Główny Hol - Page 2\nRe: Główny Hol\nby Prudence Sayers on Pią 3 Cze - 1:02\nKażdy człowiek posiada inny system wartości, który w większości przypadków zmienia się wraz z upływem czasu. Bo ileż to już dziewcząt zapierało się, że nigdy nie wyjdzie za mąż i nie założy rodziny, a potem stawały się matkami kilkorga dzieci i zamiast karierze poświęcały się prowadzeniu domu? Nie zawsze ma się komfort pisania własnej historii, dlatego też Sayers nigdy niczego nie wykluczała. Jednakże niewątpliwie posiadała swoje priorytety - karierę, męża, piękny dom i cudowne dzieci - z których nie zamierzała rezygnować. Amerykańska mentalność.\n- Nawet nie tyle ambicja, co profesorowie. Nawet gdybym chciała napisać coś na poziomie, który w przypadku każdego innego ucznia byłby przyzwoity, niechybnie usłyszę kąśliwe uwagi, jakobym się opuszczała. Doprawdy, nie potrafię zrozumieć tego systemu edukacji - westchnęła ciężko, zakładając za ucho kosmyk jasnych włosów. Prudence niestety nie mogła poszczycić się równie komfortową sytuacją, co Josie - jej rodzicie byli mugolami z krwi i kości, a co za tym idzie nie posiadali bladego pojęcia o świecie magicznym, tak więc nie mogli służyć jej pomocą. Oszem, gdyby chodziło o coś związanego z niemagicznym światem, najprawdopodobniej stanęliby na głowie, by pomóc jej to zdobyć, jednakowoż w obecnej sytuacji pozostawali bezsilni. - Naprawdę? - zgodnie z przypuszczeniami, twarzyczka Prudie rozjaśniła się w mgnieniu oka. - Byłabym naprawdę wdzięczna, gdybym mogła zerknąć. Kiedy mogę się po nią zgłosić? Nie chcę się wydać nieuprzejma, ale naprawdę potrzebuję tej książki. - Dla niej wyrażenie niepotrzebna książka było z całą pewnością oksymoronem. Nie potrafiła rozstać się z żadną ze swych pozycji, a całe kieszonkowe wydawała w sporej większości na zakup nowych lektur.\nby Josie Fitzroy on Sro 22 Cze - 16:02\nWszystko, absolutnie wszystko było możliwe. Los bywał przewrotny, los bywał nieubłagany. Raz było z górki, raz pod górkę.I jedyne, co można było zrobić, to pogodzić się ze scenariuszem, jaki pisało życie. Nie można niczego zmieniać na własną rękę, ponieważ albo to nic nie da, albo przyniesie efekty odwrotne do zamierzonych. Czasami nie warto ryzykować i wychylać się przed tłum, lecz lepiej siedzieć cicho na dupie i oczekiwać efektów. Niektórym, jak na przykład Josephine, przychodziło to niebywale trudno, przez co pakowała się w kłopoty, z których trudno było się wykaraskać bez szwanku. Ale to uczyło tylko pokory i cierpliwości. Ze wszystkiego płynie nauka.\n- Do wszystkiego tu idzie się przyzwyczaić, chociaż niektórzy zdecydowanie powinni spuścić z tonu i pójść czasem na coś mocniejszego, by przestać martwić się problemami dnia powszedniego. Może to pomogłoby im zrozumieć, że wyżej poziomu nie można podnieść – wzruszyła ramionami, mając wrażenie, że doskonale wie, co czuje dziewczyna. Wszak w Hogwarcie nie trudno było o pilnych uczniów, którzy chcieli przede wszystkim zdobyć jak najwięcej wiedzy i mieć jak najlepsze oceny. Jednak zbyt rygorystyczni profesorowie niweczyli w większości te plany, a na polu bitwo pozostawały jedynie wybitne jednostki, które za nic nie zamierzały się poddać.\n- Naprawdę – potwierdziła z niemałą satysfakcją. – Jeśli chcesz, możemy iść nawet teraz, mnie to jest obojętne, a ty i tak zamierzałaś wspiąć się kilka pięter wyżej, czyż nie? – zauważyła, unosząc pytająco brwi. Nie zbawi jej, jeśli zamiast pooglądać roślinki, wróci z powrotem do Pokoju Wspólnego. Zielarstwo zawsze można odłożyć na kiedy indziej.\nby Prudence Sayers on Nie 26 Cze - 21:03\nWychylać się przed tłum czy też podążać za nim? Bez znaczenia. Liczyło się tylko to, ile pracy i zaangażowania włoży się w coś, aby to osiągnąć. Przynajmniej z takiego założenia wychodziła Prudence i tej tezy się trzymała w swoim życiu.\n- Alkohol nie rozwiązuje problemów, on je tylko potęguje - zauważyła, po raz kolejny powtarzając swoją mantrę. Prawdą było jednak, że dzisiejsza młodzież zamiast dążyć do wiedzy oddawała się używkom i udawała, że nie przejmuje się niczym. Błędne rozumowanie, które do niczego nie prowadzi. Ale co można z tym zrobić.\n- Chętnie. Chodźmy - zgodziła się ochoczo, po czym wspięła się po schodach z Josefine.\nby Victor Hewson on Sro 29 Cze - 1:42\nPrzez chwilę stał jeszcze w miejscu, przeklinając w myślach. Jak mógł do tego dopuścić? Ta mała... Po co ona się w to mieszała? Mogła trzymać się z dala od niego. Po tym, jak wysłał ją do szpitalniaka, a potem na odwyk po prostu mogła dać sobie spokój. Ale nie! Ona była dumną, odważną Gryfonką! Musiała mu pokazać, że jest od niego lepsza. Tyle, że wcale nie była.\nRuszył w ślad za nią, starając się robić jak najmniej ruchu. Jako szukający był zwinny, szybki i potrafił poruszać się niemal bezszelestnie. Poza tym - ojciec z matką wychowali go na przyszłego Śmierciożercę, nic więc dziwnego, że potrafił podejść swoją ofiarę niczym prawdziwy drapieżnik.\nDogonił ją tuż przed schodami. Złapał za rękę i obrócił stanowczo w swoją stronę. Nieco zbyt mocno. Nieco zbyt gwałtownie. Niemal się przewróciła, jednak w ostatniej chwili udało jej się złapać równowagę. Sprawdził, czy są sami i przysunął się blisko niej.\nSpojrzał jej wprost w oczy dziwnie smutnym wzrokiem.\n- Po co się mieszałaś? - zapytał spokojnie. - Jutro wróciłabyś ze wszystkimi do domu, a potem nigdy więcej mnie nie zobaczyła. Mogłaś po prostu zapomnieć o tym wszystkim. Schować dumę i nie robić niczego pochopnie. A teraz... - zawahał się, wzdychając ciężko. - Nie mam wyjścia - odpowiedział nad wyraz spokojnym, pewnym głosem. - Do zobaczenia, Morwenno - mruknął jeszcze, unosząc różdżkę.\nWidział jej wielkie oczy. Z każdą chwilą większe, aż wreszcie osiągnęły wielkość dorodnej monety. Nie ruszyła się - może ze strachu, a może z dumy. Stała z otwartymi ustami i przerażeniem wypisanym na twarzy, gdy dostrzegła drugą różdżkę, którą wyciągnął z kieszeni. Wiedział, że nie może użyć swojej własnej, ale przecież miał tę, którą wygrał w pojedynku - ona była całkowicie bezpieczna, w końcu nikt nie wiedział, że ma ją w swoim posiadaniu.\nDwa słowa... To dziwne uczucie rozdarcia i głuchy dźwięk, gdy ciało uderzyło o posadzkę. Nie chciał tego, ale nie dała mu wyboru. Znowu to zrobił, choć obiecał, że to się nie powtórzy. Tym razem wiedział jednak, że będą następne razy. Czuł to w swojej rozdartej na trzy części duszy.\n- A więc będzie to znak ostrzegawczy dla wszystkich, którzy wciąż jeszcze nie wiedzą, po której stanąć stronie... - westchnął, unosząc kolejny raz różdżkę.\nJej ciało uniosło się kilkadziesiąt cali ponad ziemię i zawisło tuż przy ścianie, nieopodal schodów na półpiętro. Wiedział co powinien zrobić. Choć tego nie planował i tak w jego głowie pojawił się natychmiast plan, który powinien wykonać. Kilka machnięć różdżką, inkantacja i na ścianie, powyżej zwłok młodej dziewczyny, pojawił się krwisty napis:\nŚmierć szlamom i obrońcom szlam!\nVictor rozejrzał się wokoło, upewniając się, że nikt ich nie obserwował. Szkoła była uśpiona - wszyscy w tej chwili znajdowali się w swoich łóżkach. Podniósł z podłogi różdżkę dziewczyny i schował ją do swojej kieszeni. Upewnił się, że nie pozostawił po sobie żadnych śladów i ruszył w stronę lochów, rzucając na siebie zaklęcie Kameleona.\nGdy wrócił do pokoju wspólnego Slytherinu natychmiast rozpalił ogień w kominku i wrzucił do niego obydwie różdżki. Drewno piszczało, jak gdyby błagało o litość, a płomień przybrał niecodzienną barwę bladego błękitu. Poczekał aż po różdżkach nie został ślad i uprzątnął palenisko. Nie mogło być żadnego dowodu.\nby Mistrz Gry on Sro 29 Cze - 22:34\nTo była tragedia. Tragedia na miarę samobójczej śmierci Agnet Liv Paladin. Jednak zabójstwo Morwenny Wilkes było sprawą zdecydowanie gorszą, a to ze względu na groźbę wiszącą nad wszystkimi uczniami mugolskiego pochodzenia, a także tymi, którzy jawnie deklarowali się za większymi prawami dla czarodziejów z mugolskich rodzin. Chociaż Ten, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać przepadł, jego poplecznicy nadal stanowili ogromne zagrożenie dla społeczeństwa. Zbierali siły, przegrupowywali się, tworzyli armię i szykowali coś, co może odbić się na wszystkich. To było niebezpieczne, to było niedopuszczalne.\nHol Główny został jak najlepiej zabezpieczony, uczniowie nie mieli przejścia i siłą rzeczy musieli zostać w swoich dormitoriach. Atmosfera w całym zamku była przygnębiająca i dyskutowano tylko o jednym – kto to zrobił? Dlaczego? Czy mugolaki były jedynym powodem? I dlaczego padło na czarownicę czystej krwi? Te i wiele innych pytań można było usłyszeć dziś na każdym kroku. Spekulacji było jeszcze więcej, a przerażenie ogarniało nie tylko tych, którzy faktycznie mieli czego się obawiać. Wilkes nie pochodziła z byle jakiej rodziny, której nikt by nie kojarzył. Nie od dziś wiadomo też, że mieli konszachty z Czarnym Panem. Więc co się stało? Tego nie wiedział nikt. Właściwie nikt nie wiedział NIC. Żadnych śladów, żadnych dowodów. Nie można ustalić nic, ponieważ nie można wykryć obecności różdżki, z której zostało rzucone zaklęcie. Ktoś, kto dopuścił się tego bestialskiego czynu, pomyślał o wszystkim, wiadomym jednak było, że zbrodnia doskonała nie istnieje i prędzej czy później wszystko wyjdzie na jaw. Tak przynajmniej tłumaczyli to sobie pracownicy Ministerstwa, w ten sposób próbując uspokoić nie tylko siebie, ale i uczniów oraz grono pedagogiczne z dyrektorem na czele.\nby Rayner Cavanaugh on Wto 20 Wrz - 16:01\nPierwszy miesiąc edukacji powoli dobiegał końca. Nauki nie było jeszcze zbyt wiele, co poważnie trapiło Raynera, ponieważ zdawał sobie sprawę z tego, że to nieodzownie oznaczało jedno – czekała ich w najbliższym czasie nieziemska harówka zwieńczona ostatecznymi egzaminami podsumowującymi ich dotychczas zdobytą wiedzę. Jako prefekt naczelny także nie miał zbyt wielu obowiązków, wysługując się swoimi „podwładnymi”. Inną zaś kwestią było, że uczniowie ostatnimi czasy niechętnie łamali regulamin, tym samym nie naprzykrzając się prefektom czy profesorom. Zupełnie, jakby chcieli w ten sposób wyrazić swój sprzeciw i protest wobec obecnej władzy. A to zdecydowanie nie podobało się Ślizgonowi, dlatego tez wpadł na niezbyt genialny pomysł umieszczenia na tablicy ogłoszeń uczniowskich anonimu apelującego o urządzenie/zrobienie/zdewastowanie czegoś, co zwróciłoby większa uwagę prefektów na niesfornych uczniów. Bo przecież szkoła bez jakichkolwiek ekstrawaganckich atrakcji jest taka nudna... Problem polegał na tym, iż przez główny hol zawsze przewijały się niebotyczne tłumy uczniów, a on, będąc wzorem do naśladowania, nie zamierzał się zrywać z lekcji, tylko po to, by wcielić swój głupi plan w życie. Dlatego też kręcił się po holu, wypatrując jakichkolwiek oznak uczniowskiej przestępczości, a od czasu do czasu zerkał w stronę tablicy, mając nadzieję, że jednak uda mu się przemknąć niezauważonym i przyczepić tą drobną karteluszkę tkwiąca na dnie kieszeni.\nby Effy Hywer on Wto 20 Wrz - 16:57\nOch, życie uczniowskie w znacznym stopniu łamiące regulamin toczyło się i to pełną parą - Elżbietka mogła poświadczyć, bo przecież zawsze była tam, gdzie działo się coś nielegalnego, niemoralnego lub tuczącego. Nikt jednak nie kwapił się, by poinformować o tym szkolnych Prefektów Naczelnych, czy też Bezczelnych, jak zwykło się nazywać Raynera i Ellie. Całkiem możliwe, że w swej wspaniałomyślności wyciągnęłaby Cavanaugha na jakiś melanż z dużą ilością napojów zawierających etanol, jednakże po krótkim przejawie ludzkiego zachowania, jakie zaserwowała rozmawiając z nim po wszystkim, najwyraźniej postanowiła powrócić do swojej zwyczajowej postawy i od ich ostatniego spotkania wcale nie dążyła do konfrontacji. Nie unikała go - takie zachowanie przystawało jedynie cnotliwym dziewicom, które ze wstydem wspominają upojne chwile i boją się spojrzeć w lustro - ale zwyczajnie przestała szukać jego towarzystwa. I gdyby zastanawiała się nad tym, możliwe iż nawet nie wiedziałaby, dlaczego. Miała ważniejsze rzeczy na głowie - zacząwszy od wykradania odpowiedzi do testów, a skończywszy na zabawie.\nPrzemierzała szkolne korytarze z nosem w książce - obłożonej szarym papierem, aby przypadkiem nikt nie dostrzegł tytułu - a na jej mlecznoobiałym licu już dawno wykwitły pąsowe rumieńce. Pochłonięta lekturą nawet nie zauważyła obecności Raynera, który dziwnym trafem nagle pojawił się na jej drodze - zdała sobie z tego sprawę dopiero wtedy, gdy zupełnie przypadkiem uderzyła w niego z impetem, upuszczając na ziemię książkę. Aby nieszczęściu stało się zadość, puścił również cudem trzymający się szew jej torby i całość rozsypała się po podłodze.\nby Rayner Cavanaugh on Sob 1 Paź - 23:15\nElżbietka w takim razie musiała bywać na jakiś naprawdę skutecznie strzeżonych melanżach, ponieważ nie można zapominać, iż wszyscy prefekci mają swoje sposoby na to, by wyczaić wszelkie zło, gdziekolwiek by się ono nie kryło. A skoro Rayner – obrońca uciśnionych, współczesny superbohater pragnący ocalić Ziemię od nieuniknionej zagłady w postaci ludzi zbyt głupich, by dostrzec swoją dewastacyjna działalność – do tej pory nie natrafił na żaden występek, godny odnotowania, to NIC się nie działo. A nad tym można zacząć spokojnie ubolewać.\nCałkiem niespodziewane i zdecydowanie zbyt bolesne spotkanie z Effy na dobre wyrwało Raynera z myśli orbitujących gdzieś w okolicach spektakularnego uratowania Hogwartu od popadnięcia w monotonię. Spojrzał na nią gniewnie, rozmasowując sobie brodę i sprawdzając czy kartka nadal bezpiecznie tkwi w kieszeni. Cóż to by było, gdyby dostała się w ręce Hywerówny? Płacz i zgrzytanie zębów, nie wspominając już o utracie jakiegokolwiek poszanowania ze strony braci uczniowskiej. Chociaż teoretycznie z drugiej strony niektórzy mogliby uznać, że Cavanaugh wcale nie jest taki straszny i groźny, na jakiego wygląda; że to całkiem równy gość i w ostateczności można by było z nim wypadać na różnego rodzaju fety.\n- Weź się ogarnij, bo zamęt i spustoszenie siejesz – rzucił, nawet nie kwapiąc się, by jej pomóc pozbierać porozrzucane szpargały, które malowniczo wysypały się z jej torby. Jakby dla niepoznaki, dlaczego, po co, z kim, kiedy i jak, poprawił kilka ogłoszeń, które ledwo trzymały się na typowo mugolskich szpilkach. Rach-ciach, niezbyt skomplikowany ruch różdżką, proste zaklęcie przytwierdzające i wszystko znowu trzymało się na swoim miejscu, a tablica ogłoszeń świeciła porządkiem i harmonią.\nby Effy Hywer on Nie 2 Paź - 15:21\nNie ulega wątpliwości, iż wszyscy prefekci cierpieli na ową dotkliwą dolegliwość i wydawało się im, że wiedzą więcej, niż w rzeczywistości. Nie od dziś wiadomo, że tłum nigdy nie da się podporządkować jednostkom i zawsze znajdzie wyjście, by zrobić swoje za ich plecami. Tym samym Rayner mógł żyć w swej iluzorycznej świadomości, jakoby NIC w tym zamku się nie działo, bo przecież on wie o WSZYSTKIM podczas gdy tak naprawdę w zamku działo się COŚ, a on nie wiedział o NICZYM. Proszę, doskonały przykład, jak można ułożyć zdanie używając jedynie pustych słów.\nElżbietka miała w chwili obecnej ważniejsze zajęcie, niż zastanawianie się, co też kryje się w kieszeniach Ślizgona, a mianowicie zbieranie swoich rzeczy. Bo nie ulega wątpliwości, że ona nosiła w torbie zdecydowanie zbyt wiele przedmiotów, których dobrze wychowane dziewczę mieć przy sobie nie powinno. Nawet nie trudziłaby się, by zobaczyć na kogo bezczelnie wpadła przez chwilę nie uwagi, gdyby Rayner milczał i odszedł bez, w gruncie rzeczy niepotrzebnego, komentarza. A tak zadarła główkę do góry i spojrzała na niego, nie kwapiąc się by ukryć rozbawienie. Czyżby zdążyła się do niego przyzwyczaić?\n- W takim razie nie wypadłam jeszcze ze swojej roli - odpowiedziała, nie ukrywając nuty kpiny w swym głosie. - Pytanie natomiast brzmi, dlaczego nie rzuciłeś się jeszcze w wir walki z zamętem i spustoszeniem, skoro masz je przed nosem, obrońco uciśnionych. - Właściwie stwierdzenie to nie wiele miało z pytania, ale Hywer nigdy nie przejmowała się takimi szczegółami. Z resztą, najwyraźniej zachowywała się jak zwykle, jak gdyby Rayner nigdy nie zjawił się w jej mieszkaniu. Bo po co sobie życie utrudniać? Zwłaszcza, że Effy nie była dziewczyną, która przejmuje się takimi sprawami.\nby Rayner Cavanaugh on Pią 4 Lis - 21:29\nDlaczego więc od dłuższego czasu w klepsydrach przybywało jedynie kamyczków, a żaden z domów nie kwapił się, by cokolwiek z tym zrobić? Czy to tylko faktycznie brak wiedzy, spostrzegawczości, nieuwaga prefektów i profesorów, czy może jednak uczniowie rzeczywiście starali się nikomu nie naprzykrzać? Może coś się działo, jednak działo się tak cicho, tak potajemnie, że nikomu to nie wadziło i sprawiało, że jakakolwiek interwencja nie była wcale potrzebna?\n- Bo widzę, że radzisz sobie z tym równie dobrze i nie potrzebujesz do tego mojej pomocy – wzruszył ramionami, jakby to była najoczywistsza oczywistość, której nie trzeba w ogóle tłumaczyć. – Chyba, że uważasz inaczej i jednak potrzebujesz do tego pomocnej ręki? – uniósł brwi, spoglądając na nią z góry. Zmarszczył brwi, widząc, chaos, jaki wydostał się z jej torby, jednak nie zamierzał tego komentować. Lepiej bowiem pozostać w błogosławionym stanie nieświadomości, niż zagłębiać się w tajniki wiedzy, która może szokować. A Raynerowi niekoniecznie spieszyło się, by na wskroś poznać wszystkie sekrety Effy, tak po prostu. Poza tym w dość dosłowny sposób brał przysłowie, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła i nie spieszyło mu się, by się tam znaleźć. Nie teraz i nie w najbliższej przyszłości. Za dużo miał jeszcze do zrobienia, za dużo do przeżycia, by tak sobie spaprać życie.\nby Effy Hywer on Pią 4 Lis - 23:13\nBo prefekci mieli lepsze zajęcie niźli ściganie niepokornych uczniów? A może kiepsko sprawdzali się w swojej roli? Może nauczyciele patrzyli na nich łagodniejszym okiem, może po prostu nawet nie chciało im się pilnować uczniów na szlabanach? Wszystko jest możliwe, nie można wykluczać żadnej możliwości.\n- A może właśnie potrzebuję? - zapytała z lekkim zgorzknieniem, odgarniając z czoła włosy. - Ale co z tego, skoro ten kij, który ci ktoś wcisnął w dupę nie pozwoli ci się schylić i bez mojego udziału zachować się jak na faceta w takiej sytuacji przystało? - Effy nie oczekiwała od niego żadnej pomocy, z resztą sama uporała się z upychaniem swoich rzeczy na powrót w torbie i kończąc swoją tyradę stała już naprzeciw niego. Bardziej prawdopodobne, iż po prostu chciała go sprowokować, rozzłościć czy wywołać na jego twarzy emocje inne niż obojętność. Zasiać ziarno, które miała nadzieję, że zdąży wykiełkować, nim przejdzie do punktu drugiego. - Wracając jednak do tematu, chętnie skorzystałabym z twojej ręki, a nawet dwóch. Mogłabym użyczyć swoich dwóch i mielibyśmy komplet do... - lubieżne spojrzenie spod długich rzęs - w schowku na miotły. Odważysz się na odrobinę ryzyka czy tchórzysz? - Nie ulegało wątpliwości, że właśnie namawiała go do złego. Bardzo złego, bo nie mógł mieć wątpliwości, do czego zmierza jej propozycja. Ale to właśnie uwielbiała - balansowanie na krawędzi.\nJej nie śpieszyło się do tego, by ktokolwiek poznał jej sekrety. Miała ich zdecydowanie zbyt dużo, a większość dla potencjalnego obserwatora mogłaby się okazać szokująca, jeśli nie niebezpieczna dla niej samej. Raynera nie zamierzała w to wciągać.\nby Rayner Cavanaugh on Sob 5 Lis - 20:06\nGdyby jeszcze jakiekolwiek szlabany były, można by rozważyć i taką możliwość, jednak o jakichkolwiek karach stosowanych na uczniach w przeciągu ostatnich kilku tygodni można było jedynie pomarzyć. I gdzie podziały się te czasy, gdy gawiedź szkolna wesoło hulała po korytarzach, doprowadzając swoim zachowaniem innych do białej gorączki? Może i prefekci mieli lepsze zajęcia, niż ściganie uczniów, jednak i tym próbowali się parać, bezskutecznie.\n- Człowiek człowiekowi nierówny, więc przestań wszystkich z łaski swojej szufladkować, co? – wypalił, zbity z tropu, jej dziwnym tonem. Jakoś nie przypominał sobie, by kiedykolwiek przeszkadzało jej, że zachowuje się, jak ostatnia świnia. Co było, minęło. Może to, co stało się w jej domu, było tylko zbiegiem okoliczności i odskocznią od rzeczywistości dla nich obojga? Zresztą – to nie miało w tej chwili najmniejszego znaczenia. Gdy jednak poruszyła całkiem inna kwestię, zupełnie, jakby czytała mu w myślach, otworzył szeroko oczy, rozglądając się w popłochu po korytarzu. Nikt jednak nie zatrzymał się, by podsłuchać tą dwójkę. Nikt tez nie dosłyszał niemoralnej propozycji Elżbietki. Chwała Merlinowi! – To nie odrobina ryzyka, a głupota! Naćpałaś się czegoś, że wygadujesz takie bzdury? Przejrzyj na oczy i wróć do rzeczywistości, bo kiepsko widzę twoją najbliższa przyszłość – wyrzucił z siebie na wydechu, podchodząc do niej na tyle blisko, na ile się tylko dało. Tak czy siak patrzył na nią z góry, tym razem jednak dodatkowo ciskał z oczu gromy. Jeżeli chciała wyprowadzić go z równowagi, to jej się udało. Chociaż w głębi duszy musiał przyznać sam przed sobą, że jego złość była wywołana zupełnie czym innym – frustracją, że nie mógłby tak po prostu pójść z nią do tego schowka i oddać się rubasznym zabawom. Bo mu, najzwyczajniej w świecie nie wypadało.\nby Effy Hywer on Sob 5 Lis - 20:38\nSkoro kar nie było to chyba nie ma nad czym ubolewać? Tym lepiej dla uczniów, bo nie muszą siedzieć na szlabanach, tym lepiej dla nauczycieli, gdyż nie tracą czasu pilnując uczniów na szlabanów, tym lepiej dla prefektów bo mają wolne. Gdzie tu problem?\n- Nikogo nie szufladkuję. Stwierdzam jedynie, że korona by ci z głowy spadła, gdybyś bezinteresownie postanowił się schylić. Ewentualnie w dupie złamałby ci się kij. - Effy nie czuła się dotknięta tym, że Rayner zachowuje się jak ostatnia świnia, nie chce jej pomóc, nie była też na niego zła. W chwili obecnej miała zły humor, który musiała jakoś rozładować - pękła jej torba, wszyscy uczniowie mogli radośnie podziwiać jej zawartość na posadzce, a ona martwiła się jedynie, czy zakamuflowana w kieszeni, świeżo zdobyta działka przypadkiem się nie wysypała. Seks był jak wiadomo, odpowiedzią na wszystko i rozwiązaniem wszystkiego. A Rayner się buntuje!\n- W dzisiejszych czasach tylko wariaci są coś warci - wzruszyła ramionami, zupełnie niewzruszona odmową. W między czasie zaczęła rozglądać się po mijających ich uczniach, wypatrując kogoś, kogo mogłaby do tego schowka zaciągnąć: Rayner wszak nie był jedynym facetem w tej szkole, prawda? - Poza tym, odrobina adrenaliny jeszcze nikomu nie zaszkodziła i... ach, spoko, rozumiem. Jednorazowy wyskok. Nie proponować ponownie. Zapisałam. Najwyraźniej musiałam źle cię zaszufladkować. - Spojrzeniem obdarzyła go jedynie przez chwilę; nie straszny był jej wielki, zły Rayner, nie obchodziło jej, co wypada a co nie. Robiła to, na co miała ochotę, a świat zewnętrzny nie miał na nią żadnego wpływu. W międzyczasie, zamiast przejmować się tym, że Cavanaugh właśnie toczy pianę z ust ze wściekłości, zaczęła naprawiać różdżką swoją torbę.\nby Rayner Cavanaugh on Czw 10 Lis - 19:46\nProblem był w samej sytuacji. Nadzwyczaj chorej, ponieważ do tej pory nikt nigdy nie wpadł na tak szalony pomysł, by ogłosić pokój pomiędzy uczniami, a tymi, którzy nad nimi sprawują władzę. Normalną relacją była wrogość na linii uczeń-profesor. Normalnym było uprzykrzanie życia zadzierającym nosa prefektom. Gdy tego wszystkiego zabrakło, Rayner dopiero zaczął to doceniać i tęsknić za tym. Najwyraźniej jednak nie można mieć wszystkiego.\n- Straszne – podsumował, wywracając oczyma.\nCavanaugh się buntuje, bo ktoś musi dawać dobry przykład, poza tym naprawdę nie miał czasu na różne dziwne ekscesy w schowku na miotły. Nie tu, nie teraz, może nawet faktycznie nie z tą osobą. Nie, żeby Elżbietce czegokolwiek brakowało (poza ciałkiem tu i ówdzie), ale co to za przyjemność korzystać z czegoś, do czego dostęp ma każdy inny chłopak w zamku? Wątpliwe też, by ktokolwiek był zainteresowany zawartością torby Effy. Każdy miał na głowie swoje własne problemy, a podziwianie rozsypanych rzeczy Krukonki nie było czymś, co skutecznie poprawiłoby humor komukolwiek, kto ją mijał.\n- Zaprzeczasz sama sobie, to śmieszne – stwierdził wielce niezadowolony. – Kobiety – nigdy was nie zrozumiem – rzucił z jawną wzgardą, zaplatając ręce na karku. – Jeśli nie masz mi nic więcej... A zresztą, i tak nie chciałbym tego usłyszeć – mruknął i odwrócił się do niej, by ruszyć w stronę schodów. Co prawda nie zrobił tego, co zamierzał zrobić, jednak nie chciał sobie psuć humoru, jak i nie chciał się narażać Hywer. Choć na dobrą sprawę i tak sobie u niej nagrabił. Jednak kogo to obchodziło? Mieli na siebie nawzajem wyjebane i tylko o to chodziło.\nby Elle Attwood on Nie 10 Cze - 13:08\nNadzwyczaj słoneczny dzień sprawił, że większość uczniów na miejsce spaceru wybrała szkolne tereny zielone. Dla panny Attwood to niewątpliwa okoliczność sprzyjająca, bo przynajmniej mogła bez lęku przemierzać korytarze. O dziwo, nawet chodzenie nie sprawiało jej dzisiaj trudności, była w stanie wykonać kilka kroków w linii prostej.\nZatrzymała się przy jednym z marmurowych, chłodnych parapetów i bezceremonialnie na niego usiadła. Oczywiście, nie obyło się bez kilku podejść, ale w końcu udało jej się przyjąć w miarę bezpieczną pozycję. Wbiła wzrok w tylko sobie znaną przestrzeń i pogrążyła się w głębokim zamyśleniu. W ciągu ostatnich dni wydarzyło się tak wiele, można nawet mówić o przełomie w jej życiu. Zaczynała odnajdywać w sobie odwagę, a uciążliwa ksenofobia przestała jej aż tak doskwierać. Nadal płoszyła ją sama obecność drugiej osoby, ale teraz przynajmniej nie wpadała w otchłań przerażenia. Chyba, że ktoś naprawdę źle jej życzył i wykorzystywał jej słabość i kruchość.\nW tej chwili nie byłaby w stanie usłyszeć czyiś kroków. A to oznaczało, że gdyby nagle miała towarzystwo, musiałaby zareagować spontanicznie, nie miałaby czasu na zaplanowanie ewentualnej ewakuacji. To bardzo nieprzyjemna perspektywa, zwłaszcza dla Elle, dla której tego typu niespodzianki były realizacją najgorszych sennych koszmarów.\nby Gabriel Smith on Pią 15 Cze - 21:44\nGabriel chciał przejść się trochę po zamku. Nie miał ochoty wychodzić na dwór. Opędził się od kilku czwartoklasistek i ruszył przez Główny Hol. Ku swojemu zaskoczeniu nagle zauważył Elle Attwood siedzącą na jednym z parapetów. Zawahał się chwilę, ale ostatecznie podszedł do niej.\n- Cześć! - Uśmiechnął się przyjaźnie. - Co tutaj robisz? Też masz dość świeżego powietrza? - Parapet był dość duży, a jego bolały już nogi, z drugiej strony nie chciał, żeby Elle jakoś... źle to odebrała. - Mogę? - Wskazał na miejsce obok niej.\nBał się, że dziewczyna zaraz ucieknie. Ona nawet nie była nieśmiała, albo delikatna, po prostu miała problem z ludźmi. Każdy kontakt wydawał się ją strasznie stresować. Było mu jej w pewnym sensie żal. Nie wyobrażał sobie, jak to musi być czuć się tak jak ona. Poza tym można było się martwić o serce dziewczyny. Ciągły stres, jaki ją prześladował musiał przecież rzutować na jej zdrowie. Była chuda, ale nie wydawała się anorektyczką. Zastanawiał się, jak sobie radzi w trakcie posiłków, na lekcjach... Niby odbywał z nią zielarstwo, ale nigdy nie zwracał na nią uwagi. Nie sądził, że ktoś taki żyje w jego bliskim otoczeniu. Ciekawy był też jak zachowuje się w domu. W ogóle ciekawy był jej osoby. Było to poniekąd zabawne, bo nigdy nie interesował się takimi... słabymi osobami. Elle z pewnością nie należała do charyzmatycznych i tryskających energią. Mimo tego w pewnym sensie była tak niespotykana, że intrygowała go cała jej osoba. Trochę skłamał - trochę interesował się takimi ludźmi. Lubił uzależniać ich od siebie, czy to materialnie, czy to emocjonalnie. Ot - tak zabawić się czyimś kosztem. Co do Elle nie miał wątpliwości, że nawet nie będzie próbował...\nby Elle Attwood on Wto 19 Cze - 11:20\nSpotkanie z Gabrielem było jedną z tych rzeczy, których bardzo się obawiała. Górował nad nią każdym gestem i słowem. Starał się być dla niej wyrozumiały i cierpliwy, za co była mu wdzięczna, ale i tak czuła się przy nim jak mały pyłek, którego można zdmuchnąć w którą stronę się chce.\nW pierwszej chwili, gdy usłyszała jego głos, miała wrażenie, że się przesłyszała. Za dużo rozmyślała o ostatnim spotkaniu w pubie i potem wszędzie słyszała głosy swoich towarzyszy. Jednak czas szybko zweryfikował jej osąd. Obróciła się w drugą stronę i jej oczom ukazał się Gabriel Smith we własnej osobie. Poruszyła się nerwowo, niepewna tego, co powinna teraz zrobić. Najnormalniej w świecie się przywitać, czy stchórzyć i odejść.\n- Cześc. - odpowiedziała, siląc się na lekki uśmiech. A więc zdecydowała. - Właściwie to można tak powiedzieć. - dodała, na jego wzmiankę o świeżym powietrzu.\nTrudna decyzja. Bardzo trudna. Gdy Gabriel koło niej usiądzie, przełamie się blokada. Jej bezpieczna przestrzeń zostanie w znacznym stopniu naruszona, a pewność dziewczyny pęknie jak mydlana bańka. Z drugiej strony, wyniosła z domu na tyle dużo kultury, że nie mogła odmówić.\n- Proszę. - poklepała miejsce obok siebie, by zdynamizować swoją wypowiedź.\nDelikatnie przygryzła dolną wargę. Czuła się skrępowana, ale nie wystraszona. Zdążyła już poznać Gryfona na tyle dobrze, że wiedziała, że chyba nic jej nie grozi. Jednak nie wzięła pod uwagę tego, że w jej towarzystwie chłopak mógł równie dobrze znacznie zubożyć swój temperament. Jak ona naiwnie wierzyła w ludzi...\nNie przejęła inicjatywy w rozmowie, ale chyba nikogo nie powinno to dziwić. Zerknęła tylko na Gabriela i uśmiechnęła się do niego subtelnie. Na chwilę zatrzymała się na oczach chłopaka. Fascynowały ją ludzkie oczy. Nie sam ich kolor, chociaż to też było wciągające, ale to, co mówiło spojrzenie. Z dziecięcą namiętnością chłonęła te emocje, starając się dostrzec w drugim człowieku coś więcej. W każdym szukała tej dobrej, jasnej cząstki, choćby nie wiadomo jak głęboko była ukryta.\nJeśli chodzi o dom, tam mogła być po prostu sobą. Potrafiła śmiać się do rozpuku z ojcowskiego kawału, a nawet nucić sobie pod nosem radiowe przeboje. Jednak nigdy nie mówiła za wiele i nie wychylała się przed szereg. Z pokorą robiła to, co do niej należało.\nby Gabriel Smith on Wto 19 Cze - 23:47\nZauważył, że dziewczyna speszyła się w pierwszej chwili, ale ucieszył się, kiedy została i mu odpowiedziała.\n- Faktycznie, trochę zimno prawda? Osobiście nie lubię zimy... - Uśmiechnął się do niej. Miała niesamowicie jasną cerę i jasne, niebieskie oczy. W jej oczach odnajdował wiele emocji, dawno nie widział kogoś, kogo nastroje można było czytać jak otwartą księgę, oczy Elle właśnie takie były. Nie były to takie oczy jak te Lily, ale zdecydowanie przykuwały uwagę najbardziej z niej całej. Na pewno nie działało to na jej korzyść - to, że ludzie spoglądają w nie, z pewnością bardzo ją peszyło. Oderwał od nich wzrok.\nWidział, że dziewczyna walczy ze sobą, ale ostatecznie pozwoliła mu usiąść obok, więc wdrapał się na parapet. Postarał się nie usiąść za blisko dziewczyny.\nChłopak nie miał żadnych złych zamiarów wobec Elle, ale nie zdziwiłby się gdyby odebrała źle jego obecność. Właściwie ciągle czuł się winny, za to, że był wobec niej złośliwy w Hogsmeade. Przynajmniej na początku. Sam nie wiedział dlaczego, bo w końcu rzadko miewał wyrzuty sumienia.\n- Przepraszam Cię jeszcze raz za moje zachowanie w Trzech Miotłach... nie powinienem był w taki sposób wykorzystywać tego, że jesteś taka wrażliwa... - Zdziwiło go, że dziewczyna spojrzała mu w oczy, raczej nie pasowało mu to do niej. Ostatecznie Elle była przecież zwykłą dziewczyną, mocno nieśmiałą, ale jego rówieśniczką. Spojrzał na nią nieco inaczej. Gabriel również wpatrywał się w jej oczy ciekawy czego ona szuka w jego. Chce się upewnić, że nic jej nie grozi?\n- Jesteś ze Szkocji? Powiedz mi, jak to jest, że nigdy wcześniej na Ciebie nie trafiłem?\nby Elle Attwood on Sro 20 Cze - 10:59\nWzięła głęboki oddech, by się uspokoić. O dziwo, już po kilku minutach była w pełni opanowana. Może popełniła błąd, ale zaufała Gabrielowi i nie spodziewała się po nim niczego złego. Nie patrzyła na niego przez pryzmat tego, jaki jest dla innych. Ważne było to, że w jej towarzystwie umiał się powściągnąć i dostosować do jej nietypowego zachowania.\nDziewczyna przywykła już do złego traktowania ze strony rówieśników. Już od pierwszej klasy była obiektem drwin, uczniowie wytykali ją palcami, śmiali się z tego, że niewiele mówi i jest niezdarna. To sprawiało, że Elle zamykała się w sobie, z czasem również na ludzi. Płoszyła się jak łania, nie pozwalała się dotknąć, bo czuła się naprawdę skrzywdzona. Nigdy nikomu o tym nie powiedziała, z racji tego, że nie lubiła się zwierzać. Żyła dla innych, by pomagać i wspierać. Zrobiłaby wszystko, by szerzyć w każdym dobro, ale jest za słaba, by efekty było widać od razu. Kto wie, może po siedmiu latach w szkole będzie w stanie kogoś "nawrócić"? Byłby to jej ogromny sukces i może przywróciłby dziewczynie wiarę w siebie i swoje możliwości.\nMyślami powróciła do Gabriela. Jeszcze przez chwilę go obserwowała, ale gdy ten to wyczuł, umknęła wzrokiem. Nie chciała, by myślał, że jest wariatką. A może już tak myśli? Oby nie.\n- Też nie lubię zimy. - pokiwała głową z aprobatą. - Robi się szaro i brzydko. Nie tylko za oknem. - dodała dwuznacznie. Taka jest prawda, im ciemniej na dworze, tym ciemniej w sercu.\nPrzeprosiny chłopaka sprawiły, że przez chwilę na jej policzkach widniały rumieńce. Zupełnie się tego nie spodziewała. Nie mogła sobie przypomnieć, kiedy ostatnio ktoś ją za coś przeprosił. To musiało być dawno temu.\n- Nie przepraszaj, nic takiego się nie stało. - uśmiechnęła się lekko. Chciała poklepać go po ramieniu, ale w ostatniej chwili się wycofała. Jej ręka zawisła w połowie drogi, a oczy dziewczyny powiększyły się. Ciekawe, co ma teraz zrobić.\nW jego oczach dostrzegła to, czego chciała, a mianowicie szczerość i autentyzm. Czuła, że się nie zgrywa, nie ma niecnych planów, które skrzywdziłyby wrażliwe serce Elle.\nRęka powoli wróciła na swoje miejsce. Uf, jakoś z tego wybrnęła, ale było ciężko. Mimo wszystko nadal nie była w stanie pozwolić sobie na pełną swobodę. Dystans pozostanie zawsze, jednak znacznie mniejszy, niżby się po niej tego spodziewał.\n- Tak. - potwierdziła, a jej oczy zajaśniały. Kochała Szkocję całym sercem, to było jej miejsce na ziemi, z którego najchętniej nigdy by się nie ruszała.\n- Staram się nie trafiać na ludzi. - znów mówiła zagadkami. Nie chciała powiedzieć wprost tego, co myśli. Nie była przyzwyczajona do tego, że ktoś może być ciekawy jej zdania na dany temat. Do tej pory tylko Tony wywołał w niej tak głębokie emocje.\nby Gabriel Smith on Sro 20 Cze - 14:09\nChłopak nie zwracał uwagi na spięcie ze strony Elle. Zamyślił się na chwile. Ostatnimi czasy dużo myślał. O przeszłości, o teraźniejszości, o przeszłości. Pogoda i złe myśli generowały w nim smutek. Dziewczyna miała rację co do pogody, była przygnębiająca. Zrozumiał też aluzję. Nie okazywał raczej słabości. Nigdy nie okazywał słabości. Przy Elle mógł sobie jednak pozwolić na okazanie chociaż cząstki uczuć, wciąż jednak bał się obnażyć słabości swojego charakteru. Wiedział, że ona nie miała zbyt wielu znajomych, że nie ma komu powiedzieć o tym co on jej powie, poza tym nawet gdyby miała, to raczej jej osobowość determinowała fakt, że zachowałaby to dla siebie, ale wiedział też, że wtedy ktoś wiedziałby o nim za wiele. Nie chciał tego. Przynajmniej nie teraz. Miał zmęczony wyraz twarzy i smutne oczy, na tyle mógł sobie pozwolić w jej towarzystwie. Chciał odpocząć.\nZatracił się w rozmyślaniach i przez to zapomniał, że ciągle patrzy jej w oczy. W końcu Elle umknęła wzrokiem i znów się zarumieniła. Zauważył gest który chciała wykonać, nie miał jej za złe, że się nie odważyła. W końcu nie był dla niej nikim bliskim, nie był jej przyjacielem, ani nawet znajomym. Żałował. Czuł się skrępowany, co było dziwne, bo mógł przecież nad nią górować, mógł tryskać energią i pewnością siebie, a teraz siedział na parapecie zatracony w apatii i bierności. Cele które sobie postawił wydawały się teraz tak trudne do wykonania, że wręcz niemożliwe. Odpowiednio dawkowany pesymizm jest dobry, studzi temperament i nie pozwala na zbyt wielką wiarę w zwycięstwo.\n- Właściwie to jest Elle... Zachowałem się tak jak większość ludzi by się zachowała. Tak jakbym sam nie czuł nigdy słabości, jakbym był lepszy dlatego, że mogę nad kimś górować, tymczasem to nie jest przecież tak, że jestem lepszy od Ciebie. I Ty i ja przedstawiamy te same wartości, jesteśmy ludźmi, jak każdy uczeń tej szkoły i chociaż różnimy się diametralnie, to nie zmienia to faktu kim się urodziliśmy, a każde nas pochodzi z łona swojej matki, każde z nas jest tą samą istotą. - Trochę popłynął, ale nie przeszkadzało mu to. Czasem miał ochotę snuć swoje filozoficzne gadki, a nie bardzo miał z kim. Elle nie musiała odpowiadać, wystarczy, że tu jest i nie pomyśli "ja pierdolę, zaczyna się... co za kretyn". Wystarczy, że spojrzy na niego ze zrozumieniem, nie musi nawet odpowiadać.\n- Musisz kochać swój dom. - Powiedział ze spokojem. - Mnie czasem męczą naciski ze strony rodziny, czasami wolałbym być zwykłym szarym człowiekiem, którego rodzina cieszy się z każdego sukcesu i nie stawia przed nim zbyt wygórowanych wymagań. - Rozumiał, że nie pozwalała sobie na pełną swobodę, więc nie naciskał zbyt stanowczo.\n- Ja wbrew pozorom też nie mam zbyt wielu przyjaciół. Właściwie to nie mam przyjaciół. Większość ludzi lubi mnie tylko dlatego, że jestem tym kim jestem, że skupiam ich wokół siebie... - Urwał. Nie wiedział jak to poprawnie ująć. Nawet może nie chciał tego zrobić. Był pewien, że ona zrozumie.\nby Elle Attwood on Sro 20 Cze - 15:45\nGabriel zaczął powoli się otwierać. Opowiadał o swoich rozterkach, wątpliwościach, a Elle cieszyło już samo słuchanie tego gawędzenia. W końcu pękła skorupa, która tak szczelnie osłaniała chłopaka, nie pozwalając na poznanie jego prawdziwego oblicza. Pod pozorami kpiny kryła się czująca istota, która po prostu szukała odpowiedniej osoby, której może to powiedzieć. Elle wreszcie czuła się spełniona, bo chyba się do czegoś w końcu przydała. Uśmiechnęła się szeroko, tak, jakby dostała swój wymarzony prezent. Wyglądała jak małe dziecko, które wyprosiło ogromnego lizaka i teraz może się nim nacieszyć. Szkoda, że nie umiała tej radości ubrać w słowa. A może to dobrze?\nCałe szczęście, że Gabriel nie starał się nad nią górować. Już i tak czuła się skrępowana, więc kolejna fala stłamszenia mogłaby się dla niej źle skończyć. Gdzieś podskórnie czuła, że chłopak poznał ją już naprawdę dobrze i trochę ją to przerażało. Starała się być zamknięta, a on czytał ją praktycznie z zamkniętymi oczami. Oby nie wykorzystał tego przeciwko niej, bo to byłby zdecydowanie cios poniżej pasa.\nZnów zszedł na tory przepraszania. Elle zrobiła kwaśną minę, bo wydawało jej się, że wszystko już sobie w tej kwestii wyjaśnili. A Gabriel postanowił to roztrząsać i rozkładać na czynniki pierwsze. Puchonka wpatrywała się w niego swoimi dużymi oczami, pełnymi dobroci i zrozumienia. Nie musiał się już więcej tłumaczyć, już dawno mu wybaczyła. Nadludzkim wysiłkiem uniosła rękę i dotknęła palcami warg chłopaka, w geście uciszenia.\n- Już dobrze. - szepnęła i uśmiechnęła się ciepło. Cofnęła dłoń i skrzyżowała ręce na piersiach. Powoli przestawała poznawać samą siebie. Chyba zaczynała się otwierać, wręcz rozkwitać i nie miała pojęcia, czym jest to spowodowane. Wiedziała tylko jedno, więcej już sobie na taki gest nie pozwoli. Zanim zdążyła się rozkręcić, już znów spłoszyła się i prawie zwinęła w kłębek. Ponownie była małą, bezbronną dziewczyną, którą przerażała perspektywa towarzystwa. Z drugiej strony, ostatnią rzeczą, jaką by teraz chciała, to zostać sama.\n- Rodzice Cię kochają i chcą Twojego dobra. - zapewniła łagodnym głosem. Była święcie przekonana, że każdy rodzic kocha swojego dziecko, bo właśnie w takich, kochających warunkach, została wychowana. Nie wyobrażała sobie innego życia.\nZrozumiała. Dobrze wiedziała, co miał na myśli, ale nie zdecydowała się na komentarz. Kiwnęła tylko głową ze zrozumieniem, będąc pewna, że mu to wystarczy. Oderwała wzrok od chłopaka i wbiła wzrok w marmurową ścianę. W jej życiu ostatnio tyle się działo. Chciała dorosnąć, wyzbyć się tego irracjonalnego lęku, ale nadal nie była w stanie, coś ją powstrzymywało. Miała nadzieję, że kontakt z drugim człowiekiem okaże się pomocny, ale jednak prawie nic to nie dało. Może poza małymi zrywami, gdzie czuła się dobrze we własnej skórze. Szkoda, że pryskało szybciej, niż mydlana bańka.\nby Gabriel Smith on Sro 20 Cze - 17:48\nGabriel widział, jak jej oczy rozszerzają się, a na jej twarzy maluje się radość. Nie musiała nic mówić. Trochę żałował, trochę za dużo powiedział. Czuł żal do siebie, był zły, że tak łatwo i szybko się zdradził. Trochę się zapomniał i dał to po sobie poznać. Chciał, żeby ona zapomniała... nigdy nikomu nie mówił takich rzeczy, a z Elle nie łączyło go absolutnie NIC, zupełni nic. Rozmawia z nią drugi raz w życiu. Ostatnie wydarzenia były chore... najpierw ta cała sytuacja z Lily. Właściwie co ona sobie wyobraża? Że rzuci się w jej ramiona? Że powie jej... że ją kocha? Przecież tak nie jest i ona dobrze o tym wie. Właściwie zastanawiał się, czy to nie było tylko przelotne zauroczenie.\nSiedział w milczeniu mocno spięty sytuacją która wynikła. Kiedy dziewczyna go dotknęła, wzdrygnął się. Spojrzał na nią kompletnie zdumiony. Wykonała gest, na który nawet on by się nie odważył. Zaskakiwała go. Dziewczyna szybko wróciła do dawnej pozycji, znów była tylko zmieszaną, zamkniętą Elle, której nie stać na żaden gest, żadne słowo ponad tych kilka, które wyrażają przecież tak mało.\nOdwrócił wzrok. Zamknął oczy. Napięcie minęło, prysnęło. Ta krótka chwila została w jego pamięci. Zostanie w niej na zawsze.\n- Wiem. Tylko ja czasem tej miłości nie rozumiem. - Powiedział cicho. Nie potrzebował wielu słów w jej towarzystwie. Po co? Żeby czuła się przytłoczona jego towarzystwem?\n- Cieszę się, że Cię poznałem. - Takie proste gesty. Na razie takie proste gesty, przecież nie potrzeba nic więcej, żeby budować zaufanie, podsycać fascynację. Czy dziewczyna bywała smutna? Czy w głębi duszy była szczęśliwa? Chciałby usłyszeć odpowiedź, ale było jeszcze za wcześnie. Na razie po prostu posiedzi tutaj. Miał nadzieję, że nikt nie wlezie z butami w ten mały świat, który właśnie zbudowali. Właściwie to był jej świat, który on odwiedził, czuł się obcy, ale jednak emocje których wcześniej nie znał, a które teraz odczuwał... Błędy z przeszłości jeszcze nigdy nie wydawały mu się tak wielkie. Ostatnia sytuacja z Mikaelem - poniosło go, nie powinien był. Może już nigdy nie spotka Elle, ani żadnej z innych wyjątkowych osób, jeśli dojdą do tego co się stało. A dojdą... na pewno...\nby Elle Attwood on Nie 24 Cze - 17:42\nPodobało jej się to, co widziała i słyszała. Miała ogromną ochotę mu pomóc, dać możliwość do zwierzenia się, bez uczucia, że kompromituje się w jej oczach. Taka właśnie była Elle. Nigdy nikogo nie oceniała powierzchownie, starała się dotrzeć do sedna problemu, rozłożyć go na części pierwsze i powoli przeanalizować. Nigdzie jej się nie śpieszyło. Mogła poświecić Gabrielowi tyle czasu, ile potrzebował.\nNie było już śladu po jej wcześniejszym lęku. Czuła względem chłopaka braterską solidarność i lojalność, której już nie miała zamiaru ignorować. Stał się jej przyjacielem, powiernikiem, a ona miała stać na straży tych rzeczy, których nie mówiłby nikomu innemu. Teraz będzie go zawsze wspierała, choćby to jej świat usuwał się jej pod nogami.\nPoczuła ogromne ciepło, słysząc jego wyznanie. Oczywiście, nie była w stanie się do tego ustosunkować, więc tylko uśmiechnęła się do niego delikatnie, wiedząc, że on wszystko rozumie.\nWidziała, że coś go trapi. Wyraz twarzy Gabriela był bardzo zacięty i jakby zmartwiony. Wiedziała, że musi pomóc mu rozwiązać jego problemy, nawet jeśli sprawa należała do tych z kategorii beznadziejnych. Mimo swojej wątłej postawy miała ogromne serce, które miała zamiar szlachetnie wykorzystać.\n- Coś Cię gryzie. - bardziej stwierdziła, niż spytała, wpatrując się w niego dużymi, czujnymi oczami. Chciała przekazać mu w ten sposób, że w jej towarzystwie nie musi bać się słów, nie obrócą się one przeciwko niemu. Wręcz przeciwnie, Elle stanie na rzęsach, by przyćmić jego ból. Będzie po jego stronie.\nNiezgrabnie zeskoczyła z parapetu i powoli usiadła na zimnej posadzce. Rozmowy na poważne temat miały to do siebie, że potrzebowały przestrzeni, by móc się w pełni rozwinąć. Nadmierna bliskość ograniczała, nie powalała na odpowiedni dobór słów. A Ellen Attwood wiedziała, że to nie będzie rozmowa. Niezmiernie cieszyło ją to, że nikt nie zwracał się do niej pełnym imieniem. Na dźwięk "Ellen" wpadała w irracjonalne przerażenie, które zakrawało o obłąkanie. Nawet sama Elle nie była w stanie tego zrozumieć i cieszyła się, że inni jej do tego nie zmuszali.\nby Gabriel Smith on Nie 24 Cze - 18:11\nCoś mnie gryzie? Wiele rzeczy mnie gryzie. Wiele rzeczy się zbierało długi, długi czas. Nigdy, ale to nigdy nie prosił o pomoc. Sam sobie radził z problemami. ZAWSZE. I teraz miał się wygadać komuś z wszystkiego? Fakt, rozluźnił się. Już powiedział więcej niż kiedykolwiek chciał powiedzieć. Był strasznie zły, że nie potrafił się opanować. Oczywiście jej ciepłe słowa, postawa i to jaka była... Wiedział, że nie zawiedzie się na niej. To nie jest typ osoby, która dużo mówi, więc i jego sekrety zachowałaby w swoim serduszku. Pytanie tylko brzmi, czy serce tak dobrej istoty jest w stanie przyjąć ładunek zła, jakie nosi w sobie chłopak? Czy to nie za wiele? Czy ten ciężar nawet po podzieleniu na pół nie przytłoczy jej? Nie zamknie, nie skrzywdzi? Już dość osób skrzywdził ostatnimi czasy.\nZrozumiał. Zrozumiał bardzo dobrze. Nie potrzebne mu były słowa. Po co? Przy Elle uczył się, że czasem milczenie mówi więcej. Usiadła na podłodze. Spojrzał w jej oczy, przygryzł wargę. Gryzł się z myślami. Teraz o ironio wyglądało to tak, jakby zamienili się na chwilę rolami. Na chwilę. Jego oczy zgasły, jakby ktoś je wyłączył. Jego twarz stężała. Odetchnął głęboko. Nie wiedział od czego może zacząć?\n- Robię dużo złych rzeczy, Elle... - Powiedział cicho. - Ranię wielu ludzi. Zawsze tak było. - Krążył wokół tematów. Setek tematów. Każdy z nich mógł poruszyć. Od najmniej drażliwych, po dzieciństwo i dorastanie w bezpośrednim otoczeniu śmierciożerców i Czarnego Pana. Nie poruszył żadnego. Ciągle wahał się stojąc na krawędzi. Zacisnął usta i pięści. Nigdy nie popełnia błędów. Nigdy się nie myli. To wszystko taka wielka bzdura, mit. Legnie w gruzach. Ostatnie wydarzenia dawały mu do myślenia, ale... irytowało go to, że takie błahe przecież sprawy są w stanie obudzić w nim uczucia.\n- Ja nie potrafię czuć. - Powiedział spokojnie. Bardziej do siebie niż do dziewczyny. Ona jednak słucha. I rozumie. Choć niewiele. Wiedział, że nie zapyta o nic więcej. Nie będzie naciskała, ona nie chce i nie umie tego robić. Elle umie słuchać. Spuścił głowę.\n- Widziałem czym jest zło na tym świecie. - Szeptał ledwie dosłyszalnie. - Widziałem martwych ludzi, umierających ludzi, widziałem jak umierają, jak cierpią. Nie mogłem nawet ochronić tej jednej osoby, którą kochałem. A od tego czasu nie czuję. Zobojętniałem. Kompletnie. Coraz bardziej... Nie czuję. - Znów za wiele, za wiele słów. Mógł powiedzieć mniej i więcej zarazem. Mógł, ale nie potrafił. Jeszcze nie teraz.\nby Elle Attwood on Nie 24 Cze - 19:32\nKażdy ma sekrety. Ukryty gdzieś głęboko potwór bezlitośnie wyciska ostatnie soki z sumienia, sprawiając, że człowiek kurczy się i traci grunt pod nogami. Ten stan, zbliżony do depresji, doprowadza umysł do szału, tworzy mozaikę przeróżnych myśli, zwanych tymi przeklętymi, niechcianymi. W takich chwilach warto mieć kogoś przy sobie. Kogoś, kto ukoi ból, będzie przysłowiową ostatnią deską ratunku, która nie okaże się otępiająca.\nElle jest w stanie znieść naprawdę wiele. Przez wiele lat była powiernikiem rodzinnych sekretów i musiała sobie z tym poradzić. Ciotki, wujkowie, lubili jej się zwierzać, bo mieli gwarancję, że ich nie oceni, nie potępi. Nieważne, co takiego zrobili. Najbardziej bolało ją, gdy przyznawali się do zdrad. Nie mogła zrozumieć, jak można zrobić coś takiego, a co gorsze, mówić o tym dziecku, które jeszcze nie zna tak dobrze świata. Jednak w Elle tkwiło coś hipnotyzującego, co ich do tego zmuszało.\nW milczeniu obserwowała jego apogeum. Bo tak można było nazwać moment, w którym gryzł się z myślami, zastanawiając się nad tym, czy można jej zaufać. Nie ponaglała go. Tylko od niego zależało, czy zdecyduje się na powierzenie jej swoich wątpliwości. Miał gwarancję, że nikt więcej się o tym nie dowie. Nawet na torturach nic by nie powiedziała. Ach, Ci lojalni Attwoodwie.\n- Najważniejsze, że nie chcesz ich ranić. - powiedziała miękkim, delikatnym głosem. Dało się wyczuć, że i tak jest po jego stronie.\nDomyślała się, że cierpi. Bardzo. Powiedział wystarczająco dużo, by mogła nakreślić sobie szkic jego tragedii. Rozumiała go. Wstrząsające wydarzenie sprawiają, że człowiek może diametralnie się zmienić, bez udziału swojej woli.\n- Czujesz i to ze zdwojoną mocą. Cierpisz. - szepnęła, lekko drżącym głosem. Jego słowa zrobiły na niej wrażenie. Współczuła mu, cierpiała razem z nim. Chciała do niego podejść, ale nie ruszyła się z miejsca. Chyba nie o to mu chodziło. Nie chciał, by ktoś go przytulał, utwierdzał go w tym, że jest jakiś powód do współczucia. Tutaj, właśnie wspomniany wcześniej, dystans był istotny. Dlatego pozostała w bezruchu i wpatrywała się w niego wzrokiem pełnym zrozumienia. Nie pytała o nic więcej. Decyzja należała do niego.


