Hafizullah Amin - Hafizullah Amin - abcdef.wiki\nSekretarz Generalny Ludowo-Demokratycznej Partii Afganistanu (1929-1979)\nا الله امين\nAmin ok. 1979\nSekretarz Generalny Komitetu Centralnego kwestionariusza dla Demokratycznej Partii Ludowej\n14 września 1979 – 27 grudnia 1979\n28 lipca 1979 – 27 grudnia 1979\nSam Nur Muhammad Taraki\n27 marca 1979 – 27 grudnia 1979\n01.05.1978 – 28.07.1979\n( 01.08.1929 )1 sierpnia 1929\nPaghman , Afganistan\n27 grudnia 1979 (1979-12-27)(w wieku 50 lat)\nPałac Tajbeg , Kabul , Afganistan\nTeren pałacu Tajbeg\n24 (w tym\njedna córka Abdura Rahmana ).\nNauczyciel, urzędnik państwowy\nHafizullah Amin ( Paszto / Dari : حفيظ الله امين ; 1 sierpnia 1929 - 27 grudnia 1979) był afgańskim rewolucjonistą komunistycznym , politykiem i nauczycielem. Zorganizował rewolucja kwietniowa z 1978 roku i współzałożycielem Demokratyczna Republika Afganistanu (DRA), rządzący Afganistanem jako sekretarz generalny kwestionariusza dla Demokratycznej Partii Ludowej w okresie od września 1979 aż do jego zabójstwa w grudniu 1979 r.\nUrodzony w mieście Paghman w prowincji Kabul , Amin studiował na Uniwersytecie w Kabulu i rozpoczął karierę jako nauczyciel, zanim dwukrotnie wyjechał na studia do Stanów Zjednoczonych. W tym czasie Amina zainteresował się marksizmem i zaangażował się w radykalne ruchy studenckie na Uniwersytecie Wisconsin . Po powrocie do Afganistanu wykorzystał swoją pozycję nauczyciela do szerzenia ideologii socjalistycznych wśród studentów, a później wstąpił do Ludowo-Demokratycznej Partii Afganistanu (PDPA), nowej skrajnie lewicowej organizacji, której współzałożycielami byli Nur Muhammad Taraki i Babrak Karmal . Wystartował jako kandydat w wyborach parlamentarnych w 1965 r., ale nie udało mu się zdobyć mandatu, ale w 1969 r. został jedynym chalkistą wybranym do parlamentu, zwiększając swoją pozycję w partii.\nAmin był głównym organizatorem Rewolucji Saurów z kwietnia 1978 roku , która obaliła rząd Mohammada Daouda Khana i utworzyła prosowieckie państwo oparte na ideałach socjalistycznych. Będąc drugim szefem Republiki Demokratycznej, Amin wkrótce stał się przywódcą reżimu, głównym architektem programów państwowych, w tym masowych prześladowań osób uznanych za kontrrewolucjonistów. Rosnąca osobista walka z sekretarzem generalnym Tarakim w końcu doprowadziła do tego, że Amin odebrał władzę, a następnie skutecznie go obalił, a później zarządził jego egzekucję; w dniu 16 września 1979 roku, Amin nazywa się przewodniczący o Radzie Ministrów (szef rządu), przewodniczący w Radzie Rewolucyjnej (głowy państwa), a sekretarz generalny z KC PDPA (najwyższy przywódca).\nKrótkotrwałe przywództwo Amina od początku do końca budziło kontrowersje. Jego rządowi nie udało się rozwiązać problemu buntu ludności przeciwko reżimowi, ponieważ sytuacja gwałtownie się pogorszyła, a wojska nadal trwały dezercje i dezercje. Próbował zmienić sytuację za pomocą przyjaznych uwertur do Pakistanu i Stanów Zjednoczonych i rozważał kompromis polegający na uznaniu granicy Duranda w zamian za wstrzymanie przez Pakistan poparcia dla antyreżimowych partyzantów. Wielu Afgańczyków obarczało Amina odpowiedzialnością za najsurowsze środki stosowane przez reżim, takie jak nakaz tysięcy egzekucji. Tysiące ludzi zniknęło bez śladu podczas jego urzędowania. Związek Radziecki pod Leonid Breżniew był niezadowolony z Amin i ufał; one interweniowała w Afganistanie , powołując się na dwudziestoletni traktat o przyjaźni pomiędzy 1978 Afganistanie i Związku Radzieckiego. Sowieccy agenci zamordowali Amina w Pałacu Tajbeg 27 grudnia 1979 roku w ramach operacji Storm-333 , rozpoczynającej 10-letnią wojnę radziecko-afgańską; rządził nieco dłużej niż trzy miesiące.\n1.1 Era Daouda\n1.2 Saur Rewolucja\n2 zasada PDPA\n2,1 przerwa Khalq-Parchama\n2.2 Przerwa Amina-Taraki\n2.3 Wzrost do władzy\n2.4.1 Polityka wewnętrzna\n2.4.2 Polityka zagraniczna\n2.4.3 Stosunki afgańsko-sowieckie\n2.4.4 Próba zatrucia przez szefa kuchni Amina\nHafizullah Amin urodził się w rodzinie Ghilzai Pasztunów w wiosce Qazi Ghel w Paghman 1 sierpnia 1929 roku. Jego ojciec, urzędnik państwowy, zmarł w 1937 roku, gdy był jeszcze bardzo młody. Dzięki bratu Abdullahowi, nauczycielowi w szkole podstawowej, Amin mógł uczęszczać zarówno do szkoły podstawowej, jak i średniej, co z kolei pozwoliło mu uczęszczać na Uniwersytet w Kabulu (KU). Po ukończeniu tam studiów matematycznych ukończył także Darul Mualimeen Teachers College w Kabulu i został nauczycielem. Amin został później wicedyrektorem Darul Mualimeen College, a następnie dyrektorem prestiżowej Avesina High School, aw 1957 wyjechał z Afganistanu do Columbia University w Nowym Jorku, gdzie uzyskał tytuł magistra edukacji. To właśnie na Columbii Amina zainteresował się marksizmem , aw 1958 został członkiem uniwersyteckiego Socjalistycznego Klubu Postępu. Po powrocie do Afganistanu Amin został nauczycielem na Uniwersytecie w Kabulu, a później, po raz drugi, dyrektorem Avesina High School. W tym okresie poznał Amin Nur Mohammad Taraki , a komunista . Mniej więcej w tym czasie Amin zrezygnował ze stanowiska dyrektora Avesina High School, aby zostać dyrektorem Darul Mualimeen College.\nPrzypuszcza się, że Amin zradykalizował się podczas swojego drugiego pobytu w Stanach Zjednoczonych w 1962 roku, kiedy zapisał się do grupy badawczej na Uniwersytecie Wisconsin . Amin studiował na studiach doktoranckich w Columbia University Teachers College , ale zaczął zaniedbywać studia na rzecz polityki; w 1963 został przewodniczącym stowarzyszenia studentów afgańskich na uczelni. Po powrocie do Afganistanu w połowie lat 60. trasa do Afganistanu leciała przez Moskwę. Tam Amin spotkał się z ambasadorem Afganistanu w Związku Radzieckim, swoim starym przyjacielem Alim Ahmadem Popelem, byłym afgańskim ministrem edukacji . Podczas swojego krótkiego pobytu Amin stał się jeszcze bardziej zradykalizowany. Niektórzy, na przykład Nabi Misdaq, nie wierzą, że podróżował przez Moskwę, ale raczej przez Niemcy Zachodnie i Liban . Zanim wrócił do Afganistanu, Komunistyczna Ludowo-Demokratyczna Partia Afganistanu (L-DPA) zorganizowała już kongres założycielski, który odbył się w 1965 roku. Amin kandydował jako kandydat L-DPA w wyborach parlamentarnych w 1965 roku i przegrał z marginesem mniej niż pięćdziesiąt głosów.\nW 1966 r., po rozszerzeniu KC L-DPA , Amin został wybrany bez prawa głosu, a wiosną 1967 r. uzyskał pełne członkostwo. Stojący Amina w Khalq frakcji PDPA wzrosła, gdy był jedynym Khalqist wybrany do parlamentu w wyborach parlamentarnych 1969 r . Kiedy L-DPA podzieliła się wzdłuż linii frakcyjnych w 1967 roku, między chalkistami dowodzonymi przez Nura i Parchamites dowodzonymi przez Babraka Karmala , Amin dołączył do khalkistów. Jako członek parlamentu Amin próbował zdobyć poparcie Pasztunów w siłach zbrojnych. Według biografii o Aminie, wykorzystał swoją pozycję jako członek parlamentu do walki z imperializmem , feudalizmem i tendencjami reakcyjnymi oraz przeciwko „zgniłemu” reżimowi, monarchii . Sam Amin powiedział, że wykorzystał swoje członkostwo w parlamencie do prowadzenia walki klasowej przeciwko burżuazji . W tym okresie stosunki między chalkistami a Parchamitami uległy pogorszeniu. Amin, jedyny członek parlamentu Khalq, i Babrak Karmal , jedyny poseł Parcham, nie współpracowali ze sobą. Amin później, podczas swojego krótkiego okresu u władzy, wspominał te wydarzenia z goryczą. Po aresztowaniu kolegów członków L-DPA Dastagira Panjsheriego i Saleha Mohammada Zeary'ego w 1969 roku, Amin stał się jednym z czołowych członków partii i nadal był wybitnym członkiem partii do czasu ich uwolnienia w 1973 roku.\nOd 1973 do zjednoczenia L-DPA w 1977, Amin był drugim po Tarakim w Khalqist L-DPA. Kiedy L-DPA rządziła Afganistanem, ich związek był określany jako uczeń (Amin) podążający za swoim mentorem (Taraki). Ten oficjalny obraz sytuacji był mylący; ich związek był bardziej zorientowany na pracę. Taraki potrzebował „talentów taktycznych i strategicznych” Amina; Motywacje Amina są bardziej niepewne, ale powszechnie uważa się, że związał się z Tarakim, aby chronić swoją pozycję. W swojej karierze Amin przyciągnął wielu wrogów, z których najbardziej godnym uwagi był Karmal. Według oficjalnej wersji wydarzeń, Taraki chronił Amina przed członkami partii lub innymi, którzy chcieli skrzywdzić L-DPA i kraj.\nKiedy Mohammed Daoud Khan usunął monarchię i ustanowił Republikę Afganistanu , chalkistowska L-DPA zaoferowała swoje poparcie dla nowego reżimu, jeśli ustanowi Front Narodowy, który prawdopodobnie obejmuje samą chalkistyczną L-DPA. Parchamicka L-DPA zawarła już sojusz z Daoudem na początku jego reżimu, a Karmal wezwał do rozwiązania chalkistowskiej L-DPA. Wezwanie Karmala do rozwiązania tylko pogorszyło stosunki między chalkistami i Parchamitami L-DPA. Jednak Taraki i Amin mieli szczęście; Sojusz Karmala faktycznie zaszkodził pozycji Parchamitów w afgańskiej polityce. Niektórzy komuniści w siłach zbrojnych rozczarowali się rządem Daouda i zwrócili się do chalkistowskiego L-DPA z powodu jego pozornej niezależności. Związek Parchamitów z rządem Daouda pośrednio doprowadził do zamachu stanu chalkistowskiego L-DPA w 1978 roku, popularnie nazywanego rewolucją Saur . Od 1973 do zamachu stanu w 1978 roku Amin był odpowiedzialny za organizację pracy partyjnej w afgańskich siłach zbrojnych. Według oficjalnej wersji Amin „spotkał patriotycznych oficerów łącznikowych dzień i noc, na pustyni lub w górach, na polach lub w lasach, oświecając ich w oparciu o zasady ideologii robotniczej”. Sukces Amina w rekrutacji oficerów polegał na tym, że Daoud „zdradził lewicę” wkrótce po objęciu władzy. Kiedy Amin zaczął rekrutować oficerów wojskowych dla L-DPA, nie było mu trudno znaleźć niezadowolonych oficerów wojskowych. W międzyczasie pogorszyły się stosunki między Parchamitką a chalkistską L-DPA; w 1973 krążyły pogłoski, że major Zia Mohammadzai , Parchamita i szef Gwardii Republikańskiej , planuje zamordować całe kierownictwo chalkistowskie. Plan, jeśli był prawdziwy, nie powiódł się, ponieważ dowiedzieli się o nim chalqiści.\nZamach okazał się kolejnym ciosem w stosunki między Parchamitami a chalkistami. Parchamici zaprzeczają, jakoby kiedykolwiek planowali zamordować chalkistowskie przywództwo, ale historyk Beverley Male twierdzi, że późniejsze działania Karmala dają wiarygodność chalkistowskim poglądom na wydarzenia. Z powodu próby zamachu na Parchamite, Amin naciskał na chalkistską L-DPA, by przejęła władzę w 1976 roku, usuwając Daouda. Większość kierownictwa L-DPA głosowała przeciwko takiemu posunięciu. W następnym roku, w 1977, Parchamici i Chalkiści oficjalnie pojednali się, a L-DPA została zjednoczona. Parchamickie i chalkistowskie PDPA, które miały oddzielnych sekretarzy generalnych, biura polityczne, komitety centralne i inne struktury organizacyjne, zostały oficjalnie zjednoczone latem 1977 roku. Jednym z powodów zjednoczenia było to, że międzynarodowy ruch komunistyczny, reprezentowany przez Komunistyczną Partię Indii , Irak Partia Komunistyczna i Komunistyczna Partia Australii wzywały do zjednoczenia partii.\nDalsze informacje: Saur Revolution\n18 kwietnia 1978 r. zginął Mir Akbar Khyber , główny ideolog frakcji Parcham; powszechnie uważano, że został zamordowany przez rząd Daouda. Zabójstwo Khybera zapoczątkowało łańcuch wydarzeń, które doprowadziły do przejęcia władzy przez L-DPA 11 dni później, 27 kwietnia. Zabójca nigdy nie został złapany, ale Anahita Ratebzad , Parchamitka, wierzyła, że Amin zarządził zabójstwo. Pogrzeb Khybera przekształcił się w wielką demonstrację antyrządową. Daoud, który nie rozumiał znaczenia wydarzeń, rozpoczął masowe aresztowania członków L-DPA siedem dni po pogrzebie Khybera. Amin, który zorganizował późniejszą rewolucję przeciwko Daoudowi, był jednym z ostatnich aresztowanych przez władze członków KC. Jego późne aresztowanie można uznać za dowód braku informacji reżimu; Amin był czołowym organizatorem partii rewolucyjnej. Nieświadomość władz potwierdziło aresztowanie Tarakiego – aresztowanie Tarakiego było zaplanowanym sygnałem do rozpoczęcia rewolucji. Kiedy Amin dowiedział się, że Taraki został aresztowany, nakazał rozpoczęcie rewolucji 27 kwietnia o godzinie 9 rano. Amin, w przeciwieństwie do Tarakiego, nie został uwięziony, lecz umieszczony w areszcie domowym . Jego syn, Abdur Rahman, nadal miał swobodę poruszania się. Rewolucja odniosła sukces dzięki ogromnemu wsparciu ze strony wojsk afgańskich; Na przykład, był wspierany przez ministra obrony Ghulam Haidar Rasuli , Aslam Watanjar dowódca sił lądowych i szefa sztabu afgańskiej Sił Powietrznych , Abdul Qadir .