia chóru do dnia dzisiejszego jego dyrygentem i dyrektorem artystycznym jest p. Andrzej Kaliski – absolwent Instytutu Muzykologii Kościelnej KUL oraz dyrygentury chóralnej I wydziału w klasie prof. Stefana Stuligrosza PWSM w Poznaniu. Wągrowiecki Chór Kameralny swoim repertuarem obejmuje utwory muzyki sakralnej, jak i świeckiej, kompozytorów dawnych i współczesnych. Wągrowieccy chórzyści znani są w kraju oraz poza jego granicami m.in. w Niemczech, Holandii, Czechach, Rosji, we Francji czy na Węgrzech. Największymi osiągnięciami chóru są: puchar wojewody pilskiego na Wojewódzkim Konkursie Chórów – Piła 1984r., I miejsce okręgowej edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Polskiej Pieśni Chóralnej – Koszalin 1985r., udział w Ogólnopolskim Konkursie Chórów Legnica Cantat w 1990 roku, główna nagroda w Wojewódzkim Konkursie Chórów Województwa Pilskiego – Piła 1992r., III miejsce w VII Wielkopolskich Konfrontacjach Chórów 1996r., dwukrotny udział w Ogólnopolskim Festiwalu Polskiej Pieśni Chóralnej w Katowicach. W dorobku chóru znajdują się również płyty CD m.in. Musica Sacra w wągrowieckiej farze czy Tobie bądź chwała. W 2009 roku Wągrowiecki Chór Kameralny obchodził 25-lecie istnienia, za swoją działalność chór oraz dyrygent otrzymał Nagrodę Herbu Powiatu Wągrowieckiego. W 2014 roku chór został wyróżniony Honorową Nagrodą Miasta Wągrowca w kategorii oświata, nauka, kultura i kultura fizyczna.\nThe HOOR powstał w gronie bliskich znajomych w marcu 2010 roku i od samego początku działa przy Miejskim Domu Kultury w Wągrowcu. W swojej historii występował w kraju na wielu imprezach chóralnych i kulturalnych reprezentując Wągrowiec. Po raz pierwszy koncertował poza granicami kraju w grudniu 2011 roku na targach świątecznych w partnerskiej gminie miasta Wągrowca Le Plessis Trevise we Francji wykonał repertuar składający się z tradycyjnych polskich kolęd i pastorałek. We wrześniu 2013 roku The HOOR koncertował na Węgrzech. Zespół bierze udział w konkursach i festiwalach chóralnych na terenie kraju, a swój repertuar sukcesywnie wzbogaca o utwory muzyki klasycznej oraz rozrywkowej. The Hoor od 2013 współpracuje z Chórem Akademickim UKW, z którym wykonywał dzieła muzyki wokalno-instrumentalnej takie jak Requiem d-moll, Mszę Koronacyjną W.A. Mozarta i Mszę G-dur F. Schuberta. Dyrygentem i założycielem The HOOR jest p. Tomasz Kotwica. Sobotni koncert dyryguje Michał Maćkiewicz.


Nie mam na to słów :) (monisiabikerka) - Blogi.pl\nNie mam na to słów :)\nX-15 Komentarze (1)\n04. maja 2008 12:33:00\nNorth American X-15 — amerykański rakietowy samolot doświadczalny wyprodukowany przez firmę North American Aviation, na którym ustanowiono szereg rekordów prędkości i wysokości lotu, zdolny także do lotów suborbitalnych. Maszyna wykorzystywana przez amerykańskie siły powietrzne i NASA.\nLot 62\t17 lipca 1962\t6 167 km/h\t95 940 m\tRobert M. White\nLot 77\t17 stycznia 1963\t5 918 km/h\t82 810 m\tJoe Walker\nLot 87\t27 czerwca 1963\t5 512 km/h\t86 870 m\tRobert Rushworth\nLot 90\t19 lipca 1963\t5 971 km/h\t106 010 m\tJoe Walker\nLot 91\t22 sierpnia 1963\t6 106 km/h\t107 960 m\tJoe Walker\nLot 138\t29 czerwca 1965\t5 523 km/h\t85 527 m\tJoseph H. Engle\nLot 143\t10 sierpnia 1965\t5 713 km/h\t82 601 m\tJoseph H. Engle\nLot 150\t28 września 1965\t6 006 km/h\t90 099 m\tJohn B. McKay\nLot 153\t14 października 1965\t5 720 km/h\t81 230 m\tJoseph H. Engle\nLot 174\t1 listopada 1966\t6 035 km/h\t93 543 m\tBill Dana\nLot 190\t17 października 1967\t6 206 km/h\t85 500 m\tPete Knight\nLot 191\t15 listopada 1967\t5 745 km/h\t81 080 m\tMichael J. Adams\nLot 197\t21 sierpnia 1968\t5 541 km/h\t81 530 m\tBill Dana\nmonisiabikerka : :\nThrust SSC Komentarze (3)\n04. maja 2008 12:30:00\nThrustSSC (ang. Super Sonic Car - samochód naddźwiękowy) — brytyjski samochód o napędzie odrzutowym zbudowany przez Richarda Noble'a, Glynne'a Bowshera, Rona Ayersa i Jeremyego Blissa do pobicia rekordu prędkości i przekroczenia bariery dźwięku na lądzie. Rekord został pobity 15 września 1997 roku, podczas próby przeprowadzonej na dnie wyschniętego słonego jeziora na pustyni Black Rock w amerykańskim stanie Nevada. Thrust SSC osiągnął prędkość 1227,985 km/h (1,02 Ma) przekraczając barierę dźwięku o około 7 km/h. Poprzednie przekroczenie bariery dźwięku przez trójkołowy pojazd Budweiser Rocket nie zostało uznane.\nThrust SSC został zbudowany z kadłuba amerykańskiego myśliwca F-104 Starfighter i zainstalowanych po bokach dwóch wyposażonych w dopalacze silników odrzutowych Rolls-Royce Spey Mk.2 używanych do napędu samolotów F-4 Phantom II. Maszyna miała 14,58 metra długości, 3,7 metra szerokości i ważyła 10 ton. Łączny ciąg silników wynosił 223 kN (110 tysięcy KM), które spalały 18 litrów paliwa lotniczego na sekundę, w przeliczeniu wartość ta wynosiła 5500 litrów na 100 km. Pojazd posiadał cztery koła, co jest warunkiem koniecznym, aby mógł być uznany za samochód, a sterowanie odbywało się przy pomocy kół tylnych. Koła te nie były zamocowane na jednej osi, ale asymetrycznie na dwóch przesuniętych względem siebie w taki sposób, że prawe koło znajdowało się bliżej dziobu maszyny niż lewe. Wszystkie koła maszyny wykonano z bardzo wytrzymałego stopu aluminium, zdolnego znieść ogromne siły odśrodkowe działające na nie przy tak dużych prędkościach obrotowych, dochodzących do 8500 obrotów na minutę. Wykonane przez firmę Dunlop Aviation koła w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa przetestowano do prędkości 9500 obrotów na minutę.\nLockeheed SR-71 Blackbird Komentarze (0)\n04. maja 2008 12:26:00\nSR-71 Blackbird - samolot dalekiego zwiadu strategicznego. Zaprojektowany na przelomie lat 50/60-tych XX wieku na zamówienie CIA, eksploatowany przez CIA oraz USAF. Dwusilnikowy odrzutowy średniopłat w układzie delta, osiągający prędkość Mach 3 oraz wysokość 24-28 km, dzięki temu był on nieosiągalny dla ówczesnych systemów obronnych. SR-71 był samolotem nieuzbrojonym, dwumiejscowym, w drugiej kabinie za pilotem znajdował się operator RSO, czyli operator elektronicznej aparatury zwiadowczej. Jej zasięg pozwalał na głęboką penetrację terenu przeciwnika bez konieczności przekraczania granic i naruszania obszaru powietrznego wroga.\nDodge Tomahawk Komentarze (0)\n02. maja 2008 12:22:00\nJak wiadomo o gustach się nie dyskutuje, ale nie sposób nie poruczyć kwestii nietuzinkowego wyglądu jaki prezentuje Dodge Tomahawk. Pierwszym elementem jaki rzuca się w oczy jest oczywiście ogromny V10, zaraz potem normalny motocyklista zwróci zapewne uwagę na koła, niecodzienne wahacze oraz ogromne hamulce. Jak przystało na amerykanów ich pojazd prezentuje się masywnie i zdaje się krzyczeć: "a na klatę biorę 300 !!! ".\nZ tyłu pomiędzy dwoma umieszczonymi blisko siebie kołami znajdują się światła stopu - to akurat przypomina pojazd kosmiczny rodem z filmów since-fiction. Podobnie to wygląda z przodu. Nazwa tego motocykla pochodzi od nazwy samonaprowadzającego pocisku rakietowego, ale zdaje się, że nawiązuje do niego tylko swymi rakietowymi osiągami bo z wyglądu wcale nie przypomina opływowego ścigacza. Zastanawiający jest fakt gdzie tu można schować się przy prędkości choćby 200 km/h (nie wspominając o niebotycznych 600 km/h). Maszyna o takich osiągach nie ma nawet kawałka owiewki - trzeba mieć sporo siły aby nie spaść z grzbietu tego potwora.\nAriel Atom Komentarze (2)\n02. maja 2008 12:19:00\nAtom został pokazany po raz pierwszy w 1999 roku, w 2000 wszedł do produkcji. Od 2003 roku produkowany jest zmodernizowany Atom 2. Stworzone z najlżejszych materiałów auto nastawione na jak nalepsze osiągi napędzane jest silnikiem prosto z Hondy Civic Type R. W podstawowej wersji rozwija on moc nieco ponad 220 koni mechanicznych. W opcji są turbodoładowane wersje rozwijające prawie 280 koni oraz 304 KM (300 hp - koni parowych), dla których masa zaledwie około 500 kilogramów jest zapewne ledwo zauważalna (podstawowy Atom waży jedynie 456 kg).\nMinimalnie zabudowany, dwumiejscowy roadster pozwala na obserwowanie w trakcie jazdy pracy praktycznie każdego podzespołu a brak przedniej szyby skutecznie pomaga w całowitym zdemolowaniu twarzy kierowcy i pasażera przez pęd powietrza, które dodatkowo zasysane jest do silnika poprzez otwór bezczelnie umiejscowiony tuż nad uszami. Mimo małych gabarytów Atom nie ma problemów z pomieszczeniem dwóch dorosłych osób oraz zapewnieniem im odpowiedniego bezpieczeństwa (wykluczając możliwość połknięcia różnorakich owadów w ilościach hurtowych). Zawieszenie pojazdu pochodzi wprost od jednomiejscowych ścigaczy (i podobno do zmiany jego ustawienia wystarczy jeden klucz) a wśród dodatkowych elementów znajduje się między innymi tylny spoiler, upodabniający Atoma do bolidów Formuły 1. Seryjne, czternastocalowe ogumienie można zastąpić w ramach opcji dodatkowych piętnastocalowym z przodu i siedemnastocalowym z tyłu. O jakimkolwiek wyposażeniu podnoszącym komfort użytkowania auta można praktycznie zapomnieć - nie po to stworzono ten pojazd. Choć gdyby ktoś koniecznie upadł się na dłuższe podróże ma do syspozycji symboliczny bagażnik ukryty pod pokrywą smukłego nosa.