KASK MOON-BLUE-LIME GREEN - Skalnik\nLekki kask z doskonałą wentylacją, przeznaczony na via ferraty, do canyoningu i parków linowych\nKask Moon z kolekcji Climbing technology jest nowoczesnym, lekkim modelem stworzonym z myślą o parkach linowych oraz pokonywaniu dróg via ferrata. Bardzo lekki, z doskonałym systemem wentylacji zabezpiecza głowę przed urazami, a jednocześnie nie obciąża jej zanadto i pozwala na długotrwałe użytkowanie bez zmęczenia.\nKask przeznaczony jest dla osób, które nie wspinają się na trudnych, niebezpiecznych drogach, ale traktują elementy wspinaczki jako dobrą zabawę i jedną z form spędzania czasu. Via ferraty są zwykle trasami stosunkowo bezpiecznymi, co nie znaczy, że nie jest na nich potrzebne pewne i certyfikowane zabezpieczenie głowy. Takim zabezpieczeniem jest właśnie kask Moon. Lekki, spełniający wysokie normy EN 12492:2012 i certyfikację UIAA pozwala na w pełni bezpieczne korzystanie z rozrywek linowych oraz ferrat. Jego zewnętrzna powłoka wykonana jest z wytrzymałego tworzywa ABS, zaś wnętrze wypełnia spieniony polipropylen, który amortyzuje ewentualne uderzenia.\nOprócz lekkości niewątpliwą zaletą kasku jest jego doskonała wentylacja. Rozmieszczone wokół głowy otwory zapewniają stały dostęp świeżego powietrza i zapobiegają nadmiernemu poceniu. Dzięki otworom i swojej wadze kask nadaje się także do uprawiania canyoningu ponieważ woda może z nim szybko odparować z powierzchni głowy, a w razie zalania wylać się przez otwory wentylacyjne. Kask wykonany jest w uniwersalnym rozmiarze, przez co może być noszony przez dzieci i dorosłych. Za jego dopasowanie do głowy odpowiada opaska, która pozwala na regulację w zakresie od 50 do 61 cm. Opaska jest w całości chowana do wnętrza kasku, przez co całość jest wygodna w transporcie. W przedniej części znajduje się klips, na którym można zamocować czołówkę.\nKask składa się z trzech elementów: powłoki zewnętrznej ABS, wkładki z polipropylenu oraz mocowania z regulacją rozmiaru. Wszystkie trzy elementy można łatwo rozebrać w celu czyszczenia, a także dokupić oddzielnie jako części zamienne. Dzięki temu kask może służyć przez wiele lat w wypadach do parków linowych, na ferraty czy inne mniej wymagające, rekreacyjne aktywności w górach i skałach.\nzaprojekotwany do parków linowych i na ferraty\nuniwersalny rozmiar z regulacją w zakresie 50-61 cm\nmożliwy do całkowitego demontażu i wymiany poszczególnych elementów\nnadaje się świetnie do uprawiania canyoningu\nrozmieszczone wokół głowy otwory wentylacyjne\nodporna na uderzenia powłoka ABS\nwyściółka ze spienionego polipropylenu amortyzująca uderzenia\nspełnia normę EN 12492:2012\nłatwe czyszczenie i wymiana poszczególnych elementów\nwkładka wewnętrzna: polipropylen\nDodaj opinię dla produktu:KASK MOON-BLUE-LIME GREEN