\nPo rewolucji Saur, Taraki został mianowany przewodniczącym Prezydium Rady Rewolucyjnej i przewodniczący w Radzie Ministrów i zachował swoje stanowisko jako PDPA sekretarza generalnego. Taraki początkowo utworzył rząd, który składał się zarówno z khalkistów, jak i parchamitów ; Karmal został wiceprzewodniczącym Rady Rewolucyjnej, Amin ministrem spraw zagranicznych i wicepremierem, a Mohammad Aslam Watanjar został wicepremierem. Dwaj Parchamici Abdul Qadir i Mohammad Rafi zostali odpowiednio ministrem obrony narodowej i ministrem robót publicznych . Według Angela Rasanayagama powołanie Amina, Karmala i Watanjara na wicepremierów doprowadziło do utworzenia trzech gabinetów; Khalkiści odpowiadali przed Aminem, Parchamici przed Karmalem, a oficerowie wojskowi (którzy byli Parchamitami) przed Watanjarem. Pierwszy konflikt między chalkistami a parchamitami powstał, gdy chalkiści chcieli przyznać członkostwo w KC L-DPA oficerom wojskowym, którzy uczestniczyli w rewolucji Saur . Amin, który wcześniej sprzeciwiał się nominacji oficerów wojskowych do kierownictwa L-DPA, zmienił strony; teraz poparł ich podniesienie. Politbiuro L-DPA głosowało za przyznaniem członkostwa oficerom wojskowym; zwycięzcy (Khalkiści) przedstawiali Parchamitów jako oportunistów, sugerując, że Parchamici jechali na fali rewolucyjnej, ale w rzeczywistości nie uczestniczyli w rewolucji. Co gorsza dla Parchamitów, termin Parcham był, według Tarakiego, synonimem frakcyjności.\nW kraju jest tylko jedna wiodąca siła - Hafizullah Amin. W Biurze Politycznym wszyscy boją się Amina.\n—  Członek Biura Politycznego L-DPA Nur Ahmad Nur opowiada sowieckiemu ambasadorowi Aleksandrowi Puzanowowi , czerwiec 1978 r\n27 czerwca 1978 roku, trzy miesiące po rewolucji, Aminowi udało się wymanewrować Parchamitów na posiedzeniu Komitetu Centralnego. Spotkanie zdecydowało, że chalkiści mają wyłączne prawo do formułowania i decydowania o polityce, polityce, która pozostawiła Parchamitów bezsilnymi. Karmal został wygnany, ale był w stanie ustanowić sieć z pozostałymi Parchamitami w rządzie. Na wrzesień planowano zamach stanu mający na celu obalenie Amina. Jej czołowymi członkami w Afganistanie byli Qadir, minister obrony i szef sztabu armii generał Shahpur Ahmedzai . Przewrót zaplanowano na 4 września, w Święto Eid, ponieważ żołnierze i oficerowie mieli być po służbie. Spisek nie powiódł się, gdy ambasador Afganistanu w Indiach poinformował afgańskich przywódców o planie. Rozpoczęto czystkę i odwołano ambasadorów Parchamite; niewielu wróciło, na przykład Karmal i Mohammad Najibullah pozostali w wyznaczonych im krajach.\nAfgańczycy zbuntowali się przeciwko rządowi L-DPA, gdy rząd wprowadził kilka socjalistycznych reform , w tym reformę rolną . Na początku 1979 roku dwadzieścia pięć z dwudziestu ośmiu prowincji Afganistanu było niebezpiecznych z powodu zbrojnego oporu przeciwko rządowi. 29 marca 1979 r. wybuchło powstanie Heratu ; powstanie przekształciło rewoltę w otwartą wojnę między rządem afgańskim a ruchem oporu przeciwko reżimowi. W tym okresie Amin został siłaczem Kabulu. Wkrótce po stłumieniu powstania w Heracie Rada Rewolucyjna zebrała się, aby ratyfikować nowy plan pięcioletni, traktat o przyjaźni afgańsko-sowieckiej, i głosować nad reorganizacją gabinetu i wzmocnieniem władzy wykonawczej ( Przewodniczący Rady Rewolucyjnej). Podczas gdy oficjalna wersja wydarzeń mówiła, że wszystkie kwestie zostały przegłosowane demokratycznie na posiedzeniu, Rada Rewolucyjna zorganizowała kolejne posiedzenie następnego dnia, aby ratyfikować nowy plan pięcioletni i omówić reorganizację gabinetu.\nPonieważ jednym z naszych haseł jest „każdemu według jego zdolności i pracy”, dlatego w wyniku wcześniejszych występów i usług zdobył nasze większe zaufanie i zapewnienia. Mam do niego pełne zaufanie iw świetle tego zaufania powierzam mu tę pracę...\n— Taraki mówi swoim kolegom, dlaczego Amin powinien zostać premierem.\nAleksander Puzanow , sowiecki ambasador w Afganistanie , zdołał przekonać Aslama Watanjara , Sayeda Mohammada Gulabzoya i Sherjana Mazdoryara, by przyłączyli się do spisku przeciwko Aminowi. Ci trzej mężczyźni wywierali presję na Taraki, który w tym czasie wierzył, że "on naprawdę był" wielkim przywódcą", aby zwolnić Amina z urzędu. Nie wiadomo, czy Amin wiedział coś o spisku przeciwko niemu, ale dopiero po reorganizacji gabinetu mówił o swoim niezadowoleniu. 26 marca Politbiuro L-DPA i Rada Ministrów zatwierdziły rozszerzenie uprawnień władzy wykonawczej i powołanie Wyższej Rady Obrony Kraju (HHDC) do spraw bezpieczeństwa. Wielu ówczesnych analityków uważało nominację Amina na premiera za zwiększenie jego uprawnień kosztem Tarakiego. Jednak reorganizacja gabinetu i umocnienie pozycji Tarakiego jako przewodniczącego Rady Rewolucyjnej ograniczyły autorytet premiera. Premier został, ze względu na wzmocnienie władzy wykonawczej, mianowany przez Przewodniczącego Rady Rewolucyjnej. Chociaż Amin mógł mianować i odwoływać nowych ministrów, potrzebował zgody Tarakiego, aby to zrobić. Innym problemem dla Amina było to, że podczas gdy Rada Ministrów odpowiadała przed Radą Rewolucyjną i jej przewodniczącym, poszczególni ministrowie odpowiadali tylko przed Tarakim. Kiedy Amin został premierem, odpowiadał za planowanie, finanse i sprawy budżetowe, prowadzenie polityki zagranicznej oraz za porządek i bezpieczeństwo. Obowiązki porządku i bezpieczeństwa przejęło HHDC, któremu przewodniczył Taraki. Podczas gdy Amin był zastępcą przewodniczącego HHDC, większość członków HHDC należała do frakcji anty-Amin. Na przykład, członkostwo HHDC zawarte Watanjar Minister Obrony Narodowej , minister spraw wewnętrznych Mazdoryar, przewodniczący Komisji Spraw Politycznych Armed Forces Mohammad Iqbal , Mohammad Yaqub , szef Sztabu Generalnego, dowódca afgańskiego Air Force Nazar Mohammad i Assadullah Sarwari szef ASGA , afgańskiej tajnej policji.\nSzafka Amina (1979)\nWiceprezes Rady Ministrów Szach Wali 1 kwietnia 27 grudnia\nminister spraw zagranicznych 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Rolnictwa Saleh Muhammad Zarei 1 kwietnia 28 lipca\nAbdul Rashid Jalili 28 lipca 27 grudnia\nminister finansów Abdul Karim Misaq 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Szkolnictwa Wyższego Mahmud Suma 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Obrony Narodowej Muhammad Aslam Watanjar 1 kwietnia 28 lipca\nHafizullah Amin 28 lipca 27 grudnia\nminister edukacji Abdul Rashid Jalili 1 kwietnia 28 lipca\nMuhammad Salim Masudi 28 lipca 27 grudnia\nMinister Sprawiedliwości , Prokurator Generalny Abdul Hakim Shara'i 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Wody, Władza Mahmud Haszemi 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Informacji, Kultury Chial Katawazi 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Kopalń, Przemysłu Muhammad Isma'il Danesh 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Handlu Abdul Quddus Ghorbandi 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Transportu Hasan Bareq-Shafi’i 1 kwietnia 27 grudnia\nMinister Spraw Granicznych Sahibjan Sahra'i 1 kwietnia 28 lipca\nSherjan Mazdoryar 28 lipca 14 września\nMinister Poczty, Telegrafu i Telefonu Powiedział Mohammad Gulabzoy 28 lipca 14 września\nMohammad Zarif 14 września 27 grudnia\nMinister Spraw Wewnętrznych Muhammad Aslam Watanjar 28 lipca 14 września\nFaqir Mohammad Faqir 14 września 27 grudnia\nMinister Planowania Muhammad Siddig Alemyar 28 lipca 27 grudnia\nMinister Zdrowia Saleh Muhammad Zirai 28 lipca 27 grudnia\nMinister Robót Publicznych Dastagir Panjsheri 28 lipca 27 grudnia\nZinstytucjonalizowano porządek pierwszeństwa , zgodnie z którym Taraki był odpowiedzialny za obronę, a Amin za pomoc Taraki w sprawach związanych z obronnością. Stanowisko Amina zadała kolejny cios demokratyzacji procesu decyzyjnego, co pozwoliło jego członkom wnieść swój wkład; większość z nich była przeciwko Aminowi. Kolejnym problemem dla Amina było to, że urząd wiceprzewodniczącego HHDC nie miał konkretnych funkcji ani uprawnień, a powołanie nowego ministra obrony, który się mu przeciwstawiał, drastycznie osłabiło jego kontrolę nad resortem obrony narodowej. Reorganizacja ministrów była kolejnym ciosem dla pozycji Amina; stracił kontrolę nad Ministerstwem Obrony, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i ASGA. Amin wciąż miał sojuszników na szczycie, wielu z nich na strategicznie ważnych stanowiskach, na przykład Yaqub był jego szwagrem, a szefem bezpieczeństwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych był Sayed Daoud Taroon , który później został również powołany do HHDC jako członek zwyczajny w kwietniu. Aminowi udało się wyznaczyć jeszcze dwóch swoich sojuszników na ważne stanowiska; Mohammad Sediq Alemyar jako minister planowania i Khayal Mohammad Katawazi jako Minister Informacji i Kultury ; a Faqir Mohammad Faqir został mianowany wicepremierem w kwietniu 1978 roku. Pozycja polityczna Amina nie była bezpieczna, kiedy Aleksiej Jepiszew , szef Głównego Zarządu Politycznego Armii Radzieckiej i Marynarki Wojennej , odwiedził Kabul. Jepiszew spotkał się osobiście z Tarakim 7 kwietnia, ale nigdy nie spotkał się z Aminem. Sowieci coraz bardziej martwili się o kontrolę Amina nad afgańską armią. Mimo to podczas wizyty Jepiszewa pozycja Amina została faktycznie wzmocniona; Taroon został mianowany adiutantem Tarakiego.\nWrogowie naszej ojczyzny, wrogowie ruchu robotniczego na całym świecie próbują przeniknąć do kierownictwa L-DPA, a przede wszystkim uwieść przywódcę partii robotniczej, ale naród Afganistanu i L-DPA są bardzo dumni z faktu, że L-DPA a jej sekretarz generalny cieszy się wielką osobowością, która sprawia, że jest nie do zdobycia.\n— Amin w przemówieniu, w którym ostrzega przed międzypartyjnym sekciarstwom .\nNiedługo potem, na dwóch posiedzeniach gabinetu, udowodniono wzmocnienie władzy wykonawczej Przewodniczącego Rady Rewolucyjnej. Mimo że Amin był premierem, spotkaniami przewodniczył zamiast niego Taraki. W ogóle nie wspomniano o obecności Amina na tych dwóch spotkaniach i wyjaśniono, że Taraki, jako przewodniczący Rady Rewolucyjnej, przewodniczył również Radzie Ministrów. Innym problemem, przed którym stanął Amin, była autokratyczna polityka Tarakiego ; próbował pozbawić Politbiuro L-DPA uprawnień partyjnych i państwowych organów decyzyjnych. Sytuacja pogorszyła się, gdy Amin osobiście ostrzegł Tarakiego, że „prestiż i popularność przywódców wśród ludzi nie ma wspólnego z kultem jednostki ”.\nFrakcje wewnątrz L-DPA sprawiły, że była ona nieprzygotowana do radzenia sobie ze zintensyfikowaną działalnością kontrrewolucyjną w kraju. Amin próbował zdobyć poparcie dla komunistycznego rządu, przedstawiając się jako pobożny muzułmanin. Taraki i Amin obwiniali różne kraje za pomoc kontrrewolucjonistom; Amin zaatakował Wielką Brytanię i British Broadcasting Corporation (BBC) i bagatelizował zaangażowanie Ameryki i Chin, podczas gdy Taraki obwiniał amerykański imperializm oraz Iran i Pakistan za wspieranie powstania. Krytyka Amina pod adresem Wielkiej Brytanii i BBC opierała się na tradycyjnych antybrytyjskich nastrojach wiejskich Afgańczyków. W przeciwieństwie do Tarakiego „Amin pochylił się do tyłu, aby uniknąć wrogich odniesień do” Chin, Stanów Zjednoczonych lub innych obcych rządów. Ostrożne zachowanie Amina było w głębokiej sprzeczności z oficjalnym stanowiskiem Związku Radzieckiego w tej sprawie; według Beverley Male'a wydawało się, że sowieccy przywódcy próbowali wymusić konfrontację między Afganistanem a jego wrogami. Amin próbował również uspokoić społeczności szyickie , spotykając się z ich przywódcami; mimo to część kierownictwa szyickiego wezwała do kontynuowania ruchu oporu. Następnie wybuchł bunt w zamieszkanej przez szyitów dzielnicy Kabulu; była to pierwsza oznaka niepokojów w Kabulu od czasu rewolucji Saurów . Aby dodać do problemów rządu, kwestionowano zdolność Tarakiego do kierowania krajem – był alkoholikiem i nie cieszył się dobrym zdrowiem. Z kolei Amina charakteryzowały się w tym okresie portretami silnej samodyscypliny. Latem 1979 roku Amin zaczął odcinać się od Taraki. 