Wyposażenie dla miłośników suszonych owoców i warzyw\nWyposażenie dla miłośników suszonych owoców i warzyw Wyróżniony\nLubisz podjadać czasem suszone owoce lub warzywa? Doceniasz bogactwo smaku zawarte w tych małych porcjach, a także możliwość dodania ich do wielu różnych potraw czy deserów? A może preferujesz zakonserwowane w ten sposób grzyby? Niezależnie od tego, na ile pytań odpowiedziałeś “tak”, z pewnością wiesz też, jak czasochłonny jest proces suszenia. Właśnie dlatego chcemy zaproponować ci wygodne rozwiązanie: suszarkę do żywności.\nDomowe, suszone grzyby, warzywa i owoce - problemy, które napotykamy\nSuszenie owoców, warzyw czy grzybów w warunkach domowych to proces długotrwały i dla wielu osób kłopotliwy. Tradycyjne metody, takie jak zawieszanie jedzenia na sznureczku czy rozkładanie go na tacy, aby naturalnie wyschło na skutek oddziaływania słońca i gorącego powietrza nie są idealne. Wymagają bardzo długiego czasu, sporo miejsca i zawsze grożą tym, że jedzenie nie zostanie odpowiednio osuszone i rozwinie się na nim pleśń.\nZ kolei próba dosuszania pokarmów w piekarniku może skończyć się ich spaleniem, ponieważ jest to urządzenie niedostosowane do tego zadania. Nie pozwala na optymalne dopasowanie temperatury i czasu suszenia, nie odprowadza także odpowiednio wody z ogrzewanych produktów. Co więcej, zazwyczaj muszą być suszone pojedynczo, aby nie nabierały zapachu innych specjałów.\nRozwiązaniem tych problemów może być właśnie wykorzystanie suszarki do owoców i warzyw. Jest to urządzenie dedykowane do tego typu procesu, które posiada specjalne, ażurowe tace, pozwalające na suszenie z każdej strony jednocześnie. Odpowiedni system wentylacji sprawia, że na każdej z tych półek może znaleźć się inny produkt, a ich zapachy nie zostaną pomieszane. Dzięki temu nie będą na siebie wzajemnie przechodziły.\nKolejną zaletą domowej suszarki do grzybów, owoców i warzyw jest jej niewielki rozmiar, połączony z wydajnością pracy. Dehydrator został zoptymalizowany pod kątem suszenia żywności, więc zapewnia precyzyjną kontrolę parametrów, które w tym pomagają. W efekcie cały proces jest szybki, wydajny i bardzo wygodny.\nZastanawiasz się w związku z tym, gdzie znaleźć dla siebie odpowiedni dehydrator? Sklep Ronic posiada ich szeroki wybór, pozwalający na dopasowanie urządzenia do własnych wymagań, zarówno pod względem mocy, jak i wielkości. Zajrzyj, a któryś na pewno będzie idealny.\nKorzyści płynące ze spożywania suszonych produktów\nNa koniec warto wspomnieć, że jedzenie suszonych owoców i warzyw jest bardzo zdrowe. Z pewnością może zastąpić inne, mniej zdrowe przekąski, ponieważ dostarcza bogactwa witamin i minerałów. W procesie suszenia zostają one zachowane w produkcie, co jeszcze bardziej przemawia właśnie za taką obróbką, zamiast gotowania lub innych sposobów konserwacji. Nie jest przy tym wymagany żaden chemiczny preparat, a cały proces odbywa się naturalnie, więc mogą skorzystać z niego nawet osoby ściśle przestrzegające zasad zdrowego odżywiania.\nWięcej w tej kategorii: « Tlen inhalacyjny a dobre samopoczucie\tJak wybrać odpowiedni krem do twarzy? »


Szachiści i bokserzy | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Szachiści i bokserzy\nSzachiści i bokserzy\n„My wierzyliśmy władzy, a władza niechlubnie się zachowała” – mówił 13 grudnia Alojzy Szablewski, przewodniczący Solidarności w Stoczni Gdańskiej. Co działo się w tym legendarnym zakładzie w pierwszych dniach stanu wojennego?\nW środę 16 grudnia, około szóstej rano, władza przypuściła kolejny atak. Czołgi za rozbitą bramą Stoczni Gdańskiej, grudzień 1981 r. Fot. Autor Nieznany / ZBIORY ECS\nW 1981 r. atmosfera w Stoczni Gdańskiej im. Lenina była bardzo napięta. Dwie strony – dy- rekcja wraz z Komitetem Zakładowym PZPR oraz nowy związek zawodowy – nieustannie prowadziły „wojenkę”, raz przypominającą szachy, a raz pojedynek bokserski. Sztucznie „pompowana” organizacja partyjna borykała się z wieloma problemami. Dochodziło do kuriozalnych sytuacji, kiedy partyjni uzależniali swoje stanowisko od wyników I Zjazdu NSZZ „Solidarność”. Na sytuację w tym legendarnym zakładzie pracy – gdzie w sierpniu 1980 r. podpisano porozumienie między władzami i strajkującymi, które dało początek Solidarności – wpływał też klimat w regionie. Po sierpniu 1980 r. w województwie gdańskim legitymacje PZPR zwróciło ok. 12 tys. jej członków. Wielu partyjnych było jednocześnie i w PZPR, i w Solidarności.\nTakże działania zakładowego komitetu PZPR w Stoczni były ograniczone, wpływ na załogę żaden. Podkreślano, że nie ma możliwości prowadzenia skutecznej propagandy, stoczniowy radiowęzeł opanowali bowiem robotnicy z Solidarności. Komunistyczni włodarze zdawali sobie sprawę z problemów oraz z pęknięcia partyjnej jednomyślności. Należało oczyścić szeregi z ludzi niepewnych, zauroczonych „solidarnościowym ekstremizmem”. Od sierpnia 1981 r. na zebraniach partyjnych powtarzano jak mantrę opinię o rosnących kłopotach gospodarczych, wywołanych nieodpowiedzialnością Solidarności, i podkreślano, że „ojczyzna znalazła się w dramatycznej sytuacji”.\nW połowie października 1981 r. w kraju rozpoczęły aktywność wojskowe terenowe grupy operacyjne. Oficjalnie miały walczyć z niegospodarnością, marnotrawstwem, patologiami społecznymi, pomagać ludności i administracji. Faktycznie rozpoznawały teren oraz badały nastroje wśród robotników i członków Solidarności. Skierowano je do blisko 500 zakładów pracy na terenie całej Polski, głównie do tych, które sprawiały władzom największe kłopoty.\nSekretarza partyjnego z 7. Łużyckiej Dywizji Desantowej, zwanej popularnie „Niebieskimi Beretami”, oddelegowano do Stoczni. Oficjalnie omawiał kwestie przedłużenia służby zasadniczej w wojsku, działalności grup operacyjnych, zapewniał o współpracy organizacji partyjnych.\nPodczas ostatniego przed wprowadzeniem stanu wojennego grudniowego plenum Komitetu Zakładowego PZPR Stoczni panował nerwowy nastrój. Z działaczami spotkał się pierwszy sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku – Tadeusz Fiszbach.\nPróbował on uspokoić zdenerwowanych, jednak lista zarzutów pod adresem władz centralnych była długa: brak rozliczenia prominentnych urzędników państwowych, kryzys gospodarczy w kraju, marazm i stagnacja partii. Padały wnioski o ukaranie członków Biura Politycznego PZPR, a stoczniowcy mieli pełnić rolę oskarżyciela społecznego przeciwko byłemu premierowi Piotrowi Jaroszewiczowi. Padły zapewnienia, że generał Wojciech Jaruzelski to właściwy człowiek, któremu spotkanie z aktywem stoczniowym „sprawi radość”. Spotkanie zakończono uchwaleniem odezwy do premiera Jaruzelskiego, prymasa abp. Józefa Glempa oraz przewodniczącego NSZZ „Solidarność” Lecha Wałęsy o niezwłoczne przystąpienie do rozmów w celu przezwyciężenia impasu politycznego.\nApel nie miał już znaczenia. Część działaczy przeczuwała, że „coś” nadchodzi. Fiszbach mimochodem wspomniał nawet o stanie wyjątkowym, na co jeden z towarzyszy partyjnych skomentował: „Bezkrwawo nie można zmienić ustroju. Poniesiemy odpowiedzialność wszyscy”.\n11 grudnia 1981 r. w stoczniowej Sali BHP – miejscu symbolicznym, bo tu właśnie sygnowano w Sierpniu ’80 Porozumienie Gdańskie – rozpoczęły się dwudniowe obrady Krajowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ „Solidarność”.\nLech Wałęsa był zaniepokojony przegrupowaniami oddziałów milicji i wojska na dużą skalę. Jednak dla większości solidarnościowych działaczy wprowadzenie stanu wojennego miało okazać się zaskoczeniem. Wspominano wprawdzie o możliwości użycia siły przeciwko związkowi, ale nikt nie przewidywał takiego rozwiązania już w grudniu 1981 r. Nie wypracowano procedur w przypadku konfrontacji, dlatego też – poza pewnymi wyjątkami – nie poczyniono właściwie żadnych przygotowań.\nPróbą takiego rozwiązania w regionie gdańskim miała być zawiązana kilka dni przed wprowadzeniem stanu wojennego specjalna grupa z Bogdanem Lisem i Janem Samsonowiczem na czele. Ale planów wypłaty z banku pieniędzy związku, zabezpieczenia sprzętu poligraficznego czy ustalenia sposobów komunikacji międzyzakładowej właściwie nie dokonano.\nZamach na Solidarność\nO wprowadzeniu stanu wojennego Polacy dowiedzieli się z radia i telewizji w niedzielę 13 grudnia. Już wtedy milicja i Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej zdążyły wyłapać prawie wszystkich solidarnościowych liderów. Choć Bogdan Borusewicz, współorganizator stoczniowego strajku w Sierpniu ’80 i współautor strajkowych postulatów, ukrył się na terenie Stoczni Gdańskiej.\nJuż w nocy z 12 na 13 grudnia oddziały ZOMO i funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa rozbili protest, który zawiązał się w Stoczni. W Porcie Gdańskim powstał Krajowy Komitet Strajkowy, zwany też Ogólnopolskim Komitetem Strajkowym. W jego skład weszli działacze, którzy ocaleli przed internowaniem: Mirosław Krupiński – wiceprzewodniczący związku, Antoni Macierewicz, Andrzej Konarski, Eugeniusz Szumiejko, Jan Waszkiewicz, Aleksander Przygodziński. Komitet proklamował strajk generalny w całym kraju. W województwie gdańskim protest podjęło ponad 40 zakładów.\nW niedzielę 13 grudnia, rankiem, do Portu Gdańskiego dotarli m.in. Stanisław Fudakowski i Bogusław Gołąb – członkowie prezydium zarządu regionu gdańskiego – oraz Alojzy Szablewski, przewodniczący Solidarności w Stoczni Gdańskiej. Szablewski był inżynierem, pracował w zakładzie od 1952 r.; uczestniczył w protestach już w grudniu 1970 r.\nCzyniono przygotowania do ogłoszenia kolejnego strajku planowanego na 14 grudnia. Szablewski wspomina: „Była to niedziela. Prędziutko wyszedłem na dach, agitowałem, mówiłem społeczeństwu, że przecież zerwano porozumienie, które nas łączyło. My wierzyliśmy władzy, a władza niechlubnie się zachowała, zrywa w ten sposób. To jest zamach na związek. No i tak bardzo ostro mówiłem, że musimy bezwzględnie strajkować”.\nTo nie replika Sierpnia\nWieczorem do stołówki w Stoczni Gdańskiej przyjechał ks. Henryk Jankowski, duszpasterz Solidarności, wraz z Danutą Wałęsową oraz z informacją, że Lech Wałęsa żyje i prosi, aby nie podejmować radykalnych kroków.\nJak twierdzi Stanisław Fudakowski, z niedzieli na poniedziałek o godz. 2.08 na teren Stoczni wkroczyły oddziały ZOMO. Fudakowski razem z Marianem Miąstkowskim z zarządu regionu uszli wolno, ukryci przez lekarzy ze szpitala stoczniowego w łóżkach dla pacjentów.\nZomowcy opuścili jednak zakład.\n14 grudnia w Stoczni powstał Regionalny Komitet Strajkowy. W jego skład weszli: Lesław Buczkowski, Krzysztof Dowgiałło, Stanisław Fudakowski, Jerzy Gawęda, Marian Miąstkowski, Szymon Pawlicki, Alojzy Szablewski. Pomagali także Bogdan i Jarosław Borusewiczowie oraz Anna Walentynowicz. Na terenie zakładu przebywało ok. 6 tys. pracowników. Załoga przez aklamację zaaprobowała strajk.\nOkoło południa do Szablewskiego przybiegł Tomasz Moszczak – członek stoczniowego prezydium komitetu zakładowego. Krzyczał, że pod stoczniową bramą numer 2 pracownicy chcą się bić między sobą. Okazało się, że część załogi chce opuścić zakład, co reszta nazywa zdradą i tchórzostwem.\nSzablewski wyszedł na drugą bramę i powiedział: „Proszę Państwa, sytuacja nie jest repliką Sierpnia. Mamy zimę, ostry mróz, strach, logistyka żywieniowa słaba, niepewna sytuacja, nic nie wiemy. Proszę natychmiast otworzyć drugą bramę. Wszyscy, którzy chcą wyjść, mają wyjść. I nie mamy do nich żadnych pretensji, to są nasi bracia. Proszę wiedzieć, że to jest duży stres. I żadnego rzucania śniegiem w tych, którzy chcą opuścić, mają prawo i nie są zdrajcami”.\nLance na czołgi\nPo latach Alojzy Szablewski wspominał, że podszedł do niego jeden ze stoczniowców i zakomunikował: „Panie przewodniczący, my na esach [wydziały silnikowe] tniemy dwumetrowe pręty stalowe i na kuźni zaklepujemy na ostrze, i każdy stoczniowiec dostanie taką lancę”. Na co Szablewski: „Słuchaj, bójcie się Boga. Po co wam te lance? Co ty będziesz z tą lancą? Będziesz bronił? Kogo? Przecież oni mają broń palną. Przecież zanim ty podbiegniesz do nich, to już będziesz trupem! Zostawcie to wszystko. (...) A jeżeli zginiecie, jak będę się tłumaczył waszym matkom i waszym żonom? Nie wolno. Jeżeli ktoś nie posłucha, każę wyrzucić za bramę”.\nKierownictwo strajku nie chciało dopuścić do masakry. Podjęto decyzję o biernym oporze. Zaspawano bramy i zabarykadowano je ciężkim sprzętem.\nTymczasem w nocy z 14 na 15 grudnia oddział składający się z 814 milicjantów wraz z pułkiem czołgów przypuścił atak na stocznię. Fudakowski wspomina: „Gdzieś koło pierwszej w nocy był drugi atak ZOMO na terenie stoczni. Chodzili przed tymi wydziałami, które były zabarykadowane, i mówili: »Macie się poddać i wychodzić«. Ustawili oczywiście szpaler i mówią: »Szukamy tylko przywódców«”.\nNie minęło pięć godzin, gdy ok. 7 tys. strajkujących zmuszono do opuszczenia terenu Stoczni. Aresztowano 51 osób, a dziewięć z nich internowano.\nNie wszystko jednak poszło po myśli władz. Nie zatrzymano części przywódców strajku. Nie zrewidowano wszystkich pomieszczeń stoczniowych, w tym wydziału W-3, gdzie ukrywali się liderzy. Nie zablokowano też terenu Stoczni – i w konsekwencji zaczęli przybywać do niej robotnicy z innych zakładów Trójmiasta oraz studenci, działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Wraz z grupą stoczniowców rozpoczęli oni nowy strajk, w którym brało udział ok. 600-700 osób. Bogdan Borusewicz próbował uczynić protest bardziej aktywnym, ale nie wszyscy działacze widzieli sens kontynuowania oporu. „Borsuk” zdawał sobie sprawę z beznadziei sytuacji, ale był również przekonany, że opór właśnie w Stoczni Gdańskiej ma znaczenie symboliczne.\nBrakowało jednak ludzi. Kilkaset osób nie mogło utrzymać skutecznej blokady na tak wielkim terenie, jaki zajmowała Stocznia. Ściągnięto m.in. studentów z Uniwersytetu Gdańskiego, którzy obsadzili pierwszą bramę. Drugą przejęła grupa z różnych zakładów z działaczami Solidarności. Trzeciej pilnowali stoczniowcy.\nZapraszamy na ciepłą zupę\nTymczasem na placu przed Stocznią Gdańską – dziś noszącym imię Solidarności – we wtorek 15 grudnia było już bardzo tłoczno. Z jednej strony czołgi i wojsko, z drugiej zomowcy, a z trzeciej mieszkańcy Gdańska.\nNiebezpiecznie dla władz, ludność zaczęła bratać się z żołnierzami. Zachowało się wiele fotografii ukazujących kwiaty wetknięte w lufy czołgów.\nBogusław Gołąb również to zauważył i wyszedł ze Stoczni z propozycją do dowódcy załóg czołgowych. Wspominał: „[Powiedziałem:] »Mając na uwadze, że wyście trwali pod tą stocznią w nocy i w dzień, żeby zdążyć na czas, a my mamy w stołówce ciepłą zupę, zapraszam żołnierzy«. Pierwszy moment jest automatycznie: »Nie ma mowy«. Przedstawiłem się i mówię: »Chętnie zostanę jako zabezpieczenie, że ludzie wrócą«. Po chwili propozycja: »Niech pójdzie dwóch pierwszych, zobaczymy, jak to będzie wyglądało«”.\nW efekcie ekipa żołnierzy została w nocy wymieniona – ich przełożeni uznali, że nie ma gwarancji, iż wykonają rozkazy.\nTymczasem w Stoczni zatarasowano bramy, a strajkujących uzbrojono w metalowe rurki. Zenon Kwoka, działacz Solidarności, wspomina: „Przy bramie numer jeden przyspawaliśmy do torów wagon pełen stali. Zorganizowaliśmy też system obrony, w tym węże z wodą i tablicę z trupią czaszką ostrzegającą, że brama jest pod napięciem 2000 V. Imitował to wiszący luzem kabel spawarki. Wyglądało to groźnie, jak ten kabel się majtał i sypały się z niego snopy iskier”. Atmosfera była jednak przygnębiająca. Strajkujący nie wierzyli w powodzenie protestu.\nW środę 16 grudnia, około szóstej rano, władza przypuściła kolejny atak. Bramę numer dwa rozbił czołg. Na teren zakładu wkroczyły oddziały komandosów i ZOMO. Część zatrzymanych stoczniowców pobito, w sali BHP urządzając im tzw. ścieżkę zdrowia. Aresztowano większość przywódców strajku. Bogdanowi Borusewiczowi udało się uciec.\nPacyfikacja Stoczni Gdańskiej wywołała w mieście dwudniowe zamieszki. Według oficjalnych danych w ich trakcie obrażenia odniosło 179 funkcjonariuszy milicji, dwóch żołnierzy oraz 196 osób cywilnych, z których jedna zmarła. Zatrzymano 424 uczestników rozruchów.\nW konsekwencji ze Stoczni zwolniono ok. 2 tys. osób. Pracę przywrócono w zakładzie na początku stycznia 1982 r.\nW maju 1982 r. przed Sądem Wojewódzkim w Gdańsku zapadły wyroki w sprawie przywódców grudniowego strajku w Stoczni. Krzysztof Dowgiałło został skazany na 4 lata więzienia, Regina Jung na 3 lata, Tomasz Moszczak na 3 lata i 6 miesięcy, Alojzy Szablewski na 2 lata w zawieszeniu. Mirosława Krupińskiego Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni skazał na 3 lata i 5 miesięcy więzienia.\nWprowadzenie stanu wojennego przekreśliło nadzieję na reformę systemu, który był niewydolny gospodarczo, obcy ideologicznie oraz odrzucał znaczną część historycznej i kulturowej tradycji Polaków. Po szesnastomiesięcznej względnej liberalizacji wróciły ostre represje wobec opozycjonistów, cenzura z wulgarną propagandą oraz wszechobecna partyjna kontrola.\nTymczasem dla Solidarności rozpoczął się nowy okres, być może najświetniejszy w jej dziejach – okres podziemny. ©\nAutor, doktor historii, jest pracownikiem Wydziału Myśli Społecznej w Europejskim Centrum Solidarności w Gdańsku.