Książka o martyrologii tczewskich policjantów. Opisano losy… - PortalPomorza\nKsiążka o martyrologii tczewskich policjantów. Opisano…\nKsiążka o martyrologii tczewskich policjantów. Opisano losy funkcjonariuszy okresu XX-lecia i II wojny światowej\nW tczewskiej komendzie odbyło się spotkanie, podczas którego przekazano książki „Martyrologia policjantów Policji Państwowej województwa pomorskiego”, autorstwa insp. Pawła Zawady i podinsp. Jacka Pawłowskiego. Komendant Powiatowy Policji w Tczewie mł. insp. Marcin Malinowski wręczył książki członkom rodzin wspomnianych w publikacji policjantów.\n29 kwietnia br. Komendant Powiatowy Policji w Tczewie mł. insp. Marcin Malinowski zorganizował spotkanie z mieszkańcami powiatu tczewskiego, którym wręczył publikację autorstwa funkcjonariuszy garnizonu kujawsko-pomorskiego insp. Pawła Zawady oraz podinsp. Jacka Pawłowskiego pt. „Martyrologia policjantów Policji Państwowej województwa pomorskiego”.\nPodczas spotkania, które odbyło się na terenie tczewskiej jednostki Policji, komendant wręczył dwa tomy książki mieszkańcom powiatu tczewskiego, którzy są członkami rodzin wspomnianych w publikacji policjantów. Dla przypomnienia publikacja autorstwa insp. Pawła Zawady i podinsp. Jacka Pawłowskiego ukazała się w grudniu 2020 r. Jest to książka opisująca losy policjantów naszego województwa poległych i zamordowanych w okresie XX-lecia międzywojennego i II wojny światowej.\nWręczone przez komendanta publikacje „Martyrologia policjantów Policji Państwowej województwa pomorskiego” na pewno przyczynią się do przywrócenia pamięci o bohaterskich policjantach Policji Państwowej.