27 czerwca Amin został członkiem Biura Politycznego L-DPA, wiodącego organu decyzyjnego w Afganistanie.\nW połowie lipca Sowieci ogłosili swój pogląd oficjalnie, kiedy „ Prawda” napisała artykuł o sytuacji w Afganistanie; Sowieci nie chcieli, aby Amin został przywódcą Afganistanu. Wywołało to kryzys polityczny w Afganistanie, ponieważ Amin zainicjował politykę skrajnych represji, która stała się jednym z głównych powodów sowieckiej interwencji w tym samym roku. 28 lipca głosowanie w Biurze Politycznym L-DPA zatwierdziło propozycję Amina stworzenia kolektywnego przywództwa z kolektywnym podejmowaniem decyzji; był to cios dla Tarakiego, a wielu jego zwolenników zostało zastąpionych przez członków L-DPA popierających Amin. Iwan Pawłowski , dowódca sowieckich sił lądowych , odwiedził Kabul w połowie sierpnia, aby zbadać sytuację w Afganistanie. Amin w przemówieniu zaledwie kilka dni po przybyciu Pawłowskiego powiedział, że chce bliższych stosunków między Afganistanem a Chińską Republiką Ludową ; w tym samym przemówieniu zasugerował, że ma zastrzeżenia do sowieckiej ingerencji w Afganistanie. Porównał on pomoc radziecką w Afganistanie z Vladimir Lenin pomocy „s do Węgierskiej Republiki Radzieckiej w 1919 Taraki, delegatem na konferencji zorganizowanej przez Ruch państw niezaangażowanych w Hawanie , spotkał się osobiście z Andriej Gromyko , radzieckiego ministra spraw zagranicznych , omówienie sytuacji w Afganistanie 9 września. W spotkaniu nie uczestniczył Szah Wali , minister spraw zagranicznych , który był zwolennikiem Amina. To, według Beverley Male, „sugerowało, że przygotowywany jest jakiś spisek przeciwko Aminowi”.\nTaraki został poinstruowany, aby zatrzymać się w Moskwie, gdzie sowieccy przywódcy wezwali go do odsunięcia Amina od władzy zgodnie z decyzją KGB, ponieważ Amin stanowił niebezpieczeństwo. Zaufany pomocnik Amina, Daoud Taroon, poinformował Amina o spotkaniu i planie KGB. W Kabulu adiutanci Tarakiego , Banda Czterech (składająca się z Watanjara, Mazdoryara, Gulabzoia i Sarwari), planowała zamordować Amina, ale nie powiodła się, gdy Amin został poinformowany o ich spisku. W ciągu kilku godzin po powrocie Tarakiego do Kabulu 11 września, Taraki zwołał gabinet „rzekomo, by zdać sprawozdanie ze szczytu w Hawanie”. Zamiast relacjonować szczyt, Taraki próbował odwołać Amina ze stanowiska premiera. Amin, świadomy spisku morderstwa, zażądał usunięcia Bandy Czterech ze swoich stanowisk, ale Taraki się z tego wyśmiał. Taraki starał się zneutralizować moc i wpływy Amina, prosząc go, by służył za granicą jako ambasador. Amin odrzucił tę propozycję, krzycząc „To ty powinieneś odejść! Z powodu picia i starości porzuciłeś zmysły”.\n13 września Taraki zaprosił Amina do pałacu prezydenckiego na lunch z nim i Bandą Czterech. Amin odrzucił ofertę, stwierdzając, że wolałby ich rezygnację niż lunch z nimi. Sowiecki ambasador Puzanow namówił Amina na wizytę w Pałacu Prezydenckim wraz z Taroonem, szefem policji i Nawab Ali , oficerem wywiadu. Wewnątrz pałacu 14 września ochroniarze w budynku otworzyli ogień do zwiedzających. Taroon został zabity, ale Amin tylko doznał kontuzji i uciekł. Amin pojechał do budynku Ministerstwa Obrony, postawił armię w stan pogotowia i zarządził aresztowanie Tarakiego. O 18:30 do miasta wjechały czołgi z 4. Korpusu Pancernego i stanęły pod budynkami rządowymi. Wkrótce potem Amin wrócił do pałacu z kontyngentem oficerów armii i umieścił Tarakiego w areszcie. Banda Czterech jednak „zniknęła” i szukała schronienia w sowieckiej ambasadzie.\nPo aresztowaniu Tarakiego Sowieci próbowali uratować Tarakiego (lub, według innych źródeł, porwać Amina) przez ambasadę lub bazę lotniczą Bagram, ale siła oficerów Amina odrzuciła ich decyzję o wykonaniu ruchu. Sowieci powiedzieli Aminowi, aby nie karał Tarakiego i nie pozbawiał go i jego towarzyszy ich pozycji, ale Amin ich zignorował. Amin podobno omówił incydent z Leonidem Breżniewem i pośrednio poprosił o pozwolenie na zabicie Tarakiego, na co Breżniew odpowiedział, że to jego wybór. Amin, który teraz wierzył, że ma pełne poparcie Sowietów, nakazał śmierć Tarakiego. Uważa się, że 8 października 1979 roku Taraki został uduszony poduszkami. Media afgańskie poinformowały, że schorowany Taraki zmarł, pomijając wszelkie wzmianki o jego morderstwie. Morderstwo Tarakiego zszokowało i zdenerwowało Breżniewa.\nW następstwie upadku Taraki jest z mocą, Amin został wybrany przewodniczącym Presidum do Rady Rewolucyjnej i sekretarzem generalnym z KC PDPA przez PDPA Politbiura. Wybór Amina na sekretarza generalnego L-DPA i usunięcie Tarakiego ze wszystkich stanowisk partyjnych odbyło się jednogłośnie. Jedynymi członkami gabinetu zastąpionymi, gdy Amin przejął władzę, była Banda Czterech – Beverley Male uznał to za „wyraźną wskazówkę, że miał ich [ministrów] poparcie”. Dojściu Amina do władzy towarzyszyła polityka umiarkowania i próby przekonania narodu afgańskiego, że reżim nie jest antyislamski . Rząd Amina zaczął inwestować w odbudowę lub naprawę meczetów. Obiecał także Afgańczykom wolność wyznania . Grupom religijnym dano kopie Koranu i Amin zaczął odnosić się do Allaha w przemówieniach. Twierdził nawet, że rewolucja Saurów była „całkowicie oparta na zasadach islamu”. Kampania okazała się nieudana, a wielu Afgańczyków obarczało Amina odpowiedzialnością za totalitarne zachowanie reżimu . Dojście Amina do władzy zostało oficjalnie poparte przez Jamiatul Ulama 20 września 1979 roku. Ich poparcie doprowadziło do oficjalnego ogłoszenia, że Amin jest pobożnym muzułmaninem – w ten sposób Amin zdobył punkt w kontrrewolucyjnej propagandzie, która twierdziła, że reżim komunistyczny jest ateistyczny . Amin próbował również zwiększyć swoją popularność wśród grup plemiennych, czego Taraki nie był w stanie lub nie chciał osiągnąć. W przemówieniu do starszyzny plemiennej Amin bronił się przed zachodnim sposobem ubierania się; opublikowano oficjalną biografię przedstawiającą Amina w tradycyjnych strojach pasztuńskich. Podczas swojego krótkiego pobytu u władzy Amin zobowiązał się do ustanowienia kolektywnego przywództwa; kiedy Taraki został obalony, Amin obiecał „odtąd nie będzie jednoosobowego rządu …”\nNie zostawimy zacofanego kraju dla przyszłych pokoleń\n— Amin, cytowany w New Kabul Times , 30 września 1979 r\nPróbując uspokoić ludność, Amin opublikował listę 18 000 osób, które zostały stracone i obwiniał o egzekucje Tarakiego. Całkowita liczba aresztowanych podczas łącznego panowania Tarakiego i Amina wynosi od 17 000 do 45 000. Amin nie był lubiany przez Afgańczyków. Za jego rządów nasiliła się opozycja wobec reżimu komunistycznego, a rząd stracił kontrolę nad wsią. Pogorszył się stan afgańskiej armii ; z powodu dezercji liczba personelu wojskowego w armii afgańskiej spadła ze 100 tys. bezpośrednio po rewolucji Saurów do około 50–70 tys. Innym problemem, przed którym stanął Amin, była penetracja przez KGB L-DPA, wojska i biurokracji rządowej. Podczas gdy pozycja Amina w Afganistanie stawała się z dnia na dzień coraz bardziej niebezpieczna, jego wrogowie, którzy zostali zesłani w Związku Radzieckim i bloku wschodnim , agitowali za jego usunięciem. Babrak Karmal , przywódca Parchamitów, spotkał w tym okresie kilka czołowych postaci bloku wschodniego, a Mohammad Aslam Watanjar , Sayed Mohammad Gulabzoy i Assadullah Sarwari chcieli wywrzeć zemstę na Aminie .\nKiedy Amin został przywódcą, próbował zmniejszyć zależność Afganistanu od Związku Radzieckiego. W tym celu dążył do zrównoważenia stosunków Afganistanu ze Związkiem Radzieckim poprzez wzmocnienie stosunków z Pakistanem i Iranem . Sowieci byli zaniepokojeni, gdy otrzymali doniesienia, że Amin osobiście spotkał się z Gulbuddinem Hekmatiarem , jednym z czołowych antykomunistów w Afganistanie. Jego ogólna nierzetelność i niepopularność wśród Afgańczyków utrudniały Aminowi znalezienie nowych „zagranicznych patronów”. Zaangażowanie Amina w śmierć Adolpha Dubsa , amerykańskiego ambasadora w Afganistanie , nadwerężyło jego stosunki ze Stanami Zjednoczonymi. Próbował poprawić stosunki poprzez ponowne nawiązanie kontaktu, spotkał się z trzema różnymi amerykańskimi chargé d'affaires i przeprowadził wywiad z amerykańskim korespondentem. Ale to nie poprawiło pozycji Afganistanu w oczach rządu Stanów Zjednoczonych. Po trzecim spotkaniu z Aminem, J. Bruce Amstutz , amerykański ambasador w Afganistanie w latach 1979-1980, uważał, że najmądrzejszą rzeczą, jaką można zrobić, jest „utrzymywanie niskiego profilu, unikanie problemów i czekanie na to, co się stanie”. Na początku grudnia 1979 r. Ministerstwo Spraw Zagranicznych zaproponowało wspólne spotkanie na szczycie między Aminem i Muhammadem Zia-ul-Haq , prezydentem Pakistanu . Rząd Pakistanu, akceptując zmodyfikowaną wersję oferty, zgodził się na wysłanie pakistańskiego ministra spraw zagranicznych Agha Shahi do Kabulu na rozmowy. W międzyczasie Inter-Services Intelligence (ISI), pakistańska tajna policja, kontynuowała szkolenie bojowników mudżahedinów , którzy sprzeciwiali się reżimowi komunistycznemu.\nKażdy człowiek i każdy element, który szkodzi przyjaźni między Afganistanem a Związkiem Radzieckim, będzie uważany za wroga kraju, wroga naszego narodu i wroga naszej rewolucji. Nie pozwolimy nikomu w Afganistanie działać przeciwko przyjaźni Afganistanu i Związku Radzieckiego.\n— Amin uspokaja Sowietów o swoich zamiarach.\nWbrew powszechnemu przekonaniu sowieccy przywódcy pod wodzą Leonida Breżniewa , Aleksieja Kosygina i Politbiura nie byli chętni do wysyłania wojsk do Afganistanu. Decyzje Politbiura były prowadzone przez Komisję Specjalnego w sprawie Afganistanu, która składała się z Jurija Andropowa przewodniczący KGB , Andriej Gromyko Minister Spraw Zagranicznych , Minister Obrony Dmitrij Ustinow i Boris Ponomariow , szef Międzynarodowego Departamentu Komitetu Centralnego . Politbiuro sprzeciwiało się usunięciu Tarakiego i jego późniejszemu morderstwu. Według Breżniewa The Secretary General w Komitet Centralny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego „, opracowany wydarzenia tak szybko w Afganistanie, które w istocie niewiele było okazją do jakiś sposób ingerować w nich. Teraz naszym zadaniem jest określenie naszych dalszych działań, aby zachować naszą pozycję w Afganistanie i zabezpieczyć tam nasze wpływy”. Chociaż stosunki afgańsko-sowieckie pogorszyły się podczas krótkiego okresu sprawowania władzy przez Amina, został zaproszony z oficjalną wizytą do Moskwy przez sowieckiego ambasadora w Afganistanie Aleksandra Puzanowa , ze względu na zadowolenie kierownictwa sowieckiego z jego polityki partyjno-państwowej. Nie wszystko poszło zgodnie z planem, a Andropow mówił o „niepożądanym obrocie wydarzeń” w Afganistanie pod rządami Amina. Andropow poruszył także trwającą zmianę polityczną w Afganistanie pod rządami Amina; Sowieci obawiali się, że Amin zmieni afgańską politykę zagraniczną ze stanowiska prosowieckiego na stanowisko proamerykańskie. Od początku do połowy grudnia 1979 r. sowieccy przywódcy ustanowili sojusz z Babrak Karmalem i Assadullahem Sarwari .\nCi, którzy szczycą się przyjaźnią z nami, mogą naprawdę być naszymi przyjaciółmi, gdy szanują naszą niezależność, naszą ziemię i nasze dumne tradycje.\n— Amin podkreślający znaczenie niepodległości Afganistanu.\nAmin trzymał na biurku portret Józefa Stalina . Kiedy sowieccy urzędnicy skrytykowali go za brutalność, Amin odpowiedział: „Towarzysz Stalin pokazał nam, jak budować socjalizm w zacofanym kraju”.