Sienna Miller - plotki, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Sienna Miller\nWszystko o: Sienna Miller - filmy, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon, wzrost, waga, wiek, plotki i komentarze. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nKolejny romans?! Ciekawe, komu jako pierwszemu znudzą się historie o coraz to nowych romansach Bena Afflecka (42 l.) - samemu aktorowi, czy wymyślającym je redaktorom kolorowych magazynów. Najnowsze doniesienia głoszą, że... Ben wdał się w romans z koleżanką z planu filmu, Sienną Miller (33 l.). Nie jest to scenariusz nieprawdopodobny, bowiem ...\nMacierzyństwo dało jej w kość. W jednym z wywiadów udzielonych w 2013 roku Sienna Miller (32 l.) przyznała, że córeczka stała się dla niej całym światem. Kariera, imprezy poszły na bok. Była dziewczyna Jude'a Law (41 l.) zamieniła się w przykładną mamę: - Moje życie to moje dziecko i mój pies. Narzeczony obecnie dużo pracuje, jest zajęty. Jak ...\nSienna Miller i Tom Sturridge wciąż zakochani (FOTO)\nPrzyłapani podczas romantycznego spaceru. Tom Sturridge i Sienna Miller wybrali się na romantyczny spacer po Nowym Jorku. Ich 10-miesięczna córeczka Marlow została zapewne pod opieką niani. Sienna założyła krótką, białą sukienkę (podoba Wam się? więcej znajdziecie\nMa na imię Marlow. Sienna Miller to jedna z tych mam, które po urodzeniu dziecka zmieniły swoje życie o 180 stopni. Niegdyś wciąż imprezująca, dzisiaj jej priorytetem jest rodzina. Z początku gwiazda nie radziła sobie z dbaniem o własny wygląd i wychowywaniem dziecka jednocześnie, co odbiło się na jej wizerunku. Jednak w miarę, gdy mała ...\nPonadczasowy zestaw Sienny Miller (FOTO)\nJasny jeans! Jasne jeansy i biała koszula, ten zestaw powoli staje się klasyczny. Sienna Miller nie korzysta z usług stylistów, sama dobiera sobie stylizacje. Jak jej to wychodzi? Paparazzi uwiecznili na zdjęciach spacerującą aktorkę, miała na sobie jasne jeansy z rozcięciami na kolanach, białą koszulkę i kobaltowe szpilki. Look uzupełniła ...\nGrzeczna mama Sienna Miller na rozdaniu nagród BAFTA (FOTO)\nGdzie się podziała stała bywalczyni brytyjskich salonów? Sienna Miller, niegdyś stała bywalczyni brytyjskich salonów, imprez i klubów, dziś widywana jest głównie na spacerach z dzieckiem. Po tym, jak została mamą, aktorka całkowicie zmieniła swe życie. Z dawnej rozrywkowej golden girl zostało niewiele, chociaż urody nadal nie można Siennie ...\nSienna Miller: Moje życie to moje dziecko i mój pies\nKiedyś były same imprezy. Sienna Miller to szczęśliwa mama. Przyznaje, że teraz chce się skupić na rodzinie i wychowaniu. - Moja córka zmonopolizowała mój czas. Dzień spędzam na robieniu jej puree do jedzenia. Stałam się matką i trochę wypadłam z branży aktorskiej. Wolę jednak oglądać córkę, jak rośnie, dorasta. Chcę być przy niej. Moje życie ...\nMacierzyństwo nie odebrało jej urody (FOTO)\nSienna Miller, ikona stylu, powraca. W lipcu ubiegłego roku Sienna Miller urodziła swoje pierwsze dziecko. Córeczka jest owocem związku aktorki z Tomem Sturridgem. W pierwszych miesiącach po narodzinach dziecka gwieździe zdarzało się wyglądać "niewyjściowo". Nieprzespane noce i natłok obowiązków odbiły się wtedy na jej wizerunku. Jednak ...\nGdzie ten blask Sienny Miller? (FOTO)\nKiedyś była modową wyrocznią. Co się z nią stało? Jej styl boho naśladowały parę lat temu dziewczyny na całym świecie. Sienna Miller potrafiła ubierać się z luzem, ale i charakterem. A teraz? Macierzyńskie obowiązki wzięły górę. Aktorkę widuje się spacerującą ulicami Nowego Jorku w swetrze i dżinsach. Z dawnej siebie zostało niewiele. ...\nNie jest zbyt wylewna. Sienna Miller swą ciążę utrzymywała w tajemnicy dość długo. Teraz, gdy jest już w drugim trymestrze, okresie uznawanym przez kobiety w ciąży za bezpieczniejszy do wynurzeń na temat swego stanu, zaczyna mówić. Nie uzewnętrznia się jednak szczególnie. W rozmowie z brytyjskim Vogue aktorka kwituje sprawę w kilku zdaniach: ...\nSienna Miller jak śliczna lalka (FOTO)\nSeksowna koronka i aktorka już uwodzi. Ostatnio niewiele słychać o uczuciowych zawirowaniach w życiu Sienny Miller. Po kolejnym rozstaniu z narzeczonym, Jude'm Law, aktorka poświęciła się pracy. Najczęściej można ją spotkać w okolicach londyńskiego Theatre Royal, w którym Sienna gra w jednej ze sztuk. Ostatnio aktorka kusiła małą czarną ...\nW sukience niczym pensjonarka. Wraz z nastaniem wiosny celebrytki (nie tylko u nas) zrzuciły szare sweterki, długie spodnie i wskoczyły w kolorowe kreacje. Moda w tym sezonie jest kolorowa i szalona. Róże, pomarańcze, kolor niebieski - co stylizacja, to nowy miks tych kolorów. Sienna Miller też już poczuła nowy sezon. Zrezygnowała ze spodni, ...\nSienna Miller nie sili się na elegancję. Sienna Miller, w przeciwieństwie do wielu koleżanek z show-biznesu, nie spędza przed lustrem całych dni. Aktorka nie wygląda na taką, która miałaby obsesję na punkcie swego wyglądu. Na co dzień wybiera bardzo proste stylizacje. Dżinsy - marmurki, czarne mokasyny i luźna bluzka odsłaniająca ramiona - ...\nSienna Miller jak dziewczynka (FOTO)\nWygląda trochę jak Dakota Fanning! W grudniu skończy 30 lat, tymczasem Sienna Miller wygląda jak młodsze od niej o dekadę koleżanki z branży... Wierna swobodnemu i fantazyjnemu stylowi boho aktorka ujmuje sobie lat bezpretensjonalnym i dziewczęcym stylem bycia. Zobaczcie ją w zwiewnej sukience i botkach. Podoba się Wam w ...\n"Jude zapragnął stabilności." Jude Law niedawno zerwał (po raz kolejny) ze Sienną Miller, ale bardzo szybko znalazł pocieszenie. Okazuje się, że aktor spotyka się ze swoją byłą żoną, Sadie Frost. I nie chodzi tylko o wspólne wakacje z ich trójką dzieci - znajomi twierdzą, że byli małżonkowie nadal ze sobą sypiają. To dość dziwny układ, ...\nPodpatrują go nie tylko Brytyjki. Sienna Miller od wielu lat jest uważana za ikonę mody. Entuzjastka stylu boho nieraz była inspiracją dla swych fanek i dziewczyn poszukujących własnego stylu. Czas mija, Sienna dojrzewa, ale nadal zachowuje ten sam luźny styl. Ostatnio nie jest już tak wdzięcznym obiektem do fotografowania, jak jeszcze kilka ...\nMała rzecz, a szpeci. Delikatny zarost nad ustami Sienny Miller stał się tematem plotek i żartów w 2009 roku, gdy krytyk New York Post, Lou Lemenick, napisał po obejrzeniu filmu ze Sienną takie oto brutalne słowa: Film ma problem, jeśli jedyną rzeczą, którą się z niego pamięta, są wąsiki Sienny Miller. Krytyk doprecyzował, że wąsiki ...\nSienna Miller znów bez chłopaka (FOTO)\nMa koleżanki - z nimi chyba łatwiej żyć, niż z mężczyznami. Sienna Miller nie może ustabilizować swego życia uczuciowego. Chyba zbyt wielu mężczyzn nęci ją i kusi, by zdecydowała się na tego jednego. Ostatnio aktorka po raz kolejny zerwała z Judem Law, z którym była zaręczona (także nie po raz pierwszy). Teraz prowadza się z ...\nTo na pewno nie jest Jude Law. Sienna Miller, od niedawna pani Law, nie ma zamiaru porzucać imprez na rzecz małżeńskiego życia. Wciąż chętnie pokazuje się na salonach. Z tym, że teraz może to robić wyłącznie w towarzystwie panów, których akceptuje szanowny małżonek. Matthew Williamson, projektant mody, nie stanowi zagrożenia. Otwarcie ...\nKolejna gwiazda nie do poznania (FOTO)\nGwarantujemy - będziecie zdziwieni. Magazyn Love lubi przyciągać wzrok ku swoim okładkom. Jakby osiem okładek było niewystarczającą ilością, pojawiła się dziewiąta. Widzimy na niej kolejną odsłonę kobiecości w wydaniu... Sienny Miller. Aktorka, która od paru dni jest szczęśliwą żoną Jude'a Law, wcieliła się w postać pin-up girl. ...\nSienna Miller - oceniamy jej styl\nZakochani Sienna Miller i Tom Sturridge\nSienna Miller na spacerze\nFani: (25 - 64%)\n-Katarzyna-, Agniesiaaa, agnnes, alex, babyphat, BreathOfWind, Colette, Francesca, gossipgirl, jean baptiste sztafaż, Justynusienka, Katris, kohannah, kukabura, lilianne, mala_xiezniczka, Mellow, mysexystyle27, NikkiGold , phosgene, Shanae, silly-me, Terminator, Toni, trucizna0,\nAntyfani: (14 - 36%)\nallison, Anuss, asaja, Balerinka94, boo, Bunny, Currant, Emi, Evanka, kitty_kat, mayemi, moim, mroweczka, Ocean_Soul,\nczytano: 33162 razy\nczytano: 24357 razy\nczytano: 21503 razy