Szesnastomiesięczne dziecko wypadło z okna w Chełmnie. Jest w ciężkim stanie - Polsat News\nSzesnastomiesięczne dziecko wypadło z okna w Chełmnie. Jest w ciężkim stanie\n06.04.2018, 12:07 Polska\nStan chłopca, który wypadł z mieszkania na trzecim piętrze budynku w Chełmnie, jest ciężki. U dziecka zdiagnozowano uraz czaszkowo-mózgowy, konieczna była operacja. Śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego przetransportował je do szpitala w Bydgoszczy.\n6-latek wypadł z okna szkoły. Zamknięto go samego w klasie\n- Dziecko wypadło z trzeciego piętra budynku przy ul. Rynkowej, z mieszkania na poddaszu - powiedziała polsatnews.pl mł. asp. Anita Zielińska, p.o. rzecznika prasowego policji w Chełmnie.\nNa miejscu prokurator przesłuchuje świadków zdarzenia.\n- Kiedy nasi ratownicy dotarli na miejsce, dziecko było wydolne krążeniowo i oddechowo - poinformowała dyrektor szpitala w Chełmnie.\n- Mamy chłopca chwilowo nie było w domu, opiekowała się nim 15-letnia ciocia (siostra mamy). Prababci nie było w domu, wyszła do sklepu. Wszyscy byli trzeźwi. Zdarzenie wygląda na nieszczęśliwy wypadek - dowiedziała się reporterka Polsat News, Martyna Sobecka.\nCzytaj więcej: 5-latek wypadł z trzeciego piętra. Cudem złapali go policjanci