\nJak się okazało, związek między Puzanowem a Aminem się załamał. Amin rozpoczął oszczerczą kampanię, by zdyskredytować Puzanowa. To z kolei doprowadziło do zamachu na Amina, w którym uczestniczył Puzanov. Sytuację pogorszyło KGB oskarżające Amina o fałszywą prezentację sowieckiego stanowiska w sprawie Afganistanu w KC L-DPA i Radzie Rewolucyjnej. KGB odnotowało również wzrost antysowieckiej agitacji rządu za rządów Amina, a za Amina nasiliło się prześladowanie obywateli sowieckich. Grupa wysokich rangą polityków doniosła do sowieckiego Komitetu Centralnego , że trzeba zrobić „wszystko, co możliwe”, aby zapobiec zmianie orientacji politycznej w Afganistanie. Jednak sowieccy przywódcy w tym czasie nie opowiadali się za interwencją, a zamiast tego wezwali do zwiększenia swoich wpływów w kierownictwie Amina, aby ujawnić jego „prawdziwe intencje”. W ocenie sowieckiego Biura Politycznego Amin został nazwany „żądnym władzy przywódcą, który wyróżnia się brutalnością i zdradą”. Wśród wielu zarzucanych im grzechów były jego „nieszczerość i dwulicowość” w kontaktach ze Związkiem Radzieckim, tworzenie fikcyjnych oskarżeń przeciwko członkom L-DPA, którzy mu się sprzeciwiali, oddawanie się polityce nepotyzmu oraz jego skłonność do prowadzenia bardziej „zrównoważonej polityki” wobec Kraje pierwszego świata . Według byłego starszego sowieckiego dyplomaty, Olega Grinevsky'ego , KGB było coraz bardziej przekonane, że nie można liczyć na to, że Amin skutecznie rozprawi się z rebelią i utrzyma przetrwanie afgańskiego państwa marksistowskiego.\nPod koniec października Specjalna Komisja ds. Afganistanu, w skład której weszli Andropow, Gromyko, Ustinow i Ponomariew, chciała zakończyć wrażenie, że rząd sowiecki popiera przywództwo i politykę Amina. Pierwszemu Zarządowi Głównemu KGB wydano rozkaz, że trzeba coś zrobić w sprawie Afganistanu, i zebrano kilku członków jego personelu, aby zająć się tym zadaniem. Andropow ciężko walczył o sowiecką interwencję, mówiąc Breżniewowi, że polityka Amina zniszczyła zdolności wojskowe i rządowe do radzenia sobie z kryzysem za pomocą masowych represji. Według Andropowa plan polegał na zebraniu niewielkich sił, aby interweniować i usunąć Amina z władzy i zastąpić go Karmalem. Związek Radziecki ogłosił swój plan interwencji w Afganistanie w dniu 12 grudnia 1979 r.; duża liczba sowieckich oddziałów powietrznodesantowych wylądowała w Kabulu 25 grudnia, za aprobatą Amina, który błędnie ocenił ich zamiary. Sowieckie kierownictwo rozpoczęło operację Storm-333 (pierwsza faza interwencji) 27 grudnia 1979 roku.\nPróba zatrucia przez szefa kuchni Amina\nKierownictwo ZSRR nie potrzebowało, aby Amin pozostał przy życiu. Specjalny przedstawiciel Andropowa w Afganistanie, generał Borys Iwanow, zalecił Aminowi udział w pojednawczej kolacji ze swoim politycznym mentorem, który stał się wrogiem Amina, aby szef kuchni Amina mógł go otruć. Na obiad zaaranżowały te same osoby, które uczestniczyły w nieudanej próbie zamachu dokonanej przez Tarakiego 14 września, jednak Amin cudem przeżył zatrucie, ponieważ lekarze z sowieckiej ambasady, którzy nie wiedzieli, że „specjalni oficerowie rozpoznania” próbują zabić Amina, przez pomyłkę uratował ciężko zatrutego Amina. Ponieważ Amin, który był bardzo lojalny wobec ZSRR, przeżył dwie próby zamachów, które zostały zatwierdzone przez ZSRR, podjęto decyzję o wyeliminowaniu go poprzez krwawy zamach stanu w rezydencji Amina, pałacu Taj Beck.\nDalsze informacje: Operacja Burza-333\nTajbeg Pałac w dniu 27 grudnia 1979, gdzie został zabity Amin\nAmin ufał Związkowi Radzieckiemu do samego końca, pomimo pogorszenia oficjalnych stosunków, i nie był świadomy, że od czasu, gdy wydał rozkaz śmierci Tarakiego, los w Moskwie obrócił się przeciwko niemu. Kiedy afgański wywiad wręczył Aminowi raport, że Związek Radziecki dokona inwazji na kraj i obali go, Amin twierdził, że raport był wytworem imperializmu . Jego pogląd można wytłumaczyć faktem, że Związek Radziecki, po kilku miesiącach, w końcu uległ żądaniom Amina i wysłał wojska do Afganistanu w celu zabezpieczenia rządu L-DPA. Wbrew powszechnemu przekonaniu Zachodu, Amin został poinformowany o sowieckiej decyzji o wysłaniu wojsk do Afganistanu. Generał Tucharinow, dowódca 40. Armii, spotkał się z afgańskim generałem majorem Babadżanem, aby porozmawiać o ruchach wojsk sowieckich przed interwencją armii sowieckiej. 25 grudnia Dmitrij Ustinow wydał oficjalny rozkaz stwierdzający, że „granicę państwową Demokratycznej Republiki Afganistanu mają przekroczyć na ziemi i w powietrzu siły 40. Armii i Sił Powietrznych o godz. dnia 25 grudnia". Był to formalny początek sowieckiej interwencji w Afganistanie .\nTroszczyć się o jego bezpieczeństwo, w dniu 20 grudnia Amin przeniesione z Pałacu Prezydenckiego, znajduje się w centrum Kabulu, do Tajbeg Pałacu , którą wcześniej w siedzibie Centralnego Korpusu w armii afgańskiej . Pałac był potężny, z murami wystarczająco mocnymi, by wytrzymać ostrzał artyleryjski. Według Rodrica Braithwaite'a „jego obrona została starannie i inteligentnie zorganizowana”. Wszystkie drogi prowadzące do pałacu były zaminowane, z wyjątkiem jednej, której broniono ciężkimi karabinami maszynowymi i artylerią. Co gorsza dla Sowietów, Afgańczycy utworzyli drugą linię obrony, która składała się z siedmiu posterunków, „każdy obsadzony przez czterech wartowników uzbrojonych w karabin maszynowy, moździerz i karabiny automatyczne”. Obroną zewnętrzną pałacu zajmowała się Gwardia Prezydencka, która składała się z 2500 żołnierzy i trzech czołgów T-54 . Kilku sowieckich dowódców zaangażowanych w zabójstwo Amina uważało, że plan ataku na pałac był „zwariowany”. Chociaż wojsko zostało poinformowane przez sowieckie kierownictwo za pośrednictwem swoich dowódców, Jurija Drozdowa i Wasilija Kołesnika , że przywódcą był „agent CIA”, który zdradził rewolucję Saurów, wielu sowieckich żołnierzy wahało się; pomimo tego, co powiedzieli im ich dowódcy, wydawało się nieprawdopodobne, że Amin, przywódca rządu L-DPA, był amerykańskim podwójnym agentem. Mimo kilku sprzeciwów plan zamordowania Amina został zrealizowany.\nPrzed ucieczką do zabicia Amina brutalną siłą, Sowieci próbowali go otruć już 13 grudnia (ale prawie zabili jego siostrzeńca) i zabić go strzałem snajperskim w drodze do pracy (okazało się to niemożliwe, ponieważ Afgańczycy poprawiły swoje środki bezpieczeństwa). Próbowali nawet otruć Amina na kilka godzin przed zamachem na Pałac Prezydencki 27 grudnia. Amin zorganizował obiad dla członków partii, aby pokazać gościom swój pałac i uczcić powrót Ghulam Dastagira Panjsheri z Moskwy. Powrót Panjsheriego jeszcze bardziej poprawił nastrój; chwalił się, że sowieckie dywizje przekroczyły już granicę i że on i Gromyko zawsze utrzymywali ze sobą kontakt. Podczas posiłku Amin i kilku jego gości straciło przytomność, ponieważ zostali otruci. Amin przeżył spotkanie ze śmiercią, ponieważ karbonatyzacja Coca-Coli, którą pił, osłabiła środek toksyczny. Michaił Talybov , A KGB agent, dano odpowiedzialności za zatruć.\nWkrótce potem rozpoczął się szturm na pałac. Podczas ataku Amin wciąż wierzył, że Związek Sowiecki jest po jego stronie i powiedział swojemu adiutantowi: „Sowieci nam pomogą”. Adiutant odpowiedział, że atakują ich Sowieci; Amin początkowo odpowiedział, że to kłamstwo. Dopiero po tym, jak bezskutecznie próbował skontaktować się z szefem Sztabu Generalnego, wymamrotał: „Domyśliłem się. To wszystko prawda”. Istnieją różne relacje o śmierci Amina, ale dokładne szczegóły nigdy nie zostały potwierdzone. Amin został albo zabity przez celowy atak, albo zginął od „przypadkowego wybuchu ognia”. Syn Amina został śmiertelnie ranny i wkrótce potem zmarł. Jego córka została ranna, ale przeżyła. To Gulabzoy otrzymał rozkaz zabicia Amina i Watanjara, którzy później potwierdzili jego śmierć. Wszyscy mężczyźni z rodziny Amina zostali straceni natychmiast lub wkrótce potem (jego brat Abdullah i siostrzeniec Asadullah zostali straceni w czerwcu 1980 r.) Kobiety, w tym jego córka, zostały uwięzione w więzieniu Pul-e-Charkhi, dopóki nie zostały uwolnione przez prezydenta Najibullaha na początku 1992 r. Po śmierci Amina w dniu 27 grudnia 1979 r. Radio Kabul nadało nagrane wcześniej przemówienie Babraka Karmala do narodu afgańskiego, mówiące: „Dzisiaj maszyna tortur Amina została zniszczona”. Karmal został ustanowiony przez Sowietów jako nowy przywódca, podczas gdy armia sowiecka rozpoczęła interwencję w Afganistanie, która miała trwać dziewięć lat .\n2 stycznia 1980 roku, w 15 rocznicę powstania L-DPA, Karmal, który był teraz nowym sekretarzem generalnym, nazwał Amina „spiskowcem, zawodowym przestępcą i uznanym szpiegiem Stanów Zjednoczonych”, jak donosił Kabul New Times . Minister edukacji Anahita Ratebzad powiedziała o Aminie :\n...ten wściekły, okrutny i zbrodniczy morderca, który uczynił terror, tłumienie i miażdżenie każdej siły opozycji nieodłączną częścią swojego sposobu rządzenia i zaczynał każdy dzień od nowych aktów zniszczenia, stawiając przeciwników jego krwawego reżimu, grupując się po grupy, do miejsc tortur, więzień i rzeźni.\nAdamec, Ludwig (2011). Słownik historyczny Afganistanu . Strach na wróble Naciśnij . Numer ISBN 978-0-8108-7815-0.\nAmtstutz, J. Bruce (1994). Afganistan: pierwsze pięć lat okupacji sowieckiej . Wydawnictwo DIANE. Numer ISBN 978-0788111112.\nArnold, Anthony (1983). Dwupartyjny komunizm w Afganistanie: Parcham i Khalq . Prasa Hoovera . Numer ISBN 978-0-8179-7792-4.\nAstana, Karolina Północna; Nirmal, A. (2009). Terroryzm miejski: mity i rzeczywistość . Wydawcy wskaźników. Numer ISBN 978-81-7132-598-6.\nBraithwaite, Rodric (2011). Afgancy: Rosjanie w Afganistanie, 1979-1989 . Wydawnictwo Uniwersytetu Oksfordzkiego . Numer ISBN 978-0-19-983265-1.\nBrecher, Michael; Wilkenfeld, Jonathan (1997). Studium kryzysu . Wydawnictwo Uniwersytetu Michigan . Numer ISBN 978-0-472-10806-0.\nObóz, Dick (2012). Buty na ziemi: walka o wyzwolenie Afganistanu z rąk Al-Kaidy i talibów, 2001–2002 . Odcisk Zenith . Numer ISBN 978-0-7603-4111-7.\nGarthoff, Raymond (1994). Odprężenie i konfrontacja: stosunki amerykańsko-sowieckie od Nixona do Reagana . Brookings Instytucja Prasa . Numer ISBN 978-0-8157-3041-5.\nGladstone, Cary (2001). „Afganistan: Studium Kraju (pod redakcją Blood, Baxter, Dupree, Gouttierre & Newell)”. Powrót do Afganistanu . Wydawnictwo Nova . Numer ISBN 978-1590334218.\nIsby, David (1986). Wojna Rosji w Afganistanie . Wydawnictwo Rybołów . Numer ISBN 978-0-85045-691-2.\nJessup, John (1983). Encyklopedyczny słownik konfliktów i rozwiązywania konfliktów, 1945-1996 . Prasa Hoovera . Numer ISBN 978-0-313-28112-9.\nKakar, Hassan; Kakar, Mohammed (1997). Afganistan: inwazja sowiecka i reakcja Afganistanu, 1979–1982 . Wydawnictwo Uniwersytetu Kalifornijskiego . Numer ISBN 978-0-520-20893-3.\nMężczyzna, Beverley (1982). Rewolucyjny Afganistan: ponowna ocena . Taylor i Franciszek . Numer ISBN 978-0-7099-1716-8.\nMisdaq, Nabi (2006). Afganistan: słabość polityczna i ingerencja zewnętrzna . Taylor i Franciszek . Numer ISBN 978-0415702058.\nRasanayagam, Angelo (2005). Afganistan: współczesna historia . IBTauris . Numer ISBN 978-1850438571.\nSaikal, Amin; Farhadi, Ravan; Nourzhanov, Cyryl (2006). Współczesny Afganistan: historia walki i przetrwania . IBTauris . Numer ISBN 978-1-84511-316-2.\nTomsen, Piotr (2011). Wojny Afganistanu: mesjanistyczny terroryzm, konflikty plemienne i niepowodzenia wielkich mocarstw . Sprawy publiczne . Numer ISBN 978-1-58648-763-8.\nTripathi, Deepak (2010). Lądowisko: Afganistan i początki terroryzmu islamistycznego . Przedmowa Richarda Falka . Potomac Books , Inc. ISBN 978-1-59797-530-8.\nwahab, szaista ; Młodszy, Barry (2007). Krótka historia Afganistanu . Publikowanie w bazie informacji . Numer ISBN 978-0-8160-5761-0.\nWikicytaty zawiera cytaty związane z: Hafizullah Amin\nSowiecka dokumentacja zgromadzona przed sowiecką interwencją\nNur Muhammad Taraki Sekretarz Generalny Ludowo-Demokratycznej Partii Afganistanu\n14 września – 27 grudnia 1979 Następca\nNur Muhammad Taraki Przewodniczący z Rewolucyjnej Rady\n14 września - 27 grudnia 1979 Następca\nNur Muhammad Taraki Przewodniczący z Rady Ministrów z\n27 marca - 27 grudnia 1979 Następca\nTa strona była ostatnio edytowana 21 września 2021 o godzinie 13:15 (UTC) .