Małe Grozy – Łukasz Staniszewski – MOLA KSIĄŻKOWA\nLiteratura polska Powieść Powieść obyczajowa Wszystkie Zbiory opowiadań\nJuly 23, 2020 Patrycja\t0 Comments\tliteratura polska, Łukasz Staniszewski, mikropowieść, powieść obyczajowa, realizm magiczny\nA gdybyście mieli ochotę na ciekawą podróż, Drodzy Czytelnicy? Albo mogli pójść daleko, hen, przed siebie, tam gdzie oczy poniosą? To gdzie chcielibyście dotrzeć?\nMoże na Warmię? Czemu by właściwie nie odkryć tego niesamowitego regionu? I teraz pomyślicie, że zapropnuję Wam zaraz lekturę turystycznego przewodnika…\nOtóż nie! Tym razem, podróż, do której spróbuję Was namówić odbędzie się w zupełnie innym wymiarze… Ponadczasowym, magicznym, a jednocześnie jakby najzwyklejszym. Wybierzcie się za mną do warmińskiej wioski Małe Grozy…\nW Małych Grozach można wyhodować perły we własnym oku, można spacerować po dnie jeziora, zbudować podwodną łódź. Lub też kochać się ze strachem na wróble i odczytać własną przyszłać z tafli lodu na zamarzniętym jeziorze. W tej małej wiosce, zagubionej gdzieś na Warmii, mieszkańcy żyją prastarym rytmem wyznaczanym przez naturę. Żniwa, siew, srogie zimy i deszczowe lata. Niby monotonnie. A jednak bardzo ciekawie i pełnią życia. To co zwykłe, współistnieje z tym, co magiczne i paranormalne, na równych prawach. Już przy pierwszym opowiadaniu – bo “Małe Grozy” to mikropowieść złożona z wielu, niedługich histroryjek – ma się wrażenie, jakby wchodziło się do magicznego świata.\nCzytając “Małe Grozy” zrozumiałam co musiała czuć Alicja, wchodząc do króliczej nory…\nTakże przekroczyłam pewnien próg – weszłam do niesamowitego i bardzo zmysłowego świata. A jednocześnie, wydawało się, jakbym sięgnęła po intrygujący bestiariusz… Zupełnie tak, jakby Łukasz Staniszewski chciał opowiedzieć mi historię swojego regionu – Warmii – za pomocą zmysłów, magii i uczuć i… całej plejady demonów, golemów i strzyg…\nGeograficznie, Warmia daleko nie jest, jednak czytelniczo wycieczka do Małych Gróz była daleką wyprawą…\nW świat czarów, demonów i ludzi. Po to, aby uzmysłowić sobie, że każdy region ma swoją małą, wciągającą historię i własną mitologię. Że każda malutka wioska wskrywa w sobie ogromny potencjał ludzkich uczuć, pasji, emocji i żądzy…\nNiesamowity powieściowy debiut pochodzącego z Warmii dramaturga, Łukasza Staniszewskiego. Przyznać muszę, że debiut z przytupem!\nDrodzy Czytelnicy, wakacje w pełni, w Małych Grozach niedługo zaczną się żniwa… Wybierzcie się tam jak najszybciej!\n← O książkach i nie tylko czyli… czy jestem wystarczająco dzielna?\nInkub – Artur Urbanowicz →


JT Sanders Hiroshima wygrywa z bydgoską Łuczniczką! - OFCKURKA.PL - Oficjalny Fanclub Bartosza Kurka\nJT Sanders Hiroshima wygrywa z bydgoską Łuczniczką!\n22 września 2016 Katarzyna Brysiak\nMemoriał Arkadiusza Gołasia, który rozgrywany jest w Murowanej Goślinie k. Poznania, tym razem miał charakter międzynarodowy. Oprócz polskich drużyn do rozgrywek przystąpił japoński zespół JT Sanders Hiroshima z Bartoszem Kurkiem w składzie. Pierwszy mecz w tym wydarzeniu ekipa z kraju Kwitnącej Wiśni rozegrała z bydgoską Łuczniczką. By rozstrzygnąć to spotkanie było potrzebnych pięć setów. W ostatnim secie do zwycięstwa swą drużynę poprowadził Bartek, który został wybrany najlepszym zawodnikiem tego spotkania i otrzymał nagrodę MVP.\nWe wcześniejszym meczu LOTOS Trefl Gdańsk – AZS Częstochowa również nie zabrakło emocji. Drużyna znad morza również wygrała swoje spotkanie w tie – breaku. W Murowanej Goślinie zabrakło trenera zespołu z Gdańska, który z powodów spraw rodzinnych musiał wyjechać do Włoch, zastąpił go jednak drugi trener zespołu – Wojciech Serafin. AZS Częstochowa wystąpiła również bez swojego szkoleniowca, jednak Michała Bąkiewicza zastąpił menadżer Bartka i dyrektor sportowy AZS-u – Ryszard Bosek.\nPierwszy set rozpoczął się od punktowego bloku Nowakowskiego (1:0). Chwilę później JT Sanders wyszli na prowadzenie (4:1). Bydgoszczanie mieli problemy ze skończeniem ataków (5:10), za to z drugiej strony siatki punktował Kurek (13:8). Po drugiej przerwie technicznej punkt dla Łuczniczki zdobył Katić (9:16). Koshikawa atakując z lewego skrzydła utrzymywał prowadzenie drużyny z Japonii (20:13), ale za chwilę w polu serwisowym bydgoszczan pojawił się Szczurek, który dał kolegom sygnał do odrabiania strat (17:22). Set zakończył się autowym atakiem Filipiaka i wygraną JT Sanders (25:20).\nKolejna partia zaczęła się lepiej dla zespołu z Bydgoszczy (3:0). Po ataku z przesuniętej krótkiej w wykonaniu Nowakowskiego gracze Łuczniczki prowadzili czterema punktami (6:2). Jednak zespół z Hiroszimy nie poddawał się i odrobił straty (8:10). Walka toczyła się punkt za punkt aż do drugiej przerwy technicznej, na którą z prowadzeniem zeszli podopieczni trenera Makowskiego (16:14). Po błędzie w ataku Kurka bydgoska ekipa prowadziła już trzema punktami (20:17). Piłkę setową skutecznym atakiem wywalczył Katić, a cały set zakończył się zablokowanym atakiem Kurka (25:22).\nTrzeci set podobnie jak pierwszy rozpoczął się od wyprowadzenia przewagi przez graczy z Japonii (5:2). Po kolejnej akcji o czas dla swojej drużyny poprosił trener Makowski. Przyniosło to efekt, bowiem chwilę później zespół Łuczniczka Bydgoszcz doprowadził do remisu (8:8). Błędy w ataku popełnione przez Kurka spowodowały prowadzenie przeciwników (13:9). Na drugą przerwę techniczną to bydgoszczanie schodzili z przewagą (16:12), ale po niej gracze JT Sanders odrobili straty (22:21). Set zakończył się na korzyść Łuczniczki po skutecznym ataku Yudina (25:23).\nPoczątek czwartej partii stanowiła walka punkt za punkt (4:4). Po błędzie Sacharewicza to Japończycy uzyskali przewagę (9:7). Przeciwnikom problemy sprawiały ataki Kurka i to właśnie jego drużyna prowadziła na drugiej przerwie technicznej (16:13). Dobra gra JT Sanders w obronie nie pozwalała bydgoszczanom na odrobienie strat w tym secie, którego mocnym atakiem z prawego skrzydła zakończył Kurek (25:18).\nOstatnia odsłona od początku należała do podopiecznych trenera Vukovicia (4:0). Jednakże gracze z Bydgoszczy nie poddawali się i próbowali zmniejszyć straty (3:5). Po zmianie stron przy stanie 8:6, zespół z Hiroszimy odskoczył rywalom na cztery punkty (11:7). Skutecznie atakowali Yudin i Katić (10:13), ale to nie pozwoliło im wygrać meczu. Ostatni atak należał do Koshikawy i to gracze z JT Sanders awansowali do finału Memoriału Gołasia (15:10).\n(25:22, 25:22, 22:25, 22:25, 15:10)\nLOTOS Trefl Gdańsk: Grzyb, Pietruczuk, Schulz, Pashytskyy, Hebda, Masny, Mika (libero) oraz Niemiec, Stępień, Jakubiszak, Gawryszewski, Romać, Majcherski (libero), Ptaszyński.\nAZS Częstochowa: T. Kowalski, Wawrzyńczyk, Szalacha, Adamajtis, Buniak, Szymura, A. Kowalski (libero) oraz Polański, Grebeniuk, Buczek, Szlubowski, Janus.\nJT Sanders Hiroshima – Łuczniczka Bydgoszcz 3:2\n(25:20, 22:25, 23:25, 25:18, 15:10)\nJT Sanders Hiroshima: Yasunaga, Machino, Fukatsu, Kurek, Koshikawa, Yasui, Karakawa (libero) oraz Nakajima, Yako, Kaneko, Yamamoto.\nŁuczniczka Bydgoszcz: Nowakowski, Katić, Yudin, Szczurek, Gromadowski, Sacharewicz, Czunkiewicz (libero), Filipiak, Jurkiewicz, Bobrowski, Rohnka.\nBartek w tym meczu był najlepiej punktującym swojej drużyny i zdobył 22 punkty. Na 43 ataki skończył 21, atakując z 49% skutecznością. W ataku popełnił 5 błędów i 5 razy został zablokowany.\nPrevious Post:„Nie będę przekonywał ludzi do swoich racji”