BUSimpuls | Wypożyczalnia Samochodów Dostawczych Wrocław | Tel: 692-680-209 | E-mail: piasecki1@o2.pl\nO Nas Samochody Cennik Regulamin Kontakt\n1. Niniejszy regulamin zawieranych przez Wynajmującego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą IMPULS Magdalena Piasecka ul. Wrocławska 11 Radwanice\n1. Wynajmujący zobowiązuje się oddać Najemcy do użytkowania pojazd określony w Umowie najmu (pojazd).\n2. Wynajmujący oświadcza, iż pojazd jest ubezpieczony w zakresie AC, OC i NW na terenie Unii Europejskiej.\n3. Wynajmujący oświadcza, że pojazd jest sprawny technicznie i posiada ważne badania dopuszczające go do ruchu.\nNAJEMCA I JEGO OBOWIĄZKI\n1. Najemcą może zostać osoba, która ukończyła 25 lat, posiada ważny dowód osobisty oraz uprawnienia do kierowania wynajmowanym pojazdem. Najemcą może zostać także osoba prawna reprezentowana przez osobę fizyczną spełniającą powyższe warunki.\n2. Wynajęty pojazd nie może być podnajęty lub przekazany innej osobie do używania bez pisemnej zgody Wynajmującego.\n3. Najemca oświadcza, iż otrzymał pojazd sprawny, czysty i z pełnym bakiem paliwa.\n4. Najemca zobowiązuje się zwrócić pojazd w niepogorszonym stanie i z pełnym bakiem paliwa.\n5. Najemca zobowiązuje się oddać pojazd w siedzibie Wynajmującego, chyba że strony postanowią inaczej.\n1. Najemca zobowiązuje się dbać o pojazd, w szczególności poprzez:\n1) używanie właściwego rodzaju paliwa,\n2) uzupełnianie płynów eksploatacyjnych,\n3) wymianę przepalonych żarówek,\n4) sprawdzanie ciśnienia opon oraz stanu ogumienia,\n5) przewożenie najwyżej takiej liczby pasażerów, na jaką zarejestrowany jest pojazd.\n2. Najemca zobowiązuje się do zaniechania następujących czynności:\n1) przewożenia w pojeździe ładunków cięższych od dopuszczalnej ładowności pojazdu,\n2) holowania innych samochodów lub przyczep,\n3) prowadzenia pojazdu przez kierowcę znajdującego się pod wpływem alkoholu lub innych środków odurzających,\n4) palenia w pojeździe tytoniu,\n5) przewożenia zwierząt,\n6) opuszczania pojazdem granic Rzeczypospolitej Polskiej bez pisemnej zgody Wynajmującego,\n3. Najemca zobowiązuje się zabezpieczyć pojazd przed ewentualnymi uszkodzeniami oraz przed kradzieżą, na czas niepozostawania Najemcy w pojeździe, w szczególności poprzez:\n1) używanie wszystkich zamontowanych w pojeździe zabezpieczeń chroniących przed uszkodzeniami pojazdu oraz kradzieżą,\n2) niepozostawianie w pojeździe kluczy i dokumentów.\n4. Najemca zobowiązuje się niezwłocznie zawiadomić Wynajmującego o uszkodzeniu, kradzieży pojazdu oraz zagubieniu lub kradzieży dokumentów, kluczyka do pojazdu. W przypadku kradzieży pojazdu Najemca zobowiązuje się niezwłocznie zwrócić Wynajmującemu klucz do pojazdu oraz dowód rejestracyjny pojazdu.\n5. Najemca, w razie kolizji lub wypadku z udziałem pojazdu zobowiązuje się:\n1) niezwłocznie powiadomić o zdarzeniu Policję i Wynajmującego o zaistniałej kolizji lub wypadku drogowym z udziałem pojazdu,\n2) niezwłocznie wezwać Policję na miejsce zdarzenia oraz uzyskać od Policji orzeczenie o winie,\n3) po zdarzeniu nie pozostawiać pojazdu bez opieki lub bez zabezpieczenia.\n6. Najemca zobowiązuje się niezwłocznie powiadomić Wynajmującego o potrzebie dokonania napraw pojazdy które ujawniły się w okresie trwania najmu.\n1. Najemca zobowiązuje się zwrócić pojazd w terminie określonym Umową.\n2. Strony mogą uzgodnić przedłużenie czasu najmu. Najemca zgłasza zamiar przedłużenia czasu najmu drogą telefoniczną co najmniej cztery godziny przed zakończeniem terminu, o którym mowa w ust. 1. Oświadczenie Wynajmującego o wyrażeniu zgody na przedłużenie czasu wymaga formy pisemnej.\n3. Za nie zwrócenie pojazdu w terminie określonym umową (powyżej 1 godziny) Najemca zostanie obciążony opłatą za kolejną dobę.\n4. W przypadku najmu ”na godziny” zwrot pojazdu powyżej 15 minut od każdej kolejnej godziny skutkuje naliczeniem stawki jak za pełną godzinę.\n1. Najemca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wynajmującego opłaty za najem pojazdu, w kwocie określonej Umową.\n2. W razie przedłużenia czasu najmu, stosownie do postanowień §5 ust. 2, opłata za najem podlega zwiększeniu zgodnie z cennikiem zamieszczonym na stronie www Wynajmującego.\n3. Opłata, o której mowa w ust. 1, płatna jest najpóźniej przy wydaniu pojazdu.\n4. Zwiększona opłata, o której mowa w ust. 2, płatna jest najpóźniej w ciągu 24 godzin od wyrażenia pisemnej zgody Wynajmującego.\n1. Najemca zobowiązany jest do wpłaty kaucji w wysokości 1000 PLN, najpóźniej z chwilą otrzymania pojazdu do użytkowania.\n2. Zwrot kaucji następuje niezwłocznie przy zwrocie nieuszkodzonego auta i braku innych należności w stosunku do IMPULS W przypadku zwrotu samochodu zabrudzonego lub zwrotu po zmierzchu zwrot kaucji następuje następnego dnia roboczego. W przypadku najmu samochodów dostawczych nasza wypożyczalnia może również przyjąć w charakterze kaucji samochód najemcy\n3. W przypadku szkody z winy Najemcy lub utraty pojazdu, Wynajmujący ma prawo do zatrzymania kaucji. Ponadto Najemca zobowiązany jest do zapłaty odszkodowania za czas naprawy pojazdu w wysokości cen najmu, a w przypadku całkowitej szkody lub utraty pojazdu równowartość 30 dni najmu wg cennika wynajmującego.\n4.W przypadku uszkodzeń poszczególnych części deski rozdzielczej, tapicerki lub części karoserii Najemca pokryje wynajmującemu koszty naprawy plus 30% wg. cennika napraw w autoryzowanym serwisie\n5.Kaucja zwrotna przepada w wyniku uszkodzenia pojazdu na skutek utraty wartości.\n1. Wynajmujący nie ponosi odpowiedzialności za szkody poniesione przez Najemcę podczas trwania umowy najmu, w szczególności na skutek awarii samochodu, uszkodzenia samochodu lub wypadku, czy jego wyposażenia, ani za rzeczy przewożone lub pozostawione w pojeździe.\n1. Najemca zobowiązuje się do naprawienia szkody powstałej w skutek niewykonania lub nienależytego wykonania ciążących na nim na podstawie Umowy i niniejszego regulaminu zobowiązań.\n2. Najemca zobowiązuje się do naprawienia wszelkich szkód wyrządzonych przez kierującego pojazdem i zapłaty wszelkich opłat obciążających Wynajmującego w związku z używaniem pojazdu, powstałych po oddaniu pojazdu do używania a przed zwrotem pojazdu Wynajmującemu oraz do naprawy wszelkich szkód powstałych w związku z nienależytym użytkowaniem pojazdu oraz wszelkich szkód powstałych na oddanym mu w używanie mieniu. W razie wątpliwości postanowienia niniejszego ustępu, należy rozumieć w ten sposób, iż Wynajmujący nie odpowiada za kary pieniężne nałożone w związku z używaniem pojazdu na Najemcę lub osobę trzecią. Najemca zobowiązany jest do pokrycia wszystkich nałożonych kar pieniężnych w pełnej wysokości.\n3. Najemca zobowiązuje się naprawić szkody o których mowa w ust. 1 i na zasadach ogólnych przewidzianych w Kodeksie Cywilnym, chyba że niniejszy regulamin przewiduje karę umowną. Jeżeli przewidziana przez niniejszy regulamin kara umowna nie pokrywa kosztów naprawienia całości szkody, Najemca zobowiązany jest do naprawienia szkody na zasadach ogólnych przewidzianych w Kodeksie Cywilnym, w pozostałym zakresie.\n4. Najemca ponosi odpowiedzialność za szkodę, o której mowa w ust. 2, powstałą na skutek kradzieży pojazdu lub w skutek wypadku albo kolizji z udziałem pojazdu, chociażby do szkody doszło bez jego winy, jeżeli:\n1) Najemca nie zawiadomił niezwłocznie Wynajmującego o kradzieży pojazdu lub w przypadku kradzieży pojazdu nie zwrócił niezwłocznie Wynajmującemu kluczy do pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu,\n2) Najemca pozostawił w pojeździe klucze do pojazdu lub dokumenty pojazdu, a doszło do jego kradzieży,\n3) Najemca nie zawiadomił o wypadku lub kolizji Policji i Wynajmującego.\n4) Najemca nie dopełnił formalności niezbędnych do likwidacji szkody przez firmę ubezpieczeniową.\n5) Najemca ponosi odpowiedzialność za szkodę powstałą wskutek kradzieży lub zgubienia tablicy rejestracyjnej pojazdu, chociażby do szkody doszło bez jego winy.\n1. W razie zaistnienia szkody, której naprawienie następuje z polisy autocasco Najemca niezależnie od postanowień § 9 zobowiązany jest do zwrotu składki ubezpieczeniowej wpłaconej za okres od dnia zaistnienia szkody do dnia zakończenia umowy ubezpieczenia, w przypadku szkody całkowitej,\n1. Najemca zobowiązuje się do naprawienia szkody wyrządzonej Wynajmującemu w wyniku unieruchomienia pojazdu, z winy najemcy, przez zapłatę na rzecz Wynajmującego kary umownej w wysokości cen najmu za czas naprawy pojazdu, zaokrąglony do pełnej doby w górę.\n2. Najemca zobowiązuje się do naprawienia szkody wyrządzonej Wynajmującemu w wyniku utraty pojazdu, z winy Najemcy, przez zapłatę na rzecz Wynajmującego kary umownej w wysokości cen najmu za czas do wypłaty odszkodowania za utracony pojazd, zaokrąglony do pełnej doby w górę.\n1. Jeżeli Najemca udostępni pojazd osobie trzeciej, ponosi odpowiedzialność wobec Wynajmującego za jej działanie, jak za swoje. W szczególności dotyczy to obowiązku stosowania postanowień niniejszego regulaminu przez osobę trzecią.\n1) opłata za przekroczenie dziennego limitu kilometrów (500 kilometrów) – 0,20 PLN netto/kilometr,\n2) zwrot brudnego pojazdu - 40 PLN,\n3) zawinione przez Najemcę uszkodzenie, zgubienie lub utrata kluczyka ze sterownikiem centralnego zamka - 800 PLN,\n4) zawinione przez Najemcę uszkodzenie, zgubienie lub utrata dokumentów samochodu, karty pojazdu - 250 PLN,\n5) zawinione przez Najemcę uszkodzenie, zgubienie lub utrata polisy ubezpieczeniowej, tablicy rejestracyjnej, naklejki rejestracyjnej na szybie - 600 PLN,\n6) złamanie zakazu palenia tytoniu w samochodzie - 250 PLN,\n7) utratę gwarancji na samochód z winy Najemcy - 20000 PLN,\n8) zatankowanie samochodu niewłaściwym rodzajem paliwa - 800 PLN,\n9) dokonanie przez Najemcę demontażu lub zamiany części samochodu lub dokonanie przeróbki bez zgody Wynajmującego - 80000 PLN,\n10) udzielenie na wniosek organów ścigania pisemnej informacji o Najemcy jako użytkowniku pojazdu, w szczególności którym dokonano wykroczenia lub przestępstwa – 50 PLN\n11) opłata za zwrot pojazdu z niezatankowanym bakiem – koszt paliwa + 25%.\n12) Kara Umowna - 1000 PLN\nA. W przypadku, gdy szkoda poniesiona przez Najemce przewyższa karę umowną.Wynajmujący uprawniony jest do żądania zapłaty odszkodowania uzupełniającego.\n1. Wynajmujący zawiadomi organy ścigania o przywłaszczeniu pojazdu, jeżeli:\nNajemca nie zwróci pojazdu w umówionym terminie, a opóźnienie przekroczy 3 godzin.\n2) Najemca bez zgody Wynajmującego przekroczy granicę Rzeczypospolitej Polskiej.\n3) impuls nie odpowiada za pojazd Najemcy pozostawiony na jego terenie. Po upływie terminu\nnajmu, za jego parkowanie będzie pobierana opłata w wysokości 10,00 zł* za każdą dobę\nWszystkie podane kwoty są kwotami netto\nProszę wybrać jaki model auta dostawczego chcą Państwo wypożyczyć. Nasz pracownik sprawdzi dostępność auta w wybranym terminie oraz pobierze dane które przyśpieszą wydanie pojazdu w biurze.\n© 2015 Busimpuls - Designed by GlobalData