Odreagowanie w kąpieli i pianie - Bielizna - OBieliznie.pl\nOdreagowanie w kąpieli i pianie\nPacjent: Kobieta, lat 35, OB. – w normie, morfologia krwi – w normie, cholesterol – w normie, cukier – w normie\nObjawy: przemęczenie dniem codziennym, uczucie znużenia, brak iskry w oczach i chęci do działania\nRozpoznanie: brak styczności z luksusem, dodającym chęci do życia\nLeczenie: stosowanie 1 x dziennie luksusowej kąpieli wg załączonej recepty\nWlać gorącej wody do wanny, dodać odprężającego płynu do kąpieli. Starannie wymieszać, by powstała piana. Ostrzec domowników o zajęciu łazienki przez najbliższych 60 minut. Do kieliszka nalać dobrego wina, zabrać garść winogron, zapalić aromatyczną świecę. Rozmieścić niezbędne akcesoria w otoczeniu, wziąwszy pod uwagę wygodę sięgania po napój oraz owoce – a także bezpieczeństwo korzystania z nastrojowego płomienia świecy. Zdjąć szlafrok i powoli zanurzyć się w wodzie. Rozkoszować się zapachem piany i jej przyjemnym dotykiem, przymknąć oczy, wygodnie się położyć i zapomnieć o Bożym Świecie. W razie przestygnięcia wody – można po pewnym czasie dolać gorącej. Po upływie dłuższej chwili wyjść z kąpieli, delikatnie wytrzeć skórę ręcznikiem i zastosować balsam z ulubionej linii zapachowej. Po wyjściu z łazienki położyć się w łóżku i pozwolić sobie na bliskie spotkanie z Morfeuszem.\nStosować się do zaleceń wg potrzeb. Badania kliniczne nie wykazały ubocznych skutków nawet podczas długotrwałego stosowania. Nie zachodzi interakcja z innymi lekami. Bezpośrednio po zastosowaniu się do wszystkich punktów recepty nie należy prowadzić pojazdu ze względu na znikomą ilość alkoholu we krwi. Nie ma potrzeby konsultowania z innym lekarzem ani farmaceutą.\nJa do tego dodałabym mężczyznę siedzącego z tyłu masującego plecy i polewającego wodą. :) Aż się rozmarzyłam. :)\nmetoda wspaniała, ale nie do końca bezpieczna. Po pierwsze, po wyjściu z cudownej kąpieli, pod drzwiami łazienki może nas powitać mały tłum, chcących z niej skorzystać, oczywiście to w przypadku kiedy łazienka łączona jest z toaletą. Druga kwestia - zmęczenie, wysoka temperatura, woda i wino - nawet w małych ilościach tego ostatniego czynnika, może skończyć się źle. Lepiej zaparzyć sobie ulubioną herbatę :)\nArtykuł→Bielizna 2010-01-06 08:00:13\nSpecjalistycznym rodzajem bielizny dla sportowców wyczynowych jest bielizna termoaktywna. Jest to najbardziej zaawansowany technologicznie rodzaj bielizny spośród wszystkich dostępnych na rynku bieliźniarskim! Jej twórcy mieli w zamiarze stworzyć bieliznę, w której człowiek będzie osiągał maksymalne rezultaty wydolnościowe przy idealnej temperaturze efektywności wynoszącej dokładnie 37 stopni Celsjusza.


spodnie z przeszyciami w Codzienne - Szafa.pl\nOryginalne spodnie z dżinsu.\nProsta forma oraz niesamowicie przyjemna i elastyczna tkanina zapewnią ci doskonałe dopasowanie i komfort na co dzień.\nCharakterystyczne przeszycia na kolanach przełamują prostotę tego projektu, optycznie wyszczuplają nogi i nadają seksownego charakteru stylizacji.\nDiabeł tkwi w szczegółach a dobra para klasycznych dżinsów to podstawowa baza wielu stylizacji.\nTagi: #spodnie dżinsowe,


STORCZYKI - AZ -> Acacallis cyanea\nUPRAWA / Od A do Z/ Acacallis cyanea Lindley\nCopyright © Jean Claude George. All rights reserved\nBrazylia, Kolumbia i Wenezuela. Te epifityczne rośliny spotykane są w dorzeczu górnej Amazonki, zwłaszcza powyżej połączenia Amazonki z Rio Negro, oraz wzdłuż górnego dorzecza Rio Orinoco powyżej Puerto Ayacucho w zachodniej Wenezueli. Rośliny rosną w równinnych, nizinnych lasach na obszarach całkowicie zalewanych w okresach sezonowych powodzi. Odwiedzający naturalne siedlisko w czasie powodzi podają, że widzieli porośnięte tymi storczykami drzewa częściowo pod wodą, z roślinami także pod wodą, skąd wystawały jedynie części kłączy, 1 lub 2 liście i kwiatostan.\nZanotowane skrajne temperatury to 36°C i 15°C.\nŚrednia wilgotność waha się od 70% w marcu do 82% w październiku.\nOpady od 38 mm w lutym do 262 mm we wrześniu.\nŚrednie temperatury (dzień/noc) od 27,8/20,8 w sierpniu do 30,6/21,4 w marcu.\nOkres kwitnienia: od marca do sierpnia, ale zdarza się kwitnienie przez cały rok z wyjątkiem zimy.\n20000-30000 luksów. Światło powinno być filtrowane i rozproszone, a rośliny nie powinny być wystawiane na bezpośrednie działanie południowego słońca. Cały czas należy zapewniać silny ruch powietrza.\nPrzez cały rok średnia temperatura dnia wynosi 28-31°C, a średnia temperatura nocy 21°C, co daje amplitudę dobową 7-10°C.\nPrzez większość roku wilgotność wynosi 75-80%, spadając do ok. 70% w czasie 3 miesięcy sezonu suchego przypadającego na późną zimę i wczesną wiosnę.\nOpady deszczu są umiarkowane, a nawet obfite, z 3-miesięcznym nieco suchszym okresem w zimie. Rośliny w uprawie powinny być utrzymywane w wilgoci w okresie aktywnego wzrostu, z lekkim przesychaniem pomiędzy podlewaniami. Późną jesienią podlewanie powinno być stopniowo ograniczane.\nW okresie silnego wzrostu rośliny należy nawozić co tydzień 1/4-1/2 zalecanej dawki nawozu dla roślin zielnych lub zwykłą dawką nawozu dla storczyków. Wielu hodowców zaleca stosowanie w okresie późnego lata i jesieni nawozów o obniżonej zawartości azotu a podwyższonej fosforu, aby polepszyć kwitnienie w następnym sezonie i wzmocnić nowe przyrosty przed zimą. Aby uniknąć gromadzenia się osadów mineralnych w okresie silnego nawożenia, zaleca się przepłukiwanie pojemników mniej więcej co miesiąc. Przepłukiwanie jest szczególnie ważne tam, gdzie woda jest silnie zmineralizowana. Najpierw należy normalnie roślinę podlać aby rozpuścić nagromadzone sole, a po około godzinie przepłukać podłoże wodą w ilości równej dwukrotnej objętości pojemnika.\nPrzedstawione tu warunki uprawy powinny być utrzymywane przez cały rok. Mimo, że opady deszczu w okresie zimowym są niższe to jednak są one regularne. Ponadto występują obfite rosy, a więc rośliny nie doznają długich okresów suszy. Uprawiane rośliny potrzebują mniej wody zimą, zwłaszcza jeśli rosną w warunkach ciemnego, krótkiego dnia, który występuje w umiarkowanych szerokościach geograficznych. Nie wolno jednak dopuszczać, aby zupełnie wyschły. Nawożenie powinno być ograniczone lub należy z niego zrezygnować całkowicie aż do wiosny, gdy znów wznawia się silniejsze podlewanie.\nRośliny te najlepiej rosną umocowane na kawałkach paproci drzewiastej, ale w okresie lata wymaga to zapewnienia wysokiej wilgotności i codziennego podlewania. w wypadku tak zawieszonych roślin, podczas suchych i gorących okresów niezbędne może być kilkakrotne podlewanie w ciągu dnia. Ponieważ jednak dla większości hodowców utrzymywanie wystarczająco wysokiej wilgotności przy takim sposobie uprawy jest zbyt trudne, rośliny te mogą także rosnąć w płytkich pojemnikach lub koszykach z paproci drzewiastej, przy zastosowaniu podłoża składającego się z równych ilości podzielonych na kawałki włókien paproci drzewiastej i pociętego mchu torfowca. Gdy podłoże wokół korzeni robi się zleżałe, rośliny giną szybko, dlatego należy zwracać uwagę na to, aby podłoże było świeże. Aby to podłoże wokół korzeni pozostawało luźne i świeże, dobrze jest dodać do mieszaniny nieco perlitu i węgla drzewnego. Rośliny powinny być przesadzane, gdy podłoże staje się zleżałe i zaczyna się rozkładać. Najlepiej to robić, gdy zaczynają rosnąć nowe korzenie.\nOkres kwitnienia podawany przez hodowców to lato, ale kwitnienie zdarza się przez cały rok oprócz zimy. Rośliny te uważane są za bardzo trudne w uprawie. w przeszłości, większość roślin zebranych w naturze przeżywała około roku. Ostatnio pojawiają się jednak w kolekcjach znacznie silniejsze rośliny wyhodowane z nasion.\nEpifit o wzroście sympodialnym, średniej wielkości, dorastający do wysokości ok. 25 cm. Oddzielone od siebie przyrosty pojawiają się wzdłuż wysmukłego, płożącego się, pełzającego kłącza.\nJajowate pseudobulwy mają 5 cm długości i zwykle są lśniąco-zielone.\nZwykle jest to pojedynczy, wyprostowany, skórzasty liść o długości 20 cm, wyrastający z wierzchołka każdej pseudobulwy, ale zdarza się, że przyrost ma dwa liście. Liść ma kształt eliptyczny i błyszcząco-zieloną górną powierzchnię, ok. 7,5 cm szerokości i szypułkowatą podstawę.\nKwiatostan ma 30 cm długości. Wysmukły, wyprostowany lub wygięty pęd kwiatowy wyrasta u podstawy najmłodszej pseudobulwy.\nNa wierzchołku każdego pędu kwiatowego zgrupowanych jest do 10 pachnących kwiatów. Kwiaty mają ok. 6,3 cm średnicy. Niektórzy uważają, że listki okółków zewnętrznego i wewnętrznego są fioletowe na zewnątrz, błękitne wewnątrz i często mają białe końce. Warżka jest biała u podstawy, przy końcu zmieniając kolor na ciemne indygo. Inni uważają, że kwiaty są niebiesko-fioletowe, z listkami okółka wewnętrznego prawie niebieskimi w świetle słonecznym. Ich wewnętrzna powierzchnia jest biała z bladoróżowymi przebarwieniami, warżka jest złotobrązowa lub w kolorze cielistym, z czerwono-fioletowym środkiem. Pridgeon (1992) uważa, że kwiaty mają głębszy odcień niebieski jeśli nie są wystawione na jaskrawe światło. W artykule Biuletynu American Orchid Society z 1984 roku Dunstervilles podaje, że choć kwiaty są zdecydowanie niebieskie, gdy się otwierają, kolor ten szybko nabiera różowego odcienia. Ten odcień czerwieni, zwykle umiarkowanie tylko zauważalny dla oczu, dominuje nad niebieskim przy stosowaniu różnych kolorowych filmów używanych przy fotografowaniu kwiatów.