Siłownia to nie jedyna droga - Trener personalny Jacek Wujda - atletycznie\nTrening, Z życia trenera\nSiłownia to nie jedyna droga\natletycznie 21 listopada 2019\nTrening siłowy nie bez powodu kojarzy się z umięśnioną sylwetką. W końcu jest najlepszym sposobem aby te mięśnie uzyskać.\nW fitnessie postrzeganym jako ogół aktywności fizycznej mającej na celu poprawę zdrowia, kondycji oraz sylwetki obserwujemy różne trendy. Kiedyś na topie była kulturystyka i aerobik. Dziś zdaje się lekko przemijać moda na crossfit i króluje trójbój siłowy, a sale na siłowniach wciąż są pełne na zajęciach z zumby czy pilatesu. Chociaż ja tam nie wiem bo ostatnio tylko się wspinam.\nWraz z tymi trendami widzę, że utarło się przekonanie jakoby trening siłowy ukierunkowany na hipertrofię był jedyną słuszną drogą do uzyskania estetycznej sylwetki. Przeglądając różne fora czasami zastanawiam się czy zafiksowanie ludzi na punkcie własnych mięśni i jak najniższego poziomu tkanki tłuszczej jest jeszcze chęcią dbania o zdrowie, czy już może chorobą?\nZastanawia mnie też dlaczego bycie szczupłym i wysportowanym już nie wystarczy, a ludzie wciąż szukają więcej. Idealna objętość treningowa na masę. Szukanie suplementów, które pomogą. Sięganie po środki dopingujące.\nA potem włączasz instagram i widzisz kolejną fotkę ponadprzeciętnej sylwetki z opisem typu:\n“jeszcze nie ma formy”\n“trochę się przytyło”\n“trzeba popracować nad plecami”, czy jeszcze inne brednie.\nZastanawia mnie skąd w nas tyle krytycznych myśli wobec nas samych?\nhipertrofia metody treningowe siłownia trening trening siłowy trenowanie wspinaczka wspinanie\nPoprzedni wpis (p) The game changers - opinia\nNastępny wpis (n) Bagaże


Dobór armatury łazienkowej - Urządzone\nWymiana mebli i sprzętów w salonie czy sypialni wymaga często znacznie mniejszego nakładu pracy niż wprowadzenie nawet podstawowego wyposażenia łazienki. Aby stała się ona nie tylko użytecznym, lecz również przyjemnym dla zmysłów miejscem, każdy szczegół warto dobierać w oparciu o określoną wizję, zarysowaną już w pierwszych etapach prac remontowych. Wybór między wanną a kabiną prysznicową, decyzja o usytuowaniu pralki, suszarki, umywalki czy rozterki związane z wzornictwem na kafelkach, nie stanowią już na szczęście zbioru osobnych zabiegów dekoracyjnych. Oferowane przez producentów kompleksowe systemy sanitarne pozwalają bowiem tworzyć wnętrza o określonej stylistyce, w której każdy element pasuje do pozostałych. - Klienci poszukują całościowych rozwiązań, łączących funkcjonalność z wizualną jednolitością, inspirowaną różnorodnymi trendami - zauważa Sylwia Madyda z firmy Madix, dystrybutora markowego wyposażenia łazienek.\nW modernistycznych aranżacjach dominują metaliczne kolory i abstrakcyjne kształty baterii łazienkowych czy zestawów prysznicowych, a jednocześnie pragmatyczna prostota zastosowanych urządzeń. Natomiast wciąż żywa moda na retro wprowadza ciepłe barwy oraz liczne detale, od niezabudowanych, gustownych instalacji przelewowych przy wannie po świeczniki, firanki i wazony na półkach.\nWspólnym mianownikiem możliwych do wyboru, zróżnicowanych stylów, powinna być jednak zawsze elegancja, a także wysoka jakość wykończenia. Urządzenia muszą więc być wykonane z materiałów trwałych, lecz jednocześnie dających zamierzony efekt estetyczny. Szczególnie wyraziste są wszelkie części ruchome oraz połączenia poszczególnych instalacji. Stonowana, klasyczna stylistyka nie lubi przy tym zbyt dużych kontrastów i wyrazistych kształtów, których szeroka gama jest obecnie dostępna na rynku. Warto je natomiast stosować w miejscach, gdzie krągłości, kanty, prostota czy różnorodność mają tworzyć zamierzony, oryginalny efekt. Dodatkową atrakcją takich niebanalnych rozwiązań może być wykorzystanie baterii, słuchawek prysznicowych czy deszczownic z podświetlanym strumieniem wody.\nNatomiast zwolennicy bardziej tradycyjnego rozumienia pojęcia elegancji mogą sięgnąć po odwieczny jej wyznacznik. Nawet w łazienkach stosuje się bowiem z powodzeniem akcenty zdobnicze w postaci biżuterii. Niewątpliwą zaletą specjalnych kryształów jest możliwość wykorzystania ich we wszelkich elementach wystroju, zarówno przy wykończeniu mechanizmów sanitarnych, jak i dodatków łazienkowych (wieszaki, stojaki, dozowniki na mydło). Poza tym, pasują do współczesnych oraz dawnych aranżacji i są dostępne w jednolitych kompletach.\nZestawianie wszystkich, niezbędnych mechanizmów w jedną spójną całość jest jednocześnie gwarantem wygody. Niezależnie, czy posiadamy wannę czy kabinę prysznicową, warto od razu zaopatrzyć się w rozbudowane zestawy natryskowe, zawierające kolumnę, deszczownicę, słuchawkę, węża i oczywiście baterię. Rozmiar instalacji należy zawsze dostosowywać do dostępnej powierzchni, a jej rodzaj warto dobierać w oparciu o walory użytkowe. - Świadomi tego, jak często korzystamy każdego dnia np. z baterii łazienkowych, możemy decydować o ich funkcjonalności - mówi Sylwia Madyda z Madix. - Mamy bowiem do wyboru m.in. urządzenia z tradycyjnymi kurkami, jednym lub dwoma uchwytami, a także systemy czasowe i bezdotykowe. Elegancja to przecież nie tylko gustowny design, lecz także jego praktyczne przełożenie na codzienny komfort użytkowników. Kompletując wyposażenie łazienki, trzeba więc pamiętać, że jest ona pomieszczeniem, w którym przez wiele kolejnych lat będziemy spędzać sporo czasu, licząc na komfort i sprawność wykonywanych czynności higienicznych.\nłazienka, wyposażenie łazienki, design, elegancka łazienka, stylowa łazienka, dekoracja łazienki, pomysły, trendy w aranżacji, urządzone, madix, biżuteria łazienkowa, modernistyczna łazienka, bateria łazienkowe


kierowca | Transport to nasza pasja\nW dzisiejszych czasach najbardziej docenianą wartością jest praca. Wiadomo, że w miejscu pracy spędzamy większą część czasu, toteż istotne jest byśmy się w niej znakomicie czuli. Zależy to od bardzo wielu składników; składu z jakim na co dzień współpracujemy a przede wszystkim od naszego charakteru a także zamiłowań. Jeżeli ktoś woli spokojne, uregulowane życie, prawdopodobnie będzie zadowolony z biurowej pracy, nie wymagającej częstego przemieszczania się. Natomiast osoby lubiące ruch, tacy którzy 5 minut na jednym miejscu nie usiedzą, wybiorą na pewno bardziej energiczną pracę. Możliwe że będą kurierami. Generalnie mówiąc trudnią się oni zawodami jakie umożliwiają im jeździć po kraju a nawet po świecie.\nOczywiście dalibyśmy radę wytrzymać bez swojego auta. Jednak niby dlaczego? To najzupełniej pozbawione sensu. Auto to genialny wynalazek dzięki któremu nasze codzienne życie jest sporo prostsze. Jednak w wielkim błędzie jest ten kierowca, który sądzi, że samochód to wyłącznie przyjemność.\nKiedy na zewnątrz robi się chłodniej, musisz wiedzieć, co zrobić, by jazda twoim autem stała się bezpieczna. Dowiedz się, które opony w tym sezonie są najlepsze\nSubmitted by admin on Wed, 12/09/2015 - 11:37\nCoraz bliżej mroźne dni? A ty posiadasz auto (teraz w wielu domach nasi rodacy mają po dwa, bywa nawet, iż po trzy, auta). Musisz więc zdawać sobie sprawę, że przyszedł czas, aby zakupić porządne opony samochodowe. Przeczytaj, które opony są w tym sezonie uważane za najlepsze. Nie dopiero w czasie zimy, ale już z początkiem jesieni powinno się zacząć rozmyślania o kupnie nowych opon zimowych.\nNiezależnie od tego, jaki mamy samochód - czy jest to samochód osobowy, terenowy albo dostawczy - każde auto musi być urządzone w pewne konieczne akcesoria samochodowe. Jednym z nich są dywaniki do wozu. Dywaniki do auta osiągalne są w przeróżnych modelach i typach, w ofercie sklepów z akcesoriami samochodowymi bez wątpliwości odszukamy duży wybór dywaników samochodowych. Pełnią one istotną rolę, dzięki nim wolno bez trudności utrzymać wnętrze wozu w czystości.