Listopad | 2014 | KWIAT POMARAŃCZY\nPosted on 2014/11/23 by kasiaP\nszczęście – czy istnieje naprawdę?\nPosted on 2014/11/10 by kasiaP\nCo powoduje, że jesteście szczęśliwi?\nNiektórym do szczęścia potrzebna jest stabilność materialna, przyjaciel od serca albo posiadanie idealnej rodziny.\nPowierzchowny pomiar szczęśliwości?\nMoże dla tych, którzy nie osiągnęli żadnej z tych rzeczy. A kiedy już coś posiadamy, chcemy więcej i to co miało nam przynieść szczęście, już nie wystarcza. Do szczęścia cały czas dążymy; zawsze chcemy być szczęśliwsi niż jesteśmy…\nMoim zdaniem na szczęście składa się milion małych drobinek naszego życia, które w całości tworzą „nasze własnw szczęście”. Niezmierzalne. Czasem emocje są szczęściem; gdy wydarzy się coś wspaniałego, ważna zmiana w życiu, kiedy osiągamy cel, do którego tak długo dążyliśmy.\nTrzeba doceniać te piękne chwile, bo to one tworzą to do czego dążymy – szczęście.\nZlepek małych drobinek naszego życia, uczucia, chwile….\nCzy kiedykolwiek powiesz”JUŻ JESTEM SZCZĘŚLIWY”?\nPozytywne myślenie, małe przyjemności, piękno dnia codziennego. Doceńmy to, będziemy szczęśliwsi, przynajmniej na tyle na ile osiągnięcie tego stanu jest możliwe.\nCzasem myślę, że potrafie doceniać życie, to co mnie na co dzień spotyka, przez innych nie zauważane dla mnie jest czymś pięknym i niezapomnianym. Na każdym kroku może się to zdarzyć. Spróbujmy to dostrzec.\nCo ostatnio spowodowało u mnie ogromną radość, poczucie szczęścia?\nMnie taką radość sprawił spacer po lesie, albo pierwsze spotkanie z Khalissi, konikiem mojej młodszej siostry :)\nAlbo huśtawka na drzewie, na środku pola podczas podróży powrotnej do Gdańska. Jechałyśmy z siostrą i postanowiłyśmy się na chwilę zatrzymać, aby sfotografować ostatnie podrygi złotej jesieni. Kiedy robiłyśmy zdjęcia nagle pojawił się piękny czarny piesek. Był tak wspaniały i kochany. Bawiąc się z nim prze krótką chwilę byłam szczęśliwa. Takie cudowne stworzonko, piękna złota jesień i towarzystwo siostry. To było wspaniałe. Szkoda że częściej nie miewam takiego ogromu pozytywnych emocji w sobie :)\nWiecie co? Nietrudno mnie uszczęśliwić. Wystarczy trochę dobrego jedzenia. Uwierzcie mi to działa jak narkotyk, nowe smaki, nowe doznania. Podróże zawsze pamiętam przez pryzmat jedzenia, które jadłam w danym miejscu na świecie :) Pamiętam jak w 40°C podczas wizyty w USA jechaliśmy z mężem zobaczyć Grand Canyon. Dotarliśmy tam, a ja na to: „ładna dziura w ziemi” i to wszystko, nie robi to na mnie tak ogromnego wrażenia jak można by się spodziewać. Za to wizyta w restauracji Black Angus i stek zapiekany z lazurem i grzybkami… :D Do tej pory nie mogę zapomnieć jak bardzo byłam szczęśliwa jedząc go. Może to jakiś fetysz. Może jestem dziwna…\nJa pragnę czegoś dla mnie nieosiągalnego, może każdy ma coś takiego, nie wiem. Ale uwierzcie mi, znam sposoby, które pozwolą mi osiągnąć cel :) Doceniajmy piękno każdego dnia, krótkich chwil, momentów.\nzupa pomidorowa z chrustem makaronowym\nPosted on 2014/11/05 by kasiaP


Gdzie był Józef, gdy Jezus był dorosły?\nOstatni raz gdy Biblia wspomina o Józefie, to moment gdy Jezus ma 12 lat. Powracając z podróży do Jerozolimy, Jezus odłączył się od swoich rodziców, którzy ostatecznie znaleźli go w świątyni rozmawiającego z nauczycielami. Na ironię, to był ten sam czas- gdy Jezus ogłosił, że musi być w tym, co jest jego Ojca- tutaj wszelkie wzmianki o jego ziemskim ojcu zanikają (Ew. Łukasza 2.41-50).\nZe względu na to, że nie ma już żadnej wzmianki o Józefie, większość uczonych zakłada, że zmarł zanim Jezus rozpoczął swoją służbę publiczną. Do momentu wesela w Kanie Galilejskiej (Ew. Jana rozdz. 2), Józef jest wyraźnie nieobecny. Widzimy, że Maria tam jest, ale o Józefie nie ma nigdzie mowy. Prawdopodobnie Jezus pozostaje w domu do ukończenia 30 roku życia, poniekąd dla tego, że miał obowiązki związane z opieką nad rodziną.\nTeoria mówiąca o tym, że Józef umarł zanim Jezus stał się dorosły ma tym bardziej poparcie ze względu na to, że gdy Jezus wisiał na krzyżu, zapewnił matce dalszą opiekę powierzając ją apostołowi Janowi (Ew. Jana 19.26-27). Józef musiał już nie żyć w czasie ukrzyżowania Jezusa, bo inaczej nie powierzyłby opieki nad swoją matką Janowi. Gdyby Józef wciąż żył, to Jezus nie powiedziałby: "Teraz Matko, powierzam Cię opiece Jana." Józef miałby wówczas prawo odpowiedzieć: "Zaraz, chwileczkę, to moja odpowiedzialność by się o nią zatroszczyć." Jedynie wdowa miała prawo zostać objęta opieką przez kogoś spoza najbliższej rodziny.\nNiektórzy uważają, że Józef prawdopodobnie umarł jakiś czas po tym jak Jezus rozpoczął swoją służbę publiczną. Jest to mało prawdopodobne, bo gdyby Józef umarł podczas trzyletniej służby Chrystusa, to byłoby to bardzo ważne wydarzenie; Jezus bez wątpienia udałby się na pogrzeb ze wszystkimi swoimi uczniami, i przynajmniej jeden z pisarzy Ewangelii udokumentowałby ten fakt. Mimo, iż nie wiemy tego na pewno, to jednak najbardziej prawdopodobny scenariusz jest taki, że Józef umarł jakiś czas przed rozpoczęciem publicznej służby Jezusa.