Kenji Miyazawa: biografia japońskiego pisarza i poety dzieci\nKenji Miyazawa jest znanym japońskim pisarzem i poetą dziecięcym. Jego prace stały się popularne wśród czytelników z całego świata, a dziś wielu pisarzy zna pracę pisarza.\nBiografia Kenji Miyazawy\nBiografia pisarza zaczyna się w Japonii, wmała wioska Hanamaki. Data urodzenia Kenji Miyazawy padła 27 sierpnia 1896 r. Pisarz i poeta urodzili się w zamożnej rodzinie, która w tamtych latach była uważana za dobrze prosperującą.\nW rodzinie, w której dorastał Kenji Miyazawa, byłopięcioro dzieci. Pisarz był wśród nich najstarszy. Chociaż pozycja rodziny była wysoka, Kenji zawsze doświadczył i myślał, że to źle, że jego rodzice żyli tak bogato dzięki bardzo małym oszczędnościom mieszkającym w pobliżu chłopów. Zdjęcia Kenji Miyazawy zostały przedstawione w artykule.\nPo ukończeniu szkoły rolniczej w 1918 rrok w Morioka Kenji Miyazawa przez kolejne dwa lata pracował w tym samym miejscu co absolwent. Praca Kenjiego stanowiła szczegółową analizę struktur gleby i ziemi. Pracując w szkole, pisarz samodzielnie uczył się angielskiego, niemieckiego i esperanto. Kenji miał wiele zainteresowań. Poza zamiłowaniem do geologii, poeta lubił też studiować astronomię i biologię. Po tym, jak pokazał się jako błyskotliwy uczeń, jego przełożony postanowił pomóc Kenji zostać asystentem profesora.\nPomimo faktu, że pragnienie, aby kontynuowaćKariera w nauce wśród młodego pisarza było, sen się nie sprawdziły: konflikty i kłótnie z ojcem, aby uniknąć jakichkolwiek dalszych sukcesów naukowych. Ojciec pisarza był ustawiony, że syn będzie kontynuował lichwiarskich firma rodzinna. Jednak Miyazawa nie wytrzymał do zysku znacznie zdobyć: zdawało mu się, że to było po prostu obrzydliwe - otrzymywać pieniądze za te rzeczy, które są podane dla bezpieczeństwa już biednych chłopów.\nOsiągnąwszy to, do czego go nie pociągarodzinny biznes, Kenji porzucił firmę, dając młodszemu bratu przywództwo. Innym problemem dla rodziny było pełne zanurzenie najstarszego syna w naukach Buddyjskiej Sutry Lotosu. Miyazawa próbował przyciągnąć ojca do swojej wiary, ale z tego dochodziła kolejna kłótnia. Takie silne nieporozumienie, które spotkało przyszłego pisarza w jego rodzinie, pchnęło go w 1921 roku, by zrobił poważny krok: pozostawiając wszystko za sobą, Kenji wyjeżdża do Tokio, aby budować swoją karierę i rozwijać się.\nPierwsze kroki w kreatywności\nTo właśnie w Tokio Miyazawa zapoznał się zdzieło jednego z popularnych w tym czasie poetów - Sakutaro Hagiwara. To wiersze tego pisarza pchnęły Miyazawę do jego własnej działalności literackiej. W Tokio Kenji żył krócej niż rok. Podczas swojego pobytu w stolicy pisarz często chodził na spotkania grupy tradycji Nitiren. To właśnie w tym czasie z rąk Kenji Miyazawy pozostawił wiele swoich opowieści poświęconych dzieciom. Musiał jednak porzucić inspirujące Tokio i wrócić do rodzinnej krainy, ponieważ jego rodzice powiedzieli pisarzowi, że jego siostra jest bardzo chora.\nOstra zmiana aktywności\nSiostra pisarza nie wyleczyła się. Jej śmierć bardzo wstrząsnęła opanowaniem poety. Po pogrzebie Miyazawa dedykuje trzy wiersze swojej siostrze, w której żegna się z nią.\nPod koniec 1921 r. Poeta organizuje szkołę, odktóry nie tak dawno temu przeszedł na emeryturę, na stanowisko nauczyciela. Uczniowie postrzegali pisarza jako ekscentryka, ponieważ Miyazawa domagał się, aby nauka była budowana na osobistym doświadczeniu każdego, tak aby praktyczna i rzeczowa wiedza była najważniejszym elementem w nauce. Kenji często spędzał lekcje ze swoimi małymi uczniami w naturze, ale dodatkowo zabierał ze sobą dzieci na wędrówki w góry, do rzek, na pola.\nWróć do działalności literackiej\nMiyazawa postanowił wrócić do pisania w 1922 rokurok do Południowej Sachalinu. Pisarz wierzył, że właśnie tam mógł stworzyć niezwykłą pracę o śmierci. I nie mylił się - to na Sachalinie Kenji udało się zrobić świetną robotę na powieści alegorycznej, która nazywała się "Noc na Galaktycznej Kolei".\nTrudności materialne i finansowe\nSytuacja finansowa autora była bardzo trudna. Nie mając stabilnych zarobków, Kenji wciąż zdołał zaoszczędzić trochę pieniędzy na swoją kreatywność. Właśnie na te oszczędności w 1924 r. Miyazawa publikuje swoją pierwszą kolekcję opowiadań przeznaczonych dla dzieci - "Restauracja z dużym wyborem dań". Pisarz wydał pozostałe pieniądze na opublikowanie swojej kolekcji wierszy, jednak nie było wystarczająco dużo pieniędzy, aby wydrukować pełny zbiór funduszy, więc tylko niewielka część została opublikowana.\nNie przyniosło żadnych środków finansowych. Jednak twórczość Kenjiego Miyazawy była bardzo popularna wśród członków środowisk literackich i wkrótce przenieśli zbiory do świata, w którym literatura była ważniejsza niż cokolwiek innego.\nCiężka praca fizyczna została wyczerpanapisarz. Ponadto przez lata Miyazawa cierpiał na gruźlicę, a następnie znaleziono pisarza i zapalenie opłucnej, które próbował wyleczyć. Poecie udało się uciec od zapalenia opłucnej na krótki czas, ale po pewnym czasie choroba powróciła i przykuli Kenjiego do łóżka aż do samego końca. Kenzi Miyazawa zmarł 21 września 1933 r.\nBiografia Larissa Rubalskaya. Historia jej twórczości\nGłównymi tematami i motywami tekstów Lermontowa są M. Yu.\nYuri Korinets: biografia i cechy twórczości pisarki dziecięcej\nJakie utwory napisał Marshak S. Ya podczas jego życia?


ARDEN GRANGE KARMA DLA PSA ADULT PREMIUM CHICKEN & RICE 2KG\nARDEN GRANGE KARMA DLA PSA ADULT PREMIUM CHICKEN & RICE 12KG\nArden Grange Adult Premium Fresh Chicken & Rice\nArden Grange Premium to bogata w świeże mięso z kurczaka, wysoce strawna i łatwo przyswajalna karma dla dorosłych psów wszystkich ras., w szczególności tych bardziej wybrednych. Nie zawiera kukurydzy dzięki czemu jest to doskonały wybór dla psów z alergią lub nietolerancją na ten składnik.\nBiałko nieoczyszczone 26%, zawartość tłuszczu 17%, popiół surowy 7%, włókno surowe 3%,wapń 1,12%, fosfor 0,8%, Omega-3 0,91%, Omega-6 3,1%.\nŚwieży kurczak (19%), mączka z kurczaka (19%),ryż, ziemniaki, pulpa buraczana, olej drobiowy, digest z drobiu, suszone całe jaja, mączka z ryby, drożdże, olej lniany, olej rybi, prebiotyki FOS, prebiotyki MOS, żurawina, ekstrakt z juki, glukozamina, MSM, chondroityna oraz nukleotydy.\nDodatki odżywcze: Witaminy: Witamina A 21000 IU, witamina D3 1,516IU, witamina E 147 IU.\nElementy śladowe:Chelat aminokwasowy cynku 292 mg,monohydrat siarczanu cynku 243mg, monohydrat siarczanu żelaza 146mg, monohydrat siarczanu manganu 101 mg, pentahydrat siarczanu miedzi 35mg, chelat aminokwasowy miedzi 29 mg, chelat aminokwasowy żelaza 21mg, bezwodny jodan wapnia 2,1 mg, selenian sodu 0,6 mg. Przeciwutleniacze (wyciąg z rozmarynu oraz ekstrakt bogaty w w tokoferol)


Dieta na kamienie nerkowe: porady i przykładowe menu - Krok do Zdrowia\nKamienie w nerkach to twarde masy, które powstają w wyniku gromadzenia się odpadów obecnych w moczu. Najczęstsze wynikają z nadmiaru wapnia i szczawianów. Dowiedz się, jak można leczyć je dietą.\nJeśli masz kamienie nerkowe, może być konieczne przestrzeganie specjalnej diety. Dlatego w tym artykule podamy kilka wskazówek, dzięki którym dowiesz się, jaka jest najlepsza dieta na kamienie nerkowe, a także poznasz przykładowe menu.\nNajpierw jednak powinieneś udać się do lekarza, aby ustalić, jaki rodzaj kamieni wytwarza twoje ciało. Na tej podstawie lekarz będzie mógł następnie wskazać, jakich zmian będzie wymagała twoja dieta na kamienie nerkowe.\nCi, którzy cierpieli z powodu kamieni nerkowych, mówią, że jest to bardziej bolesne niż poród. “To prawda. To bardzo ostry ból”- mówi dr Miguel Arrabal, prezes Andaluzyjskiego Towarzystwa Urologicznego i kierownik oddziału kamicy i chirurgii małoinwazyjnej w Szpitalu Uniwersyteckim w Granadzie.\nW 75% przypadków organizm usuwa jednak kamienie nerkowe samoistnie. Natomiast w pozostałych 25% wielkość kamienia uniemożliwia naturalne wydalenie i wymaga leczenia instrumentalnego.\nKamień nerkowy to twarda masa, która tworzy się z kryształów zawartych w moczu. U większości ludzi naturalne substancje chemiczne w moczu powstrzymują jednak tworzenie się kamieni.\nPamiętaj, że nie wszystkie rodzaje kamieni nerkowych maja taki sam charakter. Najczęstszy rodzaj kamienia nerkowego powstaje z wapnia i szczawianu. Indywidualnie dobrane leczenie kamieni nerkowych zależy więc głownie od rodzaju kamienia.\nKamienie w nerkach to twarde masy, które powstają w wyniku gromadzenia się odpadów obecnych w moczu. Najczęstsze powstają z nadmiaru wapnia i szczawianów.\nNależy wziąć pod uwagę, że dieta na kamienie nerkowe może się różnić w zależności od rodzaju kamienia. Ten stan często wiąże się z nagromadzeniem następujących substancji:\nPrzeczytaj także ten interesujący materiał: Kamienie nerkowe – cytryna, oliwa z oliwek i ocet jabłkowy\n1. Unikaj pokarmów bogatych w szczawian wapnia\nUnikanie nadmiaru szczawianu w diecie głównie pomaga zapobiegać tworzeniu się kamieni ze szczawianu wapnia. Wapń nie stanowi głównej przyczyny powstawania tych kamieni, natomiast pokarmy bogate w szczawian tak. Dlatego należny unikać pokarmów takich, jak:\nBurak liściowy zwany też kapustą rzymską\nGazowane napoje orzeźwiające\nHerbaty (takie jak czarna, mate lub zielona)\nTe pokarmy należy spożywać w małych ilościach, a doskonałą strategią jest stosowanie metody zwanej podwójnym gotowaniem. Polega ona na dwukrotnym gotowaniu warzyw bogatych w szczawiany. Po pierwszym gotowaniu należy ponadto zmienić wodę, aby zmniejszyć w ten sposób ilość szczawianu, który zawiera żywność.\n2. Dieta na kamienie nerkowe eliminuje również nadmiar białka\nNadmierne spożywanie białek, takich jak mięso lub jakiekolwiek produkty pochodzenia zwierzęcego, sprzyja produkcji kwasu moczowego, a tym samym tworzeniu się kamieni.\nSpożywanie zbyt dużej ilości mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego wpływa również na tworzenie się kamieni w nerkach. Konieczne jest więc umiarkowane ich spożycie.\n3. Należy uregulować zużycie soli\nSód jest jednym z głównych składników soli, ułatwia jej gromadzenie się w organizmie, dlatego należy go unikać.\nNależy unikać nie tylko zwykłej soli, ale także wysoko przetworzonych potraw bogatych w sól, takich jak kostki, sos Worcestershire, sos sojowy, sosy ogólnie, mrożonki i fast foody. Dlatego nie zaleca się spożywania więcej niż 2,5 grama soli dziennie.\n4. Nadmiar pokarmów bogatych w witaminę C.\nNależy unikać również nadmiernej ilości pokarmów bogatych w witaminę C oraz przyjmowania suplementów z tej witaminy. Szczególnie dotyczy to osób, u których gdy kamienie tworzą się ze szczawianu wapnia. Witamina C może bowiem sprzyjać ich powstawaniu.\n5. Dieta na kamienie nerkowe eliminuje napoje alkoholowe\nPonadto, należy unikać spożywania napojów alkoholowych, ponieważ powodują one odwodnienie organizmu, sprzyjając tworzeniu się kamieni w nerkach. Odwodnienie stanowi bowiem jedną z głównych przyczyn ich powstawania.\nPrzeczytaj także ten ciekawy artykuł: Kamienie nerkowe – 6 sposobów na ich pozbycie się\nPrzykłady menu dietetycznych na kamienie nerkowe\nLekkie menu może pomóc w leczeniu kamieni nerkowych. Dietetyk może pomóc zaprojektować jadłospis zgodnie z potrzebami każdego pacjenta.\nOdpowiednio dobrana dieta na kamienie nerkowe odgrywa ważną rolę w zapobieganiu tej chorobie. Dlatego poniżej przedstawiamy kilka pomysłów na menu w różnych porach dnia, które mogą Ci pomóc. Pamiętaj jednak, że w razie jakichkolwiek pytań należy udać się do lekarza lub do dietetyka klinicznego:\nOpcja 1: 1 szklanka soku z dodatkiem mięty + 2 kromki pełnoziarnistego chleba z białym serem.\nOpcja 2: 1 szklanka jogurtu naturalnego + 1 łyżka miodu + 2 jajecznica z pomidorem, cebulą i oregano.\nOpcja 1: 1/2 szklanki ryżu + 1/2 szklanki fasoli + 100g piersi indyka + 1 szklanka ugotowanych warzyw + 1 łyżeczka oliwy.\nOpcja 2: 1 miska rosołu z marchewką, ziemniakami, dynią, cebulą.\nOpcja 1: 1 jogurt naturalny + 1 łyżka żurawiny.\nOpcja 2: 2 ugotowane banany posypane cynamonem.\nNajważniejszą rzeczą jest zwiększenie spożycia płynów, aby zwiększyć objętość moczu.\n„Aby oddawać mocz w ilości od dwóch do dwóch i pół litra, trzeba wypijać około trzech litrów wody dziennie, a sole powinny być bardziej rozpuszczone” – radzi dr José Luis Soler, urolog ze szpitala Torrecárdenas w Almerii i przewodniczący XXVII Kongresu Andaluzyjskiego Towarzystwa Urologicznego.\nNa koniec zalecamy wizytę u dietetyka, który może udzielić porady dostosowanej do Twojego stanu zdrowia. Specjalista będzie w stanie z większą precyzją ocenić, która dieta na kamienie nerkowe najlepiej zaspokoi potrzeby Twojego organizmu.\nKamienie żółciowe to twarde złogi, które tworzą się w pęcherzyku żółciowym. Poznaj naturalne remedia na kamienie żółciowe!


KOWR organizuje szkolenia dla rolników - Wieści Rolnicze\nNewsy Feb. 27, 2019 ŁT\nKrajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa zaprasza wszystkich rolników, mieszkańców wsi oraz przedsiębiorców z branży rolno-spożywczej na bezpłatne szkolenia poświęcone zagadnieniom związanym z wykorzystywaniem odnawialnych źródeł energii. Wydarzenia zostały objęte honorowym patronatem resortu rolnictwa.\nSzkolenia będą odbywały się w każdym województwie. Harmonogram dostępny jest tutaj.\nNajważniejsze tematy szkoleń:\nJak podaje KOWR wśród prelegentów znajdą się m.in. użytkownicy poszczególnych rodzajów instalacji OZE.\nNie zabraknie również czasu na rzeczową i ekspercką dyskusję, w tym omówienie zagadnień problemowych poruszanych podczas spotkania - czytamy w komunikacie.\nIlość miejsc jest ograniczona. Zarejestruj się i zobacz więcej tutaj.