Pijaństwo - artykuły | Kurier Poranny\nW centrum Białegostoku jak w cieniu krematorium 18\nTak zaplecze jednej z kamienic przy Rynku Kościuszki opisuje jeden z naszych Internautów.\nPijaństwo nastolatków. Janusz Palikot chce nagrywać wszystkich klientów sklepów z alkoholem.\nTo kolejna propozycja sejmowej komisji "Przyjazne państwo". Kamera nagrywałaby każdego klienta stoiska monopolowego. Nie wiadomo, czy pomysł jest legalny!\nStacja paliw Orlen to "strefa libacji"! Mieszkańcy są u kresu wytrzymałości 14\nOd prawie trzech lat obok stacji paliw Orlen w Hajnówce trwa nieustanna libacja. Mieszkańcy ulic Nadbrzeżnej i Ogińskiego są bezradni.\nUlica Sienkiewicza to centrum czy pijacka melina? Internauci fotografują, możesz i Ty. 16


Włosi, Postacie historyczne, Postacie z Assassin's Creed: Revelations\nMaffeo Polo (ur. 1230 r. w Wenecji, zm. 1309 r.) – był weneckim kupcem i podróżnikiem. Podczas swych podróży on i jego brat Niccolò, stali się cenionymi członkami zakonu asasynów. To oni założyli kilka oddziałów bizantyjskich i włoskich asasynów.\nMaffeo dużo podróżował między rokiem 1252 a 1294, ale najważniejsza jego podróż odbyła się w 1257 roku. Wtedy on i jego brat odważyli się na wejście do twierdzy w Masjafie, by spotkać się z mentorem zakonu asasynów – Altaïrem Ibn-La'Ahadem.\nRazem spędzili tam sześć miesięcy. Niccolò cały czas towarzyszył Altaïrowi, a Maffeo tęsknił za domem. By zakończyć nudę Maffeo, jego brat opowiedział mu o dziedzictwie twierdzy.\nPodczas wstępnych ataków Mongołów na twierdzę, mentor odeskortował braci Polo z Masjafu, wcześniej dając im kodeks i pięć kluczy do biblioteki. Mimo tego, że klucze zostały bezpiecznie ukryte to sam kodeks zaginął dwa dni później, po ataku skautów mongolskich. Po tych wydarzeniach Maffeo i jego brat zostali honorowymi członkami zakonu asasynów. Ich następnym zadaniem było założenie oddziałów tureckich asasynów.\nMaffeo uwielbiał, gdy w historiach jego brata pojawiały się momenty brutalne i krwawe;\nMaffeo nie wiedział od samego początku, że Darim Ibn-La'Ahad jest synem Altaïra Ibn-La'Ahada.\nMaffeo Polo i Niccolò Polo


Sędziowie krytykują nową ustawę o KRS i Sądzie Najwyższym. Treść "ostra i wyrazista" - WP Wiadomości\nSędziowie krytykują nową ustawę o KRS i Sądzie Najwyższym. Treść "ostra i wyrazista"\n"To demonstracyjne lekceważenie oraz szkalowanie sędziów przez najwyższych przedstawicieli władzy ustawodawczej i wykonawczej". Tak Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego pisze o nowej ustawie dotyczącej Krajowej Rady Sądownictwa i SN.\nŹródło: WP.PL, fot: nn\nNiemal od początku kadencji PiS przepycha przez Parlament kolejne projekty ustaw, zwiększające kontrolę nad sądami przez: ministra sprawiedliwości, prezydenta oraz sejmowej większości.\nŹródło: sn.pl, fot: sn.pl\nKierunek tych zmian od poczatku był głośno krytykowany m.in. przez członków Zgromadzenia. We wtorek na Twitterze pojawił się wpis o uchwale ZO Sądu Najwyższego. Przyjęto ją 69 głosami przy 3 przeciwnych i 3 wstrzymujących się.\nNa reakcje internautów nie trzeba było długo czekać. Jeden z użytkowników Twittera porównuje uchwałę ZO Sędziów SN do pożegnania.\n"Brzmi jak pożegnanie. Uznanie za poparcie zachowania niezależności i niezawisłości. Apel o uszanowanie decyzji każdego sędziego, który według nowej ustawy SN zmuszony do decyzji ws. pozostania lub odejścia"\nSprzeciw budzi fakt, że od tej pory to Parlament będzie wybierał piętnastu sędziów do składu Rady. W projekcie jest poprawka, wedle której część kandydatów na sędziów do KRS mają wskazywać kluby opozycyjne.\nUstawa o Sądzie Najwyższym, którą w grudniu podpisał prezydent Andrzej Duda zakłada m.in. przechodzenie w stan spoczynku sędziów, którzy ukończyli 65 lat (z możliwością przedłużenia przez prezydenta), utworzenie Izby Dyscyplinarnej z udziałem ławników (do prowadzenia postępowań dyscyplinarnych wobec sędziów i przedstawicieli innych zawodów prawniczych) oraz badanie przez SN skarg nadzwyczajnych na prawomocne wyroki sądów.


Opinia Rzecznika TSUE W Sprawie Dziubak C-260/18 - Frankowicze\nJesteśmy coraz bliżej orzeczenia TSUE w sprawie dwójki polskich frankowiczów – Justyna i Kamil Dziubaków przeciwko Raiffaisen Bank. Zapowiedzią kierunku w jakim będzie zmierzać rozstrzygnięcie jest opinia rzecznika Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 maja 2019 r.\nPosiadacze kredytów walutowych zarówno indeksowanych jak i denominowanych mogą się czuć w pełni usatysfakcjonowani, gdyż w swej opinii rzecznik bierze w obronę kredytobiorcę/konsumenta przydzielając mu decydującą rolę w postępowaniu sądowym.\nAby zrozumieć znaczenie wypowiedzi rzecznika TSUE warto przypomnieć kolej wydarzeń, które zapoczątkowały działania tego organu. Otóż w postępowaniu sądowym, toczącym się przed Sądem Okręgowym w Warszawie, z powództwa małżeństwa Dziubaków, prowadzący sprawę sędzia Kamil Gołaszewski nabrał wątpliwości w zakresie wykładni dyrektywy dotyczącej nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. W następstwie doszło do zawieszenie postępowania i skierowanie do TSUE pytań prejudycjalnych o treści:\nW opinii rzecznik TSUE Giovanni Pitruzelli przypomniał o bardzo ważnym aspekcie sporów kredytobiorców z bankami, o aspekcie nazbyt często zapominamy przez nasze rodzime sady. Otóż unijne dyrektywy opierają się na założeniu, iż konsument jest stroną słabszą niż przedsiębiorca, zarówno pod względem siły negocjacyjnej, jak i ze względu na stopień poinformowania. W opinii rzecznik TSUE wyjaśnił również, że dyrektywy unijne stoją na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy uzupełnił luki w umowie w drodze odwołania się do przepisów prawa krajowego. Ponadto wola konsumenta, który uważa, że stwierdzenie nieważności całej umowy nie jest dla niego niekorzystne, przeważa nad wdrożeniem systemu ochrony, takiego jak zastąpienie nieuczciwego warunku i utrzymanie umowy w mocy. Zatem to konsument posiada uprawnienie do wskazania co leży w jego interesie na moment orzekania.\nNa samo orzeczenie TSUE będziemy musieli poczekać jeszcze jakiś czas, ale już sama opinia rzecznika Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dostarcza całą masę pozytywów. Frankowicze mogą spokojniej spoglądać w przyszłość ze świadomość, iż ich szanse w sądowych starciach z bankami wciąż rosną.\n« Poprzedni artykuł – Ustawa O Wsparciu Kredytobiorców Znajdujących Się W Trudnej Sytuacji Finansowej – Nastepny artykuł » Brak Rewolucji W Pomocy Dla Frankowiczów


Blog o książkach nie tylko dla najmłodszych: Nowości #40\nPrzedstawiam książki, które trafiły do mnie w ostatnim czasie.\n,,Mama alergika gotuje na wyjątkowe okazje" Katarzyna Jankowska\nWygrana u Wioli z Mama Bloguje, dzięki!\nCzy alergik zasiądzie wspólnie z rodziną do świątecznego stołu?,\nKsiążka Mama Alergika Gotuje. Na wyjątkowe okazje to odpowiedź `TAK` na wiele trudnych pytań.\nFilm o Sisi uwielbiamy, więc książka też powinna nam się spodobać.\n,,Śnieżynki" Liliana Fabisińska\nNie mogłam się doczekać jej lektury. Jestem pewna, że będę zadowolona.\nJedno życie i dwie pary, które uważają, że mają prawo zdecydować o jego losie.Monika od dzieciństwa miała tylko jedno marzenie: dużą, szczęśliwą rodzinę. Daga gra w najlepszej orkiestrze w Polsce. Już w przedszkolu wymarzyła sobie tę pracę i owacje na stojąco, w największych salach koncertowych świata.\nKolejna książka pisarki, rozpoczynająca sagę.\n,,12 ważnych praw. Polscy autorzy o prawach dzieci" Praca zbiorowa\nMam ,,12 ważnych opowieści". Tę też musiałam mieć :)\nDzieci wiedzą, że mają swoje prawa. Dowiadują się o tym w przedszkolu i w szkole. Jak je rozumieją? Czy dostrzegają, że prawa mogą być przywilejami, albo że mogą wiązać się z obowiązkami? W rozmowach z dziećmi o ich prawach pomaga ta książka. W dynamicznych, a czasami także dowcipnych tekstach przedstawia konkretne, bliskie najmłodszym sytuacje. Z łatwością dają się one wykorzystać do pogłębionej refleksji na temat praw dziecka. Dwunastu autorów napisało 12 opowiadań, które opisują kluczowe prawa dzieci. Jest tu prawo do odpoczynku, do wyrażania poglądów i emocji, równouprawnienie, prawo do opieki lekarskiej - i wiele innych. Tematy łatwe i mniej łatwe. Przyjemne i mniej przyjemne. Oto książka, która z jednej strony intryguje i bawi dzieci, a z drugiej wspiera wychowawczy trud rodziców i nauczycieli. Czytajmy ją dzieciom. Zachęcajmy do samodzielnego czytania. Niech małe dzieci wyrosną na prawe, świadome swoich praw i odpowiedzialnie z nich korzystające duże dzieciaki. Ważne prawa: Prawo do równouprawnienia Prawo dziecka do utrzymywania kontaktu z rodzicami Prawo do wyrażania swoich poglądów, opinii i emocji Prawo do prywatności Prawo do informacji Prawo do tego, że nikt nie ma prawa ci zagrażać Prawo do adopcji Prawo do opieki lekarskiej Prawo do właściwych warunków i godnego życia Prawo do nauki Prawo do odpoczynku Prawo do ochrony przed wyzyskiem Znakomici autorzy: Anna Onichimowska, Eliza Piotrowska, Joanna Krzyżanek, Anna Sójka, Maria Ewa Letki, Liliana Fabisińska, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Agnieszka Stelmaszyk, Renata Piątkowska, Maria Szarf, Zofia Stanecka, Marcin Pałasz napisali niebanalną, bez nadęcia i patosu, niezwykle ciepłą książkę dla dzieci o ich prawach. Wszystkie prawa napisane są w formie urokliwych historyjek opatrzone pełnymi detali kolorowymi ilustracjami. To doskonała pomoc dla rodziców, nauczycieli, którzy na co dzień spotykają się z mnóstwem pytań swoich podopiecznych o ich prawa. Czasami dzięki zabawnej opowieści trudne sprawy stają się proste i zrozumiałe.\n,,Dziennik pokładowy, czyli wielodzietnik codzienny" Anna Ignatowska\nWygrana u Awioli. Dzięki!\nNiezwykła opowieść o tym, jak można w trudnych warunkach naszego `przyjaznego inaczej` rodzinie państwa zbudować dom rodzinny przez duże `D`. Anna Ignatowska w inteligentny i dowcipny sposób zdaje relację z własnego codziennego życia rodzinnego, które chwilami wymaga odwagi i czujności jak na placu boju (bo przecież nigdy nie wiadomo, które z szóstki dzieci kiedy i z czym wystrzeli).\nlirith 19 września 2015 09:38\nSisi to moja ulubiona postać historyczna:) Chętnie zapoznałabym się z książką o niej:)) Także książka Pani Mirek bardzo mnie ciekawi.\nŻyczę przyjemnaśnej lektury i czekam na recenzje:))))\nPatrycja Waniek 19 września 2015 10:17\nNiestety, tym razem nic dla siebie nie widzę, nie moje klimaty.l Ale gratuluję wygranych i prezentów. :)\nWioleta Sadowska (awiola) 19 września 2015 10:58\nMam nadzieję, że "Dziennik pokładowy.." przypadnie Ci do gustu. Miłej lektury! :)\nAlicja P. 19 września 2015 15:57\nSuper nowości, najbardziej jestem ciekawa ,,Śnieżynek"! Gratuluję wygranych :)\ncyrysia 20 września 2015 07:46\n''Szczęśliwy dom'' już przeczytałam - cudo. ''Śnieżynki'' mam w planach, a ,,Szlachetne pobudki" leża na półce i czekają na lepsze czasy :)\nJoanna M.P. 21 września 2015 19:47\nKażdą z tych książek z radością bym na swej półce powitała :)