Jak odróżnić oficjalne mini filmy LEGO od nieoficjalnych filmów?\nJak odróżnić oficjalne mini filmy LEGO od nieoficjalnych filmów?\n2018-12-16 19:17:39 UTC\nMoi synowie (7 i 4,5 lat) uwielbiają oglądać mini filmy LEGO o miastach na YouTube.\nUwielbiają oglądać wszelkiego rodzaju mini filmy LEGO o miastach, takie jak:\nSzaleństwo policji górskiej\nŻałoba w kopalni złota\nKupiliśmy im także niektóre zestawy z tych mini filmików.\nProblem polega na tym, że czasami, gdy wyszukuję w YouTube mini filmy LEGO o miastach, niektóre z wyświetlanych wyników nie są oficjalnymi filmami. Podczas gdy niektóre są nieszkodliwymi filmami, na których ludzie pokazują, jak budują swoje zestawy LEGO, inne nie są odpowiednie dla małych dzieci.\nPewnego razu przypadkowo zaczęliśmy oglądać film LEGO, w którym niektórzy badacze Arktyki spotykają zamarzniętego obcego. Okazało się, że to nieoficjalny film, który był zbyt przerażający dla naszych dzieci. Musieliśmy zatrzymać się w środku i wymyślić alternatywną historię do tego, co wydarzyło się w tym filmie.\nMoje pytanie brzmi, jak niezawodnie odróżnić oficjalne mini filmy LEGO o mieście (wszystkie wydają się przyjazne dzieciom) z nieoficjalnych filmów.\nCzy jest wyszukiwanie w serwisie YouTube, które zwraca tylko oficjalne filmy? Czy jest jakaś lista z linkami do wszystkich oficjalnych filmów?\n2018-12-16 21:54:38 UTC\nWitaj rodzina Erana! Jak się macie dzisiaj?\nZamiast tego wypróbuj te metody:\nStrona główna wydawcy - NIE przechodź bezpośrednio do pola wyszukiwania, aby wyszukać hasło „ mini filmy LEGO city ”, ale zamiast tego wybierz jeden ze swoich oficjalnych mini filmów LEGO i kliknij nazwa osoby, która opublikowała wideo w YouTube .\nW tym przypadku byłoby to „ LEGO ”. Tak więc kliknięcie nazwy twórcy treści przeniesie Cię na stronę główną tego wydawcy i do wszystkiego, co opublikował w YT , na przykład Playlisty , Filmy , Community chit-chats, etc ...\nTeraz wszystko, co nie zostało stworzone przez tego wydawcę, ponownie LEGO , nie będzie na jego stronie głównej.\nPokaż więcej - więc tuż pod nazwą wydawcy wideo i datą publikacji znajduje się opis wideo.\nW tym polu opisu wydawca czasami ma linki, a jeśli to piosenka, tekst piosenki. Teraz, jeśli pole opisu jest zbyt długie i rozwlekłe, YT odetnie je po określonej długości, a resztę ukryje za linkiem „ POKAŻ WIĘCEJ ”.\nSkorzystaj więc z linku POKAŻ WIĘCEJ , aby sprawdzić, czy nie ma więcej informacji na temat bardziej oficjalnych treści.\nYouTube Restricted Tryb wł. / Wył. . Możesz to włączyć w ustawieniach YouTube , aby spróbować odfiltrować filmy zawierające treści potencjalnie dla dorosłych, ale pamiętaj: filtry nie są dokładne w 100%.\nAplikacja na telefon - wł. / wył. tryb ograniczonego dostępu\nOtwórz Aplikacja YouTube .\nDotknij 3 kropek w prawym górnym rogu ekranu.\nPoszukaj szarego „Gear Cog”, aby uzyskać dostęp do „ustawień”.\nW ustawieniach poszukaj opcji „Filtrowanie w trybie ograniczonym”.\nWybierz opcję „Nie filtruj” lub „Ścisłe”. Gotowe.\nKomputer stacjonarny - włączanie / wyłączanie trybu ograniczonego dostępu:\nKliknij trzy szare „równoległe linie” obok logo YouTube, aby otworzyć menu boczne .\nPrzewiń w dół / poszukaj szarego „Gear Cog”, aby uzyskać dostęp do „ustawień”.\nPrzewiń w dół do samego dołu strony i poszukaj „Tryb ograniczonego dostępu”. Kliknij go, aby uzyskać dostęp do większej części strony.\nPrzewiń dalej w dół. Włącz lub wyłącz.\nKliknij „Zapisz”. Gotowe.\nDzięki za wszystkie sugestie, spróbuję. Mam nadzieję, że będą działać również w aplikacji YouTube na naszym smart TV, ponieważ zazwyczaj nie oglądamy YouTube na komputerze / telefonie.\nTak, moja mama też używa YT przez swój smart TV, a wbudowana aplikacja nie jest najlepsza. Czy możesz odtwarzać treści z telefonu na telewizor przez Bluetooth? To dałoby większą kontrolę nad ustawieniami.


Prezydent Austrii pojechał na COP24 pociągiem, ale... nie było jego wagonu | Fronda.pl\nPrezydent Austrii pojechał na COP24 pociągiem, ale... nie było jego wagonu\nAustriacki prezydent Alexander Van der Bellen odbył niezwykłą podróż do Katowic na Szczyt Klimatyczny COP24.\nPodczas gdy wszystkie inne głowy państw przybywały samolotami, on postanowił przyjechać pociągiem - i w ten sposób zamanifestować w praktyce działania na rzecz zmniejszenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery.\nVan der Bellen wygrał wybory w Austrii jako kandydat bezpartyjny, ale wcześniej był wieloletnim politykiem Zielonych.\nNiestety, podróż nie odbyła się bez przeszkód. Prezydent kupił bilet na wagon pierwszej klasy - a ten został wyłączony z ruchu wskutek usterki. Pasażerowie musieli więc przesiąść się do wagonów drugiej klasy.\nJak tłumaczy rzecznik PKP Intercity Agnieszka Serbeńska, nie ma tu winy kolejarzy. Prezydent Austrii bowiem nie skorzystał z wprowadzonych przez PKP procedur związanch z przejazdami przedstawicieli państw lub grup reprezentujących kraje.\nZamiast tego, Austriacy po prostu kupili bilety. Do Wiednia austriacka delegacja ma wracać ponownie pociągiem, ale tym razem PKP będzie nad podróżą czuwać.


Kup 1tb pamięci usb online - Kup 1tb pamięci usb ze zniżką na AliExpress\nGorące promocje na 1tb pamięci usb\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii 1tb pamięci usb, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii 1tb pamięci usb bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii 1tb pamięci usb masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii 1tb pamięci usb? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii 1tb pamięci usb w jednej z najlepszych cen online.\ndisk on key tb


Przygotowanie podłoża pod wiatę ogrodową lub altanę - jak sobie poradzić\n2022-01-03 PPK\tkomentarze 2\taltana ogrodowa, przygotowanie terenu pod blaszak, wiata ogrodowa\nNiestety, przy tej ilości poruszanych tematów niekiedy pamięć mnie zawodzi. Kilka dni temu przypomniano mi, że nie dokończyłem cyklu artykułów na temat samodzielnej budowy wiaty lub altany ogrodowej. Obiecałem, że wrócę do tematu najszybciej jak tylko będę mógł, więc kierując się zasadą, co masz zrobić jutro… Porady zawarte w dwóch poprzednich artykułach znajdziecie posługując się wyszukiwarką, ale na końcu tego wpisu podam kilka linków. Chyba, że zapomnę. 😉 Dzisiaj zatem ciąg dalszy opowieści, jak zaplanować i przygotować podłoże pod wiatę ogrodowa, altanę, domek gospodarczy czy inną zadaszoną konstrukcję np. typu car-port. Przygotowanie podłoża pod wiatę wymaga od nas precyzji.\nSzybko wyjaśniam, że mój pies jest tu tylko dla ozdoby. 🙂 Podłoże oczywiście będzie rozkopane, bowiem nie można układać kostki na tzw. humusie. Dlaczego? Bo gleba jest biologiczne aktywna i “pracuje”. Glebę trzeba usunąć a wykorytowane miejsce wypełnić piaskiem (żwirem), który trzeba wymieszać z sypkim betonem i ubić zagęszczarką. Wilgoć sprawi, że podsypka stwardnieje i podłoże będzie stabilne. W kopaniu mój pies nie ma sobie równych. Kłopot w tym, że na tym polu wykazuje zbyt dużą samodzielność. 🙂 Samodzielne przygotowanie podłoża pod wiatę musi być poprzedzone jakimś planem prac. Psi zapał na nic tu się zda. Wszystko należy przygotować, wymierzyć, wypoziomować, sprawdzić, czy nie wkradł się jakiś błąd w obliczeniach…\nWieją wiatry, wieją…\nPrzed postawieniem garażu blaszanego również musimy odpowiednio przygotować podłoże. I nie chodzi tu tylko o wyrównanie i wypoziomowanie terenu, ale także o przygotowanie przynajmniej czterech punktów do jego solidnego zakotwiczenia w podłożu. W przypadku blaszaka same “szpilki” ze stalowych prętów nie będą gwarantowały solidnego zamocowania. Trzeba przewidywać najgorsze sytuacje pogodowe, a te od kilkunastu lat nie napawają optymizmem. Porywy wiatru bywają tak silne, że zbyt słabo zakotwiczony blaszany garaż może odlecieć z naszej posesji niczym chiński latawiec. Garaże blaszane są na tyle lekkie a porywy wiatru na tyle silne, że bezdyskusyjnie trzeba się do tego zabrać solidnie. Ustawienie na gruncie wypoziomowanych bloczków betonowych to za mało. Niektórzy stawiają bloczki betonowe na dachu… Hm. Nie polecam.\nDlaczego o tym piszę? Ano dlatego, że w jednym z listów, pewna Pani skarżyła się, że jakaś ekipa “fachowców” przekonywała ją, że drewnianą wiatę można pozostawić na utwardzonym podłożu bez głęboko wcementowanych kotwic, że sama konstrukcja jest ciężka, przewiewna, itd… Tak. Przewiewna. Wichury zrywają dachy domów, przemieszczają samochody, przewracają drzewa, niszczą mosty… Dla wiatru wiejącego z określoną prędkością ciężar nie ma aż takiego znaczenia. Znaczenie ma powierzchnia, na którą ów napiera. Tylko solidnie przymocowane do podłoża konstrukcje mają szansę nawałnicę przetrwać i pozostać na swoim miejscu. Zadaszone konstrukcje z drewna bez kotwiczenia raczej porządnej wichury nie przetrwają. Stają się zagrożeniem dla otocznia, dla ludzi… Skutki naszych zaniechań mogą być opłakane!\nW naszym przypadku kotwic musi być kilka i każdą trzeba zacementować w głębokim dole. I teraz wszystko zależy od kolejności prac, które zamierzamy wykonać lub kolejności etapów planowanej inwestycji. W moim przypadku najpierw miała pojawić się konstrukcja altany, więc musiały ją poprzedzić prace przygotowawcze do stabilnego i silnego przymocowania jej podpór do podłoża. Jest kilka sposobów. Ja wybrałem ten właśnie, tzn. kotwy z regulowanym chwytem. O ile dobrze pamiętam głównie dlatego, że tego lata innych w pobliskim sklepie z artykułami metalowymi nie było oraz dlatego, że nie bardzo wiedziałem, jakie kantówki uda mnie się w tartaku kupić. Kantówki oczywiście potem były strugane, więc tym bardziej nie znałem wymiarów przekroju podpór.\nCo prawda wszystko widać na opublikowanych tu zdjęciach, ale podpowiem, że tu wszystko jest z wyboru. Również z wyboru są pozostawione ponad betonowymi wylewkami pręty kotw. Jeśli wybierzemy inne kotwy (bez regulacji chwytu), nie będziemy musieli zostawiać przestrzeni, umożliwiającej manipulowanie śrubami. Jeśli nie zamierzamy bawić się w ceregiele, można wykonać wyższe słupki betonowe a te inne kotwy zatopić w betonie aż po uchwyt. Mocowanie drewnianych słupów odbywa się za pomocą śrub/wkrętów przykręcanych z boku. W kolejnym etapie kostka brukowa może być wówczas ułożona na równi z górną powierzchnią wylewki. A że wokół słupa będzie nieco betonu… Kostka brukowa to też beton. Podłoże będzie twarde. Trzeba tylko dopilnować, aby powierzchnia była równa lub aby miała lekki pochył. Najlepiej, gdy ma lekki spadek w jednym kierunku lub na boki.\nPrzygotowanie podłoża pod wiatę\nJak widać ta wiata powstała zanim teren został utwardzony kostką brukową. Tamtego lata bardziej zależało mi na dachu niż na twardym podłożu. Można to zrobić w odwrotnej kolejności. Być może wygodniej będzie najpierw przygotować teren tak, jak ma on wyglądać ostatecznie? O tym każdy decyduje sam lub o tym zdecydują fachowcy. Przygotowanie podłoża pod wiatę nie różni się niczym od przygotowania podłoża pod ogrodowa altanę, wiatę samochodową czy blaszany garaż. W dość podobny sposób będziemy przygotowywać teren, gdy zechcemy utwardzić kostką podjazd do garażu, teren wokół domu czy ogrodowe chodniczki. Glebę usuwamy zawsze. Zawsze stosujemy podsypkę, zagęszczamy, itd… Obrzeża…\nW każdym z dotychczas opublikowanych na ten temat artykułów jest garść informacji. Warto przeczytać i zobaczyć zdjęcia opublikowane w tekście, w którym opisuję, jak przygotować teren pod ogrodowy domek gospodarczy . Polecam także tekst pt.: Budowa domku gospodarczego. Uzbrojony po zęby. Jak zbudować altanę ogrodową opisuję w tekście, który przeczytacie klikając w link http://www.wiejskomiejski.pl/jak-zbudowac-altane/. W kilku innych artykułach też pewnie coś da się wypatrzeć i wyczytać… Obiecałem, że do tematu wrócę szybko, więc na ten raz to tyle. Tym razem nie mam czasu, albo przygotuję jakieś szkice, poszukam innych zdjęć.\nFachowo, tanio i szybko…\nJeszcze słów kilka na temat ekip fachowców. Tak się porobiło, że prawdziwi fachowcy w ofertach mogą przebierać. Tak się porobiło, że fachowcy w ofertach naprawdę przebierają. Znakomity czas dla całego sektora budowlanego to także znakomity okres dla wszelkiego rodzaju pseudo fachowców, którzy, korzystając z dużego zapotrzebowania na rozmaite usługi, oferują wykonanie wszystkiego taniej, szybciej i tak samo dobrze. Yhmmm… Trzeba się takich strzec! Fachowiec najczęściej się nie ogłasza, bo jest polecany i ma pełne ręce roboty. Jeśli przyłapiemy “majstra” na opowiadaniu bzdur typu “zawsze tak robię i jest dobrze”, lepiej od razu mu podziękować.\nNiebawem ciąg dalszy…\n← Chropowate dno kociołka żeliwnego\nDom modułowy – bez pozwolenia i wysiłku? →\n2021-11-07 2021-11-09 PPK\t0\n2 thoughts on “Przygotowanie podłoża pod wiatę ogrodową”\n2022-02-02 o 14:24\nZaraz biorę się za robotę, dzięki za wskazówki!\n2022-01-26 o 12:07\nŚwietny artykuł, właśnie takich informacji poszukiwałem