Szablony Wordpress #73 - gotowy szablon graficzny | Designer.pl\nSklep / Wyszukiwarka / Szablony Wordpress\nSzablony Wordpress #73\nTen szablon graficzny jest dostarczany przez światowego lidera na rynku szablonów stron: TemplateMonster.\nKup za 314 zł\nPrezentacja na żywo »\nNajbardziej popularne ,\nMonstroid od TemplateMonster\nMultifunkcjonalność stała się normalną cechą narzędzi i przedmiotów, z których korzystamy. Telefony nie służą już tylko do dzwonienia, telewizory łączą się z internetem, a WrodPress to już nie tylko blogowy CMS. Szablony typu all-in-one-themes zaczynają sprawiać, że nie tylko blogerzy interesują się WordPressem. Poznajcie Monstroid, szablon nowej generacji spod skrzydeł znanej firmy TemplateMonster. Monstroid jest nowym, flagowym szablonem firmy, czy spełnia wszystkie stawiane mu oczekiwania?\nTak zwane child themes\nMonstroid to unikalne połączenie szablonu z website builderem. Oprócz zaawansowanego narzędzia do wykonania strony samodzielnie otrzymujemy pakiet szablonów dopasowanych do danych branż. Odpowiedni dla siebie szablon znajdą dla siebie takie branże jak biznes, edukacja, sztuka i przemysł. Z każdym miesiącem przybywa 15 nowych szablonów. Zatem kupując Monstroida możesz mieć pewność, że otrzymasz szablon stworzony z myślą o Twojej działalności.\nOd współczesnych website builderów oczekujemy prostoty w obsłudze, ważne jest, aby do korzystania z narzędzia nie trzeba było posiadać umiejętności kodowania. Monstroid doskonale odpowiada na tą potrzebę. Twórcy zastosowali wtyczkę MotoPress (która osobno kosztuje 29$). Jeśli chodzi o tworzenie contentu jest to obecnie najbardziej user-friendly wtyczka dostępna na rynku. Dzięki niej możesz w prosty sposób wykonać redesign całej strony i dopasować layout do swoich indywidaulnych potrzeb bez konieczności ingerencji w kod CSS.\nMonstroid zbudowano w oparciu o znany Cherry Framework 4.0, będący rozwiązaniem open source. Cherry posiada wygodną funkcję zapisywania backupu, dzięki czemu już nigdy nie utracisz wprowadzonych zmian. Dzięki temu możesz spokojnie eksperymentować ze swoim szablonem, bez ryzyka utracenia wprowadzonych zmian. Kolejnym plusem Cherry jest fakt, że szablony są w 100% responsywne. Twój szablon będzie wyglądać tak samo dobrze na ekranie każdego urządzenia, a Ty nie musisz nawet znać HTMLa. Wspaniale, prawda?\nCo jeszcze da Ci Monstroid?\nDużą siłą Monstroida jest liczba wtyczek, w które jest zaopatrzony. Jakie z nich najbardziej ułatwią Ci życie przy projektowaniu własnej wersji strony?\nJest to elastyczne narzędzie do tworzenia unikalnych slajdów. Zawiera w sobie wiele typów animacji i efektów, działa w oparciu o warstwową strukturę. Na slajdach możesz umieszczać nie tylko grafikę i tekst, ale również video i interaktywne przyciski.\nTa wtyczka służy do eksportu, importu i instalacji danych. Jest niezwykle użyteczna w przypadku transferu danych z jednego hostingu na drugi.\nWygodna wtyczka służąca do przełączania się pomiędzy zestawami kolorów dla Twojego szablonu (do wyboru mamy między innymi takie warianty jak flat, minimal, dark).\nDzięki Cherry Blog Layouts możemy w wygodny sposób zaprojektować w jaki sposób, mają się prezentować nasze notki na blogu, kreować możemy bez żadnych ograniczeń.\nSidebary mogą być w prosty sposób modyfikowane bez konieczności umiejętności kodowania. Wystarczy tylko przearanżować zastałe elementy lub dodać nowe widgety, aby zupełnie zmienić funkcjonalnośc swoich sidebarów.\nOsobna wtyczka, dzięki której łatwo edytujesz wygląd pojedynczego posta na blogu.\nBardzo przydatna wtyczka, służy do kreowania wyspecjalizowanych diagramów i wykresów. Dzięki niej już nigdy nie będziesz mieć problemów z wizualizacją i prezentacją danych.\nWygodna wtyczka do klasycznej implementacji kanałów social media na stronie.\nDokonała wtyczka oparta o Ajax. Pozwala Ci na utworzenie osobnego typu postu, który umożliwi prezentację portfolio. Galeria będzie w pełni responsywna, zatem nie musisz się obawiać, że Twoje prace będą się niekorzystnie prezentować na innych urządzeniach.\nJaką stronę stworzysz z Monstroidem?\nWspółczesna strona oparta o WordPress nie musi być blogiem, równie dobrze może być Twoim portfolio, wizytówką biznesową, sklepem internetowym, forum czy mixem ich wszystkich na raz. Monstroid umożliwi Ci to wszystko, w jaki sposób?\nJedna z bardziej znanych wtyczek typu e-commerce, używana przez około 21% sklepów internetowych na świecie. Każdy szablon Monstroid Child jest gotowy do wdrożenia WooCommerce, co więcej - jeden z szablonów zastał stworzony z myślą o tej wtyczce.\nWygodne narzędzie pozwalające na implementację funkcjonalności forum. Jest to popularne rozwiązanie dla właścicieli firm, którzy wykorzystują forum jako formę supportu.\nRTL i WPML\nTo narzędzia do prowadzenia wielojęzycznych stron, dzięki niemu nie będziesz potrzebować żadnych pobocznych wtyczek.\nJeżeli będziesz mieć jakiekolwiek pytania czy problemy związane z działaniem Monstroida możesz skorzystać z darmowego supportu 24/7/365 w postaci czatu lub maila. TemplateMonster słynie ze swojego sprawnego supportu i szybkiej reakcji na zgłaszane błędy, dlatego możesz spać spokojnie - nie zostaniesz sam z żadnym problemem.


Perydot na ostatniej prostej | Rynek nieruchomości, inwestycje, nieruchomości komercyjne, nieruchomości inwestycyjne, kamienice, biura, apartamenty, rezydencje, mieszkania, domy, raporty, analizy, finanse, architektura - propertyjournal.pl\nPerydot na ostatniej prostej\nBudowa biurowca Perydot we Wrocławiu wkracza w ostatnią fazę, a budynek nabiera ostatecznego wyglądu. Właśnie trwa montaż elewacji, która będzie jednym z najbardziej charakterystycznych elementów. Realizacja inwestycji ma się zakończyć w lipcu 2016 roku.\nElewacja budynku została wykonana w całości z aluminium (panele extrabond), a fasada dopełniona będzie pionowymi przeszkleniami, dzięki czemu przypominać będzie kamień szlachetny (Perydot), od którego swoją nazwę wziął kompleks. Deweloper zakończył już montaż elewacji od strony północnej (głównego wejścia), wschodniej, oraz zachodniej a całość ma być gotowa w połowie stycznia 2016r. Generalnym wykonawcą inwestycji jest Skanska. Powierzchnia biurowa kompleksu to ponad 4000 m kw.\nbiurabiurowce sprzedażgrunty sprzedażlokale biurowenieruchomości inwestycyjnenieruchomości komercyjneobiekty komercyjnetereny inwestycyjne\nPoprzedni wpisPEPCO w Centrum Handlowe BielawyNastępny wpisNowe oblicze Poznania


W naszym gabinecie istnieje możliwość wykonania badań diagnostycznych w kierunku Kamicy Dróg Żółciowych, wykonania kwalifikacjo do laparoskopii pęcherzyka żółciowego oraz leczenia zachowawczego zarówno przed jak i po ewentualnym zabiegu.\nCo to jest pęcherzyk żółciowy i gdzie się znajduje?\nProcesy trawienia zachodzą w organizmie w sposób rytmiczny tzn. w zależności od tego, kiedy spożyjemy posiłek. Po jedzeniu dochodzi do wydzielania niezbędnych dla prawidłowego trawienia enzymów - w pierwszej kolejności przez żołądek, a gdy masy pokarmowe dostaną się do dwunastnicy do dalszego trawienia niezbędne są bogate w enzymy żółć i sok trzustkowy. Dostają się one do światła dwunastnicy przez przewód zwany przewodem żółciowym wspólnym, który uchodzi mniej więcej w połowie długości dwunastnicy tworząc w tym miejscu brodawkę większą zwaną także brodawką Vatera. Aby zgromadzić produkowaną przez wątrobę żółć w czasie gdy nie jest potrzebna, tzn. w przerwie między posiłkami, niezbędny jest narząd magazynujący. Taką właśnie rolę odgrywa pęcherzyk żółciowy. Jest on kształtu gruszki i wielkości około 5 cm położony w jamie brzusznej, przylegający do wątroby na jej dolnej powierzchni. Poza wątrobą styka się on z jelitem grubym oraz z dwunastnicą. Dlatego w czasie stanów zapalnych pęcherzyka żółciowego może dojść do wytworzenia zrostów jelita grubego lub stan zapalny może objąć zarówno jelito grube i dwunastnicę. Oprócz magazynowania w pęcherzyku żółciowym następuje zagęszczenie żółci - ulega tam wchłonięciu prawie 90% znajdującej się w niej wody.\nCo to jest żółć i do jaką rolę odgrywa?\nŻółć produkowana jest w wątrobie. W jej skład wchodzi woda, rozpuszczalne w wodzie kwasy i sole żółciowe, cholesterol, bilirubina, która jest barwnikiem powstałym z zawartej w krwinkach czerwonych hemoglobiny, elektrolity i fosfolipidy. Gdy spożyty w czasie posiłku pokarm przedostanie się z żołądka do dwunastnicy, powoduje on wydzielanie przez nią hormonu zwanego cholecystokininą. Jego zadanie polega na tym, że powoduje on skurcz pęcherzyka żółciowego oraz rozkurcz zwieracza brodawki Vatera, czego skutkiem jest wydzielanie żółci do światła dwunastnicy. Rola żółci w procesie trawienia jest bardzo ważna. Zawarte w niej sole umożliwiają rozpuszczanie i wchłanianie dostarczonego z pożywieniem cholesterolu, tłuszczu oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach - A, D, E, i K. Kwasy żółciowe po przedostaniu się do jelita grubego powodują wydzielanie do jego światła wody i w ten sposób ułatwiają wypróżnianie. Ponadto z żółcią wydalane są produkty przemiany zażywanych leków, niektóre substancje toksyczne powstałe w procesie przemiany materii oraz białka warunkujące prawidłową funkcję przewodu pokarmowego. Aby maksymalnie wykorzystać kwasy żółciowe zawarte w żółci istnieje specjalny mechanizm określany jako krążenie jelitowo - wątrobowe. Gdy po posiłku zostają one wydzielone do światła dwunastnicy stopniowo wraz z przesuwającą się w jelitach treścią pokarmową dostają się do dalszego odcinka jelita cienkiego, gdzie w 90% ponownie są wchłaniane do krwi, transportowane do wątroby i ponownie wydzielane z żółcią. Cykl taki może się powtarzać nawet kilkanaście razy w ciągu doby.\nSkąd biorą się kamienie żółciowe i z czego są zbudowane?\nKamica pęcherzyka żółciowego dotyka około 20-30% osób dorosłych, a zachorowalność wyraźnie wzrasta z wiekiem, więc jest to schorzenie dosyć częste. Dotyczy ono obu płci, lecz częściej chorują kobiety. Główny składnik żółci- cholesterol w normalnych warunkach nie jest rozpuszczalny w wodzie. Dzięki obecnym w żółci fosfolipidom i kwasom żółciowym cholesterol jest transportowany w formie tzw. micelli. Polega to na tym, że fosfolipidy i sole kwasów żółciowych otaczają cząsteczki cholesterolu tworząc pęcherzyki transportowe, wewnątrz których rozpuszczony jest cholesterol. Te pęcherzyki nazwano micellami. Gdy ilość cholesterolu w żółci znacznie się zwiększy i przekroczy jej zdolność do jego transportu w formie micelli, to wtrąca się on w postaci drobnych kryształów cholesterolowych, które stanowią tzw. jądro krystalizacyjne na bazie którego odkłada się nadmiar cholesterolu tworząc z biegiem czasu kamienie. Drugą przyczyną powstawania kamieni żółciowych jest upośledzenie kurczliwości pęcherzyka żółciowego z następowym zastojem żółci. Ich wielkość, kształt i forma są bardzo zmienne. Mogą one występować w formie bardzo drobnego piasku tworzącego w pęcherzyku żółciowym tzw. błotko żółciowe lub przybierać formę drobnych ziarenek. Często zdarza się, że w pęcherzyku znajduje się pojedynczy duży złóg wielkości kilku centymetrów. Czasem zdarzają się prawdziwe okazy - największy jaki widziałem miał 11 cm długości. Jak wspomniałem, najczęściej kamienie zbudowane są z cholesterolu. Spotyka się także kamienie zbudowane z wapnia lub mieszane wapniowo - cholesterolowe. Większość kamieni powstaje w pęcherzyku żółciowym, lecz może zdarzyć się, że powstaną one poza nim np. w przewodzie żółciowym , co częsta zdarza się po operacji usunięcia pęcherzyka żółciowego, gdy znacznie się on poszerza przejmując niejako rolę pęcherzyka żółciowego.\nW dużej części przypadków choroba ta ma przebieg bezobjawowy. O obecności kamieni w pęcherzyku żółciowym często dowiadujemy się przypadkowo w trakcie wykonywanej diagnostyki w przebiegu innych schorzeń - najczęściej po wykonaniu badania USG. Drobne kamienie mogą dostawać się do przewodu żółciowego i zostawać wydalane do dwunastnicy. Zdarzyć się może, że zaczopują one ten przewód powodując napad kolki żółciowej i stan zapalny pęcherzyka i dróg żółciowych. Ból taki zlokalizowany jest najczęściej w okolicy prawego podżebrza i promieniuje do prawej łopatki. Często bólowi towarzyszą nudności i wymioty oraz podwyższona temperatura. Pojawienie się kolki żółciowej często kojarzy się ze spożyciem obfitego, bogatego w tłuszcze posiłku. Gdy zatkanie przewodów żółciowych trwa przez dłuższy okres dochodzi do pojawienia się żółtaczki mechanicznej. Jest to niezakaźny typ żółtaczki powodowany tym, że produkowana przez wątrobę żółć nie mogąc wydostawać się do dwunastnicy gromadzi się w przewodach żółciowych stopniowo podnosząc w nich ciśnienie i zaczyna się przedostawać do krwi, co objawia się zażółceniem powłok skórnych i białkówek oczu, a u niektórych osób dodatkowo swędzeniem skóry. Zastój żółci i drażnienie dróg żółciowych przez znajdujące się w nich złogi sprzyjają powstawaniu stanu zapalnego, czemu towarzyszy zwykle podwyższona temperatura, pojawienie się podwyższonego poziomu leukocytów we krwi oraz w ostrych przypadkach wystąpienie tzw. objawów otrzewnowych świadczących o miejscowym zapaleniu otrzewnej. W takim przypadku niezbędne jest włączenie odpowiedniej antybiotykoterapii.