Jak usunąć Trojan | Removal Instructions\nInformacje o wirusie Win/32Dymmerlac Trojan\nTrojan Win/32Dymmerlac można znaleźć przez AVG, Avast, Makabra i innych narzędzi do usuwania. Ale nie jest łatwo usunąć go całkowicie. W związku z tym wielu użytkowników narzeka że Trojan wygrać/32Dymmerlac zawsze przychodzi po ich usunąć go. Jak to się stało? To jest ponieważ narzędzie zabezpieczeń nie może wykryć wszystkie jego szkodliwych plików i niektóre pozostają plików może przynieść ten Trojan do życia.\nPo Trojan Win/32Dymmerlac infekuje komputer, modyfikuje ustawienia wpisy rejestru, za pośrednictwem którego, to można wykonać jego procesy swobodnie przy każdym uruchomieniu komputera. Jak ten Trojan psuje nawet usuwa niektóre z systemu plików do woli, zawsze spotkasz awarii systemu lub niebieski ekran śmierci. Również, nawet nie można uruchomić systemu pomyślnie. W tej sytuacji Trojan Win/32Dymmerlac zaczyna się otworzyć oprogramowanie typu backdoor dla hakerów.\nW ciągu kilku minut wszystkie prywatności i ważnych danych zostanie skradziony całkowicie przez hakerów. Hakerzy mogą korzystać z zbieranie danych do dalszych działań bardziej złośliwy. Na przykład można sprzedawać twój pasienie się zwyczaje osobom trzecim lub analizować dane bankowe do kradzieży pieniędzy. W sumie jeśli twój komputer jest zainfekowany Trojan Win/32Dymmerlac, pieniądze już nie jest tak bezpieczne, jak przed. To może zostać skradzione przez hakerów prędzej czy później. Tak zanim to się stanie, trzeba jak najszybciej usunąć Win Trojan/32Dymmerlac.\n← Jak usunąć Trojan horse Crypt_c.APWH Jak usunąć micro file extension →