Apartamenty Centrum Sunshine - Opole\nCena od: 229 PLN / 1 dzień Obiekt Apartamenty Centrum - Sunshine położony jest w miejscowości Opole i oferuje bezpłatne WiFi oraz klimatyzację. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Politechnika Opolska – 5 km, Bazylika Katedralna Podwyższenia Krzyża Świętego – 800 m.\nW naszej ofercie m.in.: Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, Płatności bezgotówkowe są możliwe, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, sejf, WiFi dostępne w całym obiekcie, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, książki, DVD i muzyka dla dzieci, kanały telewizyjne dla dzieci, bezpłatne WiFi, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, pokoje dla alergików, ręczniki kąpielowe/plażowe, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, całkowity zakaz palenia, Możliwe wystawienie faktury, gry planszowe / puzzle, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, pokoje rodzinne, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, dostęp do Internetu, parking, klimatyzacja, WiFi, pokoje dla niepalących, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, ogrzewanie, parking na miejscu.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartamenty Centrum - Sunshine o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Obiekt znajduje się na 4. piętrze w budynku bez windy. Ze względu na zmianę przepisów podatkowych numer NIP do faktury należy podać przed uiszczeniem opłaty. Po wydrukowaniu paragonu fiskalnego bez numeru identyfikacji podatkowej wystawienie faktury nie będzie możliwe. Goście, którzy chcą otrzymać fakturę, są proszeni o wpisanie informacji niezbędnych do jej wystawienia w momencie dokonywania rezerwacji. W obiekcie Apartamenty Centrum - Sunshine można zrealizować Polski Bon Turystyczny.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.240105


dzieje rodu sopliców i choreszków .prosze o szybki... - Zadane.pl\nDzieje rodu sopliców i choreszków .prosze o szybkie zrobienie.\nprzez bubel2010 10.04.2010\nNiegdyś mieszkał Stolnik pan zamku ze swoją córką Ewą.\nZamek był miejscem spotkań szlachty dyskusji szlachciców oraz miejscem sejmików .Stolnik miał wiernego mu sługę Gerwazego na którym polgał.Między innymi pomagał on mu w obronie Zamku przed Moskalami. Jego córka Ewa zakochała się z wzajemnością w Jacku Soplicy. Stolnik godził się początkowo na zaloty Soplicy ,gdyż był mu potrzebny z racji tej że potrafił manipulować ludźmi co przydało by mu się na sejmikach w głosowaniu okolicznej szlachty. Jednak Magnat nie mógł dopuścić do małżeństwa swojej córki z ubogim szlachcicem Podał Jackowi Czarną Polewkę ,która symbolizowała nie zaakceptowanie jego związku z Ewą. Soplica uświadamia sobie ,że został wykorzystany tylko by mieć poparcie w sejmikach, a przyjaźń była wielce fałszywa. Wkrótce jego córka wychodzi za mąż za bogatego kasztelana. Jacek Soplica ,który odwiedzał okolice zamku jest świadkiem triumfalnego odpierania przez Horeszkę ataku Moskali na zamek.\nJacek wchodzi do zamku po walce, a następnie nieumyślnie zabija Stolnika. Po jego śmierci rozpoczyna się kłótnia o zamek pomiędzy sędzia a hrabią.


Czw lip 02, 2020 18:48\nPosty: 1290 • Strona 84 z 86 • 1 ... 81, 82, 83, 84, 85, 86\n» Pon kwi 08, 2019 10:18 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nProszę bardzo - zdjęcie obrazujące pełen rozmiar Toli/Calypso/Małego Łysego Wyjca obok kubka pojemności 250ml. Tutaj ładnie widać, że się kulista robi.\nCo do sterylizacji, w połowie kwietnia wybieramy się na kontrolę do dr Mostowskiej, i jeśli wszystko będzie w porządku, to myślę, że przedstawię termin. Nie zabraknie też zdjęć Toli w ubranku pooperacyjnym po wszystkim.\n» Pon kwi 08, 2019 10:21 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nJaspis, pytałam, jak się czujesz?\nOdpowiadaj mi tu zaraz\n» Pon kwi 08, 2019 10:26 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nAle tłuściutka! Cudnie!\n» Pon kwi 08, 2019 10:31 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nTola już globus przypomina\n» Pon kwi 08, 2019 10:48 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nCzuję się dobrze, dziękuję. Tola nie odpuszcza, ostatnio zrobiła się bardziej pazurzasta, ale daję radę! Powoli, powoli, idzie mi jakoś przyuczanie jej, że nie wszystko kotu wolno. Niestety, to działa tylko jak patrzę, jak nie patrzę kotu wolno wszystko. No i nadal jest bardzo cięta na jedzenie - choćby miała pełną miskę, moje śniadanie jest bardziej atrakcyjne. Ale już nie jest to taki stopień natrętności, jak kiedyś. Teraz tylko wsadza łysy łeb do talerza i jak się ją pogoni, to odpuszcza na chwilę. Ale ogólnie rzecz biorąc, wszystko idzie w dobrym kierunku, a Trąba Jerychońska wyraźnie rzadziej trąbi, za to częściej lata po podłodze, ganiając losowe rzeczy. Kiedyś w ogóle się nie bawiła, teraz robi to praktycznie bez przerwy. Także dużo łatwiej z nią żyć. No i gryzie w uszy w nocy. Chyba mam smaczne, bo lubi to robić.\n» Pon kwi 08, 2019 10:50 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nNadrabia czas, kiedy nie miala sily sie bawic Cudownie\n» Pon kwi 08, 2019 11:59 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nTo jest ten sam kot?????\n» Pon kwi 08, 2019 12:09 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nJaspis pisze: Proszę bardzo - zdjęcie obrazujące pełen rozmiar Toli/Calypso/Małego Łysego Wyjca obok kubka pojemności 250ml. Tutaj ładnie widać, że się kulista robi.\ndwa razy większa od kubka, no moze trzy\n» Pon kwi 08, 2019 12:43 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nJak wdzięcznie wkłada pyszczek pewnie raz coś było za ciepłe, stąd lekka nieśmiałość\nCudnie, że się bawi\n» Pon kwi 08, 2019 13:10 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nMała kluska się robi\n» Pon kwi 08, 2019 13:44 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nTylko nie kluska, bo Kluska moja ma kiepski charakter\nDobrze, że się dobrze czujesz, Jaspis.\nPatrząc na zdjęcie Toli myślę o jedwabistości tej skórki.\n» Pon kwi 08, 2019 14:51 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nTola zapewne w dotyku jest jedwabista i pewnie też ciepła\n» Pon kwi 08, 2019 20:02 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nKotecek ślicny jest i nie z tej Ziemi panna ) Mała Kosmitka, ot co\nJaspis, uszy na noc smaruj cytryną, może się zrazi kotek\n» Śro kwi 17, 2019 11:57 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nAle sie kota piekna,kragla robi. A jak sie te zmarszczki do konca wyprostuja, to co ?\n» Śro kwi 17, 2019 12:28 Re: Walka o życie Toli - rozliczenie str 1\nPosty: 1290 • Skocz do • Strona 84 z 86 • 1 ... 81, 82, 83, 84, 85, 86\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Atrre, Emii, Gosiagosia, Hanig, Pallula i 93 gości


Bardzo ważnym okresem w ostatnim trymestrze jest 34. tydzień ciąży – wówczas rozwinięte są już organy wewnętrzne dziecka niezbędne do życia i funkcjonowania. 34. tydzień ciąży – jak zmienia się Twoje ciało? W 34. tygodniu ciąży Twoja masa ciała może gwałtownie wzrosnąć. Twój brzuch...\nTESTOWANIE: Wygraj nagrody i wypróbuj Chatbot Poradnik Karmienia Philips Avent!\nKarmienie piersią jest niezwykłym doświadczeniem, które korzystnie wpływa zarówno na zdrowie dziecka, jak i mamy. W trakcie karmienia pomiędzy mamą a maluchem wytwarza się wyjątkowa więź i bliskość, a dziecko czuje się bezpiecznie. WHO zaleca, aby karmić wyłącznie piersią...\nWarsztaty „Przygoda z macierzyństwem” w Bydgoszczy. Tak było! Relacja i zdjęcia\nBezpłatne warsztaty organizowane przez portal "Familie.pl", w Bydgoszczy spotkały się...\nJak ubrać małe dziecko aby go nie przegrzać? Mamy radzą\nJak ubrać dziecko na spacer lub plac zabaw, aby było mu ciepło, ale żeby go nie przegrzać? Wielu, zwłaszcza świeżo upieczonych rodziców, niemal codziennie zadaje sobie to pytanie. Problem narasta zimą i wiosną, gdy temperatura otoczenia ma tendencje skokowe. Poprzedniego dnia mrozy, a potem ocieplenie....\nWarsztaty "Przygoda z macierzyństwem" już 20-go lutego!\nZapraszamy wszystkich przyszłych rodziców do udziału w naszym cyklu familijnych spotkań: „Przygoda z macierzyństwem”. Na spotkanie zapraszamy nie tylko...\nJuż 29-30 sierpnia na warszawskim Torwarze odbędzie się wyjątkowe wydarzenie rodzinne - Warsaw Family Days\nTargi Czas Dziecka – działo się, działo!\nIV Międzynarodowe Targi Zabawek i Artykułów dla Matki i Dziecka CZAS DZIECKA to najlepsze miejsce na prezentację tego co „służy”...\nZadbaj o skórę przed latem. Konkurs MiniMini i Biodermy\nKanał MiniMini zaprasza na stronę internetową www.placezabaw.minimini.pl, dotyczącą akcji „Bezpieczne place zabaw z MiniMini" i zachęca do nadsyłania zgłoszeń konkursowych. Aby wziąć udział w konkursie należy odpowiedzieć na proste pytanie: W jaki sposób...\nKiedy zakładać dziecku czapkę? – odwieczny dylemat rodziców\nW tym roku wiosna nas nie rozpieszcza i zaskakuje codziennie inną pogodą. Po 30 stopniowym upale już na drugi dzień pada deszcz i wieje silny wiatr, a termometr pokazuje zaledwie 15 st. C. Weź tu bądź człowieku mądry i się odpowiednio ubierz, a bądź jeszcze mądrzejszy...\nDziecko nie chce jeść? Zobacz co robisz źle!\nNa forach mam często pojawia się pytanie: Jak mam zmusić moje dziecko do jedzenia? Co zrobić, bo dziecko nie chce jeść? Temat jest popularny, a porad jest mnóstwo. Wybraliśmy dla Was kilka skutecznych i sprawdzonych trików, które pomogą niejadkowi nabrać apetytu. Nasze porady możesz...\nMama sama w aucie\nJeśli zdecydowałaś się na wyprawę z maluchem – niezależnie od tego czy bliską czy daleką – masz świadomość tego, że na drodze mogą wydarzyć się różne rzeczy. Być może maluchowi zachce się pić,...\nBiałka, które znajdują się w zbożach noszą miano glutenu. Są one podstawą codziennego żywienia. Znajdują się w kaszkach, kleikach, chlebie, makaronie. Nietolerancja glutenu to wytwarzane przez organizm przeciwciała. Może prowadzić do celiakii. Niektóre...\nPrzywitaj każdy dzień z kawą i Familie.pl\nŁukasz Pączkowski: Dlaczego zdecydowałaś się zarejestrować na Familie.pl?


Chełm: Parkowanie na przejściu, przecież to normalne | Chełm Nasze Miasto\nChełm: Parkowanie na przejściu, przecież to normalne\nW Chełmie z miejscami do zaparkowania samochodu jest krucho. W ciągu dnia ciężko jest czasem znaleźć wolne miejsce w centrum. Okazuje się, że nawet wieczorem, nawet kiedy dookoła jest mnóstwo wolnych miejsc niektórzy wolą zaparkować np. na przejściu dla pieszych, żeby mieć bliżej do sklepu...\nZdjęcia samochodów zaparkowanych na przejściu dla pieszych tuż przed wejściem do hipermarketu Tesco otrzymaliśmy od Czytelnika. - Z audi wysiadło trzech "ubranych na sportowo" mężczyzn, poszli do sklepu. Nie przejęli się tym, że zastawili całe przejście dla pieszych - pisze Czytelnik. Zdjęcie zrobił w czwartek (6 września) około godziny 21.\nKolejne zdjęcie, z tego samego miejsca. Kierowca forda wyszedł ze sklepu z całym wózkiem płynów do mycia naczyń. - Ciężko było mu zapewne przejechać kilka metrów dalej, gdzie były wolne miejsca, wołał zaparkować na przejściu - czytamy.\nInne zdjęcie zrobiono przy ulicy Lubelskiej. Tutaj również, mimo tego, że w okolicy były wolne miejsca, kierowcy tych samochodów woleli stanąć na pasach.\nZgodnie z taryfikatorem mandatów: - parkowanie na przejściu dla pieszych lub na przejeździe dla rowerzystów oraz w odległości mniejszej niż 10 metrów przed tym przejściem lub przejazdem, a na drodze dwukierunkowej o dwóch pasach ruchu - także za nimi grozi mandatem w wysokości 100-300 zł.\nJeśli razi was takie zachowanie, róbcie zdjęcia i wysyłajcie na adres chelm@naszemiasto.pl. Walczmy z "łosiami parkingowymi".\nparkowanie po chełms...\nłoś parkingowy chełm\nkarny k za parkowani...