\nJak można zdiagnozować obecność kamieni w pęcherzyku żółciowym?\nW chwili obecnej rutynowym badaniem wykonywanym przy podejrzeniu o kamicę pęcherzyka żółciowego jest badanie ultrasonograficzne, potocznie zwane USG. Jest to badanie łatwo dostępne, niebolesne i wykonywane w prawie wszystkich szpitalach i poradniach rejonowych. Przy pomocy USG możliwe jest określenie wielkości, kształtu takiego kamienia, ich ilości oraz umiejscowienia - w pęcherzyku lub drogach żółciowych, co jest bardzo pomocne przy podejmowaniu decyzji o sposobie leczenia. Bardzo dokładnym jest także tomografia komputerowa, lecz z uwagi na wysoki koszt i narażenie chorego na pewną dawkę promieniowania rentgenowskiego wykonuje się je tylko w niektórych skomplikowanych sytuacjach klinicznych. Gdy kamienie cholesterolowe zostaną wysycone wapniem mogą być uwidocznione przy pomocy zwykłego zdjęcia rentgenowskiego jamy brzusznej. W takim zdjęciu kamienie zbudowane z samego cholesterolu są niewidoczne.\nJak leczy się kamicę pęcherzyka żółciowego?\nIstnieją dwie metody leczenia kamicy pęcherzyka żółciowego - operacyjne i nieoperacyjne . Do leczenia operacyjnego kwalifikują się chorzy, u których występowały już kilkukrotne epizody kolki wątrobowej oraz w ostrej fazie zapalnej choroby grożącej perforacją pęcherzyka żółciowego i zapaleniem otrzewnej. Istnieją dwie możliwości takiego postępowania: sposób klasyczny, polegający na otwarciu jamy brzusznej przez nacięcie powłok na długości około 10 cm i tą drogą jego usunięcie oraz nowoczesna metoda laparoskopowa . Polega ona na wykonaniu trzech nacięć powłok brzucha długości około 1 cm każde i wprowadzeniu przez nie kamery oraz narzędzi chirurgicznych. Chirurg widząc obraz jamy brzusznej na monitorze dokonuje usunięcia pęcherzyka żółciowego przy pomocy specjalnych narzędzi wprowadzonych do jamy brzusznej pozostałymi dwoma otworami. Zaletą tej metody jest dużo szybszy powrót do zdrowia i opuszczenie szpitala, pozostawienie tylko niewielkich, trudno zauważalnych blizenek na skórze. Wadą jest niewątpliwie cena zabiegu - niezbędna kamera i jednorazowego użytku narzędzia chirurgiczne są bardzo drogie, więc nie we wszystkich ośrodkach dostępna jest taka metoda leczenia. Nie jest ona także odpowiednia dla każdego chorego - nie wykonuje się jej u chorych ze znaczną niewydolnością krążenia , kamieniami zlokalizowanymi w przewodach żółciowych oraz u których występują objawy zapalne i powikłania zapalenia. W przypadku kamicy przewodu żółciowego wykonuje się zabieg zwany ERCP. Polega on na wprowadzeniu endoskopu do dwunastnicy uwidaczniając brodawkę Vatera. Przez endoskop wprowadza się specjalny cienki dren przez brodawkę Vatera do dróg żółciowych, następnie wstrzykuje się środek kontrastujący i wykonuje zdjęcia rentgenowskie, na których można uwidocznić kamienie w przewodach żółciowych. Po określeniu ich liczby, wielkości i położenia wprowadza się przez endoskop specjalne narzędzia w postaci koszyczka w którym można umieścić kamień i usunąć go z przewodu przez brodawkę Vatera.\nJeśli kamienie zalegające w pęcherzyku żółciowym są niezbyt duże, nieuwapnione, ich obecność nie powoduje dokuczliwych dolegliwości, a czynność pęcherzyka żółciowego pozostaje zachowana, to można spróbować rozpuszczenia ich za pomocą podawanych doustnie kwasów żółciowych (leczenie trwa dosyć długo, a stosowane leki są drogie) lub rozbicia ich na drobne części przy pomocy fali ultradźwiękowej a następnie ich rozpuszczanie podawanymi kwasami żółciowymi.\nCzy można zapobiegać powstaniu kamieni żółciowych?\nWydaje się, że na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Z pewnością osoby z uregulowaną gospodarką tłuszczową i stosujące prawidłowe odżywianie z ograniczeniem spożycia tłuszczów zwierzęcych i cholesterolu znacznie rzadziej chorują na kamicę żółciową. Nie znaczy to jednak, że osoby zdrowe i odżywiające się prawidłowo na nią nie zachorują. Kamicę żółciową można spotkać u osób o prawidłowych wynikach badań laboratoryjnych i prawidłowo się odżywiających. Mimo tego zachęcam wszystkich do stosowania zdrowego stylu odżywiania co jeśli nawet nie uchroni nas od kamicy żółciowej to z pewnością wpłynie bardzo korzystnie na nasze samopoczucie i układ krążenia.


Produkty – Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej\nPoszczególne ezgemplarze wydane przez Wydawnictwo promowane są m.in. na łamach „Forum Akademickiego”, gdzie przedstawia się nasze najnowsze osiągnięcia wydawnicze, podając tytuły, ceny, nakłady. Ponadto promocja odbywa się w Księgarni Akademickiej. Również pozostałe księgarnie bielskie są zaopatrzone w książki Wydawnictwa ATH. Wydawnictwo współpracuje z kilkoma hurtowniami. Hurtownie te są zaopatrywane w listę wydanych pozycji, przedstawia się także egzemplarz sygnalny. Jeśli jest zapotrzebowanie, wysyła się żądaną ilość pozycji.\nPracę należy złożyć w dwóch kompletnych egzemplarzach wydruku komputerowego oraz w wersji elektronicznej zgodnej z wydrukiem.\nna papierze formatu A-4\nmargines prawy 3,5 cm\nmarginesy lewy, dolny i górny po 3 cm\nprzypisy tekstowe i bibliograficzne czcionką 10 punktową z indeksem górnym.\nna CD lub dyskietce\ntekst zapisany w edytorze MS Word.\nIlustracje, fotografie, rysunki:\nWinny być dostarczone w formie umożliwiającej obróbkę komputerową\nW sytuacji zamieszczenia w pracy materiałów chronionych prawem autorskim (tj. tekstów ilustracji lub tabel pochodzących z innych publikacji), należy dostarczyć zgody na wykorzystanie tych utworów otrzymane od właścicieli praw autorskich.\nAutor jest zobowiązany do zamieszczenia w pracy streszczenia obcojęzycznego.\nW pozostałych sprawach niezbędny jest kontakt autora z pracownikami wydawnictwa.\nPublikacje naukowe→ (0)\nW świecie, który wciąż się rozpada. Lektury prozy XX i XXI wieku (Kopia)\nW świecie, który wciąż się rozpada. Lektury prozy XX i XXI wieku (Kopia) 47.80 zł\nW świecie, który wciąż się rozpada. Lektury prozy XX i XXI wieku


infoWire.pl - „Inteligentna” półka prawdę ci powie… o twoich klientach\n„Inteligentna” półka prawdę ci powie… o twoich klientach\n„Inteligentna” pó... Pobierz\nPomimo natłoku reklam w telewizji i internecie ponad 75% konsumentów podejmuje decyzje zakupowe w sklepie. To właśnie tam odbywa się decydująca walka o nasze portfele. Na jej wynik ma wpływ wiele czynników. Dzięki nowoczesnym rozwiązaniom można je badać, co pozwala na lepsze prowadzenie sklepu oraz optymalizację sprzedaży, chociażby poprzez efektywniejsze zarządzanie planogramami czy planowanie akcji promocyjnych.\nPrzykładem tego typu rozwiązania jest „inteligentny” sprzęt ekspozycyjny (m.in. regały, wyposażenie lodówek). Na pierwszy rzut oka wygląda on jak ten standardowy, jednak jest zaopatrzony w czujniki i inną elektronikę czy – w razie potrzeby – oświetlenie ledowe. Dołączone oprogramowanie pozwala na bieżąco zbierać oraz analizować różne dane umożliwiające skuteczniejsze zarządzanie produktami i sprzedażą.\n„Inteligentne” półki dostarczają pracownikom sklepu informacji np. o tym, gdzie stoi dany produkt i jaką ma datę ważności. Mogą też oni zdalnie sprawdzać stan asortymentu, tak aby go w odpowiednim momencie uzupełniać i żeby nie zalegał on niepotrzebnie w magazynie.\nPoza tym „dzięki »inteligentnej« półce możemy badać przyzwyczajenia klientów: to, kiedy – w którym dniu, o której porze – kupują oni produkt. Możemy monitorować bieżącą sprzedaż w czasie rzeczywistym oraz mierzyć dodatkowe parametry, takie jak np. bounce rate, odnoszący się do sytuacji, w której klient bierze towar z półki i go odstawia. Ponadto możemy obserwować reakcje klientów na bieżące akcje promocyjne” – mówi w wywiadzie dla agencji informacyjnej infoWire.pl Marcin Bajson, dyrektor ds. badań i rozwoju w Grupie MAGO.\nMarcin Bajson – dyrektor ds. badań i rozwoju, Grupa MAGO\nrozmiar: 193.26 MB\n„Inteligentna” półka pomoże w optymalizacji sprzedaży\nMarcin Bajson – dyrektor ds. badań i rozwoju, Grupa MAGO; o „inteligentnym” sprzęcie ekspozycyjnym w sklepach\nrozmiar: 227.69 MB\nPolska organizuje największe regaty żeglarskie w naszej części Bałtyku. Ruszyła kolejna edycja


Nie wiem już jak długo błąkam się sama po lesie. Nie mam rodziny, a przynajmniej nie pamiętam nikogo kto byłby mi bliski. Czasami czuję zapach innych wilków, innym razem spoglądam na obce stworzenia ukryta w cieniu, gdzie nikt nie może mnie dostrzec. Nigdy jednak nie pozwalam by one dostrzegły mnie. Nie robię tego ze strachu. Ja po prostu nie czuję potrzeby przebywania z innymi, nie ufam im, są dla mnie obcy.\nDnie przesypiam ukryta głęboko w ciemnych jaskiniach lub norach, wychodzę nocami, wtedy nikt mnie nie widzi. Wiem, że noc jest moja, a wiatr mi sprzyja.\nSamotność ma swoje plusy. Idę gdzie chcę, na nikogo nie muszę zwracać uwagi, nikt na mnie nie polega, tak jest łatwiej, ale i trudniej za razem, bo skoro nie masz nikogo po swojej stronie nikt Ci nie pomoże. Jako małe szczenię często podkradałam się do resztek po uczcie innych teraz jednak mam już niemal rok i sama potrafię polować.\nObudziło mnie ściskanie w żołądku, byłam piekielnie głodna. Ostatnio jadłam trzy dni temu, od tego czasu los mi nie sprzyjał. Nowe wilki zapuszczały się niebezpiecznie blisko mojego leża, bywały też na terenach na których zazwyczaj polowałam. Z tego powodu zwierzyna stała się bardziej czujna i trudniej było zakraść się wystarczająco blisko by powalić zdobycz. Zadania nie ułatwiało mi tez to, że cały czas musiałam uważać na ewentualne towarzystwo.\nWyszłam ostrożnie ze swojej jaskini. Rozejrzałam się po okolicy i dokładnie ją zbadałam , nie chciałam by ktoś wyczuł moją obecność. Wszystko było w jak najlepszym porządku, pomknęłam więc przez cichy las w stronę polany przy strumieniu. Tam często spotkać można było młode nieostrożne łanie.\nBiegnąc szybko słuchałam uważnie każdego szmeru, wdychałam chłodne powietrze szukając zapachu, wzrokiem śledziłam każdy podejrzany cień. Wyczułam zdobycz. Młodziutkiego jelonka tuż obok stawu. Zwolniłam tępo tylko odrobinę, a po chwili przyspieszyłam i z furią rzuciłam się na niczego nie spodziewające się zwierze. Cios był precyzyjny i zabójczy. Miała szczęście. Wreszcie mogłam zaspokoić swój głód.\nMój żołądek wziął górę nad rozumem, jadłam w pośpiechu, stałam się nieostrożna i jak się okazało przyszło mi słono za ten brak ostrożności zapłacić. Zapach świeżej zdobyczy wywabił na polanę niedźwiedzia. Bestia stanęła tuż przede mną. Jak mogłam być tak głupia, pozwolić mu podejść tak blisko? Zerwałam się do biegu, nie zdążyłam, wielka zbrojona w pazury łapa rąbnęła mnie w pysk. Poczułam ból i wściekłość. Na siebie, na niego, na wszystko wokół. Nie myśląc rzuciłam się na zwierza. Uderzyłam i odskoczyłam, zanim niedźwiedź zdążył zareagować znów zaatakowałam, zraniłam go poważnie, ale źle oceniłam odległość i znów potężna łapa mnie dosięgła tym razem dostałam w żebra i jak szmaciana lalka upadłam na twardą wilgotną ziemię. Gdybym miała siłę się podnieść zdołałabym zabić napastnika, gdybym tylko mogła skoczyć jeszcze raz. Niestety nie mogłam. Przez myśl przeszło mi tylko jedno „Zaraz tu umrę”. Spojrzałam więc w ślepia bestii szykującej się do kolejnego ciosu. Niech wie, że się go nie boję. Nagle pomiędzy mną a potworem śmignął cień. Wielki, szaro-brązowy basior stanął naprzeciw niedźwiedzia i warknął przeciągle. Nagle niedźwiedź zatrząsł się, zaryczał i padł.\nObcy wilk podszedł do mnie i przyjrzał mi się dokładnie. Obronił mnie. Tylko dlaczego? Po co? Byłam mu obca, byłam nikim. Przez ułamek sekundy myślałam, że zechce mnie skrzywdzić, byłam na jego terenie, kradłam potencjalnie jego zdobycz, mógł mnie ukarać. On jednak spojrzał na mnie łagodnie, położył łapę na moim lewym oku i powiedział:\n- To ci pomoże. Przynajmniej na razie.\nRzeczywiście ból zelżał nieco, na tyle przynajmniej, że mogłam się podnieść. Stojąc chwiejnie przed nim przyglądam mu się.\n-Saj’Jo- odpowiedziałam po chwili.\n-Ja jestem Jasper. Możesz iść?- Zapytał, czyżby z troską?\n-Musimy opatrzyć twoje rany. Jeśli zostaniesz sama w tym stanie nie skończy się to dla ciebie najlepiej. Nie skrzywdzę cię, obiecuję- Dodał widząc moje wahanie.\nPodążyłam więc za nim z trudem, a on szedł dostosowując swoje tępo do mojego kroku. Czułam się dziwnie, wciąż mu nie ufałam i nie wiedziałam dlaczego ktoś taki chce mi pomóc. Miałam się wkrótce o tym przekonać…\nStrumień w lesie, Miejsce polowań młodej Saj’Jo\nAutor: Koniara Maja o 20:18:00