Znajdujesz się tutaj: Strona głównaO gminie Historia\n135 ROCZNICA OSP\nFestiwal Kolorów w Szczuczynie 2017\nŚwięto Odzyskania Niepodległości w Szczuczynie 2017\nSzczuczyn – Belgia – Francja\n130 lecie OSP\n320 lecie nadania praw miejskich\nBogaci w kulturę i ludzi\nMiesiac kultury, edukacji i sztuki\n1 listopada 2012 Dzień Wszystkich Świętych\nMoje miasto jesienią 2012\nPiknik Sołecki 2013\nParada Województwa Podlaskiego 2013\nSzczuczyńskie Targi Produktu Regionalnego 2013\nNadanie sztandaru 2013\n70 lecie Wissy\nŚwięto Odzyskania Niepodległości w Szczuczynie 2015\nMiasto leży nad rzekami Wissą i Księżanką, w zachodniej części powiatu grajewskiego w województwie podlaskim. Gmina Szczuczyn rozciąga się na terenie Niziny Północno-Podlaskiej w rejonie Wysoczyzny Kolneńskiej, tworząc część rolniczego obszaru „Zielonych Płuc Polski”. Przez miasto przebiega, ważny dla turystyki i gospodarki, szlak komunikacyjny Warszawa-Augustów.\nPierwotnie rejon zwany ziemią wiską był kolonizowany przez wojownicze ludy o nazwie Weyze. Dopiero wspólnie z Krzyżakami, Polacy zdołali uwolnić się od nich w końcu XIII wieku.\nNa początku XV wieku w dolinie rzeki Wissa, osiedlił się ród Szczuków herbu Grabie, który przybył z północnego Mazowsza ze wsi Grabiów koło Nasielska. Inni osadnicy napływali z rejonów dzisiejszego Zakroczymia, Różana, Płocka czy Ciechanowa.\nPrzed rokiem 1426 książę mazowiecki Janusz I Starszy sprzedał ziemie po obu stronach rzeki Wissy Falisławowi i Marcinowi Szczukom. Na ziemiach Falisława powstała wieś Szczuki-Falisławy (Barany, a od 1956 roku ul. Sportowa). Na położonych w górę rzeki ziemiach jego brata Marcina, powstała wieś Szczuki-Marciny (dziś Skaje). Ród Szczuków wykupując dalsze ziemie, dawał początek innym wsiom, jak: Szczuki-Piotrowe (Jambrzyki) oraz Pawełki (dzielnica Szczuczyna) i Bęćkowo.\nW 1437 roku Grzegorz z Gumowa sprzedał braciom Szczukom ziemię, na której założyli oni wieś Szczuki-Litwa (dziś Szczuczyn), a w roku 1466 Marcin Szczuka sprzedał książętom mazowieckim część dóbr wraz ze wsią Szczuki-Litwa. Książę Janusz II w 1483 roku oddał dobra i wieś Szczuki-Litwa pod zastaw za udzieloną pożyczkę w dzierżawę księdzu Adamowi Szczuce, który posiadał je do 1526 roku. Spadkobiercą księdza był jego bratanek, pisarz ziemski – Jan Szczuka, którego syn (też Jan) przeniósł się na Litwę. Następnie w 1651 roku miejscowość przeszła w ręce Jana Ławskiego, a potem jego syna Sebastiana.\nW roku 1683 od Sebastiana Ławskiego kupił wieś Stanisław Antoni Szczuka (1654-1710). Przypuszcza się, że urodzony na Litwie nowy właściciel mógł pochodzić od Jana Szczuki (syna). Był zaufanym sekretarzem, najzdolniejszym doradcą i ulubieńcem króla Jana III Sobieskiego, a także czynnym dyplomatą za czasów króla Augusta II i Stanisława Leszczyńskiego. Właściciel Szczuczyna, z tytułem podczaszego wiskiego, był posłem tej ziemi w latach 1683, 1687, 1697 i 1699 oraz dwukrotnym Marszałkiem Sejmu i pułkownikiem pospolitego ruszenia.\nStanisław Szczuka jako człowiek majętny, na pozyskanych terenach stworzył prywatne miasto. Powodem mogła być chęć pomnożenia dochodów, a jednocześnie zaspokojenie ambicji, gdyż w odległości 5 km na południe funkcjonowało królewskie miasto Wąsosz, a 15 km na wschód – prywatne miasto, Grajewo.\nna Przywileju Lokacyjnym\nNadworny architekt Stanisława Szczuki, Francuz de Fleniers, rozpoczął w 1689 roku rozbudowę Szczuczyna w stylu barokowym. W 1690 roku powstał pierwszy, drewniany ratusz z kopułą, który dominował nad 12 kramami ustawionymi w centrum rynku (dziś park miejski). Magnat Szczuka ubiegał się o prawa dla swojego miasta i 9 listopada 1692 roku nadano je mocą przywileju wystawionego w Żółkwi przez króla Jana III Sobieskiego.\nMiastu przyznano herb, którym była ośmioramienna złota gwiazda wpisana w białe pole, a nadany mu przywilej lokacyjny podkreślał celowość jego rozbudowy na pograniczu polsko-pruskim i zezwalał na ufortyfikowanie miasta przez budowę kanałów, fos, grobli i wałów. Przywilej zachęcał również do osiedlania się kupców i różnych rzemieślników, gdyż zwalniał ich z podatków aż na 30 lat, a na zawsze uwalniał od ceł i myt na komorach, targach i jarmarkach. Lokacyjny przywilej Szczuczyna potwierdził także król August II oraz Stanisław August Poniatowski.\nPo 1694 roku budowniczym miasta został Włoch Józef Fontana II, a główną i nadzorującą postęp robót postacią był jego rodak, wybitny warszawski architekt, Józef Piola. W tym okresie właściciel dóbr, Referendarz Koronny, a później i Podkanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego, w wieku 41 lat zawarł małżeństwo z bogatą wybranką, Marią Anną z Potockich. Przez 15 lat małżeństwa doczekali się trzech synów i dwóch córek.\nNajcenniejszą budowlą Szczuczyna, wpisaną do rejestru zabytków, jest barokowy kościół. Mieści się on w zespole budynków stanowiących początkowo klasztor zakonu o.o. Pijarów i kolegium, które zostały zbudowane za przekazane przez króla Jana III Sobieskiego 20 tys. zł. Na powstanie zespołu kościelno-klasztornego właściciel wyasygnował również własnych 60 tys. zł. Choć budowę całości ukończono dopiero w 1743 roku, to główne prace przy wznoszeniu samego kościoła, zakończono w 1704 roku.\nStanisław Szczuka swój pałac z XVII wieku poddał przebudowie w latach 1705-1709, ale został on spalony podczas wojny północnej w 1712 roku, a fragmenty ruin odsłonięto dopiero w latach 1956-1957 i 1977-1979. Na początku XVIII wieku Szczuczyn, jako ośrodek tętniący życiem, słynął nie tylko na Mazowszu i Podlasiu. Na doroczne jarmarki zjeżdżali kupcy z odległych stron. Dumą miasta było Kolegium Pijarskie z 1706 roku (rząd pruski zamknął je w 1805 roku) dla 300 uczniów, głównie synów włościan oraz drobnej szlachty. Jego chlubą było bezpłatne pobieranie nauki przez 150 uczniów, których edukację Stanisław Szczuka finansował dochodami z okolicznych wsi. To Kolegium ukończyli ludzie zasłużeni dla polskiej nauki, jak: Bronisław Trentowski, Teodor Waga, Antoni Waga, Jakub Waga, Jakub Falkowski, Wawrzyniec Wysocki i inni. Rektorem kolegium, w latach 1732-1736, był Stanisław Karol Konarski, brat założyciela Collegium Nobilium w Warszawie.\n19 maja 1710 roku w Warszawie, w wieku 56 lat, zmarł na zapalenie płuc założyciel, fundator i właściciel Szczuczyna. Został pochowany w podziemiach szczuczyńskiego kościoła, obok zmarłych na odrę w 1702 roku pięcioletniego syna Augusta i w 1705 roku na ospę dwuletniej córki Marii. Właścicielami miasta po jego śmierci byli: Marcin Szczuka, W. Kątska, E. Potocki przez małżeństwo z Marianną Kątską, wnuczką podkanclerzego, Jan Potocki, generał Józef Łączyński od 1789 roku, Augustyn Łączyński od 1800 roku, Adam Kisielnicki od 1824 roku, Teodor Rzętkowski od 1874 roku, a w późniejszych latach Chojnowscy i Miłoskowie.\nW wyniku III rozbioru Polski w 1795 roku i traktatu w Tylży, Szczuczyn znalazł się w granicach utworzonego Księstwa Warszawskiego, w tzw. Departamencie Białostockim Prus Nowowschodnich. W tym czasie posiadał bogatą zabudową, rozwinięty handel i rzemiosło. Według stanu z 1800 roku, tworzyło go 10 ulic, na których postawiono 270 drewnianych domów (w tym 2 kościoły, 1 budynek urzędowy i 1 dworski) oraz 3 młyny wodne, 27 browarów, cegielnię, 13 szynków i 4 gorzelnie. W mieście było 15 kupców i 178 rzemieślników. W budynkach popijarskich mieścił się urząd podatkowy i celny.\nNowy podział administracyjny z 1807 roku wyodrębnił powiat biebrzański z siedzibą w Szczuczynie. Miasto w 1807 roku posiadało 2 186 mieszkańców, sąd pokoju z wydziałem spornym, podprefekturę i Komorę Główną Pograniczną. Na rozwój miasta wpływała bliskość Warszawy, położenie przy trakcie Królewiec-Białystok i sąsiedztwo Prus, więc w 1810 roku w mieście było już 13 ulic i dwa zabudowane rynki.\nW Szczuczynie istniał pierwszy w Polsce instytut dla głuchoniemych, założony przez Jakuba Falkowskiego, który w 1816 roku przeniesiono do Warszawy. W mieście działała też pierwsza w Polsce szkoła dla dziewcząt założona w 1722 roku przez sufragana chełmińskiego, ks. Seweryna Szczukę. Szkołę, mieszczącą się w dworku przy ul. Szpitalnej, prowadziły Siostry Miłosierdzia, sprowadzone na początku XVIII wieku. Dworek rozebrano w 1817 roku, a szkołę przeniesiono do Warszawy.\nW roku 1820 miasto liczyło 2 500 mieszkańców oraz 236 domów, w tym 16 murowanych. W mieście dobrze prosperowało 11 gorzelni i prywatnych browarów, 7 karczm, młyn, 4 jatki, farbiarnia i wytwórnia dywanów. Szczuczyn w skali roku miał 9 jarmarków, trwających łącznie 15 dni. Dlatego oprócz podstawowego rzemiosła, swoje zakłady mieli: złotnicy, tkacze, siodlarze, rymarze, grzebieniarze, studniarze, rękawicznicy i stelmachowie.\nZespół pocztowy z 1830 r.\nW okresie powstania listopadowego, mieszkańcy Szczuczyna tworzyli grupy powstańcze, które 29 maja 1831 roku wzięły udział w zwycięskiej bitwie pod Rajgrodem.\nSzczuczyn pozostał siedzibą powiatu biebrzańskiego do 1858 roku, a jego rozwój zahamował wielki pożar, który wybuchł 4 maja 1858 roku. Strawił on 186 domów, więc główne urzędy przeniesiono do sąsiednich miast.\nW 1890 roku, na ogólną liczbę 213 budynków mieszkalnych, miasto posiadało aż 71 domów murowanych i pod tym względem znacznie wyprzedzało Grajewo, Radziłów i Rajgród. Podstawą dochodów dla rzemiosła i handlu stanowiła obsługa stacjonującego wojska – od 1878 do 1888 roku Dragonów, a od 1888 roku 4 pułku Kozaków Dońskich.\nZe względu na częste pożary powołano w 1882 roku Ochotniczą Straż Pożarną. Pierwszym naczelnikiem OSP został Roman Wilczyński.\nWykorzystując zamieszki rewolucyjne w Rosji, w 1905 roku mieszkańcy Szczuczyna wystąpili przeciwko zaborcy, ale represje po tych wydarzeniach spotkały wielu mieszczan, m.in. Konstantego Augustowskiego, Konstantego Czarneckiego, Leona Konarowskiego, Franciszka Lewkowskiego, Karola Zalca, Andrzeja Truszkowskiego, Jana Zyskowskiego i innych.\nW 1910 roku 12 ulic oświetlono lampami naftowymi, powstały dwa zakłady litograficzne, drukarnia, rozpoczął pracę fotograf. Jeszcze przed I wojną światową powstały największe w rejonie zakłady przemysłowe. Były to: garbarnie Mejera, Bergstejna i Mordechaja Rozena oraz młyn z nowoczesnym kotłem parowym Konstantego Gromadzkiego. Szczuczyn podążał za postępem, więc nikt nie spodziewał się, że władze carskie postanowią zbudować dworzec kolejowy w Grajewie przy przeprowadzonej wcześniej linii kolejowej Brześć-Królewiec, co zwiastowało szybki rozwój i wzrost znaczenia tego miasta w regionie.\nW czasie I wojny światowej (w lutym 1915 roku) toczyły się na terenie miasta zacięte walki, a przed opuszczeniem miasta carskie wojska zburzyły znaczną część zabudowy. Okupujący je następnie Niemcy, ze względu na zniszczoną infrastrukturę, w 1918 roku przenieśli siedzibę powiatu do Grajewa, pozostawiając jednak nazwę powiatu – szczuczyński. Na wieść o zakończeniu działań wojennych w listopadzie 1918 roku, mieszkańcy Szczuczyna rozbroili Niemców, a po środku rynku posadzili 4 „klony wolności”, z których jeden rośnie do dzisiaj na miejskim skwerze.\nChoć w niepodległej Polsce powiat szczuczyński reaktywowano Ustawą z 14 sierpnia 1919 roku, to siedzibą władz nadal było Grajewo, choć stosowano nazwę „Powiat szczuczyński z siedzibą w Grajewie" aż do 1948 roku.\nSzczuczyn, rynek 1915 r.\nO mieście donosił miesięcznik „Życie Gospodarcze” z 1928 roku, organ Polskiej Ligi Gospodarczej, poświęcony sprawom polityki gospodarczej, przemysłu, handlu, rolnictwa i finansów: „…Szczuczyn obejmuje obszar 33 ha, ludności posiada 5 181, w wtem rz. katolików 2 219, Żydów 2 877, Rosjan 15, Niemców 70. W latach 1797-1809 Szczuczyn był miastem kameralnem regencji białostockiej, a od roku 1867 miastem powiatowym. (…) Pierwsze lata pracy Rady Miejskiej obejmowały troskę o aprowizację ludności, walkę z bezrobociem i doprowadzenia miasta do porządku pod względem zdrowotności i wyglądu zewnętrznego.\nPrzebrukowano ulice na przestrzeni 14 000 m kw. Ogrodzono ogród miejski, urządzono chodniki wokoło rynku, zasadzono drzewa przy ulicach, urządzono i ogrodzono targowicę, wykończono budowę elektrowni miejskiej, pobudowano dom dla Urzędu Celnego, nabyto dom murowany, piętrowy wraz placem pod szkoły powszechne, wykończono budynek szkolny wraz z zabudowaniami gospodarczymi i rozpoczęto budowę domu dla kierownika szkoły, pobudowano chłodnię przy rzeźni miejskiej, przebudowano remizę straży ogniowej, teatr miejski, zbudowano betonowy most dług. 6 m. Miasto posiada własną elektrownię produkującą 25 000 kW prądu świetlnego. W Szczuczynie istnieje Kółko Rolnicze, Spółdzielnia Mleczarska, Straż Pożarna Ochotnicza, Koło Strzelca, Stowarzyszenie Młodzieży, Komitet Opieki Społecznej oraz kilka innych organizacji społecznych i gospodarczych. Miasto nie posiada większych fabryk, funkcjonują 3 młyny parowe oraz 1 wiatrak, fabryka mydła, zakłady stolarskie i ślusarskie, 4 garbarnie i kilka drobnych zakładów przemysłowych. Burmistrzem jest p. Stefan Majewski…”\nSzczuczyn dzień targowy 1920 r.\nCzasopismo „Przebój” wydawnictwa Warszawa w 1931 roku donosiło, że Stefan Majewski nadal sprawuje urząd burmistrza nieprzerwanie od 1927 roku, a przy ul. Szczuki 1 w 1926 roku zbudowano siedmioklasową Szkołę Powszechną im. Marszałka J. Piłsudskiego.\nDziałania podczas II wojny światowej i przechodzące fronty walk spowodowały dalsze straty. Już nocą z 6 na 7 września 1939 roku wojska niemieckie zajęły Szczuczyn. Spalono część drewnianych zabudowań i zniszczono urządzenia przemysłowe, a ratującą się ucieczką ludność ścigano i zabijano. Wojsko niemieckie wycofało się 21 września 1939 roku za granicę ustaloną z kolejnym agresorem, Związkiem Radzieckim. Powiat szczuczyński włączono do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.\nŁuny pożarów znów zawisły nad miastem, kiedy 22 czerwca 1941 roku hitlerowcy dokonali agresji na ZSRR. Miesiąc później faszyści włączyli Szczuczyn do okręgu białostockiego „Bezirk Bialystok”. We wsi Andrychy utworzyli obóz przymusowej pracy, a szczuczynianie ginęli zarówno pod ścianami własnych domów, jak i w obozach śmierci. Z rejonu Szczuczyna wywożono ludzi również do działającego w latach 1941-1944 hitlerowskiego obozu jenieckiego (oflag 56 i stalag 373) w Boguszach. W obozie tym ginęli żołnierze rosyjscy, włoscy oraz polska ludność cywilna. W latach 1941-1942 Niemcy na ulicy Krzywej utworzyli getto, w którym przebywało około 2 tys. osób i większość z nich zginęła z rąk hitlerowców. Na 600 z nich, w lipcu 1941 roku, faszyści dokonali masowej egzekucji na cmentarzu żydowskim pod Skajami. Wiele osób wywieziono do obozu przejściowego w Prostkach.\nW ruchu oporu na tym terenie dużą aktywność przejawiała Armia Krajowa, którą w III rejonie obwodu grajewskiego, dowodził wachmistrz Sawicki.\nTuż przed wyzwoleniem Szczuczyna, 12 stycznia 1945 roku, 12 bombowców rosyjskich zrzuciło na miasto 39 bomb, a jedenaście dni później, 23 stycznia 1945 roku, Szczuczyn został wyzwolony przez wojska 2. Frontu Białoruskiego. Wojna spowodowała zniszczenie miasta w 28%, a liczba ludności spadła o połowę.\nPraca pierwszego powojennego burmistrza Józefa Marcinkiewicza i kolejnych włodarzy nie była łatwa. Jednak, wraz z odbudowującą się z ruin ojczyzną, Szczuczyn przeżywał kolejne odrodzenie. Powstawały nowe lub były reaktywowane przedwojenne instytucje, zakłady pracy, ośrodki kulturalne, jak np. szpital, Ochotnicza Straż Pożarna, Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” (od 1945 roku), elektrownia, radiowęzeł (1945), Klub Sportowy „Wissa” (1945), biblioteka, szkoły i wiele innych.\nWspółczesna zabudowa Szczuczyna\nAktualnie w Szczuczynie funkcjonuje: rozbudowany Zespół Szkół, Publiczne Gimnazjum, Zespół Szkolno-Przedszkolny, Zespół Opieki Leczniczej, Bank Spółdzielczy, Ośrodek Zdrowia, Spółdzielnia Inwalidów, Zakład PPHU „Victoria”, Miejski Dom Kultury, Bank PKO, Muzeum Pożarnictwa i inne.\nkościoła p.w. N.M.P.\nO dziejach Szczuczyna napisano szereg prac, wydano też wiele książek, m.in. „Stanisław Antoni Szczuka – jego działalność w ziemi wiskiej 1682-1710” – Ireny Grochowskiej czy „Dwa Szczuczyny” – pod redakcją Michała Gnatowskiego. Prof. Bohdan Winiarski, były sędzia i prezes Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze, w swojej książce „Nad Pissą, Wissą i Narwią” również wspomina spędzone w tym mieście lata młodości i przyjaciół, m.in. lekarza Stanisława Huzarskiego, członka Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, doktora Karola Pieńkowskiego i szczuczyńskich sędziów.\nZachowane stare budowle Szczuczyna, m.in. budynek murowany zbudowany ok. 1690 roku, znajdujący się przy Placu Tysiąclecia, barokowy kościół p.w. N.M.P. wraz z dekoracjami sztukatorskimi wnętrza wykonanymi przez Francesco Maino w 1708 roku, klasycystyczne budynki poczty, stajni i wozowni z ok. 1863 roku oraz inne zabytki, uczą szacunku dla ludzi tworzących przez wieki historię tego miasta.\n© 2010 Copyright by Stanisław Orłowski – Szczuczyn\n(Monografia Szczuczyna jest sprawdzona w Warszawie przez krytyka literacko - historycznego w roku 2010)\nPrawa autorskie do niniejszego opracowania są zastrzeżone. Wszelkie kopiowanie, czy wykorzystywanie wymaga zgody autora.